Τσανκιρί

Το **Τσανκιρί** (τουρκικά: *Çankırı*) είναι πόλη στη βορειοδυτική Τουρκία και αποτελεί πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Βρίσκεται περίπου 140 χλμ. βορειοανατολικά της Άγκυρας. Στη θέση της σημερινής πόλης βρισκόταν η αρχαία ελληνική πόλη της **[[Γάγγρα]]ς**, με το οποίο όνομα ήταν γνωστή η πόλη στην αρχαιότητα, και αργότερα ως **Γερμανικόπολις**.

## Ιστορία
Το Τσανκιρί ήταν γνωστό στην αρχαιότητα ως *Γάγγρα* ή *Γάγγραι*, και αργότερα ως *Γερμανικόπολις*. Η πόλη ήταν επίσης γνωστή ως *Τσάνγκρα*, *Κανταρί* ή *Κανγκαρί*.

Η Γάγγρα στα αρχαία χρόνια ήταν πρωτεύουσα της Παφλαγονίας του Πόντου. Οι ιστορικές αναφορές παρέχουν λίγες πληροφορίες για την αρχαία πόλη και σύμφωνα με τους ερευνητές δεν σώζονται αρχαιολογικά κατάλοιπα. Θεωρείται πως η ακρόπολη της πόλης λεγόταν πάντα Γάγγρα.

Σε σωζόμενο κείμενο εκ των *Εθνικών* του Στεφάνου Βυζαντίου, αναφέρεται πως το τοπωνύμιο Γάγγρα που δόθηκε στην περιοχή ήταν το όνομα μιας θηλυκής γίδας. Λέγεται πως ένας βοσκός έβοσκε αίγες στην περιοχή και μία χωρίστηκε από το κοπάδι. Την βρήκε σε έναν απρόσβατο βράχο, και από κάτω άκουσε βέλασμα εριφίων. Εκεί συνέβη να γεννήσει η γίδα. Όταν λοιπόν είδε πόσο κατάλληλος ήταν ο τόπος, έκτισε πόλη και την ονόμασε Γάγγρα, διότι αυτό ήταν το όνομα της γίδας. Στο ίδιο κείμενο αναγράφεται επίσης πως η πόλη καλείται και ως «τα Γάγγρα», σε πληθυντικό αριθμό ουδέτερου γένους.

Η Γάγγρα κατά την αρχαιότητα αναφέρεται ως κατοικία των βασιλιάδων της Παφλαγονίας, μία μικρή πόλη (πολισμάτιο) και φρούριο. Κάποιοι ηγεμόνες που διέμειναν εκεί, όπως αναγράφεται στη *Γεωγραφία* του Στράβωνα, ήταν ο Μορζέος και ο Δειόταρος Φιλάδελφος –γιος του Κάστορα Σαικονδάριου και της Αδοβογιόνας–, τελευταίος βασιλιάς της Παφλαγονίας, περίπου το 31-5 π.Χ. Μετά τον θάνατό του η βασιλική κατοικία μεταφέρθηκε στη ρωμαϊκή Επαρχία Γαλάτιας.

Η πόλη μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση μετονομάστηκε σε «Γερμανικόπολις» (*Germanicopolis*), από το προσωνύμιο «Γερμανικός» (Germanicus) που δινόταν ως τίτλος τιμής, συχνά σε μέλη της δυναστείας των Φλαβίων. Κατά την Βυζαντινή Περίοδο επανήλθε το τοπωνύμιο «Γάγγρα».

Η Γάγγρα επί Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) αναδείχθηκε σε πολιτική μητρόπολη της Επαρχίας Παφλαγονίας. Στα χριστιανικά χρόνια αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης εκκλησιαστικής μητρόπολης. Το 340/41 μ.Χ. συνήλθε η Τοπική Σύνοδος της Γάγγρας για να καταπολεμήσει την διδασκαλία των λεγομένων Ευσταθιανών και εξέδωσε τους 21 κανόνες της Γάγγρας.
μικρογραφία|Ο Άγιος Υπάτιος επίσκοπος Γαγγρών.
μικρογραφία|Στιγμιότυπο από την πόλη στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Πιο αναλυτικά, στην Σύνοδο της Γάγγρας προέδρευσε ο Ευσέβειος Νικομηδείας. Υπάρχει διαφωνία για την ακριβή ημερομηνία της συνόδου, προσδιορίζεται μεταξύ του 341 μ.Χ. και του 376 μ.Χ. Η συνοδική επιστολή αναφέρει ότι είκοσι ένας επίσκοποι συγκεντρώθηκαν, για να αναλάβουν δράση σχετικά με τον Ευστάθιο Σεβαστείας και τους οπαδούς του. Η σύνοδος εξέδωσε είκοσι έναν κανόνες γνωστούς ως Κανόνες της Γάγγρας. Αυτοί οι κανόνες επικυρώθηκαν από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο. Σύμφωνα με αυτούς τους κανόνες, η αίρεση των Ευσταθιανών αποκήρυττε το γάμο, απαξίωνε τα αξιώματα της εκκλησίας, διατηρούσε δικούς της μοναχούς, φορούσαν μια περίεργη ενδυμασία, κατήγγειλαν τα πλούτη και επηρέαζαν την ιδιαίτερη ιερότητα. Η σύνοδος καταδίκασε τις πρακτικές των Ευσταθιανών, δηλώνοντας ωστόσο ότι δεν ήταν η παρθενία, που καταδικάστηκε, αλλά η απαξίωση του γάμου, όχι η φτώχεια, αλλά η δυσφήμιση του έντιμου και καλοπροαίρετου πλούτου, όχι ασκητισμός, αλλά η πνευματική υπερηφάνεια, όχι η ατομική ευσέβεια, αλλά η ατίμωση του οίκου του Θεού.

Στο πέρασμα των αιώνων ο οικισμός γνώρισε την ηγεμονία πολλών πολιτισμών και φυλών, όπως των Χετταίων, των Περσών, των αρχαίων Ελλήνων, των Πάρθων, των Ποντίων, των Γαλατών, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών Ελλήνων, μέχρι τους Σελτζούκους και τέλος των Οθωμανών Τούρκων. Ίχνη από το μακρύ παρελθόν της είναι ακόμα ορατά σε όλη την πόλη. Η συνέχεια του ονόματος της πόλης από την αρχαιότητα σε όλες τις γλώσσες είναι αξιοσημείωτη: *Χάνγκαρα* για τους Άραβες, *Γάγγρα* για τους Εβραίους και *Τζούνγκρα* ή *Κανγκιρί* ή *Τσανκιρί* για τους Τούρκους.

## Κλίμα
Το Τσανκιρί έχει ξηρό καλοκαιρινό ηπειρωτικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Dsa και Dsb) ή υγρό ηπειρωτικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Trewartha: Dca και Dcb). Άλλες τοποθεσίες στα βόρεια του κέντρου της πόλης έχουν πιο υγρά χαρακτηριστικά (Κλιματική ταξινόμηση Köppen: Dfa και Dfb). Τα καλοκαίρια είναι συνήθως ζεστά και ξηρά και οι χειμώνες είναι κρύοι και χιονισμένοι. Ο πιο βροχερός μήνας είναι ο Μάιος, ενώ ο πιο ξηρός μήνας είναι ο Ιούλιος.

## Οικονομία
αριστερά|μικρογραφία|Το κεντρικό τζαμί (Kanuni Sultan Süleyman), που βρίσκεται στην κεντρική συνοικία, στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

### Γεωργία
Στην περιοχή καλλιεργούνται διάφορα γεωργικά προϊόντα, όπως σιτάρι, καλαμπόκι, φασόλια και μήλα.

### Βιομηχανία
Το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας συγκεντρώνεται κοντά στο κέντρο της πόλης Τσανκιρί και την πόλη Κόργκουν. Άλλες πόλεις που περιλαμβάνονται στη μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή της πόλης είναι οι Σαμπανόζου, Τσέρκες, Ίλγκαζ, Κουρσουνλού και Γιαπράκλι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας