3,3-διμεθυλοπεντάνιο

Το **3,3-διμεθυλοπεντάνιο** είναι ένα από τα ισομερή θέσης του επτανίου.

## Ονοματολογία

Η ονομασία «3,3-διμεθυλοπεντάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα: Η ονομασία διαιρείται (νοητά) αρχικά σε δύο τμήματα: στο τμήμα που περιέχει τις πληροφορίες για τις διακλαδώσεις (ή και τους υποκαταστάτες) «3,3-διμεθυλο-» και το τμήμα που έχει περιέχει τις πληροφορίες για την κύρια (δηλαδή την πολυπλοκότερη δυνατή) ανθρακική αλυσίδα «-πεντάνιο».   Το αρχικό πρόθεμα «δι-» δηλώνει την παρουσία δύο όμοιων διακλαδώσεων, το «μεθυλ-», ότι πρόκειται για διακλαδώσεις ενός (1) ατόμου άνθρακα. Οι αριθμοί που προηγούνται στο τμήμα των διακλαδώσεων («3,3-») δηλώνουν τους αριθμούς θέσης των ατόμων άνθρακα της κύριας ανθρακικής αλυσίδας στην οποία στα οποία ενώνονται οι ακολουθούμενες διακλαδώσεις. Ακολουθεί η ονομασία της κύριας ανθρακικής αλυσίδας: Το τμήμα «πεντ-» δηλώνει την παρουσία  πέντε (5) ατόμων άνθρακα στην κύρια ανθρακική αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις και επειδή δεν υπήρχαν ούτε στην αρχή χαρακτηριστικά προθέματα υποκαταστατών, παρά μόνο απλά ανθρακούχες διακλαδώσεις, συμπεραίνεται ότι η ένωση είναι ένας υδρογονάνθρακας.

## Δομή

Το μόριό του αποτελείται από επτά (7) άτομα άνθρακα (τέσσερα (4) **πρωτοταγή**, δύο (2) **δευτεροταγή** και ένα (1) **τεταρτοταγές**) και δεκαέξι (16) άτομα υδρογόνου.





## Παραγωγή

### Απομόνωση από φυσικές και βιομηχανικές πηγές

# Απομονώνεται από το πετρέλαιο.
# Απομονώνεται από μίγματα που προκύπτουν από πυρόλυση βαρύτερων προϊόντων διύλισης πετρελαίου ή πολυμερών υδρογονανθράκων.

### Παραγωγή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα

1. Δομικά το 3,3-διμεθυλοπεντάνιο αποτελείται από 1,1-διμεθυλοβουτύλιο (CH3CH2C(CH3)2-) και ένα αιθύλιο (-CH2CH3).  Επομένως, ο απλούστερος τρόπος παρασκευής καθαρού 3,3-διμεθυλοπεντάνιου είναι η αντίδραση ζεύγους 1,1-διμεθυλοπροπυλολίθιου με αιθυλαλογονίδιο ή αντίστροφα 1-αλο-2-μεθυλοβουτάνιου με αιθυλολίθιο:

\mathrm{CH_3CH_2CX(CH_3)_2 + Li \xrightarrow CH_3CH_2CLi(CH_3)_2 + LiX} 
\mathrm{CH_3CH_2CLi(CH_3)_2 + CH_3CH_2X \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + LiX} 
ή
\mathrm{CH_3CH_2X + Li \xrightarrow CH_3CH_2Li + LiX} 
\mathrm{CH_3CH_2Li + CH_3CH_2CX(CH_3)_2 \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + LiX} 


2. Εναλλακτικά γίνεται η σύνθεση 3,3-διμεθυλοπεντανίου γίνεται και με επίδραση μεθυλολιθίου σε 3,3-διαλοπεντάνιο:

\mathrm{CH_3X + Li \xrightarrow CH_3Li + LiX} 
\mathrm{CH_3CH_2CX_2CH_2CH_3 + 2CH_3Li \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + 2LiX} 


### Παραγωγή με αντιδράσεις χωρίς αλλαγή ανθρακικής αλυσίδας

#### Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων

Κατάλληλα για παραγωγή 3,3-διμεθυλοπεντάνιου είναι τα ακόλουθα αλκυλαλογονίδια:
# 1-αλο-3,3-διμεθυλοπεντάνιο.
# 2-αλο-3,3-διμεθυλοπεντάνιο.
# αιθυλο-1-αλο-2-μεθυλοβουτάνιο.
* Καθένα από αυτά, π.χ. το 1-αλο-3,3-διμεθυλοπεντάνιο, μπορεί να αναχθεί με τους ακόλουθους τρόπους:
1. Με «υδρογόνο εν τω γεννάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ:

 \mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2X  + Zn + HX \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + ZnX_2}


2. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) ή νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4):

 \mathrm{4CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2X + LiAlH_4 \xrightarrow{} 4CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3+ AlX_3 + LiX} 


3. Με αναγωγή των αντίστοιχων αλκυλιωδιδίων από HI:

 \mathrm{2CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2X  + HI \xrightarrow{} 2CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + I_2}


4. Με αναγωγή από μέταλλα (συνήθως λίθιο ή μαγνήσιο) και στη συνέχεια υδρόλυση των παραγόμενων οργανομεταλλικών ενώσεων.Π.χ.::

 \mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2X + 2Li \xrightarrow[-LiX] CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2Li \xrightarrow{+H_2O} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + LiOH}  
ή
 \mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2X + Mg \xrightarrow CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2MgX \xrightarrow{+H_2O} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + Mg(OH)X \downarrow}


5. Με αναγωγή από σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται 2,2-διμεθυλοπεντάνιο.Π.χ.::


\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2X + SiH_4 \xrightarrow{BF_3} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3  + SiH_3X}


* Συμπαράγονται και πολυαλογονοπαράγωγα του σιλανίου.
* Στην παραπάνω λίστα αναφέρθηκαν μόνο οι κατάλληλες αλογονούχες ενώσεις με ένα άτομο αλογόνου ανά μόριο. Υπάρχουν όμως και πολυπλοκότερες, με περισσότερα άτομα αλογόνων ανά μόριο, που μπορούν να επίσης να δώσουν 3,3-διμε8υλοπεντάνιο.

#### Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων

1. Με αναγωγή 3,3-διμεθυλοπεντανάλης ή αιθυλο-2-μεθυλοβουτανάλης με υδραζίνη (NH2NH2) (αντίδραση Wölf-Kishner) παράγεται 3,3-διμεθυλοπεντάνιο. Π.χ. για την 3,3-διμεθυλοπεντανάλη έχουμε την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση:

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CHO + NH_2NH_2 \xrightarrow{KOH} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + N_2 \uparrow + H_2O}


2. Με αναγωγή 3,3-διμεθυλοπεντανόνης παράγεται 3,3-διμεθυλοπεντάνιο. Για την 3,3-διμεθυλοπεντανόνη έχουμε την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση::

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2COCH_3 + 2Zn + 2HCl \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + ZnCl_2 + ZnO} 

* Παραπάνω αναφέρθηκαν μόνο οι κατάλληλες οξυγονούχες ενώσεις με ένα άτομο οξυγόνου ανά μόριο. Υπάρχουν όμως και πολυπλοκότερες, με περισσότερα άτομα οξυγόνου ανά μόριο, που μπορούν να επίσης να δώσουν 3,3-διμε8υλοπεντάνιο.

#### Με αναγωγή θειούχων ενώσεων

1. Με αναγωγή των κατάλληλων θειολών (μέθοδος Raney) παράγεται 3,3-διμεθυλοπεντάνιο. Για την παραγωγή του 3,3-διμεθυλοπεντάνιου κατάλληλες είναι οι ακόλουθες θειόλες:
# 3,3-διμεθυλοπεντανοθειόλη-1.
# 3,3-διμεθυλοπεντανοθειόλη-2.
# αιθυλο-2-μεθυλοωβουτανοθειόλη-2.

Π.χ. για την 3,3-διμεθυλοπεντανοθειόλη-1 έχουμε την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση:

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2SH + H_2 \xrightarrow{Ni} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + H_2S} 


2. Με αναγωγή των κατάλληλων θειαιθέρων (μέθοδος Raney) παράγεται 3,3-διμεθυλοπεντάνιο. Π.χ:

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2SCH_2CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + H_2 \xrightarrow{Ni} 2CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + H_2S} 


#### Με καταλυτική υδρογόνωση ακόρεστων αλειφατικών υδρογονανθράκων

Κατάλληλα για την παραγωγή 3,3-διμεθυλοπεντανίου είναι τα αλκένια, αλκίνια, αλκαδιένια ή και περισσότερο ακόρεστοι υδρογονάνθρακες με συνολικά επτά (7) άτομα άνθρακα, από τα οποία τα δύο (2) βρίσκονται σε δύο (2) διακλαδώσεις στο #4 άτομο άνθρακα της πενταμελούς κύριας ανθρακικής αλυσίδας..Π.χ.:

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH=CH_2 + H_2 \xrightarrow{Ni,\;Pd,\;Pt} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3} 


### Παραγωγή με αντιδράσεις αποσύνθεσης με μείωση του μήκους της ανθρακικής αλυσίδας

* Mε τη θέρμανση αλκαλικού διαλύματος των κατάλληλων καρβοξυλικών οξέων παράγεται 3,3-διμεθυλοπεντάνιο. Π.χ.:

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2COOH + NaOH \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2COONa + H_2O \xrightarrow{\triangle} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + NaHCO_3 } 


## Φυσικές ιδιότητες και ισομερή

Είναι αδιάλυτο στο νερό, αλλά διαλυτό σε πολλούς οργανικούς διαλύτες, όπως οι αλκοόλες και ο διαιθυλαιθέρας. Ωστόσο, το 3,3-διμεθυλοπεντάνιο θεωρείται και το ίδιο ως ένας οργανικός διαλύτης. Ο διαχωρισμός των δύο ισομερών είναι δυνατός, αν και αντιοικονομικός, με εξαντλητικές αποστάξεις.

Το 3,3-διμεθυλοπεντάνιο έχει τα ακόλουθα οκτώ (8) [εννέα (9) αν μετρηθούν και τα εναντιομερή] ισομερή: 
# (n-) ή (κ-) C7H16: (Κανονικό) επτάνιο.
# CH3(CH2)3CH(CH3)2: 2-μεθυλεξάνιο ή **ισοεπτάνιο**.
# CH3(CH2)2*CH(CH3)CH2CH3: R,S-3-μεθυλεξάνιο.
# (CH3CH2)3CH: αιθυλοπεντάνιο.
# (CH3)2CΗ*CH(CH3)CH2CH3: R,S-2,3-διμεθυλοπεντάνιο.
# (CH3)2CΗCH2CΗ(CH3)2: 2,4-διμεθυλοπεντάνιο.
# (CH3)3CHCH2CH2CH3: 2,2-διμεθυλοπεντάνιο.
# (CH3)3CCH(CH3)2: τριμεθυλοβουτάνιο ή **τριπτάνιο**.

Τα ισομερή αυτά παρόλο που έχουν ίδιο χημικό τύπο και μοριακό βάρος, έχουν διαφορετικές δομές και διαφορετικές ιδιότητες:

## Χημικές ιδιότητες

### Οξείδωση

1. Όπως όλα τα αλκάνια, το 3,3-διμεθυλοπεντάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό:

\mathrm{C_7H_{16} + 11O_2 \xrightarrow{\triangle} 7CO_2 + 8H_2O + 4828,44 J} 

:* Αν και η αντίδραση είναι μια έντονα εξώθερμη δεν συμβαίνει σε μέτριες θερμοκρασίες, γιατί για την έναρξή της πρέπει να υπερπηδηθεί πρώτα το εμπόδιο της διάσπασης των δεσμών C-C, των δεσμών C-H και των δεσμών (Ο=Ο) του O2:
2. Παραγωγή υδραερίου:

\mathrm{C_7H_{16} + 7H_2O \xrightarrow[700-1100^oC]{Ni} 7CO + 15H_2}  

3. Καταλυτική οξείδωση κυρίως προς 3,3-διμεθυλοπεντανόνη:

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + \frac{1}{2}O_2 \xrightarrow[\triangle]{Cu} CH_3CH_2C(CH_3)_2COCH_3 + H_2O} 


### Παρεμβολή καρβενίων

* Τα καρβένια (π.χ. [:CH2]) μπορούν παρεμβληθούν στους δεσμούς C-H. Π.χ. έχουμε:

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_3 + CH_3Cl + KOH \xrightarrow{} \frac{3}{8} CH_3CH_2C(CH_3)_2CH_2CH_2CH_3 + \frac{3}{8} CH_3CC(CH_2CH_3)_3  + \frac{1}{4} (CH_3)_3CHC(CH_3)_2CH_2CH_3 + KCl + H_2O}


* Η αντίδραση είναι ελάχιστα εκλεκτική και αυτό σημαίνει ότι κατά προσέγγιση έχουμε;
# Παρεμβολή στους έξι (6) συνολικά δεσμούς C#1,#5H2-H. Παράγεται 3,3-διμεθυλεξάνιο.
# Παρεμβολή στους έξι (6) δεσμούς C#1΄,#1΄΄H2-H. Παράγεται αιθυλο-3-διμεθυλοπεντάνιο.
# Παρεμβολή στους τέσσερεις (4) δεσμούς C#2,#4H-H. Παράγεται 2,3,3-τριμεθυλοπεντάνιο.

Προκύπτει επομένως μίγμα 3,3-διμεθυλεξάνιου (~37,5%), αιθυλο-3-διμεθυλοπεντάνιου (~37,5%) και 2,3,3-τριμεθυλοπεντάνιου (~25%).

### Καταλυτική ισομερείωση

3,3-διμεθυλοπενάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς όλα τα ισομερή του:


 \mathrm{CH_3(CH_2)_5CH_3 \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow} CH_3(CH_2)_4CH(CH_3)_2 \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow} CH_3(CH_2)_3CH(CH_3)CH_2CH_3 \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow} CH_3(CH_2)_2CH(CH_3)(CH_2)_2CH_3 \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow}}  
 \mathrm{  (CH_3)_3C(CH_2)_2CH_3 \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow}(CH_3)_2CHCH(CH_3)CH_2CH_3  \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow} }   \mathrm{  (CH_3)_2CHCH_2CH(CH_3)CH_3  \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow} (CH_3CH_2)_2C(CH_3)_2  \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow} (CH_3CH_2)_3CH  \stackrel{AlCl_3}{\overrightarrow\longleftarrow} (CH_3)_3CCH(CH_3)_2}  


## Aναφορές και σημειώσεις


## Πηγές

* Παπαγεωργίου Β.Π., “Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία: Άκυκλες Ενώσεις”, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1986.
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Μερικές από τις ενέργειες αντιδράσεων υπολογίστηκαν με χρήση κατάλληλου λογισμικού. Θα διασταυρωθούν και βιβλιογραφικά το συντομότερο για μεγαλύτερη ακρίβεια.

Κατηγορία:Επτάνια