open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δωρίς ΙΙ (ναρκαλιευτικό)

To **«Δωρίς ΙΙ»** / Μ-245, Α-238, Α-475, πρώην *USS MSC 298* είναι ναρκαλιευτικό που παραχωρήθηκε από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α., στα ναυπηγεία ‘USA – Tacoma Boat Building Co Inc. Tacoma, Wash. Καθελκύστηκε στις 6 Απριλίου 1962. Στην ενέργεια στις 14 Σεπτεμβρίου 1962. Ένα από τα 6 Ν/Α που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Παραληφθεί από το Σπατλ της Ουάσιγκτον στις  21 Ιανουαρίου 1965. Ανήκει στο Στολίσκο Ναρκαλιευτικών από τις 1 Μαΐου 1977. Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα (ναρκαλιευτικό), Αλκυών, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ. Παροπλίστηκε (ΟΠΠ/ΝΑ) στις 15 Νοεμβρίου 1992.

Είναι κατασκευασμένο από ξύλο και αντιμαγνητικά υλικά. Έχει πλήρες εκτόπισμα 370 τόνους, μήκος 144 πόδια, πλάτος 28 και βύθισμα 8,5 πόδια. Για την πρόωση του χρησιμοποιεί δύο μηχανές ντίζελ, ισχύος 380 ίππων. Ο οπλισμός του αποτελείται από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών και έχει πλήρωμα 39 άνδρες.

## Βιβλιογραφία
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το Ν/Α Αίγλη Μ-246 στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Δωρις 2
Δωρις 2
Τάε κβον ντο στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **τάε κβον ντο** εντάχθηκε επίσημα στο πρόγραμμα των θερινών ολυμπιακών αγώνων στην ολυμπιάδα του 2000 στο Σίδνεϊ τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. 

Παλαιότερα, είχε διεξαχθεί ως άθλημα επίδειξης στις  Ολυμπιάδες του 1988 στη Σεούλ και του 1992 στη Βαρκελώνη.

## Κατηγορίες

Στο τάε κβον ντο οι αθλητές αγωνίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με το βάρος τους. Το 1988 και το 1992, που ήταν άθλημα επίδειξης, έγιναν αγώνες σε οκτώ κατηγορίες ανδρών και γυναικών (σύνολο δεκαέξι).

Από το 2000, που εντάχθηκε στο επίσημο ολυμπιακό πρόγραμμα, γίνονται τέσσερις κατηγορίες ανδρών και γυναικών (σύνολο οκτώ). 

## Ελληνικά μετάλλια

Η Ελλάδα έχει κατακτήσει τέσσερα μετάλλια: ένα χρυσό και τρία ασημένια. Άλλο ένα μετάλλιο, χάλκινο, είχε πάρει το 1992, όταν το ταεκβοντό ήταν άθλημα επίδειξης.

*  **Χρυσό**
** Μιχάλης Μουρούτσος: 2000 κατηγορία μύγας (-58 κ.).

*  **Ασημένια**
** Αλέξανδρος Νικολαΐδης: 2004 κατηγορία βαρέων βαρών (+80 κ.)
** Ελισάβετ Μυστακίδου: 2004 κατηγορία μεσαίων βαρών (57-67 κ.)
** Αλέξανδρος Νικολαΐδης: 2008 κατηγορία βαρέων βαρών (+80 κ.)

*  **Χάλκινο** (σε αγώνα επίδειξης)
** Μόρφω Δροσίδου: 1992 μεσαία βάρη (65-70 κ.)

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Μίμας (μυθολογία)

**Μίμας** ή **Μίμαντας** (αρχαία ελληνικά: *Μίμας*) ήταν, σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ένας από τους Γίγαντες, γιος της Γαίας, που γεννήθηκε από το αίμα του Ουρανού μετά τον ευνουχισμό του από τον Κρόνο. Στον πρόλογο των *Μύθων* του Υγίνου, οι Γίγαντες θεωρούνταν τέκνα του Ταρτάρου.

## Μυθολογία
Σύμφωνα με τον Ψευδο-Απολλόδωρο, ο Μίμας σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της Γιγαντομαχίας, της κοσμικής μάχης των Γιγάντων με τους Δώδεκα Ολύμπιους, από τον Ήφαιστο με «μύδροις» (διάπυρη μάζα μετάλλου επάνω στο αμόνι) από το αμόνι του (*Μίμαντα ὁ δὲ Ηφαιστος βαλὼν μύδροις*).

Στον *Ίωνα* του Ευριπίδη (περ. 410 π.Χ.), ο χορός περιγράφει τις παραστάσεις του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς, όπου απεικονιζόταν η Γιγαντομαχία, με τον Δία να καίει τον Μίμα «απανθρακώνοντας» τον με τον κεραυνό του.

Στην *[[Αργοναυτικά]]* του Απολλώνιου του Ροδίου και στη *Γιγαντομαχία* του Κλαυδιανού, ο Μίμας φονεύεται από τον Άρη (στην περίπτωση του Κλαυδιανού, από τον ομόλογο Ρωμαϊκό θεό Μαρς). Ο Μίμας μνημονεύεται επίσης μαζί με άλλους Γίγαντες από τους Ρωμαίους συγγραφείς Οράτιο και Σενέκα.

Ένα θραύσμα αττικού μελανόμορφου δινωτού αγγείου του Λύδου (Ακρόπολη Αθηνών 607· Beazley Archive 310147· LIMC 9257) του β΄ τετάρτου του 6ου αι. π.Χ., που απεικονίζει τη Γιγαντομαχία, παρουσιάζει την Αφροδίτη με ασπίδα και δόρυ να μάχεται εναντίον Γίγαντα με ασπίδα (διακοσμημένη με μεγάλη μέλισσα) και δόρυ, το όνομα του οποίου αναγράφεται (αναστροφικά) ως «Μίμος», πιθανόν λάθος για «Μίμας».

Κατά την παράδοση, ο Μίμας τάφηκε στην Προχύτη, μία από τις Φλεγραίες νήσους, κοντά στη Νάπολη. Ο Κλαυδιανός αναφέρει ότι τα όπλα του, όπως και άλλων Γιγάντων, κρεμόντουσαν ως λάφυρα σε δέντρα δάσους κοντά στην κορυφή της Αίτνας.

Ο Μίμας ταυτίζεται πιθανώς με τον Γίγαντα «Μίμωνα», που απεικονίζεται στη Γιγαντομαχία του βόρειου ζωφόρου του Θησαυρού των Σιφνίων στους Δελφούς (περ. 525 π.Χ.) καθώς και σε κύλικα που βρέθηκε στην Τυρρηνία πόλη του Βόλκου (Vulci) (Βερολίνο F2531· Beazley Archive 220533) του τέλους του 5ου αι. π.Χ., όπου μάχεται με τον Άρη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Arafat, K.W. (1990). ''Classical Zeus: A Study in Art and Literature''. Οξφόρδη: Clarendon Press.
* Beazley, John D. (1986). ''The Development of Attic Black-Figure''. Berkeley: University of California Press.
* Brinkmann, Vinzenz (1985). «Die aufgemalten Namensbeischriften an Nord- und Ostfries des Siphnierschatzhauses». *Bulletin de Correspondance Hellénique 109: 77-130*
* Cook, Arthur Bernard (1940). Zeus: A Study in Ancient Religion, Volume III: Zeus God of the Dark Sky (Earthquakes, Clouds, Wind, Dew, Rain, Meteorites), Part I: Text and Notes. Cambrígia: Cambridge University Press
* Gantz, Timothy (1996). Early Greek Myth: A Guide to Literary and Artistic Sources. Baltimore: Johns Hopkins University Press
* Lyne, R. O. A. M. (1995). Horace: Behind the Public Poetry. New Heaven: Yale University Press
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μιμας
Μήστορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μήστορας** (***Μήστωρ***) είναι γνωστά τα παρακάτω τρία διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Περσέα και της Ανδρομέδας. Ο Μήστορας αυτός γεννήθηκε στις Μυκήνες, πήρε ως σύζυγό του τη Λυσιδίκη και απέκτησε μαζί της μία κόρη, την Ιπποθόη.
# Γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τον Τρωικό Πόλεμο από τον Αχιλλέα στο όρος `Ιδη. Αυτός ο Μήστορας αναφέρεται στην τελευταία ραψωδία της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]* (Ω 257).
# Γιος του βασιλιά των Ταφίων Πτερέλαου, ο οποίος είχε άλλα 6 αδέρφια.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Απολλόδωρου Β΄

Μηστορας

Κατηγορία:Ταφίοι
Μίσμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μίσμη** είναι γνωστή η μητέρα του Ασκαλάβου. Κάποτε η θεά Δήμητρα έτυχε να περάσει από το σπίτι της Μίσμης αναζητώντας τη θυγατέρα της, την Περσεφόνη. Εκεί, διψασμένη καθώς ήταν, ζήτησε νερό. Η Μίσμη της έδωσε και εκείνη από την πολλή της δίψα το ήπιε μονορούφι. Ο Ασκάλαβος γέλασε και η θεά θύμωσε και τον τιμώρησε μεταμορφώνοντάς τον σε σαύρα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Μολίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μολίδα** (***Μολίς***) είναι γνωστή μία θεότητα η οποία λατρευόταν κυρίως στη Θράκη, μαζί με τη Βένδινα και την Αταργάτη. Σε ορισμένες πηγές η Μολίδα παρομοιάζεται και με τη Μύλιττα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μολιδα

Κατηγορία:Αρχαία Θράκη
Μολιόνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μολιόνη** είναι γνωστή η αδελφή του βασιλιά Αυγεία και σύζυγος του `Ακτορα του Ηλείου. Ο θεός Ποσειδώνας ερωτεύθηκε τη Μολιόνη και μεταμορφώθηκε σε θαλάσσιο πουλί για να την κατακτήσει. Με τον τρόπο αυτό η Μολιόνη γέννησε ένα ασημένιο αβγό, από το οποίο βγήκαν οι **[[Μολίονες]]**, δίδυμοι αδελφοί ήρωες που πήραν το όνομα της μητέρας τους. Τα περί τη γέννησή τους δηλαδή θυμίζουν τον μύθο της Λήδας. Τους φαντάζονταν ως δύο σιαμαίους διδύμους, είτε με ένα κοινό σώμα, είτε με δύο συγκολλημένα σώματα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μολιονη
Μίτος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μίτος** είναι γνωστός ένας από τους δαίμονες, ο οποίος ήταν η προσωποποίηση του ανδρικού σπέρματος, σύμφωνα με τις ορφικές δοξασίες. Ο Μίτος απεικονίζεται σε αγγειογραφίες που προέρχονται από το Θηβαϊκό «Καβείριο».

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μιτος
Μολίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μολίονας** (***Μολίων***) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλέμο. Ο Μολίονας ήταν ηνίοχος του Θυμβραίου και αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Λ, στίχος 322). Δεν πρέπει να συγχέεται με τους επίσης αναφερόμενους στο ίδιο έπος δίδυμους αδελφούς Μολίονες, που δεν έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μολιονας
Τζούντο στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το τζούντο είναι από τα νεότερα ολυμπιακά αθλήματα, αφού μπήκε στις Ολυμπιάδες το 1964 στο Τόκιο. Το 1968 στο Μεξικό δεν ήταν στο πρόγραμμα. Μπήκε οριστικά το 1972 στο Μόναχο. Από το 1992 στη Βαρκελώνη διεξάγονται και αγώνες γυναικών.

## Χαρακτηριστικά

Στο τζούντο, όπως σε όλα τα αθλήματα σωματικής δύναμης, οι αθλητές αγωνίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με το βάρος τους. Το 1964 υπήρχαν τρεις κατηγορίες Το 1972 έγιναν πέντε και από το 1980 έγιναν επτά κατηγορίες βάρους. Επίσης, ως το 1984 υπήρχε μια επιπλέον κατηγορία ανοιχτή για όλους τους αθλητές ανεξαρτήτως βάρους.

Επτά κατηγορίες βάρους υπάρχουν και στις γυναίκες.

## Κατηγορίες

*Σημειώση*: Από το 1964 ως το 1984 εκτός από τις κατηγορίες βάρους υπήρχε και η ανοιχτή κατηγορία (όπεν), στην οποία συμμετείχαν οι αθλητές ανεξαρτήτως σωματικού βάρους.

## Ελληνικά μετάλλια

**Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνα 2004**

Η Ελλάδα έχει κατακτήσει μόνο ένα χρυσό μετάλλιο στο άθλημα.

*  **Χρυσό**
** Ηλίας Ηλιάδης: 2004 κατηγορία ημιμέσων βαρών (81 κ.)
**Ολυμπιακοί  Αγώνες Παρίσι 2024**

* Θεόδωρος Τσελίδης  (**90 κιλά ανδρών**)

*
Μόλουρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μόλουρος** είναι γνωστός ένας γιος του Αχαιού ήρωα του Τρωικού Πολέμου Αρίσβαντα. Ο Μόλουρος ήταν αδελφός του Λεωκρίτου. Ο Μόλουρος απήγαγε τη σύζυγο του Υεττού από το Άργος. Τότε ο Υεττός σκότωσε τον Μόλουρο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μολουρος
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Μολπαδία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μολπαδία** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Κόρη του Σταφύλου και της Χρυσοθέμιδας. Μαζί με την αδελφή της, η Μολπαδία επιτηρούσε μια φορά το κρασί μέσα σε δοχεία, αλλά οι δυο τους αποκοιμήθηκαν και ήρθαν γουρούνια που έριξαν κάτω τα δοχεία και έχυσαν το κρασί. Μόλις αντιλήφθηκαν τι είχε γίνει, οι δύο αδελφές πήγαν και έπεσαν στη θάλασσα για να πνιγούν, αλλά σώθηκαν από τον Απόλλωνα. Η Μολπαδία έφθασε στην Καρία, όπου τη λάτρεψαν ως ημιθέα.
# Μία Αμαζόνα, ο τάφος της οποίας υπήρχε στην Αθήνα, πάνω στην οδό που ξεκινούσε από το Μουσείο και οδηγούσε στην Πειραϊκή Πύλη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, η Μολπαδία σκοτώθηκε στην Αμαζονομαχία από τον Θησέα γιατί είχε σκοτώσει προηγουμένως την ήδη τραυματισμένη βασίλισσα των Αμαζόνων Αντιόπη. Η Μολπαδία, όπως και πολλές άλλες Αμαζόνες, έφερε πιθανώς το όνομα μιας θεάς, στη συγκεκριμένη περίπτωση μιας ψυχοπομπού θεότητας, καθώς «μολπαδία» σημαίνει «τραγούδι του θανάτου».

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μολπαδια
Μολπαδια
Μολπία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μολπία** είναι γνωστή μία θυγατέρα του Σκεδάσου από τη Βοιωτία. Η Μολπία ήταν αδελφή της Ιππούς. Καθώς γράφει ο Παυσανίας (Θ΄ 13, 5), οι Λακεδαιμόνιοι Φρουραρχίδας και Παρθένιος βίασαν τις δύο αδελφές. Από τη ντροπή τους η Ιππώ και η Μολπία αυτοκτόνησαν (απαγχονίσθηκαν). Ο Σκέδασος ζήτησε από τους Σπαρτιάτες να τιμωρήσουν τους δύο βιαστές. Μη μπορώντας όμως να το κατορθώσει, αυτοκτόνησε και αυτός, αφήνοντας κατάρες στους Σπαρτιάτες.

Οι κατάρες του Σκεδάσου «έπιασαν τόπο» στην Ιστορία: όταν το 371 π.Χ. έγινε η Μάχη των Λεύκτρων, ο Επαμεινώνδας τόνιζε στους επιτελείς ότι πρώτα έπαιρναν εκδίκηση για τη σπαρτιάτικη εκείνη ατιμία και δευτερευόντως πολεμούσαν για τη σωτηρία των Θηβών. Η ήττα του Κλεομβρότου ικανοποίησε πλήρως την εκδίκηση αυτή.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μολπια
Μόλπις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μόλπις** είναι γνωστός ένας ευγενής από την Ήλιδα. Ο Μόλπις θυσιάστηκε με τη θέλησή του προκειμένου να εξευμενίσει την οργή των θεών, οι οποίοι είχαν στείλει στη χώρα του μία επιδημία. Μετά από αυτό, οι Ηλείοι απέδωσαν στον Μόλπι θεΐκές τιμές.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - Σφυροβολία Γυναικών

Το αγώνισμα της **[[σφυροβολία|σφυροβολίας]]** γυναικών στο πρόγραμμα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου διεξήχθη τη Δευτέρα 18 και την Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008 το Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου. Πήραν μέρος 50 αθλήτριες που προέρχονταν από 30 χώρες. Ολυμπιονίκης αναδείχτηκε η Ακσάνα Μιάνκοβα από τη Λευκορωσία με επίδοση 76,34 μέτρα πετυχαίνοντας ολυμπιακό ρεκόρ, ενώ το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε η Κουβανή Γίπσι Μορένο και το χάλκινο η Κινέζα Βενξιού Ζανγκ. 

## Προκριματικά
Οι προκριματικοί διεξήχθησαν το πρωί της 18ης Αυγούστου 2008. Το όριο πρόκρισης των 71,50 μέτρων έπιασαν 7 σφυροβόλοι, ενώ πέρασαν και άλλες 5 μέσω κατάταξης ώστε να συμπληρωθεί η δωδεκάδα του τελικού.

Το πρώτο προκριματικό γκρουπ ξεκίνησε στις 09:10 (UTC+8)

Το δεύτερο προκριματικό γκρουπ ξεκίνησε στις 10:50 (UTC+8)

## Τελικός
Ο τελικός ξεκίνησε στις 19:20 τοπική ώρα (UTC+8) την Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008.

## Παραπομπές

* Επίσημα αποτελέσματα τελικού, IAAF
* Επίσημα αποτελέσματα προκριματικών, IAAF
* Women's Hammer Throw - FINAL, αναφορά για τον τελικό στην ιστοσελίδα της IAAF

Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Κατηγορία:Σφυροβολία
Κανόε καγιάκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το κανόε καγιάκ είναι από τα παλιά ολυμπιακά αθλήματα, αφού μπήκε στις Ολυμπιάδες το 1936 στο Βερολίνο. Προηγουμένως, υπήρξε άθλημα επίδειξης το 1924 στο Παρίσι με έξι αγωνίσματα. Το 1948 στο Λονδίνο μπήκαν στο πρόγραμμα και οι αγώνες γυναικών.

Εκτός από τους αγώνες ταχύτητας, το 1972 στο Μόναχο μπήκε για πρώτη φορά και το αγώνισμα του σλάλομ, το οποίο διεξάγεται μόνιμα από το 1992 στη Βαρκελώνη.

## Άθλημα επίδειξης

Στην Ολυμπιάδα του 1924 στο Παρίσι έγιναν για πρώτη φορά αγώνες επίδειξης κανόε καγιάκ. Το άθλημα παρουσίασε η Καναδική Ολυμπιακή Επιτροπή, έπειτα από πρόσκληση των Γάλλων διοργανωτών. 

Στους αγώνες μετείχαν δύο ομάδες: 
* *Ομοσπονδία Κανόε Καναδά*
* *Όμιλος Κανόε [[Ουάσινγκτον]]* ΗΠΑ

Έγιναν έξι αγωνίσματα σε καναδικές λέμβους διαφορετικού τύπου από τις σημερινές:

* Μονοθέσιο, απλό κουπί (σημερινό κανόε: C1)
* Μονοθέσιο, διπλό κουπί (σημερινό καγιάκ: K1)
* Διθέσιο, απλό κουπί (σημερινό κανόε: C2)
* Διθέσιο, διπλό κουπί (σημερινό καγιάκ: K2)
* Τετραθέσιο, απλό κουπί (σημερινό κανόε: C4)
* Τετραθέσιο, διπλό κουπί (σημερινό καγιάκ: K4)

Στους τρεις αγώνες με απλό κουπί (κανόε) νίκησαν οι καναδικές λέμβοι ενώ στους τρεις αγώνες με διπλό κουπί (καγιάκ) οι αμερικανικές.

## Χαρακτηριστικά

Το **κανόε καγιάκ** είναι ναυτικό άθλημα που διεξάγεται σε λίμνη, ποτάμι ή κωπηλατοδρόμιο με δύο τύπους σκαφών: *κανόε* (*canoe*) και *καγιάκ* (*kayak*), στα οποία αγωνίζονται ένας, δύο ή τέσσερις αθλητές. Κατά καιρούς έχουν γίνει αγωνίσματα με διάφορα μεγέθη σκαφών και σε ποικίλες αποστάσεις για άνδρες και γυναίκες. Τα ισχύοντα σήμερα είναι: 

* ** Τύποι σκαφών**
** ** Κανόε** (σύμβολο: **C**): ο αθλητής κωπηλατεί γονατιστός με μονό κουπί στη μια μεριά της λέμβου.
** ** Καγιάκ** (σύμβολο: **K**): ο αθλητής κωπηλατεί καθιστός με διπλό κουπί.

* **Μέγεθος σκάφους**
** **Μονοθέσιο**: κανόε (C1) και καγιάκ (Κ1)
** **Διθέσιο**: κανόε (C2) και καγιάκ (Κ2)
** **Τετραθέσιο**: καγιάκ (Κ4)

* **Αποστάσεις**
** **500 μ.:** C1, C2, Κ1, Κ2
** **1000 μ.:** C1, C2, Κ1, Κ2, Κ4

## Σλάλομ

Για πολλά χρόνια γίνονταν μόνο αγώνες ταχύτητας κανόε καγιάκ. Το 1972 στο Μόναχο έγιναν για πρώτη φορά αγώνες σλάλομ αλλά λόγω της δυσκολίας κατασκευής πίστας το αγώνισμα δεν συνεχίστηκε. Μπήκε πάλι στο πρόγραμμα το 1992 στη Βαρκελώνη για σκάφη C1, C2, Κ1, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

## Αγωνίσματα

### Ταχύτητας

### Σλάλομ

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Ολυμπιακοι αγωνες
Σαώ (δορυφόρος)

**Σαώ** () ονομάζεται ένας από τους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ποσειδώνα. Το όνομά του προέρχεται από το όνομα μιας εκ των Νηρηίδων της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι **Ποσειδώνας XI** (Neptune XI, δηλαδή ο ενδέκατος από τους δορυφόρους του Ποσειδώνα που έχει ονομαστεί). Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/2002 N 2**, ενώ το σημερινό του όνομα του δόθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 2007.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σαώ  από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Ποσειδώνα από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ποσειδώνα
Ουτρεμέρ

μικρογραφία|δεξιά|200px|Η Εγγύς Ανατολή το 1135, με τα Σταυροφορικά Κράτη της Ουτρεμέρ να σημειώνονται με κόκκινο σταυρό

μικρογραφία|δεξιά|200px|Ανακατασκευή του ναού της Ιερουσαλήμ. Από το βιβλίο του Γουλιέλμου της Τύρου ''Histoire d'Outremer''

**Ουτρεμέρ** (Outre-mer, το οποίο στα γαλλικά σημαίνει "υπερπόντιες κτήσεις") ήταν το γενικό όνομα που δόθηκε στα Σταυροφορικά κράτη που συστάθηκαν μετά την Α' Σταυροφορία. Το όνομα χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές και ως συνώνυμο των Λεβάντες, Συρία και Παλαιστίνη που ενσωμάτωναν περιοχές, οι οποίες είναι σήμερα τμήματα του Ισραήλ, της Ιορδανίας, της Συρίας, της Τουρκίας και του Λιβάνου.

Ο όρος μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για οποιαδήποτε χώρα "πέρα απ' τη θάλασσα". Χαρακτηριστικά, ο Λουδοβίκος Δ' της Γαλλίας αποκαλούνταν *"Louis d'Outremer"*, καθώς είχε ανατραφεί στην Αγγλία.

## Πηγές
* Helen Nicholson (2004). *Knight Templar (1120-1312)*. Osprey Publishing ltd. ISBN 1-84176-670-4

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία
Κατηγορία:Σταυροφορικά κράτη
Λεώδοχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Λεώδοχος** είναι γνωστός ένας από τους Αργοναύτες, δηλαδή τους ήρωες που έλαβαν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Σε αντίθεση με τους περισσότερους Αργοναύτες, δεν αναφέρεται στις πηγές κάποιο ξεχωριστό ή αξιόλογο κατόρθωμα του Λεωδόχου. Ο Λεώδοχος μνημονεύεται μόνο στους συγγραφείς που ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό των Αργοναυτών στους εξήντα, δηλαδή στο μέγιστο που απαντάται στις πηγές.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Λεωδοχος
Κάσος Ι (ναρκαλιευτικό)

**Κάσος Ι ([[Ναρκαλιευτικό]]) / Ν/Α 2074**
ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΤΥΠΟΥ ‘BYMS’

Πρώην ‘BYMS 2074’.

Ιδίου τύπου πλοίο ‘Κως ΙΙ’, **Κάσος Ι**, ‘Λέρος’ και ‘Πάτμος’. Ύψωση της Ελληνικής σημαίας στις 20 Δεκεμβρίου 1943 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Βυθίστηκε με το ‘ΚΩΣ’ και 2 βρετανικά Ναρκαλιευτικά στις 15 Οκτωβρίου 1944 στο Σαρωνικό, κατά τη γρίππιση του διαύλου με κατεύθυνση στο λιμάνι του Πειραιά για τον κατάπλου του Θ. Αβέρωφ και των υπολοίπων πλοίων του Στόλου αμέσως μετά την απελευθέρωση της Αθήνας.

Α
Κατηγορία:Κάσος
Κως ΙΙ (ναρκαλιευτικό)

**Κως ΙΙ ([[Ναρκαλιευτικό]]) / Ν/Α 2191**

ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΤΥΠΟΥ ‘BYMS’

Ιδίου τύπου πλοίο ‘Κως ΙΙ’, Κάσος Ι, ‘Λέρος’ και ‘Πάτμος’. Ύψωση της Ελληνικής σημαίας στις 20 Δεκεμβρίου 1943 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Βυθίστηκαν με το ‘ΚΑΣΣΟΣ’ και δύο βρετανικά Ναρκαλιευτικά στις 15 Οκτωβρίου 1944 κατά τη γρίππιση διαύλου προς το λιμάνι του Πειραιά – για τον κατάπλου του Στόλου αμέσως μετά την απελευθέρωση της χώρας.

Α
Λέρος (ναρκαλιευτικό)

**Λέρος ([[Ναρκαλιευτικό]]) / Ν/Α 2186, Μ-210** - ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΤΥΠΟΥ ‘BYMS’- Πρώην ‘BYMS 2186’

Κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ στα ναυπηγεία ‘USA, Green port Basin & construction co, Greenport, NY’. Ιδίου τύπου πλοίο ‘Κως ΙΙ’, Κάσος Ι, ‘Λέρος’ και ‘Πάτμος’. Ύψωση της Ελληνικής σημαίας στις 20 Δεκεμβρίου 1943 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια του πολέμου στην εκκαθάριση των ναρκοθετών των Ελληνικών θαλασσών και ση συνέχεια στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Στις 10/02/1945 και στις 18-20/02/1949, υποστήριζε τις επιχειρήσεις που διαδραματίσθηκαν στην κωμόπολη Στρατονίκη μεταξύ τακτικού στρατού και κομμουνιστών. Παροπλίστηκε το 1968 (ΟΠΠ/ΒΝΣ).

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Λάσκος Ι (κανονιοφόρος)

Η κανονιοφόρος - περιπολικό **Κ/Φ Αντιπλοίαρχος Λάσκος** (Ρ-52, πρώην Ρ-33) ήταν σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας τύπου PGM (Patrol Gunboat, Motor). Ήταν ένα από του ιδίου τύπου (αδελφά) πλοία: «Αρσλάνογλου», «Μπλέσσας», «Πεζόπουλος», «Μελετόπουλος» και «Χατζηκωνσταντής».

## Ιστορικό
Κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ το 1943, στα ναυπηγεία Defoe Shipbuilding στο Μπέι Σίτι του Μίσιγκαν για λογαριασμό του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού (USS PC-1148). Το 1944 μετασκευάστηκε. Έλαβε μέρος (ως PGM 16) στη Μάχη της Οκινάουα, καθώς και σε επιχειρήσεις κατά της Ιαπωνίας τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1945. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1945 βρισκόταν, μαζί με άλλα συμμαχικά σκάφη, στον κόλπο του Τόκιο, κατά την τελετή παράδοσης της Ιαπωνίας. Παραχωρήθηκε στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της αμερικανικής βοήθειας, στις 24 Νοεμβρίου 1947.. Παρελήφθη στις 11 Δεκεμβρίου 1947 στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια από τον Πλωτάρχη Μ. Σταυρίδη και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 11 Μαΐου 1948.

Το «Αντιπλοίαρχος Λάσκος» πήρε το όνομά του προς τιμήν του Κυβερνήτη του Υ/Β «Κατσώνης» Βασίλη Λάσκου, ο οποίος φονεύθηκε την 14η Σεπτεμβρίου 1943 στη θαλάσσια περιοχή Σκιάθου – Πηλίου, σε πολεμική δράση εναντίον του εχθρού. Ο Β. Λάσκος προήχθη σε Πλοίαρχο μετά θάνατον «επ' ανδραγαθία» στις 4 Δεκεμβρίου 1943.

Το σκάφος συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου και στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα. Το Δεκέμβριο του 1952 είχε προσαράξει στον όρμο Πλατύ της Λήμνου, επισκευάσθηκε και χρησιμοποιήθηκε πάλι.

Παροπλίστηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1970. Το 1974 πωλήθηκε ως σκραπ στην αγγλική εταιρία Pounds Marine Shipping, έναντι του ποσού των 37.111 δολαρίων.
## Παραπομπές


## Πηγές
*

*

*

*

*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

*

## Δείτε επίσης
* Πυραυλάκατος Λάσκος ΙΙ

Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Ελλάς Ι (φρεγάτα)

Η φρεγάτα **Ελλάς Ι** (το αρχικό όνομα ήταν **Ελπίς**) ήταν πλοίο που αγοράστηκε το 1824-1826 με εντολή της προσωρινής ελληνικής κυβέρνησης (Εκτελεστικό 1824) και χρηματοδότηση από το δεύτερο αγγλικό δάνειο, με συμφωνία που συνήφθη με διαμεσολάβηση των μελών της φιλελληνικής επιτροπής του Λονδίνου. Η παραγγελία αφορούσε δυο φρεγάτες, που θα έπαιρναν τα ονόματα *Ελπίς* και *Σωτήρ*. Μετά από το σκάνδαλο ναυπήγησης ελληνικών φρεγατών (1824), ναυπηγήθηκε στη Νέα Υόρκη των Η.Π.Α. αντί του ποσού των 750.000 δολαρίων και παραλήφθηκε μόνο ένα πλοίο, το οποίο ονομάστηκε *Ελπίς*. Κατέπλευσε στο Ναύπλιο με ξένο πλήρωμα τον Νοέμβριο του 1826. Είχε εκτόπισμα 1660 τόνων, οπλισμό 48 πυροβόλων των 16 λιβρών και 16 ολμοπυροβόλων (καρρανάδων) των 42 λιβρών . Χρησιμοποιήθηκε στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων, τα τελευταία χρόνια του αγώνα. Στις 30-31 του Μάη 1828 βύθισε 2 τουρκικά πολεμικά πλοία στη Ναυμαχία του κάβο Μπαμπά. Είχε άδοξο τέλος, γιατί πυρπολήθηκε την 1 Αυγούστου 1831 από τον Ναύαρχο Μιαούλη κατά τη στάση των Υδραίων εναντίον του Κυβερνήτη Καποδίστρια σε όρμο του Πόρου. 

## Πυρπόληση
μικρογραφία|αριστερά|Καλλιτεχνική αναπαράσταση της φρεγάτας «Ελλάς», από κοινού με το ατμόπλοιο «Καρτερία».
Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Ύδρας ο Μιαούλης είχε βρεθεί σε δυσχερή θέση, αντιμέτωπος με τα Ρωσικά πλοία, που είχαν ταχθεί μαζί με τα κυβερνητικά. Αφού κατάφερε να καταλάβει το λιμάνι του Πόρου, οι Ρώσοι τον απέκλεισαν σε αυτό. Πολλά πλοία του είχαν ήδη καταστραφεί από επιθέσεις, και το βράδυ της 30 Ιουλίου με το πρωί της 31 Ιουλίου επειδή ήταν ξεκάθαρο ότι θα διεξαγόταν και νέα επίθεση από την οποία δεν υπήρχε περίπτωση να γλιτώσουν οι άντρες του Μιαούλη τον εγκαταλείπουν. Ο αρχηγός έμεινε τελικά μόνο με 20 περίπου άντρες πάνω στην *Ελλάς*, και μερικά ακόμα πλοία σε κακή κατάσταση. Παράλληλα ο Καποδίστριας μαζί με τις «μεγάλες δυνάμεις» έκαναν μεγάλες προσπάθειες για να συνθηκολογήσουν μαζί του. Ήταν όμως αμετάπειστος. Τα ξημερώματα της 1ης Αυγούστου όσοι είχαν απομείνει τοποθέτησαν φυτίλια στη φρεγάτα *Ελλάς*, στις κορβέτες *Ὕδρα* και *Ἐμμανουήλ* και στο ατμοκίνητο *Καρτερία*. Περιμένοντας Άγγλους και Γάλλους αντιπροσώπους με προτάσεις συνθηκολόγησης ο Μιαούλης θεώρησε λανθασμένα τελικά, επιθετικές κινήσεις των Ρωσικών πλοίων. Υπό τέτοια απειλή θεώρησε προτιμότερο να καταστρέψει τα πλοία, παρά να πέσουν στα χέρια των Ρώσων. Έτσι την 1η Αυγούστου κατά τις 9:30 το πρωί, χωρίς δισταγμό, πυροδότησαν τα φυτίλια, και σχεδόν αμέσως, ακολουθώντας την κορβέτα *Ὕδρα* η φρεγάτα *Ελλάς* χάθηκε μέσα στο καπνό και στο θόρυβο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εκδοτική Αθηνών Α.Ε, (1975) *Ιστορία του ελληνικού έθνους* τόμος ΙΒ. Στο Κούκκου Ε. *ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣΑΠΟ ΤΟ 1830 ΩΣ 1832, ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 1831 (σ.549-562)* Αθήνα: ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.
* Παπαρρηγόπουλος Κ. (1963) *Ιστορία του Ελληνικού έθνους* Τόμος Έκτος, Μέρος Πρώτο, ΑΘΗΝΑ: Εκδοτικός Οίκος "Ελευθερουδάκη"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνικές φρεγάτες
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία της επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιωάννης Καποδίστριας
Παλαιό Τρίκερι Μαγνησίας

Το **Παλαιό Τρίκερι** ή **Κικύνηθος** είναι νησίδα και οικισμός του νομού Μαγνησίας και βρίσκεται στην είσοδο του Παγασητικού κόλπου μεταξύ των ακρωτηρίων Τραχήλας και Αλογόπουρο. Έχει ακανόνιστο σχήμα, έκταση 2,476 τ.χλμ.**** και το ψηλότερο σημείο του είναι 109 μέτρα. Η νησίδα καλύπτεται από πυκνή βλάστηση που αποτελείται κυρίως από ελαιώνες, και θυμίζει αρκετά την βλάστηση της απέναντι ακτής. Βορειότερά του βρίσκεται η μικρή νησίδα Πυθού. Επάνω της  βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγιάς Ευαγγελίστριας, χτισμένο τον 19ο αιώνα. Το Παλαιό Τρίκερι υπήρξε τόπος εξορίας γυναικών την περίοδο του εμφυλίου. Από το 1957 έως το 1969, το μοναστήρι ήταν μισθωμένο στον Αυστριακό Άλφονς Χόχχαουζερ. Αυτός και η Ελληνίδα σύζυγός του, Χαρίκλεια, διατηρούσαν εκεί έναν απλό ξενώνα, στον οποίο σύχναζαν κυρίως επισκέπτες από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Αγγλία. Μεταξύ άλλων, φιλοξένησε τη συγγραφέα Χέλγκα Πολ, η οποία πέθανε σε επίθεση καρχαρία στο νησί τον Μάιο του 1963. Ο συγγραφέας Ερνστ Κρόιντερ ενσωμάτωσε την παραμονή του στο νησί στο διήγημά του *"Ίχνη κάτω από το νερό"*.

Αναφέρεται με την ονομασία *Νήσος Παλαιοτρίκερι* από το 1883 με το ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αιαντείου ενώ το 1920 αναφέρεται πλέον ως Παλαιό Τρίκερι να υπάγεται στην κοινότητα Τρικερίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 59 κατοίκους ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 86. Το 1981 και το 1991 είχε 67 και 91 αντίστοιχα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κοινότητα Τρικερίου, Το νησί Παλαιό Τρίκερι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Παγασητικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Πεταλάς Εχινάδων

Ο **Πεταλάς**,**** το μεγαλύτερο νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εχινάδων νήσων, είναι ένα ακατοίκητο νησί του Ιονίου πελάγους. Ο Πεταλάς, όπως και όλο το σύμπλεγμα των Εχινάδων, παρ' ότι βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από τις δυτικές ακτές του νομού Αιτωλοακαρνανίας, ανήκει διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Κεφαλληνίας και συγκεκριμένα στον Δήμο Σάμης. Η έκτασή του είναι 5,497 τ. χλμ.. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι 251 μέτρα. Διαθέτει δεντρώδη βλάστηση σε αντίθεση με τα περισσότερα νησιά των Εχινάδων που καλύπτονται κυρίως από θάμνους.

Το νησί είναι σήμερα ιδιόκτητο. Ανήκει σε ελληνική οικογένεια, η οποία απέκτησε το νησί προ εκατονταετίας από μονή της περιοχής των Ιωαννίνων. 

## Πληθυσμιακή εξέλιξη
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας
Κατηγορία:Εχινάδες
Κίναρος

Η **Κίναρος** είναι νησίδα των Δωδεκανήσων που βρίσκεται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κυκλάδων και Δωδεκανήσου, δυτικά της Καλύμνου και της Λέρου και ανατολικά της Αμοργού. Είναι το δεύτερο δυτικότερο νησί των Δωδεκανήσων μετά την Αστυπάλαια. Έχει έκταση 4.577 στρέμματα. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λέρου αν και ιστορικά και περιουσιακά ανήκει στην Κοινότητα Αιγιάλης Αμοργού. Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι 296 μέτρα.

Η Κίναρος είναι ενταγμένη στο Πανευρωπαϊκό Δίκτυο «Natura 2000» μαζί με το βόρειο τμήμα της Αμοργού και την γειτονική της Λέβιθα. Είναι επίσης σημαντική περιοχή προστασίας πουλιών, καθώς το νησί αποτελεί τόπο αναπαραγωγής του Αιγαιόγλαρου (*Larus audouinii)* και του Μαυροπετρίτη (*Falco eleonorae)* .

Στην κορυφή του νησιού έχουν εντοπιστεί αρχαιολογικά κατάλοιπα που μαρτυρούν οικιστική δραστηριότητα. Πιθανότατα υπήρξε μικρός οικισμός στο νησί κατά την περίοδο της ακμής της Κοινοπολιτείας της Αμοργού (Μινώα, Αρκεσίνη, Αιγιάλη).

Στις 9 Ιανουαρίου 1948 προσαρτήθηκε μαζί με τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα (ΦΕΚ Α 7/1948).

Το νησί από το 2013 έχει μία μόνιμη κάτοικο και οι προμήθειες με τα απαραίτητα φτάνουν εκεί με σκάφος από την Αμοργό κάθε εβδομάδα. Συνήθως λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών, δεν υπάρχει σύνδεση για μία ή παραπάνω ημέρες.

Η μοναδική κάτοικος, κυρία Ειρήνη Κατσοτούρχη (κυρά Ρηνιώ), γεννήθηκε στην Αμοργό και μεγάλωσε στην Κίναρο. Όταν παντρεύτηκε έζησε με την οικογένειά της στην Κάλυμνο προτού μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Όταν επέστρεψαν αποφάσισαν να εγκατασταθούν με τον άντρα της μόνιμα στην Κίναρο. Το 2013 ο σύζυγός της έφυγε από τη ζωή και έκτοτε η κυρία Ρηνιώ έγινε η μόνη κάτοικος της νησίδας.

## Πτώση ελικοπτέρου του 2016 και μνημείο αξιωματικών
Στις 11 Φεβρουαρίου 2016 ελικόπτερο Agusta Bell 212 με κωδικό ονομασίας «ΠΝ 28» του Πολεμικού Ναυτικού στο οποίο επέβαιναν 3 Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, συνετρίβη υπό άγνωστες συνθήκες, τα ξημερώματα της Πέμπτης, στη νήσο Κίναρο, στα δυτικά της Λέρου. Λίγο μετά τις 2.45 π.μ. εξαφανίστηκε από το ραντάρ της φρεγάτας του «ΠΝ Νικηφόρος Φωκάς», στην πλαγιά απόκρημνης περιοχής της Κινάρου, σε απόσταση 40-50 μέτρων από την κορυφή όπου εντοπίστηκαν τα πρώτα συντρίμμια του ελικοπτέρου, βρέθηκαν οι σοροί των δύο εκ των τριών χειριστών, του συγκυβερνήτη υποπλοίαρχο Κωνσταντίνο Πανανά και του χειριστή ραντάρ επιφανείας σημαιοφόρου Ελευθερίου Ευαγγέλου. Η σορός του κυβερνήτη υποπλοιάρχου Αναστασίου Τουλίτση βρέθηκε μια μέρα μετά. 

Στην μνήμη των τριών αξιωματικών στήθηκε από την ελληνική πολιτεία μνημείο σε απόκρημνη περιοχή του νησιού ως ένδειξη τιμής. Στα εγκαίνια του μνημείου παραβρέθηκαν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Ευάγγελος Αποστολάκης. Το μνημείο φιλοτέχνησε η γλύπτρια Θέλξη Θεοχάρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δωδεκάνησα
Κατηγορία:Λέρος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Θάλεια Ι (ναρκαλιευτικό)

Το πλοίο **Θάλεια Ι** ήταν ναρκαλιευτικό του ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Παρελήφθη στις 30 Σεπτεμβρίου 1941 στη Μέση Ανατολή. Είχε μετασκευαστεί για να χρησιμοποιηθεί και για την αλιεία μαγνητικών ναρκών. Επεστράφη το 1944.

Τα επίτακτα πλοία, διαφόρων τύπων, που είχαν μετασκευαστεί για να χρησιμοποιηθούν για την αλιεία μαγνητικών ναρκών ήταν: Αλκανέτ, Χρήστος, **Θάλεια Ι**, Σεβαστή, Λίβανος, Άγιος Γεώργιος, Λύκος, Τασία και Παλλάς.

Με την επιμέλεια του εφέδρου Αντιπλοιάρχου Εμμανουήλ Ματθαίου η δημιουργία  Ν/Α τα οποία  χρησιμοποιήθηκαν σε όλη την διάρκεια του πολέμου προσφέροντας ουσιαστικές υπηρεσίες στον Συμμαχικό Στόλο.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Θάλεια ΙΙ (περιπολικό)

**Θάλεια ΙΙ ([[Περιπολικό]]) / Π/Π 2252, Ρ-238** 
Περιπολικό τύπου ‘YMS’

Πρώην 'BYMS 2252', Πρώην 'USS YMS 252'.

Η παραγγελία του πλοίου έγινε στα ναυπηγεία 'Weaver Shipyards (Orange, Texas, U.S.A.)' στις 30 Μαΐου 1942. Η έναρξη της ναυπήγησης έγινε στις 24 Ιουνίου 1943 και η καθέλκυση του πλοίου στις  29 Σεπτεμβρίου 1943.

Ένα από τα 6 Ν/Α που μετατράπηκαν σε περιπολικά μεταξύ 1959-1960. Χρησιμοποιήθηκαν για την δίωξη του λαθρεμπορίου.

Ομοίου τύπου πλοία : **'Θάλεια ΙΙ**', Κλειώ ΙΙ, Ανδρομέδα Ι, Προκύων, Πήγασος Ι και Λαμπαδιάς. 	

Διεγράφη από το ελληνικό Ναυτικό το 1967.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.navsource.org
* http://www.hellasarmy.gr/ 
* http://www.uboat.net

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1983-84

Στην **42η** διοργάνωση του **κυπέλλου Ελλάδας 1983-84** μετείχαν συνολικά 76 ομάδες (16 Α' εθνικής, 20 Β' εθνικής και 40 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Επίσης υπήρξε κι ένας συμπληρωματικός γύρος ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο, με μόλις 6 ζευγάρια, ώστε οι ομάδες που θα συνέχιζαν να είναι 32. Από τη χρονιά αυτή καθιερώνονται οι διπλοί αγώνες από τον Β' γύρο και οι μονοί αγώνες ανήκουν πλέον μόνο στον Α' γύρο.

Πιο ενδιαφέρουσα φάση της διοργάνωσης αποδείχθηκε αυτή των "16" (Γ' γύρος), εκεί όπου υπήρξαν ο αποκλεισμός της κατόχου του τροπαίου ΑΕΚ από την ΑΕΛ, η για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πρόκριση του Ηρακλή επί του Άρη, αλλά και η πρόκριση μετά από 44 χρόνια του Εθνικού επί του Ολυμπιακού στο Πειραϊκό ντέρμπυ, με δύο ισοπαλίες (0-0 και 1-1). Αξιοσημείωτο ήταν ότι ενώ και οι 2 αγώνες είχαν γίνει στο Στάδιο Καραϊσκάκη (κοινή έδρα των δύο συλλόγων), ο Εθνικός ήταν τυπικά φιλοξενούμενος στον επαναληπτικό αγώνα με αποτέλεσμα να πάρει την πρόκριση με τον κανονισμό του εκτός έδρας γκολ. Εντυπωσιακή υπήρξε νωρίτερα και η νίκη της ΑΕΛ στο Β' γύρο επί της Αχαϊκής με το επιβλητικό σκορ 10-0 (5 γκολ ο Μιχάλης Ζιώγας).

Στον τελικό έφτασαν μετά από 2 χρόνια ξανά ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΛ, αυτή τη φορά όμως ο αγώνας διεξήχθη στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο (73.829 εισιτήρια, τα περισσότερα που έχουν διατεθεί ποτέ σε τελικό κυπέλλου) και ο Παναθηναϊκός με νίκη 2-0 έφτασε στην κατάκτηση του νταμπλ τη χρονιά εκείνη, ενώ ο αγώνας εκείνος υπήρξε και ο τελευταίος για την καριέρα του αρχηγού του "τριφυλλιού", Άνθιμου Καψή.

## Οι αγώνες

## Ο τελικός

*Αθήνα, Ολυμπιακό Στάδιο, Τετάρτη 6 Ιουνίου 1984
*24px **[[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός]]** - 24px ΑΕΛ **2-0** (ημίχρονο: 2-0)
***Σκόρερς**: Θ. Δημόπουλος (18' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά), Αντωνίου (39' 13px|Πετυχημένο σουτ)
***Διαιτητής**: Μάκης Γερμανάκος (Αθήνας) -- Επόπτες: Κολοκυθάς, Λανδράκης
***Εισιτήρια**: 73.829
***Τηλεοπτική μετάδοση**: ΕΡΤ 2 (Γιάννης Αργυρίου)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Greece - Cup Data (from Quarterfinals on) rsssf.com

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1983-1984
Σοφία Αλιμπέρτη

Η **Σοφία Αλιμπέρτη** (πραγματικό όνομα: Σοφία Παρλαμά) (Κέρκυρα, 3 Μαρτίου 1966) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1980, συμμετέχοντας σε κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Τη δεκαετία του 1990 συμμετείχε σε αρκετά επιτυχημένα τηλεοπτικά σήριαλ μέχρι το 2005. Από το 2004 έστρεψε την καριέρα της στην παρουσίαση εκπομπών και show.

Υπήρξε σύζυγος του Γιάννη Πάριου με τον οποίο παντρεύτηκε το 1996. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τους Μιχαήλ-Άγγελο και Νικόλα Βαρθακούρη και χώρισε το 2008.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Βιντεοταινίες

### Τηλεόραση

## Θεατρογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Σοφία Αλιμπέρτη στο IMDB

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Χακάμα

Το **χακάμα** () είναι ένα μέρος της παραδοσιακής ιαπωνικής ενδυμασίας. Πρόκειται για ένα είδος φαρδιού παντελονιού, το οποίο δημιουργήθηκε κατά τον 17ο αιώνα και μπορεί να φορεθεί πάνω από το κιμονό ή το keiko-gi με δύο τρόπους : 'χωριστά' (*umanori*, 'ιππεύοντας το άλογο'), δηλαδή ως παντελόνι ή 'μη χωριστά' (*bakama*), δηλαδή ως φούστα. Κατά τους προηγούμενους αιώνες φοριόταν μόνο από άντρες, ενώ στη σημερινή εποχή και από γύναίκες. Αυτό το ένδυμα μπορεί να το βρει κανείς σε διάφορα χρώματα, όπως μαύρο, μπλε (ως παραλλαγή του μαύρου), γκρι (σε διάφορες τελετές), αλλά και άσπρο (στους Sensei των πολεμικών τεχνών). 

Το χακάμα έχει τις ρίζες του στους ιππεύοντες Samurai της εποχής Edo, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ως προστασία για τα πόδια. Μάλιστα, μέχρι τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο το να συναντά κανείς άντρες ντυμένους με χακάμα και χαόρι. Με την πάροδο το χρόνου, όμως, προσελκούσε ο δυτικός τρόπος ντυσίματος τους Ιάπωνες όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα τη σημερινή εποχή να φοριέται αυτό μόνο στις πολεμικές τέχνες (π.χ. Aikido, Iaido, Kendo κτλ.) ή σε τελετές οπως την τελετή του τσαγιού.

Στις πολεμικές τέχνες συμβολίζουν  τα επτά μέρη του χακάμα επίσης τις επτά αρετές των Samurai :

**Jin * - καλοσύνη
**Gi* - δικαιοσύνη
**Rei* - ευγένεια
**Chi* - σοφία
**Shin* - ειλικρίνεια
**Chūgi* - πίστη
**Meiyo* - τιμή

Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Ένδυση στην Ιαπωνία
Λεπτοκαρυά Θεσπρωτίας

Η **Λεπτοκαρυά** είναι χωριό του νομού Θεσπρωτίας στην Ήπειρο και αποτελεί το νοτιοανατολικό άκρο της επαρχίας Φιλιατών. Μαζί με 42 πρώην κοινότητες της περιοχής και τον πρώην Δήμο Φιλιατών στα πλαίσια του σχεδίου Καποδίστριας, απαρτίζουν το νέο δήμο Φιλιατών. Στη Λεπτοκαρυά ανήκει σαν συνοικισμός και το διπλανό χωριό Μπράνια. Εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας και εκπαιδευτικά στην περιφέρεια Φιλιατών.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Απέχει 3 χλμ. βόρεια από την εθνική οδό Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας στο ύψος της Βροσίνας και μέσω αυτής 45 χλμ. δυτικά από Ιωάννινα.

Ο ευρύτερος ορίζοντας του χωριού και της περιοχής διαγράφεται βόρεια από τη Μουργκάνα, δυτικά από τα όρη Βελούνα, Προφήτη Ηλία Μαλουνίου και Βλαχωρίτικο, νότια από τα όρη Σουλίου, ανατολικά από τον Ολύτσικα, το όρος Καλοχωρίου, την οροσειρά της Πίνδου και τα όρη Κασιδιάρη και Νεμέρτζικα.

## Πληθυσμός - ασχολίες
Το 1928 το χωριό αριθμούσε 299 κατοίκους ενώ με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 163.

Στο χωριό λειτουργεί διθέσιο δημοτικό σχολείο.

Η Αγία Μαρίνα είναι η κεντρική εκκλησία, ενώ υπάρχουν και τρία εξωκλήσια: της Αγίας Βαρβάρας, του Άγιου Σάββα και του Αγίου Νικόλαου.

Από το 1993 λειτουργεί πολιτιστικός σύλλογος.

## Δείτε επίσης
* Λεπτοκαρυά Πιερίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος

## Παραπομπές


Λεπτοκαρυα
Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Βρομούσα

**Βρομούσα** είναι η κοινή ονομασία των δεντροκορέων, εντόμων που ανήκουν στην τάξη των Ημίπτερων και στην οικογένεια των Πεντατομιδών.  Αναδίδουν μία δυσάρεστη οσμή από το σώμα τους για λόγους προστασίας. Πολλά είδη, όπως η πράσινη βρομούσα, απαντώνται σε άνθη, κήπους και αγρούς, προξενώντας καταστροφές στα φυτά. Καταπολεμώνται συνήθως με εντομοπαγίδες.

## Ονομασία
Εξαιτίας της δυσάρεστης οσμής που αναδίδουν, τα έντομα αυτά είναι περισσότερο γνωστά ως «βρομούσες» ή «βρομομαρίες». Πολλά είδη είναι επιβλαβή για τα σταυρανθή φυτά, όπως το λάχανο. 

## Περιγραφή
Το σώμα των βρομουσών είναι ωοειδές και έχουν πέντε κεραίες. Διαθέτουν αδένες στο θώρακά τους μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου ζεύγους ποδιών και από αυτούς αναδύουν μια δυσάρεστη οσμή. Αυτή αποθαρρύνει τους πιθανούς εχθρούς του ζώου και οφείλεται σε αλδεΰδες (CH3–(CH2)2–CH=CH–CHO), οι οποίες μοιάζουν από χημική άποψη με τις φερομόνες. Επίσης, έχουν μάτια κόκκινα ή μαύρα και η διάρκεια της ζωής τους είναι 65-70 ημέρες.

Γεννούν αυγά από τα οποία βγαίνουν οι νύμφες, οι οποίες μοιάζουν με τα ενήλικα με εξαίρεση το μέγεθός τους, που είναι μικρότερο και το γεγονός ότι δεν έχουν φτερούγες. Ωστόσο, οι νύμφες διαθέτουν επίσης αδένες που εκπέμπουν δυσωδία. Η επώαση των αυγών διαρκεί πέντε ημέρες το καλοκαίρι και 2-3 εβδομάδες στις αρχές της άνοιξης ή στο τέλος του φθινοπώρου.

Οι νύμφες και τα ενήλικα ζώα έχουν μυζητικά μέρη στο στόμα τους , για να ρουφούν χυμό από τα φυτά, παρά το γεγονός ότι ορισμένα είδη τρέφονται με έντομα. Όταν εμφανίζονται σε μεγάλες ομάδες, μπορούν να καταστούν πολύ επιζήμια έντομα για τη γεωργία.

## Ταξινόμηση
Η υπεροικογένεια **Πεντατομοειδή** αποτελείται από έντομα με σχήμα ασπίδας (στα δεξιά αναγράφονται οι οικογένειες). Άλλα είδη που μοιάζουν στις βρομούσες ανήκουν στην οικογένεια των Κορεοειδών (Coreoidea).

## Ως τροφή
Η πρώτη μελέτη που έγινε στο εδώδιμο είδος βρομούσας, το *Encosternum delegorguei Spinola*, βρήκε ότι τα έντομα είναι πλούσια πηγή πρωτεΐνης, λίπους, αμινοξέων και βιταμινών. Τα έντομα τρώγονται από τους λαούς στην τροπική περιοχή Λιμπόπο της Νότιας Αφρικής.

## Πινακοθήκη

Image:Shield_Green_2.jpg|*Acrosternum hilare*Πεντατομίδες
Image:Acanthosoma haemorrhoidale01.jpg|*Acanthosoma haemorrhoidale*Ακανθοσωματίδες
Image:Alcaeorrhynchus grandis.jpg|*Alcaeorrhynchus grandis*Πεντατομίδες
Image:Carpocoris mediterraneus rec.jpg|*Carpocoris mediterraneus*Πεντατομίδες
Image:Carpocoris_purpureipennis.jpg|*Codophila varia*Πεντατομίδες
ΠεντατομίδεςΠεντατομίδες
Image:Graphosoma italicum August 2007-3.jpg|*Graphosoma italicum*Πεντατομίδες
Image:Chinche Stinkbug.jpg|*Halyomorpha halys*Πεντατομίδες
Image:Loxa viridis.jpg|*Loxa viridis*Πεντατομίδες
Image:Palomena prasina01.jpg|*Palomena prasina*Πεντατομίδες
Image:Pluskwiak on a leaf.jpg|*Picromerus bidens*Πεντατομίδες
Image:Raphigaster.nebulosa.6903.jpg|*Rhaphigaster nebulosa*Πεντατομίδες
Image:Troilus luridus.jpg|*Troilus luridus*Πεντατομίδες
Image:Zicrona caerulea01.jpg|*Zicrona caerulea*Πεντατομίδες


## Παραπομπές



Κατηγορία:Ημίπτερα
Κατηγορία:Βλαβερά έντομα
Μπόρις Τσοτσίεβ

Ο **Μπόρις Τσοτσίεβ** (*Boris Chochiev*, 1 Νοεμβρίου 1957- 22 Ιουλίου 2021) είναι πολιτικός από τη Νότια Οσσετία, που αποτελεί ντε φάκτο δημοκρατία εντός των συνόρων της Γεωργίας. Από τον Αύγουστο ως και τον Οκτώβριο του 2008 ήταν προσωρινός πρωθυπουργός της μη αναγνωρισμένης διεθνώς χώρας.

## Καριέρα
Αρχικά υπηρέτησε στο αξίωμα του πρώτου αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Ήταν επικεφαλής των διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση των αυτονομιστών της Νότιας Οσετίας.

Ο Τσοτσίεβ έγινε προσωρινός πρωθυπουργός στις 18 Αυγούστου του 2008, μετά την απόλυση της κυβέρνησης του Γιούρι Μοροζόφ από τον πρόεδρο Έντουαρντ Κοκόιτι. 
Ο Κοκόιτι, παράλληλα με την απόλυση της κυβέρνησης κήρυξε τη Νότια Οσετία σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ασλάνμπεκ Μπουλάτσεβ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νότιας Οσετίας
Αθλήματα επίδειξης στους Ολυμπιακούς Αγώνες

**Αθλήματα επίδειξης** (αγγλ.: *demonstration sports*) θεωρούνται όσα σπορ διεξάγονται παράλληλα με άλλα αθλητικά γεγονότα με στόχο να γίνουν γνωστά στο ευρύ κοινό. Η ονομασία αυτή έχει καθιερωθεί κυρίως για τα σπορ που εμφανίζονται στους Ολυμπιακούς Αγώνες, χωρίς να ανήκουν στο επίσημο πρόγραμμα. 

Συχνά η εμφάνιση ενός αθλήματος σε ολυμπιάδα αποτελεί το πρώτο βήμα για την ένταξή του στα ολυμπιακά αθλήματα σε κάποια επόμενη ολυμπιάδα. Άλλες φορές προς τιμήν της διοργανώτριας χώρας διεξάγεται ως άθλημα επίδειξης κάποιο δημοφιλές τοπικό άθλημα που δεν είναι στο ολυμπιακό πρόγραμμα.

Στους νικητές των αθλημάτων επίδειξης απονέμονται μετάλλια αλλά δεν υπολογίζονται ως επίσημα ολυμπιακά μετάλλια.

## Ιστορικές αναφορές

Η ονομασία «άθλημα επίδειξης» υιοθετήθηκε επίσημα το 1912 στην Ολυμπιάδα της Στοκχόλμης, όταν οι Σουηδοί αποφάσισαν να συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα των αγώνων την γκλίμα (glima), ένα είδος σκανδιναβικής παραδοσιακής πάλης. 

Αθλήματα εκτός προγράμματος υπήρξαν και σε προηγούμενες ολυμπιάδες, χωρίς να φέρουν το χαρακτήρα του αθλήματος επίδειξης. Τόσο το 1900 στο Παρίσι όσο και το 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ, οι αγώνες έγιναν παράλληλα με τη διοργάνωση εμπορικών εκθέσεων, φεστιβάλ και άλλων εκδηλώσεων, πολλές από τις οποίες είχαν αθλητικό χαρακτήρα και οι διοργανωτές θεωρούσαν ότι ανήκουν στο επίσημο ολυμπιακό πρόγραμμα. Μεταγενέστερα έγινε ένα ξεκαθάρισμα των επίσημων από τα ανεπίσημα αθλήματα των δύο αυτών Ολυμπιάδων. Όμως, γενικά είναι δυσχερές να ξεκαθαριστεί ποιες από αυτές τις εκδηλώσεις ήταν σπορ και ποιες απλές επιδείξεις ικανοτήτων.

Η τελευταία φορά που τελέστηκαν αθλήματα επίδειξης ήταν το 1992 στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης και στους Χειμερινούς του Αλμπερβίλ. Μετά το 1992 η ΔΟΕ αποφάσισε να σταματήσει τη διεξαγωγή αθλημάτων επίδειξης, διότι το πρόγραμμα των αγώνων έχει διογκωθεί υπερβολικά.

Από το 1984 στο Λος Άντζελες καθιερώθηκε να διεξάγονται ορισμένα αγωνίσματα στίβου των Παραολυμπιακών αγώνων, για να προωθηθεί η ιδέα των αγώνων αυτών.

## Θερινές Ολυμπιάδες

Ακολουθεί ένας κατάλογος αθλημάτων επίδειξης στις διάφορες Θερινές Ολυμπιάδες. Οπωσδήποτε, ο κατάλογος δεν είναι πλήρης, ειδικά για τις Ολυμπιάδες του 1900 και του 1904.

* *Σημείωση*: (Α): αγώνες ανδρών – (Γ): αγώνες γυναικών

## Δες επίσης

Ολυμπιακά Αθλήματα

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Ολυμπιακά αθλήματα
Αλκαλική σύντηξη

Στη Χημεία με τον όρο **αλκαλική σύντηξη** που αφορά ειδική χημική αντίδραση, χαρακτηρίζεται η επίδραση τηγμένου καυστικού αλκαλίου, όπως για παράδειγμα το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), επί ενός υλικού.

Η αλκαλική σύντηξη είναι από τις πλέον συνήθεις σε χρήση διεργασίες χημικών συνθέσεων και αναλύσεων.

Κατηγορία:Αλκάλια
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Πανεπιστημιάδα

Η **Πανεπιστημιάδα** (αγγλ.: *Universiade*) είναι μια διεθνής αθλητική διοργάνωση πολλών σπορ, στην οποία μετέχουν αθλητές που είναι φοιτητές ή σπουδαστές ανωτάτων σχολών. Υπάρχει θερινή και χειμερινή διοργάνωση για τα αντίστοιχα σπορ.

## Λεπτομέρειες

Οι αγώνες διοργανώνονται από τη *Διεθνή Πανεπιστημιακή Ομοσπονδία Αθλητισμού* (*International University Sports Federation* ή *FISU*). Η ονομασία τους προήλθε από συνδυασμό των λέξεων Πανεπιστήμιο (*University*) και Ολυμπιάδα (*Olympiad*). Ορισμένες φορές από τα μέσα ενημέρωσης αναφέρονται ως «Παγκόσμιοι Φοιτητικοί Αγώνες» (*World Student Games *) ή «Παγκόσμιοι Πανεπιστημιακοί Αγώνες» (*World University Games*) αλλά αυτές δεν είναι οι επίσημες ονομασίες.

Οι θερινές πανεπιστημιάδες ξεκίνησαν το 1959 στο Τορίνο της Ιταλίας και οι χειμερινές το επόμενο έτος στο Σαμονί της Γαλλίας. Διεξάγονται κάθε δύο χρόνια. Αρχικά, τις μονές χρονιές γινόταν η θερινή και τις άρτιες η χειμερινή πανεπιστημιάδα. Μόνο από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 υπήρξε μια ανακολουθία, αφού κάποιες διοργανώσεις έγιναν ανά τριετία (οι θερινές: 1967, 1970, 1973 και οι χειμερινές: 1972, 1975, 1978, 1981). Από το 1981 και οι δύο πανεπιστημιάδες γίνονται τις μονές χρονιές. 

Έχουν διεξαχθεί 24 θερινές (η τελευταία το 2007 στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης) και 23 χειμερινές (η τελευταία το 2007 στο Τορίνο, που είναι η μόνη πόλη που έχει διοργανώσει και χειμερινή και θερινή πανεπιστημιάδα).

## Αθλήματα

Ο αριθμός των αθλημάτων που διεξάγονται δεν είναι σταθερός σε κάθε διοργάνωση. Στην πρώτη διοργάνωση υπήρχαν 8 σπορ και δόθηκαν 61 χρυσά μετάλλια. Συμμετείχαν 985 αθλητές από 45 χώρες. 

Στη συνέχεια ο αριθμός των αθλημάτων αυξήθηκε σε 9 και το 1967 σε 10. Ο αριθμός αυτός σταθεροποιήθηκε ως το 1983, με εξαίρεση το 1975 που έγινε μόνο ο στίβος. Τη δεκαετία του ’80 τα αθλήματα έφτασαν τα 12, εκτός από το 1989 που έγιναν μόνο τέσσερα. Το 2003 έγιναν 13 σπορ και το 2005 έγιναν 14. Το 2007 έγιναν 15 αθλήματα και πήραν μέρος περίπου 10.000 αθλητές από 170 χώρες. 

Από τα αθλήματα τα δέκα θεωρούνται βασικά, διότι υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις διοργανώσεις. Είναι: ο στίβος, η κολύμβηση, οι καταδύσεις, η ενόργανη γυμναστική, η ξιφασκία, η καλαθοσφαίριση, η πετοσφαίριση, το τένις, η υδατοσφαίριση και το ποδόσφαιρο. 

Περιστασιακά έχουν διεξαχθεί πολλά άλλα αθλήματα, ολυμπιακά και μη, όπως: πάλη, πινγκ πονγκ, κωπηλασία, σκοποβολή, τζούντο, γκολφ, τάε κβον ντο, τοξοβολία, ιστιοπλοΐα, μπέιζμπολ, χόκεϊ,

## Διοργανώτριες πόλεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website of the International University Sports Federation (FISU)
* Official Website of the German University Sports Federation

* Official Report Winter Universiade Innsbruck / Seefeld 2005
* Winter Universiade Torino 2007
* Winter Universiade Harbin 2009
* Winter Universiade Erzurum 2011

* Summer Universiade Bangkok 2007
* Summer Universiade Belgrade 2009 
* Summer Universiade Shenzhen 2011
* Summer Universiade Kazan 2013 

Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε δύο χρόνια
Ποδηλασία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η ποδηλασία είναι από τα κλασικά ολυμπιακά αθλήματα, αφού διεξάγεται στις Ολυμπιάδες από το 1896 στην Αθήνα. Αγώνες ποδηλασίας έγιναν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906. 

Από το 1984 στο Λος Άντζελες μπήκαν στο πρόγραμμα και αγώνες γυναικών.

## Κατηγορίες

Στις Ολυμπιάδες διεξάγονται τέσσερις κατηγορίες ποδηλατικών αγωνισμάτων:

* **Ποδηλασία πίστας**: από το 1896 (άνδρες) και 1988 (γυναίκες).
* **Ποδηλασία δρόμου**: από το 1896 (άνδρες) και 1984 (γυναίκες).
* **Ορεινή ποδηλασία**: από το 1996 (άνδρες-γυναίκες).
* **Ποδηλασία ΒΜΧ**: από το 2008 (άνδρες-γυναίκες).

## Αγωνίσματα

### Ποδηλασία πίστας

#### Άνδρες

#### Γυναίκες

### Ποδηλασία δρόμου

#### Άνδρες

#### Γυναίκες

### Ορεινή ποδηλασία

* Άνδρες (Α)
* Γυναίκες (Γ)

### Ποδηλασία ΒΜΧ

* Άνδρες (Α)
* Γυναίκες (Γ)

## Ελληνικά μετάλλια

Η Ελλάδα έχει κατακτήσει τέσσερα μετάλλια στην ποδηλασία: ένα χρυσό και τρία ασημένια, όλα στην Α΄ Ολυμπιάδα.

*  **Χρυσό**
** Αριστείδης Κωνσταντινίδης: 1896, Ατομικός αγώνας σε δημόσιο δρόμο.

*  **Ασημένια**
** Σταμάτης Νικολόπουλος: 1896, Σπριντ.
** Σταμάτης Νικολόπουλος: 1896, Ατομική χρονομέτρηση.
** Γεώργιος Κωλέττης: 1896, Αγώνας 100 χλμ.

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες