open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιταλικές ταινίες που υποβλήθηκαν για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας

Η Ιταλία έχει υποβάλει ιταλόγλωσσα κινηματογραφικά έργα για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας προς την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για να βραβευθούν με το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας. Η πρώτη ταινία που υποβλήθηκε ήταν το *[[Λούστρο Παπουτσιών]]* το 1947, ενώ η πιο πρόσφατη ήταν η *Νοσταλγία* το 2022.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ιταλία
Ναργκίς Μοχαμαντί

Η **Ναργκίς Μοχαμαντί** (, γεννημένη στις 21 Απριλίου 1972) είναι Ιρανή ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα, επιστήμων και αντιπρόεδρος του Κέντρου Υπερασπιστών των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (DHRC), του οποίου επικεφαλής είναι η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης, Σιρίν Εμπάντι. Τον Μάιο του 2016, η Μοχαμαντί καταδικάστηκε στην Τεχεράνη σε 16 χρόνια φυλάκιση για την ίδρυση και διεύθυνση «*ενός κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα που κάνει εκστρατεία για την κατάργηση της θανατικής ποινής*».

Το 2023, στην Μοχαμαντί απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης «*για τον αγώνα της ενάντια στην καταπίεση των γυναικών στο Ιράν και τον αγώνα της για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας για όλους*». Οι αγώνες της Μοχαμαντί είχαν προσωπικό κόστος, έχει συλληφθεί 13 φορές από το ιρανικό καθεστώς και έχει καταδικαστεί πέντε φορές, σε συνολικά 31 χρόνια κάθειρξη και 154 μαστιγώματα.

Μέχρι και τον Οκτώβριο 2023, η Ιρανή ακτιβίστρια παραμένει στη φυλακή.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ζανιάν του Ιράν και μεγάλωσε στο Qorveh, το Καράτζ και το Oshnaviyeh. Φοίτησε στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ιμάμ Χομεϊνί, λαμβάνοντας πτυχίο στη φυσική και έγινε επαγγελματίας μηχανικός. Κατά τη διάρκεια της πανεπιστημιακής της σταδιοδρομίας, έγραψε άρθρα για την υποστήριξη των δικαιωμάτων των γυναικών στη φοιτητική εφημερίδα και συνελήφθη σε δύο συνεδριάσεις μιας πολιτικής φοιτητικής ομάδας στην οποία συμμετείχε. Δραστηριοποιήθηκε επίσης σε ορειβατικό συγκρότημα, αλλά λόγω των πολιτικών της δραστηριοτήτων, στη συνέχεια της απαγορεύτηκε να συμμετέχει σε αναρριχήσεις.

Συνέχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος για πολλές μεταρρυθμιστικές εφημερίδες και δημοσίευσε βιβλίο με πολιτικά δοκίμια με τον τίτλο, *Οι μεταρρυθμίσεις, η στρατηγική και οι τακτικές*. Το 2003, εντάχθηκε στο Κέντρο Υπερασπιστών των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αργότερα έγινε αντιπρόεδρος του.

Το 1999 παντρεύτηκε τον συνάδελφό της, μεταρρυθμιστή δημοσιογράφο Ταγκί Ραχμάνι, ο οποίος λίγο αργότερα συνελήφθη για πρώτη φορά. Ο Ραχμάνι μετακόμισε στη Γαλλία το 2012 αφού εξέτισε συνολικά 14 χρόνια φυλάκισης, αλλά η Μοχαμαντί παρέμεινε στο Ιράν για να συνεχίσει το έργο της για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μαζί έχουν δύο δίδυμα παιδιά, τον Αλί και την Κιάνα.

Η Μοχαμαντί συνελήφθη για πρώτη φορά το 1998 για τις επικρίσεις της προς την ιρανική κυβέρνηση και πέρασε ένα χρόνο στη φυλακή. Τον Απρίλιο του 2010, κλήθηκε στο Ισλαμικό Επαναστατικό Δικαστήριο για τη συμμετοχή της στο DHRC. Αποφυλακίστηκε για λίγο με εγγύηση 50.000 δολαρίων, αλλά συνελήφθη ξανά αρκετές ημέρες αργότερα και κρατήθηκε στη φυλακή Έβιν. Η υγεία της επιδεινώθηκε ενώ βρισκόταν υπό κράτηση και της προκλήθηκε ασθένεια παρόμοια με την επιληψία που την έκανε να χάνει περιοδικά τον έλεγχο των μυών της. Μετά από ένα μήνα, αφέθηκε ελεύθερη και της επέτρεψαν να πάει στο νοσοκομείο.

Έχει λάβει μέχρι σήμερα πολλά βραβεία για το έργο της.

## Εργογραφία
* *White Torture: inside Iran's prisons for women.* OneWorld Publications, 2022. ISBN 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Συμμετοχή της Τζαμάικας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024

Η Τζαμάικα συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι, που θα διεξαχθούν από τις 26 Ιουλίου έως και τις 11 Αυγούστου 2024. Αυτή θα είναι η 18η εμφάνιση της χώρας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες ως ανεξάρτητο κράτος, αν και στο παρελθόν έχει εμφανιστεί σε άλλες τέσσερις διοργανώσεις ως βρετανική αποικία ή ως μέρος της Ομοσπονδίας των Δυτικών Ινδιών.  

Η Τζαμάικα θεωρείται μία από τις πιο πετυχημένες χώρες στα αγωνίσματα του Στίβου, καθώς όλα τα μετάλλια που έχει κερδίσει -εκτός από ένα- είναι σε αυτό το άθλημα. Αρχηγός αποστολής για τους Αγώνες του 2024 θα είναι ο επιχειρηματίας Ίαν Κέλλυ.

## Μετάλλια

## Παραπομπές

Τζαμαικα
Supergirl (τηλεοπτική σειρά)

Το ***Supergirl*** είναι Αμερικανική υπερηρωική δραματική τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε από τους Άλι Άντλερ, Γκρεγκ Μπερλάντι, και Άντριου Κράισμπεργκ. Προβλήθηκε στο CBS και αργότερα στο The CW από τις 26 Οκτωβρίου του 2015 μέχρι τις 9 Νοεμβρίου του 2021. Βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των DC Comics. Πρωταγωνιστεί η Μελίσα Μπενόιστ πρωταγωνιστεί ως η Supergirl, μια υπερηρωίδα που είναι η ξαδέλφη του Superman και μία από τους τελευταίους επιζώντες του πλανήτη Κρύπτον. Στον δεύτερο κύκλο η σειρά έγινε μέρος του Arrowverse, με την ιστορία της να συμβαδίζει με τα γεγονότα των υπόλοιπων τηλεοπτικών σειρών του franchise.

Η σειρά ανακοινώθηκε στις 6 Μαΐου του 2015, και ξεκίνησε να προβάλλεται στο The CW από τον δεύτερο κύκλο και μετά. Η σειρά έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν την δημιουργική σκηνοθεσία και τις ερμηνείες. Ενώ το *[[Superman & Lois]]* αναπτύχθηκε ως spin-off, με τους Τάιλερ Χέκλιν και Ελίζαμπεθ Τούλοχ να επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από το Arrowverse, μετά από τα ακυρωμένα crossover με το *Supergirl* λόγω της πανδημίας COVID-19 και την ολοκλήρωση του *Supergirl*, και τα δύο το 2021, η σειρά έγινε μέρος μιας ξεχωριστής πραγματικότητας στο φινάλε του δεύτερου κύκλου το 2022.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Arrowverse
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του The CW
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Warner Bros. Television
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της DC
Στάδιο Κονστάν Φάντεν Στοκ

Το **Στάδιο Κονστάν Φάντεν Στοκ** (, ), γνωστό και ως **Lotto Park** για λόγους χορηγίας, είναι στάδιο ποδοσφαίρου στον δήμο Άντερλεχτ των Βρυξελλών, στο Βέλγιο. Είναι η έδρα της ΡΣΚ Άντερλεχτ. Φιλοξένησε επίσης τον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1972 μεταξύ Ουγγαρίας και Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και αρκετούς αγώνες της Εθνικής Βελγίου.

## Ιστορία
Το 1917, η ΡΣΚ Άντερλεχτ έχτισε, στα σύνορα του Πάρκου Μέιρ (αργότερα μετονομάστηκε σε Πάρκο Άστριντ), ένα νέο στάδιο με μόνο μια ξύλινη κερκίδα. Αρχικά ονομαζόταν **Στάδιο Εμίλ Βερσέ** (, ), από τον βιομήχανο Εμίλ Βερσέ, γενναιόδωρο προστάτη του συλλόγου. Αργότερα στήθηκαν τσιμεντένιες κερκίδες.

Μεταξύ 1983 και 1991, το στάδιο ξαναχτίστηκε πλήρως και μετονομάστηκε σε **Στάδιο Κονστάν Φάντεν Στοκ** (, ), από τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, Κονστάν Φάντεν Στοκ.

### 21ος αιώνας
Το 2010, ο υιός του Κονστάν Φάντεν Στοκ, Ρότζερ, ανακοίνωσε μαζί με τον προπονητή της ΡΣΚ Άντερλεχτ, Χέρμαν Φαν Χόλσμπεεκ, ότι ο σύλλογος επρόκειτο να κατασκευάσει έναν τρίτο δακτύλιο πάνω από τα δύο υπάρχοντα, προκειμένου να αυξήσει τη χωρητικότητα του σταδίου σε 30.000 θέσεις. Από το 2022, αυτές οι εργασίες δεν έχουν ξεκινήσει και είναι αμφίβολο, καθώς το 2014 η Άντερλεχτ συμφώνησε να γίνει ενοικιαστής του σχεδιαζόμενου 60.000+ νέου εθνικού σταδίου, σφραγίζοντας έτσι τη μοίρα του πνευματικού τους σπιτιού.

Το καλοκαίρι του 2012, η ΡΣΚ Άντερλεχτ πραγματοποίησε εργασίες για να φέρει το στάδιο στα πρότυπα της UEFA. Η χωρητικότητά του μειώθηκε έτσι στις 21.500 θέσεις, αλλά προσφέρει περισσότερη άνεση, περισσότερη ασφάλεια, καθώς και νέους χώρους VIP και μια ολοκαίνουργια αίθουσα τύπου. Όλα τα καθίσματα του γηπέδου είναι πλέον εξοπλισμένα με πλάτη. Οι διάδρομοι έχουν διευρυνθεί κατά 40 εκατοστά για λόγους ασφαλείας, τοποθετήθηκαν καθίσματα για ασφαλή στάση στην κερκίδα πίσω από κάθε τέρμα, ενώ η κερκίδα 1 είναι πλέον εξοπλισμένη με 651 θέσεις VIP εξωτερικού χώρου.

Το 2019, το στάδιο μετονομάστηκε επίσημα σε **Lotto Park**, για χορηγικούς λόγους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άρθρο με οδηγό σταδίου
* Άρθρο για τη βάση δεδομένων του σταδίου
* Εικόνες από την επέκταση του γηπέδου στην Jaspers-Eyers Architects

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Βέλγιο
Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1972
Κατηγορία:ΡΣΚ Άντερλεχτ
Έριστος Τήλου

Η **Έριστος** είναι παραλία και μικρός παραθαλάσσιος οικισμός στην Τήλο των Δωδεκανήσων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 14 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Η Έριστος βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού, σε μία εύφορη κοιλάδα και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. Ν. από το Μεγάλο Χωριό και 8 χλμ. Δ.-ΒΔ. (οδικά) από τα Λιβάδια (το λιμάνι). Η γύρω περιοχή διαθέτει αφθονία πηγών, καλλιέργειες μεγάλης ποικιλίας φρούτων, δέντρων αμυγδαλιάς και λαχανικών. 
αριστερά|μικρογραφία|213x213εσ|Η παραλία Έριστος.
Η παραλία της είναι η μεγαλύτερη του νησιού με μήκος 1,5 περίπου χιλιόμετρο με πολλά αλμυρίκια κατά μήκος της ακτής. Το μεγαλύτερο τμήμα της δεν είναι οργανωμένο ενώ ένα τμήμα της χρησιμοποιείται ως ελεύθερος χώρος κατασκήνωσης. Σε μικρή απόσταση υπάρχουν ταβέρνες καθώς και μερικά μικρά καταστήματα. Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται για πρώτη φορά το 2011 με 16 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Τήλου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Κέλι Μπάρακς

thumb|Το Αρχηγείο Διοικήσεως της Αφρικής των ΗΠΑ, Κέλι Μπάρακς, Στουτγκάρδη
thumb|Η Πύλη Εισόδου στα Κέλι Μπάρακς

Τα **Κέλι Μπάρακς** (αγγλικά: Kelley Barracks) είναι στρατιωτική βάση των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ στη Στουτγκάρδη. Βρίσκονται επτά χιλιόμετρα νότια του κέντρου της πόλης μεταξύ των περιοχών Μόρινγκεν και Πλίνινγκεν.

Η εγκατάσταση χρονολογείται από τους Στρατώνες Χέλενεν της Βέρμαχτ, που χτίστηκαν το 1938, οι οποίοι καταλήφθηκαν από τις δυνάμεις κατοχής των ΗΠΑ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετονομάστηκαν σε Κέλι Μπάρακς. Η βάση πήρε το όνομά της από τον Τζόνα Ε. Κέλι, έναν υπαξιωματικό του αμερικανικού στρατού ξηράς, στον οποίο απονεμήθηκε μετά θάνατον το Μετάλλιο Τιμής για τα επιτεύγματά του στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στην τοποθεσία Κέλι Μπάρακς υπάρχουν, μεταξύ άλλων: ένα θέατρο, εστιατόρια και ένα ξενοδοχείο.

Το αρχηγείο του 7ου Σώματος Στρατού των ΗΠΑ βρισκόταν εδώ μέχρι το 1992 και το αρχηγείο Διοικήσεως της Αφρικής των Ηνωμένων Πολιτειών (AFRICOM) βρίσκεται εδώ από το φθινόπωρο του 2007.

## Συλλογή

Αρχείο:Kelley Barracks armor.jpg
Αρχείο:Kelley Barracks snow.jpg


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Home page of the US Army Garrison Stuttgart (αγγλικά)

Κατηγορία:Στουτγκάρδη
Αρμιλλάρια η μαρανόμενη

μικρογραφία|Αρμιλλάρια η μαρανόμενη
Η **Αρμιλλάρια η μαρανόμενη** (λατινική ονομασία: Armillaria tabescens) είναι μύκητας ο οποίος προκαλεί σηψιρριζία σε μεγάλο ποσπστό δασικών δέντρων. Έχει παρατηρηθεί στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

## Συμπτώματα
Η αρμιλλάρια η μαρανόμενη επεκτείνεται κατά τους θερμούς μήνες του έτους σε βρεγμένο έδαφος. Χρειάζεται αρκετή υγρασία για να αναπτυχθεί, όπως τα περισσότερα παθογόνα σηψιρριζίας. Ως αποτέλεσμα της μόλυνσης της, επί των νεκρών ξύλων, αναδύεται ένα χαρακτηριστικό μανιτάρι, τους φθινοπωρινούς μήνες. Το χρώμα του είναι υπόλευκο-καφέ.Η αναγνώριση του είναι εύκολη, καθώς η απουσία δαχτυλιδιού είναι η μοναδική στο γένος. Παρά το ότι είναι εδώδιμο εφόσον μαγειρευτεί, δεν συνιστάται γιατί μπορεί να προκαλέσει ενόχληση στο στομάχι.

Συνήθως δεν πρόκειται για επιθετικό παθογόνο, όταν όμως ένα δέντρο βρίσκεται σε αδύναμη κατάσταση λόγω ξηρασίας, άλλης ασθένειας ή άλλων περιβαλλοντικών πιέσεων, το δέντρο μπορεί να πεθάνει. Τότε παρατηρείται σήψη των ριζών και ως αποτέλεσμα κομμίωση, αραίωση του φυλλώματος της κόμης του δέντρου, μαρασμός των φύλλων και σταδιακός θάνατος των κλαδιών από τα πάνω προς τα κάτω. Έχει βρεθεί κάτω από έλατα αλλά και δρύες, αλλά η αμυγδαλιά έχει βρεθεί να είναι η πιο ευαίσθητη στην Ελλάδα. Nεκρώσεις οπωρώνων αμυγδαλιάς έχουν παρατηρηθεί, ως αποτέλεσμα του συγκεκριμένου παθογόνου, αλλά και ως αποτέλεσμα άλλων ειδών του γένους Armillaria.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγαρικομύκητες
Γιώργος Χατζημάρκος

Ο **Γιώργος Χατζημάρκος** (Ρόδος, 9 Ιουνίου 1965) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός, Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου από το 2014.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Γιώργος Χατζημάρκος γεννήθηκε στη Ρόδο το 1965. Φοίτησε κατά σειρά στην Αμαράντειο Σχολή (7ο Δημοτικό Σχολείο Ρόδου), στο Βενετόκλειο Γυμνάσιο και στο Καζούλειο Λύκειο Ρόδου.

Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στην Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, από την οποία αποχώρησε για να ασχοληθεί με τις οικογενειακές επιχειρήσεις.

Το 1997 ενεπλάκη για πρώτη φορά στα κοινά βάζοντας υποψηφιότητα στις εκλογές του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου εκλεγόμενος πρώτος σε σταυρούς προτίμησης στο Επαγγελματικό Τμήμα του Επιμελητηρίου και στη συνέχεια εξελέγη στην θέση του Οικονομικού Επόπτη στην πενταμελή Διοικητική Επιτροπή του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου. Το 2001 επανεξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης και στη συνέχεια στην θέση του Αντιπροέδρου της Διοικητικής Επιτροπής του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου. Το 2006 έθεσε υποψηφιότητα για Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου, όπου και εξελέγη, υπηρετώντας από τον Ιούνιο του 2006 έως και την 31η Δεκεμβρίου 2010. Από το 2000 έως το 2006 διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της αναπτυξιακής εταιρείας Δωδεκανησιακή Εταιρεία Ανάπτυξης και Προόδου και από το 2006 έως το 2010 Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής. Από το 2006 έως το 2011 διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αναπτυξιακής εταιρείας της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος. Από το 2006 έως και το 2011 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Δωδεκανησιακού Ιδρύματος Υποτροφιών. Από το 2006 έως και σήμερα είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Προώθησης Ροδιακού Τουρισμού.

Στις Δημοτικές Εκλογές του 2010, έθεσε υποψηφιότητα για Δήμαρχος Ρόδου ως επικεφαλής της Κίνησης «Η Ρόδος Μπροστά», λαμβάνοντας ποσοστό 42,3%. 

Το 2014 θέτει υποψηφιότητα για Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου ως επικεφαλής της παράταξης «Μπροστά το Νότιο Αιγαίο» και εκλέγεται με ποσοστό 56,8%. Διετέλεσε Πρόεδρος της CPMR Επιτροπής Νήσων την περίοδο 2017-2018.

Στις Περιφερειακές Εκλογές του 2019, επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 53,61%. Επανεξελέγη Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου στις Περιφερειακές Εκλογές του 2023, με ποσοστό 66,30%.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Περιφερειάρχες Νοτίου Αιγαίου
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Τιγκράν Αβετισιάν

Ο **Τιγκράν Μουσέγκι Αβετισιάν** (αρμένικα: Տիգրան Մուշեղի Ավետիսյան) (6 Απριλίου 1941, Τιφλίδα -15 Δεκεμβρίου 2016, Βαναντζόρ) ήταν Αρμένιος γλωσσολόγος.

## Βιογραφία
Ο Τιγκράν Αβετισιάν γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1941 στην Τιφλίδα. Την περίοδο 1948-1958 φοίτησε στο 79ο Γυμνάσιο Τιφλίδας. Έγινε δεκτός το 1958 και το 1963 αποφοίτησε από τη Φιλολογική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου του Γερεβάν.

Το 1963-1965 υπηρέτησε στις Ένοπλες Δυνάμεις της ΕΣΣΔ. Στη συνέχεια, έγινε δεκτός στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Ινστιτούτου Γλωσσών της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Αρμενίας . Το 1988 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή. Από το 1969 έως το 2011, εργάστηκε συνεχώς στο γλωσσικό ινστιτούτο ως κορυφαίος ερευνητής, καθώς και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του  Βαναζντόρ.

Το 1978 εξελέγη επικεφαλής του τμήματος αρμενικής γλώσσας, του οποίου διηύθυνε για περίπου δυόμισι δεκαετίες, κατά τις οποίες όχι μόνο εκπαίδευσε ειδικούς πανεπιστημίου, αλλά και ηγήθηκε μιας ολόκληρης γενιάς καθηγητών που εισήλθαν στην επιστήμη. Το 1975 επιλέχθηκε ως αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα αρμενικής γλώσσας του ινστιτούτου και το 1978 ως επικεφαλής του τμήματος. Το 1989 έλαβε τον επιστημονικό τίτλο του καθηγητή.

Είναι συγγραφέας τριών μονογραφιών και επτά δεκάδων περίπου επιστημονικών άρθρων. Ο Τιγκράν Αβετισιάν έχει συμβάλει πολύ στη μελέτη της σύγχρονης αρμενικής δομής λέξεων και του αρμενικού συστήματος ονοματολογίας. Το 2001, το βιβλίο «Λεξικό Αρμενικών Επωνύμων» κέρδισε το πρώτο Προεδρικό Βραβείο. Ο Τιγκράν Αβετισιάν ήταν μέλος του επαγγελματικού συμβουλίου της επιτροπής ανώτερων προσόντων που λειτουργεί στο Ινστιτούτο Γλωσσών Χρατσιγιά Αχαριάν της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Αρμενίας, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου.

Ο Τιγκράν Αβετισιάν πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 2016 στο Βαναντζόρ.

## Διακρίσεις

* Βραβείο Προέδρου ΡΑ
* Πιστοποιητικό τιμής του δήμου Βαναντζόρ

## Βιβλία
* «Հայոց ազգանունների բառարան» (Λεξικό αρμενικών επωνύμων)
	
## Μονογραφίες
* «Ժամանակակից հայերենի բառի կառուցվածքը» (Δομή λέξεων της σύγχρονης Αρμενικής)
* «Հայկական ազգանուն» (Αρμενικό επώνυμο)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λεξικό αρμενικών επωνύμων.

Κατηγορία:Γλωσσολόγοι
Θόριν Δρύασπις

Ο **Θόριν Δρύασπις** (Θόριν ο 2ος) είναι πλασματικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν *[[Το Χόμπιτ]]* (1937). Ο Θόριν είναι ο αρχηγός των Νάνων που προσπαθούν να ανακτήσουν το Μοναχικό Βουνό από τον δράκο Νοσφιστή. Είναι ο γιος του Θρέιν του 2ου και ο εγγονός του Θρορ, και γίνεται ο αρχηγός των ακόλουθων του Ντούριν κατά την εξορία τους από το Έρεμπορ. Το παρελθόν του Θόριν αποκαλύπτεται στο πρώτο παράρτημα στο μυθιστόρημα του Τόλκιν *[[Η Επιστροφή του Βασιλιά]]* (1955) και στις *[[Ατέλειωτες Ιστορίες]]*.

Ο Θόριν εμφανίζεται στην σειρά ταινιών ''Χόμπιτ'' του Πίτερ Τζάκσον και στην ταινία κινουμένων σχεδίων των Rankin/Bass.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φανταστικοί βασιλιάδες
Κατηγορία:Το Χόμπιτ (χαρακτήρες)
Νάσος Κόντος

Ο **Αθανάσιος** ή **Νάσος Κόντος** ήταν Έλληνας αγωνιστής και οπλαρχηγός, Ντρές από τα Σουλιμοχώρια της Μεσσηνίας, o όποιος έλαβε μέρος σε σημαντικές μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε τέλη του 18ου αιώνα στο Άνω Ψάρι Μεσσηνίας. Ήταν γόνος της οικογένειας των Κονταίων η οποία ήταν από τις πρώτες που εγκαταστάθηκαν στη περιοχή. 

Την περίοδο 1790 - 1805 συγκαταλέγεται στις τάξεις των κλεφτών της Πελλοπονήσου ως πρωτοπαλίκαρο. Κατά το διωγμό των κλεφτών εκπατρίστηκε στη Γορτυνία μαζί με τον Ιωάννη Ντάρα και γύρισε στο Ψάρι λίγο πριν την έναρξη της Επανάστασης του 1821.

Το 1821 έλαβε μέρος στην νικηφόρα για τους Έλληνες πολιορκία του Νεόκαστρου. Την 10η Αυγούστου 1821, οι ελάχιστοι Τούρκοι διασωθέντες, από την σφαγή που ακολούθησε, στάλθηκαν στην Αρκαδία με τη συνοδεία 200 Ντρέδων υπό τους καπετανέους Νάσο Κόντο, Γεώργιο Μεγάλη και Αθανασούλα. Μαζί με τον Δημήτρη Μέλιο και τον Αντώνη Συράκο, ηγήθηκε ομάδας Ντρέδων, οι οποίοι πολέμησαν στο Μανιάκι στις 20 Μαΐου 1825, ενώ λίγες μέρες αργότερα στις 6 Ιουνίου πολέμησε στη μάχη της Δραμπάλας. Στις 22 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς θα βρεθεί στις Καρυές στο στρατόπεδο των Ελλήνων όπου θα πολεμήσει εναντίων των Αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ. Το 1827 συμμετείχε στην άμυνα των Σουλιμοχωρίων εναντίον του Ιμπραήμ στις μάχες στο Λάπι στις 22 Απριλίου και στο Ψάρι στις 24 Απριλίου.

Ο γιός του, Ιωάννης Νάσης - Νασόπουλος τιμήθηκε με Σιδηρούν Αριστείο για τη συμμετοχή του στον αγώνα του 1821. Έλαβε μέρος στην Μεσσηνιακή Επανάσταση του 1834.

Από το Νάσο Κόντο κατάγεται η οικογένεια Νασόπουλου από το Ψάρι Μεσσηνίας. Στη Βόρεια πλευρά του χωριού υπάρχει γειτονιά με το αρχικό ονομά της οικογένειας, τα λεγόμενα Κοντέικα η οποία ήταν η πρώτη γειτονιά του χωριού που κατοικήθηκε όταν ξεκίνησε η κάθοδος των κατοίκων από το Άνω Ψάρι το 19ο αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Στέλιος Φαϊτάκης

Ο **Στέλιος Φαϊτάκης** (Αθήνα, 1976 - 6 Οκτωβρίου 2023) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

## Βιογραφία
Ο Στέλιος Φαϊτάκης γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα, όπου έζησε και εργάστηκε. Κατά τα έτη 1996-2003 φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγήτρια την Ρένα Παπασπύρου. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του καριέρα με γκράφιτι, ζωγραφίζοντας στους δρόμους της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια της ενασχόλησής του με τα γκράφιτι, ο Φαϊτάκης άρχισε να ενδιαφέρεται για την ιαπωνική πολεμική τέχνη του νινζούτσου, καθώς και για τις μυστικιστικές και θρησκευτικές παραδόσεις της Ανατολής. Παράλληλα, παρακολούθησε μαθήματα αγιογραφίας με δάσκαλο τον Σώζο Γιαννούδη, καθώς και σεμινάρια Οστεοπαθητικής, Τσι Γκονγκ και λοιπών στοιχείων Παραδοσιακής Κινεζικής Ιατρικής, ενώ ασχολήθηκε συστηματικά και με πολεμικές τέχνες.

Άρχισε να καθιερώνεται στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή μετά την παρουσίαση της τοιχογραφίας «Ο Σωκράτης πίνει το κώνειο» στην Μπιενάλε της Αθήνας, το 2007. Συμμετείχε στην 54η Μπιενάλε της Βενετίας το 2011, όπου απεικόνισε στην πρόσοψη του περιπτέρου της Δανίας την τεράστια σύνθεση «Symphony of Deception». Το έργο αναγνωρίστηκε ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα της Μπιενάλε της Βενετίας και απογείωσε τη φήμη του σε διεθνές επίπεδο. Για την Πρώτη Διεθνή Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης ARSENALE, που διεξήχθη στο Κίεβο το 2012, ο Φαϊτάκης δημιούργησε μια τεράστια τοιχογραφία, συνολικής έκτασης αρκετών εκατοντάδων μέτρων. Μόνιμη τοιχογραφία του κοσμεί το Palais de Tokyo στο Παρίσι.

Απεβίωσε στις 6 Οκτωβρίου 2023, σε ηλικία 47 ετών.

## Τεχνοτροπία
Στο έργο του πάντρευε αριστοτεχνικά τη βυζαντινή με την κοσμική ζωγραφική. Οι συνθέσεις του χαρακτηρίζονται πυκνές και σουρεαλιστικές, γεμάτες αλληγορίες και παράδοξα. Η θεματολογία του περιστρεφόταν γύρω από την «ανθρώπινη κατάσταση»: τους πρόσφυγες, τους εξεγερμένους φοιτητές στο Παρίσι τον Μάη το ’68, τις εξαντλητικές βάρδιες των γιατρών, τους νέους προφήτες.

Ο ίδιος έλεγε για την τεχνοτροπία του: «*ριζωμένος στη Βυζαντινή τέχνη, ερευνώ, ανακαλύπτω και χρησιμοποιώ μια πληθώρα τρόπων καλλιτεχνικής δημιουργίας που πηγάζουν από διαφορετικές παραδόσεις, όπως τη Μεξικανική μνημειακή ζωγραφική, την τέχνη του Θιβέτ, της Ιαπωνίας, τη σχολή της Φλάνδρας και άλλες*».

## Ατομικές εκθέσεις
* 2008 - «Τι υπέροχη μέρα!», Αθήνα
* 2009 - «... προς μια ευλογημένη γη νέας επαγγελίας», Αθήνα
* 2018 - «Επιστημονικό Δόγμα», Παρίσι
* 2022 - «The Triumph of Logic», Αθήνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπικό προφίλ στο instagram
* Στέλιος Φαϊτάκης (1976-2023), αφιέρωμα

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Φουμιχίτο της Ιαπωνίας

Ο **Φουμιχίτο, Διάδοχος Πρίγκιπας Ακισίνο** (Ιαπωνικά: 秋篠宮文仁親王, *Akishino-no-miya Fumihito Shinnō*, 30 Νοεμβρίου 1965-) είναι ο διάδοχος του αυτοκρατορικού θρόνου της Ιαπωνίας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1965 στο Αυτοκρατορικό Παλάτι του Τόκιο, δεύτερο παιδί και γιος του Ακιχίτο και της Μιτσίκο Σόντα. Στην παιδική του ηλικία ήταν γνωστός ως Πρίγκιπας Άγια.

Το Πανεπιστήμιο του Τόκιο του απέμεινε τον τίτλο του διδάκτορα. Είναι επίσης επίτιμος γιατρός από έξι πανεπιστήμια σε πολλές χώρες και επίτιμος πρόεδρος του WWF (World Wide Fund for Nature) Ιαπωνίας.

Στις 8 Νοεμβρίου 2020, επισημοποιήθηκε ως διάδοχος του θρόνου του Χρυσάνθεμου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Κίκο Καουασίμα στις 29 Ιουνίου 1990. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*Μάκο Κομούρο (γεν. 23 Οκτωβρίου 1991)
*Κάκο (γεν. 29 Δεκεμβρίου 1994)
*Χισαχίτο (γεν. 6 Σεπτεμβρίου 2006)

## Τίτλοι
***30 Νοεμβρίου 1965 - 29 Ιουνίου 1990**: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Πρίγκιπας Άγια
***29 Ιουνίου 1990 - 1 Μαΐου 2019**: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Ο Πρίγκιπας Ακισίνο
***1 Μαΐου 2019 - σήμερα**: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Ο Διάδοχος Πρίγκιπας της Ιαπωνίας

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ιαπωνίας
Γρηγόριος Σακκάς

Ο **Γρηγόριος Σακκάς** (Παραμυθιά, 1902 - Αθήνα, 1965) ήταν δημοσιογράφος, εκδότης, νομάρχης και δήμαρχος Ιωαννιτών το διάστημα 1955-1964.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γρηγόριος (Γόρης) Σακκάς γεννήθηκε στην Παραμυθιά το 1902 και από τα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και την έκδοση εντύπων. Ο «Δαίμων-Σατανάς» ήταν σατιρική εφημερίδα που εξέδωσε το 1928 στα Ιωάννινα, προκαλώντας αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία. Τελικά, το 1931 και μετά από διακοπές στην κυκλοφορία του «Σατανά», εξέδωσε την «Κραυγή», στην οποία ένταξε την πρώτη του εκδοτική απόπειρα ως μόνιμη στήλη.

Το 1946 έλαβε μέρος στις εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής Ιωαννίνων με το συνδυασμό της Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων και πήρε 548 ψήφους χωρίς να εκλεγεί. 
Διορίστηκε νομάρχης Θεσπρωτίας το 1946 και νομάρχης Καρδίτσας το 1951. Στις δημοτικές εκλογές του 1954 εξελέγη δήμαρχος Ιωαννιτών, όπως και στις εκλογές του 1959.

Κατά τη διάρκεια της οκταετούς δημαρχιακής του θητείας εκτέλεσε πολλά έργα υποδομής και υπηρεσιών (ύδρευση, οδοποιία, δημόσια κτίρια, πλατείες, δημοτικά ιατρεία κλπ) και εκσυγχρόνισε την πόλη των Ιωαννίνων.

Στις δημοτικές εκλογές του 1964 δεν κατάφερε να επανεκλεγεί και αποσύρθηκε από τον δημόσιο βίο.

Πέθανε από κρίση σακχάρου στις 17-11-1965 στην Αθήνα που είχε μεταβεί για ολιγοήμερο ταξίδι και τάφηκε στα Ιωάννινα.

Σήμερα στα Ιωάννινα μία κεντρική οδός, η Γρηγορίου Σακκά, φέρει όνομά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
# Χρήστος Τσέτσης, Αυτοί που κυβέρνησαν τα Γιάννενα, Ιωάννινα 2012
# Άγγελος Ελεφάντης "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976

Κατηγορία:Νομάρχες Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ιωαννίνων
Venom (Marvel Comics)

Ο **Venom** είναι πλασματικός χαρακτήρας που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics. Ο χαρακτήρας είναι ένας εξωγήινος γλοιώδης συμβιωτής που επιβιώνει αν δεθεί με έναν ξενιστή, συνήθως άνθρωπο. Ο πρώτος ανθρώπινος ξενιστής του Venom ήταν ο Spider-Man, ο οποίος ανακάλυψε τις προθέσεις του και τον άφησε. Ο συμβιωτής αργότερα δέθηκε με άλλους ξενιστές, ξεκινώντας με τον **[[Έντι Μπροκ]]**. Ο συμβιωτής έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως μία ζωντανή εξωγήινη στολή στο *[[The Amazing Spider-Man]]* #252 (Μάιος 1984), και εμφανίστηκε επίσημα ως Venom στο *The Amazing Spider-Man* #300 (Μάιος 1988).

Ο χαρακτήρας έχει συμπεριληφθεί σε διάφορες προσαρμογές του Spider-Man όπως ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, και βιντεοπαιχνίδια. Υποδύθηκε από τον Τόμπι Μαγκουάιρ και τον Τόφερ Γκρέις στο *[[Spider-Man 3]]* (2007) και από τον Τομ Χάρντι στις ταινίες του Σύμπαντος του Spider-Man της Sony ''Venom'' (2018), *[[Venom 2]]* (2021) και ** (2024) και στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel *[[Spider-Man: No Way Home]]* (2021)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Venom](https://marvel.fandom.com/wiki/Venom_(Symbiote)) στο Marvel Database

Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics
Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Spider-Man
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1984
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1988
NGC 1132

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1132** είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 23 Νοεμβρίου 1827  και απέχει περίπου 318 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη.  

Ο NGC 1132 και οι κοντινοί σε αυτόν μικροί γαλαξίες είναι το αποτέλεσμα της συγχώνευσης προγενέστερης ομάδας γαλαξιών. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα γαλαξία που προέκυψε μέσω τέτοιας διαδικασίας, γεγονός που διαπιστώθηκε το 1999. Στον NGC 1132 και τους παρακείμενους γαλαξίες υπάρχουν τεράστιες ποσότητες σκοτεινής υλής καθώς και μεγάλες ποσότητες θερμών αερίων που εκπέμπουν ακτινοβολία ακτίνων Χ. Περιβάλλεται επίσης από χιλιάδες σφαιρωτά σμήνη.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1132
10891
02359
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός)
+00-08-040
Cyborg (κόμικς)

Ο **Cyborg** (**Βίκτορ Στόουν**) είναι υπερήρωας που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την DC Comics. Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε από τον Μαρβ Γούλφμαν και τον Τζορτζ Πέρεζ, και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο *[[DC Comics Presents]]* #26 (Οκτώβριος 1980). Ενώ αρχικά ήταν γνωστός ως μέλος των Teen Titans, ο Cyborg έγινε ιδρυτικό μέλος της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης στην επανεκκίνηση της DC το 2011.

Ο Λι Τόμσον Γιανγκ υποδύθηκε τον Cyborg στην τηλεοπτική σειρά *[[Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης]]*. Ο Ρέι Φίσερ υποδύθηκε τον χαρακτήρα στις ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC *[[Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης]]* (2016), *[[Justice League (ταινία)|Justice League]]* (2017), και *[[Zack Snyder's Justice League]]* (2021), ενώ ο Τζόιβαν Ντέιν τον υποδύθηκε στην τηλεοπτική σειρά *[[Doom Patrol (τηλεοπτική σειρά)|Doom Patrol]]* και στον τέταρτο κύκλο του *[[Titans (τηλεοπτική σειρά, 2018)|Titans]]*.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1980
Κατηγορία:Teen Titans
Κατηγορία:Χαρακτήρες της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης
NGC 937

O **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 937** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και απέχει περίπου 251 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 12 Δεκεμβρίου 1884.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
0937
09480
01961
+07-06-024
Κάκο της Ιαπωνίας

Η **Κάκο του Ακισίνο** (佳子内親王, *Kako Naishinnō*, 29 Δεκεμβρίου 1994 -) είναι κόρη του διαδόχου του αυτοκρατορικού θρόνου της Ιαπωνίας, Φουμιχίτο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1994 στο Αυτοκρατορικό Παλάτι του Τόκιο, δεύτερο παιδί και κόρη του Φουμιχίτο και της Κίκο Καουασίμα. 

Τον Απρίλιο του 2001, ξεκίνησε τις σπουδές του στο Δημοτικό Σχολείο Gakushuin και αποφοίτησε τον Μάρτιο του 2007. Συνέχισε τις σπουδές του στο γυμνάσιο μέχρι τον Μάρτιο του 2013.

Τον Αύγουστο του 2003, η Κάκο πήγε στην Ταϊλάνδη ως μέρος ενός επίσημου ταξιδιού με τους γονείς και την αδερφή της για να γιορτάσει τα 71α γενέθλια της βασίλισσας Σιρικίτ και να λάβει ένα τιμητικό βραβείο από το Πανεπιστήμιο Ubon Ratchathani.

Η Κάκο εξασκήθηκε στο πατινάζ στον πάγο ενώ ήταν στο δημοτικό σχολείο.. Το 2007, εκπροσώπησε τον σύλλογο πατινάζ Meiji-jingu Gaien και συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό που διοργανώθηκε από την Ιαπωνική Ομοσπονδία Πατινάζ.

Τον Απρίλιο του 2013, ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Gakushuin. Τον Αύγουστο του 2014, έδωσε εξετάσεις για να εισαχθεί στο Διεθνές Χριστιανικό Πανεπιστήμιο (ICU). Στις 2 Απριλίου 2015, η πριγκίπισσα παρευρέθηκε στην τελετή έναρξης του Πανεπιστημίου του Τόκιο.

Το 2017, στο πλαίσιο του προγράμματος σπουδών στη ΜΕΘ στο εξωτερικό, ο Κάκο ταξίδεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο για σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λιντς. Στο πλαίσιο του προγράμματος σπούδασε Διερμηνεία και Ψυχολογία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της τον Ιούνιο του 2018. Η πριγκίπισσα μιλάει άπταιστα τη νοηματική γλώσσα.

Toν Μάιο του 2024 πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα επί τη επετείου της συμπλήρωσης 125 ετών διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ιαπωνίας. Συναντήθηκε με την πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό, και επισκέφθηκε μεταξύ των άλλων την Ακρόπολη και το Μουσείο της Ακρόπολης, τη Μονή Φανερωμένης στη Σαλαμίνα όπου Ιάπωνες συντηρητές τέχνης έχουν συμβάλλει στη συντήρηση των νωπογραφιών, καθώς επίσης και την Κέρκυρα και το εκεί Μουσείο Ασιατικής Τέχνης. 

## Τίτλοι
***29 Δεκεμβρίου 1994 - σήμερα**: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Κάκο του Ακισίνο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ιαπωνίας
NGC 941

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 941** είναι ενδιάμεσος σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Τρίγωνον. Εκτιμάται πως απέχει 55 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 55 χιλιάδων ετών φωτός. Στην ίδια περιοχή του ουρανού βρίσκονται επίσης οι γαλαξίες NGC 926, NGC 934, NGC 936 και NGC 955. Ο NGC 941 ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 6 Ιανουαρίου 1785.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής Τύπου ΙΙ στον γαλαξία αυτόν και ονομάστηκε **SN 2005ad**.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός)
0941
09414
01954
+00-07-022
NGC 7034

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7034** είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Πήγασο και απέχει περίπου 380 εκατομμύρια έτη φωτός. Σχηματίζει ζεύγος με τον παρακείμενο γαλαξία NGC 7033 και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις  17 Σεπτεμβρίου 1863.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός)
7034
66227
11687
+02-54-003
Μπάκι Μπαρνς

Ο **Τζέιμς Μπιουκάναν "Μπάκι" Μπαρνς** (**James Buchanan "Bucky" Barnes**) είναι χαρακτήρας που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics. Δημιουργήθηκε από τον Τζο Σάιμον και τον Τζακ Κέρμπι και έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως ο βοηθός του Captain America στο *Captain America Comics* #1 (Μάρτιος 1941), που εκδόθηκε από τον προκάτοχο της Marvel, Timely Comics. 

Ο χαρακτήρας επιστρέφει μετά από τον υποτιθέμενο θάνατό του ως ένα σάιμποργκ με όνομα **Winter Soldier**. Όταν η μνήμη του επιστρέφει, ο Μπάκι γίνεται ήρωας προσπαθώντας να λυτρώσει τον εαυτό του. Πήρε προσωρινά τον ρόλο του Captain America όταν ο Στιβ Ρότζερς ήταν υποτιθέμενα νεκρός.

Ο Σεμπάστιαν Σταν υποδύεται τον χαρακτήρα στις ταινίες του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel *[[Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America]]* (2011), *[[Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα]]* (2014), ''Ant-Man'' (2015), *[[Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος]]* (2016), ''Black Panther'' (2018), *[[Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας]]* (2018), *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη]]* (2019) και *[[Thunderbolts*]]* (2025) στην μίνι σειρά *[[The Falcon and the Winter Soldier]]* (2021), στην σειρά κινουμένων σχεδίων *[[What If...? (τηλεοπτική σειρά)|What If...?]]* (2021), και στην επερχόμενη ταινία *[[Εκδικητές: Η Άνοδος του Doctor Doom]]* (2026).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μπάκι Μπαρνς στο Marvel.com

Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics
Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες των Εκδικητών
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1941
Κατηγορία:Captain America
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κέρμπι
NGC 936

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 936** είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος και απέχει περίπου 60 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ο πυρήνας και η κεντρική «ράβδος» του έχουν υψηλή επιφανειακή φωτεινότητα. Εξαιτίας της όψης του έχει συγκριθεί και με το μαχητικό TIE από το franchise του *[[Star Wars]]* και έτσι ο NGC 936 ονομάζεται και «Γαλαξίας του Νταρθ Βέιντερ». or *Darth Vader’s Starfighter*. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 6 Ιανουαρίου 1785. Ο Χέρσελ το ταξινόμησε ως πλανητικό νεφέλωμα, εξαιτίας του στρογγυλού σχήματός του. 

Ο NGC 936 σχηματίζει ζεύγος με τον σπειροειδή γαλαξία NGC 941, χωρίς όμως να αλληλεπιδρούν βαρυτικά. Στην ομάδα γαλαξιών NGC 936 συμπεριλαμβάνονται επίσης οι γαλαξίες NGC 955, UGC 01945 and IC 225. Η ομάδα αυτή συσχετίζεται με την ομάδα του Μεσιέ 77.

## Υπερκαινοφανής
Στον NGC 936 έχει ανακαλυφθεί επίσης ένας ασυνήθιστος, εξαιτίας της γρήγορης εξέλιξής του, υπερκαινοφανής Τύπου Ιa που ονομάστηκε **SN 2003gs**. 

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
0936
09359
01929
Λαγούνα δε Γκουαγιαταγιόκ

Η **Λιμνοθάλασσα Γκουαγιαταγιόκ** () είναι ένας υδάτινος όγκος αλμυρού νερού στην Αργεντινή, που βρίσκεται στα νότια του Νομού Κοτσινόκα, στην Επαρχία Χουχούι.

Η λίμνη είναι σχεδόν ενωμένη με τις Σαλίνας Γράνδες. Η επιφάνειά της μεταβάλλεται σε μεγάλο βαθμό, ανάλογα με την εποχή και τους μακροχρόνιους κύκλους ξηρασίας και υγρασίας. Στην οικοπεριοχή αυτή, το καλοκαίρι (Δεκέμβριος&ndash;Μάρτιος) είναι η εποχή των βροχών- ως εκ τούτου, η λίμνη είναι μεγαλύτερη τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Καλύπτει έκταση περίπου 240 χλμ² και έχει βάθος περίπου 6 μ.

## Πανίδα
Η λιμνοθάλασσα Γκουαγιαταγιόκ φιλοξενεί μεγάλους πληθυσμούς διαφόρων ποικιλιών φλαμίνγκο, συμπεριλαμβανομένων των φλαμίνγκο Τζέιμς, των φλαμίνγκο των Άνδεων και των φλαμίνγκο της Χιλής.


Αρχείο:James Flamingo.jpg|Φλαμίνγκο Τζέιμς
Αρχείο:Two andeanflamingo june2003 arp.jpg|Φλαμίνγκο των Άνδεων
Αρχείο:Slimbridge.chilean.flamingo.arp.jpg|Φλαμίνγκο της Χιλής


## Παραπομπές


Γκουαγιαταγιοκ
Οφακίμ

Το **Οφακίμ** (εβραϊκά: אֳפָקִים ʾŎfāqīm, ή אוֹפָקִים ʾŌfāqīm, σημ. «ορίζοντες») είναι πόλη στο Νότιο Διαμέρισμα του Ισραήλ, 20 χιλιόμετρα δυτικά της Μπερ Σεβά. Απέκτησε δημοτικό καθεστώς το 1955. Έχει έκταση 10 τ.χλμ και το 2021 είχε πληθυσμό 33.999 κατοίκους.

Ιδρύθηκε ως αναπτυξιακή πόλη το 1955 και ήταν για πολλά χρόνια ένα σημαντικό κέντρο παραγωγής κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Η εξωτερική ανάθεση της κλωστοϋφαντουργίας εκτός του Ισραήλ προκάλεσε οικονομική στασιμότητα και το Οφακίμ υπέφερε υψηλά ποσοστά φτώχειας και ανεργίας για πολλά χρόνια. Έκτοτε, νέα εργοστάσια έχουν εγκατασταθεί και η πόλη βρίσκεται σήμερα σε μείζονα ανάπτυξη. Το Οφακίμ κατακλείστηκε και καταλήφθηκε από τις παλαιστινιακές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της ετοιμοπόλεμης κατάστασης στο Μπεερί και στο Οφακίμ της σύγκρουσης Γάζας-Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Χισαχίτο της Ιαπωνίας

Ο **Χισαχίτο του Ακισίνο** (悠仁親王, *Hisahito Shinnō*, 6 Σεπτεμβρίου 2006 -) είναι γιος του διαδόχου του αυτοκρατορικού θρόνου της Ιαπωνίας, Φουμιχίτο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2006 στο Νοσοκομείο Αϊκού, νεότερο παιδί και μοναδικός γιος του Φουμιχίτο και της Κίκο Καουασίμα. Η γέννησή του ήταν περίπλοκη αφού η μητέρα του, πριγκίπισσα Κίκο, διαγνώστηκε με προδρομικό πλακούντα, γι' αυτό και γέννησε δύο εβδομάδες νωρίτερα και χρειάστηκε να κάνει καισαρική τομή. 

Είναι ο πρώτος άνδρας που γεννήθηκε στην ιαπωνική αυτοκρατορική οικογένεια, 41 χρόνια μετά από τη γέννηση του πατέρα του. 
 
Την άνοιξη του 2010, ο πρίγκιπας Χισαχίτο ξεκίνησε το νηπιαγωγείο σε ένα σχολείο που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο Ochanomizu στο Τόκιο. Στις 14 Δεκεμβρίου 2012, το Αυτοκρατορικό Πρακτορείο ανακοίνωσε ότι θα ξεκινούσε μαθήματα στο γυμνάσιο Ochanomizu τον Απρίλιο του 2013, ώστε να μπορεί να διατηρεί επαφή με τους φίλους του από το νηπιαγωγείο. Στη συνέχεια, ο πρίγκιπας έγινε το πρώτο μέλος του Αυτοκρατορικού Οίκου που φοίτησε σε άλλο σχολείο εκτός από τον Gakushūin.

Τον Απρίλιο του 2019, ο Χισαχίτο ξεκίνησε τα μαθήματα του γυμνασίου του στο σχολείο Ochanomizu. Η αστυνομία ανέφερε την ίδια χρονιά ότι είχε γίνει απόπειρα δολοφονίας του πρίγκιπα στο σχολείο. Ο Χισαχίτο θα ξεκινήσει στο γυμνάσιο Otsuka του Πανεπιστημίου της Tsukuba.

## Τίτλοι
***6 Σεπτεμβρίου 2006 - σήμερα**: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Πρίγκιπας Χισαχίτο του Ακισίνο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ιαπωνίας
Τηλέμαχος Ζαγρέας

Ο **Τηλέμαχος Ζαγρέας** (γεννημένος ως Τηλέμαχος Ζιούρας) ήταν Έλληνας μουσικός, συνθέτης και στιχουργός με καταγωγή από τον Παλαιό Παντελεήμονα Πιερίας. 

## Βιογραφία
Ο Τηλέμαχος Ζαγρέας γεννήθηκε το 1942 και πέθανε στις 27 Απριλίου 2024 στον Παλαιό Παντελεήμονα Πιερίας. Σπούδασε φυσική ή φυσική και μαθηματικά στο πανεπιστήμιο του Μονάχου. Έζησε και εργάστηκε στην Γερμανία για μεγάλα χρονικά διαστήματα της ζωής του κατά τη διάρκεια των οποίων ανακάλυψε την αγάπη του για την αρχαία Ελληνική μυθολογία. Ενώ έγραφε ποίηση και έπαιζε μουσική από πολύ παλαιότερα, η καριέρα του στη μουσική ξεκίνησε με τον πρώτο δίσκο του «Ο Θρύλος» (γερμ. *Legende*, Raumer Records, 1996). Στην προσοχή πολλών φίλων της εναλλακτικής μουσικής θα έφτανε όμως μετά τον δίσκο του «Τον Λόγο έχει ο Ζεύς» (Olymporock. 2005), στον οποίο συμμετείχαν γνωστοί μουσικοί του έντεχνου. Λίγο καιρό αργότερα θα εμφανιζόταν ως προσκεκλημένος σε ζωντανές εμφανίσεις μουσικών όπως ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. 

Τα τελευταία χρόνια διατηρούσε έναν χώρο πολιτισμού με το όνομα «Ολύμπιο Πνευματικό Κέντρο».Έως το θάνατό του κατοικούσε στην γενέτειρά του στον παλαιό Παντελεήμονα όπου και διοργάνωνε τακτικά δράσεις, με θεματικές όπως ο μαρξισμός και η αρχαία ελληνική θεολογία.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κενομάνοι

Οι **Κενομάνοι** ή **Γονομάνοι** ήταν Γαλατική φυλή στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία βόρεια του Πάδου. Στα δυτικά τους βρίσκονταν οι Ίνσουβροι, στα βόρεια οι Καμούνοι, στα νότια οι Λιγγόνες και στα ανατολικά τους οι Αρχαίοι Ενετοί. Η περιοχή τους επεκτεινόταν ανάμεσα στους ποταμούς Άντα και Αδίγη. Η σχέση των Κενομάνων με τον ομώνυμο λαό Αυλίρκιοι Κενομάνοι που βρισκόταν στην Κελτική Γαλατία και καταγράφει ο Ιούλιος Καίσαρ είναι θέμα συζήτησης. Ο Τίτος Λίβιος και ο Πολύβιος καταγράφουν τις Γαλατικές φυλές που διέσχισαν τις Άλπεις, εκδίωξαν τους Ετρούσκους και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τους. Ο Κάτων ο Πρεσβύτερος με την σειρά του αναφέρει ότι μερικοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην Αρχαία Μασσαλία, στην περιοχή όπου ζούσαν οι Ουόλκοι. Το αξιοσημείωτο είναι ότι οι ίδιοι μαζί με τους Βενετούς ήταν πάντοτε φιλικοί απέναντι στους Ρωμαίους, δήλωσαν μόνιμα υποταγή στην Ρωμαϊκή δημοκρατία και αρνήθηκαν την συμμετοχή τους σε επαναστάσεις όπως οι γειτονικές Κέλτικες φυλές Βόιοι και Ίνσουμβροι.. Την εποχή που επιτέθηκε ο Αννίβας στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία οι Κενομάνοι εξακολούθησαν να είναι πιστοί στην Ρώμη και πολέμησαν μαζί τους στην Μάχη του ποταμού Τρεβία (218 π.Χ.). Όταν έληξε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος συμμετείχαν στην Γαλατική επανάσταση που ανακήρυξε ο Αμίλκας Βάρκας (200 π.Χ.) και ενώθηκαν με τους Ίνσουμβρους. Η ανταρσία αυτή ωστόσο ήταν προσωρινή, όταν την κατέστειλε ο Γάιος Κορνήλιος Κέθηγος (197 π.Χ.) δήλωσαν ξανά την πίστη τους στην Ρωμαϊκή δημοκρατία. Από τότε εξαφανίστηκαν από τις ιστορικές πηγές, εμφανίστηκαν ξανά με τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη. Τα όρια της περιοχής τους είναι ασαφέστατα, ο Τίτος Λίβιος καταγράφει την Μπρέσια και την Βερόνα, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος την Μπρέσια και την Κρεμόνα. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος επεκτείνει περισσότερο τα γεωγραφικά τους όρια καταγράφοντας το Μπέργκαμο και την Μάντοβα.

## Παραπομπές



## Πηγές
 
*Smith, William, ed. (1854). "Cenomani". Dictionary of Greek and Roman Geography. Τομ. 1. London: John Murray
*Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Cenomani". Encyclopædia Britannica. Vol. 5 (11th ed.). Cambridge University Press

Κατηγορία:Γαλάτες
Ιωάννα Αγγελιδάκη

Η **Ιωάννα Αγγελιδάκη** είναι Ελληνίδα επιχειρηματίας, συνιδρυτής και Chief Marketing Officer στο Instashop (μια ηλεκτρονική υπηρεσία παράδοσης ειδών παντοπωλείου στα ΗΑΕ, το Κατάρ, την Αίγυπτο, το Μπαχρέιν, τον Λίβανο και την Ελλάδα).

## Βιογραφία
Από το 2003 έως το 2008 η Αγγελιδάκη σπούδασε στο Πολυτεχνείο Κρήτης με πτυχίο στη Βιομηχανική Μηχανική και Διοίκηση. Από το 2008 έως το 2010 έλαβε το μεταπτυχιακό της στο Marketing Management από το ίδιο πανεπιστήμιο. Η Αγγελιδάκη γνώρισε τo συνιδρυτή του InstaShop Τσιώρη το 2003, ενώ σπούδαζε για το δίπλωμα του μηχανολόγου μηχανικού. Μετά την αποφοίτησή της, η Αγγελιδάκη άρχισε να δραστηριοποιείται ως freelancer στο διαδίκτυο.

Το 2013, η Αγγελιδάκη και ο Τσιώρης είχαν την ιδέα για μια κοινωνική πλατφόρμα βασισμένη στη φωνή, το Vound, που θα επέτρεπε στους χρήστες να δημιουργήσουν κλιπ διάρκειας 11 δευτερολέπτων χρησιμοποιώντας τις φωνές, τις φωτογραφίες, τα ειδικά εφέ και άλλους ήχους, αλλά το έργο έκλεισε μετά από 17 μήνες. Τον Μάιο του 2015 η Αγγελιδάκη ίδρυσε το Instashop μαζί με τον Τσιώρη.

Το 2020, η εταιρεία παραγγελιών και παράδοσης τροφίμων με έδρα το Βερολίνο, Delivery Hero, εξαγόρασε την εταιρεία της έναντι 360 εκατομμυρίων δολαρίων. Το brand θα συνεχίσει να υπάρχει ως ανεξάρτητη πλατφόρμα με επικεφαλής τον Τσιώρη και την Αγγελιδάκη. Η συναλλαγή λέγεται ότι σημείωσε αξία ρεκόρ για ελληνική startup εταιρεία και είναι μια από τις σημαντικότερες πρόσφατες εξόδους στην περιοχή της ΜΕΝΑ γενικότερα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Ο Ιησούς Χριστός στη Φλάνδρα

***Ο Ιησούς Χριστός στη Φλάνδρα*** (γαλλικός τίτλος: *Jésus-Christ en Flandre*) είναι νουβέλα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που εκδόθηκε το 1846 και περιλαμβάνεται στις Φιλοσοφικές μελέτες της Ανθρώπινης κωμωδίας.

## Υπόθεση
Στο πλοιάριο του πορθμείου που συνδέει το νησί Κάζνταντ (σήμερα συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα της επαρχίας Ζηλανδία στην Ολλανδία αλλά τον 18ο αιώνα ήταν ακόμη νησί) και τις ακτές της Δυτικής Φλάνδρας κοντά στην Οστάνδη, οι πλούσιοι προύχοντες συγκεντρώνονται στο μπροστινό μέρος ενώ οι φτωχοί ταξιδιώτες συνωστίζονται στην πρύμνη. Όταν φτάνει ένας άγνωστος, λίγο πριν την αναχώρηση, οι προύχοντες δεν κάνουν χώρο για να του δώσουν μια θέση ανάμεσά τους, ενώ το φτωχό πλήθος μαζεύεται (ένας από αυτούς μάλιστα κάθεται στην άκρη του σκάφους για να του αφήσει χώρο να καθίσει). Ο ουρανός είναι απειλητικός, η θάλασσα είναι φουρτουνιασμένη, ακόμα και ο πορθμέας νιώθει ότι θα ξεσπάσει καταιγίδα. 

Καθώς το σκάφος προχωρά, αρχίζει η τρικυμία. Λίγο πριν βυθιστεί, ο άγνωστος ταξιδιώτης πηδάει στη θάλασσα και αρχίζει να βαδίζει πάνω στα κύματα. Καλεί τους ταξιδιώτες να τον ακολουθήσουν, όσοι έχουν πίστη μέσα τους και θέλουν να σωθούν. Το σκάφος βυθίζεται, οι πλούσιοι πνίγονται, αλλά οι φτωχοί που πίστεψαν στη θαυματουργή σωτηρία και περπάτησαν μαζί του πάνω στα κύματα, σώθηκαν από τον άγνωστο που αποδεικνύεται ότι είναι ο Χριστός.

Στο δεύτερο μέρος της ιστορίας, σε ένα παρεκκλήσι που χτίστηκε αργότερα στο νησί, ο αφηγητής έχει ένα όραμα: βλέπει μια ηλικιωμένη γυναίκα να μεταμορφώνεται σε μια όμορφη νεαρή γυναίκα (η Εκκλησία μπορεί να ανακτήσει τη λάμψη της).

## Η θρησκευτική παραβολή
Η δράση του έργου διαδραματίζεται σε απροσδιόριστο χρόνο, γεγονός που δίνει στη θρησκευτική παραβολή μια διαχρονική αξία. Το έργο είχε σαφή ηθικολογικό προσανατολισμό, τονίζοντας τον ρόλο της Καθολικής Εκκλησίας στην κοινωνική ζωή. Η έκδοσή του μπορεί να είχε σχέση με τις αντιεκκλησιαστικές ταραχές του 1831, όταν ο Μπαλζάκ, αναστατωμένος από αυτό το ξέσπασμα βίας, θεώρησε απαραίτητο να παρουσιάσει ξεκάθαρα τις  μοναρχικές και φιλοκληρικές απόψεις του. Ταυτόχρονα, το έργο συνδυάζει τα χαρακτηριστικά μιας παραβολής με ένα έργο φαντασίας.

## Μετάφραση στα ελληνικά

* *Ο Ιησούς Χριστός στη Φλάνδρα*, μετάφραση: Μαριάννα Γαβρηιλίδου, εκδόσεις Αιγόκερως, 1988 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Μνημείο του Μπόχνταν Στεφανόφσκι (Λοτζ)

Το **Μνημείο του Μπόχνταν Στεφανόφσκι** (πολωνικά: Pomnik Bohdana Stefanowskiego) είναι μνημείο του Μπόχνταν Στεφανόφσκι στο Λοτζ της Πολωνίας, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στα κτίρια του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Λοτζ.

Το μνημείο, σε μορφή προτομής, αποκαλύφθηκε το 1983, στα εκατό χρόνια από τη γέννηση του επιστήμονα. Δημιουργός του μνημείου είναι η Κριστίνα Φαουντίγκα-Σόλσκα μια γλύπτρια από το Λοτζ.. Στην αρχή του ακαδημαϊκού έτους, εκπρόσωποι των πανεπιστημιακών αρχών κατά παράδοση καταθέτουν λουλούδια στο μνημείο.

## Παραπομπές


Στεφανοφσκι Μποχνταν μνημειο
Στεφανοφσκι Μποχνταν μνημειο
Κατηγορία:Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Λοτζ
Γιώργος Χαρβαλιάς

Ο **Γιώργος Χαρβαλιάς** (Αθήνα, 1956) είναι Έλληνας ζωγράφος και πανεπιστημιακός καθηγητής. Από το 2010 ως το 2014 ήταν πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα. Σπούδασε γραφικές τέχνες στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών και συνέχισε στην ΑΣΚΤ από το 1976 μέχρι στο 1983 με καθηγητές τους Δημήτρη Μυταρά, Λευτέρη Κανακάκη και Δημοσθένη Κοκκινίδη.  Αργότερα, ως επιστημονικός συνεργάτης της ΑΣΚΤ, ήταν μαθητής του Νίκου Κεσσανλή. Δίδαξε στο ΤΕΙ Αθηνών από το 1979 μέχρι το 1985 πρώτα ως βοηθός και μετά ως καθηγητής και από το 1987 έως την συνταξιοδότησή του το 2023 δίδασκε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ. Εκλέχτηκε αντιπρύτανης της σχολής το 2006 και το 2009 πρύτανης, με θητεία από το 2010 ως το 2014.

Η ζωγραφική του Χαρβαλιά εντάσσεται στον εξπρεσιονισμό και την αφηρημένη ενεργητική ζωγραφική της δράσης (αγγλικά: action painting). Από το 1985 έχει παρουσιάσει τα έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Έργα του βρίσκονται σε ιδρύματα, μουσεία και συλλογές όπως η Εθνική Πινακοθήκη, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μουσείο Βορρέ και η Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Κομίνη-Διαλέτη, Δώρα· Ματθιόπουλος, Ευγένιος Δ (2000). *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών:Ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας*. Καλλιτεχνική βιβλιοθήκη. **4**. Αθήνα: Εκδ. οίκος Mέλισσα. ISBN 9789602042267.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Εγκάρσιο επίπεδο

μικρογραφία|Πως το εγκάρσιο επίπεδο χωρίζει το ανθρώπινο σώμα σε άνω και κάτω μέρος.
## Εγκάρσιο επίπεδο κίνησης σώματος.
Τα τρία επίπεδα κίνησης του ανθρώπινου σώματος διακρίνονται σε: Οβελιαίο επίπεδο, Μετωπιαίο επίπεδο και Εγκάρσιο επίπεδο. 

Στην ανατομία το εγκάρσιο επίπεδο είναι το ανατομικό επίπεδο που χωρίζει το σώμα σε άνω και κάτω μέρος. Στο εγκάρσιο επίπεδο εκτελούνται οι στροφικές κινήσεις του σώματος, π.χ. η στροφή της σπονδυλικής στήλης, η οποία γίνεται είτε αριστερά, είτε δεξιά και η στροφή στα άκρα. Όταν τα άκρα στρέφονται, ακόμα κι αν δεν ακολουθούν άμεσα τον φανταστικό άξονα μέσω της κεφαλής, θεωρείται επίσης ότι η κίνηση γίνεται στο εγκάρσιο επίπεδο.Ανατομία Η στροφική κίνηση των άκρων περιγράφεται με την προϋπόθεση να περιστρέφονται προς το κέντρο του σώματος ή μακριά από αυτό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανατομικά επίπεδα