open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μοναχοί Ροδόπης

Οι **Μοναχοί** είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γενικά στοιχεία
Οι Μοναχοί βρίσκονται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 340 μέτρων. Απέχουν 14 χιλιόμετρα δυτικά από τον Ίασμο (έδρα δήμου), 37 χιλιόμετρα δυτικά από την Κομοτηνή και 23 χιλιόμετρα ανατολικά από την Ξάνθη. Το χωριό είναι κτισμένο βορειοανατολικά από στους Αμαξάδες ενώ στα νότιά του περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης και η Εγνατία Οδός. Η παλιά ονομασία, επί τουρκοκρατίας, είναι *Χοτζαλάρ* και μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα ως Μοναχοί το 1924 ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ιάσμου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Αμαξάδες και τους Άνω Αμαξάδες αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμαξάδων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αμαξάδων του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 15 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή Αμαξάδες - Μοναχοί από τον ιστότοπο http://www.hellaspath.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Μεσσούνη Ροδόπης

Η **Μεσσούνη** ή **Μεσούνη** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Η Μεσσούνη βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε υψόμετρο 40 μέτρων και σε απόσταση 11 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Το χωριό χαρακτηρίζεται ως προσφυγικό αφού μετά την την συνθήκη του Νεϊγύ (1919) και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν τελικά πρόσφυγες από το Σαναπλί της Ανατολικής Ρωμυλίας. Οι Βούλγαροι κάτοικοί του μετακινήθηκαν ενώ το 1955 έφυγαν και  οι Μουσουλμάνοι κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Στις αρχές κάθε φθινοπώρου ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού αναβιώνει το παραδοσιακό έθιμο της "Σιντιάνκας", κατά το οποίο ανάβεται πυρά, ενώ οι παρευρισκόμενοι χορεύουν και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια. Η λέξη *σιντιάνκα* σημαίνει "συνάντηση", ενώ το δρώμενο προέρχεται από την Ανατολική Ρωμυλία.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμβροσίας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αίγειρο και το Αγροτικό Ορφανοτροφείο αποτελούν  την τοπική κοινότητα Αιγείρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 238 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστορία προσφύγων Αιγείρου και Μεσσούνης από τον ιστότοπο https://www.xronos.gr/
* Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Μεσσούνης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Αραμπαχμέτ Τζαμί

Το **Αραμπαχμέτ Τζαμί** (), επίσης γνωστό ως **Αράπ Αχμέτ Τζαμί**, βρίσκεται στη δυτική συνοικία Αραμπαχμέτ της Βόρειας Λευκωσίας, Βόρεια Κύπρος. Χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα. Το τζαμί πήρε το όνομά του από το διοικητή του οθωμανικού στρατού του 1571. Το τζαμί περιέχει τους τάφους μερικών σημαντικών προσώπων του παρελθόντος στον κήπο του.

Είναι παράδειγμα της κλασικής οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Λόγω της εκτεταμένης ανακαίνισης που απαιτείται, ανακαινίστηκε το 1845. Είναι ορθογώνιο σε σχήμα και το μοναδικό τζαμί στην Κύπρο που παρουσιάζει τυπικό τουρκικό τρούλο. Ένας μεγάλος κεντρικός θόλος καλύπτει το κυρίως σώμα του τζαμιού και τρεις μικρότεροι καλύπτουν την είσοδό του. Τέσσερεις ακόμη καλύπτουν τις γωνίες του.

Αυτό το τζαμί αποτελείται από ένα μεγάλο ημισφαιρικό θόλο (περίπου 6 μέτρα διάμετρος) που φέρεται στο συνηθισμένο βυζαντινό σταυροειδές σχέδιο με κρεμαστά (φωτιστικά κτλπ). Μπροστά από το τζαμί υπάρχει μια βεράντα καλυμμένη με τρεις μικρότερους τρούλους. Καμία χυτή ή σκαλιστή λεπτομέρεια δεν απαλλάσσει την απλότητα του συγκεκριμένου τουρκικού μνημείου. Η τρέχουσα δομή χρονολογείται από το 1845.

Στον χώρο του Τζαμιού της Αραμπαχμέτ βρισκόταν μια εκκλησία της οποίας μερικά θραύσματα σώζονται ακόμη διάσπαρτα γύρω από το περίβλημα του τζαμιού, και σε γειτονικά σπίτια. Ένα υπέρθυρο από μια πόρτα στην οποία είναι σκαλισμένη μια ασπίδα με το σχέδιο δύο λιονταριών, μπορεί να βρεθεί κολλημένο στο έδαφος. Αλλά η μοναδική επιβίωση από την αρχαία εκκλησία αποτελείται από μια μικρή συλλογή ταφόπλακων του 14ου αιώνα. Ένας αριθμός αποσπασματικών επιγραφών μεταξύ των οποίων οι πιο ενδιαφέροντες περιέχουν τα ονόματα του Γκασπάρ Μαυροκένι της γνωστής ενετικής οικογένειας αυτού του ονόματος, 1402, και του Χιου ντε Μιμάρς, 1324. Πολλά από αυτά τα θραύσματα είναι στον συνηθισμένο τύπο μεσαιωνικού ελληνικού προτύπου. Υπάρχουν επίσης δύο ταφόπλακες του ίδιου σχεδίου, στο αναγεννησιακό στιλ της Ιταλίας του 16ου αιώνα που φαίνεται να μην έχουν ολοκληρωθεί ποτέ με επιγραφές ή οικόσημα για τα οποία έχουν παρασχεθεί ασπίδες. Αυτές οι δύο πλάκες είναι οι μόνες στη συλλογή με ανάγλυφο στυλ.

## Φωτογραφίες

File:Arabahmet Mosque, Nicosia, Cyprus 02.jpg
File:Chypre Nicosie Mosquee Arab Ahmet Mihrab Minbar - panoramio.jpg
File:Nikozja polnoc3.jpg
File:Nikozja polnoc5.jpg


## Παραπομπές



Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Κύπρο
Κατηγορία:Τζαμιά στη Λευκωσία
Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου

Η **Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου** (, συντομογραφία: ) είναι το παλαιότερο μουσικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο ιδρύθηκε το 1822 από τον Τζον Φέιν και το Νίκολας Τσαρλς Μπόσκα, και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο λαμπρά μουσικά ιδρύματα παγκοσμίως. Έλαβε τη βασιλική επικύρωση το 1830 από τον Γεώργιο Δ', έχοντας την υποστήριξη του Άρθουρ Γουέλσλι. Μερικοί από τους πιο αξιόλογους αποφοίτους είναι ο Σάιμον Ρατλ, ο Χάρισον Μπιρτουίστλ, o Έλτον Τζον, η Άνι Λένοξ κ.α.

Η ακαδημία παρέχει προπτυχιακή και μεταπτυχιακή εκπαίδευση στα ακαδημαϊκά πεδία της ειδίκευσης ενός οργάνου, της σύνθεσης, της τζαζ και της όπερας και λαμβάνει φοιτητές από όλο τον κόσμο, έχοντας, έτσι, στην κατοχή της μία πλούσια, εθνοτικά, μαθητική κοινότητα που απαρτίζεται από περίπου 50 εθνικότητες.

Από την ίδρυσής της, η ακαδημία διατηρεί μία από τις σημαντικότερες συλλογές μουσικών οργάνων και αντικειμένων στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων έγχορδων οργάνων κατασκευασμένων από τον Αντόνιο Στραντιβάρι, τον Τζουζέπε Γκουαρνέρι, τον Αντρέα και τον Νικόλα Αμάτι, χειρογράφων του Χένρι Πέρσελ, του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ και του Ραλφ Βον Ουίλιαμς και μία συλλογή αντικειμένων που χρησιμοποιούνταν σε συναυλίες από κορυφαίους καλλιτέχνες. Σύμφωνα με την αγγλική νομοθεσία, η ακαδημία υπήχθη πλήρως στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου το 1999.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πανεπιστήμιο του Λονδίνου
Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Λονδίνο
Κατηγορία:Ωδεία
Ευγενία Ομπράτσοβα

Η ***Ευγενία Βικτόροβνα Ομπράτσοβα*** (Ρωσικά: Евге́ния Ви́кторовна Образцо́ва, γεννημένη στις 18 Ιανουαρίου 1984) είναι μια Ρωσίδα μπαλαρίνα. Είναι μια πρίμα μπαλαρίνα με το Μπαλέτο Μπολσόι στη Μόσχα και με το Μπαλέτο Μαριίνσκι.

## Πρώτα χρόνια
Η Ευγενία Ομπράτσοβα γεννήθηκε σε μια οικογένεια χορευτών, καθώς η μητέρα της σπούδασε υπό την Ναταλία Ντουντίνσκαγια και ήταν μέλος του μπαλέτου στο Θέατρο Μουσσόργκσκι. Η Ομπράτσοβα ανακάλυψε το ταλέντο της στο χορό από νωρίς και πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις για την Ακαδημία Μπαλέτου Βαγκάνοβα, η οποία εκπαιδεύει τους νέους χορευτές, προετοιμαζοντάς τους για να τους εντάξη στο Μπαλέτο Μαριίνσκι.
## Μπαλέτο Μαριίνσκι
Η Ομπράτσοβα αποφοίτησε από την Ακαδημία Βαγκάνοβα το 2002, έχοντας δασκάλα τη Μαρίνα Βασίλεβα, πριν ενταχθεί στο Μπαλέτο Μαριίνσκι και προχωρήσει γρήγορα στην καριέρα της, προστατευμένη και καθοδηγούμενη από ένα προηγούμενο αστέρι μπαλέτου, την διάσημη Νινέλ Κουργκάπκινα.   

Το 2003, έγινε η νεότερη χορεύτρια στην ιστορία του Μαριίνσκι για να ερμηνεύσει το ρόλο της Ιουλιέτας και έγινε ένας από τους αγαπημένους της ρόλους. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005/2006, συνέχισε να έχει ανοδική πορεία, και της δόθηκε η ευκαιρία να χορέψει σε τρία μπαλέτα που δημιουργήθηκαν ειδικά για αυτήν.

Τον Νοέμβριο, η Κάρλα Φράτσι (διευθύντρια του μπαλέτου της Όπερας της Ρώμης) την κάλεσε να εμφανιστεί στη Σταχτοπούτα του Προκοφιέφ.  Τον Μάρτιο, ο κορυφαίος Γάλλος χορογράφος Πιέρ Λακότ την επέλεξε για την αναγέννηση του μπαλέτου Οντίν. Για αυτόν τον ρόλο της η Ομπράτσοβα έλαβε το Ρωσικό βραβείο θεάτρου Χρυσή Μάσκα. Δύο μήνες αργότερα, επέστρεψε στη Ρώμη για να χορέψει στον Φάουστ από τον Λουτσιάνο Κανίτο.

Εμπνευσμένη από καλλιτέχνες όπως η Νταΐανα Βίσνεβα, Ουλίανα Λοπατκίνα και Ωρελί Ντουπόντ, η Ομπράτσοβα έχει επαινεθεί για τη δημιουργία πραγματικών ερμηνείων, ευαίσθησίας και ευφυίας για τους βασικούς ρόλους. Αναγνωρίστηκε ιδιαίτερα για το έργο της στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα.

## Πρίμα Μπαλαρίνα με το Μπαλέτο Μπολσόι
Η Ομπράτσοβα προήχθη σε βασική χορεύτρια με το Μπαλέτο Μπολσόι τον Φεβρουάριο του 2012.  

Το 2017 η Ομπράτσοβα ήταν η πρώτη που έπαιξε το ρόλο της Ιουλιέτας στη νέα παραγωγή του Ρωμαίου και Ιουλιέτας με σκηνοθεσία τον Αλεξέι Ρατμάνσκι. Το 2019, ο Κρίστοφερ Γουέλντον έκανε πρεμιέρα στο The Winter's Tale στο θέατρο Μπολσόι με πρωταγωνιστρία την Ομπράτσοβα ως βασίλισσα Ερμιόνη. Για αυτόν τον ρόλο ήταν υποψήφια για το βραβείο Χρυσή Μάσκα. Τον Μάρτιο του 2020 έκανε το ντεμπούτο της ως Φρυγία στο μπαλέτο Σπάρτακος.

Το 2016 της απονεμήθηκε ο τίτλος Merited Artist της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, όπως το Χρυσό Μετάλλιο στο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαλέτου της Μόσχας το 2005.

Η Ομπράτσοβα εκτελεί επί του παρόντος τους βασικούς ρόλους στο θέατρο Μπολσόι, συμμετέχοντας στις κύριες ρωσικές και διεθνείς παραστάσεις και προσκαλείται ως φιλοξενούμενη σταρ στα γνωστά θέατρα σε όλο τον κόσμο.

## Προσωπική ζωή
Η Ευγενία Ομπράτσοβα  παντρεύτηκε τον γλύπτη Αντρέι Κορομπτσόφ στις 27 Απριλίου 2014  και μαζί απέκτησαν δίδυμες κόρες, την Σόφια και την Αναστασία, γεννημένες στις 25 Ιουλίου 2016.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες
Κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων

[300px|μικρογραφία|Ο [Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στην Ουάσινγκτον  κατά τη διάρκεια της ιστορικής ομιλίας «I have a dream»]]
Το **κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων** (Αγγλική γλώσσα: *Civil rights movement*) στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μια εκστρατεία δεκαετιών από Αφροαμερικανούς και τους υποστηρικτές  για τον τερματισμό των θεσμοθετημένων φυλετικών διακρίσεων και του φυλετικού διαχωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και την κατάργηση της δουλείας τη δεκαετία του 1860, οι 13, 14, 15 Αναθεωρήσεις στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών παραχώρησαν συνταγματικά δικαιώματα σε όλους τους Αφροαμερικανούς, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν υποδουλωθεί πρόσφατα. Για μικρό χρονικό διάστημα, οι άνδρες Αφροαμερικανοί ψήφιζαν και κατείχαν πολιτικό αξίωμα, αλλά στερούνταν ολοένα και περισσότερο από πολιτικά δικαιώματα, συχνά σύμφωνα με τους λεγόμενους νόμους του Jim Crow, κυρίως στις Νότιες Πολιτείες. Τον 20ο Αιώνα, κατεβλήθησαν διάφορες προσπάθειες από Αφρικανούς Αμερικανούς για την εξασφάλιση των νομικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων. Το 1954, το νομοσχέδιο "Separate but equal" ετέθη σε εφαρμογή, το οποίο βοήθησε στην επιβολή των ρατσιστικών νόμων του Jim Crow. Τελικά ακυρώθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών.  Μεταξύ 1955 και 1968, οι μη βίαιες μαζικές διαμαρτυρίες και η πολιτική ανυπακοή δημιούργησαν ένα πλαίσιο για διαλόγους μεταξύ ακτιβιστών και κυβερνητικών αρχών. Οι μορφές διαμαρτυρίας περιελάμβαναν μποϊκοτάζ, όπως το επιτυχημένο Μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερυ (1955) στην Αλαμπάμα, καθιστικές διαμαρτυρίες, μαζικές πορείες και ένα ευρύ φάσμα άλλων μη βίαιων δραστηριοτήτων και αντίστασης.
250px|μικρογραφία|αριστερά|Η Ρόζα Παρκς δίνει δακτυλικά αποτυπώματα, αφού συνελήφθη επειδή δεν παραχώρησε τη θέση της σε λευκό επιβάτη
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ το 1954 υπό την ηγεσία του Earl Warren ανεκάλεσε πολλούς από τους νόμους που επέτρεπαν διακρίσεις και τις ενέκρινε ως αντισυνταγματικές. Επίσης, αποφάσισε την ανάκληση από μία σειρά διατάξεων και απαγορεύσεων, όπως η κατάργηση των διαχωρισμών στα δημόσια σχολεία και καταλύματα, ανεκλήθησαν όλες οι διατάξεις που απαγόρευαν τον διαφυλετικό γάμο. Τη δεκαετία του 1960, οι μετριοπαθείς στο κίνημα συνεργάστηκαν με το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών για να επιτύχουν τον σκοπό τους. Ο Νόμος περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964, ο οποίος έγινε δεκτός από το Ανώτατο Δικαστήριο στο Heart of Atlanta Motel, Inc. κατά Ηνωμένων Πολιτειών (1964), απαγορεύει ρητώς κάθε διάκριση λόγω φυλής, χρώματος, θρησκείας, φύλου. Τον επόμενο χρόνο, δόθηκαν πολιτικά δικαιώματα στους Αφροαμερικανούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία των αφροαμερικανικών πολιτικών δικαιωμάτων
Ανδανία Μεσσηνίας

Η **Ανδανία** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Ανδανίας**, της Δημοτικής Ενότητας Οιχαλίας και υπάγεται στο Δήμο Οιχαλίας. Η τοπική κοινότητα Ανδανίας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 2,680 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Η **Ανδανία Μεσσηνίας**, βρίσκεται σε υψόμετρο 89 μέτρων και έχει πληθυσμό 114 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1919, ονομαζόταν **Σανδάνι**.

Υπήρξε πόλη στην Αρχαιότητα, στην Άνω Μεσσηνία, η **Αρχαία Ανδανία**, η οποία θεωρείται βέβαιο, ότι ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Μεσσηνίας.

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 
## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Γεωπληροφορική

[μικρογραφία|Χάρτης [OpenStreetMap του Λονδίνου χρησιμοποιώντας Leaflet     (JavaScript βιβλιοθήκη χαρτών)]]
**Γεωπληροφορική** ονομάζεται η επιστήμη η οποία χρησιμοποιεί εργαλεία και έννοιες της πληροφορικής για να διαχειριστεί, αναλύσει και τελικά οπτικοποιήσει μέσω χαρτών ή γραφημάτων, χωρικές πληροφορίες (συντεταγμένες, μήκος, έκταση κ.α) μορφής σημείου, γραμμής ή πολυγώνου οι οποίες είναι αποθηκευμένες σε χωρικές βάσεις δεδομένων.

## Γενικά
Σύμφωνα με την Διεθνή Χαρτογραφική Ένωση, η επιστήμη της Γεωπληροφορικής αναφέρεται στο επιστημονικό περιεχόμενο της επεξεργασίας και διαχείρισης χωρικής πληροφορίας, συμπεριλαμβανομένων σχετικών τεχνολογιών τόσο εμπορικών, κοινωνικών όσο και περιβαλλοντικών σκοπών. Η επεξεργασία και διαχείρισης πληροφορίας εμπεριέχουν ανάλυση δεδομένων, μετασχηματισμούς, διαχείριση δεδομένων και οπτικοποίηση της πληροφορίας.

Στις τεχνολογίες της Γεωπληροφορικής περιλαμβάνονται ειδικές εφαρμογές όπως η ανάλυση γεωγραφικών δεδομένων, οι χωρικές βάσεις δεδομένων, οι εξελιγμένες τεχνικές αξιοποίησης συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών και τηλεπισκόπησης, η προσομοίωση – μοντελοποίηση γεωγραφικών δεδομένων καθώς και τεχνικές χωρικής ανάλυσης.

## Παραπομπές
PhiloSOPHIA

Το περιοδικό ***philoSOPHIA: A Journal of Transcontinental Feminism*** ***(Φιλοσοφία: Περιοδικό του διηπειρωτικούl φεμινισμού)*** είναι ένα διεθνές, διεπιστημονικό, αναθεωρούμενο και ανά διετία εκδιδόμενο ακαδημαϊκό περιοδικό που καλύπτει θέματα φεμινιστικής θεωρίας και διηπειρωτικής φιλοσοφίας. Δημοσιεύεται από τον εκδοτικό οίκο του κρατικού πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Αρχισυντάκτριες είναι οι Alyson Cole και Kyoo Lee.

## Ιστορία
Το περιοδικό είναι το δημιούργημα της Εταιρείας για τον Ηπειρωτικό Φεμινισμό philoSOPHIA, η οποία ιδρύθηκε στο Τενεσί το 2008 - αρχικά ως Γαλλικός Φεμινισμός Κύκλος - από την Kelly Oliver (Πανεπιστήμιο Vanderbilt) και τη Stacy Keltner (Κρατικό Πανεπιστήμιο Kennesaw). Το περιοδικό πρωτοεκδόθηκε το 2011, μετά το τρίτο ετήσιο συνέδριο της εταιρείας. Ιδρυτές συν-συντάκτριες ήταν οι Elaine Miller και Emily Zakin (Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι).

Σύμφωνα με τις ιδρτριες της, η εταιρεία και το περιοδικό πήραν το όνομά τους από τη Σοφία, τη γυναικεία πτυχή του Θεού που έχασε τη χάρη λόγω της αγάπης της για τη γνώση. Το όνομα χρησιμεύει για να δείξει ότι οι γυναίκες που αγαπούν τη φιλοσοφία δεν είναι συμπαθούν απαραίτητα την πατριαρχία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* PhiloSOPHIA: Εταιρεία για τον Ηπειρωτικό Φεμινισμό

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φεμινιστική φιλοσοφία
Ηθική της φροντίδας

Η **ηθική της φροντίδας** είναι μια κανονιστική ηθική θεωρία που υποστηρίζει ότι η ηθική δράση επικεντρώνεται στις διαπροσωπικές σχέσεις και τη φροντίδα ή την καλοσύνη ως αρετή. Αποτελείται από ένα σύμπλεγμα κανονιστικών ηθικών αρχών που αναπτύχθηκαν από φεμινίστριες στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Ενώ οι συνεπειοκρατικές και δεοντολογικές ηθικές θεωρίες δίνουν έμφαση στα γενικευμένα πρότυπα και την αμεροληψία, η δεοντολογία της φροντίδας υπογραμμίζει τη σημασία των σχέσεων μεταξύ των ατόμων. Η ηθική αυτή θεωρία διακρίνεται από άλλες μεταξύ άλλων λόγω της διαφοράς των ερωτημάτων που θέτει: "τι είναι δίκαιο;" έναντι "ποια είναι η ορθότερη ανταπόκριση;" .  Η Κάρολ Γκίλιγκαν, η οποία θεωρείται η πρώτη θεωρητικός της ηθικής της φροντίδας, επέκρινε την εφαρμογή των γενικευμένων προτύπων ως "ηθικά προβληματική, καθώς γεννά ηθική τύφλωση ή αδιαφορία".

Μερικές βασικές παραδοχές της θεωρίας είναι οι ακόλουθες:

# Τα άτομα θεωρείται ότι έχουν διαφορετικούς βαθμούς εξάρτησης και αλληλεξάρτησης το ένα από το άλλο.
# Άλλα άτομα που επηρεάζονται από τις συνέπειες των επιλογών κάποιου αξίζουν να ληφθούν υπόψη ανάλογα με την ευπάθειά τους.
# Οι λεπτομέρειες της κατάστασης καθορίζουν τον τρόπο προστασίας και προώθησης των συμφερόντων των εμπλεκομένων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έννοιες στην Ηθική
Κατηγορία:Φεμινιστική φιλοσοφία
Κατηγορία:Κανονιστική ηθική
Φεμινιστική πορνογραφία

Η **φεμινιστική πορνογραφία** είναι ένα είδος πορνό ταινιών που αναπτύχθηκε από ή για εκείνους που είναι αφιερωμένοι στην ισότητα των φύλων. Δημιουργήθηκε με σκοπό να ενθαρρύνει τις γυναίκες να πραγματώσουν την χειραφέτησή τους μέσω της σεξουαλικότητας, της ισότητας και της ευχαρίστησης.

## Ιστορικό
Η πορνογραφία υπήρξε σημαντικό θέμα για τις φεμινίστριες από τότε που ξεκίνησε το γυναικείο κίνημα. Η συζήτηση έγινε ιδιαίτερα έντονη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, περίπου την ίδια εποχή που γεννήθηκε και το φεμινιστικό πορνό. Το φεμινστικό πορνό έγινε πιο γνωστό στη δεκαετία του 2000 λόγω των Φεμινιστικών Βραβείων Πορνογραφίας, που οργανώθηκαν από το ίδρυμα Good For Her στο Τορόντο το 2006. Αυτά τα βραβεία συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση ενός ευρύτερου κοινού, μέσω της προβολής στα μέσα ενημέρωσης και της αρωγής στη δημιουργία μιας κοινότητας δημιουργών ταινιών, ερμηνευτριών και θαυμαστριών. 

Πολλές φεμινίστριες τρίτου κύματος θεωρούν σημαντική την ερωτική ελευθερία, ικανοποίηση και ισότητα και πιστεύουν πως η είσοδος στον χώρο της ψυχαγωγίας ενηλίκων εξυπηρετεί τις αρχές αυτές, όταν γίνονται σεβαστές. Ωστόσο, πολλές φεμινίστριες δεύτερου κύματος πιστεύουν ότι η καταπίεση και/ή η σεξουαλική αντικειμενοποίηση των γυναικών είναι εγγενής σε κάθε πορνογραφία που τις αφορά. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο κυμάτων προκαλεί πολλούς έντονες συζητήσεις μεταξύ αυτών των διαφορετικών φεμινιστικών απόψεων και στον χώρο της πορνογραφίας . 

Η Tristan Taormino, σεξουαλική παιδαγωγός, δημιουργός φεμινιστικού πορνό και συν-συντάκτρια του περιοδικού *The Feminist Porn Book*, ορίζει τη φεμινιστική πορνογραφία ως αφιερωμένη στην ισότητα των φύλων και στην κοινωνική δικαιοσύνη. Η φεμινιστική πορνογραφία είναι πορνό που παράγεται με δίκαιο τρόπο, όπου οι ερμηνευτές πληρώνονται με λογικό μισθό και αντιμετωπίζονται με φροντίδα και εκτίμηση, η συγκατάθεσή τους, η ασφάλεια και η ευημερία τους είναι ζωτικής σημασίας, και αυτό που φέρνουν στην παραγωγή εκτιμάται. Το φεμινιστικό πορνό επιδιώκει να αμφισβητήσει και να αναδομήσει τις ιδέες σχετικά με την επιθυμία, την ομορφιά, την ικανοποίηση και τη δύναμη μέσω μη συμβατικών αναπαραστάσεων, αισθητικής και στυλ δημιουργίας ταινιών. Ο γενικός στόχος του φεμινιστικού πορνό είναι να ενδυναμώσει τους ερμηνευτές που το παράγουν και τους ανθρώπους που το βλέπουν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φεμινισμός
Χαρούκα Τατσίμοτο

Η Haruka Tachimoto (田知本 遥, γεν. 3 Αυγ. 1990) είναι ιαπωνίδα τζουντόκα  που αγωνίζεται στην κατηγορία των κάτω των 70 κιλών. Ήταν ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς του 2016 στο Rio de Janeiro και ήταν δεύτερη στους ασιατικούς αγώνες το 2011.

## Βραβεία

### Διεθνείς διαγωνισμοί

Σε ομαδικούς διαγωνισμούς

### Τουρνουά Grand Slam και Grand Prix

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τζούντο
Κατηγορία:Ιαπωνία
Ιδάλις Ορτίς

Η **Idalys Ortiz Bocourt**  Pinar del Río, 27 Σεπτεμβρίου 1989 ) είναι αθλητής της Κούβας που αγωνίζεται στο τζούντο.

Συμμετείχε σε τρεις θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες μεταξύ 2008 και 2016, κερδίζοντας τρία μετάλλια: χάλκινο στο Πεκίνο το 2008, χρυσό στο Λονδίνο το 2012 και ασημένιο στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016. Στους Παναμερικανικούς Αγώνες κέρδισε τρία μετάλλια μεταξύ 2011 και 2019.

Κέρδισε οκτώ μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τζούντο μεταξύ 2009 και 2019 και δεκατέσσερα μετάλλια στο Παναμερικανικό Πρωτάθλημα Τζούντο μεταξύ 2007 και 2019.

## Διεθνείς διακρίσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του τζούντο
Κατηγορία:Κουβανοί αθλητές
Στυλάρι Ροδόπης

Το **Στυλάρι** ή **Στυλάριο** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Το Στυλάρι βρίσκεται στα βόρεια της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 130 μέτρων και απέχει 10 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από το κέντρο της πόλης. Βορειοδυτικά και δίπλα είναι οι Σιδηράδες, βορειοανατολικά η τεχνητή λίμνη Γρατινής, ανατολικά η Γρατινή ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Κομοτηνής - Βουλγαρικά σύνορα. Στην βυζαντινή περίοδο και στα 1344, αναφέρεται ότι όταν ο Ματθαίος Καντακουζηνός πήρε στην κυριαρχία του για λογαριασμό του πατέρα του τα Κουμουτζηνά, του παραδόθηκε επίσης και το κοντινό "φρούριον" Στυλάριον (όπως και τα Παραδημώ, Ασώματος και Κρανοβούνιον). Παρόλες τις αναφορές όμως δεν σώζονται ή έχουν βρεθεί λείψανα οχύρωσης.

## Διοικητικά
Η παλιά του ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι *Μπαρακλί* ενώ μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Στυλάριον στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κομοτηνής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 272 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Λίμνη Γρατινής

Η **λίμνη Γρατινής** είναι τεχνητή λίμνη της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, στα βόρεια της πεδιάδας της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες του όρους Πατέρμων - Άδας. Το φράγμα της τεχνητής λίμνης βρίσκεται περίπου 14 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 2 χλμ.  Β.-ΒΔ. από την Γρατινή. Το μέγιστο μήκος της λίμνης είναι 3 χιλιόμετρα, το μέγιστο πλάτος 450 μέτρα και το μέγιστο βάθος 48 μέτρα ενώ ο ταμιευτήρας του είναι χωρητικότητας 18 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού. Κατασκευάστηκε από τη ΔΕΗ με σκοπό τη ψύξη του Α.Η.Σ Κομοτηνής και την άρδευση των γύρω αγροτικών περιοχών.   

## Παραπομπές


Γρατινή
Κατηγορία:Γεωγραφία της Θράκης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ροδόπης
Γ.Σ. Πατησίων

Ο **Γυμναστικός Σύλλογος Πατησίων** είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την ομώνυμη συνοικία στην Αθήνα. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1951 και δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και υποδομών που μετέχουν στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Αθηνών και τμήμα καλαθοσφαίρισης και υποδομών που μετέχουν στις διοργανώσεις της Ε.Σ.Κ. Αττικής.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε με την ονομασία «Π.Α.Ο. Κολιάτσου» το 1951 στην πλατεία Κολιάτσου στα Πατήσια ως αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο. Αγωνίστηκε αρχικά ως ανεξάρτητο σωματείο και το 1956 μετονομάστηκε σε «Π.Α.Ο. Πατησίων» και εντάχθηκε στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών, αγωνιζόμενος στη Δ΄ Κατηγορία. Το 1967 συγχωνεύτηκε με την Αστραπή Ριζούπολης και τον Α.Π.Ο. Κουκλακίου λαμβάνοντας τη σημερινή του ονομασία «Γ.Σ. Πατησίων». 

Τη σεζόν 1970-71 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΑ και παρέμεινε για μια τριετία έως και τη σεζόν 1972-73. Το 1991 ήρθε η μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου, όποτε και με προπονητή τον Σπύρο Παπακανέλο αναδείχθηκε υπερπρωταθλητής Ε.Π.Σ. Αθηνών της σεζόν 1990-91 και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής αγωνίστηκε επί δυο χρονιές και πιο συγκεκριμένα τις σεζόν 1991-92 και 1992-93. Τελευταία αξιοσημείωτη επιτυχία του Γ.Σ. Πατησίων ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας με προπονητή τον Μιχάλη Χωριανόπουλο και η άνοδος στην πρώτη τη τάξει κατηγορία της ΕΠΣΑ. Σήμερα, ο Γ.Σ. Πατησίων αγωνίζεται στη Γ΄ Κατηγορία της ΕΠΣΑ και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό στάδιο Γαλατσίου στο Άλσος Βεΐκου.

Από τις τάξεις του αναδείχθηκαν παίκτες όπως μεταξύ άλλων οι Δημήτρης Πίττας, Μπάμπης Τεννές και Χρήστος Πετρινιώτης, που αγωνίστηκαν στα κλιμάκια νέων της Εθνικής Ελλάδας.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το 1975 ιδρύθηκε ένα νέο αθλητικό τμήμα του Γ.Σ. Πατησίων, αυτό της καλαθοσφαίρισης. Από ιδρύσεώς του αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ. Αττικής, με πιο αξιοσημείωτη διάκριση την άνοδό του στην Α΄ Κατηγορία, ενώ τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται στα πρωταθλήματα Γ΄ και Δ΄ Κατηγορίας. Σήμερα αγωνίζεται στη Δ΄ Κατηγορία της ΕΣΚΑ. Έδρα της ανδρικής ομάδας αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Γκράβας, ενώ τα τμήματα υποδομής του προπονούνται κυρίως στο ανοικτό γήπεδο του 36ου Κέντρου Νεότητας στην πλατεία του Αγίου Ανδρέα.

Από τις τάξεις του τμήματος μπάσκετ του συλλόγου αναδείχθηκε ο Οδυσσέας Αντωνίου, ο οποίος μετά από 6 χρόνια στον Γ.Σ. Πατησίων αγωνίστηκε με τη φανέλα του Ιωνικού Νίκαιας στα εθνικά πρωταθλήματα της Α1 και Α2 Εθνικής κατηγορίας.

## Πηγές
* Γ.Σ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ, περιοδικό «Η Πατησίων ζει», τεύχος 41, σελ. 28-29

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Γ.Σ. Πατησίων στην Ε.Π.Σ. Αθηνών
* Πρώην επίσημος ιστότοπος του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Γ.Σ. Πατησίων
* Πρώην επίσημη σελίδα Facebook του Γ.Σ. Πατησίων

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1951
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1951
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1975
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.
Ακτιβισμός υπέρ της άμβλωσης

[μικρογραφία|300x300εσ| Ακτιβιστές για τα δικαιώματα της άμβλωσης στο [Σάο Πάολο|Σάο Πάολο της Βραζιλίας]]
**Τα κινήματα για τα δικαιώματα της άμβλωσης**, που αναφέρονται επίσης ως **κινήματα υπέρ της επιλογής**, υποστηρίζουν τη νόμιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας με σκοπό την άμβλωση, συμπεριλαμβανομένης της άμβλωσης ως επιλογή. Το κίνημα για το δικαίωμα στην άμβλωση επιδιώκει να εκπροσωπήσει και να υποστηρίξει τις γυναίκες που επιθυμούν να ματαιώσουν ανά πάσα στιγμή την εγκυμοσύνης τους. Αυτό το κίνημα καταβάλλει προσπάθειες για την καθιέρωση του δικαιώματος των γυναικών να επιλέγουν ελεύθερα την έκτρωση χωρίς να περιορίζονται σε νομικά κατοχυρωμένους λόγους. Το ζήτημα της άμβλωσης συνεχίζει να διχάζει τις κοινωνίες και κινήσεις για μεγαλύτερη ελευθερία ή περιορισμό της πρόσβασης σε νόμιμες υπηρεσίες άμβλωσης εξακολουθούν να εναλλάσσονται. Οι ίδιοι οι υποστηρικτές των δικαιωμάτων άμβλωσης διαχωρίζονται ως προς τους τύπους των υπηρεσιών άμβλωσης που πρέπει να είναι διαθέσιμες και τις περιστάσεις υπό τις οποίες θα πρέπει να επιτρέπεται, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση εκτρώσεων σε προχωρημένη κατάσταση εγκυμοσύνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έκτρωση
Κατηγορία:Σεξουαλική επανάσταση
Αιδοίο και κόλπος στην τέχνη

Ο κόλπος και το αιδοίο έχουν απεικονιστεί στην τέχνη από την προϊστορία έως την εποχή της σύγχρονης τέχνης του 21ου αιώνα. Οι μορφές εικαστικής τέχνης που απεικονίζουν (και) τα γυναικεία γεννητικά όργανα μπορεί να είναι δισδιάστατες (π.χ. πίνακες) και τρισδιάστατες (π.χ. αγαλματίδια). Ήδη πριν από 35.000 χρόνια πριν βρίσκουμε γλυπτά ειδώλια της Αφροδίτης που τονίζουν την κοιλιά, τους γοφούς, το στήθος, τους μηρούς ή το αιδοίο.

Το 1866 ο Gustave Courbet ζωγράφισε μια εικόνα με τίτλο «Η προέλευση του κόσμου»  που απεικόνιζε τα γεννητικά όργανα μιας γυμνής γυναίκας. Τον 20ο και τον 21ο αιώνα, καλλιτέχνες όπως η Niki de Saint Phalle, ο Jean Tinguely, η Megumi Igarashi και ο Anish Kapoor δημιούργησαν έργα τέχνης που απεικονίζουν τον κόλπο ή το αιδοίο. Μερικές φορές αυτά είναι στρατευμένα έργα φεμινιστικής τέχνης: Η Τζούντι Σικάγο δημιούργησε το *[[Το Δείπνο (της Τζούντι Σικάγο)|The Dinner Party]]* για να γιορτάσει 39 γυναίκες της ιστορίας και του μύθου, πολλές από τις οποίες είχαν πέσει σε αφάνεια.

Λαϊκές παραδόσεις, όπως ο *ομιλών* και το *οδοντωτός κόλπος*  απεικονίζουν εικασίες γύρω από αυτό το θέμα. Η θεατρική συγγραφέας Eve Ensler έγραψε το θεατρικό έργο *[[Αιδοίων Μονόλογοι|The Vagina Monologues]]* (αιδοίου μονόλογοι), που παρουσιάζει πολλές πτυχές της σεξουαλικότητας των γυναικών και της καταπίεσής της. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η τέχνη με θέμα τον κόλπο ή τον αιδοίο έχει προσελκύσει διαμάχες και έχει οδηγήσει σε δικαστικούς αγώνες ή επίσημη λογοκρισία σε σχέση με τις αντιλήψεις της δημόσιας αιδούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εικαστικές τέχνες
Κατηγορία:Ανθρώπινο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα
Κατηγορία:Αιδοίο
Ισλαμικός φεμινισμός

Ένας συνδυασμός Ισλάμ και φεμινισμού θεωρήθηκε από την Margot Badran το 2002 ως «ένας φεμινιστικός λόγος και μια αντίστοιχη πρακτική που διατυπώθηκε εντός ενός ισλαμικού περιβάλλοντος». Οι ισλαμικές φεμινίστριες στηρίζουν τα επιχειρήματά τους στο Ισλάμ και τις διδασκαλίες του, επιδιώκουν την πλήρη ισότητα γυναικών και ανδρών στην προσωπική και δημόσια σφαίρα και συμπεριλαμανου μουσουλμάνους και μη στη συζήτηση. Ο ισλαμικός φεμινισμός ορίζεται από τουςμελετητές του Ισλάμ ως πιο ριζοσπαστικός από τον κοσμικό φεμινισμό και ως αγκυροβολημένος μέσα στο λόγο του Ισλάμ με το Κοράνι ως το κεντρικό του κείμενο. Ως "σχολή σκέψης", λέγεται ότι σχετίζεται με την μαροκινή κοινωνιολόγο Fatema Mernissi και μελετητές όπως η Amina Wadud και η Leila Ahmed.

Υποστηρικτές του ισλαμικού φεμινισμού επισείουν την προσοχή στο γεγονός ότι κάποιες χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία είχαν και έχουν για πολλά χρόνια γυναίκες αρχηγούς κρατών, πρωθυπουργούς και υπουργούς, όπως η Lala Shovkat στο Αζερμπαϊτζάν, η Μπεναζίρ Μπούτο στο Πακιστάν, Mame Madior Boye στη Σενεγάλης, Τανσού Τσιλέρ στην Τουρκίας, η Kaqusha Jashari στο Κοσσυφοπεδίου, και η Megawati Sukarnoputri στην Ινδονησίας. Στο Μπαγκλαντές, η Khaleda Zia εξελέγη η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας το 1991 και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός μέχρι το 2009, όταν αντικαταστάθηκε από τη Sheikh Hasina, η οποία διατηρεί το αξίωμα του πρωθυπουργού, καθιστώντας το Μπαγκλαντές τη χώρα με τη μεγαλύτερη συνεχή γυναικεία πρωθυπουργία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σχετιζόμενες με το Ισλάμ διαμάχες
Κατηγορία:Φεμινιστική θεωρία
Συμμετοχή της Γκάμπιας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Η **[[Γκάμπια]]** θα συμμετέχει στους **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020]]** στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Θα είναι η δέκατη συνεχόμενη εμφάνιση της χώρας στους αγώνες.

## Στίβος

;Αγωνίσματα πίστας και δρόμου

## Παραπομπές

Γκάμπια
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Σιχ φεμινισμός

Η θρησκεία του σιχισμού ιδρύθηκε στο Παντζάμπ το 1469 από τον Γκουρού Νάνακ Ντεβ με βασική ιδέα την ισότητα των ανθρώπων, ανεξάρτητα από κάστα, ηλικία ή φύλο.

Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες έπρεπε να ακολουθήσουν τα 5 K, Kesh (άκοπα μαλλιά), Kangha (χτένα), Kara (σιδερένιο βραχιόλι), Kachera (βαμβακερό εσώρουχο) και Kirpan (σιδερένιο στιλέτο), και δεν υπήρξε ποτέ διάκριση μεταξύ του τι πρέπει να επιτρέπεται στη γυναίκα να κάνει έναντι του άνδρα. Οι άνδρες και οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ισότιμα στον ναό (Gurdwara) και όλοι τρώνε και προσεύχονται δίπλα-δίπλα. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες πρέπει να φέρουν το Kirpan (το στιλέτο ως όπλο) μαζί τους, καθώς είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για τη δική τους σωματική προστασία και δεν πρέπει να εξαρτώνται από άλλους.

Οι Σιχ είναι αυστηρά ενάντια στο σύστημα της κάστας και πολλοί επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν το "Kaur " ή το " Singh" ως επώνυμο για να αποφύγουν το προβληματικό σύστημα των καστών στην Ινδία. Στη θρησκεία υπάρχει μόνο ένας ουδέτερος Θεός (Waheguru) χωρίς μορφή ή φύλο και όλοι είναι ίσοι στα μάτια του Θεού. Πολλές γυναίκες Σιχ πιστεύουν ότι αυτή η απουσία ενός ξεχωριστού κώδικα συμπεριφοράς για γυναίκες και άνδρες αποδεικνύει ότι η θρησκεία τους είναι ιστορικά αποδεσμευμένη από την ανισότητα των φύλων. Ωστόσο στην πράξη αυτή η ισότητα είναι περισσότερο θεωρητική παρά πρακτική.

Στη Βόρεια Αμερική τα 5 K ακολουθούνται σχεδόν μόνο από άνδρες. Υπάρχουν όμως και γυναίκες Σιχ που επιλέγουν να φορούν τουρμπάνι ως δείγμα της πίστης τους στη θρησκεία και στην ισότητα των φύλων μέσα στους κόλπους της. Υπάρχουν επίσης ομάδες που έχουν σχηματιστεί από Σιχ, όπως η SAFAR, οι οποίες αγωνίζονται να αποκαλύψουν και να αντιμετωπίσουν την διαφυλική καταπίεση στην κοινότητα των Σιχ. Παράδειγμα ανισότητας στην εκπροσώπηση είναι πως και οι δέκα αρχικοί θρησκευτικοί ηγέτες ήταν όλοι άνδρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φεμινισμός και πνευματικότητα
Χριστιανικός φεμινισμός

**Ο Χριστιανικός Φεμινισμός** είναι ρεύμα της χριστιανικής θεολογίας που, με εφαλτήριο τις αρχές της χριστιανικής πίστης, επιδιώκει να κατανοήσει και να προωθήσει την ισότητα ανδρών και γυναικών ηθικά, κοινωνικά, πνευματικά και στην ηγεσία.

Ο χριστιανικός φεμινισμός υποστηρίζει ότι η συνεισφορά των γυναικών και η αναγνώριση της αξίας τους είναι απαραίτητα ζητήματα για την κατανόηση του Χριστιανισμού στην πληρότητά του. Είναι εδραιωμένη η αντίληψη πως ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις βάσει βιολογικά καθορισμένων χαρακτηριστικών όπως το φύλο και η φυλή, αλλά δημιούργησε όλους τους ανθρώπους σε αρμονία και με ισότητα. Έτσι, ο χριστιανικός φεμινισμός αντιτίθενται στην ουσιοκρατία, αναγνωρίζοντας ότι οι ταυτότητες των φύλων δεν επιβάλλουν κάποιο ορισμένο σύνολο χαρακτηριστικών της προσωπικότητας.

Στα βασικά τους ζητήματά που θίγονται από τον χριστιανικό φεμινισμό, περιλαμβάνεται η χειροτονία των γυναικών, τη ισότητα στον γάμο, η αναγνώριση των ίσων πνευματικών και ηθικών ικανοτήτων, τα ίσα δικαιώματα στην απόφαση για αναπαραγωγή, την ενσωμάτωση διαφυλικά ουδέτερων αντωνυμιών στις αποδόσεις του κειμένου της Αγίας Γραφής και την ανάδειξη ενός άφυλου Θεού.

Στον χριστιανικό φεμινισμό, εκτός από το κείμενο της Αγίας Γραφής, συχνά χρησιμοποιούνται κι άλλα κείμενα και πηγές που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των γυναικών και αναδεικνύουν το ζήτημα της ισότητας των φύλων.

Ο όρος *χριστιανική ισότητα* προτιμάται συχνά από όσους υποστηρίζουν την ισότητα των φύλων και την ισότητα μεταξύ των χριστιανών αλλά δεν επιθυμούν να συσχετιστούν άμεσα με το φεμινιστικό κίνημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεολογία της Απελευθέρωσης
Κατηγορία:Φεμινιστική θεωρία
Κατηγορία:Χριστιανικά θεολογικά κινήματα
Κάτω Λιοβρεγάτ

Η **Κάτω Λιοβρεγάτ** (καταλανικά: Baix Llobregat) είναι μια κομάρκα (κομητεία) στην κεντρική Καταλονία στην Ισπανία, και συνορεύει με τις κομάρκες Ανόγια, Άνω Πενεδές, Γκαράφ, Δυτικό Μπαλιές, Μπαζές και Μπαρσελονές. Το 2020, η κομάρκα είχε 834.653 κατοίκους. Η πρωτεύουσα της είναι Σαν Φελίου δε Λιοβρεγάτ.

## Δήμοι

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της κομάρκας (Καταλανικά)

Κατηγορία:Κομάρκες της Καταλωνίας
Steinway & Sons

Η **Steinway & Sons**, ευρύτερα γνωστή και ως **Steinway**, είναι γερμανοαμερικανική εταιρεία κατασκευής πιάνων, η οποία ιδρύθηκε το 1853 στο Μανχάταν από τον Γερμανό κατασκευαστή πιάνων Χάινριχ Ένγκελχαρντ Στάινβεγκ (τον μετονομαζόμενο ως Χένρι Στάινγουεϊ). Η θεαματική ανάπτυξη της εταιρείας στάθηκε αφορμή για την εγκαινίαση ενός νέου εργοστασίου στη Νέα Υόρκη και αργότερα ενός στο Αμβούργο. Το εργοστάσιο που βρίσκεται στο δημοτικό διαμέρισμα του Κουίνς της Νέας Υόρκης προμηθεύει ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια, ενώ αυτό στο Αμβούργο εφοδιάζει όλο τον υπόλοιπο πλανήτη. 

Η Steinway έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις εξέχουσες κατασκευαστικές εταιρείες, όντας γνωστή για την παραγωγή πιάνων υψηλών προδιαγραφών, αλλά και για τη συνεισφορά της στη βελτίωση της διαδικασίας κατασκευής του οργάνου και μαζί με τις εταιρείες Bösendorfer, C. Bechstein και Blüthner αναφέρονται συχνά ως οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες () στην κατασκευή πιάνων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες των ΗΠΑ
Φεμινισμός στη Σουηδία

Ο **φεμινισμός** έχει σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές επιρροές στη Σουηδία. Τα σουηδικά πολιτικά κόμματα σε όλο το πολιτικό φάσμα δεσμεύονται για πολιτικές που βασίζονται στο φύλο στα πολιτικά τους μανιφέστα. Η σουηδική κυβέρνηση αξιολογεί όλη τις πολιτικές σύμφωνα με τις αρχές της ενσωμάτωσης και της ισότητας των φύλων. Οι γυναίκες στη Σουηδία αποτελούν το 45% των βουλευτών στο σουηδικό κοινοβούλιο. Οι γυναίκες αποτελούν το 43% των εκπροσώπων στις εκλεγμένες τοπικές αρχές το 2014. Επιπλέον, το 2014 η υπουργός Εξωτερικών Margot Wallström ανακοίνωσε την εφαρμογή μιας φεμινιστικής εξωτερικής πολιτικής.

Ο σουηδικός φεμινισμός χρονολογείται από τον 17ο αιώνα και αποτέλεσε θέμα των πνευματικών κύκλων καθ' όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Μετά τη δημοσίευση του μανιφέστου *Samtal emellan Argi Skugga och en obekant Fruentimbers Skugga* (συζήτηση μεταξύ της σκιάς του Argus και της ασυνήθιστης σκιάς μιας γυναίκας) από τη Margareta Momma το 1738, ακολουθούμενη από το διάσημο ποίημα της Hedvig Charlotta Nordenflycht *Fruntimrens försvar* (Προς υπεράσπιση των γυναικών, 1761) έχει γίνει ένα κύριο θέμα.

Οι γυναίκες απέκτησαν το υπό όρους δικαίωμα ψηφοφορίας μετά από μια εποχή ταραχών μεταξύ 1718-1772. Ανύπαντρες σουηδέζες με σχετικά υψηλό επίπεδο ήταν οι πρώτες γυναίκες παγκοσμίως που έλαβαν υπό όρους δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές το 1862. Η καθολική ψήφος των γυναικών ακολούθησε το 1921. Έκτοτε, η Σουηδία παρέμεινε πρωτοπόρος της ισότητας των φύλων καθοδηγούμενη από ένα αποτελεσματικό φεμινιστικό κίνημα τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη.

Το 2014, η Σουηδική Φεμινιστική Πρωτοβουλία έγινε το πρώτο φεμινιστικό πολιτικό κόμμα που κέρδισε έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, επαναπροσδιορίζοντας τον φεμινισμό εντός μιας ουσιαστικής αντιρατσιστικής προοπτικής που λαμβάνει υπόψη τα προβλήματα ανισότητας των λεγόμενων έγχρωμων ανθρώπων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φεμινισμός ανά χώρα
Διόσκορος Β΄ Αλεξανδρείας

Ο Πάπας **Διόσκορος Β΄** της Αλεξάνδρειας ήταν ο 31ος Πάπας της Αλεξάνδρειας & Πατριάρχης της Έδρας του Αγίου Μάρκου. 

Επιλέχθηκε Πατριάρχης μετά την αποχώρηση του προκατόχου του Ιωάννη Γ΄. Το πρώτο του έργο μετά την ενθρόνισή του στην Έδρα του Αγίου Μάρκου ήταν να γράψει επιστολή στον Σεβήρο Πατριάρχη της Αντιόχειας σχετικά με την Αγία Τριάδα και την Ενσάρκωση. Έπειτα ο Πάπας Διόσκορος διάβασε την απάντηση του Σεβήρου από τον άμβωνα.

Έπειτα από 1 έτος πατριαρχείας, τον Διόσκορο Β΄ διαδέχθηκε ο Τιμόθεος Δ΄. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 
* Άγιος Διοσκώρος Β΄, 31ος Πάπας της Αλεξάνδρειας

Κατηγορία:Βυζαντινοί άγιοι
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Ιωάννης Γ΄ Αλεξανδρείας

Ο Πάπας **Ιωάννης Γ΄** της Αλεξάνδρειας ήταν ο 30ος Πάπας της Αλεξάνδρειας & Πατριάρχης της Έδρας του Αγίου Μάρκου.

Υπολογίζεται ως Ιωάννης Γ΄ από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία αναγνωρίζει τον Ιωάννη Ταλάια ως Ιωάννη Α΄, αλλά ως **Ιωάννης Β΄** από τους Κόπτες που απορρίπτουν την Ταλάια.

Ήταν μοναχός, που ζούσε μία ασκητική ζωή στην έρημο, μέχρι που χειροτονήθηκε Πάπας και Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας στις 29 Μαΐου 505.

Έγινε γνωστός για τη συγγραφή πολλών αγιογραφικών κειμένων και κηρυγμάτων.

Ήταν σύγχρονος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α΄, ο οποίος ευνόησε τις προ-Χαλκηδόνιες εκκλησίες και του Σεβήρου Πατριάρχη της Αντιόχειας, του υπέρμαχου του Μιαφυσιτισμού στη Συρία. Ο τελευταίος έγραψε ένα μήνυμα στον Ιωάννη σχετικά με τη φύση του Χριστού, το οποίο έχει ως εξής:

:"Ο Ιησούς Χριστός, έπειτα από την ένωση με τη σάρκα, έγινε με μία Φύση και μία Θέληση χωρίς διαχωρισμό και πιστεύω στην ίδια πίστη με τον πάπα Κύριλλο [Α΄ Αλεξανδρείας]και τον πάπα Διόδκορο [Α΄ αΑλεξανδρείας]."

Ο Ιωάννης Γ΄ απάντησε με ένα μήνυμα, που μαρτυρούσε την ένωση της ουσίας του Θεού και την τριάδα των χαρακτήρων Του. Διακήρυξε επίσης ότι με την ενσάρκωση του αιώνιου Υιού του Θεού, η Θεία και η ανθρώπινη φύση έχουν γίνει μία και όχι πλέον δύο φύσεις, χωρίς διαχωρισμό, συγχώνευση ή σύγχυση. Αναθεμάτισε αυτούς που διαχωρίζουν τις δύο φύσεις, εκείνους που τις συγχέουν και εκείνους που δήλωσαν ότι ο πόνος, που σταυρώθηκε ο Χριστός, ήταν μόνο ανθρώπινος και εκείνοι που λένε ότι η Θεία φύση Του υπέφερε και πέθανε. Είπε ότι η Ορθόδοξη πίστη δηλώνει ότι ο Θεός ο Λόγος υπέφερε κατά η σάρκα, με την οποία ήταν ενωμένος.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Brave (φυλλομετρητής)

Ο **Brave** είναι ελεύθερος και ανοικτού κώδικα περιηγητής ιστού, τον οποίο διαχειρίζεται η Brave Software Inc και βασίζεται στον περιηγητή Chromium. Ως φυλλομετρητής δίνει έμφαση στην ιδιωτικότητα των χρηστών και στο μπλοκάρισμα των διαδικτυακών διαφημίσεων. Επίσης δίνει την δυνατότητα στους χρήστες να ανταλλάσσουν κρυπτονομίσματα. Είναι διαθέσιμος σε διάφορες πλατφόρμες, όπως Android, Linux, Windows, iOS, κλπ.

## Ιστορία

### Η ίδρυση και οι πρώτες εκδόσεις (2015-2016)
Ο περιηγητής Brave ιδρύθηκε το 2015 από τον Μπρένταν Άιχ (πρώην διευθύνων σύμβουλος της Mozilla και δημιουργός της JavaScript) και τον Μπράιαν Μπόντι (πρώην προγραμματιστή της Mozilla).

Το 2016 κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση του περιηγητή διαθέσιμη δημοσίως και διαφημιζόταν ως ένα πρόγραμμα περιήγησης που προστατεύει την ιδιωτικότητα και μπλοκάρει τις διαδικτυακές διαφημίσεις.

### Εξαγορές και μεταβάσεις (2016-2018)
Το 2016, η Brave Software Inc. εξαγόρασε την Link Bubble, ένας περιηγητής για το λειτουργικό Android και το 2017 η εταιρεία ανακοίνωσε το Basic Attention Token (BAT), ένα κρυπτονόμισμα βασισμένο στο Ethereum. 

Μέχρι τα τέλη του 2018 ο περιηγητής Brave αναπτυσσόταν χρησιμοποιώντας ένα παρακλάδι της Electron που ονομαζόταν Muon, και τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ανακοινώθηκε ότι ο περιηγητής Brave θα σταματήσει να αναπτύσσεται με αυτό το παρακλάδι και θα αρχίσει να αναπτύσσεται με βάση τον Chromium. Σύμφωνα με την Brave Software Inc., αυτή η αλλαγή επέτρεψε στον περιηγητή να λειτουργεί 22% γρηγορότερα σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις του. Η τελική έκδοση του Brave με έδρα το Muon κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2019. 

### Επέκταση (2019-Σήμερα)
Το 2019, η Brave Software Inc. κυκλοφόρησε την έκδοση 1.0 σε όλες τις πλατφόρμες της. Αυτή η έκδοση σηματοδότησε ότι ο περιηγητής Brave ήταν εκτός Beta και ήταν έτοιμος για μαζική υιοθέτηση.

Το 2023, κυκλοφόρησε το Brave Leo AI, ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης που βοηθούσε στην ανάγνωση των σελίδων συνοψίζοντας τις, και το 2024 αυτή η λειτουργία έγινε διαθέσιμη και σε κινητές συσκευές.

Σήμερα ο περιηγητής Brave χρησιμοποιείται από περίπου 100 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες κάθε μήνα και είναι ο 7ος πιο δημοφιλής περιηγητής στον κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλλομετρητές
Κατηγορία:Διαδίκτυο
Σύμβολα Ροδόπης

Τα **Σύμβολα** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Τα Σύμβολα βρίσκονται στους νότιους πρόποδες της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 110 μέτρων και τη βόρεια άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε απόσταση περίπου 6 χιλιόμετρα βόρεια από το κέντρο της πόλης. Στη δυτική άκρη του χωριού περνάει ο Ασπροπόταμος, νοτιοδυτικά είναι η Κάτω Φωλιά, ανατολικά το Δάσος Νυμφαίας και ανατολικότερα η Πάνδροσος.

Η παλιά τους ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι *Σεμετλί* ενώ μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα ως Σύμβολα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής. Το 1933 με το ΦΕΚ 253Α - 31/08/1933 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πάνδροσο και τη Νυμφαία αποτελούν την τοπική κοινότητα Πανδρόσου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 244 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Τυχηρό Ροδόπης

Το **Τυχηρό** ή **Τυχερό** είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
To Τυχηρό βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, στους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 180 μέτρων. Το χωριό απέχει 9 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Κομοτηνή ενώ δίπλα και δυτικά του περνάει ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης. Αξιοθέατο θεωρείται το πέτρινο δίτοξο γεφύρι με συνολικό μήκος καταστρώματος 21 μέτρα και πλάτος 3 μέτρα στην τοποθεσία "Κιοπρού Γιανί" 700 μέτρα πριν την είσοδο του χωριού, το οποίο συνέδεε την Κομοτηνή με τους ορεινούς οικισμούς Πάνδροσο, Νυμφαία και Πάτερμα. 

Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πανδρόσου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Κάλχαντα, την Ιάμπολη, την Μεγάλη Άδα, τον Μύτικα και τη Σαρακηνή αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάλχαντα που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 299 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Ιταλική Εκστρατεία (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)

Η **Ιταλική Εκστρατεία**, ή **Ιταλικό Μέτωπο** ή **Μέτωπο των Άλπεων** (ιταλικά: fronte alpino, γερμανικά : Gebirgskrieg "πόλεμος στα βουνά") είναι μια σειρά από μάχες στα σύνορα της Αυστροουγγαρίας με την Ιταλία, που διεξήχθησαν μεταξύ 1915 και 1918, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά από μυστικές συζητήσεις και διαπραγματεύσεις που έγιναν μεταξύ των Συμμάχων πριν τη Συνθήκη του Λονδίνου του 1915, η Ιταλία εισήλθε στον πόλεμο με στόχο την προσάρτηση στα εδάφη της των αυστριακών παραποτάμων, της βόρειας Δαλματίας και των εδαφών του σημερινού Τρεντίνο και Τιρόλο. Παρόλο που η Ιταλία ήλπιζε ότι θα κέρδιζε τα εδάφη με επιθετικές μάχες, η ιταλική εκστρατεία κατέληξε σύντομα σε έναν πόλεμο δημιουργίας τάφρων, παρόμοιο με αυτόν που πραγματοποίησε το Δυτικό Μέτωπο στη Γαλλία αλλά με τη διαφορά ότι η ιταλική εκστρατεία έλαβε χώρα σε μεγάλα υψόμετρα και με πολύ κρύους χειμώνες. Το σύνολο των μαχών που πραγματοποίησε η ιταλική εκστρατεία εκτόπισαν ένα μεγάλο μέρος του τοπικού πληθυσμού ενώ αρκετές χιλιάδες πολίτες πέθαναν από επισιτισμό και ασθένειες στα ιταλικά και αυστροουγγρικά στρατόπεδα προσφύγων. Η νίκη των Συμμάχων στο Vittorio Veneto, η αποσύνθεση της αυτοκρατορίας του Αμβούργου και η ιταλική κατάληψη του Τριέντο και της Τεργέστης τερμάτισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις τον Νοέμβριο 1918. Η ανακωχή του Villa Guisti τέθηκε σε ισχύ στις 4 Νοεμβρίου 1918 ενώ η Αυστροουγγαρία (de facto και de jure) δεν υπήρχε πλέον ως ενοποιημένη οντότητα. Η Ιταλία αναφέρει τον Μεγάλο Πόλεμο ως «Τέταρτο Πόλεμο για την Ανεξαρτησία», με τον οποίο ολοκληρώθηκε το τελευταίο στάδιο της ιταλικής ενοποίησης.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Page, Thomas Nelson (1920). *Italy and the World War*. New York, Charles Scribner's Sons, Full Text Available Online.
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Εκστρατεια