Αντρέας Καμπάς

Ο **Αντρέας Καμπάς** (Αθήνα, 1919 &ndash; Μόντε Κάρλο, 23 Δεκεμβρίου 1965) ήταν Έλληνας ποιητής, ο οποίος εντάσσεται στους υπερρεαλιστές και ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1919 στην Αθήνα και ήταν εγγονός του οινοπαραγωγού Ανδρέα Καμπά. Φοίτησε στο  Κολλέγιο Αθηνών. Το 1941 έλαβε μέρος στη μάχη της Κρήτης. έφυγε από την Ελλάδα για τη Γαλλία το 1945, με τη θρυλική αποστολή του πλοίου *[[Mataroa]]* μαζί με τους Μάτση Χατζηλαζάρου (με την οποία είχε σχέση από το 1943), Κορνήλιο Καστοριάδη, Κώστα Αξελό, Μέμο Μακρή κ.ά. Αργότερα, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε σε ναυτιλιακά γραφεία.

Στα ελληνικά γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με ένα ποίημα στο περιοδικό *Νεοελληνικά Γράμματα* στις 10 Ιουνίου 1939, και με τέσσερα ποιήματα στο περιοδικό *Τα Νέα Γράμματα* (Ιούλιος - Δεκέμβριος 1939). Το διήγημά του «Παλιές αναμνήσεις» δημοσιεύτηκε στο περιοδικό *Καλλιτεχνικά Νέα* (21 Ιανουαρίου 1944, τεύχος 33). Στο *Τετράδιο πρώτο* (άνοιξη του 1945), δημοσίευσε το κείμενο «Η γυναίκα της Κρήτης», με βάση τις εμπειρίες του από τον πόλεμο. Στο *Τετράδιο τρίτο* (Δεκέμβριος 1945) δημοσίευσε το κείμενο «Η ωραία και το κτήνος».

Τον Νοέμβριο του 1956 στο περιοδικό *[[Νέα Εστία]]*, ο Τάκης Παπατσώνης δημοσίευσε τέσσερα ποιήματα του Καμπά, κρίνοντάς τα πολύ θετικά. Ενώ τον Νοέμβριο του 1961 στο ίδιο περιοδικό παρουσίασε το αφήγημά του «Το κάστρο, η σκλάβα και ο μικρός στρατιώτης», το οποίο είχε γραφτεί εκείνη τη χρονιά στο Λονδίνο. Ήταν ένας από τους εκδότες του περιοδικού *Τετράδιο*.

Οι εκδόσεις Ίκαρος εξέδωσαν το έργο του *Δέκα ποιήματα* το 1966.
 
Πέθανε στο Μόντε Κάρλο το 1965.

## Ο Καραντώνης για τον Καμπά
Ο Αντρέας Καραντώνης έγραψε στη *[[Νέα Εστία]]* (15/2/1966):


«*Μόλις ξημερώθηκε στον ουρανό *[*της ποίησης*]* στα είκοσι του χρόνια *[*με τα ποιήματα που δημοσίευσε το 1939*]*. Κι ύστερα ούτε μεσουράνησε ούτε έδυσε. Έμοιασε να αποτραβήχτηκε από τον στίβο της, σα να ρουφήχτηκε από την ίδια τη ζωή, που της ήταν, αλήθεια, αντρικά άξιος. Πώς να μη λησμονηθεί από το ολοένα μετακινούμενο προς τα εμπρός πλοίο της Αργώς που είναι η ποίηση, με το θορυβώδες και ανικανοποίητο από το κάθε τι πλήρωμά της. Όμως όσοι τον γνώρισαν, σχεδόν έφηβο, σε κείνο το ξεκίνημά του, το εωθινό, το ελπιδοφόρο, θα τον θυμούνται πάντα σαν έναν έφηβο. *[…]* Θα μπορούσαμε τάχα να μιλήσουμε για μια περίπτωση συγγενική μ' εκείνη του [[Αρθούρος Ρεμπώ|Ρεμπώ]]; Είχε ο Καμπάς ξεπεράσει μέσα του την ποίηση σαν αξία, σαν ιδανικό, σαν πράξη, όπως ο μυστηριακός και μοναδικός Γάλλος ποιητής και έπειτα τυχοδιώκτης της Αιθιοπίας, κυνηγώντας τον πλουτισμό; Και γιατί ένας ποιητής, νέος ή γέρος, να μην ονειρεύεται τον πλούτο, τα παραμύθια της Χαλιμάς; Αρχίζουμε να πιστεύουμε πώς τα όνειρα των ποιητών είναι για το αληθινό χρυσάφι, και πως ο Καμπάς δεν έκαμε τίποτα το παράξενο, σαν ποιητής, θέλοντας να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του.*»


## Βιβλιογραφία
* *Ανδρέας Καμπάς (1919-1965)*, επιμέλεια-εργοβιογραφία-ανθολόγηση Χρήστος Δανιήλ, εκδ. ΑΓΡΑ, Αθήνα 2016, ISBN 978-960-505-234-8

## Πηγές
* Αλέξανδρου Αργυρίου: *Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας* (εκδόσεις Καστανιώτη, τόμος 5)
* Περιοδικό *Νέα Εστία*, τεύχος 927, 15 Φεβρουαρίου 1966
* Αλέξ. Σ. Ζήρας, Ο ποιητής Ανδρέας Καμπάς και η ηρωική ήττα. περ. Νέα Πορεία Θεσσ., τχ.626, Απρ.-Ιουν. 2007-Φεβρ. 2009, σ.σ. 87-93.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Ο Ανδρέας και η Μάτση των ονείρων μας», *[[Η Καθημερινή]]*, 19 Νοεμβρίου 2016

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά