open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Novacinema

Τα **Novacinema** είναι τα κινηματογραφικά κανάλια της συνδρομητικής πλατφόρμας της nova τα οποία προβάλλουν για πρώτη φορά ταινίες blockbuster από την Ελλάδα και το εξωτερικό και δημοφιλείς ξένες σειρές από τις ΗΠΑ, όπως *[[Game of Thrones]]* και *[[NCIS (τηλεοπτική σειρά)|NCIS]]*.

Τα κανάλια του Novacinema είναι τέσσερα εκ των οποίων το πρώτο (**Novacinema 1**) μέρα παρά μέρα μεταδίδει και από μια πρεμιέρα ταινίας, η οποία προβάλλεται για πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση. Επίσης προβάλλονται κάθε χρόνο δημοφιλείς τηλεοπτικές εκδηλώσεις και βραβεία όπως οι Χρυσές Σφαίρες και τα SAG Awards.

Τα κανάλια είναι διαθέσιμα μέσω των δορυφόρων της Hotbird (13 μοίρες ανατολικά). Απαιτείται η εγκατάσταση εξοπλισμού για δορυφορική λήψη και αποκωδικοποιητή (με την κάρτα) ο οποίος παρέχεται από τη nova. Οι Έλληνες μπορούν να έχουν πρόσβαση στα κανάλια της nova εάν είναι συνδρομητές και έχουν το κατάλληλο πακέτο είτε το Cinema Pack ή το πλήρες πακέτο (Full Pack) που προσφέρει η εταιρεία με όλα τα κανάλια.

Την 1η Σεπτεμβρίου 2010 προστέθηκαν κανάλια Υψηλής Ευκρίνειας στην ψηφιακή πλατφόρμα της nova.

Τα κανάλια **Novacinema** προβάλλονται και στην Κύπρο μέσω nova Κύπρου, Cyta, Primetel, Cablenet και Epic.

## Κανάλια NovaCinema
***Novacinema 1**: Προβάλλει πρεμιέρες, τουλάχιστον 1 χρόνο πριν την προβολή τους σε οποιοδήποτε άλλο κανάλι, καθώς και μεγάλα κινηματογραφικά βραβεία (Χρυσές Σφαίρες, SAG Awards, BAFTA) ταυτόχρονα με το εξωτερικό.
***Novacinema 2**: Προβάλλει 24 ώρες το 24ωρο παλαιότερες ταινίες που αγαπήθηκαν από το κοινό, καθώς και θεματικές βραδιές με αφιερώματα σε κινηματογραφικά θέματα.
***Novacinema 3**: Προβάλλει ταινίες περιπέτειας, επιστημονικής φαντασίας, δράσης και θρίλερ. Ακόμα το πρόγραμμα περιλαμβάνει ερωτική ζώνη κάθε βράδυ ενώ κάθε παρασκευή βράδυ ζώνη με ταινίες τρόμου.
***Novacinema 4**: Προβάλλει ξένες σειρές με νέους κύκλους για πρώτη φορά στην Ελλάδα πολύ κοντά με την προβολή τους στην Αμερική.

## Λογότυπα

## Δείτε επίσης
*Novasports
*Novalifε

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη Ελληνική Ιστοσελίδα
*Αφιέρωμα, 23 χρόνια Nova

Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί της NOVA
Κατηγορία:Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2008
Ελάτη Τρικάλων

Η **Ελάτη** (ονομαζόμενη από τους ντόπιους και **Τύρνα**) είναι ορεινό χωριό με 359 κατοίκους (απογραφή 2021) της Δημοτικής Ενότητας Αιθήκων του Δήμου Πύλης στο Νομό Τρικάλων. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της οροσειράς της Πίνδου, σε απόσταση 31 χιλιομέτρων από τα Τρίκαλα και 13 χιλιομέτρων από την Πύλη. Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, μέσα σε δάσος από έλατα, σε υψόμετρο 921 μέτρων, στο όρος Κερκέτιο (Κόζιακας).

Η Ελάτη βρίσκεται κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο του Περτουλίου και γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Έχει τουριστική κίνηση όλο το χρόνο και είναι από τα πιο τουριστικά χωριά του oρεινού όγκου της Πύλης. Σήμερα υπάγεται διοικητικά στην Πύλη από όπου και εξυπηρετείται.

## Ιστορική αναδρομή
Αναφορές σχετικά με την χρονολογία ίδρυσης δεν υπάρχουν αλλά σύμφωνα με την παράδοση, κατοικήθηκε λίγα χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, σε μία διαφορετική τοποθεσία από την σημερινή, δυτικότερα και προς τον Πορταϊκό ποταμό. Αυτό μαρτυρούν και τα διάφορα Βυζαντινά ευρήματα. Η Ελάτη ανοικοδομήθηκε στη σημερινή της θέση αμέσως μετά την απελευθέρωση των Τρικάλων από τους τούρκους το 1898. Το 1943, το χωριό κάηκε από τις κατοχικές δυνάμεις.

Από το 1955 το χωριό ονομάζεται επισήμως «Ελάτη» με τους κατοίκους ακόμη να συντηρούν την αρχική του ονομασία (Τύρνα).
μικρογραφία|αριστερά|Οι παρυφές της Ελάτης

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1883, ο οικισμός, με την τότε ονομασία Τύρνα και πληθυσμό 522 κατοίκους, ορίζεται έδρα του νεοσύστατου δήμου Αιθήκων.
* Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Ο οικισμός Τύρνα αποσπάται από το δήμο Αιθήκων, ο οποίος καταργείται και ορίζεται έδρα της νεοσυσταθείσας ομώνυμης κοινότητας.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Ελάτης, η οποία καταργείται και ορίζεται έδρα του δήμου Αιθήκων.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγράμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Αιθήκων, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Πύλης.

Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), η Ελάτη μαζί με τους οικισμούς Άγιο Γεώργιο (15 κατοίκους), τους Βλατανέους (0 κατοίκους), τη Βλάχα (0 κατοίκους), τη Λιπιότα (3 κατοικους) και το Ξυλοχώρι (21 κατοίκους) αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελάτης με 445 κατοίκους, η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιθήκων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Τσέλιος Πίτσαρης

Ο **Τσέλιος Πίτσαρης**, ή **Τσελεπίτσαρης** ήταν ένας από τους σημαντικότερους οπλαρχηγούς του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, αλβανικής καταγωγής και από τους πλέον θηριώδεις, ο οποίος μέχρι την αποκήρυξη του εφέντη του από τον Σουλτάνο παρέμενε απόλυτα πιστός.

Μετά όμως τη δολοφονία του Αλή Πασά προσέφυγε στον Χουρσίτ Πασά όπου και έλαβε ενεργό μέρος κατά του Αγώνα των Ελλήνων.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Κ΄, σελ.244

Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ιστορία των Ιωαννίνων
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
102 Μυριάμ

Η **Μιριάμ (Miriam)** ή **Μυριάμ** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,26. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (Αστεροσκοπείο Λίτσφιλντ του Κολεγίου Χάμιλτον), και πήρε το όνομά της από την αδελφή του Μωυσέως στην Παλαιά Διαθήκη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μυριάμ υπολογίσθηκε σε 83 χλμ.. Ο φασματικός τύπος της Μυριάμ είναι **P** (με πιθανή οργανική χημική σύσταση) ή **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,051. Η Μυριάμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μια φορά κάθε 15 ώρες και 47 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μυριαμ
Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας

Η **Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας** (*Margaretha van de Elzas*, 1145 - 15 Νοεμβρίου 1194) ήταν Κόμισσα της Φλάνδρας (1191 - 1194) σε συμβασιλεία με τον σύζυγο τους Βαλδουίνο Ε΄ του Αινώ. Η Μαργαρίτα Α΄ ήταν κόρη του Τιερί της Αλσατίας και της Σιβύλλα του Ανζού, διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό της Φίλιππο της Φλάνδρας.
Παντρεύτηκε (1160) τον Ραλφ Β΄, κόμη του Βερμαντουά ο οποίος ήταν λεπρός και δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει λόγω της ασθένειας του, ο Ραλφ πέθανε από λέπρα (1167).
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1169) τον Βαλδουίνο Ε΄ του Αινώ που ήταν τρίτος της ξάδελφος.

## Κόμισσα της Φλάνδρας

Ο αδελφός της Φίλιππος πέθανε άτεκνος (1191) και η Μαργαρίτα με τον σύζυγο της Βαλδουίνο ανέλαβαν την Φλάνδρα σαν νόμιμοι κληρονόμοι. Ο βασιλιάς της Γαλλίας διεκδίκησε να ενσωματώσει την κομητεία της Φλάνδρας στο Γαλλικό στέμμα λόγω απουσίας αρσενικών κληρονόμων, το πρόβλημα λύθηκε τελικά με την Συνθήκη του Αράς που έκλεισε με την μεσολάβηση του αρχιεπισκόπου του Ρενς. Οι αναταραχές συνεχίστηκαν με την χήρα του αδελφού της στην οποία έδωσαν μερικά εδάφη στην παραλιακή και νότια Φλάνδρα, προκάλεσε πολλές αναταραχές με την ψηλή φορολογία.

Η επίσημη αναγνώριση της Μαργαρίτας και του συζύγου της σαν κόμητες της Φλάνδρας δεν ολοκληρώθηκε τελικά πριν τις 1 Μαρτίου 1192. Ο επίσημος κυβερνήτης ήταν ο σύζυγος της και η ίδια αναγνωρίστηκε συγκυβερνήτης όπως επικρατούσε στα έθιμα εκείνης της εποχής για τις γυναίκες. Η Μαργαρίτα απαγόρευσε σαν κόμισσα οποιαδήποτε νομική ανεξαρτησία στα εδάφη της, για τον ίδιο λόγο εμπόδισε τους Χανσεάτες εμπόρους της Μπρυζ να αποκτήσουν οποιαδήποτε ξεχωριστά νομικά δικαιώματα στο λιμάνι της Νταμ. Η Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας πέθανε (15 Νοεμβρίου 1194) και την διαδέχτηκε ο γιος της αφού ο σύζυγος απέκτησε κληρονομικά δικαιώματα μόνο μέσω του γάμου και δεν μπορούσε να παραμείνει κόμης.

## Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας απέκτησε :

*Ισαβέλλα του Αινώ 1170 - 1190, που παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β' της Γαλλίας.
*Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης 1171 - π.1205, Θ΄ κόμης της Φλάνδρας, ΣΤ΄ κόμης του Αινώ και Α' Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης.
*Γιολάντα της Φλάνδρας 1175- 1219, διαδέχθηκε τον αδελφό της Ερρίκο ως Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης. Παντρεύτηκε τον Πέτρο Β' του Κουρτεναί.
*Φίλιππος Α' 1175 - 1212, μαρκήσιος του Ναμύρ.
*Ερρίκος της Φλάνδρας 1176 - 1216, διαδέχθηκε τον αδελφό του Βαλδουίνο Α' ως Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης.
*Σίβυλλα 1179 - 1217, παντρεύτηκε τον Γκυσκάρ Δ' του Μπωζώ. Η κόρη τους Αγνή του Μπωζώ παντρεύτηκε τον Θεοβάλδο Α' Μπλουά βασιλιά της Ναβάρρας.
*Ευστάθιος (απεβ. 1219), αντιβασιλιάς του βασιλείου της Θεσσαλονίκης.

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ραούλ Β΄ των Καπετιδών κόμη του Βερμαντουά. Άρχισε να υποφέρει από λέπρα και ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Evergates, Theodore, ed. (1999). Aristocratic Women in Medieval France. University of Pennsylvania Press.
*Nicholas, David (1992). Medieval Flanders. Longman.

Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας
Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ
101 Ελένη

Η **Ελένη (Helena)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,33. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, και πήρε το όνομά της από την Ωραία Ελένη της ελληνικής μυθολογίας. Υπήρξε ο πέμπτος από τους 22 συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ελένης υπολογίσθηκε σε 65,8 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 300 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ελένης εκτιμάται σε 1,84&nbsp;cm/sec² (δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 532 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 34,8 m/sec (125 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Ελένης είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,1898, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Ελένη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 5 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ελενη
103 Ήρα

Η **Ήρα (Hera)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,66. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, και πήρε το όνομά της από τη γνωστή θεά, προστάτιδα του γάμου στην ελληνική μυθολογία. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 3 Ήρα (Juno).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ήρας υπολογίσθηκε σε 88 ως 91,6 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 790 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ήρας εκτιμάται σε 2,55&nbsp;cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 48,2 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Ήρας είναι **S** (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,18 ± 0,02 (μετρήσεις του IRAS) ή 0,20 ± 0,04 (μετρήσεις από το Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ), ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Το 2010 διακριβώθηκε από φωτομετρικές παρατηρήσεις ότι η Ήρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 44 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ηρα
Κατηγορία:Ήρα
104 Κλυμένη

Η **Κλυμένη (Klymene)** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,27. Είναι μέλος της εκτεταμένης Οικογένειας αστεροειδών της Θέμιδος και της ομάδας της Εκάβης. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομά της από τα ομώνυμα πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κλυμένης υπολογίσθηκε σε 133 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,0 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Κλυμένης εκτιμάται σε 3,46&nbsp;cm/sec², δηλαδή είναι 283 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 65,4 m/sec (235 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Κλυμένης είναι **C** ή **Ch** (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι 0,057 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 116 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Κλυμένη περιστρέφεταi γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 59 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κλυμενη
105 Άρτεμις

Η **Άρτεμις (Artemis)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,57. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομά της από τη θεά του κυνηγιού και των δασών της ελληνικής μυθολογίας. Αρκετές επιπροσθήσεις αστέρων από την Άρτεμι έχουν αναφερθεί.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αρτέμιδος υπολογίσθηκε σε 119,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,8 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αρτέμιδος εκτιμάται σε 3,33&nbsp;cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 63,0 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Αρτέμιδος είναι **C** (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 92 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Άρτεμις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 37 ώρες και 9 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αρτεμις
Κατηγορία:Άρτεμις
106 Διώνη

Η **Διώνη** (*Dione*), η οποία δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Κρόνου, είναι μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,41. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομά της από την Τιτανίδα Διώνη της ελληνικής μυθολογίας. Θεωρείται μέλος της «Ομάδας αστεροειδών της Εκάβης», οι οποίοι περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο *περίπου* δύο φορές στο ίδιο χρονικό διάστημα που ο πλανήτης Δίας περιφέρεται μία (τροχιακός συντονισμός 2:1).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Διώνης υπολογίσθηκε σε 146,6 χλμ. (από επιπρόσθηση αστέρα στις 19 Ιανουαρίου 1983), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,3 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Διώνης εκτιμάται σε 4,10&nbsp;cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 77,5 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Διώνης είναι **G** (παρόμοιος με αυτόν της Δήμητρας). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 117 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Διώνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 16 λεπτά, όπως υποδεικνύουν φωτομετρικές παρατηρήσεις που έγιναν το 2004-2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Διωνη
107 Καμίλλη

Η **Καμίλλη (Camilla)** είναι ένας πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,08. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Άγγλο αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαντράς της Ινδίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη βασίλισσα της ρωμαϊκής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Καμίλλης υπολογίσθηκαν σε 344×246×205 ή σε 285×205×170 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 11 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Καμίλλης εκτιμάται σε 3,6&nbsp;cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 100 m/sec. Ο φασματικός τύπος της Καμίλλης είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,0525 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 122 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν (–52 βαθμούς η μέγιστη).

Η Καμίλλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μια φορά κάθε 4 ώρες και 51 λεπτά.

## Δορυφόρος
Την 1 Μαρτίου 2001 ανακαλύφθηκε ένας δορυφόρος της Καμίλλης από τους A. Στορς, Φ. Βίλας, Ρ. Λάντις, E. Γουέλς, Κ. Γουντς, Μπ. Τσέλνερ και M. Γκάφυ με χρήση του Διαστημικού τηλεσκοπίου «Χαμπλ». Του δόθηκε το προσωρινό όνομα **S/2001 (107) 1**, χωρίς να έχει ακόμα επίσημο όνομα.

Μεταγενέστερες παρατηρήσεις με το VLT στη Χιλή (Σεπτέμβριος 2005) προσδιόρισαν την τροχιά αυτού του δορυφόρου με μεγάλο ημιάξονα τροχιάς 1235 χιλιόμετρα και διάμετρο 11 χιλιόμετρα περίπου. Αν η πυκνότητά του είναι ίδια με της Καμίλλης, η μάζα του δορυφόρου θα είναι περίπου 1,5 τρισεκατομμύριο τόνοι. Το χρώμα του είναι παρόμοιο με το χρώμα της Καμίλλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Καμιλλη
108 Εκάβη

Η **Εκάβη (Hecuba)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1869 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και πήρε το όνομα της συζύγου του Πριάμου στην ελληνική μυθολογία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Εκάβης υπολογίσθηκε σε 65 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 390 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 40 m/sec (144 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Εκάβης είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,243 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 125 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε –58 βαθμούς Κελσίου.

Η Εκάβη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 15 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εκαβη
Εντμόντ ντε Βαλεριολά

thumb|300px|left|Ο Κονσταντέν Μενιέ, έργο του Βαλεριολά
Ο **Εντμόντ ντε Βαλεριολά** (Edmond de Valeriola, 1877 - 1956) από το Σάαρμπεκ (Schaerbeek) των Βρυξελλών ήταν Βέλγος γλύπτης. Σπούδασε γλυπτική στην Ακαδημία των Βρυξελλών (1894 - 1904). 

Η καλλιτεχνική παρουσία του Βαλεριολά αναγνωρίστηκε κυρίως με το γλυπτό του, μια μπρούτζινη προτομή, του Βέλγου εξπρεσιονιστή ζωγράφου Τζέημς Ένσορ (James Ensor) που έχει στηθεί στο Πάρκο του Λεοπόλδου στην Οστένδη (Ostende). Άλλο εξαίρετο δείγμα της δουλειάς του είναι ο ανδριάντας του Βέλγου ζωγράφου και γλύπτη Κονσταντέν Μενιέ (Constantin Menieur) στο Ιξέλ (Ixelles), προάστιο των Βρυξελλών (1931). Είναι ακόμα γνωστός για τα όμορφα γλυπτά γυναικών και νεαρών κοριτσιών.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Gwennaelle Gribaumont, *Bruxelles, 200 Sculptures se racontent*, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.

Κατηγορία:Βέλγοι γλύπτες
109 Ευτυχία

Η **Ευτυχία (Felicitas)** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,75. Ανακαλύφθηκε το 1869 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (Αστεροσκοπείο Λίτσφιλντ του Κολεγίου Χάμιλτον), και πήρε το όνομα της μυθικής προσωποποιήσεως της ευτυχίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ευτυχίας υπολογίσθηκε σε 89,4 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 750 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ευτυχίας εκτιμάται σε 2,50&nbsp;cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 47,3 m/sec (170 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Ευτυχίας είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,070, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Ευτυχία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 11,5 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ευτυχια
110 Λυδία

Η **Λυδία (Lydia)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,80. Η Λυδία έδωσε το όνομά της στην Οικογένεια αστεροειδών της Λυδίας. Ανακαλύφθηκε το 1870 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της αρχαίας χώρας της Μικράς Ασίας (βλ. Λυδία). Η Λυδία ήταν ο δεύτερος από τους συνολικά 18 αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λυδίας υπολογίσθηκε σε 86,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 670 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Λυδίας εκτιμάται σε 2,41&nbsp;cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 406 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 45,5 m/sec (164 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Λυδίας δίνεται γενικώς ως **M** (μεταλλική σύσταση, από σίδηρο-νικέλιο), παρότι το ταξινομικό σύστημα Bus την κατατάσσει στον υπότυπο **Xk** (είδος ανθρακούχου). Η φασματική απορροφηση που εμφανίζει στο εγγύς υπέρυθρο αποδίδεται σε ορυκτά όπως ο ορθοπυρόξενος με χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο και ασβέστιο. Η περιεκτικότητα των ορυκτών της επιφάνειας σε νερό εκτιμάται μεταξύ του 0,14% και του 0,27% κατά μάζα. Το άλβεδό της είναι 0,181, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Μια επιπρόσθηση αμυδρού αστέρα από τη Λυδία σημειώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1999.

Η Λυδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 56 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λυδια
112 Ιφιγένεια

Η **Ιφιγένεια (Iphigenia)** είναι ένας μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,84. Ανακαλύφθηκε το 1870 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομα της ομώνυμης πριγκίπισσας της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιφιγένειας υπολογίσθηκε σε 72,2 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 390 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ιφιγένειας εκτιμάται σε 2,02&nbsp;cm/sec² (485 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 38,2 m/sec (138 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Ιφιγένειας είναι **C** (ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,039 (δηλαδή η επιφάνειά της είναι πιο σκουρόχρωμη από ένα κομμάτι κάρβουνο), ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Ιφιγένεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 31 ώρες και 28 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιφιγενεια
Κατηγορία:Ιφιγένεια
Πωλ Κωσύ

[thumb|200px|To [Αρ Νουβώ σπίτι-μουσείο του Πωλ Κωσύ, Βρυξέλλες]]

Ο **Πωλ Κωσύ** (γαλλ. Paul Cauchie, 1875 - 1952) ήταν πολυτάλαντος Βέλγος καλλιτέχνης - αρχιτέκτονας, ζωγράφος, διακοσμητής επίπλων και σπεσιαλίστας στην τεχνική του σγκράφιτι (*sgraffiti*). 

Γεννήθηκε στην πόλη Ατ (Ath) του Βελγίου στις 7 Ιανουαρίου 1875. Μετά δυο χρόνων σπουδές αρχιτεκτονικής (1891 - 1893) στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, συνέχισε σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (1893 - 1898), όπου παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα διακοσμητικής ζωγραφικής (Arts Decoratifs), απ' όπου πήρε και το δίπλωμά του το 1898.

Η καλλιτεχνική του πορεία έχει σημαντικά επηρεαστεί από το διάσημο Σκώτο αρχιτέκτονα και σχεδιαστή Τσαρλς Μάκιντος (Charles Mackintosh) και τη Σχολή της Γλασκώβης, όπως επίσης κι από τη βιενέζικη Σετσεσιόν (Secession). Εξαίρετο δείγμα καλλιτεχνίας αποτελεί η φιλοτέχνηση τo 1902 της φρίζας - μήκους 300 μέτρων -  στην εξωτερική πρόσοψη του Μουσείου Καλών Τεχνών της Γάνδης (Gand), σε συνεργασία με το Βέλγο ζωγράφο Ζαν Ντελβέν (Jean Delvin). 

To 1905 ο Πωλ Κωσύ ανοικοδομεί το σπίτι - εργαστήρι του στην Οδό των Φράγκων αριθ. 5 στην περιοχή Έτερμπεεκ των Βρυξελλών (5, Rue des Francs, Etterbeek), που η πρόσοψή του είναι εξολοκλήρου διακοσμημένη με αλληγορικές μορφές σε σγκράφιτι, από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα τέχνης Αρ Νουβώ στο Βέλγιο. 'Όλο το εσωτερικό του είναι κι αυτό διακοσμημένο με την τεχνική του σγκράφιτι από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.

Ο Πωλ Κωσύ πέθανε στις Βρυξέλλες (Έττερμπεεκ) την 1η Σεπτεμβρίου 1952 σε ηλικία 77 ετών. 
## Παραπομπές

## Πηγές
* Maurice Culot - Anne-Marie Pirlot: "Bruxelles, Art Nouveau", AAM Editions, Bruxelles, 2005.
* Louis Meers: "Promenades Art Nouveau à Bruxelles", Editions Racine, Bruxelles, 1995.
* Isabelle de Pange - Cecile Schaack: "400 Façades Étonnantes à Bruxelles", Editions Aparte, Bruxelles, 2003.
* "La Maison Cauchie: Entre rêve et réalité" ( Η Οικία Κωσύ: Ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα), Edition Maison Cauchie, asbl, Bruxelles.

Κατηγορία:Βέλγοι αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Διακοσμητές εσωτερικών χώρων
Βαλδουίνος Δ΄ του Αινώ

Ο **Βαλδουίνος Δ΄, κόμης του Αινώ** ή **Βαλδουίνος ο Κτίστης** (*Boudewijn IV van Henegouwen*, 1108 – 2 Νοεμβρίου 1171) από τον Οίκο της Φλάνδρας, ήταν κόμης του Αινώ (1120 – 1171) ήταν γιος και διάδοχος του Βαλδουίνου Γ΄ κόμη του Αινώ και της Γιολάνδης του Βάσενμπεργκ. Αγόρασε την Βελγική πόλη Ατ (1158) και έκτισε τον πύργο της Βαρβάντης, στην συνέχεια παραχώρησε την κυριότητα του Μπραίν–λε–Κόμτ στο τάγμα Σάιντ Βοντρύ (1158) και ενσωμάτωσε το Τσιμώ (1160), την Βαλενσιάν και το Οστρεβέντ.

## Οικογένεια

Με την σύζυγο του Αλίκη του Ναμύρ, κόρη τού Γοδεφρείδου Α΄ κόμη τού Ναμύρ, απέκτησε:
* Γιολάνδη 1131–1202, παντρεύτηκε πρώτα τον Ίβ Β΄ κόμη τού Σουασσόν και μετά τον Ούγο Δ΄ κόμη τού Σαιν-Πολ.
** Ελισάβετ κόμισσα του Σαιν-Πολ, παντρεύτηκε τον Γκωτιέ Γ΄ κύριο του Σατιγιόν.
* Βαλδουίνος 1134–1147, απεβ. 13 ετών.
* Αγνή 1142–1168, παντρεύτηκε τον Ραούλ/Ράλφ Α΄ κύριο του Κουσύ.  
** Γιολάντα του Κουσύ, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β΄ κόμη του Ντρε.
* Γοδεφρείδος 1147–1163, απεβ. 16 ετών.
* Λωρέτ/Λαουρέτα (1150–1181), παντρεύτηκε πρώτα τον Τιερύ του Αλόστ και μετά τον Μπουσάρ Ε΄ κύριο του Μονμορανσύ.
* Βαλδουίνος Ε΄ 1150-1195, κόμης τού Αινώ. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Α΄ κόμισσα της Φλάνδρας (από τον Οίκο της Λωρραίνης), έτσι η Φλάνδρα επέστρεψε στον Οίκο της Φλάνδρας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Gislebertus (of Mons), Chronicle of Hainaut, transl. Laura Napran, (The Boydell Press, 2005)
*Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln, New Series.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ

Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ
Κατάλογος νησιών περιφέρειας Ηπείρου

Στην Περιφέρεια Ηπείρου (πληθυσμός 336.856 το 2011) υπάρχουν τα εξής νησιά (ταξινομημένα ανά νομό)  :

## [[Νομός Ιωαννίνων]] (167.901)

Δήμος Ιωαννιτών (έδρα Ιωάννινα)
*Νήσος Ιωαννίνων **(219)** 

## [[Νομός Άρτας]] (67.877)

Δήμος Αρταίων (έδρα Άρτα)
*Βάθη (ή Βαθύ) 
*Καμάκια, τέσσερεις νησίδες 
*Κάτω Παλιούρι, δύο νησίδες 
*Κορακονήσια, επτά νησίδες  
**Άγιος Αντώνιος 
**Βαθύλογκα ?
**Βλάχος 
**Βούβαλος (ή Βουβάλα) 
**Βουζνάρα (ή Βισθάρα) 
**Διαπόρι 
**Νησοπούλα 
*Μακρονήσι, πέντε νησίδες 
*Μικρός Γερανός  
*Πέρα Νησί ή Κορωνησία 

## [[Νομός Θεσπρωτίας]] (43.587)

Δήμος Ηγουμενίτσας (έδρα Ηγουμενίτσα)
*Αγία Παρασκευή (ή Πέραμος) 
*Άγιος Διονύσιος (ή Αγιονήσι) 
*Άγιος Νικόλαος 
*Κατσονήσι 
*Μεγάλο Μουρτεμένο 
*Μικρό Μουρτεμένο (ή Γουρούνι) 
*Μούρτος (ή Μαύρο Όρος ή Σύβοτα ή Φέσι) 
*Ξερονήσι (ή Ιερονήσι ή Χειρονήσι) 
*Ομπρέλλα 
*Πρασούδι 

Δήμος Φιλιατών (έδρα Φιλιάτες)
*Απολένη (ή Αγιολένη) 
*Καλάμι 
*Ξεράδι 
*Χίλδα 

## [[Νομός Πρέβεζας]] (57.491)

Δήμος Πρέβεζας (έδρα Πρέβεζα)
*Γάιδαρος  
Δήμος Πάργας (έδρα Καναλάκι)
*Άγιος Νικόλαος (ή Μονολίθι) 
*Παναγία 

## Σημειώσεις

 Σε παρένθεση αναφέρεται, εφ' όσον κατοικούνται, ο μόνιμος πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.)
  Οι γεωγραφικές συντεταγμένες βασίζονται στην απεικόνιση του δορυφορικού χάρτη του Google Maps. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει απεικόνιση από τον δορυφορικό χάρτη, αλλά από τον εδαφικό χάρτη του προγράμματος Google Maps, τίθεται αστερίσκος (*) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες. Εάν, παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει καμία απεικόνιση ή η ακριβής τους θέση δεν κατέστη δυνατόν να προσδιοριστεί, τίθεται λατινικό ερωτηματικό (?) πριν από τις αναφερόμενες συντεταγμένες και απλώς σημειώνεται η θέση τους, σύμφωνα με τις ιστοσελίδες GeoNames και SatelliteViews  οι οποίες αναπαράγουν τα δεδομένα από το National Geospatial-Intelligence Agency .

## Δείτε επίσης
* Κατάλογοι των νησιών ανά περιφέρεια

## Πηγές

## Χάρτες

* Γενική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Άτλας 1950 (Τεχνικά Εργαστήρια Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού)
* Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Άτλας της Ελλάδος (Αθήνα: 1965)
* Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Άτλας της Ελλάδος (Αθήνα: 1975)
* Χάρτες Εκδόσεων Road
* Περιοδικό Διακοπές 2007
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή (έκδοση 2002-5 σε 32 τόμους)
* Πρόγραμμα Google Earth

## Διοικητική διαίρεση και πληθυσμός
* Απογραφή μόνιμου πληθυσμού 2011, Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.)
* Διοικητική διαίρεση νομών σύμφωνα με το σχέδιο "Καλλικράτης"
* Περιφέρειες της Ελλάδας 

Ηπειρος
Κατηγορία:Περιφέρεια Ηπείρου
Εντιρνέ Καπού

right|thumb|300px|Εντιρνέ Καπού, Φατίχ
Το **Εντιρνέ Καπού** (τουρκικά: *Edirnekapı*) είναι συνοικία της Κωνσταντινούπολης, μεταξύ του έκτου και έβδομου λόφου της πόλης. Η ονομασία της προέρχεται από ομώνυμη πύλη των Θεοδοσιανών τειχών (Πύλη Χαρισίου ή Πύλη Πολυάνδρου) και οφείλεται στο γεγονός πως από εδώ περνούσε ο δρόμος προς την Αδριανούπολη (τουρκικά: Εντιρνέ). Η ύπαρξη γενιτσαρικού τάγματος για την ασφάλεια της πύλης υποδηλώνει τη μεγάλη σημασία της πύλης, απ´ όπου σύμφωνα με την παράδοση μπήκε στην πόλη ο Μωάμεθ ο Πορθητής κατά την άλωσή της. Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, υπήρξε από τις πρώτες συνοικίες με μουσουλμανικό πληθυσμό, όπως μαρτυρούν και οι πολυάριθμοι θρησκευτικοί χώροι στην περιοχή, ωστόσο μέχρι και το 19ο αιώνα το Εντιρνέ Καπού αποτελούσε επίσης σημαντική ορθόδοξη κοινότητα, εν μέρει λόγω της εγγύτητάς του με το Φανάρι. Στη συνοικία βρίσκεται η Μονή της Χώρας. 

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φατίχ
Γιερονίμ ντε Ράντα

Ο **Γιερονίμ ντε Ράντα** (*Jeronim de Rada*, 1814 - 1903) είναι Αλβανο-Ιταλός ποιητής, που γεννήθηκε το 1814 στη Macchia Albanese της Ιταλίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή της Νάπολης, στράφηκε όμως ολοκληρωτικά στη λογοτεχνία.

Η εθνική αναγέννηση της Αλβανίας και το εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα της χώρας (*Rilindja*) ξεκίνησε με κύριους εκπροσώπους Αλβανούς που ζούσαν στην Ιταλία, απ' τους οποίους το πιο σπουδαίο παράδειγμα αποτελεί ο Γιερονίμ ντε Ράντα.

Ο ποιητής Γιερονίμ ντε Ράντα είναι αναμφίβολα ο πιο γνήσιος εκφραστής του ρομαντισμού και της λαϊκής παράδοσης της Αλβανίας. Το μεγάλο ποίημά του «*Τα άσματα του Μιλοσάου*» (αλβ. *Këngët e Milosaos*), που δημοσιεύτηκε το 1836 στη Νάπολη της Ιταλίας στην αλβανική γλώσσα, αποτελεί το πιο δημοφιλές έργο του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί ποιητές
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Κατηγορία:Αλβανοί εκδότες
Κατηγορία:Ιταλοί εκδότες
Φίλιπ Λάρκιν

Ο **Φίλιπ Άρθουρ Λάρκιν** (αγγλικά: *Philip Arthur Larkin*, 9 Αυγούστου 1922 – 2 Δεκεμβρίου 1985) ήταν Άγγλος συγγραφέας και κριτικός σε θέματα μουσικής τζαζ που διετέλεσε ποιητής της αγγλικής αυλής (poet laureate). Θεωρείται ο πιο αγαπημένος ποιητής της γενιάς του. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στην Οξφόρδη και εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στο Πανεπιστήμιο του Hull. Ανάμεσα στα πάμπολλα βραβεία με τα οποία τιμήθηκε συμπεριλαμβάνεται το Χρυσό Μετάλλιο Ποίησης της Βασίλισσας του Ηνωμένου Βασιλείου και το βραβείο W.H. Smith. 

## Εργογραφία

### Ποίηση
* Το Πλοίο του Βορρά (1945) [The North Ship]
* Οι λιγότερο εξαπατημένοι (1965) [The less deceived]
* Οι γάμοι της Πεντηκοστής (1964) [The Whitsun Weddings]
* Ψηλά παράθυρα (1974) [High Windows]

### Μυθιστορήματα
* Τζιλ (1946) [Jill]
* Ένα κορίτσι το χειμώνα (1947) [A Girl in Winter]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ποιήματα του&nbsp;Φίλιπ Λάρκιν μεταφρασμένα στα ελληνικά από τον Σπύρο Δόικα (περιοδικό *Πόρφυρας*, τ. 92, 1999, σσ. 167-170).
* Ποιήματα του&nbsp;Φίλιπ Λάρκιν  μεταφρασμένα στα ελληνικά από τον Νίκο Φωκά (*Πλανόδιον*, τεύχος 6, 1988).
* Το ποίημα Εωθινό μεταφρασμένο από τον Κώστα Κουτσουρέλη
* Το ποίημα Εωθινό μεταφρασμένο από τον Παναγιώτη Κουσαθανά
* Μεταφρασμένα ποιήματα στο translatum
* Το μόνο τέλος του καιρού δημοσίευση στην Ελευθεροτυπία με ποιήματα και πεζά αποσπάσματα του Λάρκιν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές
(84922) 2003 VS2

(84922) 2003 VS2 

 230px

Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από NEAT στο Palomar

Ανακαλύφθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2003

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 42,895 ΑΜ

Περιήλιο 36,445 ΑΜ

Ημιάξονας τροχιάς 39,670 ΑΜ

Εκκεντρότητα 0,0812

Περίοδος περιφοράς 91.261 ημέρες  (249,9 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 4,68&nbsp;km/s 

Κλίση 14,773° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 302,81° 

Όρισμα του περιηλίου 113,92° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Διαστάσεις 523 ± 35 km  

Λευκαύγεια 0,15 

Φαινόμενο μέγεθος 19,4 

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 7,42 h 

Απόλυτο μέγεθος 4,02 



To **(84922) 2003 VS<sub>2</sub>** είναι ένα μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο με διάμετρο περίπου 525 χλμ. Η τροχιά του μοιάζει με αυτή του Πλούτωνα, αν και το περιήλιό του δεν απέχει από τον Ήλιο λιγότερο από 35 ΑΜ. Η διάμετρός του υπολογίστηκε το 2007 με βάση το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ σε 725 ± 200 χιλιόμετρα, ενώ πιο πρόσφατα, το 2012, με βάση παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Χέρσελ, υπολογίστηκε ότι έχει διάμετρο 523 ± 35 χιλιόμετρα. Η λευκαύγειά του υπολογίστηκε σε περίπου 0,15.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές
* Palomar photo
* Precovery image 

2003 VS2
2003 VS2
Πλέθρον

Το **πλέθρον**, ή **πλέθρο**, ήταν αρχαία ελληνική μονάδα μέτρησης μήκους αλλά και επιφάνειας. Επίσης φέρεται και ως ονομασία αρχαίου αγωνιστικού χώρου μήκους ενός πλέθρου όπου εκτελούταν αγώνας δρόμου.

Ως μονάδα μήκους το πλέθρο, ειδικά στους κλασικούς χρόνους αντιστοιχούσε προς δέκα ακαίνας, δηλαδή ήταν ίσος με 100 αρχαίους ελληνικούς πόδες ή με το 1/6 του σταδίου, (περίπου 30 μ.).
Αρχικά φαίνεται πως ήταν αγροτική μονάδα μήκους ασταθούς όμως τιμής από πόλη σε πόλη αλλά και κατά εποχή. Το πλέθρο απαντάται και από τον Όμηρο με το παλαιότερο όνομα «**πέλεθρον**», άγνωστης ετυμολογίας.

Το πλέθρον χρησιμοποιήθηκε περισσότερο σε υπαίθριες αποστάσεις παρά σε αστικές ή σε αρχιτεκτονικά έργα. Υποδεέστερη μονάδα του πλέθρου ήταν το *ημίπλεθρον*, το μισό του πλέθρου, και πολλαπλάσιό του ήταν το «*δεκάπλεθρον*» (το δεκαπλάσιο του πλέθρου). Στα ομηρικά έπη απαντάται και το «**απέλεθρον**» που ταυτίζεται με το άπειρον.

Τέλος ως μονάδα μέτρησης επιφανείας αναφέρεται συνηθέστερα σε αγρούς και ιδίως σε αμπελώνες, όπου από τα συμφραζόμενα, χωρίς τον όρο τετραγωνικό, ήταν ίσο με το τετράγωνο του πλέθρου, δηλαδή με 10.000 πόδια (τετραγωνικά), (περίπου 900 τ.μ.).
* Με τις τελευταίες παραπάνω τιμές το πλέθρον χρησιμοποιήθηκε και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Κ΄, σελ.317

Κατηγορία:Ελληνικές μονάδες μέτρησης
Κατηγορία:Αρχαίες μονάδες μέτρησης
Κατηγορία:Αρχαίες μονάδες μήκους
Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Κατηγορία:Αρχαία τεχνολογία
Ανρί Πιτό

Ο **Ανρί Πιτό** (, 29 Μαΐου 1695 - 27 Δεκεμβρίου 1771) ήταν Γάλλος μηχανικός υδραυλικός και εφευρέτης. Γεννήθηκε και πέθανε στην Αραμόν της Γαλλίας.

Αρχικά ξεκίνησε σπουδές στη φυσική και την αστρονομία, στη συνέχεια όμως ασχολήθηκε ιδιαίτερα με προβλήματα υδροδυναμικής, της ροής των υγρών και την επίδρασή τους σε τεχνικά έργα, υδραγωγεία, παρόχθια φράγματα ποταμών κ.λπ. Πίστευε στην άποψη της αναλογίας της ταχύτητας της ροής σε σχέση με το βάθος του ρέοντος υγρού. Συνέγραψε επίσης σπουδαία θεωρία περί της διαγωγής και των χειρισμών των ιστιοφόρων πλοίων σε ποτάμια ή θαλάσσια ρεύματα. 

Έγινε περισσότερο γνωστός από την εφεύρεση του μετρικού σωλήνα Πιτό που πήρε τo όνομά του και χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της ταχύτητας της ροής υγρών, καθώς και από το θεώρημά του στην γεωμετρία που έμεινε γνωστό ως θεώρημα Πιτό και λέει ότι σε ένα περιγεγραμμένο τετράπλευρο το άθροισμα των μηκών των απέναντι πλευρών είναι ίσο.

Το 1724 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και το 1740 μέλος της Βασιλικής Εταιρείας.

## Δείτε επίσης
* Θεώρημα Πιτό
* Σωλήνας Πιτό

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες
Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί
Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Πορτ Άρθουρ

Το **Πορτ Άρθουρ**, ή **Ριοτζούν** ή **Λιουσούν** ήταν παράλια πόλη και λιμένας της άλλοτε Ν. Ματζουρίας, στη νότια εσχατιά της χερσονήσου Λιάο Τουγκ (σημερινή Λιαοντόγκ) και ο σημαντικότερος στη Κίτρινη θάλασσα. Αποτελούσε το τέρμα του υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου. 
Σήμερα ανήκει στη Κίνα, έχει εξελιχθεί σε μεγάλη παραλιακή πόλη και φέρει το όνομα Λιουσούνκου, αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Ντάλιαν της επαρχίας Λιαονίγκ.
 
Ο λιμένας Άρθουρ που πήρε το όνομά του από έναν υποπλοίαρχο του αγγλικού βασιλικού ναυτικού, είναι ελεύθερος πάγων καθ΄ όλο το έτος, έχει ναύσταθμο και αρχαία οχύρωση. Το 1925 η πόλη αριθμούσε περίπου 24.500 κατοίκους εκ των οποίων οι 10.500 (περίπου)  ήταν Ιάπωνες και οι υπόλοιποι Κινέζοι. Το 2001 αριθμούσε περίπου τους 210.000 κατοίκους. Διαθέτει Πανεπιστήμια ενώ ο λιμένας εξελίχθηκε σε σπουδαίο σιδηροδρομικό πορθμειακό κόμβο στη Κίτρινη θάλασσα.

Μέχρι το 1895 το Πορτ Άρθουρ ανήκε στη Κίνα όπου κατά τη διάρκεια του Α΄ Σινοϊαπωνικού πολέμου καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες. Αργότερα όμως επιστράφηκε στους Κινέζους από τους οποίους εξαγοράστηκε στη συνέχεια από τους Ρώσους οι οποίοι και οχύρωσαν αυτόν από ξηρά και θάλασσα. Έτσι κατά τον Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο, το 1904, μετά από μακρά πολιορκία παραδόθηκε στους Ιάπωνες όπου και παρέμεινε σ΄ αυτούς σύμφωνα με τη συνθήκη του Πόρτσμουθ.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αποδόθηκε στη Κίνα.

Σημειώνεται ότι η γεωγραφική θέση του λιμένα αυτού είχε και έχει μεγάλη στρατηγική αξία ως σπουδαία ναυτική βάση της Άπω Ανατολής. Εκ του γεγονότος αυτού δικαιολογούνται και οι πολλές στρατιωτικές και ναυτικές επιχειρήσεις που έχουν λάβει χώρα σ΄ αυτόν, σπουδαιότερες των οποίων ήταν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του 1894 (απόβαση Ιαπώνων), οι επιχειρήσεις του 1904 (πολιορκία) που εξελίχθηκαν σε δύο περιόδους, και η σπουδαία ναυμαχία του Πορτ Άρθουρ όπου ο αιφνιδιασμός που επιχείρησε ο ιαπωνικός στόλος κατά του ρωσικού  παραμένει άξιος θαυμασμού μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λιμένες της Κίνας
Βαλδουίνος Γ΄ του Αινώ

Ο **Βαλδουίνος Γ΄ του Αινώ** (1088 – 1120) Κόμης του Αινώ (1098 – 1120) από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν κόμης του Αινώ.

## Βιογραφία

Ήταν γιος και διάδοχος του Βαλδουίνου Β΄ του Αινώ και της Ίδας του Λέουβεν. Ο Βαλδουίνος Γ΄ παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικά την Γιολάντα του Χέλρε αφού πρώτα έσπασε τον αρραβώνα που είχε κάνει πριν με την Αδελαΐδα του Μωριέν ανιψιά της Κλημεντίας της Βουργουνδίας. Η διάλυση του αρραβώνα θεωρήθηκε σκάνδαλο και η Κλημεντία έφερε το θέμα στον αδελφό της πάπα Κάλλιστο Β΄ ο οποίος τελικά κήρυξε ότι ο γάμος είναι νόμιμος και δεν πρέπει να διαλυθεί.
Πέθανε πρόωρα (1120) και τάφηκε στο Μονς, (Βέλγιο) στο Αινώ τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος Βαλδουίνος ο Κτίστης και στις κομητείες του Ντόντεβαρντ και Ντάλε ο μικρότερος γιος του Γεράρδος τις οποίες κληρονόμησε από την μητέρα του, η κόμισσα Γιολάντα ήταν αντιβασίλισσα και κηδεμόνας του ανήλικου γιου της.

## Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Γιολάντα του Χέλρε, κόρη τού Γεράρδου Α΄ κόμη τού Χέλρε, παιδιά του ήταν:
* Βαλδουίνος Δ΄ κόμης του Αινώ.
* Γεράρδος, πρόγονος των κομήτων τού Ντάλε.
* Ίδα.
* Γερτρούδη, παντρεύτηκε τον Ροζέρ τού Τόσνυ, Κονς & Φλάμστεντ.
* Ριχίλδη, παντρεύτηκε πρώτα τον Τιερρύ ντ' Αβέν και μετά τον Έβεραρντ Β΄ Ράντουλφ καστελλάνο τού Τουρναί.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Gislebertus (of Mons), Laura Napran, Chronicle of Hainaut, 2005

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ

Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ
Βαλδουίνος Β΄ του Αινώ

Ο **Βαλδουίνος Β΄ του Αινώ** ή **Βαλδουίνος Β΄ του Μονς** (*Boudewijn II van Henegouwen*, 1056 – 1098), Κόμης του Αινώ (1070–1098) ήταν νεώτερος γιος του Βαλδουίνου ΣΤ΄ της Φλάνδρας και της Ριχίλδης του Αινώ διάδοχος του πατέρα του στην κομητεία του Αινώ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Αρνούλφος Γ΄ της Φλάνδρας κληρονόμησε την Φλάνδρα άλλα ηττήθηκε και σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του θείου του Ροβέρτου της Φριζίας. 
Συμμετείχε στην Πρώτη Σταυροφορία υπό την αρχηγία του Γοδεφρείδου του Μπουγιόν πουλώντας ένα τμήμα της περιουσίας του στην επισκοπή της Λιέγης. Μετά την πολιορκία της Αντιόχειας απεστάλη με τον Ούγο των Βερμαντουά στην Κωνσταντινούπολη (1098) για να ζητήσει βοήθεια από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄. Σε μια επιδρομή κατόπιν των Σελτζούκων Τούρκων στην Ανατολή εξαφανίστηκε, πιθανότατα δολοφονήθηκε, η σύζυγος του Ίδα οργάνωσε αποστολή στην Ανατολή για να τον αναζητήσει. 

## Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ίδα των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη του Λουβέν (1084), παιδιά του ήταν:
* Βαλδουίνος Γ΄ 1088-1120, κόμης του Αινώ.
* Λουδοβίκος, ζούσε το 1096.
* Σίμον, ιερέας στην Λιέγη.
* Ερρίκος, ζούσε το 1096.
* Γουλιέλμος απεβ. μετά το 1117.
* Αρνούλδος, νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη τού Βάλτερ φον Ατ.
* Ίδα 1085-1101, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκυ ντε Σιέβρ και μετά τον Θωμά κύριο τού Κουσύ.
* Ριχίλδη 1095-1118, παντρεύτηκε τον Αμωρύ Γ΄ κύριο τού Μονφόρ-λ'Αμωρύ.
* Αελίδις 1098-1153, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Β΄ ντε Ρουμινύ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Alan V. Murray, The Crusader Kingdom of Jerusalem: A Dynastic History, 1099-1125. Prosopographica et Genealogica, 2000.
*Jonathan Riley-Smith, The First Crusaders 1095-1131 (Cambridge, third print 2004), 147.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ

Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ
Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών
Σωτηρία Λεονάρδου

Η **Σωτηρία Λεονάρδου** (Αθήνα, 28 Ιουνίου 1951 - Αθήνα, 9 Νοεμβρίου 2019) ήταν βραβευμένη Ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε μουσική, θέατρο, χορό και πολεμικές τέχνες. Υπήρξε μαθήτρια του Γιέρζυ Γκροτόφσκι στη Νότιο Ιταλία, παρακολούθησε σεμινάριο ινδικού θεάτρου Κατάκαλι στην Ινδία και «αφρικάνικη τελετουργική μαγεία στο θέατρο» στη Νότιο Αφρική όπου έζησε 4 χρόνια. Έχει συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες με την ορχήστρα του Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης συμμετείχε στις κασέτες του Νικόλα Άσιμου (*Παράνομη κασέτα Νο.000008* και *Το φανάρι του Διογένη*).

Έγινε γνωστή αρχικά από τη συμμετοχή της στην ταινία *[[Ρεμπέτικο (ταινία)|Ρεμπέτικο]]* του Κώστα Φέρρη, στην οποία πρωταγωνίστησε αλλά και συμμετείχε στη συγγραφή του σεναρίου. Έπαιξε επίσης στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη *[[Ακροπόλ (ταινία)|Ακροπόλ]],* ενώ είναι σεναριογράφος του *An African Tale* και ιδρύτρια της θεατρικής σκηνής Cyber Scene.

Τα τελευταία χρόνια πάλευε με σπάνια ασθένεια η οποία την είχε καθηλώσει στο κρεβάτι. Απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 2019, σε ηλικία 68 ετών.

## Εργογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)

Το **Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας** (Γ.Ε.ΕΘ.Α.) είναι το προϊστάμενο επιτελείο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Δημιουργήθηκε το 1950, όταν τα επί μέρους υπουργεία Στρατιωτικών, Ναυτικών και Αεροπορίας ενώθηκαν και δημιουργήθηκε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1968) μετονομάστηκε σε Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων που διατηρήθηκε μέχρι το 1977, οπότε και επανήλθε η ονομασία του.

Σε περίοδο ειρήνης ο ρόλος του είναι οργανωτικός σε θέματα εθνικής άμυνας και συμβουλευτικός σε θέματα αμυντικής πολιτικής και εξωτερικών προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Κατά τα τελευταία έτη, με την εφαρμογή του δόγματος της διακλαδικότητας μεταξύ των κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, το ΓΕΕΘΑ έχει αναλάβει και καθήκοντα επιχειρησιακού ελέγχου.

## Έμβλημα
Το έμβλημα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας αποτελείται από μία αρχαία περικεφαλαία , μία άγκυρα πλοίου και ένα ζευγάρι φτερά, που συμβολίζουν τους τρεις κλάδους των ενόπλων δυνάμεων. Το ρητό *ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ* (να είσαι πάντα πρώτος) εμπεριέχεται στο θυρεό.

## Α/ΓΕΕΘΑ
Ο Αρχηγός του  Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Α/ΓΕΕΘΑ) είναι ο κύριος σύμβουλος της πολιτικής ηγεσίας, μέσω του ΚΥΣΕΑ, σε θέματα άμυνας του κράτους. Φέρει, κατά κανόνα, τον καταληκτικό βαθμό του Στρατηγού, Ναυάρχου ή Πτεράρχου, καθώς είναι ο μοναδικός εν' ενεργεία Έλληνας αξιωματικός που τον φέρει, ως επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων.

### Αρχηγοί
Ακολουθούν οι Α/ΓΕΕΘΑ από το 1950 έως σήμερα:

## Διακριτικές σημαίες

Flag of the Chief of the Hellenic National Defence General Staff (Army variant).svg|Σημαία Α/ΓΕΕΘΑ προερχόμενου εκ του ΕΣ
Flag of the Chief of the Hellenic National Defence General Staff (Navy variant).svg|Σημαία Α/ΓΕΕΘΑ προερχόμενου εκ του ΠΝ
Flag of the Chief of the Hellenic National Defence General Staff (Air Force variant).svg|Σημαία Α/ΓΕΕΘΑ προερχόμενου εκ της ΠΑ


## Δείτε επίσης
* Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
* Βαθμοί ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας

## Παραπομπές


## Επίσημη ιστοσελίδα
* 

 

Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
113 Αμάλθεια

Η **Αμάλθεια (Amalthea)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Δία, είναι ένας αστεροειδής του εσωτερικού τμήματος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1871 από τον Γερμανό αστρονόμο Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, και πήρε το όνομα της τροφού του Δία στην ελληνική μυθολογία. Η Αμάλθεια έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,74.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αμαλθείας υπολογίσθηκε σε 46,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 100 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αμαλθείας εκτιμάται σε 1,29&nbsp;cm/sec² (759 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 24,4 m/sec (88 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Αμαλθείας είναι **S** (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,265 ± 0,017, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 92 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αμάλθεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 57 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αμαλθεια
114 Κασσάνδρα

Η **Κασσάνδρα** (*Kassandra*) είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,26. Ανακαλύφθηκε το 1871 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομα της ομώνυμης πριγκήπισσας της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κασσάνδρας υπολογίσθηκε σε 99,6 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1000 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Κασσάνδρας εκτιμάται σε 2,78&nbsp;cm/sec² (352 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 52,7 m/sec (190 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Κασσάνδρας είναι **T**, ένας σπάνιος τύπος. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,088, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 103 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Κασσάνδρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες, 44 λεπτά και 35 δευτερόλεπτα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κασσανδρα
Υάμπολις

right|200px|thumb|Χάρτης αρχαίας Φωκίδας
Η **Υάμπολις** ήταν αρχαία πόλη της Φωκίδας. Βρισκόταν κοντά στα σύνορα με τους Βοιωτούς λίγο πιο βόρεια από τον Ορχομενό. Σύμφωνα με τον Παυσανία η Υάμπολη οικίστηκε από τους Ύαντες, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την περιοχή της Θήβας από τους Καδμείους. Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Όμηρο αλλά δεν είναι βέβαιο ότι η ομηρική Υάμπολις βρισκόταν στην ίδια θέση με την μεταγενέστερη Υάμπολη. Κατά τους Περσικούς πολέμους η Υάμπολη ήταν μία από τις φωκικές πόλεις που καταστράφηκαν από τον στρατό του Ξέρξη. Η πόλη ξαναχτίστηκε αλλά τον 4ο αιώνα π.Χ. καταστράφηκε για δεύτερη φορά από τους Μακεδόνες του Φιλίππου Β΄. Ξαναχτίστηκε κατά την ρωμαϊκή περίοδο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό. Η πόλη τότε διέθετε αγορά, βουλευτήριο, και ένα θέατρο. Από την αρχαία πόλη σώζονται σήμερα τμήματα των τειχών της κοντά στο χωριό Έξαρχος.

## Παραπομπές


κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα