open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ισότοπα του νιοβίου

## Δείτε επίσης
* Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά του στοιχείου και αλυσίδες διασπάσεων των ραδιοϊσοτόπων του

## Σημειώσεις
* Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις.
* Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες.
* Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s,  1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. 
* Ο εκθέτης *m* (ή *m2*, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.

νιοβιο
Άγιος Ανδρέας (αποσαφήνιση)

Το όνομα Άγιος Ανδρέας είναι κοινό ελληνικό τοπωνύμιο. Με το όνομα αυτό αναφέρονται:

## Οικισμοί
*Άγιος Ανδρέας Αιτωλοακαρνανίας
*Άγιος Ανδρέας Αργολίδας
*Άγιος Ανδρέας Αρκαδίας
*Άγιος Ανδρέας Αχαΐας
*Άγιος Ανδρέας Βοιωτίας
*Άγιος Ανδρέας Ευρυτανίας
*Άγιος Ανδρέας Ζακύνθου
*Άγιος Ανδρέας Ηλείας
**Άγιος Ανδρέας Κατακόλου Ηλείας
**Άγιος Ανδρέας Κορακοχωρίου Ηλείας
**Άγιος Ανδρέας Τσιπιανών Ηλείας
*Άγιος Ανδρέας Ιωαννίνων
*Άγιος Ανδρέας Καβάλας
*Άγιος Ανδρέας Λακωνίας
*Άγιος Ανδρέας Λασιθίου
*Άγιος Ανδρέας Μαγνησίας
*Άγιος Ανδρέας Πάρου
*Άγιος Ανδρέας Πρίνου Θάσου
*Άγιος Ανδρέας Ρεθύμνου
*Άγιος Ανδρέας Φωκίδας
*Άγιος Ανδρέας (συνοικία Καραβά)
*Άγιος Ανδρέας (συνοικία Λευκωσίας)

## Γεωγραφικά στοιχεία

### Νησίδες
*Άγιος Ανδρέας Ζακύνθου
*Άγιος Ανδρέας Κουφονησίων

### Ακρωτήρια

* Άγιος Ανδρέας, ακρωτήριο στην Ιθάκη
* Άγιος Ανδρέας, ακρωτήριο στον όρμο του Μαραθώνα Αττικής

## Θρησκευτικά κτίσματα

### Μονές

* Τέμενος Κοτζά Μουσταφά Πασά

### Ναοί
*Άγιος Ανδρέας (Αθήνα)
*Άγιος Ανδρέας (Περιστερά Θεσσαλονίκης)
*Άγιος Ανδρέας (Κίεβο)
*Άγιος Ανδρέας (Μάντοβα)
*Άγιος Ανδρέας (Πάτρα)

## Άλλα
*Α.Ο.Χ. Άγιος Ανδρέας, αθλητικός σύλλογος χόκεϊ στα Μελίσσια Αττικής.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αλί Χασάν Σαλαμέ

Ο **Αλί Χασάν Σαλαμέ** (αραβικά: *علي حسن سلامة*, εβραϊκά: *עלי חסן סלאמה*), γνωστός με το κωδικό του όνομα **Αμπού Χασάν**, ήταν Παλαιστίνιος τρομοκράτης, αρχηγός της οργάνωσης Μαύρος Σεπτέμβρης, που ήταν υπεύθυνος για τη Σφαγή του Μονάχου. Δολοφονήθηκε από πράκτορες της Μοσάντ στις 22 Ιανουαρίου 1979.

## Βιογραφία
Ο Αλί Χασάν Σαλαμέ γεννήθηκε το 1940 στην πόλη Κούλα της Βρετανικής, τότε, Παλαιστίνης και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Ο πατέρας του, Χασάν Σαλαμέ, δολοφονήθηκε από τις Ισραηλινές Δυνάμεις Ασφαλείας κατά τη διάρκεια του Αραβοϊσραηλινόυ Πολέμου του 1948 βόρεια της Γιάφα. Εκπαιδεύτηκε στη Γερμανία και πιστεύεται ότι έλαβε τη στρατιωτική του μόρφωση στο Κάιρο και στη Μόσχα. Μετά τη Σφαγή του Μονάχου, ο Σαλαμέ άρχισε να κυνηγιέται από τη Μοσάντ, στο πλαίσιο της Επιχείρησης Οργή του Θεού. Η Μοσάντ δολοφόνησε κατά λάθος έναν Μαροκινό σερβιτόρο στο Λιλεχάμερ που αργότερα αποδείχθηκε αθώος, τον Αχμέντ Μπουτσίκι, καθώς τον μπέρδεψε για αυτόν. Ως αποτέλεσμα της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας του στο Λιλεχάμερ και της προστασίας του από τη CIA, ο Σαλαμέ έζησε σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Το 1978 παντρεύτηκε τη Τζορτζίνα Ριζκ, μια Λιβανίδα διασημότητα που αναδείχθηκε Μις Υφήλιος το 1971. Ο Σαλαμέ είχε κρυφή επικοινωνία με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και τη CIA μέχρι το θάνατό του. Όταν η CIA ρωτήθηκε από τις Ισραηλινές αρχές αν είχε επαφή με τον Σαλαμέ, εκείνη το αρνήθηκε. Ο Σαλαμέ δολοφονήθηκε το 1979 από μια πράκτορα γνωστή με το ψευδώνυμό της Έρικα Τσέιμπερς, που ήταν Βρετανή υπήκοος, σε συνάντησή τους στη Βηρυτό.

Κατηγορία:Παλαιστίνιοι
Κατηγορία:Τρομοκρατία
Λάκκα (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Λάκκα** μπορεί να αναφέρονται:

## Οικισμοί
; Σύγχρονοι
*Λάκκα Αιγίου Αχαΐας, οικισμός του δήμου Αιγιαλείας της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας.
*Λάκκα Συμπολιτείας Αχαΐας, οικισμός του δήμου Αιγιαλείας της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας.
*Λάκκα Άρτας, οικισμός του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη της περιφερειακής ενότητας Άρτας.
*Λάκκα Θεσπρωτίας, οικισμός του δήμου Ηγουμενίτσας της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας.
*Λάκκα Παξών, οικισμός της νήσου Παξοί.
*Λάκκα Πέλλας, οικισμός του δήμου Πέλλης της περιφερειακής ενότητας Πέλλας.

; Καταργημένοι
*Λάκκα Αιτωλοακαρνανίας, πρώην οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας.
*Λάκκα Αττικής, πρώην οικισμός της κοινότητας Αναβύσσου του νομού Αττικής.
*Λάκκα Καστοριάς, πρώην οικισμός του νομού Καστοριάς.
*Λάκα Λακωνίας, πρώην οικισμός του νομού Λακωνικής που καταργήθηκε το 1908.

;Παρώνυμα
*Τρανή Λάκκα Αρκαδίας, οικισμός του δήμου Γορτυνίας της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας.
*Λάκκα Καλογήρου Αττικής, οικισμός του δήμου Μεγαρέων της περιφέρειας Αττικής.
*Βαθειά Λάκκα Λακωνίας, πρώην οικισμός του νομού Λακωνίας που καταργήθηκε το 1940.

;Ιστορικές περιοχές
*Λάκκα Σουλίου, ιστορική περιοχή στα νότια του νομού Ιωαννίνων που αντιστοιχούσε περίπου στον σύγχρονο Δήμο Λάκκας Σουλίου. 

## Άλλα τοπωνύμια
*Λάκκα, θέση του Κεφαλοβρύσου Τρικάλων
*Λάκκα του Βάβουλα, συνοικία του Πειραιά.

## Δείτε επίσης
*Λάκκες (αποσαφήνιση)
*Λάκκος (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λάκκες (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Λάκκες** μπορεί να αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί:

*Λάκκες Αιτωλοακαρνανίας, οικισμός του δήμου Αγρινίου της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας.
*Λάκκες Αργολίδας, οικισμός του δήμου Ερμιονίδας της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας.
*Λάκκες Καρδίτσας, οικισμός του δήμου Μουζακίου της περιφερεαικής ενότητας Καρδίτσας.

## Δείτε επίσης
*Λάκκα (αποσαφήνιση)
*Λάκκος (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ορθολίθι (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ορθολίθι** αναφέρονται:
*Ορθολίθι, βουνό στη χερσόνησο της Αργολίδας
*Ορθολίθι Αχαΐας, χωριό της Αχαΐας, του δήμου Καλαβρύτων
*Ορθολίθι Κέρκυρας, νησίδα της Κέρκυρας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ελληνική Πολιτεία (1827-1833)

μικρογραφία|Ελληνική Πολιτεία (31 Μαρτίου 1828).

**Ελληνική Πολιτεία** ήταν το όνομα του κράτους που σχηματίστηκε από τα πρώτα απελευθερωμένα εδάφη της Ελλάδας από το 1827 υπό τη διακυβέρνηση της Αντικυβερνητικής Επιτροπής μέχρι και την έλευση του Όθωνα Α΄ το 1833. 

Η προηγούμενη ονομασία ήταν Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος, δεδομένου ότι μέχρι τότε δεν είχε ακόμη αναγνωριστεί η ελληνική διοίκηση ως ανεξάρτητο κράτος από τη διεθνή κοινότητα.

Οι κυβερνήσεις της Ελληνικής Πολιτείας ήταν:
* Αντικυβερνητική επιτροπή (6 Απριλίου 1827 – 18 Ιανουαρίου 1828)
* Κυβέρνηση Ιωάννη Καποδίστρια (18 Ιανουαρίου 1828 – 27 Σεπτεμβρίου 1831)
* Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος (27 Σεπτεμβρίου 1831 – 8 Δεκεμβρίου 1831)
* Κυβέρνηση Αυγουστίνου Καποδίστρια (8 Δεκεμβρίου 1831 – 27 Μαρτίου 1832)
* Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος (28 Μαρτίου 1832 – 25 Ιανουαρίου 1833)

Μετά την ανάληψη της διοίκησης από την Αντιβασιλεία του Όθωνα Α΄, η Ελληνική Πολιτεία μετονομάστηκε σε «Βασίλειον της Ελλάδος».

## Δείτε επίσης
* Ονομασίες του Ελληνικού κράτους
* Ελληνική Πολιτεία (1941-1944)

*
Κατηγορία:Ελληνική ιστορία
Θεόδωρος Σκουταριώτης

Ο **Θεόδωρος Σκουταριώτης** (γεν. περ. 1230) ήταν Βυζαντινός κληρικός και αξιωματούχος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου. 

## Βιογραφία
Ως διάκονος, εργάστηκε επί των δεήσεων και ονομάστηκε δικαιοφύλακας το 1270. Υπηρέτησε, επίσης, ως πρεσβευτής του Ρωμαίου αυτοκράτορα στον Πάπα το 1277 και ήταν Μητροπολίτης Κυζίκου από το 1277 έως την καθαίρεσή του το 1282.

Ο Γερμανός ιστορικός A. Heisenberg ταυτίζει τον Σκουταριώτη με τον ανώνυμο συγγραφέα ενός χρονικού, που σήμερα βρίσκεται στη Βενετία. Το χρονικό ξεκινά από τη δημιουργία του κόσμου και φτάνει έως τα 1261, είναι δε χρήσιμο ως συνέχεια της αφήγησης του Γεώργιου Ακροπολίτη, που έγραψε το πολύτιμο έργο του για τη ιστορία του Βυζαντίου του 13ου αιώνα.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Συνεχιστές Θεοφάνη

**Συνεχιστές Θεοφάνη** ή **Συνέχεια Θεοφάνη** («Συνεχισταί Θεοφάνους» ή «Οἱ μετὰ Θεοφάνην», λατ. Scriptores post Theophanem), είναι όροι που χρησιμοποιούνται για συλλογή ιστορικών κειμένων του 11ου αιώνα. Η προέλευση των τίτλων αυτών έγκειται στο γεγονός ότι αποτελούν τη συνέχιση (813-961) του έργου του Θεοφάνη του Ομολογητή ο οποίος κάλυψε τα έτη 285-813. Τα χειρόγραφα αποτελούνται από τέσσερα διαφορετικού στυλ κείμενα που μοιάζουν ελάχιστα στο χρονικό του Θεοφάνη.
 
Το πρώτο από αυτά καταπιάνεται με τη ζωή των Βυζαντινών αυτοκρατόρων απο το 813 ως το 867 (δηλαδή από τον Λέωντα Ε΄ μέχρι τον Μιχαήλ Γ΄) και, καθώς γράφτηκε με την προτροπή του Κωνσταντίνου Ζ', αντικατοπτρίζει τις απόψεις των βασιλέων της Μακεδονικής δυναστείας. Ο άγνωστος ιστορικός χρησιμοποίησε πιθανώς τις ίδιες πηγές με τον Γενέσιο. Το δεύτερο έργο αποκαλείται «Βίος Βασίλειου» (Vita Basilii) και καταγράφει τη ζωή του Βασίλειου Α΄ (867-886) όπως γράφτηκε από τον εγγονό του Κωνσταντίνο Ζ΄ γύρω στα 950. Το βιβλίο αυτό αποτελεί, ουσιαστικά, πανηγυρικό του αυτοκράτορα Βασίλειου καθώς τον εξυψώνει ενώ παράλληλα δαιμονοποιεί τον προκάτοχό του Μιχαήλ Γ΄. Το τρίτο βιβλίο αφορά στα χρόνια 886-948 και είναι σε μορφή και στυλ παρόμοιο με την ιστορία του Συμεών Λογοθέτη. Το τέταρτο και τελευταίο χειρόγραφο συνεχίζει την ιστορία ως το 961 και ήταν μάλλον γραμμένο από τον Θεόδωρο Δαφνοπάτη λίγο πριν το 963.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Codoñer, J. Signes. *El periodo del Segundo Iconoclasmo en Theophanes Continuatus*. Amsterdam, 1995. (ισπανικά)

* 

* Yannopoulos, P. "Les vicissitudes historiques de la Chronique de Théophane." *Byzantion* 70 (2000). pp. 527–53. (γαλλικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* *[http://books.google.com/books?id=YREbAAAAIAAJ Theophanes continuatus etc]*, E. Weber, Bonn, 1838 (λατινικά & ελληνικά)
* Paul Stephenson, ''Theophanes Continuatus'' (αγγλικά)

Κατηγορία:Βυζαντινή ιστοριογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί χρονογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Ιωσήφ Γενέσιος

**Ιωσήφ Γενέσιος** είναι το όνομα που αποδίδουμε στον ανώνυμο συγγραφέα του Βυζαντινού χρονικού του 10ου αιώνα με τίτλο *«Βασιλεῖαι»*. Το μικρό του όνομα συναντάται συνήθως ως Ιωσήφ, ενώ το πλήρες όνομα Ιωσήφ Γενέσιος εμφανίζεται στο προοίμιο του Ιωάννη Σκυλίτζη. 

Το χρονικό συντάχθηκε στο παλάτι του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ'. Ξεκινά από τα 814 και καταγράφει τη δεύτερη περίοδο της Εικονομαχίας ως και το 886. Παρουσιάζει τα γεγονότα κυρίως από την οπτική γωνία της Μακεδονικής Δυναστείας αν και λιγότερο εξώφθαλμα σε σχέση με τη *«[[Συνέχεια Θεοφάνη]]»*, μια συλλογή ανώνυμων ιστοριών που συνεχίζει το έργο του Θεοφάνη του Ομολογητή.
 
Οι *«Βασιλείαι»* περιγράφουν με μεγάλη λεπτομέρεια τις βασιλείες τεσσάρων αυτοκρατόρων από τον Λέοντα Ε' ως τον Μιχαήλ Γ' και με λιγότερη έμφαση αυτή του Βασίλειου Α'. Χρησιμοποιούν την ιστορία του Κωνσταντίνου Ζ' σαν πηγή, αλλά θα πρέπει να γράφτηκαν πριν τη *«Συνέχεια Θεοφάνους»* και παραθέτουν πληροφορίες που δεν υπάρχουν ούτε στην ιστορία του Σκυλίτζη, ούτε στη Συνέχεια.

Το βιβλίο του Ιωσήφ Γενέσιου κυκλοφορεί στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Κανάκη (1994) με τον τίτλο *«Περί Βασιλειών»*. 

## Παραπομπές

*Alexander Kazhdan (ed.), *The Oxford Dictionary of Byzantium*, 3 vols., Oxford University Press, 1991, vol. 2, 828-829, s. v. Genesios. ISBN 0195046528. (αγγλικά)

## Πηγές
*Genesios, Joseph, A. Kaldellis. (trans.) *On the reigns of the emperors.* Byzantina Australiensia, 11. Canberra: Australian Association for Byzantine Studies, 1998. ISBN 095936269X. (αγγλικά)
*A. Lesmüller-Werner, and H. Thurn, *Corpus Fontium Historiae Byzantinae*, Vol. XIV, Series Berolinensis. Berlin: De Gruyter, 1973. . (αγγλικά)

Κατηγορία:Βυζαντινοί χρονογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Θεοφύλακτος Σιμοκάττης

Ο **Θεοφύλακτος Σιμοκάττης** ή Σιμοκάτης ήταν Βυζαντινός ιστοριογράφος των αρχών του 7ου αιώνα και ουσιαστικά ο τελευταίος συγγραφέας της ύστερης αρχαιότητας. Ήταν σύγχρονος του Ηράκλειου (περ. 630) και έγραψε κυρίως για τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο  (582-602) τον οποίο εξήρε για τις αρετές του, τις διοικητικές του ικανότητες, τις πολεμικές του επιτυχίες αλλά και τις απόψεις του για θρησκευτικά ζητήματα. Η ιστορία του για τη βασιλεία του Μαυρίκιου εμπεριέχεται σε οκτώ βιβλία («Οικουμενική Ιστορία»). 
Το έργο του θεωρείται μικρότερου διαμετρήματος σε σχέση με αυτό του Προκόπιου, αλλά παρά τον εσκεμμένο και πομπώδη κλασσικισμό του, ο Σιμοκάττης αποτελεί σπουδαία πηγή πληροφόρησής μας για τους Σλάβους και τους Πέρσες της εποχής του. Κάνει αναφορά στους Περσικούς πολέμους του Ηράκλειου (610-628) αλλά όχι στους Αραβικούς, πράγμα που υποδηλώνει ότι μάλλον έγραφε στη δεκαετία του 630. Τα βιβλία του καταπιάνονται επίσης με την άνοδο στο θρόνο του αυτοκράτορα Φωκά, η τυραννία του οποίου γονάτισε τις αμυντικές δυνατότητες του Βυζαντίου . Μεταξύ άλλων, ο Σιμοκάττης στηρίζεται στο έργο του ιστορικού Ιωάννη Επιφανούς. 
Ο Νικόλαος Κοπέρνικος μετάφρασε τις ογδόντα πέντε «Επιστολές» του Σιμοκάττη από τα ελληνικά στα λατινικά και τις δημοσίευσε στην Κρακοβία το 1509 . Στην Ελλάδα, το βιβλίο του «Ιστορία» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κανάκη (2005).

## Παραπομπές

## Πηγές
* Michael and Mary Whitby, translators, *The History of Theophylact Simocatta: An English Translation with Introduction*, Oxford University Press, 1986, ISBN 0-19-822799-X (αγγλικά)
* Angus Armitage, *The World of Copernicus*, New York, Mentor Books, 1947 (αγγλικά)

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Νικόλαος Κοπέρνικος
Περιφερειακή Ενότητα Πειραιώς

Η **Περιφερειακή Ενότητα Πειραιώς** είναι μία από τις οκτώ περιφερειακές ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής. Περιλαμβάνει το αστικό τμήμα της πρώην Νομαρχίας Πειραιά.

Ο πληθυσμός της ενότητας Πειραιώς είναι 448.051 κάτοικοι και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 8.905,67 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Η έκτασή της είναι 51 τ.χλμ.

Η Περιφερειακή Ενότητα Πειραιώς αποτελεί τον Ευρύτερο Πειραιά.

## Διαίρεση
Η Περιφερειακή Ενότητα Πειραιώς περιλαμβάνει τους εξής δήμους:

*Δήμος Πειραιά
*Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας
*Δήμος Κορυδαλλού
*Δήμος Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη
*Δήμος Περάματος

## Αντιπεριφερειάρχες Πειραιώς  (2011-σήμερα)
* 2011-2014 Στέφανος Χρήστου
* 2014-2019 Γιώργος Γαβρίλης
* 2019-σήμερα Σταυρούλα Αντωνάκου

## Δείτε επίσης
* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Πειραιώς
* Νομαρχία Πειραιά

## Παραπομπές

Πε
Πειραιως
Πειραιως
Κατηγορία:Πειραιάς
Ιωάννης Σκυλίτζης

[thumb|right|200px|[Βάραγγοι του 11ου αιώνα από την εικονογράφηση του Ιωάννη Σκυλίτζη]]
[thumb|right|200px| Το [Υγρό πυρ από το χειρόγραφο του Ιωάννη Σκυλίτζη στη Μαδρίτη]]

Ο **Ιωάννης Σκυλίτζης** (ακόμη, Σκυλλίτζης ή Σκυλίτσης) ήταν Έλληνας ιστορικός στα τέλη του 11ου αιώνα. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1040 και πέθανε μετά το 1101. Για τη ζωή του γνωρίζουμε πολύ λίγα. Ο ίδιος αναφέρει πως ήταν κουροπαλάτης και πρώην Δρουγγάριος της Βίγλης, πολλές φορές ταυτιζόμενος με κάποιον Ιωάννη Θρακέσιο. Το κυριότερο έργο του είναι η «Σύνοψις Ιστοριών» που καλύπτει τις βασιλείες των Βυζαντινών αυτοκρατόρων από το θάνατο του Νικηφόρου Α΄ το 811 έως την αποκαθήλωση του Μιχαήλ ΣΤ'. Ο Σκυλίτζης ουσιαστικά συνεχίζει το χρονικό του Θεοφάνη του Ομολογητή. Υπάρχει ακόμη ένα βιβλίο του με τον τίτλο «Συνέχιστής του Σκυλίτζη» (Scylitzes Continuatus) που οι σύγχρονοι επιστήμονες πιστεύουν πως είχε γράψει ο ίδιος. 

Το πιο διάσημο αντίγραφο της Σύνοψης δημοσιεύτηκε στη Σικελία το 12ο αιώνα και σήμερα βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας, στη Μαδρίτη. Το βιβλίο είναι γνωστό ως «Σκυλίτζης της Μαδρίτης» (Madrid Skylitzes) και περιλαμβάνει 574 φωτογραφικές μινιατούρες (πιστεύεται πως χάθηκαν 100 ακόμη), κάνοντάς το το μοναδικό εικονογραφημένο Βυζαντινό χρονικό και, κατ’ επέκτασιν, κορυφαία πηγή πληροφόρησης για την καθημερινή ζωή στη Βυζαντινή αυτοκρατορία .

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* Ioannis Scylitzae *Synopsis Historiarum* (ed. Hans Thurn, Corpus Fontium Historiae Byzantinae, 1973; ISBN (978)3110022858). (αγγλικά)
* *AHRB Skylitzes Colloquium*, Belfast, 21-22 September 2002, Institute for Byzantine Studies, Queen's University, Belfast. https://web.archive.org/web/20060518063126/http://www.byzantium.ac.uk/frameset_events.htm?events_reports2002 (αγγλικά)
* John Wortley (trans.), *John Scylitzes, a synopsis of histories (811-1057 A.D.): a provisional translation*, Centre for Hellenic Civilization, University of Manitoba, 2000. (αγγλικά)
* B. Flusin (trans.), J.-C. Cheynet (ed.), *Jean Skylitzès: Empereurs de Constantinople*, Ed. Lethielleux, 2004, ISBN 2-283-60459-1. (αγγλικά)
*  (αγγλικά)
* W. Seibt: *Johannes Skylitzes: Zur Person des Chronisten*, Jahrb. Österr. Byz. 25 (1976) 81-85. (γερμανικά)
* Ειρήνη-Σοφία Κιαπίδου, *Ἡ Σύνοψη Ἱστοριῶν τοῦ Ἰωάννη Σκυλίτζη καὶ οἱ πηγές της (811‐1057). Συμβολὴ στὴ βυζαντινὴ ἱστοριογραφία κατὰ τὸν ΙΑ΄ αἰώνα*, Αθήνα 2010.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Notes by Paul Stephenson (αγγλικά)
* Biography of Basil II with notes on Scylitzes by Catherine Holmes (αγγλικά)
* Synopsis of Histories (Σύνοψις Ἱστοριῶν) (ελληνικά)

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Δρουγγάριοι της βίγλης
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Γυναικείο πρωτοκυκλαδικό άγαλμα (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ.Π3978)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π3978** είναι πρώιμο καλλιτέχνημα των Κυκλάδων που βρέθηκε στην Αμοργό. 

## Περιγραφή
Το μαρμάρινο άγαλμα παριστάνει γυναικεία μορφή σε χαρακτηριστική στάση με τα χέρια διπλωμένα κάτω από το στήθος. Η κοιλιά είναι ελαφρά φουσκωμένη, ενώ οι γλουτοί προεξέχουν αμυδρά. Είναι σε καλή κατάσταση, φέρει μερικές φθορές και είναι σπασμένο και ανασυγκολλημένο, ενώ μικρό τμήμα του δεξιού ποδιού επάνω από τον αστράγαλο έχει χαθεί.

## Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα πρωτοκυκλαδικής γλυπτικής, σε παραλλαγή Σπεδού, που παριστάνει γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Κατασκευάστηκε το 2800 - 2300 π.Χ. Είναι το έως τώρα μεγαλύτερο σε μέγεθος έργο πρωτοκυκλαδικής γλυπτικής που έχει βρεθεί.

## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά*, εκδ. «Καπόν», Αθήνα 2001, ISBN 960-7037-09-X

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αμοργό
Αρπιστής (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π3908)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π3908** είναι πρώιμο καλλιτέχνημα των Κυκλάδων που βρέθηκε σε τάφο στην Κέρο. 

## Περιγραφή
Το μαρμάρινο άγαλμα παριστάνει καθιστό αρπιστή τη στιγμή που παίζει. Κάθεται σε ιδιαίτερα περίτεχνο θρόνο. Στηρίζει επάνω στον δεξί μηρό μουσικό όργανο τριγωνικής κατασκευής, που ερμηνεύεται ως άρπα ή λύρα. Το πρόσωπο είναι στραμμένο στον ουρανό. Η μύτη είναι το μοναδικό πλαστικό χαρακτηριστικό του προσώπου. Διατηρείται σε καλή κατάσταση. Λείπουν τμήματα και των δύο χεριών από τον αγκώνα, ενώ αποτελείται από ανασυγκολλημένα θραύσματα.

## Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για μοναδικό δείγμα του θέματός του στην πρωτοκυκλαδική γλυπτική. Ο αρπιστής και ο αυλητής είναι τα μοναδικά και αρχαιότατα δείγματα γλυπτικής που παρουσιάζουν τρισδιάστατη ανάπτυξη στο χώρο. Το μουσικό όργανο είναι είδος αρχαίας Ελληνικής άρπας η λύρας και διαφέρει στην κατασκευή από παρόμοια όργανα της εποχής του. Κατασκευάστηκε το 2800 - 2300 π.Χ.

## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20101219073431/http://www.latsis-foundation.org/gr/elibrary/1/31/book.html Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.]*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οdysseus.culture 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ειδώλια
Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Κέρο
Αυλητής (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π3910)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π3910** είναι πρώιμο καλλιτέχνημα των Κυκλάδων που βρέθηκε το 1875 σε τάφο στα Ερημονήσια της Κέρου.
## Περιγραφή
Το μαρμάρινο άγαλμα παριστάνει όρθιο αυλητή την στιγμή που παίζει δίαυλο. Ακουμπάει στα χείλη του δίαυλου, τον οποίο κρατάει με τα δύο χέρια. Το πρόσωπο είναι στραμμένο προς τον ουρανό. Η μύτη είναι το μοναδικό πλαστικό χαρακτηριστικό του προσώπου. Τα δύο πόδια πατούν στη γη. Ο δίαυλος είναι σπασμένος και τα κομμάτια λείπουν. Διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση.
## Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για μοναδικό δείγμα του θέματός του στην πρωτοκυκλαδική γλυπτική. Ο αυλητής και ο αρπιστής είναι τα μοναδικά και αρχαιότατα δείγματα γλυπτικής που παρουσιάζουν τρισδιάστατη ανάπτυξη στον χώρο. Κατασκευάστηκε το 2800 - 2300 π.Χ. Χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι ότι το άγαλμα παρουσιάζεται γυμνό.  
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20101219073431/http://www.latsis-foundation.org/gr/elibrary/1/31/book.html Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.]*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ειδώλια
Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Κέρο
Ιωάννης Επιφανεύς

Ο **Ιωάννης Επιφανεύς** ήταν Βυζαντινός ιστορικός στα τέλη του 6ου αιώνα. 
Γεννήθηκε στην πόλη Επιφάνεια (σημερινή Χάμα, Συρία), ήταν Χριστιανός και υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος του Πατριάρχη Αντιοχείας Γρηγορίου Α΄ (περ.  590). Ήταν επίσης εξάδελφος του εκκλησιαστικού ιστορικού Ευάγριου Σχολαστικού. 
Eίχε λάβει προφανώς καλή εκπαίδευση. Την περίοδο της εργασίας του ως συμβούλου ήταν αυτόπτης μάρτυρας της οπισθοχώρησης του Πέρση βασιλειά Χοσρόη Β΄εκτός Βυζαντινής επικράτειας και ενδέχεται να συνάντησε τον ίδιο προσωπικά, αφού μάλλον ταξίδεψε στη Περσία. Ο Χοσρόης αργότερα παλινορθώθηκε από τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο.
Ο Ιωάννης Επιφανεύς έγραψε ιστορία των Βυζαντινών-Περσικών πολέμων ξεκινώντας από τις εκστρατείες του Χοσρόη Α΄ και φτάνοντας στον εγγονό του Χοσρόη Β΄. Μόνο τμήματα του έργου του μας σώζονται σήμερα. Η ιστορία του λειτούργησε ως πηγή τόσο του Ευάγριου όσο και του Θεοφύλακτου Σιμοκάττη. Όπως άλλα κείμενα της εποχής του, το χρονικό του Ιωάννη είναι γραμμένο στην αρχαΐζουσα ελληνική, με σκοπό να αντιγράψει τα κλασσικά κείμενα (π.χ. τον Θουκυδίδη).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Carl Müller: *Fragmenta historicorum graecorum*. Bd. 4. Paris 1851, pp.&nbsp;272–276 (online).
* Translation of the fragment (Tertullian.org)

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Ευστάθιος Επιφανεύς

Ο **Ευστάθιος Επιφανεύς** (πέθανε περ. 518) ήταν Βυζαντινός ιστορικός του 6ου αιώνα. 
Γεννήθηκε στην πόλη Επιφάνεια (σημερινή Χάμα, Συρία), έγραψε την «Χρονολογική Επιτομή» του επί αυτοκράτορα Αναστάσιου Α΄. Το έργο του είναι χωρισμένο σε δύο μέρη και καταγράφει τα γεγονότα από την πτώση της Τροίας έως τα 503 μ.Χ.. Χρησιμοποιήθηκε ως πηγή μεταγενέστερων ιστορικών, αλλά μόνο μικρά αποσπάσματά του σώζονται σήμερα, μέσω του Ευάγριου Σχολαστικού και του Ιωάννη Μαλάλα. Σύμφωνα με τον Ευάγριο, η «Χρονολογική Επιτομή» ήταν συνονθύλευμα παγανιστικών και χριστιανικών ιστοριών γραμμένες πριν από τον Ευστάθιο.
Ο Ευστάθιος είναι επίσης γνωστός για τη σύνταξη της επιτομής του Ιώσηπου «Ιστορία της Ιουδαϊκής Αρχαιολογίας». Το έργο αυτό είναι ίδιο με ένα αντίστοιχο χειρόγραφο που κρατείται σήμερα στο Παρίσι και καταγράφει την ιστορία από τον Αδάμ και την Εύα έως τους Ρωμαίους αυτοκράτορες Βεσπασιανό και Τίτο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Μαρμάρινη Κυκλαδική Κεφαλή

Η ***Μαρμάρινη Κυκλαδική Κεφαλή*** είναι έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Είναι πρώιμο καλλιτέχνημα των Κυκλάδων που βρέθηκε σε τάφο στην Αμοργό. Το έργο κατατάσσεται στην πρωτοκυκλαδική γλυπτική του 28ου-23ου αιώνα π.Χ.

## Περιγραφή
Το μαρμάρινο κεφάλι ανήκει σε άγαλμα, το οποίο έχει χαθεί. Είναι κατασκευασμένο από παριανό μάρμαρο. Το πρόσωπο είναι στραμμένο προς τον παρατηρητή. Διακρίνονται η μύτη, τα χείλια και τα αφτιά, ενώ τα μάτια αποδίδονται με ζωγραφική. Υπάρχουν και άλλα ίχνη ζωγραφικής στο πρόσωπο.

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Αγάλματα
Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίων αγαλμάτων στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αμοργό
Jam (τραγούδι)

Το **Jam** είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον από το άλμπουμ *[[Dangerous (άλμπουμ)|Dangerous]]* (1991). Εμφανίζεται στο *Dangerous* και στο *[[This Is It (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)|This Is It]]*. Το τραγούδι ξανακυκλοφόρησε το 2006 ως μέρος της συλλογής **. Το *Jam* είναι μείγμα της hard funk, της dance και της rap, ή *funk* *hip hop*. Στο βίντεο συμμετείχε ο ραπερ Heavy D (του συγκροτήματος Heavy D & the Boyz). Στο μουσικό βίντεο συμμετείχε επίσης ο Μάικλ Τζόρνταν, και το τραγούδι εμφανίζεται στο βίντεο της Chicago Bulls - τότε ήταν η ομάδα του Τζόρνταν - για το 1992 NBA Championship, *Untouchabulls*. Το κομμάτι χρησιμοποιήθηκε ως το πρώτο κομμάτι του Dangerous World Tour. Το τραγούδι ξανακυκλοφόρησε το 2006, και έφθασε στη 22η θέση στα UK charts.

## Μουσικό βίντεο

Το μουσικό βίντεο για το κομμάτι έχει λάβει χώρα σε ένα κλειστό γήπεδο καλαθόσφαιρας, όπου ο Τζάκσον μαθαίνει στον Μάικλ Τζόρνταν πως να χορεύει, και ο Τζόρνταν μαθαίνει στον Τζάκσον πως να παίζει μπάσκετ. Τα ειδικά εφέ έχουν τον Τζάκσον να πετά μια μπάλα μπάσκετ από το παράθυρο και να σκοράρει στο στεφάνι που βρίσκεται στο αντίθετο άκρο, καθώς και τον Τζάκσον να σκοράρει να κλωστά τη μπάλα, η οποία βρίσκεται πίσω του, με τη φτέρνα. Οι extended versions του βίντεο έχουν τον Τζάκσον να διδάσκει στον Τζόρνταν πως να κάνει το moonwalk. Το ντουέτο ραπ Kris Kross κάνει μια cameo appearance, όπως κάνει και ο Heavy D (ο οποίος κάνει ραπ κατά τη διάρκεια ενός bridge). Το βίντεο είναι διαθέσιμο στο *[[Dangerous – The Short Films]]* και στο *[[Michael Jackson's Vision]]*. Το βίντεο είχε ως διευθυντή τον Ντέιβιντ Κέλλογκ.

## Κομμάτια και formats

Dual Disc Single

*CD Side:
# Jam - 4:11
# Jam (Silky 12" Mix) - 6:26

*DVD Side:
# Jam (Music Video) - 8:01
# MJJ's Private Home Movies: 'Jam'
# The Making of 'Jam'

;US CD single
# Jam - 4:11
# Jam (Roger's Jeep Radio Mix) – 3:56
# Jam (Silky 7" Mix) – 4:14
# Jam (Roger's Club Mix) – 6:17
# Jam (Atlanta Techno Mix) – 6:06
# Rock with You (Masters at Work Remix) – 5:29

;UK CD single
# Jam – 4:11

;VHS Promo
# Jam (Music Video) - 8:01

## Προσωπικό

* Στοιχουργός: Μάικλ Τζάκσον
* Μουσική: Ρενέ Μούρ, Μπρούς Σβήντεν, Μάικλ Τζάκσον και Τέντι Ρίλεϊ 
* Παραγωγοί: Μάικλ Τζάκσον, Τέντι Ρίλεϊ και Μπρούς Σβήντεν 
* Solo και background φωνητικά: Μάικλ Τζάκσον
* Ηχογράφηση: Μπρούς Σβήντεν, Τέντι Ρίλεϊ και Ντέιβ Γουέι 
* Διευθέτηση: Μάικλ Τζάκσον, Μπρούς Σβήντεν, Τέντι Ρίλεί και Ρενέ Μούρ
* Φωνητική διευθέτηση: Μάικλ Τζάκσον
* Heavy D: Ραπ 
* Ρενέ Μούρ, Τέντι Ρίλεϊ, Μπρούς Σβήντεν και Μπράντ Μπούξερ: Πληκτρολόγια 
* Τέντι Ρίλεϊ, Ρέττ Λάουρενς, Μάικλ Μπόντικερ και Μπράντ Μπούξερ: Συνθεσάιζερ 
* Τέντι Ρίλεϊ και Μπρούς Σβήντεν: Ντραμς 
* Τέντι Ρίλεϊ: Κιθάρα 

## Τσαρτ

## Κυκλοφορία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον
Κατηγορία:Τραγούδια του 1991
Κατηγορία:Singles του 1992
Κατηγορία:Singles της Epic Records
Χρυσή επένδυση νεκρού (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π146)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π146** είναι χρυσή επένδυση νεκρού βρέφους που βρέθηκε στις Μυκήνες. 
## Περιγραφή
Δύο σύνολα πολλών μεμονωμένων χρυσών ελασμάτων, τα οποία κάλυπταν ολόκληρο το σώμα ενός βρέφους. Τα δύο σύνολα συνθέτουν την μπροστινή και όπισθεν όψη του βρεφικού σώματος αντίστοιχα. Στα αυτιά είναι κρεμασμένα κρικοειδή σκουλαρίκια. Ένας άλλος κρίκος είναι περασμένος στο αριστερό χέρι. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι η μοναδική χρυσή επένδυση βρέφους που έχει βρεθεί. Χρονολογείται το 1600 π.Χ..
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Τέχνεργα
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Πόδι πήλινου σκεύους με ψαράδες (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ.Π5782)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π5782** είναι όψιμο καλλιτέχνημα των Κυκλάδων που βρέθηκε κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές που διενήργησε η Βρετανική Σχολή Αθηνών στην Φυλακωπή Μήλου.
## Περιγραφή
Το κεραμικό με γεωμετρικό σχήμα κυλίνδρου πιστεύεται ότι είναι τμήμα από το πόδι πήλινου σκεύους. Έχει χοντρά τοιχώματα και είναι κοίλο, ενώ φέρει ίχνη από χρώμα και στο εσωτερικό του. Εξωτερικά είναι διακοσμημένο με ζωγραφιά σε κόκκινο και μαύρο χρώμα πάνω σε λευκό φόντο, που εικονίζει μια πομπή ψαράδων. Οι τέσσερις ψαράδες είναι στραμμένοι προς τα δεξιά. Βηματίζουν και κρατούν στα χέρια τους από ένα ψάρι που κρέμεται από την ουρά. Διακρίνεται ένας από τους ψαράδες διότι κρατάει μόνο ένα ψάρι, ενώ με το άλλο χέρι του τακτοποιεί το ρούχο που φοράει. Είναι ντυμένοι με την χαρακτηριστική μυκηναϊκή ποδιά, ενώ και πάλι ξεχωρίζει ο ίδιος ψαράς, διότι η ποδιά του είναι περισσότερη διακοσμημένη από τις άλλες. Η κόμη τους είναι καλά περιποιημένη και πέφτει με μακρές κυματιστές μπούκλες στους ώμους. Τα ψάρια, αν και φαίνονται μικρά, έχουν κεφάλι από δελφίνι. Η ταινία κάτω από τα πόδια τους πιστεύεται ότι παριστάνει τα χαλίκια του ακρογιαλιού. Φύλλα κισσού διακοσμούν τα κενά ανάμεσα στις κεφαλές των ψαράδων. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ψαράδων είναι τα χέρια τους και το τεράστιο μάτι στο μέσο της παρειάς.

## Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Το πήλινο πόδι θεωρείται ως η πιο αξιοσημείωτη αγγειογραφία σε κεραμικό του αρχαιολογικού χώρου της Φυλακωπής, του πιο σημαντικού οικισμού της εποχής του χαλκού στο Αιγαίο. Δεν είναι γνωστό σε τι χρησίμευε, αλλά πιστεύεται ότι ήταν το πόδι ενός βάζου, ίσως μιας λύχνου, η οποία γέμιζε με λάδι. Έναν παρόμοιο ψαρά συναντούμε σε ένα δακτυλίδι που φυλάσσεται στο Βρετανικό μουσείο, ενώ η πομπή θυμίζει τους πολεμιστές στον περίφημο κρατήρα από τις Μυκήνες. Ωστόσο η παράσταση ετούτη παραμένει μοναδική ανάμεσα στα έργα μυκηναϊκής τέχνης. Είναι εμπνευσμένη πιθανόν από τοιχογραφίες. Κατατάσσεται στην υστεροκυκλαδική περίοδο, του 16ου αιώνα π.Χ., και στην πρώιμη μυκηναϊκή σχολή. Η απόδοση των σωμάτων ομοιάζει με πολλά άλλα έργα μυκηναϊκής τέχνης, ιδιαίτερα με εικόνες που συναντούμε χαραγμένες σε χρυσά δακτυλίδια της ίδιας εποχής. 
## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Τέχνεργα
Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Μήλο
Διάδημα (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π689)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π689** είναι χρυσό νεκρικό περιδέραιο που βρέθηκε στις Μυκήνες. 
## Περιγραφή
Αποτελείται από δέκα χρυσά ελάσματα, όλα σε σχήμα ζεύγους αντιθετικών αετών. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Το περιδέραιο είναι πιθανόν σύμβολο εξουσίας. Κατατάσσεται στον 16ο αιώνα π.Χ..
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X

Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα)
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Ζυγός ψυχοστασίας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π81)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π81** είναι χρυσή νεκρική ζυγαριά  που βρέθηκε στις Μυκήνες.
 
## Περιγραφή
Αποτελείται από χρυσά ελάσματα, τα οποία σχηματίζουν ζυγαριά. Στο κέντρο της ράβδου είναι προσαρμοσμένη θηλιά. Δεξιά και αριστερά της ράβδου είναι αναρτημένοι δύο δίσκοι. Οι δίσκοι είναι στολισμένοι με έκτυπο συμμετρικό ανθό με έξι πέταλα, εγγεγραμμένο σε κανονικό εξάγωνο. Στο κενό ανάμεσα στα πέταλα παριστάνεται μια χάντρα.

## Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για νεκρικό ζυγό «ψυχοστασίας», δηλαδή σύμβολο του ζυγίσματος της ψυχής μετά τον θάνατο. Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.

## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Λέων ο Διάκονος

Ο **Λέων ο Διάκονος** ήταν Βυζαντινός ιστορικός και χρονογράφος. Γεννήθηκε γύρω στα 950 κοντά στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας και μορφώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε διάκονος στο αυτοκρατορικό παλάτι. Όσο βρισκόταν στην Πόλη, έγραψε ιστορία για τους αυτοκράτορες Ρωμανό Β΄, Νικηφόρο Β΄, Ιωάννη Τσιμισκή και τα πρώτα χρόνια του Βασίλειου Β΄. Συχνά υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων που κατέγραψε. Για παράδειγμα, είναι ιδιαίτερα γνωστός για την περιγραφή της εκστρατείας του Ρώσου πρίγκηπα Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου (Σφενδοσθλάβου κατά τον Λέοντα), ο οποίος εισέβαλε στη Βουλγαρία το 969 και πολέμησε ενάντια στους Βυζαντινούς σ’ αυτή την επικράτεια.
Το συγγραφικό στυλ του Λέοντα έχει χαρακτηριστεί «κλασικό» καθώς χρησιμοποίησε γλώσσα παρόμοια με αυτή του Ομήρου και άλλων παλαιότερων Ελλήνων συγγραφέων όπως ο Αγαθίας ο Σχολαστικός.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *The History of Leo the Deacon: Byzantine military expansion in the tenth century*. Introd., transl., and annot. by A-M Talbot and DF Sullivan, Washington/DC 2005. (αγγλικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ελληνικό πρωτότυπο
*το πρωτότυπο με Λατινική μετάφραση (ed. Niebuhr, Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae) in Adobe 
*Ρωσσική μετάφραση

Κατηγορία:Βυζαντινοί χρονογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Ζαχαρίας Σχολαστικός

Ο **Ζαχαρίας Σχολαστικός** ή **ο Ρήτωρ** ή **ο Μυτιληναίος** (περ. 465 – μετά το 536) ήταν Βυζαντινός αρχιεπίσκοπος και εκκλησιαστικός ιστορικός.

## Βιογραφικό
Η ζωή του Ζαχαρία από τη Μυτιλήνη, όπως επίσης λεγόταν, μας είναι δυνατόν να ανασκευαστεί από λίγες και διάσπαρτες πηγές της εποχής του, οι οποίες είναι συχνά αντικρουόμενες. Γεννήθηκε κοντά στη Γάζα, η οποία φιλοξενούσε μια σημαντική ρητορική σχολή της ύστερης αρχαιότητας. Εκεί εκπαιδεύτηκε αρχικά και ο ίδιος. Το 485 ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια όπου σπούδασε για δύο χρόνια φιλοσοφία. Στην πόλη αυτή ενεπλάκη στη διαμάχη μεταξύ παγανιστών και χριστιανών αναφορικά με τον Ωραπόλλωνα αλλά γνώρισε και τον μετέπειτα Πατριάρχη Αντιοχείας Σεβήρο. Ο Ζαχαρίας βαφτίστηκε και το 487 ταξίδεψε στη Βηρυτό για να σπουδάσει νομικά στην εκεί ακαδημία. Έζησε στην Βηρυτό έως το 491 ως ασκητής αλλά ταξίδεψε στην υπόλοιπη Παλαιστίνη προς αναζήτηση θρησκευτικών γνώσεων. Κατέληξε στην Κωνσταντινούπολη όπου εργάστηκε σαν νομικός για πολλά χρόνια.

Ο Ζαχαρίας έκλινε προς τον μετριοπαθή Μονοφυσιτισμό και φαίνεται πως σκέφτηκε σοβαρά να γίνει μοναχός. Είχε καλές σχέσεις με το παλάτι και έτσι κατάφερε να διοριστεί Αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης. Ο διάδοχός του ανέλαβε καθήκοντα το 553, πράγμα που υποδηλώνει ότι ο Ζαχαρίας απεβίωσε κοντά σε αυτή την ημερομηνία. Ήταν σίγουρα ζωντανός το έτος 536 καθώς πήρε μέρος στη τότε Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης.

## Συγγραφικό έργο
Ο Ζαχαρίας Σχολαστικός συνέθεσε αρκετά έργα στα Ελληνικά, μεταξύ των οποίων μια εκκλησιαστική ιστορία, η οποία ολοκληρώθηκε στα τέλη του 5ου αιώνα και περιέχει πολύτιμα ιστορικά δεδομένα της περιόδου 451-491. Αφιέρωσε το έργο του σε έναν ανώτατο λειτουργό με το όνομα Ευπράξιο και τα βιβλία αυτά χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από τον Ευάγριο Σχολαστικό. Το αυθεντικό χειρόγραφο έχει χαθεί αλλά μας σώζεται ένα κατατετμημένο Συριακό αντίγραφο που περιελήφθη στο δωδεκάτομο έργο ενός μονοφυσίτη μοναχού από την Άμιδα.

Ο Ζαχαρίας έγραψε ακόμα τρεις βιογραφίες μονοφυσιτών κληρικών τους οποίους γνώριζε προσωπικά: του Σεβήρου, του Πέτρου του Ίβηρα και ενός Αιγύπτιου μοναχού με το όνομα Ισαΐας ο Νεώτερος. Οι βιογραφίες έχουν σωθεί με ποικίλη ποιότητα. Τέλος, ο Ζαχαρίας έγραψε αρκετούς πολεμικούς, για παράδειγμα κατά του Αμμώνιου του Ερμείου και των Μανιχαϊστών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
### Εκδόσεις και μεταφράσεις
* Historia Ecclesiastica Zachariae Rhetori vulgo adscripta. Ed. by E.W. Brooks. Louvain 1919-1924. (λατινικά)
* Die sogennante Kirchengeschichte des Zacharias Rhetor. Ed. by K. Ahrends, G. Krüger. Leipzig 1899. (γερμανικά)

### Δευτερογενείς πηγές
* P. Allen: Zachariah Scholasticus and the Historia Ecclesiastica of Evagrius. In: JTS 31 (1980), p.&nbsp;471–488. (αγγλικά)

Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Σχολαστικός, Ζαχαρίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Ατθιδογράφοι

Ως **ατθιδογράφοι** ή **αττικογράφοι**  αναφέρονται ιστορικοί και χρονικογράφοι που κατά την διάρκεια του του 4ου και του 3ου αιώνα π.Χ. καλλιέργησαν μια παράδοση αττικής συγγραφικής δραστηριότητας (*Αττική συγγραφή*) με θέμα τη θρησκευτική και πολιτική ιστορία και την τοπογραφία της  Αθήνας και της Αττικής. 

Έγραψαν *Ατθίδες* (από το αρχαίο ελληνικό *Ατθίς*), δηλαδή χρονικά και έρευνες υπό μορφή μονογραφίας ή ειδικής πραγματείας που αναφέρονται στις τοπικές λατρείες, μύθους, ήθη και έθιμα, εορτές κ.λπ. της Αττικής και των Αθηνών.  Σκοπός τους ήταν να καθορίσουν με απλή και κατανοητή γλώσσα οτιδήποτε αξιοσημείωτο υπήρχε σε σχέση με τους θρύλους, την ιστορία, το σύνταγμα, τη θρησκεία και τον πολιτισμό της Αττικής και να αναζωογονήσουν την παλιά δόξα της πόλεως που είχε αρχίσει να κάμπτεται.  Οι *Ατθίδες* λάμβαναν κυρίως τη μορφή της γραμμικής αφήγησης επεισοδίων κατακόρυφα οριοθετημένων, ανακατεύοντας πολιτικές και στρατιωτικές ιστορίες τονίζοντας το μεγάλο λαό της Αθήνας, καθώς και παρατηρήσεις σχετικά με την τοπογραφία ή τις θρησκευτικές τελετές.

Πρώτος γνωστός ατθιδογράφος θεωρείται ο Ελλάνικος ο Λέσβιος ο οποίος στο έργο του «Ατθίς» συνέταξε κατάλογο Αθηναίων βασιλιάδων, με πρόθεση να μειώσει το χάσμα ανάμεσα μυθολογία και στα ιστορικά γεγονότα αν και κατηγορήθηκε από τον Θουκυδίδη για χρονολογικές ανακρίβειες. Κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. πολλοί συγγραφείς στράφηκαν προς το παρελθόν και έγραψαν *Ατθίδες*, αλλά στην επιστήμη της γραμματολογίας ως "ατθιδογράφοι" αναφέρονται μόνον οι εξής οκτώ (τα ονόματα κατά χρονολογική σειρά δημοσίευσης των έργων τους): Κλείδημος (ή Κλειτόδημος), Ανδροτίων, Φανόδημος, Μελάνθιος (άγνωστο έτος), Δήμων, Άνδρων,ο Ίστρος και Φιλόχορος. 
Ο *Αττικός λόγος* του Κλείδημου περιελάμβανε τουλάχιστον 12 βιβλία, με στοιχεία για την πολιτική ζωή και τα τοπικά γεγονότα των Αθηνών στις αρχές του 4ου αι. και ο Φιλόχορος έγραψε την ιστορία των Αθηνών από την ίδρυση της πόλης έως το 266 π.Χ.

Οι *Ατθίδες* χρησίμευσαν στον Αριστοτέλη για την συγγραφή της *[[Αθηναίων Πολιτεία (Αριστοτέλης)|Αθηναίων Πολιτείας]]* του. Αν και αναξιόπιστοι ή προκατειλημμένοι,  οι ατθιδογράφοι με τα έργα τους πρόσφεραν σημαντικά στοιχεία στην ιστοριογραφία και στις μεταγενέστερες έρευνες για τους μύθους, τις λατρείες και τις παραδόσεις της Αττικής.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Ιστορία των Ελλήνων*, Λεξικό του αρχαίου κόσμου, εκδ.Δομή, τόμος 23, σελ.545
**Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, εκδ.Δομή, τόμος 2, σελ.439
*Felix Jacoby, Atthis: The Local Chronicles of Ancient Athens, Arno Press, 1949

Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Αθήνας

Κατηγορία:Συγγραφείς ανά αντικείμενο
Φορ-ντε-Φρανς

Το **Φορ-ντε-Φρανς** () είναι η πρωτεύουσα της Μαρτινίκα, υπερπόντιας περιοχής της Γαλλίας. Είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις στην Καραϊβική με πληθυσμό 91.249 κατοίκους σύμφωνα με απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 2007. Εκτείνεται σε μια περιοχή 44,21 χιλιόμετρων. Είναι η πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Φορ-ντε-Φρανς.

## Γεωγραφία
Το Φορ-ντε-Φρανς (σημαίνει «Οχυρό της Γαλλίας») βρίσκεται στη δυτική ακτή του νησιού της Μαρτινίκα, στη βόρεια είσοδο του μεγάλου κόλπου Φορ-ντε-Φρανς, στις εκβολές του ποταμού Μαντάμ. Η πόλη βρίσκεται σε μια στενή πεδιάδα ανάμεσα στους λόφους και τη θάλασσα, αλλά είναι προσβάσιμη οδικώς από όλα τα μέρη του νησιού.

## Ιστορία
Το 1638, ο Ζακ ντι Παρκέ, πρώτος κυβερνήτης της Μαρτινίκα, αποφάσισε ότι το νησί πρέπει να έχει μια πόλη κι ένα φρούριο για να την προστατεύει από εχθρικές επιθέσεις. Το φρούριο σύντομα καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε το 1669, όταν ο Λουδοβίκος ΙΔ' της Γαλλίας διόρισε ως διοικητή τον Μαρκήσιο Μπαας. Ο τελευταίος αρχικά ονόμασε Φορ-Ρουαγιάλ τη διοικητική πρωτεύουσα της Μαρτινίκα.

Τα πρώτα χρόνια η πόλη είχε επισκιαστεί από την πόλη Σαιντ Πιερ, την αρχαιότερη πόλη του νησιού, η οποία ήταν γνωστή για την εμπορική και πολιτιστική της ζωντάνια ως «το Παρίσι της Καραϊβικής». Η ονομασία Φορ-Ρουαγιαλ άλλαξε σε μια βραχύβια: «Φορ Λα Ρεπιμπλίκ» κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Τελικά η πόλη πήρε τη σημερινή της ονομασία, Φορ ντε Φρανς, κάποια στιγμή τον 19ο αιώνα. Το παλαιό όνομα Φορ-Ρουαγιάλ χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, ιδίως στην κρεολική γλώσσα. Η πόλη καταστράφηκε μερικώς δύο φορές: το 1839 από σεισμό και το 1890 από πυρκαγιά. Από το 1902, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου στο όρος Πελέ, οπότε και καταστράφηκε η πόλη Σαιν Πιέρ, η προηγούμενη πρωτεύουσα της Μαρτινίκας, το Φορ-ντε-Φρανς απέκτησε οικονομική σημασία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Mérimée database - Cultural heritage 

Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Ανάγλυφη παράσταση άρματος (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π1428)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π1428** είναι ανάγλυφο που βρέθηκε στις Μυκήνες. Βρέθηκε στον τάφο V του ταφικού κύκλου Α.
 
## Περιγραφή
Το ανάγλυφο είναι κατασκευασμένο από εύθρυπτο πωρόλιθο. Παριστάνει ένα άρμα με δυναμικό και εντυπωσιακό αρματηλάτη που τεντώνει το χαλινάρι. Το άλογο, εξίσου ρωμαλέο και με εντυπωσιακές οπλές, καλπάζει ορμητικά με υψωμένη την ουρά και ερεθισμένο γεννητικό όργανο, κινώντας το άρμα προς τα δεξιά. Μπροστά από το άρμα μια δεύτερη ανδρική μορφή στέκει αδέξια ή είναι πεσμένη στο έδαφος. Στο χέρι κρατάει σπαθί, ή κάποιο σύμβολο (ενδεχομένως ψάρι) κείτεται δίπλα στο αριστερό του χέρι. Πίσω από το άρμα και πάνω από το άλογο ελίσσονται φίδια, ενώ  επάνω από την όλη εικόνα και κάτω από το άλογο και την δεύτερη φιγούρα μαίνονται τα κύματα της θάλασσας. Ο τροχός του άρματος και τα πίσω πόδια του αλόγου βρίσκονται στην ξηρά, ενώ το άλογο έχει εισβάλει με τα μπροστινά του πόδια στην θάλασσα και καλπάζει, λίγο πριν αγγίξει τον αφρό των κυμάτων.

## Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Το εντυπωσιακό αυτό ανάγλυφο είναι τμήμα επιτύμβιας στήλης. Παρουσιάζει ενδεχομένως κάποια σκηνή μάχης άγνωστης λοιπής ερμηνείας. Κατασκευάστηκε το 16ο αιώνα π.Χ.

## Πηγές
* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20101219073431/http://www.latsis-foundation.org/gr/elibrary/1/31/book.html Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.]*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του εκθέματος στο Αρχαιολογικό Μουσείο

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Ταρχούν (ποτό)

Το **ταρχούν** (ρωσικά: Тархун) είναι γεωργιανό ανθρακούχο αναψυκτικό από εστραγκόν και έχει, παραδοσιακά, πράσινο χρώμα. Δημιουργήθηκε το 1887 από τον Γεωργιανό φαρμακοποιό Μιτροφάν Λαγκίντζε, ο οποίος άρχισε να προσθέτει ανθρακούχο νερό στα μίγματα σιροπιού-εστραγκόν (Gallium odoratum). Άρχισε να πωλείται στην ΕΣΣΔ και διαδόθηκε ευρύτατα. Το όνομα προέρχεται από το όνομα για το εστραγκόν στα γεωργιανά, καθώς και στα αραβικά, στα τουρκικά, και σε διάφορες γλώσσες του Καυκάσου και των Βαλκανίων.

## Εμπορικό σήμα
Σε μια διαφορά για τα εμπορικά σήματα μεταξύ της OÜ Acerra και της AS Tallinna Karastusjoogid, το Υπουργείου Οικονομικών και Επικοινωνιών της Εσθονίας αποφάσισε ότι η λέξη *ταρχούν* είναι ένας περιγραφικός όρος για το ποτό και επομένως δεν είναι εμπορικό σήμα σύμφωνα με τους νόμους της Δημοκρατίας της Εσθονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανθρακούχα ποτά
Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα
Save the Children

Η **Save the Children** είναι μια παγκόσμια μη κυβερνητική οργάνωση, η οποία βοηθά τα παιδιά με ανάγκες σε όλο τον κόσμο. Ιδρύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1919. Ιδρύθηκαν ξεχωριστές εθνικές οργανώσεις σε περισσότερες από 28 χώρες, μοιράζοντας τον σκοπό για βελτίωση της ζωής των παιδιών δια μέσου της εκπαίδευσης, της ιατρικής περίθαλψης, των οικονομικών ευκαιριών, καθώς και σε επείγουσες καταστάσεις κατά τη διάρκεια φυσικών καταστροφών, πολέμων και άλλων συγκρούσεων.

Σήμερα, 28 εθνικές οργανώσεις «Save the Children» συμμετέχουν στη Διεθνής Συμμαχία «Save the Children» — ένα παγκόσμιο δίκτυο μη κερδοσκοπικών οργανώσεων σε 120 χώρες σε όλο τον κόσμο. Ιδρύθηκε στη Γενεύη το 1977, αλλά μεταφέρθηκε στο Λονδίνο το 1997.

Εκτός από την προώθηση της μεγαλύτερης ενημέρωσης του κοινού σχετικά με τις ανάγκες και τα δικαιώματα των παιδιών σε όλο τον κόσμο, τα μέλη της συμμαχίας συντονίζουν την εκτόνωση των προσπάθειων, συμβάλλοντας στην προστασία των παιδιών από τις επιπτώσεις των καταστροφών, τόσο φυσικών και ανθρωπογενών.

Πρόσφατα, τα μέλη της συμμαχίας ξεκίνησαν το Rewrite the Future, ένα πρόγραμμα με στόχο ποιοτική εκπαίδευση 8 εκατομμυρίων παιδιών σε χώρες, όπου επικρατούν συγκρούσεις. Μαζί, δουλεύουν σε 16 χώρες, όπου προσπαθούν να επιβεβαιώσουν την εκπαίδευση 3 εκατομμυρίων παιδιών και τη βελτίωση της εκπαίδευσης περισσότερων από 5 εκατομμυρίων παιδιών, στην ασφάλεια των σχολείων και των παιδιών από εκμετάλλευση και κακοποιήση. Η συμμαχία έχει στόχο να επηρεάσει τις εθνικές κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς να κάνουν τη ποιοτική εκπαίδευση προτεραιότητα των παιδιών, επηρεασμένων από συγκρούσεις.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* International Save the Children Alliance Homepage

Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Σάτυα Σάι Μπάμπα

Ο **Σάτυα Σάι Μπάμπα** (*सत्य साईं बाबा*, 23 Νοεμβρίου 1926 – 24 Απριλίου 2011), ήταν Ινδός πνευματικός διδάσκαλος και φιλάνθρωπος. Το 2011, μπήκε στον κατάλογο της Watkins Review ως ένας από τους 100 πιο πνευματικά σημαντικούς ανθρώπους στον κόσμο. Περιγράφεται ως αβατάρ, θεάνθρωπος, πνευματικός δάσκαλος και θαυματουργός. Η υλοποίηση του βιμπούτι (ιερή τέφρα) και άλλων μικρών αντικειμένων, όπως περιδέραιων, δαχτυλίδιων και ρολογιών από τον Μπάμπα έγιναν πηγή φήμης και αντιπαράθεσης - οι σκεπτικιστές θεωρούν ότι ήταν ταχυδακτυλουργίες ενώ οι πιστοί ως ενδείξεις της θεότητάς του. Ο Σάτυα Σάι Μπάμπα, σε ηλικία 14 ετών, δήλωσε ότι είναι η μετανσάρκωση του πνευματικού δασκάλου Σάι Μπάμπα του Σίρντι, του οποίου οι διδασκαλίες ήταν ένα επιλεκτικό μείγμα ινδουϊστικών και μουσουλμανικών πεποιθήσεων. Άφησε ένα τεράστιο πνευματικό, κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο στην Ινδία αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Το έργο του περιλαμβάνει πάμπολλα εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων, νοσοκομεία και κινητές μονάδες περίθαλψης, βοήθεια σε εκατοντάδες χωριά σε όλη την Ινδία, σε τροφή και πόσιμο νερό, και πολλά άλλα. Ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπων να ζήσουν  μια ζωή εμποτισμένη με αξίες όπως η Αγάπη, η Αλήθεια, η Ειρήνη, η Ορθή Συμπεριφορά και η Μη-βία.

## Θάνατος

Ο Σάτυα Σάι Μπάμπα βρισκόταν για τρεις εβδομάδες σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο. Πέθανε στο νοσοκομείο της γενέτειράς του, Πουταπάρτι (Νότια Ινδία), «εξαιτίας ανεπάρκειας οργάνων», στις 24 Απριλίου 2011.

Ο Ινδός Πρωθυπουργός Μανμοχάν Σινγκ δήλωσε ότι «ο θάνατος του Σάτυα Σάι Μπάμπα αποτελεί ανεπανόρθωτη απώλεια για τη χώρα. Ήταν πνευματικός ηγέτης που έμπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους να οδηγήσουν μια ηθική και ουσιαστική ζωή ακόμη και αν ακολούθησαν τη θρησκεία της επιλογής τους».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Sathya Sai Baba
* International Sai Organization
* Discourses by Sathya Sai Baba
* Books and publications by and on Sathya Sai Baba 
* Official digital radio channel run by Sri Sathya Sai Seva Organization

Κατηγορία:Ινδοί
Ρυτό (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π273)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π273** είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε στις Μυκήνες στον τάφο IV του ταφικού κύκλου Α. 

## Περιγραφή
Το έργο είναι χρυσό σφυρήλατο ρυτό. Έχει σχήμα επιβλητικής κεφαλής λιονταριού. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι το τονισμένο ρύγχος και η χαίτη. Στο ρύγχος υπάρχει οπή εκροής υγρού. 

## Ιστορική τοποθέτηση
Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.

## Πηγές
* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του εκθέματος στο Αρχαιολογικό Μουσείο

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Θυρεοειδίτιδα Ρίντελ

Η **θυρεοειδίτιδα Ρίντελ** είναι πολύ σπάνια νόσος, άγνωστης αιτιολογίας. Αρχίζει αθόρυβα, προσβάλλει αρχικά το θυρεοειδή αδένα, του οποίου το παρέγχυμα αντικαθίσταται από στέρεο συνδετικό ιστό και στη συνέχεια επεκτείνεται στα παρακείμενα όργανα. Από πολλούς θεωρείται ως τελική εκδήλωση της θυρεοειδίτιδας Hashimoto, στην οποία ο λεμφικός ιστός αντικαθίσταται από ινώδη συνδετικό ιστό.

## Συμπτώματα

Η συμπτωματολογία της οφείλεται σε πίεση του οισοφάγου, της τραχείας και του κάτω λαρυγγικού νεύρου.

## Εξέταση

Κατά τη φυσική εξέταση ο αδένας είναι συνήθως διογκωμένος και σπανιότερα εμφανίζει φυσιολογικό μέγεθος. Κατά την ψηλάφηση ανευρίσκεται πολύ σκληρός. Δύσκολα διαχωρίζεται από τον καρκίνο, ιδιαίτερα αν η διόγκωση βρίσκεται στον ένα λοβό. Απαραίτητη για τη διαφορική διάγνωση είναι η βιοψία.

## Πηγές
"Η εξέταση του χειρουργικού ασθενούς" Γρ. Δ. Σκαλκέας

## Παραπομπές

Χειρουργική Θυρεοειδιτιδών
## Εικόνες
http://www.pathologystudent.com/wp-content/uploads/2009/04/Reidel-2.jpg

Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες
Κατηγορία:Παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος