open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαζί (Ουγγαρία)

Το **Μαζί** (*Együtt*), επίσημα **Μαζί – Κόμμα για μια Νέα Εποχή** (*Együtt-Α Korszakváltók Pártja*), είναι κοινωνικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα, στην Ουγγαρία, που σχηματίστηκε από τον Γκόρντον Μπάιναϊ, πρώην πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, στις 26 Οκτωβρίου 2012 για να συμμετέχει στις βουλευτικές εκλογές του 2014. Το Μαζί ιδρύθηκε ως συμμαχία αριστερών και φιλελεύθερων πολιτικών κινημάτων και πολιτικών οργανώσεων, η οποία μετατράπηκε σε κόμμα, προκειμένου να έρθει σε αντιπαράθεση με το κυβερνητικό κόμμα του Βίκτορ Ορμπάν. Ο σημερινός ηγέτης του κόμματος είναι ο Πέτερ Γιουχάζ.

Το κόμμα πραγματοποίησε εκλογική συμμαχία με το κόμμα Διάλογος για την Ουγγαρία (PM) και μαζί κέρδισαν τέσσερις έδρες στην Εθνοσυνέλευση και μία έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Μαζί μετέπειτα έλαβε δύο θέσεις από τις τέσσερις στο Ουγγρικό Κοινοβούλιο, αλλά δεν έλαβε καμία στις Βρυξέλλες.

## Μέλη
Κατά την ίδρυσή του, ο συνασπισμός αποτελούνταν από τρεις πολιτικές οργανώσεις:
* **Πατριωτισμός και Πρόοδος** με επικεφαλής τον Γκόρντον Μπάιναϊ.
* **Ένα εκατομμύριο για την ελευθερία του τύπου (Milla)** με επικεφαλής τον Πέτερ Γιουχάζ.
* **[[Ουγγρικό Κίνημα Αλληλεγγύης]]** με επικεφαλής τον Πέτερ Κόνια.

Στις 4 Φεβρουαρίου 2017 ο Πέτερ Γιουχάζ εξελέγη ως νέος ηγέτης του κόμματος. Την ίδια ημέρα εκλέχτηκαν ως αντιπρόεδροι οι Μπαλάνζ Μπέρκεζ και Νόρα Χατζού, και ο Βίκτορ Σζιέτβαρι ως ηγέτης του Εθνικού Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Από τον Μάρτιο, ο Γιουχάζ προέτρεψε την εκλογική συνεργασία των «δημοκρατικών κομμάτων της αντιπολίτευσης», τα οποία αρνούνταν τόσο τις ιδέες του Ορμπάν όσο και τα πρώην αριστερά κυβερνητικά σχήματα, που εκπροσωπούσαν τον «πολιτικό κόσμο πριν από το 2010». Ο Γιουχάζ χαρακτήρισε την ιδέα του ως «Νέος Πόλος» (Új Pólus), με την πιθανή συμμετοχή των κινημάτων Η Πολιτική Μπορεί να Διαφέρει (LMP), Διάλογος για την Ουγγαρία (PM), Ουγγρικό Κόμμα Σκυλιών Δύο Ουρών (MKKP). Με τη δήλωση αυτή, ο Γιουχάζ αρνήθηκε τη συνεργασία με το Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (MSZP), τον Δημοκρατικό Συνασπισμό (DK) και το Ουγγρικό Φιλελεύθερο Κόμμα (MLP).

## Εκλογικά αποτελέσματα
**Για το ουγγρικό κοινοβούλιο:**

**Για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο:**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ουγγαρία
Κροάτες της Σερβίας

Οι **Κροάτες της Σερβίας** (κροατικά: Hrvati u Srbiji, σερβικά: Хрвати у Србији) ή **Σερβοκροάτες** είναι η αναγνωρισμένη κροατική εθνική μειονότητα στη Σερβία, μια αναγνώριση που έλαβαν το 2002. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, υπήρχαν 57.900 Κροάτες στη Σερβία ή το 0,8% του πληθυσμού της χώρας. Από αυτούς οι 47.033 ζούσαν στη Βοϊβοντίνα, όπου αποτελούσαν την τέταρτη μεγαλύτερη εθνική ομάδα, που αντιστοιχούσε στο 2,8% του πληθυσμού εκεί. Περίπου 7.752 Κροάτες έμεναν στην εθνική πρωτεύουσα Βελιγράδι, ενώ οι υπόλοιποι 3.115 στο υπόλοιπο μέρος της χώρας.

## Δημογραφικά στοιχεία
Στο παρελθόν ο αριθμός των Κροατών στη Σερβία κατέγραφε μεγαλύτερα ποσοστά, καθώς οι κομμουνιστικές αρχές της Γιουγκοσλαβίας υπολόγιζαν εκείνους τους πολίτες που αυτοπροσδιορίζονταν ως Μπουνγέβτσι ή Σόκτσι ως «Κροάτες». Σήμερα, τα περισσότερα μέλη της κοινότητας των Σόκτσι θεωρούν τους εαυτούς τους Κροάτες, ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού των Μπουνγέβτσι θεωρούν τους εαυτούς τους ως μέλη της εθνότητας των Μπουνγέβτσι, ενώ ένα μικρό μέρος τους θεωρεί ότι είναι Κροάτες.

Ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος αριθμός Κροατών αφορά την απογραφή του 1961, όταν υπήρχαν 196.409 Κροάτες (συμπεριλαμβανομένων των Μπουνγέβτσι και Σόκτσι) στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας (περίπου το 2,57% του συνολικού πληθυσμού της Σερβίας τότε). Στις επόμενες απογραφές ο πληθυσμός της Κροατίας στη Σερβία μειώνεται σταδιακά. Αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής μετανάστευσης, και των εθνοτικών εντάσεων των πολέμων της Γιουγκοσλαβίας, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, και συγκεκριμένα στον πόλεμο της Κροατίας το 1991-1995. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πολέμου, οι Κροάτες στη Σερβία ήταν υπό την πίεση του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος και ορισμένων Σέρβων προσφύγων από την Κροατία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ώστε αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στην Κροατία. Την εποχή εκείνη, μετακινήθηκε αρκετός πληθυσμός μεταξύ Κροατών από τη Σερβία και Σέρβων από την Κροατία. Σύμφωνα με έρευνα του Ταμείου Ανθρωπιστικού Δικαίου του Βελιγραδίου, κατά τη διάρκεια του Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου 1992 περισσότεροι από 10.000 Κροάτες από τη Βοϊβοντίνα αντάλλαξαν τις περιουσίες τους με τις περιουσίες Σέρβων από την Κροατία και συνολικά περίπου 20.000 Κροάτες εγκατέλειψαν τη Σερβία. Σύμφωνα με τον Πέταρ Κούντιτς της Δημοκρατικής Συμμαχίας Κροατών στη Βοϊβοντίνα, 50.000 Κροάτες εγκατέλειψαν τη Σερβία κατά τη διάρκεια των πολέμων της Γιουγκοσλαβίας.

## Παραπομπές και σημειώσεις


Κατηγορία:Μειονότητες
Γερμανοί στη Σερβία

Οι **Γερμανοί της Σερβίας** (σερβικά: *Nemci u Srbiji/Немци у Србији*, γερμανικά: *Serbiendeutsche*)είναι μια εθνοτική μειονότητα της Σερβίας που αριθμεί 4.064 άτομα, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή πληθυσμού του 2011. Οι Γερμανοί της Σερβίας συνήθως αναφέρονται στους εαυτούς τους ως Σουηβοί και ταξινομούνται στους Σουηβούς του Δούναβη ή τους Σουηβούς του Μπανάτ στην περιοχή της Βοϊβοντίνα, όπου κατοικεί η πλειοψηφία του πληθυσμού τους. Οι Γερμανοί εγκατέστησαν τμήματα της Σερβίας στα τέλη του 17ου αιώνα κατά τη διάρκεια του Αψβουργικής διακυβέρνησης. Ο γερμανικός πληθυσμός της Βοϊβοντίνα ήταν πιο πολυπληθής στο παρελθόν (περίπου 350.000 άτομα πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο). Περισσότεροι από 250.000 παρέμειναν κατά την αποχώρηση των ναζιστικών δυνάμεων. Ως επακόλουθο των γεγονότων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, η κομμουνιστική γιουγκοσλαβική κυβέρνηση διέπραξε αντίποινα σε γηγενείς πολίτες γερμανικής καταγωγής, όπως η ανάκληση της υπηκοότητάς τους και η εθνικοποίηση των περιουσιών τους. Από το 1944 έως το 1946 δημιουργήθηκε ένα σύστημα φυλάκισης σε στρατόπεδα Γιουγκοσλάβων γερμανικής καταγωγής, συνήθως στις περιοχές όπου ζούσαν. Όταν έκλεισαν αυτά τα στρατόπεδα, οι Γερμανοί ανέκτησαν τα δικαιώματά τους και την ιθαγένειά τους, όμως οι περισσότεροι από αυτούς μετανάστευσαν στη Γερμανία ή την Αυστρία τα επόμενα χρόνια λόγω οικονομικών λόγων.

## Δημογραφικά στοιχεία
Οι περισσότεροι Γερμανοί (3.272) ζουν στην αυτόνομη περιοχή της Βοϊβοντίνα, με σημαντικό αριθμό (498) να βρίσκεται στην πρωτεύουσα Βελιγράδι.

Οι Γερμανοί άρχισαν να εγκαθίστανται στο έδαφος της σημερινής Σερβίας στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν η Μοναρχία των Αψβούργων πήρε τμήματα αυτών των περιοχών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Αψβούργων, οι Γερμανοί ήταν η προνομιούχα εθνικότητα στην αυτοκρατορία και η γερμανική γλώσσα ήταν η κοινή γλώσσα της χώρας, που χρησιμοποιούνταν και από μέλη άλλων εθνικοτήτων. Μετά τον αυστριακό-ουγγρικό συμβιβασμό του 1867, η σημερινή βόρεια Σερβία συμπεριλήφθηκε στο ουγγρικό τμήμα της Διπλής Μοναρχίας και η ουγγρική γλώσσα αντικατέστησε τη γερμανική ως κύρια γλώσσα διοίκησης και επικοινωνίας ανάμεσα στις εθνικότητες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Σερβία
Κατηγορία:Γερμανία
Φωκιονήσια Αστυπάλαιας

Τα **Φωκιονήσια** είναι συστάδα νησίδων της Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα απέναντι από το καινούργιο λιμάνι του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκονται στο βόρειο κόλπο της Αστυπάλαιας, στο Ικάριο πέλαγος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας. Από το 2001 έχει αναγνωριστεί ως οικισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Ιφιγένεια Κορολόγου

Η **Ιφιγένεια Κορολόγου** (Πειραιάς, 27 Ιουλίου 1980) είναι Ελληνίδα ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά και σε ηλικία 18 ετών ξεκίνησε μαθήματα σύγχρονου τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο με καθηγήτρια την Μαίρη Έσπερ και στην συνέχεια μαθήματα φωνητικής με την Μάρθα Μορελόν στο Ωδείο 5/4. Παράλληλα έκανε μαθήματα θεωρίας της μουσικής και κλασσικής κιθάρας.

Το 2005 παρακολούθησε μουσικοθεατρικά σεμινάρια με τον Σταμάτη Κραουνάκη με τον οποίο και συνεργάστηκε στις παραστάσεις Χορικά ’05.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε επί σκηνής με πολλούς ερμηνευτές και δημιουργούς  με κορυφαίο τον Λάκη Παππά, ο οποίος την ξεχώρισε και ήταν μόνιμη συνεργάτιδα του τα τελευταία χρόνια της καριέρας του.

Το 2011 απέσπασε το Βραβείο κοινού στους Α΄ Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού που διοργάνωσε η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών για το τραγούδι της «Κορμί μου αντέχεις» 

Το 2010 συμμετέχει ερμηνευτικά στον δίσκο *Ταξιδεύουν τα στιχάκια μου* του τραγουδοποιού Φώτη Σώλου  στη συνέχεια ερμήνευσε τραγούδια σε τρείς δίσκους της συνθέτριας Μάρθας Μεναχέμ    ενώ το 2018 συμμετέχει με πέντε τραγούδια στο δίσκο "Μισοφέγγαρο κυδώνι" σε μουσική του Γιώργου Καγιαλίκου και στίχους του Δημήτρη Λέντζου.

Το 2020 κυκλοφορεί η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο "Μαύρη Παπαρούνα" σε ποίηση του Δημήτρη Λέντζου, με επτά τραγούδια σε δίκη της σύνθεση και ερμηνεία.

## Δισκογραφία

* Ταξιδεύουν τα στιχάκια μου (Καθρέφτης, 2010)
*Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού 1/Σύνθεση (Universal Music, 2012)
*Αλληλουχία (Μετρονόμος, 2015)
* Επτά μελωδικές ιστορίες (Εκδόσεις Παρισιάνου, 2016)
* Τόπος Άγραφος (Εκδόσεις Παρισίανου, 2018)
* Μισοφέγγαρο κυδώνι (Μετρονόμος, 2018)
* Μαύρη παπαρούνα (Μετρονόμος, 2020)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας

Οι **Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας** (ουγγρικά: *Kerekasztal-tárgyalások*) αποτέλεσαν μια σειρά επίσημων, τακτικών και εξαιρετικά νομικιστικών συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1989. Οι συζητήσεις αυτές ήταν εμπνευσμένες από τις αντίστοιχες πολωνικές και κατέληξαν στη δημιουργίας μιας πολυκομματικής συνταγματικής δημοκρατίας και επέφεραν την πτώση της 40χρονης έως τότε εξουσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος (τυπικά ονομαζόταν Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Ουγγαρίας ή MSzMP).

Τα θέματα των συζητήσεων ήταν σχεδόν εντελώς άγνωστα στο κοινό. Οι κομμουνιστές έκαναν ότι μπορούσαν για να αποτρέψουν την ευρύτερη γνώση των διαπραγματεύσεων, δήθεν για να εμποδίσουν να χρησιμοποιηθούν ως πολιτική προπαγάνδα. Τα μέλη των συζητήσεων συμφώνησαν σε αυτή την πρόταση, στην οποία ορισμένα μικρότερα κόμματα έξω από τις συζητήσεις ισχυρίστηκαν ότι επρόκειτο για μια συμφωνία μεταξύ της παλιάς και της νέας πολιτικής ελίτ χωρίς δημόσια διαβούλευση. Η αντιπολίτευση στις συζητήσεις έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να διαλύσει τέτοιου είδους υποψίες. Πράγματι, όλοι οι εμπλεκόμενοι ήταν αφιερωμένοι στη λύση μιας ειρηνικής και δημοκρατικής μετάβασης, ενώ ανησυχούσε για μια πιθανή ανεξέλεγκτη λαϊκή κινητοποίηση. Εντούτοις, η συμφωνία της 10ης Ιουνίου περιόριζε σοβαρά το περιθώριο για ελιγμούς. Η έλλειψη δημοσιότητας δεν προκάλεσε συγκρούσεις μεταξύ της διαπραγματευτικής ελίτ των κομμάτων και των συμμετοχών τους, αλλά προκάλεσε ορισμένες παρανοήσεις στην κοινωνία γενικότερα. Μόνο όταν υπογράφηκε στις 18 Σεπτεμβρίου η συμφωνία στρογγυλής τραπέζης, το κοινό γνώριζε πλήρως τις διαφορετικές απόψεις που εκπροσωπούνταν στη στρογγυλή τράπεζα. Η ολομέλεια που ασχολήθηκε με τη διάλυσή της μεταδόθηκε στην τηλεόραση.

Καθώς οι συνομιλίες προχωρούσαν (και ιδιαίτερα μετά την επαναταφή του Ίμρε Νάγκυ στις 16 Ιουνίου) η αντιπολίτευση έκανε λεπτομερέστερες και πλήρεις τις απαιτήσεις της: διασφάλιση ελεύθερων εκλογών και ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατά τη διάρκεια αυτών, κατάργηση πολιτικών εγκλημάτων από τον ποινικό κώδικα, απαγόρευση χρήσης βίας και αποπολιτικοποίηση των ενόπλων δυνάμεων. Οι κομμουνιστές ήθελαν να μοιραστούν το βάρος της διαχείρισης της οικονομίας, αλλά η αντιπολίτευση αρνήθηκε να αναλάβει το έργο αυτό μέχρι να εισέλθει στην κυβέρνηση και επέλεξε να επικεντρωθεί στην πολιτική μεταρρύθμιση αρχικά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* Bozóki, András. *The Roundtable Talks of 1989: The Genesis of Hungarian Democracy* (2002), Central European University Press, 
* Elster, Jon. *The Roundtable Talks and the Breakdown of Communism* (1996), University of Chicago Press, 

Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας
Στρογγυλό Αρκιών

*Για άλλες νησίδες με τη ίδια ονομασία δείτε το λήμμα: [[Στρογγυλό|Στρογγυλό (αποσαφήνιση)]]*
[αριστερά|μικρογραφία|Το Στρογγυλό από το [Μαράθι Αρκιών|Μαράθι]]

Το **Στρογγυλό** είναι μια ακατοίκητη βραχονησίδα δυτικά της Πάτμου στα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται ανάμεσα στις νησίδες Αγρελούσσα και Μάραθο, ανατολικά από τους Αρκιούς και βόρεια από τους Λειψούς. Συμπεριλαμβάνεται μαζί με τους Αρκιούς στο σύμπλεγμα των Αρκιών (Αργελούσσα, Μάραθος (ή Μαράθι), Καλόβολος, Σπολάτο, Μακρονήσι, Κούμαρος, Αβάπτιστο, Ψαθονήσι, Τσούκα, Σμινερονήσι και Τσουκάκι) και όπως όλο το σύμπλεγμα έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae),* Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii),* Θαλασσοκόρακας *(Phalacrocorax aristotelis)* και Μύχος της Μεσογείου (*Puffinus yelkouan)*. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 στο νησί δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στον δήμο Πάτμου  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάτμου
Κατηγορία:Σύμπλεγμα Αρκών
Φτηνό Αστυπάλαιας

Το **Φτηνό** ή ό **Φτενός** είναι ακατοίκητη βραχονησίδα νότια της Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα. Ανήκει στη συστάδα νησίδων Κουνούπια και βρίσκεται ανάμεσα στις νησίδες Κουνούποι και Κουτσομύτι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Χονδρό Αστυπάλαιας

Το **Χονδρό** είναι νησίδα της Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα με έκταση 0,387 τ.χλμ. και το οποίο βρίσκεται, μαζί με τη νησίδα Γλυνό, στα νότια και απέναντι από τον Πέρα Γιαλό, το παλιό λιμάνι της Αστυπάλαιας. Το καλοκαίρι, εκδρομικά σκάφη από την Ανάληψη (Μαλτεζάνα) μεταφέρουν στη νησίδα για μπάνιο τουρίστες. Έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae),* Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii)* και Μύχος (*Puffinus yelkouan*) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας. Από το 2001 έχει αναγνωριστεί ως οικισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Σερβική εθνική ταυτότητα

μικρογραφία|<center>''Σέρβοι πολεμιστές στο χωράφι του Κοσσυφοπεδίου''
----Ο μύθος του Κοσσυφοπεδίου βλέπει τους Σέρβους ως μάρτυρες και υπερασπιστές της τιμής και του χριστιανισμού.</center>
Η **[[Σερβία]]** είναι το έθνος των Σέρβων, οι οποίοι είναι η κυρίαρχη εθνική ομάδα της Σερβίας. Οι Σέρβοι κυριαρχούν επίσης στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, μια οντότητα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Τον 19ο αιώνα, εκδηλώθηκε η εθνική ταυτότητα της Σερβίας, με επίγνωση της ιστορίας και της παράδοσης, της μεσαιωνικής κληρονομιάς, της πολιτιστικής ενότητας, παρά το ότι οι Σέρβοι ζούσαν κάτω από διαφορετικές αυτοκρατορίες. Τρία στοιχεία, μαζί με την κληρονομιά της δυναστείας Νέμανιτς, ήταν κρίσιμα για τη διατήρηση της ταυτότητας και της διατήρησης κατά τη διάρκεια της ξένης κυριαρχίας: η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, ο μύθος του Κοσσυφοπεδίου και η σερβική γλώσσα. Η ταύτιση με τη μεσαιωνική κληρονομιά μέσω των σέρβων αγίων, μαζί με την Σερβική επική ποίηση, βοήθησαν στην ανάπτυξη μιας εθνικής συνείδησης ξεχωριστής από τους άλλους ορθόδοξους λαούς στα Βαλκάνια. Οι ηρωικοί επικοί κύκλοι ενέπνευσαν τους Σέρβους να αναβιώσουν το ηρωικό παρελθόν και την ελευθερία τους. Στις ιστορίες, οι χαϊδούκοι ήταν ήρωες: έπαιζαν το ρόλο της σερβικής ελίτ κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, υπερασπίστηκαν τους Σέρβους ενάντια στην οθωμανική καταπίεση και προετοιμάζονταν για την εθνική απελευθέρωση και συνέβαλαν στη Σερβική Επανάσταση. Ο συμβολικός μύθος του Κοσσυφοπεδίου έγινε ένας μύθος που υποδήλωνε το μαρτύριο και την υπεράσπιση της σερβικής τιμής και του χριστιανισμού κατά των Τούρκων (μουσουλμάνων). Όταν το Πριγκιπάτο της Σερβίας απέκτησε την ανεξαρτησία του από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ορθοδοξία κατέστη ζωτικής σημασίας για τον ορισμό της εθνικής ταυτότητας, αντί της γλώσσας που μοιραζόταν με άλλους Σλάβους (Κροάτες και Μουσουλμάνοι).

Το κυριλλικό αλφάβητο είναι ένα σημαντικό σύμβολο της σερβικής ταυτότητας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Σερβίας του 2006, το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο είναι το μοναδικό αλφάβητο σε επίσημη χρήση, και είναι επίσης συνεπίσημο στο Μαυροβούνιο και τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ο δικέφαλος αετός και η ασπίδα με το ατσάλι φωτιάς είναι τα κύρια εραλδικά σύμβολα που αντιπροσωπεύουν την εθνική ταυτότητα του σερβικού λαού κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Μια διεθνής έρευνα αυτοεκτίμησης που πραγματοποιήθηκε σε 16.998 άτομα από 53 χώρες δημοσιεύθηκε από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία το 2005. Το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε απόψεις για την ατομική προσωπικότητα του ατόμου, εκείνη για το έθνος του ερωτηθέντα και εκείνης για άλλα έθνη. Η έρευνα έδειξε ότι η Σερβία ήταν ένα από τα πιο αυτοεκτιμημένα έθνη, μπροστά από τις Ηνωμένες Πολιτείες (6η) και την Ιαπωνία (τελευταία θέση), και η πλειοψηφία των εθνών, καθώς και οι ίδιοι οι Σέρβοι, συμφώνησαν σε αυτό. Η έρευνα ανέφερε επίσης ότι η Σερβία ήταν μεταξύ των 10 πιο κολεκτιβιστικών εθνών.

## Δείτε επίσης

* Σερβική αναγέννηση
* Σερβικός εθνικισμός
* Σύμβολα της Σερβίας
* Σερβικό Ερώτημα

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πολιτισμός της Σερβίας
Κατηγορία:Κοινωνία της Σερβίας
Χονδρός Σύμης

Ο **Χονδρός** ή **Χοντρός** είναι βραχονησίδα του νότιου Αιγαίου και ανήκει στα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Σύμης μαζί με τη νησίδα Νίμο. Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί, μαζί με το ανατολικό τμήμα της Σύμης, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: *Larus audouinii*. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Σύμης. Από το 2001 έχει αναγνωριστεί ως οικισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύμης
Χονδρονήσι Αστυπάλαιας

Το **Χονδρονήσι** είναι νησίδα της Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα με έκταση 0,0133 τ.χλμ.. Ανήκει στην ίδια συστάδα με τους Κουνούπους και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτούς προς στα δυτικά τους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας. Από το 2001 έχει αναγνωριστεί ως οικισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καλύμνου
Παναγιώτης Κοντογεώργης

Ο **Παναγιώτης (Πάνος) Κοντογεώργης** γεννήθηκε στον Πριόλιθο Καλαβρύτων του νομού Αχαϊας.

Σπούδασε Νομικά στη Νομική Σχολή Αθηνών και Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

Προέρχεται από αγροτική οικογένεια και ο πατέρας του Θανάσης Κοντογεώργης ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης (ΕΛΑΣ).

Ο Πάνος Κοντογεώργης ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση και το 1974 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής στη Β' Αθηνών στις εκλογές του 1981. 

Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας είχε ενεργό συμμετοχή στις μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες για την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, την ισότητα των δύο φύλων κ.α. 

Διετέλεσε Πρόεδρος του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας (ΟΣΕ) την περίοδο 1985-1988 και αντιπρόεδρος της Κτηματικής Τράπεζας (1988-1989). Το 1993 ορίστηκε νομάρχης Κυκλάδων.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά: τον Θανάση, που είναι δικηγόρος και πολιτικός, και τη Νάντια, ηθοποιό και τραγουδίστρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ/Γενικές Γραμματείες Συντονισμού

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Νομάρχες Κυκλάδων
Χήνα Ρόδου

Η **Χήνα**, γνωστή και ως **Βράχοι Χήνα** ή **Βραχονησίδα Χήνα**, (στα Αγγλικά γνωστή ως «*Khina Rocks»*) είναι νησίδα και σκόπελοι νοτιοανατολικά της Ρόδου στο Λύκιο πέλαγος και ανήκει στα Δωδεκάνησα. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2001, όπου και προσαρτήθηκε στη δημοτική ενότητα Νότιας Ρόδου του Δήμου Ρόδου, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι.

Η νησίδα απέχει περίπου 4,2 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά από το ακρωτήρι του Γερματά (γνωστό και ως Άκρα Βιγλί),και 7,3 ν.μ. νοτιοανατολικά από το Ακρωτήριο του Πρασονησίου. Είναι η μεγαλύτερη εκ των πέντε βραχωνησίδων νότια της Ρόδου. Φέρεται ότι θεωρείται βράχος/-ια σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Οι βράχοι Χήνα είναι χαμηλοί (1 μ. υψόμετρο), αιχμηροί και με απότομη κλίση προς τη θάλασσα, καθιστώντας τη ναυσιπλοΐα επικίνδυνη ιδιαίτερα τη νύχτα.

Σε δημοσιεύσεις, η Υδρογραφική Υπηρεσία της Μεγάλης Βρετανίας και η αντίστοιχη Αμερικανική υπηρεσία, αναφέρονται στη Χήνα ως δύο σε αριθμό βράχια ή βράχους.

Το κλίμα της περιοχής είναι Μεσογειακό, βάσει της μέτρησης Köppen.



## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ρόδου
Ψαθονήσι (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ψαθονήσι** αναφέρονται σήμερα οι παρακάτω νησίδες της Ελλάδας:

* Ψαθονήσι Αγαθονησίου, νησίδα στα Δωδεκάνησα.
* Ψαθονήσι Αλοννήσου, νησίδα στις Βόρειες Σποράδες.
* Ψαθονήσι Αμοργού ή Χήνα, νησίδα στις Κυκλάδες.
* Ψαθονήσι Ίου, νησίδα στις Κυκλάδες.
*Ψαθονήσι Πάτμου, νησίδα στους Αρκιούς της Πάτμου 
* Ψαθονήσι Σύρου, νησίδα στις Κυκλάδες.
Ψαθονήσι Αγαθονησίου

*Για νησίδες με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Ψαθονήσι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Ψαθονήσι** ή **Ψαθώ** ή **Πιάτο** ή **Πίτα** είναι νησίδα της Δωδεκανήσου στα βόρεια του Αγαθονησίου. Έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: *Falco eleonorae, Larus audouinii, Phalacrocorax aristotelis* και *Puffinus yelkouan*. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Αγαθονησίου. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Liste der Dodekanes-Inseln  από τον γαλλικό ιστότοπο http://dictionnaire.sensagent.leparisien.fr 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αγαθονησίου
Ψαθονήσι Ίου

*Για νησίδες με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Ψαθονήσι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Ψαθονήσι** είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα των Κυκλάδων, στις ανατολικές ακτές της Ίου και βρίσκεται βόρεια του οικισμού Ψάθη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ίου
Ονόματα σε Μάρμαρο

Το πολεμικό μυθιστόρημα ***Ονόματα σε Μάρμαρο*** (), του Εσθονού συγγραφέα Άλμπερτ Κίβικας, θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά έργα της Εσθονικής λογοτεχνίας. Για το έργο του αυτό ο Κίβικας βραβεύτηκε από την Εσθονική Λογοτεχνική Εταιρία.

Δημοσιεύτηκε το 1936 και έχει ως θέμα τον Εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Το 2002 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο.

## Υπόβαθρο
Τα Ονόματα στο Μάρμαρο βασίζονται στις προσωπικές εμπειρίες του κατά τον Εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Μέσα από τους κύριους χαρακτήρες του βιβλίου απεικονίζονται τα δύο μεγάλα πολιτικά κινήματα της εποχής, ο εθνικισμός και ο κομμουνισμός. Το βιβλίο απεικονίζει επίσης την αβεβαιότητα μεταξύ των Εσθονών εκείνη την περίοδο σχετικά με το μέλλον της χώρας.

## Περίληψη της πλοκής
Το μυθιστόρημα διαιρείται σε τρία μέρη. Οι κύριοι χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι δύο αδέλφια, ο Χενν και ο Γιούχαν Άχας. Στο πρώτο μέρος, που ορίζεται στην αρχή του πολέμου, μια ομάδα φοιτητών από το Τάρτου εντάσσεται στον εσθονικό στρατό (οι περισσότεροι φοιτητές εντάσσονται αμέσως). Στην αρχή, ο Χενν Άχας διστάζει αλλά μετά την επίθεση του πατρίδα του εντάσσεται στον στρατό. Στο πρώτο μέρος, η πολιτική και οικονομική κατάσταση του έθνους περιγράφεται από την ομάδα των φοιτητών. Το δεύτερο μέρος περιέχει αυτοβιογραφικές αναφορές και περιγράφει την κατάσταση στο μέτωπο του πολέμου και τις εμπειρίες των στρατιωτών. Το τρίτο μέρος του μυθιστορήματος επικεντρώνεται στο τελικό στάδιο του πολέμου και ειδικότερα στη Συνθήκη του Τάρτου, η οποία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Εσθονίας. Το βιβλίο τελειώνει με την ομάδα των φοιτητών να επιστρέφει στα σπίτια τους.

## Θεατρικές και κινηματογραφικές προσαρμογές

Το 1937 ο Άλμπερτ Κίβικας έλαβε το Κρατικό Βραβείο Μεγαλύτερων από την Εσθονική Εταιρεία Λογοτεχνίας για το Ονόματα σε Μάρμαρο. Αυτό οδήγησε το 1939 στη δημοσίευση μιας θεατρικής έκδοσης του μυθιστορήματος. Χωριζόταν σε τρεις πράξεις και περιείχε 109 σελίδες. Το ομώνυμο έργο ήταν σκηνοθεσία του Αντς Λάουτερ και η πρεμιέρα του έγινε στις 24 Φεβρουαρίου 1939. Ο ρόλος του Χενν Άχας παίζεται από τον Τέες Κόππελ.

Το 2002 κυκλοφόρησε στην Εσθονία μια ταινία με το ίδιο όνομα και με βάση το μυθιστόρημα. Ήταν σκηνοθεσία του Έλμο Νιγκάνεν, και ο Πρίιτ Βόιγκεμαστ πρωταγωνίστησε παίζοντας τον ρόλο του κύριου χαρακτήρα, του Χενν Άχας. Η Ονόματα στο Μάρμαρο είναι η μεγαλύτερη σε προϋπολογισμό εγχώρια κινηματογραφική ταινία της Εσθονίας και η πιο επιτυχημένη ταινία στην Εσθονία όσον αφορά τα κέρδη του box office.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσθονική λογοτεχνία
Τηγάνι (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Τηγάνι ** συνήθως αναφέρεται το μαγειρικό σκεύος τηγάνι. Με την ίδια ονομασία αναφέρονται όμως και οι παρακάτω νησίδες της Ελλάδας:

* Τηγάνι Αστυπάλαιας στα Δωδεκάνησα.
* Τηγάνι Αργολίδας στις ακτές της Αργολίδας.
* Τηγάνι Ηλείας απέναντι από το Κατάκωλο Ηλείας.
* Τηγάνι Πάρου στις Κυκλάδες.
Τηγάνι Αστυπάλαιας

Το **Τηγάνι** ή **Αγία Κυριακή** είναι νησίδα των Δωδεκανήσων  στα νοτιοδυτικά της Αστυπάλαιας και βρίσκεται ανάμεσα στις νησίδες Κουτσομύτι και Κουνούποι. Το καλοκαίρι είναι επισκέψιμη από τουριστικά πλοιάρια που ξεκινούν από τον Πέρα Γυαλό. Το Τηγάνι, το Κουτσομύτι και οι Κουνούπες αποτελούν την «εξωτική ζώνη» της Αστυπάλαιας. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αστυπάλαιας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παραλία Κουτσομύτης από τον ιστότοπο https://astypalaia-island.gr

*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Κόλαφιορντουρ

thumb|Η εκκλησία του Κόλαφιορντουρ
thumb|Θέα του χωριού και του φιόρδ
Το **Κόλαφιορντουρ** (, ) είναι χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ. Την 1η Ιανουαρίου του 2025 το χωριό είχε πληθυσμό 811 κατοίκους. Μέχρι το 2001 ήταν αυτοτελής δήμος, αλλά τώρα αποτελεί μέρος του δήμου Τόρσχαβν. Βρίσκεται, οδικώς, 21,8 χιλιόμετρα βόρεια του Τόρσχαβν και εκτείνεται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων κατά μήκος του φιόρδ με το ίδιο όνομα.

Το χωριό βρίσκεται στο κέντρο, κατά μήκος της βόρειας ακτής του ομώνυμου φιόρδ. Πάνω από το φιόρδ υπάρχει μια στενή κοιλάδα που εκτείνεται πάνω από μια λοφώδη περιοχή όπου υπάρχουν μονοπάτια για πεζοπορία. Πρόκειται για ένα χωριό που έχει αναπτυχθεί κατά μήκος του κεντρικού δρόμου με λίγα καταστήματα. Το λιμάνι βρίσκεται 23 χλμ. βόρεια του Τόρσχαβν στο κέντρο των Νήσων Φερόες. Είναι το τρίτο λιμάνι υπό τον έλεγχο του λιμενικού οργανισμού του Τόρσχαβν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Κόλαφιορντουρ 
* Δήμος Τόρσχαβν 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Τραγούσα Χάλκης

Η **Τραγούσα** είναι νησίδα της Χάλκης στα Δωδεκάνησα, η οποία βρίσκεται στο Καρπάθιο πέλαγος ανατολικά της Χάλκης, δυτικά της Ρόδου (περιοχή του Έμπωνα) και νότια της νησίδας Αλιμιάς. Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: *Larus audouinii και Sylvia rueppelli*. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χάλκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Χάλκης
Νικόλαος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ

Ο **Νικόλαος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ** (γαλλ. Nicolás de Saint-Omer, απεβ. το 1212/14 ή μετά το 1217) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν ιππότης, που μετά την Δ΄ Σταυροφορία έγινε κύριος των Θεσπιών στη Θήβα, φέουδου που ανήκε στο δουκάτο των Αθηνών.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Γουλιέλμου Δ΄, κυρίου του Σαιντ-Ομέρ, και της Ίντα των Αβέν, κόρης του Νικολάου, κυρίου του Αβέν.

Ο αδελφός τής Ίντα είχε λάβει μέρος στη Δ΄ Σταυροφορία (1203-04) και ακολούθησε τον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό στην επακόλουθη κατάληψη και διανομή της Ελλάδας. Αμοίφθηκε με κτήσεις στην Εύβοια, αλλά απεβίωσε σύντομα, το 1204/05. Ο Νικόλαος έμεινε στην πατρίδα του ως περίπου το 1209, οπότε, μαζί με τον τρίτο αδελφό του Ιάκωβο, ήλθαν οι δύο τους στην Ελλάδα και έλαβαν ένα φέουδο στο «Ερημόκαστρο», τις αρχαίες Θεσπιές της Βοιωτίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φίλιπ φαν Τριχτ, πιθανότατα το φέουδο αυτό αποτελούσε μέρος των εκτάσεων των Ναϊτών ιπποτών που κατείσχε περί το 1209 ο Ερρίκος της Φλάνδρας, λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Το 1210, το όνομά του αναφέρεται μεταξύ των βαρόνων που υπέγραψαν το κονκορδάτο με την Λατινική Εκκλησία στην δεύτερη σύνοδο της Ραβέννικα.

Το έτος του θανάτου του Νικολάου είναι άγνωστο. Παραδοσιακά τοποθετείται το 1212 ή το 1214, αλλά ο φαν Τριχτ θεωρεί, ότι νυμφεύτηκε μετά το 1217, άρα απεβίωσε μερικά έτη κατόπιν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας και ήδη χήρα δις: του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και του Βονιφάτιου Μομφερρατικού. Ο ιστορικός Φίλιπ φαν Τριχτ εκτιμά, ότι ο γάμος έγινε μετά το 1217. Είχε τέκνα:
* Μπέλα άκμασε το 1240, κύριος τύυ 1/2 της Θήβας, ως σύζυγος της Μπόνης των Λα Ρος, αδελφής του Γκυ Α΄, Κύρη των Αθηνών.
* Γουλιέλμος μετά το 1212/17-1242, κύριος στη Συρμία & Μακσό της Ουγγαρίας-Κροατίας.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Κατηγορία:Ιστορία της Βοιωτίας
Κατηγορία:Ευγενείς του Βασιλείου της Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Κατηγορία:13ος αιώνας στην Ευρώπη
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Ούγγροι στη Σερβία

Οι **Ούγγροι στη Σερβία** είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εθνική ομάδα στη χώρα, σε περίπτωση που δεν υπολογιστεί το Κοσσυφοπέδιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, υπήρχαν 253.899 Ούγγροι που αποτελούσαν το 3,5% του πληθυσμού της Σερβίας. Οι περισσότεροι από αυτούς ζουν στη βόρεια επαρχία Βοϊβοντίνα, όπου αριθμούσαν 251.136 ή το 13% του πληθυσμού της επαρχίας. Οι περισσότεροι Ούγγροι στη Σερβία είναι ρωμαιοκαθολικοί στο θρήσκευμα, ενώ κάποιοι λιγότεροι είναι προτεστάντες (ως επί το πλείστον Καλβινιστές). Η ουγγρική είναι μία από τις έξι επίσημες γλώσσες της Βοϊβοντίνα.

Σχεδόν όλοι οι Ούγγροι στη Σερβία βρίσκονται στη Βοϊβοντίνα και ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της (Βόρεια Μπάκα και Βόρειο Μπανάτ) όπου ζει η πλειοψηφία (57,17%) από αυτούς. Οι Ούγγροι αποτελούν την απόλυτη πλειοψηφία σε πέντε δήμους: Κανζίγια (85,13%), Σέντα (79,09%), Άντα (75,04%), Μπάκα Τοπόλα (57,94%) και Μάλι Ιντός (53,91%). Οι δήμοι με μικτή εθνοτική σύνθεση είναι οι Τσόκα (49,66%), η Μπεσέι (46,34%) και Σουμπότιτσα (35,65%). Η πολυεθνική πόλη Σουμπότιτσα είναι ένα πολιτιστικό και πολιτικό κέντρο για τους Ούγγρους στη Σερβία. Προτεστάντες Ούγγροι αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού στους οικισμούς Στάρα Μοραβίτσα, Πατσίρ, Φεκέτιτς, Νόβι Ιτέμπεϊ και Ντεμπελιάτσα.

Ο ουγγρικός πληθυσμός παρουσιάζει σταθερά πτωτική τάση από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως λόγω των χαμηλών ποσοστών γεννήσεων και της μετανάστευσης. Το 1974 το γιουγκοσλαβικό σύνταγμα τροποποιήθηκε και έδωσε στη Βοϊβοντίνα ένα πολύ υψηλό επίπεδο αυτονομίας και τοπικοί Ούγγροι συμμετείχαν στη διοίκηση της επαρχίας τους. Οι Ούγγροι είχαν επίσης την ευκαιρία να διατηρήσουν ζωντανή την κουλτούρα και τη γλώσσα τους, είχαν δικά τους σχολεία και πολιτιστικά ιδρύματα. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, η ζωή στη Βοϊβοντίνα ήταν ειρηνική τόσο για τους Ούγγρους όσο και για τους άλλους λαούς της. Το σοσιαλιστικό καθεστώς εναντιώθηκε έντονα σε εθνικιστικές πολιτικές.

Όσο οι πόλεμοι της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετία του 1990 ήταν σε εξέλιξη, οι περισσότεροι Ούγγροι υπήκοοι εγκατέλειψαν τη Βοϊβοντίνα. Ένας από τους λόγους αυτής της μετανάστευσης ήταν η καταστροφή της τοπικής οικονομίας και η αδυναμία για εξεύρεση απασχόλησης, γεγονός που ήταν και ο λόγος για τον οποίο πολλοί Σέρβοι, καθώς και άλλοι, μετανάστευσαν επίσης από τη Βοϊβοντίνα. Παρόλο που η επαρχία ήταν ειρηνική και ήρεμη σε σύγκριση με άλλα μέρη της Γιουγκοσλαβίας, ορισμένοι Ούγγροι αισθάνθηκαν απειλούμενοι, ειδικά επειδή η Βοϊβοντίνα ήταν κοντά στις πρώτες γραμμές κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κροατίας. Με τη μετανάστευση των Ούγγρων από τη Βοϊβοντίνα, ένα μέρος των πρώην κατοικιών τους χρησιμοποιήθηκε για την επανεγκατάσταση προσφύγων από άλλα μέρη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αυτό δημιούργησε μια αλλαγή της εθνοτικής δομής σε ορισμένα μέρη της περιοχής. Ο ουγγρικός πληθυσμός μειώθηκε από 340.946 (16,9%) το 1991 σε 290.207 (14,28%) το 2002. Τα τελευταία χρόνια (κυρίως το 2004 και το 2005) ορισμένα μέλη της ουγγρικής εθνικής κοινότητας έγιναν μερικές φορές στόχοι Σέρβων εθνικιστών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Σερβία
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ουγγαρίας
Μπέλα του Σαιντ-Ομέρ

Ο **Μπέλα**, ουγγρ. Bela (άκμασε το α΄ τέταρτο του 13ου αι.) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν κύριος του 1/2 της Θήβας, ως σύζυγος της Μπόνης των Λα Ρος, αδελφής τού Γκυ Α΄ Κύρη των Αθηνών.

## Βιογραφία

Ήταν γιος τού Νικολάου Α΄ κυρίου των Θεσπιών στη Θήβα και της Μαργαρίτας των Άρπαντ, κόρης τού Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας. Ο πατέρας του ήλθε μετά την Δ΄ Σταυροφορία και έλαβε το φέουδο των Θεσπιών στη Βοιωτία. Nυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, χήρα του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και μετά του Βονιφάτιου Α΄ της Θεσσαλονίκης. Ο γάμος εθεωρείτο ότι έγινε π. το 1213, αλλά ο ιστορικός Φίλιπ φαν Τριχτ εκτιμά ότι έγινε μετά το 1217. Έλαβε το όνομα του πάππου του Μπέλα Γ΄ και είχε νεότερο αδελφό τον Γουλιέλμο.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1240 τη Μπόνη των Λα Ρος, αδελφή του Γκυ Α΄ Κύρη των Αθηνών & Θηβών και έλαβε ως προίκα το 1/2 της Θήβας. Είχε τέκνα:

*Νικόλαος Β΄ απεβ. 1294, κύριος του 1/2 των Θηβών.
*Όθων μετά το 1240-πριν το 1299, διάδοχος του Νικολάου Β΄.
*Ιωάννης απεβ. 1311, μαρεσάλης της Αχαΐας.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (in French). Paris: De Boccard.
*Longnon, Jean (1969). "The Frankish States in Greece, 1204–1311". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311. University of Wisconsin Press. pp.&nbsp;234–275.
*Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyclopedia of the Hellenic World, Boeotia (in Greek). Foundation of the Hellenic World.
*Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204-1228). Leiden: Brill.

Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Γουλιέλμος Δ΄ του Σαιντ-Ομέρ

O **Γουλιέλμος Δ΄**, γαλλ. Guillaume IV (άκμασε το 1157 - 1191) ήταν κύριος (καστελάνος) του Σαιντ-Ομέρ (περί το 1171 - 1191), επίσης κύριος του Μπωραίν και Φωκομπέργκ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Γ΄ κυρίου του Σαιντ-Ομέρ και της Ματίλντας.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1157, όταν ο θείος του Γκωτιέ/Βάλτερ ήταν κύριος του Σαιντ-Ομέρ. Το 1186 ο γιος του Γουλιέλμος Δ΄ αναφέρεται ότι ήταν 15 ετών, άρα ο Γουλιέλμος Γ΄ νυμφεύτηκε ως το 1171. Σύζυγός του ήταν η Ίντα των Αβέν και οι γενεαλογίες του Οίκου της αναφέρουν, πως όταν ο Γουλιέλμος Δ΄ νυμφεύτηκε, ήταν ήδη κύριος του Σαιντ-Ομέρ, άρα ανέλαβε την καστελανία ως το 1171. Καταστατικά από το 1178 ως το 1190 τον αναφέρουν ως κύριο του Σαιντ-Ομέρ. Φαίνεται ότι μετά έφυγε για την Παλαιστίνη, όπου απεβίωσε το 1191.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίντα των Αβέν, κόρη του Νικολάου κυρίου του Αβέν και είχε τέκνα:
* Γουλιέλμος Ε΄ π. 1171-π. 1246, κύριος του Σαιντ-Ομέρ.
* Γκωτιέ/Βάλτερ, το 1219 σκοτώθηκε στην Δ΄ Σταυροφορία.
* Ιάκωβος, νυμφεύτηκε πρώτα την Κλεμάνς του Νταμμαρτίν και μετά την Ελισάβετ (του Σαππ;), χήρα του Γοδεφρείδου Α΄ Βιλλεαρδουίνου πρίγκιπα της Αχαΐας.
* Γουλιέλμος ΣΤ΄ απεβ. π. 1249, κύριος του Σαιντ-Ομέρ.
* Νικόλαος Α΄ απεβ. 1213 ή μετά το 1217, κύριος των Θεσπιών.
* Ματίλντα, παντρεύτηκε τον Άρνολτ Δ΄ επίτροπο (advocatus) του Τερουάνν.
* Βεατρίκη, κυρία του Σαιντ-Ομέρ, παντρεύτηκε τον Φίλιππο του Αιρ. 
* Ίντα παντρεύτηκε τον Γκεράρ Γ΄ κοσμήτορα του Ντουαί.
* Αγνή, ηγουμένη του Μεζάν.
* Αλίκη, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαλδουίνο Β΄ του Κρεκύ και έπειτα τον Ανσέλμ Δ΄ του Καγιέ.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Γ΄ του Κρεκύ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Giry, Arthur (1874). "Les châtelains de Saint-Omer (1042-1386) (premier article)". Bibliothèque de l'école des chartes (in French). 35: 325–355. doi:10.3406/bec.1874.446568.

Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Χριστίνα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Η **Χριστίνα** (*Christina von Holstein-Gottorp*, 13 Απριλίου 1573 - 8 Δεκεμβρίου 1625) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν η δεύτερη σύζυγος του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας και η μητέρα του Γουσταύου Β΄ Αδόλφου της Σουηδίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1573 στο Κίελο και ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Χριστίνας, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

Το 1586 προτάθηκε ως νύφη για τον Σιγισμούνδο Γ΄ της Πολωνίας, τα σχέδια περί γάμου όμως ναυάγησαν. Στις 8 Ιουλίου 1592 έγινε η δεύτερη σύζυγος του Καρόλου τότε δούκα του Σέντερμανλαντ (μετέπειτα Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας).

Η βασίλισσα ήταν αυταρχική και δυναμική ως άτομο με έντονο το αίσθημα της οικονομίας. Ήταν τόσο σεβαστική και φοβισμένη. Έχει περιγραφεί ως σκληρή, επίμονη και φιλάργυρη, εικάζεται ότι η πρώτη σύζυγος του Καρόλου προσπαθούσε πάντα να τον πείσει να δείξει επιείκεια στις πράξεις του, ενώ η Χριστίνα έκανε πάντα το αντίθετο. Ο γάμος της έχει περιγραφεί ως ευτυχισμένος.

Μετά το τέλος τού συζύγου της στις 30 Οκτωβρίου 1611, έγινε αντιβασίλισσα για το γιο της μέχρι το 1622. Ωστόσο το 1622 ο νεότερος γιος της πρίγκιπας Κάρολος-Φίλιππος απεβίωσε, τότε η ίδια αποσύρθηκε εντελώς από τη δημόσια ζωή.

Η Χριστίνα απεβίωσε στις 8 Δεκεμβρίου 1625 στο Κάστρο Γκρίπσχολμ σε ηλικία 52 ετών.

## Οικογένεια
Το 1592 η Χριστίνα παντρεύτηκε τον Κάρολο τότε δούκα του Σόντερμανλαντ (μετέπειτα Κάρολο Θ΄ της Σουηδίας) και μαζί απέκτησαν παιδιά:
* Χριστίνα 1593-1594, απεβ. 6 μηνών.
* Γουσταύος Β΄ Αδόλφος 1594-1632, βασιλιάς της Σουηδίας.
* Μαρία-Ελισάβετ 1596-1618, παντρεύτηκε τον Ιωάννη δούκα του Έστεργκετλαντ.
* Κάρολος-Φίλιππος 1601-1622, δούκας του Σόντερμανλαντ. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Ρίμπινγκ. Απέκτησαν ένα παιδί, που γεννήθηκε μετά το τέλος του Καρόλου-Φιλίππου.
* ένας γιος 20 Ιουλίου 1606, θνησιγενής.

## Πρόγονοι



## Τίτλοι
*13 Απριλίου 1573 - 8 Ιουλίου 1592: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Δούκισσα Χριστίνα του Χόλσταϊν-Γκότορπ
*8 Ιουλίου 1592 - 22 Μαρτίου 1604: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Χριστίνα της Σουηδίας, Δούκισσα του Σόντερμανλαντ, του Νάρκε και του Βέρμλαντ
*22 Μαρτίου 1604 – 30 Οκτωβρίου 1611: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Βασίλισσα
*30 Οκτωβρίου 1611 - 1622: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Χήρα Βασίλισσα-Αντιβασίλισσα
*30 Οκτωβρίου 1611 - 8 Δεκεμβρίου 1625: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Χήρα Βασίλισσα της Σουηδίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Westerlund, Kerstin (2004), Kvinnliga brukspatroner, Tekniska museet.
* Nordisk Familjebok
* Carl Grimberg: *Svenska Folkets underbara öden II. 1521–1611* (The wonderous destinys of the Swedish people)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

|-

Κατηγορία:Οίκος των Βάσα
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Φραγκίσκος Γεωργαντόπουλος

Ο **Φραγκίσκος Γεωργαντόπουλος** (1770–1821) ήταν Έλληνας αξιωματούχος και προεστός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περίπου το 1770 στην Τήνο, γόνος ευκατάστατης οικογένειας που είχε μετοικήσει από την Κρήτη μετά την κατάληψη της από τους Οθωμανούς το 1669. Έλαβε σημαντική παιδεία και ανατροφή και στην ηλικία των 22 ετών διαδέχθηκε τον πατέρα του στη θέση του προεστού, διοικώντας για πολλά χρόνια την πατρίδα του. Αγωνίστηκε για την προστασία των νησιών του Αιγαίου από την πειρατεία, ενώ υπερασπίστηκε τους ομογενείς από τις αδικίες της εξουσίας. Χάρη στις ενέργειές του αυτές έγινε γνωστός και απέκτησε επιρροή σε ολόκληρο το Αιγαίο.

Λόγω των ενεργειών του σχετικά με τα διάφορα ζητήματα του Αιγαίου απέκτησε πολιτικούς αντιπάλους. Αρχικά τον κατηγόρησαν στον Οράτιο Σεβαστιάνη, πρέσβη της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, αναφέροντας πως κατεδίωκε τους καθολικούς της Τήνου. Έτσι λοιπόν ο Γεωργαντόπουλος μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου φυλακίστηκε στο Ναύσταθμο της πόλης. Παρ' όλα αυτά αφότου ο πρέσβης ενημερώθηκε εκτενέστερα για τα συμβάντα, αποφάσισε να τον αποφυλακίσει. Για να τον τιμήσει τον προσέλαβε στη γαλλική υπηρεσία διορίζοντας τον πρόξενο της χώρας στην Τήνο και τα νησιά του Αιγαίου όπου δεν υπήρχε Γάλλος πρόξενος. Κατά την επιστροφή στην πατρίδα του, αντιμετώπισε και πάλι ψευδείς κατηγορίες από τους αντιπάλους του, αυτή τη φορά προς την οθωμανική αρχή. Οι αντίπαλοί του ανέφεραν πως περιφρονούσε και δεν υπάκουγε στις εντολές της αρχής. Η Υψηλή Πύλη έστειλε στόλο στην Τήνο με σκοπό τη σύλληψη του Γεωργαντόπουλου. Ωστόσο, είχε την υποστήριξη του λαού της νήσου, ο οποίος τον προστάτευσε για αρκετό χρονικό διάστημα. Αποφάσισε όμως να παραδοθή ούτως ώστε να μην πραγματοποιηθούν σφαγές κατοίκων στο νησί. Μετέβη στη Μύκονο, την Ιταλία και στο τέλος στην Κωνσταντινούπολη, έχοντας όμως ήδη αθωωθεί.

Το 1819 έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας από τον Ιωάννη Πολυχρονιάδη και άρχισε να προετοιμάζεται για τον αγώνα και την επανάσταση. Με την έναρξη της επανάστασης το 1821 οι Οθωμανοί ζήτησαν από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ τον Ιωάννη Πολυχρονιάδη. Αυτός, μετέβη στην οικία του Ιωάννη Κούζοβικ όπου διέμενε ο Γεωργαντόπουλος. Ο Πολυχρονιάδης έλαβε έγγραφα της Εταιρείας από την οικία και διέφυγε με τον Κούζοβικ προτείνοντας στον Γεωργαντόπουλο να παρουσιαστεί στον Πατριάρχη, λέγοντας πως ο Πολυχρονιάδης κωλυόταν λόγω ασθένειας. Ο Γεωργαντόπουλος δέχθηκε την πρόταση και μετέβη στο Πατριαρχείο. Όμως, όπως ήταν υποχρεωμένος, ο Πατριάρχης ανέφερε τα συμβάντα στους Τούρκους αξιωματούχους, οι οποίοι συνέλαβαν και φυλάκισαν το Γεωργαντόπουλο στις φυλακές του Μποσταντζί. Εκεί ο Φραγκίσκος Γεωργαντόπουλος βασανίστηκε μέχρι θανάτου από τους Οθωμανούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φραγκίσκος Γεωργαντόπουλος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Πρόκριτοι
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Πατριωτικό Μέτωπο (Αυστρία)

Το **Πατριωτικό Μέτωπο** (γερμανικά: *Vaterländische Front, VF*) ήταν η κυρίαρχη πολιτική οργάνωση του «Αυστροφασισμού». Υποστήριζε ότι ήταν ένα μη κομμουνιστικό κίνημα και αποσκοπούσε στο να ενώσει όλο το λαό της Αυστρίας, ξεπερνώντας τις πολιτικές και κοινωνικές διαιρέσεις του παρελθόντος. Ιδρύθηκε στις 20 Μαΐου 1933 από τον Χριστιανοσοσιαλιστή Καγκελάριο Ένγκελμπερτ Ντόλφους ως το μοναδικό νόμιμα επιτρεπόμενο κόμμα στη χώρα και η οργάνωσή του βασίστηκε στα πρότυπα του ιταλικού φασισμού. Το Πατριωτικό Μέτωπο ευθυγραμμίστηκε πλήρως με την Καθολική Εκκλησία και δεν υποστήριξε κάποια φυλετική ιδεολογία, όπως συνέβη αργότερα με τον Ιταλικό Φασισμό. Υποστήριξε τον αυστριακό εθνικισμό και την ανεξαρτησία από τη Γερμανία στη βάση της προστασίας της καθολικής θρησκευτικής ταυτότητας της Αυστρίας, καθώς έκρινε ότι αυτή κινδύνευε από το γερμανικό κράτος στο οποίο κυριάρχησε ο Προτεσταντισμός.

Το Πατριωτικό Μέτωπο, το οποίο ήταν στενά συνδεδεμένο με τον Καθολικό κλήρο της Αυστρίας, απορρόφησε το Χριστιανοσοσιαλιστικό Κόμμα του Ντόλφους, το αγροτικό Λάντμπουντ και το δεξιό παραστρατιωτικό Χαϊμβίρεν, καθώς όλα αντιτάσσονταν στον σοσιαλισμό, τον καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς και τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Καθιέρωσε ένα αυταρχικό και συντεχνιακό καθεστώς, το Ομοσπονδιακό Κράτος της Αυστρίας, το οποίο είναι κοινώς γνωστό στα γερμανικά ως Στάντεστατ («συντεχνιακό κράτος»). Σύμφωνα με το Πατριωτικό Μέτωπο, αυτή η μορφή κυβέρνησης και κοινωνίας εφάρμοζε την κοινωνική διδασκαλία του Πάπα Πίου ΙΒ΄, που είχε εκδοθεί σε εγκύκλιο το 1931. Το Μέτωπο απαγόρευσε και εκδίωξε όλους τους πολιτικούς αντιπάλους του, όπως τους Κομμουνιστές, τους Σοσιαλδημοκράτες που πολέμησαν εναντίον του στο σύντομο εμφύλιο πόλεμο τον Φεβρουάριο του 1934 αλλά και τους Αυστριακούς Ναζί, που ήθελαν την Αυστρία να ενταχθεί στη Γερμανία. Ο Καγκελάριος Ντόλφους δολοφονήθηκε από τους Ναζί τον Ιούλιο του 1934. Τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής του κόμματος και νέος Καγκελάριος της Αυστρίας ο Κουρτ φον Σούσνιγκ, ο οποίος κυβέρνησε μέχρι οι αναζωογονημένοι Ναζί τον ανάγκασαν να παραιτηθεί στις 11 Μαρτίου 1938. Η Αυστρία προσαρτήθηκε από τη ναζιστική Γερμανία την επόμενη μέρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κινήματα
Κατηγορία:Φασιστικά κινήματα
Γκιουλέκας (αποσαφήνιση)

Το επίθετο Γκιουλέκας αναφέρεται στα πρόσωπα:

#Κωνσταντίνος Γκιουλέκας (γεν. 1960 βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης με τη ΝΔ και πρώην Υφυπουργός Παιδείας)
#Μίμης Γκιουλέκας ((1945-2010, Έλληνας δημοφιλής τραγουδιστής)
#Μούσλη Γκιουλέκας (μουσουλμάνος Λίαπης έμπιστος του Αλή πασά)
#Νικόλαος Γκιουλέκας (οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821)

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Εθνοσυνέλευση (Ουγγαρία)

Η **Εθνοσυνέλευση** (ουγγρικά: *Országgyűlés*) είναι το κοινοβούλιο της Ουγγαρίας. Το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα αποτελείται από 199 μέλη (την περίοδο 1990-2014 ήταν 386) τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία, με άμεσες, καθολικές εκλογές με μυστική ψηφοφορία.Το εκλογικό σύστημα είναι παράλληλη ψηφοφορία. Στις εκλογές του 2018, τα 106 μέλη εκλέχθηκαν από μονοεδρικές περιφέρειες και τα 93 μέλη από εθνικές λίστες. Το εκλογικό όριο είναι 5%. Η Εθνοσυνέλευση συνεδριάζει στο Κτίριο του Ουγγρικού Κοινοβουλίου από το 1902.

## Ιστορία
Το Ουγγρικό Κοινοβούλιο (ουγγρικά : *Országgyűlés*) ήταν ένα νομοθετικό σώμα που λειτούργησε στο μεσαιωνικό βασίλειο της Ουγγαρίας από τη δεκαετία του 1290, και στα κράτη που το διαδέχτηκαν, το Ουγγρικό Βασίλειο και το Ουγγρικό βασίλειο των Αψβούργων, μέχρι την πρώιμη νεότερη ιστορική περίοδο. Κατά περιόδους, το κοινοβούλιο ονομαζόταν Δίαιτα. Συνεδρίαζε ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά την περίοδο από το 1527 μέχρι το 1918, και ξανά μετά το 1946.

Τα άρθρα που επικυρώθηκαν το 1790 ανέφεραν ότι το Κοινοβούλιο της Ουγγαρίας έπρεπε να συνεδριάζουν τουλάχιστον μια φορά κάθε τρία χρόνια αλλά από τότε συχνά αυτά τα άρθρα δεν τηρήθηκαν. Ως αποτέλεσμα του Αυστρο-Ουγγρικού Συμβιβασμού το 1867, αυτά τα άρθρα ανασυστάθηκαν.

Ο λατινικός όρος *Natio Hungarica* ("Ουγγρικό Έθνος") χρησιμοποιήθηκε για να προσδιορίσει την πολιτική ελίτ που συμμετείχε στο Κοινοβούλιο και που περιλάμβανε τον καθολικό κλήρο, την αριστοκρατία και ελάχιστους υπερασπιστές της πόλης, ανεξαρτήτως της γλώσσας ή της εθνικότητας. Το Natio Hungarica ήταν μια γεωγραφική, θεσμική και νομικο-πολιτική κατηγορία.

Ο δημοκρατικός χαρακτήρας του ουγγρικού Κοινοβουλίου επανιδρύθηκε μετά το τέλος της κομμουνιστικής δικτατορίας το 1989. Το σημερινό Κοινοβούλιο συνεχίζει να αποκαλείται *Országgyűlés* όπως ακριβώς κατά την βασιλική περίοδο, αλλά προκειμένου να διαφοροποιηθεί από το ιστορικώς βασιλικό Κοινοβούλιο σήμερα αναφέρεται ως "Εθνική Συνέλευση".

## Τελευταίες εκλογές

Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ουγγαρία στις 8 Απριλίου 2018. Πλειοψήφησε η συμμαχία Φιντές-Χριστιανοδημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* András Gergely, Gábor Máthé: The Hungarian state: thousand years in Europe (δημοσίευση το 2000)
* Elemér Hantos: The Magna Carta Of The English And Of The Hungarian Constitution (1904)
* Cecil Marcus Knatchbull-Hugessen Brabourne (4th Baron): The political evolution of the Hungarian nation: (Τόμος I., 1908)
* John M. Merriman, J. M. Winter, Europe 1789 to 1914: encyclopedia of the age of industry and empire, Charles Scribner's Sons, 2006, p. 140
* Tadayuki Hayashi, Hiroshi Fukuda, Regions in Central and Eastern Europe: past and present, Slavic Research Center, Hokkaido University, 2007, p. 158
* Katerina Zacharia, Hellenisms: culture, identity, and ethnicity from antiquity to modernity, Ashgate Publishing, Ltd., 2008, p. 237

Κατηγορία:Πολιτική της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ουγγαρίας
Φρίντριχσχαϊν-Κρόιτσμπεργκ

Το **Φρίντριχσχαϊν-Κρόιτσμπεργκ** (γερμανικά: *Friedrichshain-Kreuzberg*) είναι το δεύτερο δημοτικό διαμέρισμα του Βερολίνου. Στις 30 Ιουνίου 2016 αριθμούσε 281.076 κατοίκους.

Το μικρότερο σε έκταση από τα δώδεκα δημοτικά διαμερίσματα του Βερολίνου έχει ταυτόχρονα την υψηλότερη πληθυσμιακή πυκνότητα και τον χαμηλότερο μέσο όρο ηλικίας. Δημιουργήθηκε το 2001 με τη διοικητική μεταρρύθμιση του Βερολίνου, μέσω της συγχώνευσης των μέχρι τότε ξεχωριστών δημοτικών διαμερισμάτων Φρίντριχσχαϊν και Κρόιτσμπεργκ.

Αυτή η κεντρική συνοικία θεωρείται εναλλακτική και δημιουργική και είναι γνωστή για την ποικίλη νυχτερινή και πολιτιστική ζωή.

## Κατανομή πληθυσμού

## Πολιτική

Στις εκλογές του 2016 για το κοινοβούλιο του δημοτικού διαμερίσματος (*Bezirksverordnetenversammlung*) εξελέγησαν τα κάτωθι κόμματα:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δημοτικά διαμερίσματα του Βερολίνου