open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διμήνι

Το **Διμήνι** ήταν προϊστορικός οικισμός (4.800 π.Χ.) της νεότερης νεολιθικής εποχής, δηλαδή μετά την προκεραμική περίοδο και πριν την τελική νεολιθική. Βρίσκεται κοντά στη σημερινή ομώνυμη κωμόπολη και απέχει 4 χλμ. από το Βόλο.  

## Ιστορικό ανασκαφών
Το μνημείο ερευνήθηκε αρχικά το 1896 με πρωτοβουλία του τότε νομάρχη Μαγνησίας Ι. Κονδάκη και του γυμνασιάρχη Ε. Κούση, με την συνεργασία των αρχαιολόγων Καββαδία, Χάμπο Γκέρχαρντ Λόλλινγκ και Γουόλτερς. Αυτή η έρευνα είχε ως αποτέλεσμα την ανασκαφή του μυκηναϊκού θολωτού τάφου που είναι γνωστός ως Λαμιόσπιτο.

Το 1901, ο Βαλέριος Στάης ανακάλυψε τον θολωτό τάφο στο λόφο του νεολιθικού οικισμού. Εργάστηκε στον οικισμό Διμηνίου με τον Χρήστο Τσούντα από το 1901 μέχρι το 1905. Οι συστηματικές αυτές ανασκαφές ανέδειξαν τη σπουδαιότητα του συνοικισμού. Λείψανα του νεολιθικού αυτού οικισμού έφεραν στο φως τον συνοικισμό που διέθετε οχυρωμένη ακρόπολη, διαδοχικούς περιβόλους, οικίες και τάφους.

Το 1977, ο Γιώργος Χουρμουζιάδης συνέχισε τις ανασκαφές στο νεολιθικό οικισμό. Οι ανασκαφές του μυκηναϊκού οικισμού στο Διμήνι συνεχίστηκαν το 1980 από την Βασιλική Αδρύμη-Σισμάνη. Το 2001 οι ανασκαφές αποκάλυψαν μια μυκηναϊκή πόλη και ένα ανακτορικό συγκρότημα που πιστεύεται, ότι θα μπορούσε να είναι μέρος της αρχαίας Ιωλκού. Μια εγχάρακτη πέτρα και ένα εγχάρακτο όστρακο επιβεβαιώνουν την γραφή Γραμμική Β.

## Χρονολόγηση του νεολιθικού οικισμού
Οι φάσεις της νεολιθικής εποχής ( μεσολιθική, προ-κεραμική,νεότερη και τελική νεολιθική) δεν είναι ενιαίες σ΄όλες τις περιοχές του κόσμου. Κατά τον καθηγητή αρχαιολόγο Χρήστο Τσούντα, η νεολιθική περίοδος στο ελλαδικό χώρο αρχίζει το 6.800 π.Χ.

## Ιδιαιτερότητες του οικισμού
Το Διμήνι μας προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη εικόνα ενός νεολιθικού οικισμού που βρέθηκε μέχρι σήμερα και επιπρόσθετα μας δίδει την πληροφορία μιας ειδικά οχυρωμένης ακρόπολης με τους διαδοχικούς περιβόλους ενώ παράλληλα χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ενός μοναδικού αρχιτεκτονικού σχεδίου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για έξι ομόκεντρους, σχεδόν κυκλικούς τοίχους κατασκευασμένους από μικρές σχιστολιθικές πέτρες που περιβάλλουν ανά ζεύγη όλο το λόφο. Οι περίβολοι έχουν αρκετό πλάτος (μεγαλύτερο του 1 μέτρου) και σώζονται σε ικανό ύψος (1-2 μέτρα). Πάνω στους περιβόλους "ακουμπούν" οι κατοικίες. Σε τέσσερα σημεία οι περίβολοι τέμνονται από μακρόστενους διαδρόμους.

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες του Διμηνίου  από τον ιστότοπο http://odysseus.culture.gr/ 
* Υπουργείο Πολιτισμού
* Ιστορικό 
* οπτικοακουστικό υλικό

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Κατηγορία:Νεολιθικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Μαγνησία
Φασματικό κεντροειδές

Το **φασματικό κεντροειδές** είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο χρησιμοποιείται στην ανάλυση ηχητικών σημάτων. Ανήκει στην κατηγορία των φασματικών ηχητικών χαρακτηριστικών, εφόσον απαιτεί τον υπολογισμό του διακριτού μετασχηματισμού Fourier του προς ανάλυση σήματος.

## Ορισμός

Τα φασματικά ηχητικά χαρακτηριστικά χρησιμοποιούν σαν βάση τον βραχυπρόθεσμο μετασχηματισμό Fourier (short-time Fourier Transform - STFT) του
ηχητικού σήματος. Έστω, X_{i}(k), k=1 \ldots, N, οι συντελεστές του διακριτού μετασχηματισμού Fourier (DFT) του i-οστού βραχυπρόθεσμου παραθύρου, όπου $N$ είναι το μήκος του παραθύρου.

Το φασματικό κεντροειδές C_{i} του i-οστού παραθύρου ορίζεται ως το "κέντρο βάρους" του φάσματος, δηλαδή,


C_i=\frac{\sum_{k=1}^{N}(k+1)X_{i}(k)}{\sum_{k=1}^{N}X_{i}(k)}


## Ιδιότητες - Χρήση
Το συγκεκριμένο ηχητικό χαρακτηριστικό είναι ένα μέτρο της φασματικής θέσης, ενώ υψηλές τιμές του χαρακτηριστικού αντιστοιχούν σε πιο "έντονους" ήχους. Σύμφωνα με πειράματα, η ακολουθία του φασματικού κεντροειδούς έχει υψηλές διακυμάνσεις για σήματα ομιλίας, και για τον λόγο αυτό, έχει χρησιμοποιηθεί (εκτός των άλλων) σε μεθόδους διαχωρισμού ομιλίας - μουσικής (speech music discrimination)  

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ψηφιακή επεξεργασία σήματος
Σείριος (μυθολογία)

Ο **Σείριος** ήταν, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το σκυλί του Γίγαντα Ωρίωνα, που με την πνοή του προκαλούσε ξηρασία. Κάποτε ξέρανε την Κέα και οι κάτοικοι ζήτησαν την βοήθεια των θεών για να απαλλαγούν από τον λιμό.

Ο Απόλλων έστειλε τον γιο του, Αρισταίο, που πρόσφερε θυσίες στον Δία και αυτός έστειλε βροχή για 40 ήμερες. Έτσι καθιερώθηκε η λατρεία του Σειρίου στο νησί μετά τον θάνατο του Ωρίωνα.

Ο Σείριος έγινε και αυτός αστέρι και τοποθετήθηκε στον ουρανό κοντά στον κύριο του.
Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Δομένικο

Το **Δομένικο** είναι χωριό του νομού Λάρισας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ελασσόνας. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού χτισμένο σε υψόμετρο 280 μέτρων. Απέχει 11 χιλιόμετρα από την έδρα του δήμου, την Ελασσόνα και 409 χιλιιόμετρα από την Αθήνα. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 677 κάτοικοι. Στην θέση του Δομένικου στην αρχαιότητα βρισκόταν η αρχαία Περραιβική πόλη Χυρετίαι.  

## Ιστορικά στοιχεία
Η απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό θα γίνει κατά την δεύτερη φάση της επέκτασης του Ελληνικού Κράτους στις 6 Οκτωβρίου 1912 από τον Ελληνικό Στρατό. 

Το χωριό είναι γνωστό για την σφαγή που διέπραξαν οι Ιταλοί, στις 16 Φεβρουαρίου του 1943, κατά την περίοδο της κατοχής. Οι Ιταλοί στρατιώτες έκαψαν το χωριό και σκότωσαν 194 κατοίκους ως αντίποινα για επίθεση που είχαν δεχτεί στην περιοχή από δυνάμεις του ΕΛΑΣ Για τον λόγο αυτό το Δομένικο είναι σήμερα χαρακτηρισμένο με προεδρικό διάταγμα μαρτυρικό χωριό. Έχουν ανεγερθεί μνημεία προς τιμήν των εκτελεσθέντων στην τοποθεσιά "Καυκάκι" (όπου εκτελέστηκαν οι Δομενικιώτες και Μεσοχωρίτες), κοντά στο Δαμάσι και στη θέση "Μαυρίτσα", όπου εκτελέστηκαν οι πρώτοι Δομενικιώτες.

## Εκκλησίες
Οι σημαντικότερες εκκλησίες του είναι οι εξής: (1) Άγιοι Ταξιάρχες, (2) Άγιος Γεώργιος, (3) Παναγία Βρυζώστι και (4) Άγιος Αθανάσιος. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε εκεί που κάποτε βρισκόταν η Ακρόπολη των αρχαίων Χυρετειών, με μέρος των τειχών να σώζεται ακόμη. Πιο συγκεκριμένα, χτίστηκε στο σημείο που βρισκόταν ναός του Ασκληπιού.

## Δείτε επίσης
*Σφαγή του Δομένικου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*elassona.com.gr, Δομένικο

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Κωνσταντίνος Β΄ Καντεμίρ

Ο **Κωνσταντίνος Καντιμήρης** (1612 - 1693) υπήρξε βοεβόδας της Μολδαβίας από το 1685 μέχρι τον θάνατό του.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Καντιμήρης ήταν εντελώς αγράμματος. Ήξερε μόνο να βάζει την υπογραφή του. Υπηρέτησε ως αξιωματικός, αρχικά στον Πολωνικό, και αργότερα στον Βλαχικό στρατό. Έγινε αρχηγός της συνοριακής φυλακής της Μολδαβίας στα σύνορα με τους Τατάρους. Για κάποιο διάστημα υπηρέτησε στην Κωνσταντινούπολη ως Πρέσβης του ηγεμόνα της Μολδαβίας. Διορίστηκε ως αυλάρχης στη Μολδαβία. Πήρε μέρος στη μάχη του Χοτίν το 1671 και έσωσε το χαρέμι του σουλτάνου, ο οποίος για να τον τιμήσει τον έκανε ηγεμόνα της Μολδαβίας. Ο Καντιμήρης ανέβηκε στον θρόνο της Μολδαβίας στη σεβαστή ηλικία των 73ών ετών. Γιοί του ήταν ο Αντίοχος και Δημήτριος Καντιμήρης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας Καντιμήρη

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Οικογένεια Καντεμίρ
Κωνσταντίνος Δούκας (ηγεμόνας της Μολδαβίας)

Ο **Κωνσταντίνος Δούκας,** γιος του Γεωργίου Δούκα υπήρξε ηγεμόνας της Μολδαβίας (ως Κωνσταντίνος Γ΄), από το 1693 έως το 1695 και από το 1700 έως το 1703. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Στο θρόνο της ηγεμονίας της Μολδαβίας ανέβηκε χάρη στη στήριξη του θείου του, πρίγκιπα Κονσταντίν Μπρανκοβεάνου της Βλαχίας.
Έχοντας δημιουργήσει μεγάλο χρέος στους Κωνσταντινουπολίτες πιστωτές του και για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις τους, αύξησε τους φόρους των υπηκόων του στη Μολδαβία και μάλιστα εφηύρε και έναν καινούριο φόρο, το βακαρίτ, (-φόρο στα κοπάδια των αγελάδων).
Σύναψε συγγενικές σχέσεις με τον ηγεμονικό οίκο των Κοστινέστι, κάνοντας εχθρούς τους απογόνους του οίκου του Κωσταντίνου Β΄ Καντεμίρ.
Ο Δούκας εκτοπίστηκε από τον σουλτάνο γιατί καθυστερούσε στη πληρωμή των οφειλόμενων φόρων του αλλά και γιατί θεωρήθηκε υπεύθυνος της δολοφονίας του καπούκ. (-ο εκπρόσωπος του σουλτάνου στις ηγεμονίες) 

Παρόλα αυτά ανέβηκε στο θρόνο της Μολδαβίας και για δεύτερη φορά, επί σουλτάνου Μουσταφά Β', όταν και πάλι ο θείος του κατάφερε την εκθρόνιση του κοινού τους εχθρού, Αντίοχου Καντεμίρ.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Γεώργιος Δούκας

Ο **Γεώργιος Γ΄ Δούκας** (ρουμανικά: *Gheorghe IΙΙ Duca*, ) υπήρξε τρεις φορές ηγεμόνας της Μολδαβίας. Νυμφεύθηκε την Αναστασία, κόρη του Εουστράτιε Νταμπίζα (Ευστράτιου Δαμβία), και αργότερα τη Δάφνη Δόμνα. Γιος του ήταν ο Κωνσταντίνος Δούκας.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Βύζης ο Νάξιος

Ο **Βύζης ο Νάξιος** ήταν αρχαίος Έλληνας πρωτοποριακός τεχνίτης μαρμάρου από τη Νάξο. Φέρεται να άκμασε περί τον 6ο αιώνα π.Χ.. Σ΄ αυτόν τον τεχνίτη απέδιδαν οι αρχαίοι Έλληνες την επινόηση της μαρμάρινης κεραμιδοσκεπής των αρχαίων ναών με τεμάχια μαρμάρου. Ο δε Παυσανίας αναφέρει επίσης και τον γιο του Βυζη, τον *Εύεργο*, που και αυτός υπήρξε φημισμένος γλύπτης.

Σύμφωνα με νεότερες αρχαιολογικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί στη Νάξο διαπιστώθηκε ότι η νήσος περί τον 7ο με 6ο αιώνα π.Χ. πρωτοστατούσε στη διάδοση της μαρμάρινης αρχιτεκτονικής και πλαστικής. Η μνημειώδης αυτή τέχνη των μαρμαροσκεπών κατασκευών επαληθεύτηκε ειδικότερα κατά την ανακάλυψη του αρχαίου ναού της θεάς Δήμητρας στη θέση "Γύρουλας" της Νάξου, που χρονολογείται περί το 530 π.Χ., όπου όλος ο ναός από τα θεμέλια μέχρι και την σκεπή του ήταν εξ ολοκλήρου από μάρμαρο, γεγονός μοναδικό στον ελλαδικό χώρο, την εποχή εκείνη.
Επίσης ένα "μαρμάρινο κεραμίδι" της εποχής που βρέθηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών φέρει τα γράμματα "ΒΥ"(ΖΗ) που κρίθηκε ως έργο του Βύζη.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.15ος, σελ.394.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης

Η** Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης** (*Π.Ε. Ξάνθης*) δημιουργήθηκε το 2011 ως αποτέλεσμα του Προγράμματος Καλλικράτης και αντικατέστησε την προηγούμενη διοικητική μονάδα του **Νομού Ξάνθης**. Είναι μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίες αποτελούν υποδιαιρέσεις των περιφερειών. Υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Η Π.Ε. Ξάνθης δεν υπέστη κάποια αλλαγή στα διοικητικά της όρια, με την αμετάβλητη έκτασή της να κατατάσσεται στην 33η θέση. Πληθυσμιακά καταλαμβάνει την 30η θέση και, όσον αφορά στην πυκνότητα πληθυσμού, βρίσκεται στην 27η θέση, επί συνόλου των 74 περιφερειακών ενοτήτων.

Η συνολική έκταση της είναι 1.796 τ.χλμ και ο μόνιμος πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 108.195 κάτοικοι.

## Διοικητική διαίρεση
* Δήμος Ξάνθης
* Δήμος Αβδήρων
* Δήμος Τοπείρου
* Δήμος Μύκης

## Αντιπεριφερειάρχες Ξάνθης

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ξάνθης
Simon Dupree and the Big Sound

Οι **Simon Dupree and the Big Sound** ήταν βρετανικό συγκρότημα της ροκ μουσικής με βραχύβια παρουσία κατά τα τέλη της δεκαετίας του '60. Βασικός πυρήνας του ήταν τρία αδέλφια σκωτικής-εβραϊκής καταγωγής, οι Ντέρεκ (φωνή), Φιλ (φωνητικά, πνευστά, πλήκτρα) και Ρέι Σάλμαν (φωνητικά, κιθάρα, βιολί), ενώ οι υπόλοιπες θέσεις συμπληρώνονταν από διάφορα μη μόνιμα μέλη.

Οι Σάλμαν εμφανίζονταν από νεαρή ηλικία στις μουσικές σκηνές του Πόρτσμουθ, όπου διέμενε η οικογένεια, ως *Howling Wolves* και *Road Runners*. Υιοθέτησαν την τελική ονομασία τους στις αρχές του 1966, όταν μπήκαν στη δισκογραφία. Αγαπούσαν κυρίως τα ιδιώματα που προέρχονταν από τη «μαύρη» μουσική (μπλουζ, σόουλ) και σε αυτούς τους ρυθμούς το συγκρότημα κυκλοφόρησε τρία 45άρια με τη δισκογραφική εταιρεία *Parlophone*, τα οποία όμως απέτυχαν εμπορικά.

Κατόπιν πίεσης από τον παραγωγό τους, στράφηκαν στο ψυχεδελικό ροκ - έτσι ηχογράφησαν το τραγούδι *Kites*, με το οποίο μπήκαν για πρώτη και μοναδική φορά στο Top 10 της Μεγάλης Βρετανίας, στα τέλη του 1967. Η απήχηση του κομματιού προκάλεσε κρίση ταυτότητας, αφού το συγκρότημα ενδιαφερόταν να γράψει «λευκή σόουλ» και όχι ψυχεδέλεια, όπως ζητούσε η εταιρεία (το *Kites* δεν ήταν δική τους σύνθεση).

Ακολούθησαν δύο χρόνια, κατά τα οποία δεν μπόρεσαν να επαναλάβουν παρόμοια επιτυχία. Αυτό κατά τους Σάλμαν αποτέλεσε απόδειξη ότι η κατεύθυνση ήταν λαθεμένη, με αποτέλεσμα τη διάλυση του συγκροτήματος το 1969. Λίγο αργότερα τα τρία αδέλφια στράφηκαν προς ακραίους μουσικούς πειραματισμούς μέσω του σχήματος *[[Gentle Giant]]*.

Σημειωτέον ότι το 1967, παραμονές μιας σειράς συναυλιών στη Σκωτία, είχαν αναγκαστεί να αντικαταστήσουν ένα άρρωστο μέλος με τον πιανίστα Ρέτζιναλντ Ντουάιτ. Στη συνέχεια το συγκρότημα τον αξιοποίησε αρκετές φορές ως εκτελεστή, αλλά δεν δεχόταν να ηχογραφήσει κάποιο από τα τραγούδια που έγραφε. Προς το τέλος των συνεργασιών, ο Ντουάιτ υιοθέτησε το ψευδώνυμο με το οποίο έκανε παγκόσμια καριέρα ως συνθέτης και τραγουδιστής: Έλτον Τζων.

## Δισκογραφία
### LP
*Without Reservations (1969 Parlophone PMC 7029 ή PCS 7029)

### Singles
*I See the Light / It Is Finished (1966 Parlophone R 5542)
*Reservations / You Need A Man (1967 Parlophone R 5574)
*Day Time, Night Time / I've Seen It All Before (1967 Parlophone R 5594)
*Kites / Like The Sun Like The Fire (1967 Parlophone R 5646)
*For Whom the Bells Toll / Sleep (1968 Parlophone R 5670)
*Part Of My Past / This Story Never Ends (1968 Parlophone R 5697)
*Thinking About My Life / Velvet and Lace (1968 Parlophone R 5727)
*Broken Hearted Pirates / She Gave Me The Sun (1969 Parlophone R 5757)
*The Eagle Flies Tonight / Give It All Back (1969 Parlophone R 5816)

### Συλλογές
*Amen (1982 See for Miles/Charly Records CM 109)
*Part Of My Past (2004)

Κατηγορία:Βρετανικά rock συγκροτήματα
Αντίοχος Καντεμίρ

Ο **Αντίοχος Καντεμίρ** (*Antioh Cantemir*, πέθανε το 1726), ήταν Μολδαβός αριστοκράτης που διετέλεσε ηγεμόνας (βοεβόδας) της Μολδαβίας κατά τα έτη 1695-1700 και 1705-1707.

## Βιογραφία
Ο Αντίοχος Καντεμίρ προερχόταν από ευγενή Μολδαβική οικογένεια, Ταταρικής καταγωγής. Ο πατέρας του Κωνσταντίνος Β΄ -βοεβόδας της Μολδαβίας από το 1685 ως το 1693- φρόντισε για την επιμελημένη μόρφωση του Αντίοχου και του αδελφού του Δημήτριου, ο οποίος, αν και νεότερος, διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Β΄ μετά το τέλος εκείνου (1693).

Πολύ σύντομα ο Δημήτριος παραμερίστηκε από τους Οθωμανούς (1693), οι οποίοι διόρισαν ηγεμόνα τον Κωνσταντίνο Γ΄ Δούκα (1693). Τον εκθρόνισαν όμως και αυτόν (1695), και ο Αντίοχος  ανάλαβε την ηγεμονία (1695-1701). Εν συνεχεία ο Δούκας επανήλθε (1701), εξέπεσε και πάλι μετά από δύο χρόνια (1703), ανέλαβε ο Μιχάιλ Ρακοβίτσα (1703-1705), και ο Αντίοχος ανέλαβε και πάλι ηγεμόνας από το 1705 μέχρι το 1707.

Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο Αντίοχος δεν αντιτάχθηκε στις πολωνικές βλέψεις στην περιοχή. Έθεσε επίσης τις βάσεις της αντιτουρκικής συμμαχίας τού αδελφού του με τη Ρωσία τού Πέτρου Α΄ του Μεγάλου, η οποία άρχισε να επεκτείνεται προς νότον μετά τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς του 1699. 

Παρά τους βαρείς φόρους που επέβαλε, ιδιαίτερα κατά την δεύτερη ηγεμονία του, ο Αντίοχος Καντεμίρ ήταν πολύ δημοφιλής ηγεμόνας, θεωρούμενος δίκαιος και αγαθός. Υπό την πνευματική καθοδήγηση του πατριάρχη Ιεροσολύμων Χρυσάνθου Νοταρά (1707-1731) ίδρυσε το 1707 την Αυθεντική Ακαδημία Ιασίου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Djuvara, Neagu: *Între Orient și Occident: Țările române la începutul epocii moderne* (*Zwischen Orient und Okzident: die rumänischen Länder am Beginn der Neuzeit*), Humanitas, Bukarest, 1995

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Οικογένεια Καντεμίρ
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1963-1964

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1963-1964 ήταν το πρώτο πρωτάθλημα Γερμανίας από την ίδρυση της Μπουντεσλίγκα. Οι ομάδες που επιλέχθηκαν για να συμμετάσχουν στο νέο πρωτάθλημα ήταν, κατά περιφέρεια, οι παρακάτω:
* Βόρεια (3): Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ, Βέρντερ Βρέμης και Αμβούργο ΣΦ
* Δυτική (5): Μπορούσια Ντόρτμουντ, ΦΚ Κολωνία, Meidericher SV (η σημερινή Ντούισμπουργκ), Πρόισεν Μίνστερ και ΦΚ Σάλκε 04
* Νοτιοδυτική (2): Καϊζερσλάουτερν και 1. ΦΚ Σααρμπρύκεν
* Νότια (5): Άιντραχτ Φρανκφούρτης, Καρλσρούη ΣΚ, ΦΚ Νυρεμβέργη , Μόναχο 1860 και ΦφΜ Στουτγκάρδη
* Βερολίνου (1): Χέρτα Βερολίνου

Ο πρώτος αγώνας διεξήχθη στις 24 Αυγούστου 1963, ενώ ο τελευταίος στις 9 Μαΐου 1964. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΦΚ Κολωνία για δεύτερη φορά μετά το 1962. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Ούβε Σέελερ του Αμβούργου, με 30 γκολ.

## Βαθμολογία

Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1963-1964
Ορυκτοβάμβακας

Με το όνομα **ορυκτοβάμβακας** αποκαλούνται ινώδη μονωτικά υλικά κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι η ανόργανη σύσταση των ινών τους και η ακαυστότητα που προκύπτει ως αποτέλεσμα αυτής της σύστασης. Ο όρος «ορυκτοβάμβακας» χρησιμοποιείται από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία για την περιγραφή ανόργανων ινωδών μονωτικών υλικών. Ανάμεσα στα υλικά που αποκαλούνται ορυκτοβάμβακες βρίσκονται ο πετροβάμβακας, ο υαλοβάμβακας καθώς και άλλα υλικά. Τα υλικά αυτά χαρακτηρίζονται σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση Euroclass αντίδρασης στη φωτιά ως άκαυστα κατηγορίας Α1.

Η παραγωγή των υλικών αυτών γίνεται με τήξη των συστατικών τους σε υψηλή θερμοκρασία και δημιουργία λεπτών, ανόργανων ινών και μπορεί να έχουν μορφή ινών χύμα ή μορφοποιημένων σε ρολλά ή σε πλάκες.

## Αναφορές


Κατηγορία:Μονωτικά υλικά
C9H11NO2

Ο μοριακός τύπος **C<sub>6</sub>H<sub>13</sub>NO<sub>2</sub>** μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα ισομερή:

# Βενζοκαΐνη
# Εθενζαμίδιο
# Μεθυλενοδιοξυφαινεθυλαμίνη
# Φαινυλαλανίνη
Τογιόντα Κιιχίρο

Ο **Τογιόντα Κιιχίρο** (), 11 Ιουνίου 1894 – 27 Μαρτίου 1952) ήταν Ιάπωνας επιχειρηματίας, ο οποίος το 1937 έθεσε τα θεμέλια για τη δημιουργία της αυτοκινητοβιομηχανίας Toyota Motor Corporation.

Σπούδασε εφαρμοσμένη μηχανική στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Ταξιδεύοντας σε Ευρώπη και Η.Π.Α. κατά τη δεκαετία του 1920, ήρθε σε επαφή με την αυτοκινητοβιομηχανία, έναν κλάδο που εκείνη την περίοδο αποκτούσε τεράστια σημασία για τις εθνικές οικονομίες και αποφάσισε να ιδρύσει τη δική του εταιρεία.

Τον Σεπτέμβριο του 1934, ο Τογιόντα και η ομάδα μηχανικών του κατασκεύασαν τον πρώτο δικό τους κινητήρα εσωτερικής καύσης για αυτοκίνητο. Ήταν εξακύλινδρος, χωρητικότητας 3.389 κυβικών εκατοστών και απέδιδε 65 ίππους.

Το 1967, η παραγωγή της εταιρείας ξεπέρασε τα 1.000.000 αυτοκίνητα ανά έτος. Ακόμη, πέραν της ίδιας της Toyota, η μεγαλύτερη κληρονομιά που άφησε στον κόσμο ο Τογιόντα είναι το σύστημα παραγωγής της. Η φιλοσοφία «just-in-time» του Κιιχίρο, που προέβλεπε την παραγωγή μόνο συγκεκριμένων ποσοτήτων αγαθών που είχαν ήδη παραγγελθεί, με αποτέλεσμα να περιοριστεί η σπατάλη και η φθορά στο ελάχιστο, αποτέλεσαν τον πιο βασικό παράγοντα ανάπτυξης αυτού του συστήματος. Με τον καιρό, η πρακτική αυτή άρχισε να υιοθετείται από αυτοκινητοβιομηχανίες σε όλο τον κόσμο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kiichiro Toyoda, Υφαίνοντας μια αυτοκρατορία, αφιέρωμα της εφημερίδας «Η Καθημερινή».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές
Κατηγορία:Ιάπωνες μηχανικοί
Κατηγορία:Ιάπωνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αυτοκινητοβιομηχανίας
Κατηγορία:Σχεδιαστές αυτοκινήτων
Mercedes-Benz C219

Η **Mercedes-Benz CLS-Class W219** (εσωτερική ονομασία : **C219**) ήταν ένα πολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Οκτώβριο του 2004 έως τις 26 Ιουλίου 2010. Ήταν διαθέσιμο μόνο σε 4-πορτο σεντάν αμάξωμα, το οποίο όμως ήταν αυστηρά 4-θέσιο και είχε έντονα στοιχεία από κουπέ χαμηλότερου ύψους, ιδίως στο πίσω μέρος, σε βαθμό που θεωρείται, από τότε και διαχρονικά, ο δημιουργός της κατηγορίας των 4-πορτων κουπέ. Τον Μάιο του 2008 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση και τελικώς αντικαταστάθηκε τον Ιανουάριο του 2011 από την Mercedes-Benz C218.

## Βασικά στοιχεία
[thumb|left|Mercedes CLS 63 AMG στο [Ελσίνκι τον Δεκέμβριο του 2006.]]

Μια πρώτη εντύπωση για το επερχόμενο μοντέλο δόθηκε έναν χρόνο πριν την εισαγωγή του, όταν παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2003 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης ένα σχεδόν παρόμοιο πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) με την ονομασία **Vision CLS**.

Το μοντέλο παραγωγής βασιζόταν στην πλατφόρμα της Mercedes-Benz E-Class W211, με την οποία μοιραζόταν επίσης και αρκετά μηχανικά μέρη. Ήταν διαθέσιμο με μία μεγάλη παλέτα κινητήρων, κυρίως βενζίνης, αλλά και ντίζελ, με κυβισμούς από 3.0 έως 6.2 λίτρα και με ιπποδυνάμεις από 224 έως 514 ίππους. Στα 6 σχεδόν χρόνια της παραγωγής του, κατασκευάστηκαν πάνω από 170.000 αντίτυπα του μοντέλου.

## Κινητήρες - Τεχνικά χαρακτηριστικά

1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη

## Πωλήσεις

Ακολουθούν οι ετήσιες πωλήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).

## Αναφορές



C219
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Επί πέντε γραμμών

Το **επί πέντε γραμμών** ήταν επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες.

Παίζεται με δύο παίκτες, ένα ταμπλό, και από πέντε πούλια ο καθένας. Τα πούλια λέγονταν «πεσσοί» ή «ψήφοι». Οι Ρωμαίοι τα έλεγαν «calculi». Επάνω στο ταμπλό ήταν χαραγμένες πέντε γραμμές, κάθετες προς τους παίκτες, επάνω στις οποίες τοποθετούνταν τα πούλια. Εκτός από τις πέντε γραμμές ήταν χαραγμένη και μια έκτη, η λεγόμενη «ιερά γραμμή», η οποία χώριζε τις υπόλοιπες στην μέση, και επάνω στην οποία βρίσκονταν ένα πούλι, για την περίπτωση έσχατης ανάγκης. Εξαιτίας της ιεράς γραμμής υπήρχε και παροιμία, η «κίνει τον αφ' ιεράς».

## Πηγές
* 
*Pritchett, W. K. 1968. "Five Lines" and IG 12, 324. California Studies in Classical Antiquity 1: 187-215
*Leslie Kurke 1999, Ancient Greek Board Games and How to Play Them, Classical Philology, Vol. 94, No. 3 (Jul., 1999), pp. 247-267

Κατηγορία:Αρχαία παιχνίδια
Πόλεις

Οι **πόλεις** ήταν δημοφιλές επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες.

Παίζεται με δύο παίκτες. Το ταμπλό ήταν χωρισμένο σε πεδία, όπως η σκακιέρα. Τα πεδία ονομάζονταν «χώρες» ή «πόλεις». Κάθε παίκτης είχε τριάντα πιόνια, τους «κύνες», που είχαν διαφορετικό χρώμα για κάθε παίκτη. Οι κύνες πήγαιναν ευθεία ή λοξά, και σε εναλλάξ κινήσεις όπως στο σκάκι. Μπορούσαν να αποκλείσουν ή να χτυπήσουν τους κύνες του αντίπαλου, και στο τέλος έχανε αυτός που έμεινε χωρίς κύνες. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαία παιχνίδια
Μονερόν

Η **νήσος Μονερόν**, (ρωσικά: Монерон, ιαπωνικά: 海馬島 Καϊμπάτο ή Τοντομοσίρι), είναι μία ρωσική νήσος που βρίσκεται στη νότια είσοδο του πορθμού Τατάρων, δυτικά του νότιου άκρου της νήσου Σαχαλίνης και Δ.ΒΔ. του πορθμού Λα Περούζ, (μεταξύ Σαχαλίνης και της ιαπωνικής νήσου Χοκάιντο).

## Έκταση
Η συνολική έκταση της Μονερόν είναι περίπου 30 τ.χλμ. με μέγιστο υψόμετρο περίπου 430 μ. Έχει σχήμα ωοειδές με μήκος κατά διεύθυνση Β.- Ν. 7,2 χλμ. και πλάτος 5,6 χλμ. Απέχει περίπου 40 ναυτικά μίλια δυτικά από το νότιο άκρο της Σαχαλίνης και ομοίως από τον πορθμό Λα Περούζ.

## Όνομα
Το ιαπωνικό όνομα της νήσου **Τοντομοσίρι** (= νήσος θαλάσσιων ελεφάντων) δόθηκε ακριβώς για τα θαλάσσια αυτά ζώα που βρίσκουν καταφύγιο στη νήσο. Το όνομα Μονερόν έδωσε ο Γάλλος πλοηγός Λα Περούζ, όταν φθάνοντας στη περιοχή (1787), την οποία και χαρτογράφησε, προς τιμήν του βοηθού του μηχανικού αξιωματικού Πωλ Μονερόν.

## Εθνικό πάρκο

Η Μονερόν κατά το μεγαλύτερο μέρος της έχει βραχώδεις απότομες ακτές με ελάχιστες αμμουδιές, δεν διατηρεί μόνιμο πληθυσμό, κατοικείται κυρίως τους θερινούς μήνες. Αποτελεί εξ ολοκλήρου ομώνυμο θαλάσσιο πάρκο για θαλάσσια ζώα και πουλιά και η τουριστική της κίνηση που άρχισε να οργανώνεται μόλις το 2006 είναι ειδικότερα φυσιολατρική. Έχει ήδη καταστεί ένα από τα πλέον δημοφιλή μέρη της γενικότερης γεωγραφικής περιοχής για καταδύσεις.

## Σημειώσεις

* Στις 1 Σεπτεμβρίου του 1983, παρά τη νήσο Μονερόν, που βρίσκεται ανατολικά της νότιας εισόδου του πορθμού, καταρρίφθηκε από ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη το κορεατικό επιβατικό αεροσκάφος της πτήσης KAL 007 που για άγνωστους λόγους αποκλίνοντας της πορείας του είχε εισέλθει σε απαγορευτικό τομέα του ρωσικού εναέριου χώρου παρασύροντας στο θάνατο τους 269 επιβαίνοντες αυτού (πλήρωμα και επιβάτες). Το περιστατικό αυτό συγκίνησε την τότε διεθνή κοινή γνώμη, δημιούργησε ανησυχίες στην ασφάλεια των αεροπορικών συγκοινωνιών, ενώ δυσχέρανε ακόμη περισσότερο τις ήδη τεταμένες διεθνείς σχέσεις της περιόδου του ψυχρού πολέμου.

## Δείτε επίσης

Κατηγορία:Νησιά της Ασίας
Κατηγορία:Σιβηρία
Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Κατηγορία:Θαλάσσια πάρκα
Thousand Foot Krutch

Οι **Thousand Foot Krutch** ή αλλιώς **TFK** είναι μια χριστιανική ροκ μπάντα που κατάγεται από τον Καναδά. Έχουν κυκλοφορήσει 8 άλμπουμ: Set It Off (2001), Phenomenon (2003), The Art of Breaking (2005), The Flame In All of Us (2007), Welcome to the Masquerade (2009), The End Is Where We Begin (2012),  Oxygen:Inhale (2014), και Exhale (2016). Ο τραγουδιστής Trevor McNevan και ο ντράμερ Steve Augustine είναι επίσης τα ιδρυτικά μέλη της μπάντας **FM Static**. Οι ΤFK έχουν πουλήσει πάνω από 1 εκατομμύριο άλμπουμ παγκοσμίως. Τα πιο αναγνωρισμένα τραγούδια τους είναι το "Bring Me to Life", "Move", "Be Somebody", "Courtesy Call", "War Of Change" και το "Phenomenon"και το "fly on the wall".

## Μέλη

* Trevor McNevan: Φωνητικά, κιθάρα (1995-παρόν)
* Joel Bruyere: Μπάσσο, εναλλακτικά φωνητικά (1999-παρόν)
* Steve Augustine: Ντραμς (2000-παρόν)

## Δισκογραφία

* Shutterbug (1995)
* That's What People Do (1997)
* Set It Off (2001)
* Phenomenon (2003)
* The Art of Breaking (2005)
* The Flame In All of Us (2007)
* Welcome to the Masquerade (2009)
* The End Is Where We Begin (2012)
* Oxygen:Inhale (2014)
* Exhale (2016)

Κατηγορία:Καναδικά hard rock συγκροτήματα
Μανώλης Δραγώγιας

Ο **Μανώλης Δραγώγιας** (Λευκοπηγή Κοζάνης, 1933 - Θεσσαλονίκη, 13 Αυγούστου 2023) ήταν Έλληνας ζωγράφος.right|thumb|300px|''Τοπίο''. Έργο του Μανώλη Δραγώγια

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λευκοπηγή της Κοζάνης το 1933. Το 1962 εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο της Γερμανίας, όπου σπούδασε ζωγραφική για δύο περίπου χρόνια στο εργαστήριο του Αλ. Γκεόργκυ. Εκεί ειδικεύεται στην τεχνική της σπάτουλας και δέχεται τις επιδράσεις του ιμπρεσιονισμού. Στη Γερμανία, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος αργότερα, συγκινείται και εμπνέεται από τα διδάγματα της Σχολής του Μονάχου. Το 1964, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και διδάσκει στην ιδιωτική σχολή "Κοραής".  

Η θεματογραφία του επικεντρώνεται στα τοπία με ποτάμια, λίμνες, θάλασσες και ακτές, καρνάγια και αρσανάδες και ψαρόβαρκες, αλλά και στην καθημερινότητα των ανθρώπων του χωριού και τα λαογραφικά συμβάντα. Εκπροσωπεί την τάση του ιμπρεσιονιστικού υπαιθρισμού, με εμφανείς επιρροές από τις θαλασσογραφίες του Ρώσου ζωγράφου Ιβάν Αϊβαζόφσκι (Ivan Aivazovski, 1817 - 1900) και από τον τοπιογράφο Ιβάν Σίσκιν (Ivan Shishkin, 1832 - 1898) στη ζωγραφική του δάσους. 

Με εκθέσεις του σε όλη τη Μακεδονία, μέσα από τοπία της Κοζάνης, της Βέροιας, της Καστοριάς και της Χαλκιδικής ή τις προσωπογραφίες των ανθρώπων του χωριού και της θάλασσας, εκφράζει έντονα τα συναισθήματά του για το σκληρό αγώνα της ζωής στην ύπαιθρο. Στην απόδοση των ανθρώπινων μορφών χρησιμοποιεί ανθρωποκεντρικές φόρμες.

Έργα του Μανώλη Δραγώγια βρίσκονται στο Δημαρχείο και στο Λαογραφικό Μουσείο της Κοζάνης, όπως και σε άλλες δημόσιες ή ιδιωτικές συλλογές. Ανάμεσα στους πίνακες του περιλαμβάνονται: "11 Οκτωβρίου 1912" (που αναπαριστά την απελευθέρωση της Κοζάνης), "Ψαρόβαρκες αγκυροβολημένες", "Βάρκες στην αμμουδιά", "Σύνθεση με ψαρόβαρκα, βότσαλα και θάλασσα", "Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους" κ. ά. 

Το 2010, ο Μανώλης Δραγώγιας τιμήθηκε από το Δήμο Κοζάνης με το αργυρό μετάλλιο της πόλης, με τη συμπλήρωση 55 χρόνων εικαστικής δημιουργίας. 

Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στις 13 Αυγούστου 2023.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δημήτρη Καραγιάννη: "Μανώλης Δραγώγιας: Η δικαίωση μιας 55χρονης πορείας", Εφημ. "ΘΑΡΡΟΣ" Ν. Κοζάνης, 14 Σεπτεμβρίου 2010.
* Εφημ. "Κοζάνη" (ηλεκτρονική έκδοση), με συνέντευξη του Μανώλη Δραγώγια, 16 Νοεμβρίου 2009.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Οδός Αθηνάς

Η **Οδός Αθηνάς** αποτελεί έναν από τους κεντρικούς δρόμους στην καρδιά της πόλης της Αθήνας, ο οποίος ενώνει το Μοναστηράκι με την Ομόνοια, διερχόμενος από την Πλατεία Κοτζιά και το παλιό Δημαρχείο της Αθήνας, καθώς και την Πλατεία Καραμάνου. Ο δρόμος διέρχεται επίσης μπροστά από την Δημοτική Αγορά των Αθηνών (Βαρβάκειος αγορά) και το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Έχει μήκος σχεδόν ενός χιλιομέτρου, από το οποίο τα 80 μέτρα είναι πεζοδρομημένα από το 1999. Διαθέτει δύο λωρίδες κυκλοφορίας (μία ανά κατεύθυνση) και χώρο για στάθμευση.

Πέριξ της οδού, υπάρχουν πολλά νεοκλασικά κτήρια, καταστήματα και πολυκατοικίες, ενώ τα υπόλοιπα είναι μοντέρνας αισθητικής.

## Ιστορία

Η οδός ασφαλτοστρώθηκε για πρώτη φορά κατά τον 19ο αιώνα, ενώ μοντέρνα κτήρια ξεκίνησαν να κατασκευάζονται κατά τη δεκαετία του 1950. Αργότερα προστέθηκε φωτισμός και φωτεινοί σηματοδότες. Η οδός χαράκτηκε από τους αρχιτέκτονες Κλεάνθη και Σάουμπερτ το 1834.

Η οδός Αθηνάς είχε αποκτήσει για αρκετά μεγάλο διάστημα κακή φήμη, αρχικά λόγω των χασικλήδων, πορνείας κλπ και τις δεκαετίες του 1950 & του 1960 κυρίως λόγω των παπατζήδων.

Στην διασταύρωσή της με την οδό Λυκούργου βρισκόταν ο πρώτος (για άλλους ημιεπίγειος & για άλλους ημιυπόγειος) σταθμός ''«Ομόνοια»'' (βλ. εικόνα στο http://www.stasy.gr/fileadmin/galery/isap_history/PH_15.jpg ) του Ηλεκτρικού (καλυμμένος, λειτουργεί ως αμαξοστάσιο σήμερα), από 17 Μαΐου του 1895 μέχρι 21 Ιουλίου 1930, οπότε εγκαινιάστηκε ο σημερινός υπόγειος της ομώνυμης πλατείας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «Νέo πρόσωπο για την οδό Αθηνάς», εφημερίδα «Το Βήμα», 12 Αυγούστου 2001

* «Η αιώνια γοητεία της οδού Αθηνάς», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Η Καθημερινή», 13 Αυγούστου 2011.

Αθηνας
Ηλιοφυλλίτης

Ο **ηλιοφυλλίτης** () είναι σπάνιο ορυκτό του μολύβδου και του χλωρίου, με χημικό τύπο Pb6As2O7Cl4. Αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality) στα ορυχεία Mines d’Harstigen και Langban στην πόλη Βάρμλαντ της Σουηδίας.

## Πρώτη περιγραφή και ονοματοδοσία
Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1888, από τον Σουηδό ορυκτολόγο **Φλινκ**. Ονομάστηκε έτσι, από την ελληνική λέξη *Ήλιος*, λόγω του χρώματός του και από τη λέξη *Φύλλον*, λόγω της μορφής των κρυστάλλων του.

## Σχηματισμός και σχετιζόμενα ορυκτά
Σχηματίζεται σε αποθέσει αρσενικού και χλωρίου ή σε σκωρίες χλωρίου (Λαύριο). Σχετίζεται με: Εκδεμίτη και Ινεσίτη στη Σουηδία, με Μιμητίτη, Κερουσίτη καιΑσβεστίτη στην Κίνα και με Αγγλεσίτη, Κερουσίτη, Λαυριονίτη, Φιντλερίτη, Λαντλοκίτη, Πραλαυριονίτη, Πενφιλντίτη και Φωσγενίτη στο Λαύριο.

## Χώρες εμφάνισης
Βρίσκεται στη Σουηδία σε τρία ορυχεία του Βάρμλαντ (TL), στη Νεβάδα των ΗΠΑ, σε ένα ορυχείο στην περιοχή Τσινγκάι της Κίνας, σε δύο ορυχεία της Τοσκάνης στην Ιταλία, και σε τρία ορυχεία (Πασά-Λιμάνι, στην Παραλία του Θορικού και στην περιοχή Βρυσσάκη) στο Λαύριο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηλιοφυλλίτης στο webmineral.com

Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού
Κατηγορία:Αλογονίδια
Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος** (1928 - 12 Φεβρουαρίου 2011) ήταν Έλληνας νομικός και Δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το 1989 έως την παραίτησή του το 1998. Ο Κοσμόπουλος απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 12 Φεβρουαρίου 2011 σε εκδήλωση στο Καυτανζόγλειο Εθνικό Στάδιο.

Διετέλεσε πρόεδρος του αθλητικού συλλόγου του Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Το 1989 ο Δήμαρχος Σωτήρης Κούβελας παραιτήθηκε για να εκλεγεί βουλευτής. Μέχρι τις επόμενες εκλογές δήμαρχος Θεσσαλονίκης ανέλαβε ο τότε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος. Ο Κοσμόπουλος εκλέγεται πρώτη φορά δήμαρχος Θεσσαλονίκης εκλογές του 1990. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1994.

Παραιτήθηκε από τη θέση του Δημάρχου στις 19 Μαρτίου 1998 καταγγέλλοντας την παράταξή του και έχοντας γίνει στόχος κριτικής για οικονομικές ατασθαλίες, παρατυπίες και σκάνδαλα. Ο Κοσμόπουλος μαζί με στενούς συνεργάτες του, την κόρη του και τον γαμπρό του αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν υπό το βάρος των καταγγελιών ενώ η Νέα Δημοκρατία έδωσε εσπευσμένα το χρίσμα για τις δημαρχικές εκλογές του 1998 στον τότε βουλευτή Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Παναγιωτόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Παναγιωτόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αναστάσιος Παναγιωτόπουλος (1859-1939), επιχειρηματίας και πολιτικός
* Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (1851-1936), βουλευτής και υπουργός
* Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (οπλαρχηγός), στρατιωτικός και Μακεδονομάχος
* Άννα Παναγιωτοπούλου (γένν. 1947), ηθοποιός
* Γεώργιος Παναγιωτόπουλος (γένν. 1930), βουλευτής και υπουργός
* Γεώργιος Χ. Παναγιωτόπουλος (γένν. 1944), Πρόεδρος Συμβουλίου Επικρατείας
* Γιώργος Παναγιωτόπουλος (γένν. 1969), αθλητής και προπονητής στίβου
* Βασίλης Σαλέας (πραγματικό όνομα: Βασίλης Παναγιωτόπουλος) (γένν. 1953), κλαρινοπαίχτης
* Διαμαντής Παναγιωτόπουλος (γένν. 1957), αρχαιολόγος και πανεπιστημιακός
* Ερμής Παν ή Παναγιωτόπουλος (1909-1990), χορευτής και χορογράφος
* Ευθύμιος Παναγιωτόπουλος (1904-1973), καθηγητής Ιατρικής 
* Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος (1901-1982), συγγραφέας, λογοτέχνης, κριτικός και εκπαιδευτικός
* Κώστας Παναγιωτόπουλος (γένν. 1966), καλαθοσφαιριστής
* Μιχαήλ Παναγιωτόπουλος, αθλητής στίβου
* Νικόλαος Παναγιωτόπουλος (1965), δικηγόρος και πολιτικός
* Νίκος Παναγιωτόπουλος (1941-2016), σκηνοθέτης και σεναριογράφος
* Νίκος Παναγιωτόπουλος (1945), φωτογράφος
* Πάνος Παναγιωτόπουλος (γένν. 1957), δημοσιογράφος, δικηγόρος και υπουργός
* Σπύρος Παναγιωτόπουλος (1858-1930), πολιτικός
* Στέλιος Παναγιωτόπουλος η Στέλιος Γεράνης (1920-1993), ποιητής
* Σωτήρης Παναγιωτόπουλος (1804-1863), επιχειρηματίας
* Φώτιος Παναγιωτόπουλος (1919-1975), πολιτικός
* Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος (1901-1983), νομικός
* Χρήστος Παναγιωτόπουλος, δημοσιογράφος
* Χριστόφορος Παπουλάκος ή Παναγιωτόπουλος (1770-1861), ιερομόναχος.
Βεργούρι

Η **Λίμνη Βεργούρι** είναι μικρή λίμνη της Αχαΐας στην περιοχή του οροπεδίου της Ρακίτας. Συχνά αναφέρεται και ως *λίμνη του Βεργούρη*.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται στο δρόμο από το κέντρο του οικισμού της Ρακίτας προς τα χαλάσματα του ερειπωμένου παλιού οικισμού Άνω Μαζαράκι, απέχοντας περίπου 2 χιλιόμετρα από αυτή και άλλα τόσα περίπου από το παλιό Άνω Μαζαράκι. Απέχει περίπου 400 μέτρα από τον χωματόδρομο. Οι όχθες της έχουν συνολική περίμετρο σχεδόν 150 μέτρα.

## Λοιπά στοιχεία
Το αρχικό χωριό της περιοχής του Άνω Μαζαρακίου λεγόταν *Παληοχώρι*, και βρισκόταν κτισμένο στις ρίζες του λόφου *Λαγός*, σε πολύ κοντινή θέση με την λίμνη Βεργούρι. Γύρω από τη λίμνη δεν υπάρχουν καθόλου καλλιέργειες. 

## Σημείωση
Δεν πρέπει να ταυτίζεται με την λίμνη Ρακίτα που βρίσκεται σε γειτονική τοποθεσία της ίδιας περιοχής.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, *Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον*, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Περιβαλλοντικοί έλεγχοι υδατικών συστημάτων στη Ρακίτα Αχαΐας», nikosnikolopoulos.gr. Ανακτήθηκε: 25/11/2017.
* Χάρτης που δείχνει τη λίμνη. archetai.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 13/02/2011.
* Λίμνη Βεργούρι. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 13/02/2011.

Κατηγορία:Λίμνες της Αχαΐας
Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Λίμνη Ρακίτα

Η **Λίμνη της Ρακίτας** είναι μία πολύ μικρή λίμνη, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί και ως έλος, και βρίσκεται στα ορεινά του Νομού Αχαΐας και του Δήμου Ερυμάνθου, στην περιοχή του οροπεδίου της Ρακίτας, απ' όπου αντλεί και την ονομασία της. 

Η συνολική έκταση που καταλαμβάνει είναι περίπου 300 στρέμματα.  

## Ιστορία
Η λίμνη από το 1952-1954 περίπου αποτελεί μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας ενώ μέχρι τότε ανήκε, ήδη από την εποχή της Τουρκοκρατίας, στην Κοινότητα Μαζαρακίου. Σε περιπτώσεις πιθανής φορολογίας της από τους Οθωμανούς, οι κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν ότι ανήκε στο ναό της Αγίας Παρασκευής (*Ασπροκκλησιά*) της περιοχής, ώστε να τυγχάνει φοροαπαλλαγής.

## Περιβάλλον
Η λίμνη αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο του αλπικού τρίτωνα. Βέβαια σήμερα η αλόγιστη χρήση διαφόρων τοξικών λιπασμάτων έχει φέρει τη λίμνη στο χείλος της οικολογικής καταστροφής.

## Σημείωση
Δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη μικρή λίμνη Βεργούρι που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, σε γειτονική θέση.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Ομάδα εργασίας, «Οικολογικός απολογισμός των καταστροφικών πυρκαγιών του Αυγούστου 2007 στην Πελοπόννησο», Έκδοση WWF Ελλάς, Αθήνα (Σεπτέμβριος 2007). Ανακτήθηκε: 13/02/2011. (αρχείο pdf)
* Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, *Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον*, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μάχη Τράτσα, «Παγκόσμια ημέρα των ζώων. Δύσκολη η επιβίωση μετά το ολοκαύτωμα», tovima.gr, 04/10/2007. Ανακτήθηκε: 25/11/2017.
* «Περιβαλλοντικοί έλεγχοι υδατικών συστημάτων στη Ρακίτα Αχαΐας», nikosnikolopoulos.gr. Ανακτήθηκε: 25/11/2017.
* Λίμνη Ρακίτα. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 13/02/2011.

Κατηγορία:Λίμνες της Αχαΐας
Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Νήσοι Βολκάνο

Οι **Νήσοι Βολκάνο**, ή **Ηφαίστεια νησιά**, () αποτελούν μια μικρή ομάδα νήσων που βρίσκονται στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό μεταξύ των νήσων Μπόνιν και των Μαριάνων νήσων, στο αρχιπέλαγος της Ιαπωνίας.

## Θέση
Διοικητικά υπάγονται στη μητροπολιτική περιοχή του Τόκιο. Πρόκειται για τρεις ηφαιστειακές νήσους, θεωρούμενα ενεργά ηφαίστεια, σε διάταξη από Β. προς Ν. με τα ακόλουθα ονόματα και γενικότερα χαρακτηριστικά:

# η  **Κίτα-Ίβο-Τζίμα**, ή  Κιταϊότο (= βόρειο νησί του θείου), έκτασης 5,5 τ.χλμ., με  μέγιστο υψόμετρο 792 μ. 
# η **Ίβο-Τζίμα**, ή Ιότο (= νησί του θείου), έκτασης 20 τ.χλμ. με οροπέδιο κα μέγιστο   υψόμετρο 166μ.,  και 
# η **Μινάμι-Ίβο-Τζίμα**, ή Μιναμιότο (= νότιο νησί του θείου), έκτασης 3,5 τ.χλμ. και υψόμετρο 916 μ., 

## Ιστορία
Αρχικά τα νησιά αυτά δεν τα διεκδικούσε κανείς μέχρι το 1887, όταν έφθασαν σ΄ αυτά οι πρώτοι Ιάπωνες ψαράδες καθώς και λατόμοι. Επίσημα περιήλθαν στην Ιαπωνία το 1891.

Η μεγαλύτερη εξ αυτών νήσος, με μεγάλη επίπεδη έκταση, είναι η Ίβο-Τζίμα, η οποία στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούσε σπουδαία ιαπωνική στρατιωτική βάση. Συγκεκριμένα το 1945 δόθηκε επ΄ αυτής μια αιματηρή μάχη μεταξύ των αμερικανικών και ιαπωνικών δυνάμεων, η γνωστή μάχη της Ιβο Τζίμα. 
Μετά την ιαπωνική συνθηκολόγηση αν και τα νησιά ουσιαστικά ήταν ιαπωνικά οι Αμερικανοί ασκούσαν την διοίκηση σ΄ αυτά από το 1951 μέχρι το 1968 όπου και τα επέστρεψαν στην Ιαπωνία.

## Άτλας νήσων Βολκάνο

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" - τομ.15ος, σελ.44.

Κατηγορία:Νησιά της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Αρχιπελάγη
Αχλαδοχώρι Πέλλας

Το **Αχλαδοχώρι**, παλαιότερα γνωστό ως **Κισσαλάρ** ή **Κισλάρ**, καθώς και ως **Μανδαρές**, είναι χωριό που βρίσκεται στο νομό Πέλλας. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 60 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Πάικο, ανάμεσα στην Αραβησσό και τον Νέο Μυλότοπο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 404 κατοίκους.

## Τοπωνύμιο
Το Αχλαδοχώρι ήταν γνωστό μέχρι και το 1926 ως Κισσαλάρ ή Κισλάρ. Επρόκειτο για ονομασία τουρκικής προέλευσης, η οποία εικάζεται πως σχετιζόταν με τις κτηνοτροφικές δραστηριότητες των παλαιότερων κατοίκων του. Ακολούθως μετονομάστηκε σε Μανδαρές, ενώ από το 1955 φέρει τη σημερινή του ονομασία, η οποία οφείλεται στις αχλαδιές που ευδοκιμούσαν εκείνη την περίοδο στην περιοχή.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την επακόλουθη ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, εγκαταστάθηκαν στο χωριό Έλληνες πρόσφυγες κυρίως από την Ανατολική Θράκη (συγκεκριμένα από τα χωριά Μπαϊρ και Περγάζ της Καλλίπολης), ενώ αναφέρεται και εγκατάσταση προσφύγων από την Καππαδοκία. Στο Αχλαδοχώρι εγκαταστάθηκαν ακόμη αρκετές οικογένειες βλαχόφωνων, καθώς και Σαρακατσάνοι. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2015, η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι απόγονοι Θρακιωτών προσφύγων και βλαχόφωνων. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του Αχλαδοχωρίου εντοπίζονται στον αγροτικό τομέα και στην παροχή υπηρεσιών.

Διοικητικά, μετά την προσάρτησή του στο ελληνικό κράτος, το χωριό αποτέλεσε αρχικά έδρα κοινότητας, ενώ τα επόμενα χρόνια υπήχθη προσωρινά κατά σειρά στις κοινότητες Γιαννιτσών και Αραβησσού. Από το 1926 μέχρι το 1997 υπήρξε και πάλι έδρα κοινότητας. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Κύρρου, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Πέλλας.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πέλλας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατάλογος πρωθυπουργών της Αιγύπτου

Ο **Πρωθυπουργός της Αιγύπτου** (αραβικά: رئيس الوزراء المصرى , رئيس الحكومة) είναι ο επικεφαλής της Αιγυπτιακής κυβέρνησης. Σύμφωνα με το σύνταγμα, ο πρωθυπουργός είναι ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος στο Αιγυπτιακό Κοινοβούλιο. Αν και διαθέτει σημαντικές αρμοδιότητες η ουσιαστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο της Αιγύπτου.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Αίγυπτος είχε αρκετές κυβερνήσεις συνεργασίας που αποδείχθηκαν ασταθείς, εξαιτίας της διαμάχης που εγέρθηκε μεταξύ του προέδρου και του πρωθυπουργού. Παρ' όλ'αυτά, από το 1981, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα διατηρεί την πλειοψηφία στη Λαϊκή Συνέλευση και στηρίζει τον Αιγύπτιο πρόεδρο.

Το αξίωμα θεσμοθετήθηκε τον Αύγουστο του 1878 έπειτα από τη συμφωνία του χεδίβη Ισμαήλ Πασά να παραδώσει τις εξουσίες του σε ένα υπουργικό συμβούλιο με πρότυπο εκείνο της Ευρώπης. Ο πρώτος σύγχρονος πρωθυπουργός της Αιγύπτου ήταν ο Νουμπάρ Πασάς. Πριν από αυτόν στην Αίγυπτο υπηρετούσαν οι βεζίρηδες.

## Πρωθυπουργοί της Αιγύπτου

## Παραπομπές


## Βλέπε επίσης
*Πολιτική της Αιγύπτου
*Πρόεδρος της Αιγύπτου
*Κατάλογος πολιτικών κομμάτων στην Αίγυπτο

Κατηγορία:Πολιτική της Αιγύπτου

Αιγυπτο
Ακτινοβολία κινητών και υγεία

Τα αποτελέσματα της ακτινοβολίας των κινητών τηλεφώνων στην ανθρώπινη υγεία έχει συγκεντρώσει μεγάλο ενδιαφέρον και έχουν γίνει πολλές μελέτες πρόσφατα, αποτέλεσμα της ευρείας εξάπλωσης της χρήσης τους σε όλο τον κόσμο (Μέχρι τον Ιούνιο του 2009 υπήρχαν περισσότεροι από 4,3 δισεκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως). Τα κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στην περιοχή των μικροκυμάτων.

Η κύρια ανησυχία είναι η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία των κινητών. Αυτό όμως είναι απίθανο αφού η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων ανήκει στην κατηγορία των μικροκυμάτων και η οποία δεν είναι ιονίζουσα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να προκαλέσει μεταλλάξεις στο DNA που να οδηγήσουν στην ανάπτυξη καρκίνου, όπως για παράδειγμα η ακτινοβολία Γάμμα. Υπάρχουν μεγάλοι φορείς έρευνας που στην πλειονότητα τους δεν αποδεικνύουν κάποια σχέση ανάμεσα στην έκθεση σε κινητά τηλέφωνα και επικίνδυνα βιολογικά αποτελέσματα στους ανθρώπους. Ωστόσο, ένας αριθμός μεμονωμένων ερευνών είτε δηλώνουν μια τέτοια σχέση είτε είναι ασαφείς.

Μακροχρονια έρευνα που διεξήχθη στη Δανία έδειξε πως υπάρχουν μηδαμινές πιθανότητες πρόκλησης καρκίνου ή λευχαιμίας από κινητά τηλέφωνα. Στην έρευνα αυτή συμπεριλήφθηκαν 400 χιλιάδες Δανοί χρήστες κινητών τηλεφώνων των οποίων τα συμπτώματα παρακολουθήθηκαν για 21 χρονια. 

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, δήλωσε πως ο καρκίνος είναι απίθανο να δημιουργηθεί από κινητά τηλέφωνα ή τις κεραίες τους και ότι αξιολογήσεις δεν έχουν βρει πειστικά στοιχεία για άλλα προβλήματα υγείας. Αντίθετα, κάποιες συμβουλευτικές αρχές των ΗΠΑ πρότειναν μέτρα για να ελαχιστοποιήσουν την έκθεση των πολιτών ως μέτρο πρόληψης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία
Κατηγορία:Ιατρική φυσική
Ελληνική απογραφή 1829

Το επιστημονικό μέρος της γαλλικής αποστολής της Εκστρατείας του Μoριά (1828-1833) θεώρησε απαραίτητο να επαληθεύσει τα στοιχεία πληθυσμού που τους προμήθευσε ο Κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας. Σύμφωνα με την απογραφή αυτή, ο πληθυσμός της Πελοποννήσου κατά το 1829 ανήρχετο σε 336.366 κατοίκους.

Η απογραφή θεωρήθηκε μέρος της *Expédition scientifique de Morée* και υλοποιήθηκε, υπό την επίβλεψη του Στρατηγού Σνεντέρ (Schneider), από τους Μπομπλεϊέ (Boblayer) και Σερβιέ (Servier).

Τα αποτελέσματά της δόθηκαν στον εξής πίνακα, ο οποίος ακολουθεί τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828 που είχε ορίσει ο Καποδίστριας:

Στοιχεία από την απογραφή αυτή αναφέρονται σε διάφορες πηγές που αφορούν περιοχές της Πελοποννήσου.

Αναλυτικά στοιχεία από την απογραφή (πίνακες με αναφορά οικισμού, αριθμού οικογενειών και αριθμού κατοίκων) περιέχεται στον Δεύτερο Τόμο του έργου της Expédition scientifique de Morée με τίτλο Geographie.

## Αναφορές


1829
Τελωνειακός Κώδικας

Με την ονομασία **Τελωνειακός Κώδικας** φέρεται το σύνολο κωδικοποιημένων νόμων και διατάξεων που αφορούν θέματα τελωνισμού και εκτελωνισμού εμπορευμάτων, ελέγχου της νόμιμης διαδικασίας εισαγωγών και εξαγωγών, της δίωξης των σχετικών παραβάσεων και λαθρεμπορίου καθώς και τις αρμοδιότητες - ευθύνες των επιτετραμμένων οργάνων ελέγχου, που συγκροτούν τις τελωνειακές Αρχές της κάθε χώρας.

Ο ελληνικός Τελωνειακός Κώδικας διαμορφώθηκε το 1918 και τέθηκε σε ισχύ με τον νόμο 1165 στις 17 Μαρτίου του 1918 με τον τίτλο "Περί Τελωνειακού Κώδικος", όπως τροποποιήθηκε στη συνέχεια με σειρά επιμέρους νόμων και διαταγμάτων, μέρη του οποίου ισχύουν μέχρι σήμερα.  Ο Νόμος - Κώδικας εκείνος περιελάμβανε 144 άρθρα σε 18 κεφάλαια στα οποία και κατατάσσονταν μεθοδικά κάθε θέμα τελωνειακής νομοθεσίας που είχε θεσπιστεί μέχρι τότε.
Αξίζει μάλιστα ν΄ αναφερθεί ότι με την έκδοση του παραπάνω νόμου, που κατάφερε και συνέταξε ο τότε διευθυντής των έμμεσων φόρων και μονοπωλίων Γ. Ν. Κοφινάς και που χαρακτηρίστηκε άθλος, καταργήθηκε ο από 19 Μαρτίου του 1843 σχετικός νόμος του Όθωνα "περί οργανισμού των τελωνείων του κράτους" που είχε συνταχθεί 75 χρόνια πριν, σε χρόνο κατά τον οποίο τόσο η ναυτιλία όσο και το εμπόριο τελούνταν σε συνθήκες πολύ διαφορετικές, τα δε όρια του κράτους είχαν ήδη αλλάξει, όπως επίσης οι λιμένες αλλά και γενικότερα οι συγκοινωνίες. Μαζί δε με εκείνο καταργήθηκε και η όλη στο μεταξύ πανσπερμία διατάξεων που είχαν εκδοθεί μετά από κάθε διαφοροποίηση και που συνέβαινε να ήταν και διαφορετικές από τόπο σε τόπο και κατ΄ αντικείμενο με συνέπεια ακόμα και η παρακολούθησή τους να ήταν από πολύ δυσχερής μέχρι αδύνατη.

Τελευταία διοικητική κωδικοποίηση ελληνικών  τελωνειακών διατάξεων έγινε το 1968.
Από το 1992, όπου τέθηκε σε ισχύ ο Κανονισμός της ΕΟΚ 2913/1992, γνωστότερος ως Κοινοτικός Τελωνειακός Κώδικας, όπου και ακολούθησε "τελωνειακή σύνδεση", παλαιότεροι θεσμοί που ίσχυαν άλλοι καταργήθηκαν ενώ οι περισσότεροι εκσυγχρονίστηκαν, διατηρούμενοι κυρίως για το εμπόριο με χώρες και τόπους εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κατηγορία:Νομικοί κώδικες
Χλωριούχο χρωμύλιο

Το **χλωριούχο χρωμύλιο** είναι μια χημική ένωση με τύπο: *CrO<sub>2</sub>Cl<sub>2</sub>*. Είναι ένα υγρό με έντονο κόκκινο χρώμα, συγκρίσιμο με αυτό του υγρού βρωμίου. Αντιδρά με τους υδρατμούς της ατμόσφαιρας εκλύοντας πυκνούς κόκκινους ατμούς.

## Παρασκευή
Ο πιο συνηθισμένος τρόπος παρασκευής του είναι η επίδραση χλωριούχου νατρίου και πυκνού θειικού οξέος σε διχρωμικό κάλιο, σύμφωνα με την αντίδραση:

:::K2Cr2O7 + 4 NaCl → 2 CrO2Cl2 + 2 KHSO4 + 4 NaHSO4 + 3 H2O

## Χημικές ιδιότητες
Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι εξαιρετικά ηλεκτρονιόφιλο καθώς επίσης και ισχυρό οξειδωτικό. Επίσης, υφίσταται υδρόλυση προς χρωμικό και υδροχλωρικό οξύ:
:::CrO2Cl2 + 2H2Ο → H2CrO4 + 2HCl
Η συμπεριφορά του προς το νερό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι το χλωριούχο χρωμύλιο ατμίζει σε υγρή ατμόσφαιρα.

## Ασφάλεια
Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι μια χαρακτηριστική ένωση του εξασθενούς χρωμίου (Cr6+). Τα άλατα του εξασθενούς χρωμίου είναι καρκινογόνα, γι' αυτό και η διαχείρισή τους πρέπει να πραγματοποιείται κάτω από τις απαραίτητες προϋποθέσεις ασφαλείας που σχετίζονται με τις καρκινογόνες ουσίες.

Οι ατμοί του χλωριούχου χρωμυλίου είναι ερεθιστικοί για τα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα. Η κατάποση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή εσωτερική βλάβη στον ανθρώπινο οργανισμό.

## Πηγές
* Sisler, H. H. "Chromyl Chloride" Inorganic Synthesis McGraw-Hill: New York, 1946; Vol. 2, σελ. 205–207

Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου
Κατηγορία:Χρώμιο
Γαϊδουρονήσι Αιτωλοακαρνανίας

Το **Γαϊδουρονήσι** είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησάκι στη Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου κοντά στις Βρωμαλυκές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Iστοσελίδα Φορέα Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου. fdlmes.gr. Ανακτήθηκε: 19/03/2015.
* Γαϊδουρονήσι. wikimapia.org

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου