open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πεντένιο

Ο όρος **πεντένιο** (ή **πεντυλένιο** ή **αμυλένιο**) αναφέρεται σε όλα τα αλκένια με γενικό χημικό τύπο C5H10. Υπάρχουν συνολικά έξι (6) διαφορετικές χημικές ενώσεις που ανήκουν στην ομάδα των πεντενίων, τρία (3) με ευθύγραμμη αλυσίδα και άλλα τρία (3) με διακλαδισμένη. Τα πεντένια αυτά είναι ισομερή θέσης με τέσσερα (4) κυκλοαλκάνια. Τα ευθύγραμμα πεντένια είναι το 1-πεντένιο και τα 2-πεντένια (δύο γεωμετρικά ισομερή). Και τα τρία (3) αυτά πεντένια, σε συνήθεις συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης, είναι υγρά. Σχηματίζονται με πυρόλυση αργού πετρελαίου και είναι συστατικά της βενζίνης. Τα τρία (3) διακλαδισμένα πεντένια είναι το 2-μεθυλο-1-πεντένιο, το 3-μεθυλο-1-πεντένιο και το μεθυλο-2-πεντένιο. Πιο αναλυτικά:




*
Άνω Καμπιά Φθιώτιδας

Τα **Άνω Καμπιά** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας. 

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Άνω Καμπιά βρίσκονται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και είναι κτισμένα στις δυτικές πλαγιές του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 900 μέτρα. 

Είναι η γενέτειρα του σημερινού χωριού Κάτω Καμπιά, και πλέον έχουν σχεδόν ερημωθεί και μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες ανεβάζουν τα κοπάδια τους οι λιγοστοί κτηνοτρόφοι. Στέκει μόνο το μεταγενέστερο εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου που εορτάζει στις 6 Αυγούστου κατά τη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Έως τα μέσα της δεκαετίας του 1970 η περιοχή έσφυζε από ζωή, αφού για πολλές δεκαετίες ήταν το θέρετρο των Κάτω Καμπιών.

Τα Άνω Καμπιά χτίστηκαν περί το 1330 και αποτελούνταν από 73 περίπου πετρόκτιστες κατοικίες. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής (1941-44) το χωριό των Κάτω Καμπιών καταστράφηκε από τα στρατεύματα Κατοχής με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να κατοικούν στα Άνω Καμπιά. Πολλοί κάτοικοι μάλιστα από τα γύρω χωριά είχαν μεταφέρει τις πραμάτειες τους και ό,τι πολύτιμο είχαν στα συγγενικά πρόσωπα που είχαν σπίτι στα Άνω Καμπιά.

Διοικητικά, σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Κάτω Καμπιά και τα Χάνια Καμπιών αποτελούν την κοινότητα Καμπιών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σπερχειάδας του Δήμου Μακρακώμης ενώ κατά την απογραφή του 2011 διέθεταν 4 μόνιμους κατοίκους.

## Στατιστικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της κοινότητας των Καμπιών και των συνοικισμών που την αποτελούσαν είχε την εξής διακύμανση:
* Απογραφή 1920: 381 κάτοικοι.
* Απογραφή 1928: 334 κάτοικοι.
* Απογραφή 1940: Κάτω Καμπιά: 336 κάτοικοι, Άνω Καμπιά: 38 κάτοικοι.
* Απογραφή 1951: Κάτω Καμπιά: 275 κάτοικοι, Χάνια Καμπιών: 50 κάτοικοι.
* Απογραφή 1961: Κάτω Καμπιά: 267 κάτοικοι, Χάνια Καμπιών: 34 κάτοικοι.
* Απογραφή 2001: Κάτω Καμπιά: 159 κάτοικοι, Χάνια Καμπιών: 14 κάτοικοι, Άνω Καμπιά: 13 κάτοικοι.
* Απογραφή 2011: Κάτω Καμπιά: 142 κάτοικοι, Χάνια Καμπιών: 10 κάτοικοι, Άνω Καμπιά: 4 κάτοικοι.

## Πηγές
* Τριανταφύλλου, Κωστής. *«Τα Καμπιά»*, Αφιέρωμα, Έκδοση Ρουμελιώτικης Εστίας, Αθήνα, 2003.
* Σκιαδάς, Ελευθέριος. *«Ιστορικά διαγράμματα των Δήμων της Ελλάδας [1833-1912]»*, Αθήνα, 1984.
* Δημητρίου, Δημήτρης. *«Ημερολόγιο Καμπιωτών 2009»*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Ενδυματολογία

**Ενδυματολογία** είναι η μελέτη των ενδυμάτων από ιστορική, ψυχολογική, κοινωνιολογική, γεωγραφική και κατασκευαστική σκοπιά. Ένδυμα είναι καθετί με το οποίο σκεπάζουμε το σώμα, ενώ ενδυμασία το σύνολο των εξωτερικών κυρίως ενδυμάτων. 

Πηγές της ενδυματολογικής έρευνας είναι τα ενδύματα αυτά καθεαυτά, τα γραπτά μνημεία, ο προφορικός λόγος, οι καλλιτεχνικές απεικονίσεις (ζωγραφικά, γλυπτικά και άλλα έργα), τα κάθε λογής σχέδια, η φωτογραφία και οι κινηματογραφήσεις κάθε είδους.
## Πηγή
*Ιωάννα Παπαντωνίου, *Η Ελληνική ενδυμασία. Από την αρχαιότητα ως τις αρχές του 20ου αιώνα*, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα, 2000
Δασονομία

Η **Δασονομία**, ή **Δασοφυλακή**, είναι ιδιαίτερη δημόσια Αρχή, εκτελεστικού χαρακτήρα, με καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα τα δάση. Η Αρχή αυτή επιμελείται την τήρηση της κατά τόπο δασικής νομοθεσίας και τη δίωξη κάθε σημειούμενης παράβασης της.

Στην Ελλάδα η Αρχή αυτή διαρθρώνεται ως Δασική Διοίκηση, υπό την Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του υπουργείου Γεωργίας, (του σημερινού Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), με κεντρικές και περιφερειακές υπηρεσίες νομαρχιακού επιπέδου στις οποίες περιλαμβάνονται Δασαρχεία, Δασονομεία και Δασοφυλάκεια.

## Ιστορία
*Κύριο λήμμα: [[Ελληνική Αγροφυλακή]]*

Η πρώτη υπηρεσία για την προστασία των δασών και των χωραφιών ιδρύθηκε το 1836 με την ονομασία Αγροφυλακή.

Το 1956 ήταν οργανωμένη με πρότυπο την Ελληνική Χωροφυλακή και υπάχθηκε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Το 2011, η Αγροφυλακή καταργήθηκε και οι υπηρεσίες της μεταβιβάστηκαν στις διάφορες περιφερειακές δασικές υπηρεσίες.

Από το 2017 και έπειτα, όλοι οι δασοφύλακες είναι ένστολοι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.19ος,σελ.425.
* Κ. Μ. Σταμάτης "Αστυνομικό Δίκαιο" - Αθήναι 1972, σελ.20.

Κατηγορία:Αστυνομικό Δίκαιο
Κατηγορία:Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (Ελλάδα)
Αναστάσιος Βαφειάδης

**Αναστάσιος Βαφειάδης** (Μοναστήρι ή Μεγάρεβο - Βαφές, Κρήτη 1866) - έλληνας  επαναστάτης του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Κατά τον Κωνσταντίνο Βακαλόπουλο, ο τόπος γέννησης του Βαφειάδη είναι η πόλη του Μοναστηρίου
.
Η ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Πανδέκτης αναφέρει σαν γενέτειρά του το χωριό Μεγάροβο, δυτικά του Μοναστηρίου
.
Ως φοιτητής στην Αθήνα ο  Βαφειάδης εισήλθε στους επαναστατικούς κύκλους. Στενός φίλος του ήταν ο Ζήσης Σωτηρίου, παλαίμαχος αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. 
Σωτηρίου και Βαφειάδης προσχώρησαν στην «Ελληνική Λεγεώνα», με την οποία πήγαν  εθελοντές στην Ιταλία και πήραν μέρος στις μάχες εναντίον των Αυστριακών, στο πλευρό  του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι.
.
Ο Έλληνας ερευνητής Χρήστος Λάζος αναφέρει τον Βαφειάδη ως συμμετέχοντα στη Σικελική εκστρατεία του Γκαριμπάλντι και στη μάχη της Καλαταφήμι *(Calatafimi)*, το Μάιο του 1860
.
Στα απομνημονεύματά του, ο Σ. Μαλάκης γράφει ότι συνάντησε τον Βαφειάδη την 21η Ιουνίου του ίδιου έτους στο Λιβόρνο, αναμένοντα τον Σωτηρίου για να ξαναπάνε εθελοντές στον Γκαριμπάλντι, στο Ασπρομόντε *(Aspromonte)*
.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, οι Έλληνες γαριβαλδινοί έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των επαναστατικών ιδεών στη χώρα.
Το 1866, με την έναρξη μιας άλλης εξέγερσης του Κρητικού λαού, ο Αναστάσιος Βαφειάδης οργάνωσε στην Αθήνα σώμα εθελοντών, το οποίο πήγε για  ενίσχυση στο επαναστατημένο νησί. Ο Αναστάσιος Βαφειάδης σκοτώθηκε  στην αιματηρή μάχη του  Βαφέ, 12 Οκτωβρίου, 1866.

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα
Κώστας Κιμούλης

Ο **Κώστας Κιμούλης** είναι Έλληνας σκηνοθέτης.

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1964. Σπούδασε στην Ιδιωτική Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου, απ' όπου αποφοίτησε το 1984 με Δίπλωμα Ανωτέρας Σχολής ως Εικονολήπτης - Φωτογράφος.

Μετά τη θητεία του στο Ναυτικό, το 1987 φεύγει στην Αμερική για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1990 αποφοίτησε από το Κολέγιο Κολούμπια του Σικάγο με δύο πτυχία, ένα Bachelor of Arts με ειδικότητα στον κινηματογράφο και ένα 2ο Bachelor of Arts στην τηλεόραση.

Τον Σεπτέμβριο του 1990 επιστρέφει στην Ελλάδα και ύστερα από μερικούς μήνες σκηνοθετεί το πρώτο του σήριαλ στη τηλεόραση ως τηλεσκηνοθέτης στην ΕΤ1, στη σειρά "Το Παράξενο Σπίτι", θρίλερ, όπου για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε steadycam σε ελληνική σειρά. Από τότε έχει σκηνοθετήσει πάνω από 20 τηλεοπτικές σειρές, κυρίως κωμικές, τηλεπαιχνίδια, δημοσιογραφικές εκπομπές και εορταστικά σώου, ενώ έχει συνεργαστεί με όλα τα κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης που περιέχουν μυθοπλασία. Μερικά από τα σήριαλ αυτά, είναι: Οι Μεν και οι Δεν, Μπαμ μπαμπάς και μπέμπα (ΑΝΤ1), Ασυνήθεις Ύποπτοι (MEGA), Θα σε δω στο πλοίο, Πάτρα-Βενετία, Ου μοιχεύσεις (ALPHA), Η Νταντά, Ο κακός βεζύρης (MEGA), Τρελή οικογένεια, Ο άντρας των ονείρων μου (STAR) κ.α.

Τον Μάρτιο του 1992 δημιούργησε το δικό του γραφείο παραγωγής με την επωνυμία Deja Vu Pictures, το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα, για την παραγωγή κινηματογραφικών, τηλεοπτικών, διαφημιστικών και εταιρικών ταινιών. Το 2000 άρχισε να σκηνοθετεί και στο θέατρο. Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Σκηνοθετών.

Έχει παντρευτεί μία φορά και ύστερα από 16 χρόνια γάμου χώρισε, αποκτώντας δύο παιδιά: την κόρη του, Λυδία και τον γιo του, Ορέστη.

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 12/2011
Φλίας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Φλίας** ήταν γιος του θεού Διονύσου και της Χθονοφύλης, ήταν γηγενής της Αργολικής Αραιθυρέας και συμμετείχε στην Αργοναυτική εκστρατεία. Σημειωτέον ότι αναφέρεται αλλού και "φυλή Χθονόφυλη", δηλαδή  η φυλή των γηγενών, οπότε είναι πιθανόν το γυναικείο όνομα να προσωποποιεί τους γηγενείς κατοίκους της αρχαιότερης Ιωνικής πόλης που δεν έφυγαν όταν εισέβαλαν οι Δωριείς αλλά έμειναν στην πατρίδα τους και αναμείχθηκαν με τους κατακτητές (οι περισσότεροι πάντως έφυγαν για τη Σάμο και τη Μικρά Ασία). Ο Παυσανίας παραπέμπει μια πηγή ότι ο Φλίας ήταν γιος του Κείσου αλλά ο ίδιος αναφέρει ότι ήταν γιος του θεού Διονύσου και της Αραιθυρέας, η Χθονοφύλη σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν σύζυγος του και μαζί της απέκτησε τον Ανδροδάμα. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος καταγράφει τον Φλία σαν γιο του Διονύσου και της Αριάδνης. Στα Αργοναυτικά Ορφικά αναφέρεται σαν μητέρα του μία από τις Νύμφες χωρίς να καταγράφεται το όνομα της. To όνομα του πήρε η πόλη Φλειούς που ονομαζόταν πριν Αραιθυρέα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Apollonius Rhodius, Argonautica translated by Robert Cooper Seaton (1853-1915), R. C. Loeb Classical Library Volume 001. London, William Heinemann Ltd, 1912. 
*Apollonius Rhodius, Argonautica. George W. Mooney. London. Longmans, Green. 1912. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. 
*Gaius Valerius Flaccus, Argonautica translated by Mozley, J H. Loeb Classical Library Volume 286. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928.
*Gaius Valerius Flaccus, Argonauticon. Otto Kramer. Leipzig. Teubner. 1913. Latin text available at the Perseus Digital Library.
*The Orphic Argonautica, translated by Jason Colavito. © Copyright 2011.
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903.

   

Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Φλιάσιο Πεδίο

Ως **Φλιάσιον Πεδίον** αναφέρεται η κοιλάδα του Ασωπού ποταμου στη νότια Κορινθία. Η κοιλάδα βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και υπήρξε εύφορη -οι ντόπιοι παρήγαγαν κρασί από τα εκλεκτά αμπέλια της. Το Φλιάσιο πεδίο ανήκε κατά την αρχαιότητα στους κατοίκους του Φλιούντα ή Φλειούντα, μια πόλης χτισμένης περίπου 3,5 χιλιόμετρα από τη σημερινή Νεμέα Από την αρχαία πόλη  απομένουν τμήματα των τειχών της και του θεάτρου της.

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κορινθίας
Κατηγορία:Κοιλάδες της Ελλάδας
Δρυς η φελλοφόρος

Η **δρυς η φελλοφόρος** (επιστημονική ονομασία *Quercus suber*) είναι ένας είδος μεσαίου μεγέθους, αειθαλούς βελανιδιάς. Απαντάται στη φύση στη νοτιοδυτική Ευρώπη, ιδίως στην Ιβηρική χερσόνησο, και τη βορειοδυτική Αφρική. Ο εξωτερικός φλοιός του είδους αυτού είναι γνωστός ως φελλός και χρησιμοποιείται στην κατασκευή πωμάτων καθώς και σε άλλες βιομηχανικές και όχι μόνο εφαρμογές.

Φτάνει σε ύψος μέχρι τα 20 μέτρα, αλλά στη φύση είναι λιγότερο ανεπτυγμένο. Μπορεί να ζήσει 150 με 300 χρόνια. Είναι είδος φωτόφιλο και ξηροθερμικό, προσαρμοσμένο στο μεσογειακό κλίμα.

Από το εξωτερικό μέρος του κορμού του δέντρου συλλέγεται ο φελλός.
Η συλλογή του φελλού γίνεται κάθε 10 με 15 χρόνια, συνήθως Ιούνιο και Ιούλιο, με τη πρώτη συγκομιδή να είναι κατώτερης ποιότητας, με μεγάλους πόρους και μικρή ελαστικότητα. Μετά από κάθε συγκομιδή ο εξωτερικός φλοιός του δέντρου αναγεννάται και ύστερα από οκτώ περίπου χρόνια έχει αρκετό πάχος ώστε να συλλεχθεί ξανά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δρύες
Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Κατηγορία:Δέντρα
Φλιασία

Ως **Φλιασία** αναφέρεται στα αρχαία κείμενα η χώρα που βρισκόταν στην κατοχή της πόλης του Φλιούντα, στο Φλιάσιο Πεδίο. Η περιοχή περιβαλλόταν από την Σικυωνία στο βορρά, την Αργολίδα από το νότο και στα ανατολικά από την περιοχή της Νεμέα]ς και των Κλεωνών, ενώ στα δυτικά συνόρευε με την περιοχή που ελεγχόταν από την αρκαδική πόλη Στύμφηλο ή Στύμφαλο. 

Τη χώρα διέρρεε ο Ασωπός ποταμός -ο ίδιος εξάλλου διέρρεε και τη βορεινή συνέχειά της, την αποκαλούμενη τότε "Ασωπία" που ανήκε στη Σικυώνα.

Στη Φλιασία βασίλεψε πρώτος ο Άρας,και ίσως γι'  αυτό ο Φλιούντας (η πόλη) αρχικά μνημονεύεται ως Αραντία. Στη συνέχεια η πόλη αναφέρεται ως Αραιθυρέα (πιθανόν να ήταν κόρη του Άραντα), τέλος δε ως Φλιούς (από τον αργοναύτη Φλίαντα που πιθανόν να ήταν γιος ή σύζυγος της Αραιθυρέας.)

Στη Φλιασία αναφέρεται εκτός του Φλιούντα και άλλη μία πόλη, οι Κελεαί.
## Πηγές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κορινθίας
Λένα Μασσέρα

Η **Ελένη (Λένα) Μασσέρα** (γεν. το 1939) υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο κατά τη δεκαετία του '50, στους δρόμους ταχύτητας και ημιαντοχής, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. Κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ στα 100, 200 και 800μ καθώς και σκυταλοδρομίας ως μέλος ομάδων.

## Βιογραφικό

Η Λένα Μασσέρα πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους το Νοέμβριο του 1952, όταν επικράτησε σε ημερίδα στίβου κορασίδων στα 60μ με 8.8, ενώ πήδηξε 4,20 στο άλμα εις μήκος, αγώνισμα στο οποίο δεν συνέχισε σε υψηλό επίπεδο. Δυο βδομάδες αργότερα σε άλλο αγώνα, βελτίωσε την επιδοσή της σε 8.7 και χαρακτηρίστηκε ως "μεγάλο ταλέντο του σπριντ που τρέχει με μεγάλη ευχέρεια και τέλειον στυλ". Το επόμενο έτος βελτίωσε την επίδοσή της σε 8.2 (ν.π.ρ.), τρέχοντας σχεδόν χωρίς αντίπαλο, ενώ στο μήκος έκανε 4,35. Επίσης, πήρε μέρος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα τριάθλου κορασίδων, όπου τερμάτισε 5η με 509 β. αλλά με τα σύνθετα δεν συνέχισε σε υψηλό επίπεδο.

Το 1953, σε ηλικία 14 ετών, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος με τις ομάδες 4Χ50 (με νέο πανελλήνιο ρεκόρ) και 4Χ100 του Πανιωνίου. Στη συνέχεια, και ως το 1956 κατέκτησε πολλές νίκες στους δρόμους ταχύτητας και ημιαντοχής ως Μασσέρα ή Μασσέρα-Θεοδωράκη (μετά το γάμο της). Καλύτερη σεζόν της ήταν το 1954, χρονιά που κέρδισε τέσσερις πανελλήνιες νίκες (100, 200, σσκυταλοδρομίες), κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ των 200μ και των 4Χ100 με την ομάδα του Πανιωνίου, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τα 800, αγώνισμα στο οποίο αναδείχθηκε πανελληνιονίκης το 1956 και κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ. Όμως, ενώ είχε πολλές δυνατότητες στη συνέχεια σταμάτησε τον αγωνιστικό στίβο για βιοποριστικούς λόγους, αφού είχε την ατυχία να χάσει τον πατέρα της. Συνολικά κετέκτησε οκτώ πανελλήνιους τίτλους.

Σύζυγό της πήρε τον μαραθωνοδρόμο Κώστα Θεοδωράκη, πρωταθλητή Ελλάδος στα 5.000 και 10.000μ και κάτοχο των πανελληνίων ρεκόρ.

## Διακρίσεις

* **Πανελλήνια ρεκόρ**:
**100μ: 12.9 (1956).
**200μ: 27.3 (1954).
**800μ: 2.27.2 (1956).
**4Χ50 (ομάδα Πανιωνίου): 26.6 (1953).
**4Χ100 (ομάδα Πανιωνίου): 54.0 (1954).
* **Πρωταθλήτρια Ελλάδος**:
**100μ: 1954.
**200μ: 1954.
**800μ: 1956.
**4Χ50: 1953, 1954, 1955.
**4Χ100: 1953, 1954.

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
# Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος στο δρόμο για τη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 21 (23/5/2009), σελ. 7.

## Αναφορές
     

Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2007-2008

Το **πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 2007-08** ξεκίνησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2007 με τη συμμετοχή 35 ομάδων, χωρισμένων σε δύο ομίλους. Με το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν οι Διαγόρας Ρόδου και Α.Ο. Καβάλα που κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στους ομίλους τους καθώς και  η Αναγέννηση Καρδίτσας έπειτα από αγώνα μπαράζ με τον Γ.Σ. Ηλιούπολη.

## Νότιος όμιλος
### Βαθμολογία


## Βόρειος όμιλος
### Βαθμολογία


## Αγώνας Μπαράζ
Ο αγώνας μπαράζ διεξήχθη μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τη δεύτερη θέση στους ομίλους τους, ώστε να προκύψει η τρίτη ομάδα που θα ανέβει στην Β´ Εθνική. Νικητής της αναμέτρησης ήταν η Αναγέννηση Καρδίτσας.

Αθήνα, Γήπεδο Ριζούπολης, 14 Ιουνίου 2008
***[[Αναγέννηση Καρδίτσας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Αναγέννηση Καρδίτσας]]** – Ηλιούπολη **2-0**

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).

Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2007-2008
Δημήτριος Γ. Φλέσσας

Ο **Δημήτριος Φλέσσας του Γεωργίου**, πατέρας του ήρωα της επανάστασης Παπαφλέσσα, γεννήθηκε στην Πουλιανή το 1736 και σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τους Τούρκους  έξω από τη Σπάρτη, σε ηλικία 63 ετών, το 1799. Στη ίδια μάχη σκοτώθηκε από την πλευρά των Τούρκων και ένας σημαντικός για εκείνους πολεμιστής, ο Μπουλούμπασης.

Ο Φλέσσας άφησε πολυμελέστατη οικογένεια γιατί είχε κάνει τουλάχιστον  δύο γάμους. Συγκεκριμένα φέρεται να άφησε 27 γιους και μία κόρη. Την προστασία της κόρης ανέλαβε ένας συγγενής του, ο πρόκριτος Παναγιώτης Δικαίος. 

Σημειωτέον ότι μέχρι ενός σημείου (άγνωστο ποιου ακριβώς) το επώνυμο της οικογένειας ήταν **Δικαίος** και σύμφωνα με μια εκδοχή, μια μερίδα της οικογένειας (εκείνη που διέμεινε στην Πουλιανή, δηλαδή στο Φλιάσιο Πεδίο) έκανε το επώνυμό της **Φλέσσας**  επειδή ακριβώς ζούσαν όλοι μαζί  από το 1670 στο παλιό φρούριο του Φλειούντα

## Πηγές


Φ
Γεώργιος Φλέσσας του Ηλία

Ο **[[Φλέσσας]] Γεώργιος του Ηλία** ήταν ανηψιός του ήρωα της επανάστασης Γρηγορίου Παπαφλέσσα. Γεννήθηκε στο Γαρδίκι της Καλαμάτας το 1798.

Πήρε μέρος, στην άλωση της Καλαμάτας , στην άλωση της Τριπολιτσάς, στη μάχη του Βαλτετσίου και στην άλωση του Ναυπλίου το 1822.

  'Επολέμησε ώς κατώτερος 'Αξ/κος είς το Σώμα τού πατρος του καί έλαβε μέρος είς τήν άλωσι τής Καλαματας, είς τή μάχη τής Καρύταινας, τού Βαλτετσίου,  είς  τήν  πολιορκία  καί  τήν  αλωσι τής  Τριπολεως.  (οπου, τραυματισθείς απεβίωσε ό πατήρ του Ηλίας Δημ. Φλέσσας).

-1822  "Ελαβε μέρος στή μάχη τών Δερβενακίων.Νοέβριος  1822  μετέχων  τής  πολιορκίας  τού Ναυπλίου,  ήγούμενος  150 Μεσσηνίων, έπεσε πρό τού Ναυπλίου κατά τήν άλωσί του. .

Oι  'Ιωαννης,  Ποναγιώτης καί   'Ηλίας Φλέσσας σέ αίτησή  τους απο 14  Νοεμβρίου  1846,  προς  τήν   έπί  τού  αγώνος  έξεταστικήν  έπιτροπήν, μεταξύ άλλων αναφέρουν "... "Αξιος τού πατρός μας υiός φαινόμενος o αδελφός μας Γεώργιος παρηκολούθησεν είς όλας τάς ανωτέρω μάχας  τον πατέρα μας, μετα τον θάνατον τού οποίου λαβών τήν αρχηγίαν έπολέμησεν ένδόξως, είς το Δερβενάκι τού "Αργους μετά τού Δράμολη, προσενεγκών έαυτόν θύμα τής έλευθερίας κοτά τήν έκπορθησιν τού Ναυπλίου ...."

Σέ  πιστοποιητικό  έκδοθέν  "έν  Καλάμαις  τή  12  'Ιουνίου  1865"  ύπό  'Αντωνίου Μαυρομιχάλη διαβάζουμε: "... ο ποτέ Γεώργιος Ηλ. Φλέσσας απ' αρχής τού υπέρ ανεξαρτησίας τής πατρίδος  ίερού  αγώνος  δράξας  τά  όπλα  έδραμε  κατα  τών  έχθρών  τής πατρίδος  καί  παρευρέθη  ώς  πλαρχηγός  είς  τας  μαχας  Καρυταίνης, Βαλτετσίου, Δερβενάκια κατά τού Δράμαλη καί ώς είς τών τεσσάρων οπλαρχηγών απ'  αρχής  τής  πολιορκίας  Ναυπλίου  μέχρι  τής  πτώσεώς  του,  δείξας οπαραδειγμάτιστον γενναιοτητα ...". 

## Πηγές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Δημήτριος Η. Φλέσσας

Ο **Δημήτριος Φλέσσας του Ηλία** ήταν ανηψιός του αγωνιστή Παπαφλέσσα. Γεννήθηκε στο Γαρδίκι της Καλαμάτας το 1796. Πολεμησε και ταυματίστηκε κατά την άλωση της Τριπολιτσάς, όπου έχασε τον πατέρα του Ηλία Φλέσσα -ο τελευταίος τραυματίστηκε βαριά και υπέκυψε 3 μέρες αργότερα. Ο Δημήτρης Φλέσσας συνέχισε να αγωνίζεται και πολέμησε στη μάχη του Βαλτετσίου, των Δερβενακίων και του Μανιακίου. Σκοτώθηκε στο Μανιάκι φέροντας το βαθμό του χιλίαρχου.

Φ
Ηλίας Δ. Φλέσσας

Ο **Ηλίας Φλέσσας** (Πολιανή Καλαμών,1770) ήταν ένα από τα αδέλφια του αγωνιστή της επανάστασης Παπαφλέσσα.

Πριν από την επανάσταση βρισκόταν, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο , στη Σμύρνη και το 1817 επέστρεψαν στην Πολιανή, όπως αναφέρει ο Παναγιώτης Αργυρόπουλος. 

Τον Μάιο του 1819 έλαβε μέρος στή μυστική σύσκεψη των οπλαρχηγών πού έγινε στην Ιερά Μονή Βελανιδιάς Καλαμάτας όπου ανακοινώθηκαν σχέδια και αποφάσεις των Φιλικών στο Βουκουρέστι σχετικά με την προπαρασκευή του Αγώνα.  

Έλαβε μέρος στην απελευθέρωση της Καλαμάτας. Ήταν μαζί με άλλα δύο αδέλφια του (τον Νικήτα και τον Ιωάννη) ένας από τους ηγέτες της μάχης του Βαλτετσίου . Κατά την άλωση της Τριπολιτσάς μπήκε πρώτος στην πόλη με τους Μεσσηνίους αγωνιστές των οποίων ηγείτο. Εκεί όμως τραυματίστηκε σοβαρά και τρεις μέρες αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του. 

## Παραπομπές


Φ
Πάνιον Προποντίδος

Το **Πάνιον** ήταν μια ελληνιστική πόλη στις θρακικές ακτές της Προποντίδος.

Η πόλη ιδρύθηκε από τον Ευμένη Β΄ της Περγάμου. Τούτο αποδεικνύεται από μια επιγραφή στην αρχαία πόλη, που τιμούσε τον Περγαμηνό βασιλέα ως *ιδρυτή της πόλεως*.  

Πράγματι οι Ρωμαίοι, θέλοντας να ανταμείψουν τις υπηρεσίες που τους προσέφερε ο Ευμένης στον πόλεμο εναντίον του Αντιόχου Γ΄ στην Μαγνησία, του επέτρεψαν να καταλάβει τις σελευκιδικές κτήσεις στην Θράκη. Τότε ίδρυσε το Πάνιον για επόπτευση της Θράκης. 

Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νοτίως της Βισάνθης (σημερινή τουρκική πόλη Τεκιρντάγ) της ανατολικής Θράκης. 

## Πηγές
* The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor του Getzel M. Cohen.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης
Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Μπουγιουρντί

μικρογραφία|300x300εσ|Σαλονικιώτικο μπουγιουρντί μαγειρεμένο σε πυρίμαχο σκεύος. Η συνταγή αποτελείται από τυρί φέτα, κίτρινο τυρί, ντομάτες, γλυκιά πιπεριά, πιπεριά τσίλι, ελαιόλαδο, ρίγανη και τριμμένο πιπέρι.
Η λέξη *μπουγιουρντί* σήμαινε αρχικά την έγγραφη διαταγή αξιωματούχου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (τουρκ. buyurdι γ' εν. του ρ. buyur `διατάζω΄). Σήμερα σημαίνει το επίσημο έγγραφο, ιδίως διαταγή, συνήθως με δυσάρεστο οικονομικό περιεχόμενο: Γνωστή η φράση: .

Από κει και πέρα το **μπουγιουρντί** είναι μεζές της Ελληνικής κουζίνας. Η ονομασία *μπουγιουρντί* του δόθηκε ακριβώς γιατί το αποτέλεσμα είναι αρκετά καυτερό. Φτιάχνεται με φέτα, ψιλοκομμένες ντομάτες, πιπεριές, ελαιόλαδο και προαιρετικά κρεμμύδι τα οποία ανακατεύονται και συνδυάζονται κυρίως με πάπρικα, πιπέρι και ρίγανη, αλλά και διάφορα παραδοσιακά ελληνικά τυριά, λαχανικά, μυρωδικά χόρτα και μπαχαρικά. Ψήνεται μέχρι να λιώσει η φέτα σε παραδοσιακό μικρό πήλινο σκεύος στο φούρνο, αν και τελευταία χρησιμοποιείται συχνά αλουμινόχαρτο, ανοιχτό ή κλειστό.

## Σημειώσεις

## Πηγές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Λεξικό της κοινής νεοελληνικής
*Η συνταγή της ημέρας: Μπουγιουρντί με κοτόπουλο
*Ένα διαφορετικό μπουγιουρντί!
*Μαύρες ταλιατέλες με χταπόδι μπουγιουρντί

Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Θέμα Οψίκιον

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 650)
Το **Θέμα Οψικίου** ή **Οψίκιον** ήταν διοικητική διαίρεση του Βυζαντίου. Βρίσκονταν στην βορειοδυτική ακτή της Μικράς Ασίας. Ιδρύθηκε από τον αυτοκρατορικό στρατό και ήταν το μεγαλύτερο και ισχυρότερο Θέμα του Βυζαντίου. Εμπλέχτηκε σε διάφορες εξεγέρσεις τον 8ο αιώνα, και διαμερίστηκε σε τρία τμήματα μετά το έτος 750 περίπου, και έκτοτε παράκμασε. Συνέχισε να υπάρχει και μετά την Δ' Σταυροφορία (1201-1204). 



Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Θέμα Οπτιμάτων

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 650)
Το **θέμα των Οπτιμάτων** (**Οπτίματον**) ήταν διοικητική διαίρεση του Βυζαντίου.

Οι Οπτιμάτοι (λατινικά: *Optimates*, "οι βέλτιστοι") ήταν επίλεκτη στρατιωτική μονάδα, η οποία θεσπίστηκε το 575 περίπου από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Τιβέριο Β' και αργότερα εξελίχθηκε σε στρατιωτικό σώμα ανεφοδιασμού και επαρχιακή διοίκηση, που περιλάμβανε την βόρεια Βιθυνία.

## Αναφορές


Οπτιμάτων
Κατηγορία:Βιθυνία
Θέμα Θρακησίων

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 650)
Το **Θέμα Θρακησίων** ήταν στρατιωτική διοικητική διαίρεση του Βυζαντίου. Συμπεριελάμβανε τα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, περιοχές της Ιωνίας, όλη τη Λυδία, και τμήματα της Φρυγίας και την Καρία. 
## Ιστορική εξέλιξη
Το ακριβές έτος ίδρυσης του θέματος δεν είναι γνωστό. Οι παλαιότεροι συγγραφείς υποστήριζαν ότι προήλθε από το ιππικό του θέματος των Ανατολικών, αλλά νεότεροι ερευνητές απέδειξαν ότι το θέμα Θρακησίων είναι ένα από τα τέσσερα αρχαιότερα θέματα του Βυζαντίου. Οι πρώτες επιβεβαιωμένες αναφορές ανάγονται στο έτος 711. Υπάρχει μάλιστα η εκδοχή ότι τα στρατεύματα των Θρακησίων μπορεί να ταυτίζονται με τον όρο *Thracianus exercitus* που συναντάμε σε ένταλμα που χρονολογείται το έτος 687. Το όνομα του θέματος οφείλεται στο ότι εκεί στρατοπέδευαν τα θρακικά στρατεύματα.
## Παραπομπές

## Πηγές
*
*
*
*

## Βιβλιογραφία
*
*

Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιωνία
Κατηγορία:Λυδία
Κατηγορία:Φρυγία
Κατηγορία:Καρία
Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Νίκαιας
Θέμα Βουκελλαρίων

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 650)
Το **Θέμα Βουκελλαρίων** ήταν θέμα (διοικητική διαίρεση) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Περιελάμβανε περιοχές της κεντρικής-νότιας Μικράς Ασίας. Δημιουργήθηκε περί τον 8ο αιώνα, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των περιοχών της Φρυγίας, της Γαλατίας και της Παφλαγονίας.

## Βιβλιογραφία
*

## Αναφορές




Βουκελλαρίων
Θέμα Νικοπόλεως

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 1045)
Το **Θέμα της Νικοπόλεως** ήταν διοικητική διαίρεση του Βυζαντίου, στην Δυτική Ελλάδα, που περιελάμβανε την Αιτωλοακαρνανία και τη Νότια ήπειρο. Ιδρύθηκε στο δεύτερο ήμισυ του 9ου αιώνα, πιθανότατα μετά το 886 (αναφέρεται πρώτη φορά στο Κλητορολόγιον) και διατηρήθηκε μέχρι την κατάλυση της διοίκησης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τους Λατίνους, μετά την Τέταρτη Σταυροφορία, το 1204. Τότε το θέμα της Νικοπόλεως, οι Σταυροφόροι το είχαν υποσχεθεί στη Βενετία που δεν κατάφερε να το καταλάβει και μερικά χρόνια αργότερα στη θέση του δημιουργήθηκε το Δεσποτάτο της Ηπείρου.



Νικοπόλεως
Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Ιωάννης Δ. Φλέσσας

Ο  **Ιωάννης Φλέσσας του Δημητρίου**, ένα από τα 27 αδέλφια του ήρωα της επανάστασης Παπαφλέσσα, υπήρξε αγωνιστής και ο ίδιος.  Γεννήθηκε στην Πολιανή Καλαμάτας το 1780 και συμμετείχε στη άλωση της Καλαμάτας, στην άλωση της Τριπολιτσάς, στη μάχη του Βαλτετσίου, στη μάχη του Μαλανδρίνου,  στη μάχη των Δερβενακίων και επρόκειτο να συμμετάσχει και στη Μάχη στο Μανιάκι, αλλά δεν πρόλαβε. 

Συγκεκριμένα, μαζί με τον αδελφό του Νικήτα Φλέσσα, επικεφαλής 600 Μεσσηνίων, επιτέθηκαν στο στρατό του Ιμπραήμ καθώς αυτός κινείτο προς την Καλαμάτα. Οι Μεσσήνιοι επιτέθηκαν στα αριστερά της τουρκικής στρατιάς και επέφεραν υπολογίσιμα πλήγματα. Ομως ο Ιωάννης Φλέσσας τραυματίσθηκε και μπόρεσαν έτσι να τον συλλάβουν οι Τούρκοι, οι οποίοι και άναψαν φωτιά στην οποία έριξαν ζωντανό τον Φλέσσα  και τον έκαψαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Θέμα Στρυμόνος

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 1045)
Το **Θέμα του Στρυμόνος** ήταν διοικητική διαίρεση του Βυζαντίου. Δημιουργήθηκε πιθανότατα κατά τον 9ο αιώνα και περιελάμβανε τα εδάφη μεταξύ του ποταμού Στρυμώνος και του ποταμού Νέστου. Πρωτεύουσά του ήταν η πόλη των Σερρών. Από τον 10ο αιώνα το θέμα του Στρυμώνος διασπάστηκε και αργότερα ξαναενώθηκε με άλλο θέμα.



Στρυμώνος
Θέμα Βουλγαρίας

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 1045)
Το **[[Θέμα (Βυζάντιο)|Θέμα]] Βουλγαρίας** ήταν επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που ιδρύθηκε από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ μετά τη Βυζαντινή κατάκτηση της Βουλγαρίας το 1018.       

Η πρωτεύουσά του ήταν τα Σκόπια και το διοικούσε Στρατηγός.       

## Ιστορία
Αρχικά ο Βασίλειος εξέδωσε διάταγμα με το οποίο το φορολογικό σύστημα του υποταγμένου Βουλγαρικού Βασιλείου θα συνέχιζε να ισχύει στα προσαρτημένα Βουλγαρικά εδάφη. Το Βουλγαρικό πατριαρχείο υποβιβάστηκε σε αρχιεπισκοπή που ονομάστηκε Αρχιεπισκοπή της Οχρίδας και διατήρησε το αυτοκέφαλο καθεστώς του. Στρατεύματα στρατολογούνταν κυρίως από το Βουλγαρικό πληθυσμό.       

Όμως, δέκα χρόνια μόλις μετά το θάνατο του Βασίλειου, εισήχθη το Βυζαντινό σύστημα φορολόγησης. Οι Σλαβικές παραδόσεις, γράμματα και λειτουργία στα εδάφη της Αρχιεπισκοπής τέθηκαν υπό διωγμό. Η Βουλγαρική αριστοκρατία αργά αλλά σταθερά απομακρύνονταν από τις θέσεις που κατείχε. Πολλοί στάλθηκαν ως *αποστολές* σε μακρινές από τα Βαλκάνια περιοχές της Αυτοκρατορίας.       

Η κατάσταση αυτή προκάλεσε τη δυσαρέσκεια του τοπικού πληθυσμού, και ξέσπασαν εξεγέρσεις για την αποκατάσταση του Βουλγαρικού κράτους. Η πρώτη ξέσπασε στο Βελιγράδι το 1040. Αρχηγός της ήταν ο Γκεόργκι Βόιτεχ, ανιψιός του Τσάρου Σαμουήλ. Άλλη μία ξέσπασε υπό την ηγεσία του ίδιου στα Σκόπια το 1072. Στο τέλος του 11ου αιώνα οι Βυζαντινές κτήσεις στα Βαλκάνια έγιναν το θέατρο σκληρών εχθροπραξιών. Οι Νορμανδοί εισέβαλαν από το νότο, και οι Ιππότες της Πρώτης (1096-1097) και μετά της Δεύτερης Σταυροφορίας προέλασαν από τα δυτικά. Αυτές που προξενούσαν φόβο ήταν οι εκ νέου επιδρομές των Τουρκικών βαρβαρικών φυλών από τις στέπες, Ογούζων, Πετσενέγων και Κουμάνων. Στο τέλος του 12ου αιώνα, το Βυζάντιο τυπικά ήταν κυρίαρχο, αλλά σε πολλές Βαλκανικές περιοχές η Βυζαντινή εξουσία υπήρχε μόνο κατ’ όνομα.       

Το 1185, οι Νορμανδοί έφτασαν πάλι στο Δυρράχιο, προχώρησαν ανατολικά και λεηλάτησαν τη Θεσσαλονίκη. Το χάος στις αυτοκρατορικές επικράτειες ενθάρρυναν τους Βούλγαρους να επανακτήσουν το κράτος τους με την Εξέγερση των αδελφών Ασέν και Πέτρου και η Βουλγαρία ήταν πάλι ελεύθερη να διεκδικήσει την επικράτηση στα Βαλκάνια.       

Η αποδιοργάνωση του Βυζαντίου ολοκληρώθηκε το 1204 όταν η Τέταρτη Σταυροφορία άλωσε την Κωνσταντινούπολη. Οι Λατίνοι κατάργησαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ίδρυσαν δικά τους φεουδαρχικά κράτη στα Νότια Βαλκάνια.      

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Ιστορία του Κοσσυφοπεδίου
Κατηγορία:Βυζαντινή Σερβία
Κατηγορία:Μεσαιωνική Βόρεια Μακεδονία
Θέμα Παρίστριον

thumb|right|350px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 1045)

Το **Παρίστριον**, που σημαίνει "δίπλα στον Ἴστρο", το αρχαίο όνομα του Δούναβη), η **Παραδουνάβιο/Παραδούναβις**, όνομα που προτιμάται στα επίσημα έγγραφα, ήταν Βυζαντινή επαρχία που κάλυπτε στη νότια όχθη του Κάτω Δούναβη (Κάτω Μοισία) κατά τους 11ο και 12ο αιώνα

Αν και οι Βυζαντινοί συγγραφείς χρησιμοποιούν τον όρο για να περιγράψουν τα μέρη κατά μήκος του Δούναβη γενικά, η επαρχία του Παρίστριου φαίνεται ότι αποτελούταν στο μεγαλύτερο μέρος από τη σύγχρονη Δοβρουτσά. Δεν είναι βέβαιο το πότε ιδρύθηκε η επαρχία: ο Ρουμάνος μελετητής Nicolae Bănescu θεωρούσε ότι ιδρύθηκε αμέσως μετά το τέλος της εισβολής του Σβιατοσλάβ Α΄, ηγέτη των Ρως, στη Βουλγαρία (970–971), ενώ άλλοι, όπως ο Vasil Zlatarski, δημιουργία του τέλους-μέσα του 11ου αιώνα. Την επαρχία κυβερνούσε *[[Κατεπάνω]]* ή *[[Δουξ|Δούκας]]*, και είχε την έδρα της μάλλον στο Δορύστολον (η σύγχρονη Σιλίστρα), όπου όντως μαρτυρείται η ύπαρξη βυζαντινής *στρατηγίας* τη δεκαετία 970. Στον απόηχο της νίκης του εναντίον των Ρως, ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής (βασιλεία 969–976) διόρισε τον Λέοντα Σαρακηνόπουλο διοικητή στη βορειοανατολική Βουλγαρία, με βάση τα *Μικρά Πρεσθλάβα* / Ιωαννόπολις (Πρεσθλαβίτζα). Ο Σαρακηνόπουλος και οι υπό αυτού, επιδόθηκαν τα επόμενα χρόνια σε οχυρωματικά έργα στην περιοχή της Δοβρουτσά, όπου εγκαταλελειμμένα επιδιορθώθηκαν και επανδρώθηκαν ξανά.

Όμως η περιοχή γύρισε ξανά σε Βουλγαρικό έλεγχο υπό τους αδελφούς Κομητόπουλους το 986 και έμεινε μέχρι το περίπου 1001, όταν και αποκαταστάθηκε ο Βυζαντινός έλεγχος. Ο μελετητής Bănescu πάντως, θεωρεί ότι ο Δορύστολον παρέμεινε συνέχεια σε Βυζαντινά χέρια. Από το τα μέσα της δεκαετίας το 1030, η περιοχή γνώρισε συνεχείς επιδρομές από τους Πετσενέγους. Ο πληθυσμός αποσύρθηκε στις λίγες μεγάλες οχυρωμένες πόλεις, και οι Πετσενέγοι ήταν ελεύθεροι να εγκατασταθούν στην επαρχία σαν σύμμαχοι και αποικιστές (δηλαδή σύμφωνα με τον όρο που χρησιμοποιούσαν οι σύγχρονοι συγγραφείς, ως *μιξοβάρβαροι*), και κρατιόταν σε ειρηνική κατάσταση με υποχωρήσεις και μέσω του εκτεταμένου εμπορίου. Δεν ήταν πριν τη δεκαετία του 1070 όταν οι Πετσενέγοι εξαπέλυσαν ανοιχτή εξέγερση και αποτέλεσαν συνεχή απειλή για τις Βαλκανικές επαρχίες του Βυζαντίου, μέχρι που ηττήθηκαν τελειωτικά στη Μάχη του Λεβουνίου το 1091. Παρά κάποιες περιστασιακές επιδρομές από τους Κουμάνους μετέπειτα, το Παρίστριον παρέμεινε κατά κύριο λόγο ειρηνικό ευημερούν κατά το 12ο αιώνα.

Γνωστοί διοικητές του θέματος ήταν οι :
* Λέων Σαρακηνόπουλος, πριν το 976
* Ρωμανός Διογένης, δούξ, ο μετέπειτα αυτοκράτορας
* Βασίλειος Αποκάπης, δούξ
* Νέστωρ, δούξ
* Λέων Νικερίτης, 1091, δούξ
* Δημήτριος Κατακαλών, κατεπάνω
* Θεόδωρος Πηγονίτης, κατεπάνω

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*
*
*

Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Βουλγαρίας
Θέμα Θράκης

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 1045)
[μικρογραφία|Το οικόσημο των Κομνηνών και σύμβολο της Θράκης: ο βυζαντινός αετός της οικογένειας των Κομνηνών (από την Κόμνη της Θράκης καταγόμενων) που απεικονίζεται στον Ναό της [Θεοτόκος η Κοσμοσώτειρα|Παναγίας Κοσμοσώτειρας στις Φέρες Θράκης.]]
Το **Θέμα** **Θράκης** ήταν διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στη γενική περιοχή της σημερινής Ανατολικής Θράκης. 

Σχετικά με την ίδρυση του θέματος αυτού, είναι πιθανό το θέμα να ιδρύθηκε ήδη από το τέλος του 7ου αιώνα, αλλά η ύπαρξη στρατηγών της Θράκης είναι βεβαιωμένη από το 742 και μετά, ενώ και σφραγίδες στρατηγών υπάρχουν από τον 8ο αιώνα και ύστερα.. Στα τέλη του 8ου αιώνα αποσπάται τμήμα του θέματος και δημιουργήσε το Θέμα Μακεδονίας.

Το 680 αναφέρεται ο Θεόδωρος πατρίκιος διοικητής του θέματος σαν αντιστράτηγος Θράκης και ο Λέων στρατηγός Θράκης και Μακεδονίας.

## Βιβλιογραφία
*
*

## Αναφορές




Θρακης
Θεμα
Θέμα Παφλαγονίας

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 950)
Η **Παφλαγονία** ήταν θέμα (στρατιωτική διοικητική διαίρεση) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που εκτεινόταν στην ομώνυμη περιοχή (Παφλαγονία) της Μικράς Ασίας. Ιδρύθηκε πιθανότατα γύρω στο 820 και η πρώτη φορά που αναφέρεται ήταν τον Νοέμβριο του 826.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Παφλαγονίας
Κατηγορία:Παφλαγονία
Θέμα Καππαδοκίας

thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 950)
Το **Θέμα Καππαδοκίας** ήταν διοικητική διαίρεση του Βυζαντίου. Η γεωγραφική του έκταση κάλυπτε τα νότια της ιστορικής περιοχής της Καππαδοκίας. Ιδρύθηκε στις αρχές του 9ου αιώνα και συνέχισε να υπάρχει μέχρι τα τέλη του 11ου αιώνα.

## Γεωγραφική θέση
Το θέμα Καππαδοκίας κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Καππαδοκίας. Στις αρχές του 10ου αιώνα συνόρευε προς βορειοδυτικά με το θέμα Βουκελλαρίων κατά μήκος της αλμυρής λίμνης Τουζ, και του Κιρσεχίρ. Προς βορά συνόρευε με το θέμα Αρμενιακών και αργότερα με το Χαρσιανόν, κατά μήκος του ποταμού Άλυ. Στα βορειανατολικά συνόρευε με την Καισάρεια και το φρούριο του Ροδεντού. Στα νότια σύνορα υψώνονταν η οροσειρά του Ταύρου και τα σύνορα του Χαλιφάτου των Μωαμεθανών της Κιλικίας. Προς ανατολάς συνόρευε με το θέμα Ανατολικών κατά μήκος της Λυκαονίας, από την περιοχή της Ηράκλειας μέχρι τη λίμνη Τουζ.

## Ιστορία
Η γεωγραφική θέση του θέματος της Καππαδοκίας βρίσκονταν ακριβώς επάνω στη διαδρομή των Αράβων που μέσα από τις Κιλίκιες πύλες εισέβαλαν στη Μικρά Ασία. Η περιοχή της Καππαδοκίας υπέφερε από τις αλλεπάλληλες επιδρομές των ξένων. Οι πόλεις και τα φρούρια καταλήφθηκαν πολλές φορές, ενώ η ύπαιθρος καταστράφηκε και ο πληθυσμός εξολοθρεύτηκε. Τα Τύανα, η Ηράκλεια, και η Φαουστινόπολη είχαν ήδη ισοπεδωθεί από τους Άραβες τον 9ο αιώνα. Η Ηράκλεια επανιδρύθηκε, αλλά ο πληθυσμός των δύο άλλων πόλεων κατέφυγε στα φρούρια της Νίγδης και του Λουλόν αντίστοιχα.

Αρχικά το θέμα ανήκε στο θέμα Ανατολικών, αποσπάσθηκε όμως και έγινε αυτόνομο θέμα για την αντιμετώπιση του αραβικού κινδύνου. Αναφέρεται επίσημα το έτος 830. Σύμφωνα με τους μουσουλμάνους γεωγράφους Ιμπν Κορδαβδέ και Ιμπν αλ-Φακί, το θέμα Καππαδοκίας ήταν οχυρωμένο με περισσότερα από είκοσι πόλεις και φρούρια, και διέθετε φρουρά δύναμης 4.000 ανδρών τον 9ο αιώνα. Στην επικράτειά του βρίσκονταν τουλάχιστον τρία αυτοκρατορικά άπληκτα, μεγάλα στρατόπεδα για την συγκρότηση του θεματικού στρατού κατά τις επιστρατεύσεις. Αυτά ήταν η Κολωνεία (το σημερινό Ακσαράι), η Καισάρεια και ο  Βαθύς Ρύαξ. Ο στρατηγός του είχε το αρχηγείο του μάλλον στο φρούριο της Κορώνης και αργότερα ίσως στα Τύανα, έπαιρνε ετήσιο μισθό είκοσι λίβρες χρυσό, και συνήθως είχε τον βαθμό του πρωτοσπαθάριου, ή και του πατρικίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*
*

Καππαδοκίας
Κατηγορία:Καππαδοκία
Θέμα Σεβαστείας

thumb|right|355px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 950)
Το **Θέμα Σεβάστειας** ήταν επαρχία (θέμα) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που βρισκόταν στη βορειοανατολική Καππαδοκία και τη Μικρά Αρμενία στη σημερινή Τουρκία. Ως θέμα ιδρύθηκε το 911 και επέζησε έως την πτώση του στους Σελτζούκους Τούρκους ως επακόλουθο της Μάχης του Μαντζικέρτ το 1071.  

## Ιστορία
Το θέμα ιδρύθηκε γύρω από την πόλη της Σεβαστείας (το σημερινό Σίβας). Η περιοχή ήταν μέρος του Θέματος Αρμενιακών από τα μέσα του 7ου αιώνα. Το θέμα δεν αναφέρεται σε καμία πηγή πριν τον 10ο αιώνα. Το 908 η Σεβάστεια εμφανίζεται για πρώτη φορά ως οχυρωμένη συνοριακή περιφέρεια (*[[Κλεισούρα (Βυζάντιο)|κλεισούρα]]*) και μέχρι το 911 είχε πλήρες στάτους Θέματος.

Το θέμα περιελάμβανε όλες της παραμεθόριες βυζαντινές περιοχές κατά μήκος του κεντρικού ρου του βόρειου Ευφράτη. Με την επέκταση των ορίων του Βυζαντίου, επεκτάθηκε νότια και ανατολικά ως την Μαλάτεια, τα Σαμόσατα και την Τεφρική, αντιστοιχώντας περίπου με τις Ρωμαϊκές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αρμενίας (Αρμενία Πρώτη, Armenia Prima) και μέρη των Αρμενία Δευτέρα (Armenia Secunda) και Ευφρατησίας (Syria Euphratensis). Μετά τα μέσα του 10ου αιώνα όμως η έκταση του θέματος περιορίστηκε από τη δημιουργία νέων μικρότερων θεμάτων.

Κατά τον 10ο αιώνα η περιοχή γνώρισε μεγάλη είσοδο Αρμενίων, οι οποίοι έγιναν ο κυρίαρχος πληθυσμός. Μετά το 1019/1021, η Σεβάστεια και τα γύρω εδάφη δόθηκαν ως φέουδο στον Αρμένο Seneqerim Ardzruni, ως αντάλλαγμα για την παραχώρηση στην Αυτοκρατορία του Βασιλείου του του Βασπουρακάν. Από το περίπου 1074, μετά την ήττα του Βυζαντίου εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων στη Μάχη του Μαντζικέρτ το 1071, οι Ardzruni κυβερνούσαν την περιοχή ως αυτόνομη άρχοντες, μέχρι την κατάκτησή της από τους Τούρκους περίπου το 1090.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μικρά Ασία
Κατηγορία:Σεβάστεια
Τόμας Γκόττσαλκ

Ο **Τόμας Γκόττσαλκ** (γερμ. *Thomas Johannes Gottschalk*), γεννημένος στις 18 Μαΐου 1950, είναι Γερμανός τηλεπαρουσιαστής και ηθοποιός του γερμανικού κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1950 στο Μπάμπεργκ. Πατέρας του ήταν ο Χανς Γκόττσαλκ, δικηγόρος το επάγγελμα. Έχει δύο αδέρφια, τον νεαρότερο Κρίστοφ και την Ραφαέλα. Η οικογένειά του ζούσε στην άνω Σιλεσία και κατέφυγε στο τέλος του πολέμου στη Γερμανία. Ο μικρός Τόμας τελείωσε το γυμνάσιο και σπούδασε γερμανική φιλολογία και ιστορία. Παντρεύτηκε το 1976 και απέκτησε δύο παιδιά. Άρχισε να εργάζεται το 1971 στο ραδιόφωνο και έγινε δημοφιλής. Παρουσίασε διάφορες μουσικές και αθλητικές εκπομπές και αναδείχτηκε για την ευχέρεια και την ειλικρίνειά του. Οι εκπομπές του έσπασαν πολλά ρεκόρ ακροαματικότητας.

## Βραβεύσεις
Τιμήθηκε με πολλά βραβεία.
* Kurt-Magnus-Preis (1978)
* Goldener Gong (1983)
* Goldene Kamera (1986)
* Telestar (1987)
* Romy (1990, 1996)
* Goldenes Schlitzohr (1991)
* Goldene Kamera (1995)
* Goldener Löwe (1997)
* Deutscher Fernsehpreis (1999)
* Bayerischer Fernsehpreis (1999)
* Goldene Feder (2001)
* Karl-Valentin-Orden (2001)
* Medienpreis für Sprachkultur(2002)
* Rose d’Or (2005)
* CICERO Rednerpreis 
* Deutscher Fernsehpreis (2009)
* Grimme-Preis (2011) 
## Κινηματογραφικά έργα
* 1979: Summer Night Fever
* 1982: Piratensender Powerplay
* 1983: Monaco Franze – Der ewige Stenz
* 1983: Die Supernasen
* 1983: Bolero
* 1984: Heut' abend (Talkshow)
* 1984: Zwei Nasen tanken Super
* 1984: Mama Mia – Nur keine Panik
* 1985: Big Mäc – Heiße Öfen in Afrika
* 1985: Die Einsteiger
* 1986: Miko – aus der Gosse zu den Sternen
* 1987: Zärtliche Chaoten
* 1988: Zärtliche Chaoten II
* 1989: Highway Chaoten *(Think Big)*
* 1990: Eine Frau namens Harry
* 1991: Trabbi goes to Hollywood
* 1992: Der Ring der Musketiere
* 1992: Disney Filmparade
* 1993: Sister Act 2 – In göttlicher Mission
* 1998: Frühstück mit Einstein
* 1999: Late Show
* 2008: 1½ Ritter – Auf der Suche nach der hinreißenden Herzelinde
* 2009: Sturm der Liebe
* 2009: Das Traumschiff 
* 2011: Der Zoowärter

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gert Heidenreich: *Thomas Gottschalk*. DVA-München 2004, ISBN 3-421-05818-0
* Helmut Sorge: *Ab nach Amerika! – Ausgewanderte erzählen.* Collection Rolf Heyne 2009. ISBN 978-3-89910-438-7.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γερμανοί τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Φρίντριχ Σίλμπουργκ

Ο **Φρίντριχ Σίλμπουργκ** (*Friedrich Sylburg*, 1536 – 17 Φεβρουαρίου 1596) ήταν Γερμανός μελετητής των κλασικών γραμμάτων. Έτρεφε μεγάλη αγάπη για την αρχαία ελληνική γλώσσα και έγραψε μεταξύ άλλων ετυμολογικό λεξικό μεγάλης αναγνώρισης και αξίας. 

Γιος αγρότη, γεννήθηκε στο Βέτερ και σπούδασε στο Μάρμπουργκ, την Ιένα, τη Γενεύη και τέλος στο Παρίσι. Εκεί δάσκαλός του ήταν ο Ανρί Ετιέν (Henry Estienne ή Stephanus), που είχε ήδη συντάξει έναν ελληνικό θησαυρό. Ο Σίλμπουργκ πρόσθεσε πάρα πολλά στο μεγάλο εκείνο ετυμολογικό λεξικό ελληνικών λέξεων.

Όταν επέστρεψε στη Γερμανία εξέδωσε (το 1580) ένα σύγγραμμα με τίτλο  Institutiones in graecam linguam. Το 1583 εγκαταστάθηκε στη Φραγκφούρτη όπου εργάσθηκε ως διορθωτής, επιμελητής και συντάκτης ελληνικών κειμένων για τον εκδότη Johann Wechel. Την ίδια εποχή εξέδωσε έργα του Παυσανία, του Ηρόδοτου,  του Διονυσίου του Αλικαρνασσέως και του Αριστοτέλη, ιστορικά κείμενα για Ρωμαίους αυτοκράτορες και το «Περί συντάξεως» του Απολλώνιου του Δύσκολου.

Το 1591 πήγε στη Χαϊδελβέργη όπου εργάσθηκε σε βιβλιοθήκες συνεχίζοντας παράλληλα να εκδίδει έργα, όπως του Κλήμη του Αλεξανδρέως, του Ξενοφώντα, το Μέγα Ετυμολογικόν και άλλα.

Όλες οι εκδόσεις του Σίλμπουργκ διακρίνονται για μία εξοντωτικά κοπιαστική επιμέλειά -κάτι που λέγεται ότι μπορεί και να στοίχισε την υγεία του Σίλμπουργκ και, τελικά, τη ζωή του. Πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου του 1596 ύστερα από υπερκόπωση, όπως αναφέρεται.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το μέγα Ετυμολογικόν. Έκδοση του 1816

Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Λόγιοι
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2006-2007

Το **πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 2006-07** ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 2006 με τη συμμετοχή 35 ομάδων, χωρισμένων σε δύο ομίλους. Με το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν ο Π.Α.Ο. Αγ. Δημητρίου και ο Πιερικός που κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στους ομίλους τους, καθώς και  ο Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός Βόλου έπειτα από αγώνα μπαράζ με τον Α.Σ. Ρόδος.

Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν ο υποβιβασμός του Απόλλωνα Αθηνών στο περιφερειακό πρωτάθλημα, μετά από δεκαετίες συμμετοχής στις ανώτερες κατηγορίες. Καθοριστικής σημασίας γι’ αυτό υπήρξε η τιμωρία του Απόλλωνα με αφαίρεση τριών βαθμών, λόγω σοβαρών επεισοδίων που είχαν προκαλέσει οι οπαδοί του, σε αγώνα της προτελευταίας αγωνιστικής με αντίπαλο τον Πανηλειακό.

## Νότιος όμιλος
### Βαθμολογία

## Βόρειος όμιλος
### Βαθμολογία

## Αγώνας μπαράζ
Ο αγώνας μπαράζ διεξήχθη μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τη δεύτερη θέση στους ομίλους τους, ώστε να προκύψει η τρίτη ομάδα που θα ανέβει στην Β´ Εθνική. Νικητής της αναμέτρησης ήταν ο Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός Βόλου.

Αθήνα, γήπεδο Περιστερίου, 17 Ιουνίου 2007  
***[[Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός]]** - Ρόδος **2-1**

## Παραπομπές


## Πηγές

*Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).

Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2006-2007
Δασικό Δίκαιο

Με τον όρο **Δασικό Δίκαιο**, ή **δασική νομοθεσία** χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων δικαίου που εκδίδει μία χώρα για την προστασία του δασικού πλούτου της και των δασικών εκτάσεών της.

Λαμβάνοντας υπόψη τη δασική πρόσοδο που μπορεί να έχει ένα κράτος καθίσταται επιτακτική ανάγκη η θέσπιση ειδικών νόμων όχι μόνο για την προστασία της, αλλά και για την ανάπτυξη αυτής και την αυστηρή απαγόρευση της μεταβολής του προορισμού των δασικών εκτάσεων. Στα Συντάγματα πολλών χωρών περιλαμβάνονται άρθρα περί δασικής προστασίας, επί των οποίων προστίθενται νόμοι και διατάξεις που ορίζουν σχετικά τόσο τη σωστή εκμετάλλευσή όσο και τους τρόπους επιμέλειας και παρακολούθησης της ορθής εφαρμογής τους, θεσπίζοντας σχετικές δημόσιες υπηρεσίες.

Όταν η δασική νομοθεσία φέρεται κωδικοποιημένη σε έναν νόμο, τότε γίνεται λόγος για Δασικό Κώδικα, που είναι και ο ουσιώδης νόμος.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 19ος, σελ. 426
* Γαλάνης, Παναγιώτης. *Δασικό Δίκαιο*. Εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη. 2024. 


Κατηγορία:Δασολογία
Φαλαινοδέλφινο

:*Να μη συγχέεται με το [[Ζιφιός|ζιφιό]]*

Το **φαλαινοδέλφινο** (αγγλικά: wholphin ή wolphin) είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος υβριδίου από την ένωση ενός θηλυκού ρινοδέλφινου (*Tursiops truncatus*) με μία αρσενική ψευδόρκα (*Pseudorca crassidens*). Το όνομα υπονοεί υβρίδιο δελφινιού με φάλαινας, αν και ταξινομικά και τα δύο αυτά ανήκουν στην οικογένεια των "ωκεάνιων δελφινιών", η οποία υπάγεται στην υπό-τάξη των Odontoceti (οδοντοκήτη). Το πρώτο καταγεγραμμένο φαλαινοδέλφινο γεννήθηκε στο SeaWorld του Τόκιο, αλλά πέθανε μετά 200 μέρες. Το πρώτο φαλαινοδέλφινο στις ΗΠΑ και το πρώτο που επιβίωσε ήταν η Kekaimalu, που γεννήθηκε στο Sea Life Park στη Χαβάη στις 15 Μαΐου 1985. Το όνομά της σημαίνει "από τον ειρηνικό ωκεανό". Αν έχουν αναφερθεί ότι ζούνε και ελεύθερα, αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο ένα σε αιχμαλωσία, στο Sea Life Park της Χαβάης. 

Είναι εντελώς ανάμεσα στους δύο γονείς. Καθώς το ρινοδέλφινο μπορεί να έχει 88 δόντια και η ψευδόρκα 44, ένα φαλαινοδέλφινο έχει 66. Είναι μικρότερα από μια ψευδόρκα αλλά μεγαλύτερα από το μέσο ρινοδέλφινο.   

Η Kekaimalu αποδείχτηκε γόνιμε όταν γέννησε σε πολύ μικρή ηλικία, όμως το μικρό πέθανε μετά λίγες μέρες. Το 1991 όμως γέννησε πάλι, την Pohaikealoha. Φρόντιζε, αλλά δεν θήλαζε, το μικρό για δύο χρόνια, το οποίο έτρεφαν με το χέρι οι φροντιστές τις. Η Pohaikealoha πέθανε 9 χρονών. Στις 23 Δεκεμβρίου 2004 η Kekaimalu έκανε και άλλο μικρό θηλυκό, την Kawili Kai, και τα οποία δύο ζώα παραμένουν ακόμα στο Sea Life Park στη Χαβάη.

Στην Ελλάδα φαλαινοδέλφινα κάποιες φορές αποκαλούνται οι ζιφιοί (Ziphius cavirostris), οι οποίοι λέγονται και ραμφοφάλαινες, αλλά η ορθότερη ονομασία των οποίων  είναι μόνο ζιφιός.

## Παρπομπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Waimanalo Hapa Girl Makes 10!, by Keene Rees
* A 'Wholphin' Is Born  at CBS News

Κατηγορία:Δελφινίδες
Κατηγορία:Υβριδικά ζώα
Ομοφωνία (μουσική)

[thumb|right|400px|Εμφανής χρήση ομοφωνίας στο [μοτέτο του Τόμας Τάλις "If ye love me" (1549). Οι φωνές κινούνται στον ίδιο ρυθμό, ενώ οι μεταξύ τους διαστηματικές σχέσεις δημιουργούν συγχορδίες. Το απόσπασμα μπορείτε και να το ακούσετε στο ακουστικό αρχείο παρακάτω.]] 
Στη μουσική, ο όρος **ομοφωνία** (

## Δείτε επίσης
* Αρμονία
* Αντίστιξη
* Πολυφωνία
* Ταυτοφωνία
* Μονοφωνία

Κατηγορία:Μουσική θεωρία