open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Όθων Α΄ του Χέλρε

Ο **Όθων Α΄**, ολλανδ.: Otto I graaf van Gerle (1150–1207) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόμης του Γκέρλε και του Zούτφεν από το 1182 μέχρι το τέλος του το 1207. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Α΄ κόμη του Γκέρλε και της Αγνής του Άρνσταϊν, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ του Άρνσταϊν. 

Νυμφεύτηκε τη Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ το 1184, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας.

Ο Όθων Α΄ του Χέλρε ακολούθησε τον Φρειδερίκο Γ΄ της Γερμανίας στην Γ΄ Σταυροφορία (1189–1192), κατά τη διάρκεια της οποίας βοήθησε τον στρατό των Σταυροφόρων στην ανάληψη του Ικονίου. Μετά το τέλος του βασιλιά μερικοί από τους σταυροφόρους στον στρατό έφυγαν για να επιστρέψουν στη χώρα τους, αλλά ο Όθων Α΄ εντάχθηκε σε μία από τις ομάδες που πήγαν προς τη Συρία και την Παλαιστίνη. Αφού έφτασε στους Αγίους Τόπους, ο Όθων Α΄ προσχώρησε στο στρατό του Γκυ των Λουζινιάν, σύζυγο της Σίβυλλας βασίλισσας της Ιερουσαλήμ, ο οποίος πολιορκούσε την πόλη της Άκρας. Περαιτέρω δυσκολίες αποδεκάτισαν τον στρατό του Φρειδερίκου Α΄ και την άνοιξη του 1191 οι περισσότεροι είχαν φύγει για το σπίτι τους. Ο Όθων Α΄ ήταν ο μόνος επιζών από τις Κάτω Χώρες και επέστρεψε στη χώρα του το 1190. 

Αναφέρεται ως ο πρώτος κόμης της ενοποιημένης περιοχής Γκέρλε και Zούτφεν το 1190. Ένας από τους γιους του ήταν ο Όθωνας, επίσκοπος της Ουτρέχτης από το 1212 έως το 1213.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ το 1184, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας και απέκτησε παιδιά: 
* Ερρίκος (απεβ. 1198). Μνηστεύθηκε με την Αδελαΐδα της Ολλανδίας το 1197, κόρη του Ντιρκ Ζ΄ κόμη της Ολλανδίας. Ο Ερρίκος απεβίωσε το 1198, πριν γίνει ο γάμος.
* Γεράρδος Γ΄ (1185–1229).
* Αδελαΐδα (απεβ. 1218), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη της Ολλανδίας. 
* Όθων (1193–1213), επίσκοπος της Ουτρέχτης.
* Ίρμγκαρντ, παντρεύτηκε τον Aδόλφο Α΄ κόμη του Άλτενα και του Λα Μαρκ, γιο του Φρειδερίκου Α΄ κόμη του Μπεργκ-Άλτενα.
** Αδελαΐδα του Λα Μαρκ, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ κόμη του Σπόνχαϊμ-Στάρκενμπουργκ.
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Λοθάριο Γ΄ κόμη του Χόχστατ.
* Mατθίλδη, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Νάσσαου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Γεράρδος Γ΄ του Χέλρε

Ο **Γεράρδος Γ΄**, ολλανδ.: Gerard III van Gerle (1185 - 22 Οκτωβρίου 1229) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόμης του Χέλρε (Gerle, γερμ.: Gueldern) και του Zούτφεν (Zutphen) από το 1207 μέχρι το τέλος του το 1229. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε και της Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης, το 1206.

Ο Γεράρδος Γ΄ ήταν ένας ιππότης με επιρροή στην Αυλή του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας, αλλά εξέπεσε της βασιλικής εύνοιας· και μετά από μία σύγκρουση μεταξύ τους ο Φρειδερίκος Β΄ κατέστρεψε το Ρέρμοντ το 1213. Πολέμησε τον επίσκοπο της Ουτρέχτης Όθωνα Β΄ του Λίππε για το Σάλαντ, αλλά υποστήριξε τον επίσκοπο στη μάχη του Άνε. Συνελήφθη σε αυτή τη μάχη το 1227. Το χρονικό του Γιοχάνες ντε Μπέκε αναφέρει ότι ο Γεράρδος Γ΄ σκοτώθηκε στη μάχη.  Μία άλλη πηγή αναφέρει ότι ο Γεράρδος Γ΄ σκοτώθηκε σε μία μάχη στο Zούτφεν το 1229. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης και είχαν παιδιά: 
* Όθων Β΄, δούκας του Χέλρε (κυβ. 12209-1271).
* Ερρίκος, επίσκοπος της Λιέγης.
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Γύλιχ.
* Ριχάρδις, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Γύλιχ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Χουντί Φατμά Σουλτάν Χατούν

Η **Χουντί Φατμά Σουλτάν Χατούν** (Οθ. Τούρκικα:خوندي فاطمة سلطان خاتون) (Τούρκικα: *Hundi Fatma Sultan Hatun*, ? - ?) ήταν κόρη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Προύσα. Παντρεύτηκε τον Εμίρ Σουλτάν το 1390. Σε ορισμένες πηγές, αυτός ο γάμος περιγράφεται ως ο γάμος του Οσμάν Α΄ και της κόρης του Σεΐχη Εντεμπαλί, της Μαλχούν Χατούν. Στο όνειρο της Χουντί, ο Προφήτης Μωάμεθ της είπε: «Σου έδωσα το γιο μου, τον Σεγίντ Μεχμέτ Μπουχαρί. Έλα σε αυτόν, μην εναντιωθείς, στη διαταγή μου!".

Παντρεύτηκε τον Εμίρ Σουλτάν χωρίς να το γνωρίζει, ενώ ο πατέρας της ήταν σε εκστρατεία. Μετά την επιστροφή του Βαγιαζήτ από την εκστρατεία, έλαβε γνώση της κατάστασης που εξοργίστηκε και έστειλε τους στρατιώτες του να σκοτώσουν την κόρη και τον γαμπρό του, αλλά αυτοί οι στρατιώτες μετατράπηκαν σε πέτρες από το θαύμα του Εμίρ Σουλτάν. Αναφέρεται ότι ο Μόλα Φενάρι έγραψε μια επιστολή στον σουλτάνο, δηλώνοντας ότι ο γαμπρός του ήταν ένας πολύτιμος άνθρωπος, λέγοντας ότι αν προσπαθούσε να τον σκοτώσει ξανά, η πόλη θα καταστραφεί. 

Εκτός από αυτόν τον μύθο, λέγεται ότι ο σουλτάνος παντρεύτηκε την κόρη του εθελοντικά. Είχε ένα γιο με το όνομα Εμίρ Αλί και δύο κόρες, με τον Εμίρ Σουλτάν.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Μπαρνάμπα ντα Μόντενα

Ο **Μπαρνάμπα ντε Μόντενα** (ιταλ.:*Barnaba da Modena*) ήταν Ιταλός ζωγράφος των μέσων του 14ου αιώνα, ο οποίος ζωγράφιζε σε ύφος που εξακολουθούσε να είναι ιδιαίτερα παραπλήσιο με τα βυζαντινά πρότυπα. Θεωρείται ο πρώτος αξιόλογος Λομβαρδός ζωγράφος και δραστηριοποιήθηκε στη Λομβαρδία,  στο Πιεμόντε και στην Πίζα στην Τοσκάνη. 

## Βιογραφία
Όπως δείχνει το όνομά του, ο καλλιτέχνης είχε γεννηθεί στη Μόντενα (Εμίλια). Τα πρώτα αρχεία σχετικά με τον Μπαρνάμπα χρονολογούνται από το 1361 και το 1362, όταν είχε ήδη γίνει Γενουάτης πολίτης και προσέλαβε βοηθούς από την Τοσκάνη. Οι παλαιότεροι πίνακες ζωγραφικής του σχετίζονται με τις δραστηριότητές του στη Γένοβα. Δημιούργησε πίνακες ζωγραφικής για το Δουκικό Ανάκτορο στη Γένοβα το 1364. Ο παλαιότερος γνωστός πίνακάς του είναι ένα πολύπτυχο της *Παναγίας Βρεφοκρατούσας με Αγίους* ( Palazzo Bianco, Γένοβα), το οποίο συνδυάζει το γοτθικό ύφος των πολυπτύχων της Τοσκάνης με το ύφος της Εμίλια. Ένα άλλο έργο, η *Παναγία Βρεφοκρατούσα* (Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστώνη), δείχνει την επιρροή της ζωγραφικής της Σιένα, στα στρογγυλεμένα πρόσωπα και τις χρυσές επιγραφές στον μανδύα της Παρθένου Μαρίας.

Δραστηριοποιήθηκε το 1370 στο Τορίνο. Ένας πίνακας (1377) του Μπαρνάμπα τεκμηριώθηκε από τον Tiraboschi στην εκκλησία του San Francesco στην Άλμπα .
μικρογραφία|300x300εσ| Ο Χριστός με τους Αποστόλους και τους Αγίους
Ο Μπαρνάμπα πιθανότατα πέρασε χρόνο στην Πίζα γύρω στο 1380.

## Έργο
Ο Μπαρνάμπα ήταν παραγωγικός καλλιτέχνης που άφησε περίπου 50 έργα. Ήταν επιτυχημένος στη Γένοβα, χάρη στην προσήλωσή του στο παλαιότερο στυλ της βυζαντινής ζωγραφικής που ήταν ακόμα πολύ δημοφιλές στην πόλη. Αυτό εξηγεί τα συνθετικά του σχήματα και τη χρήση χρυσών επισημάνσεων και χρυσών φόντων, τα οποία είναι χαρακτηριστικά της βυζαντινής ζωγραφικής.

Εκλεκτικός καλλιτέχνης, ο οποίοε δεν ακολούθησε τις νέες τάσεις που είχαν αναπτυχθεί τον 14ο αιώνα, ο Μπαρνάμπα κατάφερε να επιτύχει την απόδοση συναισθήματος στα πρώτα του έργα μέσω της εκλεπτυσμένης τεχνικής του.  Ο Μπαρνάμπα κυριάρχησε στη ζωγραφική στη Γένοβα στα τέλη του 14ου αιώνα και πιθανώς ακόμη και στην Πίζα. Ο οπαδός του Νικολό ντα Βόλτρι (Nicolò da Voltri) συνέχισε τις εικόνες και το ύφος του στη Λιγουρία μέχρι περίπου το 1420.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Τσέζαρε Μπασσάνο

Ο **Τσέζαρε Μπασσάνο** (ιταλ.:*Cesare Bassano*, 1584–1648) ήταν Ιταλός ζωγράφος και χαράκτης. Γεννήθηκε στο Μιλάνο. 

Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του εκτός από το ότι δραστηριοποιήθηκε στο Μιλάνο και ότι η γνωστή παραγωγή του αποτελείται από εικονογραφήσεις για βιβλία, πορτρέτα και θέματα που ανήκουν στο ζωικό και φυτικό βασίλειο. Μερικά χαρακτικά του που έχουν διασωθεί:
[μικρογραφία| Χαρακτικό του Μπασάνο για τον [Γκασπάρε Αζέλι]]
* *Πορτρέτο του [[Γκασπάρε Αζέλι]]*
* *Νεκρώσιμη προμετωπίδα του [[Πάπας Πίος Γ΄|Πάπα Πίου του Γ΄]]*
* *Γέννηση*

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
* Mark McDonald, «Cesare Bassano's 1635 Siege of Valenza», Print Quarterly, XXVIII, 2011, σελ.&nbsp;288–92

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες
Καρόλ Κορμενιέ

Η **Καρόλ Κορμενιέ** (γεννημένη στις 13 Φεβρουαρίου 1990) είναι Γαλλίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 2019 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου του Λονάτο ντελ Γκάρντα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό μικτό τραπ.

Με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Γαλλίας συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μπακού το 2015 και στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ το 2019. Στο Μπακού κατέλαβε την 16η θέση στο ατομικό τραπ και την 3η θέση στους ημιτελικούς στο μικτό τραπ. Στο Μινσκ κατέκτησε την 13η θέση στο ατομικό τραπ και την 16η θέση στο ομαδικό μικτό τραπ. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ατομικό και στο ομαδικό τραπ. Το 2021 θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ξύλινο δάπεδο

[δεξιά|μικρογραφία|333x333εσ| Δάπεδο από μασίφ ξύλο με επικάλυψη από [πολυουρεθάνη.]]
Το **ξύλινο δάπεδο**, **παρκέτο**, ή/και **[[παρκέ]]** (*αγγλ.* *wood flooring, parquet*) είναι πάτωμα που κατασκευάζεται από ξύλο ή προϊόντα ξύλου, που έχει κατάλληλα μορφοποιηθεί και σχεδιαστεί για δομική και αισθητική χρήση.

Το ξύλο ως φυσικό υλικό υψηλής αισθητικής ομορφιάς και θερμικής μονωτικότητας είναι μια κοινή και συνηθισμένη επιλογή ως παρκέτο (δάπεδο) και μπορεί να διατίθεται σε διάφορα σχέδια, χρώματα, κοπές και είδη. Στα δάπεδα αυτά περιλαμβάνεται και τα δάπεδα από μπαμπού αν και αυτά είναι κατασκευασμένα από υλικό παρόμοιο και όχι από ξύλο.

## Τύποι

### Ξύλινα δάπεδα (κλασικά)
Τα δάπεδα από μασίφ ξύλο είναι κατασκευασμένα από ξύλινες σανίδες, πάχους 20–25&nbsp;mm. Τα δάπεδα από μασίφ ξύλο χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για δομικούς σκοπούς, τοποθετημένα κάθετα στις ξύλινες δοκούς στήριξης ενός κτηρίου, γνωστών ως δοκοί ή έδρανα. Προτιμούνται τα είδη, λευκή δρυς, σφενδάμι, οξιά, καρυδιά και πολλά άλλα, συνήθως με υψηλή σκληρότητα και καλές ηχομονωτικές ιδιότητες.

Με την αυξημένη χρήση του σκυροδέματος ως υποδάπεδο, το κατασκευασμένο ξύλινο δάπεδο έχει αποκτήσει δημοφιλία. Ωστόσο, τα δάπεδα από μασίφ ξύλο εξακολουθούν να είναι κοινά, έχουν παχύτερη επιφάνεια φθοράς, μπορούν να τρίβονται και να συντηρούνται και φέρουν συνήθως ένα σκληρό λούστρο.

[δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Δρύινο [παρκέτο - *ψαροκόκαλο*.]]

### Λαμινέιτ
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Το ξύλινο παρκέτο είναι ευρέως διαδεδομένο σε κατοικίες.
Το δάπεδο λαμινέιτ είναι νεότερου τύπου δάπεδο, που αποτελείται από δύο ή περισσότερα στρώματα ξύλου που συγκολλούνται μαζί για να σχηματίσουν μια σανίδα. Συνήθως, το δάπεδο αυτό φέρει ως εξωτερική - εμφανής επιφάνεια ένα λεπτό στρώμα (φύλλο ξύλου) από ένα ακριβό και πανέμορφο είδος ξύλου που έχει συγκολληθεί με έναν πυρήνα κατασκευασμένο, α) είτε από φθηνότερα είδη (πεύκο, έλατο, ερυθρελάτη), β) είτε από συγκολλημένο προϊόν ξύλου (HPL) που είναι ινοσανίδα υψηλής πυκνότητας.

Η αυξημένη σταθερότητα του δαπέδου αυτού επιτυγχάνεται με τη λειτουργία κάθε στρώματος υπό γωνία 90° προς το παραπάνω στρώμα (στρώση). Αυτή η σταθερότητα το καθιστά ένα ποιοτικό προϊόν που μπορεί να εγκατασταθεί σε όλους τους τύπους δαπέδων, κυρίως για επαγγελματικούς χώρους αλλά και σε κατοικίες. Σήμερα τα δάπεδα λαμινέιτ (που είναι και φθηνότερα) είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος δαπέδων στην Ευρώπη, ενώ έχει αυξηθεί η δημοτικότητα τους και στη Βόρεια Αμερική.

Τα ξύλινα δάπεδα συχνά συγχέονται με τα βινυλικά δάπεδα -που είναι και αυτά διαδεδομένα- αλλά δεν είναι παρκέτα. Το δάπεδο από βινύλιο είναι σαν πλαστικό, που ομοιάζει κάπως με ξύλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προϊόντα ξύλου
Κατηγορία:Ξύλο
Ντάρια Σεμιάνοβα

Η **Ντάρια Σεμιάνοβα** (γεννημένη στις 13 Αυγούστου 2002) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 2019 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου του Λονάτο ντελ Γκάρντα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στο ατομικό τραπ. Το ίδιο έτος, με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Ρωσίας συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό μικτό τραπ και την 20η θέση στο ατομικό τραπ. 

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό και στο ομαδικό τραπ. Είναι αθλήτρια του συλλόγου СК «ЛМ» СШОР № 13 και κατοικεί στο Λίπετσκ.Το 2021 θα εκπροσωπήσει τη Ρωσία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Αυτοκίνητο υδρογόνου

[μικρογραφία|300x300εσ|Το [Toyota Mirai είναι ένα από τα πρώτα οχήματα με κυψέλες υδρογόνου που πωλούνται στο εμπόριο από το 2014.]]

Το **αυτοκίνητο υδρογόνου** είναι ένας τύπος οχήματος εναλλακτικού καυσίμου που χρησιμοποιεί καύσιμο υδρογόνου για κινητήρια δύναμη. Τα οχήματα υδρογόνου περιλαμβάνουν διαστημικούς πυραύλους υδρογόνου, καθώς και αυτοκίνητα και άλλα οχήματα μεταφοράς. Η ισχύς παράγεται από τη μετατροπή χημικής ενέργειας σε μηχανική ενέργεια, είτε από την αντίδραση υδρογόνου με οξυγόνο σε μια κυψέλη καυσίμου για την τροφοδοσία ηλεκτρικού κινητήρα ή, λιγότερο συχνά, με καύση υδρογόνου σε κινητήρα εσωτερικής καύσης.  

Επί του παρόντος, υπάρχουν δύο μοντέλα αυτοκινήτων υδρογόνου διαθέσιμα για το κοινό σε επιλεγμένες αγορές: το Toyota Mirai (2014 – σήμερα), το οποίο είναι το πρώτο ηλεκτρικό όχημα αποκλειστικής παραγωγής κυψελών καυσίμου (FCEV) στον κόσμο και το Hyundai Nexo (2018 – σήμερα), ενώ στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξε και το Honda Clarity (2008 – 2021, σε δύο γενιές). Μερικές άλλες εταιρείες, όπως η BMW, εξακολουθούν να κάνουν έρευνα σε αυτοκίνητα υδρογόνου, αλλά πρακτικώς ελάχιστα αντίτυπα από αυτά έχουν διατεθεί στο εμπόριο και μόνο σε ειδικά επιλεγμένους πελάτες. Αντιθέτως, ο Όμιλος Volkswagen θεωρεί ότι η τεχνολογία αυτή δεν έχει μέλλον στον χώρο του αυτοκινήτου, κυρίως επειδή ένα ηλεκτρικό όχημα κυψελών καυσίμου καταναλώνει τρεις φορές περισσότερη ενέργεια από ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο μπαταρίας. Τον Δεκέμβριο του 2020, κυκλοφορούσαν συνολικά 31.225 οχήματα υδρογόνου τεχνολογίας FCEV στους δρόμους του κόσμου.  

Από το 2019, το 98% του υδρογόνου προέρχεται από την αντίδραση νερού με μεθάνιο, ενώ παράγεται μονοξείδιο του άνθρακα και υδρογόνο (CH4 + H2O ⇌ CO + 3 H2). Η αντίδραση πραγματοποιείται θερμοχημικά ή πυρολυτικά με τη χρήση ανανεώσιμων πρώτων υλών, αλλά οι διαδικασίες είναι επί του παρόντος ακριβές. Γίνονται προσπάθειες ανάπτυξης διαφόρων τεχνολογιών που αποσκοπούν στο να μειώσουν το κόστος, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις ποσότητες για να ανταγωνιστούν την παραγωγή υδρογόνου με τη χρήση φυσικού αερίου.  

Τα οφέλη της τεχνολογίας υδρογόνου είναι ο γρήγορος χρόνος ανεφοδιασμού (σε σύγκριση με τη βενζίνη) και η μεγάλη απόσταση οδήγησης με ένα μόνο γέμισμα. Τα μειονεκτήματα της χρήσης υδρογόνου είναι οι υψηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όταν το υδρογόνο παράγεται από φυσικό αέριο, το αρχικό κεφάλαιο επένδυσης, η χαμηλή περιεκτικότητα ενέργειας ανά μονάδα όγκου σε συνθήκες περιβάλλοντος, η παραγωγή και συμπίεση υδρογόνου, η επένδυση που απαιτείται να γίνει σε πρατήρια καυσίμων για τη διανομή του υδρογόνου, η μεταφορά υδρογόνου σε πρατήρια καυσίμων και η έλλειψη ικανότητας παραγωγής ή διανομής υδρογόνου στο σπίτι.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
Κατηγορία:Υδρογόνο
Κατηγορία:Ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Αλεξία Χατούν

Η **Αλεξία Χατούν** (Οθ. Τούρκικα:الكسياس خاتون) (Τούρκικα: *Alexias Hatun*, γεννημένη ως **Αλεξία Μεγάλη Κομνηνή**, 1443 - 1488) ήταν η ένατη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1443. Σε ηλικία 20 ετών παντρεύτηκε τον Μωάμεθ Β΄, μετά την εκτέλεση του πατέρα της Δαυίδ Μέγα Κομνηνού, τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, στο Γεντί Κουλέ την 1η Νοεμβρίου 1463 και τον χωρισμό του Μωάμεθ από την Άννα Χατούν.

Λέγεται ότι ήταν μια από τις πιο όμορφες γυναίκες της εποχής της, του Σουλτάνου Μωάμεθ Β΄. Παρά το γάμο της, με τον Μωάμεθ Β΄ δεν μεταστράφηκε στον Ισλαμισμό, παρέμεινε Χριστιανή. Πέθανε το 1488.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Γυναίκες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Όθων Α΄, επίσκοπος της Ουτρέχτης

Ο **Όθων Α΄**, ολλανδ.: Otto van Gelre, γερμ.: von Gueldern (1194 - 1 Σεπτεμβρίου 1215) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης από το 1212 έως το 1215.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε και της Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας. 

Αδέλφια του ήταν ο Γεράρδος Γ΄ κόμης του Χέλρε, η Αδελαΐδα του Χέλρε σύζυγος του Γουλιέλμος Α΄ κόμης της Ολλανδίας, η Ματθίλδη, σύζυγος του Ερρίκου Β΄ κόμη του Νάσσαου, κ.ά.

Διορίστηκε επίσκοπος σε νεαρή ηλικία με την υποστήριξη των Βάσενμπεργκ και των Χοενστάουφεν. Ήταν πιστός υποστηρικτής των συμφερόντων του Χέλρε στην επισκοπή της Ουτρέχτης. Απεβίωσε στο Βόορτουιζεν του Έλτεν, στο δρόμο προς τη Ρώμη.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Όθων Β΄ του Χέλρε

δεξιά|μικρογραφία|Σχέδιο του τάφου του Όθωνα Β΄ του Χέλρε.
δεξιά|μικρογραφία|Ο τάφος του Όθωνα Β΄ κόμη του Χέλρε στο πρώην αβαείο του Γκρέφενταλ.

Ο **Όθων Β΄**, ολλανδ.: Otto II, graaf van Gerle , γερμ.: von Gueldern (άκμασε 1229-571 από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν ευγενής του 13ο αιώνα. Έγινε κόμης του Χέλρε (κυβ. 1229-1271) και επίτροπος του κόμη της Ολλανδίας ως την ενηλικίωση εκείνου.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γεράρδου Γ΄ κόμη του Χέλρε και της Μαργαρίτας των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.

Μετά από τη σφαγή του Γουλιέλμου Β΄ κόμη της Ολλανδίας (1227-1256) το 1256 από τους Φρίσιους, ο δύο ετών γιος του Φλόρις Ε΄ κόμης της Ολλανδίας κληρονόμησε την Ολλανδία. Ο θείος του (Φλόρις ντε Βόοχτ, επίτροπος από το 1256 έως το 1258) και αργότερα η θεία του (Αδελαΐδα επίτροπος από το 1258 έως το 1263) αγωνίστηκαν για την επιτήρηση της Ολλανδίας με άλλους ευγενείς. Στη μάχη του Ρέιμερσβααλ στις 22 Ιανουαρίου 1263, ο Όθων Β΄ νίκησε την Αδελαΐδα και επιλέχθηκε επίτροπος από τους ευγενείς, που είχαν αντιταχθεί στην Αδελαΐδα.

Ο Όθων Β΄ πολέμησε στη Σταυροφορία του Στέντινχερ το 1234. 

Υπηρέτησε ως επίτροπος του Φλόρις Ε΄  έως ότου εκείνος έγινε δώδεκα ετών (το 1266) και θεωρήθηκε ικανός να διαχειριστεί ο ίδιος την Ολλανδία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Mαργαρίτα της Κλέβης το 1240.  και είχαν απογόνους:
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Aδόλφο Η΄ των Λίμπουργκ κόμη του Μπεργκ. 
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ανγκεράν Δ΄ κύριο του Κουσύ. 

Ο Όθωνας Β΄ νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Φιλίππη των Νταμαρτίν, κόρη του Σίμωνα κόμη του Ποντιέ το 1253  και είχαν:
* Ρέγκιναλντ Α΄ 1255-1325, κόμης του Χέλρε..
* Φίλιππα, παντρεύτηκε τον Βάλεραν Β΄ κύριο του Φάλκενμπουργκ.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Ζ΄ κόμη της Κλέβης.
* Μαρία.

## Δείτε επίσης
* Άρνεμ

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Κατηγορία:Πρόσωπα του 13ου αιώνα
Μογγολικές προεδρικές εκλογές 2021

Στις 9 Ιουνίου 2021 διεξήχθησαν **προεδρικές εκλογές στη [[Μογγολία]]**.

Μετά τις νέες συνταγματικές τροποποιήσεις που εισήχθησαν η προεδρική θητεία έγινε εξαετής και μη ανανεώσιμη. Δηλαδή κανείς δεν μπορεί να εκλεγεί Πρόεδρος για δεύτερη φορά, και γι'αυτό ο απερχόμενος Πρόεδρος Χατμάα Μπατούλγκα δεν συμμετέχει σε αυτές τις εκλογές.

Η προεκλογική περίοδος επισκιάστηκε από την πανδημία κορονοϊού και οι εκστρατείες ήταν περιορισμένες για τους τρεις υποψήφιους που συμμετείχαν στην προεδρική εκλογή. Ο Ουχναγκίν Χουρελσούχ, ο αρχηγός του Μογγολικού Λαϊκού Κόμματος, που είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο Μογγολικό κοινοβούλιο, εξελέγη Πρόεδρος με το 67,76% των ψήφων.

## Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Μογγολικό Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Μογγολίας είναι ο αρχηγός του κράτους και αντιπροσωπεύει την ενότητα του Μογγολικού λαού. Εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική, ελεύθερη και μυστική ψηφοφορία, για εξαετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο υποψήφιοι που επικράτησαν στον πρώτο. Η θητεία του Προέδρου είναι μία μοναδική και μη ανανεώσιμη, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει δεύτερη θητεία ως Πρόεδρος.

Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες της Μογγολίας ηλικίας άνω των 50 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στη χώρα για τουλάχιστον 5 έτη. Μόνο τα πολιτικά κόμματα που έχουν έδρες στη Μεγάλη Κρατική Συνέλευση, το Μογγολικό κοινοβούλιο, έχουν το δικαίωμα να προτείνουν έναν υποψήφιο για την προεδρική εκλογή.

Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Μογγολίας ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να διαμένουν στη χώρα, να μην είναι παράνομοι μετανάστες και να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση, ιατρική διάγνωση ή λόγω κηδεμονίας.

## Υποψήφιοι

* **[[Ουχναγκίν Χουρελσούχ]]**: ο 52χρονος είναι αρχηγός του Μογγολικού Λαϊκού Κόμματος. Από το 2017 ήταν Πρωθυπουργός και στις 21 Ιανουαρίου 2021 παραιτήθηκε μετά από διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις κατά της πολιτικής του στη διαχείριση της πανδημίας κορονοϊού.
* **Σοντνομζουντουίν Ερντέν:** ο 58χρονος ήταν αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος και παραιτήθηκε μετά την αποτυχία του κόμματός του στις βουλευτικές εκλογές του 2020. Είναι πρώην βουλευτής και πρώην Υπουργός Ανάπτυξης του Πληθυσμού και Κοινωνικής Προστασίας.
* **Ντανγκασουρενγκίν Ενχμπάτ:** είναι επιχειρηματίας και πρώην βουλευτής (2008-2012) που εκπροσωπεί την Πολιτική Συμμαχία για τον Σωστό Άνθρωπο.

## Διεξαγωγή
Οι κάλπες άνοιξαν στις 7.00 το πρωί σε 2.087 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα για τους 2,1 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας. Η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε στις 22.00 το βράδυ. Ο Χουρελσούχ και ο Ερντέν ψήφισαν στην Ουλάν Μπατόρ ενώ ο Ενχμπάτ διαγνώστηκε θετικός στον κορονοϊό και ψήφισε εξ'αποστάσεως από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στη Μογγολία
Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Σιβεκάρ Σουλτάνα

Η **Χασεκί Σιβεκάρ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:شوکار سلطان‎) (Τούρκικα: *Şivekar Sultan*, 1627 - 1647) ήταν η έβδομη Χασεκί Σουλτάν του σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Haseki Şivekar Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1627 στην Αρμενία. Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς το όνομά της ήταν Σεκέρ Παρέ. Το πραγματικό της όνομα ήταν η Μαρία και ήταν κόρη ενός πλούσιου Αρμένιου εμπόρου. Η Σεκέρ Παρέ ήταν μια παχουλή γυναίκα. Το 1644, ο Ιμπραήμ διόρισε τους υπηρέτες του να αναζητήσουν την «πιο λιτή γυναίκα» στην Κωνσταντινούπολη. Κατόπιν αυτής της παραγγελίας, άρχισαν να αναζητούν αξιωματούχους στο παλάτι και τελικά βρήκαν μια Αρμένια γυναίκα στο Ουσκουντάρ. Η Σιβεκάρ έγινε σύζυγός του, και της δόθηκε ο τίτλος της Έβδομης Χασεκί. 

Είχε μια καλή σχέση με τον Τσιντσή Χότζα Πασά και με την Χιουμάσαχ Σουλτάν.  Ήταν πολιτικά δραστήρια στα τελευταία χρόνια του Ιμπραήμ. Ο Ιμπραήμ σύντομα αρρώστησε ψυχικά και η Σιβεκάρ τον βοήθησε. Ήταν μεταξύ των ισχυρότερων συζύγων του Ιμπραήμ. Γέννησε ένα γιο, τον Ηγεμόνα Τζιχανγκίρ, το 1646, ο οποίος πέθανε νωρίς. Επιπλέον, όλα τα έσοδα της Δαμασκού δωρίστηκαν στη Σιβεκάρ Σουλτάν.

Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, η Σιβεκάρ ήταν υπεύθυνη για το θάνατο όλων των μελών του χαρεμιού του Ιμπραήμ Α΄. Η Σιβεκάρ διέδωσε το κουτσομπολιό ότι μια από τις παλλακίδες του Σουλτάνου ήταν σε σχέση με έναν ξένο εκτός του παλατιού. Ο Ιμπραήμ την πίστευε και βασάνισε πολλά μέλη του χαρεμιού για να πουν το όνομα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ιμπραήμ διέταξε να βάλουν και τις 280 παλλακίδες του σε σάκους και να τις πετάξουν στον Βόσπορο. Έσωσε μόνο τις Χασεκί Σουλτάν. Μόνο μία παλλακίδα σώθηκε από ένα διερχόμενο πλοίο. Η Κιοσέμ Σουλτάν ήταν εξοργισμένοη με το περιστατικό και κάλεσε τη Σιβεκάρ στα δωμάτιά της όπου θα γευμάτιζε με την Κιοσέμ. Η Κιοσέμ την δηλητηρίασε και είπε στον Ιμπραήμ ότι πέθανε από φυσικά αίτια. 

Πέθανε το 1647 στο Παλιό Παλάτι και είναι θαμμένη μέσα στο Μαυσωλείο Ιμπραήμ Α΄ στην Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Φιλίππη του Νταμαρτέν

Η **Φιλίππη**, γαλλ. Philippe de Dammartin, de Eu, de Coucy, de Gelre (απεβ. 1280) από τον Οίκο του Νταμαρτίν ήταν μία ευγενής γυναίκα του 13ου αιώνα, κόρη του κόμη του Ωμάλ. Με τους γάμους της έγινε πρώτα κυρία του Ε, μετά κυρία του Κουσύ, και έπειτα κόμισσα του Χέλρε.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Σίμωνα των Νταμαρτέν και της Mαρίας των Μπελέμ, κόρης και διαδόχου του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Ποντιέ. 

Η αδελφή της Ιωάννα του Ποντιέ ήταν σύζυγος του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και μητέρα της Eλεονώρας των Ιβρέας-Καστίλης, συζύγου του Eδουάρδου Α΄ της Αγγλίας.

## Οικογένεια
Η Φιλίππη παντρεύτηκε τρεις φορές:
1. Ο πρώτος γάμος της ήταν με τον Ραούλ Β΄ των Λουζινιάν κόμη του Ε το 1239/40. Η Φιλίππη ήταν η τρίτη σύζυγός του.  Δεν είχαν παιδιά, αλλά ήταν η μητριά της Mαρίας κόμισσας του Ε, που παντρεύτηκε τον Αλφόνσο των Μπριέν μεγάλο Οικονόμο της Γαλλίας. 

2. Ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον Ραούλ Β΄ κύριο του Κουσύ, περί το 1246,  και απέκτησαν τέκνο:
* Ανγκεράν, απεβίωσε νέος (πριν από το 1250).

3. Ο τρίτος γάμος της ήταν με τον Όθωνα Β΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε, περί το 1253,  και είχαν παιδιά:
* Ρέγκιναλντ Α΄ 1255-1326, κόμης του Χέλρε. 
* Φίλιππα, παντρεύτηκε τον Βάλεραν Β΄ κύριο του Φάλκενμπουργκ.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Ζ΄ κόμη της Κλέβης.
* Μαρία.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος του Νταμαρτέν
Ερμενγάρδη του Ζούτφεν

Η **Ερμενγάρδη**, ολλανδ.: Ermengarde van Zutphen (απεβ. το 1138) ήταν κόρη του κόμη του Zούτφεν και διάδοχος του αδελφού της ως κόμισσα του Ζούτφεν (1122–1138). Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χέλρε.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Ζούτφεν και της Γιούντιτ/Ιουδήθ του Άρνσταϊν. 

Από τους τρεις αδελφούς της ο ένας απεβίωσε, ο άλλος είχε ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία και τον τρίτο, τον Ερρίκος Β΄ κόμη του Ζούτφεν, τον διαδέχθηκε ως κόμισσα του Ζούτφεν (Zutphen).

Παντρεύτηκε τον Γεράρδο Β΄ κόμη του Χέλρε και έτσι η κομητεία του Ζούτφεν περιήλθε στον Οίκο του συζύγου της, αυτού των Βάσενμπεργκ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε για πρώτη φορά περίπου το 1116 με τον Γεράρδο Β΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε (απεβ. 1131) και του Βάσενμπεργκ, και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Α΄ (απεβ. 1182), κόμης του Χέλρε και του Ζούτφεν.
* Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Έκμπερτ κόμη του Τέκλενμπουργκ.
* Σαλώμη (67 1167), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κόμη του Βίλντεσχαουζεν.

Όταν χήρευσε, ξαναπαντρεύτηκε τον Κορράδο Β΄ των Αρντέν, κόμη του Λουξεμβούργου (απεβ. 1136). Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Ermgard, 1118-1129, Gravin van Zutphen

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Κόμισσες του Λουξεμβούργου
Παρακάλαμος Ιωαννίνων

[μικρογραφία|Ο Παρακάλαμος, η Κοινότητα Παρακαλάμου και η [Δημοτική Ενότητα Άνω Καλαμά, υπάγονται στο Δήμο Πωγωνίου, της Περιφέρειας Ηπείρου.]]
Ο **Παρακάλαμος** έιναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Διοικητικά ανήκει στην *κοινότητα Παρακαλάμου*, της Δημοτικής Ενότητας Άνω Καλαμά και υπάγεται στο Δήμο Πωγωνίου.

## Γενικές πληροφορίες
Ο οικισμός βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων και έχει 722 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν *Πογδόριανη*.

## Απογραφές πληθυσμού

## Διαίρεση Κοινότητας
### Κοινότητα Παρακαλάμου

## Διοικητικές μεταβολές
### Παρακάλαμος

### Κοινότητα Παρακαλάμου

## Διατελέσαντες κοινοτάρχες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* DRONE πτήση DJI. Παρακάλαμος Πωγώνι Ιωάννινα Ήπειρος . (βίντεο στο youtube)
* Το χωριό που είναι συνδεδεμένο με το δημοτικό τραγούδι  (Maria Iliaki)
* Δήμος Πωγωνίου (ιστοσελίδα Δήμου Πωγωνίου)
*Parakalamoscity (ιστοσελίδα)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Δημοτική Ενότητα Άνω Καλαμά

Η **Δημοτική Ενότητα Άνω Καλαμά**, είναι μία από τις 6 Δημοτικές Ενότητες του Δήμου Πωγωνίου, ο οποίος δημιουργήθηκε το 2010, με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, της Περιφέρειας Ηπείρου. Η Δημοτική Ενότητα Άνω Καλαμά περιλαμβάνει τα 11 Δημοτικά Διαμερίσματα, τα οποία τώρα λέγονται Κοινότητες, του πρώην Δήμου Άνω Καλαμά, που συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας», από παλαιότερες Κοινότητες της περιοχής. Ο Δήμος αυτός είχε ως έδρα του τον Παρακάλαμο, λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πωγωνίου. 

## Διοικητική διαίρεση

## Παραπομπές



## Χάρτης

Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Αδελαΐδα του Χέλρε

Η **Αδελαΐδα**, ολλανδ.: Α(de)leid van Gerle (π. 1182 - 1218) από τον Οίκος του Βάσενμπεργκ ήταν κόρη του κόμη του Χέλρε και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ολλανδίας.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε και της Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Επίσης γνωστή ως Aδελαΐδα του Μπέλιχ.

Η Αδελαΐδα απεβίωσε το 1218, ενώ ο σύζυγός της έλειπε στην Ε΄ Σταυροφορία. Τάφηκε στο αβαείο του Ρέιντσμπουρχ.

## Οικογένεια
Το 1197 στο Στάβορεν, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη της Ολλανδίας. Είχαν παιδιά:
* Φλόρις Δ΄ (24 Ιουνίου 1210 στη Χάγη - 19 Ιουλίου 1234 στο Κορμπί της Γαλλίας), κόμης της Ολλανδίας.
* Όθων Γ΄ (απεβ 1249), επίτροπος της Ολλανδίας το 1238–1239, επίσκοπος της Ουτρέχτης.
* Γουλιέλμος (απεβ. 1238), επίτροπος της Ολλανδίας το 1234–1238.
* Ριχάρδα (απεβ. 1262).
* Άντα (απεβ. 1258), ηγουμένη στο αβαείο στο Ρέινσμπουρχ από το 1239 μέχρι το τέλος της.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Μπεϊχάν Σουλτάνα (κόρη του Ιμπραήμ Α΄)

Η **Μπεϊχάν Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:بيحان سلطان) (Τούρκικα: *Beyhan Sultan*, 1645 - 15 Δεκεμβρίου 1700) ήταν κόρη του σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1645 στην Κωνσταντινούπολη. Παντρεύτηκε τον Κιουτσούκ Χασάν Πασά το 1646 όταν ήταν ενός έτους. Μετά το θάνατο του Χασάν τον επόμενο χρόνο, παντρεύτηκε τον Χεζάρπαρε Αχμέτ Πασά, ο οποίος χώρισε με την Μπεϊχάν, μετά από πίεση του Ιμπραήμ. Η Μπεϊχάν χήρεψε για δεύτερη φορά μετά την εκτέλεση του Αχμέτ στις 7 Αυγούστου 1648, και παντρεύτηκε τον Ουζούν Ιμπραήμ Πασά. Το 1689 παντρεύτηκε τον Μπιγικλί Μουσταφά Πασά, μετά την εκτέλεση του συζύγου της Ιμπραήμ το 1683. 

Πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1700 στην Κωνσταντινούπολη, και θάφτηκε στο Τέμενος Σουλεϊμανιγιέ.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Άνω Παρακάλαμος Ιωαννίνων

Ο **Άνω Παρακάλαμος** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Παρακαλάμου, της Δημοτικής Ενότητας Άνω Καλαμά και υπάγεται στο Δήμο Πωγωνίου.

## Γενικές πληροφορίες
Ο **Άνω Παρακάλαμος Ιωαννίνων** βρίσκεται σε υψόμετρο 543 μέτρων και έχει πληθυσμό 38 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

## Απογραφές πληθυσμού

## Διοικητικές μεταβολές

[μικρογραφία|Ο Άνω Παρακάλαμος, η [Κοινότητα Παρακαλάμου και η Δημοτική Ενότητα Άνω Καλαμά, υπάγονται στο Δήμο Πωγωνίου, της Περιφέρειας Ηπείρου.]]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ΑΝΩ ΠΑΡΑΚΑΛAΜΟΣ (βίντεο στο youtube)
* Δήμος Πωγωνίου (ιστοσελίδα Δήμου Πωγωνίου)

## Παραπομπές


## Χάρτης


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Ζίλια Μπατίρσινα

Η **Ζίλια Μπατίρσινα** (γεννημένη στις 23 Ιουλίου 1999) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 2018 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής νέων της Τσανγκγουόν κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό σκιτ και το επόμενο έτος στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα πήλινου στόχου νέων το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό σκιτ και το αργυρό στο ομαδικό σκιτ. 

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου του Λονάτο ντελ Γκάρντα το 2019 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό μικτό σκιτ και στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 το αργυρό στο ατομικό σκιτ και το χάλκινο στο ομαδικό. Ζει και προπονείται στο Μπογκάτιε Σάμπι (Bogatye Saby). Το 2021 θα εκπροσωπήσει τη Ρωσία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Κάτω Σπάθαρης Αρκαδίας

Ο **Κάτω Σπάθαρης** είναι μικρός ημιορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας

## Γενικά στοιχεία
Ο Κάτω Σπάθαρης βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας και δίπλα στις ανατολικές όχθες του Λάδωνα σε υψόμετρο 210  μέτρα. Απέχει 48 χλμ. ΒΔ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου), 86 χλμ. ΒΔ. από την Τρίπολη και 67 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Πύργο. Στη βόρεια άκρη του είναι το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο της Δ.Ε.Η. με 2 γεννήτριες ισχύος 34.500 KW η κάθε μία, οι οποίες τροφοδοτούνται από το φράγμα της τεχνητής λίμνης του Λάδωνα μέσω σήραγγας συνολικού μήκους 8.620 μέτρων και διαμέτρου 3,90 μέτρα. Η σήραγγα επιτρέπει να περνούν 36 κυβ.μ. νερού ανά δευτερόλεπτο ενώ το τμήμα του αγωγού πτώσεως έχει μήκος 411,7 μέτρα, με μέγιστη εσωτερική διάμετρο 3,325 μέτρα. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Σπάθαρη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Σπάθαρη αποτελούν την τοπική κοινότητα Σπάθαρη που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 10 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Libero.it

thumb|Λογότυπο του Libero.it.
Το **Libero.it** είναι ιταλική κεντρική διαδικτυακή πύλη που δημιουργήθηκε το 1994 με το όνομα *ItaliaOnLine* ως ιστότοπος για να βοηθήσει τους χρήστες στην περιήγηση στο Διαδίκτυο (με ταυτόχρονη πληρωμή ανά κλικ) και κατά τη διαμόρφωση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

## Ιστορία
Χάρη στη συνεργασία με την Olivetti και το Πανεπιστήμιο της Πίζας, το 1996 ο ιστότοπος είχε αναπτύξει την Arianna, μια αυτοματοποιημένη υπηρεσία ευρετηρίου ιστοσελίδων με σκοπό να γίνει η πρώτη μηχανή αναζήτησης περιεχομένου στα Ιταλικά. Στη συνέχεια, η Arianna ενσωματώνεται στο Libero . Η επιτυχία του έργου και η επέκταση νέων δωρεάν υπηρεσιών, όπως το webmail, οδήγησαν την αγορά «Italiaonline» από τον όμιλο Infostrada το 1997.

Το 1998 δημιουργήθηκε η εικονική κοινότητα του Digiland, ένα κοινωνικό δίκτυο όπου με την δωρεάν εγγραφή δίνεται η ευκαιρία να δημοσιευτούν άρθρα html και η δυνατότητα συνομιλίας με άλλα άτομα που είναι συνδεδεμένα στην σελίδα.

Το 2002, μετά την αγορά του ομίλου Infostrada από τον τηλεφωνικό όμιλο Wind Telecomunicazioni, Libero, η πύλη που συνδέει όλες τις λειτουργίες των *Italia On Line*, Libero.it και *InWind*, ζωντανεύει.

Με την πάροδο του χρόνου, το Libero.it έχει υποστεί πολυάριθμες *αναδιαμορφώσεις* για να παρακολουθήσει την εξέλιξη της μηχανής και των χρηστών του. Το 2004 αγόρασε τον ιταλικό τηλεφωνικό κατάλογο, μετονομάζοντας τον σε *Pagine Bianche*.

Στις 4 Μαΐου 2011, ανακοινώθηκε η έξοδος από την Wind και η δημιουργία μιας νέας εταιρείας που ονομάζεται Libero S.r.l. , η οποία περιλαμβάνει επίσης τον πάροχο υπηρεσιών Διαδικτύου ITNet, που ανήκει στην Weather Investments και τον Αιγύπτιο μεγιστάνα Naguib Sawiris. Το Σεπτέμβριο του 2011, σύμφωνα με την Alexa.com, το Libero ήταν ο 251ος ιστότοπος παγκοσμίως και ο έβδομος ιστότοπος στην Ιταλία για πρόσβαση.

## Προσφερόμενες υπηρεσίες
* Ιστολόγιο
* Υπολογιστικό νέφος
* Νέα
* Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και πιστοποιημένο e-mail.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Libero.it

Κατηγορία:Ιστότοποι της Ιταλίας
Κατηγορία:Διαδικτυακές πύλες
Κατηγορία:Υπηρεσίες Αλληλογραφίας
Βραβείο Γκόλντμαν

Το **βραβείο Γκόλντμαν** είναι ένα βραβείο που απονέμεται ετησίως σε ακτιβιστές περιβαλλοντικής δράσης. Κάθε μία από τις έξι γεωγραφικές περιοχές του κόσμου λαμβάνει από ένα βραβείο: Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Νησιά και Νησιωτικά Έθνη, Βόρεια Αμερική, και Νότια και Κεντρική Αμερική. Το βραβείο απονέμεται από το Goldman Environmental Foundation με έδρα στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, HΠΑ. Ονομάζεται και Πράσινο Νόμπελ.

Το βραβείο αυτό δημιουργήθηκε το 1989 από τους Richard N. Goldman και Rhoda H. Goldman. Από το 2019, το ποσό του βραβείου που απονέμεται είναι 200.000 δολάρια.

Οι νικητές επιλέγονται από μια διεθνή κριτική επιτροπή που λαμβάνει εμπιστευτικές υποψηφιότητες από ένα παγκόσμιο δίκτυο περιβαλλοντικών οργανισμών και ατόμων. Οι νικητές των βραβείων συμμετέχουν σε μια δεκαήμερη περιοδεία στο Σαν Φρανσίσκο και στην Ουάσινγκτον, για μια τελετή απονομής βραβείων και παρουσίασης, παραχώρησης συνεντεύξεων σε μέσα ενημέρωσης και συναντήσεις με πολιτικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς ηγέτες. Η τελετή απονομής περιλαμβάνει σύντομα βίντεο παρουσίασης του κάθε νικητή.

Τo 2019, η τελετή απονομής συμπλήρωσε την 30η επέτειο. Πραγματοποιήθηκε στις 29 Απριλίου 2019 στο War Memorial Opera House στο Σαν Φρανσίσκο, ενώ μια δεύτερη τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε την 1η Μαΐου 2019 στην Ουάσινγκτον. Το 2020, λόγω της πανδημίας COVID-19, η τελετή πραγματοποιήθηκε μέσω διαδικτύου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιβαλλοντικά βραβεία
Ντήτριχ Δ΄ της Κλέβης

Ο **Ντήτριχ Δ΄**, γερμ.: Dietrich IV af von Kleve (άκμασε 11888-98) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόμης της Κλέβης από το 1188 έως το 1198.

## Βιογραφία
Η κομητεία της Κλέβης (γερμ.: Grafschaft Kleve, ολλανδ.: Graafschap Kleef) ήταν μία κομητική πολιτεία της αυτοκρατορίας της Γερμανίας, που στην εποχή μας βρίσκεται εν μέρει στη Γερμανία (μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας) και εν μέρει στις Κάτω Χώρες/Ολλανδία (τμήματα του Λίμπουρχ, της βόρειας Βραβάντης και του Χέλρε). Οι ηγέτες της, που ονομάζοντο κόμητες, είχαν μία ειδική και προνομιακή θέση στην αυτοκρατορία. Η κομητεία της Κλέβης αναφέρεται για πρώτη φορά τον 11ο αι. Το 1417 η κομητεία έγινε δουκάτο (γερμ.: Herzogtum Kleve, ολλανδ.: Hertogdom Kleef, και οι ηγεμόνες του αναβιβάστηκαν στο καθεστώς των δουκών.

Η ιστορία της σχετίζεται στενά με αυτή των γειτόνων της: τα δουκάτα του Γύλιχ, του Μπεργκ, του Χέλρε και της κομητείας του Λα Μαρκ. Το 1368 ενώθηκαν η Κλέβη με το Λα Μαρκ. Το 1521 τα Γύλιχ-Μπεργκ και Κλέβη-Λα Μαρκ σχημάτισαν τα Ενωμένα δουκάτα Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Η περιοχή βρισκόταν και στις δύο πλευρές του ποταμού Ρήνου, γύρω από την πρωτεύουσα Κλέβη και κάλυπτε περίπου τις σημερινές περιοχές Κλέβη, Βέζελ και την πόλη του Ντούισμπουργκ.

Σύμφωνα με τη γερμανική, ολλανδική και γαλλική Wikipedia υπήρχε μόνο ένας Nτήτριχ μεταξύ 1172 και 1198. Αυτός ήταν γιος του Ντήτριχ Β΄ και της Aδελαΐδας του Ζούλτσμπαχ και νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα της Ολλανδίας. Αυτό θα έκανε τους Ντήτριχ Γ΄ και Ντήτριχ Δ΄ το ίδιο άτομο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας κσι είχε τέκνο:
* Ντήτριχ Ε΄ 1185-1260, κόμης της Κλέβης.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Κλέβης
Ντήτριχ Ε΄ της Κλέβης

Ο **Ντήτριχ Ε΄**, γερμ.: Dietrich V  graf von Kleve (π. 1185 - 1260) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόμης της Κλέβης από το 1201 έως το 1260. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε περί το 1185 ως γιος του Ντήτριχ Δ΄ κόμη της Κλέβης και της Mαργαρίτας της Ολλανδίας. 

Μάλλον ο Ντήτριχ Ε΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1198, υπό την επιτροπεία του Άρνολντ Β΄.

Το 1234 συμμετείχε στη Σταυροφορία Στέντινγκερ. 

## Οικογένεια
Περί το 1215 νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματθίλδη του Ντίσλακεν (π. 1226),  και τα παιδιά τους ήταν:
* Ντήτριχ (π. 1216), νυμφεύτηκε την Ελισάβετ της Βραβάντης .
* Μαργαρίτα (π. 1218), παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ κόμη του Χέλρε. 

Έπειτα ο Ντήτριχ Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Χέντβιχ του Mάισσεν (απεβ. 1249), κόρη του Θεοδώριχου Α΄ μαργράβου του Μάισσεν και απέκτησε τέκνα:
* Ντήτριχ ΣΤ΄ (π. 1226), κόμης της Κλέβης.
* Ντήτριχ-Λουφ Α΄ (π. 1228).
* Αγνή (π. 1230).
* Γιούτα/Ιουδήθ (π. 1232).

## Πηγές
* 
* 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Κλέβης
Αντιλσάχ Καντινεφέντι

Η **Αϊσέ Αντιλσάχ Καντινεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:عیسی عادلşہ عورت ماسٹر) (Τούρκικα: *Ayşe Adilşah Kadınefendi*, 19 Δεκεμβρίου 1803) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Ayşe Adilşah Kadınefendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Στις 15 Δεκεμβρίου 1765 γέννησε το πρώτο της παιδί, μια κόρη, την Μπεϊχάν Σουλτάν στο Παλάτι Τοπ Καπί. Δύο χρόνια αργότερα, στις 14 Ιουνίου 1768, γέννησε το δεύτερο παιδί της επίσης μια κόρη, την Χατιτζέ Σουλτάν στο Παλάτι Τοπ Καπί. Μετά το θάνατο του Μουσταφά το 1774, αυτή και οι κόρες της εγκαταστάθηκαν στο Παλιό Παλάτι. 

Είχε δύο ιδρύματα, τα οποία καταγράφονται στο Αρχείο VGM με αριθμό K.171. Στην αρχική ίδρυση, με ημερομηνία 1795, φαίνεται ότι αφιέρωσε το τζαμί που είχε χτίσει στην Κωνσταντινούπολη, και είχε καθορίσει τους αξιωματικούς του τζαμιού, τις υπηρεσίες που θα κάνουν και τους μισθούς τους. Αφιέρωσε επίσης τρία μεγάλα αγροκτήματα και ένα οικόπεδο από δέντρα και κτίρια για να αποτελέσει το εισόδημα του ιδρύματος. Στο ίδρυμα zeyl, με ημερομηνία 1797, υπάρχουν διατάξεις σχετικά με την αναδιοργάνωση των διαχειριστών του ιδρύματος.

Μετά τον θάνατό της, η κόρη της Μπεϊχάν έχτισε ένα σχολείο κοντά στο Παλάτι Γεσιλίογλου, απέναντι από το Παλάτι Χατιτζέ Σουλτάν στη μνήμη της μητέρας της. Το 1805, η Χατιτζέ έχτισε το τζαμί Αντιλσάχ Καντίν στη μνήμη της. 

Το τζαμί βρισκόταν σε ένα μεγάλο ανάχωμα που περιβάλλεται από έναν ομοιόμορφο τοίχο. Από την άλλη πλευρά, το δημοτικό σχολείο στο όνομά της ήταν στην απέναντι πλευρά της αυλής μπροστά από το Παλάτι Τεκφούρ, δίπλα στο Σισεχανέ, και ήταν κατασκευασμένο από ξύλο.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Νεργκισέβ Χανιμεφέντι

Η **Νεργκισέβ Χανιμεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:السيدة نيرجيزيف) (Τούρκικα: *Nergizev Hanımefendi*, 1830 – 26 Οκτωβρίου 1848) ήταν η δωδέκατη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Nergizev Hanımefendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1830 στην Ανάπα. Ο πατέρας της ήταν ο Αλμπόρα Μπέη και η μητέρα της ήταν η Νταντουσέ Χανίμ. Είχε δύο αδέλφια, τον Ιμπραήμ Μπέη και τον Χουσεΐν Μπέη, και δύο αδελφές, τον Μιχρινούρ Χανίμ και τον Μιουνεβέρ Χανίμ.

Η Νεργκισέβ παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ το 1847. Της δόθηκε ο τίτλος της "Τέταρτης Τυχερής". Στις 7 Ιουλίου 1848, ένα χρόνο μετά το γάμο, γέννησε το μοναδικό της παιδί, έναν γιο, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Φουάντ στο Παλιό Παλάτι Τσιραγάν. Ο πρίγκιπας πέθανε σε ηλικία δύο μηνών στις 28 Σεπτεμβρίου 1848.

Πέθανε ένα μήνα μετά το θάνατο του γιου της, στις 26 Οκτωβρίου 1848. Θάφτηκε στο Μαυσωλείο της Τουρχάν Σουλτάν στο Γενί Τζαμί.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
*
*
*
*

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Αλίνα Φαζιλζιάνοβα

Η **Αλίνα Φαζιλζιάνοβα** (γεννημένη στις 21 Δεκεμβρίου 1997) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 2014 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου νέων του Σαρλοσπούζτα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στο ατομικό και στο ομαδικό σκιτ. Τον επόμενο χρόνο κατετάγει 2η στο ατομικό σκιτ και 3η στο ομαδικό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Μάριμπορ και 2η στο ομαδικό σκιτ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα πήλινου στόχου νέων  του Λονάτο ντελ Γκάρντα. 

Το 2017 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Μπακού κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό σκιτ και το 2021 στο ίδιο αγώνισμα στις γυναίκες το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ. Ζει και προπονείται στο Καζάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ζαν Κουζέν ο Νεότερος

Ο **Ζαν Κουζέν** (γαλλικά: Jean Cousin le Jeune) (περίπου 1522–1595) ήταν Γάλλος ζωγράφος κατά την εποχή της Γαλλικής Αναγέννησης. Διακρίθηκε για τους πίνακες ζωγραφικής, τα χαρακτικά, τις υαλογραφίες και τις εικονογραφήσεις βιβλίων, όπως και ο πατέρας του Ζαν Κουζέν.

Είναι γνωστός ως **Ζαν Κουζέν ο Νεότερος** για να διακρίνεται από τον πατέρα του.

## Βιογραφικά στοιχεία
[αριστερά|μικρογραφία|262x262εσ|''Η Δευτέρα Παρουσία,'' [Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο]]
Ο Ζαν Κουζέν γεννήθηκε στη Σανς της Γαλλίας γύρω στο 1522 και ήταν γιος του διάσημου ζωγράφου και γλύπτη Ζαν Κουζέν (περ. 1490 – περ. 1560). Ακολούθησε τον πατέρα του στο Παρίσι και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο του πατέρα του, το οποίο και ανέλαβε μετά το θάνατό του.  Κατά διαστήματα απομακρύνθηκε από το Παρίσι και εργάστηκε σε άλλες πόλεις. Το 1563 ταξίδεψε στη Σανς και συμμετείχε στις προετοιμασίες εισόδου στην πόλη του Καρόλου Θ'. Την ίδια περίοδο δημιούργησε μια σειρά πορτρέτων προσώπων της οικογενείας του. Από το 1565 έως το 1572 εργάστηκε με τον πατέρα του για το επιτάφιο μνημείο του ναυάρχου Σαμπό, όπου πραγματοποίησε τη διακοσμητική παρυφή. Η τεχνοτροπία του είναι κοινή με του πατέρα του, και έτσι οι δημιουργίες τους είναι δύσκολο να διακριθούν ακόμη και από τους ειδικούς, καθώς είναι αχρονολόγητες.  

Το σημαντικότερο σωζόμενο έργο του είναι *Η Δευτέρα Παρουσία,* που σήμερα βρίσκεται στο Λούβρο. Η σύνθεση παρουσιάζει την επιρροή του από τον μανιερισμό καθώς και φλαμανδικές επιρροές. Άλλα σωζόμενα έργα του είναι η εικονογράφηση του *Βιβλίου της Τύχης* (1568), το χαρακτικό *Ο Μωυσής δείχνοντας το φίδι στον λαό*, η υαλογραφία *Η Κρίση του Σολομώντος* (1586) και η συμβολή του στις εικονογραφήσεις των *[[Μεταμορφώσεις|Μεταμορφώσεων]]* του Οβίδιου. 

Το 1560, ο πατέρας του δημοσίευσε το έργο του *Πραγματεία περί προοπτικής,* στο οποίο σημείωσε ότι ο γιος του σύντομα θα δημοσίευε ένα επόμενο με τίτλο, *Βιβλίο για τη ζωγραφική προσωπογραφιών*. Αυτό τυπώθηκε για πρώτη φορά το 1571 και ξανά το 1589, δεν φαίνεται όμως να υπάρχουν αντίγραφα. Η πιο πιθανή πρώτη εκτύπωση του έργου ήταν το 1595 στο Παρίσι, λίγο μετά το θάνατο του καλλιτέχνη. Το βιβλίο είναι ένα από τα πιο διάσημα στο θέμα της καλλιτεχνικής ανατομίας και τυπώθηκε επανειλημμένα στα τέλη του 17ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 16ου αιώνα