open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πυρηνικός πόρος

Ο **πυρηνικός πόρος** (ή σύμπλοκο πυρηνικού πόρου, nuclear pore complex, NPC) είναι ένα μεγάλο (περίπου 110 MDa) πολυπρωτεϊνικό σύμπολοκο το οποίο διαπερνά τον πυρηνικό φάκελο και λειτουργεί ως πύλη εισόδου/εξόδου για μόρια RNA, πρωτεΐνες και αγγελιαφόρα ριβονουκλεοπρωτεϊνικά σύμπλοκα (messenger ribonucleoprotein complices, mRNPs) προς και από τον πυρήνα του κυττάρου. Επιπλέον, τα NPCs εμπλέκονται άμεσα στο σχηματισμό της μιτωτικής ατράκτου, τη γονιδιακή και την επιγενετική ρύθμιση μέσω τροποποιήσεων των ιστονών. Οι τελευταίες δύο λειτουργίες διαμεσολαβούντα τόσο από μόρια που εισέρχονται στον πυρήνα, όσο και από τα ίδια τα σύμπλοκα των πυρηνικών πόρων.

## Δομή
Το σύμπλοκο του πυρηνικού πόρου έχει κυλινδρικό σχήμα με οκταμερή συμμετρία γύρω από τον άξονα του κεντρικού πόρου. Σχηματίζεται από περίπου 34 πρωτεΐνων που ονομάζονται νουκλεοπορίνες (nucleoporins, nups). Τα συνολικά αντίγραφα των νουκλεοπορινών είναι πάνω από 1000. Οι νουκλεοπορίνες κατηγοριοποιούνται ως νουκλεοπορίνες ικριώματος (scaffold nups) ή FG-νουκλεοπορίνες [περιέχουν αλληλουχίες πλούσιες σε αμινοξέα φαινυλαλανίνης (F) και γλυκίνης (G)] και οργανώνονται σε 5 διακριτές δομές (α) 3 κεντρικούς δακτυλίους με κοινό άξονα συμμετρίας, τους κυτταροπλασματικό δακτύλιο (Cytoplasmic Ring, CR), τον ενδιάμεσο δακτύλιο (Inner Ring, IR), και τον πυρηνοπλασματικό δακτύλιο (Nuclear Ring, NR), με τον ενδιάμεσος δακτύλιο βρίσκεται ανάμεσα στους άλλους δύο και (β) τα κυτταροπλασματικά ινίδια (cytoplasmic filaments), από την πλευρά του κυτταροπλάσματος, και το πυρηνικό καλάθι (nuclear basket), από την πλευρά του πυρνηνοπλάσματος. Μακρομόρια μεγέθους έως και 40 kDa μπορούν να διαχέονται ελεύθερα διαμέσου του πυρηνικού πόρου, ενώ τα μεγαλύτερα χρειάζονται μηχανισμούς ενεργητικής μεταφοράς.

Για την κατασκευή ολόκληρου του NPC, οι νουκλεοπορίνες σχηματίζουν διακριτά υποσύμπλοκα τα οποία στη συνέχεια ενώνονται μεταξύ τους για τη συναρμολόγηση του μεγάλου συμπλόκου (για μια καλή ανασκόπηση βλ. Hampoelz et al., 2019). Τα υποσύμπλοκα αυτά είναι τα: Nup107-160, Nup93, Nup62, Nup214, Nup358. Στον παρακάτω πίνακα αναγράφονται τα εναλλακτικά ονόματα για κάθε ένα από τα υποσύμλοκα του NPC, η θέση τους μέσα στο μεγαλύτερο σύμπλοκο, οι νουκλεοπορινές που τα απαρτίζουν και μία σύντομη πειγραφή του ρόλου τους στο κύτταρο.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Ρόζα Βελτ-Στράους

Η **Ρόζα Βελτ-Στράους** (1856–1938) ήταν σουφραζέτα και φεμινίστρια.  Γεννήθηκε στην Αυστρία και ήταν η πρώτη κοπέλα σε αυτή τη χώρα που αποφοίτησε από το γυμνάσιο, η πρώτη Αυστριακή στην οποία απονεμήθηκε πτυχίο ιατρικής, καθώς και η πρώτη γυναίκα οφθαλμίατρος στην Ευρώπη.   Το ιατρικό της πτυχίο της απονεμήθηκε το 1878 από το Πανεπιστήμιο της Βέρνης. Η Ρόζα είχε τρεις αδελφές, την Ίντα, τη Λεονόρα και τη Σάρα. Αφότου πήγε στις ΗΠΑ μαζί με μια από τις αδελφές της, εργάστηκε ως χειρουργός-οφθαλμίατρος στο Οφθαλμιατρικό Νοσοκομείο και στο Νοσοκομείο Γυναικών της Νέας Υόρκης. Εκεί, παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Λιούις Στράους και απέκατησαν μια κόρη, τη Νέλη Στράους-Μόχενσον. Το 1904, η Ρόζα Βελτ-Στράους συμμετείχε στο πρώτο συνέδριο του Διεθνούς Συνασπισμού για το Δικαίωμα Ψήφου των Γυναικών ως μέλος της αμερικανικής αντιπροσωπείας. Συνέχισε να συμμετέχει με την ίδια για αρκετό καιρό, ενώ αργότερα εκπροσώπησε την Ένωση Εβραίων Γυναικών για Ίσα Δικαιώματα στη Γη του Ισραήλ σε αυτά τα συνέδρια.

Το 1919, δημιουργήθηκε το πρώτο πανεθνικό γυναικείο κόμμα από το New Yishuv (Ένωση Εβραίων Γυναικών για Ίσα Δικαιώματα στη Γη του Ισραήλ) και η Βελτ-Στράους, η οποία είχε μεταναστεύσει το ίδιο έτος, διορίστηκε επικεφαλής του, θέση την οποία κατείχε μέχρι τον θάνατό της.    Τον Ιούλιο του 1920, η Βελτ-Στράους ταξίδεψε στο Λονδίνο για να συμμετάσχει στη συνέλευση κατά τη διάρκεια της οποίας ιδρύθηκε η Διεθνής Σιωνιστική Οργάνωση Γυναικών (WIZO), ενώ αργότερα το ίδιο έτος εκπροσώπησε την Ένωση Εβραίων Γυναικών για Ίσα Δικαιώματα στη Γη του Ισραήλ στο συνέδριο της Διεθνούς Συμμαχίας Γυναικών στη Γενεύη. Η Βελτ-Στράους εκπροσώπησε επίσης τη Διεθνή Συμμαχία Γυναικών σε διεθνείς επιτροπές, συμμετείχε σε όλα τα συνέδριά της και συχνά συμπεριλαμβανόταν σε αντιπροσωπείες που επισκέπτονταν τους πρωθυπουργούς των χωρών που διοργάνωναν τα συνέδρια.

Το 1926, οι υπερορθόδοξοι Εβραίοι, που προτίμησαν να μην αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος, εγκατέλειψαν τη συνέλευση των αντιπροσώπων και το ίδιο έτος έγινε επίσημη δήλωση (επικυρώθηκε από την κυβέρνηση) παραχωρώντας "ίσα δικαιώματα στις γυναίκες σε όλες τις πτυχές της ζωής – αστικές, πολιτικές και οικονομικές".  Η Βελτ-Στράους πέθανε στη Γενεύη το 1938.

## Άλλες πηγές
*Hama'avak al Ha'kol: Leidato shel Feminism Ivri* [μετάφραση: Μάχη για την ψηφοφορία: Η γέννηση του εβραϊκού φεμινισμού], του καθηγητή Margalit Shilo του Πανεπιστημίου Bar-Ilan. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Κατηγορία:Αυστριακοί φεμινιστές
Κατηγορία:Οφθαλμίατροι
Κατηγορία:Αυστριακοί ιατροί
Λουί Ντεντζέλ

Ο βαρώνος **Ιωάννης-Χριστιανός Λουί Ντεντζέλ** (Jean-Chrétien Louis Dentzel) (Λαντάου, 6 Μαΐου 1786 - κοντά στη Βόνιτσα, 3 Σεπτεμβρίου 1829) ήταν Γάλλος αξιωματικός που ηγήθηκε του στρατού της Δυτικής Ελλάδας ως υποστρατηγός κατά την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Λουί Ντεντζέλ, γιος του ποιμένα του Λαντάου (Landau) και αργότερα Γάλλου αξιωματικού Γκέοργκ Φρίντριχ Ντεντζέλ (Georg Friedrich Dentzel) , φοίτησε στην Ειδική στρατιωτική σχολή του Φονταινεμπλώ (École spéciale militaire de Fontainebleau) από το 1804 έως το 1805. Ως Γάλλος αξιωματικός, υπηρέτησε στον Τρίτο και τον Τέταρτο Πόλεμο Συνασπισμού από το 1805 έως το 1807 και στους Ναπολεόντειους Πολέμους στην Ιβηρική Χερσόνησο από το 1809 έως το 1812. Το 1814, στο τέλος της βασιλείας του Ναπολέοντα, είχε φτάσει στη θέση του αντισυνταγματάρχη στο ιππικό .

Μετά την παλινόρθωση των Βουρβόνων, ο Ντεντζέλ - σε αντίθεση με τον πατέρα του - απολύθηκε ουσιαστικά από τη στρατιωτική θητεία με μισή αμοιβή και χωρίς ανάθεση σε σύνταγμα. Ως υποστηρικτής της δημοκρατίας έγινε μέλος της μυστικής οργάνωσης των Καρμπονάρων. Ήταν ύποπτος για εμπλοκή του στη «συνωμοσία του γαλλικού παζαριού» («complot du Bazar français») της 19ης Αυγούστου 1820, αλλά δεν κάτι τέτοιο δεν μπόρεσε να αποδειχθεί. Το 1822 καταδικάστηκε σε τέσσερις μήνες φυλάκιση για άλλη συνωμοσία.

Το 1826 ή το 1827 ο φιλέλληνας Ντεντζέλ έφτασε στην Ελλάδα εν αγνοία της οικογένειάς του και έγινε αξιωματικός του στρατού των Ελλήνων επαναστατών. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1829 πέθανε στη Βόνιτσα ως Στρατηγός στον στρατό της Δυτικής Ελλάδας. Μέχρι τότε είχε ήδη κηρυχθεί νεκρός, ως άγαμο και άτεκνο αγνοούμενο πρόσωπο στη Γαλλία.

## Βιβλιογραφία
* Joseph Valynseele: *Haussmann, sa famille κ.ά.* Εκδόσεις Christian, Paris 1982. ISBN 2-86496-011-7 . Σ. 32.
* Achille de Vaulabelle: *Histoire des deux Restaurations jusqu'à la chute de Charles X.* Τόμος 5. Perrotin, Παρίσι 1850. Σελ. 99 και 319-321.

## Αναφορές


Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι φιλέλληνες
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού
Πλοία των φιλοσόφων

[μικρογραφία|387x387εσ|Μνημείο σε ανάμνηση της απέλασης των αντιφρονούντων διανοούμενων από την [Αγία Πετρούπολη.]]
**Πλοία των φιλοσόφων** (Ρωσικά: философский пароход) ονομάστηκαν τα πλοία που χρησιμοποίησαν οι Σοβιετικές αρχές κατά την επιχείρηση με την οποία  απέλασαν Ρώσους αντιφρονούντες ακαδημαϊκούς και διανοούμενους από τη Σοβιετική Ρωσία το 1922.

## Ιστορικό
Το 1922, λίγο πριν από τη δημιουργία της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, στα πλαίσια απέλασης Ρώσων αντιφρονούντων, ο Λένιν αποφάσισε να απελάσει μέλη της ρωσικής διανόησης που ήταν αντίθετα στην εξουσία. 

Ο Λέον Τρότσκι ανέφερε σχετικά «Δεν υπήρχε πρόσχημα για να εκτελέσουμε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά δεν ήταν πλέον δυνατό να τους ανεχθούμε ...»

## Η επιχείρηση
αριστερά|μικρογραφία|Το Όμπερμπουργκερμάιστερ Χάκεν, ένα από τα δύο πλοία που μετέφεραν τους απελαθέντες
Η ιδέα της απέλασης των ιδεολογικών εχθρών της Οκτωβριανής Επανάστασης ανήκε στον Λένιν. Τον Μάιο του 1922, ο Λένιν έστειλε επιστολή στον Φέλιξ Ντζερζίνσκι, τον αρχηγό της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας Τσεκά, με την οποία τον εξουσιοδότησε να καταρτίσει λίστα αντιφρονούντων Ρώσων διανοουμένων, ακαδημαϊκών και λογίων και να προετοιμάσει την απέλαση τους. Είχε τροποποιήσει τον ποινικό κώδικα για να επιτρέψει τη διοικητική απέλαση και ζήτησε την προετοιμασία φακέλων εναντίον των εν λόγω διανοουμένων.Η λίστα που καταρτίστηκε περιελάμβανε 230 περίπου άτομα, 30 εκ των οποίων φοιτητές.

Αντικαθεστωτικοί διανοούμενοι συνελήφθησαν από την Γκε-Πε-Ου τη νύχτα 16 προς 17 Αυγούστου 1922. Καταδικάστηκαν και τους παραχωρήθηκε η επιλογή μεταξύ εκτέλεσης και απέλασης. Έπρεπε να πληρώσουν τα ναύλα για το ταξίδι τους και δεν επιτρεπόταν να πάρουν μαζί τους τιμαλφή ή βιβλία.

Τα δύο πλοία μετέφεραν τους διανοούμενους από την Αγία Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ πριν μετονομαστεί ξανά σε λίγους μήνες σε Λένινγκραντ) στο Στσέτσιν της Πολωνίας. Το πρώτο πλοίο, το γερμανικό επιβατικό ατμόπλοιο «Όμπερμπουργκερμάιστερ Χάκεν» (που πήρε το όνομά του από έναν δήμαρχο του Στσέτσιν), απέπλευσε από την Αγία Πετρούπολη στις 29 Σεπτεμβρίου 1922 και έφτασε στο Στσέτσιν την 1η Οκτωβρίου 1922 με 35 απελαθέντες και τις οικογένειές τους. Το δεύτερο σκάφος, το ατμόπλοιο «Πρωσία», αναχώρησε στις 6 Νοεμβρίου με επιβαίνοντες 44 άτομα με τις οικογένειές τους.

Για τον Άντον Νικόλσκι, μετά την *Ασημένια Εποχή* του ρωσικού πολιτισμού, τα «πλοία των φιλοσόφων» κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στη ρωσική ιστορία. Είναι μια συμβολική στιγμή από την οποία ο ρωσικός πολιτισμός χωρίζεται σε δύο: σοβιετικός πολιτισμός και πολιτισμός μεταναστών. 

Ανάμεσα στους επιβάτες των δύο πλοίων βρίσκονταν οι Νικολάι Μπερντιάεφ, Ιβάν Ιλίν, Σεργκέι Μπουλγκάκοφ, Μπορίς Μπρούτσκους, Ιλία Μπακάλ, Συμεών Φρανκ, Πιτιρίμ Σορόκιν, Ιβάν Λαπσίν, Νικολάι Λόσκι, Prince Serge Troubetzkoy, Λεβ Καρσάβιν, Αλεξάντερ Κιζεβέτερ και πολλοί άλλοι.

Αργότερα το 1922 άλλοι διανοούμενοι μεταφέρθηκαν με τρένο στη Ρίγα της Λετονίας ή με πλοίο από την Οδησσό στην Κωνσταντινούπολη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απέλαση
Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Ντομινίκα Κρόις

Η **Ντομίνικα Άννα Κρόις ** (, γεννήθηκε το 1972)  είναι Πολωνή δημόσιος υπάλληλος και διπλωμάτης, που υπηρετεί ως Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Πολωνίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Βιέννη από τον Νοέμβριο του 2019.

## Βιογραφία
Η Κρόις αποφοίτησε από τη Νομική στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο και έλαβε διδακτορικό στα νομικά στο ίδιο πανεπιστήμιο το 2006,  υπερασπίζοντας τη διατριβή με θέμα *Διεθνή νομικά εργαλεία κατά της διαφθοράς*.  Σπούδασε επίσης στη Διπλωματική Ακαδημία της Βιέννης. 

Το 1999, εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Πολωνίας. Εργάστηκε ως Δεύτερη Γραμματέας για υποθέσεις της ΕΕ στην Πρεσβεία στο Βερολίνο (2001-2005) και ως Πρώτη Γραμματέας, Σύμβουλος και Πρώτος Σύμβουλος στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Πολωνίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών και σε διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη, όντας υπεύθυνη για θέματα ασφάλειας, τη μη διάδοση όπλων, την τρομοκρατία και την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (2006-2010). Ήταν επίσης αναπληρωτής πρόεδρος της Διάσκεψης των Ομάδων Κρατών  στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διακρατικού Οργανωμένου Εγκλήματος. Στο MFA, η Κρόις εργάστηκε στα τμήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε θέματα νομικών και συνθηκών, καθώς και στη στρατηγική και τον προγραμματισμό εξωτερικής πολιτικής. Υπηρέτησε επίσης ως μέλος της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στους διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη (2011-2015), και ως συντονίστρια των σχέσεων με τον ΟΑΣΕ, όντας υπεύθυνη για την ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και τις σχέσεις με χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (2015-2019).  Στις 10 Οκτωβρίου 2019, διορίστηκε Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Πολωνίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών και διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη .  Ξεκίνησε την αποστολή της τον Νοέμβριο του 2019. 

Εκτός από την πολωνική, μιλά άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Μπορεί  επίσης να επικοινωνήσει στα Κροατικά, τα Ισπανικά και τα Ρωσικά . 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Κατηγορία:Πρέσβεις
Αντρέα Κολλινέλλι

Ο **Αντρέα Κολλινέλλι** (*Andrea Collinelli*, γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1969) είναι Ιταλός πρώην αθλητής της ποδηλασίας, χρυσός ολυμπιονίκης το 1996 στο αγώνισμα ατομική καταδίωξη στην ποδηλασία πίστας και δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής με την ομάδα της Ιταλίας στην ομαδική καταδίωξη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κολλινέλλι γεννήθηκε στη Ραβέννα και άρχισε να ασκείται στην ποδηλασία σε ηλικία 11 ετών στον σύλλογο «A.P. Rinascita Ravenna». Από το 1996 και μετά ανήκε στην ομάδα του «Gruppo Sportivo Forestale».

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 4.000 μέτρα ατομικής καταδιώξεως στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, που έγιναν στην Ατλάντα. Εκεί σημείωσε γενικότερα την καλύτερη εμφάνιση της σταδιοδρομίας του, καθώς κατέρριψε επιπλέον δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στο συγκεκριμένο αγώνισμα: στις μεν σειρές με 4'19",699, στον δε προημιτελικό με 4'19",153.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας Πίστας της UCI κέρδισε επίσης την πρώτη θέση μαζί με τα άλλα μέλη της ιταλικής εθνικής ομάδας στην ομαδική καταδίωξη, το ίδιο έτος στο Μάντσεστερ και το επόμενο έτος (1997) στο Περθ. Σε διοργανώσεις του ίδιου πρωταθλήματος ο Κολλινέλλι έχει κατακτήσει επιπλέον τρία αργυρά και δύο χάλκινα μετάλλια, τα έτη 1995-1998.

Μετά το τέλος της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας, ο Κολλινέλλι συνέχισε να ασχολείται με τον χώρο της ποδηλασίας, εντασσόμενος στους τεχνικούς της εθνικής ομάδας ποδηλασίας πίστας της Ιταλίας, ειδικότερα στον τομέα της αντοχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Κολλινέλλι στη Sports Reference (αρχειοθετημένη σελίδα)
* Ο Κολλινέλλι στον ιστότοπο της ΔΟΕ
* Ο αθλητής στον ιστότοπο της Ιταλικής Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής

Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές
Κατηγορία:Αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Ισλάμ στην Ιταλία

[thumb|275px|Το [Τζαμί της Ρώμης, το μεγαλύτερο τζαμί σε όλο τον Δυτικό κόσμο]]
Η παρουσία Μουσουλμάνων στην Ιταλία χρονολογείται ήδη από τον 9ο αιώνα, όταν η Σικελία καταλήφθηκε από το Χαλιφάτο των Αββασιδών. Πιο συγκεκριμένα, η μουσουλμανική παρουσία στην Ιταλία αρχίζει με την πρώτη κατάληψη της Ματσάρα ντελ Βάλλο μέχρι τον 12ο αιώνα. Η κατάκτηση της Σικελίας από τους Νορμανδούς οδήγησε στη σταδιακή συρρίκνωση του Ισλάμ στη νήσο, εξαιτίας των πολυπληθών μεταστροφών στον Χριστιανισμό και τη μετανάστευση των Μουσουλμάνων στη Βόρεια Αφρική. Μια μικρή μουσουλμανική κοινότητα υπήρχε στην ηπειρωτική Ιταλία τουλάχιστον μέχρι το 1300, έτος της καταστροφής του μουσουλμανικού οικισμού της Λουτσέρα.

Από τον 20ό αιώνα άρχισε η εισροή οικονομικών μεταναστών στην Ιταλία από μουσουλμανικές χώρες, με χαρακτηριστική πρωτοπορία αυτή των Σομαλών. Η μετανάστευση από το Πακιστάν, το Μπανγκλαντές, την Ινδία, το Μαρόκο, την Αίγυπτο και την Τυνησία, αλλά και Μουσουλμάνων από τα Βαλκάνια, εντάθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Επίσης έχουν παρατηρηθεί Χριστιανοί που ασπάζονται το Ισλάμ, ιδίως στη Σικελία. Σήμερα, σύμφωνα με προβολή του Pew Research Center από το 2016, υπάρχουν 1,4 εκατομμύριο Μουσουλμάνοι στην Ιταλία, δηλαδή το 2,3% του ιταλικού πληθυσμού και σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού αλλοδαπών της χώρας (οι 250.000 έχουν αποκτήσει την ιταλική ιθαγένεια). Οι περισσότεροι είναι Σουνίτες.

## Νομική υπόσταση

Το Ισλάμ *δεν* αναγνωρίζεται επισήμως από το ιταλικό κράτος. Η επίσημη αναγνώριση από αυτό μιας θρησκείας εκτός του Ρωμαιοκαθολικού Χριστιανισμού είναι κάτι που εγκρίνεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μετά από αίτημα του Υπουργού Εσωτερικών της χώρας και την υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα στη θρησκευτική κοινότητα και την κυβέρνηση. Η αναγνώριση δεν εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των πιστών μιας θρησκείας ή δόγματος: απαιτεί και να μην έρχονται οι αρχές της σε αντίθεση με το Σύνταγμα της Ιταλίας. Η επίσημη αναγνώριση δίνει σε μια οργανωμένη θρησκεία τη δυνατότητα να επωφελείται από τον «θρησκευτικό φόρο», που είναι γνωστός ως «Οκτώ τοις χιλίοις». Ο Ιουδαϊσμός και πολύ μικρότερες από το Ισλάμ σε αριθμό πιστών στη χώρα θρησκευτικές ομάδες, όπως οι Μορμόνοι και οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, έχουν ήδη αυτή την επίσημη αναγνώριση. Αλλά οι Μουσουλμάνοι της Ιταλίας που προέρχονται από διάφορες εθνότητες δεν έχουν ενιαία κοινότητα/εκπροσώπηση. Στα τέλη του 2004 ο τότε υπουργός Εσωτερικών Τζουζέπε Πιζάνου ξεκίνησε μια απόπειρα δημιουργίας μιας ενιαίας ηγεσίας της ιταλικής μουσουλμανικής κοινότητας και το 2005 δημιουργήθηκε το *Consulta per l'Islam Italiano*. Αυτό είναι ένα 16μελές συμβούλιο από μέλη της κοινότητας με σκοπό τη διεξαγωγή διαλόγου με την ιταλική κυβέρνηση. Δεν έχει την εξουσία να λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις, αλλά αποτελεί μια «πλατφόρμα» για τη μουσουλμανική κοινότητα. Ακόμα και σήμερα, οι ισχυρές διαφωνίες μεταξύ των μελών του συμβουλίου καθυστερούν το έργο του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
Ναρθάκι Λάρισας

Το **Ναρθάκι** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Ναρθακίου**, της Δημοτικής Ενότητας Ναρθακίου και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Το **Ναρθάκι Λάρισας** βρίσκεται σε υψόμετρο 327 μέτρων και έχει πληθυσμό 355 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Δομή Σχιστού

Η **Δομή Σχιστού** είναι προσφυγικός οικισμός στο Σχιστό Περάματος, στην Περιφέρεια Αττικής. Λειτουργεί ως ανοιχτή δομή για την προσωρινή υποδοχή και φιλοξενία αιτούντων άσυλο που ζητούν διεθνή προστασία, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.

## Ιστορία
Μετά την προσφυγική κρίση του 2015-16, τον Φεβρουάριο του 2016, ανακοινώθηκε ότι το στρατόπεδο Στεφανάκη στο Σχιστό Περάματος θα λειτουργήσει ως καταυλισμός προσφύγων. Η έκταση που παραχωρήθηκε περιλάμβανε οικόπεδο έκτασης 7.750 τ.μ. και ένα εγκαταλελειμμένο θεραπευτήριο χρόνιων παθήσεων για παιδιά. Στις 8 Φεβρουαρίου 2016 οι κάτοικοι της γύρω περιοχής και οι χρυσαυγίτες οργάνωσαν μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας με σύνθημα «*Κανένα κέντρο λαθρομεταναστών στο Σχιστό*». Αντίθετα, η αντιφασιστική οργάνωση ΚΕΕΡΦΑ (Κίνημα Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή) εξέφρασε φιλομεταναστευτική διάθεση με το σύνθημα «*καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες*». Στις 17 Φεβρουαρίου 2016 το Κέντρο Μετεγκατάστασης Σχιστού ήταν έτοιμο να λειτουργήσει. Διέθετε δύο ανακαινισμένα κτίρια με κρεβάτια για 250 άτομα και σκηνές για 950 άτομα. Στο χώρο λειτούργησαν, επίσης, δύο ιατρεία (ένα για άντρες και ένα για γυναίκες), δύο κτίρια εστίασης και υγιεινής, ένας ειδικός χώρος για τη φιλοξενία 200 ασυνόδευτων παιδιών και δύο χώροι προσευχής. Οι πρώτοι 300 πρόσφυγες μεταφέρθηκαν στις 22 Φεβρουαρίου με αστικά λεωφορεία από το λιμάνι του Πειραιά. Στις 11 Μαρτίου 2016 στον καταυλισμό διέμεναν γύρω στα 1.800 άτομα, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν οικογένειες με παιδιά που έφυγαν από το Αφγανιστάν κυνηγημένοι από τους Ταλιμπάν. Τον Ιούνιο του 2016 οι εγκαταστάσεις επεκτάθηκαν για να δεχτούν ακόμα 500 πρόσφυγες.

## Δείτε επίσης

* Δομή Φιλοξενίας και Προσωρινής Υποδοχής
* Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προσφυγικοί οικισμοί και καταυλισμοί στην Ελλάδα
Παύλος Μελάς (αποσαφήνιση)

Ο **[[Παύλος Μελάς]]** ήταν Έλληνας αξιωματικός και μακεδονομάχος.

Το ίδιο όνομα φέρουν:

* ο Παύλος Β. Μελάς, Έλληνας αξιωματικός και συγγενής του Μακεδονομάχου
* η ταινία του 1973
* η προσωπογραφία του ζωγράφου Γιώργου Ιακωβίδη
* ο δήμος Παύλου Μελά
* ο Α.Ο. Παύλος Μελάς Σταυρούπολης
Μόνικα Κριεμάντι

Η **Μόνικα Κριεμάδι** ή **Κριεμάδι** (γεννημένη στις 9 Απριλίου 1974, Αλβανικά: Monika Kryemadhi) είναι Αλβανίδα πολιτικός, πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κινήματος για την Ένταξη (ΣΚΕ) από τις 5 Ιουλίου 2017 μέχρι τις 25 Ιουλίου 2022, και σύζυγος του προέδρου της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα. Διαδέχτηκε τον Πετρίτ Βασίλι στην ηγεσία του ΣΚΕ, ο οποίος έπειτα από τις εκλογές του 2017 παραιτήθηκε.

Παλαιότερα, από το 1991 μέχρι και το 2004, ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού κόμματος. Μάλιστα στις βουλευτικές εκλογές του 2001 εκλέχτηκε βουλεύτρια του Σοσιαλιστικού κόμματος. Ωστόσο, το 2004 διαχωρίστηκε από το κόμμα, υποστηρίζοντας έτσι τον σύζυγό της, Ιλίρ Μέτα, στο νέο του κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Ένταξη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1974. Το 1992 άρχισε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων στην Σχολή Φυσικών Επιστημών. Έχει παντρευτεί τον Ιλίρ Μέτα με τον οποίο έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Τον Ιούλιο 2019 ανακοίνωσε ότι είχε διαγνωστεί με καρκίνο της μήτρας και ότι θα έκανε εγχείρηση για να βγάλει τον όγκο. Έως το πέρας του 2019 είχε θεραπευτεί. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί
Παιδικές Κατασκηνώσεις Ξάνθης

Οι **Παιδικές Κατασκηνώσεις** Ξάνθης ή Αβδήρων απογράφονται από το 1971 ως οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης και το Δήμο Αβδήρων. Πρόκειται για τις μόνιμες εγκαταστάσεις του δήμου οι οποίες  βρίσκονται στα δυτικά παράλια του Θρακικού πελάγους σε υψόμετρο 19 μέτρα. Απέχουν 27 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Ξάνθη, 16 χλμ. Ν. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου) και περίπου 6 χλμ. Ν. από τα Άβδηρα (ιστορική έδρα). Είναι κτισμένες δίπλα και ανατολικά από τον λιμένα Αβδήρων και νοτιοδυτικά του Λεύκιππου. Αναφέρονται για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός να απογράφονται το 1971 στην τότε κοινότητα Αβδήρων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Άβδηρα, τη Γκιώνα, τον Λεύκιππο, τη Σκάλα Αβδήρων και την Πεζούλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αβδήρων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αβδήρων του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πάμε παιδική κατασκήνωση στα Άβδηρα από τον ιστότοπο https://empros.gr/
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Εζλέμ Τουρετζί

Η **Οζλέμ Τουρετζί** (*αγγλ.* *Özlem Türeci*, *τουρκικά*: [ˈœzlæm ˈtyredʒi], γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1967) είναι Γερμανίδα ιατρός, επιστήμονας και επιχειρηματίας. 

Είναι σύζυγος και συνεργάτης του ογκολόγου Ουγκούρ Σαχίν, η ερευνητική ομάδα των οποίων συνεργάστηκε με τη φαρμακευτική πολυεθνική εταιρεία Pfizer για το πρώτο εμβόλιο κατά της COVID-19.

## Σταδιοδρομία
Ίδρυσε μαζί με τον Δρ. Σαχίν την εταιρεία βιοτεχνολογίας BioNTech το 2008, η οποία ανέπτυξε το πρώτο εγκεκριμένο εμβόλιο βασισμένο στο RNA για την COVID-19 το 2020. Έχει υπηρετήσει ως επικεφαλής ιατρός της BioNTech από το 2018. Ήταν ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Ganymed Pharmaceuticals από το 2008 έως το 2016. Είναι επίσης υφηγήτρια (Privatdozent) στο Πανεπιστήμιο Γιοχάνες Γκούτενμπεργκ στο Μάιντς της Γερμανίας.

Η ίδια και ο σύζυγός της, Ουγκούρ Σαχίν, έγιναν οι πρώτοι Γερμανοί, τουρκικής καταγωγής, μεταξύ των 100 πλουσιότερων στη Γερμανία λίστα του 2020.

## Διακρίσεις
Στις 19 Μαρτίου 2021 η Τουρετζί και ο Σαχίν τιμήθηκαν με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από τον Πρόεδρο της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ.

Η Ελλάδα επίσης, στις 13 Οκτωβρίου 2021, διά της Προέδρου της Δημοκρατίας Αικ. Σακελλαροπούλου, βράβευσε τη Δρ. Τουρετζί και τον Δρ. Σαχίν με το βραβείο «Αυτοκράτειρα Θεοφανώ», διότι υπήρξαν οι πρώτοι ερευνητές -παγκόσμια- που ανέπτυξαν το πρώτο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Κατηγορία:Γερμανοί επιχειρηματίες
Συλλογική στέγαση

Η **συλλογική στέγαση** προκύπτει από την ανάγκη της κοινωνίας για την ικανοποίηση ενός εκ των βασικών αγαθών, αυτού της στέγασης. Ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικοοικονομικής αλλά και υγειονομικής κρίσης πάρα πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν στην δυσάρεστη θέση να χάσουν ή να πουλήσουν τις κατοικίες τους, για την κάλυψη άμεσων και επειγουσών αναγκών, όπως την αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων υγείας, σίτισης, αποπληρωμής δανείων κ.ο.κ. Ωστόσο, το πιο  δυσάρεστο είναι το γεγονός ότι αρκετοί άνθρωποι βρέθηκαν στο δρόμο, προς αναζήτηση προσωρινής στέγης σε εγκαταλελειμμένα κτίρια. Στην Ελλάδα τα εγκαταλελειμμένα κτίρια υπολογίζονται σε 300.000, τα οποία δύναται να αξιοποιηθούν για την προσφορά στέγης σε αδύναμα νοικοκυριά με κοινωνικά κριτήρια. Η αξιοποίηση των παραπάνω κτιρίων θα αποτελούσε την αρχή των οικιστικών κοινών στην Ελλάδα.

Μία από τις πρώτες προσπάθειες δημιουργίας συλλογικής στέγασης στο φάσμα των οικιστικών κοινών αναπτύχθηκε στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας τη δεκαετία του 1960 και ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 1980. Στο εγχείρημα αυτό είχαν όλοι πρόσβαση, συνυπολογίζοντας συγκεκριμένα κοινωνικά κριτήρια και προσωπικές ανάγκες, όπως το μέγεθος της οικογένειας. Παράλληλα, εφαρμόστηκε ένα σύστημα «σημείων» καθιστώντας τις τιμές ενοικίων προσιτές. Επιπλέον, χορηγούνταν επιδότηση ενοικίου σε νοικοκυριά τα οποία δεν είχαν την δυνατότητα πληρωμής του ενοικίου στέγασης. Σημαντικότερο όλων ήταν ότι όλοι οι κάτοικοι έπαιρναν μέρος στο τρόπο διαχείρισης των κατοικιών, με άμεσο αντίκτυπο στους ίδιους. Χαρακτηριστικά όπως τα παραπάνω αλληλεπικαλύπτονται με τις απόψεις της Έλινορ Όστρομ σχετικά με τα αστικά κοινά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στέγαση
Μονή Αγίας Παρασκευής (Μονοδένδρι)

Το **μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής** είναι εγκαταλελειμμένο μοναστήρι που βρίσκεται στην άκρη του φαραγγιού του Βίκου, στην περιοχή του Ζαγορίου, (περιφερειακή ενότητα Ιωαννίνων), βορειοδυτική Ελλάδα. Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1413–1414. Αποτελείται από ένα μικρό πετρόκτιστο παρεκκλήσι, το παλαιότερο διατηρημένο στο Ζαγόρι και προσφέρει πανοραμική θέα στο φαράγγι.

## Ίδρυση και περιγραφή
Το μοναστήρι, αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή, ιδρύθηκε το 1413–1414. Σύμφωνα με επιγραφή πάνω από την πύλη του, η ίδρυση πραγματοποιήθηκε όταν ο τοπικός ηγέτης της Ηπείρου ήταν ο Δεσπότης Κάρολος Α΄ Τόκκος. Χτίστηκε από τους κατοίκους του γειτονικού χωριού Βίτσα και με τα προσωπικά έξοδα ενός ντόπιου άρχοντα, του *[[Βοεβόδας|βοεβόδα]]* Μιχαήλ Θεριανού. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Θεριανός έχτισε το μοναστήρι ως πράξη ευχαριστίας για την σωτηρία της κόρης του που υπέφερε από μια ανίατη ασθένεια.
thumb|250px|Το εσωτερικό του καθολικού του μοναστηριού
Η εκκλησία είναι μια μικρή βασιλική, με μόνο έναν σηκό και ξύλινη στέγη, που περιβάλλεται από τα κελιά των μοναχών. Οι τοιχογραφίες του ναού χρονολογούνται εν μέρει από τις αρχές του 15ου αιώνα. Στο βόρειο τοίχο υπάρχει τοιχογραφία (κτητορική παράσταση) του δωρητή Θεριανού, της συζύγου και των παιδιών του. Οι απεικονίσεις είναι ενδεικτικές του κώδικα ενδυμασίας εκείνης της εποχής. Τα ρούχα των ευεργετών είναι πολυτελή με πλούσια κεντημένα υφάσματα, φαρδιές πλεξούδες και κρόσσια. Η κόρη του, η Θεοδώρα, φοράει λευκό μαντήλι στο κεφάλι της, το οποίο είναι τυλιγμένο γύρω από το λαιμό της. Οι τοιχογραφίες στο νότιο τοίχο χρονολογούνται από τη σχετική επιγραφή γύρω στο 1689. Φαίνεται ότι ο ναός είχε καταστραφεί εν μέρει, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ξανακτιστεί ο νότιος τοίχος.

## Περιβάλλοντας χώρος
Το μοναστήρι είναι χτισμένο στην άκρη ενός τραχιού βράχου που βρίσκεται πάνω από το φαράγγι του Βίκου. Το πλησιέστερο χωριό, το Μονοδένδρι, απέχει 15 λεπτά με τα πόδια. Από τη βεράντα του παρεκκλησίου, που έχει σχεδιαστεί κατάλληλα, οι επισκέπτες μπορούν να δουν με ασφάλεια από ψηλά το φαράγγι.

Ορισμένες σπηλιές βρίσκονται στη μέση της τραχιάς πλευράς του Βίκου, βόρεια και ανατολικά του μοναστηριού, όπου οι ερημίτες και οι διωγμένοι Χριστιανοί αναζήτησαν καταφύγιο κατά τους Οθωμανικούς χρόνους. Επιπλέον, για τον ίδιο λόγο, χτίστηκαν ορισμένες μικρές κατοικίες περί το 1816.

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Κατηγορία:Δεσποτάτο της Ηπείρου
Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ήπειρο
Κοινοτικά Καταπιστεύματα Γης

Στα **Κoινοτικά Καταπιστεύματα Γης**, ο διαχωρισμός της ιδιοκτησίας της γης γίνεται ανάμεσα σε μη κερδοσκοπικό φορέα που συνδέεται με την κοινότητα, τη γειτονιά ή το Δήμο και στους ιδιοκτήτες των κτισμάτων που έχουν χωροθετηθεί σε αυτή. Είναι ένα μοντέλο που έχει εφαρμογή από τη δεκαετία του 70΄στις ΗΠΑ, είτε για τη δυνατότητα αγοράς κατοικίας από ανθρώπους με χαμηλότερης κλίμακας εισοδήματα ή για ενοικίαση κατοικίας με μικρή χρηματική αξία όπου  ιδιοκτήτες  είναι μη κερδοσκοπικές οργανώσεις ή συνεταιρισμοί κατοικίας. Ένα τέτοιο παράδειγμα εμφανίστηκε το 2012 στις Βρυξέλλες, σκοπός δημιουργίας του φορέα Brussels CLT, είναι η  στήριξη περιθωριοποιημένων ομάδων (μετανάστες, πρόσφυγες) για την πρόσβαση σε στέγαση .

Παράδειγμα Κοινοτικού Καταπιστεύματος Γης - Η περίπτωση του Abahlali base Mjondolo

Η Abahlali base Mjondolo (AbM) αποτελεί ένα κίνημα των κατοίκων των  παραγκουπόλεων στην πόλη Ντουρμπάν (Durban) της Νοτίου Αφρικής το οποίο αγωνίζεται εναντίον των εξώσεων και υπέρ της δημόσιας στέγασης.  Βασικό του αίτημα είναι ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην κοινωνική αξία της αστικής γης σε σχέση με την εμπορική αξία της και εκστρατεύει υπέρ της δημόσιας απαλλοτρίωσης μεγάλων ιδιοκτησιών γης ιδιωτικών συμφερόντων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη οργάνωση κατοίκων παραγκουπόλεων στη Νότια Αφρική η οποία αγωνίζεται για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των φτωχών ανθρώπων και υπέρ του εκδημοκρατισμού της κοινωνίας από τα κάτω. 

Δημιουργήθηκε στις αρχές του 2005 στην πόλη Ντουρμπάν και επεκτάθηκε στις πόλεις  Pietermaritzburg και Κέιπ Τάουν, η δε δράση του εντάθηκε ιδιαίτερα το 2010 κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κύπελλου Ποδοσφαίρου. Συγκεκριμένα το Μάρτιο του 2005 κάτοικοι σε ένα προάστιο του Ντουρμπάν έκλεισαν τον δρόμο Kennedy Road προκειμένου να εμποδίσουν την κατεδάφιση ενός κτιρίου που βρισκόταν εκεί . Τους επόμενους μήνες έγιναν έντονες διαβουλεύσεις μεταξύ των κατοίκων 12 παρακείμενων περιοχών οι οποίες όλοι εντάσσονταν στο ίδιο πράστιο και τον Οκτώβριο πάρθηκε η απόφαση να σχηματίσουν το κίνημα Abahlali base Mjondolo και με αυτό τον τρόπο να προωθήσουν μία πολιτική από τους φτωχούς υπέρ των πτωχών. 

Το κίνημα κάνει συχνά χρήση της φράσης “το Δικαίωμα στην Πόλη”   για να δώσει έμφαση στο ότι το ζήτημα της τοποθεσίας της στέγασης είναι εξαιρετικά σημαντικό. Ως εκ τούτου μάχεται υπέρ της αναβάθμισης των παραγκουπόλεων οπουδήποτε κι αν βρίσκονται και ταυτόχρονα κατά της μετακίνησης των κατοίκων των παραπηγμάτων αυτών σε εγκαταστάσεις εκτός πόλης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικιστικά κοινά
Κύρα-Μαρία (σύζ. Ιβάν Σισμάν)

Η **Κυρά Μαρία** (), ή μόνο **Μαρία**, ήταν αυτοκρατορική σύζυγος της Βουλγαρίας, πρώτη σύζυγος του Ιβάν Σισμάν (σ. 1371–1395). Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου ιστορικές πηγές για αυτήν. Το όνομά της αναφέρεται στην *νεκρολογία Μπόριλ* με τον ακόλουθο τρόπο:

Στην Κυρά Μαρία, την ευσεβή αυτοκράτειρα του μεγάλου αυτοκράτορα Ιβάν Σισμάν, αιώνια η μνήμη.

Στην αφέντισσα Ντεσισλάβα, μητέρα της ευσεβούς αυτοκράτειρας Μαρίας του μεγάλου αυτοκράτορα Ιβάν Σισμάν, που ήρθε με την αγγελική μορφή της Ντεμπόρα, αιώνια η μνήμη.

Η ερμηνεία του αναφερόμενου αποσπάσματος δεν είναι σίγουρη. Είναι πιθανό ότι η Μαρία και η Κυρά Μαρία ήταν δύο διαφορετικές γυναίκες. Είναι γνωστό ότι ο Ιβάν Σισμάν είχε μία δεύτερη σύζυγο - τη Ντραγκάνα, κόρη του Πρίγκιπα Λαζάρ της Σερβίας και της Μιλίτσας Νεμάνιτς. Ο πρίγκιπας Λαζάρ δεν είχε γυναίκα που ονομάζεται Ντεισλάβα και ως εκ τούτου είναι πιθανό το όνομα της πρώτης γυναίκας του αυτοκράτορα να ήταν μόνο η Μαρία, ενώ η Ντραγκάνα θα μπορούσε να ονομαστεί Κίρα Μαρία, εκτός αν υπήρχε κάποιο λάθος στην παράγραφο και οι θέσεις των δύο αυτοκράτειρων άλλαξαν. 

Μία άλλη πιθανότητα είναι ότι τα δύο ονόματα ήταν ενός ατόμου, η πρώτη σύζυγος του αυτοκράτορα, που αναφέρεται κάποτε ως *Κυρά Μαρία* και μετά ως *Μαρία.* Αυτή η επιλογή, ωστόσο, εγείρει το ερώτημα γιατί παραλείπεται το όνομα της δεύτερης συζύγου του Ιβάν Σισμάν. 

Έχει προταθεί ότι η Κυρά Μαρία καταγόταν από μία σημαντική ευγενή οικογένεια από την πρωτεύουσα Τάρνοβο .  Τα ονόματα των παιδιών που γεννήθηκαν από τον πρώτο γάμο του Ιβάν Σισμάν είναι άγνωστα. Είχε τρεις γιους , τον Μαύρο, τον Νεφρό και τον Χοντρό,αλλά είναι άγνωστο από ποια σύζυγο γεννήθηκαν. Είναι πιθανό ότι είχε άλλα παιδιά που πέθαναν κατά την παιδική τους ηλικία και αναφέρθηκαν στη *νεκρολογία* του Μπόριλ. 

Κατηγορία:Ευρωπαίες βασίλισσες (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Anna F.

Η **Άννα Βαπέλ**  (γεν. στις 18 Δεκεμβρίου 1985), γνωστή επαγγελματικά ως **Anna F.**, είναι Αυστριακή τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός.

## Ζωή και καριέρα

### 1996–2008: Τα πρώτα χρόνια
Η Βαπέλ γεννήθηκε στην αυστριακή πόλη Φρίντμπεργκ.  Άρχισε να τραγουδά από τα παιδικά της χρόνια, όταν άκουγε τους πρώτους δίσκους των γονιών της, όπως αυτούς του Μπομπ Ντίλαν, της Αλάνις Μορισέτ και της Τζόαν Μπαέζ. Σπούδασε αγγλική και ιταλική φιλοσοφία και λογοτεχνία στην πόλη Γκρατζ και τα σαββατοκύριακα εργαζόταν για την ATV. 

### 2009–2011: Αρχές σταδιοδρομίας, ''For Real''
δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ| Η Anna F. στα Αυστριακά Μουσικά Βραβεία Amadeus 2010 .
Το καλοκαίρι του 2009, η Άννα άνοιγε τις συναυλίες κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής περιοδείας του Λένι Κράβιτς.  Κέρδισε στην κατηγορία Pop στα Αυστριακά Μουσικά Βραβεία Amadeus το έτος 2009.

Το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο For Real κυκλοφόρησε στις 5 Φεβρουαρίου του 2010. Το άλμπουμ έφτασε στην τρίτη θέση στους αυστριακούς πίνακες μουσικών επιτυχιών και έγινε χρυσό. Η Βαπέλ έκανε περιοδείες σε όλη την Αυστρία, ενώ έλαβε επίσης μέρος και στο μουσικό φεστιβάλ Donauinselfest. 

### 2012 – σήμερα: υποκριτικό ντεμπούτο, ''King in the Mirror'' και ''DNA''
Το 2012, η Βαπέλ έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία μεγάλου μήκους του Dito Tsintsadze*,* Invasion (Εισβολή) που έκανε πρεμιέρα στις 30 Ιουνίου του 2012 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μονάχου.

Το 2012, η Βαπέλ μετακόμισε στο Prenzlauer Berg στο Βερολίνο. Έναν χρόνο αργότερα, υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Polydor / Island ( Universal Music Group).  Τον Αύγουστο του 2013, η Άννα κυκλοφόρησε το *DNA* ως πρώτο τραγούδι από το επερχόμενο άλμπουμ της *King in the Mirror*. Το μουσικό βίντεο του τραγουδιού κυκλοφόρησε στις 3 Αυγούστου του 2013.  Εμφανίστηκε επίσης στην τηλεοπτική εκπομπή του Jan Böhmermann*,* Lateline.

Το άλμπουμ *King in the Mirror* κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2014. Η Βαπέλ άνοιγε τις συναυλίες κατά τη διάρκεια της περιοδείας του Τζέιμς Μπλαντ στην Αυστρία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ελβετία. 

Κατά την προετοιμασία για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2015, η Άννα ήταν μέρος της ομάδας του ORF που έψαχνε πιθανούς υποψηφίους για να εκπροσωπήσουν την Αυστρία, ενεργώντας ως προγυμνάστρια των μουσικών. 

Το 2017, η Άννα άρχισε να ηχογραφεί ένα νέο άλμπουμ με τον παραγωγό Ντάνιελ Μπραντ, με τον οποίο επίσης είχε σχέση εκείνη την εποχή. 

## Φιλμογραφία

### Ταινίες

## Βραβεία και υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η 

Κατηγορία:Αυστριακοί μουσικοί
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Ευφροσύνη της Βουλγαρίας

Η **Ευφροσύνη** (πέθανε πριν από το 1308) ήταν αυτοκρατορική σύζυγος της Βουλγαρίας (τσαρίνα), πρώτη σύζυγος του τσάρου Θεόδωρου Σβετοσλάβου της Βουλγαρίας.

Η ημερομηνία γέννησής της είναι άγνωστη. Ήταν η κόρη και η κληρονόμος του πλούσιου Μάνουχ (Μάνκους ), ο οποίος ήταν γιος του Παντολέων, βυζαντινού εμπόρου από την Κριμαία και στενός φίλος του Νογκάι Χαν του αποτελεσματικού ηγέτης της Χρυσής Ορδής. Ο Γεώργιος Παχυμέρης καταγράφει ότι το όνομα γέννησης της Ευφροσύνης ήταν Ενκόνα ή Ενκόνεν αλλά αργότερα υιοθέτησε το όνομα της νονάς της Ευφροσύνης Παλαιολογίνας, της βυζαντινής συζύγου του Νογκάι Χαν, η οποία ήταν η νόθα κόρη του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου.

Η Ευφροσύνη παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Σβετόσλαβ της Βουλγαρίας στην αυλή του Νογκάι Καν όπου στάλθηκε από τον πατέρα του ως όμηρος περίπου το 1289. Ίσως σε σχέση με τα ίδια γεγονότα, η αδερφή του Θεόδωρου Σβετόσλαβ, Έλενα, παντρεύτηκε τον γιο του Νογκάι, Τσάκα. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, ο Θεόδωρος Σβετόσλαβ έγινε φτωχός και προσπάθησε να βελτιώσει την τύχη με τον γάμο του με την πλούσια Ευφροσύνη   Ο γάμος διοργανώθηκε από την Ευφροσύνη Παλαιολογίνα για να βελτιώσει τη θέση του Σβέτοσλαβ στο Μογγολικό δικαστήριο και να κερδίσει υποστήριξη για τον Σβέτοσλαβ εναντίον της ξαδέλφης της, Σμιλτσένα Παλαιολογίνα, η οποία κυβερνούσε στο Τάρνοβο ως αντιβασιλέας του Ιβάν Β', γιου του αείμνηστου τσάρου Σμιλέτς.

Ο σύζυγος της Ευφροσύνης άφησε την αφάνεια το 1298 ή το 1299, όταν, συνοδευόμενος από τον γαμπρό του Τσάκα, εισέβαλε στη Βουλγαρία. Η αντιβασιλεία για τον Ιβάν Β' έφυγε από το Τάρνοβο το 1299 και ο χρυσός της συζύγου του Θεόδωρου Σβετόσλαβ έπεισε τη βουλγαρική αριστοκρατία να ανοίξει την πύλη της πόλης  και να δεχτεί τον Τσάκα ως κυβερνήτη. Ωστόσο, οι στρατοί του νέου Χάνου της Χρυσής Ορδής Τοκτά μπήκαν στη Βουλγαρία καταδιώκοντας τον εχθρό του, Τσάκα και ο Θεόδωρος Σβετόσλαβ οργάνωσε αμέσως μία συνωμοσία, καθαιρώντας τον Τσάκα και στραγγαλίζοντας τον στη φυλακή το 1300. Ο Θεόδωρος Σβετόσλαβ έγινε τώρα αυτοκράτορας της Βουλγαρίας και έστειλε το κομμένο κεφάλι του Τσάκα ως δώρο στον Τόκτα, ο οποίος απέσυρε τον στρατό του από τη χώρα.

Μετά την ανάληψη του θρόνου από τον Θεόδωρο Σβέτοσλαβ, η Ευφροσύνη ανακηρύχθηκε ως η νέα αυτοκρατορική σύζυγος (τσαρίνα) της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό της Βουλγαρίας Πλάμεν Πάβλοβ, εκείνη τη στιγμή η Ευφροσύνη ήταν η πρώτη στεμμένη γυναίκα στη Μεσαιωνική Ευρώπη, που ανήκε στο τρίτο κτήμα.

Η ημερομηνία του θανάτου της είναι άγνωστη, αλλά το 1308 ο Θεόδωρος παντρεύτηκε τη βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοδώρα Παλαιολόγια.

Η μνήμη της Ευφροσύνης τιμάται στη Σύνοδο της Βουλγαρικής Εκκλησίας (Obituary of Borill): 

Για την Ευφροσύνη, τη θεοσεβούμενη τσαρίνα του τσάρου Θεόδωρου, μακάρι η μνήμη της να ζήσει για πάντα.

## Οικογένεια
Η Ευφροσύνη και ο Θεόδωρος Σβέτοσλαβ είχαν τουλάχιστον ένα παιδί, τον μελλοντικό τσάρο Γεώργιο Β' της Βουλγαρίας .

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Τέρτερ
Κατηγορία:Βουλγάρες του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Ευρωπαίες βασίλισσες (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κουτσό Ξάνθης

Το **Κουτσό** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κουτσό βρίσκεται στα ανατολικά της πεδιάδα της Ξάνθης, δυτικά της λίμνης Βιστωνίδας σε υψόμετρο 17 μέτρα. Απέχει 7 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου) και 16 χλμ. ΝΑ. από την πόλη της Ξάνθης. Περιφερειακά (βορειοανατολικά) του χωριού περνάει η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής, βόρεια είναι η Συδινή ενώ στα νοτιοανατολικά η Νέα Κεσσάνη και η Ποταμιά. Στα βορειοδυτικά και με κατεύθυνση τα Βαφαίικα σε απόσταση περίπου 3 χλμ. (αγρόκτηνα Φερεζλέρ) έχουν βρεθεί λείψανα οικισμού ελληνιστικής περιόδου (θεμέλια σπιτιών και κιβωτιόσχημοι ρωμαϊκοί τάφοι) του 4ου αιώνα.

Η παλιά ονομασία της, από την τουρκοκρατία, είναι *Κουτσό-Μπασή* και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, με την ονομασία *Κουτσόν* το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γενισαίας. Το 1933 με το ΦΕΚ 260Α - 09/09/1933 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Συδινή αποτελούν την τοπική κοινότητα Κουτσού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Βιστωνίδος του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει ως πληθυσμό 749 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 390.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
PFA Νεαρός Παίκτης της χρονιάς

**Το Professional Football Association νεαρός παίκτης της χρονιάς**  (γνωστό απλά ως Νεαρός παίκτης της χρονιάς) είναι ένα ετήσιο βραβείο που δίνεται στον παίκτη ηλικίας 23 ετών και κάτω στην αρχή της σεζόν που κρίθηκε ότι ήταν ο καλύτερος στο αγγλικό ποδόσφαιρο, στην ηλικιακή κατηγορία του . Το βραβείο έχει απονέμεται από τη σεζόν 1973–74 και ο νικητής επιλέγεται με ψηφοφορία μεταξύ των μελών της συνδικαλιστικής ομάδας παικτών, της Ένωσης Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (PFA). Ο πρώτος νικητής του βραβείου ήταν ο αμυντικός της Ίπσουιτς Τάουν ΦΚ, Kevin Beattie . Ο τρέχων κάτοχος είναι ο Τρεντ Αλεξάντερ- Άρνολντ, ο οποίος κέρδισε το βραβείο στις 8 Σεπτεμβρίου 2020.

Αν και το βραβείο είναι ανοιχτό για παίκτες που παίζουν σε όλες τις εθνικές κατηγορίες της Αγγλίας , όλοι οι νικητές μέχρι σήμερα έπαιζαν στην πρώτη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου . Από το 2017, μόνο οι Ryan Giggs, Robbie Fowler, Wayne Rooney και Dele Alli έχουν κερδίσει το βραβείο περισσότερες από μια φορές. Μόνο επτά παίκτες που δεν προέρχονταν από το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισαν ποτέ αυτό το τρόπαιο ( οι άλλοι 15 ήταν Βρετανοί ) . Αν και οι παίκτες ηλικίας 23 ετών και κάτω έχουν το δικό του βραβείο ( PFA Νεαρός παίκτης της χρονιάς ) παραμένουν επιλέξιμοι για να κερδίσουν το βραβείο Παίκτης της Χρονιάς στην Αγγλία, πράγμα που έχει συμβεί σε 3 περιπτώσεις. Το 2018 ο Ryan Sessegnon της Fulham έγινε ο πρώτος παίκτης του αγγλικού ποδοσφαίρου που προτάθηκε για το βραβείο ενώ δεν έπαιζε στην υψηλότερη εθνική κατηγορία.

Ένας σύντομος κατάλογος υποψηφίων δημοσιεύεται τον Απρίλιο και ο νικητής του βραβείου, μαζί με τους νικητές των άλλων ετήσιων βραβείων της Αγγλικής ομοσπονδίας επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, ανακοινώνεται σε μια εκδήλωση στο Λονδίνο λίγες μέρες αργότερα. Οι ίδιοι οι παίκτες θεωρούν το βραβείο πολύ τιμητικό, επειδή ο νικητής επιλέγεται από τους ίδιους τους συναδέλφους τους, επαγγελματίες ποδοσφαιριστές.

## Νικητές
Το βραβείο έχει απονεμηθεί σε 47 περιπτώσεις από το 2020, σε 43 παίκτες. Ο πίνακας παρακάτω δείχνει αναλυτικά τους νικητές καθώς και τους παίκτες που κέρδισαν παραπάνω από μια φορά το βραβείο.
[μικρογραφία| [Ράιαν Γκιγκς|Ο Ryan Giggs ήταν ο πρώτος παίκτης που κέρδισε το βραβείο δύο φορές.]]
μικρογραφία|Ο Robbie Fowler ήταν ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία που κέρδισε το βραβείο δύο φορές.
[μικρογραφία| [Στίβεν Τζέραρντ|Ο Steven Gerrard ήταν ο πρώτος παίκτης που κέρδισε το βραβείο του Παίκτη της Χρονιάς των φιλάθλων  την ίδια σεζόν]]
[μικρογραφία| [Γουέιν Ρούνεϊ|Ο Wayne Rooney ήταν ο τρίτος παίκτης που κέρδισε το βραβείο σε δύο συνεχόμενες σεζόν.]]

## Κατανομή των νικητών

### Ανά χώρα

### Ανά σύλλογο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα της Ένωσης Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αγγλία
Αν Μακλάρεν

Η **Αν Λόρα Δορινθέα Μακλάρεν** (*Dame Anne Laura Dorinthea McLaren* ; 26 Απριλίου 1927 - 7 Ιουλίου 2007) ήταν Βρετανίδα επιστήμονας και ηγετική φυσιογνωμία στην αναπτυξιακή βιολογία. Με το έργο της συνέβαλε στην δημιουργία και ανάπτυξη της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Έλαβε πολλά βραβεία για την συνεισφορά της στην επιστήμη, συμπεριλαμβανομένης της θέσης της ως αξιωματικός στην Βασιλική Κοινωνία του Λονδίνου για την προώθηση της φυσικής γνώσης.

## Βιογραφία
Η Μακλάρεν ήταν η κόρη του σερ Χένρυ Μακλάρεν, 2ου βαρόνου του Aberconway και φιλελεύθερου βουλευτή, και της Κρίσταμπελ Μαίρη Μέλβιλ Μακνάφτεν. Γεννήθηκε στο Λονδίνο και έζησε εκεί μέχρι τον πόλεμο, όταν η οικογένειά της μετακόμισε στο αγρόκτημά τους στην Βόρεια Ουαλία. Ως παιδί εμφανίστηκε στην κινηματογραφική εκδοχή του μυθιστορήματος του H.G. Wells *Things to Come*, που κυκλοφόρησε το 1936.

Σπούδασε ζωολογία στο Lady Margaret Hall της Οξφόρδης, όπου αργότερα έλαβε και ένα μεταπτυχιακό. Ερευνώντας την προσβολή των δροσόφιλων από τα ακάρεα υπό τον J.B.S. Haldane, συνέχισε τις σπουδές της στο University College London από το 1949, αρχικά υπό τον Peter Medawar πάνω στην γενετική των λαγών και αργότερα πάνω στους ιούς των νευροτροπικών ποντικών από τον Kingsley Sanders. Έλαβε το διδακτορικό της το 1952 και παντρεύτηκε τον συμφοιτητή της διδάκτορα Donald Michie στις 6 Οκτωβρίου 1952.

## Θάνατος
Η Μακλάρεν (80 ετών) και ο πρώην σύζυγός της Ντόναλντ Μίτσι (83 ετών) σκοτώθηκαν σε τροχαίο στις 7 Ιουλίου 2007, όταν το αυτοκίνητό τους ανατράπηκε στην εθνικό οδό M11 καθώς ταξίδευαν από το Κέμπριτζ στο Λονδίνο.

## Εκδόσεις
*
*
*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Research group homepage
*thePeerage.com
*Biographical interview 
*Tribute from her students

Κατηγορία:Βρετανοί βιολόγοι
Κατηγορία:Αναπτυξιακή βιολογία
Κατηγορία:Γενετιστές
Ισαία Ξάνθης

Η **Ισαία** είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ισαία βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης σε υψόμετρο 521 μέτρα σε απόσταση  25 χλμ. (οδηγικά) Α.-ΒΑ. από τη Σταυρούπολη και 15 χλμ. ΒΑ. από την Ξάνθη. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως *Ίσιτζα* και ανήκε από το 1878 ως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γέρακα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Γέρακα, την Ορεστινή, το Μέγα Εύμοιρο και το Πίλημα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Γέρακα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 111 κατοίκους. Ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας Γέρακα το 2021 ήταν 270 κάτοικοι, από 297 το 2011.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από την Ισαία στον ιστότοπο https://www.greece.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Κώστας Λειβαδάς

Ο **Κώστας Λειβαδάς** είναι Έλληνας συνθέτης και στιχουργός.

## Βιογραφία
Ο Κώστας Λειβαδάς γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 1973 και είναι γιος του ποδοσφαιριστή Αλέκου Λειβαδά . Συμμετείχε σε 38 δίσκους μέχρι σήμερα ως συνθέτης και στιχουργός. Έχει γράψει τη μουσική σε πάνω από 140 τραγούδια ενώ στα περισσότερα από αυτά είναι και ο στιχουργός. 

Σαν συνθέτης έχει συνεργαστεί με διάφορους στιχουργούς όπως ο Μάνος Ελευθερίου, ο Θοδωρής Γκόνης, ο Κώστας Φασουλάς, ο Οδυσσέας Ιωάννου, η Ελεάνα Βραχάλη κ.ά., αλλά και συνθέτες όπως οι Νίκος Πορτοκάλογλου, Γιώργος Ανδρέου, Γιώργος Δημητριάδης, Οδυσσέας Τσάκαλος έχουν μελοποιήσει δικούς του στίχους. Επίσης έχει μελοποιήσει στίχους σε ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, Κώστα Καρυωτάκη και Μυρτιώτισσας. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει η Ελένη Τσαλιγοπούλου, η Ανδριάνα Μπάμπαλη, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Βασίλης Σκουλάς, η Ελεονόρα Ζουγανέλη, η Γιώτα Νέγκα, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Μίλτος Πασχαλίδης, η Μελίνα Ασλανίδου, η Μαριάννα Πολυχρονίδη, η Σοφία Στρατή, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου κ.ά.

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κώστας Λειβαδάς - «Πατέρας μου είναι το λαϊκό τραγούδι και μάνα το ηλεκτρικό»

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Γκόραν Πασκάλιεβιτς

Ο **Γκόραν Πασκάλιεβιτς** (, 22 Απριλίου 1947 - 25 Σεπτεμβρίου 2020) ήταν Σέρβος και πρώην Γιουγκοσλάβος σκηνοθέτης.

## Βιογραφία
Γεννημένος στο Βελιγράδι, μεγάλωσε από τους παππούδες του στο Νις στη νότια Σερβία, μετά το διαζύγιο των γονιών του. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Βελιγράδι όπου συνεργάστηκε με τον πατριό του στο Γιουγκοσλαβικό Αρχείο Κινηματογράφου.

Ο Πασκάλιεβιτς ανήκε σε μια ομάδα διαφόρων Γιουγκοσλάβων κινηματογραφιστών που σπούδασαν στο εξωτερικό και αποφοίτησαν από την περίφημη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης της Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών στην Πράγα (*Film and TV School of the Academy of Performing Arts in Prague* - *FAMU*). Αφού επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία, έφτιαξε περίπου 30 ντοκιμαντέρ και 16 ταινίες μεγάλου μήκους που προβλήθηκαν σε πολλά διεθνή φεστιβάλ ταινιών (όπως Κάννες, Βερολίνο, Βενετία, Τορόντο και Σαν Σεμπαστιάν) και γνώρισε κριτική επευφημία. Η άνοδος του εθνικισμού κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη χώρα του το 1992.

Το 1998 επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία για να δημιουργήσει το κινηματογραφικό έργο *Cabaret Balkan*, το οποίο κέρδισε το βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου. Το 2001, ο Διεθνής Οδηγός Ταινιών Ποικιλίας τον χαρακτήρισε ως έναν από τους πέντε κορυφαίους σκηνοθέτες στον κόσμο για το έτος. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη παρουσίασε μια πλήρη αναδρομή του έργου του τον Ιανουάριο του 2008. Ήταν η σειρά του *BFI Southbank* (του Λονδίνου) να διοργανώσει τον Ιούλιο του 2010 μια πλήρη αναδρομή των 16 μεγάλων ταινιών του, μαζί με τη δημοσίευση μιας μονογραφίας (στα αγγλικά) για το έργο του.

Ο Πασκάλιεβιτς ζούσε μεταξύ Βελιγραδίου και Παρισιού και κατείχε υπηκοότητα Σερβίας και Γαλλίας. Από το 2008 ορίστηκε αξιωματικός του γαλλικού Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων (*Ordre des Arts et des Lettres*).

Πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου του 2020 στο Παρίσι, Γαλλία.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Προφίλ στην ''New York Times'', Ιαν. 9, 2008

Κατηγορία:Σέρβοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Αξιωματικοί των Τεχνών και των Γραμμάτων