Alvise da Mosto (αντιτορπιλικό)

Το ***Alvise Da Mosto*** ήταν ένα από τα δώδεκα αντιτορπιλικά κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Navigatori|Navigatori]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Είχε εμπλοκή στον Ισπανικό Εμφύλιο καθώς και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου συμμετείχε σε αποστολές ναρκοθέτησης στον Πορθμό της Σικελίας καθώς και συνοδείας νηοπομπών μεταξύ Ιταλίας και Λιβύης, μέχρι τη βύθιση του από βρετανικά πλοία το 1941.

## Περιγραφή

Τα αντιτορπιλικά της κλάσης *Navigatori* ναυπηγήθηκαν ως αντιστάθμισμα στα μεγάλα γαλλικά αντιτορπιλικά των κλάσεων *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Jaguar|Jaguar]]* και *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Guépard|Guépard]]*. Είχαν ολικό μήκος 107,3&nbsp;m, πλάτος 10,2&nbsp;m και μέσο βύθισμα 3,5&nbsp;m. Είχαν εκτόπισμα 1930&nbsp;t (1900&nbsp;LT) με κανονικό φορτίο και 2621&nbsp;t (2580&nbsp;LT) με πλήρες. Το πλήρωμά τους την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 222–225&nbsp;αξιωματικούς και ναύτες.

Το σύστημα πρόωσης παρείχε ισχύ έως και 55000&nbsp;shp και η ταχύτητα πλεύσης σε πραγματικές συνθήκες έφθανε στους 32&nbsp;kn παρόλο που με περιορισμένο φορτίο τα *Navigatori* είχαν φθάσει στους 38–41&nbsp;kn κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών. Η ακτίνα δράσης ανερχόταν σε 3800&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 18&nbsp;kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από έξι πυροβόλα των 120&nbsp;mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε τρεις πύργους. Επίσης υπήρχαν δύο αντιαεροπορικά πυροβόλα των 40&nbsp;mm καθώς και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm καθώς και δυο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm. Εκτός αυτών τα *Navigatori* μπορούσαν να μεταφέρουν 86-104&nbsp;νάρκες.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του *Alvise Da Mosto* ξεκίνησε στις εγκαταστάσεις της Cantieri Riuniti del Quarnaro στην πόλη Φιούμε στις 22&nbsp;Αυγούστου 1928. Καθελκύστηκε την 1η&nbsp;Ιουλίου 1929 και ολοκληρώθηκε στις 15&nbsp;Μαρτίου 1931. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών κατάφερε να φθάσει την ταχύτητα των 42,7&nbsp;kn, γεγονός που το καθιστά το ταχύτερο πλοίο της κλάσης του. Όντας το προτελευταίο αντιτορπιλικό της κλάσης *Navigatori* ναυπηγήθηκε εξαρχής με όλες τις τροποποιήσεις που ενσωματώθηκαν εκ των υστέρων στα αδελφά πλοία ώστε να βελτιωθεί η αξιοπλοΐα τους.

Στο μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1930 το *Da Mosto* ανήκε στην κύρια δύναμη του ιταλικού στόλου, με τον οποίο έλαβε μέρος σε ασκήσεις. Μαζί με το αντιτορπιλικό *[[Emanuele Pessagno (αντιτορπιλικό)|Emanuele Pessagno]]* έπλευσαν στη Νότια Αμερική για να πραγματοποιήσουν επίσημη επίσκεψη. Στα 1936-37 έλαβε μέρος στον Ισπανικό Εμφύλιο, στο πλαίσιο της ευρύτατης ναυτικής υποστήριξης που παρείχε η Ιταλία στην πλευρά των Εθνικιστών, συνοδεύοντας πλοία που μετέφεραν στρατεύματα και πολεμοφόδια από την Ιταλία για τις δυνάμεις του Φράνκο.

Αρχικά το *Da Mosto* αναφερόταν ως *esploratore* σύμφωνα με τη νομενκλατούρα του ιταλικού ναυτικού, όμως επανακατηγοριοποιήθηκε ως αντιτορπιλικό το 1938.

### Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο στις 10&nbsp;Ιουνίου 1940 το *Da Mosto* βρισκόταν σε ναυπηγείο στη Λα Σπέτσια προκειμένου να πραγματοποιηθούν τροποποιήσεις στην πλώρη του. Επέστρεψε στην ενεργό υπηρεσία τον Αύγουστο. Το *Da Mosto* ήταν ένα από τα ιταλικά πλοία που έπλευσαν για να αντιμετωπίσουν τη βρετανική επιχείρηση Hats (1-2 Σεπτεμβρίου 1940) καθώς και την επιχείρηση MB 5 στα τέλη του ίδιου μήνα. 

Από τον Απρίλιο έως και τον Αύγουστο του 1941 το *Da Mosto*, μερικά ακόμη αντιτορπιλικά της κλάσης του καθώς και τα ελαφρά καταδρομικά της 7ης&nbsp;Μοίρας Καταδρομικών ανέλαβαν τη ναρκοθέτηση του Πορθμού της Σικελίας και των ακτών της Τριπολιτανίας. Την ίδια περίοδο το *Da Mosto* συμμετείχε στη συνοδεία νηοπομπών με προορισμό τη Λιβύη. Το Νοέμβριο του 1941 εξοπλίστηκε με σόναρ γερμανικής προέλευσης.

Στις 30&nbsp;Νοεμβρίου 1941 το *Da Mosto* απέπλευσε από το Τράπανι προκειμένου να συνοδεύσει το πετρελαιοφόρο *Iridio Mantovani* που θα μετέφερε στην Τρίπολη (Λιβύη) 8600&nbsp;t καυσίμου για τις δυνάμεις του Άξονα που βρίσκονταν στη Βόρεια Αφρική. Την 1η&nbsp;Δεκεμβρίου, λίγο πριν από τη δύση του Ήλιου, βομβαρδιστικά Blenheim της RAF έπληξαν το *Mantovani* και του προξένησαν σοβαρότατες ζημιές. Το *Da Mosto* επιχείρησε να το ρυμουλκήσει, όμως το πετρελαιοφόρο δέχθηκε και δεύτερη αεροπορική επίθεση εξαιτίας της οποίας ξέσπασε πυρκαγιά και το πλήρωμά του αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει. Λίγη ώρα αργότερα το *Da Mosto* δέχτηκε επίθεση από τη βρετανική Δύναμη K που αποτελούνταν από τα καταδρομικά HMS&nbsp;''Aurora'' και HMS&nbsp;''Penelope'' καθώς και το αντιτορπιλικό HMS&nbsp;''Lively''. Το ιταλικό αντιτορπιλικό αντάλλαξε πυρά με τα βρετανικά πλοία σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσει όσο το δυνατόν περισσότερους ναυαγούς από το βυθιζόμενο πετρελαιοφόρο, όμως δέχτηκε πολλαπλά πλήγματα από τα αντίπαλα πλοία. Μεταξύ άλλων χτυπήθηκε και η αποθήκη πυρομαχικών με αποτέλεσμα το *Da Mosto* να βυθιστεί ταχύτατα στις 18:15, σε απόσταση περίπου 75 μιλίων από την Τρίπολη. Τα βρετανικά πλοία επίσης αποτελείωσαν το φλεγόμενο *Iridio Mantovani*.

Η ιταλική τορπιλάκατος *[[Generale Marcello Prestinari (τορπιλάκατος)|Generale Marcello Prestinari]]* περισυνέλεξε αργότερα 125&nbsp;ναυαγούς, ενώ άλλα 135&nbsp;μέλη του πληρώματος έχασαν τη ζωή τους. Ο κυβερνήτης του *Da Mosto*, Φραντσέσκο ντελ' Άννο (Francesco Dell'Anno), τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας επειδή προσπάθησε να υπερασπιστεί το *Mantovani* ενάντια σε συντριπτικά ισχυρότερη εχθρική δύναμη.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Navigatori
Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου