open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Υπουργός Ενεργειακής Ασφάλειας και Μηδενικού Αποτυπώματος (Ηνωμένο Βασίλειο)

O **Υπουργός Ενεργειακής Ασφαλείας και Μηδενικού Αποτυπώματος** είναι Υπουργός (Ηνωμένο Βασίλειο) της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, υπεύθυνος για το Υπουργείο Ενεργειακής Ασφάλειας και Μηδενικού Αποτυπώματος. Ο κάτοχος του αξιώματος αποτελεί επίσης μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο σημερινός Υπουργός Ενέργειας είναι από τις 5 Ιουλίου 2024 ο Εντ Μίλιμπαντ του Εργατικού Κόμματος.

## Ιστορία
Στις 7 Φεβρουαρίου 2023 ένας κυβερνητικός ανασχηματισμός σήμανε τον διαχωρισμό του Υπουργείου Επιχειρήσεων, Ενέργειας και Βιομηχανικής Στρατηγικής σε δύο ξεχωριστά υπουργεία. Το Υπουργείο Ενεργειακής Ασφάλειας και Μηδενικού Απωτυπώματος ανέλαβε το ενεργειακό χαρτοφυλάκιο και τις λειτουργίες ενεγειακής πολιτικής από το Υπουργείο Επιχειρήσεων, Ενέργειας και Βιομηχανικής Στρατηγικής.

Ο Γκραντ Σαπς διορίστηκε πρώτος Υπουργός Ενεργειακής Ασφάλειας και Μηδενικού Αποτυπώματος, αφού προηγουμένως ήταν ο τελευταίος κάτοχος του αξιώματος του Υπουργού Επιχειρήσεων, Ενέργειας και Βιομηχανικής Στρατηγικής από το 2022 έως το 2023. Το υπουργείο του ανατέθηκε από τον πρωθυπουργό, Ρίσι Σουνάκ, με σκοπό "την εξασφάλιση του μακροπρόθεσμου ενεργειακού εφοδιασμού μας (του Ηνωμένου Βασιλείου δηλαδή), τη μείωση των λογαριασμών και τη μείωση του πληθωρισμού στο μισό".

## Κατάλογος υπουργών ενέργειας

## Δείτε επίσης
* Υπουργός Υγείας (Ηνωμένο Βασίλειο)
* Υπουργός Πολιτισμού (Ηνωμένο Βασίλειο)

## Παραπομπές
Άμνιος Ανίκιος Ιουλιανός

Ο **Άμνιος Ανίκιος Ιουλιανός** (άκμασε 322–329) ήταν πολιτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Aνίκιος Ιουλιανός ήταν ύπατος το 322 με τον Πετρόνιο Προβιανό, έπαρχο της πόλης (*[[Πολίαρχος|praefectus urbi]])* της Ρώμης μεταξύ 326 και 329.

Ταυτίζεται με τον ανθύπατο της Αφρικής, που το 302 έλαβε μια επιστολή (απάντηση σε αίτημα διευκρίνισης που είχε στείλει ο Ιουλιανός) από τον Αυτοκράτορα Διοκλητιανό, ο οποίος διέταξε την καταστολή των Μανιχαίων στην Αφρική, κατηγορούμενος ότι ήταν σε επαφή με τοη Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. 

Έχει προταθεί  ότι ο Ιουλιανός που ήταν ανθύπατος της Αφρικής, θα μπορούσε να ήταν ενεργός το 296-297 και ότι θανατώθηκε από τον Μαξιμιανό με κατασκευασμένες κατηγορίες για προδοσία. Ο επαναστάτης στην Αφρική θα έπρεπε, επομένως, να συνδέεται με τον Σαβίνο Ιουλιανό, έναν σφετεριστή στην Αφρική που καταγράφεται στο έργο *Καίσαρες* 39.22 του Aυρήλιου Βίκτωρα.

## Οικογένεια
Ο Κριστιάν Σετιπάνι προσπάθησε να ανασυνθέσει τους οικογενειακούς δεσμούς του Ιουλιανού. Σύμφωνα με τις μελέτες του, ο Ιουλιανός, πιθανότατα γεννημένος γύρω στο 270, ήταν γιος του Ανίκιου Φάουστου, υπάτου το 298, και μικρότερος αδερφός του Σέξτου Ανίκιου Παυλίνου, υπάτου το 325. Ο Ιουλιανός νυμφεύτηκε την Καισονία Μανιλία (γενν. π. 275), κόρη του Λεύκιου Καισόνιου Οβίνιου Ρουφίνου Μανίλιου Βάσου (ή Ρουφίνιου), υπάτου το 280. Απέκτησαν έναν γιο, τονΆμνιο Καισόνιο Οβίνιο Ρουφίνο Μανίλιο Βάσο, ύπατο το 334.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* "Iulianus 23" *Prosopography of the Later Roman Empire*, Τόμος 1, σσ.&nbsp;473–4.
* Christian Settipani, *Les Ancêtres de Charlemagne* (Γαλλία: Éditions Christian, 1989).
* Settipani, *Continuite Gentilice et Continuite Familiale Dans Les Familles Senatoriales Romaines, A L'Epoque Imperiale, Mythe et Realite.* *Linacre, UK: Prosopographica et Genealogica*, 2000. ΕΓΩ ΘΑ. NYPL ASY (Ρώμη) 03-983.
* Settipani, *Continuité gentilice et continuité familiale dans les familles sénatoriales romaines à l'époque impériale: mythe et réalité*, Prosopographica et Genealogica vol. 2 (Linacre College, Oxford, 2000), Addenda et Corrigenda

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Τζέρεμι Γουόρινερ

Ο **Τζέρεμι Μάθιου Γουόρινερ** (*Jeremy Matthew Wariner*, 31 Ιανουαρίου 1984) είναι  Αμερικανός πρώην αθλητής στίβου που ειδικεύτηκε στα 400 μέτρα. Έχει κατακτήσει τέσσερα ολυμπιακά μετάλλια (τρία χρυσά, ένα ασημένιο) και έξι μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Είναι ο τέταρτος ταχύτερος αγωνιζόμενος στην ιστορία των 400 μέτρων με προσωπικό καλύτερο 43,45 δευτερόλεπτα.

## Καριέρα

Ένας επιτυχημένος αθλητής κολεγίου στο Πανεπιστήμιο του Μπέιλορ, κέρδισε τα χρυσά μετάλλια στα 400 μέτρα με χρόνο 44,00 δευτερόλεπτα και στη σκυταλοδρομία 4 × 400 μέτρα στους πρώτους Ολυμπιακούς του στην Αθήνα το 2004. 
Μετά τις Ολυμπιακές επιτυχίες του, έγινε επαγγελματίας, παραιτούμενος από την υπόλοιπη σχολή του. 

Ακολούθησαν δύο χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2005 στα ίδια αγωνίσματα, στα 400 μέτρα με 43,93 δευτερόλεπτα. Παρέμεινε αήττητος στο αγώνισμα των 400 μέτρων κατά τη διάρκεια του Diamond League του 2006 κερδίζοντας και το αντίστοιχο χρηματικό έπαθλο. Παρέμεινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 400 μέτρα ατομικά και σκυταλοδρομίες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Οσάκα του 2007, σημειώνοντας το ατομικό του ρεκόρ των 43,45 δευτερολέπτων και κερδίζοντας το 2007 το βραβείο ESPY για τον καλύτερο αθλητή στίβου. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο σκυταλοδρομίας 4×400 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, αλλά πήρε το ασημένιο στα 400 μέτρα. Στο επόμενο  Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ήταν και πάλι δεύτερος στο ίδιο αγώνισμα. Ακολούθησε πτώση στην απόδοσή του και έμεινε χωρίς διακρίσεις μέχρι τον τελευταίο του αγώνα το 2015.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Jeremy WARINER

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
No Man's Land (ταινία, 2001)

Το ***No Man's Land*** (σερβοκροατικά: ***Ničija zemlja***, ***Ничија земља***) είναι πολεμική ταινία του 2001 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ντάνις Τάνοβιτς. Είναι μία συμπαραγωγή μεταξύ εταιρειών από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Σλοβενία, την Ιταλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 19 Σεπτεμβρίου 2001 στη Γαλλία. Κέρδισε το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Η ταινία είναι μία πολεμική σάτιρα που απεικονίζει τον παραλογισμό του πολέμου μέσα από τις εμπειρίες ενός Σέρβου και δύο Βόσνιων στρατιωτών που είναι παγιδευμένοι σε ένα χαράκωμα σε μία περιοχή που δεν ανήκει σε κανένα κράτος. Η ταινία υπογραμμίζει επίσης τον ρόλο των ειρηνευτικών δυνάμεων των Ηνωμένων Εθνών και περιγράφει τις υπερβολές του ρεπορτάζ των μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Κατηγορία:Σλοβενικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές πολεμικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Κατηγορία:Ιταλικές πολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βελγικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές πολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Βοσνιόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2001
Λε Γκραν-Κεβιγί

Το **Λε Γκραν-Κεβιγί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στον νομό της Σεν-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Μαριτίμ
Σάνια Ρίτσαρντς-Ρος

Η **Σάνια Ρίτσαρντς-Ρος** (*Sanya Richards-Ross*, 26 Φεβρουαρίου 1985) είναι  Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου που αγωνιζόταν στα 400 μέτρα, όπου αναδείχθηκε χρυσή Ολυμπιονίκης το 2012.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Τζαμάικα και σε ηλικία 12 ετών η οικογένεια μετακόμισε στο Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα. Ολοκληρώνοντας τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση είχε ήδη διακριθεί στο στίβο καθώς στο τελευταίο της έτος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ανακηρύχθηκε αθλήτρια της χρονιάς στο Εθνικό Λύκειο και Αθλήτρια Νέων Στίβου των ΗΠΑ της χρονιάς. Παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Όστιν από το 2002 έως το 2005, με ειδικότητα στις επιχειρήσεις, ενώ διακρίθηκε στη γυναικεία ομάδα στίβου του Πανεπιστημίου. 

Ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 με χρόνο 49,55 δευτερόλεπτα, ενώ ήταν τρίτη στη στη διοργάνωση του 2008. Το 2006 σημείωσε αμερικανικό ρεκόρ με χρόνο 48,70 δευτερολέπτων, χρονιά που ονομάστηκε η Αθλήτρια της Χρονιάς της IAAF, μια διάκριση που έλαβε ξανά το 2009. Εκείνη τη χρονιά ήταν πρωταθλήτρια κόσμου στη διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, ενώ ήταν μια ακόμη φορά νικήτρια στη σκυταλοδρομία 4×400 μέτρα. Οι σκυταλοδρομίες τις πρόσφεραν ακόμα τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια (2004, 2008, 2012) και τέσσερις τίτλους στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Στα 400 μέτρα ήταν επίσης έξι φορές πρωταθλήτρια των ΗΠΑ (2003, 2005, 2006, 2008, 2009 και 2012).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Sanya RICHARDS-ROSS - World Athletics

 
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κομητεία Μάριον (Κεντάκι)

Η **Κομητεία Μάριον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Κεντάκι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 19.581 άτομα.  Έδρα της κομητείας είναι ο Λίβανος .  Η κομητεία ιδρύθηκε το 1834 και πήρε το όνομά της από τον Φράνσις Μάριον, τον ήρωα της Αμερικανικής Επανάστασης, γνωστό ως «Αλεπού του Βάλτου».   

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η κομητεία έχει συνολική έκταση 900 τ.χλμ , εκ των οποίων 890 τ.χλμ είναι στεριά και 10 τ.χλμ (1,1%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Κεντάκι
Κομητεία Μάριον (Κάνσας)

Η **Κομητεία Μάριον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 11.823.  Έδρα της κομητείας είναι το Μάριον και η πολυπληθέστερη πόλη της είναι το Χίλσμπορο. Η κομητεία ονομάστηκε προς τιμήν του Φράνσις Μάριον, ενός ταξίαρχου της Αμερικανικής Επανάστασης, γνωστού ως «Αλεπού του Βάλτου». 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 2,470 τ.χλμ , εκ των οποίων 2,440 τ.χλμ είναι στεριά και 30 τ.χλμ (1,0%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Κάνσας
Υπουργός Μεταφορών (Ηνωμένο Βασίλειο)

Ο **Υπουργός Μεταφορών** είναι ένας Υπουργός (Ηνωμένο Βασίλειο) της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, με γενική ευθύνη για τις πολιτικές του Υπουργείου Μεταφορών. Ο κάτοχος είναι μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο υπουργός εργάζεται παράλληλα με τους υπόλοιπους υφυπουργούς μεταφορών. Ενώ  ελέγχεται επίσης από την Επιτροπή Μεταφορών.

Η σημερινή Υπουργός Μεταφορών είναι η Χάιντι Αλεξάντερ, η οποία διορίστηκε από τον Πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ μετά την παραίτηση της προκατόχου της Λουίζ Χέι.

## Ιστορία
Το 1941, το Υπουργείο Μεταφορών απορρόφησε το Υπουργείο Ναυτιλίας και μετονομάστηκε σε Υπουργείο Πολεμικών Μεταφορών, αλλά επανήλθε στο προηγούμενο όνομά του στο τέλος του πολέμου.

Το Υπουργείο Πολιτικής Αεροπορίας δημιουργήθηκε από Ουίνστον Τσόρτσιλ το 1944 για να ερευνηθούν ειρηνικοί τρόποι χρήσης αεροσκαφών και ώστε να εξευρεθεί κάτι για τα εργοστάσια αεροσκαφών να κάνουν μετά τον πόλεμο. Η νέα συντηρητική κυβέρνηση το 1951 διόρισε τον ίδιο υπουργό τόσο στις μεταφορές όσο και στην πολιτική αεροπορία, συγχωνεύοντας τελικά τα υπουργεία την 1η Οκτωβρίου 1953.

Το Υπουργείο μετονομάστηκε ξανά σε Υπουργείο Μεταφορών στις 14 Οκτωβρίου 1959, όταν ένα ξεχωριστό Υπουργείο Αεροπορίας σχηματίστηκε.

Οι αρμοδιότητες στον τομέα των μεταφορών εντάχθηκαν στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, με επικεφαλής τον υπουργό περιβάλλοντος από τις 15 Οκτωβρίου 1970 έως τις 10 Σεπτεμβρίου 1976.

Το Υπουργείο Μεταφορών αναδημιουργήθηκε ως ξεχωριστό υπουργείο από τον Τζέιμς Κάλαχαν το 1976.

Το *μητρικό (super-department)* Υπουργείο Περιβάλλοντος, Μεταφορών και Περιφερειών δημιουργήθηκε το 1997 για τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό Τζον Πρέσκοτ.

Το 2001, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Μεταφορών και Περιφερειών θεωρήθηκε ευρέως δυσκίνητο και έτσι διαλύθηκε, με τις λειτουργίες μεταφορών και τοπικής αυτοδιοίκησης συνυφασμένες πλέον στο **DTLR** (**Υπουργείο Μεταφορών, Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Περιφερειών**).

## Κατάλογος υφυπουργών και υπουργών μεταφορών

### Υφυπουργός Μεταφορών (1919-1941)

### Υφυπουργός (Πολεμικών) Μεταφορών και Υφυπουργός Πολιτικής Αεροπορίας (1941-1953)

### Υφυπουργός Μεταφορών και Πολιτικής Αεροπορίας (1953-1959)

### Υφυπουργός Μεταφορών (1959-1970)

### Υφυπουργός Περιβάλλοντος (1970-1976)

#### Υφυπουργός Βιομηχανιών Μεταφορών (1970-1974)

* Τζον Πέιτον (*Συντηρητικός, 15 Οκτωβρίου 1970&nbsp;- 7 Μαρτίου 1974*)

#### Υφυπουργός Μεταφορών (1974-1976)

* Φρεντ Μούλεϊ (*Εργατικός, 7 Μαρτίου 1974&nbsp;- 12 Ιουνίου 1975*)
* Τζον Γκίλμπερτ (*Εργατικός, 12 Ιουνίου 1975&nbsp;- 10 Σεπτεμβρίου 1976*)

### Υπουργός Μεταφορών (1976-1979)

### Υφυπουργός Μεταφορών (1979-1981)

### Υπουργός Μεταφορών (1981-1997)

### Υπουργός Περιβάλλοντος, Μεταφορών και Περιφερειών (1997-2001)

### Υπουργός Μεταφορών, Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Περιφερειών (2001-2002)

### Υπουργός Μεταφορών (2002-σήμερα)

## Δείτε επίσης

* Υπουργός Παιδείας (Ηνωμένο Βασίλειο)
* Υπουργός Στέγασης (Ηνωμένο Βασίλειο)

## Παραπομπές
Κομητεία Μάριον (Άρκανσο)

Η **Κομητεία Μάριον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Άρκανσο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 16.826 άτομα.  Με βάση τον πληθυσμό, η κομητεία κατατάσσεται στην 42η θέση από τις 75 στο Αρκάνσο.   Η κομητεία πήρε το όνομά της από τον Φράνσις Μάριον, τη διάσημη «Αλεπού του Βάλτου» του Επαναστατικού Πολέμου.  Δημιουργήθηκε ως η 35η κομητεία του Αρκάνσο το 1836, και φιλοξενεί μια ενσωματωμένη πόλη και τέσσερις ενσωματωμένες πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Γέλβιλ, της έδρας της κομητείας. Η κομητεία είναι επίσης η τοποθεσία πολλών μη ενσωματωμένων κοινοτήτων και πόλεων φαντάσματα. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,700 τ.χλμ , εκ των οποίων 1,550 τ.χλμ είναι στεριά και 140 τ.χλμ (6,8%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Άρκανσο
Τιμάσιος

Ο **Φλάβιος Τιμάσιος** (απεβ. το 396) ήταν στρατηγός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συγγενής της αυτοκράτειρας Aιλίας Φλακίλλας, συζύγου του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α' (βασ. 379–395).

## Βιογραφία
Ο Τιμάσιος ήταν Ρωμαίος αξιωματικός, που υπηρετούσε υπό τις διαταγές του Αυτοκράτορα Βάλη (βασ. 364–378). Ο Τιμάσιος επέζησε από τη μάχη της Αδριανούπολης (378), στην οποία ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας έχασε τη ζωή του.  Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' διόρισε τον Tιμάσιο μάγιστρο του ιππικού (*[[ιππάρχης|magister equitum]])* το 386 και μάγιστρο του πεζικού (*[[Στρατηγός|magister peditum]])* το 388.  Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως μαγίστρου τού στρατού παρουσίασης (*[[Στρατηγός|magister militum]] praesentalis)* (386–395),  ο Τιμάσιος έγινε ύπατος, μαζί με τον Προμότο, το 389.   Το 391 ακολούθησε τον Θεοδόσιο Α΄ στην εκστρατεία κατά των βαρβάρων στη Μακεδονία.  Την ίδια χρονιά, ο Θεοδόσιος Α΄ ήταν στα πρόθυρα της εξόντωσης ορισμένων βαρβαρικών μονάδων, που κρύβονταν στη ρωμαϊκή επικράτεια, όταν ο Τιμάσιος τού είπε ότι τα στρατεύματα χρειάζονταν φαγητό και ξεκούραση. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες, μουδιασμένοι σε λήθαργο από το πολύ φαγητό και ποτό, αιφνιδιάστηκαν, και ακόμη και ο Θεοδόσιος Α΄  σχεδόν αιχμαλωτίστηκε.  Όταν ο Θεοδόσιος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, υπήρξε σύγκρουση μεταξύ του Τιμάσιου, και του συναδέλφου του Προμότου, με τον ισχυρό Ρουφίνο. Ο Θεοδόσιος τάχθηκε στο πλευρό τού Ρουφίνου, ο οποίος κανόνισε τον θάνατο τού Προμότου. 

Ο Τιμάσιος πολέμησε επίσης στη μάχη του Φριγίδου του 394, εναντίον του σφετεριστή Ευγένιου, ως αρχιστράτηγος των ρωμαϊκών στρατευμάτων, αλλά με τη συνεργασία του Στιλίχωνα.  Μετά τη νίκη επέστρεψε στην Ανατολή. 

Το 395, ο Θεοδόσιος Α΄ απεβίωσε και ο γιος του Αρκάδιος (βασ. 383–408) τον διαδέχθηκε στον ανατολικό θρόνο. Το επόμενο έτος, ο Τιμάσιος έπεσε θύμα μιας εκκαθάρισης των στρατηγών του Θεοδοσίου Α΄, που ενορχηστρώθηκε από τον ισχυρό ευνούχο Ευτρόπιο, για να απαλλαγεί από πιθανούς αντιπάλους.   Ο Ευτρόπιος ανάγκασε συγκεκριμένα τον Βάργο, έναν Σύριο πωλητή λουκάνικων που είχε φέρει ο Τιμάσιος από τις Σάρδεις και αργότερα έγινε τριβούνος (;) της Ανατολής, να κατηγορήσει ψευδώς τον Τιμάσιο για εσχάτη προδοσία.  Ως αποτέλεσμα, ο Τιμάσιος δικάστηκε και ο δικαστής, ο Σατουρνίνος, τον εξόρισε το 396 στην όαση Χάργκα της Λιβυκής Ερήμου.   Ελαφρώς αντικρουόμενες αναφορές αναφέρουν ότι ο Τιμάσιος είτε δεν μπόρεσε να δραπετεύσει από την όαση, είτε ότι η απόπειρα απόδρασής του τον οδήγησε στον θάνατό του στα σύνορα μεταξύ Αιγύπτου και Λιβύης. 

Ο Τιμάσιος είχε μια σύζυγο, που ονομαζόταν Πενταδία και έναν γιο, τον Συάγριο.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Βακούριος ο Ίβηρας

Ο **Bακούριος**. λατιν.: *Bacurius* () ήταν Ρωμαίος στρατηγός γεωργιανής καταγωγής, και μέλος της βασιλικής οικογένειας της Ιβηρίας (του Κάρτλι, της ανατολικής Γεωργίας) που αναφέρεται από αρκετούς ελληνο-ρωμαίους συγγραφείς του 4ου και 5ου αι.. Είναι αποδεκτό, αλλά όχι καθολικά, ότι όλα αυτά αναφέρονται στο ίδιο πρόσωπο, έναν Ίβηρα «βασιλιά» ή «πρίγκιπα», που εντάχθηκε στις ρωμαϊκές στρατιωτικές τάξεις.  Η γνώμη των ακαδημαϊκών διχάζεται, αν ο Βακούριος μπορεί να ταυτιστεί με έναν από τους βασιλείς που ονομάζεται Β**ακούρ ο Μέγας** (), που μαρτυρείται στα μεσαιωνικά γεωργιανά χρονικά, οι οποίοι μπορεί να είχαν καταφύγει σε εδάφη που απέκτησε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια των Ρωμαιο-Περσικών Πολέμων που διεξήχθησαν στον Καύκασο. 

Οι παλαιότερες γεωργιανές *[[Επιγραφές του Μπιρ ελ Κουτ|επιγραφές τού Bir el Qutt]]* αναφέρουν τον Bακούριο. Θεωρείται επίσης ότι είναι πιθανός εκ μητρός μεγάλος θείος, ή παππούς, του Πέτρου του Ίβηρα. 

## Όνομα
Το όνομα ** είναι η λατινική μορφή του ελληνικού Βακούρ), το ίδιο μια παραλλαγή του μεσο-ιρανικού *Pakur*, που προέρχεται από το παλαιο-ιρανικό *bag-puhr* («γιος θεού»).   Το όνομα "Bakur" είναι η γεωργιανή (ბაკურ) και η αρμενική (Բակուր) βεβαίωση του μεσο-ιρανικού *Pakur*. 

## Βιογραφία
Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος, ο Τυράννιος Ρουφίνος και ο Ζώσιμος αναφέρουν ότι ο Βακούριος ήταν «βασιλιάς των Ιβηρών», αλλά ο Γελάσιος από την Καισάρεια δεν τον αποκαλεί βασιλιά, αλλά απλώς γόνο των βασιλέων της Ιβηρικής. Ο Bακούριος ήταν τριβούνος των τοξοτών (*[[Τριβούνος|tribunus]] [[Τοξότης|sagittariorum]])* στη μάχη της Αδριανούπολης με τους Γότθους το 378, και στη συνέχεια υπηρέτησε ως δουξ Παλαιστίνης (*[[Δουξ|dux]] [[Παλαιστίνη (περιοχή)|Palaestinae]])* και κόμης της φρουράς του παλατιού (*[[Domesticus (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)|comes domesticorum]])* μέχρι το 394, όταν έγινε μάγιστρος του στρατού (*[[Στρατηγός|magister militum]])* και διοικούσε ένα «βαρβαρικό» απόσπασμα στον Aυτοκράτορα Θεοδόσιο Α ' (βασ. 379–395) στην εκστρατεία κατά του Ρωμαίου σφετεριστή Ευγένιου και πέθανε, σύμφωνα με τον Ζώσιμο, στη μάχη του Φριγίδου ποταμού. Σύμφωνα με τον Σωκράτη της Κωνσταντινούπολης, ο Βακούριος είχε επίσης πολεμήσει στην προηγούμενη εκστρατεία του Θεοδοσίου Α΄ εναντίον του Μάγνου Μάξιμου .  

Όλες οι σύγχρονες πηγές είναι κατηγορηματικές στο να επαινούν τις στρατιωτικές ικανότητες και το θάρρος του Βακούριου. Ο Ρουφίνος, τον οποίο ο Βακούριος επισκέφτηκε πολλές φορές στο Όρος των Ελαιών και τον υπηρέτησε ως πηγή εκχριστιανισμού της Ιβηρικής, περιγράφει τον στρατηγό ως ευσεβή χριστιανό, ενώ ο ρήτορας Λιβάνιος, με τον οποίο ο Βακούριος είχε αλληλογραφία, προφανώς τον θεωρεί εθνικό (ειδωλολάτρη) και τον επαινεί ως στρατιωτικό και ως άνθρωπο του πολιτισμού.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
*
*
*
*
*
*
 
Κατηγορία:Βασιλεία της Γεωργίας
Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Κατηγορία:Δυναστεία των Χοσροϊδών
Κατηγορία:Βυζαντινοί γεωργιανής καταγωγής
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία της Γεωργίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Θεοδέμηρ (Φράγκος βασιλιάς)

Ο **Θεοδέμηρ/Θευδόμηρ**, λατιν.: *Theodemer /Theudomer* (άκμασε αρχές 5ου αι.) ήταν Φράγκος βασιλιάς. Ήταν γιος του Ριχομήρ και της συζύγου του Ασκύλας.  Ο πατέρας του πιθανώς να ταυτίζεται με τον Ρωμαίο διοικητή με αυτό το όνομα, οπότε ο Θεοδέμηρ θα ήταν εξάδελφος του Αρβογάστ.

Δεν είναι πολλά γνωστά για τον Θεοδέμηρ. Σύμφωνα με τον Γρηγόριο του Τουρ, ένας πόλεμος ξεκίνησε μεταξύ των Φράγκων και των Ρωμαίων κάποια άγνωστη στιγμή μετά την πτώση του σφετεριστή αυτοκράτορα Ιοβίνου (411–413), που είχε την υποστήριξη των Φράγκων. Ο βασιλιάς Θεοδέμηρ και η μητέρα του Ασκύλα εκτελέστηκαν με ξίφος κατά τη διάρκεια μιας Φραγκικής εξέγερσης, που είδε την εμφάνιση των «μακρυμάλληδων βασιλέων».   Η βασιλεία του Θεοδέμηρ υποτίθεται ότι ήταν πριν από αυτή του βασιλιά Χλοδίωνος, και το *[[Χρονικό του Φρεδεγάριου|Χρονικό του Φραδεγάρ]]* κάνει τον Χλοδίωνα γιο του.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Gregory of Tours, *Historia Francorum*, βιβλίο II, κεφάλαιο 9.
* *Prosopography of the Later Roman Empire* (PLRE II), JR Martindale

Κατηγορία:Βασιλείς των Φράγκων
Ριχομήρης

Ο **Φλάβιος Ριχομήρ**, λατιν.: *Flavius Richomeres* ή *Ricomer* (απεβ. το 393) ήταν ένας Φράγκος, που έζησε στα τέλη του 4ου αι. Ανέλαβε υπηρεσία στον ρωμαϊκό στρατό και έκανε σταδιοδρομία ως *[[Κόμης (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)|κόμης]]*, μάγιστρος του στρατού (*[[Στρατηγός|magister militum]])* και *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|ύπατος]]*. Ήταν θείος του στρατηγού Αρβογάστ. Πιθανώς να ταυτίζεται με τον Ριχομήρ που νυμφεύτηκε την Ασκύλα, των οποίων ο γιος Θεοδέμηρ έγινε αργότερα βασιλιάς των Φράγκων.   

## Βιογραφία
Γύρω στα χρόνια 377/378, ο Ριχομήρ έγινε κόμης της φρουράς του παλατιού (*[[Έρχεται homeorum|comes domesticorum]])* του Αυτοκράτορα Γρατιανού και μεταφέρθηκε από τη Γαλατία στη Θράκη, όπου συμμετείχε στους Γοτθικούς πολέμους του Αυτοκράτορα Βάλη. Στην Αδριανούπολη, προσπάθησε να πείσει τον Βάλη να περιμένει τον Γρατιανό για υποστήριξη. Όταν ο Γότθος ηγέτης Φριτιγέρνης ζήτησε ομήρους για να εξασφαλίσει την ειρήνη από τους Ρωμαίους, προσφέρθηκε εθελοντικά και έφυγε από το ρωμαϊκό στρατόπεδο για να φέρει τους άλλους ομήρους με ασφάλεια στον Φριτιγέρνη, αλλά πριν φτάσει, ορισμένα στοιχεία των δύο στρατών ξέφυγαν από τον έλεγχο και ενεπλάκησαν, ξεκινώντας την περίφημη μάχη της Αδριανούπολης. Ο Ριχομήρ κατέληξε σε ένα πεδίο μάχης σε απόλυτο χάος, αλλά σώθηκε αποσυρόμενος και επέζησε. Ωστόσο, ο στρατός τού Βάλη καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό, και πολλοί αξιωματικοί έπεσαν, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Βάλης.

Γύρω στο 383, ήταν μάγιστρος του στρατού στην ανατολή (*magister militum per orientem*) και έγινε ύπατος το 384.

Το 388, ο Θεοδόσιος Α' τον έστειλε μαζί με τον ανιψιό εκείνου Αρβογάστη και τον Προμότο και τον Τιμάσιο εναντίον τού σφετεριστή Μάγνου Μάξιμου, ο οποίος ηττήθηκε.

Από το έτος 388, υπηρέτησε ως ανώτατος διοικητής στο ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας (*comes et magister utriusque militiae*) μέχρι το τέλος του το 393. Ο Ριχομήρ ενδιαφερόταν για τη λογοτεχνία, και ήταν εξοικειωμένος με ρήτορες, όπως ο Λιβάνιος και ο Αυγουστίνος. Παρουσίασε τον ρήτορα Ευγένιο στον ανιψιό του Αρβογάσ. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Αρβογάστ κατέλαβε την εξουσία στο Δυτικό τμήμα της Αυτοκρατορίας. Μετά το τέλος τού Βαλεντινιανού Β', ο Αρβογάστ ανέδειξε τον Ευγένιο σε αυτοκράτορά του, ενώ ο ίδιος παρέμεινε αρχηγός και στρατηγός. Το 393 ο Θεοδόσιος Α' οργάνωσε εκστρατεία κατά του Αρβογάστ, και ζητήθηκε από τον Ριχομήρ να ηγηθεί του ιππικού εναντίον του ανιψιού του. Στον δρόμο από την Ανατολή προς τη Δύση, απεβίωσε πριν γίνει η μάχη. Ο Αρβογάστ έχασε τη μάχη, και αυτοκτόνησε με το δικό του σπαθί.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

* Ammianus Marcellinus, *History*, Loeb Classical Library, μετάφραση John C. Rolfe.
* Jones, Martindale και Morris. *Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας* . (PLRE I)

Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ζίχνης (Μυρρίνης)

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός** **Νέας Ζίχνης** αποτελούσε σταθμό των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους,  επί των σιδηροδρομικών γραμμών Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης και Νέας Ζίχνης - Λιμένα Αμφίπολης. Βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Νέας Ζίχνης της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, σε απόσταση 8 χλμ. νότια της Νέας Ζίχνης Σερρών, στο νοτιότερο σημείο της γραμμής Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Ο σταθμός ήταν γνωστός και ως Σιδηροδρομικός Σταθμός Μυρρίνης, από το όνομα του κοντινού οικισμού της Μυρρίνης Σερρών.

## Ιστορία
Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής για την παράκαμψη των ορεινών όγκων των νομών Κιλκίς και Σερρών, μειώνοντας τη διαδρομή Θεσσαλονίκη - Αλεξανδρούπολη κατά 69 χιλιόμετρα. Η χάραξη της γραμμής θα ήταν νοτίως των χωριών Νεοχωρούδα και Ωραιόκαστρο, στη συνέχεια θα περνούσε από τα στενά του όρους Χορτιάτης και ακολουθώντας τη διαδρομή νοτίως των λιμνών Λαγκαδά και Βόλβη, θα περνούσε από την Ασπροβάλτα, τη γέφυρα του ποταμού Στρυμόνα, το λιμάνι και τον οικισμό της Αμφίπολης, το χωριό Μύρκινος και θα κατέληγε στον σταθμό Νέας Ζίχνης.

Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1937 και το 26 χιλιομέτρων τμήμα Νέα Ζίχνη - Λιμένας Αμφίπολης είχε αποπερατωθεί και ήταν έτοιμο για εκμετάλλευση τον Οκτώβριο του 1940. Το τμήμα αυτό συνοδευόταν από κτίρια, δύο υδατοδεξαμενές, δύο γερανούς, ένα αντλιοστάσιο στη Μυρρίνη, καθώς και τηλεγραφική γραμμή. Εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ στις 5 Μαΐου 1940. Λόγω της έναρξης του Ελληνοϊταλικού και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το τμήμα από Θεσσαλονίκη προς Λιμένα Αμφίπολης δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Η γραμμή έπαψε να λειτουργεί το 1957 και αποξηλώθηκε το 1969.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κλειστοί σιδηροδρομικοί σταθμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στις Σέρρες
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί που εγκαινιάστηκαν το 1940
Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2030

Οι **Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες του [[2030]],** κοινώς γνωστοί και ως **[[Γαλλικές Άλπεις]] [[2030]],** είναι ένα πολυ-αθλητικό γεγονός το οποίο προορίζεται για άτομα με αναπηρία νοητική, οπτική ή σωματική.

Οι αγώνες είναι προγραμματισμένοι να διεξαχθούν στις Γαλλικές Άλπεις. Επιλέχτηκε στην 142η  Συνεδρίαση της ΔΟΕ στο Παρίσι της Γαλλίας.

## Οι αγώνες
### Αθλήματα
Τα αθλήματα ανακοινώθηκαν στις 2 Οκτωβρίου 2024. Πρόκειται για 6 παρά αθλήματα που αποτελούνται από 76 αγωνίσματα. 

## Παραπομπές


2030
Λυσί (Σεν-Μαριτίμ)

Το **Λυσί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Μαριτίμ
Φριγέριδος (δουξ)

Ο **Φριγέριδος**, λατιν.: *Frigeridus* (άκμασε 370–377) ήταν Ρωμαίος στρατηγός γερμανικής καταγωγής. Επί Βαλεντινιανού Α' ήταν ο στρατιωτικός διοικητής (*[[Δουξ|dux]]*) της Παννονίας. Μετά τη μάχη της Μαρκιανούπολης, τον διέταξε ο Γρατιανός, διάδοχος του Βαλεντιανού, να οδηγήσει δυνάμεις από την Παννονία στη Θράκη για να αντιμετωπίσει τους εισβολείς Γότθους. Δεν διοικούσε τις δικές του δυνάμεις στη μάχη στις Ιτιές (ad Salices), φαινομενικά λόγω επίθεσης ουρικής αρθρίτιδας. 

Μετά τη ρωμαϊκή ήττα στη μάχη του Δίβαλτου, οι Γότθοι και οι Ταϊφάλιοι υπό τον Φαρνόβιο σχεδίασαν να επιτεθούν στην οχυρή θέση του FΦριγέριδου στη Βέροια. Μαθαίνοντας αυτό, υποχώρησε στο Ιλλυρικό, ενισχύθηκε, επέστρεψε και νίκησε τις δυνάμεις του Φαρνόβιου, σκοτώνοντάς τον. Οι επιζώντες εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία. 

Για να αποτρέψει τους επιδρομείς Γότθους από το να κινηθούν βορειοδυτικά στην Παννονία, ο Φριγέριδος οχύρωσε το πέρασμα στο Succi.

Ο Αμμιανός τον αποκάλεσε «προσεκτικό και δραστήριο ηγέτη», και επέκρινε την αντικατάστασή του με έναν στρατηγό ονόματι Mαύρο, τον οποίο χαρακτήρισε επιθετικό, ευμετάβλητο και αναξιόπιστο. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Φαρνόβιος

Ο **Φαρνόβιος**, λατιν.: *Farnobius* (απεβ. το 377 μ.Χ.) ήταν Γότθος αρχηγός, που σκοτώθηκε σε μάχη με τον ρωμαϊκό στρατό του Φριγέριδου, ενώ προσπαθούσε να διασχίσει τα βουνά από τη Θράκη στο Ιλλυρικό.

## Βιογραφία
Ο Φαρνόβιος ήταν ο *optimatus* (ή αρχηγός) μιας από τις φυλές των Γρευθούνγιων,  που πίεζαν τα σύνορα του Δούναβη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 370, ως αποτέλεσμα της πίεσης προς τα δυτικά από τους Ούννους.  Το 376, με το ξεκίνημα του Γοτθικού Πολέμου, ο Φαρνόβιος οδήγησε τον λαό του πέρα από τον Δούναβη από τη Mουντενία και ξεχύθηκε στη Moισία Σεκούνδα, μαζί με δύο άλλες φυλές Γρευθουνγίων, με επικεφαλής τους Aλάθεο και Σάφακα.  Σύντομα όμως, ο Φαρνόβιος αποσχίστηκε από τον συνασπισμό, και προχώρησε να ενεργήσει ανεξάρτητα από τους υπόλοιπους Γρευθούνγιους. 

Σύντομα στη φυλή του Φαρνόβιου προσχώρησε μια ομάδα Ταϊφάλων και προχώρησαν στη λεηλασία της κάτω Μοισίας. Το 377 ο Φαρνόβιος επιτέθηκε σε ένα ρωμαϊκό κάστρο στη Βέροια, το οποίο υπερασπιζόταν ο μάγιστρος του στρατού (*[[Στρατηγός|magister militum]])*, Φριγέριδος.  Ο Φριγέριδος αναγκάστηκε να υποχωρήσει από τη Θράκη στο Ιλλυρικό, όπου κατάφερε να λάβει ενισχύσεις.  Στη συνέχεια επέστρεψε στη Θράκη, κινούμενος μέσα από τα βουνά, όπου αιφνιδίασε τα στρατεύματα του Φαρνόβιου, που προσπαθούσαν να διασχίσουν τα ίδια βουνά. Στη μάχη που ακολούθησε, ο Φαρνόβιος σκοτώθηκε, και τα στρατεύματά του αιχμαλωτίστηκαν. 

Μετά την ήττα και το τέλος του Φαρνόβιου, οι δυνάμεις του εκτοπίστηκαν στην Ιταλία, για να συμπληρώσουν τον πληθυσμό της χερσονήσου. 

## Δείτε επίσης
* Μάχη των Ιτιών

## Πηγές

### Αρχαίες
* Ammianus Marcellinus, *Rerum gestarum libri*, Βιβλίο 31, Κεφάλαιο 9

### Σύγχρονες
* Heather, Peter, *The Visigoths from the Migration Period to the Seventh Century: An Ethnographic Perspective*, Boydell & Brewer Ltd (2003)
* Lenski, Noel Emmanuel, *Failure of Empire: Valens and the Roman State in the Fourth Century AD*, University of California Press (2002)
* Martindale, JR; Jones, AH M, *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Vol. I AD 260–395, Cambridge University Press (1971)
* Van Nort, Richard M., *The Battle of Adrianople and the Military Doctrine of Vegetius* (2007)
* Wolfram, Herwig; Dunlap, Thomas J., *History of the Goths*, University of California Press (1990)

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Σατουρνίνος (μάγιστρος του στρατού)

Ο **Φλάβιος Σατουρνίνος**, λατιν.: *Flavius Saturninus* (άκμασε 377–400) ήταν Ρωμαίος αξιωματικός του στρατού και πολιτικός.

## Bιογραφία
Ο Σατουρνίνος ήταν πιθανότατα χριστιανός: είναι γνωστό ότι φιλοξένησε έναν επίσκοπο, ότι δώρισε σε μοναστήρι και ότι είχε επαφή για μικρό χρονικό διάστημα με τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.

Ακολούθησε τη στρατιωτική σταδιοδρομία, και το 377/378 πολέμησε κατά των Γότθων. Μετά την ατελέσφορη μάχη των Ιτιών, ο Ανατολικός Αυτοκράτορας Βάλης, που βρισκόταν στα ανατολικά σύνορα, διόρισε τον Σατουρνίνο προσωρινό διοικητή ιππικού, και τον έστειλε στη Θράκη με μια μονάδα ιππικού, για να υποστηρίξει τον μάγιστρο του πεζικού (*magister peditum)* Tραϊανό.  Ο Σατουρνίνος και ο Τραϊανός απέκλεισαν τους Γότθους κοντά στα περάσματα του Αίμου, κτίζοντας μια γραμμή οχυρώσεων που απέκρουσε τις γοτθικές επιθέσεις. Οι δύο στρατηγοί ήλπιζαν να αναγκάσουν τους Γότθους να υποφέρουν τον κρύο χειμώνα και την έλλειψη τροφής, για να τους αναγκάσουν σε υποταγή. Εναλλακτικά, οι δύο στρατηγοί σχεδίαζαν να καλέσουν πίσω τους φρουρούς, παρασύροντας τους Γότθους του Φριτιγέρνη σε μια μάχη ανοιχτού πεδίου στις πεδιάδες μεταξύ του Αίμου και του Δούναβη, όπου ήταν βέβαιοι για τη νίκη.  Ωστόσο, ο Φριτιγέρνης δεν δέχτηκε τη μάχη, αλλά στρατολόγησε ενισχύσεις Ούννων και Αλανών. Ο Σατουρνίνος συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε πλέον να πολεμήσει τον εχθρό με τα στρατεύματά του, σήκωσε το σώμα στρατού του στα ορεινά περάσματα, και αποσύρθηκε. 

Ως μάγιστρο του στρατού Θράκης (*[[Στρατηγός|magister militum per Thracias]])*, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α', ο οποίος είχε διαδεχτεί τον Βάλη μετά το τέλος του στη μάχη της Αδριανούπολης, εμπιστεύτηκε στον Σατουρνίνο να διαπραγματευτεί ειρήνη με τους Γότθους: τον Οκτώβριο του 382 υπέγραψε μια συνθήκη, σύμφωνα με την οποία οι Γότθοι έπρεπε να ζήσουν στον Κάτω Δούναβη ως υπόσπονδοι (*[[Φοιδεράτοι|foederati]])*. Αυτή η επιτυχημένη διαπραγμάτευση εξασφάλισε στον Σατουρνίνο την αυτοκρατορική εύνοια, και διορίστηκε ύπατος για το έτος 383. Ο Θεμίστιος του αφιέρωσε έναν πανηγυρικό.

Το 400 ο Σατουρνίνος υπηρετούσε υπό τον Ανατολικό Αυτοκράτορα Αρκάδιο, όταν ο μάγιστρος του στρατού (*magister militum)* Γαϊνάς τον καθαίρεσε και τον εξόρισε.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2032

Οι **Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες** **του 2032**, επίσημα ως οι **19οι Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες** και κοινώς γνωστοί ως **Μπρίσμπεϊν 2032** ( Turrbal : *Meeanjin 2032* ), είναι μια επερχόμενη μεγάλη διεθνής πολυαθλητική διοργάνωση για αθλητές με αναπηρίες που διοικείται από τη Διεθνή Παραολυμπιακή Επιτροπή και έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί στο Μπρισμπέιν, από τις 24 Αυγούστου έως τις 5 Σεπτεμβρίου 2032.  

Θα είναι η δεύτερη φορά που η Αυστραλία θα φιλοξενήσει τους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες, μετά το Σίδνεϊ του 2000 .

## Στάδια
### Μπρίσμπεϊν

### Gold Coast

### Sunshine Coast

### Εκτός Αγώνων

## Παραπομπές


2032
Αλάθεος και Σάφραξ

Ο **Αλάθεος και ο Σάφραξ**, λατιν.: *Alatheus et Saphra*x ήταν φύλαρχοι των Γρευθούνγιων, που υπηρέτησαν μαζί ως αντιβασιλείς του Βιθέρικου, γιου και κληρονόμου του Γότθου βασιλιά Βιθίμιρι.

## Ο Αλάθεος
Ο Αλάθεος (άκμασε το 376–387) ήταν φύλαρχος των Γρευθούνγιων. Πολέμησε κατά την εισβολή των Ούννων το 376, συμμετείχε σε πόλεμο με τη Ρώμη από το 376 έως το 383, και στις επιδρομές στα Βαλκάνια το 387. Είναι πιο διάσημος για τη συμμετοχή του στη μάχη της Αδριανούπολης το 378. 

Μετά το τέλος τού Γότθου βασιλιά Βιθίμιρι, ενώ πολεμούσε κατά των Ούννων το 376, ο Αλάθεος έγινε, μαζί με τον Σάφρακα, αντιβασιλιάς και φύλακας του Βιθέρικου, νήπιου γιου του Βιθίμιρι. Βοήθησε στην ηγεσία της μεγάλης γοτθικής μετανάστευσης πριν από την επίθεση των Ούννων, πέρασε τον Δούναβη, ενώ η Ρώμη ήταν απασχολημένη με τους πρόσφυγες Θερβίνγκιους εκείνη τη χρονιά. Σύντομα συμμάχησε με τους ηγέτες των Θερβίνγκιων Φριτιγέρνη και Aλάβιβου εναντίον της Ρώμης. 

Ο Αλάθεος ξέφυγε από τους Ρωμαίους και διέτρεξε τη Θράκη και τη Μοισία το 377–378. Βάδισε προς βοήθεια του Φριτιγέρνη εναντίον του αυτοκράτορα Βάλη στη μάχη της Αδριανούπολης το 378, στην οποία ο Βάλης σκοτώθηκε, όταν οι δυνάμεις του Aλάθεου ήταν νικητές. Συνέχισε τις επιδρομές στη Θράκη και τη Βόρεια Ελλάδα, αλλά ηττήθηκε από τον στρατηγό του Θεοδόσιου Α΄ Προμότο και εγκαταστάθηκε στη βόρεια πλευρά του Δούναβη. Εμφανίστηκε ξανά στις όχθες του το 386, με σκοπό να εισβάλει ξανά στις ρωμαϊκές επαρχίες. Οι δυνάμεις του όμως απωθήθηκαν και ο Αλάθεος σκοτώθηκε.    

## Σάφραξ
**Ο Σάφραξ** (απεβ.  το 400) ήταν αρχηγός των Γρευθούνγιων, ο οποίος ηγήθηκε της φυλής μαζί με τον Αλάθεο. Και τα δύο ονόματα φαίνεται να ήταν Aλανικά∙ μπορεί να ήταν Σαρματικά/Αλανικά.  Μετά το τέλος του βασιλιά Βιθίριμι, ενώ πολεμούσαν εναντίον των Ούννων το 376, ο Αλάθεος και η Σάφραξ έγιναν αντιβασιλείς και φύλακες του Βιθέρικου, νήπιου γιου του Βιθίμιρι. Αυτός και ο Aλάθεος διοικούσαν τους Γρευθούνγιους, ενώ ο Φριτιγέρνης διοικούσε τους Θερβίνγκιους, που αριθμούσαν έναν στρατό 10.000 ανδρών (σύμφωνα με τον σύγχρονο Aμμιανό ΜΑρκελίνο) στη μάχη της Αδριανούπολης το 378 κατά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Θεωρείται ότι ο Σάφραξ ηγήθηκε ενός σώματος Ούννων-Αλανών.  Τελειώνοντας με ήττα για τη Ρώμη, πολλοί από τους οπαδούς του ξέσπασαν στην Ανατολική Αυτοκρατορία έως ότου εγκαταστάθηκαν χρόνια μετά από τις συνθήκες του Θεοδόσιου στην Παννονία Πρώτη.  Υπολείμματα στρατολογήθηκαν στον ρωμαϊκό στρατό. 

## Στον Λαϊκό Πολιτισμό
Μια φανταστική αφήγηση των πράξεων των Σάφρακα και Αλάθεου παρουσιάζεται σε μεγάλο βαθμό στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς κινουμένων σχεδίων *[[The Venture Bros.]]*

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Προμότος

Ο **Φλάβιος Προμότος**, λατιν.: *Promotus* ήταν Ρωμαίος στρατηγός που υπηρέτησε υπό τον Θεοδόσιο Α' μέχρι το τέλος του το 391. Το 386 είχε διοίκηση στην Αφρική και ήταν μάγιστρος του πεζικού (*[[Στρατηγός|magister peditum]])* για τη Θράκη. Το 388 έγινε μάγιστρος του ιππικού (*[[ιππάρχης|magister equitum]])* και το επόμενο έτος ήταν ύπατος. Σκοτώθηκε σε ενέδρα που οργάνωσε ο Ρουφίνος, αντίπαλος της εύνοιας του Θεοδόσιου Α΄.

## Σταδιοδρομία
Το 386 είχε διοίκηση στην Αφρική.  Αργότερα την ίδια χρονιά, ήταν μάγιστρος του πεζικού για τη Θράκη (*magister peditum per [[Διοίκηση Θράκης|Thracias]])*. Οι Γρευθούνγιοι του βασιλιά Οδοθέου συγκεντρώθηκαν στη βόρεια όχθη του Δούναβη και ζήτησαν την είσοδο στην Αυτοκρατορία, πιθανώς με τους ίδιους όρους με τους Θερβίνγιους δέκα χρόνια πριν.  Ο Προμότος ανέπτυξε τις δυνάμεις του κατά μήκος της νότιας όχθης, και έστειλε μερικούς άνδρες για να τους ξεγελάσουν, προσποιούμενοι ότι ήθελαν πληρωμή για να προδώσουν τους Ρωμαίους, αλλά στην πραγματικότητα ανέφεραν το σχέδιο στον Προμότο. Όταν οι Γρευθούνγιοι προσπάθησαν να διασχίσουν το ποτάμι, αντί για ένα στρατόπεδο που κοιμόταν, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα στόλο ποταμοπλοίων που προχώρησαν να βυθίσουν όλα τα εχθρικά κανό. Ο Κ. Κλαυδιανός λέει ότι το νησί Πεύκη ήταν γεμάτο με πτώματα, και οι εκβολές του ποταμού ήταν κόκκινες από το αίμα.  Ο Θεοδόσιος Α΄, που βρισκόταν εκεί κοντά, απελευθέρωσε τους Γότθους που επέζησαν, ελπίζοντας να τους χρησιμοποιήσει στην επερχόμενη εκστρατεία του εναντίον του Μάγνου Μάξιμου. 

Το 388, ο Προμότος προήχθη σε μάγιστρο του ιππικού (*[[ιππάρχης|magister equitum]])* ως προετοιμασία για την εκστρατεία εναντίον του M. Μαξίμου.  Προφανώς τα πήγε καλά στην εκστρατεία, γιατί ανταμείφθηκε με την υπατεία το 389. Ενώ ο Θεοδόσιος Α΄ ταξίδευε πίσω στην Ανατολή μέσω της Θεσσαλονίκης και είχε διάφορες περιπέτειες, ο Προμότος τον έσωσε από μια επίθεση βαρβάρων, και μπορεί να ανταμείφθηκε γι' αυτό με μια ανώτερη εντολή. 

## Το τέλος
Λίγο αργότερα, ο Αυτοκράτορας άρχισε να ευνοεί τον Ρουφίνο, τότε μάγιστρο των αξιωμάτων (*[[Μάγιστρος|magister officiorum]])*, κάτι που εξόργισε τον Προμότο: πράγματι, είχαν έναν δημόσιο ανταγωνισμό. Τότε ο Ρουφίνος έπεισε τον Θεοδόσιο Α'  να στείλει τον Προμότο για ασκήσεις με τα στρατεύματα, και έστειλε μια ομάδα βαρβάρων, που έστησαν ενέδρα και τον σκότωσαν. 

Ο Προμότος είχε δύο γιους, που μεγάλωσαν με τα παιδιά του Αυτοκράτορα, οι οποίοι, σε εκδίκηση για τον φόνο του πατέρα τους, βοήθησαν τον Ευτρόπιο να ματαιώσει το σχέδιο του Ρουφίνου να παντρέψει την κόρη του με τον Αυτοκράτορα Αρκάδιο. 

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* Philostorgius *Historia Ecclesiastica*
* Zosimus *Nova Historia*

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Οδόθεος

Ο **Οδόθεος** (στον Ζώσιμο: *Αιδόθεος*) ήταν ένας βασιλιάς των Γρευθούνγιων που το 386 οδήγησε μια εισβολή στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Νικήθηκε και σκοτώθηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Προμότο.  Οι επιζώντες του εγκαταστάθηκαν στη Φρυγία.

## Εισβολή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μετά τη μεγάλη γοτθική είσοδο στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 376, εξακολουθούσε να υπάρχει σημαντικός αριθμός Γότθων σε πολλά βασίλεια βόρεια και ανατολικά του κάτω Δούναβη.  Το έτος 386 ο βασιλιάς Οδόθεος οδήγησε τον λαό του στην Αυτοκρατορία, πιθανώς φεύγοντας από την Ουννική ηγεμονία, αλλά η Χήδερ (1996:103) το αμφισβητεί αυτό. Η εισβολή περιγράφηκε ως βαριά επίθεση κατά των Ρωμαίων, και αποτελούσε τη δεύτερη αντίθεση στα σύνορα του Κάτω Δούναβη, αφού και άλλες γοτθικές ομάδες πολέμησαν τους Ρωμαίους στο ίδιο μέτωπο.  Μία πηγή αναφέρει ότι οι Γρευθούνγιοι συντρίφθηκαν, όταν προσπάθησαν να διασχίσουν τον Δούναβη.  Λέγεται επίσης ότι πολλά από αυτά τα οπλισμένα στρατεύματα χάθηκαν σε ενέδρα, καθώς η διάβαση του Δούναβη ήταν εν μέρει επιτυχής.  Αυτό το περιστατικό σημειώθηκε στον *[[πανηγυρικός|Πανηγυρικό]]* του Κλ. Κλαυδιανού, τον οποίο εκφώνησε για να τιμηθεί η  4η υπατεία του Αυτοκράτορα Ονώριου. 

Ο Οδόθεος μεταφέρθηκε στη μάχη και σκοτώθηκε από τον στρατηγό Προμότο. Ο Ζώσιμος δίνει δύο εκδοχές (4.35 και 4.38-9), που γενικά πιστεύεται ότι ανήκουν στην ίδια ιστορία. Η δεύτερη εκδοχή τους αποκαλεί *Γροθίνγκιους* και κάνει λόγο για προδοσία (ή παγίδευση) από τον Προμότο. Οι επιζώντες του λαού του εγκαταστάθηκαν στη Φρυγία∙ κάποιοι επιστρατεύτηκαν στον Στρατό και κάποιοι έγιναν αγρότες. 

## Η μοίρα του λαού του Οδοθέου
Το 399, ο Τριβιγίλδ, ένας ,Γγότθος διοικητής στη ρωμαϊκή υπηρεσία, που ηγήθηκε μιας μονάδας αυτών των επιζώντων του βασιλείου του Οδοθέα στη Φρυγία,  εξεγέρθηκε. Ο Mιχαήλ Κουλικόβσκι προτείνει ότι οι Γότθοι του Τριβιγίλδ ήταν στην πραγματικότητα επιζώντες των σφαγών στη Μ. Ασία του 378/9, μετά τη μάχη της Αδριανούπολης .  Ο Γαϊνάς, ένας άλλος Γότθς στρατηγός που στάλθηκε για να τον καταστείλει, υπέκυψε την εξέγερση του Τριβιγίλδ για δικούς του σκοπούς. Μετά από κάποιες αρχικές επιτυχίες, ο Γαϊνάς κατεστάλει,ε και διέφυγε βόρεια του Δούναβη, μόνο για να σκοτωθεί από τον Ούννο οπλαρχηγό Ουλντίν.  Έτσι χάθηκαν πολλοί από τους εναπομείναντες ανθρώπους του Οδόθεου∙ η τύχη των υπολοίπων στη Φρυγία είναι άγνωστη.

Η εγκατάσταση των Γρευθούνγιων στη Φρυγία διευκόλυνε τον λεγόμενο εκγοτθισμό των παραδουνάβιων επαρχιών, και αργότερα της Μ. Ασίας. 

## Σημειώσεις

## Πηγές
* 
* 
* Zosimus, *Novae Historiae* bk 4, bk 5

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024 – Μονοθέσιο σκιφ ανδρών

Το **μονοθέσιο σκιφ ανδρών** στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024 πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Ολυμπιακό  Ναυτικό Στάδιο του Ιλ-ντε-Φρανς, στο Βαιρ-συρ-Μαρν από τις 27 Ιουλίου έως τις 3 Αυγούστου 2024, 33 αθλητές από 33 χώρες συμμετείχαν. Ήταν η 29η εμφάνιση του αγωνίσματος, αφού διεξάγεται αδιάκοπα από το 1900,

## Πρόκριση

Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) μπορεί να δηλώσει μέχρι έναν κωπηλάτη/πλήρωμα στο κάθε αγώνισμα, από το 1912,

## Μορφή αγωνίσματος

Το μονοθέσιο σκιφ, εντάσσεται στα ατομικά αγωνίσματα της κωπηλασίας. Σε κάθε σκάφος επιβαίνει μόνο ένας κωπηλάτης, ο οποίος χειρίζεται 2 κουπιά, ένα σε κάθε μεριά του σκάφους. Οι αθλητές καλούνται να διανύσουν μια απόσταση 2,000 μέτρων, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Το αγώνισμα πραγματοποιείται σε 5 διαφορετικούς γύρους: τον Προκριματικό, τα Ρεπεσάζ, τους Προημιτελικούς, τους Ημιτελικούς και τους Τελικούς. 

Ο Προκριματικός γύρος πραγματοποιείται σε 6 διαφορετικές σειρές. Οι 3 πρώτοι της κάθε σειράς προκρίνονται στους Προημιτελικούς, ενώ οι υπόλοιποι πρέπει να περάσουν από τα Ρεπεσάζ. Εκεί, δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία στους κωπηλάτες να προκριθούν στους Προημιτελικούς, εάν τερματίσουν στις 2 πρώτες θέσεις της σειράς τους. Οι υπόλοιποι βγαίνουν εκτός της διεκδίκησης των μεταλλίων και αγωνίζονται στον μικρό Ημιτελικό E/F. Από τους Προημιτελικούς, οι 3 πρώτοι της κάθε σειράς προκρίνονται στους Ημιτελικούς Α/Β, ενώ οι υπόλοιποι βγαίνουν εκτός διεκδίκησης και αγωνίζονται στον μικρό Ημιτελικό Γ/Δ.

Υπάρχουν 3 διαφορετικές κατηγορίες ημιτελικών: Α/Β, Γ/Δ και E/ΣΤ. Τα γράμματα δείχνουν σε ποιους τελικούς μπορούν να προκριθούν οι αθλητές που συμμετέχουν. Οι 3 πρώτοι της κάθε σειράς, προκρίνονται στον καλύτερο δυνατό τελικό, ενώ οι υπόλοιποι στον μικρότερο. Διοργανώνονται συνολικά 6 τελικοί, από τους οποίους διαμορφώνεται η τελική κατάταξη των αθλητών στο αγώνισμα.  Οι 6 κωπηλάτες που προκρίθηκαν στον Τελικό Α, αγωνίζονται για τις 6 κορυφαίες θέσεις και συνεπώς για τα 3 μετάλλια. Στον Τελικό Β καθορίζονται οι θέσεις 7-12, στον Γ οι θέσεις 13-18, στον Δ οι θέσεις 19-24, και στους Ε και ΣΤ οι τελευταίες θέσεις.

## Πρόγραμμα

Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε μέσα σε 8 ημέρες. 

Όλες οι ώρες είναι σε Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+2)

## Αποτελέσματα
### Σειρές
Οι πρώτοι τρεις κάθε σειράς προκρίνονται στα ημιτελικά, ενώ οι τρεις τελευταίοι πηγαίνουν στο ρεπεσάζ.
#### Σειρά 1

#### Σειρά 2

#### Σειρά 3

#### Σειρά 4

#### Σειρά 5

#### Σειρά 6

### Ρεπεσάζ
Οι δύο πρώτοι κάθε σειράς προκρίνονται στα προημιτελικά, ενώ οι υπόλοιποι υποβιβάζονται στους ημιτελικούς Ε/ΣΤ (εκτός κατάκτησης μεταλλίων).

#### Σειρά 1

#### Σειρά 2

#### Σειρά 3

### Προημιτελικοί
Τα πρώτα τρία πληρώματα κάθε σειράς προκρίνονται στους ημιτελικούς Α/Β, ενώ τα υπόλοιπα πληρώματα υποβιβάζονται στους ημιτελικούς Γ/Δ

#### Προημιτελικός 1

#### Προημιτελικός 2

#### Προημιτελικός 3

#### Προημιτελικός 4

### Ημιτελικοί

#### Ημιτελικός Α/Β 1

#### Ημιτελικός Α/Β 2

#### Ημιτελικός Γ/Δ 1

#### Ημιτελικός Γ/Δ 2

#### Ημιτελικός Ε/ΣΤ 1

#### Ημιτελικός Ε/ΣΤ 2

### Τελικοί
#### Tελικός ΣΤ

#### Τελικός Ε

#### Τελικός Δ

## Παραπομπές


Μονοθεσιο σκιφ ανδρων
Λε Μενίλ-Ντυρντάν

Το **Λε Μενίλ-Ντυρντάν** () είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Μαριτίμ
Απόστολος Αποστολόπουλος

Ο **Απόστολος Αποστολόπουλος** (11 Δεκεμβρίου 2002) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τονΠαναιτωλικό.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Αποστολόπουλος εντάχθηκε στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2020. Ανέβηκε στην πρώτη ομάδα την σεζόν 2023-24 παίρνοντας ευκαιρίες από τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ με αποκορύφωμα την συμμετοχή του στον δεύτερο ημιτελικό της ομάδας του με την Άστον Βίλα για το ΟΥΕΦΑ Κόνφερνς Λιγκ, όπου και πέρασε ως αλλαγή. Ο Αποστολόπουλος, δεν βρήκε τον χρόνο που θα ήθελε στους Πειραιώτες και στις 31 Ιανουαρίου 2025, μετακόμισε στον Παναιτωλικό υπογράφοντας διετές συμβόλαιο.

## Εθνική ομάδα
Ο Αποστολόπουλος έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδας Κ21.

## Διακρίσεις
**Ολυμπιακός**

* ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ: 2023–24 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024 – Ατομική χρονομέτρηση ανδρών σε δημόσιο δρόμο

Η **ατομική χρονομέτρηση ανδρών σε δημόσιο δρόμο** έλαβε χώρα στις 27 Ιουλίου 2024, με ώρα έναρξης 16:32 από τη Γέφυρα της Ιένας στο Παρίσι.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές

Ατομική χρονομέτρηση ανδρών
Κοστίνια (ποδοσφαιριστής, γενν. 2000)

Ο **Ζοάο Πέντρο Λουρέιρο ντα Κόστα** (πορτογαλικά: *João Pedro Loureiro da Costa*, 26 Μαρτίου 2000), γνωστός απλά ως **Κοστίνια**, είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τον Ολυμπιακό.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κοστίνια ήταν μέλος των ακαδημιών νέων των Καβαλόες, Αβελέντα, Πόρτο, Μπράγκα και Ρίο Άβε. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Ρίο Άβε στις 16 Μαΐου 2018. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Ρίο Αβέ σε μια ήττα με 2-0 εναντίον της Ζιλ Βισέντε για την Πριμέιρα Λίγα στις 29 Νοεμβρίου 2020.

Στις 9 Ιουλίου 2024, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στις 20 Ιανουαρίου 2026, άνοιξε μόλις στο 2ο λεπτό το σκορ της εντός έδρας αναμέτρησης του Ολυμπιακού με την Μπάγερ Λεβερκούζεν στα πλαίσια της 7ης αγωνιστικής του League Phase του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, βοηθώντας την ομάδα του να πάρει μια σημαντική νίκη με 2-0. Αυτό ήταν και το πρώτο τέρμα του Κοστίνια με την φανέλα του Ολυμπιακού. 

## Εθνική ομάδα
Ο Κοστίνια υπήρξε διεθνής με τις «μικρές» εθνικές Πορτογαλίας Κ18, Κ19, Κ20 και Κ21.

## Διακρίσεις
**Ρίο Άβε**

* Σεγούντα Λίγα: 2021–22

**Ολυμπιακός**
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2024–25
* Κύπελλο Ελλάδας: 2024–25
### Ατομικές

* Ομάδα της Χρονιάς στην Πριμέιρα Λίγα: 2023–24

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Προφίλ στη Ρίο Άβε 

Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό