open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ουτστεπά (Ουζμπεκιστάν)

Το **Ουτστεππά **(, ) είναι ένας αστικού τύπου οικισμός στην περιφέρεια Τζιζάχ του βορειοανατολικού Ουζμπεκιστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Τζιζάχ. Ο πληθυσμός της πόλης το 1989 ήταν 4.824 κάτοικοι, ενώ το 2005 είχε αυξηθεί σε 10.110 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν
Βουνοχώρι Καβάλας

Το **Βουνοχώρι** (μέχρι το 1928 *Μουχάλ*) είναι χωριό του Δήμου Καβάλας**** της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είχε 106 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 830 μέτρων, στις νοτιοδυτικές πλαγιές των ορέων Λεκάνης. Απέχει 26 χιλιόμετρα από την έδρα του δήμου, την Καβάλα. Κοντά στο χωριό βρίσκονται πυκνά δάση φυλλοβόλων δέντρων, εκτεταμένα χορτολίβαδα και εγκαταλελειμμένοι αγροί με τυπική χλωρίδα αυτών των υψομέτρων, όπως διάφορα είδη δρυός, σφενδάμια, οξιές, άρκευθοι, φράξοι, κρανιές, καστανιές, κερασιές και καρυδιές. Τα χαμηλότερα υψόμετρα, προς τον οικισμό Ζυγό, παρατηρείται μακία βλάστηση, με κυρίαρχο είδος το πουρνάρι.

Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, το Βουνοχώρι κατοικούνταν από μουσουλμάνους. Η στατιστική του 1900 και η στατιστική Χαλκιόπουλου, αναφέρουν ότι είχε περίπου 500 κατοίκους και οι στατιστική και η απαρίθμηση πληθυσμού από τον ελληνικό στρατό το 1911 και 1913, αναφέρουν ότι είχε 595 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Βουνοχώρι εγκαταστάθηκαν 41 οικογένειες προσφύγων. Στην απογραφή του 1928 είχε 172 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 257 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φιλίππων, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Λιμνιών. Ανάμεσα στο Βουνοχώρι και στα Λιμνιά βρίσκεται εγκαταλελειμμένο λατομείο μαρμάρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Λιμνιά Καβάλας

Τα **Λιμνιά** (μέχρι το 1926 *Σουγιουτζούκ*) είναι χωριό του Δήμου Καβάλας της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Η δημοτική κοινότητα Λιμνιών, που περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βουνοχώρι και Λυκόστομο, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 97 κατοίκους, από 182 το 2011 (εκ των οποίων 35 στα Λιμνιά). Βρίσκεται σε υψόμετρο 720 μέτρων, στις νοτιοδυτικές πλαγιές των ορέων Λεκάνης. Κοντά στο χωριό βρίσκονται πυκνά δάση φυλλοβόλων δέντρων, εκτεταμένα χορτολίβαδα και εγκαταλελειμμένοι αγροί με τυπική χλωρίδα αυτών των υψομέτρων, όπως διάφορα είδη δρυός, σφενδάμια, οξιές, άρκευθοι, φράξοι, κρανιές, καστανιές, κερασιές και καρυδιές.

Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, τα Λιμνιά ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής. Η στατιστική του 1900 αναφέρει ότι κατοικούνταν τόσο από Τούρκους όσο και Έλληνες και η στατιστική Χαλκιόπουλου, το 1910, αναφέρει ότι είχε 881 κατοίκους, μουσουλμάνους, και οι στατιστική και η απαρίθμηση πληθυσμού από τον ελληνικό στρατό το 1911 και 1913, αναφέρουν ότι είχε 1.045 και 1.109 κατοίκους αντίστοιχα. Στην απογραφή του 1920 είχε 983 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στα Λιμνιά εγκαταστάθηκαν 86 οικογένειες προσφύγων. Στην απογραφή του 1928 είχε 386 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 462 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φιλίππων, και παλαιότερα ήταν έδρα της κοινότητας Λιμνιών. Ανάμεσα στο Βουνοχώρι και στη Λιμνιά βρίσκεται εγκαταλελειμμένο λατομείο μαρμάρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Ναός της Αγίας Ειρήνης

Ναοί αφιερωμένοι στην Αγία Ειρήνη:

*Ναός της Αγίας Ειρήνης (Κωνσταντινούπολη)
*Ναός της Αγίας Ειρήνης (Αιόλου)
Eurofurence

Το **Eurofurence** είναι ένα συνέδριο furry που πραγματοποιείται σε διαφορετικά μέρη στην Ευρώπη κάθε χρόνο. Αρχικά ξεκίνησε το 1995 ως μια ιδιωτική συγκέντρωση από δεκαεννέα Ευρωπαϊκούς φανς των furries που γνωρίστηκαν στο Διαδίκτυο. Η παρουσία αυξάνεται σταθερά από τότε, με 2.573 παρευρισκόμενους στο Eurofurence 22 (που πραγματοποιήθηκε το 2016), κάνοντάς το, το μεγαλύτερο συνέδριο furry εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Το όνομα του συνεδρίου απορρέει από το τότε αντίστοιχο Αμερικάνικο ConFurence, δίνοντας έμφαση στον Ευρωπαϊκό χαρακτήρα της συγκέντρωσης.

Από το 2000, Το Eurofurence δεν οργανώνεται πλέον από μεμονωμένα άτομα, αλλά από την Γερμανική Ένωση *Eurofurence e.V.*, η οποία χρησιμεύει ως ένα διοικητικό όργανο για το συνέδριο.

Αντίθετα με τα περισσότερα Αμερικάνικα συνέδρια furry, το Eurofurence παραδοσιακά πραγματοποιούταν σε ξενώνες νεότητας. Το 2007, το Eurofurence πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά σε ξενοδοχείο (το ξενοδοχείο Ρίνγκμπεργκ στο Ζουλ της Γερμανίας).

## Τοποθεσίες
Το Eurofurence έχει πραγματοποιηθεί στις ακόλουθες τοποθεσίες:

* 30-06-1995 με 03-07-1995 : Κάιζερ-Βιλχέλμ-Κογκ, Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, Γερμανία (Eurofurence 1)
* 18-07-1996 με 22-07-1996 : Λινκόπινγκ, Εστεργκότλαντ, Σουηδία (Eurofurence 2)
* 21-08-1997 με 24-08-1997 : Μπόντστεντ, Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, Γερμανία (Eurofurence 3)
* 01-08-1998 με 05-08-1998 : Χέεζε, Βόρεια Βραβάντη, Ολλανδία (Eurofurence 4)
* 22-07-1999 με 25-07-1999 : Βερολίνο, Γερμανία (Eurofurence 5)
* 10-08-2000 με 13-08-2000 : Γκέτινγκεν, Κάτω Σαξονία, Γερμανία (Eurofurence 6)
* 22-07-2001 με 25-07-2001 : Κίρχεν (Ζιγκ), Ρηνανία-Παλατινάτο, Γερμανία (Eurofurence 7)
* 15-08-2002 με 18-08-2002 : Ομπερμπέρνχαρντς, Έσση, Γερμανία (Eurofurence 8)
* 21-08-2003 με 24-08-2003 : Σαμόπσε, Κεντρική Περιφέρεια Βοημίας, Τσεχία (Eurofurence 9)
* 26-08-2004 με 29-08-2004 : Όλπε, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Γερμανία (Eurofurence 10, κοινώς αποκαλούμενο EFX από την οργανωτική επιτροπή)
* 21-07-2005 με 24-07-2005 : Νυρεμβέργη, Βαυαρία, Γερμανία (Eurofurence XI)
* 23-08-2006 με 27-08-2006 : Νυρεμβέργη, Βαυαρία, Γερμανία (Eurofurence 12)
* 05-09-2007 με 09-09-2007 : Ζουλ, Θουριγγία, Γερμανία (Eurofurence 13)
* 27-08-2008 με 31-08-2008 : Ζουλ, Θουριγγία, Γερμανία (Eurofurence 14)
* 26-08-2009 με 30-08-2009 : Ζουλ, Θουριγγία, Γερμανία (Eurofurence 15)
* 01-09-2010 με 05-09-2010 : Μαγδεμβούργο, Σαξονία-Άνχαλτ, Γερμανία (Eurofurence 16)
* 17-08-2011 με 21-08-2011 : Μαγδεμβούργο, Σαξονία-Άνχαλτ, Γερμανία (Eurofurence 17)
* 29-08-2012 με 02-09-2012 : Μαγδεμβούργο, Σαξονία-Άνχαλτ, Γερμανία (Eurofurence 18)
* 21-08-2013 με 25-08-2013 : Μαγδεμβούργο, Σαξονία-Άνχαλτ, Γερμανία (Eurofurence 19)
* 20-08-2014 με 24-08-2014 : Βερολίνο, Γερμανία (Eurofurence 20) 
* 19-08-2015 με 23-08-2015 : Βερολίνο, Γερμανία (Eurofurence 21)
* 17-08-2016 με 21-08-2016 : Βερολίνο, Γερμανία (Eurofurence 22)
* 16-08-2017 με 20-08-2017 : Βερολίνο, Γερμανία (Eurofurence 23)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συνέδρια furry
Άρατος Ροδόπης

Ο **Άρατος** είναι χωριό του δήμου Αρριανών, της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άρατος βρίσκεται σε υψόμετρο 32 μέτρων, στην πεδιάδα της Κομοτηνής. Απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κομοτηνή. Η τοπική κοινότητα Αράτου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 4,234 χμ² (2011).

## Ιστορία
Πριν την ενσωμάτωση της Ροδόπης στο ελληνικό κράτος (1920), το χωριό ονομαζόταν *"Καρατζάκιοϊ"*. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών της συνθήκης της Λωζάνης εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πολλοί Έλληνες πρόσφυγες. Λίγο πριν υπογραφεί η συνθήκη της Λωζάνης και ενὠ είχαν ήδη ξεκινήσει οι ανταλλαγές πληθυσμών που προέβλεπε, έγινε επίσημη ελληνική στατιστική στις 7 Ιουνίου 1923, οπότε καταγράφηκαν 1001 κάτοικοι (εκ των οποίων οι 568 ήταν παλαιοί κάτοικοι, όλοι μουσουλμάνοι, και οι 433 ήταν πρόσφυγες).

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1.158 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας είχε ενταχθεί στον δήμο Φιλλύρας, και παλαιότερα ήταν έδρα της κοινότητας Αράτου, στην επαρχία Σαπών. Είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του Δήμου Αρριανών και ο πληθυσμός του είναι μεικτός χριστιανικός και μουσουλμανικός.. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την καλλιέργεια καπνού και βάμβακος σε μικρά χωράφια. Πολλοί από τους κατοίκους του έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία και στην Ολλανδία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αμφία - Άρατος - Αρίσβη από τον ιστότοπο Σάπες ο τόπος μας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Anthrocon

Το **Anthrocon** (συντόμευση **AC**) είναι το μεγαλύτερο συνέδριο furry στον κόσμο, το οποίο λαμβάνει χώρα στο Πίτσμπεργκ της Πενσιλβάνια κάθε Ιούνιο ή Ιούλιο. Επικεντρώνεται στα furries: φανταστικοί ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες ζώων στην τέχνη και την λογοτεχνία. Το συνέδριο αρχικά πραγματοποιήθηκε το 1997 στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, και προσελκεί πάνω από 5,000 συμμετέχοντες ετησίως. Το Anthrocon του 2016 προσέλκυσε 7,310 συμμετέχοντες, με 2,100 fursuiters να πέρνουν μέρος στην fursuit παρέλαση.

## Ιστορία και ιστορικό

Το Anthrocon ιδρύθηκε το 1997 ως το Anthrocon του Όλμπανι (Albany Anthrocon [AAC]) στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, με την ένταξη των περίπου 500 ατόμων. Το συνέδρο μετονομάστηκε σε 'Anthrocon' και μετακινήθηκε στο Valley Forge, της Πενσυλβάνια το 1999 και το 2000· και στη συνέχεια σε ένα μεγαλύτερο ξενοδοχείο, το Adams Mark, στα προάστια της Φιλαδέλφειας, το 2001. Η παρουσία μεγαλώνει από τότε κάθε χρόνο, και έτσι το Anthrocon γίνεται το μεγαλύτερο συνέδριο furry το 2001 με παρουσία των 1,457 ατόμων· Έχει διατηρήσει τη θέση του μεγαλύτερου συνεδρίου furry από τότε. Το 2004 είχε ανέβει στους 2,404 παρευρισκόμενους στο τελευταίο του έτος στο Adams Mark.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί  σύνδεσμοι
* Anthrocon – επίσημη ιστοσελίδα
* Anthrocon στη WikiFur

Κατηγορία:Συνέδρια furry
Διλινάτα

Τα **Διλινάτα** (ή **Δηλινάτα**) είναι οικισμός της Κεφαλονιάς και διοικητικά ανήκει στον Δήμο Αργοστολίου.
## Πληροφορίες
Είναι χτισμένος σε μια βουνοπλαγιά, σε υψόμετρο 400 μέτρων. Βρίσκεται 2 χλμ. ανατολικά από τα Δαυγάτα, 2 χλμ. βόρεια από τα Φαρακλάτα και 6 χλμ. βορειοανατολικά από το Αργοστόλι. Η βουνοκορφή Ευμορφία της οροσειράς Αίνος, με υψόμετρο 1.125 μέτρα, βρίσκεται βορειοανατολικά του οικισμού. Τα Διλινάτα υπέστησαν σοβαρές ζημιές από τους σεισμούς του Ιονίου το 1953. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 507 κατοίκους.

## Ιστορικό πληθυσμού

## Αθλητισμός
Στα Διλινάτα εδρεύει ο *Αθλητικός Όμιλος Διλινάτων*. Ιδρύθηκε το 1990 και έχει ως χρώματα το κόκκινο και το πράσινο. Είναι κάτοχος ενός πρωταθλήματος ΕΠΣΚΙ (2012) και ενός κυπέλλου ΕΠΣΚΙ (2015). Αγωνίζεται στο Δ.Α.Κ. Αργοστολίου.

## Προσωπικότητες
Τα Διλινάτα είναι ο τόπος καταγωγής του Γεώργιου Καλαφάτη, ιδρυτή του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διλινάτα

Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Τζιμ Χάινς

Ο **Τζέιμς "Τζιμ" Χάινς** (*James "Jim"  Hines*, 10 Σεπτεμβρίου 1946 - 3 Ιουνίου 2023) ήταν Αμερικανός  αθλητής του στίβου, ο οποίος κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα για 15 χρόνια. Το 1968 έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έσπασε το φράγμα των 10 δευτερολέπτων στα 100 μέτρα με ηλεκτρονική χρονομέτρηση και κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού στα 100 μέτρα και στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρα.

## Καριέρα

Έχοντας για προπονητή τον χρυσό Ολυμπιονίκη των αγώνων ταχύτητας Μπόμπι Μόροου, στις 20 Ιουνίου του 1968, ο Τζιμ Χάινς κατέρριψε στο Σακραμέντο, (Καλιφόρνια), στον ημιτελικό του αμερικανικού πρωταθλήματος στίβου, το παγκόσμιο ρεκόρ των 100 μ. με χρόνο 9,9 (χρονόμετρο  χειρός) (10,03 με ηλεκτρονικό). Οι θεατές χειροκρότησαν έντονα τον πρώτο άνθρωπο που έτρεξε κάτω από τα 10 δευτερόλεπτα, το νέο παγκόσμιο ρέκορντμαν. 

Ο Τζιμ Χάινς είναι και πρώτος στη λίστα της νέας εποχής, αφού στις 14 Οκτωβρίου του 1968, στους Ολυμπιακούς του Μεξικού κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ (με ηλεκτρονική χρονομέτρηση) επιτυγχάνοντας χρόνο 9,95 δευτερόλεπτα. Η επίδοση του Χάινς παρέμεινε ακατάρριπτη επί 15 χρόνια. Το 1983, ο Κάλβιν Σμιθ κατέρριψε το ρεκόρ του Χάινς επιτυγχάνοντας χρόνο 9,93.

Στις 20 Οκτωβρίου 1968, στην Πόλη του Μεξικού, συμμετείχε στην ομάδα σκυταλοδρομίας 4x100 των Η.Π.Α., μαζί με τους Τσάρλι Γκριν, Μελ Πέντερ και Ρόνι Ρέι Σμιθ, που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 38,24. Ο Χάινς ήταν ο τρίτος δρομέας και έτρεξε εξαιρετικά.

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού ακολούθησε σύντομη καριέρα στο αμερικανικό ποδόσφαιρο με τους Μαϊάμι Ντόλφινς. 
Απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 76 ετών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πέρα από τα όρια Archived: Wayback Machine *Το Βήμα*
* «Οι απόγονοι των σκλάβων τρέχουν γρήγορα» *Καθημερινή*

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες 
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του αμερικανικού ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Παρνασσός Αρκαδίας

Ο **Παρνασσός** είναι οικισμός του Δήμου Γορτυνίας του πρών Δήμου Ηραίας της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας του Δημοτικού διαμερίσματος Λουτρών Ηραίας του Νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένος στην νοτιοδυτική Ηραία στην τελευταία πλαγιά του ορεινού όγκου της Ηραίας. Ο οικισμός θεωρείται ορεινός με υψόμετρο 420 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Παρνασσός σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 19 μόνιμους κατοίκους ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο οικισμός είχε 62 μόνιμους κατοίκους. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Ο οικισμός απέχει 32 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα και 85 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Αρριανά Ροδόπης

Τα **Αρριανά** είναι μικρή πεδινή κωμόπολη της Θράκης στην Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης.

## Γεωγραφία
Τα Αρριανά βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 58 μέτρων. Απέχουν 30 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 46 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη. Είναι κτισμένα σε περιοχή με εύφορα εδάφη ανάμεσα σε δύο χείμαρρους (Ασπρόρεμα - βόρεια και Ξηρόρεμα - νότια) του ποταμού Φιλιούρι (Λίσσος) ενώ βορειοδυτικά είναι η Φιλλύρα, βορειοανατολικά η Νέα Σάντα και νότια οι Σάπες.

Στη θέση "Σκάλωμα" έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα βιομηχανικού ορυκτού (ζεόλιθου) και προγραμματίζεται η λειτουργία εξόρυξής τους σε έκταση 98 στρεμμάτων.

## Ιστορία
Στη θέση "Πετρότοπος" *("Καγιαλίρ Γερλέρ Γελί")*, 3 χλμ. βόρεια του χωριού, βρίσκεται ρωμαϊκό λουτρό (μέσα 2ου - 3ου μ.X.) επάνω στο οποίο δημιουργήθηκε μεταγενέστερο νεκροταφείο (μέσα 3ου - 4ου αι. μ.X.) και έχουν βρεθεί όστρακα με πλαστική και εγχάρακτη διακόσμηση. Η περιοχή από το 1979 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών της συνθήκης της Λωζάνης εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πολλοί Έλληνες πρόσφυγες. Λίγο πριν υπογραφεί η συνθήκη της Λωζάνης και ενὠ είχαν ήδη ξεκινήσει οι ανταλλαγές πληθυσμών που προέβλεπε, έγινε επίσημη ελληνική στατιστική στις 7 Ιουνίου 1923, οπότε καταγράφηκαν 1918 κάτοικοι. Από αυτούς οι 929 ήταν χριστιανοί (εκ των οποίων οι 430 ήταν παλαιοί κάτοικοι και οι 499 ήταν πρόσφυγες) και οι 989 μουσουλμάνοι. 

## Διοικητικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία, από την εποχή της Τουρκοκρατίας, είναι *Κουζλού Κεμπίρ*. Αναφέρονται επίσημα ως Αρριανά, μετά την απελευθέρωση το 1924 στο  ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ορίστηκαν έδρα του ομώνυμου νεοϊδρυθέντα δήμου και παρέμεινε μέχρι το 2010 οπότε ορίστηκε η Φιλλύρα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρριανών που σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 1.112, ενώ η δημοτική κοινότητα Αρριανών του ομώνυμου δήμου έχει πληθυσμό 5.288.

## Πληθυσμός
Οι κάτοικοι του χωριού, στην πλειοψηφία μουσουλμάνοι, ασχολούνται με την γεωργία και κυρίως με την καλλιέργεια καπνού, ιδιαίτερα την ποικιλία "μπασμά". Στα Αρριανά έχουν μεταναστεύσει αρκετοί Πομάκοι της παλιάς κοινότητας Κέχρου από τους οποίους οι περισσότεροι είναι από το Μοναστήρι. Θεωρούνται από τους ανεπτυγμένους οικισμούς της περιοχής όπου υπάρχουν αρκετές επιχειρήσεις, υποκατάστημα του Δήμου, περιφερειακό ιατρείο, 2/θέσιο Μειονοτικό Δημοτικό σχολείο ενώ κάθε Τετάρτη πραγματοποιείται υπαίθριο παζάρι. Νοτιοανατολικά προς το γειτονικό Ιάσιο υπάρχει οργανωμένο άλσος με εστιατόριο. 

## Προσωπικότητες
Στα Αρριανά γεννήθηκε ο Μεχμέτ Μουεζίνογλου, νυν υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης της Τουρκίας, από το 2016, και πρώην υπουργός Υγείας, εκλεγμένος με το AKP.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Εκκλησία Αγίας Ειρήνης (Οδός Αιόλου)

Η **Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης** στην Οδό Αιόλου 36, στην Αθήνα, είναι εκκλησία η οποία κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1847-1850, πάνω σε προηγούμενο μεσαιωνικό ναό, ο οποίος στις αρχές του 17ου αιώνα ήταν μετόχι της Μονής Πεντέλης.

Η παλαιότερη μεσαιωνική εκκλησία της Αγίας Ειρήνης είχε αποτεφρωθεί κατά τον πρώτο χρόνο της επανάστασης και είχε μείνει μόνο το μπροστινό του μέρος. Μετά την επανάσταση και την αναδόμησή της, έγινε ιδιαίτερα σημαντική εκκλησία, δεδομένου ότι εκεί γίνονταν οι επίσημες τελετές όταν η Αθήνα ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Η επέκταση και τελικά η ανοικοδόμησή της, ανατέθηκε από τους επιτρόπους της εκκλησίας στον αρχιτέκτονα Λύσανδρο Καυταντζόγλου. Ο νεότερος ναός σχεδιάστηκε ως τρίκλιτη βασιλική με τρούλο, με δύο κωδωνοστάσια και χαρακτηρίζεται ως «νεοκλασικού ρυθμού, με αναγεννησιακές αλλά και βυζαντινές επιδράσεις». Η αρχή των εργασιών έγινε το 1847, και στην κατασκευή του αναφέρεται ότι χρησιμοποιήθηκαν υλικά από παλαιότερες Αθηναϊκές εκκλησίες που είχαν κατεδαφιστεί αλλά και υλικά από τα ερείπια της Ακρόπολης. Τα εγκαίνια του ναού έγιναν τρία χρόνια αργότερα, το 1850, ενώ η εσωτερική διακόσμηση, ολοκληρώθηκε ανάμεσα στα χρόνια 1879-1892. Ο ναός αγιογραφήθηκε από τον ζωγράφο Σπυρίδωνα Χατζηγιαννόπουλο (1820 – 1905) και η διακόσμηση έγινε από τους κοσμηματογράφους Β. Κώττα και Α. Πέττα. Σε αρκετούς τοίχους του ναού υπάρχουν χωρία της Αγίας Γραφής και οι μορφές των αγίων σε αυτούς είναι ελάχιστες. Υπάρχουν δυο μεγάλες τοιχογραφίες  στις κόγχες των εγκάρσιων κλιτών. Στη νότια κόγχη (αριστερά κοιτώντας το ιερό), βρίσκεται η διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου στον Άρειο Πάγο, σημαντικό έργο του Σπυρίδωνα Χατζηγιαννόπουλου, ενώ στην βόρεια κόγχη του εγκάρσιου κλίτους, βρίσκεται η διδασκαλία του Ιησού στα Ιεροσόλυμα από τον Αθ. Γ. Βασιλείου. Το επιχρυσωμένο τέμπλο είναι δωρεά του τσάρου της Ρωσίας Νικόλαου Α', το 1850.
μικρογραφία|αριστερά|Κάτοψη του ναού της Αγίας Ειρήνης

Την περίοδο 1995-1997 έγινε αποκατάσταση του ναού, από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού με μελέτη της αρχιτέκτονος Α. Μπουλαμάκη-Θωμοπούλου.

Στον ναό της Αγίας Ειρήνης, όταν αυτός ήταν η Μητρόπολη της Αθήνας, είχε γίνει η τελετή ενηλικίωσης του Όθωνα το 1835 και η νεκρώσιμη ακολουθία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη το 1843, η δοξολογία για το ελληνικό σύνταγμα, στην οποία πρωτοστάτησε ο Νεόφυτος Βάμβας και η δοξολογία για τη το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1850.

Στις 19 Ιουλίου 2019, ο σταυρός του τρούλου λύγισε και στην συνέχεια αποκόπηκε τελείως, έπειτα από τον σεισμό της Μαγούλας του 2019, με αποτέλεσμα την πτώση και την καταστροφή του.

## Παραπομπές


## Επιπλέον βιβλιογραφία
* Γ. Κίζης (επιμ.), Αποκατάσταση μνημείων-Αναβίωση ιστορικών κτιρίων στην Αττική, τόμος 1ος, Αθήνα 2004
* Δ. Φιλιππίδης, Η ζωή και το έργο του αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυταντζόγλου (1811-1885), Αθήνα 1995, σ. 165-179, 317-320. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ειρηνης
Κατηγορία:Όθων Α΄ της Ελλάδας
Βασιλικό μπλε

Το **Βασιλικό μπλε** είναι ταυτόχρονα μια φωτεινή και μια σκοτεινή απόχρωση του Αζούρ. Λέγεται ότι κατασκευάστηκε από μυλωνάδες στην 
Rode, Somerset από μια κοινοπραξία που κέρδισε ένα διαγωνισμό για την κατασκευή ενός φορέματος της βρετανικής βασίλισσας Καρλόττα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Πήρε το όνομά του από το οικόσημο των Γάλλων βασιλέων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χρώματα
Αζούρ

Το **αζούρ** είναι απόχρωση του μπλε προς γαλάζιου, που συχνά περιγράφεται ως το χρώμα του ουρανού σε μια καθαρή μέρα. Πήρε το όνομά του, από το έντονο μεταλλικό μπλε ημιπολύτιμο πέτρωμα λάπις λάζουλι. **' στη [[Λατινική γλώσσα]] σημαίνει ''πέτρα'' και **' στη γενική πτώση των μεσαιωνικών λατινικών **, το οποίο προέρχεται από την Αραβική γλώσσα  *lāzaward*, που προέρχεται από την Περσική γλώσσα  *lāžaward*, που είναι η ονομασία της πέτρας στα περσικά και επίσης ενός μέρους όπου εξορύσσεται το λάπις λάζουλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χρώματα
Κατάλογος χρωμάτων

Ο πιο κάτω κατάλογος περιλαμβάνει μια λίστα των χρωμάτων. Ένας αριθμός από την Παλέτα χρωμάτων κάτω από το domain-specific ονομάζει συστήματα όπως X11 και HTML4. Οι τιμές RGB δίνονται για κάθε δείγμα επειδή αυτά τα πρότυπα ορίζονται σε όρους του sRGB color space. Δεν είναι πιθανόν να μετατραπούν πολλά από αυτά σε τιμές  CMYK λόγω διαφορετικών gamuts των δύο χώρων, αλλά η διαχείρηση του χρώματος των δύο συστημάτων οικοδομεί ένα Λειτουργικό σύστημα και ένα γραφικό λογισμικό επιχειρεί τέτοιες μετατροπές όσο το δυνατόν ακριβέστερα.

Οι τιμές του χρωματικού χώρου HSV (απόχρωση, saturation, value), επίσης γνωστή ως HSB (απόχρωση, saturation, λάμψη), και τα  Διαδικτυακά χρώματα (για HTML web colors) επίσης δίνονται στον ακόλουθο πίνακα. Τα χρώματα που εμφανίζονται στα web-safe color σημειώνονται.

## Τα χρώματα

|}

## Δείτε επίσης
* Αχρωματοψία
* Ουράνιο τόξο
* Χρωστική
* Βασικά χρώματα

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

*
Μάχη του Χάλλε

Η **Μάχη του Χάλλε** ήταν μία από τις συγκρούσεις-καταδιώξεις που ακολούθησαν μετά τη συντριπτική ήττα των Πρώσσων από το γαλλικό στρατό του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στη Μάχη της Ιένας-Άουερστεντ. Εκεί το 5ο Σώμα του στρατάρχη Ζαν-Μπατίστ Μπερναντότ αντιμετώπισε ένα πρωσσικό εφεδρικό σώμα υπό τον Δούκα Ευγένιο της Βυρτεμβέργης. Οι Πρώσσοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν με αρκετές απώλειες προς το Ντεσσάου, και στις 19 Οκτωβρίου κινήθηκαν αργά προς το Μαγδεμβούργο.

## Πηγές
* Bourienne, M. de. *Memoires of Napoleon Bonaparte*. Vol. II. London, 1836.
* Chandler, David. *The Campaigns of Napoleon.* New York: Macmillan, 1966.
* Chandler, David. *Dictionary of the Napoleonic Wars.* New York: Macmillan, 1979. 
* Petre, F. Loraine. *Napoleon's Conquest of Prussia 1806*. London: Lionel Leventhal Ltd., 1993 (1907). 
* Rothenberg, Gunther E. *The Art of Warfare in the Age of Napoleon*. Bloomington, Ind.: Indiana University Press, 1980. 
* Smith, Digby. *The Napoleonic Wars Data Book.* London: Greenhill, 1998. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Κατηγορία:1806
Κατηγορία:Μάχες χαραγμένες στην Αψίδα του Θριάμβου
Κατάλογος έργων του Βασιλικού Μουσείου Καλών Τεχνών της Αμβέρσας

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Βασιλικού Μουσείου Καλών Τεχνών της Αμβέρσας (Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen).

## Φλαμανδοί (και Βέλγοι) ζωγράφοι

## Ζωγράφοι άλλων ευρωπαϊκών χωρών

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Μπεϊχάν Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Γ΄)

Η **Μπεϊχάν Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:السلطانة بيهان) (Τούρκικα: *Beyhan Sultan*, 13 Ιανουαρίου 1766 - 7 Νοεμβρίου 1824) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Σελίμ Γ΄.

## Βιογραφία
Η Μπεϊχάν Σουλτάνα γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1766 στην Κωνσταντινούπολη, κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ και της Αϊσέ Αντιλσάχ Καντινεφέντι. Η Μπεϊχάν είχε μια αδελφή, την Χατιτζέ Σουλτάνα.

Στην ηλικία των δεκαοκτώ η Μπεϊχάν Σουλτάνα παντρεύτηκε τον Νταμάτ Τζελίκ Μουσταφά Πασά στις 22 Απριλίου 1784. Το 1798 η Μπεϊχάν έμεινε χήρα από τον θάνατο του Μουσταφά, ωστόσο δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ ξανά. Έλαβε πολλές μουκάτες από τον αδελφό της, Σελίμ Γ΄ και τον θείος της, Αμπντούλ Χαμίτ Α΄.

Ήταν μια πλούσια πριγκίπισσα, είχε στην κατοχή της, δύο παλάτια στο Βόσπορο, και μια βρύση που χτίστηκε με το όνομα της, σε μια γειτονιά της Κωνσταντινούπολης. Η Μπεϊχάν το 1802, έλαβε μαλικιανές από τις περιοχές της Ανδρούσα, Καλαμάτα, Φανάρι, Καρύταινα και Λεοντάρι. Εικάζεται επίσης ότι λάμβανε μαλικιανές από τα νησιά της Άνδρου και της Σύρου το 1789. 

Η Μπεϊχάν πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 1824 στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Όχθια Αρκαδίας

Τα **Όχθια** είναι ορεινός οικισμός του Δήμου Γορτυνίας του πρώην Δήμου Ηραίας της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας, του Δημοτικού Διαμερίσματος Όχθιων και ανήκει στο Νομό Αρκαδίας. Τα Όχθια σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχαν 54 μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο οικισμός είχε 130 μόνιμους κατοίκους. 

Το χωριό θεωρείται από τα γραφικότερα χωριά της Γορτυνίας και είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, στη βορειοδυτική Ηραία, σε απότομο και εντυπωσιακό βράχο, πάνω και ανατολικά από την πεδιάδα του ποταμού Λάδωνα, με κατεύθυνση  νοτιοδυτικά. Η κεντρική  πλατεία του χωριού που θεωρείται και το «μπαλκόνι» της Ηραίας και βρίσκεται στη θέση «σπηλιά», απ' όπου μπορεί κανείς να διακρίνει πανοραμικά 60 περίπου χωριά. Εκεί γίνονται και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του χωριού.

## Ιστορικά στοιχεία
Πολύ κοντά στα Όχθια βρίσκεται η περιοχή «Παλιόκαστρο», που έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος. Εκεί ενδέχεται να βρισκόταν φράγκικο κάστρο του 14ου αιώνα. Ως αρχαιολογικός χώρος έχει χαρακτηριστεί και το ύψωμα Αϊ-Λιάς. 

Η αρχική ονομασία του χωριού Όχθια ήταν Καρακασάνι ή Καραχασάνι. Εικάζεται πως είτε πρόκειται για τουρκοαλβανικό τοπωνύμιο, που δημιουργήθηκε μεταξύ 1400 και 1715, είτε πως ήταν όνομα ενός Τούρκου Αγά (από τα τουρκικό καρά = μαύρος και το όνομα Χασάν). Δεν έχει εξακριβωθεί πότε ακριβώς δημιουργήθηκε ο αρχικός οικισμός. Κατά μια προσέγγιση αυτό έγινε περί το 1440, με εγκατάσταση Αλβανών, ωστόσο υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για προγενέστερη κατοίκηση, από την εποχή της Φραγκοκρατίας και Ενετοκρατίας. Μεταξύ 1836-1861 τα Όχθια υπάγονταν στο Δήμο Λυκουρίας και από το 1861 μέχρι το 1912 στο Δήμο Ηραίας. Κατόπιν, τα χωριά Ζουλάτικα, Καραχασάνι και Μπούζα, συνέστησαν την κοινότητα Ζουλάτικα. Το 1927 ο τότε κοινοτικός συνοικισμός «Καραχασάνιτης» (Καραχασάνι) μετονομάστηκε σε «Όχθια».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Χορτοκόπι Καβάλας

Το **Χορτοκόπι** (μέχρι το 1926 *Δράνοβα*) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 398 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 90 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου. Τρία χιλιόμετρα δυτικά από το χωριό, σε υψόμετρο 200 μέτρων, βρίσκεται η Μονή Παναγιά Παγγαιώτισσας. Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ευγενίου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια του καπνού και σε μικρότερο βαθμό με την κτηνοτροφία.

## Ιστορία
Στη θέση «Κρυονέρι», μεταξύ Παλιού και Νέου Χορτοκοπίου, βρίσκεται δεξαμενή και θεμέλια κτίσματος. Στο ύψωμα «Κάστρο», αμέσως δυτικά-νοτιοδυτικά του Παλιού Χορτοκοπίου βρίσκεται φρούριο της υστερορρωμαϊκής ή της παλαιοχριστιανικής περιόδου. Περίπου 300 μέτρα νότια του Παλιού Χορτοκοπίου βρίσκονται βραχογραφίες. Στο δασικό δρόμο ακριβώς πάνω από το Νέο Χορτοκόπι βρίσκεται τάφος ελληνιστικής περιόδου. Στις παρυφές του Παγγαίου, 500 μέτρα νοτιοανατολικά του Νέου Χορτοκοπίου έχουν βρεθεί λαθρανασκαμμένοι κιβωτιόσχημοι τάφοι. Στη θέση «Αγίασμα», μεταξύ Παλιού και Νέου Χορτοκοπίου, υπάρχει λαθρανασκαμμένο νεκροταφείο κιβωτιόσχημων τάφων.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Δράνοβα είχε κυρίως τουρκικό πληθυσμό, ο οποίος έφτανε τους 290 κατοίκους, σύμφωνα με την στατιστική του Ελληνικού Στρατού 1911, και σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 1920, η Δράνοβα είχε 286 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Χορτοκόπι εγκαταστάθηκαν 52 οικογένειες προσφύγων, με το χωριό να αποκτά αμιγή προσφυγικό πληθυσμό. Οι πρόσφυγες προέρχονταν από το Χορτοκόπι στον Πόντο, αλλά και από τα χωριά Λιβερά, Καπίκιοϊ, Δανείαχα, Σκαλίτα, Χαμουρή, Γιαννάντων, Γιαννακάντων, Ποντίλα, Κοσμά, Άγουρσα  της περιοχής Ματσούκας. καθώς και από τα Πλάτανα και την Αργυρούπολη (Κιμισχανά) Στην απογραφή του 1928 το Χορτοκόπι είχε 218 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 361 κατοίκους.

Τη δεκαετία του 1950, οι κάτοικοι του Χορτοκοπίου μετεγκαταστάθηκαν σταδιακά από τον παλιό οικισμό, σε υψόμετρο 340 μέτρων, στο Νέο Χορτοκόπι, στον κάμπο, όπου βρίσκονται οι καλλιέργειες. Το Χορτοκόπι υπαγόταν στην κοινότητα Κηπίων μέχρι το 1986, όταν προσαρτήθηκε στο δήμο Ελευθερουπόλεως, όπου παρέμεινε με το πρόγραμμα Καποδίστριας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Παππαδάς Αρκαδίας

Ο **Παππαδάς** είναι ορεινό χωριό του Δήμου Γορτυνίας του πρώην Δήμου Ηραίας της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας του Δημοτικού Διαμερίσματος Παλούμπα του Νομού Αρκαδίας. Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 540 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, σε πλαγιά με πυκνή βλάστηση και αυξημένη πανίδα.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε 11 μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Με την απογραφή του 2001 το χωριό είχε 31 μόνιμους κατοίκους. Το χωριό 30 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα και 80 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε (1821-1849)

O **Φερδινάνδος Κάρολος** (, 20 Ιουλίου 1821 - 15 Δεκεμβρίου 1849) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης-Αυστρίας-Έστε, ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε και πρίγκιπας της Μόντενα.

## Βιογραφία
Ο *Φερδινάνδος Κάρολος Βίκτωρ* ήταν το τρίτο παιδί και ο δεύτερος γιος του Φραγκίσκου Δ΄ της Μόντενα και της Μαρίας Βεατρίκης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Φραγκίσκος, διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως δούκας.

Ήταν αντιστράτηγος στον αυστριακό στρατό. Το 1849 ασθένησε από τύφο και απεβίωσε στο Μπρνο της Μοραβίας (στη σημερινή Τσεχία), σε ηλικία 28 ετών. Η χήρα του, Ελισάβετ Φραγκίσκη, παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1845, με τον εξάδελφό της Κάρολο Φερδινάνδο, με τον οποίο απέκτησε άλλα πέντε παιδιά: Φρειδερίκο, Κάρολο Στέφανο, Ευγένιο, Μαρία Χριστίνα και Μαρία Ελεονώρα (θνησιγενής). Ο Φερδινάνδος Κάρολος ετάφη στη Μόντενα, στην Εκκλησία του Αγίου Βικεντίου. 

Οι Ιακωβίτες της Αγγλίας υποστήριζαν τον αδελφό του, Φραγκίσκο Ε΄, ως διεκδικητή βασιλιά της Αγγλίας και της Σκωτίας. Το 1875 που απεβίωσε ο Φραγκίσκος Ε΄, τον διαδέχθηκε η κόρη του Φερδινάνδου Καρόλου, η Μαρία Θηρεσία, ως διεκδικήτρια του στέμματος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1846 στα Ανάκτορα Σενμπρούν τη 2η εξαδέλφη του Ελισάβετ Φραγκίσκη των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Ιωσήφ της Αυστρίας, Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας, και είχε τέκνο:
* Μαρία Θηρεσία (1849 - 1919), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ της Βαυαρίας.

## Πρόγονοι





## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*«Ferdinand Karl Erzherzog von Österreich-Este1» (#111570). *The Peerage* (τελ. ενημ. 4 Δεκεμβρίου 2004). Ανακτήθηκε στις 20-02-2017.

Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Παναγιά Καβάλας

Η **Παναγιά** (μέχρι το 1964 *Κάτω Ακροβούνι*) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 655 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 180 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου. Η Παναγιά ήταν αρχικά κτισμένη στη θέση Ακροβούνι, αλλά οι κάτοικοί της μετεγκαταστάθηκαν στην τωρινή θέση κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950.

## Ιστορία
Στη θέση «Τσακίλ Μπαΐρ», 2,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του χωριού, βρίσκεται το Ιερό Ήρωος Ιππέα Αυλωνείτη, της ελληνιστικής-ρωμαϊκής περιόδου. Δύο χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά, και 700 μέτρα δυτικά του χωριού, στη θέση «Δύο Βρύσες», έχει βρεθεί οικισμός προϊστορικών και ιστορικών χρόνων. Στην κοντινή θέση «Πλαγιά», έχουν βρεθεί λαθρανασκαμμένοι κιβωτιόσχημοι τάφοι.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Κότσανη (όνομα του χωριού μέχρι το 1928) είχε κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό, ο οποίος έφτανε τους 250 κατοίκους, σύμφωνα με την στατιστική του Ελληνικού Στρατού 1911, και σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 1920, η Κότσανη είχε 214 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ακροβούνι εγκαταστάθηκαν 78 οικογένειες προσφύγων, με το χωριό να αποκτά αμιγή προσφυγικό πληθυσμό. Οι πρόσφυγες προέρχονταν από την Ανατολική Θράκη και συγκεκριμένα από τα Δημοκράνια, το Πασάκιοι, τα Σόκια, τον Πόντο και πολλοί λίγοι Καραμανλήδες. Στην απογραφή του 1928 το Ακροβούνι είχε 353 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 455 κατοίκους.

Οι κάτοικοι του Ακροβουνίου μετεγκαταστάθηκαν στην θέση Κάτω Ακροβούνι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Το Κάτω Ακροβούνι αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κηπίων μέχρι το 1966, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Ελευθερουπόλεως, όπου παρέμεινε με το πρόγραμμα Καποδίστριας. Ο οικισμός μετονομάστηκε σε Παναγιά το 1964.

## Αθλητισμός
Το χωριό έχει ποδοσφαιρικό σωματείο με την ονομασία Αθλητικός Σύλλογος Ακροβουνίου «Ατρόμητος», το οποίο έχει ως έδρα το γήπεδο Ακροβουνίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Καμπάνια

**Καμπάνια** -από το ιταλικό *campagna* που σημαίνει εκστρατεία- λέγεται μία ευρεία δημοσιογραφική έρευνα, με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα για την ανακίνηση ενός σημαντικού επίκαιρου θέματος.

Στόχος της καμπάνιας είναι η διέγερση της προσοχής και του ενδιαφέροντος του αναγνωστικού κοινού, πάνω σ' ένα συγκεκριμένο θέμα που επικεντρώνεται και πραγματεύεται, με τα δημοσιεύματα της.

## Χαρακτηριστικά
Τα χαρακτηριστικά και τα μέσα που χρησιμοποιεί μία καμπάνια είναι τα εξής:
*εντυπωσιακοί και ηχηροί τίτλοι,
*χαρακτηριστικές εικόνες,
*έντονο ύφος,
*εντυπωσιακός λόγος και 
*συνταρακτικές αποκαλύψεις.

## Θέμα
Το θέμα που μπορεί να έχει μία δημοσιογραφική καμπάνια, μπορεί να είναι:
*θρησκευτικό,
*κοινωνικό,
*οικονομικό και
*πολιτικό. 

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε

Το όνομα ** Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε** μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε (1754–1806). Αρχιδούκας του Οίκου της Αυστρίας-Έστε, γιος του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας-Θηρεσίας της Αυστρίας. 

* Φερδινάνδος Κάρολος Ιωσήφ της Αυστρίας-Έστε. Αρχιδούκας του Οίκου της Αυστρίας-Έστε, γιος του προηγουμένου και της πριγκίπισσας Μαρίας-Βεατρίκης των Έστε.

* Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε (1821–1849). Αρχιδούκας του Οίκου της Αυστρίας-Έστε, γιος του Φραγκίσκου Δ΄ δούκα της Μόντενα και της πριγκίπισσας Μαρίας-Βεατρίκης της Σαβοΐας. Ανιψιός του προηγουμένου.
Εξοχή Καβάλας

H **Εξοχή** (μέχρι το 1928 *Τόβλιανη*) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 142 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μέτρων, στις βορειοανατολικές απολήξεις του όρους Συμβόλου. Απέχει 22 χιλιόμετρα από την Καβάλα. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία, με την καλλιέργεια καπνού, καλαμποκιού, σιταριού, σταφυλιού και ελιών, και την κτηνοτροφία.

Ως οικισμός, δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και αρχικά ονομαζόταν Τόβλιανη. Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό, ο οποίος σύμφωνα με την στατιστική του Ελληνικού Στρατού του 1911, έφτανε τους 200 κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 1920 είχε 209 κατοίκους.

Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στην Εξοχή εγκαταστάθηκαν 44 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων, με το χωριό να αποκτά αμιγή ελληνικό πληθυσμό. Στην απογραφή του 1928 η Εξοχή είχε 243 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 έφτασε τους 387.

Η Εξοχή εντάχθηκε στην κοινότητα Κηπίων, της επαρχίας Παγγαίου, μέχρι το 1946, όταν προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ελευθερουπόλεως. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ελευθερούπολης και το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Παγγαίου.

## Δημογραφικά στοιχεία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Προσόδιο

**Προσόδιο** -από τη λέξη *πρόσοδο* που σημαίνει προσέλευση- λέγεται το είδος της αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης που τραγουδιόταν ή ψαλλόταν με συνοδεία αυλού κατά τη μετάβαση ή την είσοδο στους ναούς ή τους βωμούς.

Το προσόδιο επειδή ήταν θρησκευτικό άσμα είχε πομπικό ή τελετουργικό χαρακτήρα.

## Ιστορία
Η αρχή του προσοδίου ανάγεται στην αρχαιότητα.

Ο πρώτος που έγραψε προσόδιο ήταν ο αρχαίος ποιητής Εύμηλος, με σκοπό να υμνήσει τον θεό Απόλλωνα. Αργότερα προσόδια έγραψαν και άλλοι λυρικοί ποιητές, ενώ το προσοδιακό μέτρο χρησιμοποίησε και ο Σοφοκλής.

Το προσόδιο ψαλλόταν αρχικά από τον χορό προς τιμήν του Θεού Απόλλωνα, ενώ αργότερα ψαλλόταν και για τους υπόλοιπους Θεούς του Ολύμπου.

## Μέτρο
Το μέτρο του προσόδιου, ονομάζεται προσοδιακό και έχει τη μορφή του αναπαιστικού μέτρου.

Ειδικότερα το προσοδιακό μέτρο έχει την εξής μορφή: **∪ ∪ — ∪ ∪ — ∪ ∪ —**.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μετρική
Γλυκόριζα

Η **γλυκόριζα** (***Glycyrrhiza glabra***) είναι αυτοφυές φυτό που ευδοκιμεί στην τροπική Αμερική σε Μεσόγειο, Ασία καθώς και σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

## Ιστορία-Ονομασία

Το φυτό είναι γνωστό από τα αρχαία χρόνια. Αναφορές υπάρχουν από τον Θεόφραστο, για ένα φυτό που καλλιεργούσαν οι αρχαίοι Σκύθες και το χρησιμοποιούσαν σαν φάρμακο για το άσθμα. Η καθεαυτό ονομασία του αποδίδεται στον Διοσκουρίδη. Στην Ελλάδα συναντάται με τα ονόματα γλυκύριζα η άτριχος, ρεγολίτσα, κολιά κ.ά.  Η ονομασία **Γιάμπολη** αναφέρεται στο φαρμακευτικό  παρασκεύασμα που προέρχεται από την ρίζα του. Λόγω της ευρείας διάδοσης της καλλιέργειάς του, έχει δώσει το όνομά του σε τοπωνύμια π.χ Γλυκόρριζο Άρτας.

## Περιγραφή

Είναι  βαθύρριζο  ποώδες πολυετές φυτό με πτερωτά φύλλα.  Στα άνθη του διακρίνουμε  ποικιλοχρωμία ανάλογα με το είδος ( άσπρο, κίτρινο, μωβ, μπλε). Ο καρπός είναι ξηρός διαρρηκτός χέδρωπας.

## Χρήσεις

μικρογραφία|Αποξηραμένα μπαστούνια γλυκόριζας

*Χρησιμοποιείται  στα ιατρικά παρασκευάσματα για την αντιμετώπιση του άσθματος, του έλκους καθώς και σαν αντιφλεγμονώδες.

*Στην ζαχαροπλαστική συναντάται η γεύση της σε πολλά γλυκά και καραμέλες. 
*Στην βιομηχανία καπνού χρησιμοποιείται σαν αρωματική ουσία για τον καπνό των τσιγάρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ψυχανθή
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Βοτανική
Μαρία Νεγροπόντη

Η **Μαρία Νεγροπόντη** ή **Νεγρεπόντη** ήταν πρωτοπόρος του γυναικείου αθλητισμού και του φεμινισμού στην Ελλάδα. 

Γεννημένη στη Γερμανία σαν *Μαρία Λύντερς* (*Maria Lüders*), ήταν κόρη του γερμανού αρχιτέκτονα Γουσταύου Λύντερς (*Gustav Lüders*) που εργάστηκε στην Ελλάδα. Ήταν παντρεμένη με τον Μιλτιάδη Νεγρεπόντη και κόρη της ήταν η Ελένη, μετέπειτα σύζυγος Ουράνη.

Το 1920 ήταν ιδρυτικό μέλος και πρώτη πρόεδρος του *Συνδέσμου για τα δικαιώματα της γυναίκας*, ιδρύτρια και μέλος του *σώματος εθελοντριών αδελφών* και της *σχολής αδελφών νοσοκόμων*. 

Στα νεανικά της χρόνια ήταν αθλήτρια αντισφαίρισης του Λόουν τένις Αθηνών ενώ έπαιζε και με το πνευματικό άθλημα του Μπριτζ.. Σε αγώνες Χάντικαπ τον Απρίλιο του 1898 ήταν πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Αντώνιο Αλμέιδα στην τρίτη σειρά. Ήταν επίσης αθλήτρια της ιππασίας μέλος του Ιππικού ομίλου Αθηνών, με ιδιόκτητο άλογο, όπου αναφέρεται η συμμετοχή της σε αγώνα ιππασίας το 1905. 

Έγραψε το 1921 το βιβλίο *Γυναίκα και ψήφος*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιππασίας
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Έλληνες παίκτες του Μπριτζ
Κατηγορία:Οικογένεια Νεγρεπόντη
Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Circus Charlie

To ***Circus Charlie*** (ιαπωνικά: *サーカスチャーリ*, Χέμπορν: *Sākasu Chārī*) είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας δράσης, το οποίο αναπτύχθηκε από την Konami, στο οποίο ο παίχτης ελέγχει έναν κλόουν ονόματι Charlie. Το παιχνίδι τελικά έγινε hit στα arcades και είχε και επιτυχημένη κυκλοφορία το 1984 στο MSX. Κατόπιν, το 1986, κυκλοφόρησε και για το Nintendo Entertainment System, ενώ το 1987 για το Commodore 64. Αργότερα κυκλοφόρησε και για το Nintendo DS, στη συλλογή *[[Konami Classics Series: Arcade Hits]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Charlie'' entry at the Centuri.net Arcade Database

Κατηγορία:Arcade παιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1984
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της MSX
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Σκοπιά Λάρισας

Με την ονομασία  **Σκοπιά Λάρισας** μπορεί να αναφέρεται:

* Η Σκοπιά Φαρσάλων, οικισμός του Δήμου Φαρσάλων στον νομό Λάρισας. 
* Η Σκοπιά Ελασσόνας, οικισμός του Δήμου Ελασσόνας στον νομό Λάρισας.
Γκασπάρο Μπέρτι

Ο **Γκασπάρο Μπέρτι** (, γ. 1600–1643) ήταν Ιταλός μαθηματικός, αστρονόμος και φυσικός. Γεννήθηκε μάλλον στη Μάντοβα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Ρώμη. Είναι πιο γνωστός σήμερα για το πείραμα στο οποίο εν αγνοία του, δημιούργησε το πρώτο επιτυχημένο βαρόμετρο. Αν και ήταν γνωστός για το έργο του στα μαθηματικά και τη φυσική, μικρό μέρος της εργασίας του έχει διασωθεί.

left|thumb|150px|Το πείραμα του Μπέρτι

Το 1630, ο Giovanni Battista Baliani απέστειλε επιστολή προς τον Γαλιλαίο Γαλιλέι, αφού παρατήρησε ότι το σιφόνι που χρησιμοποιούσε δεν μπορούσε να ανεβάσει το νερό περισσότερο από 10 μ. Ο Γαλιλέος προτείνει ότι το κενό που δημιουργείται από το σιφόνι δεν μπορεί να ανεβάσει το νερό περισσότερο. Η ύπαρξη του κενού την εποχή εκείνη ήταν αμφιλεγόμενη.

Μετά την ανάγνωση της θεωρία του Γαλιλέου στο βιβλίο του "*Διάλεξη"*, ο Μπέρτι και ένας άλλος άνδρα, ονόματι Raffaele Magiotti, επινόησαν ένα πείραμα για να εξετάσουν την ύπαρξη του κενού. Κάποια στιγμή μεταξύ 1640 και 1643, ο Μπέρτι κατασκεύασε ένα σωλήνα ύψους 11 μ. από μόλυβδο, τον γέμισε με νερό, και σφράγισε τις δύο άκρες. Βύθισε το ένα άκρο στο νερό και το αποσφράγισε. Αν και η στάθμη του νερού κατέβηκε μέσα στον σωλήνα, το μεγαλύτερο μέρος του παρέμεινε, γεμίζοντας περίπου 10 μ. από τον σωλήνα, στο ίδιο ύψος του σιφονιού του Baliani. Ο Μπέρτι ισχυρίστηκε ότι το πάνω διάστημα του σιφονιού ήταν κενό. Ο ισχυρισμός αυτός αμφισβητήθηκε έντονα, και πολλαπλά πειράματα πραγματοποιήθηκαν προσπαθώντας να διαψεύσουν την ύπαρξη του κενού. Αυτό το πείραμα οδήγησε τον Ευαντζελίστα Τοριτσέλι σε έρευνα για το βάρος του αέρα και την εφεύρεση του βαρόμετρου.

Ο Μπέρτι κατείχε την έδρα των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης. Επρόκειτο μάλιστα να διαδεχθεί τον Benedetto Castelli ως καθηγητής των μαθηματικών, αλλά πέθανε πριν αρχίσει τη διδασκαλία. Επίσης, χαρτογράφησε τις Ρωμαϊκές κατακόμβες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί
Yie Ar Kung-Fu

To ***Yie Ar Kung-Fu*** (ιαπωνικά: *イー・アル・カンフ*, Χέμπορν:  *Ī Aru Kanfū*) είναι arcade παιχνίδι πάλης, του 1985, σε ανάπτυξη και διανομή από την Konami. Σε αυτό το παιχνίδι, καθώς και στο *[[Karate Champ]]*, πιστώνεται ότι έθεσαν τις βάσεις στο είδος fighting των βιντεοπαιχνιδιών. Όπως σε όλα αυτά τα παιχνίδια ο παίχτης αντιμετώπιζε διάφορους αντιπάλους, οι οποίοι είχαν ο καθένας ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Με τον παίχτη να έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί 16 κινήσεις χρησιμοποιώντας συνδυασμό κουμπιών καθώς και του joystick, ενόσω στεκόταν, πήδαγε η έσκυβε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Article of ''Yie Ar Kung-Fu'' series   στο Hardcore Gaming 101

Κατηγορία:Arcade παιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1985
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amstrad CPC
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της MSX
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum
Κοκολάτα Κεφαλληνίας

Ο όρος **Κοκολάτα Κεφαλληνίας** μπορεί να αναφέρεται στους παρακάτω οικισμούς: 
*Κοκολάτα Αργοστολίου Κεφαλληνίας
*Κοκολάτα Κοθρέα Κεφαλληνίας
Τσάρλι Γκριν (αθλητής)

Ο **Τσάρλι Γκριν** (*Charles Edward "Charlie" Greene*, 21 Μαρτίου 1945 - 14 Μαρτίου 2022) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου, ο οποίος κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού.

Στις 20 Ιουνίου του 1968, στο Σακραμέντο (Καλιφόρνια), ο Τσάρλι Γκριν έτρεξε τα 100 μ. σε χρόνο 9.9 (χρόν. χειρός) και 10.10 (ηλεκτρ. χρόν.). Στις 20 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, στην Πόλη του Μεξικού, αποτέλεσε μέλος της αμερικανικής ομάδας στα 4x100 μ., που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 38.24. 

Ο Γκριν πέθανε στις 14 Μαρτίου 2022 στο Λίνκολν (Νεμπράσκα).  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Τσάρλι Γκριν

Με το όνομα **Τσάρλι Γκριν** αναφέρονται:

* Τσάρλι Γκριν (τραγουδιστής) (γεν. 1997), Άγγλος τραγουδιστής
* Τσάρλι Γκριν (μουσικός) (1893–1935), τρομπονίστας της τζαζ
* Τσάρλι Γκριν (αμερικανικό ποδόσφαιρο) (γεν. 1943), Αμερικανός ποδοσφαιριστής
* Τσάρλι Γκριν (γκόλφερ) (1932–2013), Σκοτσέζος ερασιτέχνης παίκτης γκολφ
* Charlie Green, ένα ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε ο Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ στις πρώτες ηχογραφήσεις για την Capitol Records
* Τσάρλι Γκριν (αθλητής),  Αμερικανός αθλητής του στίβου, ο οποίος κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού
Παρθένια

**Παρθένια** ή **παρθένεια** λέγονται τα αρχαία χορικά λυρικά τραγούδια που έψελνε ο χορός των παρθένων σε διάφορες γιορτές, με κυριότερη του Θεού Διονύσου.

## Εκτέλεση
Τα παρθένια εκτελούνταν από τις παρθένες του χορού, οι οποίες είτε όλες μαζί είτε η μία μετά την άλλη, συνομιλούσαν ανοίγοντας διάλογο με τον επικεφαλής του χορού και συνθέτη των τραγουδιών αυτών, και αμφότερα υπήρχαν φιλοφρονήσεις.

## Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές που έγραψαν παρθένια ήταν ο Σιμωνίδης, ο Βακχυλίδης, ο Πίνδαρος και ο Αλκμάν.

Ο πιο σημαντικός ποιητής παρθενίων θεωρείται ο Αλκμάν που έζησε κατά τα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. και ήταν σπουδαίος ποιητής της Αρχαίας Σπάρτης.

Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα από ένα παρθένιο του Αλκμάνα, το οποίο βρέθηκε το 1855 και αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα ελληνικής χορικής ποίησης.

## Αρχαία Σπάρτη
Το εν λόγω είδος της λυρικής ποίησης καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στην Αρχαία Σπάρτη. Οι γυναίκες είχαν μεγάλη ελευθερία αγωγής, που έφερνε πολύ στην αντρική, και εκδηλωνόταν κυρίως στις γιορτές που γινόντουσαν στην πόλη.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μετρική
Κατάλογος έργων του Musée de l'Orangerie

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Musée de l'Orangerie του Παρισιού.

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Παραινετικά ποιήματα

**Παραινετικά ποιήματα** ονομάζονται τα ποιήματα που έχουν ηθικοδιδακτικό περιεχόμενο. Έχουν ως στόχο να παραινέσουν μέσα από τους στίχους τους και να δώσουν συμβουλές για τη ζωή και την ηθική συμπεριφορά.

## Ιστορία
Η αρχή των παραινετικών ποιημάτων ανάγεται στην Αρχαιότητα.

Κατά την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας υπήρξε μεγάλη άνθιση των παραινετικών ποιημάτων. Γνωστότερα παραινετικά ποιήματα της εν λόγω περιόδου είναι το ποίημα ο *Σπανέας* και το ποίημα *Αμαρτωλού Παράκλησις*.

Γνωστός για τους παραινετικούς του στίχους ήταν και ο Βυζαντινός ποιητής και χρονογράφος Μιχαήλ Γλυκάς.

Στα νεώτερα χρόνια τα παραινετικά ποιήματα παίρνουν τη μορφή παραινετικού τραγουδιού.

## Δημοτικό τραγούδι
Τα παραινετικά ποιήματα τα συναντούμε και ως παραινετικούς στίχους σε διάφορα δημοτικά τραγούδια, με γνωστότερο παραινετικό τραγούδι αυτό *Του Βασίλη*.

Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα του παραινετικού τραγουδιού με τίτλο *Του Βασίλη*.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποίηση