Πρόσθετα τροφίμων

Με τον όρο **πρόσθετα ''τροφίμων*** χαρακτηρίζονται ουσίες που προσθέτονται σε τροφές, συνήθως  σε όσες είναι έτοιμες προς κατανάλωση, καθώς και σε ποτά και αναψυκτικά, με σκοπό να πετύχουν ένα τεχνολογικό αποτέλεσμα, όπως συντήρηση, τροποποίηση του χρώματος, της γεύσης, της υφής κ.τ.λ. Οι κυριότερες ομάδες προσθέτων είναι οι χρωστικές, τα συντηρητικά, τα αντιοξειδωτικά, τα πηκτωματογόνα, τα ενισχυτικά γεύσης κ.ά. Πολλά τυποποιημένα «σνακ», ζαχαρώδη, γλυκίσματα και αναψυκτικά, που κυκλοφορούν σήμερα στο εμπόριο, περιέχουν μεγάλο αριθμό τέτοιων ουσιών.

Τα *'πρόσθετα** **τροφίμων** διακρίνονται, ανάλογα με την προέλευσή τους, σε φυσικά πρόσθετα και σε συνθετικά πρόσθετα. Τα πρόσθετα τροφίμων είναι ένα ζήτημα που προκαλεί αδικαιολόγητες ανησυχίες για την [[υγεία]] εδώ και πολλά χρόνια. Πολλά εκλαϊκευμένα δημοσιεύματα ενοχοποιούν κατά καιρούς συγκεκριμένα πρόσθετα τροφίμων για σοβαρές επιπτώσεις στη συμπεριφορά, την πνευματική κατάσταση και την υγεία των καταναλωτών, σύνδεση με διαταραχές όπως [[αλλεργία|αλλεργίες]], [[Νευρολογική διαταραχή|νευρολογικές]] και [[Εντερική διαταραχή|εντερικές]] διαταραχές, [[καρκίνος|καρκίνο]], [[καρδιακές παθήσεις]] και [[αρθρίτιδα]]. Η επιστημονική έρευνα δεν επιβεβαιώνει αυτούς τους φόβους. Περιπτώσεις αλλεργικών ή άλλων αντιδράσεων σε πρόσθετα παρατηρούνται στο ίδιο ποσοστό με την πρόσληψη τροφών χωρίς πρόσθετα, όπως οι ξηροί καρποί και τα θαλασσινά. Υπάρχουν πρόσθετα, όπως τα αντιοξειδωτικά, τα οποία θεωρείται ότι μπορεί να προστατεύουν από τον καρκίνο. Μερικές πρόσθετες ουσίες θεωρούνται ακατάλληλες για κατανάλωση από [[χορτοφαγία|χορτοφάγους]] ή πιστούς ορισμένων θρησκειών όπως το [[Ισλάμ]] ή ο [[Ιουδαϊσμός]].

Ένα πρόσθετο μπορεί να επιτρέπεται υπό καθορισμένη ποσότητα σε ένα τρόφιμο, σε διαφορετική ποσότητα σε άλλο, ή και ακόμη να απαγορεύεται πλήρως η προσθήκη του σε ένα τρίτο. Καθίσταται, έτσι, εμφανής η μεγάλη δυσκολία προσδιορισμού της επικινδυνότητας αυτών των ουσιών, τόσο κατά ποσότητα, όσο και κατά το είδος επί των τροφίμων.

Οι **αριθμοί Ε*', με τους οποίους κωδικοποιούνται και ονοματίζονται αυτές οι ουσίες, είναι ορισμοί σύντομης μορφής και αναφέρονται συνήθως στις ετικέτες συσκευασίας των τροφίμων σε όλη την [[Ευρωπαϊκή Ένωση]]. Το διεθνές σχέδιο αρίθμησης ονομάζεται *Codex Alimentarius* («Κώδικας Τροφίμων» στα λατινικά) και τηρείται από την ομώνυμη επιτροπή. Μόνο ένα υποσύνολο του *Codex Alimentarius'' εγκρίνεται για χρήση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αριθμοί Ε απαντώνται επίσης σε ετικέτες συσκευασίας τροφίμων και σε άλλες περιοχές, εκτός Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Αυστραλίας. Στην Ελλάδα οι προδιαγραφές για τη χρήση των προσθέτων καθορίζονται από τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών που εκδίδει το Γενικό Χημείο του Κράτους και είναι εναρμονισμένες με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

## Κατάλογος πρόσθετων τροφίμων Ε
### Ε100-Ε199 (χρωστικές)

### Ε200-Ε297 (συντηρητικά)

### Ε300-Ε399 (αντιοξειδωτικά, ρυθμιστές οξύτητας)
 

### Ε400-Ε499 (γαλακτωματοποιητές, σταθεροποιητές, πηκτικοί παράγοντες)

### Ε500-Ε599 (ρυθμιστές οξύτητας, αντισυσσωματικοί παράγοντες)

### Ε600-Ε699 (βελτιωτικά γεύσης)

### Ε700-Ε799 (αντιβιοτικά)

### Ε900-Ε999 (διάφορα)

### Ε1000-Ε1399 (διάφορα)

### Ε1400-Ε1499 (πηκτικοί παράγοντες)

### Ε1500-Ε1525 (συνθετικές γεύσεις και γευστικοί διαλύτες)

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Τεχνολογία τροφίμων
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν τις Επιστήμες

Κατηγορία:Πρόσθετα τροφίμων με αριθμό Ε