open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σεΐχ Χατζιμπού Σουμαρέ

Ο **Σεΐχ Χατζιμπού Σουμαρέ** (*Cheikh Hadjibou Soumaré*, 1951-) είναι πολιτικός από τη Σενεγάλη, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από το 2007 ως το 2009. Υπήρξε προσωρινός διοικητής της Διεθνούς Πιστωτικής και Εμπορικής Τράπεζας της Σενεγάλης, από τον Σεπτέμβριο του 1991 ως τον Σεπτέμβριο του 1995.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε το 1951 στο Ντακάρ και μεγάλωσε στο Τιέ (Thiès).)  Υπήρξε τεχνικός σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών και Σχεδιασμού από τον Οκτώβριο του 1995 ως τον Ιούλιο του 1996, φτάνοντας στο αξίωμα του γενικού διευθυντή από το 2000 ως τις 23 Μαΐου του 2001. Το 2001 εισήλθε στην κυβέρνηση αναλαμβάνοντας υφυπουργός στο Υπουργείο Οικονομικών, τον Μάιο του 2001 .

### Πρωθυπουργία
Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Αμπντουλάγε Γουάντ στις 19 Ιουνίου 2007 έπειτα από τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών στις 3 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς. Θεωρείται τεχνοκράτης και η κυβέρνηση που διόρισε είναι η ίδια με του προκατόχου του, Μάκι Σαλ, χωρίς συμμετοχή της Αντιπολίτευσης. Ο ίδιος δεν ανήκει στο κυβερνών κόμμα PDS (Δημοκρατικό Κόμμα Σενεγάλης). Η κυβέρνηση του Σουμαρέ αποτελείται από 37 μέλη εκτός από τον ίδιο. Ο Σουμαρέ και η νέα κυβέρνηση ανέλαβαν καθήκοντα στις 21 Ιουνίου. Στις 3 Δεκεμβρίου του 2007 η κυβέρνηση του Σουμαρέ μειώθηκε σε 28 μέλη.

### Παραίτηση
Ο πρωθυπουργός Χατζιμπού Σουμαρέ υπέβαλε την παραίτησή του στον πρόεδρο Αμπντουλάγιε Γουάντε, επικαλούμενος "προσωπικούς λόγους" στις 30 Απριλίου του 2009. Η παραίτησή του αποδόθηκε στην ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις τοπικές εκλογές του Μαρτίου του 2009. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σουλεϊμάν Ντενέ Ντιαγιέ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Πρωθυπουργοί της Σενεγάλης
Αρτεμισία Β΄ της Καρίας

Η **Αρτεμισία** ήταν κόρη του σατράπη των Καρών, Εκατόμνου. Παντρεύτηκε τον αδελφό της Μαύσωλο και μετά το θάνατό του, το 353 π.Χ., πήρε την εξουσία της Καρίας. Έσωσε την Αλικαρνασσό από την επίθεση των δημοκρατικών της Ρόδου μετά το θάνατο του συζύγου της και ύστερα κατέλαβε η ίδια τη Ρόδο. Προς τιμήν του συζύγου της έχτισε ένα υπέροχο μνημείο, το Μαυσωλείο, που θεωρείται ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου. Πέθανε το 350 π.Χ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Καρίας
Κατηγορία:Αχαιμενίδες σατράπες
Κατηγορία:Βασίλισσες
Κατηγορία:Πολεμίστριες
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2007

Οι **γαλλικές βουλευτικές εκλογές του 2007** διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 10 και στις 17 Ιουνίου.

Παρατίθενται τα αποτελέσματά τους.

2007
Κατηγορία:Εκλογές του 2007
Απόστολος Τρικούπης

Ο **Απόστολος Τρικούπης** ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από το Μεσολόγγι και ήταν ο τεταρτότοκος γιος του Ιωάννη Τρικούπη, μέλους της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας των Τρικούπηδων. Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν αγωνιστής και στη συνέχεια υπήρξε από τους πρώτους υπαλλήλους στα οικονομικά ζητήματα του ελληνικού κράτους. Ήταν επίσης αδελφός των αγωνιστών της Επανάστασης, Θεμιστοκλή και Σπυρίδωνα Τρικούπη.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Τρικούπη

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Κατηγορία:Οικογένεια Τρικούπη
Θεμιστοκλής Τρικούπης

Ο **Θεμιστοκλής Τρικούπης** (Μεσολόγγι, 1807 -  1890) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821-1829.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1807. Ήταν ο μικρότερος γιος του Ιωάννη Τρικούπη και γόνος της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας Οικογένεια Τρικούπη. 

Πολέμησε κατά την Ελληνική Επανάσταση και τραυματίσθηκε. Διασώθηκε κατά την Έξοδο της Φρουράς του Μεσολογγίου και στις 14 Οκτωβρίου 1839 του απονεμήθηκε το χάλκινο Αριστείο.

Αργότερα κατατάχθηκε ως στρατιωτικός στην Οροφυλακή, όπου και διετέλεσε ανώτερος αξιωματικός αυτής, καθώς και στην Βασιλική Φάλαγγα. Είχε διακριθεί για τον χαρακτήρα και την γενναιότητά του. 

Έγινε δημοτικός σύμβουλος Μεσολογγίου και πρόεδρος του Δημοτικού και μετέπειτα Νομαρχιακού Συμβουλίου.

Ήταν μέλος της ερανικής επιτροπής την περίοδο του απελευθερωτικού πολέμου στην Θεσσαλία (1866 - 1869) για αντιµετώπιση του προβλήματος με τις οικογένειες των Θεσσαλών.

Το 1850 παντρεύτηκε την Καλυδώνα Ιγγλέση (1833-1886) και απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Ιωάννη, τον Κωνσταντίνο, τον Νικόλαο και την Αγλαΐα, σύζυγο κατόπιν του Εφέτη Απόστολου Λυμπεράκη.

Πέθανε το 1890 στο Μεσολόγγι και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Αγίου Λαζάρου με τη σύζυγό του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Οροφυλακής
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από το 2009
Κατηγορία:Οικογένεια Τρικούπη
Κατηγορία:Έξοδος του Μεσολογγίου
Μπορίς Σπάσκι

Ο **Μπορίς Βασίλιεβιτς Σπάσκι** (*Бори́с Васи́льевич Спа́сский*, 30 Ιανουαρίου 1937 - 27 Φεβρουαρίου 2025) ήταν Ρώσος σκακιστής, γκρανμαίτρ. Διετέλεσε ο δέκατος παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι. Απέκτησε τον τίτλο το 1969 κερδίζοντας τον τότε πρωταθλητή Τιγκράν Πετροσιάν για να τον απωλέσει το 1972 στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας από τον Μπόμπι Φίσερ.  Ο Σπάσκι απέκτησε γαλλική υπηκοότητα το 1978.

Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2025, σε ηλικία 88 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σπάσκυ
Συνέδριο

Ο όρος **Συνέδριο** χαρακτηρίζει γενικά την οποιαδήποτε επ΄ αυτού συγκέντρωση, ειδικών ή εντεταλμένων σε σύσκεψη, για λήψη αποφάσεων, ή συζήτησης θεμάτων, ή εξέταση κάποιων ζητημάτων είτε για ενημέρωση, όπως για παράδειγμα ιατρικό συνέδριο, ναυτιλιακό συνέδριο, συνέδριο κόμματος κπλ.

Τα πρώτα συνέδρια ήταν οι «Αμφικτιονίες» στην αρχαία Ελλάδα, κατά τη διάρκεια των οποίων συγκεντρώνονταν οι αντιπρόσωποι από διάφορα έθνη για να συζητήσουν κοινά προβλήματα πολιτικού και θρησκευτικού περιεχομένου και να πάρουν κοινές αποφάσεις
*Στη Καινή Διαθήκη με τον όρο αυτό χαρακτηρίζοταν η ανώτατη ιουδαϊκή αρχή που καταδίκασε τον Ιησού Χριστό.
*Επίσης ενώ με τον γενικό όρο "σύνεδρος" χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε που συμμετέχει σε συνέδριο, ειδικότερα στη Ποινική Δικονομία χαρακτηρίζονται "σύνεδροι" οι τακτικοί δικαστές καθώς και εκείνοι που συγκροτούν το δικαστήριο των κακουργιοδικείων. Έτσι το δικαστήριο των συνέδρων αποτελείται από τον Πρόεδρο και δύο δικαστές.

Στο Διεθνές Δίκαιο και γενικά στον διπλωματικό χώρο με τον όρο "Συνέδριο" χαρακτηρίζεται η συγκέντρωση ειδικών διαπιστευμένων πληρεξούσιων, διαφόρων Χωρών, που εξ αντικειμένου παρουσιάζει μεγάλη σπουδαιότητα είτε λόγω της ευρύτητας των προς συζήτηση υποθέσεων (όταν αφορούν πολλές χώρες) είτε λόγω των θέσεων εκ της κατάστασης στην οποία βρίσκονται αυτές. Συνεπώς το Συνέδριο συγκαλείται και εξετάζει πάντα πολύ σημαντικά θέματα για τα οποία οι συμμετέχοντες θα πρέπει τουλάχιστον να είναι πλήρως ενημερωμένοι.

Τα σημαντικότερα μέχρι σήμερα διεθνή Συνέδρια που έχουν συγκληθεί ήταν κυρίως για εξομάλυνση στρατιωτικών και πολιτικών διαφορών που είχαν φέρει σε εμπόλεμη κατάσταση μεγάλο αριθμό Χωρών και που τελικά κατέληξαν κυρίως σε αναδιανομή των διεκδικουμένων εδαφών. Σπουδαιότερα τέτοια συνέδρια που αφορούσαν την Ελλάδα ήταν το Συνέδριο της Γενεύης (1864) και το Συνέδριο του Βερολίνου (1878).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιστορία και Θεωρία του Δικαίου
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
*
Κατηγορία:Βίβλος
Συρτή

Η **Συρτή** είναι ειδικό εργαλείο και μέθοδος ψαρέματος που γίνεται "εν κινήσει" από μικρό μηχανοκίνητο σκάφος, λέμβο, με ταχύτητα περίπου 3-4 κόμβους. Αυτό το αλιευτικό εργαλείο και μέθοδος αλιείας περιλαμβάνεται στην ερασιτεχνική αλιεία. 

Απαραίτητες όμως προϋποθέσεις είναι αφενός μεν η καλή γνώση των ψαρότοπων, περιοχών μεγάλης διέλευσης ψαριών, αφετέρου η γνώση του λεγόμενου «παλμού» δηλαδή των κινήσεων που επιχειρούνται στο εργαλείο από έναν καλό τεχνίτη του είδους αυτού. Γεγονός είναι ότι ψάρια υπάρχουν σε όλα τα βάθη από την επιφάνεια μέχρι το βυθό. Κατά συνέπεια το εργαλείο αυτό χρησιμοποιείται για ψάρεμα στον αφρό ή στο μισό βάθος ή λίγο πιο πάνω από τον βυθό. Έτσι η συρτή διακρίνεται σε δύο κύριες κατηγορίες: συρτή αφρού και συρτή βυθού.

Η φιλοσοφία της αλιευτικής αυτής μεθόδου βασίζεται ουσιαστικά στη παραπλάνηση των ψαριών και στη πρόκληση του κυνηγετικού ενστίκτου τους βλέποντας να διέρχεται πλησίον τους το δόλωμα το οποίο και θα προσπαθήσουν να το αρπάξουν, με συνέπεια ν΄ αγκιστρωθούν σ΄ αυτό. Έτσι στη συρτή βυθού δεν είναι καθόλου σπάνια η αλιεία συναγρίδας, στείρας και ροφού που θεωρούνται εξαιρετικά αρπακτικά ψάρια.

## Εργαλείο - αρματωσιά
Η μέθοδος της συρτής επιχειρείται από την πρύμνη του σκάφους, με δύο τρόπους: είτε κρατώντας με το χέρι την πετονιά η οποία σύρεται, (συρτή αφρού), είτε με "αλιευτικό καλάμι συρτής" που είναι στερεωμένο στη πρύμνη του σκάφους, ιδιαίτερα διαδεδομένος τρόπος στο εξωτερικό, (συρτή βυθού). Η λεγόμενη "βασική αρματωσιά" της συρτής είναι με διπλά αγκίστρια.
Σημειώνεται ότι το αλιευτικό εργαλείο της συρτής προς διάκριση της ομώνυμης μεθόδου λέγεται και **συρταρέλι** ή και *συρταρόλι*.

Παλαιότερα στο συρταρέλι προσαρμόζονταν βαρίδια με τα οποία επιχειρούνταν η αλιεία σε ανάλογο βάθος ως ενιαίο εργαλείο. Σήμερα το εργαλείο αυτό αποτελείται από δύο βασικά μέρη. Το κάθετο τμήμα με το οποίο προσδιορίζεται το βάθος αλιείας και το οριζόντιο τμήμα καλούμενο αρματωσιά στην άκρη της οποίας φέρεται το παράμαλλο του διπλάγκιστρου. 
Το πρώτο, κάθετο τμήμα, αποτελείται από πετονιά, διαμέτρου (συνηθέστερα) 0,70 και μήκους αναλόγου του βάθους, στην άκρη του οποίου φέρεται μαζί με το βαρίδι ανοξείδωτος δακτύλιος. Στο δακτύλιο αυτό συνδέεται αφενός μεν το νήμα του καλαμιού, αφετέρου το οριζόντιο τμήμα δηλαδή η αρματωσιά που την αποτελεί νάιλον μήκους περίπου 25 - 30 μέτρα, διαμέτρου επίσης 0,70 η οποία καταλήγει σε "στριφτάρι". Στο στριφτάρι αυτό συνδέεται με κόμπο το παράμαλλο που αποτελείται από νήμα, συνήθως από ανθρακικό φθόριο, μήκους 30-40 εκατοστών και διαμέτρου 0,70, στο οποίο συνδέονται τα δύο αγκίστρια "κατά σειρά" έτσι ώστε το δεύτερο ν΄ αποτελεί και την απόληξη του εργαλείου. Σημειώνεται ότι το τελευταίο αυτό τμήμα θα πρέπει να είναι αρκετά ανθεκτικό διότι αυτό θα υποστεί και τα περισσότερα δαγκώματα του ψαριού στη προσπάθειά του ν΄ απελευθερωθεί, συνεπώς θα πρέπει ν΄ αποφεύγεται η κοινή μεσηνέζα.

## Πηγές
* "Θ. Μαρσέλλου "*Τα ψάρια και το ψάρεμα*" Εκδόσεις Ι. Βασιλείου, Αθήνα 1978.

Κατηγορία:Αλιευτικά εργαλεία
Πουρναριά Αρκαδίας

Η **Πουρναριά**, παλαιότερα γνωστή ως **Ποδογορά**, είναι χωριό το οποίο διοικητικά ανήκει στον "Καλλικρατικό" Δήμο Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας.

Έχει 142 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται στα σύνορα σχεδόν των νομών Αχαΐας - Αρκαδίας, απέχει 73 χλμ από την Τρίπολη, 52 από την Δημητσάνα και 3 από τη γειτονική Δάφνη. Από το χωριό περνάει ο ποταμός Λάδωνας, που καταλήγει στο υδροηλεκτρικό φράγμα. Σε απόσταση περίπου 5χλμ. βρίσκεται και η τεχνητή λίμνη του Λάδωνα. 

Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 520μ, στους πρόποδες του Αφροδίσιου όρους. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία, κυρίως αιγοπροβάτων, αφού η περιοχή ευνοεί τέτοιου είδους εργασίες.

## Ιστορία
Σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς (Λικ, Τάκη Κανδηλώρο και Π. Παπαζαφειρόπουλο) ο πρώτος συνοικισμός ονομαζόταν Όρυγας και βρισκόταν στα όρια της Παλιοποδογοράς.
Η Ποδογορά κατοικήθηκε από τους Σλάβους πριν το 840 μ.Χ. περίπου. Η λέξη Ποδογορά είναι σύνθετη στα Σλαβικά από το Ποτδ+Γκόρια (ρίζα βουνού) που στην ελληνική βγήκε Ποδογορά. Το 1204 ήταν ιπποτικό φέουδο της Βαρωνίας της Άκοβας.
Τέλος Φραγκοκρατίας και αρχές Τουρκοκρατίας, περί το 1450 περίπου, έγινε η μεταφορά του χωριού στη σημερινή του θέση. Πέντε φορές κατά τα χρόνια της επανάστασης 1821-1827 λεηλατήθηκε και τρεις φορές πυρπολήθηκε.
Η Ποδογορά μέχρι το 1912 ανήκε στο δήμο Ελευσίνος με πρωτεύουσα την Κοντοβάζαινα και μετά στην κοινότητα Ξηροκαρύταινας. Το 1919 λειτούργησε αυτόνομα ως κοινότητα της Ποδογοράς και το 1928 μετονομάστηκε σε Πουρναριά. Το σημερινό όνομα του χωριού προέκυψε από τον τεράστιο αριθμό πουρναριών που ευδοκιμούν στην περιοχή και κυριαρχούν στο τοπίο.

## Ναοί
Ο κεντρικός ναός είναι η Αγία Τριάδα με 17μ. μήκος και 9μ. πλάτος. Χτίστηκε το 1874 και το 1957 χτίστηκε το καμπαναριό. Η Παναγία, βυζαντινού ρυθμού ,από τις παλαιότερες της περιοχής, χτίστηκε πριν την επανάσταση του Ορλώφ. Υπάρχουν και άλλες εκκλησίες στο χωριό όπως η Αγ.Παρασκευή,ο Αγ.Κωνσταντίνος, ο Αγ.Γεώργιος και ο Αγ. Νικόλαος.

## Γιορτές
Λαϊκό πανηγύρι γίνεται της Αγίας Τριάδας και στις 22 (παραμονή) και 23 Αυγούστου (της Παναγίας) με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια και εκδηλώσεις και για τη νεολαία (διαγωνισμοί, παιχνίδια, αθλοπαιδιές).

## Οικισμοί
Στην Πουρναριά ανήκει και το χωριό Μουριά με θέα στη λίμνη του Λάδωνα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κλείτορος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Καρκινάγρι Ικαρίας

Το **Καρκινάγρι** είναι χωριό της νήσου Ικαρίας στη Περιφερειακή Ενότητα Ικαρίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Καρκινάγρι βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού Ικαρίας και ανήκει στα χωριά του ακρωτηρίου Πάππας. Η επίσκεψη σ' αυτό το χωριό γίνεται οδικώς από αγροτικό δρόμο από Ράχες ή από Άγιο Κήρυκο με καΐκι. Προς τα βόρεια συνορεύει με το χωριό Κάλαμος και προς τα ανατολικά με το χωριό του Τραπάλου. Τα περισσότερα σπίτια είναι κτισμένα ανάμεσα σε δύο πλαγιές οι οποίες καταλήγουν στη Λειβάδα (λιμανάκι του χωριού), όπου βρίσκονται οι παραλίες Αλυκές, Συρτικό, Ακρωτήρι και Βώτσος.

Οι κάτοικοι είναι κυρίως ψαράδες και καλλιεργητές αμπέλου. Η εκκλησία του χωριού (Αγία Παρασκευή και Άγιος Νικόλαος) είναι στο κέντρο του χωριού. Στις 26 Ιουλίου γίνεται το τοπικό Πανηγύρι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 193 κατοίκους.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 204Α - 21/09/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμάλου και το 1919 στο ΦΕΚ 237Α - 31/10/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Άμαλο, τους Βουδαντάδες, τον Κάλαμο, τη Λαγκάδα, το Πέζι και το Τράπαλο αποτελούν την κοινότητα Καρκιναγρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ραχών του Δήμου Ευδήλου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 193 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας
Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Πράσινο Αρκαδίας

*Σχετικά με τις ονομασίες Κασνέσι, Καζνέσι, Καρνέσι, δείτε: [[Κασνέσι]]*

Το **Πράσινο** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Κοινότητα Πρασίνου, της Δημοτικής Ενότητας Κλείτορος και υπάγεται στο Δήμο Γορτυνίας.

## Γενικές πληροφορίες
Απέχει 51 χλμ. από την Τρίπολη, βρίσκεται σε υψόμετρο 830 μέτρων και έχει 255 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Το χωριό διαθέτει επίσης κάμπο με πολλά ποτάμια. Εδώ παράγονται κα τα ονομαστά μήλα Τριπόλεως (της ποικιλίας ντελίσιους). Στο κέντρο βρίσκεται ο πολιούχος Άγιος Κωνσταντίνος και δίπλα ένας μεγάλος πλάτανος μεταξύ 150-170 χρόνων. Μέχρι τις 30 Αυγούστου 1927 ονομαζόταν Καρνέσι και μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου 1927 Ξηροκαμπιά.

## Ιστορικό πληθυσμού

## Πολιτισμός
* Το Λαογραφικό Μουσείο Πρασίνου παρουσιάζει παραδοσιακά αντικείμενα και εκθέματα της τοπικής λαογραφίας.

## Διοικητικές μεταβολές
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών Αρκαδίας - Πράσινο (Ξηροκαμπιά, Καρνέσι) (εξωτερικός σύνδεσμος).
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων και Κοινοτήτων Αρκαδίας - Κοινότητα Πρασίνου (Κοινότητα Ξηροκαμπιάς, Κοινότητα Καρνεσίου, Δήμος Καρνεσίου) (εξωτερικός σύνδεσμος).
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων Αρκαδίας - Δήμος Κλείτορος (εξωτερικός σύνδεσμος).
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων Αρκαδίας - Δήμος Γορτυνίας (εξωτερικός σύνδεσμος).

## Διατελέσαντες Κοινοτάρχες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πράσινο Αρκαδίας (βίντεο στο youtube).

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κατηγορία:Δήμος Κλείτορος
Φιλέικα Καλύβια Καλαβρύτων

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Καλύβια Αχαΐας]]*

Τα **Φιλέικα Καλύβια Καλαβρύτων** βρίσκονται στα σύνορα των νομών Αρκαδίας και Αχαΐας σε υψόμετρο 667 μέτρων. Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 52 κάτοικοι.

## Γενικά στοιχεία
Χωρίζεται σε Άνω και Κάτω Καλύβια αλλα πλεόν Τα Άνω καλύβια έχουν Εγκαταλειφθεί Λόγων πολλών προβλημάτων όπως ύδρευση και ήταν Απομακρυσμένα(Τα άνω Καλύβια Είχαν ιδρυθεί Περίπου το 1940 σαν καταφύγιο από τους ιταλούς και τους Γερμανούς Επειδή ήτανε μέσα στο δάσος κρυμμένο καλά πολλές οικογένειες έφτιαξαν σπίτια εκεί αλλά προς το 2000 το χωριό των άνω Καλυβίων Εγκαταλείφθηκε.)Στα Φιλείκα Καλύβια  Οι  κάτοικοί του είναι ελάχιστοι και πριν το χρησιμοποιούσαν ως βοσκότοπο. Υπάρχει εκκλησία, νεκροταφείο, γήπεδο μπάσκετ,μικρό γηπεδάκι ποδοσφαίρου,κούνιες.Που όλα αυτα βρισκόνται Στον χώρο του παλιού Σχολείου Που λειτουργεί Σαν μικρο μουσείο. Υπάρχει και αίθουσα του Συλλόγου όπου γίνονται εκδηλώσεις Και Το Πανηγύρι μας τον  Δεκαπενταύγουστο

Στην πλατεία του χωριού υπάρχει ένα καφενείο  το οποίο προσφέρει αναψυκτικά και καφέ . Επίσης αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχει μια μουριά η οποία χρονολογείται από το 1953 Το πλησιέστερο χωριό, στο οποίο υπάγεται διοικητικά και το οποίο θεωρείται "κεφαλοχώρι", ονομάζεται Φίλια και απέχει 3 χλμ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* *(Προσθέση Καινουργίων Πηγών)* Παναγιώτης Μητρόπουλος

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Μούντα (γλώσσες)

Οι **γλώσσες Μούντα** είναι γλωσσική οικογένεια με εννέα περίπου εκατομμύρια ομιλητές στην ανατολική Ινδία και το Μπανγκλαντές. Συνιστούν κλάδο των αυστροασιατικών γλωσσών και θεωρούνται συνήθως ως κλάδος ο αντίποδας των επίσης αυστροασιατικών γλωσσών Μον-Χμερ της ΝΑ Ασίας, που σημαίνει ότι είναι μακρινοί συγγενείς της Βιετναμικής. Η προέλευση των γλωσσών Μούντα δεν είναι γνωστή, αν και πιστεύεται γενικώς ότι είναι αυτόχθονες γλώσσες της ανατολικής Ινδίας. Η Χο, η Μουντάρι και η Σαντάλι είναι αξιοσημείωτες γλώσσες αυτής της ομάδας.

Οι γλώσσες Μούντα έχουν δεχθεί επίδραση από άλλες ινδικές γλώσσες όπως η Σανσκριτική και οι Δραβιδικές γλώσσες, στις οποίες θεωρείται ότι έχουν εξίσου ασκήσει σημαντική επίδραση. Η οικογένεια γενικώς διαιρείται σε δύο κλάδους: τις βόρειες Μούντα, που μιλούνται στα υψίπεδα της Χότα Ναγκπούρ του Τζαρκάντ, στη Βεγγάλη και την Ορίσα και τις νότιες, που μιλούνται στην κεντρική Ορίσα και στα σύνορά της με το Άντρα Πραντές. 

Σημαντικότερες θεωρούνται οι βόρειες Μούντα, από τις οποίες κύρια είναι η Σαντάλι. Οι γλώσσες της μιλούνται περίπου από το 90% των ομιλητών των γλωσσών Μούντα. Δεύτερη κατατάσσονται σε αριθμό ομιλητών οι γλώσσες Μουντάρι και Χο ακολουθούμενες από τις γλώσσες Κόρκου και Σόρα. Οι υπόλοιπες γλώσσες Μούντα μιλούνται από μικρές, απομονωμένες ομάδες ατόμων και είναι λίγο γνωστές. 

Στα χαρακτηριστικά των γλωσσών Μούντα περιλαμβάνονται οι αριθμοί ενικός, δυικός και πληθυντικός, δύο γένη και η χρήση προθεμάτων ή βοηθητικών ρημάτων που υποδεικνύουν χρόνο. Στο φωνητικό σύστημα των γλωσσών Μούντα δεν είναι συχνές οι σειρές συμφώνων παρά μόνον στο μέσον της λέξης. 

## Ταξινόμηση

### Diffloth (1974)

Αναφέρεται ευρέως στη βιβλιογραφία η διμερής ταξινόμηση Diffloth (1974:

* Βόρειες Μούντα
**Κόρκου
** **Χερβάρι**
*** κλάδος Χερβάρι: Αγκαρίγια, Μπιγιόρι, Κοράκου
*** κλάδος Μουντάρι: Μουντάρι, Μπ(χ)ουμίτζ, Ασουρί, Κόντα, Χο, Μπιρχόρ
*** κλάδος Σαντάλι: Σαντάλι, Μαχάρι, Τούρι
* Νότιες Μούντα
** **Χάρια-Γιουάνγκ**: Χάρια, Γιουάνγκ
** **Κοραπούτ Μούντα**
*** κλάδος Ρέμο: Γκάτα (Γκτα), Μπόντο (Ρέμο), Μπόντο Γκαντάμπα (Γουτόμπ)
*** κλάδος Σαβάρα: Παρένγκι (Γκόρουμ) [στην Περιφέρεια Γκοραπούτ] , Σόρα (Σαβάρα), Γιουρέυ, Λόντι

### Diffloth (2005)

Η ταξινόμηση Diffloth (2005) δείχνει μια πιο σύνθετη εικόνα:

* Πυρηνικές γλώσσες Μούντα 
** Βόρειες γλώσσες Μούντα 
** *[[Κόρκου (γλώσσα)|Κόρκου]]* 
** **Χεβάρι**
** **Χάρια-Γιουάνγκ**
* **Κοραπούτ**

Οι κλάδοι που καταγράφονται με έντονη γραφή θεωρούνται αδιαμφισβήτητες ομάδες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιβλίογραφία

Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Κατηγορία:Γλώσσες του Μπανγκλαντές
Κατηγορία:Αυστροασιατικές γλώσσες
Ευγενικό Έβρου

Το **Ευγενικό** είναι οικισμός της Θράκης στον Έβρο.

## Γενικά στοιχεία
Το Ευγενικό ανήκει στην Κοινότητα Μάνης του Δήμου Διδυμοτείχου, και βρίσκεται σε απόσταση 15 χιλιόμετρα από τα ελληνοτουρκικά σύνορα (Διδυμότειχο-ποταμός Έβρος) και 16 χιλιόμετρα από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Απέχει περίπου 110 χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη. Η παλαιά του ονομασία ήταν *Ντελίκιοϊ*. 

Βρίσκεται στις ρίζες χαμηλών λόφων στη βόρεια άκρη της κοιλάδας του Ερυθροπόταμου ή Κοκκινοπόταμου, με πανοραμική θέα στην κοιλάδα του ποταμού Έβρου.

Σύμφωνα με την απογραφή 2021 είχε 60 κατοίκους.

## Ιστορικά στοιχεία

Η παλαιά τοποθεσία του ήταν πάνω στους λόφους, στην περιοχή: *Παλαιοχώρια*, περίπου 2 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του σημερινού χωριού. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν *Ντελίμουσλουκ* και με παραφθορά *Ντελίμις*.  Το χωριό, με την υπ' αριθμ. 103.295 από 29-08-1921 απόφαση του Υπουργού Πολιτικού Διοικητού Θράκης, με θέμα: "Περί μετονομασίας συνοικισμών του νομού Σαράντα Εκκλησιών", που δημοσιεύθηκε στο Παράρτημα της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, που εξεδίδετο στην έδρα του, την Αδριανούπολη, μετονομάσθηκε σε *Δελήτιον*. Το 1922 το χωριό μεταφέρθηκε στην τωρινή θέση του με σχέδιο πόλεως κατά το Ιπποδάμειο σύστημα - οικοδομικά τετράγωνα, με κεντρική πλατεία και οικόπεδα για εκκλησία και σχολείο. Σ' αυτό εγκαταστάθηκαν (Έλληνες) πρόσφυγες, διωγμένοι από την Ανατολική Θράκη, η οποία παραδόθηκε αμαχητί στην Τουρκία, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το 1955, κατόπιν ευεργεσίας (ύδρευση - μικρό υδραγωγείο με τέσσερις κοινόχρηστες βρύσες, κατά μήκος της κεντρικής όδού, τμήματος της Επαρχιακής Οδού Διδυμοτείχου -  Λάδης) του γνωστού εθνικού ευεργέτη Ευγενίου Ευγενίδη, μετονομάσθηκε σε Ευγενικόν, με το από 26-07-1954 Β.Δ, που δημοσιεύθηκε στο υπ΄ αριθ. 188 ΦΕΚ της 19-08-1954, τ. Α΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Σαμ Ζίμπαλιστ

Ο **Σαμ Ζίμπαλιστ** (αγγλ.:*Sam Zimbalist*, 31 Μαρτίου 1904 – 4 Νοεμβρίου 1958) ήταν Αμερικανός παραγωγός ταινιών.

Γεννήθηκε το 1904 στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στην ηλικία 16 ετών στην Metro Studios, όπου ασχολήθηκε με το μοντάζ ταινιών. Παρέμεινε στην εταιρία όταν αυτή ενώθηκε με την Goldwyn Company και δημιουργήθηκε η Metro-Goldwyn-Mayer. Προήχθη σε βοηθό παραγωγού το 1929 και έγινε παραγωγός το 1936. Στις παραγωγές του ανήκουν οι ταινίες *[[Οι Θησαυροί του Σολομώντος (ταινία 1950)|Οι Θησαυροί του Σολομώντος]] (King Solomon's Mines, 1950)* και Κβο Βάντις (Quo Vadis, 1951), οι οποίες προτάθηκαν για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. 

Πέθανε ξαφνικά το 1958 στη Ρώμη από καρδιακή προσβολή το διάστημα που εργάζονταν για την μεγαλύτερη παραγωγή της MGM, την επική ταινία Μπεν Χουρ, για την οποία έλαβε μεταθανάτιο βραβείο Όσκαρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Σαμ Ζίμπαλιστ στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Τάκης Νικολούδης

Ο **Δημήτρης (Τάκης) Νικολούδης** (28 Αυγούστου 1951) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο και έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Κατά τη θητεία του στον Ηρακλή κατηγορήθηκε για το σκάνδαλο της υπόθεσης των «λουλουδιών» την περίοδο 1974-75, όμως αθωώθηκε.

Συνέχισε την καριέρα του το 1976 στην ΑΕΚ όπου κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77. Τον Δεκέμβριο του 1979 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, με τη φανέλα του οποίου σκόραρε 11 φορές. Το καλοκαίρι του 1982 επέστρεψε στην ΑΕΚ. Τον Ιούνιο του 1983, πριν τη λήξη της σεζόν, είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον Καναδά αγωνιζόμενος στην Ίντερ Μοντρεάλ αλλά η ομάδα αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ο Νικολούδης επέστρεψε στην ΑΕΚ με τον ρόλο του στην ομάδα να είναι περιορισμένος και τον Δεκέμβριο του 1983 έκλεισε την καριέρα του στην "Ένωση". Ακολούθως, αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς έως τον Δεκέμβριο του 1984 και εν συνεχεία, έως το καλοκαίρι του 1986, οπότε ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του, στον Λεβαδειακό, ομάδα τότε της Β΄ Εθνικής.

### Στις εθνικές ομάδες
Με την εθνική Ελλάδας έκανε το ντεμπούτο του στις 7 Απριλίου 1971, αγωνιζόμενος συνολικά 22 φορές και σκοράροντας 4 γκολ.

Κορυφαία του στιγμή με τη γαλανόλευκη φανέλα υπήρξε στις 12 Σεπτεμβρίου 1979 όταν μετά από άψογη συνεργασία με τον Γιώργο Δεληκάρη και το Χρήστο Αρδίζογλου σκόραρε στο 26ο λεπτό απέναντι στην Σοβιετική Ένωση και με σκορ 1-0 η ελληνική εθνική ομάδα προκρίθηκε στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 στην Ιταλία, διοργάνωση στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος.

Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο, ενώ με την εθνική ενόπλων πήρε την 3η θέση στο παγκόσμιο κύπελλο το 1972.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η καριέρα του Τάκη Νικολούδη στο national football teams
* Το προφίλ του Τάκη Νικολούδη στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλωνα Καλαμαριάς
Χρήστος Αρδίζογλου

Ο **Χρήστος Αρδίζογλου** (Ιερουσαλήμ, 15 Μαρτίου 1953) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός αλλά και ως μέσος και φημιζόταν για τη σπουδαία τεχνική του κατάρτιση.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων με την παράταξη "Ανοιχτή πόλη".
 
## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών του Απόλλωνα Αθηνών. Το 1971 και στην ηλικία των 18 ετών προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα και με τη φανέλα της "Ελαφράς Ταξιαρχίας" αγωνίστηκε για μια τριετία μέχρι το 1974.

Στο μεγαλύτερο κεφάλαιο της ποδοσφαιρικής του καριέρας διακρίθηκε με τα χρώματα της ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε για 11 ολόκληρα χρόνια, με μεταγραφή-ρεκόρ αντί 10 εκ. δραχμών. Κορυφαία στιγμή στην πολύχρονη καριέρα του με τη φανέλα των "κιτρινόμαυρων" ήταν η συμμετοχή του στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, την περιοδο 1976-77, αν και δεν αγωνιστηκε καθολου εκεινη τη σεζον στην Ευρωπη λογω τιμωριας.

Το 1985 επέστρεψε στον Απόλλωνα Αθηνών και τον Δεκέμβριο, στα μέσα της χρονιάς 1985-86 και έχοντας σημειώσει 6 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, πήρε επίσημα την απόφαση να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Αγωνίστηκε την επόμενη χρονιά (1986-87) με τον Ατρόμητο Αθηνών, όπου και ουσιαστικά έκλεισε την επαγγελματική ποδοσφαιρική καριέρα.

### Στην εθνική Ελλάδας
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 24 Σεπτεμβρίου 1975 στον αγώνα εναντίον της Ρουμανίας (1-1) για το Βαλκανικό Κύπελλο. Συνολικά συμμετείχε σε 43 αγώνες, πετυχαίνοντας 2 τέρματα.

Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία, όπου συμπεριλήφθηκε στη δεύτερη καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης. Επίσης έχει κληθεί μια φορά στη Μικτή Κόσμου.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1978-79)
* Κύπελλα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1982-83)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ο Χρήστος Αρδίζογλου στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΕΚ
* 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
* 8+1 Ιστορίες για τον μεγάλο Αρδίζογλου, www.enwsi.gr
* Η καριέρα του Χρήστου Αρδίζογλου στο National Football Teams

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Λάκης Νικολάου

Ο **Παντελής (Λάκης) Νικολάου** (Ίος Κυκλάδων, 17 Ιουλίου 1949) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν αρχικά ως επιθετικός και στη συνέχεια (από το 1975 επί Φάντρονκ) καθιερώθηκε ως κεντρικός αμυντικός.

Παράλληλα με την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατόπιν απέκτησε την ειδικότητα του Ορθοπεδικού, την οποία και ασκεί μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Ατρόμητο Αθηνών και έγινε ευρύτερα γνωστός με την ομάδα της ΑΕΚ, όπου αγωνίστηκε από το 1971 έως το 1982 στην ένδοξη εποχή του Λουκά Μπάρλου, όταν παράλληλα σπούδαζε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με την ΑΕΚ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1977-78, 1978-79), ένα κύπελλο (1977-78), ενώ υπήρξε μέλος της ομάδας που έφθασε στους «4» του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77. Στα 11 χρόνια παρουσίας του στους "κιτρινόμαυρους" είχε συνολικά 225 συμμετοχές πρωταθλήματος με 26 τέρματα, 34 αγώνες κυπέλλου με έξι τέρματα και 30 ευρωπαϊκές συμμετοχές με τρία γκολ.

### Στις εθνικές ομάδες
Ήταν διεθνής με την εθνική Ελλάδας από τις 8 Σεπτεμβρίου 1973 σε 15 αγώνες και μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών του 1980.

Επίσης, αγωνίστηκε με την εθνική Νέων στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1971.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1978-79)
* Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1977-78).

## Ιατρική καριέρα
Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1975. Το 1981 απέκτησε την ειδικότητα του Ορθοπεδικού και το 1985 τον τίτλο του Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην αντιμετώπιση αθλητικών κακώσεων (1983-86) στο Πανεπιστήμιο DUKE της Βόρειας Καρολίνας. Υπήρξε επίσημος γιατρός των εθνικών ομάδων (1982-94), της ΑΕΚ (από το 1987 κι έπειτα) και του Ολυμπιακού (2003-2009). Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Ορθοπαιδικής και Τραυματιολογίας (ΕΕΧΟΤ), της οποίας έχει διατελέσει και Πρόεδρος. Εϊναι επίσης μέλος της Ελληνικής Αρθροσκοπικής Εταιρείας (ΕΑΕ) καθώς και αρκετών ξένων ιατρικών ενώσεων.

Στις 13 Οκτωβρίου 1997 ανέλαβε πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ για έναν χρόνο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ο Λάκης Νικολάου στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΕΚ
* 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
* Ο Λάκης Νικολάου στο fifa.com 
* Η καριέρα του Λάκη Νικολάου στο soccerway
* Βιογραφικό του Νικολάου στον ιστοχώρο του Ιατρικού Κέτρου Αθηνών

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Κατηγορία:Έλληνες ορθοπαιδικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΕ ΑΕΚ
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Λίπτοφσκι Μίκουλας

Το **Λίπτοφσκι Μίκουλας** (Liptovský Mikuláš) (παλαιότερα *Liptovský Svätý Mikuláš*, στα γερμανικά: *Liptau-Sankt-Nikolaus*, στα ουγγρικά: *Liptószentmiklós*) είναι πόλη στη βόρεια Σλοβακία, χτισμένη πάνω στον ποταμό Βαχ, παραπόταμο του Δούναβη. Το όνομά της σημαίνει **«[[Άγιος Νικόλαος]] στην περιοχή [[Λίπτοβ]]»**, στην οποία και βρίσκεται, κοντά στα όρη Τάτρα και σε υψόμετρο 577 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 32.786 κάτοικοι (το 2006), ενώ η έκταση του δήμου ανέρχεται σε 70,1 τ.χλμ.. Η πόλη υπάγεται στην περιφέρεια της Ζίλινα.

## Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά σε βασιλική πράξη του Λαδισλάου Δ΄ το 1286. Το πρώτο έγγραφο που αναφέρει τον ναό του Αγίου Νικολάου, που απετέλεσε το ιδρυτικό στοιχείο του οικισμού, χρονολογείται στο 1299. Ο ναός αυτός είναι ακόμα και σήμερα το αρχαιότερο κτίσμα στην πόλη.

Το Λίπτοφσκι Μίκουλας ήταν ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα για τους τεχνίτες της περιοχής. Οι τεχνίτες ίδρυσαν ενώσεις («συνάφια»). Η παλαιότερη τέτοια ένωση ήταν των υποδηματοποιών, αναφερόμενη το έτος 1508. Αντίστοιχες ενώσεις είχαν οι σιδηρουργοί, οι γουναράδες, οι ράφτες, οι κρεοπώλες, κλπ..

Το 1677 το Λίπτοφσκι Μίκουλας έγινε πρωτεύουσα του τοπικού διαμερίσματος και της περιφέρειας Λίπτοβ. Ο θρυλικός Σλοβάκος «Ρομπέν των Δασών» Γιούραϊ Γιάνοσικ (Juraj Jánošík), που έκλεβε τους πλούσιους και τα έδινε στους φτωχούς, καταδικάσθηκε και εκτελέσθηκε εδώ το 1713. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η πόλη έγινε ένα από τα κέντρα του σλοβακικού εθνικού κινήματος.

## Δημογραφία

## Τουρισμός
Η πόλη είναι γνωστό τουριστικό κέντρο της Σλοβακίας εξαιτίας της πλούσιας πολιτιστικής της ζωής και ως σημείο εκκινήσεως για εκδρομές στα όρη Τάτρα. Για αναψυχή προσφέρεται και η τεχνητή λίμνη Λίπτοφσκα Μάρα δίπλα στην πόλη. Επίσης, από το 2004 ένα νέο «πάρκο νερού», το *Aquapark Tatralandia*. Κοντά βρίσκεται και το μεγαλύτερο χιονοδρομικό κέντρο στη Σλοβακία, το *Γιάσνα*.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

*  Όπαβα, Τσεχία
*  Κίσκορος ή  Κίσκερες, Ουγγαρία
*  Καλαμαριά, Ελλάδα
*  Ανεσύ, Γαλλία
*  Ντίνκελαντ, Ολλανδία
*  Γκαλάντα, Σλοβακία
*  Κέμι, Φινλανδία
*  Σλοβένσκε Κόνιτσε, Σλοβενία
*  Γιεφρέμοφ, Ρωσία
*  Ζίβιετς, Πολωνία

## Εικόνες

Image:Liptovsky Mikulas 01.jpg|Συντριβάνι
Image:Liptovsky Mikulas 02.jpg|Το κέντρο της πόλης
Image:Liptovsky Mikulas 03.jpg|Το μνημείο του Γιάνκο Κραλ
Image:Liptovsky Mikulas 04.jpg|Ο ναός του Αγίου Νικολάου
Image:Liptovsky Mikulas 05.jpg|Ναός των Ευαγγελικών


## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση»

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Λιπτ
Πέτρος Ραβούσης

Ο **Πέτρος Ραβούσης** (γεν. Καλύβια Πέλλας, 16 Φεβρουαρίου 1954) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν στην άμυνα.

## Καριέρα ποδοσφαιριστή
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία από τον Αετό Σκύδρας, από όπου και συνέχισε την επαγγελματική του πλέον καριέρα τον Ιούλιο του 1972, όταν σε ηλικία 18 ετών υπέγραψε στην ΑΕΚ, στην οποία παρέμεινε επί μία δωδεκαετία, μέχρι και το 1984. Κορυφαία στιγμή στην πολύχρονη καριέρα του με τη φανέλα των «κιτρινόμαυρων» ήταν η συμμετοχή του στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, την περίοδο 1976-77, καθώς και η κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων (1977-78, 1978-79) και δύο κυπέλλων (1977-78, 1982-83). Ακολούθησε μια τετραετία στο Λεβαδειακό, όπου και έκλεισε την καριέρα του.

### Στην εθνική Ελλάδας
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 10 Νοεμβρίου 1976 στον φιλικό αγώνα εναντίον της Αυστρίας, που διεξήχθη στην Καβάλα, υπό τις οδηγίες του Λάκη Πετρόπουλου. Συνολικά συμμετείχε σε 22 αγώνες, το διάστημα μεταξύ 1976-1981. Υπήρξε μέλος της ελληνικής αποστολής στο Euro 1980, όπου συμμετείχε σε έναν αγώνα.

## Καριέρα προπονητή
Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε αρχικά ως βοηθός του Ντούσαν Μπάγεβιτς στην ΑΕΚ για οκτώ χρόνια (1988-1996) και με την αποχώρηση του τελευταίου ανέλαβε καθήκοντα πρώτου προπονητή. Την περίοδο 1996-97 ήταν προπονητής της ΑΕΚ όταν στον τελικό κυπέλλου της 16ης Απριλίου 1997 στο στάδιο Καραϊσκάκη, επικράτησε του Παναθηναϊκού 5-3 στα πέναλτι (0-0 κανονικός αγώνας και παράταση), κατακτώντας το κύπελλο.

Εργάστηκε σε αρκετές ακόμα ομάδες, όπως, μεταξύ άλλων, σε Πανηλειακό, Παναιτωλικό, ΑΕΚ Λάρνακας και Ακράτητο.

## Τίτλοι
### Ως ποδοσφαιριστής
* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1978-79)
* Κύπελλα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1982-83)

### Ως προπονητής
* Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1996-97)

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Η ιστορία μας - Γεγονότα", στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΕΚ
* 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
* Η καριέρα του Πέτρου Ραβούση στο national football teams
* Πέτρος Ραβούσης που είναι τώρα, www.balleto.gr
* Το προφίλ του Πέτρου Ραβούση στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αετού Σκύδρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΚ Λάρνακας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανηλειακού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αναγέννησης Γιαννιτσών
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Μαρκό
Ίντσα

thumb|right|Μεζούρα που μετράει ίντσες
Ο **δάκτυλος** ή διεθνώς γνωστότερος ως **ίντσα** είναι αγγλική μονάδα μέτρησης, δωδεκαδικού συστήματος, του μήκους, βάθους, βυθίσματος πλοίων, καθώς και διαμετρήματος σωλήνων, κάνης όπλων, τηλεβόλων, τορπιλοσωλήνων, κ.λ.π, τροχών, οθονών κ.λπ. στα οποία μετράται η διαγώνιος αυτών. Διεθνής συμβολισμός της είναι ο διπλός τόνος (**"**).  Μία ίντσα αντιστοιχεί σε 2,54 εκατοστόμετρα ή σε 25,4 χιλιοστόμετρα στο μετρικό σύστημα. 

Η μονάδα **ίντσα** είναι υποδιαίρεση του ποδιού και ισούται με το δωδέκατο αυτού. Οι 36 ίντσες (δηλαδή 3 πόδια) αποτελούν μία γιάρδα.

Υποδιαιρέσεις της ίντσας είναι το **1/8"** (=3,18 mm), το **1/4"** (=6,35 mm), τα **3/8"** (=9,53 mm), το **1/2"** (=12,70 mm), τα **5/8"** (=15,88 mm), τα **3/4"** (=19,05 mm) και τα **7/8"** (=22,23 mm). 

Η ίντσα σήμερα έχει επικρατήσει ως μονάδα μέτρησης στις ΗΠΑ, στον Καναδά και την Αυστραλία και διεθνώς ως μονάδα διαμετρήματος.

Η μονάδα αυτή προήλθε από την υποδιαίρεση του αρχαίου ελληνικού ποδιού σε 12 λιχάς (lichas) από τους Ρωμαίους, αντί των 16 που ιστορικά χρησιμοποιείτο μέχρι τότε.

Ιντσα
Κατηγορία:Αγγλικές μονάδες μέτρησης
25 Φώκαια

Η **Φώκαια** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 7,83. Ανακαλύφθηκε το 1853 από τον Ζαν Σακορνάκ, ο οποίος παρατηρούσε από τη Μασσαλία της Γαλλίας, και έλαβε το όνομά του από την αρχαία ελληνική πόλη Φώκαια της Μικράς Ασίας (η Μασσαλία ιδρύθηκε ως γνωστόν από τους αρχαίους Φωκαείς).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η τροχιά της Φώκαιας γύρω από τον Ήλιο έχει σχετικώς μεγάλη εκκεντρότητα, με αποτέλεσμα η απόστασή της από αυτόν να ποικίλλει σημαντικά. Η μέση διάμετρός της είναι 75,1 χλμ., ενώ η μάζα της υπολογίζεται σε 440 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια της εκτιμάται σε 2,1 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 39,7 m/sec.

Η Φώκαια περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της με περίοδο 9 ώρες και 57 λεπτά. Το άλβεδό της είναι 0,231, τυπικό για αστεροειδή τύπου **S** όπως είναι η Φώκαια. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Φωκαια
New Europe

thumb|right|250px
Η **New Europe** είναι εβδομαδιαία εφημερίδα που εκδίδεται στην αγγλική γλώσσα και έχει τόπο έκδοσης τις Βρυξέλλες. 

Εκδότης είναι ο Βασίλειος Κορωνάκης. Η εφημερίδα έχει επίσης γραφεία στην Αθήνα και στο Λουξεμβούργο. Ιδρύθηκε το 1993 και μέχρι τον Ιούνιο 2007 έχουν κυκλοφορήσει 733 φύλλα.

Τυπώνεται σε μέγεθος Β4, είναι πολύχρωμη και συνήθως αποτελείται από 48 σελίδες. Στην ύλη της περιλαμβάνονται σελίδες με ειδήσεις από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη αλλά και από τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στην Κεντρική Ασία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τις Βρυξέλλες
Γιόχαν Μπόντε

Ο **Γιόχαν Έλερτ Μπόντε** (, Αμβούργο 19 Ιανουαρίου 1747 – Βερολίνο 23 Νοεμβρίου 1826) ήταν Γερμανός αστρονόμος, που έγινε γνωστός για την επαναδιατύπωση του Νόμου Μπόντε-Τίτιους, τον οποίο και κατέστησε ευρύτερα γνωστό, καθώς και για την προσπάθεια προσδιορισμού της τροχιάς του πλανήτη Ουρανού, για τον οποίο επίσης πρότεινε το σημερινό του όνομα. Του αποδίδεται επιπλέον η ανακάλυψη του γαλαξία M81, που ονομάζεται μερικές φορές και «Γαλαξίας του Μπόντε».

## Το έργο του
Ο Μπόντε ξεκίνησε από μικρή ηλικία ν΄ ασχολείται ερασιτεχνικά με την Αστρονομία. Μάλιστα κατασκεύασε και μικρό τηλεσκόπιο για να κάνει τις παρατηρήσεις του. Παράλληλα άρχισε να γράφει αστρονομικές παρατηρήσεις που κατέληξαν να γίνουν συγγράμματα και διατριβές εκ των οποίων τα αναφερόμενα στο πέρασμα της Αφροδίτης από τον δίσκο του Ήλιου έπεισαν τον Κουκ να μεταβεί στο νότιο ημισφαίριο προκειμένου να παρατηρήσει το φαινόμενο. Το 1769 ο Μπόντε ανακάλυψε τον πρώτο γνωστό περιοδικό κομήτη βραχείας περιόδου και υπολογίζοντας την τροχιά του προανήγγειλε την επανεμφάνισή του για το επόμενο έτος. Το 1786 ανέλαβε διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βερολίνου σχεδόν επί 40 χρόνια. Εκεί εξέδωσε την *«Ουρανογραφία»* του το έτος 1801, έναν ουράνιο άτλαντα που στόχευε τόσο στην επιστημονική ακρίβεια στις θέσεις των αστέρων κ.ά. ουράνιων σωμάτων, όσο και στην καλλιτεχνική αναπαράσταση των μορφών των αστερισμών. Η *«Ουρανογραφία»* σημειώνει το αποκορύφωμα μιας ολόκληρης εποχής στην καλλιτεχνική αναπαράσταση των αστερισμών, πρόκειται για πολυσέλιδο άτλαντα που περιέχει περισσότερους από 17.000 αστέρες. Οι μεταγενέστεροι άτλαντες έδειχναν όλο και λιγότερες λεπτομερώς ζωγραφισμένες μορφές, μέχρι που σήμερα δείχνουν μόνο μερικές γραμμές.

Ο Μπόντε δημοσίευσε επίσης από το 1774 μέχρι το 1825 ένα είδος αστρονομικού αλμανάκ, μορφής αστρονομικών εφημερίδων και έναν άλλο, μικρότερο ουράνιο άτλαντα, προοριζόμενο για τους ερασιτέχνες αστρονόμους (*Vorstellung der Gestirne*). Επίσης, ένα εισαγωγικό βιβλίο για τους αστερισμούς και τους μύθους τους, που έκανε πάνω από δέκα ανατυπώσεις. Το 1786 ο Μπόντε, για τη σπουδαία συμβολή του στην αστρονομία, εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας του Βερολίνου.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
Το όνομα του Μπόντε φέρει ένας κρατήρας στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης. Επίσης, ο αστεροειδής 998 Μπόντεα (998 Bodea) ονομάσθηκε έτσι από τον Μπόντε.

## Δείτε επίσης
* Νόμος του Μπόντε

## Παραπομπές


## Πηγές
* - *Acta Historica Astronomiae*, τόμος 30
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία (SEDS)
* Ο «Πλήρης κατάλογος τον παρατηρηθέντων νεφελωδών αστέρων και αστρικών σμηνών» (1779), με συνδέσμους προς τις παρατηρήσεις και ανακαλύψεις του (SEDS)

Μποντε Γιοχαν Ε
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κωνσταντίνος Σαπουντζάκης

Ο **Κωνσταντίνος Σαπουντζάκης** (1846 - 1931) ήταν αντιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του επίσης στρατιωτικού Βασιλείου Σαπουντζάκη και καταγόταν από το Ρέθυμνο της Κρήτης. Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1844  και σπούδασε στη  Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1865 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού. Το 1867 κατέβηκε με τον πατέρα του στη Κρήτη και πολέμησε στον τότε αγώνα των Κρητών. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία, Αγγλία και Γαλλία, και επανερχόμενος στην Ελλάδα διορίσθηκε καθηγητής της στρατιωτικής τεχνολογίας στη Σχολή Ευελπίδων. Διετέλεσε επίσης καθηγητής του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου και στη συνέχεια με το ξέσπασμα του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 ανέλαβε επιτελάρχης του αρχιστρατήγου Διαδόχου. Μετά τη πτώση της κυβέρνησης Θ. Δηλιγιάννη αντικαταστάθηκε από τον Κ. Σμολένσκη, θεωρηθείς αυτός ως ένας από τους υπαίτιους της υποχώρησης*. Στη διάρκεια 1901-1906 ανέλαβε επιτελάρχης της Γενικής Διοίκησης Στρατού και στη συνέχεια Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου από τη σύστασή του.

Το 1912 ήταν αρχηγός του στρατού Ηπείρου όπου και διεύθυνε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις μέχρι το 1913 όπου και ανέλαβε την επίθεση κατά των Ιωαννίνων αυτοπροσώπως ο Διάδοχος Κωνσταντίνος. Στη συνέχεια μετά την αποστρατεία του ανέλαβε διευθυντής του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

(*) Στο ημερολόγιό του ο Ιωάννης Μεταξάς σε εγγραφή με ημερομηνία 22 Απριλίου 1897 σημειώνει την ακόλουθη γενική προσωπογραφία:
:"*Ο Σαπουντζάκης είναι εις εκ των ολιγίστων άριστα μορφωμένων αξιωματικών του στρατού μας. Ευγενέστατος, εμπνέει τον σεβασμόν και την αγάπην  εις όσους ήλθον εις συνάφειαν μετ' αυτού. Είναι σταθερός, επιβλητικός, ψύχραιμος. Ταχύς εις αντίληψιν, κρίσιν και απόφασιν. Καίτοι αυλικός είναι υπερήφανος και αξιοπρεπέστατος. Τρέφει δε μεγίστην αφοσίωσιν εις τον Διάδοχον. Δραστήριος εργατικός και θαρραλέος. Ως Αρχηγός του Επιτελείου ειργάζετο νυχθημερόν εις τας διοικήσεις του στρατού, εις την διεύθυνσιν των επιχειρήσεων, εις τας επιμελητείας, υγειονομικής υπηρεσίας και παντός εν γένει κλάδου, καθόσον οι διάφοροι αρχηγοί υπηρεσιών ουδεμίαν πρωτοβουλία είχον, μεθ΄ όλας τας παρακελεύσεις του και πάντοτε εζήτουν και τον ορισμόν των ελαχίστων λεπτομερειών. Μεγίστη ασυνεσία υπήρξεν η αντικατάστασίς του και θα χάση ο στρατός εκ της ελλείψεώς του*".

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Σ
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Σαραγόσα

Η **Σαραγόσα** ή *Σαραγόσσα* (στα καστιλιάνικα ισπανικά προφέρεται *Θαραγόθα*) είναι μία από τις σημαντικές πόλεις της Ισπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και η πολυπληθέστερη πόλη της αυτόνομης περιφέρειας της Αραγωνίας. Βρίσκεται επί του ποταμού Έβρου, 275 χλμ. ΒΑ. της Μαδρίτης.

## Ιστορία
thumb|left|250px|Άποψη της Σαραγόσας με τον καθεδρικό ναό Ελ Πιλάρ
Η Σαραγόσα έχει ιστορία που ξεκινάει από τα ρωμαϊκά χρόνια. Την ονομασία της την πήρε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο (Caesar Augustus) που την ίδρυσε μεταξύ του 25 π.Χ και 12 π.Χ και φέρει το όνομά του ίδιου αρχικά ως Caesaraugusta. Από το 27 (μ.Χ.) και κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη ήταν ρωμαϊκός σταθμός. Κατά τον μεσαίωνα το 712 καταλήφθηκε από τους Μαυριτανούς και αργότερα το 1018, ύστερα από την διάλυση του Χαλιφάτου της Κόρδοβας, ήταν το επίκεντρο και πρωτεύουσα του ομώνυμου μουσουλμανικού βασιλείου Ταϊφά της Σαρακούστα. Το 1118 η πόλη καταλήφθηκε από τον Βασιλέα Αλφόνσο Α' της Αραγώνας (ή Αραγωνίας) οπότε και διετέλεσε ως πρωτεύουσα του βασιλείου της Αραγωνίας. Κατά τον Ιβηρικό πόλεμο το 1808 η πόλη δέχτηκε 2 πολιορκίες από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας πριν τελικά παραδοθεί ηρωικά με τον θάνατο 50.000 πολιορκημένων. 

Στα νεότερα χρόνια κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα η Σαραγόσα γνώρισε ταχύτατη βιομηχανική ανάπτυξή η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι αποτελεί σημαντικό σιδηροδρομικό κόμβο. Το 1950 αριθμούσε 244.000 κατοίκους ενώ το 1981 είχε φτάσει τους 842.390 κατοίκους. 

Το 2008 η πόλη φιλοξένησε την διεθνή έκθεση Expo 2008.

## Αξιοθέατα
Η Σαραγόσα αποτελεί έδρα καθολικού αρχιεπισκόπου και έχει δύο καθεδρικούς ναούς που χρονολογούνται ο μεν Καθεδρικός Λα Σέο από τον 12ο αιώνα, ο δε Καθεδρικός Ελ Πιλάρ που αποτελεί και το πιο αναγνωρίσιμο αξιοθέατο της πόλης, από το 1681. Άλλα σημαντικά ιστορικά οικοδομήματα της πόλης αυτής είναι η Λόνχα ρυθμού αναγέννησης, η Αουδιένθια ανάκτορο διαμονής των κομίτων της Λούνας και η Αλχαφερία, ανάκτορο μόνιμης διαμονής των άλλοτε Βασιλέων της Αραγώνας καθώς επίσης και το ιστορικό Πανεπιστήμιο της Σαραγόσας που ιδρύθηκε το 1558. Υφίσταται ακόμη και Ποντιφικό Πανεπιστήμιο καθώς και άλλες τεχνικές σχολές και πνευματικά ιδρύματα.

## Μεταφορές
Η πόλη διαθέτει σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλών ταχυτήτων της AVE με απευθείας σύνδεση με την πόλη της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης, της Σεβίλλης και της Ουέσκας. Επίσης υπάρχει και διεθνές αεροδρόμιο στην Σαραγόσα με μεγάλο εμπορικό ρόλο. Οι συγκοινωνίες στο κέντρο της πόλης εξυπηρετούνται μεταξύ άλλων από σύγχρονο δίκτυο τραμ 2 γραμμών.  

## Αθλητισμός
Στη Σαραγόσα εδρεύει ένας από τους ιστορικότερους ποδοσφαιρικούς συλλόγους της Ισπανίας, η Ρεάλ Σαραγόσα. Η ομάδα μπάσκετ της πόλης είναι η Basket Zaragoza 2002.

## Διάσημοι πολίτες της Σαραγόσας
* Ο Αβραάμ Αμπουλάφια (1240 - περ. 1292), Καββαλιστής και Μυστικιστής
* Η Αγία Ελισάβετ της Πορτογαλίας (1271 – 1336)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συμβουλίου της Σαραγόσα
* Σαραγόσα Global 
* Σαραγόσα Μάρκα 
* Επίσημη Ιστοσελίδα Συμβουλίου Τουρισμού Σαραγόσα 
* Επισκόπηση της Πόλης
* Πλήρης οδηγός για Σαραγόσα

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Αραγωνία