Ριβοφλαβίνη

thumb|250px|Η χημική δομή της ριβοφλαβίνης
Η **ριβοφλαβίνη**, γνωστή και ως **βιταμίνη Β2**, είναι υδατοδιαλυτή βιταμίνη η οποία ανευρίσκεται στην τροφή και ως συμπλήρωμα διατροφής. Χρησιμοποιείται στην κυτταρική αναπνοή. Τροφές οι οποίες περιέχουν ριβοφλαβίνη περιλαμβάνουν τα αυγά, τα πράσινα λαχανικά, το γάλα και άλλα γαλακτοκομικά, το κρέας, τα μανιτάρια και τα αμύγδαλα. Κάποιες χώρες απαιτούν την προσθήκη της σε τροφές.

Ως συμπλήρωμα χρησιμοποιείται για την πρόληψη και θεραπεία της ανεπάρκειας ριβοφλαβίνης. Σε ποσότητες οι οποίες υπερβαίνουν την απαιτούμενη ημερήσια πρόληψη, η ριβοφλαβίνη μπορεί να προκαλέσει ημικρανία. Η ριβοφλαβίνη μπορεί να δοθεί είτε από το στόμα είτε ενέσιμη. Θεωρείται σχεδόν πάντα καλά ανεκτή. Οι φυσιολογικές δόσεις είναι ασφαλείς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η ριβοφλαβίνη ανακαλύφθηκε το 1920, απομονώθηκε το 1933 και συντέθηκε για πρώτη φορά το 1935.

## Ανεπάρκεια
### Σημεία και συμπτώματα
Οι ήπιες ελλείψεις παρατηρούνται σε άνω του 50% του πληθυσμού σε χώρες του Τρίτου Κόσμου και σε πρόσφυγες. Η ανεπάρκεια είναι ασυνήθιστη στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες που διαθέτουν κανονισμούς για το αλεύρι σίτου, ψωμί, ζυμαρικά, καλαμπόκι ή εμπλουτισμένο ρύζι. Στις ΗΠΑ, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1940, το αλεύρι, το αλεύρι καλαμποκιού και το ρύζι έχουν ενισχυθεί με βιταμίνες Β ως μέσο αποκατάστασης ορισμένων από αυτές που χάθηκαν κατά την άλεση, τη λεύκανση και λοιπή επεξεργασία. Για ενήλικες 20 ετών και άνω, η μέση πρόσληψη τροφής και ποτών είναι 1,8 mg / ημέρα για τις γυναίκες και 2,5 mg / ημέρα για τους άνδρες. Υπολογίζεται ότι το 23% καταναλώνει ένα συμπλήρωμα διατροφής που περιέχει ριβοφλαβίνη και παρέχει κατά μέσο όρο 10 mg. Το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των Η.Π.Α. διεξάγει την Εθνική Έρευνα Εξέτασης Υγείας και Διατροφής (NHANES) κάθε δύο χρόνια και αναφέρει τα αποτελέσματα των τροφίμων σε μια σειρά αναφορών που αναφέρονται ως "Τι τρώμε στην Αμερική". Από το NHANES 2011-2012, οι εκτιμήσεις ήταν ότι το 8% των γυναικών και το 3% των ανδρών κατανάλωναν λιγότερο από την ημερήσια συνιστώμενη ποσότητα.

Η ανεπάρκεια της ριβοφλαβίνης (ονομάζεται επίσης αριβοφλαβίνωση) οδηγεί σε στοματίτιδα συμπεριλαμβανομένης της επώδυνης κόκκινης γλώσσας με πονόλαιμο, σκασμένα και σχισμένα χείλη και φλεγμονή των γωνιών του στόματος (γωνιακή στοματίτιδα). Μπορεί να υπάρχουν λιπαρά φολιδωτά δερματικά εξανθήματα στο όσχεο, το αιδοίο, το φίλτρο των χειλιών ή τις ρινοχειλικές πτυχές. Τα μάτια μπορεί να γίνουν υδαρή, αιματηρά και ευαίσθητα στο φως και να έχουν φαγούρα.  Λόγω παρεμβολής στην απορρόφηση σιδήρου, ακόμη και ήπια έως μέτρια ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης οδηγεί σε αναιμία με φυσιολογικό μέγεθος κυττάρου και φυσιολογική περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη (δηλ. Νορμοχρωμική νομοκυτταρική αναιμία). Αυτό διαφέρει από την αναιμία που προκαλείται από ανεπάρκεια φυλλικού οξέος (B9) ή κυανοκοβαλαμίνης (B12), η οποία προκαλεί αναιμία με μεγάλα κύτταρα του αίματος (μεγαλοβλαστική αναιμία).  Η ανεπάρκεια της ριβοφλαβίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε γενετικές ανωμαλίες, συμπεριλαμβανομένων συγγενών καρδιακών ανωμαλιών και παραμορφώσεων των άκρων.  Η παρατεταμένη ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης είναι επίσης γνωστό ότι προκαλεί εκφυλισμό του ήπατος και του νευρικού συστήματος.

Τα συμπτώματα της στοματίτιδας είναι παρόμοια με αυτά που παρατηρούνται στην πελάγρα, η οποία προκαλείται από ανεπάρκεια νιασίνης (Β3). Ως εκ τούτου, η ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης ονομάζεται μερικές φορές "pellagra sine pellagra" (πελάγρα χωρίς πελάγρα), επειδή προκαλεί στοματίτιδα αλλά όχι εκτεταμένες περιφερικές δερματικές αλλοιώσεις χαρακτηριστικές της ανεπάρκειας νιασίνης.

Η ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης παρατείνει την ανάρρωση από την ελονοσία, παρά την πρόληψη της ανάπτυξης του πλασμωδίου (το παράσιτο της ελονοσίας).

### Αιτίες
Η ριβοφλαβίνη απεκκρίνεται συνεχώς στα ούρα υγιών ατόμων, καθιστώντας την ανεπάρκεια σχετικά συχνή όταν η διατροφική πρόσληψη είναι ανεπαρκής. Η ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης εντοπίζεται συνήθως μαζί με άλλες ανεπάρκειες θρεπτικών ουσιών, ιδιαίτερα άλλων υδατοδιαλυτών βιταμινών. Η ανεπάρκεια της ριβοφλαβίνης μπορεί να είναι πρωτογενής - κακές πηγές βιταμινών στην καθημερινή διατροφή κάποιου - ή δευτερογενής, η οποία μπορεί να οφείλεται σε καταστάσεις που επηρεάζουν την απορρόφηση στο έντερο, το σώμα που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη βιταμίνη ή την αύξηση της απέκκρισης η βιταμίνη από το σώμα.

### Διάγνωση
Σπάνια παρατηρούνται υπερβολικά κλινικά συμπτώματα στους κατοίκους των ανεπτυγμένων χωρών. Η αξιολόγηση της κατάστασης της ριβοφλαβίνης είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση περιπτώσεων με μη ειδικά συμπτώματα όπου υπάρχει υποψία ανεπάρκειας.

Η αναγωγάση της γλουταθειόνης είναι ένα φωσφορικό δινουκλεοτιδικό νικοτιναμίδιο αδενίνης (NADPH) και το FAD που εξαρτάται από το ένζυμο και η κύρια φλαβοπρωτεΐνη στα ερυθροκύτταρα. Η μέτρηση του συντελεστή δραστικότητας της αναγωγάσης γλουταθειόνης ερυθροκυττάρων (EGR) είναι η προτιμώμενη μέθοδος για την εκτίμηση της κατάστασης της ριβοφλαβίνης. Παρέχει ένα μέτρο κορεσμού ιστού και μακροχρόνιας κατάστασης ριβοφλαβίνης. Η ενζυμική δραστικότητα in vitro ως προς τους συντελεστές δραστικότητας (AC) προσδιορίζεται τόσο με όσο και χωρίς την προσθήκη FAD στο μέσο. Τα AC αντιπροσωπεύουν μια αναλογία της δραστικότητας του ενζύμου με το FAD προς τη δραστηριότητα του ενζύμου χωρίς FAD. Ένα AC 1,2 έως 1,4, η κατάσταση της ριβοφλαβίνης θεωρείται χαμηλή όταν προστίθεται FAD για τη διέγερση της ενζυματικής δραστηριότητας. Ένα AC> 1,4 υποδηλώνει ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης. Από την άλλη, εάν προστεθεί το FAD και το AC είναι 

κατηγορία:Βιταμίνες
κατηγορία:Συνένζυμα
κατηγορία:Συμπληρώματα διατροφής
κατηγορία:Χρωστικές ουσίες τροφίμων
κατηγορία:Αλκοόλες
κατηγορία:Ετεροκυκλικές οργανικές ιμίνες
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Φυσικά προϊόντα