open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σοσιαλιστική Κίνηση «Εμπρός»

Η **Σοσιαλιστική Κίνηση «Εμπρός»** (Sozialisticheskoe Dvizhenie «Vpered»; Социалистическое движение «Вперёд») είναι πολιτική οργάνωση της άκρας αριστεράς στη Ρωσία. Ιδρύθηκε το 2005 από ομάδα ακτιβιστών που αποχώρησαν από το ρώσικο τμήμα η Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή (CWI). Έχει δυνάμεις σε μερικές πόλεις της Ρωσίας (Μόσχα, Νίζνι Νόβγκοροντ, Σαμάρα, Αγία Πετρούπολη, Σαράτωφ, Τιουμέν, Γιαροσλάβλ). Όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα του «Εμπρός», θεωρείται «διάδοχος της επαναστατικής κληρονομιάς του μπολσεβισμού, της διεθνούς Αριστερής Αντιπολίτευσης και της Τετάρτης Διεθνούς». 

## Πολιτική δράση
Κύριοι άξονες της δράσης είναι το φοιτητικό και το εργατικό κίνημα, αντίσταση στην νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση των ρώσικων ΔΕΚΟ και στην καταπάτηση των δημοκρατικών και εργατικών δικαιωμάτων. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης του 2006 το «Εμπρός» πήρε μέρος στον αγώνα ενάντια στην αύξηση των λογαριασμών των ΔΕΚΟ στη Μόσχα, στο Σαράτωφ και στο Τιουμέν. Τον Απρίλη οι ακτιβιστές του Κινήματος στήριξαν με κάθε μέσο την απεργία ενάντια στο κλείσιμο του εργοσασίου «Holodmash» στο Γιαροσλάβλ. Τον Ιούνη στη Μόσχα διεξήχθη μια ποιητική βραδιά όπου δημιουργήθηκε ταμείο υποστήριξης προς την απεργιακή επιτροπή του εργοστασίου. Επίσης τον Ιούνη του 2006 το «Εμπρός» οργάνωσε μια καμπάνια υποστήριξης των απεργών δασκάλων στο Σελέχοβο περιφέρειας Ιρκούτσκ. Από την άνοιξη του 2006 έπαιξε πρωτοπόρο ρόλο στον αγώνα ενάντια στα παράνομα οικοδομικά έργα στη Μόσχα και στον αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης. Η οργάνωση κρατά επαφή με «εναλλακτικά» σωματεία (VKT, KTR, Zaschita truda).

## Διοργανωτικές και διεθνείς σχέσεις
Επίσης κρατάει επαφή με το γαλλικό και το γερμανικό τμήμα της Τετάρτης Διεθνούς – Επαναστατική Κομμουνιστική Λίγκα (LCR) και Επαναστατική Σοσιαλιστική Λίγκα (RSB). Ηγετικό στέλεχος της LCR Αλέν Κριβίν ήρθε στη Μόσχα στα τέλη του 2006.για να μιλήσει στο δεύτερο συνέδριο της οργάνωσης.

Η οργάνωση εκδίδει εφημερίδα με τίτλο «Εμπρός». Το 2006 από κοινού με τη VKT και άλλες συνδικαλιστικές ενώσεις άρχισε η έκδοση του περιοδικού «Ελεύθερο σωματείο». Από κοινού με το «Ινστιτούτο για την παγκοσμιοποίηση και τα κοινωνικά κινήματα» (ιδρυμένο από τον Μπορίς Καγκαρλίτσκι) και τη VKT συμμετέχει στην έκδοση του περιοδικού «Αριστερή πολιτική».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος

Κατηγορία:Ρωσικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Τροτσκιστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Φεμινισμός στη Ρωσία
Κατηγορία:Φεμινιστικά κόμματα
Τριώδιο

**Τριώδιο** ονομάζεται:

* Τριώδιο (λειτουργικό βιβλίο), το βιβλίο εκκλησιαστικής ακολουθίας της Ορθόδοξης εκκλησίας με ύμνους που ψάλλονται από την Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου μέχρι το Μεγάλο Σάββατο
* Περίοδος του Τριωδίου, μια κινητή περίοδος στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση που ξεκινά από την Κυριακή του «Τελώνου και Φαρισαίου» και διαρκεί μέχρι το Μεγάλο Σάββατο

## Πηγές
*Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, λήμμα Τριώδιον, Αθήνα 1931
Μύρων Σηφάκης

Ο **Μύρων Σηφάκης** (28 Σεπτεμβρίου 1960, Ζαρός Ηρακλείου) είναι πρώην ποδοσφαιριστής -αγωνιζόμενος στη θέση του τερματοφύλακα- και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

## Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Π.Ο. Ατσαλένιου. Έγινε γνωστός αγωνιζόμενος με την φανέλα του ΟΦΗ (1986-91), με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1987. Μάλιστα ο Σηφάκης αναδείχτηκε ήρωας της ομάδας του στον τελικό εναντίον του Ηρακλή, αφού στην διαδικασία των πέναλτι (3-1, κανονικός αγώνας και παράταση 1-1) απέκρουσε τα κτυπήματα των Ζήφκα και Αδάμου.
Μετά την αποχώρησή του από την ομάδα του Ηρακλείου αγωνίστηκε στον Πιερικό (1992-93), τον Παναιτωλικό (1993-96) και τον Άγιο Νικόλαο (1996-97).

## Καριέρα ως προπονητής
Ο Σηφάκης έχει βρεθεί ως προπονητής δύο φορές στην Γ΄ Εθνική, το 1997-98 με τον Άγιο Νικόλαο και το 2002-03 με τον Εργοτέλη, οδηγώντας και τις δύο φορές τις ομάδες του σε άνοδο.
Με την ομάδα του Λασιθίου ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής, μόλις σταμάτησε να αγωνίζεται. Σε δυόμισι χρόνια ανέβασε και καθιέρωσε τον Άγιο Νικόλαο στην Β' Εθνική. Παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1999.
Ακολούθησε ο Εργοτέλης, με τον οποίο πανηγύρισε ανόδους από το Περιφερειακό μέχρι την Α' Εθνική. Ο υποβιβασμός της ομάδας τον απομάκρυνε τον Απρίλιο του 2005. Τον αντικατέστησε εκεί ένας πρώην συμπαίκτης του, ο Μανώλης Πατεμτζής, όπως είχε γίνει και στον Άγιο Νικόλαο με τον Γρηγόρη Τσινό.

Το καλοκαίρι του 2005 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Εθνικού Άχνας στην Κύπρο, αλλά δεν πραγματοποίησε καλή πορεία και απομακρύνθηκε από το σύλλογο τον Δεκέμβριο.
Στις 28 Δεκεμβρίου 2005 ανέλαβε τη Νίκη Βόλου, αλλά τον Φεβρουάριο του 2006 παραιτήθηκε. Κατόπιν συμφώνησε να αναλάβει τον ΟΦΗ, ωστόσο παρέμεινε εκεί μόνο μέχρι το καλοκαίρι του 2006, καθώς η ομάδα ήθελε να αλλάξει προπονητή. Ο Σηφάκης ήταν ο πρώτος προπονητής του ΟΦΗ, που κέρδισε στο ντεμπούτο του στον πάγκο της ομάδας μετά από 24 χρόνια.

Το Σεπτέμβριο του 2006 επέστρεψε στη Νίκη Βόλου, αλλά η άσχημη πορεία και τα διοικητικά προβλήματα τον οδήγησαν σε παραίτηση τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Αφού πέρασε από τους πάγκους των Παναιτωλικού (2007-08) και Αιγάλεω (2008), επέστρεψε ξανά στον ΟΦΗ, όπου την σεζόν 2009-10 αποτέλεσε προπονητικό δίδυμο με τον πρώην συμπαίκτη του στον ΟΦΗ Νίκι Παπαβασιλείου.
Στη συνέχεια ανέλαβε τον Ανταγόρα Κω (2010-11), τον Ρούβα (2011-12), τον Κρουσώνα (2013-14) και την ΑΕΕΚ ΙΝ.ΚΑ. (2017).,
Τον Ιανουάριο του 2018 επέστρεψε στην ομάδα που τον ανέδειξε, αναλαμβάνοντας γενικός αρχηγός του ΟΦΗ.

## Διάφορα
Ο γιος του Μύρωνα Σηφάκη, Μιχάλης είναι επίσης τερματοφύλακας με αξιόλογη καριέρα και διεθνείς συμμετοχές.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου
Σ
Σ
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας

Το **Γκραν Πρι Μοτοσικλέτας** (αγγλικά: *Road Racing World Championship Grand Prix* ή *MotoGP*) είναι διοργάνωση της Dorna Sports υπό την εποπτεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσικλέτας (FIM). Διεξάγεται συνεχώς κάθε χρόνο, από το 1949. 

Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου του 1968 η FIM περιόρισε τα κιβώτια ταχυτήτων στις 6 ταχύτητες, τις κατηγορίες των 125 κυβικών (cc) και των 250 cc σε όχι περισσότερους από 2 κυλίνδρους και τις κατηγορίες των 500 cc σε όχι περισσότερους από 4 κυλίνδρους.

Έπειτα από την αγωνιστική περίοδο του 1982 σταμάτησε να υφίσταται η κατηγορία των 350. Έπειτα από την αγωνιστική περίοδο του 1983, η κατηγορία των 50 cc αυξήθηκε στα 80 cc.

Έπειτα από την αγωνιστική περίοδο του 1989, οι μοτοσικλέτες των 125 κυβικών περιορίστηκαν σε μονοκύλινδρες μηχανές και σταμάτησε να υφίσταται η κατηγορία των 80 cc.

## Νικητές
### Ανά έτος

### Ανά οδηγό (1949-2018)

**Κάτοχοι πολλαπλών παγκοσμίων πρωταθλημάτων:**

**Πολυνίκες στα 500CC / MotoGP:**

**Πολυνίκες παγκόσμιοι πρωταθλητές σε διαφορετική κατηγορία την ίδια χρονιά:**

### Ανά εθνικότητα (1949-2018)

## Παγκόσμιοι πρωταθλητές στους κατασκευαστές

Το αντίστοιχο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατασκευαστών βασίζεται στο βαθμολογικό σύστημα στα Γκραν Πρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος μοτοσικλέτας.

### Ανά αγωνιστική περίοδο

### Ανά κατασκευαστή (1949-2013)
Δεν προσμετρώνται οι τίτλοι του 1954

### Ανά χώρα

## Αξιοσημείωτα
* Ο Τζον Σάρτις παραμένει ο μόνος που κατέκτησε τίτλους Παγκοσμίου πρωταθλήματος στα 350 cc, 500 cc και στη Φόρμουλα Ένα το 1964.
* Ο μοναδικός που κατέκτησε 4 τίτλους σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σε 4 διαφορετικές κατηγορίες είναι ο Βαλεντίνο Ρόσι: κέρδισε στα 125 cc, 250 cc, 500 cc & MotoGP.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
**Σχετικά βιβλία**

* Σαν Σήμερα στον Μηχανοκίνητο Αθλητισμό

Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός
Γουλιέλμος ΣΤ΄ της Ακουιτανίας

Ο **Γουλιέλμος ΣΤ΄ της Ακουιτανίας** ή **Γουλιέλμος ο Παχύς**  (1004 - 1038) Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (1030 - 1038) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Ε΄ της Ακουιτανίας και της πρώτης συζύγου του Αδαλμόδης του Λιμόζ.

Την περίοδο της βασιλείας του αντιμετώπισε το μίσος της θετής του μητέρας Αγνής της Βουργουνδίας η οποία παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο του Ανζού. Πολέμησε με τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο, αιχμαλωτίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1034 στο Μονκοντούρ και ελευθερώθηκε μετά από τρία χρόνια με αντάλλαγμα την παραχώρηση του Σαιντ και του Μπορντώ. Ξεκίνησε αμέσως νέο πόλεμο αλλά ηττήθηκε ξανά και παρέδωσε την νησίδα του Ολερόν.

## Οικογένεια
Ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε την Ευσταθία του Μοντρέιγ, μάλλον χωρίς να αποκτήσει απογόνους. Ίσως κόρη του να ήταν η:
* (;) Ινές άκμασε 1052-1060, παντρεύτηκε τον Ραμίρο Α΄ των Χιμένεθ 1ο βασιλιά της Αραγωνίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές

*Nouvelle Biographie Générale. Paris, 1859.
*Bernard S. Bachrach, Fulk Nerra, the Neo-Roman Consul, 987-1040, University of California Press, 1993.

|-

Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Γουλιέλμος Ζ΄ της Ακουιτανίας

Ο **Γουλιέλμος Ζ΄ της Ακουιτανίας** ή **Γουλιέλμος ο Αετός** (1023 – 1058) Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (1039 - 1058) ήταν μεγαλύτερος γιος του  Γουλιέλμου Ε΄  της Ακουιτανίας και της τρίτης συζύγου του Αγνής της Βουργουνδίας. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γουλιέλμος Ζ΄ ανέλαβε πόλεμο εναντίον του ετεροθαλούς αδελφού του Όντο της Γασκώνης που έπεσε στο πεδίο της μάχης του Μοζέ, ο Γουλιέλμος τον διαδέχθηκε. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο, ο θετός του πατέρας αρνήθηκε να του παραχωρήσει τις περιοχές που του υποσχέθηκε και ο Γουλιέλμος του κήρυξε τον πόλεμο. Ο Γουλιέλμος πολιόρκησε τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο στο Σωμύρ αλλά πέθανε από επιδημία δυσεντερίας. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας.

## Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ερμεσίνδη, ίσως κόρη του Βερναρδου Β΄ της Φουά κόμη του Μπιγκόρ, απέκτησε:
* Κλημεντία, παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ των Αρντέν κόμη του Λουξεμβούργου.
* Αγνή, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ κόμη της Σαβοΐας 

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Nouvelle Biographie Générale. Paris, 1859.

|-

Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Όντο της Γασκώνης

Ο **Όντο της Γασκώνης** (γαλλ. *Eudes* ή *Odon*, 1010 – 1039) δούκας της Γασκώνης (1032 - 1039) Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (1038 - 1039)  ήταν δεύτερος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ της Ακουιτανίας και της Πρίσκας κόρης του Γουλιέλμου της Γασκώνης.

## Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον θείο του στην Γασκώνη (1032) χωρίς να την κατέχει εξ'ολοκλήρου: ο εξάδελφός του Βερεγγάριος της Γασκώνης εμφανίζεται δούκας της Γασκώνης (1036). Το 1033 απέκτησε τον έλεγχο της κομητείας του Μπορντώ, έδρας του δούκα της Γασκώνης. Διαδέχθηκε στην Ακουιτανία τον ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμο ΣΤ΄ (1038) και ξεκίνησε πόλεμο, προκειμένου να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του από τη μητριά του και τον νεότερο ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμο Ζ΄. Σκοτώθηκε το 1039 στην μάχη του Μοζέ, και τάφηκε δίπλα από τον πατέρα του και τον αδελφό του στο αβαείο του Αγίου Πέτρου στο Μαγιεζέ. 

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Higounet, Charles. Bordeaux pendant le haut moyen age. Bordeaux, 1963.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Gascony - Dukes & Counts 

|-

Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Δούκες της Γασκώνης
Αρίστων ο Κυρηναίος

Ο **Αρίστων ο Κυρηναίος** ήταν κατά τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. αρχηγός της δημοκρατικής πολιτικής μερίδας της Κυρήνης. Μετά από ισοψηφία εκλογικής αναμετρήσεως, είχε προβεί σε βιαιοπραγίες εναντίον της αντιθέτου μερίδας του αριστοκρατικού κόμματος, με συνέπεια τη γενίκευση των ταραχών. Τελικά όμως αποδέχθηκε συμφωνία κατά την οποία έκαστο των δύο κομμάτων αναλάμβανε εκ περιτροπής και για ένα έτος τη διοίκηση της πολιτείας. Με αυτόν τον τρόπο επήλθε τελικά και η κατάπαυση των εσωπολιτειακών ταραχών. 

Την συμφωνία αυτή πολλές φορές επικαλούνταν οι πολιτικοί των διαφόρων πόλεων-κρατών στην αρχαιότητα όταν οι εκλογές αναδείκνυαν ισοδυναμία των κομμάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι
Φοντύ

thumb|right|200px|Φοντύ Σαβουαγιάρ
Με τον όρο **φοντύ** (ή φοντί, γαλλ. *fondue*) αναφέρεται μια πλειάδα συνταγών της γαλλικής κουζίνας, οι οποίες, όπως το προσδιορίζει και η λέξη (fondue=λιωμένο), αφορούν λιωμένα μίγματα.

Από τις πρώτες καταγραφές του φοντύ, ήταν αυτή του Μπριγιά Σαβαρέν, στην Φυσιολογία της Γεύσης. Εκεί, ο μεγάλος συγγραφέας αναφέρει το φοντύ φτιαγμένο με αυγά μπρουγιέ και τριμμένο τυρί. Στη σύγχρονη μαγειρική λέγοντας φοντύ εννοούμε συγκεκριμένη παρασκευή, η οποία φτιάχνεται στο τραπέζι με τη βοήθεια καμινέτου. Υπάρχουν δύο ειδών φοντύ: αυτά με κύριο συστατικό το τυρί, λεγόμενα και *Σαβαγιάρ* (με καταγωγή από τη Σαβοΐα) και αυτά με κύριο συστατικό το κρέας, τα οποία λέγονται και *Μπουργκινιόν* (με καταγωγή από τη Βουργουνδία).

Στο *φοντύ Μπουργκινιόν*, το σκεύος του καμινέτου περιέχει καυτό λάδι και συνοδεύεται με κύβους κρέατος και σάλτσα, η οποία συνήθως πωλείται έτοιμη στο εμπόριο. Οι συνδαιτυμόνες χρησιμοποιούν ειδικά πηρούνια με μακριά λαβή, βουτάνε κύβους κρέατος στο λάδι και κατόπιν στη σάλτσα. Το κρέας που προτείνεται είναι το βοδινό φιλέτο ή το κόντρα φιλέτο.

Στο *φοντύ Σαβουαγιάρ*, το σκεύος του καμινέτου περιέχει λιωμένα τυριά μαζί με άσπρο κρασί και κιρς. Αντί για κρέας, το συγκεκριμένο φοντύ συνοδεύεται με κύβους μπαγιάτικου ψωμιού. Τα τυριά που προτείνονται είναι ένα με πλήρη λιπαρά και ένα ελαφρύ. Ένας καλός συνδυασμός είναι π.χ. η γραβιέρα και το έμενταλ, το οποίο συνιστά και τη συνταγή για το φοντύ τύπου Νεσατέλ. Άλλες περιοχές της Γαλλίας και της Ελβετίας χρησιμοποιούν διαφορετικά μείγματα τυριών, συχνά με την προσθήκη αυγού, κρέμας ή γάλατος, ενώ κάποιοι τύποι φοντύ περιλαμβάνουν και λαχανικά, όπως πατάτα και τομάτα, ή καρπούς (τρούφα στην ιταλική εκδοχή ονόματι *φοντούτα*).

Τέλος, διαδεδομένο είναι στις μέρες μας και το φοντύ με σοκολάτα, στο οποίο το μείγμα περιλαμβάνει τύπους σοκολάτας και λικέρ ή καφέ· συνοδεύεται με κομμάτια φρούτων ή μπισκότα, ενώ κάποιες παραλλαγές του αντικαθιστούν τη σοκολάτα με μέλι, καραμέλα ή και ζαχαρωτά.

## Πηγές
* *Larousse Menager*, Librairie Larousse, 1926
* *Larousse Gastronomique*, Librairie Larouse, 1938

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα
Κατηγορία:Ελβετική κουζίνα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Αρίστων ο Χίος

Ο **Αρίστων ο Χίος** ήταν αρχαίος Έλληνας στωικός φιλόσοφος από τη Χίο του 3ου αιώνα π.Χ.. Λεγόταν επίσης και *Αρίστων ο Φάλανθος* (= φαλακρός), φέροντας επίσης το προσωνύμιο *Σειρήνα*, για τη γοητεία της διδασκαλίας του.

## Η φιλοσοφία του
Στην αρχή ο Αρίστων υπήρξε μαθητής του Ζήνωνα του Κυτιέα, φίλος του Κλεάνθη  και επειδή όπως λέγονταν δεν ήταν καλός και φρόνιμος μαθητής κάποια μέρα αναγκάσθηκε ο δάσκαλός του να πει προς αυτόν το περίφημο εκείνο: *«...αδύνατον εί μή σέ ο πατήρ μεθύων εγέννησεν»* (κατά μαρτυρία του Διογένη του Λαέρτιου).

Δεν άργησε όμως να συμμορφωθεί και τελικά να καταστεί ευγενικός και ομιλητικός προς όλους. Αργότερα απομακρύνθηκε από τις θεωρίες της Στοάς του Ζήνωνα και ανέπτυξε δική του θεωρία προς τον Κυνισμό (*«ο την αδιαφορίαν εισηγησάμενος»* σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο). Θεωρούσε δηλαδή τη Διαλεκτική και τη Λογική ως επιστήμες ανωφελείς, ενώ αντίθετα τη Φυσική ως «υπερτέρα» της ανθρώπινης νόησης. Έναντι του αρνητικού αυτού υπόβαθρου της διδασκαλίας του αντέτασσε τη θετική θεωρία κατά την οποία τα πάντα είναι αδιάφορα εκτός της αρετής και κακίας. Κατ΄ εκείνον η διδασκαλία της αρετής δεν ανήκει στη Φιλοσοφία αλλά στην Παιδαγωγική. Αρετή θεωρούσε την υγεία του πνεύματος και ως επιμέρους είδη αυτής τη φρόνηση, τη δικαιοσύνη κ.λπ. Στο τέλος των ομιλιών του ο Αρίστων συγκεφαλαίωνε τις θεωρίες του με την παροιμιώδη σύγκριση κατά την οποία: «οι λόγοι είναι όπως και το λουτρό που όταν δεν καθαρίζει καθίσταται περιττό».

## Τα έργα του
Δεν έχουν διασωθεί τα συγγράμματά του, παρά μόνον επιστολές του προς τον Κλεάνθη, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ζήνωνα στη διεύθυνση της στωικής σχολής του. Του αποδίδονται τα έργα: *Προτρεπτικών β΄, Περί Ζήνωνος δογμάτων διάλογοι, Σχολών στ΄, Περί σοφίας διατριβών ζ΄, Ερωτικαί διατριβαί, Υπομνήματα υπέρ κενοδοξίας, Υπομνημάτων κε΄, Απομνημονευμάτων, Χρειών ια΄, Προς τους ρήτορας, Προς τας Αλεξίνου αντιγραφάς, προς τους διαλεκτικούς γ΄, Προς Κλεάνθην επιστολών δ΄*.

## Παραπομπές


Αριστων
Αριστων
Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Γουόκ

μικρογραφία|δεξιά|Μαγείρεμα σε γουόκ
Το **γουόκ** είναι ένα κοίλο σκεύος που μοιάζει με τηγάνι. Αν και η χρήση του είναι συνηθισμένη ιδιαίτερα στην Κινέζικη κουζίνα, τελευταία έχει επικρατήσει και στις κουζίνες των δυτικών χωρών.

Ο κοίλος πυθμένας έχει την ιδιότητα να κατανέμει ισομερώς την θερμοκρασία σε ολόκληρο το σκεύος. Αυτό δίνει τη δυνατότητα να τηγανίσουμε ομοιόμορφα, γρήγορα, αλλά το σημαντικότερο, με λίγο λίπος (βούτυρο ή λάδι) το υλικό, είτε είναι λαχανικό είτε είναι κρέας.
 
## Πηγές

*  
*  

## Εξωτειρκοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Anywhere but Home

**Anywhere but Home** ονομάζεται μια ζωντανή ηχογράφηση του αμερικανικού συγκροτήματος εναλλακτικού ροκ, Evanescence. Κυκλοφόρησε το 2004 και στη συσκευασία περιλαμβάνεται ένα CD από κοινού με ένα DVD. Το δεύτερο περιλαμβάνει τη συναυλία του συγκροτήματος στο *Le Zénith* του Παρισιού, τα τέσσερα βιντεοκλίπ του συγκροτήματος από το προγενέστερο άλμπουμ τους «Fallen», καθώς και υλικό από παρασκήνια. Το CD περιλαμβάνει τα τραγούδια της συναυλίας και ένα πρωτύτερα ακυκλοφόρητο τραγούδι με τίτλο «Missing», που κυκλοφόρησε διεθνώς ως single. Ανάμεσα στα τραγούδια που υπάρχουν στη συλλογή είναι και το «Breathe No More», από το soundtrack της ταινίας «Elektra», το «Farther Away», και η διασκευή από το συγκρότημα του τραγουδιού των Korn, «Thoughtless». 

## Τα κομμάτια του άλμπουμ

#### Βιντεοκλίπ
# "My Immortal"
# "Everybody's Fool"
# "Bring Me to Life"
# "Going Under"

#### Παρασκήνια
# "Life On the Road"
# "Showtime"
# "Bloopers"
# "Evanescence Unleashed"
# End credits: "Missing"

#### Κρυμμένο
# "Bring Me to Life" (Live in Las Vegas)

### CD version

## Κρυμμένο υλικό
Μια κρυμμένη ερμηνεία του τραγουδιού «Bring Me to Life» στο Λας Βέγκας, στη Νεβάδα, βρίσκεται στο κυρίως μενού του DVD. Αποκαλύπτεται τοποθετώντας τον δείκτη στη μεσαία επιλογή ("Music Videos") και στη συνέχεια κουνώντας τον δύο φορές προς τα αριστερά. Το σύμβολο του συγκροτήματος γίνεται τότε ορατό στα αριστερά της οθόνης και με ένα κλικ οδηγεί στο κρυμμένο υλικό.

## Νομική διαμάχη
Το Δεκέμβριο του 2004, ο Τρέβιν και η Μέλανι Σκινς από την πολιτεία του Μαίρυλαντ, που αγόρασαν το άλμπουμ για τη δεκατριάχρονη κόρη τους, μήνυσαν το πολυκατάστημα Wal-Mart αφού άκουσαν τη λέξη 'fuck' στους στίχους του τραγουδιού «Thoughtless», που αποτελεί διασκευή του ομώνυμου τραγουδιού του συγκροτήματος Korn. Στο νομικό έγγραφό αναγραφόταν ότι, ενώ στο άλμπουμ αναφερόταν η υβριστική αυτή λέξη, δεν υπήρχε αυτοκόλλητο Parental Advisory (προειδοποίηση προς τους γονείς ότι στους στίχους περιλαμβάνεται επίμαχο περιεχόμενο). Επίσης ότι το άλμπουμ παραβίαζε την πολιτική της πολυεθνικής να μην πουλά μουσική με υβριστικούς στίχους. Το δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση αποφάσισε πως όσοι θα αγόραζαν το CD σε κάποιο Wal-Mart στην πολιτεία αυτή θα λάμβαναν κάποια αποζημίωση. 

## Σύνθεση του συγκροτήματος
* Έιμι Λι – φωνητικά, πιάνο 
* Τέρρυ Μπαλσάμο – κιθάρα 
* Γουίλιαμ Μπόυντ – μπάσο 
* Ρόκι Γκρέι – ντραμς 
* Τζων ΛεΚομπτ – κιθάρα, φωνητικά στο "Bring Me to Life"

## Τσαρτς

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι στίχοι του άλμπουμ (αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού τους)
* Επίσημη ιστοσελίδα των Evanescence

Κατηγορία:Δισκογραφία των Evanescence
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Τηλεβόλο του Αρχιμήδη

thumb|right|350px|Πειραματικό πρότυπο κανόνι ατμού των 17,5 χιλιοστών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1826-29 
Το **τηλεβόλο του Αρχιμήδη** ήταν τηλεβόλο όπλο που εφευρέθηκε από τον μαθηματικό και μηχανικό της κλασικής αρχαιότητας Αρχιμήδη. Πρόκειται για τύπο κανονιού που λειτουργούσε με την πίεση υδρατμού. 
[αριστερά|μικρογραφία|Ανακατασκευή του ατμοτηλεβόλου του Αρχιμήδη στο [Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά|Μουσείο Κοτσανά Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, στην Αθήνα.]]
Μια από τις πρώτες αναφορές στο τηλεβόλο του Αρχιμήδη παραδίδεται από τον Πετράρχη (1304-1374), ο οποίος τοποθετεί χρονικά την ανακάλυψή του κατά την περίοδο της πολιορκίας των Συρακουσών. Στα τέλη του 15ου αιώνα, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι σχεδίασε ένα κανόνι ατμού, το οποίο απέδωσε στον Αρχιμήδη προς τιμή του οποίου του έδωσε την ονομασία architronito. Σύμφωνα με την περιγραφή του Λεονάρντο επρόκειτο για συσκευή από καθαρό χαλκό με δυνατότητα να εκτοξεύσει βλήμμα βάρους ενός τάλαντου σε απόσταση περίπου έξι σταδίων (περ. 1100 μ.).
Σε διαφορετικά μέρη της συσκευής τοποθετούνταν ποσότητες ξυλάνθρακα και νερού. Η καύση του ξυλάνθρακα εξασφάλιζε την εξάτμιση του νερού, το οποίο οδηγούνταν κατάλληλα στο θερμό τμήμα της συσκευής και το βλήμα εκτοξευόταν αξιοποιώντας την υψηλή πίεση του υδρατμού. 

right|thumb|200px|Σχέδια του Λεονάρντο ντα Βίντσι για ένα κανόνι ατμού το οποίο αποδίδεται στον Αρχιμήδη.
Μια αναπαράσταση του μηχανισμού του τηλεβόλου έγινε από τον έλληνα μηχανικό Ιωάννη Σακκά το 1981, σε συνεργασία με τον ιστορικό Ευάγγελο Σταμάτη. Η πειραματική συσκευή του Σακκά, σχεδιασμένη σε κλίμακα 1:5, είχε συνολικό μήκος 65 εκ. και με αυτή επιτεύχθηκε η εκτόξευση ενός βλήματος βάρους 3 κιλών σε απόσταση 50 μέτρων. Με βάση την επίδοση αυτή, εκτιμάται ότι η αντίστοιχη συσκευή σε πραγματική κλίμακα θα ήταν σε θέση να εκτοξεύσει βαρύτερα βλήματα σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Sigvard Strandh: *Die Maschine; Geschichte, Elemente, Funktion.* (Seite 28) ISBN 3-451-18873-2
* S. A. Paipetis, M. Ceccarelli (εκδ.), *The Genius of Archimedes - 23 Centuries of Influence on Mathematics, Science and Engineering*, Springer Science & Business Media, 2010

Κατηγορία:Αρχιμήδης
Κατηγορία:Όπλα
Κατηγορία:Αρχαίες πολεμικές μηχανές
Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ 2007

Κατά τη διάρκεια της 42ης απονομής των Βραβείων της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ *(National Society of Film Critics)*, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2008, τιμήθηκαν οι ηθοποιοί, οι δημιουργοί και τα έργα που ξεχώρισαν μέσα στο έτος 2007.

## Νικητές
Νικητές ανά κατηγορία αναδείχτηκαν οι παρακάτω:





### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα των βραβείων στο IMDb. 

2007
Εθνικής Ένωσης Κριτικών
Σεδούντας

Ο **Σεδούντας** είναι ένας χείμαρος της νότιας Λέσβου ο οποίος σε περίπτωση δυνατής βροχής μπορεί να γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνος και έχει προκαλέσει πλημμύρες στην κωμόπολη του Πλωμαρίου κατά το παρελθόν. Πηγάζει από το νότιο τμήμα του ορεινού όγκου του Ολύμπου, συγκεκριμένα βορειοανατολικά του οικισμού του **Μεγαλοχωρίου** και με νότια πάντα κατεύθυνση εισβάλει και διαρρέει την κωμόπολη του Πλωμαρίου όπου και χύνεται στο Αιγαίο Πέλαγος. 

Στον χείμαρρο την δεκαετία του 90' έγιναν έργα κατασκευής λιμνοδεξαμενής-φράγματος, ωστόσο προέκυψαν προβλήματα διαρροών εξαιτίας της διάβρωσης του εδάφους και με την ολιγωρία κάποιων τοπικών και μη παραγόντων να εκτελεστεί το έργο αποκατάστασης ζημιών, σήμερα η λιμνοδεξαμενή δεν έχει πλέον νερό. Μελετάται η ανακατασκευή του στο μέλλον.

## Πηγές
* Έργα στον χείμαρο Σεδούντα*: Τοπικά Μ.Μ.Ε. της Λέσβου. https://web.archive.org/web/20070108070230/http://www.emprosnet.gr/emprosnet/opinions/article.asp?cid=78

Κατηγορία:Ποταμοί της Λέσβου
Άγιος Ισίδωρος Λέσβου

Ο **Άγιος Ισίδωρος** είναι χωριό της Λέσβου. Υπάγεται στη δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα Πλωμαρίου, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Πλωμαρίου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ισίδωρος είναι παράλιος οικισμός στη Ν. Λέσβο, δίπλα και Ν. ΝΑ. από το Πλωμάρι (1,5 χιλιόμ.), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 38 χιλιόμ. περίπου ΝΔ. της Μυτιλήνης.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο Άγιος Ισίδωρος αναγνωρίσθηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στον Δήμο Πλωμαρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον Δήμο Πλωμαρίου και προσαρτήθηκε στο δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον Δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον Δήμο Μυτιλήνης.

## Αξιοθέατα
*Η παραλία του οικισμού, από τις πιο εκτεταμένες στη Λέσβο, με ιδιαίτερα μεγάλη τουριστική κίνηση τους καλοκαιρινούς μήνες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα*, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς*, 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια *Δομή*, 2002-4
* Περιοδικό *Διακοπές*, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*agiosisidoros.com
*agiosisidoros.gr

Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Αρμάτα

Με τη λέξη **αρμάτα** χαρακτηρίζεται γενικά ο εξοπλισμός κάθε πράγματος, ιδιαίτερα όμως αποδίδεται στο γυναικείο στολισμό, δηλαδή στα ρούχα και τα στολίδια (πόρπες, κοσμήματα κ.λπ.) που φορούν οι γυναίκες. Εξ αυτού και η ελληνική παροιμία: «*η αρμάτα βγάζει νιάτα*», δηλαδή ο πλούσιος και ωραίος στολισμός σε μια γυναίκα την κάνει πολύ νεότερη. Παλαιότερα σε πολλά μέρη της Ελλάδας αρμάτα λεγόταν και τα διάφορα ειδικά ενδύματα «προικιά» που έφεραν κυρίως οι νύμφες «*η αρμάτα της νύμφης*».

Ιστορικά, επίσημα τον όρο αυτόν έφερε η Αντιόχεια (η Αρμάτα) πιθανόν από τον πλούσιο στολισμό και εξοπλισμό που είχε η πόλη. Η λέξη προήλθε αναδρομικά από το ρήμα «*αρματώνομαι*» – «αρματωμένος», που σημαίνει αυτός που φέρει πλούσια στολή (ρουχισμό και οπλισμό) έτοιμος για μάχη.
*Παρά ταύτα η όλη φερόμενη στολή μετά των επ' αυτής αρμάτων ονομάζεται σε αντιδιαστολή *[[αρματωσιά]]*.
*Με το προσωνύμιο «Αρμάτα» φέρεται μικρή εκκλησία στον μυχό του παλαιού λιμένα των Σπετσών που είναι αφιερωμένη στην Παναγία, τη λεγόμενη «Παναγία η Αρμάτα». Το προσωνύμιο αυτό σχετίζεται με τη Ναυμαχία των Σπετσών στις 8 Σεπτεμβρίου του 1822, όταν απεσύρθηκε η μεγάλη τουρκική αρμάδα χωρίς να πραγματοποιηθεί απόβαση· θεωρούμενη έτσι η Παναγία την ημέρα εκείνη (ανήμερα της εορτής της) «αρμάτα των Ελλήνων».

Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές
Κατηγορία:Εκφράσεις
Αρίστυλλος ο Σάμιος

Ο **Αρίστυλλος** ήταν διαπρεπής αρχαίος Έλληνας αστρονόμος. Καταγόταν από τη Σάμο και έζησε περί τον 3ο αιώνα π.Χ..

Τον Αρίστυλλο αναφέρουν ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στην Αλμαγέστη, καθώς και ο Πλούταρχος, που τον μνημονεύει ως συγγραφέα αστρονομικών παρατηρήσεων. Έζησε στην Αλεξάνδρεια και μαζί με τον Τιμόχαρι θεωρούνται ως οι μόνοι αστρονόμοι που έκαναν αστρονομικές παρατηρήσεις πριν από τον Ίππαρχο. Ο Αρίστυλλος εκτέλεσε πολλές παρατηρήσεις επί βασιλείας των Πτολεμαίων Σωτήρος και Φιλαδέλφου. Ειδικότερα σημαντικές ήταν οι παρατηρήσεις του επί του αστερισμού του Αιγόκερου και των τριών αστέρων της Μεγάλης Άρκτου.

Προς τιμή του αρχαίου αυτού Έλληνα αστρονόμου δόθηκε ονομασία σε κρατήρα της σελήνης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Ε΄, σελ.523.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Θραψαθήρι

**Θραψαθήρι** ονομάζεται ποικιλία αμπέλου που παράγει λευκά σταφύλια και που καλλιεργείται παλαιόθεν κυρίως στην κεντρική Κρήτη και σε κάποια νησιά του νοτίου Αιγαίου.

## Περιοχές καλιέργειας
Καλλιεργείται σε περιοχές της Νότιας Ελλάδας, κυρίως στην Κρήτη, στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα.

## Παραγωγή
Οίνος Ο.Π.Α.Π. Σητεία, Τοπικός οίνος Λασηθιώτικος, Ηρακλειώτικος, Κρητικός και Κισσάμου καθώς και Επιτραπέζιος οίνος.

## Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά
Είναι ζωηρή και πολύ παραγωγική ποικιλία. Διαμορφώνεται σε κυπελλοειδή και αμφίπλευρα γραμμικά σχήματα. Είναι ευαίσθητη στον περονόσπορο και ανθεκτική στην ξηρασία.

Κατηγορία:Ελληνικό κρασί
Γρύνος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Γρύνος** ήταν γιος του βασιλιά της Μυσίας Ευρυπύλου, και συνεπώς εγγονός του Τηλέφου και της Αστυόχης. Μετά τον θάνατο του πατέρα του στον Τρωικό πόλεμο, ο Γρύνος αναφέρεται ότι κάλεσε σε βοήθεια τον γιο της Ανδρομάχης Πέργαμο και πολέμησε τους γείτονές του. Μετά τη νίκη του ίδρυσε στη Μικρά Ασία τις πόλεις Πέργαμο και Γρύνειο από τα ονόματά τους.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 284

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυσία
Δεκελί

Το **Δεκελί** ή **Δικελί** () είναι τουρκική πόλη στα μικρασιατικά παράλια, απέναντι από το νησί της Λέσβου. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στα απέναντι παράλια νοτιοανατολικά της πόλης της Μυτιλήνης. Η πόλη βρίσκεται στο μέσο της οδικής διαδρομής Αϊβαλί - Σμύρνη. Έχει 16.000 κατοίκους.

## Επιφανείς κάτοικοι
* Αριστόδημος Καλδής (1899 - 1979), Ελληνοαμερικανός καλλιτέχνης και πολιτικός ακτιβιστής.
* Στρατής Πελεκίδης (1880/1882 - 1958), Έλληνας αρχαιολόγος.
* Άγγελος Σημηριώτης (1873-1944) Έλληνας λογοτέχνης

## Παραπομπές


## Πηγές
*Τουρκικό Ινστιτούτο Στατιστικής - Πληθυσμός των επαρχιών/περιφερειακών κέντρων και πόλεων/χωριών κατά περιοχές - 2012 (en)

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Οστομάχιον

**Οστομάχιον** ονομαζόταν ένα μαθηματικό κείμενο του Αρχιμήδη. Μόνο λίγα αποσπάσματα σε αραβικά και βυζαντινά χειρόγραφα έχουν διασωθεί. Ενώ τα αραβικά χειρόγραφα αποδίδουν λάθος τον τίτλο, (*Στομάχιον*), ο Ρωμαίος συγγραφέας Ausonius ορθώς το ονομάζει "Ostomachion" ("*quod Graeci ostomachion vocavere*"), όπως αποκαλύπτει ο Johann L. Heiberg, ο Δανός μελετητής του Αρχιμήδη. 

Η λέξη *οστομάχιον* προέρχεται από τις λέξεις *οστούν* και *μάχη* και σημαίνει *η μάχη των οστών*. 

Ήταν διαδεδομένο παιχνίδι στην αρχαιότητα και έμοιαζε με το σημερινό τάνγκραμ. Παιζόταν με 14 γεωμετρικά σχήματα (οστά) με τα οποία δύο ή και περισσότεροι παίχτες κάναν διάφορες γεωμετρικές φιγούρες και ανταγωνίζονταν μεταξύ τους. 
[μικρογραφία|Ανακατασκευή του οστομαχίου του [Αρχιμήδης|Αρχιμήδη στο Μουσείο Κοτσανά Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, στην Αθήνα.]]
Δεν είναι γνωστό, ποιο από τα δύο (το παιχνίδι ή το μαθηματικό πρόβλημα) είναι αρχαιότερο του άλλου.

## Περιγραφή του παιχνιδιού

Παίζεται με 14 γεωμετρικά σχήματα που στο σύνολο τους σχηματίζουν ένα τετράγωνο.

Ο Αυσόνιος και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν τις εξής φιγούρες:
* μια περικεφαλαία
* μια χήνα που πετάει  
* έναν πύργο 
* μια κολόνα
* έναν ελέφαντα
* ένα αγριογούρουνο
* ένα σκυλί που γαβγίζει
* έναν κυνηγό που παραμονεύει
* έναν αρματωμένο πολεμιστή.

## Το μαθηματικό πρόβλημα
Το μαθηματικό πρόβλημα αναφέρεται στο αραβικό κείμενο που μετέφρασε ο Heinrich Suter στα γερμανικά (Archimedis opera omnia, vol. 2, S. 420 ff., ed. J. L. Heiberg, Leipzig 1881): 
thumb|right|Τα σημεία του Οστομαχίου: Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η, Θ, Κ, Λ, Μ, Ν, Ο, Σ, Τ, Φ
"Σχεδιάζουμε ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με γωνίες ΑΒΓΔ, 
τέμνουμε την πλευρά ΒΓ στο σημείο κέντρου Ε,
σχεδιάζουμε το τμήμα ΕΖ κάθετα στο ΒΓ,
τραβούμε την διαγώνιο ΑΓ, ΒΖ και ΖΓ,
τέμνουμε το ΒΕ στο σημείο κέντρου Η,
και τραβούμε την κάθετο ΗΤ κάθετα στην ΒΕ.
Κατόπιν, βάζουμε τον χάρακα στο σημείο Η
και με στόχο το Α σχηματίζουμε την γραμμή ΗΚ,
τέμνουμε την ΑΛ στην μέση στο σημείο Μ
και τραβούμε την γραμμή ΒΜ.

Το αρχικό τετράγωνο ΑΒΓΔ χωρίστηκε σε επτά γεωμετρικές επιφάνειες.
Σημειώνουμε το κεντρικό σημείο Ν του τμήματος ΓΔ,
το κεντρικό σημείο Σ του ΖΓ,
τραβούμε το ΕΣ,
τοποθετούμε τον χάρακα στα σημεία Β και Σ
και τραβούμε τις γραμμές ΣΟ και ΣΝ
Έτσι χωρίσαμε το τετράγωνο Ζ-Γ σε επτά γεωμετρικές επιφάνειες,
και ολόκληρο το τετράγωνο σε 14 γεωμετρικές επιφάνειες.


*Θα αποδείξουμε, ότι για κάθε ένα από τα 14 κομμάτια ισχύει, ότι το εμβαδόν του τετραγώνου είναι ακέραιο πολλαπλάσιο του εμβαδού του τμήματος.*

εδώ ακολουθεί η απόδειξη



## Βιβλιογραφία
* J. L. Heiberg: *Archimedis opera omnia.* Leipzig: Teubner, 1881, Bd. 2, S. 420 ff. 
* Ch. Mugler: *Archimède.* 4 Bde. Paris 1971. 
* J. Väterlein: *Roma ludens.* Amsterdam: B. R. Grüner, 1976. (Heuremata - Studien zu Literatur, Sprachen und Kultur der Antike, Bd. 5.) 
* Reviel Netz; William Noel: *Der Kodex des Archimedes. Das berühmteste Palimpsest der Welt wird entschlüsselt.* München: C. H. Beck, 2007, ISBN 978-3-406-56336-2.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα αρχαία κείμενα του Οστομαχίου
* Οστομάχιον online


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Ευκλείδεια επιπεδομετρία
Δαίτος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δαίτος** ήταν απόγονος του Αθηναίου Κεφάλου, που εποίκησε την Κεφαλληνία και έδωσε το όνομά του στο νησί αυτό. Ο Δαίτος και ο αδελφός του Χαλκίνος ζήτησαν χρησμό από το Μαντείο των Δελφών όταν θέλησαν να επιστρέψουν στην Αρχαία Αθήνα. Η Πυθία τους έδωσε τον χρησμό ότι θα έπρεπε να προσφέρουν θυσία στον Απόλλωνα στο σημείο εκείνο της Αττικής όπου θα συναντούσαν τριήρη να τρέχει στην ξηρά. Οι δύο αδελφοί ξεκίνησαν και όταν έφθασαν στο Ποικίλο Όρος της Αττικής συνάντησαν μια σαύρα-δράκοντα που έτρεχε να κρυφτεί και έμοιαζε με τριήρη. Τότε θυσίασαν στον Απόλλωνα και στη συνέχεια κατέβηκαν στην Αθήνα. Εκεί απέκτησαν τα πολιτικά δικαιώματα Αθηναίου πολίτη. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην ακριβή τοποθεσία της θυσίας ιδρύθηκε ιερό του Απόλλωνα. Η θέση του ιερού πρέπει να βρισκόταν κοντά στη μεταγενέστερη Μονή Δαφνίου.

* Ο Δαίτος δεν πρέπει να συγχέεται με τα παρόμοια ονόματα Δαίτας, Δαίτης, Δαιτώ και Δαίτωρ, που επίσης αντιστοιχούν σε πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 288

Δαιτος
Προστατευόμενη ονομασία προέλευσης

150px|μικρογραφία|Ένδειξη προϊόντων «''Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης''»
Ως **προστατευόμενη ονομασία προέλευσης** (ΠΟΠ) νοείται το όνομα μιας περιοχής, που χρησιμοποιείται στην περιγραφή ενός αγροτικού προϊόντος, το οποίο παράγεται σε αυτήν και η ποιότητά του ή τα χαρακτηριστικά οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον. Το καθεστώς για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων θεσπίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 1992 με τον κανονισμό 2081/92

## Οίνοι Π.Ο.Π.
Για τους οίνους μιας περιοχής οι όροι καθορίζουν:

* Τη ζώνη παραγωγής του οίνου
* Τη ποικιλιακή σύνθεση του αμπελώνα
* Τις καλλιεργητικές τεχνικές
* Τις μεθόδους οινοποίησης
* Τον ελάχιστο αλκοολικό τίτλο
* Τη στρεμματική απόδοση

Οι οίνοι ονομασίας προέλευσης αποτελούνται από τους οίνους Ελεγχόμενης Ονομασίας Προέλευσης και από τους οίνους Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (O.Π.Α.Π). Οι παραπάνω όροι διαφέρουν για κάθε μία κατηγορία.

## Άλλα προϊόντα Π.Ο.Π.
* Τυριά 
** Αρσενικό Νάξου
** Γαλοτύρι
** Γραβιέρα Νάξου
** Γραβιέρα Κρήτης
** Γραβιέρα Αγράφων
** Καλαθάκι Λήμνου
** Κεφαλογραβιέρα
** Κασέρι
** Κατσίκι Δομοκού
** Λαδοτύρι Μυτιλήνης
** Μανούρι
** Μετσοβόνε
** Μπάτζος
** Ξινομυζήθρα
** Σαν Μιχάλη
** Σφέλα
** Φέτα
** Φορμαέλλα Αράχωβας Παρνασσού
** Άλλα τυριά 
* Φρούτα-Λαχανικά-Όσπρια-Ξηροί καρποί
** Αγκινάρα Ιρίων
** Ακτινίδιο Πιερίας
** Κεράσια Ροδοχωρίου
** Κουμκουάτ Κέρκυρας
** Λόπια Κατταβιάς Ρόδου
** Μανταρίνι Χίου
** Μήλα Ζαγοράς
** Μήλα Καστοριάς
** Μήλα Πηλαφά Ντελίσιους Τριπόλεως
** Ντοματάκι Σαντορίνης
** Πατάτα Κάτω Νευροκοπίου
** Πατάτα Νάξου
** Πορτοκάλια Μάλεμε Χανίων
** Ροδάκινα Νάουσας
** Ρόδια Ερμιόνης
** Σταφίδα κορινθιακή "Βοστίτσα" Αιγίου
** Σταφίδα σουλτανίνα Κρήτης
** Σταφίδα Ζακύνθου
** Σταφίδα Ηλείας
** Σύκα Βραβρώνας Μεσογείων
** Σύκα ξηρά Κύμης
** Σύκα ξηρά Ταξιάρχη
** Φάβα Σαντορίνης
** Φάβα Φενεού
** Φασόλια βανίλιες Φενεού
** Φασόλια Κατταβιάς Ρόδου
** Φιρίκι Πηλίου
** Φυστίκι Αίγινας
** Φυστίκι κελυφωτό Φθιώτιδας
** Φυστίκι Μεγάρων
** Άλλα προϊόντα
* Μαστίχα Χίου
* Κρόκος Κοζάνης
* Ελαιόλαδα - Ελιές
*Μέλι Ελάτης Βανίλια Μαινάλου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (ΠΟΠ), ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΔΕΙΞΗ (ΠΓΕ), ΙΔΙΟΤΥΠΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΡΟΪΟΝ (ΙΠΠ)
*Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Κατάλογος Ελληνικών Προϊόντων ΠΟΠ-ΠΓΕ & Προδιαγραφές
*Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Οίνοι με προστατευόμενοι ονομασία προέλευσης

Κατηγορία:Τρόφιμα
Επιτραπέζιος οίνος

**Επιτραπέζιος** είναι ο οίνος που προέρχεται από περιοχές του οποίου το κλίμα, το έδαφος και οι καλλιεργούμενες ποικιλίες αμπέλου δεν έχουν κριθεί κατάλληλα για την παραγωγή κρασιών με Ονομασία Προέλευση.

Με την καινούρια Κ.Ο.Α (Κοινή Οργάνωση της Αγοράς) για το κρασί τα κρασιά αυτά πια λέγοντα "κρασιά άνευ Π.Γ.Ε" δηλαδή κρασιά άνευ Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης.

Κατηγορία:Κρασί
Τοπικός οίνος

Ο **Τοπικός** οίνος αναφέρεται σε οίνους οι οποίοι επειδή παράγονται σε συγκεκριμένα γεωγραφικά διαμερίσματα ή μεμονωμένες περιοχές, κυκλοφορούν στην αγορά με γεωγραφική ένδειξη παραγωγής. Η παραγωγή τους πληροί όρους αντίστοιχους με αυτούς που συναντώνται στους οίνους Ονομασίας Προέλευσης και θεωρούνται ποιοτικώς αναβαθμισμένοι επιτραπέζιοι οίνοι.

Κατηγορία:Κρασί
Δηιδάμεια

Το όνομα **Δηιδάμεια** μπορεί να αναφέρεται:

* Στη σύζυγο του Δημητρίου του Πολιορκητή.
* Στην τελευταία βασίλισσα της Ηπείρου.
* Σε κάποιο από 4 διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.
* Στην όπερα «Δηιδάμεια» (*Deidamia* - έργο HWV 42), την τελευταία του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ
* Σε ένα γένος καλλωπιστικών φυτών της οικογένειας Passifloraceae.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Δηιδάμεια (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα «Δηιδάμεια» αναφέρονται 4 διαφορετικά πρόσωπα, τα εξής:

# Μία από τις επτά κόρες του βασιλιά της Σκύρου Λυκομήδη. Αναφέρεται ότι ο Νεοπτόλεμος ήταν καρπός του κρυφού έρωτα του Αχιλλέα με τη Δηιδάμεια, που αναπτύχθηκε την εποχή που τον Αχιλλέα τον είχε κρύψει στα ανάκτορα του Λυκομήδη η μητέρα του η Θέτις για να μη φύγει και πολεμήσει στον Τρωικό Πόλεμο, αφού γνώριζε ότι θα σκοτωνόταν εκεί. Σύμφωνα με μία παραλλαγή, ο Αχιλλέας και η Δηιδάμεια είχαν παντρευτεί. Κατά τη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, ο Νεοπτόλεμος έδωσε τη μητέρα του ως σύζυγο στον Έλενο μετά την άλωση της Τροίας και τον θάνατο του Αχιλλέα. Αυτή η Δηιδάμεια αναφέρεται και ως **[[Πύρρα]]**.
# Κόρη του Βελλεροφόντη, που πήρε ως σύζυγό της τον Εύανδρο και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Σαρπηδόνα.
# Σύζυγος του Πειρίθου, βασιλέα των Λαπιθών, που αναφέρεται λανθασμένα και ως **[[Ιπποδάμεια]]**.
# Κόρη του βασιλιά της Μεσσήνης Περιήρους. Αυτή η Δηιδάμεια παντρεύτηκε τον Θέσπιο και έγινε μητέρα της Λήδας, της Αλθαίας και του Ιφίκλου. Αυτή η Δηιδάμεια αναφέρεται συνήθως ως **[[Ευρυθέμιδα]]**.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Καρμάνορας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καρμάνορας** (***Καρμάνωρ***) ήταν ιερέας στην Κρήτη. Υπήρξε πατέρας του Ευβούλου και της Χρυσοθέμιδας. Σύμφωνα με τις κρητικές παραδόσεις, ο Καρμάνωρ είχε εξαγνίσει τους ίδιους τους θεούς Απόλλωνα και Αρτέμιδα από τον φόνο του Πύθωνα. Σε άλλη περίπτωση, ο Καρμάνωρ δέχθηκε στον οίκο του τον Απόλλωνα και τη Νύμφη Ακακαλλίδα, παρέχοντάς τους έτσι «ερωτική φωλιά».

## Πηγές
*Παυσανία Φωκικά, Λοκρών Οζόλων([2] ἀρχαιότατον δὲ ἀγώνισμα γενέσθαι μνημονεύουσι καὶ ἐφ' ᾧ πρῶτον ἆθλα ἔθεσαν, ᾆσαι ὕμνον ἐς τὸν θεόν: καὶ ᾖσε καὶ ἐνίκησεν ᾄδων Χρυσόθεμις ἐκ Κρήτης, οὗ δὴ ὁ πατὴρ λέγεται Καρμάνωρ καθῆραι Ἀπόλλωνα. Χρυσοθέμιδος δὲ ὕστερον Φιλάμμωνά τε ᾠδῇ μνημονεύουσι νικῆσαι καὶ ἐπ' ἐκείνῳ Θάμυριν τὸν Φιλάμμωνος[...])

Καρμάνορας
Αστροχώρι Άρτας

Το **Αστροχώρι** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τετραφυλίας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1954 ο οικισμός ονομαζόταν *Καταβόθρα*.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Αστροχώρι είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις βόρειες κλιτύς των ορέων Βάλτου (κορυφή Αστρί), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Άνω Καλεντίνης-Μηλιανών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 905 μέτρα. Απέχει 50 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά της Άρτας.

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αστροχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 10,018 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βουτανιάδα, Καστανιές και Πλάτανος.

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως *Καταβόθρα*. Το 1954 μετονομάστηκε σε *Αστροχώρι*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αστροχωρίου και ορίστηκε έδρα του δήμου Τετραφυλίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τετραφυλίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη. 

## Ιστορικά στοιχεία
Το Αστροχώρι είναι κτισμένο σε κομβικό σημείο, στην περιοχή της αρχαίας Τετραφυλίας, μίας από τις σημαντικότερες πόλεις της Αθαμανίας.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, κτισμένη το 1860 σε ειδυλλιακή τοποθεσία, με τρεχούμενα νερά και παλαιούς νερόμυλους.

## Εκδηλώσεις
Στον οικισμό διοργανώνονται οι γιορτές της Αγίας Βαρβάρας στις 4 Δεκεμβρίου και της Αγίας Κυριακής στις 7 Ιουλίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Άντισσα Λέσβου

Η **Άντισσα** είναι ημιορεινός οικισμός (280 μ. υψόμετρο) της δυτικής Λέσβου. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας του νέου Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ παλαιότερα αποτελούσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Λέσβου και ακόμη παλαιότερα Δ.Δ του Δήμου Ερεσού-Αντίσσης. Ο πληθυσμός του χωριού που κάποτε ήταν αρκετά μεγάλος, τώρα ανέρχεται σύμφωνα με την απογραφή του 2021 σε 823 κατοίκους.

Βρίσκεται σε απόσταση 72 χλμ. από την πόλη της Μυτιλήνης πάνω σε μια ηφαιστειογενή πλαγιά που έχει θέα βόρεια προς το πέλαγος και τη Μικρασιατική χερσόνησο της Τροίας.
Η Άντισσα διαθέτει και Κέντρο Υγείας που εξυπηρετεί όλα τα γύρω χωριά του δήμου και την Ερεσό και από πλευράς μαθητικής εκπαίδευσης διαθέτει Δημοτικό, Γυμνάσιο αλλά και το Ενιαίο Λύκειο Άντισσας.
μικρογραφία|249x249εσ|Το σπήλαιο του μαντείου του Ορφέα στην Άντισσα.

Στην περιοχή του χωριού υπάρχει και η ιαματική πηγή *Τελώνια*, εξ' ου και η παλαιά ονομασία του χωριού. Στα 4 με 5 χλμ. βορειοανατολικά, στον δρόμο προς Μυτιλήνη, δίπλα στον ποταμό Βούλγαρη, βρίσκεται η μονή Περιβολής. Πιο βόρεια, στις ακτές ανατολικά του Γαββαθά και του κάμπου της Άντισσας, σώζονται τα ερείπια της αρχαίας Άντισσας, μιας αρκετά σημαντικής πόλης του νησιού κατά την αρχαιότητα.

Ιστορικά το χωριό συνδέεται με τον Ορφέα, καθώς σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στην αρχαία Άντισσα ξεβράστηκε από τη θάλασσα η λύρα του.. Από την Άντισσα καταγόταν ο ολυμπιονίκης Αρίστανδρος του 2ου αιώνα π.Χ. σε αγώνισμα δρόμου. Υπάρχει η πιθανότητα άποικοι κατά τους ελληνιστικούς χρόνους να ίδρυσαν την Άντισσα στην Ινδία.

## Δημοτική κοινότητα
Η δημοτική κοινότητα Αντίσσης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 78,405 χλμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γαββαθάς, Κάμπος, Λυγερή, Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου, Πεδινό, Πόχης και Τζίθρα.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
## Παραπομπές


## Πηγές
* Μερικά στοιχεία: Εκδόσεις Δομή-Ελλάδα-Νομός Λέσβου (Ειδική προσφορά της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ")
* Κάμπος Άντισσας
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Μακάριος Κωνσταντινουπόλεως

Ο **Μακάριος** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1376-1379 και 1390-1391.

Προηγουμένως είχε διατελέσει Μητροπολίτης Σεβαστείας και από την θέση αυτή είχε έλθει σε αντίθεση με την Σύνοδο σχετικά με το θέμα της εκλογής του Ματθαίου Φακρασή ως Μητροπολίτη Σερρών, την οποία δεν αναγνώρισε.	

Ως ευνοούμενος του Ανδρόνικου Παλαιολόγου εκμεταλλεύτηκε το επιτυχημένο πραξικόπημά του και πέτυχε να εκλεγεί Πατριάρχης μόλις τρεις μήνες μετά την άνοδό του στο Θρόνο. Έστεψε τον Ανδρόνικο, όπως και τον γιο του, Ιωάννη, στις 18 Οκτωβρίου 1377.

Πατριάρχευσε την πρώτη φορά εν μέσω πολιτικών αντεγκλήσεων, οι οποίες οδήγησαν στην καθαίρεσή του το 1379, όταν ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος έχασε τον θρόνο. Κατά τη διάρκεια της τρίτης Πατριαρχίας του Αντωνίου Δ΄ παρέμεινε σε αυστηρό περιορισμό. Ανέβηκε εκ νέου στο Θρόνο στις 30 Ιουλίου του 1390 και τον Αύγουστο Σύνοδος δώδεκα αρχιερέων υπό την προεδρία του Μητροπολίτη Ηρακλείας ακύρωσε την προηγούμενη καθαίρεσή του. Κατά την δεύτερη αυτή Πατριαρχία του ελήφθησαν σημαντικές συνοδικές αποφάσεις με αντικείμενο τη διοίκηση των επαρχιών του Πατριαρχείου. Εκθρονίστηκε εκ νέου τον Μάιο του 1391 από τον Μανουήλ Παλαιολόγο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι Σεβαστείας
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Φιλόθεος Κόκκινος

Ο **Φιλόθεος** (κατά κόσμον *Φωκάς*), ο επονομαζόμενος *Κόκκινος*, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1353 - 1355 και 1364 - 1376.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη γύρω στο 1300. Η οικογένειά του είχε ιουδαϊκή προέλευση. Έλαβε εξαιρετική μόρφωση, μεταξύ άλλων και από τον Θωμά Μάγιστρο, και μόνασε στο Σινά και κατόπιν στον Άθω. Εκεί, αρχικά έζησε στη Μονή Βατοπεδίου και κατόπιν στη Μονή Μεγίστης Λαύρας. Διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Φιλοκάλλη (1340/1-1342) και της Μεγίστης Λαύρας (1342-1345).

Το 1347 εξελέγη Μητροπολίτης Ηρακλείας στη Θράκη. Θεωρείτο οπαδός του Αυτοκράτορα Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνού, καθώς και φανατικός «φιλοπαλαμικός», δηλαδή οπαδός του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γρηγορίου Παλαμά. Ως Μητροπολίτης Ηρακλείας πήρε μέρος στη Σύνοδο που συνεκλήθη από τον Πατριάρχη Κάλλιστο Α΄ το 1351 για την επίλυση του ησυχαστικού ζητήματος, και μάλιστα συνέταξε τα πρακτικά της.

Εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης το 1353. Το 1354 έστεψε Αυτοκράτορα τον Ματθαίο Καντακουζηνό και ανέλαβε διαμεσολαβητική προσπάθεια συμφιλίωσης του Ιωάννη Ε΄ με τον Ιωάννη ΣΤ΄. Εντούτοις το 1355 ο Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος έγινε Αυτοκράτορας και τον εκθρόνισε. Διέμενε κυρίως στην Μονή του Χριστού Ακατάληπτου και ανέλαβε εκ νέου την Μητρόπολη Ηρακλείας το 1357 μέχρι το 1364, οπότε επανεξελέγη Πατριάρχης. Κατά τη δεύτερη Πατριαρχία του, το 1368, αναγνωρίστηκε συνοδικά άγιος ο Γρηγόριος ο Παλαμάς. Έγραψε πολυάριθμα έργα, αλλά και ύμνους. Ανέπτυξε τις σχέσεις με τα άλλα Πατριαρχεία, βοήθησε τις Σλαβικές Εκκλησίες και παρενέβη αρκετά στα πολιτικά και εκκλησιαστικά πράγματα των Ρώσων. Υπερασπίστηκε την Ορθόδοξη Εκκλησία κατά του προσηλυτισμού των Λατίνων, αλλά επί των ημερών του ξεκίνησε και νέα προσπάθεια προσέγγισης με την Εκκλησία της Ρώμης, ενώ παραχωρήθηκε σε Βενετούς, Γενουάτες και Καταλανούς χώρος στο βορειοδυτικό κλίτος της Αγίας Σοφίας, προκειμένου να τελούν εκεί τη λατρεία τους. Αν και προώθησε τον ησυχασμό και δεν ήταν καθόλου λατινόφιλος, εντούτοις ευνοούσε την ιδέα σύγκλησης Οικουμενικής Συνόδου στην Κωνσταντινούπολη με σκοπό την Ένωση των Εκκλησιών.

Το 1376, με την πραξικοπηματική άνοδο στον θρόνο του Ανδρόνικου Δ´ Παλαιολόγου, εκθρονίστηκε και ο Φιλόθεος. Αποσύρθηκε σε μοναστήρι (πιθανότατα στη Μονή του Χριστού Ακατάληπτου) και απεβίωσε το 1379. Κηδεύτηκε με βασιλικές τιμές και ενταφιάστηκε στη Μονή του Χριστού Ακατάληπτου. Τιμήθηκε νωρίς ως άγιος και η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 11 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αγιολόγιον
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ηρακλείας
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Βατοπεδινοί
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα