Χριστιανισμός στην Κορέα

thumb|right|Το ποσοστό των κατοίκων της Κορέας που είναι Χριστιανοί
[thumb|right|upright|Το άγαλμα της Παναγίας της [Άμωμος σύλληψη|Αμώμου Συλλήψεως έξω από τον Καθεδρικός Ναός της Μιεντόν]]
Ο **Χριστιανισμός στην [[Κορεατική Χερσόνησος|Κορέα]]** έχει ιστορία τουλάχιστον τεσσάρων αιώνων. Σήμερα παραμένει αφανής στην κομμουνιστική Βόρεια Κορέα, αλλά έχει εμφανή παρουσία στη Νότια Κορέα, όπου από το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι τις ημέρες μας ο αριθμός των Χριστιανών γνώρισε τεράστια αύξηση. Σύμφωνα με δεδομένα του 2010-2018 υπάρχουν 8,6 εκατομμύρια Προτεστάντες, 5,8 εκατομμύρια Ρωμαιοκαθολικοί και περίπου 4 χιλιάδες Ορθόδοξοι Χριστιανοί στη Νότια Κορέα, συνολικά περίπου το 29% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Ο Χριστιανισμός εισάχθηκε για πρώτη φορά στην Κορεατική Χερσόνησο στα χρόνια της ύστερης Δυναστείας των Τζοσόν, όχι από Χριστιανούς, αλλά από Κομφουκιανούς λογίους, οι οποίοι τον είχαν γνωρίσει στην Κίνα από Ρωμαιοκαθολικούς ιεραποστόλους. Το 1603 ένας Κορεάτης πολιτικός, ο Γι Σουγκγουάνγκ, επέστρεψε από το Πεκίνο με αρκετά θεολογικά βιβλία γραμμένα από τον Ματτέο Ρίτσι, έναν Ιταλό Ιησουίτη ιεραπόστολο στην Κίνα. Ο Γι άρχισε να διαδίδει το περιεχόμενο των βιβλίων, εισάγοντας έτσι τον Χριστιανισμό στην Κορέα. Το 1787 ο βασιλιάς Τσονγκτζό των Τζόσον κήρυξε επισήμως παράνομο τον Χριστιανισμό ως «αιρετική διδασκαλία και πρακτική», και τον απαγόρευσε.

Οι μονάρχες των Τζοσόν γενικότερα θεώρησαν τη νέα θρησκεία ως ανατρεπτική επίδραση και συνέχισαν να διώκουν τους πρώτους πιστούς της στην Κορέα, με αποκορύφωμα τον Διωγμό των Ρωμαιοκαθολικών του 1866, κατά τον οποίο φονεύθηκαν 8 χιλιάδες άνθρωποι σε όλη τη χώρα, μεταξύ των οποίων και εννέα ξένοι υπήκοοι, Γάλλοι ιεραπόστολοι ιερωμένοι. Προς το τέλος του 19ου αιώνα το άνοιγμα της Κορέας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, επέφερε βαθμιαία κάποια ανεκτικότητα προς τους Χριστιανούς.

Στις 16 Μαΐου 1883 ιδρύθηκε ο πρώτος προτεσταντικός ευκτήριος οίκος στην κορεατική ιστορία, ο Sorae στη Σονγκτσόν, τη σημερινή Κομητεία Ριονγκιόν, από τον Seo Sang-ryun. Ο Λη Σου-γιουνγκ, ένας από τους πρώτους Κορεάτες Προτεστάντες στην Κορέα, βαπτίσθηκε στην Ιαπωνία στις 29 Απριλίου 1883 και τον Δεκέμβριο έγραψε ένα άρθρο στην αγγλική, στο *Missionary Review of the World*, παροτρύνοντας περισσότερους Αμερικανούς ιεραπόστολους να έλθουν να κηρύξουν στην Κορέα. Πράγματι, οι Ρόμπερτ Σ. Μακλέυ (*Maclay*) και ο Χόρας Νιούτον Άλεν έφθασαν στην Κορέα ένα έτος αργότερα, το 1884. Ο δεύτερος ήταν όχι μόνο Πρεσβυτεριανός ιεραπόστολος, αλλά και ιατρός, που αφού θεράπευσε έναν τραυματισμένο συγγενή του Αυτοκράτορα Κοτζόν απέκτησε την εύνοιά του και με τη συμβουλή του κτίσθηκε το πρώτο νοσοκομείο «δυτικής» ιατρικής στην Κορέα. Κατόπιν ο Άλεν έγινε διπλωμάτης, αλλά ήδη πολλοί άλλοι ιεραπόστολοι είχαν εγκατασταθεί στη χώρα. Ο Αγγλικανισμός ήρθε στην Κορέα το 1890 μαζί με τον Τσαρλς Κορφ, τον πρώτο «Επίσκοπο Κορέας», που το επόμενο έτος ίδρυσε τον πρώτο αγγλικανικό ναό στη χώρα, στο Nae-dong της πόλεως Ίντσον. Την ίδια περίοδο, το 1900, έφθασε και η Ορθοδοξία στην Κορέα, με ένα ιεραποστολικό κλιμάκιο του Πατριαρχείου Μόσχας, που το 1903 έκτισε τον πρώτο Ορθόδοξο ναό στην Κορέα.

Η ανάπτυξη του Χριστιανισμού στην Κορέα μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα ήταν σταθερή αλλά αργή, καθώς το 1910 η Ιαπωνία κατάλαβε τη χώρα και οι κατοχικές αρχές ήταν ελάχιστα ανεκτικές ως προς τα χριστιανικά δόγματα, καθώς οι εκκλησιαστικές αρχές τάχθηκαν με το μέρος του καταπιεζόμενου ποιμνίου τους. Το 1945 περίπου το 2% του πληθυσμού της χώρας είχαν ασπασθεί τον Χριστιανισμό. Η διάδοσή του όμως μεταπολεμικώς ήταν ραγδαία και το 1991 το 25,1% των κατοίκων της Κορέας (10,5 εκατομμύρια άνθρωποι) είχαν γίνει Χριστιανοί. Καθώς αναφέρθηκε στην αρχή, αυτός ο αριθμός έχει αυξηθεί σε περίπου 15 εκατομμύρια σήμερα, ενώ στη Νότια Κορέα υπάρχουν επιπροσθέτως και αρκετές αιρέσεις του Χριστιανισμού, με πολύ γνωστή τον 20ό αιώνα τη λεγόμενη Εκκλησία της Ενοποίησης του Σον Μιεν Μουν, που ιδρύθηκε το 1954 στη Σεούλ, και με περίπου 88.000 Μορμόνους στη χώρα. Με δεδομένο ότι το 60% περίπου των Νοτιοκορεατών δηλώνουν «άθρησκοι», ο Χριστιανισμός έχει ήδη ξεπεράσει τον Βουδισμό ως το μεγαλύτερο σε αριθμό πιστών θρήσκευμα της χώρας. Βεβαίως στην πράξη οι περισσότεροι των άθρησκων τηρούν ορισμένες παραδόσεις και πρακτικές του Κομφουκιανισμού.

Η επίδραση του Χριστιανισμού στην εκπαίδευση των Κορεατών υπήρξε αποφασιστικής σημασίας εδώ και δεκαετίες, καθώς Χριστιανοί ιεραπόστολοι έχουν ιδρύσει συνολικά 293 σχολεία και 40 πανεπιστήμια, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και τα τρία από τα θεωρούμενα πέντε κορυφαία Α.Ε.Ι. της Νότιας Κορέας. Ο Χριστιανισμός συνδέθηκε έτσι με την εξάπλωση της παιδείας στη Νότια Κορέα, αλλά και με τον «εκσυγχρονισμό» της κατά τα Δυτικά πρότυπα. Ο Ρωμαιοκαθολικισμός και ο Προτεσταντισμός έχουν στην αντίληψη της νοτιοκορεατικής κοινωνίας μια χροιά θρησκείας της μεσαίας τάξεως, της νεολαίας, των διανοούμενων και των κατοίκων των μεγάλων πόλεων, με ρόλο-κλειδί στην επιδίωξη του εκσυγχρονισμού και «εκδυτικισμού» της χώρας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ωστόσο στις αρχές του 21ου αιώνα η αύξηση του Προτεσταντισμού επιβραδύνθηκε, πιθανώς εξαιτίας σκανδάλων στα ηγετικά κλιμάκια, του φονταμενταλισμού και των συγκρούσεων μεταξύ των διαφορετικών ομολογιών. Ορισμένοι αναλυτές αποδίδουν κάποιο ποσοστό αυτού του φαινομένου και σε υπερβολικό ζήλο μερικών ιεραποστόλων.

## Δείτε επίσης
* Ιερά Μητρόπολις Κορέας, περισσότερα για την Ορθοδοξία στην Κορέα

## Παραπομπές