open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ευρυμέδουσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρυμέδουσα** είναι γνωστή μία δούλη του βασιλιά των Φαιάκων, του Αλκινόου, η οποία υπήρξε και τροφός της Ναυσικάς. Στην *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία η, στίχοι 7 κ.ε.) η *«θαλαμηπόλος Ευρυμέδουσα»* περιγράφεται ως μία γριά από την Ήπειρο που είχε ανάψει φωτιά για το φαγητό όταν η Ναυσικά με τις ακολούθους της επέστρεψε στον πύργο της την ημέρα που συνάντησε τον ναυαγό Οδυσσέα. *«Την ασπροχέρα Ναυσικά αυτή είχε μεγαλώσει / κι αυτή φωτιά της άναψε κι ετοίμασε τραπέζι»* (η 12-13).

* Επίσης, ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς στον λόγο του *«Προτρεπτικός προς Έλληνας»* αναφέρει με το όνομα Ευρυμέδουσα μία κόρη του Κλείτορα ή του Αρχελάου, την οποία ο Δίας μετεμόρφωσε σε μυρμήγκι, και, αφού μεταμορφώθηκε και ο ίδιος σε μυρμήγκι είχε σεξουαλική επαφή μαζί της, οπότε η Ευρυμέδουσα γέννησε τον Μυρμιδόνα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* Ομήρου *[[Οδύσσεια]]*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Ευρυμεδουσα
Εύσωρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εύσωρος** ή **Εύσσωρος** είναι γνωστός ένας Θρακιώτης που ήταν πατέρας του Ακάμαντα, πολεμιστή στον Τρωικό Πόλεμο. 

Και οι δύο Θράκες αναφέρονται στην *[[Ιλιάδα]]*: *«...που εκτύπησ' έναν των Θρακών εξαίσιον πολεμάρχον, / τον υψηλόν Ακάμαντα, λαμπρόν υιόν του Ευσώρου.»* (μετάφραση Ιακώβου Πολυλά).

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 352

Ευσωρος
Ευφήτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευφήτης** είναι γνωστός ένας βασιλιάς της πόλεως Εφύρας, είτε της Ηλείας, είτε της Θεσπρωτίας (δεν διευκρινίζεται από κάποια πηγή). Ο Ευφήτης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ο, στίχος 532). Συγκεκριμένα, ο «πολεμάρχος» Ευφήτης είχε χαρίσει ένα θώρακα για τη μάχη, είτε απευθείας στον Μέγητα, είτε στον Φυλέα ο οποίος τον έδωσε μετά στον Μέγητα. Ο θώρακας αυτός ήταν πολύ καλός και έσωσε τη ζωή του Μέγητα όταν τον λόγχισε ο Δόλοπας σε μία μάχη του Τρωικού Πολέμου.

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Ευφητης
Έχεκλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Έχεκλος** (που δεν πρέπει να συγχέεται με το «Εχεκλής») είναι γνωστοί οι παρακάτω δύο διαφορετικοί Τρώες που έλαβαν μέρος και σκοτώθηκαν στον Τρωικό Πόλεμο:

# Γιος του Αγήνορα. Σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα: *«Κατόπι ευθύς την κεφαλήν του Αγηνορίδου Εχέκλου / έσχισε με το ξίφος του, και ολόβολ' η λεπίδα / από το αίμα επύρωσε - και του 'κλεισαν τα μάτια / η μοίρα η παντοδύναμη, και του θανάτου ο σκότος»* (*[[Ιλιάδα]]*, Υ 474-477, μετάφραση Ι. Πολυλά).
# Τρώας που τον σκότωσε ο Πάτροκλος την τελευταία μέρα της ζωής του μαζί με άλλους 8 Τρώες. Και αυτός ο Έχεκλος αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Π 694).
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[60558 Έχεκλος]]** (60558 Echeclus), που ανακαλύφθηκε το έτος 2000 και ανήκει στην κατηγορία των Κενταύρων, πήρε το όνομά του από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Εχεκλος
Πάλιρος Λακωνίας

Ο **Πάλιρος** ή **Πάλυρος** είναι οικισμός της προσήλιας Μάνης στον Λακωνικό κόλπο, κοντά στο Ακρωτήριο Ταίναρο. Διοικητικά, παλιότερα, ανήκε στην πρώην επαρχία Γυθείου και τον δήμο της Λάγιας. Σήμερα υπάγεται στον Δήμο Ανατολικής Μάνης. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978. 

## Γενικά στοιχεία
Ο Πάλιρος βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του ομώνυμου κολπίσκου λίγο πριν το Ακρωτήριο Ταίναρο και επί της δυτικής πλευράς ομώνυμου λόφου που το καθιστά μη ορατό από τη θάλασσα. Το 1953 αριθμούσε 110 κατοίκους ενώ στην απογραφή του 2001 μόλις 32 κατοίκους. Συνδέθηκε με την περιφερειακή αμαξιτή οδό της Μάνης το 1978, όταν και ηλεκτροδοτήθηκε.

Επίνειο του Παλίρου είναι το Πόρτο Κάγιο. Μεταξύ του NA. κολπίζοντος όρμου του Παλίρου και του Ακρωτήριο Ταινάρου βρίσκεται ο ορμίσκος Ασωμάτων (ή Στέρνες), όπου και το μικρό ναΰδριο των Αγίων Ασωμάτων, (των Ταξιαρχών), εξ ου και η ονομασία του. Το ναΰδριο αυτό που απέχει περίπου 2 χλμ. νότια του Παλίρου, (στη περιοχή Κοκκινόγεια), φαίνεται να ανεγέρθηκε κατά τους μέσους χρόνους με υλικά εξ ολοκλήρου από τον αρχαίο ναό του Ποσειδώνα που βρίσκονταν στην ίδια θέση. Στον παρακείμενο χώρο κοντά στην ακτή βρίσκονται λαξευμένοι βράχοι που δίνουν την εντύπωση αρχαίου σύνθρονου με πολλές λαξευμένες κοιλότητες, από όπου και η ονομασία «στέρνες».

Πολύ κοντά από το σημείο αυτό βρίσκεται και μια σπηλιά που φέρεται να έχει λαξευτεί από ανθρώπινο χέρι που ως φαίνεται θα πρέπει να ήταν εκεί το αρχαίο ιερό και ο πρωταρχικός ναός του Ποσειδώνα, στον οποίο υπήρχε μεγάλο άγαλμα του θεού. Περί του σπηλαίου αυτού κάνει μνεία και ο Παυσανίας. Κατά τις αρχαίες παραδόσεις εδώ βρίσκονταν και το άγαλμα του Κέρβερου, που είχε ανασύρει ο Ηρακλής από τον Άδη. Μεταγενέστερα και προφανώς από παρανόηση επί της μνείας αυτής του Παυσανία ονομάσθηκε εσφαλμένα ως Σπήλαιο του Άδηένα άλλο όντως μεγάλο σπήλαιο που βρίσκεται στο Ακρωτήριο Ταίναρο πολύ κοντά στη θάλασσα αλλά επί της δυτικής πλευράς του, στο Μεσσηνιακό κόλπο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πάλιρος, Πόλεις και χωριά της Λακωνίας στον ιστότοπο https://lakonia.mobi/.

## Παραπομπές

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 15ος, σελ. 379

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Ναβουχοδονόσορ Α΄

Ο **Ναβουχοδονόσορ Α΄** ή *Ναβου-κουντουρι-ούσουρ Α΄*, βασιλιάς της Βαβυλώνας (1126 π.Χ. - 1103 π.X.) ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας των Ίσιν. Απελευθέρωσε τη Βαβυλώνα από τους τους Ελαμίτες (1126 π.X.) οι οποίοι είχαν καταλάβει και λεηλατήσει την πόλη μετά την πτώση των Κασσιτών (1160 π.Χ.). Οι Βαβυλώνιοι από την εποχή του βασιλιά Μαρδούκ καμπίτ αχεσού ιδρυτή της τέταρτης δυναστείας στην οποία ανήκε και ο ίδιος ο Ναβουχοδονόσορας ήταν υποτελείς τους. Ο Ναβουχοδονόσορας στην εκστρατεία του στην πρωτεύουσα των Ελαμιτών Σούσα τους συνέτριψε διέλυσε το κράτος τους κηρύσσοντας ταυτόχρονα την πλήρη ανεξαρτησία της Βαβυλώνας. Την ίδια στιγμή επέστρεψε απο τα Σούσα στην Βαβυλώνα όλα τα ιερά κειμήλια που είχαν λεηλατήσει από την πόλη οι Ελαμίτες μετά την πτώση των Κασσιτών όπως η στήλη του Χαμουραμπί και το άγαλμα του Μαρδούκ με αυτό τον τρόπο ο Ναβουχοδονόσορας απέκτησε την φήμη του εθνικού ήρωα για τη Βαβυλώνα. Αρχικά είχε καλές σχέσεις με τους Ασσύριους αλλά όταν πολιόρκησε το Ασσυριακό φρούριο του **Ζανκί** ο Ασσύριος βασιλιάς Ασούρ ρες ισί Α' εξεστράτευσε εναντίον του αρχικά τον απέκρουσε αλλά αργότερα σε δεύτερη μάχη γνώρισε την συντριβή απο τον ίδιο βασιλιά.
Το όνομά του σημαίνει «*Θεέ Ναμπού προστάτευε τον πρωτότοκο γιο μου*».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφικό του στο βιογραφικό λεξικό της εκκλησίας ''Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon''

Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας
Κατηγορία:Βασιλείς του Σύμπαντος
Ναβουχοδονόσορ Γ΄

**Ναβουχοδονόσορ Γ΄** ή *Ναμπου-κουντουρι-ούσουρ Γ΄* ήταν το επίσημο όνομα του **Νιντίντου-Μπέλ** (21. Δεκεμβρίου 522 π.Χ. - ). Ο πατέρας του ονομάζονταν Αϊναράϊ. Ο Ναβουχοδονόσορ Γ' υπήρξε αυτοκράτορας της Βαβυλώνας το 522 π.Χ. και συγκεκριμένα για μια διάρκεια τριών μηνών. Η πρώτη του διαταγή ως αυτοκράτορα χρονολογείται την 3η Οκτωβρίου 522, ενώ η τελευταία του εντολή χρονολογείται την 16η Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. Ο επίσημος τίτλος του ήταν *Τέκνο του [[Ναβοναΐδ]]*, ενώ το αυτοκρατορικό του όνομα ήταν Ναβουχοδονόσορ για να ακολουθεί την παράδοση.

Ο Δαρείος Α', αυτοκράτορας της Περσίας έκανε στις 13 Δεκεμβρίου 522 π.Χ. εκστρατεία εναντίον του Νιντίντου-Μπελ για να καταπνίξει την επανάσταση των Βαβυλωνίων. Η στρατιά των Βαβυλωνίων είχε πάρει μέρος στην δυτική όχθη του ποταμού Τίγρη. Ο στρατός του Δαρείου διέσχισε τον ποταμό με σχεδίες και με ιππικό από άλογα και καμήλες και έτρεψε τους Βαβυλώνιους σε φυγή. Ο Νιντιντου-Μπελ κατέφυγε στον Ευφράτη, και ηττήθηκε τελικά στην μάχη του Ζαζανού κοντά στην πόλη Sippar στις 18 Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. Διέφυγε και πάλι και με λίγους έμπιστους πολεμιστές του έφτασε στην Βαβυλώνα, όπου ο Δαρείος του επιτέθηκε και, αφού πήρε την πόλη, τον σκότωσε. Στις τις 22. Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. τα χρονικά της πόλης αναφέρουν τον Δαρείο ως άρχοντα.

## Βιβλιογραφία
* Dietz-Otto Edzard: *[[Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie]], Bd. 9*, de Gruyter, Berlin 2001, ISBN 3-11-017296-8, S. 206

* F. H. Weißbach: Kyros 6. In: ''Paulys Realenzyklopädie der klassischen Altertumswissenschaft''. Supplementband IV (1924), Sp. 1129-1166, hier: Sp. 1151. 

Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας
Ναβουχοδονόσορ Δ΄

**Ναβουχοδονόσορ Δ΄** ή *Ναμπου-κουντουρι-ούσουρ Δ΄* ήταν το επίσημο όνομα του **Αράχα** ( - 5. Δεκεμβρίου 521 π.Χ.). Ο πατέρας του ονομάζονταν Χαλδίτα. Ο Ναβουχοδονόσορ Δ' υπήρξε αυτοκράτορας της Βαβυλώνας το 521 π.Χ. και συγκεκριμένα για μια διάρκεια επτά μηνών. Η πρώτη του διαταγή ως αυτοκράτορα χρονολογείται την 17η Μαΐου 521 π.Χ., ενώ η τελευταία του εντολή χρονολογείται την 3η Νοεμβρίου του 521 π.Χ. Ο επίσημος τίτλος του ήταν *Τέκνο του [[Ναβοναΐδ]]*, ενώ το αυτοκρατορικό του όνομα ήταν Ναβουχοδονόσορ για να τηρεί την παράδοση.

Ο αυτοκρατορικός του τίτλος αρχικά δεν αναγνωρίστηκε στην Βαβυλώνα, αφού μέχρι τις 27 Αυγούστου του 521 π.Χ. μεμονωμένα συνεχίζει να αναφέρεται το όνομα του Δαρείου στα χρονικά της πόλης. Μετά την μάχη του Ουράρτου ο στρατηγός Ινταφέρνης που ανέλαβε την διοίκηση νίκησε τον Αράχα στις 27 Νοεμβρίου του 521 π.Χ. και έκανε 2500 αιχμάλωτους. Όταν φτάσανε στην Βαβυλώνα, ο Δαρείος διέταξε να τους σκοτώσουν όλους. Τον Ναβουχοδονόσορ Δ' τον διαδέχτηκε ο Δαρείος, αφού αναφέρεται και πάλι ως αυτοκράτορας στα χρονικά της πόλης από τις 6 Δεκεμβρίου του 521 π.Χ.

## Βιβλιογραφία
* Dietz-Otto Edzard: *[[Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie]], Bd. 9*, de Gruyter, Berlin 2001, ISBN 3-11-017296-8, S. 206

Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας
Δώδεκα φυλές του Ισραήλ

thumb|300px|Τα εδάφη των δώδεκα φυλών.
Οι λεγόμενες **Δώδεκα Φυλές του Ισραήλ** ήταν σύμφωνα με την Εβραϊκή βίβλο Τανάκ και την Παλαιά Διαθήκη, το έθνος του Ισραήλ που είχε επιλέξει ο Γιαχβέ, ως "περιούσιο λαό" δηλαδή οι Ισραηλίτες. Στην πραγματικότητα δεν ήταν φυλές αλλά ομόφυλες οικογένειες, φάρες, των δώδεκα παιδιών του Ιακώβ, που ήταν και οι γενάρχες αυτών, συμπεριλαμβανομένων των δούλων και βοσκών της καθεμιάς.

Η ιστορία των δώδεκα αυτών φυλών προσδιορίζεται την περίοδο 1200 - 1000 π.Χ.

Σύμφωνα με την Παλαιά διαθήκη ο Ιακώβ αφού εξαπάτησε τόσο τον πατέρα του Ισαάκ όσο και τον αδελφό του Ησαύ, κατόπιν προτροπής της μητέρας του Ρεβέκκας και υπό την ανοχή του Γιαχβέ, προκειμένου να πάρει τα πρωτοτόκια κατέφυγε στη συνέχεια στο θείο του Λάβαν. Κατά την εκεί παραμονή του ο Ιακώβ παντρεύτηκε και τις δύο κόρες του Λάβαν την Λεία και την Ραχήλ, αφού προηγουμένως εγκατέλειψε εν ζωή την πρώτη, κατά παράβαση του νόμου. Από τις δύο αυτές συζύγους απέκτησε οκτώ γιους. Εκτός όμως αυτών τεκνοποίησε και με τις υπηρέτριες των συζύγων του τη Βαλλά και Ζελφά αποκτώντας και άλλους τέσσερις γιους, συνολικά δώδεκα γιους.

Στην Γένεση βρίσκουμε τις εξής αναφορές: 
* Γεν 29,31-30,24:
:γιοί Ιακώβ εκ της Λείας: Ρουβήν, Συμεών, Λευί, Ιούδας, Ισσάχαρ, Ζαβουλών.
:γιοί Ιακώβ εκ της Βαλλά (υπηρέτριας της Ραχήλ): Δαν, Νεφθαλί.
:γιοί Ιακώβ εκ της Ζελφά (υπηρέτριας της Λείας): Γαδ, Ασήρ.
:γιοί Ιακώβ εκ της Ραχήλ: Ιωσήφ, Βενιαμίν
* Γεν 35,23-26:
:γιοί Ιακώβ εκ της Λείας: Ρουβήν, Συμεών, Λευί, Ιούδας, Ισσάχαρ, Ζαβουλών.
:γιοί Ιακώβ εκ της Ραχήλ: Ιωσήφ, Βενιαμίν.
:γιοί Ιακώβ εκ της Βαλλά (υπηρέτριας της Ραχήλ): Δαν, Νεφθαλί.
:γιοί Ιακώβ εκ της Ζελφά (υπηρέτριας της Λείας): Γαδ, Ασήρ

## Δείτε επίσης
* 144000 (αριθμός)

Κατηγορία:Εβραϊκή ιστορία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Κατηγορία:Έθνη της Εβραϊκής Βίβλου
Κατηγορία:Εβραίοι
Κατηγορία:Σημιτικοί λαοί
Δείνα

Η **Δείνα** ήταν σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη μοναδική κόρη του Ιακώβ και της Λείας. Στη Γένεση αναφέρεται ότι είχε και άλλες αδελφές. Γεννήθηκε στην Χαράν μαζί με ένδεκα από τα 12 ετεροθαλή αδέλφια της.
## Η παράδοση
Η Δείνα σε ηλικία 14ων ετών γνώρισε τον πρίγκηπα Σέχεμ, γιο του άρχοντα Χάμορ από την ομώνυμη πόλη της Χαναάν ο οποίος την ερωτεύτηκε και, αφού την απήγαγε, τη βίασε. Στην συνέχεια ο Σέχεμ ζήτησε από τον Ιακώβ το χέρι της Δείνας για να την αποκαταστήσει με γάμο. Ο Ιακώβ δέχτηκε, αλλά υπό τον αυστηρό όρο, ότι όλοι οι άνδρες της φυλής του Σέχεμ έπρεπε να κάνουν πρώτα περιτομή για να συμφωνήσουν με τον νόμο του Θεού και του Αβραάμ. Ο Σέχεμ και ο Χάμορ δέχτηκαν και οι άνδρες της φυλής του περιτομήθηκαν.

Τρεις μέρες αργότερα, και αφού ο πυρετός, λόγω των επιπλοκών της περιτομής, θέριζε τους άνδρες της φυλής του Σέχεμ, δυο αδελφοί της Δείνας (ο Συμεών και ο Λευί) επιτέθηκαν και τους σκότωσαν όλους, καταστρέφοντας μάλιστα και την πόλη ολοσχερώς. Έτσι πήραν εκδίκηση για την ντροπή της αδελφής τους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ραχήλ

Η **Ραχήλ** υπήρξε πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, κόρη του Λάβαν, μικρότερη αδελφή της Λείας και δεύτερη σύζυγος του Πατριάρχη Ιακώβ.
 
## Βιογραφία
Ο Ιακώβ που μετά την απάτη σε βάρος του αδελφού του Ησαύ ζούσε εθελοντικά εξόριστος στον θείο του τον Λάβαν, ζήτησε μετά από επτά χρόνια υπηρεσίας τη Ραχήλ για γυναίκα του. Ο Λάβαν επειδή ήταν σύμφωνα με το νόμο υποχρεωμένος να παντρέψει πρώτα την Λεία που ήταν μεγαλύτερη, έκανε το εξής κόλπο. Υποσχέθηκε τη Ραχήλ στον Ιακώβ, την νύχτα του γάμου όμως έστειλε τη Λεία στην σκηνή του. Ο Ιακώβ κοιμήθηκε με τη Λεία, την άλλη μέρα όμως κατάλαβε την απάτη. Έτσι ο Ιακώβ έμεινε μεν με τη Λεία, αποκτώντας  έξι γιους τους Ρουβήν, Συμεών, Λευί, Ιούδα, Ισσάχαρ και Ζαβουλών καθώς και την Δείνα. Παραμένοντας στην υπηρεσία του θείου του άλλα επτά χρόνια, ζήτησε από τον θείο του και πήρε και τη Ραχήλ για γυναίκα,εχοντας και την Λεία. Όμως η Ραχήλ ήταν στείρα και στενοχωριόταν πολύ. Σύμφωνα με τους νόμους της εποχής, η Ραχήλ έστειλε στον Ιακώβ την υπηρέτριά της την Βαλλά που ήταν και ετεροθαλής αδερφή της, από την οποία ο Ιακώβ απέκτησε δύο ακόμα γιους, Δαν και Νεφθαλί. Μετά από πολλά χρόνια η Ραχήλ έμεινε τελικά έγκυος και γέννησε δυο τελευταίους γιους του Ιακώβ, τον Ιωσήφ και τον Βενιαμίν, που έγιναν τα αγαπητά παιδιά του.

Η Ραχήλ πέθανε στον τελευταίο τοκετό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* feministische Auslegung von Freema Gottlieb 
* bibel-online.net/1. Buch Moses Kapitel 1-50 
* bibel-online.net/DER PROPHET JEREMIA/Kapitel 31 
* S.C. Puissant, Rachel und das Gottesvolk: ein Vergleich von Jeremia 31 mit den Genesistraditionen, Heidelberg 2006

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Αρλεκίνος

thumb|right|150px|Αρλεκίνος με μάσκα
Ο **Αρλεκίνος** είναι ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της ιταλικής Κομέντια ντελ άρτε.

## Κομέντια ντελ Άρτε
Το όνομα του χαρακτήρα σημαίνει "μικρός διάβολος" και δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα στη Γαλλία. Υπηρετεί συνήθως τον Πανταλόνε, τον Ντοτόρε, αλλά και τον Καπιτάνο, ενώ κατά την εξέλιξη της Κομέντια ντελ άρτε είναι από τους βασικότερους χαρακτήρες. Το γυναικείο ανάλογο του Αρλεκίνου, και αρκετές φορές συμπρωταγωνίστριά του επί σκηνής, είναι η Κολομπίνα.

## Ενδυμασία
Ο Αρλεκίνος φορούσε ένα πολύχρωμο, μπαλωμένο ρούχο. Οι πρώτες μάσκες Αρλεκίνου ήταν από ξύλο, ενώ μετά φτιάχνονταν από δέρμα.

## Πηγές
*Όψεις του προσωπείου - Θεατρικό προσωπείο
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Online Etymology Dictionary - Harlequin
*Άρθρο της Livepedia
*Εικόνες από τις μάσκες του Αρλεκίνου

Κατηγορία:Ιστορία του θεάτρου
Κατηγορία:Κομέντια ντελ άρτε
Αχαΐα (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Αχαΐα** μπορεί να αναφέρεται:

Περιοχές
* Στην περιοχή της Πελοποννήσου, η οποία αντιστοιχεί στον σύγχρονο Νομό Αχαΐας
* Στην Αχαΐα (ρωμαϊκή επαρχία), ρωμαϊκή επαρχία στον ελλαδικό χώρο. 

Πόλεις
* Αχαΐα Εύξεινου Πόντου, πόλη στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου.
* Αχαΐα Συρίας, πόλη στην περιοχή της Συρίας.
* Αχαΐα Αρείας, πόλη στην περιοχή της Αρείας.
Εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης

"***Majulah Singapura***" ("Εμπρός Σιγκαπούρη") είναι ο εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης. Συνθέτης του είναι ο Ζουμπίρ Σαΐντ (1958) και τον συνέθεσε για τις επίσημες εκδηλώσεις του Δημοτικού Συμβουλίου της Σιγκαπούρης. Το τραγούδι επιλέχθηκε το 1959 ως ύμνος του νησιού όταν εκείνο κέρδισε αυτοδιοίκηση. Το 1965 η χώρα έγινε πλήρως ανεξάρτητη και το "*Majulah Singapura*" καθιερώθηκε επίσημα ως εθνικός ύμνος. Διά νόμου ψάλλεται μόνο με τους αρχικούς στίχους στη μαλαϊκή γλώσσα. Ωστόσο, έχουν γίνει επίσημες μεταφράσεις του ύμνου σε τρεις ακόμα επίσημες γλώσσες: στα αγγλικά, στα κινέζικα μανδαρίνων και στη γλώσσα Ταμίλ.

Η ολοκληρωμένη σύνθεση εψάλη για πρώτη φορά στις 6 Σεπτεμβρίου του 1958, στο θέατρο Βικτώρια, με αφορμή την επαναλειτουργία του εν λόγω θεάτρου.  Η αναθεωρημένη έκδοση εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλεση στις 11 Νοεμβρίου του 1959. Ο ύμνος παρουσιάστηκε επίσημα στο λαό της χώρας στις 3 Δεκεμβρίου όταν ανέλαβε καθήκοντα ο αρχηγός κράτους Γιουσόφ μπιν Ισάκ. Η επίσημη καθιέρωση το υύμνου έγινε στις 9 Αυγούστου του 1965.

## Στίχοι

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Αναφορές
* 
* 
* 
* 

## Διαβάστε επίσης
### Άρθρα
* 
* 

### Βιβλιογραφία
* 
*  A kit on the key symbols of Singapore consisting of eight fact sheets, one booklet, one CD and one national flag.
*  Commissioned by National Day Parade 2007 Show Committee for the 2007 Singapore National Day Parade.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Majulah Singapura'' στο Nationalanthems.info
* Εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης - από το Majulahsingapura.com

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σιγκαπούρης
Πατρονόμοι

Κατά τον Παυσανία, με το όνομα **Πατρονόμοι** φέρονταν μια πολιτική Αρχή στην αρχαία Σπάρτη, την οποία πιθανότατα ίδρυσε ο Βασιλιάς Κλεομένης Γ΄. Η Αρχή των Πατρονόμων φαίνεται να διαδέχθηκε την Αρχή των Εφόρων όταν αυτοί καταργήθηκαν.

Οι Πατρονόμοι ήταν έξι ή κατ΄ άλλους δέκα εκ των οποίων ο πρώτος εξ αυτών λέγονταν επώνυμος επειδή λάμβανε το όνομά του το έτος που ασκούσε τα καθήκοντά του. Αργότερα καθιστάμενοι οι Πατρονόμοι ισχυροί διατηρήθηκαν και μετά την επαναφορά του θεσμού των Εφόρων και των γερουσιαστών.

Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη
Αστακός Συρίας

Η μόνη αναφορά για την ελληνιστική πόλη της **Αστακού** είναι από τον Ρωμαίο ιστορικό Αππιανό σύμφωνα με τον οποίο ιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α' Νικάτορα στην Συρία. Δεν είναι γνωστή η θέση της.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Αχαΐα Συρίας

Η **Αχαΐα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη σημερινή Συρία , βρισκόταν σε άγνωστη σήμερα τοποθεσία.

Για την ελληνιστική πόλη της Αχαΐας, λόγο κάνει ο Αππιανός, την οποία προσθέτει στον κατάλογο των πόλεων του Σελεύκου Α΄ Νικάτορος.

Υπάρχει η άποψη ότι η πόλη πρέπει να είναι η *Αχαϊκάλα* στον Ευφράτη που την αναφέρει ο Αμμιανός Μαρκελλίνος, ως ένα σταθμό της εκστρατείας του Ιουλιανού του Παραβάτη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Getzel M. Cohen, *The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*.
*Johann Gustav Droysen, *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Δημήτρης Σπύρου

Ο **Δημήτρης Σπύρου** (γένν. 1954, Διάσελλα Ηλείας) είναι Έλληνας σκηνοθέτης και συγγραφέας.

## Βιογραφικό
Έχει τελειώσει τη Δραματική Σχολή και έχει σπουδάσει κινηματογράφο. Από το 1982 ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο όπου στα χρόνια της «μαθητείας» εργάστηκε ως ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτη, διευθυντής παραγωγής και  σεναριογράφος. Το 1985 άρχισε να σκηνοθετεί, δημιουργώντας ταυτόχρονα και την ανεξάρτητη εταιρία παραγωγής ΦΑΟΣ ΦΙΛΜ η οποία λειτουργεί ως σήμερα παράγοντας ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, καθώς και τηλεοπτικά προγράμματα και ντοκιμαντέρ. Έκανε αρχικά την ταινία «Ο ψύλλος» και κατόπιν εκπαιδευτικά προγράμματα και τηλεοπτικές παραγωγές.

Από το 1995 διευθύνει την αστική μη κερδοσκοπική εταιρία *Νεανικό Πλάνο*, η οποία ασχολείται με διανομή και παραγωγή ταινιών, εκδόσεις βιβλίων. Διαχειρίζεται το *cine ΦΙΛΙΠ* στην Αθήνα, διοργανώνει φεστιβάλ και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες ενώ παράγει και διανέμει εκπαιδευτικά προγράμματα.

Το 1997 σε συνεργασία με φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του νομού Ηλείας δημιούργησε το *Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου [[Ολυμπία]]ς για Παιδιά και Νέους*, του οποίου είναι και καλλιτεχνικός διευθυντής.

Παράλληλα ασχολείται και με τη λογοτεχνία και είναι συνεργάτης περιοδικών τέχνης και πολιτισμού. Το 1981 πήρε το πρώτο Βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης για ποιητές κάτω των 35 ετών. Την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού αποτελούσαν ο Γιάννης Ρίτσος, ο Νικηφόρος Βρεττάκος και ο Τάκης Σινόπουλος.

## Φιλμογραφία

* 1985 - Η ερμηνεία
*1989 - Ο ψύλλος (βραβείο στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Μπέλφαστ, της Διεθνούς Ένωσης Κινηματογράφου για Παιδιά και Νέους στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου, στο Διεθνές Παιδικό Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Σικάγου)
*1995 - Η μαυρομάτα
*1996 - Όνειρο σε άσπρο φόντο

## Εργογραφία

* 2004 - Τα παιδιά στις ταινίες του Φρανσουά Τριφό
*2005 - Ο ψύλλος
*2011 -  Η μουσική που σταμάτησε τον πετροπόλεμο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δημήτρης Σπύρου: Πήρα τη Strada κι έρχομαι στο https://flix.gr/
* Δημήτρης Σπύρου στην «Α» / Το παιδί έχει δικαίωμα να βλέπει τον δικό του κινηματογράφο στο https://www.avgi.gr/
*Δημήτρης Σπύρου: «Ο κινηματογράφος είναι ένας αλάθητος παλμογράφος κάθε εποχής» στο https://artplay.gr/

*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Πατροπασχίτες

Με την ονομασία **Πατροπασχίτες** ή **Πατροπασχιτές** ονομάσθηκαν χριστιανοί αιρετικοί που εμφανίσθηκαν τον 3ο αιώνα (μ.Χ.) οι οποίοι αδυνατώντας να κατανοήσουν το τρισυπόστατο και αδιαίρετο της Αγίας Τριάδος, και ειδικότερα τον Πατέρα από το Υιόν, υποστήριζαν ότι κατά την ενανθρώπιση και στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού έπαθε ο ίδιος ο Πατήρ.

Κύριοι υποστηρικτές της άποψης αυτής μεταξύ των αιρετικών αυτών ήταν οι Πρατέας, Νoητός, ο επίσκοπος Βόστρων της Αραβίας Βήριλλος, και ο Σαβέλλιος. Οι Πατροπασχίτες δεν διέφεραν από τους Μοναρχιανιστές που ονομάσθηκαν έτσι περισσότερο στη Δύση.

Υπόψη ότι μέχρι τότε δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί η Θεολογία και η Χριστιανική Δογματική  με συνέπεια τέτοιες αντιλήψεις, βασιζόμενες στην Παλαιά Διαθήκη, να θεωρούνται επακόλουθες.

Κατηγορία:Αρχαίες χριστιανικές ομολογίες
Μεσολόγγιον (κορβέτα)

Η κορβέτα **Μεσολόγγιον** πρώην **Λουδοβίκος** κατασκευάστηκε στο Ναύσταθμο Πόρου μεταξύ 1838-1839. Εποπτεία και σχεδιασμός ναυπήγησης από τον ναυπηγό Γεώργιο Τομπάζη. Καθελκύστηκε μετά από προσπάθειες 2 ημερών των τεχνιτών και των ναυτών, παρουσία του βασιλέως Όθωνα. Για αρκετά χρόνια παροπλίσθηκε ως ακατάλληλο λόγω μεγέθους. Το 1845 αποφασίστηκε να οπλιστεί και τοποθετήθηκαν 24 καρρονάδες των 32 λιβρών και 2 πυροβόλα 22 λιβρών. Το πλήρωμα ήταν 182 άνδρες (11 αξιωματικοί, 13 υπαξιωματικοί και 158 ναύτες).

Το 1846 λειτούργησε για πρώτη φορά ως ‘ναυτικόν παιδευτήριον’ με 5 δοκίμους ναυτικούς. Από το 1846 έως το 1854 και από το 1865 έως το 1871 χρησιμοποιήθηκε ως Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ). Το 1862 εξοπλίστηκε με τα πυροβόλα των παλαιών βρικίων ‘Περσεύς’ και ‘Ορφεύς’ και παραχώρησε τον πιο σύγχρονο οπλισμό του στο ‘Αμαλία’. Μέχρι το 1873 αναφέρεται σε πλήρη δραστηριότητα στην σύνθεση του Στόλου. Με την μεταπολίτευση του 1862 μετονομάστηκε σε ‘Μεσολόγγιον’.

Κατηγορία:Ελληνικές Κορβέτες
Λόγχη ΙΙ (αντιτορπιλικό)

Το **Λόγχη ΙΙ** ήταν αντιτορπιλικό το οποίο παραχωρήθηκε από τις ΗΠΑ στις 9 Φεβρουαρίου 1960 στο Long Beach της Καλιφόρνιας με ανάδοχο τη Βασίλισσα Φρειδερίκη.

Μεταξύ 1942 – 1943 ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Boston Navy Yard, Boston, Mass’. Καθελκύστηκε στις 18 Ιουλίου 1942.

Σε ενέργεια από τις 6 Ιουλίου 1943.

Στις 9 Φεβρουαρίου 1960 παρελήφθη στο Ναύσταθμο LONG BEAGH της Καλιφόρνιας των Η.Π.Α. από τον Αντιπλοίαρχο Κ. Μόσχο. Παροπλίστηκε στις 1 Οκτωβρίου 1990 (ΟΠΠ/ΝΚ).

Όμοιου τύπου πλοία: ‘Βέλος ΙΙ’, ‘Λόγχη ΙΙ’, 'Ασπίς ΙΙ' και 'Σφενδόνη ΙΙΙ'. 
## Περιγραφή
* Εκτόπισμα : 2100/3050 ΤΝ. 
* Διαστάσεις : 114,6Χ12Χ5,5 μέτρα. 
* Ταχύτητα : 35 κόμβοι. 
* Οπλισμός : 4 πυροβόλα 5’’/38, 3 δίδυμα πυροβόλα 3’’/50 RF, πενταπλός Τ/Σ επιφανείας και 6 Τ/Σ Α/Υ τορπιλών, HEDGEGOG, Β.Β. 
* Εκτόπισμα : 2100/3050 ΤΝ. 
* Οπλισμός : 4 πυροβόλα 5’’/38,3 δίδυμα 3’’/50 R.F., 1 πενταπλός Τ/Σ 21’’ επιφανείας και 2 Τ/Σ τριπλοί Α/Υ, βόμβες βάθους και βομβόλα HEDGEGOG.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Σφενδόνη ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)

Το **Σφενδόνη ΙΙΙ  / D-85** ήταν αντιτορπιλικό τύπου FLETCHER πρώην ‘USS AULICK DD 569’.

Ναυπηγήθηκε μεταξύ 1941-1942 στα ναυπηγεία ‘USA – Consolidated Steel Corp. orange, Texas’. Καθελκύστηκε στις 2 Μαρτίου 1942. Στην ενεργεία από τις 27 Οκτωβρίου 1942. Εκτόπισμα : 2100/30/50 ΤΝ. – Οπλισμός : 4 πυροβόλα 5’’ / 38,3 δίδυμα, 3’’/50 RF, 5 Τ/Σ 21’’ για τορπίλες επιφανείας και 2 τριπλοί Α/Υ, ΒΒ και Βομβοβόλα HEDGEHOG. Παρελήφθη στις 21 Αυγούστου 1959 στον Ναύσταθμο της Φιλαδέλφειας Η.Π.Α. από τον Αντιπλοίαρχο Α. Χρυσάνθη. Παροπλίστηκε στις 25 Οκτωβρίου 1991 (ΟΠΠ/ΝΚ).

Όμοιου τύπου πλοία: ‘Βέλος ΙΙ’, 'Ασπίς ΙΙ', ‘Λόγχη ΙΙ’ και **'Σφενδόνη ΙΙΙ**'.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*[url=http://ultraxs.com/share-BDA4_4B1FFB8E.html][img]http://ultraxs.com/thumb-BDA4_4B1FFB8E.jpg[/img][/url]
*[url=http://ultraxs.com/share-6050_4B1FFB8E.html][img]http://ultraxs.com/thumb-6050_4B1FFB8E.jpg[/img][/url]

Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Σαουθάμπτον ΦΚ

Η **Σαουθάμπτον ΦΚ** (αγγλικά: *Southampton FC*) είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που θεωρείται ένας από τους παλαιότερους συλλόγους στο αγγλικό ποδόσφαιρο και με πλούσια ιστορία. Το γήπεδο της είναι το «Saint Mary» (Σεντ Μέρι) που το χρησιμοποιούν από το 2001 ενώ μέχρι το 2000 για έδρα χρησιμοποιούσαν το «The Dell» (Δε Ντελ). 

Μια από τις επιτυχίες της ήταν το 1983–84, όταν βρισκόταν στην Πρέμιερ Λίγκ τερματίζοντας στη 2η θέση με μικρή διαφορά από την πρώτη ομάδα. Ο μοναδικός τίτλος της ομάδας σε κορυφαίο επίπεδο είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 1976. Στον τελικό η Σαουθάμπτον κέρδισε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1–0.

Τον Ιανουάριο του 2022 ο Κινέζος επιχειρηματία Γκάο Γισένγκ παραχώρησε έναντι 100 εκατ. λιρών το 80% των μετοχών του συλλόγου στο επιχειρηματικό fund, Sport Republic, που υποστηρίζεται από τον Σέρβο επιχερηματία, Ντράγκαν Σόλακ. 

## Γήπεδο
Το γήπεδο πήρε το όνομά του από το παλιό όνομα της ομάδας, Σεντ Μέρι (Saint Mary) και διαθέτει 32.589 καθίσματα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1885
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1885
Χρωμίτης

Ο **χρωμίτης** (αγγλ. chromite) είναι ορυκτό οξείδιο του σιδήρου και του χρωμίου, του οποίου αποτελεί το κυριότερο μετάλλευμα.

## Γενικά
Το όνομά του προέρχεται από το συστατικό του, χρώμιο, το οποίο ονομάστηκε έτσι επειδή προσδίδει χρώμα σε πολλά άχροα συστατικά, όταν ανευρίσκεται ως προσμιξη. Ο χρωμίτης ανευρίσκεται σε συμπλέγματα υπερβασικών εκρηξιγενών πετρωμάτων μαζί με ολιβίνη, σερπεντίνη και πυροξένους. Αποτελεί το μοναδικό μετάλλευμα χρωμίου. Τα παγκόσμια αποθέματα χρωμίου υπολογίζονται σε 11 δισ. τόνους, πράγμα που σημαίνει μεταλλευτική επάρκεια για αρκετές εκατοντάδες χρόνια.

Τα μεγαλύτερα αποθέματα χρωμίτη βρίσκονται στη Νότια Αφρική και τη Ζιμπάμπουε (περίπου το 98% των γνωστών παγκοσμίων αποθεμάτων). Άλλες χώρες παραγωγής είναι η Ρωσία, η Τουρκία, το Καζακστάν και η Ινδία. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στον Βούρινο Κοζάνης μέσα σε δουνίτη και στο Βέρμιο.

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Ορυκτά του χρωμίου
Σαουθάμπτον

Το **Σαουθάμπτον** (, ) είναι πόλη στη νότια Αγγλία. Βρίσκεται 100 χλμ. νοτιοδυτικά του Λονδίνου και 30 χλμ. βορειοδυτικά του Πόρτσμουθ, στο δέλτα των ποταμών Τεστ και Ίτσεν. Το Σαουθάμπτον είναι μεγάλο λιμάνι. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 231.200 κάτοικοι.

Η πόλη είναι γνωστή για το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, την ποδοσφαιρική της ομάδα, Σαουθάμπτον ΦΚ, και την πλούσια ναυτική της παράδοση, αλλά κυρίως επειδή ήταν το λιμάνι από όπου αναχώρησε ο Τιτανικός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για την πόλη 

Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Mulungu dalitsa Malaŵi

**«Mlungu dalitsani Malaŵi»** (στα αγγλικά: *God Bless Malaŵi*, Θεέ ευλόγησε το Μαλάουι) είναι ο εθνικός ύμνος του Μαλάουι. Συνθέτης του ύμνου είναι ο Μάικλ-Φρέντρικ Πολ Σάουκα (Michael-Fredrick Paul Sauka), ο οποίος έγραψε και τους στίχους. Καθιερώθηκε το 1964 έπειτα από τη διεξαγωγή διαγωνισμού.

## Στίχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο ύμνος σε μορφή MIDI

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μαλάουι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Παύλος Παυλίδης (γελοιογράφος)

Ο **Παύλος Παυλίδης** (Ιούνιος 1909 - 1980) ήταν Έλληνας ζωγράφος, σκιτσογράφος και δημοσιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πειραιά τον Ιούνιο του 1909. Παρακολούθησε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ταυτόχρονα ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, από τις οποίες και αποφοίτησε. Από νεαρή ηλικία είχε αρχίσει να σκιτσάρει πολιτικά πρόσωπα και να γελοιογραφεί γεγονότα. Έτσι σε ηλικία 22 ετών ήταν συνεργάτης στην εφημερίδα «Πατρίς» του Σίμου, που τότε είχε μεταφερθεί η έδρα της εφημερίδας από τη Ρουμανία στην Αθήνα (1931). Από τότε ο Παύλος Παυλίδης άρχισε να γίνεται πολύ γνωστός ειδικότερα για τη πολιτική και κοινωνική σάτυρα με τις πολιτικές του γελοιογραφίες.

Ο Παύλος Παυλίδης υπήρξε επίσης συνεργάτης των περισσοτέρων αθηναϊκών εφημερίδων, όπως με τις: *Ακρόπολις, Καιροί, Εθνική, Μάχη, Ασύρματος, Εμπρός, Εθνικός Κήρυξ, [[Ριζοσπάστης]], Ελευθερία, Κοινωνία, Νέος Κόσμος, [[Βραδυνή]]*, αλλά και πολλών περιοδικών, όπως: *[[Εβδομάς (περιοδικό)|Εβδομάς]], Σαββατοκύριακο, Θεατής, Σήμερα, Σάτιρα, Θησαυρός, Ρομάντζο*, κ.ά..

Συμμετείχε επίσης σε περισσότερες από δέκα μεγάλες καλλιτεχνικές εκθέσεις και σε τρεις πανελλήνιες του Ζαππείου. Αργότερα ασχολήθηκε επισταμένα και με την παιδική γελοιογραφία καθώς και με διαφημιστικές μακέτες, σε πολλές των οποίων είχε βραβευθεί.

Ο Πάυλος Παυλίδης υπήρξε μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), του Καλλιτεχνικού και Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Ελλάδος καθώς και της Εταιρίας Ελλήνων Ευθυμογράφων. Έργα του κοσμούν πολλές ιδιωτικές συλλογές, καθώς επίσης στο Δήμο Αθηναίων, στο Δήμο Πειραιώς, στο Μουσείο Παγκόσμιας Χιουμοριστικής Τέχνης στο Οντάριο του Καναδά και στη Μόσχα. Είχε λάβει Α' Βραβείο καλλιτεχνικής αφίσας του ΕΟΤ και Α' Βραβείο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (1970). Από το 1977 άρχισε να συνταξιοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών για το σύνολο του έργου του.

Ο Παύλος Παυλίδης μιλούσε επίσης αγγλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος του Πειραιά (Πασαλιμάνι). Πέθανε στην πόλη που γεννήθηκε το 1980.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ηλίου*, τομ.15ος, σελ.624
* "Who's Who 1979", σελ.550.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες σκιτσογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες γελοιογράφοι
Κυπρίτης

Ο **κυπρίτης** (αγγλ. cuprite) είναι ορυκτό του (μονοσθενούς) χαλκού, με χημικό τύπο Cu2O. Αποτελεί δευτερεύον μετάλλευμα του χαλκού.
Το ορυκτό πήρε το όνομά του το 1845 από τη λατινική λέξη *Cuprum* (= χαλκός), επειδή το μέταλλο αυτό είναι το κύριο συστατικό του.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ανευρίσκεται σε πολλά μέρη του κόσμου, καθώς αποτελεί δευτερογενές ορυκτό του χαλκού, που σχηματίζεται στα οξειδωμένα τμήματα φλεβών πρωτογενών χαλκούχων ορυκτών. Συνυπάρχει με χαλκοσίνη, αζουρίτη, μαλαχίτη, αυτοφυή χαλκό, χρυσόκολλα αλλά και λειμωνίτη. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στη Ρωσία (Ουράλια όρη), στη Ναμίμπια, στην επαρχία Κατάνγκα του Κογκό, στις ΗΠΑ, στη Χιλή, στο Μεξικό και στην Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία της ευρύτερης περιοχής του Λαυρίου (όπου ανευρίσκεται και χαλκοτριχίτης) και στο ορυχείο "Σκουριές" της Κασσάνδρας Χαλκιδικής.

## Πηγές
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Mindat.org
*Handbook of mineralogy 

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Οξείδια
Landkreuzer P. 1500 Monster

Το **P1500**, ονομαζόμενο *Monster* (γερμ. *μόνστερ*, *θηρίο*), ήταν προσχέδιο ενός γερμανικού άρματος πολύ βαριάς κατηγορίας (*θωρηκτό ξηράς*) την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η μελέτη έγινε από την εταιρεία Κρουπ, η κατασκευή όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, λόγω έλλειψης πόρων και επειδή η διεκπεραίωσή της ήταν αδύνατη.

Το Ρ1500 ήταν το μεγαλύτερο σε μέγεθος τανκς που σχεδιάστηκε, αφού ένα άλλο λίγο μικρότερο ήταν το P1000, ενώ το Panzerkampfwagen VIII Maus είχε σχεδόν κανονικές διαστάσεις.

## Ιστορικό
Οι Γερμανοί άρχισαν, το 1942, να σχεδιάζουν βαρέα άρματα μάχης. Η πρώτη μελέτη που έγινε στην κατηγορία *θωρηκτό ξηράς* ήταν το Ρ1000, ένα τεράστιο άρμα βάρους 1000 τόνων που ξεπερνούσε τα πάντα. Ο Χίτλερ, που είχε αδυναμία σε ό,τι θεόρατο (τεράστια κτήρια, κλπ.) έδωσε έγκριση στα σχέδια κατασκευής του Ρ1000. Η κατασκευαστική εταιρεία Κρουπ ξεκίνησε την μελέτη του ακόμα μεγαλύτερου Ρ1500. Το 1943 ο Άλμπερτ Σπέερ έθεσε τέρμα στα σχέδια κατασκευής, επειδή τα όπλα αυτά δεν ήταν κατάλληλα για χρήση σε επιθετικές πολεμικές επιχειρήσεις. Η μελέτη και τα σχέδια κατασκευής δεν διασώζονται σήμερα. 

## Περιγραφή
Το Ρ1500 ήταν μια κινητή έκδοση του σιδηροδρομικού κανονιού Schwerer Gustav (γερμ. *Σβέρερ Γκούσταβ*, *ο βαρύς Γουστάβος*), του μέχρι σήμερα βαρύτερου πυροβόλου όπλου που κατασκευάστηκε και πήρε μέρος σε πολεμική επιχείρηση. Εκτός από το κανόνι αυτό, διέθετε και δύο μικρά πολυβόλα των 300 χιλ. για να αμύνεται σε τυχόν επιθέσεις. Η μάζα του ξεπερνούσε κάθε μέτρο. 500 τόνοι οπλισμός και το διπλάσιο ακόμα για θωράκιση, κινητήρες κλπ. Η ταχύτητά του θα ήταν το πολύ 20 km/h. Ο αριθμός του πληρώματος ανέρχεται στα 100 άτομα.      

## Στρατιωτική άποψη
Το Ρ1500, όπως και το Ρ1000 δεν κατασκευάστηκαν, και γι' αυτό δεν πήραν μέρος σε μάχες. Παρόλ' αυτά σήμερα θεωρείται αδύνατη η χρήση τους σε μάχη. Το μόνο προτέρημα ήταν η τρομερή δύναμη του πυρός τους, τα μειονεκτήματα, όμως, ήταν περισσότερα. Το μεγάλο μέγεθος και η μάζα του καθιστούσαν αδύνατη την μεταφορά του. Η μικρή ταχύτητα και ακτίνα δράσης καθιστούσαν αδύνατη την χρήση του στα μακρινά μέτωπα του πολέμου. Εκτός αυτού, την εποχή του πολέμου ήταν αδύνατον να βρεθούν οι απαραίτητες ποσότητες υλικού και καυσίμων για την παραγωγή και χρήση έστω και μερικών τεμαχίων τους.

## Παραπομπές


### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περιγραφή στο γερμανικό λεξικό για τανκς
* Παρουσίασή του στο Panzerschreck.de
* Πιθανό σχέδιο

Κατηγορία:Γερμανικά άρματα μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα

Το **Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα - Τροτσκιστές** (**Ε.Ε.Κ.**) είναι ελληνικό τροτσκιστικό κομμουνιστικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 1963 ως «**Εργατική Διεθνιστική Ένωση**» (**Ε.Δ.Ε.**) και το 1985 απέκτησε την υπάρχουσα επωνυμία. Εκδίδει την 15νθήμερη εφημερίδα «*Νέα Προοπτική*» και το θεωρητικό περιοδικό «*Επαναστατική Μαρξιστική Επιθεώρηση*».

Μέχρι το 2009, συμμετείχε στο Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΜΕ.Ρ.Α.). Στις 22 Μαρτίου 2009, συγκροτήθηκε η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) από το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οπότε το ΜΕ.Ρ.Α. διαλύθηκε. Το Ε.Ε.Κ. αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτή. Ωστόσο συνεργάστηκε εκλογικά μαζί της στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015.

Η νεολαία του ονομάζεται **Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας**  (**Ο.Ε.Ν.**) η οποία εκδίδει το περιοδικό «*Κονσερβοκούτι*».

Ανήκει στην Συντονιστική Επιτροπή για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς (CRFI).

Η εφημερίδα του κόμματος «*Νέα Προοπτική*» είναι όργανο της Κεντρικής Επιτροπής και εκδίδεται από τον Απρίλιο του 1990 κάθε 15 ημέρες.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο


1 Ως μέλος της Μαχόμενης Αριστεράς.
2 Ως μέλος του Μετώπου Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
3 Ως μέλος της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ.
4 Σε συνεργασία με την Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Τροτσκιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Συν-τροπικότητα

Η **συν-τροπικότητα** είναι μια έννοια που εισήγαγε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2006 στον τομέα της πολιτικής μεταφορών, προκειμένου να καθορίσουν την προσέγγιση της ολοκλήρωσης των τρόπων μεταφοράς και των συνδυασμών τους. Για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η συν-τροπικότητα αποτελεί την «χρήση των διαφόρων μέσων μεταφοράς, μεμονωμένα και σε συνδυασμό με στόχο να επιτύχει τη βέλτιστη και βιώσιμη χρήση των πόρων». 

Η έννοια αυτή εισάγει μια νέα προσέγγιση για την ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών κατά την οποία κάποιος δεν αποσκοπεί, όπως στη Λευκή Βίβλο του 2001, να αντιτάξει τα μέσα μεταφοράς, δηλαδή αντιτάσσοντας τις οδικές μεταφορές έναντι των εναλλακτικών μέσων, αλλά να βρεθεί η βέλτιστη αξιοποίηση των μέσων και των συνδυασμών τους.

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Κατηγορία:Μεταφορές
Landkreuzer P. 1000 Ratte

Το **P1000**, ονομαζόμενο *Ratte* (γερμ. *ράτε*, *αρουραίος*), ήταν προσχέδιο ενός γερμανικού τανκ πολύ βαριάς κατηγορίας (*θωρηκτό ξηράς*) τον καιρό του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η μελέτη έγινε από το αρχιτεκτονικό γραφείο του Άλμπερτ Σπέερ, η κατασκευή όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, λόγω έλλειψης πόρων και επειδή η διεκπεραίωσή του ήταν αδύνατη.
Το Ρ1000 ήταν το δεύτερο σε μέγεθος τανκ που σχεδιάστηκε, αφού ένα άλλο, το P1500 προοριζόταν να γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Ένα άλλο πολύ βαρύ τανκ, μικρότερων όμως διαστάσεων, ήταν το Panzerkampfwagen VIII Maus, του οποίου κατασκευάστηκαν δύο πρότυπα.

## Χαρακτηριστικά
Σύμφωνα με την μελέτη το τανκ θα ήταν εξοπλισμένο με θωρακισμένο πύργο, δύο πολυβόλα των 28 εκ. ίδιου τύπου με τα πρωτεύοντα πολυβόλα των θωρηκτών Scharnhorst και Gneisenau. Εκτός αυτού είχε αντιαεροπορικά πολυβόλα 20 χιλ. και δύο αυτόματα MG 151/15 15 χιλ. Η θωράκισή του είχε πάχος 250 χιλ. Για κινητήρα ήταν προορισμένες δύο μηχανές ΜΑΝ υποβρυχίου ισχύος 6500 PS η κάθε μία. Εναλλακτικά θα είχε οχτώ κινητήρες Daimler-Benz ισχύος 2000 PS η κάθε μία. Οι μηχανές αυτές θα του έδιναν μια ταχύτητα 40&nbsp;km/h ακόμα και σε ανώμαλο έδαφος.

## Στρατιωτική άποψη
Το τανκ θα ήταν αδύνατο να χρησιμοποιηθεί σε μάχες. Η κινητικότητά του περιορίζονταν στα 13 με 16 PS/Tonne και προφανώς δεν θα επαρκούσε, ούτε και θα μπορούσε να αναπτύξει την προορισμένη ταχύτητα. Λόγω της μεγάλης μάζας και των μεγάλων διαστάσεών του ήταν αδύνατο να διασχίσει δρόμους, γέφυρες ή και οικισμούς, και γι' αυτό η μεταφορά του θα έπρεπε να γίνεται με ακόμα πιο βαριά μεταφορικά μέσα (φορτηγά, βαγόνια τραίνου, κλπ.) Η πολυδάπανη κατασκευή του καθώς και η τρομερή κατανάλωση καυσίμων ήταν επιπλέον μειονεκτήματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η μελέτη του Ρ1000 στο Panzer-Archiv.de
* P1000
* Τεχνικά χαρακτηριστικά του Ρ1000 στο panzerschreck.de

## Βιβλιογραφία
* "My Tank is Fight!", Zack Parsons - Citadel Press (Kensington Publishing Corp.) - ISBN 0-8065-2758-7

Κατηγορία:Γερμανικά άρματα μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χίου

Η **Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χίου** (**Ε.Π.Σ.Χ.**) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στον Νομό Χίου. Εδρεύει στην πόλη της Χίου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Η Ε.Π.Σ. Χίου απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και «Κύπελλο Ήθους» στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.

## Ιστορία
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χίου συστάθηκε το 1939.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χίου είναι η εξής:
* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία

### Πρωταθλήτριες

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Χίου.

### Κυπελλούχοι

### Τελικοί

## Σούπερ Καπ

Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Χίου.

### Αναμετρήσεις

## Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Χίου

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://www.i-sport.gr 
* http://www.chiosnews.com/
* https://web.archive.org/web/20030330040944/http://www.alithia.gr/newspaper/
* https://web.archive.org/web/20161013142508/http://www.omiroupoli.gr/
* http://www2.egeonet.gr/aigaio/forms/fLemma.aspx?lemmaId=6910

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

*
Κατηγορία:Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Χίο
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου

Η **Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου** (**Ε.Π.Σ.Σ.**) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στον Νομό Σάμου. Εδρεύει στην πόλη της Σάμου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων υποδομών: Κ12, Κ14 και Κ16. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Η Ε.Π.Σ. Σάμου απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και Κύπελλο Ήθους στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.

## Ιστορία
Η **Ένωσις Ποδοσφαιρικών Αθλητικών Σωματείων Σάμου** συστάθηκε το 1931, ενώ το 1932 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. ως «**Ένωσις Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου**». Επανασυστάθηκε το 1951.

## Πρωτάθλημα

### Πρωταθλήτριες

 

### Κατακτήσεις ανά σύλλογο
Οι κατακτήσεις ανά σύλλογο του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Σάμου είναι η εξής:

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Σάμου.

### Κυπελλούχοι

 samossport.blogspot.com

### Τελικοί

 samossport.blogspot.com

## Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Σάμου

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* http://www.i-sport.gr 
* http://www2.egeonet.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

*
Κατηγορία:Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σάμο
Μπαρμπέρης

thumb|Επαγγελματικό οικόσημο των μπαρμπέρηδων
thumb|Μπαρμπέρης το 1568
thumb|Σκηνή από λαογραφική γιορτή στο Kaltenberg της Γερμανίας, 2005

Ο **μπαρμπέρης** είναι χειρωνακτικό επάγγελμα. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το γαλλικό *barbe* ([baʀb]), που σημαίνει «γένι», «μούσι». 

## Ιστορική αναδρομή του επαγγέλματος
Το επάγγελμα έχει τις ρίζες του στο επάγγελμα του μεσαιωνικού κουρέα, που διατηρούσε δημόσια λουτρά και περιποιούνταν πελάτες και ασθενείς. Προφανώς εξελίχτηκε από την βοηθητική εργασία, αφού ο μπαρμπέρης ήταν βοηθός του κουρέα και ασχολούνταν κυρίως με το κόψιμο των μαλλιών και το ξύρισμα των πελατών. Με την πάροδο του χρόνου, και ανάλογα με τις ικανότητες του καθενός ήταν σε θέση να κάνει εκτός αυτού και άλλες δουλειές, όπως το βγάλσιμο των δοντιών, την θεραπεία τραυμάτων (στρατιώτες μετά τον πόλεμο κλπ.), καταγμάτων, και άλλων πληγών και ασθενειών όπως τον καυτηριασμό των σπυριών. 

Ο κουρέας και ο μπαρμπέρης είχαν ως επί το πλείστον ανδρική πελατεία. 

Το επάγγελμα του μπαρμπέρη αναφέρεται γραπτώς για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο το 1397 στην Κολωνία, ενώ επαγγελματικοί σύνδεσμοι των μπαρμπέρηδων εμφανίζονται το δεύτερο ήμισυ του 15ου αι. στο Γκντανσκ το 1457, στο Λίμπεκ το 1480 και στο Αμβούργο το 1486. Οι μπαρμπέρηδες πλήρωναν ενοίκιο στον κουρέα για να χρησιμοποιήσουν το μαγαζί. Από τον 16ο αι. και μετά, και λόγων της παρακμής του θεσμού των δημόσιων λουτρών, οι μπαρμπέρηδες απόκτησαν μια κάποια αυτονομία και ανταγωνίζονταν τους κουρείς, δουλεύοντας και έξω από το κατάστημα. Εκτός από το ξύρισμα και το κούρεμα θεράπευαν κοψίματα, τρυπήματα, κατάγματα και άλλα ατυχήματα που τους απέδιδαν χρήματα. Μέχρι τον 18ο αιώνα έκαναν ακόμα και ακρωτηριασμούς ή και καισαρικές τομές. Από τον 19ο αι. και με την ανάπτυξη του ιατρικού επαγγέλματος οι μπαρμπέρηδες άρχισαν να εξειδικεύονται. 

Ένας άλλος επαγγελματικός κλάδος δημιουργήθηκε στον 17ο αι. όταν ήρθαν στην μόδα οι περούκες. Ο κλάδος αυτός ασχολήθηκε με την κατασκευή της περούκας, αλλά και την κόμμωση των γυναικών, ενώ ο μπαρμπέρης παρέμεινε στο κούρεμα και το ξύρισμα των ανδρών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Reinhold Reith, Lexikon des alten Handwerkes: Bader und Barbiere
* Gertrud Wagner, Das Gewerbe der Bade und Barbiere im deutschen Mittelalter, med. Diss. Freiburg im Breisgau 1917
* Gerhard Wulz, Der Schönheit verbunden, Bader, Barbiere und Friseure, Geschichte und Geschichten, Fulda 2003

Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα
Κατηγορία:Οικονομία του Μεσαίωνα
Χιμπαντζής

Είναι η κοινή ονομασία των δύο ειδών του γένους **Παν** **(Pan)** που δεν έχουν εκλείψει. (Ονοματολογία: **χιμπαντζής** 

Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Στάσσης (περιπολικό)

**Στάσσης ([[Περιπολικό]]) Αρχικελευστής / Ρ-288, Α-427**

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Germany – Sieqhold Warlt Bremerhaven’. Παραχωρήθηκε στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας από την τότε Δ. Γερμανία.  Ονομάστηκε προς τιμή του Αρχικελευστή ΣΤΑΣΣΗ, ο οποίος σκοτώθηκε στον Απρίλιο του 1944 επί του πλοίου Α/Τ ‘ΙΕΡΑΞ’ στην προσπάθεια καταστολής του κινήματος των Ναυτών (πληροφορίες Ημερολόγιο Πολέμου και πεπραγμένα πολέμου). Εκτόπισμα : 80 ΤΝ. – Διαστάσεις 21,4Χ6,4Χ2,5. Ιδίου τύπου τ πλοία **Στάσσης** και  Μαλλιόπουλος.  Και τα δύο έφθασαν στην Ελλάδα φορτωμένα σε πλοίο στις 28 Σεπτεμβρίου 1975. Παροπλίστηκε στις 19 Ιουλίου 1991 (ΟΠΠ/ΝΣ).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Μαλλιόπουλος (περιπολικό)

**Μαλλιόπουλος ([[Περιπολικό]]) Αρχικελευστής / Ρ-290, A-476**

Πρώην ‘KW 8’, γερμανική ακταιωρός, (παράκτιο περιπολικό). Παραχωρήθηκε στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό στα πλαίσια της στρατιωτικής βοήθειας . Ονομάστηκε προς τιμή του εκτελεσθέντος από του Γερμανούς στις 04/01/1943, Αρχικελευστής Β. Μαλλιόπουλος. Εκτόπισμα : 80 τόνοι. – Διαστάσεις : ολικό μήκος 21,4 μ. μέγιστο πλάτος 6,4 μ. και βύθισμα 2,5 μ. η δε ταχύτητά του ήταν πολύ μικρή. Ιδίου τύπου πλοίο ήταν το Στάσσης.

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1975 φορτώθηκαν και έφθασαν στην Ελλάδα ατμοπλοϊκώς όπου στη συνέχεια καθελκύσθηκαν και παραδόθηκαν στη Διοίκηση Ναυστάθμου Σαλαμίνος, υπαχθέντα στη Δ.Δ.Μ.Ν.. Από τις 20 Ιανουαρίου 1977 το περιπολικό "Μαλλιόπουλος" διατέθηκε για την κάλυψη αναγκών της Υδρογραφικής Υπηρεσίας, όπου και μετατράπηκε και υδρογραφικό σκάφος. 
Το Π/Π Μαλλιόπουλος έφερε στο πρόστεγο αρχικά  ένα υπερυψωμένο πυροβόλο. Παροπλίστηκε στις 14 Μαΐου 1987.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Φούτμπολ Λιγκ Του

Η **Λιγκ Του** (αγγλικά: *League Two*) είναι η τέταρτη ποδοσφαιρική κατηγορία στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Ακόμη, αποτελεί την τρίτη κατά σειρά από τις τρεις κατηγορίες της Αγγλικής Φούτμπολ Λιγκ. Είναι επίσης γνωστή ως *Sky Bet League 2*, από την στιγμή που χορηγός της είναι η Sky Bet. Περιλαμβάνει 24 ομάδες.
thumb|left|Παλαιότερο λογότυπο της Λιγκ Του

## Διαδικασία προβιβασμού
Οι τρεις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας στην Λιγκ Του προβιβάζονται κατευθείαν στην Φούτμπολ Λιγκ Ουάν, ενώ οι ομάδες από την θέση 4 έως 7 μπαίνουν σε διαδικασία πλέι οφ με διπλούς ημιτελικούς και τους νικητές να αγωνίζονται σε τελικό με έπαθλο το τέταρτο εισιτήριο του προβιβασμού.

## Υποβιβασμός

Οι 2 τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στην Κόνφερενς Πρέμιερ.

## Ομάδες (2025–26)
:* Σημείωση: Οι ομάδες βρίσκονται σε αλφαβητική σειρά.*

thumb|80px|Το τρόπαιο του πρωταθλήματος σε μορφή svg

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αγγλίας
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Δ΄ επιπέδου
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου τέταρτης κατηγορίας στην Ευρώπη