open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Ερεσού-Αντίσσης

Ο **Δήμος Ερεσού-Αντίσσης** λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του Νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010, με έδρα την Ερεσό.

Βρισκόταν στο δυτικό άκρο της Λέσβου. Μετά την απογραφή του 2001 βρέθηκε να έχει 5.530 κατοίκους και έκταση 29.947 στρέμματα, και αποτελείτο από τον Δήμο Ερεσού και έξι πρώην Κοινότητες.

thumb|right|200px|Ερεσός: το Δημαρχιακό Μέγαρο
Κάθε Δημοτικό διαμέρισμα ψήφιζε δικό του Τοπικό Συμβούλιο, εκτός της Ερεσού η οποία ήταν έδρα του Δήμου.Το Δημοτικό Συμβούλιο αποτελείτο από 21 μέλη.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στον νέο Δήμο Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

:***[[Δ.Δ. Ερεσού]]** 1.581 κατοίκους
::*η Ερεσός
::*η Σκάλα Ερεσού
::*τα Χλιαρά
::*ο Χριστός
::*τα Ψήνια
:***[[Δ.Δ. Αντίσσης]]** 1.340 κατοίκους
::*η Άντισσα
::*ο Γαββαθάς
::*ο Κάμπος
::*η Λυγερή,
::* η Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου
::*το Πεδινό
::* η Πόχη,
::*η Τζίθρα
:***[[Δ.Δ. Βατούσσας]]** (Βατούσσα, Ρεύμα) 570 κατοίκους
:***[[Δ.Δ. Μεσοτόπου]]** (Μεσότοπος, ο Ποδαράς, το Ταβάρι, ο Χρούσος) 1.039 κατοίκους
:***[[Δ.Δ. Πτερούντας]]** (Πτερούντα) 150 κατοίκους
:***[[Δ.Δ. Σιγρίου]]** (Σίγρι, το Μεγαλονήσι) 402 κατοίκους
:***[[Δ.Δ. Χιδήρων]]** (Χίδηρα) 448 κατοίκους

## Πηγές-σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Σιαουλιάι

Η **Σιαουλιάι** (λιθουανικά: *Šiauliai*  [ʃʲɛʊ̯ˈlʲɛɪ̯ˑ], σαμογιτικά: Šiaulē, λεττονικά: Saule (παλαιότερα) και Šauļi (σήμερα), γερμανικά: Schaulen, πολωνικά: Szawle, ρωσικά: Шавли (παλαιότερα) και Шяуля́й (σήμερα)) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας και έχει 129.075 κάτοικους. Η πόλη απέχει 214 χλμ. από τη Βίλνιους, 142 χλμ. από το Κάουνας, 165 χλμ. από την Κλάιπεντα, 128 χλμ. από τη Ρίγα της Λεττονίας και 250 χλμ. από το Καλίνινγκραντ της Ρωσίας. Το όνομα της πόλης σημαίνει «Πόλη του ήλιου».

Σήμερα στην πόλη είναι εγκατεστημένη μεγάλη Αεροπορική Βάση του NATO. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και επειδή το 1/4 της πόλης κατοικούταν από Εβραίους, οι Ναζί έκαψαν την μισή πόλη και εκτέλεσαν 1.000 Εβραίους κατοίκους της στις 26 Ιουνίου 1941.

Το κυριότερο σημείο τουριστικού ενδιαφέροντος είναι ο «Λόφος με τους σταυρούς» Κρίζιου κάλνας. Στην πόλη πραγματοποιήθηκε μέρος των αγώνων του Ευρωμπάσκετ 2011 στη Σιαουλιάι Αρίνα, το μεγαλύτερο κλειστό στάδιο της πόλης.

## Αθλητισμός
Η Σιαουλιάι έχει φιλοξενήσει τις παρακάτω διοργανώσεις:
*Μέρος των αγώνων του Ευρωμπάσκετ 2011 στη Σιαουλιάι Αρίνα.
*Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σούμο (1): 2015

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Κεντρικός υπολογιστής

thumb|right|300px|Ένας κεντρικός υπολογιστής ''Honeywell-Bull DPS 7'' του 1990

Ο όρος **κεντρικός υπολογιστής** ή **μεγάλο σύστημα** ή ακόμα και **μεγάλος υπολογιστής** (αγγλ.: **) αναφέρεται σε μια κατηγορία υπολογιστικών συστημάτων που χρησιμοποιούνται κυρίως από κυβερνητικές υπηρεσίες και μεγάλες εταιρίες για κρίσιμες εφαρμογές, όπως μαζική επεξεργασία συναλλαγών και δεδομένων σε απογραφή πληθυσμού, στατιστικές έρευνες βιομηχανιών/καταναλωτών, σχεδιασμός και διαχείριση πόρων κλπ.

Ο όρος εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1970 μετά την εισαγωγή μικρότερων, λιγότερο πολύπλοκων υπολογιστικών συστημάτων, όπως οι σειρές υπολογιστών PDP-8 και PDP-11 της DEC, οι οποίοι έγιναν γνωστοί ως μίνι-υπολογιστές. Τότε οι χρήστες των ήδη υπαρχόντων μεγάλων υπολογιστών (οι οποίοι ήταν γνωστοί ως τότε απλώς ως υπολογιστές) δημιούργησαν τον όρο  για να τους διακρίνουν από νεότερους μίνι-υπολογιστές.

## Απόδοση στα ελληνικά
Στο βιβλίο «Τεχνολογία Υπολογιστικών Συστημάτων & Λειτουργικά Συστήματα, Τάξη Γ΄ Ενιαίου Λυκείου» ο όρος «mainframe» μεταφράζεται ως «μεγάλοι υπολογιστές». Ακόμα, στο ομώνυμο άρθρο της αγγλικής Wikipedia υπάρχει η νύξη ότι ο όρος «mainframe» είναι άμεση αναφορά στο μηχανικό πλαίσιο που περιείχε τη μεγαλύτερη (σε σχέση με τους μίνι) Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας.

## Δείτε επίσης
* Υπερυπολογιστής
* Μίνι-υπολογιστής

Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής
Κατηγορία:Είδη υπολογιστών
Πανεβεζίς

Η **Πανεβεζίς** (λιθουανικά: *Panevėžys*  [pɐn̪ʲɛvʲeːˈʒʲiːs̪]) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1837. Έχει 115.604 κάτοικους. 

Αναφέρεται πρώτη φορά σε έγγραφα του 1503 που υπέγραψε ο Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας Αλέξανδρος Α' και έδινε δικαίωμα ανέγερσης εκκλησίας και κτισμάτων.

Το όνομα της πόλης σημαίνει "κατά μήκος του Νεβέζις", του ποταμού που διασχίζει την πόλη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Μπάλβι

Το **Μπάλβι** (λετονικά: *Balvi*) είναι πόλη στην ανατολική Λετονία και έχει 7.109 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2016.

Η πρώτη αναφορά στην πόλη ανάγεται στο 1224. Μια μικρή ξύλινη εκκλησία και ένα αρχοντικό χτίστηκε στην τότε ιδιοκτησία μιας Πολωνής αριστοκράτισσας γύρω στα 1765. Στη Μπάλβι δόθηκε το καθεστώς πόλης το 1928. Το 21% του πληθυσμού της πόλης ήταν Εβραίοι, οι οποίοι εξοντώθηκαν στο Ολοκαύτωμα τον Αύγουστο του 1941. Η πόλη κάηκε ολοσχερώς από τους υποχωρούντες Γερμανούς τον Ιούλιο του 1944 και ξανακτίστηκε με σοβιετικά σχέδια το 1945.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της Μπάλβι 

Κατηγορία:Πόλεις της Λετονίας
Κολιάτσος

Το επίθετο **Κολιάτσος** ανήκει σε παλιά αθηναϊκή οικογένεια της οποίας πολλά μέλη έδρασαν στον Αγώνα του 21 καθώς μετέπειτα και στη πολιτική. Από τα μέλη αυτής σημαντικότεροι ήταν ο Στυλιανός Κολιάτσος που είχε διατελέσει αξιωματικός της Εθνοφυλακής και είχε εργασθεί εντατικά για την έξωση του Όθωνα. Αργότερα όμως εκλέχθηκε πληρεξούσιος Αττικής και Βουλευτής Αττικής. Μετά το θάνατο αυτού πολιτικοί έγιναν ο Κωνσταντίνος Κολιάτσος και ο Ισίδωρος Κολιάτσος.

Από το όνομα Κολιάτσου της οικογένειας αυτής ονομάσθηκε η ομώνυμη πλατεία επί της οδού Πατησίων, που αργότερα μετονομάσθηκε σε πλατεία Αυστραλίας.

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κατάλογος δημάρχων Αθηναίων

## Δημογέροντες
Οι πρώτοι δημογέροντες που εκλέχτηκαν από τον λαό και υπό ελληνική διοίκηση ήταν οι παρακάτω: 

### 1822
* Συμεών ηγούμενος Σπυριδωνίτη
* Στάμος Σεραφείμ
* Μιχαήλ Βουζίκης
* Σπυρίδων Πατούσας
### 1825
* Νικόλαος Ζαχαρίτσας
* Ν. Καρόρης
* Στ. Βλάχος
* Στάμος Σεραφείμ

### 1829
* Σπυρίδων Πατούσας
* Σπυρίδων Μπενιζέλος
* Στέφανος Φιλιππίδης
### 1831
* Ανάργυρος Πετράκης
* Άγγελος Γέροντας
* Νικόλαος Ζαχαρίτζας
* Μιχαήλ Βουζίκης
### 1833
* Μ. Τουρναβίτης
* Στ. Βλάχος
* Σπυρίδων Πατούσας

### 1835
* Γιαννακός Βλάχος
* Μιχαήλ Βουζίκης
* Γ. Μεταξάς

## Δήμαρχοι Αθηναίων

### 19ος αιώνας
Στον 19ο αιώνα, 19 διαφορετικά πρόσωπα διετέλεσαν δήμαρχοι Αθηναίων, σε 31 διαφορετικές θητείες.

### 20ος αιώνας
Στον 20ο αιώνα, 28 διαφορετικά άτομα διετέλεσαν δήμαρχοι Αθηναίων, σε 44 διαφορετικές θητείες.

### 21ος αιώνας
Από το 2000 μέχρι σήμερα έχουν διατελέσει δήμαρχοι Αθηναίων οι εξής:

## Πηγές
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Αθηναίων: διατελέσαντες δήμαρχοι 

## Παραπομπές


*
αθηναιων
Μιγκέλ Άμπια Μπιτέο Μπορικό

Ο **Μιγκέλ Άμπια Μπιτέο Μπορικό** (Miguel Abia Biteo Boricó, 1961 - 6 Δεκεμβρίου 2012) ήταν πολιτικός από την Ισημερινή Γουινέα, που χρημάτισε πρωθυπουργός από το 2004 ως το 2006.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1961. Μέλος της εθνότητας Μπούμπι, σπούδασε στην ΕΣΣΔ και έγινε εκεί μηχανικός ορυχείων.Μετά την επιστροφή του στη χώρα του, έγινε από τους ισχυρότερους αξιωματούχους στη βιομηχανία πετρελαίων. 

## Πολιτική καριέρα
Φυλακίστηκε στις φυλακές της Μαύρης Παραλίας.

Έγινε πρωθυπουργός στις 14 Ιουνίου 2004. Ήταν υπουργός Οικονομικών από το 1999 μέχρι το 2000, οπότε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί εξαιτίας ενός σκανδάλου διαφθοράς.
Στις 10 Αυγούστου 2006 η κυβέρνησή του παραιτήθηκε . Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία της χώρας ο Ρικάρδο Μάνγκε Ομπάμα Νφουμπέα.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφαλείας ως το θάνατό του.

Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2012 από ύποπτη καρδιακή προσβολή.

## Παραπομπές


Μπιτεο Μπορικο
Ανάργυρος Πετράκης

Ο **Ανάργυρος Πετράκης** (1793-1876) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρώτος δήμαρχος στον Δήμο Αθηναίων.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γόνος της  οικογένειας των Πετράκηδων, οι οποίοι είχαν καταγωγή από τη Δημητσάνα. 

Τα περισσότερα μέλη της συγκεκριμένης οικογένειας είχαν ακολουθήσει τον ιερατικό ή μοναχικό κλάδο. Σε αυτούς οφείλεται και η ίδρυση της Μονής Πετράκη. 

Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 σπούδασε ιατρική στο εξωτερικό και διετέλεσε δημογέροντας της Αθήνας. Πήρε μέρος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου χωρίς δικαίωμα ψήφου, από την συνέλευση εκλέχτηκε μέλος του Βουλευτικού

Τον Μάιο του 1835 ενώ από το νεοεκλεγμένο δημοτικό συμβούλιο είχε εκλεγεί για τη θέση του δημάρχου ο Δημήτριος Καλλιφρονάς, διορίστηκε από τον Όθωνα πρώτος δήμαρχος Αθηνών ο Πετράκης, με πρόφαση την νεαρή ηλικία του Καλλιφρονά. Μετά ακολούθησε άλλη μία θητεία (1841-1843). Ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, χαρακτήριζε  τον Πετράκη προδότη, για την προσπάθεια που κατέβαλε να εμποδίσουν να χτυπήσουν οι καμπάνες έτσι ώστε να μην ειδοποιηθεί ο λαός για την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.

Απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Περικλή Πετράκη, υπουργό, την Πηνελόπη Πετράκη, σύζυγο Δημητρίου Μιαούλη, την Αικατερίνη Πετράκη, σύζυγο Ιωάννου Κριεζή και την Ασπασία Πετράκη , σύζυγο Ιακώβου Αργυρόπουλου. Εγγονός του ήταν ο Περικλής Ι. Αργυρόπουλος, ναύαρχος, και δισέγγονή του η Ασπασία Μάνου, σύζυγος του Βασιλιά Αλέξανδρου της Ελλάδας.

## Δημαρχιακή θητεία

Η κατάσταση του Δήμου Αθηναίων την πρώτη φορά που ανέλαβε δήμαρχος ο Ανάργυρος Πετράκης ήταν άθλια. Παρ'όλα αυτά πραγματοποίησε αρκετά έργα όπως άνοιγμα δρόμων και κατασκευή εξυγιαντικών και απολυσματικών έργων, απελευθερώνοντας με αυτόν τον τρόπο μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Επίσης ίδρυσε δημοτική φρουρά και δημοτική βιβλιοθήκη, δημιούργησε δύο λαϊκά ιατρεία για τους απόρους, ανήγειρε δημοτικό σχολείο στην Πλάκα και θεμελίωσε το Δημοτικό Νοσοκομείο Αθηνών (γνωστό ως Πολιτικό Νοσοκομείο) επί της οδού Ακαδημίας 50. Σήμερα εκεί στεγάζεται το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και στα ημιυπόγεια το Θεατρικό Μουσείο. Για τον σκοπό αυτό πούλησε τρία σπίτια προσφέροντας τα χρήματα στον Δήμο. Η παύση του οφείλεται σε μια διαμάχη που προέκυψε μεταξύ κυβερνήσεως και δήμου, την ώρα που ο Όθωνας απουσίαζε στο εξωτερικό. 

Στη δεύτερη θητεία του, το 1841, πραγματοποίησε έργα οδοποιίας, δετροφύτευσε την πόλη, και κυρίως την Πατησίων, πάταξε τα κακοποιά στοιχεία και οργάνωσε την αστυνομία. Παράλληλα θεμελίωσε τον Μητροπολιτικό Ναό και αποπεράτωσε το Πολιτικό Νοσοκομείο. Κατηγορήθηκε όμως για την πρωτοφανή λειψυδρία και ανομβρία που παρουσιάστηκε το 1842. Τελικά παραιτήθηκε κατά την διάρκεια των γεγονότων της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 λόγω των ραδιουργιών εναντίον του, ανέλαβε όμως λίγο αργότερα και πάλι καθήκοντα.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Αναργυρος
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Δημήτριος Καλλιφρονάς (πολιτικός)

Ο **Δημήτριος Καλλιφρονάς** (Αθήνα, 1800 – Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 1897) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Είχε το προσωνύμιο *«[[φουστανέλα|φουστανελοφόρος]]»*.
## Βιογραφία

Την περίοδο της επανάστασης κατέφυγε στην Αίγινα και, αργότερα, εντάχθηκε στο στρατιωτικό σώμα του Κάρολου Φαβιέρου. Διετέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων το 1837 και το 1840-1841) και, επίσης, πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας.

Έλαβε ενεργά μέρος στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και αργότερα εκλέχτηκε πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση του 1843. Επίσης διετέλεσε πρόεδρος (από τις 14 Σεπτεμβρίου 1847 έως τις 22 Σεπτεμβρίου 1848 και από τις 4 Ιουλίου 1885 έως τις 24 Οκτωβρίου 1885) και αντιπρόεδρος (1847) της Βουλής, υπουργός Δημοσίας Εκπαίδευσης και Εκκλησιαστικών (από τις 27 Οκτωβρίου 1848 έως τις 24 Δεκεμβρίου 1849, από τις 8 Απριλίου έως την 1η Ιουλίου 1863) , από την 1η Νοεμβρίου 1865 έως τις 15 Νοεμβρίου 1865 και από τις 6 Ιανουαρίου 1873 έως τις 21 Φεβρουαρίου 1874) και υπουργός Ναυτικών (στην κυβέρνηση του 1862) από τις 23 Οκτωβρίου 1862 έως τις 20 Φεβρουαρίου 1863.

Πέθανε σε ηλικία 97 ετών στην Αθήνα και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, σε τάφο στον οποίο υπάρχει η προτομή του. Γιος του ήταν ο Λάμπρος Καλλιφρονάς. Στην περιοχή που σήμερα είναι η οδός Καλλιφρονά, στην Κυψέλη, η οικογένειά του είχε στην κατοχή της αμπέλια.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Δημητριος
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Κατάλογος ελληνικών τεχνολογικών φορέων

Οι σημαντικότεροι τεχνολογικοί φορείς στην Ελλάδα είναι οι ακόλουθοι:

* Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ), με έδρα Αμπελόκηποι Αθήνα.
* Εταιρεία Βιομηχανικής Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης Μετάλλων (ΕΒΕΤΑΜ) Α.Ε. Έδρα: Άγ. Δημήτριος, Αθήνα.
* Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ), με έδρα Αγ. Παρασκευή Αττική.
* Εταιρεία Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης Βιομηχανίας Τροφίμων (ΕΤΑΤ) Α.Ε. Έδρα: Λ. Βουλιαγμένης.
* Εταιρεία Τεχνολογικής Ανάπτυξης Κλωστουφαντουργίας Ένδυσης και Ινών (ΕΤΑΚΕΙ) Α.Ε. Έδρα: Καλλιθέα Αθήνα.
* Ανώνυμη Εταιρεία Τεχνολογικής Ανάπτυξης Κεραμικών και Πυριμάχων (ΕΚΕΠΥ) Α.Ε. Έδρα: Χαλκίδα.
* Ιχθυοκαλλιεργητικό Κέντρο Αχελώου (ΙΧΘΥΚΑ) Α.Ε. Έδρα: Μεσολόγγι.
* Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) Έδρα: Ηράκλειο Κρήτης.
* Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) Έδρα: Παράδεισος Αμαρουσίου, Αθήνα.
* Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΟΠΙ) Έδρα: Αθήνα.

Από τους παραπάνω φορείς οι τέσσερις πρώτοι (ΕΔΕΤ, ΕΒΕΤΑΜ, ΕΕΑΕ και ΕΤΑΤ) περιλαμβάνονται και στους Ερευνητικούς Φορείς Ελλάδος.

Οι φορείς αυτοί στην πλειοψηφία τους ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο και εποπτεύονται από το Υπουργείο Ανάπτυξης.

Φορεις
Τεχνολογικοι φορεις
Τεχνολογικων φορεων
Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε

Το **Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε** (γερμανικά: *Bad Homburg vor der Höhe*) είναι πόλη στο κρατίδιο της Έσσης στη Γερμανία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 54.248 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2018). 
Η πόλη είναι γνωστή για τα θεραπευτικά της μεταλλικά νερά και τα λουτρά της (ως εκ τούτου το πρόθεμα Bad=λουτρά), καθώς και για το καζίνο της. Σήμερα η πόλη είναι μια από τις πλουσιότερες πόλεις στη Γερμανία, εν μέρει χάρη στη θέση της στη μητροπολιτική περιοχή της Φρανκφούρτης (*Frankfurt Rhein-Main*), με πολλά οικονομικά και επιχειρηματικά στελέχη που εργάζονται στη Φρανκφούρτη να διαμένουν στο Μπαντ Χόμπουργκ. Επειδή κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη μητροπολιτική περιοχή του Μονάχου, ο νομός Χοχτάουνουσκραϊς (*Hochtaunuskreis*) όπου ανήκει το Μπαντ Χόμπουργκ και ο νομός Στάρνμπεργκ (*Landkreis Starnberg*) με επίκεντρο την ομώνυμη πόλη ανταγωνίζονται τακτικά για τον άτυπο τίτλο της πλουσιότερης περιοχής στη Γερμανία.

## Αξιοθέατα
* Το πάρκο Κούρπαρκ με τα όμορφα παλαιά δέντρα, το Κούρχαους (σπίτι λουτροθεραπείας), τη ρωσική ορθόδοξη εκκλησία, τις πάμπολλες πηγές και το Καζίνο.
* Η παλαιά πόλη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*bad-homburg.de

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Γεώργιος Τσόχας

Ο **Γεώργιος Τσόχας** (1883–1937) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Αναστάσιου Τσόχα, επιχειρηματία και δημοτικού συμβούλου των Αθηνών. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία και την Ιταλία. Εξελέγη δημαρχιακός πάρεδρος στις εκλογές του 1914 με το ψηφοδέλτιο του Εμμανουήλ Μπενάκη και ανέλαβε για πρώτη φορά δήμαρχος Αθηναίων κατά την περίοδο 1917 - 1919. Επανήλθε στον δημαρχιακό θώκο το 1920 παραμένοντας μέχρι και το 1922. Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1932 με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος και επανεξελέγη/ στις εκλογές του 1933. Υπήρξε υποστηρικτής της βασιλικής παράταξης. Ασχολήθηκε επίσης με τον αθλητισμό διατελώντας δύο φορές πρόεδρος του Παναθηναϊκού (1914 - 1918, 1935 - 1936).

Σήμερα στην Αθήνα, δρόμος παρακείμενος του γηπέδου της Λεωφόρου, φέρει το όνομα του πατέρα του.

## Πηγές

* Ευάγγελος Ανδρέου, *Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε... / ο βαλκανιονίκης του μεσοπολέμου Γιάννης Σκιαδάς*,  EUARCE 2011 ISBN 978-960-99566-0-4  "Τσόχας, Γεώργιος"  σ. 28, 103)

## Αναφορές


Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΟ
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Ιωάννης Ζυγομαλάς (1498 - 1584)

Ο **Ιωάννης Ζυγομαλάς** (1498 - 1584) ήταν Έλληνας λόγιος, φιλόλογος, κωδικογράφος, εκκλησιαστικός ρήτωρ και αξιωματούχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
## Βιογραφία
Γόνος γνωστής οικογένειας από την  Αργολίδα (το αρχικό όνομά της ήταν Σαγομαλάς), η οποία είναι γνωστή για τις υπηρεσίες της προς τον φράγκο φεουδάρχη του Άργους Guy d'Enghien. Ήταν γιος του Ευσταθίου Ζυγομαλά, και γεννήθηκε το 1498 στο Ναύπλιο και μαθήτευσε κοντά στον Αρσένιο Αποστόλιο, ο οποίος του δίδαξε τα κλασικά γράμματα και την αρχαία ελληνική γλώσσα και παιδεία. Συνέχισε τις σπουδές του και στο πανεπιστήμιο της Πάδουας, όπου διδάχθηκε και τα λατινικά, κοντά στον Giovanni Foresto. Επέστρεψε στο Ναύπλιο και εργάσθηκε ως εκκλησιαστικός ρήτωρ στην εκεί μητρόπολη, δίδασκε επίσης αρχαία ελληνικά και άσκησε τα καθήκοντα του νοταρίου. 

Το 1549 μετακόμισε χωρίς την οικογένεια στην Αδριανούπολη, προσκεκλημένος του τότε μητροπολίτη Ιωάσαφ, για να διδάξει και εκεί τα ελληνικά. Όταν ο Ιωάσαφ χειροτονήθηκε Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Ιωάννης τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη. Η υπόλοιπη οικογένεια μετακόμισε εκεί γύρω στο 1555. Ο Ιωάννης ανέλαβε το αξίωμα (οφφίκιον) του «Μεγάλου Ρήτορος του Πατριαρχείου» και το 1576 χειροθετήθηκε από τον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ τον Τρανό «Μέγας Ερμηνευτής των Γραφών». Συνέχισε να διδάσκει τα Αρχαία ελληνικά και να αντιγράφει χειρόγραφα κατά παραγγελία. Όπως και ο γιος του  Θεοδόσιος Ζυγομαλάς, έτσι και ο ίδιος ο Ιωάννης δεν φαίνεται να έλαβε αποφασιστικό μέρος στην ανταλλαγή θεολογικών θέσεων και στην απόπειρα προσέγγισης μεταξύ των λουθηρανών θεολόγων και του Πατριάρχη Ιερεμία Β' Τρανού. 

Από τον γάμο του με την Γκρατσιόζα απέκτησε δύο γιους και δύο κόρες:
* Θεοδόσιος 1544-1614, πρωτονοτάριος και δικαιοφύλαξ του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης.

Ο Ιωάννης πέθανε το 1584 στην Κωνσταντινούπολη.

## Εργογραφία (γνήσια έργα του)
*Βίος του Σταυρακίου Μαλαξού, πρωτοπαππά του Ναυπλίου.
*Επιτομή της ελληνικής Γραμματικής.
*Διάφορα επιγράμματα στα αρχαία ελληνικά ή τα λατινικά.
*Προσευχή στην Θεομήτορα για την εορτή της Κοιμήσεως του 1576.
*Πολυάριθμες επιστολές προς διάφορους παραλήπτες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *[[Εμίλ Λεγκράν]], Notice biographique sur Jean et Theodose Zygomalas* (Παρίσι, 1889).
* *S. Perentidis, Théodose Zygomalas et sa Paraphrase de la Synopsis minor* (Αθήνα, Εκδόσεις Αντ. Ν.Σάκκουλα, 1994) - ISBN 9602320915
* *Σ. Περεντίδης &  Γ. Στείρης, Ιωάννης και Θεοδόσιος Ζυγομαλάς.  Πατριαρχείο - Θεσμοί - Χειρόγραφα (συλλογικός τόμος), Αθήνα, Εκδοτικός Οίκος Δαίδαλος-Ζαχαρόπουλος). ISBN 9789602273906

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι == 
* [http://www.argos.gr/zygomalas/Genealogie.pdf Γενεαλογία] (PDF)
*[http://www.uni-mannheim.de/mateo/camenahist/autoren/crusius_hist.html  *Turcograeciae libri octo a Martino Crusio ... edita''] 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Διευθυντές Μεγάλης του Γένους Σχολής
Ιωαννης Ευσταθιου
Μεταλλογνωσία

thumb|225px|Η μεταλλογραφία (παρατήρηση των μετάλλων και των κραμάτων στο μικροσκόπιο) αποτελεί κύριο αντικείμενο της μεταλλογνωσίας. Στην φωτογραφία, δενδριτική δομή σε κρατέρωμα Cu&ndash;11% Sn, όπως παρατηρείται στο μεταλλογραφικό μικροσκόπιο· μεγέθυνση περίπου 50 φορές.
[right|225px|thumb|Σημαντικό εργαλείο της μεταλλογνωσίας είναι και τα [διάγραμμα φάσεων|διαγράμματα φάσεων που δείχνουν ποιες φάσεις προκύπτουν σε διαφορετικές θερμοκρασίες για κράματα διαφόρων συστάσεων. Στο σχήμα δίνεται το μετασταθές διάγραμμα φάσεων Fe&ndash;C. Σημ.: Το ευσταθές διάγραμμα φάσεων Fe&ndash;C δίνει γραφίτη (C) αντί για σεμεντίτη (Fe3C).)]]
Η **μεταλλογνωσία** ή **φυσική μεταλλουργία** είναι ειδικός κλάδος της μεταλλουργίας με ιδιαίτερο αντικείμενο την εξέταση και την αλλαγή των ιδιοτήτων των μετάλλων και των κραμάτων για διάφορες εφαρμογές. Στην μεταλλογνωσία συγκαταλέγονται ακόμα οι τομείς
** **Μεταλλογραφία** — η επιστήμη και η τέχνη της ετοιμασίας μετάλλων και κραμάτων για παρατήρηση  με οπτικό ή ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
** **Χύτευση** και **[[Μεταλλοτεχνία]]** — η αλλαγή των μηχανικών ιδιοτήτων των μετάλλων και των κραμάτων με τήξη (χύτευση), θερμική κατεργασία (βαφή), μηχανικούς τρόπους (έλαση, διέλαση, σφυρηλασία, ολκή, κ.λπ.) ή με συνδυασμό μηχανικής και θερμικής κατεργασίας.
** **Συγκολλήσεις** — η μελέτη μεθόδων για την συγκόλληση μεταλλικών αντικειμένων με τήξη του μεταλλικού υποβάθρου ή χωρίς τήξη του μεταλλικού υποβάθρου (**κασσιτεροκόλληση**).
** **Επιμεταλλώσεις** — η επικάλυψη ορισμένων μετάλλων με στρώμα άλλου μετάλλου για προστασία από την διάβρωση (π.χ. γαλβανισμός του χάλυβα σε λουτρό τηγμένου ψευδαργύρου) ή για λόγους αισθητικούς (π.χ. επιχρύσωση κοσμημάτων).
** **Κονιομεταλλουργία** — η παραγωγή μεταλλικών αντικειμένων σε διαστάσεις ακριβείας με την πυροσυσσωμάτωση μεταλλικών κόνεων υπό πίεση σε στερεά ή σχεδόν στερεά κατάσταση.

Τέλος, οι αρχές της μεταλλογνωσίας χρησιμοποιούνται και στην **αρχαιομεταλλουργία**, την επιστήμη της μελέτης της παραγωγής μεταλλικών αντικειμένων στα προβιομηχανικά χρόνια (πριν από τον 18ο αι. μ.Χ.).

## Δείτε επίσης
* Μεταλλουργία
* Μεταλλευτική

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Internet Microscope for Schools, μικροφωτογραφίες κοινών κραμάτων από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, Βρετανία (αγγλικά).
*Phase Transformations and Complex Properties Research Group, κείμενα και μικροφωτογραφίες κραμάτων από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, Βρετανία (αγγλικά).

Κατηγορία:Μεταλλουργία
Μπάλοζι

Η **Μπάλοζι** (λετονικά: Baloži) είναι κωμόπολη της Λετονίας και έχει 6.343 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2016. Απέχει 12 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Λετονίας, Ρίγα. Η πόλη είναι πολύ σύγχρονη, καθώς ιδρύθηκε αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ πήρε το καθεστώς πόλης το 1991.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της Μπάλοζι  

Κατηγορία:Πόλεις της Λετονίας
Μαριγιάμπολε

Η **Μαριγιάμπολε** (λιθουανικά: *Marijampolė* ) είναι βιομηχανική πόλη της νότιας Λιθουανίας. Έχει 48.800 κατοίκους.

Το όνομα της πόλης προέρχεται από το ελληνικό *Μαριούπολις* και αναφέρεται στην Παναγία. Κατά τη σοβιετική περίοδο, το επίσημο όνομα της πόλης ήταν Καπσούκας, προς τιμήν του *[[Βίντσας Μιτσκεβίτσιους-Καπσούκας]]*, ιδρυτή του Λιθουανικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Βιλκαβίσκις

thumb|right|250px|Το Βιλκαβίσκις σε καρτποστάλ του 1916
Το **Βιλκαβίσκις** είναι πόλη της νοτιοδυτικής Λιθουανίας, 25 χλμ βορειοανατολικά από τη Μαριγιάμπολε. Έχει πληθυσμό 13.102 κατοίκους, βρίσκεται στον νομό Βιλκαβίσκις και είναι η μεγαλύτερη πόλη του. Το όνομά του προέρχεται από τον ποταμό Βιλκαβίσκις, ενώ πριν το 1940 υπήρχε μεγάλη εβραϊκή κοινότητα που αφανίστηκε από τους Ναζί, ενώ η ίδια η πόλη κατα τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ισοπεδώθηκε ολοσχερώς. Η οικονομία της πόλης στηρίζεται κυρίως στη βιομηχανία μετάλλου. Γνωστό είναι και το εθνολογικό μουσείο της πόλης. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι

Το **Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι** (*[[:en:Liliana_Ronchetti|Liliana Ronchetti]]*) ήταν μία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης για τις γυναίκες.

Ήταν η δεύτερη ευρωπαϊκή διοργάνωση μετά την Ευρωλίγκα Γυναικών.

## Κυπελλούχες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 FIBA Ιστορία



Ρονκετι
Ρονκετι
Ρονκετι
Kde domov muj?

Το **Κντε ντόμοφ μούι** *(Πού είναι το σπίτι μου;)* είναι ο εθνικός ύμνος της Τσεχίας.

Το τραγούδι γράφτηκε από τον συνθέτη Φραντίσεκ Σκρουπ και τον θεατρικό συγγραφέα Γιόζεφ Κάγιεταν Τυλ ως τμήμα ενός κωμικού θεατρικού έργου, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Πράγα στις 21 Δεκεμβρίου 1834. Το αρχικό τραγούδι αποτελείται από δύο στροφές. Σύντομα το κομμάτι έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές από τους Τσέχους και έγινε αποδεκτό ως ένας ανεπίσημος ύμνος ενός έθνους μέσα στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων.

Το 1918, όταν δημιουργήθηκε το κράτος της Τσεχοσλοβακίας, η πρώτη στροφή αυτού του τραγουδιού ήταν το πρώτο μέρος του εθνικού ύμνου, ενώ το δεύτερο μέρος ήταν στα σλοβάκικα. Η διάσπαση της Τσεχοσλοβακίας το 1992 επηρέασε και τον εθνικό ύμνο: πλέον αποτελείται μόνο από την πρώτη στροφή του αρχικού τραγουδιού.

## Στίχοι
:Kde domov můj, kde domov můj?
:Voda hučí po lučinách,
:bory šumí po skalinách,
:v sadě skví se jara květ,
:zemský ráj to na pohled!
:A to je ta krásná země,
:země česká domov můj,
:země česká domov můj! 

## Μετάφραση στα ελληνικά

:Πού είναι το σπίτι μου, πού είναι το σπίτι μου;
:Το νερό κελαρύζει μέσ' απ' τα λιβάδια
:Τα φύλλα των πεύκων θροΐζουν πάνω απ' τους βράχους
:Η άνοιξη ανθίζει και λάμπει πάνω από τα δέντρα
:Έναν παράδεισο να δει κανείς πάνω στη γη!
:Κι αυτή είναι η όμορφη η χώρα,
:η τσέχικη γη, το σπίτι μου,
:η τσέχικη γη, το σπίτι μου!

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος εθνικών ύμνων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* World-countries.org - 
* Κρατικά σύμβολα-  Υπουργείο Εξωτερικών.
* Νέα έκδοση του ύμνου σε αρχείο (mp3) (στα τσέχικα).
* Νέες επίσημες ηχογραφήσεις του 2008.

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τσεχίας
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Προχώρα όμορφη Αυστραλία

To **Προχώρα όμορφη Αυστραλία** () είναι ο εθνικός ύμνος της Αυστραλίας. Συνθέτης του είναι ο Πίτερ Ντοντς Μακόρμικ που δημοσίευσε τον ύμνο με το ψευδώνυμο Amicus ("φίλος" στα λατινικά) το 1878. Ωστόσο, καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος μόλις το 1984.

## Στίχοι

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος εθνικών ύμνων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αυστραλίας
Δημήτριος Μισαραλιώτης

Ο **Δημήτριος (Μιμίκος) Μισαραλιώτης** διετέλεσε δημοτικος σύμβουλος και δήμαρχος Αθηναίων.

Εξελέγη για πρώτη φορά ως δημοτικός συμβουλος στις πρώτες δημοτικές εκλογές που έγιναν στην Αθήνα την άνοιξη του 1835 και επανεξελέξη στις εκλογές του Μαρτίου του 1837. Στις εκλογές του 1841 ήταν δημαιρεσιάρχης, υπεύθυνος για τη διοργάνωση των εκλογών, και λόγω της θέσης του αυτής άσκησε τα καθήκοντα του δημάρχου για μια μεταβατική περίοδο που διήρκεσε από τις 16 Μαρτίου έως τις 15 Αυγούστου 1841, όταν και ο Όθωνας επέλεξε τελικά ως δήμαρχο τον Ανάργυρο Πετράκη από τους τρεις υποψήφιους που είχαν προταθεί από το δημοτικό συμβούλιο. Λίγες μέρες μετά εκλέχθηκε πρόεδρος του συμβουλίου, ενώ τον Απρίλιο του 1842 εκλέχθηκε ως μέλος του πρώτου Αδελφάτου του νεοσύστατου Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών. Το 1843 παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου προκειμένου να αναλάβει τη διεύθυνση της αστυνομίας. Αντικαταστάτης του ήταν ο στρατηγός Μακρυγιάννης. 

Ήταν υποστηρικτής του Όθωνα. Αναφέρεται στα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη σαν *Μιμίκος Μισαραλιώτης*, να εμποδίζει να χτυπήσουν οι καμπάνες έτσι ώστε να μην ειδοποιηθεί ο λαός για την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Άγγελος Γέροντας

Ο **Άγγελος Γέροντας** (1785 - 1862) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης και φιλικός. Μετά την απελευθέρωση εκτέλεσε χρέη δημάρχου Αθηναίων (1837, 1840).

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1785 και καταγόταν από παλιά αρχοντική οικογένεια των Αθηνών. Η καταγωγή αυτής ήταν από τον Μυστρά, μετά όμως την κατάληψη της πόλης από τους Οθωμανούς ένας κλάδος της οικογένειας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εντάχθηκε στο αρχοντολόγιο της πόλης.  Ως πρώτο γνωστό μέλος τη οικογένειας Γέροντα στην Αθήνα αναφέρεται ο Αλέξανδρος Γέροντας (γενν. 1672). Από το 18ο αιώνα μέλη της ανέπτυξαν σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα. Το 1820 ο Άγγελος Γέροντας εξελέγη δημογέροντας και ταυτόχρονα μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Εργάστηκε με επιτυχία για την προετοιμασία της ελληνικής επανάστασης στην περιοχή της Αττικής. 

Μετά την έκρηξη της επανάστασης, προσφέρθηκε προς διάσωση των Αθηνών ως όμηρος των Τούρκων μαζί με τους άλλους δύο συνάρχοντες δημογέροντες της Αθήνας και συγγενείς του, τον Παλαιολόγο και τον Προκόπιο Μπενιζέλο. Τον Απρίλιο του 1821 συνελήφθη από τους Τούρκους μαζί με άλλους δημογέροντες και προκρίτους και τοποθετήθηκε στις φυλακές της Ακρόπολης, όπου έμεινε αιχμάλωτος επί επτά μήνες. Στο διάστημα αυτό βασανίστηκε αφόρητα πολλές φορές και είδε τον θάνατο. Ωστόσο κατόρθωσε να διαφύγει και κατέφυγε στην Αίγινα, ενώ λίγο αργότερα επέστρεψε στην Αθήνα όπου και αποκαταστάθηκε στο αξίωμα του δημογέροντα. Το 1822 ανέλαβε το δικαστικό αξίωμα του *κριτή*, και την περίοδο 1824-1825 φαίνεται ότι είχε αναλάβει το καθήκον της είσπραξης του φόρου της δεκάτης στις περιοχές Κηφισιάς, Αμαρουσίου και Χαλανδρίου με εντολή της Διοίκησης.

Επί Ιωάννη Καποδίστρια για μικρό ωστόσο χρονικό διάστημα, το αξίωμα του κεντρικού επιτρόπου της Πελοποννήσου. Μετά το τέλος της ελληνικής επανάστασης διετέλεσε μέλος της «*Προσωρινής Δημογεροντίας*» της Αθήνας (1831 - 1832), λιμενάρχης και υγειονόμος του Πειραιά (1833 - 1834) ενώ το 1835 ανέλαβε το νέο τότε αξίωμα του «δημαρχιακού παρέδρου» της Αθήνας.

Για αρκετά χρόνια ο Άγγελος Γέροντας αναλάμβανε αξιώματα στις δημοτικές αρχές της Αθήνας και υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας το 1836. Διετέλεσε δύο φορές δήμαρχος Αθηναίων, (26 Ιανουαρίου - 10 Ιουνίου 1837 και 6 Ιουλίου 1840 - 5 Σεπτεμβρίου 1840). Στο έργο του περιλαμβάνονται και σύντομα απομνημονεύματα τα οποία δημοσιεύτηκαν από τον Δημήτριο Καμπούρογλου στα *Μνημεία της Ιστορίας των Αθηνών* (τομ. Γ’, 1892). 

Απεβίωσε το 1862. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει απογόνους. Κόρες του ήταν η Πηγή Γέροντα, σύζυγος του Μιχαήλ Καλλιφρονά, και η Μαριάννα Σωτηριανού-Γέροντα, σύζυγος του Γρηγορίου Καμπούρογλου. Εγγονός του ήταν ο ακαδημαϊκός Δημήτριος Καμπούρογλου. Αλλα τέκνα του Αγγέλου Γέροντα: Σωτηριανός, Ελευθέριος, Αχιλλέας και Ηρακλής, ο τελευταίος ήταν πρόξενος της Ελλάδας στην Προύσα της Τουρκίας. 

## Πηγές
* 
* Δημητρίου Καμπούρογλου  σελ. 302, 303, 304, 305.
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Αγγελος
Κατηγορία:Πρόκριτοι
Λουκάς Ράλλης

Ο **Λουκάς Ράλλης** (Χίος, 1794 - Πειραιάς, 1879) ήταν έμπορος και δήμαρχος Πειραιά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του Δημητρίου Ράλλη, γεννήθηκε το 1794 στη Χίο και καταγόταν από Βυζαντινή εμπορική οικογένεια. Αρχικά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη αλλά μετά τις σφαγές των Ελλήνων από τους Τούρκους έφυγε για τη Σύρο. Τον Ιούνιο του 1826, ύστερα από δική του πρόταση, η Ερμούπολη πήρε το σημερινό της όνομα, "*διότι υπό την σκέπην του Ερμού, εφόρου του εμπορίου, συνέστη και προήχθη η πόλις*" όπως έλεγε. Μεγαλέμπορος ήδη από τότε ανέλαβε επί κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια πολλές εμπιστευτικές αποστολές καθώς και δικαστικά καθήκοντα γενόμενος και πρόεδρος του ανεκκλήτου δικαστηρίου της Πελοποννήσου. Αργότερα όμως κατέστη ένας από τους περισσότερο αδιάλλακτους πολέμιους του Καποδίστρια υποκινώντας όλους τους αντικαποδιστριακούς της Σύρου. 

Μετά την άφιξη του Βασιλέως Όθωνα, μετακόμισε μόνιμα στον Πειραιά, με τους πρώτους οικιστές (1834). Ασχολήθηκε με το διαμετακομιστικό εμπόριο και με τις τραπεζικές δραστηριότητες. Απέκτησε τεράστια περιουσία της τάξεως των 650.000 δραχμών (τότε) και εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Πειραιά.

Διατέλεσε δήμαρχος του Πειραιά από το 1856 έως το 1865. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του κατασκευάστηκαν έργα όπως: το Δημοτικό Παρθεναγωγείο Θηλέων, το Β' Αρρεναγωγείο, η Δημοτική Αγορά και θεμελιώθηκε ο σημερινός ναός του Αγίου Σπυρίδωνα, πολιούχου του Πειραιά. Επίσης χρημάτισε μέλος της δεκαπενταμελούς επιτροπής της *«εταιρείας για σχηματισμό εθνικού στόλου»* (1866) καθώς και πρόεδρος του ανέκκλητου δικαστηρίου Πελοποννήσου.

Απεβίωσε στον Πειραιά στις 18 Δεκεμβρίου του 1879. Η κόρη του Καλλιόπη Ράλλη ήταν παντρεμένη με τον Αμβρόσιο Δαμαλά, δήμαρχο Σύρου. Εγγόνια του ήταν οι Παύλος και Αριστείδης Δαμαλάς.

## Βιβλιογραφία
*Τιμ.Αμπελά, «Λουκά Ράλλη, Ιδιόγραφοι αναμνήσειςκαι αποκαλύψεις επεισοδίων της Ελληνικής Επαναστάσεως», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. Δ, σελ.475-512
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Ράλλης Λουκάς
Λουκας
Λανάρισμα

Σύστημα συμβατικής νηματοποίησης το οποίο περιλαμβάνει τα παρακάτω παραγωγικά στάδια:

# Άνοικτικά-προκαταρκτικά (άνοιγμα τουφών α' ύλης και μηχανικός καθαρισμός από ξένες ύλες)
# Λανάρια (ή χάρτζια)
# Σύρτες - Α΄πέρασμα
# Σύρτες - Β'πέρασμα
# Προγνέστριες
# Νηματοποίηση (Δακτυλιοφόροι Κλώστριες)
# Μετασκευή (Μπομπινουάρ)

Κατηγορία:Κλωστοϋφαντουργία
Πακαλίτα Μοσισίλι

Ο **Πακαλίτα Μοσισίλι** (*Pakalitha Bethuel Mosisili*, γενν. 14 Μαρτίου 1945) είναι πολιτικός από το Λεσότο, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του κρατιδίου από τον Μάρτιο του 2015 ως το 2017. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία από το 1998 ως το 2012. Εκτός από πρωθυπουργός ήταν και υπουργός Άμυνας. Έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού το 2015.

## Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1945. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1993 και στη συνέχεια έγινε υπουργός Παιδείας. Στις 14 Απριλίου 1994 απήχθη για λίγο μαζί με άλλους τρεις υπουργούς από στρατιώτες. Στο επεισόδιο σκοτώθηκε ένας πέμπτος υπουργός, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Σελομέτσι Μπαχόλο . Στα τέλη Ιανουαρίου του 1995 ο Μοσισίλι διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και την ίδια χρονιά διορίστηκε επίσης υπουργός εσωτερικών και τοπικής αυτοδιοίκησης . Τον Φεβρουάριο του 1998 εξελέγη ηγέτης του κόμματος Κογκρέσο για τη Δημοκρατία (LCD).Ο Μοσισίλι οδήγησε το κόμμα του σε σχεδόν σαρωτική νίκη στις εκλογές του 1998. Στις εκλογές αυτές υπήρχαν καταγγελίες για παρατυπίες και νοθεία, που οδήγησαν σε έκτροπα από πλευράς αντιπολίτευσης. Η κατάσταση εξομαλύνθηκε μόνο με την επέμβαση του SADC.

## Πρωθυπουργός
### Εκλογικές νίκες 2002 και 2007
Έγινε πρωθυπουργός στις 29 Μαΐου 1998. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές τον Μάιο του 2002, στις οποίες η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία. Μάλιστα απειλήθηκε με επέμβαση του στρατού και αναγκάστηκε να καλέσει βοήθεια από την Νοτιαφρικανική Αναπτυξιακή Κοινότητα (SADC). Ακολούθησε και νέα εκλογική νίκη, τον Φεβρουάριο του 2007. Οι εκλογές του 2007 ήταν πρόωρες και έγιναν μετά την αποχώρηση 18 βουλευτών από το κυβερνών κόμμα (η ισχνή πλειοψηφία που είχε τότε στη Βουλή το LCD ήταν 61 επί συνόλου 120 εδρών). . Το LCD κέρδισε τις εκλογές με 61 έδρες ενώ ο σύμμαχός του, το Εθνικό Ανεξάρτητο Κόμμα πήρε επιπλέον 21 έδρες.

### Απόπειρα δολοφονίας
Ένοπλοι επιτέθηκαν στην κατοικία του Μοσισίλι στις 22 Απριλίου 2009 σε μία προφανή απόπειρα δολοφονίας του. Τρεις από τους επίδοξους δολοφόνους σκοτώθηκαν από την αστυνομία, ενώ ο Μοσισίλι δεν έπαθε τίποτε.

Το 2012 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε ο Τομ Ταμπάνε.

### Εκλογές 2015
Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του Φεβρουαρίου του 2015, ο Μοσισίλι σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού. Ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 17 Μαρτίου 2015.

### Εκλογές 2017 και παραίτηση από την πρωθυπουργία
Δυο χρόνια αργότερα, την 1η Μαρτίου 2017, ηττήθηκε σε πρόταση δυσπιστίας και θεωρήθηκε πιθανή η διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός πρότεινε στο βασιλιά Λετσίε Γ΄ να διαλύσει το κοινοβούλιο και ο βασιλιάς το έκανε στις 7 Μαρτίου.

Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Ιουνίου 2017 και είχαν ως αποτέλεσμα την νίκη για τον Τομ Ταμπάνε και το κόμμα του, το ABC, το οποίο κέρδισε 48 έδρες έναντι 30 για το Δημοκρατικό Κογκρέσο του Μοσισίλι. Στη συνέχεια, ο Μοσισίλι υπέβαλε την παραίτησή του στον βασιλιά Λετσίε και παρέμεινε υπηρεσιακά στην πρωθυπουργία. Ο Ταμπάνε τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 16 Ιουνίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφικό στον ιστότοπο της κυβέρνησης του Λεσότο

Μοσισιλι, Π
Λετσίε Γ΄ του Λεσότο

Ο **Βασιλιάς Λετσίε ο Γ΄** (17 Ιουλίου 1963-) είναι ο βασιλιάς του Λεσότο από το 1996. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, βασιλέα Μοσοεσόε Β΄, όταν ο τελευταίος αναγκάστηκε να εξοριστεί, το 1990. Ο πατέρας του αποκαταστάθηκε στο θρόνο το 1995, αλλά σκοτώθηκε το 1996 σε δυστύχημα, οπότε ο Λετσίε έγινε ξανά βασιλιάς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε με το όνομα *David Mohato Bereng Seeiso* το 1963.

Ο Λετσίε σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Κολέγιο Άπλφορθ και εν συνεχεία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Λεσότο από όπου απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στα Νομικά. Έπειτα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ (δίπλωμα στις αγγλικές νομικές σπουδές, 1986), στο Κολέγιο Γούλφσον του Κέμπριτζ (Αναπτυξιακές Σπουδές, 1989) και στο Κολέγιο Γουάιε (Γεωργική Οικονομία). Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1989, οπότε επέστρεψε στο Λεσότο.

Η στέψη του έγινε επίσημα στις 31 Οκτωβρίου 1997 στο Στάδιο Σετσότο. Στην τελετή παρέστη και ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου, Κάρολος.

Το 2000 κήρυξε τη χώρα του σε συναγερμό φυσικής καταστροφής για την επιδημία HIV/AIDS στη χώρα.

Παντρεύτηκε το 2000 την Karabo Mots'oeneng, με την οποία απέκτησε δύο κόρες. 

Την 1η Δεκεμβρίου 2016 στη Ρώμη, ο βασιλιάς Λετσίε Γ΄ διορίστηκε πρέσβης καλής θέλησης για τη Διατροφή από τον Οργανισμό Γεωργίας και Τροφίμων (FAO).

Ο Βασιλιάς έχει ελάχιστες εξουσίες και τα καθήκοντα που ασκεί είναι καθαρά εθιμοτυπικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη βιογραφία στα αγγλικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Βασιλείς του Λεσότο
Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Αριστείδης Σκυλίτσης

Ο **Αριστείδης Σκυλίτσης** (1908 - 20 Ιουλίου 2006) ήταν δήμαρχος Πειραιά κατά την περίοδο της Χούντας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά και ήταν γιος του Στέφανου Σκυλίτση, αδελφού του Δημοσθένη Ομηρίδη-Σκυλίτση. Καταγόταν από πολιτική οικογένεια και ήταν εγγονός του Αριστείδη Σκυλίτση και συγγενής του Πέτρου Ομηρίδη Σκυλίτση. Το 1967, διορίστηκε από τη Χούντα δήμαρχος Πειραιά, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1974. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς για λίγους μήνες του 1971. 
 
Οι απόψεις για το έργο του κατά τη διάρκεια της θητείας του, διίστανται. Προχώρησε στην καταστροφή κτηρίων-κοσμημάτων για την πόλη, μεταξύ των οποίων της Ράλλειου και του ιστορικού Ρολογιού του Πειραιά, ενώ υποστηρίζεται ότι το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά διασώθηκε επειδή είχε ανεγερθεί επί θητείας του παππού του, Αριστείδη Σκυλίτση. Για τις αποφάσεις του αυτές κατηγορήθηκε από συμπολίτες του και ιστορικούς.

Το 1969 ολοκλήρωσε το Δημαρχιακό Μέγαρο, κατασκεύασε τα υπαίθρια θέατρα Βεάκειο και Δελφινάριο, το Πειραϊκόν Λυρικόν Θέατρον, τον κινηματογράφο «Σινεάκ», το Μουσείο Ζωγραφικής και Σκηνογραφίας, τον Πύργο του Πειραιώς και άλλα σημαντικά έργα.

Διεκδίκησε τον δημαρχιακό θώκο στις δημοτικές εκλογές του 1978, του 1982 και του 1986 χωρίς επιτυχία, εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος. Το 1978 έφτασε κοντά στο να κερδίσει τις εκλογές, λαμβάνοντας ποσοστό 48,7% στον α΄ γύρο, όμως έχασε στον β΄ γύρο για λίγες ψήφους από τον αντίπαλό του, Γεώργιο Κυριακάκο.

Απεβίωσε το 2006, σε ηλικία 98 ετών. Η κηδεία του έγινε στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, το απόγευμα της Παρασκευής 21 Ιουλίου 2006 και η ταφή στον οικογενειακό τάφο της οικογένειας Σκυλίτση στο Νεκροταφείο Αναστάσεως. Γύρω στα 80 άτομα ήταν παρόντα στην κηδεία του Αριστείδη Σκυλίτση, που τέλεσε ο νέος τότε Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, παρουσία του τότε δημάρχου, Χρήστου Αγραπίδη, και του τότε υφυπουργού Άμυνας, Βασίλη Μιχαλολιάκου.

## Πηγές
**[https://web.archive.org/web/20100528130307/http://www.koutouzis.gr/tram-mnimes-mourkakos.htm Ιστορία του Δήμου Ιστορία του Δήμου 1960-1975]*
**[http://www.pireasnet.gr/Default.aspx?tabid=667 Ιστορία του Δήμου] *
**[http://www.e-grammes.gr/article.php?id=2195 e-grammes.gr-Αντίο Δήμαρχε] *

Σκυλιτσης Αριστειδης
Κατηγορία:Πρόεδροι Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)
Νικόλαος Δαμαλάς

Ο **Νικόλαος Δαμαλάς** (1842 – 2 Φεβρουαρίου 1892) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1842, έχοντας καταγωγή από τη Χίο. Από την ηλικία των 16 ετών σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια του Έρλανγκεν (όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας το 1863), της Λειψίας και του Λονδίνου. Όταν επέστρεψε, διορίστηκε έκτακτος καθηγητής (1867) και αργότερα τακτικός (1872) στην έδρα της ερμηνευτικής της Καινής Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρέμεινε στη θέση αυτή για το υπόλοιπο της ζωής του. Διετέλεσε 4 φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής (1873-1874, 1883-1884, 1887-1888 και 1891-1892) ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1878-1879 υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αντιπροσώπευσε την Ελλάδα σε διάφορα συνέδρια και διετέλεσε βασιλικός επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο το διάστημα 1876-1877. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 1892.

## Έργο
Ήταν υποστηρικτής της ένωσης της Παλαιοκαθολικής Εκκλησίας με την Ορθόδοξη. Οι διαλέξεις του ήταν πολυπληθείς και υποστήριζε τη γραμματική και ιστορική ερμηνεία των γραφών, ενώ διακήρυττε την κοινωνική και ηθική σημασία της θρησκευτικής επιστήμης. Έγραψε πολλά έργα, μεταξύ των οποίων και τα εξής:

* Τη δογματική διατριβή *«Περί άρχων»*.
* *«Περί των σχέσεων της Αγγλικανικής Εκκλησίας προς την Ορθόδοξον»*, 1867
* *«Επαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην»*..
* *«Ερμηνεία των τριών πρώτων Ευαγγελίων»*
* *«Ορθόδοξος χριστιανική κατήχησις»*
* Επίσης, την περίοδο 1881-1889 εξέδωσε τους τρεις τελευταίους τόμους των Κατάλοιπων Κοραή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νικόλαος Δαμαλάς στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Πέτρος Ομηρίδης Σκυλίτσης

Ο **Πέτρος Ομηρίδης Σκυλίτσης** (1784-1872) ήταν δήμαρχος Πειραιά.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη και καταγόταν από Βυζαντινή αριστοκρατική οικογένεια της Χίου. Ήταν αδερφός του Αριστείδη Σκυλίτση, παππού του μετέπειτα Δημάρχου Πειραιά Αριστείδη Σκυλίτση. Είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και έλαβε μέρος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου. Τον Απρίλιο του 1822 ανέλαβε την διοίκηση της Κρήτης και διατέλεσε πρόεδρος της συνέλευσης στους Αρμένους, η οποία ψήφισε το προσωρινό πολίτευμα του νησιού. Επί Καποδίστρια εξορίστηκε στη Σμύρνη ενώ επί Όθωνα διορίστηκε εφέτης και αργότερα εξελέγη δήμαρχος Πειραιά.

Χρημάτισε δήμαρχος του Πειραιά κατά τις περιόδους 1841-1845 και 1848-1854. Επί δημαρχίας του κατασκευάστηκε ο ναός της Αγίας Τριάδος, το Α' Σχολαρχείο και η Α' Δημοτική Βιβλιοθήκη. Από τη θέση του δημάρχου έστειλε επιστολή στον Κωνσταντίνο Ιωνίδη για να τον πείσει να συνεισφέρει στην ίδρυση σχολείων στον Πειραιά. Από αυτή την πρωτοβουλία ιδρύθηκε η Ιωνίδειος σχολή. Επίσης διατέλεσε μέλος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής. Το 1831 δημοσίευσε την μελέτη *«Συνοπτική ιστορία των 3 ναυτικών νήσων»*. 

Ήταν παντρεμένος με την Μαριγώ Ράλλη, κόρη του Στέφανου Ράλλη και αδερφή των ιδρυτών του εμπορικού οίκου Ράλλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ν! Ξάου

Ο **Ν! Ξάου** (*Nᴉxau ǂToma*, 16 Δεκεμβρίου 1944 - 5 Ιουλίου 2003) ήταν ηθοποιός από τη Ναμίμπια, που πρωταγωνίστησε στην κωμωδία «Και οι θεοί τρελάθηκαν»..

Ονομαζόταν στην πραγματικότητα Ν! Γκάου, αλλά εξαιτίας δακτυλογραφικού λάθους στους τίτλους της ταινίας, του αποδόθηκε το όνομα Ν! Ξάου. Παντρεύτηκε τρεις γυναίκες και τις είχε ταυτόχρονα και είχε, επίσης, μαζί τους παιδιά. Εκτός από την πρώτη έκδοση της ταινίας, έπαιξε και στις συνέχειές της. Μετά το τέλος της κινηματογραφικής του καριέρας (1994), ασχολήθηκε με τη γεωργία, καλλιεργώντας φασόλια και καλαμπόκι.

Πέθανε από πολυανθεκτική φυματίωση (δηλαδή, φυματίωση ανθεκτική στα πολλά φάρμακα).

## Παραπομπές


Ξ
Κατάλογος δημάρχων Πειραιά

## Γενικά

Ο τρόπος εκλογής του δημάρχου ποικίλλει ανά περιόδους. Με την ίδρυση του Δήμου στις 23 Δεκεμβρίου 1835 έως το 1866, οι δήμαρχοι διοριζόταν από την κυβέρνηση, ενώ από το 1866 ξεκίνησε η εκλογή δημάρχου από το λαό. Διακόπηκε κατά την δικτατορία της 4ης Αυγούστου του 1936, συνεχίστηκε στην Γερμανική Κατοχή και επανήλθε κατά την περίοδο της δικτατορίας των Συνταγματαρχών το 1967. Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας, διορίστηκε προσωρινά ο δικαστικός Βασίλειος Ζέππος μέχρι να προκηρυχθούν δημοτικές εκλογές. Από το 1975 επανήλθε ο θεσμός της εκλογής του δημάρχου με πρώτο εκλεγμένο δημοκρατικά δήμαρχο τον μαθηματικό Αναστάσιο Βουλόδημο.

Από τους δημάρχους του Πειραιά 8 ήταν συγγενείς εξ αίματος και 2 συγγενείς εξ αγχιστείας. Συγκεκριμένα, από την οικογένεια Σκυλίτση, η οποία ανέδειξε τέσσερις δημάρχους, πρώτο μέλος που εξελέγη δήμαρχος Πειραιά ήταν ο Πέτρος Ομηρίδης Σκυλίτσης, ο αδερφός του οποίου ήταν ο Αριστείδης Σκυλίτσης που διετέλεσε, επίσης, δήμαρχος Πειραιά. Υιός και εγγονός του τελευταίου ήταν οι Δημοσθένης Ομηρίδης Σκυλίτσης και Αριστείδης Σκυλίτσης αντίστοιχα. Αδέρφια μεταξύ τους ήταν οι Τρύφων Μουτζόπουλος και Δημήτριος Μουτζόπουλος ενώ ο Παύλος Δαμαλάς ήταν γαμπρός του Λουκά Ράλλη. Επίσης ο Γεώργιος Ανδριανόπουλος ήταν θείος του Ανδρέα Ανδριανόπουλου.

## Δήμαρχοι Πειραιά

## Πηγές
*Διατελέσαντες Δήμαρχοι, ιστοσελίδα του Δήμου Πειραιά, ανάκτηση 12-5-2013.

## Βιβλιογραφία
*Γιάννη Ε. Χατζημανωλάκη, *Οι Δήμαρχοι του νεότερου Πειραιά*, Πειραιάς 1999.

## Παραπομπές



πειραια
Κύκλος Βόλσουνγκ

μικρογραφία|"Το Ξύπνημα της Μπρουνχίλντ"- Χαουαρντ Πάιλ, 1882.
Ο **Κύκλος Βόλσουνγκ** είναι η ονομασία μιας σειράς γερμανικών μύθων, οι οποίοι είναι βασισμένοι στο ίδιο θέμα με το *[[Τραγούδι των Νιμπελούνγκεν]]* (*Niebelungenlied*), ένα επικό ποίημα. Οι μύθοι προέρχονται από την μεσαιωνική Ισλανδία.

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Κατηγορία:θρύλοι
Κατάλογος χιονοδρομικών κέντρων της Ελλάδας

Στην Ελλάδα υπάρχουν 21 χιονοδρομικά κέντρα:

## Χάρτης
Ο ακόλουθος χάρτης απεικονίζει τα γεωγραφικά στίγματα 19 εκ των 21 χιονοδρομικών κέντρων της Ελλάδος:
 


## Παραπομπές


χιονοδρομικων κεντρων
Οι Σοπράνος

Οι **Σοπράνος** (*The Sopranos*) είναι το όνομα Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς , που είναι μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές στην αμερικανική τηλεόραση (αλλά και παγκοσμίως) από απόψεως βραβείων, γνώμης των κριτικών αλλά και θεαματικότητας τις τελευταίες δυο δεκαετίες.

Βασισμένη σε κλασικές ταινίες μαφίας όπως «Ο Νονός» του Κόπολα ή το «Goodfellas», διηγείται την ιστορία μιας οικογένειας με διασυνδέσεις στο οργανωμένο έγκλημα στο Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ.

## Υπόβαθρο της σειράς

Η σειρά αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας στο Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Ο πατέρας, Τόνι Σοπράνο (Τζέιμς Γκαντολφίνι), ανήκει σε μια οργάνωση της μαφίας και στο μεγαλύτερο μέρος της σειράς είναι ο «Κάπο», το αφεντικό. Ο Τόνι έχει ψυχολογικά προβλήματα και επισκέπτεται μια Ιταλοαμερικάνα ψυχίατρο (Λορέιν Μπράκο). Σε όλη τη διάρκεια της σειράς ισορροπεί ανάμεσα σε δουλειά, οικογένεια και του ψυχικού του κόσμου προσπαθώντας ταυτόχρονα να είναι καλός σύζυγος, πατέρας, σκληρό αφεντικό και ευαίσθητος ασθενής που ψάχνει λύση στα προβλήματά του.

Η μητέρα Καρμέλα (Έντι Φάλκο), είναι νοικοκυρά, αλλά με πολλές ανησυχίες. Βλέπει τα προβλήματα στην σχέση της και την αποξένωσή της με τον Τόνι, αλλά δεν σκέφτεται συχνά το διαζύγιο για λόγους θρησκευτικούς ( καθολικούς) αλλά και χάριν των παιδιών της, Άντονι Σοπράνο Τζούνιορ και Μέντοου Σοπράνο.

Τέλος πολύ μεγάλη βαρύτητα δίνεται στον προστατευόμενο ανιψιό του Τόνυ, Κρις Μολτισάντι (Μάικλ Ιμπεριόλι), ο οποίος με τον καιρό καταφέρνει να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ιεραρχίας στη φαμίλια. Καθ' όλη τη διάρκεια των 6 σεζόν οι τηλεθεατές γίνονται μάρτυρες της διαδρομής του μέσα από δυσκολίες, κακές αποφάσεις, προσωπικά διλήμματα και θυσίες, χωρίς όμως να λείπουν οι στιγμές όπου φαίνονται η γενναιότητα και η αποφασιστικότητα του.

## Επισκόπηση σειράς
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στο HBO στις 10 Ιανουαρίου 1999 και ολοκληρώθηκε σε 86 επεισόδια στις 10 Ιουνίου 2007.

* Ο 6ος (και τελευταίος) κύκλος της σειράς είναι χωρισμένος σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος (που μεταδίδονταν από τις 12 Απριλίου 2006 έως τις 4 Ιουνίου 2006) αποτελείται από 12 επεισόδια, ενώ το δεύτερο μέρος (που μεταδίδονταν από τις 8 Απριλίου 2007 έως τις 10 Ιουνίου 2007) αποτελείται από 9 επεισόδια. Συνολικά, ο 6ος κύκλος αποτελείται από 21 επεισόδια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του HBO
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές)
Κατηγορία:Ψυχοθεραπεία στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές σχετιζόμενες με το οργανωμένο έγκλημα
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν ταινίες