Γιόζεφ Γιόνγκεν

Ο **Γιόζεφ Μαρί Αλφόνς Νίκολας Γιόνγκεν** (ορθότερη προφορά στα φλαμανδικά/ολλανδικά **Γιόνεν**, Joseph Marie Alphonse Nicolas Jongen), Λιέγη 14 Δεκεμβρίου 1873  – Σαρ-λε-Σπα 12 Ιουλίου 1953), ήταν Βέλγος συνθέτης, οργανίστας, πιανίστας και μουσικοδιδάσκαλος. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιόνγκεν γεννήθηκε στη Λιέγη, το 1873. Είχε μεγάλη κλίση στη μουσική και πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής από τον πατέρα του, Αλφόνσο, κάτοχο της τέχνης, ο οποίος του δίδαξε τα πρώτα βασικά στοιχεία και τον ενθάρρυνε, καθώς και φίλοι μουσικοί κατά τη διάρκεια παραστάσεων που έδινε ο πατέρας του για οικογενειακές γιορτές ή σε κύκλους ερασιτεχνών, στη Λιέγη και στην επαρχία. Έγινε δεκτός στο Ωδείο της βελγικής πόλης σε ηλικία επτά ετών, και πέρασε τα επόμενα δεκαέξι χρόνια εκεί. Κέρδισε το πρώτο βραβείο φούγκας, το 1895, και πήρε δίπλωμα πιάνου και εκκλησιαστικού οργάνου, το 1896. Το 1897, με την καντάτα του *Κομάλα* κέρδισε το Βελγικό «Βραβείο της Ρώμης», το οποίο τού επέτρεψε να ταξιδέψει στην Ιταλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Άρχισε να συνθέτει σε ηλικία 13 ετών και, αμέσως, έδειξε εξαιρετικό ταλέντο σε αυτόν τον τομέα. Μέχρι τη στιγμή που δημοσίευσε το Opus 1 του, είχε ήδη δεκάδες έργα στο ενεργητικό του. Το 1894, συνέθεσε το μακροσκελές *Πρώτο Κουαρτέτο εγχόρδων*, το οποίο υπέβαλε στον ετήσιο διαγωνισμό για τις καλές τέχνες που θεσμοθέτησε η Βασιλική Ακαδημία του Βελγίου, όπου τού απονεμήθηκε το 1ο βραβείο της επιτροπής. Το 1902, διορίστηκε καθηγητής αρμονίας και αντίστιξης στο παλιό κολλέγιο της Λιέγης. Με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτός και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στην Αγγλία, όπου ίδρυσε ένα κουαρτέτο για πιάνο. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, επέστρεψε στο Βέλγιο και διορίστηκε καθηγητής φούγκας στο Βασιλικό Ωδείο των Βρυξελλών. Από το 1925 έως το 1939, διετέλεσε διευθυντής αυτού του ιδρύματος· τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Λεόν (Léon Jongen). Από το 1919 έως το 1926 διηύθυνε τα «Πνευματικά Κοντσέρτα» των Βρυξελλών. Δεκατέσσερα χρόνια μετά την αποχώρησή του από τη διεύθυνση, ο Γιόζεφ Γιόνγκεν πέθανε στο Σαρ-λε-Σπα του Βελγίου, το 1953.
## Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Από την εφηβική του ηλικία μέχρι τη δεκαετία του '70, ο Γιόνγκεν συνέθεσε πάρα πολλά έργα, όπως συμφωνίες, κοντσέρτα, μουσική και τραγούδια, άλλα με πιάνο και άλλα με ορχήστρα. Ο κατάλογος των με Οpus έργων του, έφτασε τις 241 συνθέσεις, αλλά κατέστρεψε πολλά κομμάτια. Σήμερα, το μόνο μέρος του έργου του που εκτελείται με κάποια κανονικότητα είναι η παραγωγή του για εκκλησιαστικό όργανο. Ειδικά, η *Συμφωνία Κοντσερτάντε*, του 1926, θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα μεγαλύτερα έργα που έχουν γραφεί ποτέ για εκκλησιαστικό όργανο και ορχήστρα.

Πολύ παραγωγικός, «λαμπερός» συνθέτης, ο Γιόνγκεν αγκαλιάζει και δείχνει μεγάλη προτεραιότητα και εφευρετικότητα στη χρήση της πολυφωνίας. Παρόλο που δεν ήταν εντελώς ανεπηρέαστος από τα σπουδαία μουσικά ρεύματα της εποχής του, και ανοικτός σε πειραματισμούς, κατάφερε να δημιουργήσει το δικό του μουσικό ιδίωμα που κατέδειξε την εξαιρετική λυρική του ικανότητα.
## Κυριότερα έργα
### Ορχήστρα
*1892 *Συμφωνικό κοντσέρτο*, για πιάνο και ορχήστρα, op. 1
*1894 Κουαρτέτο εγχόρδων Νο. 1, op. 3
*1896 *Ντιβερτιμέντο-μπαλέτο*, op. 9
*1897 *Κομάλα*, καντάτα για σολίστες, χορωδία και ορχήστρα, op. 14
*1898 *Εμβατήριο Πομπής*, για εκκλησιαστικό όργανο και ορχήστρα, op. 13
*1898 *Συμφωνία*, op. 15
*1900 Κοντσέρτο για βιολοντσέλο και ορχήστρα
*1907 *Επιθαλάμιο και Σκέρτσο*, για 3 βιολιά και ορχήστρα/πιάνο/εκκλησιαστικό όργανο, op. 32
*1910 *S'Arka*, μπαλέτο, op. 36
*1913 *Εντυπώσεις από τις Αρδέννες*, op. 44
*1916 Κουαρτέτο εγχόρδων Νο. 2, op. 50
*1917 *Δύο Συμφωνικά Κομμάτια*, op. 56
*1921 Κουαρτέτο εγχόρδων Νο. 3, op. 67
*1924 *Ύμνος*, για εκκλησιαστικό όργανο και ορχήστρα εγχόρδων, op. 78
*1926 *Συμφωνία κοντσερτάντε*, για μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο και ορχήστρα, op. 81
*1928 *Συμφωνικό Κομμάτι - Πρελούδιο και Παραλλαγές*, για πιάνο και μικρή ορχήστρα (χωρίς έγχορδα), op. 84
*1930 *Ηρωϊκή σονάτα (Sonata eroïca)*, για μικρή ορχήστρα, op. 94
*1935-7 *Τρίπτυχο*, op. 103
*1939 *Εισαγωγή - Φανφάρα*, για μικρή ορχήστρα, op. 110
*1943 Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, op. 127
*1944 Κοντσέρτο για άρπα και ορχήστρα, op. 129
*1951 *Τρία Συμφωνικά Μέρη*, op. 137
### Θρησκευτικά έργα
*1890 *Sancta Mater Theresia*, για βαρύτονο, βιολοντσέλο, 4φωνη χορωδία και εκκλησιαστικό όργανο
*1895 *Haec Dies*, μοτέτο για χορωδία και εκκλησιαστικό όργανο
*1895 *Regina coeli*, για 4φωνη μικτή χορωδία, ορχήστρα και εκκλησιαστικό όργανο
*1895 *Sanctus*, για 4φωνη μικτή χορωδία, ορχήστρα και εκκλησιαστικό όργανο
*1945 *Λειτουργία για τη Θεία Ευχαριστία*, για μικτή χορωδία, εκκλησιαστικό όργανο, 4 κόρνα, 2 τρομπέτες, 3 τρομπόνια και τούμπα
### Μουσική δωματίου
*1923 *Κοντσέρτο για Πέντε*, για φλάουτο, βιολί, βιόλα, βιολοντσέλο και άρπα
*1924 *Ραψωδία*, για πιάνο, φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο και κόρνο, op. 70
*1924 *Αργός Χορός*, για φλάουτο και άρπα/πιάνο
*1925 *Δύο κομμάτια σε τρίο* op. 95, για βιολί, βιολοντσέλο και πιάνο
*1932 *Άρπα*, για κουαρτέτο εγχόρδων και άρπα
*1942 Κουαρτέτο για σαξόφωνα, op. 122
**Ηρωική Φανφάρα*, για 3 τρομπέτες, 4 κόρνα, 3 τρομπόνια, τούμπα, τούμπα-κοντραμπάσα, γκραν-κάσα, πιατίνια και ταμπούρο
**Πρελούδιο, Παραλλαγές και Φινάλε*, για πιάνο, βιολί και βιόλα, op. 30
### Εκκλησιαστικό όργανο
*1890 *Ανύψωση*, W11
*1890 *Πρελούδια και Στίχοι*, W9
*1891 *Ελεγεία*
*1892 *Κομμάτι για Μεγάλο Εκκλησιαστικό όργανο*, W28
*1894-1895 *Πέντε Κομμάτια*, op. 5
*1905 *Ποιμενικό*, W134
*1908 *Καντιλένα*, W143
*1910-1911 *Τέσσερα Κομμάτια*, op. 37
*1913 *Προσφορά για την Ψυχή, Μητέρα της Λύτρωσης* για εκκλησιαστικό όργανο/αρμόνιο W169
*1915 *Δύο Κομμάτια*, op. 47
*1917 *Δύο Κομμάτια*, op. 53
*1930 *Θρύλος*, W287
*1937 *Μικρό Πρελούδιο*, W319
*1938 *Δύο Κομμάτια*, op. 108
*1941 *Πρελούδιο και Φούγκα σε Μιb Μείζονα*, op. 121
*1941 *Αυτοσχεδιασμός-Ποιμενικό*, W338
*1944 *Gaudeamus: Στίχοι για τη Γιορτή Κοίμησης της Θεοτόκου*, W350
*Κοράλ σε Μι Μείζονα
**Φύλλο Λευκώματος*, W152
**Φύλλο Λευκώματος*, W153
*Φούγκα (στο Ύφος του Γ. Σ. Μπαχ), W88
**Μικρό Κομμάτι*, W313
**Σαραμπάντα σε Παλαιό Ύφος*
### Πιάνο
*1922 Δεκατρία πρελούδια, op. 69
*1929 Σονατίνα, op. 88
*1929 Τοκάτα, op. 91
*1932 Δέκα Κομμάτια, op. 96
*1940-1941 24 Μικρά Πρελούδια σε όλες τις τονικότητες, op. 116
### Αρμόνιο
*1911 *Τρία Εύκολα Κομμάτια*, op. 38
*1919 *Εις Μνήμην*, 4 αυτοσχεδιασμοί για αρμόνιο, op. 63

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*«Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D. C. L (Oxford, 1880)
*Baker’s biographical dictionary of musicians, on line
*Rob. Eitner, Biographisch-bibliographisches Quellen-LexiKon, on line
*Kennedy, Michael *Λεξικό Μουσικής της Οξφόρδης* (Oxford University Press Αθήνα: Γιαλλέλης, 1989) ISBN 960-85226-1-7
*Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα* (ΠΛΜ), έκδοση 1996, τόμος 17, σ. 281
**Enciclopedia Bompiani-Musica*, Milano (εκδ. ΑΛΚΥΩΝ, 1985)
*Eric Blom: *The New Everyman Dictionary of Music* (Grove Weidenfeld, Νέα Υόρκη 1988)

Κατηγορία:Βέλγοι συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Οργανίστες