Αυδολέων

Ο **Αυδολέων** ή **Αυδωλέων** (αρχ. ελλ. *Αὐδωλέων*}) ήταν βασιλέας του αρχαίου Βασιλείου της Παιονίας από το 315 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του το 284 π.Χ.. Διαδέχθηκε στον θρόνο τον πατέρα του, τον Πατράο, υπό άγνωστες συνθήκες.

Περί το 310 π.Χ. ο Αυδωλέων ζήτησε και έλαβε βοήθεια από τον τότε βασιλιά της Μακεδονίας Κάσσανδρο, προκειμένου να αντιμετωπίσει μια εισβολή των Ιλλυριών Αυταριατών όταν οι τελευταίοι κατέλαβαν την άνω κοιλάδα του Αξιού.

Το 306 π.Χ., μετά τη νίκη του Δημητρίου του Πολιορκητή κατά του Πτολεμαίου, ο πατέρας του Δημητρίου Αντίγονος ο Μονόφθαλμος, πήρε το *[[διάδημα]]* και διεκήρυξε τον εαυτό του *[[Βασιλεύς|Βασιλέα]]*. Οι άλλοι Διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που μέχρι τότε απέφευγαν να οικειοποιηθούν επισήμως τον βασιλικό τίτλο, άρχισαν και αυτοί να ονομάζουν επίσημα τους εαυτούς τους «Βασιλείς». Προκειμένου λοιπόν να διατρανώσει την ανεξαρτησία και της δικής του χώρας, ο Αυδολέων ανεκήρυξε τότε και τον εαυτό του *Βασιλέα*, αντί του μέχρι τότε τίτλου του «Ηγεμόνα».

Αυτή η μεταβολή στο «στάτους» διαφαίνεται από τα νομίσματα της Παιονίας: οι πρώτες εκδόσεις τους απεικόνιζαν την κεφαλή της θεάς Αθηνάς, ενώ τα αττικού βάρους τετράδραχμα που κυκλοφόρησαν αργότερα μέσα στη θητεία του Αυδολέοντος μιμούνταν τα νομίσματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η υιοθέτηση βασιλικού τίτλου, όπως και ο νέος νομισματικός τύπος, ήταν μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας εξελληνισμού, που ενσωμάτωσε περαιτέρω την Παιονία στον ευρύτερο ελληνόφωνο κόσμο. Σε αυτό συνηγορούν οι δεσμοί του Αυδολέοντος με άλλους μονάρχες και πόλεις της Ελληνιστικής εποχής, και ιδίως με την παραδοσιακή σύμμαχο της Παιονίας, την Αθήνα.

[left|thumb|Αργυρό τετράδραχμο που «έκοψε» ο Αυδολέων στα ύστερα χρόνια της βασιλείας του και μιμείται εκείνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στη μία πλευρά εικονίζεται η κεφαλή του [Ηρακλής|Ηρακλέους με τη λεοντή και στην πίσω πλευρά (δεξιά) ο Ζευς που κρατεί καθήμενο αετό.]]
Το 294 π.Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής ανακηρύχθηκε *βασιλεύς* από Μακεδόνες στη Λάρισα, μετά τη δολοφονία του γιου του Κασσάνδρου Αλεξάνδρου Ε΄. Οι γειτονικοί ηγέτες, όπως ο βασιλέας Πύρρος της Ηπείρου και ο Διάδοχος Λυσίμαχος, ήταν εχθρικοί απέναντι στις φιλοδοξίες του Δημητρίου και συνήψαν μια συμμαχία εναντίον του, στην οποία συμμετέσχε και ο Αυδολέων. Το 287 π.Χ. η υπό μακεδονικό έλεγχο Αθήνα εξεγέρθηκε, οπότε ο Δημήτριος απέκλεισε την πόλη από τον Πειραιά, σε μια προσπάθεια να υποχρεωθούν οι Αθηναίοι να παραδοθούν. Την άνοιξη του 284 λοιπόν η πόλη δέχθηκε ένα δώρο 7.500 ''μεδίμνους'' σιταριού από τον Αυδολέοντα (1 μέδιμνος σιταριού ζύγιζε περίπου 40 κιλά, οπότε οι 7,5 χιλιάδες ήταν περίπου 300 τόνοι. Το δώρο του Αυδολέοντος μεταφέρθηκε πιθανώς με τουλάχιστον δύο πλοία, σε εναλλακτικά λιμάνια μακριά από τον Πειραιά.) Σώζονται πολλά αθηναϊκά ψηφίσματα προς τιμή του Αυδολέοντος. Μια μεταγενέστερη επιγραφή αναφέρει ότι ο Αυδολέων τιμήθηκε από τους Αθηναίους όχι μόνο με την αθηναϊκή υπηκοότητα για τον εαυτό του και τους απογόνους του, αλλά και με ένα χρυσό στεφάνι και ένα ορειχάλκινο άγαλμα ιππέα στην Αγορά. Ο αυλικός του με τον οποίο είχε στείλει το φορτίο τιμήθηκε επίσης για τις προσπάθειές του να παραδώσει τα σιτηρά στους Αθηναίους. Αυτή είναι η τελευταία αναφορά του Αυδολέοντα πριν από τον θάνατό του.

Ο Αυδολέων είχε τουλάχιστον τρία τέκνα με μια άγνωστη σύζυγο: τον Αρίστωνα, τον Λέοντα και μία θυγατέρα. Η θυγατέρα του, που παραμένει ανώνυμη στις πηγές, παντρεύτηκε τον Πύρρο της Ηπείρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7

Κατηγορία:Αρχαίοι Παίονες