open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρτέμιος Αλεξανδρείας

Ο **Πατριάρχης Αλεξανδρείας Αρτέμιος** ήταν σεβάσμιος ιεράρχης, με μεγάλη πείρα.

Από το 1810 ως το 1826 διετέλεσε επίσκοπος Ιεράς και επέδειξε σημαντική εθνική δράση στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. Το 1827 εξελέγη Μητροπολίτης Κεστεντηλίου αλλά σύντομα, λόγω προβλημάτων υγείας, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και διοικούσε τη Μητρόπολη μέσω επισκόπων.
 
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον εξέλεξε Πατριάρχη Αλεξανδρείας το 1845, παρά τις αντιδράσεις της ελληνικής κοινότητας της Αλεξάνδρειας, η οποία προτιμούσε ως Πατριάρχη τον Αρχιμανδρίτη Ιερόθεο (μετέπειτα Πατριάρχη Ιερόθεο Β΄). Μετά την εκλογή του, ακολούθησε μια περίοδος εσωτερικής αναταραχής στην Εκκλησία της Αλεξάνδρειας, καθώς κλήρος και λαός δεν τον αποδέχτηκαν. Κατά την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 1845, ο Αιγύπτιος Πασάς Μεχμέτ Αλή συναντήθηκε με τον Πατριάρχη Μελέτιο Γ΄ και του ανακοίνωσε ότι δεν θα συμφωνούσε με υποψηφιότητα άλλη από εκείνη του Ιερόθεου.

Τελικά παραιτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1847 και επανεξελέγη Μητροπολίτης Κεστεντηλίου. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τον θάνατό του. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 1858 και ετάφη στο ναό του Αγίου Νικολάου στη Χάλκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δικτυακός τόπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

Αρτεμιος
Κατηγορία:Επίσκοποι Ιεράπετρας
Δαμώ

Η **Δαμώ** είναι σύμφωνα με την παράδοση, μετά τον Μνήσαρχο και τον Τηλαύγη, το τρίτο παιδί του Πυθαγόρα του Σάμιου και της Θεανούς της Κροτωνιάτιδος. Μυήθηκε από μικρή στη διδασκαλία και τη φιλοσοφία του πατέρα της, και μάλιστα λέγεται ότι εκείνος, προτού πεθάνει, της εμπιστεύθηκε τα γραπτά του, ορκίζοντάς την σε μυστικότητα και μη δημοσίευσή τους, όπως άλλωστε γινόταν με όλη τη διδασκαλία του. Ενώ μάλιστα θα μπορούσε κατά τις αφηγήσεις του Διογένη του Λαέρτιου να τα πουλήσει και να αποκομίσει σημαντικά οφέλη, προτίμησε τη φτώχεια θεωρώντας τις οδηγίες του πατέρα της πιο σημαντικές και από τον χρυσό. Αργότερα όμως δημοσίευσε μόνο την γεωμετρική διδασκαλία του Πυθαγόρα με την βοήθεια του Φιλόλαου και του Θυμαρίδα. Η έκδοση αυτή όπως αναφέρει ο Ιάμβλιχος είχε τον τίτλο *«Η προς Πυθαγόρου Ιστορία»*. Η χρήση της λέξης *ιστορία* έχει να κάνει με το ότι κατά τον Ιάμβλιχο, ο Πυθαγόρας την γεωμετρία την ονόμαζε ιστορία.  Η Δαμώ παντρεύτηκε κάποιον Πυθαγόρειο και απέκτησε μία κόρη την Βιτάλη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
John Strohmeier & Peter Westbrook: *Πυθαγόρας: Η ζωή και η διδασκαλία του*

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Μνήσαρχος

1. Πατέρας του Πυθαγόρα του Σάμιου, Έλληνας έμπορος όπου αρχικά δραστηριοποιήθηκε στην Τύρο,και αργότερα εγκαταστάθηκε στη Σάμο με σκοπό το εμπόριο. Πρόσφερε πολλά αγαθά αλλά κυρίως τρόφιμα στο νησί σε καιρό λιμού και ανταμείφθηκε για την προσφορά του με πολιτικά δικαιώματα. Υπήρξε πιστός ακόλουθος του Πύθιου Απόλλωνα, προς τιμήν του οποίου μετονόμασε την γυναίκα του Παρθενίδα σε Πυθαΐδα και ονόμασε τον τρίτο του γιο Πυθαγόρα.

2. Γιος του Πυθαγόρα του Σάμιου και της Θεανώς της Κροτωνιάτιδος, πρώτος κατά σειρά. Εκπαιδεύτηκε και μυήθηκε στην πυθαγόρεια φιλοσοφία και ανέλαβε τη διοίκηση της πυθαγόρειας κοινότητας μετά το θάνατο του Αρίσταιου, δευτέρου συζύγου της Θεανώς, μετά τον Πυθαγόρα.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών

thumb|250px|Το κτίριο όπου στεγάζεται το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα.
Το **Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών** (γερμ.: *Österreichisches Archäologisches Institut (ÖAI) Athen*) είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που λειτουργούν στην Αθήνα. 

Ιδρύθηκε το 1898  από τον Αυστριακό αρχαιολόγο Όττο Μπένντορφ (Otto Benndorf) αποτελώντας έτσι το πέμπτο παλαιότερο του είδους του στην Ελλάδα. Σημαντικότερος του στόχος είναι η παροχή μίας βάσης στους αυστριακούς ερευνητές και υποτρόφους στην Ελλάδα καθώς και η προώθηση των αυστριακών αρχαιολογικών ερευνητικών έργων στον ελληνικό χώρο. 

Το ινστιτούτο στεγάζεται σε κτίριο επί της λεωφόρου Αλεξάνδρας, το οποίο χτίστηκε σε σχέδια του Ερνστ Τσίλλερ. Διαθέτει επίσης πλούσια βιβλιοθήκη.

## Ανασκαφές
thumb|200px|right|Το αρχαίο θέατρο Αιγείρας όπου έχει κάνει ανασκαφές το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του το ÖAI Athen έχει πραγματοποιήσει ανασκαφές στους Λουσούς, στην Αιγείρα, στην Ήλιδα και αλλού.

## Βιβλιογραφία
* Κόρκα, E. κ.α., *Ξένες αρχαιολογικές σχολές στην Ελλάδα: 160 χρόνια*, σελ. 38-47, Αθήνα 2005.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών

Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Αρισταίος ο Δαμοφώντος

Ο **Αρισταίος ο Δαμοφώντος** ή **Αρισταίος ο Κροτωνιάτης** ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, δεύτερος κατά σειρά σύζυγος της Θεανούς της Κροτωνιάτιδος, η οποία τον παντρεύτηκε μετά τον θάνατο του Πυθαγόρα. Βοήθησε στην επανεγκαθίδρυση της Σχολής στον Κρότωνα και στην ανάθρεψη των παιδιών του διδασκάλου του. Ο ίδιος υπήρξε στενός μαθητής του και μετά τον θάνατό του ανέλαβε τη διοίκηση της πυθαγόρειας κοινότητας, έως ότου ο πρωτότοκος γιος του Πυθαγόρα Μνήσαρχος αναλάβει την ηγεσία της Σχολής.

## Πηγές
* John Strohmeier & Peter Westbrook: *Πυθαγόρας: Η ζωή και η διδασκαλία του*

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες
Γιώργος Κατσαρός

Ο **Γιώργος Κατσαρός** (Κέρκυρα, 7 Μαρτίου 1934) είναι Έλληνας συνθέτης, μαέστρος και δεξιοτέχνης του σαξόφωνου με διεθνή καριέρα. Διετέλεσε Διευθυντής της ορχήστρας του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας κατά τη Στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα (1967 - 1974).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 7 Μαρτίου του 1934. Φοίτησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και είναι απόφοιτος του Ελληνικού Ωδείου. Πάμπολλες συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί από το 1959 που πρωτοξεκίνησε στο θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση καθώς και σε πολλούς μουσικούς δίσκους.

Ο Γιώργος Κατσαρός παντρεύτηκε το 1969 τη Μιρέλλα Κουτσοκώστα. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον αθλητικογράφο Αντώνη Κατσαρό και τον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Κατσαρό.

Ο Γιώργος Κατσαρός είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδος και του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Έχει δώσει πολλές συναυλίες στο εξωτερικό, όπως στην πρώην Σοβιετική Ένωση, την Αλβανία, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία κ.α. Έχει συμμετάσχει σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου και έχει συνεργαστεί με κορυφαίους καλλιτέχνες όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Νάνα Μούσχουρη, η Βίκυ Μοσχολιού, η Μαρινέλλα, ο Γιάννης Πάριος, η Λίτσα Διαμάντη, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Πάνος Γαβαλάς, η Ρία Κούρτη. Ακόμη έχει συνεργαστεί με άλλους συνθέτες όπως ο Μίμης Πλέσσας.

Έχει τιμηθεί με το Β΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Σόποτ της Πολωνίας και Βρυξελλών (1965), το Γ΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ τραγουδιού Μάλτας (1969), και το Δ΄ Βραβείο Φεστιβάλ τραγουδιού στο Ρίο ντε Τζανέιρο (1970). Επίσης έχει λάβει μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1974 ως συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας και ήταν μέλος σε πολλές καλλιτεχνικές επιτροπές ανάδειξης νέων καλλιτεχνών. Το 1960 έδωσε εξετάσεις, τις οποίες πέρασε και διετέλεσε μαέστρος της μεγάλης Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ).

Την περίοδο της Στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974 συμμετείχε στους εορτασμούς της επετείου της 21ης Απριλίου 1967 στο Παναθηναϊκό Στάδιο ανάμεσα σε ηθοποιούς και τραγουδιστές. Αυτό το διάστημα ο Κατσαρός ήταν ένας από τους Διευθυντές της ορχήστρας του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.

Μελοποίησε τον χουντικό Ύμνο της 21ης Απριλίου σε στίχους Γιώργου Οικονομίδη.

Από το 1977 έως το 1983 συμμετείχε στην κριτική επιτροπή νέων ταλέντων της εκπομπής ''Να η ευκαιρία'' της ΕΡΤ, με τους  Γρηγόρη Γρηγορίου, Ροζίτα Σώκου, Σάσα Ντάριο, Γιάννη Φλερύ και Λευτέρη Παπαδόπουλο.

Ήταν κάτοικος Αθηνών (Παλαιό Φάληρο). Έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.

## Μουσική για τον κινηματογράφο

## Παραπομπές


## Πηγές
*«Who's Who 1979» σ.278
* http://www.parathemata.com/2014/04/80.html

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Σαξοφωνίστες
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες μουσικής ταινιών
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Τζοβάνι των Μεδίκων ο Ποπολάρος

thumb|right|220px|Τζοβάνι των Μεδίκων ο Ποπολάρος.

Ο **Τζοβάνι** (ιταλικά: *Giovanni di Pierfrancesco de' Medici il Popolano*, 21 Οκτωβρίου 1467 - 14 Σεπτεμβρίου 1498) από τον Οίκο των Μεδίκων, αποκαλούμενος **ο Ποπολάρος**, ήταν Φλωρεντινός πολιτικός, μέλος δευτερεύοντος κλάδου της επιφανούς οικογένειας των Μεδίκων. Ήταν γιος του Πιερφραντσέσκο του Πρεσβύτερου των Μεδίκων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία. Μετά το θάνατο του πατέρα του Πιερφραντσέσκο του Πρεσβύτερου το (1476) αυτός και ο μεγαλύτερος αδελφός του, Λαυρέντιος ο Νεότερος, μπήκαν υπό την επιτήρηση των διάσημων ξαδέλφων τους Τζουλιάνο και Λαυρέντιου Α΄ των Μεδίκων. Μορφώθηκε από ουμανιστές όπως ο Πολιτσιάνο και ο Φιτσίνο και αργότερα δημιούργησε μία μεγάλη βιβλιοθήκη βιβλίων και εγγράφων. 

Με τον καιρό οι σχέσεις του με τον Λαυρέντιο διαταράσσονταν κυρίως για οικονομικούς λόγους, αφού εκείνος κρατούσε για τον εαυτό του την τεράστια κληρονομιά του πατέρα τους, ενώ κανονικά θα έπρεπε μόνο να τη διαχειρίζεται και να τη συντηρεί ως την ενηλικίωσή τους. Η εχθρότητα ήταν πολύ έντονη και μόνο με τη διαιτησία ενός δικαστικού μπήκε παροδικά τέλος στη διαμάχη. Μετά το θάνατο του Λαυρέντιου ξεκίνησε πάλι η εχθρότητα μεταξύ των δύο αδερφών και του άλλου κλάδου των Μεδίκων (δηλαδή αυτόν στον οποίο ανήκε και ο Λαυρέντιος) και ήρθε σε σύγκρουση με τον διάδοχό του Πέτρο Β΄ και τον Απρίλιο του 1494 εξορίστηκαν από τη Φλωρεντία. 

Η εξορία είχε μικρή διάρκεια. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους και οι δύο επιστρέφουν στη Φλωρεντία μετά την εκδίωξη του Πιέρο από τη Φλωρεντία και την είσοδο στην πόλη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Η΄. Υποστήριξαν τον Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα και ο ίδιος κέρδισε το προσωνύμιο  *il popolano* (ο λαοφιλής, ως οπαδός της Δημοκρατίας) προκειμένου να διαφοροποιηθεί από το *tirranico* (τυραννικό) κλάδο της οικογένειας των Μεδίκων, αλλά και σαν δείγμα αφοσίωσης στη Δημοκρατία της Φλωρεντίας.

## Οικογένεια
Το 1497 νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Σφόρτσα, αλλά ο Τζοβάνι πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1498, πριν τη γέννηση του γιου τους 
* Τζοβάνι νταλε Μπάντε Νέρε, στον οποίο η Αικατερίνη έδωσε το ίδιο όνομα με τον πατέρα του.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κοντολίζα Ράις

-->
}}
Η **Κοντολίζα Ράις** (), (14 Νοεμβρίου 1954) ήταν η 66η κατά σειρά υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, και η δεύτερη κατά σειρά επικεφαλής του Υπουργείου, στην κυβέρνηση Μπους. Πριν ασχοληθεί με την πολιτική είχε διατελέσει καθηγήτρια πολιτικών επιστημών, στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Κατά την προεδρία του Τζωρτζ Μπους του πρεσβύτερου, διετέλεσε Σύμβουλος Ανατολικο-Ευρωπαϊκών και Σοβιετικών Υποθέσεων.

 

Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ
Δυτική Φινλανδία

Η **Δυτική Φινλανδία** (Φινλανδικά: Länsi-Suomen lääni, Σουηδικά: Västra Finlands län) είναι ένα από τα 6 διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας(επαρχίες) της Φινλανδίας. Συνορεύει με τα διοικητικά διαμερίσματα Όουλου, Ανατολική Φινλανδία και Νότια Φινλανδία. Συνορεύει επίσης με τα νησιά Ώλαντ στο Βοθνιακό κόλπο.

Καλύπτει έκταση 74.185 τετραγωνικών χιλιομέτρων, έχει πληθυσμό 1.839.581 κατοίκων, με πληθυσμιακή πυκνότητα 24,8 τετραγωνικών χιλιομέτρων. 

## Διοικητικές περιφέρειες
Η Δυτική Φινλανδία διαιρείται σε 7 διοικητικές περιφέρειες
* Νότια Οστροβόθνια
* Οστροβόθνια
* Πιρκανμάα
* Σατακούντα
* Κεντρική Οστροβόθνια
* Κεντρική Φινλανδία
* Κυρίως Φινλανδία

Οι 7 διοικητικές περιφέρειες διαιρούνται σε 204 δήμους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας
Μνημείο του Λέοντος

To **Μνημείο του Λέοντος** (Γερμανικά: Löwendenkmal), ή **Λέοντας της Λουκέρνης**, είναι ένα γλυπτό στη Λουκέρνη της Ελβετίας, φιλοτεχνημένο από το Μπέρτελ Θόρβαλντσεν, προς  τιμήν των Ελβετών Φρουρών που σφαγιάστηκαν από επαναστάτες στις 10 Αυγούστου του 1792 στο Ανάκτορο του Κεραμεικού στο Παρίσι της Γαλλίας, κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουαίην (1835-1910) ύμνησε το γλυπτό του θανάσιμα πληγωμένου λιονταριού χαρακτηρίζοντάς το ως «το πιο θρηνητικό και συγκινητικό κομμάτι πέτρας στον κόσμο».

Στο γλυπτό υπάρχει η αφιέρωση Helvetiorum Fidei ac Virtuti («Στην αφοσίωση και την ανδρεία των Ελβετών»). Το λιοντάρι αναπαρίσταται να διαπερνάται από ένα ακόντιο, ενώ δίπλα του υπάρχουν δύο ασπίδες με τους θυρεούς της Ελβετίας και της Γαλλικής Μοναρχίας αντίστοιχα. Στο κάτω μέρος του γλυπτού υπάρχει μια επιγραφή με τη λίστα των ονομάτων αξιωματικών, και τους (κατά προσέγγιση) αριθμούς των νεκρών (DCCLX = 760), και των επιζώντων (CCCL = 350).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα αναγραφόμενα στο κάτω μέρος του γλυπτού

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Γλυπτική στην Ελβετία
Κατηγορία:Λουκέρνη
Αλέξανδρος Καραπάνος

Ο **Αλέξανδρος Καραπάνος** (1873 - 8 Νοεμβρίου 1946) ήταν Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης.

## Βιογραφία

Ήταν γιος του επίσης πολιτικού Κωνσταντίνου Καραπάνου και καταγόταν από την περιοχή της Άρτας. Σπούδασε νομικά, πολιτικές επιστήμες και φιλολογία στο Παρίσι και το 1899 εντάχθηκε στο διπλωματικό σώμα. Υπηρέτησε ως πρέσβης σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες (Ρώμη, Παρίσι, Λονδίνο, Κωνσταντινούπολη και Σόφια) και με το ξέσπασμα των Βαλκανικών πολέμων (1912-1913) υπηρέτησε ως πολιτικός και διπλωματικός σύμβουλος στην στρατιά Ηπείρου, συμμετέχοντας μάλιστα στις διαπραγματεύσεις για την παράδοση της Πρέβεζας.

Τον Φεβρουάριο του 1914, μετά την επιδίκαση της Βορείου Ηπείρου στην Αλβανία από τις Μεγάλες Δυνάμεις, μετέβη στο Αργυρόκαστρο και συμμετείχε στην Προσωρινή Κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου ως Υπουργός Εξωτερικών. Πρόεδρος της κυβέρνησης ορίστηκε ο θείος του Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος.

Στις εκλογές του 1915 εξελέγη βουλευτής Άρτας και το 1916 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών (3 με 29 Σεπτεμβρίου 1916) στην κυβέρνηση Νικόλαου Καλογερόπουλου. Ο ίδιος διεξήγαγε διαπραγματεύσεις για την έξοδο της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο με το πλευρό της Αντάντ, οι οποίες όμως απέβησαν άκαρπες.

Το 1919 εστάλη ως αντιπρόσωπος των Βορειοηπειρωτών στο Συνέδριο του Παρισιού και το 1920 εξελέγη εκ νέου βουλευτής. Το 1922 μετά την Μικρασιατική καταστροφή διαφώνησε με την πολιτική του στρατιωτικού-επαναστατικού καθεστώτος και απέρριψε πρόταση να δεχτεί την πρωθυπουργία του κράτους.

Συνεχίζοντας την διπλωματική του σταδιοδρομία, το 1923 διετέλεσε πρέσβης στη Ρώμη σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις της Ελλάδας με την Ιταλία που ήταν τεταμένες μετά την ιταλική απόβαση στην Κέρκυρα. Συνέχισε να υπηρετεί το διπλωματικό σώμα μέχρι το 1928, οπότε και διατέλεσε για δεύτερη φορά υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Ιουλίου του Ελευθερίου Βενιζέλου (4 Ιουλίου 1928 - 7 Ιουνίου 1929). Κατά το διάστημα αυτό σύναψε σειρά συμφωνιών με την Ιταλία και τη Γιουγκοσλαβία.

Απεβίωσε την 8η Νοεμβρίου του 1946 στο Παρίσι όπου διέμενε κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Δύο ημέρες μετά, η Κεντρική Επιτροπή Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, εξέδωσε ψήφισμα στο οποίο εξέφραζε τη θλίψη της για το θάνατο του Ηπειρώτη πολιτικού και διπλωμάτη.

Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Βούλγαρη και απέκτησε έναν γιο. Επίσης, υπήρξε ο ιδρυτής της εφημερίδας «Ελεύθερο Βήμα», που μετονομάστηκε εν συνεχεία σε «Βήμα» και του περιοδικού «Πολιτική Επιθεώρηση».

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Αλεξανδρος
Κατηγορία:Βουλευτές Άρτας
Κατηγορία:Οικογένεια Ζωγράφου
Μαραθάσα

μικρογραφία|300px|Το Τρόοδος (κόκκινο) και οι ορεινές περιοχές που το περιβάλλουν: Μαραθάσα (κἰτρινο), Σολέα (μωβ), Πιτσιλιά (πράσινο) και Κρασοχώρια (πορτοκαλί).
Η **Μαραθάσα** είναι κοιλάδα της ορεινής περιοχής Τροόδους που διοικητικά ανήκει στις επαρχίες Λευκωσίας και Λεμεσού. Η κοιλάδα της Μαραθάσας διαρέεται από τον ποταμό Σέτραχο. 

Στον ποταμό Σέτραχο σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση βαπτίστηκε ο Άγιος Ηρακλείδιος ο οποίος γεννήθηκε στη Λαμπαδού της γειτονικής Σολέας, Ο τόπος της βαπτίσεως του Αγίου διασώζεται και σήμερα. Εδώ ασκήτεψε και ο Άγιος Ιωάννης ο Λαμπαδιστής στην μονή του Αγίου Ηρακλειδίου. Ο Άγιος έκανε πολλά θαύματα, πέθανε σε ηλικία 22 και τάφηκε στον ναό του Αγίου Ηρακλειδίου της Μαραθάσας. Στο χωριό Τρεις Ελιές έζησε και μαρτύρησε ο Άγιος Χαράλαμπος, στη εκκλησία του χωριού φυλάσσονται ακόμα σήμερα οστά του Αγίου.

Τα χωριά της Μαραθάσας ιδρύθηκαν κατά την φραγκοκρατία . Κατά την Αγγλοκρατία στην περιοχή δρούσαν αντάρτικες μονάδες της ΕΟΚΑ και διεξάχθηκαν μάχες με τον Αγγλικό στρατό κατοχής. 

Στο χωριό Προόδρομος της Μαραθάσας γεννήθηκαν οι αρχιεπίσκοποι Κύπρου Μακάριος Α΄ και Μακάριος Β΄. Στις Τρεις Ελιές γεννήθηκαν ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρύσανθος, ο Κιτίου Μελέτιος Α΄και Πάφου Χρύσανθος Β΄. Άλλες μεγάλες προσωπικότητες της Κύπρου που γεννήθηκαν στα χωριά της Μαραθάσας ήταν και ο αγιογράφος Μιχαήλ Προσκυνητής.

μικρογραφία|240x240px|Η κοιλάδα Μαραθάσας στην Κύπρο.

## Κοινότητες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κοινότητες που βρίσκονται στη γεωγραφική περιοχή της Μαραθάσας. (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στον μικρό χάρτη τα νούμερα 10 και 11 γράφτηκαν λάθος, το ένα στην θέση του άλλου. Ο Πρόδρομος είναι πιο νότια από τον Πεδουλά.)







## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Κοιλάδες της Κύπρου
Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας
Αμπακάν

Η **Αμπακάν** ή **Αμπακάνσκ** (ρωσικά: Абака́н) είναι η πρωτεύουσα της αυτόνομης ρωσικής περιοχής του Χακάς ή Χακασίας (Δημοκρατία της Χακασίας) στη νότια Σιβηρία, κοντά στα σύνορα με τη Μογγολία και παρά τη συμβολή του ομώνυμου ποταμού Αμπακάν και του ποταμού Γενισέι.

Η Αμπακάν, στη τοπική γλώσσα Ағбан, αποτελεί εσωτερικό ποτάμιο λιμένα και βρίσκεται στο κέντρο της εύφορης περιοχής της επαρχίας Κρανοσγιάρσκ. Συνδέεται μέσω ποταμού και σιδηροδρομικώς με την πόλη Κρασνογιάρσκ. Έχει πάρκα, πανεπιστήμιο, διεθνές αεροδρόμιο και ανεπτυγμένη βιομηχανία τροφίμων, ενώ στη γύρω περιοχή της υφίστανται μεγάλα ανθρακωρυχεία.

Από τα μέσα και τα τέλη του 18ου αλλά και μέχρι αρχές του 19ου αιώνα, (από εποχής Τσάρων, και μετέπειτα), αποτελούσε τόπο εξορίας των Λιθουανών, οι οποίοι και επάνδρωναν τα ορυχεία. Το 1950 αριθμούσε 15.000 κατοίκους, το 1990 είχε φθάσει τους 150.000 κατοίκους, και σήμερα έχει φτάσει τους 165.214 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
thumb|left|120px|Ο Μητροπολιτικός ναός της Αμπακάν.

## Αρχαιολογία
Κοντά στη πόλη Αμπακάν βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης "Λι Κιτάι" με αγάλματα ύψους 2 μέτρων. Η γραφή που καλύπτει τα εν λόγω αγάλματα αποτελεί ένα από τα σύγχρονα προβλήματα της αρχαιολογίας δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα αναγνωριστεί (αναγνωστεί).

## Παραπομπές


## Πηγές

*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.2ος, σ.21

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
* Beyaz Arif Akbas, "Khakassia: The Lost Land", Portland State Center for Turkish Studies, 2007.
* Ένα βιβλίο για Αμπακάν (http://www.pdx.edu/turkish_studies_center/books )

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Πετρώνα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Πετρώνα** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και τον Δήμο Αμφιλοχίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Πετρώνα παλιότερα ονομαζόταν *Μπουνίκεβος*. Συνδέεται οδικά τόσο με το Αγρίνιο όσο και την Αμφιλοχία. Κόμβος μεταξύ Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας πριν την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών βρίσκεται ανάμεσα στους ποταμούς Αχελώο και Ίναχο, περιβάλλεται από την οροσειρά της Κανάλας και την οροσειρά της Πεντάλφας.

Το χωριό, παλιότερα το αποτελούσαν τέσσερις συνοικισμοί, οι οποίοι ήταν: ο συνοικισμός της Υπαπαντής, της Κατσιάδας, των Βαρκών και της Βέργας με το ανακαινισμένο (2007) πέτρινο μονότοξο γεφύρι της Βέργας.

Η κύρια οικονομική πηγή των μόνιμων κατοίκων  είναι τα αγροτικά προϊόντα και η κτηνοτροφική παραγωγή. Το ζωικό κεφάλαιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα της περιοχής. Ωστόσο ελάχιστες είναι οι σύγχρονες μονάδες ανάπτυξης της κτηνοτροφίας και επεξεργασίας της κτηνοτροφικής παραγωγής.

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Κατσιάδες, Βαρκό Κυπριό, Ρίγανη, Υπαπαντή αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πετρώνας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 152 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 71. Με βάση την απογραφή 2001 ο πληθυσμός του δημοτικού διαμερίσματος ήταν 232 κάτοικοι και του οικισμού 126.

## Ιστορικά στοιχεία
Εμφανίζεται το 1836 ως συνοικισμός του τότε Δήμου Φυτείας της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας με την ονομασία **Μπονίκοβον**. Το έτος 1840 εμφανίζεται με την ονομασία Μπονίκοβον ή Μπονίτζοβον και υπάγεται στο Δήμο Ιδομένης. Το έτος 1845 μετονομάζεται σε Μπονίκεβος. Το 1928 μετονομάζεται από *Μπονίκεβος* σε *Πετρώνα* κι ένα χρόνο αργότερα προσαρτάται στην κοινότητα Αλευράδας, από την οποία αποσπάται και αναγνωρίζεται το 1933 ως αυτόνομη κοινότητα.

Από το Μπονίκεβο κατάγονταν πολλά μέλη της οικογένειας Γεωργούση, που έλαβαν μέρος στον αγώνα για ανεξαρτησία της Ελλάδας (1821-1829), όπως ο Γεωργούσης Κων/νος (φιλικός), οι Γεωργούσης Αποστόλης, Γιώργης και Κώστας (οπλαρχηγός). Επίσης αναφέρονται και οι αγωνιστές Μπαλάφας Νικόλαος και Αλεξάκης Δημήτριος.

Στη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής πολλοί κάτοικοι της Πετρώνας έλαβαν μέρος στην εθνική αντίσταση. Μεταξύ αυτών ξεχώρισε ο οπλαρχηγός του Ε.Δ.Ε.Σ. Αθανάσιος Μπρέσιακας, που έλαβε μέρος σε σημαντικές μάχες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Φ.Ε.Κ. 22/18-12-1840 & 378/1-12-1933, Τεύχος Α΄
* Εγκυκλοπαίδεια "Δομή" - Τόμος 28 σελ.67 - Εκδόσεις Τεγόπουλος - Μανιατέας - Αθήνα 1996
* Σταματελάτος Μ. & Βάμβα Φ. - Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας - ΄Εκδοση εφημερίδας "Το Βήμα " - Αθήνα 2006
* Παπαϊωάννου Κώστας - Αλευράδα - Αθήνα 2007 (ISBN 978-960-631-817-7)
* 

Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Έτερμπεεκ

Η **Έτερμπεεκ** (Φλαμανδικά: *Etterbeek*) είναι πόλη του Βελγίου. 

Την 1 Ιουλίου 2008 η Έτερμπεεκ είχε συνολικό πληθυσμό 42.902 κατοίκων. Η συνολική της έκταση είναι 3,15 χλμ&sup2;, γεγονός που της δίνει πληθυσμιακή πυκνότητα 13.623 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Ταχυδρομικός κώδικας = 1040

## Διάσημοι κάτοικοι
 
* Ζωρζ Ρεμί, γνωστός ο Ερζέ, σεναριογράφος και σχεδιαστής κόμικς, δημιουργός του *[[Τεντέν]]*
* Χέρμαν βαν Ρομπουί, πρώην Πρωθυπουργός του Βελγίου και πρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
* Αντρέ Φρανκέν, δημιουργός κόμικς, εμπνευστής του *[[Γκαστόν ο γκάφας]]* και *[[Μαρσουπιλαμί]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έτερμπεεκ

Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Παλαιστινιακές Αερογραμμές

Οι **Παλαιστινιακές Αερογραμμές** (Αγγλικά: *Palestinian Airlines*, Αραβικά: الخطوط الفلسطينية) είναι αεροπορική εταιρία με έδρα την Αίγυπτο. Πραγματοποιεί τακτικές πτήσεις από το Ελ Αρίς (*El Arish*) της Αιγύπτου στο Αμμάν της Ιορδανίας και πτήσεις τσάρτερ προς τη Τζέντα. Η βάση της βρίσκεται στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ελ Αρίς. 

Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές είναι μέλος του Αραβικού Οργανισμού Αεροπορικών Μεταφορέων. 

## Ιστορία
Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1995 και ξεκίνησε να πραγματοποιεί πτήσεις τσάρτερ μεταφέροντας προσκυνητές στη Τζέντα τον Ιούνιο του 1997. Οι πτήσεις ήταν αρχικά προγραμματισμένες να πραγματοποιούνται από τη Γάζα όμως, λόγω Ισραηλινών απαγορεύσεων, πραγματοποιούνταν από το Πορτ Σάιντ στη Βόρεια Αίγυπτο. Οι τακτικές πτήσεις ξεκίνησαν στις 23 Ιουνίου του 1997, από το Ελ Αρίς προς την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία. Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές μετέφεραν την έδρα τους στη Γάζα με την λειτουργία του αεροδρομίου τον Νοέμβριο του 1998. Τον Οκτώβριο του 2000 όμως, με την έναρξη της Ιντιφάντα του Αλ-Ακσά (*Al-Aqsa Intifada*), τα αεροσκάφη της καθηλώθηκαν και η εταιρία αναγκάστηκε να μεταφέρει την έδρα της στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ελ Αρίς, μετά την καταστροφή του διαδρόμου αποπροσγείωσης του Διεθνούς Αεροδρομίου Γιασέρ Αραφάτ. Ανήκει εξ’ ολοκλήρου στην Παλαιστινιακή Αρχή και τον Μάρτιο του 2007 απασχολούσε 398 άτομα προσωπικό.

## Προορισμοί
Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές πραγματοποιούν σήμερα τις ακόλουθες πτήσεις:

* Αίγυπτος
** Αρίς (Διεθνές Αεροδρόμιο Ελ Αρίς)

* Ιορδανία
** Αμμάν (Διεθνές Αεροδρόμιο Βασίλισσα Αλία)

### Παλαιότεροι προορισμοί
Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές πραγματοποιούσαν τακτικές πτήσεις προς το Άμπου Ντάμπι, το Κάιρο, τη Ντόχα, το Ντουμπάι, την Κωνσταντινούπολη, τη Τζέντα και τη Λάρνακα. 
Υπήρχαν επίσης σχέδια για την επέκταση των προγραμματισμένων πτήσεων προς την Ινδία και το Πακιστάν. 

## Στόλος
Ο στόλος των Παλαιστινιακών αερογραμμών τον Μάρτιο του 2008 αποτελούνταν από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
* 1 Boeing 727-200
* 2 Fokker 50

Παλαιότερα διέθετε ένα ακόμα Boeing 727-200. Παράλληλα είχαν παραγγελθεί δύο DeHavilland Dash 8-300 και ένα Bombardier CRJ-200 τα οποία δεν παραδόθηκαν ποτέ.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παλαιστινιακές Αερογραμμές
* Ο στόλος των Παλαιστινιακών Αερογραμμών
* Ο στόλος των Παλαιστινιακών Αερογραμμών στο airliners.net

Π
Κατηγορία:Παλαιστίνη
Σουηδική Ακαδημία

Η **Σουηδική Ακαδημία** (σουηδικά: *Svenska Akademien*), είναι μια από τις Βασιλικές Ακαδημίες της Σουηδίας. Ιδρύθηκε το 1786 από τον βασιλιά Γουστάβο Γ΄. Ακολουθώντας το πρότυπο της Γαλλικής Ακαδημίας, αριθμεί 18 μέλη. Το μότο της ακαδημίας είναι "Ταλέντο και Γούστο" ("Snille och Smak" στα Σουηδικά). Κύριος στόχος της ακαδημίας είναι να επεκτείνει περαιτέρω την "αγνότητα, τη δύναμη και το μεγαλείο της Σουηδικής Γλώσσας" ("Svenska Språkets renhet, styrka och höghet"). Γι'αυτό το σκοπό εκδίδει δύο λεξικά.

Από το 1901, η Σουηδική Ακαδημία λαμβάνει κάθε χρόνο την απόφαση για το ποιος θα είναι ο νικητής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας, προς τιμήν του δωρητή Άλφρεντ Νόμπελ.

Η Ακαδημία χρησιμοποιεί τον πάνω όροφο του κτηρίου του Χρηματιστηρίου της Στοκχόλμης για τις συγκεντρώσεις και τις απονομές του βραβείου Νόμπελ.

## Εικόνες

 Svenska-Akademien.jpg|Το κτήριο που στεγάζει τις εκδηλώσεις της Ακαδημίας
 Storkyrkan från luften.jpg|Το κτήριο της Ακαδημίας από ψηλά, κάτω αριστερά


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ρυθμιστών γλωσσών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σουηδική Ακαδημία - Επίσημη Ιστοσελίδα στα Σουηδικά
* Σουηδική Ακαδημία - Επίσημη Ιστοσελίδα στα Αγγλικά
* SAOL online - Λεξικό της ακαδημίας
* SAOB online  - δεύτερο λεξικό

Κατηγορία:Βραβεία Νόμπελ
Φωτορύπανση

[thumb|325px|Νυκτερινή άποψη της [Γης.]]
**Φωτορύπανση** ή ρύπανση τεχνητού φωτισμού ονομάζεται το φαινόμενο το οποίο σημειώνεται στον ουρανό πάνω από αστικά κέντρα και γενικά τοποθεσίες με πολλά φώτα, κατά το οποίο ο ουρανός είναι πιο φωτεινός από το κανονικό με αποτέλεσμα να υπάρχει μειωμένη αντίθεση μεταξύ των αστέρων και του φόντου του ουρανού. Το φαινόμενο αυτό συνεπάγεται περιορισμένη απόδοση των τηλεσκοπίων και γενικότερα υποβάθμιση των αστρονομικών παρατηρήσεων, καθώς ο τεχνητός φωτισμός αποκρύπτει τα ουράνια σώματα, με εξαίρεση τα φωτεινότερα. Σύμφωνα με ένα γενικότερο ορισμό, φωτορύπανση είναι κάθε υπερβολικός, άστοχα κατευθυνόμενος ή ενοχλητικός τεχνητός φωτισμός.

[thumb|right|250px|Σύγκριση όψης του νυχτερινού ουρανού από μια εξοχική τοποθεσία (πάνω) και από μια πόλη (κάτω). Η φωτορύπανση μειώνει δραματικά την ορατότητα των άστρων στη δεύτερη περίπτωση, ενώ στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται ευδιάκριτα η [Γαλαξίας|γαλαξιακή ζώνη.]]
Η φωτορύπανση αποτελεί πάντως ιδιαίτερο πρόβλημα για τους αστρονόμους και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους σήμερα τα μεγάλα αστεροσκοπεία χτίζονται σε απομονωμένες τοποθεσίες, μακριά από πόλεις και μεγάλους οικισμούς.

## Φωτορύπανση και χρήση της ενέργειας
Υπέρμαχοι της εξοικονομήσεως ενέργειας πιστεύουν ότι η φωτορύπανση πρέπει να καταπολεμηθεί με τη μεταβολή των συνηθειών της κοινωνίας έτσι ώστε ο τεχνητός φωτισμός να χρησιμοποιείται πιο αποτελεσματικά, με λιγότερη σπατάλη και περιορισμό της δημιουργίας ανεπιθύμητου ή άσκοπου φωτισμού. Αρκετές οργανώσεις στη βιομηχανία αναγνωρίζουν πλέον τη φωτορύπανση ως σημαντικό ζήτημα. Π.χ. το Ίδρυμα Μηχανικών Φωτισμού στη Μεγάλη Βρετανία παρέχει στα μέλη του πληροφόρηση για τη φωτορύπανση, τα προβλήματα που αυτή δημιουργεί και τρόπους για τη μείωσή της.

Επειδή δεν ενοχλούνται όλοι από τις ίδιες πηγές φωτισμού, είναι σύνηθες η «ρύπανση» φωτισμού για κάποιον να είναι επιθυμητή, ενώ για κάποιον άλλο όχι. Τυπικό παράδειγμα είναι η διαφήμιση, όπου ο διαφημιστής επιθυμεί κάποια συγκεκριμένα φώτα να είναι ισχυρά και ορατά από περισσότερες πλευρές, παρότι άλλοι τα βρίσκουν ενοχλητικά. Κάποιες άλλες μορφές φωτορύπανσης είναι πιο αποδεκτές από άλλες.

## Πηγές
* *Γενική Αστρονομία*, ΕΚΠΑ 1986
* Μανιμάνης, Βασίλειος Ν.: «Η ρύπανση τεχνητού φωτισμού στην Αστρονομία», *Περισκόπιο της Επιστήμης*, τεύχος 166 (Οκτώβριος 1993), σελ. 62
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* darksky.gr - Ελληνική εκστρατεία για τη φωτορύπανση
* International Dark-Sky Association 
* Φωτορύπανση από τον Phil harrington 
* www.zdf.de 
* www.vistaverde.de 

Κατηγορία:Φωτισμός
Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία
Βόλφγκανγκ Πάουλι

Ο **Βόλφγκανγκ Πάουλι** (, 25 Απριλίου 1900 – 15 Δεκεμβρίου 1958) ήταν Αυστριακός θεωρητικός φυσικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη στις 25 Απριλίου 1900 και πέθανε στη Ζυρίχη στις 15 Δεκεμβρίου 1958. Υπήρξε μαθητής του Άρνολντ Σόμμερφελντ (Sommerfeld), του Νιλς Μπορ και του Μαξ Μπορν. Πολύ νέος ακόμα το 1921, έγραψε μια έκθεση της θεωρίας της σχετικότητας, η οποία έμεινε κλασσική. Στα επόμενα χρόνια μελέτησε την υπέρλεπτη δομή των ατομικών φασμάτων, (η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι οι φασματικές γραμμές προκύπτουν να αποτελούνται από περισσότερες γραμμές πολύ κοντά η μία στην άλλη) και ερμήνευσε το 1924 το φαινόμενο ως αποτέλεσμα της ύπαρξη μιας στροφορμής συνδεδεμένης με τους ατομικούς πυρήνες.

Άρχισε τη σταδιοδρομία του ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου το 1923. Από το 1928 υπήρξε καθηγητής Φυσικής στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και ακολούθως στο Πρίνστον των ΗΠΑ. Το 1945 τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής.

## Ανακαλύψεις
Στον Πάουλι οφείλεται η πρώτη υπόθεση ως προς την ύπαρξη του νετρίνου το 1931. Διατύπωσε πρώτος τη θεωρία ύπαρξης των νετρίνων σε μία προσπάθεια να δικαιολογήσει την απώλεια της ενέργειας που παρατηρείται κατά τη διάσπαση ραδιενεργών υλικών. Η αλληλεπίδραση των σωματιδίων αυτών με την ύλη είναι τόσο περιορισμένη, που οι φυσικοί χρειάσθηκαν σχεδόν 30 χρόνια για να τη διαπιστώσουν πειραματικά.

Το όνομα του Πάουλι συνδέεται επίσης με τη διατύπωση της αρχής της απόκλισης (απαγορευτική αρχή) και η πρώτη διατύπωση της κβαντικής μηχανικής, στην οποία έλαβε υπόψη του το σπιν.

Ο Πάουλι τέλος είναι μεταξύ εκείνων που έχουν συμβάλει περισσότερο στη μελέτη της ενοποίησης της θεωρίας της σχετικότητας με την κβαντική μηχανική, κεντρικό πρόβλημα της σύγχρονης Φυσικής.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια *Δομή*, Τόμος 19 Εκδ. Τεγόπουλου- Μανιατέα 1996
* Εγκυκλοπαίδεια *Δομή*, Τόμος 18 Εκδ. Τεγόπουλου- Μανιατέα 1992

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αυστριακοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Νουτοπία

Με την ονομασία **Νουτόπια** ή **Νουτοπία** φέρεται μια ιδεατή (φανταστική) χώρα που συνέλαβαν και δημιούργησαν στα πλαίσια του ειρηνικού τους, αντιπολεμικού, κινήματος ο τραγουδιστής Τζον Λένον, του άλλοτε συγκροτήματος των Μπιτλς και η σύζυγός του Γιόκο Όνο. 

thumb|right|250px|Ηχογραφώντας το ''Give Peace a Chance''

## Ιστορία
Στις 1 Απριλίου του 1973, ο Τζων Λένον και η Γιόκο σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν στη Νέα Υόρκη έκαναν αναφορά για την ιδεατή αυτή χώρα ως ένα ειρηνικό εγχείρημα. Εικάζεται πως το όλο εγχείρημα ήταν μια σάτιρα στα προβλήματα που δημιουργούσαν οι αρχές για την παραμονή του Λένον στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον προσδιορισμό του ίδιου του Λένον, κατά την επίσημη ανακοίνωσή του, παρουσίασε την Νουτοπία ως μια χώρα (πνευματικό χώρο), βασισμένη στα ιδεώδη που εκφράζονται στους στίχους του τραγουδιού του Imagine. 
Στο δίσκο τους "Mind Games" περιέχεται και ο εθνικός ύμνος της ιδεατής αυτής χώρας. Ένα συμβολικό μικρό κομμάτι, μόλις τριών δευτερολέπτων, χωρίς ήχο. Η Νουτοπία είναι μια χώρα (ιδεατός χώρος), βασισμένη στην ηθική και την ελευθερία χωρίς κοσμικούς νόμους αλλά και πέραν αυτών, χωρίς διαβατήρια, χωρίς πολίτες (υπηκόους), χωρίς φόρους, χωρίς γη. Έτσι όλοι όσοι αποδέχονται την ιδεατή αυτή χώρα και επιθυμούν να συμπεριλαμβάνονται ως μέλη της γίνονται ταυτόχρονα "πολίτες - Πρεσβευτές" της Νουτοπίας (της ιδέας της). [right|thumb|260px|Η είσοδος του κτιρίου ''Dakota'' όπου δολοφονήθηκε ο [Τζων Λένον, στις 8/12/80. Σε αυτό το σπίτι του είχε αναρτήσει ταμπέλα που έγραφε ότι εκεί ήταν η πρεσβεία της χώρας.]]

Ως σημαία (σύμβολο) της Νουτοπίας ορίσθηκε το "λευκό μαντήλι" ή η "λευκή σημαία" που διεθνώς αποτελεί σύμβολο ανακωχής. Το συγκρότημα των U2 ήταν από τα πρώτα συγκροτήματα που υποστήριξαν αυτή την ιδεατή χώρα και έγιναν "Πρεσβευτές" της. 
Στις συναυλίες τους έκαναν συχνά έπαρση της σημαίας της Νουτοπίας ειδικά όταν τραγουδούσαν πολιτικά πλην όμως αδέσμευτα τραγούδια και συγκεκριμένα το "Sunday Bloody Sunday", ένα τραγούδι το οποίο έχει τον ίδιο τίτλο με ένα τραγούδι του Λένον στο καθαρά πολιτικό του δίσκο με τίτλο "Some Time in New York City".

## Παραπομπές

1. Γίνε Νουτοπιανός! *[https://web.archive.org/web/20080206011358/http://www.joinnutopia.com/]*

2. Η ίδρυση της Νουτοπίας... *[https://web.archive.org/web/20090227182539/http://www.imaginepeace.com/yokowrites021.html]*

Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Κατηγορία:Μικροέθνη
Κατηγορία:Τζον Λένον
Καλλονή Τήνου

Η **Καλλονή** είναι οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Η Καλλονή υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τήνου, ενώ παλαιότερα υπαγόταν στον δήμο Εξωμβούργου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 192 μόνιμους κατοίκους (συμπεριλαμβάνονται και οι κάτοικοι του Κάρκαδου). Παλαιότερα ήταν γνωστή και ως *Κελ(λ)ιά*. Στο χωριό υπήρχε σχολή ταπητουργίας.

Μια εκδοχή την θέλει να έχει ονομαστεί έτσι από το μοναστήρι της Αγίας Υπακοής (Αγιά Πακλή), στην οποία υπήρχαν κελιά όπου ζούσαν μοναχοί. Άλλη εκδοχή αναφέρει πως το όνομα προέρχεται από τα κελιά που είχαν χτίσει οι προύχοντες της περιοχής για την στέγαση των υπηκόων τους. 

Τα "Κελ(λ)ια" χωρίζονται σε τρεις περιοχές: 1.Απάνω Καλλονή 2.Κουλπάρια 3.Καλοζάδος. Η "Απάνω Καλλονή εκτείνεται από το Ξυνάρι μέχρι το πάνω Τέρμα. Η Κουλπάρια πιάνει την ευρεία έκταση από το κάτω Τέρμα ως την περιοχή "ρέμα τση Κοπένας" και από εκεί ως την περιοχή "Άι Γιώργηδες". Τέλος ο Καλοζάδος βρίσκεται ανατολικά του χωριού και ξεκινάει από τη νέα πλατεία ως το "Ηρώον".

Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Ζαχαρίας ενώ άλλες εκκλησίες είναι ο Άι Γιαννης στον Καλοζάδο, η Παναγιά της Λούρδης και η Αγιά Λεούσσα.

Στην είσοδο του χωριού στον Καλοζάδο υπάρχει το "Ηρώον" στο οποίο αναγράφονται τα ονόματα των "Κελ(λ)ιανών που χάθηκαν στον πόλεμο. Απέναντι από το "Ηρώον" βρίσκεται το σχολείο που λειτουργεί σαν νηπιαγωγείο.

Όπως όλα τα χωριά της Τήνου έτσι και η Καλλονή έχει ένα μεγάλο πλήθος περιστεριώνων όπου οι περισσότεροι βρίσκονται στο ρέμα που διασχίζει το μονοπάτι που ενώνει το "Ηρώον" με τον Καρκάδο επίσης υπάρχουν πολλοί διάσπαρτοι στην έκταση της πρώην Κοινότητας Καλλονής-Κελλιών.

Στο εσωτερικό του χωριού δεν λείπουν οι μαρμάρινες είσοδοι σπιτιών, τα υπέρθυρα, οι τοίχοι με λιθοδομή, τα μπλε παράθυρα, οι καμάρες κ.τ.λ. Στην Απάνω Καλλονή (Ξυνάρι), στο νεκροταφείο, στο "Ηρώον", στο κάτω Τέρμα, στη νέα πλατεία και στην Κουλπάρια ο επισκέπτης θα συναντήσει μαρμάρινες κρήνες.

Η περιπλάνηση στην πρώην Κοινότητα Καλλονής-Κελλιών γίνεται με ένα σπουδαίο σύστημα μονοπατιών και έχει χαρακτήρα μεγάλου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος ενώ το φυσικό κάλλος μαγεύει τους πάντες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τήνος-Διαδρομές
*Φωτογραφίες από το χωριό Καλλονή
*https://web.archive.org/web/20111117033721/http://www.ophioussa.com/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Αγάπη Τήνου

Η **Αγάπη** (το *Αγάπη* ή του *Αγαπίου* για τους ντόπιους) είναι χωριό της Τήνου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Εξωμβούργου (παλαιότερα δήμος Εξωμβούργου), του δήμου Τήνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κυκλάδων, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Τήνου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. 

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγάπη είναι ηπειρωτικό χωριό στην ανατολικοκεντρική Τήνο. Βρίσκεται σε θέση που βλέπει προς τη βόρεια πλευρά του νησιού (Κάτω Μέρη), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100 μέτρα. Απέχει 15 χλμ. περίπου Β. της πρωτεύουσας. 

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγάπης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός με έκταση 11,925 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Σκλαβοχώρι. 

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Περαίας της Τήνου. Το 1949 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγάπης και προσαρτήθηκε στον δήμο Εξωμβούργου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Εξωμβούργου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τήνου. 

## Γενικά στοιχεία
Κατά τον Μεσαίωνα το χωριό λεγόταν *Πέρασμα*, γιατί περνούσε από εκεί ο δρόμος που οδηγούσε στην πρωτεύουσα του νησιού. Είναι παραδοσιακό χωριό, από τα παλαιότερα της Τήνου, με αξιόλογα στοιχεία αρχιτεκτονικής, περιστερεώνες, πετρόκτιστα σπίτια, πλακόστρωτους δρόμους και περίτεχνες καμάρες. 

## Αξιοθέατα και διατηρητέα
* Η εκκλησία του Αγίου Αγαπητού, χαρακτηριστικό δείγμα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του νησιού κατά τον 18ο αι, στην οποία οφείλει την ονομασία του το χωριό. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
* Τα ξωκκλήσια της Αγίας Σοφίας και του Αγίου Νικηφόρου, με τοιχογραφίες που αποτελούν αξιόλογα δείγματα ζωγραφικής των 17ου και 18ου αιώνων. Έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία
* Η κεντρική πλατεία του χωριού
* Το «Πλυσταριό», όπου οι κάτοικοι έπλεναν τα ρούχα και τα χαλιά τους
* Οι παλαιοί νερόμυλοι, προσβάσιμοι από μονοπάτι
* Η εκκλησία της Παναγίας Βουρνιώτισσας, μετόχι της μονής Κεχροβουνίου, βόρεια του χωριού. Γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, καθώς εκείνη την ημέρα του 1670, σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας από ψαράδες του γειτονικού Σκλαβοχωρίου
* Το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη, δίπλα στην Παναγία Βουρνιώτισσα
* Η παραλιά «Αγαπιανή Θάλασσα», βόρεια του χωριού, προσβάσιμη και από τον οικισμό Κολυμπήθρα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Σκλαβοχώρι Τήνου

Το **Σκλαβοχώρι** ή **Σκλαβοχωριό**, είναι μικρό χωριό, που υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Εξωμβούργου, στην Τήνο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 3 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός πιθανόν να υπάρχει από την Βυζαντινή περίοδο πριν την κατάληψη του νησιού από τους Ghisi.  Για το όνομα μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν, από όσα είναι γνωστά από τα αρχεία που διατηρούσε η Βενετική διοίκηση καθώς και από τις προφορικές παραδόσεις των κατοίκων και των γειτονικών χωριών που έχουν καταγραφεί. Μία από αυτές υποστηρίζει ότι κτίστηκε, με την άδεια των υπόλοιπων κατοίκων στο σημείο που είναι τώρα, από σκλάβους που στασίασαν όταν εξόκειλαν μερικές γαλέρες πειρατών στο βόρειο τμήμα του νησιού. Κατά τον Μεσαίωνα ανήκε διοικητικά στην κοινότητα Αγάπης (από το όνομα του διπλανού μεγαλύτερου χωριού). Υπάρχει επίσης αναφορά σε έναν καθολικό επίσκοπο το 1430 με το επίθετο Sklavus ο οποίος ήρθε από το Βενετοκρατούμενο νησί της Κρήτης (Marcus II Sklavus de Candia).

Από το Σκλαβοχώρι καταγόταν ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος Νικόλαος Γύζης.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

{"version":2,"width":670,"height":206.2,"data":[{"name":"table","values":[
{"x":1835,"y":130},{"x":1879,"y":94},{"x":1889,"y":69},{"x":1896,"y":67},{"x":1907,"y":70},{"x":1920,"y":69},{"x":1928,"y":66},{"x":1940,"y":60},{"x":1951,"y":50},{"x":1961,"y":35},{"x":1971,"y":18},{"x":1981,"y":14},{"x":1991,"y":6},{"x":2001,"y":5},{"x":2011,"y":0}

]}],"scales":[{"name":"x","type":"ordinal","range":"width","zero":false,"domain":{"data":"table","field":"x"}},{"name":"y","type":"linear","range":"height","nice":true,"domain":{"data":"table","field":"y"}}],"axes":[{"type":"x","scale":"x"},{"type":"y","scale":"y"}],"marks":[{"type":"rect","from":{"data":"table"},"properties":{"enter":{"x":{"scale":"x","field":"x"},"y":{"scale":"y","field":"y"},"y2":{"scale":"y","value":0},"fill":{"value":"steelblue"},"width":{"scale":"x","band":"true","offset":-1}}}}],"padding":{"top":30,"bottom":30,"left":78,"right":0}}

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δήμος Εξωμβούργου 
* *«Η Μεσαιωνική Τήνος»*, Γεωργίου Ι. Δώριζα, Αθήνα 2006
* tinos.biz
* Εφημερίδα των Συντακτών: Αφιέρωμα Ν. Γύζης 
* Εθνική Πινακοθήκη: N. Γύζης

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Ευχίδας

Ο **Ευχίδας** ήταν πολεμιστής στην μάχη των Πλαταιών, περίφημος για την ταχύτητά του στο τρέξιμο. Ύστερα από την νίκη των Ελλήνων στη μάχη, πήγε στο μαντείο των Δελφών, από όπου έφερε το ιερό πυρ και επέστρεψε αυθημερόν στο ελληνικό στρατόπεδο. Υπολογίζεται ότι μέσα σε μια ημέρα διήνυσε περίπου 185 χιλιόμετρα. Όταν άναψε το πυρ στον βωμό που είχε στηθεί για τον εορτασμό της νίκης στη μάχη, ασπάσθηκε τους συμπολεμιστές του και απεβίωσε. Οι Πλαταιείς τον ενταφίασαν στο ιερό της Ευκλείας Αρτέμιδας, χαράζοντας επάνω στον τάφο του, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, το επίγραμμα:
:"Ευχίδας Πυθώδε τρέξας ήλθοε τώδ' αυθημερόν" (Πλουτάρχου *Αριστείδης*, 20)

## Πηγές
*Π. Δρανδάκη, *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τ. ΙΑ', σελ. 834]

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες
Παιδεία

μικρογραφία|376x376εσ
Ο όρος **παιδεία** με την ευρύτερη έννοια, προσδιορίζεται ως η γενικότερη καλλιέργεια του ανθρώπου και συνδέεται με έννοιες, όπως η «μόρφωση», η «αγωγή» και η «κουλτούρα». Η παροχή **παιδείας** και αγωγής στους νέους ανθρώπους δεν αποτελεί αποκλειστικό έργο του σχολείου καθώς σε αυτή τη διαδικασία συμμετέχουν κι’ άλλοι φορείς όπως η οικογένεια, το οικογενειακό περιβάλλον, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η θρησκευτική πίστη, οι νόμοι και οι κανόνες του κράτους και αργότερα ο χώρος εργασίας. Κάθε αγωγή έχει την ευθύνη που της αναλογεί στη διαμόρφωση της νέας γενιάς. Αν η **παιδεία** κατορθώσει να δώσει στον άνθρωπο τη δυνατότητα διαμόρφωσης μιας ενιαίας και ολοκληρωμένης προσωπικότητάς τότε θα έχει πετύχει τον πρώτο της στόχο και θα έχει ήδη προλειάνει το έδαφος για τον δεύτερο, δηλαδή τη μεθοδική κοινωνικοποίηση του ατόμου.

## Η σημασία
Στη φράση εγκύκλια παιδεία η λέξη παιδεία χρησιμοποιείται με την εξής σημασία: «Ο κύκλος των γνώσεων και των δεξιοτήτων, που πρέπει να δίνονται και να καλλιεργούνται με τη διδασκαλία και συνεπώς να αποτελούν το αντικείμενο της παιδείας».

Σύμφωνα με την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου, "παιδεία" ορίζουμε τη μετάφραση των πολιτιστικών στοιχείων, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί απ' την προηγούμενη γενιά και ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια.

## Ετυμολογία
Η λέξη «παιδεία» είναι παράγωγο του αρχαίου ρήματος «παιδεύω» που σημαίνει  διδάσκω - παιδεύω. Συνώνυμα: η λέξη παιδεία αναφέρεται στη νοητική και ψυχική καλλιέργεια ενός παιδιού, η οποία επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της παίδευσης (στις διάφορες βαθμίδες της). Η λέξη κουλτούρα ενσωματώνει τη δήλωση τόσο της πνευματικής καλλιέργειας όσο και του πνευματικού πολιτισμού (σε αντιδιαστολή προς τον τεχνικό / υλικό). Εκτός από την παροχή γνώσεων η παίδευση αποσκοπεί  στη μόρφωση του ανθρώπου καθώς και στη διάπλασή του, δηλαδή στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του και στην ανάπτυξη του ήθους του. Οι έννοιες αυτές αποδίδονται επίσης με τον όρο αγωγή.

## Αγωγή, παίδευση, διδασκαλία
Η αγωγή, η παίδευση, η διδασκαλία είναι ειδικές και συστηματικές διαδικασίες επηρεασμού και μορφοποίησης. Πιο συγκεκριμένα η αγωγή είναι μια διαδικασία προσανατολισμού, που κατευθύνει τους ανθρώπους στο να συγκροτήσουν και να αξιολογήσουν τις εμπειρίες τους με ένα γενικά καθορισμένο τρόπο. Η παίδευση οδηγεί τους ανθρώπους στην απόκτηση γνώσεων, αξιών, δεξιοτήτων, προδιαθέσεων κτλ. Τέλος, η διδασκαλία είναι μία διαδικασία μετάδοσης, δημιουργίας συνθηκών για την απόκτηση από τους ανθρώπους συγκεκριμένων γνώσεων, για την εσωτερίκευση συγκεκριμένων αξιών, την ανάπτυξη συγκεκριμένων δεξιοτήτων, τον εθισμό σε συγκεκριμένους τρόπους δράσης / αντίδρασης κτλ.
*Διδασκαλία: μέσο για την επίτευξη της παίδευσης
*Παίδευση: μέσο για την επίτευξη της αγωγής
*Αγωγή: μέσο για την επίτευξη της παιδείας

## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Δείτε επίσης
* Χρυσός Κανόνας
* Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα



Κατηγορία:Εκπαίδευση
Στάιρ

Το **Στάιρ** ή **Στάιερ** ή **Στάγιερ** () είναι μια πόλη στο αυστριακό ομόσπονδο κρατίδιο της Άνω Αυστρίας, που βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Στάιρ και Ενς.

## Ιστορία
Πολλά ευρήματα δείχνουν ότι η περιοχή γύρω από το Στάιρ κατοικούνταν ήδη στην εποχή του σιδήρου. Τον 6ο αιώνα, η περιοχή είχε καταληφθεί από φυλές της Βαυαρίας και αργότερα ανήκε στην περιοχή του Δούκα Τάσσιλου της Βαυαρίας, ο οποίος ίδρυσε το μοναστήρι Κρεμσμίνστερ. Μεταξύ των διάσημων κατοίκων και επισκεπτών του Στάιρ συμπεριλαμβάνονται οι Φραντς Φέρντιναντ, που έγραψε ένα βιβλίο στην πόλη, και ο συνθέτης Άντον Μπρούκνερ. Η πόλη ήταν και έδρα της βιομηχανίας Steyr Daimler Puch.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης
* Ιστορικά κτίρια
* ΔΟΜΗ: Στάιρ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Βρετανική Σχολή Αθηνών

Η **Βρετανική Σχολή Αθηνών** (αγγλικά: *British School at Athens* ή *BSA*) είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που λειτουργούν στην Ελλάδα.

## Γενικές πληροφορίες
Η Σχολή ιδρύθηκε το 1886, και ήταν η τέταρτη παλαιότερη του είδους της στην Ελλάδα. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της λειτουργίας της η σχολή εστίαζε στην υποστήριξη, κατεύθυνση και διευκόλυνση των βρετανικών ερευνών στις Κλασικές Σπουδές και στην Αρχαιολογία, αλλά τα τελευταία χρόνια οι δραστηριότητές της επεκτάθηκαν και σε άλλους κλάδους των ελληνικών σπουδών. Για παράδειγμα έχει συμβάλλει αρκετά σε τομείς όπως η Επιγραφική και η Σύγχρονη ελληνική ιστορία.

Οι δραστηριότητες της σχολής περιλαμβάνουν διαλέξεις και σεμινάρια, μία σειρά υποτροφιών, μαθήματα στην Αθήνα για καθηγητές και φοιτητές (προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς), καθώς και πρακτική αρχαιολογική εκπαίδευση.

## Υποδομή
Η σχολή διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες αρχαιολογίας και κλασικών σπουδών στην Ελλάδα (με πάνω από 60.000 τόμους), καθώς και το εργαστήριο Φιτς, το οποίο είναι το παλαιότερο αρχαιομετρικό εργαστήριο στην Ελλάδα. Εκτός από τις εγκαταστάσεις της Αθήνας η Βρετανική Σχολή έχει κι ένα υποκατάστημα στην Κνωσό της Κρήτης, όπου επίσης διατηρεί μία σημαντική βιβλιοθήκη αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

## Ανασκαφές
[thumb|200px|right|Ο αρχ. χώρος του [Ηραίον Περαχώρας|Ηραίου Περαχώρας, που ανασκάφθηκε από τη Βρετανική Σχολή Αθηνών]]
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η Βρετανική Σχολή έχει συμμετάσχει σε πολλές αρχαιολογικές έρευνες στη Λακωνία, στη Βοιωτία, στα Μέθανα, αλλά και σε νησιά όπως η Ιθάκη, η Κέα, η Μήλος, τα Κύθηρα, η Χίος και η Κρήτη. Παράλληλα έχει συμμετάσχει σε ανασκαφές στην Άσσηρο (Μακεδονία), στη Λευκαντή (Εύβοια), στο Εμπορειό και στα Κάτω Φανά στη Χίο, στην Περαχώρα (Κορίνθου), στις Μυκήνες, στη Σπάρτη, στη Μήλο, στην Κέρο, καθώς και στην Κρήτη (στην Κνωσσό, στο Καρφί, στο Μύρτο, στο Παλαιόκαστρο και αλλού).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Helen Waterhouse, *The British School at Athens: the First Hundred Years*. London: British School at Athens 1986.
* Eleni Calligas & James Whitley, *On Site: British Archaeologists in Greece*. Athens: Motibo 2005.
* Κόρκα, E. κ.α., *Ξένες αρχαιολογικές σχολές στην Ελλάδα: 160 χρόνια*, σελ. 52-63, Αθήνα: 2005

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών
* Βιβλιογραφία από το WorldCat
* Ambrosia - The BSA/ASCSA libraries' Union catalogue

Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνοβρετανικές σχέσεις
Τσιτά

thumb|right|Γενική άποψη.
Η **Τσιτά** (ρωσικά: Чита) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην Περιφέρεια Τσιτά, με πληθυσμό 324.444 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Ιδρύθηκε το 1673. Βρίσκεται στις όχθες των ποταμών Τσιτά και Ινγκοντά. Είναι μεγάλο κέντρο της βιομηχανίας: κατασκευή μηχανών, ξυλείας, ελαφρά βιομηχανία. Υπάρχουν ορυχεία άνθρακα και ένα θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο. Έχει 3 πανεπιστήμια και 2 θέατρα. Υπάρχει επίσης εκκλησία του Αρχάγγελου Μηχαήλ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας