open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Όντσα (νόμισμα)

[μικρογραφία|Μία οncia (30 tari) Μάλτας τού μαγίστρου Εμμανουήλ Πίντο (1741–73). Eμπρός όψη: Άγ. Ιωάννης ο Βαπτιστής κρατά λάβαρο και δείχνει αμνό, επιγρ. NON SURREXIT MAIOR (δεν υπερβαίνει το μεγαλύτερο). Πίσω όψη: θυρεός, επιγρ. F[IDELIS] ΕMMANUEL PINTO M M H S S (MAGNUS MAGISTER HOSPITALIS SANCTIS SERVUS).](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Pinto_30_Tari_131246.jpg)

Στη Nότια Ιταλία, η ***oncia*** (πληθυντικός *oncie* ή *once*) ή ***onza*** (πληθυντικός *onze*) ήταν μία λογιστική μονάδα κατά τον Μεσαίωνα, και αργότερα ένα χρυσό νόμισμα που κόπηκε μεταξύ 1732 και 1860. Επίσης κόπηκε στα νότια ιταλικά εδάφη τής Ισπανικής αυτοκρατορίας, και επίσης ένα αργυρό νόμισμα τής ίδιας αξίας κόπηκε από τους Ιππότες τής Μάλτας. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ρωμαϊκή λέξη *uncia*. Μερικές φορές μπορεί να μεταφραστεί ως **ουγγιά**.

Στα μεσαιωνικά βασίλεια τής Νάπολης και τής Σικελίας, ένα *oncia* ισοδυναμούσε με 30 *tarì*, 600 *grani* και 3600 *denari* (δηνάρια, πένες). Συμβατικά, ένα χρηματικό ποσό υποδεικνύεται από τους αριθμούς *oncie*, *tarì*, *grani* και *denari* που χωρίζονται από τελείες, έτσι το 2.2.15.1 υποδηλώνει 2 *oncie*, δύο *tarì*, 15 *grani* και 1 *denaro*. Αν και η *oncia* δεν κόπηκε ποτέ κατά τον Μεσαίωνα, ήταν η βασική λογιστική μονάδα. Κόπηκαν οι μικρότερες ονομαστικές αξίες, όπως το δουκάτο (έξι από τα οποία ισοδυναμούσαν με μία *oncia*) και το *carlino* (60 για μία *oncia*).   Ο Φρειδερίκος Β' εισήγαγε το *[[augustalis]]*, το οποίο ήταν το ένα τέταρτο μίας *oncia*. 

## Δείτε επίσης
* Ιστορία των νομισμάτων στην Ιταλία

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
35η Μοίρα Καταδρομών

Η **35η Μοίρα Καταδρομών** είναι τμήμα των ειδικών δυνάμεων των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων στην Κύπρο.

## Ιστορία
Η 35 Μοίρα Καταδρομών ιδρύθηκε από μέρη της Α' Μοίρα Καταδρομών όταν στάλθηκε στην Κύπρο κατά την διάρκεια της Τούρκικης εισβολής στην Κύπρο, η μόνη βοήθεια που έλαβε η Κύπρος από την Ελλάδα κατά την διάρκεια της κρίσης. Το τμήμα ήρθε με τα Noratlas αλλά ένα καταρρίφθηκε από φίλια πυρά με αποτέλεσμα πάνω από 30 απώλειες. Μετά την αεραποβατική επιχείρηση, οι καταδρομείς συμμετείχαν στην επιχείρηση προστασίας του αεροδρομίου Λευκωσίας με την 33 Μοίρα Καταδρομών και άλλα τμήματα της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ, εμποδίζοντας την κατάληψή της από τον Τουρκικό στρατό.

Στις 12 Αυγούστου η μονάδα μετονομάστηκε από Α' Μοίρα Καταδρομών σε 35η Μοίρα Καταδρομών.

Από της 14 Αυγούστου, η μονάδα συμμετείχε στη μάχη του Αγίου Δομετίου, πολεμώντας γύρο από την περιοχή της σχολής Γρηγορίου, εμποδίζοντας την προέλαση των Τούρκων πέραν της σχολής. Ήταν επίσης η περιοχή που πολέμησε ο Μανώλης Μπικάκης οπού πολέμησε και κατέστρεψε τουλάχιστον 4 άρματα των Τούρκων, επίσης εμποδίζοντας παραπάνω των Τούρκικο Στρατό.

Μετά την εισβολή, διατάχθηκε η 35 ΜΚ να ανταποκριθεί στις ταραχές έξω από την πρεσβεία στην οποία είχε και πυροβολισμούς αλλά ο Διοικητής Παπαμελετίου αρνήθηκε επειδή η αποστολή τους ήταν η προστασία της Κύπρου και όχι της Αμερικάνικης πρεσβείας και ότι αυτή ήταν δουλειά της αστυνομίας/ στρατονομίας.

## Δείτε επίσης

* Διοίκηση Καταδρομών Κύπρου
* Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ειδικές δυνάμεις
Augustalis

δεξιά|μικρογραφία|300εσ|Παράδειγμα augustalis τής Νάπολης, που απεικονίζει έναν αετό και το πορτραίτο ενός Ρωμαίου Αυτοκράτορα της αρχαιότητας. Επιγρ.: +FRΙDERICUS / IMP. ROM. CESAR. AVG. Κόπηκε το 1230-50, 20 χλστ., 5,26 γραμ., 20,5 καράτια (885/1000) σε χρυσό.

Το **augustalis** ή *augustale*, επίσης *agostaro*, ήταν ένα χρυσό νόμισμα που κόπηκε στο βασίλειο τής Σικελίας από το 1229 , ή το 1231 σύμφωνα με άλλους.

## Ιστορία
Εκδόθηκε από τον Φρειδερίκο Β΄, αυτοκράτορα τής Γερμανίας (από το 1220) και βασιλιά τής Σικελίας (από το 1198), και κοβόταν μέχρι το τέλος του το 1250. Επιπλέον, εκδόθηκε και ένα μισό augustalis, που ήταν πανομοιότυπο σε σχέδιο, αλλά μικρότερο και με το μισό βάρος. Το αυγουστάλι έφερε λατινική επιγραφή, και κυκλοφόρησε ευρέως στην Ιταλία. Ήταν σχεδιασμένο με βάση το ρωμαϊκό aureus. Κόπηκε στη Νάπολη από το 1229, στο Μπρίντιζι και τη Μεσσήνη από το 1231, με συνοδευτικά billon δηνάρια (deniers). Το στυλ τού augustalis έχει περιγραφεί ως λαμπρό και πρωτο-αναγεννησιακό . Η ποιότητα τής εκτέλεσης και η λεπτότητά του ήταν υψηλή. Το augustalis είχε ονομαστικό βάρος 5,31 γραμμάρια και ήταν 20 καρατίων (854/1000) καθαρότητας. Η νόμιμη αξία ήταν το ένα τέταρτο μίας ουγγιάς χρυσού τής Σικελίας.

Η εμπρόσθια όψη περιέχει μία κλασική (όχι μεσαιωνική) προτομή τού αυτοκράτορα που φοράει στεφάνι δάφνης με την επιγραφή CESAR AVG IMP ROM (Καίσαρ Αύγουστος, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων). Η οπίσθια όψη απεικονίζει έναν αετό, το αυτοκρατορικό σύμβολο, με το όνομα FRIDE RICVS. Το όνομα *augustalis* σημαίνει κυριολεκτικά «του σεβαστού», αναφερόμενο στην προέλευση τού νομίσματος από τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αλλά συνδέοντάς το και με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα, ο οποίος συνήθως αποκαλούνταν Αύγουστος.

Πρόσφατα αποδείχθηκε ότι στην εμπρόσθια όψη απεικονίζεται ο αετός, ενώ στην πίσω όψη απεικονίζονται πορτρέτα διαφόρων Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Αυτή η σειρά των δύο όψεων είναι αδιαμφισβήτητη, χάρη στο κείμενο που αφορά τους τίτλους του Φρειδερίκου Β'.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία των νομισμάτων στην Ιταλία

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Augustalis στο Kunsthistorisches Museum της Βιέννης
* Μισός Αύγουστος στην Αμερικανική Νομισματική Εταιρεία
* - ολοκληρωμένη μελέτη

Κατηγορία:Μεσσίνα
Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
Ο Γιατρός (τηλεοπτική σειρά)

***Ο Γιατρός*** είναι μία ελληνική δραματική τηλεοπτική σειρά που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Η σειρά βασίζεται στην πραγματική ιστορία του γιατρού Pierdante Piccioni. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 1 Οκτωβρίου 2023 και προβάλλεται ακόμη.

## Πλοκή
Ιατρικό δράμα εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία, το οποίο παρουσιάζεται σε μια υψηλού επιπέδου παραγωγή. Ο Ανδρέας Βρεττός, τον οποίο υποδύεται ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, είναι κορυφαίος γιατρός και διευθυντής της παθολογικής κλινικής σε ένα από τα καλύτερα νοσοκομεία της χώρας. Βλέπει τη ζωή του να ανατρέπεται όταν ο πατέρας ενός ασθενή τον πυροβολεί θεωρώντας τον, άδικα, υπαίτιο για το θάνατο του γιου του από ιατρικό λάθος. Ο Ανδρέας σώζεται, αλλά ο τραυματισμός στο κεφάλι τού προκαλεί αμνησία και ξεχνάει τα τελευταία δώδεκα χρόνια της ζωής του. Χωρίς τις αναμνήσεις του, ο Αντρέας ξυπνά σε έναν άγνωστο κόσμο όπου αγαπημένα του πρόσωπα έχουν γίνει ξένοι, νεότερες σχέσεις έχουν ξεχαστεί και η θέση του ως διευθυντής κλινικής έχει χαθεί. Τι θα συμβεί από δω και στο εξής; Πώς θα διαχειριστεί όλη αυτή την κατάσταση;

## Διανομή

## Επισκόπηση σειράς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Μάρκβαρντ του Άνβαϊλερ

Ο **Μάρκβαρντ φον Άνβαϊλερ**, γερμ.: *Markward von Annweiler* (άκμασε το 1184, απεβ. το 1202) ήταν αυτοκρατορικός σενεσάλης και αντιβασιλιάς τού βασιλείου τής Σικελίας.

## Βιογραφία
Ο Μάρκβαρντ ήταν υπουργός (ministerialis), δηλαδή δεν προερχόταν από την ελεύθερη αριστοκρατία, αλλά από μία τάξη ανελεύθερων ιπποτών και διοικητών, των οποίων ο σκοπός ήταν να υπηρετούν πιστά την αυτοκρατορική διοίκηση με οποιαδήποτε ιδιότητα. Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσα, ο Μάρκβαρντ έγινε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες τής διοίκησης.

Ο Μάρκβαρντ μπορεί να τεκμηριωθεί το νωρίτερο από τη Δίαιτα τής Πεντηκοστής. Από το 1184, ο Μάρκβαρντ υπηρέτησε τον γιο τού Φρειδερίκου Α΄, Ερρίκο ΣΤ΄, στην Ιταλία. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ τον διόρισε μάργραβο τής Ανκόνα και κόμη τού Αμπρούτσο, τοποθετώντας τον σε μία εξαιρετικά στρατηγική θέση στη βορειο-κεντρική Ιταλία. Μετά το τέλος τού Ερρίκου ΣΤ΄, ο Μάρκβαρντ αρχικά υποστήριξε τη χήρα του Κωνσταντία των Ωρβίλ, αλλά αργότερα βρέθηκε εχθρός της. Είχε αφοριστεί από τους πάπες Κελεστίνο Γ΄ και Ιννοκέντιο Γ΄, οι οποίοι προσπαθούσαν να καταλάβουν εδάφη στην κεντρική Ιταλία.

Ο Μάρκβαρντ παρέμεινε στην Ιταλία και έγινε υποστηρικτής τοή Φιλίππου τής Σουαβίας, αδελφού τού Ερρίκου ΣΤ΄. Οι πολιτικές και στρατιωτικές δραστηριότητες τού Μάρκβαρντ προκάλεσαν μεγάλα προβλήματα στους πάπες, των οποίων ο έλεγχος στη Σικελία σταδιακά αποδυναμώθηκε. Δύο χρόνια μετά το τέλος τής Κωνσταντίας, ο Φίλιππος έδωσε στον Μάρκβαρντ την κυριαρχία τού Παλέρμο, όπου διέμενε ο ανήλικος διάδοχος, ο μελλοντικός αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ . Παρά την αντίθεση τού Ιννοκέντιου Γ΄, ο Μάρκβαρντ έγινε κηδεμόνας τού Φρειδερίκου Β΄ και αντιβασιλιάς τής Σικελίας. Ωστόσο, ο Μάρκβαρντ απεβίωσε μέσα σε λίγα χρόνια. Ο Μάρκβαρντ απεβίωσε σε μία πόλη που ονομαζόταν Πάτι, έχοντας υποκύψει σε χειρουργική επέμβαση για πέτρες στα νεφρά. 

Τον διαδέχθηκε στο Παλέρμο ο Γουλιέλμος τού Καπαρόνε.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Ντέιβιντ Αμπουλάφια, 1988. *Φρειδερίκος Β΄: Ένας μεσαιωνικός αυτοκράτορας* (Oxford University Press)
* Wolff, Robert L. και Hazard, HW, *Ιστορία των Σταυροφοριών: Τόμος Δεύτερος, Οι Ύστερες Σταυροφορίες 1187-1311*, The University of Wisconsin Press, Μάντισον, 1977, σελ.&nbsp;344–349, 749
* Ράιλι-Σμιθ, Τζόναθαν, *Οι Σταυροφορίες: Μια Ιστορία*, Yale University Press, 1987, σελ.&nbsp;162–163.

Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας
Γουλιέλμος του Καπαρόνε

Ο **Γουλιέλμος του Καπαρόνε**, ιταλ.: *Guglielmo Capparone* (άκμασε 1202-1206) ήταν Γερμανός διοικητής  τού Παλέρμο, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία ως αντιβασιλιάς τής Σικελίας και επίτροπος τού μελλοντικού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ το 1202, μετά το τέλος τού Μάρκβαρντ τού Άνβαϊλερ. Διατήρησε τη θέση για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, μέχρι το 1206. Αποκαλούνταν μεγάλος διοικητής.

Ο Γουλιέλμος πιθανότατα υποστηρίχθηκε από τους Πιζανούς, καθώς χρονολογεί ορισμένα όργανα τού Φρειδερίκου Β΄ με το σύστημα της Πίζας. Σίγουρα δεν είχε την υποστήριξη τής οικογένειας Χόενσταουφεν, τής οποίας ο νεαρός Φρειδερίκος Β΄ ήταν γόνος. Τού αντιτάχθηκε επίσης ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄, ο οποίος προσπάθησε να κανονίσει έναν ευνοϊκό γάμο για τον Φρειδερίκο Β΄, για να τον θέσει υπό την επιρροή κάποιου άλλου.

Η δικτατορία τού Γουλιέλμου στη Σικελία αποδεικνύεται από το γεγονός, ότι είναι γνωστό ότι απέβαλε τον Ούρσο, επίσκοπο τού Αγκριτζέντο, από την επισκοπή του (για δεύτερη φορά), επειδή αρνήθηκε να δώσει όρκο πίστης.

Την άνοιξη τού 1204 ο λεγάτος τού πάπα ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για ειρήνη, και την αναγνώριση των εκπροσώπων τού πάπα. Ωστόσο ο Καπαρόνε δεν εκπλήρωσε ποτέ τους όρους τής συμφωνίας, και η ειρήνη τελικά δεν επιτεύχθηκε. Το 1206 ο Γουλιέλμος τελικά απομακρύνθηκε από την εξουσία, και αντικαταστάθηκε από τον καγκελάριο Βάλτερ τής Παλαιαρίας. Ωστόσο ο Γουλιέλμος εξακολουθούσε να κατέχει το βασιλικό παλάτι. Με τη βοήθεια τού Ντήπολντ κόμη τής Ατσέρα, τελικά εκδιώχθηκε, όπως και οι φίλοι του από την Πίζα. Οι Γενουάτες απέκτησαν άνοδο στο εμπόριο τής Σικελίας στη συνέχεια.

## Αναφορές

## Πηγές
* *Gesta Innocentii III* .
* Matthew, Donald (1992). The Norman Kingdom of Sicily. Cambridge University Press.

Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας
Βάλτερ της Παλεαρία

Ο **Βάλτερ τού Παλέαρ** ή τής *Παλεαρία*, επίσης *Γκουαλτιέρο ντα Παλιαρία*· (απεβ. το 1229 ή το 1231) ήταν ο καγκελάριος τού βασιλείου τής Σικελίας υπό τη βασίλισσα Κωνσταντία Ωτβίλ και τον αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ΄. Ήταν επίσης επίσκοπος τής Τρόια (1189–1208), και αργότερα επίσκοπος τής Κατάνια (από το 1208).

## Βιογραφία
Ο Βάλτερ έθεσε ''το'' Παλέρμο υπό την εξουσία τού αδελφού του, Τζεντίλε κόμη τού Μανοπέλο, ενώ παράλληλα ενεργούσε ως κηδεμόνας τού γιου τού Ερρίκου και τής Κωνσταντίας, τού νεαρού βασιλιά Φρειδερίκου Β΄ των Χόενσταουφεν. «Ήταν ίσως ο πιο σημαντικός άνθρωπος στο βασίλειο τής Σικελίας, κατά τα πρώτα χρόνια τής ανηλικιότητας τού Φρειδερίκου Β΄». 

Ο Τζεντίλε παρέδωσε την πόλη στον Μάρκβαρντ τού Άνβαϊλερ το 1198, αλλά ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ ισχυρίστηκε ότι ο Μάρκβαρντ είχε δωροδοκήσει τον Βάλτερ, για την πόλη και την αντιβασιλεία τού βασιλιά. Το 1202 ένας στρατός με επικεφαλής τον Βάλτερ και τον Ντήπολντ κόμη τής Ατσέρα, ηττήθηκε από τον διεκδικητή τού τίτλου Βάλτερ Γ΄ κόμη τού Μπριέν, ο οποίος αντιτάχθηκε στον Φρειδερίκο Β΄ ως βασιλιά. Ο Μάρκβαρντ απεβίωσε σε μία πόλη, που ονομαζόταν Πάτι, έχοντας υποκύψει σε χειρουργική επέμβαση για πέτρες στα νεφρά.  Μετά το τέλος τού Μάρκβαρντ, ο Φρειδερίκος Β΄ έπεσε υπό τον έλεγχο τού Γουλιέλμου τού Καπαρόνε. Ο Ντήπολντ απέσπασε τον Φρειδερίκο Β΄ από τον Καπαρόνε το 1206, και τον παρέδωσε στην κηδεμονία τού καγκελάριου. Ο Βάλτερ και ο Ντήπολντ ήρθαν στη συνέχεια σε διαμάχη, και ο τελευταίος κατέλαβε το βασιλικό παλάτι, όπου πολιορκήθηκε και συνελήφθη από τον Βάλτερ το 1207.

Ο Ραϊνάλντο ντι Τσελάνο, αρχιεπίσκοπος τής Κάπουα, ήταν ανιψιός του. 

## Πηγές
* Καντορόβιτς, Ερνστ . *Φρειδερίκος ο Δεύτερος* . Εκδοτική Εταιρεία Φρέντερικ Ούνγκαρ : 1937.
* Μάθιου, Ντόναλντ. *Το Νορμανδικό Βασίλειο της Σικελίας* . Cambridge University Press : 1992.
* ''Ryccardi di Sancto Germano Notarii Chronicon'' . Archived   GA Loud, μτφρ.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η πρόοδος της Ευρώπης τον 13ο αιώνα.

Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας
Ριχάρδος του Σαν Τζερμάνο

Ο **Ριχάρδος τού Σαν Τζερμάνο**, ιταλ.: *Riccardo di San Germano* (πριν από το 1170 &ndash; μετά τον Οκτώβριο του 1243) ήταν νοτάριος στο Σαν Τζερμάνο στην Λατινική Κοιλάδα, όχι μακριά από το μοναστήρι τού Μοντεκασίνο, μεταξύ Φεβρουαρίου 1186 και Μαρτίου 1232. Έγραψε ένα χρονικό (μερικές φορές *Chronica regni Siciliae*) τής Νότιας Ιταλίας (Mezzogiorno) από το τέλος τού Γουλιέλμου Β΄ τής Σικελίας το 1189 έως το 1243. Είναι η πληρέστερη πηγή πληροφοριών για τους Χοενστάουφεν στην Ιταλία.

Ο Ριχάρδος ήταν σύντροφος τού Στεφάνου της Μαρσία, ηγουμένου τού Μοντεκασίνο, και τού αφιέρωσε το χρονικό του. Ο αδελφός του Ιωάννης ήταν επίσης νοτάριος, αν και στην γραμματεία τού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄. Στις αρχές τής δεκαετίας τού 1220, ο Ριχάρδος βρέθηκε στην υπηρεσία τού Φρειδερίκου Β΄, ίσως δίπλα στον αδελφό του. Στα τέλη τής δεκαετίας τού 1230, ο Ριχάρδος έγινε αυτοκρατορικός θαλαμηπόλος (μέχρι το 1242).

Το χρονικό του προοριζόταν αρχικά ως συνέχεια των *Annales Casinenses*. Επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό, αλλά όχι ως επί το πλείστον, στην *Terra Sancti Benedicti*, τις εκτάσεις τής μονής τοή Moντεκασίνο. Το πρώτο μέρος γράφτηκε ξεκινώντας το 1216, και καλύπτει την περίοδο μεταξύ τής παπικής επίσκεψης στον Άγιο Γερμανό και τού θανάτου τού Στεφάνου τής Μαρσία τον Ιούλιο τού 1227. Αυτό σώζεται σε χειρόγραφη μορφή στην Μπολόνια. Τροποποιημένο και επεκταμένο για να σταθεί αυτόνομο, το χρονικό ολοκληρώθηκε μετά την επίσκεψη τού πάπα Ιννοκέντιου Δ΄ στη Ρώμη τον Οκτώβριο του 1243. Στη συνέχεια ξεκίνησε με την κατάκτηση τής Σικελίας από τον Ερρίκο ΣΤ΄. Είναι μία σημαντική πηγή για τον Πόλεμο των Κλειδιών (1228–1230).

Ο Ριχάρδος συμμετείχε προσωπικά σε πολλά από τα γεγονότα, που αφηγείται. Ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ επισκέφθηκε το μοναστήρι του τον Ιούνιο του 1208. Συνόδευσε τον Στέφανο τής Μαρσία στην Δ΄ Σύνοδο τού Λατερανού το 1215. Ήταν στην πολιορκία τού Μιλάνου το 1239.

## Πηγές
* *Ryccardi di Sancto Germano Notarii Chronicon*, εκδ. CA Garufi στο *Rerum Italicarum Scriptores*, 2η έκδοση. Μπολόνια: 1938.
* *[https://ims.leeds.ac.uk/wp-content/uploads/sites/29/2019/02/Richard-of-S.-Germano.pdf Το Χρονικό του Ριχάρδου του Σαν Γερμανό για το 1189–1199]*, μεταφρασμένο από τον GA Loud. Λιντς: 2002.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας
Γκούσταφ Βάπερς

Ο **Εζίντ Σαρλ Γκυστάβ, βαρόνος Βάπερς** (, 23 Αυγούστου 1803 – 6 Δεκεμβρίου 1874) ήταν Βέλγος ρομαντικός ζωγράφος, που υπέγραφε τα έργα του με τη φλαμανδική μορφή του ονόματός του, **Γκούσταφ Βάπερς** (*Gustaaf Wappers*).

Γεννήθηκε στην Αμβέρσα και σπούδασε στην εκεί Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών και μετά στο Παρίσι. Προσκλήθηκε στη βασιλική αυλή των Βρυξελλών και ευνοήθηκε με παραγγελίες έργων, ενώ το 1832 ο δήμος της Αμβέρσας τον διόρισε καθηγητή της Ζωγραφικής. Δύο χρόνια αργότερα εξέθεσε το θεωρούμενο ως το καλύτερο έργο του, με τίτλους «Επεισόδιο της Βελγικής Επαναστάσεως του 1830» ή « Επεισόδιο των ημερών του Σεπτεμβρίου 1830 στην Grand Place των Βρυξελλών» (σήμερα στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών του Βελγίου, στις Βρυξέλλες).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βάππερς Αιγίδιος Κάρολος Γουσταύος, βαρώνος ντε-» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7

Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι
Λουίζ ντε Εμ

Η **Λουίζ Ντε Εμ** (, 10 Δεκεμβρίου 1866 – 22 Νοεμβρίου 1922) ήταν Βελγίδα ζωγράφος, που γεννηθηκε και μεγάλωσε στην Υπρ. Το ταλέντο της ανακαλύφθηκε από τον Τεοντόρ Σεριέ (*Théodore Ceriez*, 1831-1904), έναν ζωγράφο που είχε νυμφευθεί την αδελφή της Ελέν. Καθώς οι γυναίκες δεν γίνονταν ακόμα δεκτές στις σχολές καλών τεχνών, ο Σεριέ την έμαθε ο ίδιος ζωγραφική και ήδη το 1885 ο πίνακάς της *De Oesters* (= τα στρείδια) έγινε δεκτός σε έκθεση στην πόλη Σπα. Ο Ζυλ Μπρετόν είδε το έργο της και την ενεθάρρυνε να σπουδάσει στο Παρίσι.

Πράγματι, το διάστημα 1887-1891 η ντε Εμ έζησε κυρίως στο Παρίσι, όπου ο Βέλγος Αλφρέντ Στεβέν ήταν ένας από τους δασκάλους της, ενώ μπορούσε να ζωγραφίζει στην ιδιωτική Ακαδημία Ζυλιάν. Το 1891 επέστρεψε στην Υπρ, όπου μοιράσθηκε ένα ατελιέ με τον Σεριέ. Σύντομα είχε παραγγελίες για πορτρέτα και επίσης ζωγράφιζε νεκρές φύσεις. Το 1900 ήταν η μοναδική Βελγίδα που εξέθεσε στην «Έκθεση Γυναικών» στο Λονδίνο, ενώ το 1904 κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο Παρίσι για τον πίνακά της «Η γιαπωνέζικη κούκλα».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι
Βενζυδαμίνη

Η **βενζυδαμίνη**, γνωστή με την εμπορική ονομασία της ***Tantum Verde*** με τη μορφή του υδροχλωρικού της άλατος, είναι ετεροκυκλική αρωματική οργανική χημική ένωση. Αποτελεί μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ) με τοπική δράση και επιπλέον χρησιμεύει ως τοπικό αναισθητικό και αναλγητικό φάρμακο. Ανήκει στην κατηγορία ενώσεων που είναι γνωστές ως ινδαζόλες. Ως προς την ιστορία της, η βενζυδαμίνη συντέθηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία το 1964 και κυκλοφόρησε εμπορικά το 1966.

## Χρήσεις
### Ιατρικές
* Οδοντιατρική και στοματολογία: Ουλίτιδα, στοματίτιδα, γλωσσίτιδα, αφθώδης στοματίτιδα, οδοντιατρικές εγχειρήσεις και άφθες εξαιτίας ακτινοθεραπείας.
* Ωτορινολαρυγγολογία: Λοιμώδης μονοπυρήνωση, φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα, ερεθισμοί από διασωλήνωση.

Η βενζυδαμίνη μπορεί να χορηγηθεί από μόνη της ή μαζί με άλλα φάρμακα, παρέχοντας τη δυνατότητα αυξημένου θεραπευτικού αποτελέσματος με μικρό κίνδυνο αρνητικών αλληλεπιδράσεων.

Σε μερικές χώρες το φάρμακο πωλείται χωρίς ιατρική συνταγή ως κρέμα (π.χ. *Lonol* στο Μεξικό) για τοπική εφαρμογή σε μυοσκελετικές παθήσεις, όπως η τενοντίτιδα, τα τραβήγματα, η μυαλγία και η περιαρθρίτιδα.

### Ψυχοτροπικές
Η βενζυδαμίνη έχει και χρήση ως «ψυχαγωγικό» ψυχοτρόπο φάρμακο, καθώς σε μεγάλες δόσεις έχει ντελιριογόνο και διεγερτική δράση. Τέτοια χρήση, ιδίως μεταξύ των εφήβων, έχει αναφερθεί σε αρκετές χώρες, όπως στη Βραζιλία, την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Τουρκία.

## Αντενδείξεις και παρενέργειες
Δεν υπάρχουν αντενδείξεις για τη χρήση βενζυδαμίνης εκτός από περιπτώσεις ανοσολογικής υπερευαισθησίας και γενικώς δεν έχει συστημικές παρενέργειες. Περιστασιακά μπορεί να παρατηρηθεί μούδιασμα του στόματος ή αίσθηση «βελονιάσματος», φαγούρα και κοκκίνισμα του δέρματος, δύσπνοια ή συριγμός στην αναπνοή.

## Φαρμακολογία
Το μόριο της ουσίας προσδένεται στους φλεγμαίνοντες ιστούς ως αναστολέας της συνθετάσης της προσταγλανδίνης. Αντίθετα με άλλα ΜΣΑΦ, δεν αναστέλλει την κυκλοοξυγενάση ή τη λιποοξυγενάση και δεν δημιουργεί έλκη.

Περιγράφεται ότι η βενζυδαμίνη έχει ισχυρή ενισχυτική δράση στα ζώα και αυξάνει την ευαισθησία στη δράση παράνομων ουσιών όπως της ηρωίνης και της κοκαΐνης. Διατυπώθηκε η υπόθεση ότι έχει δράση παρόμοια με τα κανναβινοειδή και ότι σε αυτή μπορεί να οφείλεται η παραισθησιογόνος δράση του. Μια άλλη υπόθεση είναι ότι, με δεδομένη τη δομική ομοιότητα του μορίου της βενζυδαμίνης με εκείνο του LSD και με βάση περιγραφές των οπτικών παραισθητικών δράσεών της, η ουσία μπορεί να δρα ως αγωνιστής του υποδοχέα 5-HT<sub>2A</sub> της σεροτονίνης και έτσι ως σεροτονεργικό ψυχεδελικό φάρμακο. Απαιτούνται περισσότερες έρευνες προκειμένου να προσδιορισθεί ο μηχανισμός δράσεως των επενεργειών της βενζυδαμίνης στην ψυχοδραστική της χρήση. Από φαρμακοκινητικής πλευράς, η βενζυδαμίνη απορροφάται δύσκολα από το δέρμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Κατηγορία:Αζόλες
Κατηγορία:Οργανικές αμίνες
Ντέιβιντ Σόλοϋ

Ο **Ντέιβιντ Σόλοϋ** (αγγλ. *David Szalay*, γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1974) είναι γεννημένος στον Καναδά Ούγγρος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής. Τα μυθιστορήματά του *All That Man Is* και *Turbulence* διακρίνονται για την ιδιόμορφη αφηγηματική δομή τους και προκάλεσαν συζητήσεις ως προς το κατά πόσο είναι μυθιστορήματα ή συλλογές διηγημάτων, καθώς αποτελούν σύνολα συνδεδεμένων μεταξύ τους μικρών ιστοριών. Το *All That Man Is* έφθασε στον βραχύ κατάλογο για το Βραβείο Μαν Μπούκερ το 2016 και κέρδισε το Βραβείο Γκόρντον Μπερν. Το έκτο μυθιστόρημά του με τίτλο *Flesh* κέρδισε το Βραβείο Μπούκερ  του 2025.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Καναδοί μυθιστοριογράφοι
Κατάλογος μοναρχών της Βυρτεμβέργης

Αυτός είναι ένας κατάλογος μοναρχών της Βυρτεμβέργης, που περιλαμβάνει τους Κόμητες, τους Δούκες, τους Εκλέκτορες και τους Βασιλείς που βασίλευσαν σε διαφορετικές περιοχές με το όνομα Βυρτεμβέργη από την αρχή της Κομητείας της Βυρτεμβέργης τον 11ο αιώνα έως το τέλος του Βασιλείου της Βυρτεμβέργης το 1918.

## Κόμητες της Βυρτεμβέργης
*Κορράδος Α΄ (1081-1110)
*Κορράδος Β΄ (1110-1143)
*Λουδοβίκος Α΄ (1143-1158)
*Λουδοβίκος Β΄ (1158-1181)
*Χάρτμαν (1181-1240)
*Λουδοβίκος Γ΄ (1181-1241)
*Ούλριχ Α΄ ο Ευεργέτης (1241-1265)
*Ούλριχ Β΄ (1265-1279)
*Εβεράρδος Α΄ ο Επιφανής (1279-1325)
*Ούλριχ Γ΄ (1325-1344)
*Εβεράρδος Β΄ ο Εριστικός (1344-1392)1498
*Ούλριχ Δ΄ (1344-1362)
*Εβεράρδος Γ΄ ο Ήπιος (1392-1417)
*Εβεράρδος Δ΄ ο Νεότερος (1417-1419)
*Λουδοβίκος Δ΄ (1419-1450)
*Ούλριχ Ε΄ ο Πολυαγαπημένος (1419-1480)
*Λουδοβίκος Ε΄ (1450-1457)
*Ματθίλδη (1450-1482)
*Εβεράρδος Ε΄ (1459-1495)
*Ερρίκος (1473-1482)
*Εβεράρδος ΣΤ΄ (1480-1496)

## Δούκες της Βυρτεμβέργης
*Εβεράρδος Α΄ (1495-1496)
*Εβεράρδος Β΄ (1496-1498)
*Ούλριχ (1498-1519 & 1534-1550)
*Ελισάβετ (1498-1524)
*Γεώργιος Α΄ (1526-1534 & 1553-1558)
*Χριστόφορος (1550-1568)
*Σαβίνα (1550-1564)
*Λουδοβίκος Γ΄ (1568-1593)
*Άννα Μαρία (1568-1589)
*Φρειδερίκος Α΄ (1593-1608)
*Ούρσουλα (1608-1635)
*Ιωάννης Φρειδερίκος (1608-1628)
*Λουδοβίκος Φρειδερίκος (1608-1631)
*Ιούλιος Φρειδερίκος (1608-1635)
*Φρειδερίκος Αχιλλέας (1608-1631)
*Εβεράρδος Γ΄ (1628-1634 & 1648-1674)
*Φρειδερίκος (1649-1682)
*Ούλριχ (1649-1671)
*Λεοπόλδος Φρειδερίκος (1631-1662)
*Ροδερίκος (1635-1651)
*Σίλβιος Α΄ Νίμροντ (1647-1664)
*Μανφρέδος (1651-1662)
*Γεώργιος Β΄ (1662-1676 & 1684-1699)
*Φρειδερίκος Φερδινάνδος (1662-1705)
*Σίλβιος Β΄ Φρειδερίκος ο Προστάτης (1664-1697)
*Χριστιανός Ούλριχ Α΄ (1664-1704)
*Ιούλιος Σιγισμούνδος ο Αμάραντος (1664-1684)
*Γουλιέλμος Λουδοβίκος (1674-1677)
*Φρειδερίκος Κάρολος (1674-1697)
*Εβεράρδος Λουδοβίκος (1677-1733)
*Φρειδερίκος Αύγουστος (1682-1716)
*Κάρολος (1684-1745)
*Κάρολος Αλέξανδρος (1733-1737)
*Λεοπόλδος Εβεράρδος (1699-1723)
*Κάρολος Φρειδερίκος Β΄ (1704-1744)
*Χριστιανός Ούλριχ Β΄ (1704-1734)
*Κάρολος Ροδόλφος (1716-1742)
*Κάρολος Ευγένιος (1737-1793)
*Κάρολος Χριστιανός Έρντμαν (1744-1792)
*Λουδοβίκος Ευγένιος (1793-1795)
*Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος (1795-1797)
*Φρειδερίκος Α΄ (1797-1803)

*:Η Βυρτεμβέργη προσαρτήθηκε στην Αυστρία κατά τα έτη 1519-1534*

## Εκλέκτορας της Βυρτεμβέργης
*Φρειδερίκος Α΄ (1803-1806)

## Βασιλείς της Βυρτεμβέργης
*Φρειδερίκος Α΄ (1806-1816)
*Γουλιέλμος Α΄ (1816-1864)
*Κάρολος Α΄ (1864-1891)
*Γουλιέλμος Β΄ (1891-1918)

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Βυρτεμβέργης
*Πρωθυπουργοί της Βάδης-Βυρτεμβέργης
*Οίκος της Βυρτεμβέργης

Κατηγορία:Δούκες της Γερμανίας
Αριστόνικος ο Αλεξανδρεύς

Ο **Αριστόνικος ο Aλεξανδρεύς** (αρχαία ελληνικά ) ήταν διακεκριμένος Έλληνας γραμματικός, που έζησε κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Αυγούστου και τού Τιβέριου, σύγχρονος τού Στράβωνα.  Δίδαξε στη Ρώμη, και έγραψε σχόλια και γραμματικές πραγματείες. 

## Έργα
Ο Αριστόνικος αναφέρεται ως ο συγγραφέας αρκετών έργων, τα περισσότερα από τα οποία σχετίζονταν με τα ομηρικά έπη. 
* **' (περιπλάνησης) 
* **' (σχετικά με τα σημάδια στο περιθώριο, τα οποία οι Αλεξανδρινοί κριτικοί χρησιμοποιούσαν για να σηματοδοτήσουν ύποπτους ή παρεμβαλλόμενους στίχους στα ομηρικά έπη και στη *Θεογονία* τού Ησιόδου) 
* ** (περί μη γραμματικών λέξεων), ένα έργο έξι βιβλίων σχετικά με τις ακανόνιστες γραμματικές κατασκευές στον Όμηρο 

Αυτά και ορισμένα άλλα έργα έχουν πλέον χαθεί, με εξαίρεση τα τμήματα που έχουν διατηρηθεί στα προαναφερθέντα αποσπάσματα. Τα πιο σημαντικά αποσπάσματα τού έργου τού Αριστόνικου σώζονται στα σχόλια τού χειρόγραφου Venetus A τής *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]*. 

### Εκδόσεις
* Σχόλια στην *Ιλιάδα*:Erbse, H. 1969–88, *Scholia Graeca in Homeri Iliadem*, 7 vols. (Βερολίνο)
* Το έργο του Αριστόνικου ανακατασκευασμένο από τα σχόλια της *Ιλιάδας*:Friedländer, L. 1965 [1853], *Aristonici Alexandrini* περὶ σημείων Ιλιάδος *reliquiae emendatiores*, reprint (Amsterdam)

## Δείτε επίσης
* Homeric scholarship – Study of any Homeric topic, especially the Iliad and Odyssey

## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηλεκτρονική έκδοση του Friedländer στο books.google.com (διαθέσιμη ηλεκτρονικά ή ως αρχείο PDF 13,9 MB)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Χοσέ Μαρία Έσα ντε Κεϊρός

Ο **Χοσέ Μαρία Έσα ντε Κεϊρός** (, 25 Νοεμβρίου 1845–16 Αυγούστου 1900) γεννήθηκε στην πόλη Póvoa de Varzim τής βόρειας Πορτογαλίας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα (Coimbra). Αργότερα εισήλθε στο διπλωματικό σώμα της Πορτογαλίας και διετέλεσε επί σειρά ετών πρόξενος σε πόλεις όπως το Νιούκασλ (Newcastle) και το Μπρίστολ (Bristol), πριν αναλάβει το πόστο του προξένου στο Παρίσι.

Το έργο τού Έσα ντε Κεϊρός εντάσσεται στο πλαίσιο του λογοτεχνικού ρεαλισμού και νατουραλισμού στην Πορτογαλία. Με την πένα του κατεύθυνε την κριτική του κυρίως σε κοινωνικούς θεσμούς, την εκκλησία και τη μικροαστική ηθική της εποχής του, επιχειρώντας μέσω του μυθιστορήματος να αποκαλύψει τις υποκρισίες και τις αναντιστοιχίες της κοινωνίας. 
Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του είναι τα εξής:
* O Crime do Padre Amaro (Το έγκλημα του Πάδρε Αμάρο, 1875), μια μυθιστορηματική καταγραφή της ζωής μιας επαρχιακής κοινωνίας με έμφαση στα ήθη της Εκκλησίας.
* O Primo Basílio (Ο εξάδελφος Μπαζίλιο, 1878), ­«*μια δεξιοτεχνική παραλλαγή τής [[Μαντάμ Μποβαρύ]]*», όπου περιγράφεται η παρακμή της αστικής τάξης στη Λισαβόνα τού 19ου αιώνα. 
* Os Maias (Οι Μάιας, 1888), θεωρούμενο από πολλούς ως το κορυφαίο του έργο, με εκτενή κοινωνική τοιχογραφία της πορτογαλικής αστικής και αριστοκρατικής τάξης.

Η σημασία του Εça de Queiroz στην πορτογαλική λογοτεχνία είναι μεγάλη: θεωρείται ένας από τους μείζονες μυθιστοριογράφους της πορτογαλικής γλώσσας κατά τον 19ο αιώνα. Και παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα παραμένει λιγότερο γνωστός, έχει αξιολογηθεί ως «ο Φλωμπέρ της πορτογαλικής λογοτεχνίας».

Ο Έσα ντε Κεϊρός πέθανε στο Νεϊγί-συρ-Σεν της Γαλλίας τον Αύγουστο του 1900.

## Εργογραφία μεταφρασμένη στα ελληνικά
* Ένας λυρικός ποιητής. Τρία διηγήματα, μία νουβέλα και μία επιστολή, μτφρ. Άννυ Σπυράκου, εκδ. Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1990.
* Το έγκλημα του Πάδρε Αμάρο (O crime do Padre Amaro), μτφρ. Σπύρος Παντελάκης, εκδ. Μέδουσα–Σέλας Εκδοτική, Αθήνα 1998, σελ. 483.Λ
* Ο Μανδαρίνος (O Mandarim), μτφρ. Νίκος Πρατσίνης, εκδ. Νήσος, Αθήνα ¹2012, ISBN 978-960-9535-34-2, σελ. 156.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Πορτογάλοι συγγραφείς
Σκιπ Σπενς

Ο **Αλεξάντερ Σκιπ Σπενς** (*Alexander Lee Spence, Jr.* 18 Απριλίου 1946 – 16 Απριλίου 1999) ήταν ιδιαίτερα σημαντικός τραγουδοποιός και τραγουδιστής της αμερικανικής ψυχεδελικής φολκ σκηνής, με καταγωγή από τον Καναδά.

Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1946 και πέθανε στις 16 Απριλίου 1999, περνώντας όλη του ζωή ταλαιπωρούμενος από εθισμό στα ναρκωτικά και σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας. Συνεργάστηκε με πολύ σημαντικά μουσικά συγκροτήματα της δεκαετίας του '60 και του '70.

## Βασική δισκογραφία

### Με τους Jefferson Airplane
* *Jefferson Airplane Takes Off* (RCA, 1966)
* *Early Flight* (RCA, 1974)
* *Jefferson Airplane Loves You* (RCA, 1992)

### Με τους Moby Grape
* *Moby Grape* (Columbia, 1967)
* *Wow/Grape Jam* (Columbia, 1968)
* *Moby Grape '69* (Columbia, 1969)
* *20 Granite Creek* (Reprise, 1971)
* *Live Grape* (Escape, 1978)
* *The Place and the Time* (Sundazed, 2009)
* *Moby Grape Live* (Sundazed, 2010)

### Σόλο άλμπουμ και σινγκλς
* *Oar* (Columbia, 1969), remastered and expanded in 1999 by Sundazed
* *AndOarAgain* (Columbia, 1969), remastered and expanded "Oar" with three discs (Modern Harmonic/Sundazed) (2018)
* "Land of the Sun" (Sundazed, 1999)
* "After Gene Autry" b/w "Motorcycle Irene" (aka *Previously Unissued Demo Recordings*) (Sundazed, 2009)
* "I Want A Rock & Roll Band" b/w "	I Got A Lot To Say / Mary Jane" (Modern Harmonic/Columbia, 2019)

## Παραπομπές


## Εξωτερικές συνδέσεις
* https://www.cbsnews.com/sanfrancisco/news/skip-spence-moby-grape-more-oar-tribute-the-chapel-san-francisco/

Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Δούκας του Κεντ

Ο **Δούκας του Κεντ** (Αγγλικά: *Duke of Kent*) είναι τίτλος που έχει δημιουργηθεί αρκετές φορές στις ευγενείς τάξεις της Μεγάλης Βρετανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, πιο πρόσφατα ως βασιλικό δουκάτο για τον τέταρτο γιο του Βασιλιά Γεωργίου Ε΄. 

Από το 1942, ο τίτλος κατέχεται από τον Πρίγκιπα Εδουάρδο, πρώτο ξάδερφο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

## Δούκες του Κεντ
### Πρώτη δημιουργία, 1710
:επίσης: *Μαρκήσιος Γκρέι, Μαρκήσιος του Κεντ, Κόμης του Κεντ, Κόμης του Χάρολντ και Υποκόμης Γκόντεριχ, και Βαρώνος Λούκας του Κρούντγουελ*
*Ερρίκος Γκρέι (1710-1740)

### Δεύτερη δημιουργία, 1799
:επίσης: *Δούκας του Στράθερν, Κόμης του Δουβλίνου*
*Εδουάρδος του Κεντ και του Στράθερν (1799-1820)

### Τρίτη δημιουργία, 1934
:επίσης: *Κόμης του Αγίου Ανδρέα, Βαρώνος Ντάουνπατρικ*
*Γεώργιος του Κεντ (1934-1942)
*Εδουάρδος του Κεντ (1942-σήμερα)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*The Duke of Kent at the Royal Family website
*Duke of Kent at the Royal Institution , Ri Channel video, 6 December 1985

Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Ο θείος από τον Καναδά

***Ο θείος από τον Καναδά*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1959 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φίλιππου Φυλακτού. Πρωταγωνιστούν οι Γεωργία Βασιλειάδου, Γιάννης Γκιωνάκης, Θανάσης Βέγγος, Γιώργος Καμπανέλλης και Σταύρος Ιατρίδης.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται σε τρεις φίλους, τον Κώστα, τον Γιώργο και τον Πάνο, οι οποίοι για να εξασφαλίσουν τη συμπάθεια και την ανοχή της σπιτονοικοκυράς τους επειδή της χρωστούν ενοίκια, μηχανεύονται ένα κόλπο προκειμένου να την προξενέψουν έναν ανύπαρκτο θείο τους, ομογενή απ’ τον Καναδά. Έτσι, μια ωραία μέρα της παρουσιάζουν έναν άσημο ηθοποιό, τον Χαρίλαο, και ενώ όλα πάνε όπως τα έχουν σχεδιάσει, ο Γιώργος θα τσακωθεί με την κοπέλα του, την Καίτη, και πάνω στον καβγά θα αποκαλύψει πως ο Χαρίλαος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα γεροντοπαλίκαρο από το Κορωπί.

## Διανομή ρόλων

*Γεωργία Βασιλειάδου - Ευανθία, σπιτονοικοκυρά
*Γιάννης Γκιωνάκης - Κώστας
*Θανάσης Βέγγος - Πάνος
*Γιώργος Καμπανέλλης - Γιώργος
*Σταύρος Ιατρίδης - Χαρίλαος, θείος απ’ τον Καναδά
*Γιάννης Σπαρίδης - Χάρος
*Μάρθα Καραγιάννη - Καίτη, φίλη του Γιώργου
*Αλέκα Στρατηγού - Ζωίτσα
*Νίκος Τσαχιρίδης - αστυνόμος

## Κυκλοφορία & Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 29 Δεκεμβρίου 1959 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αβέρωφ» και «Κοσμοπόλιτ» της Αθήνας, συγχρόνως και τον Χάι Λάιφ του Πειραιά.

Έκοψε 16.637 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 39ή θέση ανάμεσα σε 52 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1959-60.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1959
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φίλιππου Φυλακτού
Βεσπερτιλιονίδες

Οι **βεσπερτιλιονίδες** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Vespertilionidae*) είναι οικογένεια από νυχτερίδες. Εμφανίζει τη μεγαλύτερη ποικιλομορφία και την ευρύτερη γεωγραφική κατανομή από όλες τις οικογένειες των νυχτερίδων, ενώ έχει και τον μεγαλύτερο αριθμό ειδών από όλες, περισσότερα από τριακόσια. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου των βεσπερτιλιονιδων είναι σε πολλά είδη απλά, καθώς βασίζονται κυρίως στον ηχοεντοπισμό. Οι ουρές τους είναι ενσωματωμένες στις κατώτερες μεμβράνες πτήσεως, ανάμεσα στα πόδια. Η ονομασία της οικογένειας προέρχεται από το γένος *[[Vespertilio]]*, που είναι η λατινική λέξη για τη νυχτερίδα και με τη σειρά της προέρχεται από τη λατινική λέξη *vesper* = εσπέρα, βραδινό.

## Εξέλιξη
Η οικογένεια υπάγεται στα μικροχειρόπτερα, δηλαδή τις «μικρές νυχτερίδες». Μοριακά δεδομένα υποδεικνύουν ότι διαχωρίσθηκε από την οικογένεια μολοσσίδες κατά την κατώτερη Ηώκαινο εποχή, πριν από 50 εκατομμύρια έτη περίπου. Η οικογένεια πιστεύεται ότι γεννήθηκε κάπου στη Λαυρασία, πιθανώς στη σημερινή Βόρεια Αμερική. Το είδος *Synemporion keana* εξαφανίσθηκε πριν από λίγες χιλιάδες χρόνια, κατά την Ολόκαινο εποχή, όπως δείχνουν υπολείμματα από τη Χαβάη.

## Παραπομπές


Βεσπερτιλιονιδες
Κωνσταντίνος Βαρβάτης

Ο **Κωνσταντίνος Βαρβάτης** (Βυτίνα, ; - Σμύρνη, 1901) ήταν Έλληνας λεξικογράφος.

Διετέλεσε καθηγητής της γαλλικής γλώσσας σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και τις δύο τελευταίες δεκαετίες στην Αθήνα (Βαρβάκειο Λύκειο). Από τα γραπτά έργα του, τα οποία είναι κυρίως διδακτικά εγχειρίδια για την εκμάθηση της γαλλικής, τα κατά πολύ αξιολογότερα είναι το *Νέον Λεξικόν Ελληνογαλλικόν* του (α΄ έκδοση Κ. Αντωνιάδη, Αθήνησι 1878, σε 1.175 + IV σελίδες) και το *Nouveau Dictionnaire Francais-Grec Moderne a l'usage des etablissements de l'instruction publique / Νέον λεξικόν Γαλλο-Eλληνικόν προς χρήσιν των εκπαιδευτηρίων* (α΄ εκδ. Γ. Στ. Γεωργαντά, 2 τόμοι, εν Αθήναις 1860), που σημείωσε επανειλημμένες εκδόσεις ως *Νέον Λεξικόν Γαλλοελληνικόν*, ακόμα και δεκαετίες μετά τον θάνατό του (π.χ. από τον εκδοτικό οίκο Σιδέρη το 1941). Συνέταξε επίσης και δημοσίευσε ιταλοελληνικό λεξικό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 789

Κατηγορία:Έλληνες λεξικογράφοι
Βαρβάτης

Το ελληνικό επώνυμο **Βαρβάτης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Βαρβάτης με άγνωστο το βαπτιστικό όνομα, Κερκυραίος ιππότης του 17ου αιώνα
* Ιωάννης Βαρβάτης (θάν. 1824), πολιτικός του αγώνα του 1821 και διαπρεπές μέλος της Φιλικής Εταιρείας, από τη Βυτίνα
* Κωνσταντίνος Βαρβάτης (19ος αι.), λεξικογράφος από τη Βυτίνα
Γιάννης Βάρδας

Ο **Γιάννης Βάρδας** (γενν. 1904) ήταν Ελληνοαμερικανός ζωγράφος, που γεννήθηκε στη Σμύρνη και ταξίδεψε πολύ: Στη Γαλλία έμεινε περισσότερα από 20 χρόνια και άλλα δέκα σχεδόν χρόνια στην Ιαπωνία. Το 1950 πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου και εγκαταστάθηκε πλέον οριστικά, συγκεκριμένα στην Καλιφόρνια.

Η ζωγραφική του Γιάννη Βάρδα κυριαρχείται από το διακοσμητικό στοιχείο και από μία διάθεση πριμιτιβισμού, που διακρίνεται για την ειλικρίνειά της. Κυρίως τον απασχολούσε το τοπίο (τοπιογραφία), στο οποίο όμως προσέθετε και αλλότρια στοιχεία όταν κυρίως ήθελε να εκφράσει περισσότερο την ψυχική του διάθεση, παρά το συγκεκριμένο θέμα.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 798

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
38η Μεραρχία Πεζικού Puglie

Η **38η Μεραρχία Πεζικού "Puglie"** () ήταν μεραρχία πεζικού του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν μεραρχία ορεινού πεζικού, δηλαδή το πυροβολικό της μεταφερόταν με υποζύγια αντί για ιππήλατες άμαξες που ήταν το σύνηθες.

Συγκροτήθηκε στις 15 Μαΐου 1939 και έλαβε το όνομά της από τη νότια ιταλική περιοχή της Απουλίας (). Στελεχώνονταν με άνδρες προερχόμενους κυρίως από το Βένετο και το Φριούλι, με την πλειοψηφία των στρατιωτών να προέρχονται από τις πόλεις Σατσίλε και Βιττόριο Βένετο. Η *Puglie* διαλύθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις μετά την ανακοίνωση της Ανακωχής του Κασσίμπιλε μεταξύ της Ιταλίας και των Συμμάχων στις 8 Σεπτεμβρίου 1943.

## Ιστορικό
Οι απαρχές της μεραρχίας εντοπίζονται στην 1η Αυγούστου 1862 όταν συγκροτήθηκε η Ταξιαρχία *Puglie* στο Μιλάνο, με το 71ο και το 72ο Σύνταγμα Πεζικού.

### Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Η ταξιαρχία πολέμησε στο Ιταλικό Μέτωπο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το φθινόπωρο του 1926 το 72ο Σύνταγμα Πεζικού διαλύθηκε, ενώ η ταξιαρχία μετονομάστηκε σε Χ Ταξιαρχία Πεζικού. Στις 15 Μαΐου 1939 το 72ο Σύνταγμα Πεζικού επανενεργοποιήθηκε και συγκροτήθηκε η διοίκηση της 38ης Μεραρχίας Πεζικού. Την ίδια ημερομηνία εντάχθηκε στην 38η το 71ο Σύνταγμα Πεζικού από τη μεραρχία *[[10η Μεραρχία Πεζικού Piave|Piave]]* και το 15ο Σύνταγμα Πυροβολικού από τη μεραρχία *[[13η Μεραρχία Πεζικού Re|Re]]*.

### Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Η *Puglie* μετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Στάλθηκε στην Αλβανία τον Φεβρουάριο του 1941 και στις 5 Μαρτίου μπήκε στο μέτωπο στην περιοχή του Αργυρόκαστρου. Από τις 9 Μαρτίου έλαβε μέρος στη Μάχη για το Ύψωμα 731, στο πλαίσιο της αποτυχημένης ιταλικής Εαρινής Επίθεσης. Μέχρι τις 11 του ίδιου μήνα είχε υποστεί τόσο βαριές απώλειες ώστε κατέστη επιτακτική η απόσυρσή της από την πρώτη γραμμή προκειμένου να ανασυγκροτηθεί.

Την 1η Απριλίου 1941 η *Puglie* μεταφέρθηκε στα σύνορα Αλβανίας–Γιουγκοσλαβίας εν όψει της επικείμενης εισβολής των Δυνάμεων του Άξονα στη Γιουγκοσλαβία. Απέκρουσε γιουγκοσλαβικές επιθέσεις στις 7 και ξανά στις 9 Απριλίου 1941. Στις 11 Απριλίου η μεραρχία διέσχισε τα σύνορα και εισέβαλε στο Κόσοβο, όπου κατέλαβε τη Δίβρη. Εκείνη την ημέρα η *Puglie* συναντήθηκε με γερμανικές δυνάμεις που εισέρχονταν στο Κόσοβο από βορρά. Μεταξύ 27ης και 28ης Απριλίου 1941 η *Puglie* κατέλαβε τις πόλεις Πρίζρεν, Πετς και Τζακόβιτσα. Την 1η Μαΐου 1941 εγκαταστάθηκαν πρόσθετες φρουρές σε Οράχοβατς, Στίμιε και στο Σρμπίτσα, ενώ το αρχηγείο της μεραρχίας εγκαταστάθηκε στο Πρίζρεν. Η *Puglie* παρέμεινε στο Κόσοβο αναλαμβάνοντας καθήκοντα περιφρούρησης και αντιμετώπισης των παρτιζάνων για το υπόλοιπο της σύρραξης.

Μετά την ανακοίνωση της Ανακωχής του Κασσίμπιλε στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, η *Puglie* υποχώρησε προς την Αλβανία όπου και διαλύθηκε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μεραρχίες του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κομητεία Κέρν

Η **Κομητεία Κέρν** (αγγλικά: *Kern County*) είναι κομητεία που βρίσκεται στην πολιτεία της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Από την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 909.235. Η έδρα της κομητείας είναι το Μπέικερσφιλντ.

Η κομητεία Κέρν περιλαμβάνει τη Μητροπολιτική Στατιστική Περιοχή του Μπέικερσφιλντ. Η κομητεία καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Κεντρικής Κοιλάδας. Καλύπτοντας 8.161,42 τετραγωνικά μίλια (21.138,0 km2), εκτείνεται δυτικά μέχρι τη νότια πλαγιά των παράκτιων οροσειρών και ανατολικά πέρα ​​από τη νότια πλαγιά της ανατολικής Σιέρρα Νεβάδα στην έρημο Μοχάβε, στην πόλη του Ρίτζκρεστ. Η βορειότερη πόλη της είναι το Ντελάνο, και το νότιο άκρο της εκτείνεται λίγο πιο πέρα ​​από το Φρέιζερ Παρκ και το βόρειο άκρο της παράλληλης Κοιλάδας Αντιλόπης.

Η οικονομία της κομητείας συνδέεται κυρίως με τη γεωργία και την εξόρυξη πετρελαίου. Υπάρχει επίσης ισχυρή αεροπορική, διαστημική και στρατιωτική βιομηχανία.

Με πληθυσμό 54,9% Ισπανόφωνους από το 2020, η κομητεία Κέρν είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία της Καλιφόρνια με πλειοψηφία ισπανόφωνων και η έκτη μεγαλύτερη σε εθνικό επίπεδο.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 8.163 τετραγωνικών μιλίων (.140 χλμ.), εκ των οποίων τα 31 τετραγωνικά μίλια (80 χλμ.) (0.4%) καλύπτονται από νερό. Η ψηλότερη κορυφή στην κομητεία είναι το όρος Σόμιλ, με υψόμετρο 8822 πόδια. Η έκτασή του είναι σχεδόν όσο το μέγεθος της πολιτείας του Νιου Χάμσαϊρ.

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Κινγκς (βόρεια)
* Κομητεία Τουλάρε (βόρεια)
* Κομητεία Ίνιο (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Σαν Μπερναρντίνο (ανατολικά)
* Κομητεία Λος Άντζελες (νότια)
* Κομητεία Βεντούρα (νότια)
* Κομητεία Σάντα Μπάρμπαρα (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Σαν Λούις Ομπίσπο (δυτικά)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κομητείες της Καλιφόρνια
Etsi ecclesia Christi

[μικρογραφία|Ο [Πάπας Νικόλαος Ε΄]]
Με τον τίτλο «***Etsi ecclesia Christi***» ονομάζεται παπική βούλα που εκδόθηκε από τον Πάπα Νικόλαο Ε΄ στις 30 Σεπτεμβρίου 1453 ως απάντηση στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς.

Ο Νικόλαος διακύρηξε ότι η πτώση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς ήταν η πιο πρόσφατη από μια μεγάλη σειρά επιθέσεων στον Χριστιανισμό από το Ισλάμ, του οποίου οι πιστοί είχαν ήδη κατακτήσει την Ανατολή, την Αίγυπτο και την Ανατολική Αφρική. Στην συνέχεια, ισχυρίζεται ότι όλα αυτά τα συμβάντα ήταν η εκπλήρωση των προφητειών του Ιωάννη, και αποκαλεί τον οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β' τον «δεύτερο Μωάμεθ» και τον πρόδρομο του Αντίχριστου. Ο Νικόλαος καλεί τους Χριστιανούς ηγέτες να υπερασπιστούν την Χριστιανοσύνη με τη ζωή τους και τα λεφτά τους, και εξέδωσε συγχωροχάρτι σε αυτούς που, για έξι μήνες, πήραν μέρος σε αυτή τη σταυροφορία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παπικές βούλες
Ecclesiam Christi

[μικρογραφία|Ο [Πάπας Πίος Β΄]]
Με τον τίτλο «***Ecclesiam Christi***» ονομάζεται παπική βούλα που εκδόθηκε από τον Πάπα Πίο Β΄ στις 14 Ιανουαρίου του 1460, οπού καλεί για μια τριετή σταυροφορία εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Πίος εξέδωσε τη βούλα στο τέλος της Σύνοδου της Μάντοβας και δήλωσε ότι κάθε Κυριακή στη θεία λειτουργία θα πρέπει να γίνεται επίκληση της βοήθειας του Θεού υπέρ των σταυροφόρων. Πλήρης άφεση αμαρτιών παραχωρήθηκε σε όσους συμμετείχαν για οκτώ μήνες στη σταυροφορία, καθώς και σε εκείνα τα μοναστήρια και τα θρησκευτικά τάγματα που, με δικά τους έξοδα, χρηματοδοτούσαν έναν στρατιώτη για κάθε δέκα μέλη τους.

Ο Πίος όρισε επίσης την 1η Απριλίου 1460 ως ημερομηνία αναχώρησης της σταυροφορικής εκστρατείας και δήλωσε:…ακολουθώντας το έθιμο των προκατόχων μας, οι οποίοι κύρηξαν γενικές εκστρατείες είτε για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων είτε εναντίον άλλων απίστων, κηρύττουμε γενικό πόλεμο και εκστρατεία εναντίον των πλέον δολίων Τούρκων, των πιο άγριων εχθρών του Θεού μας· πόλεμο που πρέπει να αναληφθεί και να διεξαχθεί από όλους τους πιστούς του Χριστού για περίοδο τριών ετών, και στον οποίο ο κάθε Χριστιανός καλείται να συμβάλει ανάλογα με τις δυνατότητές του.»

## Παραπομπές

Κατηγορία:Παπικές βούλες
Βαργούσιοι

Οι **Βαργούσιοι** ή **Βεργιστανοί** (λατ. *Bargusii*, *Bergistani*) ήταν αρχαίος ιβηρικός λαός, δηλαδή προ-ρωμαϊκός λαός της Ιβηρικής Χερσονήσου. Οι Βαργούσιοι ήταν συγγενικό φύλο με τους Ιλεργέτες και δεν ήταν πολυάριθμοι. Κατοικούσαν στην κοιλάδα του ποταμού Σαϊάρρα, στην ανατολική Ταρρακωνησία.

## Ιστορία
Οι Βαργούσιοι κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο τάχθηκαν με το μέρος των Ρωμαίων και προσείλκυσαν στη ρωμαϊκή συμμαχία και άλλους λαούς της περιοχής. Τελικώς όμως νικήθηκαν από τον Αννίβα ήδη από τις αρχές του πολέμου. Μερικά χρόνια αργότερα, μετά την ήττα των Καρχηδονίων, οι Βαργούσιοι εξεγέρθηκαν εναντίον των Ρωμαίων το 197 π.Χ., μια εξέγερση την οποία κατέστειλε ο Κάτων ο Πρεσβύτερος. Εξεγέρθηκαν και δεύτερη φορά, αλλά η πόλη τους, το Βέργιον, αλώθηκε με τη βοήθεια ενός Βαργούσιου προδότη και όλοι οι κάτοικοι της πουλήθηκαν ως δούλοι. Από τότε οι Βαργούσιοι δεν αναφέρονται ποτέ πια στην Ιστορία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 794

Βαργουσιοι
Γκόλντσμπορο (μυθιστόρημα)

***Γκόλντσμπορο*** () είναι προλεταριακό μυθιστόρημα του Στέφαν Χάιμ, το οποίο εκδόθηκε το 1953 στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας και αναφέρεται σε μια απεργία ανθρακωρύχων. 

Γράφτηκε μετά από επιτόπια έρευνα του συγγραφέα σε απεργία στη Δυτική Πενσυλβάνια. Η ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής της εργατικής τάξης και ο εξιδανικευμένος άκαμπτος ήρωας που ωθεί τους εργάτες προς τους στόχους του σοσιαλισμού διέδιδαν μια αισιόδοξη προοπτική, στα πλαίσια του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, και συμβάδιζαν με τους στόχους της ανατολικογερμανικής λογοτεχνίας. 

## Παρουσίαση
Το Γκόλντσμπορο απεικονίζει μια απεργία ανθρακωρύχων κατά την περίοδο 1949/50, η οποία διαδραματίζεται στο φανταστικό Γκόλντσμπορο της Πενσυλβάνια, μια πόλη εξόρυξης κοντά στο Πίτσμπουργκ. Ο πρωταγωνιστής είναι ο Καρλάιλ Κένεντι, επικεφαλής μιας μεγάλης οικογένειας και ο ίδιος ανθρακωρύχος. Όταν ο επικεφαλής του τοπικού συνδικάτου αποτυγχάνει να λάβει μέτρα κατά της εταιρείας, ο Κένεντι ηγείται μιας άγριας απεργίας σε ορυχείο κατά της οικονομικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων, που οδήγησε τελικά σε κοινωνικές αλλαγές. 

Ο Στέφαν Χάιμ, φυγάς από τη Ναζιστική Γερμανία και πολιτογραφημένος Αμερικανός, άρχισε να γράφει αυτό το μυθιστόρημα στις Ηνωμένες Πολιτείες αφού επισκέφτηκε απεργούς ανθρακωρύχους στη Δυτική Πενσυλβάνια το 1949/50. Ολοκλήρωσε τη συγγραφή του το 1952 στην Ανατολική Γερμανία όπου ζήτησε και έλαβε πολιτικό άσυλο μετά την αναχώρησή του από τις ΗΠΑ. Το βιβλίο γράφτηκε και εκδόθηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά, στη Λειψία, κυκλοφόρησε στην Αμερική ένα χρόνο αργότερα, καθώς και σε γερμανική μετάφραση.

Ο Χάιμ απαρνήθηκε την αμερικανική υπηκοότητά του ως απάντηση στην έναρξη του πολέμου της Κορέας και του Μακαρθισμού λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Έζησε στην Ανατολική Γερμανία μέχρι τη γερμανική επανένωση γράφοντας μυθιστορήματα που εμπνέονταν από τις πολιτικές του πεποιθήσεις και το κοινωνικό του όραμα. Ένα βιβλίο που ασκούσε κριτική στον αμερικανικό καπιταλισμό και εγκωμίαζε τους απεργούς ανθρακωρύχους ήταν απολύτως αποδεκτό από τις αρχές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Μόνο αργότερα, όταν άρχισε να εκφράζει επικριτικές απόψεις για το ίδιο το ανατολικογερμανικό καθεστώς (αρχικά με το μυθιστόρημα *[[Πέντε μέρες τον Ιούνιο]]* που έγραψε το 1956 και δημοσιεύθηκε στη ΛΔΓ το 1989), έπεσε σε δυσμένεια και αντιμετώπισε προβλήματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία
Ο καζανόβας

***Ο καζανόβας*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1963 σε σκηνοθεσία Σωκράτη Καψάσκη και σενάριο των Κώστα Νικολαΐδη και Ναπολέοντα Ελευθερίου. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Μάρθα Καραγιάννη, Ντίνα Τριάντη και Δημήτρης Νικολαΐδης.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Γιώργο Χατζηγεωργαλά, εναν αγαθό χωριάτη, ο οποίος έχοντας εμπνευστεί από τις περιπέτειες του ιταλού Τζάκομο Καζανόβα, κατεβαίνει στην Αθήνα για να κατακτήσει τις γυναίκες. Ωστόσο ο ξάδερφός του, αναγνωρίζοντας την αδυναμία του στο γυναικείο φύλο, θα τον μπλέξει χωρίς εκείνος να το γνωρίζει σε μια μεγάλη απάτη και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον νόμο.

## Διανομή ρόλων
*Κώστας Χατζηχρήστος - Γιώργος Χατζηγεωργαλάς
*Λάμπρος Κωνσταντάρας - Ζωρζ Χατζηγεωργαλάς
*Μάρθα Καραγιάννη - Μήτση
*Ντίνα Τριάντη - Τζούλια
*Δημήτρης Νικολαΐδης - Γιώργος
*Κώστας Παπαχρήστος - ασφαλίτης
*Νίκος Φέρμας - Πανάγος
*Κώστας Μεντής - κουρέας
*Ντόρα Κωστίδου - Σούζι
*Ζαννίνο - ασφαλίτης
*Γιώργος Λουκάκης - Βαγγέλης

## Κυκλοφορία & Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 4 Φεβρουαρίου 1963 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Πάνθεον», «Ομόνοια»,  «Ακαδημεία», «Αθηνά», «Πιγκάλ» και «Ιλίσια» της Αθήνας.

Έκοψε 35.927 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 18ή θέση ανάμεσα σε 82  ελληνικές ταινίες της σεζόν 1962–63.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1963
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σωκράτη Καψάσκη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ναπολέοντα Ελευθερίου
Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι

Ο **Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι** (Αγγλικά: *Duke of York and Albany*, Γαελικά: *Diùc Eabhrach agus Albanaidh*) ήταν τίτλος ευγενείας στο Τάγμα των Ευγενών της Μεγάλης Βρετανίας. Ο τίτλος δημιουργήθηκε τρεις φορές κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα και συνήθως δινόταν στον δεύτερο γιο Βρετανών μοναρχών. Οι προηγούμενοι τίτλοι στα αγγλικούς και σκωτσέζικους τίτλους ευγενείας ήταν "Δούκας της Υόρκης" και "Δούκας του Όλμπανι".

## Δούκες της Υόρκης και του Όλμπανι
### Πρώτη δημιουργία, 1716–1728
: επίσης: *Πρίγκιπας-Επίσκοπος του Όσναμπρικ (1715), Κόμης του Όλστερ (1716)*
*Ερνέστος Αύγουστος της Υόρκης και του Όλμπανι

### Δεύτερη δημιουργία, 1760–1767
: επίσης: *Κόμης του Όλστερ (1760)*
*Εδουάρδος της Υόρκης και του Όλμπανι

### Τρίτη δημιουργία, 1784–1827
: επίσης: *Πρίγκιπας-Επίσκοπος του Όσναμπρικ (1764-1803), Κόμης του Όλστερ (1784)*
*Φρειδερίκος της Υόρκης και του Όλμπανι

Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Σκωτσέζικοι βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Δούκες της Υόρκης
Κατηγορία:Δούκες του Όλμπανυ