Γναίος Πεδάνιος Φούσκος Σαλινάτωρ (ύπατος το 118)

Ο **Γναίος Πεδάνιος Φούσκος Σαλινάτωρ**, λατιν.: *Gnaeus Pedanius Fuscus Salinator* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και δικηγόρος. Διετέλεσε κανονικός ύπατος για το έτος 118 μ.Χ. ως συνεργάτης του Αυτοκράτορα Αδριανού.  Ο Σαλινάτωρ ήταν μέλος του κύκλου φίλων και συνομηλίκων του Πλίνιου του Νεότερου.

Ο Σαλινάτωρ ήταν μέλος του γένους των Πεδανίων, οι οποίοι είχαν τις ρίζες τους ως Ρωμαίοι άποικοι στην πόλη Βαρκίνο στην Ταρρακωνική Ισπανία. Ο ίδιος ο Σαλινάτωρ ήταν γιος του Γναίου Πεδάνιου Φούσκου Σαλινάτορα, του υπάτου του 83 είτε του 84. 

Ο Πλίνιος απευθύνει τρεις επιστολές στον Π. Φ. Σαλινάτορα (τον οποίο αποκαλεί Πεδάνιο Φούσκο) και τον αναφέρει σε τρεις ακόμη. Ωστόσο, οι τρεις επιστολές που τού έγραψε ο Πλίνιος αφορούν ασήμαντα ζητήματα: η μία περιέχει συμβουλές προς τον Σαλινάτορα σχετικά με το πώς να μελετά, αν και ο Πλίνιος σημειώνει ότι «το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Σαλινάτορα είναι η ικεσία». Οι άλλες δύο είναι δοκίμια, όπου ο Πλίνιος περιγράφει το καθημερινό του πρόγραμμα.  Οι άλλες επιστολές που τον αναφέρουν σε τρίτους, μάς παρέχουν περισσότερες πληροφορίες για τον Σαλινάτορα. Η μία αφορά την εναρκτήρια ομιλία του Σαλινάτορα στη Σύγκλητο, όπου αντιτάχθηκε σε αυτόν ένας άλλος νεαρός συγκλητικός, που επίσης εκφώνησε την εναρκτήρια ομιλία του, ο Γ. Ουμίδιος Κουαδράτος.  Μία άλλη, που απευθύνεται στον Λεύκιο Ιούλιο Ούρσο Σερβιανό, συγχαίρει τον Σερβιανό για τον αρραβώνα τής κόρης του με τον Σαλινάτορα.  Ο Ρόναλντ Σάυμ τής έδωσε ένα όνομα: Ιουλία Παυλίνα, κόρη τής αδελφής του Αδριανού, Αιλίας Παυλίνας. 

Όσο για τη συγκλητική σταδιοδορμία του Σαλινάτορα, γνωρίζουμε λίγες λεπτομέρειες. Η τρίτη επιστολή του Πλίνιου που τον αναφέρει, είναι μία επιστολή σύστασης για κάποιον Νυμφίδιο Λούπο, γραμμένη στον Αυτοκράτορα Τραϊανό το έτος 110.  Σε αυτή την επιστολή γράφει ότι ο «Φούσκος Σαλινάτορας» έχει επίσης συστήσει τον Λούπο με τρόπο, που υπονοεί ότι ο Σαλινάτωρ ήταν κυβερνήτης κάποια στιγμή πριν από το 110. Στην επιστολή δεν αναφέρεται σε ποια επαρχία ήταν κυβερνήτης, αλλά η συναίνεση των ειδικών είναι, ότι πιθανότατα επρόκειτο για την Κάτω Μοισία. Αυτός μπορεί να αποτελεί αντικείμενο μίας ακρωτηριασμένης επιγραφής, που ανακτήθηκε από το Δουρόστορον·  η θητεία αυτού του άγνωστου συγκλητικού έχει χρονολογηθεί από τον Βέρνερ Εκκ από το έτος 108 έως το έτος 110. 

Αφού ολοκλήρωσε τη θητεία του ως κανονικού υπάτου, ο Σαλινάτωρ εξαφανίζεται από την καταγεγραμμένη ιστορία, κάτι που προκαλεί έκπληξη. «Ο Πίνακες Υπάτων (Fasti Consulares) στις αρχές της βασιλείας του Αδριανού αποκάλυψαν δεόντως αρκετούς από τους συμμάχους του», γράφει ο Σάυμ.  Ως συνάδελφος του Αδριανού στην πρώτη του υπατεία ως Αυτοκράτορα, ο Πεδάνιος Φούσκος Σαλινάτωρ θα κατείχε μία πολύ εξέχουσα θέση στον κατάλογο των διορισμένων του Αδριανού. Θα περίμενε κανείς να ακούσει περισσότερα για τον Σαλινάτορα, ωστόσο, όπως σημειώνει ο Σάυμ, είναι «μόνο ένα όνομα στους Πίνακες».  Ενώ η εξαφάνισή του θα μπορούσε να αποδοθεί στο ότι έχασε την εύνοια του Αδριανού —είναι γνωστό ότι ο Αυτοκράτορας εκτέλεσε τέσσερις άνδρες, που θεωρούνταν απειλή γι' αυτόν (τον Γ. Αβίδιο Νιγρίνο, τον Κορνήλιο Πάλμα, τον Γ. Καλπούρνιο Πίσωνα Λικινιανό και τον Λεύκιο Κουίετο)— ο Σάυμ υποστηρίζει ότι ο Σαλινάτωρ και η σύζυγός του απλώς υπέκυψαν σε «μία ασθένεια ή λοιμό λίγο μετά το έτος 118». 

Είναι γνωστό ότι ο Σαλινάτωρ απέκτησε έναν γιο με την Ιουλία, κόρη του Σερβιανού, ονόματι Λεύκιο Πεδάνιο Φούσκο Σαλινάτορα. Αυτός ο γιος, μαζί με τον παππού του Σερβιανό, κατηγορήθηκαν ότι συμμετείχαν σε συνωμοσία εναντίον τού Αδριανού. Ως αποτέλεσμα, και οι δύο άνδρες αναγκάστηκαν να αυτοκτονήσουν, λίγο πριν από το τέλος τού Αδριανού. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα