open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σωλσί (Ωμπ)

Το **Σωλσί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Βουλεβάρτο του Μπατούμι

Το **Βουλεβάρτο του Μπατούμι** (γεωργιανά: ბათუმის ბულვარი) είναι ένα παραθαλάσσιο πάρκο στο Βατούμι, πρωτεύουσα της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Ατζαρίας στη Γεωργία. Το πάρκο δέχεται 2 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Έχει μήκος 7 χλμ. Είναι το μακρύτερο βουλεβάρτο στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Το βουλεβάρτο του Μπατούμι είναι ένας χώρος πολιτιστικής κληρονομιάς, που περιλαμβάνει κήπους, πλατείες, δεντρόφυτα. 

Κατηγορία:Μπατούμι
Έντουιν Ροντρίγκεζ

Ο ** Έντουιν Αλεξάντερ Ροντρίγκεζ Καστίγιο** (γεννημένος στις 25 Σεπτεμβρίου 1999) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από την Ονδούρα, που αγωνίζεται ως εξτρέμ και πλάγιος μέσος για την **Club Deportivo Olimpia** (CD Olympia) και την εθνική ομάδα της Ονδούρας.
## Καριέρα
Ο Ροντρίγκεζ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στις παιδικές ομάδες της **CD Marathón** και αργότερα σε αυτές της CD Olympia, την πιο επιτυχημένη ομάδα της χώρας τόσο στο εγχώριο πρωτάθλημα όσο και σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις. Εκεί είχε προπονητή τον Όσκαρ Κόκλι Σαλγκάδο,  ο οποίος ήταν ο άνθρωπος που πίστεψε στο ταλέντο του και σταδιακά τον προώθησε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την CD Olympia στις 4 Απριλίου 2018, σε έναν αγώνα της 11ης αγωνιστικής του Τουρνουά Clausura 2018, εναντίον της **Juticalpa FC**.

Στις 7 Μαρτίου 2019, σημείωσε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ σε έναν αγώνα εναντίον της **CD y S. Vida** για τη 10η αγωνιστική του Τουρνουά Clausura 2019 .

Αφού κατέκτησε 4 εγχώρια πρωταθλήματα (Liga National Apertura) και μια Liga Nacional Clausura και αφού αγωνίστηκε σε 158 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις σκοράροντας 15 γκολ, παραχωρήθηκε ως  δανεικός στον Άρη Θεσσαλονίκης στις 14 Σεπτεμβρίου 2022, με οψιόν αγοράς ενός εκατομμυρίου ευρώ. 

Στο Άρη συνυπήρξε με τον συμπατριώτη του, Λουίς Πάλμα.

Το επίσημο ντεμπούτο του Ροντρίγκεζ με τους «κίτρινους» έλαβε χώρα στις 16 Δεκεμβρίου 2022, σε μια νίκη με 2-1 επί του Λεβαδειακού για το Κύπελλο Ελλάδας. Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, έκανε το ντεμπούτο του στις 21 Ιανουαρίου 2023, εναντίον του Βόλου, μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του Ματέο Γκαρθία σε μια εντός έδρας νίκη με 3-0.

Ωστόσο η χρονιά δεν κύλισε ομαλά για τον παίκτη στην Ελλάδα κι έτσι το Γενάρη του 2023 ο Άρης ανακοίνωσε την διακοπή του δανεισμού του. 

Στις 25 Ιανουαρίου 2023, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στην CD Olympia για να αγωνιστεί στο Τουρνουά Clausura 2023 και στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ του ιδίου έτους.
## Εθνικές Ομάδες
Ο Ροντρίγκεζ έχει εκπροσωπήσει την Ονδούρα με τις Εθνικές ομάδες Κ-18 και Κ-23, με τις οποίες κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2019, αφού έχασε στον τελικό από την Αργεντινή.

Το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα των ανδρών πραγματοποιήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2019 στη φιλική νίκη (με 4-0) επί της εθνικής ομάδας του Πουέρτο Ρίκο, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για το Concacaf Nations League 2019-20. 
Η Ονδούρα συμμετείχε και στην τελική φάση αυτού του τουρνουά, κατακτώντας την τρίτη θέση μετά τη νίκη επί της Κόστα Ρίκα στις 6 Ιουνίου 2021. Την  ημέρα εκείνη ο Ροντρίγκεζ σημείωσε και το πρώτο του γκολ με την εθνική ομάδα των ανδρών.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προφίλ στο transfermarkt.com
* Προφίλ στο national-football-teams.com
* Προφίλ στο soccerbase.com

Κατηγορία:Ονδουριανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα Νασιονάλ Ονδούρας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Tinder

Το **Tinder** είναι εφαρμογή διαδικτυακών γνωριμιών, η οποία ανήκει στην αμερικανική εταιρεία Match Group.

Η εφαρμογή χρησιμοποιεί ένα σύστημα σάρωσης (από την αγγλική λέξη *swipe*), όπου οι χρήστες μπορούν να δουν τις φωτογραφίες προφίλ και τις πληροφορίες άλλων χρηστών που βρίσκονται κοντά. Εάν ένας χρήστης αρέσει σε κάποιον, σύρει την εικόνα του προς τα δεξιά. Εάν δεν του αρέσει, τη σύρει προς τα αριστερά. Εάν και οι δύο χρήστες έχουν σύρει δεξιά στις φωτογραφίες ο ένας του άλλου, δημιουργείται μια αντιστοίχιση (match) και έτσι οι δύο χρήστες έχουν στη συνέχεια την ευκαιρία να επικοινωνήσουν απευθείας μεταξύ τους.

Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη σε 190 χώρες και 45 γλώσσες.

Δεν επιτρέπεται η χρήση της εφαρμογής από άτομα κάτω των 18 ετών. Εάν διαπιστωθεί ότι ανήλικοι χρησιμοποιούν το Tinder, ο λογαριασμός τους τίθεται σε αναστολή μέχρι να συμπληρώσουν το 18ο έτος της ηλικίας τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Κατηγορία:Εφαρμογές διαδικτυακών γνωριμιών
Μαραθέα Αργολίδας

Η **Μαραθέα** ή **Μαραθιά** είναι πολύ μικρός οικισμός της Αργολίδας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Μαραθέα βρίσκεται προς τα παράλια του Αργολικού κόλπου σε υψόμετρο 100 μέτρα ενώ απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα Α. από το Ναύπλιο (έδρα του δήμου) και 4 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από το Δρέπανο.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χαϊδαρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Δρέπανο, το Βιβάρι, την Καλλιθέα και τη Νέα Μαραθέα αποτελούν την κοινότητα Δρεπάνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ασίνης του Δήμου Ναυπλιέων ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 8 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Μαραθέα
Μαραθέα
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Νέα Μαραθέα Αργολίδας

Η **Νέα Μαραθέα** είναι μικρός οικισμός της Αργολίδας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Νέα Μαραθέα βρίσκεται δίπλα στη λιμνοθάλασσα Βιβαρίου, στον Όρμο Δρεπάνου και σε απόσταση περίπου 12 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το Ναύπλιο (έδρα του δήμου). Δίπλα και ανατολικά είναι το Βιβάρι ενώ στα δυτικά το Δρέπανο.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Δρεπάνου.**** Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Δρέπανο, το Βιβάρι, την Καλλιθέα και τη Μαραθέα αποτελούν την κοινότητα Δρεπάνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ασίνης του Δήμου Ναυπλιέων και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 24 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Μαραθέα
Μαραθέα
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Ελίζαμπεθ Άρντεν

Η **Ελίζαμπεθ Άρντεν** (*Elizabeth Arden*, 31 Δεκεμβρίου 1881 – 18 Οκτωβρίου 1966), επίσης γνωστή ως **Ελίζαμπεθ Ν. Γκράχαμ** (*Elizabeth N. Graham*), ήταν Καναδοαμερικανίδα επιχειρηματίας που ίδρυσε την εταιρεία Elizabeth Arden και έχτισε μια αυτοκρατορία καλλυντικών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 1909, συνεργάστηκε επαγγελματικά με την Ελίζαμπεθ Χάμπαρντ. Η επιχειρηματική σχέση διαλύθηκε το 1910. Θέλοντας να έχει εμπορική επωνυμία, χρησιμοποίησε το *Elizabeth* στις πινακίδες του κομμωτηρίου της για να εξοικονομήσει χρήματα. Επέλεξε το επώνυμο *Arden* από ένα κοντινό αγρόκτημα. Έτσι σχηματίστηκε η εμπορική επωνυμία *Elizabeth Arden*. Από εκεί, η Άρντεν ίδρυσε το κομμωτήριο *Red Door* στη Νέα Υόρκη το 1910, το οποίο παρέμεινε έκτοτε συνώνυμο με το όνομά της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Καναδοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί αγγλικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί σκωτσέζικης καταγωγής
Παληοχώρα Αργολίδας

Η **Παληοχώρα** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Ναυπλιέων στην Αργολίδα και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Παληοχώρα βρίσκεται στον Αργολικό κάμπο, σε υψόμετρο 65 μέτρων και σε απόσταση περίπου 6 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από το Ναύπλιο (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Δρεπάνου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Πυργιώτικα και την Ασπρόβρυση αποτελούν την κοινότητα Πυργιωτίκων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ναυπλιέων του Δήμου Ναυπλιέων και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 25 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Παληοχώρα
Παληοχώρα
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Πυργιώτικα Αργολίδας

Τα **Πυργιώτικα** είναι οικισμός της Αργολίδας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Πυργιώτικα βρίσκονται σε απόσταση περίπου 8 χιλιόμετρα ανατολικά από το Ναύπλιο (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένα αμφιθεατρικά σε υψόμετρο περίπου 110 μέτρων με θέα το Ναύπλιο στα υψηλότερα σημεία του. Οι πρώτοι κάτοικοί του χωριού ήταν κτηνοτρόφοι από το Πυργάκι Αρκαδίας, οι οποίοι τα καλοκαίρια έφερναν τα κοπάδια τους στην περιοχή για τροφή και νερό και οι οποίοι μετοίκησαν σταδιακά μετά το 1870 εξ' αιτίας κατολίσθησης και καταστροφής των σπιτιών τους. Στο αρχικό χωριό οφείλεται το όνομα Πυργιώτικα. Μετακινήθηκαν επίσης και άλλοι από το Ροεινό της Τρίπολης. Θρησκευτικό αξιοθέατο θεωρείται η σταυρεπίστεγη εκκλησία του Άγιου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, βορειανατολικά του χωριού και σε απόσταση 4 χιλιόμετρα από το κέντρο του. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρονται, μετά την Τουρκοκρατία, το 1897 με την ονομασία *Ποριώτικα* να προσαρτώνται στο δήμο Ναυπλιέων και το 1918 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Μετονομάστηκαν σε Πυργιώτικα το 1951. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Παληοχώρα και την Ασπρόβρυση αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ναυπλιέων του Δήμου Ναυπλιέων και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 366 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Παληοχώρα
Παληοχώρα
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Βωκόνι

Το **Βωκόνι** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Αντριάν βαν ντεν Σπίγκελ

Ο **Αντριάν βαν ντεν Σπίγκελ**, γνωστός και με το λατινικό όνομα Adrianus Spigelius (1578 – 7 Απριλίου 1625), ήταν Φλαμανδός ανατόμος από τις Βρυξέλλες. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του άσκησε την ιατρική στην Πάντοβα και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους γιατρούς της πόλης.

## Βιογραφία
Ο Σπίγκελ ήταν γιος ενός ομώνυμου χειρουργού († 1599) και της συζύγου του, Μπάρμπαρα Γκενς. Σπούδασε ιατρική στο Λέβεν και από τις 28 Δεκεμβρίου 1594 στο Λέιντεν. Στις 28 Μαρτίου 1601 εγγράφηκε στη «Natio Germanica» για σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον Ιερώνυμο Φαμπρίτσι και τον ανατόμο και χειρουργό Ιούλιο Κασσέριο (1552–1616). Στις 18 Απριλίου 1602 αναγορεύτηκε διδάκτορας της ιατρικής στην Μπολόνια. Το 1612 εγκατέλειψε την Ιταλία και ταξίδεψε στις Κάτω Χώρες και τη Γερμανία. Λίγο αργότερα απέκτησε τον τίτλο του **Medicus Primarius** της Βοημίας. Πιθανώς από το 1614 και μετά, τον βοηθούσε ο Γιοχάνες Σκουλέτους, τον οποίο είχε γνωρίσει στη Βιέννη. Το 1616 ο Σπίγκελ ανακλήθηκε στην Πάντοβα και στις 22 Δεκεμβρίου διορίστηκε καθηγητής Ανατομίας και Χειρουργικής ως διάδοχος του Κασσέριου.

Στις 25 Ιανουαρίου 1623, ο Σπίγκελ παρασημορφόρθηκε με το Τάγμα του Αγίου Μάρκου. Τον Ιούνιο του 1623, περιέθαλψε τον Χριστιανό Β΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

## Έργα

### Ανατομία
Το σημαντικότερο έργο του στην ανατομία είναι το *«De humani corporis fabrica libri X tabulis aere incisis exornati»*, που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το 1627. Δανείστηκε τον τίτλο από το *«De humani corporis fabrica»* του συμπατριώτη του Ανδρέα Βεσάλιου, ο οποίος είχε επίσης σπουδάσει στην Πάντοβα. Το βιβλίο προοριζόταν ως μια επικαιροποιημένη προσέγγιση της ιατρικής σκέψης σχετικά με την ανατομία, έναν αιώνα μετά το έργο του Βεσάλιου. 

Στη πραγματεία του *«De semitertiana libri quatuor»* (1624), ο Σπίγκελ έγραψε την πρώτη ολοκληρωμένη περιγραφή της ελονοσίας.

Το όνομά του δόθηκε στη Σπιγκελιανή γραμμή (linea semilunaris) και στην Σπιγκελιανή περιτονία, η οποία αναφέρεται είτε στις συνδυασμένες απονευρώσεις του έξω κοιλιακού λοξού μυός, του έσω κοιλιακού λοξού μυός και του εγκάρσιου κοιλιακού μυός, είτε απλώς στην απονεύρωση του εγκάρσιου κοιλιακού. Μια ασυνήθιστη κήλη της Σπιγκελιανής περιτονίας που περιέγραψε για πρώτη φορά ονομάζεται «Σπιγιελιανή κήλη». Ο κερκοφόρος λοβός του ήπατος είναι επίσης γνωστός ως λοβός του Σπίγκελ.

### Βοτανική
Ο Σπίγκελ εργάστηκε επίσης ως βοτανολόγος. Το γένος Spigelia (που περιέχει περίπου 60 είδη) πήρε το όνομά του από αυτόν. Παραδοσιακά, το ρίζωμα και οι ρίζες του Spigelia marilandica χρησιμοποιούνταν ως θεραπεία για τα εντερικά παράσιτα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταχωρήσεις στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας (DNB) για τον Adriaan van den Spiegel (1578-1625). Σύνδεσμος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανατόμοι
Κατάλογος συζύγων του Λουξεμβούργου

Αυτή είναι μια λίστα με τις συζύγους του Μέγα Δούκα του Λουξεμβούργου. Η σύζυγος του νυν μονάρχη είναι η Στεφανία, Μεγάλη Δούκισσα του Λουξεμβούργου.

120εσ|μικρογραφία|Η Ιωσηφίνα Καρλότα του Βελγίου

## Κόμισσα σύζυγος του Λουξεμβούργου (963–1354)
*Χεβδίγη του Νόρντγκαου (963-992)
*Ερμεντρούδη του Γκλάιμπερκ (985/990-1015)
*Κλημεντία της Ακουιτανίας (1075-1046)
*Ματθίλδη του Νόρτχαϊμ (1105-1120)
*Ερμενγάρδη του Ζούτφεν (1134-1136)
*Λωρέττα της Αλσατίας (1152/1159-1163)
*Αγνή του Χέλρε (1168/1171-1196)
*Μαργαρίτα του Μπλουά (1196-1197)
*Μαργαρίτα του Μπαρ (1247-1275)
*Βεατρίκη του Αβέν (1281-1288)
*Μαργαρίτα της Βραβάντης (1292-1311)
*Ελισάβετ της Βοημίας (1313-1330)
*Βεατρίκη της Βουρβόνης (1334-1346)
*Λευκή του Βαλουά (1346-1348)
*Άννα της Βαυαρίας (1349-1353)
*Άννα της Σβιντνίτσα (1353-1353)
*Ιωάννα της Βραβάντης (1353-1354)

## Δουκική σύζυγος του Λουξεμβούργου (1354-1794)
*Ιωάννα της Βραβάντης (1354-1383)
*Ιωάννα της Βαυαρίας (1378-1386)
*Αγνή του Οπόλε (1388-1411)
*Ισαβέλλα της Πορτογαλίας (1430-1467)
*Μαργαρίτα της Υόρκης (1468-1477)
*Ιωάννα Α΄ της Καστίλης (1496-1506)
*Ισαβέλλα της Πορτογαλίας (1526-1539)
*Μαρία Α΄ της Αγγλίας (1556-1558)
*Ελισάβετ των Βαλουά (1559-1568)
*Άννα της Αυστρίας (1570-1580)
*Ελισάβετ της Γαλλίας (1621-1644)
*Μαριάννα της Αυστρίας (1649-1665)
*Μαρία Λουίζα της Ορλεάνης (1678-1689)
*Μαρία Άννα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ (1690-1700)
*Μαρία Λουίζα της Σαβοΐας (1701-1712)
*Θηρεσία Κουνιγούνδη Σομπιέσκα (1712-1713)
*Ελισάβετ Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1713-1740)
*Μαρία Λουίζα της Ισπανίας (1790-1792)
*Μαρία Θηρεσία της Νάπολης και της Σικελίας (1792-1794)

## Μεγάλη Δουκική σύζυγος του Λουξεμβούργου (1815-σήμερα)
*Βιλελμίνη της Πρωσίας (1815-1837)
*Άννα Πάβλοβνα της Ρωσίας (1840-1849)
*Σοφία της Βυρτεμβέργης (1849-1877)
*Έμμα του Βάλντεκ και Πύρμοντ (1879-1890)
*Αδελαΐδα Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου (1890-1905)
*Μαρία Άννα της Πορτογαλίας (1905-1912)
*Φήλιξ των Βουρβόνων-Πάρμας (1919-1964)
*Ιωσηφίνα Καρλότα του Βελγίου (1964-2000)
*Μαρία Τερέζα Μέστρε ι Μπατίστα (2000-2025)
*Στεφανία του Λανουά (2025-έως σήμερα)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Κόμισσες του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Μονάρχες του Λουξεμβούργου
Ιωάννης Σαχίνης

Ο **Ιωάννης Σαχίνης (1888 -1957)** υπήρξε διακεκριμένος επιστήμονας, εκπρόσωπος της ιστορικής υδραϊκής οικογένειας Σαχίνη, και δραστήριο μέλος της Αδελφότητος Υδραίων Αθηνών, στην οποία διετέλεσε Γενικός Γραμματέας κατά τα μέσα του 20ού αιώνα. Η οικογένεια Σαχίνη συγκαταλέγεται ανάμεσα στις παλαιότερες και πιο δραστήριες οικογένειες της Ύδρας, με παράδοση στην ναυτιλία και ενεργό συμμετοχή στην κοινωνική και εθνική ζωή του νησιού.

## Σπουδές και επιστημονική πορεία
Ο Ιωάννης Σαχίνης το 1910 σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γερμανία και ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Λογιστικής και Στατιστικής του Πανεπιστημίου Frankfurt am Main. Η ακαδημαϊκή του κατάρτιση και η γνώση του στη στατιστική και την οικονομική ανάλυση τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πλέον καταρτισμένους Υδραίους της εποχής του. Το 1912 - 1914 διέκοψε τις σπουδές του για να υπηρετήσει στους βαλκανικούς πολέμους.

## Κοινωνική και εκπαιδευτική δράση
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Γενικός Γραμματέας της Αδελφότητος Υδραίων Αθηνών, ο Σαχίνης διακρίθηκε για το έργο του υπέρ της παιδείας στην Ύδρα. Το 1945, σε συνεργασία με τον εκπαιδευτικό Απόστολο Γκάτσο, προχώρησε σε ενέργειες για την ίδρυση Γυμνασίου στην Ύδρα, επιτυγχάνοντας την επίσημη λειτουργία του – ένα γεγονός που αποτέλεσε σταθμό για τη νεολαία και την εκπαιδευτική ανάπτυξη του νησιού.

Το 1945 μαζί με τον πρόεδρο της Αδελφότητος Παντελή Κουντουριώτη ίδρυσαν τον υδραικό Ναυτικό όμιλο (ΥΝΟ).

Η συμβολή του Ιωάννη Σαχίνη υπήρξε καθοριστική στη διατήρηση του μορφωτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα της Ύδρας, καθώς και στη σύνδεση της Αδελφότητος με την τοπική κοινωνία.

## Κληρονομιά
Η δράση του εντάσσεται στην ευρύτερη παράδοση των Υδραίων της Αθήνας, οι οποίοι μετά το 1830 συνέχισαν να στηρίζουν το νησί τους με έργα παιδείας, πολιτισμού και φιλανθρωπίας. Ο Ιωάννης Σαχίνης θεωρείται σήμερα σημαντική προσωπικότητα της μεταπολεμικής ιστορίας της Ύδρας, συμβολίζοντας την ενότητα ανάμεσα στους Υδραίους της πρωτεύουσας και του νησιού.

Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Στοά της Συρίας (Κωνσταντινούπολη)

μικρογραφία|Στοά της Συρίας
Η Στοά της Συρίας (Suriye Pasajı), είναι μια ιστορική εξαώροφη εμπορική στοά που βρίσκεται στη Μεγάλη Οδό του Πέραν (σήμερα Λεωφόρο Ιστικλάλ/Istiklal Caddesi) αρ.166 στη συνοικία του Πέραν, στην Κωνσταντινούπολη.

## Ιστορία
Η κατασκευή του κτηρίου ξεκίνησε το 1901 με την υποστήριξη του Χασάν Χαλμπούνι Πασά, στενού συγγενή του βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας, και του θείου του Μεχμέτ Αμπούντ Εφέντη, προέδρου του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Κωνσταντινούπολης εκείνη την εποχή. Το έργο σχεδιάστηκε από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Δημήτρη Θ. Βασιλειάδη σε νεοκλασικό στιλ και η στοά ολοκληρώθηκε το 1908. Η Στοά αρχικά κατασκευάστηκε ως τρία ξεχωριστά κτίρια που αργότερα συνδέθηκαν με γέφυρες.  Η στοά έχει πόρτες που ανοίγουν στη λεωφόρο Ιστικλάλ, στην οδό Γκιονούλ (πρώην οδός Τιμόνι) και στην οδό Ορχάν Αντλί Απάιντιν (πρώην οδός Πιρεμέτζι).

Οι κάτω όροφοι στεγάζουν καταστήματα ενώ στους επάνω ορόφους υπάρχουν διαμερίσματα. Το ισόγειο της στοάς στεγάζει επιχειρήσεις, ενώ οι επάνω όροφοι χρησιμοποιούνται κυρίως ως διαμερίσματα. Πάνω από την είσοδο υπάρχει μια επιγραφή με το όνομα του κτιρίου στα γαλλικά, Cité de Syrie. Λέγεται ότι είναι το πρώτο κτήριο στην Κωνσταντινούπολη που είχε συνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου μετά το Παλάτι Ντολμάμπαχτσε.  Αργότερα προστέθηκε στο κτήριο ανελκυστήρας.
Η Στοά της Συρίας φιλοξένησε την τοπική ελληνική εφημερίδα «Απογευματινή» από τον Ιούλιο του 1925 έως τον Οκτώβριο του 2014, το τυπογραφείο της γαλλικής εφημερίδας «Stamboul» μεταξύ 1875 και 1964 και την αρμενική εφημερίδα «Nor Marmara» μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2010. Η Στοά στέγασε επίσης τον κινηματογράφο Santral Sineması (Cine Central), ο οποίος άνοιξε το 1911.

## Τρέχουσα χρήση
Σήμερα, η Στοά της Συρίας στεγάζει καταστήματα δερμάτινων ειδών, γουναράδικα, καφετέριες, τσαγερί και εστιατόρια που βρίσκονται έξω από το κτήριο. Στο εσωτερικό της Στοάς υπάρχει ένα κατάστημα μεταχειρισμένων ειδών, το οποίο προμηθεύει κοστούμια εποχής για τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και μουσικά βίντεο και είναι επισκέψιμο σαν μουσείο.
Η Στοά της Συρίας ανήκει από κοινού σε πολλούς μετόχους συριακής, αιγυπτιακής και τουρκικής υπηκοότητας, καταχωρήθηκε ως ιστορικό μνημείο πρώτου βαθμού από το Ανώτατο Συμβούλιο Μνημείων το 1995.
## Παραπομπές


## Πηγές

* Κολώνας Β. (2005) Έλληνες αρχιτέκτονες στην οθωμανική αυτοκρατορία (19ος - 20ός αιώνας), Εκδόσεις Ολκός
* Bohle H. & Dimog J. (2014), Istanbul. Architekturführer (Architekturführer/Architectural Guide),  DOM publishers

* https://www.arkitera.com/gorus/suriye-pasajinin-basina-gelenler/

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Τοπική Κοινότητα Γριζάνου

Η **Κοινότητα Γριζάνου** συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 με την απόσπαση του οικισμού Γριζάνο από το Δήμο Φαρκαδόνας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας.  Η Κοινότητα λειτούργησε ως το 1997, οπότε καταργήθηκε.

Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Γριζάνου υπήρξαν οι εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Scoot

Η **Scoot Pte Ltd**, γνωστή ως **Scoot**, είναι αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους με έδρα τη Σιγκαπούρη και θυγατρική του εθνικού αερομεταφορέα της χώρας, Singapore Airlines. Ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 4 Ιουνίου 2012 με διαδρομές μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων από τη Σιγκαπούρη, κυρίως προς διάφορα αεροδρόμια στην Ασία του Ειρηνικού ωκεανού.

Η αεροπορική εταιρεία αποτελεί μέρος του προγράμματος τακτικών πτήσεων KrisFlyer. Προηγουμένως, ήταν μέλος της Value Alliance. Τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται στο αεροδρόμιο Τσάντζι και ο αεροπορικός κόμβος της είναι το αεροδρόμιο Ταογιουάν στην Ταϊβάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες της Σιγκαπούρης
Γιώργος Ταμπακόπουλος

Ο **Γιώργος Ν. Ταμπακόπουλος** είναι Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και συγγραφέας.

## Βιογραφία
Ο Γιώργος Ταμπακόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1957. Απέκτησε με τη δημοσιογράφο Φωτεινή Καλλίρη, τρία παιδιά: τον Νικόλα (δημοσιογράφο και διευθυντή της ενημερωτικής ιστοσελίδας liberal.gr), τη Βιβιάννα και τη Ναστάσια Ταμπακοπούλου.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Γιώργος Ταμπακόπουλος ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του πορεία στην εφημερίδα Καθημερινή το 1976, όπου και διετέλεσε αρχισυντάκτης του πολιτικού τμήματος. Συνεργάστηκε επίσης με τις εφημερίδες Απογευματινή και Μεσημβρινή, καθώς και με το ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού Αντέννα, διευθυντής παραγωγής του Αθήνα 9,84 και εκδότης-διευθυντής της εφημερίδας Στο Καρφί. Επίσης, εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA.

Σημαντικό σταθμό στην καριέρα του υπήρξε η θητεία του ως Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του Αθηναϊκού–Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) το 2004, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η συνένωση του Αθηναϊκού και του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου εθνικού πρακτορείου. Το έργο του τιμήθηκε από το Ίδρυμα Μπότση το 2009 για την πρωτοποριακή λειτουργία του πρώτου διαδικτυακού ειδησεογραφικού δελτίου στην Ελλάδα (web-tv).

Παράλληλα με τη δημοσιογραφική του δραστηριότητα, διετέλεσε Σύμβουλος στα υπουργεία Προεδρίας της Κυβέρνησης και Εσωτερικών, καθώς και στη Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών.

## Συγγραφικό έργο
Ο Γιώργος Ταμπακόπουλος έχει γράψει τρία βιβλία: 

* Τοπική Αυτοδιοίκηση από άλλη σκοπιά (1985) 
* Τα εκλογικά συστήματα στην Ελλάδα (1987) 

* Ποιητική συλλογή «Στον Αντίποδα» (2024)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Μονή Καρακαλά Αργολίδας

Η **Μονή Καρακαλά** ή **Μονή Αγίου Δημητρίου Καρακαλά** ή **Μονή Ξεροκαστέλι** είναι γυναικεία μονή της Αργολίδας στους πρόποδες του Αραχναίου σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρα. Απέχει  περίπου 13 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Ναύπλιο και 6 χιλιόμετρα από το πιο κοντινό χωριό, τον Άγιο Αδριανό. 

Είναι κτισμένη στη θέση παλιού Φράγκικου Πύργου (αλλιώς Καστέλι) που ήταν τμήμα παλιότερου κάστρου, το οποίο οι ντόπιοι ονόμαζαν "ξεροκαστέλι" ενώ επί Τουρκοκρατίας οι Τούρκοι το αποκαλούσαν "Καρακουλέ" δηλαδή Ξεροκαστέλι. Μια άλλη εκδοχή συνδέει το όνομα του μοναστηριού με την ιστορική Μονή Καρακάλου του Αγίου Όρους. Πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα ενώ από τα αρχεία του κράτους αναφέρεται ως κάποιου είδους φρούριο τα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης και ότι χρησιμοποιήθηκε ως οπλοστάσιο των Αγωνιστών. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1834 προσαρτάται στον τότε δήμο Τιρυνθίδος (Τίρυνθος). Διοικητικά με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Νέας Τίρυνθας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τίρυνθας του Δήμου Ναυπλιέων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 23 μοναχές.  

## Παραπομπές


Μονή Καρακαλά
Μονή Καρακαλά
Παναγία Ναυπλίου Αργολίδας

Η **Παναγία** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Ναυπλιέων στην Αργολίδα και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Παναγία βρίσκεται στον κάμπο της Αργολίδας, σε υψόμετρο 52 μέτρα και σε απόσταση περίπου 6 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από το κέντρο του Ναυπλίου (έδρα του δήμου) ενώ είναι δίπλα και νότια από τον Άγιο Ανδριανό. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Αγίου Αδριανού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει  την κοινότητα Πυργιωτίκων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νέας Τίρυνθας του Δήμου Ναυπλιέων ενώ σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 22 κάτοικοι. 

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Αργολίδας) αλλά στον Δήμο Επιδαύρου είναι ο συνώνυμος οικισμός Παναγία.

## Παραπομπές


Παναγία
Παναγία
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Τζέινσβιλ (Ουισκόνσιν)

Το **Τζέινσβιλ** (αγγλικά: Janesville, Wisconsin) είναι πόλη και έδρα της κομητείας Ροκ, στο Ουισκόνσιν των Ηνωμένων Πολιτειών. Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Ροκ, στο νότιο Ουισκόνσιν. Είναι η δέκατη πολυπληθέστερη πόλη στην πολιτεία, με πληθυσμό 65.615 κατοίκων κατά την απογραφή του 2020. Η μητροπολιτική στατιστική περιοχή Τζέινσβιλ–Μπελόιτ, η οποία αποτελείται αποκλειστικά από την κομητεία Ροκ, υπολογίζεται ότι έχει 165.000 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 90,03 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία τα 88,47 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι ξηρά και τα 1,55 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι ύδατα. Η πόλη χωρίζεται από τον ποταμό Ροκ και το υψόμετρό της είναι 255 μέτρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ουισκόνσιν
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ουισκόνσιν
Κατάλογος μοναρχών της Βουλγαρίας

Οι **μονάρχες της Βουλγαρίας** κυβέρνησαν τη Βουλγαρία κατά τη διάρκεια της Πρώτης μεσαιωνικής (περίπου 681–1018) και Δεύτερης (1185–1422) Βουλγαρικής αυτοκρατορίας, καθώς και κατά τη διάρκεια του σύγχρονου Πριγκιπάτου (1879–1908) και Βασιλείου (1908–1946) της Βουλγαρίας. Αυτή η λίστα περιλαμβάνει μονάρχες από την ίδρυση της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας μέχρι τη σύγχρονη εποχή, παραλείποντας προηγούμενους μυθικούς ηγεμόνες καθώς και ηγεμόνες ξεχωριστών κρατών όπως η Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία και η Βουλγαρία του Βόλγα.

Όταν η Βουλγαρία επανεμφανίστηκε ως κράτος το 1878 με τη μορφή του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας, οι ηγεμόνες αρχικά χρησιμοποιούσαν τον τίτλο *κνιάζ* (πρίγκιπας), καθώς ήταν αυτόνομοι υποτελείς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και όχι πλήρως ανεξάρτητοι. Από την πλήρη ανεξαρτησία της Βουλγαρίας από τους Οθωμανούς το 1908 μέχρι την κατάργηση της μοναρχίας το 1946, οι Βούλγαροι μονάρχες χρησιμοποίησαν για άλλη μια φορά τον τίτλο τσάρος, αν και αυτή τη φορά γενικά μεταφράζεται διεθνώς ως "βασιλιάς" και όχι ως "αυτοκράτορας".

## Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία (680-1018)
*Ασπαρούχ (681-701)
*Τέρβελ (700-721)
*Κορμέσιι (715-721)
*Σεβάρ (738-753)
*Κορμισός (753-756)
*Βίνεχ (756-762)
*Τέλετς (762-765)
*Σαμπίν (765-766)
*Ούμορ (766)
*Τόκτου (766-767)
*Πάγκαν (767-768)
*Τέλεριγκ (768-777)
*Κάρνταμ (777-803)
*Κρούμος (796-814)
*Ομουρτάγ (814-831)
*Μαλαμίρ (831-836)
*Πρεσιάνος Α΄ (836-852)
*Βόρις Α΄ (852-889)
*Βλαδίμηρος (889-893)
*Συμεών Α΄ (893-927)
*Πέτρος Α΄ (927-969)
*Βόρις Β΄ (969-971)
*Ρωμανός (977-991)
*Σαμουήλ (997-1014)
*Γαβριήλ Ρωμανός (1014-1015)
*Ιωάννης Βλαδισλάβος (1015-1018)

## Διεκδικητές κατά τη Βυζαντινή κυριαρχία (1018–1185)
*Προυσιάνος (1018)
*Πέτρος Δελεάνος (1040-1041)
*Τιχομίρ (1040)
*Αλουσιάνος (1041)
*Κωνσταντίνος (1072)

## Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία (1185-1422)
*Πέτρος Δ΄ (1185-1197)
*Ιβάν Ασέν Α΄ (1188-1196)
*Καλογιάν (1196-1207)
*Μπόριλ (1207-1218)
*Ιβάν Ασέν Β΄ (1218-1241)
*Καλιμάν Α΄ Ασέν (1241-1246)
*Μιχαήλ Β΄ Ασέν (1246-1256)
*Καλιμάν Β΄ Ασέν (1256)
*Μίτσο Ασέν (1256-1257)
*Κωνσταντίνος Α΄ Τιχ (1257-1277)
*Μιχαήλ Ασέν Β΄ (1277-1279)
*Ιβάιλο (1277-1280)
*Ιβάν Ασέν Γ΄ (1279–1280)
*Γεώργιος Τέρτερ Α΄ (1280-1292)
*Σμίλετς (1292-1298)
*Ιβάν (1298-1299)
*Τσάκα (1299–1300)
*Θεόδωρος Σβετοσλάβ (1300-1321)
*Γεώργιος Τέρτερ Β΄ (1322-1323)
*Μιχαήλ Ασέν Γ΄ (1323-1330)
*Ιβάν Στέφαν (1330-1331)
*Ιβάν Αλεξάνταρ (1331-1371)
*Ιβάν Σρατσιμίρ (1356-1396)
*Ιβάν Σισμάν (1371-1395)
*Κωνσταντίνος Β΄ (1397-1422)

## Διεκδικητές κατά την Οθωμανική κυριαρχία (1422–1878)
*Φρουζίν (1422-1460)
*Ιβάν Σισμάν Β΄ (1598)
*Ροστισλάβ (1686)

## Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας (1878–1908)
*Αλέξανδρος (1879-1886)
*Φερδινάνδος Α΄ (1887-1908)

## Βασίλειο της Βουλγαρίας (1908–1946)
*Φερδινάνδος Α΄ (1908-1918)
*Βόρις Γ΄ (1918-1943)
*Συμεών Β΄ (1943-1946)

## Παραπομπές
Έρωτας στους αμμόλοφους

Ο ***Έρωτας στους αμμόλοφους*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αισθηματική δραματική ταινία του 1958 σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή του Κώστα Μανουσάκη, βασισμένη στο διήγημα *Οι Νεροκαλαμιές* του Γιώργου Μαρμαρίδη. Πρωταγωνιστούν οι Αλίκη Βουγιουκλάκη, Ανδρέας Μπάρκουλης και Γιάννης Αργύρης.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται στην νεαρή και ομόρφη Άννα, που ζει μαζί με τον αλκοολικό πατέρα της, σε μια παραθαλάσσια περιοχή. Η ζωή της θα αρχίζει να αλλάζει όταν ερωτεύεται παράφορα έναν δραπέτη από τις τοπικές φυλακές, πιστεύοντας η ίδια πως πρόκειται για το σκιάχτρο του κτήματος που απέκτησε ζωή.

## Διανομή ρόλων
*Αλίκη Βουγιουκλάκη - Άννα
*Ανδρέας Μπάρκουλης - δραπέτης
*Γιάννης Αργύρης - πατέρας της Άννας
*Κώστας Σταυρινουδάκης - χωροφύλακας
*Σάββας Καλατζής - χωροφύλακας

## Παραγωγή

Η ταινία είναι βασισμένη στο διήγημα *Οι Νεροκαλαμιές* του Γιώργου Μαρμαρίδη. Αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Κώστα Μανουσάκη, ο οποίος γύρισε δύο μόνο ακόμη ταινίες (1964, 1966). Είναι μία από τις έξι συνολικά ταινίες με πρωταγωνιστικό ζευγάρι την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Ανδρέα Μπάρκουλη (η τέταρτη κατά σειρά) με την προηγούμενη *[[Ο Μιμίκος και η Μαίρη (ταινία)|Ο Μιμίκος και η Μαίρη]]* να κυκλοφόρησε σχεδόν ένα μήνα νωρίτερα.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Λούτσα της Αττικής και ήταν στη πλειοψηφία τους εξωτερικά.

## Κυκλοφορία

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 15 Δεκεμβρίου 1958 στον κινηματογράφο «Κοσμοπολίτ» της Ομόνοιας, ενώ τρεις μέρες μετά ξεκίνησε να προβάλλεται και στη «Μαργαρίτα» της Καλλιθέας.

## Υποδοχή
Η ταινία έλαβε ανάμεικτη κριτική με τον Αχιλλέα Μαμάκη από το Έθνος να την χαρακτηρίζει *μια ταινία αποτυγχημένη, αλλά πολύ καλών διαθέσεων *. Με 10.726 εισιτήρια, κατέλαβε στην 33η θέση στο box office ανάμεσα σε 51 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1958-1959.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Μανουσάκη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κώστα Μανουσάκη
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Γενικές εκλογές 2024 στην Αμερικανική Σαμόα

Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αμερικανική Σαμόα την Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2024. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν κυβερνήτη, αντικυβερνήτη,  (μέλη) της Βουλής των Αντιπροσώπων και τον εκπρόσωπο της Αμερικανικής Σαμόα στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι εκλογές για τον κυβερνήτη χρειάστηκαν επαναληπτικό γύρο στις 19 Νοεμβρίου, καθώς κανένας υποψήφιος δεν έλαβε την απόλυτη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο. Ο Πούλα Νικολάο Πούλα εξελέγη κυβερνήτης και ο Πούλου Άε Άε Τζούνιορ αντικυβερνήτης. Νίκησαν τον εν ενεργεία κυβερνήτη και αντικυβερνήτη Λεμάνου Πελέτι Μάουγκα και Ελεασάλο Άλε με διαφορά σχεδόν 20 ποσοστιαίων μονάδων στον επαναληπτικό γύρο. Και οι δύο ανήκουν στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

## Εκλογή αντιπροσώπου
Η Ρεπουμπλικανή εν ενεργεία Αμάτα Κόουλμαν Ραντεβάγκεν επανεξελέγη, κερδίζοντας γύρω στο 75% των ψήφων. Η Ραντεβάγκεν αντιμετώπισε προκλήσεις από τις Δημοκρατικές Λουίσα Κουάεα και Μελεάγκι Σουιτόνου-Τσάπμαν, καθώς και από την ανεξάρτητη υποψήφια Φουαλάου Ρόζι Τάγκο Λάνκαστερ.

## Εκλογή κυβερνήτη
Ο Λεμάνου Πελέτι Μάουγκα εξελέγη κυβερνήτης στις γενικές εκλογές του 2020 με 60,3% των ψήφων. Στις 10 Απριλίου 2024 ο Μάουγκα και ο εν ενεργεία αντικυβερνήτης Ελεασάλο Άλε ανακοίνωσαν την υποψηφιότητά τους για επανεκλογή υπό το σύνθημα "" («Η αγάπη υπομένει τα πάντα»). Πριν από την ανακοίνωση του Μάουγκα, ο Ανώτατος Αρχηγός Μάουγκα Τάσι Ασουέγκα είχε εκφραστεί υπέρ της επανεκλογής του κυβερνήτη. Ο Πούλα Τ. Ι. Νικολάο Πούλα, πρώην διευθυντής του Γραφείου Νησιωτικών Υποθέσεων, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 4 Μαρτίου 2024. Ο Πούλα ανακοίνωσε ως υποψήφιο αντικυβερνήτη τον Ανώτατο Αρχηγό Πούλου Άε Άε Τζούνιορ, πρώην  της Επαρχίας Μαοπουτάσι. Στο ψηφοδέλτιο συμμετείχαν επίσης ο Βαϊταουτόλου Ιαουλουάλο και η υποψήφιά του για αντικυβερνήτης, Μέρι Ταουφετέε, με το σύνθημα «Ενωμένοι για την Αλλαγή» ("United for Change").

Στις 5 Νοεμβρίου ο Πούλα κέρδισε σχετική πλειοψηφία με 42,4% των ψήφων στις τριμερείς εκλογές για κυβερνήτη. Ωστόσο, η Αμερικανική Σαμόα απαιτεί πλειοψηφία άνω του 50% των ψήφων για νίκη. Διεξήχθη επαναληπτικός γύρος μεταξύ Πούλα και Μάουγκα στις 19 Νοεμβρίου. Τελικά, ο Πούλα επικράτησε και νίκησε τον εν ενεργεία κυβερνήτη Λεμάνου Πελέτι Μάουγκα, λαμβάνοντας σχεδόν το 60% των συνολικών ψήφων.

## Εκλογή Φόνο
Και οι 20 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων ήταν υπό επανεκλογή, αν και τέσσερις έδρες ήταν χωρίς αντίπαλο.

## Δημοψήφισμα
Οι ψηφοφόροι εξέτασαν επίσης μια συνταγματική τροποποίηση που θα έδινε στη Φόνο την εξουσία να παρακάμπτει το βέτο του κυβερνήτη επί της νομοθεσίας. Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα της Αμερικανικής Σαμόα, ο υπουργός Εσωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών έχει την εξουσία να ανατρέψει ένα βέτο του κυβερνήτη. Οι ψηφοφόροι απέρριψαν την τροποποίηση με 57,7% των ψήφων κατά της αλλαγής της διαδικασίας υπέρβασης βέτο.

## Αποτελέσματα
### Κυβερνήτης

### Αντιπρόσωπος
Η Αμάτα Κόουλμαν Ραντεβάγκεν επανεξελέγη ως αντιπρόσωπος των Αμερικανικών Σαμόα χωρίς δικαίωμα ψήφου στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών με ποσοστό 74,68% των ψήφων.

### Fono
Δεκαεπτά κάτοχοι του αξιώματος επανεξελέγησαν, με 4 άτομα να χάνουν την έδρα τους.

## Παραπομπές


2024
Αμερικανικη Σαμοα
Μπράκετβιλ (Τέξας)

Το **Μπράκετβιλ** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Κίνεϊ στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 1,341 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Τέξας
Μονή Αγίου Θεοδοσίου του Νέου Αργολίδας

Η **Μονή Αγίου Θεοδοσίου του Νέου** είναι γυναικεία μονή της Αργολίδας, δυτικά του Αραχναίου σε υψόμετρο περίπου 180 μέτρα. Απέχει 3 χιλιόμετρα ανατολικά από τον Παναρίτη, 13 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Ναύπλιο και 13 χιλιόμετρα δυτικά από το Άργος. 

## Ιστορία
Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 880 από τον τότε μοναχό και ασκητή Θεοδόσιο ο οποίος αργότερα ονομάστηκε Όσιος Θεοδόσιος ο νέος, ο ιαματικός. Όταν πέθανε, περίπου το 922, η μονή ερήμωσε και ξαναλειτούργησε στις αρχές του 16ου αιώνα. Παραχωρήθηκε στην ενετόφιλη κρητική οικογένεια Χορτάτση στις αρχές της Ενετοκρατίας και τελικά το 1835, η περιουσία του μοναστηριού περιήλθε στο κράτος. Από το 1942 λειτουργεί ως γυναικεία. 

Το καθολικό της μονής, στο κέντρο του συγκροτήματος, χρονολογείται στη Βυζαντινή περίοδο ενώ στα νότια  βρίσκεται η σκήτη του Οσίου Θεοδοσίου, η οποία έχει μετατραπεί σε ναό του Τιμίου Σταυρού.

Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 στην τότε κοινότητα Παναρίτη. Διοικητικά με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Παναρίτη που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μιδέας του Δήμου Ναυπλιέων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 9 μοναχές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εικονική περιήγηση στη Μονή Αγίου Θεοδοσίου του Νέου από τον ιστότοπο https://www.nafplio-tour.gr/.

## Παραπομπές


Μονή Αγίου Θεοδοσίου του Νέου
Μονή Αγίου Θεοδοσίου του Νέου
Ομιλιάρια

Τα Ομιλιάρια ή Κυριακοδρόμια αποτελούν συλλογές ομιλιών, που ερμηνεύουν το αγιογραφικό ανάγνωσμα των Κυριακών του λειτουργικού έτους ή ακόμη των εορτών του εορτολογικού κύκλου, οπότε ονομάζονται Εορτοδρόμια. Η πρώτη συλλογή ανήκει στον Βασίλειο Σελευκείας τον 5ο αι μ.Χ, ενώ τον 7ο αιώνα εμφανίζονται τα Κυριακοδρόμια. Η συστηματική έκδοση εντοπίζεται τον 11ο αιώνα, ενώ διασώζονται πολλές συλλογές που χρονολογούνται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας και φανερώνουν τη προσπάθεια να διατηρηθεί ζωντανή η πίστη των χριστιανών απέναντι στην πίεση και την τυραννία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ȃεγάλος αριθμός ȅμιλιαρίων εκδίδεται από διάφορους έμπειρους κήρυκες κατά τον 20ο αιώνα. Η άνθηση αυτή οφείλεται αναμφισβήτητα στη βελτίωση των θεολογικών σπουδών, στη δυνατότητα να σπουδάσουν τη θεολογική επιστήμη περισσότεροι άνθρωποι καθώς και στις δυνατότητες που παρέχουν η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη και το χαμηλό οικονομικό κόστος. Έτσι δημοσιεύτηκαν πλήθος από μεμονωμένες συλλογές με κηρύγματα, ομιλίες και λόγους, που έλαβαν τις ονομασίες Κυριακοδρόμια σπανιότερα Ομιλιάρια. Τα τελευταία έτη με τη δυνατότητα που προσφέρει το διαδίκτυο έχουν δημοσιευτεί άτυπα ηλεκτρονικά Ομιλιάρια ή Κυριακοδρόμια σε διάφορες ιστοσελίδες και ιστολόγια. Βέβαια, ο όρος «Ομιλιάρια» αποδίδει καλύτερα το λογοτεχνικό είδος της ομιλίας, δηλαδή τη μορφή του κηρύγματος με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μορφής και περιεχομένου που άρχισε να διαμορφώνεται από τους μεταποστολικούς χρόνους και πήρε την υποδειγματική του μορφή από τον Ιωάννη Χρυσόστομο και τους Καππαδόκες Πατέρες. 

Σήμερα Η τέχνη του κηρύγματος και η επιστήμη της ομιλητικής διδάσκουν το πρότυπο των Πατέρων στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Έτσι λοιπόν αναγκαία κρίνεται η διαλογική εργασία, τη μετα-επικοινωνία και η κωδικοποίηση των διαχρονικών ευαγγελικών αληθειών στο εκάστοτε κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο κάθε εποχής.

## Παραπομπές
Ρογήρος της Άντρια

μικρογραφία|Ο Τανκρέδος, που απεικονίζεται ως πίθηκος, απολαμβάνει τη φυλάκιση το Ρύογήρου, τού κύριου εχθρού του, σε αυτή την απεικόνιση από το ''Liber ad honorem Augusti'' του Πέτρου τού Έμπολι (1196).

Ο **Ρογήρος**, κόμης της Άντρια και μέγας θαλαμηπόλος τής Σικελίας, ήταν διεκδικητής τού θρόνου τής Σικελίας μετά το τέλος τού Γουλιέλμου Β΄ το 1189. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ήταν δισεγγονός τού Ντρόγκο των Ωτβίλ, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί.

Ο Ρογήρος, μαζί με τον Ρομουάλδο Γκουάρνα, αρχιεπίσκοπο του Σαλέρνο, στάλθηκαν από τον Γουλιέλμο Β΄ το 1177 για να παρακολουθήσουν συζητήσεις στη Βενετία, μετά την ήττα τού βασιλιά της Γερμανίας Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα στο Λενιάνο &#x2014;μία νίκη στην οποία είχε συμμετάσχει και ο Ρογήρος&#x2014; το προηγούμενο έτος. Μαζί, οι Σικελοί απεσταλμένοι συναίνεσαν στη Συνθήκη της Βενετίας.

Ο Ρογήρος αρχικά αντιστάθηκε στις αξιώσεις τού Τανκρέδου τού Λέτσε υπέρ εκείνων τής Κωνσταντίας, κόρης τού Ρογήρου Β΄, και συζύγου τού Ερρίκου ΣΤ΄, γιου τού Φρειδερίκου Α΄, αν και ο ίδιος ήταν υποψήφιος. Είχε τους περισσότερους βαρόνους τής χερσονήσου με το μέρος του, αλλά ο καγκελάριος τού Τανκρέδου, Ματθαίος του Αγιέλο, διέδιδε άθλιες ιστορίες για την ιδιωτική του ζωή, και η υποστήριξη τού κόμη διαβρώθηκε γρήγορα. Ο Ρογήρος ενώθηκε με τον Ριχάρδο κόμη τής Καρινόλα και τον Ερρίκο Τέστα, τον στρατάρχη τού Ερρίκου ΣΤ΄, και εισέβαλαν στην Απουλία. Κατέλαβαν το Κορνέτο, αλλά στην πολιορκία του Αριάνο, ο Ριχάρδος κόμης της Ατσέρα, ξεγέλασε τον κόμη τής Άντρια και τον συνέλαβε (1190). Τον εκτέλεσε λίγο αργότερα.

## Πηγές
* ''Annales Casinenses'' . Μετάφραση από τον G.A. Loud.
* Νorwich, John Julius. *Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194*. Εκδ. Λόνγκμαν, Λονδίνο, 1970.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Κόνραντ του Λύτσελχαρντ

Ο **Κόνραντ του Λύτσελχαρντ**, γερμ.: *Konrad von Lützelhardt* (άκμασε το 1177, απεβ. το 1197) ήταν Γερμανός ευγενής και μάργραβος τής Ανκόνα τον 12ο αι.

## Βιογραφία
Ο Κόνραντ καταγόταν από την οικογένεια των Λύτσελχαρντ, που μέλη της ήταν *υπουργοί* (ministerialis) στη Σουηβία, πιστά στον βασιλιά τής Γερμανίας.

Όταν οι Σικελοί ευγενείς ανέδειξαν τον Τανκρέδο του Λέτσε σε βασιλιά της Σικελίας το 1190, ο Κόνραντ υποστήριξε τις αξιώσεις τού Ερρίκου ΣΤ΄ βασιλιά της Γερμανίας στον θρόνο τής Σικελίας, με τη βία των όπλων.

Το 1177 διορίστηκε μάργραβος τής Ανκόνα. Το 1192 ο Κόνραντ απέτυχε να υπερασπιστεί την Κάπουα εναντίον του Ριχάρδου κόμη τής Ατσέρα, κουνιάδου του Τανκρέδου. Ταυτόχρονα, ο Κόνραντ ήταν ενεργός ως βασιλικός διοικητής τής Ετρουρίας.

Το 1193 ανέλαβε τη διοίκηση τής εκστρατείας εναντίον τού Τανκρέδου στην Απουλία, και επίσης τον επόμενο χρόνο ηγήθηκε τού σουηβικού στρατού τού Ερρίκου ΣΤ΄ στην Ιταλία. Το 1195 ο βασιλιάς τον έκανε κόμη του Μολίζε. Απεβίωσε το 1197.

Οι αντίπαλοί του τού έδωσαν το παρωνύμιο *Musca in cerebrο*  (ιταλ.: *Muscaincervello*, που σημαίνει "μύγα στον εγκέφαλο"), γιατί  «συνήθως φαινόταν αρκετά τρελός» (quod plerumque quasi demens videretur). 

## Πηγές
* Peter Csendes: *Heinrich VI.*, Primus Verlag Darmstadt 1993. 
* Alemannische Seiten.de ¨

Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας
Συνθήκη του Βενεβέντου

Η **Συνθήκη του Βενεβέντου**  ή **Κονκορδάτο του Βενεβέντου**  (18 Ιουνίου 1156) ήταν μία σημαντική συνθήκη μεταξύ τού παπισμού τού Αδριανού Δ΄ και τού Νορμανδικού βασιλείου τής Σικελίας.  Μετά από χρόνια ταραγμένων σχέσεων, οι πάπες τελικά κατέληξαν σε ειρήνη με τους βασιλείς τού Οίκου των Ωτβίλ.

Το 1156 τα γεγονότα οδήγησαν τον πάπα μόνο του απέναντι στους Νορμανδούς. Ο στρατός τού Μιχαήλ Παλαιολόγου είχε εξοντωθεί, ο στρατός του Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσα είχε επιστρέψει στη Γερμανία, και οι εσωτερικοί επαναστάτες κατά τής βασιλικής εξουσίας στην Απουλία, άνδρες όπως ο Ροβέρτος Β΄ της Καπούης ή ο Ριχάρδος Β΄ της Ακουίλα, είτε είχαν συμφιλιωθεί, είτε είχαν φυλακιστεί. Με λίγα λόγια, ο πάπας δεν είχε κάποια υποστήριξη, για να συνεχίσει τις εχθροπραξίες. Επίσης, ο λαός του απαγόρευσε την είσοδο στη Ρώμη. Έμενε στο Μπενεβέντο, το οποίο ήταν παπικό έδαφος για περισσότερο από έναν αιώνα. Ο σικελικός στρατός πλησίασε το Μπενεβέντο, και ο πάπας αναγκάστηκε να κάνει όρους.

Ο παπικός καγκελάριος, Ρολάνδος τής Σιένα, αργότερα πάπας Αλέξανδρος Γ΄, και ο Ρωμαίος ευγενής Οντόνε Φραγκιπάνε στάλθηκαν για διαπραγματεύσεις.  Ο Γουλιέλμος της Τύρου υποστηρίζει ότι η πόλη πολιορκήθηκε, αλλά αυτόπτες μάρτυρες τον διαψεύδουν. Ο βασιλιάς Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας έστειλε τον δικό του *[[Ναύαρχος|αρχιναύαρχο]]* (ammiratus ammiratorum), Μάγιο τού Μπάρι, και τους δύο πρώτους κληρικούς του, τον Ούγο τού Παλέρμο και τον Ρωμουάλδο τού Σαλέρνο. Έχοντας το επάνω χέρι, οι Σικελοί απεσταλμένοι ολοκλήρωσαν μία συμφωνία στις 18 Ιουνίου. Αυτή η συμφωνία ήταν η Συνθήκη τού Μπενεβέντο.

Ένας από τους κύριους συντάκτες τής συνθήκης, όπως έχει διαμορφωθεί, ήταν ένας νεαρός συμβολαιογράφος ονόματι Ματθαίος τού Αγιέλο,  ο οποίος αργότερα έγινε πολύ διάσημος στη Σικελία. Η βασιλεία τού Γουλιέλμου Β΄ αναγνωρίστηκε σε όλη τη Σικελία, την Απουλία, την Καλαβρία και την Καμπανία, καθώς και στην Κάπουα, τις παράκτιες πόλεις Αμάλφι, Νάπολη και Γκαέτα,  ακόμη και στα πρόσφατα κατακτημένα εδάφη στη *Μάρκια* (δηλαδή Μάρκε, ή ίσως Μαρσίκα) και το Αμπρούτσι, τα οποία οι Ρογήρος Γ΄ και Αλφόνσος, οι μεγαλύτεροι αδελφοί τού Γουλιέλμου, είχαν διεκδικήσει στο παρελθόν. Ο φόρος υποτέλειας προς τον πάπα ύψους 600 *[[Ιστάμενον|σκυφάτων,]]* που συμφωνήθηκε από τον Ρογήρο Β' το 1139 στο Μινιάνο, επικυρώθηκε, και προστέθηκαν άλλα 400 *σκυφάτα* για το Μάρσι. 

Το δικαίωμα τού πάπα να στέλνει απεσταλμένους στο βασίλειο τής χερσονήσου έγινε δεκτό, αλλά η θέση τού λεγάτου τού βασιλιά στη Σικελία επιβεβαιώθηκε, και ο πάπας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την πολύ αξιωμένη εξουσία του στο νησί. Στην εκκλησία τού Αγίου Μαρκιανού, ο Γουλιέλμος Β΄ ανέλαβε από τον πάπα πρώτα τη Σικελία, στη συνέχεια την Απουλία και τέλος την Κάπουα. Έλαβε το Φιλί τής Ειρήνης και απένειμε στον πάπα δώρα χρυσού και αργύρου.

Το πρωτότυπο χειρόγραφο τής συνθήκης βρίσκεται στο Αποστολικό Αρχείο τού Βατικανού.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  
*  

Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Ριχάρδος Β΄ της Ακουίλα

Ο **Ριχάρδος Β΄ της Ακουίλα**, ιταλ.: *Riccardo II d'Aquila* ήταν Ιταλο-Νορμανδός ευγενής και κόμης τού Φόντι. Καταγόταν από μία εξέχουσα Νορμανδική οικογένεια από το L' Aigle (στα ιταλικά μεταφράζεται ως *Αquila*, και τα δύο σημαίνουν "αετός"). Ήταν ένας από τους κορυφαίους επαναστάτες εναντίον του Γουλιέλμου Α΄ τής Σικελίας, κατά τα πρώτα χρόνια τής βασιλείας του. Τον Μάιο του 1156 ο Ριχάρδος Β΄ πρόδωσε τούς επαναστάτες τού Μπάρι, και άφησε την πόλη ελεύθερη για τις καταστροφές ενός εκδικητικού Γουλιέλμου Β΄.

## Πηγές
* Ούγος Φαλκάνδος. ''Ιστορία των Τυράννων της Σικελίας'' στη Λατινική Βιβλιοθήκη. (στα Λατινικά)
* Νόριτς, Τζον Τζούλιους . *Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194* . Λονδίνο: Longman, 1970.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 1154–1166: Guglielmo il Malo — Maione — Matteo Bonello 

Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Ούγος Φαλκάνδος

Ο **Ούγος Φαλκάνδος**, ιταλ.: *Hugo Falcandus* ήταν ιστορικός, που κατέγραψε τις βασιλείες τού Γουλιέλμου Α΄ τής Σικελίας και τού γιου του Γουλιέλμου Β΄ (όσο ο τελευταίος  ήταν ανήλικος) σε ένα εξαιρετικά κριτικό έργο, με τίτλο *Η Ιστορία των Τυράννων της Σικελίας* (ή *Liber de Regno Sicilie*). Η λατινική γραφή τού έργου είναι γραμμένη σε λόγιο ύφος. Υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες, ως προς το αν το "Ούγος Φαλκάνδος" είναι πραγματικό όνομα, ή ψευδώνυμο. Η Έβελιν Τζέιμισον υποστήριξε ότι ήταν ο Ευγένιος, *[[Ναύαρχος|amiratus]]* από το 1190. Ο Γάλλος Ούγος Φουκώδ (*Ούγος Φουλκαύδος*), ηγούμενος τού Σαιν-Ντενί, έχει προταθεί ως συγγραφέας.  Το όνομά του, *Φαλκάνδος*, είναι προφανώς κακή γραφή του *Φαλκαύδος*, λατινική γραφή τού "Φουκώδ", που είναι ένα γαλλικό επώνυμο. Σύμφωνα με τον Γκράχαμ Λάουντ, ο "Ούγος Φαλκάνδος" ήταν γηγενής τού βασιλείου τής Σικελίας, και όχι κάποιος από τη βόρεια Ευρώπη. 

Η *Ιστορία* καλύπτει την περίοδο από το τέλος τού Ρογήρου Β' τής Σικελίας το 1154, έως την ενηλικίωση τού Γουλιέλμου Β', το 1169. Ο Ούγος επικεντρώνεται στην εσωτερική πολιτική τής Νορμανδικής Αυλής τού Παλέρμου. Οι δολοπλοκίες και τα σκάνδαλα δεν αγνοούνται ποτέ. Έχει χαμηλή γνώμη για τους περισσότερους συγχρόνους του, και αποδίδει κακή πρόθεση σχεδόν σε όλες τις πράξεις. Παρ' όλα αυτά, η λεπτομερής αφήγησή του είναι τόσο ανώτερη από άλλες αφηγήσεις παρόμοιας εποχής και τόπου, που δεν μπορεί να παραβλεφθεί λόγω προκατάληψης. Σύμφωνα με τον λόρδο Νόριτς, «μπορεί να συγκριθεί με τον Τάκιτο και τον Θουκυδίδη».

Η πρώτη αγγλική μετάφραση, από τους Γκράχαμ Λάουντ και T. Βήντεμαν, δημοσιεύθηκε το 1998.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Alio, Jacqueline. *Μαργαρίτα, βασίλισσα της Σικελίας* . Trinacria: Νέα Υόρκη, 2017.
* Νόριτς, Τζον Τζούλιους . *Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194* . Λόνγκμαν: Λονδίνο, 1970.
* ''Ιστορία των Τυράννων της Σικελίας'' στη Λατινική Βιβλιοθήκη
* [GB: ''La 'Historia' ή 'Liber de Regno Sicilie' και la Epistola ad Petrum Panormitane Ecclesie Thesaurarium di Ugo Falcando, bearb.'' ''v.'', Siragusa, Roma 1897](https://web.archive.org/web/20110716060910/http://www.uan.it/alim/letteratura.nsf/(cercaVolumi)/B36CE1210E2F3946C1256FEA00559177?OpenDocument)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ούγκο Φαλκάντους . *Scribd.com* .

Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας