GAZ-13

Το **GAZ-13 Chaika** ήταν λιμουζίνα σοβιετικής κατασκευής, που παρήχθη από την GAZ από το 1959 μέχρι το 1982, αν και το αρχικό πρωτότυπο αυτοκίνητο κατασκευάστηκε το 1955 ή το 1956. Ήταν αντιγραφή από το αμερικάνικο Packard Patrician του 1955-1956. Ο βενζινοκινητήρας V8 του GAZ-13 ήταν ένα εντελώς νέο σχέδιο, και ήταν αρκετά αξιόπιστος και ανθεκτικός, αλλά ήταν αξιοσημείωτη πώς ήταν "πολύ διψασμένος για καύσιμα". Εκτός από τη στάνταρ έκδοση 4-πορτο σεντάν, ένα 4-πορτο καμπριολέ επίσης παρήχθη σε μικρά νούμερα το 1961 και το 1962, αποκλειστικά για παρελάσεις.

Εκδόσεις στέισον βάγκον, νεκροφόρας και ασθενοφόρου επίσης παράγονταν σε ένα εργοστάσιο αμαξωμάτων στη Λετονία και εξάγονταν για πώληση πίσω στα εργοστάσια της GAZ στην Ρωσία. To Chaika επίσης εξαγόταν στην Κίνα, στη Βόρεια Κορέα, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και στην Κούβα. Ο Νικίτα Χρουστσόφ χρησιμοποιούσε περιστασιακά μια Chaika, την οποία προτιμούσε πιο πολύ από το πιο ακριβό ZiL.

Ως λιμουζίνα, τα Chaika ήταν διαθέσιμα μόνο στη σοβιετική κυβέρνηση και δεν μπορούσαν να αγοραστούν από τους μέσους πολίτες. Ωστόσο, επιτρεπόταν στους πολίτες να νοικιάζουν Chaika για γάμους.

Το 1961, παράχθηκε μια έκδοση του GAZ-13 που χρησιμοποιούσε το μπροστινό μέρος του αμαξώματος από το Αμερικάνικου Plymouth Fury του 1957-1958. Αυτήν η έκδοση είχε έναν βελτιωμένο κινητήρα και ένα ενισχυμένο σασί και αμάξωμα, αλλά τελικά αυτή η έκδοση δεν έφτασε στην παραγωγή λόγω οικονομικών δυσκολίων. Μόνο ένα πρωτότυπο παράχθηκε.

Ο Φιντέλ Κάστρο επίσης χρησιμοποιούσε ένα GAZ-13 μέχρι το 1998. Αξίζει να σημειωθεί πως το αυτοκίνητο ήταν αρκετά απαρχαιωμένο, καθώς παράγονταν συνεχόμενα για πάνω από 20 χρόνια, και ήταν βασισμένο στο Packard του 1956, το οποίο ήταν ακόμα παλαιότερο. Για αυτό, η παραγωγή σταμάτησε το 1982 και αντικαταστάθηκε από το GAZ-14, το οποίο είχε ένα νέο αμάξωμα αλλά ακόμα χρησιμοποιούσε το σασί και τον κινητήρα από το παλαιότερο όχημα. Το GAZ-14 ήταν η επόμενη λιμουζίνα της GAZ, η οποία παρήχθη από το 1977 μέχρι το 1989, όταν με διαταγές του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, η παραγωγή του GAZ-14 σταμάτησε λόγο της Περεστρόικα. Έτσι, τα υψηλόβαθμα μέλη του κράτους άρχιζαν να χρησιμοποιούν το λίγο πιο φτηνό GAZ-3102.

Ο ίδιος κινητήρας V8 επίσης χρησιμοποιήθηκε στο επόμενο GAZ-14, αλλά ήταν επίσης διαθέσιμος σε διάφορες ειδικές εκδόσεις του μικρότερου και λιγότερο πολυτελούς Volga (όπως του GAZ-23, GAZ-24-24/34, GAZ-31011 και GAZ-31013) για την KGB. Λόγω της ισχύος και της αξιοπιστίας του, σε μια ελαφρώς βελτιωμένη μορφή προσαρμοσμένη για καλύτερη οικονομία, αν και με τα περισσότερα εξαρτήματα εναλλάξιμα, ο κινητήρας βρήκε τον δρόμο του και στα φορτηγά GAZ-53, GAZ-66, και GAZ-3307/3309, μαζί με τις παραλλαγές τους, αλλά και στα λεωφορεία PAZ-672 και PAZ-3205, μαζί με το αμφίβιο στρατιωτικό όχημα BRDM-2. Ο κινητήρας συνέχισε να κατασκευάζεται, με μικρούς εκσυγχρονισμούς, μέχρι το 2021.


Αρχείο:Tschaika (7906329546).jpg|Μπροστινή όψη.
Αρχείο:GAZ-13 Chaika during the Oldtimer Show 2008.jpg|Πίσω όψη. Παρατηρήστε την απόληξη της εξάτμισης που είναι ενσωματωμένη στον πίσω προφυλακτήρα, καθώς και τα πίσω πτερύγια αμερικανικού τύπου στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Αρχείο:GAZ-13 Chaika during the Oldtimer Expo 2008.jpg|Έκδοση σεντάν.
Αρχείο:GAZ 13B Chaika (1968) 1X7A8082.jpg|Η σπάνια έκδοση καμπριολέ.
Αρχείο:Flickr - Hugo90 - GAZ Chaika.jpg|Το σήμα της GAZ.
Αρχείο:Chaika car interior.JPG|Το σαλόνι.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μοντέλα GAZ
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας