Renault Safrane

Το **Renault Safrane** ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Απρίλιο του 1992 έως τον Δεκέμβριο του 2000. Συνολικά παρήχθησαν 312.779 αντίτυπα σειράς Safrane κατά τη διάρκεια των 8,5 ετών παραγωγής του, ενώ τον Ιούλιο του 1996 υπέστη μια έντονη αισθητική και μηχανική ανανέωση. Κατά τη διάρκεια παραγωγής του, το Safrane ήταν το κορυφαίο και πολυτελέστερο μοντέλο της εταιρείας και μάλιστα ήταν το πρώτο μοντέλο στην ιστορία της Renault που εισήγαγε και καθιέρωσε αερόσακο οδηγού. Αντικατέστησε το Renault 25 και αντικαταστάθηκε στις αρχές του 2002 από το Renault Vel Satis.

Το 2008, η ονομασία Safrane αναβίωσε για ένα νέο πολυτελές μοντέλο, επίσης της κατηγορίας Ε, το οποίο βασίζεται στο σεντάν Renault Samsung SM5 και διατίθεται σε αρκετές πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής ως Renault Safrane, και από το 2009 και στο Μεξικό. Το νεότερο αυτό Safrane είχε υποστεί από τότε αρκετές ανανεώσεις και τελικώς διακόπηκε το 2019.

## Ονομασία

Το όνομα Safrane επιλέχθηκε επειδή είχε ήδη χρησιμοποιηθεί από τη Renault αρκετά χρόνια νωρίτερα, για να προσδιορίσει μια ειδική έκδοση του Renault 14, που ονομάστηκε 14 Safrane και διατέθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία, το Βέλγιο και τη Σουηδία στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Προήλθε από το σαφράνι ή σαφράν, που ως επώνυμο ακριβό μπαχαρικό στη γαστρονομία, θεωρήθηκε ότι θα ήταν ενδιαφέρον ως όνομα για ένα πολυτελές αυτοκίνητο.

## Εισαγωγή

Το Safrane παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1992, ως ο επίσημος αντικαταστάτης του Renault 25, αν και είχαν ήδη κατασκευαστεί 289 αντίτυπα δοκιμαστικής προ-παραγωγής μέσα στο 1991. Σύντομα ξεκίνησε η μαζική παραγωγή του τον Απρίλιο του 1992 (αν και η κορυφαία έκδοση 3.0 λίτρων V6 μόλις τον Δεκέμβριο) και έφτασε στην εγχώρια αγορά της Γαλλίας τον Ιούνιο του 1992, ενώ στους επόμενους μήνες άρχισε να εξάγεται και σε άλλες αγορές. Ειδικότερα στη Γερμανία και στην Ιταλία, οι πωλήσεις ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1993.

Η αισθητική του απέσπασε τότε ιδιαίτερα θετικά σχόλια και μάλιστα το Safrane κέρδισε τότε το Βραβείο για το πιο όμορφο αυτοκίνητο της χρονιάς (θεσμός που ξεκίνησε το 1987 και ήταν το δεύτερο γαλλικό αυτοκίνητο που το κέρδισε, μετά το Citroën XM το 1989). Όπως και ο προκάτοχός του, το Safrane είχε αμάξωμα 2,5 όγκων και τύπου liftback (hatchback με επιμήκες πίσω μέρος) με μεγάλη 5-η πίσω πόρτα. Τα πίσω φωτιστικά σώματα ήταν ωοειδή και ενώνονταν μεταξύ τους με μια πλαστική ταινία, που έδινε την οπτική εντύπωση των πίσω ενιαίων φώτων, αν και στη Σειρά 2 (1996 - 2000) καταργήθηκε αυτή η ενιαία εικόνα στα πίσω φώτα. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd ήταν από 0,28 έως 0,30 (αναλόγως με την έκδοση) και ο χώρος αποσκευών είχε όγκο 480 λίτρα.

## Εξοπλισμός
[thumb|left|[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Renault Safrane 2.0 RT του 1993 στο Ηνωμένο Βασίλειο.]]

Το μοντέλο διατέθηκε κυρίως σε 3 επίπεδα εξοπλισμού: RN (η βασική έκδοση, δεν εισήχθη επίσημα στην Ελλάδα), RT και RXE, ενώ σε κάποιες χώρες προσφέρθηκε και η ειδική κορυφαία έκδοση Baccarat (Μπακαρά). Ειδικά η έκδοση Baccarat είχε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο εξοπλισμού και εκτός από την ηλιοροφή όλα ήταν στάνταρ, ενώ είχε και ένα διπλό πίσω παρμπρίζ, το εξωτερικό της πέμπτης πίσω πόρτας και ένα εσωτερικό ανακλινόμενο παράθυρο, για την προστασία των επιβατών από τις υψηλές και χαμηλές θερμοκρασίες και τον άνεμο όταν η 5-η πίσω πόρτα ήταν ανοιχτή (η ιδέα αυτή είχε εισαχθεί για πρώτη φορά το 1989 με την εμπορική εισαγωγή του Citroën XM).
[thumb|right|Το πίσω μέρος του προηγούμενου [Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονου Renault Safrane 2.0 RT του 1993.]]

Το στάνταρ κιβώτιο ταχυτήτων ήταν χειροκίνητο 5 σχέσεων σε όλη την παλέτα των εκδόσεων, αλλά εναλλακτικά ήταν δυνατό να παραγγελθεί αυτόματο κιβώτιο 4 σχέσεων. Το αυτόματο κιβώτιο δεν διατέθηκε σε συνδυασμό με τον κινητήρα 2.0 λίτρων με 2 βαλβίδες ανά κύλινδρο, λόγω ανεπαρκούς ισχύος του κινητήρα.

Η μηχανική του πλαισίου περιελάμβανε ανεξάρτητη ανάρτηση και στους τέσσερις τροχούς: η μπροστινή ήταν με Γόνατα ΜακΦέρσον με ψαλίδια βάσης σχήματος L και αντιστρεπτική ράβδο, ενώ η πίσω ήταν πολλαπλών συνδέσμων, με γόνατα ΜακΦέρσον και αντιστρεπτική ράβδο. Και στους δύο άξονες υπήρχαν σπειροειδή ελατήρια, τηλεσκοπικά υδραυλικά αμορτισέρ και ράβδοι σταθεροποίησης. Σε ορισμένες εκδόσεις, τα στάνταρ αμορτισέρ ήταν ελαιοπνευματικού τύπου και ήταν αυτοεπιπεδούμενα με ηλεκτρονική διαχείριση βαθμονόμησης.
[thumb|left|Renault Safrane V6i 3.0 V6 (ισχύος 167 hp) του 1994, στη [Γαλλία, σε φωτογραφία του 2022.]]

Το σύστημα πέδησης κατά κανόνα περιελάμβανε δισκόφρενα και στους τέσσερις τροχούς: οι μπροστινοί δίσκοι ήταν αυτοαεριζόμενοι, ενώ οι πίσω ήταν συμπαγείς. Ωστόσο, υπήρχαν κάποιες διαφορές μεταξύ των χωρών. Για παράδειγμα, η βασική έκδοση RN σε ορισμένες χώρες περιελάμβανε τύμπανα στο πίσω μέρος, αλλά σε κάποιες άλλες χώρες η έκδοση RN περιελάμβανε επίσης συμπαγείς δίσκους στον πίσω άξονα.

Από την έναρξη των πωλήσεων, ένα Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) ήταν στάνταρ στις πληρέστερες εκδόσεις του Safrane, που συνήθως ονομάζονταν RT και RXE, ενώ στις βασικές εκδόσεις (RN και Si, το τελευταίο διατέθηκε αποκλειστικά στην ιταλική αγορά) τα πρώτα χρόνια ήταν διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας. Το σύστημα διεύθυνσης ήταν υδραυλικά υποβοηθούμενη κρεμαγιέρα με υδραυλικό σερβοέλεγχο και αυτορύθμιση της διευκόλυνσης ανάλογα με την ταχύτητα του αυτοκινήτου. Παραδόξως, όμως, αν και το τιμόνι ήταν ηλεκτρικά ρυθμιζόμενο, ωστόσο είχε ρύθμιση μόνο μέσα / έξω, χωρίς δυνατότητα ρύθμισης πάνω / κάτω (δηλαδή το αντίστροφο από τις συνήθεις δυνατότητες ρύθμισης με τα στάνταρ της τότε εποχής, όταν τα τιμόνια κατά κανόνα ρυθμίζονταν μόνο σε ύψος και σπανιότερα είχαν και τις 2 ρυθμίσεις).

Το σαλόνι του Safrane ήταν ιδιαίτερα ευρύχωρο, ειδικά μάλιστα για τους επιβάτες που κάθονταν στο πίσω μέρος, όπου υπήρχε αρκετός χώρος για τα πόδια. Στην καμπίνα, ανάλογα με την έκδοση, μπορούσαν να παραγγελθούν: ενιαίος κλιματισμός ή ξεχωριστός (για τον οδηγό και τον συνοδηγό) κλιματισμός, ηλεκτρικά παράθυρα (στάνταρ τα μπροστινά), ηλεκτρικά ρυθμιζόμενοι καθρέφτες (στη συντριπτική πλειοψηφία, με εξαίρεση λίγα αντίτυπα της έκδοσης RN που κυκλοφόρησαν χειροκίνητους καθρέφτες), θερμαινόμενοι καθρέφτες, θερμαινόμενα μπροστινά καθίσματα με ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη πλάτη και πλάτη και φουσκωτή οσφυϊκή ρύθμιση με τρεις θέσεις μνήμης, πίσω ηλεκτρικά καθίσματα (διαθέσιμα έως το 1995), στερεοφωνικό της Philips, υποδοχές πίσω ακουστικών με διακόπτη απομόνωσης των πίσω ηχείων, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη γυάλινη ηλιοροφή, κεντρικό κλείδωμα εξ αποστάσεως (με υπέρυθρες ακτίνες, στάνταρ σε όλα) και συναγερμός. Επίσης, στο ταμπλό υπάρχει ένας ενσωματωμένος υπολογιστής (εκτός της βασικής έκδοσης RN) με ηλεκτρονική ομιλία τύπου συνθεσάιζερ, ο οποίος ειδοποιεί τον οδηγό για δυσλειτουργίες ή ανοιχτές πόρτες, πορτμπαγκάζ και καπό.

Η βασική έκδοση RN του Safrane έφερε εσωτερική επένδυση με ύφασμα ταπετσαρίας, που μάλιστα ήταν λιγότερο πολυτελές στο μπροστινό υποβραχιόνιο. Το σαλόνι της ενδιάμεσης έκδοσης εξοπλισμού RT είναι διακοσμημένο σε βελούδο «Τροκαντερό» («Trocadero») και το κορυφαίο επίπεδο φινιρίσματος RXE προσέφερε προαιρετικό δερμάτινο σαλόνι, που γνώρισε μεγάλη απήχηση στους πελάτες.
thumb|right|Το σαλόνι ενός Renault Safrane με αερόσακο οδηγού και αυτόματο κιβώτιο.

Επίσης, το Safrane υπήρξε το πρώτο στην ιστορία Renault που εισήγαγε αερόσακο, καθώς το 1993 εμφανίστηκε προαιρετικά διαθέσιμος αερόσακος οδηγού, αν και αρχικά ήταν μόνο στα μοντέλα με τον κινητήρα V6 των επιπέδων εξοπλισμού RT και RXE. Από το 1994 και μετά, ο αερόσακος καθιερώθηκε ως στάνταρ σε όλα τα μοντέλα και σε όλες τις χώρες, ενώ την άνοιξη του 1995 καθιερώθηκε και στάνταρ αερόσακος συνοδηγού. Το ακόμα εντυπωσιακότερο ήταν ότι το Safrane ήταν ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα στην αγορά που εισήγαγε σύστημα πλοήγησης GPS σε αυτοκίνητο το 1995, αν και αρχικά ήταν μόνο με την περιορισμένη σειρά Carminat, που κατασκευάστηκε σε μόλις 100 αντίτυπα, πριν εμφανιστεί ως κανονική προαιρετική επιλογή στη Φάση 2.

Γενικώς, τα περισσότερα από τα αντίτυπα είχαν υψηλό επίπεδο εξοπλισμού, ιδίως στην ειδική έκδοση **Baccarat**. Ωστόσο, όπως συνέβη τότε και με τα άλλα γαλλικά μοντέλα πολυτελείας τη δεκαετία του 1990, Citroën XM και Peugeot 605, το Renault Safrane δεν γνώρισε σημαντική εμπορική απήχηση εκτός Γαλλίας, καθώς στις άλλες αγορές προτιμήθηκαν τα αντίστοιχα πολυτελή μοντέλα του γερμανικού κατεστημένου, καθώς και τα εγχώριας παραγωγής πολυτελή μοντέλα σε όσα άλλα κράτη υπήρχε αντίστοιχη παραγωγή πολυτελών μοντέλων.

## Safrane Biturbo
thumb|right|Renault Safrane Biturbo Baccara.

Η κορυφαία έκδοση του αρχικού Safrane μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 1993 και κυκλοφόρησε στην αγορά για τη σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 1994 και ήταν το αποκλειστικά τετρακίνητο **Safrane Biturbo**, που εξελίχθηκε σε συνεργασία της Renault με τους γερμανικούς βελτιωτικούς οίκους Irmsher και Hartge. Όπως υποδηλώνει το όνομά του, ο V6 κινητήρας βενζίνης των 3.0 λίτρων του Alpine A610, γνωστός ως PRV, είχε εξοπλιστεί με διπλό turbo, αποδίδοντας έτσι ισχύ 262 ίππους. Μπορούσε να παραγγελθεί στα επίπεδα εξοπλισμού RXE ή Baccara. Η επιτάχυνση 0 - 100 km/h ερχόταν σε μόλις 7,2 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα έφτανε τα 250 km/h, ενώ το ταχύμετρο είχε μέγιστη ένδειξη τα 280 km/h, έναντι 260 km/h στις άλλες εκδόσεις του Safrane.
thumb|left|Το πίσω μέρος του προηγούμενου Renault Safrane Biturbo Baccara.

Ωστόσο, διατέθηκε αποκλειστικά με χειροκίνητο κιβώτιο, καθώς δεν υπήρχε τότε πουθενά σε παγκόσμια κλίμακα αυτόματο κιβώτιο που να συνδυαζόταν με κινητήρα εγκάρσιας τοποθέτησης και με τετρακίνηση ταυτόχρονα. Λόγω αυτού του παράγοντα, καθώς και της τότε προτίμησης των υποψήφιων αγοραστών της κατηγορίας αυτής για κινητήρες V8 αντί για V6 (η μοναδική διάταξη κυλίνδρων που προσφέρθηκε στο Safrane Biturbo), η αγορά δεν έδειξε τότε σχεδόν κανένα ενδιαφέρον. Ως αποτέλεσμα, μόλις 806 αντίτυπα του Safrane Biturbo κατασκευάστηκαν και η παραγωγή του διακόπηκε τον Σεπτέμβριο του 1996. Την ίδια χρονιά, ο Γάλλος κατασκευαστής αμαξωμάτων **Heuliez** παρουσίασε το **Safrane Long Cours**, το οποίο ήταν σαν μια έκδοση station wagon του Safrane Biturbo σε πολυτελή επένδυση Baccara.

## Ανανέωση του 1996
[thumb|right|Renault Safrane 2.2dT (4-κύλινδρος κινητήρας 2.188 κυβικών εκατοστών, ισχύος 83 kW; 111 hp) Φάσης 2 (1996 - 2000) στη [Γαλλία, σε φωτογραφία του 2015.]]

Το Safrane έλαβε μια σημαντική αναβάθμιση τον Ιούλιο του 1996 για να βελτιώσει τις πωλήσεις. Το μπροστινό και το πίσω μέρος του αυτοκινήτου αναδιαμορφώθηκαν με πολύ πιο σύγχρονο ντιζάιν και τα επίπεδα εξοπλισμού αναβαθμίστηκαν. Διατηρήθηκε η σχεδιαστική ιδέα ότι κάθε επίπεδο εξοπλισμού διέθετε ελαφρώς διαφορετικό μπροστινό μέρος.

Με έναν επανασχεδιασμό του ενεργοποιητή καλωδίου του χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων επιλύθηκε οριστικά το πρόβλημα της κάπως «σκληρής» ποιότητας αλλαγής ταχυτήτων στη Φάση 1, ενώ ένα νέο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων Aisin Warner αντικατέστησε την κάπως αναξιόπιστη μονάδα της Renault.

### Safrane Questor
Μαζί με το Safrane Φάσης 2, η Renault προσέφερε επίσης και μια ειδική έκδοση του Safrane που ονομαζόταν **Safrane Questor**. Το Questor διαφέρει μόνο στο ότι διέθετε εργοστασιακής τοποθέτησης δορυφορική πλοήγηση, η οποία είναι ένα σύστημα Philips Carin 520 με τηλεχειριστήριο υπέρυθρων ακτίνων, και έφερε όλες τις διαθέσιμες επιλογές στο αυτοκίνητο ως στάνταρ, εκτός από το θερμαινόμενο παρμπρίζ που συνέχιζε να είναι προαιρετικό.

## Τεχνικά στοιχεία
Όλοι οι κινητήρες βενζίνης του Safrane ήταν με ηλεκτρονική έγχυση καυσίμου (injection) και με καταλύτη, καθώς αμφότερα είχαν γίνει πλέον υποχρεωτικά στην Ευρώπη.

## Ετήσια παραγωγή
thumb|right|Το πίσω μέρος ενός Safrane Φάσης 1.
thumb|right|Το πίσω μέρος ενός Safrane Φάσης 2.

Τα 289 αντίτυπα του 1991 αντιστοιχούν στη δοκιμαστική προ-σειρά πριν τη μαζική παραγωγή, το ρεκόρ παραγωγής ήταν το 1993 και στη συνέχεια η πτώση της ζήτησης ήταν εμφανής και διαρκής. Ακόμα και το 1997, ενώ είχε μόλις προηγηθεί η  εισαγωγή της Φάσης 2 τον Ιούλιο του 1996, η καμπύλη των πωλήσεων μόλις ανεπαίσθητα αυξήθηκε, και στη συνέχεια κατέρρευσε ακόμα χαμηλότερα.

## Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο

Από την εισαγωγή του, το 1992, και σε όλα τα έτη παραγωγής του, το Renault Safrane ανήκε στον κύκλο των επίσημων υπηρεσιακών αυτοκινήτων των Γάλλων Προέδρων, αρχικά του Φρανσουά Μιτεράν και στη συνέχεια του Ζακ Σιράκ. Οι ίδιοι χρησιμοποίησαν επίσης τότε και τα Citroën CX και Citroën XM, ενώ ειδικότερα ο Σιράκ και το Peugeot 605.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Renault - Un siècle de création automobile - C. Le Maître e J.L. Loubet - ETAI, ISBN 978-2-85120-702-9.
* Renault - L'aventure automobile, Hachette Collections.
* Renault Safrane Bedienungs- und Wartungsanleitung. Renault S.A., November 1992.
* Renault Safrane Bedienungs- und Wartungsanleitung. Renault S.A., August 1996.
* Renault Safrane Preisliste. Deutsche Renault AG, Dezember 1994.
* Renault Safrane Verkaufsprospekt. Deutsche Renault AG, Dezember 1996.
* Automobil Revue. Katalog 1995 und 1999.
* Quattroruote nº448, Febbraio 1993, Editoriale Domus.
* Quattroruote nº476, Giugno 1995, Editoriale Domus.
* Quattroruote nº492, Ottobre 1996, Editoriale Domus.
* Quattroruote - Speciale 1000 Auto 1993-94, Editoriale Domus.

## Πηγές
* Πρώτη γνωριμία με το Renault Safrane - 4Τροχοί, Μάιος 1992.
* Δοκιμή του Renault Safrane RT 2.0 Si - 4Τροχοί, Απρίλιος 1993.
* Ιστορία και τεχνικά χαρακτηριστικά του Renault Safrane (στα αγγλικά)
* https://www.planeterenault.com/ Renault Safrane (1992-2002).
* https://lenouvelautomobiliste.fr/collection/ Renault Safrane: une voiture quelle est bien pour la conduire (Renault Safrane: ένα αυτοκίνητο που είναι καλό στην οδήγηση).
* Autoweb France - Γαλλική ιστοσελίδα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Renault Safrane και όλων των μοντέλων της Renault.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Club Renault Safrane Français
* Forum sur la Renault 25 et Safrane

Safrane
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα