open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άμπραχαμ Ντίπρααμ

Ο **Άμπραχαμ Ντίπρααμ** (Abraham Diepraam ή Diepraem, 23 Ιανουαρίου 1622 &ndash; 16 Ιουλίου 1670), ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.

## Βίος και σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| ''Το ποτοπωλείο'', ζωγραφισμένο το 1665.
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, αρχικά έμαθε να ζωγραφίζει από τον πατέρα του Ντιρκ Στόοπ, ο οποίος ήταν καλός υαλογράφος, και στη συνέχεια έγινε μαθητής του Χέντρικ Μάρτενσοον Σοργκ.  Μετά από ένα ταξίδι στη Γαλλία επέστρεψε στην Ολλανδία και έγινε μαθητής του Άντριεν Μπράουβερ, του οποίου το ύφος αντέγραψε σε όλο το υπόλοιπο της ζωής του. Εντάχθηκε στη Συντεχνίο ατου Αγίου Λουκά του Ντόρντρεχτ το 1648.

Ο Χαουμπράκεν ισχυρίστηκε ότι έκανε τη γνωριμία του το 1674.  Αυτό είναι κάπως δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αφού ο Ντίπρααμ είχε πεθάνει τέσσερα χρόνια πριν, αλλά μπορεί να εξηγήσει γιατί ο Χαουμπράκεν είχε τόσο ευτελή γνώμη γι' αυτόν. Ο Ντίπρααμ έγινε δημοφιλής ζωγράφος μικρών ρωπογραφιών και πολλά από αυτά πώλησε ο ίδιος ανεπίσημα σε ταβέρνες, όπου ο Χαουμπράκεν ένιωθε ξεκάθαρα ότι ξόδευε επίσης όλα τα έσοδα για κονιάκ. Ο Χαουμπράκεν αναφέρει ότι μέχρι το τέλος της ζωής του είχε ξεπέσει εκτός μόδας και προσπαθούσε να πωλήσει τις υπηρεσίες του ως ζωγράφου από πόρτα σε πόρτα, με μικρή επιτυχία. Η ισχυρότερη κριτική του Χαουμπράκεν για τον Ντίπρααμ δεν ήταν τόσο ο τρόπος ζωής του, αλλά από ό,τι ισχυρίστηκε είχε *κακές πινελιές*. Σε μια σπάνια σύγκριση με το έργο του Φρανς Χαλς, ο Χαουμπράκεν ισχυρίστηκε ότι το ύφος του Ντίπρααμ αργότερα στη ζωή του αντικατόπτριζε τον τρόπο ζωής του και οι πινελιές του δεν συνδέονταν καν μεταξύ τους, αλλά ήταν χαλαρές γραμμές χωρίς σύνδεση. Αν και ο Χαλς άλλαξε το ύφος του με ασύνδετες πινελιές κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων του (αυτό είναι που θαύμαζαν περισσότερο οι *ιμπρεσιονιστές* ζωγράφοι όπως ο Βίνσεντ βαν Γκογκ), ο Χαουμπράκεν ισχυρίζεται ότι το έκανε ως μεγάλος δεξιοτέχνης της ζωγραφικής, ενώ ο Ντίπρααμ "ήταν απλώς μεθυσμένος".  Ίσως ο Χαουμπράκεν συνάντησε κάποιον μεθυσμένο που ισχυριζόταν ότι ήταν ο ίδιος ο Ντίπρααμ και ο οποίος προσπάθησε να πωλήσει πίνακες του Ντίπρααμ μετά τον θάνατό του το 1674. Αυτό θα εξηγούσε γιατί ο Χαουμπράκεν διαμόρφωσε την κακή του γνώμη, καθώς όπως πολλοί από τους συγχρόνους του, ο Ντίπρααμ περασε δύσκολες στιγμές, όταν η οικονομική ύφεση κατέστρεψε την αγορά.

Σύμφωνα με το RKD, μαθητής του ήταν ο Ματάις Βούλφρετ (Matthijs Wulfraet) . Οι πίνακές του ήταν αρκετά δημοφιλείς και είναι γενικά μικρές εσωτερικές σκηνές ταβέρνας με χωρικούς να πίνουν ή να καπνίζουν. Ο Χαουμπράκεν ήταν πολύ πιο φιλόφρων σε σχέση με τον Ντίπρααμ στη βιογραφία του για τον μαθητή του Βούλφρετ, ισχυριζόμενος ότι τα έργα του πωλήθηκαν σε καλές τιμές στο Άρνεμ  και ότι ήταν καλός Δάσκαλος για το νεαρό αγόρι.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Λάμπερτ Ντόομερ

Ο **Λάμπερτ Ντόομερ** (Lambert Doomer, 11 Φεβρουαρίου 1624 &#x2013; 2 Ιουλίου 1700) ήταν Ολλανδός τοπιογράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής .

## Βιογραφία
Ο Ντόομερ ήταν το τρίτο από τα εννέα παιδιά του Χέρμαν Ντόομερ (1595–1650) και της συζύγου του Μπέρτγιε Μάρτενς, οι οποίοι είχαν μια επιτυχημένη επιχείρηση με έπιπλα από καπλαμά έβενου.  Ο Λάμπερτ εκπαιδεύτηκε ως επιπλοποιός όπως ο πατέρας του, αλλά φάνηκε να του αρέσει περισσότερο το σχέδιο παρά η ξυλουργική και έγινε καλλιτέχνης. Δεν είναι γνωστό ποιος τον εκπαίδευσε, αλλά επειδή ο πατέρας του προμήθευε πλαίσια για τον Ρέμπραντ, πιθανότατα είχε πρόσβαση σε έναν Δάσκαλο από το δίκτυο του πατέρα του. Ο Ρέμπραντ ζωγράφισε πορτρέτα των γονιών του για την 25η επέτειο του γάμου τους, κάτι που ήταν ασυνήθιστο εκείνη την εποχή, το 1638.
Αρχείο:Rembrandt van Rijn Harmen Doomer circa 1640.jpg|Ρέμπραντ: *Χέρμαν Ντόομερ*, 1638, Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη) .
Αρχείο:Rembrandt van Rijn Baertje Martens circa 1640.jpg|Ρέμπραντ: *Μπέρτγιε Μάρτενς*, 1638, Αγία Πετρούπολη, Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη.
Ο Λάμπερτ Ντόομερ ζωγράφισε αντίγραφα και των δύο αυτών πινάκων το 1644.  Για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του, ο Λάμπερτ ταξίδεψε στη Γαλλία με τον Βίλλεμ Σέλλινκς, που ήταν τρία χρόνια νεότερος του, το 1646  Και οι δύο έκαναν εκτενή σχέδια αυτού του ταξιδιού και τα σχέδια του Σέλλινκς φυλάσσονται στο F*ondation Custodia* στο Παρίσι, το ίδρυμα που ξεκίνησε από τον Ολλανδό συλλεκτη Φριτς Λουχτ. Ο προορισμός τους ήταν η Νάντη, όπου ζούσαν δύο από τα αδέλφια του Ντούμερ, αλλά μάλωσαν και χώρισαν. Στη συνέχεια ξεκίνησαν ένα ταξίδι στην Αγγλία, και παρόλο που και οι δύο βρίσκονταν στο ίδιο πλοίο, δεν αναφέρονται ο ένας στα ημερολόγια του άλλου.
μικρογραφία| ''Πανδοχείο σε γειτονιά της Νάντης'', περίπου 1640-1660
Ο Λάμπερτ φαίνεται ότι τα πήγε καλά ως ζωγράφος. Μπόρεσε να αγοράσει σε δημοπρασία μια μεγάλη ποσότητα από σχέδια και βιβλία σκίτσο του Ρέμπραντ μετά την πτώχευση του καλλιτέχνη το 1657. Είναι από τα σχολαστικά αντίγραφα αυτών των σχεδίων που άλλοι συμπέραναν ότι ήταν μαθητής του Ρέμπραντ, αλλά αυτό δεν είναι σίγουρο. Το 1663 έκανε ένα ταξίδι στον Ρήνο μέχρι την Ελβετία, και μόλις το 1668, σε ηλικία 44 ετών, παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στο Άλκμααρ, όπου έκανε πολλά σχέδια. Στο τέλος της ζωής του μετακόμισε στο Άμστερνταμ το 1694, όπου αργότερα πέθανε. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Lambert Doomer at PubHist

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Καίη Τσιτσέλη

Η **Καίη Τσιτσέλη** (1926-2001) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας και μεταφράστρια. Τιμήθηκε με κρατικό βραβείο Διηγήματος το 1999.

## Εργογραφία

### Συγγραφικό έργο

* *The Easy Way* (London: The Harvill Press, 1950). (Kay Cicellis)
** Deutsch: *Flut und Ebbe : Novellen.* Übersetzt von George Hill. Kiepenheuer & Witsch, Köln und Berlin 1952, DNB 450789241.
* *No Name in the Street* (Roman, 1953)
** Deutsch: *Kein Name bei den Leuten.* Übersetzt von Annemarie und Heinrich Böll. Kiepenheuer & Witsch, Köln und Berlin 1953, DNB 450789225
** Français : *Plus d'écho sur la terre* , roman traduit de l'anglais par Solange et Georges de  Lalène. Paris, Denoël, 1958.
* *Death of a Town* (1954)
** Deutsch: *Tod einer Stadt.* Übersetzt von Annemarie und Heinrich Böll. Kiepenheuer & Witsch, Köln und Berlin 1956, DNB 450789217.
* *Ten Seconds From Now* (Roman, 1957)
** Deutsch: *Noch zehn Sekunden.* Übersetzt von Anja Hegemann. Kiepenheuer & Witsch, Köln und Berlin 1964, DNB 450789233.
* *The Day the Fish Came Out* (1967)
** Deutsch: *Der Tag, an dem die Fische kamen.* Übersetzt von Birgit Reß-Bohusch. Moewig-Taschenbücher #40, München 1968, DNB 456277803.
* *Ο δρόμος προς τον Κολωνό* (Ερμής 1979)
* *Το χαμένο πάτωμα* (Κέδρος 1984)
* Ο χορός των ωρών, Άγρα 1998  -- «Ο χορός των ωρών» ήταν το πρώτο βιβλίο που έγραψε απ’ ευθείας στα ελληνικά.
* *Ο θάνατος μιας πόλης* (Άγρα 2000).
* *Το Α και το Ω,* Άγρα 2006

### Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2011) *Η κουζίνα του Balthazar (1973-1983)*, Ιστός

(1997) *Άσεμνες ιστορίες,* Εκδόσεις Πατάκη

(1994) *Δεκαοχτώ κείμενα*, Κέδρος

### Μεταφράσεις
(2005) Συλλογικό έργο, *Νίκη Καναγκίνη,* Futura

(2001) Ν. Παπαχατζής, *Ancient Corinth,* Εκδοτική Αθηνών

(2001) Σ.Ε. Ιακωβίδης, *Mycenae - Epidaurus,* Εκδοτική Αθηνών

(1995) Σ. Τσίρκας, *Drifting Cities,* Κέδρος

(1992) Ηλ. Πετρόπουλος, *Tsoclis,* Αδάμ - Πέργαμος

(1991) Μ.  Κουμανταρέας, *Koula*, Κέδρος

(1991) Π. Αμπατζόγλου, *What Does Mrs. Freeman Want*, Κέδρος

(1989) Κ. Βρεττάκος, *Άθως*, Τρία Φύλλα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κοινότητα Ατσιποπούλου

Η **Κοινότητα Ατσιποπούλου** είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Ατσιπόπουλο. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγνά, Βιολί Χαράκι και Πανόραμα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αγνά, τα (363)
* Ατσιπόπουλο, το (1.392)
* Βιολί Χαράκι, το (2.785)
* Πανόραμα, το (407)

Συνολικά η κοινότητα έχει 4.947 κατοίκους.

Η κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Δεληγιαννάκη.

## Κοινοτάρχες Ατσιποπούλου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ατσιποπούλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου** είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Άγιος Κωνσταντίνος. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιος Γεώργιος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Άγιος Γεώργιος, ο (48)
* Άγιος Κωνσταντίνος, ο (152)

Συνολικά η κοινότητα έχει 200 κατοίκους.

Η κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωσήφ Γαβαλά.

## Κοινοτάρχες Αγίου Κωνσταντίνου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Seversky XP-41

Το **Seversky XP-41** ήταν μονοκινητήριο μαχητικό το οποίο αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ το 1939. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα πρωτότυπο, μέσω της μετατροπής του τελευταίου αεροσκάφους Seversky P-35 από τη γραμμή παραγωγής. Προωθούνταν από κινητήρα  Pratt & Whitney R-1830-19, είχε νέα και βελτιωμένη ως προς τα αεροδυναμικά της χαρακτηριστικά καλύπτρα για το κόκπιτ καθώς και βελτιωμένο σύστημα προσγείωσης.

Το XP-41 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το Μάρτιο του 1939. Η ανάπτυξή του γινόταν παράλληλα με του P-43 Lancer, το οποίο τελικά προτιμήθηκε από το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC), με συνέπεια η περεταίρω εξέλιξη του XP-41 να ματαιωθεί.

## Δείτε επίσης
;Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του XP-41
* Seversky P-35
* Republic P-43 Lancer
* Republic P-47 Thunderbolt

;Κατάλογοι
* Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Green, William and Gordon Swanborough. "The End of the Beginning...The Seversky P-35". *Air Enthusiast*, No. 10, July–September 1979, pp.&nbsp;8–21. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αεροσκάφη Seversky
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Ακάμπη

Η **ακάμπη** (επιστημονική-λατινική ονομασία 
*Acampe*, σύντμηση *Acp* στο εμπόριο) είναι γένος από μονοποδικές ορχιδέες, επίφυτα ιθαγενή της τροπικής και ημιτροπικής Ασίας, από την Ινδία μέχρι την Κίνα, τις Φιλιππίνες και νοτίως μέχρι τη Μαλαισία, καθώς και της τροπικής Αφρικής, της Μαδαγασκάρης και νησιών του Ινδικού Ωκεανού. Η ονομασία του προήλθε από την αρχαία ελληνική γλώσσα και αποδίδεται ως «άκαμπτη»: είναι μια αναφορά στα μικρά και άκαμπτα άνθη των φυτών αυτών.

Οι ακάμπες είναι μέσου μεγέθους και αργής αναπτύξεως αναρριχητικά φυτά, που στη φύση σχηματίζουν πολύ μεγάλους φυτικούς όγκους. Είναι αξιοσημείωτες για τα παχέα, δερματώδη, δίστιχα φύλλα τους. Παράγουν ευωδιαστά μικρά άνθη, με κίτρινο χρώμα που «διακόπτεται» από πορτοκαλί έως βαθυκόκκινες λωρίδες. Η ταξιανθία τους είναι βότρυς, με πολλά ή λίγα άνθη. Τα άκαμπτα και εύθραυστα σέπαλα μοιάζουν πολύ με τα πέταλα. Το τμήμα του άνθους που προσελκύει τα έντομα και χρησιμεύει ως εξέδρα προσγειώσεως για αυτά (το labellum), είναι λευκό με κόκκινα σημάδια στη βάση του, και έχει σχήμα αυτιού και σάκκου. Ο στύλος του κάθε άνθους είναι βραχύς, σαρκώδης, και φέρει δύο κηρώδεις μάζες γύρης (*pollinia*).

Εξαιτίας του μεγάλους μεγέθους του φυτού και του μικρού μεγέθους των λουλουδιών του, το γένος καλλιεργείται ελάχιστα.

## Είδη
Παλαιότερα αναγνωρίζονταν 12 είδη ακάμπης, ενώ σήμερα (Μάιος 2014) γενικώς αναγνωρίζονται μόνο οκτώ είδη, τα εξής:

# *Acampe carinata* (Griff.), Panigrahi - Κίνα, Ινδία (Άσαμ), Μπανγκλαντές, Νεπάλ, Καμπότζη, Λάος, Μιανμάρ, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ 
# *Acampe cephalotes*, Lindl. - Άσαμ, Μπανγκλαντές
# *Acampe hulae*, Telepova - Λάος, Καμπότζη
#  *Acampe joiceyana*  (J.J.Sm.), Seidenf. - Μιανμάρ, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ
# *Acampe ochracea* (Lindl.), Hochr. - Γιουνάν, Άσαμ, Μπανγκλαντές, Ινδία, Σρι Λάνκα, Καμπότζη, Λάος, Μιανμάρ, Μαλαισία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ
# *Acampe pachyglossa*, Rchb.f. - Αφρική, από τη Σομαλία έως τη Νότια Αφρική, και Μαδαγασκάρη, Κομόρες, Μαυρίκιος, Αλντάμπρα-Σεϋχέλλες, Ρεϋνιόν
# *[[Acampe praemorsa]]* (Roxb.), Blatt. & McCann - Ινδία, Σρι Λάνκα, Μιανμάρ
# *[[Acampe rigida]]* (Buch.-Ham. από Sm.), P.F.Hunt - Κίνα, Ινδία, Άσαμ, Μπανγκλαντές, Νεπάλ, Σρι Λάνκα, Νήσοι Ανταμάν, Καμπότζη, Λάος, Μιανμάρ, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Μαλαϊκή Χερσόνησος, Φιλιππίνες

Επιπλέον, η ακάμπη δημιουργεί λίγα *διαγενικά* (με είδη άλλων γενών) υβρίδια, όπως τα:

* × *Aracampe* (*Acampe* × *[[Arachnis (plant)|Arachnis]]*)
* × *Vancampe* (*Acampe* × *[[Vanda]]*)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ακάμπη στα *[[Wikispecies]]*

Ακαμπη
Δεσμοδορίδες

Οι **δεσμοδορίδες** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Desmodoridae*) είναι οικογένεια από μικρά σκουλήκια της θάλασσας, που ανήκουν στη συνομοταξία νηματώδη, γνωστή και ως νηματέλμινθες. Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής τρία γένη ως ανήκοντα στην οικογένεια:

* *Acanthopharyngoides*, Chitwood, 1936
* *Acanthopharynx*, Marion, 1870
* *Adelphos*, Ott, 1997

## Πηγές
* «Desmodoridae» στην *Global Biodiversity Information Facility*

Δεσμοδοριδες
Άνω Σχολάρι Θεσσαλονίκης

Το **Άνω Σχολάρι** (επίσημη ονομασία *Άνω Σχολάριον*) είναι οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Τριλόφου, της δημοτικής ενότητας Μίκρας, του δήμου Θέρμης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσσαλονίκης, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θεσσαλονίκης του νομού Θεσσαλονίκης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
## Γεωγραφία
Το Άνω Σχολάρι είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του βουνού Κάλαυρος, πολύ κοντά στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Νέων Μουδανιών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180 μέτρων. Απέχει περίπου 23 χιλιόμετρα Ν. ΝΑ. της Θεσσαλονίκης.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριλόφου του νομού Θεσσαλονίκης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τριλόφου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μίκρας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μίκρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Θέρμης.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο βόρειο τμήμα του οικισμού
*Η δασική θέση «Ελάφι» και το Μικρό Πλατανόρεμα, ανατολικά του οικισμού, στο βουνό Κάλαυρος 
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth *eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Θέρμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Ζαχράντ

Ο **Ζαρέχ Γιαλντιζτζιγιάν** (αρμενικά: *Զարէհ Եալտըզճեան*, τουρκικά: *Zareh Yaldizciyan*, 10 Μαΐου 1924 - 20 Φεβρουαρίου 2007), περισσότερο γνωστός υπό το φιλολογικό ψευδώνυμό του ως **Ζαχράντ** (αρμενικά: *Զահրատ*, τουρκικά: *Zahrad*), ήταν ποιητής ο οποίος έζησε στην Τουρκία και συνέγραφε ποιήματα στην αρμενική γλώσσα.

## Βιογραφία
Αρμενικής καταγωγής, ο Ζαχράντ γεννήθηκε στο δημοτικό διαμέρισμα του Νισάντασι, στην Κωνσταντούπολη της Τουρκίας. Ο πατέρας του, Μοβσές, ήταν νομικός, σύμβουλος, καθώς και μεταφραστής, για λογαριασμό του Υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, ο πατέρας του απεβίωσε, ενώ ο ίδιος ήταν ηλικίας, μόλις, τριών ετών. Η μητέρα του, Ανκινέ, καταγόταν από το δημοτικό διαμέρισμα της Σαμάτια. Ο Ζαχράντ μεγάλωσε με τον από την πλευρά της μητέρας του παππού του, Λεβόν Βαρτανιάν.

Το 1942, αποφοίτησε από την Αρμενική Ιδιωτική Σχολή του Πανγκαλτί (τουρκικά: *Özel Pangaltı Ermeni Lisesi*), το τοπικό μεχιταριστικό αρμενικό λύκειο. Στη συνέχεια, φοίτησε στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, ωστόσο, αποχώρησε προκειμένου να ξεκινήσει να εργάζεται. Λόγω του φόβου του πως η οικογένειά του δεν θα εκτιμούσε το γεγονός πως ο ίδιος επιθυμούσε να γίνει ποιητής, υιοθέτησε το φιλολογικό ψευδώνυμο «Ζαχράντ». Τον Νοέμβριο του 1963, παντρεύτηκε την Αναγίς Αντρεασιάν.

## Κληρονομιά

Ο Λεβόν Ανανιάν, πρόεδρος της Ενώσεως Συγγραφέων Αρμενίας, χαρακτήρισε τον Ζαχράντ ως «μεγάλη βελανιδιά της διασπορικής ποίησης, του οποίου η λογοτεχνική κληρονομιά είχε βαθιά και σταθερή επιρροή στη σύγχρονη ποίηση όχι μόνο της διασποράς, αλλά κι εκείνη της ίδιας της Αρμενίας». Από την πλευρά του, ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Ρομπέρ Χαντετζιγιάν έχει αναφέρει πως «οι δρόμοι των ποιημάτων μας δεν οδηγούν στη Ρώμη, αλλά στον Ζαχράντ». Το ποιητικό έργο του έχει μεταφραστεί, συνολικά, σε 22 γλώσσες.

Το 1999, ο Πρόεδρος της Αρμενίας, Ρομπέρτ Κοτσαριάν, παρασημοφόρησε τον Ζαχράντ με το Μετάλλιο Μοβσές Χορενατσί για τη συνεισφορά του στην αρμενική λογοτεχνία και πολιτισμό.

## Εργογραφία

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές
Κατηγορία:Τούρκοι αρμενικής καταγωγής
Κατηγορία:Συγγραφείς του 20ού αιώνα
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών

Ο **Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών** **(Π.Ο.Σ.)** είναι αθλητικό σωματείο σκακιού με έδρα τον Πειραιά. Θεωρείται ο αρχαιότερος εν ενεργεία ελληνικός σύλλογος σκακιού, με έτος ίδρυσης το 1946 και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας, γι' αυτό έχει και έτος εγγραφής το 1948, δηλαδή το έτος δημιουργίας της.

Ο Π.Ο.Σ. έχει υπάρξει επίσης διοργανωτής των πρωταθλημάτων σκακιού Πειραιά.

## Ιστορία
Πριν την δημιουργία της Ομοσπονδίας είχε συμμετάσχει σε φιλικούς αγώνες με άλλους συλλόγους όπως τον Φιλοσκακικό Σύλλογο Αθηνών (Φ.Σ.Α.), τον οποίο είχε νικήσει με 6-4 και σε δύο συναντήσεις με τον Ορειβατικό Φυσιολατρικό Όμιλο Νίκαιας (Ο.Φ.Ο.Ν.) τον οποίο είχε νικήσει με 8-2. 

## Συμμετοχή στα πανελλήνια διασυλλογικά πρωταθλήματα
Το 1951, ο Π.Ο.Σ. συμμετείχε στο πρώτο διασυλλογικό πρωτάθλημα Ελλάδας, όπου κατετάγη 3ος.

### Α' εθνική
Το 1970, οπότε και καθιερώθηκε η Α' Εθνική, ο Π.Ο.Σ. κατετάγη 7ος.

Το 2019 ο Π.Ο.Σ. κατετάγη 15ος.

## Τίτλοι - διακρίσεις

### Συλλογικές διακρίσεις
Ο Π.Ο.Σ. δεν έχει κερδίσει κάποιον ομαδικό τίτλο στην Α' Εθνική. Ωστόσο, έχει πετύχει κάποιες διακρίσεις συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω:

#### Διασυλλογικό πρωτάθλημα Ελλάδας
1951: 3η θέση

#### Πανελλήνιο ομαδικό πρωτάθλημα παίδων – κορασίδων Κ-16
2015: 3η θέση

### Ατομικοί τίτλοι - διακρίσεις
Παρότι ο Π.Ο.Σ. δεν έχει κερδίσει κάποιον ομαδικό τίτλο στην Α' Εθνική, ωστόσο, διάφοροι σκακιστές και σκακίστριές του έχουν κερδίσει πανελλήνιους ατομικούς τίτλους:

#### Ατομικό Πρωτάθλημα Ελλάδος
Σκακιστές του Π.Ο.Σ. έχουν κερδίσει 5 φορές το Ατομικό Πρωτάθλημα Ελλάδας:

1950: Παρλιάρος Δημήτριος

1954: Παρλιάρος Δημήτριος

1963: Χατζιώτης Κωνσταντίνος

1976: Μπαλάσκας Παναγιώτης

1979: Μπαλάσκας Παναγιώτης

#### Ατομικό Πρωτάθλημα Εφήβων
1987: Κουρτέσης Γεώργιος

#### Ατομικό Πρωτάθλημα Νεανίδων
1992: Κορού Λασκαρίνα (Λίνα) (συμπρωταθλήτρια με Παπαδοπούλου Τριανταφυλλιά)

#### Νεανικό Πρωτάθλημα Κ08
2008: Αλεξάκης Γεώργιος** **

#### Σχολικό Πρωτάθλημα Α΄Δημοτικού
2010:  Αλεξάκης Δημήτριος

#### Πανελλήνιο Ατομικό Ανοιχτό Πρωτάθλημα Rapid
2021: Αλεξάκης Δημήτριος

#### Πανελλήνιο Ατομικό Ανοιχτό Πρωτάθλημα Blitz
2021: Αλεξάκης Δημήτριος

#### Διεθνές Φεστιβάλ Σκακιού Blitz
2022: Αλεξάκης Δημήτριος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικοί σκακιστικοί σύλλογοι
Πύλη της Πάφου

Η **Πύλη της Πάφου** (, ), επίσης γνωστή ως **Πύλη του Αγίου Δομίνικου** (), είναι πύλη των Τειχών της Λευκωσίας, στην Κύπρο. Αποτελούσε πύλη εισόδου της πόλης με κατεύθυνση δυτικά, πιο συγκεκριμένα την Πάφο. Είναι ύψους 144,8 μέτρων.
μικρογραφία|αριστερά|Καλλιτεχνική απεικόνιση της Πύλης της Πάφου, το 1878.
Πρώτη τοποθεσία του νησιού της Κύπρου όπου υψώθηκε η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν ο «Στρατώνας», ο οποίος βρισκόταν επί της πύλης. Κατά τη διάρκεια της περιόδου της βρετανικής κυριαρχίας μέρος των τειχών στη συγκεκριμένη τοποθεσία κατεδαφίστηκε με απώτερο σκοπό τη δημιουργία περαιτέρω σημείων διέλευσης. Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η πύλη λειτούργησε ως οπλοστάσιο για λογαριασμό των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων.

## Δείτε επίσης
* Πύλη της Αμμοχώστου
* Πύλη της Κερύνειας
* Τείχη της Λευκωσίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λευκωσία
Κατηγορία:Βενετικές οχυρώσεις στην Κύπρο
Κατηγορία:Πύλες στην Κύπρο
Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ

**Ο Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ** (Willem Cornelisz Duyster, 1599–1635) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής από το Άμστερνταμ, περισσότερο γνωστός για τις «σκηνές φρουράς» ( *cortegaarddje* ), ρωπογραφίες που απεικονίζουν τη στρατιωτική ζωή.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης, πήρε το όνομά του από το σπίτι του στην οδό *Koningstraat* του Άμστερνταμ, που ονομαζόταν «De Duystere Werelt», ο *σκοτεινός κόσμος*. Γνώριζε καλά τον σύγχρονο του Πίτερ Κόντε, ωστόσο, σε έναν καυγά μεταξύ τους το 1625, ο Κόντε τον χτύπησε στο πρόσωπο με μια «τσίγκινη στάμνα» σε πάρτι σε εξοχική κατοικία που διοργάνωσε άλλος καλλιτέχνης.  Νυμφεύτηκε την αδελφή του ζωγράφου Σίμον Κικ (Simon Kick, 1603–1652), ο οποίος με τη σειρά του νυμφεύτηκε την αδελφή του Βίλλεμ. 

## Σταδιοδρομία στη ζωγραφική
Μετά από μια πρώιμη περίοδο ως προσωπογράφος, ο Ντόιστερ έγινε ειδικός σε ρωπογραφίες, όπως πίνακες με εύθυμες συντροφιές και στρατιωτικές σκηνές.  Σε αντίθεση με πολλούς ζωγράφους σκηνών φρουράς, απέφευγε να απεικονίζει ιερόδουλες, με τις γυναίκες στους στρατιωτικούς πίνακές του να είναι συχνά όμηροι για λύτρα ή θύματα λεηλασιών ή ακόμα χειρότερα.  Επέδειξε μεγάλη ικανότητα στο να ζωγραφίζει υφάσματα, να χαρακτηρίζει με ακρίβεια τα θέματά του και να απεικονίζει τις σχέσεις μεταξύ των μορφών του. Η σταδιοδρομία του Ντόιστερ διακόπηκε όταν υπέκυψε στην πανούκλα το 1635.  

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Φράνιτς, Γουέιν, *Ολλανδική Ζωγραφική του είδους του 17ου αιώνα*, 2004, Yale UP,

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έργα και βιβλιογραφία στο PubHist
* Vermeer and The Delft School, ένας πλήρης κατάλογος έκθεσης κειμένου από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ο οποίος έχει υλικό για τον Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
FIFA 22

Το ***FIFA 22*** είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ποδοσφαίρου στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών FIFA που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Electronic Arts (EA) και κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 27 Σεπτεμβρίου 2021 για Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox seriers, Xbox One και Nintendo Switch. Στο εξώφυλλο του παιχνιδιού απεικονίζεται ο Κιλιάν Εμπαμπέ, για 2η συνεχόμενη χρονιά.

## Πληροφορίες
Το παιχνίδι περιέχει δυνατότητα δημιουργίας καριέρα προπονητή ή παίκτη, ultimate team, κανονικού αγώνα, αγώνα Volta και λειτουργία ProClubs. Το παιχνίδι περιλαμβάνει περισσότερα από 30 πρωταθλήματα, περισσότερους από 700 συλλόγους και περισσότερους από 17.000 παίκτες. Για πρώτη φορά, προστέθηκε στο παιχνίδι το Ινδικό πρωτάθλημα και το Κόνφερενς Λιγκ που ιδρύθηκε το 2021. Επίσης, προστέθηκε η έδρα της Μπενφίκα (Ντα Λουζ) και η έδρα της Κάντιθ (Nuevo Mirandilla). Στην ενημέρωση του Ιανουαρίου 2022, προστέθηκε και το Γήπεδο της Μπρέτφορντ και πλέον υπάρχουν όλα τα στάδια της Πρέμιερ Λιγκ 2021-2022. 

Η Γιουβέντους, η Αταλάντα, η Ρόμα κι η Λάτσιο δεν εμφανίζονται στο παιχνίδι με τις κανονικές τους φανέλες και τα σήματα επειδή η EA Sports δεν εξασφάλισε την αδειοδότηση των δικαιωμάτων. Έτσι, εμφανίζονται ως Πιεμόντε Κάλσιο, Μπέργκαμο ΦΣ, Ρόμα ΦΣ και Λάτιουμ. Ωστόσο, οι παίκτες, υπάρχουν κανονικά. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις Μπαρτσελόνα και Μπάγερν, ωστόσο στις συγκεκριμένες ομάδες δεν υπάρχουν τα γήπεδα. 

Τον Φεβρουάριο του 2022, η EA Sports ανακοίνωσε ότι οι ομάδες από τη ρωσική Πρέμιερ Λιγκ και την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ρωσίας θα αφαιρεθούν από *τα FIFA 22* , *FIFA Online* και *FIFAMobile* εν μέσω της εισβολής της χώρας στην Ουκρανία. Η ανακοίνωση έρχεται μετά την απαγόρευση της FIFA και της UEFA σε ρωσικές ομάδες από διοργανώσεις τόσο της FIFA όσο και της UEFA την 1η Μαρτίου 2022.  Αυτό ήρθε μόλις λίγες εβδομάδες αφότου η EA απομάκρυνε τον Μάσον Γκρίνγουντ από το παιχνίδι υπό το φως ισχυρισμών σεξουαλικής κακοποίησης κατά της γυναίκας του.(ο παίκτης δεν εμφανίστηκε σε κανένα ματς με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μετά τη σύλληψή του). Τον Μάρτιο του 2022, η EA ανέστειλε προσωρινά την μορφή του Ντιέγκο Μαραντόνα από *το FIFA 22* μετά από νομική διαμάχη. Εκεί  υποστηρίχτηκε ότι η EA είχε διαπραγματευτεί με λάθος άνθρωπο και ως εκ τούτου δεν είχε τα δικαιώματα να χρησιμοποιήσει την ομοιότητα του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2021
Κατηγορία:FIFA (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo Switch
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Stadia
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Xbox Series
Νικόλας Βιβλάκης

Ο **Νικόλας Βιβλάκης** είναι συνθέτης και παραγωγός μουσικών εκπομπών στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

## Βιογραφία

Ο Νικόλας Βιβλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου 1963. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά. Στην αρχή της καριέρας του έγραψε μουσική για θεατρικές παραστάσεις, τηλεοπτικές σειρές και ταινίες μικρού μήκους ενώ εργαζόταν ως παραγωγός και παρουσιαστής ραδιοφωνικών μουσικών εκπομπών στην Ελληνική Ραδιοφωνία.

Το 1982 ο γενικός διευθυντής της ΕΡΑ, ο θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και μυθιστοριογράφος Ιάκωβος Καμπανέλλης, του έδωσε την ευκαιρία να γράψει μουσική για θεατρικές ραδιοφωνικές παραστάσεις. Το 1983 επέκτεινε τη συνεργασία του με την Ελληνική Ραδιοτηλεόραση (ΕΡΤ), ξεκινώντας να παρουσιάζει μουσικές ραδιοφωνικές εκπομπές.

Το 1987 ο Νικόλας Βιβλάκης συνέθεσε τη μουσική για την τηλεοπτική σειρά «Μαρία Δημάδη», ένα ιστορικό δράμα που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Πετρίδης, για μια ηρωίδα της αντίστασης την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 2012 ανέλαβε τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή των Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ. Από το 2016 αφοσιώθηκε στην παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών κλασικής μουσικής στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Έως σήμερα παρουσιάζει κάθε Σαββατοκύριακο την εκπομπή "Αδράξτε τον ήχο".

## Οι συνθέσεις των τελευταίων ετών
Παράλληλα με τις ραδιοφωνικές εκπομπές του από το 2017 άρχισε πάλι να συνθέτει μουσική.

Αυτή την περίοδο έγραψε ένα κουαρτέτο εγχόρδων, μια σουίτα για χορωδία και κομμάτια για πιάνο.

Το 2018 ηχογραφήθηκε η σύνθεσή του "Πηγαίνοντας Σχολείο", της οποίας παραλλαγές χρησιμοποιήθηκαν ως σήμα στην πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος "Πηγαίνοντας Σχολείο".

Την άνοιξη του 2022 ηχογραφήθηκε σε στούντιο της ΕΡΤ το έργο του “ashes to astra” μια σουίτα για χορωδία vocalise , πιάνο και σαξόφωνο, διάρκειας 30 λεπτών. Την ίδια εποχή ηχογραφήθηκε και η σύνθεση του για χορωδία πάνω στο ποίημα του Κώστα Καναβούρη «Το νανούρισμα της Έλενας».

## Πηγές
https://webradio.ert.gr/programma-trito/

https://www.documentonews.gr/article/nikolas-biblakhs-the-bright-side-of-lockdown/

https://www.ertecho.gr/radio/trito/show/adrakste-ton-ixo/

https://enimerosi.com/details_en.php?id=68002 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Κυτίσωρος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Κυτίσωρος** ήταν ο ιδρυτής της πανάρχαιας πόλης Κύτωρος στην Παφλαγονία. Ο Κυτίσωρος ήταν γιος του Φρίξου και της Χαλκιόπης, κόρης του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη. Τα αδέλφια του ήταν ο Άργος, ο Φροντίς και ο Μέλανας και σύμφωνα με άλλες πηγές και ο Πρέσβων.
Ο Κυτίσωρος και τα αδέλφια του μεγάλωσαν στην Κολχίδα στην αυλή του παππού τους Αιήτη, όταν έμαθαν την αλήθεια για τον πατέρα τους έσπευσαν στον Ορχομενό για να τιμωρήσουν τον παππού τους Αθάμαντα. Στο ταξίδι τους αποκλείστηκαν στην μικρή νησίδα του Άρη στην Μαύρη Θάλασσα μέχρι την εποχή που τους απελευθέρωσε ο Ιάσονας στον δρόμο του για την Αργοναυτική εκστρατεία. Ο Ιάσονας έμαθε ότι ήταν εγγόνια του Αθάμαντα, τους ζήτησε να συμμετέχουν μαζί του στην εκστρατεία κάτι που δέχτηκαν, όταν οι Αργοναύτες πήραν το Χρυσόμαλλο δέρας επέστρεψαν στην Ελλάδα. Σύμφωνα με άλλη έκδοση του μύθου οι Αχαιοί ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν τον Αθάμαντα για τις αμαρτίες του, τότε επέστρεψε ο Κυτίσωρος πρόδωσε τον παππού του αλλά καταράστηκαν οι θεοί τους απογόνους του. Ο Σοφοκλής παριστάνει τον Αθάμαντα να οδηγείται στον βωμό της θυσίας σαν θύμα εκδίκησης της Νεφέλης αλλά σώθηκε από τον Ηρακλή.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
*Gaius Valerius Flaccus, Argonautica translated by Mozley, J H. Loeb Classical Library Volume 286. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928. Online version at theoi.com.
*Gaius Valerius Flaccus, Argonauticon. Otto Kramer. Leipzig. Teubner. 1913. Latin text available at the Perseus Digital Library.
*Herodotus, The Histories with an English translation by A. D. Godley. Cambridge. Harvard University Press. 1920. 
*Hesiod, Catalogue of Women from Homeric Hymns, Epic Cycle, Homerica translated by Evelyn-White, H G. Loeb Classical Library Volume 57. London: William Heinemann, 1914. Online version at theoi.com
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. Online version at the Topos Text Project.
*Strabo, The Geography of Strabo. Edition by H.L. Jones. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1924. Online version at the Perseus Digital Library.
*Strabo, Geographica edited by A. Meineke. Leipzig: Teubner. 1877. Greek text available at the Perseus Digital Library.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κόλπος Κβάρνερ

[δεξιά|μικρογραφία|364x364εσ|Χάρτης του κόλπου Κβάρνερ. Διακρίνονται οι νήσοι: [Κρκ, Τσρες, Λόσινι, Παγκ, Ραμπ, Μόλατ, Ούνιγε, Σίλμπα, Πρέμουντα, Ιστ, Όλιμπ, Ίλοβικ. ]]
Ο **Κόλπος Κβάρνερ** (**', **' *ή *, **' ή **'), είναι κόλπος στη βόρεια Αδριατική Θάλασσα, που βρίσκεται μεταξύ της χερσονήσου της Ίστριας και της βόρειας κροατικής χερσονήσου. Ο κόλπος είναι μέρος των εσωτερικών υδάτων της Κροατίας.

Τα μεγαλύτερα νησιά εντός του Κβάρνερ είναι το Τσρες, το Κρκ, το Παγκ, το Ραμπ και το Λόσινι. Ένα τμήμα του κόλπου, που βρίσκεται μεταξύ Κρες, Κρκ, Ραμπ και Παγκ ονομάζεται επίσης *Kvarnerić* (κυριολεκτικά "μικρός Κβάρνερ") ή στα , ή και , και το τμήμα ανατολικά του Κρκ και του Ραμπ ονομάζεται Κανάλι Σένι.

Ο κόλπος είναι αξιοσημείωτος για το βάθος του (πάνω από 100 μέτρα), το οποίο επιτρέπει στην πόλη της Ριέκα στο βορειότερο σημείο της να έχει ένα θαλάσσιο λιμάνι που μπορεί να φιλοξενήσει πλοία. Capesize.

Στο κόλπο υπάρχουν επίσης πολλές παραλίες και τουριστικές τοποθεσίες λόγω των όμορφων νερών και του ζεστού κλίματος.
[αριστερά|μικρογραφία|Παραλία με θέα τον Κόλπο Κβάρνερ στην [Κροατία.]]

## Δείτε Επίσης

* Κροατία
* Ίστρια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υδάτινα σώματα της Κροατίας
Κατηγορία:Κόλποι της Μεσογείου
Κατηγορία:Κόλποι της Ευρώπης
Χάιντς Στάι

**Ο Χάιντς Στάι** (γεννημένος στις 6 Φεβρουαρίου 1945, Χέρνε ) είναι Ολλανδός, πρώην τερματοφύλακας ποδοσφαίρου που έπαιξε για τον Άγιαξ και συμμετείχε στις κατακτήσεις του Τσάμπιονς Λιγκ (τότε ονομαζόταν κύπελλο πρωταθλητριών)το 1971, το 1972 και το 1973 . 

## Καριέρα
Ο Χάιντς Στάι - με το παρατσούκλι Χάιντς η κροκέτα ("Heinz Croquette"), επειδή μερικές φορές έπεφτε μια μπάλα σαν να ήταν μια καυτή κροκέτα - κέρδισε με τον Άγιαξ στη χρυσή εποχή του συλλόγου το Διηπειρωτικό Κύπελλο, τρία Τσάμπιονς Λιγκ, δύο Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, τέσσερα πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Ολλανδίας. Έτσι, μαζί με τον παίκτη της Μπάγερν Μονάχου, Μπερντ Ντίρνμπεργκερ, κατέχει το ρεκόρ ως ο παίκτης που έχει κερδίσει τους περισσότερους σημαντικούς τίτλους συλλόγων χωρίς να έχει παίξει ποτέ για την εθνική ομάδα της χώρας του.

Ο Χάιντς Στάι κατέχει, μετά από τον Σεπ Μάιερ της Μπάγερν Μονάχου, το ρεκόρ για τα περισσότερα λεπτά που έπαιξε τερματοφύλακας χωρίς να ηττηθεί, σε τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (270 λεπτά σε νίκες 2–0 επί του Παναθηναϊκού, 2–0 επί της Ίντερ και 1–0 επί της Γιουβέντους ). Ο Μάιερ συγκέντρωσε 276 συνεχόμενα αήττητα λεπτά μεταξύ 1974 και 1976 (1–1, 4–0, 2–0, 1–0).

## Τίτλοι
**Άγιαξ** 

* Έρεντιβιζι : 1971–72, 1972–73
* Κύπελλο Ολλανδίας : 1969–70, 1970–71, 1971–72
* Τσάμπιονς Λιγκ : 1970–71, 1971–72, 1972–73
* Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ : 1972
* Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1972

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Τέλσταρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Ουλφ Έρικσον (ποδοσφαιριστής)

