open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζοβάνι Τζιρόλαμο Σακέρι

Ο **Τζοβάνι Τζιρόλαμο Σακέρι** (*Giovanni Girolamo Saccheri*, 5 Σεπτεμβρίου 1667 – 25 Οκτωβρίου 1733) ήταν Ιταλός Ιησουίτης ιερέας, σχολαστικός φιλόσοφος και μαθηματικός. Είναι περισσότερο γνωστός για την τελευταία του δημοσίευση, η οποία θεωρείται σήμερα το δεύτερο έργο που αφορά τις μη ευκλείδειες γεωμετρίες.

## Βιογραφία
Εισήλθε στο τάγμα των Ιησουιτών το 1685 και χειροτονήθηκε ιερέας το 1694. Δίδαξε φιλοσοφία στο Τορίνο την περίοδο από το 1694 ως το 1697 και στη συνέχεια φιλοσοφία, θεολογία και μαθηματικά στην Παβία, από το 1697 ως τον θάνατό του. Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου του 1733.

## Έργα
Ο Σακέρι δημοσίευσε σημαντικά έργα όπως τα *Quaesita geometrica* (1693), *Logica demonstrativa* (1697) και *Neo-statica* (1708).

Λίγο πριν πεθάνει, το 1733, εξέδωσε το έργο *Euclides ab omni naevo vindicatus* (*Ο Ευκλείδης απελευθερωμένος από κάθε ελάττωμα*). Το έργο αυτό παρέμεινε άγνωστο μέχρι που ανακαλύφθηκε ξανά από τον Εουτζένιο Μπελτράμι στα μέσα του 19ου αιώνα.

Πολλές από τις ιδέες του Σακέρι αναπτύχθηκαν τον 11ο αιώνα από τον Πέρση διανοοούμενο και πολυμαθή Ομάρ Καγιάμ, στο έργο του *Risâla fî sharh mâ ashkala min musâdarât Kitâb 'Uglîdis*, (*Συζητήσεις για τη δυσκολία του Ευκλείδη*), γεγονός που αγνοούσαν οι δυτικές πηγές μέχρι πρόσφατα. Είναι άγνωστο αν ο Σακέρι είχε πρόσβαση στις ιδέες του Καγιάμ μέσω μετάφρασης ή είχε αναπτύξει τις θεωρίες του ανεξάρτητα. Πολλές φορές το τετράπλευρο του Σακέρι καλείται *τετράπλευρο Καγιάμ-Σακέρι*.

## Έργα
* 
* 
* 
* 
* *Euclide liberato da ogni macchia*. Testo latino a fronte; a cura di Pierangelo Frigerio, introduzione di Imre Tóth ed. Elisabetta Cattanei, Milano, Bompiani, 2001.
* *Logica dimostrativa*. Testo latino a fronte; a cura di Paolo Pagli e Corrado Mangione, Milano, Bompiani, 2011.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Ιταλοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ιησουίτες
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Σχολαστικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα
Δημήτριος Δίγκας

Ο **Δημήτριος Δίγκας** (Αθήνα, 24 Μαΐου 1876 - Θεσσαλονίκη, 17 Μαρτίου 1974) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

## Τα πρώτα χρόνια
[μικρογραφία|αριστερά|Μακεδόνες βουλευτές Οθωμανικού Κοινοβουλίου: από αριστερά προς τα δεξιά, [Χαρίσιος Βαμβακάς, Δημήτριος Δίγκας και Γεώργιος Μπούσιος.]]
Γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1876 στην Αθήνα και καταγόταν από την περιοχή της Νάουσας και συγκεκριμένα από το Δραζίλοβο (Μεταμόρφωση). Νήπιο ακόμη, έμεινε ορφανός και μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, όπου ανατράφηκε από τον θείο του και αρχιλογιστή της τοπικής μητρόπολης, Κωνσταντίνο Αλεξιάδη. 

Αργότερα σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και στην Κωνσταντινούπολη όπου και εγκαταστάθηκε μετά το πέρας των σπουδών του, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, ασκώντας το επάγγελμα του δικηγόρου διακρινόμενος για την επαγγελματική, κοινωφελή και εθνική του δράση.

Μετά την επανάσταση των Νεότουρκων και την επαναφορά σε λειτουργία του συντάγματος διατέλεσε βουλευτής στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο κατά την περίοδο 1908 - 1912, εκπροσωπώντας την περιοχή του βιλαετίου Θεσσαλονίκης και επιδεικνύοντας σημαντική εθνική δράση σε συνεργασία με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και τους υπόλοιπους Έλληνες στην καταγωγή βουλευτές.

## Μετά την απελευθέρωση
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ελληνικό στρατό, αναμίχθηκε στην ελληνική πολιτική σκηνή και το 1915 εξελέγη βουλευτής Σερρών. Το 1916 συμμετείχε στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης όπου ο Ε. Βενιζέλος τον συμπεριέλαβε στην Προσωρινή Κυβέρνηση διορίζοντάς τον υπουργό Δικαιοσύνης από τις 6 Οκτωβρίου του 1916 έως τις 13 Ιουνίου του 1917. Με την ολοκληρωτική επικυριαρχία της Ελλάδας υπό την Αντάντ και την δι΄ αυτής εγκατάσταση της προσωρινής κυβέρνησης Βενιζέλου στην Αθήνα, ο Δίγκας ανέλαβε το Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως, θέση στην οποία διατηρήθηκε μέχρι τον Νοέμβριο του 1920, έχοντας ως σημαντικότερο επίτευγμα του, την εισαγωγή της διδασκαλίας της δημοτικής γλώσσας στα δημοτικά σχολεία.

Στις Εκλογές του 1920 ήταν ο μοναδικός βενιζελικός βουλευτής της Θεσσαλονίκης.

Στις Εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Θεσσαλονίκης και αργότερα διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης (1929-1930). Ως υπουργός Δικαιοσύνης μνημονεύεται για τη σύσταση των *Δικαστηρίων Ανηλίκων* και των επιτροπών του Αστικού Κώδικα. Το διάστημα 1930-1932 διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1936 και του 1946 και χρημάτισε υπουργός Αεροπορίας από τις 7 Σεπτεμβρίου του 1947 μέχρι τις 7 Μαΐου του 1948.

Απεβίωσε στις 17 Μαρτίου 1974 στη Θεσσαλονίκη. Ο Δήμος τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε δρόμο της πόλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Αεροπορίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Βενιζελισμός
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Χρονογραφία

Με το όρο **Χρονογραφία** αναφερόμαστε σε ιστορικής φύσης έγγραφο, ενδιάμεσης έκτασης ως προς το μικρότερο *Χρονολόγιο* και το πολύ μεγαλύτερο *Χρονικό*, που αντιστοιχεί στον όρο *Annales*. Συνήθως το αντικείμενο της χρονογραφίας είναι η ανά έτος αφήγηση ιστορικών γεγονότων και οι συγγραφείς **χρονογράφοι**, που ασχολήθηκαν περισσότερο με το είδος, ανήκουν στη Βυζαντινή ιστοριογραφία.

Το βυζαντινό λογοτεχνικό είδος της Χρονογραφίας διακρίνεται για την αφήγησή του, η οποία ξεκινά συνήθως από κτίσεως κόσμου και καταλήγει περιγραφικά στην εποχή του χρονογράφου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Αλεξάντρ Μπογκομόλετς

Ο **Αλεξάντρ Μπογκομόλετς** (Αλεξάντρ Αλεξάντρεβιτς Μπογκομόλετς ή Ολεξάντρ Ολεξάντρεβιτς Μπογκομόλετς) (1881-1946) ήταν διάσημος Ουκρανός ιατρός, γνωστός για τις εργασίες του για την παράταση της ανθρώπινης ζωής, αλλά και για τον ορρό που είχε παρασκευάσει.

Ήταν πρόεδρος της Ακαδημίας των Επιστημών της Ουκρανίας και μελέτησε το φαινόμενο της μακροζωίας στην Αμπχαζία και τη Γεωργία. Για τις εργασίες του είχε την υποστήριξη του Στάλιν. Ο ορός Μπογκομόλετς σύμφωνα με τον Μπογκομόλετς θα επέκτεινε την ανθρώπινη ζωή στα 140 χρόνια, κάτι το οποίο δεν έγινε εφικτό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεροντολογία
Κατηγορία:Ουκρανοί ιατροί
Πασιφισμός

right|120px
[right|400px|thumb|Παγκόσμια Ημέρα Προσευχών για ειρήνη στην [Ασίζη το 2011.]]

Γενικά ο ελληνοποιημένος όρος **πασιφισμός**, που προέρχεται εκ του λατινικού *pacificus*, χαρακτηρίζει την ακραία έκταση της πίστης εκείνης κατά την οποία οποιαδήποτε εμπλοκή ενός κράτους σε διεξαγωγή πολέμου, κάτω υπό οποιεσδήποτε συνθήκες είναι εσφαλμένη, καθώς και το αυτό για οποιοδήποτε άτομο που συμμετέχει σ΄ αυτόν.

Συνεπώς ο όρος αυτός αποδίδεται περισσότερο σε μια ριζοσπαστική αλλά και ιδεαλιστική τάση του φιλελευθερισμού, που όμως αν και απεύχεται τον πόλεμο η γενικότερα την όποια εκδήλωση βίας, εντούτοις τον θεωρεί συχνά επιβεβλημένο, ειδικότερα όταν προσβάλλονται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα ή αρχές του Διεθνούς Δικαίου.

Στην ελληνική γλώσσα ο πασιφισμός αποδόθηκε ορθότερα ως «ειρηνισμός» και ο πασιφιστής ως «ειρηνιστής», προς διάκριση των όρων «φιλειρηνισμός» και «φιλειρηνιστής» αντίστοιχα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Ειρήνη
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Σέιλεμ

Το **Σέιλεμ** () είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας του Όρεγκον. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 154.637 κατοίκους και είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Όρεγκον. Το Σέιλεμ είναι η κύρια πόλη της ομώνυμης μητροπολιτικής περιοχής, η οποία καλύπτει τις κομητείες Μάριον και Πολκ και είχε συνολικό πληθυσμό 433.353 κατοίκους κατά την απογραφή του 2020, ενώ εκτιμήθηκε ότι ήταν 443.416. Αυτή η περιοχή αποτελεί, με τη σειρά της, μέρος της Συνδυασμένης Στατιστικής Περιοχής Πόρτλαντ–Βανκούβερ–Σέιλεμ.

Η πόλη φιλοξενεί το Πανεπιστήμιο Willamette, το Πανεπιστήμιο Corban και το Κοινοτικό Κολέγιο Chemeketa. Η Πολιτεία του Όρεγκον είναι ο μεγαλύτερος δημόσιος εργοδότης στην πόλη και η Salem Health είναι ο μεγαλύτερος ιδιωτικός εργοδότης. Οι μεταφορές περιλαμβάνουν δημόσια συγκοινωνία από τη Cherriots (νόμιμα γνωστή ως Salem Area Mass Transit District), υπηρεσίες Amtrak, καθώς και περιορισμένες εμπορικές και μη εμπορικές αερομεταφορές στο McNary Field. Κύριοι οδικοί άξονες είναι ο Διαπολιτειακός Αυτοκινητόδρομος 5, η Oregon Route 99E και η Oregon Route 22, η οποία συνδέει το Δυτικό Σέιλεμ με το κέντρο του Σέιλεμ μέσω των γεφυρών Marion Street και Center Street.

## Ιστορία
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι κάτοικοι έφθασαν στην περιοχή το 1812. Ήταν κυνηγοί γουνοφόρων ζώων που δούλευαν για τις γουνεμπορικές εταιρίες στην Αστόρια του Όρεγκον το 1851.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όρεγκον
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Όρεγκον
Χαττ

Η αποδιδόμενη κατά ελληνική γραφή λέξη **Χαττ** είναι αραβική, που κατά κυριολεξία σημαίνει γραφή. Στην τουρκική γλώσσα με τον όρο αυτό ονομάζεται γενικά το αυτόγραφο, και κατ' επέκταση η έγγραφη εντολή. Σε επίσημη χρήση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σήμαινε η ενυπόγραφη διαταγή του Σουλτάνου, σε μορφή Αυτοκρατορικού Διατάγματος.

Στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας φέρονται δύο τέτοια ιστορικά διατάγματα που εκδόθηκαν στην περίοδο του Τανζιμάτ ως μεταρρυθμιστικά διατάγματα: το Χαττ-ι-Σερίφ και το Χαττ-ι-Χουμαγιούν, που είχαν μορφή διακήρυξης. Και τα δύο αυτά εγγυούνταν τη ζωή, την τιμή και την περιουσία όλων ανεξαιρέτως των υπηκόων της Αυτοκρατορίας, ενώ οι παλαιότερες διακρίσεις στον τρόπο ένδυσης, στη φορολογία ακόμη και στη νομική υπόσταση καταργούνταν.

## Πηγές
*«Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ. 18ος, σελ. 591

Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ιωάννα Τσάτσου

Η **Ιωάννα Τσάτσου**, το γένος **Σεφεριάδη** (Σμύρνη, 1904 - Αθήνα, 30 Σεπτεμβρίου 2000), ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και συγγραφέας, σύζυγος του Κωνσταντίνου Τσάτσου,  προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας από το 1975 έως το 1980.

## Βιογραφία
μικρογραφία|318x318εσ|Ιωάννα Τσάτσου  στην Αθήνα
Γεννήθηκε στη Σμύρνη και ήταν κόρη του Στέλιου Σεφεριάδη, καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, και της Δέσπως Τενεκίδη. Αδέλφια της ήταν οι Γιώργος Σεφέρης και Άγγελος Σεφεριάδης. Το 1914 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών, έκανε διδακτορική διατριβή αλλά δεν ασχολήθηκε με τη δικηγορία. Ασχολήθηκε με την ποίηση και την συγγραφή ιστορικών και λογοτεχνικών βιβλίων. Το βιβλίο της *Ο αδελφός μου Γιώργος Σεφέρης* απέσπασε το Α' κρατικό βραβείο βιογραφίας, ενώ για το συγγραφικό της έργο είχε τιμηθεί μεταξύ άλλων με το χρυσό μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας. Παράλληλα με την συγγραφική της δραστηριότητα, η Ιωάννα Τσάτσου αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των γυναικών. Για την όλη δράση της τιμήθηκε με το *"μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων"*, με τον "*Χρυσό Σταυρό της Εποποιίας"* (1960), με τον *"Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αξίας"* (1979, Γαλλία) κ.α. Κατά τη διάρκεια της κατοχής συνεισέφερε στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας προς τις οικογένειες εκτελεσθέντων και φυλακισθέντων Ελλήνων πατριωτών, ως άμεση συνεργάτης του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Το 1965 εκδόθηκε για πρώτη φορά το προηγουμένως χειρόγραφο ημερολόγιό της, σχετικά με τις εμπειρίες της ολόκληρη την κατοχική περίοδο, με τίτλο *Φύλλα Κατοχής*.

## Προσωπική ζωή
Απεβίωσε την 30η Σεπτεμβρίου 2000 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Η κηδεία της έγινε δημοσία δαπάνη. Ήταν παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Τσάτσο και είχε δυο κόρες: τη Δέσποινα Τσάτσου, σύζυγο του καθηγητή Μυλωνά, και την Ντόρα Τσάτσου, χορογράφο και σύζυγο του Αλέξανδρου Συμεωνίδη.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
μικρογραφία|321x321εσ|Ιωάννα Τσάτσου  στην Αθήνα

Κατηγορία:Οικογένεια Τσάτσου
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Σύζυγοι Προέδρων της Ελληνικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Το φιλί της... Ζωής

***Το φιλί της... Ζωής***  είναι μια ελληνική κωμική - αισθηματική ταινία του 2007, σε σκηνοθεσία και σενάριο Νίκου Ζαπατίνα. Πρωταγωνιστούν οι Κατερίνα Παπουτσάκη και Λαέρτης Μαλκότσης. 

## Πλοκή

Ο Πασχάλης (Λαέρτης Μαλκότσης) είναι ενας 30χρονος γεωπόνος έτοιμος να παντρευτεί την αγαπημένη του Ανθούλα (Παρθένα Χοροζίδου), όταν κατά λάθος επιβιβάζεται στο πλοίο για τη Σίφνο. Στο πλοίο γνωρίζει τη Ζωή (Κατερίνα Παπουτσάκη) μια όμορφη και μυστηριώδη φωτογράφο που επισκέπτεται το νησί για τους δικούς της αδιευκρίνιστους λόγους. Οι ατυχίες του Πασχάλη συνεχίζονται καθώς μια απεργία τον καθηλώνει στη Σίφνο με κίνδυνο να καταστραφεί ο επικείμενος γάμος του με την Ανθούλα. Τα πράγματα αλλάζουν προς το καλύτερο όταν ο Πασχάλης και η Ζωή γνωρίζουν ένα ζευγάρι, τη Σοφία (Ζέτα Δούκα) και τον Ανέστη (Θέμος Αναστασιάδης) που φαίνεται πρόθυμο να τον βοηθήσει. Μερικές ακόμα ατυχίες, ένας απρόσμενος έρωτας και ένα μυστήριο που ξεδιπλώνεται σιγά σιγά θα περιπλέξουν τα πράγματα.

## Διανομή ''''
*Κατερίνα Παπουτσάκη ... Ζωή
*Λαέρτης Μαλκότσης ... Πασχάλης
*Ζέτα Δούκα ... Σοφία
*Θέμος Αναστασιάδης ... Ανέστης
*Γιάννης Ζουγανέλης ... Τάσος
*Σάκης Μπουλάς ... Αμφίλοχος
*Κατερίνα Μάντζιου ...  Άννα
*Παρθένα Χοροζίδου ... Ανθούλα
*Χρήστος Τριπόδης ... Παύλος
*Βασίλης Ζόρμπαλης ... γιατρός
*Νίκος Ζαπατίνας ... εργάτης
*Νίκος Πολενάκης ... ιερέας
*Θοδωρής Πολενάκης ... πλοίαρχος

## Παραγωγή
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Σίφνο και στη Μήλο. Ο σκηνοθέτης της ταινίας κάνει μια μικρή εμφάνιση υποδυόμενος έναν εργάτη.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 8 Νοεμβρίου 2007, και  προβλήθηκε επίσης στο 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*. *

Το DVD της ταινίας κυκλοφόρησε στις 7 Μαρτίου 2008  με επιπλέον υλικό ενα αφιέρωμα στα τοπία και τα ξενοδοχεία της Σίφνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος της ταινίας
*''Το φιλί της... Ζωής'' στο IMDb

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2007
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Ντόρα Τσάτσου

Η **Ντόρα Τσάτσου** (Καστέλλα Πειραιά, 1932 - Αθήνα, 15 Ιουνίου 2000) ήταν Ελληνίδα χορογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά και ήταν κόρη του Κωνσταντίνου Τσάτσου και της Ιωάννας Σεφεριάδου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά ασχολήθηκε με τον χορό ακολουθώντας καριέρα χορογράφου. Σπούδασε αρχικά στη σχολή *Ραλλού Mάνου* και στη συνέχεια στο σχολείο της Mάρθας Γκράχαμ, όπου πήγε με υποτροφία. Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και συμμετείχε στην ίδρυση του *[[Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος|Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος]]*.

Την περίοδο 1975 με 1981, ήταν μόνιμη χορογράφος του Εθνικού Θεάτρου, ενώ παράλληλα δίδασκε στη Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, της οποίας διετέλεσε και διευθύντρια από το 1980 έως το 1988. Το 1992, ανέλαβε την διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1993. Επίσης είχε διδάξει στη *Σχολή Σπύρου Ευαγγελάτου*, στη *[[Σχολή Μωραΐτη]]* και αλλού. Χορογραφίες της παρουσίασε στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στην Επίδαυρο και αλλού. Για το έργο της Ντόρας Τσάτσου έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο *Ντόρα Τσάτσου - Αφιέρωμα*.

Απεβίωσε στις 15 Ιουνίου 2000 στην Αθήνα απο καρκίνο. Η κηδεία της έγινε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, δημοσία δαπάνη. Ήταν παντρεμένη με τον Αλέξανδρο Συμεωνίδη, καθηγητή ιατρικής, και είχε δύο γιους, τον Κωνσταντίνο και τον Γιώργο.



Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2010
Κατηγορία:Οικογένεια Τσάτσου
Κατηγορία:Χορός-επέκταση
Κατηγορία:Οικογένεια Ιωνίδη
Οικογένεια Τσάτσου

Η **οικογένεια Τσάτσου** είναι παλιά οικογένεια πολιτικών και βιομηχάνων από την Ευρυτανία.

## Πληροφορίες
Το αρχικό επίθετο ήταν Τζιέτζιος και τα μέλη της εντοπίζεται στις αρχές του 18ου αιώνα στη Θεσπρωτία για να μετακινηθούν τελικώς στην Ευρυτανία. Από τον 19ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα αναδεικνύοντας σημαντικές προσωπικότητες που διέπρεψαν στην πολιτική, τα νομικά, στην βιομηχανία και γενικότερα στον κοινωνικό βίο τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, υπουργός και Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Θεμιστοκλή Τσάτσο, νομικό και υπουργό, τον Δημήτρη Τσάτσο, συνταγματολόγο και βουλευτή, τον Αλέξανδρο Τσάτσο, βιομήχανο και πρόεδρο του ΣΕΒ κ.α.

## Μέλη

* Ιωάννης Τσάτσος (Τζιέτζος), γραμματικός του Αλή Πασά
** Νίκος Τσάτσος, γιος του Ιωάννη

** Κωνσταντίνος Ι. Τσάτσος, γραμματικός του Αλή Πασά, έμπορος, πληρεξούσιος Ευρυτανίας, σύζυγος Κυριακούλας Θέου και γιος του Ιωάννη
*** Ιωάννης Κ. Τσάτσος, έμπορος και γιος του Κωνσταντίνου
**** Κωνσταντίνος Τσάτσος, έμπορος, πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών και γιος του Ιωάννη
**** Γεώργιος Τσάτσος, έμπορος, πρόεδρος της Οργάνωσης Παραγγελιοδόχων Ελλάδος, σύζυγος Αλεξάνδρας Μάγκου και γιος του Ιωάννη
***** Ιωάννης Τσάτσος, αξιωματικός του πυροβολικού και γιος του Γεωργίου
***** Αλέξανδρος Τσάτσος, βιομήχανος, ιδιοκτήτης της ΑΓΕΤ Ηρακλής, πρόεδρος του ΣΕΒ, σύζυγος Δήμητρας Ανδρέα Χατζηκυριάκου και γιος του Γεωργίου
****** Γεώργιος Τσάτσος, βιομήχανος, πρόεδρος ΑΓΕΤ Ηρακλή, ζωγράφος και γιος του Αλέξανδρου
****** Ανδρέας Τσάτσος, βιομήχανος και γιος του Αλέξανδρου
***** Κωνσταντίνος Γ. Τσάτσος, αντιναύαρχος, αρχηγός του ΓΕΝ και γιος του Γεωργίου
****** Αλέξανδρος Τσάτσος, επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης εταιρείας εξοπλιστικών και γιος του Κωνσταντίνου
**** Δημήτριος Τσάτσος, δικηγόρος, βουλευτής, σύζυγος σε α΄ γάμο της Αλεξάνδρας Τσαμαδού & σε β΄ γάμο της Θεοδώρας Ευστρατιάδου και γιος του Ιωάννη
***** **[[Κωνσταντίνος Τσάτσος]]**, καθηγητής Νομικής Σχολής Αθηνών, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, βουλευτής, υπουργός, Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σύζυγος της Ιωάννας Σεφεριάδου και γιος του Δημητρίου
****** Δέσποινα Τσάτσου, συγγραφέας, σύζυγος του Κωνσταντίνου Μυλωνά και κόρη του Κωνσταντίνου
******* Έλλη Μυλωνά, σύζυγος του David Durand και κόρη της Δέσποινας
******* Παύλος Μυλωνάς, οικονομολόγος, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, σύζυγος της Ξένιας Καζόλη και γιος της Δέσποινας
****** Ντόρα Τσάτσου, χορογράφος, σύζυγος του Αλέξανδρου Συμεωνίδη και κόρη του Κωνσταντίνου
******* Γιώργος Συμεωνίδης, μουσικός και γιος της Ντόρας
******* Κωνσταντίνος Συμεωνίδης, οικονομολόγος και γιος της Ντόρας
***** Θεμιστοκλής Τσάτσος, νομικός, βουλευτής, υπουργός και γιος του Δημητρίου
****** Δημήτρης Τσάτσος, καθηγητής νομικής, βουλευτής, σύζυγος Τζούλιας Ηλία Τσιριμώκου και γιος του Θεμιστοκλή
******* Αλεξία Τσάτσου, δικηγόρος και κόρη του Δημήτρη
******* Άννα Τσάτσου, δικηγόρος, αντιπεριφερειάρχης Κεντρικού Τομέα Αθηνών το 2010, σύζυγος Γιώργου Παπαδημητρίου και κόρη του Δημήτρη

## Πηγές
Ντίμης Αποστολόπουλος

Ο **Ντίμης Αποστολόπουλος**  (1909 – 1962) υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος και δοκιμιογράφος.

## Βιογραφία
Σπούδασε νομικά και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Επί δέκα χρόνια εργάστηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, όπου πρόσφερε σημαντικότατο έργο, ως διευθυντής του Τμήματος Πνευματικής Καλλιέργειας, αλλά και ως δημιουργός πρωτότυπων εκπομπών λόγου. Η επινόηση του «Σινεμαφόν», ήταν δική του και με την τεχνική αυτή μεταδόθηκαν κάμποσες εκπομπές. Είναι αληθινό τούτο που είπε: «*Το Σινεμαφόν μπορεί να προικίσει ακόμα και την [[ποίηση]] με μια νέα παραστατικότητα κι έναν [[Δράμα (λογοτεχνία)|δραματικό]] χαρακτήρα, που δεν καταφέρνει να δώσει η απλή απαγγελία*». Εξάλλου, ο ίδιος είχε γράψει, προλογίζοντας το βιβλίο του Γ. Κάρτερ *Το [[ραδιόφωνο]] και η αισθητική του*, ότι  «*το ραδιόφωνο είναι μια νέα [[τέχνη]]*».

Ο Ντίμης Αποστολόπουλος εμφανίστηκε στα Γράμματα 16 χρονών με μια συλλογή διηγημάτων. Τα δοκιμιακά του έργα, όμως, είναι που τον επέβαλαν στον πνευματικό χώρο• ένα προσωπικό είδος γραφής ανάμεσα στη λυρική ποίηση και τον βαθύ στοχασμό.

Τα βιβλία του είναι:
* «Ο κύκλος των στοχασμών» (1932),
* «Μορφές της Πολιτείας» (1933),
* «Οκτώ μεταφυσικά κεφάλαια» (1938),
* «Ιστορία της νεοελληνικής φιλοσοφίας»  (1950),
* «Η λυρική φιλοσοφία»  (1953),
* «Λεύκωμα ραδιοφωνικών εκπομπών» (1957),
* «Δοκίμια του εικοστού πρώτου έτους» (1960),
* «Το έργο του στην Ελληνική  Ραδιοφωνία»  (1960).

## Παραπομπές


## Πηγές
**Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια Ελλήνων Λογοτεχνών*,  Εκδ. Αφοι Κ. Παγουλάτου.
*Κάρτερ Γ. 1966, *Ραδιόφωνο και Τηλεόραση*,  Εκδ. Γκόνη, σ.σ. 39-46. 
*Κάρτερ Γ. 2004, *Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση*, Εκδ. Καστανιώτη, σ.σ. 133-138.
*Περιοδικό «Τομές», τεύχος 7, Δεκέμβριος 1978.

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Μεσίχ πασάς

Ο **Μεσίχ πασάς** ήταν Μέγας Βεζίρης στην αρχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν ελληνικής καταγωγής, η εκδοχή μιλάει για την Οικογένεια των Παλαιολόγων, και επί Μωάμεθ Β΄ του Πορθητού κατείχε το αξίωμα του "Ρούμελη Μπεϊλέρμπεη".
## Βιογραφία
Το 1479 έλαβε το αξίωμα του Καπουδάν πασά (αρχηγού στόλου). Ως αρχηγός του οθωμανικού στόλου μετά την ατυχή εκστρατεία του κατά της Ρόδου, (1492), περιέπεσε σε δυσμένεια και παύτηκε με καθαίρεση. Αργότερα ο Σουλτάνος Βαγιαζίτ Β΄ τον επανέφερε αποκαθιστώντας τον βαθμό του όπου και τον διόρισε Μεγάλο Βεζίρη (= Πρωθυπουργό) το 1499.

Σκοτώθηκε ένα χρόνο μετά, το 1500, σε δυστύχημα που συνέβη κατά την έκρηξη της πυριτιδαποθήκης του Γαλατά, όπου το ωστικό κύμα τον έριξε από μεγάλο ύψος.

## Παραπομπές


### Δείτε επίσης
*Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Παλαιολόγοι εκ θηλυγονίας
Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής
Πύρρος Σπυρομήλιος

Ο **Πύρρος Σπυρομήλιος** (1913 – 31 Μαρτίου 1961) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ αργότερα διατέλεσε γενικός διευθυντής στου Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.

## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τη Χειμάρρα, κι από τη γενιά των Σπυρομήλιων, που αγωνίστηκαν για την ελευθερία των Βορειοηπειρωτών. Ο πατέρας του Νικόλαος, ήταν αδελφός του Σπύρου Σπυρομήλιου, που έφερε κατά τον Μακεδονικό Αγώνα το ψευδώνυμο «Καπετάν Μπούας», και κήρυξε το 1914 την αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου στην Χειμάρρα. 

Ο Πύρρος Σπυρομήλιος μαθήτευε αρχικά στην Κέρκυρα και κατόπιν στην Αθήνα. Το 1934 αποφοίτησε από τη Σχολή Δοκίμων και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ανέλαβε πολλές επικίνδυνες ναυτικές αποστολές κι όλες μ’ επιτυχία. Κατά την γερμανική κατοχή διέφυγε στην Κρήτη κι από κει στη Μέση Ανατολή, όπου εντάσσεται στις αγωνιζόμενες ελληνικές ναυτικές δυνάμεις. Μεταπολεμικά, ως Πλοίαρχος, υπηρέτησε στο Αρχηγείο του ΝΑΤΟ στη Μάλτα (1955 - 1957) και το 1958 πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις των Αγίων Σαράντα για τον διακανονισμό του διαύλου της Κέρκυρας. Αποστρατεύτηκε με αίτησή του το 1959.

Στις 2 Απριλίου 1959, ο Σπυρομήλιος ανέλαβε τη Γενική Διεύθυνση του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας. Όταν πέθανε, ο Διευθυντής της RAI, Μαρτσέλο Ροντινό είχε πει πως «*ο θάνατος του Σπυρομήλιου δεν ήταν μεγάλη απώλεια μόνο για την Ελληνική Ραδιοφωνία, αλλά και για τη Ραδιοφωνία της Ευρώπης*». ΄Ήταν τότε, που το ΕΙΡ για πρώτη φορά συμμετείχε στον παγκόσμιο διαγωνισμό ραδιοφωνικού έργου «Premio Italia».

Επί Σπυρομήλιου καθιερώθηκαν πολλές νέες πολιτισμικές εκπομπές, όπως εκείνες της σειράς «Ηθογραφικά ταξίδια στην Ελλάδα» και «Ιστορίες που τραγούδησε ο λαός μας». Οι θεατρικές εκπομπές (που άρεσαν και στον ίδιο) ανοίχτηκαν στο σύγχρονο ρεπερτόριο και η επιστημονική σειρά «Ομιλούν οι ειδικοί» που παρουσίαζε ο Κωστής Μεραναίος, είχαν ένα απρόβλεπτα μεγάλο ακροατήριο.

Ο Σπυρομήλιος ήταν κι ο εμψυχωτής των συναυλιών της συμφωνικής ορχήστρας του ΕΙΡ έξω από το στούντιο, καθώς και των διαγωνισμών σοβαρής μουσικής, παιδικού παραμυθιού και παιδικής ζωγραφικής. Ανεκπλήρωτο, όμως, όνειρό του ήταν ν’ αποκτήσει η Ραδιοφωνία μια αποκλειστικά δική της συμφωνική ορχήστρα. Κάλεσε, μάλιστα, ως οργανωτή τον διαπρεπή Βιενέζο μαέστρο Φραντς Λιτσάουερ. Ωστόσο, κάποιες διαφωνίες με τους μουσικούς άφησαν το όνειρο απραγματοποίητο.

Αλλά το έργο του, που έχει μείνει, είναι ο θεσμός του Φεστιβάλ ελαφρού Ελληνικού Τραγουδιού ένας θεσμός-στροφή στο ελληνικό τραγούδι και στην ιστορία του. Το πρωί της 31 Μαρτίου το 1961, ο Σπυρομήλιος δεν πήγε στο ΕΙΡ. Εκείνο το πρωί η αδύναμη καρδιά του έπαυσε να χτυπά σε ηλικία 48 χρονών.

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Πηγές
* Λεύκωμα «Ηθογραφικά ταξίδια στην Ελλάδα-Θέατρο-Ομιλούν οι ειδικοί». Εκδ. Ε.Ι.Ρ. , 1961
* «Ραδιοπρόγραμμα», τ. 567 (9-15 Απρ. 1961)

Κατηγορία:Ραδιοφωνική ιστορία
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Οικογένεια Σπυρομήλιου
Ύαινα

Η **ύαινα** είναι ζώο της οικογένειας των υαινιδών, η οποία με τη σειρά της ανήκει στην ομοταξία των Θηλαστικών. Είναι γνωστά τρία είδη της: Η *[[Ύαινα η στικτή]]* (*Crocuta crocuta*) της Αφρικής που ζει νότια της Σαχάρας, η *[[Ύαινα η καστανή]]* (*Hyaena brunnea*) της Νότιας Αφρικής και η *[[Ύαινα η ραβδωτή]]* (*Hyaena hyaena*), η οποία ζει από τη βόρεια και βορειοανατολική Αφρική ως την Μικρά Ασία και την Ινδία. Η ύαινα η στικτή είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος και η πιο επιθετική. Παρά τη φήμη ότι οι ύαινες είναι σαπροβόρο είδος, νεότερες παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι αποτελούν ικανότατους θηρευτές που κυνηγούν με ιδιαίτερη επιτυχία το μεγαλύτερο μέρος της τροφής τους. Βέβαια αν τους δοθεί η ευκαιρία θα τραφούν με θνησιμαία ή θα κλέψουν τη λεία άλλων θηρευτών, όπως οι λεοπαρδάλεις και τα λιοντάρια, αν και αποτελεί μάλλον συχνότερο φαινόμενο τα λιοντάρια να αποσπούν τη λεία των υαινών, λόγω μεγέθους και δύναμης. Παρά τη μικρή ποικιλομορφία τους, οι ύαινες είναι μοναδικά και ζωτικά στοιχεία των περισσότερων αφρικανικών οικοσυστημάτων.

Το αρσενικό μπορεί να φτάσει τα 1,5 μέτρα σε συνολικό μήκος σώματος και ύψος 91 εκ. (στον ώμο). Οι ύαινες αυτές είναι νυκτόβιες. Ζουν σε ομάδες, πολλές φορές των 100 ατόμων, και κυνηγούν μαζί αναπτύσσοντας ταχύτητα μέχρι 65 χλμ. την ώρα. Στις αγέλες των υαινών υπάρχει αυστηρή οργάνωση και ιεραρχία που είναι μητριαρχική. Τα θηλυκά άτομα του είδους είναι στην κορυφή της ιεραρχίας, τα οποία μάλιστα είναι μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα αρσενικά. Η ύαινα διαθέτει ένα από τα ισχυρότερα δαγκώματα στο ζωικό βασίλειο. Η δύναμη αυτή της επιτρέπει να καταναλώνει ακόμα και τα οστά του θηράματος, το οποίο μπορεί να καταναλώσει σχεδόν ολόκληρο με εξαίρεση τις τρίχες και τα νύχια. Μπορούν να αντιληφθούν ένα πτώμα από μεγάλη απόσταση. Κυνηγούν κυρίως πρόβατα, κατσίκες, μοσχάρια, μικρές αντιλόπες και άλλα μικρά ζώα όπως,(έντομα, πτηνά, φίδια και σαύρες). Ζουν έως 25 χρόνια.

Λόγω της εμφάνισής της, η υαινα μοιάζει να συγγενεύει με τις κύνιδες. Ωστόσο είναι πιο κοντά στα αιλουροειδή.

## Βιβλιογραφία
* Καπετάνιου, Βάνια: «`Υαινα: Η άγνωστη και παρεξηγημένη ζωή της», *[[Περισκόπιο της Επιστήμης]]*, τεύχος 212 (Δεκέμβριος 1997), σσ. 14-21

## Παραπομπές


Υαινα
Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Πούμα

Το **πούμα** (*Puma concolor* - *Πούμα το ομοιόχρουν*) ή αλλιώς **κούγκαρ** ή **λιοντάρι της Αμερικής**, είναι αιλουροειδές θηλαστικό που ζει σ' όλη την Αμερική από το δυτικό Καναδά μέχρι τα βόρεια της Παταγονίας. Μπορεί να ζήσει άνετα στα βουνά, στους βάλτους, στις σαβάνες και στα δάση ακόμα και σε υψόμετρο 4.000 μ. Το μεγαλύτερο μήκος ζώου που έχει καταγραφεί είναι 3 μέτρα από τα οποία το ένα η ουρά, και βάρος 120 κιλά. Το χρώμα της κοντής, πυκνής γούνας ποικίλλει σημαντικά από κιτρινωπό καφέ σε κόκκινο ή και σκουρότερο τον χειμώνα. Ο λαιμός, το στήθος και η κοιλιά είναι άσπρα. Ζει μοναχική ζωή και διακρίνεται για τη δύναμη του. Μπορεί να κάνει άλματα 6 μ. και περισσότερο.Φτάνει περίπου τα 80 χλμ./ώρα.

Το πούμα μουγκρίζει με φρικιαστικό τρόπο. Για το κυνήγι προτιμά τα ελάφια χωρίς να απορρίπτει και άλλη ποικιλία φαγητού, όπως σαλιγκάρια, σκαντζόχοιρους και σπάνια άλκες και βουβάλια. Επιτίθεται καμιά φορά και σε κατοικίδια ζώα όπως πρόβατα, κατσίκια, άλογα και βοοειδή, γι' αυτό και έχει εξολοθρευθεί από πολλές περιοχές, με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να έχει ελαττωθεί σοβαρά. Γεννά 2 ως 6 μικρά σε βράχους ή σε πυκνή λόχμη, μετά από εγκυμοσύνη 90 ως 96 ημερών. Μετά από 9 ως 10 εβδομάδες η μητέρα παίρνει τα μικρά στο κυνήγι, και γίνονται πραγματικά ανεξάρτητα μετά από 2 χρόνια. Η διάρκεια ζωής του ελεύθερου ζώου είναι περίπου 18 χρόνια.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αιλουρίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά του Καναδά
Κατηγορία:Θηλαστικά της Κεντρικής Αμερικής
Γίββων (ζωολογία)

**Γίββωνες** ονομάζονται όλα τα μέλη της οικογένειας **Υλοβατίδες** των Ανθρωποειδών (πίθηκοι). Η οικογένεια διαιρείται σε τέσσερα γένη βάσει του αριθμού των διπλοειδών χρωμοσωμάτων τους: *[[Υλοβάτης]]* - *Hylobates* (44), *[[Χούλοκ]]* - (*Hoolock*) (38), *[[Νομάσκος]]* (*Nomascus*) (52), και *[[Συμφάλαγγος]]* (*Symphalangus*) (50).

Οι γίββωνες αποκαλούνται επίσης **κατώτεροι πίθηκοι**, και διαφέρουν από τους μεγάλους πιθήκους (κοινός χιμπαντζής, μπονόμπο, άνθρωπος, γορίλας και ουρακοτάγκος) στο μέγεθος (με τους γίββωνες να είναι αρκετά μικρότεροι από τους υπόλοιπους πιθήκους), στον περιορισμένο βαθμό φυλετικού διμορφισμού και σε άλλες μικρές ανατομικές διαφορές που θυμίζουν περισσότερο τις μαϊμούδες παρά τους μεγάλους πιθήκους. 

Έχουν πολύ μακριά χέρια, σχεδόν δύο φορές μακρύτερα από ότι το υπόλοιπο σώμα τους, όπως επίσης και μακριά πόδια, περίπου 30% μακρύτερα από το κορμί τους. Οι γίββωνες είναι δενδρόβιοι και κινούνται ανάμεσα στα δέντρα μόνο με τα χέρια τους, αρπάζοντας το ένα κλαδί μετά το άλλο με μεγάλη άνεση (ταλαντεύσεις από δέντρο σε δέντρο). Είναι γνωστοί για την αξιοπρόσεχτη φωνή τους και τρέφονται με καρπούς, τρυφερά φύλλα, μπουμπούκια, λουλούδια, αλλά και αυγά και έντομα. Την τροφή τους πρώτα την πιάνουν με τα χέρια και μετά την βάζουν στο στόμα. Έχουν μακρείς κυνόδοντες για να καθαρίζουν τους σκληρούς καρπούς καθώς και για την πάλη μεταξύ τους. 

## Ταξινόμηση

* **Οικογένεια Υλοβατίδες** (Hylobatidae): γίββωνες
** Γένος *[[Υλοβάτης]]* (*Hylobates*): 
*** Υλοβάτης ο λαρ (Hylobates lar)
**** Hylobates lar lar
**** Hylobates lar carpenteri
**** Hylobates lar entelloides
**** Hylobates lar vestitus
**** Hylobates lar yunnanensis
*** Υλοβάτης ο λευκογένειος (Hylobates albibarbis)
*** Υλοβάτης ο ευκίνητος (Hylobates agilis) 
*** Υλοβάτης του Μύλερ (Hylobates muelleri)
**** Hylobates muelleri muelleri
**** Hylobates muelleri abbotti
**** Hylobates muelleri funereus
*** Hylobates moloch
**** Hylobates moloch moloch 
**** Hylobates moloch pongoalsoni 
*** Υλοβάτης ο καπελωμένος (Hylobates pileatus)
*** Υλοβάτης του Κλος (Hylobates klossii) 
** Γένος *[[Χούλοκ]]* (*Hoolock*)
*** Χούλοκ ο Χούλοκ (Hoolock hoolock) 
*** Χούλοκ ο λευκονεδυς (Hoolock leuconedys)
** Γένος *[[Συμφάλαγγος]]* (*Symphalangus*)
*** Συμφάλαγγος ο συνδάκτυλος (Symphalangus syndactylus)
** Γένος *[[Νομάσκος]]* (*Nomascus*): 
*** Νομάσκος του Αννάμ (Nomascus annamensis)
*** Νομάσκος ο ομοιόχρους (Nomascus concolor)
**** *Nomascus concolor concolor*
**** *Nomascus concolor lu*
**** *Nomascus concolor jingdongensis*
**** *Nomascus concolor furvogaster*
*** Nomascus nasutus
**** Nomascus nasutus nasutus
**** Nomascus nasutus hainanus
*** Νομάσκος ο λευκόγενυς (Nomascus leucogenys)
*** Νομάσκος ο σίκι (Nomascus siki)
*** Νομάσκος της Γαβριέλλας (Nomascus gabriellae)

## Δείτε επίσης
*Πρωτεύοντα
*Ανθρωποειδή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υλοβατίδες
Ερμίνα

Η **ερμίνα** (*Mustela erminea* - *Μουστέλα η ερμίνα*) είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογένειας των μουστελιδών που η μηλωτή (γούνα) της είναι θαυμάσιο και ακριβό γουναρικό, και γι' αυτό ιδιαίτερα περιζήτητο. Χρήσιμη γιατί εξοντώνει τα τρωκτικά που προξενούν ζημίες στη γεωργία.
## Περιγραφή
Το σώμα της, το οποίο έχει μήκος 20-30 εκ. καλύπτεται από καστανόχρωμο τρίχωμα που γίνεται τελείως λευκό το χειμώνα, εκτός από την άκρη της ουράς του, που παραμένει σκουρόχρωμη. Οι ερμίνες είναι αρπακτικά σαρκοφάγα ζώα, τα οποία ζούν στη δυτική και την κεντρική Ασία, καθώς και σε μερικές περιοχές της Ευρώπης.

## Ενδιαίτημα
 
Ζει συνήθως σε παραποτάμιες κοιλάδες, κοντά σε λίμνες αλλά και σε δάση, ορεινά εδάφη και αγρούς. Κολυμπά και αναρριχάται σε δέντρα. Την ημέρα φωλιάζουν σε κοιλότητες του εδάφους και τη νύχτα βγαίνουν για να κυνηγήσουν τη λεία τους, που αποτελείται από μικρά θηλαστικά, τρωκτικά και πτηνά, αλλά καμιά φορά και μεγαλύτερα ζώα όπως λαγοί.

## Αναπαραγωγή

Τα θηλυκά γεννούν τον Απρίλιο, έπειτα από περίοδο κύησης δέκα μηνών, 3-18 τυφλά μικρά, τα οποία καλύπτονται από λευκό τρίχωμα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Animal Diversity, Univ. of Mitchigan

Κατηγορία:Μουστελίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Κατηγορία:Θηλαστικά του Καναδά
Κοσμάς Μπαλάνος

Ο **Κοσμάς Μπαλάνος** (1731 - 1808) ήταν Έλληνας κληρικός, λόγιος και συγγραφέας, από τα Ιωάννινα.

## Η ζωή του
Ήταν ένας από τους τέσσερις γιους του Μπαλάνου Βασιλόπουλου. Μορφώθηκε από τον πατέρα του και δίδαξε αρχικά σε σχολεία της Θεσσαλίας και της Θεσσαλονίκης. Το 1756 διαδέχτηκε τον πατέρα του στην σχολαρχία της σχολής Γκιούμα (ή Γκιόνμα) των Ιωαννίνων όπου και περέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα (ως το 1799).Παράλληλα,το 1758 χειροτονήθηκε ιερέας. Ανέπτυξε ιδιαίτερη θρησκευτική και κοινωνική δράση που σε συνδυασμό με την διδασκαλία του εξασφάλισαν την καθολική εκτίμηση και αναγνώριση προς το πρόσωπο του, κυρίως από τους μαθητές του, πολλοί από τους οποίους διακρίθηκαν στα γράμματα και τις επιστήμες. Στην σχολή Γκιούμα τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Κωνσταντίνος, και κατόπιν ο αδελφός του Αναστασιος. Ο άλλος αδελφός του Δημητριος δίδασκε σε ένα σχολείο της Μολδοβλαχίας. Όταν πέθανε ο Αναστάσιος διαδέχτηκε το σχολείο ο Γρηγοράκος, γιος του Δημητρίου, μέχρι το 1820 όταν το σχολείο και η υπέροχη βιβλιοθήκη του κάηκε στη φωτιά που έβαλε ο Αλή Πασας.

Σύμφωνα με την διαθήκη του αδελφού του Αναστάσιου Μπαλάνου, ο Κόσμας δεν ήταν παντρεμένος και δεν είχε παιδιά, μόνο ο αδελφός τους Δημήτριος Μπαλάνος, που έζησε στη Μολδαβία, είχε απογόνους και κληροδότησε το σχολείο στον γιο του Γρηγόρασκο. Ο Κόσμας έχει αναφερθεί ως πατέρας του Αριστείδη, του Σπυρίδωνος και του Σιμου αλλά και οι τρεις γεννήθηκαν μετά το θάνατό του.

## Το έργο του
Ο Κοσμάς Μπαλάνος συνέγραψε θεολογικά και επιστημονικά έργα. Πολλά από τα έργα του τυπώθηκαν με δαπάνη των αδελφών Ζωσιμάδων.

Ορισμένα είναι:
* «Έκθεσις συνοπτικής αριθμητικής, αλγέβρης και χρονολογίας», Βιέννη 1798.
* «Περί ελλείψεως των παραλειπομένων φωνών παρά τοις αρίστοις των ποιητών», Βενετία 1803.
Πολλές από τις συγγραφές του (μερικές από αυτές ήταν εθνικού περιεχομένου) έμειναν ανέκδοτες και δυστυχώς χάθηκαν οριστικά όταν η βιβλιοθήκη της σχολής Γκιούμα κάηκε, επί Αλή Πασά.

## Πηγές
*Το Προτραίτο του Κοσμά Μπαλάνου βρίσκεται στο εξώφυλλο του έργου του *Έκθεσις Συνοπτική Αριθμητικής, Άλγεβρας και Χρονολογίας*, Βιέννη, 1798
*Μπαλάνος Κοσμάς (1731, Ιωάννινα – 1807/8, Ιωάννινα). Ελληνομνήμων.
*Παγκόσμιο βιογραφικό λεξικό, Εκδοτική Αθηνών
*Κώστα Ν.Νικολαίδη:Τα Γιάννινα-Το κάστρο-Η λίμνη-Το νησί,15 αιώνες ιστορίας και θρύλου,τρίτη έκδοση συμπληρωμένη,σελ 294-295,εκδόσεις Δωδώνη(Αθήνα-Γιάννινα,1991)

## Περαιτέρω μελέτη
*Έκθεσις Συνοπτική Aριθμητικής, Άλγεβρας και Χρονολογίας (Βιέννη, 1798)
*Αντιπελάργησις (Βιέννη, 1816)

Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Παιδαγωγοί
Μεσίχ

Στην αραβική γλώσσα το όνομα **Μεσίχ** αποδίδεται κυρίως από τους Μουσουλμάνους ως ο Μεσσίας.

Το όνομα αυτό έφεραν κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δύο Μεγάλοι Βεζίρηδες:
* Μεσίχ πασάς 
* Μεχμέτ Μεσίχ πασάς

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μάδυτος

Η **Μάδυτος** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Θράκης. Βρισκόταν στη θέση του σημερινής κωμόπολης Eceabat της επαρχίας Τσανάκκαλε, στην Τουρκία και άκμασε κατά την κλασική και ελληνιστική περίοδο.

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά ως Μάδυτος ή Μάδις από τον Πτολεμαίο κατά τον οποίο ήταν αποικία των Αθηναίων, ιδρυμένη κατά τον 6ο αιώνα π.Χ.
Κατά τον Σκύμνο τον Χίο, ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ., ήταν αποικία των Λέσβιων (περιηγήσεις 709).
Από την Μάδυτο κατάγονταν η οικογένεια των Φιλαϊδών απόγονος της οποίας ήταν ο ιστορικός Θουκυδίδης.

Η Μάδυτος αναφέρεται από τον Ηρόδοτο στους Περσικούς Πολέμους και από τον Θουκυδίδη στην μάχη του Ευρυμέδοντα.

Ήταν χτισμένη στα νερά του Ελλήσποντου και έγινε γρήγορα σημαντικό λιμάνι. Λόγω της εύφορης κοιλάδας που υπάρχει στην περιοχή, η Μάδυτος ξεχώρισε αμέσως. Δεύτερη σημαντική πόλη της περιοχής ήταν η Σηστός. Άλλες πόλεις της περιοχής ήταν η Χερρόνησος, η Κριθωτή η Ελαιούς και μαζί με άλλες μικρότερες συνιστούσαν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο και κόμβο ανταλλαγής προϊόντων.

Το 1923 οι Έλληνες της Μαδύτου, την εγκατέλειψαν με την ανταλλαγή πληθυσμών. Οι περισσότεροι συγκεντρώθηκαν μαζί και ίδρυσαν την Νέα Μάδυτο Θεσσαλονίκης, ενώ οι υπόλοιποι εγκαταστάθηκαν στα Γιαννιτσά.

Στη Μαδυτο γεννήθηκαν:
*Χρύσανθος ο εκ Μαδύτων
*Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Α΄
*Χρυσόστομος Λαυριώτης
*Λάζαρος Σαραντόγλου
*Χριστοφόρος Β΄ Αλεξανδρείας
*Νικόλαος Παρίτσης
Εκ Μαδύτου επίσης προερχόταν ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος των ΓΟΧ Ελλάδος,  Άγιος Χρυσόστομος Καβουρίδης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης
Κατηγορία:Ανατολική Θράκη
Ραδιοσυχνότητα

**Ραδιοσυχνότητα** είναι μια ταλάντωση που μεταδίδεται με την ταχύτητα του φωτός, ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα στην περιοχή των χαμηλότερων συχνοτήτων ή των μεγαλύτερων μηκών κύματος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος (100000-10m). Σε αυτή την περιοχή συχνοτήτων έγιναν τα πρώτα πειράματα εκπομπής και λήψης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και αυτή η περιοχή χρησιμοποιήθηκε για τις ραδιοφωνικές εκπομπές γεγονός στο οποίο οφείλεται η ονομασία. Σήμερα ο όρος ραδιοσυχνότητα χρησιμοποιείται για όλη τη περιοχή του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος από την αρχή του μέχρι την περιοχή των υπερύθρων (100000-0,001m).

Ραδιοσυχνότητες εκτός από εμπορική χρήση (ραδιόφωνο, δορυφορική επικοινωνία, τηλεόραση, κινητή τηλεφωνία, σταθερή τηλεφωνία και ίντερνετ) χρησιμοποιούνται και από τα σώματα ασφαλείας και πρόνοιας (στρατός, αστυνομία, πυροσβεστική, ασθενοφόρα, μέσα μαζικής μεταφοράς) συνήθως με τεχνολογία TETRA.
* Στην κινητή τηλεφωνία οι ραδιοσυχνότητες χωρίζονται σε μικροκυματικές (IF ή MW-microwave) και Radio (RF).
Οι μικροκυματικές συχνότητες έχουν υψηλή κατευθυντικότητα και χρησιμοποιούνται για την ζεύξη των σταθμών βάσης της κινητής τηλεφωνίας. Το Radio χωρίζετε σε GSM, UMTS (3G) και LTE (4G) και χρησιμοποιείται για την σύνδεση των κινητών τηλεφώνων με τον αντίστοιχο σταθμό βάσης.Οι ραδιοσυχνότητες που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα ελέγχονται από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων ΕΕΤΤ.

Οι πάροχοι έχουν αγοράσει μια συγκεκριμένη ζώνη συχνοτήτων για να εκπέμψουν.

Με αυτό τον τρόπο αποτρέπεται η παρεμβολή  σε γειτονικό σταθμό και εξασφαλίζετε η ποιότητα των δεδομένων.

## Πηγές
* Ζώνη Συχνοτήτων - EETT

Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός
Κατηγορία:Κυματική
Μεχμέτ Μεσίχ πασάς

Ο **Μεχμέτ Μεσίχ πασάς**, ο επιλεγόμενος Χαντίμ, και κατά πλήρες όνομα **Χαντίμ Μεχμέτ Μεσίχ Πασάς**, ήταν Μέγας Βεζίρης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία επί εποχής Σουλτάνου Μουράτ Γ΄.

thumb|left|120px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
## Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Μεσίχ αρχικά ήταν ευνούχος (Χαντίμ) στην Υψηλή Πύλη, στην συνέχεια μετά από μακρά εκπαίδευση ανέλαβε καθήκοντα «Κελαρτζήμπαση» (= αρχειοφύλακα). Εκτιμώντας ο Σουλτάνος το σημαντικό έργο του το 1585 τον διόρισε Μέγα Βεζίρη. Έξι όμως μήνες μετά, μη μπορώντας να ανταποκριθεί, παραιτήθηκε της θέσης αυτής επανερχόμενος στη πρότερη διοικητική θέση του.

Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Κατηγορία:Ευνούχοι
Ούνιε

Η **Ούνιε** (τουρκικά: *Ünye*) ή **Οινόη** και **Οίναιον** κατά τη Βυζαντινή περίοδο είναι πόλη και περιοχή στην επαρχία Ορντού της Τουρκίας. Έχει πληθυσμό 130.000 κατοίκων. Η πόλη βρίσκεται στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.

## Γεωγραφία
Η πόλη έχει ένα μικρό λιμάνι, σε κόλπο της πλέον επίπεδης περιοχής της ακτής της Μαύρης Θάλασσας. Το κλίμα είναι τυπικό της περιοχής, θερμό και υγρό και με λιγότερες βροχοπτώσεις ετησίως. Η γεωργία είναι η βάση της τοπικής οικονομίας, ιδιαίτερα η παραγωγή φουντουκιού.

## Ιστορία
Η ιστορία της Ούνιε εκτείνεται έως τη Χιττιτική περίοδο κατά τον 15ο αι. π.Χ.. Στην περιοχή ακολούθησαν Οι Σκύθες οι Μιλήσιοι, οι Πέρσες, οι Πόντιοι,  οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί. Κατά την ελληνορωμαϊκή περίοδο ονομάστηκε Οινόη και ήταν επίνειο του Πόντου στις εκβολές του ποταμού  Genius .

Κυβερνήθηκε επίσης από τους Δανισμενδίδες κατά τις περιόδους 1086-1098, 1141-1144 και 1150-1157, το Σουλτανάτο του Ρουμ στις περιόδους 1188-1204, 1214-1228 και 1230-1243, την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας στις περιόδους 1204-1214, 1228-1230, 1243-1297 και 1302-1346 και το Εμιράτο του Χατζιεμιρόγλου στις περιόδους 1297-1302 και τ1346-1461. 

Στη δεκαετία 1290 χτίστηκε το κάστρο της Ούνιε  από τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό.

Το 1806 οι Λαζοί επιτέθηκαν στην Ούνιε. Η πόλη εκκενώθηκε υπό τις οδηγίες του Επισκόπου Μελετίου και έγινε επανεγκατάσταση στη Σινώπη.

## Τοπωνύμιο
Το όνομα της πόλης έχει υποστεί παραφθορά από το ελληνικό Οἰνόη μέσω των Οίναιον, Unieh, Unie και Unia καταλήγοντας στο σημερινό Ünye.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Ναυμαχία του Άθω

[thumb|400px|''Ναυμαχία του Άθω'', του [Αλεξέι Μπογολιούμποβ (*Aleksey Bogolyubov*) (1824-96).]]
[thumb|400px|''Ο Ρωσικός στόλος μετά τη Ναυμαχία του Άθω'', του [Αλεξέι Μπογολιούμποβ (*Aleksey Bogolyubov*) (1824-96).]]
εναλλ.=Η Μάχη των Δαρδανελίων. 1807 g. Το απόσπασμα του Ναυάρχου Α.Σ. Greig.|μικρογραφία|398x398εσ|Η Μάχη των Δαρδανελίων. 1807 g. Το απόσπασμα του Ναυάρχου Α.Σ. Greig.
Η **Ναυμαχία του Όρους Άθω** (επίσης γνωστή και ως **Ναυμαχία του Αγίου Όρους** ή **Μάχη της Λήμνου**) πραγματοποιήθηκε από τις 27 Ιουνίου έως την 1η Ιουλίου του 1807 και αποτέλεσε σημαντική ναυμαχία του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1806-1812). Διεξήχθη ένα μήνα μετά τη νίκη των Ρώσων, υπό τον Ντιμίτρι Σενιάβιν (*Dmitry Senyavin*), επί των Τούρκων στη Ναυμαχία των Δαρδανελίων. Η νίκη στη ναυμαχία του Άθω εξασφάλισε τη Ρωσική κυριαρχία στο Αιγαίο για το υπόλοιπο του πολέμου. 

## Η ναυμαχία
Η ναυμαχία ξεκίνησε με την υποχώρηση του Σενιαβίν από τα Δαρδανέλια, τα οποία είχε αποκλείσει από τον Μάρτιο, προς τον Ρωσικό ναύσταθμο στην Τένεδο. Ο Τούρκος διοικητής, Σεβιτ Αλί Καπουντάν Πασάς (*Kapudan Pasha Seyit-Ali*), αποτόλμησε έξοδο επικεφαλής ενός στόλου που αποτελούνταν από εννέα θωρηκτά, πέντε φρεγάτες και πέντε ακόμα πλοία από το στενό προς το Αιγαίο. Ο Σενιαβίν, διακόπτοντας την υποχώρησή του βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Οθωμανικό στόλο μεταξύ του όρους Άθω και της Λήμνου. 

Από προηγούμενη εμπειρία του, ο Σενιαβίν γνώριζε ότι οι Οθωμανοί πολεμούσαν γενναία, εκτός αν η ναυαρχίδα τους βυθιζόταν ή αιχμαλωτιζόταν. Έτσι διέταξε τον Αλεξέι Γριγ (*Aleksey Greig*) και άλλους πλοιάρχους των θωρηκτών του να επικεντρώσουν την επίθεσή τους στα τρία Τουρκικά επικεφαλής πλοία, ενώ τα υπόλοιπα Ρωσικά πλοία θα απέτρεπαν τις Τουρκικές φρεγάτες να παράσχουν βοήθεια. 

Οι Ρώσοι προσέγγισαν τον εχθρικό στόλο σε δύο παράλληλες γραμμές αποτελούμενες από 5 θωρηκτά έκαστη, γυρίζοντας προς το Βορρά ώστε να περάσουν παράλληλα με την Τουρκική γραμμή. Στη διάρκεια της μάχης τρία Οθωμανικά θωρηκτά και τέσσερις φρεγάτες, περίπου το ένα τρίτο του στόλου του Σουλτάνου, βυθίστηκε ή υποχρεώθηκε να προσαράξει. Ο υπόλοιπος στόλος κατέφυγε στην ασφάλεια των Δαρδανελίων. Καθοδόν προς τα Δαρδανέλια οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να αυτοβυθίσουν ένα ακόμα θωρηκτό και μία φρεγάτα κοντά στη Θάσο, στις 4 Ιουλίου, ενώ έχασαν μία ακόμα φρεγάτα και ένα ιστιοφόρο κοντά στη Σαμοθράκη στις 5 Ιουλίου. 

Ως επακόλουθο της ναυμαχίας η Οθωμανική Αυτοκρατορία απώλεσε ένα αξιόμαχο στόλο, για περισσότερο από μία δεκαετία, και υπέγραψε ανακωχή με τη Ρωσία στις 12 Αυγούστου.

## Διάταξη μάχης
Ακολουθεί η διάταξη μάχης των δύο στόλων. Τα εντός παρενθέσεως νούμερα αναφέρονται στον αριθμό κανονιών του κάθε πλοίου. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Naval wars in the Levant 1559-1853* (1952) - R. C. Anderson. ISBN 1-57898-538-2

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περιγραφή της ναυμαχίας 

Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Α
Κατηγορία:Ιστορία της Λήμνου
Στέφανος Βοσκαρίδης

Ο **Στέφανος Βοσκαρίδης** είναι Κύπριος επιθετικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, ως δανεικός από την Ανόρθωση Αμμοχώστου.

## Βιογραφικό
Ο **Βοσκαρίδης** γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου του 1980 και ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 απο τον Απόλλωνα Λεμεσού.

Το 1999 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ συνεχίζοντας έτσι την καριέρα του στο ελληνικό πρωτάθλημα. Με τη φανέλα του ΠΑΟΚ αγωνίστηκε μέχρι το 2004 κατακτώντας 2 Κύπελλα Ελλάδας (2001 και 2003) και την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς όμως να μπορέσει να κερδίσει ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής.
Ακολούθησε μια τετραετής παρουσία στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής με τον Εργοτέλη,την Βέροια και την Καλλιθέα.

Τον Μάιο του 2008 επέστρεψε στην Κύπρο υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την Ανόρθωση Αμμοχώστου για να παραχωρηθεί κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου για έξι μήνες με τη μορφή δανεισμού .

## Στατιστικά

## Παραπομπές


## Πηγές

* Επίσημη ιστοσελίδα Ανόρθωσης
* Παραλιμνίτης ο Βοσκαρίδης

Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Θεολόγης Παπαδόπουλος

Ο **Θεολόγης Παπαδόπουλος** (Θεσσαλονίκη, 22 Φεβρουαρίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής τερματοφύλακας ποδοσφαίρου.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1974 από την ερασιτεχνική ομάδα Ελευθεριακός Ελευθέριων, ενώ έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος στην ΑΕΛ από το 1979 έως το 1984, όταν και μεταγράφηκε στην ΑΕΚ. Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Πανιώνιος, όπου αγωνίστηκε την τετραετία 1988-1992. Την περίοδο 1992-93 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ιωνικού Νίκαιας και με τη λήξη της αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

### Στην εθνική Ελλάδας
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε την Πρωτομαγιά του 1986, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας (0-0), υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου. Συνολικά αγωνίστηκε 24 φορές με τη γαλανόλευκη φανέλα, το διάστημα μεταξύ 1986-1992.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η καριέρα του Θεολόγη Παπαδόπουλου στο national-football-teams
* Αστέρια στον ελληνικό ουρανό, www.flogasport.net

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι

**Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι** ονομάζεται μία σειρά από πολεμικές συγκρούσεις, οι οποίες διεξήχθησαν μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αποτέλεσαν μία από τις πιο μακροχρόνιες σειρές στρατιωτικών συγκρούσεων στην ευρωπαϊκή ιστορία. Οι πόλεμοι αυτοί συνέβαλαν στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για τη Ρωσία, αντίθετα, οι πόλεμοι αυτοί είχαν συνολικά ευνοϊκό αποτέλεσμα, αφού η Ρωσία είχε εδαφικά κέρδη και αύξησε την επιρροή της στην Ευρώπη.

## Κατάλογος πολέμων
Παρακάτω καταγράφονται οι κύριοι πόλεμοι όπου συγκρούστηκαν Ρώσοι και Οθωμανοί. 
 = Μη αποφασιστικό αποτέλεσμα
 = Ρωσική νίκη
 = Οθωμανική νίκη

## Δείτε Επίσης

* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1568–1570)
* Ρωσοκριμαϊκός πόλεμος (1570-1572)
* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1676–1681)
* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1686–1700)
* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1710–1711)
* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1735-1739)
* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1768-1774)
* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1787-1792)
* Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1806–1812)
* Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1828-1829)
* Κριμαϊκός Πόλεμος
* Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1877-1878)
* Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1914-1917)
* Ρωσοτουρκικές Σχέσεις
* Ιστορία της Ρωσίας
* Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
* Ρωσία
* Τουρκία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πόλεμοι της Ρωσίας