Περί του Μακεδονικού Ζητήματος

200px|μικρογραφία|Μια επιστολή από την πρεσβεία της Σερβίας στην Σόφια προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Σερβίας, σχετικά με την αγορά 50 αντιτύπων του βιβλίου του Μισίρκοφ.

Το ***Za makedonckite raboti*** (κυριλλική γραφή : *За македонцките работи*, αγγλική μετάφραση : *On Macedonian Matters*) είναι ένα βιβλίο του Krste Misirkov που κυκλοφόρησε το 1903 στην Σόφια της Βουλγαρίας. Το βιβλίο παρουσιάζει τις απόψεις του συγγραφέα σχετικά με το Μακεδονικό Ζήτημα και διερευνά την αίσθηση του εθνικού ανήκειν και την ανάγκη για την επιβεβαίωση των Μακεδόνων ως ξεχωριστού λαού. Το βιβλίο σηματοδότησε το πρώτο πλήρες περίγραμμα της μακεδονικής ως ξεχωριστής γλώσσας και πρότεινε την ανάγκη για τη κωδικοποίησή της. Το βιβλίο επίσης καλύπτει τους κανόνες της τυποποιημένης γλώσσας, την ορθογραφία και το αλφάβητό της.

## Υπόβαθρο
Το Za makedonckite raboti σηματοδότησε την πρώτη προσπάθεια επισημοποίησης μιας ξεχωριστής μακεδονικής γλώσσας. Με το βιβλίο αυτό, ο Μισίρκοφ περιέγραψε μια επισκόπηση της μακεδονικής γραμματικής και εξέφρασε τον απώτερο στόχο για κωδικοποίηση της γλώσσας και για τη χρήση της ως γλώσσας διδασκαλίας στο εκπαιδευτικό σύστημα. Ο συγγραφέας πρότεινε τη χρήση της διαλέκτου Prilep-Bitola ως διαλεκτική βάση για τη διαμόρφωση της τυποποιημένης μακεδονικής γλώσσας. Ωστόσο οι ιδέες του δεν υιοθετήθηκαν μέχρι τη δεκαετία του 1940. Ο Μισίρκοφ απηύθυνε έκκληση στις οθωμανικές αρχές για την ενδεχόμενη αναγνώριση ενός ξεχωριστού μακεδονικού έθνους. Παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε τέτοιο και ότι οι περισσότεροι Σλαβομακεδόνες αποκαλούσαν τους εαυτούς τους Βούλγαρους αλλά ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί όταν θα προέκυπταν οι απαραίτητες ιστορικές συνθήκες. Εξήγησε επίσης ότι ο λόγος για αυτή την ενέργεια ήταν το γεγονός ότι οι ντόπιοι Σλάβοι ήταν σύμμαχοι των Βούλγαρων στους πολέμους κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και εξαιτίας αυτού οι Βυζαντινοί Έλληνες τους μετονόμασαν σε Βούλγαρους, με αποτέλεσμα αυτός ο όρος να προσδιορίζει τους Σλάβους της Μακεδονίας στο μέλλον.

### Ιστορία έκδοσης
Τον Νοέμβριο 1903 ο Μισίρκοφ έφτασε από τη Ρωσία στη Σόφια με σκοπό την εκτύπωση του έργου του, το οποίο εκδόθηκε στο τέλος του ίδιου έτους. Τα περισσότερα αντίτυπα κατασχέθηκαν ή καταστράφηκαν από τη βουλγαρική αστυνομία και τους ακτιβιστές της Εσωτερικής Επαναστατικής Οργάνωσης Μακεδονίας-Αδριανούπολης λίγο μετά την έκδοση του βιβλίου, με αποτέλεσμα τον Δεκέμβριο 1903 ο Μισίρκοφ να φτάσει στο Βελιγράδι. Εκεί συναντήθηκε με τον Στόγιαν Νοβάκοβιτς, τότε υπουργό εξωτερικών της Σερβίας. Ο Νοβάκοβιτς διέταξε την αγορά 50 τεμαχίων του βιβλίου του από τη σερβική διπλωματική αντιπροσωπεία στη Σόφια, τα οποία στάλθηκαν μέσω της σερβικής διπλωματικής οδού στη Μακεδονία. Το βιβλίο είχε μικρή ή καθόλου απήχηση και δεν έγινε δημοφιλές στη Μακεδονία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1940.

## Συνέπειες
250px|αριστερά|μικρογραφία|Το 1907, στην εισαγωγή του άρθρου του «Σημειώσεις στη Σλαβική Φιλολογία και Ιστορία», ο Μισίρκοφ απέρριψε τις ιδέες του βιβλίου του 1903.
Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, οι απόψεις του Μισίρκοφ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα κωδικοποίηση της μακεδονικής γλώσσας, όπως αυτή υφίσταντο αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ ο Λόρινγκ Ντάνφορθ θεωρεί ότι οι γλωσσολόγοι που συμμετείχαν στη κωδικοποίηση της τυποποιημένης μακεδονικής γλώσσας το 1944 εργάζονταν έχοντας πλήρη άγνοια του έργου του Μισίρκοφ.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το βιβλίο του Μισίρκοφ αναφερόταν μόνιμα στη βιβλιογραφία από τους ιστορικούς της Μακεδονίας ως ένδειξη για την ύπαρξη μιας ξεχωριστής μακεδονικής εθνότητας στην εποχή του. Ωστόσο, μόλις δύο χρόνια αργότερα, ο Μισίρκοφ άλλαξε τις απόψεις του και δημοσίευσε μια σειρά άρθρων στον τύπο, τα οποία ήταν γραμμένα από μια βουλγάρικη εθνικιστική οπτική γωνία, διεκδικώντας την βουλγάρικη ταυτότητα για τον εαυτό του και τους Σλάβους της Μακεδονίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
*