open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Επί του Στρατού

Ο τίτλος του **επί του Στρατού** (δηλ. υπεύθυνου του στρατεύματος) ήταν ένα Ρωμαϊκό στρατιωτικό αξίωμα, που πιστοποιείται κατά τον 14ο αι.

## Ιστορία και καθήκοντα
Σύμφωνα με το *Βιβλίο των Αξιωμάτων* του Ψευδο-Κωδινού, γραμμένο λίγο μετά τα μέσα του 14ου αι., ο *επί του Στρατού* ήταν υποδεέστερος αξιωματούχος από τον *[[Μέγας Δομέστικος|μεγάλο Δομέστικο]]*, τον γενικό διοικητή του Ρωμαϊκού Στρατού. Σε εκστρατεία ανίχνευε μπροστά από τον στρατό, για να βρει έναν κατάλληλο τόπο στρατοπέδευσης, αλλά η επιλογή του έπρεπε να επιβεβαιωθεί από το μέγα Δομέστικο.   Οι περισσότεροι από τους κατόχους του αξιώματος ήταν στρατιωτικοί διοικητές και οι πραγματικές τους ευθύνες ήταν ευρύτερες από αυτές που υπονοεί ο Ψευδο-Κωδινός.  Σύμφωνα με τον Ροντόλφ Γκιγιάν στην πραγματικότητα φαίνεται ότι το αξίωμα απλώς δινόταν, για να δώσει στον κάτοχό του μία θέση στην Αυτοκρατορική ιεραρχία. 

Στο έργο του Ψευδο-Κωδινού το αξίωμα καταλαμβάνει την 29η θέση στην Αυτοκρατορική σειρά προτεραιότητας, μεταξύ του *πρωτασηκρήτου* και του *[[Μυστικός (Βυζάντιο)|μυστικού]]*.  Το διακριτικό ένδυμα του *επί του Στρατού* στην Αυλή αποτελείτο από έναν χρυσοκέντητο πίλο *(σκιάδιον)*, ένα απλό μεταξωτό χιτώνα με χειρίδες (*[[καββάδιον]]*) και ένα θολωτό καπέλο από κίτρινο μετάξι, διακοσμημένο με κέντημα από χρυσό σύρμα και με δύο πορτρέτα του Αυτοκράτορα: ένα εμπρός με τον Αυτοκράτορα ένθρονο και ένα πίσω με τον Αυτοκράτορα να ιππεύει (*σκαράνικον*). Δεν είχε ράβδο αξιώματος (*δικανίκιον*).  

## Κατάλογος γνωστών ''επί του Στρατού''

## Αναφορές


## Πηγές
*   
* Guilland, Rodolphe (1960). "Études sur l'histoire administrative de l'empire byzantin: les commandants de la garde impériale, l'ἐπὶ τοῦ στρατοῦ et le juge de l'armée". Revue des études byzantines (in French). 18 (18): 79–96. doi:10.3406/rebyz.1960.1221.
* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: The Athlone Press.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
* Verpeaux, Jean, ed. (1966). Pseudo-Kodinos, Traité des Offices (in French). Centre National de la Recherche Scientifique.

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Τέοντορ Σάιμπφλουγκ

Ο **Τέοντορ Σάιμπφλουγκ** (γερμανικά: *Theodor Scheimpflug*) (7 Οκτωβρίου 1865 - 22 Αυγούστου 1911) ήταν Αυστριακός στρατηγός που ανέπτυξε μια συστηματική μέθοδο και συσκευή για τη διόρθωση της παραμόρφωσης της προοπτικής σε αεροφωτογραφίες, γνωστές τώρα ως η επώνυμη αρχή Σάιμπφλουγκ. Ωστόσο, αρνήθηκε την εφεύρεσή της, επικαλούμενος ένα αγγλικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του πρώην Γάλλου φωτογραφικού μηχανικού Ζουλ Καρπεντιέ.

## Ζωή

* Ο Σάιμπφλουγκ γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1865 στη Βιέννη. Παρακολούθησε κολέγιο στη Βιέννη. Ξεκίνησε το φωτογραφικό του έργο το 1902. Πέθανε στο Μέντλινγκ στις 22 Αυγούστου 1911.

## Έργο

* Ο Σάιμπφλουγκ είναι γνωστός για την εκπόνηση της αρχής Σάιμπφλουγκ, η οποία ασχολείται με τον τομέα της κρίσιμης εστίασης σε μια κάμερα προβολής, αν και δεν ήταν ο πρώτος που περιέγραψε αυτήν την αρχή και ποτέ δεν ισχυρίστηκε αυτό.
* Ασχολήθηκε επίσης με την αεροφωτογράφηση και κατείχε αρκετά διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε αυτόν τον τομέα.

## Δείτε επίσης

* Ζουλ Καρπεντιέ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διπλώματα ευρεσιτεχνίας του Σάιμπφλουγκ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί φωτογράφοι
Κατηγορία:Αυστριακοί εφευρέτες
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της φωτογραφίας
Βραχιά Θεσσαλονίκης

Η **Βραχιά** είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης, με πληθυσμό 445 κατοίκους σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή 2021. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό της τοπικής κοινότητας Βραχιάς, η οποία ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αξιού, του Δήμου Δέλτα. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Καγιαλή.

Από τη Βραχιά κατάγεται ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Δέλτα
Βασιλική Φθιώτιδας

Η **Βασιλική** είναι μικρός παραθαλάσσιος συνοικισμός της Στυλίδας στη Στερεάς Ελλάδας, στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Βασιλική βρίσκεται στα παράλια του Μαλιακού κόλπου, στη δυτική πλευρά της Στυλίδας και βορειοανατολικά της Αγίας Μαρίνας ενώ στη βόρεια άκρη του περνάει η παλιά ΕΟ Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Στο χωριό βρίσκεται το Εκκλησιαστικό Γηροκομείο Στυλίδας «Ίδρυμα Πετρή - Στέγη Γερόντων» καθώς και ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Βασιλικής Στυλίδας που είναι μέρος της προαστιακής γραμμής που συνδέει το Λειανοκλάδι με τη Στυλίδα μέσω Λαμίας. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά επίσημα το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Στυλίδος και το 1940 να καταργείται. Αναφέρεται πάλι επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Στυλίδος του δήμου Στυλίδος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Στυλίδα, το Κούτσουρο, τα Μελίσσια, τους Πεταράδες και τις Πλάκες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Στυλίδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυλίδας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 34 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Επαυξημένη πρόταση

Στην ελληνική γλώσσα, η **επαυξημένη πρόταση** είναι το είδος της πρότασης, στο οποίο οι κύριοι όροι της (π.χ. υποκείμενα και ρήματα) συμπληρώνονται από δευτερεύοντες όρους που αποτελούν τους προσδιορισμούς τους (επίθετα, επιρρήματα, κ.ο.κ.). Το μέγεθος της απλής πρότασης επεκτείνεται, διατυπώνοντας περιεκτικότερα το νόημα. 

Στα αρχαία ελληνικά, οι προσδιορισμοί είναι είτε ονοματικοί είτε επιρρηματικοί. Στους ονοματικούς συμπεριλαμβάνονται ονόματα, ουσιαστικά, επίθετα, λέξεις και φράσεις με σημασία ονόματος (π.χ. αντωνυμίες, επιθετικές μετοχές, έναρθρα απαρέμφατα, ονοματικές προτάσεις), οι οποίες επίσης προσδιορίζουν ονόματα. Ανάλογα με την πτώση του προσδιορισμού και της λέξης που προσδιορίζει, λέγεται είτε ομοιόπτωτος (όταν συμφωνεί η πτώση) ή ετερόπτωτος. Οι επιρρηματικοί πρόκειται για επιρρήματα και λέξεις και φράσεις με σημασία επιρρήματος (π.χ. πλάγιες πτώσεις σε επιρρηματική χρήση, εμπρόθετα, επιρρηματικές μετοχές και προτάσεις), ενώ προσδιορίζουν στις περισσότερες περιπτώσεις ρήματα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συντακτικό
ΜΚ Αστανά

Η **Αστανά Μπάσκετμπολ Κλούμπι** (), η οποία συνήθως αναφέρεται ως **ΜΚ Αστανά**, είναι καζακικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, που εδρεύει στην Αστανά.

Ιδρύθηκε το 2011 και από τότε συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Καζακστάν και στην VTB Λίγκα, έχοντας κερδίσει αρκετούς εγχώριους τίτλους στην πορεία.

## Ιστορία
Η ΜΚ Αστανά δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2011, με σκοπό να αγωνιστεί στην VTB Λίγκα. Ο Βαλέρι Τιχονένκο επιλέχθηκε ως γενικός διευθυντής της ομάδας. Υπήρξαν αμφιβολίες που εξέφρασαν άλλοι σύλλογοι της VTB Λίγκα σχετικά με το εάν η ομάδα θα αποτελούσε καλή προσθήκη στη διοργάνωση, λόγω της έλλειψης παράδοσης καλαθοσφαίρισης στο Καζακστάν, αλλά η πλευρά απάντησε σε όλες τις προϋποθέσεις αποδοχής, συμπεριλαμβανομένου του προϋπολογισμού της, του γηπέδου (ένα ανανεωμένο Ποδηλατοδρόμιο Σαριάρκα) και της εγγύτητας των ξενοδοχείων και ενός διεθνούς αεροδρομίου. Η πλευρά έλαβε το σύνολο της χρηματοδότησής της από το ταμείο κρατικού πλούτου Samruk-Kazyna.

Υπέγραψαν αρκετούς Καζάκους παίκτες από την επιτυχημένη ομάδα Αστανά Τάιγκερς, προσλαμβάνοντας επίσης τον προπονητή της, Βιτάλι Στρέμπκοφ, για να υπηρετήσουν ως βοηθός προπονητή της ομάδας.

Στην πρώτη της σεζόν στην VTB Λίγκα, η ομάδα κέρδισε 7 από τα 16 παιχνίδια κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου της σεζόν 2011–12, συμπεριλαμβανομένων αγώνων με ισχυρές ομάδες, όπως η Ζάλγκιρις Κάουνας και οι πρωταθλήτρια Χίμκι και σχεδόν έφτασε στα πλέι οφ. Είχαν μεγαλύτερη επιτυχία στο εγχώριο μέτωπο, κερδίζοντας το Εθνικό Πρωτάθλημα Καζακστάν και το Κύπελλο Καζακστάν.

Η ομάδα έγινε μέλος του πολυαθλητικού συλλόγου, Astana Presidential Club, όταν ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2012.

## Γήπεδα
[δεξιά|μικρογραφία| Η ΜΚ Αστανά εναντίον της ΜΚ Αζόβμας, σε αγώνα κανονικής περιόδου της [VTB Λίγκα το 2014, στο Ποδηλατοδρόμιο Σαριάρκα.]]
Η ΜΚ Αστανά παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Ποδηλατοδρόμιο Σαριάρκα, το οποίο έχει χωρητικότητα 10.000 ατόμων για αγώνες καλαθοσφαίρισης. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να παίξει στο νεόκτιστο παλάτι πολεμικών τεχνών (2019) Zhekpe-zhek με χωρητικότητα 5000 ατόμων.

## Διακρίσεις
**[[Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Καζακστάν|Πρωτάθλημα Καζακστάν]]:**

* **11x Πρωταθλητές**: 2012, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023

**[[Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Καζακστάν|Κύπελλο Καζακστάν]]:**

* **11x Νικητές**: 2011, 2012, 2013, 2014, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023
**[[Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας]]:**
* **3η θέση**: 2017
**[[Σούπερ Λιγκ Δυτικής Ασίας]]**

* **3η θέση**: 2022–2023

## Προπονητές

*  Ματέο Μπονιτσιόλι: (2011–13)
*  Αλεξάνταρ Τριφούνοβιτς: (2013–15)
*  Ραμούνας Μπουτάουτας: (2015–16)
*  Ηλίας Παπαθεοδώρου: (2016–17)
*  Κώστας Φλεβαράκης: (2017–2018)
*  Μιχαΐλ Καρπένκο: (2018)
*  Εμίλ Ραΐκοβιτς: (2018–2021)
*  Ντάρκο Ρούσο: (2021–2022)
*  Ντέγιαν Παρεζανίν: (2022)
*  Ολέγκ Κισέλιοφ: (2022–2024)
*  Φώτης Τακιανός: (2024–)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Προφίλ ομάδας στο Eurobasket.com

Κατηγορία:ΜΚ Αστάνα
Κατηγορία:Καζακικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2011
Εσθονικό Αριστερό Κόμμα

Το **Εσθονικό Αριστερό Κόμμα** (Eesti Vasakpartei) ήταν αριστερό κόμμα της Εσθονίας. Ιδρύθηκε στης 19 Δεκεμβρίου 1990 με το όνομα , ενώ στις 28 Νοεμβρίου 1992 μετονομάστηκε σε Εσθονικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα. 

Το ακροαριστερό όνομα της το κατείχε από τις 18 Δεκεμβρίου 2004 μέχρι τη διάλυση του 2008.

Με μόνο 1200 μέλη, η πολιτική του επιρροή ήταν ελάχιστη. Στις εκλογές για το κοινοβούλιο της Εσθονίας το 2003, έλαβε 0,42% των ψήφων, στις κοινοβουλευτικές εκλογές το 2007 μόνο 0,1%. Σε διεθνές επίπεδο, το κόμμα οργανώθηκε στο Νέο Ευρωπαϊκό Αριστερό Φόρουμ (NELF) από το 1995 και στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς από το 2004. Τον Ιούνιο του 2008 το κόμμα συγχωνεύτηκε με το Συνταγματικό Κόμμα, ένα κόμμα της ρωσικής μειονότητας στην Εσθονία, για να σχηματίσει το «Ενωμένο Αριστερό Κόμμα της Εσθονίας». Ωστόσο, δεν συμμετείχε στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011.

Κατηγορία:Εσθονικά πολιτικά κόμματα
Νεκτάριος της Ωβέρνης

Ο **Άγιος Νεκτάριος της Ωβέρνης** (γαλ.*Nectaire d'Auvergne*)  τιμάται ως μάρτυρας του 4ου αιώνα και χριστιανικός ιεραπόστολος .

Σύμφωνα με τον Γρηγόριο του Τουρ, ο Νεκτάριος ήταν ένας από τους επτά ιεραπόστολους που έστειλε ο Πάπας Φαβιανός από τη Ρώμη στη Γαλατία για να διαδώσει τον Χριστιανισμό εκεί. Οι άλλοι έξι ήταν ο Γατιανός των Τουρ, ο Τρόφιμος της Αρλ, ο Παύλος της Ναρβόννης, ο Πολεμικός του Λιμόζ, ο Ντένις του Παρισιού και ο Κρόνος του Τουλούζ . 

Ο Νεκτάριος συνοδεύτηκε από τους ιερείς **Baudimius** (Baudenius, Baudime) και **Auditor** (Auditeur). Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν όλοι αδέλφια.  Σύμφωνα με άλλη ο Άγιος Πέτρος και όχι ο Πάπας Φαβιανός έστειλε τον Νεκτάριο και τα αδέρφια του να ευαγγελίσουν τους Γαλάτες. 

Σύμφωνα με μια τρίτη παράδοση, ο Άγιος Ωστρημώνιος διέταξε τον Νεκτάριο να εκχριστιανίσει την πεδιάδα της Λιμούζ στο Μασίφ Σαντράλ .  Ο Νεκτάριος μετέτρεψε έναν ναό αφιερωμένο στον Απόλλωνα στο λόφο γνωστό ως Κορναδόρ σε χριστιανική εκκλησία, η οποία έγινε η Βασιλική της Νοτρ Νταμ du Mont Cornadore στο Saint-Nectaire, στο Puy-de-Dôme . Στη συνέχεια, ο Νεκτάριος δολοφονήθηκε από τον τοπικό ειδωλολατρικό ηγέτη, Μπράντουλο. 

## Λατρεία
Η λατρεία προς τον Νεκτάριο χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα  Ένας τάφος στο βενεδικτίνο κοινοβούλιο του St-Nectaire (παραλλαγή από *Sennecterre* και *Senneterre*  ) έγινε κέντρο προσκυνήματος.  Ένας δήμος προέκυψε γύρω από το κοιλάδα, το οποίο έγινε κέντρο για μεταλλικό νερό και την κατασκευή του τυριού γνωστό ως Saint-Nectaire . 

Ο Νέκταριος είναι ο συν-προστάτης του Saint-Nectaire μαζί με τον Saint Auditor, αν και ο Saint Auditor είναι ο κύριος προστάτης της πόλης, για άγνωστους λόγους. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 4ου αιώνα
Λογγίτσι Φθιώτιδας

Το **Λογγίτσι** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λογγίτσι βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του όρους Όθρυς σε υψόμετρο 780 μέτρα σε απόσταση 17 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Στυλίδα και 29 χλμ. ΒΑ. από τη Λαμία. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά έχει θέα προς τον κάμπο της Λαμίας. Αξιοθέατά της είναι η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος καθώς και το πέτρινο γεφύρι της. Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Κορωνείας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Λογγιτσίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυλίδας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 48 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Πλατεία Τάιμς

thumb|250px|Η πλατεία Τάιμς το 2009
Η **Πλατεία Τάιμς** (*Times Square*) είναι σημαντική εμπορική διασταύρωση, τουριστικός προορισμός, κέντρο ψυχαγωγίας και γειτονιά στο κεντρικό τμήμα του Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στη διασταύρωση της 7ης Λεωφόρου και Μπρόντγουεϊ. Διάσημη για τις πολλές φωτεινές πινακίδες και διαφημίσεις, εκτείνεται από τη 42η έως τη 47η Δυτική Οδό. Η Τάιμς Σκουέαρ είναι ένας από τους πιο πολυσύχναστους πεζόδρομους στον κόσμο, ο κόμβος των θεάτρων του Μπρόντγουεϊ και σημαντικό κέντρο της παγκόσμιας βιομηχανίας ψυχαγωγίας. Η πλατεία Τάιμς είναι ένα από τα πιο τουριστικά αξιοθέατα στον κόσμο, προσελκύοντας περίπου 50 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Περίπου 330.000 άνθρωποι περνούν καθημερινά από την πλατεία Τάιμς, πολλοί από αυτούς τουρίστες, ενώ πάνω από 460.000 πεζοί περπατούν μέσα από την πλατεία Τάιμς τις πιο πολυσύχναστες μέρες. 

Είναι ο τόπος της ετήσιας πτώσης της μπάλας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η οποία ξεκίνησε στις 31 Δεκεμβρίου 1907 και συνεχίζει να προσελκύει πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες στην πλατεία Τάιμς κάθε χρόνο.

## Ονομασία
Παλαιότερα γνωστή ως **πλατεία Λονγκέικρ**, η πλατεία Τάιμς μετονομάστηκε το 1904 αφού οι *[[The New York Times|New York Times]]* μετέφεραν την έδρα τους στο τότε πρόσφατα ανεγερμένο κτίριο Times, τώρα το One Times Square. Επίσης, μερικές φορές αναφέρεται ως "το Σταυροδρόμι του Κόσμου", "το Κέντρο του Σύμπαντος", " η καρδιά του Μεγάλου Λευκού Δρόμου ", και" η καρδιά του κόσμου ".

## Περιγραφή
Η πλατεία Τάιμς λειτουργεί ως πλατεία της πόλης, αλλά δεν είναι γεωμετρικά τετράγωνη. Το σχήμα της μοιάζει με παπιγιόν, με δύο τρίγωνα να προβάλλουν περίπου βόρεια και νότια από την 45η Οδό, όπου η 7η Λεωφόρος τέμνει το Μπρόντγουεϊ. Το Μπρόντγουεϊ διατρέχει διαγώνια, διασχίζοντας το οριζόντιο και κατακόρυφο οδικό δίκτυο του Μανχάταν που καθορίζεται από το Σχέδιο των Επιτρόπων του 1811, και αυτή η διασταύρωση δημιουργεί το "παπιγιόν" σχήμα της πλατείας Τάιμς.

Το νότιο τρίγωνο της πλατείας Τάιμς δεν έχει συγκεκριμένο όνομα, αλλά το βόρειο τρίγωνο ονομάζεται πλατείας Ντάφι. Αφιερώθηκε το 1937 στον Φράνσις Ντάφι του 69ου αμερικανικού συντάγματος πεζικού της Νέας Υόρκης και είναι ο τόπος ενός μνημείου σε αυτόν, μαζί με ένα άγαλμα του Τζορτζ Μ. Κόχαν, και του θαλάμου εισιτηρίων της TKTS.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Times Square live camera

Κατηγορία:Μανχάταν
Κατηγορία:Πλατείες
ΜΚ Μπερόε

Η **ΜΚ Μπερόε** () είναι βουλγαρικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Στάρα Ζαγόρα. Ο σύλλογος παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια του στο Δημοτικό Γήπεδο. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1958 μετά από μια ένωση μεταξύ των αθλητικών συλλόγων Μπότεφ και Λοκομότιβ. Το 2012, η ομάδα προήχθη στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας.

## Ιστορία
Η Μπερόε ιδρύθηκε το 1958 μετά την ένωση μεταξύ των αθλητικών συλλόγων Μπότεφ και Λοκομότιβ. Το 1961, η ομάδα ανδρών της Μπερόε κέρδισε το δικαίωμα να παίξει στον ήδη σχηματισμένο Όμιλο Α, αποτελούμενο από 8 ομάδες από τη Σόφια και από 8 επαρχιακές ομάδες. Μετά από μια περίοδο αρκετών ετών στον Όμιλο Β, η Μπερόε κέρδισε ξανά τη θέση της στον Όμιλο Α το 1971. Το 2004, η Μπερόε κατέλαβε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα της χώρας, με προπονητή τον Κονσταντίν Μπόεφ. Το 2012, η ομάδα προήχθη στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας.

## Διακρίσεις

* **Κύπελλο Βουλγαρίας**
** **Νικητές (1):** 2017

* **Σούπερ Καπ Βουλγαρίας**
** **Νικητές** **(1):** 2017

* **[[Βαλκανική Λίγκα Καλαθοσφαίρισης|Βαλκανική Λίγκα]]**
** **Πρωταθλητές (1):** 2017

**Α Κατηγορία (επίπεδο II)**

* Πρωταθλητές (1): 2012
* 2η θέση (2): 2011, 2010

**Κύπελλο B Ομίλου (επίπεδο II):**

* Νικητές (1): 2012

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος (βουλγαρικά)
* Προφίλ ομάδας στο bgbasket.com (βουλγαρικά)
* Σελίδα ομάδας στο Eurobasket.com

Κατηγορία:Βουλγαρικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1958
Βιβλιοθήκη αντικειμένων Λέιλα

Η **βιβλιοθήκη αντικειμένων «Λέιλα»** (*Leila Bologna*) γεννήθηκε πριν από τέσσερα χρόνια μέσα από μια απλή ιδέα: να ξαναγραφούν τα πρώτα βήματα εκείνων που ξεκίνησαν και εκείνων που συνεχίζουν να διαδίδουν την έννοια της κοινής χρήσης. Πρόκειται λοιπόν για μια συνεργασία, διάρκειας ενός έτους (23/01/2020-02/12/2020), του Ιδρύματος βιβλιοθηκών του δήμου της Μπολόνια και του Αntonoi Beraldi (πρέδρου και νομίμου εκπροσώπου του οργανισμού *Leila Bologna*). Μια συνεργασία που στηρίζεται στις αρχές του κανονισμού των κοινών αγαθών. 

Η βιβλιοθήκη αντικειμένων Λέιλα ασχολείται με την κοινή διαχείριση αντικειμένων, τα οποία δεν έχουν καθημερινή χρήση και μένουν σε αχρηστία για καιρό. Προκειμένου να αποκτήσει κάποιος πρόσβαση στην υπηρεσία δανείου, το μέλος αναλαμβάνει αρχικά να μοιραστεί ένα δικό του αντικείμενο και στη συνέχεια να προχωρήσει στην έκδοση μια προσωπικής κάρτας με ισχύ ενός έτους και δυνατότητα ανανέωσης μετά το πέρας αυτού. Το ποσό που χρειάζεται για τη συμμετοχή επιτρέπει την υποστήριξη για τη κάλυψη εξόδων του συλλόγου όπως για την αποκατάσταση και τη διατήρηση αντικειμένων προς χρησιμοποίηση. Με αυτό το τρόπο διατηρείται ενεργή η πρώτη σταθερή βιβλιοθήκη αντικειμένων στην Ιταλία.

Κάθε Παρασκευή απόγευμα, μεταξύ 16:00-19:00, δημιουργείται ένα κέντρο πληροφοριών στην πλατεία της βιβλιοθήκης, το οποίο δίνει τη δυνατότητα διάδοσης πληροφοριών καθώς και συλλογής δεδομένων για τα άτομα που ενδιαφέρονται να εγγραφούν στη δραστηριότητα ανταλλαγής αντικειμένων.

Ο οργανισμός, σε συνεργασία και με άλλες έδρες, ακόμη μία στην Ιταλία και άλλες 22 ενεργές αυτή τη στιγμή διάσπαρτες σε όλο το κόσμο, διαχειρίζεται τις εγγραφές καθώς και όλες τις διαδικασίες της ανταλλαγής των αντικειμένων.

Πρόκειται για μια δράση ανθρώπων που προωθούν όχι μόνο την κυκλική οικονομία αλλά αναδεικνύουν κυρίως το πνεύμα της συνεργασίας, της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, της ευθύνης, της βιωσιμότητας, ενισχύοντας την αξία της συμμετοχής. Ο κόσμος το έχει πιστέψει και το έχει αγκαλιάσει θερμά ως τώρα γι΄ αυτό το λόγο η δράση της Λέιλα συνεχίζει και δυναμώνει μέσα από τις συμμέτοχες των ανθρώπων που είναι έτοιμοι να συνεισφέρουν. Έχει δημιουργηθεί ένα website, [1] που βοηθά και υποστηρίζει τη δράση που έχει ξεκινήσει η Λέιλα, αλλά κυρίως βοηθά στο να δημιουργηθεί ένα δίκτυο μεταξύ των μελών που θα μπορέσουν να διαχειριστούν καλύτερα τη κοινή χρήση των αντικειμένων της βιβλιοθήκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπολόνια
Κατηγορία:Βιωσιμότητα
Μπάρμπα Στάθης

Η **Μπάρμπα Στάθης M.Α.Β.Ε.Ε.** είναι ελληνική εταιρεία κατεψυγμένων λαχανικών, που σήμερα ανήκει στην IDEAL Holdings S.A. 

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1969 στη Θεσσαλονίκη από τον Γιάννη Μιχαηλίδη, ο οποίος καταγόταν από τη Δράμα.

Το 1991 εισήλθε στο Χρηματιστήριο Αθηνών και το 1994 αγοράστηκε από την εταιρεία γαλακτοκομικών προϊόντων της Δέλτα Α.Ε. (Δασκαλόπουλος).

Το 1991, ιδρύει την Χρυσή Ζύμη, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην αγορά κατεψυγμένων ζυμών.

Το 1994, η Μπάρμπα Στάθης Γενική Τροφίμων εξαγοράζεται από τον όμιλο εταιρειών ΔΕΛΤΑ και συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία.

Το 2001 επενδύουν στην παραγωγή φρέσκων συσκευασμένων σαλατών, καταφέρνοντας έτσι το 2005 να λανσάρουν φρεσκοπλυμένες, φρεσκομμένες και συσκευασμένες φρέσκες σαλάτες Μπάρμπα Στάθης.

Το 2019, εόρτασε 50 χρόνια λειτουργίας.

Η εταιρεία διατηρεί εργοστάσιο στη βιομηχανική περιοχή της Σίνδου Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελληνική Βιομηχανία 

Κατηγορία:Εταιρείες με έδρα τη Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1969
Κατηγορία:Μάρκες κατεψυγμένου φαγητού
Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών
Νίκος Σύψας

Ο **Νίκος Σύψας** είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και λοιμωξιολόγος.

## Βιογραφικό
Τελείωσε τη Βαρβάκειο Σχολή.

Είναι καθηγητής λοιμωξιολογίας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Έχει θητεύσει σε πανεπιστήμια όπως αυτά της Ζυρίχης, της Μασαχουσέτης, το Χάρβαρντ και του Τέξας. Πέρα από το ακαδημαϊκό του έργο, εργάζεται στην Μονάδα Λοιμώξεων Κλινικής Παθολογικής Φυσιολογίας στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Είναι μέλος της Επιτροπής Νοσοκομειακών Λοιμώξεων.

Έγινε γνωστός κυρίως για τη συμμετοχή του στην επιστημονική επιτροπή για την πανδημία του κορονοϊού 2019-20, μαζί με τον καθηγητή πνευμονολογίας Θεόδωρο Βασιλακόπουλο. Έχει συγγράψει πλήθος εργασιών δημοσιευμένων κυρίως σε ξενόγλωσσα επιστημονικά περιοδικά και ο δείκτης h του είναι 32.

## Προσωπική ζωή
Έλκει την καταγωγή του από την ορεινή Ναυπακτία.

Είναι παντρεμένος με γιατρό, που εργάζεται επίσης στο Λαϊκό Νοσοκομείο και έχει ένα γιο και δυο κόρες, εκ των οποίων η μία είναι ιατρός με ειδικότητα ακτινολόγου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημοψήφισμα του Παλάου (2020)

Ένα **συνταγματικό δημοψήφισμα** πραγματοποιήθηκε στο Παλάου την 1η Μαΐου 2020. Ζητήθηκε από τους ψηφοφόρους να εγκρίνουν τροποποίηση του άρθρου 1 του συντάγματος, το οποίο καθόρισε τα θαλάσσια σύνορά του. Η πρόταση εγκρίθηκε από το 97% των ψηφοφόρων.

## Τροποποιήσεις
Η τροπολογία πρότεινε τη διαγραφή του μέρους (β) του άρθρου 1, εδάφιο 1, αφήνοντας τα θαλάσσια σύνορα που ορίζονται μόνο από το μέρος (α).  Ο πρόεδρος Τόμι Ρεμενγκεσάου ισχυρίστηκε ότι αυτό θα ενίσχυε τις εδαφικές διεκδικήσεις της χώρας και τη διαπραγματευτική της θέση με άλλες χώρες. 

Άρθρο 1, εδάφιο 1:

* (α) Η Δημοκρατία του Παλάου έχει δικαιοδοσία και κυριαρχία στην επικράτειά της που αποτελείται από όλα τα νησιά, τις ατόλες, τους υφάλους και τα κοπάδια που παραδοσιακά υπήρχαν στο αρχιπέλαγος του Παλάου, συμπεριλαμβανομένου του υφάλου Νγκερουέιντζελ και του νησιού Καγιανγκέλ στα βόρεια και του νησιού Χατοχομπέι (Νησί Τόμπι) και Χοτσαριχίε (ύφαλος της Ελένης) στο νότο και όλες οι γειτονικές περιοχές και μεταξύ τους, και επίσης, αποτελούνται από τα εσωτερικά νερά και τα αρχιπελαγικά ύδατα εντός αυτών των χερσαίων περιοχών, τα χωρικά ύδατα γύρω από αυτές τις χερσαίες περιοχές και τον εναέριο χώρο πάνω από εκείνα τα εδάφη και υδάτινες περιοχές, που εκτείνονται σε αποκλειστική οικονομική ζώνη διακοσίων (200) ναυτικών μιλίων, εκτός εάν οριοθετείται διαφορετικά από διμερή συμφωνία ή όπως ενδέχεται να περιοριστεί ή να επεκταθεί βάσει του διεθνούς δικαίου.

## Αποτελέσματα
Η αλλαγή εγκρίθηκε από το 97% των ψηφοφόρων, με πλειοψηφία και στις 16 πολιτείες.

## Παραπομπές


Παλάου
2020
Ζαλεβάικα (σούπα)

[μικρογραφία| Ζαλεβάικα από την [Πίουα.]]
Η **ζαλεβάικα** είναι παραδοσιακή χωριάτικη σούπα από βραστές πατάτες κομμένες σε κύβους, η οποία γεμίζει με ξινή σίκαλη που φτιάχνεται από ψωμί με προζύμι. Περιέχει επίσης συχνά κιελμπάσα (πολωνικό λουκάνικο) και αποξηραμένα μανιτάρια.

## Προέλευση
Η σούπα προέρχεται από το κεντρικό τμήμα της Πολωνίας. Οι πρώτες αναφορές της εμφανίστηκαν τον 19ο αιώνα στο Λοτζ και στο Ραντόμσκο. Το βασικό συστατικό της διατροφής για άτομα από αυτές τις περιοχές ήταν οι πατάτες και τα μανιτάρια. Οι πατάτες αποτέλεσαν τη βάση της πλειονότητας των πιάτων που παρασκεύαζαν οι κάτοικοι του Λοτζ και του Ραντόμσκο. Σερβίρονταν με διαφορετικούς τρόπους όπως βραστές, πουρέ ή τηγανητές. Χάρη στην απλότητά της τον 19ο και τον 20ο αιώνα, η ζαλεβάικα έγινε δημοφιλής σε όλη τη χώρα, σε μέρη όπως το Κιέλτσε και το Λεκανοπέδιο Ντονμπρόβα.

## Συνταγές ζαλεβάικα
μικρογραφία| Ζαλεβάικα - συνταγή από ένα βιβλίο μαγειρικής του 1933.
Υπάρχουν πολλές συνταγές για αυτό το είδος σούπας που είναι διαφορετικές αναλόγως την περιοχή της Πολωνίας που παρασκευάστηκαν.

### Λοτζ
Το βασικό προϊόν είναι το ψωμί με προζύμι (200 ml). Στη συνέχεια χρειάζονται: νερό (1,5 l), λουκάνικο (200 γρ), κρεμμύδι (3 φέτες), αλάτι και πιπέρι. Επίσης, προστίθεται αλεύρι σίτου (2 κουταλιές), κρέμα γάλακτος 18% (3 κουταλιές) και πατάτες (όσο θέλουμε).

Ξεφλουδίζουμε τις πατάτες, τις κόβουμε σε μικρούς κύβους και μετά τις βάζουμε σε νερό. Προσθέτουμε αλάτι και βράζουμε. Κόβουμε το λουκάνικο σε μικρά κομμάτια και ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι. Τηγανίζουμε το λουκάνικο και το κρεμμύδι στο τηγάνι. Όταν οι πατάτες είναι σχεδόν βρασμένες, προσθέτουμε το λουκάνικο και το ψωμί. Ανακατέβουμε προσεκτικά και στη συνέχεια προσθέτουμε αλεύρι με την ξινή κρέμα και την πρέζα αλάτι.

### Σφιετοκσίσκα
Αυτή η συνταγή προέρχεται από την περιοχή του Βοεβοδάτου Τιμίου Σταυρού (Σφιετοκσίσκα). Είναι αρκετά παρόμοια, αλλά πρέπει να προσθέσουμε σκόρδο, μπέικον και λιγότερη ξινή κρέμα. Η ίδια η διαδικασία μαγειρέματος είναι σχεδόν η ίδια, εκτός από την τοποθέτηση μπέικον στη σούπα.

### Ραντόμσκο
Η ζαλεβάικα από το Ραντόμσκο είναι παρόμοια, αλλά πρέπει να προσθέσουμε περισσότερα μπαχαρικά, όπως μαντζουράνα και αποξηραμένα μανιτάρια. Μαγειρέβουμε με τον ίδιο τρόπο όπως στις συνταγές από το Λοτζ και Σφιετοκσίσκα, αλλά αυτό δεν έχει καθόλου κρέας..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα
Κατηγορία:Πολωνικές σούπες
Κατηγορία:Πολωνικά παραδοσιακά προϊόντα
Κρούπνικ (σούπα)

Το **κρούπνικ** (πολωνικά: *krupnik*) είναι πολωνική πηχτή σούπα φτιαγμένη από ζωμό λαχανικών ή κρέατος, που περιέχει πατάτες και πλιγούρι κριθαριού (*kasza jęczmienna*, που αρχαϊκά ονομάζεται *krupy* - εξ ου και το όνομα). Τα κοινά πρόσθετα συστατικά περιλαμβάνουν μιρεπουά (καρότα, μαϊντανό, πράσο και σέλινο), κρεμμύδι, κρέας και αποξηραμένα μανιτάρια.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολωνικές σούπες
Κατηγορία:Πιάτα με βάση το κριθάρι
Κιστσόνκα

Η **κιστσόνκα** (πολωνικά: *kiszczonka*) είναι πολωνική παραδοσιακή σούπα κοινή στο Πόζναν, γνωστή και σε ορισμένες άλλες περιοχές της Πολωνίας. Αποτελείται από νερό με μαγειρεμένο μαύρο λουκάνικο αίματος, αλεύρι, γάλα και μπαχαρικά. Η σούπα έχει περίπου 760 θερμίδες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνικές σούπες
Φούρνοι Φθιώτιδας

Οι **Φούρνοι** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, ο οποίος βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου, Απέχει 21 χλμ. Α. -ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 41 χλμ. Α. από τη Λαμία ενώ βόρεια περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1. Δυτικά είναι η Παραλία Ραχών, βορειοδυτικά οι Ράχες και βορειοανατολικά το Αχλάδι. Ως ανεξάρτητος οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ραχών του δήμου Εχιναίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τις Ράχες, την Παραλία Ραχών και τη Φτιλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραχών η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εχιναίων του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 21 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Αγγουρόσουπα

Η **αγγουρόσουπα** είναι μια παραδοσιακή πολωνική και λιθουανική σούπα (πολωνικά: (, μερικές φορές απλά **ογκουρκόβα** [*ogórkowa*]). Φτιάχνεται από αγγουράκια τουρσί και πατάτες. Περιστασιακά το ρύζι αντικαθιστά τις πατάτες.

Η αγγουρόσουπα είναι επίσης οποιαδήποτε σούπα που χρησιμοποιεί τα αγγούρια ως κύριο συστατικό και είναι παρούσα σε διάφορες κουζίνες. Οι δύο μεγάλες ποικιλίες είναι η σούπα φρέσκου αγγουριού και η σούπα από αγγουράκια τουρσί.

Μια παρόμοια σούπα είναι επίσης κοινή στη Ρωσία και την Ουκρανία, όπου είναι γνωστή ως ρασόλνικ.

## Φρέσκες αγγουρόσουπες
Μερικές φρέσκες αγγουρόσουπες είναι απλώς ένα μείγμα συστατικών (αγγούρι, μπαχαρικά, άλλα λαχανικά ή φρούτα, κ.λπ.) που σερβίρονται κρύες. Άλλες μαγειρεύονται, πιθανώς σε κάποιο είδος ζωμού και σερβίρονται είτε ζεστές είτε κρύες.
Αρχείο:CucumberMintSoupYogurtDumpling (8363451507).jpg|Φρέσκια σούπα αγγουριού-μέντας με ντάμπλιγνκ γιαουρτιού.


## Δείτε επίσης

* Χυμός αγγουριού
* Σάντουιτς αγγουριού
* Τζατζίκι

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κρύες σούπες
Κατηγορία:Πολωνικές σούπες
Κατηγορία:Σλαβική κουζίνα
Κατηγορία:Σούπες λαχανικών
Κυπαρισσώνας Φθιώτιδας

Ο **Κυπαρισσώνας** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κυπαρισσώνας βρίσκεται στα βορειοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας και στις πλαγιές του όρους Όθρυς. Απέχει 38 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 57 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία και 40 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Αλμυρό. Δυτικά και βόρεια είναι το Καταφύγιο Άγριας Ζωής «Ταράτσα - Αετοφωλιά» και ανατολικά περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1. Αναφέρεται ως οικισμός από την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την ονομασία *Μαχαλάς* και επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κρεμαστής Λαρίσης. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Κυπαρισσώνας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πελασγία, την Παραλία Πελασγίας και το Λιασίκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πελασγίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ισλανδικές προεδρικές εκλογές (2020)

**Προεδρικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στην Ισλανδία στις 27 Ιουνίου 2020.  Η ψηφοφορία για τους απόντες ξεκίνησε στις 25 Μαΐου 2020.  Ο κάτοχος της προεδρίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον επανεκλέχθηκε με 92% των ψήφων.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας εκλέγεται με το πλειοψηφικό σύστημα,  με μια απλή πλειοψηφία ψήφων που απαιτείται για να κερδίσει.

## Υποψήφιοι
Ο ήδη πρόεδρος της Ισλανδίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσο ανακοίνωσε στο πρωτοχρονιάτικο διάγγελμά του προς τον λαό την 1η Ιανουαρίου 2020 ότι θα διεκδικούσε την επανεκλογή του. 

Ο Γκούντμουντουρ Φρανκλίν Γιόνσον, επιχειρηματίας και ακτιβιστής, ανακοίνωσε ότι θα διεκδικήσει το αξίωμα του προέδρου σε ένα βίντεο στο Facebook στις 22 Απριλίου. 

Αρκετά άλλα άτομα ανακοίνωσαν το ενδιαφέρον να είναι υποψήφιοι για το αξίωμα, συμπεριλαμβανομένου του Άξελ Πέτουρ Άξελσον, ενός αυτοαναφερόμενου κοινωνικού μηχανικού και ενός σημαντικού θεωρητικού συνωμοσίας, ο οποίος αναφέρθηκε ότι το πρώτο του ζήτημα ως προέδρου θα ήταν η απόλυση όλων των μελών της ισλανδικής κυβέρνησης .  Μόνο ο  πρόεδρος Γιοχάνεσον και ο αντίπαλός του, Γιόνσον, ήταν εκείνοι που συγκέντρωσαν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών για να είναι υποψήφιοι. 

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές

2020
Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Μουσείο ανάγλυφων σχεδιαγραμμάτων

Το **Μουσείο ανάγλυφων σχεδιαγραμμάτων** (Γαλλικά: Musée des Plans-reliefs) είναι στρατιωτικό μουσείο και στεγάζεται στο Μέγαρο των Απομάχων στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού.Παρουσιάζει μια συλλογή, μοναδική στον κόσμο, σχεδίων-ανάγλυφων οχυρώσεων που χρονολογούνται, ως επί το πλείστον, από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.

Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα Εθνικά μουσεία της Γαλλίας.

## Παρουσίαση
[αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ανάγλυφο σχεδιάγραμμα της [Γκρενόμπλ, 1839-1848]]
Η κατασκευή μοντέλων χρονολογείται από το 1668 όταν ο μαρκήσιος ντε Λουβουά, υπουργός πολέμου του Λουδοβίκου ΙΔ', ξεκίνησε μια συλλογή τρισδιάστατων μοντέλων οχυρωμένων πόλεων για στρατιωτικούς σκοπούς, γνωστά ως «ανάγλυφα σχεδιαγράμματα». Τα μοντέλα έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στις οχυρώσεις της πόλης και τα τοπογραφικά χαρακτηριστικά, όπως λόφοι και λιμάνια. Το 1700 ο Λουδοβίκος ΙΔ' εγκατέστησε τη συλλογή στο παλάτι του Λούβρου. Αρχικά τα μοντέλα κατασκευάζονταν επί τόπου, από στρατιωτικούς μηχανικούς, αλλά το 1743 ιδρύθηκαν δύο κεντρικά εργαστήρια για την κατασκευή τους στη Μπετύν και στη Λιλ. Ένας μεγάλος αριθμός μοντέλων δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο της αυστριακής διαδοχής (1741-1748) για να παρουσιάσουν τοποθεσίες από τα νεοαποκτηθέντα εδάφη. Η συλλογή ενημερώθηκε το 1754, αλλά έπεσε σε κάποια αχρησία. Τα τελευταία μοντέλα που κατασκευάστηκαν κατά το Παλαιό καθεστώς ήταν αυτά του Σαιντ-Ομέρ (1758) και του οχυρού κάστρου του Αγίου Φιλίππου στη Μινόρκα (1759).

Το 1774 η συλλογή σχεδόν καταστράφηκε όταν η αίθουσα του Λούβρου όπου βρίσκονταν αφιερώθηκε σε πίνακες ζωγραφικής, αλλά το 1777 μεταφέρθηκε στο  Μέγαρο των Απομάχων όπου παραμένει μέχρι σήμερα. Κατά τη διακυβέρνηση του Ναπολέοντα, δημιουργήθηκε ένα νέο σύνολο μοντέλων, που παρουσιάζουν το Λουξεμβούργο (1802), τη Λα Σπέτσια (1811), τη Βρέστη (1811) και το Χερβούργο (1811-1813). Το 1814, 17 μοντέλα κυρίως γερμανικών πόλεων μεταφέρθηκαν στο Βερολίνο. Μερικά αντικαταστάθηκαν και η παραγωγή τους συνεχίστηκε μέχρι περίπου το 1870, όταν σταμάτησε, με την εξαφάνιση των οχυρώσεων των πόλεων. Η συλλογή ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο το 1927 και το μουσείο ιδρύθηκε το 1943.

Συνολικά, δημιουργήθηκαν περίπου 260 σχέδια-ανάγλυφα μεταξύ 1668 και 1870, που αντιπροσωπεύουν περίπου 150 οχυρωμένους χώρους. Σήμερα, διατηρούνται 112 μοντέλα σ' αυτό το μουσείο, από τα οποία 15 φυλάσσονται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Λιλ. Προς το παρόν, το μουσείο εκθέτει 28 σχέδια-ανάγλυφα οχυρώσεων κατά μήκος των ακτών της Μάγχης, των ακτών του Ατλαντικού και της Μεσογείου καθώς και οχυρώσεις στα Πυρηναία. Περιλαμβάνει επίσης παρουσιάσεις για την κατασκευή και τη χρήση των σχεδίων-αναγλύφων.

Το μουσείο είναι ανοιχτό καθημερινά εκτός από την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα, χρεώνεται τέλος εισόδου.
Αρχείο:Chateau If plan-relief.jpg|Το κάστρο του Ιφ, 1681
Αρχείο:Arsenal de Cherbourg - plan-relief 1872.jpg|Χερβούργο, 1813-1819
Αρχείο:Besançon - plan-relief 1722.jpg|Μπεζανσόν, 1722
Αρχείο:Briancon NO detail - plan-relief 1736.jpg|Μπριανσόν, 1736


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του μουσείου Ανάγλυφων σχεδιαγραμμάτων (επιλογή γλώσσας)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Παραμοναί

Οι **Παραμοναί** ήταν βυζαντινό σύνταγμα φρουράς της Παλαιολόγειας περιόδου, του οποίου η λειτουργία μας είναι ασαφής.

Το όνομα προέρχεται από το ελληνικό ρήμα «παραμένω». Σε αντίθεση με άλλες μονάδες φρουράς του Παλαιολόγειου στρατού, όπως η Βαράγγειος Φρουρά, οι Παραμοναί στρατολογούνταν από γηγενείς Βυζαντινούς, αν και λίγα άλλα είναι γνωστά γι αυτές. Η ύπαρξή τους επιβεβαιώνεται με ασφάλεια στις γραπτές πηγές μόνο για την περίοδο από το 1272 έως το 1315.

Ωστόσο, αναφέρονται ακόμη από τον συγγραφέα Γεώργιο Κωδινό στα μέσα του 14ου αιώνα, ο οποίος καταγράφει ότι η φρουρά είχε δύο υποδιαιρέσεις, μία πεζικού και μία άλλη ιππικού, την καθεμία από τις οποίες διοικούσε ένας «αλλαγάτωρ», και ότι όλοι οι στρατιώτες ήταν οπλισμένοι με ξίφη. Η αλήθεια των λεγομένων του Κωδινού δεν μπορεί να εξακριβωθεί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bartusis, Mark C. (1997). The Late Byzantine Army: Arms and Society 1204–1453. Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια: University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1620-2.

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ράχες Φθιώτιδας

Οι **Ράχες** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 58 μέτρα.

## Γεωγραφία
Οι Ράχες βρίσκονται προς τα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου σε απόσταση 17 χλμ. Α. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 33 χλμ. Α. από τη Λαμία ενώ νότιά τους περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1. 

## Ονομασία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη διαμόρφωση του εδάφους που είναι κτισμένο και το οποίο χαρακτηρίζεται από συστάδα μικρών λόφων (ραχούλες). 

## Ιστορία
Η παρουσία του οικισμού χρονολογείται πριν την κατάληψη της Φθιώτιδας από τους Τούρκους που την ανέφεραν στα τουρκικά ως «τσιφλίκι Ράχες». Στην τοποθεσία όπου είναι κτισμένες οι Ράχες πιθανολογείται ότι ήταν και η αρχαία πόλη Αλόπη. Στο ύψωμα «Προδότης» (υψόμετρο 224 μέτρα), το οποίο έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος υπάρχουν αρχαία λείψανα ενώ σε τοποθεσία περίπου 300 μέτρα δυτικά του χωριού αρχαίο κρηπίδωμα.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται ως οικισμός επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κρεμαστής Λαρίσης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Παραλία Ραχών, τους Φούρνους και τη Φτιλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραχών η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως τοπική κοινότητα έχει πληθυσμό 1.175 κατοίκους ενώ ως οικισμός 593.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Γέφυρα του Ριάλτο

Η **Γέφυρα του Ριάλτο** () είναι η παλαιότερη από τις τέσσερις γέφυρες στο Μεγάλο Κανάλι στη Βενετία της Ιταλίας. Σύνδεση του σεστιέρι (συνοικίες) του Αγίου Μάρκου και του Σαν Πόλο, έχει ξαναχτιστεί αρκετές φορές από την πρώτη κατασκευή του ως πλωτή γέφυρα το 1173, και αποτελεί πλέον σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο στην πόλη.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Δύο γόνδολες απομακρύνονται με τους πελάτες τους από μια σειρά από γόνδολες στο Μεγάλο Κανάλι κοντά στη Γέφυρα του Ριάλτο
αριστερά|μικρογραφία| Μια πιο κοντινή άποψη της γέφυρας.
[αριστερά|μικρογραφία| Λεπτομέρεια από το ανάγλυφο του [Ευαγγελιστής Μάρκος|Αγίου Μάρκου στη γέφυρα.]]
Η πρώτη ξηρή διέλευση του Μεγάλου Κανάλι ήταν μια πλωτή γέφυρα  που χτίστηκε το 1181 από τον Νικολό Μπαρατιέρι. Ονομάστηκε Πόντε ντέλα Μονέτα, πιθανώς λόγω του νομισματοκοπείου που βρισκόταν κοντά στην ανατολική είσοδο.

Η ανάπτυξη και η σημασία της αγοράς του Ριάλτο στην ανατολική όχθη αύξησε την κίνηση στην πλωτή γέφυρα, οπότε αντικαταστάθηκε το 1255 από μια ξύλινη γέφυρα. Αυτή η δομή είχε δύο κεκλιμένες ράμπες που συναντώνται σε ένα κινητό κεντρικό τμήμα, που θα μπορούσε να ανυψωθεί για να επιτρέψει τη διέλευση των ψηλών πλοίων. Η σύνδεση με την αγορά οδήγησε τελικά σε αλλαγή ονόματος για τη γέφυρα. Κατά το πρώτο μισό του 15ου αιώνα, χτίστηκαν δύο σειρές καταστημάτων στις πλευρές της γέφυρας. Τα ενοίκια έφεραν εισόδημα στο Δημόσιο Ταμείο, το οποίο βοήθησε στη διατήρηση της γέφυρας.

Η συντήρηση ήταν ζωτικής σημασίας για την ξύλινη γέφυρα. Κάηκε εν μέρει στην εξέγερση με επικεφαλής τον Μπατζαμόντε Τιεπόλο το 1310. Το 1444, κατέρρευσε κάτω από το βάρος ενός πλήθους που έσπευσε να δει το γάμο του Μαρκησίου της Φερράρα και κατέρρευσε ξανά το 1524.

Η ιδέα της ανοικοδόμησης της γέφυρας από πέτρα προτάθηκε για πρώτη φορά το 1503. Αρκετά έργα εξετάστηκαν τις επόμενες δεκαετίες. Το 1551, οι αρχές ζήτησαν, μεταξύ άλλων, προτάσεις για την ανανέωση της γέφυρας του Ριάλτο (Βενετία)|Ριάλτο. Σχέδια προτάθηκαν από διάσημους αρχιτέκτονες, όπως ο Τζάκοπο Σανσοβίνο, ο Αντρέα Παλλάντιο και ο Βινιόλα, αλλά όλοι αφορούσαν μια κλασική προσέγγιση με αρκετές καμάρες, η οποία κρίθηκε ακατάλληλη για την κατάσταση. Ο Μιχαήλ Άγγελος προτάθηκε επίσης για σχεδιαστής της γέφυρας.

Η παρούσα πέτρινη γέφυρα, με ένα άνοιγμα που σχεδιάστηκε από τον Αντόνιο ντα Πόντε, άρχισε να κατασκευάζεται το 1588 και ολοκληρώθηκε το 1591. Είναι παρόμοια με την ξύλινη γέφυρα που διαδέχθηκε. Δύο κεκλιμένες ράμπες οδηγούν σε κεντρική στοά. Και στις δύο πλευρές της στοάς, οι καλυμμένες ράμπες φέρουν σειρές καταστημάτων. Η κατασκευή της γέφυρας θεωρήθηκε τόσο τολμηρή που ο αρχιτέκτονας Βιτσέντζο Σκαμότσι προέβλεψε μελλοντική καταστροφή. Η γέφυρα έχει αψηφίσει τους κριτικούς της για να ένα από τα αρχιτεκτονικά σύμβολα της Βενετίας.

Σήμερα, η γέφυρα είναι ένα από τα κορυφαία τουριστικά αξιοθέατα στη Βενετία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία
Κατηγορία:Γέφυρες στην Ιταλία
Σπύρος Αστερίου

Ο **Σπύρος Αστερίου** είναι σύγχρονος Έλληνας ποιητής και νομικός. 

Κατάγεται από την Κέρκυρα.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Περίθεια της Κέρκυρας, ένα χωριό στο βόρειο τμήμα του νησιού, απέναντι από την Αλαβανία. Αφού τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Πόλη της Κέρκυρας,  εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Νομικά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο αντίστοιχα. Εργάστηκε στο υπουργείο Ανάπτυξης μέχρις ότου αποχώρησε (έτος 2009) με συνταξιοδότηση. 

Το περιεχόμενο των έργων του, το οποίο βασίζεται σε προσωπικά βιώματα αλλά και σε φιλοσοφικές  αναλύσεις και θεωρίες, χωρίς συχνά να λείπουν οι ιστορικές αναφορές, διατυπώνεται με στίχους που έχουν ιδιαίτερη λυρική χροιά, επαναλαμβανόμενο ρυθμό και τεχνική. 

Τα έργα τα οποία αντλούν τα θέματα τους από το σύγχρονο και το επίκαιρο κατατάσσονται στην κατηγορία της σύγχρονης λυρικής ποίησης.

Μέχρι και σήμερα, έχουν εκδοθεί 3 ποιητικές συλλογές από τον Εκδοτικό Οίκο Λιβάνη.

Ζει με την οικογένεια του στην Αθήνα.

## Έργα

# Αμαξοστοιχία Ευρώπη, Εκδόσεις Λιβάνη, 2014
# Καρτερώντας την άνοιξη, Εκδόσεις Λιβάνη, 2017
# Η αλήθεια φτερούγισε πάνω από τη θάλασσα, Εκδόσεις Λιβάνη, 2020



Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Θησαυροφυλάκιο (Τηλεπαιχνίδι)

Το ***Θησαυροφυλάκιο*** είναι τηλεπαιχνίδι γνώσεων, βασισμένο στο ισραηλινό ***HaKassefet (הַכַּסֶפֶת)*** και στο βρετανικό ***The Vault***, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2001 στον ΑΝΤ1. Το παιχνίδι γυριζόταν στα TV E studios Παιανίας, στην Παιανία.

## Προβολή
Το τηλεπαιχνίδι ξεκίνησε να προβάλλεται το φθινόπωρο του 2001 στον ΑΝΤ1, όπου προβαλλόταν μέχρι το 2004. Παρουσιαστής ήταν ο Ανδρέας Μικρούτσικος.

## Παιχνίδι
Σε κάθε παιχνίδι έπαιζαν τρεις παίκτες. Ο παίκτης που θα έφτανε στον τελικό, με ρίσκο, σωστή στρατηγική και γνώσεις, θα είχε τη δυνατότητα να κερδίσει το ανώτατο ποσό (Για το 2001 ήταν 50.000.000 Δραχμές, ενώ από το 2002 μέχρι το 2004 ήταν 150.000 ευρώ). Το παιχνίδι χωριζόταν σε τρεις γύρους.  

Κατηγορία:Ελληνικά τηλεπαιχνίδια
Νικόλαος Κουρκουλάκος

Ο **Νικόλαος Κουρκουλάκος** (Πύργος Λακωνίας 1894-) ήταν εθνικοσοσιαλιστής αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, δωσίλογος κατά την κατοχή της Ελλάδας και διοικητής του 2ου ευζωνικού συντάγματος Πατρών. Σύμφωνα με κατοχική αναφορά του ΚΚΕ ανήκε από το 1943 στην φασιστική οργάνωση ΕΣΠΟ.  Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας διετέλεσε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας. 

## Δράση πριν τη Κατοχή
Γεννήθηκε το 1894 στο Πύργο Λακωνίας. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων την 1 Νοεμβρίου του 1916. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αιχμαλωτίστηκε στο Γκαίρλιτς της Γερμανίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1918 Τον Ιούνιο του 1926 τοποθετήθηκε σε τιμητική αποστρατεία όντας τραυματίας πολέμου.  Το 1934 αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της φασιστικής οργάνωσης ΟΕΚΚ. Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως διοικητής του 52ου συντάγματος πεζικού και μετέπειτα (τον Μάρτιο του 1941) ως διοικητής του 66ου συντάγματος.

## Παραπομπές


## Πηγές

*
*

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές
Κατηγορία:Έλληνες φασίστες
Θησέας (όπερα του Χαίντελ)

Το έργο ***Θησέας*** είναι μια όπερα σέρια σε πέντε πράξεις (η μόνη πεντάπρακτη) του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ, σε λιμπρέτο του Νικόλα Φραντσέσκο Χάιμ. Ήταν η τρίτη όπερα που έγραψε ο Χαίντελ στο Λονδίνο, με σκοπό να σημειώσει μεγάλη επιτυχία όπως τα: *[[Ρινάλντο]]* και *[[Ο πιστός ποιμένας]]*.

Κάνοντας πρεμιέρα στο King's Theatre του Λονδίνου, σημείωσε μεγάλη επιτυχία, μιας και κατά τη διάρκεια της παράστασης υπήρχαν πολλά  όπως ιπτάμενοι δράκοι, σκηνές μεταμόρφωσης και εμφανίσεις αξιόλογων Ιταλών τραγουδιστών όπερας. Το κοινό του Λονδίνου ενθουσιάστηκε με αυτό το έργο, και έλαβε δεκατρείς παραστάσεις, παρόλο που ο σκηνικός μηχανισμός για τα μαγικά εφέ κατέρρευσε, και θα είχε λάβει ακόμη περισσότερες παραστάσεις αν ένας από τους διευθυντές του θεάτρου δεν είχε δραπετεύσει παίρνοντας τις εισπράξεις του ταμείου.

## Ρόλοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Βουλευτικές εκλογές στο Κουβέιτ (2013)

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Κουβέιτ στις 27 Ιουλίου 2013 μετά τη διάλυση του Κοινοβουλίου με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και την ακύρωση των αποτελεσμάτων από τις προηγούμενες εκλογές που είχαν διεξαχθεί τον Δεκέμβριο του 2012.

Οι υποψήφιοι από τις περιθωριοποιημένες φυλές διατήρησαν τις 24 έδρες τους στην Εθνοσυνέλευση (πλειοψηφία), ενώ οι Φιλελεύθεροι πήραν 3 έδρες μετά τη μη συμμετοχή τους στις προηγούμενες εκλογές του 2012, οι σουνίτες υποψήφιοι κέρδισαν 7 έδρες (2 παραπάνω από τις προηγούμενες εκλογές) και οι Σιίτες ηττήθηκαν, καθώς η δύναμή τους μειώθηκε στις 8 έδρες έναντι 17 που είχαν στις προηγούμενες εκλογές του Δεκεμβρίου του 2012. Τα ισλαμιστικά κόμματα της χώρας δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές του 2013.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2013
Κουβειτ
Βουλευτικές εκλογές στο Κουβέιτ (2020)

**Γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στο Κουβέιτ στις 5 Δεκεμβρίου 2020.  Τα δύο τρίτα των βουλευτών της προηγούμενης Εθνοσυνέλευσης έχασαν τη θέση τους, συμπεριλαμβανομένης της μοναδικής γυναίκας βουλευτή Σαφά Αλ Χασέμ 

## Ιστορικό
Η υποβολή υποψηφιοτήτων για τις 50 έδρες της Εθνοσυνέλευσης πραγματοποιήθηκε μεταξύ 26 Οκτωβρίου και 4 Νοεμβρίου 2020.  Χρησιμοποιήθηκαν 102 σχολεία για τις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης που διεξήχθησαν στις 5 Δεκεμβρίου.  Σε κάθε σχολείο λειτουργούσε μια κλινική για να ελέγξει την κατάσταση της υγείας όλων εκείνων που εισέρχονταν. 

## Εκλογικό σύστημα
Τα 50 εκλεγμένα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται από πέντε εκλογικές περιφέρειες 10 εδρών με μία μόνο μη μεταβιβάσιμη ψήφο. 

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές

2020
Κουβειτ
Σκληραίος πτερνιστήρας

Ο **σκληραίος πτερνιστήρας** είναι μια δακτυλιοειδής δομή στο ανθρώπινο μάτι που αποτελείται από κολλαγόνο, μια προεξοχή του σκληρού χιτώνα στον πρόσθιο θάλαμο. Είναι η προέλευση των διαμήκων και κυκλικών ινών (οι οποίες περιστρέφονται απότομα από τον κεντρικό άξονα για να λειτουργούν περιφερειακά ως σφιγκτήρας κοντά στην περιφέρεια του φακού) του ακτινωτού μυός και συνδέεται πρόσθια στο δοκιδωτό πλέγμα.

## Πρόσθετες εικόνες

Αρχείο:Anterior chamber angle - 3D motion parallax.gif|Γωνιοσκόπηση της γωνίας του πρόσθιου θαλάμου.
Αρχείο:Kammerwinkel.jpg|Γωνιοσκόπηση της γωνίας του πρόσθιου θαλάμου. Δομές με επισήμανση: 1. Γραμμή του Σφάλμπε, 2. Δοκιδωτό πλέγμα (TM), 3. Σκληραίος πτερνιστήρας, 4. Ακτινωτό σώμα, 5. Ίρις
Αρχείο:SD OCT - Anterior Chamber Angle Cross-Section (with viewfinder).png|Διατομή γωνίας πρόσθιου θαλάμου που απεικονίζεται από SD-OCT.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανατομία ανθρώπινου ματιού
ΚΚ Νεβέζις

Η **ΚΚ Νεβέζις** () είναι λιθουανικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Λιθουανίας.

## Ιστορία
Η ΚΚ Νεβέζις ιδρύθηκε το 1992 από τον Στάσις Μιτσκεβίτσιους. Το 1993, η ΚΚ Νεβέζις μετονομάστηκε σε ΚΚ Νότρα, λόγω του συνδέσμου υποστηρικτών της ομάδας, UAB Notra. Το 1999, λόγω των αλλαγών των υποστηρικτών, η ΚΚ Νότρα μετονομάστηκε σε ΚΚ Νεβέζις, ξανά μέχρι τώρα. Το όνομα της ομάδας προήλθε από τον ποταμό Νεβέζις, που διασχίζει την Κεντάινιαϊ. Η Νεβέζις έπαιξε για πρώτη φορά στη Δεύτερη Κατηγορία Λιθουανίας, κερδίζοντας τον τίτλο το 2002 και κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα Λιθουανίας. Η ομάδα έγινε διαρκής συμμετέχουσα στα πλέι οφ, με το υψηλότερο επίτευγμα της να είναι οι ημιτελικοί του 2006, όπου πάλεψε με την μελλοντική πρωταθλήτρια Λιέτουβος Ρίτας, χάνοντας τη σειρά με 2-1. Έφτασε επίσης στους ημιτελικούς της Βαλτικής Λίγκας το 2006 και κέρδισε το Τσάλεντζ Καπ της Βαλτικής Λίγκας το 2008. Η Νεβέζις τερμάτισε επίσης στην 3η θέση στο Κύπελλο Λιθουανίας το 2007 και το 2012.

Το 2017, αφού νίκησε την ΑΕΚ Λάρνακας κατά τη διάρκεια της τελευταίας φάσης προκριματικών, η Νεβέζις προκρίθηκε στη φάση ομίλων του FIBA Europe Cup 2017-18, την πρώτη της συμμετοχή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.
[μικρογραφία|178x178εσ| Ο [Γιόνας Ματσιούλις ήταν αρχηγός της ομάδας τη σεζόν 2004-05.]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (λιθουανικά)
* Σελίδα υποστηρικτών *(*λιθουανικά*)*
* BC Nevėžis LKL.lt *(*λιθουανικά*)*
* BC Nevėžis BBL.net *(*αγγλικά*)*

Κατηγορία:ΚΚ Νεβέζις
Κατηγορία:Λιθουανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1992