Ο **Ουλφ Έρικσον** (Ulf "Uffe" Eriksson), γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1958 στην Ουψάλα της Σουηδίας και είναι Σουηδός διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε κυρίως στη Χάμαρμπυ και τον Άρη Θεσσαλονίκης.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
Ως ποδοσφαιριστής πραγματοποίησε το ποδοσφαιρικό του ντεμπούτο στην ερασιτεχνική ΙΦ Βέστα της Ουψάλας τη σεζόν 1977-78 και επόμενη χρονιά πήρε μεταγραφή για την **Ένκοπινγκς**. Το ταλέντο του προσέλκυσε τα βλέμματα των μεγάλων ομάδων της χώρας και το 1979 πήρε μεταγραφή για τη Χάμαρμπυ της Στοκχόλμης. Αγωνίστηκε επί τέσσερις συνεχόμενες σεζόν με τα χρώματα της ομάδας και κατέκτησε δυο φορές το πρωτάθλημα της χώρας. Το καλοκαίρι του 1983, ο Έρικσον, μετακόμισε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης. Η μεταγραφή του προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση καθώς επρόκειτο για έναν πολύ γνωστό, εν ενεργεία, διεθνή ποδοσφαιριστή, εξ’ ού και το υψηλό για την εποχή τίμημα της μεταγραφής (17.000.000 δραχμές). Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε με απόλυτη επιτυχία για δύο σεζόν, καταγράφοντας 58 συνολικά εμφανίσεις (50 για το Πρωτάθλημα και 8 για το Κύπελλο Ελλάδος]. Παρά το γεγονός πως αγωνιζόταν κυρίως στον άξονα, βρήκε δίχτυα εννέα φορές, με το τέρμα που χάρισε τη νίκη με 1-0 απέναντι στον Ολυμπιακό τον Νοέμβριο του 1983 να ξεχωρίζει, αφού αποτελεί το τελευταίο «διπλό» του Άρη στο Γεώργιος Καραϊσκάκης μέχρι και σήμερα, αφού οι αναμετρήσεις του 1987 και του 2002 που επικράτησε ξανά εκτός έδρας, έλαβαν χώρο στο ΟΑΚΑ. Επίσης σημείωσε και 2 γκολ για το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος. Επίσης κατά την πρώτη χρονιά της θητείας του στον Άρη, αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ της ομάδας με 7 τέρματα, πίσω μόνο από τον θρυλικό ηγέτη και σκόρερ της ομάδας, τον Ντίνο Κούη. Το 1985 επέστρεψε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε διαδοχικά στις Χάμαρμπυ και Ένκοπινγκς προτού κλείσει την καριέρα του στην ερασιτεχνική Χούντιγκε ΙΦ.

## Εθνική Σουηδίας
Μεταξύ 1979 και 1988, ο Έρικσον εκπροσώπησε τη Σουηδία πραγματοποιώντας τριάντα τέσσερις εμφανίσεις, σημειώνοντας 3 γκολ με τη φανέλα της Εθνικής Σουηδίας. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 17 Νοεμβρίου 1979 σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Σιγκαπούρης ενώ η τελευταία του διεθνή συμμετοχή ήταν μια άλλη φιλική αναμέτρηση, στις 15 Ιανουαρίου 1988 εναντίον της Φιλανδίας.
## Εξωτερικές πηγές

*Ο Ουλφ Έρικσον στο National-Football-Teams.com
*Ο Ουλφ Έρικσον στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάμαρμπυ ΙΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ

Ο **Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ** (, 1640 &#x2013; μετά το 1673  ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής .

## Βιογραφία
Ο Ντρόοχσλοοτ γεννήθηκε και πέθανε στην Ουτρέχτη . Σύμφωνα με το RKD, ήταν γιος και μαθητής του Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ και είναι γνωστός για τις ρωπογραφίες του, τα τοπία και τις σκηνές σε φάρμες. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ

δεξιά|μικρογραφία| ''Αυτοπροσωπογραφία'', 1627
**Ο Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ (Joost Cornelisz Droochsloot** ή **Droogsloot**, 1586 &#x2013; 14 Μαΐου 1666), ήταν Ολλανδός ζωγράφος σκηνών χωριών, τοπίων, ρωπογραφιών, ηθικών αλληγοριών και βιβλικών ιστοριών.  

## Βιογραφία
Ο Ντρόοχσλοοτγεννήθηκε και πέθανε στην Ουτρέχτη . Έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Ουτρέχτηςτο 1616. Αργότερα έγινε διάκονος της Συντεχνίας το 1623 και έφορος του Σεντ Γιομπς Γκαστχάους το 1638, διάκονος της ολλανδικής μεταρρυθμισμένης εκκλησίας και το 1665 αξιωματικός του *schutterij* (=εθνοφυλακή) της Ουτρέχτης. 
μικρογραφία| ''Χωριουδάκι με πολλούς χωρικούς να γλεντούν'', 1628
Ήταν ο πατέρας και Δάσκαλος του ζωγράφου Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ (1630–1673), του οποίου οι πίνακες είναι δύσκολο να διακριθούν από τους δικούς του, και ο Δάσκαλος του Γιάκομπ Ντουκ.

## Έργο
Ο Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ ήταν ευέλικτος ζωγράφος που έγινε γνωστός για τις σκηνές σε χωριό, τα τοπία, τις ρωπογραφίες, τις ηθικές αλληγορίες και τις βιβλικές ιστορίες του. Τα πρώτα έργα του αντικατοπτρίζουν την επιρροή των Πίτερ Μπρίγκελ του Πρεσβύτερου, Πίτερ Μπρίγκελ του Νεότερου, Ντάβιντ Φίνκμποονς και Εσάιας φαν ντε Φέλντε. Ήταν προσκολλημένος στην παράδοση της φλαμανδικής τοπιογραφίας, ιδιαίτερα των σκηνών σε χωριό, όπως αναπτύχθηκε από τον Πίτερ Μπρίγκελ τον Πρεσβύτερο. Οι σκηνές του χωριού του συνήθως απεικονίζουν έναν φαρδύ δρόμο του χωριού που χάνεται στην απόσταση και σπίτια και στις δύο πλευρές. Τα χωριά είναι γεμάτα με πλήθη άξεστων χωρικών, διασκορπισμένων κάπως τυχαία. Αυτές οι μορφές εξατομικεύονται και απεικονίζονται σε εκφραστικές στάσεις. Ο Ντρόοχσλοοτ έδωσε μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες στις συνθέσεις του. Οι σκηνές του χωριού του συχνά μετέφεραν κάποιο ηθικό μήνυμα. Είχε προτίμηση σε κοκκινοκαφέ παλέτα. 

Ο πρώιμος Ολλανδός καλλιτέχνης και βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν αναφέρει ότι οι σκηνές του Ντρόοχσλοοτ με πανηγύρεις χωριών ( *Boerekermisstuk* ) ήταν τόσο δημοφιλείς όσο οι πίνακες λουλουδιών του Μπαρτολομέους Άσστεϋν. 

Χρησιμοποίησε το μονόγραμμα «JCODS».

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Φεστιβάλ Sunny Hill

Το **Φεστιβάλ Sunny Hill** είναι διεθνές μουσικό φεστιβάλ που διεξάγεται στην Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου. Διοργανώνεται από την Ντούα Λίπα και τον πατέρα της Ντουκατζίν Λίπα. Η διοργάνωση του 2020 ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού (COVID-19). Το Φεστιβάλ το 2022 θα διοργανωθεί σε δύο μέρη στην Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου και στα Τίρανα της Αλβανίας, 4-7 Αυγούστου και 26-28 Αυγούστου αντίστοιχα.

## Εκδόσεις

### 2018
Η πρώτη έκδοση του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε στις 10 έως 12 Αυγούστου 2018 στο Germia Park. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, περισσότεροι από 18.000 άνθρωποι παρακολούθησαν το φεστιβάλ. Ωστόσο, οι New York Times ανέφεραν ότι η χωρητικότητα του χώρου των 15.000 θέσεων δεν είχε γεμίσει. Το κόστος των εισιτηρίων ήταν 55 δολάρια, το οποίο επικρίθηκε από πολλούς λόγω του υψηλού ποσοστού ανεργίας, ιδίως μεταξύ των νέων. Το φεστιβάλ διοργανώθηκε από την τραγουδίστρια Ντούα Λίπα μαζί με τον πατέρα της για να συγκεντρωθούν χρήματα για το Ίδρυμα Sunny Hill.

Η Λίπα ήταν η πρωταγωνίστρια και ο πατέρας της εμφανίστηκε επίσης με το συγκρότημά του, τους ODA και ανήκε σε ένα άλλο line-up μαζί με πολλούς καλλιτέχνες από το Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία, μεταξύ άλλων τους Action Bronson και Martin Garrix. Ο Action Bronson, ο οποίος είναι υποστηρικτής της νομιμοποίησης της κάνναβης, συνελήφθη από την αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου μετά την εμφάνισή του στο φεστιβάλ επειδή κάπνισε κάνναβη στη σκηνή, την οποία μοιράστηκε με το κοινό.

### 2019
Η δεύτερη έκδοση του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε στις 2, 3 και 4 Αυγούστου 2019 στο πάρκο Germia στην Πρίστινα. Το φεστιβάλ περιελάμβανε εμφανίσεις διεθνών καλλιτεχνών, όπως οι Κάλβιν Χάρις, Gashi, Klangkarussell και Μάιλι Σάιρους, καθώς και η Ντούα Λίπα. Εκτός από αρκετούς Αλβανούς μουσικούς όπως οι Μπούτα, Ελβάνα Γκιάτα, Ilira, Κέισι Τόλα, Kida, Λέντρι Βούλα, Lyrical Son, MC Kresha, Njomza και Yll Limani που έπαιξαν επίσης.

### 2022
Τον Ιούλιο του 2021, η Ντούα Λίπα ανακοίνωσε ότι η τρίτη έκδοση του Φεστιβάλ Sunny Hill έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί το 2022 στην Πρίστινα στις 4-7 Αυγούστου. Στις 14 Ιουνίου 2022, το Sunny Hill Festival επιβεβαίωσε μέσω ανάρτησης στον επίσημο λογαριασμό του στο Twitter ότι το φεστιβάλ μεταφέρθηκε από την Πρίστινα στα Τίρανα λόγω καθυστερήσεων από τις αρχές στην παροχή των απαιτούμενων αδειών για την τοποθεσία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Φεστιβάλ μουσικής
Νόμος Κατρούγκαλου

Ο **Νόμος 4387/2016** ευρύτερα γνωστός ως **Νόμος Κατρούγκαλου** και επίσημα * Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας - Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού συνταξιοδοτικού συστήματος - Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις* με βασικό εμπνευστή τον τότε Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Γιώργου Κατρούγκαλου. Βασικοί του πυλώνες αποτελούν η καταβολή της Εθνικής Σύνταξης απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό, η σύσταση του  Εθνικό Συμβούλιο Κοινωνικής Ασφάλειας και η υπαγωγή ενστόλων και λειτουργών του δημοσίου στον ΕΦΚΑ των οποίων το ανταποδοτικό μέρος της σύνταξης υπολογίζεται με βάση ποσοστού αναπλήρωσης. Ο νόμος έχει δεχθεί σφοδρή κριτική για αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού επιδομάτων, κυρίως αναπηρίας, και ΕΦΑΠΑΞ που οδήγησε σε αρκετά μεγάλες μειώσεις αλλά και καταβολές υπέρογκων ποσών που αγγίζαν τις 24.000 ευρώ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικοί Νόμοι
Άνω Χωριό Λέσβου

Το **Άνω Χωριό** είναι οικισμός της Λέσβου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Πλωμαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πλωμαρίου, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου,  στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Πλωμαρίου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. 
## Γεωγραφία
Το Άνω Χωριό είναι ορεινός οικισμός της νότιας Λέσβου. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς του Ολύμπου, βόρεια του Πλωμαρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 410. Απέχει 42 χλμ. περίπου ΝΔ. της Μυτιλήνης (μέσω επαρχιακής οδού Αγιάσου-Πλωμαρίου).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλωμαρίου της Λέσβου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Πλωμαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυτιλήνης.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Ανώγεια Λακωνίας

Τα  **Ανώγεια** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φάριδος, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Ανώγεια είναι ημιορεινό χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στις ανατολικές υπώρειες του Ταϋγέτου, κοντά στην επαρχιακή οδό Σπάρτης-Γυθείου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300 μέτρα, σε εδαφική έξαρση, όπως το όνομά του μαρτυρεί (Ανώγειον 
## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.facebook.com/anogeialakwnias/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Σημαία του Ντούμπροβνικ

Η **σημαία του Ντούμπροβνικ** είναι μία σημαία που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την κροατική πόλη του Ντούμπροβνικ. Η σημαία δημιουργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τη Δημοκρατία της Ραγούσας. 

Η σημαία απεικονίζει τον Άγιο Βλάσιο (**', **'), τον κύριο άγιο του Ντούμπροβνικ, και προστάτη της πόλης.

## Ιστορία
Οι διάφορες σημαίες που χρησιμοποιούνταν από τη Δημοκρατία της Ραγούσας έφεραν συνήθως την εικόνα του Αγίου Βλάσιου. Αρχικά η σημαία ήταν λευκή με το κεντημένο σχέδιο του αγίου. Αυτή η ίδια σημαία εμφανίζεται με κόκκινο φόντο το 1667, το έτος του σεισμού, και με μπλε φόντο το 1765.

Το 1765 για πρώτη φορά εμφανίζεται η σημαία συνοδευόμενη από τα γράμματα **SB** *(Santo Biagio)* σε μπλε χρώμα. Αυτή η σημαία καταργήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1807 από τους Γάλλους, αλλά η τοπική κυβέρνηση αγνόησε τη διαταγή και συνέχισε επίσημα να τη χρησιμοποιεί μέχρι τον Ιανουάριο του 1808, όταν τελικά η δημοκρατία διαλύθηκε. Η σημαία αποκαταστάθηκε από την Προσωρινή Κυβέρνηση το 1813 όταν οι Γάλλοι πολιορκήθηκαν από τους Άγγλους, αλλά έχασε την επίσημη ιδιότητά της όταν καταλήφθηκε από τους Αυστριακούς στις 28 Ιανουαρίου 1814. Αυτή η σημαία χρησιμοποιήθηκε στη στεριά ως σημαία της δημοκρατίας και στη θάλασσα από τα πολεμικά πλοία της Δημοκρατίας.

## Περιγραφή
Η κύρια σημαία της πόλης του Ντούμπροβνικ, η οποία δημιουργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από την Δημοκρατία της Ραγούσας, παρουσιάζει τον σημαντικότερο άγιο και προστάτη της πόλης Άγιο Βλάσιο, στο κέντρο, με δύο γράμματα του λατινικού αλφαβήτου (το *S* και το *B*), αριστερά και δεξιά του αγίου, αντίστοιχα. Τα δύο αυτά γράμματα κίτρινου χρώματος συμβολίζουν τα δύο αρχικά του ονόματος του αγίου στα λατινικά *(*'S**anctus **B*'lasius)*. 

Υπάρχει, επίσης, διαχωριστικό περίγραμμα, ίδιας απόχρωσης του κίτρινου χρώματος με αυτή των γραμμάτων. Αρχικά, η σημαία, όπως προαναφέρθηκε, δε διέθετε γράμματα, αλλά μόνο το κεντημένο σχέδιο του αγίου, και το περίγραμμα.

Πολλές παραλλαγές της κύριας σημαίας παρατηρήθηκαν κατά το πέρασμα του χρόνου, μερικές από τις οποίες υπάρχουν και διασώζονται μέχρι και τη σημερινή εποχή. Το κοινό χαρακτηριστικό, όμως, όλων των σημαιών είναι το γεγονός ότι διατηρούν τη συνηθέστερη αναλογία πλευρών (2:3), ακολουθώντας, έτσι, το πρότυπο πολλών άλλων.

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σημαίες
Κατηγορία:Ντούμπροβνικ