open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λάζαρος Τσαβδαρίδης

Ο **Λάζαρος Τσαβδαρίδης** (Βέροια, 11 Αυγούστου 1970) είναι Έλληνας πολιτικός, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Ημαθία και Υφυπουργός Ανάπτυξης από τον Μάρτιο του 2025 .

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1970 στη Βέροια. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πολιτικών επιστημών και Δημοσίου Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

## Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες
Εξελέγη Βουλευτής Ημαθίας με τη Νέα Δημοκρατία στις βουλευτικές εκλογές του 2007. Στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 επανεξελέγη, αναδειχθείς πρώτος σε σταυρούς προτίμησης στην εκλογική περιφέρεια Ημαθίας. Τον Ιούλιο του 2012 εξελέγη Αναπληρωτής Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.

Από τον Νοέμβριο του 2012 έως τη λήξη της κοινοβουλευτικής περιόδου το 2014, διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας–Ουκρανίας, Αντιπρόεδρος της Ομάδας Φιλίας με το Κουβέιτ, καθώς και μέλος των Ομάδων Φιλίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 και του 2023, επανεξελέγη βουλευτής Ημαθίας με τη Νέα Δημοκρατία.

Από τις 14 Μαρτίου 2025, κατέχει τη θέση του Υφυπουργού Ανάπτυξης.

## Πολιτικές / Κοινωνικές Δραστηριότητες
Υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Βεροίας κατά τα έτη 1998-2002. Το 2006 εξελέγη Νομαρχιακός Σύμβουλος Ημαθίας και ορίστηκε Αντινομάρχης Πολιτισμού, Τουρισμού, Παιδείας, Βιομηχανίας και Ανάπτυξης. Στέλεχος των οργανώσεων ΜΑ.ΚΙ., Ο.Ν.ΝΕ.Δ. και Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. Ημαθίας από το 1998-2004. Συμμετείχε σε πολλά επιστημονικά συνέδρια.
Από το 2010 είναι Δημοτικός Σύμβουλος Βέροιας, Επικεφαλής της Δημοτικής Ομάδας «Νέος Δήμος – Νέα Αρχή». 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Αγία Βαρβάρα Παλαίρου Αιτωλοακαρνανίας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: [[Αγία Βαρβάρα Αιτωλοακαρνανίας]]*

Η **Αγία Βαρβάρα** Παλαίρου είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Περατιάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παλαίρου, του δήμου Ακτίου - Βόνιτσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Βονίτσης και Ξηρομέρου του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφία
H Αγία Βαρβάρα είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται απέναντι από την είσοδο της γέφυρας της Λευκάδας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει περίπου 111 χλμ. ΒΔ. του Μεσολογγίου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Περατιάς του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Περατιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεκροπίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παλαίρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακτίου – Βόνιτσας.

## Αξιοθέατα
* Το *Κάστρο του Γρίβα* (Κούλια του Γρίβα, ή Φρούριο του Τεκέ), στα βόρεια του χωριού, πάνω σε χαρακτηριστικό βράχο στην αριστερή στροφή του δρόμου για τη Λευκάδα. Το έκτισε ο Αλή Πασάς στις αρχές του 19ου αιώνα στη θέση «Τεκές» για να καταλάβει το Κάστρο της Αγίας Μαύρας, αλλά μετά την κατάληψη των Επτανήσων από τους Γάλλους, δόθηκε στην οικογένεια των Γριβαίων. Βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση και έχει εξαιρετική θέα προς τη Λευκάδα και τις γύρω περιοχές.
* Η λιμνοθάλασσα της Βουλκαριάς στα βορειοανατολικά του χωριού, σημαντικός υγροβιότοπος της περιοχής

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Google Earth
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
* eetaa.gr
* Γ. Φερεντίνου «Ιστορία της Ακαρνανίας», τ. Γ’

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=griva
* https://www.youtube.com/watch?v=iIIZ66yJXrs

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Παλαιρου
Αγία Βαρβάρα Λασιθίου

Η **Αγία Βαρβάρα** είναι χωριό της Κοινότητος Βραχασίου, του δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου,της Κρήτης.

## Γεωγραφία
Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό στο απώτατο βορειοδυτικό άκρο του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται δίπλα στα όρια με τον νομό Ηρακλείου, σχεδόν πάνω στον δρόμο Αγίου Νικολάου-Ηρακλείου και πολύ κοντά στον Κόλπο των Μαλίων, σε περιοχή με ελαιώνες και αμπελώνες. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 20 και βρίσκεται ΒΔ. του Αγίου Νικολάου, από τον οποίο απέχει περίπου 27 χλμ.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βραχασίου του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βραχασίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νεάπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Νεάπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.

## Αξιοθέατα
*Το παραθαλάσσιο εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας 
*Η ομώνυμη παραλία με το νησάκι 
*Ο μικρός αρχαιολογικός χώρος στη δυτική έξοδο του χωριού (πιθανόν η αρχαία *Τάμαρος*)  
*Το Μινωικό Ανάκτορο και Νεκροταφείο στο δρόμο για τα Μάλια

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Λασιθιου
Αγία Βλαχέρνα Ευρυτανίας

Η **Αγία Βλαχέρνα** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Καρπενησίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευρυτανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ευρυτανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
* Μέχρι το 1930 ο οικισμός ονομαζόταν **Ερκίστα**.

## Γεωγραφία
H Αγία Βλαχέρνα είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές της κορυφής «Πικροβούνι» (1.637 μ.) και πολύ κοντά στο νότιο τμήμα της τεχνητής Λίμνης Κρεμαστών, στις βόρειες όχθες του ποταμού Αρβανίτη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 540. Απέχει περίπου 34 χιλιόμετρα ΝΔ. του Καρπενησίου.

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγίας Βλαχέρνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός με έκταση 17,742 χμ² (2011). Στην κοινότητα υπάγονται και οι οικισμοί Αμπέλια και Βαμβακιές. 
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1836 ως *Ερκίστα* και προσαρτήθηκε στον Δήμο Πολιτοχωρίων του, τέως, νομού Ακαρνανίας & Αιτωλίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Ευρυτανίας και το 1909 στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Το 1930 μετονομάστηκε σε Αγία Βλαχέρνα και το 1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Ευρυτανίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Βλαχέρνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρπενησίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά τα πρώιμα Βυζαντινά χρόνια λέγονταν Χρυσούπολη. Στη σύντομη κάθοδο των Σλάβων ονομάστηκε Ερκίστα, μέχρι και το 1930, όταν μετονομάστηκε σε Αγία Βλαχέρνα από τους κατοίκους της που έζησαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπήρχε ο φερώνυμος ναός. Το χωριό υπέστη ιστορικά κάποια γεωλογική καταστροφή (κατολίσθηση), που ακόμα και σήμερα αναφέρεται. Και στους τρεις μαχαλάδες του χωριού, υπάρχουν ακόμη παλιά αρχοντικά απομεινάρια μιας άλλης εποχής.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία Κοίμησης της Θεοτόκου 
* Η Παναγία Βλαχέρνα σε πολύ όμορφη υψηλή τοποθεσία που πανηγυρίζει με μεγάλη λαμπρότητα κάθε 2 Ιουλίου.   
* Ερείπια τειχών στις θέσεις «Παλιόκαστρο» και «Καστρί». Τα δύο αυτά κάστρα έφραζαν την μία από τις πέντε δυτικές εισόδους της εύφορης κοιλάδας του Καρπενησιώτη ποταμού.
* Η σιδερένια κρεμαστή γέφυρα τύπου ‘’Belly’’, στη θέση «Στενά». 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Google Earth
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Μιχαήλ Θεοτοκάς

Ο **Μιχαήλ Θεοτοκάς** (1872-1951) ήταν ο πατέρας του λογοτέχνη Γιώργου Θεοτοκά. Ήταν νομικός και διετέλεσε σύμβουλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη της Λωζάνης.

## Βίος
Ο **Μιχαήλ Θεοτοκάς** γεννήθηκε στο Πυργί της Χίου το 1872. Αφού τελείωσε τις Γυμνασιακές σπουδές στην ιδιαίτερη πατρίδα του σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη.Παντρεύτηκε την Ανδρονίκη Νομικού και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Γιώργο και την Μαρία-Ελένη. Το 1897 δημοσιέυει τη *Νομολογία του Οικουμενικού Πατριαρχείου*.
Διετέλεσε σύμβουλος των Πατριάρχη Κωνσταντίνος Ε΄ και Ιωακείμ Γ΄ Μεγαλοπρεπή και μέχρι το 1922, οπότε ήλθε στην Ελλάδα με την οικογένειά του.
Το 1910 εξελέγη αντιπρόσωπος της Κορυτσάς στην Εθνοσυνέλευση της Κωνσταντινουπόλεως. Τότε φυλακίζεται από τους Τούρκους. Συνέταξε υπόμνημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Διάσκεψη της Ειρήνης του 1919. Κλήθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο να συμμετάσχει αργότερα στη διάσκεψη της Λωζάνης. Ο Μιχαήλ Θεοτοκάς συνέταξε το Σχέδιο Σύμβασης Ανταλλαγής των πληθυσμών Ελλάδος-Τουρκίας.

Πέθανε στις 13 Φεβρουαρίου 1951

## Συγγραφικό έργο
**Νομικά και ιστορικά μελετήματα, 1947

==Πηγή==
*Θεόδωρος Ξύδης, «Βιογραφικά και ιστορικά», Νέα Εστία,τομ.94 τχ.1114 (1η Δεκεμβρίου 1973), σελ.1559-1570[http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=121617&code=8772] 
==Eξωτερικοί σύνδεσμοι==
*[http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/66905 Μιχαήλ Θεοτοκάς στον *Πανδέκτη''], του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Αχαϊκά (περιοδικό)

thumb|right|200px|Το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του περιοδικού «Αχαϊκά».
Τα **Αχαϊκά** ήταν ένα περιοδικό που εκδιδόταν στην Πάτρα την περίοδο 1937-1943. Ήταν περιοδικό «λογοτεχνικό και ιστοριοδιφικό». Επιγραφόταν ως «Αχαϊκά. Γράμματα-Επιστήμαι-Τέχναι. Τριμηνιαίον φύλλον εκδιδόμενον εν Πάτραις».

## Ιστορία
Διευθυντής του υπήρξε σε όλα τα χρόνια λειτουργίας του ο ιστορικός Κώστας Τριανταφύλλου και αρωγός της έκδοσής του ο Μ. Κυριακόπουλος. Εκδόθηκαν συνολικά 16 τεύχη. Από το πρώτο του τεύχος μέχρι και το δέκατο πέμπτο ακολούθησε μια σταθερή περιοδική έκδοση των τευχών του ανά 3 έως 4 μήνες περίπου, όπως ακριβώς εξαγγέλθηκε στο πρώτο του τεύχος. Το 15ο τεύχος εκδόθηκε τον Οκτώβρη 1940 και τα γεγονότα που ακολούθησαν με τον ελληνοϊταλικό πόλεμο κ.λπ. και την ταραγμένη δεκαετία του '40 για την Ελλάδα, επέφεραν στην ουσία τη διακοπή της έκδοσής του. Το τελευταίο του τεύχος, το 16ο, εκδόθηκε τον Ιούνιο του 1943 και ήταν αφιερωμένο στον ποιητή Κωστή Παλαμά, που είχε αποβιώσει στις αρχές του ίδιου χρόνου, και ονομαζόταν «Τεύχος Κωστή Παλαμά». Το τελευταίο αυτό τεύχος κατασχέθηκε από τις ιταλικές στρατιωτικές αρχές της πόλης.

Χαρακτηρίστηκε ως «το αξιολογότερο περιοδικό που εκδόθηκε μέχρι σήμερα στην Πάτρα» ενώ γενικότερα έτυχε θερμής και ενθουσιώδους υποδοχής τόσο από τον τοπικό τύπο όσο και από συναφή λογοτεχνικά περιοδικά εδρεύοντα στην Αθήνα.

## Λοιπά στοιχεία
Δεν πρέπει να συγχέεται με το κατοπινό περιοδικό Αχαϊκά Χρονικά το οποίο ξεκίνησε την κυκλοφορία του το 1974.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Χρονικό του Πατραϊκού τύπου*, Πάτρα 1984.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών*, τ. Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Αχαϊκά».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηλεκτρονικός κατάλογος τευχών του περιοδικού στο «Μουσείο Τύπου της Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν.». mouseiotipou.gr. Ανακτήθηκε: 29/03/2014.

Κατηγορία:Ελληνικά ιστορικά περιοδικά
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Βαρέζε

Το **Βαρέζε** () είναι πόλη και δήμος στη βορειοδυτική Λομβαρδία της βόρειας Ιταλίας, και πρωτεύουσα της επαρχίας Βαρέζε. Η πόλη υπολογίζεται ότι έχει 79.287 κατοίκους (Οκτώβριος 2013). Βρίσκεται 55 χιλιόμετρα βόρεια του Μιλάνο. Είναι κτισμένη στους πρόποδες του Σάκρο Μόντε ντι Βαρέζε (ιερού βουνού του Βαρέζε), το οποίο από το 2003 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, κοντά στη λίμνη Βαρέζε. Άλλα αξιοθέατα της πόλης είναι το Παλάτσο Εστένσε, κατασκευασμένο από τους δούκες του Έστε το 1766-1772, το οποίο έχει μετατραπεί σε μουσείο, και η Βασιλική του Σαν Βιττόρε, με αγιογραφίες του 17ου αιώνα και μπαρόκ καμπαναριό. Στην πόλη εδρεύει ο σύλλογος καλαθοσφαίρισης Παλακανέστρο Βαρέζε, η οποία έχει κατακτήσει 10 φορές το ιταλικό πρωτάθλημα, 5 φορές την Ευρωλίγκα ανδρών και 3 φορές το Διηπειρωτικό Κύπελλο, και η ποδοσφαιρική ομάδα ΑΣ Βαρέζε 1910. Στην πόλη βρίσκονται αρκετές βιομηχανίες, κυρίως επεξεργασίας δερμάτων, κατασκευής μηχανημάτων και πλαστικών και υφαντουργίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κώστας Κωστής

Ο **Κώστας Κωστής** (Αθήνα, 1957) είναι Έλληνας συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου, πρωταθλητής Ελλάδος στο δέκαθλο το 1978.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Από το 1969 μέχρι το 1975 φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων. Από το 1976-1979 διακρίθηκε στο δέκαθλο ως αθλητής του Πανελληνίου. Το 1978 έγινε πρωταθλητής Ελλάδος στο άθλημα. Φοίτησε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών μέχρι το 1980 και στη συνέχεια έκανε το διδακτορικό του στο École des Hautes Études en Sciences Sociales στη Γαλλία, Παρίσι, το 1985. Το 1988 εκλέχθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στο 2006 εκλέχθηκε στην έδρα Σπουδών για τη Νεότερη και Σύγχρονη Ελλάδα στην École des Hautes Études en Sciences Sociales, θέση την οποία άφησε το 2009 για να επιστρέψει στην Ελλάδα ως καθηγητής Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

## Έργα
Κάποια από τα έργα του είναι:
**Οι τράπεζες και η κρίση*, Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος - Ιστορικό Αρχείο, Αθήνα 1986
**Αγροτική οικονομία και γεωργική τράπεζα*, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1990
**Αφορία, ακρίβεια και πείνα*, Αλεξάνδρεια, ΑΘήνα 1993
**Στον καιρό της πανώλης*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1995
**Εικόνες από τις κοινωνίες της ελληνικής χερσονήσου, 14ος – 19ος αιώνας*, Ηράκλειο 1995
**Συνεργασία και ανταγωνισμός: Τα 70 χρόνια της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών*, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1997
**Ο μύθος του ξένου ή η Pechiney στην Ελλάδα*, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1999
**Η ιστορία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (1914-1940)*, Αθήνα 2003
**Κράτος και επιχειρήσεις στην Ελλάδα*, Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2013
**Τα κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας. Η διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους 18ος-21ος αιώνας*, Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2013
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στα Άκρα «Κώστας Κωστής»https://web.archive.org/web/20170704022113/http://webtv.ert.gr/katigories/politismos/11noe2016-sta-akra/

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Αγία Δευτέρα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Αγία Δευτέρα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πεντακόρφου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παρακαμπυλίων, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

## Γεωγραφία
H Αγία Δευτέρα είναι ορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή του βορειοανατολικού Παναιτωλικού (κορυφή «Αετόπετρα» 636 μ.), νοτιοδυτικά του χωριού Πεντάκορφου και πάνω στον μικρό ποταμό Ζέρβα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 455. Απέχει 74 χλμ. περίπου Β. του Μεσολογγίου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πρακαμπυλίων του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παρακαμπυλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Δευτέρας στο κέντρο του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Αγία Ειρήνη Εύβοιας

Η **Αγία Ειρήνη** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Στροπώνων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Διρφύων, του δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Χαλκίδος του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Ειρήνη είναι ορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα της Εύβοιας. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις της Δίρφυος (κορυφή «Καστρί»), στο ρέμα του Κοκκινιά και δυτικά του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί προς την παραλία της Χιλιαδούς, με θέα στη Δίρφυ και στο Αιγαίο Πέλαγος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350 μέτρα. Απέχει περίπου 54 χλμ. ΒΑ. της Χαλκίδας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στροπώνων της Εύβοιας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στροπώνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Διρφύων και προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων-Μεσσαπίων.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στη νότια είσοδο του οικισμού.
*Οι παραλίες «Γιαλισκάρι», «Κόκκινα» και «Λιβαδάκια» από χωματόδρομο στα βόρεια και η φημισμένη Χιλιαδού από άσφαλτο στα βορειοανατολικά του οικισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Ιωάννης Κοκκινάτος

Ο **Ιωάννης Κοκκινάτος** του Γερασίμου (Πρέβεζα, 1890 - Αθήνα, 1966) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Πρέβεζας από το 1928 έως το 1932.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1890. Ήταν γόνος ευκατάστατης οικογένειας και ο πατέρας του Γεράσιμος Κοκκινάτος διετέλεσε δημογέροντας της Πρέβεζας από το 1907 έως το 1909. Σπούδασε στη Σχολή της Νομικής του Πανεπιστημίου της Νεάπολης Ιταλίας. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πρέβεζας από το 1932 έως το 1934. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας στις εκλογές του 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Διετέλεσε Νομάρχης Κέρκυρας από 22 Μαρτίου 1945 έως 13 Ιουνίου 1945 και από 20 Φεβρουαρίου 1946 έως 8 Ιουλίου 1947. Σύμφωνα με τον Αγγελόπουλο, την περίοδο Μαΐου - Ιουλίου 1947 ήταν Νομάρχης Ημαθίας. Ο αδελφός του Παναγής Κοκκινάτος (1882-1959) ήταν και αυτός βουλευτής Πρέβεζας. Πέθανε στην Αθήνα στις 15 Αυγούστου 1966.

## Βιβλιογραφικές παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Ημαθίας
Κατηγορία:Νομάρχες Κέρκυρας
Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Προσοχή, κίνδυνος!

Το ***Προσοχή, κίνδυνος!*** είναι ένα ελληνικό θρίλερ του 1983, σε παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία Γιώργου Σταμπουλόπουλου. Πρωταγωνιστεί ο Τίτος Βανδής.

## Πλοκή

Ένας πατέρας, οι δυο γιοι του και η κόρη του στήνουν ενέδρες θανάτου σε διερχόμενα αυτοκίνητα, με σκοπό τη ληστεία με την ανοχή της αστυνομίας και των συγχωριανών τους. Η σχέση με την κόρη του είναι αιμομικτική, ο ίδιος είναι προϊόν του παρακράτους της Δεξιάς, ένας βίαιος άνθρωπος που δυναστεύει τα παιδιά του. Ο ένας γιος προσπαθεί να ξεφύγει από αυτήν την κόλαση και ο άλλος, ανάπηρος σωματικά και πνευματικά, προσπαθεί να μιμηθεί τον πατέρα του. Τελικά κατακρεουργεί την αδερφή του με ένα τσεκούρι.

## Διανομή

* Τίτος Βανδής - Σιδέρης**'
* Κατερίνα Ραζέλου - Μόρφω**'
* Κώστας Χαλκιάς - Λευτέρης**'
* [[Δώρα Σιτζάνη]] - Βούλα
* [[Δάνης Κατρανίδης]] - Ορέστης
* Ανδρέας Βάιος - Αλέκος**'
* Μιχάλης Γιαννάτος - Μιχάλης
* Θάνος Γραμμένος - Γιάννης

## Διακρίσεις - συμμετοχές

* 24ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1983)

# Πρώτου ανδρικού ρόλου (Τίτος Βανδής)
# Δεύτερου ανδρικού ρόλου (Ανδρέας Βάϊος)
# Καλύτερης μουσικής
# Καλύτερου μοντάζ
# Καλύτερων special effects

* Δύο κρατικά βραβεία ποιότητας από το ΥΠΠΟ (1983)
* Συμμετοχή εκτός συναγωνισμού στα Φεστιβάλ Βερολίνου και Μονάχου (1984)
* Τιμητική διάκριση σεναρίου στο Φεστιβάλ Αλεξάνδρειας (1984)

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
*Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες του 1983
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Αθανάσιος Αυγερινός

Ο **Αθανάσιος Αυγερινός** του Ιωάννη (Πρέβεζα 1900 – Αθήνα 1980) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Πρέβεζας τρεις φορές (1952-1956, 1958-1961 και 1961-1963).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα στις 5 Ιουλίου 1900. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε αριστούχος σε ηλικία 19 ετών. Το 1922 διορίστηκε δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Κέρκυρας και αργότερα μετατέθηκε στο Πρωτοδικείο Πρέβεζας. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας στις εκλογές του 1952 με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού του Αλέξανδρου Παπάγου και στις εκλογές του 1958 και του 1961 με την Ε.Ρ.Ε. του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1980 και κηδεύτηκε στην Πρέβεζα, όπου και τάφηκε.

## Βιβλιογραφικές παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ραμάλα

Η **Ραμάλα** (αραβικά:  رام الله, , εβραϊκά: רמאללה) είναι Παλαιστιανική πόλη, η οποία βρίσκεται στη κεντρική Δυτική Όχθη και αποτελεί το de facto διοικητικό κέντρο του μερικώς αναγνωρισμένου Κράτους της Παλαιστίνης. Η πόλη στην απογραφή του 2007 είχε 27.092 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα βόρεια της Ιερουσαλήμ, σε υψόμετρο 872 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δίπλα στην αλ-Μπιρέ. Ενώ ιστορικά ήταν κατά κύριο λόγο χριστιανική πόλη, οι μουσουλμάνοι αποτελούν πλέον την πλειοψηφία των 38.998 κατοίκων της Ραμάλας από το 2017, με τους Χριστιανούς να αποτελούν σημαντική μειονότητα.

Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία. Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα από τους Χανταντίνς, μια αδελφότητα των χριστιανών Γασσανιδών από την Ιορδανία. Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1596 στους οθωμανικούς φορολογικούς καταλόγους, και αναφέρει ότι είχε 71 χριστιανικές οικογένειες και 9 μουσουλμανικές. Η πόλη στην συνέχεια αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα ως αγροτικό κέντρο προσελκύοντας κυρίως χριστιανούς, ενώ στη πόλη άρχισαν να δραστηριοποιούνται ξένες εκκλησίες. Το 1917 η πόλη κατελήφθη από τους Βρετανούς και παρέμεινε σε βρετανική κατοχή μέχρι το 1948, όταν και τη Δυτική Όχθη κατέλαβαν οι Ιορδανοί. Το Ισραήλ κατέλαβε τη περιοχή μετά τον πόλεμο των έξι ημερών. Η πόλη συμμετείχε στις αντισραηλινές εξεγέρσεις το 1987-1993 και το 2000-2005. Ο Γιασέρ Αραφάτ αποφάσισε τα γραφεία του κράτους της Παλαιστίνης να στεγαστούν προσωρινά στη Ραμάλα, καθιστώντας την, με αυτόν το τρόπο, de facto πρωτεύουσα του κράτους της Παλαιστίνης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πόλη της Ραμάλα

Κατηγορία:Παλαιστίνη
Κατηγορία:Πόλεις της Παλαιστίνης
Αγία Ειρήνη Κύθνου

Η **Αγία Ειρήνη** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δήμου Κύθνου, της περιφερειακής ενότητας Κέας-Κύθνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Κέας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Ειρήνη είναι παράλιος οικισμός στη βορειοανατολική Κύθνο. Βρίσκεται στον μυχό ορμίσκου κοντά στα Λουτρά, σε μέσο σταθικό υψόμετρο 5 μέτρα. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα βόρεια της Χώρας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κύθνου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κύθνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κύθνου.

## Ιστορικά στοιχεία
Ολόκληρη η περιοχή κοντά στον οικισμό, ιδιαίτερα βόρεια των Λουτρών, έχει ανασκαφεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες και, έχουν έρθει στο φως λείψανα προϊστορικών οικισμών, πιθανότατα της Μεσολιθικής Περιόδου (9η-8η χιλιετία π.Χ.)
Το μικρό, αλλά ασφαλέστατο, λιμανάκι του οικισμού γράφηκε στην ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας για τα αιματηρά γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκεί, τον Μάρτιο του 1862 και που έμειναν στην ιστορία ως Κυθνιακά. Τα γεγονότα αυτά υπήρξαν η απαρχή της έξωσης του Όθωνα από την Ελλάδα.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης (Αγία Ιρίνα) στην παραλία του οικισμού, στην οποία οφείλεται η ονομασία του οικισμού. Εκεί υπάρχουν τρεις αναμνηστικές πλάκες εις ανάμνηση των «Κυθνιακών»
*Η υπήνεμη, αμμώδης παραλία του οικισμού
*Η παραλία Αρκούδι στα δυτικά
*Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, με όμορφη ακρογιαλιά 
*Η πετρόχτιστη πηγή πίσω από τον οικισμό

## Εκδηλώσεις
*Το πανηγύρι της Αγίας Ειρήνης στις 5 Μαΐου 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*Google Earth
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Χωριά της Κύθνου
Παναγής Κοκκινάτος

Ο **Παναγής Κοκκινάτος** του Γερασίμου (Πρέβεζα, 1882 - Αθήνα, 8 Αυγούστου 1959) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Πρέβεζας τρεις φορές (1920-1923, 1923-1925 και 1936).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1882. Ήταν γόνος ευκατάστατης οικογένειας και ο πατέρας του Γεράσιμος Κοκκινάτος διετέλεσε δημογέροντας της Πρέβεζας από το 1907 έως το 1909. Σπούδασε στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Διετέλεσε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πρέβεζας από το 1917 έως το 1920. Ο αδελφός του Ιωάννης Κοκκινάτος (1890-1966) ήταν δικηγόρος και βουλευτής Πρέβεζας. Ο Παναγής πέθανε στην Αθήνα στις 8 Αυγούστου 1959 και κηδεύτηκε στις 9 Αυγούστου. 

## Βιβλιογραφικές παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Πέρκα (Serranus scriba)

Η **πέρκα** **(''Serranus scriba'' - ''Σερρανέλος ο γραφεύς'')**, **πέρδικα**, **μπογιατζής**, **γραμματικός** ή **περκιά** είναι υποτροπικό θαλάσσιο ψάρι της οικογένειας των Σερανιδών. Συγγενεύει με τον χάνο. Είναι το μικρότερο μέλος της ίδιας οικογένειας με το λαβράκι, τον ροφό και άλλα.

Βρίσκονται στην Μεσόγειο θάλασσα, και πλησίον αυτής στον ανατολικό Ατλαντικό ωκεανό και στην Μαύρη θάλασσα.

## Περιγραφή
Το μήκος τους είναι 15-28 εκ.
Το χρώμα τους είναι πολύ ανοιχτό ροδί, με πέντε καφετιές διχαλωτές ταινίες στα πλευρά. Τα ενήλικα έχουν στην κοιλιά μια μενεξεδιά απόχρωση.
Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μονοκόμματο με σκληρές αγκαθωτές ακτίνες εμπρός και μαλακές πίσω.

## Αναπαραγωγή
Είναι ψάρια ερμαφρόδιτα. Καθένα γεννά και γονιμοποιεί μόνο του τ’ αυγά του από τον Ιούλιο έως τα τέλη Αυγούστου. Η ωοτοκία είναι εποχιακή και εξαρτάται από την φάση της σελήνης. Τ’ αυγά μένουν κολλημένα σε πέτρες και σε βράχους κοντά στις ακτές.

## Ενδιαίτημα και σίτιση
Ζουν σε βάθος από 2 έως 20 μέτρα σε πέτρες και σε φυκιάδες. Ξοδεύουν πολύ από τον χρόνο τους σε βραχώδεις κοιλότητες. Κατά το σούρουπο, βγαίνουν έξω για να τραφούν με καρκινοειδή, ψάρια και σκουλήκια. Είναι συνήθως μόνα τους ή σε μικρές ομάδες. Το κάθε ψάρι φρουρεί τη δική του περιοχή και διώχνει κάθε άλλο ψάρι ακόμα και του ίδιου είδους.

## Αλίευση
Ψαρεύονται με καθετή, από στεριά κι από βάρκα. Με ψαροτούφεκο είναι αρκετά εύκολο να χτυπηθούν επειδή συχνά στέκονται ακίνητα. Το κρέας τους είναι αρκετά νόστιμο.

## Παραπομπές


## Πηγές
http://www.fishbase.org/summary/Serranus-scriba.html

http://www.homefood.gr/fishes/fish.asp?l=208&id=41

Κατηγορία:Σερρανίδες
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Ατομικό ρολόι

μικρογραφία|δεξιά|εναλλ.=ατομικά ρολόγια|ατομικά ρολόγια

**Ατομικό ρολόι** είναι διάταξη μέτρησης του χρόνου που προσφέρει την υψηλότερη μέχρι σήμερα διαθέσιμη ακρίβεια μέτρησης. Τα ατομικά ρολόγια χρησιμοποιούνται από εθνικούς οργανισμούς προτύπων ως πρωτογενή πρότυπα για τον καθορισμό του Διεθνούς ατομικού χρόνου, τον συγχρονισμό ρολογιών σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο και τον έλεγχο συχνότητας τηλεοπτικών σταθμών. Κατασκευάστηκε το 1949 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρώτο ακριβές ατομικό ρολόι Καισίου κατασκευάστηκε στην Αγγλία το 1955. Ο δημιουργός του πρώτου ατομικού ρολογιού στον κόσμο ήταν ο Λούις Έσσεν. 

Με βάση τα ατομικά ρολόγια, το δευτερόλεπτο ορίστηκε το 1967 από το Διεθνές σύστημα μονάδων ως το χρονικό διάστημα 9 192 631 770 περιόδων της ακτινοβολίας η οποία αντιστοιχεί στη μετάπτωση μεταξύ των δύο ενεργειακών σταθμών υπέρλεπτης υφής της θεμελιώδους κατάστασης του ατόμου του Καισίου-133. Το ατομικό ρολόι έχει ακρίβεια 0,0000000000000015 δευτερόλεπτα (1,5×10-15 s).

Για τον καθορισμό του διεθνούς ατομικού χρόνου χρησιμοποιείται ένα παγκόσμιο δίκτυο από περίπου 500 ατομικά ρολόγια που βρίσκονται σε πάνω από 80 εθνικά εργαστήρια.

Ο χρόνος ζωής ενός ατομικού ρολογιού εξαρτάται από τα συστατικά του. Ατομικά ρολόγια που βασίζονται στις ταλαντώσεις Ρουβιδίου έχουν χρόνο ζωής 10 έτη, ενώ ατομικά ρολόγια Καισίου-133 έχουν διάρκεια ζωής 7 ετών. Πέρα από αυτά τα διαστήματα, η σταθερότητα της δομής των ατόμων μεταβάλλεται, με αποτέλεσμα τη μη ακριβή λειτουργία τους.

## Αναφορές


Κατηγορία:Ρολόγια
Αγία Ειρήνη Κρουσώνος Ηρακλείου

:*Για τον οικισμό με ίδιο όνομα στον ίδιο νομό, δείτε: [[Αγία Ειρήνη Ηρακλείου]]*

Η **Αγία Ειρήνη** είναι οικισμός της κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κρουσώνα, του δήμου Μαλεβιζίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

## Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε ορεινή τοποθεσία που δεσπόζει στο μικρό ρέμα του Γαζανού, στις δυτικές απολήξεις του Ψηλορείτη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 630. Απέχει περίπου 28 χλμ. ΝΔ. του Ηρακλείου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κρουσώνος του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Κρουσώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κρουσώνα. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Κρουσώνα και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαλεβιζίου.

## Αξιοθέατα
*Η **Μονή Αγίας Ειρήνης**: μεγάλο γυναικείο μοναστήρι από τα ακμαιότερα της Κρήτης. Πιθανόν, κτίστηκε κατά τον 14ο - 15ο αιώνα, παρόλο που πρωτοαναφέρεται σε έγγραφα του ύστερου 16ου αιώνα. Στα τέλη του 16ου αιώνα και στην αρχή του 17ου αιώνα ανήκε στο φέουδο της οικογένειας Mudazzo. Ελάχιστα είναι τα έγγραφα για την ιστορία της μονής, πιθανώς επειδή καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1822. Το καθολικό είναι δίκλιτο, αφιερωμένο στην Αγία Ειρήνη και την Κοίμηση της Θεοτόκου 
*Το ίδρυμα «Άγιος Σπυρίδων», για παιδιά με ειδικές ανάγκες

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Αγία Ειρήνη Λασιθίου

Η **Αγία Ειρήνη** είναι οικισμός της κοινότητας Ζίρου του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου της Κρήτης. 
*Κατά την τελευταία απογραφή του 2011, ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους (βλ. πληθυσμός)

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός στο απώτατο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται σε λοφώδη θέση που δεσπόζει στο Λιβυκό Πέλαγος, απέναντι από τη βραχονησίδα Κυμώ, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 145 μέτρα. Βρίσκεται ΝΑ. του Αγίου Νικολάου, από τον οποίο απέχει περίπου 94 χιλιόμετρα (μέσω Ιεράπετρας). Μαζί με τον Ξερόκαμπο είναι οι απώτατοι οικισμοί της Κρήτης προς τα νοτιοανατολικά.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζίρου του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ζίρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λεύκης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λεύκης και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας.

## Αξιοθέατα
*Τα αρχαία ερείπια της Αμπέλου στα βορειοδυτικά
*Το μικρό φαράγγι του Ξερόκαμπου, στα βορειοανατολικά
*Το νησάκι Κυμώ στο Λιβυκό Πέλαγος, απέναντι στον οικισμό
*Η μικροσκοπική παραλία του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Αγία Ειρήνη Ηρακλείου

:*Για τον οικισμό με ίδιο όνομα στον ίδιο νομό, δείτε: [[Αγία Ειρήνη Κρουσώνος Ηρακλείου]]*

Η **Αγία Ειρήνη** είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας και δήμου Ηρακλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Τεμένους του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

## Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε λοφώδη τοποθεσία στις βόρειες απολήξεις του Γιούχτα, πάνω στο δρόμο προς Κνωσό και Αρχάνες και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει περίπου  8 χλμ. Ν. του Ηρακλείου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε και είναι προσηρτημένος στον δήμο Ηρακλείου από το 1924.

## Αξιοθέατα
*Η Καμάρα, γέφυρα μεταφοράς νερού, κατασκευασμένη μεταξύ 1831-41 από τους Αιγυπτίους, κατά τη διάρκεια της αιγυπτιακής κατοχής του νησιού  Βρίσκεται στον οικισμό Σπήλια
*Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στα ανατολικά

## Σημειώσεις
**i.**  Συγκρινομένων των πληθυσμικών στοιχείων από τις άλλες δεκαετίες, είναι πολύ πιθανόν να πρόκειται περί λανθασμένης καταγραφής των επισήμων στατιστικών δεδομένων 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Erth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Αγία Ειρήνη Λακωνίας

Η **Αγία Ειρήνη** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μυστρά, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
*Μέχρι το 1955, ο οικισμός ονομαζόταν *Βάρσοβα*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη είναι χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές απολήξεις του Ταϋγέτου, στον επαρχιακό δρόμο προς Καστόρειο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 340. Απέχει περίπου 7 χλμ. ΒΔ. της Σπάρτης.

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγίας Ειρήνης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός με έκταση 7,179 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Λιαπίνα.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός είναι καταχωρημένος επίσημα από το 1835 ως *Βάρσοβα*. Με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε *Αγία Ειρήνη*. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Ειρήνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυστρά. Με το ΦΕΚ 87Α – 7/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μυστρά και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπαρτιατών.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στο ανατολικό τμήμα του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Ιωάννης Τσεκούρας

Ο **Ιωάννης Τσεκούρας** του Γρηγορίου (Βρυσούλα Πρέβεζας, 19 Ιανουαρίου 1937) είναι Έλληνας πολιτειολόγος, οικονομολόγος, καθηγητής και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, συγγραφέας και πολιτικός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βρυσούλα Πρέβεζας τον Ιανουάριο του 1937. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Πρέβεζας και σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας στην Ελβετία, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας Πολιτικών Επιστημών (Dr. rer. Pol.). Κατά τα έτη 1971-1974 ήταν υπεύθυνος (Projektleiter) Προγραμματισμού και Ανάπτυξης στο υπουργείο Οικονομικών (Finanzdepartement) του ελβετικού καντονίου της Βασιλείας.

Την περίοδο της χούντας συνδέθηκε στενά με τον Ανδρέα Παπανδρέου και διετέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ, ενώ το 1974 ήταν από τους βασικούς συντάκτες της ιδρυτικής διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ, του οποίου υπήρξε σημαντικό στέλεχος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού του Γραφείου (1974-1976).

Το 1976 ο Ανδρέας Παπανδρέου τον διέγραψε από το ΠΑΣΟΚ, και ο Τσεκούρας αφοσιώθηκε στην πανεπιστημιακή του καριέρα. Τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, δημοσιεύματα ακροδεξιών εφημερίδων τον εμφάνιζαν ως «ιδεολογικό καθοδηγητή» ή και πιθανό ηγέτη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, φήμες που αποδείχθηκαν εντελώς ψευδείς μετά την εξάρθρωση της οργάνωσης.

Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας στις εκλογές του 2000, με το ΠΑΣΟΚ υπό τον Κωνσταντίνο Σημίτη.

## Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Διετέλεσε καθηγητής Θεωρητικής Πολιτικής Οικονομίας της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης και Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για δύο συνεχείς θητείες, από το 1991 έως το 1997.

Εκτός από Πρύτανης, στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας διετέλεσε επίσης πρόεδρος των Τμημάτων: Οικονομικών Επιστημών (1987-1991), Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής (1994-1999), Βαλκανικών- Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών (1996-2000), Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης (1996-2000), καθώς και διευθυντής του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου του ίδιου Πανεπιστημίου (1996-2000).

Υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Οικονομικών Πανεπιστημίων Νοτιοανατολικής Ευρώπης, διευθυντής του Επιστημονικού και Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος ΙΣΤΑΜΕ-Ανδρέας Παπανδρέου Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της Επιτροπής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού.

## Βιβλιογραφικές παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων
Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Άγιος Επιφάνιος Ορεινής

Ο **Άγιος Επιφάνιος** είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.

## Ιστορία
Το χωριό δημιουργήθηκε με την μετακίνηση κατοίκων, από τις  γύρω περιοχές στις αρχές του 5ου αιώνα, όταν  ο Χριστιανισμός  επιβλήθηκε  ως επίσημη θρησκεία.  Την περίοδο αυτή  ορισμένοι φανατικοί,  εκμεταλλευόμενοι τις περιστάσεις, εφάρμοζαν ακραίες συμπεριφορές και δράσεις που οδηγούσαν  στην κοινωνική απομόνωση, εκείνων που πίστευαν στην αρχαία ελληνική θρησκεία, προκειμένου να επωφεληθούν προσωπικά.

Ο Αγιος Επιφάνιος στην προσπαθεια του να αποκαταστήσει την τάξη, ζήτησε την υποστήριξη του αυτοκράτορα Θεοδόσιος Α΄ και με διάταγμα  εγκαθίδρυσε περιοχές  ασφάλειας για τους μη χριστιανούς. Δεδομένου ότι  το χωριό και οι κάτοικοι,  απολάμβαναν την προστασία του επισκόπου Σαλαμίνος Επιφανίου, το χωριό έγινε γνωστό ως το χωριό του Επιφανίου και αργότερα  Άγιος Επιφάνιος Ορεινής .

Σύμφωνα με το μύθο οι πρώτοι κατοίκοι του χωριού ήταν η οικογένεια του ειδωλολάτρη αρχιερέα της περιοχής, μια μητέρα με τρεις κόρες της. Άλλες εκδοχές για την ονομασία του χωρίου είναι οι εξής: Το χωριό πήρε το όνομα του από κάποιο φερώνυμο μοναστήρι. Αυτό «μαρτυρούν» κάποια κατάλοιπα κτίσματος που ανευρεθήκαν δυτικά του χωριού, στη βάση ενός λόφου που ονομάζεται  «Καλόγηρος». Κατά μια άλλη εκδοχή, λιγότερο πιθανή, το όνομα του χωριού προήλθε από το όνομα του πρώτου κατοίκου του χωριού. Συγκεκριμένα, ο πρώτος κάτοικος του χωριού ονομαζόταν Πιφανιώτης ή αλλιώς Επιφάνιος και όπως προαναφέρθηκε, ήρθε από την Αγλαντζιά.

## Πληθυσμός
Ο Άγιος Επιφάνιος, από το 1881 έως και το 1976, ακολούθησε ανοδική πληθυσμιακή πορεία. Το 1982 και το 2001, σημειώθηκε μια μικρή μείωση του πληθυσμού. Στις μέρες μας, παρατηρείται σημαντική αύξηση του πληθυσμού, συγκεκριμένα, από την τελευταία απογραφή του 2001 που το χωριό αριθμούσε 336 κατοίκους, σήμερα αριθμεί περίπου 500 κατοίκους.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Εκκλησία
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Επιφάνιο. Είναι κτίσμα του 18ου αιώνα και ανήκει στον τύπο των μονόκλιτων εκκλησιών με αμφικλινή ξύλινη στέγη και κεραμίδια.

## Ασχολίες
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνταν με τη γεωργία, κτηνοτροφία και υλοτομία. Ειδικότερα, καλλιεργούσαν κυρίως αμπέλια οινοποιήσιμων ποικιλιών και λιγότερο ελιές, χαρουπιές, σιτηρά και λαχανικά. Οι κάτοικοι του Αγίου Επιφανίου, όπως και τα υπόλοιπα ορεινά χωριά, είχαν ως βασική τους ενασχόληση την κτηνοτροφία. Τη δεκαετία του ’80 εκτρέφονταν περίπου 1000 κατσίκες.

Όσοι ασχολούνταν με την υλοτομία κουβαλούσαν ξύλα από τα χωράφια και το δάσος, τα φόρτωναν πάνω σε άλογα ή γαϊδουράκια  και πήγαιναν να τα πουλήσουν στη Λευκωσία.

Στον Άγιο Επιφάνιο εδρεύει και ο ΑΠΟ Αγίου Επιφανίου που αγωνίζεται στη ΠΟΕΛ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Αγία Ειρήνη Φωκίδας

Η **Αγία Ειρήνη** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Καλλιθέας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τολοφώνος, του δήμου Δωρίδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φωκίδος, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Δωρίδας του νομού Φωκίδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη είναι παράκτιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Φωκίδας. Βρίσκεται πάνω από τον όρμο του Αγίου Νικολάου και κοντά στο τριγωνικό ακρωτήρι της Ψαρομύτας, πάνω στον παραλιακό αυτοκινητόδρομο (επαρχιακή εθνική οδό) Αντιρρίου-Ιτέας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει περίπου 49 χλμ. ΝΔ. της Άμφισσας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καλλιθέας του νομού Φωκίδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλλιθέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τολοφώνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τολοφώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωρίδας.

## Αξιοθέατα
*Ο πέτρινος φάρος της Ψαρομύτας
*Η μικρή παραλία του οικισμού απέναντι στη νησίδα Γλαρονήσι (Καβουλινίτσα)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Συλβάνα Ράπτη

Η **Συλβάνα Ράπτη** είναι Ελληνιδα οικονομολόγος, δημοσιογράφος, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, πρώην ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ (S&D) και ιδρυτικό μέλος της ΕΛΙΑΣ - Δημοκρατικής Παράταξης.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Η Συλβάνα Ράπτη γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 10 Νοεμβρίου 1958. Στην Κέρκυρα τέλειωσε τις εγκύκλιες σπουδές της. Σπούδασε Οικονομικά στο Τμήμα Οικονομικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργάτηκε για αρκετά χρόνια ως δημοσιογράφος σε διάφορες εφημερίδες, ως αρχισυντάκτρια ένθετου περιοδικού εφημερίδας και παρουσιάστρια ειδήσεων της Ελληνικής Τηλεόρασης 2. Μάλιστα το 1998 έλαβε βραβείο Μπότση από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασιλείου Μπότση για την προσφορά της στα θέματα παιδείας και έρευνας.

Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α' Αθηνών. Κατά την περίοδο 2004 έως 2006 διετέλεσε συντονίστρια του Κοινοβουλευτικού Τομέα Παιδείας, Υπεύθυνη Υγείας του Κοινοβουλευτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, υπεύθυνη του Τομέα Γυναικών του Κινήματος και υπεύθυνη της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Από το 2004 έως και σήμερα είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του "Ινστιτούτου Πολιτικής Επιμόρφωσης". Το 2007 επανεξελέγη βουλευτής στην Α' Περιφέρεια της Αθήνας. Το 2009 παραιτείται από την έδρα της για να συμμετέχει στη 2η θέση του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ για τις Ευρωεκλογές του 2009.

Το 2009 εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής. Από τότε μετέχει στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, ενώ είναι αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών καθώς και της Επιτροπής Αναφορών.

Το 2014, τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο της Ελιάς - Δημοκρατικής Παράταξης, στην οποία εντάχηκε μαζί με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί ευρωβουλευτής λαμβάνοντας 100.241 σταυρούς προτίμησης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα Σ. Ράπτη

Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μεγάλη Σερβία

[μικρογραφία|Τα υποθετικά σύνορα της Μεγάλης Σερβίας κατά τον [Βόισλαβ Σέσελι, όπως ορίζονται από το υποθετικό σύνορο Βιροβίτιτσα-Κάρλοβατς-Κάρλομπαγκ στα δυτικά. ]]
Ο όρος **Μεγάλη Σερβία** (Σερβικά: Велика Србија, Velika Srbija, μεταγραφή στο ελληνικό: Βελίκα Σρμπίγια) ισχύει για τη σερβική εθνικιστική και αλυτρωτική ιδεολογία που περιγράφει τη δημιουργία ενός Σερβικού κράτους που θα ενσωματώνει όλες τις περιοχές της παραδοσιακής σημασίας για το σερβικό έθνος και περιφέρειες εκτός της Σερβίας που κατοικούνται κυρίως από Σέρβους. Κύρια ιδεολογία αυτού του κινήματος είναι η ένωση όλων των Σέρβων (ή όλες τις ιστορικές Σέρβικες κατοικημένες εκτάσεις) σε ένα ενιαίο κράτος, υποστηρίζοντας, ανάλογα με την έκδοση, διαφορετικές περιοχές πολλών γειτονικών χωρών.

Η ιδεολογία «Μεγάλη Σερβία» συμπεριλαμβάνει εδάφη της σημερινής Κροατίας, τα σημερινά κράτη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο και Βόρεια Μακεδονία. Σε κάποιες ιστορικές μορφές, η Μεγάλη Σερβία περιλαμβάνει επίσης τη σημερινή Αλβανία (κυριότερα βορειοδυτικά εδάφη της και παραθαλάσσια με έξοδο στην Αδριατική Θάλασσα, όπως την Σκόδρα και ολόκληρη την ομώνυμη Λίμνη Σκόδρα που μοιράζεται με το Μαυροβούνιο, την Λέζα και το Κούκεσι), εδάφη της Βουλγαρίας (όπως το Κιουστεντίλ, μέρος της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ, της Επαρχίας Πέρνικ και της Επαρχίας Σόφιας), της Ουγγαρίας (κυρίως την Νότια Ουγγαρία) και της Ρουμανίας (περιοχές του Βανάτου και της Τρανσυλβανίας). Έμπνευσή του προέρχεται από τη μνήμη και την ύπαρξη της σχετικά μεγάλης και ισχυρής σερβικής αυτοκρατορίας που υπήρχε το 14ο αιώνα στη νοτιοανατολική Ευρώπη πριν από την οθωμανική εισβολή.

Μετά την δημιουργία του νέου σέρβικου κράτους τον 19ο αιώνα η ιδεολογία άρχισε να διαδίδεται και πάλι. Προσπάθειες για την εκπλήρωση της ιδεολογίας άρχισαν τον 20ο αιώνα, στους Βαλκανικούς Πολέμους με την κατάληψη του Κοσσυφοπεδίου και πολλών πόλεων. Άλλη μια προσπάθεια από τους Σέρβους για την εκπλήρωση ήταν η δημιουργία του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας που περιλάμβανε περιοχές της ιδεολογίας. Μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας Σέρβοι άρχισαν να προωθούν νέους τρόπους δημιουργίας της Μεγάλης Σερβίας αλλά ένας παράγοντας ενάντια στην ιδέα της Μεγάλης Σερβίας ήταν η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου.

Κατηγορία:Σερβία
Κατηγορία:Σέρβοι
Κατηγορία:Αλυτρωτισμός