open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρεμέδιος Αμάγια

Η **Μαρία Δολόρες Αμάγια Βέγκα** (Ισπανικά: *María Dolores Amaya Vega*), γνωστή ως **Ρεμέδιος Αμάγια** (*Remedios Amaya*, Σεβίλλη, 1 Μαϊου 1962) είναι μια ισπανίδα τραγουδίστρια της φλαμένκο μουσικής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σεβίλλη, στη γειτονιά της Τριάνα. Η καλλιτεχνική της κλίση προήλθε από τη μητέρα της. Στο σπίτι τραγούδησε η μητέρα και η οικογένειά της. Εκεί γνώρισε ανθρώπους όπως ο tío Borjito, Fernanda και Μπερνάρντα, El Chocolate, La Agujeta, La Terremoto, La Perla, La Niña de los Peines, Enrique Morente, μεταξύ άλλων.

Άρχισε να τραγουδάει σε ηλικία 11 ετών στη σκηνή του Λος Γκάλος της Σεβίλλης. Εκεί ήταν γνωστή ως "Ινδικό κορίτσι". Στα δεκαέξι μετακόμισε στη Μαδρίτη, όπου έπαιξε στο La Venta del Gato και στο Los Canasteros.

Δημοσίευσε το πρώτο της έργο το 1978 με τον τίτλο *Remedios Amaya* και άρχισε να παίζει σε κωμοπόλεις στην Ανδαλουσία. Ο Camarón de la Isla ήταν η μουσική της αναφορά και ένα από τα κύρια υποστηρίγματα της. Είναι γνωστό ως "La Camarona de Triana". 

### Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision 1983
Το 1983 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ισπανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο (Γερμανία). Το φλαμένκο τραγούδι *¿Quién maneja mi barca?*, σε σύνθεση των José Miguel Évoras και Isidro Muñoz και έπαιξε με ζωντανή ορχήστρα, δεν έλαβε κανέναν βαθμό στην ψηφοφορία (όπως και η εκπροσώπηση της Τουρκίας).

Ήταν η πρώτη γυναίκα τσιγγάνων που παρακολούθησε το φεστιβάλ και η κάλυψη των αποτελεσμάτων από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αυξήθηκε με τη δράση χωρίς παπούτσια και φορώντας ένα φόρεμα που δεν φτιάχτηκε για την περίσταση, λόγω σύμπτωσης με τη διακόσμηση της σκηνής.

Η Remedios δήλωσε στο TVE το 2004 ότι ήταν περήφανη για τη συμμετοχή της στο φεστιβάλ και το 2013 το επιβεβαίωσε στο πρακτορείο EFE.

### Μεταγενέστερη καλλιτεχνική καριέρα
Από τότε έχει αφιερωθεί στο φλαμένκο, στο bulerías, στο rumba και άλλα. Η φωνή της έχει λάβει εξαιρετικές μουσικές κριτικές.

Έχει δημοσιεύσει πολλά άλμπουμ, όπως τα *Luna Nueva*, *Seda mi piel*, *Turai Turai* το 1997 με το οποίο πούλησε 150.000 αντίτυπα, *Me voy contigo*, *Soy Gitana* και *Sonsonete* το 2002. Το 2004 κυκλοφόρησε το άλμουμ *Grandes Exitos*. Το 2014 δημοσίευσε ένα νέο άλμπουμ σε παραγωγή του Alejandro Sanz .

Το 2016, ο καρκίνος του μαστού την ανάγκασε να εγκαταλείψει προσωρινά τη μουσική σκηνή.

Το 2017 συνεργάστηκε στο άλμπουμ "No marrecojo" του Diego Carrasco. Στις 27 Αυγούστου 2020 εμφανίστηκε στο μπαλκόνι του Δημαρχείου της Παμπλόνα, και την επόμενη μέρα στο Palacio de Congresos y Auditorio de Navarra Baluarte, συνοδεύοντας τον Farruquito, στις συναυλίες του Flamenco On Fire.

## Βραβεία
* Premio Radiolé de la emisora del Grupo PRISA a toda su trayectoria (2018).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισπανία
Κατηγορία:Ισπανοί Ρομά
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1983
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Γεράσιμος Γ΄

Ο **Γεράσιμος Γημάρης** ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας (ως Γεράσιμος Γ΄) από το 1783 έως το 1788.

Γεννήθηκε στη Λέρο και σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν ευρυμαθής και έμπειρος ερμηνευτής των Γραφών. Έγινε Επίσκοπος Μετρών και Αθύρων διαδεχόμενος τον θείο του, Μεθόδιο, όταν εκείνος το 1761 προήχθη σε Μητροπολίτη Ηρακλείας.

Στις 20 Ιουνίου 1783 εξελέγη στην Κωνσταντινούπολη Πατριάρχης Αλεξανδρείας, σύμφωνα με τις οδηγίες του προκατόχου του, Πατριάρχη Κυπριανού. Ασχολήθηκε πολύ με την εκπαίδευση. Συνέγραψε τη βιογραφία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Γερασίμου Παλλαδά («Βίος του εν Αγίοις Πατρός ημών Γερασίμου Πατριάρχου Αλεξανδρείας του Κρητός και Παλλαδά καλουμένου Μητροπολίτου πρότερον Καστορίας»).

Παραιτήθηκε οικειοθελώς από τον θρόνο (κατ'άλλη εκδοχή πέθανε στις 2 Αυγούστου 1788) και, εξαιτίας της πολιτικής κατάστασης, διάδοχός του εξελέγη ο πρωτοσύγκελλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Παρθένιος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δικτυακός τόπος Πατριαρχείου Αλεξανδρείας
* 
* 

Γερασιμος Γ
Γερασιμος
Μάχη της Καλαμάτας (1944)

Η **μάχη της Καλαμάτας** έλαβε χώρα στις 9 Σεπτεμβρίου του 1944 ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τα Τάγματα Ασφαλείας (ΤΑ) μαζί με τμήματα της Ελληνικής Χωροφυλακής και έληξε με την επικράτηση του ΕΛΑΣ γεγονός που οδήγησε στην απελευθέρωση της Καλαμάτας. Μετά τη μάχη ακολούθησε σφαγή ορισμένων μελών των ΤΑ από εξαγριωμένο πλήθος που συνέρρεε μαζί με τους αντάρτες.

## Η σύγκρουση
Τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου ξεκίνησε η μάχη μετά από αποτυχημένες διαπραγματεύσεις του ΣΜΑ για ειρηνική παράδοση των ταγμάτων, πρόταση που απορρίφθηκε από τον κατοχικό νομάρχη Μεσσηνίας, Δημήτριο Περρωτή. Οι οπλίτες των Ταγμάτων Ασφαλείας, ήταν οχυρωμένοι σε διάφορα σημεία της πόλης, από καφενεία μέχρι  και στρατόπεδα. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ έκαναν έφοδο στις φυλακές Αλεξανδράκη γεγονός που οδήγησε στην παράδοση της χωροφυλακής και στη απελευθέρωση κρατούμενων ΕΛΑΣιτών, οι οποίοι οπλίστηκαν και έλαβαν μέρος στη μάχη. Ο αντισυνταγματάρχης του 9ου συντάγματος, Γιάννης Σέρβος, σκοτώθηκε από πυρά ταγματασφαλιτών, που ήταν οχυρωμένοι στο κάστρο.  

Σταδιακά οι οχυρώσεις των ταγματασφαλιτών κατέρρεαν γεγονός που έγινε αντιληπτό από την διοίκηση του ΤΑ Καλαμάτας. Ο Ταγματάρχης Ιωάννης Φραγκουδάκης προσπάθησε να πείσει τον Περρωτή να συνθηκολογήσει. Ο Περρωτής μετέπεισε τον Φραγκουδάκη να συνεχίσει τη μάχη, στην οποία πλέον υπερτερούσε εμφανώς ο ΕΛΑΣ. 

Το ξενοδοχείο Ρεξ και το καφενείο Πάνθεον αποτέλεσαν τις τελευταίες βάσεις των ταγματασφαλιτών, οι οποίες κατέρρευσαν το απόγευμα της ίδιας μέρας. Οι εναπομείνασες δυνάμεις του νομάρχη Μεσσηνίας κατέφυγαν προς τον Μελιγαλά μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής. 

## Αντεκδικήσεις
Μαζί με το 9ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ συνέρρεαν συγγενείς θυμάτων των Ταγμάτων Ασφαλείας από διάφορες περιοχές της Μεσσηνίας, στους οποίους προστέθηκαν μετά τη λήξη της μάχης και κάτοικοι της Καλαμάτας, προκειμένου να εκδικηθούν τους οπλίτες. Το ανεξέλεγκτο πλήθος, μετά τη λήξη της μάχης, προέβη σε βιαιοπραγείες που οδήγησαν στο θάνατο δύο ταγματασφαλιτών. Μετά τη λήξη και της μάχης του Μελιγαλά, στις 17 Σεπτεμβρίου κρεμάστηκαν στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας από το εξαγριωμένο πλήθος 18 ή 19 αιχμάλωτοι του Μελιγαλά,μέλη της ηγετικής ομάδας των ταγματασφαλιτών Μεσσηνίας. Ανάμεσα σε αυτούς, συμπεριλαμβάνονταν ο Περρωτής και ο Φραγκουδάκης.

## Παραπομπές


## Πηγές

*
*
*

Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ
Κατηγορία:Μάχες των Ταγμάτων Ασφαλείας
Κατηγορία:Μάχες της Εθνικής Αντιστάσεως
Θίο Χάτσκραφτ

**Ο Θίο Χάτσκραφτ** (αγγλικά**:**Theo Hutchcraft )(γεννημένος στις 30 Αυγούστου 1986) είναι Άγγλος τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Είναι πιο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής του ντουέτου Hurts .

## Πρώτα χρόνια
Ο Θίοντορ Ντέιβιντ Χάτσκραφτ γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1986 στο Βόρειο Γιόρκσαϊρ .Όταν ήταν 2 ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στην Αυστραλία και έμειναν στο Περθ . Αφού γεννήθηκε ο αδελφός του Τζακ, επέστρεψαν στην Αγγλία.Αποφοίτησε από το Richmond School.

## Καριέρα
Ο Χάτσκραφτ είχε ξεκινήσει καριέρα ως DJ προτού αρχίσει να τραγουδάει σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης. Συναντήθηκε με τον Άνταμ Άντερσον και τον Σκοτ Φόρστερ στο Μάντσεστερ όταν ήταν 19 ετών. Μαζί δημιούργησαν ένα μουσικό σχήμα με το όνομα Bureau .Το 2006 η μπάντα αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά της σε Daggers . Η ομάδα περιελάμβανε 5 άτομα, αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα μόνο ο Θίο και ο Άνταμ έγραφαν τη μουσική. Έπαιξαν εναλλακτική μουσική , ηλεκτρονική , ροκ , ντίσκο , νέο κύμα και synth-pop.Κυκλοφόρησαν δύο singles: το 2006 το "After Midnight" και το 2007 το "Money / Magazine". Οι Daggers ανακοίνωσαν τη διάλυση τους στη σελίδα τους στο Myspace στις 30 Ιανουαρίου 2009.

Μετά τη διάλυση των Daggers, οι Χάτσκραφτ και Άντερσον αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα δίδυμο με το όνομα Hurts . Σύντομα ηχογράφησαν ένα ερασιτεχνικό μουσικό βίντεο για το τραγούδι τους με τίτλο " Wonderful Life " με μια γυναίκα χορεύτρια που είχαν βρει από μία αγγελία. Μετά τη μεταφόρτωση του βίντεο στο κανάλι τους στο YouTube τον Απρίλιο του 2009, το βίντεο έγινε γρήγορα viral .Το ντουέτο βρισκόταν στην τέταρτη θέση στη λίστα του BBC's Sound of 2010, για τους πιο πολλά υποσχόμενους καλλιτέχνες και μπάντες για το έτος εκείνο.

Με το ντουέτο έχει κυκλοφορήσει πέντε στούντιο άλμπουμ: Happiness (2010), Exile (2013), Surrender (2015), Desire (2017) και Faith (2020).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Αλ Μουχάρακ Σ.Κ.

Η **Αλ Μουχάρακ Σπορτς Κλαμπ** () είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Μπαχρέιν, που εδρεύει στη Μουχάρακ. Είναι ένα από τα παλαιότερα αθλητικά σωματεία στην περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου. Έχει κερδίσει 34 τίτλους του Πρωταθλήματος Μπαχρέιν. Η Αλ Μουχάρακ Σ.Κ. συμμετέχει επίσης σε αθλήματα εκτός από το ποδόσφαιρο, όπως η καλαθοσφαίριση και η πετοσφαίριση. Ιστορικά, η ομάδα ποδοσφαίρου της Αλ Μουχάρακ περιλαμβάνει τους περισσότερους παίκτες της Εθνικής Μπαχρέιν. Η Αλ Μουχάρακ είναι ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην ποδοσφαιρική ιστορία του Μπαχρέιν, αν όχι ο μεγαλύτερος. Η ομάδα έχει επίσης 5 τίτλους Κυπέλλου Διαδόχου του Θρόνου του Μπαχρέιν, το ρεκόρ κατακτήσεων. Η Αλ Μουχάρακ έχει κερδίσει 33 φορές, μέχρι το 2020, το Κύπελλο Μπαχρέιν (ρεκόρ)

## Ιστορία
[δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Η Αλ Μουχάρακ μετά την κατάκτηση του [Τσάμπιονς Λιγκ Κυπέλλου του Κόλπου.]]
Η Αλ Μουχάρακ ιδρύθηκε το 1928. Η ομάδα έχει παράξει μερικά από τα αστέρια της εθνικής ομάδας, όπως ο αρχηγός της Εθνικής Μπαχρέιν, Μοχάμεντ Σαλμίν, ο Ράσιντ Αλ Ντοσαρί, ο τερματοφύλακας Άλι Χάσαν, ο Άλι Άμερ και ο Εμπαχίμ Αλ Μισχάς.

Η Αλ Μουχάρακ έχει φέρει ξένους επαγγελματίες σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως ο Βραζιλιάνος επιθετικός Ρίκο, ο Βόσνιος Άντναν Σάραϊλιτς, ο Βραζιλιάνος Ζουλιάνο ντε Παόλα και ο Μαροκινός Ζαμάλ Έμπραρο. Ο Ρίκο κέρδισε το βραβείο του κορυφαίου σκόρερ του πρωταθλήματος το 2008 με 19 γκολ.

Το 2008, ήταν μια τέλεια σεζόν για την Αλ Μουχάρακ, καθώς ολοκλήρωσε τη σεζόν με τέσσερις τίτλους (Πρωτάθλημα Μπαγκρέιν, Κύπελλο Μπαχρέιν, Κύπελλο Πρίγκιπα και το ΑΦΚ Καπ). Η Αλ Μουχάρακ Σ.Κ. έγινε η πρώτη ομάδα του Μπαχρέιν που κατέκτησε ηπειρωτική διοργάνωση.

Στις 10 Ιουνίου 2012, η Αλ Μουχάρακ κέρδισε για πρώτη φορά το Τσάμπιονς Λιγκ Κυπέλλου του Κόλπου.

## Τίτλοι
**Ποδόσφαιρο**

* **Πρωτάθλημα Μπαχρέιν (35):**

:: 1957, 1958, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1973, 1974, 1976, 1980, 1983, 1984, 1986, 1988, 1991, 1992, 1995, 1999, 2001, 2002, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2015, 2018, 2025

* **Κύπελλο Μπαχρέιν (33):**

:: 1952, 1953, 1954, 1958, 1959, 1961, 1962, 1963, 1964, 1966, 1967, 1972, 1974, 1975, 1978, 1979, 1983, 1984, 1989, 1990, 1993, 1995, 1996, 1997, 2002, 2005, 2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2016, 2020

* **Κύπελλο FA Μπαχρέιν (4):**

:: 2005, 2009, 2012, 2020

* **Κύπελλο Διαδόχου του Θρόνου του Μπαχρέιν (5)**

:: 2001, 2006, 2007, 2008, 2009

* **Ελίτ Καπ (1):**

:: 2018/2019

* **Σούπερ Καπ Μπαχρέιν (3):**

:: 2006, 2013, 2018

* **[[ΑΦΚ Καπ]] (1):**

:: 2008

* **Τσάμπιονς Λιγκ Κυπέλλου του Κόλπου** **(1):**

:: 2012

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της Αλ Μουχάρακ Σ.Κ. 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μπαχρέιν
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Κατηγορία:Νικήτριες ομάδες ΑΦΚ Καπ
Κεστώδη

Τα **κεστώδη** (*Cestoda*) είναι ομοταξία παρασιτικών σκουληκιών στη συνομοταξία των πλατυελμίνθων. Τα περισσότερα από τα είδη –και τα πιο γνωστά– είναι αυτά της υποκατηγορίας των Ευκεστωδών (Eucestoda). Είναι σκουλήκια που μοιάζουν με κορδέλες ως ενήλικες, γνωστά ευρέως ως *ταινίες*. Το σώμα τους αποτελείται από πολλές παρόμοιες μονάδες, γνωστές ως προγλωττίδες, οι οποίες είναι πακέτα αυγών, που διοχετεύονται τακτικά στο περιβάλλον για να μολύνουν άλλους οργανισμούς. Τα είδη της άλλης υποκατηγορίας, αυτής των Κεστοδαρίων, είναι κυρίως παράσιτα ψαριών.

Όλα τα κεστώδη είναι παρασιτικά. Πολλά έχουν σύνθετο βιολογικό κύκλο, συμπεριλαμβανομένου ενός σταδίου τελικού (κύριου) ξενιστή, στο οποίο οι ενήλικες μεγαλώνουν και αναπαράγονται, συχνά για χρόνια, και ένα ή δύο ενδιάμεσα στάδια στα οποία αναπτύσσονται οι προνύμφες σε άλλους ξενιστές. Συνήθως τα ενήλικα ζουν στις πεπτικές οδούς των σπονδυλωτών, ενώ οι προνύμφες ζουν συχνά στο σώμα άλλων ζώων, είτε σπονδυλωτά είτε ασπόνδυλα. Για παράδειγμα, το διφυλλοβόθριο (*Diphyllobothrium*) έχει τουλάχιστον δύο ενδιάμεσους ξενιστές: ένα καρκινοειδές και στη συνέχεια ένα ή περισσότερα ψάρια γλυκού νερού. Ο τελικός του ξενιστής είναι ένα θηλαστικό. Ορισμένα κεστώδη είναι συγκεκριμένα για τον ξενιστή, ενώ άλλα είναι παράσιτα μεγάλης ποικιλίας ξενιστών. Έχουν περιγραφεί περίπου 6.000 είδη. Πιθανώς όλα τα σπονδυλωτά μπορούν να φιλοξενήσουν τουλάχιστον ένα είδος.

Η ενήλικη ταινία έχει κεφαλή, κοντό λαιμό και μια στροβίλη (διαχωρισμένο σώμα) που σχηματίζεται από προγλωττίδες. Οι ταινίες αγκιστρώνονται στο εσωτερικό του εντέρου του ξενιστή τους χρησιμοποιώντας την κεφαλή τους τους, η οποία συνήθως έχει γάντζους, μυζητήρες ή και τα δύο. Δεν έχουν στόμα, αλλά απορροφούν θρεπτικά συστατικά απευθείας από το έντερο του ξενιστή. Ο λαιμός παράγει συνεχώς προγλωττίδες και κάθε μία περιέχει αναπαραγωγική οδό. Οι ώριμες προγλωττίδες είναι γεμάτες αυγά και πέφτουν για να φύγουν από τον ξενιστή – είτε παθητικά στα κόπρανα, είτε κινούνται ενεργά. Όλες οι ταινίες είναι ερμαφρόδιτες, με κάθε άτομο να έχει αρσενικά και θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα.

Οι άνθρωποι υπόκεινται σε λοίμωξη από πολλά είδη ταινιών, εάν καταναλώσουν κρέας που δεν έχει μαγειρευτεί, όπως το χοιρινό (*Taenia solium*), το βόειο κρέας (*T. saginata*) και τα ψάρια (*Diphyllobothrium*), ή εάν ζουν ή τρώνε τρόφιμα παρασκευασμένα σε συνθήκες κακής υγιεινής (είδη Υμενόλεπρις ή Εχινόκοκκος). Η αναπόδεικτη ιδέα της χρήσης ταινιών για αδυνάτισμα κυκλοφορεί από το 1900 περίπου.

## Παραπομπές


κατηγορία:Παράσιτα
κατηγορία:Πλατυέλμινθες
Αλ Μαζμά'α Σπορτς Σίτι

Το **Αλ Μαζμά'α Σπορτς Σίτι** (παλαιότερα γνωστό ως **Στάδιο Κινγκ Σαλμάν Μπιν Αμπντουλαζίζ  Σπορτ Σίτι**) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στην Αλ Μαζμά'α της Σαουδικής Αραβίας. Προς το παρόν χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα των Αλ Φαϊσαλί, Αλ Φαϊχά και Αλ Μουζαζάλ. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 7.000 θεατών.

Το γήπεδο ήταν προηγουμένως γνωστό ως Στάδιο Κινγκ Σαλμάν Μπιν Αμπντουλαζίζ  Σπορτ Σίτι και πήρε το όνομά του από τον Βασιλιά Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας. Στις 29 Μαΐου 2019, το όνομα του σταδίου άλλαξε σε Αλ Μαζμά'α Σπορτς Σίτι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες σταδίου 

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Σαουδική Αραβία
Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στη Σαουδική Αραβία
Κατηγορία:Αλ-Φαϊχά ΦΚ
Σούμπε

Το **Σούμπε** (), πρώην **Νόβο Ρεντόντο** (Novo Rendondo), είναι πόλη στη δυτική κεντρική Ανγκόλα. Είναι η διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας Κουάνζα Σουλ. Το 2014 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 279.968 κάτοικοι.

## Κλίμα
Η πόλη έχει ξηρό τροπικό κλίμα. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες λαμβάνουν χώρα από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο και οι ψυχροί μήνες είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.

## Μεταφορά
Η πόλη εξυπηρετείται από αεροδρόμιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Τάγμα του Στέμματος της Βελανιδιάς

μικρογραφία|Τάγμα του Στέμματος της Βελανιδιάς.

Το **Τάγμα του Στέμματος της Βελανιδιάς** (γαλλικά: *Ordre de la Couronne de chêne*, γερμανικά: *Eichenlaubkronenorden*, λουξεμβουργιανά: *Eechelaafkrounenuerden*), είναι ιπποτικό τάγμα που ίδρυσε ο Γουλιέλμος Β΄, Βασιλιάς της Ολλανδίας και Μέγας δούκας του Λουξεμβούργου, το 1841. Η ιδιότητα μέλους του τάγματος αποτελεί τιμητική διάκριση που απονέμεται σε στρατιωτικούς και πολίτες για τις υπηρεσίες τους στην Λουξεμβούργο.

## Τάξεις
* 60px *Grand-croix* / *Grootkruis* - Μεγαλόσταυρος
* 60px *Grand Officier* / *Grootofficier* - Μέγας Αξιωματικός
* 60px *Commandeur* - Ταξιάρχης
* 60px *Officier* - Αξιωματικός
* 60px *Chevalier* / *Ridder* - Ιππότης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τάγμα του Στέμματος της Βελανιδιάς

Κατηγορία:Ιπποτικά τάγματα
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις
Αλκαίος (κωμικός ποιητής)

Ο **Αλκαίος** (), γιος του Μίκκου, ήταν Αθηναίος κωμικός ποιητής που έγραψε δέκα έργα. Οι κωμωδίες του σηματοδότησαν τη μετάβαση μεταξύ της Παλαιάς Κωμωδίας και της Μέσης Κωμωδίας. Το 388 π.Χ., το έργο του *Πασιφάη* έλαβε το βραβείο της πέμπτης θέσης (δηλαδή τελευταίο).

Ο Γιόαν Άλμπερτ Φαμπρίτσιους αναφέρει έναν άλλο Αλκαίο, έναν τραγικό ποιητή. Μερικοί μελετητές πίστευαν ότι ήταν το ίδιο άτομο και το να αποκαλούν τον Αλκαίο «τραγικό» προήλθε από μια εσφαλμένη ανάγνωση του τίτλου του «κωμωδιοτραγωδία».

## Επιζώντες τίτλοι και αποσπάσματα
Οι τίτλοι οκτώ θεατρικών έργων εξακολουθούν να υπάρχουν, μαζί με σαράντα αποσπάσματα συνολικά, τα περισσότερα από τα οποία υποδηλώνουν ότι εργάστηκε κυρίως σε μυθολογικά θέματα.

**Αδελφές Μοιχευόμενες*
**Καλλίστω*
**Ενδύμιον*
**Ιερός Γάμος*
**Κωμωδιοτραγωδία*
**Παλαίστρα*
**Πανυμίδης*
**Πασιφάη*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Αντόνιο Καρμπονέλ

Ο **Αντόνιο Καρμπονέλ Μούνιο** (Ισπανικά: *Antonio Carbonell Muñoz*, γεννημένος στις 30 Νοεμβρίου 1969 στη Μαδρίτη) είναι Ισπανός τραγουδιστής-τραγουδοποιός των Ρομά, γνωστός για τη συμμετοχή του στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το .

Ανήκει σε μια οικογένεια που ασχολείται με τη μουσική φλαμένκο: είναι γιος του cante τραγουδιστή, Montoyita και είναι ξάδελφος των μελών του δημοφιλούς φλαμένκο-ποπ συγκροτήματος Ketama. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες φλαμένκο όπως ο Enrique Morente και ο Manolo Sanlúcar.

Το πρώτο του άλμπουμ, το *Ilusiones*, είχε μια μικρή υποδοχή. Αργότερα, όταν επιλέχθηκε εσωτερικά από την Televisión Española ως Ισπανός εκπρόσωπος για τον 41ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, δημοσίευσε το δεύτερο άλμπουμ του, *¡Ay, Qué Deseo!*. Με το ομώνυμο τραγούδι, έλαβε ένα σχετικώς κακό αποτέλεσμα στο διαγωνισμό (20ος από 23 χώρες).

Εκτός από τα δύο σόλο άλμπουμ του, έχει συνεισφέρει σε πολλά άλμπουμ συλλογής φλαμένκο: *Cante Gitano*, *Directo Desde Casa Patas*, *Esencias Flamencas* και *Lo Mejor Que Tengo*.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισπανία
Κατηγορία:Ισπανοί Ρομά
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996
Αστικός κοινοτικός κήπος Αλικάντε

Η ισπανική πόλη Αλικάντε, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στο νότιο τμήμα της Βαλενθιακής κοινότητας και με πληθυσμό 331.750 διαθέτει ένα δίκτυο αστικών κήπων που προκύπτει από την ένωση GRAMA (Grup de Recerca Agrigola Metropolitana d΄ Αlacant) που στοχεύει στην προώθηση και ενοποίηση γεωργικών εκδηλώσεων εντός της πόλης. Ιδιαίτερα γνωστός είναι ο αστικός κοινοτικός κήπος Hort Comunitary de Carolines . Ο αστικός αυτός κήπος είναι μεγάλος έχει έκταση 220 τ.μ. και βρίσκεται στην γειτονιά του Carolinas Bajas μεταξύ των δρόμων του Julio Antonio και του Jacinto Maltes. O τόπος ήταν εγκαταλειμμένος για 20 χρόνια αλλά στις 26 Απριλίου 2009 μια ομάδα γειτόνων αποφάσισαν να το καθαρίσουν και να το μεταμορφώσουν σε κήπο που αποτέλεσε σημείο συνάντησης των κατοίκων της γύρω περιοχής. Καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του κήπου έχει δημιουργηθεί μία συνέλευση που απαρτίζεται από τους γείτονες και είναι υπεύθυνη όχι μόνο για τη διαχείριση του χώρου αλλά και για την βελτίωση και την επέκτασή του . Στο χώρο διεξάγονται δραστηριότητες όπως θερινό σινεμά, γενέθλια και κάθε είδους εκδηλώσεις και για τη νεολαία όπως συναυλίες και εργαστήρια. Ο οπωρώνας έχει γίνει ένας χώρος γεμάτος ζωή όπου οι άνθρωποι της γειτονιάς έρχονται το χρησιμοποιούν, το φροντίζουν και αισθάνονται σαν συμμετέχοντες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://redhuertosalicante.wordpress.com/listado-de-huertos/

Αλικαντε
Κατηγορία:Αλικάντε
Καρλότα Πέρσι του Νορθάμπερλαντ

Η **Καρλότα Πέρσι του Νορθάμπερλαντ** (*Charlotte Percy of Northumberland*, γεννημένη ως Καρλότα Φλωρεντία Κλιβ ως *Charlotte Florentia Clive*, 13 Σεπτεμβρίου 1787 - 27 Ιουλίου 1866) ήταν Αγγλίδα αριστοκράτισσα και παιδαγωγός Βασίλισσας Βικτωρίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1787, και ήταν κόρη του πολιτικού Εδουάρδου Κλιβ, 1ου Κόμη του Πάουις και της συλλέκτριας ορυκτών Ερριέτας Χέρμπερτ.

Η Δούκισσα γεννήθηκε σε μια οικογένεια που αγαπούσε τα φυτά και ήταν και η ίδια ενθουσιώδης με τα φυτά. Ήταν το πρώτο άτομο στη Μεγάλη Βρετανία που καλλιέργησε και έφερε στα άνθη φυτά της Νότιας Αφρικής που ανήκουν στο γένος *Κλίβια*, που ονομάστηκε προς τιμήν του από τον βοτανολόγο Ιωάννη Λίντλεϊ το 1828.

Στις 29 Απριλίου 1817 παντρεύτηκε τον Χιου Πέρσι, 3ο Δούκα του Νορθάμπερλαντ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Το 1825, ο Δούκας και η Δούκισσα του Νορθάμπερλαντ παρακολούθησαν τη στέψη του Βασιλιά Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας ως εκπρόσωποι του Βασιλιά Γεωργίου Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Καρλότα συνόδευσε επίσης τον σύζυγό της στο Δουβλίνο κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Λόρδος Υπολοχαγός της Ιρλανδίας από το 1829 έως το 1830.

Το 1831, ως φίλη του Βασιλιά Γεωργίου Δ΄, διορίστηκε παιδαγωγός της ανιψιάς του και κληρονόμου του, Πριγκίπισσας Βικτώριας του Κεντ, που ανέβηκε στο βρετανικό θρόνο το 1837. Ο ρόλος ήταν τελετουργικός και η Βικτώρια συνέχισε να βασίζεται κυρίως στη Βαρώνη Λουίζα Λέζεν. 

Η Δούκισσα απολύθηκε το 1837 από τη μητέρα της πριγκίπισσας, τη Δούκισσα του Κεντ, επειδή προσπάθησε να επηρεάσει στην εκπαίδευση του κοριτσιού και αρνούμενη να υποταχθεί στον ελεγκτή της Δούκισσας του Κεντ, Σερ Ιωάννη Κονρόι.

Είχε προηγουμένως αντιταχθεί στη σκληρότητα του συστήματος Κένσινγκτον, που σχεδιάστηκε από τον Κονρόι και τη Δούκισσα του Κεντ, και έγραψε στην Πριγκίπισσα Φεοδώρα του Λάινινγκεν για να της ζητήσει να πει στον Βασιλιά να παρέμβει. Η Φεοδώρα και η Δούκισσα ήταν επίσης αποφασισμένες να προστατεύσουν τη Βαρώνη Λέζεν από την εχθρότητα του Κονρόι και της φίλης του, Λαίδη Φλόρα Χέστινγκς.

Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1866 στο Τουίκεναμ του Λονδίνου σε ηλικία 78 ετών. Είναι θαμμένη στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.

## Τίτλοι
*1787–1804: *Η Αξιότιμη* Καρλότα Κλιβ
*1804–1817: Λαίδη Καρλότα Κλιβ
*1817: Κόμισσα Πέρσι
*1817–1847: *Η Εξοχότητα Της* Η Δούκισσα του Νορθάμπερλαντ
*1847–1866: *Η Εξοχότητα Της* Η Χήρα Δούκισσα του Νορθάμπερλαντ

## Παραπομπές
* 
* 
* 
* 
*
*Charlotte Florentia Percy (née Clive), Duchess of Northumberland (1787–1866), Wife of Hugh Percy, 3rd Duke of Northumberland

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου

μικρογραφία|δεξιά|Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου.

Το **Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου**, με πλήρη ονομασία **Βασιλική και Στρατιωτική Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου** (γαλλικά: *Ordre Royal et Militaire de Saint-Louis*), είναι ιπποτικό τάγμα που ίδρυσε ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας το 1693. Η ιδιότητα μέλους του τάγματος αποτελεί τιμητική διάκριση που απονέμεται σε στρατιωτικούς και πολίτες για τις υπηρεσίες τους στη Γαλλία.

## Τάξεις
* 60px *Grand-croix* - Μεγαλόσταυρος
* 60px *Commandeur* - Ταξιάρχης
* 60px *Chevalier* - Ιππότης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου: Περιγραφή 
* Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου: Οι παραλήπτες του βραβείου

Κατηγορία:Ιπποτικά τάγματα
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις
Γενικές εκλογές 2020 στην Γκάνα

Στις 7 Δεκεμβρίου 2020 διεξήχθησαν **γενικές εκλογές στην [[Γκάνα]]**, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και τα 275 μέλη του Κοινοβουλίου. Είναι η 8η προεδρική εκλογή της χώρας από τότε που αποκαταστάθηκε ο πολυκομματισμός στη χώρα, το 1992.

Επικρατέστεροι υποψήφιοι είναι ο απερχόμενος Πρόεδρος Νάνα Ακούφο-Άντο και ο πρώην Πρόεδρος Τζον Ντραμάνι Μαχάμα. Ακόμα 12 υποψήφιοι συμμετείχαν στις εκλογές, από τους οποίους οι τρεις είναι γυναίκες. Πάνω από 17 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι  (στις εκλογές του 2016 ήταν 15 εκατομμύρια) κλήθηκαν να ψηφίσουν στα 33.000 εκλογικά κέντρα (το 2016 ήταν 28.000).

Στις 9 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε ότι ο Νάνα Ακούφο-Άντο επανεξελέγη Πρόεδρος με το 51,59% των ψήφων, ενώ ο Τζον Ντραμάνι Μαχάμα ήρθε δεύτερος με το 47,37% των ψήφων. 

## Εκλογικό σύστημα

### Προεδρική εκλογή
Ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία, που όπως ορίζει το Σύνταγμα είναι μία φορά ανανεώσιμη. Η εκλογή γίνεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων. Ένας υποψήφιος για να ανακηρυχτεί νικητής πρέπει να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή να συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί κανένας νικητής τότε θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος στον οποίο θα αναμετρηθούν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου γύρου. 

### Βουλευτικές εκλογές
Τα 275 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για τετραετή θητεία.

Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Γκάνας, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης.
## Υποψήφιοι

### Νέο Πατριωτικό Κόμμα – Νάνα Ακούφο-Άντο
Ο Πρόεδρος Ακούφο-Άντο διεκδικεί την επανεκλογή του για μία δεύτερη θητεία. Είναι πρώην Γενικός Εισαγγελέας (2001-2003) και Υπουργός Εξωτερικών (2003-2007). Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του τον Δεκέμβριο του 2019, και τον Ιούνιο του 2020 ανακοίνωσε ότι συνυποψήφιός του στις εκλογές θα είναι ο Αντιπρόεδρος Μαχαμούντου Μπαβούμια, ο οποίος είναι οικονομολόγος και τραπεζίτης.

### Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο – Τζον Ντραμάνι Μαχάμα
Ο πρώην Πρόεδρος Μαχάμα διεκδικεί μία δεύτερη θητεία ως Πρόεδρος. 

### Άλλοι υποψήφιοι

## Αποτελέσματα

### Προεδρική εκλογή

### Βουλευτικές εκλογές

#### Γενικά αποτελέσματα

[μικρογραφία|Συνοπτικά οι έδρες που κέρδισαν τα κόμματα ανά [Περιφέρειες της Γκάνα|περιφέρεια]]

#### Αποτελέσματα ανά περιφέρεια

#### Αναλυτικά αποτελέσματα

## Παραπομπές

2020
Γκανα
Τρηματώδη

Τα **τρηματώδη** (*Trematoda*) είναι κατηγορία παρασιτικών σκουληκιών στο φύλο των Πλατυέλμινθων. Περιλαμβάνει 18.000 με 24.000 είδη, χωρισμένα σε δύο υποτάξεις. Συγγενεύει με τα κεστώδη και τα μονογενή, τα οποία όλα ανήκουν στα νεοδέρματα, στη συνομοταξία ραβδιτοφόρα. Είναι εσωτερικά παράσιτα σε μαλάκια και σπονδυλωτά. Τα περισσότερα τρηματώδη έχουν περίπλοκο κύκλο ζωής, με τουλάχιστον δύο ξενιστές. Ο κύριος ξενιστής, όπου τα τρηματώδη αναπαράγονται είναι ένα σπονδυλωτό. Ο ενδιάμεσος ξενιστής, όπου λαμβάνει χώρα η ασεξουαλική αναπαραγωγή, είναι συνήθως ένα σαλιγκάρι.

Τα τρηματώδη έχουν επίπεδο οβάλ ή σκωληκοειδές σώμα, συνήθως μήκους μερικών εκατοστών, αν και υπάρχουν είδη που έχουν μήκος ένα χιλιοστό. Τα πιο χαρακτηριστικά εξωτερικά χαρακτηριστικά είναι η παρουσία δύο μυζητήρων, ένας κοντά στο στόμα και ένας άλλος στο κάτω μέρος του σώματος. Το σώμα καλύπτεται από σκληρό συγκυτιακό κάλυμμα, ώστε να προστατευθεί από πεπτικά ένζυμα των ξενιστών. Είναι επίσης επιφάνεια ανταλλαγής αερίων, καθώς δεν υπάρχουν αναπνευστικά όργανα. Τα περισσότερα τρηματώδη είναι ερμαφρόδιτα, έχοντας τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα.

Τα τρηματώδη μπορεί να προκαλέσουν ασθένεια στον άνθρωπο, όπως σχιστοσωμίαση. Άλλα τρηματώδη που προκαλούν ασθένεια στον άνθρωπο είναι ο παραγόνιμος, ο οπισθόρχις και ο κλονόρχις.

## Παραπομπές


κατηγορία:Παράσιτα
κατηγορία:Πλατυέλμινθες
Twitch

Το **Twitch** ειναι μία υπηρεσία ζωντανής μετάδοσης βίντεο που ανήκει στην Twitch Interactive, θυγατρικής της Amazon. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2011 ως παρακλάδι της πλατφόρμας ζωντανής μετάδοσης γενικού περιεχομένου Justin.tv. Η ιστοσελίδα επικεντρώνεται σε ζωντανή μετάδοση βιντεοπαιχνιδιών. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται οι ζωντανές αναμεταδόσεις διαγωνισμών ηλεκτρονικών αθλημάτων (esport), μαζί με μουσικές μεταδόσεις, δημιουργικό περιεχόμενο και πιο πρόσφατα μεταδόσεις του τύπου "στην πραγματική ζωή". Το περιεχόμενο της σελίδας μπορεί να προβληθεί ζωντανά ή μέσω κατ'απαίτησης βίντεο.

Η δημοτικότητα του Twitch οδήγησε το Justin.tv στην αφάνεια. Τον Οκτώβριο του 2013 η ιστοσελίδα είχε 45 εκατομμύρια μοναδικούς θεατές, και τον Φεβρουάριο του 2014 είχε φτάσει να είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πηγή διαδικτυακής κυκλοφορίας ακμής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την ίδια στιγμή, η μητρική εταιρεία του Justin.tv μετονομάστηκε σε Twitch Interactive εκπροσωπώντας την μετατόπιση του ενδιαφέροντος της εταιρείας. Το Justin.tv έκλεισε τον Αύγουστο του 2014. Αυτό το μήνα, η υπηρεσία εξαγοράστηκε από την Amazon για 970 εκατομμύρια δολάρια,, γεγονός το οποίο αργότερα οδήγησε στην εισαγωγή συνεργασιών με την συνδρομητική υπηρεσία Amazon Prime. Η Twitch εξαγόρασε την Curse το 2016, μια εταιρεία που λειτουργούσε κοινότητες βιντεοπαιχνιδιών και εισήγαγε τρόπους αγοράς παιχνιδιών μέσω συνδέσμων σε αναμεταδόσεις μαζί με ένα πρόγραμμα που επιτρέπει στους χρήστες που κάνουν ζωντανές μεταδόσεις να λαμβάνουν προμήθεια πάνω στις πωλήσεις των παιχνιδιών που παίζουν.

Το 2015 η υπηρεσία είχε πάνω από 100 εκατομμύρια τηλεθεατές ανά μήνα. Το 2017 ήταν η κορυφαία πλατφόρμα ζωντανής αναμετάδοσης για βιντεοπαιχνίδια στις ΗΠΑ και είχε πλεονέκτημα απέναντι στο YouTube Gaming. Τον Φεβρουάριο του 2020 είχε 3 εκατομμύρια χρήστες που έκαναν μεταδόσεις ανά μήνα και 15 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες την ημέρα. Τον Μάιο του 2018 η Twitch είχε πάνω από 27.000 συνεργαζόμενα κανάλια. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιστοσελίδες
Κατηγορία:Εξαγορές της Amazon (εταιρία)
Κατηγορία:Υπηρεσίες Video on Demand
Πολύχαιτοι

Οι **πολύχαιτοι** (Polychaeta) είναι παραφυλετική ομάδα δακτυλιοσκώληκων, συνήθως θαλασσίων. Κάθε τμήμα του σώματος έχει σαρκώδεις προεξοχές οι οποίες αποκαλούνται παραπόδια, που έχουν τριχίδια τα οποία ονομάζονται χαίτες και αποτελούνται από χιτίνη. Έχουν περιγραφεί περισσότερα από 10.000 είδη στην ομάδα. 

Οι πολύχαιτοι είναι τάξη διαδεδομένη, με είδη που ζουν από τους κρύους ωκεανούς και τις αβύσσους μέχρι είδη που ανέχονται τις ακραία υψηλές θερμοκρασίες κοντά στις υδροθερμικές καμινάδες. Οι πολύχαιτοι απαντούν σε όλους τους ωκεανούς της Γης σε όλα τα βάθη, από μορφές που ζουν ως πλαγκτόν κοντά στην επιφάνεια, μέχρι είδη μήκους 2-3 εκατοστών που παρατηρήθηκαν στον πυθμένα της τάφρου των Μαριανών, στο σημείο Τσάλεντζερ, το βαθύτερο σημείο των ωκεανών της Γης. Μόλις 168 είδη είναι γνωστό ότι ζουν στο γλυκό νερό, που αντιστοιχεί σε ποσοστό μικρότερο του 2% των συνολικών ειδών πολύχαιτων.

Το κεφάλι είναι σχετικά καλά αναπτυγμένο σε σχέση με άλλους σκώληκες. Το κεφάλι προβάλλει σε σχέση με σώμα και δύο με τέσσερα ζεύγη μάτια, αν και κάποια είδη είναι τυφλά. Είναι συνήθως απλά όργανα που μπορούν να ξεχωρίσουν μόνο το φως και τη σκιά, αν και κάποια είδη έχουν πιο εξελιγμένους οφθαλμούς. Το κεφάλι διαθέτει επίσης κεραίες και βλεφαρίδες με χημειοϋποδοχείς που βοηθούν στον σκώληκα να βρει τροφή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σπιράλια
Προπονητής της Χρονιάς της Ευρωλίγκα «Αλεξάντερ Γκομέλσκι»

[μικρογραφία|370x370εσ| O [Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς έχει κερδίσει 3 φορές το βραβείο «Προπονητής της Χρονιάς της Ευρωλίγκα» (2007, 2011 και 2017).]]
Το βραβείο **Προπονητής της Χρονιάς της Ευρωλίγκα «Αλεξάντερ Γκομέλσκι»** είναι ετήσιο βραβείο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης καλαθοσφαίρισης της Ευρώπης, της Ευρωλίγκα, το οποίο απονέμεται στον καλύτερο προπονητή κάθε σεζόν. Το βραβείο εισήχθη για πρώτη φορά τη σεζόν 2004-05. Ο νικητής του βραβείου λαμβάνει το Τρόπαιο Αλεξάντερ Γκομέλσκι, που πήρε το όνομά του από τον Ρώσο προπονητή, ο οποίος, μεταξύ άλλων επιτευγμάτων, οδήγησε τη Ρίγα ΑΣΚ σε τρεις διαδοχικούς τίτλους της Ευρωλίγκα, μεταξύ 1958 και 1960, προτού προσθέσει έναν ακόμη με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 1971.

Ο Πίνι Γκέρσον ήταν ο πρώτος αποδέκτης του βραβείου, αφού κέρδισε τον τίτλο της Ευρωλίγκα 2004-2005 με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς και ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχουν κερδίσει το βραβείο τρεις φορές.

## Νικητές
[μικρογραφία|362x362εσ| Ο [Ντούσαν Ίβκοβιτς ήταν ο Προπονητής της Χρονιάς της Ευρωλίγκα το 2012.]]
[μικρογραφία|240x240εσ| Ο [Ντέιβιντ Μπλατ ήταν ο Προπονητής της Χρονιάς της Ευρωλίγκα το 2014.]]

## Πολλαπλές διακρίσεις

### Προπονητές

### Εθνικότητα προπονητή

### Ομάδες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της EuroLeague για το βραβείο 2015

Κατηγορία:Βραβεία και διακρίσεις της Ευρωλίγκα
Κατηγορία:Βραβεία προπονητών καλαθοσφαίρισης
Εντ Κέμπερ

Ο **Εντ Κέμπερ **(Edmund Emil Kemper, γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1948) είναι ένας αμερικανός κατά συρροήν δολοφόνος, βιαστής, κανίβαλος, και νεκρόφιλος που δολοφόνησε δέκα άτομα, συμπεριλαμβανομένων της γιαγιάς του, του παππού του και της μητέρας του. Διακρίνεται για το μεγάλο του ύψος 2,06 μέτρα και για την υψηλή του διάνοια, έχοντας IQ 145. Ο Κέμπερ πήρε το παρατσούκλι του δολοφόνου των φοιτητριών , καθώς τα περισσότερα θύματα του ήταν γυναίκες φοιτήτριες.

## Η δράση του και η ζωή του
Γεννημένος στην Καλιφόρνια, ο Εντ Κέμπερ είχε μια διαταραγμένη ανατροφή. Από πολύ μικρός φάνηκε να έχει δολοφονικές τάσεις και είχε έντονες δολοφονικές φαντασιώσεις. Υποστήριξε ότι η μητέρα του μείωνε τόσο εκείνον όσο και τον πατέρα του και υπέστησαν λεκτικό μπούλινγκ, λόγος που οδήγησε τον πατέρα να εγκαταλείψει το σπίτι. Σε ηλικία 12 ετών σκότωσε δύο γάτες του που αγαπούσε πολύ η μητέρα του και όταν ρωτήθηκε γιατί το έκανε απάντησε "μου αρέσε να βλέπω τη μητέρα μου να υποφέρει". Σε ηλικία 15 χρονών έφυγε από το σπίτι του και πήγε να βρει τον πατέρα του ο οποίος με τη σειρά του τον πήγε στη γιαγιά και τον παππού του, τους οποίους δολοφόνησε με τη χρήση όπλου κι ύστερα παραδόθηκε στην αστυνομία. Διαγνώστηκε οτι πάσχει από παρανοϊκή σχιζοφρένεια από ιατροδιδικαστές και εγκλείστηκε στο Κρατικό Νοσοκομείο Atascadero ως τρελός.

Απελευθερωμένος σε ηλικία 21 ετών αφού έπεισε τους ψυχίατρους ότι αποκαταστάθηκε. Ο Κέμπερ στόχευσε νεαρές γυναίκες που έκαναν ωτοστόπ ή που γνώριζαν την μητέρα του που ήταν καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο , αφού έμπαιναν στο όχημα του τις οδηγούσε σε απομονωμένες περιοχές όπου τις δολοφονούσε.

Η πρώτη του δολοφονία αφότου βγήκε από το νοσοκομείο ήταν στα 23 του, δύο 18χρονες φοιτήτριες των οποίων τα σώματα κακοποίησε και ύστερα τα πέταξε διαμελισμένα σε κάδους. Με αυτό το μοτίβο αντιμετώπιζε τα σώματα και τις υπόλοιπες φορες. Ο ίδιος αργότερα είπε ότι σκότωνε φοιτήτριες νιώθοντας ότι με αυτο τον τρόπο εκδικούνταν τη μητέρα του η οποία ήταν ο στόχος του εξαρχής.

Σκότωσε 6 φοιτήτριες και τα θύματα του συνολικά ήταν 9.

Ήταν φίλος με αστυνομικούς και είχε κάνει αίτηση στην τροχαία αλλά τον απορρίψανε λόγω ύψους. Παραδόθηκε μόνος του 4 μέρες μετά την δολοφονία της μητέρας του.

Παρότι ο ίδιος ζήτησε να πάρει την ποινή του θανάτου ο νόμος εκείνης της περιόδου δεν του το επέτρεψε καθώς είχε μόλις καταργηθεί κι έτσι καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ συμμετείχε σε ερευνητικά προγράμματα ψυχολόγων που ερευνούσαν την συμπεριφορά των κατά συρροή δολοφόνων. Σε ερώτηση "ποια θα έπρεπε να είναι η τιμωρία σου;", απάντησε "θάνατος με βασανιστήρια, αλλιώς δεν έχει νόημα". Σε ερώτηση αν θα το ξαναέκανε, απάντησε "αμέσως μόλις βγω".

Ο Εντ Κέμπερ έδωσε μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην μητέρα του, αφού είπε ότι μείωσε άπειρες φορές τον ανδρισμό του, ότι μικρό τον "ξεφτύλιζε" και τον έβαζε να κοιμάται σε ένα σκοτεινό υπόγειο το οποίο ο ίδιος χαρακτήριζε "κόλαση", ενώ εκείνη με τις δύο αδερφές του κοιμόντουσαν στον πάνω όροφο που τον χαρακτήριζε "παράδεισο", σε ηλικία 9 χρονών επειδή έμοιαζε με τον πατέρα του.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί κατά συρροή δολοφόνοι
Ζωρζ Ονέ

Ο **Ζωρζ Ονέ** (*Georges Ohnet*, 3 Απριλίου 1848 – 5 Μαΐου 1918) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και λόγιος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ονέ γεννήθηκε στο Παρίσι και απεφοίτησε από το Κολέγιο Σαιν-Μπαρμπ και το Λύκειο Ναπολέοντος, το σημερινό Λύκειο Ερρίκου Δ΄. Αρχικώς, μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και έγινε διαδοχικά συντάκτης των *Pays* και *Constitutionnel*. Σε συνεργασία με τον μηχανικό και θεατρικό συγγραφέα Λουί Ντενερούζ (*Louis Denayrouze*) έγραψε το πεντάπρακτο δράμα *Ρεζινά Σαρπί* (1875) και το *Μάρθα* (1877).

Ο Ονέ θαύμαζε τη Γεωργία Σάνδη και ήταν αντίθετος προς το ρεαλιστικό σύγχρονο μυθιστόρημα. Συνέγραψε τη σειρά μυθιστορημάτων «Les Batailles de la vie», που είχαν απλό και ιδεαλιστικό χαρακτήρα. Παρά το ότι δέχθηκαν την κατάκριση των κριτικών ως μη ρεαλιστικά και κοινότοπα, έγιναν πολύ δημοφιλή. Μερικά από τα μυθιστορήματα αυτά ήταν το *Σέργιος Πανίν* (1881), το οποίο βραβεύθηκε από τη Γαλλική Ακαδημία, *[[Ο αρχισιδηρουργός|Ο Αρχισιδηρουργός]]* (1882), το *La Grande Marnière* (1885), το *Volonté* (1888) και το *Dernier Amour* (1891). Πολλά από τα μυθιστορήματα του Ονέ έχουν διασκευασθεί σε θεατρικά έργα με μεγάλη επιτυχία, με τον *Αρχισιδηρουργό* να κάνει παραστάσεις επί ένα ολόκληρο έτος στην πρώτη παραγωγή του, στο θέατρο «Gymnase» το 1883, με πρωταγωνιστές την Τζέιν Χάντινγκ και τον Αριστείδη Δαμαλά. Μεταγενέστερα έργα του Ονέ είναι μεταξύ άλλων τα *Le Crépuscule* (1902), *Le Marchand de Poison* (1903), *La Conquérante* (1905), *La dixième muse* (1906). Το 1902 ο Ονέ εκλέχθηκε πρόεδρος της «Société des Auteurs et Compositeurs Dramatiques».

## Η γραφή του
Ο Ονέ αντιλαμβανόταν πολύ καλά τα γούστα του αναγνωστικού κοινού. Αυτή η οξεία κατανόηση που είχε για τους αναγνώστες των έργων του τον βοήθησε να αναπτύξει το ύφος γραφής για το οποίο έγινε διάσημος. Αντικατέστησε το μοτίβο του ρομαντικού μελοδράματος με την εξερεύνηση σύνθετων παθών. Η λογοτεχνική ιδιοφυΐα του έγκειται στο ότι μπόρεσε να εισαγάγει πρωτοτυπία σε ένα είδος τόσο βαθιά αρχετυπικό όσο το ρομαντικό μελόδραμα. Αυτό το χαρακτηριστικό τον κατέστησε έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς της εποχής του.

## Γνωστά έργα
thumb|225px|right|Ουγγρική έκδοση του ''Αρχισιδηρουργού'', δεκαετία του 1890
Το γνωστότερο έργο του Ονέ είναι με διαφορά το μυθιστόρημα *[[Ο αρχισιδηρουργός|Ο Αρχισιδηρουργός]]* (*Le Maître de forges*, 1882). Το βιβλίο αυτό έγινε επιτυχία από την πρώτη στιγμή, βρίσκοντας γρήγορα και ευρεία αποδοχή μεταφραζόμενο σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, με πρώτη την ισπανική, στην οποία το μετέφρασε ο Φιλιππινέζος συγγραφέας Codorníu Julia.

Ο Ονέ γνώρισε την επιτυχία και με άλλα του έργα, όπως τα *Η κόμισσα Σάρα* (1882), *Lise Fleuron* (1884), *Οι Κυρίες του Κρουά-Μορ* (1886), *Δόκτωρ Ραμέ* (1889), *Σέργιος Πανίν* (1890) και *Στα βάθη της αβύσσου* (1899), το τελευταίο από τα οποία θεωρείται ευρύτατα ως ένα από τα καλύτερα έργα του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Πιέτρο Μπράτσι

[thumb|225px|Ο Ωκεανός (ή ο Ποσειδώνας) στη [Φοντάνα ντι Τρέβι]]
Ο **Πιέτρο Μπράτσι** (*Pietro Bracci*, 1700-1773) ήταν Ιταλός γλύπτης του ύστερου μπαρόκ.

Ο Μπράτσι γεννήθηκε στη Ρώμη και μαθήτευσε κοντά στους Τζουζέππε Μπαρτολομέο Κιάρι και Καμίλλο Ρουσκόνι. Τα γνωστότερα έργα του είναι η μορφή του Ωκεανού (ή Ποσειδώνα) στη Φοντάνα ντι Τρέβι της Ρώμης, βασιζόμενη σε πρότυπο του Τζοβάννι Μπαττίστα Μαΐνι, και τέσσερα εξέχοντα ταφικά μνημεία, επίσης στη Ρώμη.

Ο Μπράτσι δημιούργησε τις μορφές για τον τάφο του Πάπα Βενέδικτου ΙΓ΄ (1734) στον ναό της Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα και εκείνες του τάφου του Βενέδικτου ΙΔ΄ (1763-1770) στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, που ολοκληρώθηκε με τη βοήθεια του μαθητή του, Γκασπάρε Σιμπίλια. Ακόμα ένας τάφος στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στον οποίο εργάσθηκε ο Μπράτσι αφορά τη Μαρία Κλεμεντίνα Σομπιέσκα (1742), σύζυγο του Ιακώβου Φραγκίσκου Εδουάρδου Στιούαρτ, ενός από τους Ρωμαιοκαθολικούς διεκδικητές των θρόνων της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας. Το γλυπτό αυτό είναι σε πολυχρωμία, με μια εικόνα της Μαρίας Κλεμεντίνα σε ψηφιδωτό να σηκώνεται ψηλά από την προσωποποίηση της Φιλανθρωπίας. Ο Μπράτσι σχεδίασε και εκτέλεσε επίσης το 1741 τον τάφο του Καρδιναλίου Τζουζέππε Ρενάτο Ιμπεριάλι στη Βασιλική του Αγίου Αυγουστίνου.

Ο Μπράτσι, όπως και όλοι οι γλύπτες στη Ρώμη από τον 16ο αιώνα και ύστερα, κλήθηκε συχνά να αποκαταστήσει ή να ολοκληρώσει αρχαία ρωμαϊκά γλυπτά, όπως τον Αντίνοο του Καπιτωλίνου, ώστε να τα καταστήσει κατάλληλα προς έκθεση. Ο καλλιτέχνης είχε ευρύτερα ενδιαφέροντα, όπως είναι γνωστό από τα χειρόγραφά του, τα περισσότερα από τα οποία έχουν χαθεί. Σε αυτά τα ενδιαφέροντα περιλαμβάνονταν η αρχιτεκτονική, η στρατιωτική μηχανική, τα ηλιακά ωρολόγια, αλλά και τα αρχαία αιγυπτιακά ιερογλυφικά. 

Ο Πιέτρο Μπράτσι πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 73 ετών. Γιος του ήταν ο αρχιτέκτονας Βιρτζίνιο Μπράτσι (*Virginio Bracci*, 1738-1815), ενώ εγγονή του (κόρη του Βιρτζίνιο) ήταν η ζωγράφος παστέλ Φαουστίνα Μπράτσι-Αρμελλίνι (*Faustina Bracci Armellini*, 1785-1857).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ο καλλιτέχνης στη Web Gallery of Art
* Boucher, Bruce: *Italian Baroque Sculpture*, Thames & Hudson, World of Art, 1998, σελ. 126
* Kieven, Elisabeth και John Pinto: *Pietro Bracci and Eighteenth-Century Rome: Drawings for Architecture and Sculpture in the Canadian Centre for Architecture and Other Collections*, Penn State Press, 2001
* Σχέδια του Πιέτρο Μπράτσι στο Canadian Centre for Architecture

Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Κατηγορία:Γλύπτες του Μπαρόκ
Δίλοφο Φθιώτιδας

Το **Δίλοφο** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 760 μέτρα. Απέχει 11 χλμ. από την Έδρα του Δήμου Σπερχειάδα, 15 χλμ. Ν. από τη Μακρακώμη και 38 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Λαμία. Αναφέρεται ως οικισμός από την εποχή της Τουρκοκρατίας με την ονομασία *Μπούφλιανη* και το ίδιο μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σπερχειάδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα και το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Δίλοφον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τον Άγιο Σώστη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Σώστου που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 67 κατοίκους. Από το χωριό κατάγεται ο  κινηματογραφιστής και μοντέρ Γιώργος Αρβανίτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Άγιος Σώστης Φθιώτιδας

Ο **Άγιος Σώστης** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 270 μέτρα. Είναι κτισμένος δίπλα και δυτικά του Ίναχου ή Βίστριτσα παραπόταμου του Σπερχειού, σε απόσταση 4 χλμ. ΝΑ. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) και 31 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Αναφέρεται ως οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Διλόφου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Δίλοφο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Σώστου που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 240 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 23,678 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Άνω Φτέρη Φθιώτιδας

Η **Άνω Φτέρη** ή **Πάνω Φτέρη** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Άνω Φτέρη βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε απόσταση 19 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου), 49 χλμ. Δ. από τη Λαμία και 55 χλμ. Α. από το Καρπενήσι. Είναι κτισμένη στις βόρειες πλαγιές του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 770 μέτρα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό κτίστηκε γύρω στα 1770 από Ηπειρώτες που ήθελαν να αποφύγουν τους Τούρκους και οι οποίοι στη συνέχεια (μετά την Επανάσταση του 1821) μετοίκησαν στην σημερινή Φτέρη (ή Κάτω Φτέρη) σε χαμηλότερο υψόμετρο. Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ, γύρω στα 1810, την κατατάσσει *"στο τμήμα «Βούκαια» του κτηματολογίου Πατρατζίκ, ως Φτέρη με 60 σπίτια"*, ενώ σε ανεπίσημη απογραφή του 1835 που έγινε από Γάλλους, απογράφεται ως «Φτέρη» στον Δήμο Σπερχειάδας με 386 κατοίκους και με 83 οικογένειες. Στην Πρόθεση της Ρεντίνας, στο φ. 172α μαζί με τους οικισμούς Σέλιανη, Γόριανη αναγράφεται ως «Φτέρη» ενώ στα φ. 172β -173α υπάρχουν γραφές μεταγενέστερες της πρώτης. Στην τοποθεσία - ύψωμα «Ελληνικά», ανάμεσα στην Άνω Φτέρη και Φτέρη, υπάρχουν λείψανα αρχαίου τείχους με πύργους και η περιοχή έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος.

## Διοικητικά
Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός με το όνομα *Άνω Πτέρη* επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Φτέρης και το 1961 να διορθώνεται το όνομά της σε Άνω Φτέρη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τη Φτέρη αποτελούν την τοπική κοινότητα Φτέρης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους.
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1992, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχειακό και οπτικο-ακουστικό υλικό ερευνών για τη Φτέρη από το Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Κοινωνίας της Ακαδημίας Αθηνών

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Καθεδρικός Ναός της Νάπολης

Ο **Καθεδρικός Ναός της Νάπολης** ή **Καθεδρικός Ναός της Αναλήψεως της Παρθένου Μαρίας**, (ιταλ. *Duomo di Napoli*, *Cattedrale di Santa Maria Assunta* ή *Cattedrale di San Gennaro*, ναπολιτάνικα *Viscuvato 'e Napule*) είναι Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός, ο κυριότερος ναός στην πόλη Νάπολη της Ιταλίας και η έδρα του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου Νεαπόλεως. Είναι ευρύτατα γνωστή και ως **Καθεδρικός ναός του Αγίου Τζεννάρο**, προς τιμή του Αγίου Ιανουαρίου, του πολιούχου της πόλεως.

## Ιστορία
Ο σημερινός καθεδρικός ναός ανάγεται στη μεσαιωνική εποχή, καθώς η κατασκευή του παραγγέλθηκε από τον Βασιλέα Κάρολο τον Ανδεγαυό. Η κατασκευή του συνεχίσθηκε κατά τη βασιλεία του διαδόχου του, Καρόλου Β΄ της Νεαπόλεως (1285-1309), και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα υπό τον Ροβέρτο τον Ανδεγαυό. Ανεγέρθηκε όμως στα θεμέλια *δύο* παλαιοχριστιανικών βασιλικών, των οποίων τα ίχνη είναι ακόμη και σήμερα εύκολα ορατά. Κάτω από το κτήριο, ανασκαφές έχουν αποκαλύψει ελληνικά και ρωμαϊκά τεχνουργήματα.

Στον καθεδρικό ναό συνάπτεται η κατοικία («παλάτσο») του εκάστοτε αρχιεπισκόπου Νεαπόλεως.

## Εσωτερικό και έργα τέχνης
μικρογραφία|Ο τρούλος του Βασιλικού Παρεκκλησίου του Θησαυρού του Αγίου Ιανουάριου
Το κυριότερο αξιοθέατο του εσωτερικού του ναού είναι το «Βασιλικό Παρεκκλήσιο του Θησαυρού του Αγίου Ιανουαρίου, που διακοσμείται με νωπογραφίες του Ντομενικίνο και του Τζοβάννι Λανφράνκο, έργα της κόγχης των Ντομενικίνο, Μάσσιμο Σταντσιόνε και Τζουζέπε Ριμπέρα, τον πλούσιο υψηλό βωμό (Αγία Τράπεζα) του Φραντσέσκο Σολιμένα, το ορειχάλκινο κιγκλίδωμα του Κόζιμο Φαντσάγκο κι άλλα σημαντικά έργα, όπως μια λειψανοθήκη κατασκευασμένη από Γάλλους καλλιτέχνες του 14ου αιώνα.

Σε άλλα μέρη του ναού ξεχωρίζουν έργα τέχνης όπως, μια «Ανάληψη της Θεοτόκου» του Περουτζίνο, ζωγραφικοί πίνακες του Λούκα Τζορντάνο και το παλαιοχριστιανικό βαπτιστήριο με ψηφιδωτά του 4ου αιώνα. Το κύριο παρεκκλήσιο είναι μία ανακατασκευή του 18ου αιώνα με ένα μπαρόκ ανάγλυφο του Πιέτρο Μπράτσι. Το Παρεκκλήσιο Μινούτολο, το οποίο αναφέρει ο Βοκάκιος στο *[[Το Δεκαήμερο|Δεκαήμερο]]*, έχει νωπογραφίες του 14ου αιώνα.

Η κρύπτη του ναού είναι έργο του Λομβαρδού Τομμάζο Μαλβίτο (*Tommaso Malvito*, θάν. 1508) με πρόσοψη που ξαναδουλεύτηκε από τον Ενρίκο Αλβίνο στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά διατηρεί την πύλη του 15ου αιώνα με κάποια γλυπτά του Τίνο ντι Καμάινο.

## Ταφές
* Άγιος Ιανουάριος
* Πάπας Ιννοκέντιος Δ΄
* Κάρολος ο Ανδεγαυός
* Αγία Ρεστιτούτα
* Σίστο Ριάριο Σφόρτσα
* Ασκάνιο Φιλομαρίνο
* Αλφόνσο Καστάλντο

## Παραπομπές


Ναπολη
Καθεδρικος Ναος
Καθεδρικος Ναος Ναπολης