open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Probank

Η **Probank** ήταν ελληνική τράπεζα. Η έδρα της βρισκόταν στην Αθήνα και τον Νοέμβριο του 2012 λειτουργούσε 112 υποκαταστήματα ανά την Ελλάδα.

Η τράπεζα ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2001, αφότου έλαβε άδεια λειτουργίας τράπεζας από την Τράπεζα της Ελλάδος, τον Μάιο του 2001. Το πρώτο υποκατάστημα άνοιξε το Νοέμβριο του 2001. Τα υγιή τμήματα της τράπεζας εξαγοράστηκαν από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, το 2013. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην τράπεζες της Ελλάδας
Κατηγορία:Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
FBBank

Η **Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα** (First Business Bank), επίσης γνωστή ως **FBBank** (διακριτικός τίτλος της τράπεζας), ήταν ελληνική εμπορική τράπεζα που προσέφερε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες σε ιδιώτες, επαγγελματίες και επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2001 και αγόρασε το ελληνικό δίκτυο της Τράπεζας της Νέας Σκωτίας. Η άδεια της FBBank ανακλήθηκε στις 11 Μαΐου 2013. Όλα τα περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις της τράπεζας εξαγοράστηκαν από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Το 2013 είχε 19 υποκαταστήματα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην τράπεζες της Ελλάδας
Κατηγορία:Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
Proton Bank

Η **Proton Τράπεζα Α.Ε.** (διακριτικός τίτλος *Proton Bank*) ιδρύθηκε το 2001 και ξεκίνησε επίσημα τη λειτουργία της το 2002 ως επενδυτική Τράπεζα. Το Δεκέμβριο του 2005 εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Το 2006 η Proton Τράπεζα απορρόφησε την Omega Τράπεζα.

Το 2008 οι βασικοί της μέτοχοι συμφώνησαν να πουλήσουν πακέτο μετοχών στην Τράπεζα Πειραιώς, με σκοπό τη μετέπειτα απορρόφησή της Proton από την Πειραιώς. Η συμφωνία ακυρώθηκε με αίτημα της Proton και τη σύμφωνη γνώμη της Πειραιώς, όταν η πρώτη έκανε αίτηση για να μπει στο πρόγραμμα βοήθειας της ελληνικής κυβέρνησης. Τον Δεκέμβριο του 2009 ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης απέκτησε το 31,3% των μετοχών της τράπεζας. Από εκείνη την περίοδο μέχρι και τον Μάρτιο του 2011 υπήρξε αύξηση 70,7% στα επιχειρηματικά δάνεια που χορήγησε η τράπεζα, αύξηση που αντιστοιχούσε σε 806,979 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με μηνυτήρια αναφορά που κατατέθηκε το 2012.

Τον Νοέμβριο του 2011, η τράπεζα ζήτησε κεφαλαιακή ενίσχυση από την Ελληνική Κυβέρνηση και εντάχθηκε στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Η απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών πάρθηκε έπειτα από απαίτηση της Τράπεζας της Ελλάδος. Ουσιαστικά πρόκειται για την πρώτη κρατικοποίηση που προέκυψε κατά την διάρκεια της κρίσης χρέους της Ελλάδας που ξεκίνησε το 2010. Με την κεφαλαιοποίηση από το ΤΧΣ η τράπεζα χωρίστηκε σε δύο επιχειρηματικές οντότητες, την παλαιά Proton η οποία κράτησε τις απαιτήσεις παλαιών μετοχών και τμήμα του ισολογισμού και τη νέα Proton, στην οποία μεταφέρθηκαν οι καταθέσεις ιδιωτών, επιχειρήσεων, τραπεζών και Δημοσίου, το δίκτυο καταστημάτων και οι δραστηριότητες της παλαιάς Proton η οποία τέθηκε σε εκκαθάριση. Στις 23 Ιανουαρίου 2012 η παλαιά Proton Bank κατέθεσε μήνυση κατά του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, άλλων έξι μελών του Διοικητικού Συμβουλίου από την περίοδο 2010-2011 και άλλων έξι ατόμων που εμπλέκονται σε εταιρείες που ζημίωσαν την τράπεζα με δάνεια ύψους 321 εκατομμυρίων ευρώ από σύνολο 700 εκατομμυρίων ευρώ που βρίσκονται υπό διερεύνηση από τις δικαστικές αρχές.

## Συγχώνευση με Eurobank Ergasias
Στις 15/07/2013 η Eurobank κατέθεσε δεσμευτικές προσφορές προς το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για την εξαγορά του 100% των μετοχών της Νέας Πρότον Τράπεζας. Σύμφωνα με τους όρους της πώλησης της Proton, όπως αυτοί ορίστηκαν από το ΤΧΣ, η Eurobank έπρεπε να καταβάλει τίμημα €1 για την εξαγορά του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της Proton με την προϋπόθεση το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να καλύψει τις κεφαλαιακές ανάγκες της Proton με εισφορά μετρητών €395 εκ πριν από την ολοκλήρωση της συναλλαγής. Η δέσμευση αυτή εκπληρώθηκε στις 28 Αυγούστου 2013 και η μεταβίβαση των μετοχών στις 30 Αυγούστου 2013.

Οι εργασίες για την λειτουργική και νομική εννοποίηση των δύο τραπεζών ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2013. Οι εργασίες της λειτουργικής εννοποίησης ολοκληρώθηκαν στις 9 Δεκεμβρίου του 2013 δύο εβδομάδες μετά την νομική συγχώνευση στις 22 Νοεμβρίου 2013.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το site της Τράπεζας

Κατηγορία:Πρώην τράπεζες της Ελλάδας
Κατηγορία:Eurobank
Εσκιμό

μικρογραφία|Το πρώην εργοστάσιο της Εσκιμό το 2008
**Eskimo** είναι το εμπορικό σήμα των οικιακών συσκευών (ψυγεία, καταψύκτες, φούρνοι κουζίνας, πλυντήρια κλπ.) που παράγονται από την ελληνική εταιρία FG Europe. Στο παρελθόν το εμπορικό σήμα ανήκε στη Viometal Eskimo, μια επίσης ελληνική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1958. Η εταιρία παρήγαγε οικιακές συσκεύες όπως ψυγεία, καταψύκτες, φούρνους κουζίνας, πλυντήρια θερμάστρες, τηλεοράσεις κ.λπ. Η θεαματική ανάπτυξη αυτής της εταιρείας (μέχρι το 1973 απασχολούσε πάνω από 1500 εργαζόμενους και κατείχε το 27% της ελληνικής αγοράς οικιακών συσκευών) ακολουθήθηκε από μια καταστροφική συγχώνευση με την Ιζόλα πρώην ανταγωνιστή, το 1977. Η νέα εταιρεία με την ονομασία Elinda ([H]ellenic Industry of Appliances) χρεοκόπησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ενώ ένα υποκατάστημα της Eskimo επέζησε, εστιάζοντας στο εμπόριο και την τηλεοπτική συναρμολόγηση. Το 2001 συγχωνεύτηκε με την F.G. Europe του ομίλου Φειδάκη και στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι και σήμερα το λογότυπο έχει κερδίσει ξανά μεγάλο μέρος του ελληνικού αγοραστικού κοινού εφόσον το brand Eskimo εκτός από ένα λαμπρό παρελθόν παρέχει και μια ευρεία γκάμα αξιόπιστων οικιακών συσκευών που κατασκευάζονται σε εργοστάσια μεγάλων πολυεθνικών εταιριών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κατασκευή των πλυντηρίων ρούχων και κλιματιστικών Eskimo από το εργοστάσιο της Midea η οποία μέσω του ομίλου FG Europe δραστηριοποιείται στην ελληνική αγορά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Eskimo history 
* L.S. Skartsis, "Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History", Marathon (2012)  (eBook)

Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας
Κώστας Θεμιστοκλέους

Ο **Κώστας Θεμιστοκλέους** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Θεμιστοκλέους γεννήθηκε στον Αμίαντο στις 20 Αυγούστου 1949. Σπούδασε οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην οικονομική ανάπτυξη στο Λονδίνο.

Είναι νυμφευμένος την Αυγή Λυμπουρή και έχει δύο κόρες και ένα υιό.

## Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο των σπουδών του στο Λονδίνο εργάστηκε επαγγελματικά στο παράρτημα του ΑΚΕΛ Μεγάλης Βρετανίας και ως δημοσιογράφος στην *Παροικιακή Χαραυγή*.

Το 1977 ανέλαβε αρχισυντάκτης της εφημερίδα *Νεολαίας* στην Κύπρο. Επιπλέον, διετέλεσε υπεύθυνος του ιδεολογικού, του πολιτιστικού και διεθνούς τμήματος της ΕΔΟΝ. Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος του κεντρικού και εκτελεστικού συμβουλίου καθώς και μέλος της γραμματείας.

Την περίοδο 1982-1990 εργάστηκε στην ΠΕΟ, έχοντας τη θέση του υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων και των σχέσεων με τις τουρκοκυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις. Διετέλεσε μέλος του Γενικού και Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΠΕΟ.

Το 1984 εξελέγη μέλος του Συμβουλίου Βελτιώσεως Στροβόλου. Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Στροβόλου.

Το 1990 αποχώρησε από το ΑΚΕΛ μαζί με άλλα στελέχη και ίδρυσαν το ΑΔΗΣΟΚ. Ο Κώστας Θεμιστοκλέους διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας και αντιπρόεδρος του κόμματος. Το 1996 το ΑΔΗΣΟΚ ενώθηκε με το Κίνημα Ελευθέρων Δημοκρατών, δημιουργώντας τους Ενωμένους Δημοκράτες. Ο Κώστας Θεμιστοκλέους εξελέγη Γενικός Γραμματέας του κόμματος.

Διετέλεσε μέλος της Ένωσης Δήμων Κύπρου, του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, του συμβουλίου της Αρχής Βιομηχανικής Κατάρτισης, του Κοινού Πολεοδομικού Συμβουλίου για τη Μείζονα Λευκωσία και του συμβουλίου της Κινηματογραφικής Κίνησης Κύπρου.

Στις 3 Μαρτίου 1998 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 28 Φεβρουαρίου 2003.

Στο δημοψήφισμα του 2004 για επίλυση του κυπριακού προβλήματος με βάση το σχέδιο Ανάν υποστήριξε την αποδοχή του σχεδίου.

Συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2008 λαμβάνοντας ποσοστό 0,17%.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998
Ιτέα Φλώρινας

Η **Ιτέα** (παλαιότερη ονομασία **Βύρμπενη** ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Ιτέας της δημοτικής ενότητας Μελίτης του Δήμου Φλώρινας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η Ιτέα είχε πληθυσμό 542 κατοίκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Μιχάλης Πολυνείκης

Ο **Μιχάλης Πολυνείκης** είναι Ελληνοκύπριος ιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχάλης Πολυνείκης γεννήθηκε στην Πάφο στις 6 Νοεμβρίου 1948. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ειδικεύτηκε στην πνευμονολογία-φυματίωση. Εργάστηκε σε διάφορα νοσοκομεία της Ελλάδας και ως ιατρικός λειτουργός σε ιδιωτικούς οργανισμούς. Από το 1991 εξασκεί την ιατρική στην Πάφο.

Επιπλέον, είναι διευθυντής της εταιρείας Polynikis Tourist Enterprises Ltd από το 1978.

Είναι νυμφευμένος με τη Βασιλική Χαραλαμπίδου και έχει 2 κόρες και 1 υιό.

## Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε συνδικαλιστής και μέλος του ΠΑΣΟΚ με ενεργή συμμετοχή στην προσπάθεια για εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Υγείας.

Επιπλέον, είναι μέλος του Κ.Σ. ΕΔΕΚ. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και της Πολιτικής Επιτροπής. Την περίοδο 1996-1997 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της ΕΔΕΚ Πάφου.

Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Πάφου.

Την 1η Μαρτίου 2008 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι την αποχώρηση του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ από την συγκυβέρνηση, δηλαδή έως τις 2 Μαρτίου 2010.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί
Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008
Σοφοκλής Αλετράρης

Ο **Σοφοκλής Αλετράρης** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σοφοκλής Αλετράρης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 22 Απριλίου 1953. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, παίρνοντας δίπλωμα αγρονόμου-τοπογράφου μηχανικού. Στη συνέχεια φοίτησε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Γιούτα παίρνοντας πτυχίο στην πολιτική μηχανική και μεταπτυχιακό στην υδραυλική μηχανική. Επιπλέον, πήρε μεταπτυχιακό στη διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Νιου Χέιβεν.

Έχει εργαστεί ως μηχανικός αρδεύσεων στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, στην Υπηρεσία Προγραμματισμού, στην Υπηρεσία Μελετών του Τμήματος στο σχεδιασμό διαφόρων έργων και στην Υπηρεσία κατασκευών του Τμήματος ως Επιβλέπων Μηχανικός διαφόρων κατασκευαστικών έργων.

Τον Μάιο του 1998 προάχθηκε στη θέση του Ανώτερου Υδραυλικού Μηχανικού και υπηρέτησε ως Επαρχιακός Μηχανικός Λευκωσίας έχοντας την ευθύνη για το συντονισμό και την εποπτεία όλων των δραστηριοτήτων του Επαρχιακού Γραφείου Λευκωσίας του Τμήματος. Το 2008 προάχθηκε στη θέση του Πρώτου Υδραυλικού Μηχανικού με ευθύνη του Τομέα Εκτέλεσης του Τμήματος.

Στα τέλη του 2008 ανέλαβε διευθυντής του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων.

Είναι νυμφευμένος με τη Χρύσω Αλετράρη και έχει ένα υιό και μια κόρη.

## Πολιτική διαδρομή
Στις 5 Αυγούστου 2011 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε έως τη λήξη της θητείας της κυβέρνησης στις 28 Φεβρουαρίου 2013.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος)
Κατηγορία:Κύπριοι υδραυλικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008
Σιτοχώρι Σερρών

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Σιτοχώρι]]*

Το **Σιτοχώρι**, επίσημα **Σιτοχώριον**, είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 100 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Σιτοχώρι βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας των Σερρών και του ποταμού Στρυμόνα. Απέχει 13 χλμ. Α.-ΝΑ. της Νιγρίτας και 30 Ν.-ΝΑ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται σε γραπτή πηγή του 1569 με την προσωνυμία «Τσίντσα», συγγενική με το παλιό όνομα του χωριού «Τζίντζος», το οποίο ο ιστορικός Νίκος Σβορώνος θεωρεί ότι είναι παραφθορά του ονόματος των αρχαίων  Τυντηνών και το οποίο αναγράφεται σε αρχαία νομίσματα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η ονομασία προέρχεται από τη λέξη «τζίνιοι» (δηλαδή ισχυροί, ατίθασοι), επειδή την περίοδο της τουρκοκρατίας, δεν κατοικήθηκε από Τούρκους. Σημαντικό αξιοθέατο θεωρείται η τρίκλιτη βασιλική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε τη δεκαετία του 1760 και είναι εσωτερικά διακοσμημένη με αγιογραφίες του 1880 από μοναχούς του Αγίου Όρους. Από το 1976 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

## Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα με το παλιό όνομα *«Τζίντζος»* το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Σιτοχώριον, εξ' αιτίας της μεγάλης καλλιέργειας  σιταριού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σιτοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 350 κατοίκους.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Προσωπικότητες
; Γεννήθηκαν στο Σιτοχώρι
* Στέλλα Παπαδημητρίου, Ελληνίδα ηθοποιός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος για το Σιτοχώρι
* Χελιδονίσματα - Αγερμοί παιδιών για την 1η Μαρτίου στο Σιτοχώρι Σερρών το 1967 στο https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Λυγαριά (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Λυγαριά** αναφέρεται συνήθως ο θάμνος Λυγαριά, αλλά και οι παρακάτω οικισμοί: 

* Λυγαριά Ηρακλείου
* Λυγαριά Λάρισας
* Λυγαριά Σερρών
* Λυγαριά Τρικάλων
* Λυγαριά Φθιώτιδας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λυγαριά Σερρών

:*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Λυγαριά (αποσαφήνιση)]]*

Η **Λυγαριά** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 30 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λυγαριά βρίσκεται στην πεδιάδα των Σερρών σε απόσταση 13 χλμ. ΒΔ. της Νιγρίτας και 17 χλμ. ΝΔ. των Σερρών. Το χωριό είναι κτισμένο νότια του ποταμού Στρυμόνα, βόρεια του χείμαρρου Σκαπάνη λίγο πριν αυτός καταλήξει στον Στρυμόνα, ανάμεσα στο γειτονικό Δημητρίτσι (ΒΔ.) και Σησαμία (ΝΔ.). Η παλιά ονομασία του είναι *Μέργιανη* που προέρχεται από τη λέξη "Μέρας" δηλ. βοσκότοπος, όπου αρχικά έβοσκαν οι πρώτοι κάτοικοι τα ζώα τους. Η περιοχή ήταν ελώδης και όταν αυτή το 1925 πλημμύρισε και κατέστρεψε τα σπίτια τους, μετακινήθηκαν στη σημερινή τοποθεσία του οικισμού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 στο χωριό εγκαταστάθηκαν Θρακιώτες πρόσφυγες  συγκεκριμένα από τα χωριά Ντουάνκιουι, Τατάρκιουι και Μαστανάρι. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως *Μέργιαννη* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δημητριτσίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927  μετονομάζεται σε Λυγαριά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Λυγαριάς που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βισαλτίας του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 284 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Βακχιάδαι

Οι **Βακχιάδαι** ήταν πανίσχυρη Δωρική οικογένεια που κυβέρνησε την Κόρινθο από τον 9ο μέχρι τον 7ο αιώνα π.χ. αρχικά με το πολίτευμα της βασιλείας και από τον 8ο αιώνα π.χ. με το πολίτευμα της αριστοκρατίας. Την εποχή των Βακχιάδων, ιδιαίτερα τον 8ο αιώνα π.χ. η δύναμη της Κορίνθου στην Ελλάδα έφτασε στο μέγιστο σημείο. Γενάρχης της οικογένειας θεωρείται σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία ο θρυλικός Ήρωας Ηρακλής, πρώτος βασιλιάς ήταν ο Βάκχος, η οικογένεια κατάγεται από τους επτά γιους και τις τρεις κόρες του. 

## Διοίκηση της Κορίνθου

Οι Δωριείς σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες έφτασαν στην περιοχή της Κορίνθου τον 12ο αιώνα π.χ. εκτοπίζοντας τους παλιότερους κατοίκους Ίωνες ανατολικότερα, στην Αττική. Το πολίτευμα της βασιλείας διατηρήθηκε στην Κόρινθο μέχρι τον 8ο αιώνα π.χ. Ο τελευταίος βασιλιάς Τελέστης δολοφονήθηκε (747 π.χ.) από μέλη της οικογένειάς του, έπειτα από ταραχές οι οποίες έπληξαν την Κόρινθο, πιθανώς να σχετίζονταν με την ισχυρή γειτονική πόλη Άργος.  Το πολίτευμα της βασιλείας αντικαταστάθηκε με την αριστοκρατία, την εξουσία όμως εξακολουθούσε να έχει μόνιμα στην Κόρινθο η οικογένεια των Βακχιάδων. Η οικογένεια εξέλεγε ετήσια έναν *"Πρύτανη"*, αρχηγό του κυβερνητικού συμβουλίου και αντικαταστάτη του βασιλιά, το *"Κυβερνητικό Συμβούλιο"* και τον *"Πολέμαρχο"* αρχηγό του στρατού.

Ο τελευταίος πολέμαρχος Κύψελος ανήκε στην οικογένεια των Βακχιάδων από τη μητέρα του Λάβδα, ανέτρεψε το πολίτευμα, εξόρισε ολόκληρη την οικογένεια και ανακηρύχτηκε Τύραννος. Οι Βακχιάδες ήθελαν να θανατώσουν τον Κύψελο σε βρεφική ηλικία επειδή είχαν πάρει χρησμό ότι το παιδί της Λάβδας θα εξόντωνε ολόκληρη την οικογένεια, δεν τα κατάφεραν επειδή το μωρό γελούσε μόνιμα στον υποψήφιο δολοφόνο. Η μητέρα του τελικά κατάφερε να το διασώσει αφού το έκλεισε σε ένα κιβώτιο από ελεφαντόδοντο.

## Αποικίες

Οι εξόριστοι Βακχιάδες πήγαν αρχικά στην Κέρκυρα και την Αρχαία Σπάρτη, πολλοί πήγαν στην Ιταλία και ίδρυσαν πολλές αποικίες η σημαντικότερη από αυτές ήταν οι Συρακούσες στη Σικελία. 
Ο Δημάρατος της Κορίνθου εγκαταστάθηκε στην Ετρουρία και ίδρυσε την Ταρκυνία, απόγονοι του ήταν οι τρεις τελευταίοι Βασιλείς της Ρώμης: Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος, Σέρβιος Τύλλιος και Ταρκύνιος ο Υπερήφανος. Η βασιλική δυναστεία της Λυγκηστίδας στη Μακεδονία καταγόταν από τους Βακχιάδες. Οι σημαντικότερες αποικίες τους ήταν η Κέρκυρα και οι Συρακούσες, θρυλικός ιδρυτής των Συρακουσών ήταν ο Αρχίας ο Κορίνθιος (734 - 733 π.χ.). Ο Φιλόλαος, ερωμένος του Διοκλή της Κορίνθου που ήταν Ολυμπιονίκης (728 π.χ.) ανήκε στους Βακχιάδες, έγινε νομοθέτης στη Θήβα.

## Δείτε επίσης

*Αρχαία Κόρινθος
*Κόρινθος

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

* .
* .
*Ηρόδοτος, Ηροδότου Ιστορίαι, Βιβλίο Ε΄ (Τερψιχόρη)
*Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη/Ζ 
*Στράβων, Γεωγραφικά, Βιβλίο Ζ΄
*Will, Edouard. Korinthiaka. Recherches sur l'histoire et la civilisation de Corinthe des origines aux guerres médiques

Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κορίνθου
Κατηγορία:Ηρακλείδες
ΣΦ Βάλντχοφ Μάνχαϊμ

Η **ΣΦ Βάλντχοφ Μάνχαϊμ** είναι γερμανικό αθλητικό σωματείο, το οποίο εδρεύει στο Μάνχαϊμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Η Βάλντχοφ είναι γνωστή κυρίως για την ποδοσφαιρική της ομάδα. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης επαγγελματικές ομάδες χάντμπολ και πινγκ-πονγκ. Το σωματείο σήμερα έχει πάνω από 2.400 μέλη.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1907 και έπαιζε στην δεύτερη κατηγορία της Βέστκραϊς-Λίγκα αμέσως πριν τον Α΄ ΠΠ. Η Βάλντχοφ συμμετείχε στην Κραϊσλίγκα Όντενβαλντ το 1919 και κέρδισε το πρωτάθλημα το 1920 και το 1921. Ωστόσο, η ομάδα δεν προβιβάστηκε στο Νότιο Γερμανικό Πρωτάθλημα, επειδή και στις δύο φορές είχε τοποθετηθεί στον ίδιο όμιλο με την 1. ΦΚ Νυρεμβέργης. Ο σύλλογος κέρδισε τη Μπετσιρκσλίγκα Ρήνου το 1927 πριν συμμετάσχει στην Μπετσιρκσλίγκα Ρήνου-Ζάαρ το 1927, όπου κέρδισε πέντε από τα έξι επόμενα πρωταθλήματα χωρίς να πάει αρκετά καλά στο νότιο πρωτάθλημα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας
Φλάμπουρο (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Φλάμπουρο** αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί: 

* Φλάμπουρο Ηρακλείου
* Φλάμπουρο Λάρισας
* Φλάμπουρο Σερρών

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Φλάμπουρο Σερρών

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Φλάμπουρο (αποσαφήνιση)]]*

Το **Φλάμπουρο** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 15 μέτρα.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Φλάμπουρο βρίσκεται στο κέντρο του κάμπου των Σερρών, νότια του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 9,5 χλμ. (οδικά) ΒΑ. της Νιγρίτας και 21 χλμ. Ν. των Σερρών. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία καλλιεργώντας  κυρίως σιτάρι, καλαμπόκι, βαμβάκι, ζαχαρότευτλα, βιομηχανική ντομάτα, κριθάρι και μηδική. Το χωριό έχει παράδοση σε  οργανοπαίκτες ζουρνά και νταουλιού. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι *Μπαϊρακτάρ* ή *Μπαϊρακτάρ Μαχαλάς* και την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι Τούρκου αξιωματούχου (πιθανόν μπαϊρακτάρη = σημαιοφόρος) στα κτήματα  του οποίου εργάζονταν οι Έλληνες της περιοχής οι οποίοι έκτισαν τις πρώτες καλύβες του οικισμού και σύμφωνα με την τοπική παράδοση κατοικούσαν στους παλιούς γειτονικούς οικισμούς: Τρίγωνο, Καρά Ορμάν (Μαύρο Δάσος) και Γεωργουλάς.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως Μπαϊρακτάρ το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νιγρίτης. Το 1923 με το ΦΕΚ 41Β - 26/05/1923 μετονομάστηκε σε Φλάμπουρο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Φλαμπούρου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νιγρίτης του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 668 κατοίκους.

### Ιστορικό πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φλάμπουρο "Η αναζήτηση" ενός χωριού, Γιώργος Κουτζακιώτης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Δάφνη Σερρών

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Δάφνη]]*

Η **Δάφνη** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 110 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Δάφνη βρίσκεται στα νότια του κάμπου των Σερρών και στους βόρειους πρόποδες από τα Κερδύλια όρη. Το χωριό είναι κτισμένο σε περιοχή με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά, σε απόσταση 18 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Νιγρίτα και 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Σέρρες. Βόρεια περνάει ο χείμαρρος Δάφνη, ο οποίος μετά από λίγο καταλήγει στον Εζοβίτη ποταμό. Ο τελευταίος ταυτίζεται με τον Βισάλτη ποταμό των αρχαίων Ελλήνων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία (καλλιεργούν σιτάρι, βαμβάκι, καπνά, ντομάτες, μηδική, αμυγδαλιές κι ελιές) και την κτηνοτροφία (εκτρέφουν αιγοπρόβατα και βοοειδή).

## Ιστορικά στοιχεία
Η Δάφνη με την ονομασία "Χωρίο των Εζεβών" (άνω και κάτω Έζιοβα) αναφέρεται γραπτά σε χειρόγραφο της Μονής Ιβήρων που καταγράφει την ύπαρξη της πριν το 1062. Από την περιοχή πέρναγε η αρχαία Παρεγνατία που οδηγούσε από την Αμφίπολη στο Σιδηρόκαστρο. Σε άλλα χειρόγραφα διαφόρων Μονών του Αγίου Όρους αναφέρεται ότι υπήρχε επισκοπή Εζεβών που υπαγόταν στη Μητρόπολη Σερρών και ότι αποτελούσε το κέντρο της περιοχής πριν αναπτυχθεί η Νιγρίτα και γίνει διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο. Ο επίσκοπος Εζεβών Ιωαννίκιος (1290-1300) ήταν ο πρώτος κτήτορας της ιστορικής Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών.
Την περίοδο της τουρκοκρατίας και την εποχή του σουλτάνου Μουράτ Β' ήταν ακμάζουσα κοινότητα με συμπαγή ελληνικό πληθυσμό και είχε παραχωρηθεί μαζί με τα γύρω χωριά και τα κτήματα στη μητρυιά του κυρά-Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς (δεύτερη σύζυγο του Μωάμεθ Β΄), οποία ήταν κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης (θυγατέρας του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Ματθαίου Καντακουζηνού).

Έξω από το χωριό, βρίσκεται μνημείο αφιερωμένο σε όσους σκοτώθηκαν από τα χωριά της ανατολικής Βισαλτίας στις αρχές της δεκαετίας του 1940, με επιγραφή «Εφονεύθησαν υπό Κομμουνιστοσυμμοριτών εις όρος Κερδύλιον περιοχής Δάφνης κατά τα έτη 1943 - 1945».

Στο χωριό βρίσκεται και ο βυζαντινός "Πύργος της Μάρως".

## Διοικητικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως *Έζιοβα* να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάζεται σε Νεροπλατάνα και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 σε Δάφνη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Ορέσκεια αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 397 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 340.

## Προσωπικότητες
; Γεννήθηκαν στην Δάφνη
* Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών (1790 - 1821), Έλληνας νεομάρτυρας

; Σχετίζονται με την Δάφνη
* Μάρα Μπράνκοβιτς, Σερβοελληνίδα Βυζαντινή πριγκίπισσα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Θεόδωρος Τουνουσίδης

Ο **Θεόδωρος Τουνουσίδης** (γεννηθείς στις 13 Ιανουαρίου του 1984) είναι Έλληνας παλαιστής, γεννημένος στη Σουηδία. Αγωνίστηκε στην ελληνορωμαϊκή πάλη (κατηγορία 96 κιλών) στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στο Πεκίνο. Ο Τουνουσίδης προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο, όπου ηττήθηκε από το Γεωργιανό Ραμάζ Νοζάντζε με σκορ 1-3.

Ο Τουνουσίδης κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία βαρέων βαρών στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 της Πεσκάρας, όπου έχασε από τον Τούρκο Σερκάν Οζντέν.

Είναι μέλος της Σπώρφεγκενς ΒΚ της Στοκχόλμης, ενώ εκπαιδευτής και προπονητής του είναι ο Ρύσαρντ Σβιέραντ. Μιλάει άπταιστα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και σουηδικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ

Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες παλαιστές
Κατηγορία:Σουηδοί παλαιστές
Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Έλληνες στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Οι πρώτες **ελληνικές κοινότητες στην [[Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό]]** ιδρύθηκαν πριν την μετατροπή της χώρας σε αποικία του Βελγίου. Η ελληνική παρουσία στο Κονγκό κορυφώθηκε στη δεκαετία του 1950, όταν πολλοί Έλληνες εγκατέλειψαν την Αίγυπτο λόγω της εθνικοποίησης των περιουσιών τους. Οι ελληνικές κοινότητες οργάνωσαν δικά τους σχολεία, ενώ οι Έλληνες ήταν ενεργοί στην οικονομία της χώρας. Επίσης, μια μικρή ομάδα Ελληνοεβραίων μετανάστευσαν στην ΛΔ Κονγκό. 

## Ιστορία
[μικρογραφία|Πρώην ελληνικό εμπόριο (''Ζαν Π. Κουτσούκος, Jean P. Coutsoukos'') στο [Ντούνγκου της Ανατολικής επαρχίας (Οριεντάλ). ]]
Στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα σχεδόν όλες οι Κογκολέζικες πόλεις στην Βελγική πλευρά είχαν μια ελληνική κοινότητα, ενώ όλα τα μέλη συνήθως κατάγονταν από ένα ιδιαίτερο μέρος της Ελλάδας. Κατά την δεκαετία του 1920, υπήρχαν ελληνικές αλιευτικές και εμπορικές κοινότητες στην Λουαπούλα και τη Κατάνγκα, όπου ασχολούνταν με το ποτάμιο εμπόριο στο Κονγκό και λόγω της ενασχόλησης με το εμπόριο πολλοί Έλληνες μετοίκησαν στη Ζάμπια. Οι έμποροι και αλιείς είχαν καλή φήμη εντός των Κογκολέζων και Ζαμπιανών συναδέλφων τους, καθώς ήταν πάντα έτοιμοι να προσφέρουν ή να δανείσουν τον εξοπλισμό ή τις παραδοσιακές ικανότητές τους στην κατασκευή πλοίων και διχτυών. Αργότερα οι Έλληνες του Κονγκό συνέβαλλαν στην ανάπτυξη της μουσικής στη χώρα, ιδρύοντας δισκογραφικές εταιρείες όπως οι Ολυμπία, Νγκόμα, Οπίκα και άλλες.

Όταν η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε το 1960, υπήρχαν βίαιες εντάσεις και αβεβαιότητα, η οποία ακολουθήθηκε από τρεις δεκαετίες απολυταρχικής εξουσίας του Μομπούτου Σέσε Σέκο. Κατά την θητεία του Μομπούτου, οι περισσότεροι Έλληνες του Κονγκό εγκατέλειψαν την χώρα. 

Γύρω στο 2000 υπήρχαν περίπου 100 Έλληνες στην Κινσάσα και 200 στο Λουμπούμπασι. Ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου και ο Ελληνικός Σύνδεσμος *(Club Hellenique*) είναι τα κύρια σημεία συναντήσεων μεταξύ της κοινότητας.

Η μητρική γλώσσα των περισσότερων Ελλήνων στην χώρα είναι τα γαλλικά. Μερικοί μιλούν μόνο τα ελληνικά, ενώ άλλοι ομιλούν γλώσσες Μπαντού. 

## Δείτε επίσης

* Ελληνική διασπορά
* Έλληνες στη Νότια Αφρική
* Έλληνες της Ζιμπάμπουε
* Έλληνες της Ζάμπιας

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες Αφρικανοί
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά ανά χώρα
Έλληνες της Ζιμπάμπουε

Η **Ελληνική κοινότητα της Ζιμπάμπουε** αποτελείται από περίπου 2.500 άτομα ελληνικής καταγωγής. Οι μισοί κατάγονται από την Κύπρο. Στη Ζιμπάμπουε βρίσκονται 11 Ελληνορθόδοξες εκκλησίες και 15 Ελληνικοί σύλλογοι και ανθρωπιστικές οργανώσεις.

## Ιστορία
Η ελληνική κοινότητα στη Ζιμπάμπουε αριθμούσε 13.000-15.000 άτομα το 1972, αλλά μετά την οικονομική κατάρρευση της χώρας οι περισσότεροι Έλληνες εγκατέλειψαν τη χώρα. Ο μεγαλύτερος ιπτάμενος άσος της Ζιμπάμπουε κατά τον Β΄ ΠΠ ήταν ο Ιωάννης Πλαγής, γιος μεταναστών από τη Λήμνο.

## Παρούσα κατάσταση
Η τοπική ελληνική κοινότητα και η ίδια η Ελλάδα δραστηριοποιούνται στον τομέα της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στη Ζιμπάμπουε. Εκτός από λίγους γαιοκτήμονες και επιχειρηματίες, η πλειοψηφία των Ελλήνων στη χώρα ασχολούνται με το εμπόριο και άλλες δραστηριότητες που συμβάλλουν σημαντικά στην οικονομία της χώρας. Κάθε σημαντική πόλη στη χώρα έχει και μια ελληνική κοινότητα. Ελληνικές κοινότητες υπάρχουν στο Μπουλαβάγιο, στο Μουτάρε, στο Γκουέρου, στο Χαράρε και αλλού. Από το 1954, η ελληνική κοινότητα της Ζιμπάμπουε λειτουργεί σχολείο για τα μέλη της. Η Αρχιεπισκοπή Ζιμπάμπουε και Νότια Αφρικής είναι υπό τη δικαιοδοσία του Ελληνικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας.

## Διάσημοι Έλληνες της Ζιμπάμπουε

* Ιωάννης Αντωνιάδης, Δήμαρχος της πόλης Gwelo (σήμερα Gweru) (γεννήθηκε στο χωριό Όθος της Καρπάθου το 1864).
*Μάριος Φραγκούλης, Έλληνας τραγουδιστής (γεννήθηκε το 1967, κατάγεται από την Κάσο).
*Ιωάννης Πλαγής, ιπτάμενος άσος της βρετανικής αεροπορίας (1919-1974, κατάγεται από τη Λήμνο).
*Σαμπρίνα, Ελληνίδα τραγουδιστής (γεννήθηκε το 1969).
*Γιώργος Ζαμπέλλας, επικεφαλής του γενικού Επιτελείου Ναυτικού του Βασιλικού Ναυτικού (γεννήθηκε το 1958, κατάγεται από το Καστελλόριζο).
* Τζον Τραϊκός, παίκτης του δοκιμαστικού (τεστ) κρίκετ (γεννήθηκε το 1947, κατάγεται από τη Λήμνο & την Κάλυμνο). 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες Αφρικανοί
Κατηγορία:Ζιμπάμπουε
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά ανά χώρα
Αναστάσιος Σούλης

Ο **Αναστάσιος Σούλης** (γενν. 8 Ιανουαρίου 1987) είναι Σουηδός ηθοποιός, ελληνικής και φινλανδικής καταγωγής. Ο πατέρας του είναι ο ελληνικής καταγωγής Γεώργιος Σούλης, ενώ η μητέρα του είναι η φινλανδικής καταγωγής Καταρίνα Νεργκ.

## Επιλεγμένη φιλμογραφία
* 2000 - *[[Den bästa sommaren]]*
* 2001 - *[[Hem ljuva hem]]*
* 2001 - *[[Gryningsland]] *
* 2002 - *[[Alla älskar Alice]]*
* 2002 - *[[Det brinner!]]*
* 2003 - *[[Emma och Daniel: Mötet]]*
* 2004 - *[[Tre solar]]*
* 2006 - *[[Suddenly (2006 film)|Underbara älskade]]*
* 2007 - *[[Beck – Det tysta skriket]]*
* 2008 - *[[Les Grandes Personnes]]*
* 2009 - *[[Prinsessa]]*
* 2009 - *[[De halvt dolda]]* (τηλεοπτική σειρά)
* 2009 - *[[Bröllopsfotografen]]*
* 2009 - *[[Johan Falk|Johan Falk – Gruppen för särskilda insatser]]*
* 2009 - *[[Johan Falk – Vapenbröder]]*
* 2009 - *[[Johan Falk – National Target]]*
* 2010 - *[[Maria Wern - Alla de stillsamma döda]]* (τηλεοπτική σειρά)
* 2012 - *[[Johan Falk – Spelets regler]]*
* 2012 - *[[Johan Falk – De 107 Patrioterna]]*
* 2012 - *[[Johan Falk – Alla råns moder]]*
* 2012 - *[[Johan Falk – Organizatsija Karayan]]*
* 2012 - *[[Johan Falk – Barninfiltratören]]*
* 2013 - *[[Rendez-vous à Kiruna]]*
* 2013 - *[[Crimes of Passion]]*
* 2015 - *[[En underbar jävla jul]]*
* 2018 - *[[Lykkeland (State of Happiness)]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20151230052349/http://www.sfi.se/svensk-filmdatabas/Item/?type=PERSON&itemid=275584
* 

Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Σουηδοί φινλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Σουηδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Σουηδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες της Ζάμπιας

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|[Ζάμπια]]
Η **ελληνική κοινότητα στη [[Ζάμπια]]** αποτελείται από περίπου 800 άτομα (τα οποία ανήκουν σε 235 οικογένειες). Σήμερα, περίπου οι μισοί Έλληνες της Ζάμπιας κατάγονται από την Κύπρο. Οι περισσότεροι είναι συγκεντρωμένοι στην πρωτεύουσα Λουσάκα, ενώ υπάρχουν και μικρότερα θύλακες στη Λουάνσια και το Κίτουε.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες Αφρικανοί
Κατηγορία:Ζάμπια
Σπύρος Ξένος

Ο **Σπύρος Γιώργος Ξένος** (11 Ιουνίου 1881 – 21 Ιανουαρίου 1963) ήταν Ελληνοσουηδός καλλιτέχνης.

## Βιογραφία
Ο Ξένος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε για έξι χρόνια στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1903 εγκατέλειψε την Ελλάδα, επωφελούμενος από μία υποτροφία η οποία του επέτρεψε να σπουδάσει στο Μόναχο της Γερμανίας.

Στη συνέχεια, ίδρυσε στο Παρίσι ένα στούντιο και προσπάθησε να εδραιωθεί στην καλλιτεχνική κοινωνία της πόλης. Εκεί γνωρίστηκε με την πρώτη του γυναίκα, την Έλιν φον Ράις (1874-1926), γεννημένη στο Γκέτεμποργκ της νοτιοδυτικής Σουηδίας. Παντρεύτηκαν το 1911. Το 1913, το ζευγάρι πήγε για ένα σύντομο διάστημα στη Σουηδία. Ωστόσο, λόγω του ξεσπάσματος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα χρόνο αργότερα, ο Ξένος έμεινε στη Σουηδία για την υπόλοιπη ζωή του. 

Τα έργα του Ξένου ήταν εμπνευσμένα από τα τοπία της δυτικής ακτής της Σουηδίας. Επίσης, δημιουργούσε προσωπογραφίες και νεκρές φύσεις. Στο βιβλίο "*Partille Krönika*" του Έρικ Μπέργκενταλ(*Erik Bergendahl*), το οποίο δημοσιεύτηκε το 1920 και ανατυπώθηκε το 1980, γίνεται μια έμμεση αναφορά στον Ξένο στη σελίδα 305.

Τα έργο του Ξένου κοσμούν κτίρια στη Σουηδία και την Ελλάδα. Έργα του Ξένου εκτίθενται στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Τσάλμερς στο Γκέτεμποργκ, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ και στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.

Το 1920, έχτισε τη Βίλα Αθηνά στο Ούτμπι του Γκέτεμποργκ.

Ο Ξένος είναι θαμμένος στο νέο κοιμητήριο του Έργκρυτε. Στο ίδιο κοιμητήριο είναι θαμμένη η δεύτερη γυναίκα του, η Εστέρα Έλενα Ξένου (1903-1996), η οποία γεννήθηκε στο Χέλσινγκμποργκ.

Ο Ξένος πέθανε στο Γκέτεμποργκ σε ηλικία 81 ετών. Μια νεκρολογία η οποία δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα, ανέφερε τον «*γνωστό καλλιτέχνη από το Γκέτεμποργκ*» Σπύρο Ξένο και τον περιέγραφε ως «*ένα εξαιρετικά συμπαθή άνθρωπο, απαλλαγμένο από τις σκληρές αποφάσεις και με επιθυμία να προβιβαστεί σε βάρος των άλλων*».

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Κατηγορία:Σουηδοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής
Υπουργείο Δικαιοσύνης (Κύπρος)

Το **Υπουργείο Δικαιοσύνης** της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960 και καταργήθηκε το 1993. Διαδέχθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, το οποίο πλέον κάλυπτε τον τομέα της δημόσιας τάξης που προηγουμένως υπαγόταν στο Υπουργείο Εσωτερικών.

## Διατελέσαντες υπουργοί
Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου (19 Φεβρουαρίου 1959) έως τις 16 Αυγούστου 1960 που η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος εγκαθιδρύθηκε *μεταβατική επιτροπή*, που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία. Η μεταβατική επιτροπή είχε θέση προσωρινής κυβέρνησης. Στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης (2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960) ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υπουργούς Δικαιοσύνης από την επίσημη ίδρυση του υπουργείου.

## Δείτε ακόμη
*Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως

## Παραπομπές

Δικαιοσυνης
Κατηγορία:Υπουργείο Δικαιοσύνης (Κύπρος)
Κατηγορία:Υπουργεία Δικαιοσύνης
Υπουργείο Δημόσιας Τάξης

Το **Υπουργείο Δημόσιας Τάξης** μπορεί να αναφέρεται σε: 

* Υπουργείο Δημόσιας Τάξης (Ελλάδα)
* Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (Κύπρος)
Όσκαρ Γουάλεϊ

Ο **Όσκαρ Άλεξαντρ Γουάλεϊ Γκουαρδάδο** (*Óscar Alexandre Whalley Guardado,* 29 Μαρτίου 1994) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Κλουμπ Ντεπορτίβο Λούγο.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννημένος στη Σαραγόσα της Αραγωνίας από Άγγλο πατέρα και Μεξικανή μητέρα, ο Γουάλεϊ πέρασε την πρώτη του σεζόν ως επαγγελματίας με τη Ντεπορτίβο Αραγκόν, την Β΄ ομάδα της Ρεάλ Σαραγόσα, στην Τερθέρα Ντιβισιόν. Στις 31 Μαΐου 2014, καθώς ο Λέο Φράνκο, ο οποίος ήταν η πρώτης επιλογή, δήλωσε την επιθυμία του να εγκαταλείψει τη χώρα και ο αντικαταστάτης του Πάβλο Αλκολέα ήταν τραυματίας, ο Γουάλεϊ αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα ως επαγγελματίας, ξεκινώντας βασικός στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Σπόρτινγκ Χιχόν για τη Σεγούντα Ντιβισιόν. 

Την επόμενη σεζόν, ο Γουάλεϊ έπαιξε σε 19 αγώνες, καθώς η Σαραγόσα τερμάτισε 6η και ακόμη έναν στις 11 Ιουνίου 2015, καθώς η ομάδα έχασε εντός έδρας τον πρώτο αγώνα της ημιτελικής φάσης των πλέι οφ με 0-3 εναντίον της Χιρόνα. Στη συνέχεια, έχασε τη θέση του από τον Γιασίν Μπουνού για την υπόλοιπη διοργάνωση, καθώς η ομάδα του κέρδισε την σειρά των αγώνων στα εκτός έδρας γκολ και έχασε τους τελικούς με τον ίδιο τρόπο από τη Λας Πάλμας. 

Στις 10 Ιουλίου 2015, δανείστηκε στη γειτονική Ουέσκα, στην ίδια κατηγορία. Στις 8 Αυγούστου του επόμενου έτους, υπέγραψε με τη Σπόρτινγκ Χιχόν της Πριμέρα Ντιβισιόν, ως τρίτη επιλογή πίσω από τους Ιβάν Κουέγιαρ και Ντιέγκο Μαρίνιο. 

Ο Γουάλεϊ μετακόμισε στο εξωτερικό για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του στις 12 Ιουνίου 2018, υπογράφοντας με την Ώρχους ΓΦ της Σουπερλίγκα Δανίας. Αποχώρησε από το σύλλογο στις 13 Αυγούστου 2019, για να ενταχθεί στον ΟΦΗ με τριετές συμβόλαιο. 

## Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει μία συμμετοχή με την Εθνική Ισπανίας Κ21, η οποία έγινε στις 12 Νοεμβρίου 2014, παίζοντας στο δεύτερο ημίχρονο της φιλικής ήττας με 1-4 από την αντίστοιχη ομάδα του Βελγίου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημο προφίλ στη Σαραγόσα  
*   
*   
* Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί αγγλικής καταγωγής
Κατηγορία:Ισπανοί μεξικάνικης καταγωγής
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αραγκόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Ουέσκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ώρχους ΓΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λούγο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Μαλίκ Μπουσάτι

Ο **Μαλίκ Μπουσάτι** (, 8 Φεβρουαρίου 1880, Σκόδρα, Βιλαέτι της Σκόδρας – 15 Φεβρουαρίου 1946, Τίρανα) ήταν Αλβανός συνεργάτης του Άξονα και πρωθυπουργός της Αλβανίας κατά την περίοδο της ιταλικής κατοχής, από τις 13 Φεβρουαρίου έως τις 12 Μαΐου 1943. 

Γεννήθηκε στη Σκόδρα και σπούδασε στη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης από όπου αποφοίτησε το 1910. Την περίοδο από το 1919 έως το 1920 εξέδιδε την εφημερίδα *Populli* (*Λαός*) μαζί με τον Σαλίχ Νίβιτσα. Αργότερα (1921–1923, 1925 και έπειτα) υπήρξε μέλος του Αλβανικού Κοινοβουλίου ως μέλος της αντιπολίτευσης στον Αχμέτ Ζόγου. 

Μετά την ιταλική εισβολή στην Αλβανία υποστήριξε τις κατοχικές δυνάμεις και ορίστηκε στη θέση του υπουργού εσωτερικών υπό τον Σεφτσέτ Βερλάτσι. Αποχώρησε όμως σε σύντομο διάστημα λόγω διαφωνιών του με τα μέτρα που έλαβε ο Βερλάτσι. Κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του σύστησε τις δυνάμεις του στρατού και της χωροφυλακής δημιουργώντας έτσι μία ψευδαίσθηση πως το κράτος ήταν αυτόνομο. Το 1943 έγινε επικεφαλής του Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος, ενώ ο Ιταλός στρατηγός Αλμπέρτο Παριάνι τον περιέγραψε ως «θαρραλέα αλλά μη ευφυής προσωπικότητα». 

Μαζί με δύο άλλους συνεργάτες του Άξονα, τους Λεφ Νόσι και τον πατέρα Αντόν Χαράπι, καταδικάστηκε σε θάνατο από την κομμουνιστική κυβέρνηση της Αλβανίας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί πρόσωπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κιλκίς 2018–19

Για την **περίοδο 2018–19**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κιλκίς είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Κιλκίς.

Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Κιλκίς έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Κιλκίς, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδος.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κιλκίς είναι η εξής:

* Α1 Κατηγορία 
* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία
**Ανατολικός Όμιλος
**Δυτικός Όμιλος

### Α1 Κατηγορία
Στην κορυφαία κατηγορία της ΕΠΣ Κιλκίς συμμετείχαν 13 σύλλογοι, καθώς ο Ερμής Τερπύλλου απέσυρε τη συμμετοχή του και αγωνίστηκε τελικά στην Α΄ Κατηγορία.

Πρωταθλήτρια ΕΠΣ Κιλκίς για την περίοδο 2018-19 ανακηρύχθηκε η ομάδα του **Κιλκισιακού**.

#### Κανονική Περίοδος
Η βαθμολογία της Α1 ήταν ως εξής:

Πηγή: ΕΠΣ Κιλκίς

### Α΄ Κατηγορία
Οι 16 ομάδες της Α΄ κατηγορίας σχημάτισαν ένα όμιλο. Οι 4 πρώτες κάθε ομίλου συμμετείχαν σε αγώνες κατάταξης για την άνοδο στην Α1.

Πηγή: ΕΠΣ Κιλκίς
### Β΄ Κατηγορία
Με 16 συνολικά ομάδες και σε δυο oμίλους διεξήχθη η Β΄ κατηγορία. Οι πρωταθλήτριες των ομίλων, έπειτα από τη διεξαγωγή τριών γύρων, προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία της επόμενης περιόδου.

Πηγή: ΕΠΣ Κιλκίς



## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κιλκίς. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 10 Μαρτίου 2019 με τον τελικό όπου ο Αλέξανδρος Κιλκίς επικράτησε του ΠΑΟΝΕ Επταλόφου και κατέκτησε το κύπελλο. 

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κιλκίς
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Μιχάλης Κατρίνης

Ο **Μιχάλης Κατρίνης** (Πελόπιο Ηλείας, 1 Σεπτεμβρίου 1975), είναι Έλληνας οδοντίατρος και πολιτικός. Είναι βουλευτής Ηλείας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής .

## Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1975 στο Πελόπιο Ηλείας. Σπούδασε και έλαβε πτυχίο από την Οδοντιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2000. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην ίδια Σχολή (MSc στη Βιολογία του Στόματος), καθώς και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (Master στην Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας). Έχει εργαστεί ως οδοντίατρος και ως επιστημονικός συνεργάτης της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Επιπλέον, είναι υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. 

Από τον Μάρτιο έως τον Δεκέμβριο του 2014 ήταν πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ.

### Πολιτική
Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στην ΠΑΣΠ και στη Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. και στη συνέχεια στο ΠΑΣΟΚ.  Είναι μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής.

Στις εκλογές του 2007 και του 2009 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Ηλείας, θέση που διατήρησε έως τον Απρίλιο του 2012. Στις εκλογές του 2019, εξελέγη ξανά βουλευτής Ηλείας με το Κίνημα Αλλαγής και στις 17 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε τομεάρχης Ανάπτυξης και Επενδύσεων της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Τον Ιανουάριο του 2021, τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής. Στις 14 Δεκεμβρίου 2021, ο πρόεδρος του κόμματος, Νίκος Ανδρουλάκης, πρότεινε τον Μιχάλη Κατρίνη για την θέση του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Επανεξελέγη στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος μαζί με τον Δημήτρη Μάντζο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες οδοντίατροι
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής
Στέλλα Σουλιώτη

Η **Στέλλα Σουλιώτη** ήταν Ελληνοκύπρια δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης, Υπουργός Υγείας και Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Στέλλα Σουλιώτη γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1920. Ήταν κόρη του σερ (sir) Παναγιώτη Κακογιάννη και της Αγγελικής Κακογιάννη. Αδελφός της ήταν ο Μιχάλης Κακογιάννης. Αρχικά σπούδασε γραμματειακές σπουδές στο Saint James Secretarial College του Λονδίνου και εργάστηκε ως γραμματέας στην αποικιακή κυβέρνηση της Κύπρου.

Το 1941, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εντάχθηκε στη Βασιλική Αεροπορία Γυναικών και υπηρέτησε στο Κάιρο. Το 1946 αποστρατέυτηκε με το βαθμό του Σμηναγού.

Ακολούθως, απέκτησε πτυχίο νομικής από το Γκρέις Ιν συνεχίζοντας την νομική παράδοση της οικογενείας τους. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1951 και εργάστηκε ως δικηγόρος στο γραφείο του πατέρα της μέχρι το 1960.

Ήταν νυμφευμένη με τον Δημήτριο Σουλιώτη και είχε μία κόρη. Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 2012.
μικρογραφία|Στέλλα Σουλιώτη στην R.A.F.

## Πολιτική διαδρομή
Στις 21 Αυγούστου 1960 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960, θέση στην οποία παρέμεινε και στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968, έως τις 30 Ιουνίου 1970. Στις 27 Απριλίου 1964, μετά τις δικοινοτικές διαταραχές και την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από τις κρατικές θέσεις, ανέλαβε παράλληλα Υπουργός Υγείας, έως τις 20 Απριλίου 1966.

Από το 1968 ήταν σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στις δικοινοτικές συνομιλίες. 

Το 1971 ανέλαβε τη θέση του Επιτρόπου Νομοθεσίας, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1984. Το 1975 διετέλεσε σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ για το Κυπριακό. Στη συνέχεια διετέλεσε ειδική σύμβουλος των προέδρων της Κύπρου, Σπύρου Κυπριανού, Γιώργου Βασιλείου, Γλαύκου Κληρίδη και Τάσσου Παπαδόπουλου.

Το 1984 διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον Σπύρο Κυπριανού, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1988.

## Άλλες δραστηριότητες
Η Στέλλα Σουλιώτη διετέλεσε πρόεδρος του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού την περίοδο 1961-2004. Επιπλέον, διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αντικαρκινικού Συνδέσμου Κύπρου την περίοδο 1971-1978. Την περίοδο 1987-1991 διετέλεσε μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΟΥΝΕΣΚΟ.

## Συγγραφικό έργο
Η Στέλλα Σουλιώτη ήταν συγγραφέας του δίτομου έργου *Δέσμια Ανεξαρτησία: Κύπρος 1878-1964* (*Fettered Independence: Cyprus 1878-1964*). Το έργο αυτό εκδόθηκε στα αγγλικά από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

|-

|-

Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι
Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης (Κύπρος)
Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος)
Κατηγορία:Γενικοί Εισαγγελείς της Κυπριακής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968
Ιωάννης Σισμάνης

Ο **Ιωάννης Σισμάνης** ήταν αξιωματούχος του Ελληνικού Στρατού.

Γεννήθηκε στην Αράχωβα Ναυπακτίας το 1859. Αποφοίτησε από τη σχολή Υπαξιωματικών και έλαβε μέρος αρκετούς σημαντικούς πολέμους της εποχής του όπως τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13, το μακεδονικό Μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1917-18) και τον ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1919-22, έως την αποστράτευσή του στις 10/23 Σεπτεμβρίου 1921 με το βαθμό του υποστρατήγου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
24η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία (Ελλάδα)

Η **24η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία (XXIV ΤΘΤ) «1ο Σύνταγμα Ιππικού Φλώρινα»** είναι τεθωρακισμένη ταξιαρχία του Ελληνικού Στρατού. Εδρεύει στο Λιτόχωρο και υπάγεται διοικητικά στη 2η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (ΙΙ Μ/Κ ΜΠ) «Ελασσών». Εποπτεύει:
* Την Ίλη Στρατηγείου (ΙΣ 24ης ΤΘΤ)
* Την 23η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (23η ΕΜΑ)
* Τον 24ο Λόχο Μηχανικού (24ος ΛΜΧ)
* Τον 24ο Λόχο Διαβιβάσεων (24ος ΛΔΒ)
* Την 24η Επιλαρχία Υποστηρίξεως (24η Ε.ΥΠ)
* Την 26η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (26η ΕΜΑ)
* Την 137η Αυτοκινούμενη Μοίρα Μέσου Πυροβολικού (137η Α/Κ ΜΜΠ)
* Το 592ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού - Ειδικό Κέντρο Εκπαιδεύσεως (592ο Μ/Π ΤΠ - ΕΚΕ)
* Το 647ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (647ο Μ/Κ ΤΠ)

## Ιστορία
Η ταξιαρχία ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1960 στη Θεσσαλονίκη ως το 1ο Τμήμα Μάχης της 20ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας. Τον Σεπτέμβριο του 1971 μεταφέρθηκε στο Λιτόχωρο και την 1 Ιανουαρίου 1979 προβιβάστηκε σε ανεξάρτητη Θωρακισμένη ταξιαρχία. Τον Δεκέμβριο του 2000, η ταξιαρχία έλαβε τον τιμητικό τίτλο «1ο Σύνταγμα Ιππικού Φλώρινα». Από τις 1 Απριλίου 2004 έως τις 26 Σεπτεμβρίου 2005 ήταν εξαρτώμενη από τη 2η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού, ενώ από τότε ανήκει στο Α΄ Σώμα Στρατού. Το 2014 η ταξιαρχία εντάχθηκε στην 2η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Κατηγορία:Τεθωρακισμένες ταξιαρχίες
Βαμβακιά Σερρών

Η **Βαμβακιά** είναι χωριό στον νομό Σερρών. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Βαμβακιάς της δημοτικής ενότητας Μητρουσίου του Δήμου Σερρών.

Το 1904, κτίστηκε στο χωριό η πρώτη εκκλησία, ο Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου. Το 1955 κτίστηκε νέος ναός, αφιερωμένος στον ίδιο Άγιο. Στο χωριό υπάρχει Αγροτικός Συνεταιρισμός, ο οποίος παλαιότερα λειτουργούσε και σάν σούπερ μάρκετ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Κάτω Μητρούσι Σερρών

Το **Κάτω Μητρούσι** είναι χωριό στον νομό Σερρών. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Μητρουσίου της δημοτικής ενότητας Μητρουσίου του Δήμου Σερρών.

## Πληθυσμός

## Προσωπικότητες
; Γεννήθηκαν στο Κάτω Μητρούσι
* Νίκος Αραμπατζής, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής
* Καπετάν Μητρούσης (1882 - 1907), Έλληνας οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα (Β' τάξεως)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σερρών