open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ

Ο **Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ** (Εβραϊκά: אִיתָמָר בֶּן גְּבִיר)  (6 Μαΐου 1976) είναι Ισραηλινός πολιτικός και υπουργός. Ο Μπεν-Γκβιρ, ήταν υπουργός Εθνικής Άμυνας του Ισραήλ από το 2022 ως το 2025, ενώ είναι πρόεδρος του ακροδεξιού κόμματος "Otzma Yehudit (Εβραϊκή δύναμη)". Δηλώνει οπαδός του ακροδεξιού ραβίνου Μέιρ Καχάνε. Ο Μπεν-Γκβιρ, είναι ένας έποικος στην κατεχόμενη από το Ισραήλ Δυτική Όχθη, του οποίου το "πολιτικό υπόβαθρο βρίσκεται στον Καχανισμό - ένα βίαια ρατσιστικό κίνημα που υποστηρίζει την απέλαση των Παλαιστινίων από τα εδάφη τους". Έχει μακρά ιστορία αντιαραβικού ακτιβισμού που οδήγησε σε δεκάδες κατηγορίες και τουλάχιστον οκτώ καταδίκες για εγκλήματα, όπως υποκίνηση σε ρατσισμό και υποστήριξη, καθώς και κατοχή προπαγάνδας μιας τρομοκρατικής οργάνωσης (το πλέον παράνομο πολιτικό κόμμα Kach). Ως δικηγόρος, είναι γνωστός για την υπεράσπιση των Εβραίων που κατηγορούνται για εβραϊκή εξτρεμιστική τρομοκρατία που δικάζονται στο Ισραήλ. Είναι επίσης γνωστός ως προβοκάτορας και έχει γίνει πρωτοσέλιδο για διάφορους λόγους απειλώντας τον Πρωθυπουργό Γιτζάκ Ράμπιν σε ζωντανή τηλεόραση το 1995, λίγο πριν τη δολοφονία του, έχοντας στο σαλόνι του ένα πορτρέτο του Baruch Goldstein, ενός εβραίου εξτρεμιστή τρομοκράτη και μαζικού δολοφόνου, ζητώντας την απέλαση των Αράβων πολιτών του Ισραήλ που δεν είναι πιστοί στο Ισραήλ το 2019, υποκινώντας τους πιο βίαιους Εβραίους στην Ανατολή γειτονιά του Sheikh Jarrah το 2021 και για τις άκρως αμφιλεγόμενες επισκέψεις στο Όρος του Ναού, όπου βρίσκεται το Τζαμί Αλ-Άκσα, το 2023 και το 2024.

Στις 18 Ιανουαρίου 2025, αναφέρθηκε ότι ο Μπεν-Γκβιρ σκόπευε να παραιτηθεί από την υπουργική του θέση ως απάντηση στην έγκριση και εφαρμογή της συμφωνίας τριών φάσεων του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς για την κατάπαυση του πυρός. Παραιτήθηκε από τη θέση του στις 19 Ιανουαρίου 2025.

## Προσωπική ζωή
Ο Μπεν-Γκβιρ είναι παντρεμένος με την Αγιάλα Νιμρόντι, μακρινό συγγενή του Όφερ Νιμρόντι, πρώην ιδιοκτήτη της καθημερινής εφημερίδας Maariv. Γνωρίστηκαν γύρω στο 2002 όταν ο Νιμρόντι ήταν 15 ετών και ο Μπεν-Γκβιρ ήταν 26. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ζευγάρι επισκέφτηκε τον τάφο του Baruch Goldstein, ενός μαζικού δολοφόνου, στο πρώτο τους ραντεβού. Το ζευγάρι έχει έξι παιδιά και ζει στον ισραηλινό οικισμό Kiryat Arba/Hebron, ο οποίος είναι παράνομος σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στην κατεχόμενη από το Ισραήλ Δυτική Όχθη.

Ο Μπεν-Γκβιρ μήνυσε τον φροντιστή του πατέρα του, έναν αλλοδαπό εργάτη από τη Σρι Λάνκα, για 100.000 NIS αφού ζήτησε αποζημίωση απόλυσης από αυτόν και τον αδελφό του, μετά τον θάνατο του πατέρα του Μπεν-Γκβιρ. Ο ισχυρισμός του Ben-Gvir ήταν ότι ο πατέρας του πέθανε επειδή ο εργάτης πήγε διακοπές. Το δικαστήριο αποφάσισε ότι ο Μπεν-Γκβιρ και ο αδελφός του θα πλήρωναν στον αλλοδαπό εργαζόμενο περίπου 100.000 Σέκελ ως κληρονόμοι του πατέρα τους.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ισραηλινοί Εβραίοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί πολιτικοί
Γερανού Μεσσηνίας

Το **Γερανού** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, ο οποίος βρίσκεται ΒΔ. της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και Ν.-ΝΑ. της Καλαμάτας, ανάμεσα στο Ακρογιάλι και τις Κιτριές. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους Άνω Δολούς, τους Κάτω Δολούς, τα Καλιαναίικα και τις Κιτριές αποτελούν την κοινότητα Δολών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αβίας του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 21 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 9. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Πεδινό Μεσσηνίας

Το **Πεδινό** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Πεδινό βρίσκεται σε υψόμετρο 450 μέτρα, βορειοανατολικά της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) σε απόσταση περίπου 14 χλμ. και 2 χλμ. νοτιοδυτικά από τα Τσέρια, των οποίων από παλιά θεωρείται συνοικισμός. Αναφέρεται ότι  άρχισε να δημιουργείται στα τέλη του 17ου αιώνα από κατοίκους της περιοχής της Ανδρουβίστας.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρδαμύλης με την παλιά του ονομασία *Κοτσιμαρέϊκα*. Το 1956 μετονομάστηκε σε Πεδινόν. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Τσέρια, Γιατραίικα, Ζαχαριά, Καταφύγιο και Λεφτίνι αποτελούν την κοινότητα Τσερίων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 4 μόνιμους κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 είχε 26 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Μπέρκλεϋ (Καλιφόρνια)

Το **Μπέρκλεϋ** (στα αγγλικά: ***Berkeley***) είναι πόλη στην ανατολική ακτή του Κόλπος του Σαν Φρανσίσκο στην κομητεία Αλαμίντα της πολιτείας της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Το όνομά του δόθηκε από τον Αγγλο-Ιρλανδό επίσκοπο και φιλόσοφο του 18ου αιώνα Τζορτζ Μπέρκλεϊ. Συνορεύει με τις πόλεις Όουκλαντ και Έμερυβιλ στα νότια και με την πόλη Ώλμπανυ και με την κοινότητα του Κένσινγκτον που δεν έχει ενσωματωθεί στα βόρεια. Τα ανατολικά σύνορά του με την κομητεία Κόντρα Κόστα ακολουθεί γενικά την κορυφογραμμή των λόφων Μπέρκλεϋ. Η απογραφή του 2020 κατέγραψε πληθυσμό 124.321 κατοίκων.

Η πόλη φιλοξενεί το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ και το Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ το οποίο διαχειρίζεται το πανεπιστήμιο. Φιλοξενεί επίσης τη Graduate Theological Union, ένα από τα μεγαλύτερα ιδρύματα θρησκευτικών σπουδών στον κόσμο. Το Μπέρκλεϋ θεωρείται μία από τις πιο κοινωνικά προοδευτικά πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Αλαμίντα της Καλιφόρνια
Γιατραίικα Μεσσηνίας

Τα **Γιατραίικα** είναι πολύ μικρός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Γιατραίικα βρίσκονται βορειοανατολικά της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) σε απόσταση περίπου 13 χλμ. βορειοανατολικά σε υψόμετρο 630 μέτρα. Αποτελούν νοτιοανατολική συνέχεια των Τσεριών, των οποίων από παλιά θεωρείται συνοικισμός και άρχισαν να δημιουργούνται στα τέλη του 17ου αιώνα από κατοίκους της περιοχής της Ανδρουβίστας. 

Αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1889 να απογράφεται στον τότε δήμο Δυτικής Καρδαμύλης με την ονομασία *Ιατρέϊκα* (μέχρι το 1940) ενώ απογράφεται ξανά από το 1961 γραμμένος *Γιατραίικα* Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Τσέρια, Λεφτίνι, Ζαχαριά, Καταφύγιο και Πεδινό αποτελούν την κοινότητα Τσερίων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 17 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Λε Μπορντ-συρ-Αρίζ

Το **Λε Μπορντ-συρ-Αρίζ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Αριέζ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Αριέζ
Θεόδωρος Κοσκινάς

Ο **Θεόδωρος Κοσκινάς** (20 Αυγούστου 1868, Κέρκυρα - 24 Οκτωβρίου 1912, Σόροβιτς, Μακεδονία) ήταν Έλληνας αξιωματικός.

## Βιογραφία
Ο Θεόδωρος Κοσκινάς του Φιλίππου, γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 20 Αυγούστου 1868. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, φοιτώντας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός Πυροβολικού στις 10 Αυγούστου 1890. Κατά την πορεία του στον στρατό, ανήλθε σταδιακά στους βαθμούς της ιεραρχίας, προαγόμενος σε υπολοχαγό στις 15 Φεβρουαρίου 1902, σε λοχαγό Β΄ τάξεως στις 26 Ιουνίου 1909 και σε λοχαγό Α΄ τάξεως (ταγματάρχη) στις 13 Φεβρουαρίου 1910. Ως λοχαγός του Πυροβολικού, υπηρέτησε με αφοσίωση, μέχρι που έπεσε ηρωικά στη μάχη του Σόροβιτς (σημερινό Αμύνταιο) Μακεδονίας, στις 24 Οκτωβρίου 1912. Μετά τον θάνατό του, του απονεμήθηκε ο βαθμός του ταγματάρχη.

Ως ανθυπολοχαγός συμμετείχε στον ατυχή Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, με το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα που αποβιβάστηκε στον όρμο Κολυμπάρι Χανίων τον Φεβρουάριο του 1897 με σκοπό την απελευθέρωση της Κρήτης.

Στους Βαλκανικούς Πολέμους, με τον βαθμό του λοχαγού συμμετείχε ως διοικητής της 6ης (6/Ι) Πυροβολαρχίας της V Μεραρχίας.

Η μάχη του Σόροβιτς, που διεξήχθη από τις 22 έως τις 24 Οκτωβρίου 1912 στο πλαίσιο των Βαλκανικών Πολέμων, υπήρξε μια από τις σφοδρότερες αναμετρήσεις της περιόδου. Η V Μεραρχία του Ελληνικού Στρατού, στην οποία ανήκε ο Κοσκινάς, βρέθηκε αντιμέτωπη με ισχυρές εχθρικές δυνάμεις. Στη διάρκεια της μάχης, έλαβε διαταγή να καλύψει με το πυροβολικό του την υποχώρηση μερικών λόχων του 16ου Συντάγματος. Παρά τις επικίνδυνες συνθήκες και τις παροτρύνσεις για οπισθοχώρηση, παρέμεινε αμετακίνητος στη θέση του, εκτελώντας το καθήκον του μέχρι τέλους. Κατά τη διάρκεια της εχθρικής επίθεσης, ο ίδιος και πολλοί από τους άνδρες του έπεσαν ηρωικά στο πεδίο της μάχης.

Στο Αμύνταιο έχει δοθεί προς τιμήν του το όνομα του σε οδό της πόλης.

Επίσης το όνομα του Λοχαγού (ΠΒ) Κοσκινά Θεοδώρου φέρει το στρατόπεδο όπου είναι η έδρα του 301 Εργοστασίου Βάσεως του Ελληνικού Στρατού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Φαγεντιανή

Ο όρος **φαγεντιανή** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
* Φαγεντιανή (αιγυπτιακή) - κεραμικό υλικό από χαλαζία που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο
* Φαγιάνς - κεραμικό υλικό με σμάλτο από κασσίτερο, συνήθως από την Ευρώπη
Καλιαναίικα Μεσσηνίας

Τα **Καλιαναίικα** είναι οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Καλιαναίικα βρίσκονται προς τα ανατολικά παράλια του Μεσσηνιακού κόλπου και τον Όρμο Κιτριών, σε υψόμετρο 250 μέτρα. Απέχουν περίπου 19 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και 18 χλμ. Ν. από την Καλαμάτα.  

Το χωριό δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα και το 1928 αναφέρεται να έχει 115 κατοίκους καθώς και αξιόλογη αγροτική παραγωγή (λάδι, σταφύλια, σύκα, κρασί). Η ονομασία του προέρχεται από την οικογένεια Καλιάνη που ζούσε στην περιοχή. Αξιοθέατα θεωρούνται η σταυρεπίστεγη εκκλησία του Αγίου Νικολάου (του 13ου-14ου αιώνα), που αναστηλώθηκε πρόσφατα καθώς και ο Προφήτης Ηλίας, που ανήκει στην οικογένεια Ρουσάκη.  

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυτριών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους Κάτω Δολούς, τους Άνω Δολούς, το Γερανού και τις Κιτριές αποτελούν την κοινότητα Δολών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αβίας του Δήμου Δυτικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 51 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 είχε 59 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες στα Καλιαναίικα από τον ιστότοπο https://www.greece.com/.
* Ο Άγιος Νικόλαος στα Καλιαναίικα από τον κόμβο ΟΔΥΣΣΕΑΣ του Υπουργείο Πολιτισμού. 
* Καλλιανέικα, Μονή Προφήτη Ηλιού. Η αγία Ευφροσύνη, λεπτομέρεια (1758) στον ιστότοπο https://www.searchculture.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Δροσοπηγή Μεσσηνίας

Η **Δροσοπηγή** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Η Δροσοπηγή βρίσκεται δυτικά του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 290 μέτρα ενώ απέχει περίπου 17 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Καλαμάτα και 2 χλμ. ΝΑ. από τα Σωτηριάνικα. Η ονομασία της οφείλεται στην πηγή νερού, που υπάρχει κάτω από το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου ανατολικά του χωριού. Σημαντικό αξιοθέατο είναι το   λιθόστρωτο μονοπάτι "Μπίλιοβος" (μήκους 3 χλμ.) το οποίο καταλήγει στα Αλτομιρά και το φαράγγι του Ριντόμου. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940 με την ονομασία *Μαρβίνιτσα* να προσαρτάται στην κοινότητα Σωτηριανίκων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Σωτηριάνικα, τη Χαραυγή και τον Κουρή αποτελούν την κοινότητα Σωτηριανίκων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αβίας του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 δεν είχε μόνιμους κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το φαράγγι Ριντόμου από τον ιστότοπο https://messinia.mobi/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Βεντάντα

**Βεντάντα** (**Vedanta**) είναι μία από τις έξι *νταρσάνας*  κοσμοθεωρίες ή φιλοσοφικά συστήματα τις οποίες αναγνώριζαν οι ινδουιστές ως ορθόδοξες.

## Ονομασία
Ο όρος **Βεντάντα**  κυριολεκτικά δηλώνει *το τέλος των (anta) των Vedas.* Πρόκειται για μια θρησκευτική φιλοσοφία η οποία προέκυψε εξελικτικά από τις Ουπανισάδες, αποτελώντας έτσι το κοινό υπόστρωμα όλων των θρησκειών της Ινδίας. Μια άλλη ονομασία είναι και *Uttara Mimamsa* δηλαδή *Ύστερη Mimamsa* (ύστερα έρευνα και ύστερη εξέταση). Η ονομασία αυτή προέκυψε επειδή ασχολείται με τις Ουπανισάδες, το τελευταίο μέρος των Βεδών. Εκεί γίνεται αναφορά σε θέματα ιεροτελεστιών.
Η έκφραση απέκτησε συνεπώς τη σημερινή της έννοια σταδιακά, από τα μέσα της πρώτης χιλιετίας μετά Χριστόν, χωρίς να αποτελεί κάποιο σαφώς ορισμένο ενιαίο σύστημα, αλλά περικλείει μια ποικιλία απόψεων, οι οποίες συγκλίνουν στην αποδοχή μιας ενιαίας ύψιστης κοσμικής αρχής που κατανοείται ως αυθεντία.
## Συντάκτης
Η παράδοση αποδίδει την Βεντάτα -Σούτρα, στον Badarayana, αν και είναι πολύ αμφίβολο. Άλλοι Ινδοί φιλόσοφοι την αποδίδουν στον Vyasa, τον συγγραφέα της Μαχαμπαράτα.

## Μορφή
Τα **Vedanta Sutras** είναι διατυπωμένα σε 555 συντομότατους αφορισμούς, συγκροτημένους από δύο ή τρεις λέξεις, οι οποίοι χρήζουν ερμηνευτικών σχολίων. Είναι λακωνικοί και δυσνόητοι.

## Περιεχόμενο
Οι πιο σημαντικοί από τους αφορισμούς αυτούς προβάλλουν τον Θεό ως μία μορφή με κατηγορήματα, χωρίς μορφή αλλά με κατηγορήματα και πέρα από κάθε μορφή και πέρα από οποιαδήποτε κατηγορήματα. Το τελευταίο αυτό είναι το ανώτατο σημείο της φιλοσοφικής σκέψης και της πνευματικής εμπειρίας. Πρόκειται δηλαδή για τρεις τρόπους προσέγγισης της *Αλήθειας*..

## Οι τρεις σχολές του Βεντάντα
Α. **του Δυϊσμού** (**ντβαίτα**)
Β. **του Σχετικού Μη Δυισμού**  (Vishishtadvaita) 
Γ. **του απόλυτου Μη-Δυϊσμού** (Advaita Vedanta). 
Οι τρεις αυτές ιδέες δεν είναι αλληλοσυγκρουόμενες μεταξύ τους, αλλά διαδοχικές κλιμακώσεις στην οδό που κατευθύνεται στη γνώση της Αλήθειας. Οι άνθρωποι τις ακολουθούν ανάλογα με το πνευματικό επίπεδο στο οποίο βρίσκονται αλλά και την ικανότητά τους να εννοήσουν και να δεχθούν το ποσό της Αλήθειας την οποία κάθε σχολή από αυτές τις τρεις αποκαλύπτει.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Θεόδωρος Παντουβάς, Ερμηνευτικό λεξικό της Ινδικής φιλοσοφίας και του Γιόγκα, εκδ. Καρδαμίτσας, Αθήνα, 1989, σελ. 158-163
*Χέλμουτ Φον Γκλάζεναπ, Η φιλοσοφία των Ινδών, μτφρ. Ειρήνη Παπαγεωργίου, εκδ. Γνώση, Αθήνα, 1993
*Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής Φιλοσοφίας, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα, [1975].

Κατηγορία:Συνείδηση
Κατηγορία:Μεταφιλοσοφία
Πλάτανος Λεύκτρου Μεσσηνίας

Ο **Πλάτανος** είναι μικρός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Πλάτανος βρίσκεται σε υψόμετρο 440 μέτρα, περίπου 20 χλμ. ΝΑ. από την Καρδαμύλη (έδρα του δήμου), δίπλα και ΝΔ. από τις Θαλάμες ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Καλαμάτας - Αρεόπολης.  

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Svina* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ζυγού (*Section de Zygos*) με πληθυσμό 15 οικογένειες (συνολικά 71 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 με την παλιά του ονομασία *Σβήνα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Θαλαμών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Θαλάμες και το Σωματιανά ανήκουν στην κοινότητα Θαλαμών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 33 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 33. 

## Σημείωση
Στη Μεσσηνία αλλά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάτανος .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Κουρής Μεσσηνίας

Ο **Κουρής** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Ο Κουρής βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Καλάθιο σε υψόμετρο 270 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 13 χλμ. ΝΑ. από την Καλαμάτα, 23 χλμ. ΒΔ. της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και 2 χλμ. Δ. από τα Σωτηριάνικα ενώ στη δυτική του άκρη περνάει η επαρχιακή οδός Καλαμάτας - Αρεόπολης.  

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Σωτηριανίκων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Σωτηριάνικα, τη Χαραυγή και την Δροσοπηγή αποτελούν την κοινότητα Σωτηριανίκων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αβίας του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 19 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 18 κατοίκους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Αμάντ Ντιαλό

Ο **Αμάντ Ντιαλό** (11 Ιουλίου 2002), γνωστός μερικές φορές μονολεκτικά ως **Αμάντ**, είναι Ιβοριανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος ή μέσος για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ  και την εθνική ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού.

Γεννημένος στην Ακτή Ελεφαντοστού, ο Αμάντ μετακόμισε στην Ιταλία ως παιδί. Εντάχθηκε στις ακαδημίες της Αταλάντα το 2015, όπου κατέκτησε δύο τίτλους του Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κ-19 της Ιταλίας. Το 2019, σκόραρε στο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, σε έναν αγώνα της Σέριε A εναντίον της Ουντινέζε, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος παίκτης γεννημένος το 2002 που πετυχαίνει γκολ στο ιταλικό πρωτάθλημα. Τον Ιανουάριο του 2021, ο Αμάντ υπέγραψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους σε αγώνα του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Τον Μάρτιο, σκόραρε το πρώτο του γκολ με τη Γιουνάιτεντ σε έναν αγώνα εναντίον της Μίλαν. Στη συνέχεια, παραχωρήθηκε δανεικός στη Ρέιντζερς τη σεζόν 2021–22. Την επόμενη χρονιά, δόθηκε δανεικός στη Σάντερλαντ.

Τον Μάρτιο του 2021, έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ακτής Ελεφαντοστού σε προκριματικό αγώνα για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2021. Λίγους μήνες αργότερα, σημείωσε το πρώτο του γκολ σε φιλικό αγώνα απέναντι στο Μπουρκίνα Φάσο. Συμμετείχε επίσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ακτής Ελεφαντοστού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κοτρώνι Μεσσηνίας

Το **Κοτρώνι** είναι μικρός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Το Κοτρώνι βρίσκεται κοντά στα ανατολικά παράλια του Μεσσηνιακού κόλπου, σε υψόμετρο 100 μέτρα, Απέχει περίπου 18 χλμ. ΝΑ. της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και 1 χλμ. νοτιοανατολικά από τον παραθαλάσσιο Άγιο Δημήτριο προς τον οποίο έχει θέα. Δυτικά και νότια περνάει η επαρχιακή οδός Καλαμάτας - Αρεόπολης ενώ νοτιοανατολικά του είναι η Πλάτσα. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kotroni* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ζυγού (*Section de Zygos*) και να έχει πληθυσμό 12 οικογένειες (συνολικά 57 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πέφνου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Πλάτσα, την Πηγή, τα Μπαζιγέικα και την Πολιάνα αποτελούν την κοινότητα Πλάτσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 28 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 67. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Καμπάνι-συρ-Αρίζ

Το **Καμπάνι-συρ-Αρίζ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Αριέζ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Αριέζ
Νεοχώρι Δυτικής Μάνης Μεσσηνίας

Το **Νεοχώρι** ή **Νεοχώρι Λεύκτρου** είναι οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Νεοχώρι βρίσκεται κοντά στα ανατολικά παράλια του Μεσσηνιακού κόλπου σε υψόμετρο 220 μέτρα, περίπου 9 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Καρδαμύλη (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένο επάνω σε λόφο, σε περιοχή κατάφυτη από ελιές και βελανιδιές. Νοτιοδυτικά του περνάει η επαρχιακή οδός Καλαμάτα - Αρεόπολη ενώ νότια είναι ο Άγιος Νικόλαος και η θάλασσα. Οι κάτοικοί του απασχολούνται με την ελαιοκαλλιέργεια και την εκμετάλλευση τουριστικών επιχειρήσεων (ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια κ.λπ.) αφού η ευρύτερη περιοχή αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό της δυτικής Μάνης.  

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Το χωριό δημιουργήθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα, την περίοδο της Ενετοκρατίας, όταν η βενετσιάνικη διοίκηση μετακίνησε κατοίκους από τα νότια χωριά της καπετανίας του Zυγού, για να καλύψει το πληθυσμιακό κενό της περιοχής. Αρχικά εποικίστηκε κυρίως από κατοίκους του Nομιτσή και την επόμενη δεκαετία από τη Μηλέα.   

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει ως *Niochori*. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Néokhori* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ζυγού (*Section de Zygos*) με πληθυσμό 70 οικογένειες (συνολικά 333 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λεύκτρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Βασίλειο, το Λεύκτρο, τα Μάρμουτσα και την Στούπα ανήκουν στην κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 282 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 254. 

## Σημείωση
Στη Μεσσηνία αλλά στον Δήμο Οιχαλίας υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Νεοχώρι Ιθώμης ενώ στο Δήμο Μεσσήνης το Νεοχώρι Αριστομένους.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Σάντρα Στούντερ

Η **Σάντρα Στούντερ** (Sandra Studer, γεννημένη στις 10 Φεβρουαρίου 1969 στη Ζυρίχη) είναι ελβετίδα τηλεοπτική παρουσιάστρια και τραγουδίστρια. Στη μουσική αγορά ήταν γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα **Σάντρα Σιμό** (Sandra Simó).

Εκπροσώπησε την Ελβετία στον  με το τραγούδι "Canzone per te".

## Βιογραφία
Γεννημένη από Ελβετό πατέρα και Ισπανίδα μητέρα, μεγάλωσε στο Zollikerberg, μια μικρή πόλη του δήμου Zollikon. Στα εφηβικά της χρόνια σπούδασε χορό και πιάνο, κάνοντας το ντεμπούτο της ως τραγουδίστρια σε ηλικία 17 ετών. Αργότερα, συνέχισε τις ακαδημαϊκές του σπουδές στις γερμανικές σπουδές, τη μουσικολογία και την αγωγή του πολίτη στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Αφού έκανε το ντεμπούτο της στην ηχογράφηση το 1987, συνεργάστηκε ως δευτερεύουσα τραγουδίστρια στο τραγούδι του DJ BoBo I Love You το 1989.

Το 1990, συμμετείχε στην ελβετική επιλογή για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "Lo so", αλλά τερμάτισε τελευταία. Την επόμενη χρονιά, με το καλλιτεχνικό όνομα Sandra Simó, επέστρεψε στον διαγωνισμό με το τραγούδι Canzone per te, κερδίζοντας αυτή τη φορά. Αυτό της επέτρεψε να εκπροσωπήσει την Ελβετία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1991, που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, όπου πέτυχε την πέμπτη θέση με 118 βαθμούς. Αυτή η επιτυχία σηματοδότησε την αρχή της καριέρας του στον χώρο του θεάματος.

Η Sandra Studer προσανατολίστηκε στη συνέχεια στην καριέρα της στην τηλεόραση, και έγινε επιτυχημένη τηλεοπτική παρουσιάστρια χάρη σε προγράμματα όπως το Takito, Traumziel και Country Roads. Υπήρξε επίσης γερμανόφωνη σχολιάστρια για το SRG SSR σε αρκετές περιπτώσεις στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Το 1999, μαζί με τον Axel Bulthaupt, συμπαρουσίασε τη γερμανική επιλογή για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Από το 2002 έως το 2012, φιλοξένησε το ετήσιο γκαλά SwissAward, καθώς και εμφανίστηκε σε πολλά μουσικά προγράμματα σε γερμανόφωνες χώρες. Το 2021, στην Ελβετογερμανική εκδοχή του σόου The Masked Singer, έλαβε δεύτερη θέση ντυμένη παγώνι.

Θα παρουσιάσει τον  στη Βασιλεία, μαζί με τη Χέιζελ Μπρούγκερ και τη Μισέλ Χουνζίκερ, με την τελευταία να συμμετέχει μαζί τους μόνο στον τελικό.

## Προσωπική ζωή
Το 1997 παντρεύτηκε τον δικηγόρο Luka Müller, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ζει στο Meilen, στο καντόνι της Ζυρίχης.

Εκτός από τη μητρική της γλώσσα (Γερμανικά), μιλά άπταιστα Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά.

## Παραπομπές
Λεύκτρο Μεσσηνίας

Το **Λεύκτρο** είναι οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Το Λεύκτρο βρίσκεται κοντά στα ανατολικά παράλια του Μεσσηνιακού κόλπου σε υψόμετρο 50 μέτρα, περίπου 7 χλμ. ΝΑ. από την Καρδαμύλη (έδρα του δήμου) και 1 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Νεοχώρι. 

Το χωριό αναφέρεται τόσο από τον Άγγλο περιηγητή Ουίλιαμ Ληκ ως Leftro ("*Ταξίδια στον Μοριά", I, 262)* όσο και τον Γάλλο Φρανσουά Πουκεβίλ ως *Levtro* ("*Ταξίδιον εις Ελλάδα", V, 611)*. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Leftro* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ζυγού (*Section de Zygos*) με πληθυσμό 18 οικογένειες (συνολικά 86 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 γραμμένος ως Πύργος Λεύκτρου να προσαρτάται στον τότε δήμο Λεύκτρου και το 1841 να ορίζεται έδρα του δήμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 248 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 289. 

## Δείτε επίσης
Κάστρο Λεύκτρου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1986

Το '''Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών''' του έτους 1986 ήταν το 9ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η Γλυφάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της πετυχαίνοντας το νταμπλ.

## Γ' Φάση

## Προημιτελική φάση
Παραπομπή:

Στις 08 Σεπτεμβρίου η Γλυφάδα επικράτησε του Βόλου εκτός έδρας με 5-11 αντιμετωπίζοντας στα προημιτελικά τον Εθνικό στον Αγ. Κοσμά.Σεπτεμβρίου η Γλυφάδα επικράτησε στο Βόλο των Αργοναυτών με 5-11 αντιμετωπίζοντας στα προημιτελικά τον Εθνικό.

## Ημιτελική φάση
Παραπομπή:

## Τελικός
Παραπομπή:

Παπαστράτειο Κολυμβητήριο Πειραιά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών
Στέφανος Τριβόλης

Ο **Στέφανος Τριβόλης** (Κέρκυρα, 1883 - 1944) ήταν Έλληνας ζωγράφος, αγιογράφος, αρχιτέκτονας και λιθογράφος.

## Βιογραφία
Ο Στέφανος Τριβόλης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1883. Σπούδασε στο τότε  () και συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική στη Φλωρεντία, τη Νάπολη, τη Μπολόνια και το Μιλάνο.

Όταν γύρισε στην Κέρκυρα εργάστηκε για δύο χρόνια ως χρωμολιθογράφος στο εργοστάσιο γραφικών τεχνών Ασπιώτη. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο, όπου ζωγράφισε πολλά έργα με θέματα από τη χώρα αυτή. Ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία και την αγιογραφία, αλλά δημιούργησε και προσωπογραφίες. Επηρεασμένος από τις σπουδές του στην Ιταλία έμεινε προσκολλημένος στα πρότυπά του. Τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου του είναι η χρωματικότητα, η μελετημένη σύνθεση και το στιβαρό σχέδιο.

Παρουσίασε το έργο του στην Ελληνική Καλλιτεχνική Εταιρεία το 1907. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, στη Συλλογή Κουτλίδη, σε εκκλησίες της Κέρκυρας, σε ιδιωτικές συλλογές στην Κέρκυρα και αλλού. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του καταστράφηκε στον βομβαρδισμό της Κέρκυρας από τους Γερμανούς, το 1943, όταν κάηκε το σπίτι του.

Δίδαξε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και υπήρξε για τρία χρόνια διευθυντής της Καλλιτεχνικής Σχολής της Κέρκυρας.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Aspiotis κε.jpg|Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄, ελαιογραφία, 1910
Αρχείο:Aspiotis 143.jpg|Ελληνική ενδυμασία, 1906
Αρχείο:Aspiotis ν.jpg|Το κτήριο της Ελληνικής Στρατιωτικής Ένωσης και το άγαλμα του Κολοκοτρώνη, 1909
Αρχείο:Aspiotis να.jpg|Το Ξενοδοχείο *Ίλιον Παλάς*και το άγαλμα του Κολοκοτρώνη, 1912



## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Δημοτική Πινακοθήκη Κέρκυρας - Στέφανος Τριβόλης
* Paletaart - Στέφανος Τριβόλης
* Artnet - Στέφανος Τριβόλης

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Επτανησιακή Σχολή
Γιαμπλάνιτσα (ποταμός)

Η **Γιαμπλάνιτσα** () είναι ποταμός στη νότια Σερβία με μήκος 85 χιλιόμετρα. Είναι αριστερός παραπόταμος του Νότιου Μοράβα και δίνει το όνομά του στη σημερινή Διοικητική Περιοχή Γιαμπλάνιτσα και στη (μικρότερη) παραδοσιακή περιοχή της Γιαμπλάνιτσα. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 894 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δεν είναι πλωτός.

## Πηγές
Η Γιαμπλάνιτσα πηγάζει από το βουνό Γκόλλακ, κοντά στο χωριό Γκρμπάβτσε του Δήμου Μέντβετζα. Η τοποθεσία έχει πολλές θερμές πηγές και αρκετές μικρές λουτροπόλεις (με πληθυσμό χωριού) βρίσκονται κοντά στον άνω ρου του ποταμού, όπως οι Στάρα Μπάνια, Ράβνα Μπάνια και Σιγιάρινσκα Μπάνια. Στο χωριό Ματσεντόνσκε Ρετκοτσέρσκο το ποτάμι δέχεται τα νερά του αριστερού παραποτάμου Τσοκότινσκα Ριέκα (Чокотинска река), κατόπιν στρέφεται προς τα νοτιοανατολικά και εισέρχεται στην παραδοσιακή περιοχή της Γιαμπλάνιτσα.

## Στην περιοχή Γιαμπλάνιτσα
Η ανώτερη περιοχή της Γιαμπλάνιτσα αποτελείται από τη στενή κοιλάδα του ποταμού, στη νότια πλευρά των βουνών Μαϊντάν και Ραντάν, στο δυτικότερο μέρος της Διοικητικής Περιοχής Γιαμπλάνιτσα και κοντά στα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο (Διαμέρισμα της Πρίστινα). Στη συνέχεια ο ποταμός ρέει προς τα ανατολικά, διέρχεται από τα χωριά Ρούικοβατς και Σίλοβο και μετά από την κωμόπολη Λέμπανε, όπου εισέρχεται στο κατώτερο μέρος της κοιλάδας του και για τα επόμενα 48 χιλιόμετρα διαρρέει το λεκανοπέδιο του Λέσκοβατς, τμήμα της ευρύτερης, σύνθετης κοιλάδας του Νότιου Μοράβα. Κοντά στο Λέμπανε βρίσκονται τα ερείπια της Ιουστινιανής Πρώτης (το σημερινό Καρίτσιν-γκραντ).

Κατόπιν ο ποταμός διέρχεται από τα χωριά Ζντέγκλοβο, Βράνοβτσε, Μπόσνιατσε, Τουρέκοβατς και Στόπανιε, και φθάνει στο Βίναρτσε, κωμόπολη και βόρειο προάστιο του Λέσκοβατς, οπότε στρέφεται προς τα βόρεια. Στο τμήμα αυτό του ρου του, ρέει αρχικώς παράλληλα με τον ποταμό Βετέρνιτσα, με τον οποίο συνδέεται με κανάλι στο χωριό Ζαλούζνιε, και στη συνέχεια παραλλήλως προς τον Νότιο Μοράβα. Αφού περάσει από τα χωριά Ντούπλιανε και Πετσένιεβτσε, η Γιαμπλάνιτσα στρέφεται προς τα ανατολικά και χύνεται στον Νότιο Μοράβα. Από το Πετσένιεβτσε ξεκινά ένα κανάλι παράλληλης ροής, που συνδέει τους ποταμούς Γιαμπλάνιτσα και Τόπλιτσα, κάπου 15 χιλιόμετρα προς τα βόρεια.

Δεδομένου ότι ο Μοράβας είναι παραπόταμος του Δούναβη, τα νερά της Γιαμπλάνιτσα καταλήγουν τελικώς στη Μαύρη Θάλασσα. Η Γιαμπλάνιτσα έχει μέση παροχή μόλις 6 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, αλλά αυτή αυξάνεται πολύ σε χρονιές με πολλές βροχοπτώσεις και μπορεί να πλημμυρίζει την κοιλάδα της προκαλώντας σημαντικές υλικές ζημιές.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, 3η έκδοση, Prosveta, 1985, ISBN 86-07-00001-2
* Jovan Đ. Marković: *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*, εκδ. Svjetlost, Sarajevo 1990, ISBN 86-01-02651-6

Γιαμπλανιτσα
Βίλουσι

Το **Βίλουσι** (βοσν. *Vilusi*, σερβ. Вилуси) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο της Μπάνια Λούκα, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Βίλουσι ήταν 135 κάτοικοι, έναντι 489 κατοίκων το 1981. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Παραπομπές


Βιλουσι
Ναός της Ζωοδόχου Τριάδας (Πιονγκγιάνγκ)

Ο ναός της **Ζωοδόχου Τριάδας** (Κορεατικά:|평양정백사원) είναι ένας ρωσικός ορθόδοξος ναός στο Τζονγκμπάεκ-ντονγκ, στην περιοχή Ρανγκράνγκ της Πιονγκγιάνγκ, στη Βόρεια Κορέα. Είναι ο πρώτος και μοναδικός ορθόδοξος ναός  και ένας από τους λίγους χριστιανικούς ναούς της χώρας.

## Ιστορία
Στις 22 Αυγούστου του 2002 ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας  Κιμ Τζονγκ-ιλ,  σε ταξίδι του στη ρωσική Άπω Ανατολή επισκέφτηκε στο Χαμπάροφσκ τον ναό του Αγίου Ιννοκέντιου του Ιρκούτσκ. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, εντυπωσιάστηκε από την αρχιτεκτονική του ναού και τις θρησκευτικές τελετές της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ενδιαφέρθηκε για την ανέγερση ενός ορθόδοξου ναού στη Βόρεια Κορέα Σε ερώτηση Ρώσου διπλωμάτη εάν υπάρχουν ορθόδοξοι πιστοί στην Πιονγκγιάνγκ, εκείνος απάντησε ότι θα βρεθούν.  

Στη Βόρεια Κορέα τότε  δεν υπήρχαν ιερείς της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έτσι, το 2002 ιδρύθηκε η Κορεατική Ορθόδοξη Επιτροπή, η οποία τον Απρίλιο του 2003, σε συνεργασία με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία   , προώθησε τέσσερις φοιτητές στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας για θεολογικές σπουδές. Οι φοιτητές αυτοί, οι οποίοι είχαν πρόσφατα βαφτιστεί Χριστιανοί, φημολογείται ότι εργάζονταν για τις μυστικές υπηρεσίες της Βόρειας Κορέας. Ένας από αυτούς, ο Φεοντόρ Κιμ, δήλωσε ότι τους ήταν δύσκολο να υιοθετήσουν την Ορθόδοξη πίστη. Μετά τη θεωρητική τους εκπαίδευση, στάλθηκαν στο Βλαδιβοστόκ για να αποκτήσουν πρακτική εμπειρία.

Η τελετή θεμελίωσης του ναού πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου 2003.  Ο ναός καθαγιάστηκε στις 13 Αυγούστου 2006 παρουσία Ρώσων θρησκευτικών και πολιτικών ηγετών. 

Κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Πιονγκγιάνγκ το 2024, ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, επισκέφθηκε τον  ναό και παρέστη σε μία σύντομη λειτουργία. 

## Λατρεία
Ιερείς του ναού είναι ο εφημέριος Φεοντόρ Κιμ  και ο διάκονος Τζον Ρα,  απόφοιτοι της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας.  Τον ναό επισκέπτονται ελάχιστοι ντόπιοι. 

Ο ναός έχει δική του ενορία και υπάγεται στο Πατριαρχείο Μόσχας και πάσης Ρωσίας .  Ωστόσο, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κορέας ισχυρίζεται ότι η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία στη Βόρεια Κορέα είναι μέρος της δικαιοδοσίας της. 

Το ιερό του ναού  καθαγιάστηκε με λείψανο του ιερομάρτυρα της ρωσικής εκκλησίας Σέργιου του Ρακβερέ. Η εκκλησία έχει επίσης εικόνα της Αγίας Τριάδας . 

## Δείτε επίσης

* Κορεατική Ορθόδοξη Εκκλησία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κορεατική Επισκοπή του Πατριαρχείου Μόσχας
* Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κορέας γίνεται χωριστή Μητρόπολη. Ξεκινά τον διάλογο με τη Νέα Ορθόδοξη Ομάδα στη Βόρεια Κορέα  Archived  
* Οι Ρώσοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γιορτάζουν την Πεντηκοστή στην Πιονγκγιάνγκ
* Делегация Русской Православной Церкви приняла участие в торжествах по случаю пятилетия освящения Троицкого храма в Пхеньяне 
* Православный Храм Святой Живоначальной Троицы В Пхеньяне 
* Русский священник в Пхеньяне радуется за северокорейцев – жить сложно, но они истинные патриоты 
* «Οι καμπάνες μιας Ορθόδοξης Εκκλησίας χτυπούν» στη Ναενάρα

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πιονγιάνγκ
Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες στην Ασία
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1992

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1992** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας μεταξύ 3 και 5 Ιουλίου του 1992. Έλαβαν μέρος 102 σκοπευτές από 17 συλλόγους. Αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός ότι υπήρξε ρεκόρ συμμετοχής, διπλάσια από την περσινή χρονιά, με αποτέλεσμα η ΣΚΟΕ να κάνει ορισμένες περικοπές στον αριθμό των αθλητών. Ενδεικτικό ήταν ότι δηλώθηκαν 15 ομάδες στους άνδρες, σε σχέση με πέρσι που ήταν 6. Πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Γιώργος Σύρος του ΣΚ.Σ. Τεύκρου Βόλου με 208 επιτυχίες και στις γυναίκες πρωταθλήτρια η Ζωή Αγάθου του ΣΚ.Ο. Ελευσίνας με 157 επιτυχίες. Στο ομαδικό πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΣΚ.Σ. Βάρδας Χανίων με 400 επιτυχίες. Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα Β' κατηγορίας στους άνδρες και το πρωτάθλημα εφήβων-νεανίδων στο ατομικό τραπ. Πρωταθλητής στους έφηβους αναδείχθηκε ο Στέλιος Καραμπινάκης του ΣΚ.Σ. Βάρδα Χανίων με 178 επιτυχίες. Στις νεάνιδες πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Θεοδώρα Δαβλάντη της Τρίπολης με 166 επιτυχίες, επίδοση που ήταν ατομικό της ρεκόρ και υπολειπόταν μόλις ένα πιάτο από το πανελλήνιο ρεκόρ. Στις δύο κατηγορίες ανδρών έγιναν ξεχωριστές βραβεύσεις.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας μεταξύ 11 και 12 Ιουλίου. Οι αγώνες διεξήχθησαν σε χωριστές κατηγορίες (ανδρών, γυναικών, εφήβων), σε αντίθεση με πέρσι που υπήρξε μία μικτή κατηγορία.
 
## Κάτοχοι μεταλλίων
### Άνδρες

### Γυναίκες

## Παραπομπές


1992
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1992
Σεισμός της Ρόδου (1957)

Στις 24 Απριλίου 1957 σημειώθηκε ισχυρός σεισμός με μεγέθος 7,2 της κλίμακας Ρίχτερ και εστιακό βάθος 35 χλμ, με επίκεντρο μεταξύ της Ρόδου και της παράκτιας πόλης Φετιγιέ στην νοτιοδυτική Τουρκία. Είχαν προηγηθεί νωρίτερα αρκετοί προσεισμοί, ο μεγαλύτερος εκ των οποίων ήταν μεγέθους 6,7 Ρίχτερ και σημειώθηκε στις 23 Απριλίου.Από τους μετασεισμούς που ακολούθησαν, ο μεγαλύτερος σημειώθηκε στις 25 Απριλίου με μεγέθος 6,1 Ρίχτερ σε βάθος 100 χιλιομέτρων και προκάλεσε ζημιές στις τουρκικές ακτές.

## Τεκτονικό υπόβαθρο
300px|thumb|Γεωλογικός χάρτης της Ανατολίας και της περιοχής του Αιγαίου.
Όπως σημειώνει επιστήμονας από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, η τεκτονική της Περιφέρειας Αιγαίου της Τουρκίας, η οποία ενσωματώνει πολλά ρήγματα, προκαλεί συχνά σεισμούς. Οι σεισμοί μπορούν να φτάσουν τα 7,2 Ρίχτερ με μετασεισμούς 5,1 Ρίχτερ. Ένα γεωλογικό ρήγμα στο νότιο τμήμα της περιοχής εκτείνεται από την Ρόδο βορειοανατολικά έως το Μπουρντούρ και περνά κοντά στην περιοχή του Φετιγιέ.
## Απώλειες & καταστροφές
### Ελλάδα
Από τα 2.084 κτίρια της Ρόδου που υπέστησαν ζημιές, τα 16 ακατοίκητα κατέρρευσαν, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν στην Παλιά Πόλη. Στην Τήλο και τη Σύμη οι επιπτώσεις του σεισμού ήταν μικρότερες. 
### Τουρκία
Περίπου 1.500 κτίρια, συμπεριλαμβανομένων δημόσιων κτιρίων όπως σχολεία, νοσοκομεία, φυλακές, σταθμός χωροφυλακής, κοινοτικό κέντρο υγείας και το δημαρχείο, υπέστησαν ζημιές. Ενα τμήμα της προκυμαίας του λιμανιού αποσπάστηκε και βυθίστηκε στη θάλασσα και οι ασφαλτοστρωμένες επιφάνειες σχίστηκαν. Ο σεισμός κατέστρεψε σχεδόν ολόκληρη την Φετιγιέ, με το 90% των κτιρίων να έχει υποστεί ζημιές.   Χάρη στην αυστηρή εντολή εκκένωσης του περιφερειάρχη Ναζίφ Όκους μετά τον πρώτο σεισμό, ο αριθμός των νεκρών παρέμεινε μόνο σε 19 για την πόλη και τα γύρω χωριά με συνολικό πληθυσμό περίπου 60.000.  Συνολικά 67 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 27 στην πόλη και στα χωριά της, και 40 στις γύρω συνοικίες.

#### Ανταπόκριση
Η πρώτη βοήθεια ήρθε στις 26 Απριλίου από την Τουρκική Ερυθρά Ημισέληνο με 2.500 κουβέρτες, 1.350 σκηνές και ένα υπαίθριο νοσοκομείο . Ο Πρόεδρος Τζελάλ Μπαγιάρ, ο Πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές και ανώτατοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι επισκέφθηκαν την περιοχή της καταστροφής στις 28 Απριλίου. Οι εργασίες απομάκρυνσης των συντριμιών δυσκολεύτηκαν από την αδιάκοπη βροχόπτωση. Στις 29 Απριλίου το αντιτορπιλικό HMS Dainty, ένα πολεμικό πλοίο του βρετανικού στόλου της Μεσογείου παρέδωσε 2.000 κουβέρτες, 500 σκηνές, φάρμακα και τρόφιμα στους σεισμόπληκτους στη Φετιγιέ.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος φονικών σεισμών στην Ελλάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Σεισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Ιστορία της Ρόδου
Κατηγορία:Καταστροφές στην Τουρκία
Κατηγορία:Καταστροφές στην Ελλάδα
Καλλιθέα Σερρών

Με την ονομασία **Καλλιθέα Σερρών** μπορεί να αναφέρονται: 

* Η Καλλιθέα Βισαλτίας Σερρών, συνοικία της Τερπνής που παλαιότερα αναγνωριζόταν ως οικισμός.
* Η Καλλιθέα Σερρών (συνοικία), συνοικία των Σερρών.
Ματαμόρος

Η **Ματαμόρος** (ισπανικά: Matamoros) είναι πόλη στην πολιτεία Ταμαουλίπας του Μεξικού. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία Ταμαουλίπας και το 2016, είχε πληθυσμό 520.367 κατοίκους. Είναι επίσης η έδρα του ομώνυμου δήμου.

Η πόλη βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Μεξικού επί του Ρίο Γκράντε έναντι της πόλης Μπράουνσβιλ του Τέξας. Ως παραμεθόρια πόλη, η Ματαμόρος είναι λίαν προσανατολισμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πολλά καταστήματα και εστιατόρια με αμερικανικό χαρακτήρα. Σήμερα, πολλοί κάτοικοι εργάζονται επίσης στη βιομηχανία Μακιλαδόρα (Maquiladora).

Η πόλη είναι η έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής Ματαμόρος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Ναός Αγίου Μιχαήλ (Νότιο Ντάνεντιν)

Ο **ναός του Αγίου Μιχαήλ του Αρχαγγέλου** βρίσκεται στο Νότιο Ντάνεντιν της Νέας Ζηλανδίας, ανήκει στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας και αποτελεί μέρος της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας και Φιλιππίνων. Ο ενοριακός ναός χτίστηκε το 1911, ήταν ο πρώτος ορθόδοξος ναός στη Νέα Ζηλανδία. Έχει χαρακτηριστεί ως ιστορική τοποθεσία κατηγορίας II της χώρας (αριθμός καταλόγου: 7341) . 
Ο εξωτερικός σχεδιασμός του ναού είναι σε απλό ρυθμό Νεογοτθικής αρχιτεκτονικής, ενώ το εσωτερικό είναι διαμορφωμένο σε ρυθμό Νεοβυζαντικής αρχιτεκτονικής.

Η ενορία περιλαμβάνει περίπου 50 οικογένειες, πολλές από τη Ρωσία, την Ελλάδα και τη Σερβία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνορθόδοξες εκκλησίες
Κατηγορία:Πατριαρχείο Αντιοχείας
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Νέα Ζηλανδία
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ωκεανία
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Αρχάγγελο Μιχαήλ
Γκουατσαράκα

δεξιά|μικρογραφία|199x199εσ|Γκουατσαράκα
Η **Γκουατσαράκα** είναι ένα κρουστό που βρέθηκε στην Κολομβία. Είναι μια ρασπ που πήρε το όνομά της από ένα πουλί (ορτάλις γουτάτα) του οποίου η κλήση λέγεται ότι μιμείται. 

Συνήθως γίνεται από το κορμί μιας μικρής παλμίδας που μοιάζει με ραβδί. Η ίδια η γκουατσαράκα αποτελείται από ένα σωλήνα με κορυφές χαραγμένες στην εξωτερική επιφάνεια της και με ένα μέρος του εσωτερικού της να ξεσπάει, δίνοντάς της την εμφάνιση ενός μικρού, κοφτερού κανό. Παίζεται με ένα πιρούνι που αποτελείται από σκληρό καλώδιο που είναι κολλημένο σε μια ξύλινη χειροπέδια. Ο γκουατσαραγουέρο (παίκτης γκουατσαράκα) ξυλοκολλεί το πιρούνι κατά μήκος της επιφάνειας του οργάνου για να δημιουργήσει τον χαρακτηριστικό του ήχο ξυλοκόλλου. Μια τυπική γκουατσαράκα είναι περίπου τόσο παχιά όσο ένας σκούφος και τόσο μακριά όσο ένα βιολί. Η γκουατσαράκα εφευρέθηκε από ιθαγενείς Αμερικανούς Ινδιάνους από τον πολιτισμό Ταϊρόνα στην περιοχή της Σιέρα Νεβάδα της Σάντα Μαρτά, Κολομβία, ως όργανο για να προσομοιώσει το τραγούδι του πτηνού γκουατσάρακα (ή Ορτάλις ρουφικαούντα). Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα υιοθετήθηκε από τους μουσικούς βαγιενάτο και κούμπια και σήμερα συνδέεται πιο συχνά με αυτούς τους μουσικούς στυλ.
 
Οι γκουατσαράκες παρέχουν σταθερή ρυθμική σπονδυλική στήλη για όλες τις ποικιλίες βαγιενάτο και κούμπια.

Το γκουατσαράκα απαιτεί ρυθμό, ταχύτητα και συντονισμό. Το όργανο κρατείται στο μη κυρίαρχο χέρι και στηρίζεται στον ώμο, ενώ το άλλο χέρι κινεί το σύρμα προς τα πάνω και προς τα κάτω για να δημιουργήσει ένα μοτίβο. Έτσι, ανάλογα με τη μουσική, η κίνηση θα αλλάξει, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τη δυσκολία της παίκτας.

## Παραπομπές


## Επιπλέον ανάγνωση
*George List, "Performing Styles in Folk Music and Dance: The Mbira in Cartagena", *Journal of the International Folk Music Council*, Vol. 20. (1968), pp.&nbsp;54–59.
*George List, "African Influences in the Rhythmic and Metric Organization of Colombian Costeño Folksong and Folk Music", *Latin American Music Review / Revista de Música Latinoamericana*, Vol. 1, No. 1. (Spring - Summer, 1980), pp.&nbsp;6–17.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* FestivalVallenato.com (σε ισπανικά)

Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Φαμπάς (Αριέζ)

Το **Φαμπάς** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Αριέζ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Αριέζ
Cazzu

Η **Τζουλιέτα Εμίλια Κασουτσέλη** (ισπ. *Julieta Emilia Cazzuchelli*, γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1993), γνωστή επαγγελματικά ως Cazzu (Κάσου), είναι Αργεντίνη ράππερ και τραγουδίστρια. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Φραϊλέ Πιντάδο, Χουχούι, κέρδισε δημοτικότητα με τα τραγούδια "loca", "toda", "pa mí" και "chapiadora".

## Πρώτα χρόνια
Η Julieta Emilia Cazzuchelli γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 1993 στο Φραϊλέ Πιντάδο,του Χουχούι, από αργεντινή μητέρα και ιταλό μετανάστη πατέρα. Ενδιαφέρθηκε για τη μουσική από την ηλικία των έντεκα ετών. Ξεκίνησε να τραγουδάει με τον πατέρα της, ο οποίος ήταν επίσης μουσικός και ο οποίος την ενέπνευσε να γίνει μία(μουσικός). Όταν τελείωσε το γυμνάσιο, μετακόμισε στο Τουκουμάν για να σπουδάσει κινηματογραφική και, κάποια στιγμή μετά, μετακόμισε στην επαρχία του Μπουένος Άιρες για να σπουδάζει γραφικό σχεδιασμό.

## Καριέρα
Η Cazzu ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα ως τραγουδίστρια κούμπιας και στη συνέχεια ως τραγουδίστρια ροκ, στην οποία δεν ήταν πολύ επιτυχής. Αφού ξεκίνησε τη μουσική της καριέρας με την κούμπια και τη ροκ, δοκίμασε την σκηνή urban, ρίχνοντας πραγματικά αμετανόητα τραγούδια για τη γυναικεία ενδυνάμωση. Ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα ως Cazzu ως ανεξάρτητη καλλιτέχνης, πληρώνοντας για τις πρώτες της ηχογραφήσεις και βίντεο. Σε συνέντευξη με το Billboard Argentina, είπε: "Για μένα, η Cazzu είναι όλα όσα θέλω να είμαι. Είναι το alter ego μου, είναι ένας υπερήρωας".

Αρκετά δημοφιλής στην λατινική μουσική σκηνή μετά την κυκλοφορία της συνεργασίας της με τους Αργεντινούς ράπερς Khea και Duki. Το τραγούδι έγινε ακόμα πιο δημοφιλές μετά τον Bad Bunny που συμμετείχε για το remix.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμ

### Mixtapes

### EPs

### Τραγούδια

#### Ως ηγετικός καλλιτέχνης

#### Ως καλλιτέχνης συνεργασίας

## Βραβεία και υποψηφιότητες

## Αναφορές

Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Θεόδωρος Κοκκινίδης

Ο **Θεόδωρος Κοκκινίδης** (γενν. 1977) είναι Έλληνας γλύπτης κέρινων ομοιωμάτων και ιδρυτής του Μουσείου Κέρινων Ομοιωμάτων (του Θεόδωρου Κοκκινίδη).

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1977 στο Δυτικό Βερολίνο από γονείς μετανάστες. Έζησε μέχρι την ενηλικίωσή του στα Κηπιά Καβάλας. Όσον αφορά τη μετέπειτα μορφωτική του πορεία, αποφοίτησε από σχολή μουσικής.

Η ενασχόλησή του με την τέχνη ξεκίνησε από την ηλικία των 16 ετών με την κατάκτηση της πρώτης θέσης σε διαγωνισμό που διοργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και τη δημιουργία του πρώτου κέρινου ομοιώματός του που απαθανάτιζε τον Μάικλ Τζάκσον. Τον Μάρτιο του 1999 ανέδειξε για πρώτη φορά τις δημιουργίες του συμμετέχοντας σε ομαδική έκθεση.

Ίδρυσε το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων στα Κηπιά Καβάλας (επίσημη έναρξη του μουσείου: 25 Μαρτίου του 2010).

Τον Ιανουάριο του 2003 πραγματοποίησε την πρώτη του προσωπική συλλογή στο Μέγαρο Μπίλλυ στη Θεσσαλονίκη. Έπειτα, τον Ιανουάριο του 2007, εξέθεσε τα έργα του στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Το Νοέμβρη του 2008 πήρε μέρος, με ομοίωμα της Αλίκης Βουγιουκλάκη, σε παρουσίαση που οργάνωσε ο Γιάννης Παπαμιχαήλ με γνήσιες ενδυμασίες της ηθοποιού. Τέλος, τον Ιούλιο του 2009 διοργάνωσε παρουσίαση των έργων του στην δημοτική γκαλερί Φιλίππων στην Καβάλα.

## Έργα
Έχει δημιουργήσει ομοιώματα για τα παρακάτω πρόσωπα:

* Μάικλ Τζάκσον
* Τζένη Καρέζη
* Αλίκη Βουγιουκλάκη
* Αντζελίνα Τζολί
* Ντάνιελ Κρεγκ
* Τομ Κρουζ
* Τζένιφερ Λόπεζ
* Μελίνα Μερκούρη
* Μίκης Θεοδωράκης
* Γιάννης Τσαρούχης
* Μίμης Πλέσσας
* Ζωζώ Σαπουντζάκη
* Βούλα Πατουλίδου
* Γουίτνεϊ Χιούστον
* Μπραντ Πιτ
* Μαντώ Μαυρογένους
* Κωνσταντίνος Καραμανλής
* Κώστας Βουτσάς
* Οδυσσέας Ελύτης
* Ιωάννης Καποδίστριας
* Θοδωρής Ζαγοράκης
* Ρένα Βλαχοπούλου
* Θεόδωρος Κοκκινίδης (ομοίωμα του εαυτού του)
* Μαρία Κάλλας
* Ανδρέας Παπανδρέου
* Μαντόνα
* Έλβις Πρίσλεϊ
* Πριγκίπισσα Νταϊάνα
* Τζόνι Ντεπ
* Τομ Χανκς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Γιόχοβατς

Το **Γιόχοβατς** (βοσν. *Johovac*, σερβ. Јоховац) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο της Μπιέλινα, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Γιόχοβατς ήταν 318 κάτοικοι, έναντι 324 κατοίκων το 1981. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι παραμεθόριος οικισμός, καθώς απέχει δύο περίπου χιλιόμετρα από τον ποταμό Δρίνο, που ορίζει το σύνορο με τη Σερβία. Απέχει επίσης περί τα 5-6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη Γιάνια.

## Παραπομπές


Γιοχοβατς
Ζάγκονι

Το **Ζάγκονι** (βοσν. *Zagoni*, σερβ. Загони) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο της Μπιέλινα, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Ζάγκονι ήταν 666 κάτοικοι, έναντι 1.766 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι διάσπαρτα κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει περί τα 10 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλεως Μπιέλινα.

## Παραπομπές


Ζαγκονι