open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόιντος Σανκουίνιος Μάξιμος

Ο **Κόιντος Σανκουίνιος Μάξιμος** (, απεβ. το 47 μ.Χ.) ήταν συγκλητικός της πρώιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος άκμασε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Αναφέρεται ως ύπατος το 39 μ.Χ., που αντικατέστησε τον Αυτοκράτορα Καλιγούλα. Ωστόσο με βάση την αινιγματική περιγραφή του Μάξιμου ως «πρώην υπάτου» από τον Τάκτιο το έτος 32, ο Ρόναλντ Σάυμ ισχυρίζεται, ότι αυτή η μαρτυρημένη υπατεία ήταν η δεύτερη θητεία του, και ότι ήταν ύπατος και το έτος 28. Αν ο Μάξιμος έγινε δις ύπατος, τότε θα ήταν το πρώτο άτομο που δεν ήταν μέλος του αυτοκρατορικού οίκου, και έλαβε αυτή την τιμή από το 26 π.Χ. Μόνο δύο άλλοι άνδρες που δεν ανήκαν στον αυτοκρατορικό οίκο των Ιουλιο-Κλαυδίων -ο Λεύκιος Βιτέλλιος, ύπατος το 34, 43 και 47, και ο Μάρκος Βινίκιος, ύπατος το 30 και το 45- είναι γνωστό ότι κατείχαν το αξίωμα του υπάτου περισσότερες από μία φορές μεταξύ αυτού του έτους και της δυναστείας των Φλαβίων, όταν οι πολλαπλές υπατείες έγιναν λιγότερο σπάνιες.

Η πρώτη καταγεγραμμένη πράξη του Σανκουίνιου Μάξιμου χρονολογείται στο 32, όταν υπερασπίστηκε δύο υπάτους που κατείχαν τις φάσκεις το προηγούμενο έτος, τον Πόπλιο Μέμμιο Ρέγουλο και τον Λεύκιο Φουλκίνιο Τρίωνα, ενάντια στη δίωξη του *κατηγόρου* (delator) Δέκιμου Ατέριου Αγρίππα. Ο Τρίων, σύμμαχος του ισχυρού πραιτοριανού έπαρχου Σηιανού, και ο Ρέγουλος, διαφωνούσαν συνεχώς κατά τη διάρκεια της κοινής τους θητείας, και είχαν απειλήσει να ασκήσουν δίωξη ο ένας στον άλλον. Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Αγρίππα ρώτησε γιατί οι δύο, οι οποίοι είχαν απειλήσει ο ένας τον άλλον όσο βρίσκονταν στο αξίωμά τους, τώρα σιωπούσαν. Ο Τρίων απάντησε ότι ήταν πιο σωστό να σβηστούν οι μνήμες από αντιπαλότητες και διαμάχες μεταξύ συναδέλφων. Ο Μάξιμος εκμεταλλεύτηκε την απάντηση του Τρίωνα, και πρότεινε στη Σύγκλητο να αναβάλει την κρίση της αγωγής στον Αυτοκράτορα, αποφεύγοντας έτσι περαιτέρω σύγκρουση, που θα αύξανε τις ανησυχίες του Αυτοκράτορα. «Αυτό εξασφάλισε την ασφάλεια του Ρέγουλου, και την αναβολή της καταστροφής του Τρίωνα», μας λέει ο Τάκιτος, και προσθέτει ότι «ο Ατέριος μισήθηκε ακόμη περισσότερο».

Το 39, την ίδια χρονιά που ο Σανκουίνιος Μάξιμος ανέλαβε τα καθήκοντα του υπάτου, διορίστηκε επίσης έπαρχος της πόλης, αξίωμα που διατήρησε μέχρι το έτος 41. Λίγα χρόνια αργότερα διορίστηκε κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Κάτω Γερμανίας, όπου και απεβίωσε το έτος 47, προς το τέλος της θητείας του. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ασπρένας Καλπούρνιος Σεράνος

Ο **Ασπρένας Καλπούρνιος Σεράνος**, λατιν.: *Asprenas Calpurnius Serranus* (απεβ. το 41 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε τον πρώτο αιώνα. Διορίστηκε κανονικός ύπατος το 38 ως συνάδελφος του Μάρκου Ακύλα Ιουλιανού.  Το πλήρες όνομά του είναι Πόπλιος Νόνιος Ασπρένας Καλπούρνιος Σεράνος.

Ο Σεράνος ήταν γιος του Λεύκιου Νόνιου Ασπρένα, κανονικού υπάτου του 6 μ.Χ. και της Καλπουρνίας Πισωνίδος, κόρης του Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα Καισωνίνο, υπάτου το 15. Είναι γνωστό ότι έχει δύο αδέλφια, τον Λεύκιο Νόνιο Ασπρένα, ύπατο το 29 μ.Χ., και τον Νόνιο Ασπρένα Καλπούρνιο Τορκουάτο. 

Μόνο ένα γεγονός είναι γνωστό από τη ζωή του. Το πρωί που δολοφονήθηκε ο Αυτοκράτορας Καλιγούλας, ενώ προσέφερε θυσία, ο Σεράνος είχε λερώσει τα ρούχα του με αίμα. Αργότερα την ίδια ημέρα, όταν ο Καλιγούλας δολοφονήθηκε, οι Γερμανοί σωματοφύλακες του Αυτοκράτορα αναζήτησαν τον δολοφόνο του με τα σπαθιά τους γυμνά. Το πρώτο άτομο που συνάντησαν ήταν ο Σεράνος, και υποθέτοντας ότι το αίμα στα ρούχα του ήταν ανθρώπινο, τον σκότωσαν αμέσως. Έπειτα έκοψαν το κεφάλι του, και μαζί με εκείνα των δολοφόνων που είχαν βρει και σκοτώσει, παρέλασαν με αυτό. 

Αν και το όνομα της συζύγου του δεν είναι γνωστό, ο Σεράνος μαρτυρείται ότι είχε τρεις γιους: τον ρήτορα Πόπλιο Νόνιο Aσπρένα, τον Πόπλιο Νόνιο Ασπρένα Καισιανό και τον Πόπλιο Νόνιο Ασπρένα Καίσο Κασσιανό, αντικαταστάτη ύπατο το 72 είτε το 73. 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μύθος (βιβλίο)

[μικρογραφία|''Πανδώρα'' (1869), κιμωλία σε χαρτί του [Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι. Το κουτί της Πανδώρας είναι ένας από τους μύθους που αφηγείται το βιβλίο.]]
Το ***Μύθος*** (πρωτότυπος τίτλος: *Mythos*) είναι ένα βιβλίο γραμμένο από τον Βρετανό συγγραφέα Στίβεν Φράι, το οποίο εκδόθηκε το 2017. Πρόκειται για επαναφήγηση μιας σειράς από αρχαίους ελληνικούς μύθους που επέλεξε ο Φράι, που ακολούθησε το βιβλίο *Ήρωες* (2018) του Φράι, το με αφηγήσεις μύθων για ήρωες της αρχαίας Ελλαδας,  καθώς και ένα θεατρικό έργο με τίτλο *Mythos: A Trilogy*,  το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Σο στο Οντάριο του Καναδά το 2018.  Ένα τρίτο και ένα τέταρτο βιβλίο, με τίτλους *Τροία* και *Οδύσσεια*, ακολούθησαν το 2020 και το 2024 αντίστοιχα.  

Στην Ελλάδα, το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2021 από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση του Πέτρου Γεωργίου. 

## Σύνοψη
Στην αρχή του βιβλίου, ο Φράι δηλώνει ότι δεν απαιτούνται βασικές γνώσεις για να εκτιμήσει κανείς τις ιστορίες του βιβλίου και ότι «δεν υπάρχει απολύτως τίποτα το ακαδημαϊκό ή το διανοητικό στην ελληνική μυθολογία. Είναι εθιστική, διασκεδαστική, προσιτή και εκπληκτικά ανθρώπινη».  Οι ιστορίες είναι ως επί το πλείστον μεταφράσεις μύθων που προέρχονται από τη *[[Θεογονία]]* του Ησιόδου, τις *[[Μεταμορφώσεις]]* του Οβιδίου και τον *[[Οι Μεταμορφώσεις ή Ο Χρυσός γάιδαρος|Χρυσό γάιδαρο]]* του Απουλήιου. 

## Απήχηση
Το *Μύθος* έλαβε βαθμολογία 4/5 σε μια κριτική με τίτλο «Τι είδους βιβλίο είναι το *Μύθος* του Στίβεν Φράι; Ποιος ξέρει — αλλά είναι έξυπνο και διασκεδαστικό» στην ενότητα για τον πολιτισμό της βρετανικής εφημερίδας *[[The Telegraph]]*.  Η εφημερίδα *Scotsman* επαίνεσε την προσβασιμότητα του βιβλίου καθώς και τις γνώσεις και τον ενθουσιασμό του Φράι για το θέμα,  αλλά επέκρινε την ασυνέπεια στο ύφος του βιβλίου. 

Η Βρετανίδα πανεπιστημιακός Ίντιθ Χολ επέκρινε τον περιορισμό στην επιλογή των μύθων από τον Φράι στην κριτική της στην εφημερίδα *[[The Guardian]]* και είπε ότι η έλλειψη σελίδας περιεχομένων ή ευρετηρίου στο βιβλίο έχει ως αποτέλεσμα να μην προειδοποιείται ο αναγνώστης για τον ακατανόητο χαρακτήρα του.  Συνεχίζει, ωστόσο, επαινώντας τον Φράι για την εποικοδομητική αξιοποίηση του ονόματός του και λέγοντας ότι «η ξεχωριστή φωνή του αναμφίβολα προσθέτει κάτι ζωντανό, χιουμοριστικό και προσωπικό στην ψυχολογική διάσταση του μύθου. Όσοι απολαμβάνουν την προσωπικότητά του στα μέσα ενημέρωσης και το ιδιαίτερο στιλ του αγγλικού χιούμορ μετά τον Γούντχαους θα το απολαύσουν». 

Ο Γιάννης Αντωνιάδης αναφέρει στον ιστότοπο πολιτισμού *Culturenow.gr* ότι τόσο ωραία αφηγείται ο Φράι τους μύθους στο βιβλίο, "που τόσο ο νέος σε ηλικία αναγνώστης, ο έφηβος για παράδειγμα, μα όσο και ο πιο μεγάλος σε ηλικία, ο πατέρας του εφήβου για παράδειγμα, θα νιώσουν την ίδια ικανοποίηση, την ίδια περιέργεια, την ίδια χαρά, την ίδια αγάπη για αυτό που αποτελεί το οικουμενικό μήνυμα των μύθων προς τους ανθρώπους".  Αντίστοιχα, ο Μάνος Λειβαδάρος στο iefimerida.gr, παρομοιάζει το βιβλίο με ένα "αρχαίο Game of Thrones", απολαυστικό για τους αναγνώστες του. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Αγγλική λογοτεχνία
Λάκκα Άρτας

Η **Λάκκα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Η Λάκκα βρίσκεται κοντά στα Όρη Βάλτου, σε υψόμετρο 500 μέτρα. Απέχει 24 χιλιόμετρα δυτικά από την Άρτα, 25 χιλιόμετρα νότια από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 8 χιλιόμετρα (οδικά) νοτιοδυτικά από το Διάσελλο. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1935 με την ονομασία *Βυσεκρεάστοβα* να αποσπάται από την κοινότητα Σκουληκαριάς και να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Διασέλου. Το 1954 μετονομάστηκε σε Λάκκα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Διάσελλο, την Παναγιά, την Κάτω Καρυά, τα Κοκκινοπήλια και τα Προσήλια αποτελούν την κοινότητα Διασέλλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεωργίου Καραϊσκάκη του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 5 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Παναγιά Διασέλλου Άρτας

Η **Παναγιά** είναι πολύ μικρός οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και το Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Η Παναγιά βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες των Αθαμανικών Ορέων, σε υψόμετρο 560 μέτρα. Απέχει 19 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Άρτα, 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 10 χιλιόμετρα δυτικά από το Διάσελλο ενώ στα δυτικά της περνάει η ΕΟ Άρτας - Τρικάλων. Το χωριό έχει ολοήμερο νηπιαγωγείο, γυμνάσιο και γενικό λύκειο.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Διασέλου και να προσαρτώνται σε αυτόν οι καταργούμενοι οικισμοί Δόσι και Δρακότρυπα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Διάσελλο, τα Κοκκινοπήλια, την Κάτω Καρυά, την Λάκκα και τα Προσήλια αποτελούν την κοινότητα Διασέλλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεωργίου Καραϊσκάκη του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 427 κάτοικοι.

## Σημείωση
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παναγιά Καψάλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Παλαιοχωράκι Άρτας

Το **Παλαιοχωράκι** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Το Παλαιοχωράκι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, σε υψόμετρο 500 μέτρα. Απέχει 21 χιλιόμετρα ανατολικά από την Άρτα, 25 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 44 χιλιόμετρα βόρεια από την Αμφιλοχία. Στα βορειοδυτικά του χωριού είναι η Πέτρα και νοτιοδυτικά το Φωτεινό. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην κοινότητα Διμαριού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Δημάρι αποτελούν την κοινότητα Δημαριου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεωργίου Καραϊσκάκη του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 122 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Σέρβιος Ασίνιος Κέλερ

Ο **Σέρβιος Ασίνιος Κέλερ**, λατιν.: Servius Asinius Celler* (απεβ. το 46 μ.Χ.) ήταν [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαίος]] [[Ρωμαϊκή σύγκλητος|συγκλητικός]], που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του [[Ηγεμονία (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)|Πριγκιπάτου]]. Διετέλεσε [[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|ύπατος]] το δεύτερο μισό του έτους 38 με συνάδελφό του τον Σέξτο Νόνιο Κουινκτιλιανό. 

Ο Κέλερ ήταν γιος του [[Γάιος Ασίνιος Γάλλος|Γάιου Ασίνιου Γάλλου]], υπάτου το 8 π.Χ., και της [[Βιψανία Αγριππίνα|Βιψανίας Αγριππίνας]], πρώην συζύγου του Αυτοκράτορα [[Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος|Τιβέριου]]. Ο Κέλερ είχε πολλούς αδελφούς, ανάμεσά τους τον [[Γάιος Ασίνιος Πολλίων (ύπατος το 23)|Γάιο Ασίνιο Πολλίωνα]], ύπατο το 23, που κατηγορήθηκε για συνωμοσία από τη [[Βαλερία Μεσσαλίνα|Βαλέρια Μεσσαλίνα]], τον [[Μάρκος Ασίνιος Αγρίππα|Mάρκο Ασίνιο Αγρίππα]], ύπατο το 25, τον Aσίνιο Σαλονίνο,  και τον Ασίνιο Γάλλο.  Επιπλέον, ο Κέλερ ήταν ετεροθαλής αδελφός του [[Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας|Δρούσου Ιουλίου Καίσαρα]], γιου της μητέρας του -από τον γάμο της με τον Τιβέριο- και διάδοχο του Αυτοκράτορα για ένα διάστημα.

Σύμφωνα με τον [[Πλίνιος ο Πρεσβύτερος|Πλίνιο τον Πρεσβύτερο]], ο Κέλερ ήταν ένας γνωστός καλοφαγάς, που πλήρωνε 8.000 [[Σηστέρτιος|σηστερτίους]] για ένα ψάρι.  Το έτος 46, παρά τη φιλία του με τον Αυτοκράτορα [[Κλαύδιος|Κλαύδιο]], ο Κέλερ κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε συνωμοσία για τη δολοφονία του Αυτοκράτορα, και καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο [[Σενέκας ο Νεότερος]] τον αναφέρει στο έργο του *Apocolocyntosis divi Claudii'' ως έναν από τους υπάτους φίλους του, που αντιμετωπίζουν τον Κλαύδιο στον μετά θάνατο κόσμο, ως υπεύθυνο για τους θανάτους τους. 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γναίος Δομίτιος Άφερ

Ο **Γναίος Δομίτιος Άφερ**, λατιν.: *Gnaeus Domitius Afer* (απεβ. το 59) ήταν Ρωμαίος ρήτορας και δικηγόρος, γεννημένος στο Nημαυσό (Νιμ) της Ναρβωνικής Γαλατίας. Άκμασε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου, του Καλιγούλα, του Κλαύδιου και του Νέρωνα.  Διετέλεσε ύπατος στο διάστημα υπατείας του (*nundinium)* Σεπτ;embriow έως τις 39 Δεκεμβρίου, ως συνάδελφος του Aύλου Δίδιου Γάλλου. 

## Βιογραφία
Ο Άφερ έγινε πραίτωρ το 25 μ.Χ. και κέρδισε την εύνοια του Τιβέριου, κατηγορώντας την Κλαυδία Πούλχρα, δεύτερη εξαδέλφη της Αγριππίνας της Πρεσβύτερης, για μοιχεία και χρήση μαγικών τεχνών εναντίον του Αυτοκράτορα, το 26 μ.Χ.  Από τότε έγινε ένας από τους πιο φημισμένους ρήτορες στη Ρώμη, αλλά θυσίασε τον χαρακτήρα του απαγγέλλοντας κατηγορίες για την κυβέρνηση. Το επόμενο έτος, το 27 μ.Χ., αναφέρεται ξανά από τον Τάκιτο ως κατήγορος του Κουινκτίλιου Βάρου, γιου της Κλαυδίας Πούλχρας.  Ως συνέπεια της κατηγορίας της Κλαυδίας Πούλχρας και για κάποια προσβολή που είχε προκαλέσει στον Καλιγούλα, κατηγορήθηκε από τον Αυτοκράτορα στη Σύγκλητο, αλλά αποκρύπτοντας την ικανότητά του στην ομιλία, και προσποιούμενος ότι τον κατατρόπωσε η ευγλωττία του Καλιγούλα, ο Άφερ, όχι μόνο διέφυγε τον κίνδυνο, αλλά διορίστηκε και αντικαταστάτης ύπατος το 39 μ.Χ. 

Στα γεράματά του, ο Άφερ έχασε μεγάλο μέρος της φήμης του συνεχίζοντας να μιλάει δημόσια, όταν οι δυνάμεις του είχαν εξαντληθεί.   Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα έγινε *επιμελητής ύδρευσης* (curator aquarum), ή αλλιώς επιθεωρητής των υδραγωγείων της πόλης, αλλά απεβίωσε λίγο αργότερα, το 59 μ.Χ.,  αφού είχε φάει τον εαυτό του μέχρι θανάτου, σύμφωνα με τον Ιερώνυμο στο Χρονικό του Ευσέβιου.

Ο Κουϊντιλιανός, όταν ήταν νέος, άκουσε τον Άφερ , και συχνά τον αποκαλεί τον πιο διακεκριμένο ρήτορα της εποχής του. Λέει ότι ο Άφερ και ο Ιούλιος Αφρικανός ήταν οι καλύτεροι ρήτορες που είχε ακούσει, και ότι προτιμά τον πρώτο από τον δεύτερο,  Ο Κουϊντιλιανός αναφέρεται σε ένα έργο του *Περί Μαρτυρίας*,  σε έναν με τίτλο *Dicta*,  και σε μερικούς από τους λόγους του, από τους οποίους εκείνοι που εκφωνήθηκαν εκ μέρους της Δομιτίλλας, ή Κλοαντίλλας, και του Λεύκιου Βολουσηνού Κάτουλου φαίνεται να ήταν οι πιο φημισμένοι. 

Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Νεότερο, στη διαθήκη του ο Άφερ είχε κάνει κληρονόμους του τον Tίτιο Μάρκελο Κούρβιο Λουκανό και τον Tίτιο Μάρκελο Κούρβιο Τούλο με την προϋπόθεση ότι θα πάρουν το όνομά του. Είχε διώξει τον πατέρα τους, Σέξτο Κούρβιο Τούλο, αφαιρώντας του τον πλούτο και την υπηκοότητά του. Ο Πλίνιος σχολιάζει, ότι η διαθήκη του Άφερ είχε συνταχθεί 18 χρόνια νωρίτερα, υπονοώντας ότι ο Άφερ και ο Τούλος ο πρεσβύτερος ήταν κάποτε φίλοι. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων ρωμαϊκών λόγων
* γένος Δομιτίων
* Δυναστεία Νέρβα-Αντωνίνων

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Smith, William, ed. (1870). "Afer, Domitius". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 1. p. 54.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ρήτορες
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κόκκινο Λιθάρι Άρτας

Το **Κόκκινο Λιθάρι** είναι πολύ μικρός οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Το Κόκκινο Λιθάρι βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Καλεντίνη, σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει 35 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα και 8 χιλιόμετρα Α,-ΒΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να απογράφεται στην κοινότητα Διχομοιρίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Διχομοίρι αποτελούν την κοινότητα Διχομοιρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ηρακλείας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 4 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κόιντος Φούτιος Λούσιος Σατουρνίνος

Ο **Κόιντος Φούτιος Λούσιος Σατουρνίνος**, λατιν.: *Quintus Futius Lusius Saturninus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου. Διετέλεσε ύπατος στο διάστημα υπατείας του (nundinium) Σεπτεμβρίου έως Οκτωβρίου του έτους 41, με συνάδελφό του τον Μάρκο Σέιο Βαράνο.  Ο Τάκιτος αναφέρει τον Σατουρνίνο ως ένα από τα θύματα του διαβόητου Πόπλιου Σουίλιου Ρούφου, του οποίου η δίωξη εκ μέρους του Αυτοκράτορα Κλαύδιου ή των συζύγων του οδήγησε στον θάνατο αρκετών συγκλητικών και ιππέων.  Ο Σενέκας ο Νεότερος τον αναφέρει στο έργο του *[[Αποκολοκύνθωσις|Aποκολοκύνθωσις του θείου Κλαύδιου]]* ως έναν από τους υπάτους φίλους του, που αντιμετωπίζουν τον Κλαύδιο στον μετά θάνατον κόσμο, ως υπεύθυνο για τους θανάτους τους. 

Αυτές οι λογοτεχνικές πηγές από την εποχή τού Πριγκιπάτου τον αναφέρουν με τα δύο τελευταία του ονόματα, **Λούσιος Σατουρνίνος**. Το πλήρες όνομά του είναι γνωστό από μία επιγραφή που βρέθηκε στη Δαλματία, και χρονολογείται από την υπατεία του.  Με βάση αυτά τα στοιχεία, η Όλι Σαλόμιες υποστηρίζει στη μονογραφία της σχετικά με τις πρακτικές ονοματοδοσίας της Πρώιμης Αυτοκρατορίας, ότι το όνομά του υποδηλώνει ότι γεννήθηκε στο γένος των Λουσίων, αλλά αργότερα υιοθετήθηκε από έναν Κόιντο Φούτιο.  Μία επιγραφή βεβαιώνει την ύπαρξη ενός Κόιντου Φούτιου, υπάτου με έναν Πόπλιο Καλβίσιο με ένα διάστημα υπατείας (nundinium) σε ένα από τα έτη από το 49 έως το 54 μ.Χ. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γάιος Λαικάνιος Βάσος (ύπατος το 40)

Ο **Γάιος Λαικάνιος Βάσος**, λατιν.: *Gaius Laecanius Bassus* ήταν συγκλητικός και πολιτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, πραίτωρ της πόλης το 32 μ.Χ.  και στη συνέχεια αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 40 μ.Χ.  

Καταγόμενος από την Πόλα ή Φασάνα της Ιστρίας, όπου η οικογένειά του ήταν εγκατεστημένη γύρω στο 50 π.Χ.  ο Βάσος κατείχε ένα σημαντικό εργαστήριο κεραμικών. Είχε έναν γιο, τον Γάιο Λαικάνιο Βάσο, Ρωμαίο συγκλητικό και ύπατο.  Ο Βάσος μπορεί να ήταν αδελφός κάποιας Λαικανίας Βάσας, η οποία ήταν η πρώτη σύζυγος του Γάιου Ρουβέλιου Βλάνδου.

Βασιζόμενος σε μία επιγραφή, ο Aττίλιο Ντεγκράσι υπέθεσε ότι ο Bάσος ήταν ακόμα ζωντανός το 64, κατά τη διάρκεια της θητείας τού γιου του ως υπάτου. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Λαμπίρι Άρτας

Το **Λαμπίρι** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Το Λαμπίρι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφέρεια Θεσσαλίας και τον ποταμό Άραχθο, στους ανατολικούς πρόποδες των Ορέων Βάλτου, σε υψόμετρο 375 μέτρα. Απέχει 61 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα, 31 χιλιόμετρα Α. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 7 χιλιόμετρα (οδικά) Α. από τη Μεγαλόχαρη ενώ στα νοτιοανατολικά της είναι ο Μεσόπυργος. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μελιανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μεγαλόχαρη αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 35 κάτοικοι.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Καταχθόνιος

Ο **Καταχθόνιος** είναι Έλληνας ράπερ. Είναι περισσότερο διάσημος για το πρώην συγκρότημα του «Ζωντανοί Νεκροί». Έχει εμφανιστεί με ράπερ όπως ο Τάκι Τσαν, ο Χάρμα (Χαρμάνης) και με τον μεγάλο του αδερφό Υποχθόνιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Ρετσιανά Άρτας

Τα **Ρετσιανά** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Ρετσιανά βρίσκονται στους δυτικούς πρόποδες του Κοκκινόλακκου σε υψόμετρο 540 μέτρα. Απέχουν περίπου 56  χιλιόμετρα ΒΑ. από την Άρτα και 26 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου). Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Αξιοθέατο της περιοχής είναι οι μικροί καταρράκτες στην τοποθεσία "Σούδες", περίπου 2 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το χωριό. 

Αναφέρονται επίσημα, μετά την τουρκοκρατία, το 1912 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βελεντζικού και το 1929 ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Βλάσιο, τις Κρανιές, το Λιτέσι και τα Φισοτά αποτελούν την κοινότητα Ρετσιανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ηρακλείας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 50 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή:Σούδες - Καταρράκτες στα Ρετσιανά Άρτας στον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.
* Σούδες - Καταρράκτες Ρετσιανά Άρτας (από ψηλά) στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κορνήλιος Λούπος

Ο **Κορνήλιος Λούπος**, λατιν.: *Cornelius Lupus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Τα αξιώματα που κατείχε ο Λούπος περιελάμβαναν το ότι έγινε ανθύπατος της Κρήτης και της Κυρηναϊκής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Τιβέριου, και το πιο σημαντικό το ότι έγινε ύπατος για άγνωστο αριθμό μηνών το 42 μ.Χ. ως συνάδελφος του Γάιου Καικίνα Λάργου. 

Παρά το γεγονός ότι ήταν φίλος του Αυτοκράτορα Κλαύδιου, ο Λούπος ήταν ένα από τα θύματα του *κατήγορου (delator)* ή πληροφοριοδότη Πόπλιου Σουίλιου Ρούφου, του οποίου η δίωξη κατέστρεψε τον Λούπο. 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Περδικορράχη Άρτας

Η **Περδικορράχη** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Η Περδικορράχη βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, στις δυτικές πλαγιές των Ορέων Βάλτου και σε υψόμετρο 680 μέτρα. Απέχει περίπου 31 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Άρτα, 32 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 2 χιλιόμετρα ΝΑ. από το Κλειδί. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1951 με την ονομασία *Κορετσικόν* να απογράφεται στην κοινότητα Κλειδίου και το 1962 να μετονομάζεται σε Περδικορράχη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Κλειδί, την Αγία Παρασκευή, την Ακροτοταμιά, το Γαλάνι και την Πέτρα αποτελούν την κοινότητα Κλειδίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεωργίου Καραϊσκάκη του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 126 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Γάιος Κέστιος Γάλλος (κυβερνήτης Συρίας)

Ο **Γάιος Κέστιος Γάλλος**, λατιν.: *Gaius Cestius Gallus*, (απεβ. το 67 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε ύπατος για το δεύτερο *υπατικό διάστημα* (nundinium) του έτους 42, ως συνάδελφος του Γάιου Καικίνου Λάργου.  Ο Γάλλος ήταν γιος του Γάιου Κέστιου Γάλλου, κανονικού υπάτου το 35.

## Κυβερνήτης της Συρίας
Ο Γάλλος ήταν ανθύπατος της Συρίας από το 63 έως το 65. Προέλασε στην Ιουδαία με δύναμη άνω των 30.000 ανδρών τον Σεπτέμβριο του 66, σε μία προσπάθεια να αποκαταστήσει την τάξη στην αρχή του Α΄ Εβραιο-Ρωμαϊκού Πολέμου. Όπως είχε συγκεντρωθεί στην Αντιόχεια, ο στρατός του Γάλλου αποτελούνταν από *τη Λεγεώνα XII Φουλμινάτα*, αποσπάσματα από τις τρεις άλλες λεγεώνες που εδρεύαν στη Συρία, έξι ομάδες βοηθητικού πεζικού, και τέσσερις ομάδες ιππικού. Αυτά τα τακτικά στρατεύματα υποστηρίζονταν από 14.000 συμμάχους, που παρείχε ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄ και άλλοι ηγεμόνες-πελάτες. 

## Η Εβραϊκή εξέγερση
Με τη δύναμή του μειωμένη από αποσπάσματα που στάλθηκαν για να καταλάβουν τη Γαλιλαία και τις ακτές της Ιουδαίας, ο Γάλλος στράφηκε στην ενδοχώρα για να υποτάξει την Ιερουσαλήμ. Αφού υπέστη απώλειες στην ακολουθία των αποσκευών του και στην οπισθοφυλακή του, ο Γάλλος έφτασε στο Όρος Σκοπός και διείσδυσε στην εξωτερική πόλη, αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει το Όρος του Ναού. Μετά από πολιορκία εννέα ημερών, ο Γάλλος αποφάσισε να υποχωρήσει στην ακτή. Η απόφασή του φαίνεται να βασίστηκε στην απώλεια πολιορκητικού εξοπλισμού από ενέδρα, και στην απειλή διακοπής των γραμμών ανεφοδιασμού του, καθώς άρχισαν οι βροχές του Οκτωβρίου. 

Η πολεμοχαρής παράταξη στην Ιερουσαλήμ, υπό τον Σίμωνα μπαρ Γιόρα, εξεγέρθηκε εναντίον του ρωμαϊκού αποσπάσματος, καταδιώκοντάς τους μέχρι την Αντιπατρίδα, μέσω του Μπέιτ Χορόν.  

Ο Φλάβιο Ιώσηπος αρχικά εκτίμησε τον αριθμό των ρωμαϊκών απωλειών σε 515, αλλά στην επακόλουθη ήττα, οι νεκροί μεταξύ του αυτοκρατορικού ρωμαϊκού στρατού αριθμούσαν 5300 πεζούς και 380 ιππείς. Αυτό το περιστατικό συνέβη στον ρωμαϊκό στρατό τον σεληνιακό μήνα Χεσβάν, κατά το 12ο έτος της βασιλείας του Νέρωνα, και σηματοδότησε την έναρξη του πολέμου με τη Ρώμη.

## Το τέλος
Λίγο μετά την επιστροφή του στη Συρία, και πριν από την άνοιξη του 67, ο Γάλλος απεβίωσε.  Σύμφωνα με τον Φλάβιο Ιώσηπο, ο λεγάτος κατέρρευσε από την ντροπή για μία μεγάλη και απροσδόκητη ρωμαϊκή ήττα. Τον Γάλλο διαδέχθηκε στο αξίωμα του κυβερνήτη της Συρίας ο Λικίνιος Μουκιανός. Ο Αυτοκράτορας Νέρων διόρισε τον Βεσπασιανό ( (μελλοντικό Αυτοκράτορα) διοικητή των ρωμαϊκών δυνάμεων, που είχαν συγκεντρωθεί στην επαρχία, για να συντρίψουν την εξέγερση στην Ιουδαία.

## Δείτε επίσης
* γένος Κεστίων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάκιτος, Ιστ. στίχοι 10, 13
* Σουητώνιος, Βεσπασιανός, 4
* Ιώσηπος, Μπελ. Ιουδ. ii. 14-20
* Emil Schürer, *Ιστορία του Εβραϊκού Λαού*, 1η έκδοση. διαίρεση θ. τόμ. ii. σ.&nbsp;212 (Αγγλική μετάφραση, 1890)· τόμ. 1, σελ.&nbsp;487f της επανέκδοσης των Vermes και Millar του 1973.
* SGF Brandon, «Η ήττα του Κέστιου Γάλλου», 66 μ.Χ., *History Today* τόμ. xx. σελ.&nbsp;38–46 (1970)

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Κόιντος Βεράνιος

Ο **Κόιντος Βεράνιος**, λατιν.: *Quintus Veranius,* (απεβ. το 57) ήταν Ρωμαίος στρατηγός γύρω στα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. Ήταν ένς των τριών ανδρών του νομισματοκοπείου (*III vir monetalis)*, τριβούνος της Λεγεώνας IV  και ταμίας (quaestor) υπό τον Τιβέριο. Διορίστηκε τριβούνος των πληβείων το 41 και πραίτωρ το 42. Το 43 ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος ίδρυσε τη νέα επαρχία της Λυκίας, και διόρισε τον Βεράνιο ως κυβερνήτη της. Κυβέρνησε την επαρχία μέχρι το 48, και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κατέστειλε την επανάσταση της Τραχείας Κιλικίας. Διετέλεσε ύπατος το 49 και προήχθη σε πατρίκιο από τον Κλαύδιο, ο οποίος τον διόρισε και οιωνοσκόπο (augur). Ο Βεράνιος έγινε κυβερνήτης της Βρετανίας το 57, αντικαθιστώντας τον Aύλο Δίδιο Γάλλο. Ανέστρεψε την πολιτική του Δίδιου, που όριζε τη διατήρηση των υφιστάμενων συνόρων, και ξεκίνησε στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των ενοχλητικών Σιλούρων, σε αυτό που είναι τώρα η Ουαλία, αλλά απεβίωσε μέσα σε ένα χρόνο. Στη διαθήκη του κολάκευσε τον Νέρωνα και ισχυρίστηκε ότι, αν είχε άλλα δύο χρόνια στη διάθεσή του, θα είχε κατακτήσει ολόκληρο το νησί. Αντικαταστάθηκε από τον Γάιο Σουητόνιο Παυλίνο, και η ταχύτητα, με την οποία ο Σουητόνιος κατέλαβε την Ουαλία, υποδηλώνει ότι ο Βεράνιος είχε ήδη κάνει μεγάλο μέρος της δουλειάς. Ο Ονάσανδρος, Έλληνας φιλόσοφος, αφιέρωσε το έργο του *«Στρατηγικός»*, μία πραγματεία για τη στρατηγία, στον Βεράνιο, κάποια στιγμή μεταξύ της θητείας του ως υπάτου (49) και τού τέλους του (57/58).

## Παραπομπές


## Πηγές

### Πρωτογενείς
* Tάκιτος, *Aγρικόλας* 14 ; Τάκιτος, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Χρονικά]]* 12:5

### Δευτερογενείς
* Άντονυ Ρ.. Μπίρλεϋ, *Η Ρωμαϊκή Κυβέρνηση της Βρετανίας* (Οξφόρδη 2005) 37-43.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Άρθουρ Ε. Γκόρντον, *Quintus Veranius, ύπατος το 49* μ.Χ., Μπέρκλεϋ: Εκδόσεις Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, 1952.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Quintus Veranius στο Roman-Britain.org
* Λυκία: Άνθρωποι και Τόποι στην Εγκυκλοπαίδεια των Ρωμαϊκών Επαρχιών

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γάιος Καλπετάνος Ράντιος Σεδάτος

Ο **Γάιος Καλπετάνος Ράντιος Σεδάτος**, λατιν.: *Gaius Calpetanus Rantius Sedatus*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος κατείχε διάφορα αξιώματα στην αυτοκρατορική υπηρεσία. Υπήρξε ύπατος στο διάστημα (*nundinium)* από τον Μάρτιο έως τον Απρίλιο του έτους 47, με συνάδελφό του τον Ορδεόνιο Φλάκκο.  Είναι γνωστός κυρίως από επιγραφές.

Η *[[Cursus honorum|σειρά αξιωμάτων]]* (cursus honorum) του είναι γνωστή μόνο αποσπασματικά. Το πρώτο γνωστό αξίωμα που κατείχε ο Σεδάτος, ήταν του επιμελητή δημόσιων αρχείων (*curator tabullarium publicorum)* το 45, μία θέση που προοριζόταν για συγκλητικούς με πραιτοριανή ιδιότητα.  Αφού έγινε ύπατος, ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος τον διόρισε κυβερνήτη της επαρχίας της Δαλματίας.

Ο πατέρας του ήταν πιθανώς ο Γάιος Καλπετάνος Στάτιος Ρούφος, Γαΐου υιός.  Ο Γάιος Καλπετάνος Ράντιος Κουιρινάλις Βαλέριος Φήστος, ύπατος το 71, έχει αναγνωριστεί ως υιοθετημένος γιος του. 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γάιος Φοντέιος Αγρίππα

Το όνομα **Γάιος Φοντέιος Αγρίππα**, λατιν.: *Gaius Fonteius Agrippa* είχαν δύο συγγενικά πρόσωπα στη ρωμαϊκή ιστορία:

* Ο **Γάιος Φοντέιος Αγρίππα** ήταν ένας από τους τέσσερις κατηγόρους του Μάρκου Σκριβώνιου Λίβωνα το 16 μ.Χ.   Ο Αγρίππα επωφελήθηκε οικονομικά από την κατηγορία, καθώς ανταμείφθηκε με ένα μερίδιο της περιουσίας του Λίβωνα μετά την αυτοκτονία του ανδρός. Ως αποτέλεσμα αυτής της δίωξης, διορίστηκε επίσης πραίτωρ το 17 μ.Χ.  Αναφέρεται ξανά στο 19 μ.Χ., καθώς πρόσφερε την κόρη του ως μία εστιάδα παρθένα, σε ανταγωνισμό με την κόρη του Δομίτιου Πολλίωνα, για να αντικαταστήσει την Οκκία, που είχε αποβιώσει πρόσφατα. Καθώς ο Αγρίππα είχε πρόσφατα διαζευχθεί, η κόρη τού Πολλίωνα κέρδισε την τιμή. Ακόμη και έτσι, ως παρηγοριά, ο Αυτοκράτορας Τιβέριος έδωσε στην κόρη του Αγρίππα ένα εκατομμύριο σηστέρτιους ως προίκα.  
* Ο **Γάιος Φοντέιος Αγρίππα**, πιθανότατα γιος του προηγούμενου, ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 58. Το 69 διαδέχθηκε τον Μάρκο Απόνιο Σατουρνίνο ως ανθύπατος (κυβερνήτης) της ρωμαϊκής επαρχίας της Ασίας. Ανακλήθηκε από εκείνο το μέρος από τον Βεσπασιανό, και τοποθετήθηκε στη Μοισία το 70. Λίγο αργότερα σκοτώθηκε σε μάχη από τους Σαρμάτες.   Τον διαδέχθηκε στη Μοισία ο Ρούβριος Γάλλος .

## Δείτε επίσης
* Αγρίππας (αποσαφήνιση)

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γναίος Οσίδιος Γέτα

Ο Γάιος ή **Γναίος Οσίδιος Γέτα**, λατιν.: *Gaius/Gnaeus Hosidius Geta* (π. 20 μ.X. – μετά το 95) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, που έζησε τον 1ο αι. Ο Γέτας ήταν πραίτωρ κάποια στιγμή πριν από το 42. Τον τελευταίο χρόνο, διοικώντας μία λεγεώνα, πιθανώς τη *Λεγεώνα IX Ισπανική* στην επαρχία της Αφρικής, συμμετείχε στις εκστρατείες του Γάιου Σουητόνιου Παυλίνου στη Μαυριτανία.

Ο Γέτα νίκησε τον Σαβάλο, έναν αρχηγό των Μαούρων, δύο φορές, και αφού συγκέντρωσε όσο περισσότερο νερό μπορούσε να μεταφέρει, τον καταδίωξε στην έρημο. Οι δυνάμεις του Σαβάλου είχαν συνηθίσει περισσότερο τις συνθήκες, και το νερό της λεγεώνας άρχισε να τελειώνει. Ένας ιθαγενής, φιλικός προς τους Ρωμαίους, έπεισε τον Γέτα να εκτελέσει μία τελετουργία βροχής που χρησιμοποιούσε ο λαός του, και άρχισε να βρέχει. Η δίψα των Ρωμαίων ανακουφίστηκε, και οι Μαούροι, βλέποντας τους ουρανούς να έρχονται σε βοήθεια των εχθρών τους, παραδόθηκαν.

Ο Γέτας και η λεγεώνα του συμμετείχαν στην ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας, με επικεφαλής τον Αύλο Πλαύτιο, το επόμενο έτος. Ο Γέτα παραλίγο να αιχμαλωτιστεί στη μάχη του Μέντγουεϊ στις αρχές της εκστρατείας, αλλά ανέκαμψε, και έστρεψε τη μάχη τόσο αποφασιστικά, που έλαβε το παράσημο της *θριαμβευτικής διακόσμησης (ornamenta triumphalia)*, κάτι που ήταν ασυνήθιστο, καθώς δεν είχε γίνει ακόμη ύπατος. Ήταν λεγάτος στη Βρετανία περίπου στα 45. Μία επιγραφή που βρέθηκε στη Ρώμη, αποκαλύπτει ότι έγινε αντικαταστάτης ύπατος το 49.

Ο Γέτα νυμφεύτηκε, αλλά το όνομα τής συζύγου του είναι άγνωστο. Είχε μία κόρη, που ονομαζόταν Οσιδία, η οποία γεννήθηκε περίπου το έτος 65. Η Οσιδία παντρεύτηκε τον Μάρκο Βιτόριο Μάρκελο, έναν άνδρα υπατικής τάξης, και φίλο του ποιητή Στάτιου. Η Οσιδία και ο Μάρκελος απέκτησαν έναν γιο, που ονομαζόταν Γάιος Βιτόριος Οσίδιος Γέτα.

## Πηγές
* Δίων Κάσσιος, *Ρωμαϊκή Ιστορία* 60.9, 20, 60.20
* Γουίλιαμ Σμιθ (1870), *Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας* Vol 2 p. 529-530 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Hosidius Geta στην Encyclopaedia Romana

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ρισέσι Άρτας

Το **Ρισέσι** ή **Ρισέσιο** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Το Ρισέσι βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του Κοκκινόλακκου σε υψόμετρο 760 μέτρα. Απέχει περίπου 61 χιλιόμετρα ΒΑ. από την Άρτα και 31 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε στην κοινότητα Σεκλίστης (μετέπειτα Ελάτη). Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ελάτη και την Σταυροβρύση αποτελούν την κοινότητα Ελάτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ηρακλείας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 49 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κατάλογος αρχηγών κράτους του Νοτίου Σουδάν

Το παρόν άρθρο αποτελεί κατάλογο των **αρχηγών του κράτους του [[Σουδάν|Νοτίου Σουδάν]]** από την ίδρυση της Αυτόνομης Περιφέρειας του Νότιου Σουδάν εντός του Σουδάν το 1972 έως σήμερα.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Νοτίου Σουδάν είναι ο αρχηγός κράτους και της κυβέρνησης του Νότιου Σουδάν. Ηγείται του εκτελεστικού σώματος της Κυβέρνησης του Νοτίου Σουδάν και είναι ο επικεφαλής των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων Νότιου Σουδάν. Ενώ η επίσημη κατοικία του είναι το *State House, J1* στην Τζούμπα.

## Όριο θητείας
Η θητεία του Σαλβα Κίρ ως εκλεγμένου προέδρου τελείωσε το 2015, αλλά οι συνταγματικές τροποποιήσεις του 2018 και η "Αναζωογονημένη Μεταβατική Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας" *(RTGoNU)* που σχηματίστηκε το 2020 επέτειναν την θητεία του μέχρι το 2023 και αργότερα το 2024.

## Τίτλοι Αρχηγών του Κράτους

* **1972-1983**: Πρόεδρος του Ανωτάτου Εκτελεστικού Συμβουλίου
* **2005-2011**: Πρόεδρος της Κυβέρνησης
* **2011-επί του παρόντος**: Πρόεδρος

## Αρχηγοί Κράτους του Νότιου Σουδάν (2005-έως σήμερα)
(Οι ημερομηνίες σε *πλάγια γραφή* είναι de facto συνέχιση της θητείας.)

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πρόεδροι του Νότιου Σουδάν
Admiral Sportswear

Η **Admiral** είναι μια αγγλική αθλητική μάρκα, με έμφαση στην κατασκευή ενδυμάτων για το ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε το 1914 στο Λέστερ και είναι μία από τις παλαιότερες αθλητικές μάρκες στη Βρετανία. Αρχικά ήταν μια μάρκα εσωρούχων, αλλά στη συνέχεια επικεντρώθηκε στην παραγωγή αθλητικών ενδυμάτων, που περιλάμβαναν αθλήματα όπως το κρίκετ, η ποδηλασία, ο στίβος, καθώς και το ποδόσφαιρο. Το λογότυπο της Admiral καταχωρήθηκε επίσημα στο γραφείο εμπορικών σημάτων στις 6 Σεπτεμβρίου 1922.

Η εταιρεία έφτασε στην κορυφή της επιτυχίας της τη δεκαετία του 1970, του 1980 και των αρχών της δεκαετίας του 1990, μέσω μιας σειράς χορηγιών σε ποδοσφαιρικές ομάδες.

Κάποιες από τις πιο γνωστές ομάδες που χορηγήθηκαν από την Admiral ήταν η Εθνική Ομάδα Αγγλίας, η Λιντς Γιουνάιτεντ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς, οι Κεραλά Μπλάστερς και κάποιες ομάδες του πλέον ανενεργού NASL.

Η μάρκα Admiral επανήλθε στη ζωή από μια εταιρεία του Μάντσεστερ, που ιδρύθηκε από έναν τοπικό επιχειρηματία, την "Admiral Sportswear Ltd.", η οποία το 2011 απέκτησε τα δικαιώματα για την παραγωγή και διάθεση υποδημάτων, ρούχων και αξεσουάρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Κατασκευαστές αθλητικών ενδυμάτων
Κατηγορία:Βρετανικά εμπορικά σήματα
Άρφουρτ

Το **Άρφουρτ** (γερμ. *Arfurt*), που δεν πρέπει να συγχέεται με την πόλη Έρφουρτ, είναι χωριό της Γερμανίας στην Έσση, κτισμένο στις όχθες του ποταμού Λαν. Διοικητικώς υπάγεται στον δήμο του Ρούνκελ και το Διαμέρισμα Λίμπουργκ-Βάιλμπουργκ. Απέχει περίπου 60&nbsp;χιλιόμετρα από τη Φραγκφούρτη και ιδρύθηκε περί το έτος 1150, μπορεί ωστόσο να υπήρχε ήδη ως μικρότερος αγροτικός οικισμός την εποχή της πρώτης τεκμηριωμένης αναφοράς του Βίλμαρ το 1053. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 το Άρφουρτ είχε 950 κατοίκους, ενώ σύμφωνα με εκτίμηση για τα τέλη του 2023 είχε 852 κατοίκους.

## Παραπομπές


Αρφουρτ
Βόλφενχάουζεν

Το **Βόλφενχάουζεν** (γερμ. *Wolfenhausen*) είναι χωριό της Γερμανίας στην Έσση. Διοικητικώς υπάγεται στον δήμο του Βάιλμύνστερ, του Διαμερίσματος Λίμπουργκ-Βάιλμπουργκ. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2021 το Βόλφενχάουζεν είχε 1.044 κατοίκους, έναντι 1.137 κατοίκων το 2011 και 1.025 το 1946, ενώ προπολεμικώς είχε πάντοτε λίγότερους από χίλιους κατοικους.

Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του έτους 1194, ως υπαγόμενο στην ενορία του Μύνστερ. Εκτιμάται όμως ότι ο οικισμός υπήρχε στη θέση αυτή αιώνες πριν. Μεταγενέστερες αναφορές του υπάρχουν με διαφορετικές παραλλαγές της ονομασίας του, ως *Wolfhusen* (το 1197), *Wolfenhusen* (1397), *Wolfenhuessen* (1438), *Wolffhyssen* (1532), *Wolffhausen* (1554), *Wolffenhausen* (1607) και *Wolffenhaussen* (1661). Οι κάτοικοι του χωριού ήταν παραδοσιακά γεωργοί, λατόμοι και απλοί τεχνίτες. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η κατασκευή σαρώθρων αποτελούσε σημαντική οικιακή βιοτεχνική δραστηριότητα κατά τον 19ο αιώνα. Το 1766 αναφέρεται ότι 42 κάτοικοι του Βόλφενχάουζεν μετανάστευσαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Η αιτία μπορεί να ήταν ο πληθωρισμός, κάποιος τοπικός λιμός ή αλλαγές στην ιδιοκτησία της γης. Στις 31 Μαΐου 1802 ένας από τους πλέον διαβόητους ληστές στη γερμανική ιστορία, ο Σιντερχάνες (Ιωάννης Μπύκλερ, γνωστός και ως «ο Ληστής του Ρήνου»), συνελήφθη έξω από το χωριό, κοντά στο σύνορο με το διαμέρισμα του Χάιντχεν.

Αξιοθέατο στο χωριό, εκτός από την παλαιά εκκλησιά, το παλαιό σχολείο κλπ., αποτελούν και παλαιά πηγάδια με διακοσμημένα τοιχία.

## Παραπομπές


Βολφενχαουζεν
Γκύντερφυρστ

Το **Γκύντερφυρστ** (γερμ. *Günterfürst*) είναι χωριό της Γερμανίας στην Έσση. Διοικητικώς υπάγεται στο Διαμέρισμα Όντενβαλντκράις. Απέχει περίπου 2,5&nbsp;χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά σε ευθεία γραμμή από τη μικρή πόλη Έρμπαχ ιμ Όντενβαλντ, στον δήμο της οποίας ανήκει. Σύμφωνα με απογραφή του 2014 το Γκύντερφυρστ είχε 737 κατοίκους, ενώ το 1840 είχε 222 κατοίκους, το 1946 είχε 521 κατοίκους και το 1970 είχε 462 κατοίκους.

Το χωριό ιδρύθηκε μάλλον το 1347 ως **Γκούντερσφιρστ** (*Gundersfirst*) και το 1806 ενσωματώθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο της Έσσης.

## Παράδοση
Κάθε χρόνο από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι την Παραμονή των Χριστουγέννων, μία διαφορετική οικογένεια του χωριού κάθε ημέρα διακοσμεί ένα παράθυρο του σπιτιού της με χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Οι χωρικοί συγκεντρώνονται το βράδυ σε αυτό το σπίτι οικογενειακώς και εορτάζουν με χριστουγεννιάτικα κάλαντα και ποιήματα, αρωματισμένο κρασί και σπιτικά μπισκότα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το χωριό στο *Historisches Ortslexikon* (= «Ιστορικό λεξικό οικισμών»)

Γκυντερφυρστ
Έρενμπαχ

Το **Έρενμπαχ** (γερμ. *Ehrenbach*) είναι χωριό της Γερμανίας στην Έσση. Διοικητικώς υπάγεται στο Διαμέρισμα Ράινγκαου-Τάουνους. Απέχει περίπου 3,5&nbsp;χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη Ίντσταϊν, στον δήμο της οποίας ανήκει. Σύμφωνα με εκτίμηση, στο τέλος του 2021 το Έρενμπαχ είχε 312 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2011 είχε 291 κατοίκους.

Το Έρενμπαχ αναφέρεται για πρώτη φορά σε πηγή το 1371 με την ονομασία **Έρνμπαχ** (*Ernbach*). Νομικό έγγραφο (*[[Weistum]]*) του 1475 αναφέρει το Νασάου-Ίντσταϊν ως κάτοχο «δύο Έρενμπαχ». Το 1566 το χωριό καταγράφεται ότι έχει 12 νοικοκυριά (γερμ. *Hausgesess*), ενώ το 1609 μόνο δέκα (συγκριτικώς, το 2011 απογράφηκαν 132 νοικοκυριά).

Μια ανακατασκευασμένη ρωμαϊκή σκοπιά-πύργος δίπλα στο χωριό είναι μέρος του συγκροτήματος Καστέλ Τσούκμαντελ, «Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς» της UNESCO.

## Παραπομπές


Ερενμπαχ
Κάτσενφουρτ

Το **Κάτσενφουρτ** (γερμ. *Katzenfurt*) είναι χωριό της Γερμανίας στην Έσση. Διοικητικώς υπάγεται στον Δήμο του Έρινγκσχαουζεν,  που με τη σειρά του υπάγεται στο Διαμέρισμα Λαν-Ντιλ. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2017 το Κάτσενφουρτ είχε 1.910 κατοίκους, έναντι 1.577 κατοίκων το 1946 και 1.025 το 1925.

Το Κάτσενφουρτ αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το έτος 1233, με αφορμή μια πώληση εκτάσεων στο Αββαείο του Άρνσμπουργκ. Η ονομασία του χωριού ως προς το πρώτο συνθετικό της δεν προέρχεται από τη λεξη για τη γάτα (γερμ. *Katze*), ώστε να σημαίνει ολόκληρη «Φρούριο των γάτων», αλλά από τους Χάττοι (*Chatten* ή ***Katten***), μια αρχαία γερμανική φυλή.

## Παραπομπές


Κατσενφουρ
Νάμα (κρασί)

[thumb| [Θεία Ευχαριστία στην Ορθόδοξη Εκκλησία]]
Το **Νάμα** είναι ένα ελληνικό κρασί, γλυκό και κόκκινο, που χρησιμοποιείται στις Ορθόδοξη Εκκλησία για το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Κατά τον Μεσαίωνα, αυτό ήταν το όνομα που δινόταν σε ένα γλυκό, παχύρρευστο κυπριακό κρασί, το οποίο οι Σταυροφόροι προτιμούσαν να αποκαλούν «Κουμανταρία».

Συνήθως, παρασκευάζεται από μαύρα σταφύλια αποξηραμένα στον ήλιο . Η γεύση του είναι παρόμοια με αυτή του κρασιού Μαυροδάφνη, με τη διαφορά ότι το Νάμα είναι πιο γλυκό και περιέχει λιγότερο αλκοόλ.

Οι πιο διάσημες και συχνά χρησιμοποιούμενες μάρκες:

* **Βυζαντινό**: περιεκτικότητα σε αλκοόλ: 10% vol. ζάχαρη: 310 g/l. συνολική οξύτητα: 3,65 g/l.
* **[[Κάθισμα Μυλοποτάμου]]** περιεκτικότητα σε αλκοόλ: 15% vol.
* **Μονοξυλίτης**
* **Ρούσσος**: Περιεκτικότητα σε αλκοόλ: 10,5% vol. Παράγεται στο νησί της Σαντορίνης.

## Δείτε επίσης
* Ελληνικός οίνος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* NAMA στην ρωσική γλώσσα

Κατηγορία:Ελληνικό κρασί
Κατηγορία:Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Θεία Ευχαριστία
Κατηγορία:Λειτουργική
Κατηγορία:Τρόφιμα θρησκευτικού χαρακτήρα
Ψυχρή Περίοδος της Εποχής του Σιδήρου

alt=|thumb|Θερμοκρασίες του φύλλου πάγου της Γροιλανδίας, όπως ερμηνεύονται μέσω του ισοτόπου οξυγόνου 18Ο από 6 πυρήνες πάγου (Μπο Βίντερ, και λοιποί, 2009).
Η **Ψυχρή Περίοδος της Εποχής του Σιδήρου** ήταν μια περίοδος ασυνήθιστα ψυχρού κλίματος στην περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού, που διήρκεσε περίπου από το 900 π.Χ. έως το 300 π.Χ., με ένα ιδιαίτερα ψυχρό κύμα το 450 π.Χ., κατά την περίοδο εξάπλωσης της Αρχαίας Ελλάδας. Ακολούθησε η Ρωμαϊκή Θερμή Περίοδος (250 π.Χ. – 400 μ.Χ.). Οι Γκιλ Πλάνκετ και Γραιμ Τ. Σουίντλς από το Πανεπιστήμιο Κουίνς του Μπέλφαστ χρησιμοποίησαν στρώματα ηφαιστειακής τέφρας και ραδιοανθρακική χρονολόγηση για να προσδιορίσουν την έναρξη της κλιματικής επιδείνωσης της Εποχής του Σιδήρου στην Ιρλανδία γύρω στο 750 π.Χ.

## Παραπομπές
*
*
*
*

Κατηγορία:Εποχή του Σιδήρου
Κατηγορία:Ολόκαινος εποχή
Intersport

Η **INTERSPORT International Corporation** ("IIC"), γνωστή απλώς ως **INTERSPORT**, είναι μια διεθνής αλυσίδα καταστημάτων αθλητικών ειδών με έδρα τη Βέρνη, Ελβετία.

Η IIC λειτουργεί ως η εταιρεία αγορών και διαχείρισης εμπορικών σημάτων του ομίλου INTERSPORT και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους λιανοπωλητές αθλητικών ειδών στον κόσμο.

Η INTERSPORT διαθέτει 5381 εξειδικευμένα καταστήματα σε 42 χώρες παγκοσμίως.

## Ιστορία
μικρογραφία|Κατάστημα INTERSPORT
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1968 στη Βέρνη, Ελβετία, προερχόμενη από τη συμμαχία δέκα εθνικών κέντρων αγορών, με στόχο τη δημιουργία ενός διεθνούς οργανισμού στον τομέα των αθλητικών ειδών. Τα ιδρυτικά μέλη ήταν το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Αυστρία, η Σουηδία και η Ελβετία.

Με τα χρόνια, ενώθηκαν και άλλοι σύλλογοι και οργανισμοί από όλο τον κόσμο. Από το 1983, η INTERSPORT άρχισε να αναπτύσσει τις δικές της αθλητικές μάρκες, προσφέροντας ένα ευρύ φάσμα προϊόντων στους καταναλωτές σε όλο τον κόσμο.

Από την ίδρυσή της, η INTERSPORT έχει υπάρξει ο επίσημος προμηθευτής αθλητικών ειδών σε αρκετούς Ολυμπιακούς Αγώνες και έχει χορηγήσει μεγάλα αθλητικά γεγονότα σε παγκόσμιο επίπεδο.

## Mάρκες
Εκτός από τα προϊόντα μεγάλων αθλητικών μάρκωβ, η INTERSPORT διαθέτει και αρκετές δικές της μάρκες, οι οποίες ανήκουν στην κατηγορία Private Label Brand (PLB).

Τα PLBs προσφέρουν μια ευρεία γκάμα αθλητικών προϊόντων, προσιτών για όλους τους καταναλωτές και καλύπτουν τις καθημερινές τους αθλητικές ανάγκες. Ανάμεσα σε αυτές τις μάρκες περιλαμβάνονται η PRO TOUCH, που ειδικεύεται στο τρέξιμο και τα αθλήματα με μπάλα, η FIREFLY για θαλάσσια και αστικά αθλήματα, η NAKAMURA που απευθύνεται στους φίλους της ποδηλασίας, η McKINLEY για δραστηριότητες στη φύση και η energetics που καλύπτει ανάγκες γυμναστικής και προπόνησης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ελβετίας
Καστανέα Άρτας

Η **Καστανιά** ή **Καστανέα** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Η Καστανιά βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του όρους Κοκκινόλακκος, σε υψόμετρο 770 μέτρα. Απέχει 63 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Άρτα και 33 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου). Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία Κοιμήσεως Θεοτόκου. Κάθε χρόνο, το Φθινόπωρο, ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού διοργανώνει γιορτή «κάστανου και τσίπουρου» που αποτελεί σημαντική εκδήλωση-ταυτότητα για όλη την περιοχή.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Η Καστανιά αναφέρεται την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την ονομασία *Βρατσίστα.* Ο Σεραφείμ Ξενόπουλος αναφέρει: *“Τούτο οικείται υπό 40 περίπου οικογενειών, αίτινες εκκλησιάζονται εις εκκλησίας 4, του αγίου Νικολάου τρεις και του αγίου Δημητρίου, επιτηρουμένας παρά δύω ιερέων.”* 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την τουρκοκρατία, με την παλιά της ονομασία ως *Βρατσίστα* το 1883 να προσαρτάται στο δήμο Τετραφυλίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 μετονομάστηκε σε *Καστανιά* για να διορθωθεί σε Καστανέα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μηλιά, τον Πέτρου και τους Τσελιγγάδες αποτελούν την κοινότητα Καστανέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 224 κάτοικοι.

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα και δήμο υπάρχει ο οικισμός Καστανιές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από την Καστανιά στον ιστότοπο https://www.greece.com/.
* «Κυριακή στο χωριό ξανά» – Καστανιά Άρτας από την ΕΡΤ.
* Η Καστανιά από ψηλά… από τον ιστότοπο https://kastanea.eu/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη