Παλαιό Βιβλίο των Τανγκ

Το *Παλαιό Βιβλίο των Τανγκ* (κινεζικά: 旧唐书, πιν γιν: jiù táng shū) είναι ένα ιστοριογραφικό έργο, το οποίον συντάχθηκε αμέσως μετά την πτώση της δυναστείας Τανγκ, κατά την εποχή των πέντε δυναστειών και δέκα κρατών. Η ονομασία του λειτουργεί ως διαφοροποίηση από το *Νέο Βιβλίο των Τανγκ* (κινεζικά: 新唐书, πιν γιν: xῑn táng shū), το οποίον συντάχθηκε μερικές δεκαετίες αργότερα, κατά την δυναστεία Σονγκ.

## Δομή
Το βιβλίο αποτελείται από διακόσιους *"κυλίνδρους"* (κινεζικά: 卷， πιν γιν: juǎn) -επειδή κατά τα αρχαία χρόνια τα χειρόγραφα τυλίγονταν σε κυλίνδρους. Κάθε κύλινδρος αποτελεί ουσιαστικά ένα κεφάλαιο.

### Έργα και ημέρες των βασιλέων των Τανγκ (κύλινδροι 1 - 20)
Οι πρώτοι είκοσι κύλινδροι του Παλαιού Βιβλίου των Τανγκ ασχολούνται με τις βιογραφίες των βασιλέων της δυναστείας. Ωστόσο, οι πληροφορίες που παρέχονται είναι άφθονες για τους πρωιμότερους αυτοκράτορες της δυναστείας, ενώ για τους υστερότερους υπάρχουν αρκετά κενά και ασάφειες.

### Πραγματείες (κύλινδροι 21 - 50)
Οι επόμενοι τριάντα κύλινδροι είναι ένα σύνολο πραγματειών. Δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για τα τελετουργικά που τελούνταν κατά την δυναστεία, την μουσική της δυναστείας, αλλά και τους νόμους της. Από αυτά, οι κύλινδροι 21 -27 είναι αρκετά πιο εκτεταμένοι. Άλλες σημαντικές πραγματείες είναι οι γεωγραφικές (κύλινδροι 38 - 41) καθώς και οι καταγραφές της πολιτείας διάφορων αξιωματούχων (κύλινδροι 42 -44).

### Βιογραφίες (κύλινδροι 51 - 200)
Οι υπόλοιποι κύλινδροι ασχολούνται με την παράθεση βιογραφικών πληροφοριών για διάφορους αξιωματούχους αλλά και πνευματικούς ανθρώπους της εποχής.

### Ιστορία
Η συσσώρευση του υλικού ξεκίνησε κατά τα ύστερα χρόνια της βασιλείας του αυτοκράτορας Σι Τζινγκ-τανγκ, κατά την δυναστεία Τζιν. Σύμφωνα με τις πηγές, ο Σι Τζινγκ-τανγκ διέταξε την συγγραφή του έργου αυτού το έτος 941. Αρχικά, ο αρχισυντάκτης ήταν ο Τζάο Γινγκ, ο οποίος κατά την εποχή εκείνη διατελούσε και βασιλικός σύμβουλος. Ωστόσο, σύντομα ο Λιόου Συ πήρε την θέση του βασιλικού συμβούλου, επομένως ανέλαβε και την αποπεράτωση της επιμέλειας του έργου. Το έργο παρουσιάσθηκε τελειοποιημένο στον αυτοκράτορα Τσου της δυναστείας Τζιν, τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη των εργασιών (945).

Καθώς το Παλαιό Βιβλίο των Τανγκ δημιουργήθηκε σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, αποτελεί ουσιαστικά μία συσσώρευση παλαιότερων καταγραφών, οι οποίες χάθηκαν. Ωστόσο, ενσωματώνει και μία σειρά από άλλες μονογραφίες και βιογραφίες, αξιοποιώντας άλλα έργα ως πηγές. Αυτές οι πηγές συχνά αντιγράφονταν επί λέξει από τις παλαιότερες εγγραφές, πράγμα που θα επέφερε οξεία κριτική κατά την βόρεια δυναστεία Σονγκ. Για παράδειγμα, ο αυτοκράτορας Ρεν Τζονγκ των Σονγκ αποκάλεσε το έργο "κακοοργανωμένο, φορτωμένο με ασήμαντες λεπτομέρειες, υψηλό σε στυλ αλλά χαμηλό σε επίπεδο έρευνας". Ορισμένα σφάλματα κατά την δημιουργία του έργου περιλαμβάνουν ακόμα και διπλή καταγραφή βιογραφιών.

Εξαιτίας αυτής της οξείας κριτικής, το 1049 παραγγέλθηκε η συγγραφή μίας νέας ιστορίας της δυναστείας Τανγκ. Με το Όου-γιάνγκ Σιόου και τον Σονγκ Τσι ως αρχισυντάκτες, εκδόθηκε το Νέο Βιβλίο των Τανγκ. Έτσι, το Παλαιό Βιβλίο των Τανγκ έπαψε να τυπώνεται και σταδιακά έγινε σπάνιο. Μόνον κατά την δυναστεία Μινγκ συγκεντρώθηκαν τα υπάρχοντα αντίτυπα και το βιβλίο άρχισε να εκδίδεται και πάλι, κερδίζοντας τελικά μία θέση στον κειμενικό κανόνα που είναι γνωστός ως "είκοσι τέσσερις ιστορίες".
## Εγκυρότητα
### Επίσημη ιστοριογραφία
Η σύνταξη του Παλαιού Βιβλίου των Τανγκ αποτελεί μία αξιέπαινη προσπάθεια κωδικοποίησης του υπάρχοντος υλικού. Οι αυλικοί ιστορικοί αξιολόγησαν όλες τις πηγές, τις οποίες είχαν στα χέρια τους, και προσπάθησαν να καταλήξουνε σε μία επίσημη εκδοχή της Ιστορίας.

### Μεθοδολογικά προβλήματα
Ωστόσο το έργο παρουσιάζει ορισμένες μεθοδολογικές αδυναμίες. Επειδή το έργο συντάχθηκε από αυλικούς προς χρήσιν αυλικών, παρουσιάζει τις αντιλήψεις της εκάστοτε άρχουσας τάξης. Για παράδειγμα, μορφές οι οποίες επέδειξαν κάποια ικανότητα, όπως η αυτοκράτειρα Φου Ζετιάν, δαιμονοποιήθηκαν εξαιτίας υποκειμενικών παραγόντων (φύλο, κοινωνική καταγωγή κλπ.) Τα ίδια ισχύουν και για ακραιφνείς λόγιους, όπως ο Λι Πο, οι οποίοι όμως ήρθαν σε ρήξη η, εν πάση περιπτώσει, διάσταση με το παλάτι και τις επίσημες θέσεις του.

Ένα περαιτέρω προβληματικό σημείο είναι ότι οι αυλικοί ιστορικοί ενδιαφέρονταν περισσότερο να δημιουργήσουν μία καταγραφή, συνδυάζοντας κρατικές γενεαλογίες, κρατικά αρχεία και λοιπές καταγραφές. Εν ολίγοις, οι αυλικοί ιστορικοί ακολούθησαν το πρότυπο μίας περισσότερο "στυφής" απαρίθμησης γεγονότων. 

Ως εκ τούτου, ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις κατά τις οποίες το Βιβλίο των Τανγκ προβαίνει σε ερμηνείες των αιτίων που κρύβονται πίσω από τις ιστορικές εξελίξεις. Και πάλι, αυτό δεν αποτελεί αντικειμενικότητα: πολλές είναι οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ιστορικοί εικοτολογούν περί συνθηκών θανάτου ορισμένων ανθρώπων (π.χ. του Λι Πο).

Ένα άλλο σοβαρό μεθοδολογικό πρόβλημα είναι ότι οι πηγές που χρησιμοποιήθηκαν για την σύνταξη του έργου ήταν κυρίως δευτερογενείς. Ελάχιστες είναι οι αναφορές στα πρωτότυπα έργα των ποιητών. Ακόμα, ο χρόνος σύνταξης του έργου καθιστά την μέθοδο της συνέντευξης αδύνατη.

## Ιστορική αξία
Το Παλαιό Βιβλίο των Τανγκ είναι μία από τις Είκοσι τέσσερις ιστορίες, δηλαδή ένα από τα είκοσι τέσσερα ιστοριογραφικά έργα τα οποία είναι παραδεδεγμένα και θεωρούνται κλασικά για τους μελετητές.

## Δείτε επίσης
* δυναστεία Τανγκ
* Γου Ζετιάν
* Λι Πο