open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καζακική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η **Καζακική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία** (, *Kazakskaya Avtonomnaya Socialisticheskaya Sovetskaya Respublika* *, Καζακικό Ομοιόμορφο Τουρκικό Αλφάβητο: Qazaq Aptonom Sotsijalistik Sovettik Respuʙlikasь), ήταν μια αυτόνομη δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης εντός της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ), υφιστάμενη από το 1925 μέχρι το 1936. 

## Ιστορία
Η Καζακική ΑΣΣΔ δημιουργήθηκε αρχικά ως Κιργιζική ΑΣΣΔ (δεν πρέπει να συγχέεται με την Κιργιζική ΑΣΣΔ των ετών 1926-36, μια περιοχή τηςΚεντρικής Ασίας, η οποία σήμερα είναι το ανεξάρτητο κράτος του Κιργιστάν) στις 26 Αυγούστου 1920, και ήταν μέρος της ΡΣΟΣΔ. Πριν από τη Ρωσική Επανάσταση, οι Καζάκοι στη Ρωσία ήταν γνωστοί ως "Κιργίζιοι-Καζάκοι" ή απλά "Κιργίζιοι" (και από τους Κιργιζίους ως "Καρά-Κιργκίζ"). Αυτή η πρακτική συνεχίστηκε ως τις αρχές της Σοβιετικής περιόδου, και η Κιργιζική ΑΣΣΔ ήταν μια εθνική δημοκρατία για τους Καζάκους. Ωστόσο, στις 15-19 Ιουνίου 1925 το πέμπτο Καζακικό Συμβούλιο των Σοβιέτ αποφάσισε να μετονομάσει τη δημοκρατία, ως Καζακική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Η πρωτεύουσα της πρώην Κιργιζικής ΑΣΣΔ ήταν το Ακ-Μετσέτ, έγινε η πρωτεύουσα της Καζακικής ΑΣΣΔ αλλά μετονομάστηκε σε Κιζιλορντά, από το καζακικό κόκκινο κέντρο". Το 1927 ή το 1929 το Άλμα-Άτα ορίστηκε ως η νέα πρωτεύουσα της ΑΣΣΔ. Τον Φεβρουάριο του 1930, υπήρξε μια αντισοβιετική ανταρσία στο χωριό Σοζάκ. Στις 5 Δεκεμβρίου του 1936, η Καζακική ΑΣΣΔ αποσπάστηκε από τη ΡΣΟΣΔ και δημιουργήθηκε η Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Καζακστάν.

## Γεωγραφία
Η Καζακική ΑΣΣΔ, η οποία διαδέχτηκε την Κιργιζική ΑΣΣΔ, είχε όλη την επικράτεια της προηγούμενης ΑΣΣΔ, συν ένα μέρος του Ουζμπεκιστάν (Αυτόνομη Περιφέρεια των Καρακαλπάκ), του Τουρκμενιστάν (βόρεια ακτή του Κάρα-Μπογκάζ-Γκολ) και τη Ρωσία (μέρος της σημερινής περιφέρειας Αρινμπούρκ). Τα εδάφη αυτά μεταφέρθηκαν από την Καζακική ΑΣΣΔ την επόμενη δεκαετία. 

Οι διοικητικές υποδιαιρέσεις της ΑΣΣΔ άλλαξαν αρκετές φορές στην ιστορία της. Το 1928, τα γκουμπερνίγια (κυβερνεία) τα οποία κληρονόμησε από την Κιργιζική ΑΣΣΔ αντικαταστάθηκαν με 13 οκρούγκ και επαρχίες. Το 1932, η δημοκρατία χωρίστηκε σε έξι μεγαλύτερα ομπλάστ (περιφέρειες). Αυτές ήταν: 
* Περιφέρεια Ακτόμπε (πρωτεύουσα: Ακτομπέ)
* Άλμα-Άτα (πρωτεύουσα: Αλμάτι)
* Ανατολική Καζακική Περιφέρεια (πρωτεύουσα: Σεμέι)
* Περιφέρεια Καραγκάντα (πρωτεύουσα: Πετροπάβλ)
* Νότια Καζακική Περιφέρεια (πρωτεύουσα: Σιμκέντ)
* Δυτική Καζακική Περιφέρεια (πρωτεύουσα: Οράλ).
Στις 31 Ιανουαρίου του 1935, δημιουργήθηκε μια νέα εδαφική διαίρεση που περιελάμβανε τα ομπλάστ με ένα νέο οκρούγκ, το Καρκαραλίνσκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν
Κατηγορία:Αυτόνομες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης
Ιατρική μετάφραση

**Ιατρική μετάφραση** είναι η μετάφραση των τεχνικών, ρυθμιστικών, κλινικών ή διαφημιστικών αποδεικτικών εγγράφων, των λογισμικών ή των προγραμμάτων κατάρτισης που σχετίζονται με τα φαρμακευτικά, ιατρικά μηχανήματα, ή με τους τομείς υγειονομικής περίθαλψης. Οι περισσότερες χώρες σε όλο τον κόσμο απαιτούν  η λογοτεχνία και η επισήμανση που συνδέεται με τα ιατρικά μηχανήματα ή τα φαρμακευτικά προϊόντα που πωλούνται, να μεταφραστούν στην εθνική γλώσσα (ή γλώσσες). Επιπλέον, τα έγγραφα που είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών συχνά απαιτούν μετάφραση, προκειμένου οι τοπικοί ιατροί των κλινικών και οι ασθενείς και οι αντιπρόσωποι  να είναι σε θέση να τα διαβάσουν. Οι ρυθμιστικές εγκεκριμένες υποβολές συνήθως πρέπει να μεταφράζονται κι αυτές.

Εκτός από τις γλωσσικές δεξιότητες, απαιτείται ειδική εκπαίδευση και γνώσεις πάνω στο αντικείμενο, προκειμένου  να μεταφραστεί ένα κείμενο ιατρικού περιεχομένου. Αυτό οφείλεται στην ιδιαίτερα τεχνική, ιδιάζουσα και ρυθμιζόμενη φύση των ιατρικών κειμένων.

## Διαδικασία
Επειδή η ιατρική μετάφραση είναι συνήθως μια διαδικασία πολλαπλών βημάτων, πραγματοποιείται συνήθως από ένα μεταφραστικό γραφείο, το οποίο επιβλέπει το σύνολο του έργου της διαχείρισης και τη γλωσσική ομάδα. 
Η διαδικασία μπορεί να περιλαμβάνει τα εξής βήματα:

• Εξαγωγή του κειμένου από τo αρχείο προέλευσης.

• Μετάφραση – η μετατροπή της γλώσσας του αρχείου προέλευσης  στη ζητούμενη γλώσσα.

• Επεξεργασία – η ανάγνωση και η αναθεώρηση από ένα άτομο ξεχωριστά για την εξασφάλιση της τήρησης της εγκεκριμένης  ορολογίας και του κατάλληλου ύφους και  φωνής.

• Δημοσίευση – η μετάφραση επαναφέρεται στην αρχική της μορφή (π.χ., έγγραφο του Word,  ιστοσελίδα, το πρόγραμμα e-learning)

• Διόρθωση – αυτό εξασφαλίζει ότι η διαμορφωμένη μετάφραση εμφανίζεται σωστά χωρίς κατεστραμμένο κείμενο, έχει τα κατάλληλα σημεία στίξης και η αλλαγή γραμμής και σελίδας είναι σωστές.

• Στη κριτική της χώρας – ένας ντόπιος εμπειρογνωμόνων εξετάζει την μετάφραση για να εξασφαλίσει ότι πληροί όλες τις προδιαγραφές και τις ιδιαιτερότητες του προϊόντος ή της θεραπείας. 

## Η ποιότητα και τα πρότυπα
Δεδομένης της ζωής και του θανάτου της φύσης των ιατρικών κειμένων, υπάρχει μια έντονη έμφαση στην ποιότητα μετάφρασης.

Η διεθνής ιατρική βιομηχανία είναι ιδιαίτερα οργανωμένη και οι εταιρείες που έχουν ανάγκη να μεταφράσουν τα αποδεικτικά έγγραφά τους συνήθως επιλέγουν πρακτορεία μετάφρασης που είναι πιστοποιημένα ή συμβατά με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα πρότυπα:
* ISO 9001 – σύστημα ποιότητας προτύπων
* EN 15038 – Ευρωπαϊκό πρότυπο για τη μετάφραση της ποιότητας του προμηθευτή (Μετάφραση-ποιοτικά πρότυπα)
* ISO 13485 – κυρίαρχο πρότυπο για την κατασκευή των ιατροτεχνολογικών προϊόντων.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι Προκλήσεις της Πώλησης σε Πολλαπλές Αγορές

Κατηγορία:Μετάφραση
Άλεν Λάνιερ

Ο **Άλεν Λάνιερ**, (Allen Lanier, 25 Ιουνίου 1946 - 14 Αυγούστου 2013, Λονγκ Άιλαντ, Νέα Υόρκη) ήταν Αμερικανός κιθαρίστας και κιμπορντίστας της ροκ μουσικής, γνωστός ως πρώην μέλος του συγκροτήματος Blue Öyster Cult.

## Βιογραφία
Ο Λάνιερ γεννήθηκε στο Λονγκ Άιλαντ το 1946, όντας απόγονος του ποιητή και μουσικού Σίντνι Λάνιερ. Φοίτησε στην σχολή κινηματογράφου και εργαζόταν σε μία εταιρεία ταινιών, όταν ένας συνάδελφος του τον συνέστησε στους Ντόναλντ Ρέζερ και Άλμπερτ Μπουσάρντ. Ξεκίνησε την μουσική του καριέρα από τους Soft White Underbelly το 1967, οι οποίοι εξελίχθηκαν στους Blue Öyster Cult στις αρχές της δεκαετίας του '70. Το όνομα του συγκροτήματος άλλαξε μετά από πρόταση του μάνατζερ τους, Σάντι Πέρλμαν, με τον Λάνιερ να προτείνει τα διακριτικά πάνω από το αρχικό γράμμα της δεύτερης λέξης.

Παρέμεινε με το συγκρότημα ως το 2006, με ένα διετές διάλειμμα στα μέσα της δεκαετίας του '80, ηχογραφώντας μαζί τους δεκατρία στούντιο και τέσσερα ζωντανά άλμπουμ, εκ των οποίων τα δύο έγιναν πλατινένια και τέσσερα ακόμη χρυσά. Όλες τους οι κυκλοφορίες από το 1975 ως το 1982 μπήκαν στο Top-50 του αμερικάνικου Billboard, ενώ είχαν και δύο μεγάλες σινγκλ επιτυχίες με τα τραγούδια "*[[(Don't Fear) The Reaper]]*" και "*Burnin' for You*".

Για οκτώ χρόνια είχε σχέση με την Πάτι Σμιθ και συνεργάστηκε μαζί της στα πρώτα άλμπουμ της, γράφοντας τα κομμάτια "*Elegie*" και "*Kimberly*" για το ντεμπούτο της με τίτλο "*Horses*". Η Σμιθ συνεισέφερε στους δίσκους "*[[Tyranny and Mutation]]*", "*[[Secret Treaties]]*" και "*[[Agents of Fortune]]*" των Blue Öyster Cult, συνθέτοντας τα κομμάτια "*Baby Ice Dog*", "*Career of Evil*" και "*The Revenge of Vera Gemini*", στο τελευταίο εκ των οποίων έκανε και τα κύρια φωνητικά.

Το 1978, έπαιξε πιάνο στο κομμάτι "*Julie's Been Working For The Drug Squad*" από το άλμπουμ "*[[Give 'Em Enough Rope]]*" των The Clash, ενώ συμμετείχε και σε κυκλοφορίες των Τζον Κέιλ και Τζιμ Κάρολ.

Αποσύρθηκε από την μουσική βιομηχανία το 2007 και επέστρεψε για μία συναυλία στην τεσσαρακοστή επέτειο του συγκροτήματος, το Νοέμβριο του 2012. Πέθανε στις 14 Αυγούστου 2013 λόγω χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Allen Lanier | Biography & History | AllMusic
* Allen Lanier: Founder-member of Blue Öyster Cult | The Independent
* Allen Lanier - The Blue Oyster Cult

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* blueoystercult.com

Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Κατηγορία:Αμερικανοί πιανίστες
Γουλιέλμος Β΄ του Νταμπιέρ

Ο **Γουλιέλμος Β΄ του Νταμπιέρ** (1196 - 3 Σεπτεμβρίου 1231) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κύριος του Νταμπιέρ (1216 - 1231) ήταν δεύτερος γιος του Γκυ Β΄ κυρίου του Νταμπιέρ & κοντόσταυλου της Καμπανίας και της Ματθίλδης του Μπουρμπόν. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Αρσαμμπώ Η΄ κληρονόμησε από τον πατέρα τους το Μπουρμπόν και ο Γουλιέλμος Β΄ το Νταμπιέρ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1223 τη Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας, η οποία αναγκάστηκε να χωρίσει τον πρώτο της σύζυγο Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν ύστερα από σκληρή αντίδραση των συγγενών της. Με τον γάμο αυτό ο Γουλιέλμος Β΄ έγινε αντιβασιλιάς της Φλάνδρας (1223 - 1231). Παιδιά τους ήταν :

* Γουλιέλμος Β΄ 1224-1251, κόμης της Φλάνδρας.
* Ιωάννα (1226 - 1305), παντρεύτηκε πρώτα τον Ούγο Γ΄ του Ρετέλ και μετά τον Θεοβάλδο Β΄ κόμη του Μπαρ.
* Γκυ π.  1226-1305, κόμης της Φλάνδρας.
* Ιωάννης 1228-1258, κύριος του Νταμπιέρ, υποκόμης του Τρουά και κοντόσταυλος της Καμπανίας.
* Μαρία 1230-1302.

O Γουλιέλμος Β΄ ήταν μέλος του τάγματος των Κιστερκιανών. Με την σύζυγό του Μαργαρίτα οικοδόμησαν πολλές μονές Κιστερκιανών, όπως του Αγίου Ντιζιέ (1226)· το ίδιο συνέχισαν και οι γιοι τους.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Anne E. Lester, Creating Cistercian Nuns: The Women's Religious Movement and Its Reform in Thirteenth Century Champagne, (Cornell University Press, 2011)
*Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007)

Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Φλάνδρας

Ο **Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Φλάνδρας** (1224  - 6 Ιουνίου/1251) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κύριος του Νταμπιέρ (1241 - 1251) και κόμης της Φλάνδρας (1247 - 1251).

## Bιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γουλιέλμου Β΄ κυρίου του Νταμπιέρ και της συζύγου του Μαργαρίτας της Φλάνδρας. Η μητέρα του Μαργαρίτα κληρονόμησε την Φλάνδρα και το Αινώ (1244)· αμέσως ξέσπασε πόλεμος διαδοχής ανάμεσα στον ίδιον και τα αδέλφια της μητέρας του από τον πρώτο της γάμο με τον Μπουσάρ του Αβέν. Η μητέρα του τον λάτρευε περισσότερο από τα παιδιά της με τον Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν  και τον κήρυξε συμβασιλιά και διάδοχο της, ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Θ΄ ο οποίος ορίστηκε δικαστής (1246) κατοχύρωσε την Φλάνδρα στον Γουλιέλμο Β΄ και το Αινώ στον Ιωάννη Α΄ του Αβέν, η μητέρα του τον έχρισε κόμη (1247).

Την Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ο Γουλιέλμος Γ΄ παντρεύτηκε τη Βεατρίκη των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και της Μαρίας των Χοεστάουφεν χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. Ο πόλεμος συνεχίστηκε σκληρά ανάμεσα στις δυο οικογένειες του Νταμπιέρ και του Αβέν, ώσπου κλείστηκε τελικά ειρήνη στις 19 Μαΐου/1250.

Την επόμενη χρονιά στις 6 Ιουνίου/1251, κατά την διάρκεια ενός τουρνουά, ο Γουλιέλμος Β΄ τραυματίστηκε θανάσιμα και πέθανε. Η μητέρα του υποπτεύθηκε ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από την οικογένεια του Αβέν, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει νέος πόλεμος ανάμεσα στον νεότερο αδελφό του Γκυ και τα ετεροθαλή αδέλφια τους Ιωάννη Α΄ και Βαλδουίνο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1247 τη Βεατρίκη των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Βαλδουίνος του Αβέν

Ο **Βαλδουίνος του Αβέν** (Σεπτέμβριος 1219 - 10 Απριλίου 1295)  από τον Οίκο του Αβέν ήταν μικρότερος γιος του Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν και της Μαργαρίτας Β΄, κόμισσας της Φλάνδρας. Ο γάμος των γονέων του θεωρήθηκε άκυρος αλλά ο ίδιος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης νομιμοποιήθηκαν από τον πάπα με την παρέμβαση του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας, ο Βαλδουίνος δέχτηκε σαν δώρο την Μπομώ (1246).
Βρισκόταν σε συνεχή πόλεμο μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄ με τα ετεροθαλή αδέλφια του, τα παιδιά της μητέρας του από τον δεύτερο γάμο της με τον Γουλιέλμο Β΄ του Νταμπιέρ. Ο Βαλδουίνος θεωρήθηκε προσωπικά υπεύθυνος για το ατύχημα στο τουρνουά το οποίο στοίχισε την ζωή του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού του Γουλιέλμου Β΄, κόμη της Φλάνδρας. Μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ιωάννη Α΄ του Αβέν συμφιλιώθηκε με την μητέρα του η οποία τον έστειλε στο Ναμύρ σε μια εκδικητική αποστολή. Ο Βαλδουίνος ήταν γνωστός επίσης σαν ιστορικός και συγγραφέας έγραψε τα *Συμπαντικά Χρονικά*.

## Οικογένεια

Με τον γάμο του (1243) με την Φελισιτά (1220 - 1307), κόρη του Θωμά Β΄ κυρίου του Κουσί (γιου του Ραούλ/Ραλφ Α΄ κυρίου του Κουσί), απέκτησε:
* Ιωάννης απεβ. 1283, νυμφεύτηκε την Άννα των Λουζινιάν, κόρη του Γουλιέλμου ντε Βαλένς 1ου κόμη του Πέμπροκ. 
* Βεατρίκη απεβ. 1321, παντρεύτηκε (1281) τον Ερρίκο ΣΤ΄ κόμη του Λουξεμβούργου.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Théodore Bernier, Histoire de la ville de Beaumont, Angre, Théodore Bernier, 1880

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΑΙΝΩ

Κατηγορία:Οίκος του Αβέν
Ζανγκ Σιανζόνγκ

Ο **Ζανγκ Σιανζόνγκ** (Zhāng Xiànzhōng, 18 Σεπτεμβρίου 1606-2 Ιανουαρίου 1647) ήταν ηγέτης των εξεγέρσεων των χωρικών στην Κίνα κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της Δυναστείας Μινγκ και των πρώτων ετών της Δυναστείας Τσινγκ. Μαζί με τον Λι Τσζιτσιέν, ο οποίος οργάνωσε τις εξεγέρσεις στον βορρά, ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες των εξεγέρσεων των δεκαετιών 1630 και 1640, οι οποίες οδήγησαν στην πτώση της δυναστείας Μινγκ.

Τη δεκαετία του 1630, ο Ζανγκ οργάνωσε εξεγέρσεις από τη Σενσί (στα βορειοδυτικά) μέχρι τη Τσιανσού (στα δυτικά). Το 1641 κατέλαβε τις δύο κύριες πόλεις της Επαρχίας Χουγκουάν, την Ουτσάν και τη Τσάνσα. Το 1643 αυτοανακηρύχθηκε Βασιλέας της Μεγάλης Δύσης και το επόμενο έτος εισέβαλε στη Σετσουάν, ανακηρύσσοντας την Τσεντού ως πρωτεύουσα του κράτους. Σύμφωνα με σύγχρονους του, ήταν γνωστός για τον θάνατο πολλών εκπροσώπων της ανώτερης τάξης, ενώ μερικοί αναφέρουν την κλίση του προς την ανθρωποφαγία.

Το 1644, λίγα χρόνια μετά την εισβολή των Μαντζουρίων στην Κίνα, τα στρατεύματα της Δυναστείας Τσινγκ - τα οποία συμπεριλάμβαναν Μαντζούριους και Κινέζους - εισέβαλαν στη Σετσουάν για να ανατρέψουν το καθεστώς του Ζανγκ. Ο Ζανγκ σκοτώθηκε τον Ιανουάριο του 1647, κατά τη διάρκεια επίθεσης στη Σενσί. Σύμφωνα με τον Πορτογάλο Ιεσουήτη Γκαμπριέλ Μαγκελάν, στο βουνό Φενχουάν, ο Ζανγκ έλαβε πληροφορία πως στην περιοχή βρίσκονται στρατεύματα της Δυναστείας Τσινγκ. Ο Ζανγκ δεν πίστεψε την πληροφορία και οδήγησε μια μικρή ομάδα στο βουνό για να ελέγξει το πεδίο. Ένας από τους αξιωματικούς είδε τον Ζανγκ και έδωσε διαταγή σ' ένα Μαντζούριο τοξότη να τον σκοτώσει, με τον Ζανγκ να πεθαίνει από ακριβή βολή.

Μετά τον θάνατο του Ζανγκ Σιανζόνγκ και την πτώση του Μεγάλου Δυτικού Κράτους, οι γιοι του, Λι Ντινγκό, Σουν Κιεβάν και Λιου Βενσιού συνέχισαν την αντίσταση κατά της Δυναστείας Τσινγκ, αν και με τη σημαία του τελευταίου Αυτοκράτορα της Δυναστείας Μινγκ, Τσζου Ιουλάν.

## Θησαυρός

Ο Ζανγκ έλαβε το προσωνύμιο «Κίτρινος Τίγρης» και είχε συλλέξει μεγάλο θησαυρό κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων. Πριν πεθάνει, έδωσε οδηγία να μεταφερθεί ο θησαυρός μέσω του ποταμού Μιν, αλλά οι εχθροί του είχαν στήσει ενέδρα και ο θησαυρός χάθηκε στον ποταμό. Οι ιστορικοί διαφωνούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα αν ο θησαυρός ήταν πραγματικός ή μυθικός, μέχρι που ομάδα Κινέζων αρχαιολόγων ανακάλυψε 10.000 αντικείμενα του θησαυρού στην Επαρχία Σετσουάν.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Ιστορία της Κίνας
Κάρελ Μπέκεμα

Ο **Κάρελ Μπέκεμα** (*Karel Willem Adriaan Beukema toe Water*) Τόκιο, 4 Ιανουαρίου 1878 - Κωνσταντινούπολη, 8 Ιανουαρίου 1908, ήταν Ολλανδός νομικός, διπλωμάτης και πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Δρ. T.W. Beukema και της Ι.Ο. Toewater και έφερε τα επώνυμα και των δύο γονέων του. Σπούδασε νομικά και μετά το τέλος των σπουδών του ακολούθησε τον διπλωματικό κλάδο. Στάλθηκε στην Τουρκία, όπου υπηρέτησε ως πρέσβης της Ολλανδίας από το 1906 έως τον θάνατο του το 1908. Τον Ιανουάριο του 1908 είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο λόγω τυφοειδή πυρετού, αλλά κατά την νοσηλεία του έπαθε πνευμονία και απεβίωσε στις 8 Ιανουαρίου σε ηλικία 30 ετών. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Ολλανδία και στις 4 Μαρτίου τάφηκε στην Χάγη.

## Αθλητική καριέρα
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και την αντισφαίριση, όντας μέλος του συλλόγου *Λόουν τένις κλαμπ Λεϊμόνιανς* της Χάγης. Ήταν πρωταθλητής Κάτω Χωρών στο πρώτο πρωτάθλημα αντισφαίρισης το 1899 στο μονό αλλά και στο διπλό ανδτρών με συμπαίκτη τον αδελφό του Φρέντερικ. Ήταν επίσης πρωταθλητής Ολλανδίας το 1900 και το 1902. 

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 με την ομάδα του *Λόουν τένις Σμύρνης* στην αντισφαίριση. Στο μονό ανδρών αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο, ενώ στο διπλό ανδρών με συμπαίκτη τον Χέραρντ Σχέρλερ αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ολλανδοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Ολλανδοί νομικοί
Κατηγορία:Ολλανδοί Ολυμπιονίκες
Βουλή του Καζακστάν

Το **Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας του Καζακστάν **(, *Qazaqstan Respuwblïkasınıñ Parlamenti*) είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα του Καζακστάν, σύμφωνα με το Σύνταγμα του Καζακστάν, από το 1995. Η κάτω βουλή, που αποτελεί τη Μαζιλίς, έχει 107 έδρες, (98 έδρες εκλέγονται από τον λαό, 9 από τη Συνέλευση του Λαού) και έχουν θητεία τεσσάρων χρόνων

Η άνω βουλή είναι η Γερουσία, που έχει 47 μέλη.

Τον Ιανουάριο του 2007, το 10% των αντιπροσώπων του κοινοβουλίου ήταν γυναίκες και το 19% των υπαλλήλων τοπικών και δημοτικών συμβουλίων ήταν γυναίκες.

Ο προκάτοχός του ήταν το Ανώτατο Σοβιέτ.

## Εκλογές
Οι εκλογές για τη Γερουσία (Μαζιλίς) διεξήχθησαν την 1 Οκτωβρίου 2014. Σύμφωνα με την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή του Καζακστάν, ήταν "μια ανοικτή και δημοκρατική εκλογική διαδικασία". Ο ΟΑΣΕ δήλωσε ότι "οι Προετοιμασίες για τις εκλογές στις 26 Απριλίου χορηγήθηκαν αποτελεσματικά, ωστόσο, απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για δημοκρατικές εκλογές, πρέπει να υλοποιηθούν. Η κυρίαρχη θέση του απερχόμενου και η έλλειψη πραγματικής αντιπολίτευσης περιορίζει την επιλογή των ψηφοφόρων. Ένα περιορισμένο περιβάλλον στα μέσα ενημέρωσης ασφυκτιούν τη δημόσια συζήτηση και την ελευθερία του λόγου.

Περίπου 250 παρατηρητές από την Κοινοπολιτεία των Ανεξάρτητων Κρατών και τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης ήταν παρόντες κατά την ψηφοφορία. Τέσσερις γυναίκες ήταν μεταξύ στους 80 υποψήφιους που συναγωνίστηκαν για τις 16 ανοιχτές έδρες της Γερουσίας. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 7 Οκτωβρίου 2014.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των Προέδρων του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν
* Πολιτική του Καζακστάν
* Κατάλογος των νομοθετικών σωμάτων ανά χώρα
* Λίστα των πολιτικών κομμάτων στο Καζακστάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου

Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση
Κατηγορία:Κοινοβούλια
Κατηγορία:Πολιτική του Καζακστάν
Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα
Ανεμοχώρι Ηλείας

Το **Ανεμοχώρι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας που βρίσκεται στο Νομό Ηλείας 12,98 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 97 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική ενότητα Βώλακος του Δήμου Πύργου και έχει 328 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η τοπική κοινότητα Ανεμοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,996 χμ² (2011).

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=11866 Διοικητικές Μεταβολές Ανεμοχώρι Ηλείας, 1835 - 2010)
* https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet_details.php?id=2273 (Διοικητικές Μεταβολές Ανεμοχώρι Ηλείας, 1912 - 1939 - 1997)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Βώλακος
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Αστρική περιστροφή

Η **αστρική περιστροφή** είναι η γωνιακή κίνηση ενός άστρου γύρω από τον άξονά του. Ο ρυθμός της περιστροφής μπορεί να μετρηθεί από το φάσμα του άστρου, ή με τον υπολογισμό του χρόνου των κινήσεων των δραστικών χαρακτηριστικών στην επιφάνεια.

Η περιστροφή ενός άστρου παράγει ένα ισημερινό εξόγκωμα λόγω της φυγόκεντρης δύναμης. Δεδομένου ότι τα αστέρια δεν είναι στερεά σώματα, μπορούν επίσης να υποβληθούν σε διαφορική περιστροφή. Έτσι, ο ισημερινός του άστρου μπορεί να περιστρέφεται σε μια διαφορετική γωνιακή ταχύτητα από ότι τα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη. Αυτές οι διαφορές στο ρυθμό περιστροφής ενός αστεριού μπορεί να έχουν ένα σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ενός αστρικού μαγνητικού πεδίου.

Το μαγνητικό πεδίο του άστρου αλληλεπιδρά με τον αστρικό άνεμο. Καθώς ο άνεμος κινείται μακριά από το αστέρι, το ποσοστό της γωνιακής του ταχύτητας επιβραδύνεται. Το μαγνητικό πεδίο του άστρου αλληλεπιδρά με τον άνεμο, το οποίο εφαρμόζει μια έλξη προς την αστρική περιστροφή. Ως αποτέλεσμα, στροφορμή μεταφέρεται από το αστέρι στον αέρα, και με την πάροδο του χρόνου αυτό επιβραδύνει σταδιακά το ρυθμό της περιστροφής του άστρου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αστροφυσική
Κατηγορία:Περιστροφή
Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ

[μικρογραφία|Ο Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ σε ένα γραμματόσημο του [Καζακστάν, το 2016]]
**Ο Κατζιμουκάν Μουναϊτπασούλι** (*, , 7 Απριλίου 1871 – 12 Αυγούστου 1948), επίσης γνωστός ως **Χαντζιμουκάν Μουναϋτπάσοφ**, ήταν Καζάκος παλαιστής και πολλές φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην ελληνορωμαϊκή πάλη. 

Ο Μουναϋτπασούλι γεννήθηκε το 1871, στο χωριό Καραοτκιέλ της επαρχίας Ακμόλα, στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ήταν 1.94 μέτρα και ζύγιζε 139 κιλά. Αγωνίστηκε σε 54 χώρες και κέρδισε 48 μετάλλια. Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην καριέρα του ήταν το 1910, όταν του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο στο Μπουένος Άιρες και έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του. Μια από τις πιο διάσημες νίκες του ήταν η ήττα του Ιάπωνα μάστερ στο ζίου ζίτσου, του Χαρακίκι Τζιντόφου, ο οποίος πέθανε λόγω θανάσιμου τραυματισμό στη σπονδυλική του στήλη σε εκείνο τον αγώνα.

Πολλές φορές δεν του επιτρεπόταν να είναι μέλος της Ρωσικής Εθνικής ομάδας λόγω των πολιτικών διακρίσεων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς εκπροσωπώντας τη Μαντζουρία με το Ιαπωνικό όνομα Γιαμαγκάτα Μαχανούρα. Η καριέρα του διήρκεσε 43 έτη, από το 1901 έως το 1944. Τιμήθηκε με την Τάξη του Σήματος της Τιμής, και με το Τάγμα του Λιονταριού και του Ήλιου.

Πέθανε στις 12 Αυγούστου 1948 σε ηλικία 77 ετών, στο κολχόζ Λιενίνσκογιε ζνάμγια στην επαρχία Ορνταμπάσι (Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν), χωρίς καθόλου μαθητές και αφήνοντας τις τέσσερις γυναίκες του στο Τουρκεστάν. Το 1980 ένα μουσείο άνοιξε προς τιμήν του. Επίσης, υπάρχουν οδοί Κατζιμουκάν στο Αλμάτι, την Αστανά και το Σεμέι. Δύο ρωσικές ταινίες βασίζονται στην ιστορία της ζωής του: η *Χάτζι-Μουκάν *(1978) και *ο Δικός μας!* (το 1985, με πρωταγωνιστές τον Μπαχιτζάν Εστζάνοφ, τον Γκιεοργκίι Χατσατούροβιτς και τον Αλεξάντρ Πανκράτοφ-Τσόρνι).

Επίσης, με το όνομά του υπάρχουν δύο στάδια στην Αστανά και το Σιμκέντ, που χρησιμοποιούνται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Το πρώτο έχει χωρητικότητα 12.350 θέσεων, ενώ το δεύτερο έχει χωρητικότητα 37.000 θέσεων.

## Δείτε επίσης
*Στάδιο Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ (αποσαφήνιση)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Άρθρο στα Καζακικά

Κατηγορία:Καζάκοι πυγμάχοι
Θεοδώρα των Χαζάρων

Η **Θεοδώρα των Χαζάρων** (άκμασε τέλη 7ου αι.) ήταν βυζαντινή αυτοκράτειρα, σύζυγος τού Ιουστινιανού Β΄ του *Ρινότμητου* αυτοκράτορα των Ρωμαίων. 

## Σύζυγος του Ιουστινιανού Β΄
Εκθρονισμένος και ακρωτηριασμένος στο 695, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β´ εξορίστηκε στη χερσόνησο της Κριμαίας. Εκεί ζήτησε βοήθεια από το χαγάνο των Χαζάρων. Για να εδραιωθεί η συμμαχία, ο Ιουστινιανός παντρεύτηκε την αδελφή του χαγάνου το 703. Η πριγκίπισσα στη συνέχεια πήρε το όνομα Θεοδώρα, η οποία αναμφίβολα προορίζεται από τον Ιουστινιανό για να ανακαλέσει τη δόξα της βασιλείας του προγενέστερου αυτοκρατορικού ζεύγους Ιουνστινιανού Α΄ και Θεοδώρας.

Ενώ ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα ήταν εξόριστοι στη Χερσώνα, ο Αψίμαρος, ο οποίος ως αυτοκράτορας πήρε το όνομα Τιβέριος Γ΄, έλαβε γνώση των σχεδίων του Ιουστινιανού για να ανακτήσει την αυτοκρατορία και δωροδόκησε τον αδελφό της Θεοδώρας, να παραδώσει τον Ιουστινιανό ζωντανό ή νεκρό. Αλλά η Θεοδώρα ενημερώθηκε από έναν από τους υπηρέτες του αδελφού της. Η πίστη της ήταν πλέον σαφώς στον νέο σύζυγό της και τα αυτοκρατορικά σχέδιά του και όχι στη χώρα της γέννησής της, παρά τα ελαττώματα στην εμφάνιση του Ιουστινιανού (η μύτη και η γλώσσα του είχαν ακρωτηριαστεί). Προειδοποίησε τον Ιουστινιανό για την απόπειρα δολοφονίας κι εκείνος κάλεσε τους εκτελεστές σε μια ιδιωτική συνάντηση και τους στραγγάλισε με ένα σκοινί. Μετά την διαφυγή, έστειλε τη Θεοδώρα πίσω στη Χαζαρία για ασφάλεια. Με τη βοήθεια του Βούλγαρου χαν, ανέκτησε τον θρόνο το 705: έτσι πάντρεψε τον χαν με την κόρη του από την πρώτη του σύζυγο Ευδοκία.

Μόλις τα πράγματα ήταν ασφαλή στην Κωνσταντινούπολη, ο Ιουστινιανός έφερε από τη Χαζαρία τη σύζυγό του και τον νεαρό γιο τους Τιβέριο, ο οποίος είχε προφανώς γεννηθεί κατά την απουσία του. Κατά την άφιξή τους, ο Ιουστινιανός έστεψε τη Θεοδώρα Αυγούστα και τον Τιβέριο συναυτοκράτορα. Η Θεοδώρα έτσι ήταν η πρώτη γεννημένη στο εξωτερικό αυτοκράτειρα του Βυζαντίου.

## Θάνατος
Η βασιλεία της Θεοδώρας ήταν σύντομη. Το 711 δολοφονήθηκαν ο άντρας και ο γιος της. Δεν είναι σαφές αν η Θεοδώρα ήταν ακόμα ζωντανή τότε: σύμφωνα με τον Ιωάννη Ζωναρά, η Θεοδώρα πέθανε πριν από τον Ιουστινιανό, ίσως γιατί η Αναστασία, η γιαγιά του Τιβέριου, και όχι η Θεοδώρα, καταγράφηκε να προσπαθεί να σώσει τον νεαρό πρίγκιπα από το δολοφονηθεί, όπως ο πατέρας του. Αλλά το γεγονός ότι δεν υπάρχει καταγεγραμμένος τάφος της Θεοδώρας υποδηλώνει ότι πέθανε μετά τον σύζυγο και τον γιο της και, συνεπώς, το αργότερο κατά το 711.  Αν όμως δραπέτευσε από τη φυλακή στην πρωτεύουσα, προφανώς επέστρεψε στην πατρίδα της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Χαζάροι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Μέθοδος ELISA

Η **ELISA** (**Enzyme-linked Immunosorbent Assay**) είναι βιοχημική μέθοδος ανίχνευσης της παρουσίας ενός αντισώματος ή ενός αντιγόνου σε ένα δείγμα.

Πιο συγκεκριμένα, η διαδικασία που ακολουθείται είναι η εξής: Αρχικά, ένα αντίσωμα προσκολλάται πάνω σε μία σταθερή επιφάνεια (Elisa sandwich), μετά προστίθεται το δείγμα μέσα στο οποίο περιέχεται το επιθυμητό αντιγόνο και γίνεται πρόσδεση αντιγόνου-αντισώματος. Κατόπιν, προστίθεται αντίσωμα που ανιχνεύει το αντιγόνο. Ακολουθεί ποσοτικοποίηση με την χρήση ενός ενζύμου που δεσμεύεται έμμεσα με το σύμπλοκο. Έπειτα προστίθεται υπόστρωμα και γίνεται ενζυμική αντίδραση που δίνει έγχρωμο σύμπλοκο το οποίο στη συνέχεια μετριέται. Η ένταση του φωτός είναι ανάλογη με την συγκέντρωση του βιομορίου που μελετάται.

Η συγκεκριμένη μέθοδος έχει εφαρμογές στην τεχνολογία τροφίμων ώστε να εντοπιστούν αλλεργιογόνες τροφές όπως το γάλα, τα καρύδια , τα φιστίκια τα αυγά και τα αμύγδαλα. Επιπρόσθετα η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον τομέα της τοξικολογίας για μία ταχεία και προκαταρκτική διάγνωση για ορισμένες κατηγορίες ναρκωτικών και φαρμάκων. Ακόμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για διάγνωση δυσανεξίας των τροφών , ωστόσο τα αποτελέσματα του συγκεκριμένου τεστ είναι αμφιλεγόμενα.

Οι διάφορες τεχνικές της μεθόδου ELISA , χρησιμοποιούνται για ποσοτική όπως  και για ποιοτική ανάλυση. Η ποσοτική ανάλυση στηρίζεται στη μέτρηση της απορρόφησης του δείγματος και στη σύγκριση αυτής με μία πρότυπη καμπύλη (γρ. παράσταση) , ώστε να προσδιοριστεί η συγκέντρωση του αντιγόνου ή του αντισώματος του δείγματος. Η ποιοτική ανάλυση μας παρέχει ενδείξεις για την ύπαρξη αρνητικόυ ή θετικού αποτελέσματος στο δείγμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
Κατηγορία:Ανοσολογία
Δημοψήφισμα στη Γρενάδα (2016)

Ένα **συνταγματικό δημοψήφισμα** πραγματοποιήθηκε στη Γρενάδα, στις 24 Νοεμβρίου του 2016. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν θα ενέκριναν επτά τροπολογίες, ψηφίζοντας ξεχωριστά για την καθεμιά. Οι τροποποιήσεις θα εγκρίνονταν μόνο αν τα δύο τρίτα των έγκυρων ψήφων ήταν υπέρ. Ωστόσο, όλες οι επτά προτάσεις απορρίφθηκαν από τους ψηφοφόρους. Ήταν το πρώτο δημοψήφισμα στη Γρενάδα στην ιστορία.

## Προτεινόμενες τροποποιήσεις
Οι επτά τροπολογίες ήταν:
# Το Δικαστήριο της Καραϊβικής να γίνει το τελικό εφετείο (σε αντίθεση με το Συμβούλιο της Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου). Μετονομασία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Γρενάδας και των Συνδεόμενων Κρατών των Δυτικών Ινδιών σε «Ανώτατο Δικαστήριο Ανατολικής Καραϊβικής». Εισαγωγή ενός κώδικα συμπεριφοράς για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αλλαγή του όρκου έτσι ώστε να ορκίζονται υποταγή στη Γρενάδα, αντί της Βασίλισσας. (CCJ και Άλλα Συναφή Δικαστικά Θέματα)
# Δημιουργία μιας Επιτροπής Εκλογών και Ορίων σε αντικατάσταση της Επιτροπής Περιφερειών και Ορίων και της Εποπτείας των Εκλογών. (Εκλογές και Επιτροπή Ορίων)
# Να επιτραπεί στον επικεφαλής του κόμματος με τις περισσότερες ψήφους να διορίζεται Αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης και να παρευρίσκεται στη Βουλή των Αντιπροσώπων αν το δεύτερος κόμμα δεν κερδίσει έδρα στις γενικές εκλογές. (Εξασφαλίζοντας έναν Ηγέτη της Αντιπολίτευσης)
# Εισαγωγή σταθερών ημερομηνιών για τις εκλογές, με την επιφύλαξη ότι μία ψήφος εμπιστοσύνης μπορεί να προκαλέσει πρόωρες εκλογές. (Σταθερή Ημερομηνία για τις Εκλογές)
# Αλλαγή του επίσημου ονόματος του Κράτους της Γρενάδας σε «Γρενάδα, Καριακού και Μικρή Μαρτινίκα». (Όνομα Κράτους)
# Επέκταση του καταλόγου των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. (Δικαιώματα και Ελευθερίες)
# Περιορισμός της θητείας του Πρωθυπουργού σε τρεις συνεχόμενες θητείες. (Πρωθυπουργική Θητεία)

## Εκστρατεία
Οι προτεινόμενες τροπολογίες υποστηρίχθηκαν από το κυβερνών Νέο Εθνικό Κόμμα με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Κιθ Μίτσελ,, καθώς και την Εθνική Οργάνωση των Γυναικών της Γρενάδας και τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς Groundation Grenada. Το Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο αντιτάχθηκε στις μεταρρυθμίσεις, όπως και η Συμμαχία Ευαγγελικών Εκκλησιών.

## Αποτελέσματα

## Αναφορές


2016
Γρεναδα
Βουλευτικές εκλογές στο Κουβέιτ (2016)

Πρόωρες **γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Κουβέιτ στις 26 Νοεμβρίου 2016. Των εκλογών προηγήθηκε η διάλυση του κοινοβουλίου που είχε αναδειχθεί μετά τις  εκλογές του 2013 από τον εμίρη Σαμπάχ αλ-Άχμαντ αλ-Τζαμπρ αλ-Σαμπάχ τον Οκτώβριο του 2016. Με βάση το σύνταγμα, οι εκλογές θα πρέπει να διεξάγονται σε διάστημα εντός δύο μηνών. Οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης κέρδισαν τις 24 από τις συνολικά 50 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στις εκλογές ήταν γύρω στο 70 τοις εκατό.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 50 αιρετά μέλη της εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε πέντε δεκαεδρικές περιφέρειες με τη μέθοδο της ενιαίας μη μετατρέψιμης ψήφου.

## Αποτελέσματα
Οι Σαλαφιστές της αντιπολίτευσης και οι Αδερφοί Μουσουλμάνοι κέρδισαν περίπου τις μισές από τις 24 έδρες από εκείνες που κέρδισε η αντιπολίτευση, ενώ η σιιτική μειονότητα μείωσε τις έδρες της από 9 σε έξι. Εξελέγη μία γυναίκα, με γύρω στους 20 από τους συνολικά 42 βουλευτές που διεκδίκησαν την επανεκλογή τους να διατηρούν τις έδρες τους.

Παρότι σημαντικές φυλές τείνουν να κυριαρχούν στις εκλογές του Κουβέιτ, στις εκλογές του 2016 για πρώτη φορά μικρότερες φυλές επέδειξαν την κυριαρχία τους . Τα μέλη τριών από τις μεγαλύτερες φυλές στο Κουβέιτ - Αϊμάν, Ματράν και Αβαζέμ- κέρδισαν όλα μαζί μόνο 7 έδρες, έναντι 15 που είχαν στις προηγούμενες εκλογές. 

## Παραπομπές


2016
Κουβειτ
Χέραρντ Σχέρλερ

Ο **Χέραρντ Σχέρλερ** (*Gerard Jacobus Scheurleer*), (Χάγη, 29 Μαΐου 1886 - Χάγη, 11 Οκτωβρίου 1948), ήταν Ολλανδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και του χόκεϊ επί χόρτου, καθώς και αθλητικός συγγραφέας. Ήταν μέλος του συλλόγου της Χάγης *Λόουν τένις Κλαμπ Λεϊμόνιανς* και συνέβαλε στην ανάπτυξη της αντισφαίρισης στις Κάτω Χώρες.

## Οικογένεια
Ήταν γιος του *Χέραρντ Σχέρλερ* (1854-1890), που είχε την εταιρεία *Scheurleer & Zoonen* και της *Γιοχάνα Βίκενς* (1856-1927). Θείος του ήταν ο *Ντανιέλ Φρανσουά Σχέρλερ* τραπεζίτης, επιχειρηματίας και ιστορικός μουσικής, Ο ίδιος δεν παντρεύτηκε ποτέ.

## Αθλητική καριέρα
Ο Σχέρλερ κέρδισε τον πρώτο του τίτλο στην αντισφαίριση το 1908, ενώ συνολικά ήταν οκτώ φορές πρωταθλητής Ολλανδίας στο διπλό ανδρών και τέσσερις στο μικτό. Σαν αθλητής του χόκεϊ σε χόρτο αγωνίστηκε με τους συλλόγους *ODIS* και *TO.GO* όπου κέρδισε αρκετές φορές το πρωτάθλημα Ολλανδίας. Το 1922 έχασε το ένα του πόδι σε ατύχημα με μοτοσικλέτα και έκτοτε ήταν προπονητής.

Το 1906 συμμετείχε στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας στην αντισφαίριση. Στο μονό ανδρών κατέλαβε την τέταρτη θέση, αφού αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τον Γάλλο Μορίς Ζερμό με 2-0 σετ, ενώ στο διπλό ανδρών με συμπαίκτη τον Κάρελ Μπέκεμα αποκλείστηκαν στο δεύτερο γύρο, χάνοντας με 2-0 σετ από τους μετέπειτα χρυσούς ολυμπιονίκες Ντεκουζί - Ζερμό. Συμμετείχε στο τουρνουά Γουίμπλεντον το 1919 όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο, καθώς και το 1920 όπου αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο.

Το 1936 ήταν ρεπόρτερ και σχολιαστής στους Ολυμπιακούς αγώνες του Βερολίνου.

## Συγγραφικό έργο
Ο Σχέρλερ συνέγραψε βιβλία με θεματολογία την αντισφαίριση:
* 1921 *Lawn Tennis* (A. Diemer Kool, G.J. Scheurleer)
* 1924 *Regels van en voor lawn-tennis*
* 1927 *Lawn Tennis*
* 1928 *Wenken en regels voor en van lawn-tennis*
* 1940 *Handleiding voor het onderwijs in de techniek van het tennisspel*
* 1941 *Lawn Tennis*
* 1942 *Tennis raad en regels (voor beginners)*
* 1943 *Raad en regels (voor beginners en doorzetters)*
* 1943 *Doen en denken (tennistechniek)*
* 1945 *Hoofd, hart, hand (tempo en tactiek)*
* Το 2013 κυκλοφόρησε βιβλίο για τον Χέραρντ Σχέρλερ με τίτλο *Scheurleer / Voltooide volharding* και συγγραφέα τον Theo Bollermann.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του χόκεϊ επί χόρτου
Κατηγορία:Ολλανδοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί συγγραφείς
Αρπενίκ Ναλμπαντιάν

Η **Αρπενίκ Ναλμπαντιάν** (, 23 Δεκεμβρίου 1916 – 17 Μαΐου 1964) ήταν μία καλλιτέχνιδα από τη Σοβιετική Αρμενία. 

## Βιογραφία
Η Αρπενίκ Ναλμπαντιάν γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1916 στην Τιφλίδα. Από το 1935 έως το 1941 σπούδασε ζωγραφική στην Κρατική Ακαδημία Τεχνών της Τιφλίδας στη Γεωργία. Η Ναλμπαντγιάν έγινε μέλος της Αρμενικής Ένωσης Καλλιτεχνών το 1943. Το 1946 άρχισε να διδάσκει στο Ίδρυμα Καλών Τεχνών και Θεάτρου του Γερεβάν. Το 1948 και 1952 εξελέγη αναπληρώτρια στο Δημοτικό Συμβούλιο. Το 1956, τιμήθηκε με το μετάλλιο του "Τιμημένου εργάτη", και το 1957 διορίστηκε να διδάξει στη Μόσχα. Το 1961 έγινε Επίτιμη Καλλιτέχνιδα της Αρμενικής ΣΣΔ.

Η Αρπενίκ Ναλμπαντιάν πέθανε στις 17 Μαΐου του 1964 στο Γερεβάν.

## Εκθέσεις
Συμμετείχε σε εκθέσεις στην πατρική της δημοκρατία και σε άλλα μέρη της ΕΣΣΔ. 
* 1942: Ο Ηρωισμός του Κόκκινου Στρατού", Γερεβάν
* 1943: Υποβολή έκθεσης, σπίτι του Καλλιτέχνη, Γερεβάν (ατομική έκθεση)
* 1948: 38 έργα, σπίτι του Καλλιτέχνη, στο Γερεβάν (ατομική έκθεση)
* 1967: Σπίτι του Καλλιτέχνη, Γερεβάν (ατομική έκθεση)
* 1988: Έκθεση πορτραίτου, Γερεβάν
* 2001: Γκαλερί Άλμπερτ και Τόουβ, Καλές Τέχνες YSA(ατομική έκθεση)
* 2016: Ατομική έκθεση για την 100η επέτειο γέννησής της στην Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας

## Οικογένεια
* Αδελφός - Ντμίτρι Ναλμπαντιάν, λαϊκός ζωγράφος της ΕΣΣΔ, μέλος της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών της ΕΣΣΔ.
* Άντρας - Εντουάρντ Ισαμπεκιάν, λαϊκός ζωγράφος της Αρμενίας, καθηγητής. Παντρεύτηκαν το 1940. 
* Τέκνα:
** Μχερ Ισαμπεκιάν - ζωγράφος
** Αράμ Ισαμπεκιάν - ζωγράφος, πρύτανης της Κρατικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Γερεβάν, καθηγητής

## Λειτουργεί
Έχει ζωγραφίσει στον τομέα της ζωγραφικής καβαλέτου. Τα έργα της είναι εμφανή για την οξεία παρατήρηση και ευαίσθητο λυρισμό.
Τα έργα της (περίπου 300) μπορούν να βρεθούν στην Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας (περίπου 45), στη Γεωργιανή Εθνική Πινακοθήκη, στην Πινακοθήκη του Γκιούμρι και σε ιδιωτικές συλλογές. 

### Πορτραίτα
* "Αυτοπροσωπογραφία", 1942
* "Το κορίτσι" - 1957
* "Προσωπογραφία της Μέρι Κοτσάρ", 1960
* "Μαμά Οβσάννα", 1962
* "Χ. Χοβχαννισιάν", 1963

### Οικιακά έργα
* "Διαλογισμοί", 1939
* "Στην πηγή", 1957
* "Ηλικιωμένη γυναίκα από το Βοσκεβάζ", 1958

### Ζωγραφική τοπίων
* "Αχτάλα", 1943
* "Το φθινοπωρινό τοπίο", 1953
* "Χντζορέσκ", 1962

## Μετάλλια και βραβεία
* Μετάλλιο του , 1956
* Λαϊκός Ζωγράφος της Αρμενίας, 1961.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
* Αρπενίκ Ναλμπαντιάν
* Καλλιτέχνες, Αρπενίκ Ναλμπαντιάν
* Le Musée des Arts de l՚Arménie (Σύνθεση και εισαγωγή του Ν. Μαζμανιάν) – Λένινγκραντ, Ηώ, 1975, σελ.&#x20;94 
* Αρμενίδες καλλιτέχνες 2000 – Ίδρυμα Αρμενικού Πολιτισμού (ημερολόγιο)
* Αρπενίκ Ναλμπαντιάν 100 (Συγγραφέας Χασμίκ Μπανταλιάν) – κατάλογος, Γερεβάν, 2016

Κατηγορία:Αρμένιοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ζωγράφοι
ΑΕΚ Πύργου

100px|μικρογραφία|Το λογότυπο του συλλόγου
Η **Α.Ε.Κ Πύργου** (Αθλητική Ένωση Κανουλιών Πύργου) αποτελούσε ποδοσφαιρικό σωματείο από την περιοχή Κανούλια του Πύργου Ηλείας. Το σωματείο ιδρύθηκε το έτος 1986, μεγαλύτερη διάκριση για την ομάδα αποτελεί η συμμετοχή της στο πρωτάθλημα της Δ´ Εθνικής την περίοδο 1998-99, όπου και αγωνίστηκε στον τέταρτο όμιλο, η Α.Ε.Κ με απολογισμό 14 νίκες, 7 ισοπαλίες και 13 ήττες και συγκομιδή 52 βαθμούς τερμάτισε στην δέκατη θέση και δε μπόρεσε έτσι να κρατηθεί στην κατηγορία καθώς από τις συνολικά 18 ομάδες του ομίλου υποβιβάζονταν οι 11 τελευταίες. Στις διακρίσεις του συλλόγου σε τοπικό επίπεδο συγκαταλέγεται το πρωτάθλημα της Α´ κατηγορίας την περίοδο 1997-98 καθώς και η συμμετοχή της ομάδας στον τελικό του κυπέλλου Ηλείας την ίδια χρονιά.Τον Αύγουστο του 2018 μετά από αρκετά χρόνια συμμετοχής στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Ηλείας αποφασίστηκε να μην κατέβει στο πρωτάθλημα της Β Κατηγορίας για οικονομικούς λόγους. Tο 2021 διεγράφη από τα μητρώα της Ε.Π.Σ. Ηλείας και διαλύθηκε οριστικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1986
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Λουδοβίκος Α΄ του Νεβέρ

Ο **Λουδοβίκος Α΄, κόμης του Νεβέρ** (*Lodewijk I van Nevers*, 1272 - 22 Ιουλίου 1322) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμης της Νεβέρ (1280 - 1322) και κόμης του Ρετέλ (1290 - 1322).

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτου Γ΄ κόμη της Φλάνδρας  και της Γιολάντας κόμισσας του Νεβέρ.  Διαδέχθηκε τη μητέρα του μετά το πρόωρο τέλος της στο Νεβέρ (1280), όταν ο ίδιος ήταν μόλις 8 ετών. 

Απεβίωσε στο Παρίσι λίγο πριν από τον πατέρα του, γι' αυτό δεν πρόλαβε να τον διαδεχθεί ως κόμης της Φλάνδρας.

## Οικογένεια
Τον Δεκέμβριο του 1290 παντρεύτηκε την Ιωάννα κόμισσα του Ρετέλ και έγινε συγκυβερνήτης με την σύζυγο του και στο Ρετέλ, παιδιά τους ήταν:
* Ιωάννα π.1295-1374, παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Μονφόρ, διεκδικητή δούκα της Βρετάνης, κόμη του Ρίτσμοντ, από τον Οίκο του Ντρε.
* Λουδοβίκος Α΄ π.1304-1346, κόμης της Φλάνδρας, Νεβέρ, Ρετέλ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*William H. TeBrake, A Plague of Insurrection: Popular Politics and Peasant Revolt in Flanders, 1323-1328, (University of Pennsylvania Press, 1993).
*The Low Countries and the Disputed Imperial Election of 1314, Henry S. Lucas, Speculum, Vol. 21, No. 1 (Jan., 1946).
*David M Nicholas, Medieval Flanders, (Taylor & Francis, 1992).

Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Ζαν Κέσλερ

Ο **Ζαν Μπατίστ Ωγκύστ (Χούους) Κέσλερ** ο νεότερος (*Jean Baptiste August "Guus" Kessler*) (Χάγη, 16 Ιουνίου 1888 - Χάγη, 5 Νοεμβρίου 1972) ήταν διευθυντής της Koninklijke Nederlandse Petroleum Maatschappij (Βασιλική Ολλανδική Εταιρεία Πετρελαίου) και αθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν γιος του Ζαν Μπατίστ Ωγκύστ Κέσλερ του πρεσβύτερου, πρώτου διευθυντή της Βασιλικής Ολλανδικής Εταιρείας Πετρελαίου, που αργότερα μετεξελίχθηκε σε Royal Dutch Shell, η οποία είχε ως αντικείμενο την εκμετάλλευση του πετρελαίου στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες. Αδελφοί του ήταν οι ποδοσφαιριστές Μπούλι Κέσλερ (Boelie Kessler) και Ντολφ Κέσλερ. Είχε, επίσης, μία αδελφή και δύο ακόμα αδελφούς. Μετά το γυμνάσιο σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ντελφτ. Εργάστηκε στη Ρουμανία και στη Σοβιετική Ένωση. Το 1923 έγινε διευθυντής της Royal Dutch.

Ήταν αθλητής αντισφαίρισης, μέλος του συλλόγου της Χάγης *Λόουν τένις Κλαμπ Λεϊμόνιανς*. Το 1906 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας στην αντισφαίριση.] Στο μονό ανδρών αποκλείστηκε στον πρώτο αγώνα από τον μετέπειτα Γάλλο χρυσό Ολυμπιονίκη Μαξ Ντεκουζί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Joh. de Vries, «Kessler (jr.), Jean Baptiste August (1888-1972)». *Biografisch Woordenboek van Nederland: 1880-2000*. Ανακτήθηκε στις 5.03.2017. Από το *Biografisch Woordenboek van Nederland*, τόμ. 1 (Χάγη 1979).

Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ολλανδοί επιχειρηματίες
Λουδοβίκος Α΄, κόμης της Φλάνδρας

Ο **Λουδοβίκος Α΄** (*Lodewijk I van Vlaanderen*, 1304 - 26 Αυγούστου 1346) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμης της Φλάνδρας, του Νεβέρ και του Ρετέλ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Νεβέρ και της Ιωάννας, κόρης και διαδόχου του Ούγου Δ΄ κόμη του Ρετέλ. Διαδέχθηκε τον παππού του Ροβέρτο Γ΄ στη Φλάνδρα και το Νεβέρ (1322) και τη μητέρα του στο Ρετέλ (1328). Το 1320 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, δεύτερη κόρη του βασιλιά Φιλίππου Ε΄ της Γαλλίας και της Ιωάννας Β΄ των Ιβρέα, η οποία θα διαδεχθεί τις κομητείες της μητέρας της στη Βουργουνδία και το Αρτουά (1361). Ο γάμος τον υποχρέωσε να ανατρέψει την αντι-Γαλλική πολιτική του παππού του Ροβέρτου Γ΄ και του προπάππου του Γκυ. 

## Κατέστειλε τις τοπικές επαναστάσεις στην Φλάνδρα με την βοήθεια των Γάλλων

Οι υψηλοί φόροι που επέβαλε και οι επεμβάσεις του στους αγρότες της Φλάνδρας προκάλεσαν μία σειρά από επαναστάσεις που κλιμακώθηκαν (1323 - 1328). Οι επαναστάτες, καθοδηγούμενοι από τον Νικόλαο Ζαννεκίν, κατέλαβαν πολλές πόλεις· στο τέλος αιχμαλώτισαν και τον ίδιο τον Λουδοβίκο Α΄. Ο βασιλιάς Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας επενέβη για να ελευθερωθεί ο Λουδοβίκος Α΄ από την αιχμαλωσία (1325), έτσι ελευθερώθηκε τον Φεβρουάριο του 1326 με την ειρήνη στο Αρκ. Η ειρήνη δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Λουδοβίκος Α΄ δραπέτευσε ξανά για τη Γαλλία και πείθοντας τον νέο βασιλιά Φίλιππο ΣΤ΄ να τον βοηθήσει. Πράγματι ο Φίλιππος ΣΤ΄ νίκησε τον Νικόλαο Ζακκελίν με τον στρατό του στην μάχη του Κασσέλ. Στην διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου ο Λουδοβίκος έμεινε πιστός στους Γάλλους, παρά το γεγονός ότι η κομητεία του ήταν εξαρτημένη οικονομικά από την Αγγλία. Αποτέλεσμα ήταν η πολιτική του να φέρει μποϊκοτάζ από τους Άγγλους, ειδικά στην εισαγωγή μαλλιού. Το 1339 ο Λουδοβίκος Α΄ έσπευσε να επανακτήσει τα εδάφη του, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ,, επειδή σκοτώθηκε στη μάχη του Κρεσύ (1346).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1320 τη Μαργαρίτα Α΄ των Καπετιδών κόμισσα της Βουργουνδίας, κόρη του Φιλίππου Ε΄ της Γαλλίας, και απέκτησε τέκνο:
* Λουδοβίκος Β΄ 1330-1384, κόμης της Φλάνδρας, Νεβέρ, Ρετέλ, Αρτουά & Βουργουνδίας.

Από μία σχέση απέκτησε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Γκυ του Ρίκενμπουργκ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* David M Nicholas, Medieval Flanders, (Taylor & Francis, 1992), 442.
* William H. TeBrake, A Plague of Insurrection: Popular Politics and Peasant Revolt in Flanders, 1323-1328, (University of Pennsylvania Press, 1993), 47.
* David Nicolle, Crécy 1346: Triumph of the Longbow, (Osprey, 2000), 13-14.

Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Μορίς Ζερμό

Ο **Μορίς Ζερμό** (*[[γαλλικά]] : Maurice Germot*) (15 Νοεμβρίου 1882 - 6 Αυγούστου 1958) ήταν Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης και Ολυμπιονίκης

Ήταν δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης στο διπλό, το 1906 με συμπαίκτη τον Μαξ Ντεκουζί  και το 1912 με συμπαίκτη τον Αντρέ Γκομπέρ, και ένα ασημένιο μετάλλιο στο απλό το 1906. Ο Ζερμό κέρδισε το Γαλλικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα το 1905, 1906 και 1910 και ήταν φιναλίστ το 1908, 1909 και 1911.

Σε άλλες σημαντικές εκδηλώσεις, έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου κλειστού πρωταθλήματος που έγινε σε γήπεδο με παρκέ στη Στοκχόλμη το 1913. Έφτασε επίσης τα προημιτελικά του Παγκοσμίου πρωταθλήματος σε σκληρό τερέν και στο Γουίμπλεντον το 1914.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες
Πολ Ρεμί

Ο **Πολ Ρεμί** (*[[γαλλικά]] : Paul Rémy*) είναι Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης, γεννημένος στις 17 Φεβρουαρίου 1923 στο Σεντ-Αμελί (στην τότε γαλλική Αλγερία, που ονομάζεται σήμερα Ραχμάνια).

Είχε αγωνιστεί και στα τρία Γκραν σλάμ, το Ρολάν Γκαρός το Γουίμπλεντον και το Αμερικανικό Όπεν αλλά και στο Κύπελλο Ντέιβις με την εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Είχε συμμετάσχει σε πολλά τουρνουά. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο μονό το 1952 με νίκη στον τελικό επί του Βουαντίσουαβ Σκονέτσκι και το 1953 με νίκη επί του Ουμπέρτο Μπέργκαμο, δεύτερος το 1954, όταν έχασε στον τελικό από τον Κούρτ Νίλσεν. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1952 με συμπαίκτη τον Κοσέ και δεύτερος το 1953 με συμπαίκτη τον Ζαν-Κλοντ Μολινάρι. Το 1953 ήταν πρώτος στο Διεθνές πρωτάθλημα της Κωνσταντινούπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Γαλλική Αλγερία
Επταβηματίζουσα

**Επταβηματίζουσα** είναι εικονογραφικό θέμα με την Παναγία να κάνει τα πρώτα της βήματα προς την αγκαλιά της μητέρας της, η οποία χαμογελώντας την υποδέχεται με ανοικτά χέρια.

## Προέλευση θέματος
Το εικονογραφικό θέμα της *Επταβηματιζούσης* Παναγίας έχει την προέλευσή του στο *Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου* Σύμφωνα με τη σχετική διήγηση *ἔστησεν αὐτὴν ἡ μήτηρ αὐτῆς χαμαὶ τοῦ πειράσαι, εἰ ἵσταται: καὶ περιπατήσασα ἑπτὰ βήματα ἦλθεν εἰς τὸν κόλπον τῆς*. Ο αριθμός επτά των βημάτων της είναι συμβολικός, κατά τον ιερό αριθμό ενώ το αρμενικό κείμενο αναφέρει τον αριθμό τρία. Στη χειρόγραφη παράδοση υπάρχει παραλλαγή σχετικά και με την ηλικία οπότε πραγματοποίησε η Παναγία τα πρώτα βήματά της: έτσι στον Πάπυρο Bodmer V αναφέρεται πως ήταν έξι μηνών όταν πρωτοπερπάτησε και στο συριακό κείμενο της έκδοσης Budge, ήταν ενός έτους. Δεν αποκλείεται η επίδραση από την παράδοση των πρώτων επτά βημάτων του Βούδα.

## Διάδοση θέματος
Πρωτοεντοπίζεται σε κίονα του κιβωρίου στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία και στο Kizil Çukur της Καππαδοκίας. Τον 11ο αι. στον καθεδρικό ναό Ateni της Γεωργίας, τον 13ο αι. στον Άγιο Κλήμεντα της Αχρίδος, τον 14ο αι. στη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη, στη Σερβία στο Decani, στην Susiva, στη μονή Marko. Τον 15ο αι.στον *Αέρα* του Ιστορικού Μουσείου της Μόσχας. Τον 16ο αι.στην Τραπέζα της Λαύρας Αγίου Όρους, στη Μονή Διονυσίου, στον άγιο Νικόλαο της λίμνης Ιωαννίνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972

Επταβηματίζουσα
Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου

[thumb|300px|Το δεξιό τμήμα του [Ματίας Γκρύνεβαλντ#Ρετάμπλ του Ίζενχαϊμ (1512-16)|Ρετάμπλ του Ίζενχαϊμ του Ματίας Γκρύνεβαλντ όπου απεικονίζεται ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου, 1512-1516 (ελαιογραφία)]]
Ο **Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου** είναι συχνά επαναλαμβανόμενο θέμα στην τέχνη και στη λογοτεχνία, που αναφέρεται στον υπερφυσικό πειρασμό που σύμφωνα με αναφορές αντιμετώπισε ο Αντώνιος ο Μέγας κατά την διάρκεια της προσωρινής διαμονής του στην έρημο της Αιγύπτου. Ο πειρασμός του Αντωνίου αναφέρθηκε αρχικά από τον Αθανάσιο της Αλεξανδρείας, σύγχρονο του Αντωνίου, και έκτοτε έγινε δημοφιλές θέμα στον Δυτικό πολιτισμό. 

Τα πρώτα έργα στα οποία εμφανίζεται η σκηνή είναι Ιταλικές τοιχογραφίες του 10ου αιώνα. Αργότερα, κατά τον Ευρωπαϊκό Μεσαίωνα, υπήρξε συχνή εμφάνιση του θέματος σε εικονογραφήσεις βιβλίων και μεταγενέστερα σε Γερμανικές ξυλογραφίες. Περίπου το 1500 δημιουργήθηκαν οι γνωστοί πίνακες του Μάρτιν Σόνγκαουερ (περ. 1490), Ιερώνυμου Μπος (περ. 1505) και Ματίας Γκρύνεβαλντ (1512-1516). Στη σύγχρονη εποχή το θέμα έγινε αντικείμενο των έργων του Ισπανού ζωγράφου Σαλβαδόρ Νταλί και του Γάλλου συγγραφέα Γκυστάβ Φλωμπέρ, του οποίου το βιβλίο *[[Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου (Φλωμπέρ)|Ο]] [[Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου (Φλωμπέρ)|πειρασμός του Αγίου Αντωνίου]]* του 1874, φέρεται να είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του.

Το 1946 η εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών David L. Loew-Albert διεξήγαγε διαγωνισμό ζωγραφικής με θέμα τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου, με το έργο του νικητή να χρησιμοποιείται στην ταινία *[[The Private Affairs of Bel Ami]]*. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν πολλοί καλλιτέχνες, αλλά νικητής ήταν ο Μαξ Ερνστ, το έργο του οποίου συμπεριλήφθηκε στην ταινία. Ωστόσο, η πιο γνωστή απεικόνιση του θέματος, είναι αυτή του Σαλβαδόρ Νταλί ο οποίος απέτυχε στον διαγωνισμό. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*WebMuseum: σελίδα με εικόνες του τριπτύχου του Μπος

Κατηγορία:Πίνακες
Κυριάκος Μητσοτάκης (αποσαφήνιση)

Το ονοματεπώνυμο **Κυριάκος Μητσοτάκης** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Κυριάκος Κ. Μητσοτάκης (1874-1944). Έλληνας πολιτικός, βουλευτής, γιος του Κωνσταντίνου Κων. Μητσοτάκη (1845-1898) και πατέρας του πρώην Πρωθυπουργού της Ελλάδας (1990-1993) Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. 
* Κυριάκος Μητσοτάκης  (γενν. 1968). Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Χανίων, Πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, γιος του πρώην Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.