open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βαλντράντα της Τοσκάνης

Η **Βαλντράντα της Τοσκάνης** (πέθανε το 997) ήταν Δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο ως δεύτερη σύζυγος.

## Δόγισσα της Βενετίας

Ο πατέρας της ήταν ο Ουμβέρτος του Σπολέτου μέλος του Οίκου των Μποζονιδών, ο γάμος της με τον Πιέτρο τακτοποιήθηκε από τον προστάτη του Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όταν χώρισε την πρώτη σύζυγο του Γιοβανίτσια Καντιάνο. Η Βαλντράντα έφερε στον σύζυγο της μια μεγάλη προίκα από κάστρα και συνοδείες από δούλων. Η Βαλντράντα και ο σύζυγος της δημιούργησαν το έθιμο του Μούντιο που ο δόγης παραχωρούσε στην σύζυγο του τα μισά από τα εισοδήματα του, έγινε μισητή στην Βενετία λόγω της αλαζονείας της αλλά είχε καλές σχέσεις με τον σύζυγο της. Υποστήριξε τον Πιέτρο Δ΄ σε όλα τα σχέδια και τις φιλοδοξίες του και ήταν η πρώτη δόγισσα που τήρησε κατά γράμμα το βασιλικό πρωτόκολλο. Εισήγαγε στην Δημοκρατία της Βενετίας τις Ταυρομαχίες που έγινε σύντομα το δημοφιλέστερο άθλημα με την ίδια να προεδρεύει στις εκδηλώσεις. Η δουλεία ήταν αμφιλεγόμενο ζήτημα στην Βενετία αλλά όταν ο σύζυγος της ζήτησε να τους απελευθερώσει η Βαλντράντα του απάντησε ότι ήταν θέμα του αυτοκράτορα όχι του δόγη.

## Επανάσταση και δολοφονία του συζύγου της

Μετά τον θάνατο του Όθων Α΄ οι Βενετσιάνοι επαναστάτησαν και έβαλαν φωτιά στα ανάκτορα (976), η οικογένεια προσπάθησε να δραπετεύσει, ο Πέτρος πήρε αγκαλιά τον μικρό του γιο με την Βαλντράντα Πιέτρο και η ίδια η Βαλντράντα την θετή της κόρη Μαρίνα. Οι επαναστάτες κατακρεούργησαν τον Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο και τον μικρό του γιο Πιέτρο αλλά στην Βαλντράντα και την Μαρίνα επέτρεψαν να δραπετεύσουν επειδή φοβήθηκαν την οργή του αυτοκράτορα.

## Τελευταία χρόνια

Η Βαλντράντα δραπέτευσε στην αυτοκράτειρα Αδελαΐδα της Ιταλίας στην Βερόνα, ζήτησε πίσω την προίκα της και την καταστροφή της Βενετίας σαν εκδίκηση για την εξέγερση και τον θάνατο της οικογένειας της, μετά από διαπραγματεύσεις ακολούθησε συμβιβασμός. Αρνήθηκε να αποσυρθεί σε μοναστήρι όπως όριζε τότε το έθιμο για τις χήρες των δόγηδων, εγκαταστάθηκε στην αυλή του αδελφού της στην Τοσκάνη που έζησε μέχρι τον θάνατο της. Η θετή της κόρη Μαρίνα παντρεύτηκε τον μετέπειτα δόγη Τριμπούνο Μέμμο αλλά μετά την εκθρόνιση του έγινε μοναχή (990).

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δόγισσες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Ημέρα της Πρωτοχρονιάς

[μικρογραφία|Πυροτεχνήματα στο [Λονδίνο για την Ημέρα της πρωτοχρονιάς τα μεσάνυχτα.]]Η **Πρωτοχρονιά** είναι δημόσια αργία που εορτάζεται την 1η Ιανουαρίου, την πρώτη ημέρα του έτους για το σύγχρονο Γρηγοριανό ημερολόγιο, καθώς και το Ιουλιανό ημερολόγιο.

Στην προ-Χριστιανική Ρώμη υπό το Ιουλιανό ημερολόγιο, η ημέρα ήταν αφιερωμένη στον Ιανό, τον θεό των πυλών και ξεκινημάτων, από τον οποίο ονομάζεται και ο Ιανουάριος. Ως ημερομηνία στο Γρηγοριανό ημερολόγιο της Χριστιανοσύνης, η πρωτοχρονιά λειτουργικά σηματοδοτούσε την Εορτή της Ονομασίας και η Περιτομή του Ιησού, η οποία εξακολουθεί να εορτάζεται όπως στη Αγγλικανική Εκκλησία και τη Λουθηρανική Εκκλησία.

Σήμερα, με τις περισσότερες χώρες να χρησιμοποιούν το Γρηγοριανό ημερολόγιο ως το ντε φάκτο ημερολόγιο, η Ημέρα της πρωτοχρονιάς είναι ίσως η πιο διάσημη δημόσια αργία, συχνά εορτάζεται με πυροτεχνήματα με το που η πρωτοχρονιά ξεκινά σε κάθε ζώνη ώρας. Οι παραδόσεις περιλαμβάνουν τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα και κλήσεις στους συγγενείς.

## Δείτε ακόμη
* Πρωτοχρονιά 
* Παραμονή Πρωτοχρονιάς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Το νέο Έτος είναι Γύρω από τον Κόσμο – παρουσίαση από *το περιοδικό Life*
* 

Κατηγορία:Αργίες
Κατηγορία:Ετήσια γεγονότα
Κατηγορία:Δημόσιες αργίες στην Κύπρο
Φελίτσια Μαλιπιέρο

Η **Φελίτσια Μαλιπιέρο** ήταν δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον δόγη Πιέτρο Α΄ Ορσεόλο και μητέρα του δόγη Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο.
Η Φελίτσια περιγράφεται πολύ αυστηρή και θρησκευόμενη, περνούσε τον περισσότερο χρόνο σε εκκλησιαστικά καθήκοντα. Η ίδια και ο σύζυγος της ίδρυσαν ένα νοσοκομείο για προσκυνητές στην μνήμη του δόγη Πιέτρο Τραντονίκο, ο Πιέτρο Α΄ περνούσε την ώρα του με προσευχές στο ιερό του ναού ενώ η Φελίτσια ασχολήθηκε με την φροντίδα των ασθενών και τις ταπεινές εργασίες. Όταν ο σύζυγος της παραιτήθηκε και μπήκε σε μοναστήρι η Φελίτσια έγινε μοναχή στον Βενεδικτιανό Ναό του Αγίου Ζαχαρία, εξακολουθούσε να συμβουλεύει τον γιο της Πιέτρο Β΄ να προστατεύει την εκκλησία.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δόγισσες της Βενετίας
*ΒΕΝΕΤΙΑ

Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Γκριμέλντα της Ουγγαρίας

Η **Γκριμέλντα της Ουγγαρίας** (απεβ. μετά το 1026) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν κόρη του μεγάλου πρίγκιπα της Ουγγαρίας, που παντρεύτηκε τον δόγη της Βενετίας.

## Βιογραφία
Η Γκριμέλντα ήταν κόρη του πρίγκιπα Γκέζα μεγάλου πρίγκιπα της Ουγγαρίας και της Σάρολτ των Γκιούλα, κόρης του Στεφάνου Ούγγρου διοικητή της Τρανσυλβανίας. Ο πάπποςς της λεγόταν αρχικά Γκιούλα, αλλά βαπτίστηκε Στέφανος στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε πατρίκιος.

Ο αδελφός της Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας όρισε τον γιο της Πιέτρο διάδοχο χάρη στα δικαιώματα της αδελφής του. Όταν ο σύζυγος Οττόνε εξορίστηκε στην Κωνσταντινούπολη (1026), η Γκριμέλντα τον ακολούθησε.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Οττόνε Ορσεόλο δόγη της Βενετίας (κυβ. 1009-1026) και είχε τέκνα: 
* Πιέτρο 1010/11-1046/56, βασιλιάς της Ουγγαρίας.
* Φρότσα 1015-1071, παντρεύτηκε τον Αδαλβέρτο των Μπάμπενμπεργκ μαργραβο της Αυστρίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι δόγισσες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Όριον Πατρών και Μεθώνης

Το **Όριον Πατρών και Μεθώνης** ήταν επαρχιακή διοικητική μονάδα, δοικητική περιφέρεια μικρότερη του θέματος, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 

Η διαίρεση αναφέρεται πρώτη φορά στην Partitio Romaniae τον 13ο αιώνα ως μία από τις τρεις της Πελοποννήσου και καταλάμβανε το νότιο και δυτικό τμήμα της Πελοποννήσου με κυριότερες πόλεις την Πάτρα, Πύλος και Μεθώνη.

## Παραπομπές


Πατρων
Φελίτσια Κορνάρο

Η **Φελίτσια Κορνάρο** (πέθανε το 1111) ήταν δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον δόγη Βιτάλε Α΄ Μικιέλ. Περιγράφεται σαν υπόδειγμα απλότητας και αγνότητας στην συμπεριφορά της σε αντίθεση με την προηγούμενη δόγισσα Θεοδώρα Άννα Δούκαινα Σέλβο. Η Φελίτσια ήταν πάντοτε πολιτικά ενεργή και εξασκούσε έντονε επίδραση ιδιαίτερα στις εξωτερικές υποθέσεις. Η Ματθίλδη της Κανόσα της ζήτησε να πείσει την Δημοκρατία της Βενετίας να την υποστηρίξει στις προσπάθειες της να κλείσει ειρήνη με την Φερράρα που είχε επαναστατήσει, η Φελίτσια το έκανε με επιτυχία.

## Α΄ Σταυροφορία

Η Φελίτσια Κορνάρο υποστήριζε έντονα την συμμετοχή της Βενετίας στην Α΄ Σταυροφορία. Στην διάρκεια της Σταυροφορίας προσπάθησε με κάθε μέσο να εξασφαλίσει τους οικονομικούς πόρους για να εφοδιάσει τους προσκυνητές με τρόφιμα, κρεβάτια και ιατρική βοήθεια, πούλησε ακόμα και τα κοσμήματα της ενώ για να εξοικονομήσει χρόνο εκμηδένισε την παρουσία της στην δουκική αυλή. Οι Βενετσιάνοι ξεκίνησαν για την Συρία (1099) με έναν στόλο από 200 πλοία και αρχηγό τον επιφανή επίσκοπο Ενρίκο Κονταρίνι. Οι Σταυροφόροι επέστρεψαν σε έναν χρόνο με οστά του Αγίου Νικολάου από τον τάφο του στην Μύρα που τοποθετήθηκαν στον ναό του Αγίου στο Λίντο και τα οστά του Αγίου Θεοδώρου του Μάρτυμα.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Venice: Catholic Encyclopedia.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δογισσες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Παναμερικανικοί Αγώνες 2019

Οι **[[Παναμερικανικοί Αγώνες]] 2019**, ή οι **18οι Παναμερικανικοί Αγώνες**, θα είναι μια αθλητική διοργάνωση στην Αμερική που θα λάβει μέρος στη Λίμα του Περού από τις 26 Ιουλίου μέχρι τις 11 Αυγούστου 2019. Σε αυτή τη διοργάνωση που φιλοξενεί 39 αθλήματα θα συμμετέχουν συνολικά 41 χώρες.

## Ψηφοφορία διοργανώτριας πόλης
Οι τελικές υποψήφιες πόλεις ήταν 4. Η διοργανώτρια πόλη ανακοινώθηκε την 1 Φεβρουαρίου του 2013, η οποία ήταν η Λίμα.
αριστερά|μικρογραφία|Το κύριο στάδιο των αγώνων.

## Οι Αγώνες

### Τελετές
Η τελετή έναρξης των αγώνων θα πραγματοποιηθεί στις 26 Ιουλίου 2019, ενώ η τελετή λήξης στις 11 Αυγούστου 2019.

### Συμμετέχουσες χώρες
41 χώρες θα συμμετέχουν στους αγώνες.

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  *(διοργανώτρια)*
* 
* 
* 
* 
* 

### Αθλήματα
Τα αθλήματα είναι συνολικά 39, συμπεριλαμβανομένων 3 καινούργιων, του σέρφινγκ, του μποντιμπίλντινγκ και της βασκικής πελότας.

* 
** Καλλιτεχνικό πατινάζ (2)
** Σκέιτμπορντινγκ (4)
** Ταχύτητα κύλισης (10)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
** Ενόργανη γυμναστική
** Ρυθμική γυμναστική
** Τραμπολίνο
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Πετοσφαίριση
** 
**  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Υγρός στίβος
** 
** 
** 
** 
* 
* 

### Πρόγραμμα




## Μάρκετινγκ
μικρογραφία|Η μικρή σκύλα.

### Μασκότ
Η μικρή σκύλα των αγώνων ονομάζεται Μίλκο.

## Παραπομπές


2019
-
Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης

Η **πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης** () είναι ετήσια συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης που λαμβάνει χώρα στο Μουζίκφεραϊν, αφιερωμένη στον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς. Η ορχήστρα εκτελεί το ίδιο πρόγραμμα στις 30 Δεκεμβρίου, 31 Δεκεμβρίου και 1 Ιανουαρίου, αλλά μόνο η τελευταία συναυλία μεταδίδεται τακτικά σε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Το πρόγραμμα μεταδίδεται ζωντανά σε 92 χώρες και παρακολουθείται ζωντανά από περισσότερους από 50 εκατομμύρια τηλεθεατές.

## Ιστορία
Υπήρξε παράδοση συναυλιών για την Πρωτοχρονιά στη Βιέννη από το 1838, αλλά όχι με τη μουσική και την ενορχήστρωση της οικογένειας Strauss. Από το 1928 έως το 1933 πραγματοποιήθηκαν έξι συναυλίες στο Musikverein, που ενορχηστρώθηκαν από τον Γιόχαν Στράους (υιό). Η πρώτη συναυλία πραγματοποιήθηκε αλλά στις 31 Δεκεμβρίου του 1939. Σύμφωνα με τον Τύπο, ήταν μια "Έκτακτη Συναυλία", αφιερωμένη εξ ολοκλήρου στο "Kriegswinterhilfswerk". Ο ιστορικός Fritz Trümpi απέδειξε ότι η συναυλία ήταν μέρος του μηχανισμού προπαγάνδας του Γιόζεφ Γκαίμπελς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συναυλίες
Κατηγορία:Βιέννη
Όριον Θηβών και Ευρίπου και νήσων

Το **Όριον Θηβών και Ευρίπου καί των νήσων Άνδρου και Καρύστου, Κέω, Μήλου και των λοιπών νήσων, όσαι ευρίσκονται, υπό την Άνδρον και την Κάρυστον** ήταν επαρχιακή διοικητική μονάδα, διοικητική περιφέρεια μικρότερη του θέματος, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 

Η διαίρεση αναφέρεται πρώτη φορά στην Partitio Romaniae τον 13ο αιώνα και καταλάμβανε την Εύβοια με τα νησιά Κάρυστος, Άνδρος, Κέα. Η περιφέρεια αυτή υπαγόταν στον Πραίτωρα του Θέματος Ελλάδος και Πελοποννήσου και διοικούνταν από αξιωματούχο με τον τίτλο του "άρχων". Από τον 12ο αιώνα βρέθηκε σφραγίδα του άρχων Θηβών Καλλονά, άλλος άρχων αναφέρεται ο Βρυέννος . 

## Παραπομπές


Θηβων
Μεσονύκτιον

Το **Μεσονύκτιον** είναι μία από τις Κανονικές Ώρες που συνθέτουν τον κύκλο της καθημερινής λατρείας στην Ανατολική Ορθόδοξο Εκκλησία. Το Μεσονύκτιον προήλθε από μια καθαρά μοναστική τελετουργία, εμπνευσμένη από τους Ψαλμούς 118: 62 και το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον 25:1-13.

Αρχικά, οι μοναχοί θα ανέβαιναν στη μέση της νύχτας για να δοξάσουν τον Θεό. Ο Άγιος Συμεών απήγγειλε τον Ψαλμό 118, ένα σημαντικό συστατικό του Μεσονυκτίου, πριν από τον όρθρο. Σήμερα, στα περισσότερα μέρη όπου τηρείται ο Ημερήσιος Κύκλος, το Μεσονύκτιον συνδυάζεται με τον όρθρο την Πρώτη Ώρα.

Το γενικό κλίμα του Μεσονυκτίου είναι ένας λόγος πένθους, μετριοπαθής από μια στάση ελπιδοφόρας προσδοκίας.

Στη ρωσική παράδοση το Μεσονύκτιο αρχίζει με την ανάγνωση των Κοινών Πρωινών Προσευχών. Στο τέλος, όπως και στο τέλος του Μέγα Απόδειπνου, σε πολλά μέρη οι πιστοί πηγαίνουν να προσκυνήσουν τις εικόνες και τα λείψανα των αγίων του ναού.

Κατηγορία:Λειτουργική
Όριον Αθηνών

Το **Όριον Αθηνών** ήταν επαρχιακή διοικητική μονάδα, δοιικητική περιφέρεια μικρότερη του θέματος, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 

Η διαίρεση αναφέρεται πρώτη φορά στην Partitio Romaniae τον 13ο αιώνα και καταλάμβανε την σημερινή Αττική έως τον ισθμό της Κορίνθου, ο Ζακυθηνός προτείνει πιθανότατα ότι συμπεριελάμβανε την Αίγινα και Σαλαμίνα λόγω που την ίδια εποχή αποτελούσαν κοινή εκκλησιαστική περιφέρεια, κυριότερη πόλη ήταν η Αθήνα. Η περιφέρεια διοικούνταν από άρχοντα και έπειτα από προνοητή υπαγόμενο στον πραίτορα Ελλάδος και Πελοποννήσου.

Από πηγές αναφέρονται άρχοντες και προνοητές Αθηνών οι :

* Στέφανος, σπαθάριος, τον 9ο αιώνα
* Νικήτας, στράτορας, τον 8ο-9ο αιώνα
* Ανάργυρος, διοικητής,τον 8ο-9ο αιώνα
* Χριστόφορος, διοικητής, τον 8ο-9ο αιώνα
* Σισίννιος, βασιλικός πρόεδρος,τον 8ο-9ο αιώνα
* Νικόλαος, πρόεδρος, τον 12ο αιώνα
* Μιχαήλ, βεστάρχης και προνοητής, τον 12ο αιώνα

## Παραπομπές


Αθηνων
Αλικία Μικιέλ

Η **Αλικία Μικιέλ** ήταν Δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον Ντομένικο Μικιέλ και μητέρα του δόγη Βιτάλε Β΄ Μικιέλ. Η Αλικία ήταν πολιτικά ενεργή και είχε ενεργό ρόλο την εποχή που ο σύζυγος της ήταν Δόγης της Βενετίας αλλά και μετά την παραίτηση του (1130), μοιραζόταν στον ίδιο βαθμό τα σχέδια και τις φιλοδοξίες του. Την εποχή που ήταν δόγισσα προστάτευσε τις τέχνες, το εμπόριο, τις φιλανθρωπικές οργανώσεις και δέχτηκε πολλούς πρέσβεις. Μετά την παραίτηση του συζύγου της η Αλικία αρνήθηκε να μπει σε μοναστήρι κάτι αντίθετο με τα έθιμα που επικρατούσαν στην Βενετία και είχε ενεργό πολιτικό ρόλο σε όλους τους υπόλοιπους δόγηδες, είχε έντονη συμμετοχή στην εκλογή του γιου της στην θέση του δόγη μετά τον θάνατο του Ντομένικο Μοροζίνι (1156).

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Δόγισσες της Βενετίας
*Δόγισσες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Πανόραμα Φενεού Κορινθίας

Το **Πανόραμα** (*παλαιά ονομασία: Φονιάς*) είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Ντουρντουβάνας (Πεντέλεια) που αποτελεί νότια απόληξη του Χελμού (Αροάνια) σε υψόμετρο 923 μέτρων. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Αρχαία Φενεός (Καλύβια). Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Πανοράματος της δημοτικής ενότητας Φενεού του δήμου Σικυωνίων της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 52 μόνιμους κατοίκους. 

## Ιστορία
Το ορεινό χωριό κατοικούνταν από αυτόχθονες από την αρχαιότητα διότι φυσική λίμνη προϋπήρχε του κάμπου. Αργότερα εγκαταστάθηκαν εδώ βλάχοι από την ευρύτερη περιοχή του Πύργου.

Στο χωριό υπάρχει βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Δημητρίου του (7ος-8ος αιώνας) που υποδεικνύει την ύπαρξη του οικισμού κατά τη βυζαντινή περίοδο.

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ την αναφέρει ως *Foniá* (*Morea III, 101, 141*) με αριθμό σπιτιών: 300. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Phonia* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 42 και συνολικό πληθυσμό: 200 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Φονιά* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Ζάχολης με αριθμό οικογενειών: 42 και συνολικό πληθυσμό: 182 άτομα άτομα.

Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας οπλαρχηγός στη περιοχή ήταν ο ξακουστός Παπλούτας καθώς και ο Κολοκοτρωνης είχε περάσει από  το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.

Στον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό και οι κάτοικοί του οι οποίοι ήταν φιλήσυχοι άνθρωποι δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερο πρόβλημα με τους κατακτητές. Όμως κατά τον εμφύλιο δεν ήταν λίγοι αυτοί που είχαν πάρει μέρος στο αντάρτικο και εξολόθρευαν ολόκληρες οικογένειες.

Με το νόμο του Καλλικράτη το χωριό ανήκει στο δήμο Σικυωνίων.

## Πληθυσμός
Το Πανόραμα γνώρισε την περίοδο 1879-1940 σημαντική πληθυσμιακή αύξηση (με εξαίρεση την απογραφή του 1920 όπου υπήρξε μεγάλη μείωση) αλλά μεταπολεμικά υπήρξε πολύ μεγάλη μείωση (με μόνη εξαίρεση το 2001 που υπήρξε μεγάλη αύξηση). 

## Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Γκαουχάτι

Το **Γκαουχάτι** (ασσαμέζικα: গুৱাহাটী *Γκουγιαχάτι* - γνωστή ως *Πραγκτζιοτισπούρα* στα αρχαία Ασσαμέζικα, Γκαουχάτι στην αποικιακή εποχή) είναι η μεγαλύτερη πόλη στη Ινδική πολιτεία του Άσαμ και επίσης η μεγαλύτερη αστική περιοχή στη Βορειοανατολική Ινδία. Είναι σημαντική ποτάμια πόλη και μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στην Ινδία, Το Γκαουχάτι βρίσκεται στη νότια όχθη του Βραχμαπούτρα.

Οι αρχαίες πόλεις Πραγκτζιοτισπούρα και Νταρτζάγια (Βόρειο Γκαουχάτι) ήταν οι πρωτεύουσες της αρχαίας Καμαρούπα. Η πόλη φιλοξενεί πολλούς αρχαίους ναούς Ινδουιστών, δίνοντάς της το όνομα "Πόλη των Ναών". Η Ντισπούρ, πρωτεύουσα του Άσαμ, βρίσκεται πλησίον του Γκαουχάτι και είναι η έδρα της Κυβέρνησης του Άσαμ.

Το Γκαουχάτι βρίσκεται ανάμεσα στις όχθες του Ποταμού Βραχμαπούτρα και στους πρόποδες του οροπεδίου Σιλόνγκ. Δυτικά βρίσκεται Διεθνές Αεροδρόμιο Λοκπρίγια Γκοπινάθ Μπορντολόι, ενώ ανατολικά βρίσκεται η πόλη Ναρένγκι. Σταδιακά το Βόρειο Γκαουχάτι στην βόρεια όχθη του Βραχμαπούτρα επεκτείνεται. Το διάσημο Μαντάν Καμντέβ βρίσκεται 30 χιλιόμετρα από το Γκαουχάτι. Η Δημοτική Επιχείρηση του Γκαουχάτι ασχολείται με την τοπική αυτοδιοίκηση της πόλης, διαχειρίζοντας μια περιοχή 328 τ.χλμ., ενώ η Μητροπολιτική Αρχή Ανάπτυξης του Γκαουχάτι είναι το σώμα σχεδιασμού και ανάπτυξης για τη Μητροπολιτική Περιοχή του Μεγαλύτερου Γκαουχάτι. Το Γκαουχάτι είναι η μεγαλύτερη πόλη στη Βορειοανατολική Ινδία.

Η περιοχή του Γκαουχάτι φιλοξενεί διάφορα άγρια ζώα, συμπεριλαμβανομένων σπάνιων ζώων όπως ελέφαντες της Ασίας, πύθωνες, τίγρεις, ρινόκερους, γκαούρ, είδη πρωτευόντων και πουλιά υπό εξαφάνιση.

Στην απογραφή του 2011, το Γκαουχάτι είχε πληθυσμό 957.352 κατοίκων, ενώ το πολεοδομικό συγκρότημα της πόλης είχε πληθυσμό 962.334 κατοίκων. Επίσημη γλώσσα είναι τα ασσαμικά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Κυβέρνηση του Άσαμ
* Επαρχία Καμρούπ

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Κατηγορία:Άσαμ
Πο Λατ

Ο **Πο Λατ** (1900-το έτος θανάτου είναι άγνωστο) ήταν μελετητής της Βιρμανικής λογοτεχνίας. Μεταξύ άλλων έργων είναι γνωστός για την ιστορική μελέτη της Βιρμανικής ορθογραφίας.

## Έργα
* *Mranʻ mā ca kāʺ ʼa phvaṅʻʺ kyamʻʺ : Mranʻ mā ʼabhidhānʻ ṭīkā* Ranʻ kunʻ : Paññānanda Puṃ nhipʻ Tuikʻ, 1962-1964.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Myan-ma sagà ahpwín kyàn

Κατηγορία:Βιρμανοί συγγραφείς
Θεοδώρα Άννα Δούκαινα Σέλβο

Η **Θεοδώρα Άννα Δούκαινα Σέλβο**, δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον Ντομένικο Σέλβο ήταν κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι΄ Δούκα και της δεύτερης συζύγου του Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας.

## Δόγισσα της Βενετίας

Η Θεοδώρα παντρεύτηκε τον Ντομένικο Σέλβο στην Κωνσταντινούπολη (1075) με αυτοκρατορική μεγαλοπρέπεια, την έστεψε ο ίδιος ο αδελφός της Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας. Όταν επέστρεψε στην Δημοκρατία της Βενετίας πήρε μαζί της μια μεγάλη Ελληνική συνοδεία και έγινε μισητή για την υπεροψία και την υπερηφάνεια της, χρησιμοποιούσε όπως είχε μάθει από την πατρίδα της πιρούνια, κύπελλα και χαρτοπετσέτες. Η δόγισσα πέθανε από μια περίεργη ασθένεια που ο λαός της Βενετίας την απέδωσε σε *"Θεία τιμωρία"* για τον τρόπο που ζούσε. 

## Αμφισβητούμενες μαρτυρίες

Ο καρδινάλιος επίσκοπος της Όστια Πίτερ Ντέμιαν έγραψε χαρακτηριστικά : *"Το σώμα της δόγισσας σάπισε από την υπερβολική καλοπέραση"*. Δεν είναι βέβαιο πόσο αξιοπιστία έχει η φράση επειδή ο γάμος έγινε το 1075 και ο Πίτερ Ντέμιαν είχε πεθάνει από το 1072. Μια παρόμοια ιστορία έχει γράψει για τον γάμο ανάμεσα στον Τζιοβάννι Ορσεόλο μεγαλύτερο γιο του Δόγη της Βενετίας Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο και την Μαρία Αργυροπουλίνα ανιψιά των Βυζαντινών αυτοκρατόρων Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και Κωνσταντίνου Η΄. Ο γάμος έγινε στην Κωνσταντινούπολη (1005) αλλά πέθαναν και οι δυο από επιδημία πανώλης δυο χρόνια αργότερα όταν επέστρεψαν στην Βενετία (1007). Ο Πίτερ Ντέμιαν γεννήθηκε την τελευταία δεκαετία πριν του 1007 οπότε σε κάθε περίπτωση θεωρείται αδύνατο να το έγραψε.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Henisch, Bridget Ann (1976), Fast and Feast: Food in Medieval Society ISBN 0-271-01230-7
*Staley, Edgcumbe (c1910), The Dogaressas of Venice
*Bober, Phyllis Pray. Art, Culture, and Cuisine: Ancient and Medieval Gastronomy. University of Chicago Press, 1999.
*Buck, John Henry. Old Plate, Its Makers & Marks: Its Makers and Marks. Gorham Manufacturing Company, 1903. Google Books: Original from Harvard University. Digitized Jun 22, 2007.
*Hodgson, Francis Cotterell. The Early History of Venice: From the Foundation to the Conquest of Constantinople, A.D. 1204. G. Allen, 1901. Google Books: Original from the New York Public Library. Digitized Sep 11, 2007
*Nicol, Donald MacGillivray. Byzantium and Venice: A Study in Diplomatic and Cultural Relations. Cambridge University Press, 1992.

Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Δυναστεία των Δουκών
Κιβωτός Ύδρας

Η **Κιβωτός** ή **Κιβωτού** ή **Παναγία** είναι νησίδα του Αιγαίου πελάγους, στα νοτιοδυτικά του κόλπου Ύδρας. Η νησίδα έχει μικρή έκταση και στην απογραφή του 2011 ήταν ακατοίκητη. Είναι απέναντι (βορειοδυτικά) από την παραλία Μώλος του νησιού ενώ δίπλα και νοτιοδυτικά της είναι η μικρότερη βραχονησίδα Ερημονήσι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στον δήμο Ύδρας,.

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Στασινός της Άκοβας

Ο προύχοντας **Στασινός** ήταν ένας από τους επιφανέστερους και πλουσιότερους κατοίκους της Αρκαδίας του 17ου αιώνα με μεγάλη πολιτική ισχύ. Κατά την παράδοση η καταγωγή του ήταν από τους δεσπότες Παλαιολόγους, μάλιστα το όνομα αυτό χρησιμοποιούσε η οικογένεια ως βαπτιστικό. Αναδείχθηκε σε υπολογίσιμο προύχοντα της Άκοβας κατά τα πρώτα έτη της Ενετοκρατίας της Πελοποννήσου (1685-1715) όπου κι έλαβε το αξίωμα του συνδίκου, με το οποίο έγινε γνωστός και ως "Σύντυχος". Το όνομα αυτό έφεραν και οι απόγονοί του οι οποίοι χρίζονταν ως "μοραγιάνηδες" (αγιάνηδες του Μορέως), ακόμη και μετά την απομάκρυνση των Ενετών και την εγκατάσταση των Τούρκων.

Παντρεύτηκε την Κανέλλα Λαμπαρδοπούλου, κόρη ενός από τους πλέον έξοχους προκρίτους της Δημητσάνας του 17ου αιώνα, του Φιλόσοφου Λαμπαρδόπουλου, άνδρα πλουσιότατου και εξαιρετικής υπόληψης μεταξύ των συμπολιτών του. Με τον γάμο αυτόν και την σύνδεση των δυο επιφανών οικογενειών Στασινού-Λαμπαρδόπουλου δημιουργήθηκε ο άξονας συμμαχίας μεταξύ Δημητσάνας-Άκοβας με σπουδαία πολιτική σημασία ο οποίος διατηρήθηκε μακροχρόνια. Μετά τον γάμο ονομάζεται επισήμως πλέον "Στασινός Άκοβας, γαμπρός Φιλοσόφου" και διαθέτει μεγάλη περιουσία καθώς και γαίες στον λεγόμενο "κάμπο της Καρκαλούς", στον άξονα Δημητσάνας-Λαγκαδίων-Άκοβας.

Ο Στασινός με την Κανέλλα απέκτησαν τέσσερις κόρες (Χρυσάφη, Ευγενία, Βενετίτζα, Βελιότα) και τρεις γιους (Παναγιωτάκης, Γιαννάκης, Ασημάκης). Διάδοχος του τίτλου του Συντύχου υπήρξε ο Ασημάκης. Απέκτησε δυο κόρες οι οποίες παντρεύτηκαν δυο επιφανείς γόνους οικογενειών από την Δημητσάνα. Η νεότερη παντρεύτηκε τον Θεοφίλη από την Δημητσάνα οι οποίοι απέκτησαν γιο, τον Αναστάσιο, μετέπειτα Μητροπολίτη Ανανία Θεοφίλη.

Η οικογένεια έκτοτε έλαβε το επώνυμο Στασινόπουλος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τάσος Γριτσόπουλος, 1954, "Ο Στασινός της Άκοβας και η οικογένεια Λαμπαρδοπούλου της Δημητσάνης", σελ. 27-30
http://opac.ems.gr:92/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=37987&shelfbrowse_itemnumber=87135#shelfbrowser,http://media.ems.gr/ekdoseis/ellinika/Ellinika_13_1/ekd_peel_13_1_gritsopoulos.pdf

Κατηγορία:Σφετεριστές του ονόματος των Παλαιολόγων
Μουζικφεράιν

Με το όνομα **Μουζίκφεραϊν** () αναφέρεται στη γερμανική γλώσσα:

*κάθε μουσικός σύλλογος ή σύλλογος φίλων της μουσικής.

ενώ συχνότερα με το όνομα αυτό γίνεται αναφορά στα:
* Βίνερ Μουζίκφεραϊν, αίθουσα συναυλιών στη Βιέννη της Αυστρίας, έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης, καθώς και του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής της Βιέννης από τον οποίο πήρε το όνομά της.
* Γενικός Γερμανικός Μουσικός Σύλλογος, σύλλογος μουσικών της Γερμανίας που ιδρύθηκε το 1859.
* Σύλλογος Φίλων της Μουσικής της Βιέννης, σύλλογος φίλων της μουσικής της Βιέννης. 
* Μουζίκφεραϊν της Στυρίας, αίθουσα συναυλιών και σύλλογος στο Γκρατς, στη Στυρία της Αυστρίας που ιδρύθηκε το 1815.
* Δημοτικό Μουζίκφεραϊν του Ντύσσελντορφ, ο δημοτικός σύλλογος μουσικής της πόλης, δημοφιλέστατη χορωδία του Ντύσσελντορφ.
Δρακονήσι Τήνου

Το **Δρακονήσι** είναι βραχονησίδα του Αιγαίου πελάγους. Η νησίδα έχει μικρή έκταση και στην απογραφή του 2011 ήταν ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Τήνου και στον νομό Νότιου Αιγαίου.
## Χλωρίδα και Πανίδα
Η βραχονησίδα κατοικείται από κοράκια και γλάρους που βρίσκουν καταφύγιο εκεί με αποτέλεσμα να φτιάχνουν τις φωλιές τους στο Δρακονήσι.Η βραχονησίδα είναι κατάφυτη από ένα είδος μικροσκοπικού θάμνου που αναπτύσσεται με την αλμύρα των βράχων, τον κρίταμο. Επιπλέον υπάρχουν διάφορες απόκρημνες θαλάσσιες σπηλιές.

Κατηγορία:Βραχονησίδες της Τήνου
Εθνικό Συνδικάτο Εγκλήματος

Το ***Εθνικό Συνδικάτο Εγκλήματος*** (αγγλικά: **National Crime Syndicate**) ήταν ένας όρος που δόθηκε από τον Τύπο στην ένωση πολλών πολυεθνικών εγκληματικών οργανώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, μιας συνομοσπονδίας που ως επί το πλείστον αποτελούνταν από την στενή σύνδεση μεταξύ  της Ιταλο-Αμερικανικής μαφίας με την Εβραϊκή, αλλά περιλαμβάνοντας επίσης και διάφορες μικρότερες εγκληματικές οργανώσεις από άλλες εθνικοτήτες, όπως η Ιρλανδο-Αμερικανική. Η προέλευση του όρου είναι ώστοσο αβέβαιη.

## Ιστορικό υπόβαθρο
Κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης υπήρξε η ανάγκη για την ίδρυση μιας εγκληματικής οργάνωσης, που θα περιλάμβανε όλους τους γκάνγκστερ στην Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών και που θα στόχευε στην καλύτερη οργάνωση του λαθρεμπόριου αλκοόλ. Σύμφωνα με τους ερευνητές για το οργανωμένο έγκλημα, το Συνδικάτο ήταν μια ιδέα του Τζόνι Τόριο, και ιδρύθηκε τον Μάιο του 1929 κατά την διάρκεια της διάσκεψης του Ατλάντικ Σίτι, στην οποία συμμετείχαν εξέχουσες προσωπικότητες του υποκόσμου απ' όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων του Τόριο, του Λάκι Λουτσιάνο, του Αλ Καπόνε, του Μπάγκσυ Σίγκελ και του Φρανκ Κοστέλο.  Άλλοι ερευνητές έχουν χαρακτηρίσει την διάσκεψη του Ατλάντικ Σίτι ως ένα συνέδριο για τον συντονισμό και τη στρατηγική του λαθρεμπορίου αλκοόλ. 
 
Σύμφωνα με τα ευρήματα της Ειδικής Επιτροπής των ΗΠΑ στη δεκαετία του 1950 υπό την προεδρία του Εστές Κεφόβερ, το Συνδικάτο ήταν μια συνομοσπονδία, κυρίως ιταλικών και εβραϊκων ομάδων του οργανωμένου εγκλήματος σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Λόγω του ότι η οργάνωση ήταν ανεπίσημη, η ιστορία του Συνδικάτου είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Σύμφωνα με τον Μάικλ Φραντσίζ, το Συνδικάτο σταμάτησε να υπάρχει κατά την διάρκεια της δεκαετίας του '60.

## Βιβλιογραφία
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαφία
Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Πρώτος (αξίωμα)

Ο **Πρώτος** ήταν εκκλησιαστικό και πολιτικό-διοικητικό αξίωμα που αφορούσε αποκλειστικά το Άγιο Όρος κατά την Βυζαντινή και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το αξίωμα αναφέρεται από τον 9ο έως τον 17ο αιώνα και στην ουσία ο Πρώτος ήταν ο διοικητής και εκπρόσωπος του αυτοκράτορα στο όρος. Ανώτατος άρχοντας του όρους ήταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας και μετά την Οθωμανική κατάληψη ο Σουλτάνος.

Ο Πρώτος εκλεγόταν από την Μεγάλη Μέση η οποία αποτελούνταν από τους ηγουμένους των μονών και ήταν η παλιότερη και πρώτη που δημιουργήθηκε διοικητική αρχή. Υποψήφιος ήταν οποιοσδήποτε μοναχός το επιθυμούσε. Μετά την εκλογή πήγαινε στην Κωνσταντινούπολη όπου παρουσιαζόταν στον αυτοκράτορα, αυτός επικύρωνε την εκλογή του και του έδινε τη ποιμαντική ράβδο. Η διαδικασία αυτή γινόταν μέχρι τον 14ο αιώνα, τότε ο αυτοκράτορας  μετά από αίτημα τους επέλεξε τον Πρώτο λόγω αδυναμίας τον μοναχών να το κάνουν, ο Πρώτος αυτός, Αθανάσιος, έλαβε την ευλογία του πατριάρχη και έκτοτε αυτός επικύρωνε την εκλογή ενώ ο αυτοκράτορας έδινε μόνο τη ποιμαντική ράβδο.

Η θητεία του αρχικά ήταν ισόβια, μπορούσε να παραιτηθεί εάν το ήθελε , έπειτα από τα τέλη του 14ου αιώνα αναφέρεται ετήσια θητεία.

Αρμοδιότητες του πρώτου ήταν η εκπροσώπηση των μοναχών σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, πολιτικές και εκκλησιαστικές. Ήταν πνευματικός καθοδηγητής των μοναχών, επέβλεπε την τάξη και την πειθαρχεία και φρόντιζε να ακολουθούνται οι θείες λειτουργίες. Όταν δημιουργούνταν κάποιο πρόβλημα αν δεν μπορούσε να το λύσει συγκαλούσε συνέλευση γερόντων, είχε δικαστικές αρμοδιότητες για το όρος, επικύρωνε τις εκλογές των ηγουμένων και τους έδινε τη ποιμαντική ράβδο. Με σιγίλιο του Πατριάρχη Αντωνίου Δ΄ τον 14ο αιώνα επικύρωσε το δικαίωμα του Πρώτου χωρίς την άδεια του κανείς να μην μπορέσει να εισέλθει στο όρος. Κάθε Κυριακή του Πάσχα ο Πρώτος μοίταζε στις μονές τη "ρόγα" την ετήσια επιχορήγησή του Βυζαντινού αυτοκράτορα.

Στα δικαστικά του καθήκοντα, ο Πρώτος, αυτά συνήθως αφορούσαν κτηματικές διαφορές μεταξύ των μονών. ακολουθούσε τους νόμους του κράτους, Δικαστικά καθήκοντα είχε και η συνέλευση των γερόντων τις αποφάσεις τους όμως μπορούσε ο Πρώτος να τις αγνοήσει.

Ο Πρώτος είχε και κατώτερους αξιωματούχους που τον βοηθούσαν , μοναχοί και αυτοί, τα αξιώματα αυτά ήταν ο * οικονόμος*, ο *επιτηρητής*, ο *εκκλησιάρχης* και ο *δίκαιος*.

Κατά τον 17ο αιώνα λόγω των διαφωνιών των ηγουμένων σταμάτησε να εκλέγεται ο Πρώτος, ασκώντας μόνος την εξουσία ο εκάστοτε *Ζαμπίτ* ο Οθωμανός διοικητής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γιάννος Λεωνίδας Δημητρίου, ''Ο Θεσμός του Πρώτου και η αυτοδιοίκηση του Αγίου Όρους.'' που διανέμεται με άδεια χρήσης: (CC BY-SA 3.0 GR), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Νομική Σχολή, Τμήμα Νομικής, 2015, ανακτήθηκε 1 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Άγιο Όρος

Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί εκκλησιαστικοί τίτλοι και αξιώματα
Κατάλογος χωρών ανά κατά κεφαλήν ΑΕΠ (ονομαστικό) 2011

Ακολουθεί κατάλογος με την κατάταξη των χωρών του κόσμου με βάση το ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

## Στοιχεία ΔΝΤ Σεπτεμβρίου 2011
O παρακάτω κατάλογος καταρτίστηκε με βάση τα στοιχεία και τις προβλέψεις του Σεπτεμβρίου του 2011 από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για το έτος 2010. 

## Παραπομπές


2011
Τίλμαν Φρας

Ο **Τίλμαν Φρας** είναι ιστορικός και εργάζεται στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Αυτός μελετάει Βιρμανικές ιστορικές πηγές από την περίοδο Παγκάν. Ο Φρας έλαβε το διδακτορικό του στη Χαϊδελβέργη το 1994, με έργο για το βασίλειο του Παγκάν, το *Pagan: Stadt und Staat* (απόδοση στα ελληνικά - Παγκάν: Πόλη και Κράτος).*

== Έργα ==
* Frasch, Tilman (1996). *Pagan: Stadt und Staat*. Stuttgart: F. Steiner.
* Frasch, Tilman (1998). "The Mt. Thetso Inscription Re-examined." *Myanmar Historical Research Journal* 2: 109-126
* Frasch, Tilman (1998). "King Nadaungmya's Great Gift". *Études Birmanes en hommage à Denise Bernot.* Pierre Pichard and François Robinne, eds.  (Études thematiques 9). Paris: École française d'Extrême-Orient: 27-35.
* Frasch, Tilman (2002). "Coastal Peripheries during the Pagan Period," in Jos Gommans/Jacques Leider (eds.), *The Maritime Frontier of Burma. Exploring Political, Cultural and Commercial Interaction in the Indian Ocean World, 1200-1800,* Amsterdam: KITLV Press: 59-78
* Frasch, Tilman (2004). "Notes on Dipavamsa: An Early Publication by U Pe Maung Tin". *The Journal of Burma Studies,* NIU.
* Frasch, Tilman (2005). "Inscriptions of Bagan, edited and translated," in *Essays in Commemoration of the Golden Jubilee of the Myanmar Historical Commission,* ed. by Ministry of Education, Yangon: 134-148
* Frasch, Tilman (2008). "Measuring Burmese Soil: Some Unknown Words and Practices," in Pierre Le Roux et al. (eds.), *Poids et mesures en Asie du Sud-est'', vol. 2, Paris: l'Ecole Française d'Extrème Orient : 625-633.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Σρμπλιάνι

Το **Σρμπλιάνι** (κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

## Γεωγραφία

## Ιστορία

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

### Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Σρμπλιάνι αριθμούσε  κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι:

## Δείτε επίσης
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς
Δύσβατο Τήνου

Το **Δύσβατο** ή **Μικρό Νησί** είναι νησίδα της Τήνου στο Αιγαίο πέλαγος. Βρίσκεται απέναντι από την νοτιοδυτική άκρη του νησιού, στον δίαυλο Τήνου - Άνδρου και δίπλα (βορειοδυτικά) της νησίδας Καλόγεροι. Το μόνο κτίριο που υπάρχει σε αυτήν την μικρή νησίδα είναι ένας φάρος που βρίσκεται στην κορυφή του νησιού (εστιακό ύψος 31 μέτρα) φτάνοντας τα 9 μέτρα σε ύψος. Απογράφεται επίσημα, για πρώτη φορά, το 1940 στην τότε κοινότητα Πανόρμου Τήνου και στην απογραφή 2021 ήταν ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Τήνου και στον νομό Νότιου Αιγαίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Τήνου
Σπουδή Op. 10, No. 9 (Σοπέν)

H **Σπουδή Op. 10, No. 9 (Σοπέν)** σε Φα ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1829. Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά σε Γαλλία, Γερμανία και Αγγλία το 1833, μαζί με τις υπόλοιπες δώδεκα Opus 10. Η συγκεκριμένη σπουδή είναι γνωστή λόγω της ευεργεσίας της στο αριστερό χέρι, εξασκώντας τον καρπό και τα δάχτυλα. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 2 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Études at ourchopin.com

10 09
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1829
Σπουδή Op. 10, No. 10 (Σοπέν)

Η **Σπουδή Op. 10, No. 10**, σε Λα ύφεση μείζονα, είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το το 1830. Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1833, μαζί με τις άλλες Opus 10, σε Γαλλία, Γερμανία και Αγγλία. Η συγκεκριμένη σπουδή είναι υψηλής δυσκολίας από την άποψη της έκφρασης. Είναι κι αυτή χωρισμένη σε τρία μέρη όπως όλες εξάλλου οι σπουδές του Σοπέν. Μία μέση εκτέλεσή της διαρκεί περίπου 3,30 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano

10 10
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1830
Φιλολογική Σχολή του Ζάνταρ

Η **Φιλολογική Σχολή του Ζαντάρ** () ήταν φιλολογική σχολή του 19ου αιώνα που λειτούργησε στο Ζάνταρ, προσφέροντας σύνολο λύσεων για τα ζητήματα που αφορούσαν την τυποποίηση της κροατικής φιλολογικής γλώσσας. Επικεφαλής ήταν ο Άντε Κουζμάνιτς.

Τα μέλη της σχολής αρχικά δημοσίευαν άρθρα στο περιοδικό *Zora dalmatinska* ("Αυγή της Δαλματίας"), που ξεκίνησαν στο Ζάνταρ το 1844. Ως βάση της πρότυπης κροατικής  υποστήριζαν την παλαιά Δαλματική ορθογραφία, φωνολογική ορθογραφία, και τη χρήση της Ικαβιανής Στοκαβιανής διαλέκτου, η οποία ήταν κοινή με την Δαλματία, τη Βοσνία και τηΣλαβονία και χρησιμοποιήθηκε σε πολλά και σημαντικά λογοτεχνικά έργα κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Αργότερα δέχτηκαν την ορθογραφία του Γκάι αλλά κράτησαν την Ικαβιανή διάλεκτο.

Οι συνεργάτες του Κουζμάνιτς περιλάμβαναν τους Σίμε Στάρτσεβιτς από τη Λίκα και τον Ίγκνιατ Αλοϊζίγιε Μπρλιτς από τη Σλαβονία. Η δεύτερη γενιά της Φιλολογικής Σχολής του Ζάνταρ δημοσίευε στην εφημερίδα Ναρόντνι λιστ, και έβλεπαν το μέλλον στις ιδέες που κυκλοφορούσαν από το Ζάγκρεμπ και τη λογοτεχνική γλώσσα του Ντουμπρόβνικ.

## Δείτε επίσης
* Φιλολογική Σχολή του Ζάγκρεμπ
* Φιλολογική Σχολή της Ριέκα

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
Κατηγορία:19ος αιώνας στην Κροατία
Κατηγορία:Κροατική γλώσσα
Τζιρόλαμο Πρίουλι

Ο **Τζιρόλαμο Πρίουλι** (Ιταλικά : Girolamo Priuli, Βενετία, 1486 - Βενετία, 4 Νοεμβρίου 1567) ήταν ο 83ος Δόγης της Βενετίας (1 Σεπτεμβρίου 1559 - 4 Νοεμβρίου 1567).

Ο Τζιρόλαμο ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του προκατόχου του Λορέντσο Πρίουλι τον οποίο και διαδέχθηκε, μεγαλύτερος γιος του Αλβίζε Πρίουλι και της Κιάρα Λιόν. Στην νεότητα του διακρίθηκε σαν έμπορος, στην συνέχεια έγινε Προκουράτωρ του Αγίου Μάρκου. Δεν φαίνεται να είχε μεγάλη πνευματικά προσόντα και όλοι τον θεωρούσαν κατώτερο από τον αδελφό του, αλλά διακρίθηκε σαν δόγης για τα θαυμάσια έργα που έκανε στην Δημοκρατία της Βενετίας.  

Παντρεύτηκε την Έλενα Ντιέντο και είχε έναν γιο. 

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Πιέτρο Λορεντάν

Ο **Πιέτρο Λορεντάν** (Ιταλικά : *Pietro Loredan*, Βενετία 1482 - Βενετία 3 Μαΐου 1570) ήταν ο 84ος Δόγης της Βενετίας (1567 - 1570), με καταγωγή από την Οικογένεια Λορεντάν, μια από τις ευγενέστερες οικογένειες στην Δημοκρατία της Βενετίας. Πρόγονός του ήταν ο 75ος Δόγης Λεονάρντο Λορεντάν. Μητέρα του ήταν η Ισαβέλα Μπαρόζι, μέλος άλλης παλιάς Βενετσιάνικης οικογένειας. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τη Μαρία Πασκουαλίγκο και σε δεύτερο γάμο τη Μαρία Λουκρέτσια Καπέλλο, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Αλβίζε Λορεντάν.

## Δόγης της Βενετίας
Νέος ασχολήθηκε με εμπορικές δραστηριότητες, αργότερα εξελέγη Ποντεστά στη Βερόνα, θέση που του έδωσε υψηλές διοικητικές αρμοδιότητες, ενώ εξελέγη Δόγης της Βενετίας υπέργηρος χωρίς να το περιμένει ο ίδιος.
Η εκλογή του μετά το θάνατο του Τζιρόλαμο Πρίουλι ήταν πολύπλοκη διαδικασία, που κράτησε δύο εβδομάδες και συμμετείχαν 76 εκλέκτορες, εντούτοις πολλοί τη θεωρούσαν αναμενόμενη, επειδή παρότι δεν είχε διοικητικές ικανότητες, είχε μεγάλες προσβάσεις στη Γερουσία. Την εποχή του διαδραματίστηκαν τραγικά γεγονότα στη Βενετία: το 1569 ξέσπασε φωτιά στο Οπλοστάσιο και επεκτάθηκε σε γειτονικά κτίρια στοιχίζοντας τη ζωή σε 2.000 ανθρώπους, την ίδια χρονιά κατέρρευσαν πέντε μεγάλες τράπεζες, ενώ η μεγάλη έλλειψη δημητριακών τον ανάγκασε να κάνει διανομή ψωμίου. 

## Απώλεια της Κύπρου
Την επόμενη χρονιά (1570) η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιτέθηκε και κατέλαβε την Κύπρο, επιτιθέμενη με 60.000 άντρες και παρά τη σθεναρή αντίσταση των κατοίκων της Αμμοχώστου και της Λευκωσίας. Το νησί περιήλθε υπό Οθωμανική κυριαρχία και οι κατακτητές έσφαξαν πολλούς Αρμένιους και Έλληνες χριστιανούς.
Οι φρικαλεότητες των Τούρκων τον κινητοποίησαν και κατάφερε με επιδέξια διπλωματία να συνασπίσει όλες τις χριστιανικές δυνάμεις εναντίον των Οθωμανών, ακόμα και αντιπάλους του, όπως η Ισπανία, η Γένοβα, η Κομητεία της Σαβοΐας και το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας. Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου πραγματοποιήθηκε μετά τον θάνατο του (1571) και σε αυτήν οι Οθωμανοί γνώρισαν τη συντριβή, αλλά χωρίς κανένα κέρδος για τους νικητές, αφού η Κύπρος παρέμεινε υπό Οθωμανικό έλεγχο.

## Θάνατος
Ο Πιέτρο Λορεντάν πέθανε ειρηνικά στην βίλα του στην ανατολική Ιταλία μετά από τρία χρόνια εξουσίας και υπέργηρος. Την ώρα που έτρωγε σταφύλια, η ερωμένη του έπιασε κουβέντα μαζί του και καθώς της απαντούσε στραβοκατάπιε, του έκατσε μια ρόγα στον λαιμό και πνίγηκε. Ο τάφος του βρισκόταν στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιώβ, ένας τάφος απλός, καλυμμένος μόνο με μια μαρμάρινη πλάκα, που σύντομα καταστράφηκε.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Andrea da Mosto.I Dogi di Venezia, Florence 1983
*Helmut Dumler:Venedig und die Dogen Düsseldorf 2001

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι δόγισσες της Βενετίας
*[Πιέτρο Λορεντάν](http://www.treccani.it/enciclopedia/pietro-loredan_res-9ca0763f-87ee-11dc-8e9d-0016357eee51_(Dizionario-Biografico))

## Δείτε επίσης
*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Οικογένεια Λορεντάν
Αλβίζε Α΄ Μοτσενίγκο

Ο **Αλβίζε Α΄ Μοτσενίγκο** (ιταλ.: *Alvise I Mocenigo*, 26 Οκτωβρίου 1507 - 4 Ιουνίου 1577) μέλος της Οικογένειας Μοτσενίγκο ήταν ο 85ος Δόγης της Βενετίας (1570 - 1577), ονομάστηκε *Αλβίζε Α΄* επειδή υπήρχαν τρεις δόγηδες με το ίδιο ονοματεπώνυμο. Ο Αλβίζε Μοτσενίγκο ήταν αρχαιολόγος και η Δημοκρατία της Βενετίας τον διόρισε πρέσβη στην αυλή του αυτοκράτορα Καρόλου Κουίντου (1545), του πάπα Παύλου Δ΄ (1557) και ξανά στην αυτοκρατορική αυλή (1564).

## Δόγης της Βενετίας

Ήταν υποψήφιος Δόγης της Βενετίας (1567) αλλά έχασε την εκλογή από τον Πιέτρο Λορεντάν, εξελέγη όμως με τον θάνατο του (1570). Η δόγισσα του ήταν η Λορεντάνα Μαρτσέλλο (πέθανε το 1572).  Την εποχή που ανέβηκε στην εξουσία η Κύπρος χάθηκε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιτέθηκε με 60.000 άντρες, παρά την ισχυρή αντίσταση των κατοίκων της Αμμόχωστου και της Λευκωσίας έφερε το νησί σε Οθωμανική εξουσία (1570), οι Οθωμανοί έσφαξαν πολλούς Αρμένιους και Έλληνες χριστιανούς.

## Η ναυμαχία της Ναυπάκτου

Ο ίδιος και ο προκάτοχος του κατάφεραν με επιδέξια διπλωματία να συνασπίσουν όλες τις χριστιανικές δυνάμεις εναντίον των Οθωμανών ακόμα και τους αντιπάλους όπως η Ισπανία, η Γένοβα, η Κομητεία της Σαβοΐας και το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας. Ακολούθησε η Ναυμαχία της Ναυπάκτου ανάμεσα στις χριστιανικές δυνάμεις και τους Οθωμανούς (1571), η Ναυμαχία έγινε στον Κορινθιακό κόλπο αλλά ονομάστηκε Ναυμαχία της Ναυπάκτου επειδή οι Βενετοί είχαν ονομάσει τον Πατραικό και Κορινθιακό κόλπο ενωμένους *"Κόλπο της Ναυπάκτου"* ή *"Κόλπο του Λεπάντο"*. Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτική πανωλεθρία για τους Οθωμανούς, οι σύμμαχοι έχασαν μόνο 15 πλοία ενώ οι Οθωμανοί τα 233 από τα 273, τα υπόλοιπα 40 που σώθηκαν καταστράφηκαν αμέσως μετά από τρικυμία. Τα κέρδη όμως για τον Αλβίζε Μοτσενίγκο παρά τον μεγάλο θρίαμβο ήταν ανύπαρκτα, στην ειρηνική συνθήκη που ακολούθησε με τους Τούρκους (7 Μαρτίου 1573) το νησί παρέμεινε σε αυτούς. Η μόνη επίπτωση για τους Τούρκους από την συντριβή ήταν κάποιες τοπικές εξεγέρσεις πληθυσμών χωρίς αποτέλεσμα επειδή δεν είχαν την απαραίτητη στήριξη από την δύση. Θα ξεκινήσει όμως από τότε να δημιουργείται το κλίμα για τις μεγάλες επαναστάσεις των εθνοτήτων που θα γίνουν 2 αιώνες αργότερα. Τον Ιούλιο του 1574 ο νέος βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της Γαλλίας θα επισκεφτεί την Βενετία.

## Αυτοκτονία

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Αλβίζε Α΄ Μοτσενίγκο υπέφερε από κατάθλιψη, δεν μιλούσε καθόλου σε ενήλικες παρά μονάχα στα παιδιά του, τελικά κρεμάστηκε και αυτοκτόνησε. Η ταφή του έγινε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων από τον 15ο αιώνα.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δόγισσες της Βενετίας
* Οικογένεια Μοτσενίγκο

## Δείτε επίσης
* Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Μάργκαρετ Σάλιβαν

Η **Μάργκαρετ Σάλιβαν** (**Margaret Brooke Sullavan**, Νόρφολκ, Βιρτζίνια, ΗΠΑ, 16 Μαΐου 1909 – 1 Ιανουαρίου 1960) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Ξεκίνησε την καριέρα της στη θεατρική σκηνή το 1929 και τέσσερα χρόνια μετά (1933) προσέλκυσε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη του σινεμά John M. Stahl, ο οποίος την ίδια χρονιά της πρόσφερε έναν ρόλο στην ταινία του *Only Yesterday*. Επειδή η ηθοποιός προτιμούσε να εργάζεται στο «σανίδι», συμμετείχε σε μόνο 16 κινηματογραφικά έργα. Αποτέλεσε κινηματογραφική παρτενέρ, κυρίως, του Τζέιμς Στιούαρτ με τον οποίο πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες Για την ερμηνεία της στην ταινία *Three Comrades* (1938) προτάθηκε για να διεκδικήσει το βραβείο καλύτερης ηθοποιού. Στις αρχές της δεκαετίας του ’40 η Σάλιβαν αποσύρθηκε από το σινεμά, για να επιστρέψει, για την τελευταία της εμφάνιση, το 1950 στο έργο *No Sad Songs for Me*, υποδυόμενη μία γυναίκα που πέθαινε από καρκίνο. Από κει και πέρα εμφανίσθηκε μόνο στη σκηνή. Γρήγορα αντιμετώπισε πολλά προβλήματα υγείας με την ακοή της και παρουσίασε νοητική αστάθεια, ενώ ασθένησε από κατάθλιψη. Πέθανε από κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας βαρβιτουρικών φαρμάκων σε ηλικία μόλις 50 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αντόνιο Λορεντάν

Ο **Αντόνιο Λορεντάν** (Λατινικά : *Antonius Lauretanus*, 1420 - 1482) Βενετός ευγενής από την Οικογένεια Λορεντάν διορίστηκε διοικητής στην Σκόδρα, στο Σπλιτ, στην Αλβανική Βενετία και στον Μοριά. Η σύζυγος του ήταν η Όρσα Πιζάνι με την οποία απέκτησε τρεις γιους : Τζιοβάννι, Μάρκο και Γιάκοπο. Ο Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε διαδοχικά διοικητής στον Μοριά (1466), στο Σπλιτ στην Δαλματία (1467 - 1469) και τέλος στην Σκόδρα και την Βενετική Αλβανία (12 Ιουλίου 1473). 

## Η πρώτη Οθωμανική πολιορκία της Σκόρδα

O Αντόνιο Λορεντάν ήταν διοικητής του Βενετσιάνικου στρατού που αμύνθηκε στην Σκόδρα όταν πολιορκήθηκε για πρώτη φορά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (1474).
Οι πηγές περιγράφουν ότι οι άντρες της φρουράς διαμαρτυρήθηκαν στον Αντόνιο ότι πεινούσαν και διψούσαν αλλά εκείνος τους απάντησε :  *"Άν πεινάτε φάτε την σάρκα μου, αν διψάτε πιείτε το αίμα μου"*. Ο Αντόνιο Λορεντάν πρωταγωνιστής στην άμυνα απέκρουσε επιτυχώς τους Οθωμανούς, απέκτησε την φήμη του ήρωα πολέμου και στέφτηκε *"Ιππότης του Αγίου Μάρκου"*. Οι Βενετσιάνοι για να γιορτάσουν την μεγάλη νίκη αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα νοσοκομείο. 

## Τελευταία χρόνια

Οι Βενετσιάνοι ενθουσιασμένοι του ζήτησαν να οργανώσουν εκστρατεία για την ανακατάληψη της Κύπρου που είχαν αλώσει οι Οθωμανοί (1470) και δεν μπόρεσαν να ανακαταλάβουν παρά τον θρίαμβο τους την επόμενη χρονιά (1471) στην Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Ο στόχος τους ήταν βασικά να ανακαταλάβουν την Κύπρο πριν από την Δημοκρατία της Γένοβας που σχεδίαζε να κάνει το ίδιο πράγμα. Ο Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε Πραίτορας του Αγίου Μάρκου (1478), την ίδια χρονιά ο ίδιος ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής επικεφαλής των Οθωμανών προχώρησε σε δεύτερη εκστρατεία στην Σκόδρα, αυτή την φορά την κατέλαβε επιτυχώς την επόμενη χρονιά (1479). Ο Αντόνιο Λορεντάν πέθανε από ελώδη πυρετό στον πόλεμο της Φερράρα (1482), έγινε πρωταγωνιστής σε πολλά λογοτεχνικά έργα από μεγάλους συγγραφείς όπως ο Μαρίνο Μπαρλέτι.  

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Horatio Forbes Brown (1973). Studies in the History of Venice
*Hugh Honour (1997). The Companion Guide to Venice
*John Rigby Hale; David Chambers; Cecil H. Clough; Michael Mallett (1993). War, Culture and Society in Renaissance Venice: Essays in Honour of John Hale
*Lothar W. Pawliczak (2011). Was man so alles nicht von Venedig weiß: alte Geschichten - neue Mythen
*M. E. Mallett; J. R. Hale (2006). The Military Organisation of a Renaissance State: Venice C. 1400 To 1617
*Manfredo Tafuri (2006). Interpreting the Renaissance: Princes, Cities, Architects
*Seth Parry (2008). Fifty Years of Failed Plans: Venice, Humanism, and the Turks (1453--1503)
*Stefania Mason Rinaldi; Vittore Carpaccio (1 November 2000). Carpaccio: the major pictorical cycles
*Théoharis Stavrides (2001). "The" Sultan of Vezirs: The Life and Times of the Ottoman Grand Vezir Mahmud Pasha Angelović (1453 - 1474)
*Zarij M. Bešić (1970). Istorija Crne Gore: Od najstarijih vremena do kraja XII vijeka

Κατηγορία:Οικογένεια Λορεντάν
Το δικαίωμα στο κατούρημα (καμπάνια)

«**Το δικαίωμα στο κατούρημα**» (*The Right To Pee*) είναι μία εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης που πραγματοποιείται στη Βομβάη της Ινδίας από την CORO. Σκοπός της είναι να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος για το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει, ιδιαίτερα για τις εργαζόμενες γυναίκες.   

## Το πρόβλημα
Στην Ινδία, στις περισσότερες περιοχές, μόνο μία στις τρεις δημόσιες τουαλέτες έχει χώρο για γυναίκες. Το πρόβλημα επιτείνεται καθώς σε πολλές από αυτές, ενώ για τους άντρες η πρόσβαση είναι δωρεάν, οι γυναίκες υποχρεώνονται να πληρώσουν, είτε γιατί είναι η πολιτική των τοπικών αρχών είτε γιατί οι υπάλληλοι, παρανόμως, τις υποχρεώνουν να πληρώσουν.

Στα περισσότερα καταστήματα δεν υπάρχουν καν τουαλέτες ή δεν υπάρχουν γυναικείες τουαλέτες ή προορίζονται αποκλειστικά για τους πελάτες. Η ανυπαρξία τουαλετών (δημόσιων ή μέσα στις επιχειρήσεις) επιτείνει το πρόβλημα των βιασμών στην Ινδία, αφού οι γυναίκες, πολλές φορές, αναγκάζονται να πηγαίνουν σε δημόσιους χώρους είτε για τη δική τους ανάγκη είτε των παιδιών τους. Πολλές γυναίκες αναγκάζονται να μην πίνουν νερό κατά τη διάρκεια της εργασίας τους με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω αφυδάτωσης. 

Το Δεκέμβριο του 2014 το ανώτατο Δικαστήριο της Βομβάης εξέδωσε απόφαση με την οποία υποχρεώνει τις τοπικές δημόσιες επιχειρήσεις να εκδώσουν οδηγίες για τη δημιουργία δημόσιων τουαλετών για τις γυναίκες, κοντά σε πολυσύχναστους δρόμους, με καταληκτική ημερομηνία το Μάρτιο του 2015 
Παρόλες τις διαβεβαιώσεις του Brihanmumbai Municipal Corporation δεν έχουν ακόμη προχωρήσει οι εργασίες. Σύμφωνα με την Mumbai Mirror, μέχρι το Φεβρουάριο  του 2016 ούτε μία ρουπία από τα 5 κρορ (50 εκατομμύρια) ρουπίες που είχαν εγκριθεί δεν είχε εκταμιευθεί με κίνδυνο να χαθούν. 

## Η καμπάνια
Η εκστρατεία ξεκίνησε το 2011 από την CORO, οργάνωση που έχει σαν κύριο σκοπό της τον αλφαβητισμό των κατοίκων των παραγκουπόλεων. Η εκστρατεία  χορηγείται, μεταξύ άλλων, και από τη UNICEF.

## Παραπομπές

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 


Κατηγορία:Δικαιώματα των γυναικών
Δηνάριο (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Δηνάριο** μπορεί να να αναφέρεται:

* Δηνάριο (Ρώμη)
* Δηνάριο Αλγερίας
* Δηνάριο Βόρειας Μακεδονίας
* Δηνάριο Γιουγκοσλαβίας
* Δηνάριο Ιορδανίας
* Δηνάριο Ιράκ
* Δηνάριο Κουβέιτ
* Δηνάριο Λιβύης
* Δηνάριο Μπαχρέιν
* Δηνάριο Σερβίας
* Δηνάριο Σουδάν
* Δηνάριο Τυνησίας
* Δηνάριο της Νότιας Υεμένης

Δηνάριο