open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σωληνόκαρπος

Ο **σωληνόκαρπος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Solenocarpus*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της φιστικιάς, τα ανακαρδιοειδή. Είναι φυτά ιθαγενή της νότιας Ινδίας, της νότιας Μαλαϊκής χερσονήσου, των Φιλιππίνων και της Ινδονησίας, μέχρι και τη Νέα Γουινέα.

Σήμερα αναγνωρίζονται τα εξής δύο είδη σωληνόκαρπου:

* *Solenocarpus indicus* («σωληνόκαρπος ο ινδικός»), Wight & Arn.
* *Solenocarpus philippinensis* («σωληνόκαρπος των Φιλιππίνων»), (Elmer) Kosterm.

## Παραπομπές


Σωληνοκαρπο
Γιαννακίδης

Το ελληνικό επώνυμο **Γιαννακίδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Άρης (Αριστείδης) Γιαννακίδης (γενν. 1959), ο πρώτος αιρετός περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
* Κώστας Γιαννακίδης (γενν. 1966), δημοσιογράφος
* Μιχάλης Γιαννακίδης (γενν. 1988), καλαθοσφαιριστής
* Στάθης Γιαννακίδης (γενν. 1985), οικονομολόγος, υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης (2018-2019)
Σαλμάν Ισά

Ο **Σαλμάν Ισά Γκουλούμ** (αραβικά: سلمان عيسى; γεννήθηκε 12 Ιουλίου 1977), περισσότερο γνωστός ως **Σαλμάν Ισά**, είναι πρώην ποδοσφαιριστής από το Μπαχρέιν που αγωνιζόταν ως μέσος (συνήθως πλάγιος). Στην  καριέρα του αγωνίστηκε σε ομάδες της χώρας του και στο Κατάρ και υπήρξε βασικό στέλεχος της εθνικής του ομάδας συμπληρώνοντας 161 συμμετοχές.

## Τίτλοι και διακρίσεις
* Πρωτάθλημα Μπαχρέιν (5): 2000, 2003, 2005, 2012, 2014 
* Κύπελλο Μπαχρέιν (3): 2001, 2004, 2014
* Κύπελλο Πρίγκηπα (4): 2001, 2002, 2003, 2005

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μπαχρέιν
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπαχρέιν
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2011
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αραμπί ΣΚ (Κατάρ)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ
Βάρσος ο Ομολογητής

Ο **Βάρσος ο Ομολογητής**, γνωστός και ως **Άγιος Βάρσος** ή **Όσιος Βάρσος**, είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έζησε μετά τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ., όταν ξέσπασε η αρειανική διαμάχη, μια σειρά χριστιανικών θεολογικών διαφορών που προέκυψαν μεταξύ του Άρειου και του Αθανασίου της Αλεξάνδρειας, δύο χριστιανών θεολόγων από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Αυτές οι διαφωνίες χώρισαν την Εκκλησία σε δύο αντιτιθέμενες θεολογικές φατρίες για πάνω από 55 χρόνια, από την εποχή πριν από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 έως και μετά την Β' Οικουμενική Σύνοδο το 381. Ο Βάρσος είχε ήδη διακριθεί ως επίσκοπος Εδέσσης. Περνώντας από τη Φοινίκη, την Αίγυπτο και την Θηβαΐδα πλούτισε τις γνώσεις του αλλά και εξαπλώθηκε η φήμη του. Δεν έμεινε αμέτοχος στη διαμάχη μεταξύ της Ορθοδοξίας και των Αρειανών. Υπερασπιζόταν την Ορθόδοξη Εκκλησία με τη διδασκαλία του. Ο αυτοκράτορας Ουάλης, Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 364 έως το 378 και υπερασπιστής των Αρειανών, τον εξόρισε στην Άραδο, σημερινό Νησί Ρουάντ που βρίσκεται στην Μεσόγειο και είναι σήμερα το μοναδικό κατοικημένο νησί της Συρίας. Όμως οι ακόλουθοι του Βάρσου έσπευδαν εκεί για να τον ακούσουν. Γι' αυτό τον μετέφεραν στην Οξύρρυγχο (ή Ολορόγγο) της Αιγύπτου. Εκεί νέα συρροή ορθοδόξων κύκλωνε τον επίσκοπο. Τέλος τον έκλεισε σ' ένα φρούριο κοντά στο Αλγέρι. Εκεί ήταν που άφησε την τελευταία του πνοή, αφού αφιέρωσε τη ζωή του υπηρετώντας τον Θεό και την Ορθόδοξη πίστη. Το κρεβάτι του Αγίου αλλά και άλλα αντικείμενα που βρίσκονταν στην κατοχή του στην Άραδο, τιμούνται από τους ντόπιους οι οποίοι αναφέρουν ότι από αυτά προήλθαν αρκετά θαύματα.

## Αναφορές
Αναφορά για τον Βάρσο τον Ομολογητή γίνεται και σε δύο από τις σωζόμενες επιστολές του Μέγα Βασίλειου προς τον ίδιο τον Βάρσο κατά τις ημέρες που βρισκόταν έγκλειστος κάτω από τις εντολές του αυτοκράτορα Ουάλη (επιστολές 264 και 267).

Λεπτομερείς πληροφορίες για τον βίο και τα συγκεκριμένα κατορθώματα του Βάρσου του Ομολογητή ωστόσο είναι περιορισμένες, καθώς πολλά ιστορικά αρχεία αυτής της εποχής δεν έχουν διατηρηθεί. Ωστόσο, τιμάται ως άγιος στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και στη Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία, όπου τον θυμούνται για την αφοσίωσή του στη χριστιανική πίστη σε μια δύσκολη περίοδο της ιστορίας.

## Εορτασμός
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί Άγιο και τιμά την μνήμη του 15 Οκτωβρίου εκάστου έτους μαζί με τους Λουκιανό, πρεσβυτέρου Αντιοχείας, Σαβίνο επισκόπου Κύπρου και Ευθύμιο τον νέο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι Εδέσσης Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Άγιοι του Μεσαίωνα
Πικρόλημμα

Το **πικρόλημμα** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Picrolemma*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια σιμαρουβοειδή. Τα πικρολήμματα είναι μικροί δίοικοι θάμνοι.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικότερα τα εξής δύο είδη πικρολήμματος, αμφότερα ιθαγενή της τροπικής Νότιας Αμερικής:

* *Picrolemma huberi*, Ducke
* *Picrolemma sprucei*, Benth. & Hook.f.

## Παραπομπές


Πικρολημμα
Κανακομυρίκη

Η **κανακομυρίκη** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Canacomyrica*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της μυρίκης, τα μυρικοειδή. Είναι ένα μονοτυπικό γένος, δηλαδή περιλαμβάνει ένα και μοναδικό είδος, το *Canacomyrica monticola*, ενδημικό της Νέας Καληδονίας. Είναι μικρό δέντρο ή θάμνος που ευδοκιμεί μόνο σε εδάφη σερπεντίνη με υψηλές περιεκτικότητες σε σίδηρο και μαγνήσιο. Για τον λόγο αυτόν, όντας και περιορισμένο σε όχι μεγάλα νησιά του Ειρηνικού, έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των «ειδών προ απειλής» της IUCN Μέχρι το 2021 είχε ανακαλυφθεί μόνο σε ένδεκα τοποθεσίες στη νότια επαρχία της Ν. Καληδονίας. Πιθανοί κίνδυνοι για τη διαιώνιση του είδους είναι οι πυρκαγιές, η εξορυκτική δραστηριότητα και η υλοτόμηση.

## Πηγές
* Kubitzki, K., κ.ά.: *The Families and Genera of Vascular Plants*, τόμ. 2, σ.&nbsp;456, Springer Verlag, Βερολίνο 1993, ISBN 3-540-55509-9
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μυρικοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ωκεανίας
Ροτάλα

Η **ροτάλα** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Rotala*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της τράπας, τα λυθροειδή. Αρκετά είδη ροτάλας φυτεύονται σε ενυδρεία.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικότερα στο γένος *Rotala* περίπου 46 είδη, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και τα εξής:

* *[[Rotala andamanensis]]* («ροτάλα των Νήσων Ανταμάν»)
* *Rotala densiflora* («ροτάλα η πυκνανθής»)
* *Rotala hippuris* («ροτάλα η ιππουρίς»)
* *[[Rotala indica]]*(«ροτάλα η ινδική»)
* *[[Rotala malabarica]]* («ροτάλα του Μαλαμπάρ»)
* *[[Rotala malampuzhensis]]*
* *[[Rotala ramosior]]*
* *[[Rotala rotundifolia]]*
* *Rotala kanayensis*, Rijuraj et al.
* *Rotala wallichii*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ροτάλα στα *[[Wikispecies]]*
*Η ροτάλα στη «Χλωρίδα της Κίνας

Ροταλα
Αστερόμυρτος

Η **αστερόμυρτος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Asteromyrtus*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια (και την υποοικογένεια) της μυρτιάς. Συγγενεύει στενά με τα γένη καλλιστήμων και μελαλεύκη.

## Ιστορία
Το *Asteromyrtus* περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικά ως γένος το 1843. Στη συνέχεια ωστόσο τα είδη του ταξινομήθηκαν στα γένη *[[Melaleuca]]* και *Sinoga*, και το γένος επανασυστάθηκε από τον Αυστραλό βοτανολόγο Λύντλεϋ Κρέιβεν μόλις το 1988, ώστε να φιλοξενήσει επτά συνολικώς είδη, όλα φύτα των τροπικών περιοχών της Γης. Πρόκειται για θάμνους ή μικρά δέντρα ιθαγενή της Νέας Γουινέας, της Επαρχίας Μαλούκου στην Ινδονησία ή της βόρειας Αυστραλίας, σε περιοχές περιφερειακές της Θάλασσας της Αραφούρα, του Κόλπου της Καρπεντάρια και του Πορθμού Τόρες.

## Είδη
Και σήμερα αναγνωρίζονται στο γένος *Asteromyrtus* τα επτά είδη του Κρέιβεν, που είναι τα εξής:

# *[[Asteromyrtus angustifolia]]*, (Gaertn.) Craven &ndash; βόρειο Κουίνσλαντ
# *[[Asteromyrtus arnhemica]]*, (Byrnes) Craven &ndash; βόρειο μέρος της Βόρειας Επικράτειας και της Δυτικής Αυστραλίας
# *[[Asteromyrtus brassii]]*, (Byrnes) Craven &ndash; νότια Νέα Γουινέα και βόρειο Κουίνσλαντ
# *[[Asteromyrtus lysicephala]]* (F.Muell. & F.M.Bailey) Craven &ndash; Νήσοι Άρου της Ινδονησίας, νότια Νέα Γουινέα, βόρειο Κουίνσλαντ
# *[[Asteromyrtus magnifica]]* (Specht) Craven &ndash; βόρειο μέρος της Βόρειας Επικράτειας, νήσος Γκρόουτ Έυλαντ
# *[[Asteromyrtus symphyocarpa]]* (F.Muell.) Craven &ndash; νότια Νέα Γουινέα, βόρειο Κουίνσλαντ, βόρειο μέρος της Βόρειας Επικράτειας
# *[[Asteromyrtus tranganensis]]* Craven - Νήσοι Άρου της Ινδονησίας

## Παραπομπές


Αστερομυρτος
Τσέλιος

Το ελληνικό επώνυμο **Τσέλιος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αθανάσιος Τσέλιος (γενν. 1956), στρατηγός, αρχηγός Γ.Ε.Σ.
* Αλεξάντρα Τσέλιος-Σέντερ, Αυστραλή επιχειρηματίας και δημοσιογράφος
* Δήμος Τσέλιος (Δημοτσέλιος) ή «Γεροδήμος» (1795-1854), οπλαρχηγός στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
* Ηλίας Τσέλιος (γενν. 1997), ποδοσφαιριστής
* Κρις Τσέλιος (γενν. 1962), Ελληνοαμερικανός παίκτης του χόκεϊ επί πάγο
* Μάκης Τσέλιος, σχεδιαστής ενδυμάτων
* Νίκος (Νικόλαος) Τσέλιος (1799-1860), αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
* Νίκος Τσέλιος (γενν. 1979), Ελληνοαμερικανός παίκτης του χόκεϊ επί πάγου
* Νίκος Τσέλιος, Έλληνας ποδοσφαιριστής
* Παρασκευάς Τσέλιος (γενν. 1997), διεθνής πετοσφαιριστής
* Τζέικ Τσέλιος (γενν. 1991), Αμερικανός παίκτης του χόκεϊ επί πάγου, γιος του Κρις

Ως πρώτο όνομα, αναφέρεται:

* στον Τσέλιο Πίτσαρη ή Τσελεπίτσαρη, οπλαρχηγό του Αλή Πασά
Μιραδέλλια Λέσβου

Τα **Μιραδέλλια** είναι οικισμός του Δήμου Δυτικής Λέσβου στο Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Μιραδέλλια βρίσκονται προς τα βόρεια παράλια του νησιού σε υψόμετρο 4 μέτρα ενώ απέχουν μόλις 2 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Πέτρα, 17 χλμ. Β. από την Καλλονή (έδρα του δήμου) και 55 χλμ. ΒΔ. από τη Μυτιλήνη. Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 2001 στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πέτρας του Δήμου Πέτρας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Πέτρα, το Πετρί και τη νησίδα Άγιος Γεώργιος αποτελούν αποτελούν την κοινότητα Πέτρας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πέτρας του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 61 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Αμπέλια Πολιχνίτου Λέσβου

Τα **Αμπέλια** Πολυχνίτου, είναι οικισμός του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ο οποίος βρίσκεται στα βόρεια παράλια της Λέσβου ανάμεσα στη Σκάλα Πολιχνίτου και τη Νυφίδα.

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πολιχνίτο, τη Σκάλα, τον Γλάρο, τη Νυφίδα και το Γηροκομείο Λαμανδρίου Σκουτάρου αποτελούν την Κοινότητα Πολιχνίτου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου του Δήμου Δυτικής Λέσβου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχαν πληθυσμό 19 κατοίκους.

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο αλλά στη Δημοτική Ενότητα Πέτρας υπάρχουν τα Αμπέλια Σκουτάρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Νυφίδα Λέσβου

Η **Νυφίδα**  είναι παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Λέσβου στο Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Η Νυφίδα βρίσκεται στα νότια και δυτικά παράλια του νησιού, στον Κόλπο Καλλονής σε υψόμετρο 10 μέτρα. Απέχει μόλις 5 χλμ. Δ. από τον Πολιχνίτο, περίπου 21 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Καλλονή (έδρα του δήμου) και 47 χλμ. Δ. από τη Μυτιλήνη.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στον τότε δήμο Πολιχνίτου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πολιχνίτο, τη Σκάλα, τον Γλάρο, τα Αμπέλια και το Γηροκομείο Λαμανδρίου αποτελούν την Κοινότητα Πολιχνίτου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου του Δήμου Δυτικής Λέσβου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν πληθυσμό 87 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Γλάρος Λέσβου

Ο **Γλάρος**  είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Δυτικής Λέσβου που απογράφεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 2011 στον τότε Δήμο Λέσβου. Βρίσκεται στα δυτικά των αλυκών του Κόλπου Καλλονής, βορειοανατολικά από τη Σκάλα και βορειοδυτικά από το Λισβόρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πολιχνίτο, τη Σκάλα, τη Νυφίδα, τα Αμπέλια και το Γηροκομείο Λαμανδρίου αποτελούν την Κοινότητα Πολιχνίτου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου του Δήμου Δυτικής Λέσβου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 9 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Στάθης Καννής

Ο **Στάθης Καννής** είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 εξελέγη δήμαρχος Πύργου Ηλείας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε νομικά και ιδιωτεύει ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας.

Στις δημοτικές εκλογές του 2010 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Πύργου με την παράταξη του Μάκη Παρασκευόπουλου. Κατά τη διάρκεια της θητείας του τελευταίου διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου. 

Συμμετείχε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 ως υποψήφιος δήμαρχος Πύργου καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με ποσοστό 15,87%.

Στις εκλογές του 2023 κατήλθε εκ νέου ως υποψήφιος δήμαρχος Πύργου καταφέρνοντας να εκλεγεί δήμαρχος Πύργου στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 56,03% έναντι 43,97% του απερχόμενου δημάρχου Τάκη Αντωνακόπουλου.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Πύργου Ηλείας
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 21ου αιώνα
Καμινάρης

**Καμινάρης** ήταν το όνομα του υπεύθυνου για τη συλλογή φόρων με το διοικητικό σύστημα της Μολδοβλαχίας στις παραδουνάβιες ηγεμονίες. Τον 17ο αιώνα δημιουργήθηκε η διεύθυνση *του μέγα καμινάρη*. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των εσόδων δινόταν στον ίδιο, ο οποίος εμφανιζόταν στη βασιλική συνθήκη με το όνομα *căminărit*. Η έδρα του ονομαζόταν *caminărit* στη Μουντενία και *camănă* στη Μολδαβία. 

Η ελληνική λέξη "καμινάρης" προέρχεται από την ρουμανική căminar που με την σειρά της προέρχεται από τα παλαιά Σλαβικά (kamenĩ = πέτρα, λίθος). Ως εκ τούτου δεν έχει σχέση με την ελληνική λέξη "κάμινος/καμίνι" και τα παράγωγα της.

Αρχικά, τον Μεσαίωνα, ο καμινάρης ήταν επιφορτισμένος με τη συλλογή φόρων, αρχικά μόνο για την πώληση κεριού στη Μολδαβία και μετά στη Βλαχία.

Την εποχή του Δημητρίου Καντερίρ, ο μέγας καμινάρης συγκαταλεγόταν στους μεγάλους βογιάρους, και το 1763, ο  μέγας καμινάρης ήταν μέρος της διοικητικής δομής (από τον λογοθέτη στον μεγάλο καμινάρη), ήταν ο δωδέκατος βογιάρος του Ντιβάνιου ως ιεραρχία. 

Ο Gheorghe Eminovici, ο πατέρας του Μιχαήλ Εμινέσκου, ήταν καμινάρης.

Ο Κωνσταντίνος Δαπόντες, ήταν καμινάρης.

## Σημειώσεις
Τσόνια Λέσβου

Τα **Τσόνια** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Λέσβου στο Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Τσόνια βρίσκονται στις βορειοανατολικές ακτές του νησιού σε υψόμετρο 3 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 29 χλμ. ΒΑ. από την Καλλονή και 46 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Μυτιλήνη. Η παραλία τους έχει μήκος 500 μέτρα και είναι  με χοντρό βότσαλο. Στη βόρεια άκρη της υπάρχει μικρό λιμανάκι.

Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 1981 στην κοινότητα Κλειούς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Κλειώ αποτελούν αποτελούν την κοινότητα Κλειούς, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μανταμάδου του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 22 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Κανγκ ο Κατακτητής

Ο **Κανγκ ο Κατακτητής** (**Ναθάνιελ Ρίτσαρντς**) είναι υπερκακός που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics. Δημιουργήθηκε από τους Σταν Λι και Τζακ Κέρμπι και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο *The Avengers* #8 (Σεπτέμβριος 1964). Ο Κανγκ είναι ένας επιστήμονας από το μέλλον και απόγονος των Ριντ Ρίτσαρντς και Βίκτορ βον Ντουμ. Διάφορες εκδοχές του Κανγκ όπως ο Ράμα-Τατ, ο Ιμόρτους, ο Scarlet Centurion, ο Βίκτορ Τάιμλι, και ο Iron Lad έχουν εμφανιστεί στα κόμικς.

Ο Κανγκ ο Κατακτητής έχει εμφανιστεί σε διάφορες προσαρμογές των Marvel Comics, όπως σε βιντεοπαιχνίδια και τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων. Ο Τζόναθαν Μέιτζορς υποδύθηκε τον χαρακτήρα στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) *[[Ant-Man και Wasp: Κβαντομανία]]* (2023). Ο Μέιτζορς επίσης υποδύθηκε διάφορες εναλλακτικές εκδοχές του χαρακτήρα στην ταινία. Από το 2021 μέχρι το 2023, ο Μέιτζορς εμφανιζόταν στην τηλεοπτική σειρά *[[Loki (τηλεοπτική σειρά)|Loki]]*, όπου υποδυόταν διάφορες εκδοχές του Κανγκ, όπως Αυτόν που Παραμένει και τον Βίκτορ Τάιμλι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κανγκ ο Κατακτητής στο Marvel.com

Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1963
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κέρμπι
Παλιός Λέσβου

Ο **Παλιός** είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της Λέσβου στο Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Παλιός βρίσκεται στις βορειοανατολικές ακτές του νησιού, στην άκρη προστατευμένου κόλπου, σε υψόμετρο 3 μέτρα ενώ απέχει περίπου 33 χλμ. ΒΑ. από την Καλλονή και 37 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Μυτιλήνη. Έχει θέα, νοτιοανατολικά, προς τις νησίδες Ασπρονήσια (ή Τομαρονήσια ή Τοκμάκια) και το μικρό λιμάνι της επειδή πρόκειται για το κοντινότερο σημείο της Λέσβου με τις ακτές της Μικράς Ασίας ήταν σε μόνιμη χρήση παλαιότερα. Η ευρύτερη περιοχή του χωριού χαρακτηρίζεται από πλατώματα με χαμηλές ράχες, αραιά δάση τραχείας πεύκης και θαμνότοπους που καταλήγουν ήρεμα στη θάλασσα. Χαρακτηριστικό της είναι οι "λούτσες", διάσπαρτες μικρές φυσικές λίμνες οι οποίες σε έκταση  δεν ξεπερνούν το μισό στρέμμα και όπου ανάμεσα τους κυλούν μικρά εποχικά ρέματα (π.χ. η Καμήλα και ο Ανοιχτός) που εκβάλλουν σε παραλίες δημιουργώντας μικρούς υγροτόπους.

Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 1961 στην κοινότητα Μανταμάδου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Μανταμάδου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μανταμάδου του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 5 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Χρυσή Μπάλα του 2007

Η **Χρυσή Μπάλα του 2007**, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή στον κόσμο, όπως κρίθηκε από μια διεθνή επιτροπή αθλητικών δημοσιογράφων, τον Κακά.   Αυτή ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία παίκτες από συλλόγους εκτός της ομοσπονδίας της UEFA ήταν επιλέξιμοι για υποψηφιότητα. Αυτή η αλλαγή οδήγησε επίσης σε αύξηση της ψηφοφορίας για να συμπεριληφθούν δημοσιογράφοι από χώρες εκτός της UEFA. 

Ο Κακά ήταν ο τέταρτος Βραζιλιάνος που κέρδισε το βραβείο μετά τον Ρονάλντο (1997, 2002), τον Ριβάλντο (1999) και τον Ροναλντίνιο (2005). Ήταν επίσης ο έκτος παίκτης της Μίλαν που κέρδισε το τρόπαιο μετά τουςΤζάνι Ριβέρα (1969), Ρουντ Γκούλιτ (1987), Μάρκο φαν Μπάστεν (1988, 1989, 1992), Τζορτζ Γουεά (1995) και Αντρέι Σεβτσένκο (2004).

Η τελετή είναι αξιοσημείωτη καθώς ο Κακά ήταν ο τελευταίος παίκτης που κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα πριν από την κυριαρχία των Μέσι-Ρονάλντο. Το 2018, ο Κροάτης Λούκα Μόντριτς τερμάτισε τη δεκαετή κυριαρχία μετά τη νίκη του εκείνη τη χρονιά.

## Κατάταξη

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη σελίδα της Χρυσής Μπάλας ''του France Football''
Κατηγορία:Χρυσή Μπάλα
Πέδη Λέσβου

Η **Πέδη** ή **Πεδή** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Λέσβου στο Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Η Πέδη βρίσκεται στις βορειοανατολικές ακτές του νησιού, στον κόλπο του Μακρή Γιαλού ενώ απέχει περίπου 26 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καλλονή και 28 χλμ. ΒΔ. από τη Μυτιλήνη. Η παραλία της αποτελεί συνέχει αυτής του διπλανού Ασπροποτάμου, είναι γνωστή για την ψιλή άμμο και τα ρηχά νερά της. Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 1981 στην κοινότητα Μανταμάδου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Μανταμάδου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μανταμάδου του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 30 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Λαγκάδα Μανταμάδου Λέσβου

Η **Λαγκάδα** είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ο οποίος βρίσκεται στις βορειοανατολικές ακτές της Λέσβου. Απέχει περίπου 27 χλμ. ΒΑ. από την Καλλονή (έδρα του δήμου) και 41 χλμ. ΒΔ. από τη Μυτιλήνη. Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 1991 στην κοινότητα Μανταμάδου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Μανταμάδου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μανταμάδου του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παραλία της Λαγκάδας, Μανταμάδος στο https://www.youtube.com.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Σίλια Καψή

Η **Σίλια (Βασιλική) Καψή** (Σίδνεϊ, 5 Δεκεμβρίου 2006) είναι Ελληνοαυστραλή τραγουδίστρια, χορεύτρια και ηθοποιός, με καταγωγή απο την Κύπρο, την οποία εκπροσώπησε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2024 στο Μάλμε της Σουηδίας με το τραγούδι "*Liar".*

## Καριέρα
Η Βασιλική Καψή γεννήθηκε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Γονείς της είναι ο Ελληνοκύπριος τραγουδιστής Γιώργος Καψής και η Ελληνίδα δικηγόρος και πρώην χορεύτρια, Δέσποινα «Ρεβέκκα» Σαϊβανίδη, από τη Θεσσαλονίκη. Εκεί πέρασε τα παιδικά της χρόνια, μεγαλώνοντας σε καλλιτεχνικό περιβάλλον, όπου έκανε εμφανίσεις από την ηλικία των 4 ετών. Υπήρξε τραγουδίστρια για την Australian Youth Performing Arts Company (AYPAC) και σε μια σειρά από εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο.

Το πρώτο τραγούδι της, «Who Am I?», το οποίο έγραψε και συνέθεσε σε ηλικία 12 ετών, κυκλοφόρησε το 2022. Κυκλοφόρησε δύο ακόμη σινγκλ, το «No Boys Allowed» και το «Disco Dancer», τον Μάρτιο και τον Μάιο του 2023.

Η Καψή επιλέχθηκε από την ImmaBeast Dance Company στο Λος Άντζελες. Εργάστηκε με τον Stephen "tWitch" Boss στο *The Jennifer Hudson Show* και εμφανίστηκε σε ένα ντοκιμαντέρ χορού που παρήγαγε ο ράπερ Taboo.

Η Καψή έκανε το ντεμπούτο της ως πρωταγωνίστρια στην ταινία μικρού μήκους *Pearly Gates* του 2022 και έχει δουλέψει σε διάφορα τηλεοπτικά έργα για το αυστραλιανό Nickelodeon, εμφανιζόμενη ως τακτική παρουσιάστρια στην τοπική έκδοση του *[[Nick News]]*. Μαζί με τους άλλους οικοδεσπότες, ήταν υποψήφια για τον θρύλο της χρονιάς στην Αυστραλία/Νέα Ζηλανδία στα Βραβεία Nickelodeon Kids' Choice το 2023.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2023, ανακοινώθηκε ως η εκπρόσωπος της συμμετοχής της Κύπρου στη Eurovision 2024. Στον τελικό διαγωνισμό, που έγινε στο Μάλμε της Σουηδίας στις 11 Μαΐου 2024, έλαβε την 15η θέση.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αυστραλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Κύπρο
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2024
Σαβράθα

Η **Σαβράθα**, γνωστή και ως **Σαβράτα** ή **Σαβαραθά** (), είναι πόλη στην περιοχή Ζάουια της Λιβύης. Ήταν η δυτικότερη από τις αρχαίες τριπόλεις της ρωμαϊκής Τριπολίτιδας, δίπλα στην Οία και την Μεγάλη Λέπτιδα. Βρίσκεται στις ακτές της Μεσογείου περίπου 70 χλμ δυτικά της σύγχρονης Τρίπολης. Ο σωζόμενος αρχαιολογικός χώρος εγγράφηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1982.

Στην αρχαιότητα, η Σαβράθα ήταν επίσης γνωστή με την ονομασία **Αβρότονον** ().

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Λιβύη
Κατηγορία:Τουρισμός στη Λιβύη
Κατηγορία:Τριπολιτανία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Λιβύη
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική γεωγραφία της Βόρειας Αφρικής
Ντίνος Κωνσταντινίδης

Ο **Ντίνος Κωνσταντινίδης**  (10 Μαΐου 1929 – 20 Ιουλίου 2021) ήταν Ελληνοαμερικανός συνθέτης σύγχρονης κλασικής μουσικής.

Ο Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στα Ιωάννινα, όπου πήρε τα πρώτα μαθήματα βιολιού με την Κωνσταντινουπολίτισσα Όλγα Μέντζου, μαθητές της οποίας υπήρξαν και ο Τάτσης Αποστολίδης, ο Δημήτρης Βράσκος, ο Θεόδωρος Τενεζάκης, ο Βύρων Καψάλης κ.ά. Συνέχισε τις σπουδές του στο βιολί, τα θεωρητικά της μουσικής και τη σύνθεση στο Ελληνικό Ωδείο της Αθήνας, από όπου αποφοίτησε το 1952 με Α’ βραβείο και το έπαθλο "Δ. Λαυράγκα", και  στη Σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης (1957-1960) με τριετή υποτροφία. Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (master) στη μουσική από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα και διδακτορικό δίπλωμα σύνθεσης από το Πανεπιστήμιο της Πολιτείας του Μίσιγκαν. Έδωσε συναυλίες ως σολίστ, μέλος και εξάρχων της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (1955-1962), της Συμφωνικής Ορχήστρας του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και της Μικρής Ορχήστρας Αθηνών (1961-1963).

Από το 1967 ο Κωνσταντινίδης δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Λουϊζιάνα, όπου το 1986 κατέλαβε την Έδρα Σύνθεσης Boyd, την υψηλότερη θέση για καθηγητή στο οικείο Πανεπιστήμιο, και τιμήθηκε με το βραβείο διδασκαλίας της Εθνικής Μουσικής Εταιρείας Παιδαγωγών Αμερικής. Επίσης διεύθυνε το Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής του ίδιου Πανεπιστημίου και την ορχήστρα Sinfonietta της Λουϊζιάνα. Έλαβε το πρώτο βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Μουσικής Δωματίου του Brooklyn College το 1981 και στο First Midwest Chamber Opera Conference το 1985, ενώ τιμήθηκε με το Βραβείο Glen του L’Ensemble of New York το 1989 και με το Delius International Composition Grand Prize το 1997. Τον Μάιο του 2010 τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας με τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορα του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης.

Ο Κωνσταντινίδης έγραψε όπερες, τραγούδια μελοποιημένης ποίησης, κοντσέρτα, έργα μουσικής δωματίου και σκηνική μουσική. Τα έργα του, που ξεπερνούν τα 320, ακούστηκαν και ακούγονται σε συναυλίες σε διάφορα μέρη του κόσμου και κυκλοφορούν ηχογραφημένα σε περισσότερα από 65 CD. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στις 20 Ιουλίου 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Έλληνες βιολιστές
Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας
Κατηγορία:Απόφοιτοι Ελληνικού Ωδείου
Πράσινη Γάτα (περιοδικό)

Η **Πράσινη Γάτα** ήταν ελληνικό κόμικς περιοδικό. Πρωτοκυκλοφόρησε την 1η Σεπτεμβρίου του 1981. Το τελευταίο τεύχος της (το Νο6) αναρτήθηκε, στα περίπτερα, στις 6 Απριλίου του 1983. 

Εκδότης της ο γνωστός συγγραφέας Νίκος Δ. Πλατής,  ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της γενιάς περιοδικών που με τη δουλειά του είχε επίσης συμβάλει στην *Κολούμπρα* και τα περιοδικά της *Αρς Λόγκα*" 

Στην μελέτη *Τα Ελληνικά Comics* του Σολούπ, το περιοδικό σχολιάζεται με πολύ θετικά λόγια, αποκαλώντας το σαν ένα "πρωτοποριακό περιοδικό στο σύνολο των εντύπων με κόμικς λόγω των ιδιαίτερα προσεγμένων παρουσιάσεων και στοχεύσεων του". Υποστηρίζεται δε ότι η διακοπή της έκδοσης στα 2 χρόνια οφείλεται στις χαμηλές πωλήσεις.

## Υπόβαθρο
Είχε σχήμα που παρέπεμπε σε περιοδικό και εφημερίδα. Είχε διάταξη 21 επί 29 εκατοστών. Σε πλήρη ξεδίπλωση το σχήμα γινόταν διπλάσιο, κάτι που κατά τον Σολούπ ήταν "ένα ιδιαίτερα πρωτοποριακό σχήμα τόσο για την εποχή του όσο θα λέγαμε και για σήμερα" .

Θεματικά κινούνταν σε τρεις άξονες: στην δημοσίευση Ελλήνων δημιουργών κόμικς, ένα θεωρητικό-ιστορικό κομμάτι με παρουσιάσεις σχετικές με τα κόμικς και την μετάφραση των (σχετικά άγνωστων μέχρι τότε στον ελλαδικό χώρο) αμερικάνικων αντεργκράουντ κόμικς, παράλληλα με το ανατρεπτικό χιούμορ των Γάλλων δημιουργών.

## Κυκλοφορία
Κυκλοφορούσε (μέσω του Αθηναϊκού Πρακτορείου διανομής) σε ψιλικατζίδικα και περίπτερα , διανέμονταν, όμως, και στα βιβλιοπωλεία. Είχε ιδιαίτερη ζήτηση στα "νεανικά περίπτερα" (αυτά που βρίσκονταν σε φοιτητογειτονιές, όπως τα Κάτω Πατήσια λ.χ., αλλά και σε ορισμένα κεντρικά στην Ακαδημίας και πλατεία Αμερικής). 

## Συνεργάτες
Μέσα στις σελίδες της "Πράσινης Γάτας" είχαν την ευκαιρία να δημοσιεύσουν τη δουλειά τους περί τους 12 νέοι Έλληνες δημιουργοί: Τάκκις (Τάκης Λιαρμακόπουλος), Νίκος Βλαχόπουλος, Γιώργος Κουρούδης, Νίκος Παγώνης, Κατερίνα Τσάκωνα, Βαγγέλης Σαΐτης, Λάζαρος Ζήκος, Γιώργος Γιώνας, Στράτος Στασινός, Άγγελος Μπάκας, Σεμέλη και Ηλίας Πολίτης:«Η μεγάλη έκπληξη από τους σχεδιαστές που δημοσίευσαν στη *Γάτα* υπήρξε ο Νίκος Βλαχόπουλος .Με μια άρτια γραμμή και όμορφα σεναριάκια χωρίς δυστυχώς να έχει συνέχεια στο χώρο των κόμικς» (Soloup, σ.135).

## Ειδικά αφιερώματα
Αφιερώματα σε μεγάλες μορφές της ιστορίας των κόμικς και του γελοιογραφικού σκίτσου. Σε δύο Αμερικανούς πιονιέρους κι έναν Έλληνα σκιτσογράφο εποχής Βαλκανικών πολέμων. Πρόκειται για τα εξής τρία αφιερώματα-παρουσιάσεις: «Ο επιφανής άγνωστός μας Μιλτ Γκρος (1895-1953» (τεύχος 1), «Ο ονειρικός Ουίνσορ Μακ Καίη» (τεύχος 2), παρουσίαση η οποία ήταν και η πρώτη που έγινε ποτέ στα ελληνικά  και «Ο Γκέιβελης, το δουλικό και η εποχή τους» (τεύχος 3-4). Δίκην αφιερώματος και ένα αυτοαναφορικό διήγημα του Τσάρλς Μπουκόφσκι στα χρόνια του οικονομικού κραχ (1929), με εικονογράφηση του Ρόμπερτ Κραμπ. Τίτλος του "Κόντρα στην κουρτίνα".

## Πηγές
*
*περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ, τεύχος 49, 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά κόμικς
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Μπάμπης Σαββίδης

Ο **Μπάμπης Σαββίδης** (Μακρύγιαλος Πιερίας, 15 Οκτωβρίου 1958) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Κατά τη  διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε κυρίως ως ακραίος αμυντικός στην Βέροια και τον Άρη Θεσσαλονίκης. Αγωνίζονταν κυρίως ως πλάγιος δεξιός οπισθοφύλακας, αλλά χρησιμοποιήθηκε κάποιες φορές κι ως μεσοεπιθετικός.

## Ποδοσφαρική καριέρα
Ο Σαββίδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στην ομάδα του χωριού του, τον **Κεραυνό Μακρυγιάλου**, και μολονότι ενδιαφέρθηκαν για την απόκτησή του τόσο ο Ηρακλής όσο και ο Παναθηναϊκός (από τον οποίο μάλιστα είχε δοκιμαστεί σε ηλικία 15 χρονών, στην Αθήνα) κατέληξε τελικά στον Πιερικό. Το 1977 μεταγράφηκε στην Βέροια όπου αγωνίζονταν κυρίως ως μεσο-επιθετικός.
## Άρης Θεσσαλονίκης
Το καλοκαίρι του 1981, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης. Στον Άρη αγωνίστηκε για τέσσερις σεζόν έχοντας 94  συνολικά συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και σκοράροντας 3 τέρματα (81 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα, 10 στο Κύπελλο Ελλάδας και 3 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ).  Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 13 Σεπτεμβρίου 1981, στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του με τον Παναθηναϊκό. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, στις 16 Σεπτεμβρίου 1981 στον αγώνα Άρης-Σλιέμα Γουόντερερς 4-0  

Το καλοκαίρι του 1985 επέστρεψε στη Πιερικό και τη σεζόν 1988-89 αγωνίστηκε ξανά στη Βέροια, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.

## Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική και θήτευσε από διάφορα πόστα σε πολλές ομάδες της Γ’ και Δ’ Εθνικής Κατηγορίας. Μεταξύ άλλων διετέλεσε προπονητής της Κ20 του Αιγινιακού στην φούτμπολ λίγκ, , του **Αριστοτέλη Καταχά Πιερίας**  αλλά και του Ηρακλή Θυμιανών Χίου

Σήμερα διατηρεί κατάστημα ΟΠΑΠ στη γενέτειρά του.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Προφίλ Χ. Σαββίδη στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Γιούζνο-Κουρίλσκ

Το **Γιούζνο-Κουρίλσκ** (, , *Φουρουκαμάππου*) είναι αστικός οικισμός στο ομώνυμο διαμέρισμα του Όμπλαστ της Σαχαλίνης, στην Ρωσία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, είχε πληθυσμό 5.832 κατοίκους. Το 2002 είχε 5.751, και το 1982 είχε 6.344. Είναι ο μεγαλύτερος οικισμός στη νήσο Κουνασίρ των Κουρίλων νήσων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ της Σαχαλίνης
Ντέιρ αλ-Μπάλαχ

Το **Ντέιρ αλ-Μπάλαχ** (, *Μοναστήρι της Χουρμαδιάς*) είναι παλαιστινιακή πόλη στην κεντρική Λωρίδα της Γάζας και διοικητική πρωτεύουσα του Κυβερνείου Ντέιρ αλ Μπάλαχ. Βρίσκεται πάνω από 14 χιλιόμετρα νότια της πόλης της Γάζας. Η πόλη είχε πληθυσμό 54.439 κατοίκους το 2007. Είναι γνωστή για τις χουρμαδιές της, από τις οποίες πήρε το όνομά της.

Το Ντέιρ αλ-Μπάλαχ χρονολογείται από την ύστερη Εποχή του Χαλκού όταν χρησίμευε ως οχυρωμένο φυλάκιο για το Νέο Βασίλειο της Αιγύπτου. Ένα μοναστήρι χτίστηκε εκεί από τον χριστιανό μοναχό Ιλαρίωνα στα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ. και αυτήν τη στιγμή πιστεύεται ότι είναι η τοποθεσία ενός τζαμιού αφιερωμένου στον Άγιο Γεώργιο, γνωστό τοπικά ως αλ-Χιντρ. Κατά τη διάρκεια των πολέμων των Σταυροφόρων-Αγιουβιδών, το Ντέιρ αλ-Μπάλαχ ήταν τοποθεσία ενός στρατηγικού παράκτιου φρουρίου, γνωστό ως «Δαρόν», το οποίο γινόταν συνεχώς στόχος επίθεσης, γκρεμιζόταν και ξαναχτιζόταν και από τις δύο πλευρές μέχρι την τελική κατεδάφισή του το 1196. Στη συνέχεια, η τοποθεσία έγινε μεγάλο χωριό επί της ταχυδρομικής διαδρομής του Μαμελουκικού Σουλτανάτου (13ος-15ος αι.). Λειτούργησε ως επισκοπική έδρα της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ κατά τους οθωμανικούς χρόνους μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα.

Υπό τον αιγυπτιακό έλεγχο το Ντέιρ αλ-Μπάλαχ, ο πληθυσμός του οποίου τριπλασιάστηκε λόγω της εισροής προσφύγων από τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948, ήταν μια ευημερούσα αγροτική πόλη μέχρι την κατάληψή της από το Ισραήλ στον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Μετά από 27 χρόνια ισραηλινής κατοχής, το Ντέιρ αλ-Μπάλαχ έγινε η πρώτη πόλη που περιήλθε υπό παλαιστινιακή αυτοδιοίκηση το 1994. Από το ξέσπασμα της Δεύτερης Ιντιφάντα το 2000, έχει γίνει τόπος συχνών εισβολών από τον ισραηλινό στρατό με καθορισμένο στόχο να σταματήσει την εκτόξευση ρουκετών Κασσάμ μέσα στο Ισραήλ. Ο Αχμάντ Κουρντ, μέλος της Χαμάς, εξελέγη δήμαρχος στα τέλη Ιανουαρίου 2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Παλαιστίνης
Κατηγορία:Λωρίδα της Γάζας
Σκαμιούδι Λέσβου

To **Σκαμιούδι**  είναι μικρός οικισμός του Δήμου Δυτικής Λέσβου που αναφέρεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 2010 στο ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 να αποσπάται από τον τότε δήμο Πολιχνίτου και να προσαρτάται στο τότε δήμο Λέσβου. Βρίσκεται στα παράλια του Κόλπου Καλλονής ενώ απέχει περίπου 8 χλμ. Β.-ΒΑ. από τον Πολιχνίτο, 26 χλμ. Ν. από την Καλλονή (έδρα του δήμου) και 42 χλμ. Δ. από τη Μυτιλήνη. Πρόκειται για το επίνειο του Λισβόρι και υπάρχει μικρό λιμανάκι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Λισβόρι τις Θερμοπηγές και τα Λιβάδια αποτελούν την Κοινότητα Λισβορίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου του Δήμου Δυτικής Λέσβου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 28 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το Σκαμιούδι στο https://www.greece.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Τρομοκρατική επίθεση στην Αμβέρσα (1980)

Στις 27 Ιουλίου 1980 πραγματοποιήθηκε τρομοκρατική επίθεση στην Αμβέρσα, με στόχο ομάδα Εβραίων παιδιών τα οποία περίμεναν να επιβιβαστούν σε λεωφορείο για να πάνε σε θερινή κατασκήνωση, στο νότιο Βέλγιο. Από την επίθεση σκοτώθηκε ένα παιδί 15 χρονών και τραυματίστηκαν άλλοι 20 άνθρωποι. Ο δράστης ήταν ένας Παλαιστίνιος που συνελήφθη αμέσως μετά την επίθεση αργότερα όμως ανταλλάχθηκε με μια Γαλλοβελγική οικογένεια που είχε απαχθεί στη Λιβύη.

## Η επίθεση
Δράστης της επίθεσης ήταν ο Σαΐντ Αλ Νασρ, ένας Παλαιστίνιος που είχε γεννηθεί στη Συρία το 1955 και έφερε μαροκινό διαβατήριο. Ο Νασρ έριξε δύο χειροβομβίδες εναντίον Εβραίων παιδιών και των οικογενειών τους, που προέρχονταν από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ περίμεναν έξω από το πολιτιστικό κέντρο Agoudath Israel, στην Αμβέρσα, το λεωφορείο που θα μετέφερε τα παιδιά σε θερινή κατασκήνωση. Από την επίθεση σκοτώθηκε ο 15χρονος David Kohane από το Παρίσι και τραυματίστηκαν 20 άνθρωποι ηλικίας από 8 έως 27 ετών μεταξύ αυτών ένα 13χρονο κορίτσι από το Βέλγιο, που έφερε πολύ σοβαρά τραύματα στο κεφάλι, και μια έγκυος γυναίκα. Ο δράστης συνελήφθη από περαστικούς που τον κυνήγησαν και πάνω του βρέθηκε ένα πιστόλι και γεμιστήρες.

Το 1990 ο Νασρ ανταλλάχθηκε με μέλη της γαλλοβελγικής οικογένειας Houtekins-Kets που είχαν απαχθεί από το γιοτ Σίλκο τον Αύγουστο του 1985, από μέλη της οργάνωσης του Αμπού Νιντάλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα
Υπουργείο Υγείας (Παλαιστίνη)

Το **Υπουργείο Υγείας της Παλαιστίνης** είναι ο δημόσιος φορέας που είναι υπεύθυνος για την αντιμετώπιση διοικητικών θεμάτων που σχετίζονται με τις υπηρεσίες υγείας στο Κράτος της Παλαιστίνης. Αυτήν την στιγμή θέση Υπουργού Υγείας του Κράτους της Παλαιστίνης κατέχει η δρ. Μάι αλ-Κάιλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιστίνη
IPhone 15 Pro

Τα **iPhone 15 Pro** και **iPhone 15 Pro Max** είναι έξυπνα τηλέφωνα που σχεδιάστηκαν, αναπτύχθηκαν και διατίθενται στην αγορά από την Apple Inc. Είναι τα κορυφαία iPhone της δέκατης έβδομης γενιάς και διαδέχονται τα iPhone 14 Pro και iPhone 14 Pro Max. Οι συσκευές ανακοινώθηκαν μαζί με το iPhone 15 και το iPhone 15 Plus κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης της Apple στο Apple Park στο Κουπερτίνο της Καλιφόρνια, στις 12 Σεπτεμβρίου 2023, ενώ κυκλοφόρησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 2023.

## Ονομασία
Πολλές φήμες ανέφεραν ότι το iPhone 15 Pro Max μπορεί να είχε μετονομαστεί σε iPhone 15 Ultra, καθώς η Apple είχε παρουσιάσει προηγουμένως το Apple Watch Ultra . Ωστόσο, λίγο πριν από την εκδήλωση, νέες φήμες πρότειναν ότι θα μείνουν με το όνομα "Pro Max" για το μοντέλο 6,7 ιντσών.

## Προδιαγραφές

### Υλικό
Όπως τα iPhone 15 και 15 Plus, τα 15 Pro και Pro Max αντικαθιστούν την υποδοχή Lightning με USB-C για συμμόρφωση με την Ευρωπαϊκή Ένωση που επιβάλλει τη χρήση αυτής της υποδοχής σε έξυπνα τηλέφωνα με την Οδηγία (ΕΕ) 2022/2380 το 2022. Η Apple είχε ήδη εισαγάγει το USB-C στις φορητές συσκευές της με το iPad Pro τρίτης γενιάς, που κυκλοφόρησε το 2018.

### Σχεδιασμός
Το περίβλημα των iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max είναι κατασκευασμένο από τιτάνιο . Θα είναι διαθέσιμα στα χρώματα φυσικό τιτάνιο, μπλε τιτάνιο, λευκό τιτάνιο και μαύρο τιτάνιο.

#### Ταχύτητες φόρτισης και μεταφοράς
Τα iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max χρησιμοποιούν USB-C με ταχύτητες μεταφοράς USB 3 (εκτιμώμενα έως 10Gbps / 1,25GBps), μια βελτίωση σε σχέση με τα βασικά μοντέλα iPhone 15/15 Plus και τα iPhone 14 Pro που έχουν μόνο ταχύτητες μεταφοράς USB 2.0 (εκτιμώμενα έως 480 Mbps / 60MBps).

#### Έξοδος βίντεο
Όλα τα μοντέλα iPhone 15 υποστηρίζουν την εναλλακτική λειτουργία DisplayPort μέσω εξόδου βίντεο USB-C με ανάλυση HDR έως και 4K .

Τα προηγούμενα μοντέλα iPhone (από το iPhone 5 έως το iPhone 14 Pro) είχαν μέγιστη υποστηριζόμενη ανάλυση 1600 x 900 (λίγο μικρότερη από 1080p ) με τον προσαρμογέα Lightning Digital AV λόγω τεχνικών περιορισμών της υποδοχής Lightning.

#### Κουμπί δράσης
Τα iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max διαθέτουν ένα κουμπί δράσης (αγγλικά: action button), που αντικαθιστά το διακόπτη σίγασης. Η λειτουργία του κουμπιού δράσης μπορεί να διαμορφωθεί από τον χρήστη. Το κουμπί προεπιλεγμένα ρυθμίζει την αθόρυβη λειτουργία. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν το άνοιγμα της κάμερας, την εγγραφή ενός Voice Memo ή την εναλλαγή μιας λειτουργίας εστίασης.

### Λογισμικό
Τα iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max κυκλοφόρησαν με iOS 17.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:IPhone
Γογαρινή

Η **Γογαρινή** (αρμενικά: Գուգարք) ήταν η 13η επαρχία του αρχαίου βασιλείου της Αρμενίας. Τώρα περιλαμβάνει τμήματα της βόρειας Αρμενίας, της βορειοανατολικής Τουρκίας και της νοτιοδυτικής Γεωργίας. Πρωτεύουσά της ήταν η Αρτάνη.

## Ιστορία
Αρχικά, σύμφωνα με τις αρχαίες ουραρτιανές επιγραφές που καταγράφηκαν το 785 π.Χ., η περιοχή της Γογαρινής αναφερόταν ως Ζαμπάχα, η οποία είναι γνωστή σήμερα ως Τζαβαχέτι (Τζαβάχκ στα Αρμενικά). Στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ., (302 π.Χ.) η επικράτεια ήταν υπό την Καυκάσια Ιβηρία, αλλά επί Αρταξία Α΄ κατακτήθηκε. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Αρταξιαδών και Αρσακιδών βασιλέων της Αρμενίας, η Γογαρινή διοικούνταν από έναν από τους τέσσερις αντιβασιλείς του βασιλείου. Ο αντιβασιλέας της Γογαρινής ήταν υπεύθυνος για την προστασία των βόρειων συνόρων του κράτους. Κατά τον 4ο αιώνα, η περιοχή διοικούνταν από μέλη ενός κλάδου του Οίκου του Μιρράνη. Το 387, η Αρμενία διαιρέθηκε μεταξύ της Βυζαντινής και της Σασσανιδικής αυτοκρατορίας και η Γογαρινή, με εξαίρεση το καντόνι του Τασίρ, προσαρτήθηκε στην Καυκάσια Ιβηρία. Κυβερνήτης της περιοχής γύρω στο 425 ήταν ο Αρχούχας. Το 652, ο Αρμένιος πρίγκιπας Θεόδωρος Ρεστουνί επιτράπηκε από τους Άραβες να ενώσει την Γογαρινή με τα βασίλειά του.
left|238x238px
Στους επόμενους αιώνες, η Γογαρινή και τα καντόνια του έπεσαν υπό την κυριαρχία πολλών ηγεμόνων. Τον 8ο αιώνα έγινε μέρος του Εμιράτου της Τιφλίδας. Στα μέσα του 9ου αιώνα την κατέλαβαν οι Γεωργιανοί Μπαγκρατιόνι, ενώ οι Αρμένιοι Μπαγκρατουνί πήραν τον έλεγχο των ανατολικών καντονιών της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες της Μεγάλης Αρμενίας
Γηροκομείο Δαμανδρίου Λέσβου

Το **Γηροκομείο Δαμανδρίου**  απογράφεται επίσημα από το 1961 ως ξεχωριστός οικισμός του Πολιχνίτου στον Δήμο Δυτικής Λέσβου στην  Λέσβο.

## Γενικά στοιχεία
Το Γηροκομείο Δαμανδρίου βρίσκεται σε υψόμετρο 200 μέτρα, σε αγρόκτημα που ανήκει στη Mητρόπολη Mυτιλήνης μαζί με την **Ιερά Μονή Δαμανδρίου** ή **Ιερά Μονή Κοιμήσεως Δαμανδρίου**. Σήμερα σώζεται το παλαιό καθολικό του μοναστηριού και τα βοηθητικά κτήρια, στα οποία στεγάστηκε για τρεις περίπου δεκαετίες το γηροκομείο της Mητροπόλεως. Απέχει μόλις 5 χλμ. Α. από τον Πολιχνίτο, περίπου 30 χλμ. (οδικά) Ν. από την Καλλονή (έδρα του δήμου) και 40 χλμ. Δ. από τη Μυτιλήνη.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στον τότε δήμο Πολιχνίτου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πολιχνίτο, τη Σκάλα, τον Γλάρο, τα Αμπέλια και τη Νυφίδα αποτελούν την Κοινότητα Πολιχνίτου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου του Δήμου Δυτικής Λέσβου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 3 μοναχοί.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιερά Μονή Δαμανδρίου από τον Μορφωτικό Σύλλογο Πολιχνίτου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λέσβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Φέρης των Φερών

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Φέρης** ήταν ο μυθικός ιδρυτής της πόλης Φερές στην Θεσσαλία. Ο Φέρης ήταν γιος του Κρηθέως βασιλέως της Ιωλκού και της Τυρώς, οι αδελφοί του ήταν οι Αίσονας και Αμυθάονας. Την εποχή που ο ετεροθαλής αδελφός του Πελίας κατέλαβε τον θρόνο της Ιωλκού δραπέτευσε από την πόλη και παντρεύτηκε την Περικλύμενη, κόρη του Μινύα. Τα παιδιά τους ήταν ο Άδμητος, ο Λυκούργος της Νεμέας, η Ειδομένη σύζυγος του Αμυθάονα, η Περιώτιδος πιθανότατα μητέρα του Πατρόκλου και η Αντιγόνη μητέρα του Αστερίωνος. Ο Άδμητος ήταν ο σύζυγος της Άλκηστις που δέχτηκε να πεθάνει η ίδια στην θέση του αλλά την έσωσε ο Ηρακλής. Ο Φέρης ωστόσο αρνήθηκε να κάνει τα ίδια για τον δικό του γιο παρά την μεγάλη του ηλικία. Στην τραγωδία που έγραψε ο Αισχύλος *"Ευμενίδες"* ο Φέρης αναφέρεται στην Χορωδία των Ερινυών της Κλυταιμνήστρας. Οι Ερινύες εκδικούνται τον Ορέστη για τον φόνο της μητέρας του. Ο αρχηγός της Χορωδίας συγκρούεται με τον Απόλλωνα σχετικά με το θέμα της δίκαιης τιμωρίας και καλεί σε βοήθεια την Αθηνά.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Aeschylus, translated in two volumes. 2. Eumenides by Herbert Weir Smyth, Ph.D. Cambridge, MA. Harvard University Press. 1926. Online version at the Perseus Digital Library. 
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Euripides, Alcestis with an English translation by David Kovacs. Cambridge. Harvard University Press. 1994. Online version at the Perseus Digital Library. 
*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies.

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θεσσαλίας
Γκιβάτ Ζεέβ

Το **Γκιβάτ Ζεέβ** () είναι αστικός ισραηλινός οικισμός στην Δυτική Όχθη, πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ιερουσαλήμ. Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1977 στην θέση του εγκαταλελειμμένου στρατοπέδου της Ιορδανίας, δίπλα στην τοποθεσία της αρχαίας Γαβαώνος. Ενώ βρίσκεται εντός των ορίων του Περιφερειακού Συμβουλίου Ματέ Μπινιαμίν, αποτελεί ξεχωριστή δημοτική οντότητα. Το 2021 είχε πληθυσμό 20.034 κατοίκους.

Η διεθνής κοινότητα θεωρεί τους ισραηλινούς οικισμούς εντός της Δυτικής Όχθης παράνομους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά η ισραηλινή κυβέρνηση το αμφισβητεί αυτό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δυτική Όχθη
Απιόλη

Η **απιόλη** είναι φαινυλοπροπένιο, γνωστή και ως *καμφορά του μαϊντανού* και η πλήρης χημική της ονομασία είναι 1-αλλυλ-2,5-διμεθοξυ-3,4-μεθυλενοδιοξυβενζόλιο. Βρίσκεται στα αιθέρια έλαια στα φύλλα του σέλινου και σε όλα τα μέρη του μαϊντανού. 

Ένας Γερμανός φαρμακοποιός, ο *Heinrich Christoph Link*, από τη Λειψία, την ανακάλυψε το 1715 παρατηρώντας την σε πρασινωπούς κρύσταλλους που μειώνονται από τον ατμό από έλαιο του μαϊντανού. Το 1855 οι ερευνητές *Joret* και  *Homolle* ανακάλυψαν ότι η απιόλη αποτελεί αποτελεσματική δραστική ένωση για τη θεραπεία της αμηνόρροιας, δηλαδή της έλλειψης εμμήνου ρύσεως.

Στην ιατρική έχει χρησιμοποιηθεί ως αιθέριο έλαιο ή σε καθαρή μορφή, για τη θεραπεία διαταραχών της εμμήνου ρύσεως και ως δραστική ουσία για τις εκπτώσεις (εκτρωτικό). Είναι ερεθιστικό και, σε υψηλές δόσεις, μπορεί να προκαλέσει ηπατική και νεφρική βλάβη. Έχουν μάλιστα αναφερθεί και περιπτώσεις θανάτου λόγω απόπειρας άμβλωσης με χρήση απιόλης.

Ο φημισμένος ιατρός Ιπποκράτης είχε σημειώσει ότι ο μαϊντανός είναι ένα βότανο που προκαλεί έκτρωση. Φυτά που περιείχαν απιόλη χρησιμοποιήθηκαν από τις γυναίκες -κατά τον Μεσαίωνα- για τον τερματισμό της κύησης. Φυσικά στις μέρες μας, που διατίθενται ασφαλέστερες μέθοδοι άμβλωσης, η απιόλη έχει σχεδόν λησμονηθεί.

Η ονομασία *απιόλη* χρησιμοποιείται επίσης για μια στενά συγγενή ένωση, που βρίσκεται στον άνηθο και στις ρίζες του μάραθου, το ισομερές, διλλαπιόλη (ήτοι, 1-αλλυλ-2,3-διμεθοξυ-4,5-μεθυλενοδιοξυβενζόλιο). 

Επίσης η φυσική ένωση, εξαλατακίνη (1-αλλυλ-2,6 -διμεθοξυ-3,4-μεθυλενοδιοξυβενζόλιο) είναι ένα άλλο ισομερές θέσης της απιόλης, που ανευρίσκεται σε γηγγενή φυτά της Αυστραλίας, στα είδη *Crowea exalata* και *Crowea angustifolia var.* *angustifolia*. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εκτρωτικά
Κατηγορία:Φαινυλοπροπανοειδή
Γιαχία Σινουάρ

Ο **Γιαχία Σινουάρ** (, 29 Οκτωβρίου 1962 - 16 Οκτωβρίου 2024), ήταν Παλαιστίνιος ηγέτης της οργάνωσης Χαμάς, έχοντας αναλάβει τη θέση μετά τη δολοφονία του Ισμαήλ Χανίγια, τον Ιούλιο του 2024. Προηγουμένως υπήρξε ηγέτης της οργάνωσης για τη Λωρίδα της Γάζας. Ήταν από τους συνιδρυτές του μηχανισμού ασφαλείας της Χαμάς και ήταν η δεύτερη πιο ισχυρή προσωπικότητα της οργάνωσης.

Γεννημένος στον προσφυγικό καταυλισμό Χαν Γιούνις στην Γάζα υπό Αιγυπτιακή κατοχή το 1962, η οικογένειά του εκδιώχθηκε από την Ασκελόν, κατά τη διάρκεια του αραβο-ισραηλινού πολέμου το 1948. Τελείωσε τις σπουδές του στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Γάζας, όπου έλαβε πτυχίο στις Αραβικές Σπουδές.

Ενορχηστρώνοντας την απαγωγή και τη δολοφονία δύο Ισραηλινών στρατιωτών και τεσσάρων Παλαιστινίων που θεωρούσε συνεργάτες του το 1989, καταδικάστηκε σε τέσσερις ισόβια κάθειρξη από το Ισραήλ. Εξέτισε 22 χρόνια μέχρι την απελευθέρωσή του σε ανταλλαγή αιχμαλώτων, το 2011, με έναν Ισραηλινό στρατιώτη. Το 2017, εξελέγη αρχηγός της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας και ισχυρίστηκε ότι θα επιδίωκε μια «ειρηνική, λαϊκή αντίσταση», θέση που αργότερα εγκαταλείφθηκε. Επανεξελέγη αρχηγός της Χαμάς το 2021. 

Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο Σινουάρ χαρακτηρίστηκε τρομοκράτης από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. H Χαμάς και οι Ταξιαρχίες Εζεντίν Αλ-ντίν αλ Κασέμ έχουν επίσης χαρακτηριστεί τρομοκρατικές οργανώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση και αρκετές χώρες, καθώς και οργανισμούς.

Στις 15 Μαΐου 2021, μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή αναφέρθηκε ότι έπληξε το σπίτι του ηγέτη της Χαμάς, χωρίς να υπάρχουν άμεσες λεπτομέρειες για τυχόν νεκρούς ή τραυματίες. Το χτύπημα έλαβε χώρα στην περιοχή Χαν Γιούνις στη νότια Γάζα, εν μέσω της διαρκώς αυξανόμενης έντασης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Ωστόσο την εβδομάδα που ακολούθησε εμφανίστηκε δημόσια τουλάχιστον τέσσερις φορές. Το πιο προφανές και τολμηρό ήταν σε μια συνέντευξη τύπου, στις 26 Μαΐου 2021, όταν ανέφερε (σε ζωντανή μετάδοση) ότι θα πάει σπίτι με τα πόδια μετά τη συνέντευξη τύπου και κάλεσε τον Ισραηλινό Υπουργό Άμυνας να πάρει απόφαση για τη δολοφονία του ή όχι, στα επόμενα 60 λεπτά, μέχρι να φτάσει σπίτι του. Ο Σινουάρ πέρασε την επόμενη ώρα περιπλανώμενος στους δρόμους της Γάζας και βγάζοντας φωτογραφίες δημόσια.

Στις 16 Οκτωβρίου 2024, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις δήλωσαν ότι ερευνούν εάν ο Σινουάρ σκοτώθηκε στη Γάζα κατά τη διάρκεια μάχης με τον IDF. Στις 18 Οκτωβρίου, η Χαμάς επιβεβαίωσε το γεγονός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιστίνιοι
Κατηγορία:Χαμάς