open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κοριτσίνσκι

μικρογραφία|200x200εσ| Τυρί Κοριτσίνσκι
[μικρογραφία|200x200εσ| Τυρί Κοριτσίνσκι, έκδοση αρωματισμένη με [Πιπεριά|πιπεριές και ελιές.]]
Το **Κοριτσίνσκι** () είναι σκληρό κίτρινο τυρί, το οποίο φτιάχνεται από αγελαδινό γάλα. Πήρε το όνομά του από το χωριό Κορίτσιν στην Πολωνία και φτιάχνεται στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε στην ανατολική Πολωνία. Στην παραδοσιακή τεχνική παραγωγής του τυριού, αποξηραμένα και κονιοποιημένα στομάχια μοσχαρακιού χρησιμοποιούνται ως πυτιά. Το τυρί έχει τη μορφή πεπλατυσμένης μπάλας με διάμετρο 30 εκατοστά και βάρος 3 κιλά. Κανονικά, περίπου 25 λίτρα γάλακτος χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του. Θεωρείται το παλαιότερο πολωνικό κίτρινο τυρί. Επί του παρόντος, παράγονται διάφορες ποικιλίες του τυριού, κυρίως αυτές με βότανα και σκόρδο που προστίθενται ως συστατικά.

Το 2005, το τυρί Κοριτσίνσκι συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των παραδοσιακών τροφίμων από το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Πολωνίας.

## Δείτε επίσης
* Πολωνική κουζίνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Τυρί Κοριτσίνσκι

Κατηγορία:Πολωνικά τυριά
Αγαθοκλής Γ. Κωνσταντινίδης

Ο **Αγαθοκλής Γ. Κωνσταντινίδης** (1854. Σκύρος - 1920) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και μεταφραστής από τη ρωσική γλώσσα. Παρέμεινε για χρόνια εμπορευόμενος στη Ρωσία, προτού εγκατασταθεί στην Αθήνα το 1892 ως διερμηνέας της ρωσικής πρεσβείας και αργότερα υποπρόξενος της Ρωσίας στον Πειραιά. Ήταν ο πρώτος μεταφραστής διηγημάτων του Αντόν Τσέχωφ στα ελληνικά, απευθείας από τα ρωσικά. Για πρώτη φορά ο Κωνσταντινίδης δημοσίευσε μετάφραση διηγήματος του Τσέχωφ στο περιοδικό «Παναθήναια», τον Οκτώβριο του 1900.

## Παραπομπές

 
*Περιοδικό Ανατολή, τεύχος 5ο (σελ. 148) Ιούλιος 1902

Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Μαρία Σόκαλη

Η **Μαρία - Σπυριδούλα Σόκαλη** (γενν. 1944) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών. Επίσης, έχει εργασθεί ως ραδιοφωνική παραγωγός. Στην προσωπική της ζωή υπήρξε δύο φορές παντρεμένη, δίχως να αποκτήσει παιδιά. Δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Γιώργος Γ. Παπανδρέου από το 1997 έως το 2003.
## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

### Βιντεοταινίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Χλόη Λιάσκου

Η **Καλλιόπη (Χλόη) Λιάσκου** (γεν. 1946, Αθήνα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και ραδιοφωνική παραγωγός.

## Βιογραφία
Πρωταγωνίστησε σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ έγινε ιδιαίτερα γνωστή λόγω των συμμετοχών της στα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη.

Είναι απόφοιτος της Σχολής Χορού Ζουρούδη και οφείλει το καλλιτεχνικό της όνομα στο σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο, ο οποίος πρώτος εντόπισε το ταλέντο της, από την ηλικία των 13 ετών. Άλλωστε, αρχικά επρόκειτο να παίξει στην ταινία *[[Μικρές Αφροδίτες]]* του Κούνδουρου στον ρόλο της 12χρονης Χλόης, αλλά μέχρι να ξεκινήσουν τα γυρίσματα είχε ήδη μεγαλώσει αρκετά και τελικά δεν επιλέχθηκε. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη σε ηλικία 16 ετών, ερμηνεύοντας ρόλο στην ταινία «Νόμος 4000». Συμμετείχε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου επί μία 12ετία (1971-1983), ενώ στην προσωπική της ζωή υπήρξε παντρεμένη με τον δάσκαλό της, το σκηνοθέτη Λάμπρο Κωστόπουλο.

## Διάκριση

Το 2025 στο πλαίσιο του 66ου διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης της απονεμήθηκε τιμητική διάκριση για την «προσφορά της στον πολιτισμό».

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Χλόη Λιάσκου (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Γιώργος Διαλεγμένος

Ο **Γιώργος Διαλεγμένος** (γενν. Αθήνα, 1940 - ) είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς. Έχει γράψει, μεταξύ άλλων, τα έργα "Χάσαμε τη θεία στοπ" (1975), "Σε φιλώ στη μούρη" (1985) και "Bella Venezia" (2005) που έχουν γίνει μεγάλες θεατρικές επιτυχίες.

Απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν (1962), έχει εργαστεί ως ηθοποιός, ενώ έχει σκηνοθετήσει και κάποια δικά του θεατρικά έργα. Θεωρείται ρηξικέλευθος και αντισυμβατικός ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης.

## Φιλμογραφία

## Παραστασιογραφία
I. Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Διαλεγμένος εργάστηκε ως ηθοποιός.

ΙΙ. Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων του Γ. Διαλεγμένου

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Πεύκοι Λασιθίου

Οι **Πεύκοι** είναι ορεινό χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Οι Πεύκοι βρίσκονται σε υψόμετρο 420 μέτρων, πάνω από το φαράγγι Ανεγύρους στην πλαγιά της χαμηλής οροσειράς Ρομανάτη, κάτω από τον κορυφή Αφέντης Εσταυρωμένος. Απέχουν 3 χιλιόμετρα ανατολικά από τον Άγιο Στέφανο. Απέχουν οδικώς 7,5 χιλιόμετρα (5 χιλιόμετρα μέσω μονοπατιού) βόρεια από την Ανάληψη και 25 χιλιόμετρα από τη Σητεία.

Η παλαιότερη αναφορά του χωριού γίνεται σε οθωμανικό κατάστιχο του 1671 με την ονομασία Πεύκος και με 11 υπόχρεους σε φόρο. Αναφέρεται επίσης στον *Κώδικα των Θυσιών* κατά την επανάσταση του 1821. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως *Pevkus* με 20 χριστιανικές και μία μουσουλμανική οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 είχε 318 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 370 κατοίκους. Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγίου Στεφάνου ενώ το 1927 στο ΦΕΚ 116Α - 10/06/1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. 

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Ανάληψη, Άσπρος Ποταμός και Πιλαλήματα αποτελούν την κοινότητα Πεύκων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρύ Γυαλού του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 85 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Πεύκων]]***μικρογραφία|314x314px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Μητάτο Λασιθίου

Το **Μητάτο** (επίσημα: το *Μητάτον*) είναι χωριό της Κοινότητος Παλαικάστρου και ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

Βρίσκεται στην ορεινή ενδοχώρα της πρώην ανατολικής επαρχίας Σητείας. Απέχει 13 χιλιόμετρα από τον Παλαίκαστρο όπως και από την Σητεία.μικρογραφία|293x293px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Η παλαιότερη μνεία στο χωριό είναι στην καταγραφή του 1875, όπου αναφέρεται ως Παλαιόν Μιτάτον με 50 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1881 το χωριό αναφέρεται ως Παληό Μιτάτο με 50 κατοίκους και στην απογραφή του 1900 είχε 64 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως Παλαιό Μητατό, με 54 κατοίκους. Στην απογραφή του 1928 αναφέρεται ως Παλαιομητάτο, με 58 κατοίκους. Στην απογραφή του 1940 αναφέρεται ως Παλαιόν Μητάτον, με 78 κατοίκους. 

Αναφέρεται επίσημα ως *Παλαιό Μητάτο* το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε  κοινότητα Καρυδίου. Το 1952 ορίστηκε έδρα κοινότητας. Το 1952 με το ΦΕΚ 77Α - 29/03/1952 μετονομάστηκε σε Μητάτο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Άγιος Νικόλαος, Βρυσίδι, Κρυονέρι, Ξηρολίμνη και Χώνος αποτελούν την κοινότητα Μητάτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιτάνου του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 7 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Μέσα Απίδι Λασιθίου

Το **Μέσα Απίδι** (επίσημα *Μέσα Απίδιον*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Το Μέσα Απίδι βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού, βορειοανατολικά του Όρμου Μακρυγιαλός, σε απόσταση 500 μέτρων ανατολικά από το Έξω Απίδι στην πεδιάδα των Απιδίων σε υψόμετρο 580 μέτρων. 

Απέχει 4 χιλιόμετρα από τους Αρμένους όπως και από την Ζίρο, και 25 χιλιόμετρα από τη Σητεία. Το έδαφος είναι ημιορεινό και καλύπτεται από καλλιέργειες και βοσκοτόπους.μικρογραφία|283x283px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρμένων και το 1928 στο ΦΕΚ 162Α - 16/08/1928 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Γούδουρα, το Έξω Απίδι και τον Καλό Λάκκο αποτελούν την κοινότητα Απιδίων της δημοτικής ενότητας Λεύκης που υπάγεται στο δήμο Σητείας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 36 κάτοικοι.

*Δείτε: *'Κοινότητα Απιδίων**'

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Πρώτη Εποχή

Στην φαντασία του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν η **Πρώτη Εποχή**, γνωστή κι ως **Η Πρώτη Εποχή των Παιδιών του Ιλούβαταρ**, είναι η ηρωική περίοδος  όπου οι περισσότεροι απο τους πρώιμους θρύλους του Τόλκιν διαδραματίζονται. Εκδοχές αυτών των ιστοριών εκδόθηκαν αργότερα στο Σιλμαρίλλιον, αν και ιστορίες απο αυτήν την περίοδο επηρεάζουν τον χρόνο και την ιστορία της μετέπειτα περιόδου, όπου διαδραματίζεται η ιστορία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.

## Ιστορία
Η Πρώτη Εποχή των Παιδιών του Ιλούβαταρ, που αναφέρεται και ως Ημέρες των Πρεσβυτέρων (Elder Days) στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ξεκίνησε κατά τη διάρκεια των Χρόνων των Δέντρων όταν τα Ξωτικά ξύπνησαν στο Κουιβιένεν, και ως εκ τούτου τα γεγονότα που αναφέρθηκαν παραπάνω στα Χρόνια των Δέντρων επικαλύπτονται με την αρχή της Πρώτης Εποχής.

Έχοντας περάσει στην Μέση Γη, ο Fëanor σύντομα χάθηκε σε μια επίθεση άπο τα Balrogs του Morgoth.Ωστόσο, αλλά οι γιοι του επέζησαν και ίδρυσαν βασίλεια, όπως και οι οπαδοί του ετεροθαλή αδελφού του, του Fingolfin, ο οποίος έφθασε στο Beleriand μετά το θάνατο του Fëanor. Οι Νόλντορ για κάποιο διάστημα διατήρησαν την Πολιορκία του Άγκμπαντ, το προπύργιο του Μόργκοθ, με αποτέλεσμα τη Μακρά Ειρήνη. Αυτή η Ειρήνη κράτησε εκατοντάδες χρόνια, κατά τη διάρκεια της οποίας οι Άντρες έφτασαν πάνω από τα Μπλε Βουνά. Ο Morgoth έσπασε την πολιορκία στο Dagor Bragollach, ή τη Μάχη της Ξαφνικής Φλόγας. Ο Έλνταρ, ο Έντειν και οι Νάνοι ηττήθηκαν στη Νυρναέθ Αρνοεδιάδαή Μάχη των Αριθμημένων Δακρύων, και ένα ένα, τα βασίλεια έπεσαν, ακόμη και τα κρυμμένα βασίλεια των Ντόριαθ και Γκοντολίν . 

Στο τέλος της εποχής, τα μοναδικά ελεύθερα Ξωτικά καθώς και οι μοναδικοί ελεύθεροι Άνθρωποι στο Μπελεριάντ ήταν ένας οικισμός στις εκβολές του ποταμού Sirion και ένας άλλος στο Isle of Balar. Ο Eärendil κατείχε το Silmaril που είχαν πάρει οι παππούδες της γυναίκας του, της Elwing, οι Beren και Lúthien , από τον Morgoth. Αλλά οι γιοι του Fëanor εξακολουθούσαν να υποστηρίζουν ότι όλα τα Silmarils τους ανήκαν, και έτσι υπήρχαν δύο ακόμη συγγενείς. Ο Eärendil και ο Elwing πέρασαν τη Μεγάλη Θάλασσανα παρακαλέσει τους Βάλαρ για βοήθεια εναντίον του Μόργκοθ. Απάντησαν, στέλνοντας έναν μεγάλο οικοδεσπότη. Στον Πόλεμο της Οργής, ο Μέλκορ ηττήθηκε ολοκληρωτικώς.Εξορίστηκε στο Κενό και τα περισσότερα του έργα  καταστράφηκαν, φέρνοντας στο τέλος την Πρώτη Εποχή. Ωστόσο, αυτό είχε τρομερό κόστος, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του ίδιου του Beleriand βυθίστηκε.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Η Πρώτη Εποχή στο The Lord of the Rings Wiki

Κατηγορία:Φανταστικές περίοδοι
Κατηγορία:Εποχές της Μέσης Γης
Στιβ Σίσολακ

Ο **Στίβεν Φρανκ Σίσολακ** (αγγλικά: *Stephen "Steve" Frank Sisolak*, 26 Δεκεμβρίου 1953), είναι Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας, που υπηρετεί ως 30ος Κυβερνήτης της Νεβάδας, από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Επικεφαλής της Κομητειακής Επιτροπής της Κομητείας Κλαρκ από το 2013 έως το 2019, ως Μέλος της Κομητειακής Επιτροπής της Κομητείας Κλαρκ από το 2009 έως το 2017, καθώς και ως Μέλος της Κεντρικής Εκπαιδευτικής Επιτροπής της Νεβάδα από το 1999 έως το 2008.

Εξελέγη στο αξίωμα του Κυβερνήτη, στις Κυβερνητικές εκλογές του 2018 στην Νεβάδα, καταφέρνοντας να κερδίσει, με ποσοστό 49,4% έναντι 45,3% τον τότε Ρεπουμπλικανό ανθυποψήφιό του, Άνταμ Λάξαλτ. Στις εκλογές του 2022, ο Σίσολακ ηττήθηκε από τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του, Τζο Λομπάρντο, με ποσοστό 47.3% έναντι 49.0%.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνήτες της Νεβάδα
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Άγιος Γεώργιος Σητείας Λασιθίου

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην περιφερειακή ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.
*Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν ***Τουρτούλοι***.
Στην κοινότητα Αγίου Γεωργίου ανήκουν και οι οικισμοί Επάνω Επισκοπή και Σωτήρα.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου, στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Ορνό και πάνω από την κοιλάδα του ποταμού Πεντέλη. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Σητείας - Ιεράπετρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320 μέτρα. Απέχει 85 χιλιόμετρα περίπου Α.ΝΑ. του Αγίου Νικολάου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 8,657 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
μικρογραφία|364x364px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως *Τουρτούλοι* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαρωνίας. Το 1947 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Τουρτούλων. Το 1955 μετονομάστηκε σε *Άγιος Γεώργιος*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας.

*Δείτε: *'Κοινότητα Αγίου Γεωργίου Σητείας**'

## Αξιοθέατα
*Τα σπήλαια *Μεγάλο* και *Μικρό Κατωφύγι*. Το πρώτο βρίσκεται βορειοδυτικά του οικισμού σε υψόμετρο 523 μ., με συνολικό μήκος διαδρομών 100μ. Έχει πλούσιο διάκοσμο και αρκετές συγκεντρώσεις νερού, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες και μεγάλο πληθυσμό νυχτερίδων, όπως φαίνεται από το στρώμα *γκουανό* στο έδαφος. Το δεύτερο βρίσκεται σε μικρότερο υψόμετρο και έχει μεγάλη αρχαιολογική και ανθρωπολογική σημασία, καθώς έχουν αντοπιστεί οστά ανθρώπων και θηλαστικών, καθώς και αρκετά όστρακα απροσδιόριστης μέχρι στιγμής εποχής. Και τα δύο σπήλαια δεν εντοπίζονται εύκολα, καθώς οι είσοδοι είναι σχετικά μικρές.

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κάτω Κρυά Λασιθίου

Τα **Κάτω Κρυά** είναι ορεινό χωριό και έδρα της ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην περιφερειακή ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 550 μέτρων και απέχει 18 χιλιόμετρα από την Σητεία.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Κρυών]]***μικρογραφία|362x362px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Μαιζόν καρέ

Το **Μαιζόν καρέ** (γαλλικά: Maison Carrée, ελληνικά: Τετράγωνος οίκος) είναι αρχαίος ρωμαϊκός ναός στη Νιμ, στη νότια Γαλλία. Είναι ένας από τους καλύτερα διατηρημένους ρωμαϊκούς ναούς που σώθηκαν στο έδαφος της παλαιάς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από το 2023 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Ο ναός ενέπνευσε τη νεοκλασική εκκλησία της Μαντλέν στο Παρίσι, την εκκλησία του Αγίου Μαρκελίνου στο Ρογκάλιν της Πολωνίας και, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Καπιτώλιο της πολιτείας της Βιρτζίνια, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Τόμας Τζέφερσον, σύμφωνα με γύψινο μοντέλο του ναού που  κατασκεύασε όταν ήταν απεσταλμένος υπουργός στη Γαλλία το 1785.

## Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|Τμήμα της επιγραφής του ναού
Ο ναός κατασκευάστηκε περίπου από το 4 π.Χ. έως 10 μ.Χ. και αφιερώθηκε στους αδελφούς Γάιο Καίσαρα και Λεύκιο Καίσαρα, εγγονούς και υιοθετημένους κληρονόμους του Οκταβιανού Αυγούστου που και οι δύο πέθαναν νέοι. Η επιγραφή που αφιέρωνε τον ναό στον Γάιο και τον Λούκιο αφαιρέθηκε στους μεσαιωνικούς χρόνους. Ωστόσο, ο αρχαιολόγος Ζαν-Φρανσουά Σεγκιέ μπόρεσε να ανακατασκευάσει την επιγραφή το 1758 από τη σειρά και τον αριθμό των οπών στη μπροστινή ζωφόρο και το επιστύλιο, όπου είχαν τοποθετηθεί τα χάλκινα γράμματα σε προεξοχές. Σύμφωνα με την ανακατασκευή του Σεγκιέ, το κείμενο της αφιέρωσης έγραφε (σε μετάφραση): «Στον Γάιο Καίσαρα, γιο του Αυγούστου, Πρόξενο, στον Λούκιο Καίσαρα, γιο του Αυγούστου, Πρόξενο, στους πρίγκιπες της νεότητας». Τον 19ο αιώνα ο ναός επισκευάστηκε και ανέκτησε την αρχική του λαμπρότητα.

## Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία|Το Μαιζόν καρέ
Ο ναός είναι ένα κλασικό παράδειγμα αρχιτεκτονικής του Βιτρούβιου, καθώς είναι σχεδόν ακριβές αντίγραφο ενός ρωμαϊκού ναού που περιγράφεται στα γραπτά του διάσημου αρχιτέκτονα. Είναι ανυψωμένος σε βάθρο 2,85 μ. με μήκος 26,42 μέτρα και πλάτος 13,54 μέτρα σχηματίζοντας ορθογώνιο σχεδόν διπλάσιο από το πλάτος του. Το οικοδόμημα δέσποζε στο φόρουμ της ρωμαϊκής πόλης Νιμ, στη σημερινή νότια Γαλλία. Η πρόσοψη περιέχει προστώο που είναι σχεδόν το ένα τρίτο του μήκους του κτηρίου και οι κίονες και τα κιονόκρανα είναι πλούσια διακοσμημένοι. Αυτή η σκεπαστή κατασκευή με τη μορφή στοάς μπροστά από την είσοδο δίνει έμφαση στο μπροστινό μέρος του ναού και τη διακρίνει από τους αρχαίους ελληνικούς ναούς. Πρόκειται για εξάστυλη κατασκευή με έξι κορινθιακούς κίονες κάτω από το αέτωμα και είκοσι κίονες ενσωματωμένους κατά μήκος των τοίχων του ναού. Στις τρεις πλευρές, η ζωφόρος είναι διακοσμημένη με εκλεκτά διακοσμητικά γλυπτά από ροζέτες και φύλλα ακάνθου. Ωστόσο, η ποιότητα των διακοσμητικών γλυπτών στο κτήριο δεν είναι τόσο ακριβής και μαθηματικά τέλεια όσο η διακόσμηση του Παρθενώνα ή άλλων ελληνικών ναών.

Μια μεγάλη πόρτα (ύψους 6,87 μ. και πλάτους 3,27 μ.) οδηγεί στο μικρό και χωρίς παράθυρο εσωτερικό, όπου αρχικά στεγαζόταν το ιερό. Ο χώρος χρησιμοποιείται τώρα για την προβολή ταινιών με θέμα τη ρωμαϊκή ιστορία της Νιμ. Κανένας αρχαίος διάκοσμος δεν παραμένει στο εσωτερικό του ναού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Γαλατία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία
Νέα Πραισός Λασιθίου

Η **Νέα Πραισός** (έως το 1955: ***Βαβέλοι''', οι'')'''' είναι [[χωριό]] και έδρα της [[Κοινότητα Πραισού|Κοινότητας Πραισού]] του [[Δήμος Σητείας|Δήμου Σητείας]] και της τέως [[Επαρχία Σητείας|Επαρχίας Σητείας]] στην [[Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου]] της [[Κρήτη|Κρήτης]].  

Βρίσκεται σε υψόμετρο 390 μέτρων και απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα νότια από τη [[Σητεία]]. 

Αναφέρεται επίσημα το 1925, με την παλιά ονομασία Βαβέλοι, στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χανδρά ενώ  το 1925 στο ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 να αποσπάται από την τότε κοινότητα Χανδρά και προσαρτάται στην κοινότητα Κανένε. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε  Νέα Πραισός. Σύμφωνα με το [[σχέδιο Καλλικράτης]] και την τροποποίηση του [[Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι|Κλεισθένης Ι]], μαζί με τους οικισμούς [[Άγιος Σπυρίδων Λασιθίου|Άγιος Σπυρίδων]] και [[Καλαμαύκα Λασιθίου|Καλαμαύκι]], αποτελούν την κοινότητα Πραισού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την [[Απογραφή του 2011 (Ελλάδα)|απογραφή του 2011]] έχει 32  κατοίκους.

<big>Δείτε: ***Κοινότητα Πραισού**' 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Σκοπή Λασιθίου

Η **Σκοπή** είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Απέχει 7 χιλιόμετρα από τη Σητεία.

## Αρχαιολογικό εύρημα
Το 1967, στο πλαίσιο έρευνας για λογαριασμό της Αρχαιολογικής Εταιρείας, ο τότε Επιμελητής Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Εμμανουήλ Μπορμπουδάκης προέβη σε αυτοψία στη θέση «Προσκέφαλα» Σκοπής, προκειμένου να εξακριβώσει την ύπαρξη τάφου, χωρίς αποτελέσματα. Επισημάνθηκε, όμως, στην περιοχή η ύπαρξη πλάκας ελαιοπιεστηρίου και κάποια κτηριακά λείψανα. Δυστυχώς, δεν είναι απολύτως σαφές εάν αυτά εντοπίστηκαν στα Προσκέφαλα ή σε άλλη θέση της Σκοπής.

Η **λίθινη βάση συμπίεσης ελαιοπιεστηρίου** μεγάλων διαστάσεων και σχήματος ακανόνιστου τετραγώνου, διαθέτει λαξευτό κυκλικό αύλακα που περιβάλλει την επιφάνεια πίεσης και πλησίον αυτού κυκλική δεξαμενή για την συγκέντρωση του ελαιολάδου. Αποτελούσε, προφανώς, βάση συμπίεσης ελαιοπιεστηρίου, η οποία χρησιμοποιούταν κατά τη διαδικασία συμπίεσης του ελαιοπολτού, αν και δεν πρέπει να αποκλειστεί και η χρήση του για στύψη στεμφύλων. Οι οπές περιμετρικά του αύλακα φαίνεται ότι στήριζαν δοκούς για το μηχανισμό συμπίεσης, εφόσον δεν είναι μεταγενέστερες. O Στυλιανός Αλεξίου, αναφέρει στα Πρακτικά του 1967 ότι η πλάκα είναι «ελληνικών χρόνων», αν και στην αντίστοιχη καταχώριση στο Αρχαιολογικό Δελτίο του 1968 δεν αποκλείει και χρονολόγηση στη ρωμαϊκή περίοδο.

## Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: ***[[Κοινότητα Σκοπής]]***

Η Σκοπή αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Ξερόκαμπος, Παναγία Φανερωμένη, Παπαδιόκαμπος και Σαραντάπηχος αποτελούν την κοινότητα Σκοπής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 553 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Τζον Μπάρασο

Ο **Τζον Άνθονι Μπάρασο ΙΙΙ** (αγγλικά: *John Anthony Barrasso III*, 21 Ιουλίου 1952), είναι Αμερικανός πολιτικός και ιατρός, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ουαϊόμινγκ από τον Ιούνιο του 2007. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας του Ουαϊόμινγκ για την 27η περιφέρεια, από το 2003 έως το 2007. 

Διορίστηκε στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Ιούνιο του 2007, λόγω του θανάτου του τότε εν ενεργεία Γερουσιαστή Κρεγκ Τόμας. Εξελέγη στην ειδική εκλογή για την θέση της Γερουσίας των ΗΠΑ στο Ουαϊόμινγκ, το 2008, με ποσοστό 73,3% έναντι 26,6% του Δημοκρατικού ανθυποψηφίου του. Εξελέγη για πλήρη θητεία, το 2012 (75,66%). Επανεξελέγη στο αξίωμα, το 2018 (66,9%).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Ουαϊόμινγκ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Σταυρωμένος Λασιθίου

Ο **Σταυρωμένος** είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 227 μέτρων και απέχει περίπου 9 χιλιόμετρα νότια από τη Σητεία. Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σητείας ενώ  το 1933 στο ΦΕΚ 260Α - 09/09/1933 να αποσπάται από την τότε κοινότητα Σητείας και να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Αρνικό, τη Ζου και τον Κάτω Δρυ, αποτελούν την κοινότητα Σταυρωμένου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 61 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Σταυρωμένου Λασιθίου|Κοινότητα Σταυρωμένου]]***

## Σημείωση
Στην Κρήτη και το νομό Ρεθύμνου υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Σταυρωμένος Μυλοποτάμου και Σταυρωμένος Χαμαλευρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Αλέξης Παππάς

Ο **Αλέξης Παππάς** (Βόρεια Ήπειρος, 10 Φεβρουαρίου 1986) είναι Έλληνας μοντέλο, ηθοποιός, επιχειρηματίας και τηλεοπτική προσωπικότητα.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1986 στη Βόρεια Ήπειρο, απ' όπου και κατάγεται, ενώ σε ηλικία 4 ετών μετακόμισε με την οικογένεια του στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 18 ετών τελειώνοντας το σχολείο, σπούδασε και ξεκίνησε να εργάζεται ως ηλεκτρολόγος.

## Βιογραφικό
Ξεκίνησε την καριέρα του ως μοντέλο το 2008, σε ηλικία 22 ετών. Το 2012 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη για να συνεχίσει την καριέρα του σε διεθνές επίπεδο. Εκεί έλαβε μέρος σε επιδείξεις μόδας, φωτογραφίσεις και διαφημιστικά των εταιριών Guess, Davidoff, Mont Blanc και Diesel, ενώ συνεργάστηκε και με οίκους μόδας στο Παρίσι και στο Ρίο ντε Τζανέιρο μέχρι το 2015 που επέστρεψε στην Ελλάδα. Παράλληλα με την καριέρα του στη Νέα Υόρκη παρακολούθησε σεμινάρια υποκριτικής.

Το 2016 δέχτηκε πρόταση από τον σκηνοθέτη Ανδρέα Γεωργίου για ένα ρόλο στην καθημερινή δραματική σειρά του ANT1 *[[Δίδυμα Φεγγάρια]]*. Έτσι εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του δεύτερου κύκλου της σειράς τη σεζόν 2016-2017 υποδυόμενος τον *Κώστα Γαληνό*. Από τον Φεβρουάριο του 2017, παράλληλα με την παρουσία του στη σειρά, ξεκίνησε να παρουσιάζει μαζί με την Ντορέττα Παπαδημητρίου το τηλεπαιχνίδι *Κάνε Παζάρι* στο καθημερινό πρόγραμμα του ΣΚΑΪ μέχρι και το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Το 2019 πρωταγωνίστησε στη σειρά ταινιών θρίλερ μικρού μήκους *Trouble in New Castille*.

Τη σεζόν 2019-2020 επέστρεψε τηλεοπτικά ως ηθοποιός πρωταγωνιστώντας στην καθημερινή δραματική σειρά του ΣΚΑΪ ''8 Λέξεις'', υποδυόμενος τον *Αλέκο Καραχάλιο*. Τον Φεβρουαρίου του 2020 έκανε μία guest εμφάνιση ως κριτής στο show μόδας *My Style Rocks*. Τον Αύγουστο του 2020 έγινε γνωστή η αποχώρηση του από τις ''8 Λέξεις'', ωστόσο συνέχισε να εμφανίζεται σε αυτή μέχρι το Δεκέμβριο. Παράλληλα συμμετείχε στο celebrity talent show τραγουδιού του Open TV *[[Just the 2 Of Us]]*, με παρτενέρ τη Χριστίνα Σάλτη, καταλαμβάνοντας την 13η θέση στην τελική κατάταξη. Το Δεκέμβριο του 2020 ταξίδεψε στη Δομινικανή Δημοκρατία με σκοπό να συμμετάσχει στην όγδοη σεζόν του ριάλιτι επιβίωσης ''Survivor Greece''. Παρέμεινε στο παιχνίδι για τέσσερις μήνες, ενώ χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους πιο πολυσυζητημένους παίκτες της σεζόν.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί στο δεύτερο κύκλο του ριάλιτι του ALPHA, ''The Bachelor''.

Συμμετείχε ξανά στο Survivor το 2024, κατακτώντας την 16η θέση, έπειτα από οικειοθελή του αποχώρηση.

## Φιλμογραφία
 
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

### Videoclips

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μοντέλα
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Survivor Ελλάδας
Βασανιστήριο

**Βασανιστήριο** ονομάζεται η σκόπιμη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου σε έναν άνθρωπο με σκοπό τον εξαναγκασμό να ομολογήσει, να μαρτυρήσει τυχόν πληροφορίες που ξέρει για ένα συγκεκριμένο θέμα.

Βασανιστήρια έχουν εκτελεσθεί σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η διάρκειά τους μπορεί να διαφέρει πολύ, από λίγα λεπτά έως αρκετές ημέρες ή περισσότερο. Οι λόγοι μπορεί να περιλαμβάνουν τιμωρία, εκδίκηση, εκβιασμό, σωφρονισμό, εξαναγκασμό του θύματος ή τρίτου σε κάτι, ανάκριση για την παροχή πληροφοριών ή ομολογία ανεξάρτητα από το αν είναι ψευδείς ή απλώς τη σαδιστική ικανοποίηση από τη διενέργεια ή παρατήρηση του βασανισμού. Ορισμένα άτομα αντλούν έντονη σεξουαλική ευχαρίστηση από το να βασανίζουν άλλους ή να βασανίζονται οι ίδιοι, είτε κυριολεκτικά είτε σε περίτεχνες φαντασιώσεις. Εναλλακτικά, ορισμένες μορφές βασανιστηρίων έχουν σχεδιαστεί για να προκαλούν ψυχολογικό πόνο ή να αφήνουν όσο το δυνατόν λιγότερους σωματικούς τραυματισμούς ενώ επιτυγχάνουν την ίδια ψυχολογική καταστροφή. Τα βασανιστήρια μπορεί να οδηγήσουν σε σκόπιμο θάνατο και να χρησιμεύσουν ως μορφή θανατικής ποινής. Ανάλογα με τον στόχο, ακόμη και μια μορφή βασανιστηρίων που είναι σκόπιμα θανατηφόρα μπορεί να παραταθεί για να επιτρέψει στο θύμα να υποφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο. Σε άλλες περιπτώσεις, ο βασανιστής μπορεί να αδιαφορεί για την κατάσταση του θύματος.

Αν και τα βασανιστήρια επιβάλλονται από ορισμένα κράτη, απαγορεύονται βάσει του διεθνούς δικαίου και των εθνικών νόμων των περισσότερων χωρών. Από το άρθρο 5 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τα βασανιστήρια καλούνται απαράδεκτα αλλά δεν απαγορεύονται. Οι υπογράφοντες των Συμβάσεων της Γενεύης του 1949 και των Πρόσθετων Πρωτοκόλλων Ι και ΙΙ της 8ης Ιουνίου 1977 συμφωνούν επίσημα να μην βασανίζουν αιχμάλωτους σε ένοπλες συγκρούσεις, διεθνείς ή εσωτερικές. Τα βασανιστήρια απαγορεύονται από το άρθρο 7 του Ελληνικού συντάγματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Κακοποίηση
Κατηγορία:Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Κατηγορία:Νομική επιστήμη
Κατηγορία:Ηθικά αμφισβητούμενες δικαστικές πρακτικές
Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Εκβιασμός

Ο **εκβιασμός** είναι πράξη εξαναγκασμού που χρησιμοποιεί κυρίως την απειλή και την ψυχολογική πίεση, ακόμη και σωματική, για την τέλεση συγκεκριμένων πράξεων. Μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση απειλών σωματικής, ψυχικής ή συναισθηματικής βλάβης ή ποινικής δίωξης εναντίον του θύματος ή κάποιου κοντινού προσώπου. Συνήθως γίνεται για προσωπικό όφελος και την εξόφληση δανείων ή μεριδίου από έκνομες δραστηριότητες, όπως διακίνηση ναρκωτικών.

Στο ελληνικό ποινικό δίκαιο, ο εκβιασμός τιμωρείται, βάσει του άρθρου 385 του Ποινικού Κώδικα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκλήματα
Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος
Τέταρτη Εποχή

Η **Τέταρτη Εποχή** είναι μια τις εποχές του φανταστικού κόσμου της Μέσης Γης του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Με το τέλος της Τρίτης Εποχής άρχισε η Κυριαρχία των Ανθρώπων. Τα Ξωτικά δεν ασχολούνταν πλέον με τις Ανθρώπινες υποθέσεις και τα περισσότερα Ξωτικά φεύγουν για το Βαλινόρ, ενώ αυτά που παραμένουν πίσω «ξεθωριάζουν» και μειώνονται. Μια παρόμοια μοίρα συνέβη και στους Νάνους: αν και το Έρεμπορ γίνεται σύμμαχος του Επανενωμένου Βασιλείου και υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Κάζαντ-ντουμ επανιδρύθηκε, και μια αποικία ιδρύθηκε από τον Γκίμλι στα Λευκά Όρη, οι Νάνοι εξαφανίζονται από την ανθρώπινη ιστορία. Τα πλάσματα του Μόργκοθ ποτέ δεν ανέκαμψαν.

Ο Ελντάριον, γιος του Aragorn II Elessar και της Arwen Evenstar, έγινε Βασιλιάς του Επανενωμένου Βασιλείου στο έτος 120. Ο πατέρας του του έδωσε τα σύμβολα της κυριαρχίας του και στη συνέχεια εγκατέλειψε τη ζωή του πρόθυμα, όπως είχαν κάνει οι πρόγονοί του χιλιάδες χρόνια πριν.Η Arwen τον άφησε να κυβερνήσει μόνο του, πεθαίνοντας στην άδεια πια χώρα του Lórien. Με τον θάνατο του Άραγκορν, ο Λεγκόλας αναχώρησε από τη Μέση Γη για το Βαλινόρ, παίρνοντας μαζί του τον Γκίμλι, τερματίζοντας έτσι την Συντροφιά του Δαχτυλιδιού στη Μέση Γη. 

Ο Τόλκιν κάποτε είχε σκεφτεί να γράψει μια συνέχεια για τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, που ήταν να ονομαστεί The New Shadow, και θα λάμβανε χώρα στη βασιλεία του Eldarion και στην οποία ο Eldarion ασχολείται με τους ανθρώπους του που στρέφονται σε κακές πρακτικές - στην πραγματικότητα, ήταν να είναι μια επανάληψη της ιστορίας του Númenor. Σε μια επιστολή του, το 1972 σχετικά με αυτό το σχέδιο, ο Τόλκιν ανέφερε ότι η βασιλεία του Ελντάριον διήρκεσε περίπου 100 χρόνια μετά τον θάνατο του Άραγκορν.  Έχει δηλωθεί ότι το βασίλειό του θα ήταν "μεγάλο και μακροχρόνιο", αλλά επίσης ότι η διάρκεια ζωής του βασιλικού οίκου δεν αποκαταστάθηκε και συνέχισε να μειώνεται έως ότου ήταν σαν αυτή των συνηθισμένων Ανθρώπων.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Fourth Age at the Encyclopedia of Arda
* The Chronology of Middle-earth (article from Mallorn 42)

Κατηγορία:Φανταστικές περίοδοι
Κατηγορία:Εποχές της Μέσης Γης
Λεπόσαβιτς

Το **Λεπόσαβιτς** (σερβικά: Лепосавић αλβανικά: *Leposaviq*) είναι πόλη και ο βορειότερος δήμος στο Διαμέρισμα της Μιτρόβιτσας της Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Από το 2015, έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 18.600 κατοίκους. Ο δήμος καλύπτει έκταση 539 τετραγωνικών χιλιομέτρων καθιστώντας τον ως τον πέμπτο μεγαλύτερο στο Κοσσυφοπέδιο και αποτελείται από την ίδια την πόλη και 72 χωριά.

Αποτελεί μέρος του Βόρειου Κοσσυφοπεδίου, μιας περιοχής με εθνοτική Σερβική πλειοψηφία που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα από το υπόλοιπο Κοσσυφοπέδιο της εθνοτικής αλβανικής πλειοψηφίας. Μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, ο δήμος έγινε μέρος της Κοινότητας Σερβικών Δήμων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Κατηγορία:Βόρειο Κοσσυφοπέδιο
Κατηχητικό σχολείο

Το **Κατηχητικό Σχολείο** είναι ενας μικρός θεσμός - παράρτημα  /  τμήμα της  Χριστιανικής Εκκλησίας. Απευθύνεται σε μαθητές - μαθήτριες όλων των ηλικιών (από δημοτικό εώς και λύκειο) με κύριο σκοπό την διδασκαλία γύρω από τις παραδόσεις (νηστεία, Θεία Μετάληψη), τις τελετές και τις γιορτές (Χριστούγεννα, Χαιρετισμοί, Μεγάλος Κανόνας, Μεγάλη Εβδομάδα, Πάσχα, Γιορτή του Αγίου Πνέυματος) αλλά και τα μυστήρια της Εκκλησίας (Βάπτισμα, Γάμος, Μέγα Ευχέλαιον, Μυστικός Δείπνος), καθώς και διδάγματα απο την Παλαιά Διαθήκη και την Καινή Διαθήκη καθώς και παραβολές - γεγονότα από την ζωή του Χριστού. Τα μαθήματα τελούνται είτε από ιερέα, είτε τις περισσότερες φορές από κατηχητή, ο οποίος παρέχοντας μία σύνοψη ενός δόγματος ή θρησκείας,  εισάγει τα παιδιά αλλά και τους ενηλίκους, στα Μυστήρια που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται στην χριστιανική θρησκευτική διδασκαλία τόσο με λόγια όσο και με παραδείγματα.

Κατηγορία:Εκκλησία της Ελλάδος
Στρπτσε

Το **Στρπτσε** (σερβικά: Штрпце) είναι πόλη και δήμος στο Διαμέρισμα του Ουρόσεβατς της Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Το 2015 είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 13.630 κατοίκους.

Μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, ο δήμος έγινε μέρος της Κοινότητας Σερβικών Δήμων.

## Ιστορία
### Μεσαίωνας
Στην μεσαιωνική Σερβία, η κομητεία του Σιρινίτς (Sirinićka župa), η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε χάρτη του 13ου αιώνα, κάλυπτε ολόκληρο τον σύγχρονο δήμο Στρπτσε, περιέχοντας τις πόλεις Γκράντιστε (τοποθεσία Μπρεζόβιτσα) και Ζίντινατς (τοποθεσία Γκοτόβουσα). Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά ερείπια βυζαντινών οχυρών. Στην κορυφή του λόφου Τσαϊλίγε, πάνω από τις εκβολές του κολπίσκου Πίλιεβατς του ποταμού Λέπενατς, υπάρχουν τα ερείπια του οχυρού Γκράντιστε, το οποίο έχει δύο στρώσεις, η πρώτη από τον 6ο αιώνα και η δεύτερη από τον 13ο αιώνα. Το φρούριο είναι ερειπωμένο, από τα οποία ερείπια μπορούν να εντοπιστούν ένας κεντρικός πύργος και περιγράμματα άλλων κτηρίων. Η είσοδος της πόλεως, στα βόρεια, προστατευόταν από έναν πύργο. Από εκείνον τον πύργο συνέχιζε ένας προμαχώνας, με έναν άλλο πύργο, από όπου ένα αμυντικό τείχος εκτεινόταν στους πρόποδες του λόφου, προς το Λέπενατς.

### Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Στις 28 Ιουνίου 1944, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Βούλγαροι στρατιώτες εκτέλεσαν 46 ντόπιους (εκ των οποίων οι 12 ήταν παιδιά) στην τοποθεσία Ρακάνοβατς στην Μπρεζόβιτσα, μετά τον θάνατο ενός από τους στρατιώτες τους.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 που έγινε από την κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου, ο δήμος του Στρπτσε είχε 6.949 κατοίκους. 3.757 Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου (54%), 3.148 Σέρβοι (45,3%) και άλλοι. Ωστόσο, αυτά τα αποτελέσματα πρέπει να ληφθούν με προσοχή, λόγω του μερικού μποϊκοτάζ από τους Σέρβους. Σύμφωνα με το Δημοτικό Γραφείο Κοινοτήτων και Επιστροφών (MOCR), ο συνολικός πληθυσμός υπολογίζεται σε 13.630 κατοίκους. Η ECMI υπολόγισε το 2013 ότι υπήρχαν 9.100 (70,58%) Σέρβοι στο Στρπτσε.

### Εθνοτικές ομάδες
Η εθνοτική σύνθεση του δήμου Στρπτσε:

thumb|Κορίτσια με σερβικές παραδοσιακές φορεσιές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Νούμενορ

thumb|upright=2|Χάρτης του Νούμενορ, με τις βασικότερες πόλεις του νησιού
Το **Νούμενορ**,γνωστό επίσης και με τις ονομασίες *Elenna-nórë* ή *Westernesse*, είναι ένα φανταστικό μέρος στα λογοτεχνικά έργα του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν .Ήταν το βασίλειο που περιλάμβανε το ομώνυμο νησί στα δυτικά της Μέσης Γης,η οποία είναι το κύριο σκηνικό των έργων του Τόλκιν και ήταν ο μεγαλύτερος πολιτισμός των Ανθρώπων. Ωστόσο, μετά από αιώνες ευημερίας πολλοί από τους κατοίκους έπαψαν να λατρεύουν τον Ένα Θεό, τον Έρου Ιλούβαταρ, και επαναστάτησαν εναντίον των Valar, με αποτέλεσμα την καταστροφή του νησιού και τον θάνατο των περισσότερων κατοίκων του νησιού. Ο Τόλκιν σκόπευε το Νούμενορ να παραπέμπει στη θρυλική Ατλαντίδα, αν και οι περισσότερες σχολιαστές του Τόλκιν έχουν επισημάνει ότι η καταστροφή της Númenor απηχεί τις βιβλικές ιστορίες της πτώσης του ανθρώπου και την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, καθώς και το βιβλίο του Τζον Μίλτον, ο Χαμένος Παράδεισος.

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης
* Το Σιλμαρίλλιον
* Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών

Κατηγορία:Τοποθεσίες της Μέσης Γης
Κατηγορία:Νησιά στην μυθοπλασία
Κατηγορία:Ατλαντίδα στη μυθοπλασία
Κωνσταντίνος Εγγλεζάκης

Ο **Κωνσταντίνος Εγγλεζάκης** (γενν. 20 Μαρτίου 2001) είναι Έλληνας αθλητής της κολύμβησης. Προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2020 στο Τόκιο στο αγώνισμα των 800μ. ελεύθερο ανδρών και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2024 στο Παρίσι μέσω της σκυτάλης 4x200 ελεύθερο ανδρών. Ήταν κάτοχος του Πανελληνίου ρεκόρ στα 400μ. ελεύθερο ανδρών με 03:48.59 και στα 800μ. ελεύθερο ανδρών με 07:51.27. Είναι αθλητής του Α.Ν.Ο. Γλυφάδας και έχει προπονητή τον Άκη Οικονόμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Μοναστηράκι Λασιθίου

Το **Μοναστηράκι** (επίσημο: **Μοναστηράκιον**) αποτελεί ένα μικρό χωριό της Κοινότητας Παχείας Άμμου του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 180 μέτρων στις πλαγιές του Όρους Θρυπτής, στην νότια πλευρά του φαραγγιού του Χα και με θέα τον Κόλπο του Μιραμπέλλου. Απέχει 5 χιλιόμετρα από την Παχειά Άμμο και 11 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Παχειά Άμμο, την Βασιλική και τον Ξηρόκαμπο αποτελούν την κοινότητα Παχείας Άμμου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ιεράπετρας του Δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 21 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Επάνω Χωρίον Λασιθίου

Το **Επάνω Χωρίον** είναι χωριό της Κοινότητος Κάτω Χωρίου του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Όρους Θρυπτής. Απέχει 1 χιλιόμετρο από το Κάτω Χωριό και 6 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Το χωριό είναι η αφετηρία του δρόμου προς την Θρυπτή.

## Σημείωση
Το Επάνω ή Πάνω Χωριό αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Κάτω Χωρίου Ιεράπετρας. Το 1961 όμως ενσωματώθηκε στον οικισμό Κάτω Χωριό και έκτοτε απογράφεται μαζί του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Επισκοπή Λασιθίου

Η **Επισκοπή** είναι χωριό της Κοινότητος Κάτω Χωρίου του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων επί της οδού Ιεράπετρας - Παχείας Άμμου. Απέχει 1 χιλιόμετρο ΒΑ. από το Κάτω Χωριό (με την επαρχιακή οδό Ιεράπετρας - Παχειάς Άμμου να τις διαχωρίζει) και 7 χιλιόμετρα ΒΑ. από την Ιεράπετρα.

## Υποδομή
Στο χωριό λειτουργούν πολιτιστικός σύλλογος, παντοπωλείο, καφενείο και ξενώνες. Η στάση λεωφορείων της Επισκοπής εξυπηρετείται από γραμμές από/πρός Άγιο Νικόλαο - Ηράκλειο, Καβούσι και Ιεράπετρα.

## Ενορία Αγίου Δημητρίου Επισκοπής
Η Επισκοπή είναι έδρα μίας ενορίας της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας. Ο ενοριακός ναός της Επισκοπής είναι ο Ναός Αγίου Δημητρίου και Μεταμορφώσεως του Σωτήρος που βρίσκεται στο επάνω μέρος του χωρίου. Στο κέντρο της Επισκοπής, στην πλατεία του χωρίου, δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής ναός της Ζωοδόχου Πηγής. Έναντι και κάτω από την Πλατεία βρίσκεται η σημαντική βυζαντινή εκκλησία των Αγίων Γεωργίου και Χαραλάμπους.

Στην έξοδο του χωριού προς το Κάτω Χωριό υπάρχει ο ναός του Μιχαήλ Αρχάγγελου, ενώ στο δυτικό ορεινό άκρο της Επισκοπής βρίσκεται ο ναός του Τιμίου Σταυρού. Ακόμα πιο δυτικά δεσπόζει η εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ενώ νότια από αυτήν, στο δρόμο προς Ιεράπετρα, υπάρχει το κοινό κοιμητήριο των γύρω χωριών. Ανατολικά του χωριού, ανάμεσα στα χωράφια προς το Επάνω Χωρίον, βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και του Αγίου Πνεύματος.

Βορειοδυτικά της Επισκοπής, στις πρόποδες των ορέων βρίσκεται η σπηλαιώδης εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, ενώ στην ανατολική πλευρά της κοιλάδος πρός την Παχεία Άμμο, 1,5 χιλιόμετρα νότια του Μοναστηρακίου βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου στην θέση Βελανούρι.

Συνολικά, η Ενορία Αγίου Δημητρίου Επισκοπής αριθμεί 10 εκκλησίες. Στην κοντινή περιοχή της Επισκοπής υπάρχουν και άλλοι εκκλησίες, οι οποίες όμως ανήκουν στις δύο γειτονικές ενορίες Επάνω και Κάτω Χωρίου.

## Σημείωση
Η Επισκοπή αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να  προσαρτάται στην κοινότητα Κάτω Χωρίου Ιεράπετρας. Το 1961 όμως ενσωματώθηκε για άγνωστες λόγους στον οικισμό Κάτω Χωρίον και απογράφεται μαζί του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Σελάκανο Λασιθίου

Το **Σελάκανο** (επίσημο: **Σελάκανον**) είναι ορεινός οικισμός της Κοινότητας Χριστού του Δήμου Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 900 μέτρων εν μέσω της Δίκτης. Απέχει 4 χιλιόμετρα από τον Χριστό και 32 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Χριστού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Χριστό, τα Λακούδια και τα Μαθοκοτσανά αποτελούν την κοινότητα Χριστού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράπετρας του δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 29 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Μπέρεν και Λούθιεν

**Η ιστορία του Μπέρεν και της Λούθιεν**, που απαντά σε διάφορα έργα του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, είναι η ιστορία της αγάπης και περιπέτειας του θνητού ανθρώπου Μπέρεν και της αθάνατης Ξωτικιάς Λούθιεν. Ο Τόλκιν έγραψε διάφορες εκδοχές της ιστορίας αυτής, η τελευταία απο αυτές εμφανίζεται στο Σιλμαρίλλιον, αν και η ιστορία αναφέρεται επίσης στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Η ιστορία λαμβάνει χώρα κατά την Πρώτη Εποχή της Μέσης Γης, περίπου 6.500 χρόνια πριν από τα γεγονότα του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών .

Ο Μπέρεν, ο οποίος ήταν γιος του Μπάραχιρ, απέσπασε ένα πετράδι Σίλμαριλ από το στέμμα του Μόργκοθ και ως ανταμοιβή έλαβε για νύφη την Λούθιεν, την κόρη του βασιλιά των Ξωτικών Θίνγκολ και της Μέλιαν, πνεύματος Μαία. Σκοτώθηκε από τον Carcharoth, τον λύκο της Άνγκμπαντ, αλλά παρ΄ όλα αυτά, επέστρεψε από τους νεκρούς. Έζησε με την Λούθιεν στο Tol Galen στο Ossiriand και πολέμησε τους Νάνους στο Sarn Athrad. Ήταν ο προπάππους του Έλροντ και του Έλρου, και έτσι κατέληξε να γίνει ο πρόγονος των Νουμενοριανών βασιλιάδων. Μετά την εκπλήρωση της αναζήτησης του πετραδιού Σίλμαριλ και του θανάτου του Μπέρεν, η Λούθιεν επέλεξε να γίνει θνητή και να μοιραστεί την ίδια μοίρα με τον Μπέρεν.

Ο Τόλκιν βασίστηκε σε πολλαπλές ιδέες της συγκεκριμένης ιστορίας στην αγάπη του για τη σύζυγό του ( την Έντιθ) και μετά το θάνατό της ζήτησε να χαραχθεί το "Lúthien" στην ταφόπλακα της, και αργότερα το "Beren" στην δική του ταφόπλακα.

Η ιστορία αυτή εκδόθηκε για πρώτη φορά ως αυτόνομο βιβλίο το 2017, υπο την επιμέλεια του Κρίστοφερ Τόλκιν.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σςύνδεσμοι
* The Tale of Beren and Lúthien at theonering.net

Κατηγορία:Μέση Γη (βιβλία)
Κατηγορία:Βιβλία που δημοσιεύτηκαν μεταθανατίως
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2017
Υπάρχει Τέτοιος Λαός

Το **Υπάρχει Τέτοιος Λαός** είναι πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία. Ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 από τον Σλάβι Τρίφονοφ, έναν αστέρα της Βουλγαρικής τηλεόρασης. Ήρθε δεύτερο στις εκλογές του Απριλίου του 2021 και πρώτο στις εκλογές του Ιουλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Λεμονοκυπάρισσο

250px|μικρογραφία|Μικρά λεμονοκυπάρισσα
Το **Λεμονοκυπάρισσο** (επιστημονικά:*Cupressus macrocarpa*) είναι κωνοφόρο δέντρο. Ενδημεί κυρίως στην Καλιφόρνια και τη Νέα Ζηλανδία. Το λεμονοκυπάρισσο βρίσκεται φυσικά μόνο στην κεντρική ακτή της Καλιφόρνια. Το φυσικό εύρος κατανομής των ειδών κατά τη σύγχρονη εποχή περιορίζεται σε δύο μικρές εστίες κοντά στο Carmel της Καλιφόρνια, στο Cypress Point στο Pebble Beach και στο Point Lobos.
250px|μικρογραφία|Λεμονοκυπάρισσο σε φυσικό περιβάλλον
Το λεμονοκυπάρισσο είναι ένα μεσαίου μεγέθους κωνοφόρο αειθαλές δέντρο. Αναπτύσσεται σε ύψη έως 40 μέτρων σε ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης και η διάμετρος του κορμού του μπορεί να φτάσει τα 2,5 μέτρα. Το φύλλωμά του είναι πυκνό με έντονο πράσινο χρώμα, το οποίο όταν συνθλίβεται, απελευθερώνει άρωμα λεμονιού, εξ ου και το όνομά του. Τα φύλλα τους διαθέτουν στρογγυλεμένους (όχι πεπλατυσμένους) βλαστούς. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα
Volkswagen Fox

Το **Volkswagen Fox** (Αλεπού) είναι αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από το 2003 έως το 2021 στη Βραζιλία για τη Λατινική Αμερική και από το 2005 έως το 2011 στην Ευρώπη. Διατέθηκε σε 3-πορτο και 5-πορτο hatchback. Το 2015 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά ένα επανασχεδιασμένο Fox, το οποίο δεν διατέθηκε στην Ευρώπη, καθώς στην ήπειρο αυτή το Fox αντικαταστάθηκε το 2011 από το Volkswagen up! που αποδείχτηκε πολύ μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία. Έχει πουληθεί και σε άλλες ηπείρους, όπως στη Λατινική Αμερική και σε χώρες της Ασίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος του VW Brazil Fox 

Fox
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Η Πτώση της Γκόντολιν

**Η Πτώση της Γκόντολιν** (πρωτότυπος τίτλος:*The Fall of Gondolin*) είναι μια ιστορία του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν και είναι μια από τις ιστορίες που αποτέλεσαν τη βάση για ένα τμήμα του μεταθανάτια-δημοσιευμένου έργου του, Το Σιλμαρίλλιον, με μια έκδοση της συγκεκριμένης ιστορίας αργότερα να εμφανίζεται στο *Βιβλίο των Χαμένων Ιστοριών*. Μια αυτόνομη έκδοση βιβλίου της ιστορίας δημοσιεύτηκε το 2018, υπο την επιμέλεια του Κρίστοφερ Τόλκιν. 

Η Πτώση της Γκόντολιν είναι μία από τις τρεις ιστορίες από την Πρώτη Εποχή της Μέσης Γης που εκδόθηκε ως αυτόνομο βιβλίο: οι άλλοι δύο ιστορίες είναι οι Μπέρεν και Λούθιεν και Τα Παιδιά του Χούριν. Είναι το τελευταίο βιβλίο που επιμελήθηκε ο Κρίστοφερ Τόλκιν, πριν το θάνατό του, το 2020.
## Περίληψη
Η Γκόντολιν ήταν μια μυστική πόλη των Ξωτικών κατά την διάρκεια της Πρώτης Εποχής της Μέσης Γης.

Η συγκεκριμένη ιστορία περιγράφει την ίδρυση της πόλης, της άφιξης εκεί του Τούορ, ενός πρίγκιπα των Ανθρώπων, της προδοσίας της τοποθεσίας της πόλης στον Μόργκοθ από τον ανιψιό του βασιλιά, τον Μάεγκλιν, και της επακόλουθης καταστροφής της από τους στρατούς του Μόργκοθ. Εστιάζει επίσης στην διαφυγή των φυγάδων στα Λιμάνια του Σίριον, στον γάμο των Τούορ και Ίντριλ Κελεμπρίνταλ, καθώς και στην παιδική ηλικία του γιου τους, του Εαρέντιλ.

## Παραπομπές

*

Κατηγορία:Μέση Γη (βιβλία)
Κατηγορία:Βιβλία που δημοσιεύτηκαν μεταθανατίως
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2018
Μπέιτ Τζάλα

Η **Μπέιτ Τζάλα** () είναι χριστιανική παλαιστινιακή πόλη στο Κυβερνείο της Βηθλεέμ της Δυτικής Όχθης. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νότια της Ιερουσαλήμ, στη δυτική πλευρά του δρόμου της Χεβρώνος, απέναντι από τη Βηθλεέμ, σε υψόμετρο 825 μέτρων. Το 2017, η Μπέιτ Τζάλα είχε 13.367 κατοίκους σύμφωνα με το Παλαιστινιακό Κεντρικό Στατιστικό Γραφείο. Περίπου το 80% του πληθυσμού ήταν Χριστιανοί (κυρίως Ελληνορθόδοξοι) και περίπου 20% Μουσουλμάνοι.

Ο δρόμος παράκαμψης του Ισραήλ, γνωστός ως Αυτοκινητόδρομος 60, περνά ακριβώς κάτω από το Μπέιτ Τζάλα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος της Μπέιτ Τζάλα
*Welcome To The City of Bayt Jala
*Survey of Western Palestine, Map 17:  IAA, Wikimedia commons
*Beit Jala City (Fact Sheet),  Applied Research Institute–Jerusalem (ARIJ)
*Beit Jala City Profile, (ARIJ)
* Beit Jala City Area Photo, (ARIJ)
*The priorities and needs for development in Beit Jala city based on the community and local authorities’ assessment, (ARIJ)
*Talitha Kumi School
*House Jemima
*Lifegate Rehabilitation
*Bethlehem Arab Society for Rehabilitation
*Ξενοδοχείο Nativity στην Μπέιτ Τζάλα

Κατηγορία:Πόλεις της Παλαιστίνης