Ντένολμ Έλιοτ

Ο **Ντένολμ Μίτσελ Έλιοτ**, γνωστός ως Ντένολμ Έλιοτ ή (λανθασμένα) Ντένχολμ Έλιοτ (Αγγλικά: Denholm Elliott, 31 Μαΐου 1922 – 6 Οκτωβρίου 1992) ήταν Άγγλος ηθοποιός. Εμφανίστηκε σε πολυάριθμες παραγωγές στο θέατρο και την οθόνη, λαμβάνοντας Βραβεία BAFTA Β΄ Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες *[[Πολυθρόνα για Δύο|Πολυθρόνα για δύο]]* (1983), *Το γουρούνι της αυτής μεγαλειότητας* (1984) και *Κατάσταση εκτάτου ανάγκης* (1986), και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως κ. Έμερσον στο *[[Δωμάτιο με Θέα|Δωμάτιο με θέα]]* (1985). Είναι επίσης γνωστός για τις ερμηνείες του στις ταινίες *[[Άλφι, ο Σατράπης|Άλφι, ο σατράπης]]* (1966), *Το σπίτι της κούκλας* (1973), *Η γέφυρα του Άρνεμ* (1977), *Μόρις* (1987), *Σεπτέμβρης* (1987) και *Πίσω από τα παρασκήνια* (1992). Υποδύθηκε τον Μάρκους Μπρόντι στις ταινίες *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού|Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της χαμένης νιβωτού]]* (1981) και *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία|Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η τελευταία σταυροφορία]]* (1989). Στην τηλεόραση, ο Έλιοτ κέρδισε βραβείο BAFTA Καλύτερου Ηθοποιού το 1981 και ήταν υποψήφιος για δεύτερο βραβείο για το *Hotel du Lac* (1986). 

Ο Αμερικανός κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Ίμπερτ περιέγραψε τον Έλιοτ ως «τον πιο αξιόπιστο από όλους τους Βρετανούς καρατερίστες».  Η εφημερίδα *[[The New York Times]]* τον αποκάλεσε «σταρ μεταξύ των δευτερευόντων ηθοποιών».  Το 1988 χρίστηκε CBE από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Τα πρώτα χρόνια
Ο Έλιοτ γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1922 στο Κένσινγκτον του Λονδίνου. Ήταν γιος της Νίνας (το γένος Μίτσελ, 1893–1966) και του Μάιλς Λέιμαν Φαρ Έλιοτ, MBE (1890–1933), δικηγόρου που είχε σπουδάσει νομική και Αραβικά στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και που είχε πολεμήσει με το Σύνταγμα του Γκλόστερσαϊρ στην Καλλίπολη και στη Μεσοποταμία. Το 1930, ο Μάιλς Έλιοτ διορίστηκε γενικός εισαγγελέας στην Βρετανική Εντολή στην Παλαιστίνη. Τρία χρόνια αργότερα, μετά από μια σειρά αμφιλεγόμενων κυβερνητικών διώξεων, δολοφονήθηκε έξω από το ξενοδοχείο King David και θάφτηκε στο Προτεσταντικό Νεκροταφείο στο Όρος Σιών. 

Ο Έλιοτ φοίτησε στο Malvern College και στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (RADA) στο Λονδίνο,  από όπου του ζητήθηκε να φύγει μετά από ένα εξάμηνο. Όπως θυμήθηκε αργότερα ο Έλιοτ: «Έγραψαν στη μητέρα μου και είπαν: "Όσο κι αν μας αρέσει ο μικρός, σπαταλάει τα χρήματά σας και τον χρόνο μας. Πάρτε τον μακριά!"» 

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατατάχθηκε στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία, εκπαιδεύτηκε ως ασυρματιστής/πυροβολητής και υπηρέτησε στην 76η Μοίρα της RAF υπό τη διοίκηση του Λέοναρντ Τσέσαϊρ.  Τη νύχτα της 23ης προς 24η Σεπτεμβρίου 1942, συμμετείχε με το βομβαρδιστικό Handley Page Halifax DT508 σε αεροπορική επιδρομή υποβρυχίων στο Φλένσμπουργκ της Γερμανίας. Το αεροσκάφος του χτυπήθηκε από αντιαεροπορικά πυρά και στη συνέχεια προσάραξε στη Βόρεια Θάλασσα κοντά στο Ζιλτ της Γερμανίας. Ο Έλιοτ και τέσσερα μέλη του πληρώματός του επέζησαν και πέρασε το υπόλοιπο του πολέμου στο Stalag Luft VIIIb, ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο Λάμσντορφ (που σήμερα ονομάζεται Λαμπινόβιτσε) της Σιλεσίας. Ενώ ήταν φυλακισμένος, ασχολήθηκε με ερασιτεχνικά θεατρικά έργα. Ίδρυσε έναν θίασο που σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία, ώστε περιόδευσε σε άλλα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου παίζοντας τη *[[Δωδέκατη Νύχτα|Δωδέκατη νύχτα]]*.  

## Καριέρα
Αφού έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο με την ταινία *Dear Mr. Prohack* (1949), ο Έλιοτ συνέχισε να υποδύεται μια ευρεία γκάμα ρόλων, ανάμεσα στους οποίους έναν αξιωματικό στην ταινία *[[Η Απάνθρωπη Θάλασσα|Η απάνθρωπη θάλασσα]]* (1953), έναν εγκληματία που κάνει αμβλώσεις στην ταινία *[[Άλφι, ο Σατράπης|Άλφι, ο σατράπης]]* (1966) και άναν αποτυχημένο σκηνοθέτη στον *Καταφερτζή* (1974). Ο Έλιοτ και η Νατάσα Πάρι έπαιξαν τους κύριους ρόλους στο τηλεοπτικό θεατρικό έργο του 1955 *L'Apollon de Bellac*. 

Ο Έλιοτ έκανε πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις, ανάμεσα στις οποίες και θεατρικά έργα του Ντένις Πότερ όπως *Follow the Yellow Brick Road* (1972), *Brimstone and Treacle* (1976) και *Blade on the Feather* (1980). Πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική μεταφορά του διηγήματος *The Signalman* (1976) του Καρόλου Ντίκενς από το BBC. Συμπρωταγωνίστησε επίσης με τον Τζακ Πάλανς στην καναδοαμερικανική τηλεοταινία *Δρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ* (1968).

Τη δεκαετία του 1980, ο Έλιοτ κέρδισε τρία συνεχόμενα Βραβεία BAFTA Β΄ Ανδρικού Ρόλου, για τον ρόλο του μπάτλερ των Νταν Άικροϊντ και Έντι Μέρφι στην αμερικανική κωμωδία *[[Πολυθρόνα για Δύο|Πολυθρόνα για δύο]]* (1983), του δρος Σουάμπι στη βρετανική κωμωδία *Το γουρούνι της αυτής μεγαλειότητας* (1984) και του μεθυσμένου δημοσιογράφου Βέρνον Μπέιλις στό βρετανικό πολιτικό θρίλερ *Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης* (1986). Έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ για τον ρόλο του κυρίου Έμερσον στο *[[Δωμάτιο με Θέα|Δωμάτιο με θέα]]* (1985). Έπαιξε επίσης τον δρα Μάρκους Μπρόντι, ακαδημαϊκό και φίλο του Ιντιάνα Τζόουνς, στις ταινίες *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού|Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της χαμένης κιβωτού]]* (1981) και *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία|Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η τελευταία σταυροφορία]]* (1989). Μια φωτογραφία του χαρακτήρα του εμφανίζεται στην ταινία *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου|Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του κρυστάλλινου κρανίου]]* (2008), όπου γίνεται αναφορά στον θάνατο του Μπρόντι. Ένα άγαλμα αφιερώθηκε επίσης στον Μπρόντι έξω από το Marshall College, το σχολείο όπου διδάσκει ο Ιντιάνα Τζόουνς. Το 1988, ο Έλιοτ υποδύθηκε τον Ρώσο διπλό πράκτορα Πόβιν, γύρω από τον οποίο περιστρέφεται ολόκληρη η πλοκή, στην τηλεοπτική μίνι σειρά *Codename: Kyril*.

Έχοντας γυρίσει την ταινία *Η διεφθαρμένη ζωή της λαίδης Μπάρμπαρα* (1983) του Μάικλ Γουίνερ, ο Έλιοτ αναφέρθηκε σε μια συνέντευξη στο BBC Radio ότι ο Μαρκ Σίντεν και αυτός «είναι οι μόνοι δύο Βρετανοί ηθοποιοί [...] που έχουν συνεργαστεί με τον Γουίνερ περισσότερες από μία φορές, και σίγουρα δεν ήταν λόγω αγάπης. Αλλά, παραδόξως, δεν είδα ποτέ, μα ποτέ κανέναν από το ίδιο συνεργείο δύο φορές». (Ο Έλιοτ στις ταινίες *You Must Be Joking!* (1965) και *Η διεφθαρμένη ζωή της λαίδης Μπάρμπαρα* και ο Σίντεν στις ταινίες *Η διεφθαρμένη ζωή της λαίδης Μπάρμπαρα* και *Decadence*). Ο Έλιοτ είχε συνεργαστεί με τον πατέρα του Σίντεν, Ντόναλντ Σίντεν, στην ταινία *Απάνθρωπη θάλασσα*.  Συμπρωταγωνίστησε με την Κάθριν Χέπμπορν και τον Χάρολντ Γκουλντ στην τηλεταινία *Mrs. Delafield Wants to Marry* (1986) και με τη Νικόλ Κίντμαν στη μίνι σειρά *Bangkok Hilton* (1989).

Το 1988, ο Έλιοτ χρίστηκε ταξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) για τις υπηρεσίες του στην υποκριτική. Η καριέρα του περιελάμβανε πολλές θεατρικές παραστάσεις και μια αναγνωρισμένη ερμηνεία ως οι δίδυμοι αδελφοί στο έργο του Ζαν Ανούιγ "Ring Round the Moon". Οι ικανότητές του οδήγησαν τον Γκάμπριελ Μπερν, συμπρωταγωνιστή του στην *Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης*, να πει: "Ποτέ μην παίζετε μαζί με παιδιά, σκυλιά και τον Ντένχολμ Έλιοτ". 

Περιγραφόμενος από το Screenonline του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου ως ηθοποιός με «πολύπλευρη κατανόηση και άψογη τεχνική»,  ο Έλιοτ περιέγραφε τον εαυτό του ως ενστικτώδη ηθοποιό και ήταν επικριτής του συστήματος υποκριτικής του Κονσταντίν Στανισλάφσκι, λέγοντας: «Δεν εμπιστεύομαι και βαριέμαι αρκετά τους ηθοποιούς της σχολής Στανισλάβσκι που σκέφτονται τη λεπτομέρεια». 

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο Έλιοτ νυμφεύθηκε δύο φορές και ήταν κρυφά αμφιφυλόφιλος.  Ο πρώτος του γάμος ήταν με την ηθοποιό Βιρτζίνια Μακένα από το 1954 έως το 1957.  Το 1962, παντρεύτηκε την Αμερικανίδα ηθοποιό Σούζαν Ρόμπινσον, 20 χρόνια μικρότερή του, με την οποία είχε ανοιχτό γάμο και απέκτησε δύο παιδιά. 

Ο Έλιοτ διαγνώστηκε με HIV το 1987  και πέθανε από φυματίωση που σχετίζεται με AIDS στο σπίτι του στην Ίμπιζα, στις 6 Οκτωβρίου 1992, σε ηλικία 70 ετών. Φόρο τιμής απέτισαν οι ηθοποιοί Ντόναλντ Σίντεν και Πίτερ Ουστίνοφ, ο δραματουργός Ντένις Πότερ και η Βιρτζίνια Μακένα. Ο Σίντεν είπε: «Ήταν από τους καλύτερους ηθοποιούς του κινηματογράφου και μάλιστα πολύ ξεχωριστός ηθοποιός. Ήταν από τους τελευταίους σταρ που ήταν πραγματικός κύριος. Είναι μια πολύ θλιβερή απώλεια». Ο Ουστίνοφ είπε: «Ήταν υπέροχος ηθοποιός και πολύ καλός φίλος στις περιπτώσεις που η ζωή μας έφερε κοντά». Ο Πότερ τον αποκάλεσε «περίπλοκο, ευαίσθητο και ελαφρώς ενοχλητικό ηθοποιό» και «πνευματώδη και ελαφρώς απειλητικό άνθρωπο». Η Μακένα πρόσθεσε: «Είναι απολύτως φρικτό, αλλά το άτομο που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον είναι η σύζυγός του. Πρέπει να είναι φρικτό για εκείνη».  Ο Ισμαήλ Μέρτσαντ περιέγραψε τον Έλιοτ ως «έναν άνθρωπο που δίνει τα πάντα, γεμάτο ζωή... Ένιωθε στοργή και αισθήματα για τους άλλους ηθοποιούς, κάτι που είναι πολύ ασυνήθιστο στη δουλειά μας». 

Η χήρα του Έλιοτ ίδρυσε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα, το Denholm Elliott Project, και συνεργάστηκε στη βιογραφία του. Συνεργάστηκε στενά με τον Συνασπισμό Ατόμων που Ζουν με HIV και AIDS στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πέθανε στις 12 Απριλίου 2007, σε ηλικία 65 ετών, σε πυρκαγιά στο διαμέρισμά της στο Χόρνσεϊ του Λονδίνου.  Η κόρη τους, Τζένιφερ, αυτοκτόνησε στην Ίμπιζα το 2003.  Το 1995, η εφημερίδα *News of the World* είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο που αποκάλυπτε τον εθισμό της στην ηρωίνη και ισχυριζόταν ότι ήταν ζητιάνα και πόρνη, άρθρο για το οποίο ο πρώην αναπληρωτής αρχισυντάκτης της εφημερίδας, Πολ Μακμάλαν, αργότερα παραδέχτηκε ότι «την ταπείνωσε και την κατέστρεψε εντελώς». 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Denholm Elliott at the British Film Institute
* 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις