Enrico Tazzoli (υποβρύχιο, 1935)

Το ***Enrico Tazzoli*** ήταν ένα από τα τρία υποβρύχια κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Calvi|Calvi]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) τη δεκαετία του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1936 και διαδραμάτισε δευτερεύοντα ρόλο στα τεκταινόμενα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, στο πλαίσιο της υποστήριξης που παρείχε η Φασιστική Ιταλία στους Εθνικιστές. Στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έδρασε στον Ατλαντικό και ήταν το δεύτερο σε βυθίσεις εχθρικών πλοίων υποβρύχιο του ιταλικού στόλου, μετά το *[[Leonardo da Vinci (υποβρύχιο)|Leonardo da Vinci]]*. Το 1943 μετατράπηκε σε μεταγωγικό για να πραγματοποιήσει ταξίδια μεταξύ της κατεχόμενης από τον Άξονα Ευρώπης και Άπω Ανατολής αποφεύγοντας τον ναυτικό αποκλεισμό των Συμμάχων. Χάθηκε στο πρώτο του τέτοιο ταξίδι. Κηρύχθηκε αγνοούμενο στις 17&nbsp;Μαΐου 1943 και τα αίτια της απώλειάς του παραμένουν άγνωστα μέχρι σήμερα.

## Περιγραφή

Τα υποβρύχια της κλάσης *Calvi* ήταν βελτιωμένες και μεγαλύτερων διαστάσεων εκδοχές των υποβρυχίων της προγενέστερης κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Balilla|Balilla]]*. Το εκτόπισμά τους 1549&nbsp;t (1525&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 2061&nbsp;t (2028&nbsp;LT) σε κατάδυση. Είχαν μήκος 84,3&nbsp;m, πλάτος 7,7&nbsp;m και βύθισμα 5,2&nbsp;m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90&nbsp;m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 77 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο ντιζελοκινητήρες που μπορούσαν να αποδώσουν έως και 2200&nbsp;bhp. Εν καταδύσει το προωστικό έργο αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 900&nbsp;hp. Μπορούσαν να φθάσουν τους 16,8&nbsp;kn στην επιφάνεια και τους 7,4&nbsp;kn σε κατάδυση. Αντιστοίχως η ακτίνα δράσης ήταν  με ταχύτητα πλεύσης 8&nbsp;kn και  με ταχύτητα πλεύσης 3&nbsp;kn.

Διέθεταν οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm, τέσσερις στην πλώρη και ακόμη τέσσερις στην πρύμνη με αναχορηγία 16&nbsp;τορπιλών. Επίσης διέθεταν δύο πυροβόλα των 120&nbsp;mm με τα οποία μπορούσαν να πλήττουν στόχους όταν ήταν στην επιφάνεια καθώς και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm για αντιαεροπορική προστασία.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το *Enrico Tazzoli*, ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ιταλού ιερέα και πατριώτη Ενρίκο Τατσόλι. Ναυπηγήθηκε από την εταιρεία Odero-Terni-Orlando στο ναυπηγείο της στο Muggiano (Muggiano). Οι εργασίες άρχισαν το 1932, καθελκύστηκε στις 14&nbsp;Οκτωβρίου 1935 και ολοκληρώθηκε το επόμενο έτος. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, συγκεκριμένα στις στις 27 Δεκεμβρίου, επιτέθηκε ανεπιτυχώς σε ένα αντιτορπιλικό των Δημοκρατικών στα ανοιχτά της Καρθαγένης με τέσσερις τορπίλες. Σε επόμενη περιπολία του στα ανοικτά της Καρθαγένης, μεταξύ 13ης και 27ης Ιανουαρίου 1937, επιχείρησε ξανά να τορπιλίσει πλοίο χωρίς επιτυχία.

Με την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1940, το *Tazzoli* στάλθηκε στη δυτική Μεσόγειο. Τον Οκτώβριο εντάχθηκε στην BETASOM, τη δύναμη του Ιταλικού Ναυτικού που έλαβε μέρος στη Μάχη του Ατλαντικού. Τον Δεκέμβριο πραγματοποίησε περιπολία κοντά στα Βρετανικά Νησιά μαζί με πέντε ακόμη ιταλικά υποβρύχια, χωρίς αξιοσημείωτες επιτυχίες.

Οι επιχειρήσεις κατά το φθινόπωρο και τον χειμώνα του 1940 έδειξαν ότι τα ιταλικά υποβρύχια δεν ήταν κατάλληλα για τις συνθήκες του βορείου Ατλαντικού και έτσι την άνοιξη του 1941 ο ναύαρχος Ντένιτς ανέθεσε στα σκάφη της BETASOM περιπολίες μεγάλης απόστασης προς τον κεντρικό και νότιο Ατλαντικό, σε μια προσπάθεια να επεκταθούν οι επιχειρήσεις ενάντια στις συμμαχικές νηοπομπές. Εκείνη την περίοδο κυβερνήτης του *Tazzoli* ήταν ο Κάρλο Φέκια ντι Κοσσάτο, ένας από τους διαπρεπέστερους αξιωματικούς του ιταλικού ναυτικού. Οι επόμενες περιπολίες του υποβρυχίου, προς τις Αζόρες την άνοιξη και προς τη Δυτική Αφρική το καλοκαίρι, ήταν πιο επιτυχημένες, με τρεις επιβεβαιωμένες βυθίσεις σε κάθε περίπτωση.

Τον Δεκέμβριο του 1941, το *Tazzoli* συμμετείχε στη διάσωση των πληρωμάτων του γερμανικού επιδρομικού *[[Ατλαντίς (καταδρομικό)|Atlantis]]* και του πλοίου ανεφοδιασμού *Python*, τα οποία είχαν βυθιστεί από βρετανικά καταδρομικά στον νότιο Ατλαντικό. Μαζί με τα αδελφικά του σκάφη *[[Pietro Calvi (υποβρύχιο, 1935)|Calvi]]* και *[[Giuseppe Finzi (υποβρύχιο)|Finzi]]*, μετέφερε πάνω από 200 διασωθέντες ναυαγούς από τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου στο Σεν Ναζέρ στην κατεχόμενη Γαλλία, γεγονός που θεωρήθηκε ως ένα έπος ναυτικής διάσωσης.

Τον Φεβρουάριο του 1942, το *Tazzoli* πραγματοποίησε την πιο επιτυχημένη του περιπολία, στην Καραϊβική, ως μέρος της Επιχείρησης Νόιλαντ (). Σε διάστημα δύο μηνών βύθισε έξι συμμαχικά εμπορικά πλοία. Το καλοκαίρι επέστρεψε στην Καραϊβική, όμως αυτή τη φορά κατάφερε να βυθίσει μόνο δύο πλοία σε διάστημα τριών μηνών. Στο τέλος του έτους στάλθηκε στα ανοικτά των ακτών της Βραζιλίας, όπου βύθισε τέσσερα ακόμη πλοία.

Τον Μάρτιο του 1943 αποφασίστηκε η μετατροπή του σε μεταγωγικό που θα μετέφερε υλικά στην Ιαπωνία και ο μέχρι τότε κυβερνήτης του μετατέθηκε.

### Κατάληξη
Τον Μάιο του 1943 απέπλευσε με προορισμό κατεχόμενες από τους Ιάπωνες περιοχές. Στις 17 Μαΐου χάθηκε η επαφή και κηρύχθηκε αγνοούμενο. Μία πηγή υποστηρίζει ότι βυθίστηκε στον Κόλπο της Βισκαϊκής εξαιτίας επίθεσης του αντιτορπιλικού USS ''Mackenzie'', ενώ άλλη πως βυθίστηκε από αεροσκάφη στην ίδια περιοχή στις 23 Μαΐου. Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη εξήγηση για την απώλειά του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Calvi
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου