Κατάλογος κομήτων της Φλάνδρας

Οι **Κόμητες της Φλάνδρας** ήταν οι κυβερνήτες ή οι υποκυβερνήτες της κομητείας της Φλάνδρας, που δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα. Τον τίτλο κατείχαν για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Αψβούργοι ως Γερμανοί αυτοκράτορες και μετά ως βασιλείς της Ισπανίας. Το 1790, κατά τη Γαλλική Επανάσταση, η κομητεία της Φλάνδρας προσαρτήθηκε στη Γαλλία και ο τίτλος έπαψε να υπάρχει. Αναβίωσε τον 19ο αιώνα στο Βέλγιο, όταν απονεμήθηκε δύο φορές σε νεότερους γιους των βασιλέων του Βελγίου. Ο τελευταίος κάτοχος του τίτλου απεβίωσε το 1983.
Οι πρώτοι κόμητες, ξεκινώντας από τον Αρνούλφο Α΄, είχαν τον τίτλο του μαργράβου ή μαρκησίου. Από τον 12ο αιώνα οι κυβερνήτες της Φλάνδρας έφεραν μόνο τον τίτλο του κόμη.
Οι κόμητες της Φλάνδρας μεγάλωσαν σημαντικά τα εδάφη τους, πραγματοποιώντας διπλωματικούς γάμους. Με τον τρόπο αυτό αποκτήθηκαν πολλές περιοχές, όπως το Αινώ, το Ναμύρ, το Μπετύν, το Νεβέρ, το Οσέρ, το Ρετέλ, η Βουργουνδία και το Αρτουά. Αλλά η κομητεία της Φλάνδρας είχε και αυτή περίπου την ίδια τύχη: με τον γάμο της Μαργαρίτας Γ΄ κόμισσας της Φλάνδρας με τον Φίλιππο Β΄ των Βαλουά, δούκα της Βουργουνδίας, η κομητεία και οι υποκομητείες της ενώθηκαν με το δουκάτο της Βουργουνδίας σε προσωπική ένωση (1405).

Οι κόμητες της Φλάνδρας σχετιζόταν με το δουκάτο της Βρετάνης πριν την ένωση του δουκάτου με το Γαλλικό στέμμα. Για παράδειγμα η Ιωάννα, κόρη του Αρθούρου Β΄ δούκα της Βρετάνης, παντρεύτηκε (1323) τον Ροβέρτο, δεύτερο γιο του Ροβέρτου Γ΄ κόμη της Φλάνδρας.

Επίσης η Ιωάννα της Φλάνδρας, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Νεβέρ (πρώτου γιου του Ροβέρτου Γ΄), παντρεύτηκε τον Ιωάννη κόμη του Μονφόρ, γιο του Αρθούρου Β΄ δούκα της Βρετάνης. Στη διάρκεια της αιχμαλωσίας του συζύγου της συμμετείχε στον Πόλεμο Διαδοχής της Βρετάνης στο πλευρό των Άγγλων, κατορθώνοντας να εξασφαλίσει το δουκάτο για τον γιο της Ιωάννη Δ΄.

## [[Οίκος της Φλάνδρας]]

O άτεκνος Βαλδουίνος Ζ΄ όρισε διάδοχό του τον εξάδελφό του Κάρολο Α΄ των Έστριντσεν, γιο της Αδέλας, αδελφής του Ροβέρτου Β΄.

## [[Οίκος των Έστριντσεν]]

Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας υποστήριξε την εκλογή του 2ου εξαδέλφου των Βαλδουίνου Ζ΄ και Καρόλου Α΄, του Γουλιέλμου Κλίτο:

## [[Οίκος της Νορμανδίας]]

Τον άτεκνο Γουλιέλμο Κλίτο διαδέχθηκε ο εξάδελφος των Βαλδουίνου Ζ΄ και Καρόλου Α΄, ο Τιερύ, γιος της Γερτρούδης της Φλάνδρας, αδελφής των Ροβέρτου Β΄ και Αδέλας.

## [[Οίκος της Λωρραίνης]]

## [[Οίκος της Φλάνδρας]]

## [[Οίκος του Νταμπιέρ]]

## [[Οίκος των Βαλουά]]

### [[Οίκος των Αψβούργων]]-Ισπανίας

Τον άτεκνο Κάρολο Δ΄ διαδέχεται ο μικρανιψιός του Φίλιππος Ζ΄, που είναι εγγονός της αδελφής του Μαρίας-Θηρεσίας.

## [[Οίκος των Βουρβόνων]]

1706-1714: οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί εισέβαλαν στη Φλάνδρα κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Την κομητεία διεκδίκησαν οι Βουρβώνοι (της Γαλλίας) και οι Αψβούργοι της Ισπανίας. Τελικά με τη συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 η Φλάνδρα δόθηκε στους Αψβούργους της Αυστρίας, στον γιο του Λεοπόλδου Α΄, εξαδέλφου του Καρόλου Δ΄ της Φλάνδρας και 2ου εξαδέλφου του Λουδοβίκου Μεγάλου Δελφίνου της Γαλλίας.

## [[Οίκος των Αψβούργων]]-Αυστρίας

## [[Οίκος της Λωρραίνης|Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης]]

Μετά την έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης η Φλάνδρα ενσωματώθηκε στο Γαλλικό κράτος (1793), διεκδικητές του τίτλου του κόμη της Φλάνδρας παρέμειναν οι απόγονοι του αυτοκράτορα Λεοπόλδου Β΄ μέχρι τον Κάρολο Α΄ της Αυστρίας. Μετά την έκρηξη της Βελγικής Επανάστασης (1830) και την ανεξαρτησία του Βελγικού βασιλείου η Φλάνδρα προσαρτήθηκε στο Βελγικό στέμμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Gilliat-Smith, Ernest (1909). The story of Bruges (4th ed.). London: J. M. Den & Co.
*John A. Wagner (2006). Encyclopedia of the Hundred Years War.
*Knecht, Catherine de' Medici, Longman, 1998
*Wim Blockmans; Walter Prevenier (3 August 2010). The Promised Lands: The Low Countries Under Burgundian Rule, 1369-1530

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η βασιλική οικογένεια

Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας
Φλανδρας