open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μερική απασχόληση

250px|μικρογραφία|Μερική απασχόληση τα τελευταία χρόνια
**Μερική απασχόληση** είναι μορφή απασχόλησης που έχει λιγότερες ώρες την εβδομάδα από μια εργασία πλήρους απασχόλησης. Δουλεύουν με βάρδιες. Οι βάρδιες είναι συχνά περιστροφικές. Οι εργαζόμενοι θεωρούνται μερικής απασχόλησης εάν συνήθως εργάζονται λιγότερο από τριάντα ώρες την εβδομάδα. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας, ο αριθμός των εργαζομένων με μερική απασχόληση αυξήθηκε από το ένα τέταρτο σε μισό τα τελευταία είκοσι χρόνια στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες, εξαιρουμένων των Ηνωμένων Πολιτειών.  Η Σύμβαση 175 του ΔΟΕ απαιτεί οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση να μην έχουν λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση από τους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ίδια η φύση της εργασίας μπορεί να απαιτεί να ταξινομούνται οι εργαζόμενοι ως εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης. Για παράδειγμα, ορισμένα πάρκα αναψυχής είναι κλειστά κατά τους χειμερινούς μήνες και έχουν μόνο ένα πλήρωμα σκελετών σε ετοιμότητα για εργασίες συντήρησης και γραφείου. Ως αποτέλεσμα αυτής της μείωσης του προσωπικού κατά τη διάρκεια της εκτός σεζόν, οι εργαζόμενοι που λειτουργούν βόλτες, κερκίδες τυχερών παιχνιδιών ή κερκίδες παραχώρησης προσωπικού μπορούν να ταξινομηθούν ως εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης λόγω του μεγάλου χρόνου παραμονής κατά τους οποίους ενδέχεται να απασχολούνται τεχνικά, αλλά όχι απαραίτητα στην ενεργό υπηρεσία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εργασία
Τετραήμερη εργασία

Η **τετραήμερη εργασία** είναι μορφή εργασίας όπου ο εργαζόμενος εργάζεται σε εβδομαδιαία βάση 32 ώρες αντί του συνηθισμένου πενθήμερου με 40 ώρες.

Ο αριθμός επιχειρήσεων και οργανισμών που εφαρμόζουν την τετραήμερη εργασία έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με αυξανόμενους αριθμούς επιχειρήσεων και οργανισμών σε όλο τον κόσμο να δοκιμάζουν και να μετακινούνται μόνιμα σε μια τετραήμερη εργάσιμη εβδομάδα περίπου 32 ωρών, χωρίς μείωση αποδοχών για τους εργαζόμενους. Οι περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις διαπίστωσαν ότι είναι κερδοφόρο για τους εργαζόμενους και τους εργοδότες, καθώς αποδεικνύεται ότι οδηγεί σε καλύτερη ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής, χαμηλότερα επίπεδα άγχους και αύξηση της παραγωγικότητας. Η συντριπτική πλειονότητα των μελετών αναφέρει ότι το τετραήμερο οδηγεί σε αυξημένη παραγωγικότητα και μειωμένο άγχος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ωράριο εργασίας
Κατηγορία:Διοίκηση ανθρωπίνων πόρων
Epsilon Net

H **EPSILONNET** είναι ένας ταχύτατα αναπτυσσόμενος **Όμιλος Εταιριών** που δραστηριοποιείται στους τομείς της πληροφορικής, της ανάπτυξης ψηφιακού περιεχομένου και της εκπαίδευσης.

Απασχολεί **1600+ εργαζόμενους** και διαθέτει **δίκτυο 500+ συνεργατών** σε όλη την Ελλάδα.

Ο Όμιλος, ως ο **καταλύτης στον Ψηφιακό Μετασχηματισμό των Ελληνικών Επιχειρήσεων**, επενδύει αδιαλείπτως σε τεχνολογίες αιχμής, προσφέρει μια σειρά συνολικών λύσεων ακόμα και για τις πιο απαιτητικές σύγχρονες ανάγκες και αποτελεί έναν one-stop-shop προορισμό για τον σύγχρονο επαγγελματία, καθώς παρέχει συνδυαστικά εξειδικευμένη ενημέρωση 24/7 και υπηρεσίες επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Σήμερα, 30+ κορυφαίες εταιρίες στον κλάδο τους είναι οι θυγατρικές του Ομίλου EPSILONNET, διασφαλίζοντας την ηγετική θέση του Ομίλου στην ελληνική επιχειρηματική αγορά.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Πληροφορική
Βάτσουαφ Μπαμπίνσκι

Ο **Βάτσουαφ Μπαμπίνσκι** (πολωνικά: *Wacław Babiński*, 3 Απριλίου 1887 - 22 Ιουλίου 1957) ήταν Πολωνός διπλωμάτης και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ.

Ο Μπαμπίνσκι ξεκίνησε τη διπλωματική καριέρα όσο βρισκόταν στο Παρίσι, όταν η Πολωνική Κυβέρνηση του ζήτησε να στήσει το Πολωνικό Προξενείο στη Γαλλία. Διορίστηκε ως πρέσβεις της Πολωνίας στη Γιουγκοσλαβία από το 1929 έως το 1931 και στη Χάγη από το 1931 έως το 1939. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκασμίου Πολέμου, ήταν ο εκπρόσωπος στον Καναδά της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης του Λονδίνου.  Μετά τον πόλεμο, μαζί με τον Πολκόφσκι, ο Μπαμπίνσκι έπαιξε βασικό ρόλο στην απόκρυψη των θησαυρών της βασιλικής συλλογής του Κάστρου Βάβελ από τους κομμουνιστές. Ο Μπαμπίνσκι συνταξιοδοτήθηκε στον Καναδά και πέθανε στο Μόντρεαλ το 1957.

## Οικογένεια
Ήταν γιος του Λέον Μπαμπίνσκι (1860-1932) και της Στεφάνια Καρπίνσκα (1866-1939). Είχε δύο αδέρφια: τον Βίτολντ (1897-1985) και τον Λέον Βουαντίσουαφ (1891-1973). Ο Βάτσουαφ Μπαμπίνσκι παντρεύτηκε τη Μάρια Βοντζίνσκα (1894-1975), με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά: την Βάντα (1917-1994), τον Ρίσαρντ (1931-) και τον Στανίσουαφ (1920-1990).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Πολωνοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μονάχου
Κατηγορία:Πολωνοί εξόριστοι
Κατηγορία:Πρέσβεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στον Καναδά
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Solare

Η **Solare** είναι γραμματοσειρά χωρίς ακρεμόνες που σχεδιάστηκε από τον Νίκολας Βρόμπελ (Nikolas Wrobel), έναν γραφίστα από την Κολωνία της Γερμανίας. Κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2024 από την εταιρεία παραγωγής και εμπορίας γραμματοσειρών Nikolas Type.

Το όνομα Solare προέρχεται από τις ιταλικές λέξεις για τον ήλιο και την ηλιακή ενέργεια. Ο Βρόμπελ σχεδίασε τη Solare με σκοπό να αντανακλά την ομορφιά της ανθρώπινης φύσης και των συναισθημάτων, απλοποιώντας τα σύνθετα σχήματα στη βασική τους μορφή.

Η Solare συνδυάζει χαρακτηριστικά παραδοσιακού και σύγχρονου σχεδιασμού. Έχει μια καθαρή και αιχμηρή αισθητική, εμπνευσμένη τόσο από γραμματοσειρές χωρίς ακρεμόνες όσο και από γραμματοσειρές με ακρεμόνες.

Η γραμματοσειρά περιλαμβάνει 748 γλύφους, καλύπτοντας κεφαλαία και πεζά γράμματα, αριθμούς, σημεία στίξης, τόνους, διαλυτικά, συμπλέγματα και σύμβολα.

Η Solare υποστηρίζει 32 γλώσσες που χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο, καθώς και τα Ιαπωνικά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες εφαρμογές, όπως σχεδιασμός ιστοσελίδων, γραφιστική, σχεδίαση λογοτύπων, ηλεκτρονικά βιβλία και εφαρμογές.

Η γραμματοσειρά Solare είναι διαθέσιμη για ψηφιακή λήψη σε μορφές αρχείων OpenType και Web Open Font Format. Προσφέρεται επίσης ως variable (μεταβλητή) γραμματοσειρά. Είναι ιδιόκτητο λογισμικό, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτεί συμφωνία με τους όρους άδειας χρήσης λογισμικού.

## Δείτε επίσης

* Grand Slang
* Σχεδιασμός γραμματοσειρών
* Τυπογραφία
* Αλφάβητο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Επίσημος ιστότοπος
*  Casa di Solare
*  Fonts In Use (Solare)
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γραμματοσειρές χωρίς ακρεμόνες
Ζώνη σκίασης

Μια σεισμική **ζώνη σκίασης** είναι μια περιοχή της επιφάνειας της Γης όπου οι σεισμογράφοι δεν μπορούν να ανιχνεύσουν άμεσα κύματα P ή/και κύματα S από σεισμό . Αυτό οφείλεται σε υγρά στρώματα ή δομές στην επιφάνεια της Γης. Η πιο αναγνωρισμένη ζώνη σκιάς οφείλεται στο όριο πυρήνα-μανδύα όπου τα κύματα P διαθλώνται και τα κύματα S σταματούν στον υγρό εξωτερικό πυρήνα. Ωστόσο, οποιοδήποτε όριο υγρού ή σώμα μπορεί να δημιουργήσει μια ζώνη σκιάς. Για παράδειγμα, οι δεξαμενές μάγματος με αρκετά υψηλό ποσοστό τήξης μπορούν να δημιουργήσουν σεισμικές σκιώδεις ζώνες.

## Φόντος
Η γη αποτελείται από διαφορετικές δομές: τον φλοιό , τον μανδύα , τον εσωτερικό πυρήνα και τον εξωτερικό πυρήνα . Ο φλοιός, ο μανδύας και ο εσωτερικός πυρήνας είναι τυπικά συμπαγείς. Ωστόσο, ο εξωτερικός πυρήνας είναι εξ ολοκλήρου υγρός. Ένας υγρός εξωτερικός πυρήνας παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1906 από τον γεωλόγο Richard Oldham. Ο Όλνταμ παρατήρησε σεισμογράμματα από διάφορους σεισμούς και είδε ότι ορισμένοι σεισμικοί σταθμοί δεν κατέγραψαν άμεσα κύματα S, ιδιαίτερα αυτά που απείχαν 120° από το υποκέντρο του σεισμού.

Κατηγορία:Σεισμολογία
Κύμα S

Στη σεισμολογία και σε άλλους τομείς που περιλαμβάνουν ελαστικά κύματα, τα κύματα S , τα δευτερεύοντα κύματα ή τα κύματα διάτμησης (μερικές φορές ονομάζονται ελαστικά κύματα S ) είναι ένας τύπος ελαστικών κυμάτων και είναι ένας από τους δύο κύριους τύπους ελαστικών κυμάτων σώματος , που ονομάζονται έτσι επειδή κινούνται μέσα το σώμα ενός αντικειμένου, σε αντίθεση με τα επιφανειακά κύματα.

Τα κύματα S είναι εγκάρσια κύματα , που σημαίνει ότι η κατεύθυνση της κίνησης των σωματιδίων ενός κύματος S είναι κάθετη προς την κατεύθυνση διάδοσης του κύματος και η κύρια δύναμη επαναφοράς προέρχεται από τη διατμητική τάση. Επομένως, τα κύματα S δεν μπορούν να διαδοθούν σε υγρά με μηδενικό (ή πολύ χαμηλό) ιξώδες. Ωστόσο, μπορούν να διαδοθούν σε υγρά με υψηλό ιξώδες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεισμολογία
Κατηγορία:Κύματα
Τζόρι Γκράχαμ

Η **Τζόρι Γκράχαμ** (αγγλικά: *Jorie Graham*, το γένος **Πέπερ** [Pepper], γενν. 9 Μαΐου 1950) είναι Αμερικανίδα ποιήτρια. Το Poetry Foundation αποκάλεσε την Γκράχαμ «μία από τους πιο διάσημους ποιητές της αμερικανικής μεταπολεμικής γενιάς». Graham's many honors include a Whiting Award (1985), the John D. and Catherine T. MacArthur Fellowship, an Ingram Merrill Fellowship, The Morton Dauwen Zabel Award from The American Academy and Institute of Arts and Letters and the Whiting Award. Αντικατέστησε τον ποιητή Σέιμους Χίνι ως καθηγητής Ρητορικής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, και έγινε η πρώτη γυναίκα που διορίστηκε σε αυτή τη θέση. Κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ για Ποίηση (1996) για το *The Dream of the Unified Field: Selected Poems 1974-1994* και ήταν καγκελάριος της Ακαδημίας Αμερικανών Ποιητών από το 1997 έως το 2003. Κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Nonino το 2013 στην Ιταλία.

## Καριέρα

## Βασική βιβλιογραφία

*    Hybrids of Plants and of Ghosts. Princeton University Press. 1980
*    Erosion. Princeton University Press. 1983
*    The End of Beauty. Ecco Press. 1987
*    Region of Unlikeness. Ecco Press. 1991
*    Materialism. Ecco Press. 1993
*    The Dream of the Unified Field: Selected Poems 1974-1994. HarperCollins. 1995
*    The Errancy. Ecco Press. 1997
*    Photographs and Poems. Photographs Jeannette Montgomery Barron. Scalo. 1998
*    Swarm. HarperCollins. 2000
*    Never. HarperCollins. 2002
*    Overlord. HarperCollins. 2005
*    Sea Change. HarperCollins. 2008
*    P L A C E. Ecco Press. 2012
*    From The New World: Poems 1976-2014. Ecco Press. 2015.
*    Fast. Ecco Press. 2017
*    Runaway. Ecco Press. 2020
*    [To] The Last [Be] Human. Copper Canyon. 2022
*    To 2040. Copper Canyon. 2023

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.poetryfoundation.org/poets/jorie-graham
* https://www.joriegraham.com/

Κατηγορία:Αμερικανίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Αμερικανίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Άιοβα
Κατηγορία:Νικητές Βραβείου Πούλιτζερ για Ποίηση
Arado Ar 234

Το **Arado Ar 234 ''Blitz*** («αστραπή» στα [[γερμανικά]]) ήταν δικινητήριο [[αεριωθούμενο αεροσκάφος|αεριωθούμενο]] [[βομβαρδιστικό αεροσκάφος]] που ανέπτυξε η γερμανική εταιρεία [[Arado Flugzeugwerke|Arado]]. Πρόκειται για το πρώτο αεριωθούμενο βομβαρδιστικό που εντάχθηκε σε υπηρεσία οπουδήποτε στον κόσμο.

Παρήχθη σε πολύ μικρούς αριθμούς, παρόλο που υπήρχαν σχέδια που προέβλεπαν την παραγωγή 500 μονάδων κάθε μήνα μέχρι τα τέλη του 1945. Η [[Τρίτο Ράιχ|Γερμανία]] βρίσκονταν σε δεινή θέση στα τέλη του [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]] και υπήρχαν ζητήματα με την επάρκεια κρίσιμων πρώτων υλών καθώς και κινητήρων, απαραίτητων και για άλλα προηγμένα αεροσκάφη όπως το [[μαχητικό αεροσκάφος|μαχητικό]]  [[Messerschmitt Me 262]]. Προτάθηκε η ανάπτυξη αρκετών παραλλαγών του Ar 234, συμπεριλαμβανομένης έκδοσης [[νυχτερινό μαχητικό|νυχτερινού μαχητικού]]. Στα τέλη του 1944 εντάχθηκαν σε υπηρεσία τα πρώτα Ar 234, που έδρασαν ως [[αναγνωριστικό αεροσκάφος|αναγνωριστικά]]. Σε αυτό το ρόλο το Ar 234 ήταν ο τελευταίος τύπος αεροσκάφους της *Luftwaffe* που κατάφερε να πραγματοποιήσει υπερπτήσεις πάνω από το [[Ηνωμένο Βασίλειο]] στα καταληκτικά στάδια του πολέμου, τον Απρίλιο του 1945. Ίσως το πιο αξιοσημείωτο σημείο της επιχειρησιακής πορείας του ως βομβαρδιστικό είναι η συμμετοχή των Ar 234 στις προσπάθειες να καταστραφεί η [[γέφυρα Λούντεντορφ]] στο [[Ρέμαγκεν]] () μεταξύ 7 και 17 Μαρτίου 1945. Πολλά Ar 234 καταστράφηκαν στο έδαφος ή πέρασαν στην κατοχή των συμμαχικών δυνάμεων επειδή η γερμανική αεροπορία δεν διέθετε αρκετούς κινητήρες, ενώ αντιμετώπιζε επίσης σοβαρότατα προβλήματα επάρκειας αεροπορικών καυσίμων.

==Χρήστες==

; [[Τρίτο Ράιχ|Γερμανία]]
: *Luftwaffe*

==Δείτε επίσης==

; Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Ar 234
* [[Arado E.560]]

; Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* [[Heinkel He 343]]
* [[North American B-45 Tornado]]
* [[Junkers Ju 287]]
* [[Ilyushin Il-22]]
* [[English Electric Canberra]]

; Κατάλογοι
* [[Κατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου]]
* [[Κατάλογος βομβαρδιστικών αεροσκαφών]]

==Παραπομπές==
<references />

==Βιβλιογραφία==
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Smith, J. Richard and Creek, Eddie J. (2022) *Arado Ar 234 Blitz The World's First Jet Bomber''. Manchester, UK: Crecy, .
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ar 234
Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Arado Ar 195

Το **Arado Ar&nbsp;195** ήταν μονοκινητήριο τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό το οποίο ανέπτυξε η εταιρεία Arado Flugzeugwerke για να επιχειρεί από το γερμανικό αεροπλανοφόρο *[[Graf Zeppelin (αεροπλανοφόρο)|Graf Zeppelin]]*. Εν τέλει το πλοίο αυτό δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και το Ar&nbsp;195, που ούτως ή άλλως κρίθηκε ανεπαρκές, δεν εντάχθηκε σε παραγωγή.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ar&nbsp;195 ήταν μία παραλλαγή του Ar&nbsp;95 στην οποία ενσωματώθηκαν διάφορες αλλαγές για να μπορεί να επιχειρεί από αεροπλανοφόρα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν άγκιστρο για την προσνήωση σε κατάστρωμα αεροπλανοφόρου καθώς και νέα ψηλότερη καλύπτρα για το κόκπιτ. Ολοκληρώθηκαν τρία πρωτότυπα τα οποία πραγματοποίησαν πτήσεις το 1937, όμως αποδείχθηκαν ανεπαρκή καθώς δεν κάλυπταν τις ζητούμενες απαιτήσεις. Εν τέλει το Ar&nbsp;195 απορρίφθηκε το 1938 διότι προτιμήθηκε το ανταγωνιστικό Fieseler Fi&nbsp;167 που κρίθηκε ανώτερο.

## Δείτε επίσης

; Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Ar&nbsp;195
* Arado Ar&nbsp;95

; Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* Fieseler Fi&nbsp;167
* Fairey Albacore

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ar 195
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Επαρχία Χοτζαβέντ

Η **επαρχία Χοτζαβέντ** (αζερικά: Xocavənd rayonu) είναι μία από τις 66 επαρχίες του Αζερμπαϊτζάν.  Βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χώρας. Η περιοχή συνορεύει με τις επαρχίες Λατσίν, Σουσά, Χοτζαλί, Άγνταμ, Αγτζαμπαντί, Φουζούλι, Τζαμπραγίλ και Γκουμπαντλί. Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι το Χοτζαβέντ. Σύμφωνα με την απογραφή του το 2020, η επαρχία είχε πληθυσμό 44.100.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Επαρχία Μαρτουνί
*Επαρχία Χαντρούτ
*Χοτζαβέντ


Χοτζαβεντ
Νταγντοσού

Το **Νταγντοσού** (αζερικά: Dağdöşü) ή **Τιάκ** (αρμενικά: Տյաք) είναι χωριό στην Επαρχία Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν, στην αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Το χωριό βρίσκεται κοντά στην πόλη Χαντρούτ. Το χωριό είχε εθνική αρμενική πλειοψηφία πριν από τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του 2020, και είχε επίσης αρμενική πλειοψηφία το 1989.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαβέντ
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2024

Στις 10 Μαρτίου 2024 διεξήχθησαν **πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην [[Πορτογαλία]]**, για να εκλεγούν τα 230 μέλη της Συνέλευσης της Δημοκρατίας, και να σχηματιστεί το 16ο Κοινοβούλιο της Πορτογαλίας. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν τον Νοέμβριο του 2023 μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Αντόνιο Κόστα μετά από έρευνα σχετικά με φερόμενη διαφθορά που αφορούσε την ανάθεση συμβάσεων για επιχειρήσεις λιθίου και υδρογόνου.

Κανένα κόμμα δεν πέτυχε απόλυτη πλειοψηφία εδρών, με την κεντροδεξιά Δημοκρατική Συμμαχία (AD) υπό τον Λουίς Μοντενέγκρο να κερδίζει 80 έδρες, ακολουθούμενη στενά από το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS), το οποίο έχασε την απόλυτη πλειοψηφία που είχε αποκτήσει στις εκλογές του 2022 και περιορίστηκε στις 78 έδρες. Οι εκλογές είδαν επίσης την εκτίναξη του δεξιού λαϊκιστικού κόμματος Αρκετά ως το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, υπερτετραπλασιάζοντας τον προηγούμενο αριθμό των εδρών του σε 50 έδρες. Η συμμετοχή στις εκλογές ανήλθε στο 59,9%, το υψηλότερο ποσοστό από το 2005, ενώ μόνο στην Πορτογαλία η συμμετοχή ανήλθε στο 66,2%, το υψηλότερο ποσοστό από το 1995.

Ο ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος, Λουίς Μοντενέγκρο, σχημάτισε μια κεντροδεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας, τερματίζοντας σχεδόν μια δεκαετία διακυβέρνησης από το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

## Εκλογικό σύστημα
[thumb|left|250εσ|Ψηφοδέλτιο για τις βουλευτικές εκλογές του 2024 στο [Αβέιρο.]]
Η Συνέλευση της Δημοκρατίας έχει 230 μέλη, εκλεγμένα για θητείες τεσσάρων ετών. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν απαιτούν την στήριξη της απόλυτης πλειοψηφίας της Συνέλευσης, καθώς ακόμη και αν ο αριθμός των βουλευτών της αντιπολίτευσης είναι μεγαλύτερος από αυτόν των υποστηρικτών της, η αντιπολίτευση πρέπει να είναι ίση ή μεγαλύτερη από 116 (απόλυτη πλειοψηφία) για να απορριφθεί το πρόγραμμα της κυβέρνησης ή να εγκριθεί μία πρόταση δυσπιστίας.

Ο αριθμός των εδρών που αντιστοιχούν σε κάθε εκλογική περιφέρεια εξαρτάται από το πληθυσμιακό μέγεθος της. Η χρήση της μεθόδου Ντ'Οντ καθιστά υψηλότερο το πραγματικό κατώτατο όριο από ορισμένες άλλες μεθόδους κατανομής, όπως την μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων ή την μέθοδο Σαιντ-Λαγκού, που είναι πολύ πιο γενναιόδωρες στα μικρότερα κόμματα.

Η κατανομή των βουλευτών ανά εκλογική περιφέρεια για τις βουλευτικές εκλογές του 2024 έχει ως εξής:

### Πρόωρη ψηφοφορία
Οι ψηφοφόροι μπορούσαν επίσης να ψηφίσουν νωρίς, κάτι που έγινε στις 3 Μαρτίου, μία εβδομάδα πριν την ημέρα των εκλογών. Οι ψηφοφόροι έπρεπε να εγγραφούν μεταξύ τις 25 και 29 Φεβρουαρίου 2024, ώστε να μπορέσουν να ψηφίσουν νωρίς. Μέχρι την προθεσμία της 29ης Φεβρουαρίου, 208.007 ψηφοφόροι είχαν ζητήσει να ψηφίσουν πρόωρα, αριθμός πολύ μικρότερος από τα στοιχεία του 2022. Στις 3 Μαρτίου, 180.835 ψηφοφόροι (86,9% των ψηφοφόρων που το ζήτησαν) ψήφισαν πρόωρα.

## Αποτελέσματα

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

Πορτογαλία
2024
Αιγκ-Μορτ

Το **Αιγκ-Μορτ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Γκαρ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Γκαρ
Μπαρμπούνι της Ερυθράς Θάλασσας

[μικρογραφία|Μπαρμπούνι της Ερυθράς Θάλασσας (Parupeneus forsskali), [Μαράθι Αρκιών|Νήσος Μαράθι, Δωδεκάνησα.]]
Το **μπαρμπούνι της Ερυθράς Θάλασσας** (επιστ. ονομ. *Parupeneus forsskali*), είναι είδος ψαριού που ανήκει στην οικογένεια *Mullidae* (μπαρμπούνι). Πρόκειται για λεσσεψιανό μετανάστη, αφού σχετικά πρόσφατα έχει μεταναστεύσει από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της διώρυγας του Σουέζ στη Μεσόγειο.

## Ονομασία
Το όνομα του είδους δόθηκε προς τιμήν του Σουηδού εξερευνητή και φυσιοδίφη Πέτερ Φόρσκαλ (1732-1763).

## Γεωγραφική κατανομή
Κατανέμεται στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Άντεν. Είδος που εισήλθε μέσω της διώρυγας του Σουέζ και είναι πλέον εγκατεστημένο στην Ανατολική Μεσόγειο. Συγκεκριμένα, καταγράφηκε για πρώτη φορά το 2004 στον Κόλπο της Μερσίνης στην Τουρκία, στις ακτές της Κύπρου το 2014 και στις ελληνικές ακτές της Ρόδου το 2017. Ζει σε αμμώδεις βυθούς, σε βάθους 1–45 μέτρα. 

## Περιγραφή
Το μπαρμπούνι της Ερυθράς Θάλασσας μπορεί να φτάσει μέχρι 28 εκατοστά, ενώ μπορεί να ζήσει μέχρι 4 έτη. Το σώμα είναι σχετικά επίμηκες και το ρύγχος μυτερό, με ένα ζεύγος μουστάκια που είναι χαρακτηριστικά των μπαρμπουνιών. Το χρώμα του σώματος είναι λευκό με μια πλατιά μαύρη έως σκούρα καφέ λωρίδα, η οποία κάποιες φορές τείνει προς το κοκκινωπό, που ξεκινά από το άνω χείλος περνά από τον οφθαλμό, συνεχίζει κατά μήκος της άνω πλευράς του σώματος και καταλήγει κάτω από το οπίσθιο τμήμα του δεύτερου ραχιαίου πτερυγίου. Στη συνέχεια υπάρχει μια ακανόνιστη στρογγυλή μαύρη κηλίδα στον κίτρινου χρώματος ουραίο μίσχο. Το ουραίο πτερύγιο είναι κίτρινο, ενώ το δεύτερο ραχιαίο και το εδρικό έχουν στενές μπλε και κίτρινες ρίγες.

## Αναπαραγωγή
Αναπαράγεται κατά τη θερινή περίοδο.

## Τροφικές συνήθειες
Τα μπαρμπούνια της Ερυθράς Θάλασσας περνούν τον περισσότερο χρόνο τους κινούμενοι αργά σε μικρές ομάδες πάνω από τον βυθό αναζητώντας τροφή. Τρέφεται κυρίως με μικρά ασπόνδυλα που ζουν σε αμμώδη πυθμένα (σκουλήκια, μικρά καρκινοειδή).

## Παραπομπές



## Πηγές

* Fenner, Robert M.: *The Conscientious Marine Aquarist*. Neptune City, USA : T.F.H. Publications, 2001.
* Hoese, D.F. 1986: . A M.M. Smith y P.C. Heemstra (eds.) Smiths' sea fishes. Springer-Verlag, Berlin
* Nelson, J.: *Fishes of the World*, 3rd. ed. USA: John Wiley and Sons.1994.
* Randall, J.E. (2004) Revision of the goatfish genus Parupeneus (Perciformes: Mullidae), with descriptions of two new species., Indo-Pacific Fishes (36):64 p
* Steven Weinberg - Découvrir la mer Rouge et l'océan Indien (2005)
* Wheeler, A.: *The World Encyclopedia of Fishes*, 2nd. Ed, London: Macdonald. Año

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.fishbase.se/summary/10994
* https://redseacreatures.com/taxon/fishes/bony-fishes/goatfishes/red-sea-goatfish
* https://www.whatsthatfish.com/fish/red-sea-goatfish/2708

Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Κατηγορία:Ερυθρά Θάλασσα
Δημόσια Πλατεία

Η **Δημόσια Πλατεία** (γαλλικά: *Place publique*, «Δημόσια Πλατεία») είναι κεντροαριστερό πολιτικό κόμμα στη Γαλλία, που ιδρύθηκε το 2018 από τους Ραφαέλ Γκλυκσμάν, Κλερ Νούβιαν, Τζο Σπίγκελ, Τόμας Πόρτσερ, και Νταϊάνα Φιλίποβα.

Τον Ιανουάριο του 2019, το κίνημα υποστήριξε πως κατείχε 25.000 μέλη.

## Ιστορικό
### Δημιουργία
Το κόμμα ιδρύθηκε επίσημα στις 10 Αυγούστου 2018. Στις 29 Οκτωβρίου 2018, οι Ραφαέλ Γκλυκσμάν, Κλερ Νούβιαν, Τζο Σπίγκελ, Τόμας Πόρτσερ, και Νταϊάνα Φιλίποβα ανακοίνωσε τη δημιουργία της Δημόσιας Πλατείας, ενός πολιτικού κόμματος που έχει ως στόχο να συγκεντρώσει τον Φιλοευρωπαϊκό Αριστερό χώρο από την Ευρώπη Οικολογία - Οι Πράσινοι μέχρι το Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Génération.s. Η θέση τους παρουσιάστηκε ως εναλλακτική λύση στην Ανυπότακτη Γαλλία, αν και ο Τόμας Πόρτσερ δήλωσε ότι το κίνημα δεν ήταν εναντίον του Ζαν-Λυκ Μελανσόν.

Στις 6 Νοεμβρίου 2018, Ο Ραφαέλ Γκλυκσμάν και αρκετά αρχηγικά στελέχη του κόμματος δημοσιοποίησαν ενα μανιφέστο στο οποίο ανακοίνωσαν την γέννηση του κινήματος τους.

### Ευρωεκλογές 2019
Στις 16 Μαρτίου 2019, η Δημόσια Πλατεία και το Σοσιαλιστικό Κόμμα ανακοίνωσαν ότι θα παρουσιάσουν κοινή λίστα στις ευρωεκλογές του 2019, με επικεφαλή της λίστας τον Ραφαέλ Γκλυκσμάν. Ο Τόμας Πόρτσερ εγκατέλειψε το κόμμα την ίδια ημέρα, καταγγέλλοντας μια «λίστα με μηχανισμούς». Η Δημόσια Πλατεία κέρδισε δύο έδρες στις εκλογές.

### Ευρωεκλογές 2024
Στις ευρωεκλογές του 2024, ο Γκλυκσμάν ηγήθηκε της λίστας "Réveiller l'Europe" (Αφύπνιση της Ευρώπης), μια συμμαχία της Δημόσιας Πλατείας με το ιστορικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Η λίστα έλαβε το 13,83% των ψήφων, ένα υψηλότερο ποσοστό από το 6.19% των ευρωεκλογών του 2019. Το αποτέλεσμα αυτό κατέστησε την εν λόγω λίστα την τρίτη σε εθνικό επίπεδο (μετά από εκείνες που ηγήθηκαν οι Ζορντάν Μπαρντελά και Βαλερί Αγιέ), επιβεβαιώνοντας την αυξανόμενη προβολή του Ραφαέλ Γκλυκσμάν ως εθνική προσωπικότητα και την ανάδειξη της Δημόσιας Πλατείας ως πολιτική δύναμη.

Μεταξύ των 13 εδρών που απέσπασε η λίστα “Réveiller l'Europe”, τρεις από αυτές κρατήθηκαν από μέλη της Δημόσιας Πλατείας: Ραφαέλ Γκλυκσμάν, Αουρόρ Λαλούκ, και Τόμας Πελερέν-Καρλίν.

### Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2024
Στις Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2024, η Δημόσια Πλατεία σχήματισε μέρος του Νέου Λαϊκού Μετώπου.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Γαλλία
Euractiv

Το **Euractiv** είναι ευρωπαϊκός ειδησεογραφικός ιστοτόπος αφοσιωμένος στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ιδρύθηκε το 1999 από τον Γάλλο εκδότη μέσων ενημέρωσης Κριστόφ Λεκλέρκ. Τα κεντρικά γραφεία του και το κεντρικό συντακτικό προσωπικό βρίσκονται στις Βρυξέλλες, με άλλα γραφεία στο Παρίσι και το Βερολίνο. Το περιεχόμενό του παράγεται από περίπου 50 δημοσιογράφους που εργάζονται σε Βέλγιο, Βουλγαρία,  Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία, και Τσεχία.

Η πολιτική κάλυψη του Euractiv κατανέμεται σε οκτώ «κόμβους»: Αγροδιατροφή, Οικονομία, Ενέργεια και Περιβάλλον, Παγκόσμια Ευρώπη, Υγεία, Πολιτική, Τεχνολογία και Μεταφορές. Η ειδησεογραφική του κάλυψη συμπληρώνεται από ένα πρόγραμμα περισσότερων από 100 εκδηλώσεων ετησίως, συνήθως με τη μορφή συζητήσεων με ενδιαφερόμενους φορείς που καλύπτουν τους ίδιους τομείς πολιτικής. Η πολιτική ενημέρωση του Euractiv επικεντρώνεται στο προ-νομοθετικό στάδιο της λήψης αποφάσεων στην ΕΕ και σχεδόν όλο το αγγλόφωνο περιεχόμενό του μεταφράζεται στα γαλλικά και τα γερμανικά.

Το Euractiv έχει διαφοροποιήσει τις πηγές χρηματοδότησης του, καθώς η εταιρία αναζητεί ιδιωτικά και δημόσια έσοδα για να διατηρήσει την λειτουργία της επιχείρησης. Το 2019, περίπου το ένα πέμπτο από τα έσοδα του Euractiv ήρθαν από δημόσιες πηγές, συμπεριλαμβανομένης και της ΕΕ. Άλλες πηγές εσόδων είναι η διαφήμιση και οι εταιρικές χορηγίες.

Τον Μάιο του 2023, το Euractiv εξαγοράστηκε από τη βελγική εταιρεία μέσων ενημέρωσης Mediahuis, η οποία έγινε η πρώτη εξαγορά διεθνούς πλατφόρμας μέσων ενημέρωσης από την εταιρεία. Διαθέτει τριμελή ηγετική ομάδα αποτελούμενη από τους René Moerland (εκδότης και πρώην αρχισυντάκτης της ολλανδικής εφημερίδας NRC), Claire Boussagol (διευθύνουσα σύμβουλος και πρώην πρόεδρος, Europe at APCO Worldwide και διευθύνων σύμβουλος της Politico Europe) και Emmanuel Naert (διευθυντής συνδρομών).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ειδησεογραφικοί ιστότοποι
Γαλικιανός εθνικισμός

thumb|right|Η εθνικιστική σοσιαλιστική γαλικιανή σημαία, γνωστή και ως ''Bandeira da Pátria'' ή ''Estreleira''
thumb|Η θέση της Γαλικίας (κόκκινο) στην Ισπανία
Ο **γαλικιανός εθνικισμός** είναι η ιδεολογία που υποστηρίζει ότι οι κάτοικοι της Γαλικίας στην Ισπανία αποτελούν μία ξεχωριστή εθνότητα. Το αντίστοιχο πολιτικό κίνημα, που αναφέρεται και ως «νεότερος γαλικιανός εθνικισμός», γεννήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από την ιδέα του γαλικιανισμού.

## Ιδεολογία
Πολλοί ιστορικοί, γεωγράφοι και εθνολόγοι αναγνωρίζουν την ύπαρξη μιας γαλικιανής εθνοτικής ομάδας, που αποτελεί ιδιαίτερη ομάδα σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Ωστόσο, σε πολιτικούς όρους αυτό μεταφράζεται σε αρκετές διαφορετικές τάσεις. Δύο βασικά ρεύματα είναι ορατά στον γαλικιανό εθνικισμό:

* Αυτονομιστές: υποστηρίζουν την ευρεία αυτονομία της Γαλικίας, την εκχώρηση περισσότερων εξουσιών από την κεντρική ισπανική κυβέρνηση και (μερικοί) τον μετασχηματισμό της Ισπανίας σε ομοσπονδιακό κράτος, εντός του οποίου η Γαλικία θα επετύγχανε τελικώς την εθνική αυτοδιάθεση.
* «Ιντιπεντιστές»: υποστηρίζουν την ολική ανεξαρτησία από την Ισπανία και την ένωση με τα βορειότερα εδάφη της Πορτογαλίας (*Gallaecia*), που θα πρέπει να αποσχισθούν και αυτά από την Πορτογαλία.

## Δείτε επίσης
* Καταλανικός εθνικισμός
* Βασκικός εθνικισμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικισμός στην Ισπανία
Κατηγορία:Εθνικισμοί
Κατηγορία:Άπατρις εθνικισμός στην Ευρώπη
Εθνικισμος
Λεπιδόδενδρο

250px|μικρογραφία|Αναπαράσταση λεπιδόδενδρου
Το **Λεπιδόδενδρο** είναι ένα εξαφανισμένο γένος πρωτόγονων λυκοποδίων αγγειακών φυτών που ανήκουν στην τάξη των Λεπιδοδενδράλες. Όπως και άλλες Λεπιδοδενδράλες, τα είδη ανεπτύχθησαν σε περιβάλλοντα ανθρακοδάσης υγροβιοτόπων. Μερικές φορές έφτθναν σε ύψη 50 μέτρων και οι κορμοί είχαν συχνά διάμετρο πάνω από ένα μέτρο. Συχνά είναι γνωστά ως "δέντρα κλίμακας", επειδή ο φλοιός τους ήταν καλυμμένος με βάσεις φύλλων σε σχήμα ρόμβου, από τις οποίες ανεπτύχθησαν τα φύλλα κατά τα προηγούμενα στάδια ανάπτυξης. Ωστόσο, ορίζονται σωστά ως δενδρώδη λυκόφυτα. Ευδοκίμησαν κατά την λιθανθρακοφόρο (πριν από 358,9 έως 298,9 εκατομμύρια χρόνια) και παρέμειναν μέχρι το τέλος της πέρμιας και στις αρχές του μεσοζωικού αιώνος, την Τριαδική περίοδο περίπου πριν από 252 εκατομμύρια χρόνια.

Κατά τα πρώτα στάδια ανάπτυξης, το λεπιδόδενδρο αναπτυσσόταν ως μονός, μη διακλαδισμένος κορμός, με φύλλα να αναπτύσσονται έξω από τις βάσεις των φύλλων. Προς το τέλος της ανάπτυξης των λυκόποδων, τα φύλλα στο κάτω μέρος του κορμού απορρίφθηκαν και στο Λεπιδόδενδρο, το πάνω μέρος του κορμού διακλαδίστηκε διχοτομικά. Ο ρυθμός ανάπτυξης των δενδρωδών λυκοφύτων αμφισβητείται, ορισμένοι υποστήριξαν ότι είχαν έναν γρήγορο κύκλο ζωής, αυξάνοντας στο μέγιστο μέγεθος και αποβίωναν μέσα σε 10 έως 15 χρόνια, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι αυτοί οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν υπερεκτιμημένοι.  Στην Λαυρασία, εξαφανίστηκε στο τέλος της λιθανθρακοφόρου, ως μέρος ενός ευρύτερου μοτίβου οικολογικής αλλαγής, συμπεριλαμβανομένης της αυξανόμενης κυριαρχίας των φυτών και της ολοένα και πιο άνυδρης προσαρμοσμένης βλάστησης στη δυτική Παγγαία. Ωστόσο, στην περιοχή που περιλαμβάνει τη σημερινή Κίνα, συνέχισαν να επικρατούν υγρές τροπικές περιβαλλοντικές συνθήκες, με το Λεπιδόδενδρο να εξαφανίζεται μόλις στο τέλος της Πέρμιας, περίπου 252 εκατομμύρια χρόνια πριν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσοζωική εποχή
Κατηγορία:Παλαιοζωική εποχή
Κατηγορία:Προϊστορία
Κατηγορία:Προϊστορικά φυτά
Άννα Φιλοσόφοβα

Η **Άννα Πάβλοβνα Φιλοσόφοβα** (ρωσ. Анна Павловна Философова, 5 Απριλίου 1837 – 17 Μαρτίου 1912), το γένος Ντιαγκίλεφ (Дягилев), ήταν Ρωσίδα φεμινίστρια, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και ευεργέτιδα.

Η Άννα γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη, σε μια πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια, της οποίας ήταν το μεγαλύτερο από τα εννέα παιδιά (ανεψιός της ήταν ο γνωστός κριτικός τέχνης και χορογράφος Σεργκέι Ντιαγκίλεφ). Ωστόσο, όπως ήταν η συνήθεια της εποχής για τα κορίτσια, δεν πήγε ποτέ σχολείο, αλλά εκπαιδεύθηκε από δασκάλους στο σπίτι. Κατόπιν την πάντρεψαν σε ηλικία 18 ετών με τον Βλαντίμιρ Φιλοσόφοφ. Με τον σύζυγό της απέκτησαν 6 παιδιά.

Αρχικώς η Φιλοσόφοβα ενδιαφέρθηκε για την άθλια κατάσταση των δουλοπάροικων, ενώ έγινε φεμινίστρια μετά τη συμμετοχή της στις συνάξεις της Μαρία Τρούμπνικοβα, η οποία την ενημέρωσε για το θέμα. Μαζί με την Τρούμπνικοβα και τη Ναντέζντα Στάσοβα, η Φιλοσόφοβα υπήρξε μία από τις πρώτες ηγέτιδες του γυναικείου κινήματος στη Ρωσία. Οι τρεις φίλες και σύμμαχοι ίδρυσαν και διοίκησαν αρκετά φιλανθρωπικά ιδρύματα που αποσκοπούσαν στο να προάγουν τη γυναικεία μόρφωση και πολιτιστική και οικονομική ανεξαρτησία, όπως την «Εταιρεία φθηνής στεγάσεως και άλλων ωφελειών για τους πολίτες της Αγίας Πετρουπόλεως». Η Φιλοσόφοβα διετέλεσε πρόεδρος αυτής της εταιρείας για αρκετά χρόνια. Επιπλέον η Φιλοσόφοβα ίδρυσε ένα μεικτό σχολείο σε κτήμα της οικογένειάς της.

Αργότερα οι τρεις γυναίκες πίεσαν αποτελεσματικά την κυβέρνηση να επιτρέψει την ανώτατη εκπαίδευση στις γυναίκες. Δημιουργήθηκαν έτσι η Σχολή μαθημάτων «Βλαντιμίρσκυ» και κυρίως η Σχολή μαθημάτων Μπεστούζεφ, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως για γυναίκες στην ιστορία της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Υπήρχαν ωστόσο αντιδράσεις, γεγονός που σήμαινε ότι οι επιτυχίες των τριών ήταν κάποτε περιορισμένες ή και ανατρέπονταν. Μάλιστα πό το 1879 έως το 1881 η Φιλοσόφοβα είχε εξοριστεί στο εξωτερικό ως ύποπτη για φιλοεπαναστατική στάση. Μετά την επιστροφή της στη Ρωσία συνέχισε την ακτιβιστική και φιλανθρωπική της δράση υπέρ των γυναικών της Ρωσίας. Υπήρξε η μόνη από την τριάδα των γυναικών που έζησε αρκετά ώστε να δει και να συμμετάσχει στη Ρωσική επανάσταση του 1905, ενώ το 1908 προήδρευσε του πρώτου Ρωσικού Συνεδρίου Γυναικών, καθιστάμενη μια σεβάσμια μορφή του φεμινισμού. Απεβίωσε στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 75 ετών και η κηδεία της συγκέντρωσε χιλιάδες άνδρες και γυναίκες.

## Παραπομπές


Φιλοσοφοβα, Αννα
NGC 1419

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1419** είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει 62 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 22 Οκτωβρίου 1835 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Καμίνου. 

Στον γαλαξία αυτόν έχει ανακαλυφθεί υπερμαζική μελανή οπή η μάζα της οποίας εκτιμάται πως είναι 25 εκατομμύρια ηλιακές μάζες. Επίσης έχουν παρατηρηθεί 155 σφαιρωτά αστρικά σμήνη που τον περιβάλλουν καθώς και 21 πλανητικά νεφελώματα. 

Εκτιμάται πως ο NGC 1419 απέχει περίπου 22,9 ± 0,9 Mpc. Επίσης χάρη στην παρατήρηση των πλανητικών νεφελωμάτων επιβεβαιώνεται πως ο γαλαξίας αυτός ανήκει στο Σμήνος της Καμίνου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1419
13534
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός)
-06-09-017
Albatros C.IV

Το **Albatros C.IV** (η κατασκευάστρια εταιρεία το ονόμασε **L.12** μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου) ήταν αναγνωριστικό αεροσκάφος που ανέπτυξε η γερμανική εταιρεία Albatros Flugzeugwerke το Φθινόπωρο του 1915. Ήταν ένα μονοκινητήριο διπλάνο το οποίο σχεδιάστηκε με βάση  το Albatros C.III. Εν τέλει δεν εντάχθηκε σε παραγωγή διότι προτιμήθηκε το Albatros C.V.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το C.IV είχε ίδια άτρακτο, σύστημα προσγείωσης και ουραίο με το C.III, ενώ διαφοροποιούνταν οι πτέρυγες και το κόκπιτ.. Επίσης ο πιλότος κάθονταν στο πίσω κόκπιτ. Όταν δοκιμάστηκε το 1916 δεν είχε τις επιδιωκόμενες επιδόσεις και έτσι η ανάπτυξή του διακόπηκε προκειμένου να επικεντρωθούν οι προσπάθειες στο Albatros C.V.

Ο οπλισμός του C.IV αποτελούνταν από ένα πολυβόλο LMG 08/15 που έβαλλε μπροστά και ένα πολυβόλο Parabellum MG14 στο πίσω μέρος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Cowin, H.W. *German and Austrian Aviation of World War I*. Osprey Publishing Ltd, 2000 
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

C.04
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
Καμπέστρ-ε-Λυκ

Το **Καμπέστρ-ε-Λυκ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Γκαρ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Γκαρ
Γκόλμπολ στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2024

Τα αγωνίσματα του Γκόλμπολ στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2024, διεξήχθησαν στο Στάδιο Πιέρ ντε Κουμπερτιέν , από τις 29 Αυγούστου, μέχρι και τις 5 Σεπτεμβρίου 2024.

## Ανδρών
### Όμιλος Α

### Όμιλος Β

### Νοκάουτ


**Όλες οι ώρες, χρησιμοποιυόν την [[Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης]] ([[UTC +2]])**

## Γυναικών
### Όμιλος Α

### Όμιλος Β

### Νοκάουτ


**Όλες οι ώρες, χρησιμοποιυόν την [[Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης]] ([[UTC +2]])**

## Πίνακας Μεταλλίων
### Αριθμός Μεταλλίων ανά Εθνική Παραολυμπιακή Επιτροπή

### Ανά Αγώνισμα

## Παραπομπές
NGC 4274

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4274** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Απέχει περίπου 45 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και η διάμετρός του εκτιμάται πως είναι  περίπου 95 χιλιάδες έτη φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Μαρτίου 1785.

## Χαρακτηριστικά
Ο NGC 4274 χαρακτηρίζεται από τους επικαλυπτόμενους εξωτερικούς βραχίονες του, που σχηματίζουν μια δακτυλιοειδή δομή με φαινόμενη διάμετρο 2,8′. Οι εσώτεροι βραχίονες ξεκινούν σχεδόν από το άκρο του κεντρικού «εξογκώματος» του γαλαξία και είναι λαμπροί με γραμμές σκόνης. Επίσης έχουν ανακαλυφθεί εξωτερικοί πιο αμυδροί βραχίονες που επίσης σχηματίζουν δακτύλιο, διαμέτρου 5,9′. Επιπλέον υπάρχουν δακτύλιοι κοντά στον πυρήνα. Η «ράβδος» του γαλαξία είναι μήκους 5 kpc. 

## Υπερκαινοφανής
Στις 7 Νοεμβρίου 1999 παρατηρήθηκε στον γαλαξία αυτόν ο υπερκαινοφανής τύπου ΙΙ **SN 1999ev**.

## Παρακείμενοι γαλαξίες
Ο NGC 4274 είναι ο σημαντικότερος γαλαξίας της ομώνυμης ομάδας γαλαξιών. Στην ομάδα αυτή ανήκουν επίσης οι γαλαξίες NGC 4173, NGC 4245, NGC 4251, NGC 4283, IC 3215, NGC 4310 και NGC 4314. ενώ η ίδια ανήκει με τη σειρά της στις ομάδες γαλαξιών «Κόμη Ι» του Υπερσμήνους της Παρθένου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
4274
39724
07377
+05-29-060
Ακρωτήριο των Παρθένων

μικρογραφία|Ακρωτήριο των Παρθένων
Το **ακρωτήριο των Παρθένων** (*ισπανικά*: Cabo Vírgenes, *αγγλικά:* Cape Virgins) είναι το νοτιοανατολικό άκρο της ηπειρωτικής Αργεντινής στη Νότια Αμερική. Λίγο πιο νοτιοδυτικά, είναι το Σημείο Ντούνγκενες (*ισπανικά*: Punta Dúngeness). Ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος έφτασε στο ακρωτήριο στις 21 Οκτωβρίου 1520 κατά τη διάρκεια της ισπανικής αποστολής στην Ανατολική Ασία και ανακάλυψε ένα στενό, που τώρα ονομάζεται Στενό του Μαγγελάνου προς τιμήν του. Καθώς στις 21 Οκτωβρίου ήταν η γιορτή της Αγίας Ούρσουλας και των Έντεκα Χιλιάδων Παρθένων, ονόμασε το ακρωτήρι προς τιμήν τους. Η γεωγραφική του θέση του είναι ο νότιος 52ος παράλληλος και αποτελεί κατά προσέγγιση αντίποδα του Άμστερνταμ (βρίσκεται στον 52ο παράλληλο του βόρειου ημισφαιρίου).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Αργεντινής
Nakajima Ki-8

Το **Nakajima Ki-8** ήταν μονοκινητήριο διθέσιο μαχητικό που ανέπτυξε η εταιρεία Nakajima για τον Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Στρατό. Το αεροσκάφος αυτό δεν υιοθετήθηκε από τον Αυτοκρατορικό Στρατό και έτσι ολοκληρώθηκαν μονάχα ορισμένα πρωτότυπα.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Οι εργασίες πάνω στο Ki-8 ξεκίνησαν το 1933. Επρόκειτο για ένα μονοπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής, με πτέρυγες σχήματος «ανεστραμμένου γλάρου» και σταθερό σύστημα προσγείωσης. Προωθούνταν από αστεροειδή κινητήρα Nakajima Kotobuki Ha-1-3 και ο οπλισμός που θα έφερε θα αποτελούνταν από δύο πολυβόλα των 7,7&nbsp;mm καθώς και ένα ακόμα πολυβόλο αυτού του διαμετρήματος πίσω.

Οι δοκιμαστές-πιλότοι που αξιολόγησαν το Ki-8 ήταν αρκετά επικριτικοί, εκφράζοντας προβληματισμούς σχετικά με την ευστάθειά του. Επίσης, το αρχικό πρωτότυπο είχε αρκετές δομικές και κατασκευαστικές ατέλειες και άλλα προβλήματα. Παρόλο που έγιναν αρκετές διορθώσεις προκειμένου να διορθωθούν τα προαναφερθέντα ζητήματα, το Ki-8 δεν είχε επιδόσεις ανώτερες του μαχητικού Τύπου&nbsp;91 που ήταν ήδη σε υπηρεσία και δεδομένου πως ο Αυτοκρατορικός Στρατός δεν ενδιαφέρονταν να αποκτήσει διθέσια μαχητικά, το πρόγραμμα ανάπτυξης του Ki-8 τερματίστηκε το 1934, έπειτα από την ολοκλήρωση πέντε πρωτοτύπων. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ki-008
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Τελωνειακή Σύμβαση περί της διεθνούς μεταφοράς

μικρογραφία|Νταλίκα που εκτελεί μεταφορές TIR
Η **Τελωνειακή Σύμβαση περί της διεθνούς μεταφοράς εμπορευμάτων βάσει των δελτίων TIR** (**Σύμβαση TIR**) είναι πολυμερής συνθήκη που συνήφθη στη Γενεύη στις 14 Νοεμβρίου 1975 για την απλοποίηση και την εναρμόνιση των διοικητικών διατυπώσεων των διεθνών οδικών μεταφορών. TIR σημαίνει "Transports Internationaux Routiers", Διεθνείς Οδικές Μεταφορές στα ελληνικά. Η σύμβαση του 1975 αντικατέστησε τη σύμβαση TIR του 1959, η οποία αντικατέστησε η ίδια τη συμφωνία TIR του 1949 μεταξύ ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών. Οι συμβάσεις εγκρίθηκαν υπό την αιγίδα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE). Από τον Δεκέμβριο του 2020, υπάρχουν 77 μέρη στη Σύμβαση.

Η Σύμβαση TIR θεσπίζει ένα διεθνές σύστημα τελωνειακής διαμετακόμισης με τη μέγιστη δυνατότητα διακίνησης εμπορευμάτων:

*σε σφραγισμένα οχήματα ή εμπορευματοκιβώτια·
*από τελωνείο αναχώρησης σε μια χώρα σε τελωνείο προορισμού σε άλλη χώρα·
*χωρίς να απαιτούνται εκτενείς και χρονοβόροι συνοριακοί έλεγχοι στα ενδιάμεσα σύνορα·

ενώ, ταυτόχρονα, παρέχει στις τελωνειακές αρχές την απαιτούμενη ασφάλεια και εγγυήσεις.
Το σύστημα TIR όχι μόνο καλύπτει την τελωνειακή διαμετακόμιση οδικώς, αλλά είναι δυνατός συνδυασμός με άλλους τρόπους μεταφοράς.

Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 33.000 διεθνείς μεταφορείς είχαν εξουσιοδοτηθεί (από τις αντίστοιχες αρμόδιες εθνικές αρχές τους) να έχουν πρόσβαση στο σύστημα TIR, χρησιμοποιώντας περίπου 1,5 εκατομμύρια δελτία TIR ετησίως.

Υπό το πρίσμα της αναμενόμενης αύξησης του παγκόσμιου εμπορίου, της περαιτέρω διεύρυνσης της γεωγραφικής του εμβέλειας και της επικείμενης εισαγωγής ενός ηλεκτρονικού συστήματος TIR (το λεγόμενο «σύστημα eTIR»), αναμένεται ότι το σύστημα TIR θα παραμείνει το μοναδικό πραγματικά παγκόσμιο τελωνειακό σύστημα διαμετακόμισης.

Το ακρωνύμιο "TIR" εισήλθε σε πολλές γλώσσες που κατέστη συνώνυμο των μεγάλων εμπορικών φορτηγών ως νεολογισμός. 

Η Σαουδική Αραβία προσχώρησε στη σύμβαση στις 17 Μαΐου 2018 και η σύμβαση ετέθη σε ισχύ για τη Σαουδική Αραβία στις 17 Νοεμβρίου 2018. Η Αίγυπτος προσχώρησε στη σύμβαση στις 16 Δεκεμβρίου 2020 και ετέθη σε ισχύ στην Αίγυπτο στις 16 Ιουνίου 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεθνείς οδικές μεταφορές
Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες
Καλαθοσφαίριση με Αναπηρικό Αμαξίδιο στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2024

Οι αγώνες Καλαθοσφαίρισης με Αναπηρικό Αμαξίδιο στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2024, διεξάγονται από τις 29 Αυγούστου έως και τις 8 Σεπτεμβρίου, στην Bercy Arena.

## Ανδρών
### Όμιλος Α

### Όμιλος Β

Πηγή: Paralympic.org 

### Νοκάουτ


**Όλες οι ώρες, χρησιμοποιυόν την [[Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης]] ([[UTC +2]])'

==Γυναικών==
=== Όμιλος Α ===



===Όμιλος Β===


Πηγή: [https://paralympic.org Paralympic.org]

===Νοκάουτ===
<section begin=MP />

**Όλες οι ώρες, χρησιμοποιυόν την Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC +2)'

## Πίνακας Μεταλλίων
### Ανά ΕΠΕ

### Αποτελέσματα

Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2024
Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 1996

Οι **εσωκομματικές εκλογές του [[ΠΑΣΟΚ]] του 1996** πραγματοποιήθηκαν στις 30 Ιουνίου 1996, στα πλαίσια του 4ου Συνέδριου του. Οι υποψήφιοι ήταν δύο: ο Κώστας Σημίτης και ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Ο πρώτος έλαβε 2.732 ψήφους, ενώ ο δεύτερος 2.324, 17 σύνεδροι ψήφισαν άκυρο και 28 λευκό.

## Ιστορικό
Μετά την παραίτηση του ιδρυτή του Κινήματος, Ανδρέα Παπανδρέου, από την πρωθυπουργία στις 17 Ιανουαρίου 1996,  η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με εισήγηση του Γραμματέα της, Κώστα Σκανδαλίδη, αποφάσισε τις διαδικασίες εκλογής νέου πρωθυπουργού από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος. Την επόμενη μέρα, η Κ.Ο. επέλεξε ανάμεσα στους Κώστα Σημίτη, Άκη Τσοχατζόπουλο, Γεράσιμο Αρσένη και Γιάννη Χαραλαμπόπουλο, τον Κώστα Σημίτη ως νέο πρωθυπουργό της χώρας,  ενώ ο ίδιος ορκίστηκε στις 22 Ιανουαρίου.  Στις 23 Ιουνίου απεβίωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Μια εβδομάδα αργότερα, διεξήχθη το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ σε τεταμένο κλίμα, όπου ο Σημίτης αντιμετώπισε ξανά τον Τσοχατζόπουλο, και ενώ ο ίδιος ο Σημίτης δήλωσε πως θα παραιτηθεί από την πρωθυπουργία εάν δεν κέρδιζε, οι υποστηρικτές του Τσοχατζόπουλου, υποστήριξαν τον θεσμό της «διαρχίας» (δηλαδή την παραμονή του Σημίτη στην πρωθυπουργία, ακόμα και εάν έχανε τις εκλογές για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ).

## Υποψηφιότητες

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


ΠΑΣΟΚ 1996
Κατηγορία:Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Εκκλησιαστικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Το **Εκκλησιαστικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης** είναι ένας πολιτιστικός χώρος που φιλοξενεί εκκλησιαστικά κειμήλια και τέχνη, κυρίως από τη Βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο. Στεγάζεται στο κτίριο της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, και είναι αφιερωμένο στην παρουσίαση και διατήρηση της θρησκευτικής κληρονομιάς της πόλης.

Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει εικόνες, ιερά σκεύη, χειρόγραφα, και άλλα εκκλησιαστικά αντικείμενα που χρονολογούνται από διάφορες περιόδους της ιστορίας της πόλης. Τα εκθέματα αναδεικνύουν την πλούσια θρησκευτική και καλλιτεχνική παράδοση της Θεσσαλονίκης, που υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Ορθοδοξίας.

Οι επισκέπτες του μουσείου μπορούν να δουν έργα τέχνης που αντικατοπτρίζουν τη σύνδεση της Θεσσαλονίκης με την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και να κατανοήσουν καλύτερα τον πολιτιστικό και θρησκευτικό πλούτο της περιοχής. Το μουσείο προσφέρεται σε όσους ενδιαφέρονται για την εκκλησιαστική ιστορία και τη βυζαντινή τέχνη.

## Πηγές
https://www.thessalonikitourism.gr/index.php/el/component/k2/item/375-the-ecclesiastical-museum-of-the-holy-metropolis-of-thessaloniki

Κατηγορία:Θρησκευτικά μουσεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μουσεία στη Θεσσαλονίκη
Επαρχία Χοτζαλί

Η **επαρχία Χοτζαλί** (αζερικά: Xocalı rayonu) είναι μία από τις 66 επαρχίες του Αζερμπαϊτζάν.  Βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χώρας. Ο δήμος συνορεύει με τις επαρχίες Καλμπατζάρ, Λατσίν, Σουσά, Άγνταμ και Χοτζαβέντ. Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας είναι το Χοτζαλί. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, η επαρχία είχε πληθυσμό 28.800 κατοίκων.

Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής καταλήφθηκε και έγινε μέρος της επαρχίας Ασκεράν της  δημοκρατίας του Αρτσάχ. Μετά τον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ του 2020, το Αζερμπαϊτζάν κατέλαβε μερικά χωριά της επαρχίας, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής καί της πρωτεύουσας της, τέθηκε υπό τον έλεγχο των ρωσικών ειρηνευτικών δυνάμεων. Μετά την επίθεση του 2023 του Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, ολόκληρη η περιοχή καταλήφθηκε από το Αζερμπαϊτζάν μετά την παραίτηση του στρατού του Αρτσάχ .

## Παραπομπές



Χοτζαλι
Βιττόριο Μεάνο

Ο **Βιττόριο Μεάνο** (, Σούζα, Βασίλειο της Ιταλίας, 1860 - Μπουένος Άιρες, Αργεντινή, 1904) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας ο οποίος εργάστηκε σε αριθμό εγχειρημάτων ανεγέρσεως επιβλητικών δημοσίων κτιρίων στην ευρύτερη περιοχή της Νότιας Αμερικής, όπως, μεταξύ άλλων, στην Ουρουγουάη, καθώς και στην Αργεντινή.

## Βιογραφία
### Σπουδές και απαρχές σταδιοδρομίας
Ο Βιττόριο Μεάνο ακολούθησε σπουδές αρχιτεκτονικής στην Ακκαντέμια Αλμπερτίνα του Τορίνου.

Το 1884, μετέβη στην Αργεντινή, προκειμένου να εργαστεί εντός του εργαστηρίου του Ιταλού αρχιτέκτονα Φραντσέσκο Ταμπουρίνι, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, συμμετείχε σε αριθμό σημαντικών δημοσίων έργων, όπως, μεταξύ άλλων, η περαιτέρω επέκταση, καθώς και η ανακαίνιση της Κάσα Ροσάδα.

### Μπουένος Άιρες: εργασίες εντός του Θεάτρου Κολόν και του Εθνικού Κογκρέσου της Αργεντινής
Οι δύο αρχιτέκτονες συνεργάστηκαν από κοινού για τον σχεδιασμό και την ανέγερση του νέου κτιρίου του Θέατρο Κολόν, έως και τον θάνατο του Ταμπουρίνι, το 1890, ημερομηνία κατόπιν της οποίας ο Μεάνο ανέλαβε εξ'ολοκλήρου την υλοποίηση του εγχειρήματος.

Το 1895, έπειτα από τη νίκη του στο διαγωνισμό σχεδιασμού του Παλατιού του Εθνικού Κογκρέσου της Αργεντινής, αφοσιώθηκε αποκλειστικά και εξ'ολοκλήρου στα συγκεκριμένα δύο σημαντικά εγχειρήματα δημοσίων κτιρίων.

### Μοντεβιδέο: εργασίες εντός του Νομοθετικού Παλατιού
Ο Μεάνο επελέγη και κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό σχεδιασμού του κτιρίου του Νομοθετικό Παλάτι της Ουρουγουάης, στο Μοντεβιδέο.


Αρχείο:Palacio del Congreso Nacional (Vittorio Meano).jpg|Άποψη του Παλατιού του Εθνικού Κογκρέσου της Αργεντινής, ανεγερθέν το 1896.
Αρχείο:Buenos Aires-ColonTeatre-P3050009.jpg|Άποψη του Θεάτρου Κολόν, στο Μπουένος Άιρες, έργο των Ταμπουρίνι, Μεάνο και Ντορμάλ.
Αρχείο:Palacio legislativo aw.jpg|Άποψη του Νομοθετικού Παλατιού, στο Μοντεβιδέο.


### Δολοφονία
Στις 1 Ιουνίου 1904, επιστρέφοντας στην οικία του, βρήκε τη σύζυγό του στο κρεβάτι συνοδευόμενη από τον πρώην υπηρέτη τους, έναν Ιταλό ονόματι Χουάν (Τζοβάννι) Πασσέρα. Έπειτα από μερικά λεπτά, ο ήχος ενός πυροβολισμού ήχησε εντός της οικίας, με τον Βιττόριο να αναφωνεί: «με σκότωσαν !» Κατά την ημερομηνία εκείνη, ο Μεάνο ήταν ηλικίας 44 ετών. Ο Πασσέρα καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης συνολικής χρονικής διάρκειας δεκαεπτά ετών, ενώ η κυρία Μεάνο καταδικάστηκε στην ποινή της απελάσεως προς την Ιταλία ως μέτρο τιμωρίας.

Ο Βιττόριο Μεάνο ετάφη εντός του Κοιμητηρίου της Ρεκολέτα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Δολοφονημένοι
Απάσρα Χονγκσάκουλα

Η **Απάσρα Χονγκσάκουλα** (Apasra Hongsakula/อาภัสรา หงสกุล, γεννημένη 16 Ιανουαρίου 1947) είναι Ταϊλανδή επιχειρηματίας και Μις Υφήλιος 1965. 

Είναι κόρη του Group Captain Perm και της Kayoon Hongsakula. Ήταν η πρώτη γυναίκα από την Ταϊλάνδη και η πρώτη από Νοτιοανατολική Ασία που κέρδισε τον τίτλο Μις Υφήλιος.

Στο διαγωνισμό Μις Ταϊλάνδη το 1964 που πραγματοποιήθηκε στην Μπανγκόκ, κέρδισε τον τίτλο. Συμμετείχε στα Μις Υφήλιος 1965 που πραγματοποιήθηκε στο Μαϊάμι Μπιτς της Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών όπου στέφθηκε νικήτρια.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Ταϊλανδές μοντέλα
NGC 4267

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4267** είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 17 Απριλίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
4267
39710
07373
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
+02-32-004