open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γαλλίτης

Ο **γαλλίτης** (gallite) είναι πολύ σπάνιο θειούχο ορυκτό του χαλκού (Cu) και του γαλλίου (Ga). Επειδή ήταν το πρώτο ορυκτό με κύριο συστατικό το γάλλιο που περιγράφηκε, πήρε το όνομά του από το χημικό στοιχείο. Έχει χημικό τύπο CuGaS2 και περιέχει  35,32 % Ga, 32,19 %  Cu και 32,49 %  θείο (S).

## Γενικά
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, δεν ήταν άγνωστα ορυκτά με κύριο συστατικό το χημικό στοιχείο γάλλιο.  Το 1958 απομονώθηκε και περιγράφηκε για πρώτη φορά ο γαλλίτης από τους Γερμανούς Strunz, Geier και Seeliger. Το δείγμα ορυκτού βρέθηκε στην περιοχή Tsumeb της Ναμίμπια (νοτιοδυτική Αφρική), με τα παγκοσμίου φήμης ορυχεία χαλκού που λειτούργησαν από το 1907 έως το 1996 και τα σπάνια και ασυνήθιστα ορυκτά,  και στο ορυχείο Kipushi του Ζαίρ (κεντρική Αφρική) και ήταν γνωστό ότι υπήρχε σε ποσοστό 1,85 % στο ορυκτό γερμανίτης της ίδιας περιοχής. Σύμφωνα με τους προηγούμενους ερευνητές, το ορυκτό συνυπήρχε με τα ορυκτά γερμανίτης, ρενιερίτης, σφαλερίτης, γαληνίτης, χαλκοπυρίτης, σιδηροπυρίτης, βορνίτης και χαλκοσίτης.

## Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Ο γαλλίτης είναι γκρίζο, μη ραδιενεργό, μη φθορίζον, σχετικά μαλακό, μη μαγνητικό, χαμηλής ανισοτροπίας ορυκτό με πυκνότητα 4,2 g/cm³ και μεταλλική λάμψη. Κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό σύστημα και ανήκει στην ομάδα ορυκτών του χαλκοπυρίτη στην οποία ανήκουν ορυκτά του τύπου AmBnXp όπου (m+n):p = 1:1 ή του τύπου ΑΒΧ2 όπου A, B = διάφορα μέταλλα όπως π.χ. Cu, Ga, Ag, In, Fe και Χ = S, Se. Εκτός από την Αφρική, εμφανίσεις του γαλλίτη αναφέρονται στη Βουλγαρία, στο Περού και στην Κούβα.
Έχουν περιγραφεί δύο παραλλαγές του ορυκτού, η μία φωτεινότερη και ανισότροπη και η άλλη σκοτεινότερη και ισότροπη.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Γάλλιο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ATHENA MINERALOGY
* EUROmin Project
*École des Mines de Paris 
*Google Images
*All Specimens with Gallite
* QUT Mineral Atlas
* RRUFF Project, Department of Geosciences,  University of Arizona

Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του γαλλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Παισός Μυσίας

Η **Παισός** ήταν πόλη της Μυσίας μεταξύ της Λαμψάκου και του Παρίου. Ο Leaf την ταυτίζει με την περιοχή γύρω από τα ερείπεια φάρου που οι παλιότεροι χάρτες την ονόμαζαν Fanous, ενώ τον ποταμό Παισό, ο οποίος διατήρησε το ίδιο όνομα και μετά την καταστροφή της πόλης, τον ταυτίζει με τον ποταμό Bayram Cay. Αν και γεωγραφικά ανήκει στη Μυσία, ο Στράβων τη θεωρεί τμήμα της Τρωάδας βάσει της ομηρικής γεωγραφίας. Εκτός του ονόματος Παισός συναντάται στις πηγές και η παραλλαγή *Απαισός*. Αυτή η εναλλαγή στην ονομασία μαρτυρά το μικρασιατικό χαρακτήρα του τοπωνυμίου, ενώ διατυπώνεται από ορισμένους μελετητές η άποψη ότι πρόκειται για θρακικό όνομα.

Στην Ιλιάδα η Παισός απαντά δύο φορές και αναφέρεται ως δήμος που ανήκε, μαζί με άλλες πόλεις της περιοχής (Αδράστεια, Πιτύεια και Τήρεια), στους γιους του βασιλιά Μέροπα της Περκώτης, στον Άδρηστο και στον Άμφιο. Τα ιστορικά στοιχεία αναφορικά με αυτή είναι λιγοστά, αλλά μαρτυρούν ότι υπήρξε σχετικά εύπορη και σημαντική πόλη. Κατά τον Αναξιμένη τον Λαμψακηνό, πρόκειται για αποικία της Μιλήτου. Στη διάρκεια της Ιωνικής επανάστασης (499 π.Χ.) η πόλη τάχθηκε, μαζί με τις υπόλοιπες του Ελλησπόντου, στο πλευρό των Ιώνων. Σύντομα όμως, το 497 π.Χ., καταλήφθηκε από τον Πέρση στρατηγό Δαυρίση, ο οποίος υπέταξε τις περισσότερες πόλεις της περιοχής με αφάνταστη ευκολία. Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων, η Παισός προσχώρησε στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία. Απαντά στους καταλόγους των εισφορών της συμμαχίας, στο τμήμα του ελλησπόντιου φόρου από το 452/1 έως το 425/4 π.Χ., με εισφορά ύψους 1 ταλάντου.

Τον ύστερο 1ο αι. π.Χ. η πόλη είχε εγκαταλειφθεί και οι κάτοικοί της είχαν μεταφερθεί στη Λάμψακο.

## Πηγές
* Η ιστορία της Παισού.
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Λυρνησσός

Στην ελληνική μυθολογία η **Λυρνησσός** ήταν μια κωμόπολη ή την πόλη της Δαρδανίας (Μικρά Ασία), την οποία κατοικούσαν Κίλικες. Ήταν στενά συνδεδεμένη με την κοντινή Θήβη. Την εποχή του Τρωικού Πολέμου, ειπώθηκε ότι είχε αποκλειστεί από τον βασιλέα Μύνη. Η χήρα σύζυγός του ήταν η Βρισηίδα, η οποία αργότερα έγινε ένα λάφυρο πολέμου του Αχιλλέα.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μικράς Ασίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Κάρντιφ Σίτι Στέιντιουμ

Το **Κάρντιφ Σίτι Στέιντιουμ** (ουαλικά: *Stadiwm Dinas Caerdydd*, αγγλικά: *Cardiff City Stadium*) είναι αθλητικό γήπεδο και χώρος συναυλιών με χωρητικότητα 26.828 θέσεων στην περιοχή Λίκγουιθ της πρωτεύουσας της Ουαλίας Κάρντιφ. Αποτελεί την έδρα της Κάρντιφ Σίτι Φούτμπολ Κλαμπ, η οποία έπαιζε προηγουμένως στο Νίνιαν Παρκ. Το γήπεδο διαχειρίζεται η εταιρία Κάρντιφ Σίτι Στέιντιουμ που ανήκει στην Κάρντιφ Σίτι Φούτμπολ Κλαμπ Χόλντινγκς. Στο στάδιο γίνονται επίσης τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας ράγκμπι Κάρντιφ Μπλουζ μέχρι το 2029.

Μετά το Μιλένιουμ Στέιντιουμ, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο στο Κάρντιφ και στην Ουαλία. Το γήπεδο αποτελεί μέρος της ανάπτυξης του Λίκγουιθ, η οποία περιλαμβάνει επίσης το Κάρντιφ Ιντερνάσιοναλ Σπόρτς Στέιντιουμ. Το γήπεδο θα αποκτήσει χορηγό όταν θα έχουν πωληθεί τα δικαιώματα ονομασίας του. Το γήπεδο εγκαινιάστηκε επίσημα στις 22 Ιουλίου 2009, με την Κάρντιφ Σίτι. να έρχεται αντιμέτωπη σε φιλικό αγώνα με την Σέλτικ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημος ιστότοπος
*Σχέδια στον ιστότοπο της Cardiff City
*PMG Developments plc, αρχιτεκτονικό γραφείο.

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ουαλία
Κατηγορία:Κάρντιφ Σίτι
Σάρδησσος

Η **Σάρδησσος** ήταν πόλη της Λυκίας. Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο ήταν πλησίον της Λυρνησσού. Εκεί λατρευόταν ο Δίας με την επίκληση *Σαρδήσσιος* και ιδρυτής της αναφέρεται ο Σαρδήσσιος. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Περκώτη Τρωάδος

Η **Περκώτη** ήταν αρχαία πόλη στη νότια ασιατική πλευρά του Ελλησπόντου και στα βόρεια της Τροίας. Λέγεται ότι ήταν η πατρίδα του προφήτη -βασιλέως Μέροπος. Αυτός ήταν πατέρας της Αρίσβης (που παντρεύτηκε πρώτα τον βασιλιά Πρίαμο και ύστερα τον βασιλιά Ύρτακο), της Κλειτής (που παντρεύτηκε τον βασιλιά Κύζικο) και του Αμφίου και του Αδράστου που πολέμησαν στον Τρωικό πόλεμο. Σύμφαωνα με την Ιλιάδα του Ομήρου, η Περκώτη, ως σύμμαχος της Τροίας, έστειλε στρατιωτικό σώμα στον Πρίαμο, υπό τον Άσιο υιό του Υρτάκου που πληγώθηκε από τον Αντίλοχο. Επίσης δύο Περκώτιοι σκοτώθηκαν σε εκείνο τον πόλεμο από τον Οδυσσέα και τον Διομήδη. Οι άλλοι Μεροπίδες (Άδραστος και Άμφιος) έστειλαν ενισχύσεις από την γειτονική Αδράστεια. Πάλι κατά τον Όμηρο, ο υιός του Ικετάωνος (και ανεψιός του Πριάμου) Μελάνιππος, οδήγησε κοπάδι βοοειδών στην Περκώτη. 

Σύμφωνα με τον Φαινία της Ερεσσού, η Περκώτη δόθηκε στον Θεμιστοκλή από τον Αρταξέρξη Α΄, ως τόπος διαμονής του. 

Στην εποχή του Στράβωνος η πόλη είχε εξαφανιστεί, ώστε ο Αμάσειος γεωγράφος να μην μπορεί να προσδιορίσει την θέση της. Υποστήριζε επίσης ότι η αρχική της ονομασία ήταν Περκώπη και ήταν μέρος της Τρωάδος. Πάντως ούτε οι Περκώτιοι, αλλά ούτε οι Αρίσβιοι και οι Αδράστειοι ήταν Τρώες ή Δαρδάνιοι, ενώ ασαφής ήταν και η καταγωγή των Μεροπιδών και Υρτακιδών. 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Φόβος (αποσαφήνιση)

Ο όρος **φόβος** μπορεί να αναφέρεται:

* στο συναίσθημα φόβος
* στον δορυφόρο του Άρη Φόβος
* στο μυθολογικό πρόσωπο Φόβος
* στην κινηματογραφική ταινία ''Ο φόβος''
Φυτοφάγο

μικρογραφία|Μητέρα ελαφίνα με το ελαφάκι της.
***Φυτοφάγος*** ονομάζεται ο οργανισμός που τρέφεται μόνο από διάφορα φυτά αλλά από καθόλου κρέας. Στα *φυτοφάγα* ζώα ο πεπτικός σωλήνας είναι μακρύτερος από ότι των σαρκοφάγων. Αυτό συμβαίνει επειδή η τροφή τους περιέχει πολύ κυτταρίνη και είναι δύσπεπτη. Ορισμένα *φυτοφάγα* ονομάζονται μηρυκαστικά, επειδή μηρυκάζουν, δηλαδή αναμασούν την τροφή τους..

## Παραπομπές
Επιδερμίδα (φυτά)

Η **επιδερμίδα** είναι φυτικός ιστός ο οποίος σχηματίζεται από τα κύτταρα που υπάρχουν στην επιφάνεια των φύλλων και είναι τοποθετημένα πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Ο ρόλος της επιδερμίδας είναι:
*να καλύπτει το φύλλο
*να περιορίζει τις απώλειες νερού από το φύλλο, εμποδίζοντας την εξάτμιση του νερού που βρίσκεται στο εσωτερικό του..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανατομία φυτών
Κατηγορία:Ιστοί (βιολογία)
Πτολεμαϊκή γραφή

Η **πτολεμαϊκή γραφή** είναι σύμφωνα με την ελληνική παλαιογραφία η ελληνική γραφή με την οποία είναι γραμμένοι οι ελληνικοί χειρόγραφοι πάπυροι της πτολεμαϊκής περιόδου (323 - 30 π.Χ.) στην αρχαία Αίγυπτο. 
## Ιστορική αναδρομή
Το έτος 1889 ο αιγυπτιολόγος Φλίντερς Πέτρι έκανε μια σημαντική για την παλαιογραφία ανακάλυψη. Μερικοί από τις σαρκοφάγους που ανακάλυψε ήταν από «πολτοποιημένο» πάπυρο. Από τις σαρκοφάγους αυτές μπόρεσαν να αποσυγγοληθούν και αποκατασταθούν αρκετοί πάπυροι, οι οποίοι στην συνέχεια μελετήθηκαν. Προέρχονται από τους καλάθους αχρήστων των γραφείων των επίσημων αιγυπτιακών υπηρεσιών και περιέχουν πλήθος ανακοινώσεων, αιτήσεων, πιστοποιητικών και άλλων εγγράφων. Για την χρονολόγησή τους είναι πλεονεκτικό το ότι συχνά φέρουν την ακριβή ημερομηνία. 
## Χαρακτηριστικά της πτολεμαϊκής γραφής
Η πτολεμαϊκή γραφή χαρακτηρίζεται για την ελεύθερη και πλατιά μορφή των γραμμάτων, καθώς και την ανάλαφρη ροή του κειμένου.  Γράμματα όπως το **Μ**, **Π**, **Τ** υπερτερούν ως προς το πλάτος και τις οριζόντιες γραμμές. Ένα άλλο χαρακτηριστικό της πτολεμαϊκής γραφής είναι μια εικονική οριζόντια γραμμή που διαπερνάει τα γράμματα του κάθε στίχου, λόγο του ότι τα περισσότερα γράμματα έχουν σχήμα χαμηλό και πλαδαρό, και γι'αυτό η προέκταση των οριζόντιων γραμμών δίνουν την οπτική εντύπωση μιας συνεχιζόμενης γραμμής.  
## Πηγές
* 



Κατηγορία:Παλαιογραφία
Corpus Inscriptionum Graecarum

**Corpus Inscriptionum Graecarum** (ή *CIG*) ονομάζεται μια συλλογή αρχαίων ελληνικών επιγραφών. Εκδόθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα.
## Ιστορική εξέλιξη
Η προσπάθεια ξεκίνησε το 1815 από την Πρωσική Ακαδημία των Επιστημών στο Βερολίνο, όταν ο Άουγκουστ Μπεκ και Μπάρτολντ Γκέοργκ Νίμπουρ πρότειναν να δημοσιευθούν όλες οι μέχρι τότε γνωστές ελληνικές επιγραφές. Η πρώτη συντακτική επιτροπή απαρτήθηκε από τους Φρίντριχ Σλάιερμαχερ, Φίλιππ Μπούττμανν και Ιμμάνουελ Μπέκκερ υπό την διεύθυνση των Μπεκ και Νίμπουρ. Μετά από μακροχρόνιες εργασίες συντάχθηκε το πρώτο τεύχος το 1825, ενώ ο πρώτος πλήρης τόμος δημοσιεύτηκε το 1828, ακολουθούμενος από έναν δεύτερο τόμο το 1843. Έκτοτε ακολούθησαν και άλλοι δύο τόμοι το 1853 και 1859 από τους Ερνστ Κούρτιους και Άντολφ Κίρχχοφφ αντίστοιχα, καθώς και ένα ευρετήριο το 1877 από τον Χέρμανν Ρελ. 

Με την άνθιση των μελετών των αρχαιοτήτων των μεσογειακών χωρών και το επακόλουθο πλήθος των επιγραφών, η Πρωσική Ακαδημία των Επιστημών προχώρησε στην επανεξέταση όλων των επιγραφών. Το έργο συνεχίστηκε με τη συλλογή Inscriptiones Graecae.

kdhfkjsdhkewshdhfguydfbvr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Geschichte des Corpus Inscriptionum Graecarum und der Inscriptiones Graecae (PDF; 3,2&nbsp;MB)

Κατηγορία:Ελληνική επιγραφική
Σύνταξη

* Στην Σύνταξη (ασφάλεια),  περιοδική οικονομική αποζημίωση την οποία λαμβάνει κάποιο πρόσωπο συνήθως από κάποιο ασφαλιστικό ταμείο ή ασφαλιστική εταιρεία.
* Στην Σύνταξη (γλωσσολογία), όρο της γλωσσολογίας.
* Στην Σύνταξη (γλώσσα προγραμματισμού), όρο της επιστήμης των υπολογιστών.
Γουίλιαμ Μπανκς

Ο **Γουίλιαμ Μπανκς** (αγγλ. *William John Bankes*) (1786-1855) υπήρξε Βρετανός εξερευνητής και αιγυπτιολόγος. Ανακάλυψε τον Οβελίσκο των Φιλών και συνέβαλε στην αποκρυπτογράφηση της στήλης της Ροζέττας. Στο Βρετανικό μουσείο βρίσκεται πάπυρος με κείμενο του Ομήρου που φέρει το όνομά του (Πάπυρος Ομήρου του Μπανκς, *the Bankes Homer*).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1786 στο Κίνγκστον Λέισι, Ντόρσετ και ήταν από αριστοκρατική αγγλική οικογένεια. Γονείς του ήταν ο Χένρι Μπανκς και η Φράνσις το γένος Γούντλεϊ. Ήταν ο δευτερότοκος από συνολικά πέντε παιδιά. Σχολείο πήγε στην σχολή του Γουέστμινστερ (*Westminster School*) στο Λονδίνο, και μετά σπούδασε στο Κολλέγιο της Αγίας Τριάδας (*Trinity College*) του Καίμπριτζ, όπου αποφοίτησε το 1811 με το δίπλωμα των καλών τεχνών (*Master of Arts*). Απεβίωσε στις 15 Απριλίου 1855 στην Βενετία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του Μπανκς από τον ιστότοπο  travellersinegypt.org
* οικογενειακό δένδρο από τον ιστότοπο wc.rootsweb.ancestry.com

Κατηγορία:Βρετανοί εξερευνητές
Κατηγορία:Αιγυπτιολόγοι
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1971-1972

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1971–72, ήταν το τέταρτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής πετοσφαίρισης ανδρών. Συμμετείχαν 13 ομάδες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για έβδομη φορά στην ιστορία του με ρεκόρ 22 νίκες και 2 ήττες, οι οποίες ήταν οι πρώτες του έπειτα από δύο συνεχόμενα αήττητα πρωταθλήματα (1969-70 και 1970-71). 

Ισοβάθμησε με τον Ολυμπιακό, όμως ήταν καλύτερος στα κερδισμένα σετ στους μεταξύ τους αγώνες, που αποτέλεσαν το κριτήριο σε περιπτώσεις ισοβαθμίας. Ο Ολυμπιακός επικράτησε στον πρώτο γύρο με 3–1, και στον αγώνα του δεύτερου γύρου που είχε πλέον το χαρακτήρα τελικού, ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 3–0 και έφτασε έτσι στην κατάκτηση του τίτλου.

Οι δυο πρωτοπόροι είχαν από μια ήττα από τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, ο οποίος παρέμεινε αήττητος στον πρώτο γύρο κερδίζοντας με 3-2 σετ όλα τα ντέρμπι. Στο δεύτερο γύρο δεν κατάφερε να παραμείνει στα ίδια επίπεδα απόδοσης και δεν διεκδίκησε τον τίτλο.

Στα τοπικά πρωταθλήματα υποβιβάστηκαν το Παγκράτι, ο Β.Α.Ο., ο Έσπερος και ο Κύδων Χανίων

## Τελική Βαθμολογία

## Πηγές
*https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/



Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1971
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1972
Δελφικό Έψιλον

Το **Δελφικό Έψιλον** είναι ένα αρχαιοελληνικό σύμβολο (κλείδα) που σχετιζόταν με την μύηση του ανθρώπου στο φως. Για το λόγο αυτό βρισκόταν στον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, όπου τελούνταν η λατρεία του Ήλιου (ο Απόλλωνας ήταν θεός του Ήλιου). 
Συγκεκριμένα είχε τοποθετηθεί τρεις φορές (ξύλο, χαλκός, χρυσός) στην κορυφή του αετώματος της κεντρικής ανατολικής πύλης του ναού, μαζί με το "*ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ*" στην κάτω αριστερή γωνία και το "*ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ*" στην κάτω δεξιά του ιδίου αετώματος. Η προέλευση του συμβόλου και των φράσεων αποδιδόταν στους επτά σοφούς.

Στην Αρχαία Ελλάδα συμβόλιζε:  
* ως σχήμα: την ένωση και την τριαδικότητα (τρεις παράλληλες γραμμές ενωμένες).
* ως αριθμός: τα 5 κοσμογονικά στοιχεία Γη, Αέρας, Νερό, Πυρ και τον Αιθέρα (πεμπτουσία).

Η μοναδική πληροφορία για το Δελφικό Έψιλον προέρχεται από τον Πλούταρχο, ο οποίος ήταν Ιερεύς δια βίου του Απόλλωνος. Στο "Περί του Ει εν Δελφοίς", ο Πλούταρχος παραθέτει στους διαλόγους διάφορες εξηγήσεις, με την η καλύτερη να δίνει ο Αμμώνιος (δάσκαλός του), ως προσφώνηση έκπληξης και σεβασμού στον Θεό, δηλαδή Εί (σαι), που μεταφράζεται ως μόνο εσύ υπάρχεις, το μόνο σίγουρο που υπάρχει αιώνια, σε αντίθεση με το "γνώθι σεαυτόν" που αποτελεί υπόμνηση στο θνητό ον, με την μεταβλητή φύση του, που υπόκειται σε γέννηση και φθορά. 

## Πηγές
Πλούταρχος, Ηθικά: *Περί του Ει του εν Δελφοίς*

## Εσωτερικοί σύνδεσμοι
*Μαντείο των Δελφών
*Δελφικά παραγγέλματα
*Ομάδα Έψιλον

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ello.gr
*youtube.com

Κατηγορία:Δελφοί
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ελλάδας
Κατηγορία:Πολιτισμικά σύμβολα
Φαράγγι Ελυγιά

Το ***[[Φαράγγι]] του Ελυγιά*** βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Κρήτης, το νομό Χανίων και συγκεκριμένα το δήμο Σφακίων. Διασχίζει κάθετα το νησί, παράλληλα με το φαράγγι της Σαμαριάς.

Η διαδρομή διέλευσής του ξεκινά από το οροπέδιο του Ομαλού, για να συνεχίζει μέσω του ορειβατικού καταφυγίου *Καλλέργη* των Λευκών ορέων, της κορυφής *Μελινταού* σε υψόμετρο 2.133 μέτρων και της τοποθεσίας *Ποταμός*, συνολικής πεζοπορίας 6 ωρών. Μέσω κατακόρυφης καθόδου 10 μέτρων προσεγγίζεται ο πυθμένας του φαραγγιού, το οποίο απολήγει στην παραλία *Άγιος Παύλος* του Λιβυκού πελάγους κατόπιν ίσου περίπου χρόνου. Συνηθέστερα, οι αντίστοιχες οργανωμένες εξορμήσεις του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου (ΕΟΣ) Χανίων συνδυάζονται με ενδιάμεση διανυκτέρευση στου *Καλλέργη*.

Το μισό τμήμα του φαραγγιού έως την ακτή, είναι προσβάσιμο με αφετηρία επίσης το χωριό Άγιος Ιωάννης κοντά στην Ανώπολη Σφακίων (92 χιλιόμετρα από τα Χανιά). Για την τοποθεσία *Κορμοκόπος* απαιτείται πεζοπορία μίας ώρας και μέχρι τον *Άγιο Παύλο* επιπλέον 2,5.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φαράγγι Ελυγιάς, cretanbeaches.com
* Φαράγγι Ελυγιά, xania.eu
* Φαράγγι Ελυγιά, xania.net

Ε
Κατηγορία:Σφακιά
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Χανίων
Χένρι Μέγιες

Ο **Χένρι Μέγιες** (αγγλικά:**Henry George Mayes**) (Νορθάμπτον 14 Φεβρουαρίου 1880 - Λονδίνο 1928), ήταν Βρετανό-Καναδός αθλητής της αντισφαίρισης, διεθνής με τον Καναδά, στρατιωτικός και επιχειρηματίας.

Πήγε σχολείο στο Νορθάμπτον και αργότερα κατατάχτηκε στον στρατό. Το 1898 πήρε μέρος στον πόλεμο των Μπόερς όπου πήρε προαγωγή και τιμήθηκε με μετάλλια από το βασιλικό ζεύγος της Βρετανίας. Το 1908 παντρεύτηκε τη Φράνσις Χάζαρντ (Frances Hazard) και παραιτήθηκε από τον στρατό. Το 1909 μετακόμισε στο Γουίνιπεγκ του Καναδά όπου ανέπτυξε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Με το ξέσπασμα του Α' παγκοσμίου πολέμου κατατάχτηκε στον Καναδικό στρατό όπου πολέμησε στο δυτικό μέτωπο, στη Γαλλία κατά το 1914 - 1916. Με το τέλος του πολέμου προήχθη σε αντισυνταγματάρχη αργότερα διορίστηκε επικεφαλής φυσικής αγωγής στην Καναδική πολεμική αεροπορία και έπειτα στη ΡΑΦ. Τον Ιανουάριο του 1918 τιμήθηκε με το μετάλλιο του *Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας* .
thumb|left|260px|Ο Μέγιες μαζί με τους συμπαίκτες του στην ομάδα του Καναδά που πήρε την 2η θέση στο κύπελλο Ντέιβις του 1913
Ο Μέγιες ήταν και αθλητής της υδατοσφαίρισης, της σκοποβολής και της αντισφαίρισης όπου άρεσε και στον ίδιο η δημοτικότητα που είχε. Το 1913 πήρε μέρος με τον Καναδά στο Κύπελλο Ντέιβις όπου έφτασε με τους συμπαίκτες του στον τελικό, εκεί έχασαν από τις ΗΠΑ καταλαμβάνοντας την 2η θέση. Την ίδια χρονιά πήρε μέρος και στο Γουίμπλετον. Με τον Καναδά πήρε μέρος και στο κύπελλο Ντέιβις του 1914. 

Το 1920 βρέθηκε στην Ελλάδα ως σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης για να μελετήσει το σύστημα φυσικής αγωγής που ίσχυε τότε. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα έγινε μέλος του ΟΑΑ και πήρε μέρος σε αγώνες του ΟΑΑ που θεωρήθηκαν το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1920 όπου και το κατέκτησε. Στο απλό αντρών νίκησε στον τελικό τον Ι. Κετσέα και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Κρόσφιλντ (Crossfield) νίκησαν το ζευγάρι Κετσέα-Κυριακού. 

Ήταν τρεις φορές νικητής στο τουρνουά της Λέσχης της Βασίλισσας, 1922, 1926 και 1927, που διοργανώνεται ακόμα και σήμερα (2011), και είχε πολλές συμμετοχές στο Γουίμπλετον. Τελευταία νίκη του ήταν το 1928 στο Λονδίνο σε ηλικία 47 ετών, πέθανε έναν χρόνο μετά από δηλητηρίαση του αίματος, σε ηλικία 48 ετών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Καναδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Ρωμαϊκή γραφή

Η **ρωμαϊκή γραφή** είναι σύμφωνα με την ελληνική παλαιογραφία η ελληνική γραφή με την οποία είναι γραμμένοι οι ελληνικοί χειρόγραφοι πάπυροι στην Αίγυπτο της ρωμαϊκής περιόδου, η οποία εκτείνεται από τον αυτοκράτορα Αύγουστο μέχρι τον Διοκλητιανό. Αν και αναφέρεται στην ελληνική και όχι στην λατινική γραφή, ονομάζεται έτσι για να διακρίνεται από την προγενέστερη πτολεμαϊκή γραφή, η οποία ήταν σε χρήση κατά την πτολεμαϊκή περίοδο (323 - 30 π.Χ.), αλλά και τη βυζαντινή γραφή των μεταγενέστερων βυζαντινών χρόνων. 
## Χαρακτηριστικά της ρωμαϊκής γραφής
Η ρωμαϊκή γραφή χαρακτηρίζεται για την γενικά μικρή και στενή μορφή των γραμμάτων, και την γενικά συμπαγή εικόνα του όλου κειμένου.
Οι ευθείες γραμμές αποφεύγονται γενικά, και τα γράμματα αποκτούν καμπύλες, ενώ γράφονται σχεδόν χωρίς η μύτη του καλαμιού να σηκώνεται από τον πάπυρο.

## Πηγές
* 
* 



Κατηγορία:Παλαιογραφία
Ιάσων Γεωργιάδης

Ο **Ιάσων Γεωργιάδης** , (Βόλος 1 Απριλίου 1902- ? ), ήταν Έλληνας αθλητής και διοικητικός παράγοντας της αντισφαίρισης.

Ο Γεωργιάδης γεννήθηκε στον Βόλο αλλά έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Κάιρο όπου είχε μετακομίσει η οικογένεια του όταν ο πατέρας του Κωνσταντίνος ανέλαβε διευθυντής της Τράπεζας Ανατολής. Κατατάχτηκε εθελοντής στον ελληνικό στρατό και πήρε μέρος στην Μικρασιατική εκστρατεία , εκεί αναφέρεται να παίρνει μέρος σε στρατιωτικούς αγώνες αντισφαιρίσεως το 1922 στην Σμύρνη. Αναδείχτηκε μάλιστα πολυνίκης των αγώνων, *αγώνες πανστρατιάς* όπως ονομάστηκαν, και τιμήθηκε γι' αυτό.

Το 1923 με την επιστροφή του στην Ελλάδα έγινε αθλητής του Ο.Α.Α. όπου τον υπηρέτησε από όλα τα πόστα έως τον θάνατο του.  Το 1924 ήταν πρωταθλητής στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο απλό νικώντας στον τελικό τον Ζ. Αργυρόπουλο και νικητής στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Αργυρόπουλο. Στο απλό αντρών νίκησε κατά σειρά τους Σ. Ζώτο με 2-0 σετ, τον Ι. Κετσέα με 2-0 σετ στα ημιτελικά τον Ντίκερσον και στον τελικό τον Αργυρόπουλο με 3-1 σετ (6-1,7-5,2-6,8-6). Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Αργυρόπουλο νίκησαν στον τελικό το ζευγάρι Ντίκερσον-Χάρτοπ με 3-1 σετ .

Πήρε μέρος με την Εθνική ομάδα σε πολλές διοργανώσεις του κυπέλλου Ντέιβις , ήταν αρχηγός αποστολών σε πολλές διοργανώσεις , σύμβουλος της ΕΦΟΑ κτλ. Είχε διατελέσει ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος και διευθυντής σε ασφαλιστικές εταιρίες. 

## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, *100 Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1, σελίδες 139 κι 152

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές της αντισφαίρισης
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1993-1994

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1993–94 ήταν η τέταρτη διοργάνωση από την καθιέρωση της Α1 Κατηγορίας, με τις συμμετέχουσες ομάδες να αυξάνονται σε δώδεκα. 

Αυτή ήταν η μοναδική σεζόν της Α1 στην οποία δε διεξήχθησαν πλέι οφ ή κάποια παρεμφερής Β' φάση, κι ολοκληρώθηκε μετά από δύο γύρους της κανονικής περιόδου. Ο λόγος ήταν η διεξαγωγή του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος εθνικών ομάδων, εξαιτίας του οποίου το πρωτάθλημα έπρεπε να ολοκληρωθεί νωρίτερα από το συνηθισμένο. 

Πρωταθλητής αναδείχθηκε με μεγάλη άνεση ο Ολυμπιακός που ηττήθηκε μόνο από τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη με 3-2 σετ. Σφράγισε την κατάκτηση του τίτλου, όταν κέρδισε τον Άρη στη Θεσσαλονίκη με 3–1 σετ (15-5, 12-15, 12-15, 10-15) για την 18η αγωνιστική, καθώς πριν τον αγώνα οι ομάδες είχαν διαφορά ενός βαθμού.

## Τελική βαθμολογία

## Αποτελέσματα

## Πηγές
*ΤΑ YEARBOOKS ΤΗΣ ΕΠΕΣΘ (1994)
*εφ. Αθλητική Ηχώ
*εφ. Καθημερινή



1993 1994
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1993
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1994
Πινακοθήκη των Καλλονών

Η **Πινακοθήκη των Καλλονών** (γερμ. *Schönheitengalerie*) είναι συλλογή από 36 προσωπογραφίες των πιο όμορφων γυναικών της αριστοκρατίας και της μεσοαστικής τάξης του Μονάχου της Βαυαρίας. Φιλοτεχνήθηκε μεταξύ των ετών 1827 και 1850, ως επί το πλείστον από το ζωγράφο Γιόζεφ Καρλ Στίλερ, ο οποίος είχε διοριστεί ζωγράφος της Αυλής του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, πατέρα του Όθωνα, Βασιλιά των Ελλήνων. Ο Λουδοβίκος συγκέντρωσε τα πορτραίτα των καλλονών στο Ανάκτορο Νύμφενμπουργκ στο Μόναχο, όπου διέμενε.

Ανάμεσα στα πορτραίτα αυτά περιλαμβάνονται οι ερωμένες του Βασιλιά Λόλα Μοντέζ (διάσημη χορεύτρια ισπανικών χορών), η μαρκησία Μαριάννα Φλορέντσι και η Τζέην Ελίζαμπεθ Ντίγκμπυ, η ηθοποιός Σαρλόττε φον Χαγκν, καθώς και η Ελληνίδα Αικατερίνη «Ρόζα» Μπότσαρη, κόρη του ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης Μάρκου Μπότσαρη και σύζυγος του πρίγκιπα Γεωργίου Καρατζά. 

## Πορτραίτα

Αρχείο:Stieler - Auguste Strobl (Schönheitengalerie).jpg|Ωγκύστ Στρομπλ (1827)
Αρχείο:Maximiliane Borzaga.jpg|Μαξιμιλιάνε Μπορτζάγκα (1827)
Αρχείο:Isabella von Taufkirchen.jpg|Ιζαμπέλλα φον Τράουφφκιρχεν-Ένγκελμπεργκ (1828)
Αρχείο:Stieler Kruedener.jpg|Αμαλί φον Λέρχενφελντ-Κρύντενερ (1828)
Αρχείο:Cornelia Vetterlein.jpg|Αντονιέττα Κορνέλια Βέττερλαϊν (1828)
Αρχείο:Joseph Karl Stieler - Charlotte von Hagn, 1828.jpg|Σαρλόττε φον Χαγκν (1828)
Αρχείο:Joseph Karl Stieler- Nanette Kaula.jpg|Νανέτ Κάουλλα (1829)
Αρχείο:Anna Hillmayer 1829, by Joseph Stieler.JPG|Άννα Χιλλμάιερ (1829)
Αρχείο:Joseph Stieler - Regina Daxenberger, 1829.JPG|Ρεγκίνα Ντάξενμπεργκερ (1829)
Αρχείο:Stieler-Jane Digby.jpg|Τζέην Ελίζαμπεθ Ντίγκμπυ (1831)
Αρχείο:Stieler - Marianna Marchesa Florenzi, 1831.JPG|Μαριάννα, Μαρκησία Φλορέντσι (1831)
Αρχείο:Amalie von Schintling.jpg|Αμαλί φον Σίντλινγκ (1831)
Αρχείο:Karl Joseph Stieler - Porträt der Helene Sedlmayr.png|Ελένε Σέντλμαϋρ (1831)
Αρχείο:Stieler Arco-Steppberg.jpg|Ιρένε, Κόμισσα του Άρκο-Στέππεργκ (1834)

Κατηγορία:Προσωπογραφία
Γεώργιος Καρυδιάς

Ο **Γεώργιος Αριστείδης Καρυδιάς** (αγγλ : *George Aristides Caridia*) (Καλκούτα 20 Φεβρουαρίου 1869 - Λονδίνο 21 Απριλίου 1937), ήταν Βρετανός με ελληνική καταγωγή αθλητής της αντισφαίρισης και ολυμπιονίκης.

Ο Καρυδιάς καταγόταν από ελληνική οικογένεια της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο , ο ίδιος γεννήθηκε στην Ινδία, αγωνιζόταν περίπου από το 1895  έως το 1914. 

Το 1903 ο Καρυδιάς έγινε τακτικό μέλος του ΟΑΑ , μέλος του συλλόγου ήταν και ο θείος του Αλέξανδρος Οράτης. Πήρε μέρος στις μεγαλύτερες διοργανώσεις της εποχής του, στο Γουίμπλετον η καλύτερη συμμετοχή του ήταν το 1903 όπου έφτασε στα ημιτελικά και στα προημιτελικά στο διπλό αντρών το 1898, το 1899 και το 1909 στο μονό αντρών χάνοντας από τον Μαυροκορδάτο. Το 1904 κατέκτησε το Γαλλικό κλειστό πρωτάθλημα και το 1902 το Ουαλικό πρωτάθλημα. Στο κλειστό πρωτάθλημα Βρετανίας το 1907 έφτασε έως τον τελικό όπου έχασε από τον Άρθουρ Γκορ. 

Πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες του 1908 με την Μεγάλη Βρετανία όπου αναδείχτηκε τρίτος ολυμπιονίκης κι έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, εκεί έχασε από τον Γερμανό Ότο Φρόιτζχαϊμ (Otto Froitzheim) με 3-1 σετ (6-4 6-1 5-7 6-1) . Επίσης τρίτος ολυμπιονίκης ήταν και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Τζορτζ Σίμοντ (George Simond). 

Πήρε μέρος και στους ολυμπιακούς αγώνες του 1912, αποκλείστηκε στα προημιτελικά όπου έχασε από τον Αυστραλό Τόνυ Γουίλντινγκ και στο διπλό αποκλείστηκε στον α΄γύρο με συμπαίκτη τον Μαυροκορδάτο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βρετανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1972-1973

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1972–73 ήταν το πέμπτο πρωτάθλημα της Εθνικής κατηγορίας από την ίδρυση της. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Το πρωτάθλημα κρίθηκε κυρίως στους αγώνες μεταξύ τριών ομάδων, Παναθηναϊκού, Ολυμπιακού και Ηρακλή, οι οποίοι ξεχώρισαν απο τις υπόλοιπες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για τέταρτη συνεχή σεζόν, γνωρίζοντας μόνο μία ήττα από τον Ολυμπιακό με 3-2 σετ προς το τέλος της διοργάνωσης, ενώ είχε ήδη εξασφαλίσει διαφορά ασφαλείας από τους δύο ανταγωνιστές του.

## Τελική Κατάταξη

## Πηγές
*https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/



Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1972
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1973
Βασίλισσα μυρμηγκιών

Βασίλισσα, σε μια αποικία μυρμηγκιών, είναι ένα ενήλικο θηλυκό μυρμήγκι, ικανό να αναπαραχθεί. Αυτή πρόκειται να είναι η μητέρα όλων των άλλων μυρμηγκιών της αποικίας. Κάποια θηλυκά μυρμήγκια δε χρειάζεται να ζευγαρώσουν για να παραγάγουν απογόνους, καθώς αναπαράγονται μέσω ασεξουαλικής παρθενογένεσης ή κλωνοποίησης και τα μυρμήγκια που γεννιούνται είναι όλα θηλυκά. Στα περισσότερα είδη τα νεαρά μυρμήγκια εξελίσσονται από προνύμφες με συγκεκριμένη διατροφή ώστε να γίνουν σεξουαλικά ώριμα.

## Ανατομία

Ανατομικά η βασίλισσα μοιάζει πολύ με τα άλλα μυρμήγκια του είδους της, είναι ωστόσο αρκετά μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα μυρμήγκια της αποικίας. Οι βασίλισσες, όπως και τα άλλα μυρμήγκια έχουν ένα σκληρό εξωτερικό περίβλημα που λέγεται εξωσκελετός και τα σώματά τους αποτελούνται από τρία κύρια μέρη: το κεφάλι, το θώρακα και και την κοιλιά. Έχουν ένα ζευγάρι αρθρωτών κεραιών που μπορούν να τις επιμηκύνουν όταν επεξεργάζονται ένα αντικείμεννο. Αντίθετα όμως με τα άλλα μυρμήγκια οι νεαρές βασίλισσες έχουν τέσσερα φτερά. Αυτά χρησιμοποιούνται μόνο για την πτήση του ζευγαρώματος, και αργότερα αποκολλούνται είτε από την ίδια τη βασίλισσα είτε από του εργάτες της που τα αφαιρούν ροκανίζοντάς τα. Επίσης οι βασίλισσες και τα αρσενικά μυρμήγκια των περισσότερων ειδών έχουν τρία μάτια που θυμίζουν χάντρες στο κέντρο του πίσω μέρους του κεφαλιού τους επιπρόσθετα των σύνθετων ματιών τους.

Κατηγορία:Μυρμήγκια
Κατηγορία:Κοινωνιοβιολογία
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1973-1974

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1973–74 ήταν το έκτο πρωτάθλημα της Εθνικής κατηγορίας και διεξήχθη με τη συμμετοχή 13 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος ο Ολυμπιακός, που έσπασε έτσι το σερί τεσσάρων πρωταθλημάτων του Παναθηναϊκού, τον οποίο κατέβαλε στους μεταξύ τους αγώνες που έκριναν ουσιαστικά το πρωτάθλημα, με 3–1 και 3–2. Πολύ ανταγωνιστικός εμφανίστηκε για ακόμα μία σεζόν ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, που έμεινε αήττητος στα παιχνίδια με τις υπόλοιπες δέκα ομάδες του πρωταθλήματος, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει τους δύο μεγάλους του Κέντρου στις τέσσερις αναμετρήσεις απέναντί τους.

Το πρωτάθλημα διακόπηκε απρόοπτα κατά τη διάρκεια της σεζόν λόγω της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Ξεκίνησε ξανά στα τέλη του Αυγούστου κι ολοκληρώθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου, διάστημα στο οποίο διεξήχθησαν όσοι αγώνες είχαν απομείνει, με εξαίρεση τους πέντε αγώνες του κυπριακού σωματείου της Ανόρθωσης Αμμοχώστου (υπολείπονταν αγώνες της με Ηρακλή, Άρη, Εθνικό Αλεξανδρούπολης, Δημόκριτο και Μίλωνα), οι οποίοι ματαιώθηκαν οριστικά καθώς ήταν πλέον αδύνατο για την Ανόρθωση να συμμετέχει μετά τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Για την τύχη αυτών των αγώνων και την διαμόρφωση της οριστικής κατάταξης του πρωταθλήματος, θα αποφάσιζε αργότερα η ΓΓΑ.

## Βαθμολογία
Η κατάταξη των ομάδων ανά θέση είναι γνωστή, άλλα δεν είναι γνωστό τι απόφαση πάρθηκε για τους πέντε αγώνες που ματαιώθηκαν και πως διαμορφώθηκε η οριστική βαθμολογία.

*Ο Νηρέας και το Παγκράτι είχαν από έναν μηδενισμό.

## Πηγές
*Ψηφιακό Αρχείο Αθλητικής Ηχούς
*Εφημερίδα "Μακεδονία". Φύλλο 14/8/1974 σελίδα 4, αναλυτική βαθμολογία (αγώνες, βαθμοί, σετ), πριν την επανέναρξη του πρωταθλήματος.
*Εφημερίδα "Μακεδονία". Φύλλο 7/9/1974 σελίδα 4, βαθμολογία πριν την τελευταία αγωνιστική ημέρα.
*Εφημερίδα "Μακεδονία". Φύλλο 10/9/1974 σελίδα 4, τελευταίοι αγώνες.

## Παραπομπές




Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1973
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1974
Πάπυρος του Βοργία

Ο **Πάπυρος του Βοργία** ή **Charta Borgiana** είναι ο πρώτος πάπυρος με ελληνική γραφή που μελετήθηκε και δημοσιεύθηκε. Ονομάζεται έτσι από τον Ιταλό καρδινάλιο Στέφανο Βοργία, στον οποίο δωρίστηκε. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι. 
Θεωρείται σημαντικής αξίας επειδή παρέχει πληροφορίες για την κοινωνική δομή της εργατικής τάξης της εποχής των ρωμαϊκών χρόνων στην Αίγυπτο.

## Ιστορικό της ανακάλυψης
Βρέθηκε το 1778 στη Γκίζα, στα περίχωρα της αρχαίας Μέμφιδος, από χωρικούς. Μαζί με αυτόν βρέθηκαν και άλλοι, συνολικά σαράντα ή πενήντα κυλινδρικοί πάπυροι. Ένας μόνο κύλινδρος σώθηκε, επειδή αγοράστηκε από Ιταλό επιχειρηματία, ο οποίος δεν δέχτηκε να αγοράσει και τους υπόλοιπους.  Οι χωρικοί που τους ανακάλυψαν, τους χρησιμοποίησαν ως προσανάμματα, και λόγω της αρωματικής ευωδιάς που έβγαζαν κατά το κάψιμο. Ο πάπυρος που αγοράστηκε, χαρίστηκε αργότερα στον Ιταλό καρδινάλιο Βοργία στο Βελλέτρι της Ιταλίας. Ο κύλινδρος αυτός μελετήθηκε και δημοσιεύθηκε από τον Δανό Νιλς Ίβερσεν Σο (*Niels Iversen Schow*) το 1788. Σήμερα ο πάπυρος φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι και είναι γνωστός ως Βοργιανός Πάπυρος (*Charta Borgiana*).

## Περιεχόμενο
Ο πάπυρος είναι γραμμένος σε επισεσυρμένη γραφή (*cursiva*) και χρονολογείται στο έτος 192-193 μ.Χ.. Αποτελείται από 23 κομμάτια, του οποίου το μεγαλύτερο διαιρείται σε δεκαπέντε σελίδες, με 33 στίχους σε κάθε σελίδα. Είναι κατάλογος εργατών, οι οποίοι δούλευαν σε αρδευτικές εργασίες κατασκευής φραγμάτων και καναλιών στην πόλη Tebtunis (μετέπειτα Θεοδοσιούπολη), κοντά στην όαση Φαγιούμ. Το κείμενο μνημονεύει τα ονόματα των εργατών και την πατρίδα τους, την Πτολεμαΐδα Ερμίου (σημερινό Illahun).

## Πηγές
* 
* 
* 
* Παρουσίαση του πάπυρου από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεάπολης
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφία του πάπυρου



Κατηγορία:Παλαιογραφία
Κατηγορία:Παπυρολογία
Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1965

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης του 1965 κρίθηκε ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και το Παγκράτι, οι οποίοι ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα της τελικής φάσης. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός (για 2η φορά στην ιστορία του) λόγω του αποτελέσματος στον μεταξύ τους αγώνα. Οι αγώνες έγιναν στη Θεσσαλονίκη.

**Πρωταθλητής:** Παναθηναϊκός

***Τελική Βαθμολογία***





***Αποτελέσματα***






## Πηγές
*https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/
*http://www.nlg.gr





Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1965
Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης

Ο **Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης** (*European Financial Stabilisation Mechanism* - *EFSM*) ήταν ένα (προσωρινό) πρόγραμμα χρηματοδότησης έκτακτης ανάγκης, το οποίο βασίζονταν σε αντληθέντα κεφάλαια από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, κατοχυρωμένο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χρησιμοποιώντας τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως εγγύηση. Λειτουργούσε υπό την εποπτεία της Επιτροπής και αποσκοπούσε στη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην Ευρώπη με την παροχή οικονομικής βοήθειας προς τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βρίσκονταν σε οικονομική δυσκολία.
 
Το ταμείο της Επιτροπής, που υποστηρίζονταν από τα 28 μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε την εξουσία να αυξηθεί έως και 60 δισεκατομμύρια €. Ταυτόχρονα, μια ξεχωριστή οντότητα, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) εξουσιοδοτούνταν να δανειστεί έως και € 440.000.000.000. Τόσο το EFSM, όσο και το EFSF, λειτούργησαν μέχρι τον Ιούνιο του 2013, όταν αντικαταστάθηκαν με τον (μόνιμο) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM).

To EFSM είχε την μέγιστη πιστοληπτική διαβάθμιση (*AAA* από την Fitch Ratings και την Standard & Poor’s και *Αaa* από την Moody’s).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Κατηγορία:Ευρωζώνη
Ριζοσπάστης (1908-1911)

Ο ***Ριζοσπάστης*** ήταν πολιτική εφημερίδα που εξέδιδε μεταξύ 1908 και 1911 ο Γεώργιος Φιλάρετος.

Η εφημερίδα εκδόθηκε για τρία χρόνια και μετά έκλεισε. Πέντε χρόνια αργότερα, ο Γιάννης Πετσόπουλος εξέδωσε εφημερίδα με το ίδιο όνομα στη Θεσσαλονίκη, όταν όμως επέστρεψε στην Αθήνα το 1917, πήρε άδεια από τον Φιλάρετο να εκδώσει την εφημερίδα που από τότε κυκλοφορεί με το όνομα *[[Ριζοσπάστης]]*.

## Ιστορικά
Το πρώτο φύλο του *Ριζοσπάστη* κυκλοφόρησε στις 9/21 Φεβρουαρίου 1908. Ο υπότιτλος της εφημερίδας ήταν «Εφημερίς εβδομαδιαία εθνική, πολιτική και κοινωνική» και εκδιδόταν στην καθαρεύουσα. Ήταν τετρασέλιδη, σχήματος 44,5 Χ 31,5 και στην τρίτη σελίδα ασχολείται με θέματα νομικά, νομολογιακά και δικαστηριακά. Γραφόταν εξ ολοκλήρου από τον Γεώργιο Φιλάρετο. Το πρόγραμμά του παρουσιάζεται «νεφελωμένο ιδεολογικά, ασαφές και ιδεαλιστικό». Ο τίτλος του ανακαλεί στη μνήμη το προοδευτικό ριζοσπαστικό κόμμα των Επτανήσων. Το τελευταίο φύλλο του κυκλοφόρησε στις 18 Φεβρουαρίου/3 Μαρτίου 1911. Το τιράζ του έφτανε τα 4500 αντίτυπα, εκτάκτως έφτασε τα 11.000 και γενικώς κυμαινόταν στα 7.000.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ριζοσπάστης, πριν από 102 χρόνια, Σαραντάκος, 9 Φεβρουαρίου, 2010, ανακτήθηκε 24/7/2011
*Χρονολόγιο Ριζοσπάστης, εφημερίδα *[[Ριζοσπάστης]]*, ανακτήθηκε 24/7/2011
*Μάνος Χαριτάτος, «Ο προκομμουνιστικός Ριζοσπάστης (1908-1911 και 1916)», *[[Διαβάζω (περιοδικό)|Διαβάζω]]*, τχ.21, (Ιούνιος 1979), σελ. 28-30

Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων

thumb|300px|Χάρτης με τα Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων.
Τα **Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων** είναι ένα δίκτυο από μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων που διασχίζουν την Ευρώπη. Ενώ τα περισσότερα μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων που διασχίζουν την Ευρώπη βρίσκονται μόνο σε μια χώρα η περιοχή, καθένα από αυτά τα αριθμημένα Ευρωπαϊκά μονοπάτια  περνάνε μέσα από πολλές διαφορετικές χώρες.

Τα μονοπάτια αυτά ορίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας (γερμ. *EWV*, αγγλ. *ERA*). Σε γενικές γραμμές οι διαδρομές κάνουν χρήση των εθνικών και τοπικών μονοπατιών που ήδη υπάρχουν όπως τα μονοπάτια GR.

## Δείτε επίσης

*Μονοπάτι GR
*Ευρωπαϊκό δίκτυο ποδηλατικών διαδρομών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Overview of the paths (Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας)

Κατηγορία:Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων
Γκούσταβ Βίγκελαντ

Ο **Γκούσταβ Βίγκελαντ** (Gustav Vigeland, 11 Απριλίου 1869 – 12 Μαρτίου 1943) ήταν Νορβηγός γλύπτης. Γεννήθηκε κοντά στο Halse og Harkmarkt στο δήμο Mandal της Νορβηγίας. Σε νεαρή ηλικία έφυγε για το Όσλο, όπου έμαθε την τέχνη της ξυλογλυπτικής. Το 1888 εγκαταστάθηκε οριστικά στη νορβηγική πρωτεύουσα, προκειμένου να σπουδάσει γλυπτική και να σταδιοδρομήσει ως επαγγελματίας γλύπτης.

Μεταξύ των ετών 1891 και 1896, ο Βίγκελαντ πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στα καλλιτεχνικά κέντρα της Ευρώπης – Κοπεγχάγη, Παρίσι, Βερολίνο, Φλωρεντία – προκειμένου να έρθει σε επαφή με τα νέα ρεύματα της τέχνης. Στη γαλλική πρωτεύουσα (1892) σύχναζε στο εργαστήριο του Ογκίστ Ροντέν (Auguste Rodin), ενώ στην Ιταλία πειραματίστηκε σε έργα τέχνης αρχαίας και αναγεννησιακής έμπνευσης.  

Μέχρι το 1902, ο Βίγκελαντ ήταν απασχολημένος με την αναστήλωση του καθεδρικού ναού στο Τρόντχαϊμ (Trondheim) της Νορβηγίας. Με την επιστροφή του στο Όσλο, όταν η Νορβηγία ήταν ήδη από το 1905 ανεξάρτητο κράτος από τη Σουηδία, ο Βίγκελαντ είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως ο πιο ταλαντούχος Νορβηγός γλύπτης, αναλαμβάνοντας πλήθος παραγγελιών για αγάλματα και προτομές προσωπικοτήτων, όπως ο Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen) και ο διάσημος Νορβηγός μαθηματικός Νιλς Χένρικ Άμπελ (Niels Henrik Abel, 1802 – 1829). 
[thumb|αριστερά|200px|Γκούσταβ Βίγκελαντ: Ο Μονόλιθος. [Όσλο, Πάρκο Φρόγκνερ]]
Στα επόμενα είκοσι χρόνια, εγκαταστημένος στο εργαστήριο του κοντά στο Πάρκο Φρόγκνερ (Frogner Park), ο Βίγκελαντ αφιερώθηκε στο μεγαλεπήβολο έργο του, που βρίσκεται σήμερα στο «Πάρκο Γλυπτικής Βίγκελαντ» (Vigeland Sculpture Park). Πρόκειται για ένα συγκρότημα υπαίθριας έκθεσης γλυπτών, που άρχισε να φιλοτεχνεί γύρω στο 1906 και που αποτελεί το κορυφαίο δημιούργημά του. Τα γλυπτά επικεντρώνονται σε ένα εντυπωσιακό μονόλιθο (Monolitten), όπου 121 γυμνές μορφές αγωνίζονται να φθάσουν στην κορυφή του. Στο «Μουσείο Βίγκελαντ», που γειτονεύει με το Πάρκο Φρόγκνερ, εκτίθενται 1.650 γλυπτά του, 3.700 ξυλογραφίες, 423 ξυλόγλυπτα και 11.000 σχέδια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νορβηγοί γλύπτες
Θεόδωρος Μαυρογορδάτος

Ο **Θεόδωρος Μιχαήλ Μαυρογορδάτος** , (αγγλ:Theodore Michel Mavrogordato) (Λονδίνο 31 Ιουλίου 1883 - Λίμπσφιελντ 29 Αυγούστου 1941), ήταν Βρετανός με ελληνική καταγωγή πρωταθλητής της αντισφαίρισης. 

Ήταν γιος του Έλληνα Μιχαήλ Μαυρογορδάτου εμπόρου γεννημένου στο Λιβόρνο και γόνου της παλαιάς χιώτικης οικογένειας των Μαυρογορδάτων, ήταν από οικογένεια με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ο πατέρας του ήταν μέλος του ΟΑΑ. Υπήρξε στέλεχος σε εμπορικές επιχειρήσεις του Χιώτικου δικτύου. 

Ο Μαυρογορδάτος ήταν στα ημιτελικά του Γουίμπλετον το 1909 όπου αποκλείστηκε από τον Ρίτσι. Το 1911 ήταν νικητής του Γουίμπλετον στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Μάμπελ Πάρτον (Mabel Parton), με την Πάρτον έφτασαν στα προημιτελικά το 1912 και 1913. Στο απλό αντρών έφτασε δύο φορές στα ημιτελικά το 1914 και το 1920 και στα προημιτελικά το 1922, στο διπλό αντρών επίσης στα ημιτελικά έφτασε το 1914 με συμπαίκτη τον Doust, και το 1920 με τον Ντάβσον. Τελευταία του συμμετοχή στο Γουίμπλεντον ήταν το 1928.

Πήρε μέρος με την Μεγάλη Βρετανία στους ολυμπιακούς αγώνες του 1912 , στο απλό αντρών αποκλείστηκε στον α' γύρο από τον επίσης Βρετανό Τσαρλς Ντίξον. Στο διπλό μεικτό με παρτενέρ την Μάμπελ Πάρτον αποκλείστηκε στον β' γύρο και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Γ. Καρυδιά αποκλείστηκαν στον α' γύρο. Με τα χρώματα της Αγγλίας συμμετείχε στο Κύπελλο Ντέιβις όπου το 1914 αγωνίστηκε στον τελικό του διπλού των αντρών χάνοντας όμως από την ομάδα της Αυστραλίας. 

Απεβίωσε στην Αγγλία το 1941. Ήταν παντρεμένος και δεν είχε αποκτήσει παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Άγγλοι ελληνικής καταγωγής
Γεώργιος φον Μεταξάς

Ο **Γεώργιος φον Μεταξάς** (γερμ.: *Georg von Metaxa*) (7 Οκτωβρίου 1914 - 12 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ελληνοαυστριακός αθλητής της αντισφαίρισης που διακρίθηκε με τα χρώματα της Αυστρίας και Γερμανίας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Βιέννη. Η καταγωγή του ήταν από την Κεφαλλονιά. Γονείς του ήταν η δούκισσα Μαριάννε του αριστοκρατικού γένους των Στάιναχ (*Gräfin Marianne Stainach*) και ο Στέφανος φον Μεταξάς (*Stefan von Metaxa*), κάτοχος διδακτορικού της νομικής και δημοτικός υπάλληλος της συνοικίας Χίντσινγκ της Βιέννης. Ο Μεταξάς μεγάλωσε στο Σόντορφ (*Schondorf*) και είχε καλές επιδόσεις στο ποδόσφαιρο και στα αθλήματα στίβου. Διέπρεψε την δεκαετία του 1930 με τα χρώματα της Γερμανίας την οποία εκπροσωπούσε όπου συμμετείχε. Ο Μεταξάς, λόγω της ελληνικής του υπηκοότητας, είχε ζητήσει από την ελληνική ομοσπονδία να μεταγραφεί σε αυτή αλλά η ομοσπονδία αρνήθηκε. Απεβίωσε το 1944.

## Αθλητική σταδιοδρομία
Ο Μεταξάς αγωνίστηκε από το 1933 ως το 1937 και πήρε μέρος σε 16 αγώνες με τα χρώματα της Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις. Με συμπαίκτη τον Άνταμ Μπαβορόφσκι (*Adam Baworowski*) έπαιξε στους ημιτελικούς της Ευρωπαϊκής ζώνης. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας τον Μάρτιο του 1938 αγωνίστηκε με τον Γερμανικό Σύνδεσμο του Τένις (DTB). Με συμπαίκτη τον Γερμανό Χένερ Χένκελ (*Henner Henkel*) έπαιξε στον τελικό του διπλού στο Γουίμπλετον του 1938, έχασαν από το ζευγάρι Τζιν Μάκο (*Gene Mako*) - Ντον Μπατζ (*Don Budge*) με 3-1 σετ 6–4, 6–3, 3–6, 8–6. Ένα μήνα αργότερα έφτασαν στον τελικό του Ντέιβις Καπ και έχασαν από το ζευγάρι 
Τζων Μπρόμγουιτς (*John Bromwich*) και Άντριαν Κουίστ (*Adrian Quist*). Συνέχισε τις αθλητικές επιδόσεις του μέχρι το ξεκίνημα του πολέμου και είχε 19 παιχνίδια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Heiner Gillmeister: *Georg von Metaxa: Eine Reminiszenz zum 100-jährigen Jubiläum des österreichischen und deutschen Tennisverbandes.* In: *Stadion.* 28, 1, 2002, , S. 53–76.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές
Γεωργιος φον
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της αντισφαίρισης
Ζαν Βικτόρ Πονσελέ

Ο **Ζαν Βικτόρ Πονσελέ** (, 1 Ιουλίου 1788 – 22 Δεκεμβρίου 1867) ήταν Γάλλος στρατηγός και μαθηματικός.

Πήρε μέρος, ως αξιωματικός, στην εκστρατεία της εισβολής στη Ρωσία. Αιχμαλωτίστηκε κατά τη διέλευση του Δνείπερου και φυλακίσθηκε στο Σαράτοφ το 1812. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, και κάτω από πολύ άσχημες συνθήκες, ασχολήθηκε με μαθηματικές μελέτες και έβαλε τις βάσεις της προβολικής γεωμετρίας.

Μετά την επιστροφή του στη Γαλλία δημοσίευσε τις μελέτες του σε σύγγραμμα με τίτλο: *Εγχειρίδιο των προβολικών ιδιοτήτων των σχημάτων* (1822). Το 1822 του δόθηκε ο βαθμός του στρατηγού και ανέλαβε τη διεύθυνση της Πολυτεχνικής σχολής του Παρισιού.

Ο Πονσελέ μελέτησε αρμονικά συζηγή σημεία στην προβολική γεωμετρία, συσχετίζοντας αυτά με τις εστίες και τα κέντρα των κωνικών τομών. Δούλεψε στην έννοια ότι δύο παράλληλες ευθείες τέμνονται σε ένα σημείο στο άπειρο, καθώς επίσης ότι τα κυκλικά σημεία στο άπειρο ανήκουν σε κάθε κύκλο του επιπέδου. Οι ανακαλύψεις αυτές οδήγησαν στην αρχή της δυϊκότητας, και την αρχή της συνέχειας, που επίσης βοήθησε στην ανάπτυξη των μιγαδικών αριθμών.  Έγραψε επίσης σύγγραμμα για τη μηχανική, που υπήρξε σημαντικό βοήθημα για το πυροβολικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας

thumb|200px|Το λογότυπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πεζοπορίας.
Η **Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας** (γερμ. *Europäische Wandervereinigung*, αγγλ. *European Ramblers' Association* , γαλλ. *Fédération européenne de la randonnée pédestre*) ιδρύθηκε το 1969 στη Γερμανία και μέχρι το 1971 αποτελούνταν από 14 οργανισμούς πεζοπορίας από 6 χώρες. Σήμερα η οργάνωση αποτελείται από 55 οργανισμούς πεζοπόρων από 30 Ευρωπαϊκά κράτη (και 3 οργανισμούς από το Ισραήλ και το Μαρόκο ως παρατηρητές).

Ο οργανισμός έχει συνολικά πάνω από 3 εκατομμύρια μέλη. Οι περισσότεροι από τους οργανισμούς έχουν πάνω από 50 χρόνια εμπειρίας στο να οργανώνουν και να δημιουργούν συνθήκες για να διευκολύνουν την πεζοπορία και πολλοί από αυτούς υπάρχουν εδώ και πάνω από 100 χρόνια (ο παλαιότερος είναι εδώ και 130 χρόνια).

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας είναι υπεύθυνη για τα Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων.

## Πρόεδροι της ΕΕΠ

* Georg Fahrbach *(1969 - 1976)*
* Paul Schäublin *(1976 - 1979)*
* Konrad Schubach *(1979 - 1985)*
* Robert Wurst *(1985 - 1994)*
* Hubert Yseboodt *(1994 - 1997)*
* Jan Havelka *(1997 - 2009)*
* Lis Nielsen *(2009 - τώρα)*

## Κατάλογος μελών
thumb|250px|Οι εγκαταστάσεις της Den Norske Turistforening (DNT) στο Όσλο.
thumb|250px|Καταφύγια της Svenska Turistföreningen (STF) στο βουνό Kebnekaise της Σουηδίας.
thumb|250px|Καταφύγιο της Asociația Carpatină Transilvană (ACT) / Siebenbürgischer Karpatenverein (SKV) στην Omu της Ρουμανίας.
thumb|250px|Καταφύγιο της Polskie Towarzystwo Turystyczno - Krajoznawcze στην Πολωνία.
thumb|250px|Καταφύγιο της Federació d'Entitats Excursionistes de Catalunya (FEEC) στην Καταλονία.
thumb|250px|Καταφύγιο της Österreichischer Alpenverein (ÖAV) στην Αυστρία.
thumb|250px|Καταφύγιο της Planinska zveza Slovenije (PZS) στη Σλοβενία.

## Δείτε επίσης
* Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πεζοπορίας

Κατηγορία:Αθλητικές οργανώσεις
Γκούσταβ Γκέρχαρντ

Ο **Γκούσταβ Άντολφ Γκέρχανρντ** (γερμ. *Gustav Adolf Gerhard*) (1878-1918) υπήρξε Γερμανός κλασικός φιλόλογος και παπυρολόγος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1878 στην Κωστάντζα. Σπούδασε αρχαία και γερμανική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης με καθηγητές τους Έρβιν Ρόντε, Κούνο Φίσερ και Όττο Κρούσιους. Το 1899 βραβεύτηκε για την εργασία του με τίτλο *Epistularis apud Graecos formae historia*. Το 1901 αναγορεύτηκε διδάκτωρ, παραθέτοντας την εργασία του με τίτλο *Untersuchungen zur Geschichte des griechischen Briefes*, και αποφοίτησε το 1902. Εργάστηκε ως επιστημονικός βοηθός από το 1901 ως το 1913 στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και ασχολήθηκε με την μελέτη των παπύρων. Το 1907 διορίστηκε καθηγητής γυμνασίου, ενώ την ίδια χρονιά αναγορεύτηκε καθηγητής (habilitation) στην Χαιδελβέργη παραθέτοντας την εργασία του με τίτλο *Phoinix von Kolophon, Texte und Untersuchungen*. Διορίστηκε έκτακτος καθηγητής το 1911 στην Χαϊδελβέργη και το 1913 έκτακτος καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τσέρνοβιτς. Το 1918 έγινε τακτικός καθηγητής. Απεβίωσε στις 24 Οκτωβρίου 1918 στην Βιέννη. 

## Συγγράμματα
* Epistularis apud Graecos formae historia, 1899 [Preisarbeit Heidelberg]
* Untersuchungen zur Geschichte des griechischen Briefes, Diss. Heidelberg 1901
* Ein neuer juristischer Papyrus der Heidelberger Universitätsbibliothek (con O. Grandewitz), NHJ 12, 1903, 141-183
* Glossierte Paulusreste im Zuge des Digesten (con O. Grandewitz), Philologus 62, 1904, 95-124
* Zum Heidelberger Digestenpapyrus, Philologus 66, 1907, 477-480
* Phoinix von Kolophon, Texte und Untersuchungen, 1909 [Habil.-Schrift]
* Zu Menanders Perikeiromene, Philologus 69, 1910, 10-34
* Ptolemäische Homerfragmente, hrsg. und erkl. von G. A. G., "Veröffentlichungen aus der Heidelberger Papyrus-Sammlung" 4. 1, Heidelberg 1911
* Ein Heidelberger Fragment aus Menanders Perikeiromene, SHAW 2/4, 1911
* Ein gräko-ägyptischer Erbstreit aus dem 2. Jahrhundert v. Chr., SHAW 2/8, 1911
* Griechisch-literarische Papyri, "Veröffentlichungen aus der Heidelberger Papyrus-Sammlung" IV, 1, Heidelberg 1911
* Charetos gnomai, SHAW 3/13, 1912
* Zur Legende des Kynikers Diogenes, ARW 15, 1912, 388-408; ib. 17, 1914, 335-336
* [Artt. in RE] Herondas, VIII 1 (1912), coll. 1080-1102; Hipponax, VIII 2 (1913), coll. 1890-1907; Iambographen, IX 1 (1914), 651-680; Kerkidas, XI 1 (1921), 292-309
* Ein dogmatischer Arzt des 4. Jh., SHAW 4/13, 1913
* Prolog des Persius, Philologus 72, 1913, 484-491
* Der Tod des grossen Pan, SHAW 6/5, 1915
* Ein hellenistischer Jambos, WS 38, 1916, 35-53
* Satura und Satyroi, Philologus 75, 1918

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gerhard Baader: Gerhard, Gustav Adolf. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 6, Duncker & Humblot, Berlin 1964, S. 277 f.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό σημείωμα  ( PDF-Datei, 41 kB)
* Φωτογραφία (Association Internationale de Papyrologues)

Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι