Γάιος Σκριβώνιος Κουρίων (τριβούνος το 50 π.Χ.)

Ο **Γάιος Σκριβώνιος Κουρίων**, λατινικά: *Gaius Scribonius Curio* ( – 49 π.Χ.) ήταν γιος του Γάιου Σκριβώνιου Κουρίωνα και ύπατος το 76 π.Χ. Οι πολιτικές του δεσμεύσεις άλλαξαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 50 π.Χ. μέχρι την θητεία του, όταν τάχθηκε με τον Ιούλιο Καίσαρα, αφού πιθανώς έλαβε μία τεράστια δωροδοκία. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα τάχθηκε στο πλευρό του Ιουλίου Καίσαρα, και οδήγησε τα στρατεύματα της μερίδας του Καίσαρα στη Σικελία και στη συνέχεια στην Αφρική, όπου σκοτώθηκε στη μάχη. 

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Ο Κουρίων ήταν γιος του ομώνυμου πατέρα του και της συζύγου του Mεμμίας, που γεννήθηκε γύρω στα 84 π.Χ.  

Ο Κουρίων και ο Mάρκος Αντώνιος είχαν μία στενή φιλία, η οποία καταγγέλθηκε από τους πολιτικούς τους εχθρούς ως ανήθικη ή πιθανώς το ανήθικη ήταν φαντασία.  Σε μία συκοφαντική ομιλία εναντίον του Μ. Aντώνιου, ο Κικέρων κατηγόρησε τον Aντώνιο ότι ήταν εραστής του Κουρίωνα, ισχυριζόμενος ότι αφού οι δύο νέοι είχαν απαγορευτεί να βλέπουν ο ένας τον άλλον από τον πατέρα Κουρίωνα, ο υιός Κουρίων εισήγαγε λαθραία τον Aντώνιο από τη στέγη του σπιτιού τού πατέρα του.

### Αντίπαλος του Καίσαρα
Η πρώτη του καταγεγραμμένη πολιτική δραστηριότητα ήταν, με τον πατέρα του, να υποστηρίξει τον Πόπλιο Κλόδιο Πούλχερ στη γερουσία και στα δικαστήρια κατά τη διάρκεια της υπόθεσης της Καλής Θεάς (Bona Dea). Ο Κλόδιος είχε κατηγορηθεί για ιεροσυλία. Ο πατέρας Κουρίων αντιτάχθηκε σθεναρά σε ένα ψήφισμα της Συγκλήτου για τη σύσταση δικαστηρίου για δίωξη, και ο νεότερος Κουρίων πολέμησε τον νόμο που προτάθηκε αντίστοιχα στις Συνελεύσεις. 

Αυτός και ο πατέρας του έγιναν αντίπαλοι του Καίσαρα και της Πρώτης Τριανδρίας το 59 π.Χ. Για την προσπάθειά τους καταχειροκροτήθηκαν δημόσια και στους αγώνες. Είχε εμπλακεί στην υπόθεση του Βέττιου -ισχυρισμοί, πιθανώς κατασκευασμένοι του Καίσαρα, ότι ο Κουρίων ήταν μέλος μίας συνωμοσίας για τη δολοφονία του Πομπήιου- αλλά οι ισχυρισμοί ήταν μη πιστευτοί, και ο Βέττιος βρέθηκε νεκρός λίγο αργότερα. 

Λίγα χρόνια αργότερα, το 54 π.Χ., υπηρέτησε ως ταμίας (quaestor) στην Ασία, και έμεινε εκεί για μερικά χρόνια. Εκείνη την περίοδο, ο πατέρας του apeb;ivsε (έλαβε συλλυπητήρια επιστολή από τον Κικέρωνα). Μετά την επιστροφή του στη Ρώμη το 52, έδωσε θαυμάσιους νεκρικούς αγώνες για να τιμήσει τη μνήμη το;y πατέρα του, σε συνεργασία με τον Μάρκο Φαβόνιο, έναν σύμμαχο του Κάτωνα που τότε υπηρετούσε ως αgoran;omow (aedile).  Νυμφεύτηκε επίσης τη χήρα τού φίλου του Κλόδιου, τη Φουλβία, η οποία είχε σκοτωθεί σε μάχη στον δρόμο με τον Tίτο Άννιο Μίλωνα τον Ιανουάριο.  Αυτό βοήθησε τη δημόσια εικόνα του μεταξύ των υποστηρικτών του Κλόδιου, και του έδωσε την υποστήριξη των οπαδών του Κλόδιου. Ο γιος αυτού και της Φουλβίας Σκριβώνιος Κουρίων, γεννήθηκε αμέσως μετά.

### Τριβούνος των πληβείων
Το έτος 51 π.Χ. προετοιμάστηκε να υποστηρίξει την υποψηφιότητά του ως αγορανόμου το επόμενο έτος. Αλλά μετά την καταδίκη ενός από τους τριβούνους των πληβείων εκλεγμένους τον Ιούλιο, βρήκε την ευκαιρία να σταθεί ως αντικαταστάτης αυτού του τριβούνου. Την ίδια χρονιά εξελέγη ποντίφηξ.  Η πολιτική του θέση ήταν σταθερά αντι-καισαρική, και αναμενόταν να υποστηρίξει την απομάκρυνση του Καίσαρα από τη Γαλατία χωρίς τιμές, να μπλοκάρει μία πιθανή δεύτερη υπατεία, και να καταργήσει την αγροτική νομοθεσία του Καίσαρα του 59. Ωστόσο ο Κουρίων άλλαξε τις απόψεις του, πιθανώς επειδή δυσανασχετούσε με την άρνηση της Συγκλήτου να εισαγάγει έναν ενδιάμεσο μήνα, ή αφού έλαβε μία τεράστια δωροδοκία από τον Καίσαρα. Ωστόσο δεν έγινε σαφές ότι είχε γίνει σύμμαχος του Καίσαρα για μερικούς μήνες. Ο Κουρίων συνέχισε τις αντι-καισαριακές του προτάσεις, έως ότου οι προτάσεις του για την προσάρτηση της Μαυριτανίας απορρίφθηκαν από τη Σύγκλητο.

Μόνο τον Μάρτιο, όταν το ζήτημα της διοίκησης του Καίσαρα τέθηκε ενώπιον της Συγκλήτου, η θέση του Κουρίωνα έγινε πιο ξεκάθαρη, όταν απαίτησε ότι εάν ο Καίσαρας απομακρυνόταν στη Γαλατία, ο Πομπήιος πρέπει επίσης να απομακρυνθεί στην Ισπανία. Κατά τη διάρκεια του έτους ο Κουρίων ασκούσε βέτο σε οποιαδήποτε άλλη συζήτηση, σχετικά με την εντολή του Καίσαρα.  Η πρόταση εγκωμιάστηκε ευρέως από τον γενικό πληθυσμό, ως ένας αποδεκτός συμβιβασμός, που θα απέφευγε τον εμφύλιο πόλεμο, και έδψσε στον Κουρίωνα τεράστια δημοτικότητα, αλλά ταυτόχρονα ο Κουρίων απέκτησε  την εχθρότητα του Πομπήιου.  Η πρόταση κέρδισε επίσης την έγκριση πολλών συγκλητικών, οι οποίοι την θεώρησαν ως "πιο ελκυστική... από τη ρητορική της άκαμπτης αντιπαράθεσης". 

Τον Δεκέμβριο του 50, ένας από τους τότε τιμητές, ο Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ, προσπάθησε να τον απομακρύνει από τη Σύγκλητο, πρόταση την οποία η Σύγκλητος απέρριψε μετά από παρότρυνση του Κουρίωνα. Σε μία ακόλουθη συζήτηση σχετικά με την πρόταση του Κουρίωνα να παραιτηθούν τόσο ο Καίσαρας όσο και ο Πομπήιος, η Σύγκλητος ψήφισε πιο πολύ υπέρ (370 έναντι 22).  Αυτή η πρόταση, ωστόσο, τέθηκε σε βέτο από τον ύπατο, ο οποίος στη συνέχεια κάλεσε εξώδικα τον Πομπήιο να στρατολογήσει άνδρες, για να πολεμήσουν τον Καίσαρα.  Μετά τη λήξη της θητείας του στις 9 Δεκεμβρίου 50 (οι τριβούνοι ανέλαβαν καθήκοντα στις 10 Δεκεμβρίου, αντί την 1η Ιανουαρίου), παραπονέθηκε στον λαό για τον Πομπήιο και τον ύπατο Γ. Κλ. Μάρκελλο, και κατέφυγε αμέσως στον Καίσαρα στη Ραβέννα. 

Καθώς η χρονιά πλησίαζε στο τέλος της, οι σχέσεις μεταξύ του Καίσαρα και του Πομπήιου έφτασαν σε ένα σημείο θραύσης: μία πρόταση της τελευταίας στιγμής από τον Κουρίωνα και δύο από τους τριβούνους εκείνης της χρονιάς (Mάρκο Αντώνιο και Κόιντο Κάσσιο Λογγίνο) την 1η Ιανουαρίου 49 π.Χ. απορρίφθηκε, και η Σύγκλητος –με την παρότρυνση των σκληροπυρηνικών– ψήφισε την απομάκρυνση του Καίσαρα από τις εντολές του (ο Κουρίων και ο Mάρκος Καίλιος Ρούφος ήταν οι μόνες αντίθετες ψήφοι) και κίνησε ηντ τελεσίδικη απόφαση της Συγκλήτου (*senatus consultum ultimum)* εναντίον του Καίσαρα.  Σε απάντηση, ο Κουρίων, ο Αντώνιος, ο Κάσσιος και ο Καίλιος κατέφυγαν από τη Ρώμη στον Καίσαρα, και στη συνέχεια σήκωσε τα όπλα εναντίον της Συγκλήτου. 

### Εμφύλιος του Καίσαρα
Γύρω στις 10 Ιανουαρίου ο Εμφύλιος Πόλεμος του Καίσαρα ξεκίνησε, όταν ο Καίσαρας πέρασε τον Ρουβίκωνα και εισέβαλε στην Ιταλία. Οι πόλεις και οι κοινότητες της βόρειας Ιταλίας γρήγορα έπεσαν ή παραδόθηκαν στον Καίσαρα, και αυτός διέταξε τη στρατολόγηση επιπλέον στρατιωτών. Ο Κουρίων τέθηκε επικεφαλής της επιχείρησης στρατολόγησης. Όταν ο Καίσαρας έφτασε στο Κορφίνιον, ο Κουρίων έφερε 22 κοόρτεις για να βοηθήσουν στην πολιορκία. 
μικρογραφία|Χάρτης που δείχνει την εκστρατεία του Κουρίωνα στην Αφρική, 49 π.Χ.
Μετά τη φυγή του Πομπήιου στην Ελλάδα με περίπου το ένα τρίτο της Συγκλήτου, ο Κουρίων τέθηκε επικεφαλής τριών λεγεώνων για να καταλάβει τη Σικελία και την Αφρική. Άφιξη στη Σικελία στις 24 Απριλίου 49 π.Χ., ανάγκασε τον Κάτωνα να φύγει από την επαρχία αναίμακτα.   Η επιτυχία του Κουρίωνα στη Σικελία εξασφάλισε επίσης την προσφορά σιτηρών και τη στρατηγική του θέση, επιτρέποντας στον Καίσαρα να θρέψει την πόλη, και να αποκτήσει τον έλεγχο της κεντρικής Μεσογείου. 

Τον Αύγουστο του 49 απέπλευσε από το Λιλύβαιον και προσορμίστηκε κοντά στην Aνκουιλαρία στο ακρωτήριο Μπον στην Αφρική.  Εκεί αντιμετώπισε τον Άττιο Βάρο και τον βασιλιά Ιόβα Α΄ της Νουμιδίας, που είχαν ταχθεί με το μέρος του Πομπήιου.  Αν και κέρδισε τη μάχη της Ουτίκα, αναγκάστηκε να αποσυρθεί, και τελικά ηττήθηκε από τον Σαβούρρα, τον στρατηγό του Ιόβα Α΄, στη μάχη του ποταμού Bεγράδας, όπου πολέμησε μέχρι θανάτου, μαζί με τον στρατό του, αντί να προσπαθήσει να διαφύγει στο στρατόπεδό του. 

## Οικογένεια
Με το γάμο του με τη Φουλβία, τη χήρα του Πόπλιου Κλόδιου και εγγονή του Γάιου Γράκχου, απέκτησε δύο θετά τέκνα, την Κλοδία Πούλχρα και τον Πόπλιο Κλόδιο Πούλχερ, και έναν γιο, τον Γάιο Σκριβώνιο Κουρίωνα.

Ο ομώνυμος γιος του εκτελέστηκε αργότερα από τον Οκταβιανό Αύγουστο μετά τη μάχη του Ακτίου, επειδή υποστήριξε τον Μάρκο Αντώνιο.

## Υστεροφημία
Ο Κουρίων έκτισε το πρώτο μόνιμο αμφιθέατρο της Ρώμης, στη μνήμη του πατέρα του, και εόρτασε τους νεκρικούς αγώνες εκεί με καθίσματα τοποθετημένα σε ένα στρεφόμενο επίπεδο, που μπορούσε να ενθουσιάσει ολόκληρο το κοινό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* C. Scribonius (11) C. f. C. n. Curio in the Digital Prosopography of the Roman Republic.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ρήτορες
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί