Z1 Leberecht Maass

Το **Z1 ''Leberecht Maass*** ήταν γερμανικό [[αντιτορπιλικό]] του [[ΒΠΠ|Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου]], το [[πρωτοπόρο πλοίο|πρώτο]] της [[κλάση πλοίου|κλάσης]] [[Αντιτορπιλικό Τύπου 1934|(τύπου) 1934]]. Ονομάσθηκε έτσι προς τιμήν του υποναύαρχου [[Λέμπερεχτ Μάας]] (Leberecht Maass) που ήταν διοικητής του γερμανικού στόλου στη ναυμαχία της Ελιγολάνδης τον Αύγουστο του 1914. Μερικές ημέρες μετά την [[Εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία - 1939|γερμανική επίθεση στην Πολωνία]], το Ζ1 συμμετείχε μαζί με ακόμα ένα αντιτορπιλικό σε αποτυχημένη επίθεση ενάντια σε πολωνικά πλοία που ήταν αγκυροβολημένα στη ναυτική βάση της χερσονήσου Χελ. Το *Leberecht Maass* υπέστη ελαφρές αβαρίες στην επίθεση αυτή. Η σύντομη επιχειρησιακή πορεία του έληξε άδοξα στα μέσα Φεβρουαρίου 1940 στη [[Βόρεια Θάλασσα]], όταν γερμανικό [[βομβαρδιστικό αεροσκάφος|βομβαρδιστικό]] το έπληξε με τις βόμβες του με αποτέλεσμα να αχρηστευθεί το πηδάλιο. Στη συνέχεια το σκάφος είτε έπεσε σε ζώνη ναρκοθετημένη από τους Βρετανούς είτε χτυπήθηκε ξανά από βόμβες με συνέπεια να βυθισθεί και να χαθεί το μεγαλύτερο μέρος του πληρώματος του.

== Περιγραφή ==
Το *Leberecht Maass* είχε ολικό μήκος 119&nbsp;m, ενώ στην [[ίσαλος|ίσαλο]] ήταν 114&nbsp;m. Το πλάτος του ήταν 11,3&nbsp;m και το [[βύθισμα]] του 4,23&nbsp;m. Είχε [[εκτόπισμα]] 2223&nbsp;LT με κανονικό φορτίο και 3156&nbsp;LT με μέγιστο. Οι ατμοστρόβιλοι Wagner που διέθετε του προσέδιδαν μέγιστη ισχύ 70000&nbsp;shp και μπορούσαν να προωθήσουν το πλοίο με μέγιστη ταχύτητα 36&nbsp;[[κόμβος|kn]]. Τον ατμό παρείχαν έξι καυστήρες υψηλής πίεσης Wagner. Το πλοίο μπορούσε να μεταφέρει μέχρι και 740&nbsp;LT καυσίμου, που του έδιναν θεωρητική μέγιστη ακτίνα δράσης 4400 [[Μίλι#Ναυτικό μίλι|ναυτικών μιλίων]] με ταχύτητα πλεύσης 19&nbsp;kn, όμως το σκάφος είχε το κέντρο βάρους του ψηλά με συνέπεια το 30% της ολικής ποσότητας καυσίμου να πρέπει να διατηρείται σαν [[έρμα]]. Η πρακτική ακτίνα δράσης του ήταν 1530 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 19&nbsp;kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από πέντε πυροβόλα SK C/34 των 12,7&nbsp;cm, δύο στην πλώρη, άλλα δύο στην πρύμνη και το πέμπτο πάνω από το υπερστέγασμα που βρίσκονταν στο πίσω μέρος του πλοίου. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν τέσσερα πυροβόλα SK C/30 των 3,7&nbsp;cm και έξι C/30 των 2&nbsp;cm. Το πλοίο διέθετε επίσης οκτώ [[τορπιλοσωλήνας|τορπιλοσωλήνες]] διαμετρήματος 53,3&nbsp;cm. Πέραν αυτών υπήρχε ικανότητα μεταφοράς [[βόμβα βυθού|βομβών βυθού]] ή έως και 60 [[νάρκη θαλάσσης|ναρκών]]. Για την ανίχνευση των [[υποβρύχιο|υποβρυχίων]] είχε εγκατασταθεί σύστημα [[υδρόφωνο|υδροφώνων]] 'GHG' (*Gruppenhorchgerät*) Το πλήρωμα αποτελούνταν από δέκα αξιωματικούς και 315 ναύτες και επιπλέον τέσσερις αξιωματικούς και δεκαεννέα ναύτες όταν επιχειρούσε σαν ναυαρχίδα στολίσκου.

== Επιχειρησιακή ιστορία ==
Το *Leberecht Maass* ήταν το πρώτο αντιτορπιλικό που ναυπηγήθηκε στη Γερμανία μετά το τέλος του [[ΑΠΠ|Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου]]. Η παραγγελία έγινε στις 7 Ιουλίου 1934 και η κατασκευή του ξεκίνησε στις 10 Δεκεμβρίου στα [[ναυπηγίο|ναυπηγία]] της [[Deutsche Werke]] στο [[Κίελο]]. Το πλοίο καθελκύστηκε στις 18 Αυγούστου 1935 και ολοκληρώθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1937. Έγινε η ναυαρχίδα του Διοικητή των Τορπιλοβόλων (*Führer der Torpedoboote*) μετά την ολοκλήρωσή του. Το 1938 ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση του πληρώματος ενώ τον Απρίλιο πραγματοποιήθηκε επίσημη επίσκεψη στο [[Γκέτεμποργκ]] (Gothenburg). Μετά την επιστροφή του, το πλοίο στάλθηκε πίσω στην Deutsche Werke για να γίνει ανακατασκευή της πλώρης του ώστε να μειωθεί η εισροή υδάτων όταν έπλεε κόντρα στον καιρό. Τον Αύγουστο του 1938 συμμετείχε στην Επιθεώρηση του Στόλου και στην άσκηση που ακολούθησε. Τον Δεκέμβριο απέπλευσε μαζί με τα αδελφά πλοία [[Z2 Georg Thiele|Z2 *Georg Thiele*]], [[Z3 Max Schultz|Z3 *Max Schultz*]] και [[Z4 Richard Beitzen|Z4 *Richard Beitzen*]] με προορισμό την [[Ισλανδία]] προκειμένου να ελεγχθεί η πλοϊμότητα τους μετά την ανακατασκευή της πλώρης τους στις δύσκολες συνθήκες του Βόρειου Ατλαντικού τον χειμώνα. Στις 23-24 Μαρτίου 1939 το *Leberecht Maass* συνόδεψε μαζί με άλλα πλοία το [[καταδρομικό|βαρύ καταδρομικό]] [[Deutschland (καταδρομικό)|*Deutschland*]], στο οποίο επέβαινε ο [[Αδόλφος Χίτλερ]], με κατεύθυνση την πόλη [[Κλάιπεντα|Μέμελ]] που μέχρι τότε ανήκε στη [[Λιθουανία]] αλλά πέρασε αναίμακτα στο [[Τρίτο Ράιχ]]. Το αντιτορπιλικό συμμετείχε επίσης στην εαρινή ναυτική άσκηση που έλαβε χώρα στη δυτική Μεσόγειο, ως ναυαρχίδα του υποναυάρχου Günther Lütjens. Κατά τη διάρκεια της άσκησης πραγματοποίησε πολλές επισκέψεις σε λιμάνια της [[Ισπανία]]ς και του [[Μαρόκο]]υ.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1939, δύο ημέρες μετά την έναρξη της [[Εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία - 1939|γερμανικής επίθεσης στην Πολωνία]], τα *Leberecht Maass* και *Wolfgang Zenker* επιτέθηκαν στα πολωνικά πλοία *Gryf* και *Wicher* που βρίσκονταν στον λιμένα της Γδύνιας. Η Πολωνοί προέταξαν αποτελεσματική άμυνα, αναγκάζοντας τα γερμανικά πλοία να κάνουν ελιγμούς αποφυγής των εχθρικών πυρών πίσω από προπέτασμα καπνού. Το *Leberecht Maass* επλήγη από βλήμα πολωνικής παράκτιας πυροβολαρχίας που σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τέσσερις. Ο Lütjens διέταξε υποχώρηση 40 λεπτά μετά την έναρξη της επιχείρησης. Την επομένη το αντιτορπιλικό μετέβη στο [[Σβινούιστσιε]] ([[γερμανικά]]: Swinemünde) για να επισκευαστούν οι αβαρίες που υπέστη. Η διαδικασία διήρκησε μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου, ενώ ο Lütjens χρησιμοποίησε το [[Z21 Wilhelm Heidkamp|Z21 *Wilhelm Heidkamp*]] σαν ναυαρχίδα. Στις 22 Δεκεμβρίου το *Leberecht Maass* μεταφέρθηκε στον 2ο Στολίσκο Αντιτορπιλικών.

Στις 22 Φεβρουαρίου 1940 έξι αντιτορπιλικά (τα Z3 *Max Schultz*, Z4 *Richard Beitzen*, [[Z6 Theodor Riedel|Z6 *Theodor Riedel*]], [[Z13 Erich Koellner|Z13 *Erich Koellner*]], [[Z16 Friedrich Eckoldt|Z16 *Friedrich Eckoldt*]] και το Z1 *Leberecht Maass*) απέπλευσαν στα πλαίσια της [[Επιχείρηση Wikinger|επιχείρησης Wikinger]] για να αναχαιτίσουν βρετανικά αλιευτικά στη [[Βόρεια Θάλασσα]] (στο [[Ντόγγερ Μπανκ]]). Ενώ η ναυτική μοίρα ήταν εν πλω, δέχτηκε επίθεση γερμανικού βομβαρδιστικού [[Heinkel He 111]] της [[Kampfgeschwader 26|KG 26]]. Το *Leberecht Maass* επλήγη από μία τουλάχιστον βόμβα, με αποτέλεσμα να χάσει το πηδάλιο του και αργότερα να κοπεί στα δύο και να βυθιστεί. Χάθηκαν 280 ναυτικοί, συμπεριλαμβανομένου και του πλοιάρχου Fritz Bassenge. Μόλις 60 άνθρωποι σώθηκαν. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης διάσωσης, το αντιτορπιλικό *Max Schultz* χτύπησε νάρκη και βυθίστηκε, με απώλεια ολόκληρου του πληρώματός του. Ο Χίτλερ διέταξε έρευνα για να διερευνηθούν τα αίτια της απώλειας των δύο σκαφών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της, τα δύο πλοία χάθηκαν από τα πλήγματα που τους κατάφερε το He 111. Το [[Kriegsmarine]] δεν είχε ενημερώσει τα αντιτορπιλικά του για τις επιχειρήσεις ενάντια σε θαλάσσιους στόχους που πραγματοποιούσε η [[Luftwaffe]] στην ευρύτερη περιοχή και επίσης δεν είχε ενημερώσει την αεροπορία για την παρουσία των αντιτορπιλικών του εκεί. Μεταπολεμικά η έρευνα έδειξε ότι τουλάχιστον ένα από τα δύο πλοία χάθηκε από νάρκες που είχαν ποντίσει τα βρετανικά αντιτορπιλικά [[HMS Ivanhoe|HMS *Ivanhoe*]] και [[HMS Intrepid|HMS *Intrepid'']].

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
* 
* 
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά Τύπου 1934
Κατηγορία:Γερμανικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου