open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σοχάτσεφ

Το **Σοχάτσεφ** (πολωνικά: Sochaczew) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Σοχάτσεφ, στο Βοεβοδάτο Μασοβίας στην κεντρική Πολωνία, κοντά στους ποταμούς Μπζούρα, Ουτράτα και Πίσια. Ο πληθυσμός του είναι 35.684 κάτοικοι (2020).

Το Σοχάτσεφ είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Μασοβίας. Είναι επίσης ο υποτιθέμενος τόπος θανάτου του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου. Ιδρύθηκε πριν από το 1368, επιβεβαιώθηκε και επεκτάθηκε το 1476. Στη συνέχεια, ήταν η βασιλική πόλη του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας, που ανήκε στο Βοεβοδάτο Ράβα  το 1792. Ήταν επίσης ο τόπος των συναντήσεων των σέιμικ της γης Σοχάτσεφ από τον 16ο αιώνα έως το πρώτο μισό του 18ου αιώνα.

## Ιστορία

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δημαρχείο στο Σοχάτσεφ
* Σοχάτσεφ, [στο:] Γεωγραφικό λεξικό του Βασιλείου της Πολωνίας, τ. Χ: Rukszenice - Sochaczew, Βαρσοβία 1889, σ. 958 .
* Σοχάτσεφ - Virtual Shtetl
* Κατασκευή αντιπλημμυρικού αναχώματος - Χρονικό ΠΚΦ στη βάση του Ψηφιακού Αποθετηρίου της Εθνικής Ταινιοθήκης
* [Αρχειακές απόψεις και δημοσιεύσεις σχετικές με το χωριό](https://polona.pl/search/?filters=keyword:%22Sochaczew_(woj._mazowieckie)%22,category:photographs,category:books,category:postcards,public:1,hasTextContent:0) στη βιβλιοθήκη Polona

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μασοβίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Ράβα
Κατηγορία:Κυβερνείο Βαρσοβίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939)
Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία
Arado Ar 68

Το **Arado Ar&nbsp;68** ήταν γερμανικό μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό των μέσων της δεκαετίας του 1930. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πρώτα μαχητικά που εντάχθηκαν σε παραγωγή όταν η Γερμανία αποτίναξε τους περιορισμούς που της επιβλήθηκαν από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και ξεκίνησε τον επανεξοπλισμό της.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ar&nbsp;68 αναπτύχθηκε προκειμένου να αντικαταστήσει το Heinkel He&nbsp;51, είχε δε εξαιρετικά πτητικά χαρακτηριστικά ήδη από τις πρώτες πτήσεις του πρωτοτύπου στις αρχές του 1934 παρόλο που η κατασκευάστρια εταιρεία δεν ήταν σε θέση να διασφαλίσει την χρήση κινητήρα επαρκούς ισχύος. Εν τέλει εντάχθηκε σε παραγωγή με τον κινητήρα Jumo&nbsp;210

## Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Ar&nbsp;68 εντάχθηκαν σε υπηρεσία με την *[[Luftwaffe]]* το 1936, με μία από τις πρώτες μονάδες που εξοπλίσθηκαν με τον τύπο να βρίσκεται στην Ανατολική Πρωσία. Σύντομα στάλθηκαν στην Ισπανία, στο πλαίσιο της γερμανικής εμπλοκής στον Ισπανικό Εμφύλιο. Εκεί αποδείχθηκαν υποδεέστερα των σοβιετικών Polikarpov I-16 που αντιμετώπισαν. Η Arado αναβάθμισε τον κινητήρα του Ar&nbsp;68E, το οποίο κατέστη το πολυπληθέστερο μαχητικό της γερμανικής αεροπορίας στα 1937–38, μέχρι την αντικατάστασή του από το Messerschmitt Bf&nbsp;109. Ο τελευταίος ρόλος των Ar&nbsp;68 σε μονάδες πρώτης γραμμής ήταν ως νυχτερινά μαχητικά μέχρι τον χειμώνα του 1939–40. Στη συνέχεια αξιοποιήθηκαν ως εκπαιδευτικά μέχρι το 1944.

## Εκδόσεις
Πηγή:
;Ar&nbsp;68V1
:Πρωτότυπο με κινητήρα BMW&nbsp;VI μέγιστης ισχύος 660&nbsp;hp. Πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το 1934.

;Ar&nbsp;68a
:Το αρχικό πρωτότυπο με κινητήρα BMW&nbsp;VId.

;Ar&nbsp;68b
:Το δεύτερο πρωτότυπο με κινητήρα Jumo&nbsp;210A.

;Ar&nbsp;68c
:Το τρίτο πρωτότυπο με κινητήρα Jumo&nbsp;210A.

;Ar&nbsp;68d
:Το τέταρτο πρωτότυπο με κινητήρα BMW&nbsp;VId.

;Ar&nbsp;68&nbsp;V4
:Άλλη ονομασία του τέταρτου πρωτοτύπου (Ar&nbsp;68d).

;Ar&nbsp;68e
:Το πέμπτο πρωτότυπο με κινητήρα Jumo&nbsp;210Da.

;Ar&nbsp;68&nbsp;V5
:Άλλη ονομασία του πέμπτου πρωτοτύπου (Ar&nbsp;68e).

;Ar&nbsp;68E
:Η αρχική έκδοση παραγωγής με κινητήρα Junkers Jumo&nbsp;210 μέγιστης ισχύος 671&nbsp;hp.

;Ar&nbsp;68F
:Έκδοση με κινητήρα BMW&nbsp;VI&nbsp;7.3Z των 550&nbsp;hp. Αναπτύχθηκε ως ενδιάμεση λύση μέχρι να καταστεί ξανά διαθέσιμος ο Jumo&nbsp;210.

;Ar&nbsp;68G
:Ανεπιτυχής προσπάθεια χρήσης του υπερσυμπιεζόμενου κινητήρα BMW&nbsp;VI των 671&nbsp;hp.

;Ar&nbsp;68H
:Ένα πρωτότυπο με κινητήρα υπερσυμπιζόμενο αστεροειδή κινητήρα BMW&nbsp;132Da μέγιστης ισχύος 850&nbsp;hp. Διέθετε δύο επιπλέον πολυβόλα και κλειστό κόκπιτ.

## Χρήστες
;Γερμανία
**[[Luftwaffe]]*

;Ισπανία
*Ισπανική Πολεμική Αεροπορία

## Δείτε επίσης
;Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Ar&nbsp;68
*Arado Ar 64

;Παρόμοι αεροσκάφη
*Blériot-SPAD S.510
*Fairey Fantôme
*Fiat CR.32
*Fiat CR.42
*Gloster Gladiator
*Grumman F3F
*Heinkel He 51
*Kawasaki Ki-10

;Κατάλογοι
* Κατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ar 068
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κωστόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Κωστόπουλος**, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Κώστα», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αθανάσιος Κωστόπουλος (γενν. 1801), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Αλέξανδρος Κωστόπουλος (1909-1972), πολιτικός και νευρολόγος-ψυχίατρος
* Γεώργιος Κωστόπουλος (20ός αιώνας), αντιστασιακός
* Γιάννης Κωστόπουλος (1938-2021), τραπεζίτης
* Ζακ Κωστόπουλος (1985-2018), ΛΟΑΤΚΙ ακτιβιστής
* Μήτσος Κωστόπουλος (γενν. 1942), πρώην βουλευτής του ΚΚΕ και γεν. γραμματέας της ΓΣΕΕ
* Νικόλαος Κωστόπουλος (1951-2017), πρωταθλητής της επιτραπέζιας αντισφαιρίσεως και προπονητής
* Πέτρος Κωστόπουλος (γενν. 1954), πρώην επιχειρηματίας και εκδότης περιοδικών
* Σταύρος Κωστόπουλος (1900-1968), τραπεζίτης και πολιτικός
* Σωτήρης Κωστόπουλος (γενν. 1943), πολιτικός, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ
* Χαράλαμπος Κωστόπουλος (1947-2013), ζωγράφος, εικονογράφος και πεζογράφος
* Χάρης Κωστόπουλος (γενν. 1964), λαϊκός τραγουδιστής, στιχουργός και συνθέτης

## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Κωστόπουλου
* Ανθρωποκτονία του Ζακ Κωστόπουλου
Στέφαν Βισίνσκι

Ο **Στέφαν Βισίνσκι** (πολωνικά: Stefan Wyszyński) (3 Αυγούστου 1901 – 28 Μαΐου 1981) ήταν Πολωνός προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας. Υπηρέτησε ως επίσκοπος του Λούμπλιν από το 1946 έως το 1948, αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και αρχιεπίσκοπος Γκνιέζνο από το 1948 έως το 1981. Έγινε καρδινάλιος στις 12 Ιανουαρίου 1953 από τον Πάπα Πίο ΙΒ΄. Είχε πάρει τον τίτλο του Προκαθήμενου της Πολωνίας.

Η υπόθεση για την οσιοποίησή του και την αγιοποίησή του άνοιξε το 1989 (είχε τον τίτλο του Υπηρέτη του Θεού όταν ξεκίνησε η υπόθεση) και έχει πολλούς υποστηρικτές στο Βατικανό και στην πατρίδα του την Πολωνία, όπου είναι γνωστός για την ηρωική του στάση ενάντια στο Ναζισμό και τον Κομμουνισμό, και λόγω των διασυνδέσεών του με τον  Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ (έπαιξε βασικό ρόλο στην προτροπή του καρδινάλιου Βοϊτίουα να αποδεχθεί την εκλογή του ως πάπα). Ο Πάπας Φραγκίσκος τον ονόμασε Σεβασμιώτατο στις 18 Δεκεμβρίου 2017 επιβεβαιώνοντας την ηρωική του αρετή. Ήταν προγραμματισμένο να αγιοποιηθεί στη Βαρσοβία στις 7 Ιουνίου 2020, αλλά η αγιοποίηση καθυστέρησε λόγω της πανδημίας COVID-19. Επαναπρογραμματίστηκε και εορτάστηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2021.

Για πολλούς ήταν ο αναμφισβήτητος πνευματικός ηγέτης του πολωνικού έθνους, σε αντίθεση με την ολοκληρωτική κομμουνιστική κυβέρνηση. Του πιστώνεται επίσης η επιβίωση του πολωνικού χριστιανισμού ενόψει της καταστολής και των διώξεων του κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1945-1989. Ο ίδιος φυλακίστηκε για τρία χρόνια και θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους εθνικούς ήρωες της Πολωνίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Czaczkowska E., Kardynał Wyszyński, Świat Książki, Βαρσοβία 2009, 
* Micewski A., Kardynał Wyszyński. Prymas i mąż stanu, Éditions du Dialogue, Παρίσι 1982, 
* Romaniuk M.P., Prymas Wyszyński. Biografia i wybrane źródła, Gaudentinum, Γκνιέζνο 2001, 
* Szeloch H., Rodzina wobec pomocniczości i dobra wspólnego w nauczaniu społecznym Stefana Kardynała Wyszyńskiego – Prymasa Polski, PWT Βρότσουαφ 1988.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Rooney, David M., Η θρησκεία και ο εθνικισμός στη σοβιετική και ανατολικοευρωπαϊκή πολιτική, National Review; 7/11/1986.
* Εικονική περιήγηση στον καθεδρικό ναό του Γκνιέζνο 
* Κατάλογος Προκαθημένων της Πολωνίας

Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Πολωνοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι του Γκνιέζνο
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Πολωνοί Υπηρέτες του Θεού
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Οσιοποιήσεις από τον Πάπα Φραγκίσκο
Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ

Η **Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ** () είναι ισραηλινή συμφωνική ορχήστρα με έδρα το Θέατρο «Τσαρλς Μπρόνφμαν» στο Τελ Αβίβ.

## Ιστορία
Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ ιδρύθηκε ως Συμφωνική Ορχήστρα της Παλαιστίνης από τον Πολωνό βιολιστή Μπρονίσλαβ Χουμπέρμαν το 1936, σε μία εποχή που πολλοί Εβραίοι μουσικοί απολύθηκαν από αρκετές ευρωπαϊκές ορχήστρες. Η εναρκτήρια συναυλία έλαβε χώρα στο Τελ Αβίβ στις 26 Δεκεμβρίου του 1936 με την ορχήστρα να βρίσκεται υπό τη διεύθυνση του Αρτούρο Τοσκανίνι. Τα καθήκοντα του πρώτου αρχιμουσικού ανέλαβε ο Γουίλιαμ Στάινμπεργκ.

Αρχιμουσικός μεταξύ 1938 και 1945 ήταν ο Λίο Κέστενμπεργκ, ο οποίος, όπως και πολλά μέλη της ορχήστρας, ήταν Γερμανοεβραίος που αναγκάστηκε να αναγκάστηκε να φύγει εξαιτίας της ανόδου του ναζισμού και τις διώξεις των Εβραίων. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ορχήστρα εμφανίστηκε πολλές φορές ενώπιον των στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης μίας εκδήλωσης του 1942 για στρατιώτες της Εβραϊκής Ταξιαρχίας στο Ελ Αλαμέιν, ενώ κατά τη λήξη του πολέμου, έπαιξε προς τιμήν του απελευθερωμένου Βελγίου. Το 1948, μετά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ, η ορχήστρα πήρε την τωρινή της ονομασία.

Εφτά χρόνια αργότερα, το 1955, η ορχήστρα εμφανίστηκε στο Βατικανό για λογαριασμό του Πάπα Πίου ΙΒ΄ ως ένδειξη εκτίμησης για τη βοήθεια που προσέφερε στους Εβραίους θύματα του ναζισμού κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Αρχιμουσικοί που ξεχώρισαν στα τόσα χρόνια ύπαρξης της ορχήστρας είναι ο Λέοναρντ Μπέρνσταϊν και ο Ζούμπιν Μέτα. Ο Μπέρνσταϊν ξεκίνησε να διατηρεί στενούς δεσμούς με την ορχήστρα από το 1947 και το 1988 η ορχήστρα του απένειμε τον τίτλο του Αξιέπαινου Μαέστρου, τον οποίο διατήρησε μέχρι και τον θάνατό του το 1990.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ισραηλινές ορχήστρες
Δυσάρεστες ιστορίες

***Δυσάρεστες ιστορίες*** (γαλλικός τίτλος: *Histoires désobligeantes*) είναι συλλογή διηγημάτων του Γάλλου συγγραφέα Λεόν Μπλουά που εκδόθηκε το 1894. Αποτελείται από 32 διηγήματα που διαδραματίζονται στο Παρίσι και περιστρέφονται γύρω από την εγκληματικότητα, τις σεξουαλικές διαστροφές, δαιμονικούς ανθρώπους και άλλα θέματα τυπικά του Παρακμιακού κινήματος.

Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί μεμονωμένα διηγήματα και μια επιλογή 13 διηγημάτων με τίτλο *13 ιστορίες για παλιοχαρακτήρες*.

## Παρουσίαση
Οι ιστορίες είναι εμπνευσμένες από δημοσιεύσεις διαφόρων γεγονότων στις εφημερίδες του Παρισιού, σύντομα άρθρα για σκάνδαλα, ατυχήματα, εγκλήματα και περίεργες υποθέσεις. Ο Λεόν Μπλουά καταγράφει τις ιστορίες χωρίς αποστροφή για τις ειδεχθείς πράξεις, δείχνοντας συχνά κατανόηση για τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου μυαλού, που μπορεί να οδηγήσει τον καθένα σε παρεκτροπές.

Τα διηγήματα σχετίζονται, ως προς το είδος, με τις *[[Σκληρές ιστορίες]]* (1883) του Βιλιέ ντε λ'Ιλ-Αντάμ, τις *[[Οι διαβολικές (διηγήματα)|Διαβολικές]]* (1874) του Ζυλ Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγύ και έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόε και του Λωτρεαμόν και είναι γραμμένα με ύφος που θυμίζει δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, σε πυρετώδη αφηγηματικό ρυθμό και άφθονο μαύρο χιούμορ.  

Ο φανατικός στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις Καθολικός συγγραφέας Μπλουά χρησιμοποίησε τις υποθέσεις για να επιτεθεί στην αγνωστικιστική μεσαία τάξη και στο κυρίαρχο κατεστημένο της εποχής του, περιλαμβάνοντας πλήθος αναφορών σε πραγματικά πρόσωπα. 

Για τον Μπλουά, όλες οι σωματικές απολαύσεις είναι εκτροπή ή, ακόμη χειρότερα, σατανικός πειρασμός, επομένως μόνο μέσω των βασάνων και της τιμωρίας οι χαρακτήρες του εξιλεώνονται για τις αμαρτίες τους.

## Μεταφράσεις στα ελληνικά

* Ελλην. έκδοση: *13 ιστορίες για παλιοχαρακτήρες*, μετάφραση: Αλέξανδρος Τσαντίλας, εκδόσεις Βακχικόν, 2017.
* Ελλην. έκδοση: *Η φοβερή τιμωρία ενός οδοντογιατρού*, μετάφραση: Βαγγέλης Μπιτσώρης, εκδόσεις: Άγρα, 2020, με πρόλογο του Χόρχε Λουίς Μπόρχες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικά διηγήματα
Κανάκια Σαλαμίνας

Τα **Κανάκια** είναι οικισμός στη Σαλαμίνα, στην Περιφερειακή Ενότητα Νήσων της Περιφέρειας Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, τα Κανάκια έχουν 206 κατοίκους. Είναι κτισμένα στη νοτιοδυτική ακτή του νησιού, σε υψόμετρο 10. Βρίσκεται στον μυχό του ομώνυμου όρμου, στην είσοδο του οποίου βρίσκεται νησίδα γνωστή ως Κανάκια ή Κανακιανή με έκταση 0,105 τ.χλμ και υψηλότερο σημείο 54 μέτρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Στα Κανάκια μετά από ανασκαφές οι οποίες ξεκίνησαν το 2000 από το Πανεπιστήμιο Ηπείρου ανακαλύφθηκε ακρόπολη με ανακτορικό συγκρότημα των μυκηναϊκών χρόνων και τμήματα οικισμού της ίδιας περιόδου. Έχει ταυτιστεί με τη μυκηναϊκή πρωτεύουσα του νησιού. Το κεντρικό κτίριο του οικισμού είναι ένα διπλό μέγαρο με 33 δωμάτια σε τέσσερα επίπεδα. Ανάμεσα στα ευρήματα ήταν ένα τάλαντο χαλκού από την Κύπρο και ένα έλασμα φολιδωτής πανοπλίας το οποίο φέρει την αιγυπτιακή βασιλική δέλτο του Ραμσή Β΄.

Τα Κανάκια αναφέρονται για πρώτη φορά στις απογραφές του 1971, όταν προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αιαντείου. Μέχρι το 2001 ήταν γνωστά ως Καρακιάνι.

### Δημογραφική πορεία
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
εναλλ.=Η παραλία στα Κανάκια.|αριστερά|μικρογραφία|Η παραλία στα Κανάκια.
Στον όρμο βρίσκεται παραλία με βότσαλο. Γύρω από τα Κανάκια βρίσκεται το πευκοδάσος Αγίου Νικολάου. Μέσα στο δάσος βρίσκεται η μονή Αγίου Νικολάου Λεμονιών. Η μονή δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε, αλλά στη βάση του κωδωνοστασίου αναφέρεται η χρονολογία 1742, το οποίο μπορεί να είναι το έτος κτήσεως ή ανακαίνισης. Η μονή διαλύθηκε με διάταγμα το 1833 και ήταν εγκαταλελειμμένη μέχρι το 1966. Κοντά στη μονή βρίσκεται ο βυζαντινός ναός του Αγίου Ιωάννη Καλυβίτη που αποτελεί εξαιρετικό δείγμα αθηναϊκής βυζαντινής αρχιτεκτονικής του 10ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Σαλαμίνας
Γενς Γιόνσον

Ο **Γενς Γιόνσον** (δανικά: Jens Jønsson - προφορά: Γενς Γένσον) (γενν. 10 Ιανουαρίου 1993) είναι Δανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Α.Ε.Κ..

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Ώρχους
Γεννημένος στο Ώρχους της Δανίας, ο Γιόνσον ανέβηκε στην πρώτη ομάδα της τοπικής ομάδας Ώρχους ΓΦ το καλοκαίρι του 2011. Στις 10 Δεκεμβρίου 2012, σημείωσε το τελικό γκολ στην ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Σίλκεμποργκ ΙΦ στο τελευταίο λεπτό του τελευταίου αγώνα του 2012 για τη Σουπερλίγκα Δανίας. Αυτό το γκολ βραβεύτηκε αργότερα ως το «Καλύτερο Γκολ του 2012» από τους τηλεθεατές της εκπομπής του *[[DR (ραδιοτηλεοπτικός φορέας)|DR]]* «Sport 2012».

### Κόνιασπορ
Στις 26 Αυγούστου 2016, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την τουρκική Κόνιασπορ. Με την Κόνιασπορ κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας και το Σούπερ Καπ το 2017. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χρησιμοποιήθηκε σε τέσσερις αγώνες των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2016–17 και 2017–18 . Η Κόνιασπορ αποκλείονταν μετά τη φάση των ομίλων κάθε χρόνο.

### Κάδιθ
Στις 25 Αυγούστου 2020, ο Γιόνσον υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την πρόσφατα προβιβασμένη στην Πριμέρα Ντιβισιόν, Κάδιθ ΚΦ.

### ΑΕΚ
Στις 6 Ιουλίου 2022, ο Γιόνσον υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ. Ήταν βασικό μέλος της ομάδας της ΑΕΚ για την σεζόν 2022-2023, η οποία κατέκτησε το νταμπλ για πρώτη φορά από το 1978.  

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2023, ο Γιόνσον πέτυχε ο πρώτο του γκολ με την ΑΕΚ, σε μία εκτός έδρας επικράτηση με 3-2 επί του Βόλου. 

## Εθνική ομάδα
Ο Γιόνσον έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Δανίας Κ16, Κ17, Κ18, Κ19, Κ21, καθώς και με την ολυμπιακή ομάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

Στις 3 Νοεμβρίου 2020, ο Γιόνσον έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Δανίας. Έκανε το ντεμπούτο στις 11 Νοεμβρίου, σε φιλική νίκη με 2-0 επί της Σουηδίας.

## Διακρίσεις
**Κόνιασπορ**

* Κύπελλο Τουρκίας: 2016–17
* Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2017

**ΑΕΚ**
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2022–23
* Κύπελλο Ελλάδας: 2022-23

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
* Στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της Σούπερλιγκα Δανίας (δανικά)

Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Δανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ώρχους ΓΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάδιθ ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Θανάσης Μπακόλας

Ο **Θανάσης Μπακόλας** είναι Έλληνας επικοινωνιολόγος και πολιτικός αναλυτής, και Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Από το Μάρτιο του 2016 ως το Δεκέμβριο του 2019, όταν ήταν σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, μισθοδοτούνταν από την εταιρεία Blue Skies. 
Τον Ιανουάριο του 2020 με απόφαση του υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη τον Ιανουάριο του 2020 διορίστηκε συνεργάτης στο Νοµικό Γραφείο της Γενικής Γραµµατείας του πρωθυπουργού.  

Στις 3 Μαρτίου 2020, με απόφαση του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε σύμβουλος του Πρωθυπουργού, αρμόδιος για θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ, με βάση τις Βρυξέλλες μετά από οκτώ έτη εργασίας ως σύμβουλος του Μητσοτάκη.

Την 1η Ιουνίου 2022, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί επιστήμονες
Περουβιανές διαδηλώσεις του 2022

Τον Μάρτιο του 2022 ξεκίνησαν **μαζικές [[Διαδήλωση|διαδηλώσεις]] στο [[Περού]]**, κατά του πληθωρισμού και της κυβέρνησης του Προέδρου Πέδρο Καστίγιο.

Ο πληθωρισμός ανέβηκε όσο δεν είχε ανέβει εδώ και 24 χρόνια. Οι τιμές καταναλωτών στη Λίμα είδαν αύξηση 6,82% σε ένα χρόνο, τη μεγαλύτερη από τον Αύγουστο του 1998. Οι τιμές που ανέβηκαν στα αγαθά, τα λιπάσματα και τα καύσιμα, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ανέβασαν τον πληθωρισμό. Οι φορτηγατζήδες και οι αγρότες ξεκίνησαν διαδηλώσεις για τις τιμές των καυσίμων και των διοδίων, κλείνοντας τους δρόμους με καιόμενα λάστιχα και καταστρέφοντας εγκαταστάσεις διοδίων. Υπήρξαν συγκρούσεις με την αστυνομία και συλλήψεις διαδηλωτών που κρατήθηκαν. Η Περουβιανή κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει προσωρινά τον φόρο καυσίμων ώστε να σταθεροποιηθούν οι τιμές της βενζίνης. Στις αρχές Απριλίου η Ένωση Συντεχνιών Πολυτροπικών Μεταφορών του Περού οργάνωσε γενική απεργία και διαδηλώσεις σε μεγάλο μέρος της χώρας. Ο Πρόεδρος Καστίγιο επέβαλλε απαγόρευση κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα, Λίμα, για να αποθαρρύνει τους ταραξίες, αλλά το μέτρο αποσύρθηκε αυθημερόν. Η απόφασή του χαρακτηρίστηκε ως απολυταρχική. Ο αριστερός Πέδρο Καστίγιο ανέβηκε στην εξουσία μετά τις γενικές εκλογές του 2021, και ήδη γλίτωσε δύο φορές από ψηφοφορίες του Περουβιανού Κογκρέσου για μομφή του Προέδρου.

Οι διαδηλώσεις και απεργίες συνεχίστηκαν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2022.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες του 2022
Ονς Ζαμπέρ

Η **Ονς Ζαμπέρ**  (*Ons Jabeur,*    ; 28 Αυγούστου 1994) είναι Τυνήσια επαγγελματίας αντισφαιρίστρια. Έχει καταταχθεί στο Νο. 2 του κόσμου από την Ένωση Γυναικών Αντισφαίρισης (WTA), που επιτεύχθηκε στις 27 Ιουνίου 2022. Η Ζαμπέρ είναι η σημερινή Νο. 1 Τυνήσια παίκτρια και ο Αφρικανός και Άραβας τενίστας που έχει φτάσει ψηλότερα στην ιστορία της κατάταξης ATP και WTA. Έχει κερδίσει τρεις τίτλους στο μονό στο WTA Tour συν 11 τίτλους στο μονό και έναν τίτλο στο διπλό.

Η Ζαμπέρ έπαιξε για πρώτη φορά τένις σε ηλικία τριών ετών, που της το έμαθε η μητέρα της. Έφτασε σε δύο τελικούς γκαντ σλαμ εφήβων κοριτσιών στο Γαλλικό Όπεν το 2010 και το 2011, κερδίζοντας τον τελευταίο. Ήταν ο πρώτος Άραβας παίκτης που κέρδισε τίτλο σε Γκραντ Σλαμ νεανίδων στο ατομικό από τότε που ο Ισμαήλ Ελ Σαφεΐ κέρδισε τον τίτλο αγοριών του Wimbledon το 1964. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία παίζοντας κυρίως σε επίπεδο ITF, η Ζαμπέρ άρχισε να αγωνίζεται πιο τακτικά στο WTA Tour, αρχίζοντας το 2017. Κέρδισε το Βραβείο Αράβισσα Γυναίκα της Χρονιάς το 2019. Στο Αυστραλιανό Όπεν 2020, η Ζαμπέρ έγινε η πρώτη Αράβισσα γυναίκα που έφτασε στα προημιτελικά μιας μεγάλης κατηγορίας, ένα κατόρθωμα που επανέλαβε στο Πρωτάθλημα Γουίμπλετον του 2021 . Κέρδισε τον πρώτο της τίτλο WTA στο Birmingham Classic το 2021, και έγινε η πρώτη Αράβισσα που κέρδισε τίτλο WTA Tour. Κέρδισε τον μεγαλύτερο τίτλο της στο Όπεν Μαδρίτης 2022, μια διοργάνωση WTA 1000, και έγινε η πρώτη Αφρικανή και Αράβισσα παίκτρια που κέρδισε τίτλο σε αυτό το επίπεδο. Έφτασε μέχρι τον τελικό του Γουίμπλετον το 2022 και το 2023 και του Αμερικανικού Όπεν το 2022.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Τυνήσιοι αθλητές
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης
Nakajima Ki-34

Το **Nakajima Ki-34** (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: **Μεταγωγικό Τύπου 97**, ονομασίες του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού: **Μεταγωγικό Τύπου AT-2** και **L1N1**, συμμαχική ονομασία αναφοράς: **Thora**) ήταν ιαπωνικό ελαφρύ μεταγωγικό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επρόκειτο για ένα δικινητήριο χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. 

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ki-34 αναπτύχθηκε ως πολιτικό αεροσκάφος. Η κατασκευάστρια εταιρεία, που παρήγαγε ήδη κατόπιν αδείας το αμερικανικό Douglas DC-2, ξεκίνησε το 1935 τον σχεδιασμό ενός επιβατηγού αεροσκάφους μικρότερων διαστάσεων το οποίο θα χρησιμοποιούνταν σε αερογραμμές με περιορισμένη κίνηση στις οποίες δεν δικαιολογούνταν η χρήση του μεγαλύτερου DC-2. Το αρχικό σχέδιο της Nakajima έφερε την ονομασία **AT-1** και έπειτα από πολυάριθμες τροποποιήσεις πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 12 Σεπτεμβρίου 1936 ως AT-2. Ήταν ολομεταλλικής κατασκευής, εξαιρουμένων των ξύλινων επιφανειών ελέγχου. Προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Nakajima Kotobuki μέγιστης ισχύος 580 hp που έστρεφαν ξύλινες έλικες σταθερού βήματος. Στα αεροσκάφη παραγωγής οι κινητήρες αυτοί αντικαταστάθηκαν από τους ισχυρότερους Kotobuki-41 των 710 hp που έστρεφαν μεταλλικές έλικες μεταβλητού βήματος.

## Επιχειρησιακή ιστορία

### Πολιτική χρήση (AT-2)
Κατασκευάστηκαν 32 συνολικά AT-2 για τις Ιαπωνικές Αυτοκρατορικές Αερογραμμές και τις Εθνικές Αερογραμμές του Μαντσουκούο. Τα αεροσκάφη αυτά εκτελούσαν δρομολόγια μεταξύ Τόκιο και Τσανγκτσούν ή Τιεντσίν, καθώς και στο εσωτερικό του Μαντσουκούο. Παρέμειναν σε χρήση μέχρι την παράδοση της Ιαπωνίας τον Αύγουστο του 1945.

### Στρατιωτική χρήση (Ki-34 και L1N1)
Με το ξέσπασμα του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου το 1937 αυξήθηκαν σημαντικά οι ανάγκες σε μεταγωγικά αεροσκάφη. Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός μετασκεύασε το AT-2 για στρατιωτική χρήση εγκαθιστώντας τους ισχυρότερους κινητήρες Nakajima Ha-1b. Τα πρώτα 19 αεροσκάφη της στρατιωτικής έκδοσης παρήχθησαν από την Nakajima ενώ ακόμη 299 παρήχθησαν στις εγκαταστάσεις της Tachikawa. Το τελευταίο εξ αυτών παραδόθηκε το 1942.

Τα Ki-34 αξιοποιήθηκαν ως αεροσκάφη γενικής χρήσης, επικοινωνιών/συνδέσμου καθώς και για την μεταφορά αλεξιπτωτιστών και ειδικών δυνάμεων.

Μερικά αεροσκάφη μεταφέρθηκαν στην δικαιοδοσία του Ναυτικού, ενώ το 1942 κάποια εντάχθηκαν στις αεροπορικές δυνάμεις του κράτους-μαριονέτα της Κίνας-Νανκίνγκ.

## Χρήστες

### Στρατιωτικοί χρήστες
;Κίνα-Νανκίνγκ

;Ιαπωνία
* Αεροπορική Υπηρεσία του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού
* Αεροπορική Υπηρεσία του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Ναυτικού

;Μογγολία
*Η Πολεμική Αεροπορία της Μογγολίας χρησιμοποίησε περισσότερα από δώδεκα αεροσκάφη.

### Πολιτικοί χρήστες
;Ιαπωνία
*Αυτοκρατορικές Ιαπωνικές Αερογραμμές

;Μαντσουκούο
*Εθνικές Αερογραμμές του Μαντσουκούο

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  (new edition 1987 by Putnam Aeronautical Books, .)
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ki-034
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου
Γέζι Ποπιεουούσκο

Ο **Γέζι Ποπιεουούσκο** (πολωνικά: Jerzy Popiełuszko, όνομα γέννησης: **Άλφονς Ποπιεουούσκο**) (14 Σεπτεμβρίου 1947 &#x2013; 19 Οκτωβρίου 1984) ήταν Πολωνός Ρωμαιοκαθολικός ιερέας, ο οποίος συνδέθηκε με το αντιπολιτευόμενο συνδικάτο Αλληλεγγύη στην κομμουνιστική Πολωνία. Δολοφονήθηκε το 1984 από τρεις πράκτορες της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Υπουργείου Εσωτερικών, οι οποίοι λίγο αργότερα δικάστηκαν και καταδικάστηκαν για τη δολοφονία.

Αναγνωρίστηκε ως μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία και οσιοποιήθηκε στις 6 Ιουνίου 2010 από τον Αρχιεπίσκοπο Άντζελο Αμάτο εκ μέρους του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄. Ένα θαύμα που αποδίδεται στη μεσολάβησή του και απαιτείται για την οσιοποίησή του βρίσκεται τώρα υπό διερεύνηση.

## Βιογραφία

[αριστερά|μικρογραφία| Συνάντηση του Ποπιεουούσκο με εργαζόμενους στο [Ναυπηγείο του Γκντανσκ]]

## Δείτε επίσης
* *[[To Kill a Priest]]* (1988 γαλλ.), ταινία σε σκηνοθεσία Αγκνιέσκα Χόλαντ, με πρωταγωνιστή τον Κριστόφ Λαμπέρ ως χαρακτήρα βασισμένο στον Γέζι Ποπιεουούσκο.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* *To Kill A Priest: The Murder of Father Popieluszko and the Fall of Communism* by Kevin Ruane (Λονδίνο: Gibson Books, 2004),https://www.amazon.co.uk/dp/1903933544  / 1-903933-54-4.
* *The Way of My Cross: Masses at Warsaw* by Jerzy Popieluszko (Learning Innovations (1986))  / 089526806X

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιβλιογραφία
* Μουσείο και άλλες σελίδες στο popieluszko.net.pl

Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές
Κατηγορία:Πολωνοί αντιφρονούντες
Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο)
Κατηγορία:Δολοφονημένοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Οσιοποιήσεις από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄
Τζορτζ Σπέιτ

Ο **Τζορτζ Σπέιτ** (*George Speight*, γεννημένος το 1957) είναι πολιτικός από τα Φίτζι που ήταν ο ηγέτης του πραξικοπήματος των Φίτζι το 2000 .

## Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε το 1957 στη Ναϊβίκουλα των Φίτζι.  Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Άντριους και μέλος του κόμματος Συντηρητική Συμμαχία-Ματανίτου Βανουά.  Είναι αδελφός του πολιτικού Σαμισόνι Τικοϊνασάου και θείος του παίκτη του ράγκμπι Χένρι Σπέιτ. 

## Πραξικόπημα στα Φίτζι το 2000
Ο Σπέιτ ηγήθηκε του πραξικοπήματος των Φίτζι το 2000. 

Η σύντροφος του Σπέιτ, Τορίκα Ρόουλισον, είπε στη φοιτητική εφημερίδα *Wansolwara* ότι η αρχική πρόθεση ήταν να εκτελεστούν μέλη της έκπτωτης κυβέρνησης το βράδυ πριν από την πραγματοποίηση του πραξικοπήματος. Διέψευσε τις αναφορές άλλων ότι είχαν εμπλακεί Ινδο-Φιτζιανοί επιχειρηματίες. 

Ο Σπέιτ καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη.  Από το 2006 εκτίει την ποινή του στις φυλακές υψίστης ασφάλειας Ναμπόρο. 

Ένας εκπρόσωπος του έκπτωτου πρωθυπουργού Μαχέντρα Τσόντρι είπε ότι θα ήταν έτοιμος να συναντηθεί με τον Σπέιτ καταρχήν. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Κατηγορία:Φιτζιανοί πολιτικοί
Άνταμ Γκνέζντα Τσέριν

Ο **Άνταμ Γκνέζντα Τσέριν** (σλοβενικά: Adam Gnezda Čerin) (γενν. 16 Ιουλίου 1999) είναι Σλοβένος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Παναθηναϊκό.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την 1. ΦΚ Νυρεμβέργη. Στις 26 Αυγούστου 2020, εντάχθηκε με δανεισμό στην κροατική ΧΝΚ Ριέκα.

Στις 2 Ιουλίου 2022, ο Τσέριν υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Στις 26 Αυγούστου 2023, ο Τσέριν συνείσφερε με δικό του τέρμα στην νίκη του Παναθηναϊκού επί του Βόλου, με τελικό σκορ 3-0.

## Εθνική ομάδα
Ο Τσέριν έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές Σλοβενίας Κ16, Κ17, Κ18, Κ19 και Κ21, καθώς και με τη Σλοβενία Β.

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Σλοβενίας ανδρών στις 11 Νοεμβρίου 2020, σε ένα φιλικό παιχνίδι εναντίον του Αζερμπαϊτζάν. Ξεκίνησε το παιχνίδι και έγινε αλλαγή στο ημίχρονο.

## Τίτλοι
**Παναθηναϊκός**

* Κύπελλο Ελλάδος: 2023-24

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο NZS (σλοβενικά)
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ντομζάλε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΝΚ Ριέκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κροατία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Πυθαγόρειο (αρχαιολογικός τόπος)

Το **Πυθαγόρειο** είναι αρχαιολογικός χώρος, ο οποίος βρίσκεται στην αρχαία πόλη της Σάμου. Ο αρχαιολογικός χώρος του Πυθαγορείου βρίσκεται στα διοικητικά όρια της σύγχρονης κωμόπολης του Πυθαγορείου, από την οποία πήρε και το σύγχρονο όνομά του.

Ο αρχαιολογικός χώρος του Πυθαγορείου περιλαμβάνει διάφορα μνημεία της αρχαίας ελληνικής και της ρωμαϊκής εποχής. Στο χώρο του Πυθαγορείου βρίσκεται η σήραγγα του Ευπαλίνου. Μαζί με το Ηραίο της Σάμου, ο αρχαιολογικός χώρος του Πυθαγορείου καταχωρήθηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο το 1992.

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαία μνημεία
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Κέρτης Χίου

Ο **Κέρτης** ή **Γκέρτης** είναι νησίδα της Χίου πολύ κοντά στις βόρειες ακτές της και βορειοανατολικά της παραλίας του Κεράμου στο Βίκι. Αποτελεί το βορειότερο άκρο του νησιού, δυτικά από το ακρωτήριο Επανωχώρων και βορειοδυτικά από την Παραλία Αμάδων. Η νησίδα έχει θαμνώδη βλάστηση, επάνω της ζούν αγριοπερίστερα και γλάροι ενώ λειτουργεί και φάρος.

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αμάδων του τότε δήμου Καρδαμύλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Αμάδες και την Παραλία Αμάδων αποτελούν την κοινότητα Αμάδων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρδαμύλων του Δήμου Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χίος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Άγιος Στέφανος Λαγκάδας Χίου

Ο **Άγιος Στέφανος** Λαγκάδας ή Συκιάδας είναι νησίδα της Χίου στο ομώνυμο στενό, πολύ κοντά στις ανατολικές ακτές της ενώ βρίσκεται νοτιοανατολικά από το ακρωτήριο Καρυδά και βόρεια από το ακρωτήριο Παχύ. Νοτιοδυτικά της νησίδας είναι ο Παντουκιός (το επίνειο της Συκιάδας) και στα δυτικά η παραλία του Αγίου Ισιδώρου μαζί με το ομώνυμο ξωκκλήσι.

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Λαγκάδας του τότε δήμου Ομηρούπολης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Λαγκάδα και τον Αγρελωπό αποτελούν την κοινότητα Λαγκάδας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ομηρούπολης του Δήμου Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.

## Σημείωση
Στη δυτική πλευρά της Χίου υπάρχει η συνώνυμη νησίδα Άγιος Στέφανος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χίος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Στυλοβάτης

[δεξιά|μικρογραφία| [Κρηπίδα|Κρρεπίδωμα τριών σκαλιών με στυλοβάτη στην κορυφή, στον δωρικό ναό της Σεγέστας στη Σικελία.]]
[δεξιά|μικρογραφία| Το ρωμαϊκού τύπου [Μαιζόν καρέ στη γαλλική πόλη Νιμ, το οποίο περιέχει στυλοβάτη. ]]
Στην κλασική ελληνική αρχιτεκτονική, ο **στυλοβάτης** είναι το πάνω σκαλοπάτι της κρηπίδας. Είναι η εξέδρα πάνω στην οποία τοποθετούνται οι κιονοστοιχίες του αρχαίου ελληνικού ναού. 

## Αρχιτεκτονική χρήση
Ο στυλοβάτης συχνά σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει στενή σχέση με τις διαστάσεις των υπόλοιπων στοιχείων ενός αρχαίου ναού. Στους ελληνικούς ναούς χτισμένους σύμφωνα με τον δωρικό ρυθμό, το μήκος και το πλάτος του στυλοβάτη ήταν δύο στοιχεία με αρκετή σχέση μεταξύ τους. Σε ορισμένους αρχαιότερους ναούς χτισμένους με τον δωρικό ρυθμό, το ύψος της στήλης του ναού είχε το ένα τρίτο του πλάτους του στυλοβάτη. Οι Ρωμαίοι, ακολουθώντας την παράδοση της ετρουσκικής αρχιτεκτονικής, ακολούθησαν μια διαφορετική προσέγγιση χρησιμοποιώντας ένα πολύ μεγαλύτερο στυλοβάτη ο οποίος συνήθως είχε σκάλες μόνο στο μπροστινό μέρος. Αυτά τα σκαλιά οδηγούσαν έπειτα στο προστώο.

Στη σύγχρονη αρχιτεκτονική ο στυλοβάτης είναι το πάνω μέρος του βαθμιδωτού υπογείου ενός κτιρίου. Σήμερα, οι στυλοβάτες χρησιμοποιούνται στην κατασκευή πολλών κτιρίων με πολλούς ορόφους.

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* 
* 
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κεραμός Χίου

Ο **Κεραμός** είναι ακατοίκητος παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία στη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κεραμός  βρίσκεται στα βόρεια παράλια του νησιού σε απόσταση περίπου 5 χλμ. Β. από το Βίκι και 46 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Χίο (πόλη) και έχει υψόμετρο 9 μέτρα ενώ στα βορειοανατολικά του είναι η νησίδα Κέρτης. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, να απογράφεται το 1991 στην κοινότητα γραμμένος ως *Κέραμος* και το 2001 το όνομά του να διορθώνεται σε Κεραμός. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Βίκι  αποτελούν την κοινότητα Βικίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καρδαμύλων του Δήμου Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους όπως και με την απογραφή 2011.

## Σημείωση
Υπάρχει στη βόρεια Χίο και τις ανατολικές πλαγιές του βουνού Αμανή ο οικισμός Κέραμος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Σκάνδαλο διαφθοράς στην Τουρκία (2013)

Το **σκάνδαλο διαφθοράς στην Τουρκία το 2013** (), γνωστό και ως **Επιχείρηση Διαφθοράς και Δωροδοκίας στις 17-25 Δεκεμβρίου** ήταν μια δικαστική έρευνα στην οποία ενεπλάκησαν πολλά βασικά πρόσωπα της τουρκικής κυβέρνησης. Και τα 52 άτομα που συνελήφθησαν στις 17 Δεκεμβρίου συνδέονταν με διάφορους τρόπους με το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Οι εισαγγελείς κατηγόρησαν 14 άτομα - συμπεριλαμβανομένου του Σουλεϊμάν Ασλάν, του διευθυντή της κρατικής τράπεζας Halkbank, του Ιρανού επιχειρηματία Ρέζα Ζαράμπ και πολλών μελών οικογενειών των υπουργών της τουρκικής κυβέρνησης - για δωροδοκία, διαφθορά, απάτη, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και λαθρεμπόριο χρυσού.

Στο επίκεντρο του σκανδάλου βρισκόταν ένα υποτιθέμενο σχέδιο «πετρέλαιο για χρυσό» με το Ιράν στο οποίο εμπλέκονταν ο Ασλάν, ο οποίος είχε 4,5 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά αποθηκευμένα σε κουτιά παπουτσιών στο σπίτι του, και ο Ζαράμπ, ο οποίος συμμετείχε σε εμπορικές συναλλαγές χρυσού αξίας περίπου 9,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2012. Και οι δύο άνδρες συνελήφθησαν. Το πρόγραμμα ξεκίνησε όταν Τούρκοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι βρήκαν ένα κενό στις κυρώσεις των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν που τους επέτρεψε να έχουν πρόσβαση στο ιρανικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Οι Τούρκοι εξήγαγαν περίπου 13 δισεκατομμύρια δολάρια σε χρυσό στο Ιράν απευθείας ή μέσω των ΗΑΕ, μεταξύ Μαρτίου 2012 και Ιουλίου 2013. Σε αντάλλαγμα, οι Τούρκοι έλαβαν ιρανικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Οι συναλλαγές πραγματοποιήθηκαν μέσω της τουρκικής κρατικής τράπεζας Halkbank. Τον Ιανουάριο του 2013, η κυβέρνηση Ομπάμα αποφάσισε να κλείσει αυτό το παραθυράκι, αλλά αντί να κατηγορήσει αμέσως τη Halkbank, η κυβέρνηση των ΗΠΑ επέτρεψε να συνεχιστούν οι δραστηριότητες εμπορίας χρυσού μέχρι τον Ιούλιο του 2013, επειδή η Τουρκία ήταν ένας σημαντικός σύμμαχος όσον αφορά την αμερικανική επέμβαση στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και οι ΗΠΑ εργάζονταν για μια πυρηνική συμφωνία με το Ιράν.

Ο τότε πρωθυπουργός Ερντογάν (σημερινός Πρόεδρος της Τουρκίας) βρισκόταν σε περιοδεία στο Πακιστάν όταν ξέσπασε το σκάνδαλο, το οποίο οι αναλυτές πιστεύουν ότι άλλαξε την πολιτική του AKP ή επηρέασε όσους είχαν τις κασέτες να τις διαρρεύσουν τη στιγμή που ο Ερντογάν επισκεπτόταν έναν σύμμαχό του (Πακιστάν).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Τουρκίας
Κατηγορία:Πολιτικά σκάνδαλα
Πλατεία Καρύτση

Η **Πλατεία Καρύτση** είναι πλατεία και μικρή συνοικία της Αθήνας. Η ονομασία της, ήρθε από την αθηναϊκή οικογένεια Καρύκη. 
 

## Πληροφορίες
Το 1900 ανεγέρθηκε στην περιοχή ένας ναός, ο οποίος ονομάζεται Άγιος Γεώργιος του Καρύκης. Επιπλέον έγινε και διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου, ο οποίος έως το 1840 ήταν νεκροταφείο. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου πήρε το όνομα Καρύκη προς τιμήν των κατόχων της περιοχης.

### Δεκαετία 50'
Την δεκαετία του '50 στην Πλατεία Καρύτση, υπήρχε μια διαρκής κίνηση. Από νωρίς το απόγευμα κόσμος περίμενε καρτερικά στην ουρά του ταμείου του Θεάτρου Μουσούρη. Στα γύρω καφενεία υπήρχε έντονη δημοσιογραφική κίνηση, καθώς δημοσιογράφοι περίμεναν να μεταφέρουν τα γεγονότα από τα γειτονικά γραφεία των εφημερίδων του Λαμπράκη στη Χρ. Λαδά και στην «Εστία» στην Άνθιμου Γαζή. Στα γύρω στενά της Πλατείας Καρύτση, βρίσκονταν μικρά και μεγάλα τυπογραφεία που κυκλοφορούσαν έντυπα τις ειδήσεις σε όλη τη χώρα.

### Φιλολογικός σύλλογος «Παρνασσός»
μικρογραφία|Ο ιερός ναός Αγίου Γεωργίου Καρύτση
μικρογραφία|176x176εσ
Στην απέναντι γωνία από τον Άγιο Γεώργιο, στην αρχή της οδού Παρνασσού, τον Ιούνιο του 1865, ιδρύεται από τα 4 παιδιά του νομισματολόγου Παύλου Λάμπρου, ο πρώτος φιλολογικός σύλλογος της Αθήνας, με το όνομα Παρνασσός. Σκοπός του συλλόγου ήταν η πνευματική, κοινωνική και ηθική βελτίωση του λαού μέσα από πλήθος εκδηλώσεων. Σύντομα ο σύλλογος απέκτησε φήμη και κύρος πραγματικής "Ακαδημίας" που λειτουργούσε κατά τμήματα, όπως φιλολογικό, αρχαιολογικό, νομικό, καλλιτεχνικό ακόμα και φυσιογνωστικό. Διοργάνωνε διαλέξεις, εκθέσεις, καθώς και διάφορους διαγωνισμούς. Ο σύλλογος σήμερα στεγάζεται σε ιδιόκτητο μέγαρο επί της πλατείας Αγίου Γεωργίου (Καρύτση 8).

## Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Κατηγορία:Πλατείες στην Αθήνα
Πλάκα Χίου

Η **Πλάκα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Χίο ο οποίος βρίσκεται προς τα νότια του νησιού και τα ανατολικά του παράλια. Απέχει περίπου 9 χλμ. νότια από τη Χίο (πόλη) και έχει υψόμετρο 40 μέτρα. Δυτικά του είναι τα Θυμιανά, νοτιοδυτικά η Αγία Ερμιόνη και βορειοδυτικά ο Καρφάς. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός, να απογράφεται το 2001 στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Θυμιανών του τότε δήμου Αγίου Μηνά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Θυμιανών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καρδαμύλων του Δήμου Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 30 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ναός των Νυμφών

Ο **Ναός των Νυμφών** ήταν ναός στην αρχαία Ρώμη αφιερωμένος στις Νύμφες, που αποδεικνύεται σε διάφορες πηγές και γενικά ταυτίζεται με τα ερείπια σε αυτό που είναι τώρα η οδός Βοτέγκε Οσκούρε.

Ο ναός ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. ή στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. Υπέστη ζημιές από πυρκαγιά στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. και πιθανότατα επηρεάστηκε και από την πυρκαγιά που ξέσπασε σε όλη την πόλη το 80 μ.Χ. Αυτός ο ναός ήταν στο Άρεως Πεδίον. Εάν εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται τον 4ο αιώνα, ο ναός θα είχε κλείσει κατά τη διάρκεια της δίωξης των ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όταν οι Χριστιανοί Αυτοκράτορες εξέδωσαν διατάγματα που απαγόρευαν κάθε μη χριστιανική λατρεία και ιερά.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Νυμφων
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί ναοί ανά θεότητα
Κατηγορία:Νύμφες
Ναός του Νεπτούνους (Ρώμη)

Ο **Ναός του Νεπτούνους** (λατινικά: *Aedes Neptuni*) ήταν αρχαίος ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στο Νεπτούνους στο Άρεως Πεδίον, κοντά στον Ιππόδρομο του Φλαμινίου στη Ρώμη.

## Ιστορία
Χτίστηκε το 220 π.Χ., αν και η παλαιότερη αναφορά για ναό αφιερωμένου στο Νεπτούνους χρονολογείται στο 206 π.Χ., σχετικά με τις πόρτες και το βωμό του. Ένας νέος ναός χτίστηκε από τον πρόξενο Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο για να τιμήσει τη ναυτική του νίκη στους Φιλίππους επί του Γναίου Δομίτιου Καλβίνου - μπορεί να ορκίστηκε έναν ναό στο Νεπτούνους την παραμονή της μάχης σε αντάλλαγμα για την επιτυχία σε αυτόν. Ξεκίνησε την κατασκευή λίγο μετά την άφιξή του πίσω στη Ρώμη το 32 π.Χ. και τοποθέτησε ένα γλυπτό του Σκόπα μέσα σε αυτό που έδειχνε το Νεπτούνους, τη Θέτιδα και τον Αχιλλέα να περιτριγυρίζονται από Νηρηίδες, Τρίτωνες και θαλάσσια τέρατα. Εάν εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται κατά τον 4ο αιώνα, θα είχε κλείσει κατά τη διάρκεια της δίωξης των ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

### Αρχαιολογία
Μια μεγάλη ζωφόρος, γνωστή ως Βωμός του Δομίτιου Αηνόβαρβου, που δείχνει ένα λουστράτιο ενός ρωμαϊκού στρατού και ενός θαλάσσιου θίασου πιθανότατα προέρχεται από αυτόν τον ναό - τώρα χωρίζεται μεταξύ του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι και της Γλυπτοθήκης του Μονάχου.

Η εκκλησία του Σαν Σαλβατόρε πιστευόταν από καιρό ότι χτίστηκε στα θεμέλια του ναού, αλλά η εκκλησία είναι πιθανώς πολύ μακριά από τον Ιππόδρομο του Φλαμινίου για να είναι σωστό αυτό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λ. Ρίτσαρντσον, *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome*, Βαλτιμόρη-Λονδίνο 1992. σελ. 267. 

Κατηγορία:Ναοί στο Άρεως Πεδίον
Ρωμη
Ναός του Ήλιου (Ρώμη)

Ο **Ναός του Ήλιου** ήταν αρχαίος ρωμαϊκός ναός στην Campus Agrippae στην Ρώμη. Αφιερώθηκε στον Sol Invictus στις 25 Δεκεμβρίου 274 από τον Αυτοκράτορα Αυρηλιανό και χρηματοδοτήθηκε από λάφυρα από την εκστρατεία του εναντίον της Παλμύρας. Ήταν ο τέταρτος ναός αφιερωμένος στον θεό στη Ρώμη – οι άλλοι τρεις ήταν στο Μέγα Ιππόδρομο, στον Κυρινάλιο Λόφο και στο Τραστέβερε. Εάν εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται τον 4ο αιώνα, θα είχε κλείσει κατά τη διάρκεια του διωγμού των ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Πιστεύεται ότι ο ναός ήταν ήδη ερειπωμένος τον 6ο αιώνα, καθώς οκτώ από τους πορφυρούς κίονες του στάλθηκαν προφανώς κάποια στιγμή στην Κωνσταντινούπολη για να χρησιμοποιηθούν είτε στην κατασκευή είτε στην ανοικοδόμηση της Αγίας Σοφίας επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Λ. Ρίτσαρντσον, *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome*, Βαλτιμόρη-Λονδίνο 1992. σελ. 363–364 
* Μ. Κλάους, *Die römischen Kaiser - 55 historische Portraits von Caesar bis Iustinian*, Μόναχο 2010, σελ. 241–251, 

Ηλιου
Ηλιος
Κατηγορία:Sol Invictus
Κατηγορία:Αυρηλιανός
Arado Ar 76

Το **Arado Ar&nbsp;76** ήταν γερμανικό μονοκινητήριο ελαφρύ μαχητικό το οποίο δευτερευόντως μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως εκπαιδευτικό.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η κατασκευάστρια εταιρεία ανέπτυξε το Ar&nbsp;76 προκειμένου να συμμετάσχει σε διαγωνισμό του Υπουργείου Αεροπορίας του Ράιχ (γερμ. *Reichsluftfahrtministerium*, RLM) που αφορούσε στην ανάπτυξη ελαφρού μαχητικού «έκτακτης ανάγκης». Το 1935 η σχεδίαση της Arado αξιολογήθηκε έναντι των ανταγωνιστικών Heinkel He&nbsp;74, Focke-Wulf Fw&nbsp;56, Henschel Hs&nbsp;121 και Henschel Hs&nbsp;125. Παρόλο που εν τέλει επιλέχθηκε το Fw&nbsp;56, το Υπουργείο έκρινε ότι το Ar&nbsp;76 επίσης ήταν επαρκές και ζήτησε την παραγωγή του σε μικρούς αριθμούς.

Επρόκειτο για ένα μονοπλάνο με πτέρυγα αλεξηλίου και σταθερό σύστημα προσγείωσης. Οι πτέρυγες ήταν ξύλινες, καλυμμένες με ύφασμα και η άτρακτος ήταν κατασκευασμένη από χαλύβδινους σωλήνες και επίσης καλυμένη με ύφασμα.

## Εκδόσεις
Πηγή:
;Ar&nbsp;76a
:Το αρχικό πρωτότυπο.

;Ar&nbsp;76&nbsp;V2
:Το δεύτερο πρωτότυπο.

;Ar&nbsp;76&nbsp;V3
:Το τρίτο πρωτότυπο.

;Ar&nbsp;76A
:Έκδοση παραγωγής.

## Χρήστες
;Γερμανία
**[[Luftwaffe]]*

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
**World Aircraft Information Files*. Brightstar Aerospace Publishing, London. File 889 Sheet 69.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ar 076
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Ζαν-Αντουάν Αλαβουάν

Ο **Ζαν-Αντουάν Αλαβουάν** (*Jean-Antoine Alavoine*, 4 Ιανουαρίου 1778 – 15 Νοεμβρίου 1834) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας γεννημένος στο Παρίσι, μαθητής του Φαιβρ και του Τιμπώ, γνωστότερος για τη στήλη που δημιούργησε (1831-1840) στην Πλατεία της Βαστίλης, στο Παρίσι, τη «Στήλη του Ιουλίου», η οποία τιμά τη μνήμη όσων σκοτώθηκαν στην Επανάσταση του 1830.

Η στήλη αυτή, που είναι ηθελημένα μεγαλύτερη από τη στήλη στην Πλατεία Βαντόμ, έχει κιονόκρανο ελευθέρως βασισμένο στον Κορινθιακό ρυθμό, αλλά με υπερμεγέθεις γωνιακές σπείρες, που πλαισιώνουν αγγελούδια τα οποία κρατούν στεφάνια: ένα πολυσύνθετο σχέδιο με κάπως παράταιρα μεταξύ τους στοιχεία, που δεν βρήκε μιμητές.

Αρκετά ενωρίτερα ωστόσο, μετά από παραγγελία του Μεγάλου Ναπολέοντα, ο Αλαβουάν είχε σχεδιάσει μαζί με τον αρχιτέκτονα-γλύπτη Πιερ-Σαρλ Μπριντάν, ένα άγαλμα ελέφαντα σε υπερφυσικό μέγεθος, ύψους 24 μέτρων, τον «Ελέφαντα της Βαστίλης», με συντριβάνι-κρήνη («Κρήνη του Ελέφαντα») για την ίδια πλατεία, την Πλατεία της Βαστίλης. Προγραμματίσθηκε να κατασκευασθεί από τον μπρούντζο των κανονιών που είχαν αρπαγεί από τους Ισπανούς. Ωστόσο, μόνο ένα προδρομικό άγαλμα από γύψο κατορθώθηκε να στηθεί, το οποίο αναφέρεται από τον Βίκτωρα Ουγκώ στο μυθιστόρημα *[[Οι Άθλιοι]]* και κατεδαφίσθηκε το 1846 προς ανακούφιση των περιοίκων.

Το σχέδιο για το θερμοκήπιο που σχεδίασε ο Αλαβουάν για τον βοτανικό κήπο του κ. Μπουρσώ στο Υέρ, κοντά στο Μπρυνουά, σώζεται στο έργο του Ζαν-Σαρλ Κραφτ *Recueil d'architecture civile* (Παρίσι 1812, Plate XLVII), το ίδιο και το σχέδιο του Αλαβουάν μιας γέφυρας στο πάρκο του Κασάν (Plate XLII).

Ο Ζαν-Αντουάν Αλαβουάν πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 56 ετών.

## Πηγές
* Το λήμμα «Αλαβουάν Ιωάννης Αντώνιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 553

## Βιβλιογραφία
* Chirol, Pierre: *Jean-Antoine Alavoine*, εκδ. Lainé, Rouen 1920 (το μοναδικό βιβλίο για τον Αλαβουάν)
* Krafft, Jean-Charles: *Recueil d'architecture civile: contenant les plans, coupes et élévations des châteaux, maisons de campagne, et habitations rurales, jardins anglais, temples, chaumières, kiosques, ponts, etc., situés, aux environs de Paris...*, Παρίσι 1812

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες του 19ου αιώνα
Λούκας Αλαμάν

Ο **Λούκας Ιγνάθιο Αλαμάν υ Εσκαλάδα** (*Lucas Ignacio Alamán y Escalada*, 18 Οκτωβρίου 1792 – 2 Ιουνίου 1853) ήταν  Μεξικανός συντηρητικός πολιτικός, υπουργός και ιστορικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στο Γκουαναχουάτο του κεντρικού Μεξικού. Προερχόμενος από εξέχουσα οικογένεια της πόλεως αυτής (ευημερούσας λόγω των ορυχείων της), ήταν πολυταξιδεμένος και ιδιαιτέρως μορφωμένος. Υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των πρώτων συγκρούσεων στον Μεξικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, όταν είδε τα στρατεύματα του ηγέτη των επαναστατών Μιγκέλ Ιδάλγο ι Κοστίγια να ρημάζουν τη γενέτειρά του πόλη, κάτι που διεμόρφωσε την ήδη συντηρητική πολιτική σκέψη του.

Ο Αλαμάν διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών και Εξωτερικών του Μεξικού σε 5 διαφορετικές θητείες, με την πρώτη να αρχίζει στις 16 Απριλίου 1823 και την τελευταία να λήγει με τον θάνατό του τριάντα χρόνια αργότερα. `Εχει αποκληθεί ο «αρχι-αντιδραστικός της εποχής του ... που επεδίωκε να δημιουργήσει μια ισχυρή κεντρική κυβέρνηση, βασισμένη σε μια στενή συμμαχία μεταξύ του Στρατού, της διοικήσεως της Εκκλησίας και της τάξεως των γαιοκτημόνων». Επίσης έχει συγκριθεί με τον Μέττερνιχ. Υπήρξε μία από τις ισχυρότερες φωνές υπέρ της ιδρύσεως ενός μοναρχικού πολιτεύματος στο Μεξικό.

Γράφηκε ότι ο Αλαμάν ήταν «αναμφίβολα η μείζων πολιτική και διανοητική μορφή του ανεξάρτητου πλέον Μεξικού μέχρι τον θάνατό του ... η καθοδηγός δύναμη αρκετών κυβερνήσεων και ένας δραστήριος προαγωγός της οικονομικής αναπτύξεως» της χώρας. 

Ο Λούκας Ιγνάθιο Αλαμάν απεβίωσε στην Πόλη του Μεξικού από πνευμονία σε ηλικία 60 ετών.

## Στη βιολογία
Σε τρία είδη και ένα γένος φυτών έχει δοθεί το όνομα του Λούκας Ιγνάθιο Αλαμάν. Συγκεκριμένα, στο γένος ορχιδέας **[[αλαμανία]]** (*Alamania*, που έχει το μοναδικό είδος *Alamania punicea*), ενδημικό του Μεξικού, από τους La Llave & Lex. και στα εξής είδη:

*  *[[Perezia (φυτό|Perezia]] alamani* (DC.)-Hemsl.
* *[[Jatropha]] alamanii* Müll.Arg.
* *[[Colubrina]] alamanii* G.Don

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αλαμάν Λουκάς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 565

Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ιστορικοί του 19ου αιώνα