open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άγιος Κυπριανός Λακωνίας

Ο **Άγιος Κυπριανός** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λαγίας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Κυπριανός είναι παράλιος οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στη Λακωνική Μάνη, από την πλευρά του Λακωνικού κόλπου, κοντά στην επαρχιακή οδό Χωσιαρίου-Γερολιμένα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 85 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1889 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαγείας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Λαγείας και και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαγείας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λαγίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Κυπριανού στην παραλία
* Η παραλία του οικισμού και η παραλία «Άμπελο» στα νοτιοανατολικά

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Μαργαρίτι Χίου

Το **Μαργαρίτι** ή του **Μαργαρίτη** ή η **Μαργαρίτα** είναι νησίδα της Χίου με έκταση 0,173 τ.χλμ. πολύ κοντά στις βορειανατολικές ακτές της. Βρίσκεται νοτιοδυτικά από το ακρωτήριο Μπαμπακάς, βορειοανατολικά από τον όρμο Μάρμαρο και τον οικισμό Μάρμαρο, που είναι το επίνειο των Καρδαμύλων. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καρδαμύλων του τότε δήμου Καρδαμύλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρδαμύλων που υπάγεται στον Δήμο Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χίος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Σαρακηνόπετρα Χίου

Η **Σαρακηνόπετρα** είναι βραχονησίδα της Χίου πολύ κοντά στις βορειανατολικές ακτές της, η οποία βρίσκεται στα βορειοανατολικά του όρμου Βλυχάδας και τον οικισμό Βλυχάδα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καρδαμύλων του τότε δήμου Καρδαμύλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρδαμύλων που υπάγεται στον Δήμο Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εντοπισμός και διασώσεις παράτυπα εισελθόντων αλλοδαπών στη ναυτική περιοχή Σαρακηνόπετρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χίος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ναός του Διός Φρατρίου και της Αθηνάς Φρατρίας

Ο **Ναός του Διός Φρατρίου και της Αθηνάς Φρατρίας** ήταν αρχαίος ελληνικός ναός εντός του δυτικού τμήματος της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας. Ήταν αφιερωμένος στη λατρεία του Δία και της Αθηνάς.

Ο συγκεκριμένος ναός ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 350-338 π.Χ. Επρόκειτο για μικρού μεγέθους κτίριο, μεταξύ της Στοάς του Ελευθερίου Διός και του Ναού του Απόλλωνος Πατρώου. Ήταν κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο, ενώ είχε μήκος, περίπου, 5,2 μέτρων και πλάτος 3,7 μέτρων. Το εσωτερικό του ναού αποτελείτο από έναν μοναδικό σηκό, καθώς και έναν βωμό ο οποίος και βρισκόταν εμπρός αυτού. Μικρού μεγέθους τείχισμα συνέδεε τον συγκεκριμένο ναό με εκείνον του Απόλλωνος Πατρώου.

Κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα π.Χ., μικρού μεγέθους πύλη προστέθηκε επί της μπροστινής πλευράς του ναού. Σήμερα, σώζονται μόνον κατάλοιπα των θεμελίων του ναού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία Αγορά της Αθήνας
Κατηγορία:Αρχαίοι ναοί της Αθήνας
Κάστρο του Γιάβορ

Το **Κάστρο του Γιάβορ** (, ) είναι κάστρο στο Γιάβορ της Πολωνίας.

Το πρώτο κάστρο ήταν ένα ξύλινο οχυρό. Αργότερα, ο Δούκας Βολέσλαος Α΄ ο Υψηλός έχτισε ένα πέτρινο πύργο.

Το κάστρο υπήρξε έδρα τόσο της δυναστείας των Πιαστ όσο και του Δουκάτο του Γιάβορ. Πολλά σημαντικά πολιτικά γεγονότα έλαβαν χώρα στο κάστρο κατά τον Μεσαίωνα. Το 1648, το κάστρο υπέστη ζημιές όταν πολιορκήθηκε από στρατιώτες πιστούς στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά ανακαινίστηκε αργότερα τον ίδιο αιώνα (1663-65). Μια άλλη ανακαίνιση έγινε το 1705, όταν επισκευάστηκε ο πύργος του ρολογιού.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας μετέτρεψε το κάστρο σε φυλακή, ρόλο τον οποίο θα κρατούσε μέχρι το 1956. Μέχρι το 1821 στέγαζε και άσυλο ψυχικά ασθενών. Μετά το 1888, η μέχρι τότε φυλακή αποκλειστικά για άνδρες έγινε φυλακή αποκλειστικά για γυναίκες και παρέμεινε σε αυτή την ιδιότητα μέχρι το 1945. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, χρησιμοποιήθηκε ως τέτοια και από τις γερμανικές αρχές που μεταξύ άλλων φυλάκισαν εδώ αρκετές Γαλλίδες. Στην αυλή του κάστρου έχει στηθεί μνημείο για τη μνήμη τους. Μετά το 1945, στέγασε πολιτικούς κρατούμενους και πρώην στρατιώτες του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού.

## Εικόνες

Αρχείο:Jawor (0008).jpg|Κάστρο όπως φαίνεται από το ποτάμι
Αρχείο:Jawor (0137).jpg|Κεντρική πύλη
Αρχείο:Jawor (0141).jpg|Η μία πλευρά της αυλής (2019)
Αρχείο:Jawor (0142).jpg|Η άλλη πλευρά της αυλής (2019)


## Παραπομπές



Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία
Γουίδων Δ΄ του Σπολέτου

Ο **Γουίδων Δ΄**, γερμ.: *Guy IV* (*Guido* ή *Wido*, δολοφονήθηκε το 897) από τον Οίκο των Γουιδονιδών, ήταν δούκας του Σπολέτo και του Καμερίνo από το 889 και πρίγκιπας του Μπενεβέντo από το 895. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουίδωνα Β΄ δούκα του Σπολέτo. 

Είτε το 888, όταν ο πατέρας του στέφθηκε βασιλιάς της Φραγκίας, είτε το 889, όταν ο πατέρας του στέφθηκε βασιλιάς της Λομβαρδίας, ο Γουίδων έλαβε τα δουκάτα του Σπολέτο και του Καμερίνο. Παρόλο που ο πατέρας του δεν εξασφάλισε ποτέ το Φραγκικό βασίλειο, διατήρησε το Λομβαρδικό στέμμα του και έτσι αποποιήθηκε το Σπολέτo, την κληρονομική ιδιοκτησία της οικογένειάς του. Ο Γουίδων ήταν ικανός πολεμιστής και ηγέτης. Κατέκτησε το Μπενεβέντο από τους ανατολικούς Ρωμαίους και έγινε πρίγκιπας εκεί (895). Πρόσφερε την αντιβασιλεία του κατακτημένου πριγκιπάτου του στον Γουαϊμάρος Α΄ του Σαλέρνο, τον σύζυγο της αδελφής του Ίτας, αλλά ο Γκουαϊμάρ Α΄ αιχμαλωτίστηκε καθ' οδόν προς το Μπενεβέντο από τον Άντελφερ γαστάλδο του Αβελίνο. Ο Γουίδων έπρεπε να κατέβει και να πολιορκήσει το Αβελίνο για να απελευθερωθεί o Γκουαϊμάρ Α΄.

Αφού βασίλευσε στο Μπενεβέντο για έναν χρόνο και οκτώ μήνες, ο Γουίδων ταξίδεψε στη Ρώμη για να συναντήσει τον βασιλιά Λαμβέρτο της Λομβαρδίας. Δολοφονήθηκε στον Τίβερη από πράκτορες του Αλμπέρικ Α΄, ο οποίος κατέλαβε τον Σπολέτο και αυτοπροσδιορίστηκε ως διάδοχος δούκας.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso – Guglielmo da Forlì* . Ρώμη, 2003.
* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXI Guglielmo Gonzaga – Javobini* . Ρώμη, 2003.
* ''Lexikon des Mittelalters'' : Wido IV. Herzog von Spoleto (882/83-897).

Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιταλίας
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βενεβέντου
ΚΑτηγορία:Οίκος των Γουιδονιδών
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Γουίδων Β΄ του Σπολέτου

Ο **Γουίδων Β΄** (μερικές φορές **III** ) (απεβ. στα τέλη του 882 ή στις αρχές του 883) από τον Οίκο των Γουιδονιδών ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λαμβέρτου Α΄ δούκα του Σπολέτo και μαργράβου του Καμερίνο. Εξελέγη για να διαδεχθεί αυτούς τους τίτλους με το τέλος τού πατέρα του το 880. Είχε ένα φιλόδοξο σχέδιο επέκτασης προς τα νότια και προς τα δυτικά, που συγκρούονταν με τον παπισμό.

Έλαβε παπική επιστολή στις 18 Ιουλίου του έτους της ανάρρησής του. Ο πάπας Ιωάννης Η΄ ζήτησε συνάντηση, αλλά ο Γουίδων τον αγνόησε και αντ' αυτού εισέβαλε στις Παπικά Κράτη. Τότε ο Ιωάννης Η΄ ζήτησε τη βοήθεια του Καρόλου Γ΄ του Παχύ, ήδη βασιλιά της Ιταλίας, και τον έστεψε αυτοκράτορα στις 12 Φεβρουαρίου 881. Ωστόσο, ο Κάρολος Γ΄ βοήθησε ελάχιστα ενάντια στον Γουίδων. Μία παπική επιστολή που χρονολογείται στις 11 Νοεμβρίου και απευθυνόταν στον Κάρολο Γ΄ αναφερόταν στον Γουίδων ως *Rabbia*, ένα επίθετο που σημαίνει «οργή». Έμεινε ως παρωνύμιο.

Ως ηγεμόνας, ο Γουίδων χρησιμοποίησε το σύνθημα *ανανέωση του βασιλείου των Φράγκων* (Renovatio regni Francorum), όπως οι προκάτοχοί του Καρολίδες.  Τον Φεβρουάριο του 882, σε μία Συνέλευση (DIeta), που συγκάλεσε στη Ραβέννα ο Κάρολος Γ΄, ο δούκας, ο αυτοκράτορας και ο πάπας έκαναν ειρήνη και ο Γουίδων και ο θείος του Γουίδων του Καμερίνο, ορκίστηκαν να αποκαταστήσουν τις κλεμμένες παπικές εκτάσεις. Σε μία επιστολή του Μαρτίου προς τον Κάρολο Γ΄, ο Ιωάννης Η΄ ισχυριζόταν ότι οι όρκοι δεν εκπληρώθηκαν. Ο Γουίδων δεν επέτυχε ποτέ στα σχέδιά του για επέκταση ή στην τήρηση των υποσχέσεών του: απεβίωσε νέος αργότερα την ίδια χρονιά ή νωρίς την επόμενη. Τον διαδέχθηκε ο θείος του, καθώς τα παιδιά του ήταν ανήλικα. Ο γιος του Γουίδων Δ΄ κυβέρνησε αργότερα στο Σπολέτο και στο πριγκιπάτο του Μπενεβέντο. Η κόρη του Ίτα παντρεύτηκε τον Γκουαϊμάρ Α΄ του Σαλέρνο .

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφία
* Carpegna Falconieri, Tommaso di (2003). "Guido, conte marchese di Camerino, duca marchese di Spoleto, re d'Italia, imperatore". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 61: Guglielmo Gonzaga–Jacobini (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana.
* Zimmermann, Harald (1974). "Imperatores Italiae" (PDF). In Helmut Beumann (ed.). Historische Forschungen für Walter Schlesinger. Cologne: Böhlau. pp. 379–399.

Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιταλίας
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Ιωάννης Μάλλιας

Ο **Ιωάννης Μάλλιας** είναι γιατρός οφθαλμίατρος.  

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1971 στην Μυτιλήνη. Το 1994 αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 2006 είναι Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών**.**  

Έχει εκπαιδευτεί και έχει πραγματοποιήσει μεταμόσχευση οφθαλμικών βλαστοκυττάρων, μεταμοσχεύσεις κερατοειδούς και επεμβάσεις καταρράκτη με λέιζερ με μικροτομή 1,8 χιλιοστά, καθώς και επέμβαση κήλης τροχιακού λίπους. 

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία

Από το 2010 μέχρι και το 2019 κατείχε τη θέση του επιστημονικού διευθυντή της οφθαλμολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Mediterraneo. Από τον Ιανουάριο του 2014 υπήρξε ο ιδρυτής και επιστημονικός υπεύθυνος της Μονάδας Μεταμοσχεύσεων Κερατοειδούς. Απ' τον Ιανουάριο του 2019 ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον Όμιλο του Ιατρικού Αθηνών, ιδρύοντας την μονάδα μικροχειρουργικής οφθαλμού στο Ιατρικό Παλαιού Φαλήρου για τη διενέργεια ενδοφθάλμιων χειρουργικών επεμβάσεων (καταρράκτη, γλαυκώματος, αποκολλήσεων, κλπ).

## Επιστημονικές Εταιρείες
Ο Ιωάννης Μάλλιας είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Κερατοειδούς και Αντιπρόεδρος στο Δ.Σ. από το 2014 μέχρι σήμερα. Επίσης είναι μέλος στις επιστημονικές εταιρείες: European Society of Cataract and Refractive Surgery,  American Society of Cataract and Refractive Surgery, Cornea Society, EuCornea Society,  Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Οφθαλμικών Φλεγμονών και Λοιμώξεων, και στην Ελληνική Εταιρεία Ενδοφακών και Διαθλαστικής Χειρουργικής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες οφθαλμίατροι
Ναός του Κρόνου και της Ρέας

Ο **Ναός του Κρόνου και της Ρέας** ήταν αρχαίος ελληνικός ναός, αφιερωμένος στη λατρεία του Κρόνου και της Ρέας, επί του ποταμού Ιλισού, στην Αθήνα. Βρισκόταν νότια του Ναού του Ολυμπίου Διός, καθώς και νοτιοανατολικά του Ναού του Δελφινίου Απόλλωνος.

Ο συγκεκριμένος ναός ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, πιο συγκεκριμένα προς το 150 μ.Χ. Συσχετιζόταν με τον γειτονικό, μεγαλύτερων διαστάσεων, ναό αφιερωμένο στη λατρεία του Δία, η ανέγερση του οποίου ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού, καθώς ο Κρόνος και η Ρέα ήσαν γονείς του Δία. Ο τύρρανος Πεισίστρατος, είχε ξεκινήσει την κατασκευή ναού αφιερωμένου στη λατρεία του Δία κατά τη διάρκεια της αρχαϊκής περιόδου, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., είναι γνωστό πως είχε προχωρήσει στην ανέγερση ναού αφιερωμένου στον Κρόνο και τη Ρέα εντός της πόλεως των Αθηνών, ενώ πιθανολογείται πως η τοποθεσία του ήταν αντίστοιχη εκείνης του ρωμαϊκού ομώνυμου ναού.

Ο ναός ήταν δωρικού αρχιτεκτονικού ρυθμού, ενώ, σήμερα, μόνον τμήματα των θεμελίων του σώζονται. Πιθανολογείται πως ο συγκεκριμένος ναός συσχετιζόταν με τον εορτασμό των Κρονίων.

Το 258, ο ναός καταστράφηκε, μαζί με άλλα κτίρια της ευρύτερης περιοχής, από τον αυτοκράτορα Βαλεριανό, με απώτερο σκοπό την ανέγερση τείχους εντός της συγκεκριμένης περιοχής, υπό τον φόβο πιθανών επιθέσεων των Γότθων και των Έρουλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ναοί της Αθήνας
Γουίδων της Νάντης

Ο **Γουίδων** ή *Γουίδων*, γερμ. *Guido* (απεβ. πριν από το 819) από τον Οίκο των Γουιδονιδών, διορίστηκε να αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα Ρολάνδο ως κοντόσταυλος της Βρετονικής μαρκιωνίας μετά το τέλος εκείνου στη μάχη του Ρονσεβάλ το 778. Ο Γουίδων δεν άσκησε πιο αποτελεσματικά τον έλεγχο της Βρετάνης από τον προκάτοχό του, αλλά ήταν η κύρια επαφή με την οποία οι Βρετόνοι γνώριζαν τη Γαλλική πολιτική. Το πραγματικό έδαφος ελέγχου του ήταν η κομητεία της Νάντης. Οι εσωτερικές διαμάχες των Καρολιδών αποσπούσαν την προσοχή του Γουίδων και τον εμπόδιζαν να επιδείξει οποιαδήποτε πραγματική εξουσία. Η πίεση των Νορμανδών στους Βρετόνους θα άνοιγε μία είσοδο σε μία Γαλλική δυναστεία στη Βρετάνη υπό τον Μπερενγκάρ του Ρεν (Rennes).

Ο Γουίδων ήταν γιος του Λαμβέρτος και της Tεύτμπεργκα και ανήκε στην Αυστρασιανή οικογένεια των Γουιδονιδών. Ο Γουίδων ήταν υπεύθυνος για τη Νευστρία και τη Νάντη περί το 799, την ίδια στιγμή που ο αδελφός του Φρόντοαλντ έλαβε την κομητεία του Βαν (Vannes). Τα βασιλικά χρονικά σημειώνουν ότι το έτος 799 «ο Γουίδων έπαρχος της μαρκιωνίας της Βρετάνης, ο οποίος την ίδια χρονιά διέσχισε ολόκληρη την επαρχία με τους συναδέλφους του κόμητες, ήρθε να παρουσιάσει [στον Καρλομάγνο ] στο Άαχεν, τα όπλα των Βρετονικών αρχηγών που του είχαν παραδοθεί και σε κάθε τρόπαιο αναγραφόταν το όνομα του αρχηγού στον οποίο ανήκε το όπλο». Διευκρινίστηκε ταυτόχρονα ότι «η Βρετάνη φαινόταν τότε εξ ολοκλήρου υποκείμενη».

Το όνομα του Γουίδων εμφανίζεται στη συνέχεια, κυρίως το 814, στις πολλές πράξεις που καταγράφονται στο καταστατικό του αβαείου του Σαιν-Σωβέρ ντε Ρεντόν, όπου βρίσκεται δίπλα σε αυτό του Ζαρντίν, του *μαρκίωνα* ή πρίγκιπα του λαού (*princeps plebis*). Το καταστατικό λέει "Ο Ζαρντίν εξουσιάζει, ο Γουίδων είναι κόμης."

## Οικογένεια
Ο Γουίδων απεβίωσε πριν από το 819, αφήνοντας τον γιο του Λαμβέρτος Α΄ κόμη της Νάντης και έπαρχο της μαρκιωνίας.

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Οίκος των Γουιδονιδών
Κατηγορία:Νάντη
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Λάμος ποταμός

Ο **Λάμος** (λατινικά: Lamus· τουρκικά: Limonlu **Λιμόνλου**) είναι ποταμός της αρχαίας Κιλικίας, στη σημερινή επαρχία Μερσίνης της Τουρκίας.

Ο ποταμός υψώνεται στο Όρος Γιουγλούκ στην οροσειρά του Ταύρου και ρέει μέσα από βαθιά φαράγγια προς τα νοτιοδυτικά μέχρι να φτάσει στη Μεσόγειο Θάλασσα στη Λιμόνλου (την αρχαία Αντιόχεια Λαμωτίδος και βυζαντινή Λαμουσία) στην περιοχή του Ερντεμλί. Περίπου στα μισά της πορείας του δέχεται τον Σουσάμα από τα δυτικά ως παραπόταμο.

Στην πόλη Λιμόνλου, περίπου 500 μέτρα δυτικά της εκβολής του ποταμού σε έναν επίπεδο λόφο στη δεξιά όχθη βρίσκεται το Μεσαιωνικό Κάστρο του Λάμου. Κάτω από το κάστρο μια ύστερη οθωμανική γέφυρα διασχίζει τον ποταμό, πιθανότατα στη θέση μιας παλαιότερης ρωμαϊκής γέφυρας. Βόρεια της πόλης βρίσκονται τα ερείπια ενός υδραγωγείου, το οποίο μετέφερε νερό από τον ποταμό δυτικά στις αρχαίες πόλεις Ελαιούσα Σεβαστή και Κώρυκος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας
Οίκος των Γουιδονιδών

Οι **Γουιδονίδες**, γερμ.: *Widonen*, *Guidonen*, ιταλ.: *Guideschi*  ή **Lambertiner**, σύμφωνα με τα κύρια ονόματά τους, ήταν μία ιταλική οικογένεια Φραγκικής καταγωγής, με εξέχουσα θέση τον 9ο αι. Κατάγονταν από τον Γουίδωνα της Νάντης, του οποίου η καταγωγή ήταν από την Αυστρασία. Ήταν μία επιθετική δυναστεία, που τα μέλη της επέκτειναν τη βάση τής εξουσίας τους στα Παπικά Κράτη, πάντα πιστοί στην Αυτοκρατορία και ποτέ στον πάπα. Είχαν συγγένεια με τους Καρολίδες στη γυναικεία γραμμή, και μάλιστα κάποιος διεκδίκησε τον θρόνο της Φραγκίας σε αυτή τη βάση. Οι Γουιδονίδες και οι Ροργονίδες ανταγωνίζονταν για τον έλεγχο της Βρετονικής μαρκιωνίας κατά το μεγαλύτερο μέρος του 9ου αι. 

Το πρώτο μέλος της οικογένειας που κατέκτησε εξέχουσα θέση, ήταν ο γιος τού Λαμβέρτου Α΄, ο Γουίδων Α΄, ο οποίος έγινε δούκας του Σπολέτο από τον αυτοκράτορα των Φράγκων Λοθάριο Α΄ το 842. Δραστηριοποιήθηκε στη Λοθαριγγία και στην Ιταλία, νυμφεύτηκε μάλιστα μία εντόπια Λομβαρδή, την Ίτα (ή Ίτανα), την κόρη του Σίκων του Βενεβέντου. Οι απόγονοί του συνέχισαν να κυβερνούν το Σπολέτο μέχρι το 897.

Οι πιο διάσημοι Γουιδονίδες ήταν ο Γουίδων Γ΄ και ο γιος του Λαμβέρτος Β΄. Και οι δύο έγιναν βασιλείς της Ιταλίας και αυτοκράτορες της Φραγκίας. Ο Γουίδων Δ΄ του Σπολέτου έγινε επίσης δούκας του Μπενεβέντο. Επίσης ένα μέλος, ο Φουλκ ο Σεβάσμιος, έγινε αρχιεπίσκοπος της Ρενς, βοηθώντας τον Γουίδωνα Γ΄ να διεκδικήσει το φραγκικό στέμμα.

## Γενεαλογία Γουιδονιδών

## Επεξηγηματικές σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

### Αναφορές

### Πηγές
; Αναφερόμενες πηγές
* Barton, Richard E., *Lordship in the County of Maine, γ. 890-1160*, Boydell Press, 2004 (διαθέσιμο στα Βιβλία Google )

; Γενικές πηγές
* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXI Guglielmo Gonzaga &#x2013; Jacobini* . Ρώμη, 2003.
* Caravale, Mario (επιμ. ). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza* . Ρώμη, 2004.
* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400–1000* . MacMillan Press: 1981.
Λαμβέρτος Γ΄ της Νάντης

Ο **Λαμβέρτος Γ΄** γεννήθηκε το 830 και απεβ. το 882. Ανήκε στον Οίκο των Γουιδονιδών.

## Βιογραφία
Ο Λαμβέρτος Γ΄ ήταν γιος του Λαμβέρτου Β΄ κόμη της Νάντης, με το τέλος του οποίου το 851, η διοίκηση της περιοχής ουσιαστικά περιήλθε στους Βρετόνους. Μετά το τέλος τού πατέρα του, ο Λαμβέρτος Γ΄ έγινε υποψήφιος για την έδρα της κομητείας της Νάντης. Μητέρα του ήταν η Τετράτα της Λομβαρδίας, κόρη του μεγαλύτερου γιου τού Καρλομάγνου, του Πεπίνου της Λομβαρδίας. Ο Λαμβέρτος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Ροτρούδη της Λομβαρδίας, κόρη του Λοθάριου Α΄ αυτοκράτορα της Φραγκίας. Ο αυτοκράτορας ήταν πρώτος εξάδελφος τής Τετράντας (μητέρας τού Λαμβέρτου Γ΄), καθώς και οι δύο ήταν εγγονοί του Καρλομάγνου.

## Oικογένεισ
Ο μοναχογιός τού Λαμβέρτος Γ΄ και της Ροτρούδη των Καρολιδών ήταν ο Βίπερτ της Νάντης. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Γουιδονιδών
Κατηγορία:Νάντη
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Λαμβέρτος Α΄ της Νάντης

Ο **Λαμβέρτος Α΄** (απεβ. το 836) ήταν Κόμης της Νάντης και έπαρχος της Βρετονικής μαρκιωνίας μεταξύ 818 και 831 και δούκας του Σπολέτο μεταξύ 834 και 836. Ο Λαμβέρτος διαδέχθηκε τον πατέρα του Γουίδωνα κόμη της Νάντης.

## Βιογραφία
Ο Λαμβέρτος Α΄ συμμετείχε σε μία εκστρατεία που ξεκίνησε ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής το 818 εναντίον των Βρετόνων, οι οποίοι είχαν ανακηρύξει βασιλιά τους τον Μόρβαν Λεζ-Μπρέιζ. Το 822 ένας νέος Βρετόνος αρχηγός, ο Βίομαρκ επαναστάτησε, αλλά υποτάχθηκε τον Μάιο του 825 στο Άαχεν. Κατά την επιστροφή του στη Βρετάνη, ο Λαμβέρτος Α΄ τον δολοφόνησε.

Το 831 ο Λαμβέρτος Α΄ εντάχθηκε στην εξέγερση του Λοθάριου Α΄ κατά του Λουδοβίκου Α΄ και εξορίστηκε στις Άλπεις,  όπου του δόθηκε το Δουκάτο του Σπολέτου το 834. Ήταν ένας από τους πολλούς από το περιβάλλον του Λοθάριου, που απεβίωσε σε μία επιδημία του 836.

## Οικογένεια
Ο Λαμβέρτος Α΄ νυμφεύτηκε πρώτα την Ίτα, η οποία γέννησε τον τελικό διάδοχό του στη Νάντη, τον:
* Λαμβέρτος Β΄ απεβ. 852, κόμης της Νάντης. 

Στη συνέχεια έκανε δεύτερο γάμο, με την Αδελαΐδα των Καρολιδών, τη μεγαλύτερη κόρη του Πεπίνου της Λομβαρδίας, ο οποίος ήταν με τη σειρά του ο μεγαλύτερος γιος τού Καρλομάγνου. Η Αδελαΐδα τού γέννησε έναν άλλο γιο, τον:
* Γουίδων Α΄, ο οποίος θα τον διαδεχόταν στο Δουκάτο του Σπολέτου. Ο γιος του Γουίδων Α΄, ο:
** Γουίδων Γ΄ δούκας του Σπολέτο, στέφθηκε αυτοκράτορας των Φράγκων.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Γουιδονιδών
Κατηγορία:Νάντη
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Εθνικός Δρυμός της Κοιλάδας Αλτίντερε

thumb|Θέα της Κοιλάδας Αλτίντερε
Ο **Εθνικός Δρυμός της Κοιλάδας Αλτίντερε** (τουρκικά: Altındere Vadisi Millî Parkı) βρίσκεται στα νότια της Τραπεζούντας, κοντά στη Μάτσκα, γνωστή και ως Ματζούκα. Σε αυτόν τον εθνικό δρυμό, υπάρχει η θαυμαστή Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά, η οποία βρίσκεται στην πρόσοψη ενός βράχου σε υψόμετρο 270 μέτρων, που τοποθετήθηκε εκεί από τον αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Αλέξιο Γ΄ Μέγα Κομνηνό.

Ο δρυμός καλύπτει έκταση 4.468 εκταρίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοιλάδες της Τουρκίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Τουρκίας
Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 2021

Ο τελικός του Κυπέλλου Ισπανίας 2021 διεξήχθη τη 17η Απριλίου 2021 στο στάδιο δε Λα Καρτούχα της Σεβίλλης  μεταξύ της Αθλέτικ Μπιλμπάο και της Μπαρτσελόνα.Ο αγώνας έληξε 4-0 υπέρ της Μπαρτσελόνα η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για 31η φορά. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Χουάν Μαρτίνεζ Μουνουέρα. Σημειώνεται ότι ο αγώνας πραγματοποιήθηκε χωρίς την παρουσία θεατών λόγω της πανδημίας COVID-19.

## Ο Δρόμος προς τον τελικό
Η Αθλέτικ Μπιλμπάο για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες

Η Μπαρτσελόνα για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες

## Ο αγώνας

## Παραπομπές
https://www.bbc.com/sport/football/56779320

https://www.sportime.gr/podosfairo/ispania/athletik-bilmpao-bartselona-0-4-kategida-i-mpartsa-dielise-tous-vaskous-ke-katektise-to-31o-kipello-ispanias/\

Κατηγορία:Κύπελλο Ισπανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2021
Ρουσλάν Μπαλτίεφ

Ο **Ρουσλάν Ταρκιρούλι Μπαλτίεφ** (καζακικά: Рұслан Тахирұлы Балтиев , ‎γεννήθηκε 16 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Καζάκος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 13 γκολ. Στην καριέρα του κατέκτησε δύο Κύπελλα Καζακστάν, το 2000 και το 2007.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καζάκοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καζακστάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζετισού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Καϊράτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τόμπολ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας 
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Νάιτζελ Κόντρινγκτον

Ο **Νάιτζελ Κόντρινγκτον** (*Nigel Codrington*, γεννήθηκε 5 Ιουλίου 1979) είναι Γουιανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 18 γκολ. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γουιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουιάνας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αντρέας Παγουλάτος

Ο **Αντρέας Παγουλάτος** (1948-2010) ήταν έλληνας ποιητής, θεωρητικός του κινηματογράφου και δοκιμιογράφος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Συμμετείχε ενεργά στη γέννηση και την εξέλιξη του ποιητικού κινήματος του γλωσσοκεντρισμού κατά την παραμονή του στο Παρίσι (1970 έως 1988). Τη δεκαετία του '70 εξέδωσε δύο ποιητικά βιβλία (*Επίμαχα*, *Κορμί κείμενο*), τα οποία, μαζί με δημοσιευμένα σε γαλλικά περιοδικά ποιήματά του, θεωρούνται από τα πρώτα γλωσσοκεντρικά κείμενα. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών '70-'80 ίδρυσε αρχικά το περιοδικό *Χνάρι* και στη συνέχεια τα *Χνάρια* (το τελευταίο με συνδιευθυντή τον ζωγράφο Γιώργο Λαζόγκα). Ακολούθησαν τα περιοδικά *Συντέλεια* (εκδ. Εξάντας) και *Νέα Συντέλεια* (εκδ. 'Αγκυρα), που αμφότερα διηύθυνε από κοινού με τον ομότεχνό του Νάνο Βαλαωρίτη. Διετέλεσε επί πολλά έτη υπεύθυνος του τομέα ποίησης στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα και εκπροσώπησε την ελληνική ποίηση σε φεστιβάλ στο εξωτερικό. Δοκίμιά του δημοσιεύθηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά, εφημερίδες, καθώς και σε εκδόσεις των Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης & Δράμας. Ως ερευνητής-σεναριογράφος εργάστηκε σε εκπομπές της κρατικής τηλεόρασης με αντικείμενο την τέχνη της φωτογραφίας.

Υπέστη οξύ εγκεφαλικό και απεβίωσε στις 22 Μαρτίου 2010. Το αρχείο του μετά τον θάνατό του δωρήθηκε στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ).

## Εργογραφία
* *Επίμαχα* (1973)
* *Κορμί κείμενο* (1975)
* *Όργια και εμπόδια* (Εξάντας, 1991)
* *Προς, Στοιχειώσεις, Πόροι* (Μαραθιά, 1996)
* *Πέραμα* (Μανδραγόρας, 2006)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ρούντολφ Μπέστερ

Ο **Ρούντολφ Μπέστερ** (*Rudolf Bester*, ‎γεννήθηκε 19 Ιουλίου 1983) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Ναμίμπια που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 13 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Ναμίμπια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ναμίμπια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ορλάντο Πάιρετς 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φρι Στέιτ Σταρς ΦΚ 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μουσικό Κουτί (τηλεοπτική εκπομπή)

***Μουσικό Κουτί*** ήταν ο τίτλος μιας εβδομαδιαίας ψυχαγωγικής εκπομπής, η οποία προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 από το 2020 μέχρι και τον Απρίλιο του 2024. Παρουσιαστές ήταν ο Νίκος Πορτοκάλογλου και η Ρένα Μόρφη, τη μουσική τίτλων είχε αναλάβει η Τίνα Κουμπαράκη, τη διεύθυνση Ορχήστρας και τις ενορχηστρώσεις ο Γιάννης Δίσκος  και τη σκηνοθεσία ο Περικλής Βούρθης. Οι *μουσικοί του κουτιού*, που απαρτίζουν το συγκρότημα «Μωζάικ», αποτελούνται από τους Γιάννη Δίσκο, Δημήτρη Καζάνη, Λάμπη Κουντουρόγιαννη, Θανάση Τσακιράκη, Βύρων Τσουράπη και Στέλιο Φραγκούς.   

## Ιστορία και τηλεθέαση
Η πρώτη εκπομπή προβλήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 2020 στην ΕΡΤ1 και καλεσμένοι ήταν η Νατάσσα Μποφίλιου και ο Φοίβος Δεληβοριάς. Καλεσμένοι έχουν υπάρξει, επίσης, η Μαρία Φαραντούρη, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Διονύσης Τσακνής, ο Βασίλης Λέκκας, καθώς και άλλοι επιφανείς καλλιτέχνες. Η εκπομπή της 5ης Ιανουαρίου του 2022 (με καλεσμένους την Μαρία Φαραντούρη και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη) βρέθηκε στη δεύτερη θέση στην prime time ζώνη τηλεθέασης εκείνης της ημέρας, ενώ για περίπου 2 ημέρες κατείχε την πρωτιά των τάσεων του ελληνικού Twitter.

## Επισκόπηση εκπομπής

## Παραπομπές
Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδα στο Ertflix

Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Κατηγορία:Εκπομπές ΕΡΤ
Αββαείο του Έτταλ

Το **Αββαείο του Έτταλ** βρίσκεται κοντά στις πόλεις Όμπεραμμεργκάου (Oberammergau) και Γκάρμις-Παρτενκίρχεν, στη Βαυαρία, στη νότια Γερμανία και ανήκει στο Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου.   

Το 2010 πρώην μαθητές του οικοτροφείου του Αββαείου κατήγγειλαν ότι είχαν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης από δέκα ιερείς τις δεκαετίες του εξήντα και του εβδομήντα και στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα. Μετά από έρευνες που διεξήχθησαν η μονή συμφώνησε να καταβάλει αποζημίωση 700.000 ευρώ σε 70 πρώην μαθητές.

## Φωτογραφίες
 
File:Kloster Ettal von oben.jpg|Το Αββαείο του Έτταλ
File:Ettal Abbey Church, August 2017.jpg|Η πρόσοψη του ναού του Αββαείου 
File:Monasterio de Ettal, Baviera, Alemania, 2014-03-22, DD 09.JPG|Το εσωτερικό του ναού 
File:Ettal19.jpeg|Το εκκλησιαστικό όργανο 
File:Monasterio de Ettal, Baviera, Alemania, 2014-03-22, DD 28.jpg|Ο τρούλος του ναού
 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://www.kloster-ettal.de/

Κατηγορία:Μοναστήρια στη Γερμανία
Κατηγορία:Αββαεία στη Γερμανία
Κατηγορία:Βενεδικτινικά μοναστήρια στην Ευρώπη
Άγιος Νικηφόρος ο Μάρτυρας

Ο **Άγιος Νικηφόρος** έζησε τα χρόνια του αυτοκράτορα Ουλεριανού (253-259) και Γαλιήνου (259-268) και καταγόταν από την Αντιόχεια. Θανατώθηκε διά αποκεφαλισμού γεγονός το οποίο τον κατέστησε μάρτυρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 9 Φεβρουαρίου.

## Απολυτίκιο
Ὁ Μάρτυς σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1984)

Αυτές είναι οι επιτυχίες στον κατάλογο **[[Billboard Hot 100|''Billboard'' Hot 100]]** που ήταν στο νούμερο ένα το έτος 1984. Ο καλλιτέχνης με την μεγαλύτερηγ διάρκεια παραμονής στην κορυφή το 1984 ήταν ο Prince, ο οποίος ήταν στην κορυφή επί 7 εβδομάδες με τα τραγούδια "When Doves Cry" και "Let's Go Crazy" (με το συγκρότημα Revolution). Όμως, το "Like a Virgin" από την Madonna ήταν για μεγαλύτερη διάρκεια στο #1 από οποιαδήποτε άλλο τραγούδι στη διάρκεια του 1984. Παρότι ήταν μόνο για 2 εβδομάδες στην κορυφή στο τέλος της χρονιάς, συνέχισε να βρίσκεται στην κορυφή και για άλλες 4 εβδομάδες το 1985, για συνολικά 6 εβδομάδες. 

Εκείνη τη χρονιά, 15 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα βρέθηκαν στην κορυφή για πρώτη φορά. Ειδικότερα ήταν οι Yes, Culture Club, Van Halen, Κένι Λότζινς, Φιλ Κόλινς, Σίντι Λόπερ, Duran Duran, Prince, Ρέι Πάρκερ, τζούνιορ, Τίνα Τέρνερ, Τζον Γουέιτ, The Revolution, Μπίλι Όσιαν, Wham! και Madonna. Ο Prince ήταν ο μοναδικός καλλιτέχνης ή συγκρότημα που είχε περισσότερα από ένα τραγούδια του στο νούμερο ένα τη χρονιά εκείνη, με 2 τραγούδια.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* ()
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Eighties* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1984
Προώθηση με λέιζερ

**Η πρόωση με λέιζερ** είναι μια μορφή πρόωσης με δέσμη, όπου η πηγή ενέργειας είναι ένα απομακρυσμένο (συνήθως επίγειο) σύστημα λέιζερ και χωριστά από τη μάζα της αντίδρασης. Αυτή η μορφή πρόωσης διαφέρει από έναν συμβατικό χημικό πύραυλο όπου τόσο η ενέργεια όσο και η μάζα αντίδρασης προέρχονται από τα στερεά ή υγρά προωθητικά που μεταφέρονται στο όχημα.
μικρογραφία|300x300εσ| Ένα σύστημα εκτόξευσης λέιζερ Heat Exchanger Thruster

## [[Ιστιοφόρο]] με ώθηση λέιζερ
Τα ιστιοφόρα που ωθούνται με λέιζερ είναι παραδείγματα πρόωσης που κινούνται με δέσμη .

Ένα ιστιοφόρο φωτονίων που ωθείται με λέιζερ είναι ένα λεπτό ανακλαστικό ιστιοφόρο παρόμοιο με ένα ηλιακό ιστιοφόρο, στο οποίο το πανί ωθείται από λέιζερ και όχι από τον ήλιο. Το πλεονέκτημα της πρόωσης με ιστιοφόρο φωτονίων είναι ότι το όχημα δεν φέρει ούτε την πηγή ενέργειας ούτε τη μάζα αντίδρασης για την πρόωση, και ως εκ τούτου αποφεύγονται οι περιορισμοί της εξίσωσης πυραύλων Tsiolkovsky για την επίτευξη υψηλών ταχυτήτων. Η χρήση ενός ιστιοφόρου φωτονίων με ώθηση με λέιζερ προτάθηκε αρχικά από τον Μαρξ το 1966,  ως μέθοδος διαστρικού ταξιδιού που θα απέφευγε τις εξαιρετικά υψηλές αναλογίες μάζας μη μεταφέροντας καύσιμα και αναλύθηκε λεπτομερώς από τον φυσικό Robert L. Forward το 1989  Περαιτέρω ανάλυση της έννοιας έγινε από τους Landis,   Mallove και Matloff,  Andrews  και άλλους.

### Ανακύκλωση φωτονίων
Οι Metzgar και Landis πρότειναν μια παραλλαγή στο ιστιοφόρο φωτονίων που ωθείται με λέιζερ, στην οποία τα φωτόνια που αντανακλώνται από το ιστιοφόρο φωτονίων επαναχρησιμοποιούνται αντανακλώντας τα πίσω στο πανί μέσω ενός ακίνητου καθρέφτη. ένα «ιστίο με βάση λέιζερ πολλαπλής αναπήδησης».  Αυτό ενισχύει τη δύναμη που παράγεται από την ανακύκλωση των φωτονίων, με αποτέλεσμα σημαντικά υψηλότερη δύναμη που παράγεται από την ίδια ισχύ λέιζερ. Υπάρχει επίσης μια διαμόρφωση ιστιοφόρου φωτονίων πολλαπλής αναπήδησης που χρησιμοποιεί έναν μεγάλο φακό Fresnel γύρω από ένα σύστημα παραγωγής λέιζερ. Σε αυτή τη διαμόρφωση, το λέιζερ εκπέμπει φως σε ένα πανί ανιχνευτή επιταχύνοντας το προς τα έξω, το οποίο στη συνέχεια αντανακλάται πίσω μέσω του φακού Fresnel για να αντανακλάται από έναν μεγαλύτερο, πιο μαζικό καθετήρα ανακλαστήρα που πηγαίνει προς την άλλη κατεύθυνση. Το φως του λέιζερ ανακλάται πολλές φορές εμπρός και πίσω βελτιώνοντας τη δύναμη που μεταδίδεται, αλλά επιτρέπει στον μεγάλο φακό να παραμείνει σε πιο σταθερή θέση, καθώς δεν επηρεάζεται πολύ από την ορμή των φώτων λέιζερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Συμμετοχή της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Αντίγκουα και Μπαρμπούντα]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1976.

## Γενικές πληροφορίες

Μετά τη διάλυση της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών, η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα ίδρυσε την Ολυμπιακή Επιτροπή της το 1965, ώστε να καταφέρουν οι αθλητές της χώρας να συμμετάσχουν στους Αγώνες της Βρετανικής Κοινοπολιτείας το 1966. Το 1975, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αρνήθηκε να αναγνωρίσει επίσημα την επιτροπή καθώς το καταστατικό της δεν ήταν σύμφωνο με τις απαιτήσεις της. Έλαβε προσωρινή αναγνώριση στις αρχές του 1976 και τελικά αναγνωρίστηκε πλήρως στις 19 Ιουλίου του ίδιου έτους, σε σύνοδο της ΔΟΕ στο Μόντρεαλ. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στη χώρα να πραγματοποιήσει το ντεμπούτο της στην Ολυμπιάδα εκείνης της χρονιάς με 10 αθλητές. 

Έκτοτε, έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 76 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη επιτυχία για την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα ήρθε από τον Μπρένταν Κρίστιαν το 2008, όταν κατάφερε να φτάσει έως τα ημιτελικά στα 200 μέτρα ανδρών στον στίβο.

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
[thumb|200px|Στιγμιότυπο από τον αγώνα του Σέιχι Γκριν στον πρώτο γύρο των 100 μέτρων ανδρών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016|Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Αντιγκουα και Μπαρμπουντα
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Συμμετοχή της Αγίας Λουκίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Αγία Λουκία (χώρα)|Αγία Λουκία]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1996.

Η Ολυμπιακή Επιτροπή της Αγίας Λουκίας ιδρύθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1987 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 1993, σε σύνοδο στο Μόντε Κάρλο. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα με 6 αθλητές. Έκτοτε, η Αγία Λουκία έχει λάβει μέρος σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες με συνολικά 24 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από τη Λεβέρν Σπένσερ το 2016, όταν κατέλαβε την έκτη θέση στο άλμα εις ύψος γυναικών.

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι
thumb|200px|Η Λεβέρν Σπένσερ αγωνίστηκε στο άλμα εις ύψος σε τέσσερις Ολυμπιάδες (2008-2020).

## Συμμετέχοντες
### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Αγια Λουκια
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αγία Λουκία
Άγιος Κωνσταντίνος Τροιζήνας

Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Τακτικούπολης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τροιζήνος του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.

* Μέχρι το 1954 ο οικισμός ονομαζόταν *Πασσιά*.

## Γεωγραφία
Ο  Άγιος Κωνσταντίνος είναι πεδινός οικισμός στην Τροιζηνία της Πελοποννήσου. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Γαλατά-Φαναρίου, λίγο πριν την Τακτικούπολη και την χερσόνησο των Μεθάνων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 ως *Πασσιά* και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνος του -τότε- νομού Αργολίδος και Κορινθίας. Στις επόμενες δεκαετίες πέρασε από τους νομούς Αργολίδος, Αργολίδος και Κορινθίας, Αττικής και Βοιωτίας, Αττικής, Πειραιώς, για να υπαχθεί οριστικά στον νομό Αττικής το 1972. Το 1954 μετονομάστηκε σε *Άγιος Κωνσταντίνος*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Τακτικουπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από  τον δήμο Τροιζήνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας. Με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 ο δήμος Τροιζηνίας, όπου ανήκει, μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Μονή Παναγίας Κοιμήσεως Πλακιδιωτίσσης Χίου

Η **Μονή Παναγίας Κοιμήσεως Πλακιδιωτίσσης** είναι μοναστήρι στη Χίο και την Περιφερειακή Ενότητα Χίου, το οποίο βρίσκεται δίπλα και βόρεια της Καλλιμασιάς. Ιδρύθηκε το 1625 και οφείλει την ονομασία της από τις πλάκες που έβγαζε η περιοχή. Πανηγυρίζει στα Εννιάμερα της Παναγίας στις 23 Αυγούστου. Το μοναστήρι την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν γυναικείο και το 1822 είχε περίπου 600 μοναχές της από τις οποίες, με την καταστροφή της Χίου, άλλες σφαγιάσθηκαν και άλλες εγκατέλειψαν το μοναστήρι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1920 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καλλιμασιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Καλλιμασιάς που υπάγεται στον Δήμο Χίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μοναχούς/ες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Χίου
Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Χίου
Σικονούλφος του Σαλέρνου

Ο **Σίκονουλφ** (*Siconulf*, *Siconolf*, *Sikenolf*, *Siconolfo* ή *Siconulfus*) ήταν ο πρώτος πρίγκιπας του Σαλέρνο, αδελφός του Σίκαρντ πρίγκιπα του Μπενεβέντο (832-839), ο οποίος δολοφονήθηκε από τον Ράντελχις. Σε απάντηση στη δολοφονία του Σίκαρντ, οι κάτοικοι του Σαλέρνο ανακήρυξαν τον Σίκονουλφ πρίγκιπα σε αντίθεση με τον Ράντελχις. Την εποχή αυτή ο Ράντελχις κρατούσε τον Σίκονουλφ αιχμάλωτο στον Τάραντα. Μία ομάδα ανθρώπων από τις πόλεις Σαλέρνο και Αμάλφι πήγε εκεί, μεταμφιεσμένοι ως Αμαλφινοί έμποροι και έσωσαν τον Σίκονουλφ από τη φυλακή, φέρνοντάς τον στο Σαλέρνο. 

Ήταν ο Ράντελχις, που κάλεσε για πρώτη φορά τη βοήθεια των Σαρακηνών εναντίον του Σίκονουλφ το 841, αν και ο Σίκονουλφ σύντομα ανταπέδωσε, κάνοντας το ίδιο εναντίον τού αντιπάλου του. Ο πόλεμος κράτησε δέκα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι καταστροφές των Σαρακηνών επιδεινώθηκαν και οι εκκλησίες λεηλατήθηκαν. Τελικά το 849 ο βασιλιάς της Λομβαρδίας Λουδοβίκος Β΄ κατέβηκε στη Νότια Ιταλία και επιβεβαίωσε τη διαίρεση του πριγκιπάτου του Μπενεβέντο, αναγκάζοντας τους δύο αντιπάλους να υπογράψουν ειρήνη και να κάνουν τον Σίκονουλφ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Οι μεγάλες πόλεις στο νέο πριγκιπάτο ήταν ο Τάραντας, το Κασάνο Ιρπίνο, το Παίστουμ, η Κόντσα, το Σάρνο, η Τσιμιτίλε (Νόλα), η Κάπουα, το Τεάνο και η Σόρα. Απεβίωσε αμέσως μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του Σίκο Β΄.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Gwatkin, HM, Whitney, JP, edd. *The Cambridge Medieval History: Volume III* . Cambridge University Press, 1926.

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου
Σάντελ Σάμιουελ

Ο **Σάντελ Σάμιουελ** (αγγλ. *Shandel Samuel*, γενν. 14 Δεκεμβρίου 1982) είναι ποδοσφαιριστής από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Ραντεβού ΦΚ. Είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων με 33 γκολ.

Ο Σάμιουελ έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων το 2001, σε ηλικία 18 ετών. Σκόραρε 11 γκολ στα προκριματικά για το Κύπελλο Καραϊβικής 2007 και 5 γκολ στα προκριματικά για το Πρωτάθλημα Καραϊβικής 2010.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα 5 γκολ του Σάμιουελ στο digicel cup
*  
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Μαλαισία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Ιστ Σταρς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Χουάν Ζαμπλοτέχ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραντεβού ΦΚ
Σίκο του Σαλέρνο

Ο **Σίκο (Β΄)** (απεβ. το 855) ήταν ο πρώτος πρίγκιπας του Σαλέρνο. Γιος και διάδοχος του Σίκονουλφ, εξουσίασε από το τέλος του πατέρα του το 851 έως την εκτόπισή του το 853. Μερικές φορές του δίνεται το αριθμητικό "Β΄", επειδή ήταν ο δεύτερος Σίκο που κυβέρνησε στο νότο· ο προηγούμενος Σίκο (Α΄) ήταν Πρίγκιπας του Βενεβέντου.

Ο Σίκο ήταν ανήλικος, όταν απεβίωσε ο πατέρας του και τέθηκε υπό την κηδεμονία του Πέτρου. Ο Πέτρος τον καθαίρεσε και κατέφυγε βόρεια στον Λουδοβίκο Β΄ της Λομβαρδίας και αυτοκράτορα των Φράγκων. Σύμφωνα με το *Χρονικό του Σαλέρνο* (Chronicon Salernitanum), τελικά ενηλικιώθηκε το 855 και επέστρεψε για να διεκδικήσει το πριγκιπάτο του, αλλά δηλητηριάστηκε.

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου
Άγιος Κωνσταντίνος Βιλίων Αττικής

Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βιλίων του δήμου Μάνδρας - Ειδυλλίας, της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι οικισμός της βορειοδυτικής Αττικής, στη μικρή κοιλάδα του ρέματος «Ντρεστάνη» της Οινόης και λίγο πριν το διάσελο που σχηματίζουν τα υψώματα «Άγιος Κωνσταντίνος» (546 μ.) και «Κάτω Μάσκαρι» (554 μ.) του Μακρού Όρους. Βρίσκεται αριστερά της επαρχιακής οδού Ελευσίνας-Θηβών (ΕΟ 3), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 330. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΒΔ. της Αθήνας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιλίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βιλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Χάρτες «Ανάβαση» (Κιθαιρώνας-Πατέρας-Γεράνεια 1:25.000)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Σικάρδος του Βενεβέντου

Ο **Σίκαρντ** (απεβ. το 839) ήταν Πρίγκιπας του Βενεβέντου από το 832. Ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας ενός ενωμένου Μπενεβέντο, που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της Νότιας Ιταλίας. Με το τέλος του, το πριγκιπάτο περιέπεσε σε εμφύλιο πόλεμο, που το διέλυσε οριστικά (εκτός από πολύ σύντομο διάστημα υπό τον Πάντουλφ τον Σιδηροκέφαλο από το 977 έως το 981). Ήταν γιος και διάδοχος του Σίκο του Σπολέτο.

Πολέμησε συνεχώς ενάντια στους Σαρακηνούς και τους γείτονές του, ιδιαίτερα το Σορέντο, τη Νάπολη και το Αμάλφι. Ήταν η ισχυρότερη στρατιωτική και οικονομική δύναμη στην περιοχή. Με το Σύμφωνο του Σικάρντι (*[[Pactum Sicardi]])* της 4ης Ιουλίου 836, υπέγραψε πενταετή ανακωχή με τις τρεις προαναφερθείσες πόλεις και αναγνώρισε το δικαίωμα διέλευσης στους εμπόρους τους. Ωστόσο, ο πόλεμος συνεχίστηκε. Σε έναν πόλεμο του 837 με τον Ανδρέα Β΄ δούκα της Νάπολης, ο τελευταίος κάλεσε τους πρώτους Σαρακηνούς ως συμμάχους και άρχισε μία τάση, που έλκυε όλο και περισσότερους Μουσουλμάνους σε Χριστιανικούς πολέμους στη χερσόνησο. Κατέλαβε επίσης το Αμάλφι το 838 δια θαλάσσης.

Παρά τη ζεστασιά του, ήταν και ιδρυτής. Έκτισε μια νέα εκκλησία στο Μπενεβέντο και για να την εξοπλίσει με λείψανα, έσωσε εκείνα του Αγίου Βαρθολομαίου, στη συνέχεια στα νησιά Λίπαρι, από τους Σαρακηνούς προσλαμβάνοντας μερικούς Αμαλφιτάνους εμπόρους για να τα ανασύρουν. Κατά την κατάληψη του Αμάλφι, πήρε τα λείψανα της Αγίας Τροφίμενας, που έφεραν πρόσφατα εκεί από το Μινόρι της Ιταλίας .

Ο Σίκαρντ δολοφονήθηκε το 839 και ο θησαυροφύλακας Ράντελχις αυτοανακηρύχθηκε αμέσως πρίγκιπας. Αλλά ο αδελφός του Σίκαρντ, ο Σίκονουλφ, τον οποίο είχε φυλακίσει,  βγήκε από τη φυλακή και ανακηρύχθηκε πρίγκιπας στο Σαλέρνο: ακολούθησε δεκαετής εμφύλιος πόλεμος. Ο αδελφός τής συζύγου τού Σίκαρντ, της Aντελχίζας, Γουαϊφέρος από το Σαλέρνo, βοήθησε τον Σίκονουλφ βγάζοντάς τον με τη βία από τη φυλακή.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Gwatkin, HM, Whitney, JP (ed) et αϊ. *The Cambridge Medieval History: Volume III* . Cambridge University Press, 1926.
* The Art of ''Mercantantia'' : Μεσαιωνικό Εμπόριο και Πολιτισμός στη Νοτιοδυτική Ιταλία
* ''Lexikon des Mittelalters'' VII.1833

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βενεβέντου
Κατάλογος πριγκίπων του Σαλέρνου

μικρογραφία| Το Πριγκιπάτο του Σαλέρνου στην Ιταλία γύρω στο 1000
Ακολουθεί ένας κατάλογος των ηγεμόνων του **[[Πριγκιπάτο του Σαλέρνου|Πριγκιπάτου του Σαλέρνο]]**.

Όταν ο Σίκαρντ πρίγκιπας του Μπενεβέντο δολοφονήθηκε από τον Ράντελχις το 839, οι κάτοικοι του Σαλέρνο ανακήρυξαν αμέσως πρίγκιπα τον αδελφό του Σίκονουλφ. Ο πόλεμος μαινόταν μεταξύ του Ράντελχις και του Σίκονουλφ, μέχρι που ο Λουδοβίκος Β΄ της Λομβαρδίας αυτοκράτορας των Φράγκων κατέβηκε και επέβαλε ειρήνη το 851, επιβεβαιώνοντας τον Σίκονουλφ ως πρίγκιπα του Σαλέρνο. Η χρονολόγηση είναι πολύ συγκεχυμένη, από τότε μέχρι τη δολοφονία του Αδεμάρος, όταν μία νέα δυναστεία πήρε το θρόνο.

Το Σαλέρνο πολιορκήθηκε από τους Νορμανδούς του Ροβέρτου Γυισκάρδου και του Ριχάρδου Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα μέχρι που έπεσε στις 13 Δεκεμβρίου 1076. Ο πρίγκιπας Γισούλφος Β΄ παραδόθηκε τον επόμενο χρόνο και το πριγκιπάτο, το τελευταίο Λομβαρδικό κράτος στην Ιταλία, έπεσε. Το Σαλέρνο έγινε η πρωτεύουσα του Γυισκάρδου δούκα της Απουλίας, της Καλαβρίας και της Σικελίας.

Ο "πρίγκιπας του Σαλέρνο" ήταν επίσης ένας τίτλος, που δημιουργήθηκε από τον Κάρολο Α΄ της Σικελίας(-Νάπολης) (βασ. 1266-1285) για τον γιο του, αργότερα Κάρολο Β΄ της Νάπολης. Χρησιμοποιήθηκε τακτικά για τους κληρονόμους των βασιλέων πρώτα της Νάπολης και αργότερα των Δύο Σικελιών. Τον 14ο αιώ., το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας του Σαλέρνο έγινε έδαφος των πριγκίπων του Σανσεβερίνο.

## Κατάλογος πριγκίπων

* Σίκονουλφ (840–851)
* Σίκο (851–853) 
* Πέτρος (853)
* Αδεμάρος (853–861)
* Γουαϊφέρος (861–880)
* Γουαϊμάρος Α΄ (880–900)
* Γουαϊμάρος Β΄ (900–946)
* Γισούλφος Α΄ (946–978)
** Λανδούλφος της Κόντσα (973), σφετεριστής

* Πανδόλφος Α΄ (978–981) 
* Πανδόλφος Β΄ (981) 
* Mάνσο (981–983)  συγκυβέρνησε με τον γιο του, που ήταν ο:
* Ιωάννης Α΄  (981–983) 
* Ιωάννης Β΄ (983–994/9)
* Γουαϊμάρος Γ΄ (994/9–1027) 
* Γουαϊμάρος Δ΄ (1027–1052) 
** Πανδόλφος Γ΄ (1052), σφετεριστής

* Γισούλφος Β΄ (1052–1077) 

## Γενεαλογία πριγκίπων του Σαλέρνο

 

 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος δουκών και πριγκίπων του Βενεβέντου
* Κατάλογος δουκών του Σπολέτου
* Κατάλογος πριγκίπων της Καπούης

## Σημειώσεις


## Παραπομπές
Αδεμάρος του Σαλέρνου

Ο **Αδεμάρος**, γερμ.: *Ad(h)emar*' λατιν.: Ademarius, ήταν γιος του πρίγκιπα Πέτρου του Σαλέρνο. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, έναν σφετεριστή, το 853.

Η εξουσία τού Αδεμάρος ήταν αντιδημοφιλής. Οι κόμητες της Κάπουα μείωσαν την πριγκιπική εξουσία και την επικράτειά του. Το 858 χρειάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Γουίδων Α΄ δούκα του Σπολέτo, ο οποίος απαίτησε την κοιλάδα Λίρι σε αντάλλαγμα.

Το 861 μία λαϊκή εξέγερση, με επικεφαλής τον Γουαϊφέρος των Νταουφεριδών, τον ανέτρεψε και τον φυλάκισε. Βασανίστηκε και στη συνέχεια τυφλώθηκε.  Ο Γουαϊφέρος εξελέγη για να τον αντικαταστήσει. 

## Πηγές

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου
Τζάκσον (Ουαϊόμινγκ)

Το **Τζάκσον** (αγγλικά: Jackson) είναι κωμόπολη στην κοιλάδα Τζάκσον Χόουλ της κομητείας Τήτον του Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός της ήταν 10.760 στην απογραφή του 2020, από τους 9.577 το 2010. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στην κομητεία Τήτον και η έδρα της κομητείας της. Το Τζάκσον είναι η κύρια πόλη της Μικροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Τζάκσον, Ουαϊόμινγκ-Άινταχο, η οποία περιλαμβάνει την κομητεία Τήτον στο Ουαϊόμινγκ και την κομητεία Τήτον στο Άινταχο. Η κωμόπολη, που συχνά λανθασμένα αποκαλείται Τζάκσον Χόουλ, πήρε το όνομά της από την κοιλάδα στην οποία βρίσκεται. Το Τζάκσον είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός λόγω της γειτνίασής του με τα χιονοδρομικά κέντρα Τζάκσον Χόουλ Μάουντεν, Σνόου Κινγκ Μάουντεν και Γκραντ Τάργκι, καθώς και με το Εθνικό Πάρκο Γραντ Τήτον και το Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ουαϊόμινγκ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ουαϊόμινγκ