open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρουνταμούν

Ο **Ρουνταμούν** ήταν ο τελευταίος φαραώ της 23ης δυναστείας της Αιγύπτου. Με την ενθρόνισή του έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Ουσερμαατρέ Σετεπεναμούν· επίσης το επίθετο Μερυαμούν, αφήνοντας τα Σι-Εσέ (της Ίσιδας γιος) και Νετζέρ-Εκαουασέτ επίθετα τού πατέρα του και τού αδελφού του. 

## Βιογραφία
Ήταν νεότερος γιος τού Οσορκόν Γ΄ και αδελφός τού Τακελότ Γ΄. Σύμφωνα με το έργο *Η 3η Μεταβατική Περίοδος* τού Κένεθ Κίτσεν, λίγες μαρτυρίες υπάρχουν για τον φαραώ αυτόν. Ο Κίτσεν τού αποδίδει βραχεία βασιλεία, 2-3 ετών, λόγω των λίγων τεκμηρίων που είναι σύγχρονα με εκείνον. Αυτά περιλαμβάνουν έναν μικρό αριθμό διακοσμητικών έργων, που έγιναν στον ναό τού Όσιρη Εκατζέτ, αρκετούς ογκόλιθους από το Νεντινέ Αμπού και ένα βάζο. Τα τελευταία έτη ανακαλύφθηκαν δύο κομμάτια από ένα φαγεντιανό αγαλματίδιο, που φέρουν το όνομα τού Ρουνταμούν, στην Ερμόπολη. Αυτό το τελευταίο εύρημα δηλώνει, ότι ο Ρουνταμούν κατάφερε να κρατήσει την ενότητα τού μεγάλου βασιλείου τού πατέρα του στην Άνω Αίγυπτο, που είχε σύνορα από τη Μεγάλη Ιερακόπολη ως τις Θήβες, κατά τη σύντομη βασιλεία του.

## Πηγές
* Kitchen, K.A.; The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC) 2nd edition( 1986), Warminster: Aris & Phillips Limited, p. 360.
* Payraudeau, Frédéric; 'Le règne de Takélot III et les débuts de la domination Koushite,' ("The reign of Takelot III and the beginning of Kushite control") GM 198(2004), pp. 79–90.[1]
* Perdu, Olivier; "Le Roi Roudamon en personne!" (King Rudamun in Person), RdE 53(2002), pp. 151–178
* Olaf Kaper and Robert Demarée, "A Donation Stela in the Name of Takeloth III from Amheida, Dakhleh Oasis," JEOL (Jaarbericht Ex Oriente Lux) 39 [2005], pp. 19–37 [2]



Κατηγορία:Φαραώ της 23ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ακατενάνγο

Το **Ακατενάνγο** (*Acatenango*) είναι ηφαίστειο στη Γουατεμάλα, κοντά στην πόλη Αντίγουα. Το Ακατενάνγο έχει δύο κορυφές, την Πίκο Μαγιόρ, με υψόμετρο 3.976 μέτρα, και τη Γιεποκάπα (υψόμετρο 3.880 μέτρα). Η δεύτερη είναι γνωστή και ως «Τρες Ερμάνας» (= «Τρεις αδελφές»). Το Ακατενάνγκο βρίσκεται κοντά στο ηφαίστειο Βολκάν ντε Φουέγο και σχηματίζουν το σύμπλεγμα ηφαιστείων «Λα Ορκουέτα».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Από την εργασία των Vallance et al. «Volcano Hazards at Fuego and Acatenango, Guatemala» (2001) 
* Το Ακατενάνγο στο Global Volcanism Program του Ιδρύματος Σμιθσόνιαν

Ακατενανγκο
Ιστορία γάμου

Το ***Ιστορία Γάμου*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Marriage Story***) είναι Αμερικανική-Βρετανική δραματική ταινία του 2019, σε σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία Νόα Μπάουμπακ. Πρωταγωνιστούν οι Σκάρλετ Τζοχάνσον και Άνταμ Ντράιβερ, ενώ σε δευτερεύοντες ρόλους παίζουν ηθοποιοί όπως η Λόρα Ντερν, ο Άλαν Άλντα, ο Ρέι Λιότα, η Τζούλι Χάγκερντι και η Μέρι Γουέβερ. Η πλοκή της ταινίας περιστρέφεται γύρω από ένα ζευγάρι, έναν σκηνοθέτη θέατρου και μία ηθοποιό, οι οποίοι χωρίζουν.

Η ιδέα για την ταινία ξεκίνησε από τον Νοέμβριο του 2017 και την ίδια χρονιά ξεκίνησε και στο καστ ηθοποιών. Η ταινία γυρίστηκε στο Λος Άντζελες και τη Νέα Υόρκη, μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου του 2018. Η διανομή της ταινίας έγινε από το Netflix, ενώ η παγκόσμια πρεμιέρα τους τον Αύγουστο του 2019, στο Φεστιβάλ Βενετίας. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους κυκλοφόρησε και στις κινηματογραφικές αίθουσες, ενώ έναν μήνα αργότερα και σε streaming. 

Η ταινία, γενικά, έλαβε πολύ θετικές κριτικές και απέσπασε αρκετά βραβεία και υποψηφιότητες. Κυρίως επαινέθηκαν η σκηνοθεσία και το σενάριο του Μπάουμπακ, και οι ερμηνείες των Ντράιβερ, Γιόχανσον και Ντερν. Το δε Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου και το National Board of Review, το συμπεριέλαβαν ανάμεσα στις 10 καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Η ταινία μεταξύ άλλων ήταν υποψήφια σε έξι κατηγορίας για Όσκαρ, μεταξύ αυτών το  Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου και Ά΄ Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου. ΄Ενώ στα BAFTA, έλαβε 5 υποψηφιότητες και στις Χρυσές Σφαίρες έξι.

Για τον ρόλο της, η Λόρα Ντερν, κέρδισε Όκσαρ Β΄ Γυναικείου Καλύτερου Ρόλυ, Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου, BAFTA στην κατηγορία Καλύτερης Ηθοποιού σε Δευτερεύοντα Ρόλο και, τέλος, Screen Actors Guild στην κατηγορία Εξέχουσας Ερμηνείας από Γυναίκα Ηθοποιό σε Δευτερεύοντα Ρόλο. Τον Ιανουάριο του 2020, ανακοινώθηκε ότι η ταινία μαζί με άλλες τρεις θα κυκλοφορήσουν από την The Criterion Collection.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2019
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νόα Μπάουμπακ
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντέιβιντ Χέιμαν
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ράντι Νιούμαν
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες του Netflix
Ινί (φαραώ)

Ο **Ινί** ήταν ένας φαραώ της 23ης δυναστείας της Αιγύπτου. Με την ενθρόνισή του έλαβε το προ-του-ονόματος επίθετο Μενκεπερρέ. Επίσης απεκαλείτο με τα επίθετα Σι-Εσέ (Ίσιδος γιος) και Μερυαμούν. Βασιλευσε κατά τον 8ο π.Χ. αι., έπειτα από τον τελευταίο της φαραώ Ρουνταμούν.

## Τεκμήρια
Ο Μενκεπερρέ Ινί ήταν πιθανώς ο διάδοχος του Ρουνταμούν στις Θήβες, αλλά δεν ήταν μέλος της οικογένειας, που έγινε η 23η δυναστεία. Ήταν ένας τοπικός βασιλιάς, που κυβέρνησε μόνο τις Θήβες για 4-5 έτη τουλάχιστον, έπειτα από το τέλος τού Ρουνταμούν. Η ύπαρξή του εμφανίστηκε για πρώτη φορά με την έκδοση ενός σχεδίου τοίχου τού 5ου έτους σε αιγυπτιακό ναό από τη Ζακέτ-Γκόρντν το 1979. Ως το 1989 πιστοποιόταν με τρεις αποδείξεις:
* το σχέδιο τοίχου Νο.11, που χρονολογείται το 5ο έτος, 3η εποχή της Εμφάνισης, ημέρα 10 για έναν Ινί Σι-Εσέ Μερυαμούν στην οροφή τού ναού τού θεού Κονσού.
* μία χάλκινη πλάκα στο Πανεπιστήμιο τού Ντάραμ που διατηρεί το όνομά του: "γιος τού Ρε Ινύ".
* ένα θραύσμα αγγείου από την Άβυδο.

## Πηγές
* The Graffiti on the Khonsu Temple Roof at Karnak: A Manifestation of Personal Piety

Κατηγορία:Φαραώ της 23ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Πάουλ Βιλτ

Το όνομα **Πάουλ Βιλτ** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

* Πάουλ Βιλτ (Ελβετός αστρονόμος)
* Πάουλ Βιλτ (Αυστραλιανός επιστήμονας)
* Παρατηρητήριο Πάουλ Βιλτ
Οσορκόν Α΄

Ο **Οσορκόν Α΄** ήταν ο 2ος φαραώ της 22ης δυναστείας της Αιγύπτου. Η έκταση που εξουσίαζε, περιελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της Συρίας-Παλαιστίνης. Η προτομή του που βρέθηκε στη Βύβλο, είναι μία από τις πέντε Βασιλικές επιγραφές της Βύβλου.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Σοσένκ Α΄ και την κύριας συζύγου του Καρομάτ Α. Κυβέρνησε περίπου το διάστημα 922-887 π.Χ. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, που μάλλον απεβίωσε ένα έτος μετά από την επιτυχή εκστρατεία του το 923 π.Χ. εναντίον των βασιλείων τού Ισραήλ και του Ιούδα. Η βασιλεία τού Οσορκόν Α΄ είναι γνωστή από πολλά κατασκευαστικά έργα ναών και ήταν μία μακρά και ευδαίμων περίοδος της Αιγυπτιακής Ιστορίας. Η πιο μεγάλη χρονολόγηση που έχει βρεθεί, είναι το "33ο έτος της βασιλείας του", σε μία ταινία της μούμιας τού Νακτεφμούτ, που κρατούσε ένα περιδέραιο με το βασιλικό όνομα μέσα σε πλαίσιο: "Οσορκόν Σεκεμεκεπερρέ". Η ημερομηνία αυτή μπορεί να ανήκει μόνο στον Οσορκόν Α΄, μια και κανείς άλλος από τους πρώτους φαραώ της 22ης δυναστείας δεν βασίλευσε 30 τουλάχιστον έτη, όπως αυτός. Άλλες λινές ταινίες από μούμιες, που ανήκουν στη βασιλεία του, περιλαμβάνουν τρεις ταινίες στο Βερολίνο από τη μούμια τού Κονσμαακερού με χρονολογίες που αναφέρονται στο 11ο, 12ο και 23ο έτος βασιλείας. Οι ταινίες αναφέρονται σε φαραώ ανώνυμα, αλλά σίγουρα ανήκουν στη βασιλεία τού Οσορκόν Α΄, καθώς ο Κονσμαακερού φορούσε δερμάτινες ταινίες, που περιείχαν σε πλαίσιο το βασιλικό όνομα "Οσορκόν Α΄". Έξάλλου, κανείς άλλος από τους μονάρχες, που κυβέρνησαν κοντά στη βασιλεία τού Οσορκόν Α΄ δεν είχε 23ο έτος βασιλείας, περιλαμβανομένου τού Σοσένκ Α΄ που απεβίωσε λίγο πριν το 22ο έτος βασιλείας του. 

Αν και ο Μανέθων δίνει στο έργο του *Αιγυπτιακά* στον Οσορκόν Α΄ 15 έτη βασιλείας, αυτό είναι πιθανότερα λάθος. Το σωστό είναι τα 35 έτη του, καθώς βασιζόμαστε στο τεκμήριο της ταινίας της 2ης Heb Sed (επετείου της βασιλείας), όπως σημειώνει ο Κένεθ Κίτσεν. Το πριν-το-όνομα επίθετο που έλαβε ο Οσοκόν Α΄ κατά την ενθρόνισή του ήταν *Σεκεμκεπερρέ*, που σημαίνει *Ισχυρές είναι οι εκδηλώσεις τού Ρε*.

## Η άνοδός του στον θρόνο

## Πηγές
* Mostafa El-Alfi, "A Donation Stela from the time of Osorkon I", Discussions in Egyptology 24 (1992), 13-19
* Hartwig Altenmüller, "Lederbänder und Lederanhänger von der Mumie des Chonsu-maacheru" and "Die Mumienbinden des Chonsu-maacheru " in Alt-Ägypten 30(2000), pp. 73–76, 88–89, 102–114. [1]
* Jürgen von Beckerath, Chronologie des Pharaonischen Ägypten or 'Chronology of the Egyptian Pharaohs,'(Mainz: 1997), Philip Zon Zabern
* Peter Clayton, Chronology of the Pharaohs, Thames & Hudson Ltd, 1994
* Kenneth Kitchen, The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC) 3rd ed, (Warminster: 1996), Aris & Phillips Limited
* Helen K. Jaquet-Gordon, The illusory year 36 of osorkon I, JEA 53 (1967), 63–68
* Eva Lange, "Ein Neuer König Schoschenk in Bubastis", GM 203 (2004), pp. 65–71
* Eva Lange, "Legitimation und Herrschaft in der Libyerzeit", Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde 135 (2008), 131-141

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαραώ της 22ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Οσορκόν Β΄

Ο **Οσορκόν Β΄** ήταν ο 5ος φαραώ της 22ης δυναστείας της Αιγύπτου. Ήταν γιος τού Τακελότ Α΄ και της Καπές. Κυβέρνησε την Αίγυπτο περίπου το διάστημα 872-837 π.Χ.  από την Τάνιδα, πρωτεύουσα της δυναστείας αυτής.

Αφού διαδέχθηκε τον πατέρα του, αντιμετώπισε την ανταγωνιστική εξουσία τού εξαδέλφου του Αρσιεσέ, ο οποίος ήλεγχε τις Θήβες και τη Δυτική Όαση στην Αίγυπτο. Δυνητικά η βασιλεία τού Αρσιεσέ θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρή πρόκληση για την εξουσία τού Οσορκόν Β΄, ωστόσο όταν ο Αρσιεσέ απεβίωσε το 860 π.Χ., ο Οσορκόν Β΄ ενήργησε έτσι ώστε να εξασφαλίσει, ότι κανείς άλλος δεν θα αντικαθιστούσε τον Αρσιεσέ. Διόρισε τον γιο του Νιμλότ C ως ανώτερο ιερέα του Αμούν στις Θήβες, θέση που θα ήταν η πηγή για έναν διάδοχο τού Αρσιεσέ. Αυτό στερέωσε την εξουσία τού βασιλιά επί της Άνω Αιγύπτου και από τότε ο Οσορκόν Β΄ κυβέρνησε μία ενοποιημένη Αίγυπτο. Η περίοδος εξουσίας του επρόκειτο να γίνει μία εποχή ευημερίας για τη χώρα και ένα διάστημα οικοδόμησης μνημείων μεγάλης κλίμακας.

## Εξωτερική πολιτική και μνημειακό πρόγραμμα

## Η διάρκεια της βασιλείας του

## Οικογένεια

## Ο διάδοχός του

## Ο τάφος του

## Πηγές
* Bernard V. Bothmer, The Philadelphia-Cairo Statue of Osorkon II, JEA 46 (1960), 3-11.
M.G. Daressy, une Stèle de Mit Yaich, ASAE 22 (1922), 77.
Helen K. Jaquet-Gordon, The Inscriptions on the Philadelphia-Cairo Statue of Osorkon II, JEA 46 (1960), 12-23.



Κατηγορία:Φαραώ της 22ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
11ο Σύνταγμα Πεζικού (Ελλάδα)

Το **11ο Σύνταγμα Πεζικού** (11ο Σύνταγμα Πεζικού "Αργυρόκαστρο", 11ο ΣΠ) είναι σύνταγμα πεζικού, μέρος του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1897 στη Λάρισα, αποτελώντας μέρος της 4ης Ταξιαρχίας της 2ης Μεραρχίας Πεζικού. Με την αναδιοργάνωση του Στρατού το 1912, το 11ο Σύνταγμα Πεζικού υποτάχθηκε στην 4η Μεραρχία Πεζικού. Το σύνταγμα διακρίθηκε για την συμμετοχή του στην μικρασιατική Εκστρατεία, κερδίζοντας το Αριστείο Ανδρείας. Το σύνταγμα διαλύθηκε στις 2 Μαΐου 1941 μετά την συνθηκολόγηση του ελληνικού στρατού ύστερα από την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα. Το σύνταγμα ανασυστάθηκε το 1945 ως κέντρο εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων. Το 1965 η έδρα του συντάγματος μεταφέρθηκε στην Τρίπολη, όπου εδρεύει μέχρι σήμερα.

Κατηγορία:Ταξιάρχης Αριστείου Ανδρείας
Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας
80ή Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής

Η **80η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής** (80ή ΑΔΤΕ) είναι μηχανοποιημένη ταξιαρχία πεζικού του Ελληνικού Στρατού Ξηράς με έδρα την Κω των Δωδεκανήσων.

## Δομή
Η 80η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (80η ΑΔΤΕ) έχει έδρα την Κω και περιλαμβάνει:

- Τον Λόχο Στρατηγείου της 80ης Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (ΛΣΤ/80 ΑΔΤΕ).

- Το 80ο Λόχο Διαβιβάσεων Εθνοφυλακής (80 ΛΔΒΕΘ).

- Το 80ο Τάγμα Μηχανικού Εθνοφυλακής (80 ΤΜΧΕΘ).

- Το 80ο Λόχο Αντιαρματικών Εθνοφυλακής (80 ΛΑΤΕΘ).

- Την 80η Επιλαρχία Αρμάτων Εθνοφυλακής (80 ΕΑΡΜΕΘ).

- Την 80η Επιλαρχία Αναγνώρισης Εθνοφυλακής(80 ΕΑΝΕΘ), Αντιμάχεια

- Το 80ο ΤΕ Πυροβολικού Εθνοφυλακής (80 ΤΕ).

- Το 148ο ΤΕ Πυροβολικού Εθνοφυλακής (148 ΤΕ)

- Τη 109 ΛΜΕΘ Πυροβολικού Εθνοφυλακής (109 ΛΜΕΘ)

- Τη 80η Μοίρα Ελαφρού Αντιαεροπορικού Πυροβολικού Εθνοφυλακής(80 ΜΕθ).

- Το 282ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής (282 Μ/Κ ΤΕ).

- Το 543ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής (543 Μ/Κ ΤΕ).

- Το 295ο Τάγμα Εθνοφυλακής(295 ΤΕ).

- Το 588ο Τάγμα Εθνοφυλακής (588 ΤΕ).

- Το 80ο Τάγμα Υποστήριξης Εθνοφυλακής(80 ΤΥΠΕΘ).

- Το 80ο Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (80 ΤΥΕΘ)

- Το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων

- Τη ΔΑΝ Νισύρου

Κατηγορία:Κως
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
79η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (Ελλάδα)

Η **79η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής** (**79η ΑΔΤΕ**) είναι μηχανοκίνητη ταξιαρχία του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, υπεύθυνη για την άμυνα του νησιού της Σάμου. Έχει μέγεθος 5 ταγμάτων.

## Δομή
Η 79η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (79η ΑΔΤΕ) έχει έδρα τη Σάμο και περιλαμβάνει:

- Τον Λόχο Στρατηγείου της 79ης Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (ΛΣΤ/79 ΑΔΤΕ).

- Τον 79ο Λόχο Διαβιβάσεων Εθνοφυλακής (79 ΛΔΒΕΘ).

- Το 79ο Τάγμα Μηχανικού Εθνοφυλακής (79 ΤΜΧΕΘ)

- Τον 79ο Λόχο Αντιαρματικών Εθνοφυλακής (79 ΛΑΤΕΘ).

- Την 79η Επιλαρχία Αρμάτων Εθνοφυλακής (79 ΕΑΡΜΕΘ).

- Το 79ο Τάγμα Πυροβολικού Εθνοφυλακής (79 ΤΕ)

- Το 164 Τάγμα Πυροβολικού Εθνοφυλακής (164 ΤΕ)

- Την 79η Μοίρα Α/Α Πυροβολικού Εθνοφυλακής (79 ΜΕΘ)

- Το 649ο Τάγμα Εθνοφυλακής (649 ΤΕ).

- Το 239ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής (239 Μ/Κ ΤΕ).

- Το 298ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής (298 Μ/Κ ΤΕ).

- Το 79ο Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (79 ΤΥΕΘ).

- Το 79ο Τάγμα Υποστήριξης Εθνοφυλακής (79 ΤΥΠΕΘ).

Κατηγορία:Σάμος
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Τεφνάκτ Β΄

Ο **Ταφνάκτ Β΄** ή Στεφινάτης στα αρχαία ελληνικά κείμενα, ήταν ένας κυβερνήτης στην πόλη Σαΐδα της Αιγύπτου στις αρχές τού 7ου αι. π.Χ. Αναγνωρίζεται ως ένα πρώιμο μέλος της αποκαλούμενης "Πρωτο-Σαϊτικής δυναστείας", που προηγήθηκε άμεσα της 26ης δυναστείας της Αιγύπτου.

## Βιογραφία
Είναι γνωστός κυρίως από τα Αιγυπτιακά τού Μανέθωνα με το όνομα Στεφινάτης. Βασισμένος στο έργο τού Μανέθωνα, ο Σέξτος Ιούλιος Αφρικανός αποκαλεί Στεφινάτη τον ιδρυτή της 26ης δυναστείας. Ένας άλλος ιστορικός, ο Ευσέβιος, θέτει κάποιον Αμμερίς πριν από αυτόν. Και στις δύο περιπτώσεις, οι δύο ιστορικοί αποδίδουν στον Στεφινάτη μία βασιλεία επτά ετών.

## Ο Τεφνάκτ Α΄ και ο Τεφνάκτ Β΄

## Πηγές
*  Jaeger, B. (1993). Les scarabées à noms royaux du Museo civico archeologico de Bologna. N°114
* Kitchen, Kenneth A. (1996). The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC). Warminster: Aris & Phillips Limited. ISBN 0-85668-298-5., revised Table 4



Κατηγορία:Φαραώ της 25ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ο Νονός (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Ο νονός** συνήθως αναφέρεται στους πνευματικούς γονείς. Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:

## Μυθοπλασία
*''Ο Νονός'' (μυθιστόρημα)
*''Ο Νονός'' (ταινία)
*''Ο Νονός'' (franchise)
*''Ο Νονός'' (παραμύθι) (*Der Herr Gevatter)* - γερμανικό παραμύθι

## Βιντεοπαιχνίδια

*Ο Νονός (βιντεοπαιχνίδι του 1991) - (*Shoot 'em up*)
*Ο Νονός (βιντεοπαιχνίδι του 2006) - βασισμένο στην τριλογία ταινιών "Ο Νονός"

## Πρόσωπα

*Αντόλφο Κονστάντσο - Αμερικανός κατά συρροήν δολοφόνος
*Χοσέ Μιγκέλ Μπατλ
Οσορκόν Δ΄

O **Οσορκόν Δ΄**, Αιγυτ. Osorkon ήταν φαραώ της 22ης δυναστείας της Αιγύπτου κατά τη διάρκεια της 3ης Μεταβατικής Περιόδου. Παραδοσιακά θεωρείται ο τελευταίος βασιλιάς της 22ης δυναστείας· ήταν de facto κάτι περισσότερο από βασιλιάς της Τάνιδος και της Βουβάστιδος στην Κάτω Αίγυπτο. Γενικά -αν και όχι καθολικά- ταυτίζεται με τον βασιλιά **Σιλκαννί**, που αναφέρεται στις Ασσυριακές πηγές και με τον βιβλικό **Σο** βασιλιά της Αιγύπτου, που μνημονεύεται στο Β΄ βιλίο των Βασιλειών. 

Ο Οσορκόν Δ΄ κυβέρνησε κατά τη διάρκεια μίας από τις ποιο χαοτικές και πολιτικά κατακερματισμένες περιόδους της αρχαίας Αιγύπτου, στην οποία το Δέλτα του Νείλου ήταν κομματιασμένο σε μικρά Λιβυκά βασίλεια, πριγκιπάτα και κυριαρχίες των Μεσουές. Καθώς ήταν ο τελευταίος από τους ηγεμόνες της Τάνιδος, κληρονόμησε τα πιο ανατολικά μέρη αυτών των βασιλείων, αυτά που πιο πολύ εμπλέκονται σε όλες τις πολιτικές και στρατιωτικές αναταραχές οι οποίες σύντομα θα επηρέαζαν την Εγγύς Ανατολή. Κατά τη βασιλεία του έπρεπε να αντιμετωπίσει την ισχύ -και τελικά να υποταχθεί σε αυτή- τού Κουσίτη βασιλιά Πιυέ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εκείνου στην Αίγυπτο. Επίσης ο Οσορκόν Δ΄ έπρεπε να χειριστεί την απειλητική Νεο-Ασσυριακή αυτοκρατορία πέραν των ανατολικών συνόρων του. 

## Η βασιλεία του

## Ταύτιση με τον Σιλκαννί και τον Σο

## Τεκμήρια

## Πηγές
* Albright, William F. (1956). "Further Synchronisms between Egypt and Asia in the Period 935-685 BC". BASOR. 141: 23–27.
* von Beckerath, Jürgen (1994). "Osorkon IV = Herakles". Göttinger Miszellen. 139: 7–8.
* von Beckerath, Jürgen (1997). Chronologie des pharaonischen Ägyptens. Mainz am Rhein: Münchner Ägyptologische Studien 46.
* Berlandini, Jocelyne (1979). "Petits monuments royaux de la XXIe à la XXVe dynastie". Hommages à la mémoire de Serge Sauneron, vol. I, Egypte pharaonique. Cairo, Imprimerie de l'Institut d'Archeologie Orientale. pp. 89–114.
* Brandl, Helmut (2011). "Eine archaisierende Königsfigur der späten Libyerzeit (Osorkon IV ?)". In Bechtold, E.; Gulyás, A.; Hasznos, A. (eds.). From Illahun to Djeme. Papers Presented in Honour of Ulrich Luft. Archaeopress. pp. 11–23. ISBN 978 1 4073 0894 4.



Κατηγορία:Φαραώ της 22ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Οσορκόν Γ΄

Ο **Οσορκόν Γ΄** ήταν φαραώ της 22ης δυναστείας της Αιγύπτου τον 8ο αι. π.Χ. Με την ενθρόνισή του έλαβε το επίθετο Ουσερμαατρέ Σετεπενανμούν· επίσης είχε το επίθετο Σι-Εσέ (Ίσιδος υιός). Είναι το ίδιο πρόσωπο με τον διάδοχο και ανώτερο ιερέα τού Αμούν Οσορκόν Β΄, γιο του Τακελότ Β΄ από τη μεγάλη βασιλική σύζυγό του Καρομάμα Β΄.

Ο πριγκιπας Οσορκόν Β΄ τεκμηριώνεται καλά από το *Χρονικό* του, που αποτελείται από μία σειρά από επιγραφές για τις δραστηριότητές του στις Θήβες, στην Πύλη της Βούβαστης, στο Καρνάκ. Βασίλευσε αργότερα ως Οσορκόν Γ΄ στην Άνω Αίγυπτο για 28 έτη, αφού νίκησε τις αντίπαλες δυνάμεις τού Πεντουμπάστ Α΄/Σοσένκ ΣΤ΄, που είχαν προφανώς αντισταθεί στην εξουσία του πατέρα του εκεί.  Ο Οσορκόν Γ΄ είχε τα πέντε τελευταία έτη της εξουσίας του συμβασιλιά τον γιο του Τακελότ Γ΄, όπως μας αναφέρει η επιγραφή Νο.13 στο Νειλόμετρο του Καρνάκ. Ο επίσημος τίτλος του ήταν μακρύς και επιτηδευμένος: Ουσερμαατρέ, Σετεπεναμούν, Οσορκόν Σι-Εσέ Μερυαμούν, Νετζέρ-Εκά-ουασέτ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Caminos, Ricardo Augusto (1958). The Chronicle of Prince Osorkon. Roma: Pontificium Institutum Biblicum.
* von Beckerath, Jürgen (1966). "The Nile Record Level Records at Karnak and Their Importance for the History of the Libyan Period (Dynasties XXII and XXIII)". Journal of the American Research Center in Egypt. 5: 43–55. doi:10.2307/40000171. JSTOR 40000171.
* Redford, Donald B. (1978). "Osorkho... called Herakles". JSSEA. 9: 33–36.
* Leahy, M. Anthony (1990). "Abydos in the Libyan Period". In M. Anthony Leahy (ed.). (ed.). Libya and Egypt c1300–750 BC. London: School of Oriental and African Studies, Centre of Near and Middle Eastern Studies, and The Society for Libyan Studies. pp. 155–200.

Κατηγορία:Φαραώ της 22ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Χωρδάκι Ρεθύμνης

Το **Χωρδάκι** ή **Χορδάκι** (επίσημο: το **Χωρδάκιον**) είναι οικισμός της Κοινότητας Άνω Μέρους του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 9 κατοίκους. Απέχει 53 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 460 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα το 1372, όπου αναφέρεται ως τοποθεσία του φέουδου του Κοραδινού Τζανέ. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Ghoridachi*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Coridachi* με 42 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει *Coridhachi*. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους στο χωριό καταγράφηκαν 8 οικογένειες, όλες τουρκικές. Το όνομα αναφέρεται στο γεγονός ότι ήταν μικρό χωριό (χωριουδάκι).

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Χωρδάκι στον δήμο Αποδούλου και είχε 44 χριστιανούς και 25 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 68 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Άνω Μέρους. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Μέρους μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Από το 1950 μέχρι το 1970 στο χωριού λειτουργούσε δημοτικό σχολείο.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Στο χωριό βρίσκονται ο ναός της Αγίας Άννας και ο ναός της Παναγίας Φανερωμένης ή Ζωοδόχου Πηγής. Ο ναός της Παναγίας στο παρελθόν ήταν μετόχι της Μονής Καλοείδενας και στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες καθώς και επιγραφή του 1634, στην οποία αναφέρονται οι μοναχοί Μελέτιος και Κωνσταντίνος Βαρούχας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Σάσαλος Χανίων

Ο **Σάσαλος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 57,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 340 μέτρων. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στα αγροτικά προϊόντα, κυρίως ελαιόλαδο, κάστανα, φρούτα και κηπευτικά, όπως τα φασόλια μπαρμπούνια.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Sassalo*, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Sassalo* με 121 κατοίκους και 25 οφειλόμενες αγγαρείες. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό *Sassalo*. Οι κάτοικοι του χωριού, μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Δασκαλογιάννη, ασπάστηκαν το ισλάμ και μετά τη λειτουργία της Κυριακής του Πάσχα του 1771, έκλεισαν στην εκκλησία. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, δεν αναφέρεται, αλλά το αναφέρει ο Χουρμούζης Βυζάντιος στο έργο του *Κρητικά* το 1842.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Πανεθύμου και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 10 χριστιανούς και 218 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 59 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαλάθυρου, αλλά το 1927 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Σασάλου]]***

Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης στη θέση Αγριμοκεφάλα, δόθηκε μάχη ανάμεσα στα γερμανικά στρατεύματα και τον ντόπιο πληθυσμό, με 17 νεκρούς από τη πλευρά των Γερμανών, με τους Κρητικούς να παίρνουν ως λεία τα πολεμοφόδια. Σε αντίποινα, οι γερμανικές δυνάμεις έκαψαν το χωριό στις 2 Ιουνίου 1941.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Ο πολιούχος του χωριού είναι η Αγία Ειρήνη, η οποία εορτάζει στις 5 Μαΐου, οπότε και διοργανώνεται στο χωριό πανηγύρι. Ο νεκροταφικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Άλλες εκκλησίες του χωριού είναι αφιερωμένος στον Αφέντη Χριστό και στην Υπαπαντή. Σώζονται επίσης ερείπια τουρκικού πύργου καθώς με του τζαμιού του χωριού. Επίσης στο χωριό σώζεται παλιός νερόμυλος.

Από τον Σάσαλο ξεκινάει με κατεύθυνση προς βορρά το φαράγγι του Σασάλου ή του Χαλασέ, το οποίο καταλήγει κοντά στα χωριά Μάκρωνας και Βουλγάρω.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Σοσένκ ΣΤ΄

O **Σοσένκ ΣΤ΄** αιγυπτ. Shoshenq είναι ο άμεσος διάδοχος τού Πεντουμπάστ Α΄ στις Θήβες, όπως αναφέρεται στο *Επιστολογράφος προς στον Φαραώ* τού Ορ Θ΄, ο οποίος υπηρέτησε υπό τους Οσορκόν Β΄ και Πεντουμπάστ Α΄ (βλέπε άγαλμα τού Ορ Θ΄, CGC 42226, που χρονολογείται σαφώς στη βασιλεία του Πετουμπάστ Α΄). Μια και το πριν-το-όνομα επίθετο τού Σοσένκ ΣΤ΄ αναγράφεται στους ταφικούς κώνους τού Ορ Θ΄, αυτό φανερώνει ότι ο Ορ Θ΄ επέζησε τού Πεντουμπάστ Α΄ και έκανε τις ταφικές διευθετήσεις υπό τον Σοσένκ ΣΤ΄, αντί εκείνου. Το επίθετο αυτό που έλαβε με την ενθρόνισή του είναι "Ουσερμαατρέ Μερυαμούν", που είναι ασυνήθιστο, καθώς είναι η μόνη γνωστή περίπτωση, όπου το Μερυαμούν (*αγαπητός από τον Αμούν*) εμφανίζεται μέσα σε βασιλικό πλαίσιο. Ο ανώτερος ιερέας τού Σοσένκ ΣΤ΄ ήταν κάποιος Τακελότ, που εμφανίζεται για πρώτη φορά ως λειτουργός το 23ο έτος της βασιλείας τού Πεντουμπάστ Α΄.

## Πηγές
* Jürgen von Beckerath, Handbuch der ägyptischen Königsnamen (= Münchner ägyptologische Studien, vol 46), Mainz am Rhein: Verlag Philipp von Zabern, 1999. ISBN 3-8053-2310-7, pp.192-93.
* Davies & MacAdam, A Corpus of Inscribed Egyptian Funerary Cones (1957), No. 25-26
* David Aston, "Takeloth II: A Theban King of the 23rd Dynasty?" JEA 75 (1989), pp.139-153
* Kenneth Kitchen, The Third Intermediate Period in Egypt c.100-650 BC (2nd edition, 1986), p.340



Κατηγορία:Φαραώ της 23ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η **34η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού** (πλήρης τίτλος: 34η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού «Απόσπασμα Συνταγματάρχου Διαλέτη», συντομογραφία 34η Μ/Κ ΤΑΞ Απόσπασμα Σχου Διαλέτη) είναι ταξιαρχία μηχανοκίνητου πεζικού του Ελληνικού Στρατού. Εδρεύει στην Άσσηρο και υπάγεται στην 2η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού.

## Ιστορία
Η ιστορία της ταξιαρχίας ανάγεται στο **34ο Σύνταγμα Πεζικού** (34ο ΣΠ) το οποίο ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1913 στη Φλώρινα ως υπομονάδα της 2ης Μεραρχίας Πεζικού.

Το σύνταγμα διακρίθηκε για τη συμμετοχή του στη Μικρασιατική Εκστρατεία και τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Η ταξιαρχία έχει κερδίσει το Αριστείο Ανδρείας δύο φορές. Από τον Ιούνιο του 1999 έως τον Ιανουάριο του 2003 η ταξιαρχία συγκρότησε το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αποστολής στη δύναμη Κοσσυφοπεδίου. Τον Ιούνιο του 2003, η έδρα της ταξιαρχίας μεταφέρθηκε στα Γιαννιτσά.

Το 2008 η ταξιαρχία έλαβε το τιμητικό τίτλο «Απόσπασμα Σχου Διαλέτη» για να τιμήσει την ανδρεία του επικεφαλής του 34ου συντάγματος, συνταγματάρχη Δημοσθένη Διαλέτη μετά τη Μάχη του Ντουμλουπινάρ το 1922.

Από το 2011 η ταξιαρχία εδρεύει στην Άσσηρο.

## Δομή
Η 34η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού «Απόσπασμα Συνταγματάρχου Διαλέτη» (34η Μ/Κ ΤΑΞ Απόσπασμα Σχου Διαλέτη) έχει την έδρα της στην Άσσηρο και περιλαμβάνει:
* Τον Λόχο Στρατηγείου (Λ.Σ. 34 Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ)
* Την 34η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (34η ΕΜΑ)
* Τον 34ο Λόχο Αντιαρματικών (34ος ΛΑ-Τ)
* Τον 34ο Λόχο Διαβιβάσεων (34ος ΛΔΒ)
* Τον 34ο Λόχο Μηχανικού (34ος ΛΜΧ)
* Το 34ο Τάγμα Υποστηρίξεως (34ο ΤΥΠ)
* Την 108η Αυτοκινούμενη Μοίρα Μέσου Πυροβολικού (108η Α/Κ ΜΜΠ)
* Το 501ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (501ο Μ/Κ ΤΠ)
* Το 507ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (507ο Μ/Κ ΤΠ)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης
Στροβλές Χανίων

Οι **Στροβλές** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Απέχει 55 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 450 μέτρων. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στα αγροτικά προϊόντα, κυρίως ελαιόλαδο, κάστανα και κρασί, ενώ είναι ανεπτυγμένη και η κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Stroviles*, στην επαρχία Σελίνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Strovlies* με 119 κατοίκους, 31 οφειλόμενες αγγαρείες και 2 προνομιούχους. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό *Strovles*. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Στροβολιές με 6 χριστιανικές και 30 μουσουλμανικές οικογένειες. Ο Χουρμούζης Βυζάντιος στο έργο του *Κρητικά* το 1842 αναφέρει ότι το χωριό Στροβιλιαίς αποτελείται από τα χωριά Κουφή Καρά, Αλιγοί, Μυλωνές, Φλωριά, Δρυς και Κοπετοί.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Καντάνου και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 122 χριστιανούς και 65 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 161 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Πλεμενιανών. Το 1928 οι Στροβλιές ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, της επαρχίας Σελίνου, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκαν στον δήμο Ινναχωρίου.

*Δείτε: *'Κοινότητα Στροβλών**'

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στην πάνω γειτονιά του χωριού σώζεται ο ναός του Τιμίου Σταυρού, το εσωτερικό του οποίου είναι τοιχογραφημένο. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός, ο οποίος στο παρελθόν ήταν ο κοιμητηριακός ναός του χωριού. Χρονολογείται στα μέσα του 15ου αιώνα, περί το 1440, ενώ το κωδωνοστάσιο είναι μεταγενέστερη προσθήκη. Οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό του σώζονται σε μέτρια κατάσταση. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, κτήτορες ήταν οι αδελφοί Μιχάλης, Γεώργιος και Σταύρος Στενός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κυβέρνηση της Ιταλίας

Η **Κυβέρνηση της Ιταλίας** αποτελείται από τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς του Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι ο φορέας της εκτελεστικής εξουσίας στο πολιτικό σύστημα της Ιταλίας, που είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία ενιαίου κράτους από το 1946. Ο τρόπος οργάνωσης και η δομή της Κυβέρνησης ορίστηκαν στα άρθρα 92-100 του Ιταλικού Συντάγματος. 

Η τρέχουσα είναι η 66η κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ορκίστηκε την 5η Σεπτεμβρίου 2019, παρουσία του Προέδρου Σέρτζιο Ματαρέλα. Είναι η 2η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Τζουζέπε Κόντε. Είναι κυβέρνηση συνεργασίας των κομμάτων Κίνημα Πέντε Αστέρων, Δημοκρατικό Κόμμα, Ελεύθεροι και Ίσοι και Ιτάλια Βίβα, και περιλαμβάνει ανεξάρτητους πολιτικούς. Περιλαμβάνει 23 Υπουργούς.

## Οργάνωση
Ο αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και η νομοθετική εξουσία ασκείται από το διθάλαμο Κοινοβούλιο της Ιταλίας, του οποίου τα μέλη εκλέγονται με δημοκρατικές άμεσες εκλογές. Ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό, και κατόπιν πρότασής του, τους Υπουργούς (άρθρο 92 του Συντάγματος). Προτού αναλάβει καθήκοντά η Κυβέρνηση, πρέπει να προηγηθεί τελετή ορκωμοσίας παρουσία του Προέδρου (άρθρο 93). Η Κυβέρνηση πρέπει να έχει την ψήφο εμπιστοσύνης των δύο Κοινοβουλευτικών σωμάτων: της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας της Δημοκρατίας, και πρέπει να δοθεί εντός διαστήματος 10 ημερών από την ημερομηνία του σχηματισμού της (άρθρο 94). 

Ο Πρωθυπουργός είναι υπεύθυνος για την πολιτική της Κυβέρνησης και την εφαρμογή της, προωθεί και συντονίζει τις δραστηριότητες των Υπουργών. Οι Υπουργοί έχουν συλλογική ευθύνη για τις ενέργειες του Υπουργικού Συμβουλίου, και ατομική ευθύνη έκαστος για το Υπουργείο του. Με νόμο ορίζεται ο αριθμός, οι αρμοδιότητες, οι εξουσίες και η οργάνωση των Υπουργείων και του Γραφείου του Πρωθυπουργού (άρθρο 95).  

Τα μέλη της Κυβέρνησης, ακόμα και αν δεν είναι μέλη του Κοινοβουλίου, έχουν το δικαίωμα και, αν ζητηθεί, την υποχρέωση να παρευρίσκονται στις συνεδριάσεις (άρθρο 64). Έχουν, επίσης, δικαίωμα λόγου και θα ακουστούν εφόσον το ζητήσουν. Η Κυβέρνηση μπορεί να προτείνει νόμους (άρθρο 71). Η νομοθετική εξουσία δεν μπορεί να μεταφερθεί στην Κυβέρνηση, παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις και για περιορισμένο χρονικό διάστημα (άρθρο 76). Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να εκδώσει διάταγμα με ισχύ νόμου χωρίς πράξη εξουσιοδότησης από τα Κοινοβουλευτικά σώματα (άρθρο 77). Ετήσια, η Κυβέρνηση παρουσιάζει τον Προϋπολογισμό του κράτους για έγκριση από το Κοινοβούλιο (άρθρο 81). Η Κυβέρνηση μπορεί να αμφισβητήσει τη συνταγματική νομιμότητα ενός περιφερειακού νόμου, ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου εντός διαστήματος 60 ημερών από την κυκλοφορία του (άρθρο 127). 

## Τρέχουσα κυβέρνηση

Η τρέχουσα κυβέρνηση ορκίστηκε την 5η Σεπτεμβρίου 2019. Είναι η 66η κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας και η 2η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Κόντε. Περιλαμβάνει 1 Πρωθυπουργό, 1 Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου και 22 Υπουργούς, από τους οποίους οι 8 είναι άνευ χαρτοφυλακίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ιταλίας
Οψιγιάς Ρεθύμνης

Ο **Οψιγιάς** είναι οικισμός της Κοινότητας Αμαρίου του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 31 κατοίκους. Απέχει 39 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 480 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Psigia*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Psigia* με 40 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το  1630 το αναφέρει Psigia. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στο χωριό καταγράφηκαν 7 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική. Το χωριό αναφέρεται Οψίγα. Ο Στέργιος Σπανάκης ετυμολογεί το όνομα του χωριού από το ρήμα ψύγω, το σημαίνει ξηραίνω ή στεγνώνω, και ψυγιάς είναι το μέρος όπου στεγνώνουν τα σταφύλια για να γίνουν σταφίδες.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Οψυγιάς στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 128 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 135 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Πανακραίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Νευς Αμαρίου. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νευς Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Κοντά στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός ο οποίος χρονολογείται στον 15ο αιώνα και στο εσωτερικό του οποίου διατηρούνται σπαράγματα τοιχογραφιών. Στη νότια πλευρά βρίσκεται θύρωμα με γλυπτό διάκοσμο. Είναι ο κοιμητηριακός ναός του χωριού. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός του Αγίου Νικολάου. Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Παναγίας Πετράιδας, παλιό μετόχι της μονής Ασωμάτων.

Ανάμεσα στα χωριά Οψιγιάς και Αμάρι βρίσκεται ο ναός της Αγίας Αννάς. Ο ναός ήταν δίκλιτος, αλλά το νότιο κλίτος, το οποίο είναι το νεότερο χρονικά έχει ερειπωθεί και δεν έχει αναστηλωθεί. Ο βόρειος τοίχος φαίνεται να κατέρρευσε τον 13ο αιώνα και ξανακτίστηκε συνδυάζοντας βυζαντινές και βενετικές τεχνικές (οδοντωτή ταινία, οξυκόρυφα τόξα). Στο εσωτερικό σώζονται αποσπασματικά τοιχογραφίες του 13ου αιώνα μόνο στην κόγχη του ιερού του βόρειου κλίτους. Σώζεται τμηματικά η κτητορική επιγραφή, με δύο από τα γράμματα της χρονολογίας να έχουν σβηστεί, με πιθανότερες χρονολογίες είναι το 1225 και το 1237.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
3020 Νάουντς

Ο **Νάουντς** () είναι ένας αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και πήρε το όνομά του από τον Βέλγο αστρονόμο Ιγκνάς Νάουντς (*Ignace Naudts*, 1949-1992).

Η μέση διάμετρος του Νάουντς εκτιμάται σε 11,981 χλμ., ενώ το άλβεδό του είναι 0,178. Ο Νάουντς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του περίπου κάθε 126 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ναουντσ
Κολοσσοί του Μέμνωνα

Ο **Κολοσοί τού Μέμνωνα**, αραβ.  el-Colossat ή es-Salamat είναι δύο από συμπαγή λίθο αγάλματα τού φαραώ Αμενχοτέπ Γ΄ (εξελληνισμένα Αμένοφη Γ΄), που βασίλευσε στην Αίγυπτο κατά τη 18η δυναστεία. Από το 1350 π.Χ. στέκονται στη Νεκρόπολη των Θηβών, δυτικά τού Νείλου και της σημερινής πόλης τού Λούξορ (αρχ. Ουασέτ/Νουτ, εξελληνισμένα Θήβες). 

## Το όνομα
Οι κολοσσοί στα σύγχρονα αραβικά ονομάζονται Κομ ελ-Χατάν, αλλά γενικά είναι γνωστοί με το ελληνικό όνομα *Ναός τού Μέμνωνα* από την εποχή των Ρωμαίων. Ο Μέμνων ήταν ένας ήρωας τού Τρωικού Πολέμου, βασιλιάς της Αιθιοπίας, που οδήγησε τον στρατό του από την Αφρική στη Μ. Ασία για να συνδράμει στην άμυνα της πολιορκούμενης πόλης τού θείου του Πριάμου, αλλά τελικά σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα. Ο Μέμνων (που το όνομά του -αυτός που (επι)μένει- σημαίνει ο σταθερός, ο αποφασιστικός) λέγεται ότι ήταν γιος της Ηούς (Αυγής). Σχετίζεται με τους κολοσσούς που κτίστηκαν αρκετούς αιώνες πιο πριν, καθώς αναφέρεται ότι το βόρειο άγαλμα "φωνάζει" την αυγή, έτσι έγιναν γνωστοί ως *Κολοσσοί τού Μέμνωνα*. Τελικά όλη η Νεκρόπολη των Θηβών έγινε γενικά γνωστή ως *Μεμνώνιον*, κάνοντας τον ήρωα "ηγεμόνα της Δύσης", όπως στην περίπτωση τού θεού Όσιρη, που αποκαλείτο ηγέτης της δύσης.

## Πηγές
* Lord Curzon: "The Voice of Memnon" in Tales of Travel (1923)
* Rupert T. Gould: "Three Strange Sounds: The Cry of Memnon" in Enigmas: Another Book of Unexplained Facts (1929)
* Armin Wirsching: "Excursion on transport and erection of the Colossi" in: Armin Wirsching: Obelisken transportieren und aufrichten in Aegypten und in Rom (3rd ed. 2013) ISBN 978-3-8334-8513-8

Κατηγορία:Αγάλματα
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
3023 Χερντ

Ο **Χερντ (Heard)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ και πήρε το όνομά του προς τιμή του Καναδού αστρονόμου Τζον Φρεντερίκ Χερντ.

Η μέση διάμετρος του Χερντ εκτιμάται σε 4,991 χλμ, ενώ το άλβεδό του είναι 0,257. Ο Νάουντς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του περίπου κάθε 2,7 ώρες, μία ταχεία περιστροφή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χερντ
3017 Πέτροβιτς

Ο **Πέτροβιτς (Petrovic)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος.

Η μέση διάμετρος του Πέτροβιτς εκτιμάται σε 12,828 χλμ., ενώ το άλβεδό του είναι 0,206. Ο Πέτροβιτς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του περίπου κάθε 4,08 ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Πετροβιτσ
Χαρίλαος Σταυράκης

Ο **Χαρίλαος Σταυράκης** είναι  Ελληνοκύπριος οικονομολόγος, τραπεζίτης, διευθυντικό στέλεχος εταιρειών και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χαρίλαος Σταυράκης γεννήθηκε το 1956. Θείος του είναι ο Ρένος Σταυράκης που διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων.

Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές MBA στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Το 1988 έγινε μέλος του Chartered Institute of Bankers (ACIB). Το 1989 εργάστηκε για περίοδο δύο μηνών ως εμπειρογνώμονας στην Παγκόσμια Τράπεζα.

Έχει εργαστεί στον τραπεζικό τομέα, κυρίως σε διευθυντικές θέσεις στο συγκρότημα της Τράπεζας Κύπρου στην Κύπρο και σε παραρτήματά της σε Αγγλία και Αυστραλία. Την περίοδο 1998-2004 διετέλεσε γενικός διευθυντής του Συγκροτήματος Διεθνών Τραπεζικών Υπηρεσιών. Τον Ιούνιο του 2003 ανέλαβε πρόσθετα καθήκοντα ως γενικός διευθυντής του Κυπριακού Οργανισμού Επενδύσεων και Αξιών (CISCO). Την 1η Ιανουαρίου 2005 ανέλαβε τη θέση του πρώτου εκτελεστικού διευθυντή εργασιών Κύπρου της Τράπεζας Κύπρου και του αναπληρωτή ανώτατου εκτελεστικού διευθυντή του συγκροτήματος, με επιπρόσθετα καθήκοντα διευθυντή επτά συνολικά θυγατρικών εταιρειών της Τράπεζας Κύπρου. Τον Αύγουστο του 2005 εξελέγη πρόεδρος του Κυπριακού Εργοδοτικού Συνδέσμου Τραπεζών. Επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2006.

## Πολιτική διαδρομή
Στις 29 Φεβρουαρίου 2008 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 5 Αυγούστου 2011.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*

|-

Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος)
Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι
Κατηγορία:Κύπριοι τραπεζίτες
Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008
9η Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η **9η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού** (πλήρης τίτλος: **9η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού "Αδριανούπολη"**, 9η Μ/Π ΤΑΞΠΖ) είναι μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Εδρεύει στην Κοζάνη και υπάγεται στο Γ΄ Σώμα Στρατού. Η ταξιαρχία δημιουργήθηκε από την διάλυση της **9ης Μεραρχίας Πεζικού** την 1 Απριλίου 1998. Η αρχική ταξιαρχία ιδρύθηκε το 1913 και διαλύθηκε το 1941 με την συνθηκολόγηση της Ελλάδας μετά την γερμανική εισβολή. Η ταξιαρχία επανιδρύθηκε το 1946.

## Δομή
Η 9η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού (9η Μ/Π ΤΑΞΠΖ) έχει την έδρα της στην Κοζάνη.Σχηματίστηκε την 1η Απριλίου του 1998 από την **9η Μεραρχία Πεζικού (IX ΜΠ)**.

- Τον Λόχο Στρατηγείου (ΛΣ/9ης Μ /Π ΤΑΞΠΖ) στην Κοζάνη.

- Τον 9ο Λόχο Διαβιβάσεων (9 ΛΔΒ)

- Τον 9ο Λόχο Μηχανικού (9 ΛΜΧ)

- Το 523ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού ΚΕΝ (523 Μ/Π ΤΠ/ΚΕΝ) στο Μαυροδένδρι.

- Το 586ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού - ΚΕΝ (586 Μ/Π ΤΠ/ΚΕΝ) στα Γρεβενά.

- Το 9ο Τάγμα Υποστήριξης (9 ΤΥΠ) στο Αμύνταιο.

- 1ο Σύνταγμα Πεζικού  (1ο ΣΠ) στην Φλώρινα.

- 15ο Σύνταγμα Πεζικού  (15ο ΣΠ) στην Καστοριά.

- 504ο μηχανοποιημένο Τάγμα πεζικού

Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Κατηγορία:Κοζάνη
Μάριο ντα Γκράσα Ματσούνγκο

Ο **Μάριο ντα Γκράσα Ματσούνγκο** (*Mário Fernandes da Graça Machungo*, 1 Δεκεμβρίου 1940 – 17 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Μοζαμβικανός πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 17 Ιουλίου 1986 ως τις 16 Δεκεμβρίου 1994. Νωρίτερα ήταν υπουργός Σχεδιασμού από το 1984 ως το 1986. O Ματσούνγκο υπηρέτησε επίσης στο τιμόνι της Επιτροπής και ήταν πρόεδρος της τράπεζας BIM Banco Internacional de Moçambique Α.Ε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μοζαμβίκης
Μπαμπιντερστρόφ

Το **Μπαμπιντερστρόφ** (, , , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης

Η **Ίδα της Βουλώνης** (περί το 1160 - 1216), κόμισσα της Βουλώνης (1173 - 1216) ήταν μεγαλύτερη κόρη του Ματθαίου της Αλσατίας και της Μαρίας Α΄ της Βουλώνης. Η μητέρα της ήταν μικρότερη κόρη του Στέφανου της Αγγλίας και της Ματθίλδης Α΄ της Βουλώνης.. Η Μαρία Α΄ της Βουλώνης ήταν ήδη μοναχή και πιέστηκε με την βία να αποσυρθεί για να παντρευτεί τον Ματθαίο, το αποτέλεσμα ήταν ο γάμος των γονέων της Ίδας να ακυρωθεί (1170). Ο πατέρας του συνέχισε να κυβερνά την Κομητεία της Βουλώνης μέχρι τον θάνατο του (1173), τον διαδέχθηκε κατόπιν η Ίδα. Ο θείος της Φίλιππος της Αλσατίας της πρότεινε να παντρευτεί σε πρώτο γάμο τον Τζεράρντ του Γκέλντερς αλλά πέθανε την ίδια χρονιά (1181). Η Ίδα κατόπιν παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Βερθόλδος Δ΄ του Τσέρινγκεν αλλά και εκείνος πέθανε σύντομα (1186). Ο ιστορικός Λαμπέρ ντ'Αρντρ γράφει :

*"Χωρίς άντρα πλέον η Ίδα μπορούσε να απολαύσει τους πειρασμούς του σώματος της, έπεσε σε έρωτα με τον Άρνολντ Β΄ του Γκιν και προσπάθησε να τον σκανδαλίσει με τους θηλυκούς της πειρασμούς. Ο Άρνολντ με την σειρά του πιθανότατα να σκανδαλίστηκε πραγματικά ή προσποιήθηκε επειδή ενδιαφερόταν έντονα για την κομητεία της Βουλώνης, η Ίδα θα μπορούσε να ήταν το μοναδικό μέσο να την κυβερνήσει στο πλευρό της."*

Η σχέση της με τον Άρνολντ παρέμεινε έντονη μέχρι την εποχή που την απήγαγε ο Ρινάλδος του Νταμαρτέν (1190) και την μετέφερε στο Δουκάτο της Λωρραίνης. Η κατάσταση έγινε περισσότερο περίπλοκη επειδή ο Άρνολντ δεχόταν συνεχώς επιστολές από την Ίδα με τις οποίες του εκδήλωνε έντονα την λατρεία της. Ο Άρνολντ προσπάθησε να την απελευθερώσει αλλά συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους άντρες του Ρενώ στο Βερντέν, έμεινε φυλακισμένος μέχρι την εποχή που ο Γουλιέλμος ο Λευκόχειρ ζήτησε την απελευθέρωση του. Το ενδεχόμενο να έριξε η ίδια η Ίδα στην παγίδα τον Άρνολντ είναι επίσης πολύ πιθανό, σε οποιαδήποτε περίπτωση έκανε με τον Ρενώ μια κόρη την Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Dom Paul Grammont, Ide de Lorraine, Saint-Benoit du Sault : editions Benedictines, 1978.
*Wood, Charles T. (1966). The French Apanages and the Capetian Monarchy: 1224-1328. Harvard University Press.

Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Ρινάλδος του Νταμαρτέν

Ο **Ρινάλδος του Νταμαρτέν** (,  - 21 Απριλίου 1227) από τον Οίκο του Νταμαρτέν, ήταν Κόμης της Βουλώνης (1190 - 1216), κόμης του Νταμαρτέν και κόμης του Ωμάλ (1204 - 1214) ήταν γιος του Αλμπερίκ Γ΄ κόμη του Νταμαρτέν και της Ματθίλδης του Κλερμόν. 

## Σύμμαχος του Φιλίππου Αυγούστου
Ο Ρινάλδος μεγάλωσε στη Γαλλική βασιλική αυλή και έγινε στενός φίλος με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Β΄ Αύγουστο· πολέμησε με εντολή τού πατέρα του εναντίον των Πλανταγενετών. Με την εύνοια τού Φιλίππου Β΄ νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο μία βασιλική εξαδέλφη, τη Μαρία του Σατιγιόν, κόρη του Γκυ Β΄ του Σατιγιόν και της Αδέλας του Ντρο. Με τη συμβουλή του Φίλιππου Β΄ χώρισε τη Μαρία του Σατιγιόν και νυμφεύτηκε βίαια την Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης. Με τον γάμο αυτό η Κομητεία της Βουλώνης έγινε υποτελής του Γάλλου βασιλιά· μέχρι τότε ανήκε στους Κόμητες της Φλάνδρας. Ο γάμος προκάλεσε έντονο μίσος ανάμεσα στον Ρινάλδο, την οικογένεια Ντρο, και τους κόμητες του Γκιν που είχαν αρραβωνιαστεί την Ίδα. Ο Ρινάλδος και η σύζυγός του με διάταγμα στη Βουλώνη έδωσαν οικονομικά προνόμια στους εμπόρους (1203). Ο Φίλιππος Β΄ έκανε τον Ρινάλδο την επόμενη χρονιά κόμη του Ωμάλ (1204), αλλά ο ίδιος ο Ρινάλδος είχε αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται. Τον Απρίλιο του 1204 που ο Φίλιππος Β΄ κατέκτησε τη Νορμανδία, παρέδωσε στον Ρινάλδο την κομητεία του Μορτέν και την κυριότητα του Βαρέν που κατείχε ο Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά, τρίτος γιος του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας. 

## Η μάχη του Μπουβίν
Αργότερα αρνήθηκε να παρουσιαστεί μπροστά στον βασιλιά Φίλιππο Β΄ για ένα νομικό ζήτημα που είχε προκύψει με τον Φίλιππο των Ντρε επίσκοπο του Μπωβαί (1211). Ο Φίλιππος Β΄ έκανε κατάσχεση των εδαφών του στο Λάμπεθ και το Νταμαρτέν· ο Ρινάλδος σε απάντηση συμμάχησε με τον Άγγλο βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα, εχθρό του Φιλίππου Β΄, και δέχθηκε πολλά δώρα στην Αγγλία και ετήσιο μισθό. Η μεταξύ τους συμφωνία ήταν ότι ο κάθε ηγεμόνας θα έκλεινε ξεχωριστά ειρήνη με τον Φίλιππο Β΄. Ο Όθων Δ΄ της Γερμανίας και ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας επιτέθηκαν στη Γαλλία (1214), όπου στο πλευρό τους ήταν και ο Ρινάλδος· η σύγκρουση κορυφώθηκε με τη μάχη του Μπουβίν. Ο Γάλλος βασιλιάς ήταν ο μεγάλος νικητής, ο Ρινάλδος που ανήκε στους ηττημένους ήταν από τους τελευταίους που αρνήθηκαν να παραδοθούν στον Φίλιππο Β΄. Τα εδάφη του κατασχέθηκαν όλα, και δόθηκαν στον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης, γιο του Φιλίππου Β΄ από την τρίτη σύζυγό του Αγνή της Μερανίας. Ο Ρινάλδος φυλακίστηκε ισόβια στην Περόν, μέχρι που αυτοκτόνησε από απελπισία (1227). Η κόρη του με την Ίδα, 
* Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Baldwin, John W. (2002). Aristocratic Life in Medieval France: The Romances of Jean Renart and Gerbert de Montreuil, 1190-1230. The Johns Hopkins University Press.
* Lambeth, treaty of (4 May 1212). In Dictionary of British History. 1999

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Κατηγορία:Οίκος του Νταμαρτέν