open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βαγράτιος Α΄ της Ιβηρίας

Ο **Βαγράτ/Παγκράτιος Α΄**,  *Bagrat I*, (απεβ. το 876) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας (σημερινής Γεωργίας) από το 830 μέχρι το τέλος του.

Ο Βαγράτ Α΄ κληρονόμησε από τον πατέρα του Ασότ Α΄ το αξίωμα του πρίγκιπα της Ιβηρίας και τον Βυζαντινό τίτλο του κουροπαλάτη. Ο Γεωργιανός συγγραφέας του 10ου αι. Γκιόργκι Μερχούλε υποστηρίζει ότι ο Βαγράτ Α΄ επιβεβαιώθηκε ως κουροπαλάτης, ακολουθώντας τον πατέρα του, με τη συμφωνία των αδελφών του Aνταρνάσε Β΄ και Γκουάραμ.  Ο Βαγράτ Α΄ μοιράστηκε με τα αδέλφια του τις πατρικές κτήσεις, αλλά ποια εδάφη κατείχε στην πραγματικότητα, δεν αναφέρεται άμεσα στις μεσαιωνικές πηγές. Πιθανότατα κυβέρνησε ένα μέρος του Τάο και του Κόλα (τώρα στην Τουρκία). 

Ο Βαγράτ Α΄ βρέθηκε σε μία συνεχή πάλη με τους Άραβες, τους Αβασγούς και τους Kαχέτιους για την κατοχή της κεντρικής Iβηρίας (Σίντα Κάρτλι). Το 842 εντάχθηκε στην αραβική επιχείρηση με επικεφαλής τον Μουχάμεντ ιμπν Χαλίντ αλ-Σαϋμπάνι, τον αντιβασιλιά του χαλίφη στον Καύκασο, εναντίον του επαναστάτη Σαχάκ ιμπν Ισμαήλ εμίρη της Τιφλίδας και των Καχετίων συμμάχων του. Με τη σειρά του ο χαλίφης αναγνώρισε τον Βαγράτ Α΄ ως τον πρίγκιπα της Ιβηρίας-Κάρτλι. Η εκστρατεία ήταν άκαρπη και ο Βαγράτ Α΄ έπρεπε να συνάψει ειρήνη με τον Σαχάκ. Τον Αύγουστο του 853 ο Βαγράτ Α΄ συμμετείχε στη δεύτερη επιχείρηση του χαλίφη εναντίον του Σαχάκ, αυτή τη φορά με επικεφαλής τον Μπουγκά τον Τούρκο, που κατέλαβε την Τιφλίδα και εκτέλεσε τον εμίρη. Ως αποτέλεσμα ο Βαγράτ Α΄ μπόρεσε να ανακτήσει τη Σίντα Κάρτλι, αλλά μόνο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, καθώς οι ανασυνταγμένοι Αβασγοί τον ανάγκασαν να φύγει από αυτήν την περιοχή.

Όπως και ο πατέρας του Άσοτ Α΄, ο Βαγράτ Α΄ ήταν προστάτης του μεγάλης κλίμακας μοναστικού κινήματος στο Κλαρτζέτι. Παρείχε στον μοναχό Γκριγκόλ Χαντζτέλι υλική βοήθεια για την οικοδόμηση της μοναστικής εκκλησίας στη Χάντζτα και βοήθησε στην οικοδόμηση των μοναστηριών Σατμπέρντι και Iσχάνι.

Ο Βαγράτ Α΄ ήταν νυμφευμένος με μία κόρη του Σμπατ Η΄ πρίγκιπα της Αρμενίας και είχε τρεις γιους: τον μεγαλύτερο γιο του 
* Δαβίδ Α΄, που τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπα και κουροπαλάτη· τον δεύτερο μεγαλύτερο γιο του 
* Aνταρνάσε, που απεβίωσε όσο ζούσε ο πατέρας του· και τον νεότερο γιο του 
* Ασότ, που απεβίωσε το 885. 

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Νεοχώρι Ζίτσας Ιωαννίνων

To **Νεοχώρι** Ζίτσας είναι ορεινός οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Το Νεοχώρι βρίσκεται στα βορειοδυτικά του κάμπου της Λαψίστας, σε απόσταση 12 χλμ. ΒΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου)και 19 χιλιόμετρα ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων σε υψόμετρο 550 μέτρα. Ενοριακός ναός του είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία σύμφωνα με την τοπική παράδοση ήταν μετόχι της παλαιάς Μονής του Αγίου Γεωργίου στην Κάτω Λαψίστα. 

Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ροδοτοβίου. Το 1928 με το ΦΕΚ 265Α - 15/12/1928 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Νεοχωρίου της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 215 κάτοικοι.

## Σημείωση
Στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων και το Δήμο Πωγωνίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Νεοχώρι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Δαβίδ Α΄ της Ιβηρίας

Ο **Δαβίδ Α΄**, ( David, (απεβ. το 881) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας είχε τον Βυζαντινό τίτλο του κουροπαλάτη και ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας/Καρτλία από το 876 έως το 881.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος και διάδοχος του Βαγράτ Α΄· βαφτίστηκε από τον με επιρροή Γεωργιανό μοναχό Γκριγκόλ Χαντζτέλι. Ο Δαβίδ Α΄ μοιράστηκε τα κληρονομικά εδάφη των Βαγρατιδών στο Τάο-Κλαρτζέτι με τους θείους και τους εξαδέλφους του, με το φέουδό του να είναι το Κάτω Τάο. Το 881 ο Δαβίδ Α΄ δολοφονήθηκε από τον εξάδελφό του Νάσρα, τον μεγαλύτερο γιο τού Γκουαράμ Μαμπάλι. Οι μεσαιωνικές πηγές δεν προσδιορίζουν την αιτία πίσω από αυτό το έγκλημα, αλλά οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν ακολουθήσει τον καθηγητή Ιβάνε Τζαβαχισβίλι, στην παρατήρησή του ότι ο Νάσρα αγανάκτησε, όταν ο πατέρας του Γκουάραμ αποφάσισε να παραχωρήσει τις κτήσεις του στους συγγενείς του Bαγρατίδες, και πιο συγκεκριμένα τη δημιουργία των Λιπαριτιδών στο Τριαλέτι υπό την επικυριαρχία του Δαβίδ Α΄. Το τέλος του Δαβίδ οδήγησε σε μία εσω-δυναστική έριδα από τον μοναχογιό του Aδαρνάση Δ΄, ο οποίος τελικά το 888 εκδικήθηκε τη δολοφονία του πατέρα του. 

## Οικογένεια
Ο Δαβίδ Α΄ νυμφεύτηκε τη μεγαλύτερη κόρη του Κωνσταντίνου Γ΄ της Αμπχαζίας, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά:
* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Αδαρνάσης Γ΄ των Βαγρατιδών  πρίγκιπα του Τάο-Κλαρτζέτι.
* Αδαρνάσης Δ΄ απεβ. 881, πρίγκιπας της Ιβηρίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Νεοχωρόπουλο Ιωαννίνων

Το **Νεοχωρόπουλο** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Νεοχωρόπουλο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας και της πόλης των Ιωαννίνων, της οποίας ουσιαστικά αποτελεί προάστιό της, σε υψόμετρο 542 μέτρα. Στη νότια πλευρά του και εντός των ορίων του οικισμού είναι το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια ο υπόλοιπος χώρος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Στη ανατολική και βόρεια πλευρά περνάει η Περιφερειακή οδός Ιωαννίνων που το διαχωρίζει από το Κάτω Νεοχωρόπουλο. Θρησκευτικό αξιοθέατο του χωριού είναι οι όμορες εκκλησίες του Αγίου Σπυρίδωνα και της Αγίας Τριάδας με τον πρώτο και παλαιότερο να χρονολογείται στην εποχή του Ιουστινιανού (527-565 μ.Χ.) και από τον οποίο διασώζεται στο ανατολικό του τμήμα μόνο η κόγχη του ιερού.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σταυρακίου και το 1930 με το ΦΕΚ 142Α - 05/05/1930 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κάτω Νεοχωρόπουλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεοχωροπούλου της δημοτικής ενότητας Ιωαννιτών που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα 2.102 κατοίκους ενώ ως οικισμός 1.326.

## Ιστορικό πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Αγία Παρασκευή Λασιθίου

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός της κοινότητας Ελούντας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου της Κρήτης.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός της βορειοανατολικής Κρήτης. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη Σπιναλόγκα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20 μέτρα.  Απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα βόρεια του Αγίου Νικολάου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ελούντας του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ελούντας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, στη νότια είσοδο του οικισμού
*Η μικρή παραλία του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Βαγράτιος Β΄ της Ιβηρίας

Ο **Βαγράτ/Παγκράτιος Β΄**,  Bagrat II, (937 – 994) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας του Τάο-Κλαρτζέτι και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας-Καρτλία από το 958 έως το τέλος του. Ήταν επίσης γνωστός ως **Ρεγκουένι** (ბაგრატ), ένα παρωνύμιο, που αποδίδεται στα ελληνικά ως "ο Απλός".

## Βιογραφία
Ο Βαγράτ Β΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σουμπάτ Α΄, τον οποίο διαδέχθηκε ως «βασιλιάς των Ιβηρίων» το 958. Παρά το βασιλικό καθεστώς, ο Βαγράτ Β΄ κυβερνούσε μόνο το βόρειο ή εντεύθεν Τάο και, σε αντίθεση με τον πατέρα του, δεν του απονεμήθηκε ο υψηλός Βυζαντινός αυλικός τίτλος του *κουροπαλάτη*, ο οποίος απονεμήθηκε στον εξάδελφό του Aνταρνάσε Ε΄ ηγεμόνα του νότιου ή εκείθεν Τάο. Ο καθηγητής Tακαϊσβίλι εξηγεί το επίθετο του Βαγράτ Β΄, "Απλός", από τη νεότερη ηλικία του κατά την άνοδό του στο θρόνο. Ο Βαγράτ Β΄ εμφανιζόταν συχνά ως συνεργάτης του συγγενή του Δαυίδ Γ΄ του Τάο, του πιο σημαντικού μέλους των Βαγρατιδών εκείνης της εποχής, βοηθώντας τον εναντίον των Ραουαδιδών του Αζερμπαϊτζάν και ακόμη και εναντίον τού γιου του και συμβασιλιά Γκούργκεν, κατά τη διάρκεια μίας σύντομης διάσπασης μεταξύ των Βαγρατιδών. Μέχρι το 978 ο Γκούργκεν είχε γίνει ο de facto βασιλιάς της Ιβηρίας, ενώ ο γιος του Βαγράτ Γ΄ είχε υιοθετηθεί και οριστεί ως κληρονόμος από τον Δαβίδ Γ΄ του Τάο, θέτοντας έτσι τη βάση για μελλοντική ενοποίηση των διαφόρων Γεωργιανών περιοχών σε ένα ενιαίο Βαγρατιδικό βασίλειο.

## Οικογένεια
Ο Βαγράτ είχε δύο γιους:
* Γκούργκεν/Γεώργιος (απεβ. 1008), διάδοχός του ως βασιλιάς της Ιβηρίας.
* Σουμπάτ/Συμβάτιος (απεβ. 992).

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κάτω Νεοχωρόπουλο Ιωαννίνων

Το **Κάτω Νεοχωρόπουλο** είναι οικισμός των Ιωαννίνων στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, ο οποίος  βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας και της πόλης, της οποίας ουσιαστικά αποτελεί προάστιό της, σε υψόμετρο 470 μέτρα. Στη δυτική και νότια πλευρά του περνάει η Περιφερειακή Οδός Ιωαννίνων που το διαχωρίζει από το γειτονικό Νεοχωρόπουλο, βόρεια είναι ο Βελισσάριος και βορειοανατολικά ο συνοικισμός Σεισμόπληκτα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Νεοχωροπούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νεοχωρόπουλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεοχωροπούλου της δημοτικής ενότητας Ιωαννιτών που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 776 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Σουμπάτ Α΄ της Ιβηρίας

Ο **Σουμπάτ/Συμβάτιος Α΄**,  Sumbat I, (απεβ. το 958) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας του Τάο-Κλαρτζέτι, κληρονομικός ηγεμόνας του Κάτω Τάο και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας (Γεωργίας) από το 937 έως το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν ο μικρότερος γιος του Aνταρνάσε Δ΄. Ήταν νεότερος αδελφός του Δαβίδ Β΄, μετά το τέλος του οποίου τον διαδέχθηκε ως «*[[Τίτλοι του Γεωργιανού κυρίαρχου|Βασιλιάς των Ιβηρίων]]*» το 937, και του Ασότ Β΄, μετά το τέλος του οποίου τον διαδέχθηκε ως Βυζαντινός αξιωματούχος με τον τίτλο του κουροπαλάτη το 954.  Ο Σουμπάτ Α΄ τιμάται στις επιγραφές της εκκλησίας από το Iσχάνι και το Ντολισκάνα στη σημερινή επαρχία Άρτβιν της Τουρκίας.

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Ηνωμένο Βασίλειο (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Ηνωμένο Βασίλειο** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

* Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας είναι η επίσημη ονομασία του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1927.
* Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 1801 και 1922.
* Το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών ήταν το ανεπίσημο όνομα που χρησιμοποιήθηκε για να αναφερθεί σε ένα νέο ενοποιημένο Ευρωπαϊκό κράτος δημιουργημένο κατά τη διάρκεια του Κογκρέσου της Βιέννης το 1815 έως το 1839.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σλαμπ Σίτι

Η **Σλαμπ Σίτι** (αγγλικά: Slab City) είναι μια μη ενσωματωμένη κοινότητα εναλλακτικού τρόπου ζωής, εκτός δικτύου ενέργειας, η οποία αποτελείται κυρίως από διαχειμαστές. Βρίσκεται στην περιοχή Σάλτον Τραφ της ερήμου Σονόρα, στην κομητεία Ιμπήριαλ της Καλιφόρνια, ΗΠΑ. Πήρε το όνομά της από ορισμένες πλάκες σκυροδέματος οι οποίες παρέμειναν μετά την κατεδάφιση του στρατοπέδου Ντάνλαπ του Σώματος Πεζοναυτών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Σλαμπ Σίτι είναι γνωστή για την προσέλκυση ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν εκτός του κοινωνικού συνόλου.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εφημερίδα The Washington Post ανέφερε το 2020 ότι ο πληθυσμός είναι εποχιακός και ότι κατά τη διάρκεια του χειμώνα αυξάνεται ραγδαία στους 4.000, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, και μειώνεται στους περίπου 150 το καλοκαίρι. Από τη δεκαετία του 1950, η Σλαμπ Σίτι έχει προσελκύσει ποικιλία ανθρώπων, όπως αναρχικούς, καλλιτέχνες, ιδιόρρυθμους, απόκληρους, συνταξιούχους και φτωχούς. Ένα άρθρο του Chicago Tribune του 1990, από έναν δημοσιογράφο που έμεινε στον καταυλισμό για μια εβδομάδα, υπολόγιζε ότι οι χειμερινοί κάτοικοι (τότε) ήταν κυρίως ηλικιωμένοι πολίτες άνω των 60 ετών. Είναι ένας «δημοφιλής χειμερινός προορισμός για περαστικούς.» Η Σλαμπ Σίτι αξιοποιείται από ιδιοκτήτες οχημάτων αναψυχής, ταξιδιώτες και καταληψίες από όλη τη Βόρεια Αμερική, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Ένωση του Μπρεστ

Η **Ένωση του Μπρεστ** (, , , ) ονομάζεται η απόφαση των επαρχιών της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην πολωνική-λιθουανική Κοινοπολιτεία να διαρρήξουν την υπαγωγή τους στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και να τεθούν σε πλήρη κοινωνία και υπό την εξουσία του Πάπα της Ρώμης. Η απόφαση πάρθηκε το 1595-1596 και εκτός διαδικασίας έμεινε η Επαρχία του Μουκάτσεβο που βρισκόταν στο Βασίλειο της Ουγγαρίας. Η Ένωση του Μπρεστ ίδρυσε τη Ρουθηνική Ουνιτική Εκκλησία, η οποία σήμερα υπάρχει ως Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία, και την Λευκορωσική Ελληνοκαθολική Εκκλησία.

Η Ένωση του Μπρεστ θεωρήθηκε ως μέρος της «καθολικοποίησης» και «πολωνοποίησης», διαδικασίες που συνέβαλαν στην Εξέγερση του Χμελνίτσκι στην Ουκρανία.

## Η Ένωση
Προηγούμενες προσπάθειες για ένωση με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έγιναν σε πολλές περιπτώσεις, όπως όταν ο Μητροπολίτης Κιέβου Ισίδωρος υπέγραψε την Ένωση της Φλωρεντίας και στην πράξη ένωσε την Ρουθηνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Το 1588-1589, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίας Β' ο Τρανός ταξίδεψε σε όλη την Ανατολική Ευρώπη, ειδικά στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και το Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας, όπου ήδη από το 1458 αναγνωριζόταν η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στη Μόσχα και χειροτόνησε τον Πατριάρχη Ιώβ της Μόσχας. Ο Πατριάρχης Ιερεμίας Β' καθαίρεσε τον Μητροπολίτη Κιέβου Ονησιφόρο Ντιβότσκα και, κατόπιν έγκρισης του Βασιλιά της Πολωνίας Σιγισμούνδου Γ', χειροτόνησε τον Μιχαήλ Ροχόζα ως νέο «Μητροπολίτη Κιέβου, Χαλιτσίου και πάντων των Ρως».

Μετά την αποχώρηση του Ιερεμία Β', τέσσερις από τους εννέα επισκόπους της Ρουθηνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Βίλνιους συνήλθαν σε σύνοδο το 1590 στην πόλη του Μπρεστ και υπέγραψαν δήλωση βούλησης να υπογράψουν ένωση με τη Ρώμη, αποτελούμενη από 33 άρθρα, τα οποία έγιναν δεκτά από τον Πάπα. Στην αρχή είχε μεγάλη επιτυχία, αλλά σε μερικές δεκαετίες είχε χάσει μεγάλο μέρος της αρχικής επιρροής της, κυρίως λόγω της επιβολής της στις Ορθόδοξες ενορίες, η οποία προκάλεσε πολλές μαζικές εξεγέρσεις.

### Επιμέρους όροι και αποτελέσματα
Συμφωνήθηκε ότι το *[[filioque]]* δεν θα εισαχθεί στο Σύμβολο της Πίστεως και έτσι οι Ρουθήνοι θα παρέμεναν στο δόγμα ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο εκ του Πατρός (και διά του Υιού).

Οι επίσκοποι ζήτησαν επίσης να απαλλαγούν από την υποχρέωση καθιέρωσης του Γρηγοριανού Ημερολογίου, ώστε να αποφευχθεί λαϊκή δυσαρέσκεια και διχόνοιες, και επέμεναν ότι ο βασιλιάς έπρεπε να τους παραχωρήσει, όπως επιβαλλόταν, τον τίτλο των συγκλητικών.

Η ένωση υποστηρίχθηκε σθεναρά από τον Βασιλιά της Πολωνίας και Μέγα Δούκα της Λιθουανίας Σιγισμούνδο Γ΄, αλλά συνάντησε την αντίδραση ορισμένων επισκόπων και ευγενών της Ρωσίας και, ίσως το πιο σημαντικό, του εκκολαπτόμενου κινήματος των Κοζάκων για την αυτοδιοίκηση της Ουκρανίας. Το αποτέλεσμα ήταν «Ρως να πολεμούν εναντίον Ρως» και η διάσπαση της Εκκλησίας των Ρως σε ελληνόρρυθμη καθολική και ορθόδοξη δικαιοδοσία.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 
*  

Ενωση
Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας
4chan

250px|μικρογραφία|Το λογότυπο του 4chan
Το **4chan** είναι ανώνυμος αγγλόφωνος ιστότοπος εικόνων. Ξεκίνησε από τον Christopher "moot" Poole τον Οκτώβριο του 2003. Ο ιστότοπος φιλοξενεί νήματα αφιερωμένα σε μια ευρεία ποικιλία θεμάτων, από anime και manga έως βιντεοπαιχνίδια, μουσική, λογοτεχνία, γυμναστική, πολιτική και αθλητισμό, μεταξύ άλλων. Η εγγραφή δεν είναι διαθέσιμη και οι χρήστες συνήθως δημοσιεύουν ανώνυμα, σε αντίστοιχα νήματα, τα οποία διαγράφονται καθώς υπάρχει ροή δημοσιεύσεων. Από τον Μάιο του 2021, το 4chan δέχεται περισσότερους από 20 εκατομμύρια μοναδικούς μηνιαίους επισκέπτες, με περισσότερες από 900.000 αναρτήσεις να γίνονται καθημερινά.

Το 4chan δημιουργήθηκε ως αγγλόφωνο σάιτ, αντίστοιχο του ιαπωνικού Futaba Channel, γνωστό και ως 2chan, και τα πρώτα νήματα δημιουργήθηκαν για δημοσίευση εικόνων και συζητήσεων που σχετίζονται με anime. Ο ιστότοπος έχει περιγραφεί ως κόμβος της υποκουλτούρας του Διαδικτύου, με την κοινότητά του να ασκεί επιρροή στην meme κουλτούρα του διαδικτύου. Γνωστά memes όπως ο Wojak και ο Πέπε ο βάτραχος, που τον ενστερνίστηκε η alt-right κοινότητα, εξαπλώθηκαν μέσω του 4chan. Το 4chan έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο της προσοχής των μέσων ενημέρωσης ως πηγή αντιπαραθέσεων. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια
Ακροποσθικός δακτύλιος

μικρογραφία|140px
Στην ανδρική ανατομία, ο **δακτύλιος της ακροποσθίας**, αλλιώς **ακροποσθικός** ή **φιμωτικός δακτύλιος**, βρίσκεται στην κορυφή της ακροποσθίας του ανθρώπινου πέους. Σχηματίζεται στην περιοχή της βλεννοδερματικής ένωσης, στην οποία ενώνονται η εσωτερική με την εξωτερική επιδερμίδα της ακροποσθίας. Η περιοχή επενδύεται από βλεννογόνο μεμβράνη και παρουσιάζει υψηλή συγκέντρωση από νεύρα και αιμοφόρα αγγεία. Ο δακτύλιος χαρακτηρίζεται από υψηλή ευαισθησία και θεωρείται σημαντικός για την σεξουαλική αίσθηση και λειτουργία του πέους. 

## Δομή
μικρογραφία|220px| Μεγέθυνση της βλεννογόνου μεμβράνης του ακροποσθικού δακτυλίου.
Ο ακροποσθικός δακτύλιος περιγράφεται ως ένας λεπτός ιστός από βλεννογόνο που εντοπίζεται στην εσωτερική πτυχή της ακροποσθίας. Το δέρμα του εμφανίζει ελαφρώς ζαρωμένη όψη και σχηματίζει λεπτές ραβδώσεις, όταν ανασύρεται για να αποκαλυφθεί η βάλανος. Συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό αισθητήριων νεύρων που διεγείρονται με την κύλιση της ακροποσθίας και την τριβή της στη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης.

Η συγκεκριμένη δομή μπορεί να είναι ελαφρώς στενότερη από το υπόλοιπο δέρμα της πόσθης, ενώ ορισμένες φορές, όταν ανασύρεται, δίνει την εντύπωση ενός στενού δαχτυλιδιού στη βάση της βαλάνου. Μια ελαφρά στένωση του ακροποσθικού δακτυλίου, ιδίως σε νεαρά άτομα, είναι φυσιολογική και συχνά αρχίζει να υποχωρεί με τη σεξουαλική ωρίμανση του άνδρα. 

Μεγάλο μέρος ή το σύνολο του ακροποσθικού δακτυλίου αφαιρείται κατά την περιτομή λόγω της θέσης του στην ακροποσθία.

## Λειτουργία
Η δομή του ακροποσθικού δακτυλίου, τα απτικά σωμάτια του Μάισνερ και άλλα νεύρα που εντοπίζονται σε αυτόν τον καθιστούν πρωτίστως έναν αισθητήριο ιστό. Έχει υποτεθεί πως τα σωμάτια του Μάισνερ στην επιδερμίδα του δακτυλίου είναι προσαρμοσμένα για να ανιχνεύουν το τέντωμα του ιστού. Μελέτες πάνω στη συγκεκριμένη δομή υποστήριξαν πως η ανάσυρση και το τέντωμά της πιθανώς να διεγείρουν την αντανακλαστική σύσπαση του βολβοσηραγγώδους μυός. Σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, ο ακροποσθικός δακτύλιος παίζει σημαντικό ρόλο στα σεξουαλικά αντανακλαστικά του πέους κατά τη συνουσία. Συγκεκριμένα, έχει προταθεί πως ο πραγματικός ρόλος του στην ερωτική επαφή έγκειται στην ικανότητα να προκαλεί αντανακλαστική σύσπαση των μυών, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την εκσπερμάτιση.

## Δείτε επίσης
* Ακροποσθία
* Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πέος
Πινκ Χαναμόρι

Η **Πινκ Χαναμόρι** (ιαπωνικά: 花森 ぴんく, *Χαναμόρι Πίνκου*) είναι Ιαπωνέζα εικονογράφος μάνγκα. Είναι γνωστή για τη δουλειά της ως σκιτσογράφος του Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch manga, καθώς και για το sequel του, στο οποίο η ίδια εικονογράφησε καθώς και έγραψε. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου, 1977 στην Ιαπωνία στον νομό Σιζουόκα του Χόνσου της Ιαπωνίας. Είναι θαυμάστρια των Shōnen manga και δουλεύει για το Nakayoshi.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο Twitter
*Πινκ Χαναμόρι στο Nakayoshi Online  (ιαπωνικά)
*Manga της Πινκ Χαναμόρι στο Nakayoshi Online  (ιαπωνικά)

Κατηγορία:Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα
Εξοχή Ιωαννιτών Ιωαννίνων

Η **Εξοχή** είναι κωμόπολη της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Εξοχή βρίσκεται στη βορειοδυτική άκρη της λίμνης Παμβώτιδας και τη βορειοδυτική συνέχεια της πόλης των Ιωαννίνων,  της οποίας αποτελεί μαζί με τα γειτονικά Καρδαμίτσια επέκταση του πολεοδομικού τους ιστού, σε υψόμετρο 490 μέτρα. Στη βόρεια και ανατολική άκρη είναι ο Κρατικός Αερολιμένας Ιωαννίνων "Βασιλεύς Πύρρος" και περνάει η Λεωφόρος Γράμμου που συνδέει το κέντρο των Ιωαννίνων με την εθνική οδό για Κοζάνη.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Περάματος ενώ το 1971 προσαρτήθηκε σε αυτήν ο καταργούμενος οικισμός Νεάπολις. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Εξοχής της δημοτικής ενότητας Ιωαννιτών που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 2.975 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων και το Δήμο Κόνιτσας υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Εξοχή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Περίοδος των Χριστουγέννων

[300px|μικρογραφία|[Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Πλατεία Συντάγματος (2005)]]
Η **περίοδος των Χριστουγέννων**, εορτάζουμε τη γέννηση του **Ιησού Χριστού** (Χριστούγεννα). 

Περιλαμβάνει την ημέρα των Χριστουγέννων, την Πρωτοχρονιά , τα Θεοφάνια, τη Χανουκά και αρκετές σημαντικές ονομαστικές εορτές, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως της Αγίας Αικατερίνης, του Αγίου Στυλιανού του Αγίου Σάββα, της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Νικολάου κ.α. Συνδέεται επίσης με περίοδο εκπτώσεων που περιλαμβάνει μια περίοδο αιχμής για τον τομέα λιανικής. Χριστουγεννιάτικες βιτρίνες, στολισμοί χριστουγεννιάτικων δέντρων και φωταγωγήσεις πόλεων συνθέτουν αυτό το εορταστικό σκηνικό.

Ξεκινώντας από τα μέσα του 20ου αιώνα, η περίοδος κατέστη όλο και πιο εμπορευματοποιημένη και αμερικανοκεντρική. Στα τέλη του 20ου αιώνα, η εβραϊκή γιορτή της Χανουκά και η νέα αφροαμερικανική πολιτιστική γιορτή της Kwanzaa άρχισαν να θεωρούνται στις ΗΠΑ ως μέρος της «περιόδου των εορτών».

Τα Σατουρνάλια ήταν αρχαία ρωμαϊκή γιορτή προς τιμή του Κρόνου, που εορταζόταν από τις 17 Δεκεμβρίου του Ιουλιανού ημερολογίου έως τις 23 Δεκεμβρίου. Η γιορτή συνοδευόταν με θυσία στον Ναό του Κρόνου, στη Ρωμαϊκή Αγορά και ακολουθούσε δημόσιο συμπόσιο, συνεχές πάρτι και μια αποκριάτικη ατμόσφαιρα που ανέτρεπε τους ρωμαϊκούς κοινωνικούς και ηθικούς κανόνες: ο τζόγος επιτρεπόταν και οι αφέντες παρείχαν τραπέζι στους δούλους τους. Ο ποιητής Κάτουλλος την αποκάλεσε ως «τις καλύτερες των ημερών».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστούγεννα
Ίλιγια Πάντελιτς

Ο **Ίλιγια Πάντελιτς** (σερβ-κυριλ: Илија Пантелић; 2 Αυγούστου 1942 – 17 Νοεμβρίου 2014) ήταν Γιουγκοσλάβος διεθνής τερματοφύλακας, ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών για τη χώρα του.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1960 στη Ραντνίτσκι Νις το 1960 και το 1961 μετακόμισε στη Βοϊβοντίνα, ομάδα με την οποία πέτυχε ρεκόρ κόσμου επιτυγχάνοντας τρία γκολ με πέναλτι στον εκτός έδρας αγώνα με την ΝΚ Τρέσνιεβκα στις 24 Νοεμβρίου 1963 (αποτέλεσμα 0–3). Ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας που σημείωσε χατ-τρικ (όλα με πέναλτι) στην πρώτη κατηγορία της Γιουγκοσλαβίας τη σεζόν 1963–64. Το 1966 κέρδισε με το σύλλογό του το πρωτάθλημα, γεγονός που συνιστούσε έκπληξη για την ιστορία του ποδοσφαίρου της χώρας. Στις 16 Νοεμβρίου 1966 σε αγώνα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών  με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας που σκόραρε  σε ευρωπαϊκή διοργάνωση στο 73ο λεπτό (αποτέλεσμα 3–1 υπέρ των Γιουγκοσλάβων, που προκρίθηκαν στα προημιτελικά). 

Το 1964 έγινε διεθνής με την εθνική Γιουγκοσλαβίας με την οποία αγωνίστηκε 18 φορές και συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1968 φτάνοντας στον τελικό της διοργάνωσης, όπου ήταν και ο τελευταίος του διεθνής αγώνας. Στη δεκαετία του 1970 μετακόμισε στη Γαλλία κλείνοντας την σταδιοδρομία του το 1977 στην Παρί Σεν Ζερμέν. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση επέστρεψε στην πατρίδα του δημιουργώντας σχολή τερματοφυλάκων.

## Τίτλοι και διακρίσεις

* Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα : 1965–66
* Πρωτάθλημα Γαλλίας : 1970–71

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
* ВЕЛИКИ ПАНТА ЗА СВА ВРЕМЕНА: Сећање на легендарног голмана Војводине сачувано у књизи (Σερβικά) 

 

Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968
Λάλιζα Ιωαννίνων

Η **Λάλιζα** είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Λάλιζα βρίσκεται σε απόσταση 45 χιλιόμετρα (οδικά) Δ.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 39 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά του ποταμού Τύρια, στους δυτικούς πρόποδες του όρους Κολοβού σε υψόμετρο 360 μέτρα. Σύμφωνα με μια άποψη το όνομα της προέρχεται από την αλβανική *"κόκκινη παπαρούνα"* και την κατάληξη *–ëzë*, δηλαδή τόπος όπου φυτρώνουν κόκκινες παπαρούνες ενώ με άλλη προέρχεται από το όνομα κάποιου που λεγόταν  και έπαιξε σημαντικό ρόλο εκείνη την εποχή.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Χίνκα και τη Ζόργιανη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Χίνκας της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 44 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστορία του οικισμού Λάλιζα από τον Δήμο Ζίτσας
* Διαδρομή στην Λάλιζα Ιωαννίνων 30:8:2021 στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Ιουδαιοχριστιανισμός

Ο όρος Ιουδαιοχριστισμός χρησιμοποιείται για να ομαδοποιήσει τον Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, είτε σε σχέση με την προέλευση του Χριστιανισμού από τον Ιουδαϊσμό, τον δανεισμό του Χριστιανισμού των Ιουδαϊκών ιερών γραφών, κοινώς την «Παλαιά Διαθήκη» της Αγίας Γραφής, είτε λόγω αντιληπτών παραλληλισμών, κοινών σημείων στην ιουδαιοχριστιανική ηθική, όπως οι Δέκα εντολές και πολλών άλλων κοινών σημείων. Η ιουδαϊκή πράξη εξιλέωσης, η περιτομή, είναι κοινή ιουδαϊκή παράδοση μεταξύ των Ευαγγελικών.

Ο όρος «Ιουδαιοχριστιανός» εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα ως όρος για τους Εβραίους που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό. Ο γερμανικός όρος «Judenchristlich» («Εβραίος-Χριστιανός») χρησιμοποιήθηκε από τον Φρίντριχ Νίτσε για να περιγράψει τη συνέχεια μεταξύ της εβραϊκής και της χριστιανικής κοσμοθεωρίας. Ο θεολόγος και συγγραφέας Arthur A. Cohen, στο The Myth of the Judeo-Christian Tradition, αμφισβήτησε τη θεολογική εγκυρότητα του ιουδαιοχριστιανισμού, υποδηλώνοντας ότι ήταν ουσιαστικά μια εφεύρεση της αμερικανικής πολιτικής.

Ο όρος-ομπρέλα "Αβρααμικές θρησκείες" περιλαμβάνει τον Μορμονισμό, τον Αχμαντιγιασμό, την Μπαχάι Πίστη, το Ισλάμ, τους Δρούζους και άλλους εκτός από τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Θεματολογία Ιουδαιοχριστιανισμού
Βούβαλος (νησίδα)

Ο **Βούβαλος** είναι μικρού μεγέθους ελληνικό νησί το οποίο βρίσκεται στο μέσον του Αμβρακικού Κόλπου. Το νησί έχει έκταση, περίπου, της τάξεως των 0,10 τετραγωνικών χιλιομέτρων, και κατά την απογραφή του 2011 ήταν ακατοίκητο. Ο Βούβαλος υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Αρταίων, στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, καθώς και στην Περιφέρεια Ηπείρου.

Το νησί διαθέτει αριθμό φυσικών λιμένων, ενώ, στο μέσον του, διαθέτει λιμνοθάλασσα. Το 2021, το νησί βρισκόταν διαθέσιμο προς πώληση σε ιδιώτες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Αμβρακικού Κόλπου
Κατηγορία:Δήμος Πρέβεζας
Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης

Η **Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης** (ΗΔΙΚΑ) αποτελεί ανώνυμη εταιρεία, ιδρυθείσα με τον νόμο Ν.3607/2007 (ΦΕΚ 245/Α/2007). Είναι διάδοχος του Κέντρου Ηλεκτρονικού Υπολογιστή Κοινωνικών Υπηρεσιών (Ν.Δ 390/69 (ΦΕΚ 283/Α/1969)). Είναι μη κερδοσκοπική εταιρεία και λειτουργεί χάριν δημοσίου συμφέροντος ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, λειτουργώντας με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας. Υπάγεται στις διατάξεις του Ν.3429/2005 (ΦΕΚ 314/Α’/2005), εξαιρουμένου του άρθρου 14. Σκοπός της εταιρείας αποτελεί ο εκσυγχρονισμός και η ψηφιοποίηση των φορέων κοινωνικής ασφάλισης. 

## Ιστορικό
Με το Ν.Δ.390/1969, ιδρύεται το *Κέντρο Ηλεκτρονικού Υπολογιστή Κοινωνικών Υπηρεσιών*, με έδρα την Αθήνα ως ΝΠΙΔ. Ο ν.1943/1991 εντάσσει το Κ.Η.Υ.Κ.Υ στις διατάξεις των φορέων του δημόσιου και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα. Το 2004, βάσει του ν.3232/2004, τίθεται υπό την εποπτεία του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κάτι που δεν εφαρμόστηκε ουδέποτε. Με τον ν.3607/2007, ο Κ.Η.Υ.Κ.Υ μετατρέπεται σε ΗΔΙΚΑ. Το 2008 με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του ν.3655/2008 δίδεται στον Η.ΔΙ.Κ.Α. Α.Ε ο ρόλος της χορήγησης του Αριθμού Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης και ανάληψη έργων του ΚΠΣ. Το 2010 πραγματοποιήθηκε η χορήγηση διαχειριστικής επάρκειας ΕΛΟΤ 1429 για τη συμμετοχή σε διαγωνισμούς του ΕΣΠΑ.

Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας
ΣΙΔΕΝΟΡ

Η **ΣΙΔΕΝΟΡ** αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής χάλυβα στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1962 από την οικογένεια Στασινόπουλου με την επωνυμία **Βιοχάλκο-Σάνιτας Ελληνική Βιομηχανία Σωλήνων, Ειδών Υγιεινής και Θερμάνσεως**.

Το 1979 αλλάζει την επωνυμία της σε *Σιδενόρ Βιομηχανία Κατεργασίας Σιδήρου*. Το 1992, η θυγατρική της εταιρεία, Έρλικον εισαγάγει τις μετοχές της στην κύρια αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών, το 1997 απορροφάται πλήρως από τη μητρική. Το 1996, η Sovel, θυγατρική της Σιδενόρ, αποκτά τις μετοχές της *Μεταλλουργική Χάλυψ* στον Αλμυρό. Το επόμενο έτος, λαμβάνει πιστοποίηση Συστήματος Διαχείρισης Ποιότητας κατά το πρότυπο ISO 9002. Το 2001 εξαγοράζεται η Βουλγαρική εταιρεία Stomana Industry. Το 2003  λαμβάνει πιστοποίηση του συστήματος διαχείρισης ποιότητας για τις παραγωγικές μονάδες Θεσσαλονίκης και Αλμυρού κατά το πρότυπο ISO 9001:2000. Το 2004, αποκτά της πλειοψηφία των μετοχών στα Σωληνουργεία Κορίνθου. Το 2006, ξεκινά η λειτουργεία της Dojran Steel στη Βόρεια Μακεδονία, ενώ το 2007ξεκινά η λειτουργία των παραγωγικών εγκαταστάσεων της κοινοπραξίας ZAO –TMK CPW στη Ρωσία. Το 2008, η Stomana Industry εξαγοράζεται πλήρως. Το 2009 αποκτά λιμενικές εγκαταστάσεις στον Δούναβη μέσω της Port Svishtov West. Το 2013 λαμβάνει Βραβείο Τεχνολογικής Αριστείας για το προϊόν Sidefor Plus. Το 2014 κατασκευάζεται φούρνος επαγωγικής αναθέρμανσης μπιγιετών στη μονάδα παραγωγής της Sovel. Το 2015 απορροφάται η Σιδενόρ Εταιρία Συμμετοχών Α.Ε από τη Viohalko ΑΕ. To 2016 διακρίνεται με βραβείο Gold. Το 2018 πωλείται η Αειφόρος Α.Ε. στην εταιρία ΑΝΑΜΕΤ Α.Ε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Μπιρομπιτζάν

Το **Μπιρομπιτζάν** (ρωσικά: Биробиджа́н· γίντις: ביראָבידזשאַן‎) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο του Εβραϊκού Αυτόνομου Όμπλαστ, που βρίσκεται στον υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο κόντα στα ρωσοκινεζικά σύνορα. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2010, ο πληθυσμός του είναι 75.413 κάτοικοι και η επίσημη γλώσσα του είναι τα Γίντις. Το Μπιρομπιτζάν πήρε το όνομά του από τους δύο μεγαλύτερους ποταμούς στο αυτόνομο όμπλαστ: τον Μπιρά και τον Μπιτζάν. Ο Μπιρά, ο οποίος βρίσκεται ανατολικά της κοιλάδας Μπιτζάν, ρέει μέσα από την πόλη. Και οι δύο ποταμοί είναι παραπόταμοι του Αμούρ.

## Ιστορία
thumb|right|Μπιρομπιτζάν (1950)
Το Μπιρομπιτζάν σχεδιάστηκε από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Χάνες Μάγερ και ιδρύθηκε το 1931. Κατέστη διοικητικό κέντρο του Εβραϊκού Αυτόνομου Όμπλαστ το 1934, και του χορηγήθηκε καθεστώς πόλεως το 1937. Τα 36.000&nbsp;χλμ2 του Μπιρομπιτζάν εγκρίθηκαν από το Πολιτικό Γραφείο στις 28 Μαρτίου 1928. Μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων, η Σοβιετική Ένωση περιείχε δύο οργανώσεις που συνεργάζονταν με τους Εβραίους που εγκαταστάθηκαν στο Μπιρομπιτζάν, την ΚΟΜΖΕΤ και την ΟΖΕΤ. Οι οργανώσεις ήταν υπεύθυνες για την κατανομή της γης καθώς και για τις οικιακές ευθύνες, που κυμαίνονταν από τη μετακόμιση έως την ιατρική βοήθεια. Πολλοί Εβραίοι Καναδοί έδωσαν τότε την υποστήριξή τους στη Σοβιετική Ένωση με το να γίνουν είτε μέλη είτε υποστηρικτές του Κομμουνιστικού Κόμματος του Καναδά.

Οι Εβραίοι κομμουνιστές πίστευαν ότι η δημιουργία του Μπιρομπιτζάν από τη Σοβιετική Ένωση ήταν η «μόνη αληθινή και λογική λύση στο εθνικό ζήτημα». Η σοβιετική κυβέρνηση χρησιμοποίησε το σύνθημα «Στην εβραϊκή πατρίδα!» ώστε να ενθαρρύνει τους Εβραίους εργάτες να μετακομίσουν στο Μπιρομπιτζάν. Το σύνθημα αποδείχθηκε επιτυχημένο στο να πείσει τους Σοβιετικούς Εβραίους καθώς και τους Εβραίους από άλλες χώρες. Το 1935, η Αμερικανική Επιτροπή για την Εγκατάσταση των Εβραίων στο Μπιρομπιτζάν έλαβε άδεια από τη σοβιετική κυβέρνηση για να βοηθήσει εβραϊκές οικογένειες να ταξιδεύσουν στο Μπιρομπιτζάν από την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Λιθουανία και τη Γερμανία. Εβραίοι εργάτες και μηχανικοί ταξίδεψαν στο Μπιρομπιτζάν και από την Αργεντινή και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η εκστρατεία της σοβιετικής κυβέρνησης ήταν γνωστή ως το Πείραμα του Μπιρομπιτζάν.

## Κλίμα
Το Μπιρομπιτζάν βιώνει ένα σκληρό, επηρεασμένο από τους μουσώνες, υγρό ηπειρωτικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *Dwb*) που χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλες εποχιακές διαφορές θερμοκρασίας, με θερμά έως καυτά (και συχνά υγρά) καλοκαίρια και έντονα κρύους (και ξηρούς) χειμώνες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Παυλοπέτρι (νησίδα)

Το **Παυλοπέτρι** ή **Πετρί** είναι μικρού μεγέθους ελληνικό νησί το οποίο βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα, πιο συγκεκριμένα μεταξύ του νησιού της Ελαφονήσου και των ακτών της Λακωνίας. Το συγκεκριμένο νησί έχει έκταση, περίπου, της τάξεως των 0,0028 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ δεν απογράφεται.

## Γεωγραφία
Η νησίδα του Παυλοπετρίου στη Μεσόγειο Θάλασσα, καθώς και αριθμός γειτονικών νησιών, όπως η Ελαφόνησος, και μία γεωγραφική έκταση της τάξεως των τεσσάρων χιλιομέτρων εντός της ηπειρωτικής χώρας, αποτελούν τον Δήμο Ελαφονήσου, ο οποίος υπάγεται διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Το Παυλοπέτρι, μαζί με τα γειτονικά νησιά του, καθώς και περιοχή εκτεινόμενη βορειοδυτικά της Νεάπολης, εντός της ηπειρωτικής χώρας απέναντι του νησιού, αποτελούν προστατευόμενη περιοχή Natura 2000, εκτεινόμενη εντός έκτασης της τάξεως των 54,9 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

## Ιστορία
Επί της βορειοανατολικής πλευράς του νησιού βρίσκεται ομώνυμη βυθισμένη αρχαία πόλη χρονολογούμενη στην χαλκολιθική περίοδο, καθώς και στην περίοδο του χαλκού, η οποία και αποτελεί την παλαιότερη χρονολογικά βυθισμένη αρχαιολογική τοποθεσία παγκοσμίως., ενώ περιλαμβάνει δρόμους, ναό, καθώς και ανάκτορο αποτελούμενο από τέσσερα δώματα. Παράλληλα, επί της νήσου του Παυλοπετρίου σώζονται κατάλοιπα τειχών χρονολογούμενων στη ρωμαϊκή περίοδο, καθώς και στη βυζαντινή περίοδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ελαφονήσου
Κατηγορία:Νησιά της Ελλάδας
Κατηγορία:Νησιά της Πελοποννήσου
Πούντα Λακωνίας

Η **Πούντα** είναι ελληνικό χωριό υπαγόμενο διοικητικά στο Δήμο Ελαφονήσου, στην Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Κατά την απογραφή του 2011, το χωριό αριθμούσε πληθυσμό 17 κατοίκων.

Το κυρίως τμήμα του εδάφους του Δήμου Ελαφονήσου βρίσκεται επί του ομώνυμου νησιού, στα ανοιχτά των ακτών της Πούντας. Η απόσταση μεταξύ της Πούντας και του συγκεκριμένου νησιού εκτιμάται, περίπου, στα 300 μέτρα. Ακτοπλοϊκή γραμμή συνδέει μεταξύ τους το χωριό και το νησί, με τον εκτιμώμενο χρόνο της διαδρομής να είναι στα έξι λεπτά. Παράλληλα, το χωριό διαθέτει οργανωμένη παραλία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ελαφονήσου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Γκότφριντ Φουκς

Ο **Γκότφριντ Έρικ Φουκς** (*Gottfried Erik Fuchs*, 3 Μαΐου 1889 – 25 Φεβρουαρίου 1972) ήταν Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής. Είναι περισσότερο γνωστός για τα  10 γκολ με την εθνική ομάδα της Γερμανίας στη νίκη με 16–0 με αντίπαλο τη Ρωσία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912, διοργάνωση στην οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ.

## Βιογραφία

Προέρχονταν από εύπορη οικογένεια που δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο ξυλείας και γεννήθηκε στην Καρλσρούη, που τότε ήταν η πιο ανεπτυγμένη ποδοσφαιρικά πόλη της Γερμανίας.
Αγωνίστηκε για τη * Düsseldorfer SC 1899* του Ντίσελντορφ σε δύο περιόδους (1904–06, 1917–20, κατά άλλες πηγές μέχρι το 1918) στην οποία την τελευταία χρονιά που κατέκτησε τον μοναδικό του τίτλο με το σύλλογο, το πρωτάθλημα Δυτικής Γερμανίας. Επέστρεψε στην γενέτειρα του και αγωνίστηκε στην Καρλσρούη, κερδίζοντας τον εθνικό τίτλο της Γερμανίας το 1910 νικώντας στον τελικό την πρωταθλήτρια ομάδα, Φοίνιξ Καρλσρούης. Το 1912 έφτασε με το σύλλογο του ξανά στον τελικό του πρωταθλήματος με την ίδια αντίπαλο αλλά έχασε. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, η Νότια Γερμανία κέρδισε το «Κύπελλο του Διαδόχου» (*Kronprinzenpokal*) νικώντας το Βραδεμβούργο με 6–5, όπου ο Φουκς σημείωσε τρία γκολ. Συνολικά κατάφερε σε αυτή τη διοργάνωση να πετύχει επτά γκολ σε έξι παιχνίδια. Μεταξύ 1911 και 1913 θεωρήθηκε ο καλύτερος κεντρικός επιθετικός στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου αγωνίστηκε έξι φορές με την Εθνική ομάδα και σημείωσε 13 γκολ. 
Ήταν ο πρώτος Γερμανός παίκτης που σημείωσε τέσσερα γκολ σε έναν αγώνα.

Τον θυμούνται για το  ρεκόρ 10 γκολ για τη Γερμανία στη νίκη με 16–0 επί της Ρωσίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη την 1η Ιουλίου. Ήταν το δεύτερο και τελευταίο παιχνίδι της Γερμανίας στη διοργάνωση, όπου γνώρισε την ήττα στο πρώτο παιχνίδι με 3–1 από την Ουγγαρία. Αυτή η επίδοση των τερμάτων σε έναν διεθνή αγώνα ισοφάρισε το ρεκόρ που έθεσε ο Σόφους Νίλσεν στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, το οποίο παρέμεινε ως ρεκόρ κόσμου για εθνική ομάδα μέχρι το 2001. Η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία διέγραψε όλες τις αναφορές σε αυτόν από τα αρχεία τους μεταξύ 1933 και 1945 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Εξακολουθεί να κατέχει το ρεκόρ του καλύτερου Γερμανού σκόρερ σε έναν αγώνα. Η τελευταία του εμφάνιση με την εθνική ομάδα ήταν το 1913 στην ήττα με 2–6 από το Βέλγιο, στον οποίο σημείωσε το 13ο γκολ του.

Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο γερμανικό στρατό, τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε αλλά πριν από το Δεύτερο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία και κατέφυγε τελικά στον Καναδά το 1940, όπου άλλαξε το μικρό του όνομα σε Γκόντφριντ (*Godfried*) και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
* Der fast vergessene Rekordtorschütze 

 

 
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρλσρούη ΣΚ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Καψάς

Ο **Καψάς** είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο  μέτρων.

Το Όρος Καψάς βρίσκεται επί των ορίων μεταξύ των εδαφών της Κοινότητος Καβουσίου του Δήμου Ιεράπετρας (της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας) και της Κοινότητος Λάστρου του Δήμου Σητείας (της τέως Επαρχίας Σητείας), εντός της Περιφερειακής Ενότητας Λασιθίου, στο ανατολικό τμήμα της Κρήτης. Η κορυφογραμμή του εκτείνεται από βορρά προς νότο, πλησίον των ανατολικών ακτών του Κόλπου Μιραμπέλου. Επί της ανατολικής πλευράς του Καψά βρίσκεται το Όρος Ορνό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Βουνά της Κρήτης
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Ορνό

Το **Ορνό** είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο  μέτρων, ή, σύμφωνα με άλλες πηγές,  μέτρων.

Το Όρος Ορνό βρίσκεται εντός του Δήμου Σητείας, στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, στο ανατολικό τμήμα της Κρήτης. Η κορυφογραμμή του εκτείνεται από ανατολικά προς δυτικά, πλησίον των βόρειων ακτών του νησιού, βορειοανατολικά της οροσειράς Θρυπτή, από την οποία και χωρίζεται από κοιλάδα. Η υψηλότερη κορυφή του Ορνού είναι γνωστή ως «*Σπαθί*». Αριθμός φαραγγιών βρίσκεται επί των πλαγιών του Ορνού, όπως, μεταξύ άλλων, το Φαράγγι του Ρίχτη, Φαράγγι του Τσιγκούνη και το Φαράγγι του Κουδουμή. Επί της δυτικής πλευράς του Ορνού βρίσκεται το Όρος Καψάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Κρήτης
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κρυονερίτης (βουνό)

Ο **Κρυονερίτης** είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο  μέτρων, ή, σύμφωνα με άλλες πηγές,  μέτρων.

Το Όρος Κρυονερίτης εκτείνεται κατά μήκος του νότιου τμήματος των ακτών της Κρήτης, πιο συγκεκριμένα εντός του νότιου τμήματος της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου, στο Δήμο Αγίου Βασιλείου. Βρίσκεται ανατολικά της οροσειράς των Λευκών Όρων μαζί με το όρος Κουρούπα και είναι δυνατό να θεωρηθούν ως επέκτασή τους. Ο Κρυονερίτης οφείλει την ονομασία του σε πηγή νερού η οποία βρίσκεται εντός της συγκεκριμένης τοποθεσίας. Η υψηλότερη κορυφή του Κρυονερίτη είναι γνωστή ως «*Άγιο Πνεύμα*», ονομασία η οποία οφείλεται στην ύπαρξη ομώνυμου παρεκκλησίου επί της συγκεκριμένης κορυφής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Βουνά της Κρήτης
Lada Niva Travel

Το **Lada Niva Travel** (επίσημος κωδικός εργοστασίου: **VAZ-2123**) είναι μικρομεσαίο SUV αυτοκίνητο, με μόνιμη τετρακίνηση, που παράγεται από το 1998 από τον ρωσικό όμιλο AvtoVAZ, που είναι η μητρική της επίσης ρωσικής αυτοκινητοβιομηχανίας Lada. Αρχικά έφερε την ονομασία **VAZ-2123** (1998 - 2002) και στη συνέχεια διατέθηκε ως **Chevrolet Niva** από τα τέλη του 2002 έως τον Αύγουστο του 2020, όταν η AvtoVAZ ήταν σε κοινοπραξία με τον αμερικανικό όμιλο της General Motors, κοινοπραξία γνωστή ως GM-AvtoVAZ.

Ωστόσο, μόλις η General Motors πούλησε το 50% του μεριδίου της το καλοκαίρι του 2020, το μοντέλο για λίγους μήνες μετονομάστηκε σε **Lada Niva**, με αποτέλεσμα να έχει το ίδιο όνομα με το αρχικό Lada Niva / Lada 4x4 / VAZ-2121, σε κάποιες αγορές της Ευρώπης. Κατά ιστορική ειρωνεία, το VAZ-2123 είναι επίσης μια βελτιωμένη μετεξέλιξη του αρχικού Niva (VAZ-2121), με το οποίο μοιράζεται το μηχανικό του υπόβαθρο.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2020, το VAZ-2123 (πρώην Chevrolet Niva) μετονομάστηκε σε **Lada Niva Travel**.

## Μετονομασία
[thumb|left|Lada Niva (2020), κατά το σύντομο μεσοδιάστημα που έφερε το ίδιο όνομα με το [Lada Niva|κλασικό Lada Niva.]]
thumb|left|Lada Niva Travel (2021 - σήμερα)

Τον Αύγουστο του 2020, η Lada ανέλαβε εκ νέου την παραγωγή του Chevrolet Niva και το μετονόμασε σε Lada Niva.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2020, ταυτόχρονα με την εισαγωγή μιας νέας γενιάς του μοντέλου, το νέο **Lada Niva** μετονομάστηκε σε **Lada Niva Travel**, ενώ τον Ιανουάριο του 2021 το κλασικό Lada Niva, που σημειωτέον παράγεται από το 1977 (και είχε γίνει γνωστό και ως Niva 4x4 από τα τέλη του 2004 και μετά), μετονομάστηκε σε **Lada Niva Legend**.

## Εξοπλισμός

Ειδικότερα η κορυφαία έκδοση του Lada Niva Travel, περιλαμβάνει στάνταρ ηλεκτρικά παράθυρα, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενους καθρέφτες, φώτα ομίχλης, ζάντες αλουμινίου, θερμαινόμενα καθίσματα, κλιματισμό, ηχοσύστημα, κάμερα οπισθοπορείας και σύστημα δορυφορικής πλοηγησης.

Αρχικά, όλα τα Lada Niva Travel έφεραν και στάνταρ Σύστημα ABS και ειδικότερα η κορυφαία έκδοση είχε και στάνταρ Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP). Από το 2022, όμως, λόγω των διεθνών κυρώσεων κατά της Ρωσίας εξ αιτίας της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, όλα τα μοντέλα της Lada έχασαν βασικά στοιχεία εξοπλισμού ασφαλείας, όπως το σύστημα ABS, τους αερόσακους και τους προεντατήρες στις ζώνες ασφαλείας, και φυσικά το ίδιο συνέβη τότε και στο Lada Niva Travel.

## Τεχνικά στοιχεία

Ο κινητήρας βενζίνης των 1.690 κυβικών εκατοστών, αποδίδει ισχύ 80 hp και ροπή 127 N·m. Η επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα έρχεται σε 19,0 δευτερόλεπτα και η μέγιστη ταχύτητα φτάνει τα 140 χιλιόμετρα την ώρα. Η μέση κατανάλωση είναι στα 10,2 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα και οι εκπομπές CO2 είναι στα 216 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο.

## Δείτε επίσης
* Lada Niva
* Lada Nadezhda

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ρωσική ιστοσελίδα του Lada Niva Travel

Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Niva Travel
Βαχτάνγκ Γ΄ της Γεωργίας

Ο **Βαχτάνγκ Γ΄**,  *Vakhtang III*, (1276 – 1308) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1302 έως το 1308. Κυβέρνησε κατά τη διάρκεια της Μογγολικής κυριαρχίας στη Γεωργία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Δημητρίου Β΄ της Γεωργίας από την Τραπεζουντία σύζυγό του. Ο Βαχτάνγκ Γ΄ διορίστηκε το 1302 από τον Ιλχάν Γκαζάν ως αντίπαλος βασιλιάς του αδελφού του Δαυίδ Η΄, ο οποίος είχε εξεγερθεί ενάντια στη Μογγολική κυριαρχία. Ωστόσο ο Βαχτάνγκ Γ΄ έλεγχε μόνο τη Γεωργιανή πρωτεύουσα της Τιφλίδας και τμήματα των νότιων και ανατολικών επαρχιών του βασιλείου. Μετά από μία ανεπιτυχή επίθεση κατά των ανταρτών του Δαβίδ Η΄, οι αδελφοί συμφώνησαν να κυβερνήσουν το βασίλειο από κοινού. Ωστόσο ο Βαχτάνγκ Γ΄ προοριζόταν να περάσει το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του ως διοικητής των Γεωργιανών και Αρμενικών βοηθητικών στρατευμάτων στις ατελείωτες εκστρατείες των Μογγόλων, ιδιαίτερα εναντίον της Δαμασκού (1303) και του Γκιλάν (1304).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ριψίμη. Το *[[Γεωργιανό Χρονικό]]* του 18ου αι. την αναφέρει ως ανιψιά του Σαμπούρ.  Είχαν δύο γνωστούς γιους: 
* Δημήτριος, ηγεμόνας του Ντμανίσι.
* Γκιόργκι, ηγεμόνας του Σαμσβίλντε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Ivane Javakhishvili . *Ιστορία του γεωργιανού έθνους* . v. 3; Tbilisi, 1982: 147-150 (στα γεωργιανά)

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Δαυίδ Ε΄ της Γεωργίας

Ο **Δαβίδ Ε΄**, , *Davit' V*) (απεβ. το 1155) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν ο 7ος βασιλιάς της Γεωργίας το 1154 ως το τέλος του το 1155.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Δημητρίου Α΄ της Γεωργίας. Φοβούμενος ότι ο Δημήτριος θα έκανε διάδοχο του θρόνου τον μικρότερο γιο του Γεώργιο (Γ΄), ο Δαβίδ Ε΄ επιχείρησε μία εξέγερση το 1130. Τελικά ανάγκασε τον πατέρα του να παραιτηθεί και ο Δαβίδ Ε΄ έγινε βασιλιάς το 1154 ή το 1155.

Στα Γεωργιανά και Αρμενικά χρονικά υπάρχει σύγχυση σχετικά με τη διάρκεια και τη φύση της βασιλείας του Δαβίδ Ε' και διαφωνούν για τις συνθήκες του μυστηριώδους τέλους του. Σύμφωνα με τον Αρμένιο χρονικογράφο Βαρντάν Αρεβέλτσι, κυβέρνησε για έναν μήνα και δολοφονήθηκε από τους ευγενείς του Σουμπάτ και Iβάνε Ορμπέλι, που είχαν κάνει μυστική συμφωνία με τον Γεώργιο 9Γ΄), τον μικρότερο αδερφό του Δαβίδ. Ο Αρμένιος Στέπανος Ορμπελιάν, απόγονος της φυλής Ορμπέλι, γράφοντας λίγο μετά τον Βαρντάν, ισχυρίζεται ότι ο Δαβίδ Ε΄ βασίλευσε για δύο χρόνια και αρνείται οποιαδήποτε οικογενειακή ανάμειξη στη δολοφονία του βασιλιά. Αναφέρει ότι ο Γεώργιος Γ΄ είχε ορκιστεί στον βασιλεύοντα αδελφό του, ότι θα κυβερνούσε μόνο μέχρις ο γιος του Δαβίδ, η Ντέμνα, να έφτανε στην ενηλικίωσή του, αλλά στη συνέχεια αρνήθηκε τον όρκο του. Ισχυρίζεται ότι οι Ορμπέλις ήταν μάρτυρες αυτού τού όρκου και ότι οδήγησαν την εξέγερση τού 1177 για να επαναφέρουν τον Ντέμνα, ο οποίος ήταν πλέον ενήλικος, στη θέση που εδικαιούτο. Τα Γεωργιανά χρονικά λένε ότι η βασιλεία του Δαβίδ Ε΄ διήρκεσε έξι μήνες, αλλά αποφεύγουν προσεκτικά οποιαδήποτε αναφορά στις συνθήκες του τέλους του.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Γεωργιανών Βασιλέων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Βαχτάνγκ Β΄ της Γεωργίας

Ο **Βαχτάνγκ Β΄**, γεωργιανά: ვახტანგ ΙΙ Vakhtang II, (απεβ. το 1292) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Γεωργίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1289 έως το 1292. Βασίλευσε κατά τη διάρκεια της Μογγολικής κυριαρχίας στη Γεωργία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Δαβίδ ΣΤ΄ *Ναρίν* του Ιμερέτι (Δυτικής Γεωργίας) από την πρώτη σύζυγό του Tάμαρ, κόρη του πρίγκιπα Aμανελίσντζε.

O Βαχτάνγκ ανέβηκε στον θρόνο της Γεωργίας με τη συγκατάθεση των Μογγόλων το 1289, μετά τον εξάδελφο και προκάτοχό του, Δημήτριο Β΄. που είχε εκτελεστεί από τον Μεγάλο Χαν. Πιστός στη Μογγολική κυριαρχία, η εξουσία του εκτεινόταν μόνο στο ανατολικό τμήμα της Γεωργίας, ενώ τo δυτικό της χώρας διοικείτο από τον πατέρα του, Δαβίδ ΣΤ΄ *Ναρίν* (μέχρι το 1293) και αργότερα από τον αδελφό του Κωνσταντίνο Α΄ (1293–1327).

Απεβίωσε μετά από τρία χρόνια βασιλείας και ο εξάδελφός του, Δαβίδ Η΄, τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Γεωργίας το 1292. Επίσης ο Δαβίδ Η΄ νυμφεύτηκε τη χήρα του Βαχτάνγκ, τη Μογγόλα πριγκίπισσα Oλτζάτθ. Κηδεύτηκε στο μοναστήρι Γκελάτι κοντά στην πόλη Kουτάισι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι