open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τετρακένιο

Το **τετρακένιο** (αγγλ. *tetracene*), που ονομάζεται επίσης **ναφθακένιο**, είναι  πολυκυκλικός αρωματικός υδρογονάνθρακας, που έχει την εμφάνιση πορτοκαλί σκόνης. Είναι μέλος στα αρένια και έχει τέσσερις εξαγωνικούς δακτυλίους. Το τετρακένιο είναι μοριακός οργανικός ημιαγωγός, που χρησιμοποιείται σε οργανικά τρανζίστορ επίδρασης πεδίου (OFET) και σε οργανικές φωτοδιόδους (OLED).

Τον Μάιο του 2007, ερευνητές από δύο ιαπωνικά πανεπιστήμια, το Πανεπιστήμιο Tohoku στο Σεντάι και το Πανεπιστήμιο της Οσάκα, ανέπτυξαν ένα αμφίπολο τρανζίστορ το οποίο εκπέμπει φως που παράγεται από έναν μόνο κρύσταλλο τετρακενίου. Διπολικό σημαίνει ότι το ηλεκτρικό φορτίο μεταφέρεται τόσο από θετικά φορτισμένες οπές όσο και από αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια. Το τετρακένιο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως μέσο σε λέιζερ βαφής ως ευαισθητοποιητικό στη χημειοφωταύγεια.

Ο Γερμανός φυσικός Jan Hendrik Schön κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του στα Bell Labs (1997–2002) ισχυρίστηκε ότι ανέπτυξε ένα ηλεκτρικά αντλούμενο λέιζερ με βάση το τετρακένιο. Ωστόσο, τα αποτελέσματά του δεν μπόρεσαν να αναπαραχθούν και για αυτό, η εργασία του αυτή θεωρείται επιστημονική απάτη.

Το ναφθακένιο είναι το κύριο χημικό συστατικό της κατηγορίας αντιβιοτικών των τετρακυκλινών.

## Δείτε επίσης
* Τετραφένιο (γνωστό ως βενζανθρακένιο)
* Δοξυκυκλίνη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρένια
Κατηγορία:Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες
Λιζέτ Οροπέσα

Η **Λιζέτ Οροπέσα** (, γεννημένη 29 Σεπτεμβρίου 1983) είναι αμερικανίδα υψίφωνος κουβανικής καταγωγής. Στο ρεπερτόριο ρόλων της περιλαμβάνονται όπερες των Γκλουκ, Χαίντελ, Μότσαρτ, Ροσίνι, Ντονιτσέτι, Βάγκνερ, Βέρντι, Μπιζέ, Μασνέ και Πουτσίνι. Έχει χαρακτηριστεί ως λυρική κολορατούρα υψίφωνος. Τραγουδά στα ισπανικά, τα αγγλικά, τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά. Χαρακτηριστικότεροι ρόλοι της είναι η Σουζάνα από τους ''Γάμους του Φίγκαρο'', η Τζίλντα από τον ''Ριγολέττο'', η Κονστάντζε από την *[[Απαγωγή από το Σεράι]]*, η *[[Λουτσία ντι Λάμερμουρ]]* και η *[[Μανόν]]*.

## Πρώιμος βίος και μουσική εκπαίδευση
Γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα και μεγάλωσε στο Μπατόν Ρουζ. Οι γονείς της είχαν μεταναστεύσει στις ΗΠΑ από την Κούβα.

Αρχικώς σπούδαζε φλάουτο, αλλά, έπειτα από παραίνεση της μητέρας της, δασκάλας μουσικής και πρώην οπερατικής υψιφώνου, αποφάσισε να περάσει από ακρόαση για το Τμήμα Mονωδίας της Σχολής Μουσικής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα. Έγινε δεκτή και εντάχθηκε σε πρόγραμμα φωνητικής με καθηγητή τον Ρόμπερτ Γκρέισον.

## Σταδιοδρομία
Η Οροπέσα κέρδισε τις Ακροάσεις του Εθνικού Συμβουλίου της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης το 2005. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα σε έναν μικρό ρόλο στην όπερα του Μότσαρτ *[[Ιδομενέας]]* το 2006 και στη συνέχεια ερμήνευσε τον ρόλο μίας εκ των μοναχών στην όπερα *[[Αδελφή Αγγελική]]*  του Πουτσίνι.

Ερμήνευσε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στη Μητροπολιτική Όπερα εμφανιζόμενη ως Σουζάνα από τους *[[Οι Γάμοι του Φίγκαρο|Γάμους του Φίγκαρο]]* το 2007, παράσταση που στέφθηκε με επιτυχία. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε πρωταγωνιστικούς ρόλους στις σημαντικότερες λυρικές σκηνές της Αμερικής και της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων η Σκάλα του Μιλάνου, η Όπερα της Ρώμης, η Όπερα του Παρισιού, η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, η Όπερα του Λος Άντζελες και η Όπερα του Πίτσμπουργκ.

Στις πολυάριθμες βραβεύσεις της συγκαταλέγονται τα βραβεία Ρίτσαρντ Τάκερ και Μπέβερλι Σιλς το 2019 και το παράσημο του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων της Γαλλικής Δημοκρατίας το 2023.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λιζέτ Οροπέσα – Εικονικό Εκπαιδευτικό Μουσείο Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Κατηγορία:Υψίφωνοι
Spider-Man: Original Motion Picture Score

Το ***Spider-Man: Original Motion Picture Score*** είναι το soundtrack της ταινίας του Σαμ Ράιμι, ''Spider-Man'' (2002). Κυκλοφόρησε στις 4 Ιουνίου του 2002. Ο Ντάνι Έλφμαν σύνθεσε την μουσική της ταινίας. Το soundtrack της συνδυάζει παραδοσιακή ενορχήστρωση, εθνικά κρουστά και ηλεκτρονικά στοιχεία. Ο Έλφμαν πέρασε έναν χρόνο στην Αφρική μελετώντας αυτήν τη τεχνική. Η μουσική κυκλοφόρησε σε CD κυκλοφόρησε από την Sony.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Spider-Man: Original Motion Picture Score'' στο Spotify

Κατηγορία:Soundtrack ταινιών
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Κατηγορία:Spider-Man (σειρά ταινιών, 2002)
Κατηγορία:Soundtracks ταινιών Spider-Man
Μπρους Κάμπελ

Ο **Μπρους Λορν Κάμπελ** (αγγλ.: *Bruce Lorne Campbell*,,22 Ιουνίου 1958) είναι Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για τον ρόλο του ως Ας Γουίλιαμς στο franchise *[[Evil Dead]]*. 

Πρωταγωνίστησε επίσης στις ταινίες *Ασύλληπτη Καταδίωξη στο Μπρονξ* (1985), *Ο Μανιακός Μπάτσος* (1988),  *Sundown: The Vampire in Retreat* (1989) και *Bubba Ho-Tep* (2002).

Στην τηλεόραση, ο Κάμπελ είχε βασικούς ρόλους στα *The Adventures of Brisco County, Jr.* (1993-1994) και *Jack of All Trades* (2000), και έναν δεύτερο ρόλο ως ο Αυτόλυκος στα ''Ηρακλής'' (1995-1999) και *[[Ζήνα: Η Πριγκίπισσα του Πολέμου]]* (1995-1999).

Ο Κάμπελ σκηνοθέτησε, χρηματοδότησε και πρωταγωνίστησε στα ντοκιμαντέρ *Fanalysis* (2002) και *A Community Speaks* (2004), έγραψε, σκηνοθέτησε, χρηματοδότησε και πρωταγωνίστησε στην ταινία *Man with the Screaming Brain* (2005) και σκηνοθέτησε, χρηματοδότησε και πρωταγωνίστησε στην παρωδία της καριέρας του *My Name Is Bruce* (2007).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημος ιστότοπος
*  στην IMDb

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Πρόνοια στην Ελλάδα

Το **Εθνικό Σύστημα Κοινωνικής Φροντίδας**, όπως ανεπτύχθη από τον νόμο 2646/1998, είναι ένα κεντρικά κατευθυνόμενο σύστημα χρηματικών και άυλων παροχών από διάφορα κρατικά, ως επί το πλείστον, αυτοδιοικούμενα ιδρύματα και ασφαλιστικά ταμεία με διαφόρους ιδιωτικούς φορείς, ΜΚΟ και την Εκκλησία της Ελλάδος να διαδραματίζουν σημαντικό εξίσου ρόλο. Ο καθ' ύλην αρμόδιος φορέας πλέον καταβολής επιδομάτων είναι ο ΟΠΕΚΑ, αντικαθιστώντας τον ΟΓΑ.

Στην Ελλάδα από το Σύνταγμα του 1975, εισήχθη το κράτος προνοίας έμμεσα, με την εγγύηση των δικαιωμάτων όπως η εργασία, η υγεία, η κοινωνική ασφάλεια, ιδιωτική ιδιοκτησία και οικονομική ελευθερία των πολιτών. Τα πρώτα βήματα ξεκινούν από το 1836 όπου και αρχίζει η οργανωμένη προσπάθεια για δημιουργία συστήματος συνταξιοδότησης και κοινωνικής ασφάλισης, ανά κλάδο.

Στις 6 Οκτωβρίου 1916, ιδρύθηκε το Υπουργείο Περιθάλψεως, πρόδρομος του Υπουργείου Υγείας, από την Κυβέρνηση του Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια περίοδο ιδρύονται διάφορα ιδρύματα, όπως ο Πατριωτικός Σύνδεσμος Ελληνίδων το 1914. Στις 31 Οκτωβρίου 1923 ιδρύθηκε η ΕΑΠ με αποστολή την στέγαση και παραγωγική απασχόληση των προσφύγων. Βάσει του Νόμου 6298/1934 ιδρύθηκε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 1937. Μετά από την απελευθέρωση της χώρας από την τριπλή κατοχή, άρχισαν να ιδρύονται σε κάθε έδρα των νομών συστήνονται Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας ως ΝΠΔΔ και ακολουθήθηκε από την ίδρυση Παιδουπόλεων, Κέντρων οικοτεχνίας και από το Κέντρο Βρεφών "Μητέρα" το 1953. Με τον Ν. 2963/54, ιδρύθηκε ο ΟΕΚ. Στις 14 Ιουνίου 1969, με το Ν.δ. 212/69 ιδρύθηκε ο ΟΑΕΔ και με το Ν.δ. 162/73 ελήφθησαν μέτρα για την προστασία των ηλικιωμένων που επιστεγάζονται από την εφαρμογή του ν1416/1984 για την ίδρυση των ΚΑΠΗ. Με προηγούμενο Ν.δ., καθιερώνεται η αρχή της επικουρικότητας για την παρέμβαση των κρατικών φορέων και με τον Νόμο 1397/1983, ιδρυτικό του ΕΣΥ, πραγματοποιείται η μεγαλύτερη τομή στον τομέα αυτόν. Με τον 1648/1986 παρέχεται ειδική προστασία για τα άτομα ηλικίας 16-65 που έχουν περιορισμένες ικανότητες για επαγγελματική αποκατάσταση και με τον ν.1729/87 το πρώτο ΚΕΘΕΑ.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κράτος πρόνοιας

Κατηγορία:Υπουργείο Εργασίας (Ελλάδα)
Κατηγορία:Υπουργείο Υγείας (Ελλάδα)
Πιέρο ντε Πόντε

Ο **Πιέρο ντε Πόντε** (26 Αυγούστου 1462 - 17 Νοεμβρίου 1535) ήταν ο 45ος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1534 - 1535). Με προέλευση από το Άστι στη βόρεια Ιταλία καταγόταν από παλιά ευγενή Λομβαρδική οικογένεια. Εισήλθε στο Τάγμα των Ιωαννιτών ενώ βρισκόταν στη νήσο Κως (1523), την εποχή που η Ρόδος είχε μόλις πέσει στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Όταν πέθανε ο Φιλίπ ντε Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ εξελέγη ο επόμενος Μέγας Μάγιστρος (1534), βρισκόταν ακόμα στην Κω, αφού μετέβη στην Καλαβρία όπου έζησε δύο μήνες έφτασε στη Μάλτα (10 Νοεμβρίου 1534). Τα πρώτα νομίσματα των Ιπποτών της Μάλτα κόπηκαν την εποχή της ηγεμονίας του Πιέρο ντε Πόντε. Τον Ιούνιο του 1535 ο Μέγας Μάγιστρος έστειλε το πολεμικό ναυτικό και πολέμησε επιτυχώς τους Μουσουλμάνους στην Τυνησία.
Ο Πιέρο ντε Πόντε πέθανε 15 μήνες μετά την εκλογή του (18 Νοεμβρίου 1535), τάφηκε στο παρεκκλήσι της Αγίας Άννας του Καθεδρικού ναού τον Σαιντ Άντζελο στο Μπίργκου. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην κρύπτη του Καθεδρικού ναού του Αγίου Ιωάννη στη Βαλέτα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Mallia-Milanes, Victor (2008). The Military Orders: History and heritage. Aldershot: Ashgate Publishing Limited. 

Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας
Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν

Ο **Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν** (περί το 1477 - 8 Σεπτεμβρίου 1553) ήταν Ισπανός ιππότης της Αραγωνίας που διετέλεσε 47ος Μέγας Μάγιστρος στο Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας (1536 - 1553). Δεν είναι γνωστά πολλά στοιχεία για τα πρώτα χρόνια της ζωής του πέρα ότι γεννήθηκε στην Αραγωνία γύρω στα 1477. Εντάχθηκε στους Ιωαννίτες Ιππότες και πολέμησε μαζί τους γενναία στην Πολιορκία της Ρόδου (1522). Όταν χάθηκαν τα Δωδεκάνησα αναχώρησε από τη Ρόδο μαζί με το υπόλοιπο Τάγμα για τη Μάλτα (1530). Μετά τον θάνατο του Μέγα Μαγίστρου Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ (26 Σεπτεμβρίου 1536) εξελέγη διάδοχος του ως 47ος Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Ιωαννιτών. Τον Ιούλιο του 1551 οι Οθωμανοί επιχείρησαν να καταλάβουν τη Μάλτα αλλά σώθηκαν την τελευταία στιγμή, επιτέθηκαν στο γειτονικό νησί Γκόζο που συνθηκολόγησε ύστερα από τριήμερη σκληρή πολιορκία, οι κάτοικοι πουλήθηκαν όλοι δούλοι. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους οι Ιωαννίτες Ιππότες δέχθηκαν άλλο ένα σκληρό πλήγμα όταν ο διάσημος Οθωμανός ναύαρχος Τουργκούτ Ρέις κατέλαβε από αυτούς την Τρίπολη της Λιβύης. Ο Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν χρέωσε την απώλεια στον Ιππότη κυβερνήτη της πόλης Γκασπάρ ντε Βαλιέ που καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε, ο επόμενος Μάγιστρος Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ αποφυλάκισε και αποκατέστησε τον Γκασπάρ ντε Βαλιέ.

Μετά τα γεγονότα του 1551 ο Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν αποφάσισε να οχυρώσει σημαντικά το νησί για να αποφύγει μελλοντικούς κινδύνους. Το Κάστρο του Αγίου Μιχαήλ θεμελιώθηκε στη Σενγκλέα (8 Μαίου 1552), μια χερσόνησο γειτονική στην πρωτεύουσα των Ναιτών Βιττόριοζα. Η χερσόνησος του Σιμπέρρας βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση από την οποία θα μπορούσαν να επιβλέπουν τόσο το Μπίργκου όσο και το Γκόζο. Στη χερσόνησο υπήρχε αρχικά ένα παρατηρητήριο που είχε ιδρύσει ο Έρασμος της Φόρμιας, τα τελευταία χρόνια μετατράπηκε σε κάστρο (1522) αλλά οι Οθωμανοί το κατέλαβαν στη μεγάλη πολιορκία (1551). Το Τάγμα αποφάσισε να τη μετατρέψει στο επίκεντρο των νέων οχυρώσεων, στη Σιμπέρρας οικοδομήθηκαν η μετέπειτα πρωτεύουσα Βαλέτα και η Φλοριάνα. Ο Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν πέθανε (6 Σεπτεμβρίου 1553) και τον διαδέχθηκε ο Κλωντ ντε Λα Σανγκλ ως 48ος Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών, συνέχισε τις οχυρώσεις και ολοκλήρωσε όλα τα έργα του. Η ταφή του έγινε στην κρύπτη του παρεκκλησίου της Αγίας Άννας στο κάστρο του Σαίντ Άντζελο, τα οστά του μετακινήθηκαν αργότερα στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννη στη Βαλέτα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Abela, Joe. "Juan d'Homedes (1494-1553)"
*Mallia-Milanes, Victor (2008). The Military Orders: History and heritage. Aldershot: Ashgate Publishing Limited. 

Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας
Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ

Ο **Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ** (πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1536) ήταν ο 46ος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1535 - 1536). Ο ντε Σεν-Ζαγ ήταν Γάλλος ευγενής που εισήλθε στο Τάγμα των Ιπποτών και έγινε αμέσως πασίγνωστος για την σύνεση του, όταν πέθανε ο Πιέρο ντε Πόντε εξελέγη στην θέση του ως 46ος Μέγας Μάγιστρος. Δεν πρόλαβε όμως να φτάσει στα νησιά επειδή αρρώστησε και πέθανε λίγους μήνες μετά την εκλογή του, βρισκόταν ακόμα στην πατρίδα του Μονπελιέ. Ο Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ και ο Φέρντιναντ φον Χόμπεσχ τελευταίος Μάγιστρος της Μάλτας που εξεδιώχθη από τους Γάλλους ήταν οι μοναδικοί Μάγιστροι της Μάλτας που δεν τάφηκαν στο νησί, τάφηκαν και οι δύο από σύμπτωση στο Μονπελιέ. Στην περίοδο που ήταν ήδη εκλεγμένος ένα Τάγμα Ιπποτών κατέστρεψε τον πύργο του Ελ-Χάιντ κοντά στην Τρίπολη της Λιβύης.

## Παραπομπές



## Πηγές

*"Didier De Saint Jaille : 1535-1536". The Knights of Malta. San Andrea School. 

Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας
Βίσοκε Τάτρι

Το **Βίσοκε Τάτρι** (σλοβακ. *Vysoké Tatry*, ουγγρ. *Magastátra*, γερμ. *Höhe Tatra*, πολ. *Wysokie Tatry*) είναι δήμος στη βόρεια Σλοβακία, στην Περιφέρεια του Πρέσοβ και στο Διαμέρισμα του Πόπραντ. Παλαιότερα ήταν γνωστός και με την πλήρη ονομασία **Μεστό Βίσοκε Τάτρι**, δηλαδή «Πόλη των Υψηλών Τάτρα», ενώ η σημερινή ονομασία είναι ομώνυμη της οροσειράς Υψηλά Τάτρα, στους νότιους πρόποδες και πλαγιά της οποίας βρίσκεται ο δήμος. Ο μόνιμος πληθυσμός του δήμου ήταν 3.851 κάτοικοι το έτος 2021, εμφανίζοντας σημαντική μείωση σε σχέση με τους 4.718 κατοίκους του Δεκεμβρίου 2006. Η οικονομία βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον χειμερινό τουρισμό. Το 1935 και το 1970 διεξάχθηκε στο έδαφος του σημερινού δήμου το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκανδιναβικής χιονοδρομίας.

## Γεωγραφία
Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του δήμου είναι 966 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το μέσο υψόμετρο 1.010 μέτρα. Η έκτασή του ανέρχεται σε 359,78 τετραγωνικά χιλιόμετρα, πράγμα που τον καθιστά τη δεύτερη μεγαλύτερη «αστική περιοχή» ολόκληρης της Σλοβακίας. Δεν υπάρχει κάποια κεντρική πόλη ή κωμόπολη στον δήμο, αλλά μόνο διάσπαρτοι οικισμοί, των οποίων το μοναδικό κοινό χαρακτηριστικό είναι ότι συναποτελούν το κυριότερο κέντρο χειμερινού τουρισμού στη σλοβακική πλευρά των Υψηλών Τάτρα, ενώ συνδέονται με ένα κοινό σιδηροδρομικό δίκτυο, τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο των Τάτρα. Μετά την πρωτεύουσα της χώρας, το Βίσοκε Τάτρι είναι ο μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός της Σλοβακίας. Ο ορεινός τουρισμός γνώρισε «ημέρες δόξας» από το 1900 περίπου μέχρι το τέλος του Μεσοπολέμου, καθώς η περιοχή αποτελούσε προορισμό για την ελίτ της Ευρώπης γενικότερα. 

Οι αρχές του δήμου, το πολιτιστικό κέντρο και τα μεγαλύτερα καταστήματα βρίσκονται στον οικισμό Στάρι Σμόκοβετς.

### Διοικητική υποδιαίρεση
Το Βίσοκε Τάτρι αποτελείται από τρία παραδοσιακά τμήματα (παλαιότερα ήταν ξεχωριστοί δήμοι) με συνολικά 14 οικισμούς, ως εξής:

## Δημογραφία

Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001, οι κάτοικοι του Δήμου ανήκαν στις εξής εθνότητες: 92,95% Σλοβάκοι, 2,22% Τσέχοι, 0,57% Ούγγροι, 0,26% Γερμανοί και 0,17% Ρουθήνιοι. Ως θρήσκευμα δήλωσαν τα εξής: 61,96% Ρωμαιοκαθολικοί, 18,96% άθρησκοι (αλλά όχι απαραιτήτως άθεοι), 7,64% Λουθηρανοί και 3,62% Ελληνοκαθολικοί.

## «Αδελφές» πόλεις
Το Βίσοκε Τάτρι είναι «αδελφοποιημένο» με τις παρακάτω πόλεις ή χωριά:

*  Ζακοπάνε της Πολωνίας
*  Κόσιτσε της Σλοβακίας *(από το 2006)*
*  Μπουκοβίνα Τατσάνσκα της Πολωνίας
*  Νοσεβάγκα της Ιαπωνίας
*  Παρντούμπιτσε της Τσεχίας
*  Πόπραντ της Σλοβακίας

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Podrobný autoatlas - Slovenská Republika*, έκδοση VKÚ, Harmanec Σλοβακίας 1997, ISBN 80-8042-093-9

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του Δήμου

Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβακίας
Διαμερίσματα της Ονδούρας

thumb|175px|Ο θυρεός της Ονδούρας
Το κράτος της **[[Ονδούρα]]ς** διαιρείται διοικητικώς σε 18 **διαμερίσματα** (ισπ. *departamentos*). Το κάθε διαμέρισμα διοικείται από έναν κυβερνήτη, ο οποίος διορίζεται απευθείας από τον Πρόεδρο της Ονδούρας. Ο κυβερνήτης εκπροσωπεί την εκτελεστική εξουσία στο διαμέρισμά του, ενώ επιπλέον ενεργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στους δήμους και τις διάφορες κρατικές κεντρικές αρχές. Επιλύει θέματα που προκύπτουν ανάμεσα σε δήμους, είναι υπεύθυνος για τα σωφρονιστικά ιδρύματα στο διαμέρισμά του και συνεργάζεται σε τακτική βάση με τον εκάστοτε υπουργό Εσωτερικών της χώρας. Προκειμένου να διορισθεί ως κυβερνήτης σε ένα διαμέρισμα, ένα πρόσωπο πρέπει: α) Να είναι πολίτης της Ονδούρας. β) Να ζει ήδη επί πέντε συνεχόμενα έτη στο διαμέρισμα αυτό. γ) Να είναι μεγαλύτερος των 18 ετών σε ηλικία. δ) Να γνωρίζει γραφή και ανάγνωση.

## Ιστορικό

Μερικοί χρονολογικοί σταθμοί στην εξέλιξη της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοικήσεως της Ονδούρας είναι οι εξής:

1825: Η συντακτική εθνοσυνέλευση της χώρας επιτάσσει τη διοικητική διαίρεση της χώρας στα ακόλουθα επτά διαμερίσματα: Κομαγιάγουα, Σάντα Μπάρμπαρα, Τεγουσιγάλπα, Τσολουτέκα, Γιόρο, Ολάντσο και Γκράσιας (που αργότερα μετονομάσθηκε σε Λεμπίρα).

1834: Μια έκτακτη συντακτική εθνοσυνέλευση μειώνει νομοθετικά τον αριθμό των διαμερισμάτων σε τέσσερα. Ωστόσο αυτή η μείωση δεν εφαρμόζεται στην πράξη και η διαίρεση του 1825 παραμένει σε ισχύ.

1869: Η βουλή διατάζει τη δημιουργία τεσσάρων νέων διαμερισμάτων, των: Λα Πας (αποσπάσθηκε από το Διαμέρισμα Κομαγιάγουα), Ελ Παραΐσο (από εδάφη που αποσπάσθηκαν από τα Διαμερίσματα Τεγουσιγάλπα και Ολάντσο), Κοπάν (από εδάφη του Γκράσιας) και Λα Μοσκουιτία (από εδάφη του Γιόρο).

1872: Ιδρύεται το Διαμέρισμα Ίσλας ντε λα Βαΐα, που αποτελείται από το ομώνυμο αρχιπέλαγος που είχε παραχωρηθεί στην Ονδούρα από τη Μεγάλη Βρετανία 12 χρόνια νωρίτερα.

1881: Το Λα Μοσκουιτία ενώνεται με εδάφη του Γιόρο και δημιουργείται έτσι το Διαμέρισμα Κολόν.

1883: Δημιουργείται το Διαμέρισμα Ιντιβούκα από εδάφη των Διαμερισμάτων Λα Πας και Γκράσιας.

1893: Δημιουργούνται τα Διαμερίσματα Βάλε (από εδάφη του Τσολουτέκα) και Κορτές (από εδάφη του Διαμερίσματος Σάντα Μπάρμπαρα).

1902: Εδάφη του Γιόρο και του Κολόν αποσπώνται και δημιουργούν το νέο Διαμέρισμα Ατλάντιδα.

1906: Το Διαμέρισμα Οκοτεπέκε δημιουργείται από εδάφη του Κοπάν.

1957: Το Κολόν διασπάται και δημιουργείται το Διαμέρισμα Γκράσιας α Δίος.

## Κατάλογος διαμερισμάτων της Ονδούρας
right

Πηγή πληθυσμιακών δεδομένων:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Στατιστικά των Διαμερισμάτων της Ονδούρας
* 

Διαμερισματα
Ονδουρα
Κιτάο Σιγκεμάσα

Ο **Κιτάο Σιγκεμάσα** (ιαπων. 北尾 重政, *Kitao Shigemasa*, 1739&nbsp;– 8 Μαρτίου 1820) ήταν Ιάπωνας ζωγράφος της τέχνης του ουκίγιο-ε από το Έντο (Τόκιο). Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους δημιουργούς στάμπας της εποχής του, αν και τα έργα του δεν είναι ιδιαιτέρως αναγνωρίσιμα. Είναι γνωστός για τις απεικονίσεις του θεμάτων από τη φύση και όμορφων γυναικών (*[[μπιτζίνγκα]]*). Χαρακτηρίσθηκε ως «χαμαιλέοντας», για την ικανότητά του να αλλάζει στιλ ζωγραφικής. Η καλλιτεχνική δραστηριότητά του μειώθηκε μετά την καθιέρωση του ομότεχνού του Τορίι Κιγιονάγκα, φιλοτεχνώντας σχετικώς λίγα έργα σε σχέση με τη μακρά σταδιοδρομία του. Είναι επίσης αξιοσημείωτος για τα χαϊκάι ποιήματά του και τη *σόντο* του (ιαπωνική καλλιγραφία).

## Ζωή και σταδιοδρομία
Ο Σιγκεμάσα ήταν ο πρωτότοκος γιος του βιβλιοπώλη Σουχαράγια Μοχέι και γεννήθηκε στην περιοχή Νιχονμπάσι του Έντο (του σημερινού Τόκιο). Το οικογενειακό του επώνυμο ήταν Κιταμπατάκε, το οποίο συντόμευσε σε Κιτάο, ενώ κατά την παιδική του ηλικία τον αποκαλούσαν Ταροκίτσι. Σε όλη τη ζωή του χρησιμοιποιούσε επίσης αντί του «Σιγκεμάσα» τα ονόματα Κιουγκόρο και Σασούκε. Επιπλέον είχε και καλλιτεχνικά ψευδώνυμα, ενώ υπέγραφε την ποίησή του ως «Καράν».

Ο Σιγκεμάσα ξεκίνησε τα βήματά του στη σπουδή της τέχνης ως αυτοδίδακτος, προτού γίνει μαθητής του Νισιμούρα Σιγκενάγκα. Τα πρώτα έργα του ήταν *[[μπιτζίνγκα]]*, απεικονίσεις όμορφων γυναικών με τον τρόπο του Σουζούκι Χαρουνόμπου. Από το 1765 άρχισε να εικονογραφεί βιβλία, πράγμα το οποίο εξελίχθηκε στη βασική ασχολία του: περισσότερα από 250 βιβλία με εικόνες του είναι γνωστά. Το έργο του εκδόθηκε από πάνω από είκοσι διαφορετικούς εκδότες.

Μερικά από τα γνωστότερα έργα του Κιτάο Σιγκεμάσα αποτελούν συνεργασίες με τον Κατσουκάβα Σουνσό: η σειρά «Καλλιέργεια μεταξοσκώληκα» (*Kaiko yashinai gusa*) που άρχισε περί το 1772 και το εικονογραφημένο βιβλίο «Καθρέφτης των διαγωνιζόμενων καλλονών των Πράσινων σπιτιών» (*Seirō bijin awase sugata kagami*), που εκδόθηκε περί το 1776.

Ο Σιγκεμάσα έγινε ο ιδρυτής της καλλιτεχνικής «δυναστείας» των Κιτάο. Μαθητές του υπήρξαν οι Κούμπο Σουνμάν και Σαντό Κυόντεν. Ο ίδιος απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών.

## Εικόνες έργων του

Kitao Shigemasa (1777) Geisha and a servant carrying her shamisen box.jpg
Kitao Shigemasa (att.). Three Children Playing in Snow.jpg
SHIGEMASA, KITAO (1739-1820).jpg
Trois lievres raisin Kitao.jpg


## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Κατάλογος κάστρων της Αλβανίας

Αυτό το λήμμα παραθέτει τα **κάστρα και τις οχυρώσεις της Αλβανίας**. Υπάρχουν συνολικά 158 κάστρα και οχυρώσεις στην Αλβανία, τα οποία βρίσκονται στη λίστα με τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς. Η αλβανική λέξη «*κάλα*» είναι ισοδύναμη με την λέξη φρούριο. Αυτή η τελευταία λέξη κρίνεται ως η πιο κατάλληλη για να περιγράψει πολλές από τις παρακάτω κατασκευές, όπως αυτές καταγράφονται σε επίσημους ταξιδιωτικούς οδηγούς.

## Κύρια κάστρα

## Άλλα κάστρα
* Venetian Triangular Castle
* Dajti Castle
* Dorëzi Fortress
* Drisht Castle
* Kardhiq Castle
* Kratul Fortification
* Margëlliç Castle
* Paleokastra Castle
* Peqin Castle
* Persqopi Castle
* Tirana Fortress
* Gjon Boçari Castle
* Tujani Castle
* Vlora Castle
* Vokopolë Castle
* Kelcyre Castle
* Peca Castle

## Παραπομπές
Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών

Η **Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών**, που αναφέρεται επίσης ως **Ομάδα Λαϊκών Ανταρτών** ήταν μια ελληνική αριστερή τρομοκρατική ομάδα που ήταν αντιιμπεριαλιστική και αντικαπιταλιστική. Η ομάδα, που δημιουργήθηκε ως απάντηση στην κρίση του χρέους της ελληνικής κυβέρνησης, είχε πραγματοποιήσει επιθέσεις με στόχο κυρίως την ελληνική κυβέρνηση και γερμανικούς οργανισμούς στην Ελλάδα. 

## Επιθέσεις

### 2013
* **14 Ιανουαρίου 2013** - Ένοπλοι επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του κυβερνώντος κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στην Αθήνα. Κανείς δεν τραυματίστηκε.
* **30 Δεκεμβρίου 2013** - Ένοπλοι πυροβόλησαν στην κατοικία του Γερμανού πρέσβη, Βόλφγκανγκ Ντολντ. Κανείς δεν τραυματίστηκε.

### 2014
* **12 Ιανουαρίου 2014** - Η ομάδα ισχυρίστηκε ότι εκτόξευσε ρουκέτα προς τα κεντρικά γραφεία της Mercedes-Benz στην Αθήνα. Η αστυνομία ανακάλυψε ένας πύραυλος είχε πράγματι εκτοξευθεί αλλά έχασε τον στόχο του και προσγειώθηκε σε κοντινό χωράφι.  
* **10 Απριλίου 2014** - Πιστεύεται ότι η ομάδα είναι υπεύθυνη για την έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου έξω από τα κεντρικά γραφεία της Τράπεζας της Ελλάδος στην Αθήνα. Κανείς δεν τραυματίστηκε στην επίθεση.  

### 2017
Τον Δεκέμβριο του 2017, η ομάδα ανέλαβε την ευθύνη για βομβιστική επίθεση στο Εφετείο στην Αθήνα. 
### 2020
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2020, τρία μέλη της ομάδας συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για κατοχή όπλων, εκρηκτικών και πραγματοποίηση επιθέσεων, μετά από έρευνα που διήρκεσε περισσότερο από 7 μήνες. Η επιδρομή έγινε στην γειτονιά Κουκάκι της Αθήνας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αναρχικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Υπουργείο Οικονομίας (Αλβανία)

Το **Υπουργείο Οικονομίας** (αλβανικά : *Ministria Ekonomisë*) ήταν υπηρεσία της αλβανικής κυβέρνησης αρμόδια για την οικονομία, τον τουρισμό και τις επιχειρήσεις στην Αλβανία.

Το υπουργείο καταργήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2017 και συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Οικονομικών.

## Ιστορία
Από την ίδρυση του θεσμού, το Υπουργείο Οικονομίας έχει αναδιοργανωθεί με την ένωση άλλων υπηρεσιών ή την συγχώνευση με άλλα υπουργεία, με αποτέλεσμα η ονομασία του να αλλάξει αρκετές φορές. Αυτός ο κατάλογος αντικατοπτρίζει τις αλλαγές που έγιναν κατά τα έτη από το 1992 και έπειτα :

* Υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίου και Ενέργειας (Ministria e Ekonomisë, Tregtisë dhe Energjetikës), από το 2005 έως το 2013
* Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης, Τουρισμού, Εμπορίου και Επιχειρήσεων (Ministria e Zhvillimit Ekonomik, Turizmit, Tregtisë dhe Sipërmarrjes) από το 2013 έως το 2017

## Αξιωματούχοι (1929-σήμερα)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Αλβανίας
Μπάσια Τρικάλων

Η **Μπάσια** είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Μπάσια βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Τριγγία της Νοτίου Πίνδου σε υψόμετρο 380 μέτρων. Απέχει περίπου 34 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τα Τρίκαλα και 13 χιλιόμετρα δυτικά από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου). Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Κλεινό, τα Αμπέλια και το Χρύσινο αποτελουν την  κοινότητα Κλεινού που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κλεινοβού του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 27 κάτοικοι. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Κλεινού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Μουριά Τρικάλων

Η **Μουριά** είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Μουριά βρίσκεται κοντά στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στη βορειοδυτικά άκρη του Θεσσαλικού κάμπου, σε υψόμετρο 120 μέτρων. Απέχει περίπου 82 χιλιόμετρα δυτικά από τα Τρίκαλα και 12 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Πύλη (έδρα του δήμου) ενώ στα βορειοανατολικά του χωριού περνάει ο Πορταϊκός που βορειότερα καταλήγει στον Πηνειό ποταμό. Βορειοδυτικά είναι η Πηγή, ανατολικά είναι τα Μεγάλα Καλύβια, νοτιοδυτικά οι Γομφοί και δυτικά η Λυγαριά.

Η εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. *"Πρόκειται για τρίκλιτη [[Βασιλική (αρχιτεκτονική)|Βασιλική]] από αργολιθοδομή με χρονολογία ίδρυσης το έτος 1848. Εσωτερικά ο ναός είναι κατάγραφος από τοιχογραφίες, που σώζονται αποσπασματικά με επιγραφές πάνω από τη βόρεια είσοδο. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στα 854"*.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 με την παλιά της ονομασία από την τουρκοκρατία ως *Μικρή Πολιάνα* να προσαρτάται στον τότε κοινότητα δήμο Πιαλίων. Το 1919 με το ΦΕΚ 66Α - 22/03/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Μουριά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γόμφων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 561 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Μουριά (Μικρή Πουλιάνα) Τρικάλων  από τον ιστότοπο του Δήμου Πύλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Αλεξάντερ Αντράε

Ο **Αλεξάντερ Αντράε** (27 Απριλίου 1888 – 3 Απριλίου 1979), του οποίου το μικρό όνομα συχνά λανθασμένα δίνεται ως *Βάλντεμαρ*,  ήταν ένας Γερμανός στρατιωτικός αξιωματικός από το Κόσλινγκ της Άνω Σιλεσίας. Στην αρχή ακολούθησε μια καριέρα στον στρατό, στη συνέχεια εντάχθηκε στην αστυνομία ασφαλείας και τελικά στη Λουφτβάφε.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διορίστηκε ως στρατιωτικός κυβερνήτης της Κρήτης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δικάστηκε και φυλακίστηκε για τα εγκλήματα πολέμου που έγιναν εκεί υπό τις διαταγές του.

## Πρώιμη ζωή, Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και Μεσοπόλεμος
Ο Αντράε γεννήθηκε το 1888 και κατατάχθηκε στο στρατό το 1906. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε με την 56η Ταξιαρχία Πεδίου-Πυροβολικού, στα Επιτελεία της 2ας Στρατιάς, της 25ης Μεραρχίας Πεζικού, της 9ης Μεραρχίας *Landwher* και του 16ου Σώματος Στρατού.

Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, παρέμεινε στη Ράιχσβερ, από την οποία αποσύρθηκε το 1920. Στη συνέχεια μετατέθηκε στην αστυνομία ασφαλείας, όπου και έμεινε μέχρι το 1935, όταν επανήλθε στο στρατό και τον Αύγουστο του 1936, μετατέθηκε στη νεοσύστατη τότε Λουφτβάφε.

## Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Υπηρετώντας στη Λουφτβάφε ως Διοικητής Επιτελείων Αεροπορικής Περιοχής 17 (Πολωνία), 300 (Δανία), Βαλκανίων και Κρήτης, ο Αντράε έλαβε μέρος στις εκστρατείες κατά της Πολωνίας, της Δανίας, των Βαλκανίων και της Κρήτης, αντίστοιχα. Τον Ιούνιο του 1941, διαδέχτηκε τον Κούρτ Στουντέντ ως Αρχιστράτηγος του « Οχυρού Κρήτης ». Υπό τις διαταγές του, χιλιάδες πολίτες της Κρήτης βασανίστηκαν ή εκτελέστηκαν. Κατά τη διάρκεια του 1942, ο πράκτορας της Επιχειρήσης Ειδικών Αποστολών Αλεξάντερ Φίλντιγκ εξέταζε ένα σχέδιο για τη σύλληψη του Αντράε.  Αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αφού το φθινόπωρο του 1942, ο Αντράε μετατέθηκε στο Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ, αφήνοντας τη διοίκηση της Κρήτης στον αλεξιπτωτιστή στρατηγό Μπρούνο Μπρόιερ . Ωστόσο, η ιδέα της σύλληψης ενός Γερμανού στρατηγού εξελίχθηκε στην απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε. Ο Αντράε αποστρατεύτηκε τον Μάιο του 1943, για να επαναστρατευτεί ως στρατηγός πυροβολικού τον Απρίλιο του 1945 με την 4η Στρατιά Πάντσερ .

## Μετά τον πόλεμο
Μετά την παράδοση της Γερμανίας τον Μάιο του 1945, ο Αντράε συνελήφθη από τους Βρετανούς και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου για τα οποία ήταν υπεύθυνος ενώ βρισκόταν στην Κρήτη. Το 1947 καταδικάστηκε σε τέσσερις ισόβιες καθείρξεις. Το 1951, η ποινή του μετατράπηκε από τον βασιλιά Παύλο Α' σε φυλάκιση τεσσάρων χρόνων. Ως αποτέλεσμα, αφού πέρασε τέσσερα χρόνια στη φυλακή, αποφυλακίστηκε τον Ιανουάριο του 1952. Αργότερα, ο Αντράε βοήθησε στην ίδρυση του *Γερμανικού Κρατικού Κόμματος*. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η βιογραφία του Αντράε από το Axis Biographical Research ( Archived , 25 Οκτωβρίου 2009)
* Ο Αλεξάντερ Αντράε στο Lexikon der Wehrmacht

Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Τσέστι Μόργκαν

Η **Τσέστι Μόργκαν** (αγγλικά: Chesty Morgan), με πραγματικό όνομα **Ιλάνα Βάιτς** (Ilana Wajc) και επίσης γνωστή ως **Λιλιάνα Βιλτσκόφσκα** (Liliana Wilczkowska) και **Λίλιαν Στέλο** (Lillian Stello) (γενν. 15 Οκτωβρίου 1937), είναι Αμερικανίδα-Πολωνοεβραία πρώην στρίπερ, η οποία επίσης πρωταγωνίστησε σε δύο ταινίες σε σκηνοθεσία του Ντόρις Γουίσμαν. Η Μόργκαν αναφέρεται πως είχε μέγεθος στήθους 186 εκατοστών.

## Πρώιμη ζωή
Ως νεαρό κορίτσι που μεγάλωνε κοντά στη Βαρσοβία της Πολωνίας, έμεινε ορφανή όταν οι Εβραίοι γονείς της σκοτώθηκαν από τους Ναζί μετά την εισβολή στην Πολωνία. Σταλμένη στο Ισραήλ, έζησε σε μια σειρά από ορφανοτροφεία πριν καταλήξει σε κιμπούτς.

## Καριέρα
Μετά τη μετακόμισή της στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και το θάνατο του συζύγου της το 1965, η Μόργκαν ξεκίνησε την καριέρα της ως στρίπερ στις αρχές της δεκαετίας του 1970, χρησιμοποιώντας το όνομα Zsa Zsa. Ένας ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου της πρότεινε να αποκαλείται «Chesty Morgan». Ποτέ δεν γδύθηκε κάτω από τη μέση, και με τον παραδοσιακό μπουρλέσκ τρόπο, εκτιμούσε το πείραγμα όσο και τη λωρίδα. Κατά καιρούς συλλαμβανόταν, καθώς φέρεται να άφησε άνδρες κοντά στη σκηνή να αγγίξουν τις κορυφές του στήθους της για να επαληθεύσουν ότι ήταν αληθινά.

Σε αντίθεση με πολλά από τα σύγχρονα αστέρια της ψυχαγωγίας ενηλίκων με μεγάλο στήθος, το στήθος της Μόργκαν δεν αυξήθηκε με εμφυτεύματα. Σύμφωνα με την έκδοση του 1988 του *Guinness Movie Facts & Feats,* η μέτρηση του στήθους της είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί για αστέρα του κινηματογράφου.

Πρωταγωνίστησε σε δύο ταινίες του Ντόρις Γουίσμαν το 1974, τις *[[Deadly Weapons]]* και *[[Πράκτωρ στήθος 186 εκατοστά]]* (*Double Agent 73*). Συμμετείχε επίσης σε γυρίσματα ως Μπαρμπαρίνα (Barbarina) για την ταινία *Καζανόβας* του Φεντερίκο Φελίνι*,* αλλά οι σκηνές της κόπηκαν. Στιγμιότυπα από τις δύο ταινίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης του Ντόρις Γουίσμαν της δεκαετίας του 1970, βασισμένες στο πολύ μεγάλο στήθος του Μόργκαν, εμφανίστηκαν στην ταινία του Τζον Γουότερς το 1994, *[[Η μαμά παραμονεύει στο σκοτάδι]]* (*Serial Mom*)*.* Ο Γουότερς έγραψε επίσης έναν ρόλο για τη Μόργκαν στην ταινία *Pink Flamingos.*

## Προσωπική ζωή
Το 1957, η Μόργκαν παντρεύτηκε τον Αμερικανό-Πολωνό Τζόσεφ Βιλτσκόφσκι και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Ο Βιλτσκόφσκι σκοτώθηκε σε μια ληστεία στο Μπρούκλιν το 1965, όταν ήταν 27 ετών, και οι δύο κόρες τους, η Έβα και η Λίλα, ήταν τεσσάρων ετών και τεσσάρων μηνών, αντίστοιχα. Το 1974, ο Μόργκαν παντρεύτηκε τον διαιτητή του μπέιζμπολ, Ντικ Στέλο. Οι δυο τους χώρισαν το 1979, αλλά παρέμειναν φίλοι μέχρι τον θάνατο του Στέλο σε τροχαίο το 1987. Το 1984 σκοτώθηκε και η μεγαλύτερη κόρη της, Έβα, σε τροχαίο.

## Συνταξιοδότηση
Η τελευταία παράσταση της Μόργκαν ως στρίπερ ήταν στο Χιούστον την πρώτη νύχτα του Πολέμου του Περσικού Κόλπου το 1991. Από τη συνταξιοδότησή της, ζει στο Τάμπα Μπέι της Φλόριντα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος
Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Παναγιωταίικα Τρικάλων

Τα **Παναγιωταίικα** είναι οικισμός του Δήμου Πύλης στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Παναγιωταίικα βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφέρεια Ηπείρου και βόρεια του Αχελώου ποταμού σε υψόμετρο 780 μέτρων. Απέχουν περίπου 71 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τα Τρίκαλα και 51 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Πύλη (έδρα του δήμου). Αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Βαλκάνου του δήμου Πυνδαίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Βαλκάνο και τα Ζωγραφαίικα αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πινδέων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 11 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 19.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Σι ελάσσονα

Η **Σι ελάσσονα** είναι ελάσσονα κλίμακα που αρχίζει από σι και αποτελείται από τις νότες σι, ντο δίεση, ρε, μι, φα δίεση, σολ και λα. Έχει οπλισμό δύο διέσεις. Η σχετική της είναι η Ρε μείζονα και η ομώνυμή της η Σι μείζονα.

Η Σι φυσική ελάσσονα είναι:

:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
 \clef treble \key b \minor \time 7/4 b4^\markup "B natural minor scale" cis d e fis g a b a g fis e d cis b2
 \clef bass \key b \minor
} }


Για τις αλλαγές που απαιτούνται για να γίνει η κλίμακα μελωδική ή αρμονική, χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες αλλοιώσεις. Η Σι ελάσσονα αρμονική και μελωδική είναι:

:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
 \clef treble \key b \minor \time 7/4 b4^\markup "B harmonic minor scale" cis d e fis g ais b ais g fis e d cis b2
} }


:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
 \clef treble \key b \minor \time 7/4
 b4^\markup "B melodic minor scale (ascending and descending)" cis d e fis gis ais b a! g! fis e d cis b2
} }


Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Ντάνιελ Σούμπαρτ (1739–1791) θεωρούσε τη Σι ελάσσονα ως κλίμακα που εκφράζει μια ήσυχη αποδοχή της μοίρας και πολύ ευγενικό παράπονο, κάτι για το οποίο έχει σχολιαστεί ότι συμβαδίζει με τη χρήση της από τον Μπαχ στα *[[Κατά Ιωάννην Πάθη]]*.  Μέχρι το τέλος της Μπαρόκ εποχής, ωστόσο, ο συνθέτης και θεωρητικός Φραντσέσκο Γκαλεάτσι (1758–1819)  γνωμοδότησε ότι η Σι ελάσσονα δεν ήταν κατάλληλη για μουσική με καλό γούστο. Ο Μπετόβεν χαρακτήρισε τη Σι ελάσσονα στα τετράδιά του ως "μαύρη κλίμακα". 

 

## Δείτε επίσης

* Κλίμακα (τονικότητα)
* Μείζονα και ελάσσονα κλίμακα
* Συγχορδία
* Ονόματα και σύμβολα συγχορδιών (λαϊκή μουσική)

## Παραπομπές
**Σημειώσεις**

**Πηγές**

*  Δείτε επίσης Φραντσέσκο Γκαλεάτσι, *Τα Θεωρητικά-Πρακτικά Στοιχεία της Μουσικής,* Μέρη Γ΄ και Δ΄· αγγλική μετάφραση, με εισαγωγή και σχόλια από την Ντεμπόρα Μπάρτον και τον Γκρέγκορι Γ. Χάργουντ (Σαμπέιν, Ιλινόι: Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, 2012); .
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ελάσσονα
Κατηγορία:Ελάσσονες κλίμακες
Λυγαριά Τρικάλων

Η **Λυγαριά** είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Λυγαριά βρίσκεται κοντά στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στη βορειοδυτικά άκρη του Θεσσαλικού κάμπου, σε υψόμετρο 145 μέτρων. Απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από τα Τρίκαλα και 8 χιλιόμετρα ΒΑ. από την Πύλη (έδρα του δήμου) ενώ στην βορειοδυτική άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Άρτας - Τρικάλων και ο Πορταϊκός που βορειότερα καταλήγει στον Πηνειό ποταμό. Βορειοανατολικά είναι η Πηγή, ανατολικά είναι η Μουριά, νότια οι Γομφοί και νοτιοδυτικά το Παλαιομονάστηρο.

Η εκκλησία του Αγίου Χριστοφόρου έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.*"Πρόκειται για μονόχωρο ναό, ο οποίος στο εσωτερικό του είναι κατάγραφος με τοιχογραφίες του 1761. Το τέμπλο του χρονολογείται στο α΄ μισό του 18ου αι.
Ο ναός παρουσιάζει ενδιαφέρον από εικονογραφικής απόψεως και αποτελεί σημείο αναφοράς για την Κοινότητα"*.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 με την παλιά της ονομασία από την τουρκοκρατία ως *Γορζί* να προσαρτάται στον τότε κοινότητα δήμο Πιαλίων. Το 1927 με το ΦΕΚ 135Α - 06/07/1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Λυγαριά. Το 1997 (και μέχρι το 2010) με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ήταν έδρα του δήμου Γόμφων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γόμφων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 533 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Σι ύφεση μείζονα

Η **Σι ύφεση μείζονα** είναι μείζονα κλίμακα που αρχίζει από σι ύφεση και αποτελείται από τις νότες σι ύφεση, ντο, ρε, μι ύφεση, φα, σολ και λα. Έχει οπλισμό δύο υφέσεις. Η σχετική της είναι η Σολ ελάσσονα και η ομώνυμή της είναι η Σι ύφεση ελάσσονα.

Η κλίμακα Σι μείζονα είναι η εξής:

:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
 \clef treble \key bes \major \time 7/4 bes4 c d es f g a bes a g f es d c bes2
 \clef bass \key bes \major
} }


Πολλά όργανα συγκεκριμένης τονικότητας είναι κουρδισμένα σε Σι ύφεση μείζονα, όπως το κλαρίνο, η τρομπέτα, και το σαξόφωνο τενόρο και σοπράνο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Σι ύφεση μείζονα να είναι μία από τις πιο συνηθισμένες κλίμακες σε συνθέσεις για ορχήστρες συναυλιών.

## Ιστορία
Η 98η Συμφωνία του Γιόζεφ Χάιντν συχνά πιστώνεται ως η πρώτη συμφωνία που γράφτηκε σε αυτή την κλίμακα, συμπεριλαμβανομένων των μερών της τρομπέτας και των τυμπανίων. Ωστόσο, ο αδελφός του Μίχαελ Χάυντν έγραψε μια τέτοια συμφωνία νωρίτερα, την 36η. Παρ' όλα αυτά, ο Γιόζεφ Χάυντν εξακολουθεί να γράφει το μέρος των τυμπανίων σε Φα μείζονα (αντί της μετατροπίας στην κλίμακα της Ντο μείζονας), κάτι που είχε νόημα, αφού περιόρισε αυτό το όργανο στην τονική και τη δεσπόζουσα της κλίμακας.  Πολλές εκδόσεις του έργου δε χρησιμοποιούν οπλισμό και προσδιορίζουν το όργανο ως "Τυμπάνια σε Σι ύφεση-Φα".
 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μείζονες κλίμακες
Καθολική Εκκλησία (αποσαφήνιση)

Ο όρος **"Καθολική"** είναι δανεισμένος από το την αρχαία ελληνική *καθολική* που σημαίνει "καθ' ολοκληρίαν". Οι περισσότερες χριστιανικές εκκλησίες δηλώνουν "Καθολικές" με την έννοια της "καθολικής κλήσης", όπως αναφέρεται στο Σύμβολο της Πίστεως της Α' Οικουμενικής Συνόδου *(Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν)*. 

Κάποιες αναφέρουν ρητά αυτή την οικουμενική πτυχή στο όνομά τους, όπως η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία (ή σκέτο Καθολική όπως αποκαλείται). Η καθολική εκκλησία είναι ένα θρησκευτικό μέρος όπου οι Χριστιανοί έρχονται για να προσευχηθούν.

Η Καθολική Εκκλησία μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
*Μία από τις 24 συγκεκριμένες εκκλησίες sui iuris που αποτελούν την Ρ/Καθολική Εκκλησία:
**Η Λατινική Εκκλησία, γνωστή και ως Δυτική Εκκλησία, της οποίας τα μέλη αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των 1,3 δισεκατομμυρίων βαπτισμένων Ρ/Καθολικών.
**Οι Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες,  που μοιράζονταν τις κοινές λειτουργικές, λατρευτικές και θεολογικές παραδόσεις τους, από κοινού με άλλες Ανατολικές Χριστιανικές εκκλησίες με τις οποίες κάποτε συνδέονταν, όπως η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες.
*Ανεξάρτητος Καθολικισμός, εκκλησίες που αποσχίστηκαν από την Ρ/Καθολική Εκκλησία
**Εκκλησίες εντός του Παλαιού Καθολικισμού
**Η Ανεξάρτητη Εκκλησία των Φιλιππίνων

*Εκκλησίες που εκφράζουν την αποστολική καταγωγή και τις παραδόσεις της καθολικότητας, όπως:
**Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία
**Οι Ανατολίτικες Ορθόδοξες Εκκλησίες (Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες)
**Η Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής
**Η Αρχαία Εκκλησία της Ανατολής
**Εκκλησίες μέσα στον Αγγλικανισμό
**Εκκλησίες εντός του Λουθηρανισμού
*Κρατική εκκλησία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

## Ιστορική εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησιολογία
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Σολ ελάσσονα

Η **Σολ ελάσσονα** είναι ελάσσονα κλίμακα που αρχίζει από σολ και αποτελείται από τις νότες σολ, λα, σι ύφεση, ντο, ρε, μι ύφεση και φα. Έχει οπλισμό δύο υφέσεις. Η σχετική της είναι η Σι ύφεση μείζονα και η ομώνυμή της η Σολ μείζονα.

Η αιολική κλίμακα Σολ ελάσσονα είναι η εξής:

:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c* {
 \clef treble \key g \minor \time 7/4
 g4^\markup "G natural minor scale" a bes c d es f g f es d c bes a g
 \clef bass \key g \minor
} }
</score>

Για τις αλλαγές που απαιτούνται ώστε να γίνει η κλίμακα αρμονική ή μελωδική, χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες αλλοιώσεις. Οι κλίμακες Σολ ελάσσονα αρμονική και μελωδική είναι οι εξής:

: <score sound="1"> {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c* {
 \clef treble \key g \minor \time 7/4
 g4^\markup "G harmonic minor scale" a bes c d es fis g fis es d c bes a g
} }


:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c'' {
 \clef treble \key g \minor \time 7/4
 g4^\markup "G melodic minor scale (ascending and descending)" a bes c d e fis g f! es! d c bes a g
} }


## Χρήση της Σολ ελάσσονας από τον Μότσαρτ
Η Σολ ελάσσονα θεωρείται η κλίμακα μέσω της οποίας ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ εξέφρασε καλύτερα τη θλίψη και την τραγικότητα  και πολλά από τα έργα του σε ελάσσονες τονικότητες είναι σε Σολ ελάσσονα, όπως το Κουαρτέτο για πιάνο No. 1 και το Κουιντέτο εγχόρδων No. 4. Αν και ο Μότσαρτ χρησιμοποίησε διάφορες ελάσσονες κλίμακες στις συμφωνίες του, η Σολ ελάσσονα είναι η μόνη ελάσσονα κλίμακα την οποία χρησιμοποίησε ως κύρια στις αριθμημένες συμφωνίες του (25η και η περίφημη 40ή). Στην κλασική εποχή, οι συμφωνίες σε Σολ ελάσσονα εκτελούνταν σχεδόν πάντα από τέσσερα κόρνα, δύο σε σολ και δύο άλτο σε σι ύφεση.  Ένα άλλο χαρακτηριστικό των συμφωνιών σε Σολ ελάσσονα που παρατηρήθηκε στην 25η και 40ή του Μότσαρτ ήταν η επιλογή της Μι ύφεση μείζονας, η υποδεσπόζουσα της σχετικής μείζονας Σι ύφεση, για το αργό μέρος, με άλλα παραδείγματα να περιλαμβάνουν την 39η του Γιόζεφ Χάυντν και η συμφωνία σε Σολ ελάσσονα του Γιόχαν Μπάμπτιστ Βάνχαλ, που γράφτηκε πριν από το 1771. 
 

## Δείτε επίσης

* Κλίμακα (τονικότητα)
* Μείζονα και ελάσσονα κλίμακα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ελάσσονες κλίμακες
Υγκ Λουμπένς ντε Βερντάλ

Ο **Υγκ Λουμπένς ντε Βερντάλ** (13 Απριλίου 1531 - 4 Μαίου 1595) ήταν ο 51ος Μέγας Μάγιστρος στο Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας (1582 - 1595). Έμεινε γνωστός για την ανακατασκευή της κυνηγετικής βίλας στο Μπουσέτο που μετονομάστηκε προς τιμή του *"Ανάκτορα του Βερντάλ"*. Η ταφή του έγινε σε μια σαρκοφάγο στην κρύπτη του καθεδρικού ναού του Αγίου Ιωάννη στην Βαλέτα. Ο Πάπας Σίξτος Ε΄ τον ανακήρυξε σε εκκλησιαστική Σύνοδο (18 Δεκεμβρίου 1597) Καρδινάλιο-Διάκονο της Σάντα Μαρία στο Περιστύλιο της Οκταβίας.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Miranda, Salvador. "LOUBENX DE VERDALLE, O.S.Io.Hieros., Hughes de (1531-1595)". The Cardinals of the Holy Roman Church

Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας
Βακάρι Τρικάλων

Το **Βακάρι** ή **Βακάριο** (πρώην **Βάκαρη**) είναι οικισμός στον δήμο Πύλης της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων στη Θεσσαλία.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το Βακάρι βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές της κορυφής Αβγό της Νότιας Πίνδου σε υψόμετρο 1.120 ή 1.160 μέτρων. Απέχει περίπου 68 χιλιόμετρα ΝΔ. από τα Τρίκαλα και 48 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Πύλη (έδρα του δήμου), ενώ στα δυτικά του περνάει ο Αχελώος ποταμός. Η πρόσβαση προς το χωριό είναι δύσκολη, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Ετυμολογικά, η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη βλαχική και αποδίδεται ως ο πληθυντικός αριθμός του βοσκού βοοειδών.

Ιστορικά αναφέρεται για πρώτη φορά στην οθωμανική απογραφή του 1454/5, περίοδο κατά την οποία αποτελούσε τιμάριο σπαχήδων από τα Τρίκαλα. Αργότερα, καταγράφεται σε μεταγενέστερα έγγραφα του 1592/93 και 1688. Ωστόσο, σε γενικές γραμμές δεν υπάρχουν πληροφορίες για το χωριό επί Τουρκοκρατίας. Περιήλθε στην Ελλάδα το 1881, μαζί με το μεγαλύτερο κομμάτι της Θεσσαλίας, χωρίς όμως να περιλαμβάνεται στην απογραφή εκείνου του έτους.

Στο πλαίσιο του ελληνικού κράτους, καταγράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 υπό την ονομασία Βάκαρη, υπαγόμενος στην κοινότητα Δέσης, με την οποία είναι παραδοσιακά συνδεδεμένος. Το 1940 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Διοικητικά, ανήκε μέχρι το 1997 στην κοινότητα Δέσης της επαρχίας Τρικάλων. Κατόπιν εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Αιθήκων, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Πύλης. Στην απογραφή του 2021 καταγράφηκαν 17 κάτοικοι, ωστόσο το χωριό κατοικείται μόνο κατά τους θερινούς μήνες, κατά κύριο λόγο από κτηνοτρόφους.

## Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βακάρι Τρικάλων: Το δυσπρόσιτο χωριό-φάντασµα των 19 σπιτιών από το https://www.ethnos.gr/.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Βαλκάνο Τρικάλων

Το **Βαλκάνο** είναι οικισμός στον δήμο Πύλης των Τρικάλων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 42 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το Βαλκάνο βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές της κορυφής Χατζή της Νότιας Πίνδου σε υψόμετρο 740 μέτρων. Απέχει περίπου 68 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τα Τρίκαλα και 52 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Πύλη (έδρα του δήμου), ενώ στα δυτικά περνάει ο Αχελώος ποταμός. Η ονομασία του χωριού είναι τουρκικής προέλευσης και υποδηλώνει την απότομη, ψηλή, δασωμένη οροσειρά. 

Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά κατά τον 16ο αιώνα. Επί Τουρκοκρατίας ήταν γνωστό ως *Βαλκάνου* και *Βαλκάνι.* Σε ό,τι αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς του, αναφέρεται ως ελεύθερο χωριό, στο οποίο ωστόσο απέκτησε, στα τέλη του 18ου ή στις αρχές του 19ου αιώνα, εκτάσεις και ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων. 

Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κοθωνίων. Το 1912 το επίσημο όνομά του τροποποιήθηκε από Βαλκάνι σε Βαλκάνο και το 1919 με το ΦΕΚ 66Α - 22/03/1919  ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Ζωγραφαίικα και τα Παναγιωταίικα αποτελούν την κοινότητα Βαλκάνου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πινδέων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 24 κάτοικοι.  

## Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το Βαλκάνο Τρικάλων στον ιστότοπο https://www.greece.com/.
* Γκρεμισμένο γεφύρι Βαλκάνου από τον ιστότοπο Ελλάδος Περιήγησης.
* Η οθωμανική απογραφή του 1454/55 στα Παλαιοχώρια (16 οικισμούς) της Πίνδου στα ΝΔ του Ν. Τρικάλων - Θεοδώρου Νημά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης