open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sony Pictures

Η **Sony Pictures Entertainment Inc.** (γνωστή κυρίως ως **Sony Pictures**) είναι αμερικανική εταιρεία παραγωγής και διανομής κινηματογραφικών ταινιών, η οποία είναι θυγατρική εταιρεία  της Sony. Η Columbia Pictures αγοράστηκε από την Sony. Η TriStar Pictures, τμήμα της Columbia Pictures, ακολούθησε επίσης τη Sony. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1987 και από τότε δραστηριοποιείται στην παραγωγή και διανομή ταινιών.

Η Sony Pictures θεωρείται ως ένα απο τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά στούντιο παγκοσμίως και είναι μέλος της Ένωσης Κινηματογραφικών Εταιρειών Αμερικής.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 
* SonyPictures.net

Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες
Κατηγορία:Sony Pictures Entertainment
Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Μάιαρ

Οι **Μάιαρ** είναι θεϊκά πνεύματα που εμπνεύστηκε ο Άγγλος συγγραφέας Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν. Αποτελούν κομμάτι της μυθολογίας της Μέσης Γης, που περικλείει το βιβλίο του *[[Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών|Άρχοντας των Δαχτυλιδιών]]* και *[[Το Χόμπιτ|Χόμπιτ]]*.

## Υπόσταση
Σύμφωνα με την *Βαλακουέντα,* ενότητα του βιβλίου Σιλμαρίλλιον, που περιγράφει την δημιουργία του Κόσμου του Τόλκιν, της Έα, οι Μάιαρ ήταν Άινουρ, δηλαδή πνεύματα που υπήρχαν πριν από την δημιουργία της Έα, τα οποία όμως κατέβηκαν σ' αυτήν για να βοηθήσουν τους ανώτερούς τους, Βάλαρ, να απαλλαγούν από το Κακό. 

Δεν έχει γίνει γνωστός ο αριθμός τους, γιατί σπάνια εμφανίζονταν στις Ιστορίες. 

Μέσα από τα βιβλία γίνονται γνωστά πέντε ονόματα. Η πρώτη Μάια που εμφανίζεται είναι η Ίλμαρε, προσωπική υπηρέτρια του Μάνγουε, βασιλιά των Βάλαρ, και ο Εόνγουε, ο αγγελιοφόρος του. Επισης, παρουσιάζονται ο Όσσε και η Ούινεν, δύο θαλασσινές θεότητες, που αντιπροσωπεύουν την τρικυμία και την ήρεμη θάλασσα αντίστοιχα. 

Τέλος, στις Ιστορίες εμπλέκεται η Μέλιαν, η μόνη θεότητα που παντρεύτηκε Ξωτικό και μετέδωσε το Αίμα των Θεών στις φυλές. Γνωστός επίσης από τις ιστορίες ήταν και ο Ολόριν, ο οποίος αργότερα θα παρουσιαστεί στον *[[Άρχοντας των Δαχτυλιδιών|Άρχοντα των Δαχτυλιδιών]]* ως Γκάνταλφ.

Κατηγορία:Χαρακτήρες από τη Μέση Γη
Κατηγορία:Φανταστικοί άγγελοι
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες με αθανασία
Οριάν Εξπρές

thumb|Διαδρομές του Οριάν Εξπρές την περίοδο 1883-1914
thumb|Αφίσα που διαφήμιζε το Οριάν Εξπρές.
[thumb|Εσωτερική όψη βαγονιού του Οριάν Εξπρές, που εκτίθεται [Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, στο Κορδελιό.]]
Το **Οριάν Εξπρές** (Οrient Express = Ταχεία της Ανατολής) ήταν το πρώτο διηπειρωτικό τρένο της Ευρώπης που έκανε τη διαδρομή των 2.740 χιλιομέτρων περίπου από το Παρίσι (Gare de l'Est) έως την Κωνσταντινούπολη, με ενδιάμεσες σύντομες στάσεις στο Στρασβούργο, το Μόναχο, τη Βιέννη, τη Βουδαπέστη και το Βουκουρέστι. Το Οριάν Εξπρές, το οποίο ταυτίστηκε με την ταξιδιωτική πολυτέλεια, άρχισε να λειτουργεί στις 5 Ιουνίου του 1883, ενώ το 1919 ξεκίνησε να λειτουργεί η γραμμή **Simplon Orient Express**, η οποία περιλάμβανε διαφορετικό δρομολόγιο και περνούσε από τους σταθμούς της Λωζάνης, του Μιλάνου, της Βενετίας, της Τεργέστης, του Βελιγραδίου. Το 1977 οι τακτικές υπηρεσίες του σταμάτησαν καθώς δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει τον ανταγωνισμό με το αεροπλάνο. Ωστόσο, το θρυλικό αυτό τρένο εξακολουθεί να λειτουργεί σήμερα και να προσφέρει πολυτελείς υπηρεσίες στους επιβάτες αλλά πλέον το δρομολόγιο του είναι κάπως σύντομο, σε σύγκριση με το δρομολόγιο του παρελθόντος. Καθημερινά συνδέει το Παρίσι με τη Βιέννη, περνώντας από το Στρασβούργο, το Μπάντεν-Μπάντεν, το Μόναχο και πολλούς άλλους σταθμούς. Δύο από τα βαγόνια του τρένου - μια κλινάμαξα και το εστιατόριο - διασώζονται και εκτίθενται στο Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, στην περιοχή Κορδελιό.

## Επιρροές στον πολιτισμό
Το Οριάν Εξπρές, λόγω της φήμης του στην εποχή του ως πολυτελούς τρένου, αποτέλεσε σκηνικό για το γνωστό μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι *[[Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές]]* και για την ομώνυμη υποψήφια για έξι Όσκαρ ταινία του 1974 αλλά για και το βιβλίο του Γκράχαμ Γκρην *[[Το Τρένο της Σταμπούλ]]*. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί σαν σκηνικό σε αρκετές ταινίες. Η διάσημη ταινία του Τζέιμς Μποντ *[[Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με αγάπη|Από τη Ρωσία με αγάπη]]* (From Russia with Love) παρουσιάζει σκηνές δράσης που διαδραματίζονται στο Οριάν Εξπρές.

Μια μεγάλη περιπέτεια για το παιχνίδι ρόλων τρόμου *[[Call of Cthulhu]]* της εταιρείας παιχνιδιών **Chaosium** εξελίσσεται στο θρυλικό Οριάν Εξπρές και συγκεκριμένα στο Simplon-Orient Express. Η περιπέτεια αυτή ονομάζεται *Horror on the Orient Express* και είχε κερδίσει το 1991 από την **Origin Awards** τα βραβεία καλύτερης περιπέτειας παιχνιδιού ρόλων και καλύτερης γραφικής παρουσίασης

## Βιβλιογραφία
** Des Cars, Jean και Caracalla, Jean-Paul, *L'Orient-Express. Un siècle d'aventures ferroviaires*. Παρίσι: Denoël, 1984.
** Cookridge, E.H., *The Orient-Express The Life and Times of the World's Most Famous Train*, Νέα Υόρκη: Random House, 1978 

Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές
Κατηγορία:Διεθνή σιδηροδρομικά δίκτυα
Sindarin

μικρογραφία|Παράδειγμα της Σίνταριν
Η **Sindarin** (ελληνική απόδοση: **Σίνταριν**) δημιουργήθηκε από τον Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν, τον Άγγλο φιλόλογο, συγγραφέα, ποιητή και ακαδημαϊκό, σήμερα ιδιαίτερα γνωστό ως τον συγγραφέα των έργων φανταστικής λογοτεχνίας: *[[Το Χόμπιτ|Χόμπιτ]]*, *[[Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών]]* και *[[Το Σιλμαρίλλιον|Σιλμαρίλλιον]]*. Η **Σίνταριν** αποτελεί μία από τις δυο γλώσσες που χρησιμοποιεί η φυλή των Ξωτικών στα βιβλία του. 

## Προέλευση
Στην Τρίτη Εποχή, αυτή η γλώσσα είναι η πιο συχνά ομιλούμενη από τα Ξωτικά της Μέσης Γης, αποτελώντας τη ζωντανή δημοτική γλώσσα των Γκρίζων Ξωτικών ή αλλιώς Σίνταρ. Ήταν ο πιο εξέχων απόγονος του Τέλεριν τα οποία διακλαδώθηκαν από τα Έλνταριν, τον πρόγονο της Κουένυα, των Τέλεριν, των Σίνταριν και των Νάντοριν. 

Η Σίνταριν ήταν γλώσσα των Σίνταρ, των ξωτικών Τέλερι που έμειναν πίσω στη Μέση Γη, όταν τα Ξωτικά έκαναν το ταξίδι προς το Βάλινορ. Όταν οι Νόλντορ (των οποίων η γλώσσα ήταν η Κουένυα) γύρισαν στη Μέση Γη, υιοθέτησαν αυτή τη γλώσσα αντί της δικής τους. Πριν την Πτώση του Νούμενορ, η Σίνταριν μιλιόταν κι εκεί. Η γνώση της φυλάχτηκε στο βασίλειο της Γκόντορ. 

Ο Τόλκιν βασίστηκε στην Ουαλική γλώσσα για τη δομή, τη γραμματική και τη φωνολογία της Σίνταριν. Η γλώσσα, ακολουθεί την κέλτικη γραμματική των μεταλλάξεων των αρχικών συμφώνων υπό προϋποθέσεις. Για παράδειγμα η λέξη Perian, όταν λάβει άρθρο, γίνεται i Berian. Στον πληθυντικό, η Periannath, όταν λάβει άρθρο (in), γίνεται i-Pheriannath λόγω φωνολογίας. Άλλο χαρακτηριστικό της γλώσσας, είναι ότι ο πληθυντικός της κατά κανόνα δε σχηματίζεται με καταλήξεις αλλά με αλλαγή του θέματος της λέξης. Για παράδειγμα ο πληθυντικός της λέξης adar είναι edair.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γλώσσες της Μέσης Γης
MGM Cartoons

Η **Metro-Goldwyn-Mayer Cartoons**  είναι μια εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, που εδρεύει στο Hanna-Barbera της Καλιφόρνια των Ηνωμένων πολιτειών.

Η MGM Cartoons ξεκίνησε το 1939, οπότε και δημιούργησε το πρώτο της κινούμενο σχέδιο,  με τον τίτλο *Barney Bear* σκηνοθετημένο από τον Fred Quimby. 

Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Εταιρίες παραγωγής κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ
Λύβας

Αναφέρεται ως **Λύβας** ή και **Αλύβας** τόσο στην ελληνική όσο και στη ρωμαϊκή μυθολογία.

Ήταν δαίμων της περιοχής Τεμέσης στη Κάτω Ιταλία στον οποίο πρόσφεραν οι κάτοικοι την ωραιότερη παρθένα της πόλης τους και τον οποίο τελικά φόνευσε ο ολυμπιονίκης Εύθυμος (Λοκρός εκ Ζεφύρων) περί τον 5ο αιώνα π.Χ., ελευθερώνοντας έτσι την πόλη.

Κατά τον Στράβωνα ο δαίμων αυτός ήταν η ψυχή του Πολίτη, συντρόφου του Οδυσσέα, τον οποίο φόνευσαν οι κάτοικοι όταν το πλοίο του προσέγγισε κάποτε τις ακτές της περιοχής τους.

Λυβας
Λυβας
Φωνητική

Ως **Φωνητική** ορίζεται η επιστημονική μελέτη των γλωσσικών ήχων και της ανθρώπινης ομιλίας και επικοινωνίας. Αποτελεί κλάδο της γλωσσολογίας. Αντικείμενο μελέτης της επιστήμης αποτελούν οι φυσικές ιδιότητες των φώνων (phones) αλλά και των μη-γλωσσικών ήχων. Η επιστήμη της φωνητικής εξετάζει την παραγωγή των ήχων (αρθρωτική φωνητική), την πρόσληψή τους (ακουστική φωνητική) και την κατανόησή τους (αντιληπτική φωνητική).

## Η σχέση με τη φωνολογία
Η φωνητική αντιδιαστέλλεται με τη φωνολογία, η οποία εξετάζει τη λειτουργία των φθόγγων στο πλαίσιο συγκεκριμένων γλωσσικών συστημάτων. Η φωνητική ασχολείται με τους ήχους καθ' εαυτούς και όχι με τον ρόλο τους στη γλώσσα. Ως εκ τούτου, τα ζητήματα που άπτονται της έννοιας (σημασιολογία) είναι άτοπα στο επίπεδο αυτό γλωσσολογικής ανάλυσης. 

## Υποπεδία

Η φωνητική περιλαμβάνει τα ακόλουθα τρία κύρια υποπεδία:

***[[Αρθρωτική φωνητική]]** (articulatory phonetics) που ασχολείται με την άρθρωση (φυσιολογία) της ομιλίας: τη θέση, το σχήμα και την κίνηση των οργάνων της ομιλίας, όπως χείλη, γλώσσα και φωνητικές χορδές του ομιλούντα.
***[[Ακουστική φωνητική]]** (acoustic phonetics) που ασχολείται με την ακουστική (ποιοτικά χαρακτηριστικά) της ομιλίας: τις φασματο-χρονικές ιδιότητες των ηχητικών κυμάτων της ομιλίας, όπως συχνότητα, πλάτος και χροιά (αρμονική δομή), κατά τη φυσική μεταφορά των ήχων της ομιλίας από τον ομιλούντα μέχρι τον ακροατή.
***[[Αντιληπτική φωνητική]]** (auditory phonetics) που ασχολείται με την αντίληψη της ομιλίας: την αντίληψη, την κατηγοριοποίηση και την αναγνώριση των ήχων της ομιλίας καθώς και το ρόλο του ανθρώπινου συστήματος ακοής (πειραματική φωνητική).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φώνος

Στην φωνητική και στη γλωσσολογία, ως **φώνος** ορίζεται το βραχύτερο, ασυνεχές τεμάχιο ήχου σε μια ροή ομιλίας. Η λέξη φώνος μπορεί να αναφέρεται σε οποιονδήποτε ήχο της ομιλίας ή χειρονομία που θεωρείται ένα φυσικό γεγονός, χωρίς αναφορά στην φωνολογία μίας γλώσσας. Σε αντίθεση, ένα φώνημα είναι ένα σύνολο φώνων ή ένα σύνολο χαρακτηριστικών του ήχου που θεωρούνται ως το ίδιο στοιχείο στην φωνολογία μίας συγκεκριμένης γλώσσας.

Ένας φώνος είναι ένα τμήμα της ομιλίας που κατέχει διακριτές φυσικές ή αντιληπτικές ιδιότητες, και εξυπηρετεί ως η βασική μονάδα της φωνητικής ανάλυσης της ομιλίας.

Μία φωνητική καταγραφή περικλείεται από αγκύλες ([ ]), ενώ μία φωνημική καταγραφή περικλείεται από πλάγιες καθέτους (/ /).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φωνητική
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Α΄

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου **Μακάριος Α΄**, κατά κόσμον **Χριστοδουλίδης**, γεννήθηκε στο χωριό Πρόδρομος της Μαραθάσας και υπηρέτησε στη Μονή Τροοδίτισσας επί ηγουμενίας του Χαράλαμπου. Ήταν καλλίφωνος μουσικός και συμπλήρωσε σπουδές μουσικής στην Μονή Κύκκου. Το 1823 χειροτονήθηκε Ιεροδιάκονος από τον Μητροπολίτη Πάφου Πανάρετο, ο οποίος και τον προσέλαβε στην υπηρεσία του.

Υπηρέτησε τον Πανάρετο και ως Μητροπολίτη μέχρι το 1827 και ως Αρχιεπίσκοπο κατόπιν με πίστη και αφοσίωση, παρέμεινε μάλιστα στην υπηρεσία της Αρχιεπισκοπής 14 ακόμη χρόνια μετά τον θάνατο του Πανάρετου, υπό τους Αρχιεπισκόπους Ιωαννίκιο και Κύριλλο Α', τον οποίο και διαδέχτηκε στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο το 1854.

Κύριο μέλημα της δράσεώς του έθεσε ο Μακάριος τη μόρφωση τον πνευματικού του ποιμνίου. Το 1857 ίδρυσε το Παρθεναγωγείο Φανερωμένης, το πρώτο στην Κύπρο, και συμπλήρωσε το προσωπικό της Ελληνικής Σχολής και του Αλληλοδιδακτικού της Λευκωσίας. Συγχρόνως αύξησε την επιχορήγηση της Αρχιεπισκοπής προς τα σχολεία  σε 10 χιλιάδες γρόσια, εκχωρώντας υπέρ αυτών και κάθε ποσό, το οποίο θα εισπράττονταν από τις άδειες γάμου της πόλης της Λευκωσίας και από τις συνδρομές των Χριστιανών. Πρόθυμα συνεισέφεραν υπέρ τον εκπαιδευτικού έργου του τότε ο Κύπριος Αρχιμανδρίτης της Μονής Βατοπεδίου Ιωαννίκιος 60 τόμους βιβλίων και 100 αυστριακά χρυσά, ο (εξ Αθηαίνου) Μητροπολίτης Γάζης Φιλήμων 10 ρωσικές λίρες  και ο (εκ Λεμίθου) Πέτρας Μελέτιος.

Το 1865, όταν ενέσκηψε χολέρα, παρέμεινε στη Λευκωσία, για να μην εγκαταλείψει το ποίμνιό του. Προσβλήθηκε από τη νόσο και πέθανε στις 17 Αυγούστου 1865.

Δυο χρόνια πριν τον θάνατό του ανήγειρε εκ βάθρων το Μέγα Συνοδικό και τα παρακείμενα ευρύχωρα δωμάτια προς υποδοχή Αρχιερέων και άλλων επισήμων. Ήταν συνετός και προσηνής, προσείλκυε την αφοσίωση τον ποιμνίου του και την εκτίμηση και αγάπη των τουρκικών αρχών και των Μουσουλμάνων συμπατριωτών του.

## Παραπομπές


Μακαριος Α
Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες
Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Βαρδάρης (αποσαφήνιση)

Ο **Βαρδάρης** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Βαρδάρης (ποταμός) ή *Αξιός*, ποταμός της Μακεδονίας.
* Βαρδάρης (άνεμος), τοπικός βορειοδυτικός άνεμος της κοιλάδας του Αξιού ποταμού.
* Πλατεία Δημοκρατίας (Θεσσαλονίκη) ή Πλατεία Βαρδαρίου, κεντρική πλατεία της Θεσσαλονίκης και συνοικία της Θεσσαλονίκης γύρω απ' την ομώνυμη πλατεία.

## Παρώνυμα
* Μπανόβινα του Βαρδάρη, επαρχία ή μπανόβινα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
* Μακεδονία του Βαρδάρη, εναλλακτική ονομασία της γεωγραφικής περιοχής που συμπίπτει σήμερα με την έκταση της ΠΓΔΜ.
* Στρατιά του Βαρδάρη, τμήμα του οθωμανικού στρατού που σχηματίστηκε κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο.
Αμπού Μουσάμπ Αλ Ζαρκάουι

Ο  **Αμπου Μουσάμπ Αλ Ζαρκάουι** (Αμμάν, Ιορδανία, 30 Οκτωβρίου 1966 - Μπακούμπα, Ιράκ, 7 Ιουνίου 2006) (αγγλικά Abu Musab al-Zarqawi, αραβικά أبومصعب الزرقاوي το πραγματικό του όνομα ήταν **Αχμάντ Φαντίλ Αλ Καλαΐγιε**, Ahmad Fadeel al-Nazal al-Khalayleh,  أحمد فضيل النزال الخلايله, ’) υπήρξε αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα στο Ιράκ.

## Ζωή και δραστηριότητα μέχρι το 2003

Ο Αλ Ζαρκάουι είχε γεννηθεί στη φτωχή βιομηχανική πόλη Ζάρκα της Ιορδανίας το 1966. Το 1989 βρέθηκε στα πεδία μαχών του Αφγανιστάν σχεδόν στο χρόνο της αποχώρησης των ρωσικών στρατευμάτων.

Το 1992 επέστρεψε στη πατρίδα του και προσχώρησε σε μία εξτρεμιστική ισλαμική ομάδα. Το 1993 σε κατ΄ οίκον έρευνα της αστυνομίας συνελήφθη και φυλακίσθηκε όταν διαπιστώθηκε ότι είχε στην κατοχή του ελαφρύ και βαρύ οπλισμό (όπλα, τουφέκια, οπλοβομβίδες μέχρι και βόμβες), ευρωπαϊκής και αμερικανικής κατασκευής, ισχυριζόμενος ο ίδιος ότι τα είχε βρει στο δρόμο.  Το 1999, στη γενική αμνηστία που δόθηκε από τον βασιλιά της Ιορδανίας, αποφυλακίσθηκε και τον επόμενο χρόνο (κατά πληροφορίες των Αμερικανών πρακτόρων) πήγε στο Αφγανιστάν όπου και δημιούργησε στρατόπεδο εκπαίδευσης ισλαμικών οπαδών της Τζιχάντ.

## Δράση στο Ιράκ

Μετά την αμερικανο-βρετανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 και μέχρι το θάνατό του ο σουνίτης Ζαρκάουι υπήρξε ένας από τους πιο δραστήριους μαχητές κατά των συμμαχικών στρατευμάτων και μία από τις ηγετικές μορφές στη δράση της Αλ Κάιντα στη χώρα. Οργάνωσε τις μεγαλύτερες και περισσότερες βομβιστικές επιθέσεις, και απαγωγές κατά των Αμερικανών και των συμμάχων τους αλλά και κατά σιϊτικών στόχων και ενέχονταν σε δολοφονίες με αποκεφαλισμό, κυρίως των ξένων ομήρων.

Με την φράση «Εξουδετερώσαμε τον Ζαρκάουι» στις 8 Ιουνίου 2006 ο πρωθυπουργός του Ιράκ Νούρι αλ Μαλίκι ανακοίνωσε στον ιρακινό λαό τον θάνατο του Ζαρκάουι, χαρακτηρίζοντάς τον ως αρχηγό της Αλ Κάιντα και αδίστακτο ισλαμιστή τρομοκράτη που δρούσε στο σπαρασσόμενο Ιράκ. Ταυτόχρονα ο τότε διοικητής των Αμερικανικών και συμμαχικών τους δυνάμεων, στο Ιράκ, στρατηγός Τζορτζ Κέισι έδωσε πληροφορίες για τον τρόπο οργάνωσης και της επιχείρησης όταν στις 16.15 (ώρα Ελλάδος) της Τετάρτης (7 Ιουνίου 2006) βομβαρδίστηκε με όπλα ακριβείας το σπίτι που είχε εντοπιστεί μέσα σε πυκνό φοινικόδασος κοντά στη πόλη Μπακούμπα, βορειοανατολικά της Βαγδάτης.

Από τα συντρίμμια του σπιτιού εκείνου ανασύρθηκαν οκτώ πτώματα μεταξύ των οποίων, με τη μέθοδο της εξέτασης των δακτυλικών αποτυπωμάτων και άλλων στοιχείων αναγνωρίσθηκε το πτώμα του Ζαρκάουι που είχε επικηρυχθεί από τις ΗΠΑ με το ποσόν των 25 εκατομμυρίων δολαρίων (ισόποσο με την επικήρυξη του Οσάμα Μπιν Λάντεν).

### Διεθνείς αντιδράσεις

Ο θάνατος του Ζαρκάουι χαιρετίστηκε τόσο εντός του Ιράκ όσο και διεθνώς. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ σε συνέντευξη τύπου δήλωσε: «'Ο θάνατος του Ζαρκάουι είναι ένα κτύπημα κατά της Αλ Κάιντα». Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους αναφέρθηκε σε μία «σημαντική επιτυχία στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, που στερεί από την ιδεολογία του τρόμου έναν από τους πιο ορατούς και επιθετικούς ηγέτες της».

## Παραπομπές

Αλ Ζαρκαουι
Αλ Ζαρκαουι
Nokia Networks

Η **Nokia Networks**   (πρώην **Nokia Solutions and Networks** ( **NSN** ) και **Nokia Siemens Networks** ( **NSN** )) είναι πολυεθνική εταιρεία δικτύωσης δεδομένων και τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού με έδρα το Espoo της Φινλανδίας και 100% θυγατρική της Nokia Corporation. Ξεκίνησε ως κοινοπραξία μεταξύ της φινλανδικής Nokia και της Γερμανική Siemens ως Nokia Siemens Networks. Η Nokia Networks είχε δραστηριότητα σε περίπου 120 χώρες.  Το 2013, η Nokia εξαγόρασε το 100% της Nokia Networks, αγοράζοντας το σύνολο των μετοχών της Siemens.  Τον Απρίλιο του 2014, το όνομα NSN καταργήθηκε σταδιακά ως μέρος διαδικασίας αλλαγής επωνυμίας.  

## Αναφορές

Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις
Υψίφωνος

**Υψίφωνος** ή **σοπράνο** () ονομάζεται η ερμηνεύτρια του λυρικού θεάτρου, η οποία τραγουδά στις υψηλότερες νότες που μπορεί να αποδώσει με φυσιολογικό τρόπο ένας ενήλικας άνθρωπος.

Για βιολογικούς λόγους που σχετίζονται με τις ορμόνες της εφηβείας, σε τόσο υψηλές οκτάβες μπορεί να εκταθεί μόνο μια γυναικεία φωνή. Κατά το παρελθόν υπήρξαν και άνδρες υψίφωνοι, οι καστράτοι, αυτοί όμως ήταν αποτέλεσμα μιας χειρουργικής πρακτικής που σήμερα είναι απαγορευμένη (ευνουχισμός).

Στη μεγάλη πλειονότητα των οπερατικών έργων, ο γυναικείος πρωταγωνιστικός ρόλος έχει γραφτεί πάνω στις ικανότητες των υψιφώνων. Ως εκ τούτου, δεν είναι παράξενο πως αυτό το είδος φωνής έχει αναδείξει τις μεγαλύτερες ντίβες του κλασικού τραγουδιού: Μαρία Κάλλας, Τζόαν Σάδερλαντ,  Γκαλίνα Βισνέφσκαγια, Μονσερά Καμπαγιέ είναι μονάχα μερικά χαρακτηριστικά ονόματα.

## Κατηγορίες υψιφώνων
Ανάλογα με τις νότες που αποδίδουν τελειότερα και άλλα επιμέρους χαρακτηριστικά της φωνής τους, οι υψίφωνοι είθισται να χωρίζονται σε: λυρικές κολορατούρα, δραματικές κολορατούρα, λυρικές, σουμπρέτες, σπίντο, δραματικές, βαγκνερικές δραματικές.

Αυτός ο διαχωρισμός δεν είναι απόλυτος, αλλά αφορά σε μεγάλο βαθμό την αντιστοίχιση με κάποιους ρόλους που έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις - πολλές υψίφωνοι λοιπόν ανήκουν σε παραπάνω της μίας κατηγορίες. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα γι' αυτό υπήρξε η Μαρία Κάλλας, η οποία συμβατικά κατατάσσεται στις «δραματικές κολορατούρα» αλλά σύμφωνα με το μαέστρο Τούλιο Σεραφίν *μπορούσε να τραγουδήσει τα πάντα*.

Αναλυτικότερα, οι κατηγορίες είναι οι εξής:


Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Κατηγορία:Χορωδιακή μουσική
Σ-άλγεβρα

**σ-άλγεβρα** (σίγμα άλγεβρα) είναι μια άλγεβρα συνόλων (σύνολο από σύνολα στο οποίο μπορούμε να κάνουμε πράξεις μεταξύ των συνόλων) που είναι κλειστή ως προς τη συμπλήρωση και τις αριθμήσιμες ενώσεις των μελών της.

Η σ-άλγεβρα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο στα στοχαστικά μαθηματικά, κυρίως διότι αριθμήσιμες (το πολύ) το πλήθος συνολοθεωρητικές πράξεις μεταξύ συνόλων που ανήκουν στην ίδια σ-άλγεβρα δίνουν σύνολα που ανήκουν και αυτά στην ίδια σ-άλγεβρα.
Οι σ-άλγεβρες είναι η βάση για τον ορισμό του χώρου των μαζών και των πιθανοτήτων.

Οι σ-άλγεβρες είναι αναγκαίες για την κατασκευή του μέτρου και του ολοκληρώματος κατά Λεμπέγκ.

## Τεχνικός Ορισμός

Έστω Ω ένα σύνολο. Τότε η σ-άλγεβρα F είναι μια μη κενή συλλογή υποσυνόλων του Ω έτσι ώστε:

1) Το Ω ανήκει στο F

2) Αν το σύνολο Α ανήκει στο F, τότε, και το συμπληρωματικό του Α ανήκει στο F

3) Αν έχουμε μια ακολουθία συνόλων {A_{n}, όπου n=1,2,...} στο F τότε η ένωση των A_n ανηκει επισης στο F.

Από τον ορισμό προκύπτει ότι *σε κάθε σ-άλγεβρα ανήκει το Ω και το κενό σύνολο*. Επίσης καθε σ-άλγεβρα είναι ένα σύστημα Ντύνκιν.

## Παραδείγματα

* Στη θεωρία πιθανοτήτων, αν Ω είναι το σύνολο όλων των πιθανών ενδεχομένων, σ-άλγεβρα F κάθε συλλογή από υποσύνολα του Ω που ικανοποιεί τα τρία αξιώματα που δόθηκαν παραπάνω.
* Για κάθε σύνολο \Omega το \{\emptyset,\Omega\} είναι η μικρότερη και το δυναμοσύνολο \mathcal P(\Omega) η μεγαλύτερη σ-άλγεβρα.
* Η σ-άλγεβρα των υποσυνόλων κατά Μπορέλ των πραγματικών αριθμών περιέχει, μεταξύ άλλων, και όλα τα διαστήματα.

## Παραγόμενη σ-άλγεβρα

Μια σ-άλγεβρα F είναι παραγόμενη από μια κλάση C όταν είναι η μικρότερη σ-άλγεβρα που την περιέχει. Συγκεκριμένα ορίζεται ως η τομή όλων των σ-αλγεβρών που περιέχουν την C.

## σ-άλγεβρα Μπορέλ

σ-άλγεβρα Μπορέλ είναι μια σ-άλγεβρα η οποία είναι παραγόμενη από συλλογή τοπολογικών διαστημάτων.

Τυπικός ορισμός: σ-άλγεβρα Μπορέλ ή αλλιώς Μπορελιανή άλγεβρα είναι η παραγόμενη σ-άλγεβρα από την κλάση Pn όπου Pn={(a1,b1]x...x(an,bn]: ai\R^n γι' αυτό και μας είναι εξαιρετικά χρήσιμη.

## Σημειώσεις - Παραπομπές



Κατηγορία:Θεωρία συνόλων
Κατηγορία:Θεωρία μέτρου
Κατηγορία:Συνδυαστική
Κατηγορία:Άλγεβρα Μπουλ
Μέτρο πιθανότητας

μικρογραφία|Ενα διάγραμμα τύπου Maxwell-Bolzmann το οποίο παρουσιάζει την κατανομή της πιθανότητας αντίδρασης μορίων σε μια χημική αντίδραση.
**Μέτρο πιθανότητας** P ορίζεται μια συνολοσυνάρτηση από μια σ-άλγεβρα *F* στο *R* όταν ικανοποιούνται τα παρακάτω αξιώματα:

#P(\Alpha) \ge 0, \forall \Alpha \in F
#P(\Omega) = 1
#Αν A_1,A_2,A_3,\ldots\in F με A_{i}\bigcap A_{j}=\empty, \forall i \neq j τότε  P(\bigcup_{n=1}^{\infty}A_{n})= \sum_{n=1}^{\infty} P (A_{n})

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Ετεοκλής

Στην Ελληνική μυθολογία, ο **Ετεοκλής** ήταν γιος του Οιδίποδα και της Ιοκάστης, πατέρας του Λαοδάμαντα. 
Όταν ο Οιδίποδας παραιτήθηκε από το θρόνο της Θήβας, παρέδωσε την πόλη στους δυο γιους του, Ετεοκλή και Πολυνείκη, που συμφώνησαν να παίρνουν το βασίλειο εναλλάξ κάθε χρόνο. Μετά τον πρώτο χρόνο, ο Ετεοκλής αρνήθηκε να παραδώσει το θρόνο και ο Πολυνείκης επιτέθηκε στην πόλη των Θηβών με τους συμμάχους του (*[[Επτά επί Θήβας]]*). Τα δυο αδέλφια αλληλοσκοτώθηκαν σε μάχη, έξω από τις "Ηλέκτρες πύλες" της Καδμείας. 

Ο βασιλιάς Κρέοντας, θείος των δύο αδελφών που ανέβηκε στο θρόνο, διέταξε να παραμείνει άταφο το σώμα του Πολυνείκη. Η αδελφή του, Αντιγόνη, παράκουσε τη διαταγή και έθαψε τη σορό του αδελφού της. Ο μύθος αυτός παρουσιάζεται στην τραγωδία του Σοφοκλή *«[[Αντιγόνη (Σοφοκλή)|Αντιγόνη]]»*. 

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
*Πολυνείκης
*Αντιγόνη (μυθολογία)
*Οιδίποδας

## Παραπομπές


Ετεοκλης
Ετεοκλης
Κάδμος

Ο **Κάδμος** ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος βασιλιάς της Θήβας. Ήταν γιος του βασιλιά της Φοινίκης, Αγήνορα και της Τηλέφασσας (της κόρης του Νείλου, σύμφωνα με μια εκδοχή) και αδελφός της Ευρώπης, του Φοίνικα, του Κίλικα και του Θάσου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από το μυθικό βασιλιά της Αιγύπτου, τον Έπαφο, το γιο του Δία και της αργίτισσας Ιούς,  όταν εκείνη κυνηγημένη από την Ήρα έφτασε, μεταμορφωμένη σε αγελάδα, στη χώρα του Νείλου.

## Σύμφωνα με τη μυθολογία
Μετά την αρπαγή της αδελφής του, Ευρώπης, από τον Δία, ο Κάδμος μαζί με τα αδέλφια του και τη μητέρα τους άφησαν κατ’ εντολήν του Αγήνορα την πατρίδα τους στην Τύρο της Φοινίκης, και περιπλανήθηκαν στο Αιγαίο με σκοπό να βρουν την Ευρώπη. Ο Κάδμος κατέληξε στη Βοιωτία, όπου ίδρυσε την πόλη της Θήβας, αφού πρώτα ακολούθησε μία ξεχωριστή αγελάδα με μια ημισέληνο στα πλευρά της (έπειτα από χρησμό του μαντείου των Δελφών) και στη συνέχεια σκότωσε ένα δράκοντα κι έσπειρε τα δόντια του, με αποτέλεσμα να ξεφυτρώσουν οι πρώτοι κάτοικοι (Σπαρτοί). Η ακρόπολη της Θήβας ονομάστηκε προς τιμήν του *Καδμεία*.

Ο Κάδμος παντρεύτηκε την κόρη του Άρη και της Αφροδίτης, την Αρμονία και έκαναν τέσσερις κόρες, την Αγαύη, την Αυτονόη, την Ινώ και τη Σεμέλη, και ένα γιο, τον Πολύδωρο. Στους γάμους του Κάδμου και της Αρμονίας παρευρέθησαν οι θεοί του Ολύμπου, οι οποίοι χάρισαν στη νύφη πολλά και θαυμαστά δώρα (η Αθηνά ένα πέπλο, ο Ήφαιστος ένα περιδέραιο κ.ά.). Από τη γενιά του Κάδμου κατάγεται και ο θεός Διόνυσος, γιος του Δία και της Σεμέλης.

## Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο
Ο ιστορικός Ηρόδοτος στο 5ο βιβλίο των Ιστοριών του (Ἱστοριῶν πέμπτη ἐπιγραφομένη Τερψιχόρη) θεωρεί ότι ο Κάδμος έφερε το αλφάβητο στην Ελλάδα και ονομάζει τα γράμματα «καδμήια» ή «φοινικήια».

Χρονολογικώς από τον Ηρόδοτο τοποθετείται περί το 2000 π.Χ., ενώ από τον Ευσέβιο λέγεται ότι ο Κάδμος ήλθε στην Αθήνα το 1479 π.Χ. και τέλος σύμφωνα με το Πάριον Χρονικόν γεννήθηκε το 1540 π.Χ.. Ο ίδιος ο Γεώργιος Μιστριώτης αναφέρει ότι τελικά ίσως να μην έζησε κατά τον 15ο αιώνα π.Χ., αλλά έζησε σίγουρα προ των Τρωικών (τέλη 13ου αιώνα π.Χ.). Αυτό το συμπέρασμα προέρχεται από τους παγιωμένους τότε μύθους περί του Κάδμου, τους οποίους παρέλαβε ο Όμηρος για τη συγγραφή των επών του . Μία ακόμη έμμεση αναφορά γίνεται και από τον Πλούταρχο, που αναφέρει ότι από τους τής Ινούς και του Αθάμαντα χρόνους είχαν περάσει περισσότερα από χίλια χρόνια (τοποθετεί τη φράση στην εποχή, κατά την οποία ζούσε ο Θαλής).

## Γενεαλογικό δένδρο κατά Κάδμο (χωρίς ιεραρχική δομή)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ψευδο-Απολλόδωρος, *Βιβλιοθήκη*.
* Ηρόδοτος, *Ἱστορίαι*, Β´ (Εὐτέρπη), Ε´ (Τερψιχόρη).
* Κακριδής Ι.Θ., επιμ. (1986), *Ελληνική Μυθολογία*, Τόμος 3: Οι Ήρωες - Τοπικές παραδόσεις, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.
* Κωνσταντινίδης Α. (1997), *Λεξικό κυρίων ονομάτων. Μυθολογικό, ιστορικό, γεωγραφικό*, Αθήνα: εκδ. Εκάτη.
* Γεώργιος Μιστριώτης, *Ἱστορία τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν*, Λιψία, 1867.
* Πλούταρχος, *Τῶν ἑπτὰ σοφῶν συμπόσιον,* Harvard University Press, Repr. 1962.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 7092 Κάδμος, που ανακαλύφθηκε το 1992, πήρε το όνομά του από τον μυθικό ιδρυτή των Θηβών.

Καδμος
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Μανδύας (γεωλογία)

thumb|350px|Τομή της Γης

Ο γήινος **Μανδύας** () είναι ένα παχύ και ημίρρευστο στρώμα που βρίσκεται μεταξύ του γήινου εξωτερικού πυρήνα () και του φλοιού (). Μανδύα διαθέτουν και άλλοι πλανήτες. Ο μανδύας της γης βρίσκεται, χονδρικά, από το βάθος των 30 χλμ. μέχρι τα 2.900 χλμ. κάτω από την επιφάνεια της γης και καταλαμβάνει το 70% του όγκου της. Ο γήινος μανδύας διακρίνεται στον κυρίως μανδύα και στον ανώτερο μανδύα (Upper Mantle).

Το όριο μεταξύ φλοιού και μανδύα ονομάζεται Ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς. Η σεισμική *ασυνέχεια του Μοχορόβισιτς* είναι το όριο, πέρα από το οποίο παρατηρείται ξαφνική αλλαγή της ταχύτητας των σεισμικών κυμάτων, που ανιχνεύεται από την επιφάνεια της Γης με ειδικά όργανα. Η σύγχρονη έρευνα θεωρεί ότι η κίνηση του φλοιού (των τεκτονικών πλακών) είναι απόηχος βαθύτερων κινήσεων που γίνονται στον μανδύα. Ο ανώτερος μανδύας (Upper Mantle) περιέχει σχετικά ψυχρά, άρα σκληρά, υλικά και μαζί με τον φλοιό αποτελούν τη Λιθόσφαιρα.

Ο μανδύας διαφέρει σημαντικά στη χημική του σύνθεση και στα μηχανικά χαρακτηριστικά από τον φλοιό.

Η θερμοκρασία του μανδύα κυμαίνεται, από την ανώτερη προς την κατώτερη ζώνη, από 100 βαθμούς Κελσίου μέχρι 4.000 βαθμούς. Παρότι οι θερμοκρασίες αυτές υπερβαίνουν το σημείο τήξεως των πετρωμάτων του μανδύα, τα τελευταία παραμένουν στερεά εξαιτίας της *Λιθοστατικής πίεσης* που ασκείται στον μανδύα.

Η ζώνη του μανδύα, που αρχίζει από το βάθος των 100 χλμ. και φτάνει μέχρι τα 700 χλμ. λέγεται Ασθενόσφαιρα.

Λόγω της μεγάλης διαφοράς θερμοκρασίας, που υπάρχει μεταξύ εξωτερικού πυρήνα και φλοιού, παρατηρείται μια μεταδοτική κίνηση υλικών στον μανδύα. Θερμά υλικά ανεβαίνουν από τη ζώνη κοντά στον πυρήνα ενώ ψυχρά υλικά (βαρύτερα) βυθίζονται. Κοντά στη λιθόσφαιρα, τα υλικά που ανεβαίνουν, λόγω της ελάττωσης της πίεσης που δέχονται, μπορεί να λιώσουν μερικώς και να οδηγήσουν σε ηφαιστειακή δράση.

## Βιβλιογραφία
* Hofmann, Albrecht Werner; Chauvel, Catherine; Arndt, Nicholas T: *Geochemie des Erdmantels.* Die Geowissenschaften 8(3), 72-79, 1990, 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δομή της Γης
Κατηγορία:Πλανητική γεωλογία
Βάρντα

Η **Βάρντα** (Varda) είναι Άινου, θεϊκό πνεύμα του φανταστικού κόσμου που δημιούργησε ο Άγγλος συγγραφέας Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν.

Η Βάρντα είναι η γυναίκα του Βασιλιά των Άινουρ, Μάνγουε. Σύμφωνα με το βιβλίο Σιλμαρίλλιον του Τόλκιν, εκείνη δημιούργησε τ' αστέρια και τους αστερισμούς πάνω στον ουρανό, γι' αυτό και τα Ξωτικά την αποκαλούσαν *Ελεντάρι* (Εlentari), που στην γλώσσα τους, την τεχνητή Κουένυα, σημαίνει Βασίλισσα των Άστρων. Ήταν δε η αγαπημένη τους θεότητα, γιατί, όταν ξύπνησαν από τον ύπνο της δημιουργίας, το πρώτο πράγμα που είδαν ήταν τ' αστέρια.

Η Βάρντα ήταν επίσης η πιο μισητή απ' όλους στον Μέλκορ, που στα βιβλία του Τόλκιν εκπροσωπεί το Κακό. Αναφέρεται μάλιστα ότι τον χλεύαζε, φτιάχνοντας αστερισμούς με σύμβολα που τον προκαλούσαν και τον εξόργιζαν.

Κατηγορία:Το Σιλμαρίλλιον (χαρακτήρες)
Ανθισμένη αμυγδαλιά

Η ***Ανθισμένη Αμυγδαλιά*** είναι ποίημα που γράφτηκε από τον Γεώργιο Δροσίνη και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο σατιρικό ''Ραμπαγάς'' το 1882. Το ποίημα έγραψε ο Δροσίνης σε νεαρή ηλικία όταν ακόμη δημοσίευε τους στίχους του με το ψευδώνυμο Αράχνη για μια χαριτωμένη μαθήτρια του Αρσακείου, εξαδέλφη του, που πράγματι συνέβη να κουνήσει την ανθισμένη νεραντζιά του κήπου του και να πέσουν τα άνθη επάνω της.

Ο συνθέτης του -κατά δήλωση του ιδίου- ήταν ο Ζακυνθινός Γεώργιος (Τζώρτζης) Κωστής (1871-1959). Εκείνο που ίσως έχει και κάποια ιστορική αξία είναι το γεγονός ότι ο άγνωστος συνθέτης του, το μελοποίησε κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885 με αποτέλεσμα πολύ γρήγορα να διαδοθεί από τους στρατιώτες σε όλη την Ελλάδα.

Το τραγούδι αυτό μεταφράστηκε σε πολλές ξένες γλώσσες, έχει φωνογραφηθεί σε πολλές εκτελέσεις από διάφορους τραγουδιστές και ιδιαίτερα από χορωδίες. Επίσης, ακούγεται, από τη χορωδία του Νίκου Τσιλίφη, στην ταινία ''Ανθισμένη αμυγδαλιά'' σκηνοθεσίας Χρήστου Αποστόλου, στην οποία τον Δροσίνη ενσαρκώνει ο Ανδρέας Μπάρκουλης.

Το ποίημα έχει ως εξής:


Ἐκoύνησε τὴν ἀνθισμένη μυγδαλιὰ 
μὲ τὰ χεράκια της 
κι ἐγέμισε ἀπὸ ἄνθη ἡ πλάτη, ἡ ἀγκαλιὰ 
καὶ τὰ μαλλάκια της.

Ἄχ! χιονισμένη σὰν τὴν εἶδα τὴν τρελλὴ 
γλυκὰ τὴ φίλησα, 
τῆς τίναξα τὰ ἄνθη ἀπ᾿ τὴν κεφαλὴ 
κι ἔτσι τῆς μίλησα:

-Τρελλὴ νὰ φέρεις στὰ μαλλιά σου τὴ χιονιὰ 
τὶ τόσο βιάζεσαι; 
Μόνη της θὲ νὰ ῾ρθεῖ ἡ βαρυχειμωνιά, 
δὲν τὸ στοχάζεσαι;

Τοῦ κάκου τότε θὰ θυμᾶσαι τὰ παλιὰ 
τὰ παιχνιδάκια σου, 
κοντὴ γριούλα μὲ τὰ κάτασπρα μαλλιὰ 
καὶ τὰ γυαλάκια σου.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Τυχαία μεταβλητή

Στη θεωρία πιθανοτήτων, μια **τυχαία μεταβλητή** είναι μια μεταβλητή που η τιμή της υπόκειται σε διακυμάνσεις λόγω τύχης. Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί να πάρει ένα σύνολο δυνατών τιμών (παρόμοια με άλλες μαθηματικές μεταβλητές), σε κάθε μία από τις οποίες αντιστοιχεί μια πιθανότητα (για διακριτές τυχαίες μεταβλητές) ή μια πυκνότητα πιθανότητας (για συνεχείς τυχαίες μεταβλητές). 

Οι δυνατές τιμές μιας τυχαίας μεταβλητής μπορεί να αντιπροσωπεύουν τα πιθανά αποτελέσματα ενός πειράματος που πρόκειται να πραγματοποιηθεί ή που έχει πραγματοποιηθεί αλλά το αποτέλεσμά του είναι αβέβαιο (για παράδειγμα λόγω έλλειψης πληροφορίας ή μη ακριβούς μέτρησης). 

Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί να είναι **διακριτή**, δηλαδή να έχει πεπερασμένο ή αριθμήσιμο πλήθος δυνατών τιμών, ή **συνεχής**, δηλαδή να μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή σε ένα διάστημα αριθμών (ή ένωση διαστημάτων). Για διακριτές τυχαίες μεταβλητές, η συνάρτηση μάζας πιθανότητας δίνει την πιθανότητα κάθε δυνατής τιμής. Για συνεχείς μεταβλητές, όπου δεν έχει νόημα να μιλάμε για πιθανότητα μιας μεμονωμένης τιμής, η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας ή η αθροιστική συνάρτηση κατανομής μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υπολογιστεί η πιθανότητα η τιμή να βρίσκεται σε κάποιο διάστημα. Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί επίσης να είναι ένας συνδυασμός μιας διακριτής και μιας συνεχούς μεταβλητής.  

Ο αυστηρός ορισμός των τυχαίων μεταβλητών γίνεται με όρους της θεωρίας μέτρου και επιτρέπει την ύπαρξη τυχαίων μεταβλητών που δεν έχουν στοιχεία ούτε συνεχούς ούτε διακριτής μεταβλητής.  

## Κλασικός ορισμός
Μια τυχαία μεταβλητή είναι μια πραγματική συνάρτηση που ορίζεται σε ένα δειγματικό χώρο Ω, δηλαδή μια συνάρτηση της μορφής X:\Omega \to \mathbb{R} ή X:\Omega \to A, όπου Α είναι ένα υποσύνολο των πραγματικών αριθμών. Εκφράζει συνήθως κάποια μέτρηση που γίνεται στο τυχαίο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα αν ο δειγματικός χώρος είναι ένα σύνολο ατόμων, η τυχαία μεταβλητή μπορεί να εκφράζει το ύψος του τυχαία επιλεγμένου ατόμου.

Αν το πεδίο τιμών Α της τυχαίας μεταβλητής είναι ένα διακριτό σύνολο, για παράδειγμα ένα πεπερασμένο σύνολο ή οι ακέραιοι αριθμοί, τότε η τυχαία μεταβλητή ονομάζεται διακριτή. Αν το πεδίο τιμών είναι ένα ή περισσότερα διαστήματα πραγματικών αριθμών, τότε η τυχαία μεταβλητή ονομάζεται συνεχής.
## Μετροθεωρητικός ορισμός
Έστω ενας χώρος πιθανότητας (\Omega,\mathcal{F},P) και ένας μετρήσιμος χώρος (S,\mathcal{S}) (αποτελείται από ένα σύνολο και μία σ-άλγεβρα). Ορίζουμε ως τυχαία μεταβλητή X:\Omega \to S, μια (\mathcal{F},\mathcal{S}) - μετρήσιμη συνάρτηση, δηλαδή τέτοια ώστε η αντίστροφη απεικόνιση της X\, για κάθε στοιχείο του \mathcal{S} να ανήκει στην σ-άλγεβρα \mathcal{F}, \,\forall A\in \mathcal S\;\, X^{-1}(A)\in\mathcal F. 

Όταν (S,\mathcal{S})=(\R^n,\mathcal{B}^n), τότε η X\, είναι μία πραγματική τυχαία μεταβλητή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Κατηγορία:Τυχαιότητα
Αρέθουσα Ικαρίας

Η **Αρέθουσα** είναι χωριό της Ικαρίας. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ευδήλου του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
*Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν *Αράθουσα*.    
## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αρέθουσα είναι ορεινό χωριό της κεντρικής Ικαρίας. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις του όρους Αθέρας, νοτιοανατολικά του Ευδήλου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 325 μέτρα. Απέχει 35 χιλιόμετρα περίπου δυτικά του Αγίου Κηρύκου.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αρεθούσης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,617 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κυπαρίσσι Αρεθούσης, Πέρα Αρέθουσα και Φοίνικας.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως *Αράθουσα* και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, στην Ικαρία του νομού Σάμου. Το 1940 η ονομασία του οικισμού διορθώθηκε σε *Αρέθουσα*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρεθούσης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευδήλου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ευδήλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ικαρίας.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός της Αγίας Μαρίνας στο βορειοκεντρικό τμήμα του οικισμού 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας
Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Θυέστης

Ο **Θυέστης** ήταν γιος του Πέλοπα και της Ιπποδάμειας. Είχε δυο παιδιά, τον Αίγισθο και την Πελοπία.

## Ο μύθος
Ο Θυέστης και ο δίδυμος αδερφός του, Ατρέας, δολοφόνησαν τον Χρύσιππο, βασιλιά της Ολυμπίας, επειδή επιβουλευόταν τον θρόνο. Ο Πέλοπας τους εξόρισε και κατέφυγαν στις Μυκήνες, όπου συμφώνησαν να βασιλεύουν εναλλάξ. Ωστόσο αρχικά επικράτησε ο Ατρέας, επειδή βρήκε ένα χρυσόμαλλο αρνί στο κοπάδι του, σταλμένο από τον Ερμή, και θεωρήθηκε σύμβολο εξουσίας. Η Αερόπη, όμως, γυναίκα του Ατρέα, και ο Θυέστης ήταν εραστές κι έτσι κλέψανε την προβιά του αρνιού κι ο Θυέστης έγινε βασιλιάς, υποσχόμενος ότι θα του δώσει ξανά τον θρόνο αν ποτέ ο ήλιος ανέτελλε από τη δύση και έδυε στην ανατολή. Ο Δίας άλλαξε τη φορά του ήλιου κι ο Ατρέας πήρε ξανά το θρόνο.

Ο Ατρέας σχεδίασε την εκδίκησή του για την απιστία της γυναίκας του και του αδερφού του. Σκότωσε τους γιους του Θυέστη και τον προσκάλεσε σε γεύμα, όπου του προσέφερε για φαγητό τις ψημένες σάρκες των γιων του.

Ο Θυέστης, τυφλωμένος από οργή και μίσος, άκουσε έναν χρησμό που έλεγε πως, αν έκανε γιο με την ίδια του την κόρη, ο γιος αυτός θα σκότωνε τον Ατρέα. Ο Θυέστης παντρεύτηκε την ίδια του την κόρη, Πελοπία, και έτσι γεννήθηκε ο Αίγισθος, ο οποίος αργότερα πράγματι σκότωσε τον Ατρέα.

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 14792 Θυέστης (14792 Thyestes), που ανακαλύφθηκε το 1973, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πέλοπας
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Μυκηνών
Νέα Σεβάστεια Δράμας

Η **Νέα Σεβάστεια** είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γενικά στοιχεία
Η Νέα Σεβάστεια βρίσκεται σε υψόμετρο 85 μέτρα.  Απέχει 3 χιλιόμετρα νότια από την κεντρική πλατεία της Δράμας και 1 χιλιόμετρο νότια από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό αποτελώντας ουσιαστικά συνέχεια του οικιστικού ιστού της πόλης. Οι κάτοικοι της κατάγονται στη συντριπτική τους πλειονότητα από πρόσφυγες από το Αλισοφί της περιοχής Καρς του Πόντου και την Σαμψούντα του δυτικού Πόντου, οι οποίοι ήρθαν στην περιοχή με την ανταλλαγή πληθυσμών, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ο ενοριακός ναός είναι η Ύψωση Τιμίου Σταυρού στο κέντρο του χωριού. 

Ως οικισμός αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, με την ονομασία *Γενή-Τσιφλίκ* το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στο δήμο Δράμας. Μετονομάστηκε το 1928 σε *Σεβαστιανό* και τελικά το 1940 σε Νέα Σεβάστεια. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στη δημοτική κοινότητα Δράμας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δράμας του Δήμου Δράμας και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 413 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 518 κατοίκους.

## Σημείωση
Με την ίδια ονομασία υπήρχε οικισμός στο νομό Θεσσαλονίκης που καταργήθηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στο Σοχό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Αίγισθος

Ο **Αίγισθος** είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.

## Ο μύθος
Αποτελεί τον καρπό της ανοσιώτερης αιμομιξίας, ήταν γιος του Θυέστη και της κόρης του Πελοπίας από τη Λαοδάμεια και κατά το γένος από πατέρα, αλλά και μητέρα Τανταλίδης, που για ολόκληρο το γένος του Ταντάλου, από της σφαγής του πατρός του Πέλοπα, η αγανάκτηση των Ολυμπίων θεών εκδηλωνόταν σε κάθε γενεά με φρικαλεότητες εκ μέρους των μελών, έτσι ώστε όλοι να εξοντωθούν.

Τον Θυέστη είχε εκδιώξει από τις Μυκήνες ο Ατρέας, μεγαλύτερος αδελφός του, αφού προηγουμένως του είχε προσφέρει σε γεύμα τα ίδια του τα παιδιά, επειδή είχε καταφέρει να **παγιδεύσει** τη σύζυγό του Αερόπη με αποτέλεσμα να σφετεριστεί το θρόνο. 

Εκδιωκόμενος ο Θυέστης ζήτησε άσυλο στον Βασιλέα της Ηπείρου Θεσπρώτη όπου κάποιο βράδυ βίασε την κόρη του που χωρίς να το ξέρει είχε και εκείνη καταφύγει στην αυλή του ίδιου Βασιλέως. Έτσι γεννήθηκε ο **Αίγισθος** που αργότερα δολοφόνησε το θείο του, Ατρέα, και έτσι ο πατέρας του Θυέστης πήρε ξανά την εξουσία των Μυκηνών. Αργότερα, ο γιος του Ατρέα,ο ισχυρός βασιλιάς Αγαμέμνονας, πήρε ξανά την εξουσία και έδιωξε και τους δυο από τις Μυκήνες. 

Όταν ο Αγαμέμνονας έφυγε για την Τροία, όπου έλειψε πάνω από δέκα χρόνια, η γυναίκα του Κλυταιμνήστρα έζησε με τον Αίγισθο, κάνοντας μαζί του τρία παιδιά.
Στην επιστροφή του Αγαμέμνονα, ο Αίγισθος σε συνεργασία με την Κλυταιμνήστρα τον παρέσυρε και τον σκότωσε, μαζί με τους συντρόφους του και την Κασσάνδρα, τη σκλάβα του.
Τον Αίγισθο και την Κλυταιμνήστρα, τους σκότωσε ο Ορέστης, γιος του Αγαμέμνονα, για να εκδικηθεί το φόνο του παππού και του πατέρα του.
Είναι ένας από τους λίγους μυθικούς ήρωες για τον οποίο ο Όμηρος το χαρακτήρισε δόλιο προδότη και του έμεινε ο χαρακτηρισμός και από αρχαίους και σύγχρονους συγγραφείς χωρίς να βρούνε λόγια κατανόησης ή δικαιολογίας.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 22401 Αίγισθος (22401 Egisto), που ανακαλύφθηκε το 1995, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πολεμιστή. 

Κατηγορία:Βασιλείς των Μυκηνών
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πίλζεν

Το **Πίλζεν** ή **Πλζεν** (τσέχικα: *Plzeň*, , γερμανικά: *Pilsen*) είναι πόλη στη δυτική Βοημία της Τσεχίας. Το Πίλζεν είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης περιοχής και η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Τσεχία. Βρίσκεται περίπου 90 χλμ. δυτικά της Πράγας.

Η πόλη είναι γνωστή για τη μπύρα *Pilsner* (ελληνικά Πίλσνερ ή απλώς Πιλς): Τα δύο εργοστάσια είναι τα *Pilsner Urquell* (από το 1842) και *Gambrinus* (από το 1869). Τα σημαντικότερα ιστορικά κτήρια είναι ο γοτθικός καθεδρικός ναός του Αγίου Βαρθολομαίου, που χτίστηκε προς το τέλος του 13ου αιώνα, ο πύργος του (102,26 μ) είναι το υψηλότερο κτίριο στην Τσεχία, το δημαρχείο σε Αναγεννησιακό ρυθμό, καθώς και η τρίτη μεγαλύτερη συναγωγή στον κόσμο (μετά από εκείνες της Ιερουσαλήμ και της Βουδαπέστης). Υπάρχει επίσης ένα ιστορικό υπόγειο δίκτυο σηράγγων ανοικτό στο κοινό, που φτάνει μέχρι και σε βάθος τριών επιπέδων κάτω από το έδαφος και βρίσκεται κάτω από την Παλαιά Πόλη.

Η πόλη υπήρξε μαζί με τη Μονς του Βελγίου Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2015.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Γεκατερίνμπουργκ, Ρωσία
*  Λιέγη, Βέλγιο
*  Λιμόζ, Γαλλία
*  Μπέρμιγχαμ, Αλαμπάμα, ΗΠΑ
*  Ρέγκενσμπουργκ, Γερμανία
*  Σμύρνη, Τουρκία
*  Χένγκελο, Ολλανδία
*  Σάντου Αντρέ, Σάο Πάολο, Βραζιλία
*  Τακασάκι, Ιαπωνία
*  Βίντερτουρ, Ελβετία

## Φωτογραφίες

Αρχείο:PilsenCityHall.JPG|Το δημαρχείο, αναγεννησιακού ρυθμού.
Αρχείο:Great Synagogue Plzen CZ general view.JPG|Η μεγάλη συναγωγή στο Πίλζεν.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για την Τσεχία, ιστότοπος της πρεσβείας της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
* Τουριστικές πληροφορίες
* Πανεπιστήμιο της δυτικής Βοημίας

Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Αιγινητών εορτή

Αρχαία εορτή που τελούσαν οι Αιγινήτες προς τιμή του Ποσειδώνα.

Ο Πλούταρχος στο έργο του *Κεφαλαίων Ελληνικών καταγραφή* (Κεφ. ΜΔ΄) αναφέρει ότι από τους Αιγινήτες που συμμετείχαν στο Τρωικό Πόλεμο πολλοί φονεύθηκαν στις μάχες και περισσότεροι χάθηκαν κατά την επιστροφή τους λόγω τρικυμίας ενώ λίγοι ήταν εκείνοι που τελικά γύρισαν στην Αίγινα, αλλά μπροστά στο γενικό πένθος ούτε οι ίδιοι αλλά ούτε και οι συγγενείς τους που τους υποδέχθηκαν, βλέποντας τους άλλους έκριναν πως ήταν σωστό να πανηγυρίσουν ή να προβούν σε δημόσιες θυσίες. Έτσι αυτοί, κρυφά μέσα στις οικίες τους, γιόρτασαν την επιστροφή, χωρίς την παρουσία ακόμη και υπηρέτη τους.

Σε ανάμνηση του γεγονότος αυτού οι Αιγινήτες τελούσαν κάθε έτος εορτή προς τιμή του Ποσειδώνα, που διαρκούσε 16 ημέρες κατά τις οποίες οι συμμετέχοντες συνέτρωγαν «εν σιωπή» μόνοι τους, κατά οικογένεια, χωρίς την παρουσία δούλων, αλλά ούτε και ξένοι προσκαλούνταν.

Εκφράσεις: Από το τελετουργικό αυτό, στην αρχαία Ελλάδα οι κάτοικοι των άλλων πόλεων αποκαλούσαν τους Αιγινήτες *Μονοφάγους*. Από εκείνο τον χαρακτηρισμό έχει διασωθεί σήμερα η δημώδης ελληνική έκφραση «μονοφαγάς», που συνηθίζεται να λέγεται γενικότερα για τους άπληστους ή γι΄ εκείνους που δεν επιτρέπουν τη σύμπραξη άλλων σε δραστηριότητες με οικονομικά οφέλη.

Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Αρχαία Αίγινα
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Ιούλιος Τυπάλδος

Ο **Ιούλιος Τυπάλδος Πρετεντέρης** ήταν επτανήσιος ποιητής (1814-1883). Ανήκει στους λεγόμενους σολωμικούς ποιητές της Επτανησιακής Σχολής. 

## Βίος
Γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1814. Οι οικογένειες των γονέων του ήταν παλιές αριστοκρατικές οικογένειες με μεγάλη μόρφωση και ο ποιητής από μικρός ήρθε σε επαφή με τα γράμματα κυρίως μέσω της μητέρας του που του μετέδωσε αυτήν την αγάπη.

Σπούδασε νομικά στην Ιταλία, όπως όλοι οι νέοι του κύκλου του, και μετά την επιστροφή του το 1839 εντάχθηκε στον δικαστικό κλάδο. Υπηρέτησε ως ανακριτής, πρωτοδίκης και πρόεδρος των πρωτοδικών στην Κεφαλλονιά, την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο. 

Στη Ζάκυνθο γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του Λουΐζα δε Ρώσση, αδερφή του ποιητή Γεωργίου Κανδιάνου Ρώμα, η οποία έγινε η μούσα του και πηγή έμπνευσης για τα ποιήματά του.

Αγωνίστηκε για την ελευθέρωση της Επτανήσου, θεωρούσε όμως πρόωρη την ένωση με την Ελλάδα και γι' αυτό ήταν υπέρ μέσων λύσεων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κατηγορηθεί από πολλούς.

Του προσφέρθηκαν οι θέσεις Αρεοπαγίτη στην Αθήνα και πρεσβευτή στη Ρώμη, τις οποίες δεν αποδέχθηκε. Το 1867 παραιτήθηκε από το δικαστικό αξίωμα και πήγε για λόγους υγείας στη Φλωρεντία. Εκεί αφοσιώθηκε στο λογοτεχνικό του έργο. 

Το 1881, με την υγεία του σε πολύ άσχημη κατάσταση, επέστρεψε στην Κέρκυρα. Πέθανε εκεί το 1883, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει τη συγκέντρωση και έκδοση του ποιητικού του έργου.

## Το έργο
Η παραγωγή του είναι κυρίως ποιητική, πρωτότυπη και μεταφράσεις. Τα μόνα πεζά του είναι ο "Λόγος" στο μνημόσυνο του Σολωμού, το δοκίμιο για τη γλώσσα, η φιλολογική επιστολή προς τον Σπυρίδωνα δε Βιάζη και άλλες επιστολές.

### Πρωτότυπο ποιητικό έργο
Η μόνη συλλογή που εξέδωσε είναι τα *Ποιήματα διάφορα*, το 1856. Έγραψε έκτοτε και άλλα ποιήματα τα οποία όμως δεν πρόλαβε να συγκεντρώσει και να εκδώσει.

### Μεταφράσεις
* *Ελευθερωμένη Ιερουσαλήμ* του Τορκουάτο Τάσσο
* 2 από τις *Νύχτες* του Όσσιαν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Σάτυροι

[thumb|305px|Σάτυροι «μετρονόμοι» βάρους που αντέχει η στύση πέους. Λεπτομέρεια από [Ψυκτήρ (αγγείο)|Ψυκτήρα, περίπου 500-490 π.Χ.]] 
Οι **Σάτυροι** ήταν κατώτερα μυθικά όντα «δαίμoνες» της ελληνικής μυθολογίας, (πνεύματα των βουνών και των δασών).  

## Σύμφωνα με τη μυθολογία
Στην Ποίηση και στη Τέχνη τους απεικόνιζαν από τη μέση και πάνω σχεδόν ανθρωπόμορφους, φαλακρούς και με μυτερά αυτιά, με πόδια και ουρά τράγου. Σε αντίθεση με τους Σειληνούς, των οποίων το κάτω μισό του σώματος έμοιαζε με αλόγου. Ήταν, όπως και οι Σειληνοί, υπηρέτες και σύντροφοι του θεού Διόνυσου, τον οποίον είχαν μεγαλώσει από παιδί. Αγαπημένη τους ασχολία ήταν το παίξιμο αυλού και κιθάρας, ο τρύγος και το μεθοκόπημα, αλλά και το κυνήγι των κοριτσιών , που αποτελούσαν όλα μαζί την προσωποποίηση της γονιμότητας της Φύσης.

Στα διάφορα έργα τόσο του λόγου όσο και της τέχνης εμφανίζονται θρασείς, πότες, ερωτομανείς με τις Νύμφες και εξαιρετικά φιλόμουσοι και χορευτές. Περιέργως ο Όμηρος δεν αναφέρεται σ΄ αυτούς. Αντίθετα ο Ησίοδος μνημονεύει αυτούς ως "γένος των κηφήνων", ενώ τους Σειληνούς τους αποκαλεί "ουτιδανούς" (=άχρηστους) και "αμηχανοέργους" (=τεμπέληδες). Άλλοι ποιητές τους Σάτυρους τους αποκαλούσαν "σκιρτόποδες", επειδή χόρευαν με σκιρτήματα, ή "γλευκόποτες" (=κρασοπότες), ή "κεραστές" (από τα κέρατα που έφεραν), ή αιγίποδες (=τραγοπόδαροι).
μικρογραφία|346x346εσ|Νύμφη με Σάτυρο

## Δραματική ποίηση
Ιδιαίτερα στη δραματική ποίηση οι Σάτυροι αποτελούν τα κύρια πρόσωπα του **[[Σατυρικό δράμα|σατυρικού δράματος]]** εξ ου και η ονομασία του. Στο ποιητικό αυτό είδος οι Σάτυροι εμφανίζονται ντυμένοι με δέρματα τράγων ονομαζόμενοι έτσι "τράγοι". Στις διάφορες αρχαίες παραστάσεις εμφανίζονται συνηθέστερα μαζί με τον Διόνυσο και τις Νύμφες, που όμως πολύ συχνά συγχέονται με τους Σειληνούς και ίσως εξ αυτού του λόγου να προστέθηκαν στους Σάτυρους αυτιά, ουρά, οπλές αλόγου και σκέλια τράγου. Πάντως η σύγχυση αυτή παρατηρείται από τον 4ο αιώνα π.Χ..

## Προέλευση
Επικράτησε όμως οι μεν Σάτυροι να απεικονίζονται νέοι, σε αντίθεση με τους Σειληνούς που απεικονίζονταν γέροι με αυτιά αλόγου. Το πιθανότερο εξ αυτού είναι ότι οι Σάτυροι και οι Σειληνοί δεν έχουν κοινή προέλευση. Φαίνεται όμως ότι από τον θεό Πάνα, στο χώρο του οποίου βρίσκονται εγκατεστημένοι, πήραν την τραγοπόδαρη μορφή των κάτω άκρων τους. Στην αγγειογραφία οι ώριμοι Σειληνοί φέρονται γενειοφόροι - πωγωνοφόροι, γέροντες φαλακροί και προγάστορες (=με μεγάλη κοιλιά), σε αντίθεση με τους Σάτυρους που φέρονται ως αγένειοι νέοι ("Σατυρίσκοι").

Τέλος ο Πραξιτέλης τους παριστά περισσότερο εξευγενισμένους (4ος αιώνας π.Χ.) με πολύ μικρά κέρατα που προδίδουν την ιδιότητά τους.

## Εκφράσεις
Στις σύγχρονες ελληνικές δημώδεις εκφράσεις η αναφορά σε Σάτυρο χαρακτηρίζει πρόσωπο που επιδιώκει ανήθικες ερωτικές συνευρέσεις, ή προβαίνει σε ασελγείς πράξεις, (π.χ. εφαψίες, επιδειξίες, παιδεραστές, κ.λπ.).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι Μύθοι του Αισώπου

Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Οστράβα

Η **Οστράβα** (, , ) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Τσεχία και το διοικητικό κέντρο του νομού Μοραβίας Σιλεσίας. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Οστράβιτσε, Όντερ και Όπαβα. Η ιστορία και η ανάπτυξή της έχουν επηρεαστεί κατά ένα μεγάλο μέρος από την εκμετάλλευση και την περαιτέρω χρήση του υψηλής ποιότητας άνθρακα. Πολλές από τις βαριές επιχειρήσεις βιομηχανίας κλείνουν ή μετασχηματίζονται σήμερα. Στην Οστράβα η εξόρυξη άνθρακα έχει σταματήσει από τις 30 Ιουνίου 1994. Μετά την πτώση του κομμουνισμού (Βελούδινη Επανάσταση) άρχισε μια ταχεία πτώση της βιομηχανίας σιδήρου, χάλυβα, χημικών και άνθρακα κατά την δεκαετία του 1990.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας