open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζόναθαν η χελώνα

Ο **Τζόναθαν** (εκκολάφθηκε γύρω στο 1832-33 )  είναι μια γιγαντιαία χελώνα των Σεϋχελλών ( *Aldabrachelys gigantea hololissa* ), ένα υποείδος της γιγαντιαίας χελώνας Aldabra ( *Aldabrachelys gigantea* ) και είναι το παλαιότερο γνωστό ζωντανό χερσαίο ζώο με ηλικία 192 έτη. Ο Jonathan κατοικεί στο νησί της Αγίας Ελένης, ένα βρετανικό υπερπόντιο έδαφος στον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό .

## Ζωή
Ο Τζόναθαν μεταφέρθηκε στην Αγία Ελένη από τις Σεϋχέλλες στον Ινδικό Ωκεανό το 1882, μαζί με τρεις άλλες χελώνες σε ηλικία περίπου 50 ετών. Πήρε το όνομα του τη δεκαετία του 1930 από τον Κυβερνήτη της Αγίας Ελένης Sir Spencer Davis ( Σερ Σπένσερ Ντέϊβις ). Μέχρι σήμερα συνεχίζει να ζει στο έδαφος του Plantation House,  επίσημη κατοικία του κυβερνήτη, και φροντίζεται από την κυβέρνηση της Αγίας Ελένης.

Η ηλικία του το έτος 2021 υπολογίζεται στα 188 ή 189 έτη επειδή ήταν «εντελώς ώριμος» όταν μεταφέρθηκε στην Αγία Ελένη το 1882. «Πλήρως ώριμο» σημαίνει τουλάχιστον 50 ετών, άρα εκτιμάται ότι εκκολάφθηκε το αργότερο, το 1832. Μια φωτογραφία με τον Τζόναθαν που αρχικά εκτιμήθηκε ότι τραβήχτηκε το 1902 , στην πραγματικότητα χρονολογείται γύρω στο 1886  και δείχνει τον Τζόναθαν τέσσερα χρόνια μετά την άφιξή του στην Αγία Ελένη. Οι μετρήσεις που ελήφθησαν από τη φωτογραφία δείχνουν ότι ήταν σίγουρα πλήρως ώριμος το 1886.
αριστερά|μικρογραφία| Ο Τζόναθαν (αριστερά) με μια άλλη γιγαντιαία χελώνα (1886)
*[[Βιβλίο Γκίνες|Σύμφωνα με το Guinness World Records]]*, ο κάτοχος ρεκόρ όλων των εποχών για την παλαιότερη χελώνα στον κόσμο, ήταν η Tu'i Malila, η οποία πέθανε στην Τόνγκα το 1966 σε ηλικία 189 ετών . Η Αντβέιτα, μια γιγαντιαία χελώνα Aldabra που πέθανε το 2006 στους Ζωολογικούς Κήπους της Καλκούτας στην Ινδία, πιστεύεται ότι έζησε μέχρι την ηλικία των 255 ετών, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Το φύλο της Φρεντερίκ(α) , μια από τις δύο αγαπημένες χελώνες του Τζόναθαν , εκτιμήθηκε ότι ήταν θηλυκό (το άλλο είναι η Έμιλυ ), και σύντροφός του από το 1991, όμως αμφισβητήθηκε το 2017 όταν η κτηνίατρος του νησιού Catherine Man έδειξε ότι λόγω παραμόρφωσης του κελύφους, το έλαστρο δεν ήταν δυνατό να επαληθευτεί. Από τότε αποφασίστηκε ο Φρέντερικ να είναι αρσενικού φύλου και το όνομά του άλλαξε ανάλογα.  Ενώ ο Frederik υποβλήθηκε στην εξέταση, ο Jonathan ήρθε και δεν τον άφησε από το πλευρό του καθ 'όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.

Τον Δεκέμβριο του 2015,  γνωστοποιήθηκε ότι ο Jonathan ότι ήταν «ζωντανός και καλά >> [. . . ] Παρόλα αυτά ( λόγω και της μεγάλης του ηλικίας ) είναι τυφλός από καταρράκτη, έχει χάσει την αίσθηση της μυρωδιάς του, και έτσι δεν μπορεί να ανιχνεύσει φαγητό, αλλά διατηρεί εξαιρετική ακοή. "  Τον Ιανουάριο του 2016, το BBC ανέφερε ότι δόθηκε στον Τζόναθαν μια νέα ειδική διατροφή με σκοπό να τον κρατήσει υγιή και να παρατείνει τη ζωή του. Λόγω της μεγάλης ηλικίας του, ο Jonathan περνά τις μέρες του κάνοντας σχεδόν τα πάντα με τον σύντροφό του, συμπεριλαμβανομένου του φαγητού, του ύπνου και του ζευγαρώματος.

## Δείτε επίσης

* Χάριετ (χελώνα)
* Λίστα με τα μακροβιώτερους οργανισμούς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νήσος Αγίας Ελένης
Κατηγορία:Υπεραιωνόβια ζώα
Κατηγορία:Γιγάντιες χελώνες
Αντωνία του Μπω

Η **Αντωνία**, γαλλ.: Antonia de Baux, ιταλ.: Antonia del Balzo (π. 1355 - 23 Ιανουαρίου 1374) από τον Οίκο των Μπω ήταν κόρη του δούκα της Άντρια, κόμη του Μοντεσκαλιόζο & Σκυλάτσε και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Σικελίας.

## Βιογραφία
Η Αντωνία ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Φραγκίσκου δούκα της Άντρια, κόμη του Μοντεσκαλιόζο & Σκουιλάτσε και της 2ης συζύγου του Mαργαρίτας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα.  

Ο μόνος αμφιθαλής αδελφός της Αντωνίας ήταν ο Ιάκωβος πρίγκιπας του Τάραντα & της Αχαΐας και τελευταίος τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης.  

Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Bερτράνδος Γ΄ κόμης της Άντρια και η Μαργαρίτα ντ'Ωλναί.  Οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Φίλιππος Α΄ πρίγκιπας του Τάραντα και η Αικατερίνη Β΄ των Βαλουά πριγκίπισσα της Αχαΐας και τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.

## Οικογένεια
Στις 26 Νοεμβρίου 1373 η Αντωνία παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης τον ''Απλό'', βασιλιά της Σικελίας. Η νύφη ήταν περίπου 17 χρονών και ο γαμπρός 31. Αυτός είχε μία κόρη από έναν προηγούμενο γάμο, αλλά δεν είχε άρρενες κληρονόμους.  Αυτός ο γάμος επισφράγισε την ειρήνη μεταξύ της Νάπολης και της Σικελίας, που είχε συμφωνηθεί προηγουμένως.  Η Αντωνία απεβίωσε χωρίς παιδιά μετά από έναν σύντομο γάμο. Ο Φρειδερίκος Γ΄ δεν ξαναπαντρεύτηκε και απεβίωσε το 1377· τον διαδέχθηκε η μόνη κόρη του Μαρία της Σικελίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας
Κατηγορία:Οίκος των Μπω
Γιούλια Ζίκοβα

Η **Γιούλια Ζίκοβα** (γεννημένη στις 25 Νοεμβρίου 1995) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 2018 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής της Τσανγκγουόν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό.

Το 2019 συμμετείχε με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Ρωσίας στους Παγκόσμιους στρατιωτικούς αγώνες της Γουχάν όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων και στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό. Το ίδιο έτος, κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ και δύο χρυσά και ένα αργυρό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής της Μπολόνια.

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στα 10 μέτρα αεροβόλο τουφέκι ομαδικό, στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό και στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό μικτό. Επίσης κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων. Είναι αθλήτρια του συλλόγου Ντιναμό και κατοικεί στο Κρασνογιάρσκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Διαμάχη Κύπρου-Τουρκίας για τις θαλάσσιες ζώνες

μικρογραφία|350x350εσ|
Η Κύπρος ή Κυπριακή Δημοκρατία και η Τουρκία ή Δημοκρατία της Τουρκίας έχουν εμπλακεί σε μια διαμάχη σχετικά με την έκταση των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) που κατέχουν, η οποία έχει προκληθεί από τις προσπάθειες εξερεύνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή. 

## Γενικά
Η Τουρκία αντιτίθεται στις γεωτρήσεις της Κύπρου σε ύδατα που η Κύπρος έχει διεκδικήσει και διεκδικεί σύμφωνα με το διεθνές ναυτικό δίκαιο. Η σημερινή διαμάχη των δύο χωρών για τις θαλάσσιες ζώνες σχετίζεται άμεσα με το πολυετές ζήτημα της Κύπρου και τις λεγόμενες "γκρίζες ζώνες" Αιγαίου. Η Τουρκία είναι το μοναδικό κράτος - μέλος του ΟΗΕ, το οποίο  δεν αναγνωρίζει την Κύπρο και είναι ένα από τα λίγα κράτη που δεν έχουν υπογράψει την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, την οποία η Κύπρος έχει υπογράψει και επικυρώσει.

## Αξιώσεις της Τουρκίας
Η Τουρκία αξιώνει ένα μέρος της ΑΟΖ της Κύπρου βασιζόμενη στον ορισμό της Τουρκίας ότι κανένα νησί, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, δεν μπορεί να έχει πλήρη ΑΟΖ μήκους 200 ναυτικών μιλίων η οποία παραχωρείται στα κράτη με πρόσβαση στη θάλασσα και θα πρέπει να δικαιούται μόνο τα χωρικά ύδατα των 12 ναυτικών μιλίων. Ο ορισμός της Τουρκίας δημιουργεί διαφωνία σχετικά με τα δικαιώματα στα ύδατα νότια της Κύπρου που περιέχουν υπεράκτια κοιτάσματα αερίου. Αυτός ο ορισμός δεν χρησιμοποιείται από τα περισσότερα άλλα κράτη. Επιπλέον, η διεθνώς μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, η οποία δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, αξιώνει επίσης τμήματα της κυπριακής ΑΟΖ. Η Κύπρος και άλλες χώρες, όπως οι: ΗΠΑ, Ισραήλ, Γαλλία, Ρωσία και Ελλάδα) βλέπουν αυτές τις αξιώσεις στη γη και τη θάλασσα της Κύπρου ως παράνομες σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και παροτρύνουν την Τουρκία να απέχουν από την παράνομη γεώτρηση για φυσικό αέριο στην ΑΟΖ του νησιού.

Δεδομένου ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν υπάρχουν διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών.

## Άρνηση της Κύπρου
Η Κυπριακή Δημοκρατία αρνήθηκε να διαπραγματευτεί τη θαλάσσια διαμάχη και τους φυσικούς πόρους που βρέθηκαν στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με την τουρκοκυπριακή ηγεσία.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα
Κατηγορία:Σχέσεις Κύπρου-Τουρκίας
Επαρχία Κουάνζα Νόρτε

Η **Επαρχία Κουάνζα Νόρτε** (, Ουμπούντου: Konano Kwanza Volupale) είναι επαρχία της Ανγκόλας. Το Νταλατάντο είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας και έχει έκταση 24.110 χλμ² και πληθυσμό 443.386 κατοίκους.Ο Μανουέλ Πέντρο Πακαβίρα γεννήθηκε στην περιοχή και είναι ο πρώην κυβερνήτης της επαρχίας. Το μήκους 1.400 μέτρων Φράγμα Καπάντα βρίσκεται στην επαρχία. Η επαρχία Κουάνζα Νόρτε βρίσκεται στις βόρειες όχθες του ποταμού Κουάνζα. Αποτελούσε επικράτεια του Βασιλείου της Νκόλα. Το 1914, ο Νόρτον ντε Μάτος δημιούργησε το Διαμέρισμα του Κουάνζα το οποίο χωρίστηκε στις επαρχίες Κουάνζα Νόρτε και Κουάνζα Σουλ το 1917.
μικρογραφία|Καμπάμπε, επαρχία Κουάνζα Νόρτε
Η επαρχία επηρεάστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της Ανγκόλας. Διαθέτει αρκετές νάρκες από την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και οι συμβάσεις για την εκκαθάρισή τους δόθηκαν σε διάφορους οργανισμούς. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, οι αντάρτες έκαναν την επαρχία μέρος της κεντρικής ζώνης. Στις 5 Απριλίου 2001, μέλη της Εθνικής Ένωσης για την Ολοκληρωτική Ανεξαρτησία της Ανγκόλας επιτέθηκε στο Σάμπα Καζού και σκότωσε 120 μέλη των ενόπλων δυνάμεων. Ο στρατιωτικός διοικητής της επαρχίας, στρατηγός Ρεκορντασάο σκοτώθηκε επίσης στην επίθεση.

Οι πλέον ομιλούμενες γλώσσες είναι οι Κιμπούντου. Οι φυλές των Αμπούντου κατοικούν στην επαρχία. Ζαχαροκάλαμα και καφές είναι οι σημαντικότερες γεωργικές καλλιέργειες. Η παραγωγή τους ευνοείται από το τροπικό υγρό κλίμα της επαρχίας.

## Δήμοι και κοινότητες
Η επαρχία Κουάνζα Νόρτε περιέχει τις ακόλουθες κοινότητες (*comunas*), ταξινομημένες υπό τους αντίστοιχους δήμους τους:

* **Δήμος Αμπάκα:** - **[[Καμαμπατέλα]]**, Λουίνγκα, Μάουα, Μπίντο, Τάνγκο
* **Δήμος Γκολούνγκο Άλτο:** - **[[Γκολούνγκο Άλτο]]**, Καμπόντο, Κέρκα, Κιλουάνζε
* **Δήμος Καζένγκο:** - Κανιόκα, **[[Νταλατάντο]]**
* **Δήμος Καμπάμπε:** - Ζένζα ντο Ιτόμπε, Μασανγκάνο, Ντάνγκε Ια Μένια, **[[Ντόντο (Ανγκόλα)|Ντόντο]]**, Σάο Πέντρο ντα Κιλέμπα
* **Δήμος Κικουλούνγκο:** - **[[Κικουλούνγκο]]**
* **Δήμος Λικουκάλα:** - **[[Κιανγκόμπε]]**, Λουκάλα
* **Δήμος Μπάνγκα:** - Αλντέια Νόβα, Κακούλο Καμπάσα, Καριάμπα, **[[Μπάνγκα (Ανγκόλα)|Μπάνγκα]]**
* **Δήμος Μπολονγκόνγκο:** - Κικιέμπα, **[[Μπολονγκόνγκο]]**, Τερέιρο
* **Δήμος Μπούλα-Ατούμπα:** - Κιάγκε, **[[Μπούλα Ατούμπα]]**
* **Δήμος Νγκογκέμπο:** - Καβούνγκα, Καμάμε, **[[Νγκογκέμπο]]**
* **Δήμος Ντέμπος:** - **[[Κιμπάσε]]**, Παρέντες, Πίρι, Σάο Ζοσέ ντας Μάτας
* **Δήμος Πάνγκο-Αλουκέμ:** - Καζούα, **[[Πάνγκο Αλουκέμ|Πάνγκο-Αλουκέμ]]**
* **Δήμος Σάμπα Καζού:** - **[[Σάμπα Καζού]]**, Σάμπα Λουκάλα

## Παραπομπές

### Αναφορές


### Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στατιστικές της κυβέρνησης των ΗΠΑ από το 1988
* Γεωγραφικές πληροφορίες επαρχίας στο geoview.info

Κατηγορία:Επαρχίες της Ανγκόλας
Αντώνιος Καμπάνης

## Η βιογραφία του
Ο Αντώνιος Καμπάνης γεννήθηκε το 1857, είχε καταγωγή από την Άνδρο και σκοτώθηκε στη μάχη του Κιλκίς- Λαχανά το 1913 στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Καταγόταν από μεγάλη και αρχοντική οικογένεια της Άνδρου και είχε συγγένεια με το Νικόλαο Μαυρογένους, ηγεμόνα της Βλαχίας.

Την αγάπη για την πατρίδα του την κληρονόμησε από τον πατέρα του Δημήτριο Καμπάνη ο οποίος είχε πολεμήσει στην επανάσταση του 1821 και κατόπιν συμμετείχε ενεργά στις εθνικές συνελεύσεις της Τροιζήνας, της Επιδαύρου και του Άργους. Αργότερα έγινε γερουσιαστής στην κυβέρνηση Καποδίστρια ενώ επί της Βασιλείας του Όθων Α΄ της Ελλάδας υπήρξε σύμβουλος επικρατείας.

Το 1877 κατατάσσεται εθελοντικά στον ελληνικό στρατό, γίνεται Ανθυπολοχαγός Πεζικού (1882) και φτάνει στο βαθμό του Συνταγματάρχη και Διοικητή του 8ου Συντάγματος. Συμμετείχε επίσης στον πόλεμο του 1897.

Μετέφρασε το σύγγραμμα του Αυστριακού στρατηγού *VonKuhn* «Ο ορεινός πόλεμος» ενώ έγραψε και άλλα βιβλία.

## Ο θάνατός του
Η μάχη Κιλκίς - Λαχανά στην οποία έπεσε ο Συνταγματάρχης Αντώνιος Καμπάνης, θεωρείται από τις πιο φονικές της ελληνικής νεότερης ιστορίας. Στη μάχη του Κιλκίς οι απώλειες για την ελληνική πλευρά ήταν 5.662 νεκροί και τραυματίες. Ο μεγάλος αυτός αριθμός ήταν αποτέλεσμα των μετωπικών επιθέσεών σε ακάλυπτο έδαφος με τις Βουλγαρικές και Αυστριακές Δυνάμεις.

Ο Καμπάνης έπεσε μαχόμενος την 21 Ιουνίου 1913 (Ελληνοβουλγαρικός πόλεμος) στο ύψωμα 272 λίγες ώρες πριν καταληφθεί οριστικά και απελευθερωθεί η πόλη του Κιλκίς.

Συγκεκριμένα αποφάσισε να θυσιαστεί ο ίδιος, πηγαίνοντας πάνω σε ένα λόφο για να καταδείξει την θέση του εχθρού.

Φαίνεται να είπε χαρακτηριστικά: «Κάντε στην άκρη. Εγώ έζησα αρκετά. Εσείς είστε μικροί ακόμη. Σας περιμένουν οι οικογένειές σας».

Η θυσία του έδειξε τον δρόμο προς την απελευθέρωση της πόλης του Κιλκίς. Το όνομα του έγινε θρύλος στην τοπική κοινωνία. Το χωριό Καμπάνη, όπου έπεσε ηρωικά έχει πάρει προς τιμή του το επώνυμο του.

....Έπειτα καταδεικνύοντας την θέση του εχθρού είπε: «Ιδού ο δρόμος προς την νίκη». Τότε θραύσματα οβίδος τον χτύπησαν στις διόπτρες του (κιάλια) και πριν προλάβει να αντιδράσει, έσκασε δίπλα του άλλη μια οβίδα και τον αποτελείωσε...

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
# https://andriakipress.gr/2019/04/14/antonios-d-kampanis/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Προκόπιος Α΄ Ιεροσολύμων

Ο **Προκόπιος Α΄** (κατά κόσμον Παναγιώτης Σισμάνης) διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων για ένα χρόνο (1787-1788).

## Βιογραφικά στοιχεία
Αφού ολοκλήρωσε την βασική εκπαίδευση στο σχολείο της Ζαγοράς, ο Παναγιώτης πήγε στην Κωνσταντινούπολη αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Μετά από αρκετά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, μετακόμισε στη Μολδαβία, όπου μπήκε σε μοναστήρι και εκάρη μοναχός παίρνοντας το όνομα Προκόπιος. Αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε ηγούμενος του μετοχίου του Παναγίου Τάφου κοντά στο Ιάσιο (στη σημερινή Ρουμανία).

Αργότερα, ο Προκόπιος μετακόμισε στην Ιερουσαλήμ, όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 12 Δεκεμβρίου 1775 στον Ναό της Αναστάσεως, παίρνοντας τον τίτλο του Μητροπολίτη Καισαρείας. Υπηρέτησε στη θέση αυτή για δώδεκα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στην Παλαιστίνη, ο Προκόπιος ίδρυσε την Πατριαρχική Σχολή στην Ιερουσαλήμ, την οποία ίδρυσε και ως πρότυπο σχολείο στην Ζαγορά.

Λίγο πριν τον θάνατό του, ο Πατριάρχης Αβράμιος τον υπέδειξε ως διάδοχό του. Έτσι, στις 2 Νοεμβρίου 1787, ανέβηκε στον Πατριαρχικό θρόνο των Ιεροσολύμων, σε προχωρημένη ηλικία, αλλά θεωρούμενος σοφός και ευσεβής.

Έχοντας επίγνωση της προχωρημένης ηλικίας του και συνειδητοποιώντας την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του Πατριάρχη, ιδίως εν μέσω της λατινικής προπαγάνδας, ο Προκόπιος αποφάσισε να παραιτηθεί, προκαλώντας την έγκαιρη εκλογή του διαδόχου του, Μητροπολίτη Καισαρείας Ανθίμου. Αφού ο Άνθιμος δέχτηκε, εξελέγη στις 24 Οκτωβρίου 1788, ημέρα παραίτησης του Προκοπίου, και ένα μήνα αργότερα έγινε η ενθρόνισή του. Λίγες μέρες μετά, ο Προκόπιος πέθανε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* ПРОСТРАННАЯ ИСТОРИЯ ИЕРУСАЛИМСКОЙ ЦЕРКВИ. ПЕРИОД III. ЧАСТЬ 3 (1757—1910)

Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Εθνική Αρχή Διαφάνειας

Η **Εθνική Αρχή Διαφάνειας** (**ΕΑΔ**) είναι ανεξάρτητη διοικητική αρχή ιδρυθείσα βάσει του ν.4622/2019 (για το Επιτελικό Κράτος). Με τη σύσταση της νέας αρχής καταργήθηκαν ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, το Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας και Πρόνοιας, το Σώμα Επιθεωρητών Δημοσίων Έργων, το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Μεταφορών και η Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς και οι αρμοδιότητές τους μεταφέρθηκαν στην νέα Αρχή. 

Αποτελείται από ένα πενταμελές συμβούλιο Διοικητικό Συμβούλιο, τον Πρόεδρο και τέσσερα τακτικά μέλη. Η έδρα της είναι η Αθήνα, ενώ λειτουργούν έξι Περιφερειακές Υπηρεσίες σε Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Τρίπολη, Πάτρα, Σέρρες και στο Ρέθυμνο. 

Στις 14 Ιουλίου 2022, ο διοικητής της, Άγγελος Μπίνης, δήλωσε την παραίτησή του. Έκτοτε, η αναπληρώτρια διοικητής Αλεξάνδρα Ρογκάκου, εκτελεί χρέη.

Το 2021, η ΕΑΔ συνέταξε 2.479 ολοκληρωμένες εκθέσεις ενώ έλαβε 5.128 καταγγελίες και 2.743 εντολές ελέγχου ενώ 1.878.488 ευρώ καταλογίσθηκαν σε υπόλογους. Οι περισσότερες αναφορές, 28,88%, πραγματοποιήθηκαν σε Δήμους. Ελέγχθηκαν 22.982 φορείς και 208.707 φυσικά πρόσωπα. 

Η Αρχή μετέχει στην Ολομέλεια του Εθνικού Συντονιστικού Οργάνου Ελέγχου και Λογοδοσίας.

## Μητρώο Διαφάνειας
Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας λειτουργεί το Μητρώο Διαφάνειας για διαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων με σκοπό την καταγραφή των δραστηριοτήτων που επηρεάζουν τις αποφάσεις που λαμβάνονται από τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία.   

## Σύστημα Παρακολούθησης Πειθαρχικής Διαδικασίας
Στις 11 Ιανουαρίου 2024 τέθηκε σε λειτουργία το Σύστημα Παρακολούθησης Πειθαρχικής Διαδικασίας με τη ηλεκτρονική εφαρμογή e-Peitharxika της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας που απαιτεί εγγραφή και παρέχει πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο με συστηματική παρακολούθηση της πορείας υποθέσεων δίνοντας τα μέσα για στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις:  
* Διαδικασιών προκαταρκτικής εξέτασης.
* Διαδικασιών Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (Ε.Δ.Ε.).
* Πειθαρχικών διαδικασιών.
* Ποινικών υποθέσεων που σχετίζονται με τις πειθαρχικές διαδικασίες των μονομελών ή συλλογικών πειθαρχικών οργάνων,.
* Πειθαρχικών υποθέσεων μετά την έκδοση των πειθαρχικών αποφάσεων, σε περίπτωση άσκησης ενδίκων μέσων.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*   

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Κυπαρίσσι Αχαΐας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Κυπαρίσσι Αχαΐας (αποσαφήνιση)]]*
:*Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Κυπαρίσσι (αποσαφήνιση)|Κυπαρίσσι]].*

Το **Κυπαρίσσι** είναι ημιορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σπαρτιάς, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον Δήμο Τριταίας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Σπαρτιάς.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κυπαρίσσι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κυπαρισσίου Σπαρτιάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σπαρτιάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
* Το Κυπαρίσσι στον χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 11/12/2017.
* Χάρτης της περιοχής. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Πολύκαρπος Ιεροσολύμων

Ο **Πολύκαρπος** διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων κατά τα έτη 1808-1827.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμος Παναγιώτης Αμηράς γεννήθηκε περί το 1750 στην Αγχίαλο. Το 1777 έγινε Αγιοταφίτης και πήρε το όνομα Πολύκαρπος. Πριν να γίνει Πατριάρχης διετέλεσε Μητροπολίτης Βηθλεέμ .

Στις 22 Νοεμβρίου 1808 πέθανε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Άνθιμος, και την ίδια ημέρα στην Κωνσταντινούπολη, με τη συμμετοχή της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εκπροσώπων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ο Πολύκαρπος εξελέγη διάδοχός του. Ο Πολύκαρπος καθ'όλη τη διάρκεια της Πατριαρχείας του ζούσε, κατά την συνήθεια της εποχής, στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί κυβερνούσε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων.

Τα έτη 1809 και 1810 έγιναν μεγάλης κλίμακας κατασκευαστικά έργα στον Ναό της Αναστάσεως, μετά από τις μεγάλες καταστροφές που είχαν προκληθεί από την πυρκαγιά του 1808. Τα έργα αυτά, η αρπαγή από τον ηγεμόνα των Παραδουναβίων ηγεμονιών Αλέξανδρο Κούζα της κτηματικής περιουσίας που ήταν αφιερωμένη στον Πανάγιο Τάφο, η κακοδιαχείριση, καθώς και η δίωξη των Ορθόδοξων από τους Οθωμανούς μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1821 οδήγησε το Πατριαρχείο σε συσσώρευση χρέους και πλήρη οικονομική καταστροφή.

Ο Πολύκαρπος πέθανε στις 15 Ιανουαρίου 1827 στην Κωνσταντινούπολη. Το χρέος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων κατά τον θάνατό του ανερχόταν σε 15.000.000 γρόσια. 

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Αρχαιολογικό Μουσείο Ιθάκης

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Ιθάκης** είναι αρχαιολογικό μουσείο στο χωριό του Βαθέος, στο νησί της Ιθάκης, στην Ελλάδα. Στεγάζει τέχνεργα τα οποία ανευρέθηκαν εντός του νησιού, χρονολογούμενα, κυρίως, από την αρχαία περίοδο.

Το μουσείο ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Ο κτιριακός σχεδιασμός του περιλαμβάνει έναν προθάλαμο, καθώς και τρεις αίθουσες εκθέσεων. Βρίσκεται εντός του ανατολικού τμήματος του κέντρου του χωριού του Βαθέος, πλησίον του καθεδρικού ναού. Το νησί αποτελεί, επίσης, έδρα της Αρχαιολογικής Συλλογής Σταυρού Ιθάκης.

## Συλλογές
Το μουσείο στεγάζει αρχαιολογικά ευρήματα προερχόμενα από ανασκαφές σε όλο το μήκος του νησιού, κυρίως από το νότιο τμήμα του, από περιοχές όπως ο Αετός, το ιερό του Απόλλωνα στον Πίσω Αετό, το Κιόνι και το Βαθύ, καθώς και από ορισμένες άλλες τοποθεσίες στο βόρειο τμήμα του νησιού. Τα τέχνεργα χρονολογούνται κυρίως μεταξύ της γεωμετρικής περιόδου και της ρωμαϊκής περιόδου. Τα αρχαιότερα εκθέματα τα οποία φιλοξενούνται εντός του μουσείου χρονολογούνται στη μυκηναϊκή περίοδο. Η συλλογή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, κεραμικά τα οποία χρονολογούνται, κυρίως, από τη γεωμετρική περίοδο. Πέραν των κεραμικών, τα οποία αριθμούν, συνολικά, περισσότερα από  εκθέματα, η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει, επίσης, επιτύμβιες στήλες, αντικείμενα από ορείχαλκο και ελεφαντόδοντο, μικρού μεγέθους ειδώλια, καθώς και άλλα αντικείμενα από χρυσό.

## Φωτοθήκη


20140411 ithaki090.JPG|Άποψη των συλλογών του μουσείου.
20140411 ithaki072.JPG|Άποψη των συλλογών του μουσείου.
20140411 ithaki087.JPG|Κεραμικά, χρονολογούμενα, περίπου, μεταξύ του 7ου-6ου αιώνα π.Χ.
20140411 ithaki076.JPG|Κεραμικά.
20140411 ithaki089.JPG|Κεραμική αναπαράσταση πτηνού.
20140411 ithaki088.JPG|Μικρού μεγέθους ειδώλια.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιθάκη
Ιθακης
The Blacklist

***The Blacklist*** () είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής σειράς δράσης, μυστηρίου και εγκλήματος, η οποία έκανε πρεμιέρα στο NBC στις 23 Σεπτεμβρίου του 2013. Η σειρά αποτελείται από δέκα κύκλους, και το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε 13 Ιουλίου του 2023.

Δημιουργός της σειράς είναι ο Τζον Μπόκενκαμπ και σκηνοθέτης ο Τζο Κάρναχαν. Εκτελεστές παραγωγής είναι ο Τζον Μπόκενκαμπ, ο Τζον Άιζεντραθ και ο Τζον Ντέιβις για τις τηλεοπτικές εταιρίες παραγωγής Sony Pictures Television, Universal Television και Davis Entertainment.

Η σειρά απέσπασε πολλές θετικές κριτικές, και κυρίως για τον ρόλο του Τζέιμς Σπέιντερ ως Ρέιμοντ Ρέντιγκτον.

## Υπόθεση
Η σειρά ακολουθεί τον Ρέιμοντ (Ρεντ) Ρέντιγκντον, έναν καταζητούμενο του FBI, ο οποίος μετά από 20 χρόνια εξαφανισμένος, αποφασίζει να γυρίσει στη Ουάσινγκτον και να παραδοθεί. Καθώς το FBI τον ανακρίνει, ο Ρέντιγκτον υποστηρίζει ότι θέλει να συνεργαστεί μαζί τους, καθώς μετά από τόσα χρόνια ως «απατεώνας», είναι σε θέση να τους δώσει ονόματα και πληροφορίες ώστε να συλλάβουν τους πιο επικίνδυνους κακοποιούς της χώρας, οι οποίοι είναι τόσο καλά κρυμμένοι που το FBI δεν γνωρίζει καν την ύπαρξή τους. Για να τους παραδώσει ο Ρέντιγκτον την μαύρη λίστα του με τα ονόματα των μεγαλύτερων κακοποιών (εξού και το όνομα της σειράς) θέτει δύο όρους: 1. πλήρη ασυλία για όλες τις κατηγορίες του και 2. να επικοινωνεί και να συνεργάζεται μόνο με την Ελίζαμπεθ Κιν, μια νέα πράκτορα, ειδική αναλύτρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Έτσι, το κάθε επεισόδιο αποτελείται από μια υπόθεση διερεύνησης και συνήθως σύλληψης ενός από τους διαβόητους κακοποιούς της μαύρης λίστας, με απίστευτη δράση, μυστήριο και αγωνία.

## Διανομή και χαρακτήρες

* Τζέιμς Σπέιντερ ως Ρέιμοντ (Ρεντ) Ρέντιγκτον
* Μέγκαν Μπουν ως πράκτορας Ελίζαμπεθ (Λιζ) Κιν
* Ντιέγκο Κλάτενχοφ ως πράκτορας Ντόναλτν Ρέσλερ
* Ράιαν Έγκολντ ως Τομ Κιν
* Παρμίντερ Νάγκρα ως Μίρα Μάλικ
* Χάρι Λένιξ ως Χάρολντ Κούπερ
* Αμίρ Άρισον
* Μεζάν Μαρνό
* Χισάμ Τοφίκ
* Λόρα Σον

## Επεισόδια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Λεωφόρος Στρατού Πολωνίας (Στσέτσιν)

**Λεωφόρος Στρατού Πολωνίας** (πολωνικά *Aleja Wojska Polskiego*, πριν από το 1945 γερμανική *Falkenwalder Straße*) ένας από τους κύριους δρόμους του Στσέτσιν (μήκους 6,9 χιλιομέτρων), που εκτείνεται από τα νοτιοανατολικά προς τα βορειοδυτικά. Βρίσκεται στην επικράτεια οκτώ περιοχών της πόλης: Κέντρο, Κέντρο-Δύση, Κέντρο-Βόρεια, Λενκνο, Πογοδνο, Αρκονσκιε-Νιεμιερζυν, Ζαβαδζκιεγο-Κλονοβιτσα και Γλεμβοκιε-Πιλχοβο. Αποτελεί τμήμα της επαρχιακής οδού αριθ. 115.

## Φωτογραφίες

KinoPionierSzczecin.jpg|Κινηματογράφος Πιονιέρος 1907, ένας από τους παλαιότερους κινηματογράφους στον κόσμο
52_Wojska_Polskiego_Avenue_in_Szczecin,_2015.jpg|Πολυκατοικία στη γωνία με την οδό Ιαγιελλονσκα
Tatra_KT4DtM_102,_tram_line_1,_Szczecin,_2020.png|Τραμ Tatra KT4DtM στη γραμμή 1
Szczecin_al_Wojska_Polskiego_92_willa.jpg|Βίλα του Ιοχαννες Κβιστορπ
Wojska_Polskiego_115_Szczecin_2.jpg|Βίλα του Γεοργ Γραβιτσ
Szczecin_al_Wojska_Polskiego_84_Willa_Lentza.jpg|Βίλα του Αουγουστ Λεντσ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Λεωφόροι στο Στσέτσιν
Κατηγορία:Κέντρο (συνοικία του Στσέτσιν)
Μαρία της Σαβοΐας (1448-1475)

Η **Μαρία**, ιταλ.: Maria di Savoia (20 Μαρτίου 1448 - 1475) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σαιν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ & του Κονβερσάνο. Ο σύζυγός της έγινε κοντόσταυλος της Γαλλίας. 

## Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη (από τα 13 επιζήσαντα παιδιά) του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας και της Άννας των Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρης του Ιανού της Κύπρου.

Το 1454, σε ηλικία έξι ετών, μνηστεύθηκε με τον Φίλιππο-Μαρία Σφόρτσα (1448–1492), γιο του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Μιλάνου και της Μπιάνκας-Μαρίας Βισκόντι.  Το συμβόλαιο είχε ημερομηνία 13 Δεκεμβρίου 1454. Για άγνωστους λόγους, ο γάμος ακυρώθηκε και αυτός νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Κωστάντσα Σφόρτσα.

Η Μαρία απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1483.

## Οικογένεια
Το 1466 η Μαρία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, κόμη του Σαιν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ & του Κονβερσάνο και κοντόσταυλο της Γαλλίας, (1418-19 Δεκεμβρίου 1475).  Το συμβόλαιο γάμου έχει ημερομηνία 1 Αυγούστου 1466. Ήταν η δεύτερη σύζυγός του, καθώς η πρώτη του σύζυγος Ιωάννα του Μπαρ κόμισσα του Μαρλ και Σουασόν απεβίωσε το 1462. Μαζί ο Λουδοβίκος και η Mαρία είχαν τρία παιδιά:
* Λουδοβίκος (απεβ. 31 Δεκεμβρίου 1503), δούκας της Άντρια και της Βενόζα, πρίγκιπας της Αλταμούρα. Νυμφεύτηκε τον Ελεονώρα της Γκεβάρα και του Μπω, πριγκίπισσα της Αλταμούρα. Ήταν κυβερνήτης της Πικαρδίας και υποστράτηγος στον Γαλλικό στρατό.
* Ιωάννα, μοναχή στη Γάνδη (Ghent).
* Mαργαρίτα, απεβ 19 Σεπτ. 1553 στο Σουασόν-συρ-Νανσύ, στο Κοτ ντ'Ορ της Βουργουνδίας.

## Πρόγονοι



## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Διακόπι Αρκαδίας

Το **Διακόπι** είναι μικρό ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Διακόπι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας και είναι κτισμένο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Ολίγυρτος σε υψόμετρο 800 μέτρα. Το χωριό απέχει 42 χλμ. Β. από την Τρίπολη και 20 χλμ. Β. από το Λεβίδι. Πρόκειται για κτηνοτροφικό οικισμό ανάμεσα στη Λίμνη (Δ.) και το Μάτι (ΒΑ.). Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 όπου καταγράφεται ως *Μπεντένι* ή *Μπιτίνι Μουσάγα* να συμπεριλαμβάνεται στην τότε επαρχία Τριπολιτσάς. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 με την ονομασία *Μπεντένι* στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καφυών. Το 1912 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Διακόπι. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κανδήλα και τη Μονή Κανδήλας αποτελεί την τοπική κοινότητα Κανδήλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μια... βόλτα στο χιονισμένο Μπεντένι - Διακόπι Αρκαδίας (pics) από τον ιστότοπο https://www.pna.gr/arcadia/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κίτσκαλνγια

Το **Κίτσκαλνγια** (ρωσικά: Кичкальня́; ταταρικά: Кычытканлы́) είναι Ταταρικό χωριό στην επαρχία Νουρλάτσκι της Δημοκρατία του Ταταρστάν στη Ρωσία.

## Ιστορία
Σύμφωνα με τους κατοίκους, το χωριό *Κίτσκαλνγια* ιδρύθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα. Από ιστορίες που μεταβιβάστηκαν προφορικά από γενιά σε γενιά, το χωριό ιδρύθηκε από τρεις οικογένειες που προέρχονταν από το χωριό Ουζέγιεβο (το οποίο τώρα ανήκει στην επαρχία Ακσουμπαγιέφσκι). Ο Μουλάς Τοχβατουλάχ ήταν από τους πρώτους κατοίκους του χωριού. Σύμφωνα με τον μύθο, αυτές οι οικογένειες έφυγαν από τα σπίτια τους, κρυβόμενο από αναγκαστικό εκχριστιανισμό μετά την κατάκτηση του Χανάτο του Καζάν από τον Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας. Στην πραγματικότητα, η επανεγκατάσταση αρκετών οικογενειών από το χωριό Ουζέγιεβο εξηγείται από την ενδοπεριφερειακή επανεγκατάσταση, καθώς ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας πέθανε το 1584.

Η υπάρχουσα ιστοριογραφική βιβλιογραφία παρέχει αντιφατικές πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία σχηματισμού του χωριού - από τα μέσα του 17ου αιώνα έως το 1710. Σύμφωνα με το μύθο, ένα συγκεκριμένο όνομα το 1911 ισχυρίστηκε ότι το χωριό "Μοράσα Μπασί" ιδρύθηκε πριν από 300 χρόνια, δηλαδή, το 1611, αλλά αυτό είναι πολύ απίθανο. Μέχρι το 1920, αποτελούσε μέρος του βολόστ Στάρο-Αλμετέφσκαγια της επαρχίας Τσιστοπόλ του Κυβερνείου του Καζάν.

Στο 18ο - 1ο μισό του 19ου αιώνα, οι κάτοικοι ανήκαν στην κατηγορία των κρατικών αγροτών, ασκώντας καθήκοντα πολέμου. Ασχολήθηκαν με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, το τούβλο, το ψάρεμα, το συνεταιρισμό, την ξυλουργική και τη χειροτεχνία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
Κατηγορία:Ταταρστάν
Πέτρος της Σαβοΐας, αρχιεπίσκοπος της Λυών

Ο **Πέτρος** (γαλλ.: *Pietro di Savoie*, απεβ. Νοέμβριος 1332) από τον Οίκο της Σαβοΐας, ήταν αρχιερέας του 14ου αι.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Θωμά Γ΄ κόμη του Πεδεμοντίου (Piedmont) και της Γκυγιόν της Βουργουνδίας, κόρης του Ούγου του Σαλόν. Το 1304 ήταν κοσμήτορας του καθεδρικού ναού του Σόλσμπερυ (Salisbury) και μέλος του Συλλόγου του Καθεδρικού.

Τον Δεκέμβριο του 1308 διορίστηκε αρχιεπίσκοπος της Λυών και πρωθιερέας της Γαλατίας.

Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ο Πέτρος δεν αποδέχθηκε τη σταδιακή επέκταση του βασιλείου της Γαλλίας επί της Λυών. Παρότρυνε τους κατοίκους να εξεγερθούν, τους ενθάρρυνε να ενισχύσουν τα τείχη της πόλης και εγκατέλειψε τη μακροχρόνια διαμάχη μεταξύ του αρχιεπισκόπου και του Συλλόγου του καθεδρικού. Έτσι ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας έστειλε τον γιο του Λουδοβίκο βασιλιά της Ναβάρρας και τον αδελφό του Κάρολο κόμη του Βαλουά ως ηγέτες στρατού, που πολιόρκησε τη Λυών το 1310. Ο πόλεμος τελείωσε με την παρέμβαση τού θείου τού αρχιεπισκόπου, Αμεδαίου Ε΄ κόμη της Σαβοΐας, ο οποίος απρόθυμα συμφώνησε με την πλευρά του βασιλιά, για να μη γίνει το επόμενο θύμα. Υπογράφηκε συνθήκη στις 10 Απριλίου 1312, αλλά ο Πέτρος έχασε τον έλεγχο της Λυών από τον βασιλιά. Οι κάτοικοι της Λυών έλαβαν πολλά προνόμια, όπως το δικαίωμα καθορισμού τελών για τη λειτουργία της πόλης.

Αυτά είναι το αντικείμενο δύο εγγράφων: ενός από τους κληρικούς της Λυών μεταξύ της έναρξης του Συμβουλίου της Βιέννης στις 16 Οκτωβρίου 1311 και της Συνθήκης της 10ης Απριλίου 1312, που διόρισε τον Γκραουαμίνα· και του άλλου από τον εκτελεστή του επιμελητή Μακόν, μεταξύ αυτής της συνθήκης και του τέλους του 1312. To πρώτo επιδιώκει να δείξει ότι οι βασιλικές διαρπαγές ήταν τεράστιες, λαμβάνοντας υπόψη τις κονταρομαχίες (tournois) των 150.000 λιρών. Το δεύτερο ελαχιστοποιεί το κόστος αυτό, μειώνοντάς το στις 10.000 λίρες. Από αυτό, το βασιλικό θησαυροφυλάκιο δεν έδωσε παρά 2.000 λίβρες, στις οποίες ο βασιλιάς πρόσθεσε, από «βασιλική γενναιοδωρία» (sua munificentia regalis) άλλες 500 λίβρες. Αυτές οι αποζημιώσεις καταβλήθηκαν στον αρχιεπίσκοπο στις 27 Δεκεμβρίου 1312.

Το 1316 έγινε η εκλογή και η στέψη του πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ στην πόλη του.

## Πρόγονοι



## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Λυών
Χάνια Γορτυνίας Αρκαδίας

Τα **Χάνια** Γορτυνίας ή Τριποταμιάς είναι μικρός πεδινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Χάνια βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 76 μέτρα. Απέχουν 51 χλμ. Δ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου) και 97 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη ενώ ανατολικά του περνάει ο Λάδωνας ποταμός που νοτιότερα καταλήγει στον Αλφειό. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θελπούσης, το 1940 καταργείται και αναφέρεται ξανά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Τριποταμιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Τριποταμιά και την Καπελλίτσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Τριποταμιάς που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 2 κάτοικοι.

## Σημείωση
Στην Αρκαδία και το Δήμο Τρίπολης είναι ο συνώνυμος οικισμός Χάνια Τρίπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Χάνια Τρίπολης Αρκαδίας

Τα **Χάνια** Τρίπολης ή Σκοπής είναι ορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας. 

## Γενικά στοιχεία
Τα Χάνια βρίσκονται σε υψόμετρο 645 μέτρα και σε απόσταση περίπου 5 χλμ. Β.-ΒΑ. από το κέντρο της Τρίπολης. Πρόκειται για χωριό που τα σπίτια του είναι κτισμένα κατά μήκος της ΕΟ Τρίπολης - Ολυμπίας, νοτιοανατολικά και δίπλα στην Σκοπή ενώ στα ανατολικά τους περνάει ο Α/Δ Κορίνθου - Τρίπολης. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σκοπής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Σκοπή αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκοπής που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τρίπολης του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 192 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Αρκαδία και το Δήμο Γορτυνίας είναι ο συνώνυμος οικισμός Χάνια Γορτυνίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Μίοντραγκ Μπουλάτοβιτς

Ο **Μίοντραγκ Μπουλάτοβιτς** (Σερβικά Κυριλλικά : Миодраг Булатовић; 20 Φεβρουαρίου 1930 - 15 Μαρτίου 1991), ήταν συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.  Θεωρείται ένας από τους καλύτερους Σέρβους μυθιστοριογράφους και παραμένει ένας από τους πιο μεταφρασμένους Σέρβους συγγραφείς.

## Βιογραφία
Ο Μπουλάτοβιτς ξεκίνησε το 1956 με ένα βιβλίο διηγήσεων, τον *Djavoli dolaze* ("*Οι διάβολοι έρχονται*", μεταφρασμένο ως *Σταματήστε τον Δούναβη*), για το οποίο έλαβε το βραβείο της Ένωσης Σέρβων Συγγραφέων. Το μυθιστόρημά του *Ο κόκκινος κόκορας πετάει προς τον Ουρανό*, που αναφέρεται στην πατρίδα του στο βορειοανατολικό Μαυροβούνιο, μεταφράστηκε σε περισσότερες από είκοσι ξένες γλώσσες. Στη συνέχεια σταμάτησε να δημοσιεύει για λίγο, για να διαμαρτυρηθεί για την παρέμβαση στο έργο του.

Το επόμενο μυθιστόρημά του, *Ήρωας πάνω σε ένα Γαϊδούρι*, "Ένας σκοτεινός καυτός εφιάλτης ενός πολεμικού μυθιστορήματος ...", δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο εξωτερικό και μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα (1967) στη Γιουγκοσλαβία.

Συνηθισμένα θέματα στα έργα του είναι οι δαίμονες, ο διάβολος, το κακό, το αποκρουστικό και μαύρο χιούμορ.

Το 1975, ο Μπουλάτοβιτς κέρδισε το βραβείο NIN για το μυθιστόρημα της χρονιάς για το έργο *Άνθρωποι με τέσσερα δάχτυλα*, που αναφέρεται στη ζωή των μεταναστών. *Το Πέμπτο Δάκτυλο* ήταν μια συνέχεια αυτού του βιβλίου. Το τελευταίο του μυθιστόρημα ήταν το *Gullo Gullo*, το οποίο συγκέντρωσε διάφορα θέματα από τα προηγούμενα βιβλία του. 

Μια βιβλιοθήκη στη Ρακόβιτσα πήρε το όνομά του.

Ο Μπουλάτοβιτς ήταν γνωστός "για τον έντονο σερβικό εθνικισμό του, ο οποίος προκάλεσε την εχθρότητα άλλων εθνοτικών ομάδων στη Γιουγκοσλαβία εναντίον του και ήταν αξιωματούχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Σερβίας".

## Έργα

* *Σταματήστε τον Δούναβη (Djavoli dolaze, 1956)*
* *Ο λύκος και το κουδούνι (Vuk i zvono, 1958)*
* *Ο κόκκινος κόκορας πετάει προς τον Ουρανό* *(Crveni petao leti prema nebu, 1959)*
* *Ο Γκοντό έχει φτάσει (Godo je došao, 1966)*
* *Ήρωας σε γαϊδούρι (Heroj na magarcu, 1967)*
* *Ο Πόλεμος ήταν Καλύτερος (Rat je bio bolji, 1968)*
* *Άνθρωποι* *με τέσσερα δάχτυλα (Ljudi sa četiri prsta, 1975)*
* *Το πέμπτο δάχτυλο (Peti prst, 1977)*
* *Gullo gullo (1981)*
* *Ο Εραστής του Θανάτου - μια σειρά άρθρων στην* *εφημερίδα Politika (Ljubavnik smrti, 1990)*

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Νέο Κοιμητήριο Βελιγραδίου
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι συγγραφείς
Άνισες συνθήκες

Οι **Άνισες συνθήκες** είναι το όνομα που δόθηκε από τους Κινέζους σε μια σειρά συνθηκών που υπογράφηκαν ανάμεσα στην δυναστεία Τσινγκ και ορισμένες Δυτικές Δυνάμεις, την Ρωσική Αυτοκρατορία και την Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας κατά την διάρκεια του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα. 

Οι συμφωνίες, στις οποίες συχνά κατέληγαν μετά από μια στρατιωτική ήττα, περιλάμβαναν μονόπλευρους όρους, κατά τους οποίους απαιτούνταν από την Κίνα να παραχωρήσει εδάφη, να πληρώσει αποζημιώσεις ή να παρέχει εξωεδαφικά προνόμια σε ξένους πολίτες.

Στις συνοριακές διαπραγματεύσεις με τις γειτονικές χώρες, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας κατέληξε σε συμφωνία με άλλες χώρες για να λάβει περίπου το 7% της επικράτειας που ήταν μέρος της δυναστείας Τσινγκ, όταν αυτή η τελευταία βρισκόταν στο απόγειό της.

Με την άνοδο του κινεζικού εθνικισμού και του αντι-ιμπεριαλισμού την δεκαετία του '20, τόσο το Κουομιντάνγκ όσο και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας χρησιμοποίησαν αυτήν την ιδέα για να χαρακτηρίσουν την απώλεια της κινεζικής κυριαρχίας στην περιοχή μεταξύ του 1840 και 1950. Ο όρος "άνισες συνθήκες" συνδέθηκε με τον "αιώνα ταπείνωσης" της Κίνας, κυρίως με τις παραχωρήσεις σε ξένες δυνάμεις και με την απώλεια της τιμολογιακής αυτονομίας μέσω των πρωτότυπων συνθηκών.

Οι Ιάπωνες και οι Κορεάτες χρησιμοποιούν επίσης συχνά αυτόν τον όρο για να αναφερθούν στις συνθήκες που είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια της κυριαρχίας τους σε διάφορους βαθμούς.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Auslin, Michael R. (2004).   ''Negotiating with Imperialism: The Unequal Treaties and the Culture of Japanese Diplomacy.'' Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 56493769
* OCLC 300287988
*Nish, I. H (1975). "Japan Reverses the Unequal Treaties: The Anglo-Japanese Commercial Treaty of 1894". *Journal of Oriental Studies*. **13** (2): 137–146.
*Perez, Louis G (1999). *Japan Comes of Age: Mutsu Munemitsu & the Revision of the Unequal Treaties*. p.&nbsp;244.
*Ringmar, Erik (2013). *Liberal Barbarism: The European Destruction of the Palace of the Emperor of China*. New York: Palgrave Macmillan.
*Wang, Dong (2003). "The Discourse of Unequal Treaties in Modern China". *Pacific Affairs*. **76** (3): 399–425. 
*Wang, Dong.  (2005). *China's Unequal Treaties: Narrating National History*. Lanham, Maryland: Lexington Books. .
*Fravel, M. Taylor (2008). *[https://books.google.com/books?id=02Hjr6RUckwC Strong Borders, Secure Nation: Cooperation and Conflict in China's Territorial Disputes]*. Princeton University Press. 

## Πρωτογενείς πηγές
*Halleck, Henry Wager. (1861). . New York: D. Van Nostrand. OCLC 852699
*Korean Mission to the Conference on the Limitation of Armament, Washington, D.C., 1921–1922. (1922). *Korea's Appeal to the Conference on Limitation of Armament.* Washington: U.S. Government Printing Office. OCLC 12923609
*Fravel, M. Taylor (2005). Regime Insecurity and International Cooperation: Explaining China's Compromises in Territorial Disputes. *International Security*. **30** (2): 46–83. doi:. ISSN&nbsp;0162-2889.

Κατηγορία:Ιμπεριαλισμός
Κατηγορία:Αποικιοκρατία
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας
Θωμισμός

Ο Θωμισμός είναι η φιλοσοφική σχολή που άνθισε ως κληρονομιά του έργου και της σκέψης του φιλοσόφου, θεολόγου και γιατρού Θωμά Ακινάτη (1225-1274). Στην φιλοσοφία, οι αμφισβητούμενες ερωτήσεις και σχόλιά του για τον Αριστοτέλη είναι ίσως από τα γνωστότερα έργα του. Στην θεολογία, το Summa Theologica είναι ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα στην μεσαιωνική θεολογία και συνεχίζει να αποτελεί το κεντρικό σημείο αναφοράς για την φιλοσοφία και την θεολογία της Καθολικής Εκκλησίας. Το 1914, ο πάπας Πίος Χ προειδοποίησε ότι οι διδασκαλίες της Εκκλησίας δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές χωρίς τα βασικά φιλοσοφικά θεμέλια των θέσεων του Ακινάτη.

Οι βασικές θέσεις στην φιλοσοφία του Αγίου Θωμά δεν πρέπει να τοποθετηθούν στην κατηγορία των απόψεων που δύνανται να συζητηθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αλλά μπορούν να θεωρηθούν ως τα θεμέλια πάνω στα οποία βασίζεται ολόκληρη η επιστήμη των φυσικών και θεϊκών πραγμάτων. Αν αυτές οι αρχές κάποτε αφαιρεθούν ή με οποιονδήποτε τρόπο αλλοιωθούν, πρέπει αναγκαία να θεωρηθεί ότι οι μαθητές των ιερών κειμένων θα αποτύχουν να αντιληφθούν σε σημαντικό βαθμό την έννοια των λέξεων οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τα δόγματα της θεϊκής αποκάλυψης όπως αυτά προτείνονται από την Εκκλησία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Thomas Aquinas' Works in English
* Corpus Thomisticum – his complete works
* Bibliographia Thomistica
* ''The Thomist'', a scholarly journal on Thomism
* Introductory chapter by Craig Paterson and Matthew Pugh on the development of Thomism 
*The XXIV Theses of Thomistic Philosophy and commentary by P. Lumbreras, O.P.
* Electronic Resources for Medieval Philosophy
;Βιβλία
* ''Reality: A Synthesis of Thomistic Thought''  by Reginald Garrigou-Lagrange
*
* ''Modern Thomistic Philosophy'' by Richard Percival Phillips, a good introduction on the Thomistic philosophy of nature for students

Κατηγορία:Φιλοσοφικές παραδόσεις
Τορικός

Ο  **Τορικός**  ήταν αρχαία πόλη στην λεγομένη παλαιότερα Ασιατική Σαρματία στη σημερινή Ρωσία κι είχε οικοδομηθεί μεταξύ Αχαιών και Τορετών (Σκύλαξ, Περίπλους της θαλάσσης της οικουμένης Ευρώπης και Ασίας και Λιβύης, 74). Ονομάσθηκε κατόπιν Πάγραι (Περίπλους Ευξείνου Πόντου, 28, Αρριανός) και αργότερα αναφέρεται ως Γελενζίκ ή σήμερα πλέον Γκελεντζίκ της Ρωσίας. Παλαιότερα ως Τορετική Άκρα, δηλ. ακρωτήριο, αναφερόταν ακρωτήριο της ασιατικης Σαρματίας, το σημερινό αρκωτήριο Kadosh που άλλοτε θεωρείτο ότι ανήκε στην Γεωργία και σήμερα ανήκει το Κράι Κρασνοντάρ που είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Από τα 5.000.000 των κατοίκων του, 25.000 δηλώνουν ελληνική καταγωγή. Σήμερα (2021) στο Γκελεντζίκ ζουν περίπου 5.000 Πόντιοι με καταγωγή κυρίως από την Τραπεζούντα και στην ευρύτερη περιοχή 15.000 άτομα ποντιακής καταγωγής.

## Δείτε επίσης
* Γκελεντζίκ
* Τραπεζούντα

## Παραπομπές - σημειώσεις
Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη 

Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Κατηγορία:πόλεις της Ρωσίας
Κάπτεν Κιντ

O **Κάπτεν Γουϊλιαμ Κιντ** ήταν πειρατής, γνωστός ως Κάπτεν Κιντ. Πληροφορίες κατατάσσουν την γέννηση του γύρω στο 1645 είτε στο Γκρίνοκ είτε στο Ναντί της Σκωτίας αν και οι περισσότερες πηγές τείνουν προς το πρώτο. Σύμφωνα με μια πηγή ο Ουϊλιαμ Κιντ καθώς κατευθυνόταν προς την κρεμάλα είπε ότι κατάγεται απο το Γκρίνοκ. 

## Από ναύτης πειρατής
μικρογραφία|Πορτρέτο του Ουίλιαμ Κιντ και της γυναίκας του
Το 1670 γίνεται μέλος του πληρώματος ενός πολυεθνικού πειρατικού πλοίου στην Καραϊβική. Οι δεξιότητες του και οι ικανότητες του τον κατατάσσουν ως ένας από τους καλύτερους ναυτικούς με αποτέλεσμα να εκλέγεται σε κυβερνήτη του σκάφους. Λειτουργεί κάτω από το αγγλικό στέμμα με αποστολή να φέρει την αγγλική σημαία και να κουρσεύει γαλλικά και ισπανικά εμπορικά πλοία. Περίπου 28 χρόνια αργότερα επιτίθεται σε πλοίο των Αρμενών, σύμμαχοι των Άγγλων υπό την γαλλική σημαία. Αυτή η πράξη ταξίδεψε στην Αγγλία τρεις μήνες αργότερα. Εκείνη ήταν η στιγμή που ο Κάπτεν Κιντ θεωρείται πλέον πειρατής και γίνεται καταζητούμενος και ένας από τους πιο διαβόητους πειρατές της εποχής. 

## Σύζυγος
Στις 16 Μαϊου του 1961, ο Ουίλιαμ Κιντ παντρεύτηκε την Σάρα Μπράντλεϊ (Sarah Bradley Cox Oort). https://www.pardoncaptainkidd.com/sarah-kidd-loyal-to-the-end  Αγγλίδα, γύρω στα είκοσι ήταν μια από τις πλουσιότερες χήρες της Νέας Υόρκης κληρονομώντας την περιουσία του πρώτου της γάμου. Μετά τον γρήγορο γάμο τους μετακόμισαν σε μια έπαυλη που της είχε κληρονομήσει ο πρώτος της σύζυγος στο Pearl Street της Νέας Υόρκης. Πιστεύεται ότι η Σάρα ήταν πιστή στον Ουίλιαμ ως το τέλος και τον βοηθούσε σε κάθε περίπτωση ως τον θάνατο του. 

## Δίκη και θάνατος
αριστερά|μικρογραφία
Ο Ουϊλιαμ Κιντ πέθανε την Κυριακή στις 18 Μαίου το 1701 στο Ουάπινγκ του Λονδίνου. Ήταν γύρω στα πενήντα του. Καταδικάστηκε σε θάνατο μέσω απαγχονισμού και το πτώμα του αφέθηκε σε δημόσια θέα στο Τίλμπουρι, δίπλα στον ποταμό Τάμεση. Η κίνηση αυτή ήταν για να είναι ορατός ο θάνατος του σε διερχόμενα πλοία ώστε να αποθαρρυνθούν από το να καταλήξουν πειρατές. Αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι ο Κιντ ως το τέλος δεν φάνηκε να παραδέχεται κάποια από τις κατηγορίες που του πρόσαπταν. Το μόνο που ίσως δείχνει κάποια μετάνοια ήταν όταν δήλωσε ότι πραγματικά *<u>συγχώρεσε όλο τον κόσμο</u>* 

## Θρύλος
Ο Ουίλιαμ Κιντ ίσως δεν ήταν ο συνηθισμένος πειρατής που ανάγκαζε ανθρώπους να περπατήσουν στην σανίδα https://www.historytoday.com/archive/months-past/execution-captain-kidd αλλά οι *άγνωστοι θησαυροί του τον μετέτρεψαν σε θρύλο*. Ακόμη και σήμερα κυνηγοί χρυσού ψάχνουν για τον θησαυρό του αλλά μάταια. Υπήρχαν φήμες ότι βρέθηκε θησαυρός του στην Μαγαδασκάση αλλά ως τώρα δεν έχει αποδειχθεί και κατά πάσα πιθανότητα είναι ψεύτικες φήμες. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://books.google.gr/books?hl=el&lr=&id=O3w46iqYw1YC&oi=fnd&pg=PA7&dq=captain+kidd+pirate&ots=sY_ASW8PfB&sig=2G92jIr9mLVG2ck-LGP-M33v3jg&redir_esc=y#v=onepage&q=captain%20kidd%20pirate&f=false
* https://www.pardoncaptainkidd.com/sarah-kidd-loyal-to-the-end 
* https://www.britannica.com/biography/William-Kidd
* https://www.historytoday.com/archive/months-past/execution-captain-kidd

         

Κατηγορία:Άγγλοι πειρατές
Κάντρι Σίμσον

Η **Κάντρι Σίμσον** (γεννημένη στις 22 Ιανουαρίου 1977) είναι Εσθονή πολιτικός από το Κεντρώο Κόμμα και Ευρωπαία Επίτροπος Ενέργειας στην επιτροπή Φον ντερ Λάιεν από την 1η Δεκεμβρίου 2019.

## Πολιτική Καριέρα
Τον Οκτώβριο του 2019 η Κάντρι Σίμσον, εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη θέση της Επιτρόπου Ενέργειας. Στους στόχους της ως Επίτροπος Ενέργειας περιλαμβάνονται, η ταχύτερη υιοθέτηση καθαρών πηγών ενέργειας και η μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Από το 2016 έως το 2019 η Σίμσον υπήρξε Υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων, Υποδομών και Επικοινωνιών στην πρώτη κυβέρνηση του Γιούρι Ράτας.

Το 2015 αμφισβήτησε ανεπιτυχώς τον αρχηγό του κόμματος Έντγκαρ Σάβισααρ για το ρόλο του μετά από μια σχεδόν αδιάκοπη 25ετή θητεία. Ο Σάβισααρ κέρδισε 541 εκπροσώπους ενώ η Σίμσον 486, από 1.051 συνολικά.

Από το 2009 έως το 2016 η Σίμσον ήταν πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κεντρώου Κόμματος στο Εσθονικό Κοινοβούλιο.

## Σπουδές
Η Κάντρι Σίμσον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ταρτού με πτυχίο στην ιστορία και αργότερα από το Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου με μεταπτυχιακό στις πολιτικές επιστήμες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Κατηγορία:Εσθονοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Αβαλοκιτεσβάρα

Στον βουδισμό, το **Αβαλοκιτεσβάρα** είναι ένα μποτισάτβα που περιέχει την πίστη και τη συμπόνια των βουδιστών. Αυτό το μποτισάτβα απεικονίζεται, περιγράφεται, ενσαρκώνεται σε διάφορους πολιτισμούς ως ανδρική ή γυναικεία μορφή. Στο Θιβέτ, είναι γνωστό ως Τσενρέζικ. Στον κινεζικό βουδισμό, το αβαλοκιτεσβάρα έχει εξελιχθεί σε μια γυναικεία φιγούρα κάννον που είναι επίσης γνωστή με το ίδιο όνομα στην Ιαπωνία, την Κορέα και το Βιετνάμ. Στο Νεπάλ, αυτή η μορφή είναι γνωστή ως καρουναμάγια ή σέτο μακιντράναθ. Είναι γνωστό ως Νάγια Ντεβίγιο στη Σρι Λάνκα και ως Λοκανάθα στη Βιρμανία. Στην Ταϊλάνδη και την Καμπότζη ονομάζεται Λοκεσβάρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
*  ill. colour
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The Origin of Avalokiteshvara of Potala
* An Explanation of the Name Avalokiteshvara
* The Bodhisattva of Compassion and Spiritual Emanation of Amitabha - from Buddhanature.com
* Depictions at the Bayon in Cambodia of Avalokiteshvara as the Khmer King Jayavarman VII
* Mantra Avalokitesvara
* Avalokiteshvara at Britannica.com
* Chenrezig Tibetan Buddhist Center of Philadelphia

Κατηγορία:Βουδιστική ορολογία