open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ουίντσεστερ (Βιρτζίνια)

Το **Ουίντσεστερ** (αγγλικά *Winchester*) είναι η βορειότερη ανεξάρτητη πόλη στη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι η έδρα της κομητείας Φρέντερικ, αν και οι δύο είναι ξεχωριστές δικαιοδοσίες. Από την απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών το 2025, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 29.294. Η πόλη φιλοξενεί το Πανεπιστήμιο Σεναντόα και το Μουσείο της Κοιλάδας Σεναντόα.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 9,3 τετρ. μίλια (24 τετραγων. χιλιόμετρα), όλη η γη.

Βρίσκεται στην κοιλάδα Σεναντόα, ανάμεσα στα βουνά Μπλου Ριτζ και Αλέγκενι, και 15 μίλια βόρεια-βορειοανατολικά της βόρειας κορυφής του όρους Μασανάτεν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Βιρτζίνια
Κατηγορία:Πόλεις της Βιρτζίνια
Ομάδα γαλαξιών

μικρογραφία|325x325εσ|Τέσσερα από τα επτά μέλη της ομάδας γαλαξιών HCG 16
Μια **ομάδα γαλαξιών** είναι ένα σύνολο γαλαξιών που περιλαμβάνει περίπου 50 ή λιγότερους βαρυτικά συνδεδεμένους γαλαξίες, με τον καθένα τουλάχιστον τόσο φωτεινό όσο ο Γαλαξίας μας (περίπου 1010 φορές τη φωτεινότητα του Ήλιου). Οι ομάδες γαλαξιών θεωρούνται ομαδοποιήσεις πρώτης τάξης. Συγκροτήματα γαλαξιών μεγαλύτερα από αυτές ονομάζονται σμήνη γαλαξιών. Οι ομάδες και τα σμήνη γαλαξιών μπορούν να συσσωρευθούν, σε υπερσμήνη γαλαξιών.

Ο Γαλαξίας μας είναι μέρος μιας ομάδας γαλαξιών που ονομάζεται Τοπική ομάδα.

## Χαρακτηριστικά
Οι ομάδες γαλαξιών είναι οι μικρότερες συγκεντρώσεις γαλαξίων. Συνήθως περιέχουν λιγότερους από 50 γαλαξίες με διάμετρο 1 έως 2 Μεγαπαρσέκ (Mpc). Η μάζα τους είναι περίπου 1013 ηλιακές μάζες.

Οι ομάδες γαλαξιών είναι οι πιο κοινές δομές γαλαξιών στο σύμπαν. Στο τοπικό σύμπαν αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 50% των γαλαξίων. Η μάζα μιας ομάδας γαλαξιών κυμαίνεται κάπου ανάμεσα στη μαζα των πολύ μεγάλων ελλειπτικών γαλαξιών και στη μάζα των σμήνων γαλαξιών.

## Τύποι ομάδων γαλαξιών
### Συμπαγείς ομάδες
Μια **συμπαγής ομάδα** αποτελείται από έναν μικρό αριθμό γαλαξιών, συνήθως γύρω στους πέντε, που βρίσκονται κοντά μεταξύ τους και σχετικά απομονωμένα από άλλους γαλαξίες και σχηματισμούς. Η πρώτη συμπαγής ομάδα που ανακαλύφθηκε ήταν το Κουιντέτο του Στέφαν, η οποία ανακαλύφθηκε το 1877. Το Κουίντετο του Στέφαν πήρε το όνομά του από μια συμπαγή ομάδα τεσσάρων γαλαξιών, συν έναν ακόμη που στην πραγματικότητα βρίσκεται αρκετά πιο μακριά, στο πρoσκήνιο.Ο αστρονόμος Πωλ Χίκσον δημιούργησε έναν κατάλογο τέτοιων ομάδων το 1982.

Οι συμπαγείς ομάδες γαλαξιών δείχνουν εύκολα την επίδραση της σκοτεινής ύλης, καθώς η ορατή μάζα είναι πολύ μικρότερη από εκείνη που θα χρειαζόταν για να κρατηθούν οι γαλαξίες μαζί σε μια συνδεδεμένη ομάδα. Επίσης, στις συμπαγείς ομάδες γαλαξιών οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις είναι αρκετά ισχυρές ώστε να διαλύουν τη δομή τους και να οδηγούν τους γαλαξίες σε συγχώνευση, σε χρονικές κλίμακες συγκρίσιμες με την ηλικία του Σύμπαντος. 

### Απολιθωμένες ομάδες
Οι απολιθωμένες ομάδες γαλαξιών είναι ομάδες που θεωρείται ότι αποτελούν το τελικό αποτέλεσμα της μακροχρόνιας συγχώνευσης γαλαξιών μέσα σε μια κανονική ομάδα γαλαξιών. Χαρακτηρίζονται από την παρουσία ενός πολύ φωτεινού και μαζικού κεντρικού γαλαξία, καθώς και από εκτεταμένη άλω θερμού αερίου που εκπέμπει στις ακτινοβολία Χ, η οποία ερμηνεύεται ως κατάλοιπο της αρχικής ομάδας.  

Η κοντινότερη στον Γαλαξία μας απολιθωμένη ομάδα είναι η NGC 6482, ένας ελλειπτικός γαλαξίας σε απόσταση περίπου 180 εκατομμυρίων έτων φωτός που βρίσκεται στο αστερισμό του Ηρακλή.

### Πρωτο-ομάδες
Οι πρωτο-ομάδες γαλαξιών είναι γαλαξιακά συστήματα που βρίσκονται σε πρώιμο στάδιο σχηματισμού και αποτελούν τη μικρότερη κλίμακα των πρωτοσμηνών. Περιλαμβάνουν γαλαξίες και πρωτογαλαξίες ενσωματωμένους σε επιμέρους άλω σκοτεινής ύλης, τα οποία με την πάροδο του χρόνου συγχωνεύονται, οδηγώντας στον σχηματισμό μιας κανονικής ομάδας γαλαξιών με ενιαίο άλω σκοτεινής ύλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Γενικές εκλογές Νήσων Φώκλαντ 2025

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Νήσους Φώκλαντ στις 11 Δεκεμβρίου 2025 για την εκλογή των οκτώ αιρετών μελών της Νομοθετικής Συνέλευσης (πέντε από την εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ και τρεις από την εκλογική περιφέρεια Καμπ) μέσω καθολικής ψηφοφορίας με χρήση ομαδικής πλειοψηφικής ψηφοφορίας, με τον Εκτελεστικό Επικεφαλής να ενεργεί ως έφορος εκλογών. Ήταν η πέμπτη εκλογική αναμέτρηση από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο σύνταγμα, το οποίο αντικατέστησε το Νομοθετικό Συμβούλιο (που υπήρχε από το 1845) με τη Νομοθετική Συνέλευση. Το ποσοστό συμμετοχής διαμορφώθηκε στο 82,67%.

## Χρονοδιάγραμμα και διαδικασία
Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Νήσων Φώκλαντ, η Νομοθετική Συνέλευση πρέπει να διαλύεται από τον Κυβερνήτη τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη συνεδρίαση της Νομοθετικής Συνέλευσης που ακολουθεί τις τελευταίες εκλογές (εκτός αν το Εκτελεστικό Συμβούλιο συμβουλεύσει τον Κυβερνήτη να διαλύσει τη Νομοθετική Συνέλευση νωρίτερα). Στη συνέχεια, οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν εντός 70 ημερών από τη διάλυση.

Καθώς η πρώτη συνεδρίαση της τρέχουσας Νομοθετικής Συνέλευσης πραγματοποιήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021, η Νομοθετική Συνέλευση έπρεπε να διαλυθεί έως τα μεσάνυχτα της 7ης Νοεμβρίου 2025 και οι εκλογές να διεξαχθούν πριν από τις 17 Ιανουαρίου 2026. Ωστόσο, στις 7 Αυγούστου 2025, το Εκτελεστικό Συμβούλιο ανακοίνωσε την πρόωρη διάλυση της Νομοθετικής Συνέλευσης και τη διεξαγωγή εκλογών την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025.
 
## Αποτελέσματα
### Εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ

### Εκλογική περιφέρεια Καμπ

## Παραπομπές

2025
Φωκλαντ
Γενικές εκλογές Χιλής 2009-10

Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Χιλή την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009 για την εκλογή του προέδρου, και των 120 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων και 18 εκ των 38 μελών της Γερουσίας. Καθώς κανένας προεδρικός υποψήφιος δεν έλαβε την πλειοψηφία των ψήφων, διεξήχθη δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο επικρατέστερων υποψηφίων—του Σεμπαστιάν Πινιέρα και του Εδουάρδο Φρέι Ρουίς-Τάγλε—την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010. Ο Πινιέρα κέρδισε στον επαναληπτικό γύρο με το 52% των ψήφων και διαδέχθηκε τη Μισέλ Μπατσελέ στις 11 Μαρτίου 2010.

Στις βουλευτικές εκλογές, ο κεντροδεξιός Συνασπισμός για την Αλλαγή βελτίωσε το αποτέλεσμα της Συμμαχίας για τη Χιλή του 2005, κερδίζοντας 58 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ η κυβερνώσα κεντροαριστερή Συνεννόηση (CPD) περιορίστηκε στις 57 έδρες. Εξελέγησαν τρεις κομμουνιστές βουλευτές (Γκιγιέρμο Τεϊλιέ, Ούγο Γκουτιέρες και Λαουτάρο Καρμόνα), ενώ ο εν ενεργεία Πρόεδρος της Βουλής, Ροδρίγο Άλβαρες (UDI), ηττήθηκε από τη Μαρσέλα Σαμπάτ (RN).
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2009, ο οποίος διεξήχθη στις 13 Δεκεμβρίου, ο δεξιός και πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Σεμπαστιάν Πινιέρα προηγήθηκε με 44% των ψήφων έναντι 30% για τον χριστιανοδημοκράτη αντίπαλό του και πρώην πρόεδρο, Εδουάρδο Φρέι.  Ο δεύτερος γύρος διενεργήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 2010 και τελικός νικητής με ποσοστό 51,6% αναδείχθηκε ο Πινιέρα έναντι 48,3% για τον αντίπαλό του. Έτσι η Δεξιά επέστρεψε στην εξουσία για πρώτη φορά έπειτα από 52 χρόνια, διά εκλογών.

## Αποτελέσματα
### Α΄ γύρος, 13 Δεκεμβρίου 2009
*Επίσημα και τελικά αποτελέσματα πρώτου γύρου.*

### Β΄γύρος,  16 Ιανουαρίου 2010
*Προσωρινά αποτελέσματα με καταμετρημένο το 99,77% των ψήφων.*

## Παραπομπές


2009
Χιλη
Χιλη
Ειρήνη Λασκαρίδου

Η **Ειρήνη Λασκαρίδου** (1880 - 1958) ήταν Ελληνίδα δασκάλα και παιδαγωγός, γνωστή για τη συμβολή της στην εκπαίδευση τυφλών στην Ελλάδα. 

Η Ειρήνη Λασκαρίδου σπούδασε σε πολλά ιδρύματα του εξωτερικού με θέμα τα τυφλά άτομα. Το 1907 ίδρυσε και εγκατέστησε στη βίλα της στην Καλλιθέα τον *"Οίκο Τυφλών"*, την πρώτη  σχολή εκπαίδευσης τυφλών στην Ελλάδα. Ανέπτυξε επίσης ένα εκπαιδευτικό σύστημα και έγραψε τα πρώτα βιβλία με τον ελληνικό κώδικα Μπράιγ. Το 1938 δημιούργησε τον σύλλογο *"Οι φίλοι των τυφλών"*, του οποίου ήταν πρόεδρος μέχρι τον θάνατό της. Ήταν μέλος πολλών συνδικαλιστικών ενώσεων και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε συνέδρια και εκθέσεις στο εξωτερικό. Χαρακτηριζόταν από την προοδευτική σκέψη της, την καλλιέργειά της, την ανθρωπιστικότητά της και τη σκληρή δουλειά της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τυφλότητα
Κατηγορία:Ειδική Αγωγή
Βικέντι Βερεσάγιεφ

Ο **Βικέντι Βικέντιεβιτς Σμιντόβιτς** (, 16 Ιανουαρίου 1867 — 3 Ιουνίου 1945), γνωστός με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο **Βικέντι Βερεσάγιεφ** (ρωσ. Викентий Вересаев), ήταν Ρώσος και Σοβιετικός συγγραφέας και ιατρός πολωνικής καταγωγής.

Γεννήθηκε στην πόλη Τούλα, όπου ο πατέρας του ήταν επίσης ιατρός. Μικρότερος εξάδελφος του συγγραφέα ήταν ο μετέπειτα Σοβιετικός δήμαρχος Μόσχας Πιοτρ Σμιντόβιτς. Αφού ο Βικέντι τελείωσε το γυμνάσιο της Τούλας, σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, παίρνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα στην ιστορία το 1888. Κατόπιν εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Ντόρπατ και ολοκλήρωσε εκεί σπουδές ιατρικής. Το πρώτο δημοσιευμένο έργο του, το 1885, ήταν μια ποιητική συλλογή. Το πρώτο του διήγημα, με τίτλο «Το αίνιγμα», κυκλοφόρησε το 1887. Το 1890 περιηγήθηκε με τον αδελφό του τα ανθρακωρυχεία του Ντονέτσκ, συλλέγοντας υλικό για μια συλλογή κειμένων με τίτλο *Το υπόγειο βασίλειο*, που περιέγραφε τους αγώνες και τις αντιξοότητες των ανθρακωρύχων και εκδόθηκε το 1892.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βερεσάιεφ Βικέντιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 322

Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Στρατιωτικοί ιατροί
Σαρλ Γκραβιέ, κόμης ντε Βερζέν

Ο **Σαρλ Γκραβιέ, κόμης ντε Βερζέν** (, 29 Δεκεμβρίου 1719 – 13 Φεβρουαρίου 1787) ήταν Γάλλος διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε πρέσβυς της Γαλλίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1755 έως το 1768, πρέσβυς στη Σουηδία (1771-1774) και κατόπιν υπουργός Εξωτερικών, από τις 21 Ιουλίου 1774 έως τον θάνατό του 12 χρόνια αργότερα, σε ηλικία 67 ετών.

Ως πρέσβυς στην Κωνσταντινούπολη, είχε σημαντικό ρόλο στην προπαρασκευή του πολέμου κατά της Ρωσίας. Ως υπουργός Εξωτερικών, στη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ ο ντε Βερζέν συνέβαλε, προμηθεύοντας όπλα στον Βενιαμίν Φραγκλίνο, στη νίκη των Αμερικανών επαναστατών. Κατόπιν υπέγραψε τη Συνθήκη των Παρισίων (1783) με την οποία αναγνωριζόταν η ανεξαρτησία των ΗΠΑ. Από την άλλη, αρνήθηκε να έλθει σε περαιτέρω ρήξη με την Αγγλία για χάρη της Αυστρίας και υπέγραψε τη Συνθήκη του Σόλερ, με την οποία εξασφάλισε τη συμμαχία των ελβετικών καντονίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βερζέν Κάρολος Γκραβιέ κόμης ντε-» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών
Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Ιστορία των διεθνών σχέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών
Βέρης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Βέρης** ή **Βίρης** αναφέρεται ένας γιος του Μακεδόνα, αδελφός του Πιέρου και του Ημάθου ή Αμάθου. Ο Βέρης αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο, σύμφωνα με την εκδοχή του οποίου είχε και άλλους αδελφούς: τον Αργέα, τον Ωρωπό, τον Ατιντάνα και τον Εύρωπο.

Ο Βέρης απέκτησε, σύμφωνα με τον Θεαγένη, απέκτησε τρία τέκνα: τη Μίεζα, τη Βέροια και τον Όλγανο. Και οι τρεις αυτοί απόγονοι έδωσαν τα ονόματά τους σε ισάριθμες ομώνυμες μακεδονικές πόλεις (εναλλακτικά ο Όλγανος σε έναν ποταμό). Αλλά και ο ίδιος ο Βέρης δεν είναι μεν εκείνος που έδωσε το όνομά του στη Βέροια, όμως το έδωσε σε ακριβώς ομώνυμη πόλη της Θράκης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Βερος
Ερίκο Βερίσιμο

Ο **Ερίκο Λόπες Βερίσιμο** (, 17 Δεκεμβρίου 1905 – 28 Νοεμβρίου 1975) ήταν σημαντικός Βραζιλιανός συγγραφέας, που γεννήθηκε στην Κρους Άλτα της Πολιτείας Ρίο Γκράντε ντο Σουλ.

Ο Ερίκο ήταν γιος του Σεμπαστιάου Βερίσιμο ντα Φονσέκα και της συζύγου του, Αμπεγκάυ Λόπες. Ο πατέρας του, γόνος πλούσιας οικογένειας, καταστράφηκε οικονομικώς όταν ο Ερίκο ήταν έφηβος και έτσι ο Ερίκο δεν ολοκλήρωσε τη μέση εκπαίδευση.

Αρχικώς άνοιξε φαρμακείο στην Κρους Άλτα χωρίς επιτυχία, οπότε εγκαταστάθηκε στο Πόρτο Αλέγκρε το 1930 και απεφάσισε να γίνει συγγραφέας. Γνωρίστηκε με καταξιωμένους συγγραφείς, όπως τον Μάριο Κιντάνα. Προσλήφθηκε ως γραμματέας εκδόσεως του εντύπου *Revista do Globo* και έγινε αρχισυντάκτης του το 1933, αναλαμβάνοντας κατόπιν το σύνoλο των εκδόσεων Editora Globo, αυξάνοντας τη φήμη του.

Το πρώτο έργο του Βερίσιμο ήταν η συλλογή διηγημάτων (παρόμοιων με θεατρικά σκετς) *Fantoches* (= «μαριονέτες», 1932) και το 1933 το μυθιστόρημά του *Clarissa* έγινε η πρώτη μεγάλη επιτυχία του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 325.

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι λογοτέχνες
Εζέν Βερλάν

Ο **Εζέν Βερλάν** (, 18 Μαΐου 1867 – 1 Νοεμβρίου 1958) ήταν Γάλλος μηχανικός, που ανέπτυξε την ενιαία φωτεινή σηματοδότηση του σιδηροδρομικού δικτύου. Γεννήθηκε στο χωριό Βιμ του Νομού Σομ και πέθανε στην πόλη Λα Σιοτά, κοντά στη Μασσαλία.

Ως διευθυντής Εκμεταλλεύσεως της εταιρείας *Chemins de fer Paris-Lyon-Méditerranée* από το 1919 έως το 1932, ο Βερλάν εξέλιξε από το 1927 την ενοποίηση της σηματοδοτήσεως των γαλλικών σιδηροδρόμων με τον ομώνυμο «Code Verlant» (1930), που επέβαλε τα φωτεινά σήματα με τα διαδοχικά τρία χρώματα: πράσινο-πορτοκαλί-κόκκινο. Αυτά είχαν τη σημερινή σημασία που επεκτάθηκε και στην οδική κυκλοφορία: πράσινο για την ελεύθερη διέλευση, κόκκινο για τη στάση και κίτρινο για την προειδοποίηση για στάση. Ο Βερλάν τιμήθηκε με πολλές παρασημοφορήσεις στη διάρκεια του βίου του. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βερλάν Ευγένιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 327

Κατηγορία:Μηχανολόγοι μηχανικοί
Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί
Τζέσι Μπάκλεϊ

Η **Τζέσι Μπάκλεϊ** (αγγλ: *Jessie Buckey*, 28 Δεκεμβρίου 1989) είναι Ιρλανδή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Οι διακρίσεις της περιλαμβάνουν ένα Βραβείο Ολίβιε, αλλά και υποψηφιότητες για ένα Βραβείο Όσκαρ και τρία Βραβεία BAFTA.

Η Μπάκλεϊ ξεκίνησε την καριέρα της το 2008 ως διαγωνιζόμενη στην εκπομπή ταλέντων του BBC Τηλεόραση *I'd Do Anything*, στο οποίο κατέλαβε την δεύτερη θέση. Είναι απόφοιτητη της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, οι πρώτες της τηλεοπτικές εμφανίσεις έγιναν σε τηλεοπτικές σειρές του BBC, όπως οι *Πόλεμος & Ειρήνη* (2016) και *Taboo* (2017). Η Μπάκλεϊ έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία *Κτήνος* (2017), ενώ έγινε ευρύτερα γνωστή από την μουσική ταινία *Wild Rose* (2018). Η ερμηνεία της ωε μία φιλόδοξη τραγουδίστρια της κάντρι της χάρισε μία υποψηφιότητα για Βραβείο BAFTA Α΄ Γυναικείου Ρόλου.

Η καριέρα της Μπάκλεϊ εξελίχθηκε με πρωταγωνιστικούς ρόλους στη μίνι σειρά του HBO *[[Τσερνόμπιλ (σειρά)|Τσερνόμπιλ]]* (2019), *Σκέφτομαι να βάλω Τέλος* (2020), στην τέταρτη σεζόν της σειράς *Fargo* (2020), *Η Χαμένη Κόρη* (2021), *Men* (2022) και *Γυναικείες Κουβέντες* (2022). Η ερμηνεία της στο *Η Χαμένη Κόρη* της χάρισε υποψηφιότητες για Βραβείο BAFTA Β΄ Γυναικείου Ρόλου και για Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου. Η ερμηνεία της Μπάκλεϊ ως Σάλι Μπόουλς στην αναβίωση της παράστασης *Καμπαρέ* στο θέατρο West End της χάρισε το Βραβείο Ολίβιε Α΄ Γυναικείου Ρόλου σε Μιούζικαλ.

Το 2022, κυκλοφόρησε το άλμπιυμ *For All Our Days That Tear the Heart* σε συνεργασία με τον Μπερνάρντ Μπάτλερ, το οποίο μπήκε στη λίστα για βραβείο Mercury.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Δράμα)
Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Ιερά Επισκοπή Ματζούγκα και Βορείου Μαδαγασκάρης

Η **Ιερά Επισκοπή Ματζούγκα και Βορείου Μαδαγασκάρης** είναι μία από τις επαρχίες του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνεται η Επαρχία Μαχατζάνγκα της Μαδαγασκάρης.

Επίσκοπος διατελεί από τις 5 Δεκεμβρίου 2025 ο Νήφων (Δασκαλάκης).

## Ιστορικά στοιχεία
Στις 7 Οκτωβρίου 2025, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας ιδρύθηκε η Ιερά Επισκοπή Ματζούγκα και Βορείου Μαδαγασκάρης, με απόσπαση της Επαρχίας Μαχατζάνγκα από την μέχρι τότε Μητρόπολη Ανταναναρίβο και Βορείου Μαδαγασκάρης, η οποία μετονομάστηκε σε «Ιερά Μητρόπολη Ανταναναρίβο».

Την ίδια ημέρα εξελέγη επίσκοπός της ο Αρχιμανδρίτης Νήφων Δασκαλάκης, ο οποίος χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 5 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους στην Ιερά Πατριαρχική Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Ιεροί Ναοί και Μονές
# Saint Nicolas à Majunga
# Saint Damianos et Saint Cosmas Ambohimanarina
# Saint Constantin & Helene
# Saint Nectaire
# l'Eglise Provisoire de Sambava

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Ιεράς Επισκοπής Ματζούγκα και Βορείου Μαδαγασκάρης
* Ιστοσελίδα Θεοφιλέστατου Επισκόπου Ματζούγκα και Βορείου Μαδαγασκάρης
* Facebook - Θεοφιλέστατου Επισκόπου Ματζούγκα και Βορείου Μαδαγασκάρης

Ματζουγκα
Γάκης Καλεμτζάκης

Ο **Θεολόγης (Γάκης) Καλεμτζάκης** (22 Μαρτίου 1946 - 23 Μαΐου 2013) ήταν Έλληνας επαγγελματίας οδηγός ράλλι

## Γέννηση και Νεανική ηλικία
Ο Θεολόγης (Γάκης) Καλεμτζάκης γεννήθηκε τον Μάρτη του 1946 στη Θεσσαλονίκη . Παιδί εύπορης οικογένειας, γρήγορα ένοιωσε τη γοητεία των αγώνων αυτοκινήτου και το '65 εξέδωσε το πρωτο του δίπλωμα. Ο επαγγελματικός του προσανατολισμός, παρέλαβε την πατρική εταιρεία εμπορίας κρεάτων, του επέτρεψε να ασχοληθεί με ευχέρεια στο σπορ που αγαπούσε.

## Αρχη καριερας στα ράλλι
Το 1966 θα λάβει θέση στο ραλλι ΔΕΘ,όπου θα τερματίσει 9ος.

## 1967
το 1967 θα λάβει μέρος σε άλλα δύο ράλλι,αυτά της ΔΕΘ και Σκρα-Κιλκις οδηγώντας ενα BMW 1800 TI. Δεν θα τερματίσει στο ραλλι ΔΕΘ αλλά θα ερθει τρίτος στο ραλλι Σκρα-Κιλκις,με συνοδηγό εναν με το παρατσούκλι "Ατσαλις"

## 1968
Θα τεξει για τριτη συνεχόμενη χρονιά στο ραλλι ΔΕΘ, περνώντας την 3η θέση 

Ο Ακύλας Μαυρίδης ηταν ο συνοδηγός του Γάκη Καλεμτζάκη κατα την περιοδο 1980-1990 όπου έτρεχε με 4 διαφορετικά αμάξια, opel manda 400,opel ascona 400,toyota corolla AE86 και το θρυλικό ford siera RS cosworth.
Οπως Τον γάκη καλεμτζάκη ο μαυρίδης ήταν γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 31 ιουλίου 1947 και απεβίωσε το 2022 σε ηλικία 75 ετών. Ήταν γνωστος συνοδηγός στο πρωτάθλημα ράλλυ βορείου ελλάδος και σε αγωνες με ειδικες ορεινές διαδρομές,
Δεν ήταν διάσημο πρόσωπο αλλα ηταν σεβαστός στους αγωνες και θεωρείται συνοδηγός με στυλ παλιάς σχολής.

## Παραπομπές
Γεώργιος Καραγιαννίδης

Ο Γεώργιος Καραγιαννίδης είναι καθηγητής στο τμήμα ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών υπολογιστών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στον τομέα τον τηλεπικοινωνιών. Έχει διακριθεί πολλές φορές από την διεθνή επιστημονική κοινότητα για την έρευνα του στα ασύρματα δίκτυα και τις τηλεπικοινωνίες.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Πυθαγόρειο, κωμόπολη στο νησί της Σάμου. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές του το 1987 στο πανεπιστήμιο Πατρών όπου συνέχισε και τις διδακτορικές του σπουδές έως το 1998.

Από το 2000 έως το 2004 εργάστηκε ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης του Εθνικου Παρατηρητηρίου της Αθήνας. Ο Καραγιαννίδης ξεκίνησε την πορεία του στο ΑΠΘ το 2004 και εκ τοτε είναι καθηγητής στο τμήμα ΗΜΜΥ και διευθυντής του εργαστηρίου  ψηφιακών συστημάτων, τηλεπικοινωνιών και δικτύων. Είναι επίσης επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Southwest Jiaotong, Κίνα. Από το 2023 έως το 2025 ήταν επισκέπτων καθηγητής στο Friedrich-Alexander-Universität.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πατρών
Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών
Βερλινίτης

Ο **βερλινίτης** ή **μπερλινίτης** (αγγλ. *berlinite*) είναι σπάνιο ορυκτό, το οποίο από χημικής απόψεως είναι φωσφορικό αργίλιο, με χημικό τύπο AlPO4. Το ''ένυδρο'' φωσφορικό αργίλιο αντιστοιχεί στο ορυκτό βαρισκίτη. Ο βερλινίτης σχηματίζεται σε υδροθερμικές μετασωματικές συνθήκες υψηλών θερμοκρασιών. Η κρυσταλλική δομή του είναι η ίδια με εκείνη του χαλαζία, με πολυμορφισμό χαμηλής θερμοκρασίας ισοδομικό με τον α-χαλαζία και πολυμορφισμό υψηλής θερμοκρασίας ισοδομικό με τον β-χαλαζία. Ως προς τις αποχρώσεις του, ο βερλινίτης ποικίλλει από άχρωμος έως γκριζωπός ή λευκορόδινος, με ημιδιαφανείς κρυστάλλους.

Το ορυκτό περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1868 με βάση την εύρεσή του στο ορυχείο σιδήρου του χωριού Västanå, στη Σκανία της Σουηδίας. Πήρε το όνομά του προς τιμή του Σουηδού χημικού και ιατρού Νιλς Γιόχαν Μπέρλιν (1812-1891), που ερεύνησε τις σπάνιες γαίες.

Σχετίζεται (δηλαδή ανευρίσκεται συχνά μαζί) με τα ορυκτά αυγέλιθο, αττακολίτη, κυανίτη, πυροφυλλίτη, σκορζαλίτη, λαζόλιθο, γατουμβαΐτη, αμβλυγωνίτη, φωσφοσιδηρίτη, πουρπουρίτη, απατίτη, μοσχοβίτη, χαλαζία και αιματίτη σε γρανιτικούς πηγματίτες. Επίσης με τα ορυκτά αλουνίτη, αραγωνίτη, κρανταλλίτη, φραγκοανελλίτη, γύψο, χουντίτη, υδρομαγνησίτη, λευκοφωσφίτη, νεσκεχονίτη, νίτρο και νιτροασβεστίτη, στο ορυχείο χαλκού του Πάντυς Ρίβερ, στα όρη Μπρινταμπέλα της Αυστραλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελίδα 327

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Ποταμός Βερμίλιον (Ντακότα)

Ο **Βερμίλιον** (αγγλ. *Vermillion River*) είναι ποταμός στις βόρειες Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής με μήκος 154 χιλιόμετρα, παραπόταμος του Μιζούρι. Το σύνολο της διαδρομής του Βερμίλιον βρίσκεται εντός της πολιτείας Νότια Ντακότα, στο ανατολικό μέρος της. Η ονομασία του ποταμού είναι μετάφραση της ινδιάνικης (γλώσσα λακότα) *Γουασέο-γιούζε* (*Waséoyuze*), που σημαίνει τον τόπο εξορύξεως κινναβάρεως, της φυσικής χρωστικής «βερμιγιόν».

Ο Βερμίλιον σχηματίζεται από τη συμβολή δύο μεγάλων κλάδων: του Ανατολικού Κλάδου (αγγλ. *East Fork Vermillion River*) και του Δυτικού Κλάδου (*West Fork Vermillion River*). Ο πρώτος έχει μήκος περί τα 166 χιλιόμετρα και πηγάζει από τη μικρή λίμνη Χουάιτγουντ στην Κομητεία Κίνγκσμπερυ, ενώ ο Δυτικός Κλάδος έχει μήκος 174 χιλιόμετρα και πηγάζει από την Κομητεία Μάινερ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Από το συγκεντρωτικό λήμμα «Βερμίλλιον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 329

Βερμιλιον (Ντακοτα)
Ποταμος Βερμιλιον
Βέρναλ Φωλ

thumb|Το κατακόρυφο άνω τμήμα του Καταρράκτη Βέρναλ. Η υδατόπτωση συνεχίζεται αμέσως παρακάτω υπό γωνία.
Ο **Βέρναλ Φωλ(ς)** ή **Καταρράκτης Βέρναλ** () είναι καταρράκτης του ποταμού Μερσέντ, στο Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. το συνολικό ύψος του φθάνει τα 96,5 μέτρα, είναι δηλαδή σχεδόν διπλάσιο από εκείνο των διάσημων Καταρρακτών του Νιαγάρα. Λίγο παραπάνω στον ρου του Μερσέντ βρίσκεται ο ακόμα ψηλότερος Καταρράκτης Νεβάντα. Η ονομασία «Βέρναλ» σημαίνει ανοιξιάτικος, εαρινός, και δόθηκε από τον Lafayette Bunnell της πρώτης ομάδας λευκών που επισκέφθηκε την περιοχή του Γιοσέμιτι, το 1851. Μέχρι τότε η ινδιάνικη ονομασία του ήταν *Yan-o-pah* (= «συννεφάκι»).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βέρναλ Φωλλς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8

Κατηγορία:Καταρράκτες
Κατηγορία:Καλιφόρνια
Μπερναρντίνο Οκίνο

Ο **Μπερναρντίνο Οκίνο** (, 1497 – 1 Νοεμβρίου 1564) ήταν Ιταλός μοναχός και θεολόγος, που απεκήρυξε τον Ρωμαιοκαθολικισμό και έγινε Προτεστάντης. Είναι γνωστός και ως **Μπερναρντίνο της Σιένας** ή εξελληνισμένα **Βερναρδίνος ο εκ Σιένης**, αλλά οι επωνυμίες αυτές πρέπει να αποφεύγονται διότι δημιουργείται αμέσως σύγχυση με τον Φραγκισκανό ιερομόναχο Βερναρδίνο της Σιένας, κατά έναν αιώνα προγενέστερο, ο οποίος αντιθέτως έγινε Άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπερναρντίνο Οκίνο γεννήθηκε στη Σιένα και ήταν γιος του κουρέα Ντομένικο Οκίνο. Σε ηλικία 7 ή 8 ετών, ή περί το 1504, ο γονείς του τον εμπιστεύθηκαν στο μοναστικό Τάγμα των Φραγκισκανών και από το 1510 τον βρίσκουμε να σπουδάζει ιατρική στην Περούτζα.

### Στους Καπουκίνους
Σε ηλικία 38 ετών, το 1534, ο Οκίνο μετέγραψε τον εαυτό του στο νεοϊδρυθέν μοναστικό Τάγμα των Καπουτσίνων ή Καπουκίνων και άρχισε να κηρύττει τον θείο λόγο. Είχε ήδη συνάψει φιλίες με τους Χουάν δε Βαλδές, Πιέτρο Μπέμπο, Βιττόρια Κολόννα, Πιέτρο Μαρτίρε Βερμίλι και Πιέτρο Καρνεσέκκι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βερναρδίνος ο εκ Σιέννης ή Οκίνο» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Καπουτσίνοι
Κατηγορία:Ιταλοί θεολόγοι
Κατηγορία:Καλβινισμός
Βουλή των Αντιπροσώπων (Χιλή)

Η Βουλή των Αντιπροσώπων (ισπανικά: Cámara de Diputadas y Diputados) είναι η κάτω βουλή του διθάλαμου Κογκρέσου της Χιλής. Η οργάνωση, οι εξουσίες και τα καθήκοντά της ορίζονται στα άρθρα 42 έως 59 του ισχύοντος συντάγματος της Χιλής.

## Προϋποθέσεις εκλογιμότητας
Οι βουλευτές πρέπει: να είναι τουλάχιστον 21 ετών, να μην έχουν στερηθεί το δικαίωμα ψήφου, να έχουν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ή το ισοδύναμό της και να έχουν ζήσει στην αντίστοιχη εκλογική περιφέρεια για τουλάχιστον δύο χρόνια πριν από τις εκλογές.

## Εκλογικό σύστημα
Από τις γενικές εκλογές του 2017, το Κογκρέσο της Χιλής εκλέγεται μέσω αναλογικής εκπροσώπησης ανοιχτής λίστας με τη μέθοδο D'Hondt.

Πριν από το 2017, χρησιμοποιούνταν ένα μοναδικό διωνυμικό σύστημα. Αυτό το σύστημα ευνοούσε τους συνασπισμούς κομμάτων. Κάθε συνασπισμός μπορούσε να κατεβάσει δύο υποψηφίους για τις δύο έδρες της Βουλής σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Συνήθως, οι δύο μεγαλύτεροι συνασπισμοί σε μια περιφέρεια μοιράζονταν τις έδρες, παίρνοντας από μία ο καθένας. Μόνο εάν ο συνδυασμός του πρώτου συνασπισμού συγκέντρωνε υπερδιπλάσιο αριθμό ψήφων από τον δεύτερο συνασπισμό, ο νικητής κέρδιζε και τις δύο έδρες. Οι έδρες κατανέμονταν με τη χρήση απλού πηλίκου.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων συνεδριάζει στο κτίριο του Εθνικού Κογκρέσου, το οποίο βρίσκεται στην πόλη-λιμάνι του Βαλπαραΐσο, περίπου 120 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας, Σαντιάγο. Το κτίριο του Κογκρέσου στο Βαλπαραΐσο αντικατέστησε το Παλαιό Εθνικό Κογκρέσο, που βρισκόταν στο κέντρο του Σαντιάγο, το 1990.

## Πρόεδρος της Βουλής
Στις 11 Μαρτίου 2022 συμφωνήθηκε ότι η Προεδρία της Χιλιανής Βουλής των Αντιπροσώπων θα εναλλάσσεται μεταξύ του Κόμματος για τη Δημοκρατία (PPD), του Κομμουνιστικού Κόμματος (PC), του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (DC), του Κόμματος του Λαού (PDG), του Ευρέος Μετώπου (FA) και του Φιλελεύθερου Κόμματος (PL). Ομοίως, η πρώτη και η δεύτερη αντιπροεδρία ανατέθηκαν σε μέλη των PR, FA, PS, PC, DC και PPD.

## Κατάλογος προέδρων της Βουλής

## Παραπομπές


Βουλη
Χιλη
Γερουσία (Χιλή)

Η **Γερουσία της Δημοκρατίας της Χιλής** είναι η άνω βουλή του διθάλαμου Εθνικού Κογκρέσου της Χιλής, όπως ορίζεται στο ισχύον Σύνταγμα της Χιλής.

## Σύνθεση
Σύμφωνα με το παρόν Σύνταγμα, η Γερουσία αποτελείται από πενήντα (50) άμεσα εκλεγμένους γερουσιαστές (ο αριθμός αυξήθηκε από 43 στις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις), οι οποίοι επιλέγονται με καθολική ψηφοφορία σε 16 γερουσιαστικές περιφέρειες. Η θητεία τους είναι οκταετής, με το ήμισυ αυτών να ανανεώνεται κάθε τέσσερα χρόνια. Οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου, να έχουν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (ή το ισοδύναμό της) και να είναι τουλάχιστον 35 ετών.

Η Γερουσία συνεδριάζει στο νέο κτίριο του Εθνικού Κογκρέσου που βρίσκεται στην πόλη-λιμάνι του Βαλπαραΐσο, το οποίο αντικατέστησε το παλαιό κτίριο του Εθνικού Κογκρέσου που βρισκόταν στο κέντρο του Σαντιάγο, την πρωτεύουσα του έθνους.

### Κατάργηση των μη εκλεγμένων μελών
Τροποποιήσεις στο Σύνταγμα, που εγκρίθηκαν από κοινή συνεδρίαση του Κογκρέσου στις 16 Αυγούστου 2005, κατήργησαν τους μη άμεσα εκλεγμένους γερουσιαστές από τις 11 Μαρτίου 2006. Μέχρι τότε, βάσει του Συντάγματος του 1980, υπήρχαν «διορισμένοι» ή «θεσμικοί» γερουσιαστές. Δύο πρώην αρχηγοί κράτους, ο Εδουάρδο Φρέι Ρουίς-Τάγλε και ο Αουγούστο Πινοσέτ, είχαν εγκατασταθεί ως ισόβιοι γερουσιαστές. Ο Πινοσέτ παραιτήθηκε αργότερα από τη θέση αυτή και ο Φρέι έχασε την έδρα του με τη μεταρρύθμιση του 2005, αν και παρέμεινε στη Γερουσία κερδίζοντας μια εκλόγιμη έδρα.

## Ιστορική εξέλιξη
Η Γερουσία της Χιλής δημιουργήθηκε το 1812 για να υποστηρίξει τη χάραξη πολιτικής της Κυβερνητικής Χούντας. Έκτοτε έχει υποστεί αρκετές συνταγματικές αναδιοργανώσεις.

### Η πρώτη Γερουσία
Δημιουργήθηκε με το άρθρο 7 του «Προσωρινού Συνταγματικού Κανονισμού» του 1812. Αποτελούνταν από επτά τακτικά μέλη (ένα για κάθε επαρχία) και τρία αναπληρωματικά, και προοριζόταν να λειτουργεί ως αντίβαρο στην εκτελεστική εξουσία της Κυβερνητικής Χούντας του 1811. Λειτούργησε από τον Νοέμβριο του 1812 έως τον Ιανουάριο του 1814.

### Συμβουλευτική Γερουσία
Συστάθηκε το 1814. Όπως και η προκάτοχός της, αποτελούνταν από επτά τακτικά μέλη που προτείνονταν από τις επαρχίες σε λίστες των τριών, από τις οποίες επέλεγε ο Ανώτατος Διευθυντής. Λειτούργησε από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1814, όταν ο ισπανικός στρατός κατέλαβε το Σαντιάγο, τερματίζοντας την περίοδο της «Παλαιάς Πατρίδας» (Patria Vieja).

### Η πρώτη «Συντηρητική» Γερουσία
Δημιουργήθηκε με το Σύνταγμα του 1818. Αποτελούνταν από πέντε τακτικά και πέντε αναπληρωματικά μέλη που επιλέγονταν απευθείας από τον Ανώτατο Διευθυντή. Είχε την εξουσία να θεσπίζει «προσωρινούς κανόνες» με ισχύ νόμου (εξού και η ονομασία «συντηρητική», επειδή «συντηρούσε» ή διατηρούσε την εξουσία). Λειτούργησε από τον Οκτώβριο του 1818 έως τον Μάιο του 1822.

## Πρόεδροι της Γερουσίας

## Παραπομπές


Γερουσια
Φαταφέχι Φακαφάνουα

Ο **Φαταφέχι Φακαφάνουα**, 8ος Λόρδος Φακαφάνουα (γεννημένος ως *Fatafehi Kinikinilau Lolomana‘ia Fakafānua* στις 20 Μαρτίου 1985), είναι Τονγκανός πολιτικός και ευγενής, ο οποίος υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Τόνγκα από τις 18 Δεκεμβρίου 2025. Είναι μέλος της ευρύτερης βασιλικής οικογένειας της Τόνγκα.

Ο Φακαφάνουα εξελέγη για πρώτη φορά στη Νομοθετική Συνέλευση της Τόνγκα ως εκπρόσωπος των ευγενών το 2008. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Νομοθετικής Συνέλευσης της Τόνγκα από το 2012 έως το 2014 και από το 2017 έως το 2025.

## Βιογραφία
Ο Φακαφάνουα είναι γιος της Πριγκίπισσας Sinaitakala ʻOfeina ʻe he Langi και του Kinikinilau Tūtoatasi, ο οποίος ήταν ο 7ος Λόρδος Φακαφάνουα και κάτοχος της έκτασης Μαούφανγκα. Έχει έναν αδελφό, τον Fakaola mei Langi ʻItafuaʻatonga Tūtoatasi Fakafānua, και μια αδελφή, τη Sinaitakala Tu‘imatamoana ‘i Fanakavakilangi Fakafānua, η οποία είναι παντρεμένη με τον Πρίγκιπα Διάδοχο Τουπουτόα Ουλουκαλάλα.

Του απονεμήθηκε ο τίτλος Φακαφάνουα, ένας από τους τριάντα τρεις κληρονομικούς τίτλους ευγένειας της Τόνγκα, τον Απρίλιο του 2006, μετά τον θάνατο του πατέρα του το προηγούμενο έτος. Ο τίτλος συνδέεται με τα κτήματα Maʻufanga (στο Τονγκατάπου), Ngaʻakau (στο Βαβάου) και Faleloa (στο Χααπάι), και επιτρέπει στον κάτοχό του να εκλέγεται στη Νομοθετική Συνέλευση της Τόνγκα ως εκπρόσωπος των ευγενών. Σε μια επαναληπτική εκλογή το 2008, εξελέγη εκπρόσωπος για το Χααπάι, γεγονός που τον κατέστησε το νεότερο μέλος του Κοινοβουλίου της Τόνγκα. Επανεξελέγη στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010.

Στις 19 Ιουλίου 2012 ο Φακαφάνουα εξελέγη Πρόεδρος της Νομοθετικής Συνέλευσης της Τόνγκα μετά την απομάκρυνση του Λόρδου Λασίκε από το αξίωμα, γινόμενος ο νεότερος πρόεδρος στην ιστορία της Τόνγκα. Ως πρόεδρος, διοργάνωσε ένα «κοινοβούλιο πρακτικής» για να ενθαρρύνει τις γυναίκες να συμμετέχουν στην πολιτική. Έχασε την έδρα του στις εκλογές του 2014. Στις εκλογές του 2017, ανέκτησε την έδρα του και επανεξελέγη πρόεδρος. Μετά τις εκλογές του 2021, επανεξελέγη πρόεδρος για τρίτη θητεία.

Μετά τις εκλογές του 2025, ο Φακαφάνουα εξελέγη πρωθυπουργός στις 15 Δεκεμβρίου, λαμβάνοντας 16 ψήφους. Νίκησε τον απερχόμενο πρωθυπουργό, Αϊσάκε Έκε, ο οποίος έλαβε τη στήριξη 10 βουλευτών. Ο Φακαφάνουα έγινε ο δεύτερος εκπρόσωπος των ευγενών που εξελέγη επικεφαλής της κυβέρνησης από την εποχή του εκδημοκρατισμού. Ο Βασιλιάς Τουπόου ΣΤ΄ διόρισε επίσημα τον Φακαφάνουα ως πρωθυπουργό στις 18 Δεκεμβρίου. Αναλαμβάνοντας καθήκοντα σε ηλικία 40 ετών, έγινε ένα από τα νεότερα άτομα που υπηρέτησαν ως πρωθυπουργός. Ο Φακαφάνουα ανακοίνωσε ότι θα διατηρήσει τον Πρίγκιπα Διάδοχο Τουπουτόα Ουλουκαλάλα ως υπουργό Εξωτερικών.

## Προσωπική ζωή
Ο Φακαφάνουα παντρεύτηκε τη Λαίδη Κρίσταλ Φάνε Κάιτ, κόρη του Sione Kite (ο οποίος είχε υπηρετήσει ως Ύπατος Αρμοστής της Τόνγκα στο Ηνωμένο Βασίλειο και αργότερα ως Πρέσβης στις Ηνωμένες Πολιτείες), στις 15 Οκτωβρίου 2014.

## Τιμητικές διακρίσεις
### Εθνικές διακρίσεις

 Ιππότης Ταξιάρχης του Τάγματος της Βασίλισσας Σαλότε Τουπόου Γ΄ (31 Ιουλίου 2008)

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία 
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τόνγκα
Σαουσαλίτο (Καλιφόρνια)

Το **Σαουσαλίτο** (αγγλικά: *Sausalito*) είναι πόλη στην κομητεία Μαρίν της Καλιφόρνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, που βρίσκεται 2,4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μάριν Σίτι, 13 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Σαν Ραφαέλ και περίπου 6 χιλιόμετρα βόρεια του Σαν Φρανσίσκο από τη γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ.

Ο πληθυσμός του Σαουσαλίτο ήταν 7.269 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2020. Η κοινότητα βρίσκεται κοντά στο βόρειο άκρο της γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ και πριν από την κατασκευή της γέφυρας αυτής χρησίμευε ως τερματικός σταθμός για σιδηροδρομική, αυτοκινητιστική και πορθμειακή κυκλοφορία. 

Το Σαουσαλίτο αναπτύχθηκε ραγδαία ως κέντρο ναυπηγικής κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με τον βιομηχανικό του χαρακτήρα να δίνει τη θέση του στα μεταπολεμικά χρόνια σε μια φήμη ως πλούσιος και καλλιτεχνικός θύλακας, μια γραφική οικιστική κοινότητα (με μεγάλο αριθμό πλωτών σπιτιών) και τουριστικός προορισμός. Η πόλη βρίσκεται δίπλα στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Μαρίν της Καλιφόρνια
Μιθράνης Γ΄ της Ιβηρίας

Ο **Μιθράνης Γ΄** (γεωργιανά: მირიან III) ήταν βασιλιάς (μέπε) της Ιβηρίας, την ίδια εποχή με τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο. Ήταν ο ιδρυτής της βασιλικής δυναστείας των Χοσροειδών.

Σύμφωνα με τις πρώιμες μεσαιωνικές γεωργιανές πηγές και αγιογραφία, ο Μιθράνης ήταν ο πρώτος Χριστιανός βασιλιάς της Ιβηρίας, ο οποίος προσηλυτίστηκε χάρη στην Αγία Νίνα, μια Καππαδόκη ιεραπόστολο. Μετά τον εκχριστιανισμό της Ιβηρίας, πιστώνεται ότι καθιέρωσε τον Χριστιανισμό ως κρατική θρησκεία του βασιλείου του και θεωρείται άγιος από την Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία και αγιοποιήθηκε ως *Άγιος Ισαποστόλος Βασιλιάς Μιθράνης* (γεωργιανά: წმინდა მოციქულთასწორი მეფე მირიანი).

Η παραδοσιακή χρονολογία, σύμφωνα με την Περιγραφή του Βασιλείου της Γεωργίας του Πρίγκιπα Βαχούστι, αποδίδει τη βασιλεία του Μιθρανή ως 77 ετών με τις ημερομηνίες 268-345, τις οποίες ο καθηγητής Κύριλλος Τουμανόφ άλλαξε σε 284-361. Ήταν επίσης γνωστός στον σύγχρονο Ρωμαίο ιστορικό Αμμιανό Μαρκελλίνο και στα μεσαιωνικά αρμενικά χρονικά. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μιχράν
Κατηγορία:Χριστιανισμός του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Γεωργιανοί άγιοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εκχριστιανισμός της Ιβηρίας

[μικρογραφία|387x387εσ|Ο σταυρός ευλογίας του Καθολικού-Πατριάρχη [Δομέντιος Δ΄ της Γεωργίας|Δομεντίου Δ΄ της Γεωργίας που απεικονίζει σκηνές από την Θριαμβευτική είσοδο στα Ιεροσόλυμα, τη Σταύρωση και την Ανάληψη του Ιησού, την Κοίμηση της Θεοτόκου, την Ανάσταση του Λαζάρου και την Πεντηκοστή. Σε μια επιγραφή στη λαβή του σταυρού στη γεωργιανή γραφή Μχεντρούλι, ο Καθολικός-Πατριάρχης ζητά την «άφεση των αμαρτιών του» (φυλάσσεται στο Μουσείο Τέχνης Walters στις Ηνωμένες Πολιτείες).]]
Ο **Eκχριστιανισμός της [[Βασίλειο της Ιβηρίας|Ιβηρίας]]** ή ο **Εκχριστιανισμός της [[Γεωργία|Γεωργίας]]** (γεωργιανά: ქართლის გაქრისტიანება κάρτλις γκακριστιανέμπα) είναι η εξάπλωση του Χριστιανισμού στις αρχές του 4ου αιώνα ως αποτέλεσμα του κηρύγματος της Αγίας Νίνας στο αρχαίο γεωργιανό Βασίλειο της Ιβηρίας (Καρτλία). Ο τότε παγανιστής βασιλιάς της Ιβηρίας, Μιθράνης Γ΄, ανακήρυξε τον Χριστιανισμό ως την κρατική θρησκεία του βασιλείου. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Σωζόμενο, αυτό οδήγησε το «μεγάλο και πολεμοχαρές βαρβαρικό έθνος του βασιλιά να ομολογήσει τον Χριστό και να απαρνηθεί τη θρησκεία των πατέρων του», καθώς οι πολυθεϊστές Γεωργιανοί είχαν από καιρό καθιερωμένα ανθρωπόμορφα είδωλα, γνωστά ως «*Θεοί της [[Καρτλία|Καρτλίας]]»*. Ο βασιλιάς θα γινόταν ο κύριος χορηγός και εμπνευστής και η οργανωτική δύναμη όλων των διαδικασιών. 

Συμφωνώντας με τον Σωκράτη τον Σχολαστικό, «οι Ίβηρες ασπάστηκαν για πρώτη φορά τη χριστιανική πίστη» μαζί με τους Αβησσυνούς, τους σύγχρονους Αιθίοπες, αλλά η ακριβής ημερομηνία του γεγονότος εξακολουθεί να συζητείται. Οι βασιλείς της Γεωργίας και της Αρμενίας ήταν από τους πρώτους μονάρχες οπουδήποτε στον κόσμο που ασπάστηκαν τη χριστιανική πίστη. Πριν από την κλιμάκωση της αρμενογεωργιανής εκκλησιαστικής αντιπαλότητας και τις χριστολογικές αντιπαραθέσεις, ο Καυκάσιος Χριστιανισμός τους ήταν εξαιρετικά περιεκτικός, πλουραλιστικός και ευέλικτος και οι άκαμπτες εκκλησιολογικές ιεραρχίες καθιερώθηκαν πολύ αργότερα, ειδικά καθώς οι «εθνικές» εκκλησίες έχουν σχηματιστεί από τον 6ο αιώνα.

Οι Εβραίοι της Μεστλήτα, της βασιλικής πρωτεύουσας της Καρτλίας, οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον εκχριστιανισμό του βασιλείου, έδωσαν ισχυρή ώθηση στην εμβάθυνση των δεσμών μεταξύ της γεωργιανής μοναρχίας και των Αγίων Τόπων, οδηγώντας σε αυξανόμενη παρουσία Γεωργιανών στην Παλαιστίνη. Αυτό επιβεβαιώνεται από τις δραστηριότητες του Πέτρου του Ιβήρου και άλλων προσκυνητών, καθώς και από τις παλαιότερες μαρτυρημένες γεωργιανές επιγραφές του Μπιρ ελ Κουτ που βρέθηκαν στην έρημο της Ιουδαίας και τα γεωργιανά γκράφιτι της Ναζαρέτ και του Σινά. 
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού στην Ευρώπη
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού στην Ασία
Κατηγορία:Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Δυναστεία των Χοσροϊδών
Κατηγορία:Βασίλειο της Ιβηρίας
Κατηγορία:Χριστιανισμός του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πολιορκία της Παραλίου Καισάρειας (614)

Η **πολιορκία της Παραλίου Καισάρειας,** *Caesaria Maritima* σχετίζεται με την πολιορκία και την κατάκτηση τής Παραλίου Καισάρειας, τής επαρχίας Παλαιστίνης Πρώτης τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, από τούς Σασσανίδε τής Περσίας το 614 μ.Χ.

Ο σαχ Χοσρόης Β΄ διόρισε τον στρατηγό του Σαχρμπαράζ για να κατακτήσει τις περιοχές τής Εγγύς Ανατολής που ελέγχονταν από τούς Ρωμαίους. Μετά τη νίκη στην Αντιόχεια, ο Σαχρμπαράζ κατέκτησε την Παράλιο Καισάρεια, τη διοικητική πρωτεύουσα τής επαρχίας.  Μέχρι τότε, το μεγάλο εσωτερικό λιμάνι είχε γεμίσει με λάσπη και ήταν άχρηστο, ωστόσο ο Αυτοκράτορας Αναστάσιος είχε ανακατασκευάσει το εξωτερικό λιμάνι, και η Παράλιος Καισάρεια παρέμεινε μία σημαντική ναυτική πόλη, παρέχοντας στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών πρόσβαση στη Μεσόγειο Θάλασσα.  Ενώ η πολιορκία και η κατοχή τής Καισάρειας από τούς Σασσανίδες είχε ως αποτέλεσμα περιορισμένη φυσική καταστροφή, οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις ήταν πιθανότατα πιο σημαντικές. Η μεταγενέστερη αραβική κατάκτηση κατέστρεψε επίσης την πόλη, και στη συνέχεια εισήλθε σε μία περίοδο παρακμής. 

## Δείτε επίσης
* Σαμαρειτικές Εξεγέρσεις, 484–572 μ.Χ.
* Λίστα συγκρούσεων στην Εγγύς Ανατολή

## Αναφορές

Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Μάχη του Αρχήσου

Η **Μάχη του Αρχήσου** ή *Μάχη της Λίμνης Βαν* ήταν μία μάχη μεταξύ των Ρωμαίων και των Σασσανιδικών στρατών κατά τη διάρκεια τού Ρωμαιο-Σασσανιδικού πολέμου τού 602-628. Η μάχη ήταν το τελευταίο γεγονός τής εκστρατείας τού Ηρακλείου στον Καύκασο, μετά την οποία ο Ρωμαϊκός στρατός εξαπέλυσε επίθεση βαθιά στην επικράτεια τής Σασσανιδικής αυτοκρατορίας.

## Η εποχή
Κατά τη διάρκεια τής εκστρατείας τού Ηράκλειου στον Καύκασο, μετά την ήττα τού ενωμένου Περσικού στρατού των Σαχίν, Σαχρβαράζ και Σαχρπλακάν, ο Ηράκλειος κινήθηκε προς την Περσία, αλλά ο Σαχίν και ο Σαχρβαράζ συγκέντρωσαν τα απομεινάρια τού επιζώντος στρατού, ενώθηκαν και αποφάσισαν να δώσουν ξανά μάχη με τον Ηράκλειο. Έχοντας λάβει πληροφορίες ότι οι Λαζοί και οι Αβασγοί έσπασαν τη συμμαχία με τούς Ρωμαίους και επέστρεψαν στην πατρίδα τους, οι Πέρσες αποφάσισαν να επιτεθούν στον στρατό τού Ηράκλειου. Μετά από λίγο, οι στρατοί συναντήθηκαν και στάθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο μέχρι το βράδυ, χωρίς να αναλάβουν κάποια δράση. Όταν ήρθε το βράδυ, ο Ρωμαίός Αυτοκράτορας συνέχισε το δρόμο του, και οι Σασσανίδες τον ακολούθησαν. Ήθελαν να συντομεύσουν το μονοπάτι, αλλά κατέληξαν σε μία βαλτώδη περιοχή, χάρη στην οποία ο Ηράκλειος εισήλθε στην Περσαρμενία. Οι κάτοικοι τής περιοχής το έμαθαν αυτό, και εντάχθηκαν στον στρατό τού Σαχρβαράζ. Με την έναρξη τού χειμώνα, οι άνθρωποι διασκορπίστηκαν σε όλες τις χώρες τους, κάτι που ο Ηράκλειος εκμεταλλεύτηκε στο μέλλον. 

## Η μάχη
Ο Ηράκλειος ξεκίνησε τη μάχη τη νύχτα. Διαίρεσε τον στρατό του, και κατευθύνθηκε προς τον οικισμό Σαλβανόν. Εκεί σκότωσε σχεδόν ολόκληρο τον Περσικό στρατό, και ο Σαχρβαράζ, αφήνοντας όλο τον εξοπλισμό του, ανέβηκε σε ένα άλογο και τράπηκε σε φυγή. Πήραν τα όπλα τού Σαχρβαράζ, δηλαδή τη χρυσή ασπίδα του, το εγχειρίδιό του, το δόρυ του, τη χρυσή ζώνη με πολύτιμους λίθους, και τις μπότες του. Όταν ο Ηράκλειος πήρε αυτά τα πράγματα, κινήθηκε εναντίον των ανδρών που ήταν διασκορπισμένοι στα χωριά. Αυτοί οι άνδρες, μαθαίνοντας για τη φυγή τού Σαχρβαράζ, έφυγαν επίσης χωρίς περιορισμό. Τούς καταδίωξε, σκότωσε ή αιχμαλώτισε πολλούς από αυτούς, ενώ οι υπόλοιποι επέστρεψαν στην Περσία ντροπιασμένοι. Όσο για τον Αυτοκράτορα, συγκέντρωσε με χαρά τον στρατό του, και διαχείμασε σε εκείνα τα μέρη. 

## Οι συνέπειες
Μετά από αυτή τη μάχη, ο Ηράκλειος και ο στρατός του προχώρησαν βαθιά στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών, ξεκινώντας το τελικό στάδιο αυτού τού πολέμου.

## Αναφορές

### Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Μάχη του Γκανζάκ

Η **Μάχη του Γκανζάκ** ήταν μία σύγκρουση μεταξύ τού Ρωμαϊκού και τού Σασσανιδικού στρατού. Οι Αυτοκράτορες και των δύο αυτοκρατοριών συμμετείχαν προσωπικά σε αυτή τη μάχη. Οι Πέρσες υπέστησαν μία συντριπτική ήττα, και ο Χοσρόης Β΄ τράπηκε σε φυγή αφήνοντας τον στρατό του. Ως αποτέλεσμα αυτού, ο Ηράκλειος μπόρεσε να κινηθεί βαθύτερα στην Περσία.

## Η εποχή
Όταν ο Χοσρόης αρνήθηκε τη συνθήκη ειρήνης, στέλνοντας μία προσβλητική επιστολή σε απάντηση, ο Ηράκλειος βάδισε προς τον Καύκασο, χρησιμοποιώντας την επιστολή τού Χοσρόη Β΄ ως εργαλείο έμπνευσης και προπαγάνδας για τον στρατό του. Ήδη καθ' οδόν, έμαθε ότι ο Χοσρόης Β΄ βρισκόταν με 40.000 στρατιώτες στο Γκανζάκ (Μηδία Ατροπατηνή, ΒΔ Ιράν) .  Η επιστολή τού Χοσρόη Β΄ έμοιαζε κάπως έτσι:

## Η μάχη
Ο Ηράκλειος έστειλε τούς πιστούς Άραβες μπροστά, οι οποίοι νίκησαν τις φρουρές τού Σασσανίδη βασιλιά. Μετά από αυτό ο Χοσρόης Β΄ κατέφυγε νότια, και ο Ηράκλειος σκότωσε τα απομεινάρια των στρατευμάτων του. 

## Οι συνέπειες
[μικρογραφία|274x274εσ|Ο ''[Ηράκλειος φέρει τον Τίμιο Σταυρό.'']]
Ο Χοσρόης Β΄ κατέφυγε νότια στο Ντασταγκάρντ, όπου ο στρατός του τελικά διασκορπίστηκε. Τότε ο Ηράκλειος κατέλαβε το Γκανζάκ, και στη συνέχεια έκαψε τον περίφημο ναό Ταχτ-ε Σολεϋμάν. Ο Ηράκλειος επιτέθηκε στην περιοχή τού Ατρπατακάν, μέχρι την κατοικία τού βασιλιά στο Γκαϋσαβάν, και συνέχισε την εκστρατεία του. 

## Αναφορές

### Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Dracula (ταινία, 2025)

Το ***Dracula*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος ***Dracula: A Love Tale***) είναι αγγλόφωνη γαλλική γοτθική ρομαντική ταινία φαντασίας του 2025, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Λυκ Μπεσσόν, βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1897 *[[Δράκουλας (βιβλίο)|Δράκουλας]]* του Μπραμ Στόκερ. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Κάλεμπ Λάντρι Τζόουνς ως ο ομώνυμος χαρακτήρας, μαζί με τους Κρίστοφ Βαλτς και Ζόι Μπλου. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στην Γαλλία στις 30 Ιουλίου 2025

από την SND και είναι προγραμματισμένο για ευρεία κυκλοφορία στους κινηματογράφους στην Βόρεια Αμερική στις 6 Φεβρουαρίου 2026.

## Πλοκή
Ο πρίγκιπας Βλαντιμίρ της Βλαχίας απαρνιέται τον Θεό και γίνεται ο Δράκουλας μετά τον θάνατο της συζύγου του, Ελιζαμπέτα, κατά την διάρκεια μιας μάχης με τους Οθωμανούς. Όσο περνούν οι αιώνες, ο Δράκουλας προσπαθεί να εντοπίσει τη μετενσάρκωση της συζύγου του, δημιουργώντας βαμπιρικούς πράκτορες για να τον βοηθήσουν να δημιουργήσει ένα άρωμα σχεδιασμένο να παρασύρει τις γυναίκες προς το μέρος του.

Τετρακόσια χρόνια αργότερα, ενώ διαπραγματεύεται μία μεσιτική συναλλαγή με τον Παριζιάνο δικηγόρο Τζόναθαν Χάρκερ, ο Δράκουλας ανακαλύπτει ότι η αρραβωνιαστικιά του Χάρκερ, Μίνα, είναι η μετενσάρκωση που αναζητά. Αφού φυλακίζει τον Χάρκερ στο κάστρο του, ο Δράκουλας αναζωογονεί τον εαυτό του με αίμα από καλόγριες και πηγαίνει στο Παρίσι για την εκατονταετηρίδα της Γαλλικής Επανάστασης. Με την βοήθεια της Μαρία, μία από τις βαμπιρικές ακολούθους του, ο Δράκουλας εντοπίζει την Μίνα και, καταστρέφοντας το άρωμα, την θυμίζει την προηγούμενη ζωή της ως Ελιζαμπέτα και την πηγαίνει πίσω στην Βλαχία, όπου αυτή τον ικετεύει να την μετατρέψει σε βρικόλακα προκειμένου να ζήσει αιώνια στο πλευρό του.

Μία εκστρατεία με επικεφαλής έναν ανώνυμο ιερέα και τον Χάρκερ πολιορκεί το κάστρο του Δράκουλα. Κατά την διάρκεια της μάχης, ο Δράκουλας έρχεται αντιμέτωπος με τον ιερέα, ο οποίος τον παροτρύνει να μετανοήσει για τους τρόπους του, για να μην καταδικάσει τη Μίνα σε αιώνια καταδίκη. Ο Δράκουλας επιτρέπει στον ιερέα να τον καρφώσει και διαλύεται στην αγκαλιά της Μίνας αφού της δηλώνει τον έρωτά του.

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες
* Κάλεμπ Λάντρι Τζόουνς ως Δράκουλας
* Κρίστοφ Βαλτς ως Ιερέας
* Ζόι Μπλου ως Ελιζαμπέτα / Μίνα Μάρεϊ
* Ματίλντα Ντε Άντζελις ως Μαρία
* Ντέιβιντ Μπράντλεϊ ως ο Τυφλός Άνδρας, ένας τυφλός γέρος που γίνεται φίλος με το Πλάσμα 
* Γιούενς Άμπιντ ως Τζόναθαν Χάρκερ
* Ντέιβιντ Σίλντς ως Χένρι Σπένσερ
* Γκιγιόμ ντε Τονκέντεκ ως Ντουμόντ
* Μπέρτραντ-Ξαβιέρ Κόρμπι ως Καπετάνιος Ταργόλ
* Σάλομον Πασαριέλο ως Ρουμάνος Καβαλάρης 
* Χάιμον Μαρία Μπούτινγκερ ως Καρδινάλιος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2025
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φινλανδία
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν
Ακαδημία του Γκελάτι

μικρογραφία|Ακαδημία του Γκελάτι
Η **Ακαδημία του Γκελάτι** (γεωργιανά: გელათის აკადემია) είναι μια μεσαιωνική γεωργιανή θεολογική σχολή. Ιδρύθηκε το 1106 στη Μοναστήρι του Γκελάτι με πρωτοβουλία και με την υποστήριξη του βασιλιά Δαβίδ Δ΄ τον Ανακαινιστή. Ο Δαβίδ συγκέντρωσε Γεωργιανούς μελετητές για την Ακαδημία του Γκελάτι, μεταξύ των οποίων ήταν ο Ιωάννης του Πετρίτσου και ο Αρσένιος του Ικάλτο. Οι σύγχρονοι αναφέρονταν στην Ακαδημία του Γκελάτι ως «το δεύτερο Ιεροσόλυμα της Ανατολής». Η ακαδημία διοικούνταν από τον *Κληρικό των Κληρικών* (γεωργιανά: მოძღვართ-მოძღვარი). Το πρόγραμμα σπουδών περιελάμβανε κυρίως τη μελέτη θεμάτων όπως η γεωμετρία, η αριθμητική, η μουσική, η φιλοσοφία τριών ειδών: η πράξη, το όραμα και η ερμηνεία· η ρητορική τριών ειδών: η συνωμοσιολογία, η πολεμική και η εορταστική· η γραμματική και η αστρονομία.
Κατηγορία:Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ιστορία της Γεωργίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πολιορκία της Δαμασκού (634)

Η **πολιορκία της Δαμασκού (634)** διήρκεσε από τις 21 Αυγούστου έως τις 19 Σεπτεμβρίου 634   πριν η πόλη πέσει στο χαλιφάτο των Ρασιντούν. Η Δαμασκός ήταν η πρώτη μεγάλη πόλη τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που έπεσε κατά τη μουσουλμανική κατάκτηση τής Συρίας.

Ο τελευταίος από τούς Ρωμαιο-Περσικούς Πολέμους έληξε το 628, όταν ο Ηράκλειος ολοκλήρωσε μία επιτυχημένη εκστρατεία εναντίον των Περσών στη Μεσοποταμία. Ταυτόχρονα ο Μωάμεθ ένωσε τούς Άραβες υπό τη σημαία τού Ισλάμ. Μετά το τέλος του το 632, ο Αμπού Μπακρ τον διαδέχθηκε ως ο πρώτος χαλίφης Ρασιντούν. Καταστέλλοντας αρκετές εσωτερικές εξεγέρσεις, ο Αμπού Μπακρ προσπάθησε να επεκτείνει την Αυτοκρατορία πέρα από τα όρια τής Αραβικής Χερσονήσου.

Τον Απρίλιο τού 634 ο Αμπού Μπακρ εισέβαλε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στο Λεβάντε, και νίκησε αποφασιστικά έναν Ρωμαϊκό στρατό στη Μάχη τού Ατζνανταΐν. Οι μουσουλμανικοί στρατοί βάδισαν βόρεια, και πολιόρκησαν τη Δαμασκό. Η πόλη καταλήφθηκε, όταν ένας μονοφυσίτης επίσκοπος ενημέρωσε τον Χαλίντ ιμπν αλ-Ουαλίντ, τον μουσουλμάνο αρχιστράτηγο, ότι ήταν δυνατό να παραβιαστούν τα τείχη τής πόλης επιτιθέμενοι σε μία θέση που αμυνόταν ελάχιστα τη νύχτα. Ενώ ο Χαλίντ εισήλθε στην πόλη με επίθεση από την Ανατολική πύλη, ο Θωμάς, διοικητής τής Ρωμαϊκής φρουράς, διαπραγματεύτηκε μία ειρηνική παράδοση στην πύλη Τζαμπίγια με τον Αμπού Ουμπάιντα, τον δεύτερο διοικητή τού Χαλίντ. Μετά την παράδοση τής πόλης, οι διοικητές αμφισβήτησαν τούς όρους τής ειρηνευτικής συμφωνίας. Οι διοικητές τελικά συμφώνησαν ότι οι όροι ειρήνης, που έδωσε ο Αμπού Ουμπάιντα, θα τηρούνταν. Οι όροι ειρήνης περιελάμβαναν τη διαβεβαίωση, ότι οι μουσουλμάνοι δεν θα καταδιώξουν την αναχωρούσα Ρωμαϊκή πορεία για τρεις ημέρες. Έχοντας συναινέσει στους όρους ειρήνης, τρεις ημέρες μετά την παράδοση τής πόλης, ο Χαλίντ ξεκίνησε για να κυνηγήσει τούς Δαμασκηνούς πρόσφυγες προς την Αντιόχεια, και τούς νίκησε σε μάχη έξι ημέρες αργότερα, κοντά στο σημερινό Αλ Τζαγιάντ.

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία

### Αρχαίες πηγές

* 
* Ibn Ishaq, *Sirah Rasul Allah*, 750.
* Theophanes the Confessor, *Chronographia*, 810–815.
* Muhammad ibn Jarir al-Tabari, *History of the Prophets and Kings*, 915.

### Σύγχρονες πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πολιορκίες των Αραβοβυζαντινών Πολέμων
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας