Αυτοκινητάμαξα Σειράς 620 ΟΣΕ (MAN-2)

Η **σειρά 620**  (εναλλακτικά **MAN‑2**) του ΟΣΕ αποτελούν δίδημες ντιζελοκίνητες αυτοκινητάμαξες (DMU) που χρησιμοποιήθηκαν για επιβατικά δρομολόγια από τον Οργανισμό Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ) και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ από το 1991 έως και το 2017. Οι μονάδες αυτές κατασκευάστηκαν από την MAN (Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg) σε συνεργασία με τα Ελληνικά Ναυπηγεία και προορίζονταν για χρήση σε περιφερειακές και προαστιακές γραμμές κανονικού εύρους (1435mm).

Οι μονάδες αποσύρθηκαν το 2017, καθώς ήδη μεγάλο μέρος των δρομολογίων που εκτελούσαν είχε αντικατασταθεί από τις νεότερης γενιάς MAN2000 (Σειρά 621), ενώ σήμερα το σύνολο των συρμών της συγκεκριμένης σειράς είναι παροπλισμένο σε διάφορα μηχανοστάσια της χώρας (Δράμα, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Πειραιάς).

Η *σειρά 620* διέθετε και παραλλαγή μετρικού εύρους (Σειρά 6500), η οποία χρησιμοποιούταν σε δρομολόγια στο δίκτυο της Πελοποννήσου έως το 2011.

## Ιστορικό

### Παραγγελία και προμήθεια πρώτων συρμών (1989-1991)
[αριστερά|μικρογραφία|288x288εσ|Μονάδες MAN-2 κατά την διάρκεια της κατασκευής τους στα  [Ελληνικά Ναυπηγεία|Ναυπηγεία Σκαραμαγκά το 1991]]
Ο ΟΣΕ, με σκοπό την άμεση ενίσχυση του τροχαίου υλικού, το οποίο την περίοδο της δεκαετίας του 1980 ήταν ιδιαίτερα πεπαλαιωμένο και ανεπαρκές, προχώρησε το 1987 στην σύναψη προγραμματικής συμφωνίας προμήθειας 22 νέων αυτοκινηταμαξών, οι οποίες θα δρομολογούνταν τόσο στο μετρικό όσο και στο κανονικού εύρους δίκτυο. Αναλυτικότερα, οι μονάδες κανονικού εύρους που παραγγέλθηκαν ήταν 12 και η κατασκευή τους πραγματοποιήθηκε από την κοινοπραξία της γερμανικής MAN και των Ελληνικών Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, με την πρώτη αυτοκινητάμαξα να κατασκευάζεται στη Γερμανία και τις υπόλοιπες να συναρμολογούνται στην Ελλάδα, γεγονός που αποτέλεσε σημαντική μεταφορά τεχνογνωσίας για την ελληνική βιομηχανία σιδηροδρομικού υλικού. Οι αυτοκινητάμαξες MAN-2 τέθηκαν σε υπηρεσία από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς και για πολλά χρόνια σε βασικούς άξονες του δικτύου, όπως στο Θεσσαλονίκη–Φλώρινα, στο Αλεξανδρούπολη–Ορμένιο, στο Λάρισα–Βόλος και σε πολλούς άλλους, αναλαμβάνοντας έτσι μεγάλο μέρος των δρομολογίων που μέχρι τότε εκτελούνταν από παλαιότερες αυτοκινητάμαξες τύπου Fiat και Esslingen. Η συγκεκριμένη σειρά αυτοκινηταμαξών είχαν λάβει αρχικά την αρίθμηση 701 - 725 και αργότερα υιοθέτησαν την τωρινή αρίθμηση.

Οι μονάδες αυτές συνέχισαν να εξυπηρετούν δρομολόγια και με την έλευση της νέας χιλιετίας, με σταδιακή αντικατάστασή τους από το 2006 και έπειτα, από της νέας γενιάς αυτοκινητάμαξες ΜΑΝ 2000 (Σειρά 621). 

### Απόσυρση και παροπλισμός μονάδων (2017)
Με την αντικατάσταση των περισσότερων περιφερειακών δρομολογίων από την νέα γενιά αυτοκινηταμαξών, τα ΜΑΝ-2 περιορίστηκαν από το 2010 και έπειτα σε επικουρικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες αντικατάστασης και δρομολογούνταν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις στο δίκτυο. Ωστόσο, η παλαιότητα του εξοπλισμού και η ελλιπής συντήρηση, οδήγησε στον παροπλισμό πολλών εκ των μονάδων, ενώ το τελευταίο καταγεγραμμένο δρομολόγιο με την χρήση του συγκεκριμένου συρμού πραγματοποιήθηκε το 2017.

Έκτοτε, οι αυτοκινητάμαξες της συγκεκριμένης σειράς παραμένουν παροπλισμένες σε αρκετά μηχανοστάσια της χώρας, ενώ ήδη ορισμένες μονάδες έχουν ενταχθεί σε διαγωνισμό εκποίησης.
## Τεχνικά Χαρακτηριστικά

### Διάταξη και Διαστάσεις
Οι αυτοκινητάμαξες MAN-2 αποτελούσαν δίδυμοι ντηζελοκίνητοι συρμοί, αποτελούμενοι από δύο μόνιμα συζευγμένα οχήματα, με κατανεμημένη ισχύ και συμμετρική διάταξη. Η σχεδίασή τους ακολουθούσε τη φιλοσοφία των βαρέων DMU της MAN, με στιβαρό μεταλλικό αμάξωμα, κατάλληλο για έντονη καθημερινή χρήση και μεγάλες αποστάσεις, ενώ το συνολικό μήκος ενός δίδυμου συρμού προσέγγιζε τα 47 μ., με κάθε όχημα να φέρει δύο άξονες και να στηρίζεται σε δύο δίδυμα φορεία. Το πλάτος του συρμού άγγιζε τα 2.7 μ. και το ύψος του τα 3.9 μ., ενώ η διάταξη των χώρων ήταν γραμμική, με μηχανολογικά διαμερίσματα ενσωματωμένα στο κάτω μέρος του αμαξώματος, γεγονός που επέτρεπε χαμηλό δάπεδο επιβατών σε σχέση με παλαιότερους τύπους.

#### Χωρητικότητα Επιβατών
Σε ό,τι αφορά την χωρητικότητα, κάθε δίδυμος συρμός μπορούσε να μεταφέρει περίπου 144 καθήμενους επιβάτες, ενώ υπήρχε δυνατότητα μεταφοράς σημαντικού αριθμού όρθιων επιβατών σε ώρες αιχμής (περίπου 100 ατόμων), γεγονός το οποίο ήταν χαρακτηριστικό της διάταξης συρμών που προορίζονταν και για προαστιακά δρομολόγια.
κέντρο|μικρογραφία|500x500εσ|Κατασκευαστική απεικόνιση του συρμού 620.

### Κινητήρες και Σύστημα Πέδησης
Από μηχανολογικής άποψης, οι MAN-2 διέθεταν τέσσερις πετρελαιοκινητήρες MAN D 2842 ME, κατανεμημένους ανά δύο στα δύο οχήματα του συρμού. Οι κινητήρες αυτοί, συνολικής ισχύος που προσέγγιζε τους 305KW, παρείχαν υψηλή ελκτική ικανότητα και αξιόλογη επιτάχυνση, ιδιαίτερα χρήσιμη σε γραμμές με συχνές στάσεις και έντονες κλίσεις. Η μετάδοση της ισχύος ήταν υδραυλική, με 12 κυλίνδρους σε διάταξη V, ενώ σε ό,τι αφορά την πέδη, αυτή ήταν υδροδυναμική με κιβώτιο τύπου Voith T 320 RZ.μικρογραφία|267x267εσ|Πίνακας ελέγχου συρμού MAN-2.

### Ηλεκτρικό Σύστημα
Το ηλεκτρικό σύστημα των MAN-2 ήταν κυρίως ηλεκτρομηχανικής φύσεως και βασιζόταν σε γεννήτριες συνδεδεμένες με τους πετρελαιοκινητήρες, οι οποίες παρείχαν ηλεκτρική ενέργεια για τον φωτισμό, τα όργανα ελέγχου, τα συστήματα ασφαλείας και τα βοηθητικά φορτία. Επιπλέον, δεν ενσωματώθηκαν προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου ή αυτοδιάγνωσης, κάτι που αντανακλούσε τη φιλοσοφία απλότητας και αντοχής της εποχής. Παρά την τεχνολογική τους συντηρητικότητα, το ηλεκτρικό σύστημα χαρακτηριζόταν από υψηλή αξιοπιστία και ανθεκτικότητα σε περιβαλλοντικές καταπονήσεις, όπως υψηλές θερμοκρασίες και σκόνη, συνθήκες ιδιαίτερα συνηθισμένες στο ελληνικό δίκτυο. Παράλληλα, γεγονός είναι πως η απουσία συστήματος κλιματισμού περιόριζε τις ηλεκτρικές απαιτήσεις, αλλά ταυτόχρονα αποτελούσε το βασικότερο μειονέκτημα των συρμών από πλευράς άνεσης επιβατών.

## Στόλος
Παρακάτω αποτυπώνεται σε πίνακα το σύνολο του τροχαίου υλικού των MAN-2 με την τροποποίηση των συνθέσεων όπως ισχύει μέχρι σήμερα:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτοκινητάμαξες της Ελλάδας