open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Citroën DS Inside

[thumb|right|Το πρωτότυπο Citroën DS Inside στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της [Γενεύης τον Μάρτιο του 2009.]]

Το **Citroën DS Inside** ήταν ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Παρουσιάστηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2009, ως το πρώτο δείγμα γραφής της νέας σειράς πολυτελείας DS, που είχε μόλις εξαγγελθεί από την εταιρεία.

## Μετεξέλιξη στο DS3 παραγωγής

Συγκεκριμένα, στις αρχές του 2009 η Citroën ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας ξεχωριστής εσωτερικής μάρκας πολυτελείας, υπό την ονομασία DS, που θα παράγεται παράλληλα με την σημερινή της σειρά αυτοκινήτων. Αποφασίστηκε τότε ότι η νέα αυτή υπό-εταιρεία θα χρησιμοποιεί το όνομα του θρυλικού Citroën DS του 1955 - 1975 (το γνωστό στην Ελλάδα και ως «βάτραχος») για να εκπροσωπεί τα μελλοντικά αυτοκίνητα, αν και αυτή τη φορά το ακρωνύμιο DS σημαίνει **Different Spirit** («Διαφορετικό Πνεύμα») και **Distinctive Series** («Ξεχωριστή Σειρά»). Όλα τα μοντέλα της σειράς αυτής, φέρουν το νέο λογότυπο DS και όχι το γνωστό double chevron (διπλό λοχιόσημο) της Citroën και όλα έχουν αισθητά διαφορετικά στυλ από τα αντίστοιχα δίδυμα μοντέλα της Citroën στα οποία βασίζονται.
[thumb|right|Citroën DS3 παραγωγής, στο Σαλόνι της [Γενεύης τον Μάρτιο του 2013. Σημειώστε την πανομοιότυπη αισθητική του τελικού μοντέλου με το πρωτότυπο Citroën DS Inside.]]

Το πρωτότυπο DS Inside αποτέλεσε τη βάση του Citroën DS3, που ήταν το μοντέλο που ξεκίνησε την νέα σειρά DS. Το DS3 παρουσιάστηκε στις αρχές του έτους 2010, ως ένα υψηλής ποιότητας αυτοκίνητο της κατηγορίας Β, με βάση το αμάξωμα της δεύτερης γενιάς του Citroën C3. Επίσημα, το DS3 τοποθετήθηκε εξ αρχής στην κατηγορία των compact πολυτελών αυτοκινήτων, με κυριότερους ανταγωνιστές το Mini της BMW, το Audi A1 και την Alfa Romeo MiTo, ενώ σε κάποιο βαθμό και τα Opel Adam και Fiat Nuova 500.

Είναι αξιοσημείωτο ότι τόσο η εξωτερική και εσωτερική αισθητική του DS Inside, όσο και οι διαστάσεις του, ήταν σχεδόν ίδιες με αυτές του τελικού μοντέλου παραγωγής Citroën DS3.

Σταδιακά, μέσα στα έτη 2015 και 2016, η εταιρεία DS αυτονομήθηκε και όλα τα μοντέλα της στην Ευρώπη διατήρησαν αποκλειστικά το λογότυπο DS, καταργώντας οριστικά το σήμα και το όνομα της Citroën. Ως αποτέλεσμα, μετονομάστηκαν σε DS 3, DS 4 και DS 5 σκέτο, στα πλαίσια της σταδιακής αυτονόμησης των μοντέλων της σειράς DS σε ανεξάρτητη εταιρεία. Ειδικότερα όσα αντίτυπα της σειράς DS κατασκευάζονται στην Κίνα, κυκλοφόρησαν όλα εξ αρχής με τα σκέτα ονόματα και απευθείας υπό την νέα μάρκα πολυτελείας DS.

## Δείτε επίσης
* Citroën DS3

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.netcarshow.com/ 2009 Citroën DS Inside Concept
* www.koncepty.cz/ Citroën DS Inside

Κατηγορία:Πρωτότυπα μοντέλα αυτοκινήτων
DS Inside
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Matt Bianco

Οι **Matt Bianco** είναι μουσικό συγκρότημα της pop από την Αγγλία που δημιουργήθηκε το 1983. Πρώτη επιτυχία τους ήταν το *[[Get Out Of Your Lazy Bed]]*. Ακολούθησαν το *[[Whose Side Are You On]]* και άλλα.

## Δισκογραφία
* *Whose Side Are You On?* (1984), Mark Reilly, Danny White, Basia Trzetrzelewska
* *Matt Bianco* (1986), Mark Reilly, Mark Fisher
* *Indigo* (1988), Mark Reilly, Mark Fisher
* *Samba In Your Casa* (1991), Mark Reilly, Mark Fisher
* *Another Time Another Place* (1994), Mark Reilly, Mark Fisher
* *Gran Via* (1995), Mark Reilly, Mark Fisher
* *World Go Round* (1998), Mark Reilly, Mark Fisher
* *A/Collection* (1999) (Best of)
* *Rico* (2000), Mark Reilly, Mark Fisher
* *Echoes* (2002), Mark Reilly, Mark Fisher
* *Matts Mood* (2004), Mark Reilly, Danny White, Basia Trzetrzelewska
* *Hifi Bossanova* (2009), Mark Reilly, Mark Fisher
* *Sunshine Days (The Official Greatest Hits)* 2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Βιογραφικό σημείωμα στο laut.de

Κατηγορία:Βρετανικά pop συγκροτήματα
Νίκολας Ρεβέττ

Ο **Νίκολας Ρεβέττ** (αγγλ. *Nicholas Revett*, 1720 – 1804) ήταν Βρετανός ευγενής, ερασιτέχνης αρχιτέκτων και καλλιτέχνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1720. Συνόδευσε τον Στιούαρτ και έγινε γνωστός για τις εικόνες του των αρχαίων ελληνικών μνημείων της Αθήνας.

## Εργογραφία
*με τον Τζέιμς Στούαρτ *[[Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών|The Antiquities of Athens]]* (1762).
*Richard Chandler, Nicholas Revett *Travels in Asia Minor and Greece*

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Μαγεμένες της Θεσσαλονίκης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πορτραίτα του Ρεβέττ

Κατηγορία:Άγγλοι αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Άγγλοι καλλιτέχνες
Μεταξάς (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Μεταξάς** ή **Μεταξά** μπορεί να αναφερόμαστε σε:

## Επώνυμα
### Πρόσωπα με το επώνυμο Μεταξάς
#### Οικογένεια Μεταξά

Μέλη της μεγάλης ιστορικής οικογένειας Μεταξά με σημαντικότερους τους:
*Ιωάννης Μεταξάς (1871-1941), στρατιωτικός, πολιτικός και επικεφαλής του δικτατορικού καθεστώτος της Ελλάδας κατά το καθεστώς της 4ης Αυγούστου.
*Νικόλαος Νεόφυτος Μεταξάς (1762-1861), ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
*Ανδρέας Π. Μεταξάς, ο πρώτος με το τίτλο του πρωθυπουργού του Βασιλείου της Ελλάδος.
*Νικόδημος Μεταξάς, τυπογράφος και πρώτος Αρχιεπίσκοπος Ζακύνθου, Κεφαλληνίας και Ιθάκης.
*Αναστάσιος Μεταξάς, αρχιτέκτονας και ολυμπιονίκης σκοποβολής.
*Κωνσταντίνος Μεταξάς, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και γερουσιαστής.
*Φωτεινή Μεταξά (1920-1992), Ελληνίδα επιχειρηματίας, ιδιοκτήτρια της ομώνυμης βιομηχανίας βαφών αβγών.

*Αντιγόνη Μεταξά (1905-1971), συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας, ηθοποιός και παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών, γνωστή και ως "Θεία Λένα".
*Ιωάννα Φωκά - Μεταξά (1939), συγγραφέας.
*Γεράσιμος Μεταξάς, βουλευτής Κεφαλληνίας.
*Γεώργιος φον Μεταξάς (1914-1944), Ελληνοαυστριακός αθλητής της αντισφαίρισης.

#### Άλλα πρόσωπα
*Θεοφάνης Μεταξάς, στρατιωτικός που φέρονταν ότι αναμείχθηκε στο κίνημα που κατέληξε στη Δίκη των Αεροπόρων το 1952.
*Κωνσταντίνος Μεταξάς Βοσπορίτης (1858-1908), γεωπόνος, βοτανολόγος και λογοτέχνης.
*Αγαμέμνων Μεταξάς, υπουργός δικαιοσύνης της Κυβέρνησης Δημητρίου Βούλγαρη.
*Νύσης Μεσσηνέζης ή *Νύσης Μεταξάς-Μεσσηνέζης* (1902-1992), λογοτέχνης, ποιητής και ιστοριοδίφης.
*Σπύρος Μεταξάς, ιδρυτής της ποτοποιίας Μεταξά.
*Όθωνας Μεταξάς (1976), ηθοποιός.

*Μαίρη Μεταξά (1912-1987), ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου.
*Δώρα Μεταξά (1911-2007), Ελληνογαλλίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης, πρωταθλήτρια του τουρνουά Γουίμπλεντον.

## Οικισμοί
* Μεταξάς Κοζάνης, οικισμός του νομού Κοζάνης.
* Μεταξάς Αιτωλοακαρνανίας, οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας.

* Μεταξάτα Κεφαλονιάς, οικισμός της Κεφαλλονιάς και πατρίδα μελών της ιστορικής οικογένειας Μεταξά.
* Μεταξάδα Μεσσηνίας, οικισμός του νομού Μεσσηνίας.

## Διάφορα
* Γραμμή Μεταξά, μια σειρά οχυρών κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων.
* Μάχη της γραμμής Μεταξά, μια από τις σημαντικότερες μάχες της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα.
* Μεταξισμός, φασιστική ιδεολογία που σχετίζεται με τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά.
* Μέγαρο Ιωάννη Μεταξά, ιστορική οικοδομή στην Αθήνα όπου είχε διαμείνει για κάποιο διάστημα ο Ιωάννης Μεταξάς.
* Μεταξά, ελληνικό οινοπνευματώδες ποτό που πρωτοδημιούργησε ο Σπύρος Μεταξάς το 1888.

## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Μεταξά
* Μεταξάδες (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Δημήτριος Κανατσούλης

Ο **Δημήτριος Κανατσούλης** (1907-1989) ήταν Έλληνας ιστορικός της κλασικής αρχαιότητας και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βίος
Ο **Δημήτριος Κανατσούλης**, γεννήθηκε το 1907 στην Σιάτιστα. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη γενέτειρά του σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1925-1929. Η διδακτική του σταδιοδρομία θα ξεκινήσει από την Αναργύρειο Σχολή Σπετσών και την Κοργιαλλένειο Σχολή Σπετσών και στο γυμνάσιο της ιδιαίτερής του πατρίδας, (1929-1936). Θα λάβει υποτροφία από το Μανούσειο κληροδότημα προκειμένου να εκπονήσει διδακτορική διατριβή υπό την εποπτεία του καθηγητή της Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου Walter Otto, με θέμα την ιστορία της Μακεδονίας των Ελληνιστικών χρόνων: *Antipatros. Ein Beitrag zur Geschichte Makedoniens in der Zeit Philipps, Alexandrs und der Diadochen*. Εγκρίθηκε το 1939 κι αφού επέστρεψε στην Ελλάδα, υπηρέτησε διαδοχικά στο Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης,έως το 1947, και έπειτα ως διευθυντής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης. Το 1955 εξελέγη υφηγητής της Αρχαίας Ιστορίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με την μελέτη *Το κοινό των Μακεδόνων*, και το 1971 τακτικός καθηγητής. Συνταξιοδοτήθηκε το 1973.

## Πηγές
* Ιωάννης Τουλουμάκος, «Δημήτριος Κανατσούλης (1907-1989)», *Μακεδονικά*, τομ. 27 (1989-1990), σελ. ια-ιβ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δημήτριος Κανατσούλης, «Περί των Πολιταρχών των Μακεδονικών πόλεων», *Επ.Επ.Φιλ.Σχολ.Θεσσ/ίκης*, τομ. 7 (1957), σελ. 155-179 https://web.archive.org/web/20120519160512/http://www.nlg.gr/epet/all1.asp?id=1096&pg=0

Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Sympathy for the Devil

Το ***Sympathy for the Devil*** είναι τραγούδι των The Rolling Stones. Πρωτοκυκλοφόρησε το 1968 στο άλμπουμ *[[Beggars Banquet]]*.

## Ιστορία
Ηχογραφήθηκε στα στούντιο του συγκροτήματος τον Ιούνιο του 1968 στο Λονδίνο. Χωρίς πρόβες και αυτοδημιουργώντας πάνω σε στίχους του Μικ Τζάγκερ με τίτλο *The Devil Is My Name*, εμπνευσμένους από το μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ.

Το 1994 το τραγούδι ηχογραφήθηκε από το αμερικανικό χαρντ ροκ συγκρότημα Guns N' Roses και κυκλοφόρησε στο σάουντρακ της ταινίας *[[Συνέντευξη με έναν βρικόλακα]]*.

## Πηγές
* Steve Appleford: *The Rolling Stones – Rip This Joint. Die Story zu jedem Song* (Titel der Originalausgabe: *The Rolling Stones. It’s Only Rock ‘N’ Roll*). Rockbuch-Verlag, Schlüchtern 2002, ISBN 3-927638-11-0.
* Stephen Davis: *Die Stones*. Europa Verlag, Hamburg 2002. ISBN 3-203-76075-4.
* Albert Kümmel-Schnur (Hg.): *Sympathy for the devil*, Paderborn (Wilhelm Fink) 1. April 2009. (Aktuelle Essay-Sammlung zu 40 Jahre „Sympathy for the devil“) ISBN 978-3-7705-4798-2.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Στίχοι του τραγουδιού

Κατηγορία:Τραγούδια του 1968
Κατηγορία:Τραγούδια των The Rolling Stones
Κατηγορία:Τραγούδια των Guns N' Roses
Κατηγορία:Singles του 1973
Κατηγορία:Singles του 1994
Κατηγορία:Singles του 2003
Κατηγορία:Singles της London Records
Κατηγορία:Singles της Geffen Records
Κατηγορία:Singles της Decca Records
Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Mink DeVille

Ο **Mink DeVille** (1974–86) υπήρξαν ροκ συγκρότημα στην Νέα Υόρκη. Ηχογράφησαν έξι δίσκους από το 1977 ως το 1985.

## Δισκογραφία
* 1977: *[[Cabretta]]* (in Europe); *[[Cabretta|Mink Deville]]* (in the U.S.)  (Capitol)
* 1978: *[[Return to Magenta]]* (Capitol)
* 1980: *[[Le Chat Bleu]]* (Capitol)
* 1981: *[[Coup de Grâce (Mink DeVille album)|Coup de Grâce]]* (Atlantic)
* 1983: *[[Where Angels Fear to Tread (Mink DeVille album)|Where Angels Fear to Tread]]* (Atlantic)
* 1985: *[[Sportin' Life (Mink DeVille album)|Sportin' Life]]* (Polydor)
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*επίσημη ιστοσελίδα
*Trouser Press: Willy DeVille

Κατηγορία:Punk rock συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Punk rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Σαν Φρανσίσκο
Τζων Φόστερ

Ο **Τζων Φόστερ** (αγγλ. *John Foster, Junior*, περ. 1787 – 26 Σεπτεμβρίου 1846) ήταν Άγγλος αρχιτέκτονας.

## Βιογραφία
[thumb|left|250px|Τμήμα των ανάγλυφων από το ναό των [Ναός Επικούριου Απόλλωνα|Βασσών που μετέφερε ο Φόστερ στην Αγγλία.]]
Γεννήθηκε περί τα 1787. Σπούδασε στο Λονδίνο και ταξίδεψε στην Μεσόγειο. Συνόδευσε τον Τσαρλς Κόκρελλ το 1810-11 και τους Γερμανούς αρχαιολόγους Καρλ Χάλλερ φον Χάλλερσταϊν και Λινκ στις αρχαιολογικές ανασκαφές του Ναού της Αίγινας και των Βασσών. Επέστρεψε στο Λίβερπουλ το 1816.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι αρχιτέκτονες
Καρλ Χάλλερ φον Χάλλερσταϊν

Ο **Γιόχαν Καρλ Κρίστοφ Βίλχελμ Γιοάχιμ Χάλλερ φον Χάλλερσταϊν** (γερμ. *Johann Carl Christoph Wilhelm Joachim Haller von Hallerstein*, 1774-1817) υπήρξε Γερμανός αρχιτέκτονας και κλασικός αρχαιολόγος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1774 στον Πύργο Χίλτπολτσταϊν. Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Νυρεμβέργης. Σπούδασε καλές τέχνες αρχιτεκτονικής στην Στουτγάρδη και συνέχισε την ακαδημία του Βερολίνου. Διορίστηκε το 1806 αυτοκρατορικός επιθεωρητής στην Νυρεμβέργη. Ταξίδευσε το 1808 στην Ρώμη για να μελετήσει τα χριστιανικά μνημεία. Συνόδευσε το 1810 τους Γιάκομπ Λινκ, Πήτερ Ούλουφ Μπρόντστεντ, Όττο Μάγκνους φον Στάκελμπεργκ και Γκέοργκ Κοές στην Νάπολι, Ζάκυνθο, Κόρινθο και Αθήνα. Στην Αθήνα γνώρισε το 1811 τους Βρετανούς αρχιτέκτονες Τσαρλς Ρόμπερτ Κόκρελλ και Τζων Φόστερ, με τους οποίους μελέτησε τα μνημεία της Αθήνας. Ερεύνησε τον Ναό της Αφαίας στην Αίγινα και τον ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες. Αργότερα διεύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο του θεάτρου της Μήλου.

Απεβίωσε στα Αμπελάκια της Θεσσαλίας στις 5 Νοεμβρίου 1817 μετά από πυρετό. Τάφηκε εκεί και η σορός του μεταφέρθηκε αργότερα στην Αθήνα.

## Πηγές
* Rudolf Bergau: Haller von Hallerstein, Carl Freiherr. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 10, Duncker & Humblot, Leipzig 1879, S. 438–440.
* Klaus Frässle: *Carl Haller von Hallerstein (1774–1817).* Dissertation. Universität Freiburg i.Br. 1971.
* Hans Haller von Hallerstein: *Und die Erde gebar ein Lächeln, d. erste dt. Archäologe in Griechenland Carl Haller von Hallerstein 1774–1817.* Süddeutscher Verlag, München 1983, ISBN 3-7991-6181-3.
* *Carl Haller von Hallerstein in Griechenland 1810–1817 Architekt, Zeichner, Bauforscher.* Anlässlich der Ausstellung Carl Haller von Hallerstein in Griechenland 1810–1817: München, Palais Preysing, 14. Februar – 15. März 1986; Nürnberg, Albrecht-Dürerhaus u. Fembohaus, 22. März – 11. Mai 1986; Berlin-Charlottenburg, Antikenmuseum SMPK, 14. Juni – 31. August 1986). Im Auftr. d. Carl-Haller-von-Hallerstein-Ges. hrsg. von Hansgeorg Bankel. Reimer, Berlin 1986, ISBN 3-496-00840-7.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση στο ''The Dictionary of Art Historians'' (english)
* Παρουσίαση στο wissen.de



Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες
Γιάκομπ Λινκ

Ο **Γιάκομπ Λινκ** (*Jakob Linckh*, 14 Νοεμβρίου 1787 - 4 Απριλίου 1841) ήταν Γερμανός ζωγράφος και αρχαιολόγος.

Συνόδευσε το 1810-11 τους Τσαρλς Ρόμπερτ Κόκρελλ, Τζων Φόστερ, Καρλ Χάλλερ φον Χάλλερσταϊν, και Όττο Μάγκνους φον Στάκελμπεργκ στις αρχαιολογικές τους εξερευνήσεις. Διεξήγαγε αρχαιολογική έρευνα στο Ναό της Αφαίας στην Αίγινα και στο
Ναό του Επικούριου Απόλλωνα στην Ηλεία, απ’ όπου και υπέκλεψε την ζωφόρο του, φυγαδεύοντάς την στη Ζάκυνθο και πωλώντας την τελικά στο Βρετανικό Μουσείο.

Επίσης, ζωγράφισε το Θέατρο της Ερέτριας.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί ανθρωπολόγοι
Κατηγορία:Ιστορικοί της τέχνης
Γεώργιος Μόρμορης

Ο **Γεώργιος Μόρμορης** (1720-1790), ήταν Έλληνας ιατροφιλόσοφος και λογοτέχνης από τα Κύθηρα.

## Βίος
Ο **Γεώργιος Μόρμορης** γεννήθηκε το 1720 στα Κύθηρα . Καταγόταν από τον Κρητικό κλάδο της οικογένειας Μόρμορη η οποία απαντάται για πρώτη φορά στο Ναύπλιο από τον 16ο αιώνα. Διάφοροι κλάδοι της μετανάστευσαν στην Κρήτη, στα Επτάνησα και αλλού. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας ,από όπου αποφοίτησε τον Φεβρουάριο του 1745 και ήταν μέλος της Ακαδημίας της Φλωρεντίας.
Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του όπου και πέθανε.

## Συγγραφικό έργο
Ο ιστορικός του νεοελληνικού θεάτρου Σπύρος Ευαγγελάτος αποδίδει την, αρχικά αγνώστου μεταφραστή, απόδοση στα νέα ελληνικά του θεατρικού έργου Αμύντας του Τορκουάτο Τάσο (Torquato Tasso) (1745) στον Μόρμορη, κατόπιν αρχειακής έρευνας που πραγματοποίησε στην Βενετία και στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη και στη Δημοτική Bιβλιοθήκη Bergamo.
Η ελληνική απόδοσή του εκτείνεται σε 3842 στίχους ενώ η αρχική ιταλική απόδοσή του σε 1996 στίχους. Η μορφολογία ξεπερνά το είδος της *commedia pastorale* (ποιμενικής κωμωδίας), και προσεγγίζει το διδακτικό ύφος του Διαφωτισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σπύρου Ευαγγελάτου, «Γεώργιος Μόρμορης», Ελληνικά, τομ. 22, τ/χ.1 (1969),σελ.173-182

## Βιβλιογραφία
* Ιφιγένεια Μποτουροπούλου, « Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής και Γεώργιος Μόρμορης», Κύθηρα : Μύθος και Πραγματικότητα, Πρακτικά Α΄Διεθνούς Συνεδρίου Κυθηραϊκών Μελετών, , Εκδ. Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπιστημίου Δήμου Κυθήρων, τόμος Γ΄, 2003 , σελ.367-375.
* Μαρία Πατραμάνη, «Ο ποιητής του Αμύντα Γεώργιος Μόρμορης και ο κόσμος του: ψηφίδες από την ανθρωπογεωγραφία της κρητικής διασποράς (1645-1669) και την πνευματική παραγωγή στα Κύθηρα του 18ου αιώνα», Νόστος, τομ. 5, (2008), σελ.203-310

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Αυτοκτονίες στην Ελλάδα

Οι αυτοκτονίες είναι ένα θλιβερό φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε πολλές χώρες το κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. 

Ο αριθμός θανάτων από αυτοκτονία στην Ελλάδα είναι αρκετά χαμηλός. Η Ελλάδα ήταν η χώρα με το χαμηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών στην Ευρώπη σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το 2012. Τα ελληνικά ποσοστά αυτοκτονίων είναι επίσης ανάμεσα στα χαμηλότερα στον κόσμο, πράγμα που αποδίδεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η νοοτροπία του λαού μας και το κλίμα της χώρας.

Κάποιες πηγές υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των αυτοκτονιών μπορεί να υποεκτιμάται. Οι αυτοκτονίες μπορεί κάποιες φορές να αποκρύπτονται από το οικογενειακό περιβάλλον του αυτόχειρα για θρησκευτικούς ή κοινωνικούς λόγους. 

Υπάρχουν και υποθέσεις, όπως εκείνες του Δημήτρη Χριστούλα, ή του 45χρονου δάσκαλου Σάββα Μετοικίδη, όπου η απόφαση τους ήταν μορφή διαμαρτυρίας στην τωρινή οικονομική κατάσταση της χώρας.

## Κατανομή ανά περιφέρεια και μέθοδοι
Η περιφέρεια με το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοκτονιών στην Ελλάδα είναι η Κρήτη. Ακολουθούν η Θεσσαλία και η Αττική στη δεύτερη και στη τρίτη θέση αντίστοιχα.

Οι συνηθέστερες μέθοδοι αυτοκτονιών κατά την τελευταία τριετία είναι ο απαγχονισμός και η πτώση από ύψος. 

## Φύλο και ηλικία
Όπως και σε πολλές άλλες χώρες, το ποσοστό των αντρών (76%) που πεθαίνουν από αυτοκτονίες είναι υψηλότερο σε σύγκριση με το ποσοστό των γυναικών (24%). 

Οι ηλικιακές ομάδες με την υψηλότερη συχνότητα είναι άνθρωποι ηλικίας 60-64 και 80 ή παραπάνω. 

## Ελληνική Γραμμή Παρέμβασης για την αυτοκτονία
Στην Ελλάδα λειτουργεί ένας οργανισμός που έχει σκοπό την αποφυγή της αυτοκτονίας. Όσοι σκέφτονται την αυτοκτονία ή γνωρίζουν κάποιο άτομο που πάσχει από έντονη κατάθλιψη μπορούν να καλέσουν τον αριθμό 1018. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτοκτονία
Κατηγορία:Ελληνική κοινωνία
Κατηγορία:Υγεία στην Ελλάδα
Forfone

To **Forfone** είναι μια δωρεάν VoIP-εφαρμογή που επιτρέπει στον χρήστη να κάνει κλήσεις, να στέλνει και να μοιράζεται μηνύματα κειμένου, φωτογραφίες και την τρέχουσα τοποθεσία του χρήστη. Η εφαρμογή δεν απαιτεί επιπλέον καταχώρηση ή λογαριασμό χρήστη αλλά επιτρέπει άμεση πρόβαση σε όλα τα δίκτυα κινητής και σταθερής τηλεφωνίας χρησιμοποιώντας Wi-Fi, LTE, 3G ή UMTS.

Μπορεί να εγγυηθεί 100% διαθεσιμότητα . Για να απαντήσετε κλήσεις ή να λάβετε μηνύματα η εφαρμογή δεν χρειάζεται να παραμένει ανοιχτή ή να βρίσκεται στο παρασκήνιο. Η εφαρμογή είναι συμβατή με κάθε iPhone, iPod Touch ή Android συσκευή και απαιτεί το λιγότερο iOS 4.0 ή Android 2.2. Η εφαρμογή forfone είναι μια εφαρμογή VoIP και αποστολής μηνυμάτων που κάνει την τηλεφωνία μέσω διαδικτύου τόσο εύκολη όσο και ένα τυπικό τηλέφωνο.

## Ασφάλεια δεδομένων
Το ανεξάρτητο ερευνητικό ίδρυμα SBA-Research  που εδρεύει στη Βιέννη αποκάλυψε σε σχετικό white paper «τρύπες ασφάλειας» σε εφαρμογές μηνυμάτων που βρίσκονται στην αγορά. Οι ερευνητές όχι μόνο κατάφεραν να αποκτήσουν πρόσβαση στους λογαριασμούς, αλλά και να στείλουν μηνύματα κειμένου από τους εξυπηρετητές πολλών εφαρμογών. Μόνο στην Forfone και σε τρεις ακόμη ήταν ανέφικτη η πρόσβαση στο λογαριασμό χρήστη καθώς και η αποστολή μηνυμάτων και η παραλαβή μηνυμάτων για λογαριασμό των χρηστών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Συχνές Ερωτήσεις Forfone

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογισμικό VoIP
Κατηγορία:Λογισμικό Android
Κωνσταντίνος Τζουράς

Ο **Κωνσταντίνος Ι. Τζουράς** (Λήμνος 1800 - Αθήνα 1861) υπήρξε σημαντικός αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες (Τρίκερι, πολιορκία Ακρόπολης κ.ά.), στις περισσότερες μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Τριαντάφυλλο Τζουρά, ο οποίος ήταν καπετάνιος, μίσθωνε στρατιωτικό σώμα "εξ ιδίων" και παρασημοφορήθηκε.
## Βιογραφικό
### Η δράση του
Ο Κωνσταντίνος Τζούρας πρωτοαναφέρεται να μετέχει στην Επανάσταση το 1823, στην εκστρατεία Τρίκερι-Ευρίππου, στην ομάδα του Βάσου Μαυροβουνιώτη μαζί με τον αδερφό του Τριαντάφυλλο. Υπό τις διαταγές του ίδιου καπετάνιου, συνέχισε τον αγώνα μετέχοντας σε διάφορες μάχες, συνήθως μαζί με τον αδερφό του ως μέλος ελαφρών ταγμάτων ακροβολιστών. Το 1828 είχε το βαθμό του λοχία και το 1829 ήταν λοχίας-σιτιστής στο στρατιωτικό σώμα του Μαυροβουνιώτη.

Μετά την απελευθέρωση εντάχθηκε στον τακτικό στρατό. Το 1831 ήταν ανθυπολοχαγός στο ΙΒ' Ελαφρό Τάγμα, υπασπιστής του αδερφού του Τριαντάφυλλου, που ήταν διοικητής. Από το 1834 τοποθετήθηκε σε μονάδες δίωξης ληστών σε παραμεθόριες περιοχές και το 1836 μετατέθηκε στο 1ο Τάγμα Εθνοφυλακής του αδερφού του Τριαντάφυλλου, με τον οποίο ανέπτυξε μεγάλη δράση κατά της ληστείας. Το 1841 προήχθη σε υπολοχαγό και τοποθέτηθηκε στο 6ο Τάγμα Οροφυλακής. Το 1848 τοποθετήθηκε στην "Ενεργό Φάλαγγα", το στρατιωτικό σώματ που δημιουργήθηκε για να ενταχθούν τιμητικά ως αξιωματικοί παλαίμαχοι αγωνιστές της Επανάστασης. Ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε για την τιμητική αυτή διαθεσιμότητα και ζήτησε να επιστρέψει στην ενεργό υπηρεσία, κάτι το οποίο δεν έγινε. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υπολοχαγού.
### Η οικογένειά του
Ο Κωνσταντίνος Τζουράς γεννήθηκε στη Λήμνο και ο πατέρας του ονομαζόταν *Ιωάννης*. Αδερφός του ήταν ο αγωνιστής και αξιωματικός του ελληνικού κράτους Τριαντάφυλλος Τζουράς. Το 1846 παντρεύτηκε τη Γραμμάτω Κων. Χατζόπουλου από το Γαρδίκι Φθιώτιδας, όπου υπηρετούσε ως αξιωματικός. Απέκτησε ένα γιο, τον Ιωάννη (1847). Έζησε στην Αθήνα, όπου απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 1861, αφήνοντας "χήραν σύζυγον και 14ετή ορφανόν υιόν", στους οποίους η πολιτεία χορήγησε 33,33 δρχ. μηνιαία σύνταξη.
## Πηγές
* Τρύφων Μαραγκός, "Λημνιακά Τετράδια: Ο Λήμνιος αγωνιστής του ’21 Τριαντάφυλλος Τζουράς και το Αρχείο του", Ιωλκός, Αθήνα 1981.
* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΤΣΙΚΙΩΤΩΝ ΛΗΜΝΟΥ.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Οροφυλακής
Γιάννης Μαρτιναίος

Ο **Γιάννης Μαρτιναίος** (γεν. Λιβαδειά 1959) είναι παλαίμαχος, πρώην διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως αμυντικός, ρέκορντμαν συμμετοχών στην ιστορία της ομάδας του Λεβαδειακού, τόσο στην Α΄Εθνική Κατηγορία, όσο και γενικότερα.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1972 σε ηλικία 13 ετών, στον ερασιτεχνικό σύλλογο του *Πανοπέα* Βοιωτίας και σταμάτησε να αγωνίζεται στα 38 του χρόνια, συμπληρώνοντας 20 επαγγελματικές περιόδους.

## Ποδοσφαιριστής
Το καλοκαίρι του 1977 ο Μαρτιναίος μεταγράφεται στο Λεβαδειακό, με τον οποίο αγωνίσθηκε από την Γ΄ Εθνική έως και την Α΄Εθνική Κατηγορία, αποτελώντας τη "σημαία" της ομάδας, σύμφωνα με την καθιερωμένη έκφραση για ποδοσφαιριστές που ταυτίζουν την αγωνιστική τους διαδρομή με τα χρώματα ενός συγκεκριμένου σωματείου.

Από το 1987 αγωνίσθηκε στην Α΄Εθνική, όπου έλαβε μέρος σε **173** επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.

Συνολικά, ξεπέρασε τις **600** συμμετοχές με την ομάδα του, ενώ αγωνίσθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων.

To 1997 ανακηρύχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς για τη Β΄Εθνική.

## Προπονητής
Ο Μαρτιναίος έχει θητεύσει σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της Βοιωτίας, όπως η Α.Ε. Ορχομενού, ο *Κηφισσός Κάτω Τιθορέας* και ο *Πήγασος Αγίας Άννας*.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα
*"40 Χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)
*Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ")
*Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Ορχομενού
Μεράπι

thumb|250px|Το όρος Μεράπι το 1998
Το **Όρος Μεράπι** (ινδονησιακά: Gunung Merapi, που σημαίνει «Βουνό της Φωτιάς») είναι ενεργό στωματοηφαίστειο που βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της Κεντρικής Ιάβας και Γιογκιακάρτα, στην Ιάβα της Ινδονησίας. Είναι το πιο ενεργό ηφαίστειο στην Ινδονησία και εκρήγνυται τακτικά από το 1548, κατά μέσο όρο περίπου κάθε τέσσερα χρόνια. Βρίσκεται περίπου 28 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Γιογκιακάρτα και χιλιάδες άνθρωποι ζουν στις πλαγιές του ηφαιστείου, με χωριά σε υψόμετρο μέχρι 1.700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το όνομα Μεράπι θα μπορούσε να μεταφραστεί αόριστα ως «βουνό της φωτιάς». Η ετυμολογία του ονόματος προέρχεται από το Μερού-απί. Στα Ιαβανέζικα μερού σημαίνει «βουνό» και αναφέρεται στο μυθικό βουνό των Θεών στον Ινδουισμό, όπου σημαίνει «φωτιά». Ο καπνός στη κορυφή είναι ορατός, τουλάχιστον 300 ημέρες το χρόνο και πολλές εκρήξεις έχουν προκαλέσει αρκετούς θανάτους. Θερμά αέρια ήταν υπεύθυνα για το θάνατο 26 ατόμων στις 22 Νοεμβρίου το 1994, κυρίως στην πόλη της Μουντιλάν, δυτικά του ηφαιστείου. Μια άλλη μεγάλη έκρηξη συνέβη το 2006, λίγο πριν από το σεισμό της Γιογκιακάρτα. Υπό το πρίσμα των κινδύνων που εγκυμονεί το Μεράπι σε κατοικημένες περιοχές, έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα ηφαίστεια της Δεκαετίας.

Στις 25 Οκτωβρίου 2010, η ινδονησιακή κυβέρνηση έθεσε την προειδοποίηση για το όρος Μεράπι στο υψηλότερο επίπεδο και προειδοποίησε τους χωρικούς σε απειλούμενες περιοχές να μετακινηθούν σε ασφαλέστερο έδαφος. Η ζώνη αποκλεισμού έφτασε τα 20 χιλιόμετρα από το ηφαίστειο και όλοι οι κάτοικοι των χωριών της ζώνης ειδοποιήθηκαν να εκκενώσουν την περιοχή. Οι αξιωματούχοι είπαν ότι περίπου 500 ηφαιστειακοί σεισμοί είχαν καταγραφεί στο βουνό το Σαββατοκύριακο 23-24 Οκτωβρίου, και ότι το μάγμα είχε ανέλθει περίπου 1 χιλιόμετρο κάτω από την επιφάνεια, λόγω της σεισμικής δραστηριότητας. Από το απόγευμα της 25ης Οκτωβρίου 2010 το όρος Μεράπι εξήλθε λάβα από τις νότιες και νοτιοανατολικές πλαγιές του. Η έκρηξη του 2010 προκάλεσε 353 με 386 νεκρούς, η πιο θανάσιμη του έτους, ενώ 17.000 άνθρωποι παραπονέθηκαν για αναπνευστικά προβλήματα. Κατά τη διαδικασία εκκένωσης, συνολικά 350.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους.

Το βουνό εκρηγνυόταν μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 2010, ωστόσο η εκρηκτικής δραστηριότητας μειώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2010 και το καθεστώς επίσημου συναγερμού μειώθηκε στο επίπεδο 3. Το ηφαίστειο είναι τώρα 2.930 μέτρα ψηλό, 38 μέτρα χαμηλότερα από ό,τι πριν από τις εκρήξεις του 2010. Η έκρηξη του 2010 ήταν η ισχυρότερη του ηφαιστείου τον τελευταίο αιώνα, όχι όμως και η πιο φονική. Η πιο φονική έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα το 1930 και από αυτή έχασαν τη ζωή τους 1.300 άνθρωποι. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011-2012

Το **[[Α2 Εθνική πετοσφαίρισης ανδρών|πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας]] για την περίοδο 2011−12** έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε εύκολα η Νίκη Αιγινίου, ενώ η έτερη ομάδα που κέρδισε την άνοδο στην Α1 ήταν ο ιστορικός Μίλωνας με ένα βαθμό διαφορά από τον τρίτο της βαθμολογίας Πανελλήνιο. Ο Επίκουρος Πολίχνης και ο Κόροιβος Αμαλιάδας γνώρισαν τον υποβιβασμό στα τοπικά πρωταθλήματα, καθώς από την περίοδο 2012−13 η Β' Εθνική θα συγχωνευτεί με την Α2, η οποία θα διεξαχθεί σε τρεις ομίλους. 

**Βαθμολογία**

***Σημειώσεις**:
** Ο Επίκουρος και ο Κόροιβος αποβλήθηκαν από το πρωτάθλημα καθώς μηδενίστηκαν δύο φορές. Ο Επίκουρος έχει 3 μηδενισμούς και -9 βαθμούς και ο Κόροιβος 21 μηδενισμούς και -63 βαθμούς.
** Η Μεταμόρφωση, ο ΣΠΑ Καρδίτσας και η Παναχαϊκή έχουν από ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βαθμολογία Επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης



2011 2012
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2011
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2012
Μανέστρα

Ο όρος **Μανέστρα** μπορεί να αναφέρεται 
* στο Κριθαράκι
* στην Μανέστρα (σούπα) της Αδριατικής κουζίνας
Γαληνή Λευκωσίας

Η **Γαληνή** () είναι εγκαταλελειμμένο χωριό στην βορειοδυτική Κύπρο.

Το έδαφος του οικισμού ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας είναι κοινότητα που υπάγεται διοικητικά στην Επαρχία Λευκωσίας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό ελέγχεται εκ των πραγμάτων (de facto) από την μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Μαργαρίτης Φραγκογιάννης

Ο **Μαργαρίτης Φραγκογιάννης** από τη Λήμνο υπήρξε σεμνός αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες (Εύριππος, Τρίκερι, πολιορκία Ακρόπολης κ.ά.), στις περισσότερες μαζί με τον συμπατριώτη του, Τριαντάφυλλο Τζουρά, ο οποίος ήταν καπετάνιος, μίσθωνε στρατιωτικό σώμα "εξ ιδίων" και παρασημοφορήθηκε. Έφτασε έως το βαθμό του υποχιλίαρχου. Πέθανε αγνοημένος από την πολιτεία.

## Η δράση του

Ο Μαργαρίτης Φραγκογιάννης μετείχε στην Επανάσταση από το ξεκίνημά της, στις χερσαίες επιχειρήσεις στην Ανατολική Στερεά και στην Εύβοια. Το Μάρτιο του 1822 με δικές του δαπάνες συγκροτεί σώμα που μετέχει στο μπλόκο του Ευρίππου και στην εκστρατεία Καρύστου. Την περίοδο του εμφυλίου υπηρέτησε υπό τις διαταγές του Βάσου Μαυροβουνιώτη μαζί με τους συμπατριώτες του Τριαντάφυλλο και Κωνσταντίνο Τζουρά, στην Πελοπόννησο και στην Ύδρα. Το 1824 βρισκόταν στο Ναύπλιο πληρώνοντας εξ ιδίων για τη σίτιση των 17 στρατιωτών του σώματός του, έως ότου η Κυβέρνηση αποφάσισε να του χορηγήσει σιτηρέσιο στις 19 Ιουνίου:

*"Διατάττεται το Υπουργείον να δώση εις τον Μαργαρίτην Φραγκογιάννην, Λήμνιον, Διαταγήν δια 17 στρατιώτας και καθημεριν'ον σιτηρέσιον από την σήμερον. Εν Ναυπλίω τη 19η Ιουνίου 1824".*

Στις 1 Ιουλίου 1824 του δίνεται ο βαθμός της υποχιλιαρχίας με διάταγμα του πρωθυπουργού Γεωργίου Κουντουριώτη, το οποίο ενέκρινε το βουλευτικό σώμα στις 2 Ιουλίου. Παραμένει στο Ναύπλιο αλλά αδυνατεί να συντηρήσει τους στρατιώτες του σώματός του αφού δεν τον πληρώνει η διοίκηση και τους ταΐζει ο ίδιος δανειζόμενος χρήματα. Σε αλλεπάλληλες αναφορές του προς τη διοίκηση ζητά να λυθεί το πρόβλημα, διότι τον πιέζουν οι δανειστές του και ζητά τουλάχιστον η διοίκηση να καλύψει το χρέος του που είχε φθάσει στα 500 γρόσια. Το Οκτώβριο του 1824 εμπλέκεται σε ταραχές στο Άργος, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται στο Μπούρτζι. Ελευθερώνεται στις 18 Νοεμβρίου για να λάβει μέρος στις εκστρατείες κατά του Ιμπραήμ.

Στη συνέχεια χάνονται τα ίχνη του.

## Πηγές

* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Δημήτριος Γαροφάλλου

Ο **Δημήτριος Γαροφάλλου ή Φαρμασόνης** από τη Λήμνο (γεν. 1804) υπήρξε αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες και τραυματίστηκε τρεις φορές. Παρασημοφορήθηκε με το "χαλκούν αριστείον ανδρείας". Έφτασε έως το βαθμό του εικοσιπένταρχου. Μεταπολεμικά έζησε άσημος στη Χαλκίδα.
## Η δράση του
Ο Δημήτριος Γαροφάλλου γεννήθηκε το 1804 στη Λήμνο. Μετείχε στην Επανάσταση από το 1823, σε ηλικία 19 ετών, έως το τέλος της. Έλαβε μέρος σε χερσαίες επιχειρήσεις υπό τις διαταγές του Ν. Κριεζώτη και του Γ. Σκουρτανιώτη, στην εκστρατεία της μάχες Καρύστου, την πολιορκία Αθηνών, τις μάχες Νιόκαστρου και Θερμοπυλών. Τραυματίστηκε τρεις φορές, όπως αναφέρεται σε μεταγενέστερα πιστοποιητικά. Για τις υπηρεσίες που πρόσφερε του δόθηκε ο βαθμός του εικοσίπενταρχου στις 28 Μαΐου 1832:

*"Κον Δημήτριον Φαρμασόνην (Γαροφάλλου)* 
*Δια τας προς την πατρίδα εκδουλεύσεις σου και δια την προς τους Νόμους της Πατρίδος ευπείθειάν σου, η Διοικητική Επιτροπή σε προβιβάζει εις τον βαθμόν του εικοσιπεντάρχου...*
*Τη 28 Μαρτίου 1832, εν Άργει."*

Με την άφιξη του Όθωνα εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Χαλκίδα, όπου ασκούσε το επάγγελμα του κρεοπώλη για πολλά χρόνια. Από τη Χαλκίδα υπέβαλλε διάφορες αιτήσεις αναγνώρισης των υπηρεσιών του προς την πατρίδα. Το 1842 προτάθηκε για το "σιδηρούν αριστείον" από το Αρχηγείον Χωροφυλακής. Τελικά, το 1847 του χορηγήθηκε το "χαλκούν αριστείον ανδρείας του αγώνος".

Το 1865, σε μεγάλη πλέον ηλικία, με νέα αίτησή του ζητούσε μια μικρή σύνταξη για να επιβιώσει: "την δικαία αμοιβή μου ως στερούμενος αυτού του καθημερινού άρτου". Είναι η τελευταία είδηση που υπάρχει γι' αυτόν.
### Τιμητικές διακρίσεις
* Χαλκούν αριστείον ανδρείας: 1847.
## Πηγές
* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Παναγιώτης Γεωργίου

Ο **Παναγιώτης Γεωργίου** από τη Λήμνο (γεννήθηκε 1804) υπήρξε αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες, τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε δυο φορές. Υπήρξε αξιωματικός Ζ΄ τάξεως. Παρασημοφορήθηκε με «χαλκούν αριστείον ανδρείας». Μεταπολεμικά έζησε αγνοημένος στην Αθήνα. Στο Αρχείο Αγωνιστών του 21 έχει Α.Μ. 3043.
## Η δράση του
Ο Παναγιώτης Γεωργίου γεννήθηκε το 1804 στη Λήμνο. Μετείχε στην Επανάσταση από το ξεκίνημά της, σε ηλικία 17 ετών, έως το τέλος της. Αρχικά μετείχε στο στράτευμα του Λήμνιου καπετάνιου Τριαντάφυλλου Τζούρα αλλά στη συνέχεια πολέμησε υπό τις διαταγές διαφόρων αρχηγών: Καρατάσου, Μαυροβουνιώτη, Κριεζώτη, Μακρυγιάννη, Β. Χατζηχρήστου και του φιλέλληνα Φαβιέρου. Έλαβε μέρος στις μάχες Χίου, Καρύστου, Ναυπάκτου, Πατρών, Νιόκαστρου, Ανηφορίτη καθώς και στη μάχη της Πέτρας που έκλεισε τον επαναστατικό αγώνα.

Πιάστηκε αιχμάλωτος από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ το 1825. Μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια, από όπου κατάφερε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1827 τραυματίστηκε στο δεξί πόδι στη Μάχη του Καματερού και αποθεραπεύθηκε με δικά του έξοδα. Στη συνέχεια κατατάχτηκε στον «τακτικό στρατό» του φιλέλληνα Φαβιέρου, ως λοχίας, έως το τέλος του αγώνα.

Με την έλευση του Καποδίστρια εντάχθηκε στην «Αρχηγία» του Μαυροβουνιώτη ως πεντηκόνταρχος και έπειτα στο ΙΒ΄ Ελαφρό Τάγμα του Τζουρά ως λοχίας. Μετέπειτα κατατάχτηκε στο «Πυροβολικό Σύνταγμα» και επί Όθωνα στην Χωροφυλακή. Το 1838 ήταν αξιωματικός της Φάλαγγος (ανθυπολοχαγός). Το Μάρτιο του 1842 προτάθηκε για το «σιδηρούν μετάλλιο». Τελικά, στις 3 Δεκεμβρίου 1842, του απονεμήθηκε το δίπλωμα του «χαλκού αριστείου ανδρείας».

Το 1865, παρά τα έγγραφα που προσκόμισε στην Επιτροπή Αγωνιστών, παραδόξως κρίθηκε «άξιος να καταταχθεί εις την τάξιν των στρατιωτών». Την εποχή αυτή αναφέρεται ως «κάτοικος Αθηνών, οικογενειάρχης τεσσάρων ψυχών πατήρ, ακτήμων και άπορος». Όμως, το 1867 αποκαταστάθηκε η αδικία και «ετάχθη εις την Ζ΄ τάξιν των αξιωματικών».

Δεν είναι γνωστό αν είχε συγγενική σχέση του με τον Λήμνιο αγωνιστή του '21, *Κωνσταντίνο Γεωργίου*, ο οποίος πολέμησε ως απλός στρατιώτης υπό τις διαταγές του στρατηγού Θ. Κεφάλα (1821-1823), του χιλίαρχου Ευστράτιου Πίσσα (1824) και του Δημ. Υψηλάντη (1829).
### Τιμητικές διακρίσεις
* Χαλκούν αριστείον ανδρείας: 1842.
## Πηγές
* Τάσος Καψιδέλης, «Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821», Αθήνα 1986.

Κατηγορία:Έλληνες υπαξιωματικοί του στρατού ξηράς
Κατηγορία:Χάλκινο αριστείο του Αγώνα
Κατηγορία:Έλληνες χωροφύλακες
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Μιχάλης Καβαλιέρης

Ο **Μιχάλης Καβαλιέρης** (Αθήνα, 16 Οκτωβρίου 1965) είναι παλαίμαχος, πρώην διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως μέσο-επιθετικός, με αξιοσημείωτη παρουσία στην Α΄Εθνική Κατηγορία, με τη φανέλα του Λεβαδειακού.

## Ποδοσφαιριστής
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από το ερασιτεχνικό σωματείο του Α.Σ. Παπάγου και το καλοκαίρι του 1986 υπόγραψε στο Λεβαδειακό. Το 1987 κέρδισε την άνοδο στην Α΄Εθνική, στην οποία έπαιξε με την ομάδα της Λειβαδιάς για 4 σεζόν, από το 1988 έως και το 1991, συμπληρώνοντας *90* συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και 3 τέρματα. Επόμενοι σταθμοί στην σταδιοδρομία του ήσαν ο Ατρόμητος Αθηνών, η Δόξα Βύρωνα, ο Παναιγιάλειος, ο Γ.Σ. Μαρκό, η Α.Ε. Χαλανδρίου, ο Βύζας Μεγάρων και ο *Νέος Αίας Παλλήνης*.

## Προπονητής
Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Μιχάλης Καβαλιέρης θήτευσε σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της ΕΠΣΑ, όπως ο Κεραυνός Κερατέας (σαν παίκτης προπονητής), η *Ένωση Ερυθραίας/Κηφισιάς* κ.α. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 εργάζεται κυρίως σαν βοηθός του Τάκη Λεμονή, στον Ολυμπιακό, στην Ομόνοια Λευκωσίας, στον Πανιώνιο και στον Παναιτωλικό. Γενικά ο Μιχάλης Καβαλιέρης ήταν βοηθός του Τάκη Λεμονή σε όλες τις ομάδες που πήγε ο Λεμονής από το 2000 και μετά. Το Δεκέμβριο του 2016 ο Καβαλιέρης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού Λαυρίου.

## Πηγές

* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα
* "40 Χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ")
* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κωνσταντίνος Δημητρίου (Λήμνιος)

Ο **Κωνσταντίνος Δημητρίου** από τη Λήμνο (γενν. το 1803) υπήρξε αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες ως υπαξιωματικός. Μετά την επανάσταση έφτασε έως το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Παρασημοφορήθηκε με "χαλκούν αριστείον ανδρείας". Μεταπολεμικά έζησε στο Σάλεσι (Αυλώνας Αττικής).

## Η δράση του

Ο Κωνσταντίνος Δημητρίου γεννήθηκε στη Λήμνο το 1803. Συμμετοχή του στην Επανάσταση αναφέρεται από το 1824, όταν υπηρετούσε ως στρατιώτης στην άμυνα της Ύδρας υπό τις διαταγές του συμπατριώτη του Τριαντάφυλλου Τζουρά και του Βάσου Μαυροβουνιώτη. Με το σώμα του τελευταίου μετείχε στην εκστρατεία Αρκαδιάς - Τριπολιτσάς κατά του Ιμπραήμ.

Μεταγενέστερα μεταπήδησε στο ιππικό και το 1830 υπηρετούσε ως πένταρχος υπό τον στρατηγό Χατζηχρήστο στη μάχη της Αθήνας. Με την ίδρυση των ελαφρών ταγμάτων κατατάσσεται στο ΙΒ΄ τάγμα του Τριαντάφυλλου Τζουρά, στον 4ο λόχο, όπως και άλλοι Λήμνιοι στρατιώτες και υπαξιωματικοί. Με το λόχο του μετείχε στις μάχες για την οριστικοποίηση των συνόρων του ελληνικού κράτους, υπό την γενική αρχηγία του Δημ. Υψηλάντη. Μεταξύ άλλων το Δεκέμβριο του 1830 μετέχει στη μάχη του Μαρτίνου Λοκρίδας. Το 1831, μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, ακολούθησε το τάγμα στην Πελοπόννησο για την αντιμετώπιση των ταραχών που ξέσπασαν. Είναι πλέον δεκανέας αλλά τον Απρίλιο του 1832 έχει προαχθεί σε ανθυπολοχαγό, ως ανταμοιβή των υπηρεσιών που πρόσφερε στην κυβέρνηση Αυγουστίνου Καποδίστρια.

Την οθωνική περίοδο υπηρέτησε στο Σώμα Εθνοφυλακής και το 1836 του απονεμήθηκε το χάλκινο αριστείο ανδρείας, το οποίο παρέλαβε με τρία χρόνια καθυστέρηση. Μετά την αποστράτευσή του εγκαταστάθηκε στο Σάλεσι, τη σημερινή Αυλώνα Αττικής και δεν είναι γνωστές άλλες λεπτομέρειες για τη ζωή και την οικογένειά του. Επίσης, δεν είναι γνωστό αν ήταν συγγενής του ο επίσης Λήμνιος αγωνιστής του '21 Βασίλειος Δημητρίου, με τον οποίο συνυπηρέτησε κάποιες φορές.

Όμως, πιθανότατα είχε στενή συγγένεια με έναν άλλο Λήμνιο αγωνιστή, τον *Νικόλαο Δημητρίου*, ο οποίος υπηρέτησε ως απλός στρατιώτης στα ίδια μέρη (εκστρατείες Αρκαδιάς-Τρίπολης, επιχειρήσεις Καποδίστρια, μάχη Μαρτίνου) και στρατιωτικά σώματα (Μαυροβουνιώτη, Τρ. Τζουρά, Δ. Υψηλάντη) με τον Κωνσταντίνο και το 1837 τιμήθηκε με το "σιδηρούν αριστείον ανδρείας". Ο Νικόλαος Δημητρίου εγκαταστάθηκε στη Θήβα.

### Τιμητικές διακρίσεις
* Χαλκούν αριστείον ανδρείας: 1836.

## Πηγές
* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Όπερα κομίκ

[thumb|150px|Αφίσα της [Κάρμεν (Μπιζέ)|Κάρμεν, της διασημότερης όπερα κομίκ]]
Η **όπερα κομίκ** (γαλ: opéra comique) είναι ένα είδος γαλλικής όπερας που περιέχει, εκτός από άριες, και διαλογικά μέρη χωρίς τη συνοδεία μουσικής. Παρά το όνομα, τα θέματα των έργων όπερας που ανήκουν σε αυτό το είδος είναι κυρίως τραγικά και λίγες φορές κωμικά. Αυτό το είδος όπερας αναπτύχθηκε κυρίως στα μέσα του 18ου αιώνα, ενώ μέχρι τα τέλη του 19ου εξέλειψαν οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ του είδους αυτού και της όπερας σέρια, αφού τα διαλογικά μέρη αντικαταστάθηκαν από ρετσιτατίβο. Πρόδρομο έργο του είδους υπήρξε *[[Ο μάντης του χωριού (Ρουσσώ)|Ο μάντης του χωριού]]* του Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ενώ η πιο φημισμένη όπερα είναι η Κάρμεν του Μπιζέ.

## Πηγές
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερα
Mini-jet

305px|thumb|Ένα αντικείμενο που έχει χαρακτηριστεί ως Mini-jet.
**Mini-jet** αποκαλούν οι επιστήμονες της ερευνητικής αποστολής Κασσίνι-Χόιχενς μερικές μικρές μάζες σωματιδίων που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, κοντά στον δακτύλιο F. Από το 2004 έως το 2011 φωτογραφήθηκαν πάνω από 500 τέτοια σώματα. Σε φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στις 24 Απριλίου του 2012 στην επίσημη ιστοσελίδα του Κασσίνι-Χόιχενς, απεικονίζονται πολλά τέτοια αντικείμενα γύρω από τον δακτύλιο F. Η ομάδα εξηγεί πως αυτά τα σώματα διαμέτρου από ένα χιλιόμετρο έως 300 χιλιομέτρων είναι μικρές μάζες σωματιδίων που διατρυπούν τον δακτύλιο F του Κρόνου και ακολουθούνται από σωματίδια πάγου. Δημιουργούνται από τον δορυφόρο Προμηθέα, του οποίου η τροχιά βρίσκεται μέσα από τον δακτύλιο F. Έτσι, έλκει βαρυτικά υλικά από τον δακτύλιο αυτόν και προκαλούνται αυτές οι δομές. Πολλές από αυτές διαλύονται είτε με το πέρασμα του καιρού είτε επειδή συγκρούονται μεταξύ τους, ενώ άλλες καταφέρνουν να περιφέρονται γύρω από τον Κρόνο για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα, πριν διαλυθούν. Τέτοια αντικείμενα είχε φωτογραφήσει και το Βόγιατζερ 2 κατά το πέρασμά του από τον Κρόνο το 1980. Τέλος, οι επιστήμονες του Κασσίνι στην σχετική ανακοίνωση που εξέδωσαν είπαν πως αυτό το μυστήριο περί των αντικειμένων που βρίσκονται σ'αυτήν την περιοχή και πολλές φορές χαρακτηρίζονται και ως υποψήφιοι δορυφόροι του πλανήτη, έλαβε τέλος μετά από 22 χρόνια ερευνών. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Κρόνος
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Βασίλειος Δημητρίου

Ο **Βασίλειος Δημητρίου** από τη Λήμνο (γεν. 1806) υπήρξε Έλληνας στρατιωτικός. Πολέμησε σε πολλές μάχες στα τελευταία χρόνια της επανάστασης ως υπαξιωματικός. Παρασημοφορήθηκε με "χαλκούν" και "αργυρούν αριστείον ανδρείας". Μεταπολεμικά έζησε στη Φωκίδα.

## Η δράση του

Ο Βασίλειος Δημητρίου γεννήθηκε το 1806 στη Λήμνο. Συμμετοχή του στην Επανάσταση αναφέρεται το Σεπτέμβριο 1828, όταν υπηρετούσε ως στρατιώτης στο τάγμα του Τσάμη Καρατάσου. Τον επόμενο μήνα τον βρίσκουμε πένταρχο στην 6η εκατονταρχία της Ε΄ χιλιαρχίας του Νικολάου Κριεζώτη. Το Δεκέμβριο του 1830 κατατάσσεται ως στρατιώτης στον 4ο λόχο στο ΙΒ΄ Τάγμα του συμπατριώτη του Τριαντάφυλλου Τζουρά και σε έναν χρόνο έχει γίνει λοχίας.

Το 1831-1832 ακολούθησε το τάγμα στην Πελοπόννησο, για την καταστολή των ταραχών που ακολούθησαν τη δολοφονία του Καποδίστρια. Το 1835-1836 υπηρετούσε ως υπαξιωματικός στο Σώμα Εθνοφυλακής του Κίτσου Τζαβέλλα, στις παραμεθόριες περιοχές της Στερεάς Ελλάδος. Το 1836 κρίθηκε άξιος του χάλκινου αριστείου ανδρείας για τις υπηρεσίες του. Το Μάιο του 1844 έλαβε νέο παράσημο, το "αργυρούν αριστείον, ως εκπληρώσας καθήκοντα αξιωματικού", αν και ήταν μόνο υπαξιωματικός. Την εποχή αυτή ήταν κάτοικος Φωκίδας. Δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για τη δράση του και τη ζωή του. Δεν είναι γνωστό αν ήταν συγγενείς του οι επίσης Λήμνιοι αγωνιστές του '21 Κωνσταντίνος Δημητρίου, και Νικόλαος Δημητρίου, με τους οποίους συνυπηρέτησε κάποιες φορές.

### Τιμητικές δικρίσεις
* Αργυρούν αριστείον ανδρείας: 1844.
* Χαλκούν αριστείον ανδρείας: 1836.

## Πηγές
* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.

Κατηγορία:Έλληνες υπαξιωματικοί του στρατού ξηράς
Αρπιστής (Μουσείο Γκετί αρ. 85.ΑΑ.103)

Ο **αρπιστής** που φιλοξενείται στο Μουσείο Γκετί είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ελλάδα.
## Περιγραφή
Είναι μαρμάρινο ανδρικό ειδώλιο της Πρωτοκυκλαδικής εποχής. Συγκρίνεται με τον αρπιστή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Παριστάνει μουσικό που ακουμπάει την λύρα του στο δεξί του πόδι χωρίς να παίζει. 
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Ειδώλια
Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Τίτο Βιλανόβα

Ο **Φράνθεσκ «Τίτο» Βιλανόβα** (*Francesc Vilanova i Bayó*, 17 Σεπτεμβρίου 1968 - 25 Απριλίου 2014) ήταν Ισπανός ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στο καταλονικό χωριό Μπαϊκάιρα στις 17 Σεπτεμβρίου 1968 και αγωνίστηκε από το 1988 έως και το 2002 σε ομάδες του ισπανικού πρωταθλήματος.

Ως προπονητής ξεκίνησε την καριέρα του την περίοδο 2007–08 στη δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα, πλάι στον Γκουαρδιόλα στη θέση του βοηθού προπονητή. Τον ακολούθησε στη μετέπειτα πορεία του στον πάγκο της πρώτης ομάδας και στις 27 Απριλίου 2012 επιλέχθηκε ως αντικαταστάτης του στη θέση του πρώτου προπονητή.

Στις 25 Απριλίου 2014 απεβίωσε από καρκίνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο BDFutbol 

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έλτσε ΚΦ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Μπαδαχόθ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΕ Λιέιδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΕ Φιγκέρες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα
Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Νικόλαος Ιωάννου

Ο **Νικόλαος Ιωάννου** από τη Λήμνο (γεν. το 1800) υπήρξε διακεκριμένος αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες και τραυματίστηκε. Αναγνωρίστηκε ως αξιωματικός ΣΤ΄ τάξεως. Στο Αρχείο Αγωνιστών του 21 έχει Α.Μ. 1665. Παρασημοφορήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό του Σωτήρος και με "αργυρούν αριστείον ανδρείας". Μεταπολεμικά έζησε στον Πειραιά.

## Η δράση του

Ο Νικόλαος Ιωάννου γεννήθηκε στη Λήμνο το 1800. Συμμετείχε στην Επανάσταση από το ξεκίνημά της ως οδηγός στρατιωτών (ομαδάρχης), στην πολιορκία και άλωση της Τριπολιτσάς. Και αργότερα σε μάχες στο Ναύπλιο και Άργος κατά του Δράμαλη, στην Κάρυστο και στο Νιόκαστρο, όπου πληγώθηκε επικίνδυνα. Το 1824 προβιβάστηκε στο βαθμό του πεντακοσίαρχου ή υποχιλίαρχου, ως ανταμοιβή για τις ανδραγαθίες του. Υπηρέτησε υπό τις διαταγές των σπουδαιότερων πολέμαρχων του αγώνα: Θ. Κολοκορτρώνη, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Κανέλλου Δεληγιάννη και Μακρυγιάννη.

Μετά την επανάσταση εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, του οποίου αναφέρεται δημότης από της συστάσεως του Δήμου Πειραιώς, ενώ συνέχισε να υπηρετεί στο στρατό σε διάφορες θέσεις. Το 1836, όταν ήταν λοχίας σε παραμεθόρια περιοχή, κατάφερε να συλλάβει τους διαβόητους λήσταρχους Γιαμά και Βασίλη Μπαϊρακτάρη. Για το κατόρθωμά του τιμήθηκε από τον Βασιλιά Όθωνα με τον "Ασημένιο Σταυρό των ιπποτών του Τάγματος του Σωτήρος". Ως τακτικός υπηρέτησε στο Α΄ Σώμα Πυροβολιστών του Π.Γ. Ροδίου αλλά και στο Σώμα Εθνοφυλακής υπό τον συμπατριώτη του Τριαντάφυλλο Τζουρά. Το ίδιο έτος ονομάστηκε "ανθυπολοχαγός ΣΤ΄ τάξεως της Νέας Φάλαγγος".

Το 1841, μεγάλος πλέον σε ηλικία, έχει μεταταχθεί στην Εθνική Φάλαγγα ως πεντακοσίαρχος. Το έτος αυτό επικεφαλής 40 στρατιωτών αποστέλλεται στην Κρήτη, για να συνδράμει την αποτυχημένη τελικά επανάσταση του Αριστείδη Χαιρέτη για την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Το σώμα αυτό χρηματοδότησε ο ίδιος "καταξοδευόμενος προς αυτούς (τους 40 άνδρες) εις τροφάς και πολεμοφόδια".

Το 1844 έλαβε νέα διάκριση, αφού του απονεμήθηκε το "αργυρούν αριστείο ανδρείας" για την προσφορά του στον αγώνα της ανεξαρτησίας. Το 1846 έπειτα από αίτησή του έλαβε το βαθμό του υπολοχαγού με απόφαση του Όθωνα. Πρέπει να είχε συγγενική σχέση με τον συνεπώνυμό του Λήμνιο αγωνιστή Παναγιώτη Ιωάννου.

### Τιμητικές διακρίσεις
* Αργυρούν αριστείον ανδρείας: 1844.
* Ασημένιος Σταυρός των ιπποτών του Τάγματος του Σωτήρος: 1836.

## Πηγές

* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Κατηγορία:Αριστείο Ανδρείας