open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Στο κάμπινγκ

**Στο κάμπινγκ** είναι ο τίτλος ελληνικής κοινωνικής - κωμικής τηλεοπτικής σειράς της ΕΡΤ που προβλήθηκε στα μέσα του 1989 από την ΕΡΤ1, σε σενάριο Κώστα Γκάτζιου, σκηνοθεσία Ανδρέα Θωμόπουλου και παραγωγή ΕΡΤ. Αποτελούνταν από 13 επεισόδια των 50 λεπτών. Είναι γυρισμένη σε κάμπινγκ της παραλίας του Δρεπάνου Αργολίδας.

## Υπόθεση
Το σενάριο της σειράς περιγράφει τις σχέσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους πελάτες ενός κάμπινγκ στην Πελοπόννησο. Κεντρικά πρόσωπα είναι ο ιδιοκτήτης Τάκης και ο Μήτσος, που ήρθε απ' το χωριό Αραχναίο για να αναλάβει τη φροντίδα των αλόγων που νοίκιασε ο πατέρας του στον Τάκη για το καλοκαίρι («Σχολή ιππασίας» στο κάμπινγκ). Ο Μήτσος θα ζήσει έναν έρωτα με την Γερμανίδα Σαμάνθα, που θα τελειώσει μαζί με το καλοκαίρι.

## Ηθοποιοί

## Επαναπροβολές
Η σειρά έκανε μεγάλη αίσθηση κατά την αρχική προβολή της και μάλιστα επαναπροβλήθηκε από την ΕΡΤ τα έτη 1993, 1997, 1999, 2009, 2011, 2018 ενώ προβλήθηκε και από το Πρίσμα+ το 2007. Διασώζεται στο Αρχείο της ΕΡΤ, όπως και πολλά από τα σίριαλ της τότε εποχής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Δημοσθένης Δόγκας

Ο **Δημοσθένης Δόγκας** ήταν βουλευτής Ηλείας.

Γεννήθηκε στο Λαντζόι Ηλείας και καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Ο πατέρας του ήταν δήμαρχος του δήμου Ώλενας και η αδερφή του σύζυγος του πολιτικού Σωτήριου Κρεκουκιώτη.

Το 1875 εκλέχτηκε δήμαρχος Ώλενας, το 1881 δήμαρχος Ολυμπίων και το 1887 δήμαρχος πάλι Ώλενας. Το 1881 έθεσε πρώτη φορά υποψηφιότητα για την βουλευτική θέση, την οποία και κατέλαβε. Το 1895 και 1902 επανεκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας. Ήταν ακραιφνής υποστηρικτής της πολιτικής Τρικούπη ενώ επι πολλά χρόνια συνεργαζόταν με τον Στεφανοπουλικό συνδυασμό. Πολλές ήταν και οι προσπάθειες του για έλεγχο των εκλογικών αποτελεσμάτων με παράνομα μέσα. 

Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου του 1905 στο Κρεκούκι Ηλείας, όπου είχε μεταφερθεί από την Αθήνα λόγω εξάντλησης. Η κηδεία του ήταν μεγαλοπρεπής και παρεβρέθηκε όλο το χωριό, ο βουλευτής και προσωπικός του φίλος Χρήστος Στεφανόπουλος καθώς και ο ανηψιός του, βουλευτής Ιωάννης Κρεκουκιώτης.

Δ
Δ
Γεώργιος Γκίκας

Ο **Γεώργιος Γκίκας** (*Gheorghe Ghika*, 3 Μαρτίου 1600 - 2 Νοεμβρίου 1664) ήταν ηγεμόνας της Μολδαβίας (ως Γεώργιος Β΄) κατά το 1658-1659 και της Βλαχίας κατά το 1659-1660.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη πόλη Κιοπρολού, σημερινή Βέλες της Βόρειας Μακεδονίας από Έλληνες, χριστιανούς ορθόδοξους γονείς. Παντρεύτηκε με Ελληνίδα, της οικογένειας Βλαστού.

Ασχολούμενος με το εμπόριο μαζί με τον πατέρα του, γρήγορα επέκτειναν τις δραστηριότητές τους  και μετακόμισαν οριστικά στη Μολδαβία. Αποκτώντας πλούτο, απέκτησε και τίτλο ευγενείας και τελικά κατόρθωσε να διοριστεί πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη, του επίσης Αλβανού ηγεμόνα της Μολδαβίας, Βασίλι Λούπου. Σύντομα έγινε και φίλος με τον Μεγάλο Βεζύρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τον Κιοπρολού Μεχμέτ Πασά με τον οποίο εξάλλου ήταν και συμπατριώτες.Όταν βοήθησε την Υψηλή Πύλη να εξολοθρεύσει τον πρώην ηγεμόνα της Μολδαβίας Γκεόργκ Στεφάν, - ο οποίος είχε συμμαχήσει με τους ηγεμόνες της Τρανσυλβανίας και της Βλαχίας εναντίον του σουλτάνου - σε μια μάχη έξω από το Ιάσιο, ο σουλτάνος Μεχμέτ ο Δ' του προσέφερε την ηγεμονία της Μολδαβίας και το ίδιο έκανε και τον επόμενο χρόνο για την ηγεμονία της Βλαχίας, καθαιρώντας τον Κονσταντίν Σερμπάν.

Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του στη Βλαχία, μετέφερε τη πρωτεύουσα από το Τεργκοβίστε στο Βουκουρέστι. Στην ηγεμονία της Βλαχίας τον διαδέχθηκε ο γιος του Γρηγόριος Α΄ Γκίκας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ήλιος, τόμος 5.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Γεωργιος
Λόφος Πιερίας

thumb|Σιντριβάνι στο Λόφο

Ο **Λόφος** είναι μεγάλος οικισμός του νομού Πιερίας. Από το 1999 έως το 2010 υπαγόταν στο Δήμο Πέτρας, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Κατερίνης. Κατά την Απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1.496 κατοίκους και απέχει από την Κατερίνη 13 χιλιόμετρα. Η καλλιέργεια καπνού και σιταριού αποτελεί την κυριότερη ασχολία των κατοίκων.

## Δημοτική Κοινότητα Λόφου
Ο Λόφος και το χωριό Ράχη συγκροτούν τη **Δημοτική Κοινότητα Λόφου** του Δήμου Κατερίνης, με συνολικό πληθυσμό 1.919 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

## Υποδομή
Από σχολεία, το χωριό έχει ένα διθέσιο νηπιαγωγείο και ένα εξαθέσιο Δημοτικό Σχολείο, Κέντρο Υγείας, παιδικό σταθμό και δασικό συνεταιρισμό. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο (πανηγυρίζει στις 23 Απριλίου) και υπάρχει επίσης το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη. Ο Αθλητικός- Μορφωτικός καθώς επίσης και ο Πολιτιστικός Σύλλογος του Λόφου έχουν το όνομα  του Γεωργάκη Ολύμπιου, που αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Στο Λόφο είναι και η έδρα του ραδιοφωνικού σταθμού "Ράδιο Πιερία 104.2".

Πολιτιστικές εκδηλώσεις στο παλιό χωριό (Παλιοζιάζιακος) γίνονται στις 21 Νοεμβρίου, κατά τον εορτασμό των Εισοδίων της Θεοτόκου, στο εκκλησάκι του παλαιού οικισμού. Προσφέρεται φασολάδα και ρέγκα. Ανάμεσα στις εκδηλώσεις που διοργανώνει ο πολιτιστικός σύλλογος είναι και παιδικό θέατρο, παραδοσιακοί χοροί και τραγούδια με συνοδεία γκάιντας.

## Ιστορικά
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν *Ζιάζιακο* ή *Ζιάζιακος*. Δεν είναι τυχαίο ότι "Ο Ζιάζιακος" είναι και το όνομα του Πολιτιστικού Συλλόγου.

Μάλιστα, το χωριό αρχικά βρισκόταν σε ψηλότερο σημείο απ' ό,τι είναι σήμερα και η κυριότερη ασχολία ήταν η κτηνοτροφία. Ο Λόφος, που είχε το όνομα Ζιάζιακος ήταν ένα ενιαίο χωριό με τη Ράχη. Μετά το 1928 ονομάστηκε Λόφος, εξαιτίας του υψομέτρου.

Στην περίοδο της Κατοχής, καλλιεργούνταν και καστανιές και μάλιστα υπήρχε καστανοφύλακας, για να μη γίνονται κλοπές και ατασθαλίες. Το 1942 ορίστηκε επικεφαλής της Αυτοδιοίκησης ο Κ. Ίτσιος (1900 - 1986), ο οποίος υπήρξε διαλλακτικός και πέτυχε να μην καλλιεργηθούν και εξαφθούν τα εμφύλια πάθη της περιόδου των μέσων της δεκαετίας του '40. Έτσι, στο Λόφο δεν έγιναν εκτελέσεις πολιτών από τους Γερμανούς σε αντίθεση με άλλα χωριά, όπως ο Κούκος. Αρδευτικά έργα άρχισαν να γίνονται στο χωριό μετά το 1950.

Σύμφωνα με στοιχεία της δεκαετίας του '30 ο Λόφος είχε 1 Δημοτικό Σχολείο με 1 δάσκαλο και 118 παιδιά εκείνη την εποχή.

## Προσωπικότητες
*Ευάγγελος Φιλόκωστας, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

## Παραπομπές


Λόφος
Λόφος
Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Πέτρας
Γεώργιος Λ. Κρεστενίτης

Ο **Γεώργιος Κρεστενίτης** ήταν βουλευτής Ηλείας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Λυκούργου Κρεστενίτη. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας το 1879 και επανεκλέχτηκε το 1885, 1892, 1895, 1902 και 1905. Το 1912 εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας και Ηλείας. Στις εκλογές του 1902 είχε καταγγείλει νοθεία εναντίον του από τον Νομάρχη Ηλείας *Προβελέγγιο* και τον μοίραχο *Μιχαλοπετράκο*, ότι απέκρυπταν τα πρακτικά των εκλογών με σκοπό να ξαναγίνουν και να χάσει την εκλογή του.
## Αναφορές

## Πηγές
* Εφημερίδα *Εμπρός*, φύλλο 17 Φεβρουαρίου 1905 , από την Ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη

Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Γεωργιος Λ.
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Γεώργιος Ι. Κρεστενίτης

Ο **Γεώργιος Κρεστενίτης** ήταν Έλληνας πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Ιωάννη Κρεστενίτη, πολιτικού και γόνου της οικογένειας Κρεστενίτη. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του Μαΐου 1915 και επανεξελέγη σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915, του 1920, του 1935 (με το Λαϊκό Κόμμα) και του 1936. 
## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Γεώργιος Ι.
Grumman G-164 Ag Cat

Το **Grumman G-164 Ag Cat** είναι ένα μονοκινητήριο αγροτικό αεροσκάφος (διπλάνο) αεροψεκασμού και αεροπυρόσβεσης,σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από την Αμερικανική Grumman την δεκαετία του 1950. Το σχέδιο του αεροσκάφους βρίσκεται σε συνεχή παραγωγή από το 1959. Η Schweizer Aircraft Corporation κατασκεύασε 2,628 αεροσκάφη κατόπιν συμβολαίου με τη Grumman από το 1959 έως το 1979. Σήμερα τα δικαιώματα του σχεδίου ανήκουν στην Ag-Cat Corporation, η οποία τα αγόρασε από την Schweizer το 1995.

Οι αρχικές εκδόσεις παραγωγής προσφέρονταν με μεγάλη ποικιλία εμβολοφόρων κινητήρων, ενώ στις μεταγενέστερες εκδόσεις τοποθετήθηκαν δυνατότεροι εμβολοφόροι κινητήρες, όπως ο Pratt & Whitney R-985 ισχύος 450 ίππων, ή τουρμποπρόπ κινητήρες, όπως ο Pratt & Whitney PT6A ισχύος από 680 έως 750 ίππων.

Το Grumman G-164 Ag Cat χρησιμοποιείται από την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, από την **351 Μοίρα Αεροπορικών Εφαρμογών** και **359 Μονάδα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών**, με έδρα την **112 Πτέρυγα Μάχης** στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας.

## Συγκρίσημα Αεροσκάφη

* PZL-Mielec M-18 Dromader
* Rockwell Thrush Commander
* Cessna 188
* PZL M-24 Dromader Super
* PZL-106 Kruk
* Zlin Z-37 Cmelak

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Το G-164 Ag Cat στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
* Το G-164 Ag Cat στο airliners.net
* Φωτογραφίες του G-164 Ag Cat στο airliners.net

Κατηγορία:Αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Κατηγορία:Πυροσβεστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αγροτικά αεροσκάφη
G-164
Οικογένεια Χριστόπουλου

Το επώνυμο **Χριστόπουλος** αναφέρεται στα μέλη παλιάς πολιτικής οικογένειας της Ολυμπίας:

* Χρήστος Χριστόπουλος ή Αναστασίου, γενάρχης της οικογένειας Χριστόπουλου
** Αναστάσιος Χριστόπουλος, νομικός και γιος του Χρήστου
** Χαράλαμπος Χριστόπουλος, βουλευτής και γιος του Χρήστου
** Τζαννέτος Χριστόπουλος, στρατηγός, βουλευτής και γιος του Χρήστου
*** Ασημάκης Χριστόπουλος, βουλευτής και γιος του Τζαννέτου
*** Αγαμέμνων Χριστόπουλος, βουλευτής και γιος του Τζαννέτου
*** Νικόλαος Χριστόπουλος, βουλευτής και γιος του Τζαννέτου
*** Βασιλική Χριστοπούλου, σύζυγος Νικόλαου Κανελλόπουλου και κόρη του Τζαννέτου
**** Πέτρος Κανελλόπουλος, γιος της Βασιλικής
***** Αθανάσιος Κανελλόπουλος, βουλευτής, υπουργός, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και γιος του Πέτρου
****** Κρινιώ Κανελλοπούλου, βουλευτής και κόρη του Αθανασίου

## Πηγές
* Εφημερίδα «Πατρίς», *Ηλεία. Πρόσωπα και γεγονότα στον 20ο αιώνα*, εκδ. εφημερίδα «Πατρίς», Πύργος 2003, σελ. 15
Διονύσιος Κορκολής

Ο **Διονύσιος Κορκολής** (1891-1974) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, βουλευτής Ηλείας και δήμαρχος Πύργου.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Παναγιώτη Κορκολή. Σπούδασε φαρμακευτική και ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. 

### Γιατρός
Άσκησε το επάγγελμα του παθολόγου στον Πύργο για αρκετά χρόνια. Επί πολλά έτη προσέφερε αφιλοκερδώς τη βοήθειά του. Από το 1937 ως το 1946 υπηρέτησε ως νομίατρος.

### Δήμαρχος Λετρίνων
Το 1929 έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο, τον οποίο και κέρδισε παρά το νεαρό της ηλικίας του. Επανεξελέγη το 1934, καθώς και άλλη μια φορά μετά την περίοδο της Κατοχής. 

### Βουλευτής
Στις εκλογές του 1935, με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος, εξελέγη βουλευτής Ηλείας ενώ επανεξελέγη πάλι, με το ίδιο κόμμα, σε αυτές του 1946 και του 1950.

### Θάνατος
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 4 Σεπτεμβρίου 1974 και κηδεύθηκε στον Πύργο. Εγγονός του είναι ο Στέφανος Κορκολής. Η προτομή του βρίσκεται δίπλα από άλλες τρεις προτομές στο Πάρκο ΣΠΚ στο κέντρο του Πύργου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πύργου Ηλείας
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ισαβέλλα του Αινώ

Η **Ισαβέλλα του Αινώ** (, 23 Απριλίου 1170 - 15 Μαρτίου 1190) ήταν βασίλισσα της Γαλλίας ως η πρώτη σύζυγος του βασιλιά Φιλίππου Β΄. Η Ισαβέλλα ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη του Αινώ και της Μαργαρίτας Α΄ κόμισσας της Φλάνδρας, αδελφή των πρώτων Λατίνων αυτοκρατόρων της Κωνσταντινούπολης Βαλδουίνου Α΄ και Ερρίκου της Φλάνδρας. Σε ηλικία ενός έτους ο πατέρας της την αρραβώνιασε με τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Καμπανίας, ανιψιό της βασίλισσας της Γαλλίας Αδέλας της Καμπανίας. Το 1179 οι γονείς τους ορκίστηκαν ότι θα προχωρήσει ο γάμος, αλλά την ίδια χρονιά ο πατέρας της αναγκάστηκε να διαλύσει τον αρραβώνα για να παντρέψει την κόρη του με τον Φίλιππο Β΄ βασιλιά της Γαλλίας  

## Γάμος με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Β΄ Αύγουστο

Ο γάμος της με τον Φίλιππο Β΄ έγινε ύστερα από πρόταση του θείου της Ισαβέλλας Φιλίππου κόμητος της Φλάνδρας, που ήταν σύμβουλος του Γάλλου βασιλιά. Η τελετή του γάμου έγινε στη Μπαπώμ στις 28 Απριλίου 1180. Η Ισαβέλλα έλαβε σαν προίκα την κομητεία του Αρτουά· στέφθηκε βασίλισσα της Γαλλίας στην Βασιλική Σαιν-Ντενί στις 28 Αυγούστου 1180. Καθώς ο πατέρας της θεωρούσε τον εαυτό του απόγονο του Καρλομάγνου, ο γάμος καταγράφηκε σαν ένωση των δύο κορυφαίων δυναστειών. 

Ο γάμος δυσαρέστησε έντονα την πεθερά της Αδέλα της Καμπανίας, επειδή διαλύθηκε ο αρραβώνας με τον ανιψιό της με αποτέλεσμα την υποτίμηση των αδελφών της Ερρίκου Α΄ της Καμπανίας, Θεοβάλδου Ε΄ του Μπλουά και των υπολοίπων συγγενών της από την Καμπανία στην βασιλική αυλή. Ο σύζυγός της έδειξε υποτιμητική συμπεριφορά απέναντι στην Ισαβέλλα, επειδή καθυστερούσε να του φέρει τον διάδοχο, αν και ήταν μόνο 14 ετών. Η συμμαχία τού πατέρα της Βαλδουίνου με τον κόμη της Φλάνδρας -με τον οποίο ο Φίλιππος Β΄ Αύγουστος βρισκόταν σε πόλεμο από το 1184- εξόργισε περισσότερο τον βασιλιά, που αποφάσισε να τη χωρίσει. Η Ισαβέλλα τότε σύμφωνα με τον Γισλεβέρτο του Μόνς εμφανίστηκε ξυπόλητη και ντυμένη σαν ζητιάνα στις εκκλησίες της πόλης: αυτό της έφερε φανατικούς υποστηρικτές και ο Φίλιππος Β΄ Αύγουστος αναγκάστηκε να αναβάλει τα σχέδια του. Ο θείος τού Φιλίππου Β΄ Αυγούστου, Ροβέρτος Α΄ του Ντρε έκανε επιτυχή παρέμβαση στον ανιψιό του, ο οποίος, από φόβο μην τυχόν χάσει την κομητεία του Αρτουά, ματαίωσε όλες τις σκέψεις του για διαζύγιο. Η γέννηση του διαδόχου δελφίνου Λουδοβίκου (5 Σεπτεμβρίου 1187) έφερε την τελική αποκατάσταση στις σχέσεις τους. Η Ισαβέλλα απεβίωσε στις 15 Μαρτίου 1190 από επιπλοκές στην γέννα δύο δίδυμων γιων, που επέζησαν τρεις ημέρες. 

Τάφηκε στην Παναγία των Παρισίων· η Ισαβέλλα, αν και ήταν μόλις 20 ετών, είχε γίνει αρκετά δημοφιλής βασίλισσα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bouyer, Christian (1992). Les reines de France. Perrin.
* Bradbury, Jim (1997). Philip Augustus: King of France 1180-1223. Routledge.
* Nolan, Kathleen D. (2003). Capetian Women. Palgrave Macmillan.

Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Σελεύκεια

Η **[[Σελεύκεια η επί του Τίγρη]]** ή **Σελεύκεια Επιτίγρεια**, ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της αρχαιότητας, χτισμένη στη Μεσοποταμία και συγκεκριμένα επί του ποταμού Τίγρη.

*Με το ίδιο όνομα είναι γνωστές και οι παρακάτω πόλεις:*
* Μοψουεστία γνωστή και ως **Σελεύκεια Κιλικίας** ή **Σελεύκεια Πύραμος**, αρχαία ελληνική πόλη στην Κιλικία, πλησίον ποταμού Πύραμου
* Σελεύκεια Παμφυλίας, στην Παμφυλία, στη σημερινή Επαρχία της Αττάλειας, Τουρκία
* Σελεύκεια Σιττακινή, αρχαία πόλη στη Σιττακινή, στον Τίγρη ποταμό
* Σελεύκεια η προς Ευλαίον ή επί του Ευλαίου (ο **Εὔλαιος** ή **Εὐλαῖος ποταμός**), γνωστή και ως **Σελεύκεια Σουσιανή**, τα **Σούσα,** μία από τις τέσσερις πρωτεύουσες των Περσών, αρχαία πόλη στην Μεσοποταμία, στην Σουσιανή, στο σημερινό Ιράν
* Σελεύκεια η επί του Ζεύγματος, επί του Ζεύγματος, πιθανώς κοντά στο σύγχρονο Σιρατασλάρ, στην Τουρκία
* Σελεύκεια η προς Βήλω, προς το όρος Βήλος, στον ποταμό *Ορόντη*, στη Συρία.
* Σελεύκεια η Πιερία, το λιμάνι της Αντιόχειας, στην εκβολή του Ορόντη.
* Σελεύκεια Σαμουλιάς στη λίμνη Μερόμ, στο Ισραήλ.
* Σελεύκεια Πισιδίας, ή **Σελεύκεια η Σιδηρά** στην Πισιδία, στη σημερινή Τουρκία.
* Σελεύκεια η προς Ηδυφώντι, στην Ασσυρία επί του ποταμού Ηδυφώντος.
* Σελεύκεια Καρίας ή **Σελεύκεια Μαίανδρος**, το σημερινό Αϊδίνιο στην Τουρκία
* Σελεύκεια Ισαυρίας ή **Σελεύκεια στην Κιλικία** ή **Σελεύκεια στον Καλύκαδνο** ή **Σελεύκεια Τραχεία** ή **Σελεύκεια Τραχεώτις**, αρχαία πόλη στην Ιασαυρία
* Άβιλα Δεκαπόλεως ή **Σελεύκεια Δεκαπόλεως**, στη Δεκάπολη κοντά στο σύγχρονο Ιρμπίν, Ιορδανία. 
* Γάδαρα, επίσης γνωστή ως **Σελεύκεια**, στην Ιορδανία.
* Ζεύγμα, γνωστή και ως **Σελεύκεια στον Ευφράτη**, σημερινή Επαρχία Γκαζιαντέπ, Τουρκία.
* Γάζα, γνωστό στην ελληνιστική αρχαιότητα και ως **Σελεύκεια**, ως προσωρινή μετονομασία από τους Σελευκίδες. 
* Βαβυλώνα, μεγάλη πόλη στην καρδιά της Μεσοποταμίας που κατά τον Στέφανο Βυζάντιο μετονομάστηκε σε **Σελεύκεια Βαβυλωνίας**

Επίσης με το ίδιο όνομα και βυζαντινή επαρχία:
* Θέμα Σελευκείας, βυζαντινή επαρχία του 9ου-12ου αιώνα με πρωτεύουσα την Σελεύκεια Ισαυρίας 

Στην σύγχρονη περίοδο επίσης:
*Νέα Σελεύκεια Θεσπρωτίας, κωμόπολη της Ελλάδας.
Εθνόσημο της Παραγουάης

right|thumb|200px|Το εθνόσημο της Παραγουάης
To **[[εθνόσημο]] της [[Παραγουάη|Παραγουάης]]** («*Escudo de Armas*») είναι στρογγυλό, με λευκό φόντο και κόκκινες άκρες και με την επιγραφή «*República del Paraguay*». Στα αριστερά βρίσκεται ένα κλαδί φοίνικα και στα δεξιά ένα πράσινο κλαδί ελιάς και αμφότερα είναι δεμένα μεταξύ τους. Στο μέσο υπάρχει ένα κίτρινο αστέρι με πέντε ακτίνες.
thumb|right|Η πίσω όψη του εθνόσημου της Παραγουάης.
Το πρώτο σχέδιο του εθνοσήμου χρονολογείται στα 1820, στα χρόνια του δικτάτορα Χοσέ Φρανσία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του Κόσμου:Παραγουάη

Παραγουαη
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Παραγουάης
Σημαία της Παραγουάης

[thumb|right|250px|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px|Εθνική σημαία και σύμβολο21px|Η σημαία έχει διαφορετικά σχέδια στην εμπρόσθια και την πίσω όψη Η σημαία της Παραγουάης: Εμπρόσθια όψη. Λόγος: 3:5]]
[thumb|right|250px|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px|Εθνική σημαία και σύμβολο21px|Πίσω όψη της σημαίας Πίσω όψη της σημαίας της Παραγουάης. Λόγος: 3:5]]

Η **[[σημαία]] της [[Παραγουάη|Παραγουάης]]** κατέχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να έχει διαφορετικό έμβλημα στην πίσω όψη από ό,τι στη μπροστινή. 

Κάθε πλευρά της σημαίας αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κόκκινου, λευκού και μπλε, με ένα έμβλημα στο κέντρο της λευκής λωρίδας. Το έμβλημα στην μπροστινή πλευρά είναι το εθνόσημο της Παραγουάης. Αυτό έχει ένα κίτρινο αστέρι με πέντε ακτίνες, το οποίο περιβάλλεται από ένα πράσινο στεφάνι. Το στεφάνι έχει γύρω του τις λέξεις *REPUBLICA DEL PARAGUAY* («Δημοκρατία της Παραγουάης»), εντός δύο ομόκεντρων κύκλων.

Η σφραγίδα του Υπουργείου Οικονομικών είναι το έμβλημα που υπάρχει στην ανάποδη πλευρά. Αυτό αποτελείται από ένα κίτρινο λιοντάρι, που βρίσκεται κάτω από έναν Φρυγικό σκούφο και τις λέξεις *Paz y Justicia* («Ειρήνη και Δικαιοσύνη») ξανά σε δύο κύκλους. 

Το σχέδιο της σημαίας απλοποιήθηκε τα έτη 1991 και 2013 (την τελευταία φορά με την αφαίρεση του κόκκινου χρώματος από τον κύκλο που βρίσκεται στη μεσαία λευκή λωρίδα, κάτι που θύμιζε τη δικτατορία του Αλφρέδο Στρέσνερ).

## Ιστορικές σημαίες

File:Flag of Paraguay 1811.svg|Η πρώτη επαρχιακή σημαία του 1811. Λόγος: 2:3
File:Flag of Paraguay June 1811.svg|Δεύτερη επαρχιακή σημαία του 1811. Λόγος: 2:3
File:Flag of Paraguay (1811-1812).svg|Τρίτη επαρχιακή σημαία, από το 1811 ως το 1812. Λόγος: 2:3
File:Flag of Paraguay 1812 to 1826.svg|Σημαία που ήταν σε χρήση από το 1812 ως το 1826. Λόγος: 1:2
File:Flag of Paraguay 1826.svg|Σημαία από το 1826 ως το 1842. Λόγος: 2:3
File:Flag of Paraguay (1842–1954).svg|Σημαία από το 1842 ως το 1954. Λόγος: 2:3
File:Flag of Paraguay (reverse 1842-1954).svg|Αντεστραμμένη σημαία, σε χρήση από το 1842 ως το 1954. Λόγος: 2:3
File:Flag of Paraguay (1954-1988).svg|Σημαία από το 1954 ως το 1988. Λόγος: 1:2
File:Flag of Paraguay (reverse 1954-1988).svg|Αντεστραμμένη σημαία, σε χρήση από το 1954 ως το 1988. Λόγος: 1:2
File:Flag of Paraguay (1988-1990).svg|Σημαία από το 1988 ως το 1990. Διαστάσεις: 3:5
File:Flag of Paraguay (1988–1990, reverse).svg|Αντεστραμμένη σημαία, σε χρήση από το 1988 ως το 1990. Διαστάσεις: 3:5
File:Flag of Paraguay (1990-2013).svg|Σημαία από το 1990 ως το 2013. Λόγος σημαίας: 3:5
File:Flag of Paraguay (reverse 1990-2013).svg|Αντεστραμμένη σημαία, σε χρήση από το 1990 ως τις 15 Ιουλίου 2013. Λόγος: 3.5


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του Κόσμου:Παραγουάη


Παραγουαη
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Παραγουάης
EA Sports

Η **EA Sports** είναι παρακλάδι της εταιρίας ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, Electronic Arts. Βασική της πολιτική είναι η ανάπτυξη παιχνιδιών δημοφιλών αθλημάτων και η έκδοση (συνήθως σε χρονικά διαστήματα του ενός έτους) μιας ανανεωμένης έκδοσής τους.

## Σειρές παιχνιδιών
**[[NBA Live]]*
**[[Madden NFL]]*
**[[NHL]]*
**[[Tiger Woods PGA TOUR]]*
**[[FIFA (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)|EA Sports FC]]* (πρώην FIFA)
**[[NASCAR]]*
**[[NCAA Football]]
**NCAA March Madness*
**The Sims''

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Electronic Arts
Μπρούκλιν Νετς

Οι **Μπρούκλιν Νετς** (αγγλικά: *Brooklyn Nets*) είναι ομάδα που συμμετέχει στο κορυφαίο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης στην Αμερική, το NBA. Έδρα τους είναι το Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη. Χρώματα τους είναι το το άσπρο και το μαύρο. Έως τώρα δεν έχουν κατακτήσει κανένα πρωτάθλημα NBA αλλά έχουν δυο τίτλους περιφέρειας (2002, 2003). Προπονητής τους ήταν ο Στιβ Νας. Ήταν γνωστοί ως *Νιου Τζέρσεϊ Νετς* (Νew Jersey Nets) έως το 2012 όταν και μετακινήθηκαν στο δήμο του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη.

## Ονομασίες
* Νιου Τζέρσεϊ Αμέρικανς (1967–1968)
* Νιου Γιορκ Νετς (1968–1977)
* Νιου Τζέρσεϊ Νετς (1977–2012)
* Μπρούκλιν Νετς (2012–σήμερα)

## Γήπεδα
thumb|220px|Άποψη από την τωρινή έδρα των Nets, το Prudential Center

* Teaneck Armory (1967-1968) 
* Long Island Arena (1968-1969) 
* Island Garden (1969-1971) 
* Nassau Coliseum (1971-1977)
* Rutgers Athletic Center (1977-1981) 
* Izod Center (1981-2010)
* Prudential Center (2010-2012)
* Barclays Center (2012-)

## Επιτυχίες
### Πρωταθλήματα
* **2** (1974, 1976)

### Τίτλοι Περιφέρειας
* **2** (2002, 2003)

### Τίτλοι Κατηγορίας
* **6** 
* **ABA: 2** (1974, 1975)
* **NBA: 4** (2002, 2003, 2004, 2006)

## Νούμερα που έχουν αποσύρει
* **3** - Ντράζεν Πέτροβιτς, Guard, 1990-93 
* **5** - Τζέισον Κιντ,  Guard, 2001-08
* **23** - John Williamson, Guard, 1973-80
* **25** - Μπιλ Μελκιόνι, Guard, 1969-76 
* **32** - Τζούλιους Έρβινγκ, Forward, 1973-76
* **52** - Μπακ Γουίλιαμς, Forward, 1981-89

## Προπονητές
* Ντον Κέισι 1998-99 έως 2000-01
* Μπάιρον Σκοτ 2000-01 έως 2003-04
* Λόρενς Φρανκ 2003-09

## Ρόστερ

*Η ομάδα όπως ήταν στις 17 Μαΐου 2021*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1967
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1967
Μπακό Σαχακιάν

Ο **Μπακό Σαχακιάν** (ρωσικά: *Бако́ Саа́кович Саакя́н*, Στεπανακέρτ, 30 Αυγούστου 1960-) ήταν ο τρίτος πρόεδρος της αυτοανακηρυχθείσης Δημοκρατίας του Αρτσάχ (πρώην Ναγκόρνο-Καραμπάχ) από το 2007 ως τις 21 Μαΐου 2020. Είναι παντρεμένος, με 2 παιδιά.

## Καριέρα
Ήταν αρχηγός των υπηρεσιών ασφαλείας και διαδέχθηκε τον Αρκάντι Γκουκασιάν, ο οποίος κυβέρνησε επί δύο πενταετίες. Το 1999 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές της 19ης Ιουλίου 2007 ως ανεξάρτητος, με ποσοστό 85% των ψήφων. 

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Ιουλίου 2012 ο Σαχακιάν επανεξελέγη Πρόεδρος, με ποσοστό 64,65% έναντι 31,53% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Βιτάλι Μπαλασανιάν.

Στις 19 Ιουλίου 2017 εξελέγη ξανά πρόεδρος από το κοινοβούλιο του Αρτσάχ με 28 ψήφους υπέρ έναντι 4 κατά για μεταβατική θητεία διάρκειας 3 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ναγκόρνο - Καραμπάχ
Λουδοβίκος Α΄ της Βουρβόνης

Ο **Λουδοβίκος Α**' ο *Χωλός* (*Louis Ier le Βoiteux*, 1279 - 22 Ιανουαρίου 1341) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Κόμης του Κλερμόν (1317 - 1327 και 1331 - 1341), κόμης του Λα Μαρς (1327 - 1341) και πρώτος δούκας της Βουρβόνης (1327 - 1341).

## Βιογραφία

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ροβέρτου, κόμη του Κλερμόν και της Βεατρίκης των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη, κυρίου της Βουρβόνης. 
Ο Λουδοβίκος ήταν πρίγκιπας της Αχαΐας και τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης· πολέμησε διαδοχικά στις μάχες των Χρυσών Σπιρουνιών (1302) και του Μονς-αν-Πεβέλ, αλλά δραπέτευσε σώος.
Έγινε Μέγας Αυλάρχης της Γαλλίας (1310). Το 1327 ο νέος βασιλιάς Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας τον έπεισε να ανταλλάξει την κομητεία του Κλερμόν με την κομητεία του Λα Μαρς και τον αναβάθμισε σε δούκα του Μπουρμπόν. Αργότερα το Κλερμόν επεστράφη το 1331 στον Λουδοβίκο Α΄ από τον Φίλιππο ΣΤ΄ (εξάδελφο τού Καρόλου Δ΄).

Υπέφερε από κληρονομικό χαρακτηριστικό νευρικής αστάθειας.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1310 τη Μαρία του Αινώ, κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Αινώ, της Ολλανδίας & της Ζηλανδίας, με την οποία απέκτησε:

* Πέτρος Α΄ 1311-1356, δούκας της Βουρβόνης.
* Ιωάννα 1312-1402, παντρεύτηκε τον Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Φορέζ.
** Ιωάννα του Φορέζ, παντρεύτηκε τον Μπερώντ Β΄ κόμη του Ωβέρν.
*** Άννα του Φορέ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ των Βουρβόνων δούκα του Μπουρμπόν.
* Μαργαρίτα 1313-1362, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Β΄ ντε Συλλύ και μετά τον Ουτίν ντε Βερμέιγ.
* Μαρία 1315-1387, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκυ των Πουατιέ τιτουλάριο πρίγκιπα της Γαλιλαίας (γιο του Ούγου Δ΄ της Κύπρου) και μετά τον Ροβέρτο του Τάραντα διεκδικητή Λατίνο Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης (γιο της Αικατερίνης Β΄ των Βαλουά).
* Ιάκωβος Α΄ 1319-1362, κόμης του Λα Μαρς. Απόγονός του είναι ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας.
* Βεατρίκη 1320-1383, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη της Βοημίας και μετά τον Εύδη Β΄ του Γκρανσέ.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Ιωάννα του Μπουρμπόν-Λανσύ κυρία του Κλεσύ, είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθος) Ιωάννης π. 1297-1375, ιππότης και κύριος του Ροσφόρ, κλπ.
* (νόθος) Γκυ π. 1299-1349, κύριος του Κλεσύ, Μονπανσιέ, κλπ.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*Père Anselme (1733). Histoire généalogique de la maison royale de la France et des grands officiers de la couronne (in French).
*The Encyclopedia Americana: a library of universal knowledge, Vol.4
*de la Thaumassière (sieur du Puy-Ferrand), Gaspard Thaumas, Histoire de Berry, Vol.3, (Imprimerie et Lithographie de A. Jollet, 1868), 226-227.

|-

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δούκες των Βουρβόνων
Κατηγορία:Κόμητες του Κλερμόν
Δηίφοβος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δηίφοβος** είναι κυρίως γνωστός ένας από τους γενναιότερους ήρωες της Τροίας.
Οι γονείς του ήταν ο Πρίαμος και η Εκάβη. Μετά τον θάνατο του αδελφού του, του Έκτορα, ανέλαβε την αρχιστρατηγία των Τρώων στον Τρωικό Πόλεμο, ως «ο αλκιμώτατος των Πριαμιδών». 
Ο Δηίφοβος πολέμησε γενναία με τον Ιδομενέα και σκότωσε πολλούς εχθρούς, όπως τον Υψήνορο και τον Ασκάλαφο, γιο του ίδιου του θεού Άρη. Κάποτε τραυματίσθηκε από τον Μηριόνη, οπότε τον μετέφερε ο αδελφός του, ο Πολίτης, μακριά από τη μάχη. Ο Δηίφοβος σκοτώθηκε κατά την άλωση της Τροίας από τον Οδυσσέα και τον Μενέλαο. Το ακρωτηριασμένο πτώμα του έμεινε άταφο και μυθολογείται ότι μεταμορφώθηκε σε βότανο.

Σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση, όταν σκοτώθηκε ο Πάρις η Ωραία Ελένη παντρεύτηκε τον Δηίφοβο. Στο δράμα του Ευριπίδη, η Ελένη δικαιολογούμενη ισχυρίζεται ότι ο Δηίφοβος την απήγαγε παρά τη θέληση των άλλων Τρώων. Οι ποιητές Ίβυκος και Σιμωνίδης αναφέρουν ότι ο Δηίφοβος ήταν κρυφά ερωτευμένος με την Ελένη όταν ακόμα ζούσε ο αδελφός του Πάρις. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι μετά τον θάνατο του Πάρι ο Δηίφοβος συγκρούσθηκε με τον αδελφό του Έλενο «υπέρ των Ελένης γάμων», τελικά όμως προκρίθηκε αυτός.

Ο Βιργίλιος στην *[[Αινειάδα]]* εμφανίζει το ακρωτηριασμένο φάντασμα του Δηιφόβου να διηγείται στον Αινεία τα βάσανά του, οπότε ο Αινείας αργότερα έστησε τύμβο προς τιμή του στο Ροίτειο.

Στην Ολυμπία υπήρχε άγαλμα του Δηιφόβου, έργο του Λυκίου (γιου του διάσημου γλύπτη Μύρωνα). Επίσης, ο Αριστοφών είχε ζωγραφίσει σε τοιχογραφία του τον Δηίφοβο μαζί με τον Πρίαμο, την Ελένη, τον Οδυσσέα, τον Δόλο και την Ευπιστία.

Με το όνομα Δηίφοβος αναφέρεται και ένας Αμυκλαίος, ο οποίος εξάγνισε τον Ηρακλή από τον φόνο του Ιφίτου.

## Δείτε επίσης
* Ο Τρώας Δηίφοβος έδωσε το όνομά του στον αστεροειδή 1867 Δηίφοβο (1867 Deiphobus) της Τρωικής Ομάδας, που ανακαλύφθηκε το 1971.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Δηιφοβος
Ροβέρτος του Κλερμόν

Ο **Ροβέρτος του Κλερμόν** (*Robert de Clermont*, 1256 - 7 Φεβρουαρίου 1317) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν ο πρώτος κόμης του Κλερμόν (1268 - 1317) και ιδρυτής του Κλάδου των Βουρβόνων.

## Βιογραφία

Ήταν ο μικρότερος γιος του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας και της Μαργαρίτας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας. 
Νυμφεύτηκε το 1272 τη Βεατρίκη των Καπετιδών, κόρη και διάδοχο του Ιωάννη κυρίου τού Μπουρμπόν και εγγονή του Ούγου Δ΄ της Βουργουνδίας. 
Το 1279 σε κονταρομαχία δέχθηκε τραύματα στο κεφάλι, που τον κατέστησαν ανάπηρο σε όλη την υπόλοιπη ζωή του.

Είναι ο πατέρας του Λουδοβίκου Α΄ γενάρχη του κλάδου των Βουρβόνων, ο οποίος κλάδος κυβέρνησε τη Γαλλία (1589 - 1848), την Ισπανία (1700 μέχρι σήμερα) και το Λουξεμβούργο (1964 μέχρι σήμερα).

## Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Βεατρίκη των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κυρία του Μπουρμπόν και κόρη του Ιωάννη κόμη του Σαρολαί & κυρίου του Μπουρμπόν, απέκτησε τέκνα:
* Λουδοβίκος Α΄ 1279-1341, δούκας του Μπουρμπόν.
* Λευκή 1281-1304, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Ζ΄ κόμη του Ωβέρν.
** Γουλιέλμος ΙΒ΄, κόμης του Ωβέρν.
* Ιωάννης 1283-1316, βαρόνος του Σαρολαί.
* Μαρία 1285-1372, ηγουμένη του αββαείου του Πουασύ.
* Πέτρος 1287-1330, αρχιδιάκονος του Παρισιού.
* Μαργαρίτα 1289-1309, παντρεύτηκε πρώτα τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο των Καπετιδών-Ανζού κόμη της Άντρια και μετά τον Ιωάννη Α΄ μαρκήσιο του Ναμύρ.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές

## Πηγές
*Bourbon, John Bell Henneman Jr., Medieval France: An Encyclopedia
*Keen, Maurice (1984). "The Rise of the Tournament". Chivalry. Yale University Press. p. 87.

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Χαλκεία

Τα **Χαλκεία** (πρώην Εργάνεια) ήταν αρχαία εορτή των Αθηναίων. Γιορτάζονταν τη τελευταία μέρα του μήνα Πυανεψιώνος αρχικά απ΄ όλο τον αθηναϊκό λαό προς τιμή της θεάς Αθηνάς της λεγόμενης "Εργάνης", και για τον λόγο αυτό η ίδια εορτή λεγόταν και "Αθήναια" ή "Πάνδημος εορτή". Αργότερα (4ος αιώνας π.Χ.) τα Χαλκεία εορτάζονταν μόνο από τους χειρώνακτες και ειδικότερα από τους χαλκέους (τους σιδηρουργούς) προς τιμή του θεού Ηφαίστου όπου και εξ αυτού επικράτησε με το όνομα Χαλκεία.

Πιθανότατα κατά αυτή την ημέρα ξεκινούσαν οι *Αρρηφόροι* να υφαίνουν το ιερό πέπλο της θεάς Αθηνάς για τα Αρρηφόρια.

Ο Μένανδρος ο Κηφισιεύς παρέλαβε όλο το υλικό από την εορτή αυτή για τη δημιουργία της ομώνυμης κωμωδίας του τα  "Χαλκεία".

Τα Χαλκεία θεωρούνται ο αρχαίος πρόδρομος της σύγχρονης εορτής της "εργατικής πρωτομαγιάς". Δεν θα πρέπει επίσης να προκαλεί εντύπωση ότι ακόμη και σήμερα κοντά στο Ναό του Ηφαίστου (στο Θησείο) υφίστανται πολλά καταστήματα κυρίως εμπορίου σιδήρου.



Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Ρωσική Αρμενία

**Ρωσική Αρμενία** (Αρμενική γλώσσα: Ռուսական Հայաստան) ονομάζεται η περίοδος εκείνη, κατά την οποία η Αρμενία βρισκόταν υπό Ρωσική κυριαρχία.

Κατά τη δεκαετία του 1880 οι ρωσικές αρχές επιχείρησαν τον εκρωσισμό διαφόρων μειονοτήτων της περιφέρειας, εμποδίζοντας την διδασκαλία των τοπικών γλωσσών. Θύματα αυτής της πολιτικής υπήρξαν και οι Αρμένιοι της Καυκασίας. Το 1885 ο τοπικός διοικητής πρίγκηπας Ντοντούκωφ-Κορσάκωφ διέταξε το κλείσιμο των ενοριακών αρμένικων σχολείων και την αντικατάστασή τους από ρώσικα . Με τη λειτουργία κρυφών σχολείων, οι Αρμένιοι οργάνωσαν κίνημα αντίστασης, το οποίο υπήρξε αφορμή για την εμφάνιση μιας ριζοσπαστικής αρμένικης διανόησης. Το 1886 τα σχολεία επαναλειτούργησαν, μετά την εκκαθάριση του προσωπικού τους και την επιβολή αυστηρής εποπτείας στους δασκάλους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Αρμενίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Firewire

Το **FireWire**, επίσης γνωστό ως i.Link (όνομα της Sony), είναι σειριακός δίαυλος για ψηφιακό ήχο/ψηφιακό βίντεο, προσφέροντας υψηλής ταχύτητας και πραγματικού χρόνου υπηρεσίες. Το FireWire έχει αντικαταστήσει το παράλληλο SCSI σε πολλές εφαρμογές, λόγω των χαμηλότερων δαπανών υλοποίησης και της απλούστερης καλωδίωσής του. Το FireWire είναι επίσης διαθέσιμο σε ασύρματες, οπτικών ινών και ομοαξονικές εκδόσεις με χρήση ισόχρονων πρωτοκόλλων. Σχεδόν όλες οι σύγχρονες ψηφιακές βιντεοκάμερες έχουν FireWire από το 1995. Σε πολλές περιπτώσεις είναι ενσωματωμένο στις μητρικές πλακέτες των προσωπικών ή φορητών υπολογιστών.

## Ιστορία και Ανάπτυξη
Το FireWire είναι η εμπορική ονομασία της Apple για τον σειριακό δίαυλο υψηλής ταχύτητας IEEE 1394.
Εφευρέθηκε από την Apple και αναπτύχθηκε από την ομάδα εργασίας IEEE 1394.
Η ανάπτυξη από την Apple ολοκληρώθηκε το 1995.
Το FireWire χρησιμοποιείται συνήθως για τη σύνδεση αποθηκευτικών συσκευών και βιντεοκαμερών DV.
Χρησιμοποιείται αντί του κοινού USB λόγω της γρηγορότερης ταχύτητάς του.

## Υποστήριξη Λειτουργικών Συστημάτων
Το ΙΕΕΕ 1394a και 1394b υποστηρίζεται από τα λειτουργικά συστήματα FreeBSD, Linux, Apple Mac OS 8.6 έως 9 και Mac OS X. Το λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows XP υποστηρίζει το 1394a και 1394b αλλά έως και το Service Pack 2 κάθε συσκευή που συνδέεται στο FireWire τρέχει μόνο με 100Mbit/δευτερόλεπτο. Ένα διορθωτικό πρόγραμμα που είναι διαθέσιμο από την Microsoft επιτρέπει στις ανάλογες συσκευές να τρέχουν με ταχύτητες 400Mbit και 800Mbit. Το λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows Vista υποστηρίζει μόνο το 1394a, ενώ υποστήριξη για το 1394b θα προστεθεί μέσω μελλοντικού Service Pack.


Αρχείο:FireWire cables.jpg|4-pin (Αριστερά) και 6-pin (Δεξιά) βύσμα FireWire.
Αρχείο:FireWire gniazdo.jpg|6-pin βύσμα FireWire πάνω σε μια μητρική πλακέτα.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δίαυλοι υπολογιστή
Ανδραίμονας

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Ανδραίμονας** ή **Ανδραίμων** αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:

* Ο Ανδραίμονας ο Αιτωλός, πατέρας του ομηρικού ήρωα Θόαντα
* Ο γιος του Οξύλου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Θρύλος

**Θρύλος** (Λατινικά: legenda) είναι μια αφήγηση από ανθρώπινες ενέργειες που συχνά έχουν παραποιηθεί από τη λαϊκή φαντασία. Η λέξη αρχικά σήμαινε τον θόρυβο πολλών φωνών, ομιλιών και στη συνέχεια το γεγονός για το οποίο μιλούν όλοι. Όπως και οι άλλοι τύποι της λαϊκής φιλολογίας (παραμύθια, ανέκδοτα, απόλογα κλπ.) έτσι και ο θρύλος αναπτύχθηκε με την προφορική παράδοση, από την οποία καμιά φορά τον απέσπασαν οι λογοτέχνες, προσδίδοντας του καλλιτεχνικές μορφές.
[thumb|right|220px|Το [Κρυφό Σχολειό κατά τον ομότιμο καθηγητή Φάνη Κακριδή είναι «θρύλος με ιστορικό πυρήνα». Νικόλαος Γύζης, 1885/86]] 
 

## Σημασία της λέξης
Στη νέα Ελληνική σημαίνει:
:1. Θόρυβος γύρω από κάτι σπουδαίο.
:2. Προφορική παράδοση από γενεά σε γενεά.
:3. Ήχος σαν από πολλές φωνές, προφορική διάδοση, αβέβαια φήμη.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Δημ. Λουκάτο: *"Παράδόσεις ή θρύλοι λέγονται οι φανταστικές διηγήσεις που πλάθει ο λαός με βάση τις δοξασίες για ορισμένους τόπους και όντα, και που τις πιστεύει για αληθινές."* Κατά τον καθηγητή κλασσικής φιλολογίας Φάνη Κακριδή ο θρύλος αντιδιαστέλλεται από τον μύθο.
Η λέξη μπορεί να αναφέρεται σε υπαρκτά σπουδαία πρόσωπα, ομάδες, πράγματα ή γεγονότα, π.χ. Πάττον, ο θρύλος της Νορμανδίας, μια ποδοσφαιρική ομάδα που θεωρείται από τους οπαδούς της θρύλος ή "*ένα αεροπλάνο θρύλος*". 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λαογραφία
Νίκος Ζαχαρίου

Ο **Νίκος Ζαχαρίου** (9 Μαρτίου 1923 - 24 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας βαθύφωνος.

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 9 Μαρτίου του 1923 και πέθανε στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 2007. Ο πρόωρος θάνατος των γονέων του ανάγκασε τον Νίκο και τα αδέλφια του, Δημήτρη και Βαρβάρα, να μεγαλώσουν με τη θεία τους. Η ιδιαίτερη σχέση της με την εκκλησία πιθανόν να ήταν και ο λόγος που ο Ζαχαρίου έγινε αρχικά μέλος της χορωδίας της Αγίας Τριάδας στον Πειραιά και στην συνέχεια της χορωδίας Πειραιώς υπό τη διεύθυνση του Μενέλαου Παλλάντιου. Έτσι, μέσω των Βυζαντινών ψαλμωδιών, ήρθε σε επαφή με τη συμφωνική μουσική και την όπερα. 

Η ενασχόλησή του με το τραγούδι ξεκίνησε στις τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου, όταν παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής από τον Μίλτο Βιθηνό. Συνέχισε με πιο συστηματικό τρόπο τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο του Μανώλη Καλομοίρη, από όπου αποφοίτησε με άριστα παμψηφεί και με τιμητική διάκριση. Το 1943 προσελήφθη στη Χορωδία της Λυρικής Σκηνής και από το 1950 συμμετείχε σποραδικά ως σολίστ σε διάφορες όπερες και οπερέτες, με αποκορύφωμα το 1953, όταν εμφανίστηκε σε συναυλίες στο αρχαίο θέατρο της Πάτρας και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. 

Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς και με τη συμβουλή του διάσημου προπολεμικά Έλληνα δραματικού τενόρου Οδυσσέα Λάππα, ο Νίκος Ζαχαρίου μετέβη στην Ιταλία για να τελειοποιήσει τις φωνητικές του ικανότητες στη Σχολή Τραγουδιού της Σκάλας του Μιλάνου. Εκεί πληροφορήθηκε, ότι η αρμόδια επιτροπή υπό τον Τοσκανίνι εισηγήθηκε την ένταξή του στο δυναμικό της Σκάλας ως σολίστ. Στις 16 Δεκεμβρίου του 1953 ο *Nicola Zaccaria*, όπως ήταν το ψευδώνυμο που υιοθέτησε έκτοτε, έκανε το ντεμπούτο του στην Σκάλα του Μιλάνου ως Σπαραφουτσίλε στον Ριγκολέττο του Βέρντι.

Οι εμφανίσεις του στη Σκάλα και στα σημαντικότερα λυρικά θέατρα όλου του κόσμου (Κρατική Όπερα Βιέννης, Όπερα Παρισίων, Βερολίνου, Κόβεντ Γκάρντεν, Κάρνεγκι Χολ κ.ά.) πύκνωναν. Αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα ως σολίστ σε διάφορες μεγάλες παραγωγές στο Ηρώδειο και στην Επίδαυρο. Είχε την τύχη να εμφανιστεί στα πιο σημαντικά μουσικά φεστιβάλ του κόσμου, όπως του Σάλτσμπουργκ, του Εδιμβούργου και αλλού. Καθιερώθηκε ως ένας από τους σπουδαιότερους βαθύφωνους του κόσμου με ένα ευρύ ρεπερτόριο που περιλάμβανε έργα συνθετών όπως Μοντεβέρντι, Μότσαρτ, Βάγκνερ, Ροσίνι, Μπελίνι, Ντονιτσέτι, Βέρντι και πολλών άλλων. Πολλά από αυτά ηχογραφήθηκαν ή βιντεοσκοπήθηκαν και κυκλοφόρησαν από τις εταιρείες ΕΜΙ, Columbia, Decca κ.ά.

Ξεχωριστή θέση στην σταδιοδρομία του αποτέλεσε το γεγονός της αδιάκοπης και στενής συνεργασίας του με την Μαρία Κάλλας σε 14 όπερες, με την πρώτη τους κοινή εμφάνιση το 1955 στη Σκάλα του Μιλάνου με την όπερα «Λουτσία ντι Λαμερμούρ» του Ντονιτσέτι υπό τη διεύθυνση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Νίκος Ζαχαρίου―Κώστας Πασχάλης: Τίποτα δεν έγινε τυχαία ― αναδημοσίευση της κοινής συνέντευξης των μεγάλων αρχιτραγουδιστών στον ποιητή Σωτήρη Κακίση, εφ. Τα Νέα, 13-12-2001. 
*http://www.gramophone.co.uk/newsMainTemplate.asp?storyID=2853&newssectionID=1
*Νεκρολογία στην εφημερίδα ''The Times'', 27 Σεπτεμβρίου 2007 

Ζαχαριου
Μάνος Χωριανόπουλος

Ο **Μάνος Χωριανόπουλος** (1925 - 30 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1925 στο Χαλκί της Νάξου. 

Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ. Ήταν Διευθυντής Ειδήσεων και Επικαίρων του τότε Ραδιοσταθμού των Ενόπλων Δυνάμεων. Ως αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ακρόπολις, κάλυψε δημοσιογραφικές αποστολές με την ευκαιρία επισκέψεων των προέδρων της Δημοκρατίας Κ. Τσάτσου και Κ. Καραμανλή σε διάφορες χώρες.

Είχε πάρει συνέντευξη από τη θρυλική Κυρά της Ρω. 

Το 1978 έγινε μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και στα χρόνια που ακολούθησαν εκλέχτηκε Ταμίας και Αντιπρόεδρος. Ήταν μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρίας Κυκλαδικών Μελετών, της Εταιρίας Φίλων του Λαού, της Εστίας Νέας Σμύρνης, της Διεθνούς Εταιρίας Κριτικών Λογοτεχνίας και της Πανελλήνιας Οργάνωσης Ενώσεων Συντακτών.

Του έχουν απονεμηθεί πολλές τιμητικές διακρίσεις και μετάλλια.

Πέθανε στις 28 Ιουλίου 2007 στα 82 του χρόνια. Κηδεύτηκε στις 30 Ιουλίου στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Δημοσιογράφος-επέκταση
Αλβίνος

Ο **Αλβίνος** ήταν αρχαίος Έλληνας πλατωνικός φιλόσοφος, που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. στη Σμύρνη και υπήρξε μαθητής του Θέωνα του Σμυρναίου και του Γαΐου του Πλατωνικού. Με τη σειρά του ο Αλβίνος υπήρξε δάσκαλος του διάσημου γιατρού Γαληνού. Ο Αλβίνος συνέγραψε μία εισαγωγή στα συγγράμματα του Πλάτωνα, τον *«Πρόλογο»*, η οποία σώζεται, καθώς και μία πραγματεία για την πλατωνική διδασκαλία, τον *«Διδασκαλικό»*.

Στον *«Πρόλογο»*, αφού πρώτα επεξηγεί τη φύση του πλατωνικού διαλόγου, συγκρίνοντας τα έργα αυτά με μικρά δράματα, ο Αλβίνος υποδιαιρεί τους πλατωνικούς διαλόγους σε 4 κατηγορίες (τάξεις): τους λογικούς, τους κριτικούς, τους φυσικούς και τους ηθικούς. Αναφέρει επίσης μία άλλη ταξινόμησή τους σε τετραλογίες, σύμφωνα με τα θέματά τους. Συμβουλεύει ότι οι διάλογοι *[[Αλκιβιάδης Α´|Αλκιβιάδης]], [[Φαίδων (διάλογος)|Φαίδων]], [[Πολιτεία του Πλάτωνα|Πολιτεία]]* και *[[Τίμαιος (διάλογος)|Τιμαίος]] πρέπει να διαβάζονται σε σειρά.

== Πηγές ==
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»'', εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 25

## Παραπομπές

Αλβινος
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Βίων ο Βορυσθενίτης

Ο **Βίων ο Βορυσθενίτης** ήταν αρχαίος Έλληνας κυνικός φιλόσοφος, που έζησε τον 4ο ή 3ο αιώνα π.Χ. και καταγόταν από τη λεγόμενη κατά την κλασική αρχαιότητα πόλη Ολβία Ποντική, περιοχή στις εκβολές του ποταμού Βορυσθένη (εξ ου "Βορυσθενίτης"), ο οποίος ταυτίζεται με τον Δνείπερο (Ουκρανία).

Ο Βίων έζησε κυρίως στην Αθήνα, όπου υπήρξε μαθητής του Κράτητος και ανάμεσα σε άλλους φιλοσόφους άκουσε και τον Θεόφραστο. Παρότι κυνικός, η φιλοσοφία του εμπεριέχει και κάποιες ηδονιστικές τάσεις. Ο Βίων διακρίθηκε πάντως περισσότερο ως σατιρικός συγγραφέας και λιγότερο ως φιλόσοφος. Διακωμώδησε γραμματικούς, μουσικούς και όλους τους σημαντικούς φιλοσόφους σε έργα πεζά και έμμετρα. Το έργο του *«Διατριβαί»* έχει δηκτικό οίστρο και το ζήλεψε και το μιμήθηκε ο κορυφαίος Ρωμαίος λυρικός ποιητής Οράτιος. Εξαιτίας της ευστροφίας του στη διακωμώδηση, έχει συγκριθεί με τον Τίμωνα τον σιλλογράφο και με τον Βολταίρο.

## Πηγές
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

 
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Κυνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Σκύθες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σκλάβοι
Βίων ο Σμυρναίος

* 

Ο **Βίων ο Σμυρναίος** ήταν αρχαίος Έλληνας βουκολικός ποιητής, που έζησε στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. και μιμείται τον κυριότερο βουκολικό ποιητή, τον Θεόκριτο, όντας νεότερός του.

Από τα ποιήματα του Βίωνος σώζονται 17 αποσπάσματα. Το εκτενέστερο ποίημά του είναι ο *«Επιτάφιος Αδώνιδος»*. Ο ποιητικός του λόγος ενέχει αρμονία, συγκινεί και φανερώνει αληθινό ποιητή. Σε μερικά αποσπάσματά του υπάρχει διαλογικός στίχος βουκόλων που συνομιλούν μεταξύ τους. Μερικά πάλι δεν έχουν καθόλου βουκολικό χαρακτήρα, αλλά μιλούν για τον έρωτα, με περισσότερη όμως λογοτεχνική αβρότητα και λιγότερο πάθος. Ο Βίων είναι ασφαλώς κατώτερος από τον Θεόκριτο, θεωρείται όμως ανώτερος από τον Μόσχο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες βουκολικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Δαβίδ ο Αρμένιος

Ο **Δαυίδ ο Αρμένιος** ή **Δαβίδ ο Ανίκητος** ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος και γραμματικός της ύστερης αρχαιότητας από την Αρμενία, που άκμασε τον 5ο αιώνα μ.Χ.. Υπήρξε μαθητής του Ολυμπιοδώρου του Νεότερου. Κατά την Αναγέννηση ήταν γνωστός μόνο ως ερμηνευτής της φιλοσοφίας των Περιπατητικών και ως σχολιαστής του Αριστοτέλη. Ωστόσο το έτος 1823 ανακαλύφθηκαν αξιόλογα φιλοσοφικά και φιλολογικά έργα του, γραμμένα τόσο στην ελληνική, όσο και στην αρμενική γλώσσα.

## Παραπομπές


Δαβιδ
Δαβιδ
Labelflash

**LabelFlash** είναι μια τεχνολογία που επιτρέπει στους χρήστες να σχεδιάζουν εικόνες πάνω στο cd καίγοντάς το.
Παρουσιάστηκε από την NEC το Δεκέμβριο του 2005. Αυτό είναι παρόμοιο με την τεχνολογία LightScribe που επινοήθηκε νωρίτερα από την Hewlett Packard. 
* Η μέγιστη ανάλυση είναι 1000 dpi στην οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν μέχρι 256 αποχρώσεις σε μια εικόνα. 
*Η διαδικασία διαρκεί 7 λεπτά με την ελάχιστη ανάλυση. 
*Οι ειδικοί δίσκοι Lableflash χρησιμοποιούν επιπλέον 0,6 χιλιοστά επιστρώματος.

Το Nero 7.0.2.8 και οι νεότερες εκδόσεις υποστηρίζουν αυτήν την τεχνολογία. Για λόγους που δεν είναι εξ ολοκλήρου σαφείς, οι βορειοαμερικανοί αγοραστές Nero 7 (ultra edition) δεν έχουν την δυνατότητα LabelFlash ακόμα κι αν είναι το ακριβές λογισμικό που πωλείται στους ευρωπαϊκούς πελάτες Nero 7 Premium.

## Συμβατότητα Λογισμικού
* Nero 7 Premium.
* Roxio Easy Media Creator 9.
* CyberLink LabelPrint 2
* Dragon Burn 4 by NTI
* Disc Cover 1.4 by BeLight Software
και το FujiFilm/Yamaha επίσης παρέχει την τεχνική LabelFlash που ονομάζετε LabelFlashtm Index Maker
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα του LabelFlash
* Labelflash™ - Εισαγωγή
*Liggy's and Dee's modified NEC firmwares
*The Dangerous Brothers RPC-1 Firmware
*Fujifilm introduces LabelFlash media to US
*Early Mac Pros Contain Pioneer DVR-111D
Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Κατηγορία:Συσκευές
Ανδραίμονας ο Αιτωλός

Ο **Ανδραίμονας** αυτός υπήρξε σύζυγος της Γόργης, κόρης του βασιλιά της Καλυδώνας, του Οινέα, τον οποίο ο Ανδραίμονας αντικατέστησε στον θρόνο με τη βοήθεια του Διομήδη. Ο Ανδραίμονας, με τη βοήθεια των Αργείων, συνέτριψε τους Κουρήτες και ένωσε τα δύο βασίλεια σε ένα. Επίσης, υπήρξε οικιστής της Άμφισσας, στην οποία αναφέρεται ότι είχε στηθεί ανδριάντας του, ενώ ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην πόλη υπήρχε τάφος, όπου είχε ταφεί μαζί του και η γυναίκα του Γόργη. Γιος τους ήταν ο ήρωας του Τρωικού Πολέμου Θόας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Καλυδώνας
Αμεινίας

Ο **Αμεινίας** ήταν αρχαίος Έλληνας πυθαγόρειος φιλόσοφος, που άκμασε στα τέλη του 6ου και στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. και υπήρξε δάσκαλος του Παρμενίδη. Η δύναμη της προσωπικότητας του Αμεινία διαφαίνεται από το γεγονός ότι κατάφερε να απομακρύνει τον Παρμενίδη από την πολιτική, παρότι η αριστοκρατική του καταγωγή και ο πλούτος του τον προόριζαν για αυτή, και να τον φέρει στην ήρεμη και μετρημένη φιλοσοφική σκέψη.

## Παραπομπές


Αμεινιας
Πτολεμαίος Ευπάτωρ

Ο **Πτολεμαίος Ευπάτωρ** ( π.166 – 152 π.Χ. ) ήταν πρίγκιπας της αρχαίας Αιγύπτου, γιος του Πτολεμαίου Στ' του Φιλομήτορος και μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Μητέρα του ήταν η αδερφή του πατέρα του Κλεοπάτρα Β' της Αιγύπτου και προπάππους του ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, βασιλιάς των Σελευκιδών. Το όνομα *Ευπάτωρ* σημαίνει «αυτός που κατάγεται από ευγενή πατέρα».

## Βιογραφία

Για μία σύντομη περίοδο το 152 π.Χ. υπήρξε συμβασιλέας του πατέρα του και μελλοντικός διάδοχος και είχε, επιπροσθέτως, ανακηρυχθεί ανώτατος διοικητής της Κύπρου. Την ίδια χρονιά ενσωματώθηκε στην οικογενειακή λατρεία ως *Θεός Ευπάτωρ*. Πέθανε όμως στο νησί λίγο καιρό μετά, ίσως και την ίδια χρονιά, από μεταδοτική ασθένεια σε ηλικία περίπου 13/14 ετών. Πληροφορίες γι’ αυτόν αντλούμε από επιγραφές σε μνημεία, αν και όταν ανακαλύφθηκε η ύπαρξή του από τους σύγχρονους ερευνητές, υπήρχαν αντιγνωμίες σχετικά με την τοποθέτησή του στο οικογενειακό δέντρο και κατά πόσο ήταν ο Πτολεμαίος που εστάλη στην Κύπρο. Σύμφωνα με κάποιες επιγραφές ο θάνατός του συνέπεσε με μια έκλειψη σελήνης. Σε έναν Πάπυρο που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο φαίνεται ότι ήταν αρχικά αρχιερέας της λατρείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου (158/157 π.Χ.) και κατόπιν συμβασιλεύς με τον πατέρα του (152 π.Χ.). Το όνομα του προστέθηκε στον κατάλογο των θεοποιημένων Πτολεμαίων μπροστά από αυτό του πατέρα του που πέθανε μετά από τον ίδιο. Την εποχή που ανακάλυψαν το όνομα του στον κατάλογο των θεοποιημένων Πτολεμαίων οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πτολεμαίου ΣΤ΄ και είχε βασιλεύσει κάποια χρονιά πριν τον θάνατο του πατέρα του. Τα τελευταία χρόνια (2017) ανακοινώθηκε ότι βρέθηκε στην Κύπρο ένας τάφος που ανήκει στον ίδιο.

## Παραπομπές



## Πηγές
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett .
*Ager, Sheila L. (2006). "The Power of Excess: Royal Incest and the Ptolemaic Dynasty". Anthropologica. 48 (2). Canadian Anthropology Society: 165–186. 
*Dodson, Aidan; Hilton, Dyan (2004). The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson.

## Δείτε Επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική Περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Δημήτριος ο Σκήψιος

Ο **Δημήτριος ο Σκήψιος** ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός και γραμματικός, που έζησε τον 2ο αιώνα π.Χ.. Η επωνυμία «Σκήψιος» προέρχεται από τον τόπο καταγωγής του, την πόλη Σκήψη της Μυσίας. Υπήρξε γόνος καλής οικογένειας και ικανός φιλόλογος (Διογένης Λαέρτιος, V 84).

Ο Δημήτριος άφησε πίσω του ένα μεγάλο ιστορικό έργο αποτελούμενο από τριάντα βιβλία, που επιγραφόταν *«Τρωικός διάκοσμος»* (Στράβων ΧΙΙΙ σ.603 κ.ε., Αθήναιος ΙΙΙ σ.80,91) και συνιστά πλουσιότατη πηγή πληροφοριών για τις αρχαιότητες της Τρωάδας και της ομηρικής γεωγραφίας, αφορμώμενο από το τμήμα της ραψωδίας Β της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]* όπου απαριθμούνται οι δυνάμεις των Τρώων.

Δημήτριος Σκήψιος
Δημήτριος Σκήψιος
Δημήτριος Σκήψιος