open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οικογένεια Λαμπελέτ

Οι **Λαμπελέτ** ήταν μουσική οικογένεια της Κέρκυρας, ελβετικής καταγωγής. Το επίθετο αναφέρεται και ελληνικοποιημένο: *Λαμπελέτης*. Γνωστότερα μέλη της, οι συνθέτες Ναπολέων, και Γεώργιος (Τζώρτζης).

## Μέλη
*  Ευτύχιος Λαμπελέτ, Ελβετός πιανίστας, δάσκαλος μουσικής. Εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα το 1832.
** Εδουάρδος Λαμπελέτ (1820-1903), υιός Ευτυχίου, μουσικός, συνθέτης. Σύζυγος: Ασπασία Καρούσου.
*** Ναπολέων Λαμπελέτ (1864-1932), γιος του Εδουάρδου, μουσικός, συνθέτης
*** Λουδοβίκος Λαμπελέτ (1868-1928), γιος του Εδουάρδου, μουσικός, συνθέτης
*** Κορίνα Λαμπελέτ (1873-1955), κόρη του Εδουάρδου, μουσικός
*** Γεώργιος (Τζώρτζης) Λαμπελέτ (1875-1945), γιος του Εδουάρδου, μουσικός, συνθέτης, μουσικοκριτικός
***  Χρειάζεται τεκμηρίωση: Υπήρχαν άλλα τέκνα;

## Δείτε επίσης
* Επτανησιακή Σχολή (μουσική)
* Κατάλογος έργων όπερας Ελλήνων συνθετών

## Πηγές
* Λαμπελέτ @greekencyclopedia.com Εκδοτική Αθηνών. (αποσπάσματα άρθρων πρόσβαση:2019.01.21.)
* Η οικογένεια Λαμπελέτ Μελοδύσσεια, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. πρόσβαση:2019.01.21.

Κατηγορία:Οικογένειες της Κέρκυρας
Μαζούρκες, Op. 6 (Σοπέν)

Οι **Μαζούρκες, Op. 6** είναι τέσσερις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν περί το 1830 και οι οποίες είναι οι πρώτες που δημοσίευσε ο συνθέτης, περί το 19832. Η πρώτη είναι αφιερωμένη στον Πολίν Πλατέρ και είναι γραμμένη σε Φα δίεση ελάσσονα. Το τέμπο της είναι στα 132 bpm και πρόκειται για μία από τις πιο αργές μαζούρκες του Σοπέν. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Ντο δίεση ελάσσονα και είναι ελαφρώς γρηγορότερη από την προηγούμενη. Η τρίτη είναι γραμμένη σε Μι μείζονα και περισσότερο ο ρυθμός του θυμίζει βαλς. Ενώ τέλος η τέταρτη μαζούρκα είναι γραμμένη σε Μι ύφεση ελάσσονα και πρόκειται για τη μικρότερη του Op. 6 σετ.

## Βιβλιογραφία
* CHOPIN FRYDERYK - Mazurki (1) - z serii DZIEŁA WSZYSTKIE wyk. Henryk Sztompka; op.6 (fis-moll, cis-moll, E-dur, es-moll, C-dur) (PolishMusic.ca)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Mazurkas, Op. 6](https://imslp.org/wiki/Mazurkas,_Op.6_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org

06
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1830
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα δίεση ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο δίεση ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση ελάσσονα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Δημοκρατία του Ριφ

μικρογραφία|Σημαία της Δημοκρατίας του Ριφ
μικρογραφία|Χάρτης (οι περιοχές που περιβάλλονται με κόκκινο πλαίσιο αντιστοιχούσαν στην δημοκρατία του Ριφ)
Η **Δημοκρατία του Ριφ** (βερβερικές γλώσσες: ⵜⴰⴳⴷⵓⴷⴰ ⵏ ⴰⵔⵔⵉⴼ, Tagduda n Arrif, επίσημα **Συνομόσπονδη Δημοκρατία των Φυλών του Ριφ**) ήταν βραχύβια δημοκρατία στο βόρειο Μαρόκο που υπήρχε μεταξύ του 1921 και 1926. Δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1921, όταν οι άνθρωποι του Ριφ επαναστάτησαν και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από την ισπανική κατοχή, καθώς και από το σουλτάνο του Μαρόκου Γιουσέφ.

## Προφίλ
Πρωτεύουσα ήταν το Ατζντίρ και νόμισμα το Ριφφάν. Η εθνική Ημέρα της Ανεξαρτησίας εορταζόταν στις 18 Σεπτεμβρίου και ο συνολικός πληθυσμός του εκτιμόταν σε 550.000 άτομα. Η ανεξαρτησία του Ριφ ανακοινώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1921 με τον Μοχάμεντ Αμπντ αλ-Κριμ ως πρόεδρος ή αρχηγός. Η Δημοκρατία του Ριφ συστάθηκε επίσημα την 1 Φεβρουαρίου 1923, με τον Αμπντ αλ-Κριμ ως αρχηγό του κράτους. Ο πρωθυπουργός, από τον Ιούλιο του 1923 έως τις 27 Μαΐου 1926, ήταν ο Μπεν Χατζ Χατμί και ο Στρατηγός Ντρις Ρίφι Τεμσάμανι ονομαζόταν Μπασά ή Κυβερνήτης του Ριφ. Το κράτος διαλύθηκε από τις ισπανικές και γαλλικές δυνάμεις κατοχής στις 27 Μαΐου του 1926, μετά από τις μεγάλες και αιματηρές μάχες του πολέμου του Ριφ. Στις μάχες χρησιμοποιήθηκαν γερμανικά χημικά όπλα κατά των βερβερικών πληθυσμών από τις ισπανικές και γαλλικές δυνάμεις κατοχής.

## Ιστορία
Αν και οι Βέρβεροι αντιστέκονταν ενάντια στους Ισπανούς και Γάλλους εισβολές στο Μαρόκο, δεν ήταν σε θέση να εδραιώσουν την εξουσία και επανειλημμένα επέστρεφαν στις εμφύλιες διαμάχες. Η εξέγερση μετά τη συνθήκη της Φεζ του 1912 κατέληξε σε αποτυχία, διότι οι φυλετικές συμμαχίες εναντίον του γαλλικού κράτους διαλύθηκαν μέσα σε λίγους μήνες.

Ο Μουχάμαντ Ίμπν Αμπντ αλ Καρίμ αλ-Χατάμπι, πρώην δικαστής (καντής), έγινε αρχηγός των Βερβέρων στο Ριφ. Έχοντας δημιουργήσει μια δομή διοίκησης και εξουσίας, ο Αμπντ νίκησε επανειλημμένως τους Ισπανούς και τους περιόρισε σε μερικά παράκτια φυλάκια. Ήθελε να δημιουργήσει σταθερό βερβερικό κράτος για να τους προστατεύσει από τις μακροχρόνιες συγκρούσεις. Ο Αμπντ ελ-Κριμ απέστειλε διπλωματικούς εκπροσώπους στο Λονδίνο και στο Παρίσι για να προσπαθήσει να εδραιώσει διπλωματικές σχέσεις με την Ευρώπη.

Στα τέλη του 1925, οι Γάλλοι και Ισπανοί δημιούργησαν κοινή ομάδα εργασίας 500.000 ανδρών υποστηριζόμενη από άρματα μάχης και αεροσκάφη. Από το 1923 και μετά, οι Ισπανοί χρησιμοποιούσαν γερμανικά χημικά όπλα. Η Δημοκρατία του Ριφ κατέρρευσε τον Μάιο του 1926, αλλά οι αντάρτες του Ριφ συνέχισαν να παλεύουν μέχρι το 1927.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Ράχαφ Μοχάμεντ αλ-Κούνουν

Η **Ράχαφ Μοχάμεντ** (πρώην γνωστή ως Ράχαφ Μοχάμεντ αλ-Κούνουν, αραβικά: رهف محمد مطلق القنون‎, γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 2000) είναι Σαουδαράβισσα που συνελήφθη από τις ταϊλανδικές αρχές στις 5 Ιανουαρίου 2019 ενώ βρισκόταν στο αεροδρόμιο της Μπανγκόκ στον δρόμο από το Κουβέιτ για την Αυστραλία. Στις 11 Ιανουαρίου έλαβε άσυλο από τον Καναδά και έφτασε εκεί την επόμενη μέρα.

## Ζωή στη Σαουδική Αραβία
Η Μοχάμεντ γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 2000. Ο πατέρας της είναι ο διοικητής της πόλης του αλ-Σουλαϊμί στην περιοχή Επαρχία Χαΐλ. Έχει εννέα αδέλφια. 

Έχει δηλώσει ότι η οικογένειά της την εμπόδισε να φοιτήσει σε εκπαιδευτικό ίδρυμα, την είχε κλειδώσει για μήνες, υπέστη σε σωματική και ψυχολογική κακοποίηση  , σκόπευαν να την παντρέψουν σε κανονισμένο από τα πριν γάμο  και απειλούταν με θάνατο επειδή δεν ακολουθούσε το Ισλάμ. Η αποστασία ενάντια στο Ισλάμ είναι ένα έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο σύμφωνα με τον νόμο της Σαρίας της Σαουδικής Αραβίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Κατηγορία:Σαουδάραβες
Μαζούρκες, Op. 7 (Σοπέν)

Οι **Μαζούρκες, Op. 7** είναι πέντε μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν μεταξύ το 1830 και το 1832. Μια τυπική εκτέλεση  και των πέντε διαρκεί περίπου 11 λεπτά. Η πρώτη είναι γραμμένη σε Σι δίεση μείζονα και πρόκειται για την πιο γνωστή του σετ, με τέμπο *vivace*. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Λα ελάσσονα, με τέμπο *Vivo, ma non troppo*. Η τρίτη είναι γραμμένη σε Φα ελάσσονα και πρόκειται για τη μόνη του σετ, που δεν έχει επανάληψη. 

Η τέταρτη μαζούρκα του σετ, γράφτηκε το 1824, όμως ο ίδιος ο συνθέτης την αναθεώρησε και την κυκλοφόρησε μαζί με τις άλλες. Η τέταρτη είναι γραμμένη σε Λα ύφεση μείζονα. Η πέμπτη και τελευταία από το Op. 7 είναι γραμμένη σε Ντο μείζονα και διαρκεί περίπου 1 λεπτό. Η συγκεκριμένη είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της αίσθησης χιούμορ του συνθέτη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Mazurkas, Op. 7](https://imslp.org/wiki/Mazurkas,_Op.7_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org

07
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Πρωτοχρονιάτικο ρόδι

Το **πρωτοχρονιάτικο ρόδι** είναι ελληνικό έθιμο της Πρωτοχρονιάς. Προέρχεται από τη Πελοπόννησο αλλά εορτάζεται και στα υπόλοιπα σημεία της Ελλάδας.

Ο καθένας βγαίνει από το σπίτι του κρατώντας στο δεξί του χέρι ένα ρόδι μπαίνει στο σπίτι του και το πετάει κάτω. Μετά η οικογένεια παίρνει τα ζουμερά κομμάτια του ροδιού και τα βάζουν στην πρωτοχρονιάτικη σαλάτα.

Το έθιμο τηρείται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έθιμα
Mazda 6

Το **Mazda6** ή **Mazda 6** είναι ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Mazda. Η πρώτη γενιά του 6 παρουσιάστηκε το 1992, ως **Mazda6 Xedos** και ήταν ο επίσημος διάδοχος του Mazda 626. Στο 35ο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο (27 Οκτωβρίου έως 7 Νοεμβρίου 2001) παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του και μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2002, αυτή την φορά ως σκέτο Mazda6 ή Mazda 6. Τον Σεπτέμβριο του 2007 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του. Τον Αύγουστο του 2012 μπήκε στην παραγωγή η τέταρτη γενιά του, η οποία έχει δεχτεί μια ανανέωση τον Νοέμβριο του 2017, που έφτασε στην αγορά στις αρχές του 2018.

Τον Μάρτιο του 2022, η Mazda ανακοίνωσε επίσημα ότι δεν θα υπάρξει μελλοντική γενιά του μοντέλου διεθνώς, λόγω της ολοένα και εντονότερης στροφής των υποψήφιων αγοραστών προς τα SUV, και μάλιστα στις ΗΠΑ είχε ήδη διακοπεί οριστικά από το 2021. Ειδικότερα όμως, στην Κίνα, από το 2024 παράγεται ο διάδοχος Mazda EZ-6, σε υβριδική έκδοση και αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, από την 50:50 κοινοπραξία Changan Mazda.

## Πωλήσεις

## Αναφορές



Κατηγορία:Μοντέλα Mazda
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Ομόλιο Λάρισας

Το **Ομόλιο** είναι ένα από τα πιο αρχαία χωριά της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Το Ομόλιο βρίσκεται στην βόρεια έξοδο της κοιλάδας των Τεμπών. Απέχει 34 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Λάρισα ενώ στην βόρεια πλευρά του ακριβώς δίπλα του περνάει ο Πηνειός. Είναι ιδανικός προορισμός για εναλλακτικές μορφές τουρισμού λόγω της ποικιλομορφίας της φύσης που το περιβάλει.

Τo όνομα του προέρχεται από το αρχαίο Ομόλιον ή Ομόλη , που ήταν η βορειότερη πόλη -προπύργιο για την αρχαία Μαγνησία. Η πρώτη γραπτή αναφορά για το Ομόλιον βρίσκεται στα Αργοναυτικά του Ορφέα όπου οι Αργοναύτες μεταξύ 1600 π.Χ. και 1800 π.Χ., φεύγοντας από την Ιωλκό (σημερινός Βόλος) συνάντησαν το Ομόλιον με τα πολλά σπήλαια και τον Άναυρο να πέφτει με ορμή στο Αιγαίο. Η δεύτερη γραπτή αναφορά βρίσκεται στα Γεωγραφικά του Στράβωνα η οποία είναι και η πιο επίσημη. Ο Περσικός στόλος εξώκειλε λόγω καταιγίδας στην περιοχή από το σημερινό Ομόλιο μέχρι και την ανατολική πλευρά της Μαγνησίας. (Στράβωνως Γεωγραφικά)

Οι περιοχές προφήτης Ηλίας και Προχώματα έχουν κηρυχθεί ως τα όρια της αρχαίας πόλης Ομόλιον ο οποίος περικλύει αρχαιολογικές θέσεις και οικιστικά σύνολα.

Κατά καιρούς στο Ομόλιο έχουν βρεθεί αρχαία πολύτιμα ευρήματα όπως χρυσά στεφάνια, χρυσά νομίσματα, δαχτυλίδια, αρχαία όπλα κλπ. Κάποια από αυτά βρίσκονται μέχρι σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου.

Στο χωριό αναπαύεται ο Έλληνας πρώιμος σοσιαλιστής Μαρίνος Αντύπας.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά του ονομασία από την Τουρκοκρατία ως *Λασποχώρι* να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμπελακίων και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1915 με το ΦΕΚ 90Α - 07/03/1915 μετονομάστηκε σε Ομόλιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ευρυμενών του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 606 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Γιόενσου

Η **Γιόενσου** () είναι πόλη και δήμος στη Βόρεια Καρελία. Ιδρύθηκε το 1848. Ο πληθυσμός της Γιόενσου είναι 76.228 κάτοικοι (31 Αυγούστου 2018), και η οικονομική περιοχή της Γιόενσου έχει πληθυσμό 115.000 κατοίκων. Όπως είναι χαρακτηριστικό των πόλεων στην ανατολική Φινλανδία, η Γιόενσου είναι μονόγλωσσα φινλανδική.

Η Γιόενσου είναι μια ζωντανή φοιτητική πόλη, έδρα του πρώην Πανεπιστημίου Γιοένσου που από το 2010 αποτελεί το ένα από τα δύο campus του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας που δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση των Πανεπιστημίων Γιόενσου και Κουόπιο. Στο Γιόενσου συμμετέχουν πάνω από 15.000 εγγεγραμμένοι φοιτητές και άλλοι 4.000 φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Καρελίας.

Οι μεγαλύτεροι εργοδότες είναι η δημοτική πόλη της Γιόενσου, οι Δήμοι της Επαρχιακής Ομοσπονδίας του Νοσοκομείου της Βόρειας Καρελίας, η Abloy και η Punamusta.

Το Ευρωπαϊκό Δασικό Ινστιτούτο, το Πανεπιστήμιο και πολλά άλλα ινστιτούτα και εξαγωγικές επιχειρήσεις όπως η Abloy και η John Deere δίνουν στη Γιόενσου είναι μια διεθνή νότα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Κατηγορία:Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας
Προεδρικές εκλογές 2018 στη Βενεζουέλα

**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στη **[[Βενεζουέλα]]** στις 20 Μαΐου 2018, με τον κάτοχο της προεδρίας Νικολάς Μαδούρο να επανεκλέγεται για δεύτερη εξαετή θητεία. Οι εκλογές θεωρήθηκαν πρόωρες και η αρχική εκλογική ημερομηνία είχε προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο του 2018. Ωστόσο στη συνέχεια μεταφέρθηκε στις 22 Απριλίου πριν μεταφερθεί ξανά στις 20 Μαΐου. Κάποιοι αναλυτές περιέγραψαν την ψηφοφορία ως εκλογική επίδειξη, με το να καταγράφεται η χαμηλότερη προσέλευση ψηφοφόρων σε εκλογές στη δημοκρατική ιστορία της χώρας. 

Πολλές ΜΚΟ της Βενεζουέλας, όπως το Foro Penal Venezolano, το Σουμάτε, το Voto Joven, το Εκλογικό Παρατηρητήριο της Βενεζουέλας και το εκλογικό δίκτυο των πολιτών, εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις παρατυπίες του εκλογικού χρονοδιαγράμματος, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης αρμοδιοτήτων της Συντακτικής Συνέλευσης για την προκήρυξη εκλογών, τη συμμετοχή πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης και την έλλειψη χρόνου για τυποποιημένες εκλογικές λειτουργίες. 

Εξαιτίας αυτού, τα Ηνωμένα Έθνη, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών, η Ομάδα της Λίμα  και χώρες όπως η Αυστραλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν την εκλογική διαδικασία. Ωστόσο, χώρες όπως η Κίνα, η Κούβα, το Ιράν, η Βόρεια Κορέα, η Ρωσία, η Συρία, η Τουρκία και άλλες αναγνώρισαν το αποτέλεσμα των εκλογών. 

Οι δύο κορυφαίοι υποψήφιοι που διεκδίκησαν την προεδρία με αντίπαλο τον Μαδούρο, ο Ενρί Φαλκόν και ο Χαβιέρ Μπερτούτσι, απέρριψαν τα αποτελέσματα, λέγοντας ότι οι εκλογές ήταν σοβαρά λανθασμένες από τις παρατυπίες και ο Μπερτούτσι ζήτησε να επαναληφθούν οι εκλογές χωρίς τον Μαδούρο. Ωστόσο, ο Μπερτούτσι αναγνώρισε το αποτέλεσμα μετά, διατηρώντας την κριτική του για την τακτική που ακολούθησε η κυβέρνηση. 

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας εκλέγεται με πλειοψηφικό σύστημα σε έναν ενιαίο γύρο ψηφοφορίας. 

## Αποτελέσματα
Μέχρι τη στιγμή που οι κάλπες έκλεισαν επισήμως στις 6:00 μ.μ. VST, αναφέρθηκε από πηγή της CNE ότι η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν μόλις 32,3%, η χαμηλότερη προσέλευση στη σύγχρονη δημοκρατική ιστορία της Βενεζουέλας από το πραξικόπημα του 1958.  Τα στοιχεία της CNE αργότερα θα έδειχναν ότι η προσέλευση ήταν 46.1%, που αποτελεί ρεκόρ χαμηλής συμμετοχής σε εκλογές. 

Αμφότεροι οι Φαλκόν και Μπερτούτσι απέρριψαν τα αποτελέσματα, δηλώνοντας ότι υπήρξαν πάρα πολλές παρατυπίες. Μόλις τα αποτελέσματα διαβάστηκαν από την CNE, πολλοί Βενεζουελανοί ξεκίνησαν διαμαρτυρία χτυπώντας κατσαρόλες σε όλο το Καράκας εναντίον του Μαδούρο, με ορισμένους να υψώνουν και οδοφράγματα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
2018
Βενεζουελ
Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης

Το **Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας** του Πανεπιστημίου Κρήτης αποτελεί ένα αυτόνομο Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Λειτουργεί από το ακαδημαϊκό έτος 1983-1984, σύμφωνα με το ΦΕΚ 48/15-4-1983, και είχε μεταξύ των πρωτεργατών του στο διδακτικό προσωπικό τούς ιστορικούς Νίκο Σβορώνο και Βασίλη Κρεμμυδά. Το Τμήμα διαθέτει τον παλαιότερο στην Ελλάδα ανεξάρτητο Τομέα Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών. Έχει επίσης την ευθύνη ενός αριθμού αρχαιολογικών ερευνών, από τις οποίες η μεγαλύτερη είναι η ανασκαφή στο χώρο της αρχαίας Ελεύθερνας. Στους σκοπούς του Τμήματος συγκαταλέγονται η διδασκαλία και η έρευνα της εξέλιξης των ανθρωπίνων κοινωνιών με τις μεθόδους της ιστορίας και αρχαιολογίας. Δίνεται έμφαση στις κοινωνίες που έδρασαν στον ελλαδικό χώρο, αν και στο αντικείμενο διδασκαλίας και έρευνας εντάσσονται η ιστορία και η τέχνη άλλων ευρωπαϊκών κοινωνιών, καθώς και λαών της ανατολικής Μεσογείου.

## Κατευθύνσεις σπουδών
Το ίδρυμα προσφέρει δύο κύριες κατευθύνσεις προπτυχιακών σπουδών, η οποία μπορεί να δηλωθεί από τους προπτυχιακούς φοιτητές στο δεύτερο έτος των σπουδών τους. Αυτές είναι οι εξής:
* Κατεύθυνση Α (Ιστορίας)
* Κατεύθυνση Β (Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης)

## Προσφερόμενα μαθήματα
Τα προπτυχιακά μαθήματα που προσφέρονται στους φοιτητές του τμήματος χωρίζονται σε τέσσερις ακαδημαϊκούς τομείς, οι οποίοι με τη σειρά τους υποδιαιρούνται σε υποτομείς:
  
# Τομέας Αρχαίας και Μεσαιωνικής Ιστορίας (Αρχαία Ιστορία, Βυζαντινή Ιστορία, Ιστορία Μέσων Χρόνων)
# Τομέας Ιστορίας Νεότερων Χρόνων (Ιστορία Νεότερων Χρόνων) 
# Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης (Προϊστορική Αρχαιολογία, Κλασική Αρχαιολογία, Βυζαντινή Αρχαιολογία, Ιστορία Τέχνης της Δύσης)
# Τομέας Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών (Τουρκολογία)

## Ανασκαφές
Το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας πραγματοποίησε με επιτυχία μια σειρά από ανασκαφικές εργασίες στον τομέα Α΄ της αρχαίας Ελεύθερνας από το 1985 ως το 2002. Το διάστημα εκείνο ανακαλύφθηκε μια από τις κεντρικές συνοικίες της πόλης, κινητά ευρήματα της περιόδου του 3ου αιώνα π.Χ έως και τον 7ο αιώνα μ.Χ., όπως αγγεία, σκεύη, νομίσματα, ειδώλια, μεταλλικά, γυάλινα και ελεφαντοστέϊνα αντικείμενα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πανεπιστήμιο Κρήτης
Μαζούρκες, Op. 17 (Σοπέν)

220px|thumb|Ο Σοπέν περίπου στην ηλικία που έγραψε τις Μαζούρκες, Op. 17
Οι **Μαζούρκες, Op 17** είναι τέσσερις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν για πιάνο, οι οποίες γράφτηκαν μεταξύ το 1832 και το 1833 και δημοσιεύτηκαν το 1834, στη Λειψία. Μία τυπική εκτέλεση τους διαρκεί περίπου 14 λεπτά. Η πρώτη είναι γραμμένη σε Σι ύφεση μείζονα, με τέμπο  *Vivo e risoluto*, 3/4,  στα 160 bmp. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Μι ελάσσονα, 3/4 με τέμπο *Lento, ma non troppo*. 

Η τρίτη είναι γραμμένη σε Λα ύφεση μείζονα, με τέμπο *Legato assai*. Μία τυπική εκτέλεση της διαρκεί περίπου 5 λεπτά, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη μαζούρκα που έγραψε ο συνθέτης. Η τέταρτη είναι γραμμένη σε Λα ελάσσονα, με τέμπο *Lento, ma non troppo* και διαρκεί περίπου τέσσερα λεπτά. Πρόκειται για μία τις δημοφιλέστερες μαζούρκες του Σοπέν. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mazurka Op. 17 No.1, No.2, No.3 και No.4 παιγμένες από τον Άρθουρ Ρούμπινσταϊν  (YouTube)
* Mazurka Op. 17 No.4 παιγμένες από τον ΝΒλαντίμιρ Χόροβιτς (YouTube)

17
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1833
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Ρινγκίτ

Το **ρινγκίτ** (*ringgit*, ενικός και πληθ. ίδιος, νομισματικός κωδικός: MYR) είναι το νόμισμα της Μαλαισίας και αντικατέστησε το Δολάριο Μαλαισίας. Υποδιαιρείται σε 100 *sen* (λεπτά). Το ρίνγκιτ τυπώνεται από την Bank Negara Malaysia, την Τράπεζα της Μαλαισίας.

Το 1993 το νομισματικό σύμβολο "RM" (Ringgit Malaysia) εισήχθη για να αντικαταστήσει το σήμα του δολαρίου "$" (ή "M$").

## Κέρματα
Η πρώτη σειρά κερμάτων κυκλοφόρησε το 1967 και η δεύτερη το 1989. Μία τρίτη σειρά ανακοινώθηκε το 2011 και άρχισε να κυκλοφορεί από την επόμενη χρονιά.

## Τραπεζογραμμάτια
Η Κεντρική Τράπεζα της Μαλαισίας εξέδωσε τα πρώτα χαρτονομίσματα ρινγκίτ στις 6 Ιουνίου 1967 σε ονομαστικές αξίες του 1, 5, 10, 50 και των 100 $. Ακολούθησε η κυκλοφορία δεύτερης σειράς (1982). Το 1993 τα χαρτονομίσματα του 1 ρινγκίτ σταμάτησαν να κυκλοφορούν και αντικαταστάθηκαν από κέρματα ίδιας αξίας. Η επόμενη σειρά κυκλοφόρησε το 1996 και η τέταρτη το 2012.

## Παραπομπές


Ρινγκιτ
Κατηγορία:Οικονομία της Μαλαισίας
Ναζρίν Σαχ του Περάκ

Ο **Σουλτάνος Ναζρίν Σαχ** (Nazrin Muizzuddin Shah ibni Almarhum Sultan Azlan Muhibbuddin Shah Al-Maghfur-Lah  (τζάουι: سلطان نظرين معز الدين شاه ابم المرحوم سلطان عزلن محب الدين شاه المغفر له; γεννημένος στις 27 Νοεμβρίου 1956-) είναι ο 35ος σουλτάνος του Περάκ. Έγινε αντιβασιλέας (αναπληρωτής του Yang di-Pertuan Agong της Μαλαισίας), εκλεγείς στις 14 Οκτωβρίου 2016, πριν από την παραίτηση του Σουλτάνου Μοχάμετ Ε΄ στις 6 Ιανουαρίου 2019. Ήταν υπηρεσιακός Βασιλιάς της Μαλαισίας το 2019 με τον τίτλο *Yang di-Pertuan Agong*.

Γεννήθηκε στην Τζώρτζταουν του κρατιδίου Πενάνγκ και φοίτησε σε σχολεία της Μαλαισίας και του Λονδίνου έως το 1973. Είναι κάτοχος μπάτσελορ Φιλοσοφίας, Πολιτικής και Οικονομικών από το Κολέγιο του Γουόρτσεστερ της Οξφόρδης και μεταπτυχιακού τίτλου στη Δημόσια Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και ντοκτορά στην Πολιτική Οικονομία και στη Διακυβέρνηση από το Χάρβαρντ.

Ανακηρύχθηκε πρίγκιπας διάδοχος (Ραγιά Μουντά) του Περάκ στις 15 Απριλίου 1984, διαδεχόμενος τον πατέρα του, Σουλτάνο Αζλάν Σαχ, ο οποίος δύο εβδομάδες νωρίτερα, είχε στεφθεί Σουλτάνος του Περάκ.
Διορίστηκε αντιβασιλέας του Περάκ όταν ο πατέρας του έγινε ο 9ος Βασιλιάς της Μαλαισίας (Yang di-Pertuan Agong) από το 1989 έως το 1994. Στις 14 Οκτωβρίου 2016 εξελέγη αντιβασιλέας και στις 2 Νοεμβρίου 2018 έγινε υπηρεσιακός Yang Di-Pertuan Agong στη θέση του ασθενούντος βασιλιά Μοχάμετ Ε΄. Ο τελευταίος παραιτήθηκε ξαφνικά από τον θρόνο στις 6 Ιανουαρίου 2019 και ο Ναζρίν έγινε ξανά υπηρεσιακός βασιλιάς την επομένη, μέχρι την εκλογή νέου βασιλιά στις 24 Ιανουαρίου και την ορκωμοσία του, μία εβδομάδα αργότερα.

Είναι κατά το ήμισυ τρίτος ξάδερφος του Τουνκού Ισμαήλ Σουλτάν Ιμπραήμ (διάδοχου πρίγκιπα και μελλοντικού σουλτάνου του Τζοχόρ, καθώς αμφότεροι μοιράζονται έναν κοινό πρόγονο (Idris Shah I of Perak). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασιλείς της Μαλαισίας
Μαζούρκες (Σοπέν)

Ο Φρεντερίκ Σοπέν συνέθεσε 58 **μαζούρκες** τουλάχιστον μεταξύ το 1825 και το 1849, μόνο για πιάνο, βασισμένες στην παραδοσιακή πολωνική μουσική. Από αυτές οι 58 έχουν δημοσιευθεί. Οι 45 κατά τη διάρκεια που ζούσε ο συνθέτης και  οι 13 μετά θάνατον. Υπάρχουν κι άλλες, των οποίων το χειρόγραφο βρίσκεται σε ιδιώτες, ενώ οι περισσότερες από αυτές δεν γνωρίζουμε που βρίσκονται. 

Ο Σοπέν, με τις μαζούρκες του έδωσε ένα ύφος στον πολωνικό εθνικισμό στην εποχή που τις κυκλοφόρησε, ενώ αποτελούν απόδειξη ότι παρότι που έφυγε από πολύ νεαρός από την Πολωνία, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του. Αν και όπως ειπώθηκε παραπάνω, οι μαζούρκες ανήκουν στην πολωνική παραδοσιακή μουσική, οι συνθέσεις του Σοπέν, ξέφυγαν αρκετά από τα όρια αυτών, που στο τέλος μπορεί να θεωρηθεί ως ένα δικό του μουσικό είδος. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*Downes, Stephen (2009). "Mazurka." Grove Music Online. Oxford Music Online. 17 November 2009.  http://www.oxfordmusiconline.com/subscriber/article/grove/music/18193
*Michałowski, Kornel and Samson, Jim (2009). "Chopin, Fryderyk Franciszek." *[[Grove Music Online]]*. Oxford Music Online. 17 November 2009 (esp. section 6, “Formative Influences”) http://www.oxfordmusiconline.com/subscriber/article/grove/music/51099.
*Kallberg, Jeffrey (1988).  “The problem of repetition and return in Chopin's mazurkas.”  Chopin Styles, ed. Jim Samson.  Cambridge, England: Cambridge University Press
*Kallberg, Jeffrey (1985). "Chopin's Last Style." Journal of the American Musicological Society 38.2: 264–315.
*Milewski, Barbara (1999). "Chopin's Mazurkas and the Myth of the Folk." *19th-Century Music* 23.2: 113–35.
*Rosen, Charles (1995).  The Romantic Generation. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press
*Winoker, Roselyn M. (1974)  “Chopin and the Mazurka.”  Diss. Sarah Lawrence College


Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Ρόγκβολοντ

Ο **Ρόγκβολοντ** (αγγλικά: *Rogvolod*, , λευκορωσικά: Рагвалод) (920 - 978) ήταν ο πρώτος χρονικά Πρίγκιπας του Πόλοτσκ (945 - 978).  

Στο Πρώτο Χρονικό, είναι γνωστός ως *Рогъволодъ*, πιθανώς μία σλαβική έκδοση του αρχαίου νορβηγικού ονόματος *Ragnvald*. Ήρθε από το εξωτερικό (από τη Σκανδιναβία ή τη Νότια Βαλτική) και εγκαταστάθηκε στο Πόλοτσκ στα μέσα του 10ου αιώνα.  

Σύμφωνα με το Πρώτο Χρονικό, ο Βλαδίμηρος Α' του Κιέβου προσπάθησε να συμμαχήσει μαζί του το 980, παίρνοντας ως γυναίκα την κόρη του Ρογκνέντα, αλλά του αρνήθηκε προσβλητικά. Αυτό οδήγησε τον Βλαδίμηρο στο να επιτεθεί και να σκοτώσει τον Ρόγκβολοντ και τους γιους του και στη συνέχεια πήρε τη Ρογκνέντα ως σύζυγό του. 

## Οικογένεια
Από τον γάμο του είχε δύο γιους και μία κόρη:
* Ρογκνέντα 962-1002, παντρεύτηκε τον Βλαδίμηρο των Ρουρικιδών μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Όλεγκ Γουατισόνεκ, Ales' Bely.  Σχετικά με τη σκανδιναβική προέλευση του Rahvalod // Annus Albaruthenicus / Год беларускі №6. 2005.
* Πληροφορίες για την οικογένεια του. 
* Γενεαλογικές πληροφορίες. 

Κατηγορία:Δολοφονημένοι μονάρχες
Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε
Κατηγορία:Βάραγγοι
Ιγκόρ Βασίλιεβιτς Ιβάνοβ

Ο **Ιγκόρ Βασίλιεβιτς Ιβάνοβ** (, 8 Ιανουαρίου 1947, Λένινγκραντ - 17 Νοεμβρίου 2005, Σεντ Τζορτζ, Γιούτα) ήταν καναδός παίκτης σκακιού ρωσικής καταγωγής. 

Ο Ιβάνοφ έμαθε σκάκι σε ηλικία πέντε ετών. Ήδη στα 14 έπαιζε σε πρωταθλήματα σκακιού.  

Αργότερα, σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης (τότε Λένινγκραντ), αλλά σύντομα έφυγε από το πανεπιστήμιο για να γίνει επαγγελματίας παίκτης σκακιού.  Κατά καιρούς εργάστηκε ως προπονητής στο σκάκι του στρατού. Στο σοβιετικό πρωτάθλημα του 1979 νίκησε τον τότε παγκόσμιο πρωταθλητή Ανατόλι Κάρποφ. 

Το 1980 έπαιξε ως μέρος μιας σοβιετικής αντιπροσωπείας στο μνημείο Καπαμπλάνκα Αβάνα. Όταν το αεροσκάφος προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Γκάντερ του Καναδά στην πτήση επιστροφής για ανεφοδιασμό, πήρε την ευκαιρία και έμεινε στον Καναδά. Φορούσε μόνο τα ρούχα του και λίγα άλλα πράγματα. Αν και η σοβιετική πλευρά κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να επιτύχει την επιστροφή του (μέσω της KGB), ο Ιβάνοφ έγινε Καναδός πολίτης και κέρδισε πολλά τουρνουά τα επόμενα χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του εθνικού πρωταθλήματος τρεις φορές (1981, 1986 και 1987). Κατά τη διάρκεια του αγώνα παγκόσμιου πρωταθλήματος το 1981 ήταν δεύτερος μετά από τον Βίκτορ Κορτσνόι. Στο διαζωνικό τουρνουά το 1982 ο Ιβάνοφ πήρε την τέταρτη θέση. Έπαιξε επίσης για τον Καναδά στις Ολυμπιάδες Σκακιού 1982 και το 1988. 

Από το 1990 έζησε με τη σύζυγό του Ελίζαμπεθ στη Γιούτα και εργάστηκε ως εκπαιδευτής σκακιού. Μόνο λίγο πριν από τον θάνατό από καρκίνο έλαβε τον τίτλο γκρανμαίτρ το 2005, καθυστερημένο από γραφειοκρατικά εμπόδια. 

Στην τελευταία αξιολόγηση ΕΛΟ του, είχε βαθμολογία ύψους 2.424 βαθμών. Έφτασε την υψηλότερη βαθμολογία ΕΛΟ του με 2.550 βαθμούς, τον Ιανουάριο του 1984. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Zwei Artikel zum Nachruf auf ChessBase.com, 3. Januar 2006 (englisch)
* Erinnerungswebsite über Igor Wassiljewitsch Iwanow (Memento  vom 1. April 2009 im *[[Internet Archive]]*) (englisch)
* Nachspielbare Schachpartien von Igor Wassiljewitsch Iwanow auf chessgames.com (englisch) 
* Elohistorie bis 2001 auf olimpbase.org (englisch)

Κατηγορία:Σκακιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκακιστές
Κατηγορία:Σοβιετικοί σκακιστές
Κατηγορία:Καναδοί σκακιστές
Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Μοσχόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Μοσχόπουλος**, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Μόσχου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Νικηφόρος Μοσχόπουλος (1871-1964), λόγιος, δημοσιογράφος και ιστοριοδίφης
* Ιωάννης Μοσχόπουλος (1906-1998), Διπλωμάτης- πρέσβης της Ελλάδος ε.τ.
* Άγγελος Μοσχόπουλος (1910-1985), ιατρός χειρουργός, Επίκουρος καθηγητής του Παν/ου Αθηνών
* Αντώνιος Μοσχόπουλος (1728-1788), λόγιος
* Κωνσταντίνος Μοσχόπουλος (1854-1942), αντιστράτηγος των Βαλκανικών Πολέμων
* Μανουήλ Μοσχόπουλος (περ. 1265-1316), Βυζαντινός γραμματικός και σχολιαστής
* Τέλλος Μοσχόπουλος (1847-1932), υποστράτηγος και καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Νγκόγιο

Το **Νγκόγιο** ήταν βασίλειο της Εποχής του Σιδήρου και μέλος της φυλής Βόγιο, το οποίο βρίσκεται στα νότια της Καμπίντα (σημερινά όρια ανάμεσα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Αγκόλα). Βρίσκεται στην Ατλαντική ακτή της Κεντρικής Αφρικής, βόρεια του ποταμού Κονγκό. Το βασίλειο ιδρύθηκε από λαούς Μπαντού γύρω στον 15ο αιώνα. Η παράδοση των Νγκόγιο έκρινε ότι το βασίλειο και οι πρόγονοί τους ήταν μεταξύ των πρώτων αποίκων στην περιοχή, ονομάζοντας τους αρχηγούς τους νφούμου νσι («άρχοντες της γης»). Η πρωτεύουσα ήταν η Μβάνζα Νγκόγιο. Στο 1700, η Καμπίντα είχε γίνει το κορυφαίο λιμάνι σκλάβων βόρεια της Λουάντα και η οικονομία των Νγκόγιο στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην πώληση των σκλάβων.

Το 1783, οι Νγκόγιο συμμάχησαν με τους Κακόνγκο για να καταστρέψουν ένα πορτογαλικό φρούριο. Ωστόσο, η βασιλεία των Νγκόγιο σύντομα αναιρέθηκε από το αυξανόμενο οικονομικό βάρος που συνεπαγόταν η βασιλεία. Με όλο και λιγότερους ενάγοντες για το αξίωμα, το βασίλειο διαλύθηκε αποτελεσματικά στη δεκαετία του 1830, μετά την αποτυχία εκλογής νέου βασιλεία. Το 1885, οι Νγκόγιο υπέγραψαν τη συνθήκη του Σιμουλαμπούκο με τη Πορτογαλία και έγιναν προτεκτοράτο του έθνους.

## Βιβλιογραφία
* Martin, Phyllis M. "Family Strategies in Nineteenth-Century Cabinda."  *The Journal of African History* 28.1 (1987): 65-86.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βασίλειο των Νγκόγιο
* Καμπίντα Ιστορία (στα πορτογαλικά)
* Ιστορία της Καμπίντα (στα γαλλικά)

Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Κατηγορία:Ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Κατηγορία:Ιστορία της Ανγκόλας
Στρατζιανή Κομμούνα

Η **Στραντζιανή Κομμούνα** ή **Κομμούνα της Στράντζας** ή **Δημοκρατία της Στράντζας** ήταν μια βραχύβια αναρχική κομμούνα στη Βουλγαρία, που ανακηρύχθηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Ίλιντεν το 1903 από αντάρτες της Εσωτερικής Μακεδονικής Αδριανουπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης στη Στράντζα, στο Βιλαέτι της Αδριανούπολης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Ιστορία
Το 1903 ο αναρχικός Μιχαήλ Γκερντζίκοφ έγινε διοικητής των ανταρτών στην ένοπλη πτέρυγα της Εσωτερικής Μακεδονικής Αδριανουπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης στη Θράκη, το *Σώμα Θανάτου* που βοήθησε να οργανωθεί μια εξέγερση εναντίον των Οθωμανών στo Βιλαέτι της Αδριανούπολης. Στην εξέγερση του Ίλιντεν οι δυνάμεις του Γκερντζίκοφ, περίπου 2.000 άντρες, που αντιμετωπίζοντας μια τουρκική φρουρά 10.000 καλά οπλισμένων στρατιωτών, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια απελευθερωμένη ζώνη στα βουνά της Στράντζας, με κέντρο το Βασιλικό.

Η οικονομία της Στραντζιανής Κομμούνας βασίστηκε σε αναρχικοκομμουνιστικές αρχές. Το μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού απαρτίζετο από γυναίκες, που εργάζονταν στα αγροκτήματα καθώς οι άνδρες γίνονταν αντάρτες. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία εξεπλήχθη από την εξέγερση, λαμβάνοντας εξαιρετικά στρατιωτικά μέτρα για την καταστολή της. Οι Οθωμανοί κατάφεραν να καταστρέψουν τη Δημοκρατία της Στράντζας, διαπράττοντας βιαιότητες εναντίον των δυνάμεων των ανταρτών και του τοπικού πληθυσμού.

## Δείτε επίσης

* Δημοκρατία του Κρουσόβου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η Κομμούνα της Στράντζας και ο Μιχαήλ Γκερντζίκοφ, του Yavor Tarinski, aftoleksi.gr
* 

Κατηγορία:Επαναστάσεις του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης
Κατηγορία:Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση
Κατηγορία:Οθωμανική Θράκη
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Θράκης
Χουταλαίικα Αργολίδας

Τα **Χουταλαίϊκα** είναι ημιορεινό χωριό της Αργολίδας. Ανήκουν στην κοινότητα Λυγουριού του δήμου Επιδαύρου και βρίσκονται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Βρίσκονται σε υψόμετρο 352 μέτρων στους πρόποδες του Αραχναίου και βλέπουν την κοιλάδα του Λυγουριού. 

Πρωτοαναγνωρίστηκαν ως οικισμός το 1940 και στην απογραφή 2012 είχαν πληθυσμό 47 κατοίκων.  

## Πληθυσμός
Τα Χουταλαίικα πρωτοαναγνωρίστηκαν το 1940 και έκτοτε ο πληθυσμός τους έχει καταγράψει μείωση σε κάθε απογραφή. 

## Παραπομπές


Χουταλαίικα
Χουταλαίικα
Βασίλειο του Αφγανιστάν

Το **Βασίλειο του Αφγανιστάν** (παστού: , *Dǝ Afġānistān wākmanān*, , *Pādešāhī-ye Afġānistān*) ήταν συνταγματική μοναρχία στη νότια και κεντρική Ασία η οποία εγκαθιδρύθηκε το 1926 ως διάδοχο κράτος του Εμιράτου του Αφγανιστάν. Ανακηρύχθηκε από τον πρώτο του βασιλιά, Αμανουλάχ Χαν, επτά χρόνια μετά την άνοδό του στον θρόνο.

## Ιστορικά στοιχεία

Ο Αμανουλάχ Χαν ήταν θετικά προσκείμενος προς τον εκσυγχρονισμό της χώρας, οδηγώντας τις συντηρητικές δυνάμεις να προκαλέσουν κοινωνικές αναταραχές σε πολλές περιπτώσεις. Ενώ επισκεπτόταν την Ευρώπη το 1927, ξέσπασε και πάλι εξέγερση. Εγκατέλειψε τον θρόνο προς όφελος του αδελφού του Ιναγιατουλάχ Χαν ο οποίος διακυβέρνησε για τρεις μέρες μόνο προτού ο ηγέτης της εξέγερσης των φυλών Χαμπιμπουλάχ Καλακανί κατέλαβε την εξουσία και επανόρθωσε το Εμιράτο.

Μετά από 10 μήνες, ο υπουργός πολέμου του Αμανουλάχ Χαν, Μοχάμεντ Ναντίρ, επέστρεψε από την εξορία του στην Ινδία. Οι δυνάμεις του που στηριζόταν από τους Βρετανούς λεηλάτησαν την Καμπούλ, αναγκάζοντας τον Χαμπιμπουλάχ Καλακανί να προχωρήσει σε συζητήσεις ανακωχής. Αντ' αυτού, οι δυνάμεις του Μοχάμεντ Ναντίρ συνέλαβαν και στη συνέχεια εκτέλεσαν τον Καλακανί. Ο Μοχάμεντ Ναντίρ σύστησε και πάλι το βασίλειο, και ανακηρύχθηκε Βασιλιάς του Αφγανιστάν τον Οκτώβριο του 1929, και προσπάθησε να επαναφέρει τις μεταρρυθμίσεις του προηγούμενου βασιλιά, Αμανουλάχ Χαν. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ, του οποίου η διακυβέρνηση ξεκίνησε το 1933 και διήρκεσε για 39 χρόνια.

Ο Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ, ο τελευταίος βασιλιάς του Αφγανιστάν, εκθρονίστηκε τελικά από τον ξάδερφό του Μοχάμεντ Νταούντ Χαν ο οποίος τερμάτισε πάνω από δύο αιώνες μοναρχίας στο Αφγανιστάν και εγκαθίδρυσε μία δημοκρατική αφγανική κυβέρνηση. Υπό την ηγεσία του Ζαχίρ Σαχ η αφγανική κυβέρνηση αναζήτησε τη δημιουργία σχέσεων με άλλες χώρες, και κυρίως τη Σοβιετική Ένωση, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1934, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ζαχίρ Σαχ, το βασίλειο του Αφγανιστάν εισήλθε στην Κοινωνία των Εθνών. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Αφγανιστάν παρέμεινε ουδέτερο και επεδίωξε η διπλωματική πολιτική της μη ευθυγράμμισης. Ο Μοχάμεντ Νταούντ Χαν, Πρωθυπουργός του Αφγανιστάν την εποχή αυτή, εργάστηκε κυρίως για την ανάπτυξη της σύγχρονης βιομηχανίας και της εκπαίδευσης στη χώρα.

## Δείτε επίσης

*Δυναστεία των Μπαρακζάι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Πρώην βασίλεια
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Κεντρικής Ασίας
Μοχάμετ Ε΄ του Κελάνταν

Ο **Μοχάμετ Ε΄** (όνομα γέννησης Tengku Muhammad Faris Petra ibni Tengku Ismail Petra, τζάουι: سلطان نظرين معز الدين شاه ابم المرحوم سلطان V سلطان محمد, γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1969) είναι ο σημερινός σουλτάνος του Κελάνταν. Υπηρέτησε ως ο 15ος Yang di-Pertuan Agong (αρχηγός κράτους) της Μαλαισίας, από τον Δεκέμβριο του 2016 ως την ξαφνική του παραίτηση, στις 6 Ιανουαρίου 2019. 

## Σπουδές και διάδοχος του θρόνου του Κελάνταν
Έγινε διάδοχος του θρόνου του Κελάνταν στις 30 Μαρτίου 1979 και η επίσημη στέψη του έγινε το 1985. Ακολούθησε διπλωματικές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο, αποφοιτώντας το 1991. Επίσης, σπούδασε στον Καναδά και στο Βερολίνο.

## Άνοδος στο θρόνο του Κελάνταν
Ο πατέρας του Μοχάμετ Ε΄ υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 2009 και ο γιος έγινε αντιβασιλιάς. Ανακηρύχθηκε Σουλτάνος του Κελάνταν στις 13 Σεπτεμβρίου 2010, διαδεχόμενος τον ασθενή και ανίκανο να κυβερνήσει πατέρα του, Ισμαήλ Πετρά του Κελάνταν.

## Αρχηγός κράτους
Στη συνέχεια έγινε Yang di-Pertuan Agong (εκλεγείς τον Οκτώβριο του 2016) και στέφθηκε επίσημα στις 13 Δεκεμβρίου 2016. Ως αρχηγός κράτους ήταν και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων της Μαλαισίας, με βάση το σύνταγμα της χώρας. Σε μία άνευ προηγουμένου ενέργεια, έγινε ο πρώτος αρχηγός κράτους της Μαλαισίας που παραιτήθηκε από τον θρόνο, με την παραίτησή του σε ισχύ από τις 6 Ιανουαρίου 2019.

## Προσωπική ζωή
Ο Μοχάμετ Ε΄ παντρεύτηκε την Tengku Zubaidah binti Tengku Norudin bin Tengku Muda (née Kangsadal Pipitpakdee), μέλος της βασιλικής οικογένειας Πατάνι, στις 15 Νοεμβρίου 2004. Χώρισαν το 2008. 

Ως διαζευγμένος, ήταν ο πρώτος Yang di-Pertuan Agong στην μαλαισιανή ιστορία που κυβέρνησε χωρίς να έχει σύντροφο βασίλισσα (Raja Permaisuri Agong).

Στη διάρκεια άδειάς του και ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό, ο Μοχάμετ φέρεται να παντρεύτηκε την καλλονή και Μις Μόσχα 2015, Οξάνα Βοεβοντίνα στις 22 Νοεμβρίου 2018. Ο υποτιθέμενος γάμος αναφέρθηκε και σχολιάστηκε ευρέως στα κοινωνικά δίκτυα, όμως δεν επιβεβαιώθηκε ή διαψεύστηκε από επίσημες πηγές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της Μαλαισίας
Πηδηχτός

Ο **Πηδηχτός** είναι ελληνικός κρητικός παραδοσιακός χορός της επαρχίας Μυλοποτάμου του νομού Ρεθύμνου, που αποδίδεται μόνο από άνδρες. Το μουσικό μέτρο του χορού είναι 2/4 , τα βήματά του 12 (6 μπροστά, 6 πίσω) και η λαβή χιαστί. Χορεύεται σε κύκλο.

Τις τελευταίες δεκαετίες είναι περισσότερο γνωστός ως *[[Ανώγεια Ρεθύμνης|ανωγειανός]]* *πηδηχτός*, επειδή προβλήθηκε ιδιαιτέρως από Ανωγειανούς μουσικούς και χορευτές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρητικός πηδηχτός χορός - Κρητικός πικκτίτος

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Χοροί της Κρήτης
Αγκαλιαστός

Ο **Αγκαλιαστός** είναι είδος ελληνικού παραδοσιακού χορού από την Κρήτη και συγκεκριμένα από την Ιεράπετρα. Είναι διαδεδομένος και στην υπόλοιπη Κρήτη, καθώς και στα ελληνικά νησιά. Ονομάζεται αγκαλιαστός, λόγω του ιδιαίτερου πιασίματος των χορευτών, που φαίνεται να αγκαλιάζει ο κάθε χορευτής τον μπροστινό του.

Χορεύεται από γυναίκες και άντρες και το μουσικό του μέτρο είναι 2/4. Τον αγκαλιαστό ακολουθεί, ως συνέχεια του χορού, ο Πηδηχτός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί: Αγκαλιαστός

Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Χοροί της Κρήτης
Κάρλο Ρουτζίνι

Ο **Κάρλο Ρουτζίνι** (ιταλικά: *Carlo Ruzzini*, Βενετία, 11 Νοεμβρίου 1653 - 5 Ιανουαρίου 1735) ήταν ο 113ος Δόγης της Βενετίας (2 Ιουνίου 1732 - 5 Ιανουαρίου 1735). Ο Κάρλο Ρουτζίνι ήταν γιος των πάμπλουτων ευγενών Μάρκο Ρουτζίνι και Αικατερίνης Ζένο. Η Δημοκρατία της Βενετίας είχε τεράστιες απώλειες στα τέλη του 17ο αιώνα στους Βενετοτουρκικούς πολέμους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Βενετία χρειαζόταν έναν διπλωμάτη ικανό με πλούσια εκπαίδευση, ο Κάρλο Ρουτζίνι είχε όλες τις ικανότητες. 

## Συμμετοχή σε διαπραγματεύσεις

Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομια σε ηλικία 26 ετών στο Βενετικό οπλοστάσιο και στον ναύσταθμο. Διορίστηκε απεσταλμένος της Δημοκρατίας στη Μαδρίτη (1691), στη Βιέννη και οργάνωσε τον Ιούλιο του 1698 την επίσκεψη του τσάρου Πέτρου του Μέγα στη Βενετία, η επίσκεψη επειδή ξέσπασε στη Μόσχα η επανάσταση των Στρέλτσι. Ο Κάρλο Ρουτζίνι εκπροσώπησε αργότερα τη Βενετία στη Συνθήκη του Κάρλοβιτς (1698 - 1699) και πέτυχε πολλά κέρδη για την πατρίδα του. Η αναποφασιστικότητα του και ο φόβος του να προχωρήσει σε τολμηρές αποφάσεις οδήγησαν τους υπόλοιπους συμβούλους στον αποκλεισμό του. Το επεισόδιο αυτό του στοίχισε προσωρινά αλλά δεν έπληξε σημαντικά τη σταδιοδρομία του αφού αργότερα εμφανίζεται ξανά εκπρόσωπος της Δημοκρατίας στη Χάγη (1706), στην Οθωμανική αυλή (1707) και στη Βιέννη. 

Διετέλεσε αντιπρόσωπος της Βενετίας σε πολλές διεθνείς διαπραγματεύσεις όπως στην Ουτρέχτη (1712) αλλά η παρακμή της Βενετίας περιόριζε σημαντικά τις εξουσίες του. Όταν τελείωσαν οι Βενετοτουρκικοί πόλεμοι ο Κάρλο Ρουτζίνι εκπροσώπησε τη Βενετία στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν στο Ποζάρεβατς τον Ιούλιο του 1718 αλλά η αδυναμία της Βενετίας τον εμπόδισε να έχει μεγάλα κέρδη. Μετά τη Συνθήκη του Πασάροβιτς συνέχισε τη διπλωματική του σταδιοδρομία στην Κωνσταντινούπολη αλλά η ασθένεια του τον ανάγκασε να επιστρέψει στη Δημοκρατία που έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο χάρη στην εμπειρία του. 

## Δόγης της Βενετίας

Ο Κάρλο Ρουτζίνι ήταν υποψήφιος Δόγης της Βενετίας (1722) αλλά έχασε την εκλογή από τον Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο. Με τον θάνατο του Αλβίζε Γ΄ δέκα χρόνια αργότερα (6 Ιουνίου 1732) ο Ρουτζίνι εξελέγη άνετα δόγης με 40 ψήφους στις 41. Τη σύντομη περίοδο που κυβέρνησε δεν πέτυχε κάτι το σημαντικό αλλά κατόρθωσε να διατηρήσει ουδέτερη τη Βενετία από τις μεγάλες συγκρούσεις. 

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*A New Chronology of Venetian Opera and Related Genres, 1660-1760
*Rendina, Claudio (1994). I dogi. Storia e segreti. Rome: Newton Compton.

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Μάριος Σιαμπάνης

Ο **Μάριος Σιαμπάνης** (γενν. Κατερίνη, 28 Σεπτεμβρίου 1999) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την ομάδα του Βόλου.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### ΠΑΟΚ
Ξεκίνησε την καριέρα του στην εφηβική ομάδα του Παύλου Μελά Σταυρούπολης, ενώ στις 14 Απριλίου 2015, ανακοινώθηκε πως υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Π.Α.Ο.Κ. και ξεκίνησε προπόνηση με την πρώτη ομάδα. Στις 10 Φεβρουαρίου 2017, επέκτεινε το συμβόλαιο του μέχρι το 2019. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο ταλαντούχος έφηβος τερματοφύλακας, ήθελε να αποχωρήσει από την ομάδα, παρά τη θέληση των διοικούντων του ΠΑΟΚ να διατηρήσουν τον παίχτη στην ομάδα.

Υπάρχοντας μέλος της ομάδας από την ηλικία των 16 ετών, ο νεαρός είχε μόνο δύο εμφανίσεις με την πρώτη ομάδα και ήθελε να αναζητήσει περισσότερες ευκαιρίες αλλού. Αποτέλεσε μέλος της ομάδας του ΠΑΟΚ που κέρδισε τρία κύπελλα (2017, 2018 και 2019) και ένα πρωτάθλημα (2019) (μάλιστα, το 2018-19 έκανε το νταμπλ).

### Ολυμπιακός
Μετά την αποχώρηση του Σιαμπάνη από την ομάδα του ΠΑΟΚ και συγκεκριμένα την 1η Ιουλίου 2019, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτησή του, με τον παίκτη να υπογράφει τετραετές συμβόλαιο.

#### Νότινγχαμ Φόρεστ (δανεισμός)
Στις 11 Αυγούστου 2019, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στην αγγλική Νότιγχαμ Φόρεστ, όπου αγωνίστηκε στην ομάδα U23.

### Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 5 Οκτωβρίου 2020, ύστερα από την αποδέσμευσή του από τον Ολυμπιακό, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Στην ομάδα του Άρη πήρε ευκαιρίες ως βασικός, αποτελώντας την δεύτερη επιλογή για την θέση του τερματοφύλακα.  

### Βόλος Ν.Π.Σ.
Το καλοκαίρι του 2023, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον Βόλο Ν.Π.Σ., όπου και αγωνίζεται έως σήμερα. 

## Εθνική ομάδα
Στις 14 Νοεμβρίου 2017, σκόραρε με πέναλτι για την ισοφάριση του αγώνα, στη νίκη με 2-1 επί της Ρωσίας U19, που βοήθησε την Εθνική Νέων να πάρει την πρόκριση στην επόμενη προκριματική φάση. Ο Σιαμπάνης έχει επίσης αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές U16, U17 και U21.

## Διακρίσεις
;ΠΑΟΚ

* Κύπελλο Ελλάδας: **3**
2016-17, 2017-18, 2018-19
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: **1**
2018-2019

## Στατιστικά καριέρας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ.
Βυζαντινοπερσικός Πόλεμος 602-628

[μικρογραφία|300px|Πίνακας του [Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα (γύρω στο 1452) που αναπαριστά την μάχη της Νινευή.]]

Ο **Βυζαντινο-Περσικός πόλεμος των ετών 602-628** ήταν ο τελευταίος της σειράς των πολέμων, που διεξήχθησαν μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Ο προηγούμενος πόλεμος μεταξύ των δύο δυνάμεων είχε τερματιστεί το 591, όταν ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος βοήθησε τον Χοσρόη Β΄ της Περσίας να ανακτήσει τον θρόνο του. Το 602 ο Μαυρίκιος δολοφονήθηκε από τον πολιτικό αντίπαλό του Φωκά. Ο Χοσρόης Β΄ προχώρησε σε κήρυξη πολέμου, με casus belli την δολοφονία του Μαυρίκιου. Αυτό προκάλεσε μία δεκαετή, μακρά σύγκρουση, ο μακρύτερος πόλεμος της σειράς. Εκτυλίχθηκε σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή: στην Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία, τον Καύκασο, τη Μ. Ασία, την Αρμενία, το Αιγαίο και μπροστά στα τείχη της ίδιας της Κωνσταντινούπολης.

Ενώ οι Πέρσες αποδείχτηκαν σε μεγάλο βαθμό νικητές κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου του πολέμου από το 602 έως το 622, κατακτώντας μεγάλο μέρος της Συρο-Παλαιστίνης, της Αιγύπτου, αρκετών νησιών στο Αιγαίο και τμήματα της Μ. Ασίας, η άνοδος του Αυτοκράτορα Ηρακλείου το 610 οδήγησε σε ανατροπή των δεδομένων. Οι εκστρατείες του Ηρακλείου το 622 έως το 626 ανάγκασαν τους Πέρσες να κάνουν αμυντικό πόλεμο. Οι Πέρσες συμμάχησαν με τους Αβάρους και τους Σλάβους προσπαθώντας να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη το 626, αλλά νικήθηκαν. Το 627 ο Ηράκλειος εισέβαλε στην καρδιά της Περσίας.

Μέχρι το τέλος της σύγκρουσης και οι δύο πλευρές είχαν εξαντλήσει τους ανθρώπινους και υλικούς πόρους τους. Κατά συνέπεια ήταν ευάλωτοι προς το Χαλιφάτο Ρασιντούν, του οποίου οι δυνάμεις εισέβαλαν και στις δύο αυτοκρατορίες λίγα μόνο χρόνια μετά τον πόλεμο. Οι Μουσουλμανικές δυνάμεις κατέκτησαν γρήγορα όλη την αυτοκρατορία της Περσίας και κατέλαβαν, από το Βυζάντιο, την Ανατολή, τον Καύκασο, την Αίγυπτο και τη Βόρεια Αφρική.

## Αποτελέσματα
* Η Περσική εισβολή στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία αποκρούστηκε
* Επιστροφή στη προ του πολέμου κατάσταση (status quo ante bellum): οι Πέρσες συμφωνούν να εγκαταλείψουν όλες τις κατεχόμενες περιοχές και να επιστρέψουν τον Τίμιο Σταυρό.
* Εξάντληση των δύο αυτοκρατοριών.
* Αύξηση του κινδύνου και για τις δύο αυτοκρατορίες από το ισλαμικό χαλιφάτο Ρασιντούν.

## Παραπομπές
Vespa LX 150

μικρογραφία| H Vespa LX 150.
Η **Vespa LX 150** είναι ένα σκούτερ που κατασκευάζεται από την Piaggio. 

Χρησιμοποιεί το ίδιο πλαίσιο με το μοντέλο LX 50, αλλά διαθέτει κινητήρα 150 cm³ με δυνατότητα μέγιστης ταχύτητας 95 χιλιομέτρων την ώρα. Το LX 150, όπως και όλα τα μοντέρνα σκούτερ της Vespa, διαθέτει έναν τετράχρονο εκκεντροφόρο μονοκύλινδρο κινητήρα και πλαίσιο από χάλυβα. Η Vespa ισχυρίζεται πως έχει  απόδοση καυσίμου. 

Τα μοντέλα LX διαθέτουν αυτόματη μετάδοση ροπής στρέψης και φρένα στον εμπρόσθιο δίσκο, όπως και στον πίσω. 

Κυκλοφόρησε το 2006 και το LX είναι από το ρωμαϊκό αριθμό για το 60, το οποίο σημάδεψε την εξηκοστή επέτειο της κατασκευής του πρώτου σκούτερ Vespa το 1946. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  
* Επίσημες πληροφορίες για το προϊόν των ΗΠΑ 

Κατηγορία:Piaggio Vespa
Κατηγορία:Σκούτερ
Ειρήνη Ραούλαινα Παλαιολογίνα

Η ** Ειρήνη Ραούλαινα Παλαιολογίνα**, γεννήθηκε μεταξύ 1261-1275, ήταν βυζαντινή πριγκίπισσα στα τέλη του 13ου αιώνα. Από τον πατέρα της έφερε τα ονόματα-επώνυμα Κομνηνή Ραούλαινα Δούκαινα Αγγελίνα Πετραλείφα, από τον σύζυγο της το Παλαιολογίνα και από την μητέρα της τα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή Ραούλαινα Κομνηνή. 

Ήταν κόρη του Ιωάννη Ραούλ και της Θεοδώρας Καντακουζηνής. Η Ειρήνη παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο γιο του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Γιαγιά από την πλευρά της μητέρας της ήταν η Ειρήνη Παλαιολογίνα, της οποίας έφερε το όνομα, αδελφή του Μιχαήλ Η΄, δηλαδή με τον σύζυγο της ήταν ξαδέλφια. Αναφέρεται προστάτιδα και χορηγός μονών και πιθανότατα έγινε και η ίδια μοναχή όπως η γιαγιά και η μητέρα της με το όνομα Ευλογία. Γιος της ήταν ο Ιωάννης.

Για την Ειρήνη αναφέρεται ένα περιστατικό κατά την εορτή των Αγίων Αποστόλων, όπου στον ομώνυμο ναό της πόλης βρισκόταν η Ειρήνη και παρακολουθούσε την λειτουργία. Τότε μπήκε η θεία τού συζύγου της Στρατηγοπουλίνα και θεώρησε ότι την προσέβαλε, επειδή δεν την χαιρέτησε. Ο Κωνσταντίνος, για να μην κάνει κακό στην θεία του, αλλά και για να ικανοποιήσει τη γυναίκα του, τιμώρησε τον οικείο της Στρατηγοπουλίνας, Κωνσταντίνο Μαυροζώμη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Ειρηνη
Ειρηνη
Εκστρατεία του Ηράκλειου (622)

Η **εκστρατεία του Ηρακλείου του 622**, γνωστή και ως **Μάχη της Ισσού**, ήταν μέρος των Βυζαντινοπερσικών πολέμων.

Το 622, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των Περσών που είχαν κατακτήσει τις περισσότερες ανατολικές επαρχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Έφυγε από την Κωνσταντινούπολη την Κυριακή του Πάσχα, 4 Απριλίου 622. Ο μικρός γιος του, ο Ηράκλειος Κωνσταντίνος, έμεινε πίσω ως αντιβασιλέας με βοηθούς τον Πατριάρχη Σεργίο και τον Πρωθυπουργό Βώνο. Για να απειλήσει τις περσικές δυνάμεις στο Λεβάντε και τη Συρία, η πρώτη του κίνηση ήταν να αποπλεύσει από την Κωνσταντινούπολη στις Πύλες και τη Βιθυνία. Το φθινόπωρο ο Ηράκλειος απειλούσε τα περσικά στρατεύματα στην κοιλάδα του Ευφράτη, μεταβαίνοντας στη βόρεια Καππαδοκία. Αυτό ανάγκασε τις περσικές δυνάμεις στην να υποχωρήσουν από τις πρώτες γραμμές της Βιθυνίας και της Γαλατίας στην ανατολική Ανατολία για να εμποδίσουν την πρόσβασή του στην Περσία.

Αυτό που ακολουθεί δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά ο Ηράκλειος κέρδισε σίγουρα μια καταπληκτική νίκη επί του Σαρβαραζά κάπου στην Καππαδοκία. Ο βασικός παράγοντας ήταν η ανακάλυψη από τον Ηράκλειο των κρυμμένων περσικών δυνάμεων. Οι Πέρσες άφησαν την κάλυψή τους για να κυνηγήσουν τους Βυζαντινούς, οπότε τα βυζαντινά στρατεύματα επιτέθηκαν, αναγκάζοντάς τους να φύγουν. Έτσι, έσωσε την Ανατολία από τους Πέρσες. Ωστόσο, ο Ηράκλειος έπρεπε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη για να αντιμετωπίσει την απειλή από του Αβάρους.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μάχες περσικού στρατού