open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ομορφοκκλησιά Καστοριάς

Η **Ομορφοκκλησιά** (παλιότερα ονομαζόταν Κάλλιστα ή Γκάλλιστα) είναι ορεινός οικισμός του Δήμου Καστοριάς της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (Πρόγραμμα Καλλικράτης). Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στο Δήμο Αγίας Τριάδας. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλης της Καστοριάς σε υψόμετρο 800 μέτρα και σε απόσταση 21 χλμ. από την πόλη της Καστοριάς και κατά την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 23 κατοίκους, ενώ του 2001 47 κατοίκους.

## Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου
Είναι γνωστή για την εκκλησία της και το μοναδικό ολόσωμο ξύλινο ανάγλυφο του Αγίου Γεωργίου που την κοσμεί ύψους περίπου 3 μέτρα του 13<sup>ου</sup> αιω. Η υπέρθυρη κτητορική επιγραφή του αναφέρει έτος 1286/87 που οι Άρχοντες Νετζάδες «Ανδρόνικος, Νικηφόρος και Ιωάννης» ανέλαβαν τα έξοδα της ανοικοδόμησης στα χρόνια του αυτοκράτορα Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγου Το 1684 μαζί με τη Μονή Τσούκας Καστοριάς είχε ενταχθεί στο μοναστήρι της Μαυριώτισσας. Έχει ανακηρυχθεί, μαζί με την κοντινή μονή Παμμέγιστων Ταξιαρχών Τσούκας, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1924.

Κατά το Μακεδονικό αγώνα οι Γκαλιστινοί διακρίθηκαν σε προσφορά, όπως ο οπλαρχηγός Μέλλιος Γιαννούσης.

## Γνωστοί Ομορφοκκλησιώτες
* Μέλλιος Γιαννούσης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παντελής Τσαμίσης, Η Καστοριά και τα Μνημεία της, τύποις Αλευροπούλου, Εν Αθήναις 1949, σ.149
* D.Nicol Two Churches of west Makedonia, περ. Byzantinisch Zeitschrift, τ.49. σελ.99-100,1956. 
* Νίκος Μουτσόπουλος, το ξύλινο ανάγλυφο του Αγίου Γεωργίου στο ομώνυμο ναό της Ομορφοκκλησιάς και ορισμένες ξυλόγλυπτες εικόνες της περιοχής, Περ. Κληρονομιά, τ. 25, σ.34

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Υπουργείο Πολιτισμού: Ναός Αγίου Γεωργίου Ομορφοκκλησιάς 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
1048 Θεοδοσία

Η **Θεοδοσία (Feodosia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,522. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πόλη Θεοδοσία (Φεοντοσίγια) της Κριμαίας.

* Μία επιπρόσθηση ενός αστέρα (του TYC 1236-138) από τη Θεοδοσία έγινε ορατή από τη Γη στις 22 Νοεμβρίου 2005.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Θεοδοσίας εκτιμάται σε 70,16 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0452. Η Θεοδοσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 28 λεπτά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Θεοδοσια
1050 Μέτα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1050 Μέτα
Η **Μέτα (Meta)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,138. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το γερμανικό γυναικείο βαφτιστικό όνομα «Μέτα», χωρίς να είναι γνωστό αν η ονοματοδοσία αυτή αφορούσε κάποια συγκεκριμένη γυναίκα.

Η Μέτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 8,5 λεπτά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μετα
1051 Μερόπη

Η **Μερόπη (Merope)** (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο αστέρα των Πλειάδων) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,959. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τα ομώνυμα πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μερόπης εκτιμάται σε 67,20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0429. Η Μερόπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 27 ώρες και 12 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μεροπη
1052 Βελγική

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1052 Βελγική
Η **Βελγική (Belgica)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,877. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και της έδωσε το όνομα της πατρίδας του. Η Βελγική υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 66 αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.

Το φαινόμενο μέγεθος της Βελγικής κατά τη μέση αντίθεσή της είναι 15,4.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Βελγικής είναι **S** (λιθώδης).

Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την αποστολή NEOWISE, έχει διάμετρο 9,78 και 10,406 χιλιόμετρα και η επιφάνειά της έχει αλβέδο 0,301 και 0,273, αντίστοιχα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τ. 8, σελ. 190

Βελγικη
Κατηγορία:Βέλγιο
1053 Βίγκντις

Η **Βίγκντις** (*Vigdis*) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με διάμετρο 9 χιλιομέτρων. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης. Η έννοια του ονόματος του αστεροειδή είναι άγνωστη.

## Τροχιά και κατηγοριοποίηση

Ο Vigdis είναι ένας μεμονομένος αστεροειδής που ανήκει στον πληθυσμό της κύριας ζώνης αστεροειδών. Περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο στην κεντρική ζώνη του αστεροειδή σε απόσταση 2,4-2,9 AU μία φορά κάθε 4 χρόνια και 3 μήνες (1.544 ημέρες, ημι-μείζων άξονας 2,61 AU). Η τροχιά του έχει εκκεντρικότητα 0,10 και κλίση 8° σε σχέση με την εκλειπτική. Ο αστεροειδής παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στο Παρατηρητήριο του Αλγέρι στις 15 Νοεμβρίου 1925. Το τόξο παρατήρησης του σώματος ξεκινά στη Χαϊδελβέργη με την επίσημη παρατήρηση της ανακάλυψης την επόμενη νύχτα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά

Σύμφωνα με την έρευνα που διενεργήθηκε από την αποστολή NEOWISE της NASA του Wide-field Infrared Survey Explorer, το 1053 Βίγκντις έχει διάμετρο 9,10 χιλιομέτρων και η επιφάνειά του έχει βαθμό ανάκλασης 0,389. Δεν έχει ληφθεί ακόμη περιστροφική φωτεινή καμπύλη του Βίγκντις από φωτομετρικές παρατηρήσεις. Η περίοδος περιστροφής του σώματος, ο πόλος και το σχήμα του παραμένουν άγνωστα.

## Ονομασία

Οποιαδήποτε αναφορά του ονόματος αυτού του δευτερεύοντος πλανήτη σε ένα άτομο ή περιστατικό είναι άγνωστη. Το «Βίγκντις» είναι ένα αρχαίο γυναικείο όνομα που χρησιμοποιείται στη Σκανδιναβία και την Ισλανδία.

### Άγνωστη προέλευση ονομασίας

Μεταξύ των χιλιάδων ονομασμένων μικρών πλανητών, ο Βίγκντις είναι ένας από τους 120 αστεροειδείς, για τους οποίους δεν έχει δημοσιευτεί επίσημη αναφορά ονομασίας. Όλοι αυτοί οι αστεροειδείς έχουν χαμηλό αριθμό μεταξύ των 164 Eva και 1514 Ricouxa και ανακαλύφθηκαν μεταξύ 1876 και 1930, κυρίως από τους αστρονόμους Ωγκύστ Σαρλουά, Γιόχαν Παλίζα, Μαξ Βολφ και Καρλ Βίλελμ Ράινμουτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βιγκντις
1055 Τύνκα

Η **Τύνκα (Tynka)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,829. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Τσέχο αστρονόμο Έμιλ Μπούχαρ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι. Η Τύνκα υπήρξε ο μόνος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον Μπούχαρ, ο οποίος του έδωσε το όνομα της μητέρας του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τύνκα εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι μεταξύ 0,169 and 0,350. Η Τύνκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 54 λεπτά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τυνκα
1056 Αζαλέα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1056 Αζαλέα
Η **Αζαλέα (Azalea)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,635. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γένος καλλωπιστικών φυτών.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αζαλέας εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160. Η Αζαλέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 54 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Αζαλέας εκτιμάται σε 85 ως 90 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αζαλεα
Λιθιοβοριοϋδρίδιο

Το **λιθιοβοριοϋδρίδιο** (αγγλικά: *lithium borohydride*) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει λίθιο (Li), βόριο (B) και υδρογόνο (H), με τύπο **LiBH<sub>4</sub>**. Ανήκει στα τετραϋδροβοριούχα (BH4-) άλατα και είναι από τα «γνωστά» αναγωγικά μέσα, και χρησιμοποιείται (κυρίως) από την Οργανική Χημεία, για αναγωγή εστέρων (RCO2R). Αν και η χρήση του είναι λιγότερο συνηθισμένη, σε σύγκριση με τη χρήση του νατριοβοριοϋδρίδιου (NaBH4), το κατιόν του λιθίου (Li+), που περιέχει, προσφέρει ορισμένα πλεονεκτήματα: Έχει υψηλότερη διαλυτότητα στους αιθέρες (ROR), είναι ισχυρότερο αναγωγικό μέσο (σε σύγκριση πάντα με το νατριοβοριοϋδρίδιο) και ταυτόχρονα ασφαλέστερο από το λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4), που είναι όμως, επίσης, πιο διαδεδομένο στη χρήση.

## Δομή

20 px|100 px


## Παραγωγή

1. Το λιθιοβοριοϋδρίδιο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση διπλής αντικατάστασης από νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4) και βρωμιούχο λίθιο (LiBr), διαλυμένα σε άνυδρο διαιθυλαιθέρα (|Et2O|) ή σε τετραϋδροφουράνιο (THF):

\mathrm{NaBH_4 + LiBr \xrightarrow

(ημιαντίδραση οξείδωσης λιθιοβοριοϋδρίδιου)


## Εφαρμογές

### Αναγωγικό αντιδραστήριο
Όπως προαναφέρθηκε, το λιθιοβοριοϋδρίδιο χρησιμοποιείται ως αναγωγικό αντιδραστήριο (κυρίως) για αλδεΰδες (RCHO → RCH2OH), κετόνες [RCOR → RCH(OH)R], λακτόνες, εποξείδια και (καρβοξυλικούς) εστέρες (RCO2R → RCH2OH + ROH) στην οργανική χημεία.

### Αποθήκευση χημικής ενέργειας

Το λιθιοβοριοϋδρίδιο, με την παραγωγή του, μπορεί να αποθηκεύσει χημική ενέργεια σε μια από τις υψηλότερες ενεργειακές πυκνότητες που έχουν παραχθεί σε μέσα αποθήκευσης χημικής ενέργειας. Αν και δεν υπάρχει γι' αυτό, προς το παρόν, άμεση πρακτική εφαρμογή, το στερεό λιθιοβοριδιοϋδρίδιο μπορεί να απελευθερώσει θερμότητα μέχρι 65 MJ/kg, καθώς (μπορεί να) ανάγει το ατμοσφαιρικό οξυγόνο σε νερό. Με βάση μάλιστα τη (σχετικά) χαμηλή πυκνότητά του, η οξείδωση του λιθιοβοριοϋδρίδιου δίνει 43,4 MJ/lit. Για σύγκριση, η βενζίνη δίνει 34,8 MJ/lit και το υγρό υδρογόνο μόλις 8,0 MJ/lit. Η ικανότητα αυτή έχει τραβήξει την προσοχή ερευνητών καυσίμων, για πιθανή χρήση του λιθιοβοριοϋδριδίου ως εναλλακτικό καύσιμο αυτοκινήτων ή και πυραύλων. Όμως, όπως όλα τα μέσα αποθήκευσης χημικής ενέργειας που βασίζονται σε υδρίδια, το λιθιοβοριοϋδρίδιο έχει πολύ πολύπλοκη ανακύκλωση και γι' αυτό έχει χαμηλή αποτελεσματικότητα ενεργειακής μετατροπής. Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου έχουν ενεργειακή πυκνότητα μόλις 2,0 MJ/lit, αλλά παρέχουν συνεχές ηλεκτιρικό ρεύμα που παράγουν και έχουν αποτελεσματικότητα ενεργειακής μετατροπής της τάξης του 90%. ¨Ετσι, η χαμηλή αποτελεσματικότητα ενεργειακής μετατροπής των υδριδίων μετάλλων, τα έχει κάνει, παρά την υψηλή ενεργειακή τους πυκνότητα, μη πρακτικά προς το παρόν.

## Παρατηρήσεις και παραπομπές


Κατηγορία:Υδρίδια
Κατηγορία:Ενώσεις λιθίου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βορίου
Λίρα των Τόνγκα

Η **λίρα** ήταν το νόμισμα της Τόνγκα έως το 1967  οπότε και εφάρμοσε το δεκαδικό σύστημα στο νόμισμά της. Η λίρα υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια, και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα= 240 πένες).

## Ιστορία
Αρχικά στην Τόνγκα χρησιμοποιούνταν η Βρετανική λίρα ως νόμισμα. Το 1921 όμως η κυβέρνηση των νήσων Τόγκα εκδίδει τραπεζογραμμάτια τα οποία κυκλοφορούσαν συμπληρωματικά με την στερλίνα. Τα χαρτονομίσματα αυτά που είχαν την επισήμανση *στερλίνες* (sterling) (Βρετανικές λίρες δηλαδή) στη οποία είχε συμπεριληφθεί η μάλλον ασυνήθιστη υποδιαίρεση των 4 σελινίων.

Όταν η λίρα της Αυστραλίας υποτιμήθηκε σε σχέση με το Βρετανικό νόμισμα κατά την έναρξη της Παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929, προκλήθηκε  μεγάλη σύγχυση στα μικρά νησιά των *Βρετανικών εδαφών του δυτικού Ειρηνικού* αφού δεν ήταν σαφές εάν η νομισματική τους μονάδα θα έπρεπε να θεωρηθεί ίση με την Βρετανική ή την Αυστραλιανή λίρα. Το ασαφές αυτό τοπίο διατηρήθηκε έως το 1936 οπότε η λίρα της Τόνγα υποτιμήθηκε έναντι της Βρετανικής λίρας με ισοτιμία 1,25 λίρες Τόνγα =1 στερλίνες. Άρα το νόμισμα  της Τόνγκα είχε πλέον ισοτιμία 1/1 με την λίρα της Αυστραλίας .
Η λέξη "στερλίνα" (sterling) διαγραφηκε αρχικά από τα χαρτονομίσματα της Τόνγκα ενώ στις επόμενες εκδόσεις απαλείφθηκε η λέξη η οποία τόση σύγχυση είχε προκαλέσει. Το 1967, η λίρα της Τόνγκα αντικαταστάθηκε από το Παάνγκα με ισοτιμία 1 λίρα = 2 Παάνγκα.

## Κέρματα
Κέρματα του νομίσματος αυτού δεν εκδόθηκαν.

## Τραπεζογραμμάτια
Τα χαρτονομίσματα των  5 λιρών  εκδίδονταν από το 1921 έως το 1966. Ενώ από το  1933 έως το 1966 εκδίδονταν τα χαρτονομίσματα των:
* 4 σελινίων
* 10 σελινίων
* 1 λίρας

## Πηγές
*Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαρτονομίσματα της Τόνγκα

Κατηγορία:Νομίσματα
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Τόνγκα
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005

Το **[[Κύπελλο Συνομοσπονδιών]] του 2005** διεξάχθηκε στη Γερμανία και ήταν η έβδομη διοργάνωση του θεσμού. Η Βραζιλία κατέκτησε για δεύτερη φορά το Κύπελλο νικώντας στον τελικό της Φραγκφούρτης τη Αργεντινή με σκορ 4-1.

## Ομάδες

Σημείωση: Η Αργεντινή συμμετείχε στο Κύπελλο γιατί η Βραζιλία είχε κατακτήσει μαζί το Κόπα Αμέρικα 2004 και το Παγκόσμιο Κύπελλο 2002. Σε τέτοιες περιπτώσεις συμμετέχει η δεύτερη στην εσωτερική ηπειρωτική διοργάνωση, δηλαδή τώρα η Αργεντινή.

## Διαιτητές

## Στάδια

## Φάση Ομίλων
### Όμιλος Α

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

### Όμιλος Β

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

## Φάση Νοκ-Άουτ

### Ημιτελικοί

----

### Τρίτη θέση (Μικρός τελικός)

### Τελικός

## Πηγές - Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2005
Σαρλ Περώ

right|thumb|250px|Μνημείο του Σαρλ Περρώ, Κήποι του Κεραμεικού, Παρίσι, 2011.
Ο **Σαρλ Περρώ** (ορθή γραφή: Σαρλ Περό,     γαλλ. *Charles Perrault*, Παρίσι, 12 Ιανουαρίου 1628 – 16 Μαΐου 1703) ήταν Γάλλος λαογράφος και συγγραφέας, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. 

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε το 1628 στο Παρίσι. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε αρχικά ως υπεύθυνος των βασιλικών κτηρίων. Άρχισε να γίνεται γνωστός ως λογοτέχνης το 1660 περίπου με ερωτικά ποιήματα. Αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή του στη μελέτη της ποίησης και των καλών τεχνών. Ήταν αδελφός του Κλωντ Περρώ (1613 – 1688), αρχιτέκτονα του Λούβρου.

### Λογοτεχνική διαμάχη
Ο Σαρλ Περρώ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη φιλολογική διαμάχη αναφορικά με την υπεροχή αρχαίων και νεότερων συγγραφέων. Το 1671 ο Περρώ εκλέχτηκε στη Γαλλική Ακαδημία, όπου διάβασε το 1687 το ποίημά του «Ο αιώνας του Μεγάλου Λουδοβίκου» (*Le siècle de Louis le Grand*, 1687), με αφορμή του οποίου η Γαλλική Ακαδημία διχάστηκε και ξέσπασε η αποκαλούμενη «Διαμάχη των Παλαιών και των Νέων». 

Στη διαμάχη αυτή, ο Περρώ έλαβε μέρος με τους «Παραλληλισμούς των Παλαιών και των Νέων» (*Paralleles des Anciens et des Modernes*, 1688 – 1698, 4 τόμοι), υποστηρίζοντας την υπεροχή και τοποθετώντας σε υψηλότερη θέση τους συγχρόνους του συγγραφείς, όπως τον Μολιέρο και τον Φρανσουά ντε Μαλέρμπ, από τους αρχαίους κλασικούς Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς. Βασικός του αντίπαλος σ’ αυτή τη διαμάχη ήταν ο Νικολά Μπουαλώ-Ντεπρώ (1636 - 1711).

### Κληρονομιά
Ο Σαρλ Περρώ είναι όμως περισσότερο γνωστός σ’ όλο τον κόσμο από τη συλλογή παραμυθιών για παιδιά, που περιλαμβάνονται στις «Ιστορίες της μαμάς μου της χήνας» (*Contes de ma mère l’ oye*, 1697), που τα έγραψε για τη διασκέδαση των παιδιών του και που έφεραν στη λογοτεχνία τη μόδα των «παραμυθιών» (*contes de fées*). Ανάμεσα σ’ αυτά περιλαμβάνονται η «Κοκκινοσκουφίτσα», η «Σταχτοπούτα», «Ο Παπουτσωμένος Γάτος», «Η Ωραία Κοιμωμένη», «Κυανοπώγων», «Ο Κοντορεβιθούλης» κ. ά.

#### Μνημείο Σαρλ Περρώ
Στον Κήπο του Κεραμεικού (*Jardin des Tuileries*) στο Παρίσι ανεγέρθηκε το 1908 περίτεχνο μαρμάρινο μνημείο προς τιμήν του Γάλλου συγγραφέα Σαρλ Περρώ, με γλυπτές παραστάσεις στη βάση του ηρώων από τα παραμύθια του (π.χ. Παπουτσωμένος γάτος), έργο του Γάλλου γλύπτη Γκαμπριέλ Εντουάρ Μπατίστ Πες (1854 - 1908). 

### Οικογένεια
Παντρεύτηκε τη Μαρί Γκυσόν το 1672 και απέκτησε 4 παιδιά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Περώ, Σαρλ», τόμος 49, σελ. 91, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.
* Εγκυκλοπαίδεια «ΔΟΜΗ», λήμμα «Περρώ, Σαρλ», τόμος 13, σελ. 71, Εκδόσεις «ΔΟΜΗ» ΕΛΛΑΣ – I.G.D.A. Italia, Αθήνα, 1972.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι λαογράφοι
ΟΕ Σαν Ζουλιά

Η ** Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά **  (καταλανικά:*Unió Esportiva Sant Julià *) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στην πόλη Σαν Ζουλιά ντε Λόρια. Επίσημα ονομάζεται επί του παρόντος Τικ Τάπα ΟΕ Σαν Ζουλιά (καταλανικά:* Tic Tapa UE Sant Julià *), λόγω χορηγίας του ρεστοράν Τικ Τάπα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1982 και παίζει στην πρώτη κατηγορία  τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Η ομάδα, όπως και οι υπόλοιπες ομάδες στην Ανδόρρα, δεν έχει δικό της γήπεδο και παίζει στα γήπεδα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ανδόρρας.  

## Ιστορία
Η Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά ιδρύθηκε το 1982 και συμμετέχει σαν ιδρυτικό μέλος εξαρχής από το 1995 στην πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Πριμέρα Ντιβιζιό χωρίς να έχει υποβιβαστεί ποτέ ως τώρα. Το 2005 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το πρωτάθλημα. Έτσι θα συμμετάσχει και για πρώτη φορά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όπου αποκλείστηκε από την Ραπίντ Βουκουρεστίου. 

Το 2009 θα στεφτεί για δεύτερη φορά πρωταθλήτρια. Με τον τίτλο θα μπορέσει να λάβει μέρος στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και θα γράψει ιστορία καθώς θα γίνει η πρώτη ομάδα από την Ανδόρρα που θα καταφέρει να περάσει σε δεύτερο προκριματικό γύρο τών διαγωνισμών της UEFA. Στον πρώτο προκριματικό γύρο θα καταφέρει να αποκλείσει την ΣΠ Τρε Φιόρι από το Σαν Μαρίνο μετά τη διαδικασία των πέναλτυ (οι κανονικοί αγώνες είχαν λήξει δυο φορές 1:1). Στον δεύτερο προκριματικό γύρο βρέθηκε μπροστά της η Λέφσκι Σόφιας από τη Βουλγαρία που την απέκλεισε με δύο νίκες (5:0 και 4:0).

Το 2008 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) κερδίζοντας στον τελικό την ΦΚ Λουζιτάνος. Θα κατακτήσει το κύπελλο άλλες τέσσερεις φορές (2010, 2011, 2014 και 2015).

Το 2004 η Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά θα κατακτήσει για πρώτη φορά το Σουπερκόπα Ανδορράνα (Σούπερ κύπελλο Ανδόρρας). Θα επαναλάβει τον άθλο άλλες τέσσερεις φορές (2009, 2010, 2011 και 2014).

## Τίτλοι

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας]] (2)**: 2005, 2009
* **[[Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας]] (6)**: 2008, 2010, 2011, 2014, 2015, 2021
* **[[Σούπερ κύπελλο Ανδόρρας|Σουπερκόπα Ανδορράνα]] (5)**:2004, 2009, 2010, 2011, 2014

## Παίκτες
 

## Ευρωπαϊκή πορεία
### Συνοπτικά

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1982
Γλυκή Θεσπρωτίας

Η **Γλυκή** είναι οικισμός του δήμου Σουλίου της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). 

## Γενικά στοιχεία
Παλαιότερα  ανήκε  στην άλλοτε επαρχία Μαργαριτίου του νομού Θεσπρωτίας. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Αχέροντα. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί ιδία έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Αχέροντα, του Δήμου Σουλίου.

Βρίσκεται στο ΝΑ. τμήμα της άλλοτε επαρχίας Μαργαριτίου στο δρόμο Παραμυθιάς - Πρέβεζας και σε υψόμετρο 80 μ. Ανατολικά του χωριού υψώνονται τα Όρη Παραμυθιάς, ενώ δυτικά ρέει ο ποταμός Αχέροντας. Πρόκειται για ένα πεδινό χωριό, ο πληθυσμός του οποίου, ασχολούμενος κυρίως με την μικροκτηνοτροφία και περισσότερο με τη γεωργία και ειδικότερα με τη ριζοκαλλιέργεια, το 1928 αριθμούσε 238 κατοίκους, έχοντας δημοτικό σχολείο και ταχυδρομικό γραφείο. Το 1971 είχε 481 κατοίκους, το 1981 ήταν 469, ενώ το 2001 αριθμούσε 434 κατοίκους.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη.

Το χωριό Γλυκή υπάγονταν αρχικά στην άλλοτε επαρχία Φαναρίου του νομού Πρεβέζης.

## Ιστορικά στοιχεία
### Αρχαιότητα
Στο σημερινό χωριό έχουν διασωθεί λείψανα αξιόλογου οικισμού που παρουσιάζει συνεχή ζωή από την ελληνιστική ως τη βυζαντινή εποχή. Από τα σωζόμενα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής εικάζεται ότι θα πρέπει εδώ να τοποθετηθεί η αρχαία **Εύροια**, έδρα επισκόπου, που μνημονεύεται σε βυζαντινές πηγές του 4ου μ.Χ. αιώνα. Άλλοι πάλι ερευνητές ταυτίζουν τα ερείπια με το αρχαίο Ομφάλιο ή την Κίχυρο. Η νεότερη πάντως ονομασία του χωριού πρέπει να  σχετίζεται με τον κοντινό «Γλυκύ λιμένα» (Στραβ.  VII, 7, 5 : *«... και Ελάτρια και Βατίαι εν μεσογαία. Καθήκει δ'  αυτών η χώρα μέχρι του κόλπου. Μετά δε Γλυκύν λιμένα εφεξής εισι δύο άλλοι λιμένες, ο μεν εγγυτέρω και ελάττων Κόμαρος...». *Ο οικισμός όφειλε τη μεγάλη διάρκεια της ζωής του στην πολύ στρατηγική του θέση, καθώς έλεγχε την εδώ διάβαση του Αχέροντα ποταμού, από την οποία περνούσε το ανατολικό σκέλος του διεθνούς  ρωμαϊκού  δρόμου Απολλωνίας-Βουθρωτού-Νικόπολης. Επίσης, λόγω της θέσης του, οι κάτοικοι του οικισμού εκμεταλλεύονταν, για γεωργικές καλλιέργειες, ένα μέρος της εύφορης κοιλάδας του Κωκυτού ποταμού, ενώ τα πλούσια βοσκοτόπια στα παρακείμενα υψώματα ευνοούσαν την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας.

### Βυζαντινοί και νεότεροι χρόνοι
Στους βυζαντινούς χρόνους αποτελούσε ιδιαίτερη επισκοπή, η οποία στη συνέχεια ενώθηκε με την επισκοπή Βουθρωτού και αποτέλεσε την "Επισκοπή Βουθρωτού και Γλυκέος". Μετά δε τη καταστροφή του Βουθρωτού, κατά τον 15ο αιώνα, μεταφέρθηκε η έδρα της επισκοπής στη Παραμυθιά, όπου και μετονομάστηκε σε Επισκοπή Παραμυθίας με αρχική υπαγωγή στη Μητρόπολη Ιωαννίνων.

Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 στο χωριό αυτό συνομολογήθηκε η Συνθήκη της Γλυκής μεταξύ των Σουλιωτών και των Τουρκαλβανών Μπέηδων το 1821.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τομ.18ος, σελ.319.
* «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» τομ.Η΄, σελ.568.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Λόλα Τσακίρη

Η **Λόλα Τσακίρη** (Θεσσαλονίκη, 11 Φεβρουαρίου 1933 - 2 Απριλίου 1982) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια. 

## Βιογραφία
Ο πατέρας ήταν στρατηγός και η ίδια είχε εργαστεί ως γραμματέας στην πρεσβεία των ΗΠΑ, προτού αφοσιωθεί στο τραγούδι. Το 1963 στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης κέρδισε το Δ’ βραβείο, με το τραγούδι *Πού πάτε κύριε*, των Νάντια Κωνσταντοπούλου και Τάκη Μωράκη, με συνερμηνεύτρια την Κωνσταντοπούλου. Τραγούδησε πολλές επιτυχίες της δεκαετίας του 1960 και συνεργάστηκε με συνθέτες όπως ο Μανόλης Χιώτης, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Τάκης Μωράκης. Μερικές από τις επιτυχίες της είναι: "Αθήνα", "Τέτοια χαρά δεν θα τη δεις", "Φέρτε μου ένα μαντολίνο" και άλλα.  Το 1966, στο φεστιβάλ της Βηρυτού πήρε το πρώτο βραβείο με το τραγούδι του Πλέσσα "Εδώ τελειώνει ο ουρανός". Εμφανίστηκε την δεκαετία του 1970 στο θέατρο και στην τηλεόραση. Λίγο πριν πεθάνει, τραγούδησε κατά τις γιορτές κρασιού στο Δαφνί, το καλοκαίρι του 1981. Πέθανε μόνη στο νοσοκομείο "Σωτηρία" και κηδεύτηκε από το Γ΄ Νεκροταφείο στις 2 Απριλίου 1982. Η κηδεία της έγινε με έρανο που ανέλαβαν οι ηθοποιοί Ρένα Βλαχοπούλου, Ελένη Προκοπίου, Κώστας Βενετσάνος και άλλοι συνεργάτες της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τραγούδια της Λόλας Τσακίρη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης
Υδροξείδιο του λιθίου

Το **υδροξείδιο του λιθίου** ή **καυστική λιθίνη** είναι ανόργανη ένωση, που περιέχει λίθιο, οξυγόνο και υδρογόνο, με τύπο **LiOH**. Το χημικά καθαρό υδροξείδιο του λιθίου, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι λευκό υγροσκοπικό κρυσταλλικό στερεό υλικό. Είναι υδατοδιαλυτό και ελαφρά διαλυτό στην αιθανόλη. Είναι διαθέσιμο εμπορικά τόσο στην άνυδρη όσο και στην ένυδρη (μονοϋδρική) μορφή του (LiOH•H2O) και είναι ισχυρή βάση.

## Παραγωγή

Το υδροξείδιο του λιθίου παράγεται βιομηχανικά με αντίδραση διπλής αντικατάστασης μεταξύ ανθρακικού λιθίου (Li2CO3) και υδροξειδίου του ασβεστίου [Ca(OH)2]:

\mathrm{Li_2CO_3 + Ca(OH)_2 \xrightarrow{} 2LiOH + CaCO_3 \downarrow} 

Με την παραπάνω αντίδραση λαμβάνεται η ένυδρη μορφή του υδροξειδίου του λιθίου, που αφυδατώνεται (αν είναι επιθυμητό) με θέρμανση στους 180&nbsp;°C, σε αφυδατικό κλίβανο.

Σε εργαστηριακή κλίμακα μπορεί να παραχθεί με επίδραση μεταλλικού λιθίου σε νερό, ή με υδρόλυση οξειδίου του λιθίου (Li2O), αν και αυτές οι αντιδράσεις τυπικά αποφεύγονται:

\mathrm{2Li + H_2O \xrightarrow{} 2LiOH + H_2 \uparrow} \mathrm{Li_2O + H_2O \xrightarrow{} 2LiOH} 


## Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές

Το υδροξείδιο του λιθίου μπορεί να χρησιμοποηθεί για την παραγωγή αλάτων του λιθίου, αν και συνηθίζεται περισσότερο η χρήση του ανθρακικού λιθίου για το σκοπό αυτό. Για παράδειγμα, με υδροφθορικό οξύ (HF) δίνει φθοριούχο λίθιο (LiF):

\mathrm{LiOH + HF \xrightarrow{} LiF + H_2O} 


Η κύρια χρήση του υδροξείδίου του λιθίου είναι η παραγωγή γράσων λιθίου. Ένα δημοφιλές τέτοιο γράσο είναι το στεατικό λίθιο, που είναι ένα γενικής χρήσης γράσο, χάρη στη μεγάλη του αντίσταση στο νερό, και γι' αυτό είναι χρήσιμο και σε χαμηλές και σε υψηλές θερμοκρασίες.

Ακόμη, το υδροξείδιο του λιθίου, χρησιμοποιήθηκε για τον καθαρισμό των αναπνευστικών συστημάτων στο διαστημόπλοιο Απόλλων 13 και σε υποβρύχια, αντιδρώντας με το εκπνεόμενο διοξείδιο του άνθρακα, με το οποίο παράγει ανθρακικό λίθιο και νερό:

\mathrm{2LiOH + CO_2 \xrightarrow{} Li_2CO_3 + H_2O} 

Προτιμάται (σε σύγκριση με υδροξείδια άλλων μετάλλων) για τη σχετικά μικρότερη «μοριακή» μάζα του και τη μικρότερη (κατά βάρος) παραγωγή νερού κατά την απορροόφηση του διοξειδίου του άνθρακα: 1 gr υδροξειδίου του λιθίου απορροφά 450 cm<sup>3</sup> διοξειδίου του άνθρακα (υπό πίεση 1 atm).

Χρησιμοποιήθηκε, ακόμη, ως μέσο μεταφοράς θερμότητας, ως ηλεκτρολύτης σε ηλεκτρικούς συσσωρευτές. σε κεραμικά, σε κάποια σκυροδέματα Pottland και, με τη μορφή του 7LiOH, ως αλκαλικό πρόσθετο ψυκτικού συμπιεσμένου ύδατος σε πυρηνικούς αντιδραστήρες, για την αποφυγή της τήξης του σχάσιμου υλικού τους (σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης).

Το 2012, η τιμή του κυμαίνονταν μεταξύ 5.000 και 6.000 δολλαρίων ανά τόνο.

## Παρατηρήσεις και παραπομπές


Κατηγορία:Ενώσεις λιθίου
Κατηγορία:Βάσεις
Κατηγορία:Υδροξείδια
Ράντι Ρόουντς

Ο **Ράνταλ Γουίλιαμ "Ράντι" Ρόουντς** (*Randall William "Randy" Rhoads*, 6 Δεκεμβρίου 1956 – 19 Μαρτίου 1982) ήταν Αμερικανός χέβι μέταλ κιθαρίστας, ο οποίος έπαιζε μαζί με τον Όζι Όσμπορν και στην μπάντα Quiet Riot. Αφοσιωμένος στην κλασική κιθάρα, ο Rhoads συχνά συνδύαζε επιρροές από την κλασσική μουσική με το δικό του προσωπικό στυλ. Όσο ήταν σε περιοδεία με τον Ozzy Osbourne, έψαχνε καθηγητές για κλασική κιθάρα. 

Παρά την σύντομή του καριέρα, ο Rhoads επηρέασε σημαντικά τους νεο-κλασικούς κιθαρίστες που αναδείχτηκαν την δεκαετία του '80. Έχει ασκήσει επίσης μεγάλη επιρροή σε κιθαρίστες όλων των ειδών. Συμπεριλαμβάνεται σε πολλές λίστες μεγάλων κιθαριστών. Σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1982. Ο οδηγός του λεωφορείου της μπάντας αποφάσισε να πιλοτάρει, χωρίς άδεια, ένα μικρό Beechcraft F35 και έπεισε τον κιθαρίστα και την κομμώτριά τους να επιβιβαστούν για μια μικρή βόλτα. Κατά την πτήση, το ένα φτερό του αεροπλάνου έσπασε, καταλήγοντας σε αναπόφευκτη συντριβή. Το πτώμα του Ρόουντς βρέθηκε καμένο και αναγνωρίστηκε από τα κοσμήματα που συνήθιζε να φέρει ο κιθαρίστας. Στην κηδεία του ήταν παρών ο Όζι Όσμπορν.

## Δισκογραφία
### Με Quiet Riot
* *[[Quiet Riot (1978 άλμπουμ)|Quiet Riot]]* (1978)
* *[[Quiet Riot II]]* (1978)
* *[[The Randy Rhoads Years]]* (1993)

### Με Ozzy Osbourne
* *[[Blizzard of Ozz]]* (1980)
* *[[Mr. Crowley Live EP]]* (1980)
* *[[Diary of a Madman]]* (1981)
* *[[Tribute (άλμπουμ του Ozzy)|Tribute]]* (1987)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Μουσικός

Ο **μουσικός** είναι ένα άτομο το οποίο γράφει και ερμηνεύει μουσική. Οι μουσικοί μπορούν να ξεχωρίζουν ανάλογα με την ικανότητα τους να δημιουργήσουν ή να ερμηνεύσουν μουσική. 

* Ένας οργανοπαίχτης παίζει ένα μουσικό όργανο.
* Ένας τραγουδιστής ασχολείται με το τραγούδι.
* Ένας συνθέτης, στιχουργός και ενορχηστρωτής δημιουργεί μουσική σύνθεση, τραγούδι και ενορχηστρώσεις. Αυτά ίσως μεταφερθούν σε μουσικά πεντάγραμμα. Και κάποιες φορές ερμηνεύονται ή ηχογράφουνται.
* Ένας Μαέστρος καθοδηγεί ένα μουσικό σύνολο. Ένας μαέστρος μπορεί να συμμετάσχει ως οργανοπαίχτης σε ένα σύνολο (ensemble).
* Ένας **καλλιτέχνης για ηχογραφήσεις** δημιουργεί ηχογραφήσεις, όπως CD και MP3 files.

Πολλές φορές δύο ή περισσότερες ιδιότητες συνυπάρχουν σε ένα άτομο
*
Κατηγορία:Επαγγέλματα σχετικά με τη μουσική
Λίρα της Γκάμπια

Η **λίρα** ήταν το νόμισμα της Γκάμπια  από το 1966 έως και 1971 οπότε και υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα. Υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια, και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα = 240 πένες).

## Ιστορία
Από το 1907 το νόμισμα της Γκάμπια ως αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας  ήταν η λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Το 1965 ανεξαρτητοποιήθηκε και το 1966 υιοθέτησε την λίρα της Γκάμπια με ισοτιμία 1/1 σε σχέση με τη λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Το 1970 με την εφαρμογή του δεκαδικού συστήματος στο νόμισμα της, η λίρα της Γκάμπια αντικαθίσταται με το νταλάζι με ισοτιμία 1 λίρα = 5 νταλάζι (1 νταλάζι = 4 σελίνια) και παύει να υφίσταται πλέον ως νόμισμα.

## Κέρματα
Τα κέρματα της λίρας της Γκάμπια κόπηκαν το 1966 και 1970. Απεικόνιζαν όλα την Βασίλισσα Ελισάβετ Β' στην μία τους όψη και είχαν τις εξής ονομαστικές αξίες:

Το κέρμα των  8 σελινίων είναι το μοναδικό που έχει κοπεί  ποτέ με αυτή  την ονομαστική αξία.   Με την εξαίρεση τον ιπποπόταμο, όλα τα άλλα σχέδια της δεύτερης όψης των κερμάτων χρησιμοποιήθηκαν πάλι  στα κέρματα του νταλάζι. 

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1965 το νομισματικό συμβούλιο της Γκάμπια έθεσε σε κυκλοφορία χαρτονομίσματα των 10 σελινίων, 1 και 5 λιρών. Όλα τα χαρτονομίσματα απεικόνιζαν ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος με φόντο ένα δάσος στην μία του όψη. Τα χαρτονομίσματα αυτά συνέχισαν να εκδίδονται έως το 1970 και είχαν τα εξής χαρακτηριστικά: 

## Πηγές
* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. 
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κέρματα της λίρας της Γκάμπια
* Χαρτονομίσματα της λίρας της Γκάμπια

Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Γκάμπια
Συνθήκη της Γλυκής

Η **Συνθήκη της Γλυκής** συνήφθη στις 21 Μαΐου του 1821μεταξύ των Σουλιωτών και των Τουρκαλβανών μπέηδων, περίπου δύο μήνες μετά το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, στο ομώνυμο χωριό της Θεσπρωτία

Αιτία της συνομολόγησης αυτής ήταν τα γεγονότα που συνέβαιναν σε βάρος του Αλή Πασά, από τα σουλτανικά στρατεύματα που έφθαναν στα Ιωάννινα με στόχο την πολιορκία και τη σύλληψή του. Τότε ο Αλή Πασάς ζήτησε τη βοήθεια ακόμα και των Σουλιωτών αναγνωρίζοντας την πολεμική τους δεινότητα.

Οι Σουλιώτες ανταποκρίθηκαν θετικά στο αίτημα του πρώην διώκτη τους και στον κίνδυνο αυτό που διέτρεχε έσπευσαν από τα διάφορα σημεία που είχαν καταφύγει, όπως στη Κέρκυρα, να τον βοηθήσουν. Κατά το χρονικό διάστημα αυτό, επιστρέφοντας οι Σουλιώτες στα πάτρια εδάφη τους συναντήθηκαν στο χωριό Γλυκή με τους διάφορους τότε Τουρκαλβανούς Μπέηδες που είχαν στο μεταξύ εγκατασταθεί στις περιοχές τους. Στις 21 Μαΐου  1821 συμφώνησαν με την φρουρά του κάστρου της περιοχής, να εκκενώσουν το κάστρο και να σταματήσουν τις εχθροπραξίες. Μετά την ειρήνευση  οι Σουλιώτες έσπευσαν σε βοήθεια του Αλή Πασά πολεμώντας εναντίον των στρατευμάτων του Χουρσίτ Πασά.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Η΄, σελ.568.
* https://books.google.gr/books?id=_UEOAAAAYAAJ&pg=RA1-PA251&lpg=RA1-PA251&dq=συνθήκη+της+Γλυκής&source=bl&ots=mLOmkn7wyw&sig=ACfU3U3as14x7xhGcEd0IrQVyWBibEIU7w&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjsnMnF0b35AhX1_rsIHU_ZBNMQ6AF6BAgQEAM#v=onepage&q=συνθήκη%20της%20Γλυκής&f=false Παναγιώτης Σαλαμπάντας:  «Το Σούλι ήτοι τα ηρωικά θαύματα Σουλιωτών και Σουλιώτιδων», Αθήνα, 1860 σελ. 251 - 252
## Παραπομπές


Γλυκής
Κατηγορία:Συνθήκες που αφορούν την Ελλάδα
Θειοκυανικό οξύ

μικρογραφία|Τρισδιάστατη δομή του θειοκυανικού οξέος
Το **Θειοκυανικό οξύ** είναι οργανική ένωση που συνίσταται από άνθρακα, άζωτο, θείο και υδρογόνο. Εμφανίζεται υπό δύο ταυτομερείς μορφές:
# ως "θειοκυανικό οξύ", (HSCN) και 
# ως "θειοϊσοκυανικό οξύ" (SCNH)
Συνέπεια αυτών είναι να παρατηρούνται δύο ειδών αλκυλοπαράγωγα.

Το θειοκυανικό οξύ παρασκευάζεται δι΄ απόσταξης ξηρού θειοκυανικού καλίου με όξινο θειικό κάλιο σε κενό, απορροφημένου του υδρογόνου. Μέχρι θερμοκρασίας 0&nbsp;°C παραμένει λευκή κρυσταλλική μάζα σταθερή για μερικές ώρες. Αυξανόμενης όμως της θερμοκρασίας μετατρέπεται σε ερυθρό τήγμα όπου σε λίγα λεπτά και εντελώς αιφνίδια στερεοποιείται σε μορφή κίτρινων βελόνων εκλύοντας θερμότητα.

Το Θειοκυανικό οξύ είναι ελαφρά δηλητηριώδες με διαπεραστική οσμή. Σε αραιό υδατικό διάλυμα (περίπου 5%) παρουσιάζει  σταθερή μορφή ενώ σε πυκνότερα διαλύματα διασπάται σε υδροκυάνιο και στην ετεροκυκλική ένωση υδροξανθάνιο. Γενικά παρουσιάζει την ίδια οξύτητα με τα υδραλογονικά οξέα, εξ ου και καλείται επίσης "υδρορροδανικό οξύ". Τα δε άλατά του, καλούμενα θειοκυανικά ή ροδανίδια είναι ιδιαίτερα σπουδαία στην οργανική και ανόργανη χημεία.

Σε ελεύθερη μορφή ανιχνεύεται ελαφρά όξινο στο χυμό των κρεμμυδιών, και υπό μορφή αλάτων στο σίελο, στο στομαχικό υγρό, τα ούρα, το αίμα και στα σχετικά με αυτά όργανα του οργανισμού.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΒ΄, σελ.477.

Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Κατηγορία:Ενώσεις θείου
Τσούκα

Το τοπωνύμιο **Τσούκα** ή **Τσούκκα** είναι βλάχικης προέλευσης και σημαίνει βουνοκορφή. Με το όνομα αυτό μπορεί να αναφέρονται:

## Οικισμοί
*Τσούκκα Αιτωλοακαρνανίας, χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας
*Τσούκα Ευρυτανίας, χωριό του νομού Ευρυτανίας
*Τσούκα Ροδόπης, χωριό του νομού Ροδόπης
*Τσούκα Φθιώτιδας, χωριό του νομού Φθιώτιδας
*Τσούκα Ξάνθης, εγκαταλελειμμένο χωριό του νομού Ξάνθης
*Τσούκα Κορινθίας, εγκαταλελειμμένο χωριό του νομού Κορινθίας

Επίσης με το όνομα αυτό αναφέρονταν στο παρελθόν οι οικισμοί
*Αρχάγγελος Καστοριάς, πρώην Τσούκα, εγκαταλελειμμένο σήμερα χωριό του νομού Καστοριάς
*Γήλοφος Γρεβενών, πρώην Τσούκα, χωριό του νομού Γρεβενών
*Ζωοδόχος Πηγή Κηρίνθου Εύβοιας, πρώην Τσούκα, χωριό του νομού Εύβοιας
*Λιόδωρα Αρκαδίας, πρώην Τσούκα, χωριό του νομού Αρκαδίας

## Νησιά
*Τσούκα Πάτμου, νησίδα του συμπλέγματος των Αρκιών
*Τσούκα Χάλκης, νησίδα στη Χάλκη

## Μονές
*Μονή Τσούκας Ιωαννίνων, βυζαντινή μονή του νομού Ιωαννίνων
*Μονή Τσούκας Καστοριάς, βυζαντινή μονή του νομού Καστοριάς

## Βουνά
*Τσούκα Ρόσσα, κορυφή της Βόρειας Πίνδου
*Τσούκα Τζίνα, κορυφή της Βόρειας Πίνδου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
ΦΚ Λουζιτάνος

Η **ΦΚ Λουζιτάνος**  (καταλανικά: *Futebol Club Lusitanos*) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στην πόλη Σαν Τζουλιά ντε Λόρια. Επίσημα ονομάζεται *Κονστρουκτιόνς Λα Πόζα ΦΚ Λουζιτάνος* (καταλανικά: *Construccions La Posa FC Lusitans*), λόγω χορηγίας της κατασκευαστικής εταιρείας Construccions La Posa, S.L.. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1999 και παίζει στην πρώτη κατηγορία  τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ χωρητικότητας 1.800 θεατών. Είναι ο σύλλογος της πορτογαλικής παροικίας και οι παίχτες είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου Πορτογάλοι. 

Η δεύτερη ομάδα «ΦΚ Λουζιτάνος Β» λαμβάνει μέρος στη Σεγκόνα Ντιβιζιό, τη δεύτερη κατηγορία της Ανδόρρας.

## Ονομασίες
*1999: Δημιουργία τής ομάδας με την ονομασία ΦΚ Λουζιτάνος (*FC Lusitanos*)
*2004: Μετονομασία σε Κονστρουκτιόνς Λα Πόζα ΦΚ Λουζιτάνος (*Construccions La Posa F.C. Lusitans*) λόγω χορηγού

Συχνά αναφέρεται και η ομάδα με *ΦΚ Λουζιτάνος Λα Πόζα* ή με την καταλανική εκδοχή *ΦΚ Λουζιτάνς*. Η σωστή ονομασία είναι όμως η παραπάνω. 

## Ιστορία
Η **ΦΚ Λουζιτάνος** ιδρύθηκε το 1999 και έλαβε την ίδια χρονιά μέρος στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας ποδοσφαίρου Σεγκόνα Ντιβιζιό όπου τερμάτισε αμέσως πρώτη. Έτσι προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία Πριμέρα Ντιβιζιό για την περίοδο 2000-2001 όπου και παρέμεινε από τότε. 

Το 2002 κέρδισε το μοναδικό της τίτλο ως τώρα, το Κόπα Κονστιτουσιό νικώντας στον τελικό την Ίντερ Κλούμπ ντ' Εσκάλδες με 2:0. 

Την περίοδο 2005-2006 τερματίζοντας τέταρτη στην κανονική σαιζόν έλαβε για πρώτη φορά μέρος στους αγώνες πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή, χωρίς όμως να μπορέσει να βελτιώσει τη θέση της και να πάρει τον τίτλο. 

Την περίοδο 2010-2011 η ΦΚ Λουζιτάνος τερμάτισε στην τρίτη θέση, την καλύτερη ως σήμερα. Η θέση αυτή της δίνει το δικαίωμα να λάβει μέρος την επόμενη σαιζόν για δεύτερη φορά στα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Την πρώτη της στον διαγωνισμό αυτόν την είχε την περίοδο 2010-2011, όταν η Ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ανδόρρας μπόρεσε για πρώτη φορά να στείλει τέσσερεις εκπροσώπους σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στον πρώτο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ θα αποκλειστεί όμως με δύο ήττες (5:0 και 6:0) από τη ομάδα της Βόρειας Μακεδονίας ΦΚ Ραμπότνιτσκι.

Η δεύτερη ομάδα ** ΦΚ Λουζιτάνος Β** που αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία τέρματισε την περίοδο 2010/11 στην πρώτη θέση. Καθώς δεν επιτρέπεται να παίζουν σε μια κατηγορία πρώτες και δεύτερες ομάδες, τη θέση της έλαβε η ΦΚ Ρέιντζερς.

### Πρόσφατο ιστορικό

### Τίτλοι

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρας|Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας]] (1)**: 2012, 2013
* **[[Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας]] (1)**: 2002
* **[[Σούπερ Καπ Ανδόρρας]] (2)**: 2012, 2013

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η Λουζιτανός στη σελίδα της UEFA


Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
Ξεριάς

Το όνομα **Ξεριάς** αποδίδεται συνήθως σε χειμάρρους. Με το όνομα αυτό αναφέρονται: 
*Οι οικισμοί:
**Ξεριάς Καβάλας, χωριό του νομού Καβάλας, πρώην Κουρού Δερέ
**Νέος Ξεριάς Καβάλας, χωριό του νομού Καβάλας
*Οι ποταμοί:
**Ξεριάς Άργους, χείμαρρος που διασχίζει το Άργος
**Τιταρήσιος, ποταμός της Θεσσαλίας που στο πρόσφατο παρελθόν ονομαζόταν και Ξεριάς

## Δείτε επίσης
*Ξηριάς
Κρητική Λογοτεχνία

Η **Κρητική Λογοτεχνία** άκμασε τον 17ο και 18ο αιώνα στην Κρήτη.

Οι μεγάλοι λογοτέχνες της Κρητικής Λογοτεχνίας είναι ο Βιτσέντζος Κορνάρος και ο Γεώργιος Χορτάτσης. 
Την περίοδο εκείνη στην Κρήτη αναπτύσσεται η ποίηση και το Θέατρο.

## Χαρακτηριστικά έργα
Μερικά έργα που ανήκουν στην Κρητική Λογοτεχνία είναι:
* η Βοσκοπούλα 
* ο Στάθης
* ο Κατσούρμπος 
* ο Φορτουνάτος
* η Μούκα Λόγου

Εκείνη την εποχή γράφτηκε ένα έργο όπου ακόμα και σήμερα παραμένει ένα δημοφιλές κλασσικό έργο, ο Ερωτόκριτος, που είναι ένα μεγάλο αφηγηματικό ποίημα με 10.012 στίχους όπου οι τελευταίοι 12 αναφέρονται στον ποιητή του έργου (Βιτσέντζο Κορνάρο).
Το θέμα του είναι ο έρωτας ανάμεσα σε δύο νέους τον Ερωτόκριτο ο οποίος είναι πιστός βοηθός του Βασιλιά και την Αρετούσα η οποία είναι η κόρη του Βασιλιά.
Άλλα θέματα που αναπτύσσονται γύρω από αυτόν τον έρωτα είναι η τιμή, η γενναιότητα, το κουράγιο και η φιλία.

## Παραπομπές
Φρέντερικ Λέιτον

Ο **Φρέντερικ Λέιτον** (Sir Frederic Leighton) ήταν επιφανής Άγγλος ζωγράφος και ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της ακαδημαϊκής σχολής στην Αγγλία. Γεννήθηκε το 1830 στο Σκάρμπορω (Scarborough) της κομητείας του Γιόρκσαϊρ (Yorkshire) της Αγγλίας και πέθανε στο Λονδίνο τον Ιανουάριο του 1896, σε ηλικία 66 ετών.

## Βιογραφία
Ο Λέιτον σπούδασε σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και το 1852 πήγε στη Ρώμη, όπου ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Άγγλο μυθιστοριογράφο Ουίλιαμ Μέικπης Θάκερυ (William Makepeace Thackeray), τη Γαλλίδα συγγραφέα Γεωργία Σάνδη (George Sand) και τον Άγγλο ποιητή Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (Robert Browning). Από το 1855 ως το 1859 έζησε στο Παρίσι, όπου συναντήθηκε με τον Ενγκρ και τον Ντελακρουά.

Από το 1860, ο Λέιτον εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο, όπου συνδέθηκε με τον κύκλο των Προ-ραφαηλιτών ζωγράφων. Έχαιρε μεγάλης εκτίμησης στους καλλιτεχνικούς κύκλους της αγγλικής πρωτεύουσας, ενώ το 1869 έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας (Royal Academy) και το 1878 πρόεδρός της. Ήταν ο πρώτος Άγγλος ζωγράφος που τιμήθηκε τόσο πολύ. 

Στην έκθεση της Βασιλικής Ακαδημίας που διοργανώθηκε το 1855 στο Λονδίνο, ο πίνακας του Λέιτον «Η Μαντόνα του Τσιμαμπούε» αγοράστηκε από τη βασίλισσα Βικτωρία. Το γεγονός αυτό εντυπωσίασε και σηματοδότησε την άνθηση μιας νέας ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας στην αγγλική τέχνη, όπου χρησιμοποιούνταν οι μνημειώδεις μορφές και αναλογίες της κλασικής Ελλάδας και της ύστερης Αναγέννησης. Εξαιρετικής τέχνης είναι και "Το Λουτρό της Ψυχής" (1890, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο).
       
## Το τέλος
Το 1886, ο Λέιτον έγινε βαρονέτος και μια ημέρα πριν από το θάνατό του, το 1896, έλαβε τον τίτλο του βαρόνου. Στέφανο κατέθεσε στον τάφο του, εκ μέρους της Βασιλικής Ακαδημίας, ο ζωγράφος Τζων Έβερετ Μίλαι (John Everett Millais, 1829 – 1896), ο οποίος μετά το θάνατο του Λέιτον τον διαδέχτηκε ως πρόεδρος της Ακαδημίας, πλην όμως πέθανε κι αυτός την ίδια χρονιά.  


Αρχείο:Leighton The Painter-s Honeymoon 1864.jpg|*Η Σελήνη του Μέλιτος του ζωγράφου*, 1864, Βοστώνη, Μουσείο Καλών Τεχνών
Αρχείο:Lord Frederick Leighton FLL006.jpg|*Δαίδαλος και Ίκαρος*, (περίπου 1869), ιδιωτική συλλογή
Αρχείο:Frederic Lord, Leighton - The Bath of Psyche - Google Art Project.jpg|*Το λουτρό της Ψυχής*, 1890, Λονδίνο, Τέιτ Μπρίταιν
Αρχείο:Leighton, Frederick - And the sea gave up the dead which were in it.jpg|*Και έδωκεν η θάλασσα τους νεκρούς τους εν αυτή*, 1892, Λονδίνο, Τέιτ Μπρίταιν


## Δείτε επίσης
* Οικία – Μουσείο Λέιτον

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Λέιτον, Σερ Φρέντερικ», τόμος 38, σελ. 49. Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.
* Gay Daly: "Pre-Raphaelites in Love", p. 205, Fontana, London, 1990.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Προραφαηλίτες ζωγράφοι
Κατηγορία:Βαρονέτοι της Μεγάλης Βρετανίας
ΟΕ Σάντα Κολόμα

Η **ΟΕ Σάντα Κολόμα** (καταλανικά: *UE Santa Coloma*) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στον οικισμό Σάντα Κολόμα. Επίσημα ονομάζεται «Εσκάλε ΟΕ Σάντα Κολόμα» (Escale UE Santa Coloma), λόγω χορηγίας των σούπερμαρκετ «Escale».

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1986 και παίζει στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ χωρητικότητας 1.800 θεατών. Συχνά συγχέεται λόγω ονομασίας με την συντοπίτισσα ΦΚ Σάντα Κολόμα, αλλά οι δύο ομάδες δεν έχουν καμία σχέση.

## Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1986 και από το 1999 μέχρι την περίοδο  2007-2008 έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, τη Σεγκόνα Ντιβιζιό.

Αμέσως την επόμενη χρονιά 2008 προβιβάζεται ως πρωταθλήτρια στην πρώτη κατηγορία, την Πριμέρα Ντιβιζιό και ήδη την περίοδο 2009/10 θα τερματίσει δεύτερη, την καλύτερή της θέση ως τώρα. Αυτή η θέση θα της επιτρέψει να πάρει μέρος για πρώτη φορά την περίοδο 2010/11 σε ευρωπαϊκή διοργάνωση στον πρώτο προκριματικό γύρο της ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, όπου θα ηττηθεί δύο φορές (0:3 και 0:2) από την ΦΚ Μόγκρεν Μπούντβα του  Μαυροβουνίου.

Το 2010 έφτασε κοντά στην κατάκτηση του κυπέλλου Ανδόρρας, το (Κόπα Κονστιτουθιό), αλλά έχασε στον τελικό από την Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Τζουλιά με 1:0. Από την ίδια ομάδα θα αποκλειστεί και στον τελικό του 2011 με σκορ 3:1.
Ο σύλλογος έγραψε ιστορία στη σεζόν 2023–24 καθώς κέρδισε το πρωτάθλημα, το κύπελλο και το Σούπερκαπ Ανδόρας εξασφαλίζοντας ένα ιστορικό εγχώριο τρεμπλ.

## Αντιπαλότητες
Η τοπική αντίπαλος της ομάδας ΟΕ Σάντα Κολόμα είναι η ΦΚ Σάντα Κολόμα. Η αντιπαλότητα μεταξύ των δύο ομάδων έχει αυξηθεί από την περίοδο 2009/10, όταν και οι εν λόγω ομάδες άρχισαν να συναγωνίζονταν πλέον, με σκοπό την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

## Υποστηρικτές
Το ψευδώνυμο του συλλόγου, όπως φαίνεται από το έμβλημα, είναι Esquirols (Σκίουροι) λόγω του αριθμού των σκίουρων που ζουν γύρω από την πόλη Σάντα Κολόμα. Υπάρχει μια μακροχρόνια παράδοση για ορισμένους οπαδούς να φορούν στολές σκίουρων στον τελευταίο εντός έδρας αγώνα του συλλόγου κάθε σεζόν.

## Επιτυχίες
* **[[Πριμέρα Ντιβιζιό]]:**
** **Πρωταθλήτρια**  (1): 2023/24
* **[[Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας|Κόπα Κονστιτουθιό]]: **
** **Κυπελλούχος (4):** 2013, 2016, 2017, 2024
** *Φιναλίστ (2):* 2010, 2011
* **Σούπερ Καπ Ανδόρρας:**
** **Κυπελλούχος (2):** 2016, 2024
** *Φιναλίστ (2):* 2013, 2017
* **[[Σεγκόνα Ντιβιζιό]]:**
** *Πρωταθλήτρια (1):* 2007–08

## Θέση Ανά Σεζόν

## Ευρωπαϊκή πορεία
### Συνοπτικά

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ του συλλόγου στην UEFA


Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1986
Ναυμαχία της Τενέδου (1822)

Η **Ναυμαχία της Τενέδου** ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21.

## Η εξέλιξη των γεγονότων
Μετά την Ναυμαχία των Σπετσών στις 8 του Σεπτέμβρη του 1822 η τουρκική αρμάδα βρήκε καταφύγιο στη Σούδα της Κρήτης. Στις 8 του Οκτώβρη η αρμάδα έβαλε πλώρη για τα Στενά και στις 16 του Οκτώβρη  αγκυροβόλησε ανοιχτά της Τενέδου. Οι Ψαριανοί αποφάσισαν να επαναλάβουν το κατόρθωμα της Χίου. Στείλανε 2 πυρπολικά: το ένα το κυβερνούσε ο Γεώργιος Βρατσάνος και το δεύτερο ο Κωνσταντίνος Κανάρης. Τα πυρπολικά φέραν τουρκική σημαία, τα πληρώματα φορούσαν τουρκικές φορεσιές. Δυο άλλα ψαριανά πλοία παρίσταναν ότι τα κυνηγούσαν. Με αυτό το τέχνασμα τα πυρπολικά βρέθηκαν στο αγκυροβόλιο του τουρκικού στόλου έξω από το λιμάνι της Τενέδου. Την νύχτα, 28 του Οκτώβρη του 1822 ο Κανάρης επιτέθηκε στην υποναυαρχίδα του τουρκικού στόλου, καθώς η ναυαρχίδα κατόρθωσε να μπει στα Στενά. Ο Κανάρης κατάφερε να κάψει την υποναυαρχίδα. Ήταν το δεύτερο κατόρθωμα του. Από τα 800 άτομα του πληρώματος της τουρκικής υποναυαρχίδας ελάχιστοι σώθηκαν. Ο Βρατσάνος απέτυχε. Αλλά ο πανικός πού ξέσπασε στην αρμάδα είχε ως αποτέλεσμα πολλά τουρκικά πλοία, στην προσπάθεια τους να κρυφτούν στα Στενά, να πέσουν σε ξέρες.

## Πηγές

* 
* 

Τενεδου
Κατηγορία:Τένεδος
Επιπεφυκίτιδα

Η **επιπεφυκίτιδα** (pink eye) είναι μια ασθένεια του ματιού. Τα είδη της επιπεφυκίτιδας είναι: 

# **Αλλεργική** (μη λοιμώδης) που οφείλεται σε αντίδραση των ματιών σε παράγοντα που ερεθίζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Στην αλλεργική υπάρχει έντονη φαγούρα και τα μάτια πρήζονται και κοκκινίζουν. Συνήθως οφείλεται στο περιβάλλον ή από μακιγιάζ και βαφές.
# **Ιογενής** επιπεφυκίτιδα (λοιμώδης) που οφείλεται σε μικροοργανισμούς και είναι πολύ εύκολα μεταδοτική. Τα συμπτώματα είναι πυώδης έκκριση των ματιών, δηλαδή το τσίμπλιασμα, το οποίο είναι συνεχές και άφθονο, κοκκίνισμα και πόνος στα μάτια.
# Επιπεφυκίτιδα από το μικρόβιο του έρπη.
Η θεραπεία ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση και πάντα με έγκριση του οφθαλμίατρου. Αυτό που βοηθάει είναι συνεχές πλύσιμο των ματιών με σαπούνι (αντιβακτηριακό και με ουδέτερο pH), και κρύο νερό, όπως επίσης και πολλά τεχνητά δάκρυα.

Για τις ιογενείς περιπτώσεις συνήθως δίδεται από τον γιατρό και κολλύριο που περιέχει αντιβιοτικό και κορτιζόνη. Χρειάζεται όμως παρακολούθηση διότι σε ελάχιστες περιπτώσεις ανεβάζει την ενδοφθάλμια πίεση του ματιού ή και προκαλεί καταρράκτη.
Για τον ιό του έρπη δίδεται συγκεκριμένο φάρμακο για την θεραπεία του, εφόσον όμως διαγνωσθεί ο συγκεκριμένος ιός. 

Σε περίπτωση που μάθουμε ότι κάποιος στο κοντινό ή οικογενειακό περιβάλλον έχει τον ιό, πρέπει να μην τον αγγίζουμε τον ίδιο, αλλά και τα αντικείμενα που έχει ακουμπήσει. Προληπτικά, πλένουμε καλά τα χέρια μας στο τέλος της συνάντησης.

Η διάρκεια της ασθένειας είναι από 7 μέχρι και 20 μέρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Φλεγμονές
Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Σαλαγγιά

μικρογραφία|Σαλαγκιά
Η **σαλαγγιά** είναι είδος αγκιστριού με μορφή τρίαινας σε διάφορα μεγέθη, απο 1–20, και ανάλογη χρήση. Τα μεγάλα μεγέθη (1–2) χρησιμοποιούνται συνήθως στη κολπάδα για χταπόδια, στο ψάρεμα της σουπιάς το χάραμα κοντά στα φώτα του λιμανιού, σε αρπαγή κεφαλόπουλων που βρίσκονται κοπαδιστά στα λιμάνια. Τα μεσαία (10,12,14) για ψάρεμα με ζυμάρι-ψαροτροφή απευθυνόμενοι σε σαργοειδή. Τα μικρά (18-20) είναι το καλύτερο όπλο για λαυράκια σε συνεργασία με ενα αόρατο παράμαλλο με διάμετρο απο 10 εως 14 εκ. το πολύ.

Κατηγορία:Αλιευτικά εργαλεία