open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κέβιν Άντριους

Ο **Κέβιν** **Άντριους** (Kevin Andrews, 1924–1989) ήταν Αμερικανός φιλέλληνας, αρχαιολόγος και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στο Πεκίνο και σπούδασε αρχικά στην Αγγλία και μετά στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Το 1947, επισκέφτηκε την Ελλάδα για πρώτη φορά. Μιά υποτροφία του ιδρύματος Φουλμπράιτ του επέτρεψε να παρατείνει τη διαμονή του στη χώρα για να μελετήσει τα κάστρα της Πελοποννήσου. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα το 1954 και πολιτογραφήθηκε Έλληνας το 1975. Έπαιζε φλογέρα, μαθήτευσε κοντά στον Σίμωνα Καρά και συνεργάστηκε με τη Δόμνα Σαμίου σε ηχογραφήσεις τραγουδιών. Πνίγηκε το 1989 ενώ κολυμπούσε στα Κύθηρα.

## Εργογραφία στα Ελληνικά

* *Η πτήση του Ίκαρου (The flight of Ikaros)*. Εκδόσεις Παπαδόπουλος, Αθήνα 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Τζιμ Ρουτ

Ο **Τζιμ Ρουτ** (James Donald Root)  (γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου 1971),  επίσης γνωστός ως **#4**, είναι Αμερικανός κιθαρίστας και τραγουδοποιός. Είναι ένας από τους δύο κιθαρίστες του heavy metal συγκροτήματος Slipknot και ο πρώην βασικός κιθαρίστας του rock συγκροτήματος Stone Sour .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Κατηγορία:Slipknot
Εθνική Βιβλιοθήκη Ηνωμένων Πολιτειών για την Εκπαίδευση

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη για την Εκπαίδευση** (αγγλικά: National Library of Education (United States)) είναι εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Πολιτειών που λειτουργεί ως βασικό αποθετήριο γνώσεων για την εκπαίδευση. 

Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1995 αλλά η αρχική της συλλογή χρονολογείται από  το 1872.

## Συλλογές
Η βιβλιοθήκη παρέχει συλλογές και υπηρεσίες πληροφόρησης στο κοινό, καθώς και στην εκπαιδευτική κοινότητα και σε άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες σχετικά με τρέχοντα και ιστορικά εκπαιδευτικά προγράμματα, δραστηριότητες και εκδόσεις του Υπουργείου Παιδείας των ΗΠΑ. 

Η σημερινή συλλογή της βιβλιοθήκης, σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, επικεντρώνεται στην εκπαίδευση και περιλαμβάνει θέματα όπως η οικονομία, το δίκαιο, η ψυχολογία και η κοινωνιολογία, όπως αυτά συνδέονται με την εκπαίδευση.

Η βιβλιοθήκη διατηρεί μια ιστορική συλλογή περίπου 16.000 κυβερνητικών εκθέσεων για την εκπαίδευση που χρονολογούνται από το 1870, περιοδικά και μονογραφίες για την εκπαίδευση και περίπου 16.000 εγχειρίδια για διάφορα θέματα.

## Τοποθεσία
Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στο κτίριο του Υπουργείου Παιδείας Lyndon Baines Johnson, το οποίο λειτουργεί ως έδρα του Υπουργείου Παιδείας, στη Ουασινγκτον.

## Βιβλιογραφία
*  (fulltext)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

ΗΠΑ
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στις Η.Π.Α.
Η
ΦΚ Καϊσάρ

Η **ΦΚ Καϊσάρ** (, *Qaısar Fýtbol Klýby*) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν από την πόλη Κιζιλορντά. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν. Ιδρύθηκε το 1968. Έδρα της ομάδας είναι το Gany Muratbayev Stadium. Έχει κατακτήσει 1 φορά το κύπελλο (1998).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Προφίλ στην ιστοσελίδα Soccerway

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
ΣΚ Τζιλάνι

Η **ΣΚ Τζιλάνι** () είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Γκνίλαν, Κοσσυφοπέδιο. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κοσσυφοπεδίου. Ιδρύθηκε το 1945. Έδρα της ομάδας είναι το Gjilan City Stadium χωρητικότητα 15 χιλιάδων θεατών.

## Τίτλοι
* Κύπελλο Κοσσυφοπεδίου (1): 1999-2000
* Σούπερ Καπ Κοσσυφοπεδίου (1): 2000

## Ευρωπαϊκές συμμετοχές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύδνεσμοι
* ΣΚ Τζιλάνι στην ιστοσελίδα Soccerway

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κοσσυφοπεδίου
ΦΚ Σαμπουρτάλο Τιφλίδας

Η **ΦΚ Σαμπουρτάλο Τιφλίδας** είναι ένας γεωργιανός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα την Τιφλίδα. Ιδρύθηκε στις 20 Αυγούστου 1999 στην Τιφλίδα. Το 2021 ο σύλλογος μετονομάστει σε FC Iberia 1999. 

## Τίτλοι
*Πρωτάθλημα Γεωργίας (3): 2018, 2024, 2025
*Κύπελλο Γεωργίας (2): 1999, 2001
*Σούπερ Καπ Γεωργίας (1): 2020

## Ευρωπαϊκές συμμετοχές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γεωργίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999
Κατηγορία:Τιφλίδα
Τέναγης

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τενάγης** ήταν ένας από τους Ηλιάδαι, γιος της Νύμφης Ρόδου και του υπέρτατου θεού Ηλίου. Τον Τενάγη δολοφόνησαν οι αδελφοί του Ακτίς, Μακαρεύς της Ρόδου και Κάνδαλος επειδή ζήλευαν τις μεγάλες ικανότητες του στις επιστήμες.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Diodorus Siculus, The Library of History translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 3. Books 4.59–8. 
*Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Vol 1-2. Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1888-1890. 

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Απόστολος Παύλος Λάρισας

Ο **Απόστολος Παύλος** (παλαιότερη ονομασία *Παιδόπολη Απόστολος Παύλος*) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Στομίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ευρυμενών, του δήμου Αγιάς, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Αγιάς του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. 
*Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Απόστολος Παύλος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στην περιοχή των εκβολών του ποταμού Πηνειού, βόρεια του Στομίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5 μέτρων. Απέχει 47 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά της Λάρισας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στομίου του νομού Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στομίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευρυμενών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ευρυμενών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγιάς.
## Αξιοθέατα
*Η περιοχή των εκβολών του ποταμού Πηνειού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Google Earth
*buk.gr
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Άπτερα Χανίων

:*Για την αρχαία πόλη με ίδιο όνομα, δείτε: [[Άπτερα]]*

Τα  **Άπτερα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σούδας, του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.   
## Γεωγραφία
Τα Άπτερα είναι πεδινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Χανίων, στη νότια είσοδο του κόλπου της Σούδας και στην περιοχή της αρχαίας Απτέρας, πάνω στον Βόρειο Οδικό Άξονα της Κρήτης και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Ο οικισμός απέχει 17 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,214 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλάμι.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καλαμίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλαμίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σούδας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σούδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Χανίων.
## Αξιοθέατα

*Η περιοχή της αρχαίας **Απτέρας**, ανατολικά του οικισμού, από τις σημαντικότερες πόλεις-κράτη της Κρήτης, με καθοριστικό ρόλο στα ιστορικά δρώμενα του νησιού. Η θέση της εξασφάλιζε τον έλεχγο του εμπορίου σε ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Α. Μεσογείου. Η ίδρυσή της ανάγεται στη Γεωμετρική Εποχή και η μεγαλύτερη ακμή της στους πρώιμους Ελληνιστικούς Χρόνους. Σώζονται τμήματα από τείχη, δεξαμενές, ιερά, τάφους, κ.α.
*Το φρούριο Παλαιόκαστρο ή «Κούλες», στο βορειοανατολικό άκρο του αρχαιολογικού χώροτ της Απτέρας. Κτίστηκε από τους Τούρκους για να ενισχυθεί το φρούριο Ιτζεδίν
*Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, δυτικά του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Χανίων
Νικολάς Κουαλιάτα

Ο **Νικολάς Κουαλιάτα Πλατέρο** (γεννημένος στις 5 Ιουνίου 1999) είναι Ουρουγουανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός και πλάγιος επιθετικός για την Μελγκάρ. 

## Καριέρα
### Μοντεβιδέο Γουόντερερς ΦΚ
Ο Κουαλιάτα ξεκίνησε από το δεύτερη ομάδα των Μοντεβιδέο Γουόντερερς και έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Μαΐου 2019 σε έναν αγώνα εναντίον της Σερό Κα, για την Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης . Το 2020, έμεινε για αρκετό καιρό χωρίς αγωνιστική δράση, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Τον Αύγουστο, όταν επέστρεψε το ποδόσφαιρο, μπήκε στο ροτέισον της πρώτης ομάδας. Το όνομά του ακουγόταν συχνά ως πιθανή μεταγραφή για την Νασιονάλ, όπου ο πατέρας του Όσκαρ, είναι βοηθός προπονητή, και στην Πενιαρόλ, όπου ο Λαριέρα (πρώην προπονητής του) τον γνωρίζει από πρώτο χέρι. Την 3ετία 2019-2022, κατέγραψε 68 συμμετοχές και 7 γκολ στο πρωτάθλημα της Ουρουγουάης. 

### ΠΑΟΚ
Στις 3 Ιουνίου 2022, ο Κουαλιάτα υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον σύλλογο της Θεσσαλονίκης, ΠΑΟΚ.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μοντεβιδέο Γουόντερερς ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεντράλ Κόρντομπα ντε Σαντιάγκο ντελ Εστέρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Αφαία

Η **Αφαία** ήταν μια θεά στην ελληνική μυθολογία, που λατρευόταν σχεδόν αποκλειστικά στο νησί της Αίγινας. Ξεκίνησε ήδη από τον 14ο αιώνα π.Χ. ως τοπική θεότητα που σχετίζεται με τη γονιμότητα και τον αγροτικό κύκλο. Κάτω από τη μεταγενέστερη αθηναϊκή ηγεμονία ταυτίστηκε με τις θεές Αθηνά και Άρτεμις, καθώς και με τη νύμφη Βριτόμαρτις, τον 2ο αιώνα μ.Χ., την εποχή του Παυσανία.Στην *Αίγινα* καθώς πηγαίνει κανείς προς το βουνό του Δία, θεού όλων των Ελλήνων, ανεβαίνει στο ιερό της *Αφαίας*, για το οποίο ο Πίνδαρος συνέθεσε μια ωδή κατ' εντολή των Αιγινήτων. Οι Κρήτες λένε (οι μύθοι για αυτήν είναι ιθαγενείς στην Κρήτη) ότι ο Εύβουλος ήταν γιος του Καρμάνορα, ο οποίος καθάρισε τον Απόλλωνα από τον φόνο του Πύθωνα, και λένε ότι η Βριτομάρτις ήταν κόρη του Δία και της Κάρμης (κόρης του Έβουλου). Της άρεσαν οι αγώνες και τα κυνήγια και ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στη θεά Άρτεμις. Ενώ έφευγε από τον Μίνωα, που τόσο την ποθούσε, ρίχτηκε σε δίχτυα ριγμένα για να πιάσει ψάρι. Η Άρτεμις την έκανε θεά και όχι μόνο οι Κρήτες αλλά και οι Αιγινήτες τη σέβονται. Οι Αιγινήτες λένε ότι η Βριτομάρτις τους έδειξε τον εαυτό της στο νησί τους. Το επίθετό της στους Αιγινήτες είναι η *Αφαία* και είναι η *Δίκτυννα των Διχτυών* στην Κρήτη. Περιγραφή της Ελλάδας, Παυσανίας 2.30.3**Μύθος**

Σύμφωνα με τον μύθο, η Αφαία ήταν κόρη του Δία και της Κάρμης. Ο Μίνωας την ερωτεύτηκε και για να γλυτώσει από την ερωτική του μανία, έφυγε από την Αίγινα. Όμως, την ερωτεύτηκαν και οι ψαράδες και έτσι, έπεσε στην παραλία και έφυγε σε ένα δάσος. Προς τιμήν της, χτίστηκε ο ναός της Αφαίας, στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού.  

**Αρχαίος ναός**[δεξιά|μικρογραφία|157x157px| [Ναός της Αφαίας στο νησί της Αίγινας.]] Τα ερείπια του ναού της Αφαίας της ύστερης Αρχαϊκής περιόδου, βρίσκονται σε μια κορυφή 160μ., στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού(συντεταγμένες: 37°45'14,82"Β, 23°32'0,24"Α). Ο σωζόμενος ναός χτίστηκε γύρω στο 500 π.Χ. στη θέση ενός παλαιότερου ναού, που είχε καεί, γύρω στο 510 π.Χ. 

Ένα ενεπίγραφο θραύσμα αγγείων του 5ου αιώνα π.Χ. που βρέθηκε στον περίβολο του ναού του Απόλλωνα στις Βάσσες στην Αρκαδία και από τι φαίνεται, είναι αφιερωμένο στην Αφαία. Αυτό είναι και το μοναδικό επίγραφο αγγείο που είναι αφιερωμένο σε αυτή τη θεά και έχει βρεθεί εκτός Αίγινας. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αετωματική Γλυπτική
* Φωτογραφίες του Ναού της Αφαίας
* (Υπουργείο Πολιτισμού) Αρχαιολογικός χώρος Αφαίας Αίγινας
* 
* Ferdinand Pajor, "Cockerell and the "Grand Tour""
* Ιστοσελίδα Περσέα: «Αίγινα, Ναός της Αφαίας» Εκτενές φωτογραφικό ρεπερτόριο.
* Ο Adolf Furtwängler για την πολυχρωμία του ναού, 1906

Κατηγορία:Θεές της γονιμότητας
Αραίοι Κυθήρων

Οι **Αραίοι** είναι οικισμός των Κυθήρων. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μυλοποτάμου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κυθήρων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Κυθήρων του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
*Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν *Αρέσι*.
## Γεωγραφία
Οι Αραίοι είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα των Κυθήρων. Βρίσκεται κοντά στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο του νησιού (Χώρας-Αγίας Πελαγίας), ανατολικά από τον Μυλοπόταμο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Απέχει 13 χλμ. περίπου ΒΔ. της Χώρας Κυθήρων.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 ως *Αρέσι* και εντάχθηκε διαδοχικά στους νομούς Ζακύνθου, Αργολίδος & Κορινθίας (1869), Λακωνικής (1899),  Αργολίδος & Κορινθίας (1909) και Αττικής & Βοιωτίας (1929). Το 1940 ο οικισμός μετονομάστηκε σε *Αραίοι* και το 1943 εντάχθηκε στον νομό Αττικής. Το 1964 ενταχθηκε στον νομό Πειραιώς και το 1972 υπήχθη οριστικά στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μυλοποτάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κυθήρων.

## Αξιοθέατα και διατηρητέα
*Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο κέντρο του οικισμού
*Η εκκλησία Παναγίας της Ελεούσας, στο κέντρο του οικισμού
*Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Πέτρου, λίγο νοτιότερα του οικισμού. Είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος μετά τρούλου ναός, που διασώζει αρίστης τέχνης τοιχογραφίες βυζαντινών χρόνων.  Ο ζωγραφικός διάκοσμος σώζεται σε 3 μέρη του ιερού βήματος: την πρόθεση αριστερά, το κυρίως ιερό και το διακονικό δεξιά. Αυτά τα τρία τμήματα δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Ίσως στα χρόνια της Ενετοκρατίας να κτίσανε τα μεταξύ τους ανοίγματα για να χρησιμοποιήσουν την πρόθεση και το διακονικό ως παρακείμενα ιερά, κατά τη συνήθεια της καθολικής εκκλησίας. Στην αψίδα του ιερού βήματος αντί για τη μορφή της Παναγίας Πλατυτέρας που υπάρχει συνήθως, εδώ έχουμε τη μορφή του Αγίου Πέτρου. Στην αυλή του έχουν βρεθεί απομεινάρια προϊστορικών κατασκευών.  Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.youtube.com/watch?v=l0oQBxtIWzQ

Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Πανεπιστήμιο Σαμπαντζί

Το **Πανεπιστήμιο Σαμπαντζί** (αγγλικά: *Sabancı University*, τουρκικά: *Sabancı Üniversitesi*) είναι ιδιωτικό πανεπιστήμιο με περισσότερους από  φοιτητές και 388 μέλη ΔΕΠ (2015), ιδρυθέν στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, το 1996, από την τουρκική οικογένεια βιομηχάνων των Σαμπαντζί. Ωστόσο, επισήμως, το πανεπιστήμιο ξεκίνησε τη λειτουργία του παρά μόνο το 1999. Το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο αποτελεί ένα εκ των, συνολικά, 193 πανεπιστημίων στην Τουρκία, εκ των οποίων, περίπου, τα μισά χρηματοδοτούνται από ιδιώτες. Βάσει σχετικής νομοθεσίας, η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Τουρκία επιτρέπεται από το 1964. Γλώσσα διδασκαλίας είναι τα αγγλικά.

Το 2015, κατέλαβε την 182η θέση των World University Rankings του Times Higher Education. Παράλληλα, επίσης το 2015, η βρετανική επιστημονική εβδομαδιαία επιθεώρηση συμπεριέλαβε τρία τουρκικά πανεπιστήμια τα οποία είχαν ιδρυθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών εντός καταλόγου με τα 100 κορυφαία πανεπιστήμια. Μεταξύ των τουρκικών πανεπιστημίων, το Πανεπιστήμιο Σαμπαντζί κατέλαβε τη 13η θέση, το Πανεπιστήμιο Μπιλκέντ κατέλαβε την 28η θέση και το Πανεπιστήμιο Κοτς κατέλαβε την 51η θέση. 

Πρύτανης του πανεπιστημίου είναι ο Τούρκος φυσικός και χημικός Νιχάτ Μπερκέρ.
μικρογραφία|Άποψη των φοιτητικών κοιτώνων.
μικρογραφία|Άποψη του φοιτητικού χώρου εστίασης.

Το πανεπιστήμιο είναι διαιρεμένο σε δύο σχολές, πιο συγκεκριμένα τη Σχολή Μηχανικών και Φυσικών Επιστημών (αγγλικά: *Engineering and Natural Sciences* ή *FENS*) και τη Σχολή Τεχνών και Κοινωνικών Επιστημών (αγγλικά: *Arts and Social Sciences* ή *FASS*), καθώς και τη Σχολή Διοικήσεως Σαμπαντζί (αγγλικά: *Sabancı School of Management*). Παράλληλα, το 2011 ιδρύθηκε το Κέντρο Έρευνας και Εφαρμογών Νανοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Σαμπαντζί (αγγλικά: *Sabancı University Nanotechnology Research and Application Center* ή *SUNUM*). Εντός των πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων, βρίσκεται το Κέντρο Πληροφόρησης (αγγλικά: *Information Center*), είδος διευρυμένης πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης, του οποίου η αρχιτεκτονική είναι εμπνευσμένη από εκείνη της οθωμανικής περιόδου, ενώ εντός των χώρων του φιλοξενούνται περισσότερα από, συνολικά,  έντυπα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*   

Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Κωνσταντινούπολη
Εμέρ Φαρούκ Ακούν

Ο **Εμέρ Φαρούκ Ακούν** (τουρκικά: *Ömer Faruk Akün*, Κωνσταντινούπολη, 5 Απριλίου 1926 - Κωνσταντινούπολη, 2 Μαΐου 2016) ήταν Τούρκος φιλόλογος και ιστορικός της λογοτεχνίας, με ειδίκευση στην οθωμανική λογοτεχνία.

## Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία
Έπειτα από σπουδές στο γυμνάσιο αρρένων της συνοικίας Καμπατάς της Κωνσταντινούπολης, ο Ακούν σπούδασε στο Τμήμα Τουρκικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, από το οποίο και αποφοίτησε το 1947 με διατριβή με αντικείμενο τα διηγήματα του Ντεντέ Κορκούτ, ενώ το 1951, μετά το πέρας της στρατιωτικής θητείας του, εργάστηκε ως λέκτορας. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, το τμήμα βρισκόταν υπό τη διεύθυνση του Αχμέτ Χαμντί Τανπινάρ. Το 1953, έλαβε διδακτορικό τίτλο σπουδών με τη διατριβή με αντικείμενο την φύση στην τουρκική λαϊκή ποίηση, ενώ κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1954 και 1956 έρευνα και σπουδές στο Παρίσι, πιο συγκεκριμένα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και στη Σορβόννη. Το 1959, με διατριβή με αντικείμενο το ποιητικό έργο του Αμπντουλχάκ Χαμίντ Ταρχάν, έλαβε τον τίτλο σπουδών του ντοτσέντ, ο οποίος στο τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα βρίσκεται μεταξύ του διδάκτορα και του καθηγητή, ενώ, τελικώς, το 1971, έγινε καθηγητής με διατριβή με αντικείμενο την επιστολικού χαρακτήρα αλληλογραφία του Ναμίκ Κεμάλ. Το 1984, κατέστη επικεφαλής του Τμήματος Σύγχρονης Τουρκικής Λογοτεχνίας, ενώ το 1990 κατέστη διευθυντής του Τμήματος Τουρκικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Με σημείο εκκίνησης το 1993, υπήρξε ομότιμος καθηγητής, συνεχίζοντας, ωστόσο, παράλληλα να εργάζεται για αριθμό τουρκικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. 

Το 2005, βραβεύθηκε από το κράτος για την προσφορά του στον τουρκικό πολιτισμό (τουρκικά: *Türk Kültürüne Hizmet Vakfı*). Στις 2 Μαΐου 2016, έπειτα από μακρά ασθένεια, απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη και ετάφη στο Κοιμητήριο του Καρατζά-Αχμέτ, στη συνοικία του Ουσκουντάρ.

## Εργογραφία
Πέραν των συνεισφορών του σε επιστημονικές επιθεωρήσεις και εγκυκλοπαίδειες, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των *[[İslâm Ansiklopedisi]]* και *[[Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi]]*, ο Εμέρ Φαρούκ Ακούν είναι, επίσης, συγγραφέας των παρακάτω μονογραφιών:

*  
*  
*  

## Παραπομπές


## Πηγές

*  

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Τουρκολόγοι
Κατηγορία:Ιστορικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Τούρκοι πανεπιστημιακοί
Ζαν Ντυζαρντέν (θεολόγος)

Ο πατέρας **Ζαν Ντυζαρντέν** (γαλλικά: *Jean Dujardin*), γεννημένος στις 31 Οκτωβρίου 1936 στο Καμπερνόν (Μανς) και αποβιώσας στις 3 Μαρτίου 2018 στο Μπουλόν-Μπιγιανκούρ, ήταν Γάλλος Καθολικός ιερέας, θεολόγος και ιστορικός, με ειδίκευση στον Ιουδαϊσμό, καθώς και στις Σχέσεις μεταξύ Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού.

## Βιογραφία
Το 1955, ο πατέρας Ζαν Ντυζαρντέν κατέστη μέλος της Αδελφότητας του Ορατορίου, έχοντας, προηγουμένως, πραγματοποιήσει σπουδές φιλοσοφίας, θεολογίας και ιστορίας. Τον Ιούνιο του 1962, χειροτονήθηκε ως ιερέας. 

Το 1971, διαδέχθηκε τον πατέρα Πιερ Νταμποβίλ ως διευθυντής της Σχολής Σαιν-Μαρτέν-ντε-Φρανς, ορατοριανού κολλεγίου όπου και ο ίδιος διετέλεσε καθηγητής ιστορίας. Μεταξύ 1984 και 1999, διετέλεσε γενικός ηγούμενος του Ορατορίου της Γαλλίας. Μεταξύ 1987 και 1999, διετέλεσε γραμματέας της Γαλλικής Επισκοπικής Επιτροπής επί των Σχέσεων με τον Ιουδαϊσμό (γαλλικά: *Comité épiscopal français pour les relations avec le judaïsme*). Το 1992, παρενέβη προκειμένου να διακόψει τη διαδικασία μακαριοποίησης της βασίλισσας της Ισπανίας, Ισαβέλλας της Καθολικής, καθώς η τελευταία είχε προχωρήσει στην εκδίωξη των Εβραίων από την Ισπανία. Ο ίδιος ήταν ειδικός σύμβουλος της επιτροπής η οποία ασχολείτο με το συγκεκριμένο ζήτημα, ενώ, παράλληλα, ήταν μέλος της διευθύνουσας επιτροπής της Ιουδαιοχριστιανικής Φιλίας Γαλλίας (γαλλικά: *Amitié judéo-chrétienne de France* ή *AJCF*).

Το 1997, ο πατέρας Ντυζαρντέν συνέγραψε, από κοινού με τον Σεβασμιώτατο Γκαστόν Πουλαίν, το κεφάλαιο υπό τον τίτλο *Église, judaïsme et communauté juive française* του βιβλίου *L'Église et les français, crise de la foi, crise morale, crise sociale : quatorze évêques répondent*. Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, συμμετείχε στη σύνταξη της δήλωση μετάνοιας των επισκόπων της Γαλλίας, η οποία και ανεγνώσθη στο Ντρανσί στις 30 Σεπτεμβρίου, για την σιωπή της εθνικής εκκλησιαστικής διοικήσεως εμπρός στις απελάσεις των γαλλικών εβραϊκών πληθυσμών. 

Ο πατέρας Ντυζαρντέν δίδαξε στην Καθεδρική Σχολή, καθώς και στο Κολλέγιο των Βερναρδίνων του Παρισιού και στο Ιεροδιδασκαλείο Αγίου Σουλπικίου του Ισί-λε-Μουλινώ. Ήταν συγγραφέας αριθμού συγγραμμάτων με αντικείμενο τον Ιουδαϊσμό και το Ολοκαύτωμα.

Το 1998, σε συνεργασία με την αδελφή Λουίζ-Μαρί Νις και την Μαρτίν Κερέτ, ξεκίνησε την πρωτοβουλία των «Τραίνων Μνήμης» (γαλλικά: *Trains de la Mémoire*), μέσω της οποίας εκατοντάδες νέοι μετέβησαν στο Άουσβιτς με απώτερο σκοπό μία «προσέγγιση εκ βαθέων περισυλλογής».

Στις 3 Μαρτίου 2018, ο πατέρας Ζαν Ντυζαρντέν απεβίωσε στο Μπουλόν-Μπιγιανκούρ.

## Επιλεγμένη εργογραφία
### Βιβλία

*  
*  
*  
*  

### Συλλογικά έργα

*  
*  
*  
*  
*  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι θεολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι Ορατοριανοί
Κατηγορία:Χριστιανισμός και Ιουδαϊσμός
Κατηγορία:Ιστορικοί της θρησκείας
Κατηγορία:Γαλλικός κλήρος
Τζον Λι

O **Τζον Λι** (John Lee Ka-chiu,  SBS PDSM PMSM, γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1957) είναι πολιτικός και πρώην αστυνομικός του Χονγκ Κονγκ, και από την 1 Ιουλίου 2022, Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ.

Ο Λι υπηρέτησε στο παρελθόν ως Γενικός Γραμματέας Διοίκησης μεταξύ 2021 και 2022, Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2017 και 2021, Αναπληρωτής Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2012 και 2017, Αναπληρωτής Επίτροπος Αστυνομίας μεταξύ 2010 και 2012.

Ως ο μοναδικός εγκεκριμένος υποψήφιος από την Κίνα στις εκλογές του 2022 στο Χονγκ Κονγκ, ο Λι επιλέχθηκε ως ο επόμενος Διευθύνων Σύμβουλος του Χονγκ Κονγκ, αναλαμβάνοντας καθήκοντα την 1η Ιουλίου 2022. 

## Πρώτα χρόνια
Ο Λι αποφοίτησε από το σχολείο το 1977. Σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης, ο δάσκαλός του τον επαίνεσε για την παράδοση όλων των εργασιών του.  

Το 1980 ο Λι παντρεύτηκε την Τζάνετ Λαμ σε νεαρή ηλικία, με την οποία έχει δύο γιους, τον Gilbert Lee Man-lung και τον Lee Man-chun.  Ο Λι δεν παρακολούθησε το πανεπιστήμιο μετά το γυμνάσιο. 

## Καριέρα

### Αστυνομικός
Στις 15 Αυγούστου 1977,  σε ηλικία 19 ετών, ο Λι εντάχθηκε στη Βασιλική Αστυνομική Δύναμη του Χονγκ Κονγκ ως δόκιμος επιθεωρητής . Έγινε Αρχιεπιθεωρητής στις 11 Μαΐου 1984.  Έγινε Επικεφαλής Έφορος το 1997, Βοηθός Επίτροπος το 2003, Ανώτερος Βοηθός Επίτροπος το 2007 και Αναπληρωτής Επίτροπος το 2010. 
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αστυνομικός, ο Λι απέκτησε μεταπτυχιακό στη Δημόσια Πολιτική και Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο Charles Sturt στην Αυστραλία στο πλαίσιο ενός προγράμματος αυτομάθησης που χρηματοδοτήθηκε από τη δύναμη.  

### Γραφείο Ασφαλείας
Ο Lee διορίστηκε υφυπουργός Ασφάλειας το 2012 από τον διευθύνοντα σύμβουλο Leung Chun-ying  και προήχθη σε Υπουργός Ασφάλειας τον Ιούλιο του 2017 στη διοίκηση της Carrie Lam .

Στις 3 Ιουλίου 2020 το κινεζικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua δήλωσε ότι ιδρύθηκε επίσημα η Επιτροπή Προστασίας της Εθνικής Ασφάλειας της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ . Η επιτροπή ήταν 10 μέλη. Ως Γραμματέας Ασφάλειας του Χονγκ Κονγκ, ο Λι ήταν μέλος της επιτροπής. 
Τον Ιανουάριο του 2021, μετά τη σύλληψη 53 προσωπικοτήτων υπέρ της δημοκρατίας, ο Λι δήλωσε στο Νομοθετικό Συμβούλιο ότι συνελήφθησαν για «υπονόμευση της κρατικής εξουσίας».  

### Κυβερνήτης
Ως ο μοναδικός υποψήφιος, εξελέγη Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ στις 8 Μαΐου 2022. Η εκλογή του εγκρίθηκε με 1.416 εκλεκτορικές ψήφους (99,44% των ψήφων). Ορκίστηκε κυβερνήτης την 1η Ιουλίου 2022.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Λι
Λι
Ντράκενσμπεργκ

μικρογραφία|369x369εσ|Ένας χάρτης της Νότιας Αφρικής δείχνει το κεντρικό οροπέδιο που περιβάλλεται από τον Μεγάλο Σκαρπισμό και τη σχέση του με τα βουνά Cape Fold στα νότια. Το τμήμα του Μεγάλου Σκαρπισμού που εμφανίζεται με κόκκινο είναι γνωστό ως Ντράκενσμπεργκ.
Το **Ντράκενσμπεργκ** (Αφρικάανς: Drakensberge, Ζουλού: uKhahlamba, Σότο: Maluti) είναι το ανατολικό τμήμα του Μεγάλου Σκαρπισμού, που περικλείει το κεντρικό οροπέδιο της Νότιας Αφρικής. Το Ντράκενσμπεργκ φτάνει στο μεγαλύτερο υψόμετρο του – 2.000 έως 3.482 μέτρα εντός της συνοριακής περιοχής της Νότιας Αφρικής και του Λεσότο.

Ο κρημνός του Ντράκενσμπεργκ εκτείνεται για περισσότερα από 1.000 χιλιόμετρα  από την επαρχία του Ανατολικού Ακρωτηρίου στο Νότο και στη συνέχεια σχηματίζει διαδοχικά, με σειρά από νότο προς βορρά, τα σύνορα μεταξύ του Λεσότο και του Ανατολικού Ακρωτηρίου και τα σύνορα μεταξύ Λεσότο και της ΚουαΖούλου-Νατάλ επαρχίας. Στη συνέχεια σχηματίζει τα σύνορα μεταξύ ΚουαΖούλου- Νατάλ και της Ελεύθερης Πολιτείας, και στη συνέχεια ως τα σύνορα μεταξύ ΚουαΖούλου-Νατάλ και της επαρχίας Μπουμαλάνγκα. Ο γκρεμός ανεβαίνει βόρεια από εκεί, μέσα από την Μπουμαλάνγκα, όπου περιλαμβάνει χαρακτηριστικά όπως το φαράγγι του ποταμού Μπλάιντ. Στη συνέχεια επεκτείνεται βορειότερα στο Χοεντσπρούιτ στο νοτιοανατολικό Λιμπόπο όπου είναι γνωστό ως «Klein Drankensberg» από τους Αφρικάανς. Από το Χοεντσπρούιτ εκτείνεται δυτικά στο Τζανίν, επίσης στην επαρχία Λιμπόπο, όπου είναι γνωστό ως τα βουνά Βόλκμπεργκ . Στα 2.200 μέτρα  πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το Βόλκμπεργκ είναι το υψηλότερο υψόμετρο στο Λιμπόπο. Ο γκρεμός εκτείνεται και πάλι δυτικά και στο Μοκοπάνε, όπου είναι γνωστός ως τα βουνά Στρίτπουρτ.

## Ετυμολογία
Το όνομα στα Αφρικάανς είναι Ντράκενσμπεργκ, το οποίο προέρχεται από το όνομα που έδωσαν οι πρώτοι Ολλανδοί άποικοι στην περιοχή, που ήταν Drakensbergen, ή Βουνά των Δράκων. Το υψηλότερο τμήμα του Μεγάλου Σκαρπισμού είναι γνωστό στα Ζουλού ως uKhahlamba και ως Maluti στα Σόθο («Φράγμα από ψηλά δόρατα»).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Νότιας Αφρικής
Εκλογή Κυβερνήτη του Χονγκ Κονγκ 2022

Η **εκλογή του Διευθύνοντος Συμβούλου του Χονγκ Κονγκ ** διεξήχθη στις 8 Μαΐου 2022 για την 6η θητεία του Διευθύνοντος Συμβούλου (CE), του ανώτατου αξιώματος της Ειδικής Διοικητικής Περιφέρειας του Χονγκ Κονγκ (HKSAR). Η απερχόμενη Κάρι Λαμ, η οποία εξελέγη το 2017, ολοκλήρωσε τη θητεία της στις 30 Ιουνίου 2022, αφού ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικήσει δεύτερη θητεία για οικογενειακούς λόγους.  Ο πρώην αρχιγραμματέας Τζον Λι ήταν ο μοναδικός υποψήφιος που εγκρίθηκε από την κεντρική κυβέρνηση της Κίνας στις εκλογές και ο μόνος υποψήφιος που προτάθηκε.  Εγκρίθηκε με 1.416 εκλογικές ψήφους (99,44% των ψήφων). 

## Αποτέλεσμα

Αυτή είναι η πρώτη εκλογή με μοναδικό υποψήφιο από τότε που τροποποιήθηκε το εκλογικό διάταγμα του Διευθύνοντος Συμβούλου το 2006, το οποίο απαιτεί ψήφο υποστήριξης.

Οι εκλογές διεξήχθησαν στον 1ο όροφο του Συνεδριακού και Εκθεσιακού Κέντρου του Χονγκ Κονγκ (HKCEC) από τις 9 έως τις 11:30 π.μ. στις 8 Μαΐου 2022, και στο Κέντρο Καραντίναςt Penny's Bay από τις 9 έως τις 10:30 π.μ.,όπου 6 εκλογείς ψήφισαν. Η καταμέτρηση των ψήφων ολοκληρώθηκε σε 23 λεπτά και το εκλογικό αποτέλεσμα ανακοινώθηκε στις 12:28 μ.μ.Ο Τζον Λι, ο μοναδικός υποψήφιος, ανακηρύχθηκε νικητής αφού έλαβε 1.416 ψήφους υποστήριξης, ή ποσοστό ρεκόρ 99,4%. Οκτώ ψήφοι δεν υποστήριξαν τον Λι, ενώ τέσσερις ήταν λευκές ψήφοι και 33 δεν ψήφισαν. 

## Επακόλουθα
Την 1η Ιουλίου 2022 ο Τζον Λι ορκίστηκε ως ο 5ος Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ.

## Παραπομπές


Χονγκ Κονγκ
2022
Ντες Ντίκσον

Ο **Ντέσμοντ Ντίκσον** (*Desmond Dickson*, γεννήθηκε το 1948) είναι Βορειοϊρλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της εποχής του, σημείωσε τουλάχιστον 523 γκολ σε 715 επίσημους αγώνες.

## Καριέρα

Γνωστός και ως ο «Χασάπης από το Μπαλιμόνι», ο Ντίκσον ήταν ο πιο παραγωγικός σκόρερ στη Βόρεια Ιρλανδία για πάνω από μια δεκαετία. Εντάχθηκε στην Κόλερεϊν ΦΚ στην ομάδα νέων το 1963 και παρέμεινε πιστός στο σύλλογο παρά το ενδιαφέρον πολλών άλλων συλλόγων. Ξεκίνησε αγωνιζόμενος με τη δεύτερη ομάδα το 1964 στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και εντάχθηκε στην πρώτη το 1967. Σε 16 χρόνια σημείωσε 455 γκολ σε 616 επίσημους αγώνες με την πρώτη ομάδα.

Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος έξι φορές: 
το 1970 με 21 γκολ, το 1972 με 15 γκολ, το 1973 με 23 γκολ, το 1974 με 24 γκολ, το 1976 με 23 γκολ και το 1981 με 18 γκολ. Την σεζόν 1973–74 κατέκτησε με το σύλλογο το μοναδικό πρωτάθλημα της ιστορίας της. Η ικανότητά του στο σκοράρισμα τον έφερε στην Εθνική Ομάδα Νέων της χώρας, στην Εθνική Ερασιτεχνών, στην ομάδα της Ιρλανδικής Λίγκας (μία συμμετοχή το 1978) καθώς και τέσσερις συμμετοχές στην Εθνική ανδρών της Βόρειας Ιρλανδίας. Ήταν επίσης παίκτης-προπονητής στην ομάδα το χρονικό διάστημα 1981–83 με σημαντική στιγμή την ευρωπαϊκή παρουσία τη σεζόν 1982–83 στο Κύπελλο Κυπελλούχων, όταν η ομάδα αντιμετώπισε την Κυπελλούχο Αγγλίας Τότεναμ, έστω και χωρίς επιτυχία.

## Στατιστικά στοιχεία επίσημων αγώνων
 

Πηγή : Prolific Scorers Data - Desmond Dickson - Additional Data (2025)

## Τίτλοι και διακρίσεις

* Πρωτάθλημα Βόρειας Ιρλανδίας : 1973–74
* Κύπελλο Βόρειας Ιρλανδίας (3) : 1971–72, 1974–75, 1976–77
* *NI Football Writers' Association* Παίκτης της Χρονιάς : 1970
*  Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Βόρειας Ιρλανδίας (6) : 1969–70, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1975–76, 1980–81

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Dickson recalls Killie comeback  

 

 
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας
Ηλιάδαι

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία οι **Ηλιάδαι** ήταν οι επτά γιοι της Νύμφης Ρόδου και του υπέρτατου θεού Ηλίου, εγγονοί του Ποσειδώνα, αδελφή τους ήταν η Ηλεκτρυώνη. Τα ονόματα τους ήταν Όχιμος, Κέρκαφος, Μακαρεύς της Ρόδου, Ακτίς, Τέναγης, Τρίωψ και Κάνδαλος. Οι Ηλιάδαι ήταν οι πρώτοι που δίδαξαν την Αστρολογία και τη Ναυσιπλοία, εισήγαγαν τη λατρεία της Αθηνάς στη Ρόδο. Ο Τενάγης ήταν ο πιο έξυπνος και σοφός από τους υπόλοιπους, οι αδελφοί του Μακαρεύς, Ακτίς, Τρίωψ και Κάνδαλος τον ζήλεψαν και τον δολοφόνησαν με αποτέλεσμα να δραπετεύσουν από το νησί. Ο Μακαρεύς κατέφυγε στη Λέσβο, ο Κάνδαλος στην Κώ, ο Τρίωψ στην Καρία και ο Ακτίς στην Αίγυπτο. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί Όχιμος και Κέρκαφος που δεν συμμετείχαν στη δολοφονία παρέμειναν στη Ρόδο και ίδρυσαν την πανάρχαια πόλη Αχαία στην ίδια περιοχή που οικοδομήθηκε αργότερα η Ιαλυσός. Ο μεγαλύτερος αδελφός Όχιμος έγινε βασιλιάς του νησιού αλλά ο Κέρκαφος παντρεύτηκε την κόρη του και τον διαδέχθηκε στον θρόνο. Οι τρεις γιοι του Κέρκαφου Λίνδος, Ιαλυσός και Κάμειρος ίδρυσαν τις ομώνυμες πρώτες μεγάλες πόλεις της Ρόδου Λίνδος, Ιαλυσός και Κάμειρος.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Diodorus Siculus, Diodorus Siculus: The Library of History. Translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989.Online version at the Perseus Digital Library.
*Homer, The Odyssey with an English Translation by A.T. Murray, PH.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1919. ISBN 978-0674995611. Online version at the Perseus Digital Library. Greek text available from the same website.
*Nonnus of Panopolis, Dionysiaca translated by William Henry Denham Rouse (1863-1950), from the Loeb Classical Library, Cambridge, MA, Harvard University Press, 1940. Online version at the Topos Text Project.
*Nonnus of Panopolis, Dionysiaca. 3 Vols. W.H.D. Rouse. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1940-1942. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Pindar, Odes translated by Diane Arnson Svarlien. 1990. Online version at the Perseus Digital Library.
*Pindar, The Odes of Pindar including the Principal Fragments with an Introduction and an English Translation by Sir John Sandys, Litt.D., FBA. Cambridge, MA., Harvard University Press; *London, William Heinemann Ltd. 1937. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London (1873). "Heliadae and Heliads"

Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Αρακούκια Κορινθίας

Η **Αρακούκια** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κατακαλίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σαρωνικού, του δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. 
## Γεωγραφία
Η Αρακούκια είναι παράλιος οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας, βόρεια της επαρχιακής οδού Κορίνθου-Επιδαύρου και ανατολικά από το Κατακάλι σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 25 χλμ. περίπου ΝΑ. της Κορίνθου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κατακαλίου του νομού Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κατακαλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρωνικού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σαρωνικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορινθίων.
## Αξιοθέατα
*Η παραλία «Λυχνάρι» του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Google Earth
*buk.gr
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://travelwithdrone.com/arakoykia-korinthias/ 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων
Βάντα Βασιλέφσκα

Η **Βάντα Βασιλέφσκα** (), επίσης γνωστή με το ρωσικό όνομα **Βάντα Λβόβνα Βασιλέφσκαγια** () (21 Ιανουαρίου 1905 &#x2013; 29 Ιουλίου 1964), ήταν Πολωνή και Σοβιετική μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος και αριστερή πολιτική ακτιβίστρια. Ήταν σοσιαλίστρια που έγινε επίσης αφοσιωμένη κομμουνίστρια. Ξέφυγε από τη γερμανική επίθεση στη Βαρσοβία το Σεπτέμβριο του 1939 και εγκαταστάθηκε στο σοβιετικά κατεχόμενο Λβιβ και τελικά στη Σοβιετική Ένωση. Ήταν η ιδρύτρια της Ένωσης Πολωνών Πατριωτών εκεί και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της 1ης Μεραρχίας Πεζικού Ταντέους Κοστσιούσκο. Η μεραρχία εξελίχθηκε στον Πολωνικό Λαϊκό Στρατό και πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Βασιλέφσκα ήταν έμπιστη σύμβουλος του Ιωσήφ Στάλιν και η επιρροή της ήταν ουσιαστική για την ίδρυση της Πολωνικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης τον Ιούλιο του 1944 και για το σχηματισμό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας. Η Βασιλέφσκα διαπραγματεύτηκε με τον Στάλιν τα μεταπολεμικά σύνορα της Πολωνίας. Τα σύνορα που επιτεύχθηκαν ήταν σύμφωνα με τις απόψεις της Βασιλέφσκα για το πού έπρεπε να βρίσκονται και αντιπροσώπευαν την πιο απομακρυσμένη επέκταση του εδάφους της χώρας που θα μπορούσε να εξεταστεί εκείνη την εποχή, από τη σκοπιά των Σοβιετικών και των Δυτικών Συμμάχων.

Η Βασιλέφσκα πέθανε στις 29 Ιουλίου 1964 στο Κίεβο και θάφτηκε στο Κοιμητήριο Μπαϊκοβέ.

## Βιογραφία

## Βιβλιογραφία
* Αλεξάντερ Βατ, *Mój Wiek,* Βαρσοβία 1990
* Χελένα Ζατόρσκα, *Wanda Wasilewska*, Βαρσοβία 1977
* Άνταμ Τσιόουκος, *Wanda Wasilewska: dwa szkice biograficzne*, Polonia Book Fund: Λονδίνο 1977
* Ελεονόρα Σάλβα-Σίζντεκ, *Działalność Wandy Wasilewskiej w latach drugiej wojny światowej*, Βαρσοβία 1981
* Ελεονόρα Σάλβα-Σίζντεκ, *Wanda Wasilewska we wspomnieniach*, Βαρσοβία 1982
* Ελεονόρα Σίζντεκ, *W jednym życiu - tak wiele*, Βαρσοβία 1965
* *Zmarła Wanda Wasilewska*. Nowiny, σελ. 1–2, Νο. 179, 30 Ιουλίου 1964

## Δείτε επίσης
* Ρόζα Λούξεμπουργκ
* Μαρία Κοσούτσκα
* Μαουγκοζάτα Φορνάλσκα
* Γιανίνα Μπρονιέφσκα
* Άλφρεντ Λάμπε
* Γιάκουμπ Μπέρμαν
* Μπολέσουαφ Μπιέρουτ
* Βουαντίσουαφ Γκομούουκα
* Έντβαρντ Όχαπ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί σοσιαλιστές
Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές
Κατηγορία:Πολωνές δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Πολωνοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς
Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί
Κατηγορία:Πολωνοί Αυστροούγγροι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος
Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος
Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Νικητές του Κρατικού Βραβείου Ε.Σ.Σ.Δ.
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1η τάξη
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας
Χάρης Καρατζάς

Ο **Χάρης Καρατζάς** (1935-2020) ήταν βουλευτής και Υφυπουργός Παιδείας.

Γεννήθηκε στον Αλικιανό Χανίων και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν πρόεδρος της νεολαίας της ΕΡΕ την περίοδο 1965-67. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε κατά την περιόδο της δικτατορίας. Εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1974 και του 1977 και διετέλεσε Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Καραμανλή την περίοδο 1977-80. Το 1990 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Χανίων. Πέθανε το 2020.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Τζόνσον Σίτι (Τενεσί)

Η **Τζόνσον Σίτι** (αγγλικά: Johnson City) είναι πόλη στις κομητείες Ουάσινγκτον, Κάρτερ και Σάλιβαν, στην αμερικανική πολιτεία του Τενεσί, κυρίως μες στην κομητεία Ουάσινγκτον. Από την απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020, ο πληθυσμός της ήταν 71.046 κάτοικοι, καθιστώντας την την όγδοη μεγαλύτερη πόλη στο Τενεσί. Η Τζόνσον Σίτι αποτελεί την κύρια πόλη της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Τζόνσον Σίτι, η οποία καλύπτει τις κομητείες Κάρτερ, Γιούνικοϊ και Ουάσινγκτον και είχε συνολικό πληθυσμό 200.966 κατοίκους από το 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Τενεσί
Αναστάσιος Μισιρλόγλου

Ο **Αναστάσιος Μισιρλόγλου** (1886-1961) ήταν ιατρός, καθηγητής πανεπιστημίου, βουλευτής και Υπουργός.

Γεννήθηκε στην Πάνορμο της Προποντίδας. Σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και αναγορεύθηκε διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1908. Άσκησε την Ιατρική στην Κωνσταντινούπολη μέχρι το 1924 όταν εκλέχθηκε βουλευτής και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ήταν Υπουργός Υγιεινής στην Κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου το 1925, ενώ επανεκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1928, 1935 και 1936. Το 1942 διορίστηκε Καθηγητής Χειρουργικής στη νεοσύστατη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1959. 

Πέραν της μεγάλης προσφοράς στην ιατρική, ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, άφησε σημαντικό κοινωνικό έργο και είναι δωρητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κώστας Μήτσης

Ο **Κώστας Μήτσης** (27 Νοεμβρίου 1936 - 28 Αυγούστου 2016) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και εκδότης, ο οποίος ανέπτυξε επιχειρηματικές δραστηριότητες στον κλωστοϋφαντουργικό και ιδίως στον ξενοδοχειακό τομέα, ενώ υπήρξε και ιδιοκτήτης των εφημερίδων *«Αδέσμευτος Τύπος»* και *[[Η Βραδυνή|«Βραδυνή»]]*. 
 	
Ίδρυσε και οργάνωσε τον επιχειρηματικό όμιλο *Mitsis Hotels* που  δραστηριοποιείται σε διάφορες τουριστικές περιοχές της Ελλάδας (Κως, Ρόδος, Κρήτη, Καμένα Βούρλα, Μύκονος, Ιωάννινα) και σήμερα διευθύνεται από τα παιδιά του, Σταύρο Μήτση και Χριστίνα Μήτση.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Κρυονέρι του νομού Ιωαννίνων, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια.

Σε ηλικία 17 ετών ο Μήτσης αρχίζει να δραστηριοποιείται στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας όπου επενδύει όλες τις οικονομίες του σε ένα μικρό πλεκτήριο στο Γαλάτσι και ασχολείται με το μικρεμπόριο υφασμάτων, ρούχων και κουρτινών. Αυτή η πρώτη του επιχείρηση σε δέκα έτη θα φτάσει να απασχολεί 170 άτομα προσωπικό. Αποτελείται από καθετοποιημένη μονάδα, με πλεκτήριο και βαφείο, με καινοτομίες στο χώρο της κλωστοϋφαντουργίας της δεκαετίας του 1950 και 1960.
	
Στη συνέχεια αρχίζει -παράλληλα με την κλωστουφαντουργία- να επενδύει και στον τομέα του τουρισμού και ανοίγει το 1978 το πρώτο *all inclusive* ξενοδοχείο στην Κω, το *Ramira*, εισάγοντας ένα νέο μοντέλο φιλοξενίας στον κλάδο αυτό. Από τη μια επένδυση στον τομέα των ξενοδοχείων προχωρά αμέσως στην επόμενη και με το πέρασμα των χρόνων επεκτείνεται σημαντικά.
	
Ο ξενοδοχειακός όμιλος *Mitsis Hotels* που ίδρυσε ο Κώστας Μήτσης τη δεκαετία του 1970, σήμερα περιλαμβάνει συνολικά 19 ξενοδοχεία και απασχολεί περισσότερους από 4.000 εργαζόμενους.
	
## Θάνατος
Πέθανε αιφνίδια στην Αθήνα στις 28 Αυγούστου 2016 και κηδεύτηκε στη γενέτειρά του,
στο Κρυονέρι Ιωαννίνων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κώστας Μήτσης, ο ιδρυτής - πηγή: ''mitsishotels.com''
* Ιστοσελίδα της επιχείρησης ''Mitsis Hotels''

Κατηγορία:Έλληνες ξενοδόχοι
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
O βίος του Iσμαήλ Φερίκ πασά

***Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ πασά*** είναι μυθιστόρημα της Ελληνίδας συγγραφέως Ρέας Γαλανάκη, που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1989 από τις εκδόσεις Άγρα. Η αφήγηση επικεντρώνεται κυρίως στον κεντρικό ήρωα, τον Ισμαήλ Φερίκ πασά, και τα κατορθώματά του, μέχρι τον μυστηριώδη θάνατό του. Το συγκεκριμένο είναι το πρώτο ελληνικό μυθιστόρημα το οποίο εντάχθηκε στη συλλογή *UNESCO Collection of Representative Works*.

## Βιογραφικά στοιχεία του πρωταγωνιστή
[αριστερά|μικρογραφία|191x191εσ|Ο [Ισμαήλ Φερίκ Πασάς.]]
Ο Ισμαήλ Φερίκ Πασάς ή Εμμανουήλ Παπαδάκης *(γενν. 1809, [[Κρήτη]]  - 1867, [[Κρήτη]])* ήταν ένα νεαρό αγόρι από την Κρήτη, γόνος του ιερέα Φραγκιού (Φραγκίσκου) Παπαδάκη. Κατά το παιδομάζωμα του 1823, οι γονείς του σκοτώθηκαν και εκείνος, μαζί με τα δύο του αδέλφια (Αντώνης και Ανδρέας) μεταφέρθηκαν στην Αλεξάνδρεια, όπου εξισλαμίστηκαν και ανατράφηκαν σύμφωνα με τα αιγυπτιακά πρότυπα. Ο αδελφός του, Αντώνης, όμως, κατάφερε να διαφύγει στην Οδησσό το 1829, και, εν τέλει, να εγκατασταθεί στην Αθήνα το 1848, όπου και ευεργέτησε την πατρίδα του.

Ο Εμμανουήλ, όμως, παρέμεινε στην Αίγυπτο, όπου φοίτησε στη στρατιωτική σχολή και διέπρεψε ως στρατιωτικός με τις ικανότητές του. Προήχθη σε διάφορες υψηλόβαθμες θέσεις, μέχρι και τον Υπουργό Άμυνας της Αιγύπτου. Το 1867, ο Ισμαήλ, πλέον, ηγήθηκε μίας ομάδας του αιγυπτιακού στρατού, για την κατάπνιξη της εξέγερσης της γενέτειράς του, της Κρήτης, ενέργεια που υποστήριζε ο αδελφός του, Αντώνιος. Σκοτώθηκε τραγικά κατά τη διάρκεια μιας μάχης. 

## Υπόθεση
[μικρογραφία|Ο [Αντώνιος Παπαδάκης (ευεργέτης)|Αντώνιος Παπαδάκης, αδελφός του Ισμαήλ.]]
Ο Ισμαήλ Φερίκ Πασάς αιχμαλωτίστηκε και πάρθηκε παρά τη θέλησή του, από τη γενέτειρά του, Κρήτη, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου εξισλαμίστηκε κι ακολούθησε μία μεγάλη και αξιομνημόνευτη καριέρα, ως στρατιωτικός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μισόν αιώνα, όμως, μετά την αλλαγή του, επέστρεψε στην Κρήτη (και πιο συγκεκριμένα στο Λασίθι), για να καταστείλει την επανάσταση του 1866 - 1868. Όμως, κατά τη διάρκεια της μάχης δολοφονήθηκε, σκοτώθηκε, ή αυτοκτόνησε. Ο αδελφός του, Αντώνιος, υποστήριζε την επανάσταση, και την εμψύχωνε από την Αθήνα. Το έργο ακολουθεί πιστά τη ζωή του Ισμαήλ ή Εμμανουήλ, μέχρι τον θάνατό του, αλλά δεν παραμένει στην ιστορία, αφήνοντας χώρο και στη λογοτεχνία να εμφανιστεί. Μύθος και αλήθεια συνδυάζονται και επεξηγούνται κατά τη διάρκεια του μυθιστορήματος, το οποίο συνθέτει με γεγονότα πραγματικά τον τραγικό βίο του Ισμαήλ Φερίκ Πασά.

## Μεταφράσεις
* *1992:* Μεταφράζεται στα Γαλλικά.

* *1996:* Μεταφράζεται στα Αγγλικά.
* *1998:* Μεταφράζεται στα Βουλγαρικά.
* *1998:* Μεταφράζεται στα Ολλανδικά.
* *1999:* Μεταφράζεται στα Τουρκικά.
* *2001* Μεταφράζεται στα Γερμανικά.

* *2020:* Μεταφράζεται στα Ουκρανικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1989
Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα
Άλφρεντ Λάμπε

Ο **Άλφρεντ Λάμπε** (πολωνικά: Alfred Lampe) (14 Μαΐου 1900 – 10 Δεκεμβρίου 1943) ήταν Πολωνός κομμουνιστής πολιτικός και θεωρητικός.

## Βιογραφία
Ο Λάμπε γεννήθηκε σε εβραϊκή εργατική οικογένεια στη Βαρσοβία. Ήταν μέλος του Ποάλε Ζίον από το 1918 έως το 1921. Το 1921 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας (ΚΚΠ). Το 1922, στο ιδρυτικό συνέδριο της Κομμουνιστικής Ένωσης Νέων της Πολωνίας, της πτέρυγας νεολαίας του ΚΚΠ, διορίστηκε Γραμματέας της οργάνωσης. Το 1926, εξελέγη επίσης στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΠ και το 1929 έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου.

Το 1932, ο Λάμπε μετακόμισε στη Σοβιετική Ένωση ως εκπρόσωπος του ΚΚΠ  στην Κόκκινη Διεθνή των Συνδικάτων Εργασίας στη Μόσχα. Μετά την επιστροφή του στην Πολωνία τον επόμενο χρόνο, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση το 1935. Στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ο Λάμπε απελευθερώθηκε και κατέφυγε στο Μπιαουίστοκ (μετά τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, ένα μέρος της σοβιετικής κατεχόμενης ζώνης). Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στη Σοβιετική Ένωση. Υπηρέτησε εκεί ως συντάκτης των πολωνόφωνων περιοδικών *[[Nowe Widnokręgi]]* («Νέοι Ορίζοντες») και *Wolna Polska* («Ελεύθερη Πολωνία»). Το 1943, μαζί με τη Βάντα Βασιλέφσκα, συνίδρυσε την Ένωση Πολωνών Πατριωτών (ΕΠΠ). Συμμετείχε στο Πρώτο Συνέδριο της οργάνωσης τον Ιούνιο του 1943. Την ίδια χρονιά, ο Λάμπε συμμετείχε επίσης στη δημιουργία της 1ης Μεραρχίας Πεζικού Ταντέους Κοστσιούσκο.

Στη Σοβιετική Ένωση, ο Λάμπε ήταν ιδεολόγος και σχεδιαστής της μελλοντικής Πολωνίας υπό την ηγεσία των κομμουνιστών. Το βιβλίο του *Miejsce Polski w Europie* («Η θέση της Πολωνίας στην Ευρώπη») εκδόθηκε από την ΕΠΠ.

Ο Λάμπε πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου στη Μόσχα το Δεκέμβριο του 1943. Μετά τον πόλεμο, οι στάχτες του ενταφιάστηκαν στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία. Του απονεμήθηκε μετά θάνατον το Τάγμα του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1ης τάξης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολωνοί θεωρητικοί
Κατηγορία:Εβραιοπολωνοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1η τάξη
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι