open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξανδρος Ύδρας

Ο **Αλέξανδρος** ή **Λεξανδρή** ή **Πλατονήσι** είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού με έκταση 0,331 τ.χλμ. και μεγαλύτερο ύψος 14 μέτρα. Βρίσκεται στη νότια άκρη της Ύδρας και διοικητικά ανήκει στην Περιφέρεια Αττικής, ενώ πιο συγκεκριμένα στον δήμο Ύδρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Κατηγορία:Ύδρα
Καστρί Εύβοιας (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Καστρί** αναφέρονται δύο οικισμοί της Εύβοιας
*Καστρί Αρτεμισίου Εύβοιας, οικισμός της Βόρειας Εύβοιας
*Καστρί Καρύστου Ευβοίας, οικισμός της Νότιας Εύβοιας
Άγιος Γεώργιος Σαλαμίνας

Ο **Άγιος Γεώργιος** ή **Λοιμοκαθαρτήριο** είναι νησίδα που βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, ανατολικά της Σαλαμίνας και ενώνεται με αυτήν με μία γέφυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σαλαμίνας.

## Ιστορική αναδρομή
Το αρχαίο όνομα του τόπου δεν είναι γνωστό. Σήμερα ονομάζεται έτσι από ένα μικρό εκκλησάκι που είναι κτισμένο επάνω στον βράχο. Στο σημείο αυτό πιστεύεται ότι υπήρχε αρχαιότερος ναός, και ότι το νησί κατοικείτο ή τουλάχιστον χρησιμοποιούνταν, ως βάση. Σήμερα βρίσκονται διάφορα μεταγενέστερα ίχνη αρχαίας Ελληνικής τέχνης και στρώμα απορριμμένων κοχυλιών. Ο Άγιος Γεώργιος στην αρχαιότητα είχε αποικία των Φοινίκων, οι οποίοι ασχολούνταν με την αλιεία κοχυλιού και την παραγωγή πορφύρας. Από το 1865 μέχρι το 1947 στο νησί λειτούργησε λοιμοκαθαρτήριο. 

## Το λοιμοκαθαρτήριο
Το 1865 δημιουργήθηκε στη νησίδα του Αγίου Γεωργίου λοιμοκαθαρτήριο με σκοπό την αντιμετώπιση κρουσμάτων χολέρας. Στο νησί παρέμεναν πληρώματα και επιβάτες πλοίων που προέρχονταν από περιοχές που βρισκόταν σε έξαρση η επιδημία. Το 1924 δέχτηκε περισσότερους από 100.000 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία για κάθαρση. Το τελευταίο κρούσμα χολέρας αντιμετωπίστηκε στο νησί το 1947.

## Παραπομπές

## Πηγές

* Σοφρά-Μάθεση, Ευγ.(2011), «Νησίδα Αγίου Γεωργίου-Το ιδιοκτησιακό καθεστώς πριν την κρατική απαλλοτρίωση», εφημερίδα *Η νέα Σαλαμίνα*, φύλλο Φεβρουαρίου 2011, Σαλαμίνα.
*Σπυρίδων Λάμπρος, Ιστορικά μελετήματα, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου «ο Παλαμήδης», 1884

κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Δορούσα Αγκιστρίου

Η **Δορούσα** (ή Δωρούσα) είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού. Βρίσκεται στα νότια του Σαρωνικού κόλπου, νοτιοδυτικά του Αγκιστρίου και διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Αγκιστρίου.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Μετώπη (νησίδα)

Η **Μετώπη** είναι νησίδα του Σαρωνικού κόλπου. Βρίσκεται μεταξύ της Αίγινας και του Αγκιστρίου και συγκεκριμένα ΝΔ του λιμένος της Αίγινας και ΒΑ. του Ακρωτηρίου Άγιος Γεώργιος του Αγκιστρίου.

Πρόκειται για χαμηλή νησίδα μήκους περίπου ενός ναυτικού μιλίου που εκτείνεται κατά διεύθυνση Δ.ΝΔ. προς Α.ΒΑ. με ιδιαίτερα επικίνδυνα αβαθή γύρω της και ειδικότερα στην ανατολική της πλευρά. Η παρουσία της στη θέση που βρίσκεται δημιουργεί δύο διαύλους: τον δίαυλο Αγκιστρίου - Μετώπης με αβαθή πόρο και τον δίαυλο Αίγινας - Μετώπης που είναι βαθύτερος και λιγότερο επικίνδυνος . Γεωλογικά η νησίδα αυτή αποτελεί την κορυφή του άλλοτε ισθμού που ένωνε την Αίγινα με το Αγκίστρι και υπέστη καθίζηση.

Γενικά η Μετώπη είναι κατάφυτη νησίδα περιλαμβάνοντας και κάποιους αμπελώνες. Αποτελεί δε ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Αίγινας.  Οι Αιγινίτες αποκαλούν τη νησίδα με ουδέτερο όνομα "το Μετώπι".

## Πηγές
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.468.

κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Λέρος Σαλαμίνας

Η **Λέρος** ή **Νερά** ή **Νέρα** είναι νησίδα της Σαλαμίνας. Βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, βορειοανατολικά της Σαλαμίνας και ενώνεται με αυτή με μία γέφυρα. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Σαλαμίνας. Είναι στρατιωτική περιοχή και ανήκει στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας.

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Σταυρονήσι Ύδρας

Το **Σταυρονήσι** (ή Σταυρός) είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού. Βρίσκεται νότια της Ύδρας, σε απόσταση περίπου 5 χιλιόμετρα. Στις απογραφές του 2001 και του 2011 ήταν ακατοίκητο. Έχει αναγνωριστεί ως οικισμός με το όνομα «Σταυρονήσι (νησίς)» με το ΦΕΚ της 5/4/1981, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Ύδρας. Προς τη μεριά της Ύδρας είναι η πιο επίπεδη πλευρά του, ενώ η νότια πλευρά του, προς το Αιγαίο Πέλαγος είναι απότομη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Κατηγορία:Ύδρα
Πέτασι Ύδρας

Το **Πέτασι** ή **Πετάσσι** είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού και της Ύδρας με έκταση 0,334 τ.χλμ. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του νησιού και ανατολικά της Δοκού στο ομώνυμο θαλάσσιο στενό και είναι το μεγαλύτερο από τα νησάκια της Ύδρας με μήκος 1.300 μέτρα και πλάτος 500. Πολύ κοντά και δυτικά της νησίδας είναι το ακρωτήριο Μπαλή του νησιού, νοτιοδυτικά το ακρωτήριο Μπίστι ενώ νότια η παραλία Μπίστι. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο δήμο Ύδρας, στον οποίο υπάγεται σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γεωλογική Χαρτογράφιση νησίδων και βραχονησίδων Αργολικής Χερσονήσου και Μυρτώου Πελάγους από τον ιστότοπο της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Κατηγορία:Ύδρα
Basename

Το **<tt>basename</tt>** ανήκει στα προγράμματα του UNIX. Όταν του δίνεται μια διαδρομή στο δίσκο, διαγράφει το αρχικό της τμήμα μέχρι την τελευταία κάθετο (`'/'`) και επιστρέφει το αποτέλεσμα. Το basename περιγράφεται στη Μοναδική Προδιαγραφή UNIX (Single UNIX Specification) και χρησιμοποιείται κυρίως σε σενάρια κελύφους.

## Χρήση
Σύμφωνα με το Single UNIX Specification, η προδιαγραφή του basename είναι η εξής:
 basename συμβολοσειρά [επίθεμα]

:συμβολοσειρά
::Μια διαδρομή στο σύστημα αρχείων.
:επίθεμα
::Αν οριστεί, το basename θα το διαγράψει αν το βρει σαν επίθεμα.

## Παράδειγμα
 $ basename /home/jsmith/base.wiki 
base.wiki

 $ basename /home/jsmith/base.wiki .wiki
base

## Ταχύτητα

Επειδή το basename δέχεται μόνο μια παράμετρο, η χρήση του στον εσωτερικό βρόχο σεναρίων κελύφους μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα στην ταχύτητα εκτέλεσής τους. Έστω:

 while read file; do
   basename "$file"
 done dirname

Κατηγορία:Unix
RubyForge

Το **RubyForge** είναι ένα σύστημα διαχείρισης ανάπτυξης λογισμικού, βασισμένο στη συνεργασία, που εστιάζεται σε εγχειρήματα σχετικά με τη γλώσσα προγραμματισμού Ruby. Ξεκίνησε το 2003 από το Ruby Central σε μια προσπάθεια να βοηθηθεί η κοινότητα της Ruby, παρέχοντας ένα μέρος για τα εγχειρήματα ανοιχτού λογισμικού σε Ruby.

Το 2009 μετρήθηκαν πάνω από 8,000 εγχειρήματα και πάνω από 41,000 εγγεγραμμένοι χρήστες.

## Δείτε επίσης
* GitHub

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα 

Κατηγορία:Ruby
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Τσέλιε

Το **Τσέλιε** () (σλοβενικά: *Celje*) είναι πόλη της Σλοβενίας με πληθυσμό 49.540 (5η μεγαλύτερη της χώρας). Βρίσκεται 79 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Λιουμπλιάνα. Στη ρωμαϊκή περίοδο είχε την ονομασία Celeia (Κέλεια).

## Όνομα
Το Τσέλιε ήταν γνωστό ως Κέλεια κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής. Οι πρώτες αναφορές του ονόματος κατά την διάρκεια ή μετά την σλαβική κατοίκηση της πόλης περιλαμβάνουν το Κύλια (452), *ecclesiae Celejanae* το 579, Ζέλια το 824, Τσίλια το 1310, *Τσίλι* το 1311, και *Τσέλι* το 1575. Το πρωτοσλοβενικό όνομα **Ceľe* ή **Celьje*, το οποίο είναι και η ρίζα της σύγχρονης σλοβενικής λέξης για το Τσέλιε, προέρχεται από το λατινικό *Celeae*. Το όνομα είναι προρωμαϊκής προελεύσεως και η περαιτέρω ετυμολογία του δεν είναι ξεκάθαρη. Στην τοπική σλοβενική διάλεκτο, το Τσέλιε αποκαλείται *Τσιέλε* ή *Τσέλε*. Στα γερμανικά ονομάζεται *Τσίλλι*, και στα ιταλικά ονομάζεται *Τσίλλι* ή *Τσέλιε*.

## Γεωγραφία

### Κλίμα
Το Τσέλιε έχει ζεστό και καλοκαιρινό υγρό ηπειρωτικό κλίμα (τύπος Dfb της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν).

## Σύμβολο
μικρογραφία|158x158εσ|Οικόσημο του Ούλριτς Β΄ του Τσέλιε
Το εθνόσημο του Τσέλιε βασίζεται στο εθνόσημο των κομητών του Τσέλιε.

Το εθνόσημο του Τσέλιε επελέγη ως το εθνικό εθνόσημο αμέσως μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου Σλοβένοι, Κροάτες και Σέρβοι ίδρυσαν το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (ύστερη Γιουγκοσλαβία). Ένα παρόμοιο εθνόσημο ενσωματώθηκε στο εθνόσημο της Σλοβενίας το 1991.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Γκρεβενμπρόιχ, Γερμανία
*  Σίνγκεν, Γερμανία
*  Σλαβόνσκι Μπροντ, Κροατία, από το 2010
*  Ντόμποϊ, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, από το 1965

Το Τσέλιε έχει υπογράψει συμβάσεις φιλίας με τις παρακάτω πόλεις:

*  Μπούντβα, Μαυροβούνιο
*  Τσιριπαβιέτς, Ρωσία
*  Τσούπριγια, Σερβία
*  Γκρατς, Αυστρία
*  Σπίταλ αν ντερ Ντράου, Αυστρία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβενίας
Πλατανιστός Εύβοιας

Ο **Πλατανιστός** είναι οικισμός του Δήμου Καρύστου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας.****

## Γενικά στοιχεία
Ο Πλατανιστός βρίσκεται 22 χλμ. ανατολικά της Καρύστου και 140 χλμ. νοτιοανατολικά της Χαλκίδας. Είναι το νοτιότερο και πιο κοντινό χωριό του Κάβο Ντόρο και έχει εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο οικισμό, διαθέτοντας και περιφερειακό ιατρείο. Έχει πληθυσμό 74 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και
μικρογραφία|αριστερά|Η κοιλάδα Πλατανιστού.
Αξιοθέατά του αποτελούν το ποτάμι, με τη βλάστηση από πλατάνια (που έδωσαν και την ονομασία του), το πέτρινο γεφύρι, η περιοχή Ανεμοπύλες κ.α.

Η *Κοινότητα Πλατανιστού* απαρτίζεται ακόμη από τους οικισμούς Άγιοι, Ελαιώνας, Επανωχώρι, Μανδηλού, Καστρί, Πηδουλαίικα και Ποτάμι, με συνολικό πληθυσμό 188 κατοίκους.

## Προσωπικότητες
* Κώστας Πολυχρονίου, ποδοσφαιριστής και προπονητής.

## Παραπομπές


{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.515898,
          38.02036
        ]
      }
    }
  ]
}

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1768-1774)

Ο **Ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1768-1774**  είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ρωσοτουρκικούς πολέμους. Άρχισε το 1768 και τελείωσε το 1774, με την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, από την Οθωμανική και την Ρωσική Αυτοκρατορία. Τμήμα του πολέμου αυτού ήταν και η εξέγερση των Ορλωφικών, μια εξέγερση των Ελλήνων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που απέτυχε και είχε σαν αποτέλεσμα πολιτικές διώξεις των εξεγερμένων, οι περισσότεροι απ' τους οποίους διέφυγαν κυρίως στα Επτάνησα.

Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1768-1774 είχε ως αποτέλεσμα την προσάρτηση του χανάτου της Κριμαίας, της Νέας Ρωσίας  και του Βόρειου Καύκασου στην επικράτεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Петров А. Н. Война России с Турцией и Польскими конфедератами с 1769—1774 год. СПб, 1866, на сайте «Руниверс»
* Сакович П.М. Действия Суворова в Турции в 1773 году на сайте «Руниверс»
* Тарле Е. В. Чесменский бой и первая русская экспедиция в Архипелаг
* Рассказ Ресми-эфендия, оттоманского министра иностранных дел, о семилетней борьбе Турции с Россией (1769—1776). СПб., 1854
* Πέτρος Μελισσηνός
* Παναγιώτης Αλεξιανός
Μάχη του Κοζλούντζι

Η **Μάχη του Κοζλούντζι** διεξήχθη στις 9 (20) Ιουνίου 1774, κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1768–1774, μεταξύ των Ρώσων του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και των Τούρκων του Χαντζί-Αμπντούρ-Ρεζάκ, και τελείωσε με την νίκη των Ρώσων και την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Κοζλουντζι
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1770
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Δήμος Ζίτσας

Ο **Δήμος Ζίτσας** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων της Περιφέρειας Ηπείρου που συστάθηκε το 2011 διά της συνένωσης των προϋπαρχόντων δήμων Εκάλης, Ευρυμενών, Ζίτσας, Μολοσσών και Πασαρώνος, βάσει των διατάξεων του «Καλλικράτη». Απλώνεται στο μεσοδυτικό τμήμα του Νομού Ιωαννίνων, από τα όρια του πολεοδομικού συγκροτήματος των Ιωαννίνων μέχρι τα σύνορα με τη Θεσπρωτία.

Αν και έλαβε την ονομασία του απ' το χωριό Ζίτσα, έδρα του δήμου είναι η Ελεούσα, η οποία βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του και επίσης είναι η μοναδική κωμόπολή του. Όλοι οι υπόλοιποι οικισμοί είναι χωριά.

## Διαίρεση

Ο Δήμος Ζίτσας διαιρείται σε 5 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 5 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων δήμων.

Πιο συγκεκριμένα (με αστερίσκο σημαίνονται οι έδρες των δημοτικών ενοτήτων, ακολουθείται η ονοματολογία και τα πληθυσμιακά στοιχεία της απ. 45892 του Υπουργείου Εσωτερικών):

## Δήμαρχοι

## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
* ΕΕΤΑΑ
## Παραπομπές




Ζιτσας
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Μητροπολίτης Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος Γεώργιος

Ο **Μητροπολίτης Γεώργιος** (κατά κόσμον, *Μαντζουράνης*, Νάξος, 1952) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδας, ο οποίος διατελεί Μητροπολίτης Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος από το 2008.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νάξο το 1952. Φοίτησε στις Εκκλησιαστικές σχολές Κορίνθου και Τήνου καθώς και στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών.

Υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό από τον Ιανουάριο του 1973 μέχρι τον Ιούλιο του 1975. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1976 από τον Μητροπολίτη Νικαίας Γεώργιο, υπηρέτησε επί εξαετία στην ενορία του Αγίου Λουκά Πατησίων Αθηνών και παράλληλα παρακολούθησε προγράμματα ποιμαντικής εξασκήσεως για δύο έτη στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου και ειδικεύθηκε στην ποιμαντική των ασθενών. Συμμετείχε σε αντιαιρετικά σεμινάρια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Το 1981 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1982 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον τότε Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας και νυν Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο.

Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας, και από το 1983 εως το 1987 ως Αρχιερατικός Επίτροπος Αλιάρτου και παράλληλα ηγουμενοσύμβουλος στην Ιερά Μονή Οσίου Λουκά.

Από το 1986 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ιερά Μονή Οσίου Λουκά Βοιωτίας και από τον Οκτώβριο του 1987 διετελέσε καθηγούμενος της Ιεράς Μονής έως και την εκλογή του.

Το 2002 διορίστηκε στην Ειδική Συνοδική Επιτροπή Χριστιανικών Μνημείων της Ιεράς Συνόδου. Ο διορισμός αυτός ήταν απόρροια της ευαισθησίας και εμπειρίας του στα θέματα αναστήλωσης και συντήρησης ιστορικών μνημείων.

Στις 24 Ιουνίου 2008 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας. Η χειροτονία του τελέσθηκε τέσσερις ημέρες αργότερα, στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Οσίου Λουκά Βοιωτίας από τον προκάτοχο του στην Μητρόπολη, Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Ενθρονίστηκε στις 12 Ιουλίου του ιδίου έτους στον Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Λιβαδειάς.

## Πηγές
* Ιερά Μητρόπολις Θηβών και Λεβαδείας
* Επίσημη Ιστοσελίδα της Ιερά Μητρόπολης Θηβών και Λεβαδείας

Γεωργιος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Σεισμός της Θήβας (1914)

Ο **σεισμός στη Θήβα του 1914** σημειώθηκε στην περιοχή της Θήβας στις 17 Οκτωβρίου και ωρα 06:22. Ο σεισμός ήταν επιφανειακός, είχε μέγεθος 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, επίκεντρο την πόλη Θήβας και προκάλεσε τεράστιες υλικές καταστροφές.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αστεροσκοπείου Αθηνών ο σεισμός είχε διάρκεια 15 δευτερόλεπτων και συνοδεύτηκε από βοή.

## Καταστροφές
Στην Θήβα την ώρα του σεισμού η πόλη καλύφθηκε από ένα σύννεφο σκόνης, όπως ανέφεραν χωρικοί που ήταν στους γύρω λόφους ενώ οι περισσότερες οικογένειες εγκαταστάθηκαν στην αυλή του γυμνασίου, λόγω των συχνών ισχυρών δονήσεων που επικρατούσαν όλη την ημέρα, το χωριό Δραμεσι καταστράφηκε ολοσχερώς με πληθυσμό τοτε 500 κατοίκους και 70 κτίρια, στο χωριό Δάφνη 20 κτίρια κατέρρευσαν και 47 υπέστησαν ζημιές, στο χωριό Φάρος από τα 48 κτίρια μόνο τα 16 κρίθηκαν κατοικήσιμα, στο Δήλεσι κατέρρευσαν 18 κτίρια ενώ στο χωριό Στανιάτες από τα 80 κτίρια μόνο τα 8 κατοικήθηκαν, στην Ασωπία τα μισά κτίρια κατέρρευσαν και τα υπόλοιπα υπέστησαν σοβαρές ζημιές, στον Άγιο Θωμά από τα 190 κτίρια τα 154 κρίθηκαν ακατάλληλα προς κατοίκηση, στο Σχηματάρι από τα 180 κτίρια μόνο τα 8 κρίθηκαν κατάλληλα προς κατοίκηση ενώ στην Τανάγρα τα μισά κτίρια  κατέρρευσαν και τα υπόλοιπα εμφάνισαν ρωγμές.

Στην Αθήνα πολλοί κάτοικοι πανικοβλήθηκαν και βγήκαν από τα σπίτια τους ενώ παρατηρήθηκαν μικρές ρηγματώσεις σε μερικά σπίτια , στο ξενοδοχείο Μυριστός στο καφενείο Ζαχαράτου, στα καταστήματα της νομαρχίας και δημαρχίας, ακόμη και στο κεντρικό κτήριο του Αστεροσκοπείου στο Θησείο.

Στον Πειραιά διερράγησαν ελαφρά μερικές οικοδομές, κατέπεσε ένας παλαιός τοίχος του ξενοδοχείου «Ευρώπη» και στην Καστέλλα μετακινήθηκε ογκώδης βράχος ενώ έπεσε και μία καπνοδόχος.

Τις επόμενες μέρες εκδηλώθηκαν πολλοί μετασεισμοί και ισχυρή βροχόπτωση και είχαν σαν αποτέλεσμα την κατάρευση ετοιμόρροπων κτιρίων που είχαν υποστεί ζημιές από τον κύριο σεισμό.

Ο απολογισμός ήταν 800 άστεγοι και πολλοί τραυματίες ενώ οι εντάσεις στην πλειόσειστη περιοχή της Θήβας έφτασαν το IX.
## Σεισμός
Ο σεισμός είχε μέγεθος 6,3 Ρίχτερ ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές είχε μέγεθος 6,0 ή 5,9 Ρίχτερ και εστιακό βάθος κοντά στα 5 χιλιόμετρα και προήλθε από ένα ρήγμα που βρίσκεται βόρεια της Καλλιθέα και τής Ασωπίας.
## Δείτε επίσης
*Σεισμός της Θήβας (1853)
*Σεισμός της Θήβας (1893)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Γεωργίου Δ.Τσεβά Ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας από τα αρχαιότατα χρόνια μέχρι σήμερα, σελ. 583-584.
*

Κατηγορία:Ιστορία της Θήβας
Θηβα 1914
Πολιορκία του Οτσάκοφ

Η **Πολιορκία του Οτσάκοφ** διεξήχθη στο Οτσάκοφ, στις 6 (17) Δεκεμβρίου 1788, από τους Ρώσους στρατιώτες του Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Ποτιόμκιν και τελείωσε με την νίκη των Ρώσων και την κατάληψη του οχυρού. Οι απώλειες των Ρώσων ανέρχονται στους 20.000 νεκρούς, ενώ οι απώλειες των Τούρκων ήταν τριπλάσιες (60.000 νεκροί).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Осада Очакова Русской армией. 1788 г.
* Расположение генеральной атаки Очакова.
* Ордер атаки произведенной на Очаков Ея Императорского Величества Екатеринославскою армиею, под предводительством генерал-фельдмаршала князя Потемкина-Таврического. 6 декабря 1788 г.
* Цебриков Р. М. Вокруг Очакова. 1788 год. (Дневник очевидца)

Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Πολιορκίες
Κατηγορία:Πολιορκίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:1788
Αξιωματική σημασιολογία

**Αξιωματική σημασιολογία** (**axiomatic semantics**) ονομάζεται μια προσέγγιση της απόδειξης της ορθότητας προγραμμάτων, η οποία βασίζεται στη μαθηματική λογική. Έχει στενή σχέση με τη λογική Χόαρ. 

Η αξιωματική σημασιολογία ορίζει τη σημασία μιας εντολής ενός προγράμματος περιγράφοντας την επίδρασή της σε βεβαιώσεις (assertions) σχετικά με την κατάσταση του προγράμματος. Οι βεβαιώσεις είναι λογικές προτάσεις - κατηγορήματα με μεταβλητές, όπου οι μεταβλητές περιγράφουν την κατάσταση του προγράμματος. 

## Δείτε επίσης
* Αλγεβρική σημασιολογία — με όρους αλγεβρών
* Δηλωτική σημασιολογία  — μέσω της μετάφρασης ενός προγράμματος σε μια άλλη γλώσσα
* Λειτουργική σημασιολογία — με όρους της κατάστασης του υπολογισμού
* Τυπική σημασιολογία των γλωσσών προγραμματισμού — γενικά
* Σημασιολογία κατηγορηματικού μετασχηματισμού (Predicate transformer semantics) — περιγράφει τη σημασία ενός τμήματος ενός προγράμματος σαν τη συνάρτηση που μετασχηματίζει μια μετασυνθήκη (postcondition) στην προσυνθήκη (precondition) που ήταν προϋπόθεση αυτής.

Κατηγορία:Λογική για Υπολογιστές
Κατηγορία:Τυπικές μέθοδοι
Κατηγορία:Σημασιολογία γλωσσών προγραμματισμού
Νοβοκουζνέτσκ

Το **Νοβοκουζνέτσκ** (ρωσικά: *Новокузнецк*, Ναβακουζνιέτσκ) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Περιφέρειας Κεμέροβο.

Παλαιότερα λεγόταν απλώς Κουζνιέτσκ (*Kuznetsk*), ενώ μέχρι το 1961 ονομαζόταν Σταλίνσκ (*Stalinsk*) προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν.

## Πληθυσμός
right|300px|thumb|Εξέλιξη του πληθυσμού της πόλης, 1897-2008

## Φωτογραφίες
thumb|center|1000px|Πανοράμα από τα νότια της πόλης

## Παραπομπές


## Διαδικτυακές κάμερες
* Web-камеры на улицах Новокузнецка
* Камера - Новоильинский район 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Администрация города Новокузнецка
* Новокузнецк в энциклопедии «Мой город»

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Κεμέροβο
Κατηγορία:Αποσταλινοποίηση
Unlink

Στα Unix-οειδή λειτουργικά συστήματα, το **unlink** είναι κλήση συστήματος και εργαλείο της γραμμής εντολών που διαγράφει αρχεία. Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί απευθείας την κλήση συστήματος, η οποία αφαιρεί το όνομα του αρχείου και τους καταλόγους (αν και αυτό δε συμβαίνει στα συστήματα GNU) όπως οι εντολές rm και rmdir. Αν το όνομα αρχείου ήταν ο τελευταίος σύνδεσμος (hard link) προς το αρχείο, το ίδιο το αρχείο διαγράφεται όταν δεν υπάρχουν προγράμματα που να το κρατούν ανοιχτό.

Εμφανίζεται επίσης σαν η ενσωματωμένη συνάρτηση *unlink()* στις γλώσσες προγραμματισμού PHP και Perl. Όπως το εργαλείο του Unix, χρησιμοποιείται για τη διαγραφή αρχείων.

**Χρήση:**
 **$ unlink <filename> ...**
 **unlink($filename);** (PHP)

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βοηθημάτων του Unix
* Εντολή link
* Εντολή ln

Κατηγορία:Unix
Τάγμα του Σουβόροφ

Το **Τάγμα του Σουβόροφ** (ρωσ. *Орден Суворова*) - σοβιετικό και ρωσικό βραβείο. Καθιερώθηκε στις 22 Ιουλίου 1942, προς τιμή του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ. Απονέμεται σε στρατηγούς και στρατάρχες του ρωσικού στρατού.

## Φωτοθήκη


Image:Awards of the USSR-1943. CPA 861.jpg|1943
Image:Awards of the USSR-1944. CPA 896.jpg|1944


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Указ Президиума Верховного Совета СССР «Об учреждении военных орденов: Ордена Суворова, первой, второй и третьей степени, Ордена Кутузова, первой и второй степени и Ордена Александра Невского» от 20 июля 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 5 августа (№ 30 (189)). — С. 1.
* Описание и история ордена
* Изображения знаков ордена трёх степеней
* Полный список кавалеров ордена Суворова I степени 

Σουβοροφ
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Ροδόλφος της Λωρραίνης

Ο **Ροδόλφος** (*Raoul de Lorraine*, 1320 - 26 Αυγούστου 1346) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1329 - 1346)..

## Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Φρειδερίκου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας. Αν και ήταν εννέα ετών όταν πέθανε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στο δουκάτο υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του (μέχρι το 1334) ήταν πολεμιστής πρίγκιπας, συμμετείχε σε τέσσερις διαφορετικούς πολέμους στο Δουκάτο της Λωρραίνης, τη Γαλλία, τη Βρετάνη και την Ιβηρική Χερσόνησο. Σκοτώθηκε στη μάχη του Κρεσύ.

### Μάχες με τους Γάλλους

thumb|left|220px|Ροδόλφος της Λωρραίνης
Το 1337 ο κόμης Ερρίκος Δ΄ του Μπαρ αρνήθηκε να του πληρώσει φόρο υποτέλειας, ο Ροδόλφος λεηλάτησε το Ποντ-α-Μουσόν και ο Ερρίκος εφαρμόζοντας αντίποινα λεηλάτησε τα δυτικά της Λωρραίνης. Η διαμάχη έληξε με την επέμβαση του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου ΣΤ΄. Εκείνη την εποχή οι δεσμοί της βασιλικής οικογένειας της Γαλλίας με τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν πολύ ισχυροί και έγιναν ακόμα ισχυρότεροι με τον δεύτερο γάμο του Ροδόλφου με τη Μαρία, κόρη του Γκυ Α΄ του Μπλουά, και ανιψιά του βασιλιά της Γαλλίας. Συμμετείχε στην πολιορκία του Τουρναί (1340) στο πλευρό του Φιλίππου ΣΤ΄ εναντίον του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄ που ήταν η έναρξη του Εκατονταετούς Πολέμου.
Σε ένα μικρό διάστημα ανακωχής μεταξύ Αγγλίας - Γαλλίας ταξίδεψε στην Ιβηρική όπου βοήθησε τον βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσο ΙΑ΄ στις μάχες του εναντίον των Μουσουλμάνων. Πολέμησε εναντίον των Μουσουλμάνων στη Γρανάδα και στη μάχη του Γιβραλτάρ (3 Νοεμβρίου 1340). Με την επιστροφή του στη Γαλλία υπερασπίστηκε τον κουνιάδο του Κάρολο, δούκα της Βρετάνης στον Πόλεμο Διαδοχής της Βρετάνης. Συμμετείχε στη Μάχη του Κρεσί όπου σκοτώθηκε μαζί με επιφανείς Γάλλους ιππότες (26 Αυγούστου 1346).

## Οικογένεια

Η πρώτη σύζυγός του ήταν η Ελεονώρα των Μονμπελιάρ, κόρη του Εδουάρδου Α΄ κόμη του Μπαρ και της Μαρίας της Βουργουνδίας. Ο γάμος έγινε στο Ποντ-α-Μουσόν (1329)· η Ελεονώρα πέθανε πρόωρα, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά (1332).

Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Μαρία (1323 - 1380), που γονείς της ήταν ο Γκυ Α΄ κόμης τού Μπλουά και η Μαργαρίτα των Βαλουά, αδελφή του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Με τη δεύτερη σύζυγό του απέκτησε:
* δίδυμα, απεβ. πριν τις 31 Ιουλίου 1343.
* Ιωάννης Α΄ 1346-1390, δούκας της Λωρραίνης.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Bogdan, Henry (2007). La Lorraine des Ducs (in French). Perrin.
*Scott-Stokes, Charity; Given-Wilson, Chris, eds. (2008). Chronicon Anonymi Cantuariensis: The Chronicle of Anonymous of Canterbury, 1346-1365. Oxford University Press.

Ροδόλφος
Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Τισαμενός ο Θηβαίος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Τισαμενός** ήταν γιος του βασιλιά της Θήβας, γιος του Θέρσανδρου που πέθανε πολεμώντας στη Μυσία. Μετά το θάνατο του Θέρσανδρου και επειδή ο γιος του δεν ήταν ακόμη ενήλικος, οι Βοιωτοί εξέλεξαν για ηγεμόνα τους τον στρατηγό Πηνέλαο. Όταν αυτός όμως σκοτώθηκε μετά από λίγο καιρό, οι Βοιωτοί αναγόρευσαν βασιλιά τους τον Τισαμενό, τον γιο του Θέρσανδρου και της κόρης του Αμφιάραου Δημώνασσας.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Γεωργίου Δ.Τσεβά Ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας από τα αρχαιότατα χρόνια μέχρι σήμερα, σελ. 108

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Πολεμικά Σχολεία Σουβόροφ

Τα **Πολεμικά Σχολεία Σουβόροφ** ή **ΠΣΣ** (ρωσικά: *Суворовское военное училище* ή *СВУ*) είναι ειδική πολεμική σχολή για νεαρούς σχολικής ηλικίας. 

## Κατάλογος Πολεμικών Σχολείων Σουβόροφ

* **[[Ρωσία]]**:

* **[[Λευκορωσία]]**:

* **[[Ουζμπεκιστάν]]**:

* **[[Ουκρανία]]**:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Сайт о Минском СВУ и Кадетских корпусах Императорской России
* Сайт СВУ
* Знаки выпускников СВУ

Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Ελπίδα

[μικρογραφία|Το άγαλμα της Ελπίδας, γλυπτό του ''Giovanni Scanzi'' στη [Γένοβα.]]

**Ελπίδα** είναι ο που έχει κάποιος ότι διαθέτει τόσο τη θέληση όσο και τον τρόπο ή τις συνθήκες ώστε να πετύχει τους στόχους του, όποιοι κι αν είναι αυτοί.

## Ο αρχαίος μύθος της ελπίδας

Σύμφωνα με το μύθο της Πανδώρας, πριγκίπισσας της αρχαίας Ελλάδας, οι θεοί τής έκαναν δώρο ένα μυστηριώδες κουτί από ζήλεια για την ομορφιά της. Την είχαν όμως προειδοποιήσει να μην ανοίξει ποτέ το κουτί. Μια μέρα η Πανδώρα δεν άντεξε τον πειρασμό και νικημένη από την περιέργειά της να δει τι είχε μέσα το κουτί έχασε τον αυτοέλεγχό της και άνοιξε το καπάκι του. Τότε ελευθερώθηκαν στον κόσμο, ανεξέλεγκτα πια, τα μεγάλα δεινά: λιμοί, αρρώστιες και τρέλα. Με τη βοήθεια ενός θεού η Πανδώρα έκλεισε το κουτί και πρόλαβε να κρατήσει το μοναδικό αντίδοτο που έκανε πλέον την ανθρώπινη δυστυχία υποφερτή: την ελπίδα

## Η ελπίδα ως μέρος ανεπτυγμένης συναισθηματικής νοημοσύνης

Το να έχει κανείς ελπίδα έχει την έννοια ότι δεν κάμπτεται από τα άγχη που τον συνθλίβουν, δεν υιοθετεί ηττοπαθή στάση και δε νικέται από την κατάθλιψη μπροστά σε δύσκολες προκλήσεις ή εμπόδια. Τεχνικά, η ελπίδα είναι κάτι πιο πολύ από μια αφελή πεποίθηση πως όλα θα πάνε καλά. Κοινά χαρακτηριστικά ανθρώπων με υψηλά επίπεδα ελπίδας είναι:

* η ικανότητα για εύρεση κινήτρων
* η αίσθηση της επινοητικότητας που βοηθά κάποιον στην επίτευξη των στόχων του
* η ικανότητα να δίνει κανείς κουράγιο στον εαυτό του
* η ευελιξία προσέγγισης ενός στόχου με διαφορετικούς τρόπους
* η αποσύμπλεξη από την αίσθηση της μη ικανότητας με:
** αντικατάσταση των απραγματοποίητων στόχων με άλλους
** επιμερισμό βαριών καθηκόντων σε μικρότερα και ευκολότερα

## Ο ρόλος της ελπίδας

Σύμφωνα με μελέτες από πειράματα ψυχολόγων σε ομάδες φοιτητών
,
η ελπίδα ήταν καλύτερος δείκτης πρόβλεψης των βαθμών του πρώτου εξαμήνου από ότι οι επιδόσεις τους σε τεστ συνδεδεμένα με το δείκτη νοημοσύνης τους. Σε φοιτητές μάλιστα με ισοδύναμη πνευματική ικανότητα στον τομέα των ακαδημαϊκών επιδόσεων η ελπίδα ήταν η ειδοποιός διαφορά εκείνων που έπαιρναν τελικά τις υψηλότερες βαθμολογίες.

## Αναφορές


## Δείτε ακόμη

* Πίστη
* Αισιοδοξία

Κατηγορία:Συναισθήματα
Νίνο Κοκιαρέλα

Ο **Νίνο Κοκιαρέλα** (**Nino Cocchiarella**), γενν. 1933, Ομότιμος Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, είναι γνωστός για το έργο του στην τυπική λογική και την οντολογία.

Κάποια από τα σημαντικότερα άρθρα του είναι:  "Nominalism and Conceptualism as Predicative Second Order Theories of Predication", *Notre Dame Journal of Formal Logic*, vol. 21(1980); "Richard Montague and the Logical Analysis of Language", στο *Contemporary Philosophy: A New Survey*, vol. 2, *Philosophy of Language/Philosophical Logic*, G. Fløistad, ed., Martinus Nijhoff, Χάγη (1981) και "The Development of the Theory of Logical Types and the Notion of a Logical Subject in Russell's Early Philosophy", *Synthèse*, vol. 45 (1980).

Στα βιβλία του περιλαμβάνονται: *Logical Investigations of Predication Theory and the Problem of Universals* (1986); *Logical Studies in Early Analytic Philosophy* (1987); *Formal Ontology and Conceptual Realism*, New York, Springer, (2007); και *Modal Logic. An Introduction to its Syntax and Semantics* (με τον Max Feund), Oxford, Oxford University Press, (2008).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Conceptual Realism of Nino Cocchiarella 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας
Επαρχία Κιλίς

To **Κιλίς** είναι επαρχία της Τουρκίας. Η επαρχία βρίσκεται στη νοτιοανατολική Τουρκία, στο διαμέρισμα της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Η επαρχία σχηματίστηκε το 1994, ενώ προηγουμένως αποτελούσε τμήμα της επαρχίας του Γκαζιαντέπ. Πρωτεύουσα της επαρχίας αποτελεί η κωμόπολη Κιλίς, η οποία συγκεντρώνει περίπου το 67% του πληθυσμού της επαρχίας, οι υπόλοιποι οικισμοί είναι μικρά χωριά.

## Ιστορία
Υπάρχουν στοιχεία ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή, περίπου 4.000 χρόνων πίσω, την εποχή του Ορείχαλκου. Η περιοχή διοικήθηκε αρχικά από τους Χουρρίτες, έπειτα πέρασε στους Ασσύριους, ενώ αργότερα από την περιοχή πέρασαν οι Πέρσες, οι Μακεδόνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και τελευταίοι οι Οθωμανοί.

## Γεωγραφία
Η επαρχία βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς του Ταύρου, δυτικά του ποταμού Ευφράτη, στην βορειότερη γωνία της Πεδιάδας της Συρίας. Περίπου το 4% της παραγωγής σταφυλιού της Τουρκίας προέρχεται από το Κιλίς. Άλλα σημαντικά αγροτικά προϊόντα της περιοχής αποτελούν και οι ελιές, τα φρούτα, το σιτάρι, το κριθάρι αλλά και ο καπνός. Το κλίμα της περιοχής είναι το Μεσογειακό αφού βρίσκεται 60 με 80 χλμ. μακριά από τη θάλασσα. Υπάρχει, επίσης, διέλευση των συνόρων με τη Συρία, όπου υπάρχει και δρόμος που οδηγεί στο Χαλέπι.

## Παραπομπές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Kilis governor's official website
*  Kilis municipality's official website
*  Kilis weather forecast information

Κιλις
Αυτεσίωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αυτεσίωνας** ήταν γιος του βασιλιά της Θήβας Τισαμενού ο οποίος τον διαδέχτηκε μετά το θάνατό του.

Ο Αυτεσίωνας ήταν βασιλιάς της Θήβας την περίοδο πού οι Βοιωτοί έφυγαν από την Άρνη της Θεσσαλίας και κυρίευσαν τον Ορχομενό.

## Βιβλιογραφία
* Γεωργίου Δ.Τσεβά Ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας από τα αρχαιότατα χρόνια μέχρι σήμερα, σελ. 108

## Γενεαλογία

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Μπόχαλη Ζακύνθου

Η **Μπόχαλη** είναι οικισμός της Ζακύνθου με 876 κατοίκους σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011. Βρίσκεται τοποθετημένος στον Λόφο της Ζακύνθου (Λόφο του Στράνη), μερικές εκατοντάδες μέτρα μόλις από την πόλη. Την περίοδο της Ενετοκρατίας, καθώς και τα μετέπειτα χρόνια, αποτελούσε την αριστοκρατική συνοικία της πόλης και γενικότερα του νησιού. Εξακολουθεί μέχρι σήμερα να διατηρεί στοιχεία αυτής της περιόδου.

Από τη Μπόχαλη μπορεί να θαυμάσει κανείς τη θέα προς την πόλη της Ζακύνθου και του Ιονίου πελάγους, ενώ από εδώ μπορεί να επισκεφθεί το ιστορικό Κάστρο του νησιού που βρίσκεται περίπου σε απόσταση 100 μέτρων από το χωριό, στο πιο ψηλό μέρος του λόφου. Το κάστρο χτίστηκε περίπου το 1646.thumb|436x436px|Η θέα της Ζακύνθου από τη Μπόχαλη.|κέντρο

Αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866, γραμμένη ως *Πόχαλη*, να προσαρτάται στον τότε δήμο Ζακύνθου και το 1912 στο ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Μπόχαλη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ακρωτήρι και το Κυδώνι αποτελούν την κοινότητα Μπόχαλη που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ζακυνθίων του Δήμου Ζακύνθου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μπόχαλη από τον ιστότοπο https://ecozante.com.
* Μπόχαλη από τον ιστότοπο https://www.zanteisland.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Γύρι Ζακύνθου

Το **Γύρι** είναι ένα χωριό του νομού Ζακύνθου με πληθυσμού 34 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή 2011, που βρίσκεται στα δυτικά του νησιού, στην ορεινή Ζάκυνθο.

## Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στο βουνό Βραχίονας, σε υψόμετρο 570 μέτρων, κτισμένο σε λόφο ανάμεσα σε πυκνόφυτα δάση και είναι ο ψηλότερος κατοικημένος οικισμός της νήσου.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα και είναι ένας από τους οικισμούς του νησιού που διαθέτουν ακόμη στοιχεία της τοπικής αρχιτεκτονικής της Ζακύνθου.

Ζακυνθινοί ιστορικοί και ιστοριοδίφες αναφέρουν ότι το όνομά του μπορεί να προέρχεται από παραφθορά της λέξης Υρία, που ήταν – κατά Πλίνιο – η παλιά ονομασία της Ζακύνθου. Αναφέρεται σε τοπικά έγγραφα από το 16ο αιώνα. Είναι μικρός και μαζεμένος οικισμός, που διατηρεί, σε μεγάλο βαθμό, τον παραδοσιακό χαρακτήρα του.

Το Γύρι έχει μεγάλη παράδοση στην επεξεργασία της πέτρας, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και εδώ υπάρχουν ακόμη σπουδαίοι «μαστόροι τση πέτρας». Αξίζει να περπατήσει κανείς στα στενά δρομάκια όλου του οικισμού και να επισκεφτεί το Ναό του Προφήτη Ηλία, ο οποίος χτίστηκε αμέσως μετά τους σεισμούς του 1953 όπως ακριβώς ήταν η παλιότερη εκκλησία που είχε ανακαινιστεί το 1887. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εσωτερικό του ναού με το ξυλόγλυπτο τέμπλο του και την επαργυρωμένη ελαιογραφία του Προφήτη Ηλία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Βολίμες Ζακύνθου

Οι **Βολίμες**, επίσημα αι **Βολίμαι**, είναι ημιορεινό χωριό της Ζακύνθου σε υψόμετρο 430 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού και είναι κτισμένο στις βόρειες πλαγιές του όρους Βραχίωνας. Απέχει 31 χλμ. βορειοδυτικά από την πόλη της Ζακύνθου. Το 1866 ορίζονται έδρα του δήμου Βολίμων αναφερόμενοι με το όνομα **Βολίμαι Μέσου,** το οποίο διορθώθηκε το 1940. Οι Βολίμες, μαζί με τη νησίδα Άγιος Ανδρέας, τους οικισμούς Άγιος Νικόλαος, Ασκός, Βαρβάρα, Ελιές και Κορίθι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Βολιμών, που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελατίων, της οποίας είναι η έδρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός τους είναι 740 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Αμπελόκηποι Ζακύνθου

Οι **Αμπελόκηποι Ζακύνθου** είναι ένα χωριό πληθυσμού 1.200 κατοίκων 5 χλμ νότια της πόλης της Ζακύνθου. Έχουν υψόμετρο 69 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το χωριό αυτό, μέχρι το 1953 ονομαζόταν Ρόιδο. Μετονομάστηκε, όμως, σε Αμπελόκηπους στις 11 Αυγούστου από τον τότε πρόεδρο με σκοπό να επωφεληθεί από την παροχή τροφίμων, ρουχισμού και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, που προσέφερε ο Ερυθρός Σταυρός σε όλα τα χωριά του νησιού με αλφαβητική σειρά λόγω του καταστροφικού σεισμού εκείνη τη χρονιά. Ήταν, πάντως, ένα από τα φτωχότερα χωριά της Ζακύνθου, το οποίο έχει καταφέρει σήμερα να είναι από τα πλουσιότερα του νησιού, διότι με τη μεγάλη τουριστική ανάπτυξη έχει γίνει ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στους Αμπελόκηπους Ζακύνθου, σαν φτωχό χωριό που ήταν, οι καλλιέργειες ήταν βοσκότοποι, κτηνοτροφία και ψάρεμα χελιών λόγω της λίμνης που υπήρχε εκεί. Η λίμνη αυτή ήταν ιδιόκτητη κάποιου μεγάλου γαιοκτήμονα που ονομαζόταν Μακρής. Προσπάθησαν πολλές φορές για την αποξήρανσή της όπως το έτος 1845 και το 1922 χωρίς επιτυχία. Το έτος, όμως, 1936 επί Ιωάννου Μεταξά έγινε η τελική αποξήρανση και ο χωρισμός σε εκτάσεις δέκα στρεμμάτων η κάθε μία. Αυτές οι εκτάσεις χαρίστηκαν στους χωριανούς και στους περίοικους.

Περίπου το 1500 μ.Χ., στο χωριό υπήρχε ένα μοναστήρι στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται το παλαιό νεκροταφείο, καθώς και το παλαιό καμπαναριό. Το μοναστήρι αυτό ήταν γυναικείο. Όταν, όμως, αργότερα (δεν υπάρχει ακριβής χρονολογία) έπαψε να έχει μοναχές, έγινε ο ενοριακός ναός του χωριού, αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Το 1953, εξαιτίας των καταστροφικών σεισμών, γκρεμίστηκε. Σήμερα, στη θέση του έχει χτιστεί μια νέα και μεγαλύτερη εκκλησία.

Στο συγκεκριμένο χωριό, τη σημερινή εποχή, υπάρχει και ο Κρατικός Αερολιμένας Ζακύνθου ή Διεθνές Αεροδρόμιο Ζακύνθου που ονομάζεται «Διονύσιος Σολωμός». 

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1968 και ολοκληρώθηκε το 1970 στο σημείο ακριβώς όπου υπήρχε η λίμνη Μακρή, καθώς η τότε κυβέρνηση (δικτατορίας 1967-1974) απαλλοτρίωσε την περιοχή αποζημιώνοντας τους ιδιοκτήτες. Από τον Ιούνιο του 1981 το αεροδρόμιο έγινε διεθνές και από αυτό ανθεί η οικονομία στο νησί λόγω της αυξημένης τουριστικής κίνησης. Σήμερα, είναι το πέμπτο σε απασχόληση αεροδρόμιο στην Ελλάδα, με πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Προς τη Ζάκυνθο δεν πραγματοποιούνται νυχτερινές πτήσεις για να μην ενοχλείται η χελώνα καρέτα καρέτα.
## Δημοτική κοινότητα
Οι Αμπελόκηποι είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας του δήμου Ζακύνθου. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,973 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλπάκι. 
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Αργάσι Ζακύνθου

Το **Αργάσι** (επίσημη ονομασία *Αργάσιον*) είναι χωριό της Ζακύνθου. Είναι έδρα ομώνυμης  δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ζακυνθίων, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. 
## Γεωγραφία
Το Αργάσι είναι παραθαλάσσιο χωριό στη νοτιοανατολική Ζάκυνθο. Βρίσκεται κοντά στους βόρειους πρόποδες του βουνού Σκοπός, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Ζακύνθου-Βασιλικού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 3 χλμ. περίπου ΝΑ. της πόλης της Ζακύνθου.
## Δημοτική κοινότητα
Η δημοτική κοινότητα Αργασίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,404 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλλιτέρος.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου. Το 1925 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αργασίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
## Γενικά στοιχεία
Το Αργάσι είναι πολυσύχναστο χωριό με μεγάλη τουριστική κίνηση. Διαθέτει μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, επιπλωμένα διαμερίσματα και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
## Αξιοθέατα
*Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού
*Το ημιερειπωμένο τρίτοξο γεφύρι στην παραλία του οικισμού, πάνω στον αιγιαλό, κτίσμα του 1806
*Η Υδατογέφυρα Αργασίου (Κάμαρα «Βουρδέρη»), στη θέση «Βρυσάκια». Κατασκευάστηκε από τους Άγγλους το 1809, για την υδροδότηση της πρωτεύουσας του νησιού
*Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, κοντά στον οικισμό
*Το εκκλησάκι του Αγίου Λυπίου, σε λόφο κοντά στον οικισμό
*Τα ερείπια του βυζαντινού ναού Αγίου Νικολάου Μεγαλομάτη (Στρατηλάτη), στις πλαγιές του βουνού Σκοπός, τμήμα μεταγενέστερου μοναστηριακού συγκροτήματος του 18ου αιώνα. Ο ναός είναι δίστυλος, σταυροειδής εγγεγραμένος με πιθανό οκταγωνικό τρούλο, νάρθηκα και πρόπυλο. Ήταν σε χρήση από το 1503 μέχρι το 1809, περίπου, ενώ το 1779 παραχωρήθηκε σε αδελφότητα και μετατράπηκε σε μοναστήρι
*Η μονή Παναγίας Σκοπιώτισσας, σε περίοπτη τοποθεσία κοντά στην κορυφή του βουνού Σκοπός, στη θέση αρχαίου ναού της Άρτεμης
*Η Βαρδιόλα (εξελιγμένη μορφή βίγλας) Αργασίου, στο ακρωτήριο Νταβία, νότια του οικισμού. Σώζονται δύο πλευρές της ολόκληρες, η νότια και η ανατολική και μια μισή, η δυτική.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Ζάκυνθος 1:60.000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Βανάτο Ζακύνθου

Το **Βανάτο** είναι χωριό της Ζακύνθου σε υψόμετρο 20 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμού 1.045 κατοίκων και απέχει 5 χλμ. δυτικά από την πόλη της Ζακύνθου.

Το Βανάτο είναι έδρα της δημοτικής ενότητας Αρκαδίων. Στο Βανάτο λειτουργεί το 1ο Πιλοτικό Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Κάμπου, το οποίο ιδρύθηκε αρχικά το 1990, καθώς και το Γυμνάσιο Βανάτου.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Δήμος Σαρωνικού (αποσαφήνιση)

Ο **Δήμος Σαρωνικού** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Δήμος Σαρωνικού Κορινθίας, πρώην δήμος και σημερινή δημοτική ενότητα του δήμου Κορινθίων.
* Δήμος Σαρωνικού Αττικής, δήμος της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής.
Αναφωνήτρια Ζακύνθου

Η **Αναφωνήτρια** είναι ημιορεινό χωριό της Ζακύνθου σε υψόμετρο 340 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νησιού. Το χωριό πήρε το όνομά του από τη Μονή της Παναγίας της Αναφωνήτριας όπου μόναζε τον 16ο αι. ο Πολιούχος Άγιος του νησιού ο Άγιος Διονύσιος. Το παλιό όνομα του χωριού, μέχρι το 1915, ήταν **Πλεμονάρι** και ως κοινότητα Πλεμοναρίου συστάθηκε για πρώτη φορά το 1912. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την νησίδα Άγιο Ιωάννη, αποτελούν την τοπική κοινότητα Αναφωνητρίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελατίων του Δήμου Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 248 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 10,168 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιερά Μονή Παναγίας της Αναφωνήτριας

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας

Η **Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας** είναι μία από τις 74 Περιφερειακές Ενότητες της Ελλάδας, που δημιουργήθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και έχει έδρα την Ηγουμενίτσα. Αντικατέστησε τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσπρωτίας (Νομαρχία Θεσπρωτίας) και ταυτίζεται με τα όρια του Νομού Θεσπρωτίας. Έχει έκταση 1.515 τ.χλμ. και πληθυσμό 40.827 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. 

## Διοικητική υπαγωγή
Η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας υπάγεται στις διοικητκές οντότητες:

* 30x30εσ Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας (Έδρα: Ιωάννινα)
* 29x29εσ Περιφέρεια Ηπείρου (Έδρα: Ιωάννινα)

## Διοικητική διαίρεση
Η Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας διαιρείται σε 3 Δήμους:

* 25x25εσ Δήμος Ηγουμενίτσας (Έδρα: 36x36εσ Ηγουμενίτσα)
*25x25εσ Δήμος Φιλιατών (Έδρα: Φιλιάτες)
*25x25εσ Δήμος Σουλίου (Έδρα: 33x33εσ Παραμυθιά)

## Δείτε επίσης

* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας
* Περιφέρεια Ηπείρου
* Δήμος Ηγουμενίτσας
*Δήμος Φιλιατών
*Δήμος Σουλίου

## Παραπομπές



## Χάρτης


Κατηγορία:Περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας
Κατηγορία:Περιφέρεια Ηπείρου
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Ηπείρου
Οικογένεια Κωστόπουλου

Η **οικογένεια Κωστόπουλου** είναι σημαντική οικογένεια, μέλη της οποίας διακρίθηκαν ως πολιτικοί και τραπεζίτες.

Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Σπερχόγεια Μεσσηνίας. Το 1916 ο Ιωάννης Κωστόπουλος ίδρυσε την Τράπεζα Καλαμών που στη συνέχεια εξελίχθηκε στην Τράπεζα Πίστεως  και στην σημερινή Alpha Bank. Κατά καιρούς μέλη της οικογένειας διετέλεσαν διοικητές της Εθνικής Τράπεζας και υπουργοί.

## Μέλη

* Φώτιος Κωστόπουλος, έμπορος
** Ιωάννης Κωστόπουλος, ιδρυτής της τράπεζας Καλαμών και γιος του Φώτιου
*** Δημήτριος Κωστόπουλος (1889 - 1936), τραπεζίτης και γιος του Ιωάννη
*** Πάνος Κωστόπουλος (1891 - 1965), τραπεζίτης και γιος του Ιωάννη
*** Σταύρος Κωστόπουλος, (1899-1968) διοικητής Εθνικής Τράπεζας, υπουργός και γιος του Ιωάννη
*** Σπύρος Κωστόπουλος (1896 - 1984), τραπεζίτης και γιος του Ιωάννη
**** Γιάννης Κωστόπουλος (1938-2021) τραπεζίτης και γιος του Σπύρου
***** Δάφνη Κωστόπουλου, ζωγράφος και κόρη του Γιάννη 
*****Φίλιππος Κωστόπουλος, γιος του Γιάννη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες
Κατηγορία:Alpha Bank
Ανιχνευτές Σέλους

Οι **Ανιχνευτές Σέλους** (Selous Scouts) ήταν επίλεκτη Μονάδα Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού της Ροδεσίας (σημερινή Ζιμπάμπουε), η οποία επιχείρησε από το 1973 έως το 1980. Πήραν το όνομά τους προς τιμήν του Βρετανού εξερευνητή Φρέντερικ Κόρτνεϊ Σέλους (1851-1917) και το σύνθημά τους ήταν 'pamwe chete', που στην τοπική γλώσσα Σόνα σημαίνει 'όλοι μαζί' ή 'μόνο μαζί' ή 'πάμε μαζί'. Οι Σέλους Σκάουτς (Ανιχνευτές) αποτέλεσαν ένα από τα καλύτερα σώματα Ειδικών Δυνάμεων που έδρασαν ποτέ και φημίζονταν για την ανυπέρβλητη μαχητική τους αξία, απόρροια της σκληρότερης και απαιτητικότερης ίσως εκπαίδευσης μονάδας Ειδικών Δυνάμεων.

## Εκπαίδευση

Οι Ανιχνευτές Σέλους εκπαιδεύονταν για να επιχειρούν σε μικρές ομάδες ικανές να διαβιώσουν στη ζούγκλα και τη σαβάνα για εβδομάδες και να μπορούν να διεισδύουν στον τοπικό πληθυσμό και τις αντάρτικες ομάδες. Όλα τα μέλη τους ήταν εθελοντές και ήταν άντρες με εξαιρετικά σωματικά και ψυχικά χαρίσματα, απαραίτητα για την εκπλήρωση των αποστολών. Οι Ανιχνευτές Σέλους επιζητούσαν στις τάξεις τους άντρες ικανούς να εργαστούν ως ομάδα αλλά και ατομικά με εξαιρετική επιτυχία.
Η επιλογή ήταν σχεδόν απάνθρωπη. Όταν οι εθελοντές κατέφθαναν στο  Wafa Wafa, το στρατόπεδο εκπαίδευσης των Ανιχνευτών, στις όχθες της λίμνης Καρίμπα, είχαν ήδη περπατήσει 25 χιλιόμετρα στον καυτό αφρικάνικο ήλιο κουβαλώντας τις αποσκευές τους για να φτάσουν σε αυτή καθώς είχαν αφεθεί μακρύτερα, δοκιμασία-πρόγευση τού τι θα ακολουθούσε. Όταν έμπαιναν στη βάση δεν υπήρχαν στρατώνες ούτε καμιά σκηνή υποδοχής, μόνο κάτι σαν καλύβες και μια μικρή φωτιά που ψυχορραγούσε. Κανένα φαγητό δεν τους δινόταν. Ο σκοπός της εκπαίδευσης σε αυτό το στάδιο ήταν να μικρύνει η λίστα με αποχωρήσεις των περισσότερων, μέσω της πείνας, της εξάντλησης και της επίδρασης του στρες του ανταγωνισμού μεταξύ τους. Στο στάδιο αυτό περίπου 40-50 άτομα από 60 εθελοντές εγκατέλειπαν μέσα σε δυο μέρες. Το στάδιο της επιλογής κρατούσε 17 μέρες. Στη συνέχεια στο στάδιο εκπαίδευσης οι εκπαιδευόμενοι από τα χαράματα μέχρι τις 7 το απόγευμα περνούσαν από εξαντλητική άσκηση ταχείας και θεαματικής βελτίωσης της φυσικής κατάστασης. Ολοκληρώνοντας αυτό το στάδιο ακολουθούσε η εκπαίδευσή τους σε τεχνικές αυτοάμυνας και τεχνικές και τακτικές μάχης. Επίσης έκαναν πορείες διασχίζοντας μεγάλες εκτάσεις κατά τη διάρκεια των οποίων πολλές φορές έτρεχαν επί πολλά χιλιόμετρα, πλήρεις εξαρτύσεων. Όταν έπεφτε η νύχτα ξεκινούσε η νυχτερινή εκπαίδευση. Τις πρώτες 5 ημέρες του προγράμματος εκπαίδευσης δεν τους δινόταν φαγητό παρά μόνο τούς επιτρεπόταν να τρώνε νεκρά ζώα σε διαδικασία αποσύνθεσης. Μάθαιναν επίσης να επιβιώνουν μόνοι στη ζούγκλα, αντίπαλοι με τα άγρια θηρία, τα δηλητηριώδη ερπετά, την πείνα, τη ζέστη της σαβάνας, τις τεράστιες αποστάσεις, τον ίδιο τον εαυτό τους με τις φοβίες του. Η φιλοσοφία ήταν ότι για να πολεμήσει κάποιος και να επιβιώσει σε ακραίες συνθήκες πρέπει να εκπαιδευτεί το ίδιο ακραία.

Κατηγορία:Ζιμπάμπουε