open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρκος Βαλέριος Μεσάλα Κορβίνος (ύπατος το 58)

Ο **Μάρκος Βαλέριος Μεσάλα Κορβίνος** (Marcus Valerius Messalla Corvinus) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 1ο αι. Μπορεί να ήταν αδελφός της αυτοκράτειρας Βαλ. Μεσσαλίνας.

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Ο Κορβίνος ήταν μέλος του δημοκρατικού γένους των Βαλερίων. Ο Κορβίνος ήταν ο ομώνυμος του συγκλητικού και προστάτη λογοτεχνών της εποχής του Αυγούστου, Μάρκου Βαλέριου Μεσάλλα Κορβίνου.  Μπορεί να ήταν γιος του συγκλητικού και υπάτου Μάρκου Αυρηλίου Κόττα Μαξίμου Μεσαλίνου, ο οποίος ήταν γιος του Μάρκου Βαλερίου Μεσάλα Κορβίνου,  ή πιθανώς γιος του υπάτου Μάρκου Βαλερίου Μεσάλα Βαρβάτου και της Δομίτιας Λεπίδας της Νεότερης, καθιστώντας τον έτσι αδελφό της Βαλερίας Μεσσαλίνας, της τρίτης συζύγου του Αυτοκράτορα Κλαύδιου. 

### Πολιτική σταδιοδορμία
Το 46/47 μ.Χ. ο Κορβίνος ήταν μέλος των Αδελφών των αγρών (fratres arvales). Από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 58 μ.Χ. υπηρέτησε ως κανονικός ύπατος μαζί με τον Αυτοκράτορα Νέρωνα , και στη συνέχεια από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 58 μ.Χ. ως αντικαταστάτης ύπατος με τον Γάιο Φοντέιο Αγρίππα.  Ξεκινώντας από την ιδιότητά του ως υπάτου, του χορηγούνταν ετήσιος μισθός 500.000 σηστερσιών, για να διατηρήσει τα συγκλητικά του προσόντα. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Τάκιτος, *Χρονικά της Αυτοκρατορικής Ρώμης*
* D. Shotter, *Nero* (Google eBook) Routledge, 2012
* Λούκαν, *Εμφύλιος Πόλεμος* (Google eBook), Penguin, 2012
* Velleius Paterculus – Μετάφραση με εισαγωγή και σημειώσεις από τους JC Yardley & AA Barrett, *The Roman History*, Hackett Publishing, 2011
* Biographischer Index der Antike (Google eBook), Walter de Gruyter, 2001

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Σέρβιος Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβιδιηνός Ορφίτος (ύπατος το 51)

Ο **Σέρβιος Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβιδιηνός Ορφίτος**, λατιν.: *Servius Cornelius Scipio Salvidienus Orfitus* (απεβ. το 66 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|κανονικός ύπατος]]* για το έτος 51, ως συνεργάτης του Αυτοκράτορα Κλαύδιου.  Ο πατέρας του, Ορφίτος, ήταν ένας από τους επτά γιους της Βιστιλίας, μίας ευγενούς γυναίκας που καταγόταν από οικογένεια, που κατείχε το αξίωμα του πραίτορα, αν και κάποιοι έχουν δηλώσει λανθασμένα ότι ο ίδιος ο Σέρβιος ήταν σύζυγος της Βιστιλίας.  Έγινε μέλος του *γένους* των Κορνηλίων μέσω υιοθεσίας από έναν, κατά τα άλλα άγνωστο, Σέρβιο Κορνήλιο Σκιπίωνα.

Η σταδιοδορμία του περιγράφεται σε μία επιγραφή, που βρέθηκε στη Λέπτις Μάγνα, η οποία χρονολογείται στο 61 ή 62 μ.Χ.  Σύμφωνα με την επιγραφή, ήταν πρώτα ταμίας (quaestor) του Αυτοκράτορα Κλαύδιου, και στη συνέχεια *[[Πραίτορας|πραίτωρ της πόλης]]*. Και τα δύο αυτά αξιώματα είναι έγκριτα, και πιθανότατα τα όφειλε στον ετεροθαλή αδελφό τού πατέρα του, Πόπλιο Σουίλλιο Ρούφο, ο οποίος ήταν στενός συνεργάτης του Κλαύδιου. Μετά την υπατεία του το 51, ο Σέρβιος εισήχθη στο *σύλλογο των αρχιερέ*ων (collegio pontificorum) και των *ιερέων του Αυγούστου* (sodales Augustales), δύο κοινωνικά ισχυρών ομάδων. Ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής για τo διάστημα Καλοκαίρι 62 / Καλοκαίρι 63. Ένας Πόπλιος Σίλιος Κέλερ αναφέρεται ως *λεγάτος* (βοηθός) του.

Η επόμενη αναφορά μας στον Ορφίτο γίνεται στον Τάκιτο, ο οποίος καταγράφει ότι το 65 μ.Χ. πρότεινε, οι μήνες Μάιος και Ιούνιος να μετονομαστούν σε *Κλαύδιο* και *Γερμανικό*, αντίστοιχα, προς τιμήν του Αυτοκράτορα Νέρωνα Κλαύδιου Γερμανικού, εξηγώντας ότι οι θάνατοι του Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού Τορκουάτου και του Λεύκιου Ιουνίου Σιλανού Τορκουάτου είχαν καταστήσει το όνομα «Ιούνιος» δυσοίωνο.  Ο Φρέντερικ Τζούλιααν Φέρφαετ υποστήριξε, ότι αντί για μία πράξη κολακείας, ο Νέρωνας και οι οπαδοί του μπορεί να ερμήνευσαν αυτήν την πρόταση ως μία διακριτική μορφή κριτικής. Αν ναι, αυτό θα εξηγούσε το πραγματικό κίνητρο για τον Μάρκο Ακύλιο Ρέγουλο να κατηγορήσει τον Ορφίτο στη Σύγκλητο ως προδότη του Νέρωνα τον επόμενο χρόνο.   Ανεξάρτητα από το κίνητρο, ο Ορφίτος κρίθηκε ένοχος, και εκτελέστηκε.  

Ο ομώνυμος γιος του Ορφίτου, Σέρβιος Κ. Σ. Σ. Ο. ήταν ύπατος κάποια στιγμή πριν από το 87 μ.Χ., υπό τη δυναστεία των Φλαβίων, αλλά το έτος δεν έχει προσδιοριστεί. Ένας εγγονός, ο οποίος ονομαζόταν επίσης Σέρβιος Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβιδιηνός Ορφίτος, ακολούθησε τα βήματά τους και έγινε ύπατος το 110 μ.Χ., υπό τον Αυτοκράτορα Τραϊανό.

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* PIR 2, C 1444.

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Σκιπίωνες
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Λεύκιος Καλβέντιος Βήτος Καρμίνιος

Ο **Λεύκιος Καλβέντιος Βήτος Καρμίνιος**, λατιν.: *Lucius Calventius Vetus Carminius* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άκμασε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε ύπατος το 51 μ.Χ., αντικαθιστώντας τον Σέρβιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Σαλβιδιηνός Ορφίτο.  Ο Καρμίνιος είναι γνωστός εξ ολοκλήρου από επιγραφές.

Στη μονογραφία του σχετικά με τις ρωμαϊκές πρακτικές ονοματοδοσίας στην Πρώιμη Αυτοκρατορία, η Όλλι Σαλόμιες σημείωσε, ότι παρόλο που ήταν περισσότερο γνωστός ως **Λεύκιος Καλβέντιος Βήτος**, οι γιοι του χρησιμοποιούσαν το *επώνυμο (nomen)* Καρμίνιος ως *όνομα γένους (gentilicum)* τους, και υπάρχει τουλάχιστον ένας γνωστός «Καρμίνιος» στη Λουζιτανία, που μπορεί να οφείλει την υπηκοότητά του σε αυτόν τον άνδρα, κάτι που «φαίνεται να υπονοεί, ότι αρχικά ήταν Καρμίνιος (Βήτος;), και ότι υιοθετήθηκε από έναν Λ. Καλβέντιο». 

## Βιογραφία
Η *[[Cursus honorum|σειρά αξιωμάτων]]* (cursus honorum) του Καρμίνιου σώζεται σε μία ακέφαλη επιγραφή στη Ρώμη.  Το πρώτο του αξίωμα ήταν στους  *δέκα άνδρες δικαστικούς* (decemviri stlitibus judicandis), ένα από τα τέσσερα συμβούλια που αποτελούσαν τους *[[Εικοσιέξι άνδρες|είκοσι άνδρες]]* (vigintiviri)· η συμμετοχή σε ένα από αυτά τα τέσσερα συμβούλια ήταν ένα προκαταρκτικό, και απαιτούμενο πρώτο βήμα για την είσοδο στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο. Στη συνέχεια, διορίστηκε ταμίας (quaestor) και με την ολοκλήρωση αυτού τού παραδοσιακά δημοκρατικού αξιώματος, ο Καρμίνιος θα εγγράφονταν στη Σύγκλητο. Το επόμενο αξίωμα που κατείχε, ήταν αυτό του τριβούνου των πληβείων. Εδώ η επιγραφή απαριθμεί το αξίωμα του *επιμελητή δημοσίων χώρων* (curator locorum publicorum), το οποίο είναι περίεργο, επειδή αυτό συνήθως δινόταν μετά τo επόμενο αξίωμα που είναι γνωστό ότι είχε λάβει ο Καρμίνιος, αυτό τού πραίτορα.

Μόλις ο Καρμίνιος ολοκλήρωσε τα καθήκοντά του ως πραίτωρ, ήταν επιλέξιμος να αναλάβει μία σειρά από σημαντικές αρμοδιότητες. Ο πρώτος που καταγράφηκε ήταν *ο έπαρχος της των σιτηρών διανομής (praefectus frumenti dandi)*, ή ο υπεύθυνος για το δωρεάν επίδομα σιτηρών της Ρώμης. Στη συνέχεια διετέλεσε κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Λουζιτανίας. Μία επιγραφή στο όνομά του, που βρέθηκε στη ρωμαϊκή βίλα της Αμμαίας στο Σάο Σαλβαδόρ δα Αραμένα, μας λέει ότι η θητεία του ήταν γύρω στο έτος 44.  Κάποια στιγμή έγινε δεκτός στους *είκοσι άνδρες των ιερών χρησμών (quindecimviri sacris faciundis)*, ενός από τους τέσσερεις πιο έγκριτους *συλλόγους* ιερέων της αρχαίας Ρώμης. Το τελευταίο αξίωμα που μαρτυρά αυτή η επιγραφή για τον Καρμίνιο, το οποίο κατείχε μετά την θητεία του ως υπάτου, είναι το ότι έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας κατά τη δεκαετία του '60.

Ο Καρμίνιος είναι γνωστό ότι είχε δύο γιους. Ένας από αυτούς είναι ο Λεύκιος Καρμίνιος Λουζιτανικός, αντικαταστάτης ύπατος το 81· αναμφίβολα γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας τού πατέρα του στη Λουζιτανία. Ο άλλος είναι ο Λεύκιος Καλβέντιος Σέξτος Καρμίνιος Βήτος, αντικαταστάτης ύπατος το 83. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Αύλος Πετρόνιος Λούρκων

Ο **Αύλος Πετρόνιος Λούρκων**, λατιν.: *Aulus Petronius Lurco* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε ύπατος στο *διάστημα (nundinium)* για το δεύτερο εξάμηνο του έτους 58 μ.Χ., με συνάδελφό του τον Αύλο Πακόνιο Σαβίνο.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

Είναι γνωστό ότι ο Λούρκων ήταν ένας από τους αδελφούς των αγρών (fratres arvales).  Ένας "M. Πετρόνιος Λούρκων" αναφέρεται ως ένας από τους τρεις *curatores tabulariorum publicorum*, μαζί με τον Γάιο Καλπετάνο Ράντιο Σεδάτο και τον Tίτο Σάτριο Δεκιανό.  αυτός ο Πετρόνιος Λούρκων μπορεί να είναι αδελφός του υπάτου του 58. Ωστόσο, επειδή η επιγραφή που το βεβαιώνει αυτό είναι γνωστή από μία μεταγραφή στο *Δρομολόγιο του Αϊνσήντελν*, η οποία έχει λάθη, είναι επίσης πιθανό το αρχικό να είναι "Α." και ο Πετρόνιος Λούρκων να ταυτίζεται με τον ύπατο.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Αφίνιος Γάλλος

Ο **Λεύκιος Αφίνιος Γάλλος**, λατιν.: *Lucius Afinius Gallus*, ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το έτος 62, ως συνεργάτης του Πόπλιου Μάριου. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μάρκος Ιούλιος Βεστίνος Αττικός

Ο **Μάρκος Ιούλιος Βεστίνος Αττικός**, λατιν.: *Marcus Julius Vestinus Atticus* (απεβ. στις 65 Απριλίου) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος άκμασε υπό τη βασιλεία του Νέρωνα. Ήταν ύπατος το έτος 65, ως συνάδελφος του Aύλου Λικίνιου Νέρβα Σιλιανού. Μετά την αυτοκτονία του, αντικαταστάθηκε από τον Πόπλιο Πασιδιηνό Φίρμο. 

## Οικογένεια
Ο Βέρνερ Εκ προσδιορίζει τον Αττικό ως γιο του *επάρχου της Αιγύπτου (praefectus Aegypti)* Λεύκιου Ιούλιου Βεστίνου.  Ο Βεστίνος Αττικός νυμφεύτηκε τη Στατιλία Μεσσαλίνα, με την οποία ο Τάκιτος αναφέρει ότι ο Νέρων είχε σχέση πριν από το γάμο τους.  Ο Αντρέ Μπαλάντ υποστήριξε ότι η Στ. Μεσσαλίνα και ο Αττικός είχαν έναν γιο, στον οποίο ο Μαρτιάλης απηύθυνε ένα από τα επιγράμματά του (VII.32) 

## Το τέλος του
Σύμφωνα με τον Σουητόνιο, ο Νέρων δολοφόνησε τον Αττικό, επειδή ήθελε να νυμφευτεί τη Στ. Μεσσαλίνα. Μετά το τέλος του, ο Νέρων έκανε τη Στ. Μεσσαλίνα τρίτη σύζυγό του.  Ωστόσο, ο Τάκιτος παρέχει μία πιο λεπτομερή περιγραφή τού πώς ο Νέρων προκάλεσε την πτώση τού Αττικού: ήταν φίλος του Νέρωνα, αλλά ο Αυτοκράτορας άρχισε να τον μισεί, επειδή ο Αττικός τον έβλεπε και περιφρονούσε «τη δειλία του Αυτοκράτορα, ενώ ο Νέρωνας φοβόταν το υψηλό ηθικό τού φίλου του, ο οποίος συχνά τον αστειευόταν με εκείνο το τραχύ χιούμορ, που όταν βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε γεγονότα, αφήνει πίσω του μία πικρή ανάμνηση».  Ο Νέρων ήλπιζε ότι ο Αττικός συμμετείχε στην καταστροφική συνωμοσία του Πίσωνα, αλλά ο Τάκιτος αναφέρει ότι «πολλοί πίστευαν» ότι ο Γάιος Καλπούρνιος Πίσων δεν είχε προσκαλέσει τον Αττικό να συμμετάσχει, λόγω του «επιχειρηματικού πνεύματός» του, που θα αντικαθιστούσε τον Πίσωνα με έναν άλλο υποψήφιο ως Αυτοκράτορα, ή ακόμη και θα αποκαθιστούσε τη Δημοκρατία.  Όταν κανένας από τους συνωμότες δεν τον κατονόμασε ως εμπλεκόμενο, ο Νέρων καταχράστηκε τη νομοθεσία της προδοσίας, και έστειλε τον τριβούνο Γερελάνο με μία ομάδα στρατιωτών στο σπίτι του Αττικού, το οποίο υψωνόταν επάνω από την Αγορά. 

Οι στρατιώτες βρήκαν τον Αττικό στο σπίτι του να φιλοξενεί επισκέπτες, και παρέδωσαν την κλήση του χιλίαρχου. Κατανοώντας τον σκοπό της κλήτευσης, ο Αττικός αποσύρθηκε αμέσως στο υπνοδωμάτιό του, όπου αυτοκτόνησε. Εν τω μεταξύ, οι στρατιώτες κράτησαν τους καλεσμένους του για ώρες, επιτρέποντάς τους να φύγουν μόνο «αργά τη νύχτα». Ο Τάκιτος σημειώνει ότι ο Νέρωνας «γέλασε με τον τρόμο τους στην προσδοκία ενός μοιραίου τέλους στο συμπόσιό τους», πριν πει «ότι είχαν υποστεί αρκετή τιμωρία για την ψυχαγωγία του υπάτου», και δώσει την εντολή να τους αφήσουν ελεύθερους. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Πόπλιος Πασιδιηνός Φίρμος

Ο **Πόπλιος Πασιδιηνός Φίρμος**, λατιν.: *Publius Pasidienus Firmus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος το δεύτερο τέταρτο του 65, ως συνάδελφος του Aύλου Λικίνιου Νέρβα Σιλιανού, αντικαθιστώντας τον Mάρκο Ιούλιο Βεστίνο Αττικό τον οποίο ο Νέρων είχε αναγκάσει να αυτοκτονήσει. Ο Φίρμος είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

Το Πασιδιηνός είναι ένα σπάνιο *όνομα γένους* (gentilicium). Ο Μπερνάρ Ρεμύ πιστεύει ότι είναι ετρουσκικής προέλευσης.  Ωστόσο, σημειώνοντας ότι η κατάληξη *-enus* ήταν τυπική για ονόματα από το Πικηνόν και τη γύρω περιοχή, άλλες πηγές πιστεύουν ότι οι Πασιδιηνός ήταν Πικεντινής ή Ουμβριακής καταγωγής. 

Με βάση μία αποσπασματική επιγραφή,  ο Aτίλιο Ντεγκράσι ταύτισε τον Φίρμο με τον συνηθισμένο ύπατο για το έτος, Nέρβα Σιλιανό, υποστηρίζοντας ότι ο Nέρβα Σιλιανός είχε ένα πολυώνυμο όνομα. Ορισμένοι ερευνητές δεν ένιωθαν άνετα με αυτή την ταύτιση, καθώς υπέθεταν ότι ο Φίρμος είχε υιοθετηθεί από ένα μέλος των πατρικίων Λικινίων Νέρβα, κάτι που θα οδηγούσε σε μία σειρά από προβλήματα. Η ανακάλυψη ενός στρατιωτικού διπλώματος, που χρονολογείται στις 18 Ιουνίου της υπατείας του Νέρβα Σιλιανού και του Πασιδιηνού Φίρμου απέδειξε με αποφασιστικότητα, ότι επρόκειτο για δύο διαφορετικούς άνδρες. 

Αυτό ενίσχυσε την πιθανή ταύτιση του Φίρμου με τον ομώνυμο ανθύπατο κυβερνήτη της Βιθυνίας και Πόντου. Είναι γνωστός από νομίσματα που κόπηκαν στη Νικομήδεια, και από μία ελληνική επιγραφή, που ανεγέρθηκε από τη Νίκαια και τη Νικομήδεια, για να τον τιμήσουν ως προστάτη τους. Αυτός ο Φίρμος πιστεύεται ότι κυβέρνησε την δημόσια επαρχία για δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου· ο Ρεμύ προσφέρει μία συγκεκριμένη διάρκεια για τη θητεία του, από το έτος 48 έως το 50. Ο Ρεμύ συνδέει τη μακρά θητεία του με τη νικηφόρα εκστρατεία (το 48–49) του Γάιου Ιουλίου Ακύλα στον Κιμμέριο Βόσπορο εναντίον του Τ. Ιούλ. Μιθριδάτη, του πρώην βασιλιά του Βοσπόρου, μία εκστρατεία στην οποία ο Κλαύδιος και οι σύμβουλοί του απέδωσαν εξαιρετική σημασία, απονέμοντας υπερβολικές αμοιβές στους νικηφόρους στρατηγούς.  Αν αυτοί οι δύο είναι ο ίδιος άνθρωπος, αυτό θα υποδηλώνει ότι ο Φίρμος ανέλαβε την υπατεία αρκετά αργά στη ζωή του, 15 χρόνια μετά την διακυβέρνησή του στη Βιθυνία, και περισσότερο από 20 χρόνια αφότου έγινε πραίτωρ, κάτι που είναι τυπικό για έναν *νέο άνθρωπο (homo novus)*. 

Είναι σαφές ότι έχει σχέση με τον Λεύκιο Πασιδιηνό Φίρμο, ύπατο το 75. Αν ο νεότερος Φίρμος ήταν γιος του, το ασυνήθιστα σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ των υπατειών τους θα βοηθούσε στην επιβεβαίωση της θεωρίας, ότι ήρθε στην υπατεία αργά στη ζωή του. Ωστόσο, είναι εξίσου πιθανό ο νεότερος Φίρμος να είναι ανιψιός ή εξάδελφος.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γάιος Ανίκιος Κεριάλις

Ο **Γάιος Ανίκιος Κεριάλις**, λατιν.: *Gaius Anicius Cerialis* (απεβ. το 66) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε ύπατος το δεύτερο μισό του έτους 65, ως συνάδελφος του Γάιου Πομπόνιου Πίου. 

Πέρα από την υπατεία του, ο Κεριάλις εμφανίζεται τρεις φορές στην ιστορία. Η πρώτη φορά ήταν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καλιγούλα, όταν κατηγορήθηκε για *προδοσία* (majestas) εναντίον του Αυτοκράτορα. Ο Κάσσιος Δίων παρέχει μιί συγκεχυμένη αφήγηση.  Ο Στήβεν Χ. Ράτλιτζ παρέχει μία ερμηνεία, που βγάζει νόημα για τον Δίωνα: Ο Κεριάλης και ένας άλλος συγκλητικός, ο Σέξτος Παπίνιος, βασανίστηκαν, αλλά κανένας από τους δύο δεν παρείχε κάποια πληροφορία. Ο Αυτοκράτορας προσφέρθηκε στη συνέχεια να χαρίσει τη ζωή στον Παπίνιο, αν κατήγγειλε τους συνωμότες του, κάτι που έκανε. Ο Καλιγούλας διέταξε τότε την εκτέλεση τόσο του «Κεριάλι» όσο και των ανδρών που κατονόμασε.  Είναι πιθανό ότι με τον όρο «Κεριάλις» ο Δίων εννοεί τον Παπίνιο, διότι ο Ανίκιος Κηριάλις ήταν εν ζωή χρόνια αργότερα.

Το έτος πριν από την εκλογή του ως ύπατου, αποκαλύφθηκε η συνωμοσία του Πίσωνα. Ο Νέρωνας εκφώνησε μία ομιλία, στην οποία μοιράστηκε τα νέα, και κατονόμασε τους συνωμότες και τις τιμωρίες τους. Στη συνέχεια, η Σύγκλητος ψήφισε για μία ευχαριστία και άλλες πράξεις, που κολάκευαν τον Αυτοκράτορα. Ο Τάκιτος αναφέρει και άλλες δουλοπρεπείς πράξεις, στις οποίες περιλαμβάνεται μία αναφορά βασισμένη στα *Acta Senatus* ότι ο Κεριάλις πρότεινε την κατασκευή ενός ναού το συντομότερο δυνατό με δημόσια δαπάνη για τον «θείο Νέρωνα». 

Η τελευταία φορά που ο Κεριάλις εμφανίζεται στην ιστορία, είναι επίσης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα. Το έτος μετά την υπατεία του Κεριάλι, το 66 μ.Χ., ο Τάκιτος αφηγείται πώς ένας *κατήγορος* (delator) ή πληροφοριοδότης, κατηγόρησε τον Ανναίο Μέλα βάσει της *lex majestas*. Αντιμέτωπος με βέβαιη καταστροφή, ο Μέλα συνέταξε τη διαθήκη του και αυτοκτόνησε. Στη διαθήκη του, κατηγόρησε τον Ρούφιο Κρισπίνο, πρώην διοικητή της πραιτοριανής φρουράς, και τον Κεριάλι για *majestas*. Ο Τάκιτος αναφέρει ότι ήταν κοινή η πεποίθηση, ότι ο Μέλας ονόμασε τον Κρισπίνο επειδή ο άνδρας είχε ήδη αυτοκτονήσει, ενώ ο Κεριάλις κατονομάστηκε, επειδή ο Μέλας ήθελε να τον σκοτώσει. Ο Κεριάλις λίγο αργότερα αυτοκτόνησε, για να αποφύγει τη δίωξη. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Φρόσω Δρακάκη

Η **Ευφροσύνη (Φρόσω) Δρακάκη**, γεννημένη στις 23 Δεκεμβρίου 1977, είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια και νυν προπονήτρια καλαθοσφαίρισης, γνωστή για τη θητεία της σε γυναικείες ομάδες. Από το 2025 είναι προπονήτρια της γυναικείας ομάδας καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού Πειραιώς. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ως αθλήτρια, η Φρόσω Δρακάκη αγωνίστηκε στα γυναικεία τμήματα των ομάδων του Παγκρατίου, του Α.Ο. Πρωτέα, του Αμύντα Υμηττού και Πανιωνίου Άργους. Μετά την ολοκλήρωση της αθλητικής της καριέρας, ασχολήθηκε με την προπονητική.

Η Δρακάκη είναι απόφοιτος του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επίσης, είναι απόφοιτος της Σχολής Προπονητών Καλαθοσφαίρισης της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Καλαθοσφαίρισης από το 2005.

Η επαγγελματική της καριέρα στον τομέα της προπονητικής ξεκίνησε το 2006, όταν ανέλαβε τα τμήματα υποδομής του Αμύντα Υμηττού. Από τον Ιανουάριο του 2008, ανέλαβε την ομάδα γυναικών του Αμύντα, την οποία καθοδήγησε μέχρι το 2025. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η ομάδα σημείωσε σημαντικές επιτυχίες, όπως την άνοδο από τη Β' στην Α' Κατηγορία της Ε.Σ.Κ. Αττικής την περίοδο 2009-10, την κατάκτηση του Κυπέλλου Αττικής το 2015-16, αλλά και την κατάκτηση του ίδιου τροπαίου για δεύτερη φορά την περίοδο 2017-18. Την ίδια χρονιά, η ομάδα του Αμύντα κέρδισε την άνοδο στην Α2 Γυναικών για πρώτη φορά στην ιστορία του. Μετά από τρεις χρονιές στην Α2 Εθνική, η ομάδα της Δρακάκη ανέβηκε στην Α1 Κατηγορία Γυναικών μετά τη λήξη της περιόδου 2023-24, συμμετέχοντας μάλιστα στα Play-Offs στην πρώτη της εμφάνιση στο επίπεδο αυτό.

Πέρα από την ενασχόλησή της με τον Αμύντα, η Δρακάκη ανέλαβε την προπονητική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδος Νέων Γυναικών, καθώς και της Εθνικής Κωφών Γυναικών. Με την τελευταία, κατέκτησε την 3η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2023  και την 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 2024, προκρινόμενη παράλληλα στους Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών (Τόκιο 2025).

Εκτός από την προπονητική της καριέρα, η Δρακάκη εργάζεται και στον τομέα της λογιστικής. Στη διάρκεια της επαγγελματικής της πορείας, υπηρέτησε ως Λογίστρια και στη συνέχεια ως Διευθύντρια Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παγκρατίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αμύντα Υμηττού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμύντα Υμηττού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πειραιώς
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Παραγουάης

Αυτό το άρθρο περιέχει έναν κατάλογο με τους αρχηγούς κράτους της Παραγουάης από την αρχή της ανεξαρτησίας της (1811) έως σήμερα.

## Ιστορικό υπόβαθρο
Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Παραγουάης από την Αντιβασιλεία του Ρίο ντε λα Πλάτα, ο πρώτος ουσιαστικός αρχηγός κράτους ήταν ο ουτοπιστής Χοσέ Γκασπάρ Ροδρίγκες ντε Φρανσία, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα από το 1814 μέχρι τον θάνατό του το 1840, με ελάχιστη εξωτερική επαφή ή επιρροή.

Από την ίδρυση του αξιώματος του Προέδρου της Δημοκρατίας το 1844, κατά τη διάρκεια της οικογενειακής δικτατορίας της οικογένειας Λόπεζ (1841–1870), η Παραγουάη είχε 51 προέδρους. Μεταξύ του τέλους του Πολέμου της Παραγουάης το 1870 και του πραξικοπήματος του 1954, η χώρα άλλαξε 44 προέδρους· 24 από αυτούς καθαιρέθηκαν με τη βία.

Τελικά, ο Στρατηγός τετράστερος Αλφρέδο Στρέσνερ, με την υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων και του δεξιού Κόμματος Κολοράδο, κατέλαβε την εξουσία στο πραξικόπημα του 1954. Εξαρτώμενος από τον στρατό και το κόμμα ως «δίδυμοι πυλώνες» της εξουσίας του, και κυβερνώντας σε ένα μονοκομματικό καθεστώς μέχρι το 1962, ο Στρέσνερ εξελέγη για οκτώ συνεχόμενες θητείες πριν ανατραπεί στο πραξικόπημα του 1989. Η 35ετής διακυβέρνησή του ήταν μία από τις μακροβιότερες στην ιστορία από μη βασιλικό ηγέτη.

## Κατάλογος αρχηγών κράτους

; Σύμβολα

 Απεβίωσε εν ενεργεία

### Μη προεδρικοί αρχηγοί κράτους (1811–1844)

### Πρόεδροι (1844–σήμερα)

## Γραμμή χρόνου

## Παραπομπές
Κατάλογος πρωθυπουργών του Τζιμπουτί

Ακολουθεί κατάλογος με τους **πρωθυπουργούς του [[Τζιμπουτί]]** από την ανεξαρτησία της χώρας έως σήμερα. Ο κατάλογος συμπεριλαμβάνει τους επικεφαλής του Κυβερνητικού Συμβουλίου του Γαλλικού Εδάφους των Αφάρ και Ισά, οι οποίοι ήταν αρχηγοί κυβέρνησης της περιοχής του σημερινού Τζιμπουτί μεταξύ των ετών 1967 και 1977, πριν την κήρυξη της ανεξαρτησίας.

Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Αμπντουλκαντέρ Καμίλ Μοχάμεντ από την 1η Απριλίου 2013.

## Κατάλογος πρωθυπουργών
;Πολιτικά κόμματα

## Παραπομπές



Προεδρο
Τζιμπουτι
Πακ Ταε-σόνγκ

Ο **Πακ Ταε-σόνγκ** (*Pak Thae-song*, κορεάτικα: 박태성, γενν. στις 14 Σεπτεμβρίου 1955) είναι πολιτικός από την Βόρεια Κορέα. Είναι αντιπρόεδρος του Κόμματος Εργατών της Κορέας και ήταν πρόεδρος της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης από το 2019 έως το 2023. Στις 29 Δεκεμβρίου 2024, ο Πακ διορίστηκε Πρωθυπουργός της Βόρειας Κορέας κατά τη λήξη της ετήσιας γενικής συνεδρίασης του Κεντρικού Συμβουλίου του Κόμματος Εργατών της Κορέας, διαδεχόμενος έτσι τον Κιμ Τοκ-χουν.

## Βιογραφία
Αφού υπηρέτησε ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος Εργατών της Κορέας, έγινε υποψήφιο μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος. Τον Αύγουστο του 2012, έγινε αντιπρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος Εργατών της Κορέας. Τον Μάιο του 2014, έγινε υπεύθυνος γραμματέας της κομματικής επιτροπής στην Πιονγκάν-ναμ-ντο. Ως βασικό στέλεχος στην οργανωτική ηγεσία του Κόμματος Εργατών της Κορέας, είναι γνωστός ως κεντρικό πρόσωπο που ουσιαστικά κινεί τα νήματα στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας. Το 2021, εξαφανίστηκε προσωρινά από τις επίσημες εμφανίσεις της Βόρειας Κορέας, με φήμες περί εκκαθάρισης να κυκλοφορούν. Τον Ιανουάριο του 2023 επιβεβαιώθηκε ότι παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης και επί του παρόντος υπηρετεί ως μέλος του πολιτικού γραφείου του Κόμματος Εργατών της Κορέας και γραμματέας της γραμματείας. Στις 22 Μαρτίου 2026 επανεξελέγη στη θέση του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της Επιτροπής Κρατικών Υποθέσεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βόρειας Κορέας
Μικρό μου πόνυ

***Μικρό μου πόνυ*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *My Little Pony*, ) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων, παραγωγής Sunbow Productions και Marvel Productions, και σχεδίασης από την Toei Animation και την AKOM, με βάση τα παιχνίδια My Little Pony που κυκλοφόρησαν από την Hasbro. Η σειρά εμφανίστηκε ως το πρώτο τμήμα ενός προγράμματος που ονομάζεται ***My Little Pony 'n Friends***. Το δεύτερο τμήμα θα ήταν ένα μη σχετικό κινούμενο σχέδιο βασισμένο σε ένα άλλο franchise της Hasbro - συμπεριλαμβανομένων των *[[Οι Φωτεινούληδες]]*, *[[Τα παιδιά του ονείρου]]* και *[[Βαβουροπατάτες]]*. Η σειρά έκανε το ντεμπούτο της στις 15 Σεπτεμβρίου 1986, σχεδόν τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του *My Little Poni: The Movie* (που είχε εισαγάγει το Κτήμα Παραδείσου και πολλούς από τους κύριους χαρακτήρες της σειράς), και ολοκληρώθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1987. Δύο προηγούμενα ειδικά τηλεοπτικά επεισόδια επεξεργάστηκαν σε τμήματα των *My Little Pony 'n Friends: Rescue at Midnight Castle* και *Escape from Catrina*. Η πλήρης σειρά των τμημάτων του *Μικρό μου πόνυ* κυκλοφόρησε σε DVD στις Περιφέρειες 1 και 4. Άλλες ενότητες έχουν κυκλοφορήσει σε DVD, όπως το *My Little Pony: The Glo Friends* το 2023.

## Συνοπτικά
Η Χώρα των Πόνυ είναι μια μυστικιστική χώρα, η πατρίδα όλων των ειδών μαγικών πλασμάτων. Τα Μικρά Πόνυ ζουν στο Κτήμα Παραδείσου, ζώντας μια ειρηνική ζωή γεμάτη τραγούδια και παιχνίδια. Ωστόσο, δεν είναι όλα τα πλάσματα της Χώρας των Πόνυ τόσο ειρηνικά και τα Πόνυ συχνά βρίσκονται να πρέπει να πολεμήσουν για επιβίωση ενάντια σε μάγισσες, τρολ, τελώνια και όλα τα άλλα θηρία που θα ήθελαν να δουν τα Μικρά Πόνυ να καταστρέφονται, να υποδουλώνονται ή να βλάπτονται με άλλο τρόπο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Εισαγωγή της σειράς στα ελληνικά στο YouTube

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Πίνακας μετρήσεων

[μικρογραφία|Αυτός ο απλός πίνακας μετρήσεων αποτελείται από έναν ξύλινο πίνακα, με σχεδιασμένες πάνω του γραμμές, και βότσαλα (λατινικά: calculi) που χρησιμοποιούνται ως μετρητές. Οι γραμμές αντιπροσωπεύουν [Δύναμη του 10|δυνάμεις του δέκα και τα κενά μεταξύ των γραμμών αντιπροσωπεύουν 5 φορές τη διπλανή (στα δεξιά) δύναμη του δέκα. Ο απεικονιζόμενος αριθμός είναι 2.648, ή με λατινικούς αριθμούς, MMDCXXXXVIII. Η ακριβής μορφή και η χρήση των κοινών αρχαίων πινάκων μέτρησης δεν είναι γνωστή, καθώς έχουν διασωθεί ελάχιστα και δεν έχουν διασωθεί αρχαίες γραπτές οδηγίες.]]
[μικρογραφία|Πίνακας μέτρησης/Rechentisch/Counting (εκγραφές πιθανόν από το [Στρασβούργο) ]]
Ο πίνακας μετρήσεων είναι ο πρόδρομος του άβακα, και η παλαιότερη γνωστή μορφή μιας συσκευής με σκοπό την καταμέτρηση (εξαιρουμένων των δακτύλων και άλλων πολύ απλών μεθόδων).Οι πίνακες μέτρησης κατασκευάζονταν από πέτρα ή ξύλο και η μέτρηση γινόταν πάνω στον πίνακα με χάντρες, βότσαλα κ.λπ. Δεν σώζονται πολλοί πίνακες λόγω των φθαρτών υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή τους ή λόγω της αδυναμίας αναγνώρισης του αντικειμένου ως πίνακα μέτρησης. Ο πίνακας μέτρησης εφευρέθηκε για να διευκολύνει και να βελτιστοποιήσει τους αριθμητικούς υπολογισμούς στους αρχαίους πολιτισμούς. Η επινόησή του ανταποκρινόταν στην ανάγκη για ένα πρακτικό εργαλείο για την αποτελεσματική εκτέλεση αριθμητικών πράξεων. Χρησιμοποιώντας μετρητές ή μάρκες (tokens) σε έναν πίνακα με καθορισμένα τμήματα, οι άνθρωποι μπορούσαν εύκολα να παρακολουθούν τις ποσότητες, το εμπόριο και τις οικονομικές συναλλαγές. Αυτή η εφεύρεση όχι μόνο βελτίωσε την ακρίβεια αλλά και τροφοδότησε την ανάπτυξη πιο εξελιγμένων μαθηματικών εννοιών και συστημάτων ανά την ιστορία.

Ο πίνακας μετρήσεων δεν περιλαμβάνει το μηδέν, όπως το αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Χρησιμοποιούσε κυρίως λατινικούς αριθμούς για τον υπολογισμό. Το σύστημα βασιζόταν σε ένα σύστημα με βάση το δέκα το είκοσι, όπου οι γραμμές αντιπροσώπευαν τις βάσεις του δέκα ή του είκοσι, ενώ τα κενά αντιπροσώπευαν τις βάσεις του πέντε.

Ο παλαιότερος γνωστός πίνακας μετρήσεων, Ο Άβακας της Σαλαμίνας (περίπου 300 π.Χ.) ανακαλύφθηκε στο νησί της Σαλαμίνας το 1899. Έχει υποστηριχθεί ότι χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως επιτραπέζιο παιχνίδι παρά ως υπολογιστική συσκευή. Είναι από μάρμαρο, περίπου 150 x 75 x 4,5 εκατοστά, και βρίσκεται στο Επιγραφικό Μουσείο στην Αθήνα. Έχει σκαλισμένα ελληνικά γράμματα και παράλληλες αυλακώσεις.

Ο Γερμανός μαθηματικός Adam Ries περιέγραψε τη χρήση των πινάκων μέτρησης στο Rechenbuch auf Linien und Ziphren στο Allerlei Handthierung / geschäfften und Kaufmanschafft.

## Δείτε επίσης

* Κομπιουτεράκι
* Πίνακας λογιστικών υπολογισμών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαθηματικά όργανα
Γενς Φρέντερικ Νίλσεν

Ο **Γενς-Φρέντερικ Νίλσεν** (*Jens-Frederik Nielsen*, γεννημένος στις 22 Ιουνίου 1991) είναι Γροιλανδός πολιτικός και πρώην παίκτης μπάντμιντον, ο οποίος υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Γροιλανδίας από το 2025. Είναι ο αρχηγός του κόμματος Δημοκράτες (Demokraatit) και είχε προηγουμένως διατελέσει υπουργός Εργασίας και Ορυκτών Πόρων κατά τη διάρκεια της 7ης κυβέρνησης του Κιμ Κίλσεν από το 2020 έως το 2021. Ο Νίλσεν είναι το πρώτο μέλος του κόμματος Demokraatit που αναλαμβάνει το αξίωμα του πρωθυπουργού.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Νίλσεν γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γροιλανδία. Η πατρίδα του είναι το Νουούκ. Απέκτησε πτυχίο κοινωνικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Γροιλανδίας.

Ο Νίλσεν ήταν μέλος της εθνικής ομάδας μπάντμιντον της Γροιλανδίαςαπό το 2009. Στους Αγώνες των Νήσων 2023, ο Νίλσεν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό ανδρών στο μπάντμιντον.

## Πολιτική καριέρα
Το 2020 ο Νίλσεν εκλέχθηκε για να διαδεχθεί τον Νιλς Τόμσεν ως πρόεδρος του κόμματος Demokraatit. Επανεξελέγη στη θέση αυτή τον Μάρτιο του 2024.

Τον Μάιο του 2020 ο Νίλσεν ορίστηκε υπουργός Βιομηχανίας και Ορυκτών Πόρων στην 7η κυβέρνηση Κίλσεν.

Κατά τη διάρκεια των γροιλανδικών γενικών εκλογών του 2025, ο Νίλσεν έλαβε 4.850 προσωπικές ψήφους, ξεπερνώντας τον εν ενεργεία πρωθυπουργό Μούτε Μπόρουπ Έγκεντε, ο οποίος έλαβε 3.276.

### Πολιτικές θέσεις
Ως απάντηση στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, ο Νίλσεν κάλεσε την εταιρεία Polar Seafood να διακόψει τις δραστηριότητές της στη Ρωσία, τονίζοντας την ανάγκη άσκησης πίεσης στη Ρωσία και αποκατάστασης της ειρήνης στην Ευρώπη.

Τον Μάρτιο του 2025 ο Νίλσεν καταδίκασε τις απειλές του προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ για εισβολή στη Γροιλανδία. Ο Νίλσεν δήλωσε ότι ο Τραμπ δεν θα «πάρει» τη Γροιλανδία. Τον Απρίλιο του 2025 αποκαλύφθηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εκπονήσει σχέδιο για την υπονόμευση της εδαφικής ακεραιότητας του Βασιλείου της Δανίας μέσω εκστρατείας ξένης παρέμβασης και παραπληροφόρησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Νίλσεν υποστηρίζει τη μείωση της εξάρτησης από το μπλοκ επιχορηγήσεων της Δανίας δίνοντας προτεραιότητα στην ανάπτυξη επιχειρήσεων και την οικονομική αυτάρκεια της Γροιλανδίας.

## Παραπομπές


Νιλσεν, Γενς Φρέ
Νιλσεν, Γενς
Κονσταντίν Ζασλόνοφ

Ο **Κονσταντίν Σεργκέγεβιτς Ζασλόνοφ** (ρωσικά: *Константи́н Серге́евич Засло́нов*, λευκορωσικά: *Канстанцін Сяргеевіч Заслонаў*, 1910 - 14 Νοεμβρίου 1942) ήταν Σοβιετικός παρτιζάνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος αναδείχθηκε σε σημαντική μορφή της Αντίστασης στα εδάφη της κατεχόμενης Λευκορωσίας. Για τη δράση του, τιμήθηκε μετά θάνατον με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.

## Βιογραφία
Ο Ζασλόνοφ γεννήθηκε το 1910 στο Οστάσκοφ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (στη σύγχρονη εποχή υπάγεται στο Σμολένσκ της Ρωσίας) και προερχόταν από τοπική οικογένεια. Αναφέρεται ως γιος εργάτη. Φοίτησε σε σχολή σιδηροδρομικών του Βελίκι Λούκι και κατόπιν εργάστηκε στους σοβιετικούς σιδηρόδρομους, όπου διετέλεσε, μεταξύ άλλων, προϊστάμενος αποθηκών στο Ρόσλαβλ και την Όρσα. Το 1942 έγινε μέλος του ΚΚΣΕ.
αριστερά|μικρογραφία|266x266εσ|Ανδριάντας του Ζασλόνοφ στην Όρσα.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αναδείχθηκε σε έναν από τους επικεφαλής του παρτιζάνικου κινήματος στην κατεχόμενη Λευκορωσία. Αρχικά ηγήθηκε από τον Οκτώβριο του 1941, ομάδας σαμποτέρ που έδρασε στα μετόπισθεν των γερμανικών δυνάμεων με επίκεντρο την πόλη της Όρσα. Η ομάδα του πραγματοποίησε μια σειρά από επιτυχημένα πλήγματα κατά υποδομών, προξενώντας αρκετά προβλήματα στις γερμανικές στρατιωτικές αρχές της περιοχής. Για αυτό το διάστημα, οι σοβιετικές πηγές αποδίδουν στην ομάδα του Ζασλόνοφ τριψήφιο αριθμό ανατινάξεων τρένων, αποθηκών και άλλων στόχων μέσα σε μια περίοδο τριών μηνών.

Τον Μάρτιο του 1942, ο Ζασλόνοφ και οι άνδρες του αναγκάστηκαν, υπό τη γερμανική πίεση, να καταφύγουν στην ύπαιθρο. Στη συνέχεια συγκρότησαν αντάρτικη δύναμη, η οποία τον Ιούλιο του ίδιου έτους αναδιοργανώθηκε και μετατράπηκε σε ταξιαρχία. Τους επόμενους μήνες, η συγκεκριμένη παρτιζάνικη ταξιαρχία με επικεφαλής τον Ζασλόνοφ πραγματοποίησε διάφορες επιθέσεις κατά εχθρικών στόχων, έχοντας ως τομέα δράσης την ευρύτερη περιοχή μεταξύ των Βίτσεμπσκ, Όρσα και Σμολένσκ.

Ο Ζασλόνοφ σκοτώθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1942, κατά τη διάρκεια γερμανικής εκκαθαριστικής επιχείρησης στο Κούποβατ της περιοχής του Βιτσέμπσκ.

## Αποτίμηση
Για τη συμβολή του στο πεδίο των μαχών, έλαβε δύο παράσημα του Τάγματος του Λένιν και μετάλλιο, ενώ τον Μάρτιο του 1943 ανακηρύχθηκε μετά θάνατον Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης. Μνημεία προς τιμήν του έχουν ανεγερθεί στη γενέτειρά του (Οστάσκοφ) και την Όρσα. Επιπλέον, το 1949 γυρίστηκε σοβιετική ταινία δράσης αφιερωμένη στον ίδιο, σε σκηνοθεσία των Αλεξάντρ Φέιντσεμερ και Βλαντίμιρ Κορς.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* *Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. **12ος**. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1979.
* Grenkevich, Leonid (2005) [1999]. Glantz, David M., επιμ. *The Soviet Partisan Movement. 1941-1944* (PDF). London • Portland, OR: FRANK CASS. 
* Lewis, Simon (2019). *Belarus – Alternative Visions. Nation, Memory and Cosmopolitanism*. New York and London: Routledge. 
* Marples, David R. (2014). *<nowiki/>'Our Glorious Past'. Lukashenka´s Belarus and the Great Patriotic War*. Stuttgart: ibidem Press.

Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αντιστασιακοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Παρτιζάνοι
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Πρόεδρος της Παραγουάης

Ο **πρόεδρος της Παραγουάης** (ισπανικά: *presidente del Paraguay*), επίσημα γνωστός ως **πρόεδρος της Δημοκρατίας της Παραγουάης** (*presidente de la República del Paraguay*), είναι ο επικεφαλής του εκτελεστικού κλάδου της κυβέρνησης της Παραγουάης, ασκώντας τα καθήκοντα τόσο του αρχηγού κράτους όσο και του επικεφαλής της κυβέρνησης σύμφωνα με το Σύνταγμα της Παραγουάης. Ο τιμητικός του τίτλος είναι *Su Excelencia*. Ο εν ενεργεία πρόεδρος της Παραγουάης είναι ο Σαντιάγο Πένια, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 15 Αυγούστου 2023. Η έδρα της προεδρίας είναι το Παλάσιο δε λος Λόπες, στην Ασουνσιόν. Η προεδρική κατοικία είναι το Μπρουρουβιτσά Ρόγα, επίσης στην Ασουνσιόν. Μόλις οι πρόεδροι αποχωρήσουν από το αξίωμα, τους αποδίδεται από το Σύνταγμα της Παραγουάης η θέση του ισόβιου γερουσιαστή με δικαίωμα λόγου αλλά χωρίς δικαίωμα ψήφου.

## Τελευταία εκλογή

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος αρχηγών κράτους της Παραγουάης

## Παραπομπές


Προεδρος
Κομητεία Έραθ (Τέξας)

Η **Κομητεία Έραθ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 42,545 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Στίβενβιλλ. Η κομητεία πήρε το όνομά της από τον Τζορτζ Μπέρναρντ Έραθ, έναν πρώιμο τοπογράφο και στρατιώτη στη Μάχη του Σαν Χασίντο.

Η κομητεία Έραθ περιλαμβάνεται στην Στατιστική Περιοχή του Στίβενβιλ του Τέξας.

Η κομητεία Έραθ είναι η τοποθεσία δύο από τις μεγαλύτερες μονάδες ανανεώσιμου φυσικού αερίου στη Βόρεια Αμερική. Η μεγαλύτερη βρίσκεται στο Χάκαμπεϊ Ριτζ, κοντά στο Στίβενβιλ. Η δεύτερη μεγαλύτερη βρίσκεται έξω από το Δουβλίνο, στο Ρίο Λέτσε Εστέιτς.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1.090 τετραγωνικών μιλίων (2.800 km2) , εκ των οποίων τα 1.083 τετραγωνικά μίλια (2.800 km2 ) είναι στεριά και τα 6,7 τετραγωνικά μίλια (17 km2 ) είναι νερό.

### Γειτονικές κομητείες

*Κομητεία Πάλο Πίντο (βόρεια)
*Κομητεία Χουντ (βορειοανατολικά)
*Κομητεία Σόμερβελ (ανατολικά)
*Κομητεία Μπόσκε (νοτιοανατολικά)
*Κομητεία Χάμιλτον (νότια)
*Κομητεία Κομάντσι (νοτιοδυτικά)
*Κομητεία Ήστλαντ (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Ήστλαντ (Τέξας)

Η **Κομητεία Ήστλαντ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 17,725 κάτοικοι.
Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Ήστλαντ. Η κομητεία ιδρύθηκε το 1858 και αργότερα οργανώθηκε το 1873.Ονομάστηκε έτσι από τον William Mosby Eastland, στρατιώτη κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του Τέξας.
 
## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 932 τετραγωνικά μίλια (2.410 km2 ), εκ των οποίων τα 5,4 τετραγωνικά μίλια (14 km2) καλύπτονται από νερό.

### Γειτονικές κομητείες

*Κομητεία Στίβενς (βόρεια)
*Κομητεία Πάλο Πίντο (βορειοανατολικά)
*Κομητεία Έραθ (ανατολικά)
*Κομητεία Κομάντσι (νοτιοανατολικά)
*Κομητεία Μπράουν (νότια)
*Κομητεία Κάλαχαν (δυτικά)
*Κομητεία Σάκελφορντ (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Κάλαχαν (Τέξας)

Η **Κομητεία Κάλαχαν** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 13,708 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Μπαίρντ. Η κομητεία ιδρύθηκε το 1858 και αργότερα οργανώθηκε το 1877.  Ονομάστηκε έτσι από τον Τζέιμς Χιουζ Κάλαχαν, έναν Αμερικανό στρατιώτη στην Επανάσταση του Τέξας.

Η κομητεία Κάλαχαν περιλαμβάνεται στην μητροπολιτική στατιστική περιοχή του Άμπιλιν, στο Τέξας.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 901 τετραγωνικών μιλίων (2.330 km2 ) , εκ των οποίων τα 899 τετραγωνικά μίλια (2.330 km2 ) είναι γη και τα 1,9 τετραγωνικά μίλια (4,9 km2 ) καλύπτονται από νερό.

### Γειτονικές κομητείες
*Κομητεία Σάκελφορντ (βόρεια)
*Κομητεία Ήστλαντ (ανατολικά)
*Κομητεία Μπράουν (νοτιοανατολικά)
*Κομητεία Κόλμαν (νότια)
*Κομητεία Τέιλορ (δυτικά)
*Κομητεία Τζόουνς (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Καμπ (Τέξας)

Η **Κομητεία Καμπ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 12,464 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Πίτσμπεργκ. Η κομητεία ιδρύθηκε το 1874  και πήρε το όνομά της από τον Τζον Λαφαγιέτ Καμπ, πολιτικό του Τέξας.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 203 τετραγωνικών μιλίων (530 km2 ), εκ των οποίων τα 7,4 τετραγωνικά μίλια (19 km2 ) καλύπτονται από νερό.Είναι η τρίτη μικρότερη κομητεία σε έκταση στο Τέξας.

### Γειτονικές κομητείες
*Κομητεία Τάιτους (βόρεια)
*Κομητεία Μόρις (ανατολικά)
*Κομητεία Άπσουρ (νότια)
*Κομητεία Γουντ (νοτιοδυτικά)
*Κομητεία Φράνκλιν (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Κένταλ (Τέξας)

Η **Κομητεία Κένταλ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 44.279 κάτοικοι.  Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Μπόερν. Η κομητεία πήρε το όνομά της από τον Τζορτζ Γουίλκινς Κένταλ, δημοσιογράφο και μεξικανοαμερικανικό πολεμικό ανταποκριτή.

Η κομητεία Κένταλ είναι μέρος της μητροπολιτικής στατιστικής περιοχής Σαν Αντόνιο - Νιου Μπράουνφελς.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 663 τετραγωνικών μιλίων (1.720 km2), εκ των οποίων τα 662 τετραγωνικά μίλια (1.710 km2) είναι στεριά και τα 0,6 τετραγωνικά μίλια (1,6 km2 ) καλύπτονται από νερό.
### Γειτονικές κομητείες
*Κομητεία Γκίλεσπι (βόρεια)
*Κομητεία Μπλάνκο (βορειοανατολικά)
*Κομητεία Κομάλ (νοτιοανατολικά)
*Κομητεία Μπέξαρ (νότια)
*Κομητεία Μπαντέρα (νοτιοδυτικά)
*Κομητεία Κερ (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Φοντέιος Καπίτων (ύπατος το 67)

Ο **Φοντέιος Καπίτων**, λατιν.: *Fonteius Capito* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα. Διετέλεσε ύπατος για το έτος 67, ως συνάδελφος του Λεύκιου Ιουλίου Ρούφου. 

Ο Καπίτων καταγόταν από μία πληβειακή οικογένεια, τα μέλη της οποίας είχαν φθάσει ως το αξίωμα του πραίτορα από τον 2ο αι. π.Χ., αλλά κανένας δεν είχε καταφέρει να φθάσει στο αξίωμα του υπάτου μέχρι το τέλος της Δημοκρατίας, το 33 π.Χ., όταν το έκανε ο Γάιος Φοντέιος Καπίτων.  Σύμφωνα με τον Κικέρωνα, οι Φοντέιοι προέρχονταν από το Τούσκουλον.  Ο Καπίτων ήταν πιθανώς γιος ή εγγονός του ομώνυμου Γάιου Φοντέιου Καπίτωνα υπάτου του έτους 12. Ο αδελφός του Γάιος Φοντέιος Καπίτων ήταν ένας από τους υπάτους του έτους 59. 

Το μόνο γνωστό αξίωμα του Καπίτωνα ήταν ως κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Κάτω Γερμανίας.  Βοήθησε στην καταστολή της εξέγερσης του Βίνδεκα, καθώς και στην εκτέλεση του βασιλιά των Βαταβίων Ιούλιου Παύλου Σιβίλι και στη σύλληψη και αποστολή του αδελφού του Ιούλιου Σιβίλις στη Ρώμη.  Λίγο αφότου ο Νέρων αυτοκτόνησε και ο Γάλβας έγινε Αυτοκράτορας, ο Καπίτων εκτελέστηκε με διαταγή των λεγεωνάριων διοικητών Κορνήλιου Ακινού και Φάβιου Βάλη,  υποτίθεται επειδή συνωμοτούσε εναντίον του Γάλβα. Ο Τάκιτος καταγράφει ότι κάποιοι πίστευαν ότι, παρόλο που ο Καπίτων ήταν «λερωμένος με πλεονεξία και ασωτία», κατά τα άλλα ήταν πιστός στον Γάλβα και αντ' αυτού ο Ακινός και ο Βάλης ήταν αυτοί, που μηχανορραφούσαν εναντίον του Γάλβα. Για να κρύψουν την προδοσία τους, κατηγόρησαν τον Καπίτωνα, ο οποίος, μόλις απεβίωσε, δεν μπορούσε να απαντήσει σε αυτές τις κατηγορίες.  Τα στρατεύματα πίστευαν ότι ένας τρίτος διοικητής, ο Ιούλιος Βούρδο, διοικητής του Στόλου του Ρήνου, ήταν επίσης υπεύθυνος για το τέλος του Καπίτωνα. Τον κράτησαν στη φυλακή, για να σώσουν τη ζωή του. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μάρκος Βέτιος Βολανός

Ο **Μάρκος Βέτιος Βολανός**, λατιν.: *Marcus Vettius Bolanus* (π. 33 – 76) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα (nundinium)* του Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου 66, ως συνάδελφος του Mάρκου Αρούντιου Ακουίλα. 

## Σταδιοδρομία
Ο Bολανός υπηρέτησε στη Μικρά Ασία υπό τον Γ. Δ. Κορβούλωνα το 62. Έγινε κυβερνήτης της Βρετανίας το 69, στα μέσα του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, διορισμένος από τον βραχύβιο Αυτοκράτορα Βιτέλλιο. Ο προκάτοχός του Mάρκος Τρεβέλιος Μάξιμος είχε υπονομευθεί, και αναγκαστεί να φύγει από μία ανταρσία με επικεφαλής τον Mάρκο Ρόσκιο Καίλιο, διοικητή της *Λεγεώνας XX Valeria Victrix*. Στον Βολανό προστέθηκε η *Λεγεώνα XIV Gemina*, η οποία είχε αποσυρθεί από τη Βρετανία το 67, και ήταν ακόμη πιστή στον ηττημένο αντίπαλο του Βιτέλλιου, τον Όθωνα.

Ο Βολανός έπρεπε να αντιμετωπίσει τη δεύτερη εξέγερση του Βενούτιου μεταξύ των Βριγάντων. Η Καρτιμάνδουα, πρώην σύζυγος του Βενούτιου και βασίλισσα των Βριγάντων, ήταν πιστή ηγεμόνας-πελάτης για είκοσι χρόνια, και οι Ρωμαίοι την είχαν υπερασπιστεί από μία προηγούμενη επανάσταση του πρώην συζύγου της. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, ο Βολάνος μπόρεσε να στείλει μόνο βοηθητικά στρατεύματα. Η Καρτιμάνδουα εκτοπίστηκε, αφήνοντας το βασίλειο στον Βενούτιο.

Μέχρι το τέλος του 69, ο Βεσπασιανός είχε καθιερωθεί ως Αυτοκράτορας, και είχε ξεκινήσει την αποκατάσταση του ελέγχου. Η *XIV Gemina* αποσύρθηκε ξανά το 70, για να βοηθήσει στην καταστολή των αναταραχών στον κάτω Ρήνο, και ο Ρόσκιος Κοίλιος αντικαταστάθηκε ως διοικητής της XX *Valeria Victrix* από τον Γναίο Ιούλιο Αγρικόλα. Ο Βολανός παρέμεινε κυβερνήτης μέχρι το 71. Ο ποιητής Στάτιος μιλάει για την ίδρυση φρουρίων και την κατάληψη τροπαίων από έναν Βρετανό βασιλιά, γεγονός που υποδηλώνει ότι κατάφερε να ανακτήσει μέρος των εδαφών που χάθηκαν στην εξέγερση. Τον διαδέχθηκε ο Κόιντος Πετίλιος Κεριάλις.

Για το 75/76, ο Βολανός διορίστηκε κυβερνήτης της Ασίας. 

## Αναφορές
* Τάκιτος, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Χρονικά]]* 15.3 ; *[[Ιστορίες (Τάκιτου)|Ιστορίαι]]* 2.65, 2.97 ; *Αγρικόλα* 8, 16
* Στάτιος, *Σίλβα* Τόμος 2

## ΠΑραπομπές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γάιος Πάκιος Αφρικανός

Ο **Γάιος Πάκιος Αφρικανός**, λατιν.: *Gaius Paccius Africanus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και *κατήγορος (delator)* ή πληροφοριοδότης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα και του Βεσπασιανού. Διετέλεσε ύπατος από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο του 66, ως συνεργάτης του Μάρκου Άννιου Αφρινού. 

Ο Στίβεν Ράτλετζ, στη μελέτη του για τους *κατηγόρους* αυτής της περιόδου, υποστηρίζει ότι ο Αφρικανός γεννήθηκε στα μέσα της βασιλείας του Τιβέριου, «πιθανώς όχι νωρίτερα από το 27».  Μία επιγραφή που βρέθηκε στην Τερακίνα, πιθανώς η επιτάφια πλάκα του, αναφέρει ορισμένα τοπικά αξιώματα που κατείχε, μεταξύ των οποίων τη θητεία του ως ενός από τους *δέκα άνδρες στο δόρυ* (decemvir ad hastam, δικαστική θέση) και τη χορηγία αγώνων που διεξάγονταν προς τιμήν της *Τιμής και  Αρετής* (Honos et Virtus). 

Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Αφρικανός είχε καταγγείλει τους αδελφούς Πόπλιο Σουλπίκιο Σκριβόνιο Πρόκουλο και Πόπλιο Σουλπίκιο Σκριβόνιο Ρούφο στον Αυτοκράτορα Νέρωνα: υπήρξαν ύπατοι το 56.  Όπως αφηγείται ο Δίων Κάσσιος, εκείνη την εποχή και οι δύο διοικούσαν την Κάτω Γερμανία και την Άνω Γερμανία, όταν ο Νέρων τους κάλεσε στην Αχαΐα για κάποιον παραπλανητικό λόγο, μόνο και μόνο για να κατηγορηθούν βάσει της νομοθεσίας για προδοσία *(lex maiestas)*, και, μη μπορώντας να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, αυτοκτόνησαν και οι δύο.  Μετά το τέλος του Νέρωνα, όταν το χάος του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων είχε ηρεμήσει, ο Αφρικανός διώχθηκε για τον ρόλο του στους θανάτους των αδελφών Σουλπίκιων Σκριβονίων. Ανίκανος ούτε να ομολογήσει, ούτε να αρνηθεί το γεγονός, κατηγόρησε τον Κόιντο Βίβιο Κρίσπο ως επίσης εμπλεκόμενο στην υπόθεση. Στη συνέχεια, εκδιώχθηκε φυσικά από την Κουρία Ιουλία. 

Παρά το ανυπόληπτο παρελθόν του, ο Αφρικανός κατάφερε να διατηρήσει αρκετά καλές σχέσεις με τον Αυτοκράτορα Βεσπασιανό, ώστε να του επιτραπεί να συμμετάσχει στην κλήρωση και να γίνει ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής για την περίοδο 77/78.  Συνέχισε να είναι *προστάτης του δήμου* (patronus municipii), πιθανότατα της πόλης Hippo Regius στη Β. Αφρική. 

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* HW Benario, "C. Paccius Africanus", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte*, 8 (1959), σσ. 496 επ.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Πόπλιος Γαλέριος Τραχαλός

Ο **Πόπλιος Γαλέριος Τραχαλός**, λατιν.: *Publius Galerius Trachalus,* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. Διετέλεσε ύπατος για το έτος 68, ως συνάδελφος του Σίλιου Ιταλικού , και ένας διακεκριμένος Ρωμαίος ρήτορας, που επαινέθηκε από τον Μ. Φ. Κοϊντιλιανό.  

Προερχόμενος από το Αριμίνιον, ο Τραχαλός πιστεύεται ότι είναι απόγονος του ιππέα Γάιου Γαλέριου, *επάρχου (praefectus,*  κυβερνήτη) της Αιγύπτου (16 μ.Χ. – 23).  Πιθανότατα ήταν επίσης συγγενής με τη Γαλερία Φουνδάνα, τη δεύτερη σύζυγο του Βιτέλλιου. 

Μία επιγραφή από το Μεδιόλανον (σύγχρονο Μιλάνο), η οποία σήμερα έχει χαθεί, βεβαιώνει ότι ο Τραχαλός είχε ενταχθεί στους *[[Epulones|επτά άνδρεw των εορτασμών]]* (septemviri epulones), ένα από τα τέσσερα πιο έγκριτα αρχαία ρωμαϊκά ιερατεία.  Η ικανότητα του Τραχαλού στη ρητορική και στο δικηγορικό επάγγελμα οδήγησε τον Όθωνα, όταν έγινε Αυτοκράτορας κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων (69 μ.Χ.), να τον κάνει σύμβουλο.  Με την αυτοκτονία του Όθωνα και την έλευση του αντιπάλου του Βιτέλλιου στη Ρώμη και στην αυτοκρατορική εξουσία, η ζωή του Τραχαλού κινδύνευσε. Εδώ τον προστάτευε η σύζυγος του Βιτέλλιου, Γαλερία Φουνδάνα.  Απέφυγε περαιτέρω κινδύνους εκείνη την ταραχώδη χρονιά, και του επετράπη να γίνει κυβερνήτης της ''ανθυπατικής Αφρικής'' (Africa proconsularis) για τη θητεία 78/79. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα