open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φάσις

thumb|right
Ο **Φάσις** (σημερινή ονομασία: ***Ριόνι***, γεωργιανά: რიონი ριόνι, μιγγρελικά: რიონი, რიონწყარი ριόνι, ριοντσκάρι, πλησίον της πόλης Πότι) είναι ποταμός που αναφέρεται στα *Αργοναυτικά* και ρέει στα δυτικά της Δημοκρατίας της Γεωργίας (Αρχαία Κολχίς), ο οποίος αποτελούσε το όριο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο.  Εκτός από τον Ηρόδοτο, ο εν λόγω ποταμός αναφέρεται και στο έργο «Θεογονία» του Ησίοδου, ως θεός.  Ο Φάσις δεχόταν τα νερά του Ίππου και του Γλαύκου, ποταμών, σχηματίζοντας έναν μεγάλο ποταμό. Κοντά στις πηγές του ήταν γνωστός και με το όνομα Βόας.

## Παραπομπές σημειώσεις

Ο ποταμός "Φάσις" αναφέρεται επίσης από τον φιλόσοφο Σωκράτη, στο έργο του Πλάτωνος "Φαίδων" (παράγρ. 109α)

## Βιβλιογραφία
**Νέα Εγκυκλοπαίδεια*, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, τ. 26, σελ. 202.

Κατηγορία:Ποταμοί της Γεωργίας
Μαρπησία

Η **Μαρπησία** (δηλαδή, αυτή που αρπάζει αιφνίδια) ήταν μυθική βασίλισσα των Αμαζόνων. Κάποιες αρχαίες πηγές την ταυτίζουν με τη Λαμπετώ. Κάποιες άλλες θεωρούν ότι η Λαμπετώ ήταν αδελφή της. Βασίλεψε στις Αμαζόνες μαζί με την αδελφή της μετά τον θάνατο της βασίλισσας Λυσίππης. Ήταν μια από τις Αμαζόνες που ίδρυσαν την Έφεσο. Πέθανε στο πεδίο της μάχης και στην θέση της βασιλεψαν οι κόρες της Ωρείθυια και Αντιόπη.

Μαρπησία
Κατηγορία:Αμαζόνες
Έντουαρντ Μπαχ

Ο **Έντουαρντ Μπαχ** (*Edward Bach*, 24 Σεπτεμβρίου 1886 – 27 Νοεμβρίου 1936) ήταν Άγγλος ιατρός, ομοιοπαθητικός, βακτηριολόγος και συγγραφέας, γνωστός για την ανάπτυξη μίας σειράς από θεραπείες που ονομάζονται Ανθοϊάματα Μπαχ, μία μορφή εναλλακτικής ιατρικής εμνευσμένη από τις κλασικές ομοιοπαθητικές παραδόσεις. Το όνομα και η φήμη του Μπαχ πέρασαν στην ιστορία χάρη στις επτά ομοιοπαθητικές θεραπείες που ανακάλυψε (Proteus, Dysentery, Morgan, Faecalis alkaligenes, Coli mutabile, Gärtner and Bacillus No. 7). 

Ο Μπαχ ασκούσε το επάγγελμά του πάνω από 20 χρόνια στο Λονδίνο σαν παθολόγος και βακτηριολόγος. Η προσήλωσή στη θεραπεία των ασθενών του και στην ιατρική έρευνα, τον οδήγησε το 1930 να αφήσει την ασκούμενη ιατρική του καριέρα στο Λονδίνο και να αφιερώσει τον χρόνο του στην ανακάλυψη των ιαμάτων και στην τελειοποίηση της εναλλακτικής μεθόδου θεραπείας της ανθοθεραπείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι επιστήμονες
Κατηγορία:Άγγλοι ιατροί
Middlesex, Ανάμεσα στα δύο φύλα

***Middlesex*** είναι ο τίτλος μυθιστορήματος του Τζέφρι Ευγενίδη, που εκδόθηκε το 2002 και κέρδισε το αμερικάνικο λογοτεχνικό Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας), τον αμέσως επόμενο χρόνο.

Αφηγητής και πρωταγωνιστής είναι η Καλλιόπη Στεφανίδης (αργότερα μετονομάζεται σε 'Καλ'), ένα intersex άτομο ελληνικής καταγωγής που έχει ανεπάρκεια της 5-άλφα-ρεδουκτάσης. Το κύριο μέρος του μυθιστορήματος περιγράφει την ιστορία της παιδικής ηλικίας και ενηλικίωσής του στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν (Detroit, Michigan) στις Η.Π.Α προς τα τέλη του 20ού αιώνα. Η αφήγηση συνδυάζει επίσης στοιχεία από την ιστορία της οικογένειας του πρωταγωνιστή που ξεκινά από την Μικρά Ασία, αναφορές στα ήθη της εποχής και κομμάτια της μοντέρνας Ιστορίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζέφρι Ευγενίδη
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2002
Αυτόχειρες παρθένοι

***Αυτόχειρες παρθένοι*** (Αγγλικά: The Virgin Suicides) είναι ο τίτλος του πρώτου μυθιστορήματος του Αμερικάνου συγγραφέα Τζέφρι Ευγενίδη, που εκδόθηκε το 1993. Η ιστορία του εξελίσσεται στο Γκρος Πόιντ του Μίσιγκαν (Grosse Pointe, Michigan) στις Η.Π.Α τη δεκαετία του 1970 και επικεντρώνεται στις αυτοκτονίες πέντε αδελφών. Οι αυτοκτονίες των κοριτσιών της οικογένειας Λίσμπον συνεπαίρνουν την κοινότητά τους, καθώς οι γείτονές τους προσπαθούν να βρουν μια εξήγηση για τις πράξεις τους.

Το μυθιστόρημα έχει την ιδιαιτερότητα ότι έχει γραφτεί σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο μέσα από την οπτική γωνία μιας ανώνυμης ομάδας εφήβων αγοριών που γοητεύτηκαν από τα κορίτσια, κάτι που θυμίζει χορό αρχαίας τραγωδίας. Οι αφηγητές βασίζονται σε ενθύμια και συνεντεύξεις συλλεγμένες τις δυο δεκαετίες μετά τις αυτοκτονίες για να κατασκευάσουν την διήγηση. Το μυθιστόρημα είναι πλούσιο σε λεπτομερείς περιγραφές και χρησιμοποιεί παρατηρήσεις για την κατάσταση του σπιτιού των Λίσμπον και του περιεχόμενου των δωματίων των κοριτσιών για να προωθήσει την πλοκή. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο αναγνώστης αποκτά πρόσβαση στους κύριους χαρακτήρες σαν να ήταν ένας από τους παρατηρητές γείτονες.            

Το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε σενάριο επιτυχούς ταινίας, που προβλήθηκε το 1999 σε σκηνοθεσία Σοφία Κόπολα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζέφρι Ευγενίδη
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1993
Νεφέλη

Στην ελληνική μυθολογία, η **Νεφέλη** σχετίζεται με το μύθο του Φρίξου και της Έλλης.

Η Νεφέλη υπήρξε η θεά της Φιλοξενίας, ήταν Ωκεανίδα, παρόλο που ευρύτερα γνωστός γι' αυτήν ήταν ο Δίας.

Σύμφωνα με τον μύθο την δημιούργησε ο Δίας δίνοντάς της την μορφή της Ήρας προκειμένου να ξεγελάσει τον Ιξίωνα. Από την ένωσή τους γεννήθηκαν οι Κένταυροι, τους οποίους βοήθησε η Νεφέλη στη συμπλοκή τους με τον Ηρακλή.

Η Νεφέλη παντρεύτηκε τον βασιλιά Αθάμαντα, ο οποίος αργότερα ξαναπαντρεύτηκε την Ινώ. Τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο, ο Φρίξος και η Έλλη, αποτέλεσαν αντικείμενο μίσους από την Ινώ, η οποία ήθελε να δει στο θρόνο τους δικούς της γιους, Λέαρχο και Μελικέρτη. Η Ινώ κατάφερε να πείσει τις γυναίκες να βράσουν κρυφά από τους άντρες τους το σιτάρι που είχαν για σπορά, με αποτέλεσμα να πέσει πείνα στη χώρα. Ο βασιλιάς απελπισμένος ζήτησε την βοήθεια του Μαντείου των Δελφών, αλλά η Ινώ δωροδόκησε τους κομιστές του χρησμού λέγοντας ότι για να εξαγνιστεί το κακό έπρεπε να θυσιαστεί ο Φρίξος. Την τελευταία στιγμή η Νεφέλη έστειλε στο βωμό ένα φτερωτό χρυσό κριάρι, το οποίο έσωσε τα δυο της παιδιά και τα απομάκρυνε πετώντας πάνω από τη θάλασσα. Η Έλλη όμως έπεσε στα νερά και χάθηκε κι από τότε η θάλασσα σε εκείνο το σημείο πήρε το όνομα Ελλήσποντος, ενώ ο Φρίξος έφτασε ως την Κολχίδα, όπου χάρισε το κριάρι με το χρυσόμαλλο δέρας στον βασιλιά Αιήτη και παντρεύτηκε την κόρη του, Χαλκιόπη.

## Δείτε επίσης
* Ένα τραγούδι της Χαρούλας Αλεξίου έχει τίτλο *Το τανγκό της Νεφέλης* (διασκευή του "Tango to Evora" της Loreena McKennitt), το οποίο διηγείται την φανταστική ιστορία της Νεφέλης και πώς έγινε σύννεφο.
* Ο αστεροειδής 431 Νεφέλη (431 Nephele), που ανακαλύφθηκε το 1897, πήρε το όνομά του από τη θεότητα αυτή.

## Παραπομπές

Νεφελη

Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Διδακτορικό δίπλωμα

Το **διδακτορικό δίπλωμα** (Αγγλικά: *doctorate*, σε αρκετές περιπτώσεις αναφερόμενο εν συντομία και ως *PhD* - *Philosophy Doctorate*) είναι ένα πτυχίο ανώτατων μεταπτυχιακών σπουδών το οποίο απονέμεται από πανεπιστημιακά ιδρύματα. Aποτελεί το ανώτατο ακαδημαϊκό πτυχίο που μπορεί να αποκτηθεί. Αποτελεί απαραίτητο εφόδιο στην άσκηση ακαδημαϊκών κυρίως επαγγελμάτων, όπως αυτό του καθηγητή πανεπιστημίου και του ερευνητή, σε πολυποίκιλα επιστημονικά πεδία. Οι κάτοχοι διδακτορικών διπλωμάτων μπορούν επίσης να ακολουθήσουν καριέρα σε κυβερνητικούς και μη οργανισμούς ή στον ιδιωτικό τομέα. Στη Γερμανία αποτελεί προϋπόθεση για να ξεκινήσει κάποιος την διατριβή για υφηγεσία (Habilitation).

## Προϋποθέσεις
Οι προϋποθέσεις για την απόκτηση ενός διδακτορικού διαφέρουν ανά τον κόσμο. Εντούτοις, κάθε υποψήφιος φοιτητής οφείλει να εκπονήσει μια διδακτορική διατριβή που στηρίζεται σε επαρκές ποσό πρωτότυπης ακαδημαϊκής έρευνας και είναι ποιότητας επαρκούς προς δημοσίευση στην επιστημονική κοινότητα. Σε πολλές χώρες ο υποψήφιος πρέπει να υπερασπιστεί την εργασία του μπροστά σε μία επιτροπή από ειδήμονες εξεταστές που ορίζονται από το πανεπιστήμιο. Σε άλλες χώρες η διατριβή εξετάζεται από επιτροπή ειδικών που αποφασίζουν αν είναι άξια πτυχίου και τα σημεία που πρέπει να επιλυθούν προκειμένου ο υποψήφιος να κριθεί επιτυχής. Η ελάχιστη περίοδος σπουδών για φοιτητές ολικής απασχόλησης ποικίλλει από τρία έως πέντε χρόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακαδημαϊκοί τίτλοι
Ναϊφαντσίν

[δεξιά|thumb| Ο [Τσόκι Μοτόμπου εκτελεί το Ναΐφάνσι σόνταν]]
Το **Ναϊφαντσίν** είναι Κάτα του καράτε-ντο της σχολής Σούρι (Σούρι-τε). 

Το Ναϊφαντσίν σημαίνει "μέσα στην μάχη" και είναι ένα από τα πιο βασικά κάτα της σχολής αυτής. Σήμερα διδάσκεται στους περισσότερους "τρόπους" καράτε-ντο. Υπάρχουν τρία κάτα Ναϊφαντσίν, τα οποία πιθανόν προέρχονται από ένα ενιαίο κάτα, το οποίο για λόγους ευκολίας διασπάστηκε από τον δάσκαλο-θρύλο του καράτε-ντο Γιασουτσούνε Ιτόσου σε τρία μικρότερα κάτα:

* Ναϊφαντσίν σόνταν (επίπεδο πρώτο)
* Ναϊφαντσίν νίνταν (επίπεδο δεύτερο)
* Ναϊφαντσίν σάνταν (επίπεδο τρίτο)

Τα κάτα Ναϊφαντσίν είναι σύντομα όσον αφορά τον χρόνο εκτέλεσης και σχετικά εύκολα στην απομνημόνευση των κινήσεών τους, αλλά χρειάζονται χρόνια επιμελούς εξάσκησης για την κατανόηση και τελειοποίησή των τεχνικών τους. Τα κάτα Ναϊφαντσίν δίνουν μία σωστή βάση στον νέο ασκούμενο (αλλά και δυνατότητα εμβάθυνσης στον πιο έμπειρο), γιατί λόγω της δομής των τεχνικών τους προσφέρουν στον ασκούμενο γρήγορα αντανακλαστικά, ευκινησία καθώς σωστή και σταθερή στάση. Επίσης εμπεριέχουν αποτελεσματικές τεχνικές αποκρούσεων, χτυπημάτων, λαβών και δραπετεύσεων από κλειδώματα και λαβές των αντιπάλων, οι οποίες λόγω της απλότητάς τους χαρακτηρίζονται ως δραστικές για αυτοάμυνα.

Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες
Τσόκι Μοτόμπου

Ο **Τσόκι Μοτόμπου** (1870 - 1944) ήταν δάσκαλος του καράτε-ντο καταγόμενος την Νήσο Οκινάουα. Τριτότοκος γόνος αριστοκρατικής οικογένειας που δεν έλαβε εκπαίδευση στο καράτε ντο από τον πατέρα του (στην Οκινάουα μόνο ο πρωτότοκος γιος λάμβανε εκπαίδευση από τον πατέρα του), πράγμα το οποίο είχε αποτέλεσμα να διδαχτεί τεχνικές από διάφορους άλλους δασκάλους της εποχής του. Λόγω του επιθετικού χαρακτήρα του, η εκπαίδευση συνήθως διαρκούσε για μικρό χρονικό διάστημα καθώς τις περισσότερες φορές εξεδιώκετο από τις σχολές. Οι μεγάλη εμπειρία στις μάχες δρόμου του προσέδωσε μεγάλη φήμη και εξ αιτίας της μεγάλης εμπειρίας του σε αυτόν τον τομέα, έκανε αρκετούς μαθητές. Στα ύστερα χρόνια εγκαταστάθηκε στην Ιαπωνική ενδοχώρα για να διδάξει την τέχνη του καράτε-ντο. Εκεί συνειδητοποίησε την πραγματική "υπόσταση" του καράτε ντο και αφοσιώθηκε στην καλλιέργεια του χαρακτήρα του. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στην Οκινάουα, όπου μετά από λίγο καιρό πέθανε.

Αρκετοί ήταν οι δάσκαλοι της εποχής του, οι οποίοι παρέπεμπαν τους μαθητές τους στον δάσκαλο Μοτόμπου, για την βαθύτερη κατανόηση των τεχνικών μάχης (κούμιτε).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δάσκαλοι πολεμικών τεχνών
Μετουσίωση (βιοχημεία)

Τόσο στη Μοριακή Βιολογία όσο και στη Βιοχημεία με τον όρο **μετουσίωση**, χαρακτηρίζεται το φαινόμενο της διάσπασης των δεσμών, στη δευτεροταγή, τριτοταγή ή τεταρτοταγή δομή και δεν αναφέρεται σε αλλαγές της πρωτοταγούς δομής, των πρωτεϊνών και των νουκλεϊκών οξέων. 
Κατά τη μετουσίωση οι δεσμοί  που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των πλευρικών ομάδων των αμινοξέων σπάζουν, (αποκόπτονται), με συνέπεια την καταστροφή της τρισδιάστατης δομής της πρωτεΐνης και να χάνει έτσι τη λειτουργικότητά της.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο ή διαδικασία που μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες όπως είναι η υπερβολική θερμότητα, τα ισχυρά οξέα ή αλκάλια, οι οργανικοί διαλύτες, καθώς ακόμη και οι υπερηχητικές δονήσεις. 
Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις η *μετουσίωση* είναι μη αναστρέψιμη, όπως για παράδειγμα η θέρμανση του λευκώματος του αυγού που δίνει συμπαγές ασπράδι. Όταν συντελείται μετουσίωση στα ένζυμα, αυτά αδρανοποιούνται, με μεγάλες συνέπειες στους οργανισμούς.

Τα μετουσιωμένα νουκλεϊκά οξέα συχνά επανέρχονται στην αρχική τους διαμόρφωση με τη διαδικασία επαναφοράς στην αρχική μορφή τους.

Η θερμοκρασία του μέσου σημείου της καμπύλης θερμότητας της μετουσίωσης αναφέρεται και ως "σημείο τήξης" (να μη συγχέεται με τη θερμοκρασία αλλαγής φάσης των υλικών).

## δείτε επίσης
*Πρωτεόλυση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δομή της πρωτεΐνης
Κατηγορία:Χημικές διεργασίες
Mistwalker

Η **Mistwalker** είναι ιαπωνικό στούντιο ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών που έχει τη βάση της στο Τόκιο. Ιδρύθηκε το 2004 από τον Χιρονόμπου Σακαγκούτσι (δημιουργό της σειράς *[[Final Fantasy]]*) με την οικονομική βοήθεια της εταιρίας Microsoft. Το όνομα και το λογότυπο της εταιρίας κατοχυρώθηκαν νομικά το 2001. Η Mistwalker προτιμά να εστιάζει τις προσπάθειές της κυρίως στο κομμάτι του σεναρίου και της μουσικής. Συνήθως αφήνει τον προγραμματισμό των παιχνιδιών σε άλλες εταιρίες, όπως η Artoon και η Feelplus, και γενικότερα επιβλέπει την πρόοδο του εκάστοτε παιχνιδιού. Ο Νομπούο Ουεμάτσου, γνωστός για τις δουλειές του στη σειρά *Final Fantasy*, έχει γράψει μουσική για διάφορα παιχνίδια που αναπτύχθηκαν από την εταιρία. Πρόεδρος του στούντιο είναι ο Χιρονόμπου Σακαγκούτσι και αντιπρόεδρος ο Κένσουκε Τάνακα (παραγωγός του συστήματος PlayOnline).

## Παιχνίδια που αναπτύχθηκαν από την εταιρία

## Παιχνίδια που ακυρώθηκαν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2004
Γουδί

Η ονομασία **Γουδί** μπορεί να αναφέρεται:

* στο Γουδί και γουδοχέρι, μαγειρικό σκεύος
* στο Γουδή, συνοικία της Αθήνας
* στο Γουδί Πάφου, κοινότητα της Επαρχίας Πάφου, Κύπρος

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Καπιλιέλε Φαουπάλα

Ο **Καπιλιέλε Γκαμπριέλ Φαουπάλα** (*Kapiliele "Gabriel" Faupala*), από τη δυναστεία Τακουμασίβα, είναι ο 51ος Βασιλιάς (Λαβελούα) του νησιού Ουώλλις, από το σύμπλεγμα Ουώλλις και Φουτούνα. Το νησί ονομάζεται «Ουβέα» στην τοπική γλώσσα.

Η επίσημη στέψη του Βασιλέα έγινε στις 25 Ιουλίου του 2008 και διαδέχθηκε τον Τομάζι Κουλιμοετόκε Β΄, ο οποίος είχε πεθάνει το Μάιο του 2007.  

## Βιογραφία
Ο Φαουπάλα είναι περισσότερο γνωστός τοπικά (στους κατοίκους του νησιού  Ουώλλις) ως **Kalai Ki Valu**. Κατάγεται από το χωριό Αχόα, που βρίσκεται στο κέντρο του νησιού Ουώλλις. Είναι συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος. Εργαζόταν για τη γαλλική κυβέρνηση του Ουώλλις και Φουτούνα όπως επίσης και στο τοπικό Τμήμα Δημοσίων Έργων του νησιού, ως τη συνταξιοδότησή του, το 1995.

Ο Φαουπάλα ήταν επικεφαλής του Εθνικού Υπουργικού Συμβουλίου, αναγνωρισμένου (με βάση τη συμφωνία του 1961 ανάμεσα στη Γαλλία και στο Βασιλιά Τομάζι Κουλιμοετόκε Β΄ που καθόρισε το καθεστώς των Ουώλλις και Φουτούνα ως υπέρπόντιο έδαφος της Γαλλίας) από τη γαλλική κυβέρνηση,  για 4 χρόνια, από το 2004 περίπου ως τη στέψη του, το 2008. 

## Βασιλιάς
Το Μάιο του 2007 ο προκάτοχος του Φαουπάλα,  Τομάζι Κουλιμοετόκε Β΄, επί  48 χρόνια Βασιλιάς από το 1959, απεβίωσε. Έπειτα από το θάνατό του ακολούθησε πένθος έξι μηνών, διάστημα κατά το οποίο θεωρείται ταμπού στην τοπική κοινωνία οποιαδήποτε συζήτηση για διάδοχο. Το Νοέμβριο του 2007 έληξε η περίοδος του πένθους και ξεκίνησαν συνομιλίες για την επιλογή του πιθανού διαδόχου. 
Ο ίδιος ο Κουλιμοετόκε είχε επιλέξει ανεπίσημα ως διάδοχό του το Φαουπάλα. Μετά το θάνατό του ένα Συμβούλιο Υπουργών ανέλαβε το καθήκον να βρει το διάδοχό του. Ο αγώνας για τη διαδοχή είχε ξεκινήσει τρία χρόνια πριν το θάνατο του Βασιλιά, με πρωταγωνίστριες τις δύο κύριες βασιλικές οικογένειες του νησιού Ουώλλις. Η κάθε οικογένεια όρισε και έναν διάδοχο, από το Βορρά και από το Νότο αντίστοιχα. 

Έπειτα από μήνες δημοσίων συζητήσεων, το παραδοσιακό Συμβούλιο των Υπουργών εξέλεξε τον Καπιλιέλε Φαουπάλα στο θρόνο του νησιού Ουβέα (Ουώλλις). Η σχετική ανακοίνωση δημοσιοποιήθηκε στα μέσα Ιουλίου του 2008. . Στο άκουσμα της ανακοίνωσης, οι εκπρόσωποι άλλων βασιλικών δυναστειών αντέδρασαν έντονα και ταραχές ξέσπασαν στο νησί. Τελικά, με την παρέμβαση κα υπαναχώρηση εκπροσώπων κάποιων φυλών η αναταραχή τερματίστηκε.

### Στέψη
Η επίσημη στέψη του Φαουπάλα ως 51ου Λαβελούα της Ουβέα έγινε στις 25 Ιουλίου του 2008 στη Ματά-Ουτού, την πρωτεύουσα του Ουώλλις και Φουτούνα. Την περίοδο της στέψης του ο Φαουπάλα ήταν 68 ετών. Εξαιτίας του αγώνα για τη διαδοχή, πολλές βασιλικές οικογένειες, όπως οι Χαχάκε του Βορρά και ο Μούα του Νότου, δεν παράστησαν στην τελετή ενθρόνισης του Φαουπάλα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας . Στην τελετή παρέστησαν και αξιωματούχοι της Νέας Καληδονίας.

## Παραπομπές


Φαουπαλα
Φαου
Akcent

Οι **Akcent** είναι ρουμανικό μουσικό συγκρότημα της χορευτικής και ποπ μουσικής σκηνής (Dance-pop). Αποτελείται από τρία μέλη: Τον Αντριάν Κλαούντιου Σάνα, τον Σορίν Στεφάν Μπροτνέϊ και τον Μιχάϊ Γκρούϊα. Πρώην μέλη είναι ο Μάριους Νεντέλκου και η Ραμόνα Μπάρτα.

Ο Αντριάν Κλαούντιου Σάνα ξεκίνησε το γκρουπ το 1999. Εκείνη την περίοδο, αποτελούνταν από τον ίδιο και την τραγουδίστρια Ραμόνα Μπάρτα. Το αγγλόφωνο τραγούδι τους "Kylie" (2006) ανήλθε στις πρώτες θέσεις στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών στην Ευρώπη και σημείωσε μέτρια επιτυχία ακόμα και στις ΗΠΑ.

Το πρώτο τους άλμπουμ “In Culori” κυκλοφόρησε στη Ρουμανία στις 10 Ιανουαρίου του 2002, ενώ το πρώτο τους αγγλόφωνο άλμπουμ με τίτλο “French Kiss with Kylie” κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 23 Αυγούστου του 2006 και περιελάμβανε δύο μεγάλες επιτυχίες, τα τραγούδια “Kylie” και “Jokero”. Το τραγούδι τους "French kiss" είναι αντιγραφή του τραγουδιού με τίτλο "Extemporal la dirigentie" της Στέλα Ενάτσε, (μια διάσημη Ρουμάνα τραγουδίστρια που γνώρισε διεθνή αναγνώριση τη δεκαετία του '80 και της οποίας το τραγούδι "Ani de Liceu" με τον σύζυγο της είναι ακόμη επιτυχία στις νεαρές ηλικίες).
Τον Απρίλιο του 2008, ο Μάριους Νεντέλκου αποχώρησε από το γκρουπ. Το 2009 οι Akcent κυκλοφόρησαν καινούργιο άλμπουμ με τίτλο “Fara Lacrimi” και τα τραγούδια “Stay with me” και “That’s my name” σημείωσαν τεράστια επιτυχία όχι μόνο στη Ρουμανία, αλλά και σε χώρες όπως η Ρωσία, η Πολωνία, η Ουκρανία, η Τουρκία, η Βόρεια Μακεδονία, η Κροατία, η Ελλάδα, η Ινδία, η Λιθουανία, το Ισραήλ, η Βουλγαρία, η Σλοβενία, η Ουγγαρία, η Σερβία, το Αζερμπαϊτζάν, η Ιορδανία, η Αίγυπτος και η Αλβανία.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμς
* *In culori* (2002)
* **100 bpm** (2003)
* **Poveste de viata** (2004)
* **SOS** (2005)
* **Primul capitol** (2006)
* **King of disco** (2007)

### Διεθνή άλμπουμς
* **French Kiss with Kylie** (2006)
* **French Kiss with Kylie - Re-Release** (2007)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα στο Myspace
* Επίσημος ιστότοπος
* Βιντεοκλίπ του συγκροτήματος

Κατηγορία:Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα
Αετός ΙΙ (αντιτορπιλικό)

**Αετός ΙΙ ([[Αντιτορπιλικό]]) / D-01** 
τύπου  ‘BOSTWICK’

Πρώην *USS Slater*.

Το 1944 ναυπηγήθηκε στις Η.Π.Α. στα Ναυπηγεία Taipa ShipBuilding Co Inc. Παρελήφθη στις 15 Μαρτίου 1951. Ένα από τα 4 Α/T συνοδείας που παραχωρήθηκαν στα πλαίσια της Αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας, που αποτέλεσαν τα νεώτερα θηρία. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’. Χρησιμοποιήθηκε για περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνησα και για την εκπαίδευση των Ναυτικών Δοκίμων, από τα πιο χρήσιμα και δραστήρια πλοία του Πολεμικού Ναυτικού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Eπίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
* http://www.ussslater.org

Αετος ΙΙ
Λοκάρνο

Το **Λοκάρνο** (*Locarno*) είναι πόλη της Ελβετίας, πρωτεύουσα της περιφέρειας Λοκάρνο, που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Λίμνης Ματζόρε (*Lago Maggiore*) στο καντόνι του Τιτσίνο, κοντά στην Ασκόνα στους πρόποδες των Άλπεων. Διαθέτει πληθυσμό περίπου 15.000 (60.000 για την ευρύτερη αστική περιοχή που περιλαμβάνει και την Ασκόνα). Επίσημη γλώσσα του Λοκάρνο είναι τα Ιταλικά. Είναι η 74η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη της Ελβετίας. 

Τον Ιανουάριο του 2004, ο Ιταλός ιστορικός Μαρίνο Βιγκάνο (*Marino Vigano*) έκανε την υπόθεση πως το κάστρο του Λοκάρνο μπορεί να έχει σχεδιαστεί από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι.

## Κύρια αξιοθέατα
Το Λοκάρνο διαθέτει διάφορα ενδιαφέροντα αξιοθέτα που προσελκύουν τουρίστες καθόλη τη διάρκεια του χρόνου. 

### Αστρόβια Λοκάρνο
Η Αστρόβια Λοκάρνο (*Astrovia Locarno*) είναι ένα μοντέλο του Ηλιακού Συστήματος σε κλίμακα 1 : 1.000.000.000. Ο Ήλιος βρίσκεται στο τέλος της Via Gioacchino Respini, όπου ξεκινά το κυκλικό μονοπάτι που τρέχει παράλληλα με τον ποταμό. Ο Πλούτωνας, τελευταίος πλανήτης του μοντέλου, βρίσκεται 6 χιλιόμετρα μακριά από αυτό το σημείο εκκίνησης στο χωριό Τένια (*Tegna*).

### Μαντόνα ντελ Σάσσο, Καρντάντα και Τσιμεττά
Ο ναός της Μαντόνα ντελ Σάσσο (*Madonna del Sasso*) στην Ορσελίνα πάνω από την πόλη είναι το βασικό αξιοθέατο και τόπος προσκυνήματος της πόλης. 

Ο ναός ιδρύθηκε μετά από όραμα της Παναγίας που είδε ο Φραγκισκανός αδελφός Μπαρτολομέο ντ' Ιβρέα (*Bartolomeo d'Ivrea*) κατά τη διάρκεια της νύχτας 14 προς 15 Αυγούστου 1480. Το εσωτερικό του διαθέτει υψηλή διακόσμηση, ενώ μια πλατφόρμα προσφέρει υπέροχη θέα προσ την πόλη.

### Καστέλλο Βισκόντεο
Το Καστέλλο Βισκόντεο (*Castello Visconteo*), στην άκρη της παλιάς πόλης, κτίστηκε κατά τον 12ο αιώνα, πιθανότατα ως κατοικία του Καπετάνιου Ορέλλι (*Orelli*), ο οποίος παρέμεινε έμπιστος στον Αυτοκράτορα. Το 1260, έπεσε στα χέρια των Γιβελλίνων. Το 1342 οι Βισκόντι του Μιλάνου, από τους οποίους παίρνει τώρα το όνομά του, επιτέθηκαν στον κάστρο από ξηράς και από τη λίμνη και το κατέλαβαν. Αρχικά έπεσε στα χέρια των *Eidgenossen* το 1503. Σήμερα διατηρείται μόνο το ένα πέμπτο της αρχικής κατασκευής. Το μεγαλύτερο του μέρος χρονολογείται από τον 15ο και 16ο αιώνα. Το μόνο που επιβιώνει από την αρχική κατασκευή είναι τα θεμέλια.

## Σημαντικά πρόσωπα και γεγονότα
Το Λοκάρνο είναι γνωστό από τις Συνθήκες, που υπογράφηκαν εδώ στις 16 Οκτωβρίου 1925 από τις Γερμανία, Βέλγιο, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιταλία. Οι Συμφωνίες αφορούσαν εδαφικές και άλλες διευθετήσεις μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Στο Λοκάρνο λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο τον Αύγουστο στην *Piazza Grande* ένα σημαντικό φεστιβάλ κινηματογράφου, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο.

Στις 18 Μαρτίου 1980 πέθανε εδώ ο διάσημος Γερμανοαμερικανός ψυχολόγος και φιλόσοφος Έριχ Φρομ.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:LocarnoView.jpg|Θέα από τα περιβάλλοντα βουνά του Λοκάρνο.
Αρχείο:Locarno Madonna del Sasso.jpg|Madonna del Sasso.
Αρχείο:Locarno Castello Visconteo.JPG|Castello Visconteo.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της πόλης του Λοκάρνο
* Φωτογραφική περιήγηση της Astrovia Locarno

Λοκαρνο
Φως και Σκιά

**Φως και Σκιά** (Ισπαν. *Luz y Sombra*) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1989.

Η σειρά αυτή σηματοδότησε την έναρξη των πρωταγωνιστικών ρόλων της Ταλία σε σαπουνόπερες. Ο Αλμπέρτο Μαγιαγόιτια (*Alberto Mayagoitia*), ο συμπρωταγωνιστής της, και ο Ενρίκε Άλβαρες Φέλιξ (*Enrique Álvarez Félix*) ήταν μέρη του ταλαντούχου cast. Η Ταλία έγινε ιδιαίτερα καλή φίλη του Ενρίκε Άλβαρες Φέλιξ καθώς γύριζαν τη τηλενουβέλλα. Από αυτή τη φιλία μία άλλη όμορφη φιλία άνθισε με την ηθοποιό Μαρία Φέλιξ, μητέρα του Ενρίκε. Συνολικά όμως δεν της άρεσε πάρα πολύ η σαπουνόπερα γιατί κανείς δεν την υποστήριξε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η σελίδα στη Alma Latina
*

Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλενουβέλες της Televisa
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο

thumb|Θέσεις στην Piazza Grande για προβολή ταινίας.

Το **Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο** (ιταλικά: *Festival internazionale del film di Locarno*) είναι διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στην πόλη του Λοκάρνο, στην Ελβετία, στο καντόνι του Τιτσίνο. Το φεστιβάλ ιδρύθηκε το 1946, και διεξάγεται κάθε Αύγουστο.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του φεστιβάλ είναι η ανοιχτή προβολή στην κεντρική πλατεία του Λοκάρνο, την *Piazza Grande*, με χωρητικότητα 8.000 θεατών. Το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ είναι η "Χρυσή Λεοπάρδαλη", ή αλλιώς "*Pardo d'oro*", που απονέμεται στην καλύτερη ταινία. Μεταξύ των άλλων βραβείων συμπεριλαμβάνονται η Αργυρή Λεοπάρδαλη (δεύτερη θέση) και η Χάλκινη Λεοπάρδαλη (για καλύτερο και καλύτερη ηθοποιό). 

Επίσημος συνεταίρος του Διεθνές Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Λοκάρνο είναι η εταιρία *XDC*. 

## Νικητές της Χρυσής Λεοπάρδαλης
thumb|Η οθόνη στην Piazza.
Η Χρυσή Λεοπάρδαλη (*Pardo d'oro*) απονέμεται από το 1968. Το χρηματικό έπαθλο των 90.000 Ελβετικών φράγκων απονέμεται εξ ημισείας στον σκηνοθέτη και τον παραγωγό. 

* 2009: *She, a Chinese* , Xiaolu Guo, Κίνα.
* 2008: *Parque Via*, Ενρίκε Ριβέρο, Μεξικό
* 2007: *Ai no yokan*, Masahiro Kobayashi, Ιαπωνία
* 2006: *Das Fräulein*, Andrea Štaka, Ελβετία
* 2005: *Nine Lives*, Rodrigo García, ΗΠΑ
* 2004: *Private*, Saverio Costanzo, Ιταλία
* 2003: *Khamosh Pani – Silent Waters*, Sabiha Sumar, Πακιστάν
* 2002: *Das Verlangen*, Iain Dilthey, Γερμανία
* 2001: *Alla rivoluzione sulla due cavalli*, Maurizio Sciarra, Ιταλία
* 2000: *Baba*, Shuo Wang, Κίνα
* 1999: *Peau d'homme, coeur de bête*, Hélène Angel, Γαλλία
* 1998: *Zhao Xiansheng*, Lü Yue, Κίνα
* 1997: *Ayneh*, Jafar Panahi, Ιράν
* 1996: *Nénette et Boni*, Claire Denis, Γαλλία
* 1995: *Raï*, Thomas Gilou, Γαλλία
* 1994: *Khomreh*, Ebrahim Forouzesh, Ιράν
* 1993: *Azghyin ushtykzyn'azaby*, Jermek Schinarbajev, Καζακστάν
* 1992: *Qiuyue*, Clara Law, Χονγκ Κονγκ
* 1991: *Johnny Suede*, Tom DiCillo, ΗΠΑ
* 1990: *Sluchainij Vals*, Swetlana Proskurina, Σοβιετική Ένωση
* 1989: *Dharmaga tongjoguro kan kkadalgun*, Bae Yong-kyun, Νότιος Κορέα
* 1988: *Distant Voices, Still Lives*, Terence Davies, Αγγλία / *Schmetterlinge*, Wolfgang Becker, Γερμανία
* 1987: *Ο Bobo*, José Alvaro Morais, Πορτογαλία
* 1986: *Jezioro bodenskie*, Janusz Zaorski, Πολωνία
* 1985: *Höhenfeuer*, Fredi Murer, Ελβετία
* 1984: *[[Πέρα από τον Παράδεισο|Stranger Than Paradise]]*, Jim Jarmusch, ΗΠΑ
* 1983: *Adj király katonát*, Pál Erdöss, Ουγγαρία
* 1981: *Chakra*, Rabindra Dharmaraj, Ινδία
* 1980: *Maledetti vi amerò*, Marco Tullio Giordana, Ιταλία
* 1979: *Sürü*, Zeki Ökten, Τουρκία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος του Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο 

Λοκάρνο
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελβετία
Νικήτας Χωνιάτης

Ο **Νικήτας Χωνιάτης** ή **Ακομινάτος** (Χώνες Μικράς Ασίας, περ. 1155 - Νίκαια, περ. 1216) ήταν Βυζαντινός Έλληνας υψηλόβαθμος αξιωματούχος του βυζαντινού κράτους και ιστορικός, όπως ο μεγαλύτερος αδελφός του Μιχαήλ Χωνιάτης (Ακομινάτου) τον οποίο ακολούθησε από τον τόπο γέννησής τους, τις Χώνες (Κολοσσές) της Φρυγίας, στην Κωνσταντινούπολη για σπουδές.

Θεωρείται ο σημαντικότερος βυζαντινός ιστορικός του 12ου αιώνα, όντας αυτόπτης μάρτυρας της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους στις 13 Απριλίου 1204.

Το κυριότερο έργο του είναι η *Χρονική Διήγησις* (Ιστορία Κωνσταντινουπόλεως), όπου καλύπτονται γεγονότα που αφορούν την ιστορία της Κωνσταντινούπολης από το 1118 έως το 1207. Σε κάποιες από τις εκδοχές του το έργο του ακολουθείται από μια σύντομη περιγραφή των χάλκινων αγαλμάτων της Κωνσταντινούπολης, τα οποία έτηξαν οι Σταυροφόροι, για να κόψουν νομίσματα. Το κείμενο αυτό είναι γνωστό με την ονομασία De signis.

Στην *[[Patrologia Graeca|Ελληνική Πατρολογία]]* του Ζακ Πολ Μιν, τα έργα του Νικήτα Χωνιάτη περιέχονται στους τόμους 139 και 140.

## Παραπομπές


## Πηγές & βιβλιογραφία
* *[[Το Βήμα]]*, 7ης Μαρτίου 2004, σ. Β36, Αγγελική Λαΐου, «H Δ' Σταυροφορία και οι επιπτώσεις της».
* Charles M. Brand, *Byzantium Confronts the West*, 1968 (ISBN 0-7512-0053-0).
* Jonathan Harris, 'Distortion, divine providence and genre in Nicetas Choniates' account of the collapse of Byzantium 1180-1204', *Journal of Medieval History*, Τόμ. 16 (2000) σ. 19-31.
* Harry J. Magoulias (μετάφρ.), *Ο City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates*, 1984 (ISBN 0-8143-1764-2).
* Hierolimus Wolf, *History of Niketas Choniates*, 1557.
*Δημήτριος Χρηστίδης, «Αναμνήσεις από αρχαία κείμενα στο έργο του Νικήτα Χωνιάτη ''Χρονική Διήγησις''», Επιστημονική Επετηρίδα Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τόμ. 22(1984),σελ. 687-709

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

### Διαθέσιμα έργα του στο Διαδίκτυο
* Νικήτας Χωνιάτης:
** Η Κατάληψη της Κωνσταντινούπολης .
** Η Κατάληψη της Κωνσταντινούπολης  .
** Αποσπάσματα  από την *Ιστορία* του .
* documentaCatholicaOmnia.eu: [''Greek Opera Omnia''](http://www.documentacatholicaomnia.eu/30_20_1150-1217-_Nicetas_Acominatus_(Choniatis).html) από την Πατρολογία του Μιν με αναλυτικά ευρετήρια .
* books.Google.com: B.G. Niebuhr/Immanuel Bekker, 1835, Niketae Choniatae ''Historia'' (Ελληνικά & μετάφραση στα Λατινικά) .
* V. Grecu, ''Autour du De Signis de Nicétas Choniate'', Revue des études byzantines , τομ. 6 (1948), σελ. 58-66

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές Θεμάτων
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Δ΄ Σταυροφορία
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Μαρίνα Τσιντικίδου

Η **Μαρίνα Τσιντικίδου** (Θεσσαλονίκη, 1971) είναι Ελληνίδα μοντέλο, τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός.

## Σταδιοδρομία
Στις 30 Μαρτίου 1992 και σε ηλικία 21 ετών εξελέγη Σταρ Ελλάς και τον επόμενο μήνα εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διεθνή διαγωνισμό Μις Υφήλιος που έγινε στην Ταϊλάνδη. Στις 15 Ιουνίου του ίδιου έτους, κλήθηκε να εκπροσωπήσει για άλλη μία φορά τα ελληνικά χρώματα στο διεθνή διαγωνισμό της Μις Ευρώπη που διοργανώθηκε στο Ζάππειο, κερδίζοντας αυτή την φορά τον τίτλο της ωραιότερης γυναίκας της *γηραιάς ηπείρου*. Το στέμμα του τίτλου, της το παρέδωσε η πρώτη αναπληρωματική της περασμένης χρονιάς που κατόπιν ανακηρύχθηκε Μις Ευρώπη, Κατερίνα Μιχαλοπούλου, ενώ στην κριτική επιτροπή παρούσα ήταν η πρώην Μις Υφήλιος Κορίνα Τσοπέη. Στα εθνικά καλλιστεία απέσπασε βραβείο της *Μις Μάντισον* για τα ωραιότερα ελληνικά πόδια ανάμεσα στις 12 υποψήφιες.

Η διάκρισή της την έκανε διάσημη με αποτέλεσμα να αρχίσει να δέχεται τηλεοπτικές προτάσεις. Τη σεζόν 1992-1993, παρουσίασε μαζί με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο στον ΑΝΤ1 το χιουμοριστικό πρόγραμμα *Candid Camera*, με την υπογραφή του Νίκου Μαστοράκη. Την περίοδο 1993-1994, το MEGA την τοποθέτησε ως συμπαρουσιάστρια δίπλα στον Ανδρέα Μικρούτσικο και στην στην εκπομπή της πρωινής ζώνης *Χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό*.

Ακολούθησαν εμφανίσεις σε διάφορες διαφημίσεις καθώς και σε σειρές στην ελληνική τηλεόραση, ενώ παράλληλα η ενεργή της δράση στις πίστες της πασαρέλας γινόταν ακατάπαυστα. Το 1998 παρουσίασε στο Mega Channel το νεανικό τηλεπαιχνίδι *Bzzz* ενώ για ένα χρονικό διάστημα ασχολήθηκε και με την υποκριτική.

Ομιλεί την αγγλική, γαλλική και ιταλική γλώσσα.

## Πολιτική
Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 ήταν υποψήφια βουλευτής Πιερίας με το ψηφοδέλτιο του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας χωρίς ωστόσο να εκλεγεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Πατριάρχης Μηνάς

Ο **Μηνάς** (... - 25 Αυγούστου 552) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 536 ως το 552.

Καταγόταν από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Είχε λάβει αξιόλογη παιδεία και ήταν διευθυντής μεγάλου νοσοκομείου στην Πόλη. Εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 536 μετά την καθαίρεση του προκατόχου του, Πατριάρχη Άνθιμου (ή ίσως και πριν από αυτήν), κατ' επιλογή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού, ενώ τη χειροτονία του τέλεσε ο Πάπας Αγαπητός Α΄.

Εναντιώθηκε στη διδασκαλία του Ωριγένη. Τιμωρήθηκε από τον Πάπα με ακοινωνησία για μικρό διάστημα το 547 και το 551, καθώς πήρε αποφάσεις αντίθετες προς αυτές του Πάπα. Γενικά η Πατριαρχία του χαρακτηρίστηκε από τη μεγάλη επιρροή του Πάπα στο Θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Προήδρευσε Συνόδου το 536, το 543 και το 546. Στις 27 Δεκεμβρίου 537 τέλεσε τα πρώτα εγκαίνια (και στις 22 Δεκεμβρίου του 538 τα δεύτερα) του ναού της Αγίας Σοφίας, ενώ στις 28 Ιουλίου 550 τέλεσε τα εγκαίνια του ναού των Αγίων Αποστόλων.

Ο Πατριάρχης Μηνάς πέθανε το έτος 552, πιθανόν τον μήνα Αύγουστο. Ανακηρύχθηκε άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 25 Αυγούστου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* [Catholic Encyclopedia](http://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Mennas) 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Μηνάς
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Πατριάρχης Άνθιμος Α΄

Ο **Άνθιμος Α΄** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για λιγότερο από ένα χρόνο, από το 535 ως το 536.

Πριν την εκλογή του ήταν Μητροπολίτης Τραπεζούντος. Ήταν ευνοούμενος της Αυτοκράτειρας Θεοδώρας, κατόπιν επιθυμίας της οποίας πείστηκαν πολλοί επίσκοποι και τον εξέλεξαν.

Οι απόψεις του δεν ήταν εντελώς ορθόδοξες. Αμέσως μετά την εκλογή του συνδέθηκε με τους Μονοφυσίτες Πατριάρχες Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων. Ο αντιμονοφυσίτης Πατριάρχης Αντιοχείας το ανέφερε στον Πάπα Αγαπητό, ο οποίος συνεκάλεσε Σύνοδο, η οποία τον καθαίρεσε, στις 18 Μαΐου 536. Στις αποφάσεις της Συνόδου αυτής ενέδωσε και ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, τον οποίο ο Αγαπητός έπεισε να εκθρονίσει και να εξορίσει τον Άνθιμο μαζί με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Έκτοτε, ο Άνθιμος παρέμεινε υπό την προστασία της Αυτοκράτειρας, μέχρι το θάνατό της, 12 χρόνια αργότερα (548), οπότε και ο Ιουστινιανός ανακάλυψε ότι όλα αυτά τα χρόνια ζούσαν άνετα στα διαμερίσματά της στο Παλάτι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* 
* 

Ανθιμος Α
Ανθιμος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Πατριάρχης Επιφάνιος

Ο **Επιφάνιος** (... - 5 Ιουνίου 535) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 520 ως το 535.

Ήταν υπεύθυνος για τους κατηχούμενους, πρεσβύτερος και σύγγελος του προκατόχου του, Ιωάννη του Καππαδόκη, τον οποίο και διαδέχτηκε μετά το θάνατό του. Εξελέγη στις 25 Φεβρουαρίου του 520, μετά από πρόταση του Αυτοκράτορα Ιουστίνου, με τη σύμφωνη γνώμη επισκόπων, μοναχών και του λαού. Συνοδική επιστολή προς τον Πάπα Ορμίσδα τον περιγράφει ως «έχοντα την ορθή πίστη και φροντίζοντα πατρικώς τα ορφανά».

Ο Πατριάρχης Επιφάνιος αντάλλαξε σειρά επιστολών με τον Πάπα Ορμίσδα, με αντικείμενο την τελική διευθέτηση του ακακιανού σχίσματος, η οποία είχε ξεκινήσει ήδη από τον προκάτοχό του. Επί της Πατριαρχίας του συνεκάλεσε Σύνοδο που ασχολήθηκε με τον επίσκοπο Λαρίσης Στέφανο, ο οποίος είχε χειροτονηθεί παράνομα, ενώ αρνούνταν την αρμοδιότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θεωρώντας ότι υπάγεται διοικητικά στον Πάπα Ρώμης. Η Σύνοδος αυτή τον καθαίρεσε. Επίσης συνεκάλεσε δεύτερη Σύνοδο, η οποία ασχολήθηκε με τα θέματα του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Ο Επιφάνιος πέθανε το 535. Ανακηρύχθηκε άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 25 Αυγούστου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Οικουμενικό Πατριαρχείο 

Επιφανιος
Επιφανιος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Νέτμπολ

Το **νέτμπολ** ή **δικτυοσφαίρα** είναι ένα γυναικείο ομαδικό άθλημα, που μοιάζει αρκετά με το μπάσκετ. Σύμφωνα με την ομοσπονδία παίζεται από 20 εκατομμύρια άτομα σε 80 χώρες.

Παίζεται σε μεγαλύτερο γήπεδο από το μπάσκετ,υπάρχουν 2 ομάδες που η κάθε ομάδα έχει επτά παίκτριες και τα δίχτυα στηρίζονται σε στύλους αντί για ταμπλό. Το νέτμπολ ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, και σήμερα είναι αρκετά δημοφιλές στην Καραϊβική, στη Σρι Λάνκα και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι κανόνες του δε μοιάζουν μόνο με του μπάσκετ, αλλά είναι σαν να έχουν παρθεί από πολλά διαφορετικά ομαδικά αθλήματα. Δε μπορείς να ντριμπλάρεις τη μπάλα, ενώ η κάθε παίκτρια μπορεί να κινηθεί μόνο σε συγκεκριμένα μέρη του γηπέδου.

Το άθλημα έχει και πάρα πολλές παραλλαγές, σε άτομα που συμμετέχουν (ομάδες των 6 ή των 5), σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους, σε μικτές ομάδες, σε ομάδες αντρών (δεν έχει καθόλου απήχηση και έχει σταματήσει), σε άθλημα για παιδιά με διαφορετικούς κανονισμούς.

Η τωρινή κάτοχος του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι η Νέα Ζηλανδία.

## Ιστορία
Η πρώιμη ιστορία του Netball ξεκίνησε όταν η Clara Bair παρερμήνευσε τους πρώτους κανόνες του νέου αθλήματος του James Naismith, του μπάσκετ, και τελικά έγινε ένα αυτοτελές άθλημα. Το μπάσκετ, που εφευρέθηκε το 1891, αρχικά παιζόταν σε κλειστούς χώρους μεταξύ δύο ομάδων των εννέα παικτών χρησιμοποιώντας μια μπάλα ποδοσφαίρου που πετιόταν σε κλειστά καλάθια ροδάκινων. Το παιχνίδι του Νέισμιθ εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και σύντομα εμφανίστηκαν παραλλαγές των κανόνων. 

Παράλληλα, το 1892, η καθηγήτρια φυσικής αγωγής Σέντα Μπέρενσον ανέπτυξε τροποποιημένους κανόνες για τις γυναίκες. Οι κανόνες του Berenson οδήγησαν τελικά στην εμφάνιση του γυναικείου μπάσκετ και περίπου την ίδια εποχή αναπτύχθηκαν ξεχωριστοί κανόνες για το μπάσκετ ανδρών και γυναικών.

Η Martina Bergman-Esterberg το 1893 εισήγαγε την εκδοχή του μπάσκετ στις μαθήτριές της στο College of Physical Training στο Hampstead του Λονδίνου. Οι κανόνες του κολεγιακού παιχνιδιού άλλαξαν με την πάροδο των ετών: το παιχνίδι μεταφέρθηκε σε εξωτερικούς χώρους και παίχτηκε στο γρασίδι, τα καλάθια αντικαταστάθηκαν από δαχτυλίδια με δίχτυα και το 1897 και το 1899 ενσωματώθηκαν οι κανόνες για το γυναικείο μπάσκετ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το νέο άθλημα του Έστερμπεργκ ονομάστηκε "καθαρή μπάλα". Οι πρώτοι κωδικοποιημένοι κανόνες του netball δημοσιεύτηκαν το 1901 από την Ένωση Ling, αργότερα την Ένωση Φυσικής Αγωγής του Ηνωμένου Βασιλείου. Από την Αγγλία, το netball εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Διαφορετικές περιοχές ανέπτυξαν τις δικές τους παραλλαγές των κανόνων και ακόμη και ονόματα για το άθλημα: το "γυναικείο (street) μπάσκετ" εμφανίστηκε στην Αυστραλία γύρω στο 1900 και στη Νέα Ζηλανδία το 1906, ενώ το "netball" παιζόταν στα σχολεία της Τζαμάικα ήδη από το 1909.

## Συνδέσεις
*International Netball Federation Limited
*International Netball

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλήματα
Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα
Κατηγορία:Παραλλαγές καλαθοσφαίρισης
Νιούτον (μονάδα μέτρησης)

μικρογραφία|Για να αποκτήσει επιτάχυνση 1 m/s<sup>2</sup> ένα σώμα μάζας 1 kg, θα πρέπει να του ασκηθεί δύναμη 1 Ν
Το **νιούτον** (Λατινικοί χαρακτήρες: newton) (σύμβολο: **N**) είναι η μονάδα μέτρησης της δύναμης κατά το Διεθνές σύστημα μονάδων, προς τιμή του Άγγλου φυσικού και μαθηματικού Ισαάκ Νεύτωνα σε αναγνώριση της συνεισφοράς του Κλασική Μηχανική.

## Ορισμός
Στο διεθνές σύστημα μονάδων η δύναμη είναι παράγωγο μέγεθος. Το ένα νιούτον ορίζεται ως η δύναμη που πρέπει να ασκηθεί σε σώμα μάζας ενός κιλού (1 kg) για να επιταχυνθεί κατά ένα μέτρο ανά δευτερόλεπτο εις το τετράγωνο (1 m·s-2), δηλαδή:
:{\rm 1~N = 1~\frac{kg\cdot m}{s^2}}.

## Παραδείγματα
* 1 νιούτον είναι η δύναμη που ασκεί η βαρύτητα της γης σε σώμα μάζας περίπου 102 γραμμαρίων (όσο ζυγίζει περίπου ένα μήλο).
* Πιο συχνά χρησιμοποιείται στην πράξη το kN (κιλονιούτον, δηλ. 1000 Ν). 
* Αντικείμενο μάζας 1 τόνου (1000 Kg) (όσο περίπου π.χ. ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο) δέχεται από το βαρυτικό πεδίο της Γης δύναμη περίπου 10kN.

## Πηγές
* Φυσική Α΄, Β΄, Γ΄ Γυμνασίου

## Δείτε επίσης
* Δύναμη
* Βαρύτητα
* Μονάδες μέτρησης
*Τόνος
*Ισαάκ Νεύτων
*Κλασική Μηχανική.
*κιλού

Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης
Κατηγορία:Παραγόμενες μονάδες του SI
Κατάλογος εφημερίδων επαρχιακού τύπου

Ο **κατάλογος εφημερίδων λοιπής Ελλάδας** περιέχει μια λίστα με τις εφημερίδες που κυκλοφορούν στην Ελλάδα εκτός των περιοχών της Αθήνας, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης. Η ταξινόμηση γίνεται κατά αλφαβητική σειρά.

## Αιγαίο
### Νομός Δωδεκανήσου

### Νομός Κυκλάδων

### Νομός Λέσβου

### Νομός Σάμου

### Νομός Χίου

## Ήπειρος
### Νομός Άρτας

### Νομός Θεσπρωτίας

### Νομός Ιωαννίνων

### Νομός Πρέβεζας

## Θεσσαλία
### Νομός Καρδίτσας

### Νομός Λάρισας

### Νομός Μαγνησίας

### Νομός Τρικάλων

## Θράκη
### Νομός Έβρου

### Νομός Ξάνθης

### Νομός Ροδόπης

## Ιόνια Νησιά
### Νομός Ζακύνθου

### Νομός Κέρκυρας

### Νομός Κεφαλληνίας

### Νομός Λευκάδας

## Κρήτη
### Νομός Ηρακλείου

### Νομός Λασιθίου

### Νομός Ρεθύμνης

### Νομός Χανίων

## Μακεδονία
### Νομός Γρεβενών

### Νομός Δράμας

### Νομός Ημαθίας

### Νομός Καβάλας

### Νομός Καστοριάς

### Νομός Κιλκίς

### Νομός Κοζάνης

### Νομός Πέλλας

### Νομός Πιερίας

### Νομός Σερρών

### Νομός Φλώρινας

### Νομός Χαλκιδικής

## Πελοπόννησος
### Νομός Αργολίδας

### Νομός Αρκαδίας

### Νομός Αχαΐας

### Νομός Ηλείας

### Νομός Κορινθίας

### Νομός Λακωνίας

### Νομός Μεσσηνίας

## Στερεά Ελλάδα
### Νομός Αιτωλοακαρνανίας

### Νομός Αττικής

### Νομός Βοιωτίας

### Νομός Ευβοίας

### Νομός Ευρυτανίας

### Νομός Φθιώτιδας

### Νομός Φωκίδας

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος εφημερίδων Αθήνας και Πειραιά
*Κατάλογος εφημερίδων Θεσσαλονίκης
*Εφημερίδες Λήμνου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Λίστα των εφημερίδων στην Ελλάδα

## Αναφορές


λοιπης Ελλαδας
Πυριμιδίνη

Η **πυριμιδίνη** είναι μία από τους δύο τύπους βάσεων, ετεροκυκλικής αρωματικής οργανικής ένωσης, που βρίσκονται στα νουκλεϊκά οξέα και έχουν δομή  απλού δακτυλίου, όπως είναι η κυτοσίνη και η θυμίνη και η ουρακίλη.

Οι πυριμιδίνες σχηματίζουν πάντα ζεύγη με τις πουρίνες στους δύο κλώνους του DNA, εξασφαλίζοντας έτσι ένα μόριο με παράλληλες πλευρές. Σημειώνεται πως η κυτοσίνη και η θυμίνη περιλαμβάνονται στο DNA, ενώ το RNA περιέχει μόνο κυτοσίνη και ουρακίλη.

*
Κατηγορία:C4
Μίχαελ Βίττμαν

Ο **Μίχαελ Βίττμαν** (*Michael Wittmann*, 22 Απριλίου 1914 - 8 Αυγούστου 1944) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Γερμανούς αρματιστές. 

Κατετάγη στην 1η Μεραρχία Πάντσερ SS "Σωματοφυλακή Αδόλφος Χίτλερ" το 1937 και έμελλε να γίνει ο πρώτος άσσος των αρμάτων μάχης μέχρι τον θάνατό του στη Νορμανδία στις 8 Αυγούστου 1944. Μέχρι τότε ο Βίττμαν είχε καταστρέψει σε διάστημα τριών ετών 138 εχθρικά άρματα και πυροβόλα. Οι επιτυχίες του Βίττμαν εξαρτώνταν κατά πολύ από τον, για μεγάλο χρονικό διάστημα, πυροβολητή του, τον Μπαλτάζαρ Βολ, ο οποίος διακρινόταν από μία σχεδόν υπεράνθρωπη ικανότητα να ευστοχεί, ενώ το άρμα βρισκόταν σε κίνηση. Με τον βαθμό του δεκανέα διακρίθηκε στις επιχειρήσεις στην Πολωνία το 1939 και στη Γαλλία το 1940. Κατά τη Γερμανική Εισβολή στην Ελλάδα διακρίθηκε ιδιαίτερα στην Κατάληψη της στενωπού της Κλεισούρας, ως επικεφαλής άρματος εφόδου. Οι προοπτικές του φάνηκαν από τις πρώτες μέρες της εισβολής στη Σοβιετική Ένωση. Προωθήθηκε στη Σχολή Αξιωματικών του Μπαντ Τελτζ και καθιερώθηκε ως άσσος των αρμάτων στη μάχη του Κουρσκ. Χαρακτηριστική των ικανοτήτων του ήταν η δράση του στο Βιγιέρ Μποκάζ. Ο Βίττμαν αρνήθηκε στη συνέχεια την τοποθέτησή του ως εκπαιδευτή σε σχολές τεθωρακισμένων των Waffen SS. Η δράση του και η ζωή του τερματίσθηκαν στις 8 Αυγούστου 1944 στην περιοχή του Σιντώ, κατά τη διάρκεια προσπαθειών ανακατάληψης της Καέν, όταν το Tiger του εξερράγη.

Ήταν εξωτερικά ένας ήπιος άνθρωπος, ο οποίος παρέμενε ήρεμος κατά τη διάρκεια της μάχης και διέθετε το χάρισμα της πρόβλεψης των κινήσεων του αντιπάλου. Εκτός από τον Βολ, γενικά ο Βίττμαν είχε πάντα άψογη συνεργασία με τα πληρώματα των αρμάτων στα οποία υπηρετούσε, οι άνδρες των οποίων εμπνέονταν από αυτόν.

Παρασημοφορήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών (Ritterkreuz) του Σιδηρού Σταυρού μετά φύλλων Δρυός και Ξιφών.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Κωνσταντίνος Αβτζιγιάννης, *Πολεμικές Μονογραφίες-Η δράση των Waffen SS στα Δυτικά Μέτωπα*, σελ.76

Κατηγορία:Μέλη των Waffen-SS
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού
Δασοκομία

thumb|right|300px
Η **Δασοκομία** ή **Δασοκομική**, είναι η καλλιέργεια του δάσους. Αποτελεί δηλαδή την διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, ως εφαρμογή των αρχών της Δασικής οικολογίας, η οποία αναπτύσσεται στα πλαίσια της Δασολογίας. Αντικείμενο της είναι η αειφορική εκμετάλλευση των δασικών εκτάσεων. Περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως,
* φύτευση, αναδάσωση, μεταφύτευση δέντρων
* αραίωση και συντήρηση δασών και δεντρόφυτων εκτάσεων
* υλοτομία:κοπή δέντρων και παραγωγή ξυλείας
* συλλογή φυσικών δασικών υλικών, όπως: κόμμι βαλάτας, φελλό, ρητίνες (ρετσίνι), βάλσαμα, καπόκ, βελανίδια, αγριοκάστανα, βρύα, λειχήνες, μανιτάρια, βότανα κ.α.
* δασοκομικές απογραφές, έλεγχος της αποδοτικότητας των δέντρων, αποτίμηση της δασικής ξυλείας
* προστασία από δασικές πυρκαγιές

## Δείτε επίσης
* Δάσος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η υφιστάμενη κατάσταση της ελληνικής δασοπονίας

Κατηγορία:Δενδροκομία
Κατηγορία:Δασολογία
Ριβόζη

Η **ριβόζη**, (ribose), είναι σάκχαρο με πέντε άτομα άνθρακα (πεντόζη) που εντοπίζεται στο ριβονουκλεϊκό οξύ (RNA).

Η ριβόζη εναλλάσεται με το φωσφορικό οξύ προκειμένου ν΄ αποτελέσει τη δομή του σκελετικού μορίου του RNA όπου και συνδέεται με τις αζωτούχες βάσεις, στο ριβονουκλεοτίδιο.
Ο χημικός τύπος της ριβόζης είναι **C<sub>5</sub>H<sub>10</sub>O<sub>5</sub>**.

Οι φωσφορικές ριβόζες αποτελούν τα συστατικά των νουκλεοτιδικών συνενζύμων NAD, NADP των οποίων ο βασικός ρόλος τους στους μικροοργανισμούς είναι η σύνθεση ιστιδίνης.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.52ος, σελ.73.
* "Collins - Λεξικό Όρων βιολογίας" Εκδ. Ι. Φλώλος - Αθήνα, σελ.783. ISBN 960-7178-62-9

Κατηγορία:Μονοσακχαρίτες
Κατηγορία:RNA
Κατηγορία:C5
Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Ραγκαβής

Το επώνυμο Ραγκαβής αναφέρεται σε παλιά βυζαντινή οικογένεια, μέλη της οποίας διακρίθηκαν στα γράμματα, την πολιτική κ.α. Η καταγωγή της οικογενείας ήταν από τη Μακεδονία (περιοχή Θεσσαλονίκης), όπου απαντάται από τον 6ο αιώνα. Από την ίδια οικογένεια κατάγεται και ο βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Α' ο Ραγκαβέ, γιος του Μεγάλου Δρουγγαρίου της Δωδεκανήσου Θεοφύλακτου Ραγκαβέ και της Μαρίας Μελησσηνής και εγγονός του Πατρικίου Ραγκαβέ, καθώς και τα τέκνα του Αυτοκράτορα, ο Φλαβιανός - Θεοφύλακτος, μετέπειτα αυτοκράτορας και ο Νικήτας, μετέπειτα πατριάρχης με το όνομα Ιγνάτιος.
 
Άλλα σημαντικά μέλη από την ίδια οικογένεια ήταν:

* Παύλος Ραγκαβής, ιδρυτής της μονής Ξηροποτάμου, αναδειχθείς Όσιος (Παύλος).
* Ανδρόνικος Ραγκαβής, μέγας ρήτορας και χαρτοφύλακας του Πατριαρχείου
* Μανουήλ Ραγκαβής, μέγας μπάνος της Βλαχίας και γιος του προηγούμενου
* Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, Φιλικός, ποστέλνικος της Βλαχίας, συγγραφέας και αρχαιολόγος
* Γεώργιος Ραγκαβής, λογοτέχνης και γιος του προηγούμενου
* Ιάκωβος Ραγκαβής, ιστορικός και αρχαιολόγος
* Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, ποιητής, πανεπιστημιακός, συγγραφέας και πολιτικός
** Κλέων Ρίζος Ραγκαβής, λόγιος, διπλωμάτης, πρωτότοκος γιος του Αλέξανδρου
** Αριστείδης Ρίζος Ραγκαβής, στρατιωτικός, δευτερότοκος γιος του Αλέξανδρου
** Ευγένιος Ρίζος Ραγκαβής, στρατιωτικός, γενεανολόγος και οικοσημολόγος, τριτότοκος γιος του Αλέξανδρου.

Ρ
Πουριτανισμός

Ο **πουριτανισμός** είναι δογματική θρησκευτική τοποθέτηση που αναπτύχθηκε κυρίως στην Αγγλία και στην Αμερική τον 16ο και 17ο αιώνα στους κόλπους της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Η τάση αυτή προέβαλε την ανάγκη να απαλλαγούν η λατρεία και η εκκλησιαστική πρακτική από τις μη προβλεπόμενες από την Αγία Γραφή προσθήκες, όπως ήταν τα στοιχεία της καθολικής εκκλησίας που παρεισέφρησαν στο Βιβλίο Προσευχών, και να αποκτήσουν την καθαρότητα των θρησκευτικών εκδηλώσεων και της λατρείας των πρώτων χρόνων του χριστιανισμού.

Ο πουριτανισμός πηγάζει από τις διδασκαλίες του Καλβινισμού και του Ζβιγγλιανισμού. Αποτέλεσε δε μία συγκεκριμένη νοοτροπία που διέπει την ατομική συμπεριφορά του ανθρώπου και εξέφραζε σε υψηλό βαθμό το sυντηρητισμό, τη νοικοκυροσύνη, την εργατικότητα και την ατομική ηθική των αστών της εποχής εκείνης. Ο πουριτανισμός ήκμασε στα χρόνια της βασίλισσας Ελισάβετ Α', και έπαιξε σημαντικό κοινωνικό ρόλο. Στη σύγχρονη εποχή, ο πουριτανισμός εκφράζει το ακραίο πνεύμα του συντηρητισμού.

Πουριτανοί σήμερα υπάρχουν κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αυτούς ανήκει η Πουριτανική Ευαγγελική Εκκλησία της Αμερικής.

Κατηγορία:Αγγλικανισμός
Κατηγορία:Θρησκευτική φιλοσοφία και δόγματα
Καλβινισμός

[μικρογραφία|347x347εσ|Κελβινιστική εκκλησία στο [Ουλμ της Γερμανίας]]
Ο **Καλβινισμός** είναι χριστιανικό προτεσταντικό θεολογικό κίνημα που ανέπτυξε ο Γάλλος θεολόγος Ιωάννης Καλβίνος.

Στο κέντρο της καλβινιστικής θεολογίας βρίσκεται η παντοδύναμη κυριαρχία του Θεού και η δυνατότητά του να προγνωρίζει την πορεία των ανθρώπων είτε προς την σωτηρία είτε προς την απώλεια. Βασικό στοιχείο της είναι το δόγμα του προορισμού, στο οποίο τονίζεται η παντοδύναμη κυριαρχία του Θεού, και η άποψη πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ως προς την ανικανότητά τους να αποκτήσουν την σωτηρία τους με τα δικά τους έργα και δυνάμεις. Ο Ιωάννης Καλβίνος υποστήριζε ότι το σχέδιο του Θεού σχετικά με τη σωτηρία της ψυχής είναι επακόλουθο της Θείας Χάριτος και επιτυγχάνεται μόνο διά της πίστεως και ότι ο Θεός πρέπει να είναι Υποκείμενο σεβασμού.

Οι καλβινιστές πιστεύουν ότι ο Θεός, ως κυρίαρχος, μπορεί να επέμβει στη ζωή του ανθρώπου. Κατά τον καλβινισμό, οι άνθρωποι είναι είτε προγνωρισμένοι και προορισμένοι για αιώνια δόξα και τον παράδεισο, είτε προγνωρισμένοι και προορισμένοι για την αιώνια καταδίκη. 

Ο Καλβινισμός ακολουθώντας την προτεσταντική διδασκαλία, δέχεται μόνο την Αγία Γραφή, που τη θεωρεί αυθεντία, και απορρίπτει όσες παραδόσεις θεωρεί πως δεν συμφωνούν με αυτήν. Οι τελετές που δέχεται είναι η θεία ευχαριστία και το βάπτισμα. Στον καλβινισμό βασίζονται οι πρεσβυτεριανές και οι αναμορφωμένες εκκλησίες.

## Ιστορική εξέλιξη

## Παραπομπές

Κατηγορία:Προτεσταντισμός
Άγραφα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα Άγραφα αναφέρονται:
*Άγραφα: Οροσειρά και ιστορική περιοχή της κεντρικής Ελλάδας
*Άγραφα Ευρυτανίας: Χωριό της Ευρυτανίας
*Δήμος Αγράφων: Δήμος του νομού Ευρυτανίας, με έδρα το ομώνυμο χωριό

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων