open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ερρίκος του Βίντεκ

Ο **Ερρίκος**, γερμ. Heinrich (πριν το 1247 - 8 Μαρτίου 1290/96) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κύριος του Βίνντεκ (Windeck).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου Ζ΄ κόμη του Μπεργκ και της Μαργαρίτας του Χόχσταντεν. 

Το 1259 διαδέχθηκε τον πατέρα τους ο μεγαλύτερος αδελφός του Αδόλφος Η΄ και ο Ερρίκος έλαβε την κυριότητα του Βίνντεκ. Έγινε κυβερνήτης της κομητείας στη θέση του αδελφού του από το 1259. Ο Αδόλφος Η΄ και ο Ερρίκος υποστήριξαν τον Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης κατά τον Πόλεμο για τη Διαδοχή του Λίμπουργκ, που κορυφώθηκε με τη μάχη του Βόρρινγκεν το 1288. Ο Ερρίκος είχε την έδρα του στο κάστρο Βίνντεκ, μάλλον ως αξιωματούχος του αδελφού του. Το Βίνντεκ ήταν ένα από τα τέσσερα κύρια κάστρα της κομητείας του Μπεργκ, που είχε αποκτηθεί από το 1247. 

Τον άτεκνο Αδόλφο Η΄ διαδέχθηκε το 1296 ο δευτερότοκος αδελφός Γουλιέλμος Α΄. Το 1290/96 ετελεύτησε ο Ερρίκος και τάφηκε στον καθεδρικό του Άλτενμπουργκ, μαζί με άλλα μέλη του Οίκου του. Το 1308 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Α΄, επίσης άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκου, ο Αδόλφος Θ΄. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Ένγκελμπερτ Α΄ του Λα Μαρκ και είχε τέκνα:
* Αδόλφος Θ΄ π. 1280-1348, κόμης του Μπεργκ.
* Ερρίκος απεβ. 1310, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Κολωνίας.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Όθωνα Δ΄ του Ράβενσμπεργκ και η κόρη τους 
** Μαργαρίτα, κληρονόμησε το Μπεργκ και το Ράβενσμπεργκ.
* Κουνιγκούντα 1285/6-μετά το 1355, ηγουμένη στο αββαείο του Γκέρεσχαϊμ και στο Έσσεν.
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Βάλραμ του Χάιζενμπεργκ.
* Αγνή μοναχή στο Γκρέφρατ.

## Αναφορές σε Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Lower Rhine Nobility
* Wikipedia.de

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου
Ντουί

Το **ντουί** ή **ντουίλ** (κυπρ.) (γαλ.: *douille*) είναι η ειδική υποδοχή του φωτιστικού στην οποία τοποθετείται ο λαμπτήρας. Τα ντουί για τους μπαγιονέτ λαμπτήρες έχουν κωδικό B22, εκείνα για τους βιδωτούς με χοντρό βίδωμα κωδικό E27 κι εκείνα για τους βιδωτούς με λεπτό βίδωμα κωδικό E14. Επειδή η εμπειρία έχει αποδείξει πως οι μπαγιονέτ λαμπτήρες εφαρμόζουν πολύ δύσκολα στο ντουί τους, απ' την Πρωτοχρονιά του 2004 κι εφεξής με απόφαση της Κομισιόν τα φωτιστικά τα οποία κυκλοφορούν στην αγορά των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι μόνο έχουν όλα ντουί βιδωτό αλλά αυτό το ντουί αναγράφει μέχρι πόσων κηρίων λαμπτήρα μπορούμε να βάλουμε στο συγκεκριμένο φωτιστικό ώστε ν' αποφεύγεται η υπερθέρμανση. Αν κυκλοφορούν ακόμα λαμπτήρες μπαγιονέτ είναι για κείνους οι οποίοι έχουν από παλιά στο σπίτι τους φωτιστικά με ντουί μπαγιονέτ κι ακόμα δεν τα' χουν αντικαταστήσει με βιδωτά, πράγμα το οποίο πρέπει να' χουν κάνει όλοι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2023 επειδή απ' την Πρωτοχρονιά του 2024 δε θα κυκλοφορούν πλέον στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης λαμπτήρες μπαγιονέτ αλλά μόνο βιδωτοί.

Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Κατηγορία:Τεχνολογία
Αδόλφος Θ΄ του Μπεργκ

Ο **Αδόλφος Θ΄**, γερμ. Adolf IX (π. 1280 - 3 Απριλίου 1348) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Μπεργκ (1308-48). 

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου κυρίου του Βίνντεκ και της Αγνής, κόρης του Ένγκελμπερτ Α΄ του Λα Μαρκ. 

Το 1290/96 απεβίωσε ο πατέρας του και το 1308 ο θείος του (μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα του) Γουλιέλμος Α΄ κόμης του Μπεργκ, ο οποίος ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Αδόλφος Θ΄. Ήταν σημαντικός και πιστός υποστηρικτής του Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και τον βοηθούσε από το 1314 στους πολέμους διαδοχής για το στέμμα της Γερμανίας. 

Το 1312 νυμφεύτηκε την Αγνή της Κλέβης και έλαβε τα έσοδα από τα τελωνεία του Ντούισμπεργκ ως προίκα. Το 1314 ο Λουδοβίκος Δ΄ έγινε βασιλιάς της Γερμανίας και του επικύρωσε την προίκα ως φέουδο. Ο Αδόλφος Θ΄ συνέχισε την έριδα του Οίκου του με τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Το 1327-28 ακολούθησε τον Λουδοβίκο Δ΄ στη Ρώμη, όπου εκείνος έκανε εκεί την τελετή της στέψης του. Ο Αδόλφος Θ΄ έλαβε το προνόμιο να κόβει αργυρά νομίσματα, πράγμα που έκανε στο Βίπερφυρτ. Το 1337 εισήλθε στην Αγγλο-Γερμανική συμμαχία, η οποία προκάλεσε την απαρχή του Εκατονταετούς Πολέμου. 

Το 1348 απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών άτεκνος και τον διαδέχθηκε η κόρη της αδελφής του Μαργαρίτας, η Μαργαρίτα σύζυγος του Γκέρχαρτ ΣΤ΄ των Γύλιχ κόμη του Ράβενσμπουρκ. Οι κομητείες Ράβενσμπουρκ και Μπεργκ ενώθηκαν το 1437 με την κομητεία του Γύλιχ και το 1511 πέρασαν στον Οίκο της Κλέβης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1312 την Αγνή, κόρη του Ντήτριχ Ζ΄ κόμη της Κλέβης· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Αναφορές σε Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Genealogie-Mittelalter.de
* [Lower Rhine Nobility](http://fmg.ac/Projects/MedLands/FRANCONIA%20(LOWER%20RHINE).htm)
* Wikipedia.de

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου
Κωνσταντίνος Καλλιγάς

Ο **Κωνσταντίνος Καλλιγάς** (1928 - 3 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

## Βίος
Γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα, με καταγωγή από την Ύδρα και την Κεφαλλονιά. Απόφοιτος του Λεοντείου Λυκείου - Σίνα καί της  Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, είχε ήδη ξεκινήσει την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1946, σε ηλικία 18 ετών, στις εφημερίδες «*[[Το Βήμα]]*» και «*[[Τα Νέα]]*», όπου και εργάσθηκε για 20 χρόνια, έως το 1966. Υπήρξε επίσης αρθρογράφος και συνεργάτης της εφημερίδας «*[[Μακεδονία (εφημερίδα)|Μακεδονία]]*», καθώς και ανταποκριτής του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ).

Από το 1963 έως το 1965, στις κυβερνήσεις του Γεωργίου Παπανδρέου, διατέλεσε σύμβουλος προγράμματος της γενικής διεύθυνσης του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), με γενικό διευθυντή τον Αναστάσιο Πεπονή. Από το 1967 μέχρι το 1974 ήταν συνεργάτης της Διεύθυνσης Τύπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, και η δράση του εκεί (δημοσιεύσεις αντιχουντικών κειμένων και προκηρύξεων) οδήγησε στην σύλληψη και φυλάκισή του για 10 μήνες από την δικτατορία των συνταγματαρχών.

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, το 1974, ξεκίνησε την συνεργασία του με την εφημερίδα «*[[Καθημερινή]]*», ως τακτικός επιφυλλιδογράφος, όπου και παρέμεινε έως τον θάνατό του το 1993. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης παρουσίασε μια πολιτική μεταστροφή, ασκώντας δριμεία κριτική στον Ανδρέα Παπανδρέου, παρότι είχε διατελέσει συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου κατά την προδικτατορική περίοδο.

Υπήρξε συγγραφέας των βιβλίων *«Πανόραμα των Σύγχρονων Ιδεών»*, *«Παλινόρθωση και Δικτατορία»*, *«Πρώτη Μαρτίου 1935»* κ.α. Τιμήθηκε με διάφορα δημοσιογραφικά βραβεία, καθώς και με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή. Μιλούσε άπταιστα Γαλλικά, Αγγλικά και Ιταλικά.

Πέθανε από καρκίνο στις 3 Σεπτεμβρίου 1993, σε ηλικία 65 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κωνσταντίνος Καλλιγάς στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα
Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ

Το **Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ** πρόκειται για μία νέα προσέγγιση διοίκησης δημόσιων φορέων και οργανισμών, η οποία χρησιμοποιεί μεθόδους μάνατζμεντ από τον ιδιωτικό τομέα για να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας του δημόσιου τομέα. Όπως ο ιδιωτικός τομέας εστιάζει κυρίως στην εξυπηρέτηση του πελάτη, έτσι και το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ επικεντρώνεται στην επίτευξη της ικανοποίησης του πολίτη, που είναι ο τελικός αποδέκτης των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα.

## Ιστορική αναδρομή
Οι πρώτες πρακτικές που σχετίζονται με τις αρχές του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ έκαναν την εμφάνισή τους στο Ηνωμένο Βασίλειο τον καιρό της πρωθυπουργίας της Μάργκαρετ Θάτσερ. Η κυβέρνηση της Μ. Θάτσερ εισήγαγε δομικές αλλαγές στη διοίκηση του δημόσιου τομέα, και ειδικότερα στην οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών, στις εργασιακές σχέσεις, στον προγραμματισμό των δαπανών και στην αξιολόγηση των λειτουργών της δημόσιας διοίκησης. Ο όρος Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ χρησιμοποιήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '80 για να σηματοδοτήσει τη σπουδαιότητα του μάνατζμεντ στο δημόσιο τομέα και τα τελευταία είκοσι χρόνια η τάση αυτή εξαπλώθηκε και εφαρμόστηκε ευρέως στην Αυστραλία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Νέα Ζηλανδία, στη Βόρεια Αμερική και στις Σκανδιναβικές χώρες.  

## Βασική αποστολή
Για πρώτη φορά στη δημόσια διοίκηση υπεισέρχονται έννοιες που συναντώνται και εφαρμόζονται ευρέως στον ιδιωτικό τομέα, όπως αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, παραγωγικότητα και ποιότητα υπηρεσιών.Το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ επικεντρώνεται στην ποιοτικότερη παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη ανάγοντας τον σε πελάτη, αντίληψη η οποία προέρχεται από την επιστήμη της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας. Επιπρόσθετα, συντελεί στην βελτιστοποίηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων μέσω της συσχέτισης κόστους - οφέλους και της συνεκτίμησης της εκπορευόμενης αποτελεσματικότητας, καθώς και στην επίτευξη προκαθορισμένων αποτελέσματων - στόχων που έχουν τεθεί σε σύγκεκριμένα χρονικά πλαίσια.

## Κύρια χαρακτηριστικά
- Αντικατάσταση ιεραρχικών δομών από αποκεντρωμένα διοικητικά περιβάλλοντα, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται πιο κοντά στο σημείο "δράσης"

- Εστίαση στο αποτέλεσμα και όχι στη διαδικασία, δίνοντας έμφαση στη σχέση κόστους - οφέλους ("Doing more with less")

- Καθιέρωση στόχων παραγωγικότητας και δημιουργία ανταγωνιστικού περιβάλλοντος μεταξύ των δημοσίων οργανισμών ("benchmarking")

- Εξωστρέφεια της δημόσιας διοίκησης με προσανατολισμό προς τους πολίτες/πελάτες με σκοπό την βελτίωση της παρεχόμενης ποιότητας υπηρεσιών

- Καθιέρωση και εφαρμογή εννοιών όπως επιχειρηματικό σχέδιο, όραμα και αποστολή δημοσίων φορέων και υπηρεσιών

- Αξιοποίηση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση

- Ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού μέσω της συνεχούς εκπαίδευσης και κατάρτισης  του καθώς μέσω του matching - ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση

- Διαδικασία ελέγχου της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας και αξιολόγηση αυτών

- Ενίσχυση προγραμματισμού και οργανωσιακής ευελιξίας

## Βιβλιογραφία
Ρωσσίδης Φ. Ιωάννης, (2014), Εφαρμογές του Επιχειρησιακού Μάνατζμεντ στην Ελληνική Δημόσια Διοίκηση, εκδ. Σταμούλη Α.Ε., Αθήνα.
Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων
Πλάτανος Ακράτας Αχαΐας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Πλάτανος Αχαΐας]]*
:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Πλάτανος (αποσαφήνιση)|Πλάτανος]]*

Ο **Πλάτανος** είναι ημιορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.

Πήρε την ονομασία του από ένα μεγάλο πλατάνι που βρίσκεται στη μέση του χωριού.

## Τοποθεσία και περιγραφή
Διοικητικά η Τοπική Κοινότητα Πλατάνου ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ακράτας του Καλλικρατικού Δήμου Αιγιαλείας, στην οποία υπάγονται και οι οικισμοί Άνω Ποταμιά, Τσιβλός, Κορινθιακό Μπαλκόνι που απογράφονται ξεχωριστά. Στην απογραφή του 2001 καταγράφονται: στην Άνω Ποταμιά 51 κάτοικοι, στον Τσιβλό 40 και στο Κορινθιακό Μπαλκόνι 31.

Ο Πλάτανος γεωγραφικά ανήκει στο νομό Αχαΐας και ορίζεται, ανατολικά από τον ποταμό Κράθη, δυτικά με το διαμέρισμα της Τράπεζας Δημοτικής Ενότητας Διακοπτού (τ. δήμου Βουρών), νότια με τον Καλαμιά και βόρεια με την Παραλία Πλατάνου και τον Κορινθιακό κόλπο. Οι αποστάσεις από τα όμορα πρώην Δημοτικά Διαμερίσματα είναι μικρές.

Από τη θάλασσα απέχει 1800 μ. και ο επισκέπτης φτάνει άνετα με αυτοκίνητο ή τον προαστιακό από όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα ακολουθώντας την παλιά ή τη Ν.Ε.Ο. Από το Αίγιο απέχει 24 χλμ., από την Αθήνα 155 χλμ. και από την Ακράτα – έδρα του τέως Δήμου – 12 χλμ.

Το τοπίο διακρίνεται από διαδοχή καταπράσινων λόφων με διάσπαρτα σπίτια, λιόδεντρα και ξινά. Στις θέσεις «Βίγλα» και «Λάκκα» υπάρχει δάσος. Έχει ευρύ ορίζοντα μέχρι τη Στερεά Ελλάδα. Το κλίμα είναι εύκρατο. Ο χειμώνας ήπιος, το καλοκαίρι το δροσερό με βορειοδυτικούς ανέμους (τα «μαΐστρα»), με τη θάλασσα και την απόγεια αύρα να διατηρείται και τους φθινοπωρινούς μήνες.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Λοιπά στοιχεία
Τα τελευταία χρόνια ο Πλάτανος έχει αρχίσει να ερημώνεται λόγω της σήραγγας «Κωστής Παλαμάς» (1.900 μ.) της Ολυμπίας Οδού, που κατασκευάστηκε κάτω από το χωριό, με αποτέλεσμα την κατάρρευση στηριγμάτων των σπιτιών.

Είναι τόπος καταγωγής της Νικολέττας Ράλλη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Επίσημη ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Πλατάνου «Ο Πήγασος».. oplatanos.gr. Ανακτήθηκε: 18/06/2018.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πλάτανου Ακράτας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/12/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Πλάτανου Ακράτας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/12/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ακράτας
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Γιάνγκσαν

Το **Γιάνγκσαν** (κορεατικά: 양산시) είναι μια πόλη στην Επαρχία Νότιου Γκιόνγκσανγκ (Γκιόνγκσανγκναμ-ντο) στη Νότια Κορέα. Στις 31 Μαρτίου 2014 το Γιάνγκσαν είχε πληθυσμό 282.371 κατοίκων. 

## Διοικητικές διαιρέσεις
Επί του παρόντος, το Γιάνγκσαν αποτελείται από 1 ουπ, 4 μιον, και 7 ντονγκ. Υπάρχουν σχέδια, ωστόσο, για τη δημιουργία του Ούνγκσανγκ-ουπ που θα περιλαμβάνει 4 ντονγκ.

## Αξιοθέατα
Στο Γιάνγκσαν βρίσκονται πολλά αξιοθέατα, όπως ο ναός Τόνγκντοσα, ο Πύργος και το Στάδιο Γιάνγκσαν. 

## Μεταφορές
μικρογραφία|250x250εσ|Ο σταθμός Γιάνγκσαν (Γραμμή 2 του μετρό του Μπούσαν)

### Σιδηρόδρομοι
Το Γιάνγκσαν έχει δύο σταθμούς στη γραμμή Γκιόνγκμπου: τον σταθμό Μούλγκουμ (물금역) και σταθμό Ουόντονγκ (원동역). Οι πλησιέστεροι σταθμοί ΚΤΧ είναι ο σταθμός Ούλσαν στην ομώνυμη πόλη και ο σταθμός Γκούπο στο Μπούσαν.

### Μετρό
Η Γραμμή 2 του Μετρό Μπούσαν εξυπηρετεί την πόλη, με πέντε σταθμούς: τους σταθμούς Γιάνγκσαν, Νάμιανγκσαν, τον Σταθμό της Πανεπιστημιούπολης Γιάνγκσαν του Εθνικού Πανεπιστημίου Μπούσαν (Σταθμός Τζούνγκσαν) και τον σταθμό Χόπο. Ένας επιπλέον σταθμός είναι επί του παρόντος προγραμματισμένος. 

### Λεωφορεία
Η πόλη του Γιάνγκσαν εξυπηρετείται από τοπική συγκοινωνία. Εκτός από το ότι εξυπηρετεί την ίδια την πόλη, υπάρχουν μεγάλων αποστάσεων τοπικά λεωφορεία προς το Μπούσαν, καθώς και γραμμές που το συνδέουν με το Ούλσαν, το Τσανγουόν, το Γκιόνγκτζου και πολλές άλλες πόλεις.

### Αυτοκινητόδρομοι
Ο αυτοκινητόδρομος ταχείας κυκλοφορίας Γκιόνγκμπου και η γραμμή κλάδου του αυτοκινητόδρομου ταχείας κυκλοφορίας Τζούνγανγκ περνούν από την πόλη του Γιάνγκσαν. 

Επιπλέον, η Εθνική Οδός 35 διασχίζει το κέντρο της πόλης.

## Αδελφές πόλεις
*  Κομητεία Τζίντο, Νότια Τζόλα, Νότια Κορέα (17 Σεπτεμβρίου 1998)
*  Γιουριχοντζό, Άκιτα, Ιαπωνία (10 Οκτωβρίου 1998)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Νότιας Κορέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα της κυβέρνησης της πόλης

Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Κορέας
Μιρέιγ Νταρκ

Η **Μιρέιγ Νταρκ** (*Mireille Christiane Gabrielle Aimee Aigroz*, Τουλόν, Γαλλία, 15 Μαΐου 1938 - Παρίσι, 28 Αυγούστου 2017) ήταν Γαλλίδα μοντέλο, ηθοποιός του σινεμά ('O.K. Patron', 1974 κ.α.) και του θεάτρου και σκηνοθέτρια ('La Barbare', 1989), θεωρούμενη για κάποιο διάστημα ως διάδοχος της Μπριζίτ Μπαρντό και βραβευμένη με το *Μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής*, το οποίο της απένειμε ο τότε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Ζακ Σιράκ (2006).

Η Νταρκ (το οποίο ήταν το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο) συνεργάσθηκε επί σειρά ετών με το σκηνοθέτη Ζωρζ Λωτνέρ. Ωστόσο, το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο πραγματοποιήθηκε στα 1967 με την ταινία "Week End" του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Υπήρξε συμπρωταγωνίστρια και σύντροφος του Αλέν Ντελόν επί μια 15ετία.

[right|200 px|thumb|Η Μιρέιγ Νταρκ το [2014 στην πρεμιέρα του έργου "The Monuments men"]]
Τη δεκαετία του '80 τραυματίσθηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, λόγω του οποίου η υγεία της επιβαρύνθηκε και υποχρεώθηκε να αποσυρθεί. Εντούτοις, λίγα χρόνια αργότερα επανήλθε στην τηλεόραση. Το 2013 υποβλήθηκε σε επέμβαση ανοικτής καρδιάς και εντέλει, πέθανε τέσσερα έτη μετά, έπειτα από κώμα, σε ηλικία 79 ετών. Δεν απέκτησε παιδί. 

## Θέατρο

## Φιλμογραφία

## Μικρού μήκους

## Ως Σκηνοθέτης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γαλλίδες μοντέλα
Γιώργος Ιωακειμίδης

Ο **Γιώργος Ιωακειμίδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος, γεννημένος στην Πάτρα στις 25 Ιουλίου του 1953. Υπήρξε παίκτης κι αρχηγός της Παναχαϊκής όπως και του Εθνικού Πειραιά, με τα χρώματα των οποίων έκανε σημαντική καριέρα στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας επί σειρά ετών (15 σεζόν από το 1971 έως το 1987).  Έπαιξε, ακόμη, για λογαριασμό της Κορίνθου και του Μεσολογγίου. Υπήρξε προπονητής της Εθνικής Ομάδας των Ενόπλων η οποία αναδείχθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια (1997), ενώ εργάσθηκε και σε πολλούς συλλόγους. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών, στις 22 Αυγούστου του 2017.

## Πηγή
• liganews.gr/themata/item/11809-efyge-o-giorgos-ioakeimidis «Έφυγε» ο Γιώργος Ιωακειμίδης»

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Μεσολογγίου
Δημήτρης Κουσουρής

Ο **Δημήτρης Κουσουρής** είναι Έλληνας ιστορικός και πανεπιστημιακός.            

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1974 στον Πειραιά. Είναι επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.  Σπούδασε στο τμήμα Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή του, εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (EHESS) στο Παρίσι, την οποία ολοκλήρωσε το 2009. Έχει διδάξει σε διάφορα πανεπιστήμια στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική και έχει δημοσιεύσει μελέτες για τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία  σε συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά σε διάφορες γλώσσες. Το 2014 εκδόθηκε το βιβλίο του *Δίκες των δοσίλογων 1944-1949. Δικαιοσύνη, συνέχεια του κράτους και εθνική μνήμη*. 

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2023 τοποθετήθηκε στην έβδομη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

### Επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής
Τον Ιούνιο 1998, ο Κουσουρής, φοιτητής τότε και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ, καθόταν μαζί με τον φοιτητή Ηλία Φωτιάδη και τον εκπαιδευτικό Ιωάννη Καραμπατσόλη σε μία καφετέρια απέναντι από τα δικαστήρια της Ευελπίδων. Την ώρα εκείνη, δέχθηκαν βίαιη σωματική επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής τον Περίανδρο Ανδρουτσόπουλο. Ο Κουσουρής υπέστη βαρύτατες σωματικές βλάβες, καθώς δέχθηκε πολλαπλά χτυπήματα στο κεφάλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Θύματα της Χρυσής Αυγής
Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Φραντς Γέγκερστετερ

Ο **Φραντς Γέγκερστετερ** (γερμ.: *Franz Jägerstätter*, 20 Μαΐου 1907 – 9 Αυγούστου 1943) ήταν Αυστριακός αντιρρησίας συνείδησης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Θεωρείται άγιος και μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία και η μνήμη του τιμάται στις 21 Μαΐου.

## Βιογραφία

Ο Γέγκερστετερ καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Από νέος επέδειξε ανεξάρτητο πνεύμα, κάτι που τον έκανε δημοφιλή μεταξύ των συνομηλίκων του. Υπήρξε πάντοτε πιστός καθολικός. Όταν η Αυστρία προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία (Άνσλους) οι πολίτες της θεωρήθηκαν πλέον υπήκοοι του Γ’ Ράιχ και, ως εκ τούτου, υποχρεώνονταν σε κατάταξη στο Γερμανικό στρατό. Ο Φραντς κλήθηκε να καταταγεί, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά, παρά τις παρακλήσεις της συζύγου του (με την οποία είχαν αποκτήσει τρεις κόρες), του ιερέα του χωριού του, αλλά και του επισκόπου της περιοχής. Από ορισμένους η στάση του θεωρήθηκε ως ένδειξη ανώφελου πείσματος. 

Ο Γέγκερστετερ, ακολούθως, συνελήφθη από τις αρχές και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο με την κατηγορία του «Εχθρού του Κράτους» η οποία τιμωρούνταν, βάσει του ναζιστικού δικαίου, με τη θανατική ποινή. Μετά την καταδίκη του οδηγήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές του Βερολίνου, όπου και εκτελέστηκε με «αποκεφαλισμό δια πελέκεως», στις 9 Αυγούστου 1943.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Φύλλο εφημερίδας «Έθνος» της 13 Δεκεμβρίου 1967, σελ. 3: «*Ο άνθρωπος που αντεστάθη στον Χίτλερ*».

Κατηγορία:Αυστριακοί
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Αντιρρησίες συνείδησης
Κατηγορία:Οσιοποιήσεις από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄
Γκότσλιν του Μπίντγκαου

Ο **Γκότσλιν** (*Gozelo*, 911 - μεταξύ 19 Οκτωβρίου 942 και 16 Φεβρουαρίου 943) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Μπίντγκαου & Αρντέν (Ardennes). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου των Αρντέν-Βερντέν.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βίγκερικ παλατινού κόμη (δούκα) της Λοθαριγγίας και της Κουνιγκούντας της Γαλλίας, κόρης της Ερμεντρούδης των Καρολιδών (κόρης του Λουδοβίκου Β΄ του *τραυλού* της Γαλλίας).

Νυμφεύτηκε την Όντα των Γκεραρντιδών, κόρη της Όντας των Οθωνιδών (αδελφής του Ερρίκου Α΄ της Γερμανίας). Ήταν διοικητής στο στρατό του αδελφού του Αντάλμπερο Α΄ επισκόπου του Μετς.

Απεβίωσε το 942/943 σε ηλικία 31/32 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γοδεφρείδος Α΄ ο *αιχμάλωτος* ως κόμης του Βερντέν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 930 τη Όντα των Γκεραρντιδών, κόρη του Γκέραρτ Α΄ κόμη του Μετς και είχε τέκνα:
* Ρέγκιναρ απεβ. 963, κόμης του Μπαστόν. Γιος του ήταν ο:
** Αντάλμπερο απεβ. 1030/31, επίσκοπος του Λoν (Laon).
* Ερρίκος απεβ. 1000.
* Γοδεφρείδος Α΄ απεβ. 1002, κόμης του Βερντέν.
* Αντάλμπερο απεβ. 989, αρχιεπίσκοπος του Ρενς.

## Πηγές
* Reuter, Timothy (1978). Medieval Nobility: Studies on the Ruling Classes of France and Germany from the Sixth to the Twelfth Century. Elsevier Science Ltd.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Γοδεφρείδος Α΄ του Βερντέν

Ο **Γοδεφρείδος Α΄** ο *αιχμάλωτος* (*Godfried van Verdun*, 930 - 3/4 Σεπτεμβρίου 1002) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Βερντέν (963-1002) και του Μπίντγκαου & Μέτινγκαου (959-1002). Έγινε μάργραβος της Αμβέρσας (Άντβερπ) & Έναμε (969-1002)· επίσης κόμης του Αινώ & Μονς (974-998). 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκότσλιν κόμη του Βερντέν, Μπίντγκαου & Μέτινγκαου και της Όντας των Γκεραρτιδών, κόρης του Γκέραρτ Α΄ κόμη του Μετς. H μητέρα της Όντας, η Όντα των Οθωνιδών, ήταν αδελφή του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας.

Από το 959 ήταν κόμης του Μπίντγκου & Μέτινγκαου και το 963 έγινε κόμης του Αρντέν. Το 974 έγινε κόμης του Μονς και του Αινώ από κοινού με τον Άρνολτ κόμη του Βαλενσιέν, διαδεχόμενος τον Ρέγκιναρ Δ΄ κόμη του Μονς (973-974, 998-1013). Ο Κάρολος των Καρολιδών δούκας της Κάτω Λωρραίνης και ο σύμμαχός του Ρέγκιναρ Δ΄ νίκησαν τον Γοδεφρείδο Α΄ και τον Άρνολτ στο Μονς το 976 και αιχμαλώτισαν τον Γοδεφρείδο Α΄. 

Μετά την απελευθέρωσή του τάχθηκε στο πλευρό του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και το 985 πολέμησε τον Λοθάριο της Δυτικής Φραγκίας στο Βερντέν, όπου αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον γιο του Φρειδερίκο για μερικά έτη. Αδελφός του Γοδεφρείδου Α΄ ήταν ο Αντάλμπερο αρχιεπίσκοπος του Ρενς, που όταν απεβίωσε ο γιος τού Λοθαρίου, έστεψε το 987 τον Ούγο Καπέτο της Γαλλίας αντί για τον διεκδικητή Κάρολο δούκα της Κάτω Λωρραίνης. Ο Ούγος ελευθέρωσε τους δύο αιχμαλώτους.

Το 989 αιχμαλωτίστηκε για τρίτη φορά από τον Ερβέρτο Γ΄ κόμη του Βερμαντουά. Το 995 εμφανίζεται σε Σύνοδο στο Μουσόν. Το 998 έχασε το μέρος του Αινώ (το Μονς), που κατείχε από τον Ρέγκιναρ Δ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 963 τη Ματθίλδη των Μπίλλουνγκ, κόρη του Χέρμαν κυβερνήτη και de facto δούκα της Σαξονίας. Είχε τέκνα:
* Γοδεφρείδος Β΄ 965-1023, δούκας της Κάτω Λωρραίνης.
* Γκοθέλο Α΄ π. 967-1044, δούκας της Λωρραίνης.
* Φρειδερίκος π. 970-1022, κόμης του Βερντέν.
* Χέρμαν απεβ. 1029, κόμης του Βερντέν.
* Αντάλμπερο απεβ. 988, επίσκοπος του Βερντέν.
* Μπέρτραμ.
* Ερμενγάρδη απεβ. 1042, παντρεύτηκε τον Όθωνα του Χάμμερσταϊν κόμη του Βέτεργκαου.
* Ερμεντρούδη, παντρεύτηκε τον Άρνολτ του Ρουμινύ κύριο του Φλορέν.
* Αδέλα, παντρεύτηκε τον Γκοντίτσο κόμη του Άσπελτ.

## Αναφορές σε Πηγές


## Πηγές
* Bradbury, Jim (2007). The Capetians: Kings of France, 987-1328. Hambledon Continuum.
* Healy, Patrick (2006). The Chronicle of Hugh of Flavigny: Reform and the Investiture Contest in the Late Eleventh Century. Ashgate Publishing Limited.
* McKitterick, Rosamond (1999). The Frankish Kingdoms under the Carolingians. Longman Group UK Limited.
* Murray, Alan V. (2000). The Crusader Kingdom of Jerusalem: A Dynastic History 1099-1125. Oxford University Press.
* Reuter, Timothy (1978). Medieval Nobility: Studies on the Ruling Classes of France and Germany from the Sixth to the Twelfth Century. Elsevier Science Ltd.
* Tanner, Heather J. (1991). Chibnall, Marjorie, ed. "The Expansion of the Power and Influence of the Counts of Boulogne under Eustace II". Anglo-Norman Studies:XIV. Proceedings of the Battle Conference. The Boydell Press.

Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Πιρίο Ηλείας

Το **Πιρί** ή *Πίρι* (επίσημα: το **Πιρίον**) είναι μικρός ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 135 μέτρων, σε κοντινή απόσταση νότια και ανατολικά του φράγματος Πηνειού και δυτικά των οχθών του Ηλειακού Λάδωνα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 24 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 28 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 73,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Πορτών). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 2 μόνιμοι κάτοικοι.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία **Πυρί** και υπήχθη στον τότε δήμο Εφύρας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Εφύρας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ της 8ης Δεκεμβρίου 1845 ο οικισμός καταργήθηκε ενώ επανασυστάθηκε με το ΦΕΚ 28Α της 8ης Φεβρουαρίου 1916, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δελιμπαλίου (μετέπειτα Εφύρας). Καταργήθηκε εκ νέου την 16η Οκτωβρίου 1940 και επανασυστάθηκε την 7η Απριλίου 1951 με τη σημερινή του ονομασία, όταν και υπήχθη εκ νέου στην Κοινότητα Εφύρας μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Εφύρας του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Εφύρας του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πιρίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εφύρας Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Βούτσιμος Αχαΐας

Ο **Βούτσιμος** (αρσ. ο Βούτσιμος, ουδ. το Βούτσιμο) είναι ημιορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βούτσιμου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Βούτσιμου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ακράτας
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Αντάλμπερο της Ρενς

Ο **Αντάλμπερο** (γερμ.: *Adalbero*, γαλλ.: *Adalberon*, πέθανε το 989) ήταν αρχιεπίσκοπος της Ρενς από το 969 μέχρι το 989· επίσης καγκελάριος των Καρολιδών Λοθαρίου και του γιου του Λουδοβίκου Ε΄ της Δυτικής Φραγκίας. Προερχόταν από τον Οίκο του Αρντέν.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκότσλιν κόμη του Αρντέν και της Όντας των Γκεραρτιδών, κόρης του Γκέραρντ Α΄ κόμη του Μετς. 

Στο τέλος της Καρολίγγειας περιόδου ο Αντάλμπερο αρχιεπίσκοπος του Ρενς και η Έμμα των Μποζονιδών, σύζυγος του Λοθαρίου της Δυτικής Φραγκίας έκαναν πολιτική μερίδα στην Αυλή της Δυτικής Φραγκίας και συμμάχησαν με τους Οθωνίδες της Ανατολικής Φραγκίας. Η μητέρα της Έμμας είχε παντρευτεί τον Όθωνα Α΄ της Ανατολικής Φραγκίας, έτσι η Έμμα ήταν εξαδέλφη του Όθωνα Β΄. Ο Αντάλμπερο έστειλε μία σειρά από επιστολές στη Θεοφανώ Σκλήραινα, σύζυγο του Όθωνα Β΄, όπου εξέφραζε την πιστότητά του, καθώς και της Έμμας και του γιου της Λουδοβίκου Ε΄ του *οκνηρού* της Γαλλίας. 

Ο Όθων Α΄ ήταν αυτός που τον είχε κάνει αρχιεπίσκοπο με μερικούς κληρικούς. Οι άλλοι κληρικοί έκαναν μερίδα αντιτιθέμενη στην Έμμα: ήθελαν τη συνέχιση της πολιτικής του Λοθαρίου, δηλ. την απόκτηση της Λοθαριγγίας. Ο Αντάλμπερο και η Έμμα συμβούλευσαν τον Λουδοβίκο Ε΄ να ζητήσει τη φιλία του Όθωνα Γ΄, γιου της Θεοφανούς, αλλά η αντίπαλη μερίδα υπερίσχυσε και η συμβουλή αγνοήθηκε· ο Αντάλμπερο παραιτήθηκε και έφυγε. Αυτό θεωρήθηκε προδοσία από τον βασιλιά, που τον κάλεσε σε δίκη. Το 987 ο Λουδοβίκος Ε΄ απεβίωσε 20 ετών και έτσι η δίκη δεν έγινε. 

Ο Αντάλμπερο αποδοκίμασε τη διαδοχή από τον Κάρολο, νεότερο αδελφό του Λοθαρίου και υποστήριξε τον Ούγο Καπέτο δούκα των Φράγκων. Συγκάλεσε σύνοδο στο Σενλί, όπου δήλωσε "να μην ψηφιστεί κάποιος μόνο από κληρονομικό δικαίωμα, αλλά ο Ούγος για τις δυνατότητες και τα κατορθώματά του, κάτι αναγκαίο για το θρόνο". Πράγματι εξελέγη ο Ούγος το 987 στο Νογιόν και ο Αντάλμπερο τον έστεψε βασιλιά της Γαλλίας.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Φρειδερίκος του Βερντέν

Ο **Φρειδερίκος**, γερμ. Friedrich (π. 970 - 6 Ιανουαρίου 1022) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Βερντέν (988-1022), του Κάστρε (1000-1022) και πρύτανης του καθεδρικού του Σαιν-Βάαστ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ του *Αιχμάλωτου* κόμη του Βερντέν και της Ματθίλδης των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμαν δούκα της Σαξονίας. Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε τρεις φορές.

Η δεύτερη ήταν όταν το 985 ο Λοθάριος των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας επιτέθηκε στο Βερντέν και αιχμαλώτισε τον Γοδεφρείδο Α΄, τον Φρειδερίκο και άλλους. Το 987 ο σύμμαχος της οικογένειάς του, ο Ούγος Καπέτος της Γαλλίας τους ελευθέρωσε. Ο Φρειδερίκος εργάστηκε για τη μεταφορά της σορού του αδελφού του Αντάλμπερο επισκόπου του Βερντέν, που απεβίωσε στην Ιταλία, στον καθεδρικό του Βερντέν.

Ήταν κόμης του Βερντέν. Φαίνεται ότι για ένα ενδιάμεσο διάστημα δεν ήταν: το 1156 ένα καταστατικό του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν αναφέρει ότι "κατά τη βασιλεία του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας (996-1002) η κομητεία του Βερντέν μεταφέρθηκε στον επίσκοπο του Βερντέν". Ωστόσο αργότερα επανήλθε, διότι σε ένα καταστατικό του 1020 από τον Χάιμοντ επίσκοπο του Βερντέν αναφέρει τον Φρειδερίκο ως "κόμη του Βερντέν", όπως επίσης και ένα άλλο καταστατικό του ίδιου έτους από τον ηγούμενο Ρίχαρτ τον αναφέρει ως "dominus Fredericus comes Virdunensis civitatis".

Επίσης ήταν κόμης του Κάστρε: σε ένα καταστατικό του 1005 ο Ερρίκος Β΄ των Οθωνιδών χορηγεί δικαιώματα αγοράς στο αββαείο του Σαιν-Μέταρ ντε Σουασόν, που βρίσκεται "στην κομητεία Κάστρε του Φρειδερίκου". Το 1020 παραιτήθηκε του τίτλου του και έγινε μοναχός στο αββαείο του Σαιν Βαν. Απεβίωσε δύο έτη μετά σε ηλικία 52 ετών. Ο αδελφός του Χέρμαν ανέλαβε κόμης του Βερντέν (1022-24) και μετά ο Λουδοβίκος Α΄ κόμης του Σινύ (1024-25). Τον τελευταίο φόνευσε ο Γκοθέλο Α΄ (αδελφός του Φρειδερίκου) και έτσι η κομητεία πέρασε στον γιο του Γοδεφρείδο Γ΄ (1025-69).

## Οικογένεια
Δεν ξέρουμε τη σύζυγό του. Είχε τέκνο:
* Σοφία γενν. π. 1010, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Σινύ, γιο του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Σινύ & Βερντέν.

## Πηγές
* Germany and the Western Empire, Volume III of the Cambridge Medieval History, University of Cambridge, 1922
* Abbé Charles Nicolas Gabriel, Verdun, Notice historique, 1888, réédition 1993
* Poull, Georges, La maison souveraine et ducale de Bar, Presses Universitaires de Nancy, 1994
* Crowe, Eyre Evans, The History of France, London: Longman, Brown, 1858

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Medieval Lands Project, Comtes de Verdun](http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIAN%20(UPPER)%20NOBILITY.htm#_Toc440013385)

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Μονή Αγίου Γεωργίου Αχαΐας

Η **Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου** είναι μικρή Ανδρώα Μονή, που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και βρίσκεται κοντά στο χωριό Μάνεσι του Δήμου Καλαβρύτων. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 767 μέτρων, και απέχει 20 περίπου χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα και 55 περίπου χιλιόμετρα από την Πάτρα.

## Ιστορία της Μονής
Η ακριβής χρονολογία ιδρύσεως της Μονής μας είναι άγνωστη. Κατά την παράδοση, η περίοδος ιδρύσεώς της, τοποθετείται μεταξύ του 12ου και 14ου αιώνα. Η πρώτη αυτή Μονή που βρισκόταν στην ίδια θέση με τη σημερινή, καταστράφηκε το 15ο αιώνα, μετά την κατάληψη της ευρύτερης περιοχής από τους Τούρκους. 

Η Μονή επανιδρύθηκε το 1824 από τον Ιθακήσιο μοναχό Ευγένιο τον αποκαλούμενο "Αγιοπατέρα" ή "Παπουλάκη", που τρία χρόνια αργότερα βρήκε τραγικό θάνατο στο χωριό Τριπόταμα, από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ. Από τότε και για 150 περίπου χρόνια, το μοναστήρι έμεινε έρημο με αποτέλεσμα τα περισσότερα κτήριά του να ερειπωθούν.

Το 1978 ανακαινίστηκε "εκ βάθρων", με την συνδρομή του στρατηγού Γεωργίου Πασσά αλλά και άλλων κατοίκων του Μανεσίου. Την ίδια περίοδο εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι η μοναχή Χαριτίνη Βαστάκη, που παρέμεινε εκεί μέχρι το θάνατό της. 

Σήμερα (2017) εφησυχάζει στη Μονή μόνο ένας μοναχός, ο π. Γερμανός Μανούκας. Το μοναστήρι πανηγυρίζει στη μνήμη του Αγίου Γεωργίου, δηλαδή στις 23 Απριλίου ή την Δευτέρα της Διακαινησίμου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πρωτοπρ. Γεωργίου Α. Μπίρμπα, *Καλάβρυτα. Η Εθνεγερσία του 1821. Η αποφράδα ημέρα (13.12.1943). Τα προσκυνήματα της επαρχίας*, Καλάβρυτα 2007, σελ. 65.
*Πολιτιστικός Σύλλογος Μανεσίου - Μονή Αγίου Γεωργίου. www.manesi-kalavritwn.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017.

Α
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Χέρμαν του Βερντέν

Ο **Χέρμαν**, γερμ. Hermann (απεβ. 28 Μαΐου 1029) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Βερντέν (1022-24) και της Βραβάντης.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Βερντέν & Έναμε και της Ματθίλδης των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμαν δούκα της Σαξονίας. Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε τρεις φορές και γι' αυτό είχε το προσωνύμιο ο *Αιχμάλωτος*.

Διαδέχθηκε το 1022 τον αδελφό του Φρειδερίκο κόμη του Βερντέν. Πολέμησε γενναία στο πλευρό του πατέρα του, όταν ο Λοθάριος των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας επιτέθηκε στο Βερντέν. Ο Λοθάριος αιχμαλώτισε τον Γοδεφρείδο Α΄ και τον γιο του Φρειδερίκο. Ο Χέρμαν και ο αδελφός του Αντάλμπερο ανέλαβαν το να απωθήσουν περαιτέρω εισβολή του Λοθαρίου.

Ο πατέρας του ήταν κόμης του Έναμε και χορήγησε στον Χέρμαν τον τίτλο του κόμη του Έναμε. Ο Χέρμαν έγινε επίσης κόμης της Βραβάντης. Αποσύρθηκε στο αββαείο του Σαιν Βαν το 1024, όπου απεβίωσε το ίδιο έτος. Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος ως κόμης του Βερντέν, πατέρας του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Σινύ, ο οποίος είχε νυμφευτεί την ανιψιά του Σοφία, κόρη του αδελφού του Φρειδερίκου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματίλντε και είχε τέκνα:
* Γρηγόριος, αρχιδιάκονος στη Λιέγη.
* Γοδεφρείδος, κόμης της Βεστφαλάς και κόμης του Κάππενμπερκ.
* Οντίλια, ηγουμένη.

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τη Γκόντα και είχε τέκνο:
* Ματίλντε απεβ. μετά το 1039, παντρεύτηκε τον Ρέγκιναρ Ε΄ κόμη του Μονς.

Από μία ερωμένη του είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Γοδεφρείδος απεβ. πριν το 995.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Germany and the Western Empire, Volume III of the Cambridge Medieval History, University of Cambridge, 1922
* Abbé Charles Nicolas Gabriel, Verdun, Notice historique, 1888, réédition 1993
* Poull, Georges, La maison souveraine et ducale de Bar, Presses Universitaires de Nancy, 1994
* Crowe, Eyre Evans, The History of France, London: Longman, Brown, 1858
Medieval Lands Project, Comtes de Verdun
*[Medieval Lands Project, Comtes de Verdun](http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIAN%20(UPPER)%20NOBILITY.htm#_Toc440013385)

Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Νίκος Μεϊμάρης

Ο **Νίκος Μεϊμάρης** (Καισαριανή 3 Ιανουαρίου 1927 - Αθήνα 20 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας συνθέτης του λαϊκού τραγουδιού.

## Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Καισαριανή. Το σημαντικότερο απ' τα τραγούδια τα οποία έγραψε και το οποίο εκανε πολύ μεγάλη επιτυχία είναι **Οι γλάροι**. Σχεδόν όλα τα τραγούδια τα οποία έγραψε ο Μεϊμάρης τα ερμήνευσε ο Πάνος Γαβαλάς. Πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου του 2013 σε ηλικία 86 ετών νοσηλευόμενος στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός και την επόμενη μέρα κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Καισαριανής. Ο Γαβαλάς γνωρίστηκε με το Μεϊμάρη επειδή είχαν στο ίδιο σημείο της Καισαριανής ο 1ος τσαγκάρικο κι ο 2ος κουρείο και τα τραγούδια τα οποία έγραψε προήλθαν από αυτή την καθημερινή επαφή των 2 αντρών.

Μεϊμάρης Νίκος
Γκοθέλο Β΄ της Κάτω Λωρραίνης

Ο **Γκοθέλο Β΄** ο *οκνηρός*, γερμ. Gothelo II der flüchtige (1008 - 1046) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1044-46).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκοθέλο Α΄ του *μεγάλου* δούκα της Κάτω & Άνω Λωρραίνης και της αγνώστου ονόματος συζύγου του, αν και οι γενεαλόγοι κατασκεύασαν γι'αυτήν το όνομα Μπάρμπε ντε Λέμπαρτεν. 

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1044, αλλά ο πρωτότοκος γιος του Γοδεφρείδος Γ΄, αν και ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του, δεν έλαβε το δουκάτο από τον Ερρίκο Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Αρχικά ο βασιλιάς δεν ήθελε να δώσει την Κάτω Λωρραίνη στον δευτερότοκο Γκοθέλο Β΄, καθώς ήταν οκνηρός, νωθρός και μάλλον με διανοητική υστέρηση. Όταν ο Γοδεφρείδος Γ΄ στασίασε, ο Ερρίκος Γ΄ τον φυλάκισε και όρισε τον Φρειδερίκο των Αρντέν, 2ο εξάδελφο του Γκοθέλο Α΄, ως δούκα της Κάτω Λωρραίνης.

Ο Γκοθέλο Β΄ απεβίωσε το 1046, αν και το έτος που δίδεται είναι αμφιλεγόμενο. Ο ομωνυμία με τον πατέρα του και η ασάφεια των εγγράφων κάνουν τον ρόλο του στο δουκάτο συζητήσιμο.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Γοδεφρείδος Δ΄ της Κάτω Λωρραίνης

Ο **Γοδεφρείδος Δ΄** o *Κυφός*, γερμ. Gottfried IV der bucklige (απεβ. 26/27 Φεβρουαρίου 1076) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1069 - 1076), μάργραβος της Αμβέρσας (1070 - 1076) και (ως σύζυγος της Ματθίλδης) μάργραβος της Τοσκάνης (1069 - 1076).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γοδεφρείδου Γ΄ του *γενειοφόρου* δούκα της Κάτω Λωρραίνης και της πρώτης συζύγου του Ντόντας. Αδελφή του ήταν η Ίδα.

Το 1069 διαδέχθηκε τον πατέρα του και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη της Βεατρίκης των Αρντέν από τον πρώτο της γάμο με τον Βονιφάτιο Γ΄ μάργραβο της Τοσκάνης. Η Βεατρίκη, όταν χήρεψε, έγινε 2η σύζυγος του πατέρα του. Από το 1071 ο Γοδεφρείδος Δ΄ ζούσε χωριστά από τη Ματθίλδη, μάλιστα στην Έριδα της Περιβολής οι δύο σύζυγοι υποστήριξαν αντίπαλες παρατάξεις: ο Γοδεφρείδος Δ΄ τον Ερρίκο Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας και η Ματθίλδη τον πάπα Γρηγόριο Ζ΄. 

Ο Γοδεφρείδος Δ΄ υποστήριξε τον Ερρίκο Δ΄ εναντίον τού Μάγκνους των Μπίλουνκ δούκα της Σαξονίας και επίσης τον επίσκοπο της Ουτρέχτης εναντίον του Ντιρκ Ε΄ κόμη της Ολλανδίας και του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας. 

Έγινε αυτόχειρας με το ξίφος του το 1076 στο Φλάαρντινγκεν. Παρά την αντίθεση της Ματίλντας, όρισε κληρονόμο τον ανιψιό του Γοδεφρείδο, γιο της αδελφής του Ίδας. Ωστόσο ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε την Κάτω Λωρραίνη στον δικό του γιο Κορράδο (1076-87), αργότερα όμως τον διαδέχθηκε ο Γοδεφρείδος (1089-96), που μετά έγινε και ο πρώτος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1069 τη Ματθίλδη του Οίκου της Κανόσα, κόρη του Βονιφατίου Γ΄ μαργράβου της Τοσκάνης, αλλά το μόνο τέκνο τους, η Βεατρίκη, γεννήθηκε το 1071 και απεβίωσε το ίδιο έτος. 

## Αναφορές σε Πηγές


|-

Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Duffy

Ο τίτλος **Duffy** μπορεί να αναφέρεται:

## Άνθρωποι
* Duffy (επώνυμο)
* Duffy (όνομα)
* Duffy (τραγουδίστρια)

## Μέρη
*Υπάρχουν μέρη στην Αυστραλία και την Αμερική με όνομα Duffy

## Τέχνη
* *Duffy (ταινία)*, ταινία του 1968
* Duffy the Disney Bear, χαρακτήρας της Disney
Αντάλμπερο του Λον

Ο **Αντάλμπερο** (γερμ.: *Adalbero*, γαλλ.: *Adalberon*, πέθανε στις 19 Ιουλίου 1030/31) ήταν ποιητής και χριστιανός επίσκοπος της Λαν στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς της βόρειας Γαλλίας. Προερχόταν από τον Οίκο του Αρντέν.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρέγκιναρ/Ρενιέ του Μπαστόν (Bastogne), γιου του Γκότσλιν κόμη του Αρντέν. Ο θείος του Αντάλμπερο ήταν αρχιεπίσκοπος του Ρενς, ο μεγάλος θείος του Αντάλμπερο Α΄ ήταν επίσκοπος του Μετς και ο εξάδελφος του πατέρα του Αντάλμπερο Β΄ ήταν επίσκοπος του Βερντέν. 

Σπούδασε στο Ρενς και έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Μετς. Το 977 έγινε επίσκοπος του Λoν. Ο χρονικογράφος Ρίχερ του Ρενς αναφέρει ότι το 977 η Έμμα των Μποζονιδών, σύζυγος του Λοθαρίου των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας, τον κατηγόρησε για μοιχεία και το 981 ο γιος της Λουδοβίκος Ε΄ τον απέσπασε από το Λoν. 

Το 988 ο Κάρολος, αδελφός του Λοθαρίου, εχθρός των Αρντέν, κατέλαβε το Λoν και φυλάκισε τον Αντάλμπερο. Αυτός απέδρασε και ζήτησε την προστασία του Ούγου Καπέτου της Γαλλίας, φίλου των Αρντέν. Τελικά κέρδισε την εμπιστοσύνη του Καρόλου και του Αρνούλφου αρχιεπισκόπου του Ρενς (νόθου γιου του Λοθαρίου), έτσι αποκαταστάθηκε στην επισκοπή του. Το 991 παρέδωσε το Λoν, τον Κάρολο και τον Αρνούλφο στον Ούγο. 

Μετά έλαβε μέρος σε εκκλησιαστικά ζητήματα και απεβίωσε το 1030/31.

## Έργα του
Έγραψε το σατυρικό ποίημα *Carmen ad Rotbertum regem (ένα τραγούδι για τον βασιλιά Ροβέρτο)* σε μορφή διαλόγου για τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας (γιο του Ούγου), όπου συζητά εναντίον της σύγχρονης αναμόρφωσης επισκοπών και μονών. Εκφράζει την αποστροφή του για τον Οντίλο ηγούμενο του Κλινύ και τους ακολούθους του και την αντίθεσή του σε πρόσωπα ταπεινής καταγωγής που γίνονται επίσκοποι. 

Είναι επίσης διάσημος στη Γαλλική ιστορία από ένα ποίημά του, στο οποίο αναφέρονται οι τρεις τάξεις της κοινωνίας: oratores (οι κληρικοί, η προσευχόμενη εκκλησία), bellatores (οι ευγενείς/στρατιωτικοί, η μαχόμενη εκκλησία) και laboratores (οι εργαζόμενοι, η εκκλησία του μόχθου). Η τρίτη τάξη υποστηρίζει τις δύο πρώτες και όλες αποτελούν το οικοδόμημα της ανθρωπότητας. Η ιδέα ενσωματώθηκε στις τρεις κοινωνικές τάξεις του Παλαιού Καθεστώτος της Γαλλίας. 

## Αναφορές σε Πηγές


## Δευτερεύουσες Πηγές
* Histoire de la France, ed. George Duby, Larousse 1988, vol I, p. 301;
* Franco Gardini, in The Medieval World, ed. Jacques le Goff, 1987, Eng. transl. 1990, Collins & Brown, p. 75. Not in the more pragmatic (?) English literature. -

Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Δυτική Σιβηρία

Η **Δυτική Σιβηρία** () είναι μέρος της ευρύτερης Σιβηρίας. Εκτείνεται μεταξύ των Ουραλίων και του Γενισέι που χωρίζουν τη Σιβηρία σε δύο μέρη.

Η περιοχή της Δυτικής Σιβηρίας καταλαμβάνει 2.5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σχεδόν το 80% της Δυτικής Σιβηρίας βρίσκεται εντός της Δυτικής Σιβηρικής Πεδιάδας. Τα μεγαλύτερα ποτάμια της περιοχής είναι ο Ιρτίς και ο Ομπ.

## Μεγαλύτερες πόλεις
Η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Δυτικής Σιβηρίας είναι η πόλη του Νοβοσιμπίρσκ. Άλλες μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν:
* Ομσκ
* Τιουμέν
* Σουργκούτ
* Μπαρναούλ
* Τομσκ
* Κεμέροβο
* Νοβοκουζνέτσκ
* Κουργκάν
* Παβλοντάρ
* Πετροπάβλ
* Σεμέι
* Οσκεμέν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρωσίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σιβηρίας
Despacito

Το **Despacito** είναι single του Πορτορικανού τραγουδιστή Λούις Φόνσι, στο οποίο συμμετέχει και ο ομοεθνής του ράπερ Daddy Yankee, το οποίο πρόκειται να συμπεριληφθεί στον επερχόμενο δίσκο του πρώτου.  Το single κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου 2017, από την Universal Music Latin Entertainment, μαζί με το video clip του. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Φόνσι, τον Daddy Yankee και την Έρικα Έντερ. Ιδιαίτερη βοήθεια για να αναδειχθεί το τραγούδι σε διάφορα charts του αγγλόφωνου κόσμου έδωσε η διασκευή του Τζάστιν Μπίμπερ, η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Απριλίου 2017. 

Το κομμάτι ανήκει στο στυλ του reggaeton-pop και είναι γραμμένο σε απλό ρυθμό, ενώ οι στίχοι του μιλάνε για τον έρωτα. Το τραγούδι έγινε μεγάλη επιτυχία και μπήκε σε charts 47 χωρών, ενώ κατάφερε να φτάσει στο νούμερο 1 δέκα χωρών και έγινε το πιο επιτυχημένο single έως και σήμερα και για τους δύο δημιουργούς του. Έγινε το πρώτο ισπανόφωνο τραγούδι, μετά το Macarena (1996), που έφτασε στο νούμερο 1 των αμερικανικών Hot 100. Στις 4 Αυγούστου 2017, το μουσικό βίντεο του τραγουδιού έγινε το πρώτο σε προβολές στο YouTube, αγγίζοντας τις 3 δισεκατομμύρια θεάσεις, τις περισσότερες που είχαν καταγραφεί ποτέ. Στις 11 Οκτωβρίου του ίδιου έτους έγινε το πρώτο βίντεο που έφτασε τις 4 δισεκατομμύρια θεάσεις. Σήμερα το despacito μετρά περισσότερες από 7,5 δισεκατομμύρια θεάσεις.

Το τραγούδι έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν το μουσικό του στυλ. Ακολούθως, έλαβε τέσσερα βραβεία στα Latin Grammy Award, μεταξύ αυτών και στην κατηγορία Ηχογράφηση της Χρονιάς. Το 2017 το περιοδικό *[[Billboard]]*, το κατέταξε 5ο καλύτερο Latin τραγούδι όλων των εποχών, ενώ και τα περιοδικά *[[Rolling Stone]]* και *[[Time]]*, το συμπεριέλαβαν στα top 10 τους του έτους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Despacito στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια του 2017
Κατηγορία:Singles του 2017
Κατηγορία:Τραγούδια του Τζάστιν Μπίμπερ
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Baby (τραγούδι, Τζάστιν Μπίμπερ)

Το **Baby** είναι ένα τραγούδι του Καναδού τραγουδιστή Τζάστιν Μπίμπερ, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ντεμπούτο δίσκο του *[[My World 2.0]]*, το 2010. Το τραγούδι ήταν το πρώτο που κυκλοφόρησε ως single. Το τραγούδι εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική επιτυχία, μπαίνοντας στην πρώτη δεκάδα charts, δεκάδων χωρών όπως της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά, των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Ιρλανδίας, μεταξύ άλλων.  Έως και τον Μάιο του 2013, το τραγούδι είχε πουλήσει πάνω από 3.9 εκατομμύρια ψηφιακά κατεβάσματα. 

Το τραγούδι γράφτηκε από τους Μπίμπερ, Tricky Stewart και The-Dream. Στο τραγούδι συμμετέχει και ο Ludacris. Το κομμάτι από τη στιγμή της κυκλοφορίας του έγινε επιτυχία ενώ παίχτηκε αρκετά και στο ραδιόφωνο. Μαζί με το τραγούδι κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο έως και το 2017 ήταν το βίντεο με τα περισσότερα "dislike" στο YouTube, έχοντας αυτήν τη θέση από τις 12 Ιουλίου του 2010. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Baby στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια του 2010
Κατηγορία:Singles του 2010
Κατηγορία:Τραγούδια του Τζάστιν Μπίμπερ
Αντάλμπερο Α΄ του Μετς

Ο **Αντάλμπερο Α΄** (γερμ.: *Adalbero I*, πέθανε στις 26 Απριλίου 962) ήταν χριστιανός επίσκοπος του Μετς από το 929 μέχρι το 962, κι από το 944 και ηγούμενος του Σιντ-Τρούιντεν. Προερχόταν από τον Οίκο του Αρντέν.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Βίγκερικ παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας και της Κουνιγκούντας της Γαλλίας, κόρης της Ερμεντρούδης των Καρολιδών. Η Ερμεντρούδη ήταν κόρη του Λουδοβίκου Β΄ του *τραυλού* της Δυτικής Φραγκίας. 

Έγινε επίσκοπος του Μετς και ηγούμενος του αββαείου του Σιντ-Τρούιντεν.

## Ανάμειξη στη πολιτική
Στην αντιπαράθεση για τη Λοθαριγγία του Λουδοβίκου Δ΄ του *υπερπόνtιου* της Δυτικής Φραγκίας με τον Όθωνα Α΄ της Ανατολικής Φραγκίας μετά το 930, ο Αντάλμπερο Α΄ πήρε το μέρος του Λουδοβίκου Δ΄. Υπεράσπισε δραστήρια το Μετς από το Γερμανικό στρατό. Όταν οι δύο αντίπαλοι συμφώνησαν το 939, υποχρεώθηκε να ανοίξει τις πύλες της πόλης του στους στρατιώτες του Όθωνα Α΄.

Μεσολάβησε το 950 στη διένεξη του Λουδοβίκου Δ΄ με τον Ούγο δούκα των Φράγκων. Απεβίωσε το 962 και η σορός του μεταφέρθηκε στο αββαείο του Σαιντ-Άρνοουλτ στο Μετς, όπου έγινε αντικείμενο προσκύνησης. Το 968 ο Όθων Α΄ τον αναφέρει σε ένα καταστατικό με το επίθετο *sanctissimus (αγιότατο)*, πράγμα που δηλώνει ότι η παύση του από επίσκοπο ήταν προσωρινή. 

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα