open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόλπος της Μάνζα

right|μικρογραφία|250px|Απρίλιος 1915: Το ''Rubens'' ξεφεύγει προς τον Κόλπο της Μάνζα.
Ο **Κόλπος της Μάνζα** (αγγλικά: *Manza Bay*), βρίσκεται στις ακτές της σημερινής Τανζανίας. Απέχει περίπου 16 χλμ. από την πόλη της Τάνγκα.

## Περιγραφή
Το μέγιστο μήκος του κόλπου είναι 9 χλμ. και το μέγιστο πλάτος του 8 χλμ.

Κατά το 1900, στο βόρειο άκρο του κόλπου, υπήρχε ένα χωριό που αριθμούσε περίπου 700 κατοίκους, το οποίο ήταν σε ένα επίπεδο ύψωμα γης περίπου 3 μέτρα πάνω από τον ορμίσκο. Ο κόλπος είχε αρκετό νερό μόνο στην άμπωτη προκειμένου να είναι πλεύσιμος από τα ντάουζ (*dhows*). Οι κάτοικοι, επί το πλείστον Ινδοί έμποροι, εξήγαγαν προϊόντα από τη Μάνζα προς τη Ζανζιβάρη.

## Ιστορικό
[αριστερά|μικρογραφία|250px|Το δρομολόγιο του βοηθητικού σκάφους ''Rubens'' (''Blockade runner A'') από το [Βιλχελμσχάφεν στον Κόλπο της Μάνζα στη Γερμανική Ανατολική Αφρική (Φεβρουάριος 1915 - Απρίλιος 1915).]]
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ανατολική Αφρική, ο κόλπος απέκτησε στρατιωτική ιστορική σημασία με την άφιξη του Γερμανικού πλοίου *Kronborg* (το αιχμαλωτισμένο Βρετανικό βοηθητικό σκάφος *Rubens*). Το *Rubens* με Κυβερνήτη τον Ανθυποπλοίαρχο *Christiansen*, είχε φορτώσει όπλα και πυρομαχικά για την αμυντική δύναμη στη Γερμανική Ανατολική Αφρική καθώς και άνθρακα για το ελαφρύ καταδρομικό *Königsberg*. Λίγο πριν φτάσει στο λιμάνι της Τάνγκα, πυροβολήθηκε από τον Βρετανικό καταδρομικό *HMS Hyacinth*. Έκτοτε, το *HMS Hyacinth* σταμάτησε της βολές, εξαιτίας μιας βλάβης στη μηχανή του, έτσι, το *Rubens* κατόρθωσε και ξέφυγε στον Κόλπο της Μάνζα, όπου όμως προσκόλλησε στα αβαθή ύδατα του κόλπου. Παρά τις βολές και την υγρασία, οι Γερμανοί κατάφεραν να διασώσουν ένα σημαντικό τμήμα του φορτίου. Έως το 1956, το ναυάγιο ευρίσκετο στον Κόλπο της Μάνζα.

Τον Ιούνιο του 1916 Βρετανικά αποικιακά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον κόλπο και κατέλαβαν τη λωρίδα γης πλησίον.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στον Κόλπο της Μάνζα, κατασκευάστηκαν από το Βασιλικό Ναυτικό, στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Χρησιμοποιώντας την ηλεκτρολογία και θαλάσσιες νάρκες, οι Βρετανοί επιχείρησαν να παγιδεύσουν υποβρύχια των δυνάμεων του Άξονα.

## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις


;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Royal Navy Harbour Defences – Manza Bay, Tanzania

Κατηγορία:Γεωγραφία της Τανζανίας
Μανζα
Μανζα
Ρένος Σολομίδης

Ο **Ρένος Σολομίδης** ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών και Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ρένος Σολομίδης γεννήθηκε το 1928 στην Αμμόχωστο. Ο Ρένος Σολομίδης σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε στο συγκρότημα της Ελληνικής Μεταλλευτικής Εταιρείας. Ακολούθως ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της ΚΕΟ. 

Το 1968 ίδρυσε το πρώτο στην Κύπρο Συμβουλευτικό Γραφείο Μελετών και Επενδύσεων. 

Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου και μέλος της Οικονομικής Συμβουλευτικής Επιτροπής. Διετέλεσε πρόεδρος στην Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) για οκτώ χρόνια (1977 - 1981 και 1985 - 1988), πρόεδρος της Τράπεζας Αναπτύξεως για πέντε χρόνια και πρόεδρος του Συνδέσμου Τουριστικών Επιχειρήσεων Κύπρου για πέντε χρόνια. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ) παρά τω Προέδρω της Δημοκρατίας και πρόεδρος ή μέλος Διοικητικών Συμβουλίων πολλών εταιρειών.

Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 2017.

## Πολιτική διαδρομή
Στις 2 Ιουλίου 1962 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τα αρχικά στάδια της Κυβέρνησης Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968, έως τις 23 Ιουνίου 1968. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, διετέλεσε παράλληλα αναπληρωτής Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

|-

Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος)
Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου και Βιομηχανίας (Κύπρος)
Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968
Αγνή της Κλέβης

Η **Αγνή**, γαλλ. Agnes (1422 - 1448) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βιάνα & de jure βασίλισσα της Ναβάρρας.

## Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη (4η από τον 2ο γάμο) του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης και της 2ης συζύγου του Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας.

Παντρεύτηκε τον Κάρολο τότε πρίγκιπα της Βιάνα το 1439, γιο της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας. Όταν αυτή απεβίωσε το 1441, ο 20ετής Κάρολος Δ΄ τη διαδέχθηκε και η Συνέλευση (Cortes) τον αναγνώρισε, αλλά ο πατέρας του Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας ασκούσε την εξουσία στη Ναβάρρα, αποκλείοντας τον γιο του. 

Η Αγνή απεβίωσε το 1448, 26 ετών και ο Κάρολος Δ΄ αποφάσισε να νυμφευτεί την Αικατερίνη των Αβίς, αλλά αυτός απεβίωσε το 1461 πριν προλάβει να γίνει ο γάμος. 

Με τον σύζυγό της ήταν 3α εξαδέλφια.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1439 τον Κάρολο των Τραστάμαρα τότε πρίγκιπα της Βιάνα, που δύο έτη μετά έγινε, ως Κάρολος Δ΄, βασιλιάς της Ναβάρρας (de jure). Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Stirnet.com 

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Ανδρέας Πατσαλίδης

Ο **Ανδρέας Πατσαλίδης** ήταν Ελληνοκύπριος οικονομολόγος και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Πατσαλίδης γεννήθηκε στο Τσέρι στις  23 Σεπτεμβρίου 1922. Σπούδασε οικονομικά στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου με υποτροφία. 

Το 1941 εντάχθηκε στην κυβερνητική υπηρεσία, υπηρετώντας σε διάφορα κυβερνητικά τμήματα. Το 1959 ανέλαβε το Τμήμα Συντονισμού και Βιομηχανικής Αναπτύξεως στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας. Την περίοδο 1962-1968 διετέλεσε γενικός διευθυντής της Υπηρεσίας Οικονομικού Προγραμματισμού.

Το 1965 μετέβη στις ΗΠΑ για μεταπτυχιακές σπουδές (με ειδίκευση σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης) στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ με υποτροφία.

Το 1979 διορίστηκε διοικητής της Τράπεζας Κύπρου. Την περίοδο 1984-1999 διετέλεσε ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Πολιτιστικού Ιδρύματος Τραπέζης Κύπρου.

Πήρε μέρος σε ετήσια συνέδρια της Διεθνούς Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, καθώς και σε άλλα διεθνή συνέδρια για οικονομικά θέματα. Επιπρόσθετα, έκανε μελέτες σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης, οικονομικού προγραμματισμού και άλλα συναφή θέματα.

Ήταν νυμφευμένος με την Λητώ Πατσαλίδη και είχε δύο παιδιά. Απεβίωσε στις 24 Δεκεμβρίου 2002.

## Πολιτική διαδρομή
Στις 24 Ιουνίου 1968 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968. Παρέμεινε στη θέση αυτή και στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973, στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1977 και στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, έως την 31 Οκτωβρίου 1979.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*
*
*

|-

Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973
Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1977
Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978
Συμμετοχή της Ελβετίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019

Η **[[Ελβετία]]** θα συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στη Ντόχα του Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου με 19 αθλητές.

## Συμμετοχές

### Άνδρες

; Δρόμοι

### Γυναίκες

; Δρόμοι

; Άλματα και ρίψεις

; Σύνθετα - Έπταθλο

## Παραπομπές

Ελβετία
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ελβετία
The L Word

Το ***The L Word*** είναι δραματική τηλεοπτική σειρά αμερικανικής-καναδικής συμπαραγωγής που προβλήθηκε στο Showtime από τις 18 Ιανουαρίου 2004 έως τις 8 Μαρτίου 2009. Η σειρά αφηγείται την ιστορία μίας παρέας, η πλειοψηφία των οποίων είναι ομοφυλόφιλες γυναίκες, που ζουν στο Δυτικό Χόλιγουντ της Καλιφόρνια. Η ιδέα της σειράς προήλθε από τις Αϊλίν Τσέικεν, Μισέλ Άμποτ και Κάθι Γκρίνμπεργκ. Η Τσέικεν είναι η κύρια παραγωγός της σειράς, καθώς και η εκτελεστική παραγωγός της.

Το σίκουελ της σειράς, *[[The L Word: Generation Q]]*, έκανε πρεμιέρα στις 8 Δεκεμβρίου 2019.

## Επισκόπηση σειράς
### Ηθοποιοί και χαρακτήρες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Καναδικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Δραματικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Showtime
Κλεισορρεύματα Αιτωλοακαρνανίας

Τα **Κλεισορρεύματα** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Κλεισορρεύματα βρίσκονται στα νότια της λίμνης Λυσιμαχίας σε υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχουν περίπου 13 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Αγρίνιο, νοτιοανατολικά από το χωριό περνάει η ΕΟ Αντιρρίου - Αγρινίου ενώ συνορεύει δυτικά με το Μπρέσιακο και νότια με τον Άγιο Γεώργιο. Η παλιά τους ονομασία είναι *Μπρέσακο* και έτσι αναφέρεται το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ωλενείας. Το 1927 μετονομάζεται σε *Κλεισόρεμα* και το 1940 διορθώνεται σε Κλεισορρεύματα. Μία παλαιότερη αλλά ανεπίσημη ονομασία ειναι Κατσωρέικα.Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Μπρέσιακο αποτελούν την κοινότητα Κλεισορρευμάτων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγγελοκάστρου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 288 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μπρέσιακο Αιτωλοακαρνανίας

Το **Μπρέσιακο** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Μπρέσιακο βρίσκεται στα νότια της λίμνης Λυσιμαχίας σε υψόμετρο 100 μέτρα. Απέχει 15 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Αγρίνιο και συνορεύει ανατολικά με τα Κλεισορρεύματα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα  Κλεισορρευμάτων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τα Κλεισορρεύματα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλεισορρευμάτων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγγελοκάστρου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 64 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δ37-Λυσιμαχία-Πυροφυλάκιο-Μπρέσιακο από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Σταθμός Αγγελοκάστρου Αιτωλοακαρνανίας

Ο **Σταθμός Αγγελοκάστρου** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 32 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Σταθμός Αγγελοκάστρου βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Λυσιμαχίας (ΒΔ.) και Οζερού (ΝΑ.). Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά του ποταμού Αχελώου και δίπλα στο "Κανάλι ή Διώρυγα Διμηκού" που χρησιμεύει στη αποστράγγιση της Λυσιμαχίας προς τον Αχελώο. Απέχει 15 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Αγρίνιο και 3 χλμ. ΒΔ. από το Αγγελόκαστρο, του οποίου υπήρξε σιδηροδρομικός σταθμός της γραμμής των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα  Αγγελοκάστρου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Αγγελόκαστρο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγγελοκάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγγελοκάστρου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 105 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ποταμός Δίμηκος και σταθμός Αγγελόκαστρου ΣΒΔΕ στο https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ροιμητάλκης

Με το όνομα **Ροιμητάλκης** ήταν γνωστοί οι:

*Ροιμητάλκης Φιλοκαίσαρ, 1ος αι. μ.Χ., πρίγκιπας τού Πόντου και της Κιλικίας
*Ροιμητάλκης Α΄, βασιλιάς των Οδρυσών και της Θράκης κατά την περίοδο 11 π.Χ - 12 μ.Χ., γιος του Σαδάλα Γ΄
*Ροιμητάλκης Β΄, βασιλιάς των Οδρυσών και της Θράκης, γιος και διάδοχος του Ραισκούπορι
*Ροιμητάλκης Γ΄, ο τελευταίος βασιλιάς των Οδρυσών και της Θράκης κατά την περίοδο 37 π.Χ - 46 μ.Χ., γιος του Κότυος Ε΄ και της Τρύφαινας
*Τιβέριος Ιούλιος Ροιμιτάλκης, Ρωμαίος υποτελής βασιλιάς του Βοσπόρου, 2ος αιώνας μ.Χ.
Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ

Η **Γερτρούδη**, γερμ. Gertrude (π.1190/1205; - 30 Μαρτίου 1225) ήταν τροβαδούρος και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Λωρραίνης, μετά κόμισσα της Καμπανίας και τέλος κόμισσα του Ζάαρπρυκεν.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη και κληρονόμος του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Μετς & του Ντάγκσμπουργκ (νυν Νταμπό Γαλλίας) και της Γερτρούδης των Τσέρινγκεν, κόρης του Χέρμαν Δ΄ μαργράβου του Μπάντεν. Το έτος γέννησής της 1205 αμφισβητείται, καθώς τότε η μητέρα της θα ήταν 52 ετών· πιο πιθανό είναι το π. 1190.

Διαδέχθηκε τον πατέρα της ως κόμισσα του Μετς & του Ντάγκσμπουργκ το 1212. Τότε είχε ήδη παντρευτεί τον Θεοβάλδο Α΄, που το επόμενο έτος έγινε δούκας της Λωρραίνης, σύμφωνα με τον *βίο της Αγ. Οντιλίας της Αλσατίας*. Είχαν μνηστευτεί από το 1205, πιθανά όταν ακόμη αυτή ήταν νήπιο. Με τον γάμο της ο σύζυγός της ανέλαβε τη διοίκηση της κληρονομίας της, αυτός όμως απεβίωσε το 1220 χωρίς απογόνους. Τότε η Γερτρούδη παντρεύτηκε το 1220 τον Θεοβάλδο Δ΄ κόμη της Καμπανίας, έφηβο ακόμη, ενάντια στην επιθυμία του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας. Το 1222 ο σύζυγός της την αποκήρυξε ένεκα της συγγένειας (όπως αναφέρει ο Αλμπερίκ ντε Τρουά-Φονταίν) ή στειρότητας (κατά τον Ρισέ ντε Σενόν). Το 1224 παντρεύτηκε τον Σίμωνα Γ΄ κόμη του Σααρμπρύκεν-Λάινινγκεν, αλλά αυτή απεβίωσε το επόμενο έτος. Τάφηκε στο αββαείο του Στούρτσελμπορνν και ο Σίμων Γ΄ κληρονόμησε την κομητεία της.

Η Γερτρούδη είναι μάλλον η δούκισσα της Λωρραίνης, που συνέθεσε δύο λυρικά ποιήματα σε Παλαιά Γαλλικά. Το ένα, *Λίγο πριν την ημέρα*, έχει βρεθεί σε πολλές πηγές, όπου σε μερικές συνοδεύεται από μουσική σημειογραφία. Το άλλο βρίσκεται μόνο στο χειρόγραφο CH-BEsu MS 389, δίπλα στο *Λίγο πριν την ημέρα*.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα πριν το 1212 τον Θεοβαλδο Α΄ δούκα της Λωρραίνης· αυτός απεβίωσε το 1220.

Το 1220 η Γερτρούδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Θεοβάλδο Δ΄, τότε κόμη της Καμπανίας. Δεν απέκτησε τέκνα και το 1222 ο άνδρας της την αποκήρυξε, ακυρώνοντας τον γάμο. Έπειτα έγινε ο Θεοβάλδος Α΄ της Ναβάρρας.

Η Γερτρούδη έκανε το 1224 τρίτο γάμο, με τον Σίμωνα Γ΄ κόμη του Ζάαρμπρυκεν, όμως αυτή απεβίωσε το 1225. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους της.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  According to the Chronicle of Alberic of Trois-Fontaines.
* Cawley, Charles, Gertrude von Dagsburg, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy, at the Medieval Lands Project.
* Maria V. Coldwell, "Lorraine, Duchess of", Grove Music Online, Oxford Music Online (Accessed 16 August 2008).

Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Μαγδαληνή της Γαλλίας

Η **Μαγδαληνή**, γαλλικά: Madeleine (1 Δεκεμβρίου 1443 - 21 Ιανουαρίου 1495) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βιάνα. Έγινε αντιβασίλισσα της Ναβάρας κατά την ανηλικότητα των τέκνων της (1479-94).

## Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού & βασιλιά της Νάπολης.

Γεννήθηκε στο Τουρ και αρχικά είχε μνηστευθεί με τον Λαδίσλαο Ε΄ των Αψβούργων βασιλιά της Ουγγαρίας, αλλά αυτός -ενώ προετοιμαζόταν για τον γάμο- απεβίωσε 17 ετών αιφνίδια. Διαδόθηκε η φήμη ότι τον δηλητηρίασαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι,αλλά τον 20ό αιώνα αποκαλύφθηκε ότι η αιτία του τέλους του ήταν η λευχαιμία.

Τελικά παντρεύτηκε τον διάδοχο της Ναβάρρας, γιο της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσα της Ναβάρρας. Όμως ο σύζυγός της απεβίωσε το 1470, ο πεθερός της Γκαστόν Δ΄ κόμης του Φουά το 1472  και η πεθερά της το 1479. Έτσι ο γιος της Μαγδαληνής, ο Φραγκίσκος-Φοίβος, κληρονόμησε την κομητεία του Φουά όταν ήταν 5 ετών και μετά το βασίλειο της Ναβάρρας 12 ετών. Τότε η Μαγδαληνή ανέλαβε την αντιβασιλεία, ως το 1483 που ο γιος της απεβίωσε 17 ετών. Τον διαδέχθηκε η κόρη της Αικατερίνη, στην οποία η Μαγδαληνή συνέχισε να είναι αντιβασίλισσα, ως το 1494. Κατά την αντιβασιλεία της πιέστηκε να πολεμήσει τον Ιωάννη των Φουά, υποκόμη του Ναρμπόν, αδελφό του άνδρα της, όταν διεκδίκησε τη Ναβάρα ως ο άρρην κληρονόμος του Φραγκίσκου-Φοίβου. Το 1494 την πήρε όμηρο ο Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας, γαμπρός του Ιωάννη.

Η Μαγδαληνή απεβίωσε το 1495 στην Παμπλόνα και το τέλος της προκάλεσε νέες συγκρούσεις. Το 1498 απεβίωσε ο ανιψιός της Κάρολος Η΄ της Γαλλίας και το 1522 η αδελφή του Άννα της Γαλλίας: οι τρεις τους ήταν οι τελευταίοι απόγονοι του κύριου κλάδου των Βαλουά. Τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ της Γαλλίας (βασ. 1498-1515) διαδέχθηκε ο κλάδος των Βαλουά-Ανγκουλέμ και μετά ο Ερρίκος Δ΄, απόγονος της Μαγδαληνής.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1461 τον Γκαστόν των Φουά-Γκραγύ πρίγκιπα της Βιάνα και είχε τέκνα:
* Φραγκίσκος-Φοίβος 1467-1483, βασιλιάς της Ναβάρρας, απεβίωσε 16 ετών.
* Αικατερίνη 1468-1517, βασίλισσα της Ναβάρρας suo jure, παντρεύτηκε τον Ιωάννη κύριο του Αλμπρέ.
** Ερρίκος Β΄ των Αλμπρέ 1503-1555, βασιλιάς της Ναβάρρας.
*** Ιωάννα του Αλμπρέ 1528-1572, βασίλισσα της Ναβάρρας, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο δούκα των Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και μετά τον Αντώνιο των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ.
**** Ερρίκος Β΄ των Βουρβόνων 1553-1610, βασιλιάς της Ναβάρρας και, ως Δ΄, της Γαλλίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Fletcher, Stella (2013). The Longman Companion to Renaissance Europe, 1390-1530. Routledge.
* Anthony, R. (1931). Identification et Étude des Ossements des Rois de Navarre inhumés dans la Cathédrale de Lescar [Identification and Study of the Bones of the Kings of Navarre buried in the Cathedral of Lescar] (PDF). Archives du Muséum, 6e series (in French). VII. Masson et Cie.

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές (2019)

Οι **Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές 2019** (επίσημα οι 43ες Καναδικές γενικές εκλογές) έλαβαν χώρα στις 21 Οκτωβρίου 2019 προκειμένου να εκλεγούν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων για την 43η Καναδική Βουλή. Η Καναδική Βουλή διαλύθηκε από την γενική κυβερνήτρια Ζυλί Παγιέτ στις 11 Σεπτεμβρίου 2019 μετά την συνάντησή της με τον πρωθυπουργό Τζάστιν Τριντό. Κατά την προεκλογική εκστρατεία διάρκειας 40 ημερών το Φιλελεύθερο Κόμμα  προσπάθησε να διατηρήσει την πλειοψηφία που είχε συγκεντρώσει στις εκλογές του 2015. Δυο από τα τρία μεγαλύτερα κόμματα έλαβαν μέρος σε αυτές τις εκλογές με νέους ηγέτες : το Συντηρητικό Κόμμα με ηγέτη τον Άντριου Σιρ, και το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα με ηγέτη τον Τζαγκμίτ Σινγκ.

## Υπόβαθρο
Οι ομοσπονδιακές εκλογές του 2015 οδήγησαν στην εκλογή με πλειοψηφία μιας φιλελεύθερης κυβέρνησης και με πρωθυπουργό τον Τζάστιν Τριντό. Οι συντηρητικοί έγιναν επίσημα η αντιπολίτευση (με τον Στίβεν Χάρπερ να ανακοινώνει την παραίτησή του από ηγέτης του κόμματος) και τους Νέους Δημοκράτες να γίνονται το τρίτο κόμμα. Παρόλο που το Μπλοκ Κεμπεκουά και οι Πράσινοι εξελέγησαν στην Βουλή των Κοινοτήτων, και τα δυο κόμματα απέτυχαν να λάβουν τον απαιτούμενο αριθμό εδρών (12). Ο ηγέτης του Μπλοκ Κεμπεκουά Gilles Duceppe ανακοίνωσε την παραίτησή του λίγο μετά το πέρας των εκλογών και τον διαδέχτηκε η ηγέτης του Parti Québécois, Martine Ouellet. Τελικά την ηγεσία ανέλαβε ο Yves-François Blanchet στις 17 Ιανουαρίου 2019.

Νέος αρχηγός του Νεοδημοκρατικού Κόμματος εξελέγη την 1η Οκτωβρίου 2017 ο πρώην ηγέτης του Νεοδημοκρατικού Κόμματος στο Οντάριο Τζάγκμιτ Σινγκ.

## Αποτέλεσμα
Στις εκλογές του 2019 το κυβερνών Φιλελεύθερο Κόμμα έχασε μία έδρα (157 έδρες από 158) και στη συνέχεια σχηματίστηκε κυβέρνηση μειοψηφίας.
### Συνοπτικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


2019
Καναδ
Έμιλυ Κολιανδρή

Η **Έμιλυ Κολιανδρή** (Λεμεσός, 18 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Ελληνοκύπρια ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Σε ηλικία 18 ετών έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου και πέρασε, ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές της το 2000. Μετά το τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο. Το 2003 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο συμμετέχοντας στην ταινία *Μια υπέροχη μέρα*. Ακολούθησε μία ακόμη κινηματογραφική συμμετοχή στη ταινία *Η σκόνη που πέφτει*, την αμέσως επόμενη χρονιά.

Το 2006 ξεκίνησε να εργάζεται στην τηλεόραση. Οι πρώτες της συμμετοχές ήταν στις σειρές *Ήρθε κι έδεσε* και *[[Safe Sex|Safe Sex TV Stories]]*. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στις σειρές *[[Εντιμότατοι κερατάδες]]*, *Τυφλόμυγα*, *[[Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα]]* και *[[Καρυωτάκης (τηλεοπτική σειρά)|Καρυωτάκης]]*. Ευτυχισμένοι Μαζί  Μία από τις πιο γνωστές της συμμετοχές στην τηλεόραση ήταν στη σειρά *[[4 (τηλεοπτική σειρά)|Τέσσερις]]* σε σενάριο και σκηνοθεσία Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Από το 2012 μέχρι το 2015 έλαβε μέρος σε διάφορες κυπριακές καθημερινές σειρές. Τη σεζόν 2012-2013 πρωταγωνίστησε στη σειρά *Εκείνο το καλοκαίρι*, την επόμενη σεζόν στη σειρά *Όνειρο Ήταν* ενώ από το 2014 μέχρι το 2015 στη σειρά *Το δαχτυλίδι της φωτιάς*. Τη σεζόν 2019-2020 πρωταγωνίστησε στην δραματική σειρά *Έρωτας Μετά* ερμηνεύοντας το ρόλο της Ηλέκτρας Δούκα. Το 2021 έπαιξε στην σειρά 42°C. Τη σεζόν 2021-2022 συμμετείχε στη σειρά Τα Καλύτερα μας Χρόνια. Τη σεζόν 2022-2023 πρωταγωνίστησε στην σειρά Κάνε ότι Κοιμάσαι στην ΕΡΤ1, ερμηνεύοντας τον ρόλο της Βικτώριας. Από το 2023 πρωταγωνιστεί στην καθημερινή δραματική σειρά *Ηλέκτρα*, επίσης στην ΕΡΤ1, ερμηνεύοντας τον ομώνυμο ρόλο.

## Προσωπική ζωή
Το 2002 έκανε σχέση με τον ηθοποιό Χρήστο Λούλη και έξι χρόνια αργότερα, το 2008, παντρεύτηκαν. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο (γενν. 2011) και τη Σμαράγδα (γενν. 2015).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Λευκή της Ναβάρρας, βασίλισσα της Καστίλης

Η **Λευκή**, γαλλ. Blanche (1133 - 12 Αυγούστου 1156) από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν πριγκίπισσα της Ναβάρρας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλλίας.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας του Λ'Αιγκλ, κόρης του Γιλβέρτου κυρίου του Λ'Αιγκλ.

Παντρεύτηκε τον Σάντσο Γ΄, τότε διάδοχο του πατέρα του Αλφόνσου Ζ΄ της Καστίλης. στο Καρριόν δε λος Κόνδες της Παλένθια, αφού ταξίδεψε από την Καλαόρρα του Λογρόνιο. Ο γάμος κανονίστηκε για να εξασφαλίσει στενότερες σχέσεις του Λεόν-Καστίλης με τη Ναβάρρα. Όπως ήταν η παράδοση, η Λευκή επικύρωνε έγγραφα με τον άνδρα της, έτσι η δράση της μπορεί να ανιχνευθεί ως το 1155.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1151 τον Σάντσο Γ΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης και είχε τέκνο:
* Αλφόνσος Η΄ 1155-1214, βασιλιάς της Καστίλης.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gonzalez, Julio (1960). El reino de Castilla en la epoca de Alfonso VIII, vol. 1. Madrid: CSIC Escuela de Estudios Medievales. p. 145, note 37.
* Serrano, Luciano (1935). El Obispado de Burgos y Castilla, primitiva desde el siglo V al XIII, vol. 2. Madrid: Instituto de Valencia de Don Juan. p. 43, note 4. Retrieved 24 February 2018.
* Reilly, Bernard F. (1998), The Kingdom of León-Castilla under King Alfonso VIII (1126-1157), Philadelphia, University of Pennsylvania Press, p. 112.

Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας
Κατηγορία:Δυναστεία των Χιμένεθ
Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης
Μαφάλντα της Πορτογαλίας

Η **Μαφάλντα**, πορτογαλ. Mafalda (π. 1195 - 1 Μαΐου 1256) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδία-Πορτογαλίας ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Καστίλης.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης. Επειδή ήταν εξαδέλφια και ο γαμπρός πολύ μικρός (11 ετών) και δεν είχε ολοκληρωθεί ο γάμος, ακυρώθηκε.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* McMurdo, Edward. The History of Portugal: From the Commencement of the Monarchy to the Reign of Alfonso III, S. Low, Marston, Searle, & Rivington, 1888
* A History of Portugal", CUP Archive

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης
Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας

Η **Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας** (Ιταλική : *Citta metropolitana di Catania*) είναι μία από τις Μητροπολιτικές Πόλεις της Ιταλίας στην ανατολική Σικελία. Η πρωτεύουσα της είναι η Κατάνια, αντικατέστησε την παλιότερη Επαρχία της Κατάνιας με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015), περιέχει άλλους 57 Δήμους.
Η Μητροπολιτική Πόλη συνορεύει στα ανατολικά με το Ιόνιο Πέλαγος, στα βόρεια με την Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας, στα δυτικά με την Επαρχία της Έννας και την Επαρχία της Καλτανισσέττα και στα νότια με την Επαρχία των Συρακουσών και την Επαρχία της Ραγκούζας. Στην Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας βρίσκεται το μεγαλύτερο ενεργό Ηφαίστειο στην Ευρώπη, η Αίτνα.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας 

Κατανια
Δελφίνος (τίτλος)

μικρογραφία|281x281εσ|Το έμβλημα του δελφίνου της Γαλλίας
**Δελφίνος** (γαλλικά :Dauphin) ήταν ένας γαλλικός τίτλος ευγενείας σε χρήση από το 1349 έως το 1830 και προοριζόταν για τους πρίγκιπες του στέμματος στο θρόνο της Γαλλίας που ήταν νόμιμοι απόγονοι του κυρίαρχου μονάρχη.

Αρχικά ήταν ο τίτλος των κομήτων του Αλμπόν, κυρίων του Ντωφινέ, και μετά τη μεταβίβαση του Ντωφινέ στο βασίλειο της Γαλλίας, το 1349, έγινε ο τίτλος που έφερε ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Γαλλίας. Τον έφερε ο κληρονόμος του στέμματος μέχρι τη στέψη του ή το θάνατό του, οπότε ο τίτλος περνούσε στον επόμενο κληρονόμο του θρόνου.

## Ιστορία
μικρογραφία|Το στέμμα του δελφίνου της Γαλλίας
Τον 12ο αιώνα, ο κόμης του Αλμπόν Γκι Δ' του Αλμπόν (1095-1142) πρόσθεσε ένα δελφίνι στο οικόσημό του και αποκαλούνταν Δελφίνος (le Dauphin, στα γαλλικά le dolphin είναι το δελφίνι). Οι απόγονοί του άλλαξαν τον τίτλο τους από Κόμης του Αλμπόν σε Δελφίνος του Βιενουά και η κομητεία του Αλμπόν μετονομάστηκε σε Ντωφινέ.

Τα σημαντικά χρέη του Ουμβέρτου Β' και ο θάνατος του γιου και κληρονόμου του οδήγησαν στην πώληση της κυριαρχίας του Ντωφινέ στον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο ΣΤ' το 1349, που αγόρασε την περιοχή για τον εγγονό του. Οι όροι της μεταβίβασης προέβλεπαν ότι ο κληρονόμος του θρόνου της Γαλλίας θα έφερε τον τίτλο του «Δελφίνου», πράγμα που συνέβαινε από τότε μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση και από το 1824 έως το 1830. Οι όροι περιελάμβαναν επίσης σημαντική αυτονομία και φορολογικές απαλλαγές για την περιοχή Ντωφινέ, η οποία παρέμεινε γαλλική επαρχία μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση.

Για να φέρει κάποιος τον τίτλο του δελφίνου δεν ήταν αρκετό να είναι ο κληρονόμος του θρόνου, ήταν απαραίτητο να είναι άμεσος απόγονος του βασιλιά. Έτσι, ο Φραγκίσκος Α' της Γαλλίας, ξάδερφος του προκατόχου του Λουδοβίκου ΙΒ', δεν ήταν ποτέ δελφίνος.

Μέχρι τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΔ' ο τίτλος ήταν «Δελφίνος του Βιενουά». Αργότερα ο τίτλος έγινε «Δελφίνος της Γαλλίας». Ο πρώτος Γάλλος πρίγκιπας γνωστός ως δελφίνος ήταν ο μελλοντικός Κάρολος Ε' της Γαλλίας, εγγονός του Φιλίππου ΣΤ' της Γαλλίας στο θρόνο. Ο τελευταίος ήταν ο Λουδοβίκος-Αντώνιος του Αρτουά, γιος του Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας, ο οποίος παραιτήθηκε από τον τίτλο το 1830.

## Σημερινή χρήση
Σήμερα τον τίτλο φέρουν εθιμικά οι πρωτότοκοι γιοι των δύο βασιλικών διεκδικητών του Γαλλικού θρόνου, ο Λουδοβίκος των Βουρβόνων (γιός του δούκα του Ανζού) για τους Νομιμόφρονες και ο Γκαστόν της Ορλεάνης (γιός του κόμη των Παρισίων) για τους Ορλεανιστές. Επίσης με την επέκταση αυτού του όρου, σήμερα ο όρος δελφίνος αναφέρεται στον διάδοχο που ορίζεται επίσημα ή ανεπίσημα για μια θέση ή στον επίδοξο διεκδικητή ενός θώκου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μοναρχία της Γαλλίας
Σχίνος Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Σχίνος (αποσαφήνιση)]]* 

Ο **Σχίνος** είναι ημιορεινός οικισμός του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 160 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Σχίνος βρίσκεται βόρεια της λίμνης Τριχωνίδας σε απόσταση 8 χλμ. βορειοανατολικά από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένος στις δυτικές όχθες του χείμαρρου Ερμίτσα, ενώ ανατολικά του χωριού περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Καρπενησίου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό ιδρύθηκε στις αρχές του 1900 όταν κάτοικοι από τη Μυρίκη Ευρυτανίας αγόρασαν εκτάσεις της γύρω περιοχής και άρχισαν να εγκαθίστανται μόνιμα σε αυτή. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά από το 1940 να απογράφεται στο δήμο Αγρινίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αγρινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχει και ο οικισμός Σχίνος Μεσολογγίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ακροπόταμος (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ακροπόταμος** αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί:

* Ακροπόταμος Αιτωλοακαρνανίας
* Ακροπόταμος Θεσσαλονίκης
* Ακροπόταμος Καβάλας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ατσιρεάλε

Η **Ατσιρεάλε** (, σικελικά: *Jaciriali*) είναι παραλιακή πόλη στη Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία στη νότια Ιταλία. Ο πληθυσμός της Ατσιρεάλε είναι 50.579 κάτοικοι και αυτό την καθιστά ως τον δεύτερο μεγαλύτερο Δήμο στην Μητροπολιτική πόλη. Βρίσκεται στα βόρειο-ανατολικά της Μητροπολιτικής πόλης, στους πρόποδες του όρους Αίτνα και αντικρίζει το Ιόνιο Πέλαγος. Περιέχει αμέτρητες εκκλησίες όπως η Βασιλική του Αγίου Πέτρου σε Νεογοτθική αρχιτεκτονική, η Βασιλική του Αγίου Πέτρου σε ρυθμό Σικελικού Μπαρόκ, ο Καθεδρικός Ναός του Ατσιρεάλε του 17ου αιώνα και ένα εκπαιδευτήριο για τους ιερείς. Η Ατσιρεάλε είναι διάσημη για τις τέχνες και τη ζωγραφική, σε αυτή βρίσκεται η παλιότερη Ακαδημία στη Σικελία.

## Αρχαιότητα και Μεσαίωνας

Στην αρχαιότητα βρισκόταν σύμφωνα με την παράδοση η Ελληνική πόλη Ξιφωνία που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία βρισκόταν στην ίδια θέση η επίσης Ελληνική πόλη Άτσις που ενεπλάκη στους πολέμους με την Καρχηδόνα. Ο Οβίδιος στο έργο του Μεταμορφώσεις γράφει για τον μεγάλο έρωτα ανάμεσα στο πνεύμα του ποταμού Άτσις και τη Νηρηίδα Γαλάτεια. Όταν πέθανε ο Άτσις τα δάκρυα της Γαλάτειας ήταν τόσα πολλά που δημιούργησαν τον ποταμό Άτσις που περνούσε μέσα από την αρχαία πόλη. Βρισκόταν στον κύριο δρόμο που οδηγούσε από την Κατάνια στην Ταορμίνα και ήταν πασίγνωστη για τα ιαματικά της λουτρά τα οποία χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι. Τον Μεσαίωνα η πόλη επεκτάθηκε γύρω από το κάστρο, στη Βυζαντινή αυτοκρατορία απέκτησε το όνομα *"Ακυληία"*. Ένας ισχυρός σεισμός (1169) διασκόρπισε τον πληθυσμό, οι περισσότεροι μετακινήθηκαν λίγο βορειότερα στη *"Νέα Ακυληία"* που ήταν ο πυρήνας της σύγχρονης πόλης. Τα μοναδικά υπολείμματα της Μεσαιωνικής *"Νέας Ακυληίας"* είναι η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου σε Γότθο-Λομβαρδικό ρυθμό.

## Νεώτερα χρόνια

Ο αυτοκράτορας Κάρολος Κουίντος απήλλαξε την πόλη από τους φεουδαρχικούς δεσμούς και τη μετέτρεψε σε Κοινότητα του Στέμματος. Στα τέλη του 16ου αιώνα η πόλη είχε πληθυσμό περίπου 6.000 - 7.000 κατοίκους, το αρχαιότερο *"Καρναβάλι του Ατσιρεάλε"* καταγράφεται το 1594, επεκτάθηκε σημαντικά σαν εμπορικό κέντρο με νέα κτίρια.
Η Ατσιρεάλε καταστράφηκε από ισχυρό σεισμό (1693) που διέκοψε την οικονομική της ανάπτυξη. Στην *"Εκστρατεία των Χιλίων"* (1861) που ελευθερώθηκε η Σικελία από το Βασίλειο της Νεαπόλεως η Ατσιρεάλε ήταν η πρώτη πόλη που επαναστάτησε εναντίον των Βουρβόνων. Οι Σύμμαχοι βομβάρδισαν άγρια την πόλη με πολλούς άμαχους σαν θύματα. Η εκκλησία του Αγίου Μπιάγκιο στην Ατσιρεάλε έχει μερικά λείψανα του σεβάσμιου Γκάμπριελ Αλλέγκρα (1907 - 1974) που εισήλθε στο Τάγμα των Φραγκισκανών (1918)

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*The Itinerary of the Emperor Antoninus

Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Κατάνιας
Καμαρούλα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Καμαρούλα** είναι ημιορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 170 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καμαρούλα βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Τριχωνίδας σε απόσταση 5 χλμ. ανατολικά του Αγρινίου. Είναι κτισμένη στα δυτικά του χείμαρρου Ερμίτσα, ανάμεσα στα χωριά Κοκκινοπύλια (ΝΔ.) και Σχίνο (ΒΑ.) και μέσα από αυτό περνάει η εθνική οδός Αγρινίου - Καρπενησίου. Η γύρω περιοχή επί τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι Τούρκου αγά το οποίο, αν και "Εθνική Γαία", μετά την απελευθέρωση έγινε κτήμα του οπλαρχηγού της Βελάουστας (σημερινό Πυργί) Γιαννάκη Στάικου, όπου κτηνοτρόφοι από τα Κρυονέρια Αιτωλοακαρνανίας (Κουτουλίστα) έβοσκαν το χειμώνα τα ζώα τους. Το 1924 με τον νόμο απαλλοτρίωσης "βακουφιών" και "τσιφλικιών" για  αποκατάσταση ακτημόνων το κτήμα αγοράζεται από ομάδα κατοίκων της Κουτολίστας οι οποίοι μετά από επιμέτρηση και σχεδίασή του διανέμεται στους δικαιούχους.

## Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός και περιλαμβάνεται στις απογραφές από το 1940 ως μέρος της του δήμου Αγρινίου και το 1963 στο ΦΕΚ 66Α - 22/05/1963 όταν ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' μαζί με τα Κοκκινοπύλια αποτελούν την τοπική κοινότητα Καμαρούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 785 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 595.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λάλικα και Καμαρούλα από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20190929182257/http://odamianos.blogspot.com/
* Καμαρούλα Αγρινίου στο https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Όμιλος Πετοσφαίρισης Χαλκίδας

Ο **Όμιλος Πετοσφαίρισης Χαλκίδας** (Ο.ΠΕ.Χ.) ιδρύθηκε το 2012,  και αποτελεί την φυσική συνέχεια του τμήματος πετοσφαίρησης της  Α.Γ.Ε.Χ.  Η ανεξαρτητοποίηση του τμήματος  ήταν επιθυμία  όλων των παραγόντων της Επιτροπής Volleyball της  Α.Γ.Ε.Χ. , οι οποίοι επί πολλά έτη επιθυμούσαν την αυτόνομη ύπαρξη του τμήματος για την καλύτερη

υποστήριξη και ανάπτυξη του. Ο Όμιλος Πετοσφαίρισης Χαλκίδας (Ο.ΠΕ.Χ.) έχει την έδρα του Κλειστό Γυμναστήριο ΔΑΚ ¨Μελίνα Μερκούρη¨ και διαθέτει αναπτυξιακά και αγωνιστικά τμήματα.

Μέσα στην πολυετή αυτή πορεία, αναδείχθηκαν αρκετοί αθλητές που τίμησαν και τιμούν με την παρουσία τους τον χώρο του αθλήματος. Ιδιαίτερα επιτυχημένη καριέρα έκαναν αθλητές που αναδείχθηκαν από τον Ο.ΠΕ.Χ. τις πρώτες δύο δεκαετίες, όπως οι νυν προπονητές των αναπτυξιακών - αγωνιστικών τμημάτων του συλλόγου Χρήστος Αδάμ (*Ιωνικός Ν.Φ. - ΑΕΚ, 1 φορά Κυπελλούχος Ελλάδος - συμμετοχή με Εθνική Εφήβων σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα)* και Σοφία Ιορδανίδου (*4 φορές Πρωταθλήτρια και 1 Κυπελλούχος Ελλάδος με Πανελλήνιο και ΠΑΟ, 3 φορές MVP, καριέρα σε Γαλλία και Ιταλία – συμμετοχή με Εθνική Γυναικών στους Ολυμπιακούς αγώνες 2004*) καθώς και ο Θανάσης Μιχαλόπουλος (*Κυπελλούχος Ευρώπης με Ολυμπιακό – συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 με Εθνική ομάδα Beach Volley*). Τη σκυτάλη μετά το 2000 πήραν οι Κώστας Ταμπουρατζής (*Ολυμπιακός – Εθνική Ανδρών*), Άννα-Μαρία Σπανού και Πένυ Λάιου, που αγωνίστηκαν ή αγωνίζονται σε ομάδες Α1 & Α2 κατηγορίας, φτάνοντας στις μέρες μας στους Οδυσσέα Αδάμ  (Φοίνικας Σύρου), Λυδία Αδάμ (*Ηρακλής Κηφισιάς – Αμαζόνες Ν. Ερυθραίας*),  Φάνη Ρουσόπουλο (*ΠΑΟ - Εθνική Εφήβων*) καθώς  και τους Αφους Μανδηλάρη (*Εθνική Ομάδα Beach Volley*).

Ο σύλλογος ανήκει στην ΕΣΠΑΑΑ (Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Αθήνας & Ανατολικής. Αττικής) και συμμετέχει στα αναπτυξιακά και Εθνικά πρωταθλήματα της Ένωσης όπου και πρωταγωνιστεί.

Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Εύβοιας
Ιωάννα του Ποντιέ

Η **Ιωάννα**, γαλλ. Jeanne (π. 1220 - 16 Μαρτίου 1279) από τον Οίκο του Νταμαρτίν ήταν κόρη και κληρονόμος της κόμισσας του Ποντιέ. Με τους γάμους της έγινε βασίλισσα της Καστίλης και μετά κυρία του Φαλβύ & Λα Ερέλ. Διαδέχθηκε την εξαδέλφη της των Νταμμαρτίν στην κομητεία του Ωμάλ το 1259.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Σίμωνα των Νταμαρτέν και της Μαρίας των Μπελέμ, κόρης και κληρονόμου του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Ποντιέ. Σύζυγος του τελευταίου ήταν η Άλυς των Καπετιδών, κόρη του Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας.

Διαδέχθηκε ως κόμισσα του Ωμάλ τη Ματθίλδη Β΄ κόμισσα του Μπουλόν, Ωμάλ & Νταμμαρτίν, κόρη του Ρενώ Α΄ κόμη του Μπουλόν, Ωμάλ & Νταμμαρτίν (μεγαλύτερου αδελφού του Σίμωνα).

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1237 τον Φερδινάνδο Γ΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης και είχε τέκνα:
* Φερδινάνδος Β΄ 1239-π.1265, κόμης του Ωμάλ, νυμφεύτηκε τη Λάουρε δε Μονφόρ, κυρία του Εσπερνόν.
* Ελεονώρα 1241-1290, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας.
* Λουδοβίκος 1243-π.1275, νυμφεύτηκε τη Χουάνα δε Μανθανέδο, κυρία του Γάτον.
* Σίμων 1244 τάφηκε στη μονή του Τολέδο, Ιωάννης 1246 τάφηκε στον καθεδρικό της Κόρδοβα.

Το 1252 απεβίωσε ο Φερδινάνδος Β΄ και η Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο το 1261 με τον Ιωάννη ντε Νεσλ, κύριο του Φαλβύ & του Λα Ερέλ (απεβ. 1292).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Johnstone, Hilda (1914). "The County of Ponthieu, 1279-1307". The English Historical Review. Oxford University Press. 29 (115).
* Parsons, John Carmi (1995). Eleanor of Castile, Queen and Society in Thirteenth-Century England. Palgrave Macmillan.
* Prestwich, Michael (1988). Edward I. University of California Press.
* Richardson, Douglas (2011). Everingham, Kimball G. (ed.). Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families.

Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης
Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας
Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος του Νταμαρτέν
Γαλλική εισβολή στη Μάλτα

Η **Γαλλική εισβολή στη Μάλτα** (στη μαλτέζικη γλώσσα: **Invażjoni Franċiża ta' Malta**) πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1798, στα πλαίσια της γαλλικής εκστρατείας στη Μεσόγειο (1789), κατά τη διάρκεια των Πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης.

Ειδικότερα στις 10 Ιουνίου 1798 στρατεύματα της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας υπό τον Ναπολέοντα αποβιβάστηκαν στα νησιά Μάλτα και Γκόζο, που μέχρι τότε βρίσκονταν υπό την κυριαρχία του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Τα γαλλικά στρατεύματα αντιμετώπισαν μικρή αντίσταση από μέλη του Τάγματος και της Μαλτέζικης Πολιτοφυλακής και πολύ γρήγορα κατάφεραν να καταλάβουν το μεγαλύτερο τμήμα του Μαλτέζικου Αρχιπελάγους εκτός από τη πρωτεύουσα Βαλέτα και το λιμάνι, που ήταν καλά οχυρωμένα. Τελικά η δυσαρέσκεια μελών του Τάγματος, που ήταν Γάλλοι, και η στάση του μαλτέζικου λαού οδήγησαν τα μέλη του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη να υπογράψουν ανακωχή και να παραδώσουν και τη Βαλέττα αν και είχαν τα μέσα για να αντιμετωπίσουν μια πολιορκία. Έτσι έληξε η εξουσία του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη στη Μάλτα, που διήρκησε 268 χρόνια.

Μερικούς μήνες αργότερα η δυσαρέσκεια από τις μεταρρυθμίσεις στις οποίες είχαν προβεί οι Γάλλοι, οδήγησαν σε εξέγερση κατά την οποία οι εξεγερμένοι Μαλτέζοι, με τη βοήθεια των Βρετανών, των Ναπολιτάνων και των Πορτογάλων, απέκλεισαν τη γαλλική φρουρά. Ο αποκλεισμός κράτησε δύο χρόνια και έληξε με την παράδοση των Γάλλων στους Βρετανούς, το 1800, και τη μετατροπή της Μάλτας σε βρετανικό προτεκτοράτο για τα επόμενα 164 χρόνια.

## Βιβλιογραφία

*
*
*
*
*

Κατηγορία:Ιστορία της Μάλτας
Μαχίουα

Η **Μαχίουα** (Αγγλικά και Σουαχίλι *Mahiwa*), είναι μια τοποθεσία εντός της Αγροτικής Περιοχής Λίντι, στην Περιφέρεια Λίντι της Τανζανία. 

## Περιγραφή
Απέχει 3,2 χλμ. από το Νυανγκάο (*Nyangao*), 12 χλμ. από την πόλη Μτάμα (*Mtama*), 15 χλμ. από την πόλη Νανγκάνγκα (του Λίντι) (*Nanganga* (*Lindi*)), 34 χλμ. από το Κιτανγκάλι (*Kitangali*), 38 χλμ. από το Τενταγκούρου (*Tendaguru*) και 72 χλμ. από το χωριό Μπόντε (*Mbonde*) ή Ναντέμπο (*Nandembo*).

## Ιστορία
Πρόκειται για μια σημαντική από ιστορικής πλευράς τοποθεσία, καθότι στη Μαχίουα διεξήχθη τον Οκτώβριο του 1917, μια σημαντική μάχη μεταξύ των δυνάμεων της Βρετανικής και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη άρχισε όταν στρατεύματα από τη Νότιο Αφρική και τη Νιγηρία, έχοντας για Διοικητή τους τον Αντιστράτηγο *Jacob van Deventer*, επιτέθηκαν σε μια Γερμανική φάλαγγα της οποίας Διοικητής της ήταν ο Ταξίαρχος Πάουλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ (*Paul von Lettow-Vorbeck*). Οι δυνάμεις της Βρετανικής Αυτοκρατορίας υπέστησαν μεγάλη ήττα, με απώλειες άνω των 2.700 ανδρών και αναγκάστηκαν σε υποχώρηση. Αντιστοίχως, η Γερμανική πλευρά είχε 500-600 απώλειες.

## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις


## Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφέρεια Λίντι
Πρωθυπουργός της Ισλανδίας

Ο **Πρωθυπουργός της Ισλανδίας** είναι ο αρχηγός της Κυβέρνησης της Ισλανδίας. Διορίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ασκεί την εκτελεστική εξουσία σε συνεργασία με το Υπουργικό Συμβούλιο.

## Τοποθεσίες
Το γραφείο του πρωθυπουργού βρίσκεται στο Διοικητικό Συμβούλιο (*Stjórnarráðið*), στο Ρέικιαβικ, όπου εδρεύει η γραμματεία τους και όπου πραγματοποιούνται οι συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Ο πρωθυπουργός έχει μια θερινή κατοικία, το Þingvallabær στο Þingvellir. Ο πρωθυπουργός έχει επίσης ένα σπίτι υποδοχής στο Tjarnargata, στο Ρέικιαβικ, το οποίο ήταν η πρωθυπουργική κατοικία μέχρι το 1943.


Image:Iceland-Reykjavik-Stjornarrad-1.jpg|Stjórnarráðið στο Ρέικιαβικ, το γραφείο του Πρωθυπουργού.
Image:El Antiguo Parlamento Parque Nacional de " Thingvellir " Islandia (8621781601).jpg|Þingvallabær, η θερινή κατοικία του πρωθυπουργού.


## Κατάλογος προηγούμενων πρωθυπουργών
### Αυτοδιοίκηση (1904–1918)

### Βασίλειο (1918–1944)

**Πολιτικό κόμμα:**

### Δημοκρατία (1944–σήμερα)

**Πολιτικό κόμμα:**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γραφείο Πρωθυπουργού της Ισλανδίας

Ισλανδια
Κατηγορία:Πολιτική της Ισλανδίας
Θηβάσιο

μικρογραφία|Το Μουσείο του Ερτογρούλ Γαζή
Το **Θηβάσιο** (τουρκικά: Söğüt, **Σογούτ**; αρχαία ελληνικά: Θηβάσιον) είναι μια πόλη και επαρχία της επαρχίας Μπιλετσίκ της Τουρκίας. Βρίσκεται στην περιοχή του Μαρμαρά στα βορειοδυτικά της χώρας, με έκταση 599 τ.χλμ. Συνορεύει με την επαρχία Μπιλετσίκ στα δυτικά, την επαρχία Γκιολπάζαρι στα βόρεια, την επαρχία Ινχισάρ στα βορειοανατολικά, την επαρχία Τεπέμπασι (της επαρχίας Εσκίσεχιρ) στα νοτιοανατολικά και το Μποζουγιούκ στα νοτιοδυτικά. Η επαρχία Θηβασίου έχει 23 χωριά.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2000 η πόλη είχε πληθυσμό 21.012 κατοίκων, αλλά σύμφωνα με εκτίμηση του 2010 ο πληθυσμός είχε υποχωρήσει στους 19.425 κατοίκους.

Το Θηβάσιο είναι γνωστό ως η πρωτεύουσα του κράτους του Ερτογρούλ Γαζή και παραλληλα υπήρξε ως η πρώτη πρωτεύουσα του Εμιράτου του Οσμάν, που αργότερα μετασχηματίστηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:13ος αιώνας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Γιεσίλμπουρτς

Το **Γιεσίλμπουρτς** (τουρκικά: Yeşilburç) είναι ένα πρώην χωριό καραμανλήδων στην Καππαδοκία, περίπου 3 χλμ βόρεια της Νίγδης. Μετά τη συνθήκη της Λωζάνης εποικίστηκε από ελληνόφωνους μουσουλμάνους από την σημερινή Κιβωτό Γρεβενών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.400 μέτρων.

## Γεωγραφία
Με γεωγραφικές συντεταγμένες 38.01 Β 34.40 Α, το Γιεσίλμπουρτς βρίσκεται 5 χιλιόμετρα βόρεια της Νίγδης και 5 χιλιόμετρα νότια του φράγματος Γκεμπερέ. Βρίσκεται σε μια υψωμένη κοιλάδα και περιβάλλεται από κήπους με φρούτα. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 504 κάτοικοι  σύμφωνα με στοιχεία του 2011.

## Ιστορία
Το Γιεσίλμπουρτς, παλαιότερα γνωστό ως *Τένεϊ* ήταν χωριό καραμανλήδων. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών στην δεκαετία του 1920, απελάθηκαν στην Ελλάδα όπως και οι περισσότεροι Έλληνες. Οι Έλληνες απελαθέντες μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα. Εν τω μεταξύ ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι από το χωριό Κιβωτός () Γρεβενών απελάθηκαν στην Τουρκία. Αυτοί μετοίκησαν στο Γιεσίλμπουρτς το 1926.

## Οικονομία
Τα φρούτα είναι τα κύρια προϊόντα του Γιεσίλμπουρτς. Το χωριό ειδικεύεται στην παραγωγή μήλων. Τουριστικά, το χωριό έχει σημαντικές δυνατότητες επειδή οι Καραμανλήδες άφησαν πολλά ιστορικά κτίρια. Ωστόσο, σήμερα ο τουρισμός δεν παίζει κανένα ρόλο στην οικονομία του χωριού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συλλογή ιστοριών και τραγουδιών στην δυτικομακεδονική διάλεκτο των Βαλαχάδων του Γιεσίλμπουρτς
* Η αρχιτεκτονική του Γιεσίλμπουρτς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καππαδοκία
Συμμετοχή της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019

Η **[[Ιταλία]]** θα συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στη Ντόχα του Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου με 37 αθλητές.

## Συμμετοχές

### Άνδρες

; Δρόμοι

; Άλματα και ρίψεις

### Γυναίκες

; Δρόμοι

; Άλματα και ρίψεις

### Μικτά

## Παραπομπές

Ιταλία
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιταλία
Δογρή Αιτωλοακαρνανίας

Η **Δογρή** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 20 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δογρή βρίσκεται στις βόρειες όχθες της λίμνης Τριχωνίδας, σε απόσταση μόλις 17 χλμ. Α. του Αγρινίου και 13,5 Δ.-ΒΔ. από το Θέρμο. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Θέρμου, το οποίο είναι κτισμένο ανάμεσα στην Παντάνασσα (Δ.) και τη Βαρειά (Α.-ΝΑ.). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το παλιό όνομά του από την εποχή της τουρκοκρατίας είναι "Ντουγρί" που στα τουρκικά σημαίνει ευθεία. Στην περιοχή της Δογρής όπως και της γειτονικής Βαρειάς υπάρχουν αρκετές τουριστικές μονάδες εστίασης και διαμονής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Νερομάννας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τη Νερομάννα, τη Βαρειά και το Κρύο Νερό αποτελούν την τοπική κοινότητα Νερομάννας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους.

## Απογραφές πληθυσμού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δογρή από τον ιστότοπο του Γυμνασίου Παραβόλας\
* Ο πύργος Μουχτάρ ή Πύργος Μουχταρίνας από τον ιστότοπο Καστρολόγος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Σατόσι Νακαμότο

**Σατόσι Νακαμότο** είναι το ψευδώνυμο του υποτιθέμενου δημιουργού του  Bitcoin του πρώτου κρυπτονομίσματος που βασίζεται στην τεχνολογία Blockchain. Ο Νακαμότο επινόησε επίσης την πρώτη βάση δεδομένων blockchain.

Το 2008 κυκλοφόρησε την λευκή βίβλο, μια μελέτη για το Bitcoin, ενώ στις 3 Ιανουάριο 2009 δημιούργησε και το πρώτο Block των 50 Bitcoin. Ο Νακαμότο έμεινε ενεργός στην ανάπτυξη του κρυπτονομίσματος έως τον Δεκέμβριο του 2010.

## Πιθανές αληθείς ταυτότητες

* Nick Szabo
* Vincent van Volkmer
* Dorian Nakamoto
* Hal Finney
* Paul Le Roux

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''The Satoshi Affair. 

Κατηγορία:Κρυπτονομίσματα
Λίμνη Γεωργίου

Η **Λίμνη Γεωργίου** (*Lake George*) ή **Λίμνη Ντουέρου** (*Lake Dweru*) είναι λίμνη στη νοτιοδυτική Ουγκάντα, με έκταση 250 τ.χλμ.. Ανήκει στο σύστημα των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής, αν και η ίδια δεν θεωρείται ως μία από τις Μεγάλες Λίμνες. Πήρε το «ευρωπαϊκό» όνομά της, όπως και οι άλλες λίμνες της περιοχής, από ένα μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, σε αυτή την περίπτωση τον μετέπειτα βασιλέα Γεώργιο Ε΄. Τα νερά της Λίμνης Γεωργίου παροχετεύονται προς τα νοτιοδυτικά, στη μεγαλύτερή της Λίμνη Εδουάρδου, μέσα από το φυσικό κανάλι Καζίνγκα.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε τη λίμνη ήταν ο εξερευνητής Χένρυ Μόρτον Στάνλεϋ, το 1875, έχοντας ακολουθήσει τον ρου του ποταμού Κατόνγκα από τη Λίμνη Βικτώρια. Νομίζοντας ότι ήταν μέρος της Λίμνης Αλβέρτου, την ονόμασε «Κόλπο της Βεατρίκης» (*Beatrice Gulf*). Τα εξερευνητικά του σχέδια εγκαταλείφθηκαν τότε εξαιτίας της απειλής συρράξεως με το Βασίλειο Μπουνιόρο. Κατά τη δεύτερη επίσκεψή του στην περιοχή, το 1888, στα πλαίσια της εκστρατείας για τη στήριξη του Εμίν Πασά, ο Στάνλεϋ ανεκάλυψε και τη Λίμνη Εδουάρδου. Συνειδητοποιώντας τότε ότι αμφότερες ήταν ανεξάρτητες λίμνες, τους έδωσε τα ονόματα αυτά.

## Γεωγραφία και υδρογραφία
Η Λίμνη Γεωργίου διασχίζεται από τον ισημερινό της Γης (γεωγραφικό πλάτος 0° ± 5΄), με λίγο μεγαλύτερο μέρος της να βρίσκεται στο Βόρειο Ημισφαίριο. Το γεωγραφικό μήκος της εκτείνεται από 30°02΄ έως 30°18΄, δηλαδή οι διαστάσεις της είναι 23 επί 18 χιλιόμετρα. Το μέσο υψόμετρο της λίμνης πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 914 μέτρα. Η Λίμνη Γεωργίου είναι αβαθής, με μέγιστο βάθος 7 μέτρα και μέσο βάθος μόλις 2,4 μέτρα, οπότε ο μέσος όγκος νερού της εκτιμάται σε περίπου 0,8 κ.χλμ.. Η λεκάνη απορροής της έχει έκταση περίπου 9.000 τ.χλμ.

Στις 4 Μαρτίου 1988 η λίμνη εντάχθηκε στη Σύμβαση Ραμσάρ ως Υγροβιότοπος Διεθνούς Σημασίας.

## Παραπομπές


Γεωργιου
Αεροδρόμιο του Μονάχου

Το **Αεροδρόμιο του Μονάχου** (γερμ. *Flughafen München*) είναι το διεθνές αεροδρόμιο του Μονάχου, της πρωτεύουσας της Βαυαρίας, με κωδικό IATA **MUC** και κωδικό ICAO **EDDM**. Είναι το δεύτερο σε επιβατική κίνηση αεροδρόμιο σε ολόκληρη τη Γερμανία, μετά το Διεθνές Αεροδρόμιο Φραγκφούρτης, και το όγδοο στην Ευρώπη, με 46,3 εκατομμύρια επιβάτες το 2018. Με στοιχεία του Φεβρουαρίου 2017, από το αεροδρόμιο έφευγαν πτήσεις προς 266 προορισμούς, και από αυτή την άποψη έρχεται πρώτο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το Αεροδρόμιο του Μονάχου βρίσκεται 28,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο του Μονάχου, πολύ πιο κοντά στην πόλη Φράιζινγκ, σε υψόμετρο 453 μέτρα. Φέρει το όνομα (παρότι δεν αναφέρεται συχνά) του πρώην κυβερνήτη της Βαυαρίας Φραντς Γιόζεφ Στράους, ο οποίος είχε γεννηθεί στο Μόναχο. Διαθέτει δύο κύρια τερματικά επιβατών με ένα πρόσθετο στη μέση, δύο διαδρόμους και εκτεταμένες εγκαταστάσεις φορτίων και συντηρήσεως, ενώ έχει πλήρη ικανότητα να δεχθεί αεροσκάφη μεγάλου πλάτους όπως το Airbus A380.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
* Airport information for MUC

Αεροδρομιο
Μοναχου