open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παρασολέιγ

μικρογραφία|δεξιά|400px|Το παρασολέιγ είναι κατασκευασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην περιορίζεται η γωνία λήψης του φακού και παράλληλα να προφυλάσσει το φακό από ανεπιθύμητες ακτίνες φωτός που είναι πιθανό να δημιουργήσουν το φαινόμενο αναλαμπής φακού στην τελική φωτογραφία.
μικρογραφία|δεξιά|200px|Παρασολέιγ: βιδώνεται ή κουμπώνει μπροστά από τον φακό της φωτογραφικής μηχανής.
Στην φωτογραφία το **παρασολέιγ** (), παλαιότερα γνωστό στα ελληνικά ως **σκιάδιο**, καθώς και ως **αλεξήλιο**, είναι εξάρτημα του φωτογραφικού φακού το οποίο προφυλάσσει τα οπτικά του φακού από ανεπιθύμητες ακτίνες φωτός οι οποίες είναι πιθανόν να δημιουργήσουν αναλαμπές φακού στην τελική φωτογραφία. Το παρασολέιγ όταν βρίσκεται τοποθετημένο πάνω στο φακό μπορεί να προστατέψει τον φακό από χτυπήματα.

Ανάλογα με την γεωμετρία των οπτικών του φωτογραφικού φακού το *παρασολέιγ* έχει άλλοτε απλό κυλινδρικό σχήμα ή σχήμα "λουλουδιού". Η γεωμετρία του παρασολέιγ εξαρτάται από την εστιακή απόσταση του φακού και η κατασκευή του γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην προκαλείται βινιετάρισμα στην τελική εικόνα. Στους ευρυγώνιους φακούς το μέγεθος τους παρασολέιγ είναι μικρότερο σε σύγκριση με αυτό των τηλεφακών έτσι ώστε να αποφεύγεται το βινιετάρισμα.


Αρχείο:Nikon_HR-E5700_Lens_Hood_2500px.jpg| Παρασολέιγ Nikon HR-E5700 κυλινδρικού σχήματος κατασκευασμένο για τις ψηφιακές μηχανές Nikon Coolpix 5700 και Nikon Coolpix 8700.
Αρχείο:Canon_EF_28-105_3.5-4.5_USM_II_with_and_without_Lens_Hood.jpg| Ο φωτογραφικός φακός Canon EF 28-105 3.5/4.5 USM II με το αντίστοιχο παρασολέιγ σχήματος "λουλουδιού".
Αρχείο:Sonnenblende.jpg | Παρασολέιγ πάνω σε φακό της φωτογραφικής μηχανής Practica.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φωτογραφία
Κυριεύων λόγος

Ο **Κυριεύων λόγος** είναι είδος *ψευδώνυμου συλλογισμού παρά την λήψιν του ζητουμένου*, που διατύπωσε ο Διόδωρος από την Ιασό της Μεγαρικής σχολής, σύμφωνα με τον οποίο δυνατόν είναι μόνο το πραγματικό, ενώ εκείνο που δεν είναι πραγματικό δεν είναι δυνατόν. Με τον τρόπο αυτό ο Διόδωρος αμφισβητούσε την *έννοια του δυνάμει όντος*, που είχε εισηγηθεί ο Αριστοτέλης.

Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Σοκινιανισμός

Ο **Σοκινιανισμός** είναι μορφή του Αντιτριαδισμού που δεν αναγνωρίζει την προΰπαρξη του Χριστού, αλλά δέχεται την πίστη στην γέννηση εκ παρθένας.

Προέρχεται από το επώνυμο ιταλού θεολόγου Φαύστου Σοκίνου (Fausto Sozzini, 1539-1604). Ο Σοκίνος ένωσε τα διαιρεμένα τμήματα των Ουνιταριανών στην Πολωνία. Αποκαλούνταν “Πολωνοί Αδελφοί”, και η “Ρακοβιανή Κατήχηση” εξέφραζε τις απόψεις του. Οι Σοκινιανοί που τελικά βρήκαν προσωρινό καταφύγιο στην Πολωνία δεν πίστευαν σε Τριαδικό Θεό, ούτε στη θεότητα του Ιησού.

## Βλέπε επίσης
* Ιάκωβος Παλαιολόγος (1520–1585)
* Λαίλιος Σοκίνος (1525-1562)
## Πηγές


Κατηγορία:Αντιτριαδισμός
Κατηγορία:Ουνιταριανοί
Ελευθέριος Σερεπίσος

Ο **Ελευθέριος (Τέρι) Σερεπίσος** (Terry Serepisos) γεννήθηκε το 1963 στην Ελλάδα αλλά από την ηλικία των δύο ετών ζει στη Νέα Ζηλανδία, όπου μετανάστευσε η οικογένειά του. Ζει στο Γουέλινγκτον και είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας. Μεταξύ άλλων είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας Century City και της επαγγελματικής ποδοσφαιρικής ομάδας Γουέλινγκτον Φοίνιξ. Η περιουσία του υπολογίζεται σε 140 εκατομμύρια δολλάρια ΝΖ.

## Βιογραφικό

Ο Σερεπίσος σπούδασε στο Rongotai College, όπου συνδέθηκε με τον θρύλο του νεοζηλανδικού ποδοσφαίρου Wynton Rufer. Δραστηριοποιήθηκε στις οικοδομικές επιχειρήσεις και η εταιρεία του "Century City" κατέχει μεγάλο αριθμό ακινήτων στην ευρύτερη περιφέρεια του Γουέλινγκτον: εμπορικά καταστήματα, τραπεζικά κτίρια, κατοικίες, διαμερίσματα και οικόπεδα. Μεταξύ αυτών και τον Century City Tower, όπου στεγάζονται οι επιχειρήσεις του. Στα μελλοντικά σχέδιά του είναι να κτίσει το υψηλότερο κτίριο στο Γουέλινγκτον.

### Αθλητισμός
Το 2007, που η επαγγελματική "Α-Λιγκ" της Αυστραλίας ανακοίνωσε τη δυνατότητα ένταξης στη Λίγκα μιας ομάδας από τη Νέα Ζηλανδία, αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί στις αθλητικές μπίζνες. Δημιούργησε την επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα Γούελινγκτον Φοίνιξ (Wellington Phoenix) με αρχικό κεφάλαιο ένα εκατομμύριο δολάρια ΝΖ. Η ομάδα έχει στενή συνεργασία με την "Τιμ Γουέλινγκτον" (Team Wellington) που αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα, ώστε οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές της πόλης να μεταπηδούν στην Φοίνιξ. Η δημιουργία της ομάδας αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο στη χώρα και πολλοί παίκτες της είναι παίκτες της εθνικής Νέας Ζηλανδίας που προκρίθηκε στην τελική φάση στο 
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 στη Νότια Αφρική.

### Τηλεόραση

Το 2010 ο Σερεπίσος επέκτεινε την επιχειρηματική του δράση στις τηλεοπτικές μπίζνες. Έγινε παραγωγός του δημοφιλούς ριάλιτι σόου "The Apprentice". 

### Πηγές

*To άρθρο βασίστηκε στο αντίστοιχο Terry Serepisos της Αγγλικής Βικιπαίδειας.

Κατηγορία:Νεοζηλανδοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Πρώτος αριθμός Μερσέν

Στα μαθηματικά **πρώτος Μερσέν** ονομάζεται ένας πρώτος αριθμός της μορφής 2^p-1.
Ο νιοστός πρώτος αυτής της μορφής συμβολίζεται με M_{\nu}.
Οι αριθμοί αυτοί ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του Γάλλου θεολόγου και μαθηματικού Μαρέν Μερσέν.

Ο μεγαλύτερος γνωστός πρώτος αριθμός είναι πρώτος Μερσέν και είναι ο 2136279841 − 1, ο οποίος έχει 41.024.320 ψηφία. Βρέθηκε τον Οκτώβριο του 2024 από το Great Internet Mersenne Prime Search (GIMPS).

Ο δεύτερος μεγαλύτερος γνωστός πρώτος αριθμός είναι πρώτος Μερσέν και είναι ο 282589933 − 1, ο οποίος έχει 24.862.048 ψηφία. Βρέθηκε τον Δεκέμβριο του 2018 από το Great Internet Mersenne Prime Search (GIMPS).
:M_{51}=2^{82,589,933}-1 (M82589933)

Ο τρίτος μεγαλύτερος γνωστός πρώτος αριθμός, και μόλις ο 50ος «πρώτος αριθμός Μερσέν» που γνωρίζουν οι μαθηματικοί μέχρι σήμερα, είναι ο M77232917 ως **<math>M_{50}=2^{77232917}-1</math>**. Η πλήρης μορφή του αποτελείται από 23.249.425 ψηφία. 

Ο τέταρτος μεγαλύτερος πρώτος (Μ74207281) βρέθηκε από υπολογιστή του καθηγητή Κέρτις Κούπερ στο Πανεπιστήμιο του Κεντρικού Μιζούρι ( Ιανουάριος 2016 ). Ο Κούπερ κατείχε και το προηγούμενο ρεκόρ (M_{48}=2^{57,885,161}-1 ) ο οποίος βρέθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2013 ). Ανακαλύφθηκε χάρη στο πρόγραμμα **GIMPS.**

## Δείτε ακόμη
* Εικασίες του Μερσέν
* Αναζήτηση μεγάλων πρώτων αριθμών
* Τέλειος αριθμός

## Αναφορές



Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Μιχαήλ Σερβέτος

Ο **Μιχαήλ Σερβέτος** (Miguel Servet, 29 Σεπτεμβρίου 1509 ή 1511 – 27 Οκτωβρίου 1553) ήταν Ισπανός θεολόγος, ιατρός, χαρτογράφος και αναγεννησιακός ουμανιστής.

Ο Σερβέτος δεν αποδεχόταν το δόγμα της Τριάδας, και για τον λόγο αυτό το 1553 στη Γενεύη, καταδικάστηκε σε θάνατο από τους καλβινιστές και εκτελέστηκε με καύση. 

## Γραφές
* «Στα Λάθη της Τριάδας»(1531)

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μιχαήλ Σερβέτος Έρευνα

Κατηγορία:Ισπανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Ισπανοί ιατροί
Κατηγορία:Ισπανοί χαρτογράφοι
Κατηγορία:Ουμανιστές
Κατηγορία:Ουνιταριανοί
Κατηγορία:Αντιτριαδισμός
Κατηγορία:Ιστορία της ανατομίας
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 16ου αιώνα
Όστερβικ

thumb|left|280px|Το ταχυδρομείο της πόλης

Το **Όστερβικ** () είναι ιστορική πόλη της Γερμανίας και βρίσκεται στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ κοντά στο δρυμό του Χαρτς. Πρωτοαναφέρεται επί Καρλομάγνου το 780. Επί αιώνες ήταν περίφημο για τα γάντια από τα τοπικά εργαστήρια. Σήμερα η οικονομία στηρίζεται στον τουρισμό. Έχει 12.348 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Πόλεις της Σαξονίας-Άνχαλτ
Νιτρογλυκόλη

Η **νιτρογλυκόλη** ή αλλιώς δινιτρογλυκόλη είναι ένα παχύρρευστο υγρό με χημικό τύπο O2NOCH2CH2ONO2 και πυκνότητα 1,5 gr/cm3 στους 15&nbsp;°C. Έχει σημείο τήξης -22&nbsp;°C. Η νιτρογλυκόλη διαλύεται δύσκολα στο νερό, αλλά αναμιγνύεται στους οργανικούς διαλύτες. Παρασκευάζεται με νίτρωση της αιθυλενογλυκόλης σε νιτρικό μίγμα. Είναι δευτερογενές εκρηκτικό με θερμότητα έκρηξης 6,9 Megajoules/kg ή 1,650 Kcal/kg. Χρησιμοποιείται σε μίγμα με νιτρογλυκερίνη και νιτροκυτταρίνες για την παρασκευή του δυναμίτη και προωθητικών, καθώς και ως πλαστικοποιητής στα στερεά καύσιμα των πυραύλων.

Κατηγορία:Υγρά εκρηκτικά
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Κατηγορία:Εστέρες του νιτρικού οξέος
Κατηγορία:C2
Αθανάσιος Ε΄ Ιεροσολύμων

Ο **Αθανάσιος ο Ε΄** ήταν πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 1827 έως το 1844.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αθανάσιος γεννήθηκε σε ελληνική οικογένεια στην Αδριανούπολη. Ξεκίνησε την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία στη Γεωργία, όπου υπήρχαν πολλά μετόχια και κτήματα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Σε νεαρή ηλικία εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε ιερομόναχος. Για 15 χρόνια ήταν ηγούμενος της αδελφότητας του Αγίου Τάφου στο Νεοχώρι, κοντά στην Κωνσταντινούπολη.

Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Πολυκάρπου, η Αγιοταφιτική Αδελφότητα είχε περιέλθει σε τραγική οικονομική κατάσταση. Μεγάλης κλίμακας κατασκευαστικά έργα στις αρχές του 19ου αιώνα (ειδικά η αναστήλωση του Ναού της Αναστάσεως το 1809/1810 μετά από τις μεγάλες καταστροφές που είχαν προκληθεί από την πυρκαγιά του 1808), η αρπαγή από τον ηγεμόνα των Παραδουναβίων ηγεμονιών Αλέξανδρο Κούζα της κτηματικής περιουσίας που ήταν αφιερωμένη στον Πανάγιο Τάφο, η κακοδιαχείριση, καθώς και η δίωξη των Ορθόδοξων από τους Οθωμανούς μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1821 οδήγησε το Πατριαρχείο σε συσσώρευση χρέους και πλήρη οικονομική καταστροφή. Συγκεκριμένα, το χρέος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων κατά τον θάνατο του Πολυκάρπου ανερχόταν σε 15.000.000 γρόσια. 

Λόγω της κατάστασης αυτής, κανείς από τους υψηλόβαθμους κληρικούς δεν ήταν πρόθυμοι να αναλάβουν τον θρόνο. Έτσι εξελέγη Πατριάρχης ο Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος, στις 15 Ιανουαρίου 1827. Προσπαθώντας να αποφύγει την εκποίηση περιουσίας των ελληνικών μονών στους Αγίους Τόπους, ο Πατριάρχης Αθανάσιος στράφηκε στον Ορθόδοξο κόσμο για βοήθεια και έλαβε σημαντικά ποσά από τη Σερβία, από τους Ορθοδόξους της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και ιδιαίτερα από τη Ρωσία, όπου το 1833 εστάλη ο Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου Ιερόθεος προκειμένου να διεξαγάγει εράνους. Αυτός έμεινε στη Ρωσία για πέντε χρόνια και συγκέντρωσε σημαντικό ποσό. Ζήτησε επίσης βοήθεια από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κωνστάντιο Α΄ τον από Σιναίου, ο οποίος τον Φεβρουάριο του 1832 αποφάσισε κάθε ορθόδοξος χριστιανός να πληρώσει ένα γρόσι για την απόσβεση των χρεών της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από τον σουλτάνο Μαχμούτ Β΄, ο οποίος μάλιστα πρόσφερε και 500.000 γρόσια για την εξόφληση του χρέους. Η κατάσταση βελτιώθηκε από τα τέλη της δεκαετίας του 1820, οπότε επανεκκίνησε και η εισροή Ορθόδοξων προσκυνητών. Ως αποτέλεσμα, ο Πατριάρχης Αθανάσιος μπόρεσε να εξοφλήσει τα περισσότερα χρέη του Πατριαρχείου.

Παρέμεινε στον θρόνο μέχρι τον θάνατό του, στις 28  Δεκεμβρίου 1844. Τον διαδέχτηκε ο Κύριλλος ο Β΄.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1881

Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 20 Δεκεμβρίου του 1881.

## Αποτελέσματα
## Εκλεγέντες Βουλευτές

## Επαναληπτικές εκλογές 1882

Την Κυριακή 2 Μαΐου 1882 διεξάχθηκαν επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές στις επαρχίες Θύρας, Πυλίας και Καλαβρύτων. Προηγουμένως επαναλήφθηκαν οι εκλογές στην Αίγινα και την Κέρκυρα. Επαναληπτικές εκλογές διεξάχθηκαν και στην επαρχία Πάλλης. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Νικόλαος Τσολάκης

Ο **Νικόλαος Τσολάκης** ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τα Γρεβενά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικόλαος Τσολάκης γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στα Γρεβενά. Από πολύ νωρίς ανέπτυξε κλέφτικη αντάρτικη δράση σε όλη την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, από την Πελαγονία, το Περιστέρι και τη Φλώρινα έως τα Κορέστια, το Άσκιο και την περιοχή Γρεβενών. Κατά το Μακεδονικό Αγώνα συγκρότησε δικό του ένοπλο σώμα και τέθηκε επικεφαλής. Συνεργάστηκε σε πολλές επιχειρήσεις με τον Ιωάννη Καραβίτη. Ως οπλαρχηγός έδρασε στα παλιά του λημέρια στη Δυτική Μακεδονία φτάνοντας έως το Μορίχοβο. Τον Οκτώβριο του 1905 το 15μελές σώμα του Νικόλαου Τσολάκη επιτέθηκε κατά Βουλγάρων κομιτατζήδων στο Παρόρειο (Μπίτουσα) Φλώρινας. Στις 3 Νοεμβρίου του 1905 συνελήφθη από Οθωμανικό απόσπασμα στο Εθνικό (Οψίρινα) Φλώρινας και κρατήθηκε σε υπόγεια κρυψώνα εντός κάποιας οικίας του χωριού.

## Αναφορές
* Γεώργιος Πετσίβας (επιμέλεια), Ιωάννη Καραβίτη, Ο Μακεδονικός Αγών, Αθήνα 1994,  τόμος Α΄, σσ. 360, 382.
* "Αφανείς, Γηγενείς Μακεδονομάχοι", επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις University Studio Press, 2008, σ. 21

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Χρυσόστομος Παπαγεωργίου

Ο **Χρυσόστομος Παπαγεωργίου** ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Δράμα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρυσόστομος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Δράμα. Σχημάτισε δικό του ένοπλο σώμα και έδρασε στην περιοχή του νομού Δράμας από το 1903 έως το 1908. Υπήρξε προστάτης του Ελληνικού στοιχείου στην περιοχή, καθώς οι βιαιότητες των Βουλγάρων κομιτατζήδων ήταν ιδιαίτερα καταστρεπτικές για την Ελληνική πλευρά.

## Αναφορές
* Επετηρίς Αγωνιστών Μακεδονικού Αγώνος 1903-1909, αύξων αριθμός 2970
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 25

Κατηγορία:Δράμα (πόλη)
Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Μακεδονομάχος-επέκταση
Νιτρικό ασβέστιο

Το **νιτρικό ασβέστιο** ή νιτροασβεστίτης είναι ένα άχρωμο, ανόργανο άλας με χημικό τύπο Ca(NO3)2.4H2O. Είναι ευδιάλυτο στο νερό και έχει θερμοκρασία κρυστάλλωσης 42,7&nbsp;°C. Η άνυδρη μορφή του άλατος αυτού, κρυσταλλώνεται σε θερμοκρασίες ανώτερες από 51,1&nbsp;°C. Η πυκνότητά του είναι 2,36 g/m3. Επειδή είναι πολύ υγροσκοπικό πρέπει να φυλάγεται σε πολύ ξηρό μέρος χωρίς υγρασία. Η διαλυτότητα του άνυδρου άλατος στο νερό είναι 127 στα 100ml, σε 20&nbsp;°C. Το νιτρικό ασβέστιο παρασκευάζεται από τον ασβεστόλιθο με κατεργασία με αραιό νιτρικό οξύ. Σχηματίζεται επίσης κατά την απορρόφηση οξειδίου του αζώτου από ασβεστοπολτό.
## Χρήσεις
Το νιτρικό ασβέστιο χρησιμοποιείται στην γεωργία σαν λίπασμα και παράγεται σε κοκκώδη μορφή. Τα εμπορικά προϊόντα περιέχουν περισσότερο από 15,5% άζωτο και επιπλέον 4 - 7% νιτρικό αμμώνιο, που προστίθεται κατά την παραγωγή για να ελαττώσει την υγροσκοπικότητα του λιπάσματος. Η περιεκτικότητα του λιπάσματος σε υγρασία δεν πρέπει να υπερβαίνει το 15%. Το νιτρικό ασβέστιο εφαρμόζεται στο έδαφος για όλες τις καλλιέργειες, αλλά είναι πιο αποτελεσματικό σε όξινα εδάφη, ιδιαίτερα για την προσθήκη λιπάσματος την άνοιξη σε καλλιέργειες που άρχισαν το χειμώνα.

## Πηγές

*Yara corporate history 
*Calcium Nitrate - a Hydroculture Salt 

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ενώσεις ασβεστίου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
Κατηγορία:Λιπάσματα
Λουκάς Κόκκινος

Ο **Λουκάς** ή **Λούκας Κόκκινος** (1878-1913) ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Μέγαρο Γρεβενών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λουκάς Κόκκινος γεννήθηκε το 1878 στο Μέγαρο Γρεβενών. Το 1896, ήταν ήδη καταδιωκώμενος από τις Οθωμανικές αρχές. Γι αυτό το λόγο κατέφυγε στα βουνά και κατατάχτηκε στην ομάδα του Διαμαντή Μάνου. Γρήγορα όμως αποχωρίστηκε κι έκανε δική του ομάδα. Το 1904, μαζί με τους καπετάνιους Παύλο Κύρου, Διαμαντή Μάνο και Αθανάσιο Γκούμα οδήγησαν την ομάδα του Παύλου Μελά σε Κοζάνη, Σιάτιστα και μέσω Βογατσικού στη Βόρεια Μακεδονία. Το ίδιο έτος η ομάδα του συνεργάστηκε με την ομάδα του καπετάν Μάλιου από την Κορυτσά. Μαζί περιόδευσαν στην περιοχή των Γρεβενών και ιδιαίτερα στα βλαχοχώρια. Εκεί οργάνωσαν αντίσταση κατά των Ρουμανιζόντων. Μαζί με την ομάδα του Μάλιου εισέβαλαν στη Δαμασκηνιά Κοζάνης και εξουδετέρωσαν Βούλγαρους κομιτατζήδες.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τα σώματα των Φιωτάκη, Αντωνίου Ζώη και Τσολακόπουλου. Συνέπραξε επίσης, με την ομάδα του Αντώνιου Βλαχάκη (καπετάν Λίτσα) στη μάχη της Οσνίτσανης (Καστανόφυτο). Εκεί, προέβη σε αγριότητες κατά εξαρχικών (ενδεχομένως και αμάχων) και πυρπόλησε μεταξύ άλλων το σπίτι του κομιτατζή Δούκα. Μετά το θάνατο του Βλαχάκη ανέλαβε τη διοίκηση του σώματός του. Μετά από μερικές ημέρες από τη μάχη της Οσνίτσανης, μαζί με τον οπλαρχηγό Βαγγέλη Βλάχο, εισέβαλαν στο Πετροπουλάκι (Έζερετς) Καστοριάς και προκειμένου να εκδικηθούν τους κομιτατζήδες που είχαν κρυφτεί εκεί, κατέστρεψαν αρκετά σπίτια. Από τις 15 Σεπτεμβρίου 1905 μέχρι 14 Ιουνίου του 1907 ο Λουκάς πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Το Δεκέμβριο του 1906 παραμένοντας στα Καστανοχώρια της Καστοριάς συνέπραξε με τον ανθυπολοχαγό του πεζικού Γρηγόριο Φαληρέα.

Το 1911 με την παλιά του ομάδα σκότωσαν τους δολοφόνους του Αιμιλιανού. Κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, το 1912 έλαβε μέρος με την ομάδα του και πριν φτάσει ο Ελληνικός στρατός στα Γρεβενά, απελευθέρωσε τα χωριά Κάστρο, Έλατος και Σύνδενδρο. Υπό τις εντολές του Γ. Φαληρέα συμμετείχε σε σύγκρουση με Οθωμανικό απόσπασμα στο Λέχοβο Φλώρινας, όπου τραυματίστηκε. Τελικά φυγαδεύτηκε στα Γρεβενά όπου ξεψύχησε παραδομένος στα τραύματά του τον Οκτώβριο του 1913, έχοντας ζήσει την απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Ο Αντώνης Βλαχάκης έγραψε για το Λουκά Κόκκινο:


Αν ο Λούκας ήξερε γράμματα, αλλά κι έτσι ακόμα, αν ήταν μερικοί ακόμα σαν κι αυτόν, στην περιφέρειά του, δεν θα χρειαζόταν να πάνε σ` αυτήν αξιωματικοί καπεταναίοι.


Η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος στη γενέτειρά του Λουκά Κόκκινου (Μέγαρο Γρεβενών) χτίστηκε με έξοδα του καπετάνιου.

## Αναφορές
* Γενικό Επιτελείο Στρατού, Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού, Ο Μακεδονικός Αγών και τα εις Θράκην γεγονότα, Αθήνα 1979, σσ. 195, 199, 200, 201, 215, 216, 218, 246, 249. 
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 21
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Νικόλαος Πετρίκης

Ο **Νικόλαος Πετρίκης** (; - 1908) ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Δράμα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικόλαος Πετρίκης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Δράμα. Έδρασε στην περιοχή του νομού Δράμας από το 1903 έως το 1908, ως επικεφαλής ένοπλου σώματος εναντίον κυρίως των Βουλγάρων κομιτατζήδων που τρομοκρατούσαν την περιοχή αλλά και κατά των Οθωμανικών αρχών. Εξαιτίας της δράσης του, δολοφονήθηκε από τους Τούρκους το 1908 στα πλαίσια των δολοφονιών που είχαν οργανώσει οι Νεότουρκοι.

## Αναφορές
* Επετηρίς Αγωνιστών Μακεδονικού Αγώνος 1903-1909, αύξων αριθμός 3402
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 25
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δράμα (πόλη)
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Μακεδονομάχος-επέκταση
Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας
Ιωάννης Ευαγγελόπουλος

Ο **Ιωάννης Ευαγγελόπουλος** ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Μικρόπολη Δράμας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Ευαγγελόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Μικρόπολη Δράμας. Συνεργάστηκε με διάφορα Ελληνικά ένοπλα σώματα ως οπλίτης στις περιοχές νομού Δράμας, Ελασσόνας, Πιερίας και Γιαννιτσών κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Στη συνέχεια τέθηκε επικεφαλής αντάρτικης ομάδας που έδρασε κατά Οθωμανών και Βουλγάρων στον Όλυμπο και την περιοχή Γιαννιτσών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας
Ρένσις Λίκερτ

Ο **Ρένσις Λίκερτ** (Rensis Likert. προφορά 'Lick-urt') (5 Αυγούστου 1903–3 Σεπτεμβρίου 1981) ήταν Αμερικανός παιδαγωγός και ψυχολόγος (organizational psychologist), περισσότερο γνωστός για την επιστημονική του έρευνα στο χώρο των τρόπων διαχείρισης.

## Έργο
Ίδρυσε το Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και από την έναρξη λειτουργίας του τελευταίου ως το 1970 διετέλεσε διευθυντής του. Μετά την συνταξιοδότησή του ίδρυσε το *Rensis Likert Associates * για να παράσχει συμβουλές σε οργανισμούς. Συνετέλεσε επίσης στην ίδρυση του Ινστιτούτου Παραγωγικότητας (Institute for Corporate Productivity ή i4cp). Τη δεκαετία του ' 60 και του ' 70 τα βιβλία του ήταν δημοφιλή στην Ιαπωνία, ενώ η έρευνά του σε εταιρείες ανά τον κόσμο είναι επίσης σημαντική.

Η κεντρική του θεωρία ήταν ότι όσο περισσότερο η εργασία επιβλέπεται από άλλους, τόσο λιγότερο παραγωγικοί είναι οι εργαζόμενοι. Ερευνώντας το θέμα της ηγεσίας, ο Λίκερτ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η δημοκρατική ηγεσία είναι πιο αποτελεσματική. Για την ανάπτυξη της θεωρίας του βασίστηκε σε 4 συστήματα ηγεσίας: το εκμεταλλευτικό, το καλοπροαίρετο, το συμβουλευτικό και το συμμετοχικό.

## Κλίμακα Λίκερτ
Το όνομα του Λίκερτ φέρει η κλίμακα την οποία καθιέρωσε ο ίδιος και χρησιμοποιείται σήμερα στη στατιστική. Με την κλίμακα αυτή, οι ερωτώμενοι καλούνται να δηλώσουν το βαθμό στον οποίο συμφωνούν ή διαφωνούν με μία σειρά προτάσεων σχετικά με το αντικείμενο ενδιαφέροντος. 

## Βιβλία
* 'New Ways of Managing Conflict' 1976 (με την Τζέιν Γκίμπσον Λίκερτ)
* 'Human organization : its management and value' (1967)
* 'New patterns of management' (1961) 
* 'Some applications of behavioural research' (1957, συνεργασία)

## Αναφορές
* Brewer, J. D. (1968). Review of *The Human Organization*. *American Sociological Review*, 33(5), 825-826.
* Effrat, A. (1968). Review: Democratizing and Producing. *Science*, 162(3859), 1260-1261.
* Hall, J. W. (1972). A Comparison of Halpin and Croft's Organizational Climates and Likert and Likert's Organizational Systems. *Administrative Science Quarterly*,17(4), 586-590.
* Huczynski, A.A. and Buchanan, D.A. (2007). "Organizational Behaviour". 6th Edition, Pearson Education.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες
Μοχάμεντ Γιουνούς

Ο **Μοχάμεντ Γιουνούς** (μπενγκάλι: মুহাম্মদ ইউনুস) είναι οικονομολόγος και τραπεζίτης από το Μπανγκλαντές, καθώς και κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 2006 «για τη δημιουργία οικονομικών και κοινωνικών ευκαιριών για τους φτωχούς, και ιδίως για τις γυναίκες, μέσω της καινοτόμου εργασίας τους στη χορήγηση μικρών δανείων και εγγυήσεων». Επίσης ανέπτυξε τις έννοιες της μικροπίστωσης και της μικροχρηματοδότησης. Μετά τη διάλυση του κοινοβουλίου στις 6 Αυγούστου 2024, ο πρόεδρος του Μπαγκλαντές Μοχάμεντ Σαχαμπουντίν όρισε τον Γιουνούς να υπηρετήσει ως επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης του Μπαγκλαντές, αποδεχόμενος τα αιτήματα των φοιτητών μετά την παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού Σεΐχ Χασίνα.

## Βιογραφία
Ο Μοχάμεντ Γιουνούς γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1940 στο Τσιταγκόνγκ της Βεγγάλης του Μπανγκλαντές. Ήταν το τρίτο από εννέα παιδιά της οικογένειάς του. Ο πατέρας του, Χάζι Ντούλα Μία Σουνταγκάρ, ήταν κοσμηματοπώλης. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα μεταξύ 1957 και 1961, ενώ αργότερα πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ των ΗΠΑ. Κατά τη δεκαετία το 1970, ο Γιουνούς ασχολήθηκε με την καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας στη χώρα του, ενώ συμμετείχε και στην καταπολέμηση της πείνας το 1974. Το 1976, κατά την επίσκεψή του στο χωριό Τζόμπρα, ο Γιουνούς ανακάλυψε πως πολύ μικρά δάνεια μπορούσαν να επιφέρουν σημαντική βελτίωση στη ζωή ενός φτωχού ατόμου. Αυτό έκανε τον Μοχάμεντ Γιουνούς να ανοίξει την Γκράμιν Μπανκ το 1983. Ο Μοχάμεντ Γιουνούς και η τράπεζά του μοιράστηκαν το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομολόγοι από το Μπανγκλαντές
Κατηγορία:Τραπεζίτες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
501 Ουρίξιντουρ

Ο **501 Ουρίξιντουρ (Urhixidur)** είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών (372ος μεγαλύτερος σύμφωνα με τα δεδομένα του IRAS), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,9. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από ένα πρόσωπο του μυθιστορήματος *Auch Einer* (1878) του Γερμανού συγγραφέα και φιλοσόφου της τέχνης Φ.Τ. Φίσερ (Friedrich Theodor Vischer, 1807-1887).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ουρίξιντουρ εκτιμάται σε 77,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του σε 490 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,0812 (από δεδομένα του IRAS). Ο Ουρίξιντουρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ουριξιντουρ
Καφέ (χρώμα)

Το **καφέ** είναι χρώμα που δημιουργείται από το μαύρο και το κόκκινο. Άλλοι τρόποι δημιουργίας του είναι η ανάμειξη ζευγών αντίθετων χρωμάτων όπως  κόκκινο με πράσινο, κίτρινο με μωβ και μπλε με πορτοκαλί. Στην ουσία βάζουμε κόκκινο, κίτρινο και μπλε. Δεν ανήκει στα βασικά χρώματα αλλά στα γαιώδη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Χρώματα
Νικολάι Νικολάεβιτς Ραέφσκι (αποσαφήνιση)

**Νικολάι Νικολάεβιτς Ραέφσκι** - τέτοιο όνομα είχαν 3 μέλη του οίκου των Ραέφσκι
* Νικολάι Νικολάεβιτς Ραέφσκι (1771-1829) - Ήρωας του Πατριωτικού Πολέμου του 1812, στρατηγός ιππικού.
* Νικολάι Νικολάεβιτς Ραέφσκι - Γιος του πρώτου, συμμετείχε στον Πόλεμο του Καυκάσου, αντιστράτηγος.
* Νικολάι Νικολάεβιτς Ραέφσκι - Εγγονός του πρώτου, γιος του δεύτερου, συμμετείχε στον Σερβοτουρκικό πόλεμο, συνταγματάρχης.
Μάχη του ποταμού Νεμέα

Η **μάχη του ποταμού Νεμέα** πραγματοποιήθηκε το 394 π.Χ. στα πλαίσια του Κορινθιακού πολέμου στον ποταμό Νεμέα ανάμεσα στους Λακεδαιμόνιους και τους συμμάχους τους και τους Αθηναίους και τους συμμάχους τους.

## Προοίμιο

Το 395 π.Χ. είχε αρχίσει ο Κορινθιακός πόλεμος και η πρώτη αναμέτρηση έγινε στην Αλίαρτο της Βοιωτίας. Εκεί αναμετρήθηκαν οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι εναντίον των Σπαρτιατών, νικητές βγήκαν οι πρώτοι. Ο Λύσανδρος είχε πεθάνει. Ο αντιλακωνικός συνασπισμός είχε τη βάση του στην Κόρινθο.

Εν τω μεταξύ ο σπαρτιατικός στρατός περίμενε την επιστροφή του Αγησίλαου από την εκστρατεία του στη Περσία. Τελικώς ο αντιλακωνικός συνασπισμός αποφάσισε να κινηθεί στον ποταμό Νεμέα  και οι Σπαρτιάτες να  πολεμήσουν και να μην περιμένουν άλλο τον Αγησίλαο, κατευθυνόμενοι προς την παραλία του Κορινθιακού Κόλπου και από εκεί στον Νεμέα.

## Η μάχη

Αρχηγός του σπαρτιατικού στρατού είχε ορισθεί ο Αριστόδημος ο οποίος διέθετε 6.000 Σπαρτιάτες στο δεξί κέρας, 3.000 συμμάχους οπλίτες στο κέντρο, Επιδαύριους και Τροιζηναίους και 1.500 Σικυώνιους στο αριστερό κέρας. Ακόμη είχε 600 Λακεδαιμόνιους ιππείς, 400 Ήλειους ψιλούς και 300 Κρήτες τοξότες. Ο αντιλακωνικός συνασπισμός είχε πιθανό αρχηγό τον Ισμηνία ο οποίος διέθετε 6.000 Αθηναίους στο δεξί κέρας, 5.000 Βοιωτούς στο αριστερό κέρας και στο κέντρο 7.000 Αργείους, 3.000 Κορίνθιους και 3.000 Ευβοείς οπλίτες, ακόμα είχε 800 ιππείς. Η μάχη άρχισε με τους Βοιωτούς να βαθαίνουν τη φάλαγγά τους και να κινούνται στα δεξιά για να μην υπερφαλαγγιστούν. Τότε όλο το μέτωπο των αντιλακωνικών δυνάμεων ακολούθησε και δημιουργήθηκε κενό. Τότε οι Λακεδαιμόνιοι διέλυσαν τις 6 φυλές των Αθηναίων. Οι άλλες τέσσερις με τους Αργείους νίκησαν και έτρεψαν σε φυγή τους απέναντι Πελοποννήσιους. Οι Λακεδαιμόνιοι που επέστρεψαν απ' την καταδίωξη επιτέθηκαν στους Αργείους, αφού ήταν ακάλυπτοι από τα δεξιά. Ο αντιλακωνικός συνασπισμός τότε τράπηκε σε φυγή.

## Μετά τη μάχη

Οι απώλειες των Σπαρτιατών ήταν μόλις 8 νεκροί, αλλά οι σύμμαχοι τους είχαν βαρύτερες απώλειες (1.100 νεκρούς). Ο αντιλακωνικός συνασπισμός μέτρησε απώλειες άνω των 2.800 νεκρών. Μετά τη μάχη ο Αριστόδημος έστησε τρόπαιο, ενώ οι ηττημένοι υποχώρησαν προς την Κόρινθο. Τα νέα της νίκης τα έμαθε και ο Αγησίλαος που βρισκόταν στη Θράκη.

Αν και οι Σπαρτιάτες ήταν νικητές, δεν μπόρεσαν να περάσουν την Κόρινθο και να εισβάλλουν στη Στερεά Ελλάδα. Έτσι επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Ο συμμαχικός στρατός, μετά από μερικούς μήνες αδράνειας, έδωσε μεγάλη μάχη στην Κορώνεια της Βοιωτίας. Αυτές οι δύο μάχες ήταν οι μόνες πολεμικές αναμετρήσεις μεγάλης κλίμακας που σημειώθηκαν κατά τον Κορινθιακό πόλεμο, ο οποίος διήρκεσε μέχρι το 386 π.Χ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες του Κορινθιακού Πολέμου
Κατηγορία:Μάχες αθηναϊκού στρατού
Κατηγορία:Μάχες αργειακού στρατού
Κατηγορία:Μάχες κορινθιακού στρατού
Κατηγορία:Μάχες θηβαϊκού στρατού
Κατηγορία:Μάχες σπαρτιατικού στρατού
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Κορίνθου
Κατηγορία:Μάχες κλασικής εποχής
394 π.Χ.
Χρήστος Βάφας

Ο **Χρήστος Βάφας** ήταν μεγάλος του Γένους διδάσκαλος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Συρράχι της Ηπείρου το 1804. Σπούδασε στην Ακαδημία της Κέρκυρας υπό την εύνοια και προστασία του λόρδου Γκίλφορντ. 

Δίδαξε με απαραδειγμάτιστη αφιλοκέρδεια και εγκαρτέρηση. Συνεργάστηκε πολλά χρόνια με τον Γεννάδιο στην ίδρυση του Α' Γυμνασίου της Αθήνας, στο οποίο κει δίδαξε μέχρι το 1852. Το 1856 ίδρυσε το αρχαιότερο και σπουδαιότερο Λύκειο. 

Διορίστηκε γυμνασιάρχης του Α' Λυκείου το έτος 1861 και υπηρέτησε ως το 1876, οπότε και αποσύρθηκε από την διδασκαλία. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί
Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους
Στυλιανός Κολιάτσος

Ο **Στυλιανός Κολιάτσος** (Αθήνα, 15 Ιουνίου 1830 - Αθήνα, 5 Νοεμβρίου 1878) ήταν πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1830 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με άριστα. 

Ασχολήθηκε με την πολιτική από το 1862. Έγινε πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Αττικής στην Β' Εθνική Συνέλευση. Επί δεκαετία συνέχισε να αναδεικνύεται αντιπρόσωπος των Αθηνών στη Βουλή (π.χ. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872) και το Δημοτικό Συμβούλιο, του οποίου διετέλεσε και Πρόεδρος.

Εκτός της Συνέλευσης διετέλεσε Υπαρχηγός της Εθνοφυλακής.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 1878 από αποπληξία.

Προς τιμήν του ονομάστηκε η πλατεία Κολιάτσου στην οδό Πατησίων, όπου και είχε ιδιοκτησία.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Τάρσιος

thumb|Τάρσιος των Φιλιππίνων

Ο **τάρσιος** είναι νυκτόβιο θηλαστικό, συγγενής με τον λεμούριο και τον πίθηκο. Τα μάτια του μοιάζουν με του ανθρώπου. Ο εγκέφαλός του είναι μεγάλος σε σχέση με το σώμα του. Έχει μέγεθος ποντικιού με μήκος 13 cm και ουρά 20 cm. Ζει στη Μαλαισία, τη Σουμάτρα τις Φιλιππίνες και στο Βόρνεο. Χωρίζεται σε τρία είδη:
* τάρσιος των Φιλιππίνων
* τάρσιος ο φασματώδης της Κελέβης
* τάρσιος του Χόρσφιλντ στην Σουμάτρα και το Βόρνεο.
Ο τάρσιος τρέφεται κυρίως με έντομα και σπονδυλόζωα.

Κατηγορία:Ταρσιίδες
Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα

Το **Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα** (**Λ.Κ.Κ.**) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1956 από το Στέφανο Στεφανόπουλο. 

Το κόμμα διαλύθηκε το 1961, για να συμμετάσχει στην Ένωση Κέντρου.

## Ιστορικό
Το Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα ιδρύθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1956 από το ηγετικό στέλεχος του Ελληνικού Συναγερμού και της κυβέρνησης Παπάγου Στέφανο Στεφανόπουλο, ως αντίδραση την ίδρυση της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τον Στεφανόπουλο ακολούθησαν 13 βουλευτές του Συναγερμού, φιλικά προσκείμενοι σε αυτόν. 

Στις εκλογές του 1956 συμμετείχε αυτόνομα, παρουσιάζοντας συνδυασμό μόνο στην εκλογική περιφέρεια Ηλείας, ιδιαίτερη πατρίδα του Στεφανόπουλου. Έτσι, δεν κατόρθωσε να μπει στη Βουλή, αφού συγκέντρωσε ποσοστό 0,88%. Στις εκλογές του 1958 συνεργάστηκε με το Λαϊκόν Κόμμα και άλλα κόμματα που που είχαν προέλθει από αυτό, σε κοινό εκλογικό συνασπισμό με την επωνυμία Ένωσις Λαϊκών Κομμάτων. Ο συνδυασμός κατέλαβε τέσσερις έδρες στη Βουλή, εκ των οποίων οι δύο ανήκαν στο Λαϊκό Κοινωνικό Κόμμα.

Το 1961, ενόψει και των εκλογών αυτοδιαλύθηκε για να προσχωρήσει μαζί με άλλα κεντρώα κόμματα στην Ένωση Κέντρου.

## Θέσεις
Κύριο και βασικό πολιτικό πρόγραμμα του κόμματος αυτού όπως εξαγγέλθηκε ήταν η κοινωνικοοικονομική δικαιοσύνη. Με αυτές τις αρχές επιζητούσε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που θα καταστούσαν τον εργαζόμενο πολίτη κέντρο της οικονομικής παραγωγής και την εργασία του μέτρο της οικονομικής αξίας και βάση της οικονομικής ζωής του. Κατ΄ επέκταση αυτών επιζητούσε την οργάνωση της ελληνικής παραγωγής γενικότερα, τόσο σε προγραμματισμό όσο και σε νέες επενδύσεις σχεδόν σε όλους τους τομείς με εντατική εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Παράλληλες ήταν και οι εξαγγελίες του σε θέματα εκπαίδευσης, αγροτικής ανάπτυξης, εκπροσώπησης όλων των παραγωγικών τάξεων, αλλά και επί της εξωτερικής πολιτικής που θα πρέπει να καθορίζεται με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές


## Πηγές
* J. Meynaud, Πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, Μπαϋρον, Αθήνα 1966
* Karageorgos, Dimitrios (2015, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η διαδρομή του Ελληνικού Συναγερμού από την ίδρυσή του ως την αδρανοποίησή του, 1951-1956
* Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2000
*  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Κατηγορία:1956
Αριστείδης Καρνάλης

Ο **Αριστείδης Καρνάλης** ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός του 19ου αιώνα, τέσσερεις φορές Υπουργός.

## Βιογραφία
Υπηρέτησε το 1864 ως Υπουργός των Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη Ιουλίου 1864.
Συνολικά έγινε τέσσερις φορές Υπουργός. Ο Α. Καρνάλης εκτός από υπουργός έφτασε στα ανώτατα στρατιωτικά αξιώματα και τιμήθηκε με τον ανώτερο Ταξιάρχη της Ελλάδας.
## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Θεόδωρος Λεονάρδος

Ο **Θεόδωρος Λεονάρδος** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1800 στην Δημητσάνα. Εκεί πήγε σχολείο. Το 1816 ο πατέρας του τον έστειλε στην Πάτρα, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο. Επέστρεψε όμως το 1817 λόγω θανάτου της μητέρας του. Το 1820 βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και δούλευε σε μεγάλο εμπορικό οίκο. Με την έναρξη της επανάστασης ήρθε αμέσως για να υπηρετήσει στην πατρίδα και παρουσιάστηκε στον συμπατριώτη του τον Σταϊκόπουλο, που πολιορκούσε τότε το Ναύπλιο. Πολέμησε ενεργά και εκτέλεσε χρέη γραμματέα. Όταν ο Στάικος τραυματίστηκε σοβαρά και θεραπεύονταν στο Άργος, ο Λεονάρδος ζητήθηκε από τον στρατηγό των Κρανιδιωτών Αρσένιο Κρέστα, στον οποίο υπηρέτησε τρεις μήνες κατά την εισβολή του Δράμαλη στην Πελοπόννησο.

Προσλήφθηκε από τον Γενναίο Κολοκοτρώνη το 1822 στο επιτελείο των γραμματέων του, ενώ ταυτόχρονα συνέχισε να εκπληρώνει ενεργά την στρατιωτική του υποχρέωση. Υπηρέτησε εκεί μέχρι το 1826.

Συνόδευσε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη στην Ευρώπη, όπου ο Κολοκοτρώνης εκπαιδεύτηκε.

Μετά την επιστροφή του από την Ελβετία εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα και σπούδασε στην Ιόνιο Ακαδημία επί είκοσι μήνες.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σπυρίδων Μπαλάνος

Ο **Σπυρίδων Μπαλάνος** (1826-1881) ήταν Έλληνας ιατρός και συγγραφέας του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ήπειρο το 1826. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, στο οποίο αποφοίτησε με διδακτορικό το 1851. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία επί τρία χρόνια και επέστρεψε στην Ελλάδα. 

Εργάστηκε ως ιατρός στην επιδημία της χολέρας και τιμήθηκε από την κυβέρνηση με τον χρυσό Σταυρό του Σωτήρος. 

Διορίστηκε καθηγητής του Πανεπιστημίου και έγινε μέλος του Ιατροσυνεδρίου και διευθυντής νοσοκομείου στην Αθήνα. 

Πέθανε ξαφνικά στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1881.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Σπύρος Γενήσαρλης

Ο **Σπύρος Γενήσαρλης** ή ** Γενήσερλης** (1810 - 1881) ήταν Έλληνας στρατιωτικός του 19ου αιώνα. Συμμετείχε στην Κρητική Επανάσταση του 1866 - 1869.

## Βιογραφία

Ο Γενήσαρλης γεννήθηκε το 1810 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν ένας από τους πρώτους που φοίτησαν στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (1828) αμέσως μετά την απελευθέρωση. Το 1829 αναδείχτηκε ανθυπασπιστής, ενώ το 1852 προήχθη σε αντισυνταγματάρχη. Διετέλεσε διοικητής της ταξιαρχίας Μεσολογγίου και αργότερα συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση της Κρήτης του 1866 - 1869 με δικό του εθελοντικό τάγμα αποτελούμενο από πέντε λόχους, το λεγόμενο "Τάγμα του Πλούτωνα".

Έλαβε μέρος στις μάχες Σελίνου, Κυδωνίας, Μυλοποτάμου, Αμαρίου, Ρεθύμνου και Λασιθίου, όπου διακρίθηκε για τις ικανότητές του. Κατά τα τέλη του 1866 κατηγορήθηκε, χωρίς όμως η κατηγορία αυτή να αποδειχτεί ποτέ, πως δωροδοκήθηκε από πράκτορες της γαλλικής πρεσβείας των Χανίων για να αποχωρήσει από την Κρήτη. Αποστρατεύτηκε στις 22 Μαρτίου του 1878 με το βαθμό του συνταγματάρχη και απεβίωσε το 1881 στην Αθήνα όπου διέμενε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νέα Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια, Τόμος 9ος, Εκδοσις Μορφωτικής Εταιρίας, Αθήνα σ.207
* Παγκόσμια Στρατιωτική, Ναυτική, Αεροπορική εγκυκλοπαίδεια, Στρατηγικές εκδόσεις, σ.389
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες επαναστάτες
Αθανάσιος Χριστόπουλος (αγωνιστής 1821)

Ο **Αθανάσιος Χριστόπουλος** (1772 - 1882) ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1772 στη Ναύπακτο.
 
Πολέμησε στην επανάσταση του 1821 και πέθανε στην Πάτρα υπέργηρος και σε ηλικία 110 χρονών μετά από ολιγοήμερη ασθένεια τον Οκτώβριο του 1882.

Την εκφορά ακολούθησε η σύζυγός του Μάρθα 98 χρονών και οι τέσσερις γιοι του, από τους οποίους ο πιο ηλικιωμένος Κώστας ήταν 78 χρονών.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Αλέξιος Πάλλης

Ο **Αλέξιος Πάλλης** (1809 - 1885) ήταν Έλληνας καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1809. Σπούδασε ιατρική στην Πίζα και στην Φλωρεντία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1832 και διορίστηκε νομοϊατρός Ευβοίας. Δύο χρόνια αργότερα, όταν ιδρύθηκε το Οθώνειο Πανεπιστήμιο ήρθε στην Αθήνα διορισμένος καθηγητής της Ιατροδικαστικής. 

Δίδαξε επί σαραντατέσσερα συνεχή χρόνια. Απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1885.

## Συγγραφικό έργο
Ο Πάλλης υπήρξε και συγγραφέας. Τα σπουδαιότερα από τα συγγράμματά του είναι:
* Περί διαλειπόντων εν Ελλάδι πυρετών
* Περί του κλίματος των Αθηνών
* Περί της εν Ελλάδι χολέρας κατά το 1854
* Περί του νευρικού συστήματος και των ενεργειών αυτού
* Περί του αρμόζοντος υμίν πολιτεύματος
* Περί κάλλους
* Περί χωρογραφίας της Ηπείρου

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Τιμασίθεος ο Λιπαρίτης

**Τιμασίθεος ο Λιπαρίτης** είναι το όνομα ενός αξιωματούχου από τη Μεγάλη Ελλάδα, στον οποίο γίνεται αναφορά από διάφορους συγγραφείς του ελληνορωμαϊκού κόσμου. Πιο συγκεκριμένα, εμφανίζεται ως πρωταγωνιστής ενός περιστατικού που συνέβη το 396 π.Χ. - αμέσως μετά την υποταγή των Βηίων στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Δεν είναι πάντως εξακριβωμένο εάν πρόκειται για ιστορικό ή μυθικό πρόσωπο.

Σύμφωνα με την αφήγηση του Λιβίου (59 π.Χ. - 17 μ.Χ.), τρεις Ρωμαίοι συγκλητικοί ορίστηκαν πρεσβευτές για να μεταφέρουν ένα χρυσό κύπελο στους Δελφούς, ως αφιέρωμα στον Απόλλωνα για την κατάκτηση των Βηίων. Όμως το πλοίο τους ταξίδευε ασυνόδευτο και αιχμαλωτίστηκε από Λιπαρίτες πειρατές κοντά στις Αιολίδες Νήσους. Εκεί η πειρατεία αποτελούσε ένα είδος κρατικού θεσμού, καθώς η διαχείριση των λαφύρων που αποκομίζονταν με αυτόν τον τρόπο ήταν ευθύνη της κυβέρνησης που τα διένεμε σε ολόκληρη την κοινότητα. Για καλή τύχη της πρεσβείας, εκείνη τη χρονιά ανώτατος άρχων των Λιπαριτών ήταν ο Τιμασίθεος, ένας άνδρας που «έμοιαζε στους τρόπους περισσότερο με Ρωμαίο παρά με τους συμπατριώτες του». Αυτός σεβάστηκε την προέλευση και τον ιερό σκοπό των απεσταλμένων και αφού τους φιλοξένησε κατά τα δέοντα, τους χορήγησε λιπαρίτικα πλοία ως προστατευτική συνοδεία σε όλο το ταξίδι.

Το ίδιο ακριβώς περιστατικό αναφέρεται πιο συνοπτικά από το Διόδωρο Σικελιώτη, σύγχρονο του Λιβίου. Αυτός προσθέτει πως όταν οι Ρωμαίοι κατέκτησαν το Λίπαρι 137 αργότερα, οι απόγονοι του Τιμασιθέου έλαβαν ιδιαίτερες τιμές και απαλλάχθηκαν από την υποχρέωση να πληρώνουν φόρους.

## Σχετικά άρθρα
* Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο

## Πηγές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1885

Οι εκλογές διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 1885.

## Εκλεγμένοι Βουλευτές

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Πηγές
* Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935, Βουλή των Ελλήνων, Αθήνα 1986 (διαθέσιμο και σε ψηφιακή μορφή από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων)
* Αντώνιος Μηλιαράκης (7/4/1841-8/4/1905) , Ιστορική και γενεαλογική μελέτη της οικογένειας Μαμωνά από της εμφανίσεως αυτής εν τη ιστορία μέχρι σήμερον (1248-1902) , 223 Βιβλιοθήκη Ιστορικών Μελετών , Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος ,Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, *Ιστορικό Αρχείο*, και *Βιβλιοθήκη*.

Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1882

Η **Κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη του 1882** - (Μάρτιος 1882 - Απρίλιος 1885), ήταν η μακροβιότερη κυβέρνηση από την εποχή του Όθωνα, που τότε όμως οι  κυβερνήσεις διορίζονταν και δεν εκλέγονταν από τον λαό. 
Η κυβέρνηση Τρικούπη, σχηματίστηκε, απέκτησε, και διατήρησε την πλειοψηφία των βουλευτικών εδρών, με την εισδοχή των Θεσσαλών βουλευτών, που αν και στην αρχή υποστήριζαν τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρου, αργότερα ενίσχυσαν τον Χαρίλαο Τρικούπη.

Ο Τρικούπης σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το κρατικό ταμείο επέβαλε μια σειρά από φόρους και δασμούς:  "Επί του οινοπνεύματος και ζύθου", "Επί του σιγαρόχαρτου και καπνού", "Επί  πετρελαίου" , "Επί πυρείων" (σπίρτα), "Επί παιγνιοχάρτων". Η αύξηση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας, πυροδότησε την δυσαρέσκεια του λαού, και *έχρισε* στην ουσία τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη ως αρχηγό αντιπολίτευσης, αλλά το «επεισόδιο Νίκολσον» ήταν αυτό που οδήγησε στην πτώση της.
Στην συνεδρίαση της 5ης Φεβρουαρίου 1885, η κυβέρνηση με ψήφους 108 κατά και 104 υπέρ, έχασε την εμπιστοσύνη του Σώματος. Οι πολιτικές εξελίξεις, οδήγησαν στις εκλογές του Απριλίου του 1885, κατά τις οποίες, πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο αναδείχτηκε το κόμμα του Θεόδωρου Δηλιγιάννη.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* (*«Πρωθυπουργός»*):  Χαρίλαος Τρικούπης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*:  Χαρίλαος Τρικούπης
: - στις 29 - 3 - 1883 ανέλαβε ο Αλέξανδρος Α. Κοντόσταυλος
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: προσωρινά, Χαρίλαος Τρικούπης
: - στις 7 - 5 - 1883 ανέλαβε  προσωρινά το υπουργείο ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος
: - στις 12 - 5 - 1883 αναλαμβάνει κανονικά το υπουργείο ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος
: - από τις 29 - 3 - 1883 ανέλαβε κανονικά ο Χαρίλαος Τρικούπης
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Παύλος Καλλιγάς
: - στις 7 - 5 - 1883 ανέλαβε το υπουργείο, ο Χαρίλαος Τρικούπης
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: συνταγματάρχης Σπυρίδων Καραϊσκάκης
: στις 10 - 3 - 1882 αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Χαρίλαο Τρικούπη
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Δημήτριος Ράλλης
: - στις 12 - 7 - 1883 το υπουργείο αναλαμβάνει προσωρινά, ο Αλέξανδρος Κοντόσταυλος
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Κωνσταντίνος Λομβάρδος
: - αντικαταστάθηκε στις 12 - 7 - 1883 από τον Δημήτριο Βουλπιώτη
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: Γεώργιος Ρούφος
: - στις 9 - 7 - 1883 μετά την παραίτηση Ρούφου, το υπουργείο ανέλαβε ο υποναύαρχος Γεώργιος Τομπάζης

## Παραπομπές


1882
Κατηγορία:1882
Τσιν Σι Χουάνγκ

Ο **Τσιν Σι Χουάνγκ** (*秦始皇*, 259 π.Χ. - 10 Αυγούστου 210 π.Χ.), γνωστός και ως *Γινγκ Ζενγκ*, ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας. Εμφανίζεται και με το όνομα  *Τσιν Σι Χουάνγκ Τι* ή *Τσιν Σι Χουάνγκ Ντι* (秦始皇帝) που σημαίνει *αυτοκράτορας Τσιν Σι Χουάνγκ*.

Ξεκίνησε ως βασιλιάς μιας κινέζικης πολιτείας στην περίοδο των εφτά *Μαχόμενων Πολιτειών* της κινέζικης ιστορίας το 246 π.Χ. σε ηλικία 13 ετών. Το 221 π.Χ. έχοντας ενοποιήσει όλες τις μαχόμενες κινέζικες πολιτείες (τσί,Τσού,Γιάν,Χάν,Ζάο,Γουέϊ και την δική του, Τσίν ) σε μία χώρα, η οποία ονομάστηκε από το όνομά του *Κίνα*, έγινε ο πρώτος αυτοκράτορας της. Κυβέρνησε μέχρι να πεθάνει το 207 με 210 π.χ. στην ηλικία των 50 ετών περίπου. Ήταν ο μοναδικός αυτοκράτορας της δυναστείας των Τσιν, ενώ τον διαδέχθηκε η δυναστεία των Χαν. Ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του *γιο του ουρανού*, έναν τίτλο που διατήρησαν και οι επόμενοι αυτοκράτορες.

Όταν πέθανε χτίστηκε προς τιμήν του ένα μαυσωλείο στην πόλη Σιάν στην περιοχή Σαανσί, στο οποίο ενταφιάστηκε ένας στρατός από 6000-8000 περίπου πήλινα αγάλματα που αναπαριστούν πολεμικές μονάδες αν και οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι υπάρχουν ακόμη περισσότερα. Το πλήθος των στρατιωτών που επιστρατεύθηκαν κατά τη διάρκεια της ενοποίησης από τον Τσιν Σι Χουάνγκ και τις άλλες πολιτείες ήταν ο μεγαλύτερος της ιστορίας μέχρι τις σταυροφορίες.

Ο Τσιν Σι Χουάνγκ προσπάθησε να δημιουργήσει ένα οργανωμένο κινέζικο κράτος. Πολέμησε εναντίον των Ούνων και επί της βασιλείας του αποπερατώθηκε το σινικό τείχος. Διέταξε την καύση όλων των κομφουκιανιστικών βιβλίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μαυσωλείον του Τσιν Σι Χουάνγκ 
* Ιστορία της Κίνας 
* Τσιν σι Χουάνγκ 

Κατηγορία:Κινέζοι αυτοκράτορες
Αθανάσιος Πετιμεζάς (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Αθανάσιος Πετιμεζάς** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Ο Αθανάσιος Πετιμεζάς, (1760 -1804) αρματολός 
* Ο Αθανάσιος Γκολφίνου Πετιμεζάς, (1826- 1885) βουλευτής και υπουργός

## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Πετιμεζά
Γρηγόριος Υψηλάντης

Με το όνομα **Γρηγόριος Υψηλάντης** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Ο Γρηγόριος Κ. Υψηλάντης, γιος του Κωνσταντίνου
* Ο Γρηγόριος Γ. Υψηλάντης, (1835 - 1886) Έλληνας Πρεσβευτής στην Βιέννη, γιος του Γρηγορίου
* Ο Γρηγόριος Ε. Υψηλάντης, γιος του Εμμανουήλ
* Ο Γρηγόριος Ε. Γ. Υψηλάντης, γιος του Εμμανουήλ και εγγονός του Γρηγορίου
Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης

Ο **Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης** (Χίος 1806 - Κωνσταντινούπολη 1886) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και εθνικός ευεργέτης του 19ου αιώνα.

Ο Ζαννής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης, μέλος της Χιώτικης διασποράς υπήρξε ο ιδρυτής του εμπορικού οίκου Στεφάνοβικ Σκυλίτση στην Κωνσταντινούπολη. Η οικογενειακή αυτή επιχείρηση αναδείχθηκε σε μία από τις κραταιότερες στον χώρο της ανατολικής Ευρώπης με δράση από το Λονδίνο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Ο Ζαννής παντρεύθηκε την Ελένη Μαχαίρα και απέκτησαν οκτώ παιδιά από τα οποία τρεις μόνο γιοί επιβίωσαν και τον διαδέχθηκαν. Ο Δημήτριος (1839-1893), ο Ιωάννης (1840-1908) και ο Παύλος (1842-1901). Μαζί με τα αδέλφια του χρηματοδότησε την δημιουργία του Σκυλίτσειου νοσοκομείου της Χίου. Μεταξύ των άλλων ευεργεσιών του, κατάθεσε γενναίο ποσό για την διάδοση των ελληνικών γραμμάτων στη Μακεδονία.

Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη στις 2 Μαρτίου του 1886.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* http://fa-elia-miet-errata.blogspot.gr/

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1966

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα βόλεϊ ανδρών του 1966, διεξήχθη στο κλειστό της Λεωφόρου το διάστημα 26 Σεπτεμβρίου ως 1 Οκτωβρίου. Ο αγώνας Παναθηναϊκού-Παγκρατίου διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο **[[Παναθηναϊκός (πετοσφαίριση ανδρών)|Παναθηναϊκός]]**, φτάνοντας έτσι στον 3ο τίτλο στην ιστορία του

## Τελική Βαθμολογία




*Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη - 3 βαθμοί, Ήττα - 1 βαθμός (κανένας βαθμός σε περίπτωση μηδενισμού.)
*Ο Ιωνικός Ν.Φ. έχει 3 μηδενισμούς.

## Αποτελέσματα




* *Ο Ιωνικός αποχώρησε από τους αγώνες, κατά τη διάρκεια του τρίτου σετ του αγώνα με τη ΧΑΝΘ λόγω διαμαρτυρίας διότι ο διαιτητής απέβαλε παίκτη της ομάδος αφού αρχικά του είχε επιβάλει τεχνική ποινή.*





## Πηγές
*https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/
*http://www.nlg.gr





Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1966