open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ευθύμιος Καλεβράς

Ο **Ευθύμιος Καλεβράς** (Καταχάς Πιερίας, 1929 - Θεσσαλονίκη, 11 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Έλληνας γλύπτης. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, του Συλλόγου Ελλήνων Γλυπτών και Επίτιμο μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Ν. Πιερίας. Ήταν παντρεμένος με την Παρέσα Καλεβρά (έως το 1996 που απεβίωσε) και αργότερα με τη Νίνα Καλεβρά. Είχε δύο κόρες, την Ηλέκτρα και την Αργυρώ, με την πρώτη του γυναίκα.

## Σπουδές και έργο
Ήταν παιδί προσφύγων από τον Πόντο. Ακολούθησε σπουδές γλυπτικής και ήταν μαθητής του μεγάλου Απάρτη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1967 και άρχισε να συμμετέχει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις από τη δεκαετία του ' 70. Παράλληλα, κέρδισε το πρώτο βραβείο σε πολλούς διαγωνισμούς γλυπτικής. Οι επιδράσεις του εκτός από τον Απάρτη συμπεριλαμβάνουν και μεγάλους καλλιτέχνες από το διεθνή χώρο, όπως ο Χένρι Μουρ και ο Ογκίστ Ροντέν.

Φιλοτέχνησε κατόπιν παραγγελίας πολλές προτομές και ανδριάντες, όπως αυτές του αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου στη Θεσσαλονίκη και του αγωνιστή Νικολάου Κασομούλη. 

Έργα του επίσης κοσμούν χώρους όπως το το μνημείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Σταυρούπολης στη Θεσσαλονίκη και το Ηρώο  Ποντίων στην Καλλιθέα. Η ποντιακή καταγωγή του διαφαίνεται στη συνεισφορά του σε ανάλογης ιστορικής αξίας έργα, όπως το Μνημείο Ολοκαυτώματος της Σάντας στην Παναγία Σουμελά και στο Μνημείο του Πόντιου Παπά και Δασκάλου, στη Θεσσαλονίκη.  Πολλά γλυπτά του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ.

## Επιλεγμένες εκθέσεις
*Ατομικές*

*Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης - Αίθουσα Ταχυδρομικού 
ταμιευτηρίου (1983)
*Πνευματικό Κέντρο Κατερίνης (1984)
*Αίθουσα Τέχνης Λεονάρντο, Θεσσαλονίκη (1986)

*Ομαδικές*

*Πανελλήνιος (1970)
*Πνευματικό Κέντρο Κατερίνης (1980)
*Παμβορειοελλαδικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης  (1985)

## Επιλεγμένα έργα
### Στη Θεσσαλονίκη
*«Μνημείο Πεσόντων Χωροφυλακής» (ή «Ελευθερία») στο Γ' Σώμα Στρατού
*Ανδριάντας του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε' (Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης)
*Ανδριάντες του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Νικολάου Κασομούλη 
*Προτομή των παιδαγωγών Αλέξανδρου Δελμούζου και Μίλτου Κουντουρά στο Πειραματικό Σχολείο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Προτομή του αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου στο πάρκο, κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

### Στην Ημαθία
*Ο Πόντιος Ακρίτας (2008)
*Προτομές Θεοχάρη Κούγκα (Μακεδονομάχου) και Παπαντώνη

### Στη Λευκάδα
* Αριστοτέλης Ωνάσης (2001 - Νυδρί)

### Άλλα ελεύθερα γλυπτά
*Αγκάλη
*Αδικοχαμένη
*Απόγνωση
*Αριστοτέλης Ωνάσης
*Έκσταση (1980)
*Θρήνος
*Η κοπέλα με το περιστέρι (πέτρα, 1984)
*Κύκλος (1959)
*Μάνα
*Μητρότης
*Οι Τρεις Χάριτες (1997)
*Ρέμβη
*Τρυφερότητα
*Φαντασιώσεις
*Φιλί (μάρμαρο, 1972)
*Ψυχή

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Νίκος Μαντζάρογλου

Ο **Νίκος Μαντζάρογλου** (Δρέσδη 1910 - Αθήνα 13 Απριλίου 1950) ήταν Έλληνας αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ πονγκ), της αντισφαίρισης, του χόκεϊ επί χόρτου και γενικά ήταν ένας πολυτάλαντος αθλητής.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Δρέσδη της Γερμανίας από Έλληνες γονείς, είχε μία αδελφή σύζυγος Σταμένη. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και από 14 ετών διακρίθηκε στην επιτραπέζια αντισφαίριση.  Από το 1926 έως το 1929 που επέστρεψε στην Ελλάδα πήρε μέρος σε πολλά διεθνή τουρνουά ανά την Ευρώπη.

Ήταν και αθλητής της αντισφαίρισης και μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών το 1935 και το 1937, δεύτερος επίσης ήταν στο μεικτό το 1938. Στην επιτραπέζια αντισφαίριση αρχικά αναφέρεται αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών, το 1950 του συλλόγου "Υπαίθρια Ζωή".

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην αντιστασιακή οργάνωση "Όμηρος". Στις 12 Απριλίου 1950 έπεσε θύμα τροχαίου στο κέντρο της Αθήνας, ενώ διέσχιζε πεζός το δρόμο. Μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό σοβαρά τραυματίας και υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, αλλά υπέκυψε στα τραύματά του στις 13 Απριλίου 1950 και κηδεύτηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Ο τελευταίος του σύλλογος στην επιτραπέζια αντισφαίριση, η *Υπαίθρια Ζωή*, διοργάνωσε το Κύπελλο Μαντζάρογλου. Επίσης, το 1932 αναφέρεται αθλητής του του χόκεϊ επί χόρτου στον Όμιλο αντισφαίρισης.

Αναδείχθηκε:
* Πρωταθλητής στο Αγγλικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης το 1927.
* Πρωταθλητής στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (στο πρώτο εθνικό πρωτάθλημα της χώρας) στο μονό και στο διπλό ανδρών το 1931.
* Πρωταθλητής στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης στο μονό ανδρών το 1932.
* Πρωταθλητής στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης το 1948.
* 3ος (χάλκινο μετάλλιο) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1931.
* 2ος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1932.
* 1ος στο διεθνές τουρνουά της Βιέννης το 1932. 
* 3ος στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1926 (Λονδίνο) και 1932 (Πράγα).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφικό του αθλητή και απόσπασμα εφημερίδας της εποχής με την είδηση του θανάτου του στο dailygoal.gr
* 

Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Κατηγορία:Μέλη της οργάνωσης «Όμηρος»
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του χόκεϊ επί χόρτου
Κάσμπα

[right|300px|thumb|Το άριστα διατηρημένο κάσμπαχ [Αΐτ-Μπεν-Χαντού του Μαρόκου]]
Η **Κάσμπα** (***kasbah*** ή ***Qassabah***, Αραβικά: "القصبة") είναι μοναδικό είδος μεντίνας, Ισλαμικής πόλης ή φρουρίου.

Η κάσμπα ήταν το μέρος όπου κατοικούσε ο τοπικός άρχοντας και σημείο άμυνας όταν η πόλη δεχόταν επίθεση. Χαρακτηριστικό μιας κάσμπα είναι τα ψηλά τείχη τα οποία συνήθως δεν έχουν κανένα παράθυρο. Πολλές φορές κτίζονταν στην κορυφή λόφων, καθιστώντας τα ευκολότερα να υπερασπιστούν, ή στην είσοδο λιμανιών.

Η κατασκευή μιας κάσμπα ήταν συχνά ένδειξη πλούτου. Σχεδόν όλες οι πόλεις είχαν την δική τους κάσμπα, αφού ήταν απαραίτητη για την υπεράσπιση της πόλης. Όταν άρχισε ο αποικισμός της Βόρειας Αλγερίας, το 1830, υπήρχαν πολλές κάσμπες που διατηρήθηκαν για πάνω από 100 χρόνια.

Ανάλογα κτίσματα με τις κάσμπες είναι τα Ισπανικά **[[Αλκασάμπα]]** (***alcazaba***) που βρίσκονται στην Ανδαλουσία και τις περιοχές εκείνες της Ισπανίας που έτυχαν Μουσουλμανικής κατοχής. Παραπλήσια σημασία φέρουν και τα **[[Casbah]]** όπως ονομάστηκαν τα Αλγερινά φρούρια από τους Γάλλους.

Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές ανά είδος
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αλγερία
Σημαία της Κολομβίας

[right|thumb|188px|[Αρχείο:FIAV 111010.svg|23px Σημαία και εθνικό έμβλημα. Λόγος: 2:3]]
[right|thumb|188px|[Αρχείο:FIAV 000100.svg|23px Πολιτικό έμβλημα. Λόγος: 2:3]]
[right|thumb|188px|[Αρχείο:FIAV 000001.svg|23px Ναυτικό έμβλημα. Λόγος: 2:3]]

Η **[[σημαία]] της [[Κολομβία|Κολομβίας]]** είναι οριζόντια και τρίχρωμη (κίτρινη, μπλε και ερυθρή) και υιοθετήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1861.

Η κίτρινη λωρίδα καταλαμβάνει το άνω μισό της σημαίας και οι μπλε και ερυθρές καταλαμβάνουν το ένα τέταρτο του χώρου, η καθεμιά.

Το αρχικό σχέδιο της σημαίας με τα τρία χρώματα οφείλεται στον Φρανσίσκο ντε Μιράντα. Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για το συμβολισμό των χρωμάτων. Το κίτρινο φέρει στο νου τα πλούσια εδάφη της χώρας και το γαλάζιο συμβολίζει τους δύο ωκεανούς που την περιβάλλουν. Το κόκκινο αφορά το αίμα των ηρώων που χύθηκε για την επίτευξη της ανεξαρτησίας της χώρας. 

## Προηγούμενες σημαίες

Image:Flag_of_New_Granada.svg|23x15px Δημοκρατία της Νέας Γρανάδας, 1831-1858. Σημαία της Συνομοσπονδίας των Γραναδίνων, 1858-1863. Λόγος: 2:3


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://flagspot.net/flags/co.html - Σημαίες του Κόσμου:Κολομβία.

Κολομβία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κολομβίας
Εθνόσημο της Κολομβίας

thumb|right|Το εθνόσημο της Κολομβίας.
Το **[[εθνόσημο]] της [[Κολομβία|Κολομβίας]]** περιέχει έναν θυρεό με πολυάριθμα σύμβολα. 

Κύρια φιγούρα είναι ένας κόνδορας των Άνδεων, ο οποίος βρίσκεται καθισμένος στο πάνω μέρος του θυρεού και κρατάει ένα στέμμα από ελιά. Το πτηνό συμβολίζει την ελευθερία. Το εθνικό ρητό της χώρας *Libertad y Orden* (στα ισπανικά, *Ελευθερία και Τάξη*), βρίσκεται σε μια περγαμηνή, ανάμεσα στο πουλί και στο θυρεό, με μαύρα γράμματα πάνω από χρυσό φόντο. Ο κόνδορας απεικονίζεται να κοιτάει εμπρός, με ανοικτές τις φτερούγες του και να στρέφει το βλέμμα του προς τα δεξιά.

Σε κάθε πλευρά του θυρεού είναι τυλιγμένη η Σημαία της Κολομβίας. Ο θυρεός είναι χωρισμένος σε τρία μέρη. Στο κατώτερο μέρος εικονίζονται πλοία, που θυμίζουν τη ναυτική ιστορία της Κολομβίας και τη σημασία του εμπορίου για την οικονομία. Υπενθυμίζεται ότι η Διώρυγα του Παναμά ήταν τμήμα της Κολομβίας μέχρι το 1903. Στη μέση πάνω από ένα πλατινένιο φόντο παρουσιάζεται ένας Φρυγικός σκούφος, παραδοσιακό σύμβολο ελευθερίας. Στο ανώτατο τμήμα υπάρχει μια ροδιά σύμβολο της αντιβασιλείας της Νέας Γρανάδας, όπως ονομαζόταν παλιά η χώρα. Δύο "Κέρατα της Αφθονίας" υπάρχουν στη μέση. Το ένα από αυτά είναι στα δεξιά και περιέχει χρυσά και ασημένια κέρματα και το άλλο στα αριστερά είναι γεμάτο τροπικά φρούτα. Το τμήμα αυτό εκπροσωπεί το γεωργικό και ορυκτό πλούτο της κολομβιανής γης.

Το εθνόσημο της Κολομβίας υιοθετήθηκε με την Πράξη 3 της 9ης Μαΐου 1834 και έγιναν κάποιες μικρές τροποποιήσεις αργότερα, με βάση το Διάταγμα 861 του 1924.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://flagspot.net/flags/co.html - Σημαίες του Κόσμου:Κολομβία.

Κολομβία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κολομβίας
Το Φίδι

Το **Le Serpent** (ελλ. τίτλος **Το Φίδι**) είναι ένα θρίλερ Γαλλικής παραγωγής 2006, σε σκηνοθεσία Ερίκ Μπαρμπιέ και με πρωταγωνιστή τον Ιβάν Ατάλ. Η ταινία βγήκε στις ελληνικές αίθουσες στις 14 Ιουνίου, 2007.

## Περίληψη

Ένας φωτογράφος με την οικογενειακή του ζωή στα πρόθυρα κρίσης αντιμετωπίζει έναν εφιάλτη στο πρόσωπο ενός παλιού συμμαθητή του που έχει οργανώσει ένα μακιαβελικό σχέδιο εναντίον του. Χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό μέσο, όπως φόνο και εκβιασμό, θα κάνει τη ζωή του φωτογράφου κόλαση. Μια μικρή ελπίδα γεννιέται από μια απεγνωσμένη σκέψη: εκδίκηση με τα ίδια μέσα...

## Διανομή
*Ιβάν Ατάλ … Βενσάν Μαντέλ
*Κλοβίς Κορνιγιάκ … Ζόζεφ Πλεντέρ
*Μίνα Χααπκίλα … Ελέν
*Πιέρ Ρισάρ … Σεντράς
*Σιμόν Αμπκαριάν … Σαμ
*Όλγα Κιριλένκο … Σοφία
*Βερόνικα Βάργκα … Καθρίν

## Άλλα στοιχεία
* Το *Le Serpent* είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα *Plender* του Τεντ Λιούις. Ο σκηνοθέτης ανακάλυψε το συγγραφέα χάρη στην ταινία Get Carter (1971) του Μάικ Χότζες, η οποία ήταν επίσης βασισμένη σε βιβλίο του ίδιου συγγραφέα.
* Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στη Γαλλία τις 10 Ιανουαρίου 2007.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη Ιστοσελίδα
*Trailers στο AlloCiné
*Φωτογραφίες στο AlloCiné

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2007
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές θρίλερ ταινίες
Παλαιοχώρι (αποβατικό)

Το αποβατικό αρμάτων **Παλαιοχώρι Α/Β 620** παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1945. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1945 στη Μεσσήνη Ιταλίας. Εκτός από το Α/Β Παλαιοχώρι, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Σέριφος, Κομένο, Ανάφη, Μαλακάσι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Κατηγορία:Ελληνικά αποβατικά
Αΐτ-Μπεν-Χαντού

Η **Αΐτ-Μπεν-Χαντού** (Ait-Ben-Haddou) (Αραβικά:  آيت بن حدّو) είναι οχυρωμένη πόλη (*[[ksar]]*) πάνω στον δρόμο των καραβανιών μεταξύ της Ερήμου Σαχάρα και του Μαρρακές στο σημερινό Μαρόκο. Βρίσκεται στην επαρχία Souss-Massa-Draâ, σε ένα λόφο δίπλα στον ποταμό Κουαρζαζάτε. Η πόλη αποτελεί εξαιρετικό δείγμα πόλης Κάσμπαχ, ισλαμικής αρχιτεκτονικής, η οποία δυστυχώς καταστρέφεται από τις βροχοπτώσεις. Οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης μένουν σε ένα μοντέρνο χωριό στην άλλη πλευρά του ποταμού, δέκα οικογένειες όμως εξακολουθούν να μένουν σ'αυτή. Η πόλη έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO από το 1997.

## Η Αΐτ-Μπεν-Χαντού στον Κινηματογράφο
Η Αΐτ-Μπεν-Χαντού έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές ως κινηματογραφικό σκηνικό. Στις ταινίες που έχουν γυριστεί εκεί συμπεριλαμβάνονται οι: 

* *[[Ο Λόρενς της Αραβίας]]* (1962)
* *[[Το Διαμάντι του Νείλου]]* (1985) 
* *[[Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ (τηλεσειρά)|Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ]]* (1977)
* *[[007, The Living Daylights]]* (1987)  
* *[[Ο Τελευταίος Πειρασμός]]* (1988) 
* *[[The Sheltering Sky]]* (1990) 
* *[[Kundun]]* (1997) 
* *[[Η Μούμια]]* (1999) 
* *[[Ο Μονομάχος]]* (2000)
* *[[Αλέξανδρος (ταινία)]]* (2004)

## Φωτογραφίες


Image:Ait Benhaddou Pano.jpg
Image:Ait_benhaddou_from_above.JPG 
Image:Aït_Benhaddou_along_river bank.JPG 
Image:Aït_Benhaddou,_a Kasbah.JPG 


## Δείτε επίσης
* Η Μεντίνα της Φες
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Η Aït Benhaddou στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* Η Aït Benhaddou στο theculturedtraveler.com
* Interactive 360° Πανόραμα της Ait Benhaddou (Java, 0,9 MB)

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μαρόκο
Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Σημαία της Κούβας

[right|thumb|250px|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]]
right|thumb|Σημαία που χρησιμοποιείται από το κουβανικό κοινοβούλιο

Η **[[σημαία]] της [[Κούβα|Κούβας]]** καθιερώθηκε στις 20 Μαΐου 1902 και περιέχει ένα φόντο με πέντε μπλε και άσπρες λωρίδες και ένα κόκκινο τρίγωνο στον ιστό με ένα λευκό πεντάκτινο αστέρι.

## Ιστορία της σημαίας
Οι ρίζες της σημαίας χρονολογούνται από το 1849, όταν άρχισαν να εμφανίζονται διάφορα κινήματα για ανεξαρτησία από την Ισπανία, κυρίως ανάμεσα σε Κουβανούς εξορίστους στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κουβανοί εξόριστοι υπό την αρχηγία του Ναρσίσο Λόπες υιοθέτησαν μία σημαία που πρότεινε ο Μιγκέλ Τέουρμπε Τολόν. Το σχέδιό της αποτελούνταν από τρεις μπλε λωρίδες, σύμβολο της θάλασσας, από την οποία περιβάλλεται το νησί της Κούβας. Υπάρχουν επίσης δύο λευκές συμβολίζουν την αγνότητα του πατριωτισμού. Το ερυθρό τρίγωνο συμβολίζει το αίμα που χύθηκε στο βωμό της ανεξαρτησίας, την οποία υποδηλώνει το τρίγωνο. Ο Λόπες χρησιμοποίησε τη σημαία σε δύο ναυμαχίες.

Το 1869, η σημαία του Λόπες καθιερώθηκε ως εθνικό πανό από το Κογκρέσο της Δημοκρατίας της Εμπόλεμης Κούβας. Έπειτα από την κατάληψη της Κούβας από τις ΗΠΑ, σημαία της χώρας έγινε η Αστερόεσσα, από το 1899 μέχρι την ανεξαρτησία. Το 1902 υψώθηκε η κουβανέζικη εθνική σημαία, ως σύμβολο ανεξαρτησίας. Έκτοτε χρησιμοποιείται ανελλιπώς και με την ίδια μορφή από την Επανάσταση του 1959. 

Η σημαία της Κούβας ενέπνευσε και το σχεδιασμό άλλων σημαιών, όπως τη σημαία του Πουέρτο Ρίκο, η οποία όμως έχει λόγο 3:2. Επηρέασε επίσης το σχέδιο της σημαίας των Φιλιππίνων και επίσης της σημαίας του κινήματος των Καταλανών αυτονομιστών, για ανεξαρτησία από την Ισπανία.

## Ιστορία της κουβανικής σημαίας

File:Flag of Cross of Burgundy.svg|Σημαία του Σταυρού της Βουργουνδίας (1521–1843)
File:Flag of Spain (1785–1873, 1875–1931).svg|Σημαία της Ισπανικής Αμερικής (1843–1873, 1874–1898)
File:Flag of the First Spanish Republic.svg|Σημαία της Πρώτης Ισπανικής Δημοκρατίας (1873–1874)
File:Céspedes flag.svg|Σημαία των Σέσπεδες στον Δεκαετή Πόλεμο (1868–1878)
File:Flag of Cuba (1902–1906).svg|Σημαία της πρώτης Δημοκρατία της Κούβας (1902–1906; 1909–1959)
File:M-26-7.svg|Σημαία του Κινήματος της 26ης Ιουλίου
File:Naval jack of Cuba.svg|
File:Flag of the Prime Minister of Cuba.svg|Πανό του Πρωθυπουργού της Κούβας (1959–1976)
File:Flag of the President of Cuba.svg|Πρότυπο του Προέδρου της Κούβας
File:Flag of the United States (1896-1908, 3-2 aspect ratio).svg|Σημαία της στρατιωτικής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κούβα (1898-1902, 1906-1909)


## Παραπομπές


## Πηγές
* Σημαίες και εμβλήματα της Κούβας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του κόσμου:Κούβα 

Κουβα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κούβας
Μεντίνα (πολεοδομικό σχήμα)

thumb|right|300px|Η μεντίνα της Χαμμαμέτ στην Τυνησία
thumb|right|300px|Τμήμα της μεντίνας στη Ταγγέρη του Μαρόκου
Η **Μεντίνα** (***medina***, Αραβικά:  حي, مدينة, κυριολεκτικά "πόλη") είναι ένα χαρακτηριστικό πολεοδομικό τμήμα που απαντάται σε πολλές πόλεις του ισλαμικού κόσμου αλλά κυρίως στη Βόρεια Αφρική. Συνήθως περιβάλεται από τείχη και περιέχει πολλούς στενούς και λαβυρινθοειδείς δρόμους. Κατασκευάζονταν από τους Άραβες ήδη από τον 9ο αιώνα. 

Οι μεντίνες συχνά περιέχουν ιστορικά μνημεία, παλάτια και τζαμιά. Τα μνημεία αυτά διατηρούνται τόσο για την ιστορική τους σημασία όσο και για την τουριστική τους αξία. 

Λόγω των πολύ στενών δρόμων τους οι μεντίνες είναι συχνά ελεύθερες από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις απαγορεύονται οι μοτοσυκλέτες και τα ποδήλατα. Οι δρόμοι τους μπορεί να είναι στενότεροι ακόμα και από ένα μέτρο, γεγονός που τις καθιστά μοναδικές συγκριτικά με τα υπόλοιπα αστικά κέντρα της εποχής. Η σκοπιμότητα των στενών δρόμων συνήθως ήταν να αποπροσανατολίσουν και να καθυστερήσουν τους εισβολείς.

## Διατηρημένες μεντίνες

* :
** Αλγέρι: Το Κάσμπαχ στο Αλγέρι είναι μία μεντίνα που φέρει το όνομα του φρουρίου της
* :
** Καζαμπλάνκα
** Σεφσάουεν (Chefchaouen)
** Εσαουίρα
** Φες
** Μαρρακές
** Μεκνές
** Τανγκέρη
** Τετουάν
* :
** Χαμμαμέτ 
** Καϊρουάν 
** Μαχντία 
** Σους 
** Τύνιδα 
** Τοζέρ 
* :
** Μντίνα
* :
** Τρίπολη
* :
** Ντακάρ

## Ερειπωμένες Μεντίνες

* :
** Αλάμπρα 
** Αζαχάρα

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Ο χάρτης της μεντίνας της Τύνιδας 
* Ορίσμος της μεντίνα

Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Εθνόσημο της Κούβας

thumb|Το εθνόσημο της Κούβας.
Το **Εθνόσημο της Κούβας** είναι το επίσημο σύμβολο της Κούβας. Αποτελείται από έναν θυρεό που καλύπτεται από έναν Φρυγικό σκούφο, σύμβολο ελευθερίας, με ένα αστέρι, που εκπροσωπεί την ανεξαρτησία. Όλα τα στοιχεία στηρίζονται από ένα κλαδί βελανιδιάς (σύμβολο της δύναμης του έθνους) στη μία πλευρά και ένα στεφάνι από δάφνη , σύμβολο δόξας και τιμής, στην άλλη. Το εθνόσημο αποτελεί δημιούργημα του Μιγκέλ Τέουρμπε Τολόν και υιοθετήθηκε στις 24 Απριλίου 1906. 

## Μέρη του εθνοσήμου
Το έμβλημα διαιρείται σε τρία μέρη. Ο θυρεός αποτελεί το κεντρικό.

Στο εθνόσημο υπάρχουν επίσης ένα κλειδί σε μια γαλάζια θάλασσα ανάμεσα σε βράχους, σύμβολο της γεωγραφικής θέσης της Κούβας, ως το κομβικό σημείο του Κόλπου του Μεξικού, με έναν λαμπρό ανατέλλοντα ήλιο για φόντο, που αντιπροσωπεύει την ανατέλλουσα δημοκρατία.

Στα αριστερά οι κάθετες λωρίδες συμβολίζουν τις τρεις περιοχές στις οποίες διαιρείται η χώρα: Ανατολική, Κεντρική και Δυτική Κούβα. Στα δεξιά υπάρχει ένα ορεινό τοπίο, πράσινη βλάστηση και ένας βασιλικός φοίνικας, το εθνικό δέντρο της Κούβας, που συμβολίζει την πλούσια γη του νησιού. Τα σύμβολα αυτά φαίνεται να αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα: Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφότητα.

## Πηγές

* http://www.cubaflags.com/ - Εθνόσημο της Κούβας.

Κουβα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κούβας
Τηθύς

Η **Τηθύς** (της Τηθύος) αναφέρεται ως πρόσωπο στην ελληνική μυθολογία.

## Σύμφωνα με τη Μυθολογία
Ήταν μία από τις Τιτανίδες, κόρη του Ουρανού και της Γαίας  που έλαβε ως σύζυγο τον αδελφό της, Ωκεανό από τον οποίο και γέννησε τρεις χιλιάδες ποτάμιους θεούς, μεταξύ των οποίων ήταν ο Αχελώος, ο Ασωπός κ.ο.κ. και ισάριθμες θεότητες, τις Ωκεανίδες.
Κατ΄ άλλη παραδοχή του μύθου η Τηθύς ήταν μητέρα του Φόρκυνος, του Κρόνου και της Ρέας, η οποία και της εμπιστεύθηκε την ανατροφή του Δία.

Από τους μεταγενέστερους Έλληνες, η Τηθύς ταυτίσθηκε με τη θεά Ίσιδα της Αιγυπτιακής Μυθολογίας.

## Σύμφωνα με την Αρχαία Γραμματεία

## Δείτε επίσης
* Ο πέμπτος σε διαστάσεις δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, που ανακαλύφθηκε το 1684, ονομάσθηκε **[[Τηθύς (δορυφόρος)|Τηθύς]]** από το μυθικό αυτό πρόσωπο.
* Τηθύς (γεωλογία) είναι και ονομασία της αρχαίας μεγάλης εσωτερικής θάλασσας της Γης κατά τον Κρητιδικό Αιώνα, σημερινό και σχετικά μικρό απομεινάρι της οποίας αποτελεί η Μεσόγειος Θάλασσα.

## Απόγονοι

Μερικά από τα παιδιά που απέκτησε με τον Ωκεανό ήταν τα εξής:
# Αχελώος
# Αχέρων
# Αλφειός
# Αμάλθεια
# Αμφιτρίτη
# Ασία
# Ασωπός
# Βολτούρνος
# Διώνη
# Δωρίδα
# Ενιπεύς
# Ευρυνόμη
# Ηλέκτρα
# Ίναχος
# Καλλιρρόη
# Κάττιλος
# Κήβρης
# Κηφισός
# Κίρκη
# Κλυμένη
# Κλυτία
# Κρυνησσός
# Λυσιθέα
# Μελίβοια
# Μηλία
# Μερόππη
# Μήτις
# Νήλιος
# Πηνειός
# Πέρση
# Πλειόνη
# Ρόδη
# Σκάμανδρος
# Στύγα
# Τελεστώ
# Τυβερίνος
# Τίβερτος
# Τύχη


## Γενεαλογικό δένδρο
Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τιτάνες
Τηλαύγης

Ο **Τηλαύγης ή Τελαύγης** ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, καταγόμενος από τη Σάμο. Ήταν γιος του μεγάλου Πυθαγόρα και της Θεανούς .

Ο Τηλαύγης αναφέρεται πως υπήρξε διδάσκαλος του Εμπεδοκλή. Κατά μεν τον Διογένη Λαέρτιο δεν έγραψε κανένα έργο αλλά μόνο δίδασκε, ενώ κατά τον *[[Σουίδα]]* έγραψε έργο εκ  4 βιβλίων περί της *[[Τετρακτύς|Τετρακτύος]]* και έτερο *Περί θεών* ή *Ιερός λόγος*, το οποίο αναφέρεται από τον Ιάμβλιχο.  Κανένα όμως από αυτά δεν έχει διασωθεί.

Λέγεται επίσης ότι πέθανε σε αρκετά νεαρή ηλικία και για αυτό το έργο του έμεινε ημιτελές.

## Παραπομπές


## Πηγές
* John Strohmeier & Peter Westbrook: *Πυθαγόρας: Η ζωή και η Διδασκαλία του* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Σαΐντ Μούσα

Ο **Σαΐντ Μούσα** (*Said Musa*- προφορά:Μιούζα) είναι πολιτικός της Μπελίζ. Χρημάτισε πρωθυπουργός από τις 28 Αυγούστου 1998 μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 2008. Η μακρά περίοδος διακυβέρνησής του οδήγησε σε οικονομική ανάπτυξη στη χώρα του. Είναι παντρεμένος με την Τζόαν Μούσα.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο San Ignacio Cayo στις 19 Μαρτίου 1944 και είναι παλαιστινιακής καταγωγής. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, για να επιστρέψει στην Μπελίζ αργότερα. 
## Πολιτική καριέρα
### Πορεία προς την πρωθυπουργία
Έγινε μέλος του Ενωμένου Κόμματος του Λαού (PUP) και συνετέλεσε στη δημιουργία του Συντάγματος του 1981. Ο Μούσα ανέλαβε την αρχηγία του PUP το 1996. 
### Πρωθυπουργός
Εξελέγη Πρωθυπουργός το 1998 και ξανά το 2003, έπειτα από νέα νίκη του κόμματός του στις εκλογές. Την περίοδο 1998-2002 ήταν επίσης Υπουργός Εξωτερικών της χώρας. 
## Εκλογική ήττα 2008
Ηγήθηκε ξανά του PUP και το οδήγησε στις εκλογές στις 7 Φεβρουαρίου 2008, τη φορά αυτή όμως το κόμμα του υπέστη μεγάλη ήττα από το UDP, κερδίζοντας μόνο 6 επί συνόλου 31 εδρών.Ο ίδιος ο Μούσα επανεξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Φορτ Τζορτζ.Ο ηγέτης του UDP Ντιν Μπάροου διαδέχθηκε το Μούσα στην πρωθυπουργία, στις 8 Φεβρουαρίου 2008.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μπελίζ
Ναχάς Άνγκουλα

Ο **Ναχάς Άνγκουλα** (*Nahas Gideon Angula*, 1943) είναι πολιτικός από τη Ναμίμπια και πρωθυπουργός της χώρας από το 2005 ως τις 4 Δεκεμβρίου 2012, οπότε ανέλαβε υπουργός Άμυνας. Πρώην εργαζόμενος για τα Ηνωμένα Έθνη, εντάχθηκε στο κόμμα SWAPO στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και υπηρέτησε σε διάφορα χαρτοφυλάκια στην κυβέρνηση του Σαμ Νουγιόμα. Έπειτα από την εκλογή του νέου προέδρου, Χιφικεπούνιε Ποχάμπα, διορίστηκε πρωθυπουργός το Μάρτιο του 2005. Είναι μέλος της Λουθηρανικής Εκκλησίας, όπως ήταν όλη η οικογενειά του τηρώντας την παράδοση πολλών γενεών

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Ογιαάνια της περιφέρειας Οσικότο, στις 22 Αυγούστου του 1943 Παρέμεινε εξόριστος την περίοδο από το 1965 ως το 1989, οπότε εργάστηκε στο Ράδιο Ζάμπια, από το 1973 ως το 1976 και ως δημόσιος υπάλληλος του ΟΗΕ από το 1976 ως το 1980. Στη συνέχεια ανέλαβε ρόλο οργανωτή στο κόμμα SWAPO και το 1989 ανέλαβε υπεύθυνος για την εγγραφή των ψηφοφόρων στους καταλόγους. Εξελέγη μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης που είχε συσταθεί λίγο πριν την ανεξαρτησία, από τον Νοέμβριο του 1989 ως τον Μάρτιο του 1990. 

### Πολιτική καριέρα
Εκλέγεται βουλευτής από το 1990 και υπηρέτησε ως Υπουργός Παιδείας, Αθλητισμού και Πολιτισμού από το 1990 ως το 1995 και έπειτα υπουργός για την ανώτερη εκπαίδευση από το 1995 ως το 2005.
Στο συνέδριο του κόμματος το 2002 πήρε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων (395) στην Κεντρική Επιτροπή του SWAPO. 

Τον Μάιο του 2004 ήταν υποψήφιος με το κόμμα SWAPO για να λάβει το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές, όπου ήρθε τρίτος με 137 ψήφους και με πρώτο τον Ποχάμπα, και αποκλείστηκε από το δεύτερο γύρο.

Έγινε πρωθυπουργός μετά το διορισμό του από το νέο Πρόεδρο Ποχάμπα, στις 21 Μαρτίου του 2005.

Παρέμεινε πρωθυπουργός ως το 2012, οπότε αντικαταστάθηκε στο αξίωμα από το Χάγκε Γκέινγκομπ και ο ίδιος ανέλαβε υπουργός Άμυνας. Παρέμεινε υπουργός Άμυνας ως το 2015.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ναμίμπιας
Κόλβιλ Γιανγκ

Ο **Σερ Κόλβιλ Γιανγκ** (Colville Norbert Young, 20 Νοεμβρίου 1932-) ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ  από το 1993 ως το 2021. Χρίστηκε Ιππότης το 1994. Είναι παντρεμένος με 3 γιους και 1 κόρη. Είναι επίσης επαγγελματίας μουσικός.
## Προφίλ
Μεταξύ άλλων ανέλαβε διοικητική θέση στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο της Μπελίζ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ηνωμένου Δημοκρατικού Κόμματος της χώρας του. Διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης το 1993, αναλαμβάνοντας καθήκοντα στις 17 Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς. Εκτός από τα διοικητικά του καθήκοντα, λαμβάνει μέρος σε ομιλίες και σε εργαστήρια με εκπαιδευτικούς στη χώρα του.
Ο Γιανγκ αποχώρησε από Γενικός Κυβερνήτης στις 30 Απριλίου 2021. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα η Φρόιλα Τζαλάμ στις 27 Μαΐου 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Μπελίζ
Όπως στον Παράδεισο

**Όπως στον Παράδεισο** () είναι το όνομα μιας ρομαντικής κομεντί, που κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες στις 8 Δεκεμβρίου 2005. Πρωταγωνιστούν η Ρις Γουίδερσπουν και ο Μαρκ Ράφαλο, ενώ σκηνοθετήθηκε από τον Μαρκ Γουότερ. Τα γυρίσματα έγιναν στο Σαν Φρανσίσκο και το σενάριο αποτελεί διασκευή του μυθιστορήματος *If Only It Were True (Et si c'était vrai...)* του Μαρκ Λίβαϊ. Η ταινία κατάφερε να σκαρφαλώσει στο #1 του αμερικανικού box office.

## Η Πλοκή
Ο Ντέιβιντ, ένας αρχιτέκτονας εξωτερικών χώρων περνά τις δυσκολότερες ώρες τις ζωής του: αναρρώνει από μια οικογενειακή τραγωδία, δεν έχει καμία όρεξη να ασχοληθεί με την προσωπική του ζωή και αρχίζει να πίνει όλο και περισσότερο. Στα πλαίσια των αλλαγών που συμβαίνουν στη ζωή του είναι και η προσωρινή ενοικίαση ενός επιπλωμένου διαμερίσματος στο Σαν Φρανσίσκο.

Κάποια νύχτα όμως, απρόσμενα ανακαλύπτει στο διαμέρισμά του μια νεαρή και όμορφη κοπέλα, η οποία επιμένει πως το σπίτι είναι δικό της και πως εκείνος, σαν καταπατητής πρέπει να φύγει. Αρχικά ο Ντέιβιντ θεωρεί πως έχει παραισθήσεις από το ποτό, αλλά η κοπέλα τείνει να εμφανίζεται όλο και συχνότερα, μέχρι που μένει στο πλάι του μονίμως. Σύντομα ο νεαρός άνδρας αντιλαμβάνεται πως η περίεργη συγκάτοικός του πράγματι γνωρίζει και του αποκαλύπτει λεπτομέρειες για το σπίτι που ο ίδιος δεν ήξερε, κάνοντας αισθητό πως το σπίτι ήταν κάποτε πράγματι στην κατοχή της.

Σε μια προσπάθεια να υπερασπιστεί την ήδη ταραγμένη ψυχολογία του - και για να προστατέψει την ψυχική του υγεία μιας και η κοπέλα είναι φορτική, φλύαρη και αδιάκριτη - , αρχίζει μια έρευνα για τον προηγούμενο ένοικο του σπιτιού, ενώ παράλληλα προσπαθεί να την πείσει πως ίσως δεν ανήκει στον κόσμο των ζωντανών, πράγμα που εκείνη δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί.

## Ενδιαφέρουσες Πληροφορίες
* Το φιλμ, αν και επισκιάστηκε από τη σχεδόν ταυτόχρονη κυκλοφορία της ταινίας *[[Walk the Line]]* για την οποία η Γουίδερσπουν βραβεύτηκε με Όσκαρ, έλαβε αρκετά καλές κριτικές, το ίδιο και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών της.
* Η εμφάνιση στο φιλμ του Τζον Χέντερ διέψευσε έναν αστικό μύθο βάσει του οποίου ο νεαρός ηθοποιός πέθανε μετά την καλτ ταινία του *[[Napoleon Dynamite]]*.
* Το ομώνυμο τραγούδι που υπάρχει στο soundtrack της ταινίας, αποτελεί διασκευή ενός παλαιότερου των The Cure.
* Μετά από μια κακή λήψη στα γυρίσματα, ο Μαρκ Ράφαλο για πλάκα έπεσε από ένα παράθυρο. Προσγειώθηκε από κάτω σε ένα περβάζι, ωστόσο κατατρόμαξε το συνεργείο.

## Διανομή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο
Φουζικλάδιο

Το **φουζικλάδιο** είναι η σοβαρότερη ίσως ασθένεια των οπωροφόρων δένδρων. Πρόκειται για ατελή μύκητα (του γένους * Fusicladium*), ο οποίος προσβάλλει δέντρα όπως η μηλιά, η αχλαδιά, η μουσμουλιά  και η μεσπιλιά. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα των φουζικλαδίων είναι οι αιθαλώδεις κηλίδες στα νεαρά φυτικά όργανα, όπως τα φύλλα, οι βλαστοί, τα άνθη και οι καρποί, με τα άφθονα σκούρα σαν μαύρη σκόνη κονίδια, από όπου προέρχεται και η ονομασία "μουντζούρα". Στις κηλίδες αυτές οι ιστοί νεκρώνονται και δημιουργούνται εσχάρες, κυρίως στους καρπούς, ή μικρά έλκη στους κλαδίσκους . Η βροχή, η δροσιά, η ομίχλη και οι μέτριες θερμοκρασίες ευνοούν την απελευθέρωση και τη βλάστηση των ασκοσπορίων και των κονιδίων, την πραγματοποίηση μολύνσεων και την ανάπτυξη των επιδημιών. Καταπολεμάται με μέτρα φυτοϋγιεινής, με βοργιγάλειο πολτό και με προστατευτικά ή εξοντωτικά μυκητοκτόνα. 

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, *Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 10, Φυτολογία*.

Κατηγορία:Ασθένειες δέντρων
Κατηγορία:Μύκητες
Κατηγορία:Φυτοπαθολογία
Κατηγορία:Μυκητιάσεις
Κουκ

Ο **Κουκ** (επίσης **Κεκ** και **Κέκου**) είναι διακριτή θεότητα στο σώμα της αιγυπτιακής μυθολογίας, θεοποίηση της πρωταρχικής έννοιας του σκότους. Στην κοσμογονία της  Ογδοάδας της Ερμούπολης το όνομά του μεταφραζόταν ως *σκοτάδι*. Σύμφωνα με τον Μπραγκς (Brugsch) ταυτίζεται υπό αυτή την έννοια με την οντότητα Έρεβος της ελληνικής μυθολογίας.

## Συμβολισμός

Ως ιδεατή οντότητα, όπως συμβαίνει με όλα σχεδόν τα ζεύγη της ερμουπολιτικής ογδοάδας, ο Κουκ θεωρείτο ανδρόγυνος. Η θηλυκή του όψη -επίσης σύζυγος στον μύθο- είναι γνωστή ως *[[Κοκέτ]]*, (επίσης *Κεκέτ*), που είναι απλώς  το θηλυκό γένος της λέξης *Κουκ*. Ως σύμβολο του σκότους ο Κουκ συμβόλιζε επίσης το άγνωστο και το αφηρημένο και πιθανώς το χάος. Υπό αυτή την έννοια αντιπροσώπευε ό,τι συνέβαινε πριν από την άφιξη του φωτός και μεταξύ άλλων έγινε και γνωστός ως *φωσφόρος*, δηλαδή αυτός που φέρνει το φως. Ήταν υπέυθυνος για εκείνη την ώρα της νύκτας που οδηγούσε στη χαραυγή,στο λυκαυγές που γεννούσε τον ήλιο πάνω από τη γη του Κεμ. 

## Απεικονίσεις

Η αρσενική  μορφή αυτού του ζεύγους παριστάνεται -όπως και οι υπόλοιπες τέσσερις- ως βάτραχος ή ως άνθρωπος με κεφαλή βατράχου. Σύμφωνα με την παράδοση της Ερμούπολης η προτίμηση αμφίβιων υπάρξεων όπως ο βάτραχος για τις αρσενικές όψεις και το ερπετό για τις θηλυκές στην εικονογραφία των αρχέγονων θεοτήτων, συνδέεται με το γεγονός ότι αυτά τα πλάσματα παρατηρούσαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι να ξεπηδούν φαινομενικά εκ του μη όντος από τις αποθέσεις της λάσπης του Νείλου.

## Αναφορές
 
Ως *Κέκου* αναφέρεται από τον Γουόλις Μπατζ ως ένας από τους τέσσερις θεούς που βρίσκονται κρυμμένοι πίσω από την ένατη πύλη στους *Κύκλους του Τουάτ*, κατά την έβδομη ώρα της μετάβασης του νεκρού, όταν καταφθάνει στην κρυμμένη οικία του Όσιρι.

Κατά τους ερμουπολίτες θεολόγους ο Κουκ είναι εκπόρευση του Θωθ. Ο Θωθ ήταν ο αληθινός δημιουργός του κόσμου, η θεϊκή ίβιδα χάρη στην οποία εκκολάφθηκε το αυγό του κόσμου στη Μεγάλη Ερμούπολη. Δίδασκαν πως επιτέλεσε το έργο της δημιουργίας μόνο με τον ήχο της φωνής του, ανοίγοντας τα χείλη «την πρώτη φορά που ξύπνησε μέσα στον Νουν» και υλοποιώντας τον ήχο με τη μορφή τεσσάρων θεών και τεσσάρων θεαινών. Αυτός φαίνεται πως ήταν και ο λόγος για τον οποίο η Ερμούπολη ονομάστηκε *Κμουνού* (Khmounou), δηλαδή «πόλη των οκτώ». Στερούμενοι πραγματικής προσωπικότητας οι οκτώ αυτοί αρχεγονοι και αφηρημένοι θεοί συνέχισαν τη δημιουργία διαμέσω του λόγου, προσπαθώντας παράλληλα να εξασφαλίζουν την κανονική πορεία του ήλιου με τους ύμνους τους, εξ ου πιθανώς και η σύνδεση του Κουκ με το φως.

## Παραπομπές - σημειώσεις



## Βιβλιογραφία

* Brugsch Heinrich Karl 1891, *Religion und Mythologie der alten Aegypter. Hälfte 2.*, J. C. Hinrichsche Buchhandlung, 765. facsimile reprint.
* Guirand Félix (Ed.) 1968, *New Larousse Encyclopedia of Mythology*, Crescend Books, New York.
* Ions Veronica 1968, *Egyptian Mythology*, Newnes Books, London.
* Wallis Budge A.E. 1969, *The Gods of the Egyptians: Studies in Egyptian Mythology* Vol 1, Dover Publications New York.

Κατηγορία:Ογδοάδα της Ερμούπολης
Σίδνεϊ

Το **Σίδνεϊ** ή και **Σύδνεϋ** (, προφέρεται Σίντνι) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, και πρωτεύουσα της Νέας Νότιας Ουαλίας () της πολυπληθέστερης πολιτείας της Αυστραλίας. Τα τρία μοναδικά χαρακτηριστικά της πόλης του Σίδνεϊ είναι το βαθύ φυσικό του λιμάνι, η γέφυρα του λιμανιού και το επιβλητικό κτίριο της όπερας.

## Ιστορία της πόλης
Η ιστορία της πόλης είναι πολύ νέα και ξεκινάει μόλις πριν από 200 και κάτι χρόνια,το 1770 όταν ο Βρετανός εξερευνητής πλοίαρχος Τζέιμς Κουκ έκανε την ιστορική του είσοδο στον κόλπο Μπότανι. Αφού έπλευσε κάποια μίλια προς το βορρά προσπέρασε ένα βαθύ φυσικό λιμάνι που το ονόμασε Πορτ Τζάκσον. Δεν πέρασε όμως ανάμεσα από τους δύο κάβους που οδηγούν στο εσωτερικό του λιμναίου. Κατόπιν το 1788 ο κυβερνήτης Άρθουρ Φίλιπ έφτασε από την Αγγλία με τον Πρώτο Στόλο, ο οποίος είχε για φορτίο Βρετανούς καταδίκους. Αυτός ανακάλυψε και αποβίβασε το στόλο στο βαθύ και ευρύχωρο κόλπο τον οποίο είχε προσπεράσει ο Κουκ. Με το φημισμένο του μήνυμα στον Λόρδο Σίδνεϊ, υπουργό εσωτερικών της Αγγλίας, ο Φίλιπ μετέφερε τις καλές εντυπώσεις του για το Πορτ Τζάκσον. Προς τιμήν του Λόρδου, ο Φίλιπ ονόμασε τον τόπο Σίδνεϊ και ίδρυσε εκεί τον πρώτο οικισμό. Το 1789 φτάνει στο Σίδνεϊ γαλλική εξερευνητική αποστολή μέσω της οποίας εξαπλώθηκε τεράστια επιδημία που είχε σαν αποτέλεσμα χιλιάδες ιθαγενείς Αβορίγινες να βρουν τον θάνατο.
Το 1808 ξεσπούν ταραχές και ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του κυβερνήτη της πόλης και των κατασκευαστών πλοίων λόγω του λαθρεμπορίου αλκοόλ που ασκούσαν οι κατασκευαστές.right|thumb|''Χάρτης της πόλης του Σίδνεϊ (1789)''

Απο το 1851 και μετά αρχίζει καταφθάνει πλήθος μεταναστών στην περιοχή,σε τέτοιο βαθμό που μέσα σε 20 χρόνια ο πληθυσμός του Σίδνεϊ αυξάνεται απο 39.000 σε 200.000 κατοίκους. Λίγο αργότερα δημιουργείται αντιπαλότητα με την άλλη μεγάλη πόλη της Αυστραλίας, τη Μελβούρνη. 

Κατά τον 20ο αιώνα το Σίδνεϊ συνεχίζει την αλματώδη ανάπτυξη (χαρακτηριστικό είναι πως ενώ το 1901 είχε περίπου 500.000 κατοίκους, το 1925 ξεπερνά το 1.000.000) και νέοι μετανάστες καταφθάνουν στην πόλη (Έλληνες, Ιταλοί, Ασιάτες κλπ) δημιουργώντας ένα πολυπολιτισμικό μωσαϊκό εθνοτήτων που σύμφωνα με την απογραφή του 2021 αριθμεί 5.231.147 κατοίκους. 

Το 2000 το Σίδνεϊ διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 στο Σίδνεϊ κατοικούν 124.482 Έλληνες. Η Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ιδρύθηκε το 1924, έχει την έδρα της στο Σίδνεϊ.

## Έλληνες του Σίδνεϊ

* Νίκος Πολίτης - πρόεδρος της ομάδας «Σίντνεϊ Ρούστερς» 
* Χάρυ Πούλος - Πολιτικός Μηχανικός και Ακαδημαϊκός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Έλλα Φιτζέραλντ

Η **Έλλα Φιτζέραλντ** (αγγλικά: Ella Fitzgerald, 25 Απριλίου 1917 – 15 Ιουνίου 1996) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια της τζαζ. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, που διήρκεσε περίπου έξι δεκαετίες, απέκτησε παγκόσμια φήμη και καταξιώθηκε διεθνώς, ξεχωρίζοντας χάρη στις ιδιαίτερες φωνητικές ικανότητές της. Κέρδισε 14 βραβεία Γκράμι και γνώρισε πολυάριθμες τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν οι απονομές του Εθνικού Μεταλλίου Τέχνης (1987) και του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας (Δεκέμβριος 1992).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νιούπορτ Νιούζ της Βιρτζίνιας. Η μητέρα της μετακόμισε μαζί της στη βιομηχανική πόλη Γιόνκερς, στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Πίεσε την Έλλα να ασχοληθεί με το τραγούδι και εκείνη έβαλε το όνομά της σε λίστα υποψηφίων διαγωνισμού στο θέατρο Apollo του Χάρλεμ το 1934.

Έχοντας κερδίσει σε αρκετούς διαγωνισμούς ταλέντου, στα μέσα της δεκαετίας του '30 γνώρισε τον Μπένι Κάρτερ και μέσω αυτού τον Τσικ Γουέμπ, οποίος ήταν αρχηγός και ντράμερ της προσωπικής του ορχήστρας. Μαζί του ηχογράφησε τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες της, όπως το *Α-Tisket, Α-Tasket* και το *Undecided*. Πέντε χρόνια αργότερα σημειώθηκε ο θάνατος του Γουέμπ και η Φιτζέραλντ έγινε αρχηγός του συγκροτήματος για τα επόμενα δύο χρόνια, ώσπου την ανακάλυψε ο Νόρμαν Γκραντς, που ήταν ιδιοκτήτης της μοναδικής τζαζ δισκογραφικής εταιρείας *Verve*, και έγινε μάνατζέρ της.

Η φωνή της ήταν μικρής έντασης και σχεδόν παιδική στη χροιά, ωστόσο διακρινόταν για το εξαιρετικό μεγάλο εύρος της (από *ρε* έως το υψηλό *ντο* της σοπράνο). Ξεχώρισε, σε σύγκριση με άλλες σύγχρονες τραγουδίστριες, ως προς τον τρόπο προφοράς της, την αίσθηση του τόνου, τη γλυκύτητα της φωνής της και την ικανότητά της να αυτοσχεδιάζει όπως ένας οργανοπαίχτης στο σαξόφωνο ή στην τρομπέτα. Η Έλλα Φιτζέραλντ είχε ένα μοναδικό τρόπο να συνδυάζει τα τραγούδια μεταξύ τους και να τα τραγουδά το ένα μετά το άλλο. Το τραγούδι της το οποίο πέρασε στις μεγαλύτερες επιτυχίες παγκοσμίως είναι το *Every time we say goodbye*. Έχει συνεργαστεί με τους Λούις Άρμστρονγκ, Κάουντ Μπέιζι, Ντιουκ Έλινγκτον και Όσκαρ Πίτερσον.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Stuart Nicholson, *Ella Fitzgerald*, Da Capo Press, 1995
*Geoffrey Mark Fidelman, *First Lady of Song*, Replica Books, 2001

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ella Fitzgerald Complete Discography
* Official Web Site of Ella Fitzgerald
* 'Remembering Ella' by Phillip D. Atteberry
* Todd's Ella Fitzgerald Lyrics Page
* Ella Swings Gently - The Ella Fitzgerald Pages

Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Δινδάριοι

Οι **Δινδάριοι** (λατινικά: *Dindarii*) ήταν αρχαία ιλλυρική φυλή που κατοικούσε στη Δαλματία, στο κεντρικό τμήμα της κοιλάδας του Δρίνου. Αναφέρονται από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο (*[[Γεωγραφική Υφήγησις]]*, Β, 16) και τον Πλίνιο (*[[Φυσική Ιστορία (Πλίνιος)|Φυσική Ιστορία]]*, III, 143) καθώς και σε επιγραφές. Ο Πλίνιος τους αναφέρει οργανωμένους σε 33 δεκουρίες, αριθμό που πιθανότατα είχε από κάποια ρωμαϊκή απογραφή, και που μπορεί να εκτιμηθεί σε περίπου 8 χιλιάδες άτομα. Ο Mayer ετυμολογεί το όνομα Δινδάριοι από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *dendhu- (όρος, κορυφή) και προτείνει την ετυμολογική συσχέτιση με το ορωνύμιο Ντίναρα των Δειναρικών Άλπεων, σχέση ωστόσο, που από νεότερους μελετητές κρίνεται επιφανειακή.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

## Πηγές
* Κλαύδιος Πτολεμαίος, *[[Γεωγραφική Υφήγησις]]* βιβλίο 2, 16: *Κατέχουσι δὲ τὴν ἐπαρχίαν ἐχόμενοι μὲν ἀπὸ δυσμῶν τῆς Ἰστρίας Ἰάπυδες, ὑπὲρ δὲ τὴν Λιβουρνίαν δυσμικώτεροι Μαζαῖοι, εἶτα Δεῤῥίοπες καὶ Δέῤῥιοι, καὶ ὑπὲρ μὲν τοὺς Δεῤῥίοπας *'Δινδάριοι**, ὑπὲρ οὓς Διτίωνες, ὑπὲρ δὲ τοὺς Δεῤῥίους Κεραύνιοι, ἐντὸς δὲ τῆς Δαλματίας Δαούρσιοι, ὑπὲρ οὓς (Μελ)κομένιοι καὶ Οὐαρδαῖοι, ὑπὲρ δὲ τούτους Ναρήνσιοι καὶ Σαρδιῶται, καὶ ἔτι ὑπὸ τούτους Σικουλῶται καὶ Πιροῦσται, καὶ Σκίρτονες πρὸς τῇ Μακεδονίᾳ.''
* [[Πλίνιος ο Πρεσβύτερος|Πλίνιος]], ''[[Φυσική Ιστορία (Πλίνιος)|Φυσική Ιστορία]]'', βιβλίο 3, 143: ''nunc soli prope noscuntur Cerauni decuriis XXIIII, Daversi XVII, Desitiates CIII, Docleatae XXXIII, Deretini XIIII, Deraemistae XXX, **Dindari*' XXXIII, Glinditiones XLIIII, Melcumani XXIIII, Naresi CII, Scirtari LXXII, Siculotae XXIIII populatoresque quondam Italiae Vardaei non amplius quam XX decuriis. praeter hos tenuere tractum eum Ozuaei, Partheni, Cavi, Haemasi, asthitae, Arinistae.*

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Κατηγορία:Ιλλυρία
Ειδοθέα

Με το όνομα **Ειδοθέα** είναι γνωστά τα παρακάτω μυθολογικά πρόσωπα:

* Ειδοθέα του Πρωτέως, κόρη του Πρωτέα.
* Ειδοθέα η Ωκεανίδα, κόρη του Ωκεανού.
* Ως **Ειδοθέα** αναφέρεται η κόρη του Δάρδανου, Ιδαία.
* Ειδοθέα του Ευρύτου, κόρη του βασιλιά των Καρών Ευρύτου και σύζυγος του Μιλήτου.
* Ως Ειδοθέα αναφέρεται η σύζυγος του τυφλού μάντη Φινέα, αδελφή του Κάδμου.
Δκιά

Η **Δκιά** είναι χαμηλό βουνό ή λόφος της Κύπρου, που βρίσκεται στην επαρχία της Λεμεσού. Η κορυφή του έχει υψόμετρο 463 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ολόκληρη η αρχική του ονομασία είναι *«Μούττη του Δκιά»*, δηλαδή «Μύτη (άκρα) του Δία», και συσχετίζεται με την ύπαρξη βωμού του Δία στο ύψωμα.

## Πηγή
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 11, σελ. 324

Δκια
Διοκλείδης

Με το όνομα **Διοκλείδης** είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της Αρχαίας Ελλάδας:

* Ο Διοκλείδης ο Αβδηρίτης, ιστορικός.
* Φιλοσοφος της Μεγαρικής σχολής, μαθητής του Ευκλείδη.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Γεράκι

Το **γεράκι** είναι αρπακτικό ημερόβιο πτηνό της οικογένειας των Ιερακιδών (*Falconidae*) (γνήσια γεράκια). Όμως, ειδικά για τον ελλαδικό χώρο, στον όρο «γεράκι», συμπεριλαμβάνονται -καταχρηστικά- και τρία είδη της οικογένειας των Αετιδών (*Accipitridae*) (μη γνήσια γεράκια). (βλ. Ορολογία)

## Ονοματολογία
Η ελληνική ονομασία *γεράκι* έχει την εξής ετυμολογία: 

## Πηγές
* Howard and Moore, *Checklist of the Birds of the World*, 2001.
* Collin Harrison, *Nests, Eggs and Nestlings Of British and European Birds*, Collins, 1988.
* Christopher Perrins, *Birds of Britain and Europe*, Collins 1987.
* Bertel Bruun, *Birds of Britain and Europe*, Hamlyn 1980.
* Johnsgard, P. 1990. Hawks, Eagles, & Falcons of North America. Washington: Smithsonian Institution Press.
* Πάπυρος Λαρούς-Μπριτάνικα, τόμος 16, λήμμα *Γεράκι*.
* Ιωάννη Όντρια, *Πανίδα της Ελλάδας*, τόμος *Πτηνά*.
* Γ. Χανδρινού-Α. Δημητρόπουλου, *Αρπακτικά Πουλιά της Ελλάδας*, εκδόσεις Ευσταθιάδη, Αθήνα, 1982.
* Ντίνου Απαλοδήμου, Λεξικό των ονομάτων των πουλιών της Ελλάδας, 1988.

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* Helen Macdonald: *Falke. Biographie eines Räubers.* C.H. Beck, München 2017, ISBN 978-3-406-70574-8.
* Theodor Mebs: *Greifvögel Europas – Biologie – Bestandsverhältnisse – Bestandsgefährdung*. Franckh-Kosmos Verlag, Stuttgart 2002, ISBN 3-440-06838-2.
* Benny Génsbøl, Walther Thiede: *Greifvögel. Alle europäischen Arten, Bestimmungsmerkmale, Flugbilder, Biologie, Verbreitung, Gefährdung, Bestandsentwicklung.* BLV Verlag, München 1997, ISBN 3-405-14386-1.
* Suh und andere: *Mesozoic retroposons reveal parrots as the closest living relatives of passerine birds.* Nature Communications 2/2011, Artikelnummer 443, .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βίντεο των Ιερακιδών - Internet Bird Collection
* Το εγχείρημα Raptor Resource
* Falconidae videos on the Internet Bird Collection, ibc.lynxeds.com
* The Raptor Resource Project – Peregrine, owl, eagle and osprey cams, facts, and other resources, raptorresource.org

* 

Κατηγορία:Ιερακίδες
Κατηγορία:Πανίδα της Ελλάδας
Τίβερης

[200px|μικρογραφία|δεξιά|Ανθρωπόμορφη απεικόνιση του Τίβερη στον [Κήπος του Κεραμεικού|Κήπο του Κεραμεικού στο Παρίσι.]]
Ο **Τίβερης** ή **Τίβερις** (καθ. γεν. του *Τιβέρεως*, , ) είναι ιστορικός ποταμός της Ιταλίας. Πηγάζει από τα Απέννινα όρη στην Τοσκάνη και, διερχόμενος από τις πόλεις Όρντα, Οτρίκολι, Μποργκέτο, Πόντε και Φελίτσε, φθάνει και διαρρέει σε μήκος περίπου 5 χλμ. τη Ρώμη. Στη συνέχεια, με δύο βραχίονες εκβάλλει στο Τυρρηνικό πέλαγος δημιουργώντας το Δέλτα του Τίβερη.

Ο ένας από τους δύο κλάδους (βραχίονες) που είναι και ευρύτερος αποτελεί την αρχαία κοίτη του ποταμού που εκβάλλει στη θάλασσα βόρεια της λουτρόπολης Μαρίνα ντ' Όστια. Το μεταξύ των δύο εκβολών έδαφος ονομαζόταν στην αρχαιότητα *Νήσος της Αφροδίτης*. Στη «νήσο» αυτή, που ήταν περίφημη για τις ροδιές της, υπήρχε αρχαίος ναός προς τιμή της Αφροδίτης όπου και λάμβαναν χώρα αθλητικοί αγώνες προς τιμή της.

Το ολικό μήκος του ποταμού Τίβερη είναι λίγο μεγαλύτερο από 405 χλμ. εκ των οποίων τα 200 περίπου είναι πλεύσιμα. Σημειώνεται πως εφ' όλου του μήκους του χύνονται σ΄ αυτόν περίπου 60 παραπόταμοι, κυριότεροι των οποίων είναι οι: Τοπίνο, Πάλια, Νέρα Τεβερόνε κ.λπ. Οι Ρωμαίοι είχαν θεοποιήσει τον Τίβερη. Από τους μύθους περί αυτού πολλοί καλλιτέχνες απέδωσαν περίφημα έργα εκ των οποίων σημαντικότερο ίσως υπήρξε το γλυπτό κολοσσιαίο σύμπλεγμα που βρέθηκε στον ναό της Ίσιδας στη Ρώμη και που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου, καθώς και άλλο ένα που βρίσκεται σε Μουσείο του Βατικανού σε παρόμοια απεικόνιση του Ωκεανού.

## Ιστορία
Κάποιοι αρχαίοι ιστορικοί και συγγραφείς υποστηρίζουν ότι ο ποταμός ήταν αρχικά γνωστός ως «Αλμπούλα», αλλά μετονομάστηκε σε Τίβερη όταν o Τιβερίνος, βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα, πνίγηκε στα νερά του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώμη
Κατηγορία:Ποταμοί του Λάτιο
Κατηγορία:Ποταμοί της Τοσκάνης
Τοπ Χανέ

thumb|right|300px|Παλιά εικόνα (1890 - 1900) του Τοπ Χανέ. Αριστερά διακρίνεται το Τέμενος Νουσρετίγιε (χτισμένο το 1823-1826 από τον Σουλτάνο Μαχμούτ ΙΙ) .
thumb|right|300px|Παλιά εικόνα (1890 - 1900): Βρύση αρχιτεκτονικής μπαρόκ η οποία χτίστηκε από τον Μαχμούτ Ι το 1732 .
**Τοπ Χανέ** (τουρκικά: Tophane, μεταφράζεται ως «το σπίτι του κανονιού») ονομάζεται η παράλια συνοικία της Κωνσταντινούπολης επί της Ευρωπαϊκής ακτής στην είσοδο του Βοσπόρου. Το όνομα της συνοικίας αυτής οφείλεται από τις ιστορικές εγκαταστάσεις οπλοστασίου, στρατοπέδων, αποθήκης στρατιωτικού υλικού, τηλεβολοχυτηρίου και οπλοποιείου κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Αξιοθέατα

### Τοπχανέ ι-Αμίρε
Το Τοπχανέ ι-Αμίρε ήταν το βασικό στρατιωτικό χυτήριο στην Οθωμανική πρωτεύουσα. Το αρχικό κτήριο ανοικοδομήθηκε από τον Μεχμέτ ΙΙ μετά την άλωση της πόλης από τους Οθωμανούς. Το σημερινό μνημείο με τους 5 θόλους ανοικοδομήθηκε από τον Σελίμ ΙΙΙ το 1803 σε μια προσπάθεια να μεταρρύθμισης του στρατού. Σήμερα το μνημείο ανήκει στο Πανεπιστήμιο Μιμάρ Σινάν και χρησιμοποιείται ως εκθεσιακός χώρος τέχνης και πολιτισμού.
  
### Τέμενος Νουσρετίγιε
Τέμενος Νουσρετίγιε (μεταφράζεται ως το Τέμενος της Νίκης) χτίστηκε μεταξύ 1822-26 από τον Μαχμούτ ΙΙ με τον αρχιτέκτονα Κιρκόρ Μπαλιάν.

### Η βρύση του Τοπ Χανέ

Η βρύση στο Τοπ Χανέ είναι από τις πιο διάσημες βρύσες αρχιτεκτονικής μπαρόκ στην Κωνσταντινούπολη. Χτίστηκε το 1732 από τον Μαχμούτ Ι.

### Istanbul Modern

Το *Istanbul Modern* (τουρκικά: İstanbul Modern Sanat Müzesi) είναι το μουσείο σύγχρονης τέχνης της Κωνσταντινούπολης και βρίσκεται στις προβλήτες του Τοπ Χανέ στο Βόσπορο. Στη μόνιμη συλλογή του μουσείου υπάρχουν συλλογές από Τούρκους εικαστικούς σύχγχρονης τέχνης.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μπέγιογλου
Κατηγορία:Βόσπορος
Σέλευκος (γιος Αντίοχου Α΄)

Ο **Σέλευκος** ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αντίοχου Α', του επονομαζόμενου "Σωτήρος", βασιλιά από τη Δυναστεία των Σελευκιδών κατά την περίοδο (281 – 261 π.Χ.). Μητέρα του ήταν η Στρατονίκη, κόρη του Μακεδόνα βασιλιά, Δημητρίου Α΄ του Πολιορκητή.

Υπήρξε κυβερνήτης εδαφών του πατέρα του στην ανατολή με την ιδιότητα του αντιβασιλιά και ως πρωτότοκος πιθανώς να διαδεχόταν και τον πατέρα του. Ωστόσο κατηγορήθηκε πως ετοίμαζε επανάσταση και τελικά θανατώθηκε με διαταγή του Αντίοχου Α΄ λίγο μετά το 268 π.Χ. Στο θρόνο ανέβηκε τελικά ο αδελφός του Αντίοχος Β΄. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει ότι ο Αντίοχος Β΄ (αδελφός του) άρχισε αυτές τις φήμες για να σκοτωθεί ο Σέλευκος και να είναι αυτός ο διάδοχος.

## Πηγές
* Η αγγλόφωνη wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Antiochus_I_Soter
* www.livius.com 

## Δείτε Επίσης
* Δυναστεία των Σελευκιδών
* Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
* Ελληνιστική Περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Όμπλαστ του Βορόνεζ

Το **Όμπλαστ του Βορόνεζ** (ρωσικά: *Воро́нежская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Κεντρικό Διαμέρισμα. Βρίσκεται στα σύνορα της χώρας με την Ουκρανία. Πρωτεύουσά της είναι το Βορόνεζ (889.680 κάτοικοι - απογρ. 2010), κτισμένο 12 χλμ. από τη συμβολή του ομώνυμου ποταμού με το Ντον. Από τις υπόλοιπες πόλεις, καμία δεν ξεπερνά σε πληθυσμό τους 80.000 κατοίκους. 

Η περιφέρεια έχει ανεπτυγμένη γεωργική παραγωγή χάρη στη *[[Μαύρη γη]]* - τον πλουσιότερο σε θρεπτικά συστατικά τύπο χώματος, που απαντάται σε αφθονία μόνο στα ρωσο-ουκρανικά σύνορα και τον κεντρικό Καναδά. Επίσης είναι η έδρα του εργοστασίου VASO, όπου παράγονται τα επιβατηγά αεροπλάνα Τουπόλεφ και Ιλιούσιν.
thumb|340px|Περιφέρεια Βορόνεζ
Ο πληθυσμός είναι σχεδόν αμιγώς ρωσικής καταγωγής (94%). Συναντώνται επίσης Ουκρανοί (3%).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

*
Βορονεζ
Όμπλαστ της Μόσχας

Το **Όμπλαστ Μόσχας** (ρωσικά: *Моско́вская о́бласть*) είναι ομόσπονδη ενότητα της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Κεντρικό Διαμέρισμα. Διοικητικό κέντρο της είναι η Μόσχα, η οποία όμως αποτελεί ξεχωριστή ομόσπονδη ενότητα. Είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ρωσίας, εξαιρουμένης της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, καθώς και μία από τις πλέον ισόρροπα ανεπτυγμένες: δεν διαθέτει καμία πόλη με πληθυσμό άνω των 200.000 κατοίκων, υπάρχουν όμως δεκαέξι που ξεπερνούν τους 100.000.

Όπως είναι φυσικό λόγω της θέσης του, το όμπλαστ της Μόσχας είναι μεγάλο βιομηχανικό κέντρο. Στο παρελθόν δέσποζε η υφαντουργία, ενώ στον 20ό αιώνα (κυρίως μετά τη μετακίνηση της ρωσικής πρωτεύουσας στη Μόσχα) αναπτύχθηκαν η μεταλλουργία, η μηχανουργία και η χημική βιομηχανία. 

## Παραπομπές



Μοσχα