open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βραβείο Μπαστιά

Το **Βραβείο Μπαστιά** (*Bastiat Prize*) είναι βραβείο δημοσιογραφίας που απονέμεται κάθε χρόνο από το Ίδρυμα Reason (Reason Foundation). Μέχρι και το 2011 δινόταν από το International Policy Network. Το Βραβείο Μπαστιά αναγνωρίζει δημοσιογράφους, των οποίων τα δημοσιευμένα έργα «εξηγούν, προωθούν και υπερασπίζονται τις αρχές της ελεύθερης κοινωνίας». Το βραβείο συνοδεύεται από 15.000 αμερικανικά δολάρια.

Το Βραβείο, που καθιερώθηκε το 2002, είναι εμπνευσμένο από το Γάλλο φιλόσοφο του 19ου αιώνα Φρεντερίκ Μπαστιά και τη συμβολή του στην υπεράσπιση της ελευθερίας. Με τη χρήση της σάτιρας και της αλληγορίας, ο Μπαστιά μπόρεσε να μεταφέρει πολύπλοκα ζητήματα οικονομικής φύσεως στο γενικό κοινό. Σε συμφωνία με την κληρονομιά του, οι καταχωρήσεις για το βραβείο Μπαστιά κρίνονται με βάση το πνευματικό περιεχόμενο, την πειστικότητα της γλώσσας που χρησιμοποιείται και το είδος της δημοσίευσης στην οποία εμφανίζεται. Οι κριτές έχουν συμπεριλάβει τη Μάργκαρετ Θάτσερ, τον Τζέιμς Μπιουκάναν, και το Μίλτον Φρίντμαν.  

## Νικητές του Βραβείου Μπαστιά
* 2002: Σόβικ Τσακραβέρτι (Sauvik Chakraverti) και Άμιτυ Σλες (Amity Shlaes)
* 2003: Μπράιαν Κάρνι (Brian Carney)
* 2004: Ρόμπερτ Γκεστ (Robert Guest)
* 2005: Μαίρη Αναστάζια Ο'Γρέιντυ (Mary Anastasia O'Grady) 
* 2006: Τιμ Χάρφορντ (Tim Harford) και Τζέιμυ Γουάιτ (Jamie Whyte)
* 2007: Άμιτ Βάρμα (Amit Varma) 
* 2008: Μπάρτον Χινκλ (Barton Hinkle)
* 2009: Τζον Χάσνας (John Hasnas), Σίκα Ντάλμια (Shikha Dalmia), και Ντάνιελ Χάνναν (Daniel Hannan) 
* 2010: Τζέιμς Ντέλινπόουλ (James Delingpole) και Μπρετ Στήβενς (Bret Stephens)
* 2011: Τομ Ήστον (Tom Easton) και Βιρτζίνια Πόστρελ (Virginia Postrel)
* 2012: Αν Τζόλις (Anne Jolis)
* 2013: Λέιν Φίλλερ (Lane Filler) και Ρος Κλάρκ (Ross Clark)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Bastiat Prize Policy Network 2011 and prior
* Bastiat Prize Reason Foundation 2012

Μπαστια
Κατηγορία:Βραβεία των Ηνωμένων Πολιτειών
Πανεπιστήμιο της Μινεσότα

Το **Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, Δίδυμες Πόλεις** (αγγλ. *University of Minnesota, Twin Cities*) είναι ένα δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στη Μινεάπολις και στο Σεντ Πωλ της Μινεσότα των ΗΠΑ, με τις εγκαταστάσεις στις πόλεις αυτές να απέχουν μεταξύ τους περίπου 8 χιλιόμετρα. Είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο πανεπιστήμιο που απαρτίζει το Σύστημα του Πανεπιστημίου της Μινεσότα και έχει τον έκτο μεγαλύτερο αριθμό φοιτητών στις Ηνωμένες Πολιτείες με 51.853 φοιτητές την περίοδο 2012-2013. Το πανεπιστήμιο είναι οργανωμένο σε 19 κολλέγια και τμήματα, ενώ έχει και εγκαταστάσεις στις πόλεις Κρούκστον, Ντουλούθ, Μόρις και Ρότσεστερ.

Οι αθλητικές ομάδες του πανεπιστημίου είναι γνωστές συλλογικά ως Μινεσότα Γκόλντεν Γκόφερς και συμμετέχουν στην Πρώτη Κατηγορία των πρωταθλημάτων του NCAA, ως μέλη του Πρωταθλήματος Μπιγκ Τεν.

## Παραπομπές
 

Μινεσοτα
Κατηγορία:Μινεσότα
Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ

Το **Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ** (αγγλ. *McGill University*) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ στον Καναδά.

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1821 κατά τη διάρκεια της βρετανικής αποικιακής περιόδου και φέρει το όνομα του Τζέιμς ΜακΓκιλ, επιφανούς εμπόρου του Μόντρεαλ από τη Γλασκώβη της Σκωτίας και αποφοίτου του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, ο οποίος δώρισε χρήματα για τη δημιουργία του πανεπιστημίου. Έχοντας 21 σχολές το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ προσφέρει πτυχία και διπλώματα σε πάνω από 300 πεδία σπουδών συμπεριλαμβανομένων και των πολιτισμικών σπουδών, της ιατρικής και της νομικής.

Το πανεπιστήμιο έχει περίπου 215.000 αποφοίτους εν ζωή παγκοσμίως. Ανάμεσα στους αποφοίτους συμπεριλαμβάνονται και εννέα κάτοχοι του Βραβείου Νόμπελ, 135 Υπότροφοι Ρόουντς (οι περισσότεροι στη χώρα), τρεις αστροναύτες, δύο πρωθυπουργοί του Καναδά, δώδεκα δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Καναδά, τέσσερις ξένοι ηγέτες, 28 ξένοι πρέσβεις, εννέα κάτοχοι Όσκαρ, τρεις κάτοχοι Βραβείου Πούλιτζερ, και 28 κάτοχοι μεταλλίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επίσης, απόφοιτοι του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ συνέβαλαν αποφασιστικά στη δημιουργία αθλημάτων όπως το αμερικάνικο ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση και το χόκεϊ επί πάγου. Το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ είναι επίσης, μαζί με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, το ένα από τα δύο καναδικά πανεπιστήμια που είναι μέλος του Συνδέσμου Αμερικανικών Πανεπιστημίων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

ΜακΓκιλ
Κατηγορία:Μόντρεαλ
Ναχαγιέ Ποζαρέβτσκα

Το **Ναχαγιέ Ποζαρέβτσκα** (*[[σερβικά]] : Пожаревачка нахија*) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας  και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Ποζάρεβατς όπου πήρε και το όνομα του.

Το ναχαγιέ στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε μετά την κατάκτηση του Δεσποτάτου της Σερβίας τον 15ο αιώνα. Το 1819 με την αυτονόμηση του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1819 και παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1834. Διοικητικά χωριζόταν σε 7 Κνεζίνες : Μοράβσκι, Μλάβσκα, Κόλουμπαρ, Πεκ, Ραμ, Ομόλιε και Звижд, και 194 χωριά ή οικισμούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας
Ποζαρεβτσκα
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας
Αγία Ελένη Τροιζήνας

Η **Αγία Ελένη** είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Άνω Φαναρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τροιζήνος του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

* Μέχρι το 1955, η Αγία Ελένη ονομαζόταν *Μπάφι* , ενώ κατά τον 19ο αιώνα αναφέρεται ως *Μπεδένι*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Ελένη είναι οικισμός στο δυτικό τμήμα της Τροιζηνίας. Βρίσκεται κοντά στα όρια με το νομό Αργολίδας, σε ημιορεινή περιοχή μεταξύ των κορυφών Ορθολίθι και Μπελένι και μέσο σταθμικό υψόμετρο 400. Απέχει περίπου 46 χλμ. Α.ΝΑ. του Ναυπλίου.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 ως *Μπάφι* και προσαρτήθηκε στον δήμο Δρυόπης του, τέως, νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1925 εντάχθηκε στον, τέως, δήμο Αττικής & Βοιωτίας και το 1943 στον νομό Αττικής. Το 1955 μετονομάστηκε σε *Αγία Ελένη*. Με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον νομό Αττικής και υπήχθη στο νομό Πειραιώς. Με το ΦΕΚ 66Α - 08/05/1972 επανήλθε στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Φαναρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τροιζήνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας ο οποίος, το 2014, μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων.

## Αξιοθέατα
* Λείψανα αρχαίας πολυγωνικής οχύρωσης και κυκλώπειων τειχών δυτικά του οικισμού, στο ύψωμα «Μπιντένι Κιάφα» ή «Πίγκας»
* Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, κτισμένης το 1981 στη θέση της παλαιάς εκκλησίας
* Το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος, στους πρόποδες του λόφου της «Πίγκας», που κτίστηκε το 1706 και κρίθηκε διατηρητέο μνημείο
* Τα ερείπια παλαιού πέτρινου σπιτιού που ανήκε σε Αγά της περιοχής

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Google Earth
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας
Μιχαήλ Κοτσιανός

Ο **Μιχαήλ Κ. Κοτσιανός** (και Κότσιανος, 1889 - Απρίλιος 1965) ήταν Έλληνας γιατρός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1889. Στις εκλογές του 1936 εξελέγη βουλευτής Χαλκιδικής με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση και στις εκλογές του 1946 εξελέγη ξανά με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) με 465 ψήφους.
Χρημάτισε υπουργός Προνοίας στην κυβέρνηση Τσαλδάρη το 1946, υπουργός Υγιεινής στην κυβέρνηση Μαξίμου το 1947, υπουργός Προνοίας και Υγιεινής στην κυβέρνηση Κ. Τσαλδάρη από τις 29 Αυγούστου 1947 ως τις 7 Σεπτεμβρίου 1947 ,  υπουργός Κοινωνικής Προνοίας στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 7 Σεπτεμβρίου ως τις 19 Σεπτεμβρίου 1947

Κηδεύτηκε στις 8 Απριλίου 1965, από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. 
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Κότσιανου, η οποία απεβίωσε στις 14 Αυγούστου 1983.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκιδικής
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πρόνοιας
Βερεγγάριος Α΄ της Ιταλίας

Ο **Βερεγγάριος Α΄** (*Berengario del Friuli*, Φρίουλι, περ. 850 – Βερόνα, 7 Απριλίου 924) από τον Οίκο των Ουνρουοχιδών ήταν μάργραβος του *Φρίουλι* από το 874 μέχρι τουλάχιστον το 890, αλλά σίγουρα έχασε τον έλεγχο των εδαφών της περιοχής από το 896. Έγινε βασιλιάς της Φραγκίας ("αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας") το διάστημα 915-924 και διεκδίκησε το βασίλειο της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") το 887-924 μαζί με άλλους έξι.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Εβεράρδος μαργράβου του Φρίουλι και της Γκιζέλας των Καρολιδών, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ του *Ευσεβούς*, βασιλιά των Φράγκων και της Ακουιτανίας.
Ο Βερεγγάριος Α΄ αναδείχθηκε ως ένας από τους πιο σημαντικούς λαϊκούς της αυτοκρατορίας του Καρόλου Γ΄ του *Παχύ*, και εξελέγη για να αντικαταστήσει τον Κάρολο Γ΄ στην Ιταλία μετά την εναπόθεση του τελευταίου το Νοέμβριο του 887.

Η μακρά βασιλεία του των 36 ετών τον έφερε σε αντιπαράθεση με τουλάχιστον επτά άλλους διεκδικητές του Λομβαρδικού ("Ιταλικού") θρόνου. Η βασιλεία του χαρακτηρίζεται συνήθως ως «προβληματική», λόγω των πολλών ανταγωνιστών για το στέμμα και λόγω της άφιξης των Ούγγρων επιδρομέων στη Δυτική Ευρώπη.

250px|μικρογραφία|Ο Βερεγγάριος Α΄ εικονίζεται ως βασιλιάς σε χειρόγραφο του 12ου αιώνα

Ένας από τους άνδρες του τον δολοφόνησε στις 7 Απριλίου 924 στη Βερόνα. Ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών, τον διαδέχθηκε ο Όθων Α΄, ο οποίος στέφθηκε το 962, μετά από ένα χρονικό διάστημα 38 ετών αδράνειας στο θρόνο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μπερτίλα των Σουππονιδών, κόρη του Σούππο Β΄ κόμη της Πάρμας, Άστι, Τορίνο και είχε τέκνα:
* Μπέρτα π.830-μετά το 952, ηγουμένη του αββαείου της Σάντα Τζούλια στη Μπρέσια.
* Γκίζελα π.873-μετά το 913, παντρεύτηκε τον Άνταλμπερτ Α΄ μαργράβο της Ιβρέας.
** Βερεγγάριος Β΄ π.900-966, μάργραβος της Ιβρέας, βασιλιάς της Λομβαρδίας.

To 915 απεβίωσε η Μπερτίλα και ο Βερεγγάριος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα της Προβηγκίας. Με το όνομα αυτό εκείνη την εποχή υπήρχε η κόρη του Λουδοβίκος Γ΄ των Μπιβινιδών του *Παχύ*, βασιλιά της Προβηγκίας και της Άννας των Μακεδόνων, κόρης του Λέοντα ΣΤ΄ του *Σοφού*. Έτσι προτείνεται η ταύτισή τους.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βασιλείς της Ιταλίας
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Μπάνια Ρουσάντα

Η **Μπάνια Ρουσάντα** (*[[σερβικά]] : Бања Русанда*) είναι λουτρόπολη της Βόρειας Σερβίας στην Βοϊβοντίνα. Βρίσκεται στην περιφέρεια Βανάτου στην βορειοανατολική όχθη της λίμνης Ρουσάντα. Είναι γνωστή για την θεραπευτική ιδιότητα των λασπόλουτρων της περιοχής ενώ διαθέτει και θεραπευτικά ιδρύματα που απασχολούν πάνω από 200 άτομα ιατρικό προσωπικό. 

## Ιστορία
Τα λουτρά λειτουργούν από το 1867. Κατά τη διάρκεια των τριάντα τελευταίων ετών του 20ου αιώνα έχει γνωρίσει μεγάλη έκρηξη στον τουρισμό, η λουτρόπολη διαθέτει νοσηλευτικό ίδρυμα, ένα ειδικό νοσοκομείο για τη θεραπεία της παραπληγίας και ημιπληγίας. Στις αρχές του 1959 άνοιξε ειδικό τμήμα για αποκατάσταση αναπηριών, και λίγο αργότερα ένα κέντρο για φυσική ιατρική, την αποκατάσταση και την πρόληψη  της αναπηρίας. Το νοσοκομείο αποκατάστασης το 2013th  είχε 260 εργαζόμενους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Званични сајт Бање Русанда

Κατηγορία:Λουτροπόλεις της Σερβίας
Μάκης Ιθακήσιος

Ο **Δημήτριος (Μάκης) Ιθακήσιος** (1920 - 7 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Έλληνας ιατρός-χειρουργός από τη Ζάκυνθο και παράγοντας του Παναθηναϊκού.

## Βίος
Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1947.

Μέχρι το 1960 υπήρξε επιμελητής στο ΓΝΑ «Ιπποκράτειο». Ακολούθως και επί 23 χρόνια ήταν διευθυντής των χειρουργικών κλινικών του νοσοκομείου του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Άγιος Παύλος», των ιδιωτικών κλινικών «Κυανούς Σταυρός» και «Άγιος Παντελεήμων» και ιδιοκτήτης των ιδιωτικών κλινικών «Αγία Παρασκευή» και «Παντάνασσα». Αποσύρθηκε από την ενεργό άσκηση της ιατρικής το 1994.

Από το 1952 ήταν ιατρός της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παναθηναϊκού και σταδιακά μέλος της τριμελούς επιτροπής ποδοσφαίρου του. Για πρώτη φορά εκλέχθηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Παναθηναϊκού την περίοδο 1955-56 και την αγωνιστική περίοδο 1965-1966 ήταν ο αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματός του. 
Το 1975 διετέλεσε Πρόεδρος του Π. Α. Ο. (Διοικούσας Επιτροπής). 
πηγή: επίσημη σελίδα Π.Α.Ο., www.pao1908.com (Διοικητικό Συμβούλιο/Οι Πρόεδροι του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου) 

Στο Διοικητικό Συμβούλιο των «πρασίνων» εκλεγόταν ανελλιπώς, μετά το 1975 και μέχρι το 1979, αναλαμβάνοντας κατά διαστήματα τη θέση του αντιπροέδρου και του αναπληρωτή του προέδρου. 

Το 1979 εκλέχθηκε πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (ΕΠΑΕ). Την επόμενη χρονιά, αφού του απονεμήθηκε ο τίτλος του επιτίμου προέδρου, αποσύρθηκε από την ΕΠΑΕ.
 
Το 1981-83 αναδείχθηκε εκ νέου αντιπρόεδρος του Παναθηναϊκού ΑΟ. 

Εκλέχθηκε πρόεδρος του Παναθηναϊκού ΑΟ για την τετραετία 1983-87. Ακολούθως παρέμεινε μέλος του ΔΣ του ΠΑΟ έως το 1995 οπότε αποσύρθηκε από τα διοικητικά του Παναθηναϊκού.

Κατηγορία:Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΟ
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Μπουγιάνοβατς

μικρογραφία|Η Μπουγιάνοβατς στον χάρτη της περιφέρειας Πτσίνια
Η **Μπουγιάνοβατς** (*[[σερβικά]] : Бујановац*) είναι πόλη της νότιας Σερβίας έδρα του Δήμου Μπουγιάνοβατς στην περιφέρεια Πτσίνια στα σύνορα της Σερβίας με τη Βόρεια Μακεδονία σε απόσταση 360 χλμ από το Βελιγράδι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 12.011 κατοίκους κι είναι γνωστή λουτρόπολη της χώρας με ιαματικά νερά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρα στις όχθες του ποταμού Μπουγιάνοβατς παραποτάμου του νότιου Μοράβα.

## Απογραφές
* 1948 = 3.177
* 1953 = 3.681	
* 1961 = 4.603	
* 1971 = 7.524	
* 1981 = 11.789	
* 1991 = 17.050
* 2002 = 12.011 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (-{Fallingrain}-), στα σερβικά.
* Сателитска мапа (-{Wikimapia}-), στα σερβικά.
* Гугл сателитска мапа (-{Maplandia}-), στα σερβικά.
* План насеља на мапи (-{Mapquest}-), στα σερβικά.

Κατηγορία:Λουτροπόλεις της Σερβίας
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Νίκος Λαγογιάννης

Ο **Νίκος Γ. Λαγογιάννης**, γεννήθηκε στον Πειραιά το 1937, Έλληνας πρώην εκπαιδευτικός (δάσκαλος) στο επάγγελμα και διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου. Υπήρξε παρατηρητής διαιτησίας, κριτής στίβου, καθηγητής διαιτησίας και αθλητικογραφίας, ενώ διετέλεσε μέλος πάρα πολλών αθλητικών οργανισμών.

Ο Λαγογιάννης ήταν εν ενεργεία διαιτητής από το 1959 έως και το 1981. Από το 1982 ως το 2000 ήταν Παρατηρητής Διαιτησίας. Από το 1975 είχε προαχθεί σε διαιτητή FIFA, λαμβάνων το σχετικό σήμα στα 1977. Καθηγητής στο αντικείμενο από το 1971, δίδαξε σε πολλά σεμινάρια και Σχολές στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Από το 1981 εως το 1985 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Νικαίας. Από το 1989 έως το 1991 ήταν γραμματέας του Συμβουλίου Επιλογής Διαιτητών της Ε.Π.Ο. και από το 1991 έως το 1994 γραμματέας της (αιρετής)Ανώτατης Επιτροπής Διαιτησίας. Γενικός γραμματέας στο Σύνδεσμο Διαιτητών Πειραιά, όπου ανήκε, από το 1959 μέχρι το 1974, γραμματέας της Κεντρικής Διαιτησίας Ε.Π.Ο. (1997-2001), πρόεδρος του Σ.Δ. Πειραιά (2000-2003) και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ελλάδας (2004-2006)

Από το 1964 διετέλεσε διεθνής κριτής στίβου, ενώ από το 2004 έως το 2006 ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Κριτών Κλασικού Αθλητισμού. Υπηρέτησε ως αλυτάρχης στους Ολυμπιακούς και στους Παρά-Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (2004). Έχει ασχοληθεί και με την τοπική αυτοδιοίκηση, ως γραμματέας του Δημοτικού Αθλητικού Οργανισμού του δήμου Χαϊδαρίου (2006). Από το 1998 είναι διοικητικό στέλεχος της Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου.

## Πηγές
* *Κανονισμοί παιδιάς ποδοσφαίρου*, Πειραιάς: 2009, έκδοση Ο.Δ.Π.Ε., σελ. 254 "Βιογραφικό σημείωμα Νίκου Γ. Λαγογιάννη".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Έλληνες κριτές κλασικού αθλητισμού
Αγία Ελεούσα Άνδρου

Η **Αγία Ελεούσα** είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Παλαιόπολης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Υδρούσας, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Ελεούσα είναι παράκτιος οικισμός της δυτικής Άνδρου. Βρίσκεται στους πρόποδες του Προφήτη Ηλία, δίπλα στην Παλαιόπολη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 70 μέτρα. Απέχει περίπου 17 χλμ. Δ. ΝΔ. της Χώρας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοπόλεως της Άνδρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοπόλεως και προσαρτήθηκε στο δήμο Υδρούσας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δημο Υδρούσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.

## Αξιοθέατα
*Η μικρή παραλία του οικισμού
## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Αγία Μαρίνα Αχαΐας

Η **Αγία Μαρίνα** είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, ευρισκόμενο στην περιοχή της Τριταίας. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Ερυμάνθου. Στην ομώνυμη κοινότητα υπάγεται και ο οικισμός της Κάτω Αγίας Μαρίνας.

## Ιστορία
Το όνομα του χωριού προέρχεται από τον ενοριακό του ναό. Αναφέρεται σε βενετικό έγγραφο του 1699 ότι το χωριό είχε την υποχρέωση "παροχής φορβής δια το ιππικόν". Το 18ο αιώνα αποτελούσε μαζί με το γειτονικό χωριό Μαστραντώνη μία ενορία.

Σύμφωνα με τον Ιάκωβο Ρ. Ραγκαβή, το 1851 είχε 35 οικογένειες (148 κατοίκους) και το 1889 είχε 270 κατοίκους.

Στα 1885 αναφέρεται πως ο οικισμός απείχε πέντε τέταρτα δρόμο από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε μιάμιση ώρα δρόμο από την Προστοβίτσα καθώς και ότι είχε και γραμματείο (δημοτικό σχολείο).

Το 1932 ξεκίνησαν ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή του χωριού και πιο συγκεκριμένα σε λόφο στη θέση "Παναγιά", όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως πλήθος ευρημάτων. Νέες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν το 1937. Θεωρείται ότι σε αυτή την τοποθεσία βρισκόταν η αρχαία πόλη-κράτος της Τρίτειας (ή Τριταία) και από την παραφθορά του ονόματος της οποίας ονομάστηκε όλη η ευρύτερη περιοχή της Βουντούχλας ως "Τριταία".

Το 1944 το χωριό βομβαρδίστηκε από την γερμανική ναζιστική αεροπορία.

### Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ερυμάνθου. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας ως δημοτικό διαμέρισμα αυτού μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) ως (τοπική) κοινότητα βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Χρήστου Π. Κορύλλου, ''Χωρογραφία της Ελλάδος''. Α'. ''Νομός Αχαΐας'', Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων "Ανέστη Κωνσταντινίδου", Εν Αθήναις 1903.
* ''Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού'', Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αγία Mαρίνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίας Μαρίνας Αχαΐας , eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/11/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγίας Μαρίνας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/11/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Γκαράσκα

μικρογραφία|Η Λίμνη Γκαράσκα
Η **Γκαράσκα** () είναι τεχνητή λίμνη της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια Σουμανδίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 400 μ. και δημιουργήθηκε το 1976 με τη δημιουργία αρδευτικού φράγματος στον ποταμό Μπουκούλια. 

Η λίμνη καταλαμβάνει έκταση 65 εκτάρια και οφείλει το όνομά της στο βυθισμένο χωριό Γκαράσκι. Κατά την κατασκευή της βυθίστηκε και το χωριό Γέλοβικ. Χαρακτηρίζεται από απότομες πλαγιές στη μία πλευρά και είναι προσβάσιμη μόνο από την άλλη πλευρά. Ο πυθμένας της αποτελείται από σκληρό άργιλο, με ήπια φαράγγια κατά μήκος των παλαιών ροών των ποταμών. Το μέγιστο βάθος της είναι άνω των 20 μέτρων, έχει ποικιλία ψαριών όπως τυλινάρι, καλαμίθρες, τσιπούρες, κυπρίνους, πέρκες, γατόψαρα, κυπρίνους και τούρνα. 

## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Ρουσάντα

μικρογραφία|Η λίμνη Ρουσάντα
Η **Ρουσάντα** () είναι αλμυρή λίμνη στη Βοϊβοντίνα της βόρειας Σερβίας. Η λίμνη είναι πρώην μαίανδρος, κοίτη, ελιγμός - στροφή, του ποταμού Τίσα. Το μήκος της είναι περίπου 5,5 χιλιόμετρα, το πλάτος της 200 έως 600 μέτρα, το βάθος ανάλογα με την εποχή του χρόνου μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 0,5 και 1,5 μέτρων και η λίμνη καταλαμβάνει έκταση 4 τετραγωνικών χλμ..

Ο πυθμένας της καλύπτεται με λάσπη, κυρίως από ανόργανα υλικά με έντονη μυρωδιά υδροθείου. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, η οποία αλλάζει όλο τον χρόνο ανάλογα με τις βροχοπτώσεις και την εξάτμιση. Παρά το γεγονός ότι ολόκληρη η περιοχή χαρακτηρίζεται από χαμηλή βροχόπτωση προς τα τέλη του καλοκαιριού και στις αρχές του φθινοπώρου η αλατότητα βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο και την άνοιξη στο χαμηλότερο. Η χημική σύνθεση της Ρουσάντα είναι από αλκαλικό νερό με το χαρακτηριστικό του χλωριούχου νατρίου και θειικού νατρίου. Το νερό έχει χρώμα σκούρο πράσινο με ελαφρά διαφάνεια.

Τα νερά της Ρουσάντα έχουν θεραπευτικές ιδιότητες, στη βορειοανατολική παράκτια ζώνη της λίμνης είναι χτισμένο από 1867 τα ιαματικά λουτρά Μπάνια Ρουσάντα. Στην περιοχή της λίμνης και το άμεσο περιβάλλον της ζουν περίπου 210 είδη μεταναστευτικών πουλιών. Στον χώρο των λουτρών μεταξύ άλλων χρησιμεύουν για τη θεραπεία ρευματικών νοσημάτων και άλλων ειδικών τύπων με λασπόλουτρα που εξάγονται από την αλμυρή λίμνη.

Η λαϊκή παράδοση αναφέρει μια γυναίκα που ονομαζόταν "Ρουσάντα" και κάποια ημέρα έχασε τις χήνες της που βοσκούσαν συνήθως στην κοντινή λίμνη. Ψάχνοντας τις χήνες έπεσε μέσα στη λάσπη και θεραπεύτηκε με αυτόν τον τρόπο από ρευματισμούς που είχε, έτσι ανακαλύφθηκε η ιατρική χρήσης της λάσπης.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Бања Русанда, Република Србија, στα σερβικά

Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Λίμνη Μπόρκολατς

Η **Μπόρκολατς** (*[[σερβικά]] : Борковац*) είναι τεχνητή λίμνη της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια της Σίρμιας. Απέχει 2 χλμ. από την πόλη Ρούμα, 20 χλμ. από την Σρέμκα Μιτροβίτσα, 40 χλμ. από το Νόβι Σαντ και 60 χλμ. από το Βελιγράδι. Δημιουργήθηκε το 1972 με φράγμα στον ποταμό Μπόρκολατς και η πλήρωση της δεξαμενής με νερό κράτησε για τα επόμενα τρία χρόνια.

## Περιγραφή
Η λίμνη εκτείνεται από βορρά προς νότο σε μια απόσταση 2 χιλιομέτρων. Το φράγμα βρίσκεται στο νότιο τμήμα της, με μήκος 209 μέτρα και ύψος 11 μέτρα. Το μεγαλύτερο πλάτος της λίμνης είναι στο κεντρικό τμήμα και είναι 320 μέτρα, το μέγιστο βάθος της είναι 5 μέτρα. Κατά τη διάρκεια του μέσου όρου της στάθμης των υδάτων το παράκτιο μήκος της δεξαμενής είναι 4400 τ.μ. και η επιφάνεια του νερού είναι 360 000 τ.μ.. Το καλοκαίρι η θερμοκρασία του νερού στη λίμνη φτάνει στους 29 ° C, ένα διαφανές μέχρι το ενάμιση μέτρο. Το νερό της λίμνης χρησιμοποιείται για υδροδότηση της περιοχής.

Η λίμνη είναι πλούσια σε ψάρια, υπάρχουν γατόψαρα, πέρκα, κυπρίνος, λευκόψαρα, χορτοφάγοι κυπρίνοι και ασημοκυπρίνοι.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Αλεξαντροβάτσκο

Η **Αλεξαντροβάτσκο** (*[[σερβικά]] : Александровачко*) είναι λίμνη της Νότιας Σερβίας 7-8 χλμ νοτιοδυτικά από την πόλη Βράνιε. Έχει μήκος 500 μέτρα, μέγιστο πλάτος 250 μέτρα, η επιφάνεια της έχει σχήμα έκλειψης κι είναι περίπου 2 τετραγωνικά χλμ. Το μέσο βάθος της είναι περίπου 2,5μέτρα. Είναι κατασκευασμένη το 1964 για την άρδευση στου γεωργικού συγκροτήματος "Πολιοπροντούκτ", που ανέλαβε αρχικά τη φροντίδα της λίμνης.

Η λίμνη ήταν κάποτε το αγαπημένο θέρετρο της πόλης Βράνιε αλλά στη συνέχεια για μεγάλο χρονικό διάστημα παραμελήθηκε. Στην λίμνη παλαιότερα υπήρχαν μεγάλα τεράστια ψάρια. Τα τελευταία χρόνια η μόλυνση αλλά και το ψύχος, αφού η λίμνη παγώνει και σκοτώνει και τα ψάρια, με πρόσφατο περιστατικό τον Δεκέμβριο του 2012 που πάγωσε η λίμνη, οδήγησε στην απαξίωσή της.

Η λίμνη διοικείται από την Ένωση Αλιέων "Βετέρνιτσα" του Λέσκοβατς.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Λίμνη Γέρεβατς

μικρογραφία|Άποψη της λίμνης
Η **Λίμνη Γάρεβατς** (*[[σερβικά]] : Јаревац*) είναι τεχνητή λίμνη της Σερβίας στο βουνό Τάρα που δημιουργήθηκε από φράγμα στον ποταμό Γάρεβατς.

Γύρω από τη λίμνη υπάρχει χώρος για πικνίκ, στην λίμνη Γάρεβατς ζουν σπάνια είδη ψαριών όπως το ψαράκι ή γκαγκίτσα, το οποίο απαντάται συνήθως σε βουνίσια ρέματα.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καστοριάς 2013–14

Η περίοδος 2013–14 των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Καστοριάς.

## Α' Κατηγορία

## Πηγές
*ΕΠΣ Καστοριάς

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Καστοριάς
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
Μπόρκολατς

Ο **Μπόρκολατς** () είναι μικρός ποταμός της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια της Σίρμιας. 

Πηγάζει από τους νότιους πρόποδες των όρεων Φρούσκα κοντά στο χωριό Ριβίτσα και στο πέρασμα του 2 χλμ. από την πόλη Ρούμα από το 1972 έως το 1975 χτίστηκε φράγμα σαν αποτέλεσμα του οποίου είναι η Λίμνη Μπόρκολατς.

Ο Μπόρκολατς μετά το φράγμα περνά μέσα από την πόλη Ρούμα και τέλος στην πόλη Τζαράκ χύνεται στον ποταμό Σάβα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας
Λίμνη Μπέλο

Η **Λίμνη Μπέλο** (λευκή λίμνη) () είναι φυσική λίμνη της Σερβίας στην περιφέρεια του Βανάτου κοντά στην πόλη Ζρένιανιν.

Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα στους ποταμούς Τίσα και Μπέγκα από τον οποίο χωρίζεται από ένα ανάχωμα. Έχει επιφάνεια 5,4 τετραγωνικά χλμ. και το μέσο βάθος της είναι 1,33 μέτρα. Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών του καλοκαιριού έχει έντονη εξάτμιση των υδάτων της. 

Η λευκή λίμνη είναι πλούσια σε ψάρια.

## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Αγία Ζώνη Σάμου

Η **Αγία Ζώνη** είναι χωριό της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα Βαθέος, του δήμου Ανατολικής Σάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία και νομό Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Ζώνη βρίσκεται στη ΒΑ. Σάμο, πάνω από την πεδιάδα της Βλαμαρής, στα πρώτα υψώματα του Μπαϊρακτάρη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120 μέτρα. Απέχει από την πόλη της Σάμου 3 χιλιόμετρα περίπου, προς τα ανατολικά.

## Πληθυσμός
### Μόνιμος

### Πραγματικός (De Facto)

## Αξιοθέατα
Η **Μονή Αγίας Ζώνης** (Βλαμαρής), δίπλα στο χωριό, ανδρική, ιδρυμένη από τον ιερομόναχο Μελέτιο και κατοίκους του χωριού, το 1695, πάνω σε παλαιότερο ερειπωμένο ναό. Το καθολικό της είναι μονόκλιτη βασιλική μετά τρούλου, με πολλές τοιχογραφίες, επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1801, αξιόλογα σκεύη και επάργυρη εικόνα της Αγίας Ζώνης, του 1819. 
Στην δυτική όψη, στην είσοδο, φέρει μικρό, μαρμάρινο καμπαναριό, το όποιο κατασκευάστηκε το 1751 σύμφωνα με επιγραφή στη βάση του, ενώ μέσα στο χώρο του μοναστηριού υπάρχει μικρή βιβλιοθήκη όπου φυλάσσονται πέντε πατριαρχικά παλαιότατα έγγραφα. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχε πολλά δομικά προβλήματα, αλλά έγιναν εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης, το 2012.
## Εκδηλώσεις
Η γιορτή της Μονής Αγίας Ζώνης στις 31 Αυγούστου.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σάμου
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Λίμνη των Σιδηρών Πυλών

μικρογραφία|Η λίμνη των Σιδηρών πυλών
Η **Λίμνη των Σιδηρών Πυλών** (, ) είναι τεχνητή λίμνη στην κοίτη του ποταμού Δούναβη, στα σύνορα της Σερβίας με τη Ρουμανία. Δημιουργήθηκε το 1972, όταν κατασκευάστηκε το φράγμα των Σιδηρών πυλών στο φαράγγι Σιδηρές πύλες. Τη λίμνη περιβάλλει το Εθνικό Πάρκο Σιδηρών πυλών.

Η λίμνη έχει μήκος 100 χιλιόμετρα και στο ευρύτερο σημείο της έχει 8 χιλιόμετρα πλάτος. Το μέγιστο βάθος φτάνει τα 100 μέτρα. Η επιφάνειά της ανέρχεται σε 253 τετραγωνικά χλμ., εκ των οποίων τα 163 τετραγωνικά χλμ. ανήκουν στη Σερβία και τα 90 τετραγωνικά χλμ. στη Ρουμανία. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη στα Βαλκάνια και η μεγαλύτερη στη Σερβία.

## Ιστορία
Η λίμνη δημιουργήθηκε το 1972, όταν η Ρουμανία και η Γιουγκοσλαβία αποφάσισαν και κατασκεύασαν το φράγμα και υδροηλεκτρικό εργοστάσιο "Σιδηρές πύλες 1" σε σχέδια του Sipskog Hugo Luter ο οποίος ήταν ο πρώτος που πρότεινε την κατασκευή φράγματος πάνω στον Δούναβη στις Σιδηρές Πύλες. Οι προκαταρκτικές εργασίες για την κατασκευή του υδροηλεκτρικού σταθμού ξεκίνησαν το 1964 και ολοκληρώθηκαν το 1972. Οι πρώτες υδροηλεκτρικές γεννήτριες τέθηκαν σε λειτουργία στις 5 Αυγούστου 1970.

## Πηγές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије Сарајево: „Свјетлост“*, ISBN 86-01-02651-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Κατηγορία:Λίμνες της Ρουμανίας
Κατηγορία:Δούναβης
Οκάνι

Η **Οκάνι** () είναι φυσική αλμυρή λίμνη της Βόρειας Σερβίας στην περιφέρεια του Βανάτου στη Βοϊβοντίνα κοντά στην πόλη Ζρένιανιν. Κοντά στη λίμνη ρέει ο ποταμός Τίσα. Το μήκος της περιφέρειάς της είναι περίπου 4,5 χιλιόμετρα, το πλάτος 500 μέτρα, με επιφάνεια 200 εκταρίων.

Είναι μία από τις πιο αλμυρές λίμνες στην Ευρώπη με πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας.

Απειλείται από την ανάπτυξη της γεωργίας και την αύξηση της χρήσης χημικών, από απόβλητα, μεταφορές, και το δίκτυο αποχέτευσης.

Η λίμνη μαζί με τις γύρω περιοχές και τις μικρότερες γειτονικές λίμνες αποτελεί προστατευόμενη ειδική φυσική περιοχή.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Λίμνη Σεμετέσκο

μικρογραφία|Η λίμνη Σεμετέσκο
Η **Λίμνη Σεμετέσκο** () είναι φυσική λίμνη της Σερβίας στην περιφέρεια Ράσκα. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του όρους Κοπαονίκ, κοντά στο χωριό Σεμέτες, 200 μέτρα από το Εθνικό πάρκο Κοπαονίκ. Από γεωλογική άποψη, η λίμνη δημιουργήθηκε πριν εκατομμύρια χρόνια, από τους παγετώνες.

Έχει κυκλική διάμετρο 60 μέτρων ενώ έχει πάντα το ίδιο επίπεδο και τροφοδοτείται με νερό από υποβρύχιες πηγές και από δύο πηγές πάνω από τη λίμνη. Λόγω του μεγάλου πλάτους και βάθους των υποθαλάσσιων πόρων, το κεντρικό τμήμα της λίμνης έχει σχήμα χωνιού και είναι πρακτικά αδύνατο να μετρηθεί το βάθος της. Πολλοί δύτες έχουν προσπαθήσει, αλλά κανείς δεν τόλμησε να βουτήξει βαθύτερα από τα 15 μέτρα λόγω των ισχυρών ρευμάτων. Η μέση θερμοκρασία του νερού είναι 10&nbsp;°C τον Ιούλιο και τον Αύγουστο έως 20&nbsp;°C. Κοντά της περνά ο ποταμός Σεμετέσκο.

Στη λίμνη διαμορφώνονται πλωτά νησιά όπου υπάρχουν φυτά και δέντρα. Όταν ο άνεμος φυσάει, το νησί κινείται γύρω από τη λίμνη. Λόγω αυτών των πλωτών νησιών η λίμνη ανακηρύχθηκε υδρολογικό μνημείο της φύσης.

Διαθέτει πολλά ψάρια: κυπρίνους και Λορίν, και είναι ως εκ τούτου ελκυστική για τους ψαράδες. Ένα από τα αυτόχθονα ερπετά της λίμνης είναι η σαλαμάνδρα.

Νοτιοδυτικά της βρίσκονται οι ιαματικές πηγές της Γιασανίκα και υπάρχουν δύο λίμνες της ίδιας γεωλογικής εποχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Σημαιοφόρος Επίκουρος Αξιωματικός

Ο **Επίκουρος Σημαιοφόρος** είναι Στρατιωτικός βαθμός (OF-D) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, περίπου αντίστοιχος του Δόκιμου Έφεδρου Αξιωματικού (ΔΕΑ) στον Στρατό Ξηράς και στην Πολεμική Αεροπορία. Οι Επίκουροι Σημαιοφόροι ονομάζονται Δόκιμοι Επίκουροι Αξιωματικοί όσο φοιτούν στην σχολή και πριν τους απονεμηθεί ο βαθμός του Σημαιοφόρου Επικούρου Αξιωματικού. Οι απόφοιτοι Ιατρικών Σχολών και όσοι έχουν δίπλωμα Πλοιάρχου Εμπορικού Ναυτικού μπορούν να γίνουν Επίκουροι Σημαιοφόροι.

Ειδικότερα οι κατέχοντες δίπλωμα Πλοιάρχου Εμπορικού Ναυτικού αμέσως μετά την άδεια ορκομωσίας παρουσιάζονται στο Κέντρο Εκπαίδευσης Παλάσκας (Κ.Ε.ΠΑΛ.) ώστε να φοιτήσουν στο Σχολείο Επίκουρων Αξιωματικών (Μάχιμων) (Σ.Ε.Α./Μ) το οποίο διαρκεί περίπου σαράντα (40) ημέρες. Οι επιτυχόντες Σ.Ε.Α./Μ δίνουν κατάλληλο όρκο και πλέον ονομάζονται Επίκουροι Σημαιοφόροι (Μάχιμοι). Η θητεία του Σ.Ε.Α./Μ διαρκεί από 14-17 μήνες, από την ημέρα της κατάταξής τους.

Οι ΣΕΑ/Μ ως Μάχιμοι Αξιωματικοί είναι αρχαιότεροι των υπαξιωματικών άλλων ειδικοτήτων είτε εκείνοι είναι μόνιμοι είτε έφεδροι, και αντικαθιστούν τον κυβερνήτη ή τον ύπαρχο σε πλωτή μονάδα, εφόσον δεν υπάρχει άλλος αρχαιότερος αξιωματικός. Είναι αρχαιότεροι των Ανθυπασπιστών και κατώτεροι των Σημαιοφόρων.

Ο θεσμός των Εφέδρων Αξιωματικών στο σώμα του ελληνικού πολεμικού ναυτικού  προερχομένων από τις τάξεις του Εμπορικού Ναυτικού ανάγεται τουλάχιστον από την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων, 1912-13, οπότε και καθιερώθηκε. Σημαντική επίσης υπήρξε και συμβολή τους στις επιχειρήσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου οπότε και δημιουργήθηκε η Σχολή Εφέδρων Μαχίμων Αξιωματικών προερχόμενων από τις τάξεις του ΕΝ.

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Reserve Ensign**.


GR-Navy-ΣΕΑ.svg|Η επωμίδα του σημαιοφόρου επίκουρου αξιωματικού στο ελληνικό/κυπριακό πολεμικό ναυτικό.
GR-Navy-ΣΕΑ-sleeve.svg|Το διακριτικό καρπού του σημαιοφόρου επίκουρου αξιωματικού στο ελληνικό/κυπριακό πολεμικό ναυτικό.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Αγία Ζώνη Χανίων

Η **Αγία Ζώνη** είναι οικισμός της κοινότητας Μουζουρά, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ακρωτηρίου, του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Ζώνη είναι οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στο κέντρο της χερσονήσου του Ακρωτηρίου, σε πεδινή περιοχή κοντά στο αεροδρόμιο των Χανίων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 75. Απέχει περίπου 15 χλμ. Α.ΒΑ. των Χανίων.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρωτηρίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ακρωτηρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χανίων.

## Αξιοθέατα
*Η Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων, βορειοανατολικά του οικισμού. Είναι το μεγαλύτερο μοναστικό συγκρότημα στην Κρήτη, με βιβλιοθήκη και μουσείο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Οικισμοί του δήμου Χανίων
Τιβεριάδα

thumb|250px|Πανοραμική άποψη της σημερινής πόλης
Η **Τιβεριάδα** (, *Tverya*, ; , *Ṭabariyyah*) είναι πόλη στις δυτικές όχθες της θάλασσας της Γαλιλαίας (η οποία είναι γνωστή και ως λίμνη Τιβεριάδα), στο βόρειο Ισραήλ. Κτισμένη σε υψόμετρο 200 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι η πόλη του Ισραήλ κτισμένη σε χαμηλότερο υψόμετρο. Η πόλη το 2009 υπολογίζεται ότι είχε  41.300 κατοίκους. Η πόλη πήρε το όνομά της από το Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τιβέριο, ο οποίος βρισκόταν στην εξουσία την εποχή που ιδρύθηκε η πόλη.
## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε περίπου 18 μ.Χ. από τον Ηρώδη Αντίπα και την έκανε πρωτεύουσα της Γαλιλαίας. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από 17 θερμές πηγές, οι οποίες ήταν γνωστό ότι είχαν θεραπευτικές ιδιότητες. Η πόλη κατά το 2ο αιώνα μ.Χ. μετατράπηκε σε σημαντικό κέντρο της εβραϊκής παράδοσης, μετά την απομάκρυνση των Εβραίων από την Ιερουσαλήμ. Στη πόλη μετακινήθηκε το Σανχεντρίν (εβραϊκό δικαστήριο), όπου και παρέμεινε μέχρι τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Άραβες το 634 μ.Χ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Σταυροφόρους το 1099 και οι Άραβες την ανακατέλαβαν με τον Σαλαντίν το 1187. Ο φιλόσοφος Μαϊμωνίδης τάφηκε στη Τιβεριάδα το 1204. Η σημασία της μειώθηκε όταν οι Άραβες επέλεξαν τη Σαφέντ για πρωτεύουσα της Γαλιλαίας. Η πόλη καταστράφηκε από σεισμό το 1837 και στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε ως εβραϊκός αγροτικός οικισμός. Το 1948 ο αραβικός πληθυσμός της πόλης απομακρύνθηκε από αυτή με τη δική του θέληση ύστερα από επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων. 
## Σήμερα
Η πόλη σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός στο Ισραήλ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Μάχη στις Καρούτες

Η **Μάχη στις [[Καρούτες Φωκίδας|Kαρούτες]]** (Φωκίδα) πραγματοποιήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1944 μεταξύ των αντιστασιακών του ΕΛΑΣ και του ναζιστικού στρατού κατοχής.

## Ευρύτερο πλαίσιο
Με βάση τις εντολές της ομάδας Στρατιών Ε', τον Αύγουστο του 1944 έγιναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (κωδικός Έχιδνα) για την καταπολέμηση του αντάρτικου στις περιοχές που άνηκαν στην Ελεύθερη Ελλάδα και διοικούνταν από την ΠΕΕΑ. Για το σκοπό αυτό, στις επιχειρήσεις εντάχθηκε και το, επίλεκτο και ειδικό για ανταρτοπόλεμο, 18ο Σύνταγμα Ορεινών Κυνηγών των S.S (SS-Polizei-Gebirgsjäger-Regiment 18).

## Προετοιμασία μάχης
Ο ΕΛΑΣ, έχοντας εξασφαλίσει καλύτερο δίκτυο πληροφοριών, μπόρεσε να ξεκόψει το 3ο τάγμα από τις κύριες δυνάμεις των Γερμανών εγκλωβίζοντάς το ανάμεσα σε "λαβίδα".

## Μάχη
Η μάχη κράτησε λίγες ώρες, με πλήρη επικράτηση του ΕΛΑΣ. Ο υπολοχαγός Όττο Βέμπερς, εκπροσωπώντας τους παγιδευμένους Γερμανούς που ήθελαν να παραδοθούν, ζήτησε να συνομιλήσει με ανώτερο αξιωματικό. Αφού ο λοχαγός του ΕΛΑΣ Γιάννης Λαζαρίδης επέδειξε την παλιά υπηρεσιακή του ταυτότητα, οι περισσότεροι επιζώντες Γερμανοί παραδόθηκαν.

## Συνέπειες και υστεροφημία
Η μάχη στις Καρούτες ήταν από τις μεγαλύτερες στην Εθνική Αντίσταση. Από γερμανικής πλευράς θεωρήθηκε τακτική επιχείρηση, συνεπεία της οποίας δε διατάχτηκαν αντίποινα κατά του άμαχου πληθυσμού της περιοχής. Ωστόσο μετά από 15 ημέρες, στις 20 Αυγούστου 1944, μία δύναμη 4-5.000 Γερμανών, υπό την κάλυψη πυροβολικού, επέδραμε στην περιοχή, πυρπολώντας, τελικά, έπειτα από τρεις ημέρες (23-8-1944) το Λιδωρίκι. Στους εορτασμούς της μάχης, το 1984, ο, πλέον στρατηγός, Όττο Βέμπερς απέστειλε επιστολή η οποία και διαβάστηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ
Ιωάννης Σισμανόγλου

Ο **Ιωάννης Σισμάνογλου** (1820-1894) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και ευεργέτης.

## Βιογραφικό
Ο Ιωάννης Σισμάνογλου γεννήθηκε στην Άγκυρα. Όταν ήταν παιδί έχασε του γονείς του και σε ηλικία 14 ετών πήγε στη Νικομήδεια, όπου δούλεψε κοντά σε συγγενείς του. Γύρω στο 1840 έφυγε από τη Νικομήδεια και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο, εξελίχθηκε σε μεγάλο επιχειρηματία και έλαβε τίτλους από την Οθωμανική Κυβέρνηση. Παρόλη την οικονομική καταστροφή που υπέστη λόγω του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, σιγά σιγά κατάφερε να ξαναδημιουργήσει την περιουσία του.

Είχε διοριστεί από τις οθωμανικές αρχές ως μέλος της «Επιτροπής της Δεκάτης», σκοπός της οποίας ήταν η είσπραξη του ομώνυμου φόρου. Απέκτησε μεγάλα κέρδη από τις τραπεζικές επιχειρήσεις με τις οποίες ασχολήθηκε και από μια βιομηχανία χρωμίου που είχε δημιουργήσει. Ενίσχυσε οικονομικά την «Επιτροπή της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητος» της Άγκυρας και με δικά του χρήματα ιδρύθηκε το πρώτο ελληνικό δημοτικό σχολείο στην πόλη. Επίσης, ενίσχυσε οικονομικά την Ελληνική Κοινότητα Κωνσταντινουπόλεως και έκανε μεγάλη δωρεά για την ανίδρυση της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Μετά τον θάνατό του άφησε τεράστια περιουσία, την οποία χρησιμοποίησαν τα παιδιά του, Αναστάσιος και Κωνσταντίνος, σε δωρεές και κοινωφελή έργα.

## Παραπομπές


## Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικκα, τ.46

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Γουλιέλμος του Όκαμ

**Ο Γουλιέλμος του Όκαμ** ή εξελληνισμένα **Όκκαμος** (*William of Ockham*, 1287 - 1347) ήταν Άγγλος Φραγκισκανός μοναχός, σχολαστικός φιλόσοφος, διανοούμενος και θεολόγος που γεννήθηκε στο Όκαμ, ένα χωριό του Σάρρεϋ σπουδάζοντας αρχικά στην Οξφόρδη. Θεωρείται πρωτοπόρος του νομιναλισμού και είναι γνωστός για τη μεθοδολογική αρχή που διατύπωσε και φέρει το όνομά του:  Το Ξυράφι του Όκαμ.

Κατά το σύστημα της εποχής ο μοναχός αυτός έμεινε γνωστός με το όνομά του Γουίλλιαμ και τον τόπο της καταγωγής του. Το έργο του κατά την περίοδο αυτή αποτέλεσε  αντικείμενο  διαμάχης και ο Γουλιέλμος κλήθηκε  σε απολογία και παραπέμφθηκε στο Παπικό δικαστήριο της Αβινιόν το 1324 με την κατηγορία του αιρετικού και καταδικάστηκε.

## Πηγές

*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Γουλιέλμος του Όκαμ από τον Paul Vincent Spade στην Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ

Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Άγγλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Λογικολόγοι
Κατηγορία:Σχολαστικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 14ου αιώνα
Λίμνη της εκκλησίας Γοβάσκο

Η **Λίμνη της εκκλησίας Γοβάσκο** () είναι φυσική λίμνη της νότιας Σερβίας. Βρίσκεται στο χωριό Γοβάκ του δήμου Βλαντίτσιν Χαν στην περιφέρεια Πσνίσκι. Δημιουργήθηκε το 1978 από διάβρωση του εδάφους. Είναι πλούσια σε ψάρια και βρίσκεται στην κοίτη του ποταμού Γόβακ.

Δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 1977 όταν δημιουργήθηκε καθίζηση του εδάφους στην κοίτη του Γόβακ και κατολίσθηση που έφραξε την κοίτη του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αναχώματα και 9 λίμνες. Οφείλει το όνομα της από μία εκκλησία που βρισκόταν εκεί και καταστράφηκε κατά τη δημιουργία της. 

## Αναφορές
* Природни потенцијали, Планина Кукавица, στα σερβικά

Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Αγία Θέκλα Εύβοιας

Η **Αγία Θέκλα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ωρολογίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αυλώνα, του δήμου Κύμης - Αλιβερίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια  Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Καρυστίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Θέκλα είναι οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα του νομού Ευβοίας. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή στις ανατολικές απολήξεις του Μαυροβουνίου, κοντά στην επαρχιακή οδό που οδηγεί προς την Κύμη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80 μέτρα. Απέχει περίπου 68 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Χαλκίδας.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Η Αγία Θέκλα αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Διστύων του νομού Ευβοίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ωρολογίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ωρολογίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αυλώνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αυλώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης – Αλιβερίου.

## Αξιοθέατα
thumb|Η εκκλησία της Αγίας Θέκλας.
* Η *Eκκλησία της Αγίας Θέκλας*, βυζαντινή σταυρεπίστεγη, με σημαντικές τοιχογραφίες. Έχει χαρακτηριστεί, από το 1958, ιστορικό διατηρητέο μνημείο για την Εύβοια. Χαρακτηριστική είναι η Αγία Τράπεζα, για την κατασκευή της οποίας έχει χρησιμοποιηθεί μαρμάρινη πλάκα από αρχαιότερο οικοδόμημα. Είναι κτίσμα του 13ου-14ου αιώνα, ωστόσο, ορισμένα αρχιτεκτονικά του στοιχεία δείχνουν ότι πιθανότατα είχε αρχικά οικοδομηθεί στα τέλη της πρώτης χιλιετίας με διαφορετική μορφή, και μετατράπηκε σε σταυρεπίστεγο ναό όταν σε όλη την κεντρική Εύβοια κτίζονταν τέτοιου τύπου ναοί ή μετασκευάζονταν σε αυτόν τον τύπο οι παλαιότεροι. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι η ύπαρξη της μεγάλης ημικυκλικής αψίδας στο ιερό, με το μεγάλο άνοιγμα εσωτερικά, που εκτείνεται σε όλο το πλάτος του ιερού, και η εγκάρσια καμάρα επάνω από τον κυρίως ναό. Η εκκλησία γιορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου.
* Το εκκλησάκι της Αγίας Άννας στη νότια είσοδο του οικισμού
* Η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου και το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας
* Τα απομεινάρια από τα παλαιά πατητήρια

## Παραπομπές


## Πηγές

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Google Earth
* eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Λίμνη Λιζίνσκι

Η **Λιζίνσκι ή Λίζνια** (*[[σερβικά]]: Лисинско ή Лисина*) είναι τεχνητή λίμνη της νότιας Σερβίας κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Βρίσκεται στην κοίτη του ποταμού Λιζίνσκα κοντά στο Μποζίλαγκραντ, χτίστηκε ως δευτερεύουσα δεξαμενή της λίμνης Βλασίσκο όπου τη συμπληρώνει με νερό μέσο καναλιού. Χτίστηκε το 1978 ως μονάδα αντλιοταμίευσης.

Από τη λίμνη ξεκινούν δύο αντλίες με χωρητικότητα 15 κυβικά μέτρα νερού ανά δευτερόλεπτο όπου εκτινάσσουν το νερό σε ύψος 340 μ. στη λίμνη Βλασίσκο μέσο των αποστραγγιστικών καναλιών που οδηγούν σε ένα κεντρικό κανάλι. Το κανάλι έχει δύο σήραγγες συνολικού μήκους έξι χιλιομέτρων. Λεκάνη απορροής της καλύπτει 64 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από τη Λιζίνσκι μεταφέρονται στη Βλασίσκο ανά έτος 74.700.000 κυβικά μέτρα νερού.

## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Λίμνη Μπάριε

Η **Λίμνη Μπάριε** (*[[σερβικά]] : Барје*) είναι τεχνητή λίμνη της νότιας Σερβίας στους πρόποδες του όρους δειλός , κοντά στο χωριό Βούσια, 25 χιλιόμετρα από το Λέσκοβατς. Δημιουργήθηκε από την κατασκευή του φράγματος ύψους 75 μέτρων με αργιλικό πυρήνα κατά την περίοδο μεταξύ 1984 - 1989 στο φαράγγι του ποταμού Νετερνίτσε, το φράγμα δημιουργήθηκε για ύδρευση και άρδευση της περιοχής του Λέσκοβατς, καθώς και την προστασία από τις πλημμύρες.

Η χωρητικότητα αποθήκευσης της λίμνης είναι 40.600.000 κυβικά μέτρα. Καταλαμβάνει 13 τετραγωνικά χλμ, με μήκος 8 χλμ και πλάτος περίπου 200 μέτρα, το μέσο βάθος είναι περίπου 35 μέτρα.

Η φύση γύρω από τη λίμνη διατηρείται, αλλά η ακτή της είναι πολύ απομακρυσμένη και έχει λίγους επισκέπτες. 

## Παραπομπές

## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας