Η Αφροδίτη με τη γούνα

**Η Αφροδίτη με τη γούνα** (Γερμανικά: *Venus im Pelz*) είναι μυθιστόρημα του 1870 του Αυστριακού συγγραφέα Λεοπόλδου φον Ζάχερ-Μάζοχ. Το μυθιστόρημα επρόκειτο να αποτελέσει μέρος μιας επικής σειράς που οραματίστηκε ο Ζάχερ-Μάζοχ με τίτλο «Η Κληρονομιά του Κάιν» (Γερμανικά: *Das Vermächtniß Kains*). *Η Αφροδίτη με τη γούνα* ήταν μέρος του «Έρωτα» (Γερμανικά: *Die Liebe*), του πρώτου τόμου της σειράς.

Το μυθιστόρημα παρουσιάζει θέματα όπως η γυναικεία κυριαρχία και ο σαδομαζοχισμός, και οι χαρακτήρες του εμπνέονται σε μεγάλο βαθμό από τη ζωή του ίδιου του Ζάχερ-Μάζοχ. Η Βάντα φον Ντουνάγιεφ, η κεντρική γυναικεία ηρωίδα του μυθιστορήματος, διαμορφώθηκε σύμφωνα με το πρότυπο της Φάνι Πίστορ, η οποία ήταν μια ανερχόμενη λογοτεχνική συγγραφέας. Οι δυο τους γνωρίστηκαν όταν η Πίστορ επικοινώνησε με τον Ζάχερ-Μάζοχ, με το ψευδώνυμο και τον φανταστικό τίτλο Βαρώνη Μπογκντάνοφ, για προτάσεις σχετικά με τη βελτίωση του γραπτού της ώστε να είναι κατάλληλο για δημοσίευση.

Στα Ελληνικά το μυθιστόρημα *Η Αφροδίτη με τη γούνα* έχει μεταφραστεί από τη Μυρτώ Ρήγου για τις Εκδόσεις Πατάκη, από την Ιωάννα Βασιλείου για τις Εκδόσεις Ερατώ, και από τον Γιώργο Μοσχόπουλο για τις Εκδόσεις Οξύ.

## Υπόθεση
Το μυθιστόρημα μιλάει για έναν άνδρα, τον Σέβεριν φον Κουζιέμσκι (Severin von Kusiemski), ο οποίος είναι τόσο ερωτευμένος με μια γυναίκα, την Βάντα φον Ντουνάγιεφ (Wanda von Dunajew), που της ζητά να γίνει σκλάβος της και την ενθαρρύνει να του φέρεται με ολοένα και πιο εξευτελιστικούς τρόπους. Στην αρχή η Βάντα δεν καταλαβαίνει ούτε δέχεται το αίτημα, αλλά αφού αστειεύεται λίγο με τον Σέβεριν, βρίσκει τα πλεονεκτήματα της μεθόδου ενδιαφέροντα και αγκαλιάζει με ενθουσιασμό την ιδέα, αν και ταυτόχρονα περιφρονεί τον Σέβεριν που της το επιτρέπει.

Ο Σέβεριν περιγράφει τα συναισθήματά του κατά τη διάρκεια αυτών των εμπειριών ως υπεραισθητικά. Ο Σέβεριν και η Βάντα ταξιδεύουν στη Φλωρεντία. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Σέβεριν παίρνει το γενικό όνομα του Ρώσου υπηρέτη, Γκρέγκορ, και τον ρόλο του υπηρέτη της Βάντα. Στη Φλωρεντία, η Βάντα του φέρεται βάναυσα ως υπηρέτη και στρατολογεί τρεις Αφρικανές γυναίκες για να τον κυριαρχήσουν.

Η σχέση φτάνει σε μια κρίση όταν η Βάντα γνωρίζει έναν άντρα στον οποίο θα ήθελε να υποταχθεί, έναν βυρωνικό ήρωα γνωστό ως Αλέξις Παπαδόπολις (Alexis Papadopolis). Στο τέλος του βιβλίου, ο Σέβεριν, ταπεινωμένος από τον νέο εραστή της Βάντα, χάνει την επιθυμία να υποτάσσεται.

## Ερμηνείες
Το 1905, τα *Τρία Δοκίμια για τη Θεωρία της Σεξουαλικότητας* του Σίγκμουντ Φρόιντ έθεσαν μια διαλεκτική μεταξύ της σκέψης του Μαζόχ και αυτής του Μαρκησίου ντε Σαντ, δημιουργώντας τον όρο σαδομαζοχισμός και εξηγώντας ότι «ένα άτομο που αισθάνεται ευχαρίστηση προκαλώντας πόνο σε κάποιον άλλο σε μια σεξουαλική σχέση είναι επίσης ικανό να απολαμβάνει ως ευχαρίστηση οποιονδήποτε πόνο που μπορεί ο ίδιος να αντλεί από τις σεξουαλικές σχέσεις». Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της πνευματικής αναταραχής μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, θεωρητικοί όπως ο Ζιλ Ντελέζ διέλυσαν τη δυαδικότητα του σαδομαζοχισμού. Στο πρωτοποριακό δοκίμιο του Ντελέζ *Μαζοχισμός: Ψυχρότητα και Σκληρότητα*, παρουσιάζονται έντεκα διαφορές μεταξύ σαδισμού και μαζοχισμού, και συγκεκριμένα τις αναρχικές επιθυμίες του σαδισμού να προκαλέσει πόνο σε αντίθεση με τις διαδικασίες, τους κανόνες και τα συμβόλαια του μαζοχισμού που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα
Κατηγορία:BDSM