open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αθανάσιος Δίπλας

Ο **Αθανάσιος Δίπλας** (Θεσσαλονίκη, 1965), αγγλ.: *Athanassios Diplas*, είναι Ελληνοαμερικανός οικονομολόγος και πρώην διευθυντικό στέλεχος στις εταιρείες Goldman Sachs και Deutsche Bank, ο οποίος ειδικεύεται στη διαχείριση συστημικού ρίσκου και τις συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS). Σήμερα είναι τακτικό μέλος Δ.Σ. και στέλεχος  της βιοτεχνολογικής εταιρείας BioMech Holdings.

Έχει διατελέσει πρόεδρος στην επιτροπή διακυβέρνησης της International Swaps and Derivatives Association (ISDA) των ΗΠΑ και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αγορά των παραγώγων.

## Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο 1965 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του στο 3ο Γενικό Λύκειο της Θεσσαλονίκης το 1982.

Έκανε προπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ και έλαβε με άριστα το πτυχίο του το 1986. Έφυγε στις ΗΠΑ το 1987 μετά από υποτροφία και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον.

Στη συνέχεια σπούδασε Οικονομικά στη φημισμένη σχολή οικονομικών, Σχολή Ουάρτον, από όπου έλαβε ΜΒΑ και πτυχίο Οικονομικών το 1997.

## Προϋπηρεσία
Από τον Αύγουστο 1997 μέχρι τον Απρίλιο 2003 απασχολήθηκε στην αγορά παραγώγων και στην ανάληψη ρίσκου στην χρηματοοικονομική εταιρεία Goldman Sachs.

Το διάστημα 2003 - 2012 εργάστηκε ως διευθυντής διαχείρισης συστημικού ρίσκου και μάνατζερ COO στη διεθνή τράπεζα Deutsche Bank στη Νέα Υόρκη. Διετέλεσε μέλος Δ.Σ. στην ICE Trust.

Τον Ιούνιο 2011, μετά από πρόταση που του έγινε, ανέλαβε μαζί με τον οικονομολόγο Charlie Mulhern, την προεδρία της επιτροπής διακυβέρνησης της International Swaps and Derivatives Association.

Τον Απρίλιο 2023, η αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία BioMech Holdings, τον προσέλαβε στο Δ.Σ. της εταιρείας με χρέη τεχνικού συμβούλου για θέματα οικονομικού ρίσκου.

## Προσωπικά στοιχεία
Ζει μόνιμα στην συνοικία Chatham στο Νιου Τζέρσεϊ στις ΗΠΑ. Έχει τρία ενήλικα τέκνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Athanassios Diplas *Linkedin.com*

Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Θανάσης Βασιλόπουλος

Ο **Θανάσης Βασιλόπουλος** είναι ελεύθερος επαγγελματίας και γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1970, στην Καλαμάτα. Είναι 2 φορές εκλεγμένος Δήμαρχος Καλαμάτας, με συνολική συνεχόμενη θητεία από 1 Σεπτεμβρίου 2019, μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2028. 

## Τοπική Αυτοδιοίκηση
Εκλέχτηκε το 2010 για πρώτη φορά, ως Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Καλαμάτας και έχει υπηρετήσει ως Αντιδήμαρχος Διεύθυνσης Καθαριότητας, Ανακύκλωσης και Αμαξοστασίου, Αντιδήμαρχος Διεύθυνσης Γεωτεχνικών Υπηρεσιών και Αγροτικής Ανάπτυξης, Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας, Αναπληρωτής Δημάρχου, Πολιτικός Προϊστάμενος Τμήματος Κυκλοφοριακού και Συγκοινωνιακού, καθώς και Πρόεδρος και μέλος Δ.Σ. σε διάφορα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου Καλαμάτας (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Καλαμάτας, Δημοτική Φιλαρμονική, Αθλητικός Φορέας κ.ά.).

## Επαγγελματικός συνδικαλισμός
Η συνδικαλιστική του δράση είναι πλούσια, καθώς πολύ νέος άρχισε να εκλέγεται από τους συναδέλφους του στην Ομοσπονδία Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Νομού Μεσσηνίας (Ο.Ε.Β.Ε.Σ. Μεσσηνίας), την οποίαν υπηρέτησε από διάφορες θέσεις ευθύνης, ενώ  διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος της ομοσπονδίας και μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΒΕΕ. Στις 29 Ιανουαρίου 2024, ανακηρύχθηκε Επίτιμος Πρόεδρος της Ο.Ε.Β.Ε.Σ. Μεσσηνίας.

## Θητείες Δημάρχου
Ο Θανάσης Βασιλόπουλος εκλέχθηκε για πρώτη φορά Δήμαρχος Καλαμάτας, στις Δημοτικές Εκλογές του πρώτου γύρου, στις 26 Μαΐου 2019 και του δεύτερου γύρου, στις 2 Ιουνίου 2019, με θητεία από 1 Σεπτεμβρίου 2019, μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2023.

Επανεκλέχθηκε για δεύτερη φορά Δήμαρχος Καλαμάτας, στις 8 Οκτωβρίου 2023, με θητεία από 1 Ιανουαρίου 2024, μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2028.

## Δημοτικές Εκλογές

### 8 Οκτωβρίου 2023

### 26 Μαΐου 2019 (1<small>ος</small> γύρος) - 2 Ιουνίου 2019 (2<small>ος</small> γύρος)

## Δείτε επίσης
[μικρογραφία|'''Ο [Δήμος Καλαμάτας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου (χάρτης)''']]
* Δήμος Καλαμάτας
* Κατάλογος δημάρχων Καλαμάτας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαμάτας
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Δημοτικές Εκλογές - Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δήμαρχοι Καλαμάτας
Κοινότητα Βάμου

Η **Κοινότητα Βάμου** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα της ορίστηκε ο  οικισμός Βάμος. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Δουλιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Βάμος, ο (706)
* Δουλιανά, τα (96)

Συνολικά η κοινότητα έχει 802 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Ευστράτιο Φλεμετάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Κάινας

Η **Κοινότητα Κάινας** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 με την απόσπαση του οικισμού Κάϊνα από την κοινότητα Βάμου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Άσπρο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Κάινα, η (147)
* Πλάτανος, ο (17)

Συνολικά η κοινότητα έχει 164 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Απόστολο Σταυρουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου

Η **Κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 έδρα τον οικισμό Καλαμίτσι Αλεξάνδρου. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 88 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Αναστάσιο Μυλωνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Ανισότητα Πέιλι-Ζίγκμουντ

Στην θεωρία πιθανοτήτων η **ανισότητα Πέιλι-Ζίγκμουντ** (αναφέρεται και ως **ανισότητα Paley-Zygmund**) λέει ότι για οποιαδήποτε τυχαία μεταβλητή X \geq 0 και για οποιοδήποτε \theta \in [0, 1] έχουμε ότι
:
  \operatorname{P}(X > \theta \cdot \operatorname{E}[X]) \geq (1 - \theta)^2 \cdot \frac{\operatorname{E}[X]^2}{\operatorname{E}[X^2]}.

Η ανισότητα παίρνει το όνομά της από τον Ρέιμοντ Πέιλι και τον Αντόνι Ζίγκμουντ που δημοσίευσαν την ανισότητα το 1932.

## Απόδειξη

Για τις δείκτριες τυχαίες μεταβλητές \mathbf{1}_{X > \theta \cdot \operatorname{E}[X]} και \mathbf{1}_{X \leq \theta \cdot \operatorname{E}[X]}, έχουμε ότι
:\mathbf{1}_{X > \theta \cdot \operatorname{E}[X]} + \mathbf{1}_{X \leq \theta \cdot \operatorname{E}[X]} = 1.
Επομένως, γράφουμε την αναμενόμενη τιμή του X ως
:\operatorname{E}[X] = \operatorname{E}[X \cdot \mathbf{1}_{X > \theta \cdot \operatorname{E}[X]}] + \operatorname{E}[X \cdot \mathbf{1}_{X \leq \theta \cdot \operatorname{E}[X]}].
Για τον πρώτο όρο, έχουμε από την ανισότητα Κωσύ-Σβαρτς ότι
:
Για τον δεύτερο όρο, έχουμε ότι X \cdot \mathbf{1}_{X \leq \theta \cdot \operatorname{E}[X]} \leq \theta \cdot \operatorname{E}[X] και επομένως, 
:
Συνδυάζοντας τις () και (), έχουμε ότι 
:
\operatorname{E}[X]
 \leq (\operatorname{E}[X^2])^{1/2} \cdot (\operatorname{P}(X > \theta \cdot \operatorname{E}[X]))^{1/2}
   + \theta \cdot \operatorname{E}[X]
,
αναδιατάσσοντας την οποία λαμβάνουμε τη ζητούμενη ανισότητα.

## Επεκτάσεις
Διάφορες επεκτάσεις έχουν προταθεί στην βιβλιογραφία.

## Δείτε επίσης
* Ανισότητα Τσουνγκ-Έρντος
* Μέθοδος δεύτερης ροπής

## Παραπομπές


Πειλι Ζιγκμουντ
Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε.

Η **Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε.** ήταν ελληνική εταιρία παραγωγής οίνου και ποτών. Η οικογένεια δραστηριοποιούνταν ήδη από την Ανατολική Θράκη (τώρα μέρος της Τουρκίας) και παρήγαγε αρχικά ούζο και τσίπουρο. Μετά τη μετακίνησή της προς τα δυτικά προς τη Μακεδονία, επικεντρώθηκε ολοένα και περισσότερο στην παραγωγή κρασιού, η οποία εώς το 2005 αντιπροσώπευε περίπου τα τέσσερα πέμπτα του όγκου παραγωγής της και λίγο λιγότερο από το ήμισυ των εσόδων της, καθιστώντας την μία από τις δύο μεγάλες οινοποιητικές εταιρείες της Μακεδονίας (μαζί με τον Μπουτάρη). Ως το 2005, κατείχε 260 εκτάρια αμπελώνων και είχε άλλα 1.250 εκτάρια με σύμβαση και παρήγαγε 16–20 εκατομμύρια λίτρα κρασιού ετησίως. Από τις εξαγωγές της, περίπου το 65% πήγαινε στη Γερμανία. Η εταιρεία είχε ιδιαίτερη φήμη για την αναβίωση των στυλ κρασιού με ιστορικές ενώσεις, από τις οποίες οι γραμμές Ραψάνη και Άγιο Όρος ήταν οι πιο επιτυχημένες. 

Μετά τον θάνατο του Ευάγγελου Τσάνταλη (1996) ιδιοκτήτες παρέμειναν οι κόρες του (από 37.5% η Χάιδω και η Ιωάννα Τσάνταλη) καθώς και ο ανηψιός του (25% Dr. Γεώργιος Τσάνταλης), ενώ Διευθύνων Σύμβουλος ήταν ο Άγγελος Δημητριάδης

## Βιβλιογραφικές Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Ελληνικά οινοποιεία
Κατηγορία:Χαλκιδική

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα Τσάνταλη
Ο Δρόμος για το Ελ Ντοράντο

Ο ***Δρόμος για το Ελ Ντοράντο*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *The Road to El Dorado*) είναι αμερικανική κωμική ταινία κινουμένων σχεδίων σε σκηνοθεσία από τους Ερίκ "Μπιμπό" Μπερζερόν και Ντον Πωλ στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού τους ντεμπούτου, από σενάριο των Τεντ Έλλιοτ και Τέρρυ Ρόσσιο. Πρωταγωνιστούν οι φωνές των Κέβιν Κλάιν, Κέννεθ Μπράνα, Ρόζι Περέζ, Αρμάντ Ασσάντε, και Έντουαρντ Τζέημς Όλμος. Σε παραγωγή από την DreamWorks Animation και διανομή από την DreamWorks Pictures, είναι η τρίτη ταινία κινουμένων σχεδίων της εταιρείας.

Ο *Δρόμος για το Ελ Ντοράντο* κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στις ΗΠΑ στις 31 Μαρτίου του 2000. Έλαβε μέτρια σχόλια από τους κριτικούς και ήταν εισπρακτική αποτυχία, εισπράττοντας $76 εκατομμύρια δολλάρια παγκοσμίως απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $95 εκατομμυρίων.

## Διανομή

## Μιούζικαλ

## Συντελεστές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 
* ''Ο Δρόμος για το Ελντοράντο'' στο Greek Dub Database

Κατηγορία:Ταινίες του 2000
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ισπανία
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τεντ Έλιοτ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τέρι Ρόσιο
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2000
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Cesare Battisti (αντιτορπιλικό)

Το ***Cesare Battisti*** ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Sauro|Sauro]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Ολοκληρώθηκε το 1927 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Περιγραφή

Τα πλοία της κλάσης *Sauro* ήταν επιμηκυμένες και βελτιωμένες εκδοχές των προηγούμενων σκαφών της κλάσης *[[αντιτορπιλικό κλάσης Sella|Sella]]*. Είχαν ολικό μήκος 90,16&nbsp;m, πλάτος 9,2&nbsp;m και μέσο βύθισμα 2,9&nbsp;m. To εκτόπισμά τους ήταν 1058&nbsp;t (1041&nbsp;LT) με κανονικό (standard) φορτίο και έφθανε τους 1600&nbsp;t (1570&nbsp;LT) με πλήρες. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 8-10&nbsp;αξιωματικούς και 146&nbsp;υπαξιωματικούς και ναύτες. Το προωστικό σύστημα παρείχε έως και 36000&nbsp;shp, με τη μέγιστη ταχύτητα πλεύσης να ανέρχεται σε 31&nbsp;kn σε πραγματικές, επιχειρησιακές συνθήκες, παρόλο που το *Francesco Nullo* έφθασε τους 37&nbsp;kn κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών ενώ όμως έφερε περιορισμένο φορτίο. Η ακτίνα δράσης των πλοίων της κλάσης αυτής έφθανε τα 2600&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 14&nbsp;kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120&nbsp;mm που ήταν εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πύργους, έναν μπροστά κι έναν πίσω από την υπερκατασκευή. Υπήρχαν επίσης δύο αντιαεροπορικά πυροβόλα των 40&nbsp;mm και δύο πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm. Τον οπλισμό συμπλήρωναν δύο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm, ενώ μπορούσαν επίσης να μεταφερθούν 52&nbsp;νάρκες.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Cesare Battisti* άρχισε στις 9&nbsp;Φεβρουαρίου 1924 στις εγκαταστάσεις της Odero-Terni-Orlando (Ο.Τ.Ο) στο Σέστρι Πονέντε (Sestri Ponente) στη Γένοβα. Καθελκύστηκε στις 11&nbsp;Δεκεμβρίου 1926 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 13&nbsp;Απριλίου του επόμενου έτους.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Sauro
Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κοινότητα Σελλίων Χανίων

Η **Κοινότητα Σελλίων ** Χανίων είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 404Α - 16/12/1925 με την απόσπαση του οικισμού  Σελλιά από την κοινότητα Κάτω Κεφαλά και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Λικοτιναρέα και Σούρη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Λικοτιναρέα, η (50)
* Σελλία, τα (46)
* Σούρη, η (27)

Συνολικά η κοινότητα έχει 123 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Σαπουνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Ορεάντα

Η **Ορεάντα** (ουκρανικά και ρωσικά: Ореанда,) είναι ένας αστικός οικισμός στον δήμο Γιάλτας της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας, μια περιοχή που αναγνωρίζεται από την πλειονότητα των χωρών ως τμήμα της Ουκρανίας και προσαρτήθηκε από τη Ρωσία ως Δημοκρατία της Κριμαίας.

Η Ορεάντα υπάγεται διοικητικά στο Συμβούλιο Συνοικισμού Λιβαδιάς. 

Ο πληθυσμός ήταν 887 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2001.  Στην απογραφή του 2014, είχε 835 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Η Ορεάντα βρίσκεται στη νότια ακτή της Κριμαίας σε υψόμετρο 197 μέτρων. Ο οικισμός βρίσκεται 5 χιλιόμετρα από τη Γιάλτα. Η κορυφή Κρέστοβα των Κριμαϊκών Ορέων βρίσκεται στην Ορεάντα.

## Ιστορία
Η Ορεάντα αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο του Πέτερ Σίμον Παλάς το 1793 *Ταξίδι μέσα από διάφορες επαρχίες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας* ως **Ουργέντα** (κυριλλικά: Ургенда).

Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, η Ορεάντα ανήκε στον Οίκο των Ποτότσκι. Αργότερα έγινε μέρος της επικράτειας του Ρώσου τσάρου. Από το 1842-1852, ένα παλάτι Ελληνικής Αναγέννησης χτίστηκε στην Ορεάντα από τον αρχιτέκτονα Αντρέι Στακενσνάιντερ. Ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουέιν έμεινε κάποτε στο παλάτι πριν καεί το 1882. Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ είχε ένα σπίτι στην Ορεάντα, το οποίο επισκέφτηκε ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον το 1974 μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Μόσχας.

Στις δεκαετίες 1940-1950, χτίστηκαν δύο σανατόρια στην Ορεάντα, ένα από τα οποία σχεδιάστηκε από τον Σοβιετικό Κονστρουκτιβιστή αρχιτέκτονα Μοϊσέι Γκίνζμπουργκ.

## Λαϊκή κουλτούρα
Μεγάλο μέρος του διηγήματος του Άντον Τσέχωφ *[[Η κυρία με το σκυλάκι (Τσέχωφ)|"Η κυρία με το σκυλάκι"]]*, που δημοσιεύτηκε το 1899, διαδραματίζεται στην Ορεάντα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας
Santorre Santarosa (υποβρύχιο)

Το ***Santorre Santarosa*** ήταν ένα από τέσσερα υποβρύχια κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Bandiera|Bandiera]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ολοκληρώθηκκε το 1929 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, στο πλαίσιο της υποστήριξης που παρείχε η Ιταλία στην πλευρά των Εθνικιστών.

## Περιγραφή

Η κλάση *Bandiera* ήταν μία μεγαλύτερων διαστάσεων βελτιωμένη εκδοχή της προγενέστερης κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Pisani|Pisani]]*. Τα πλοία της είχαν εκτόπισμα 940&nbsp;t (925&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 1097&nbsp;t (1080&nbsp;LT) σε κατάδυση. Το μήκος τους ήταν 69,8&nbsp;m, το πλάτος 7,3&nbsp;m και το βύθισμά τους 5,26&nbsp;m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90&nbsp;m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 53 αξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 1500&nbsp;bhp ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 650&nbsp;hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ήταν 15&nbsp;kn ενώ σε κατάδυση έφθανε τους 8,2&nbsp;kn. Η ακτίνα δράσης ήταν 4750&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 8,5&nbsp;kn και 60&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 4 kn σε κατάδυση. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm, τέσσερις στην πλώρη και άλλους τόσους στην πρύμνη, για τους οποίους έφεραν δώδεκα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 102&nbsp;mm χαρή στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το σκάφος ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm για αντιαεροπορική προστασία.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Santorre Santarosa* άρχισε το 1928 στις εγκαταστάσεις της Odero-Terni-Orlando (Ο.Τ.Ο.) στο Μουτζιάνο (Muggiano). Καθελκύστηκε στις 22&nbsp;Οκτωβρίου 1929 και εντάχθηκε σε υπηρεσία το επόμενο έτος.

Στις 11&nbsp;Αυγούστου 1937, εν μέσω του Ισπανικού Εμφυλίου, το *Santorre Santarosa* επιχείρησε να τορπιλίσει το πετρελαιοφόρο των Δημοκρατικών SS&nbsp;''Campeador'' στα ανοικτά του Ρας ελ Μουσταφά της Γαλλικής Τυνησίας, όμως το αντιτορπιλικό *[[Saetta (αντιτορπλικό)|Saetta]]* κατάφερε να το βυθίσει πριν το υποβρύχιο προλάβει να εξαπολύσει τις τορπίλες του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*
*
*
*

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Bandiera
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ρομπέρτο Αρτέμιο Γκραμάχο

Ο **Ρομπέρτο Αρτέμιο Γκραμάχο** (ισπανικά: Roberto Artemio Gramajo) (28 Ιουλίου 1947 - 1 Ιουλίου 2023) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. 

## Σταδιοδρομία
Από το 1967 έως το 1972 αγωνίστηκε στη Ροζάριο Σεντράλ της Αργεντινής. Το 1971 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Αργεντινής, ενώ την ίδια χρονιά έγινε διεθνής με την Εθνική Αργεντινής. Από το 1972 έως το 1974 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Αργεντινή και αγωνίστηκε στις Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν και Κίλμες. Ακολούθως, βρέθηκε στον Ισημερινό και φόρεσε τη φανέλα της Κλουμπ Ντεπορτίβο Κουένκα το 1978 και ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Αργεντινή, με τις Κλουμπ Γιόργκε Ουτσάχα και Ολίμπο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροσάριο Σεντράλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Κουένκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισημερινού
NGC 10

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 10** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Γλύπτη. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 25 Σεπτεμβρίου 1834. Απέχει  από τον Ήλιο και ταξινομείται ως  SAB(rs)bc σύμφωνα με το σύστημα ντε Βοκουλέρ. Ο Paturel et al. (2003) από την άλλη τον ταξινομεί ως SBbc, δηλαδή ως ραβδωτό σπειροειδή γαλαξία.

## Υπερκαινοφανής
Στις 22 Δεκεμβρίου 2011 ο Στιούαρτ Πάρκερ (Stuart Parker) παρατηρώντας από τη Νέα Ζηλανδία ανακάλυψε υπερκαινοφανή Τύπου ΙΙ που ονομάστηκε **SN 2011jo**. Εντοπίστηκε  ανατολικά και  βόρεια από τον γαλαξιακό πυρήνα.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0010
00634
Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός)
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
-06-01-024
Αλιαξάντρ Κούλτσι

Ο **Αλιαξάντρ Μικαλάεβιτς Κούλτσι** (, ) (γενν. 1 Νοεμβρίου 1973) είναι Λευκορώσος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών για την Εθνική Λευκορωσίας (102).

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

## Εθνική ομάδα
Ο Κούλτσι έκανε την 100ή του συμμετοχή για την Εθνική Λευκορωσίας στις 7 Ιουνίου 2012, σε μία φιλική ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Λιθουανίας.

## Σταδιοδρομία ως προπονητής
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2020, διορίστηκε υπηρεσιακός προπονητής της Ντιναμό Μόσχας, μετά την παραίτηση του Κιρίλ Νοβίκοφ. Η Ντιναμό κέρδισε το μοναδικό παιχνίδι εναντίον της ΦΚ Κρασνοντάρ, το οποίο ήταν το μοναδικό παιχνίδι του Κούλτσι πριν προσληφθεί ο μόνιμος προπονητής Σάντρο Σβαρτς στις 14 Οκτωβρίου.

## Διακρίσεις

; ΜΠΚΚ Μοζίρ

* Πρωτάθλημα Λευκορωσίας: 1996
* Κύπελλο Λευκορωσίας: 1995–96

**Ατομικές**

* Λευκορώσος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς: 2009

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ αρχείου (ρωσικά)
* 

Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λευκορωσίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λευκορωσίας
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Γκόμελ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρωσία
Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σίνικ Γιαροσλάβλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τομ Τομσκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρασνοντάρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σιμπίρ Νοβοσιμπίρσκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιρτίς Παβλοντάρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Καζακστάν
Κατηγορία:Λευκορώσοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Γκόμελ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ντιναμό Μόσχας
Κοινότητα Πλάκας Χανίων

Η **Κοινότητα Πλάκας** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Πλάκα. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αλμυρίδα και Καμπιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Αλμυρίδα, η (170)
* Καμπιά, τα (49)
* Πλάκα, η (393)

Συνολικά η κοινότητα έχει 612 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Νικόλαο Χαροκοπάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Καλλίστρατος

Ο **Καλλίστρατος** ήταν Έλληνας σοφιστής και ρήτορας και ήκμασε πιθανώς τον 3ο ή τον 4ο αι. Έγραψε το *Ἐκφράσεις*, γνωστό και με τον λατινικό τίτλο *Statuarum descriptiones*, το οποίο περιλαμβάνει περιγραφές δεκατεσσάρων τεχνέργων σε πέτρα ή ορείχαλκο από διακεκριμένους καλλιτέχνες. Αυτό το μικρό έργο συνήθως παρουσιάζεται με το *Εικόνες* του Φιλόστρατου, του οποίου η μορφή μιμείται. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Εκδόσεις του ελληνικού κειμένου
** Έκδοση των C. Schenkl και E. Reisch (Teubner series, 1902)
** C. G. Heyne, *Opuscula Academica*, v. σελ. 196–221, με σχολιασμό πάνω στις *Ἐκφράσεις*
** A. Fairbanks, έκδοση της Κλασικής Βιβλιοθήκης Λεμπ (με τον Φιλόστρατο), με αγγλική μετάφραση (1931)
** Balbina Bäbler και Heinz-Günther Nesselrath, *Ars et verba: die Kunstbeschreibungen des Kallistratos*, Ελληνικό κείμενο με εισαγωγή, σχολιασμούς και αρχαιολογικό σχολιασμό στα γερμανικά. Μόναχο και Λειψία: K.G. Saur, 2006.
* F. Jacobs, *Animadversiones criticae in Callistrati statuas* (1797)
* Michel Costantini, Françoise Graziani, Stéphane Rolet, *Le défi de l'art. Philostrate, Callistrate et l'image sophistique*. Ρεν: Presses Universitaires de Rennes, 2006.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
** *Flavii Philostrati opera*, C. L. Kayser (edit.), 2 voll., Λειψία, in aedibus B. G. Teubneri, 1870–71, τόμ. 2 σελ. 421-438.
** *Philostratus: Imagines. Callistratus: Descriptiones*, Arthur Fairbanks (edit.), Λονδίνο: William Heinemann LTD, Νέα Υόρκη: G. P. Putnam's Sons, 1931, .
** **, C. Shenkl - A. Reisch (ed.), Λειψία, in aedibus B. G. Teubneri, 1902.
** *Philostratorum et Callistrati opera, Eunapii vitae sophistarum, Himerii sophistae declamationes*, A. Westermann, Jo. Fr. Boissoade, Fr. Dübner (εκδ.), Παρίσι, editore Ambrosio Firmin Didot, 1849, σελ. 415-424.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Σοφιστές
Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ

Το **Κύπελλο A' Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ** αποτελούσε ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λεμεσού της Κύπρου. Διοργανωνόταν από την Ποδοσφαιρική Αθλητική Αγροτική Ομοσπονδία Κύπρου (ΠΑΑΟΚ).  Στη διοργάνωση συμμετείχαν οι ομάδες του πρωταθλήματος της Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Αρχικά ονομαζόταν κύπελλο Β'Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Το 2025 αποφασίστηκε ο τερματισμός της διεξαγωγής του.

## Συμμετέχουσες ομάδες

Έως και την περίοδο 2011-12 οι ομάδες της Β΄κατηγορίας ΠΑΑΟΚ συμμετείχαν στο Κύπελλο ΠΑΑΟΚ μαζί με τις ομάδες της Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Από το 2013 οι ομάδες των δύο πρωταθλημάτων συμμετέχουν σε ξεχωριστές διοργανώσεις κυπέλλου. Από το 2014 οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας (μετέπειτα Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ) συμμετέχουν στο Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ και οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας στο Κύπελλο Β΄κατηγορίας. Από την περίοδο 2017-18 η Β'Κατηγορία μετονομάστηκε σε Α'Κατηγορία και το Κύπελλο Β'Κατηγορίας σε Κύπελλο Α'Κατηγορίας.

## Οι κυπελλούχες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. Τα κύπελλα των περιόδων 2019-20 και 2020-21 διακόπηκαν λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

## Δείτε επίσης
* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
* Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα ΠΑΑΟΚ


Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Αμ (Σομ)

Το **Αμ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Γεωγραφία
Το Αμ βρίσκεται περίπου 21 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σαιν-Καντέν, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 49°44΄50΄΄ Βόρειο πλάτος και 3°04΄25΄΄ Ανατολικό μήκος, σε υψόμετρο 57 έως 84 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνδέεται σιδηροδρομικώς με την Αμιένη, το Σαιν-Καντέν και το Λαόν. Τα χωριά Εστουιγύ (*Estouilly*) και Σαιν-Συλπίς (*Saint-Sulpice*) εντάχθηκαν στην κοινότητα του Αμ το 1965 και το 1966 αντιστοίχως.

Οικονομικώς, στο Αμ υπήρχαν παλαιότερα μικρά εργοστάσια που παρήγαν ελατήρια, σύρματα και γεωργικά μηχανήματα. Παραγόταν επίσης θειικός χαλκός.

## Ιστορία
Ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 932 μ.Χ. ως ιδιοκτησία του φεουδάρχη (*seigneur*) Εράρ, ελάσσονος μέλους των κομητών του Ποντιέ. Τον 12ο αιώνα η κωμόπολη καταλήφθηκε από τους κόμητες του Βερμαντουά. Τον 14ο αιώνα ανήκε σε μια εντόπια οικογένεια, αφού στο μεταξύ είχε βελτιωθεί το αρχικό κάστρο του από τον ευγενή Όθωνα (Οντόν) Δ΄. Αυτό το οικοδόμημα μεταμορφώθηκε σε ένα μεγαλειώδες φρούριο τον 15ο αιώνα από τον Ιωάννη Β΄ του Λινύ. Το 1465 ο ανεψιός του Ιωάννη, ο Λουδοβίκος του Λουξεμβούργου, προσέθεσε έναν πελώριο κυκλικό οχυρωμένο πύργο («ντονζόν»), με ύψος και διάμετρο 33 μέτρα, του οποίου οι τοίχοι έχουν πάχος 11 μέτρα. Εκεί φυλακίσθηκε ο ατρόμητος ναυτικός Ζακ Κασάρ από το 1726 μέχρι το 1740, και τον επόμενο αιώνα (από το 1840 έως το 1846) ο Ναπολέων Γ΄, που απέδρασε μεταμφιεσμένος σε εργάτη, μεταφέροντας μια σανίδα στην πλάτη του.

Το 1917 τα γερμανικά στρατεύματα ανετίναξαν μεγάλο μέρος του φρουρίου. Σήμερα σώζονται μόνο ο πύργος της εισόδου και ερείπια του ντονζόν και των τειχών.

## Πρόσωπα
* Φραγκίσκος Α΄ του Σαιν-Πολ (1491-1545), κόμης και στρατιωτικός ηγέτης
* Ζαν-Μπατίστ-Ανρί ντυ Τρουσέ ντε Βαλενκούρ (1643-1730), βιογράφος του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄
* Μαξιμιλιέν Σεμπαστιέν Φουά (1775-1825), στρατηγός
* Ζαν-Σαρλ Πελτιέ (1785-1845), φυσικός και μετεωρολόγος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Αμαγετοβρία

Η **Αμαγετοβρία** ή **Μαγετοβρία** ή **Μαγετοβρίγη** ή **Αδμαγετοβρύγη** (λατ. *Amagetobria*, *Magetobria* ή *Admagetobriga*) ήταν πόλη της προ-ρωμαϊκής Γαλατίας, στα όρια της Αλσατίας, κοντά στον ποταμό Αραρόν (λατιν. *Arar*), τον σημερινό Σον. Ωστόσο η ακριβής θέση της δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, αν και ο C.A. Walckenaer υποστηρίζει ότι βρισκόταν στη σημερινή κοινότητα που φέρει τη σχετική ονομασία Αμάζ. Προτείνεται επίσης η θέση της κοινότητας Μπρουά-Ωμπινέ-Μονσενύ (*Broye-Aubigney-Montseugny*). Αμφότερες οι κοινότητες υπάγονται στον νομό Ωτ-Σον.

Η Αμαγετοβρία είναι γνωστή για δύο μάχες που διεξάχθηκαν την ίδια εποχή λίγο έξω από αυτή. Στην πρώτη ο Γερμανός Αριόβιστος, μετά από πρόσκληση της φυλής των Σηκουανών, νίκησε και κατέσφαξε τους Γαλάτες Αιδούους το 63 π.Χ., και αυτή είναι που αναφέρεται συνήθως ως «Μάχη της Μαγετοβρίγης». Στη δεύτερη μάχη, που διεξάχθηκε τον Σεπτέμβριο του 58 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρ νίκησε τον Αριόβιστο (Μάχη των Βόσγων).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 605

Κατηγορία:Γαλατία
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Γαλλίας
Μαμορέ

Ο ποταμός **Μαμορέ** (ισπ. *Río Mamoré*) είναι μεγάλος ποταμός της Βολιβίας, με μήκος 1.930 χιλιόμετρα. Ενώνεται με τον ποταμό Μάδρε δε Δίος και σχηματίζουν τον Μαδέιρα, έναν από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του Αμαζoνίου.

Ο Μαμορέ πηγάζει από τις βόρειες πλαγιές της Σιέρα δε Κοτσαμπάμπα, ανατολικώς της μεγάλης πόλεως Κοτσαμπάμπα, όπου αποκαλείται Τσιμορέ μέχρι τη συμβολή του με τον Τσαπάρε. Εκτός από τον Τσαπάρε, παραπόταμοι του Μαμορέ είναι οι Σέκουρε, Απέρε και Γιακούμα από τα δυτικά, καθώς και οι Ιτσίλο, Γουαπάυ, Ιβάρι, Μανίχε και Γουαπορέ από τα ανατολικά. Ο Γ(κ)ουαπορέ συναγωνίζεται τον Μαμορέ σε μήκος και όγκο νερού, πηγάζοντας στο υψίπεδο Παρέκις του Μάτου Γκρόσου (Βραζιλία). Η ποταμοπλοΐα στον Μαμορέ διακόπτεται από ένα μέρος με απότομη κατωφέρεια και τυρβώδη ροή, μερικά χιλιόμετρα πάνω από τη συμβολή του με τον ποταμό Μπενί, ενώ πάνω από το μέρος αυτό ο ποταμός είναι πλωτός μέχρι και τον Τσιμορέ, στους πρόποδες της Σιέρα δε Κοτσαμπάμπα. Ακόμα και αρκετοί παραπόταμοί του είναι πλωτοί για μεγάλες αποστάσεις. Η μέση τελική ροή νερού του Μαμορέ ανέρχεται σε 8.150&nbsp;κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, δηλαδή είναι μεγαλύτερη εκείνης του Δούναβη, ενώ και η έκταση της λεκάνης απορροής του ποταμού είναι πολύ μεγάλη: 611.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή υπερτετραπλάσια της Ελλάδας.

Στη λεκάνη του Μαμορέ υπήρχε ένας εκτεταμένος προκολομβιανός πολιτισμός, κυρίως στη βαλτώδη περιοχή Γιάνος δε Μόχος (*Llanos de Moxos*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Edward D. Mathews: *Up the Amazon and Madeira Rivers*, Λονδίνο 1879

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαμορε
Εμίλ Αμαγκά

Ο **Εμίλ Ιλαίρ Αμαγκά** (γαλλ. *Émile Hilaire Amagat*, 2 Ιανουαρίου 1841 – 15 Φεβρουαρίου 1915) ήταν Γάλλος φυσικός, ακαδημαϊκός και εφευρέτης επιστημονικών οργάνων.

Γεννήθηκε στο χωριό Σαιν-Σατύρ του Νομού Σερ, στην κεντρική Γαλλία. Η διδακτορική διατριβή του, που εκδόθηκε το 1872, επεξέτεινε το έργο του Ιρλανδού επιστήμονα Τόμας Άντριους και περιελάμβανε διαγράμματα των ισόθερμων καμπυλών του διοξειδίου του άνθρακα σε υψηλές πιέσεις. Το 1877 δημοσίευσε μια εργασία που διαφωνούσε με την κυρίαρχη τότε ανρτίληψη, καθώς κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ο συντελεστής συμπιεστότητας των ρευστών μειώνεται με την αύξηση της πιέσεως. Συνέχισε να δημοσιεύει δεδομένα ισοθέρμων για διάφορα αέρια από το 1879 έως το 1882. Εφεύρε το υδραυλικό μανόμετρο, που μπορούσε (τότε) να μετρήσει πιέσεις έως 3200 ατμόσφαιρες, ενώ τα γυάλινα μανόμετρα που χρησιμοποιούσαν εκείνη την εποχή άντεχαν μέχρι τις 400 ατμόσφαιρες. Το 1880 δημοσίευσε τον «νόμο των μερικών όγκων», που είναι γνωστός σήμερα και με το όνομά του, ως «νόμος του Amagat».

Για τις μελέτες του, ο Αμαγκά ανέπτυξε πολλές πρωτότυπες συσκευές μετρήσεως της πιέσεως. Η καινοτόμος σκέψη του έφθασε στο να εκμεταλλευθεί το βάθος ενός φρέατος ορυχείου υπό εκσκαφή ώστε να φθάσει σε πιέσεις 430 ατμοσφαιρών προκειμένου να μελετήσει τις καταστατικές εξισώσεις ορισμένων αερίων. Η εμπειρία του τον οδήγησε στο να συνεργασθεί με τον Σκωτσέζο φυσικό Πήτερ Τέιτ για την ανάπτυξη ενός πιεζόμετρου κατάλληλου για τη μέτρηση της συμπιεστότητας των ρευστών.

Ο Αμαγκά διετέλεσε αρχικώς καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Φριμπούρ στην Ελβετία, και αργότερα στο Πανεπιστήμιο της Λυών. Στις 9 Ιουνίου 1902 εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών., ενώ είχε ήδη εκλεγεί αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου από το 1897.

Η μονάδα αριθμητικής πυκνότητας αμαγκά (*amagat*) ονομάσθηκε έτσι από το επώνυμο του Εμίλ Ιλαίρ Αμαγκά προς τιμή του. Η Γαλλική Ακαδημία Επιστημών τού απένειμε μεταθανατίως το Βραβείο «Ζαν Ρεϋνώ» του 1915.

## Στον κινηματογράφο
* Στην πολωνική ταινία *[[Μαρία Κιουρί (ταινία)|Μαρία Κιουρί]]* του 2016, τον Αμαγκά υποδύεται ο ηθοποιός Ντάνιελ Ολμπρίχσκι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Αναταραχές για τη δολοφονία του Ναέλ Μερζούκ

250px|μικρογραφία|Σκηνές από τα επεισόδια το βράδυ της 29ης Ιουνίου

**Μια σειρά από συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες και ταραχές  ξεκίνησαν στη Γαλλία, στις 27 Ιουνίου 2023 μετά τη δολοφονία του Ναέλ Μερζούκ**. Στη Ναντέρ, οι κάτοικοι ξεκίνησαν μια διαμαρτυρία έξω από το αρχηγείο της αστυνομίας στις 27 Ιουνίου, η οποία αργότερα εξελίχθηκε σε ταραχές καθώς οι διαδηλωτές έκαψαν αυτοκίνητα, κατέστρεψαν στάσεις λεωφορείων και να εκτόξευσαν πυροτεχνήματα κατά της αστυνομίας. Στη Βιρί-Σατιγιόν, ακριβώς νότια του Παρισιού, μια ομάδα νεαρών φέρεται να πυρπόλησε ένα λεωφορείο.

Στη Μαντ-λα-Ζολί, μια πόλη 40 χλμ. βορειοδυτικά του Παρισιού, το δημαρχείο πυρπολήθηκε μετά από βομβιστική επίθεση  Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν όλη τη νύχτα σε όλη τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένης της Τουλούζης και της Λιλ. Αναταραχές αναφέρθηκαν επίσης σε Ανιέρ-συρ-Σεν, Κολόμπ, Συρέν, Ωμπερβιλιέ, Κλισί-σου-Μπουάκαι Μαντ-λα-Ζολί.

Μέχρι τις 29 Ιουνίου, περισσότερα από 150 άτομα είχαν συλληφθεί,] 24 αστυνομικοί είχαν τραυματιστεί και 40 αυτοκίνητα είχαν πυρποληθει. Φοβούμενος μεγαλύτερη αναταραχή, ο Gérald Darmanin, υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, ανέπτυξε 1.200 αστυνομικούς και χωροφύλακες. μέσα και γύρω από το Παρίσι, προσθέτοντας αργότερα επιπλέον 2.000. Στις 29 Ιουνίου, ο Darmanin ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα αναπτύξει 40.000 αστυνομικούς σε όλη τη χώρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στη Γαλλία
Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή

Το **Φεστιβάλ της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας και του ''Οδηγητή***, εν συντομία *'Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή**, **Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του *Οδηγητή*** ή απλά **Φεστιβάλ της ΚΝΕ*', είναι μια σειρά ετήσιων φεστιβάλ που διοργανώνονται στις περισσότερες πόλεις της [[Ελλάδα|Ελλάδας]] από τις τοπικές οργανώσεις της [[Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας|Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας]] (KNE). Το κεντρικό φεστιβάλ γίνεται στην Αθήνα, και συγκεκριμένα τις τελευταίες δεκαετίες στο [[Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης»|Πάρκο Τρίτση]].

Το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή είναι ένας ιστορικός θεσμός της νεολαίας καθώς ξεκίνησε να λαμβάνει χώρα το 1975 και διεξάγεται αδιάκοπα κάθε χρόνο από τότε. Το πρώτο φεστιβάλ ανακοινώθηκε στις 14 Αυγούστου 1975 και λαμβάνει χώρα παραδοσιακά κάθε Σεπτέμβριο.

Το φεστιβάλ περιγράφεται από τους παρευρισκομένους μουσικούς, οι οποίοι συμμετέχουν, σαν ένα φεστιβάλ το οποίο «δίνει βήμα σε προοδευτικούς καλλιτέχνες». Υπάρχουν επίσης εκθέσεις ιστορίας, βιβλίου, αντιπροσωπείες από Κομμουνιστικές Νεολαίες κ.ά. Γενικά, το Φεστιβάλ της ΚΝΕ έχει μεγάλη προσέλευση κάθε χρόνο, αποτελώντας το μεγαλύτερο φεστιβάλ νεολαίας στην Ελλάδα.

Έχουν συμμετάσχει πολλοί μεγάλοι και γνωστοί καλλιτέχνες, όπως ο [[Γιάννης Ρίτσος]], ο [[Μίκης Θεοδωράκης]], ο [[Βασίλης Παπακωνσταντίνου]], η [[Μαρία Φαραντούρη]], ο [[Γιάννης Μπέζος]], ο [[Θάνος Μικρούτσικος]], ο [[Γιώργος Νταλάρας]] και πολλοί άλλοι, καθώς και νεότεροι, όπως ο [[Μίλτος Πασχαλίδης]], η [[Μαρίνα Σάττι]], η [[Νατάσσα Μποφίλιου]], οι Αμερικανοί [[Dead Prez]], η [[Marsheaux|Marseaux]], o [[Φοίβος Δεληβοριάς]], οι *Κοινοί Θνητοί''.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας
Κοινότητα Κεφαλά Χανίων

Η **Κοινότητα Κεφαλά** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Κάτω Κεφαλάς. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δράπανος και Παλαιλώνι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Δράπανος, ο (169)
* Κεφαλάς, ο (303)
* Παλαιλώνι, το (46)

Συνολικά η κοινότητα έχει 518 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Στυλιανό Βλεπάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Κόκκινου Χωριού

Η **Κοινότητα Κόκκινου Χωριού** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 381Α - 29/10/1926 με την απόσπαση του οικισμού Κόκκινο Χωριό από την κοινότητα Πλάκας και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 272 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Βογιατζάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Βρυσών Αποκορώνου

Η **Κοινότητα Βρυσών Αποκορώνου** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 260Α - 21/09/1925 με την απόσπαση του οικισμού Βρύσες Αποκορώνου από την κοινότητα Βαφέ και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μετόχι και Φίλιππος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Βρύσες, οι (740)
* Μετόχι, το (15)
* Φίλιππος, ο (39)

Συνολικά η κοινότητα έχει 794 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Σπυρίδωνα Κουναλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Τόρμπιορν Σβένσεν

Ο **Όλε Τόρμπιορν Σβένσεν** (νορβηγικά: Ole Thorbjørn Svenssen) (22 Απριλίου 1924 – 8 Ιανουαρίου 2011) ήταν Νορβηγός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Κατείχε το ρεκόρ συμμετοχών στην Εθνική Νορβηγίας, με 104 (μέχρι που τον ξεπέρασε ο Γιον Άρνε Ρίισε το 2013) και ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας 93 φορές. Ήταν από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που έπαιξαν 100 διεθνείς αγώνες για τη χώρα τους. Ήταν επίσης μέλος της Νορβηγίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Σβένσεν ήταν ένας ψηλός και δυνατός κεντρικός αμυντικός που έπαιξε σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του για την ομάδα της πόλης του, Σάντεφιορντ ΜΚ. Σε επίπεδο συλλόγου, ο Σβένσεν έπαιξε 22 σεζόν για τη Σάντεφιορντ, αλλά δεν κέρδισε ποτέ κανένα σημαντικό τρόπαιο (η Σάντεφιορντ τερμάτισε 2η στο πρωτάθλημα το 1955–56). Ωστόσο, έπαιξε δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Νορβηγίας (1957 και 1959), χάνοντας και στις δύο περιπτώσεις. Το σταθερό παιχνίδι του στην άμυνα του χάρισε το ψευδώνυμο «Klippen» («Βράχος»).

## Εθνική ομάδα
Ο Σβένσεν έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Νορβηγίας στις 11 Ιουνίου 1947, σε ένα φιλικό με την Πολωνία. Παρέμεινε ουσιαστικά πάντα παρών στην εθνική ομάδα την επόμενη μιάμιση δεκαετία. Ονομάστηκε αρχηγός στη 12η διεθνή του συμμετοχή (ένα φιλικό με την Αίγυπτο την Παραμονή Χριστουγέννων του 1948) και κράτησε το περιβραχιόνιο του αρχηγού σε όλη την υπόλοιπη διεθνή καριέρα του.

Ο Σβένσεν έκανε την 100ή του συμμετοχή εναντίον της Δανίας στις 17 Σεπτεμβρίου 1961. Εκείνη την εποχή, ο Σβένσεν ήταν μόλις ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου που έφτασε τις 100 διεθνείς συμμετοχές. Ο πρώτος ήταν ο Μπίλι Ράιτ, ο οποίος έφτασε στο ορόσημο τον Οκτώβριο του 1958. Η 104η και τελευταία συμμετοχή του Σβένσεν ήρθε σε μια νίκη με 2-1 εναντίον της Ολλανδίας στις 16 Μαΐου 1962.

Όταν έκανε την 104η συμμετοχή του, ο Σβένσεν ήταν 38 ετών και 24 ημερών και σήμερα είναι ο τέταρτος γηραιότερος παίκτης που έχει παίξει για την Εθνική Νορβηγίας, πίσω μόνο από τους Φρόντε Γιόνσον, Γκούναρ Τόρεσεν και Ρόνι Γιόνσεν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντεφιορντ ΜΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Νορβηγίας
Κοινότητα Μάζης

Η **Κοινότητα Μάζης** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Μάζα. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Φονές και Χάμπαθα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Μάζα, η (100)
* Φονές, ο (120)
* Χάμπαθα, τα (32)

Συνολικά η κοινότητα έχει 252 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Παλιουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Νίπους

Η **Κοινότητα Νίπους** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Νίππος. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 167 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και  εκπροσωπείται από την πρόεδρο κ. Γεωργία Κοτσιφάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της Κοινότητος Νίπους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Φαινόμενο της βουτυρωμένης φρυγανιάς

[μικρογραφία| Μια φρυγανιά που έχει κολλήσει με την βουτυρωμένη πλευρά προς τα κάτω. Προηγουμένως θεωρούταν ότι ήταν απλώς μια απαισιόδοξη πεποίθηση, οι μελέτες για αυτό το φαινόμενο απέδωσαν διάφορα αποτελέσματα. Ο Ρόμπερτ Μάθιους κέρδισε το [Ig Nobel Prize|βραβείο Ιγκ Νόμπελ φυσικής το 1996 για την εργασία του πάνω σε αυτό το θέμα.]]

Ως **φαινόμενο της βουτυρωμένης φρυγανιάς** έχει καταγραφεί η παρατήρηση ότι η βουτυρωμένη φρυγανιά τείνει να προσγειώνεται με την πλευρά του βουτύρου, αφού πέσει. Στις αγγλοσαξωνικές χώρες χρησιμοποιείται ως ιδιωτισμός για τις απαισιόδοξες προοπτικές. 

## Προέλευση
Η αρχική καταγραφή και οι αρχικές παρατηρήσεις του φαινόμενου δεν έχουν με ακρίβεια ξεκαθαριστεί, ενώ γραπτές αναφορές υπάρχουν από τα μέσα του 19ου αιώνα και έπειτα. Μια καταγραφή της παρατήρησης βρίσεκται σε ένα ποίημα του Τζέιμς Πέιν από το 1884:  

Μια μελέτη του 1991 από την τηλεοπτική σειρά *QED* του BBC διαπίστωσε ότι όταν η φρυγανιά πετιέται στον αέρα, προσγειώνεται με το βούτυρο προς τα κάτω μόλις τις μισές φορές (όπως θα προβλεπόταν τυχαία). Ωστόσο, αρκετές επιστημονικές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι όταν το τοστ πέφτει από ένα τραπέζι (σε αντίθεση με το να πετιέται στον αέρα), πέφτει πιο συχνά με την πλευρά του βουτύρου. Μια μελέτη για αυτό το θέμα από τον Robert Matthews κέρδισε το βραβείο Ig Nobel για τη φυσική το 1996.

## Εξήγηση
Όταν το τοστ πέφτει από το χέρι κάποιου, το κάνει υπό γωνία, λόγω της φύσης του να έχει γλιστρήσει από την προηγούμενη θέση του, τότε το τοστ περιστρέφεται. Δεδομένου ότι τα τραπέζια είναι συνήθως μεταξύ δύο και έξι ποδιών (0,7 έως 1,83 μέτρα), υπάρχει αρκετός χρόνος για το τοστ να περιστραφεί περίπου μισή στροφή και έτσι να προσγειωθεί ανάποδα σε σχέση με την αρχική του θέση. Δεδομένου ότι η αρχική θέση είναι συνήθως με την πλευρά του βουτύρου προς τα πάνω, το τοστ προσγειώνεται με την πλευρά του βουτύρου προς τα κάτω. Ωστόσο, εάν το τραπέζι έχει ύψος πάνω από 10 πόδια (3,0 m), το τοστ θα περιστραφεί πλήρως κατά 360 μοίρες και θα προσγειωθεί με την πλευρά του βουτύρου προς τα πάνω. Επίσης, εάν το τοστ ταξιδεύει οριζόντια με πάνω από 3,6 μίλια την ώρα (1,6m/s), το τοστ δε θα περιστρέφεται αρκετά, ώστε να προσγειωθεί με την πλευρά του βουτύρου προς τα κάτω. Στην πραγματικότητα, το φαινόμενο προκαλείται από θεμελιώδεις φυσικές σταθερές.

## Άλλοι παράγοντες
Το πρόσθετο βάρος του βουτύρου έχει επίδραση στη διαδικασία πτώσης, αφού το βούτυρο απλώνεται σε όλη τη φέτα. Ένα κομμάτι φρυγανιάς έχει αδράνεια, καθώς γυρίζει προς το πάτωμα, εμποδίζοντας το γύρισμά του να σταματήσει εύκολα. Συνήθως, σταματά μόνο χτυπώντας στο πάτωμα. Αυτή η στιγμή αδράνειας καθορίζεται από την ταχύτητα με την οποία γυρίζει το τοστ, σε συνδυασμό με το μέγεθος και τη μάζα του τοστ. Επειδή τα περισσότερα τοστ και φρυγανιές είναι σχετικά ομοιόμορφα, συχνά προσγειώνονται με παρόμοιο τρόπο.

## Δείτε επίσης

*Νόμος του Μέρφυ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βούτυρο
Κατηγορία:Χιούμορ
Κατηγορία:Φαινόμενα
Περί της Αικατερίνης των Μεδίκων

***Περί της Αικατερίνης των Μεδίκων*** (γαλλικός τίτλος:*Sur Catherine de Médicis*) είναι ιστορικό μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Αποτελείται από τρία διηγήματα που εκδόθηκαν αυτόνομα μεταξύ 1830 και 1841 και μια μακρά εισαγωγή που γράφτηκε το 1842 όταν ο συγγραφέας ένωσε αυτά τα έργα υπό τον ενιαίο τίτλο *Επεξηγήσεις για την Αικατερίνη των Μεδίκων*  που το 1846 αντικαταστάθηκε από τον σημερινό τίτλο. Εντάσσεται στις *Φιλοσοφικές μελέτες* της *[[Η Ανθρώπινη κωμωδία|Ανθρώπινης κωμωδίας.]]*

Το έργο, που συγκεντρώνει στοιχεία ιστορίας, πολιτικής και θρησκευτικής φιλοσοφίας, είναι μια απολογία της δράσης της Αικατερίνης των Μεδίκων και αναλαμβάνει την υπεράσπιση της μοναρχίας και του καθολικισμού.

## Περιεχόμενο
Στην εισαγωγή, ο Μπαλζάκ προσπαθεί αποκαταστήσει τη μνήμη της Αικατερίνης των Μεδίκων, προτρέποντας τον αναγνώστη να αναθεωρήσει την άποψή του για μια βασίλισσα που θεωρείται αιμοδιψής, η οποία ωστόσο αντιμετώπισε σκληρά διλήμματα. Παραθέτει μια ανασκόπηση των ιστορικών γεγονότων, δίνοντας τα απαραίτητα στοιχεία για να γίνουν κατανοητές οι σχέσεις ανάμεσα στα πρόσωπα της γαλλικής βασιλικής αυλής από τον Φραγκίσκο Α΄ έως τον Ερρίκο Δ' .

Το πρώτο διήγημα, *Ο Καλβινιστής μάρτυρας,* που δημοσιεύτηκε το 1841, διαδραματίζεται στο τέλος της βραχύβιας βασιλείας του Φραγκίσκου Β' και αναφέρεται στη δύσκολη θέση της βασίλισσας, καθώς η εξουσία της Αντιβασιλείας βρίσκεται στα χέρια του καρδινάλιου της Λωρραίνης και του δούκα Ερρίκου του Γκιζ, θείων της Μαρίας Στιούαρτ. Στην πλοκή περιλαμβάνεται ένας φανταστικός χαρακτήρας: ο Κριστόφ Λεκαμύς, γιος του βυρσοδέψη της Αικατερίνης, ένας Καλβινιστής αφοσιωμένος στις συνωμοσίες της βασίλισσας, που αντιμετωπίζει τρομερά βασανιστήρια και δεν ομολογεί για να μην την εκθέσει. 

Το δεύτερο διήγημα, *Η εμπιστοσύνη των Ρουτζιέρι*, που δημοσιεύτηκε το 1836, διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου Θ΄. Το κείμενο έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας φιλοσοφικής ιστορίας: στο επίκεντρο βρίσκεται η αλχημεία και η Αικατερίνη είναι δευτερεύων χαρακτήρας. Αναφέρεται επίσης στο ειδύλλιο του Καρόλου Θ΄ με τη Μαρί Τουσέ, λίγο καιρό μετά τη σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου. 

Το τρίτο διήγημα με τίτλο *Τα δυο όνειρα*, που δημοσιεύτηκε το 1830, διαδραματίζεται το 1786, την παραμονή της Γαλλικής Επανάστασης και είναι μια μορφή φανταστικής αφήγησης. Κατά τη διάρκεια ενός δείπνου, δύο καλεσμένοι, ο ένας δικηγόρος κι ο άλλος γιατρός (Ροβεσπιέρος και Μαρά) διηγούνται τα όνειρά τους και ο Ροβεσπιέρος διηγείται ότι είδε την Αικατερίνη των Μεδίκων σε ένα όνειρο να υμνεί τις εξαγνιστικές σφαγές.

Τα τέσσερα μέρη συγκεντρώθηκαν σε ένα βιβλίο στη δεύτερη έκδοση της *[[Η Ανθρώπινη κωμωδία|Ανθρώπινης κωμωδίας]]* το 1846.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Μαρκιανή

Η **Αγία Μαρκιανή** (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Χριστιανή παρθένος και μάρτυρας.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με την παράδοση, η Μαρκιανή, φαίνεται να γεννήθηκε στην Μπαγιόνα ή στην Μπράγκα το έτος 119 ή 120. Ήταν μία από τις εννέα κόρες του τότε Ρωμαίου κυβερνήτη της Γαλικίας και της Λουζιτανίας, Λούκιο Καστέλιο Σεβέρο, και της συζύγου του Καλσίας, η οποία λέγεται ότι γέννησε τις κόρες της με μία μόνο γέννα. Φοβούμενη από την πολλαπλή γέννα ότι θα κατηγορηθεί για απιστία, η Καλσία αποφάσισε να απαλλαγεί από τα κορίτσια, ζητώντας από τον Σύλλα τον υπηρέτη της να τα πνίξει κρυφά στο ποτάμι Έστε (σύμφωνα με άλλες πηγές στον ποταμό Μινιόρ). Ο Σύλλας, ο οποίος ήταν Χριστιανός, αποφάσισε να αφήσει τα νεογέννητα στις οικίες πολλών γνωστών οικογενειών. Οι κοπέλες βαπτίστηκαν από τον Άγιο Οβίδιο, επίσκοπο της Μπράγκα, και μεγάλωσαν σύμφωνα με τα χριστιανικά πρότυπα. Κάποια χρόνια αργότερα εμφανίστηκαν ενώπιον του πατέρα τους, ο οποίος γνώριζε ότι ήταν κόρες του, με την κατηγορία ότι ήταν Χριστιανές. Η Μαρκιανή και οι αδερφές της (Ευτροπία, Μαρίνα, Βικτώρια, Γερμανή, Κυθέρεια, Ευφημία, Γενεύη και Βασιλεία) απέρριψαν την προσφορά του να ζήσουν περιτριγυρισμένες από πολυτέλειες και ανέσεις με αντάλλαγμα την άρνηση του Χριστού. Ο Λούκιο Καστέλιο Σεβέρο πήρε την απόφαση να τις φυλακίσει για να τις τρομάξει, όμως οι αδερφές κατάφεραν να δραπετεύσουν και να καταφύγουν σε διάφορα μέρη. Τελικά όλες τους βρήκαν μαρτυρικό θάνατο. Μια άλλη εκδοχή επιβεβαιώνει ότι ο Λούκιο ανακάλυψε την πατρότητά του αφού παρατήρησε την ομοιότητα των αδελφών με τη σύζυγό του Καλσία, η οποία θα κατέληγε να πει την αλήθεια. Ο κυβερνήτης λέγεται ότι έδωσε μια μέρα στις κόρες του να αποφασίσουν μεταξύ της αποκήρυξης του Χριστιανισμού ή του θανάτου (αφού προηγουμένως τις είχε απειλήσει με βασανιστήρια), με αποτέλεσμα αυτές να τραπούν σε φυγή.

Μία άλλη παράδοση, θέλει την Μαρκιανή να μαρτύρησε στο Τολέδο της Ισπανίας, όπου λέγεται ότι την πέταξαν σε έναν ταύρο για να την σκοτώσει, Η εκδοχή όμως συγχέεται με τον βίο της Αγίας Μαρκιανής του Τολέδο, που μαρτύρησε τον 4ο αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι