Kick Out the Jams

Το ***Kick Out the Jams*** είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικανικού rock συγκροτήματος MC5. Ένα ζωντανό άλμπουμ, ηχογραφήθηκε στο Γκράντε Μπόλρουμ στο Ντιτρόιτ σε δύο νύχτες, 30 και 31 Οκτωβρίου του 1968 και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1969, από την Elektra Records. 

Το άλμπουμ έφτασε στο Νο. 30 του ''Billboard'' 200 chart, με το ομώνυμο κομμάτι να φτάνει στο Νο. 82 του ''Billboard'' Hot 100. Αν και το άλμπουμ αρχικά έλαβε αρνητική κριτική από το *[[Rolling Stone]]* όταν κυκλοφόρησε, θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της punk rock μουσικής και κατατάχθηκε στο νούμερο 294 στις λίστες «Τα 500 Σπουδαιότερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών» του *Rolling Stone* τόσο το 2003 όσο και το 2012,   με το άλμπουμ να πέφτει στην 349η θέση σε μια αναθεωρημένη λίστα του 2020. 

## Παρασκήνιο και κυκλοφορία
Το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο 30 στο ''Billboard'' Albums chart, «στον απόηχο μιας μεγάλης διαφημιστικής καμπάνιας», έγραψε ο Ρόμπερτ Κριστγκό στο *[[Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies]]* (1981).  Στον Καναδά, το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο 37. 

Ενώ τα "Ramblin' Rose" και "Motor City Is Burning" ξεκινούν με την τυπική αριστερή και επαναστατική ρητορική του συγκροτήματος, η εναρκτήρια γραμμή του ομώνυμου κομματιού ήταν αυτή η οποία προκάλεσε διαμάχη. Ο τραγουδιστής Ρομπ Τάινερ φώναξε: "And right now... right now... right now it's time to... kick out the jams, motherfuckers!" (ελεύθερη μετάφραση: «Και τώρα... τώρα... τώρα είναι η ώρα να... κλοτσήσουμε τα τζαμαρίσματα, μαλάκες!») πριν από τα εναρκτήρια riffs. Τα στελέχη της Elektra Records προσβλήθηκαν από αυτή τη φράση και προτίμησαν να την αφαιρέσουν από το άλμπουμ (αντικαθιστώντας τις προσβλητικές λέξεις με «αδελφοί και αδελφές» ("brothers and sisters")), ενώ το συγκρότημα και ο μάνατζερ Τζον Σινκλέρ αντιτάχθηκαν σθεναρά σε αυτό. &#x5B;*[[Βικιπαίδεια:Εκκρεμεί παραπομπή|<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2012)">απαιτείται παραπομπή</span>]]*]

Ωστόσο, το 2002, ο Γουέιν Κρέιμερ εξήγησε στον Τέρι Γκρος του NPR στην εκπομπή της, *[[Fresh Air]]*, ότι το συγκρότημα κατάλαβε και αποδέχτηκε ότι το single έπρεπε να ηχογραφηθεί δίχως βωμολοχίες.
 Η αρχική κυκλοφορία είχε τυπωμένο στο εσωτερικό εξώφυλλο του άλμπουμ την φράση "kick out the jams, Motherfuckers!", αλλά σύντομα αποσύρθηκε από τα καταστήματα. Τότε, δύο εκδόσεις κυκλοφόρησαν και οι δύο με λογοκριμένα εξώφυλλα, με την μη λογοκριμένη ηχητική έκδοση να πωλείται πίσω από τα περίπτερα δίσκων.

Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε περισσότερο όταν τα πολυκαταστήματα Hudson's αρνήθηκαν να διαθέσουν το άλμπουμ. Οι εντάσεις μεταξύ του συγκροτήματος και της αλυσίδας Hudson's κλιμακώθηκαν σε σημείο που τα πολυκαταστήματα αρνήθηκαν να διαθέσουν οποιοδήποτε άλμπουμ από την δισκογραφική εταιρεία Elektra, αφού οι MC5 έβγαλαν μια ολοσέλιδη διαφήμιση η οποία, σύμφωνα με τον Ντάνι Φιλντς, «ήταν απλώς μια φωτογραφία του Ρομπ Τάιντερ και το μόνο που έγραφε ήταν 'Fuck Hudson's' (μετάφραση: «Γαμώ τα Hudson's»). Και είχε το λογότυπο της Elektra».  Για να τερματιστεί η σύγκρουση και να αποφευχθεί περαιτέρω οικονομική απώλεια, η Elektra έβγαλε τους MC5 από την δισκογραφική της εταιρεία. 

Την ίδια χρονιά, οι Jefferson Airplane ηχογράφησαν το τραγούδι "We Can Be Together" για το άλμπουμ τους *[[Volunteers (άλμπουμ, Jefferson Airplane)|Volunteers]]*, ένα τραγούδι το οποίο περιείχε τη λέξη "motherfucker". Σε αντίθεση με την Elektra, η RCA Records κυκλοφόρησε το άλμπουμ δίχως καθόλου λογοκρισία.

## Μουσική και στίχοι
Η μουσική του *Kick Out the Jams* έχει περιγραφεί ως «ωμή, εκκεντρική, άγρια και λυσσαλέα». Το *[[Classic Rock (περιοδικό)|Classic Rock Magazine]]* έγραψε ότι: «είναι μια συγκλονιστική εισαγωγή σε ένα συγκρότημα το οποίο είχε τόσο πολύ θυμό και απογοήτευση να βγάλει από το σύστημά του».

Το "Kick out the jams" έχει θεωρηθεί ως ένα σύνθημα του ήθους της δεκαετίας του 1960 για επανάσταση και απελευθέρωση, μια προτροπή για να «κλοτσήσεις» (ελληνική μετάφραση του: "kick out") των περιορισμών σε διάφορες μορφές. &#x5B;*[[Βικιπαίδεια:Εκκρεμεί παραπομπή|<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2012)">απαιτείται παραπομπή</span>]]*&#x5D; Για να γίνει παράθεση του κιθαρίστα των MC5, Γουέιν Κρέιμερ, από τη συνέντευξή του με την Κάρολαϊν Μπούτσερ στο περιοδικό *[[Disc (περιοδικό)|Disc & Music Echo]]* στις 8 Αυγούστου του 1970:Ο κόσμος έλεγε «ω ουάου, το "kick out the jams" σημαίνει σπάστε τους περιορισμούς» κ.λπ. και έκανε μια καλή είδηση, αλλά όταν το γράψαμε δεν το είχαμε αυτό στο μυαλό μας. Χρησιμοποιήσαμε για πρώτη φορά τη φράση όταν ήμασταν η μπάντα σε μια αίθουσα χορού στο Ντιτρόιτ, και παίζαμε εκεί κάθε εβδομάδα με μια άλλη μπάντα από την περιοχή. [...] Αποκτήσαμε τη συνήθεια, όντας το είδος των πανκ το οποίο είμαστε, να τους φωνάζουμε να κατέβουν από τη σκηνή, να κλωτσήσουν τα τζαμς, το οποίο σημαίνει να σταματήσουν να τζαμάρουν. Το λέγαμε συνέχεια και έγινε ένα είδος εσωτερικής φράσης. Τώρα, νομίζω ότι οι άνθρωποι μπορούν να βγάλουν ό,τι θέλουν από αυτό. Αυτό είναι ένα από τα καλά πράγματα της rock and roll. Ο τίτλος έχει επίσης ερμηνευτεί ξανά ως ένα μήνυμα του κατεστημένου μεταμφιεσμένο σε επαναστατικό ύμνο. Ο Ντέιβιντ Μπόουι τραγουδάει στο τραγούδι "Cygnet Committee": "[We] stoned the poor on slogans such as / Wish You Could Hear / Love Is All We Need / Kick Out the Jams / Kick Out Your Mother" (μετάφραση: [Εμείς] λιθοβολήσαμε τους φτωχούς με σλόγκαν όπως / You Could Hear / Love Is All We Need / Kick Out the Jams / Kick Out Your Mother»).

## Κριτική υποδοχή
Όταν κυκλοφόρησε, ο κριτικός Λέστερ Μπανγκς, γράφοντας την αρχική κριτική του για το *Rolling Stone*, αποκάλεσε το *Kick Out the Jams* ένα «γελοίο, υπερβολικό, επιτηδευμένο άλμπουμ».  Αντίθετα με αυτό, η σύγχρονη άποψη για το άλμπουμ το θεωρεί γενικά πολύ σημαντικό, σημειώνοντας την επιρροή του στη rock μουσική την οποία ακολούθησε. Ο Μαρκ Ντέμινγκ σε μια αναδρομική κριτική για το AllMusic το αποκάλεσε «ένα από τα πιο δυναμικά και ενεργητικά ζωντανά άλμπουμ τα οποία έχουν γίνει ποτέ». Ο κριτικός του *[[PopMatters]]*, Άνταμ Γουίλιαμς, έγραψε: «Για τα λεφτά μου, το 'Kick Out the Jams' είναι ένας από τους σπουδαιότερους δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Είναι μια υπέροχη χρονική πύλη στο παρελθόν, μια φευγαλέα ματιά σε ένα συγκρότημα το οποίο είχε πραγματικά τα κότσια να το περπατήσει σαν να το μιλούσε» και ότι «καμία ζωντανή ηχογράφηση δεν έχει αποτυπώσει τα πρωταρχικά στοιχεία της rock περισσότερο από την πρώτη προσπάθεια των MC5».  Ο ίδιος ο Μπανγκς θα άλλαζε γνώμη για το άλμπουμ, γράφοντας σε μια υποσημείωση στο δοκίμιό του τους Troggs με τίτλο: "James Taylor Marked for Death" (μετάφραση: Ο Τζέιμς Τέιλορ Σημαδεύτηκε για Θάνατο»):

## Κληροδότημα
Τον Μάρτιο του 2005, το *[[Q (περιοδικό)|Q]]* τοποθέτησε το τραγούδι "Kick Out the Jams" στο νούμερο 39 στη λίστα του με τα «100 Σπουδαιότερα Κομμάτια Κιθάρας». Το ίδιο κομμάτι ονομάστηκε στην θέση 65 στη λίστα με τα καλύτερα τραγούδια hard rock όλων των εποχών από το VH1.

«Οι MC5 ήταν ένα ευμετάβλητο συγκρότημα», σχολίασε ο κιθαρίστας Γουέιν Κρέιμερ. «Ήμασταν ασυνεπείς. Ξαφνικά, αυτή ήταν *η* νύχτα. Ήταν μεγάλη πίεση για εμάς. Το ακούω κάθε φορά που ακούω τον δίσκο. Με ακούω να κάνω αδέξια λάθη στην κιθάρα. Ακούω τον Ντένις παντού στα τέμπο. Ακούω τον Ρομπ να μην έχει ακριβώς την τέλεια φωνή με την οποία είχε την ικανότητα να τραγουδήσει». 

Ο Τάιλερ Κέιν του *[[Paste (περιοδικό)|Paste]]* έγραψε το 2018: «Μπορεί να μην ήταν μέχρι το 1977 που το punk rock έγινε κάπως οικείος όρος, όμως τα θεμέλιά του τέθηκαν το 1969 με την λαμπρή άφιξη των Motor City Five, του *Kick Out the Jams*». 

Το *[[Classic Rock (περιοδικό)|Classic Rock]]* γράφοντας το 2021, ότι: «Ενώ πολλοί θα πρότειναν άλμπουμ από τους Deep Purple, τους Thin Lizzy, τους UFO και άλλους, είναι εύλογο πως το *Kick Out The Jams* είναι το καλύτερο ζωντανό άλμπουμ όλων των εποχών».

Το 2024, η Ultimate Guitar χαρακτήρισε το άλμπουμ ως ένα από τα σπουδαιότερα proto-punk άλμπουμ. Ο αρθρογράφος Γκρεγκ Πράτο έγραψε: «Λίγοι ροκάδες έχουν υπάρξει ποτέ αρκετά τολμηροί ώστε να κάνουν το ντεμπούτο τους με μεγάλη δισκογραφική εταιρεία μια ζωντανή ηχογράφηση. Αλλά επειδή οι MC5 – συντομογραφία του 'Motor City 5' – ήταν ένα από τα πιο εκρηκτικά και με υψηλή ενέργεια ζωντανά συγκροτήματα της εποχής, όλα έβγαζαν νόημα, ειδικότερα αφού άκουσα την πλήρη επίθεση του ομώνυμου τραγουδιού το οποίο άνοιξε το άλμπουμ από το 1969». 

## Λίστα κομματιών

## Προσωπικό

; **MC5**

* Ρομπ Τάινερ – κύρια φωνητικά
* Γουέιν Κρέιμερ – κύρια κιθάρα, δεύτερα φωνητικά, κύρια φωνητικά στο "Ramblin' Rose"
* Φρεντ «Σόνικ» Σμιθ – ρυθμική κιθάρα, δεύτερα φωνητικά
* Μάικλ Ντέιβις – μπάσο κιθάρα
* Ντένις Τόμπσον – ντραμς

; **Επιπλέον προσωπικό**

* Αδελφός ΤΖ. Σ. Κρόφορντ – «πνευματικός σύμβουλος»
* Τζον Σινκλέρ – «καθοδήγηση», σημειώσεις στο άρθρό μου
* Μπρους Μπότνικ – μηχανικός
* Ρόμπερτ Λ. Χάιμαλ, Γουίλιαμ Σ. Χάρβεϊ – έργα τέχνης
* Τζόελ Μπρόντσκι – φωτογραφία εξωφύλλου άλμπουμ
* Μαγκνταλένα Σινκλέρ – φωτογραφία με γραμμική απεικόνιση

## Charts

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Kick Out the Jams'' στο Discogs (λίστα κυκλοφοριών)

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1969
Κατηγορία:Άλμπουμ των MC5