open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σκόλιο

**Σκόλιο** -από το *σκολιός* που σημαίνει λοξός και στραβός- ονομάζεται ένα είδος λυρικής ποίησης που καλλιεργήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα και τραγουδιόνταν στα επίσημα αριστοκρατικά συμπόσια, για τον εορτασμό κάποιου σημαντικού γεγονότος.

## Ιστορία
Η αρχή των σκολίων ανάγεται στην αρχαιότητα. Τα πρώτα σκόλια εμφανίζονται ανάμεσα στον 6ο και τον 5ο αιώνα π.Χ. στην Αρχαία Ελλάδα.

Ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης που έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. με τις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. ήταν αυτός που διέσωσε σε μια συλλογή του είκοσι πέντε αττικά σκόλια.

## Εκτέλεση
Τα σκόλια εκτελούνταν από τους ευπατρίδες στα επίσημα συμπόσια με τους εξής δύο τρόπους:

#Όλοι μαζί οι συμποσιαστές ξεκινούσαν τραγουδώντας ένα χορικό τραγούδι, στη συνέχεια ο κάθε συνδαιτυμόνας τραγουδούσε μόνος του και στο τέλος τραγουδούσαν οι καταλληλότεροι, ανεξαρτήτως αξιώματος. 
#Ο συμποσιαστής τραγουδούσε τα σκόλια κρατώντας στο ένα του χέρι ένα κλαδί μυρσίνης που μετά το παρέδιδε σ' εκείνον που θεωρούσε ότι ήταν άξιος να τραγουδήσει.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποιητικές μορφές
Disney's Animated Storybook: Mulan

Το ***Disney's Animated Storybook: Mulan*** είναι το ένατο βιντεοπαιχνίδι της point-and-click διαδραστικής σειράς περιπέτειας *[[Disney's Animated Storybook]]*, βασισμένη στην ομώνυμη ταινία. Αναπτύχθηκε από τη Media Station και εκδόθηκε από τη Disney Interactive. Κυκλοφόρησε αρχικά για τα Microsoft Windows και Macintosh στις 14 Σεπτεμβρίου του 1998. Μία εκδοχή για το PlayStation με τον τίτλο ***Disney's Story Studio: Mulan*** αναπτύχθηκε από τη Revolution Software και εκδόθηκε από τη NewKidCo στις 20 Δεκεμβρίου του 1999. Το παιχνίδι απέσπασε γενικότερα μεικτές κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν τη διαδραστικότητα και το σχεδιασμό του, και να επιδοκιμάζουν την αίσθηση επανάληψης και τη δυσκολία του.

## Τρόπος παιχνιδιού

## Υποδοχή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1999
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια point-and-click
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε ταινίες
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Disney
Κατηγορία:Μουλάν της Disney
California Games II

Το ***California Games II*** είναι βιντεοπαιχνίδι αθλημάτων που κυκλοφόρησε από την Epyx για τα Commodore Amiga, Atari ST, DOS, Sega Master System, και SNES το 1993. Επίσης, ανακοινώθηκε και μία εκδοχή για το Atari Lynx, η οποία περιγράφηκε σε αρκετά περιοδικά, αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Το παιχνίδι έλαβε μέτρια προς αρνητική υποδοχή.

## Τρόπος παιχνιδιού
μικρογραφία|αριστερά|Η αρχική οθόνη του παιχνιδιού.

Το παιχνίδι μπορούν να εκτελεστούν πέντε αθλήματα: αιωροπτερισμός, jet ski, χιονοσανίδα, bodysurfing, σκέιτμπορντινγκ. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να σκοράρει όσο πιο πολλούς βαθμούς είναι δυνατόν, εκτελώντας κόλπα και επιβιώνοντας του κάθε γεγονότος και για όσο μεγαλύτερο διάστημα τα καταφέρει. Κάθε γεγονός έχει διαφορετικές μηχανισμούς παιχνιδιών, αλλά και κανόνες φυσικής.

Ειδικότερα η εκδοχή του DOS κάνει κωμικές αναφορές στο θάνατο, και περιέχει ακόμα και σκηνές κινουμένων σχεδίων (animation) με αιματοχυσία. Η έκδοση SNES που κυκλοφόρησε το 1992, σύμφωνα με τους κανόνες λογοκρισίας της Nintendo, αφαίρεσε αυτά τα στοιχεία του παιχνιδιού και επίσης λογόκρινε το εξώφυλλο του παιχνιδιού, αλλάζοντας τα μαγιό δύο γυναικών για να τα κάνει πιο μοντέρνα και ταυτοχρόνως κατάλληλα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ''California Games II'' στο GameFAQs
* Το ''California Games II'' στο IGN
* Το ''California Games II'' για την Amiga στο The Hall of Light (HOL)

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με θαλάσσια σπορ
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της DTMC
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Imagineer
Κλόρις Λίτσμαν

Η **Κλόρις Λίτσμαν** (, 30 Απριλίου 1926 - 27 Ιανουαρίου 2021) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Είναι γνωστή κυρίως για τη συμμετοχή της στην κωμική σειρά *[[The Mary Tyler Moore Show]]* (1970-1977) και τον ρόλο της στην ταινία *[[Η τελευταία παράσταση]]* του 1971, για τον οποίο κέρδισε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου. Ακόμα είναι γνωστοί ρόλοι της σε τρεις ταινίες του Μελ Μπρουκς, μεταξύ των οποίων και η ταινία *[[Φρανκενστάιν Τζούνιορ]]*.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA B' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Bubsy in: Claws Encounters of the Furred Kind

Το ***Bubsy in: Claws Encounters of the Furred Kind***, γνωστό και ως ***Bubsy***, είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που κυκλοφόρησε από την Accolade για πρώτη φορά το 1993, για το Sega Genesis, το Nintendo Entertainment System, και τον υπολογιστή. Ο τίτλος του παιχνιδιού είναι μία κωμική αναφορά στην ταινία *[[Close Encounters of the Third Kind]]* (1977), με τον πρωταγωνιστή να αμύνεται μπάλες κλωστής του πλανήτη από τους εξωγήινους εισβολείς. Το παιχνίδι ακολούθησε ένα sequel, το *[[Bubsy 2]]*, το 1994.

## Υποδοχή
Πριν κυκλοφορήσει το παιχνίδι, δέχτηκε μεγάλη επιδοκιμασία καθώς χαρακτηρίστηκε, με αρνητικό τρόπο, ως το επόμενο ''Sonic the Hedgehog'' ή *[[Super Mario]]*. Ο ίδιος ο Bubsy κέρδισε τον τίτλο "Μεγαλύτερος ενθουσιασμός για χαρακτήρα του 1993" του *[[Electronic Gaming Monthly]]*. Το ίδιο περιοδικό το βαθμολόγησε με 8 στα 10, ενώ το *[[Nintendo Power]]* με 72.5%. Το *Bubsy* κέρδισε και το βραβείο "Επιλογή γονιών", επειδή είναι διασκεδαστικό χωρίς να είναι βίαιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ''Bubsy'' στο GameFAQs
* Το ''Bubsy'' στο GameSpot
* Το ''Bubsy'' στο IGN

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive
Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Αλφόνσος του Μοντέκιο

O **Αλφόνσο** (ιταλ.: *Alfonso d'Este*, 10 Μαρτίου 1527 - 1 Νοεμβρίου 1587) ήταν Ιταλός ευγενής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν νόθος γιος του Αλφόνσος Α΄ δούκα της Φερράρα, Μόντενα, Ρέτζο και της ερωμένης του Λάουρα Ντιάντι. Προερχόμενος από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος του Μοντέκιο (1523-87) και ο ιδρυτής του κλάδου Έστε-Μόντενα, μια και οι απόγονοί του ήταν δούκες της Μόντενα.

Το 1523 ο πατέρας του του έδωσε την κυριότητα του Μοντέκιο (Montecchio) ως φέουδου, κληρονομικού στους απογόνους του. Αναγνωρίστηκε το 1533 από τον πατέρα του και έτσι νομιμοποιήθηκε. Το 1569 ο Μαξιμιλιανός Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας τον αναβάθμισε σε μαρκήσιο.

Απεβίωσε το 1587 στη Φερράρα. Το 1597 απεβίωσε ο ανιψιός του Αλφόνσος Β΄ δούκας της Φερράρα, Μόντενα, Ρέτζο και ο πάπας, ως επικυρίαρχος των φέουδων, κράτησε τη Φερράρα. Ο γιος του Αλφόνσου, ο Τσέζαρε έγινε δούκας της Μόντενα, Ρέτζο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1549 τη Ιουλία ντελα Ρόβερε, κόρη του Φραντσέσκο Μαρία Α΄ δούκα του Ουρμπίνο, και είχε τέκνα:
* Αλφονσίνο 1560-1578, διάδοχος του Μοντέκιο, απεβίωσε 18 ετών.
* Τσέζαρε 1562-1628, δούκας της Μόντενα, Ρέτζο.
* Ελεονώρα 1561-1637, παντρεύτηκε τον Κάρλο Τζεζουάλντο ντι Βενόζα.

Το 1563 απεβίωσε η Τζούλια και ο Αλφόνσο νυμφεύτηκε τη Βιολάντε Σίγκνα, και είχε τέκνο:
* Ιππόλιτα 1565-1601, παντρεύτηκε τον Φεντερίκο Πίκο δούκα του Μιράντολα.

Από μια εκτός γάμου σχέση του γιος του ήταν ο:
* Αλεσσάντρο 1568-1624, καρδινάλιος.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


## Πηγές
*Il Castello Estense: genealogical tree

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Τσέζαρε ντ'Έστε

O **Τσέζαρε**, ιταλ. *Cesare*, (1 Ιουνίου 1561 - 11 Δεκεμβρίου 1628) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο (1597-1628).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν γιος του Αλφόνσου μαρκήσιου του Μοντέκιο (Montecchio) και της πρώτης συζύγου του Ιουλίας ντελα Ρόβερε, κόρης του Φραντσέσκο Μαρία Α΄ δούκα του Ουρμπίνο.

Το 1597 ο εξάδελφός του Αλφόνσος Β΄ δούκας της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο (Ferrara, Modena, Reggio) απεβίωσε χωρίς απογόνους και τον κληρονόμησε. Όμως ο πάπας Κλήμης Ζ΄, που ήταν επικυρίαρχος των φέουδων αυτών, ενσωμάτωσε τη Φερράρα στο Παπικό Κράτος, έτσι ο Τσέζαρε έγινε δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Ο νεαρός δούκας διαμαρτυρήθηκε γι' αυτό στις Μεγάλες Δυνάμεις, αλλά χωρίς όφελος.

Η πρωτεύουσα μετακινήθηκε στη Μόντενα, στην οποία ο Τσέζαρε εισήλθε το επόμενο έτος. Μαζί του έφερε και ευγενείς της Φερράρα, οι οποίοι διαπληκτίστηκαν με αυτούς της Μόντενα. Και άλλα προβλήματα ανέκυψαν κατά τα πρώτα έτη της εξουσίας του: ο Μάρο Πίο του Σασουόλο (Sassuolo) προσπάθησε να γίνει ανεξάρτητος και για την κυριότητα της Γκαρφανιάνα (Garfagnana) έπρεπε να πολεμήσει με τη Λούκα (Lucca).

Απεβίωσε το 1628 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσο Γ΄.

## Οικογένεια
Το 1586 νυμφεύτηκε την Βιργινία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα:
* Τζούλια 1588-1645, δεν παντρεύτηκε.
* Αλφόνσος Γ΄ δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο.
* Λάουρα 1594-1630, παντρεύτηκε τον Αλεσσάντρο Α΄ Πίκο δούκα της Μιράντολα
* Λουίτζι 1593/4-1664, μαρκήσιος του Μοντέκιο και του Σκαντιάνο. Κόρη του ήταν η:
** Ιππολίτα, που παντρεύτηκε τον αδελφό του πατέρα της Μπόρσο.
*** Μαρία Άντζελα Αικατερίνη των Έστε, παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ-Φιλιβέρτο του Οίκου της Σαβοΐας πρίγκιπα του Καρινιάνο.
* Κατερίνα 1595-1618, απεβίωσε 23 ετών.
* Ιππόλιτο 1599-1647, δεν παντρεύτηκε.
* Νικολό 1601-1640, νυμφεύτηκε την Σβέβα ντ' Άβαλος.
* Μπόρσο 1605-1657, νυμφεύτηκε την Ιππόλιτα, κόρη του αδελφού του Λουίτζι. Κόρη του ήταν η:
** Μαρία-Άντζελα-Αικατερίνη, σύζυγος του Εμμανουήλ-Φιλιβέρτου του Οίκου της Σαβοΐας πρίγκιπα του Καρινιάνο.
* Φορέστο 1606-1639/40.
* Άντζελα-Κατερίνα, απεβ. 1651, μοναχή.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


## Πηγές
*Il Castello Estense: genealogical tree

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Δούκες της Φερράρα
Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα
Αλφόνσος Γ΄ των Έστε

O **Αλφόνσος Γ΄**, ιταλ. *Alfonso III*, (2 Οκτωβρίου 1591 - 26 Μαΐου 1644) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1628-1629).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν γιος του Τσέζαρε δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο από τη Βιργινία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.

Το 1613 πήρε μέρος στον πόλεμο εναντίον της Λούκα και είχε πρωτεύοντα ρόλο στη δολοφονία, το 1617 στη Φερράρα, του κόμη Έρκολε Πέπολι, που διαπληκτιζόταν με τον Τσέζαρε για την περιοχή της Γκαρφανιάνα, που βρίσκεται στην Λούκα της Τοσκάνης.

Ήταν βαθιά ερωτευμένος με τη σύζυγό του Ισαβέλλα και, όταν αυτή απεβίωσε το 1626, σκέφτηκε να γίνει μοναχός. Το 1628 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Το 1629 διακήρυξε την παραίτησή του· τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραντσέσκο Α΄. Δύο μήνες μετά την παραίτηση έγινε Καπουτσίνος μοναχός στο Μεράνο (νότιο Τιρόλο) με το όνομα αδελφός Τζαμπατίστα ντα Μόντενα.

Διακρίθηκε ως ιεροκήρυκας και βοήθησε τους ανθρώπους που απέθνησκαν κατά τον λοιμό που ενέσκηψε στο δουκάτο το 1630-31. Το επόμενο έτος επέστρεψε στη Μόντενα, αλλά οι ομιλίες του εναντίον των ενδυμάτων της Αυλής τον έκαναν ανεπιθύμητο. Αποσύρθηκε σε μονή στο Καστελνουόβο της Γκαρφανιάνα, που είχε κτίσει ο γιος του Φραντσέσκο Α΄, όπου και απεβίωσε.

## Οικογένεια
Το 1608 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, κόρη του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
* Φραγκίσκος Α΄ δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο.
* Ομπίτσο 1611-1644, επίσκοπος της Μόντενα.
* Κατερίνα 1613-1628, μοναχή.
* Τσέζαρε 1614-1677, δεν νυμφεύτηκε.
* Κάρλο-Αλεσάντρο 1616-1679, δεν νυμφεύτηκε.
* Ρινάλντο 1618-1672, καρδινάλιος. 
* Μαργαρίτα 1619-169, παντρεύτηκε τον Φερράντε Γ΄ Γκοντζάγκα δούκα της Γκουαστάλα.
* Φιλιμπέρτο 1623-1645.
* Άννα-Μπεατρίτσε 1626-1690, παντρεύτηκε τον Αλεσάντρο Β΄ Πίκο δούκα της Μιράντολα.
* Τσέζαρε 1609-1613, Αλεσάντρο 1615, Μπεατρίτσε 1620. Μπεατρίτσε 1622-1623, Μπονιφάτσιο 1624, απεβίωσαν μικρά.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα
Κατηγορία:Δούκες του Ρέτζο
Εθνικός φιλελευθερισμός

O **Εθνικός φιλελευθερισμός** αποτελεί μια παραλλαγή του φιλελευθερισμού, που συνδυάζει τον εθνικισμό με ορισμένες φιλελεύθερες πολιτικές, ιδίως όσον αφορά την εκπαίδευση, τις σχέσεις κράτους-Εκκλησίας, και της σύγχρονης και αποτελεσματικής γραφειοκρατικής διαχείρισης. Οι ρίζες του βρίσκονται στη Κεντρική Ευρώπη του 19ο αιώνα, στις επικρίσεις του κρατούντος συντηρητικού φιλελευθερισμού όσον αφορά την ανεξέλεγκτη ελευθερία του διεθνούς εμπορίου. Ο εθνικοφιλελευθερισμός προτείνει αντίθετα τη συνεργασίας μεταξύ κυβέρνησης και εθνικής βιομηχανίας στα πλαίσια ενός καθεστώτος μέτριου προστατευτισμού, προτιμησιακών δασμολογίων, επιδότηση της νηπιακής βιομηχανίας κλάδων στρατηγικής σημασίας για την εθνική ανάπτυξη , και διάφορες μορφές βιομηχανικού σχεδιασμού. Σήμερα, φαίνεται να αναδεικνύεται σε εναλλακτική πρόταση ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και γενικότερα στη παγκοσμιοποίηση με τη τρέχουσα μορφή τους.

Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Φιλελευθερισμος
Κατηγορία:Φιλελευθερισμός
Πούσι (ποιητική συλλογή)

Το ***Πούσι*** είναι μία ποιητική συλλογή του Έλληνα ποιητή Νίκου Καββαδία, η οποία πρωτοκυκλοφόρησε το 1947, από τις εκδόσεις *Ἀ. Καραβίας*, και περιέχει 14 ποιήματα. Στη συνέχεια υπήρξαν άλλες τρεις εκδόσεις, με την τελευταία να είναι από τις εκδόσεις *Άγρα*. Πρόκειται για τη δεύτερη ποιητική συλλογή του Καββαδία, αλλά και γενικότερα το δεύτερο βιβλίο του που εκδόθηκε, με το *[[Μαραμπού (ποιητική συλλογή)|Μαραμπού]]* (1933) να προηγείται και το *[[Τραβέρσο (ποιητική συλλογή)|Τραβέρσο]]* (1975) να έπεται. Πέρα από τις αφιερώσεις που πιθανώς έχει το εκάστοτε ποίημα, η συλλογή είναι αφιερωμένη στην αδελφή του, Έλγκα Καββαδία.

Η θεματολογία της συλλογής δεν είναι διαφορετική από τις άλλες δύο ποιητικές συλλογές του Καββαδία. Επίκεντρο του παραμένει η ζωή του ναυτικού, η θάλασσα καθώς και τα βιώματά του στα καράβια. Επίσης, και το λεξιλόγιο παραμένει ίδιο, αναφέροντας διάφορους ναυτικούς όρους, όπως το kuro siwo, τον Πυξίδα, μπαργκέτα, τουρκετί κ.ά..  Όπως συνέβη και στο *Μαραμπού* και στο *Τραβέρσο*, πολλά ποιήματά του μελοποιήθηκαν, κυρίως από τον Θάνο Μικρούτσικο, ενδεικτικά, ποιήματα που μελοποιήθηκαν από την εν λόγω συλλογή είναι το «Kuro Siwo», το «Αρμίδα», το «Federico Garcia Lorca», καθώς και το «Θεσσαλονίκη», μεταξύ άλλων.

Για τα σαράντα χρόνια από τον θάνατο του Καββαδία, οι Εκδόσεις *Άγρα*, τύπωσαν ξανά την πρώτη κυκλοφορία της συλλογής, της οποίας το κάθε ποίημα είναι φιλοτεχνημένο με έργα Ελλήνων ζωγράφων-χαρακτών, οι οποίοι το έκαναν λόγω *«αγάπης τους για το έργο του ποιητή»*. Έργα του Γιάννη Τσαρούχη, του Γιάννη Μόραλη, του Γιώργου Βακαλό και άλλων, κοσμούν αυτή την έκδοση.

## Ποιήματα
Η ποιητική συλλογή *Πούσι*, απαρτίζεται από δεκατέσσερα ποιήματα:

# *Πούσι*
# *Kuro Siwo*
# *Στεριανὴ ζάλη*
# *Cambay's water*
# *Αρμίδα*
# *Black and White*
# *Εσμεράλδα*
# *Καραντί*
# *Θαλασσία πανίς*
# *Federico Garcia Lorca*
# *Θεσσαλονίκη*
# *Σταυρὸς τοῦ Νότου*
# *Μαρέα*
# *Ὁ λύχνος τοῦ Ἀλλαδίνου*

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ''Πούσι'' στο Biblionet

Κατηγορία:Έργα του Νίκου Καββαδία
Κατηγορία:Νεοελληνικές ποιητικές συλλογές
Σάμιουελ Κόνγουεϊ

Ο **Σάμιουελ Τσαρλς Κόνγουεϊ** (*Samuel Charles Conway*, 4 Ιουνίου 1965, Μπριν Μαρ, Πενσυλβάνια) είναι Αμερικανός ερευνητής στους φαρμακευτικούς, βιοϊατρικούς και αγροχημικούς τομείς της οργανικής χημείας. Είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου στη χημεία από το Κολλέγιο Ντάρτμουθ.

Έξω από την επιστημονική κοινότητα, ο Κόνγουεϊ είναι περισσότερο γνωστός ως Θείος Κάγκι (Uncle Kage) και είναι πρόεδρος και διευθύνων διοργανωτής του Anthrocon, το μεγαλύτερο συνέδριο furry στον κόσμο. Είναι συγγραφέας, και έχει ενεργήσει ως συντονιστής εθελοντών έκτακτης ανάγκης, διασκεδαστής και δημοπράτης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Furrydom's Storyteller: Uncle Kage – προσωπική ιστοσελίδα
* Samuel Conway's Journal – journal
* Samuel Conway – Λογαριασμός στο twitter
* Ο  στη 
* Άρθρα στη WikiFur: , , , **', **', 

Κατηγορία:Furry fandom
Υβρίδιο ανθρώπου-ζώου

Οι όροι **υβρίδιο ανθρώπου-ζώου** και **υβρίδιο ζώου-ανθρώπου** αναφέρονται σε μια οντότητα που ενσωματώνει στοιχεία τόσο από ανθρώπους όσο και από μη ανθρώπινα ζώα.

Για χιλιάδες χρόνια, αυτά τα υβρίδια έχουν γίνει από τα πιο κοινά θέματα σε αφηγήσεις σχετικά με ζώα σε όλο τον κόσμο. Η έλλειψη ενός ισχυρού χάσματος ανάμεσα στην ανθρωπότητα και τη φύση των ζώων σε πολλές παραδοσιακές και αρχαίες κουλτούρες έχει παράσχει τo βασικό ιστορικό πλαίσιο για τη δημοτικότητα των παραμυθιών όπου οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν αναμεμειγμένες σχέσεις, όπως στο ότι κάποιος μετατρέπεται στο άλλο ή στο ότι κάποιο μεικτό ον περνά μέσα από ένα ταξίδι. Οι φιλίες μεταξύ των ειδών μέσα στο ζωικό βασίλειο, καθώς και ανάμεσα στους ανθρώπους και τα κατοικίδια ζώα τους, επιπροσθέτως παρέχουν μια βασική ρίζα για τη δημοτικότητα αυτών των όντων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθολογία
Κατηγορία:Άνθρωπος και ζώα
Κατηγορία:Biopunk
Κατηγορία:Furry fandom
Κατηγορία:Τρανσουμανισμός
Επαρχία Πουόκ

Η **επαρχία Πουόκ **είναι μια από τις 12 επαρχίες της περιφέρειας Σιέμ Ρεάπ, στην βορειοδυτική Καμπότζη. Σύμφωνα με την απογραφή του 1998, είχε πληθυσμό 110.863 κατοίκων.

## Διοίκηση

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γεωγραφία της Καμπότζης
Μαχερσάλα Άλι

O **Μαχερσάλα Άλι** (ορθή προφορά: **Μαχέρσαλα Άλι**) (*Mahershala Ali*, γενν. 16 Φεβρουαρίου 1974) είναι Αμερικανός ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1974 στο Όουκλαντ της Καλιφόρνια ως Μαχερσαλαλχάσμπαζ Γκίλμορ (Mahershalalhashbaz Gilmore). Μεγάλωσε ως Χριστιανός, όμως το 2000 έγινε Μουσουλμάνος, λαμβάνοντας το όνομα Άλι. Αποφοίτησε από το τμήμα Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του St. Mary's College της Καλιφόρνια το 1996 και στη συνέχεια στράφηκε στην υποκριτική, σπουδάζοντας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, από όπου αποφοίτησε το 2000.

## Καλλιτεχνική πορεία
Ξεκίνησε την καριέρα του στην υποκριτική το 2001 και μέχρι το 2010 ήταν γνωστός καλλιτεχνικά ως Μαχερσαλαλχάσμπαζ Άλι. Η πρώτη του σημαντική κινηματογραφική συμμετοχή ήταν το 2008 στην ταινία *[[Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον]]*. 

Στη συνέχεια έπαιξε το 2009 στην τηλεόραση σε ένα επεισόδιο της σειράς *[[Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα]]*. Έπαιξε επίσης στη σειρά *[[House of Cards (αμερικανική τηλεοπτική σειρά)|House of Cards]]* από το 2013 ως το 2016. 

Το 2014 συμμετείχε στην ταινία *[[The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος 1]]* και το 2015 στο σίκουελ *[[The Hunger Games: Επανάσταση – Μέρος 2|The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος 2]]*. 

Το 2016 έπαιξε στο *[[Moonlight (ταινία)|Moonlight]]* και κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου, ενώ ήταν υποψήφιος και για Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Β' Ανδρικού ρόλου. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στην ταινία *[[Αφανείς ηρωίδες]]*, κερδίζοντας το  Βραβείο Satellite και το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών μαζί με όλο το καστ. Το 2018 έπαιξε στην ταινία *[[Το πράσινο βιβλίο (ταινία)|Το πράσινο βιβλίο]]* και κέρδισε το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου. 

Το 2019 έπαιξε στον τρίτο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς *[[True Detective]]*. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Φραγκίσκος Γ΄ της Μόντενα

O **Φραντσέσκο Γ΄**, ιταλ. *Francesco III*, (2 Ιουλίου 1698 - 22 Φεβρουαρίου 1780) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο (1737-1780).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρινάλντο δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Καρλότας-Φελίσιτας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρη του Ιωάννη-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Το 1737 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του, μετά από τους Πολέμους για την Ισπανική, την Πολωνική και την Αυστρική Διαδοχή, το δουκάτο χρεοκόπησε. Ο Φραντσέσκο Γ΄ αναγκάστηκε να πωλήσει τα πολυτιμότερα των έργων τέχνης από την Πινακοθήκη των Έστε. Στη διακυβέρνησή του ήταν προσεκτικός διαχειριστής, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιονομικής πολιτικής του δουκάτου ήταν στα χέρια του Αυστριακού πληρεξούσιου, του Μπελρτράμε Κριστιάνι.

Ανάμεσα στα έργα που έκανε είναι η αστική ανακαίνιση της Μόντενα και η κατασκευή της Βία Βαντέλλι, που ενώνει τη Μόντενα με την Τοσκάνη. Ήταν ο ενδιάμεσος διοικητής του Μιλάνου για το διάστημα 1754-71. Απεβίωσε το 1780 στη βίλλα Βαρέζε και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Έρκολε Γ΄.

## Οικογένεια
To 1721 νυμφεύτηκε την Καρλόττα-Αγλαΐα των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και αντιβασιλιά κατά την περίοδο ενηλικίωσης του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:
* Μαρία Θηρεσία Φελίτσιτας 1726-1754, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Ιωάννη-Μάριο των Βουρβόνων δούκα του Παντιέβρ.
* Έρκολε Γ΄ 177-1803, δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο.
* Ματθίλδη 179-1803, δεν παντρεύτηκε.
* Μαρία Φορτουνάτα 1731-1803, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Φραγκίσκο-Ιωσήφ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κοντί.
* Μαρία Ελιζαβέτα Ερνεστίνα 1736-1751, παντρεύτηκε τον Κάρλο Σαλμόνε κόμη του Σεραβάλε.
* Αλφόνσος 1723-1725, Φραγκίσκος-Κωνσταντίνος 1724-1725, Βεατρίκη 1730-1731, Βεατρίκη 1731-1736, Βενέδικτος-Φίλιππος 1736-1751, απεβίωσαν ανήλικα.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


## Πηγές
* Descendants of Ercole I di Ferrara 

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα
Ζανγκ Σίου

Το κινέζικο όνομα **Ζανγκ Σίου** μπορεί να αναφέρεται:
* Ζανγκ Σίου (πολέμαρχος) (張繡, πέθανε το 207), πολέμαρχος της ύστερης δυναστείας των Χαν
* Ζανγκ Σίου (Ανατολικό Γου) (張休), επίσημος των Ανατολικών Γου την περίοδο των τριών Βασιλείων, γιος του Ζανγκ Ζάο
* Λι Γιαν (Γου) (李儼, πέθανε το 918), επίσης Ζανγκ Σίου (張休), επίσημος της δυναστείας των Τανγκ
Καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας (Λονδίνο)

Ο **καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας** είναι ναός της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας στην περιοχή Μπεισγουότερ του κεντρικού Λονδίνου. Ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1882 από τον τότε μητροπολίτη Κερκύρας Αντώνιο Χαριάτη, ως λατρευτική εστία για τις ανάγκες της ελληνικής παροικίας του Λονδίνου, και κυρίως των κατοίκων στις περιοχές γύρω από το Πάντιγκτον, Μπεισγουότερ και Νότινγκ Χιλ. Πέρα από τις θρησκευτικές λειτουργίες που πραγματοποιούνται στον ναό, γίνονται και συναυλίες βυζαντινής μουσικής, παραστάσεις πολυφωνικής χορωδίας, καθώς και εκμάθηση ελληνικών χορών και της -σύγχρονης- ελληνικής γλώσσας.

## Ιστορία

Υπήρξε η τρίτη ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Λονδίνο, καθώς οι παλαιότερες -η αρχαιότερη ήταν ο παλιός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου- δεν ήταν σε θέση να καλύψουν τον αριθμό των ορθοδόξων πιστών οι οποίο αυξήθηκαν ιδιαίτερα κατά τον 19ο αιώνα.

Είναι σχεδιασμένη κατά τα αρχιτεκτονικά πρότυπα της  και η κατασκευή της εκκλησίας έγινε υπό την επίβλεψη οργανωτικής επιτροπής η οποία αποτελούνταν από Έλληνες του Λονδίνου, τον Εμμανουήλ Μαυροκορδάτο, Κωνσταντίνο Αλέξανδρο Ιωνίδη, Σοφοκλή Κωνσταντινίδη, Πέτρο Ροδοκανάκη, Παρασκευά Σεκιάρη, και τον Δημήτριο Σκυλίτση, καθώς και τον Βρετανό δικηγόρο Έντουιν Φρέσφιλντ. Εντός τριών ετών, συγκεντρώθηκε το ποσό των 50.000 λιρών Αγγλίας από δωρεές της εύπορης ελληνικής κοινότητας η οποία είχε στις τάξεις της πολλούς Έλληνες τραπεζίτες και εφοπλιστές. Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε τον Ιανουάριο του 1878 από τον Ευστράτιο Ράλλη, και η πρώτη λειτουργία τελέστηκε την 1 Ιουνίου του 1879.


St Sophia's Cathedral, London 10.JPG|Λεπτομέρεια του τρούλου
St Sophia's Greek Orthodox Cathedral Interior 4, London, UK - Diliff.jpg|Το εικονοστάσιο μπροστά από τον βωμό
St Sophia's Greek Orthodox Cathedral Interior 2, London, UK - Diliff.jpg|Όψη του εσωτερικού
Architectural design, Hagia Sophia orthodox cathedral, London, 1820s.jpg|Σχέδιο της πρόσοψης της εκκλησίας, 19ος αιώνας
Interior temple detail, Hagia Sophia orthodox cathedral, London, 1882.jpg|Άποψη του τέμπλου, 1882


Το 1922, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως επέλεξε την εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο Λονδίνο ως την έδρα της αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας για όλους τους ορθοδόξους των βρετανικών νήσων και της Μάλτας. Κατά την διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου πλήγηκε κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών του Λονδίνου και επισκευάστηκε μετέπειτα. Από το 2006 λειτουργεί μουσείο στον υπόγειο χώρο της εκκλησίας.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* Timotheos Catsiyannis, *The Greek Community of London* (London, 1993)
* Michael Constantinides, *The Greek Orthodox Church in London* (London, 1933)
* George Kakavas (ed.), *Treasured Offerings. The Legacy of the Greek Orthodox Cathedral of St. Sophia, London* (Athens, 2002)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Αγγλία
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Λονδίνο
Κατηγορία:Έλληνες της Αγγλίας
Κατηγορία:Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας
Έρκολε Γ΄ της Μόντενα

O **Έρκολε Γ΄/Ηρακλής Γ΄**, ιταλ. *Ercole III*, (22 Νοεμβρίου 1727 - 14 Οκτωβρίου 1803) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο (1780-1796).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Καρλόττας-Αγλαΐας των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και αντιβασιλιά ως την ενηλικίωση του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας.

Όταν ήταν 10 ετών ο πατέρας του ανέλαβε δούκας τής Μόντενα. Το 1780 απεβίωσε ο Φραντσέσκο Γ΄ και ο Έρκολε Γ΄ τον διαδέχθηκε ως δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Από τη σύζυγό του δούκισσα της Μάσα και της Καράρα ενσωμάτωσε τις δύο αυτές περιοχές στην επικράτειά του. Οι υπήκοοί του τον εκτιμούσαν, μάλιστα μερικές φορές μιλούσε στην τοπική διάλεκτο με αυτούς και συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Έκτισε δύο γέφυρες στη Βία Εμίλια, μία στη Ρουμπιέρα και μία στον Σαν Αμπρότζο της Μόντενα. Έκανε νέους δρόμους που συνέδεαν τη Βία Εμίλια με τις γειτονικές επαρχίες.

Κατά τη διακυβέρνησή του άνθισαν οι τέχνες και ο πολιτισμός: ίδρυσε την Ακαδημία Καλών Τεχνών και ήταν προστάτης των Λάτσαρο Σπαλαντσάνι, Τζαμπατίστα Βεντούρι, Τζιρόλαμο Τιραμπόσκι, Λοντοβίκο Ρίτσι, κά. Το 1771 πάντρεψε τη μόνη κληρονόμο του με τον γιο του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων.

Κατά τη Γαλλική εισβολή του 1796 αναγκάστηκε να διαφύγει στη Βενετία μεταφέροντας ένα αξιοσέβαστο ποσό χρημάτων. Όταν οι Γάλλοι προχώρησαν και κατέλαβαν τη Βενετία, Γάλλοι στρατιώτες τον συνέλαβαν και του απέσπασαν 200.000 τσεκίνι από την κατοικία του. Στη Συνθήκη ειρήνης το 1797 στο Καμποφόρμιο και στη Λουνεβίλ οι Αυστριακοί μερίμνησαν να του δοθεί το δουκάτο του Μπράισγκαου ως αντάλλαγμα για το κατειλημμένο δουκάτο του. Το 1814 με το Συνέδριο της Βιέννης ο εγγονός του Φραγκίσκος Ε΄ θα επιστρέψει ως δούκας της Μόντενα.

## Οικογένεια
Το 1741 νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία Τσύμπο-Μαλασπίνα, κόρη και διάδοχο του Αλντεράνο Α΄ δούκα της Μάσσα & Καράρα και είχε τέκνα:
* Μαρία Βεατρίκη 1750-1829, δούκισσα της Μάσσα & Καράρα suo jure, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδούκα της Αυστρίας & δούκα του Μπράισγκαου. Γιος τους ήταν ο:
** Φραγκίσκος Δ΄ δούκας της Μόντενα & Ρέτζο.

To 1790 απεβίωσε η Μαρία-Τερέζα και νυμφεύτηκε μοργανατικά την από παλιά ερωμένη του Κιάρα Μαρίνι. Της απένειμε τον ψιλό τίτλο της μαρκησίας του Σκαντιάνο. Από αυτήν είχε ένα γιο, που τον είχε αποκτήσει πριν την νυμφευτεί:
* (νόθος) Έρκολε-Ρινάλντο 1770-1795, απεβίωσε 25 ετών.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


## Πηγές
* Descendants of Ercole I di Ferrara 

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα
Κατηγορία:Δούκες του Ρέτζο
Εκκλησία της Παρθένου Μαρίας (Τσάρινγκ Κρος, Λονδίνο)

Η **εκκλησία της Παρθένου Μαρίας** (αγγλικά: *St Mary the Virgin Church*) ήταν ναός της αγγλικανικής εκκλησίας στην οδό Τσάρινγκ Κρος του Λονδίνου. Είχε κτιστεί επί της παλαιότερης ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας της κοίμησης της Θεοτόκου η οποία χρονολογούνταν από το 1670 και ήταν η πρώτη ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Λονδίνο.

Ο θεμέλιος λίθος της ελληνορθόδοξης εκκλησίας παραδόθηκε στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας και τοποθετήθηκε εκεί. Ως αγγλικανική εκκλησία, ανήκε στην ενορία της Αγίας Άννης στο Σόχο, και έγινε αυτόνομη ενορία το 1854 εντός της επισκοπής του Λονδίνου. Το κτήριο κατεδαφίστηκε το 1934, το οικόπεδο πωλήθηκε στον δήμο του Λονδίνου και μετέπειτα κτίστηκε εκεί η σχολή τέχνης Σαιντ Μάρτιν. Ο θεμέλιος λίθος της αγγλικανικής εκκλησίας δόθηκε στην εκκλησία της Παρθένου Μαρίας στο Κέντον του Μίντλσεξ, η οποία κτίστηκε με τα έσοδα της πώλησης του οικοπέδου που βρισκόταν η παλιά εκκλησία.

## Εικόνες

Assumption of Mary orthodox church, London, 1670.jpg|Σχέδιο της παλιάς ορθόδοξης εκκλησίας, 17ος αιώνας
St Mary's Church, Charing Cross Road, 1869–74.gif|Σχέδιο της αγγλικανικής εκκλησίας (δεν ολοκληρώθηκε όλο το απεικονιζόμενο κτίσμα), 1869-1874


## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Εκκλησίες στο Λονδίνο
Κατάλογος προέδρων της Κροατίας

Ακολουθεί κατάλογος με τους διατελέσαντες προέδρους της Κροατίας. Πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης Κροατίας ήταν ο Φράνιο Τούτζμαν, ο οποίος εξελέγη το 1990.

## Πρόεδροι

## Παραπομπές



*
Λεβίνα (τραγουδίστρια)

Η **Λεβίνα** (πραγματικό όνομα **Isabella Lueen**) είναι Γερμανίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια. Εκπροσώπησε τη Γερμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2017 στο Κίεβο, κατακτώντας την 25η θέση με μόλις 6 βαθμούς

## Δισκογραφία
### Σινγκλς

## Δείτε επίσης
*Συμμετοχή της Γερμανίας στη Eurovision

## Παραπομπές


	

Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γερμανία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Γιότσι Παπάι

Ο **Γιόζεφ "Γιότσι" Παπάι** (22 Σεπτεμβρίου 1981 - ) είναι Ούγγρος τραγουδιστής, ηθοποιός φωνής, ράπερ και κιθαρίστας Ρομά καταγωγής. Εκπροσώπησε την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Εurovision 2017, με το τραγούδι "Origo", κατακτώντας την 8η θέση. Εκπροσώπησε ξανά την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019, με το τραγούδι "Az én apám". Ωστόσο απέτυχε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό της 18ης Μαΐου 2019 και έτσι έγινε η πρώτη ουγγρική συμμετοχή που δεν το κατάφερε μετά την επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό τραγουδιού το 2011.

## Καριέρα
Ο Παπάι ήρθε από μικρή ηλικία σε επαφή με την μουσική καθώς ο μεγαλύτερος αδερφός του ξεκίνησε να γράφει τραγούδια και να παίζει κιθάρα από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Επηρεάστηκε από την μουσική της δεκαετίας του 1960 και του 1970 αλλά και από την ροκ, ποπ, σόουλ και R&B μουσική. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2005 όταν συμμετείχε στη δεύτερη σεζόν του τηλεοπτικού σόου Megasztár, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, αλλά έδωσε συνέντευξη στην καθημερινή ηλεκτρονική εφημερίδα *Blikk* της Βουδαπέστης. Μετά από αυτό το σόου, ξεκίνησε τις επίσημες εμφανίσεις του.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήταν το τραγούδι "Ne nézz így rám". Το 2006 συνεργάστηκε με τον ράπερ Μάικαστα τραγούδια "Nélküled" και "Nekem ez jár", αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε το 2015 με το τραγούδι "Mikor a test örexik". Έπειτα κυκλοφόρησε ένα τραγούδι, σε συνεργασία με τον Caramel και τον Zé Szabó, το οποίο είχε τον τίτλο "Elrejtett világ'. Η πιο πρόσφατη συνεργασία του με τον Majka έγινε όταν εμφανίστηκαν μαζί στο ποπ-φανκ τραγούδι "Senki más".

Στις 8 Δεκεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι ο Παπάι θα ήταν ένας από τους τριάντα καλλιτέχνες που θα συμμετείχαν το 2017 στο A Dal, τον εθνικό τελικό της Ουγγαρίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 με το τραγούδι "Origo", σε στίχους δικούς του. Με αυτό το τραγούδι έφτασε στον τελικό και κέρδισε τον εθνικό τελικό, ο οποίος τού έδωσε την ευκαιρία να εκπροσωπήσει την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017, κατακτώντας την όγδοη θέση στον τελικό.

Συμμετείχε ξανά στο A Dal το 2019, με το τραγούδι "Az én apám". Κέρδισε για δεύτερη φορά και εκπροσώπησε την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Ωστόσο αυτή τη φορά δεν κατάφερε να προκριθεί στο τελικό.

## Δισκογραφία

### Studio albums

### Singles
#### Ως καλλιτέχνης

#### Συνεργασίες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Joci Pápai

Κατηγορία:Ούγγροι τραγουδιστές
Κατηγορία:Κιθαρίστες
Κατηγορία:Ράπερ
Κατηγορία:Ρομά
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ουγγαρία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μάξι Λονγκ

Ο **Μάξι Λονγκ** (πλήρες όνομα: Μάξουελ Γουόρμπερν Λονγκ) ήταν ένας Αμερικανός αθλητής και νικητής των 400 μέτρων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900. 

Τιμήθηκε 3 φορές από την Ερασιτεχνική Αθλητική Ένωση (**AAU)** από το 1898 έως το 1900. Επίσης, τιμήθηκε και από την **IC4A** το 1899 και αυτοί οι τίτλοι, από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, τον έκαναν έναν από τους καλύτερους για τον Ολυμπιακό τίτλο στο Παρίσι.

Τις αρχές Μαρτίου του 1959 πέθανε στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 80 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Μπιλ Πάξτον

Ο **Μπιλ Πάξτον** (αγγλικά: *William "Bill" Paxton*, 17 Μαΐου 1955 – 25 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Συμμετείχε σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων οι ταινίες *[[Άλιενς: Η επιστροφή]]* (1986), *[[Ο Κυνηγός 2]]* (1990), *[[Αληθινά Ψέματα]]* (1994), και *[[Απόλλων 13 (ταινία)|Απόλλων 13]]* (1995). 

## Βιογραφία
### Νεαρή ηλικία
Ο Πάξτον γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή Φορτ Ουόρθ του Τέξας. Ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας, καθώς και ασχολούνταν περιστασιακά με την ηθοποιία. Σπούδασε στο Αμερικανικό διεθνές πανεπιστήμιο του Ρίτσμοντ στο Λονδίνο, και επιστρέφοντας στο Τέξας άρχισε να ασχολείται με το γύρισμα ταινιών μικρού μήκους μαζί με φίλους του.

### Καριέρα

Μια από τις πρώτες συμμετοχές του σε κινηματογραφικές ταινίες ήταν ο ρόλος του στην ταινία *[[Ο Εξολοθρευτής]]* (1984), και το 1986 ακολούθησε ο ρόλος που τον έκανε ευρύτερα γνωστό κατά τα πρώτα στάδια της σταδιοδρομίας του στο *[[Άλιενς: Η επιστροφή]]* για τον οποίο έλαβε το βραβείο Saturn ως καλύτερος ηθοποιός σε δευτερεύοντα ρόλο. Κατά τα επόμενα χρόνια, είχε συμμετοχές σε ταινίες υψηλού προϋπολογισμού, όπως το *[[Αληθινά Ψέματα]]* (1994) και το *[[Τιτανικός (ταινία, 1997)|Τιτανικός]]* (1997) του Τζέιμς Κάμερον, το *[[Απόλλων 13 (ταινία)|Απόλλων 13]]* (1995), για την οποία κέρδισε το βραβείο του αμερικανικού σωματείου ηθοποιών για εξαιρετική ερμηνεία, και αρκετά αργότερα το *[[Στα όρια του αύριο]]* (2014). Γνώρισε επιτυχία ως πρωταγωνιστής στις ταινίες *[[Τουίστερ]]* (1996) και *[[Ένα Απλό Σχέδιο]]* (1998).

Ως προς τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, έλαβε από 2 υποψηφιότητες για το βραβείο Έμμυ και βραβείο Satellite για την σειρά *[[Big Love]]* (2006–2011) στην οποία είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Υποψηφιότητα Έμμυ έλαβε επίσης για την ερμηνεία του στην τηλεοπτική σειρά *[[Hatfields & McCoys]]* (2012) μαζί με τον Κέβιν Κόστνερ. 

Υπήρξε σκηνοθέτης μικρών ταινιών κατά την περίοδο 1980–1981, ενώ αρκετά αργότερα σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μάθιου Μακόναχι στο μεταφυσικό θρίλερ *[[Frailty|Το Σπίτι του Τρόμου]]* (2001), ταινία η οποία είχε θετική υποδοχή από κοινό και τους κριτικούς κινηματογράφου.

Η τελευταία ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν το *[[The Circle]]* (2017).

### Θάνατος
Πέθανε στις 25 Φεβρουαρίου του 2017, μετά από επιπλοκές που ακολούθησαν εγχείρηση καρδιάς στην οποία υποβλήθηκε.

## Βραβεία και υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Bill Paxton  and Bill Paxton - Movie Director  - The Numbers

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Χρονικό

**Χρονικά** ονομάζονται οι αφηγήσεις ιστορικών γεγονότων, οι οποίες πραγματοποιούνται κατά χρονολογική σειρά, ασχέτως εσωτερικής σχέσης και αλληλουχίας μεταξύ τους.

## Χαρακτηριστικά
Τα χρονικά έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:
*δεν υπάρχει εσωτερική ενότητα,
*δεν υπάρχει αλληλουχία,
*δεν υπάρχει διεξοδική εξέταση:
**των ελατηρίων,
**των αιτιών και
** των αφορμών, 
*δεν υπάρχει αντικειμενική κριτική,
*έχουν απλή και λαϊκή γλώσσα.

## Ιστορία
Τα χρονικά κάνουν την εμφάνιση τους στην Αρχαία Ρώμη του Αυγούστου και το πρώτο χρονικό είχε τον τίτλο *Fasto Consulares* ή *Capitolini*.

Κατά την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Μεσαίωνα τα χρονικά καλλιεργήθηκαν ιδιαίτερα, με σημαντικότερα να είναι τα *Ησύχιος*, *Κεδρηνός*, *Χρονικό του Μορέως*, *Σφραντζής*, *Χρονικό των Τούρκων Σουλτάνων*, *Χρονικό των Σερρών*, *Χρονικό του Δωροθέου* και *Χρονικό του Γαλαξειδίου*.

## Δημοσιογραφία
Χρονικό στη δημοσιογραφία είναι ο τίτλος μιας στήλης μίας εφημερίδας, που περιέχει ειδήσεις, γεγονότα, κρίσεις κτλ. και ένα μικρό σχόλιο πάνω στην ειδησεογραφία της ημέρας.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Λογοτεχνική ορολογία
Βασίλειος Λαμπρίδης

Ο **Βασίλειος Λαμπρίδης** του Ευσταθίου (1928) ήταν Έλληνας δικαστικός. Έφτασε μέχρι τον βαθμό του αρεοπαγίτη, ενώ υπήρξε ένα από πρώτα μέλη του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), από την έναρξη της λειτουργίας του το 1994. Επίσης διατέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1928 στο Δελβινάκι Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και το 1956 διορίστηκε ειρηνοδίκης στην Μονεμβασιά, ενώ το 1957 πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Το 1966 ως πρωτοδίκης μετείχε στην σύνθεση της δίκης των υπευθύνων για την δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, και η στάση του σε αυτήν (θεωρήθηκε «κρυπτοκομμουνιστική») οδήγησε στην απόλυσή του από το δικαστικό σώμα μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών.

Αποκαταστάθηκε το Δεκέμβριο του 1975 και επανήλθε στο δικαστικό σώμα ως εφέτης. Προήχθη σε πρόεδρο εφετών το 1983 και σε αρεοπαγίτη το 1985. Το 1991-92 αποτέλεσε ένα από τα 13 μέλη του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση Κοσκωτά, το οποίο μεταξύ άλλων δίκασε και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Λαμπρίδης ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Ανδρέα Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε (ο Παπανδρέου αθωώθηκε τελικά και για τις τρεις, σε μία οριακά με ψήφους 7-6) και μαζί με τον αρεοπαγίτη Πρόδρομο Ασημιάδη ήταν αυτοί που συνέταξαν το σκεπτικό της πλειοψηφίας, με το οποίο ο Παπανδρέου αθωωνόταν. Το σκεπτικό της μειοψηφίας, που ζητούσε καταδίκη του Ανδρέα Παπανδρέου, συνέταξε ο πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου και τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Βασίλειος Κόκκινος, ο οποίος είχε ψηφίσει υπέρ της ενοχής του Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες.

Το 1994 παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα και συνεργάστηκε με τον τότε υπουργό Προεδρίας της Κυβερνήσεως Αναστάσιο Πεπονή στην δημιουργία του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), του οποίου υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη.

Τέλος, θήτευσε ως πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) από το 2000 έως το 2002.

Το 2016 εξέδωσε το αυτοβιογραφικό βιβλίο «*Αναμνήσεις και εκμυστηρεύσεις ενός δικαστή*». Ήταν νυμφευμένος με την συμβολαιογράφο Στέλλα Καΐση και έχουν μία κόρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Γοδεφρείδος του Γκατινέ

Ο **Γοδεφρείδος Β΄ του Γκατινέ** ή **Γοδεφρείδος Β΄ του πύργου του Λαντόν** (*Geoffroy II de Gâtinais*, 1000 - 1 Απριλίου 1046) ήταν κόμης του Γκατινέ, γιος και διάδοχος του Ούγου του Περς κόμη του Γκατινέ και της Βεατρίκης του Μακόν, κόρης του Ωμπρί Β΄ του Μακόν. Νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη των Ινζελζέρ κόρη και κληρονόμο του Φούλκωνα Γ΄ του μελανού κόμη του Ανζού.

## Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Ερμενγάρδη, κόρη και κληρονόμο του Φούλκωνα Γ΄ κόμη του Ανζού, παιδιά του ήταν:
* Ιλδενγάρδη του πύργου του Λαντόν, παντρεύτηκε (1060) τον Ζοσελέν Α΄ κόμη του Κουρτεναί, με τον οποίο απέκτησε τον περίφημο Ζοσκελίν Α΄ κόμη της Έδεσσας.
* Γοδεφρείδος Γ΄ 1040-1096, κόμης του Ανζού. 
* Φούλκων Δ΄ 1043-1109, κόμης του Ανζού.

Όταν ο Γοδεφρείδος Β΄ απεβίωσε, η σύζυγός του παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με τον Ροβέρτο Α΄ των Καπετιδών δούκα της Βουργουνδίας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*Kate Norgate, England Under the Angevin Kings, Vol. I (Macmillan and Co., London, New York, 1887)
*John Burke & Sir Bernard Burke, C.B., Burke's Peerage, Baronetage, and Knightage, Edited by Peter Townsend (Burke's Peerage Ltd.,London, 1963)
*Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
*Jim Bradbury, 'Fulk le Réchin and the Origin of the Plantagenets', Studies in Medieval History Presented to R. Allen Brown, Ed. Christopher Harper-Bill, Christopher J. Holdsworth, Janet L. Nelson (The Boydell Press, 1989)

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Λαυρέντιος των Μεδίκων ο Πρεσβύτερος

O **Λορέντσο** ο *Πεσβύτερος*, ιταλ. *Lorenzo il vecchio*, (1395 - 23 Σεπτεμβρίου 1440) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν τραπεζίτης, αδελφός του Κόζιμου του Πρεσβύτερου και ιδρυτής του κλάδου των Ποπολάνι ή Τοσκάνης.
## Βιογραφία
Ήταν ο τριτότοκος γιος του Τζοβάνι ντι Μπίτσι ιδρυτή της Τράπεζας των Μεδίκων και της Πικάρντα Μπουέρι. Ο αδελφός του Κόζιμο ο Πρεσβύτερος ήταν τραπεζίτης και ο πρώτος Μέδικος κυβερνήτης της Φλωρεντίας.

Εκπαιδεύτηκε από τον Κάρλο Μαρσουπίνι. Όταν νυμφεύτηκε την Τζινέβρα Καβαλκάντι, ο ανθρωπιστής Φραντσέσκο Μπάρμπαρο έγραψε για την περίσταση το έργο *Περί προκαταλήψεως (De re uxoria)*, μία πραγματεία για το γάμο που θα εκδιδόταν συνέχεια τους επόμενους αιώνες.

Ακολούθησε τον αδελφό του Κόζιμο στις μετακινήσεις του στη Φερράρα, τη Βερόνα και τη Βιτσέντσα. Το 1433 ο αδελφός του συνελήφθη με την κατηγορία της τυραννίας· ο Λορέντσο προσπάθησε να μαζέψει στρατό για να τον απελευθερώσει. Συναντήθηκαν στη Βενετία και επέστρεψε θριαμβευτικά μαζί του στη Φλωρεντία, όταν αποκαταστάθηκε ο Κόζιμο. Αν και ήταν αφιερωμένος στην τραπεζική του δραστηριότητα, είχε διάφορα καθήκοντα στη Δημοκρατία: εστάλη ως πρεσβευτής στον πάπα Ευγένιο Δ΄ και στη Βενετία. Το 1435 μετακινήθηκε στη Ρώμη για να επιβλέπει τις υποθέσεις της Τράπεζάς του στην Αυλή του πάπα.

Τρισεγγονός του ήταν ο Κόζιμο Α΄ μεγάλος δούκας της Τοσκάνης, τον οποίο διαδέχθηκαν οι απόγονοί του· μάλιστα η εγγονή αυτού Μαρία παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ πρώτο Βουρβόνο βασιλιά της Γαλλίας και οι απόγονοί του ηγεμόνευσαν στη Γαλλία και στην Ισπανία.

Απεβίωσε στην έπαυλή του στο Καρέτζι το 1440 και τάφηκε στη βασιλική του Σαν Λορέντσο.

## Οικογένεια
Το 1416 νυμφεύτηκε τη Τζινέβρα Καβαλκάντι και είχε τέκνα:
* Φραντσέσκο, απεβίωσε άτεκνος.
* Πιερφραντσέσκο ο Πρεσβύτερος 1430-1476, τραπεζίτης.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*
*

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές (2016)

**Βουλευτικές εκλογές **διεξήχθησαν στη Λευκορωσία στις 11 Σεπτεμβρίου του 2016.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 110 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων είχαν προηγουμένως εκλεγεί χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων. Ωστόσο, ένας νέος εκλογικός κώδικας που θεσπίστηκε το 2013 καταργώντας την υποχρέωση των υποψηφίων να έχουν την απόλυτη πλειοψηφία, με αποτέλεσμα την αλλαγή του εκλογικού συστήματος σε πλειοψηφικό. Όλοι οι υποψήφιοι εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Ωστόσο, αν υπάρχει ένας μόνο υποψήφιος, υποχρεούται να λαμβάνει τουλάχιστον το 50% των ψήφων (οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν εναντίον όλων). Το ποσοστό συμμετοχής σε κάθε εκλογική περιφέρεια πρέπει να είναι τουλάχιστον 50% ώστε να θεωρηθούν έγκυρες οι εκλογές.

Σε περιπτώσεις όπου η προσέλευση δεν πληρούται ή κανένας υποψήφιος δεν καταφέρνει να εκλεγεί, διεξάγονται επαναληπτικές εκλογές.

## Συμμετέχοντα κόμματα
Το φιλοκυβερνητικό Κομμουνιστικό Κόμμα της Λευκορωσίας, το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Εργασίας και της Δικαιοσύνης και το Πατριωτικό Κόμμα της Λευκορωσίας  συμμετείχαν στις εκλογές, ενώ πολλοί υποστηρικτές της κυβέρνησης, κατήλθαν υποψήφιοι ως ανεξάρτητοι.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές το 2012, η αντιπολίτευση δεν μποϊκοτάρισε τις εκλογές και προτίμησε να σχηματίσει μια συμμαχία με το όνομα *Prava Vybora* (Δικαίωμα Επιλογής) αποτελούμενη από το κόμμα BPF, τη Χριστιανική Δημοκρατία της Λευκορωσίας, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Λευκορωσίας, το  Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Συνέλευση), το κίνημα Za svabodu, το Ηνωμένο Κόμμα των Πολιτών της Λευκορωσίας, το Λευκορωσικό Κόμμα "Οι Πράσινοι", το Λευκορωσικό Φιλελεύθερο Κόμμα της Ελευθερίας και της Προόδου και το Συνδικάτο της Ηλεκτρικής Βιομηχανίας. Το Λευκορωσικό Αριστερό Κόμμα "Ένας δίκαιος Κόσμος" , επίσης, έλαβε μέρος  στις εκλογές.

## Αποτελέσματα
Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή δήλωσε ότι οι εκλογές ήταν έγκυρες σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες. Την ίδια στιγμή, ανεξάρτητοι παρατηρητές δήλωσαν ότι τα δεδομένα για την προσέλευση των ψηφοφόρων παραποιήθηκαν σε πολλές εκλογικές περιφέρειες, και ιδιαίτερα στο Μινσκ, με την πραγματική προσέλευση να καταγράφεται σε λιγότερο από το 50% που απαιτείται ώστε τα αποτελέσματα σε μια εκλογική περιφέρεια να θεωρούνται έγκυρα.

Δύο υποψήφιοι της αντιπολίτευσης κέρδισαν έδρες στις εκλογές, η Χάνα Καναπάτσκαγια,  μέλος του Ηνωμένου Κόμματος των Πολιτών στην εκλογική περιφέρεια του Μινσκ, ενώ η ανεξάρτητη υποψήφια Αλένα Ανιζίμ κέρδισε έδρα στην περιοχή του Μινσκ. Άλλοι 93 ανεξάρτητοι υποψήφιοι θεωρήθηκαν ότι ήταν υπέρ της κυβέρνησης. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Λευκορωσίας, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Εργασίας και Δικαιοσύνης και το Λευκορωσικό Πατριωτικό Κόμμα όλα ήταν προσκείμενα στον πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο, και παρότι το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα δήλωνε ότι ήταν "εποικοδομητική αντιπολίτευση",  εκ των πραγμάτων ήταν υπέρ της κυβέρνησης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
Κατηγορία:Εκλογές του 2016
Πιερφραντσέσκο των Μεδίκων ο Πρεσβύτερος

O **Πιερφραντσέσκο** ο *Πρεσβύτερος* (ιταλικά: *Pierfrancesco di Lorenzo "il Vecchio" de' Medici*, 1430 - 19 Ιουλίου 1476) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν τραπεζίτης και διπλωμάτης.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λαυρέντιου του Πρεσβύτερου και της Τζινέβρα Καβαλκάντι. Ο θείος του Κόζιμο ο Πρεσβύτερος και μετά ο εξάδελφός του Πέτρος Α΄ ήταν κυβερνήτες της Φλωρεντίας.

Το 1440 απεβίωσε ο πατέρας του και επειδή ήταν 10 ετών τον ανέθρεψε ο προαναφερθείς θείος του. Υπηρέτησε τη Δημοκρατία της Φλωρεντίας ως πρεσβευτής στον πάπα το 1458 και μετά στη Μάντουα το 1463· έγινε εκπρόσωπος των Συντεχνιών (Priore delle Arti) το 1459. Το 1464 απεβίωσε ο Κόζιμο ο Πρεσβύτερος και ο Πιερφραντσέσκο ο Πρεσβύτερος στην αρχή υποστήριξε τον γιο εκείνου Πιέρο Α΄, αλλά αργότερα του εναντιώθηκε· μάλιστα ήταν από τους συνωμότες που συμμετείχαν στο πραξικόπημα του Λούκα Πίττι το 1466 και απέτυχαν. Ο Πιέτρο Α΄ τους συγχώρησε και από τότε μεριμνούσε για την Τράπεζα των Μεδίκων μόνο.

Απεβίωσε το 1476, αφήνοντας δύο γιους 13 και 9 ετών, που τους υιοθέτησε ο δεύτερος εξάδελφός τους Λορέντσο ο μεγαλοπρεπής. Αργότερα θα γίνουν άγριοι αντίπαλοι των γιων του κηδεμόνα τους.

## Οικογένεια
Από τον γάμο του με την Λαυντόμια Ατσιαγιόλι, κόρη του Άνιολο Ατσαγιόλι, είχε τέκνα:
* Λαυρέντιος ο Νεότερος 1463-1503, τραπεζίτης.
* Τζοβάννι ιλ Ποπολάνο 1467-1498. Ο εγγονός του Κόζιμο Α΄ έγινε μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.

## Πρόγονοι




## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* 
*
*

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων