open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαζί (Γαλλία)

Το **Μαζί** (), είναι ένας φιλελεύθερος εκλογικός συνασπισμός στην Γαλλία, που δημιουργήθηκε από τον Εμμανουέλ Μακρόν.  Σχηματίστηκε το 2019 ως «Αναγέννηση» (), για τις ευρωεκλογές του 2019, και μετονομάστηκε σε Ensemble Citoyens τον Νοέμβριο του 2021.  Συγκροτεί την Προεδρική πλειοψηφία, στην οποία συμμετέχει η Αναγέννηση, το Δημοκρατικό Κίνημα, τους Ορίζοντες, το Στα Κοινά και την Προοδευτική Ομοσπονδία, ενώ μέλη του ήταν η Πράξη και τα Εδάφη Προόδου, πριν ενσωματωθούν στην Αναγέννηση. Το Ensemble έχει χαρακτηριστεί κυρίως ως Κεντρώο,  και κάποιες φορές ως Κεντροδεξιό.  Ο συνασπισμός εν τέλη μετονομάστηκε σε σκέτο Ensemble.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στη Γαλλία
NGC 1077

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1077** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Περσέα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 16 Αυγούστου 1886. Ο Γιόχαν Ντράιερ (Johan Dreyer) τον περιέγραψε ως «πολύ αμυδρό, αρκετά μεγάλο και εκτεταμένο».

Φαίνεται πως οι γαλαξίες NGC 1077 και NGC 1077B αποτελούν ζεύγος. Ο δεύτερος απομακρύνεται με ταχύτητα 8529&nbsp;km/s ενώ ο πρώτος με 8964&nbsp;km/s και επειδή τα μέτρα των ταχυτήτων αυτών είναι πολύ κοντινά εικάζεται πως οι δύο γαλαξίες συσχετίζονται.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
1077
10468
02230
+07-06-069
Γκουλναρά Γκάλκινα-Σαμίτοβα

Ο **Γκουλναρά Ισκαντέροβνα Γκάλκινα-Σαμίτοβα** (ρωσικά: Гульнара Искандеровна Галкина-Самитова, γεννήθηκε 9 Ιουλίου 1978) είναι Ρωσίδα πρώην αθλητής στίβου στο αγώνισμα 3.000 μέτρα με φυσικά εμπόδια. Ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 με χρόνο 8:58,81 επίδοση μου είναι Ολυμπιακό ρεκόρ.

## Βιογραφία
Είναι μικτής ταταρικής και ρωσικής καταγωγής. Είναι δύο φορές πρωταθλήτρια Ρωσίας στα 5.000 μέτρα. Η πρώτη της διεθνής επιτυχία ήταν το 2004 με την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Στην πρώτη της συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν έκτη στο αγώνισμα στη διοργάνωση της Αθήνας το 2004.

Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στα 3.000 μ. στιπλ, καταρρίπτοντας το δικό της παγκόσμιο ρεκόρ στον τελικό με χρόνο 8:58,81 λεπτά, και έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που έτρεξε κάτω από 9 λεπτά για το αγώνισμα.

Ήταν νικήτρια και στους αγώνες των 800 και 1.500 μέτρων στο Ρωσικό Ομαδικό Πρωτάθλημα τον Ιούνιο του 2009, σημειώνοντας προσωπικό καλύτερο 2:00.29 στα 800 μ. και παγκόσμιο στα 1.500 μ. Την ίδια χρονιά ήταν τρίτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στα 3.000 μέτρα στιπλ.

Έχασε ολόκληρη τη σεζόν του 2010, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου, αφού έμεινε έγκυος. Γέννησε την κόρη της Αλίνα τον Ιούνιο και επέστρεψε στις προπονήσεις το φθινόπωρο, με τη συνέχεια όμως να μην περιλαμβάνει κάποια αξιοσημείωτη επιτυχία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*Gulnara GALKINA - World Athletics 

Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Σκίνος

Ο **σκίνος** ή **σχίνος**, με επιστημονική ονομασία **Πιστακία η λεντίσκος** (*Pistacia lentiscus L.*) είναι ένας δίοικος αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο του γένους Πιστακία με πολύ μεγάλη εξάπλωση στον μεσογειακό χώρο. Το είδος αναπτύσσεται σε χαμηλότερα υψόμετρα και σε παραθαλάσσιες περιοχές. Συχνά ο σκίνος αποκτά και δενδρώδη μορφή, φθάνοντας σε ύψος ακόμη και τα 5 μέτρα. Οι καρποί του είναι μικροί, σφαιρικοί με έντονο κόκκινο χρώμα. Η περίοδος ανθοφορίας του σχίνου είναι από Μάρτιο έως και Ιούνιο. Μία ιδιαίτερη ποικιλία της είναι η *Πιστακία η λεντίσκος η Χία (Pistacia lentiscus var. Chia)*, ένα ενδημικό φυτό της Χίου που αναφέρεται ως Μαστιχόδενδρο και είναι το δέντρο που παράγει την χιώτικη μαστίχα. Συγγενικά φυτά είναι η φιστικιά (*Pistacia vera*) και ο τερέβινθος ή τριμιθιά (*Pistacia terebinthus*).

## Περιγραφή
Πρόκειται για θάμνο επεκτατικό που γίνεται και δέντρο, ευδοκιμεί στη περιοχή της Μεσογείου, είναι ανθεκτικό στην ξηρασία και τους ανέμους, αλλά όχι στους παγετούς. Δεν συναντάται σε ψηλά υψόμετρα. 

Λόγω της επεκτατικότητάς του, ο σκίνος αντιμετωπίζεται ως “ενοχλητικό” φυτό, ιδιαίτερα αν η παρουσία του άπτεται καλλιεργειών. Πρόκειται για φυτό πολύτιμο για το έδαφος και την βιοποικιλότητα. Συγκρατεί το χώμα στα επικλινή εδάφη, θεωρείται ιδανικός για αναδασώσεις, είναι πολύτιμο καταφύγιο για την πανίδα, ενώ τα φύλλα του εμπλουτίζουν το έδαφος, δημιουργώντας το γνωστό σκινόχωμα καθώς θεωρείται ιδανικό για την καλλιέργεια λουλουδιών.

Παρότι χρησιμοποιείται στην διατροφή και τα μέρη του (καρποί, φύλλα και ρητίνη) είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ενώσεις, δεν τυγχάνει μεγάλης αναγνώρισης. Εξαίρεση αποτελεί η Κύπρος που προβάλλει και έχει εντάξει τον σκινόκαρπο στους γαστρονομικούς της θησαυρούς. Χρησιμοποιείται σε παρασκευή μπισκότων και ψωμιού, καθώς και ως καρύκευμα στα λουκάνικα.

## Διανομή
Ο σκίνος (*Πιστακία η λεντίσκος*) είναι εγγενές σε όλη την περιοχή της Μεσογείου, από το Μαρόκο και την Ιβηρική χερσόνησο στα δυτικά μέσω της νότιας Γαλλίας και της Τουρκίας, έως το Ιράκ και το Ιράν στα ανατολικά. Είναι επίσης εγγενές στα Κανάρια Νησιά.

## Διακοσμητική χρήση
Σε αστικές περιοχές κοντά στη θάλασσα, όπου φύονται «παλμίτες» ή μεσογειακοί νάνοι φοίνικες και άλλα εξωτικά φυτά, χρησιμοποιείται συχνά σε κήπους και θέρετρα, λόγω της δύναμης και της ελκυστικής εμφάνισής του. Σε αντίθεση με άλλα είδη *Πιστακία*, διατηρεί τα φύλλα του όλο το χρόνο. Έχει εισαχθεί ως διακοσμητικός θάμνος στο Μεξικό, όπου έχει πολιτογραφηθεί και εμφανίζεται συχνά κυρίως σε προαστιακές και ημίξηρες περιοχές, όπου το καλοκαιρινό κλίμα βροχοπτώσεων, αντίθετα με το μεσογειακό, δεν το επηρεάζει.

## Δείτε επίσης
*Πιστακία
*Μαστιχόδενδρο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανακαρδιοειδή
Κατηγορία:Θάμνοι
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Αιθέρια έλαια
Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Κατηγορία:Δρύπες
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Μωυσής της Βλαχίας

Ο **Μωυσής**, ρουμαν.: *Moise* (απεβ. 29 Αυγούστου 1530) ήταν πρίγκιπας (voivode, βοεβόδας) της Βλαχίας από τον Ιανουάριο ή τον Μάρτιο του 1529 έως τον Ιούνιο του 1530, ως γιος του Βλαντίσλαβ Γ΄. Η διακυβέρνησή του σηματοδοτεί την προθυμία των βογιάρων να συμβιβαστούν, προκειμένου να αποτρέψουν ηγεμόνες, όπως ο Μπασαράμπ ΣΤ΄, τον οποίο οι Οθωμανοί είχαν διορίσει ως πρίγκιπα, και επωφελήθηκαν από την υποταγή του.

## Βιογραφία
Ο Mωυσής αρχικά διατήρησε στενή σχέση με τον σουλτάνο Σουλεϊμάν Α΄ Μεγαλοπρεπή: κατόπιν τουρκικής εντολής έστειλε μια πρεσβεία στο Σιμπίου απαιτώντας από την πόλη της Τρανσυλβανίας να υποταχθεί στον Οθωμανό υποτελή, βασιλιά Ιωάννη Ζαπόλυα της Ουγγαρίας. Όταν αυτός αρνήθηκε, ο στρατός του Mωυσή, που τέθηκε υπό την ηγεσία του σενεσάλη Ντράγκαν ντιν Μερισάνι και του Nεάγκοε ντιν Πέρις (οι δολοφόνοι του Ράντου του Αφουμάτι, και πιθανώς του Μπασαράμπ Ε΄) επιτέθηκε και λεηλάτησε τα περίχωρα.

Μετά την πολιορκία της Βιέννης, ο πρίγκιπας προσπάθησε να κόψει τους δεσμούς της χώρας του με την Πύλη και να την ευθυγραμμιστεί με τον Φερδινάνδο Α΄ της Αυστρίας και τον περιφερειακό σύμμαχο του Φερδινάνδου Α΄, τον πρίγκιπα της Μολδαβίας Πέτρου Ράρες. Αυτή η κίνηση υποστηρίχθηκε από την οικογένεια Κραϊοβέστι, αλλά από λίγους άλλους βογιάρους. Στις 13 Φεβρουαρίου 1530, ο Mωυσής διέταξε τη δολοφονία αρκετών στην αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένων των Ντράγκαν και Nεαγκόε, κατά τη διάρκεια τού γάμου του με μια αδελφή ενός μπαν των Κραϊοβέστι. Οι υπόλοιποι κατέφυγαν σε οθωμανικά εδάφη, και εξέλεξαν τον Βλαντ ΣΤ΄ Πνιγμένο ως νέο πρίγκιπα, με οθωμανική αναγνώριση. Ο Βλαντ ΣΤ΄ εισέβαλε στη χώρα τον Μάιο, και στις αρχές Ιουνίου ο Μωυσής έπρεπε να καταφύγει στην πόλη Σιμπίου. Οι αξιωματούχοι στο Ποϊενάρι στάλθηκαν από τον Βλαντ ΣΤ΄ για να ζητήσουν να παραδοθεί ή να σκοτωθεί ο Mωυσής, καθώς ήταν πλέον σύμμαχος, το Σιμπίου αρνήθηκε.

Στις 24 Αυγούστου, με την αυτοκρατορική της Γερμανίας υποστήριξη, ο Μωυσής εισήλθε ξανά στη Βλαχία μέσω του περάσματος Ρούτσαρ-Μπραν. ενώθηκε με τα στρατεύματα του Κραϊοβέστι στη Σλατίνα και πολέμησε τον Βλαντ ΣΤ΄ Πνιγμένο στη **Βιισοάρα** (στο Τελεόρμαν), στις 29 Αυγούστου. Υπέστη μεγάλη ήττα και σκοτώθηκε επί τόπου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ηγεμόνων της Βλαχίας 
* Κατάλογος ηγεμόνων της Μολδαβίας

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Οίκος των Ντανέστι
Βλάντισλαβ Γ΄ της Βλαχίας

Ο **Βλάντισλαβ Γ΄** ( ; – 1525) ήταν ανιψιός του Βλάντισλαβ Β΄ της Βλαχίας και πρίγκιπας (voivode, βοεβόδας) της Βλαχίας από τον Απρίλιο του 1523 έως τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Ανέκτησε τον θρόνο τον Ιούνιο του 1524, για να τον χάσει ξανά τον Σεπτέμβριο. Ανέκτησε τον θρόνο για τελευταία φορά τον Απρίλιο του 1525 και κυβέρνησε μέχρι τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βλάντισλαβ, γιου του Βλάντισλαβ Β΄ της Βλαχίας, από τον κλάδο Ντανέστι τού Οίκου των Μπασαράμπ. Και στις τρεις θητείες του διαδέχθηκε τον Ράντου ΣΤ΄ Αφουμάτι τού αντίπαλου κλάδου των Ντρακουλέστι.

Μετά την πρώτη θητεία του τον διαδέχθηκε ο Ράντου ΣΤ΄ Μπαντίκα. Μετά τη δεύτερη θητεία τον διαδέχθηκε ο Ράντου Αφουμάτι, και μετά την τρίτη θητεία ο Ράντου Αφουμάτι.

Γιος του ήταν ο Μωυσής της Βλαχίας.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Οίκος των Ντανέστι
Ράντου ΣΤ΄ Μπαντίκα

Ο **Ράντου ΣΤ΄ Μπαντίκα, ρουμαν.: Radu Bădica** ( ; – 19 Ιανουαρίου 1524) ήταν γιος του Ράντου ΣΤ΄ του Μεγάλου και πρίγκιπας (βοεβόδας) της Βλαχίας από τον Νοέμβριο του 1523 έως τον Ιανουάριο του 1524. 

Ανήκε στον κλάδο Ντρακουλέστι του Οίκου των Μπασαράμπ. Διαδέχθηκε τον Βλάντισλαβ Γ΄ της Βλαχίας, και τον ίδιο τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ράντου Ε΄ Αφουμάτι. Ο Βλάντισλαβ Γ΄ ανήκε στον αντίπαλο κλάδο των Ντανέστι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλική οικογένεια της Ρουμανίας
NGC 1961

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1961** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Καμηλοπάρδαλις. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 3 Δεκεμβρίου 1788. Απέχει περίπου 200 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και η διάμετρός του εκτιμάται πως ξεπερνά τις 220.000 έτη φωτός. 

Παρόλο που είναι παραμορφωμένος, δεν έχει ανακαλυφθεί κάποιος γαλαξίας-συνοδός του ούτε έχει διπλό πυρήνα, βασικό ενδεικτικό στοιχείο της πρόσφατης συγχώνευσης δύο γαλαξιών. Οι εξώτεροι βραχίονές του είναι ακανόνιστοι. Επίσης, δύο επιμήκεις και ευθείς βραχίονες εκτείνονται από τη βόρεια πλευρά του. Δακτύλιος ακτίνων Χ περιβάλλει τον NGC 1961, που είναι επιπλέον ο βασικός γαλαξίας της μικρής ομάδας εννέα γαλαξιών που φέρει το όνομά του.

## Υπερκαινοφανείς
Τέσσερις υπερκενοφανείς έχουν παρατηρηθεί στον NGC 1961: ο **SN 1998eb** (τύπου Ia), ο **SN 2001is** (Type Ib) και οι Τύπου II **SN 2013cc** και **SN 2021vaz**.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Καμηλοπάρδαλις (αστερισμός)
3334
17625
03334
02133
184
Πέτρος ο Νεαρός της Βλαχίας

Ο **Πέτρος Α΄ ο Νεαρός,** ρουμανικά: *Petru cel Tânăr* (1547 – 19 Αυγούστου 1569) έγινε πρίγκιπας (voivode, bοεβόδας) της Βλαχίας μεταξύ 25 Σεπτεμβρίου 1559 και 8 Ιουνίου 1568  Ήταν πρωτότοκος γιος του Μίρτσεα Ε΄ του Ποιμένα και της ντόμνα Κιάζνα (Chiajna), ονομάστηκε "ο Νεαρός" επειδή, τη στιγμή της στέψης, ήταν μόλις 13 ετών .

## Βασιλεία
Μετά το τέλος τού πατέρα του στις 21 Σεπτεμβρίου 1559, οι βογιάροι της Βλαχίας προσπάθησαν να πάρουν τον θρόνο από την οικογένεια. Μεταξύ 25 Σεπτεμβρίου και 24 Οκτωβρίου 1559, έγιναν τρεις μάχες μεταξύ των βογιάρων και της υπόλοιπης οικογένειας τού Μίρτσεα Ε΄ του Ποιμένα . Την πρώτη μάχη, από το χωριό Ρομανέστι, κέρδισαν οι βογιάροι, αλλά έχασαν τη δεύτερη μάχη, του Σερπατέστι. Η αποφασιστική μάχη έγινε στη Μπόιανι όπου ο Πέτρος Α΄, βοηθούμενος από τους Οθωμανούς, κέρδισε. Στις 24 Οκτωβρίου 1559, ο Πέτρος Α΄, ο οποίος ήταν ακόμη ανήλικος, επιβεβαιώθηκε από την Υψηλή Πύλη ως νέος ηγεμόνας της Βλαχίας. Ο Πέτρος Α΄ ήταν τελείως διαφορετικός από τον πατέρα του, έχοντας μια ήπια και θρησκευτική φύση. Επειδή ήταν πολύ νέος, η χώρα καθοδηγήθηκε από την ικανή μητέρα του κυρά Κιάζνα, η οποία ήταν σε θέση να εξουδετερώσει τις δολοπλοκίες των διεκδικητών του θρόνου και τους ελιγμούς του βασιλιά της Ουγγαρίας.

## Το τέλος
Προσπαθώντας να εξασφαλίσει τον πλούτο τόσο της οικογένειας όσο και του κράτους, η Οθωμανική αυτοκρατορία, μέσω αντιπροσώπου, κατάφερε να στείλει τον νεαρό πρίγκιπα στην εξορία μαζί με τη μητέρα του κυρά Κιάζνα το 1568. Ο Πέτρος Α΄ έφτασε στην Κωνσταντινούπολη στις 31 Μαΐου και μεταφέρθηκε στο Επταπύργιο, όπου του αφαιρέθηκαν τα πλούτη. Στις 19 Αυγούστου 1569, ο Πέτρος Α΄ απεβίωσε από δηλητηρίαση στο Ικόνιο της Μ. Ασίας, ήταν μόλις 21 ετών. Κηδεύτηκε στον ναό της Μεταμορφώσεως της Θεοτόκου στην ίδια τοποθεσία.

## Υστεροφημία
Ο Πέτρος Α΄ ίδρυσε το μοναστήρι Πλουμπουίτα το 1560 και συνέχισε το έργο του πατέρα του για την αποκατάσταση της εκκλησίας Κούρτα Βέκε και του μοναστηριού Σναγκόβ.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Ιρανικές προεδρικές εκλογές 2024

Πρόωρες **Προεδρικές εκλογές στο Ιράν** διεξήχθησαν στις 28 Ιουνίου και στις 5 Ιουλίου 2024, στις οποίες ο μεταρρυθμιστής υποψήφιος Μασούντ Πεζεσκιάν κέρδισε στον δεύτερο γύρο με 55% των ψήφων, σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα.

Μετά την πτώση του ελικόπτερου που μετέφερε τον τότε Πρόεδρο Εμπραχίμ Ραϊσί στις 19 Μαΐου, ανακοινώθηκαν πρόωρες εκλογές. Τέσσερις υποψήφιοι συμμετείχαν στον πρώτο γύρο των εκλογών, στον οποίο ο Μασούντ Πεζεσκιάν κέρδισε το 44%, ο Σαΐντ Τζαλίλι κέρδισε το 40%, ο Μοχάμεντ Μπάγκερ Γκαλιμπάφ κέρδισε το 14% και ο Μοστάφα Πουρμοχαμαντί κέρδισε λιγότερο από το 1% των ψήφων. Ο Πεζεσκιάν ήταν ο μοναδικός μεταρρυθμιστής υποψήφιος. Καθώς κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε την πλειοψηφία στον πρώτο γύρο, στις 5 Ιουλίου διεξήχθη επαναληπτική ψηφοφορία μεταξύ των Τζαλίλι και Πεζεσκιάν, την οποία κέρδισε ο τελευταίος με 53,7% των ψήφων. Στις 6 Ιουλίου 2024, το Υπουργείο Εσωτερικών ανακήρυξε τον Πεζεσκιάν νικητή των εκλογών, με τον Τζαλίλι να παραδέχεται την ήττα του λίγο αργότερα.

Με ποσοστό συμμετοχής 39,93%, στον πρώτο γύρο των εκλογών σημειώθηκε η χαμηλότερη συμμετοχή για προεδρικές εκλογές στην ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Η συμμετοχή βελτιώθηκε στον δεύτερο γύρο στο 49,68%. Ο Pezeshkian τοποθετήθηκε στη θέση του προέδρου μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας πιστοποίησης των ψηφοδελτίων στις 28 Ιουλίου. Η ορκωμοσία του αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις αρχές Αυγούστου.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2024
Ιραν
Βλαντ Ε΄ της Βλαχίας

Ο **Βλάντ Ε΄ ο Νέος**, ρουμαν.: *Vlad V cel Tânăr* [Βλαντ α τσίντσα τσε Τενάρ] ή " *Vladuț* " (1488 – 23 Ιανουαρίου 1512) ήταν πρίγκιπας (voivode) της Βλαχίας (1510-1512). Πήρε τον θρόνο από τον Mίρτσα Γ΄ Ντράκουλ (γιο τού εξαδέλφου του Μίχνα Α΄) στις 8 Απριλίου 1510 με τη βοήθεια των Οθωμανών και με την υποστήριξη της οικογένειας Κραϊοβέστι. Σε αντάλλαγμα, ο πρίγκιπας ορκίστηκε προστασία στον Μεχμέτ και την οικογένειά του, και ο Πάρβου Κραϊοβέσκου, μέλος της οικογένειας Κραϊοβέστι, έγινε επικεφαλής του διβανίου (divan) της Βλαχίας. Στη συνέχεια, τον Πάρβου ακολούθησε ο Ντάντσου και το 1511 ο Μπόγκνταν (Γ΄), ο κουνιάδος του πρίγκιπα.

Στις 17 Αυγούστου 1511, ο Βλαντ Ε΄ υπέγραψε συνθήκη με τον βασιλιά της Ουγγαρίας, στην οποία ορκίστηκε πίστη στο στέμμα. Εκείνη την εποχή, επικεφαλής του διβανίου ήταν ο Μπόγκνταν, και όχι η οικογένεια Κραϊοβέστι, η οποία, αν και προκάλεσε οργή στους βογιάρους, παρέμεινε πιστή στον πρίγκιπα.

Οι Κραϊοβέστι απέδειξαν την πίστη τους στις 28 Νοεμβρίου, όταν βοήθησαν να αποκρούσει τον Mίρτσα Γ΄, γιο του Μίχνα Α΄, να αναλάβει τον θρόνο χρησιμοποιώντας τον στρατό των Μαγυάρων στη Γκέργκιτσα. Ωστόσο, μετά τον Νοέμβριο, ο Βλάντ Ε΄ και η οικογένεια Κραϊοβέστι είχαν διαφωνήσει. Οι βογιάροι, που είχαν συνηθίσει να βρίσκονται στην κεφαλή του κράτους, ζήλευαν την εξουσία του Μπόγκνταν. Επιπλέον, ο Βλαντ Ε΄ υποπτευόταν τον Nαγκόε, τον γιο του Πάρβου Κραϊοβέσκου, ότι ήθελε να γίνει πρίγκιπας της Βλαχίας. Ως αποτέλεσμα, οι βογιάροι εγκατέλειψαν τον Βλαντ Ε΄, διέσχισαν τον Δούναβη και πήγαν στον Μεχμέτ. Με τη βοήθειά του, ο οθωμανικός στρατός και ο διεκδικητής Κραϊοβέστι άρχισαν να βαδίζουν προς το Βουκουρέστι . Στο Βακαρέστι η μάχη χάθηκε για τον Βλαντ Ε΄, και πιάστηκε αιχμάλωτος.

Στις 23 Ιανουαρίου 1512 ο Βλαντ Ε΄ αποκεφαλίστηκε κάτω από μια αχλαδιά στο Βουκουρέστι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Ραάβ

thumb|right|220px|Η Ραάβ (''κέντρο'') στο έργο του Τζέιμς Τισσό ''Η πόρνη της Ιεριχώ και οι δύο κατάσκοποι''.
Η **Ραάβ** (εβραϊκά: רָחָב, αραβικά: رحاب, λατινικά: Rahab) ήταν, σύμφωνα με το Βιβλίο του Ιησού του Ναυή, μια ειδωλολάτρισσα, πόρνη, κατάσκοπος και Χαναανή γυναίκα που διέμενε στην Ιεριχώ στη Γη της Επαγγελίας και βοήθησε τους Ισραηλίτες κρύβοντας δύο άνδρες που είχαν σταλεί να αναζητήσουν την πόλη πριν από την επίθεσή τους. Στην Καινή Διαθήκη, επαινείται τόσο ως παράδειγμα αγίας που έζησε με πίστη. Σύμφωνα με βιβλική έρευνα, η Ραάβ δεν συνέβαλε ουσιαστικά στην κατάκτηση της πόλης, αλλά μάλλον έσωσε τον εαυτό της και την οικογένειά της από το θάνατο από τις δυνάμεις των Ισραηλιτών.

Η Βίβλος του βασιλιά Ιακώβου τις αποδίδει το όνομα *Ραχάβ*, μετά την κυριολεκτική ορθογραφία της στα ελληνικά, η οποία διαφέρει από την ορθογραφία της Ραάβ στην Επιστολή του Ιακώβου και των Εβραίων.

## Σύμφωνα με τη Βίβλο
Η Ραάβ αναφέρεται για πρώτη φορά στο Βιβλίο του Ιησού του Ναυή, εμφανίζεται ως ξενοδόχος που ζούσε στη Χαναναϊκή πόλη Ιεριχώ και που οι Ισραηλίτες με επικεφαλής τον Ιησού του Ναυή ετοιμάζονταν να την πάρουν.

Όταν κατάσκοποι από το Ισραήλ έφτασαν για να δουν την άμυνα της πόλης, ο βασιλιάς της Ιεριχούς διέταξε τη σύλληψή του και την εκτέλεσή του. Η Ραάβ αποφάσισε τότε να τα κρύψει κάτω από «το σιτάρι που λιαζόταν στην ταράτσα» και μια φορά έξω από τον κίνδυνο τους μίλησε για τον φόβο των κατοίκων της πόλης. Τους είχαν φτάσει φήμες για το πώς ο Θεός του Ισραήλ είχε χωρίσει την Ερυθρά Θάλασσα για να τους αφήσει να περάσουν, για τις φυλές που είχαν εξολοθρεύσει στο δρόμο και για την οργή του Θεού του Ιακώβ. Μετά από αυτό τους βοηθά να ξεφύγουν κλιμακώνοντας τα τείχη της πόλης αφού «το σπίτι του ήταν κολλημένο στον τοίχο», ζητώντας πρώτα να σώσουν την οικογένειά του αν έπεφτε η πόλη.

Έτσι, αναφέρεται ότι οι κατάσκοποι του ζήτησαν να «κρεμάσει ένα κόκκινο κορδόνι από το παράθυρό του» για να αναγνωρίσει το σπίτι του και να μην το καταστρέψει. Όταν έπεσε η Ιεριχώ, η Ραάβ και τουλάχιστον η οικογένεια που ήταν μαζί της στο σπίτι της δεν έπαθε τίποτα. Έτσι τελειώνει η ιστορία της Ραάβ για την κατάληψη της Ιεριχώ. Αργότερα κατονομάζεται στο *[[Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον]]* στα πρώτα κεφάλαια, αφού κατά την αναγνώριση της γενεαλογίας του Χριστού παρατηρείται ότι η Ραάβ παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον Βοόζ, προπάππους του βασιλιά Δαβίδ, είναι μέρος του οι απόγονοι από τους οποίους θα γεννιόταν ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ. Αναφέρεται επίσης από την *[[Επιστολή προς Εβραίους]]* (11:31) και από την Επιστολή του Ιακώβου (2:25) ως παράδειγμα πίστης που εκδηλώνεται μέσω των έργων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Εβραϊκής Βίβλου
Χριστιανισμός και ομοφυλοφιλία

Εντός του Χριστιανισμού, υπάρχουν ποικίλες απόψεις για τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ομοφυλοφιλία. Η άποψη ότι διάφορα εδάφια της Βίβλου μιλούν για την ομοφυλοφιλία ως ανήθικη ή αμαρτωλή εμφανίστηκε την πρώτη χιλιετία μ.Χ., και έκτοτε έχει εδραιωθεί σε πολλά χριστιανικά δόγματα μέσω της εκκλησιαστικής διδασκαλίας και της διατύπωσης διαφόρων μεταφράσεων της Βίβλου.

Στην παρούσα εποχή, υπάρχει μεγάλη ποικιλία απόψεων στον Χριστιανισμό σχετικά με την ομοφυλοφιλία και τον σεξουαλικό προσανατολισμό, με ορισμένους μελετητές του Χριστιανισμού να αμφισβητούν την ιδέα ότι η γραφή μιλά ρητά για την ομοφυλοφιλία ως αμαρτία κατά του Θεού. Μέσα σε μια χριστιανική ομολογία, οι κάθε πιστοί και οι ομάδες στις οποίες ανήκουν μπορεί να έχουν διαφορετικές απόψεις, και δεν υποστηρίζουν απαραίτητα όλα τα μέλη μιας ομολογίας, μιας αιρέσεως ή ενός δόγματος τις απόψεις της εκκλησίας τους για την ομοφυλοφιλία. Τα περισσότερα δόγματα διδάσκουν ότι η ομοφυλοφιλική συμπεριφορά και πράξεις είναι αμαρτωλές. Η Ανατολική Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία καταδικάζουν επισήμως την ομοφυλοφιλική δραστηριότητα ως αμαρτία. Διάφορα κύρια προτεσταντικά δόγματα έχουν λάβει θέση για την αποδοχή των ομοφυλόφιλων ατόμων πράττοντας ακόμα και ενώσεις ή γάμους μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών, ενώ άλλα όχι.

## Ιστορία
Η Εβραϊκή Βίβλος και οι παραδοσιακές της ερμηνείες στον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό έχουν ιστορικά υποστηρίξει και επιβάλει μια πατριαρχική και ετεροκανονική προσέγγιση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, ευνοώντας την αποκλειστικά διεισδυτική κολπική επαφή μεταξύ ανδρών και γυναικών εντός των ορίων του γάμου έναντι όλων των άλλων μορφών ανθρώπινης σεξουαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του αυτοερωτισμού, του αυνανισμού, του στοματικού σεξ, της μη διεισδυτικής και μη ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής (όλα τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως «σοδομισμός» σε διαφόρους χρόνους).

Έχει υπάρξει η πεποίθηση και η διδαχή ότι τέτοιες συμπεριφορές απαγορεύονται επειδή θεωρούνται αμαρτωλές, και περαιτέρω συγκρίνονται ή λέγεται ότι προέρχονται από τη συμπεριφορά των υποτιθέμενων κατοίκων των Σοδόμων και Γομόρρων. Ωστόσο, η θέση των ΛΟΑΤ ατόμων στην πρωτοχριστιανική περίοδο συζητείται.

Η ιστορία του Χριστιανισμού και της ομοφυλοφιλίας είναι πολυσυζητημένη. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι πρώτες χριστιανικές εκκλησίες αποδοκίμαζαν τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι τις αποδέχονταν στο επίπεδο των ετεροφυλόφιλων ομολόγων τους. Αυτές οι διαφωνίες αφορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, τις μεταφράσεις ορισμένων όρων ή τη σημασία και το πλαίσιο κάποιων βιβλικών παραγράφων.

Ο βαθμός στον οποίο η Βίβλος αναφέρει το θέμα, είτε καταδικάζεται είτε όχι, και αν ισχύουν οι διάφορες παράγραφοι σήμερα, έχουν γίνει επίμαχα θέματα τον 20ο και τον 21ο αιώνα. Σημαντική συζήτηση έχει προκύψει για τη σωστή ερμηνεία του Λευιτικού κώδικα· η αφήγηση των Σοδόμων και Γομόρρων· και διάφορες παράγραφοι του Παύλου, και αν αυτά τα εδάφια καταδικάζουν τις σεξουαλικές δραστηριότητες του ιδίου φύλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανική ηθική
Βλαντ Ζ΄ της Βλαχίας

Ο **Βλαντ Ζ΄ Βιντίλα ντε λα Σλατίνα**, ρουμαν.: Vlad VII Vintilă de la Slatina (απεβ. το 1535) ήταν ευγενής της Βλαχίας, που εξουσίασε ως πρίγκιπας (*[[βοεβόδας]])* της Βλαχίας από το 1532 έως το 1535. Δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια μιας κυνηγετικής αποστολής κοντά στην Κραϊόβα. 

Ήταν από τον κλάδο Ντρακουλέστι του Οίκου των Μπασαράμπ. Διαδέχθηκε τον Μωυσή της Βλαχίας (από τον κλάδο Ντανέστι), και τον ίδιο τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ράντου Ζ΄ Παϊσίε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Γιούσι Χάλλα-άχο

Ο **Γιούσι Κρίστιαν Χάλλα-άχο** (; γεννημένος στις 27 Απριλίου 1971) είναι Φινλανδός πολιτικός, ο οποίος υπηρετεί σήμερα ως Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας από το 2023. Ο Χάλλα-άχο διετέλεσε μέλος του Φινλανδικού Κοινοβουλίου από το 2011 έως το 2014 και ξανά από το 2019, καθώς και ηγέτης του Κόμματος των Φινλανδών, από τις 10 Ιουνίου 2017 έως τις 14 Αυγούστου 2021. Προηγουμένως, μεταξύ 2014 και 2019, ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου ανήκε στην ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία.

Ο Χάλλα-άχο έχει διδακτορικό δίπλωμα στις Σλαβικές σπουδές. Πριν εισέλθει στην εθνική πολιτική, ήταν περισσότερο γνωστός για την κριτική του στην πολυπολιτισμικότητα και τις μεταναστευτικές πολιτικές της Φινλανδίας στο διαδικτυακό του ιστολόγιο *Scripta*. Εξελέγη για πρώτη φορά στο Δημοτικό Συμβούλιο του Ελσίνκι το 2008 και στο Κοινοβούλιο της Φινλανδίας στις εκλογές του 2011. Στις ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το καλοκαίρι του 2017 εξελέγη αρχηγός του Κόμματος των Φινλανδών, νικώντας τον Σάμπο Τέρχο, και στην συνέχεια, ως απάντηση, η πλειοψηφία των βουλευτών του κόμματος αποχώρησε σε ένδειξη διαμαρτυρίας και σχημάτισε ένα νέο κόμμα. Παρά ταύτα, ο Χάλλα-άχο οδήγησε το Κόμμα των Φινλανδών σε επιτυχία στις εκλογές του 2019: ανέκτησε όλες τις χαμένες έδρες του και έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο (μετά το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα), και ο Halla-aho κέρδισε το μεγαλύτερο ποσοστό προσωπικών ψήφων στη χώρα.

Ο Χάλλα-άχο είναι πρόεδρος του Κοινοβουλίου από τις 21 Ιουνίου 2023. Το 2024 έθεσε υποψηφιότητα για την Προεδρία της Φινλανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φινλανδοί πολιτικοί
Πετί-Κουρόν

Το **Πετί-Κουρόν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Μαριτίμ
Τόμπι Αμουσάν

Η **Ολουβατομπιλόμπα Αγιομίδε "Τόμπι" Αμουσάν**, *Oluwatobiloba Ayomide "Tobi" Amusan*, γεννήθηκε 23 Απριλίου 1997) είναι Νιγηριανή αθλήτρια στίβου που ειδικεύεται στα 100 μέτρα με εμπόδια στα οποία είναι η κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ. 

Η Αμουσάν ήταν Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 2022 νικώντας στον τελικό με χρόνο 12,06 δευτερόλεπτα (επίδοση που σημειώθηκε με ευνοϊκό άνεμο και δεν αναγνωρίστηκε ως ρεκόρ). Στον ημιτελικό του αγωνίσματος σημείωσε παγκοσμίο ρεκόρ με χρόνο 12,12 δευτερόλεπτα. Έγινε η πρώτη Νιγηριανή παγκόσμια πρωταθλήτρια και κάτοχος παγκόσμιου ρεκόρ σε αγώνισμα του στίβου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 στο Τόκιο κατέλαβε την τέταρτη θέση.

Έχει κατακτήσει τρεις διαδοχικούς τίτλους στους Αφρικανικούς Αγώνες (2015, 2019, 2023), ενώ στη διοργάνωση του 2023 ήταν νικήτρια με την ομάδα της Νιγηρίας και στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρων. Ακόμα, έχει κατακτήσει πέντε χρυσά μετάλλια σε Αφρικανικούς Αγώνες Στίβου, τα δύο στο αγώνισμα ειδίκευσής της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
* Tobi Amusan 

 
Κατηγορία:Νιγηριανοί αθλητές του στίβου 
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 
Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου 
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Νικητές Diamond League 
Κατηγορία:Εμποδιστές 
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Πατράσκου ο Καλός

Ο **Πατράσκου ο Καλός,**  (? – 24 Δεκεμβρίου 1557) ήταν ηγεμόνας του πριγκιπάτου της Βλαχίας, μεταξύ 1554 και 24 Δεκεμβρίου 1557, ένας από τους πολλούς ηγεμόνες της Βλαχίας κατά τον 16ο αι. Μέλος του Οίκου των Ντρακουλέστι, ήταν γιος του Ράντου Ζ΄ Παϊσίε.

## Βασιλεία
Κατόπιν εντολής της Πύλης, θα πήγαινε με τον στρατό του στην Τρανσυλβανία (1556) για να αποκαταστήσει τον Ιωάννη Σιγισμούνδο, ο οποίος μαζί με τη μητέρα του, βασίλισσα Ισαβέλλα, έπρεπε να αποσυρθεί στην Πολωνία. Τότε 14.000 στρατιώτες θα βάδιζαν από τα Καρπάθια, οι μισοί τον Μάιο, οι άλλοι τον Ιούλιο, και ο μεγάλος Σοκόλ έφερε τη βασίλισσα από το Λβοφ. Στις 28 Οκτωβρίου, ο ίδιος ο Πατράσκου ήταν στο Κλουζ, ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα (όπως και ο πρίγκιπας της Μολδαβίας, Aλεξάντρου Λαπουσνεάνου). Καθώς η ειρήνη δεν είχε ακόμη αποκατασταθεί πλήρως, χρειαζόταν μια νέα δράση στην Τρανσυλβανία. Ο Πατράσκου δεν μπορούσε να συνοδεύσει τους δύο στρατούς: ήταν άρρωστος: τον Μάιο ήταν στο Ράμνικ για τον καθαρό αέρα, και ένας γιατρός που έστειλε ο Σιμπίου. Στις 24 Δεκεμβρίου 1557 απεβίωσε. Κάποιοι λένε ότι ο βοεβόδας είχε δηλητηριαστεί από τον μεγάλο κυβερνήτη Σοκόλ, που ήθελε να γίνει ηγεμόνας: αυτό δεν αποδείχθηκε. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι ο Σοκόλ, όταν επέστρεψε ο Μίρτσεα Ε΄ ο Ποιμένας, υποχώρησε με τον γιο του, Ράντου stolnic στην Τρανσυλβανία, και πήρε μαζί του τα ταμεία του νεκρού: 400.00 δουκάτα. (Αργότερα, υποσχέθηκε 14.000 δουκάτα στον Πρέσβη της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, μόνο να μην παραδοθούν στους Τούρκους και μετά να σκοτωθούν). Κυβέρνησε το 1545-1557.

## Οικογένεια
Η γυναίκα του ονομαζόταν Βόιτσα, μία απόγονος των βογιάρων από το Σλατιοάρε. Απέκτησαν μια κόρη τη Μαρία (παντρεύτηκε τον Φεβρουάριο του 1555) και τρεις γιους: τον Πέτρο, που αργότερα ονομάστηκε «με το Ενώτιο». Μερικοί ιστορικοί θεωρούν ότι ο Πέτρος με το Ενώτιο, (που κυβέρνησε τη Βλαχία το 1583-1588), ήταν γιος του Πατράσκου.  Ο Μιχαήλ Β΄ ο Γενναίος, ο οποίος κυβέρνησε τη Βλαχία 1593–1601, θεωρείται από τους περισσότερους ιστορικούς ότι ήταν γιος του Πατράσκου, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι επινόησε την καταγωγή του για να δικαιολογήσει την εξουσία του.  Οι δύο φερόμενοι γιοι ήταν ζωγραφισμένοι μαζί σε έναν εσωτερικό τοίχο μιας εκκλησίας στο Καλούιου.  Σύμφωνα με τα επίσημα χρονικά του Μιχάι Βόντα, θα είχε έναν οψιγενή και νόθο γιο, τον Βιντίλα, κάτι που αρνήθηκε η νεότερη ιστοριογραφία, ξεκινώντας από τον Νικολάε Ιόργκα.

## Μετά από αυτόν
Ο Βοντίλα που εγκαταστάθηκε από τον στρατό του Ιωάννη Β΄ του Γενναίου το 1574 (αλλά μόνο για τέσσερις ημέρες) και ο Πατράσκου από την Κύπρο  Ο Πατράσκου τάφηκε στο μοναστήρι Ντάλου.

## Υστεροφημία
Ονομάστηκε «ο Καλός» από τους ιστορικούς, επειδή είχε μια ειρηνική βασιλεία, χωρίς δολοφονίες ευγενών.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Ντρακουλέστι
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Ράντου Η΄ της Βλαχίας

Ο **Ράντου Η΄ Ιλίε ο Μισθοφόρος**, ρουμαν.: *Radu Ilie Haidăul* (απεβ. το 1558) ήταν γιος του Ράντου Ε΄ του Αφουμάτσι και ηγεμόνα της Βλαχίας από τις 15 Νοεμβρίου 1552 έως τον Μάιο του 1553.

Το παρωνύμιο "Haidăul" σημαίνει hajduk, επειδή έχοντας την υποστήριξη των Αψβούργων στην κατάληψη της Βλαχίας, ηγήθηκε ενός στρατού *μισθοφόρων* (γνωστοί στην περιοχή των Βαλκανίων και στα ρουμανικά πριγκιπάτα ως "hajduks"), αποτελούμενου από Ούγγρους και Πολωνούς, καθώς και από αντι-οθωμανούς βογιάρους που αναζήτησαν καταφύγιο στην Τρανσυλβανία (οι τελευταίοι είχαν κυνηγηθεί από τον πρίγκιπα Μίρτσεα Ε΄ τον Ποιμένα).

Ζώντας στην εξορία το 1551, οι Αψβούργοι στράφηκαν σε αυτόν για να κυβερνήσουν τη Βλαχία ως ηγέτη αφοσιωμένο στον σκοπό τους. Υποστηριζόμενος από τον στρατηγό των Αψβούργων Γιόχαν-Μπάπτιστ Καστάλντo, εισέβαλε στη Βλαχία το 1552 και, στις 16 Νοεμβρίου, νίκησε τον ηγεμόνα της Βλαχίας, Μίρτσεα Ε΄. Κέρδισε τη μάχη του Mανέστι (σήμερα, στην κομητεία Πραχόβα) στις 15 Νοεμβρίου 1552 και ο Mίρτσεα Ε΄ κατέφυγε στο Τζιούρτζιου. Ο Ράντου Η΄ ανέλαβε τον θρόνο και θα κυβερνούσε τη Βλαχία μέχρι τις 11 Μαΐου 1553, όταν ο Μίρτσεα Ε΄ ανέλαβε τον θρόνο. Πνίγηκε το 1558, στη θάλασσα του Μαρμαρά.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Οίκος των Ντρακουλέστι
Μιλίτσα Δέσποινα της Βλαχίας

Η **Μιλίτσα Δέσποινα**, ,  ( – 30 Ιανουαρίου 1554) ήταν η πριγκίπισσα σύζυγος της Βλαχίας από γάμο με τον Nαγκόε Μπασαράμπ Ε΄ (βασ. 1512–1521 ). Ήταν αντιβασίλισσα της Βλαχίας από το 1521 έως το 1522, για λογαριασμό του ανήλικου γιου της Θεοδόσιου της Βλαχίας. Τα μετέπειτα χρόνια έγινε μοναχή και πήρε το όνομα **Πλατωνίδα**.

## Βιογραφία
Η πριγκίπισσα Μιλίτσα Δέσποινα ήταν σερβικής καταγωγής, και είχε στενή συγγένεια με τους ευγενείς οίκους των Μπράνκοβιτς και Λαζάρεβιτς. Στην ιστοριογραφία υπάρχουν αρκετές θεωρίες για τους γονείς της. Ορισμένοι μελετητές πιστεύουν, ότι ήταν μια από τις κόρες του Σέρβου δεσπότη Γιόβαν Μπράνκοβιτς, που απεβίωσε το 1502  Άλλοι πιστεύουν ότι ήταν κόρη τού μεγαλύτερου αδελφού τού Γιοβάν, τού Σέρβου δεσπότη Τζόρτζε Μπράνκοβιτς, που απεβίωσε το 1516. Υπάρχουν και κάποιες άλλες απόψεις για την καταγωγή της. 

## Οικογένεια
Η Mιλίτσα Δέσποινα και ο Nαγκόε Μπασαράμπ Ε΄ απέκτησαν έξι παιδιά:
* Θεοδόσιος, πρίγκιπας της Βλαχίας.
* Στάνα της Βλαχίας, παντρεύτηκε τον Στέφανο Δ' των Μπογκντάν-Μουσάτ πρίγκιπα της Μολδαβίας.
* Πέτρου.
* Ιωάν.
* Ρωξάντα (Ρουξάντρα) παντρεύτηκε τον Ράντου Ε΄ Αφουμάτσι και αργότερα τον Ράντου Ζ΄ Παϊσίε.
* Aνγκελίνα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία

* IC Filitti, «Despina, princesse de Valachie, fille présumée de Jean Brankovitch», Revista istorică română, I (3), București 1931, 241–250.
* IR Mircea, P. Ş. Năsturel, «De l'ascendance de Despina, épouse du voévode Neagoe Basarab», Romanoslavica, X, București 1964, 435–437.
* C. Nicolescu, "Princesses Serbes sur le trône des Principautes Roumanies", Зборник за ликовне уметности, 5, Нови Сад 1969, 95–117.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς
Πρωθυπουργός της Νότιας Αφρικής

Ο **Πρωθυπουργός της Νότιας Αφρικής** (Αφρικάανς: *Eerste Minister van Suid-Afrika*) ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης της Νότιας Αφρικής μεταξύ 1910 και 1984. 

## Ιστορία του αξιώματος
Το αξίωμα του πρωθυπουργού καθιερώθηκε το 1910, όταν η Ένωση της Νότιας Αφρικής σχηματίστηκε. Διοριζόταν από τον αρχηγό του κράτους-τον Γενικό Κυβερνήτη μέχρι το 1961 και τον Πρόεδρος του Κράτους της Νότιας Αφρικής όταν η Νότια Αφρική μετατράπηκε σε δημοκρατία το 1961. Στην πράξη, ήταν ο ηγέτης του πλειοψηφικού κόμματος ή συνασπισμού στην Βουλή της Συνέλευσης. Με ελάχιστες  εξαιρέσεις, ο Γενικός Κυβερνήτης/Πρόεδρος του Κράτους ήταν υποχρεωμένος από τη σύμβαση να ενεργεί με τη συμβουλή του πρωθυπουργού. Έτσι, ο πρωθυπουργός ήταν η κορυφαία πολιτική προσωπικότητα της χώρας και *[[de facto]]* αρχηγός του εκτελεστικού, με εξουσίες παρόμοιες με εκείνες του βρετανού ομόλογού του.

Ο πρώτος πρωθυπουργός ήταν ο Λουίς Μπόθα, πρώην στρατηγός των Μπόερς και ήρωας πολέμου κατά τη διάρκεια της Δευτέρου Πολέμου των Μπόερς.

Το αξίωμα του πρωθυπουργού καταργήθηκε το 1984, όταν ο πρόεδρος του κράτους ανέλαβε τις εκτελεστικές εξουσίες του κράτους μετά από την ψήφιση του νέου συντάγματος  που υιοθετήθηκε-συγχωνεύοντας αποτελεσματικά τον ρόλο του Πρωθυπουργού και του Προέδρου του Κράτους. Ο τελευταίος Πρωθυπουργός της Νότιας Αφρικής, ο Π. Β. Μπόθα, έγινε ο πρώτος Πρόεδρος του Κράτους με εκτελεστικές εξουσίες μετά τη συνταγματική μεταρρύθμιση το 1984 έπειτα από την απόσυρση του Μαράι Φιλγιούν.

Στη Νότια Αφρική μετά το απαρτχάιντ, το Κόμμα Ελευθερίας  της Ινκάθα έχει υποστηρίξει την επιστροφή στο παλιό πολιτικό σύστημα το οποίο διαχωρίζει την νομοθετική από την εκτελεστική εξουσία με έναν Πρωθυπουργό ως αρχηγό της κυβέρνησης ώστε να αποφευχθεί έναμονοκομματικό Νοτιοαφρικανικό κράτος.

## Κατάλογος Πρωθυπουργών της Νότιας Αφρικής

## Χρονοδιάγραμμα

## Δείτε επίσης

* Πρόεδρος του Κράτους της Νότιας Αφρικής
* Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής
* Γενικός Κυβερνήτης της Νότιας Αφρικής

## Παραπομπές
Κομητεία Φράνκλιν (Ουάσινγκτον)

Η **Κομητεία Φράνκλιν** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Ουάσινγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 96.749 άτομα. 
 Η έδρα της κομητείας και η πολυπληθέστερη πόλη είναι το Πάσκο.  Η κομητεία σχηματίστηκε από την κομητεία Γουίτμαν στις 28 Νοεμβρίου 1883,  και πήρε το όνομά της από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η κομητεία έχει συνολική έκταση 3,280 τ.χλμ, εκ των οποίων 3,220 τ.χλμ είναι στεριά και 60 τ.χλμ (1,8%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Ουάσινγκτον
Η Μόσχα δεν πιστεύει στα δάκρυα

Το ***Η Μόσχα δεν πιστεύει στα δάκρυα*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Москва слезам не верит)*** είναι σοβιετική ρομαντική δραματική ταινία του 1980 σε παραγωγή της Mosfilm. Το σενάριο είναι του Βαλεντίν Τσέρνιχ και η σκηνοθεσία του Βλαντίμιρ Μενσόφ. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους έπαιξαν η Βέρα Αλέντοβα και ο Αλεξέι Μπατάλοφ. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1981.

## Πλοκή
Η χωρισμένη σε δύο μέρη ταινία, περιγράφει τις ιστορίες ζωής τριών γυναικών στη Μόσχα το 1958 και το 1978. Οι τρεις φίλες Κάτια, Λουντμίλα και Αντονίνα από την επαρχία -όλες στα 20 τους χρόνια- μοιράζονται ένα δωμάτιο σε ένα εργατικό κοιτώνα στη Μόσχα το 1958. Η Λιουντμίλα προσπαθεί να πείσει τις άλλες δύο να βρουν έναν πλούσιο και σεβαστό άνδρα στην πρωτεύουσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Mosfilm
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με σχέσεις μητέρας–κόρης
Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1980
Το ιερό βουνό (ταινία, 1973)

***Το ιερό βουνό*** (πρωτότυπος τίτλος: ***La montaña sagrada***) είναι μεξικάνικη σουρεαλιστική ταινία του 1973 σε σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή και πρωταγωνιστή τον Αλεχάντρο Χοδορόφσκι, ο οποίος συμμετείχε επίσης ως μοντέρ, σκηνογράφος και ενδυματολόγος. Μετά την αντεργκράουντ επιτυχία του Χοδορόφσκι, *[[Ο τυφλοπόντικας (ταινία)|Ο τυφλοπόντικας]]* (1970), την οποία επευφήμησαν τόσο ο Τζον Λένον, όσο και ο Τζορτζ Χάρισον, η παραγωγή της ταινίας έγινε από τον μάνατζερ των Beatles, Άλεν Κλάιν, της ABKCO Music and Records. Ο Τζον Λένον και η Γιόκο Όνο συνεισέφεραν οικονομικά στην παραγωγή. Προβλήθηκε σε διάφορα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ το 1973, συμπεριλαμβανομένων των Καννών, και είχε περιορισμένες προβολές στη Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Μεξικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Μεξικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Σουρεαλιστικές ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κομητεία Φράνκλιν (Νεμπράσκα)

Η **Κομητεία Φράνκλιν** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Νεμπράσκα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 2.889 κάτοικοι.  Έδρα της κομητείας είναι το Φράνκλιν.  Η κομητεία ιδρύθηκε το 1867 και οργανώθηκε το 1871.   Πήρε το όνομά της από τον Μπέντζαμιν Φράνκλιν. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,490 τ.χλμ, εκ των οποίων 0.53 τ.χλμ (0,03%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Νεμπράσκα
Κομητεία Φράνκλιν (Νέα Υόρκη)

Η **Κομητεία Φράνκλιν** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Νέας Υόρκης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Στα βόρεια κατά μήκος των συνόρων Καναδά-Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκονται οι καναδικές επαρχίες του Κεμπέκ και του Οντάριο, από τα ανατολικά προς τα δυτικά. 
Από την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της κομητείας ήταν 47.555 άτομα.  Η έδρα της κομητείας είναι το Μαλόν.  Η κομητεία πήρε το όνομά της προς τιμήν του ιδρυτικού πατέρα των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπέντζαμιν Φράνκλιν.   

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 4,400 τ.χλμ, εκ των οποίων 4,220 τ.χλμ είναι στεριά και 180 τ.χλμ (4,0%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).  Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη κομητεία στη Νέα Υόρκη από χερσαία έκταση. Η κομητεία Φράνκλιν βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της πολιτείας της Νέας Υόρκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Νέας Υόρκης
Κομητεία Χάνκοκ (Τενεσί)

Η **Κομητεία Χάνκοκ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τενεσί των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 6.662 άτομα, καθιστώντας την την τέταρτη κομητεία με τον λιγότερο πληθυσμό στο Τενεσί. Η έδρα της κομητείας είναι το Σνέντβιλλ. 

## Ιστορία
Η κομητεία δημιουργήθηκε από τμήματα των κομητειών Χώκινς και Κλέρμπορν. Ο νόμος για την ίδρυση της κομητείας ψηφίστηκε από το νομοθετικό σώμα της πολιτείας το 1844, αλλά αρκετοί κάτοικοι του Χώκινς προχώρησαν σε μήνυση για να εμποδίσουν τη δημιουργία της. Το 1848, το Ανώτατο Δικαστήριο του Τενεσί αποφάσισε υπέρ της νέας κομητείας. Η έδρα της κομητείας, Σνέντβιλλ, ονομάστηκε προς τιμήν του δικηγόρου Γουίλιαμ Σνεντ, ο οποίος εκπροσώπησε την κομητεία στη δικαστική υπόθεση. Η κομητεία πήρε το όνομά της από τον ήρωα της Αμερικανικής Επανάστασης Τζον Χάνκοκ.  

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 580 τ.χλμ, εκ των οποίων 570 τ.χλμ  είναι στεριά και 10 τ.χλμ  (0,5%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τενεσί
Κομητεία Χάνκοκ (Οχάιο)

Η **Κομητεία Χάνκοκ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 74.920 άτομα.  Η έδρα της κομητείας και η μεγαλύτερη πόλη είναι το Φίντλεϊ.  Η κομητεία δημιουργήθηκε το 1820 και αργότερα οργανώθηκε το 1828  Πήρε το όνομά της από τον Τζον Χάνκοκ, τον πρώτο που υπέγραψε τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.   

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,380 τ.χλμ, εκ των οποίων 1,374 τ.χλμ είναι στεριά και 6,0 τ.χλμ (0,4%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Οχάιο
Ράντου Νέγκρου της Βλαχίας

Ο **Ράντου ο Μαύρος**, ρουμαν.: Radu Negru ή Negru vodă (ο Μαύρος βοεβόδας) ήταν, σύμφωνα με τον θρύλο, ο ιδρυτής και ο πρώτος πρίγκιπας (βόντα, βοεβόδας) της Βλαχίας.

## Όνομα
Το *[[Radu (ονοματεπώνυμο)|Radu]]* είναι ένα όνομα που προέρχεται από τη σλαβική λέξη για τη «χαρά». Το 2009, το Ράντου ήταν το 43ο πιο δημοφιλές όνομα μεταξύ των Ρουμάνων αγοριών στο σύγχρονο κράτος της Ρουμανίας  και της Μολδαβίας.

## Παραδόσεις
Σύμφωνα με τις ρουμανικές παραδόσεις, ο Νέγκρου βόντα ήταν ο ιδρυτής και ηγεμόνας της Βλαχίας περί το 1290. Ο θρύλος αναφέρθηκε για πρώτη φορά στα *Χρονικά του Καντακουζηνού* (Cantacuzino Annals) του 17ου αι., τα οποία αναφέρουν επίσης ότι ο πρίγκιπας έκτισε μεγάλες εκκλησίες στο Κεμπουλούνγκ και την Κούρτεα ντε Άργκες, διαδοχικές πρωτεύουσες της Βλαχίας. Αυτό είναι πιθανώς μια σύγχυση με τον Ράντου Α΄ της Βλαχίας, ο οποίος βασίλευσε το 1377-1383. Οι θρύλοι γύρω από τον Mεστερούλ Μανόλε αναφέρουν επίσης τον Nέγκρου βόντα ως επίτροπο της εκκλησίας, και συνδυάζουν την εικόνα του με αυτήν του Nαγκόε Μπασαράμπ Ε΄, ο οποίος κυβέρνησε σε πολύ μεταγενέστερη ημερομηνία από τον Ράντου Α΄.

Σε διάφορες λαϊκές παραδόσεις και θρύλους, η εικόνα του Νέγκρου βόντα συνδυάζεται με αυτή των ακόλουθων ηγεμόνων:
* Θοκομέριος, πατέρας του Μπασαράμπ Α΄
* Μπασαράμπ Α΄ (π. 1270–1351/52), μέγας βοεβόδας της Βλαχίας
* Nικολάε Α΄, βοεβόδας της Βλαχίας ( π. 1352 – 1364)
* Ράντου Α΄, βοεβόδας της Βλαχίας (π. 1377 – περ. 1383)
* Ναγκόε Μπασαράμπ Ε΄, βοεβόδας της Βλαχίας (1512-1521)

## Δείτε επίσης
* Καθεδρικός ναός Κούρτεα ντε Άρτζες
* Ίδρυση της Βλαχίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Θοκομέριος

Ο **Θοκομέριος**,   επίσης **Τιχομίρ**,   ήταν ο πατέρας του Μπασαράμπ Α΄, ο οποίος θα γινόταν ο πρώτος ανεξάρτητος *[[βοεβόδας]]* της Βλαχίας.  Πολλοί Ρουμάνοι ιστορικοί, όπως ο Βλαντ Γκεοργκέσκου και ο Mάρτσελ Πόπα, πιστεύουν ότι ο Θοκομέριος ήταν *βοεβόδας* στη Βλαχία που διαδέχθηκε τον Μπαρμπάτ, ο οποίος κυβέρνησε γύρω στο 1278.   άλλοι, όπως ο Τούντορ Σαλαγκέαν, τον αναφέρουν ως τοπικό εξουσιαστή, του οποίου το καθεστώς δεν μπορεί να προσδιοριστεί. 

## Το όνομα
Το όνομα του Θοκομέριου είναι γνωστό μόνο από ένα δίπλωμα, που εκδόθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Α' της Ουγγαρίας στις 26 Νοεμβρίου 1332.  Το δίπλωμα αναφέρεται στον «σχισματικό Μπασαράμπ, γιο του Θοκομέριου, τον άπιστο Βλάχο μας». (*«Basarab, filium Thocomerii*, *scismaticum, infidelis Olahus Nostris»).* 

Ο Ούγγρος Λαζλό Ρασόνυι ανάγει το όνομα από ένα Κουμανικό και Ταταρικό όνομα, *Toq-tämir* («σκληρό σίδερο»),  και αναφέρεται σε έναν πρίγκιπα Τσινγκισίδη, τον *Toktomer*, που αναφέρεται στα ρωσικά χρονικά το 1295 ότι κατοικούσε στην Κριμαία.  Σύμφωνα με τον Iστβάν Βασαρύ, ακόμη και αν ο πατέρας του Μπασαράμπ έφερε τουρκικό όνομα, αυτό το άτομο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ταυτιστεί με έναν πρίγκιπα Τσινγκισίδη, επειδή η καταγωγή του από τον Τζένγκις Χαν ήταν τόσο σημαντικό, που κανείς δεν μπορούσε, ούτε θα ήθελε, να το κρύψει. 

## Δείτε επίσης
* Τσάρα Λίτουα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Djuvara, Neagu: *Thocomerius – Negru Vodă.* *Un voivod de origine cumană la începuturile Țării Românești / Thocomerius – Negru Vodă: A Voivode of Cuman Origin at the Beginnings of Wallachia*, Humanitas, 2007
* Georgescu, Vlad *(Συγγραφέας)* – Călinescu, Matei *(Επιμέλεια)* – Bley-Vroman, Alexandra *(Translator)* : *The Romanians – A History* ; Ohio State University Press, 1991, Columbus;
* Sălăgean, Tudor: *Romanian Society in the Early Middle Ages (9ος-10ος αιώνας)* ; *στο:* Ioan-Aurel Pop – Ioan Bolovan *(Επιμέλεια)* : *History of Romania: Compendium* ; Ρουμανικό Πολιτιστικό Ινστιτούτο (Κέντρο Τρανσυλβανικών Σπουδών), 2006, Cluj-Napoca;
* Treptow, Kurt W. – Popa, Marcel: *Historical Dictionary of Romania* (πίνακας *<nowiki/>'Rulers of Romania - Wallachia*' ); The Scarecrow Press, Inc., 1996, Lanham (Μέριλαντ, ΗΠΑ) & Folkestone (Ηνωμένο Βασίλειο);
* Vásáry, István: *Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185-1365* ; Cambridge University Press, 2005, Cambridge;

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Θεοδόσιος της Βλαχίας

εναλλ.=Neagoe Basarab and Teodosie|μικρογραφία|300εσ|αριστερά|Αριστερά, ο Ναγκόε Μπασαράμπ Ε΄ κτήτωρ του ναού, με τον γιο του Θεοδόσιο.

Ο **Θεοδόσιος** (απεβ. στις 25 Ιανουαρίου 1522), ήταν ο πρίγκιπας (voivode, βοεβόδας) της Βλαχίας, μιας ιστορικής και γεωγραφικής περιοχής στη σημερινή Ρουμανία, μεταξύ 1521 και 1522. Ήταν γιος και κληρονόμος του Nαγκόε Μπασαράμπ Ε΄. Όντας πολύ νέος για να είναι ο ηγεμόνας, αντιβασιλείς του ήταν η μητέρα του, η Σέρβα πριγκίπισσα Mιλίτσα Δέσποινα Μπράνκοβιτς  και ο θείος του, Πρέντα Κραϊοβέσκου από την οικογένεια Κραϊοβέστι. Στη διαμάχη μεταξύ των Ντρακουλέστι και του στρατού του πρίγκιπα (10 Οκτωβρίου 1521), ο Πρέντα Κραϊοβέσκου απεβίωσε. Ως αποτέλεσμα, ο Θεοδόδιος κατέφυγε στην Oλτενία με τη μητέρα του, πριν αναζητήσει καταφύγιο στην Κωνσταντινούπολη.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Μίχνεα Γ΄ της Βλαχίας

₳

εναλλ.=Mihnea III person flag used during his reign. Today the flag is found in the National Museum of Belgrade and albeit the cloth is well preserved, the golden painting has almost vanished.|μικρογραφία| Το προσωπικό λάβαρο τού Mίχνεα Γ΄, που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Σήμερα η σημαία βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο του Βελιγραδίου, και αν και το ύφασμα είναι καλά διατηρημένο, η χρυσή ζωγραφική έχει σχεδόν εξαφανιστεί.

Ο **Μίχνεα Γ΄ Ράντου**, ρουμαν.: *Mihnea III Radu*,  (1613 – 5 Απριλίου 1660), ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας, και ηγεμόνας της Βλαχίας από τον Μάρτιο του 1658 έως τον Νοέμβριο του 1659.  Ο πατέρας του φέρεται να ήταν ο βοεβόδας Ράντου Θ΄ Μίχνεα.  

## Βιογραφία

### Ισχυρισμοί καταγωγής
Η καταγωγή του Ράντου είναι αβέβαιη. Στην εποχή του, ο Ράντου ισχυριζόταν ότι ήταν ο γιος του Ράντου Θ΄ Μίχνεα, αλλά άλλες εκδοχές της ιστορίας του δίνουν διαφορετικές αφηγήσεις για την καταγωγή του, όπως ο ισχυρισμός ότι ο πραγματικός πατέρας του ήταν ο Ράντου Σερμπάν ή ο Mίρτσεα Ε΄ με το Ενώτιο.  Ο Πάρβου Καντακουζηνός ισχυρίζεται ότι "ο Mίχνεα Γ΄ ήταν αρχικά Έλληνας τοκογλύφος. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιάνε ο Κωφός (ρουμαν.: Surdul) και ο ίδιος βαπτίστηκε Φράντσι. Έτσι, δείχνοντας από νεαρή ηλικία μια τάση να ακολουθεί τον Ισμαήλ, τον γιο της Άγαρ, έφυγε από τους γονείς του, πήγε στο Τσαρίγκραντ (Κωνσταντινούπολη) και δήλωσε υποταγή στον Κινάν-πασά, λέγοντάς του ότι ήταν γιος του Ράντου-βοεβόδα και εγγονός του Μίχνεα-βοεβόδα, και έτσι πέρασε τη ζωή του με τους Τούρκους, γύρω στα 40 χρόνια». 

Ωστόσο, η έλλειψη σύγχρονων στοιχείων καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό της πραγματικής του καταγωγής.

### Οικογένεια
Είχε έναν γιο, τον Μάρτιν, ο οποίος υπηρέτησε ως στρατηγός στο στρατό του Γεωργίου Δούκα.

### Πρώιμη ζωή
Σύμφωνα με έναν Τούρκο περιηγητή, ο Μίχνεα μεγάλωσε στην ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης. Ήταν καλός φίλος του μεγάλου βεζίρη Κενάν Πασά και της συζύγου του, και η θέση του φέρεται να ήταν συγκρίσιμη με εκείνη ενός υιοθετημένου γιου. 

### Άνοδος στην εξουσία
Τον Ιούλιο του 1653, ο Mίχνεα Γ΄ βρισκόταν πιθανώς πίσω από μια απόπειρα δολοφονίας κατά της ζωής του Mατέι Μπασαράμπ ΣΤ΄. 

Στις 29 Ιανουαρίου 1658, ο Μίχνεα Γ΄ ορκίστηκε πίστη στον Οθωμανό σουλτάνο  Μωάμεθ Δ'. 

Λίγο περισσότερο από ένα μήνα αργότερα, τα οθωμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στη Βλαχία και ανέτρεψαν τον τότε βοεβόδα Κονσταντίν Σερμπάν, εγκαθιστώντας τον πιο συμμορφούμενο Ράντου στη θέση του στις 5 Μαρτίου 1658. 

### Το τέλος
Ο Mίχνεα Γ΄ πιθανότατα απεβίωσε στις 5 Απριλίου 1660, την επόμενη ημέρα μετά την παρουσία του σε ένα συμπόσιο στο Σέτμαρ, που διοργάνωσε ο Κονσταντίν Σερμπάν. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Βασάραβας ΣΤ΄ της Βλαχίας

Ο **Μπασαράμπ ΣΤ΄**, ρουμαν.: *Basarab VI* (απεβ. το 1529) ήταν ο γιος του σφετεριστή Mεχμέτ-μπέη, ο οποίος κυβέρνησε για λίγο τη Βλαχία το 1529, μετά το τέλος του Ράντου Ε΄ του Αφουμάτσι.  Τον ίδιο τον διαδέχθηκε ο Μωυσής της Βλαχίας από τον Οίκο των Μπασαράμπ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ηγεμόνων της Βλαχίας

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Βλαχία