Γεώργιος Χάουαρντ, 7ος κόμης του Κάρλαϊλ

μικρογραφία|200εσ|Οικόσημο του Γεωργίου Χάουαρντ 7ου κόμη του Κάρλαϊλ, KG, PC. Έξι μέρη: 1.Χάουαρντ, 2.Θωμά του Μπράδερτον 1ου κόμη του Νόρφολκ, 3.ντε Γουόρεν κομήτων του Σάρεϋ, 4.δούκα του Νόρφολκ, 5.Ντέικρ, 6.Γκρέυστοκ.

Ο **Γεώργιος Γουλιέλμος Φρειδερίκος Χάουαρντ, 7ος Κόμης του Καρλάιλ**, Ιππότης της Περικνημίδος, Ιδιαίτερος Σύμβουλος, αγγλ.: *George William Frederick Howard, 7th Earl of Carlisle, KG, PC* (18 Απριλίου 1802)– 5 Δεκεμβρίου 1864), με την προσφώνηση υποκόμης Μόρπεθ από το 1825 έως το 1848, ήταν Βρετανός πολιτικός, ρήτορας και συγγραφέας. 

## Ο βίος του
Ο Κάρλαϊλ γεννήθηκε στο Γουέστμινστερ του Λονδίνου, ο μεγαλύτερος γιος του Γεωργίου Χάουαρντ 6ου κόμη του Κάρλαϊλ, και της συζύγου του λαίδης Τζορτζιάνα Κάβεντις, μεγαλύτερης κόρης του Γουλιέλμου Κάβεντις 5ου δούκα του Ντέβονσιρ. Ο λόρδος Λάνερτον και ο Κάρολος Χάουαρντ ήταν οι νεότεροι αδελφοί του. Σπούδασε στο Κολέγιο Ήτον και στο Κολέγιο Κράιστ Τσέρτς στην Οξφόρδη, όπου απέκτησε φήμη ως μελετητής και συνθέτης χαριτωμένων στίχων, λαμβάνοντας το 1821 τόσο τα βραβεία του καγκελάριου, όσο και του Nιούντιγκαεϊτ για ένα λατινικό ποίημα, *το Paestum*,  και ένα αγγλικό. Διατήρησε το ενδιαφέρον του για την ποίηση σε όλη του τη ζωή, ανταλλάσσοντας σονέτα με τον Γουλιέλμο Γουόρντσγουορθ. Το 1826 συνόδευσε τον εκ μητρός θείο του, τον δούκα του Ντέβονσιρ, στη Ρωσική Αυτοκρατορία, για να παραστεί στη στέψη του Τσάρου Νικολάου Α', και έγινε πολύ αγαπητός στην κοινωνία της Αγίας Πετρούπολης. 

Στις γενικές εκλογές του 1826, ο Κάρλαϊλ επανεκλέχθηκε στο κοινοβούλιο ως μέλος του οικογενειακού δήμου του Μόρπεθ (στο Νορθάμπερλαντ), μία έδρα που κατείχε μέχρι το 1830, και στη συνέχεια εκπροσώπησε το Γιόρκσιρ μέχρι το 1832 και το Δυτικό Ράιντινγκ του Γιόρκσιρ από το 1832 έως το 1841, και από το 1846 έως το 1848. Τον τελευταίο χρόνο διαδέχθηκε τον πατέρα του στην κομητεία, και εισήλθε στη Βουλή των Λόρδων. 

Ο Κάρλιλ υπηρέτησε υπό τον λόρδο Μέλμπουρν ως Γενικός Γραμματέας της Ιρλανδίας μεταξύ 1835 και 1841, υπό τον λόρδο Ιωάννη Ράσελ ως Πρώτο Επίτροπο Αλσών και Δασών από το 1846 έως το 1850, και ως καγκελάριος του δουκάτου του Λάνκαστερ από το 1850 έως το 1852, και υπό τον λόρδο Πάλμερστον ως λόρδο Υποδιοικητή της Ιρλανδίας από το 1855 έως το 1858, και ξανά από το 1859 έως το 1864.  Το 1835 διορίστηκε στο Ιδιαίτερο Συμβούλια του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας. Υπηρέτησε ως λόρδος επί των Τιμών της μητέρας της βασίλισσας, Βικτώριας δούκισσας του Κεντ, κατά τη στέψη της βασίλισσας Βικτωρίας το 1838. 

Στις 2 Απριλίου 1853 του δόθηκε το παράσημο της Ελευθερίας της Πόλης του Εδιμβούργου,  και το 1855 χρίστηκε Ιππότης της Περικνημίδος. 

Στις έξι εβδομάδες μετά την παραίτησή του από τη θέση του Γενικού Γραμματέα της Ιρλανδίας το 1841, οι υπογραφές 160.000 ανδρών και γυναικών, που εκτίμησαν την υπηρεσία του, συγκεντρώθηκαν σε 652 φύλλα χαρτιού και κολλήθηκαν μεταξύ τους, δημιουργώντας το Mόρπεθ Ρολ, ένα συνεχές ρολό μήκους 420 μέτρων. 

Ο λόρδος Κάρλαϊλ απεβίωσε άγαμος στο Κάστρο Χάουαρντ τον Δεκέμβριο του 1864, σε ηλικία 62 ετών, και τάφηκε στο οικογενειακό μαυσωλείο. Τον διαδέχθηκε στην κομητεία ο νεότερος αδελφός του, αιδεσιμότατος Γουλιέλμος Γεώργιος Χάουαρντ. 

## Υστεροφημία
Στον λόφο Μπούλμερ, περίπου ένα μίλι από το χωριό Μπούλμερ στο Βόρειο Γιόρκσιρ, βρίσκεται η στήλη μνήμης του Κάρλιλ,  που ανεγέρθηκε με δημόσια συνδρομή στη μνήμη του το 1869-70. Σε αυτήν αναγράφεται:

AD MDCCCLXIX: IN PRIVATE LIFE WAS LOVED, BY ALL WHO KNEW HIM. BY HIS PUBLIC CONDUCT, WON the RESPECT of his COUNTRY, and LEFT THE BRIGHT EXAMPLE, OF A TRVE PATRIOT, AND EARNEST CHRISTIAN. VIIth EARL of CARLISLE.

1869 Μ.Χ.: ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΟΥ ΖΩΗ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ, ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑΝ. ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ΕΝΟΣ ΠΙΣΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΗ, ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ. Ζ΄ ΚΟΜΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΛΑΪΛ.

Αγάλματά του από τον Ιρλανδό γλύπτη Τζον Χάνρυ Φόλεϋ ανεγέρθηκαν επίσης στο Φοίνιξ Παρκ του Δουβλίνου και στο Μπράμπτον, Κάρλαϊλ στην Κούμπρια, και τα δύο το 1870. Το άγαλμα στο Μπράμπτον βρίσκεται στο λόφο αναχώματος του Μπράμπρον, και τον απεικονίζει με την τήβεννο του Ιππότη της Περικνημίδος.  Το άγαλμα στο Φοίνιξ Παρκ βρισκόταν στον Κήπο του Λαού μέχρι το 1956, όταν ανατινάχθηκε από τη βάση του σε μία έκρηξη, και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Κάστρο Χάουαρντ στο Γιόρκσιρ.  Η βάση στην οποία κάποτε στεκόταν, παραμένει στη θέση της. 
Αρχείο:Carlisle_Statue,_Phoenix_Park.jpg|εναλλ.=The statue of Lord Carlisle, which stood in the Phoenix Park, Dublin, from 1870 to 1956| Το άγαλμα του Λόρδου Καρλάιλ, το οποίο βρισκόταν στο Φοίνιξ Παρκ, στο Δουβλίνο, από το 1870 έως το 1956.
Αρχείο:Plinth_of_former_statue_of_George_Howard.jpg|εναλλ.=The plinth of the former statue today| Η βάση (plinth) του πρώην αγάλματος σήμερα.
Αρχείο:Howard_Monument_the_Motte,_Brampton_-_geograph.org.uk_-_101134.jpg|εναλλ.=Statue of Lord Carlisle on Brampton Motte| Άγαλμα του λόρδου Κάρλαϊλ στον λόφο αναχώματος (motte)  Μπράμπτον.
Αρχείο:Obelisk_to_the_7th_Earl_of_Carlisle.jpg|εναλλ.=Obelisk at top of Bulmer Hill| Οβελίσκος στην κορυφή του λόφου Μπάλμερ.
Αρχείο:Obelisk_to_the_7th_Earl_of_Carlisle_(detail).jpg|εναλλ.=Inscription on obelisk (see text)| Επιγραφή σε οβελίσκο (βλ. κείμενο)


## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Baynes, T. S., ed. (1878), "George William Frederick Howard, Seventh Earl of Carlisle" , Encyclopædia Britannica, vol. 5 (9th ed.), New York: Charles Scribner's Sons, p. 110
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Barker, George Fisher Russell (1891). "Howard, George William Frederick". Dictionary of National Biography. Vol. 28. pp. 19–21.
* Biography
* Obituary in the Sidney Mail
* ''Extracts from journals kept by George Howard, earl of Carlisle: selected by his sister, Lady Caroline Lascelles''
* 

Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)