open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρσέν Λουπέν

Ο **Αρσέν Λουπέν** αναφέρεται ως ήρωας πολλών αστυνομικών μυθιστορημάτων του Μορίς Λεμπλάν, Γάλλου συγγραφέα του 20ού αιώνα, ο οποίος και τον παρουσίαζε ως ευφυέστατο, δαιμονιώδη και σέξι ασύλληπτο «αριστοκράτη» λωποδύτη, με ιπποτικούς τρόπους και ευγενή αισθήματα.

Τα μυθιστορήματα που είχαν ως ήρωα τον Αρσέν Λουπέν άρχισαν να εκδίδονται το 1905 για το περιοδικό *Τα ξέρω όλα* (Je sais tout). Σημείωσαν πρωτοφανή επιτυχία ανεβάζοντας την κυκλοφορία του περιοδικού και αργότερα δημοσιεύονταν μεταφρασμένα, είτε αυτοτελή είτε κατά φύλλα, σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου.

## Βιβλιογραφία
#  *Αρσέν Λουπέν, ο αριστοκράτης λωποδύτης* [1907] (Arsène Lupin, gentleman cambrioleur). Ελληνική μετάφραση: Χαρά Κίττου, 2011. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Αρσέν Λουπέν εναντίον Χέρλοκ Σολμς* (Arsène Lupin contre Herlock Sholmes) [1908] Ελληνική μετάφραση: Αλεξάνδρα Φραγκιά, 1994. Αθήνα: Άγρα.
#  *Η κούφια βελόνα* [1909] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: Η κούφια βελόνα.* Αλεξάνδρα Φραγκιά, 1986. Αθήνα: Άγρα.
#  *Τα τρία εγκλήματα του Αρσέν Λουπέν* [1910] Ελληνική μετάφραση: Δήμος Μαρουδής, 1992. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Το κρυστάλλινο πώμα* [1912] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: Το κρυστάλλινο πώμα.* Γιώργος Λίβιος, 2000. Αθήνα: Ερατώ.
#  *813* [1913] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: 813*. Εύη Γεροκώστα, 2021. Αθήνα: Πεδίο.
#  *Οι εκμυστηρεύσεις του Αρσέν Λουπέν* [1914] Ελληνική μετάφραση: Μαρία Τωμαδάκη, 2016. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Το νησί με τα τριάντα φέρετρα* [1914] Ελληνική μετάφραση: Ρούλα Τσιτούρη, 2005. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Το πετράδι μέσα στο κέλυφος* [1921] 
#  *Τα οχτώ χτυπήματα του ρολογιού* [1921] Ελληνική μετάφραση: *Οι οχτώ χτύποι του ρολογιού*. Άννα Παπαδημητρίου, 1986. Αθήνα: Λυχνάρι.
#  *Τα δόντια της τίγρης* [1921]
#  *Η κόμισσα Καλιόστρο* [1924]
#  *Η δεσποινίς με τα πράσινα μάτια* [1927] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: Η δεσποινίς με τα πράσινα μάτια*. Μαρία Τωμαδάκη, 2021. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Μπάρνετ Κόμπανι* [1928] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: Γραφείο ερευνών Μπάρνετ και Σία*. Εύη Γεροκώστα, 2021. Αθήνα: Πεδίο.
#  *Η μυστηριώδης κατοικία* [1929] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: Η μυστηριώδης κατοικία*. Μαρία Τωμαδάκη, 2016. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Η γυναίκα με το διπλό χαμόγελο* [1930] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: Η γυναίκα με το διπλό χαμόγελο*. Χαρά Κίττου, 2012. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Το μυστήριο του πράσινου ρουμπινιού* [1931] 
#  *Ένα βράδυ στο Παρίσι* [1933]
#  *Η Καλιόστρο εκδικείται* [1935] Ελληνική μετάφραση: *Αρσέν Λουπέν: Η εκδίκηση της Καλιόστρο*. Άννυ Ζερβού, 2005. Αθήνα: Ερατώ.
#  *Τα δισεκατομμύρια του Αρσέν Λουπέν* [1939] Ελληνική μετάφραση: *Τα δισεκατομμύρια του Αρσέν Λουπέν*. Μαρίνα Γραμματικοπούλου, 2021. Αθήνα: Πεδίο.

## Πηγές
* *[[Πάπυρος Larousse Britannica]]*  τόμ. 11ος, σελ. 186.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Εύνηος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Εύνηος** (

## Πηγές
* (Ιταλικά)

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ευνηος
Ευνηος
Αιγυπιός

Ο όρος **αιγυπιός** μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:

* Αιγυπιός (μυθολογία), πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.
* Αιγυπιός (πτηνό), γένος πτηνών.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Καρυαί (αρχαία πόλη)

Οι **Καρυές** *(αρχ. ελλ. )* ήταν πολίχνη της αρχαίας Αρκαδίας.

Βρισκόταν κοντά στον Φενεό και 5 στάδια από το όρος Όρυξις, στους πρόποδες του όρους *Σκιάθις*. Κοντά στην πόλη υπήρχαν οι πηγές του ποταμού Σκιάθι, ο οποίος λίγο έξω από τις Καρυές έπεφτε σε βάραθρα. Αυτά τα βάραθρα οι Αρκάδες πίστευαν ότι τα είχε κατασκευάσει ο Ηρακλής. Μετά τα βάραθρα το νερό έβγαινε στον κάμπο του Φενεού. Κατά την μυθολογία σε αυτά τα βάραθρα έμενε η Λαονόμη και είχε γεννήσει τον Αμφιτρύωνα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Αιγυπιός (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αιγυπιός** ήταν νεαρός Θεσσαλός, γιος του Ανθέα και της Βούλιδας. Ο Αιγυπιός έγινε εραστής της χήρας Τιμάνδρας, που φημιζόταν για την ομορφιά της. Αλλά ο γιος της Τιμάνδρας, ο Νεόφρονας, θύμωσε και αποφάσισε να τους τιμωρήσει. Φρόντισε να συνάψει σχέση με τη Βούλιδα, και όταν ένα βράδυ ο Αιγυπιός πήγε να περάσει τη νύχτα με την Τιμάνδρα, ο Νεόφρονας φρόντισε με έξυπνο τρόπο, ώστε μέσα στο σκοτάδι ο Αιγυπιός να πέσει στο κρεβάτι της μητέρας του. Χωρίς να την αναγνωρίσει, ήρθε σε σαρκική επαφή μαζί της, αλλά όταν το πρωί ανακαλύφθηκε η αιμομειξία η Βούλιδα προσπάθησε να τυφλώσει τον γιο της και ύστερα να αυτοκτονήσει. Ο Δίας όμως πρόφθασε να μεταμορφώσει και τους 4 πρωταγωνιστές του δράματος σε πτηνά: Ο Αιγυπιός και ο Νεόφρονας έγιναν αιγυπιοί, η Τιμάνδρα μεταμορφώθηκε σε αιγίθηλο, ενώ η Βούλιδα στο πουλί που οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν ***πώυγξ*** και που έτρωγε τα μάτια άλλων πουλιών, φιδιών ή ψαριών (ίσως είναι ο γνωστός σήμερα ως ερωδιός).

Ο μύθος αυτός είναι η πέμπτη από τις *«Μεταμορφώσεις»* του μυθογράφου Αντωνίνου Λιβεράλις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Λυκάων ο Τρώας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία με στοιχεία από την Ιλιάδα που έγραψε ο Όμηρος ο **Λυκάονας** ήταν γιος του Πριάμου και της Λαοθόης κόρης του βασιλέως των Λελέγων Άλτη, αδελφός του Πολυδώρου. Ο ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο κορυφαίος ήρωας της Τροίας Έκτορας. Ο Λυκάονας έδωσε θάρρος στον ετεροθαλή αδελφό του Πάρι στην σύγκρουση που είχε με τον Μενέλαο, σύζυγο της Ωραίας Ελένης. Σε μιά άλλη έκδοση του μύθου ο Λυκάων πήρε την μορφή του Απόλλωνα με στόχο να εμφανιστεί στον Αινεία. Όταν ξέσπασε ο Τρωικός πόλεμος ο Λυκάων αιχμαλωτίσθηκε από τον Αχιλλέα καθώς έκοβε κλαδιά στο περιβόλι του Πριάμου. Ο Αχιλλέας τον πούλησε ως δούλο στον Εύνεο ή Ευναίο από τη Λήμνο, αλλά ο Ηετίων ο Ίμβριος τον εξαγόρασε και τον βοήθησε να επιστρέψει κρυφά στον πατέρα του στην Τροία. Μόλις 12 μέρες αργότερα όμως αντιμετώπισε τον Αχιλλέα στη μάχη, κατά την οργή του μετά τον θάνατο του Πατρόκλου. Ο Λυκάων έπιασε τα γόνατα του οργισμένου Αχιλλέως και τον ικέτευσε για έλεος στη μνήμη της ευγενικής φύσεως του Πατρόκλου, είτε με αντάλλαγμα λύτρα. Ωστόσο, κανένα επιχείρημα δεν μετέπεισε τον Αχιλλέα, που έσφαξε τον Λυκάονα χωρίς έλεος (*[[Ιλιάδα]]* Φ 35-155). Ο Λυκάονας είχε δύο γιους, τον Πάνδαρο και τον Ιάπυγα, αν και για τον δεύτερο υπάρχουν και άλλες γενεαλογίες.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. 
*Homer, Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. 
*Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.

Λυκαων
Κομμαγηνή

[thumb|Η Κομμαγηνή (ανοιχτό ροζ στα αριστερά) κατά το 50 μ.Χ. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται το [Βασίλειο της Αρμενίας (αρχαιότητα)|Βασίλειο της Αρμενίας, η Σωφηνή, η Οσροηνή, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η Παρθική Αυτοκρατορία.|270x270εσ]]
Στην αρχαιότητα **Κομμαγηνή** λεγόταν η γεωγραφική περιοχή που περικλείεται δυτικά από την οροσειρά του Ταύρου, στα νότια από τη Συρία και ανατολικά από τον Ευφράτη ποταμό. Το ανατολικό αυτό όριό της την κατέστησε σημαντικό στρατηγικό σημείο μεταξύ της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της αυτοκρατορίας των Πάρθων. Σήμερα αποτελεί τμήμα της νοτιοκεντρικής Τουρκίας.

Μετά την κατάλυση της Περσικής Αυτοκρατορίας στην οποία ανήκε, η Κομμαγηνή περιήλθε στο βασίλειο των Σελευκιδών. Αποσπάσθηκε το 162 π.Χ. όταν ο σατράπης Πτολεμαίος επαναστάτησε και απετέλεσε ιδιαίτερο βασίλειο, κατά την εποχή των Επιγόνων, με πρωτεύουσα τα Σαμόσατα, πατρίδα του ρήτορα και συγγραφέα Λουκιανού (125-180 μ.Χ.). Η δυναστεία του Πτολεμαίου είχε σχέση με τους Πάρθους βασιλείς, αλλά ο απόγονός του Μιθριδάτης Α΄ Καλλίνικος (109-70&nbsp;π.Χ.) παντρεύτηκε την Ελληνίδα πριγκίπισσα των Σελευκιδών Λαοδίκη Ζ΄ Θεά. Σπουδαιότεροι βασιλείς της Κομμαγηνής ήταν ο Αντίοχος Α΄ (69-34 π.Χ.) και ο Αντίοχος Δ΄ (72 μ.Χ.) επί του οποίου το Βασίλειο αυτό καταλύθηκε από τους Ρωμαίους και επαναπροσαρτήθηκε στη Συρία αποτελώντας ρωμαϊκή επαρχία.

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους ονομαζόταν Ευφρασία, διατηρώντας όμως και το όνομα Κομμαγηνή, και αποτελούσε επίσης επαρχία, αποτελούμενη από 12 κυρίως πόλεις. Τότε πρωτεύουσά της ήταν η Ιεράπολις.

[thumb|Άποψη της μιας πλευράς του μνημείου στο [Όρος Νεμρούτ|Νεμρούτ Νταγ που ανήγειρε ο βασιλιάς Αντίοχος Α΄ της Κομμαγηνής.|270x270εσ]]
Το 1870 ήλθε στο φως, από τις αρχαιολογικές έρευνες του Πουχστάιν, θαυμάσιο μαυσωλείο του Αντιόχου Α΄ στο όρος Νεμρούτ. Από τα πιο σημαντικά ευρήματα στην περιοχή θεωρούνται τα δύο ιεροθύσια, με τα κολοσσιαία αγάλματα που ανασκάφηκαν στην Αρσάμεια και στο Νεμρούντ Νταγ: το πρώτο είχε χτιστεί από τον Μιθριδάτη Α΄ Καλλίνικο και το δεύτερο από τον γιο του Αντίοχο Α΄ Επιφανή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Μικρά Ασία
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες της Μικράς Ασίας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Τουρκίας
Κ
Αφεταίος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αφεταίος** ήταν ήρωας της Σπάρτης, όπου υπήρχε άγαλμά του. Το άγαλμα αυτό του Αφεταίου υπήρξε, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η αφετηρία ενός αγώνα δρόμου. Τον αγώνα αυτό είχε προκηρύξει ο Ικάριος ο Λακεδαιμόνιος για τους μνηστήρες της κόρης του, της Πηνελόπης, την οποία θα πάντρευε με τον νικητή, ο οποίος ήταν ο Οδυσσέας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 223

Αφεταιος
Αφεταιος
Αυτόνοος

Με το όνομα **Αυτόνοος** αναφέρονται τρία διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

# Βοιωτός ήρωας που λατρευόταν σε τέμενος κοντά στο ιερό των Δελφών. Ο Ηρόδοτος αναφέρει στην ιστορία του (Θ 39) ότι ο Αυτόνοος και ο Φύλακος υπερασπίσθηκαν το ιερό των Δελφών από τους Πέρσες κατά την εισβολή τους στην Ελλάδα. Το τέμενος του Αυτονόου στους Δελφούς βρισκόταν κοντά στην Κασταλία πηγή, κάτω από την Υάμπεια κορυφή.
# Αχαιός ήρωας στον Τρωικό Πόλεμο, που σκοτώθηκε από τον Έκτορα.
# Τρωαδίτης πολεμιστής στον Τρωικό Πόλεμο, που σκοτώθηκε από τον Πάτροκλο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 222

Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Αυτονοος
Ντρούσκινινκαϊ

thumb|Άποψη του Ντρούσκινινκαϊ
thumb|Ο ποταμός Νεμούνας στο Ντρούσκινινκαϊ
thumb|Ορθόδοξη εκκλλησία στο Ντρούσκινινκαϊ
Το **Ντρούσκινινκαϊ** (  [ˈd̪rʊs̪ʲkʲɪn̪ʲɪŋkɐɪ], ) είναι μια μικρή πόλη της Λιθουανίας, 30.000 περίπου κατοίκων, στην όχθη του Νέμουνα, 122 χλμ. νοτιοδυτικά του Βίλνιους και 120 χλμ. νότια του Κάουνας.

Η πόλη διαθέτει πολλές φυσικές ιαματικές πηγές αλμυρού νερού (το αλάτι στα λιθουανικά ονομάζεται druskos) από όπου πήρε και το όνομα της.

Πριν και κατα τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου, η πόλη ήταν μεγάλο κέντρο ιαματικών λουτρών (SPA).
Σήμερα, και με τη συμβολή Κοινοτικών κονδυλίων, η πόλη επανέκτησε την παλιά της αίγλη και ομορφιά, με αποτέλεσμα να δέχεται μεγάλο αριθμό επισκεπτών από όλη τη Λιθουανία και τις γύρω χώρες.

Υπάρχουν μεγάλα ξενοδοχεία, που ονομάζονται σανατόρια, με υπηρεσίες ατομικής χαλάρωσης, θεραπείας και ομορφιάς. (Χειρομασάζ, υδρομασάζ, λουτρά, λασπόλουτρα κλπ)

Κοντά στην πόλη βρίσκεται και το πάρκο Γκρούτο (λιθουανικά: Grūto parkas), όπου έχουν συγκεντρωθεί αρκετά αγάλματα και αντικείμενα της Σοβιετικής εποχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  Η επίσημη ιστοσελίδα της πόλης 

Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Στύμφηλος

300px|thumb|right|Αρχαίος δρόμος που οδηγεί στην ακρόπολη της Στύμφηλου
Η **Στύμφηλος** ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας, σε τοποθεσία που σήμερα διοικητικά ανήκει στον νομό Κορινθίας.

Ιδρύθηκε από τον Στύμφηλο, γιο του Αρκάδα και εγγονό του Λυκάονα, ο οποίος έδωσε το όνομα του στην πόλη, αλλά και σε όλη την περιοχή. Κατά τον Παυσανία η πόλη που ίδρυσε ο Στύμφαλος ήταν σε άλλο σημείο από αυτή που συνάντησε αυτός στην εποχή του. Κοντά στην πόλη βρισκόταν η Λίμνη Στυμφαλία, όπου ο Ηρακλής σκότωσε τις Στυμφαλίδες Όρνιθες. 

Στην Στύμφαλο, κατά τη μυθολογία, ανατράφηκε η θεά Ήρα από τον Τήμενο, γιο του Πελασγού. Μάλιστα η θεά όταν τσακώθηκε μια φορά με τον Δία για κάποιο παραστράτημά του, εδώ ήρθε και κάθισε. Προς τιμή της υπήρχαν τρεις ναοί αφιερωμένοι στην πόλη, της *Ήρας Παίς* , για τα παιδικά της χρόνια στην πόλη, της *Ήρας τελείας* για τον γάμο της με τον Δία, και της *Ήρας χήρας* για την επιστροφής της μετά το παραστράτημα του Δια. 

Η αρχαία πόλη έχει ανασκαφή και είναι επισκέψιμη, έχουν βρεθεί η αρχαία αγορά , και ερείπια κτισμάτων των ρωμαϊκών χρόνων. 

Με το ίδιο όνομα (Στύμφηλος) ήταν γνωστή στην αρχαιότητα και η αρχαία Χαλκίδα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κορινθία
Μελαγγεία

Η **Μελαγγεία** () ήταν πολίχνη της αρχαίας Αρκαδίας.

Η Μελαγγεία -αποκαλείται από τον Παυσανία χωρίο- βρισκόταν κοντά στην Νεστάνη, στο Παρθένιο όρος και από εκεί περνούσε ο αρχαίος δρόμος της *Κλίμακος*, όπως λεγόταν. Ήταν η πρώτη Αρκαδική πόλη που συναντούσε ο ταξιδιώτης. Λίγο έξω από την πόλη  βρισκόταν η πηγή *Μελιαστών*, ενώ υπήρχε ιερό του Διονύσου και ιερό της Αφροδίτης Μελαινίδος. Η Πολίχνη τοποθετείτο γεωγραφικά στα αρχαία σύνορα των πόλεων - κρατών , του Άργους και της Μαντίνειας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Αιμόνη

Στην ελληνική μυθολογία η **Αιμόνη** ήταν θυγατέρα του Δευκαλίωνα και της Πύρρας. Συνεπώς η Αιμόνη ήταν εγγονή του Προμηθέως και του Επιμηθέως, και αδελφή του Έλληνα, της Πρωτογένειας, της Μελανθούς και του Αμφικτύωνα. Από την Αιμόνη πήρε κατά μία εκδοχή το αρχαιότατο όνομά της η Αιμονία, μία χώρα που αντιστοιχούσε κατά προσέγγιση στη σημερινή Θεσσαλία.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Καφυά

Η **Καφυά** ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας. Σύμφωνα με τον Παυσανία που πέρασε από εκεί βρισκόταν τρία στάδια απόσταση από τον Ορχομενό και δίπλα στο *όρος Τραχύ*. Έξω από την πόλη υπήρχε ο τάφος του Αριστοκράτη και πολύ κοντά σε αυτόν οι πηγές *Τενείαι* . Αμέσως μετά βρισκόταν η πολίχνες Άμιλος και Καρυαί. Όλη η περιοχή που βρισκόταν η πολίχνη ονομαζόταν *Καφυατικό πεδίο*. Οικιστής και επώνυμος της πόλης ήταν ο Κηφέας γιος του βασιλιά της Αρκαδίας Άλεου. Κατά μια άλλη εκδοχή, η ίδρυση της πόλης αποδίδεται στον Αινεία, ο οποίος έδωσε στην πόλη το όνομα είτε του αδελφού του Κάπυ είτε του παππού του που είχε το ίδιο όνομα. Με αυτό τον τρόπο η ίδρυση της πόλης συνδέεται με το βασιλικό οίκο της Τροίας.

Το όνομα της πόλης παραδίδεται σε διάφορες παραλλαγές στις αρχαίες πηγές, όπως Καφυιαί, Καφύαι, Καπύαι και Κάπυαι. Η ύπαρξη της πόλης αναφέρεται για πρώτη φορά το 265 π.χ.

Ο χώρος βρίσκεται σε πεδινή έκταση, ανατολικά του σημερινού χωριού Χωτούσα και περιβάλλεται από τείχη των υστεροκλασικών και των ελληνιστικών χρόνων. Γύρω από το χωριό των ιστορικών χρόνων, υπάρχουν προϊστορικά οικιστικά λείψανα στις θέσεις "Αη-Γιώργης" (3η χιλιετία π.Χ.) και "Κουρουπά". Στην πεδιάδα της Χωτούσας - Κανδήλας υπάρχουν επίσης λείψανα του Χώματος των Καφυατών (που χώριζε κατά τα προιστορικά χρόνια την λεκάνη Ορχομενού- Καφυών στη μέση) και προϊστορικές καταβόθρες.

Από τα νομίσματα της πόλης φαίνεται ότι λατρευόταν ο Ποσειδώνας, η Άρτεμη (στην οποία αποδίδεται άγαλμα που βρέθηκε το 2008), ο Διόνυσος, η Αθηνά, ο Απόλλωνας, ο Ασκληπιός και η Υγεία. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στο αρχαίο όρος Κνάκαλος (πιθανόν σήμερα το βουνό Καστανιά ) γινόντουσαν ετήσιες εορτές αφιερωμένες στην Άρτεμη.

Τα σημαντικότερα μνημεία του αρχαιολογικού χώρου είναι τα αρχαία τείχη, το αρχαίο Ιερό (3η χιλιετία π.Χ.)  και η παλαιοχριστιανική βασιλική (5ος αιώνας μ.Χ.), η Μενελαίδα πηγή (στη θέση Τειχιό), στην οποία είχε φυτέψει έναν πλάτανο ο βασιλιάς της Σπάρτης Μενέλαος,  και ο βράχος 'Πέτρα' με τα κυκλώπεια τείχη, στον δρόμο για Βλαχέρνα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Αύρα

Με το όνομα **Αύρα** μπορεί να αναφέρονται:

## Ελληνική μυθολογία
* η Αύρα του Λελάντου
* η **Αύρα**, ένα από τα 50 σκυλιά του μυθικού Ακταίωνα που τελικά κατασπάραξαν τον κύριό τους.
* η Αύρα (φοράδα) 
* οι Αύρες (νύμφες) ή Βορειάδες.

## Ρωμαϊκή μυθολογία
* Η μεταφραση στην ελληνική ως Άβρα (θεά).

## Γεωγραφία
Με το όνομα Αύρα αναφέρονται οι οικισμοί της Ελλάδας:
* Αύρα Αττικής
* Αύρα Έβρου
* Αύρα Κοζάνης
* Αύρα Λάρισας

## Πλοία του ελληνικού πολεμικού ναυτικού
* Αύρα (ναρκαλιευτικό)
* Αύρα ΙΙ (Υδροφόρο)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Άμιλος (αρχαία πόλη)

Η **Άμιλος** ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.

Σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν ορεινή πόλη , βρισκόταν επτά στάδια από τον τάφο του Αριστοκράτη και τις *πηγές Τενείαι*. Ο Παυσανίας μας λέει ότι ήταν χωριό αλλά σε παλιότερα χρόνια ήταν πόλη και πιθανώς είχε πέσει σε παρακμή. Η Άμιλος ήταν το σταυροδρόμι αφού εκεί η αρχαία οδός που ερχόταν από την Στύμφηλο χωριζόταν, ο ένας δρόμος συνέχιζε στην Αρκαδία περνώντας από το βουνό των Καφυών που ήταν απόκρημνο , και ο άλλος οδηγούσε στον Φενεό , ο οποίος τότε ήταν Αρκαδικός, και ήταν ο μοναδικός δρόμος επικοινωνίας του με την Αρκαδία. 

Η θέση της σήμερα μας είναι άγνωστη. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Γέφυρα Τεμπών

Η **γέφυρα Τεμπών** βρίσκεται επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών Θεσσαλονίκης (Εθνική Οδός 1) Έχει συνολικό μήκος 210 μέτρα, πλάτος 14 μέτρα και περιλαμβάνει αφενός τη γεφύρωση του Πηνειού ποταμού (μήκος 154 μέτρα) και αφετέρου την άνω διάβαση της σιδηροδρομικής γραμμής Λαρίσης - Θεσσαλονίκης (μήκος 56 μέτρα). Η γέφυρα είναι λοξή ως προς τον ποταμό. Η έναρξη της κατασκευής της έγινε το 1959 και η ολοκλήρωσή της το 1960. Τα εγκαίνιά της πραγματοποιήθηκαν στις 3 Σεπτεμβρίου 1960 από τον τότε υπουργό Δημοσίων Έργων Σόλωνα Γκίκα. 

Η γεφύρωση του Πηνειού ποταμού αποτελείται από ένα κεντρικό άνοιγμα 73 μέτρων και δύο εκατέρωθεν ανοίγματα των 40,5 μέτρων έκαστο. Το κατάστρωμα της γέφυρας βρίσκεται σε ύψος 18 μέτρων πάνω από τη στάθμη των υδάτων του ποταμού. Ο φορέας της γέφυρας έχει κατασκευαστεί καθ'όλο το μήκος από προεντεταμένο σκυρόδεμα (*μπετόν πρεκοντραίν*). Το τμήμα της άνω διάβασης της σιδηροδρομικής γραμμής αποτελείται από δύο ανοίγματα (25,9 και 30,1 μέτρα). 

Η θεμελίωση της γέφυρας παρουσίασε πολλές δυσχέρειες, λόγω του μεγάλου βάθους του ποταμού, της αμμώδους σύστασης του υπεδάφους και της παρουσίας πολλών και μεγάλων πηγών στις θέσεις των βάθρων. Συνολικά, το έργο απαίτησε εκσκαφές 13.100 m3, σιδηρές πασσαλοσανίδες 172 τόνων, σκυρόδεμα 8.400 m3, σιδηρούν οπλισμό 270 τόνων, καλώδια προέντασης 52 τον. και λιθορριπές 3.000 m3. Η συνολική δαπάνη της γέφυρας ανήλθε στο ποσό των 13,6 εκ. δραχμών (με τιμές εποχής). Το έργο μελετήθηκε και κατασκευάστηκε από Έλληνες τεχνικούς. Την τεχνική μελέτη εκπόνησε ο πολιτικός μηχανικός Ζεράρ Ναχνικιάν και την κατασκευή ανέλαβε η "Τεχνική Εταιρία Οδών & Οδοστρωμάτων".

Κατηγορία:Γέφυρες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λάρισας
Ιγκόρ Τσουντίνοφ

-->
}}
Ο **Ιγκόρ Τσουντίνοφ** (*Igor Vitalyevich Chudinov*, κυριλλικά: Игорь Витальевич Чудинов) είναι πολιτικός από την Κιργιζία, Πρωθυπουργός της χώρας από το 2007 ως τις 21 Οκτωβρίου του 2009. Είναι Ρώσος και δεν ομιλεί την κιργιζική.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου του 1961 και διορίστηκε Πρωθυπουργός στις 24 Δεκεμβρίου του 2007, έπειτα από την παραίτηση του Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ. Προτού διοριστεί, υπηρέτησε ως Υπουργός Ενέργειας και Βιομηχανίας.

Ο Τσουντίνοφ έλαβε το χρίσμα για το αξίωμα από το κόμμα Ak Zhol, το οποίο κέρδισε πολλές έδρες στις εκλογές για το Κοινοβούλιο της Κιργιζίας, που διεξήχθησαν στις 16 Δεκεμβρίου του 2007. Ο Πρόεδρος Κουρμάνμπεκ Μπακίγιεφ επιβεβαίωσε το διορισμό του στην πρωθυπουργία στις 24 Δεκεμβρίου.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 ο Τσουντίνοφ ορίστηκε επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου για το Εμπόριο Κιργιζίας και Βόρειας Αμερικής, σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στον τομέα της ανάπτυξης του εμπορίου ανάμεσα στην Κιργιζία και στις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Στις 21 Οκτωβρίου 2009 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Ντανιγιάρ Ουσένοφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
Άουντενααρντε

Η **Άουντενααρντε** ή **Ωντενάρντ** (, ) είναι πόλη στην Ανατολική Φλάνδρα του Βελγίου. Την 1η Ιανουαρίου 2024 η Άουντενααρντε είχε πληθυσμό 32.695 κατοίκων. Έχει έκταση 68,06 χλμ² και πληθυσμιακή πυκνότητα 480,4 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Φλάνδρα
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Αύρα (φοράδα)

Στην ελληνική αρχαιότητα η φοράδα **Αύρα** ήταν από τα πλέον φημισμένα ιστορικά άλογα. Η περίφημη αυτή φοράδα ανήκε στον Κορίνθιο Φειδώλα με την οποία και νίκησε σε αγώνες στα Ίσθμια. Έγινε περίφημη εκ του γεγονότος ότι κατά τον αγώνα εκείνο σε στροφή στο πέταλο του ιπποδρόμου ο αρματοδρόμος οδηγός έπεσε από το άρμα και ενώ αυτό είχε ανατραπεί η φοράδα σέρνοντάς το, το επανέφερε και με ταχύτητα ανέμου κέρδισε την ιπποδρομία.

Για το κατόρθωμα αυτό της φοράδας Αύρας οι Κορίνθιοι τιμώντας την, της έστησαν άγαλμα.

Κατηγορία:Αρχαία Κόρινθος
Κατηγορία:Διάσημα άλογα
Αύρες (νύμφες)

Κατά την Ελληνική Μυθολογία οι νύμφες **Αύρες** ήταν κόρες του Βορέα εξ ου και λέγονταν Βορειάδες, αποτελούσαν την ιδεατή ανθρωπόμορφη αντίληψη των ήπιων ανέμων. Οι αρχαίοι καλλιτέχνες ζωγράφοι και ιδιαίτερα αγγειογράφοι τις παρίσταναν συνήθως να επιβαίνουν στις ράχες κύκνων και να  μεταχειρίζονται τα πέπλα τους υπό μορφή ιστίων (πανιών). Κατ΄ άλλη παραλλαγή ελληνικών μύθων οι νύμφες Αύρες φέρονται ως κόρες του Αιόλου (θεού των ανέμων) και της Αμφιθέας.

Οι μυθικές αυτές Αύρες ήταν έξι στον αριθμό και είχαν ισάριθμους αδελφούς με τους οποίους και αποτελούσαν ζεύγη. Μία απ΄ αυτές τις νύμφες φέρεται πως είχε επικαλεσθεί ο μυθικός ήρωας Κέφαλος για να τον βοηθήσει στο κυνήγι του την οποία η Πρόκρις (=πρώιμη κρίση) την είχε εκλάβει ως αντίζηλο.

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες του ανέμου
Αλέα (αρχαία πόλη)

Η **Αλέα** ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας.

## Ιστορία
Οικιστής της ήταν ο Άλεος , απόγονος του Αφειδάμαντα. Βρισκόταν στον ομώνυμο κάμπο και μετά την Στύμφηλο στον αρχαίο δρόμο που οδηγούσε από την  Αργολίδα στην Αρκαδία. Στην πόλη υπήρχαν ναοί της Αρτέμιδος Εφεσίας, της Αθηνάς Αλέας και του Διονύσου με άγαλμα του θεού. Κάθε χρόνο γίνονταν τα Σκιέρεια, γιορτή αφιερωμένη στον θεό Διόνυσο. Μετά την Αλέα βρισκόταν ο Ορχομενός 

Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει βρεθεί αλλά προσδιορίζεται στην περιοχή κοντά στο σημερινό χωριό *Αλέα*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ

Η **Τσάμπιονσιπ** (αγγλικά: *Championship*) είναι η δεύτερη κατά σειρά ποδοσφαιρική κατηγορία στην Αγγλία. Αναφέρεται και ως ***Sky Bet Championship*** για εμπορικούς λόγους. Επίσης, αποτελεί την κορυφαία από τις τρεις κατηγορίες της Αγγλικής Φούτμπολ Λιγκ (EFL).

Οι δύο πρώτες ομάδες της Τσάμπιονσιπ προάγονται απευθείας στην Πρέμιερ Λιγκ, ενώ οι ομάδες που τερματίζουν από την τρίτη μέχρι και την έκτη θέση παίζουν μεταξύ τους αγώνες κατάταξης. Γίνονται δυο ημιτελικοί αγώνες (3ος–6ος, 4ος–5ος) με σύστημα νοκ-άουτ στις δύο έδρες χωρίς να μετρά το εκτός έδρας γκολ. Ο τελικός γίνεται στο Στάδιο Γουέμπλεϊ και η νικήτρια ομάδα προάγεται επίσης στην Πρέμιερ Λίγκ.

Οι τρεις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας υποβιβάζονται στην κατώτερη κατηγορία Λιγκ Ουάν. Συνολικά στην Τσάμπιονσιπ αγωνίζονται 24 επαγγελματικές ομάδες.

## Ιστορία
Την σεζόν 2004–05, η Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ ανακοίνωσε συνολική προσέλευση (συμπεριλαμβανομένων των μπαράζ) της τάξεως των 9,8 εκατομμυρίων, η οποία όπως ανακοινώθηκε ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη συνολική προσέλευση για ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, πίσω από την Πρέμιερ Λιγκ (12.88 εκατομμύρια), την Ισπανική Πριμέρα Ντιβιζιόν (11.57 εκατομμύρια) και την Γερμανική Μπουντεσλίγκα (10.92 εκατομμύρια), αλλά μπροστά από την Ιταλική Σέριε Α (9.77 εκατομμύρια) και την Γαλλική Λιγκ 1 (8.17 εκατομμύρια). Πάντως αυτά τα νούμερα προέκυψαν κυρίως από το γεγονός της παρουσίας 24 ομάδων στο συγκεκριμένο πρωτάθλημα, σε αντίθεση με τις 20 ομάδες της Σέριε Α και της Λιγκ 1, και των 18 της Μπουντεσλίγκα. Ένας σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της διοργάνωσης είναι τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα.

## Χορηγίες
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 η Coca Cola ανακοίνωσε ότι θα τερματίσει την συμφωνία χορηγίας της με την Φούτμπολ Λιγκ στο τέλος της περιόδου 2009–10. Στις 16 Μαρτίου 2010, η αγγλική εταιρεία Npower ανακοινώθηκε ως ο νέος χορηγός του ονόματος της Φούτμπολ Λιγκ, και από την έναρξη της περιόδου 2010–11 της Φούτμπολ Λιγκ, η Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ ήταν γνωστή ως ***Npower Championship***. Από την περίοδο 2013–14 το πρωτάθλημα ονομάζεται ***Sky Bet Championship***.

## Ομάδες της Τσάμπιονσιπ (2025–26)

## Τίτλοι ανά ομάδα
Οι ομάδες με **έντονα γράμματα** συμμετέχουν στην Τσάμπιονσιπ τη σεζόν 2025–26.

## Βλέπε επίσης
* Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη σελίδα της Championship

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αγγλίας
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου
Άβρα (θεά)

Κατά τη ρωμαϊκή μυθολογία η Αύρα, και στην ελληνική αποδιδόμενη ως **Άβρα** ήταν θεά των Ρωμαίων, προφανώς άσχετη με την ελληνική απόδοση του ονόματος, εξ ου και η διαφορετική γραφή. Η θεά Άβρα ήταν συριακής καταγωγής και ταυτίζονταν περισσότερο με τη σημιτική Εβέδ, δηλαδή άβρα = υπηρέτρια (των θεών και των ανθρώπων).

## Πηγές

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 3ος, σελ. 956

Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Αργέαθοι

Οι **Αργέαθοι** ήταν αρχαία κώμη της Αρκαδίας, σήμερα η περιοχή διοικητικά ανήκει στην Αχαΐα.

Βρισκόταν στην Αρκαδική Αζανία, σημερινή Επαρχία Καλαβρύτων, κοντά στο δάσος του Σόρωνα το οποίο δεν υπάρχη σήμερα αλλά την εποχή που πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν γεμάτο άγρια θηρία όπως αναφέρει. Βρισκόταν κοντά στις κώμες Νάσσοι και Λυκούντες. Ανήκε στο κράτος του Κλείτωρα

Η θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει βρεθεί αλλά με τις πληροφορίες που δίνει ο Παυσανίας βρισκόταν στην περιοχή των πρώην Δήμων *[[Δήμος Παΐων|Παΐων]]* και *[[Δήμος Αροανίας|Αροανίας]]*. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Παπανδρέου, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/c/4/9/metadata-425-0000087.tkl Αζανιάς, ήτοι Αρχαιολογική πραγματεία πασών των Αρχαίων πόλεων της Αρκαδικής Αζανίδος μετά των περιχώρων αυτών και ιστορικαί περιπαίτειαι μέχρι των καθ' ημάς χρόνων]*, Εκ του Τυπογραφείου της εφημ. "Ηλείας" Γεωργ. Ε. Δημητριάδου, Εν Πύργω 1886

## Βιβλιογραφία

* 

Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Κλείτωρ
Κατηγορία:Επαρχία Καλαβρύτων
Κατηγορία:Δήμος Παΐων
Μαγνητική πόλωση

**Μαγνητική πόλωση** ονομάζεται η κατά τη μαγνήτιση στροφή των στοιχειωδών μαγνητών ενός μαγνητικού σώματος έτσι ώστε όλοι οι ομώνυμοι πόλοι αυτών να διατάσσονται προς την αυτή κατεύθυνση. Μέτρο της πόλωσης ενός υλικού είναι η διπολική ροπή που αναπτύσσεται ανα μονάδα όγκου του υλικού και συμβολίζεται με **P**.

Πόλωση
Νάσσοι

Οι **Νάσσοι** ήταν αρχαία κώμη της Αζανίας της Αρκαδίας· σήμερα η περιοχή διοικητικά ανήκει στον Νομό Αρκαδίας και στην Επαρχία Μαντινείας.

Βρισκόταν στον αρχαίο δρόμο. Απείχε επτά στάδια από τις Καφυές και πενήντα στάδια από τον Λάδωνα. Κοντά υπήρχε το αρχαίο δάσος του Σόρωνα και οι κώμες Σκοτάνη, Αργέαθοι και Λυκούντες. Ανήκε στην πόλη - κράτος του Κλείτωρα.

Ο σήμερα λεγόμενος «Κάμπος του Δάρα» ή «Κοιλάδα του Τράγου», με τις γύρω πλαγιές των βουνών, ήταν η περιοχή των αρχαίων αρκαδικών «Νάσων». Οι «Νάσοι» (δηλ. οι «Νήσοι», τα νησιά του τόπου εκείνου), θα ήταν κάποτε, όπως φαίνεται, «λιμναίοι οικισμοί» μέσα σε κάποια μεγάλη λίμνη με πολλές μικρές οικήσεις, που θ' απλωνόταν μέσα κι έξω από τον σημερινό «Κάμπο του Δάρα». Οι οικισμοί λοιπόν των «Νησιών» εκείνων θ'  αποτελούσαν τους γνωστούς από τ' αρχαία χρόνια «Νάσους», που κυρίως τις γνωρίζουμε από τις πληροφορίες του Μικρασιάτη περιηγητή Παυσανία, στα 176 μ.Χ., όπως περιγράφονται στα "Αρκαδικά",  βιβλίο του έργου του *[[Ελλάδος περιήγησις]]*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Παπανδρέου, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/c/4/9/metadata-425-0000087.tkl Αζανιάς, ήτοι Αρχαιολογική πραγματεία πασών των Αρχαίων πόλεων της Αρκαδικής Αζανίδος μετά των περιχώρων αυτών και ιστορικαί περιπαίτειαι μέχρι των καθ' ημάς χρόνων]*, Εκ του Τυπογραφείου της εφημ. "Ηλείας" Γεωργ. Ε. Δημητριάδου, Εν Πύργω 1886

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Κλείτωρ
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Θαλιάδες

Οι **Θαλιάδες** ήταν κώμη των Αζάνων της αρχαίας Αρκαδίας.

Για την κώμη γνωρίζουμε από τον Παυσανία, που πέρασε από εκεί. Στην κώμη βρισκόταν ιερό της Ελευσίνιας Δήμητρας με λίθινα αγάλματα της θεάς, της κόρης, και του Διόνυσου 7 πόδια ύψος το καθένα. Ανήκε στην επικράτεια της πόλεως - κράτους του Κλείτωρα στα αρχαία σύνορά της με τη γειτονική πόλη Θέλπουσα. Σύμφωνα με τον Παυσανία βρισκόταν κοντά στις πόλεις Όρυξ (ή Αλούς) και Θέλπουσα.

Η ακριβή θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει βρεθεί, αλλά εικάζεται ότι μπορεί να βρισκόταν στο χωριό *[[Βάχλια Αρκαδίας|Βάχλια]]*, όπου έχουν βρεθεί ερείπια οικισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Κλείτωρ
Κατηγορία:Δήμος Κοντοβάζαινας
Νεντζάντ Βράνκοβιτς

Ο **Νεντζάντ Βράνκοβιτς** (Σερβικά: *Неџад Бранковић*, κροάτικα: *Nedžad Branković*), είναι πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Βιογραφικό
Ο Βράνκοβιτς γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου του 1962 στο Βίσεγκραντ . Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη γενέτειρά του και στη συνέχεια πήρε το πτυχίο του από το τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου του Σεράγεβο το 1987. 

Από το 1987 έως και το 1992 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Μεταφορών του Σεράγεβο. Το 1993 έγινε γενικός διευθυντής στη δημόσια επιχείρηση σιδηροδρόμων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, θέση την οποία διατήρησε μέχρι και το [998. Στη συνέχεια εργάστηκε για μία τετραετία στη θέση του γενικού διευθυντή της εταιρείας «Energoinvest». Την ίδια περίοδο και συγκεκριμένα το 1999 πήρε το Μάστερ του από το τμήμα Μεταφορών και Επικοινωνιών του Πανεπιστημίου του Σεράγεβο στον τομέας της τεχνικής επιστήμης. Από το 2002 έως και το 2003 ήταν σύμβουλος του γενικού διευθυντή της «Energoinvest». Από το 2003 έως και το 2007 ήταν ομοσπονδιακός υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Στις 14 Δεκεμβρίου 2006 πήρε το διδακτορικό του από το τμήμα Μεταφορών και Επικοινωνιών του Πανεπιστημίου του Σεράγεβο.  Στις 27 Μαΐου του 2009 ο πρωθυπουργός υπέβαλε την παραίτησή του, λόγω εντάσεων με άλλα μέλη της τριμερούς ηγεσίας της χώρας.

## Πηγές
*  Βιογραφικό σημείωμα του Νεντζάντ Βράνκοβιτς στην ιστοσελίδα της Κυβέρνησης της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης  

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Τρόπαια (αρχαία πόλη)

Τα **Τρόπαια** ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας.

Ανήκε στο κράτος της Θέλπουσας και βρισκόταν στον αρχαίο δρόμο, ανάμεσα στη Θέλπουσα και στη Ψωφίδα, στο Αφροδίσιο Όρος. Ο Παυσανίας, που το αναφέρει ως χωρίο, μας πληροφορεί ότι εκεί υπήρχε μνημείο, τρόπαιο, σε ανάμνηση της μάχης Θελπουσίων και Ελευσίνιων που είχε γίνει σε παλαιότερους χρόνους εκεί. Από αυτό το τρόπαιο προέρχεται και το όνομα της πολίχνης.

Τα αρχαία Τρόπαια δεν έχουν σχέση με το σημερινό χωριό Τρόπαια το οποίο βρίσκεται σε διαφορετική τοποθεσία και ταυτίζεται με την αρχαία Θέλπουσα. 
## Αναφορές


Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τροπαίων
Κάτεγατ

thumb|right|Κάτεγατ και Σκάγκερακ
Ο **Κάτεγατ** (παλαιότερα εξελληνισμένα **Κατ(τ)εγάτης**) είναι πορθμός μεταξύ της δυτικής Σουηδίας, της ανατολικής Γιουτλάνδης και των νότιων δανικών νησιών, ο οποίος, μαζί με τα νοτιότερά του Δανικά Στενά και τον βορειότερό του πορθμό Σκάγκερακ, συνδέει τη Βαλτική με τη Βόρεια θάλασσα. Ο κόλπος του Κάτεγατ έχει έκταση περίπου 20.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέγιστο βάθος 100 μέτρα.

## Προέλευση της λέξης
Η λέξη Κάτεγατ είναι ολλανδικής προέλευσης και σημαίνει *η τρύπα της γάτας* (Κατ-γάτα, Γατ/Γκατ-τρύπα), το οποίο στη ναυτική ορολογία σηματοδοτεί ένα στενό πέρασμα. Σε παλαιότερη ολλανδική ναυτική ιδιόλεκτο, η λέξη Κάτεγατ σήμαινε *επικίνδυνη θαλάσσια διαδρομή*.

## Νησιά του Κάτεγατ
* Σάμσε
* Λέσε
* Άνχολτ
* Μπρένε
* Ντόνσε
* Χάλλαντς Βέντερε
* Χέσσελε
* Χένε
* Στύσε
* Βίνγκα
* Έκερε

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορθμοί του Ατλαντικού Ωκεανού
Κατηγορία:Πορθμοί της Δανίας
Κατηγορία:Πορθμοί της Σουηδίας
Κατηγορία:Διεθνείς πορθμοί
Plankalkül

Η **Plankalkül** είναι γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου. Επινοήθηκε κατά το χρονικό διάστημα 1943 - 1945 από τον Κόνραντ Τσούζε, το δημιουργό του πρώτου ψηφιακού υπολογιστή, του Ζ3. Παρέμεινε σε αχρησία, κυρίως λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στη Γερμανία με τη λήξη του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πραγματικότητα, ο Τσούζε είχε ετοιμάσει τη διδακτορική του διατριβή με θέμα το μοντέλο προγραμματισμού που είχε συλλάβει από το 1944, αλλά συνέπεσε χρονικά με την κατάρρευση του Γ΄ Ράιχ και η διατριβή, όπως ήταν φυσικό, δεν υποβλήθηκε.

Η αρχική σύλληψη βασίστηκε στο έργο *Dyadik* του Γκόντφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς και αρχικά δημιουργήθηκε ένα μοντέλο για υψηλού επιπέδου προγραμματισμό, το οποίο δεν βασιζόταν στην αρχιτεκτονική Φον Νόιμαν. Με βάση αυτό το μοντέλο "χτίστηκε" η γλώσσα προγραμματισμού Plankalkül, η οποία χρησιμοποιεί δυαδικές δομές δεδομένων. Η σύλληψη ήταν πραγματικά μεγαλοφυής, προηγούμενη κατά δέκα περίπου χρόνια από την εμφάνιση των άλλων γλωσσών προγραμματισμού υψηλού επιπέδου, όπως η FORTRAN και η ALGOL, αλλά δεν έγινε ευρέως αποδεκτή. όπως αυτές, για τον απλούστατο λόγο ότι παρέμεινε άγνωστη. Ο Τσούζε είχε, στο μεταξύ, ιδρύσει μια εταιρεία, η οποία εξόπλιζε με υπολογιστές τα γερμανικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, και σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει την Plankalkül για τον προγραμματισμό τους. Δεν το έκανε για οικονομικούς λόγους.

Η γλώσσα και η δομή της αποκαλύφθηκαν στο ευρύτερο κοινό μόλις το 1972, όταν ο δημιουργός της έκανε σχετική δημοσίευση σε γερμανικό επιστημονικό έντυπο1. Το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου δημιούργησε ένα μεταγλωττιστή (compiler) για την Plankalkül to 2000, πέντε χρόνια μετά το θάνατο του δημιουργού της.

## Πηγές
* Konrad Zuse "Der Plankalkül", *Gesellschaft für Mathematik und Datenverarbeitung. Nr. 63, BMBW - GMD - 63, 1972.* .
* WOLFGANG K. GILOI ''Konrad Zuse’s Plankalkül: The First High-Level, “non von Neumann” Programming Language'', IEEE Annals of the History of Computing, Vol. 19, No. 2, 1997.

Plankalkül
Ada

μικρογραφία|220x220εσ|Το λογότυπο της Ada
Η **Ada** είναι αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου. Ονομάστηκε Ada προς τιμή της κόρης του Λόρδου Βύρωνα, Άντα, κόμισσας του Λάβλεϊς. 

Η Ada δημιουργήθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και σχεδιάστηκε σαν γλώσσα προγραμματισμού γενικής χρήσης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν από εφαρμογές χρήσιμες σε μεγάλες επιχειρήσεις μέχρι εφαρμογές όπως η τηλεκατεύθυνση πυραύλων. Το μεγάλο πλεονέκτημα της γλώσσας είναι ότι παρέχει δυνατότητες επεξεργασίας σε πραγματικό χρόνο (real time processing). Έτσι, έχει καθιερωθεί επίσημα από το 1986 ως η επίσημη γλώσσα ανάπτυξης στρατιωτικών εφαρμογών από το Υπ. Άμυνας των ΗΠΑ. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε υπολογιστικά συστήματα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, καθώς και από τραπεζικά ιδρύματα για εκτέλεση online συναλλαγών. Η Ada αποτελεί σήμερα διεθνές στάνταρ ISO (τελευταία έκδοσή της η Ada 2005)3.

Η γλώσσα έχει μάλλον εύκολο στην κατανόησή του συμβολισμό, καθώς πολλές από τις δεσμευμένες λέξεις της είναι λέξεις της καθομιλούμενης αγγλικής (π.χ. OR για το "ή", "IF" για το "εάν" κτλ.). Αυτό της δίνει το επιπρόσθετο πλεονέκτημα να είναι εύκολα και γρήγορα αναγνώσιμη από όσους δεν έχουν δημιουργήσει το αρχικό πρόγραμμα, αλλά χρειάζεται να κάνουν διορθώσεις, επεκτάσεις κτλ. σε αυτό. Όπως όλα τα πρότυπα της ISO, το εγχειρίδιο χρήσης της Ada (Ada Reference Manual) είναι ελεύθερα διαθέσιμα, όπως και το εγχειρίδιο που εξηγεί τη χρήση της (τη λογική πίσω από τη γλώσσα)1 και χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τους προγραμματιστές.

## Πηγές

# Ada Home
# Ada Joint Program Office. Το Γραφείο δεν υπάρχει πλέον, αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του. Το υλικό που παρέχει, όμως, είναι χρήσιμο.
# ISO standards για την Ada
# Μεταγλωττιστής για όλες τις εκδόσεις της Ada Παρέχει πληροφορίες, αλλά ο μεταγλωττιστής είναι προς πώληση και όχι ελεύθερος.

Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού
Κατηγορία:Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού συστημάτων
Ντέρεκ Σικούα

Ο **Ντέιβιντ Ντέρεκ Σικούα** (**David Derek Sikua**) είναι πολιτικός από τα νησιά του Σολομώντα, Πρωθυπουργός από τις 20 Δεκεμβρίου του 2007 ως τις 25 Αυγούστου του 2010.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1959. Κατάγεται από το χωριό Νγκαλιταβέθι (Ngalitavethi) στην επαρχία Γκουανταλκανάλ. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης από τον Απρίλιο του 1993 ως το Φεβρουάριο του 1994 και στη συνέχεια ως γραμματέας στο ίδιο υπουργείο μέχρι το 1997.
Ανέλαβε και θέση γραμματέα επίσης σε πολλά άλλα υπουργεία.

Τον Απρίλιο του 2006 εξελέγη βουλευτής σε εκλογική περιφέρεια στο Γκουανταλκανάλ και ανέλαβε Υπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης των Ανθρώπινων Πόρων επί πρωθυπουργίας του Μανάσε Σογκαβάρε στις 4 Μαΐου του 2006. Το Νοέμβριο του 2007 έγινε μέλος της Αντιπολίτευσης. Έπειτα από την ήττα του Σογκαβάρε σε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που υπέβαλε ο ίδιος ο Σικούα στις 13 Δεκεμβρίου 2007 ο Σικούα ήταν ο υποψήφιος από την Αντιπολίτευση για να τον αντικαταστήσει. Εξελέγη Πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο στις 20 Δεκεμβρίου 2007, λαμβάνοντας 32 ψήφους έναντι 15 για τον υποψήφιο της κυβέρνησης, Πάτεσον Ότι. Ορκίστηκε Πρωθυπουργός την ίδια ημέρα και το υπουργικό του συμβούλιο ορκίστηκε στις 21 Δεκεμβρίου και στις 22 Δεκεμβρίου.

Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών τον Αύγουστο του 2010, ο Σικούα αποχώρησε από την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ντάνι Φίλιπ.

## Παραπομπές


Σικουα
Ιβάρς Γκοντμάνις

-->
}}
Ο **Ιβάρς Γκοντμάνις** (**Ivars Godmanis**) είναι Λετονός πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας του από τον Δεκέμβριο του 2007 ως το Μάρτιο του 2009. Είναι μέλος του κόμματος του Λετονικού Δρόμου.

## Βιογραφία
μικρογραφία|Γκοντμάνις (άκρα αριστερά) συνάντηση με εκπροσώπους της κυβέρνησης της Λετονίας, ΗΠΑ
Γεννήθηκε στη Ρίγα, στις 27 Νοεμβρίου του 1951. Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της Λετονίας όταν έγινε ανεξάρτητη από τη Σοβιετική Ένωση. Η πρώτη του θητεία στο αξίωμα ήταν από το 1990 ως το 1993 και χαρακτηρίστηκε από το δύσκολο πέρασμα από μια κομμουνιστική σε μια καπιταλιστική οικονομία. Την περίοδο από το 1998 ως το 1999 υπηρέτησε στο Υπουργείο Οικονομίας.

Αρχικά συνδέθηκε με το Λετονικό Λαϊκό Μέτωπο , στη συνέχεια όμως αυτομόλησε στο κόμμα του Λετονικού Δρόμου, του οποίου ηγείται σήμερα. Το Νοέμβριο του 2006, έπειτα από την επιστροφή του κόμματος του Λετονικού Δρόμου στη Βουλή, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, ο Γκοντμάνις έγινε Υπουργός Εσωτερικών.

## Δεύτερη πρωθυπουργία
Στις 14 Δεκεμβρίου του 2007 ο Γκοντμάνις ορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς. Ο διορισμός του στην πρωθυπουργία έλαβε την έγκριση του κοινοβουλίου στις 20 Δεκεμβρίου, με 54 ψήφους υπέρ και 43 κατά.

## Τροχαίο ατύχημα
Ο Γκοντμάνις έπεσε θύμα τροχαίου στις 18 Ιουνίου του 2008όταν το αυτοκίνητό του συγκρούστηκε με μικρό λεωφορείο στη Ρίγα. Ο Λετονός πρωθυπουργός μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με εγκεφαλικές κακώσεις. Διαγνώστηκε κάταγμα στο κρανίο και διάσειση. Η κυβέρνησή του επέζησε πρότασης δυσπιστίας (με 51 ψήφους κατά της πρότασης μομφής και 40 υπέρ) στις 4 Φεβρουαρίου του 2009.

## Παραίτηση
Τα οικονομικά προβλήματα και οι καταγγελίες για διαφθορά οδήγησαν στην κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης. Τον Ιανουάριο του 2009 έγιναν επεισοδιακές διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης, που ήταν οι χειρότερες από το 1991. Στις 20 Φεβρουαρίου του 2009 ο Γκοντμάνις παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησής του, εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Τον διαδέχθηκε ο Βάλντις Ντομπρόβσκις στην πρωθυπουργία. Η νέα πεντακομματική κυβέρνηση συνασπισμού επικυρώθηκε από το λετονικό κοινοβούλιο με 67 ψήφους υπέρ έναντι 21 κατά, στις 12 Μαρτίου του 2009.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Λετονοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λετονίας
Αψύχου δίκη

Οι **Αψύχων δίκες** ή *δίκες αψύχων* αποτελούσαν ειδικό νομικό έθιμο στην αρχαία Αθήνα που αναφέρει ο Δημοσθένης κ.ά., κατά την οποία προσκομίζονταν σε δίκη στο Πρυτανείο άψυχα αντικείμενα από τα οποία είχαν προκληθεί φόνος πολίτη είτε τυχαία, είτε από δράστη που είχε εξαφανισθεί.

Ειδικότερα περί του εθίμου αυτού λέει ο Δημοσθένης: *«Εάν λίθος ή ξύλον ή σίδηρος ή τι τοιούτο εμπεσόν πατάξη, και τον μεν βαλλόντα αγνοή τις, αυτό δε ειδή, και έχει το τον φόνον ειργασμένον, τούτο εδικάζετο επί του πρυτανείου»*.

Κατά την παράδοση το έθιμο αυτό ξεκίνησε ως εξής: Επειδή απαγορεύονταν με ποινή θανάτου η σφαγή βοδιών στην Αττική, προκειμένου να προστατεύεται η κτηνοτροφία, τα βόδια που προορίζονταν για θυσίες προς τον Δία τους φόνευαν με πέλεκυ. Ο σφαγέας στη συνέχεια τρεπόταν σε φυγή και εξαφανιζόταν εγκαταλείποντας τον πέλεκυ. Έτσι κατά το νομικό αυτό έθιμο, προκειμένου να τηρείται και ο νόμος, δικαζόταν και καταδικαζόταν ο πέλεκυς.

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Μπάμπης Δερμιτζάκης

Ο **Μπάμπης Δερμιτζάκης ** (Ιεράπετρα, 1950) είναι φιλόλογος και μεταφραστής. Απόφοιτος του Τμήματος Αγγλικών σπουδών (1972) και του Τμήματος Φιλοσοφίας (1976) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα τις αφηγηματικές τεχνικές στο θέατρο και στην πεζογραφία (1996). Εργάστηκε ως σχολικός σύμβουλος στη μέση εκπαίδευση.

## Έργα
*Η λαϊκότητα της κρητικής λογοτεχνίας (1990)
*Αφηγηματικές τεχνικές: ελληνική πεζογραφία και δραματουργία (2000)
*Ο χορός της βροχής. Οικολογικά παραμύθια και διηγήματα (1997). 

Έχει εκδώσει επίσης βιβλία οικολογίας και κοινωνιολογίας, έχει δημοσιεύσει βιβλιοκρισίες και άλλα κείμενα για θέματα νεοελληνικής φιλολογίας, ενώ έχει ασχοληθεί και με τη μετάφραση.

## Πηγές
**Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας*, εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2007, σελ. 482.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα του Μπάμπη Δερμιτζάκη
*Το blog του Μπάμπη Δερμιτζάκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατάλογος εντύπων της Αχαΐας

Ο κατάλογος περιλαμβάνει έντυπα, περιοδικά και εφημερίδες, που κυκλοφόρησαν στην Αχαΐα από την απελευθέρωση το 1828 έως σήμερα, με αλφαβητική σειρά.

## Περίοδος 1828 - 1900

## Περίοδος 1900 - 1940

## Περίοδος 1940 - 1950

## Περίοδος 1950 - 2000

## Περίοδος 2000 - σήμερα

## Αχρονολόγητα έντυπα

## Παραπομπές

## Πηγές
**Ιστορικά* (ένθετο), τχ. 119, εφημερίδα *Ελευθεροτυπία*, 24 Ιανουαρίου 2002.
*Βασίλης Λάζαρης, *Ο Εμφύλιος πόλεμος στην Αχαΐα*, Εκδόσεις Σύγχρονη εποχή, Αθήνα 2006. ISBN 960-451-017-7.
*Χρήστος Μούλιας, *Ιστορικά σημειώματα*, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-40-1.
*Χρήστος Μούλιας, *Το λιμάνι της σταφίδας, Πάτρα 1828-1900*, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2000. ISBN 960-86814-0-5.
*Νίκος Ε. Πολίτης, *Χρονικό του Πατραϊκού τύπου (1840-1940)*, Πάτρα 1984.
*Ευανθία Στιβανάκη, *Θεατρική ζωή, κίνηση και δραστηριότητα στην Πάτρα από το 1828 έως το 1900*, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 9789608681446.
*Μουσείο Τύπου Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν.
*Ψηφιακό αρχείο E.Λ.I.A.

Κατηγορία:Έντυπα της Αχαΐας
Αχαιας
Αχαιός (μυθολογία)

Ο **Αχαιός** ήταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία γενάρχης ενός των ελληνικών φύλλων που ονομάζονταν Αχαιοί. 

Κατά τους διάφορους ελληνικούς μύθους ο Αχαιός ήταν γιος της Κρεούσης και του Ξούθου, γιου του Έλληνα και αδελφός του Ίωνα. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, στον Αιγιαλό, (σημερινή Αιγιάλεια), εκστράτευε στη Θεσσαλία απ΄ όπου είχε ο πατέρας του εκδιωχθεί από τον αδελφό του, την οποία και κατέλαβε και βασίλευσε εκεί μέχρι του θανάτου του. Οι γιοι του Αχαιού Άρχανδρος και Αρχιτέλης έγιναν γαμπροί του Δαναού μετά τον θάνατο του πεθερού τους όπου και επικράτησαν στην Αργολίδα και στην Λακωνία επιβάλλοντας στους κατοίκους το όνομα Αχαιοί. 

Κατ΄ άλλους μύθους ο Αχαιός ήταν γιος του Διός και της Φθίας. Κατ΄ άλλους του Ποσειδώνα και της Λαρίσσης ή γιος του Αίμονα και εκ του λόγου αυτού πολλές φορές το όνομα της Θεσσαλίας απαντάται και ως Αιμονία. Τέλος ο Αχαιός αναφέρεται και ως αδελφός του Πελασγού και του Φθίου ή πατέρας του τελευταίου.

Όλοι όμως οι παραπάνω μύθοι καθιστούν εμφανή την προσπάθεια απόδοσης συγγενικού βαθμού των αρχαίων ελληνικών φύλλων που εναλλάσσονταν μετακινούμενοι στον αρχαίο ελλαδικό χώρο μετά τον γενόμενο κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, καθώς και την εξάπλωσή τους στη συνέχεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
Εσπερίδες

Στην Ελληνική μυθολογία οι **Εσπερίδες** ήταν νύμφες της ελληνικής μυθολογίας που φρουρούσαν τα μήλα των Εσπερίδων.

## Καταγωγή και αριθμός
Με βάση τον Ησίοδο ήταν κόρες της Νύχτας. Άλλοι συγγραφείς πάλι τις θέλουν κόρες του Φόρκυ και της Κητούς ή ακόμη και του Άτλαντα και της Εσπερίδας. Ανάλογη διαφωνία υπάρχει και για τον αριθμό των Εσπερίδων. Σε κάποια αρχαία κείμενα αναφέρονται δύο, σε άλλα τρεις, τέσσερις ή και πέντε. Την εκδοχή των τεσσάρων Εσπερίδων ασπάζεται ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος, ο οποίος μάλιστα αναφέρει και τα ονόματα των νυμφών αυτών: Αίγλη, Αρεθούσα, Ερύθεια και Εστία.

## Τα μήλα των Εσπερίδων
[thumb|Ο κήπος των Εσπερίδων. Έργο του [Φρέντερικ Λέιτον|αριστερά]]
Έργο των Εσπερίδων ήταν η φύλαξη των χρυσών μήλων, που βρίσκονταν στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα. Αυτό το δέντρο με τα χρυσά μήλα, ήταν γαμήλιο δώρο της Γαίας, στους γάμους του θεού Δία και της θεάς Ήρας. Η φύλαξη αυτή τους είχε ανατεθεί από τη θεά Ήρα. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι αν έτρωγες ένα, τουλάχιστον, μήλο από αυτό το δέντρο, θα γινόσουν αθάνατος. Ο Ηρακλής στα πλαίσια των άθλων του επισκέφτηκε τον κήπο των Εσπερίδων και έκλεψε τα μήλα, με βάση μάλιστα μία, όχι ιδιαίτερα, διαδεδομένη εκδοχή βοηθήθηκε στο έργο του αυτό από τις νύμφες. Στη συνέχεια ο Ηρακλής επέστρεψε τα μήλα στον κήπο, μέσω της θεάς Αθηνάς (αφού ήξερε ότι εκεί άνηκαν). Προφανώς, αν και δεν αναφέρεται ρητά στους μύθους, οι Εσπερίδες ανέλαβαν και πάλι τη φύλαξή τους.
## Πηγές
* 

## Γενεαλογικό δένδρο
Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Πιραμά Χίου

Η **Πυραμά** είναι ένα χωριό του νομού Χίου. Αποτελεί τον μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος.

Η Πυραμά απέχει 4 χιλιόμετρα από τη Βολισσό και 44 από την πόλη της Χίου. Είναι χτισμένη στην επίπεδη κορυφή ενός λόφου και σε υψόμετρο 220 μέτρων. Το όνομα της σύμφωνα με την "Ιστορία της Χίου" του Γεώργιου Ζολώτα  προέρχεται από το πυραμοειδές σχήμα της. Με βάση την απογραφή του 2001 έχει 101 κατοίκους.

Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται και ένας ενετικός πύργος στην πλατεία του χωριού. Η Πυραμά διαθέτει επίσης πολιτιστικό σύλλογο, ο οποίος εδρεύει στο σχολείο του χωριού.

Κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ενώ διαθέτει ακόμη πολλά εξωκλήσια. Το πανηγύρι του χωριού τελείται στις 29 Αυγούστου, ημέρα εορτασμού της αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου, οπότε και εορτάζει ο κεντρικός ναός.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα της Πιραμάς
*chiosonline.gr 

Πιραμα
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ατταγάς

Ο **Ατταγάς** ήταν περίφημος Έλληνας φαύλος της αρχαιότητας. Καταγόταν από την Θεσσαλία. Υπήρξε δε τόσο πασίγνωστος για την φαυλότητά του, που εξ αυτού γεννήθηκε η παροιμιώδης έκφραση "*Ατταγάς Νουμηνίω συνήλθεν*", που λέγονταν σ΄ όλο σχεδόν τον αρχαίο ελλαδικό χώρο .

Η έκφραση αυτή αντιστοιχεί με τη σημερινή ελληνική δημώδη: "*Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι*", καθώς και μ΄ εκείνη, επί το θρησκευτικότερο, "*Βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ*", που λέγονται πάντα σκωπτικά.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικό Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος σ.918.

Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Κατηγορία:Εκφράσεις
Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν

Το **Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν** (Ουρντού: *پاکستان پیپلز پارٹی*) είναι ένα κεντροαριστερό κόμμα στο Πακιστάν, με σοσιαλδημοκρατικές αρχές και στήριξη στην ισλαμική δημοκρατία και την κοινωνική δικαισύνη. Το Κόμμα ιδρύθηκε από τον Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο, στις 30 Νοεμβρίου 1967, με τον ίδιο να αναλαμβάνει την ηγεσία του. Εκλογική βάση του κόμματος είναι η Σινδική, ενώ ισχυρή παρουσία διαθέτει και στο Μπαλουχιστάν και το Κασμίρ.

Σύνθημα του Κόμματος ιστορικά ήταν: *Το Ισλάμ είναι η πίστη μας, η Δημοκρατία η πολιτική μας, ο Σοσιαλισμός η οικονομία μας* (το οικονομικό μας μοντέλο), *όλη η εξουσία στον λαό*.

Το Λαϊκό Κόμμα ήταν γενικά πιο φιλελεύθερο από τα υπόλοιπα κόμματα του Πακιστάν, υποστηρίζοντας τα δικαιώματα των γυναικών και των φτωχών. Επίσης μετέχει στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Οι ηγέτες του, οι οποίοι χαρακτηρίζονταν από υψηλού επιπέδου μόρφωσης στα πανεπιστήμια της Δύσης, θεωρούνται από τις επιφανέστερες πολιτικές προσωπικότητες του Πακιστάν. Την ηγεσία του κατέλαβαν κατά σειρά:
# Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο (1967-1979)
# Νασράτ Μπούτο (1979-1983)
# Μπεναζίρ Μπούτο (1983-2007)
# Μπιλαβάλ Μπούτο Ζανταρί- Ασίφ Αλί Ζανταρί (από 30 Δεκεμβρίου 2007)

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Πακιστάν
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Κατηγορία:Σεκουλαριστικά κόμματα