open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σαλβαδόρ Αλόνσο

**Ο Σαλβαδόρ Αλόνσο** (γενν. 7 Σεπτεμβρίου 1974) είναι Αργεντινός σκακιστής που κατέχει τον τίτλο του Γκραντμάστερ από το 2009. 

Στη λίστα ΕΛΟ της FIDE τον Σεπτέμβριο του 2020, είχε ΕΛΟ 2471 πόντων, καθιστώντας τον το νούμερο 14 (ενεργό) παίκτη στην Αργεντινή και τον αριθμό 999 στην παγκόσμια κατάταξη. Το μέγιστο ΕΛΟ του ήταν 2525 μονάδες, στη λίστα του Ιανουαρίου του 2013.

## Βιογραφικά Στοιχεία

### Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά

* Το 2012 κέρδισε το τουρνουά ITT Programa de alto Rendimiento στην Ουρουγουάη. 

* Τον Ιανουάριο του 2016 ο Αλόνσο, κέρδισε με 1,5 πόντους διαφορά από τον δεύτερο, το ITT CXG Marcel Duchamp Memorial τουρνουά.

* Στο 6ο Ανοικτό Τουρνουά της Αρίκα το 2019 ισοβάθμισε στη 2η-8η θέση με Χοσέ Εδουάρδο Μαρτίνεθ Αλκαντάρα, Ντέιβι Βέρα Σιγκουένιας, Ρενάτο Ρ. Κουντιλιάνο Πίντο, Κρίστομπαλ Χενρίκεζ Βιλλιάγκρα, Νικίτα Πέτροβ και Ντιέγκο Σαούλ Ροντ Φλόρες Κουίλλας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Λουίς Πιατσίνι

**Ο Λουίς Ρομπέρτο Πιατσίνι** (11 Μαΐου 1905, Μπουένος Άιρες, -  4 Μαρτίου 1980, Μπουένος Άιρες) ήταν Αργεντινός σκακιστής. Ήταν γιος του Ιταλού πιανίστα Εντμούντο Πιατσίνι και πατέρας της Αργεντινής πιανίστριας Κάρμεν Πιατσίνι.

## Βιογραφικά Στοιχεία

### Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά

#### Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής
Συμμετείχε πολλές φορές σε πρωταθλήματα Αργεντινής.

* 1933: Πρωταθλητής Αργεντινής κερδίζοντας το ARG-ch *Torneo Mayor* και έναν αγώνα για τον τίτλο εναντίον του Γιάκομπο Μπολμποχάν (5,5 - 2,5). 
* 1934/35: Έχασε έναν αγώνα από τον Ρομπέρτο Γκράου (5,5 - 7,5), 
* 1938: Έχασε έναν αγώνα με τον Κάρλος Γκιμάρντ (2,5 - 7)
* 1940: Έχασε έναν αγώνα με τον Κάρλος Μαντέρνα (6 - 8).

#### Άλλα Σκακιστικά Τουρνουά

* Το 1934 ισοβάθμισε στην 7-8η θέση στο διεθνές τουρνουά σκακιού Μαρ ντελ Πλάτα (κέρδισε ο Άαρον Σβάρτζμαν).  
* Το 1934/35 κέρδισε το πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής στο Μπουένος Άιρες.  
* Το 1936 ισοβάθμισε στην 9η -10η θέση στο τουρνουά της Μαρ ντελ Πλάτα (το κέρδισε ο Ισαάκ Πλέτσι). 
* Το 1944 πήρε την 4η θέση στο Μπουένος Άιρες (La Regence). 
* Το 1952 κέρδισε το πρωτάθλημα του *Club Argentino de Ajedrez* στο Μπουένος Άιρες.
* Το 1959, πήρε την 8η θέση στο Κίλμες (κέρδισε ο Αλμπέρτο Φάνγκελμαν). 

#### Σκακιστικές Ολυμπιάδες
Συμμετείχε εκπροσωπώντας την Αργεντινή σε δύο Σκακιστικές Ολυμπιάδες:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Κοιλάδα Κότσανη

Η **Κοιλάδα Κότσανη** (, *Kočanska kotlina*) βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Μπρεγκάλνιτσα στο ανατολικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, και συγκεκριμένα σε γεωγραφικό πλάτος 41° και 55' και γεωγραφικό μήκος 22° και 25'. Η κοιλάδα καλύπτει συνολικά μια έκταση 1020 km² και εκτείνεται και από τις δύο πλευρές του ποταμού Μπρεγκάλνιτσα, εκτείνεται από δυτικά-νοτιοδυτικά έως ανατολικά-βορειοανατολικά, σε μια περιοχή μήκους 26 χλμ. Ο πυθμένας της κοιλάδας, δηλαδή το επίπεδο τμήμα της, καλύπτει συνολική έκταση 115 χλμ². Το χαμηλότερο σημείο της κοιλάδας βρίσκεται στο δυτικό της τμήμα, όπου ο παραπόταμος Ζλετόφσκα ενώνεται με τον Μπρεγκάλνιτσα, σε υψόμετρο 290 μέτρων. Προχωρώντας ανατολικά, το υψόμετρο ανεβαίνει σταδιακά στα 330 μέτρα. Η διαφορά μεταξύ του χαμηλότερου προς το υψηλότερο υψομέτρου της κοιλάδας είναι 40 μέτρα.

Για ορισμένα σημεία της κοιλάδας έχουν δοθεί συγκεκριμένα ονόματα. Έτσι, το μεσαίο της τμήμα είναι γνωστό ως Πεδία του Κότσανη (ή Κοτσάνσκο), το νοτιοανατολικό τμήμα ως Βινίτσκο και το δυτικό ως Ζλετόφσκο. Κάποια τοπωνύμια γύρω από τα μεγάλα χωριά είναι τα εξής: Orizarsko, Istibanjsko, Zrnovsko, Obleshevsko και άλλα.

Η κοιλάδα Κότσανη έχει γόνιμο έδαφος και άφθονο νερό, ιδιότητες οι οποίες την καθιστούν ιδανική για την καλλιέργεια δημητριακών, και ιδιαίτερα ρυζιού, σε αυτές τις εξαιρετικές φυσικές συνθήκες.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ| Η κοιλάδα Κότσανη την αυγή
Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, η κοιλάδα Κότσανη προέκυψε από τεκτονικές επιδράσεις. Κρίσιμη σημασία για τη σημερινή μορφή και τη δομή του αναγλύφου της είχαν οι τεκτονικές κινήσεις που σημειώθηκαν πριν από τα μέσα του Ολιγόκαινου. Εκείνη την περίοδο, το έδαφος κατέβηκε ανάμεσα σε δύο διαχωριστικές γραμμές, μια από τον βορρά (Οσόγκοβο) και μια άλλη από τομ νότο (Πλατσκόβιτσα). Στο τέλος του Μειόκαινου και στις αρχές της πλειοκαίνου εποχής, η κοιλάδα πλημμύρισε από μια λίμνη γλυκού νερού, η οποία μαζί με άλλες γειτονικές λίμνες δημιούργησαν τη λίμνη του Μεσαίου Αξιού. Το βάθος αυτής της λίμνης της πλειοκαίνου εποχής ήταν πάνω από 500 μέτρα. 

## Κλίμα
Η μέση ετήσια θερμοκρασία του αέρα στην κοιλάδα Κότσανη είναι 13 βαθμοί °C. Το γεγονός αυτό κατατάσσει αυτή την κοιλάδα μεταξύ των θερμών κοιλάδων της χώρας. Η θερμοκρασία της είναι παρόμοια με τη θερμοκρασία του αέρα στη Βελεσά ή στην κοιλάδα της Στρώμνιτσας. Η κοιλάδα Κότσανη είναι πλούσια σε ιαματικές πηγές, ειδικά στα χωριά Istibanja, Dolni Podlog, Banja και Krupište. Στο χωριό Dolni Podlog, κοντά στην πόλη Κότσανη, γίνονται δύο γεωτρήσεις 35 μέτρων και 460 μέτρων, με 300 λίτρα/δευτ. και θερμοκρασίες ανάμεσα στους 70-80 °C.  Οι φαρμακευτικές ιδιότητες του ιαματικού νερού από την κοιλάδα Κότσανη, σύμφωνα με τον Ρίστο Τσάνεφ, είναι παρόμοιες με εκείνες του νερού στα λουτρά του Negorci, κοντά στη Γευγελή.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δήμος Κότσανης
Κατηγορία:Κοιλάδες της Βόρειας Μακεδονίας
Όρια (Ιταλία)

Η **Όρια** (ιταλικά: *Oria*, αρχαία ελληνικά: *Ὑρία* ή *Οὐρία*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπρίντιζι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 14.550 κατοίκους. Βρίσκεται ανατολικά του Τάραντα και νοτιοδυτικά του Μπρίντιζι.

## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή κατοικείται από την νεολιθική εποχή. Κατά την αρχαιότητα στη θέση βρισκόταν η πόλη Ύρια ή Ουρία, η οποία ήταν η κύρια πόλη των Μεσσαπίων ή Σαλεντίνων και έδρα του τοπικού άρχοντα. Γύρω από την πόλη σώζονται πολλές νεκροπόλεις που χρονολογούνται από τον 10ο με 9ο αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα μ.Χ.. Η Αππία Οδός διερχόταν κοντά από την πόλη. 

Μετά την πτώση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η πόλη πέρασε στην κατοχή των Γότθων, των Βυζαντινών και των Λομβαρδών, και λεηλατήθηκε πολλές φορές από τους Σαρακηνούς. Καθώς το Μπρίντιζι είχε καταστραφεί από τις πολλαπλές επιδρομές, η επισκοπική έδρα μεταφέρθηκε το 9ο αιώνα στην Όρια. Στις αρχές του 11ου αιώνα η Όρια κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς, οι οποίοι περιτείχισαν την πόλη. Ο Φρειδερίκος Β΄ της Σουαβίας επέκτεινε το κάστρο το 1227-1233.

## Αξιοθέατα
Κοντά στην κορυφή της παλιάς πόλης βρίσκεται ο καθεδρικός. Ο καθεδρικός κτίστηκε στην θέση προηγούμενου ναού του 18ου αιώνα και είναι ρωμανικού ρυθμού. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Παλάτσο ντελ Σεντίλε. Το κάστρο είναι τριγωνικού σχήματος και σήμερα στεγάζει το αρχαιολογικό μουσείο.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Λορχ
*  Μενκίνια
*  Σαρτεάνο
*  Νόβολι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Πάμπλο Ζαρνίκι

Ο **Πάμπλο Ζαρνίκι** (γενν. 12 Νοεμβρίου 1972) είναι Αργεντινός σκακιστής, ο οποίος απέσπασε τον ανώτατο τίτλο του Γκρανμαίτρ το 1994.

## Βιογραφικά Στοιχεία

### Αποτελέσματα Τουρνουά

#### Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων
Ο Π. Ζαρνίκι εκπροσώπησε την Αργεντινή σε πέντε Σκακιστικές Ολυμπιάδες. 

#### Αποτελέσματα Άλλων Τουρνουά

* Κέρδισε το Ανοικτό Τουρνουά Σκακιού στο Μαρ ντελ Πλάτα το 1989.
* Το 1992, κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Εφήβωνστο Μπουένος Άιρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Αχτί

Το **Αχτί** (ρωσικά: Ахты́· λεζγκικά: Ахцагьар) είναι κωμόπολη η οποία τελεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Αχτίνσκι της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν, στη Ρωσία. Βρίσκεται στα νότια της δημοκρατίας στη συμβολή των ποταμών Αχτιτσάι και Σαμούρ, 254 χιλιόμετρα από τη Μαχατσκαλά.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει πληθυσμό 13.405 κατοίκους.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε γύρω στα μέσα της 1ης χιλιετίας π.Χ.  Τον 1ο αιώνα μ.Χ., είχε το όνομα Τουρί και ήταν τμήμα της Αλβανίας του Καυκάσου. Κατά τους πρώτους αιώνες μ.Χ., αναπτύχθηκε εδώ η υφαντική και η κεραμική, καθώς και η επεξεργασία μετάλλων. Μετά την κατάρρευση της Αλβανίας του Καυκάσου τον 5ο αιώνα μ.Χ., το Αχτί εισήλθε στο φεουδαρχικό κράτος Λακζί.

Το Αχτί ήταν η πρωτεύουσα του οκρούγκ του Σαμούρ στο όμπλαστ του Νταγκεστάν μέχρι το 1921.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νταγκεστάν
Μεζάνιε

Το **Μεζάνιε** (ιταλικά: *Mesagne*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπρίντιζι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 26.020 κατοίκους.

Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία. Στην περιοχή υπήρχε οικισμός των Μεσσαπίων και αργότερα των Ρωμαίων, ενώ υπήρχαν και πολυάριθμες ρωμαϊκές αγρεπαύλεις. Η πόλη καταστράφηκε από επιδρομές κατά την ύστερη αρχαιότητα και τις αρχές του Μεσαίωνα. Το 1062 οι Νορμανδοί ενίσχυσαν τις οχυρώσεις. Στη συνέχεια πέρασε στην κατοχή των Σουαβών, των Ανζού και των Αραγώνων, οι οποίοι περιτείχισαν την πόλη.

Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στους Αγίους Πάντες κτίστηκε το 1650-1660. Έχει μπαρόκ πρόσοψη διακοσμημένη με αγάλματα. Η εκκλησία ντελ Καρμίνε κτίστηκε σε ρωμανικό ρυθμό τον 14ο αιώνα, ο ναός του Ευαγγελισμού το 1548, με αναγεννησιακό θύρωμα, και ο μπαρόκ ναός της Παναγίας στη Βηθλεέμ κτίστηκε το 1738. Το κάστρο του Μεζάνιε σήμερα στεγάζει το αρχαιολογικό μουσείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Ράικο Γιάνγιανιν

Ο **Ράικο Γιάνγιανιν** (, γεννήθηκε 18 Ιανουαρίου 1957) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Σερβία) διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής.

## Σταδιοδρομία
Η λαμπερή στιγμή του σε επίπεδο συλλόγου σημειώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1984, όταν σημείωσε χατ τρικ στο δεύτερο ημίχρονο για τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου στη νίκη με 3-2 επί της Μπενφίκα για το Κύπελλο Πρωταθλητριών 1984-85, με τον Ερυθρό Αστέρα να είναι πίσω στο σκορ με 0-2.

Έπαιξε δύο φορές αγώνα για την Εθνική Γιουγκοσλαβίας.

## Διακρίσεις

### Ντιναμό Ζάγκρεμπ
* Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας: 1980

### Ερυθρός Αστέρας
* Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας: 1981, 1984
* Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας: 1982, 1985

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1979
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Μολφέττα

Η **Μολφέττα** () είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 57.510 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Μπάρι. Στην πόλη λειτουργεί λιμάνι και είναι έδρα ρωμαιοκαθολικής επισκοπής.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο σπήλαιο Πούλο έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης από την προϊστορία. Η πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε από τους Έλληνες τον 4ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι οχύρωσαν την πόλη, καθώς και οι Γότθοι, οι Βυζαντινοί και οι Λομβαρδοί. Η πόλη ήταν σημαντικό ναυτικό κέντρο και αποτέλεσε ένα από τα λιμάνια αφετηρίας για τις Σταυροφορίες, αφότου κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς. Η πόλη άκμασε χάρις στο εμπόριο, όμως αφότου πέρασε στην κατοχή των Αραγώνων στις αρχές του 16ου αιώνα έχασε τον εξέχοντα ρόλο της. 

Το 1522 ο Κάρολος Ε΄ παραχώρησε τη Μολφέττα στον δούκα του Τέρμολι, αλλά λίγα χρόνια αργότερα λεηλατήθηκε από τους Γάλλους. Το 1631 ο Τσέζαρε Γκοντσάγκα πήρε τον τίτλο του δούκα της Γκουαστάλια και πρίγκιπα της Μολφέττα, αλλά το 1640 το φέουδο πουλήθηκε στην οικογένεια Σπινόλα και το 1798 ενσωματώθηκε στη βασιλική επικράτεια. Το 1861 έγινε τμήμα της ενοποιημένης Ιταλίας. Στις αρχές του 20ού αιώνα άρχισε να αναπτύσσεται ξανά, αλλά ο βομβαρδισμός της πόλης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανέκοψε αυτή την πορεία.

## Αξιοθέατα
Η παλιά πόλη της Μολφέττα περιβάλλεται από τείχη και έχει μεσαιωνικά σπίτια. Η νέα πόλη είναι πιο ευρύχωρη και είναι ένα ενεργό λιμάνι, με μεγάλο αλιευτικό στόλο. Ο παλιός καθεδρικός ναός του Σαν Κορράντο είναι ρωμανικού ρυθμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μπάρι
Καδούσιοι

Οι **Καδούσιοι** είναι μια αρχαία ιρανική φυλή που ζούσε στα βουνά νοτιοδυτικά της Κασπίας Θάλασσας, στα σύνορα της Ατροπατηνή (στην περιοχή του σύγχρονου Ιρανικού Αζερμπαϊτζάν και του Γκιλάν).

Περιγράφονται από τον Στράβωνα ως μια πολεμική φυλή ορειβατών, που πολεμούν κυρίως με τα πόδια και είναι καλά επιδέξιοι στη χρήση του κοντού δόρατος ή του ακοντίου. Είναι πιθανό ότι το όνομα των Γηλαι – μιας φυλής που συνδέεται συνεχώς με τους Καδούσιοι, σε σημείο που οι πρώτοι θεωρούνται εθνικό όνομα για τους  Καδούσιοι – έχει διατηρηθεί στο σύγχρονο Γκιλάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές πληθυσμιακές ομάδες της Ασίας
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν
Ρασέλα Μιζράχι

Η **Ρασέλα Μιζράχι** () είναι Βορειομακεδόνισα πολιτικός και κτηνίατρος. Ήταν η πρώτη Εβραία που διετέλεσε υπουργός της Βόρειας Μακεδονίας. Ως μέλος του κόμματος Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση - Δημοκρατικό Κόμμα για τη Μακεδονική Εθνική Ενότητα, αποπέμφθηκε από τα καθήκοντά της τον Φεβρουάριο του 2020, αφού εμφανίστηκε παράτυπα με διακριτικά του πρώην συνταγματικού ονόματος της χώρας «Δημοκρατία της Μακεδονίας».  Η Μιζράχι είχε αναφέρει ότι αντιμετωπίζει αντισημιτική κακοποίηση και εχθρικό πολιτικό περιβάλλον από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της ως υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής, τον Ιανουάριο του 2020. 

## Τα πρώτα χρόνια
Η Ρασέλα Μιζράχι γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1981 στα Σκόπια της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Πατέρας της ήταν ο Βίκτορ Μιζράχι και μητέρα της η Λιλιάνα Μιζράχι.  Η Ρασέλα Μιζράχι έχει έναν αδερφό, τον Ραχαμίμ.  Πολλά από τα μέλη της οικογένειάς της δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. 

Η Μιζράχι εργάστηκε στην Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων κατά το διάστημα ανάμεσα στο 2007 και το 2009. 

## Διαμάχη και αποπομπή
Η Μιζράχι προκάλεσε διαμάχη όταν στάθηκε μπροστά σε μια πινακίδα στην οποία είχε αναγραφεί το πρώην συνταγματικό όνομα της χώρας «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αντί για το ισχύον όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».  Ο υπουργός εξωτερικών, Νίκολα Ντιμιτρόφ έλαβε λόγω του συγκεκριμένου γεγονότς λεκτική νότα διαμαρτυρίας από την ελληνική κυβέρνηση,  με βάση την παραβίαση από πλευράς της Μιζράχι της Συμφωνίας των Πρεσπών  που συνάφθηκε μεταξύ των δύο χωρών στις 12 Ιουνίου 2018. Κατόπιν τούτου, η υπουργός κατηγορήθηκε από τον υπουργό εξωτερικών για "παραβίαση του Συντάγματος και των νόμων της Βόρειας Μακεδονίας".  Στις 15 Φεβρουαρίου 2020, η Συνέλευση της Βόρειας Μακεδονίας ψήφισε την αποπομπή της Μιζράχι από την υπηρεσιακή, τότε, κυβέρνηση της χώρας, με 62 ψήφους υπέρ και 26 ψήφους κατά.   Η Μιζράχι είχε ισχυριστεί ότι βρήκε την επίμαχη πινακίδα στο υπουργείο, όταν ανέλαβε καθήκοντα υπουργού  και είχε αρνηθεί να ζητήσε συγγνώμη για την παραβίαση της συνθήκης από μεριάς της. 

## Επανεκλογή
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2020, η Μιζράχι εξελέγη ξανά ως μέλος της Συνέλευσης της Βόρειας Μακεδονίας.  Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της είναι η προεδρία της Διακοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Βόρειας Μακεδονίας - Ισραήλ. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής
Κατηγορία:Υπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Εβραίοι πολιτικοί
Μάγια Χιλ

Η **Μάγια Χιλ** (γεν. **Μάγια Ντζαρτόφσκα** στις 26 Ιανουαρίου 1976) είναι ζωγράφος από τη Βόρεια Μακεδονία.

## Βιογραφία
Η Χιλ γεννήθηκε στα Σκόπια της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (τώρα Βόρεια Μακεδονία) το 1976, ενώ σήμερα ζει και εργάζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ενώ το έργο της αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από ελαιογραφίες, κυρίως προσωπογραφίες και αστικά τοπία, είναι γνωστή για το έργο της σε μια σειρά καλλιτεχνικών κλάδων. Έχει εκθέσει έργα της εκτενώς στα Βαλκάνια αλλά και διεθνώς, σε πόλεις όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη και το Παρίσι.

Η Χιλ στους πίνακές της παρουσιάζει την πόλη, τους ανθρώπους και όλα όσα συμβαίνουν στους δρόμους και τα πεζοδρόμια. Η Χιλ (η οποία τότε ήταν γνωστή ως Μάγια Ντζαρτόφσκα) αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στα Σκόπια στην τάξη του καθηγητή Σίμον Σέμοφ  το 1999.

Το 2000 η Χιλ κέρδισε το βραβείο προσωπογραφίας στην ετήσια έκθεση της Εθνικής Εταιρείας Μακεδόνων Καλλιτεχνών (DLUM). Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς πραγματοποίησε την πρώτη της ανοιχτή ατομική έκθεση στην Πινακοθήκη της πόλης των Σκοπίων. Η έκθεση αποτελούνταν από 70 συνολικά πίνακες. Στη συνέχεια, η Χιλ συνέχισε την καριέρα της στη ζωγραφική, κυρίως μέσω προσωπογραφιών κατόπιν ανάθεσης αλλά και μέσω άλλων έργων που σχετίζονται με την τέχνη, όπως η τέχνη του βιβλίου και η συνεργασία σε ένα έργο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την παροχή καλλιτεχνικής εκπαίδευσης σε μη προνομιούχα παιδιά από την κοινότητα των Ρομά.

Η Χιλ συχνά ζωγραφίζει με λάδι σε καμβά, ωστόσο φτιάχνει επίσης ψηφιδωτά και νωπογραφίες καθώς και κινούμενα σχέδια σε υπολογιστή. Χαρακτηριστικά για το έργο της είναι τα προτρέτα και τα τοπία που χαρακτηρίζονται από μεγάλη δόση υπερρεαλισμού. Η καλλιτέχνιδα, που αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου των Σκοπίων, συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον και έκανε δέκα ατομικές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Παρίσι και αλλού. Έχει επίσης λάβει μέρος σε μεγάλο αριθμό ομαδικών εκθέσεων. 

Το 2002, η Χιλ μετακόμισε στο Παρίσι για να εισέλθει στο Cité Internationale des Arts, να εκθέσει έργα της και να εργαστεί στην πόλη. Στη συνέχεια, η Χιλ μετακόμισε ξανά στο Ηνωμένο Βασίλειο για να λάβει το μεταπτυχιακό της, ενσωματώνοντας το αναπτυσσόμενο ενδιαφέρον της για τα κινούμενα σχέδια και την ψηφιακή διαδραστική τέχνη.

Η Χιλ ζει σήμερα στο Ηνωμένο Βασίλειο και εκθέτει έργα της τόσο εκεί όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για αρκετά χρόνια έχει επίσης εργαστεί στη δημιουργία ψηφιακών εικόνων, σε 3-D, υπό την αιγίδα των Project Labyrinth, Little Louise, καθώς και σε μια ποικιλία από έργα 2-D ανιμέισον.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κέντρο Πολιτισμού και Πληροφόρησης, Σκόπια 2008 
* Διεθνής Αποικία Τέχνης Σκοπίων 2009 
* Ramazotti International Art Colony, Οχρίδα, Βόρεια Μακεδονία 2008 

Κατηγορία:Καλλιτέχνιδες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Σλαβομακεδόνες καλλιτέχνες
Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Γεώργιος Αγουράς

Ο **Γεώργιος Αγουράς**, γνωστός και ως **Αγούρουγλου**, ήταν Έλληνας εθνομάρτυρας.

Καταγόταν από την Τραπεζούντα και ήταν γιος ιερέα. Ο Γεώργιος εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε έμπορος και βιοτέχνης (συγκεκριμένα παπλωματάς). Μόλις αρχισε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Τούρκοι τον συνέλαβαν και τον απαγχόνισαν ύστερα από βασανιστήρια και δημόσια διαπόμπευση, παρά το ότι ο Αγουράς δεν ήταν ποτέ μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Κατά τη θανάτωσή του ο Αγουράς επέδειξε θάρρος και ψυχραιμία. Πεθαίνοντας, ευχόταν για την πραγματοποίηση των εθνικών ονείρων.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 681

Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες
Ιωάννης Αγουρόπουλος

Ο **Ιωάννης Αγουρόπουλος** ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και πολεμιστής, γιος του Γεωργίου Αγούρου, από το Επιτάλιο της Ηλείας.

Νεαρός ο Αγουρόπουλος πήγε αρχικώς στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί εγκαταστάθηκε στο Ιάσιο, ασχολούμενος κυρίως με το εμπόριο. Στην κοινωνία αυτή, που βρισκόταν τότε σε μεγάλη οικονομική ακμή, απέκτησε εκτίμηση για τον καλό χαρακτήρα του. Εκεί το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και από τότε ενίσχυε με ενθουσιασμό τους απελευθερωτικούς σκοπούς της. Γνωρίσθηκε και με τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, τον οποίο βοήθησε στη διευθέτηση υποθέσεων που ενδιέφεραν τη Φιλική Εταιρεία.

Την ίδια ημέρα που ο Αλέξανδρος Υψηλάντης πέρασε τον ποταμό Προύθο, στις 22 Φεβρουαρίου 1821, ο Αγουρόπουλος κατατάχθηκε στον στρατό του. Πολέμησε στις σκληρές μάχες κατά των Οθωμανών του διοικητή της Βραΐλας Γιουσούφ Μπερκόφτσαλη ή Περκόφτσαλη. Τον Μαρτιο του 1821, μετά την καταστροφική έκβαση των Μαχών του Δραγατσανίου και του Σκουλενίου, ο Αγουρόπουλος κατόρθωσε να σωθεί και να διαφύγει στην Αυστρία. Από εκεί, μετά από κινδύνους και περιπέτειες, μπόρεσε να γυρίσει στην Πελοπόννησο, όπου υπηρέτησε τον Αγώνα όπως μπορούσε, πολιτικά και στρατιωτικά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1 (1972), σσ. 682-683

Αγουροπουλος, Ιωανν
Αγράμπελη

Η **αγράμπελη** είναι είδος φυτού που έχει επιστημονική ονομασία (στη λατινική γλώσσα) ***Clematis flammula*** (= «κληματίς η φλογώδης») και ανήκει στην οικογένεια βατραχιοειδή. Είναι φυλλοβόλο αναρριχητικό φυτό, ιθαγενές της νότιας Ευρώπης και της βόρειας Αφρικής, ένα από τα 5 είδη του γένους κληματίς που συναντάται σε άγρια κατάσταση στην Ελλάδα. Καλλιεργείται ωστόσο σε όλο τον κόσμο από τον άνθρωπο ως καλλωπιστικό φυτό κήπου, για τα ευωδιαστά λευκά άνθη του. Ιδίως όταν τα άνθη της αγράμπελης έχουν μόλις ανοίξει έχουν ένα δυνατό γλυκό άρωμα που θυμίζει αμύγδαλο. Ο καρπός της είναι μικρά πράσινα αχαίνια.

Η *Clematis flammula* είναι έντονα διάστικτη με άνθη όλους τους θερινούς μήνες. Χρησιμεύει ευρύτατα ως διακόσμηση κατά μήκος φρακτών και σε κάθετα πλέγματα για αναρριχώμενα φυτά, ή ως εδαφοκάλυψη. Αν δεν έχει άλλα φυτά ή δομές πάνω στις οποίες να αναρριχηθεί, θα «αναρριχηθεί» πάνω στον εαυτό της, σχηματίζοντας έναν μεγάλο και πυκνά περιπλεγμένο θάμνο. Το φυτό απλώνει πολλά κλαδιά και μπορεί να φθάσει από μόνο του σε ύψος πάνω από τα 5 μέτρα.

Σε κάποιες περιοχές το είδος έχει καταστεί ενοχλητικό μετά την εισαγωγή του από τον άνθρωπο και θεωρείται «ζιζάνιο» έξω από κήπους και πάρκα. Το υποείδος του *Clematis flammula maritima* είναι ανθεκτικότερο στο αλάτι και προσαρμοσμένο στο να φυτρώνει σε αμμόλοφους, οπότε μελετάται σήμερα ως παράγοντας σταθεροποιήσεως του εδάφους σε διαβρωμένες αμμώδεις παραλίες.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην εγκυκλοπαίδεια *Δομή*, τόμος 1, σελ. 66

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η αγράμπελη στα «Άγρια Μανιτάρια» (*agriamanitaria.gr*)

Κατηγορία:Βατραχιοειδή
Κατηγορία:Αναρριχώμενα φυτά
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Φυτά κήπου
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής
Ακρόπολη Χανίων

Η **Ακρόπολη** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Χωρδακίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ακρωτηρίου, του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Κυδωνίας του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. 
## Γεωγραφία
Η Ακρόπολη είναι οικισμός στο Β.ΒΑ. τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της χερσονήσου του  Ακρωτηρίου, βορειοανατολικά του Αερολιμένα Χανίων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 20 χλμ. περίπου ΒΑ. των Χανίων.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χωρδακίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χωρδακίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρωτηρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ακρωτηρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χανίων.
## Αξιοθέατα
*Το φαράγγι «Διμπλοχάχαλο», σε απόκρημνη θέση βόρεια του οικισμού, προσβάσιμο και από το χωριό Χωρδάκι. Το φαράγγι προσφέρεται για canyoning (με έμπειρο οδηγό και μόνο με σχοινιά) και καταλήγει σε μικρό αλλά πολύ αξιόλογο σπήλαιο
*Η παραλία Αγίου Στεφάνου («Σεϊτάν Λιμάνι»), στην έξοδο του φαραγγιού
*Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, σε περίοπτη θέση με θέα στο Κρητικό Πέλαγος βορειοανατολικά του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Χανίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Ακροποταμιά Κλειδίου Άρτας

Η **Ακροποταμιά** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κλειδίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Ακροποταμιά είναι ημιορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες της κορυφής «Τσουκνίδα» (1.125 μ.) των Ορέων Βάλτου, στη βόρεια όχθη του ποταμού Καλεντίνη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 355 μέτρα. Απέχει 34 χιλιόμετρα περίπου ανατολικά της Άρτας (μέσω Πέτα).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κλειδίου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κλειδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Συκόρριζα η εαρινή

μικρογραφία|Συκόρριζα η εαρινή (''Ficaria verna''), Σαρακήνα, Νομός Θεσσαλονίκης 20-03-2022
Η **συκόρριζα η εαρινή** (επιστ. ονομ. *Ficaria verna*, παλαιότερα *Ranunculus ficaria*) με κοινή ονομασία ζοχαδόχορτο, μικρό χελιδώνιο ανήκει στην οικογένεια βατραχιοειδή (RANUNCULACEAE) και αποτελεί είδος που κατανέμεται σχεδόν σ΄όλη την Ευρώπη, στην ΒΔ Αφρική και επεκτείνεται μέχρι την περιοχή του Καυκάσου. Έχει εισαχθεί επίσης στη Βόρεια Αμερική όπου αποτελεί εισβολικό είδος. Απαντά σ’ όλη την Ελλάδα σε υγρές σκιερές τοποθεσίες, μεταξύ 0-1300 μ. Τα άνθη φέρουν κάλυκα με 3 σέπαλα και στεφάνη με 8-12 πέταλα λαμπρού γυαλιστερού κίτρινου χρώματος. Ανθίζει από τον (Φεβρουάριο) Μάρτιο μέχρι τις αρχές Μαΐου.

## Πηγές

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I)
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 2).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κοινότητα Γραμβουσής

Η **Κοινότητα Γραμβουσής** ή **Κοινότητα Γραμβούσας** είναι κοινότητα του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.**** Το 1925 αναφέρεται επίσημα ως *κοινότητα Λαρδά* με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να γίνεται σύσταση της ομώνυμης κοινότητας με έδρα τον οικισμό Λαρδά. Το 1940, με την μετονομασία του οικισμού (ΦΕΚ 271Α - 03/09/1940) μετονομάστηκε και η κοινότητα.   

## Οικισμοί της κοινότητας
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γραμβουσής περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος, Αζογυράς, Ζερβιανά, Καλυβιανή, Καρεφιλιανά, Νέο Χωριό, Πιπεριανά, Τράχηλος και Φουρνάδος, καθώς και τις νησίδες Άγρια και Ήμερη Γραμβούσα. 

Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Άγιος Γεώργιος, ο (104)
* Άγρια Γραμβούσα, η (νησίδα) (0)
* Αζογυράς, ο (33)
* Γραμβουσά, η (92)
* Ζερβιανά, τα (66)
* Ήμερη Γραμβούσα, η (νησίδα)
* Καλυβιανή, η (136)
* Καρεφιλιανά, τα (55)
* Νέο Χωριό, το (97)
* Πιπεριανά, τα (24)
* Τράχηλος, ο (169)
* Φουρνάδος, ο (20)

Συνολικά η κοινότητα έχει 796 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Ρημαντωνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Αδάδ (θεός)

thumb|right|275px|Ασσύριοι στρατιώτες μεταφέρουν άγαλμα του θεού Αδάδ.
Ο **Αδάδ** ή **Χαντάντ** (ουγκαριτ. *Haddu*, λατιν. μεταγραφές *Adad* ή *Had(d)ad*), γνωστός και ως **Ισκούρ** (*Iškur*) στη σουμεριακή γλώσσα, ήταν ο θεός της θύελλας και της βροχής στη θρησκεία των αρχαίων Ασσυρίων και γενικότερα των αρχαίων σημιτικών λαών της Μεσοποταμίας (ιδίως των Χαναναίων και Βαβυλωνίων). Παραδίδεται στον πολιτισμό του Έμπλα ως «Χαντά» περί το 2500 π.Χ.. Ο Χαντά εισάχθηκε από τον Λεβάντε στη Μεσοποταμία από τους Αμορίτες και εκεί έγινε γνωστός ως ο θεός Αδάδ των Ασσυριοβαβυλωνίων. Οι Αδάδ και Ισκούρ γράφονται συνήθως με το ίδιο λογόγραμμα, το ίδιο σύμβολο που υποδηλώνει τον θεό Τεσούμπ της Ουρ. Ο Αδάδ είχε και άλλα ονόματα. όπως **Πιντάρ** (*Pidar*), **Ράπιου** (*Rapiu*), Βάαλ-Ζεφ ή συχνά και απλώς **[[Βάαλ]]** (ονομασία-τίτλος για τον ηγέτη των θεών και άλλους θεούς, καθώς η λέξη σημαίνει απλώς «Κύριος»). Το ιερό ζώο και σύμβολο του Αδάδ ήταν ο ταύρος. Στις απεικονίσεις του ο Αδάδ παριστάνεται γενειοφόρος, κρατώντας συχνά ένα ρόπαλο και έναν κεραυνό, ενώ φορεί στην κεφαλή κέρατα ταύρου. Ο Αδάδ έχει θεωρηθεί ως το αντίστοιχο του θεού Διός των Ελλήνων, του θεού Γιούπιτερ των Ρωμαίων (ως *Jupiter Dolichenus*), του θεού της θύελλας Τεσούμπ των Χετταίων και του θεού Σετ ή Σηθ των αρχαίων Αιγυπτίων.

Ο λεγόμενος Κύκλος του Βάαλ ή έπος του Βάαλ είναι μια συλλογή ιστοριών σχετικά με τον θεό Βάαλ από τους Χαναναίους, όπου ο Βάαλ αναφέρεται και ως Χαντάντ, ο θεός της θύελλας. Αυτή η συλλογή χρονολογείται μεταξύ του 1400 και του 1200 π.Χ., και ανακαλύφθηκε στην Ουγκαρίτ, αρχαία πόλη στο έδαφος της σημερινής Συρίας.

Ο Αδάδ πιστευόταν ότι κατοικούσε στον ουρανό. Πατέρας του ήταν ο Σιν ή Νάννα, θεός της Σελήνης, και μητέρα του η Νινγκάλ. Αδέλφια του ήταν οι Ούτου και Ινάννα, ενώ ως συντρόφισσά του αναφέρεται η θεά του καιρού Σαλά ή η Μεντιμσά και ως τέκνο του ο θεός της φωτιάς Τζιμπίλ ή Τζιρά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Driver, Godfrey Rolles, και John C.L. Gibson: *Canaanite Myths and Legends*, εκδ. Clark, Εδιμβούργο 1978, ISBN 9780567023513
* 
* Hadad, Husni & Mja'is, Salim: *Baal Haddad, A Study of Ancient Religious History of Syria*, 1993
* 
* 
* 
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 2, σελ. 18

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Αδάδ (Hadad) στην Εβραϊκή Εγκυκλοπαίδεια
* Ο Αδάδ στην *Britannica Online Encyclopedia*

Κατηγορία:Θεότητες Ασσυρίων
Κατηγορία:Θεότητες της βροχής
Κατηγορία:Θεότητες της Μεσοποταμίας
Ακανθοκαρδία

Η **ακανθοκαρδία** (*Acanthocardia*) είναι γένος από θαλάσσια δίθυρα μαλάκια, πιο συγκεκριμένα αχιβάδες που ανήκουν στην οικογένεια καρδιίδες. Το γένος πήρε το όνομά του από τα μικρά «δοντάκια» που σχηματίζονται προς την περιφέρεια του οστράκου του. Οι ακανθοκαρδίες, όπως και τα περισσότερα δίθυρα, προσλαμβάνουν την τροφή τους από αιωρούμενα στο νερό σωματίδια. Το γένος υπάρχει εδώ και περίπου 24 εκατομμύρια έτη, από τα τέλη της Ολιγόκαινης εποχής.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής επτά είδη ακανθοκαρδίας:

* *[[Acanthocardia aculeata]]*, Λινναίος, 1758
* *Acanthocardia deshayesii*, Payraudeau, 1826
* *[[Acanthocardia echinata]]*, Λινναίος, 1758
* *Acanthocardia mucronata*, Poli, 1795
* *Acanthocardia paucicostata*, Sowerby, 1834
* *[[Acanthocardia spinosa]]*, Lightfoot, 1786
* *[[Acanthocardia tuberculata]]* (Λινναίος, 1758)

## Εικόνες

Αρχείο:Natural History - Mollusca - Cockle leaping.png|Το *Anthocardia tuberculata* σε εικονογράφηση στο *Natural History: Mollusca* (1854), σελ.&nbsp;271
Αρχείο:Shell On Sand.jpg|Όστρακο του *Acanthocardia echinata* πάνω στην άμμο
Αρχείο:Bivalvia - Acantocardia tuberculata.JPG|Απολίθωμα του *Anthocardia tuberculata*, Πλειόκαινος εποχή, Άστι Ιταλίας


## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ''Acanthocardia'' στο «Biolib»
* Το γένος στο *World Register of Marine Species*
* Το ''Acanthocardia'' στη «Βάση δεδομένων παλαιοβιολογίας»

Ακανθοκαρδια
Αδαρούπολις

Με την ονομασία **Αδαρούπολις** ή **Αδάρου πόλις** αναφέρεται κάποια αρχαία πόλη της Αραβίας (με τη γεωγραφική έννοια, δηλαδή της Αραβικής χερσονήσου), η οποία βρισκόταν στη δυτική ακτή του Περσικού κόλπου. Ο μεν Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέρει την Αδαρούπολι ως πόλη των Αράβων, ενώ ο Στέφανος ο Βυζάντιος την αναφέρει ως πόλη των Περσών. Εξάλλου, η τοποθέτησή της στον Περσικό Κόλπο αντιφάσκει με τη μνεία ότι βρισκόταν στη λεγόμενη «Ευδαίμονα Αραβία», η οποία καλύπτει τη νότια-νοτιοδυτική Αραβία. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι γνωστή η ακριβής θέση της Αδαρουπόλεως στην ακτή.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 44

Αδαρουπολις
Μασσάνδρα

Η **Μασσάδρα** (ουκρανικά: Масандра, ρωσικά: Массандра, ταταρικά της Κριμαίας: Massandra) είναι ένας οικισμός αστικού τύπου στον Δήμο Γιάλτας στην Κριμαία. Bρίσκεται στη Νότια Ακτή της Κριμαίας, 5 χλμ. μακριά από τη Γιάλτα. Ο πληθυσμός του είναι 7.280 (απογραφή 2014).

Καταλαμβάνοντας τη θέση ενός αρχαίου ελληνικού οικισμού (Ταυρίδα), η Μασσάνδρα αποκτήθηκε από τον κόμη Ποτότσκι (Πολωνό ευγενή) το 1783.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, πέρασε στον πρίγκιπα Βοροντσόβ, του οποίου ο πατέρας ήταν κυβερνήτης της Νέας Ρωσίας. Συνεπαρμένος από το γραφικό σκηνικό, ο Βοροντσόβ το 1881 προσέλαβε μια ομάδα Γάλλων αρχιτεκτόνων για να του σχεδιάσουν ένα κάστρο σε στυλ Λουδοβίκου ΙΓ'. Πέθανε τον επόμενο χρόνο και οι κατασκευαστικές εργασίες ανεστάλησαν μέχρι το 1889, όταν η κατοικία αγοράστηκε από τον Αλέξανδρο Γ' της Ρωσίας. Ο τσάρος ζήτησε από τον αρχιτέκτονα Μαξιμίλιαν Μεσμάχερ να τελειώσει το παλάτι για δική του χρήση, αλλά δεν έζησε μέχρι να το δει να ολοκληρώνεται το 1900. Κατά τη διάρκεια των σοβιετικών χρόνων, το παλάτι χρησιμοποιήθηκε από τον Ιωσήφ Στάλιν ως ντάτσα του.

Σήμερα, η Μασσάνδρα είναι γνωστή για την αμπελουργία της και την παραγωγή επιδόρπιων και ενισχυμένων κρασιών. Το οινοποιείο Μασσάνδρα ιδρύθηκε από τον πρίγκιπα Λεβ Γκολίτσιν το 1894. Η κάβα του οινοποιείου περιέχει περίπου ένα εκατομμύριο μπουκάλια κρασί.

## Έκθεση

Αρχείο:Crimea South Coast 04-14 img02 Massandra Palace.jpg|Το Ανάκτορο της Μασσάνδρας ήταν μια κατοικία του τσάρου Αλέξανδρου Γ' της Ρωσίας.
Αρχείο:Masandra subterejo1.jpg|Κεντρική κάβα του οινοποιείου Μασσάνδρα.
Αρχείο:Massandra, Panoramic view, Crimea.jpg|Πανοραμική άποψη της Μασσάνδρας.


## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας
Μονόπολη (Ιταλία)

Η **Μονόπολη** ή **Μονόπολι** (ιταλικά: *Monopoli*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 47.931 κατοίκους. Είναι λιμάνι στις ακτές της Αδριατικής, περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Μπάρι.

Ανάμεσα στο Φαζάνο και τη Μονόπολη βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Εγνατίας. Στο λιμάνι της Μονόπολης βρισκόταν ψαροχώρι, γύρω από ένα μικρό φιορδ. Αυτό το μικρό λιμάνι μπαζώθηκε από τους Νορμανδούς το 1049. Η πόλη παρουσίαζε μεγάλη εμπορική κίνηση. To 1484 πέρασε στην κατοχή των Βενετών. Το 1529 πέρασε στην κυριαρχία του Ισπανού βασιλιά Καρόλου Ε΄ και η πόλη περιτειχίστηκε εκ νέου, περιορίζοντας όμως την έκταση του λιμανιού. Το 1860 έγινε τμήμα της ενοποιημένης Ιταλίας.

Αξιοθέατα της Μονόπολης αποτελούν το πεντάγωνο οχυρό του Καρόλου Ε΄ το οποίο ολοκληρώθηκε το 1552 σε ακρωτήριο της πόλης, το νοσοκομείο Ιερουσαλή, που κτίστηκε το 1350 από τους Οσπιταλιέρους Ιππότες, ο καθεδρικός της Μονόπολης (18ος αιώνας), το Παλάτσο Παλμιέρι (18ος αιώνας) και το καταφύγιο άγριας ζωής Μόντε Σαν Νίκολα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Γεώργιος Λ. Αδαμόπουλος

thumb|right|275px|Το κτήριο Σ. Βίνσεντ του Πανεπιστημίου Άνταμσον
Ο **Γεώργιος Αδαμόπουλος του Λουκά** (γενν. 1903) ήταν Έλληνας βιομηχανικός χημικός και ιδρυτής πανεπιστημίου.

Ο Αδαμόπουλος γεννήθηκε στο χωριό Πολύδροσο της Παρνασσίδας, που τότε ονομαζόταν Σουβάλα. Μετά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, στην οποία υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός του μηχανικού, σπούδασε χημεία και κατόπιν μετανάστευσε στις Φιλιππίνες, και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσά τους Μανίλα, τροποποιώντας το επώνυμό του σε **Άνταμσον**. Στην πόλη αυτή ίδρυσε στις 20 Ιουνίου 1932 ομώνυμη ιδιωτική σχολή βιομηχανικής χημείας (*Adamson School of Industrial Chemistry*), που μετονομάσθηκε το 1936 επεκτεινόμενη σε *Adamson School of Industrial Chemistry and Engineering*. Συνεχίζοντας την ταχεία εξέλιξή της υπό τη διεύθυνση του Αδαμόπουλου-Άνταμσον, η σχολή αναγνωρίσθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1941 ως πλήρες ιδιωτικό πανεπιστήμιο με την επωνυμία Πανεπιστήμιο Άνταμσον (*Adamson University*, συντομογραφικώς *AdU*), την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα. Από τον Δεκέμβριο του 1964 πέρασε στην ιδιοκτησία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και συνεχίζει τη λειτουργία του, έχοντας 9 κολέγια, 500 καθηγητές και 16.200 φοιτητές (στοιχεία ακαδημαϊκού έτους 2015-2016).

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 2 (1968), σελ. 41

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο ιστότοπος του Πανεπιστημίου Άνταμσον

Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στην Ασία
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος)

Το **Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων** της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 17 Μαρτίου 2022. Η έδρα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων βρίσκεται στη Λευκωσία. Προηγουμένως υπήρχαν το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1960-2014) και το Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (2014-2022).

## Διατελέσαντες υπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υπουργούς Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από την ίδρυση του υπουργείο έως σήμερα:

## Παραπομπές

Εργασιας και Κοινωνικων Ασφαλίσεων
Κατηγορία:Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος)
Κατηγορία:Υπουργεία Εργασίας
Κατηγορία:Υπουργεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Άδατα

Τα **Άδατα** ήταν πόλη της νότιας Καππαδοκίας, προς την πλευρά της Μεσοποταμίας, ώστε να αναφέρεται και ως πόλη της Μεσοποταμίας. Σύμφωνα με κάποιον χρησμό, η πόλη αυτή θα κυριευόταν μελλοντικά από έναν αυτοκράτορα που θα ονομαζόταν Κωνσταντίνος. Την εποχή που ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ (βασίλευσε τα έτη 867-886) πολιορκούσε τα Άδατα, ώστε να τα πάρει από τους Άραβες, πληροφορήθηκε μια ημέρα τον παραπάνω χρησμό, οπότε έλυσε την πολιορκία και έφυγε. Ο χρησμός επαληθεύθηκε εβδομήντα χρόνια αργότερα, όταν την πόλη κατέλαβε ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος (βασίλ. 913-959). Στη συνέχεια, δεδομένου ότι ήταν οχυρωμένη με καλό κάστρο, ο Νικηφόρος Φωκάς κατέστησε την πόλη πρωτεύουσα ομώνυμου μικρού συνοριακού θέματος (διοικητικής περιφέρειας).

## Δείτε επίσης
* Θέμα Αδατά

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 45

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καππαδοκίας
Αδελφική διδασκαλία

Η ***Αδελφική διδασκαλία*** είναι έργο του Έλληνα φιλολόγου και «δασκάλου του Γένους» Αδαμαντίου Κοραή, το οποίο κυκλοφόρησε ανώνυμα στο Παρίσι το έτος 1798.

Το κείμενο αυτό συγγράφηκε ως αντίδραση στο έργο *[[Πατρική διδασκαλία]]*, που αποδίδεται στον τότε Πατριάρχη Ιεροσολύμων Άνθιμο. Η *Πατρική διδασκαλία* καλούσε τους Ορθόδοξους πιστούς να μη στηρίξουν τους άθεους Γάλλους ενάντια στους Οθωμανούς, καταφερόμενη κατά των αρχών της Γαλλικής Επαναστάσεως, αλλά και κατά του Καθολικισμού. Από την άλλη, ήταν ένας ύμνος για την εξουσία του Οθωμανού Σουλτάνου, την οποία θεωρούσε «θεόσταλτη» για τους ραγιάδες. Ο ίδιος ο Κοραής αμφισβητούσε ότι συγγραφέας αυτού του κειμένου ήταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, όπως παρουσιαζόταν. Πιθανώς, πράγματι, να ήταν έργο του Αθανασίου του Παρίου είτε κάποιου άλλου λόγιου του κύκλου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, και να υιοθετήθηκε από τον Άνθιμο, που ήταν αντικαθολικός και συντηρητικός ιεράρχης.

Μόλις ο Κοραής διάβασε την *Πατρική διδασκαλία* αντέδρασε αμέσως και συνέταξε την *Αδελφική διδασκαλία*, την οποία απεύθυνε προς όλους τους υπόδουλους Έλληνες. Σε αυτή θρηνεί την απώλεια του Ρήγα Φεραίου και των συντρόφων του στο Βελιγράδι, που έγινε το ίδιο εκείνο έτος (1798), παρακινεί τους συμπατριώτες του να εξεγερθούν και επιτίθεται με βιαιότητα κατά των Τούρκων τυράννων. Χαρακτηριστικά γράφει:

Στην *Αδελφική διδασκαλία* ο Κοραής κακίζει τη φιλότουρκη διάθεση του συγγραφέα της *Πατρικής διδασκαλίας*, ο οποίος επεδίωκε να «κοιμήσει» την αγανάκτηση των Γραικών και να τους εμποδίσει να ακολουθήσουν το παράδειγμα του γαλλικού επαναστατικού κινήματος. Στο έργο αυτό ο Κοραής δίνει ωραίους ορισμούς της ελευθερίας και μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα και νόμους της πολιτείας. Αναδημοσιεύει επίσης ολόκληρο το κείμενο της *Πατρικής διδασκαλίας*, έτσι ώστε όσοι το αγνοούν να ενημερωθούν με πληρότητα για την κακοήθεια του συγγραφέα του λιβέλου αυτού.

Ο Κοραής δεν αναφέρει στην αυτοβιογραφία του (*Βίος Αδαμαντίου Κοραή συγγραφείς παρά του ιδίου*) την *Αδελφική διδασκαλία*. Πάντως όλες οι ενδείξεις πείθουν ότι είναι το πρώτο σάλπισμά του για τον ξεσηκωμό και την απελευθέρωση των Ελλήνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 62

## Βιβλιογραφία
* Δ. Γκίνη: *Τα ανώνυμα έργα του Κοραή*, Αθήναι 1948
* *Κοραής - άπαντα τα πρωτότυπα έργα*, αναστήλωσε και έκρινε Γεώργιος Βαλέτας, 4 τόμοι: Α1, Α2 (έργα) και Β1, Β2 (αλληλογραφία), εκδόσεις Δωρικός, Αθήναι 1964-1965

Αδελφικη διδασκαλι
Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας

Η **Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας** ή **Ένωση Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών** (· μέχρι το 1952: **Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας** [*Komunistička partija Jugoslavije*]) ήταν η πολιτική έκφραση του κομμουνιστικού καθεστώτος της  Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, από το 1945 έως τη διάλυση του κράτους, τη δεκαετία του 1990.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1941, όταν η Γιουγκοσλαβία βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. Το 1945 ανέλαβε κι επίσημα την εξουσία στη χώρα. Ηγέτης του κόμματος ήταν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο μέχρι τον θάνατο του, τον Μάϊο του 1980. Διαλύθηκε τη δεκαετία του 1990, με τη διάλυση της χώρας.

## Ιδεολογία
Το κόμμα ιδεολογικά υπερασπιζόταν τον κομμουνισμό κι τον μαρξισμό-λενινισμό. Επίσης άνηκε στον γιουγκοσλαβικό εθνικισμό ιδιαίτερα μετά τη σοβιετο-γιουγκοσλαβική ρήξη το 1948.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ε
Ρόζα Ντελάουρο

Η **Ρόζα Λουίζα Ντελάουρο** (αγγλικά: *Rosa Luisa DeLauro*, 2 Μαρτίου 1943), είναι Αμερικανίδα πολιτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 3η κογκρεσιακή περιφέρεια της πολιτείας του Κονέκτικατ, από τον Ιανουάριο του 1991. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Πιστώσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Η Ντελάουρο, εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 1990, με ποσοστό 52% έναντι 48% του τότε Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού της. Από τότε έχει επανεκλεγεί 15 φορές, και σήμερα αποτελεί το αρχαιότερο μέλος του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών από την αντιπροσωπεία της πολιτείας του Κονέκτικατ. Στην τελευταία της επανεκλογή στις εκλογές του 2020, έλαβε ποσοστό 58.7% έναντι 39.8% της Ρεπουμπλικανής ανθυποψήφιάς της. Η κογκρεσιακή περιφέρεια της Ντελάουρο, περιλαμβάνει την πόλη του Νιου Χέιβεν, καθώς και τα προάστιά του.  

Η Ντελάουρο, ανήκει στην ιδεολογική πτέρυγα των προοδευτικών Δημοκρατικών, και είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Προοδευτικών μελών του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών. 

## Βιογραφία
Η Ρόζα Ντελάουρο, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1943 στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ, από γονείς Ιταλικής καταγωγής. Αποφοίτησε από το Καθολικό Λύκειο Θηλέων "Academy of Our Lady of Mercy, Lauralton Hall" στο Μίλφορντ, και κατόπιν σπούδασε Ιστορία και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Φόρνταμ στη Νέα Υόρκη, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1964. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Διεθνή Πολιτική στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MA) το 1966. 

### Προσωπική ζωή
Η Ντελάουρο, είναι παντρεμένη από το 1978 με τον πολιτικό σύμβουλο και δημοσκόπο Σταν Γκρίνμπεργκ, με τον οποίο έχουν αποκτήσει μαζί 3 παιδιά. Είναι μέλος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Διαμένει στο Νιου Χέιβεν. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Κονέκτικατ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Μανώλης Τζανακάκης

Το όνομα Μανώλης Τζανακάκης μπορεί να αναφέρεται σε:
* Μανώλης Τζανακάκης (ποδοσφαιριστής)
* Εμμανουήλ Τζανακάκης (αξιωματικός)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Creepypasta

**Creepypastas** ονομάζονται θρύλοι που προκαλούν τον τρόμο και κοινοποιούνται στο Διαδίκτυο και αποτελεί συνώνυμο του τρόμου για περιεχόμενο που δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο. Αποτελούν συχνά σύντομες, παραφυσικές ιστορίες που δημιουργούνται από τους χρήστες και έχουν σκοπό να τρομάξουν τους αναγνώστες. Περιλαμβάνουν φρικιαστικές ιστορίες φόνων, αυτοκτονιών και αλλόκοτων περιστατικών. Τα θέματα των creepypasta ποικίλλουν ευρέως και μπορεί να περιλαμβάνει θέματα όπως φαντάσματα, φόνοι, ζόμπι,  βιντεοπαιχνίδια, θεωρίες συνωμοσίας, εξωγήινους κ.α. Τα Creepypastas κυμαίνονται σε μήκος από μία παράγραφο έως μεγάλες σειρές πολλών τμημάτων που μπορούν να εκτείνονται σε πολλούς τύπους μέσων.

Η λέξη Creepypasta είναι σύνθετη και αποτελείται από τις αγγλικές λέξεις creepy και copypasta. Ο όρος επινοήθηκε στο imageboard 4chan γύρω στο 2007.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθοπλασία τρόμου
Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια
Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο

Στη γλωσσική τυπολογία, **υποκείμενο-ρήμα-αντικείμενο** (ΥΡΑ) αποτελεί πρότυπο δομής πρότασης όπου το υποκείμενο έρχεται πρώτο, το ρήμα δεύτερο και το αντικείμενο ή κατηγορούμενο τρίτο. Τα ελληνικά χρησιμοποιούν αυτήν τη δομή. Ένα παράδειγμα είναι το «Ο Γιώργος διαβάζει βιβλίο».

Το πρότυπο ΥΡΑ είναι η δεύτερη πιο κοινή σειρά με βάση τον αριθμό των γνωστών γλωσσών, μετά το ΥΑΡ. Μαζί, αντιπροσωπεύουν το 75% των γλωσσών του κόσμου.

Οι γλώσσες που χρησιμοποιούν τη δομή ΥΡΑ περιλαμβάνουν: όλες τις γλώσσες Μπαντού, Αλβανικές, Αραβικές διαλέκτους, Ασσυριακά, Βοσνιακά, Βουλγαρικά, Σλαβομακεδονικά, Κινεζικά, Αγγλικά, Εσθονικά, Φινλανδικά, Γαλλικά, Ελληνικά, Χάουσα, Ισλανδικά, Ίγκμπο, Ιταλικά, Ιαβαϊκά, Χμερ, Λετονικά, Μαλαϊκά, Εβραϊκά, Νορβηγικά , Πολωνικά, Πορτογαλικά, Ρουμανικά, Ρωσικά, Σλοβενικά, Ισπανικά, Σουηδικά, Ταϊλανδικά, Λάο, Ουκρανικά, Βιετναμικά και Γιορούμπα.

Η αρχαιοελληνική χρησιμοποιούσε κυρίως τη δομή Υποκείμενο-Αντικείμενο-Ρήμα αν και είχε ελεύθερη σύνταξη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλωσσολογία
Γέφυρα Ουμούτ

Η **γέφυρα Ουμούτ** (, , το οποίο σε μετάφραση σημαίνει *γέφυρα της ελπίδας*), που είναι ιστορικά γνωστή και ως **γέφυρα Μποραλτάν**, είναι τοξωτή γέφυρα με μήκος 286 μέτρων. Η γέφυρα Ουμούτ διασχίζει τον ποταμό Αράς στα σύνορα ανάμεσα στο Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Η σημερινή γέφυρα κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1991 και στο 1992 και άνοιξε επίσημα στις 25 Μαΐου 1992, μαζί με το σημείο τελωνειακού ελέγχου Dilucu.

Η αρχική γέφυρα ήταν ιστορικά γνωστή για ένα περιστατικό το οποίο σημειώθηκε το 1945 μεταξύ της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και της Τουρκίας. Το συμβάν αυτό έμεινε γνωστό ως σφαγή της γέφυρας Μποραλτάν (τουρκικά: Boraltan Köprüsü faciası). Το συγκεκριμένο περιστατικό οδήγησε στην επιστροφή 195 στρατιωτών της Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί επειδή πολέμησαν στο πλευρό της Γερμανίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πίσω στη Σοβιετική Ένωση από την κυβέρνηση της Τουρκίας. Ωστόσο,146 Αζέροι είχαν ζητήσει το 1944 άσυλο στους συνοριακούς σταθμούς του Μποραλτάν που βρίσκονται στην Τουρκία για να αποφύγουν τις σταλινικές διώξεις.  Λόγω της αυξανόμενης έντασης μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Τουρκίας, οι καταδικασθέντες στρατιώτες παραδόθηκαν έτσι ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης. Λίγο αφότου οι στρατιώτες πέρασαν τα σύνορα, εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες με την κατηγορία της προδοσίας. 

Η Τουρκία έχει δηλώσει την πρόθεσή της να κατασκευάσει μια σιδηροδρομική γέφυρα στην ίδια περίπου τοποθεσία ως μέρος ενός σχεδίου για τη σύνδεση της Καρς με το Ναχιτσεβάν μέσω της επαρχίας Ιγκντίρ.   Μέρος της υπόθεσης αυτής είναι ότι η γραμμή θα αποτελούσε επέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής Μπακού - Τιφλίδας - Καρς προκειμένου να υπάρξει μια σιδηροδρομική διαδρομή ανάμεσα στο Μπακού και το Ναχιτσεβάν που δεν θα χρειαζόταν να περνά καθόλου μέσα από την Αρμενία. Παρ' όλα αυτά, η αναμενόμενη αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής Μεγκρί (Horadiz - Ağbənd - Ordubad) μετά τη δεύτερη σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ (2020) υπονόμευσε αντί να υποστηρίξει αυτήν την υπόθεση.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πρόταση επέκτασης Γέφυρας Ουμούτ  (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Μεταφορές στο Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις του Αζερμπαϊτζάν