open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρ

μικρογραφία|Στην κοιλάδα του Αρ
Ο **Αρ** (γερμανικά: *Αhr*) είναι ποταμός της Γερμανίας, αριστερός παραπόταμος του Ρήνου. Οι πηγές του βρίσκονται σε υψόμετρο 470 μέτρων στην οροσειρά του Άιφελ, κοντά στην πόλη Μπλάνκενχαϊμ. Μετά από 18 χιλιόμετρα διαδρομής στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία εισέρχεται στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

Ο Αρ ρέει μέσω της ομώνυμης κοιλάδας διαρρέοντας κατά τη διαδρομή του τις πόλεις Σουλντ, Άλτεναρ και Μπαντ Νόιεναρ-Άρβαϊλερ. Ανάμεσα στις πόλεις Ρέμαγκεν και Σίντσιγκ και σε υψόμετρο 53 μέτρων εκβάλλει στον Ρήνο. Το μήκος του ποταμού είναι περίπου 89 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 68 στη Ρηνανία-Παλατινάτο. Η λεκάνη απορροής του ανέρχεται σε 900 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η μέση παροχή νερού του κοντά στις εκβολές του σε 8,9 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Υπήρχαν μεμονωμένοι οικισμοί στην κοιλάδα του Αρ τουλάχιστον από τη Ρωμαϊκή εποχή. Εξαιτίας της παλαιότερα κακής προσβασιμότητας, οι περιοχές του άνω και μεσαίου ρου του ποταμού ήταν αραιοκατοικημένες. Η κατάσταση αυτή άλλαξε από τα μέσα του 19ου αιώνα. Η ανάπτυξη των υφιστάμενων οικισμών, των οδικών και σιδηροδρομικών αρτηριών και των καλλιεργήσιμων εκτάσεων της κοιλάδας του Αρ οδήγησαν στο γεγονός η κοίτη να γίνει ολοένα και στενότερη, ώστε απαιτήθηκε σε κάποια σημεία ο ρους να ευθειαστεί, η κοίτη του ποταμού να στερεοποιηθεί και να κατασκευαστούν φράγματα για τον έλεγχο της δύναμης ροής του ποταμού, ώστε να αποφεύγονται διαβρώσεις.

Η κοιλάδα του Αρ είναι περιοχή οινοπαραγωγική και αποτελεί τον μεγαλύτερο κλειστό (αυτόνομο) αμπελώνα ερυθρού οίνου της Γερμανίας και συνάμα έναν τουριστικό πόλο έλξης.

## Παραπόταμοι
Οι κυριότεροι παραπόταμοι (μήκος > 10 χλμ.) είναι κατά σειρά μήκους:
* Τρίρμπαχ, 25,3 χλμ.
* Άρμουτσμπαχ, 18,4 χλμ.
* Άντεναουερμπαχ, 15,7 χλμ.
* Σάρμπαχ, 15,3 χλμ.
* Άμπαχ, 14,9 χλμ.
* Λίρσμπαχ, 14,5 χλμ.
* Κέσσελινγκερ Μπαχ, 14,1 χλμ.
* Σάαφμπαχ, 11,4 χλμ.
* Βίσελμπαχ, 10,5 χλμ.
* Ντράισμπαχ, 10 χλμ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ahr  2000  

Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ρήνου
Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
NGC 191

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 191** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 28 Νοεμβρίου 1785 και αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον IC 1563. Για αυτόν τον λόγο περιλαμβάνεται στον *[[Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών|Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών]]* ως Arp 127.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

00191
02331
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
127
-02-02-077
NGC 190

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 190** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 22 Οκτωβρίου.

## Αναφορές

00190
00397
02324
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
NGC 189

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 189** είναι ανοικτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 3.500 έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Κασσιόπη. Το ανακάλυψε η Καρολάιν Χέρσελ (Caroline Herschel) στις 27 Σεπτεμβρίου 1783 και ανεξάρτητα από αυτή ο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 27 Οκτωβρίου 1829.

## Παραπομπές


## Αναφορές

0189
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Κατηγορία:Κασσιόπη (αστερισμός)
Βούπερ

Ο **Βούπερ** (γερμανικά: *Wupper*) είναι παραπόταμος του Ρήνου που διαρρέει το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας της Γερμανίας. Πηγάζοντας κοντά στο Μάριενχαϊντε στο δυτικό Σάουερλαντ διασχίζει την ορεινή περιοχή της Μπερτζίσες Λαντ στην κομητεία Μπεργκ και εκβάλλει στον Ρήνο στο Λεβερκούζεν, νότια του Ντίσελντορφ. Το άνω τμήμα του ονομάζεται *Βίππερ*. Έχει συνολικό μήκος 113 χιλιομέτρων και λεκάνη απορροής 827 τετραγωνικών χιλιομέτρων.Έχει μέση παροχή νερού 17 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο κοντά στις εκβολές του.

Στην πορεία του, ο ποταμός διαρρέει την πόλη του Βούπερταλ όπου ο εναέριος σιδηρόδρομος περνά για περίπου 10 χιλιόμετρα πάνω από τον ποταμό. Σύμφωνα με έναν αστικό μύθο, το 1950 ένας ελέφαντας με το όνομα Τούφφι βούτηξε στον ποταμό από τον σιδηρόδρομο.

Πάνω από τον ποταμό έχει κατασκευαστεί η μεγαλύτερη σιδηροδρομική γέφυρα, κοντά στο Μούνγκστεν, ανάμεσα στο Ρέμσαϊντ και στο Σόλινγκεν. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, το κάστρο Μπέργκ χτισμένο σε έναν λόφο επιβλέπει τον ποταμό.

## Υδροενέργεια

Από τον 15ο αιώνα, ο Βούπερ και οι παραπόταμοι του έδωσαν ζωή σε εκατοντάδες ξυλουργεία, μύλους και εργοστάσια στις όχθες τους. Αρχικά το νερό του ποταμού χρησιμοποιούνταν για κολύμπι και για τον καθαρισμό καμβάδων και ρούχων, και στα πιο σύγχρονα χρόνια έδωσε ζωή σε υδροηλεκτρικά εργοστάσια και χρησιμοποιήθηκε ως κανάλι αποβλήτων.

Ο Βούπερ επομένως διευκόλυνε την πρώτη βιομηχανική επέκταση της κοιλάδας Βούππερταλ (ή Βούπερ) κατά τον 18ο, τον 19ο και τον 20ο αιώνα, παρόμοια με την επέκταση της Σίλικον Βάλεϊ στις ΗΠΑ τον 20ο αιώνα. Η κοιλάδα Βούπερ ήταν από τις πρώτες βιομηχανικές περιοχές του πλανήτη.

## Άλλα

*Ο Βούπερ παρατίθεται στην γερμανική παροιμία "Über die Wupper gehen" που μεταφράζεται ελεύθερα ως "χρεοκοπώ", ως "πηγαίνω στη φυλακή" και ως "πρόκειται να πεθάνω".
*Η Έλσε Λάσκερ-Σέλερ έγραψε το δράμα "Die Wupper" (Ο Βούπερ)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ρήνου
Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Βραβείο Λένιν

δεξιά|χωρίς-πλαίσιο|199x199εσ
Το **Βραβείο Λένιν** (ρωσικά: Ленинская премия) ήταν ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία της ΕΣΣΔ, που απονέμονταν σε άτομα για επιτεύγματα που σχετίζονται με την επιστήμη, τη λογοτεχνία, τις τέχνες, την αρχιτεκτονικήκαι την τεχνολογία. Δημιουργήθηκε στις 23 Ιουνίου 1925 και απονέμονταν μέχρι το 1934. Κατά την περίοδο 1935-1956, το Βραβείο Λένιν δεν απονεμήθηκε, για να αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από το Βραβείο Στάλιν. Στις 15 Αυγούστου 1956, επανιδρύθηκε, και συνέχισε να απονέμεται σε κάθε ζυγό χρόνο μέχρι το 1990. Η τελετή απονομής των βραβείων ήταν στις 22 Απριλίου, τα γενέθλια του Βλαντίμιρ Λένιν.

Το Βραβείο Λένιν είναι διαφορετικό από το Βραβείο Ειρήνης Λένιν, το οποίο απονέμονταν σε ξένους πολίτες και όχι στους πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης, για τη συμβολή τους στην ιδέα της Ειρήνης. Επίσης, το Βραβείο Λένιν δεν πρέπει να συγχέεται με το Τάγμα του Λένιν, το Βραβείο Στάλιν ή το ύστερο Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ. Σε ορισμένα άτομα απονεμήθηκε τόσο το Βραβείο Λένιν όσο και το Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ.

## Βραβευθέντες

Ενδεικτικός κατάλογος βραβευθέντων:

Κατηγορία:Σοβιετικά βραβεία
Κατηγορία:Βλαντίμιρ Λένιν
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
NGC 183

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 183** είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τρούμαν Σάφορντ (Truman Safford) στις 5 Νοεμβρίου 1866 και εκ νέου ο Εντουάρ Ζαν-Μαρί Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan) στις 6 Οκτωβρίου 1883.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0183
02298
00387
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
+05-02-035
NGC 187

thumb|250px|right|NGC 187

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 187** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Όρμοντ Στόουν (*Ormond Stone*) το 1886.

## Αναφορές

0187
02380
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
NGC 186

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 186** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Bindon Blood Stoney στις 6 Δεκεμβρίου 1850.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0186
02291
00390
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
+00-02-098
NGC 35

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 35** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 275 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 50.000 ετών φωτός. Ο γαλαξίας αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γειτονικό NGC 17/(34) και η παραμόρφωση τους μπορεί να οφείλεται σε αυτή την αλληλεπίδραση αλληλεπιδράσεις.

Ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) ανακάλυψε τον NGC 35 την 21η Νοεμβρίου 1886.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0035
00784
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
-02-01-033
Ιωάννης Τάρης

Ο **Ιωάννης Τάρης** (1885 - 1968) ήταν Έλληνας λόγιος από τον Αυγερινό Βοΐου νομού Κοζάνης (παλαιό Κωνστάντσικο).  

## Βιογραφία

### Νεαρή ηλικία
Ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας Δημητρίου και Σουλτάνας Τάρη. Φιλομαθής, εργατικός και λάτρης της παράδοσης από την παιδική ακόμα ηλικία διακρίθηκε στις τέχνες και τα γράμματα ως ερασιτέχνης λιθοξόος, πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διπλωματούχος λογιστής της Εμπορικής Ακαδημίας Αθηνών. Σε νεαρή ηλικία και για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε ως δάσκαλος στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Αργότερα διορίστηκε στην Εμπορική Τράπεζα Τρικάλων. Από εκεί μετατέθηκε στην Εμπορική Τράπεζα Θεσσαλονίκης, τόπος που στάθηκε σταθμός στην πορεία του και σημάδεψε τη ζωή του. Παντρεύτηκε την Ελένη Π. Κεφαλά και απέκτησε δύο κόρες, τη Δήμητρα-Σουλτάνα και την Άννα. 

### Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα
Συνέδεσε το όνομά του με την επαναλειτουργία της Μακεδονικής Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητας (ΜΦΑ) στη Θεσσαλονίκη το 1924. Διετέλεσε πρόεδρός της περίπου για μια τριακονταετία (1931-1958). Στο διάστημα αυτό η Αδελφότητα γνώρισε μία από τις πιο γόνιμες σε έργο περιόδους του βίου της. Στον Ιωάννη Τάρη οφείλεται η ίδρυση του Τμήματος Λαογραφίας, το οποίο λειτούργησε υπό την άγρυπνη καθοδήγησή του για τη διάσωση του λαογραφικού πλούτου των επαρχιών της Βόρειας Ελλάδας. Χάρη στο ζήλο και στον πολύχρονο προσωπικό του μόχθο, συγκεντρώθηκε ένας αξιόλογος αριθμός από λαογραφικά αντικείμενα, τα οποία ο Ι.Τάρης διέσωσε σε δύσκολους καιρούς (Γερμανική Κατοχή) με κίνδυνο της ζωής του και αποτέλεσαν τον πυρήνα του ιδρυθέντος το 1970  Λαογραφικό Μουσείο Βορείου Ελλάδος.

### Τελευταία χρόνια
Το 1958, σε ηλικία 73 ετών, ο Ιωάννης Τάρης απεσύρθη από την ενεργό δράση, παραιτούμενος από το αξίωμα του προέδρου και εγκαταστάθηκε για οικογενειακούς λόγους στην Αθήνα. Έφυγε ήρεμα από τη ζωή, μετά από καρδιακό επεισόδιο, το καλοκαίρι του 1968 στον Αυγερινό, το χωριό του, που τόσο αγάπησε και τον αγάπησε.

## Αναγνώριση
Ο Δήμος Θεσσαλονίκης τιμώντας το έργο του -υπήρξε ουσιαστικά ο ιδρυτής του πρώτου λαογραφικού μουσείου στη Βόρεια Ελλάδα- έδωσε το όνομά του σε έναν δρόμο της Θεσσαλονίκης, στην περιοχή της Άνω Τούμπας.

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
Ζιγκουράτ

thumb|250px|Το αναστηλωμένο ζιγκουράτ της Ουρ

Τα **Ζιγκουράτ** ήταν ογκώδεις κατασκευές που χτίστηκαν από τους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας και του ιρανικού οροπεδίου και είχαν τη μορφή βαθμιδωτής πυραμίδας, με τον κύριο ναό να βρίσκεται στην κορυφή της κατασκευής. Αξιοσημείωτα ζιγκουράτ είναι το μεγάλο Ζιγκουράτ της Ουρ, κοντά στη Νασιρίγια, το Ζιγκουράτ της Ακάρ Κουφ, το κατεστραμμένο Ετεμενάνκι στη Βαβυλώνα (πιθανόν έμπνευση για το βιβλικό πύργο της Βαβέλ) και το Τζόγκα Ζαμπίλ στο Ιράν.

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή: "Ύστερα είπαν: «Ελάτε να χτίσουμε μια πόλη για τον εαυτό μας, καθώς και έναν πύργο με την κορυφή του στους ουρανούς, ώστε να κάνουμε ξακουστό όνομα για τον εαυτό μας και να μη διασκορπιστούμε σε όλο το πρόσωπο της γης»."

Τα πρώτα ζιγκουράτ χρονολογούνται από τις αρχές της 3ης χιλιετίας και σήμερα διασώζονται 32 από αυτά.

## Δείτε επίσης
* Πυραμίδα
* Βαθμιδωτή πυραμίδα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Σουμερική τέχνη και αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Βαβυλωνία
Κατηγορία:Πυραμίδες στην Ασία
Κατηγορία:Ναοί της αρχαίας Εγγύς Ανατολής
Κατηγορία:Αρχαιολογία στο Ιράκ
Κατηγορία:Χωμάτινες κατασκευές
NGC 36

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 36** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 220 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 260.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 25 Οκτωβρίου 1785.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0036
00798
00106
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
+01-01-043
Κωνσταντίνος Κεφαλάς (εκπαιδευτικός)

Ο **Κωνσταντίνος Κεφαλάς** (Θεσσαλονίκη, 1898 - 1989) ήταν εκπαιδευτικός, και διευθυντής του Λαογραφικού Μουσείου Βορείου Ελλάδος και στη συνέχεια του Λαογραφικού και Εθνολογικού Μουσείου Μακεδονίας (σημερ. Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης (ΛΕΜΜ-Θ). 

## Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Κεφαλάς γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1898. Ήταν ο πρώτος από έξι παιδιά του Πέτρου και της Άννας Κεφαλά. Σπούδασε Φυσικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πιάνο στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια υπηρέτησε ως έφεδρος λοχαγός του μηχανικού στη Μικρασιατική Εκστρατεία.
### Πρώτα χρόνια
Παντρεύτηκε την Αθηνά Πατσιάλη και είχε δύο κόρες, τη Γρηγορία και την Πετρούλα. Για μικρό διάστημα εργάστηκε ως καθηγητής στη δημόσια εκπαίδευση στα Γρεβενά. Μετά από μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία (παλαιοντολογία, φυσική, γεωγραφία και προϊστορική αρχαιολογία), εργάσθηκε κυρίως στην ιδιωτική εκπαίδευση (Σχολή Α. Σχινά), από όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1969 ως γυμνασιάρχης.

### Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα
Το 1958 εκλέχθηκε πρόεδρος της Μακεδονικής Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητας και Διευθυντής του Λαογραφικού Μουσείου Βορείου Ελλάδος, που η Αδελφότητα ίδρυσε το 1957 με πρωτοβουλία του τότε Προέδρου της Ιωάννη Τάρη. Έως το 1970 ο Κ. Κεφαλάς εργάστηκε πυρετωδώς με στόχο να εμπλουτίσει και να οργανώσει το μουσείο. 

Το 1970, χάρη στη δική του προσπάθεια και του Κλεόβουλου Τσούρκα, ιδρυτή και εκδότη του περιοδικού Μακεδονική Ζωή, ιδρύεται ως ΝΠΔΔ το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας (βλ. σήμερα Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας - Θράκης), στο οποίο παραχωρείται η χρήση του κτηρίου του Παλαιού Κυβερνείου. Ως αντιπρόεδρος και διευθυντής του μουσείου ο Κ. Κεφαλάς εργάστηκε ακούραστα έως το 1980 για να το οργανώσει και να το στελεχώσει. Παράλληλα συντέλεσε στη δημιουργία τοπικών λαογραφικών μουσείων στη Μακεδονία και τη Θράκη. Στο συμβούλιο του μουσείου παρέμεινε έως το 1982. 

Πέρα από το λαογραφικό του έργο, ο Κ. Κεφαλάς άφησε και αξιόλογο λογοτεχνικό (ποιήματα, διηγήματα, χρονογραφήματα, καθώς και κριτικές για τις εικαστικές τέχνες).

## Διακρίσεις
Τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α´ και το Χρυσό Σταυρό του Φοίνικος. Το 1981 η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε βραβείο για την «όλη προσφορά του στην προβολή της μακεδονικής λαϊκής τέχνης και λαογραφίας».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έκθεση-Αφιέρωμα "Μνήμη Κωνσταντίνου Κεφαλά", 1991.

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα
Ιπέκ Καραπινάρ

Η **Ιπέκ Καραπινάρ** (τουρκικά*:  İpek Karapınar/* 20 Μαρτίου 1984)είναι Τούρκισσα ηθοποιός και μουσικός.

## Βιογραφία
Η Ιπέκ Καραπινάρ γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1984 στην Κωνσταντινούπολη. Από μικρή είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη μουσική και παρακολούθησε στο Κρατικό Ωδείο της Τουρκίας, μαθαίνοντας βιολί. Ωστόσο, η συμμετοχή της το 2006 στη τηλεοπτική σειρά "Η Γέφυρα", βασισμένο στη ζωή του Νομάρχη του Ερζιντζάν, Ρετζέπ Γιαζιτζίογλου, την έσπρωξε στην πόρτα της ηθοποιίας, συμμετέχοντας σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Η Καραπινάρ, η οποία τραγουδά επαγγελματικά, έχει δηλώσει πως σκέφτεται να κυκλοφορήσει δίσκο με τραγούδια της.

## Κατάλογος Σειρών
* Ζωές Παράλληλες *Kırgın Çiçekler* (2015-2018) - Φεριντέ (113 επεισόδια)
* Η ζωή καθ'οδόν *Hayat Yolunda* (2014-2015) - Γελντά (13 επεισόδια)
* Έγραψα το όνομά σου στην καρδιά μου *Adını Kalbime Yazdım* (2013-2014) - Λεϊλά (16 επεισόδια)
* Ο Κοφτερός Κεμάλ *Ustura Kemal* (2012) - Νιχάλ (14 επεισόδια)
* Δηλητηριώδης Κισσός *Zehirli Sarmaşık* (2011) - Σινέμ (12 επεισόδια)
* Μικρά Μυστικά *Küçük Sırlar* (2010-2011) - Αρζού (55 επεισόδια)
* Ανέμελα Χρόνια *Doludizgin Yıllar* (2010) - Γκιουλσέν (13 επεισόδια)
* Το Πουλί της Τύχης *Talih Kuşu* (2008) - Τζανσού (5 επεισόδια)
* Ενέδρα στην Κοιλάδα των Λύκων *Kurtlar Vadisi: Pusu* (2007) - Φουντά Μπουγιούκ (10 επεισόδια)
* Η Γέφυρα *Köprü* (2006-2007) - Ασλί Γιαζιτζί (37 επεισόδια)

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*https://www.instagram.com/ipekkarapinar/

Καραπινάρ Ιπέκ
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1969-70

Η **Β΄ κατηγορία Κύπρου 1969-70** αποτέλεσε το 15ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου για 1η φορά στην ιστορία του.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1969-70 συμμετείχαν 17 ομάδες. Για πρώτη φορά το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη σε ομίλους αλλά ως μια ενιαία κατηγορία. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1970-71. Οι 4 τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1970-71.

### Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς και η ήττα με ένα βαθμό.

## Αλλαγές σε σχέση με την [[Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1968-69|περίοδο 1968-69]]
;Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημα
Ομάδες που προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1969-70:
* Ένωσις Νέων Παραλιμνίου

;Ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα
Ομάδες που εντάχθηκαν στη δύναμη της ΚΟΠ:
* Απόλλων Αθηαίνου
* ΛΑΛΛ Λύσης
* Χαλκάνορας Ιδαλίου

Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1968-69:
* Ευαγόρας Πάφου

Επίσης, επέστρεψε ο Κεραυνός Στροβόλου μετά από απουσία μιας περιόδου.

Στο πρωτάθλημα συμμετείχε και ο Εθνικός Αστέρας Λεμεσού αλλά τιμωρήθηκε στα μέσα της περιόδου με αποκλεισμό και υποβιβασμό στη Γ΄ κατηγορία 1970-71 επειδή δεν προσήλθε σε ένα αγώνα. Επιπλέον, με αποκλεισμό και υποβιβασμό τιμωρήθηκε στα μέσα της περιόδου ο Εθνικός Άχνας λόγω σοβαρών επεισοδίων που προκλήθηκαν στην έδρα του εις βάρος των διαιτητών του αγώνα.

## Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.

## Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:


Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος θα διαβαθμίζονταν εφτά ομάδας ώστε να μειωθούν σε 12 οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας. Ωστόσο, επειδή ο Αρίων Λεμεσού συγχωνεύθηκε με τον Απόλλων Λεμεσού διαβαθμίστηκαν μόνο 6 ομάδες (14η-17η και οι Εθνικός Αστέρας Λεμεσού και Εθνικός Άχνας που είχαν τιμωρηθεί).

## Παραπομπές


## Πηγές

*
*

## Δείτε επίσης
*Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1969-70
*Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1969-70

Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1969-1970
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Terminus ante quem

***Terminus ante quem*** (λατ.- κυριολεκτικά «ημερομηνία προ της οποίας») στην αρχαιολογία ονομάζεται το υστερότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, πριν το οποίο γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι δημιουργήθηκε ένα αρχαιολογικό μνημείο ή άλλο αντικείμενο ιστορικής αξίας, αν και η ακριβής χρονική στιγμή της δημιουργίας του δε μας είναι γνωστή. Παραδείγματος χάριν, σε περίπτωση που το υλικό των ανασκαφών δε δίνει πληροφορίες για το έτος κατασκευής ενός αρχιτεκτονικού μνημείου (ναού, φρουρίου, μοναστηρίου κ.λπ.), αλλά στις γραπτές πηγές υπάρχουν μαρτυρίες για ιστορικά συμβάντα που σχετίζονται με αυτό (μάχες, επίσημες επισκέψεις κ.λπ.) και η χρονολογία των συμβάντων αυτών μας είναι γνωστή, γνωρίζουμε και το *terminus ante quem* για το συγκεκριμένο μνημείο, δηλαδή ότι χωρίς καμία αμφιβολία είχε χτιστεί πριν από την αναφερόμενη χρονολογία.

Αντιθέτως, ***terminus post quem*** (ημερομηνία μετά την οποία) είναι το πρωιμότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, που προηγήθηκε της δημιουργίας του μνημείου..Έτσι, ένα νόμισμα τοποθετημένο μέσα στον τάφο μας πληροφορεί για το γεγονός ότι η ταφή δεν έγινε νωρίτερα, αλλά οπωσδήποτε μετά από το έτος κυκλοφορίας του συγκεκριμένου νομίσματος.

Στη στρωματογραφία για να οριστούν το *terminus ante quem* και το *terminus post quem* τη θέση των γραπτών ή άλλων εξακριβωμένων πηγών καταλαμβάνουν οποιαδήποτε ευρήματα, εδαφικά υλικά ή μορφώματα που μπορούν να χρονολογηθούν στα πλαίσια της απόλυτης χρονολόγησης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Αρχαιολογία
Βομβίνος

Ο **βομβίνος**, (επιστημονικό όνομα: Βόμβος - *Bombus*) γνωστός κατά τόπους στην Ελλάδα και ως **βομβίνι**, **βομβυλιός**, **βόμβος**, **μπούσμπουρος**, **μπούσμπουρας**, **μπούμπουρας**, **μπάρμπουνας**, **μπόμπος**, **μπάμπουρας**, **μπούρμπουλας**, **αγριοκούμπανος**, **κουρκούμπανος**, **ντάβανος** ή **βούγκουρας**, ή **σβούρος** στα κρητικά, είναι ημι-κοινωνικά έντομα και κατατάσσονται στο γένος *Bombus*. Οι βομβίνοι οφείλουν την ονομασία του στην ελληνική λέξη *βόμβος* (= θόρυβος), δηλαδή το χαρακτηριστικό "βόμβο" που παράγεται κατά την πτήση τους. Είναι οι φυσικοί επικονιαστές για πολλά φυτά και ανήκουν στην κατηγορία των ωφέλιμων εντόμων. 

Ως έντομα, έχουν προσελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων για τη μελέτη της βιολογίας τους, της κοινωνικής τους συμπεριφοράς και δομή, της οικολογίας τους, της συστηματικής τους κατάταξη και άλλα. Παγκοσμίως είναι γνωστά περίπου 250 είδη βομβίνων τα οποία ανήκουν σε ένα γένος, το *Bombus Latreille* 1802, με 38 υπογένη. Στην Ευρώπη έχουν αναγνωριστεί περίπου 70 είδη *Bombus*, από τα οποία στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί έως τώρα 34 είδη.

Ο βιολογικός κύκλος των βομβίνων είναι ο τυπικός των ημικοινωνικών υμενοπτέρων, με τις νέες βασίλισσες να εισέρχονται σε χειμέρια διάπαυση και η αποικία να χάνεται. Δηλαδή οι αποικίες τους είναι ετήσιες και αναπτύσσονται σε φωλιές που ανάλογα με το είδος είναι επιφανειακές ή υπόγειες. Σε κάθε αποικία παράγονται πλήρη ανεπτυγμένα θηλυκά (βασίλισσες), ατελή θηλυκά (εργάτριες) και αρσενικά (κηφήνες). Προς το τέλος του κύκλου της κάθε αποικίας παράγονται τα αναπαραγωγικά άτομα, τα οποία θα συζευχθούν έξω στη ύπαιθρο. Σε όλα τα είδη *Bombus* μόνο οι νέες συζευγμένες βασίλισσες διαχειμάζουν, ενώ όλα τα άλλα μέλη της αποικίας, μαζί και η παλιά βασίλισσα με τους κηφήνες, χάνονται πριν το χειμώνα. Γενικά σε ένα περίπατο στην ελληνική ύπαιθρο, κυρίως κατά τους μήνες Μάρτιο έως Ιούλιο, οι βομβίνοι θα είναι ανάμεσα στα έντομα που θα συναντήσει κανείς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20150909082202/http://bumblebeegr.blogspot.gr/
*http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/bombus/index.html
*http://www.atlashymenoptera.net/page.asp?id=169

Κατηγορία:Μελισσίδες
Επαρχία Βέλικο Τάρνοβο

Η **επαρχία Βέλικο Τάρνοβο** (βουλγαρικά: *Област Велико Търново*) είναι μια από τις 28 επαρχίες στις οποίες διαιρείται διοικητικά η Βουλγαρία.

## Δήμοι της επαρχίας
Η επαρχία διαιρείται σε 10 δήμους. Αναλυτικά:

## Παραπομπές


Βελικο Ταρνοβο
NGC 40

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 40** (καταγράφεται επίσης ως **[[Κατάλογος Caldwell|Caldwell 2]]** η ως «νεφέλωμα παπιγιόν») είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Κηφέα, το οποίο ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ στις 25 Νοεμβρίου 1788. Αποτελείται από θερμά αέρια που περιβάλλουν έναν αστέρα, που βρίσκεται στα τελευταία στάδια του βίου του. Το άστρο αυτό έχει εκτινάξει το εξωτερικό του στρώμα και πλέον έχει απομείνει ένας μικρότερος πρόδρομος λευκός νάνος, με επιφανειακές θερμοκρασίες της τάξεως των 50.000 βαθμών Κελσίου και η ραδιενέργεια που εκπέμπει θερμαίνει το υλικό που εκτινάχθηκε στους 10.000 βαθμούς Κελσίου.  Η διάμετρος του όλου σχηματισμού υπολογίζεται στο ένα έτος φωτός. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως σε 30.000 χρόνια το νεφέλωμα θα έχει διαλυθεί, αφήνοντας στην θέση του μονάχα ένα λευκό νάνο, περίπου στο μέγεθος της Γης.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0040
002
Κατηγορία:Πλανητικά νεφελώματα
Κατηγορία:Κηφεύς
Θεόδωρος Μαριόλης

Ο **Θεόδωρος Αλεξ. Μαριόλης** (1900 - 1η Ιουλίου 1965) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και μετά την αποστρατεία του Νομάρχης.

## Βιογραφία
Από το 1954 έως το 1959 ήταν Νομάρχης Δράμας. Στη συνέχεια έγινε Νομάρχης Κεφαλληνίας τον Ιούλιο του 1959   και Νομάρχης Ροδόπης.

Απεβίωσε την 1η Ιουλίου 1965 και κηδεύτηκε στις 2 Ιουλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας
Κατηγορία:Νομάρχες Κεφαλληνίας
Κατηγορία:Νομάρχες Ροδόπης
Δημήτριος Γεωργαντέλης

Ο **Δημήτριος Γεωργαντέλης** (και **Γεωργαντέλλης**, 1898-1970) ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός από τη Λέσβο. Διετέλεσε βουλευτής από το 1932 έως το 1950 και από το 1951 έως το 1956.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1898.  Εξελέγη για πρώτη φορά με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1932, στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου. Επανεξελέγη βουλευτής με το ίδιο κόμμα το 1935, 1936 και το 1946 και με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και το 1952. Στα τελευταία χρόνια της πολιτικής του σταδιοδρομίας εντάχθηκε στην ΕΡΕ. 
Υπηρέτησε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Νήσων Αιγαίου Πελάγους από τις 27 Ιανουαρίου 1947 έως τις 17 Φεβρουαρίου 1947.

Απεβίωσε στις 4 Ιουνίου 1970 και ετάφη στη γενέτειρά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Πολιτικά της Λέσβου 1915-1936", *Αιολικά Χρονικά*, Δ΄, Μυτιλήνη 2002, σελ. 97-138.
* Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Πολιτικά νομού Λέσβου, επισκόπηση-πίνακες", *Αιολικά Χρονικά*, Ι΄, Μυτιλήνη 2008, σελ. 57-73.
* Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Οι βουλευτές του νομού Λέσβου 1915-1964", *Αιολικά Χρονικά*, ΙΑ΄, Μυτιλήνη 2009, σελ. 76-116.

Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Νήσων Αιγαίου Πελάγους
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Αγαμέμνων Γκράτζιος

Ο **Αγαμέμνων Γκράτζιος** (28 Φεβρουάριου 1922 - 11 Αυγούστου 1993) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του στρατηγού. Διατέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) από τον Σεπτέμβριο του 1976 έως τον Ιανουάριο του 1980 και στην συνέχεια αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) από τον Ιανουάριο 1980 μέχρι τον Ιανουάριο του 1982.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Ελαφότοπο Ιωαννίνων το 1922. Ακολούθησε στρατιωτικές σπουδές στην Σχολή Ευελπίδων, τις οποίες αναγκάστηκε να διακόψει το 1940, με το ξέσπασμα του πολέμου. Μαζί με άλλους Ευέλπιδες, πολέμησε στην μάχη της Κρήτης το 1941, όπου και τραυματίστηκε. Κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, είχε πλούσια δράση σε πολλά μέτωπα, και τραυματίστηκε για δεύτερη φορά το 1949 στην μάχη για την ανακατάληψη της Νάουσας, η οποία είχε προσωρινά κυριευθεί από τους αντάρτες του ΔΣΕ.

Ο Γκράτζιος ήταν αξιωματικός του Πυροβολικού, αλλά απέκτησε σημαντική εμπειρία και στις Ειδικές Δυνάμεις, αποφοιτώντας από σχολές καταδρομών και αλεξιπτωτιστών σε Ελλάδα και Δυτική Γερμανία. Ειδικότερα, ήταν απόφοιτος της Σχολής Πυροβολικού, του τότε Κέντρου Εκπαίδευσης Μονάδων Καταδρομών (ΚΕΜΚ),  της Σχολής Αλεξιπτωτιστών, της Σχολής Ειδικών Όπλων Ενόπλων Δυνάμεων (ΣΕΟΕΔ) και της Σχολής Αερομεταφορών-Αεραποβάσεων στην Δυτική Γερμανία.

Ο Γκράτζιος έτυχε ευμενούς αντιμετώπισης από το χουντικό καθεστώς, καθώς προήχθη διαδοχικά σε ταξίαρχο, υποστράτηγο και αντιστράτηγο μεταξύ 1971 και 1974. Στις αρχές του 1974 τοποθετήθηκε διοικητής της ΑΣΔΕΝ. Για την στάση του την περίοδο αυτή, δέχτηκε έντονες επικρίσεις μεταπολιτευτικά, από εφημερίδες όπως η *[[Ελευθεροτυπία (εφημερίδα)|Ελευθεροτυπία]]* και η *[[Αυριανή (εφημερίδα)|Αυριανή]]*, αλλά και στην Βουλή από τον Ανδρέα Παπανδρέου (τότε στην Αντιπολίτευση).

Παρ'όλα αυτά, ο Γκράτζιος αποτέλεσε βασικό παράγοντα του «*συστήματος Αβέρωφ*» που κυριάρχησε στις Ένοπλες Δυνάμεις κατά την επταετία 1974-81, διατελώντας, διαδοχικά, διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού στην Θεσσαλονίκη ως τον Σεπτέμβριο του 1976, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού από τον Σεπτέμβριο του 1976 έως τον Ιανουάριο του 1980 και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) από τον Ιανουάριο 1980 μέχρι τον Ιανουάριο του 1982.

Επειδή οι σχέσεις του Γκράτζιου με τον Ανδρέα Παπανδρέου ήταν κάκιστες, σκόπευε να παραιτηθεί αμέσως μετά τις εκλογές του 1981, που έφεραν στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, αλλά μεταπείσθηκε την τελευταία στιγμή από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ωστόσο, τρεις μήνες αργότερα, τον  Ιανουάριο του 1982, η κυβέρνηση Παπανδρέου προχώρησε σε σε έκτακτες κρίσεις αξιωματικών στις Ένοπλες Δυνάμεις και ο Γκράτζιος αποστρατεύθηκε. Νέος αρχηγός ΓΕΕΘΑ τοποθετήθηκε ο ναύαρχος Θεόδωρος Ντεγιάννης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
Βασίλειο της Ιταλίας (αποσαφήνιση)

Το **[[Βασίλειο της Ιταλίας]]** σε ένα σύγχρονο πλαίσιο αναφοράς αναφέρεται συνήθως στο πρόδρομο κράτος της σύγχρονης Ιταλίας, 1861–1946.

Η ονομασία **Βασίλειο της Ιταλίας** μπορεί επίσης να αναφέρεται στο:
*Βασίλειο του Οδόακρου (476–493)
*Βασίλειο των Οστρογότθων (493–553)
*Βασίλειο των Λομβαρδών (568–774)
*Βασίλειο της Ιταλίας (Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) (800–1806)
*Βασίλειο της Ιταλίας (Ναπολεόντειο) (1805–1814)

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2015

Ο **τελικός του [[Κύπελλο Αγγλίας|Κυπέλλου Αγγλίας]] 2015** διεξήχθη την 30η Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Άρσεναλ και της Αστον Βίλα. Ηταν 134ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε 4-0 υπέρ της Άρσεναλ, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για 12η φορά σε 19 παρουσίες στον τελικό. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Τζον Μος.

## Ο αγώνας

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015
Βαζελίνη

thumb|220px|Το εμπορικό σήμα της βασελίνης
**Βαζελίνη** (**Vaseline**) είναι όνομα προϊόντων γέλης πετρελαίου τα οποία παράγονται από την εταιρία Unilever. Συνήθως χρησιμοποιείται ως λιπαντικό, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διατήρηση της υγρασίας στο δέρμα, σε ιστούς που έχουν αφυδατωθεί. Δημιουργήθηκε το 1872 από την Chesebrough Manufacturing Co. και η ετυμολογία του όρου είναι από τη γερμανική λέξη wasser (νερό) και την ελληνική λέξη έλαιο, με την κατάληξη -ίνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

κατηγορία:Προϊόντα του πετρελαίου
κατηγορία:Λιπαντικά
Χύτρα ταχύτητας

μικρογραφία|Χύτρα ταχύτητας

Η **χύτρα ταχύτητας** είναι μαγειρικό σκεύος το οποίο κλείνει ερμητικά μη επιτρέποντας στον ατμό ή τα υγρά να διαφύγουν κατά τον βρασμό. Μαγειρεύοντας υπό αυτή τη συνθήκη, υπό πίεση δηλαδή, επιτυγχάνεται το μαγείρεμα σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από ότι σε απλή χύτρα. Παράλληλα διατηρείται στο φαγητό η ίδια διατροφική αξία και γεύση.

## Ιστορικό

### Αρχαιότητα

Κατά την αρχαιότητα στην παρασκευή του φαγητού ο μάγειρας έκλεινε το μαγειρικό του σκεύος με ζυμάρι γύρω από το καπάκι ούτως ώστε να μειωθεί ο χρόνος μαγειρέματος. Η πρώτη χύτρα ταχύτητας που μοιάζει με τη σημερινή της μορφή εμφανίζεται στην Αξιούπολη του Κιλκίς και έχει ηλικία 2.700 χρονών. Η τότε ονομασία της είναι πύραυνος και το υλικό της είναι ο πηλός. Η τεχνογνωσία της εποχής, επιτρέπει με ένα αγγείο κυκλικό με επίπεδη βάση και περιμετρική ποδιά, με οπές στο ύψος του χείλους, να προετοιμάζεται η καθημερινή διατροφή.

### Σύγχρονη εποχή

Η πρώτη χύτρα ταχύτητας εμφανίζεται περίπου το 1680 στη Γαλλία από τον Denis Papin ο οποίος ήταν φυσικός. Στην αρχική της κατασκευή η χύτρα ταχύτητας ήταν επικίνδυνη λόγω αυξημένης πίεσης. Με τα χρόνια πρόσθεσε μια βαλβίδα ασφαλείας κι έτσι κατασκευάστηκε η πρώτη χύτρα για τον Βασιλιά Κάρολο Β'. Το 1915 πήρε το επίσημο σχήμα της και την ονομασία της, ως χύτρα ταχύτητας και το 1925 πουλήθηκαν τα πρώτα κομμάτια στη Γερμανία. Οι πρώτες βιομηχανικές χύτρες ταχύτητας εμφανίστηκαν περίπου το 1939 στη Νέα Υόρκη.

Οι απόψεις διίστανται ως προς την ποιότητα του προϊόντος, ωστόσο αυξάνονται οι πωλήσεις και μαζί τους οι λίστες αναμονής. Κατά μία άλλη άποψη ένα νέο είδος εμφανίζεται στην αγορά όπου λόγω του χαρακτηριστικού σφυρίγματος της βαλβίδας του, κατά τον βρασμό, θεωρείτο προϊόν μαγείας. Η τεχνολογία και πολλά ατυχήματα, βοηθούν να εξελιχθεί η χύτρα ταχύτητας με πολλές δικλείδες ασφαλείας.

## Λειτουργία

Παρασκευάζοντας κατά το σύνηθες το φαγητό μας και τοποθετώντας το στη χύτρα ταχύτητας, κλείνουμε και σφραγίζουμε με το καπάκι. Αφήνουμε να βράσει και έτσι αυξάνεται η πίεση και πετυχαίνουμε τη χημική, μη ενζυμική αντίδραση Maillard  οπού το παρασκεύασμα μετά τη θερμική επεξεργασία αλλάζει χρώμα, γεύση και οσμή. Όταν αρχίσει να σφυρίζει η βαλβίδα ασφαλείας, αρχίζει να βράζει, τότε χαμηλώνουμε την ένταση της θερμότητας και υπολογίζουμε τον χρόνο μαγειρέματος από εκείνο το σημείο. Με τη χύτρα ταχύτητας επιτυγχάνουμε χρόνο βράσης κατά 1/3 γρηγορότερο από την απλή χύτρα χωρίς ωστόσο να χάνονται οι βιταμίνες του παρασκευάσματος. Η πίεση της κλειστής χύτρας ταχύτητας φτάνει τα 15psi και τους 122°C αντί για 100°C που είναι το σημείο βρασμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Βούνευρο

μικρογραφία|100px
Το **βούνευρο** ή **βούρδουλας** είναι είδος μαστιγίου.

## Προέλευση
Η προέλευση του βούρδουλα είναι το γεννητικό μόριο του βοδιού μαζί με το δέρμα του.

## Ιστορία
Ιερογλυφικά σχήματα απεικονίζουν αρχαίους Αιγυπτίους να το χρησιμοποιούν ώστε να τιμωρούν και να επιβάλουν την τάξη στους ανθρώπους που θεωρούσαν κατώτερους, δηλαδή ως ένα εργαλείο μαζικού ελέγχου μέσω του πόνου. Κάποιες φορές στην άκρη του βούνευρου προσάρμοζαν καρφιά ή και μεταλλικές μικρές μπίλιες με σκοπό να σκίζουν τη σάρκα των ανθρώπων.

## Κατασκευή
Χρησιμοποιώντας την τεχνική των βυρσοδεψίων το τοποθετούν το νεύρο για ένα διάστημα σε νερό για να μαλακώσει. Κατά την ίδια τεχνική στεγνώνεται από το νερό, τεντώνεται σε ειδική ξύλινη κατασκευή με βαρίδια. Αποξηραίνεται με αλάτι και σόδα έως ότου έχει στεγνώσει εντελώς το λίπος επιτυγχάνοντας την τελική του σκλήρυνση.

## Χρήση
Οι άνθρωποι που ασχολούνταν με τις κτηνοτροφικές εργασίες σε Αμερική αλλά και σε Αυστραλία το χρησιμοποιούσαν για να τιθασεύουν και να οδηγήσουν τα μεγαλόσωμα ζώα τους (άλογα,βόδια κτλ).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Όπλα
Όριν Χατς

frame
Ο **Όριν Γκραντ Χατς** (αγγλικά *Orrin Grant Hatch*, 22 Μαρτίου 1934 – 23 Απριλίου 2022), ήταν Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, ο οποίος διατέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ από τις 3 Ιανουαρίου 2015 έως τις 3 Ιανουαρίου 2019 . Όντας μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Γιούτα, από τις 3 Ιανουαρίου 1977 έως τις 3 Ιανουαρίου 2019. 

Ο Χατς ήταν ο αρχαιότερος του κόμματός του το 2019.

Ο Χατς, είχε διατελέσει πρόεδρος και μέλος της Δικαστικής Επιτροπής της Γερουσίας από το 1993 έως το 2005. Υπήρξε, επίσης, πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων το διάστημα 1981-1987. Διατέλεσε επίσης Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Γερουσίας από το 2015 έως το 2019.

Ο Χατς, με 42 χρόνια υπηρεσίας, ήταν ο μακροβιότερος Γερουσιαστής από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στην ιστορία των ΗΠΑ. 

Απεβίωσε στις 23 Απριλίου 2022, σε ηλικία 88 ετών στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Γιούτα
Κατηγορία:Αναπληρωτές Πρόεδροι της Γερουσίας των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ

Ο **Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ** (αγγλικά: *President pro tempore*) είναι ο δεύτερος υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Γερουσίας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ είναι και Πρόεδρος της Γερουσίας, στου οποίου την απουσία ο Αναπληρωτής Πρόεδρος ενεργεί στη θέση του.

Οι εξουσίες του Αναπληρωτή Προέδρου είναι σχετικά περιορισμένες. Μερικές από αυτές περιλαμβάνουν τον διορισμό διαφόρων αξιωματούχων του Κογκρέσου, επιτροπές και συμβουλευτικές ομάδες. Είναι, επίσης, ο καθορισμένος παραλήπτης διαφόρων αναφορών προς τη Γερουσία και μαζί με άλλους αξιωματούχους διατηρεί την τάξη στα τμήματα της Γερουσίας στο Καπιτώλιο και τα διάφορα κτίρια της Γερουσίας.

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος είναι τρίτος στη γραμμή διαδοχής της προεδρίας των ΗΠΑ, έπειτα από τον Αντιπρόεδρο και τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων. 

Ο σημερινός Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ, είναι  Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής από την πολιτεία της Άιοβα, **[[Τσακ Γκράσλεϊ]]**, ο οποίος ανέλαβε το αξίωμα αυτό τον Ιανουάριο του 2025.

## Κατάλογος Αναπληρωτών Προέδρων της Γερουσίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Στεναΐτικα Αχαΐας

Τα **Στεναΐτικα** είναι οικισμός της Αχαΐας. Αποτελούν οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Αγιοβλασίτικων της Δημοτικής Ενότητας Δύμης και ανήκουν στον «καλλικρατικό» δήμο Δυτικής Αχαΐας.

Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω του κοντινού τερματικού σταθμού "Κάτω Αχαΐα / Kato Achaia".

## Ιστορικά στοιχεία
Οι πρώτοι του κάτοικοι ήρθαν μετεπαναστατικά από το χωριό Στενό της Κορινθίας, εξ ου και η ονομασία του χωριού. Αργότερα στους κάτοικους του χωριού προστέθηκαν και άλλοι καταγόμενοι από την Κέρτεζη Καλαβρύτων.

## Διοικητική εξέλιξη
Μέχρι το 1927 άνηκαν στην τότε κοινότητα Κάτω Αχαΐας. Με το Δ. 28/4/1927 (ΦΕΚ 79 της 7/5/1927) όμως δημιούργησαν μαζί με τον οικισμό Αγιοβλασίτικα την Κοινότητα Αγιοβλασίτικων με έδρα τα Αγιοβλασίτικα.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Στεναΐτικα».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* E.E.T.A.A. - Διοικητικές μεταβολές Στεναΐτικων Αχαΐας (1897-1908). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
* E.E.T.A.A. - Διοικητικές μεταβολές Στεναΐτικων Αχαΐας (1912-2010). eettaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
* Στεναΐτικα Αχαΐας. buk.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2015.

Κατηγορία:Δήμος Δύμης
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Δείκτης εκπαίδευσης

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δημοσιεύει τον Δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης κάθε χρόνο, που αποτελείται από τον Δείκτη Προσδόκιμου Ζωής, τον **Δείκτη Εκπαίδευσης**, και τον Δείκτη Εισοδήματος.  Ο Δείκτης Εκπαίδευσης υπολογίζεται από τα Μέσα έτη σχολικής εκπαίδευσης και τα Αναμενόμενα έτη σχολικής εκπαίδευσης.

Η εκπαίδευση είναι ένας κύριος παράγοντας ευμάρειας και χρησιμοποιείται για να μετρήσει την οικονομική ανάπτυξη και ποιότητα ζωής, που είναι κύριος παράγοντας για τον προσδιορισμό αν μια χώρα είναι ανεπτυγμένη, αναπτυσσόμενη ή υπανάπτυκτη.

## Κατάταξη

Ως προς τον Μάρτιο 2015, τα τελευταία δεδομένα δημοσιεύτηκαν ως μέρος της Αναφοράς Ανθρώπινης Ανάπτυξης του 2014, που μπορεί να ληφθεί απευθείας από τον ιστότοπο του UNDP.

Ο παρακάτω πίνακας περιέχει τα δεδομένα από το 1980. Το σύστημα κατάταξης έχει το 1 ως το υψηλότερο δυνατό θεωρητικό βαθμό, σημαίνοντας τέλεια εκπαιδευτική παρουσία. Όλες οι χώρες θεωρούνται ως ανεπτυγμένες (με βάση την κατάταξη Δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης, δείτε κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης) κατέχουν επίσης υψηλή κατάταξη και στον δείκτη εκπαίδευσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος UNDP 
* UNDP - Education 

Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Κατηγορία:Εκπαίδευση
Κατηγορία:Έρευνα
Ρούσος Α. Κούνδουρος

Ο **Ρούσος Κούνδουρος** του Ανδρέα (και **Ρούσσος Κούνδουρος**, 1891 - 29 Αυγούστου 1944) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Κρήτη. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης το 1891 από γονείς Σφακιανούς, τον Ανδρέα Γ. Κουνδουράκη και τη Σμαράγδη Στ. Βουρδουμπά. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο Γυμνάσιο Νεάπολης (μοναδικό στην περιοχή την εποχή εκείνη) και στη συνέχεια έκανε νομικές σπουδές στην Αθήνα. Πρακτική δικηγορική άσκηση έκανε στο γραφείο του εξαδέλφου του Μανούσου Κούνδουρου, στα Χανιά όπου και ορκίστηκε (1916). Διακρίθηκε ως μαχητικός δικηγόρος και δεινός ρήτορας.

Εξελέγη  βουλευτής Λασιθίου το 1926 με το Επαρχιακόν Κόμμα και δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Αγίου Νικολάου (1930 έως 1939, οπότε και παύθηκε από τον μεταξικό νομάρχη Λασιθίου), και συνέβαλε στην εκτέλεση σημαντικών έργων στον Άγιο Νικόλαο, όπως ο ηλεκτροφωτισμός και η έναρξη λειτουργίας του Νοσοκομείου και το δίκτυο ύδρευσης της πόλης. Συμμετείχε με τον εξάδελφό του Ιωσήφ στο βενιζελικό κίνημα του 1935 και φυλακίστηκε. Ήταν παντρεμένος με τη δασκάλα Μαρία Παντερμαράκη από τη Νεάπολη και είχαν 5 παιδιά. . Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΕΑΜ στην Κρήτη και επιδίωξε την ενότητα των αντιστασιακών οργανώσεων. Καταδόθηκε και συνελήφθη από τους ναζί, και εκτελέστηκε στην Αγυιά Χανίων, έπειτα από βασανιστήρια. Στη μνήμη του ιδρύθηκε η Κουνδούρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη στον Άγιο Νικόλαο.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* Γιάννης Παυλάκης, *Ρούσος Ανδρέου Κούνδουρος 1891-1944*, Αθήνα, "Ελληνικές Πανεπιστημιακές Εκδόσεις", 1993.

Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Ρουσος Α.
Ευστράτιος Γεωργιλαδάκης

Ο **Ευστράτιος Γεωργιλαδάκης** (1883 – 28 Απριλίου 1967) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως Γερουσιαστής και ως βουλευτής Χανίων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Λουσακιές Κισάμου και καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύθηκε στην παθολογία. Ίδρυσε δική του κλινική στα Χανιά. Στη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας ήταν ανθυπίατρος.

Μετά το στρατό ασχολήθηκε ενεργά με τα κοινά και πολιτεύθηκε με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Εξελέγη βουλευτής Χανίων το 1920, το 1923, το 1930, το 1936 και το 1946. Το 1930 είχε εκλεγεί βουλευτής στις 30 Νοεμβρίου μετά τον θάνατο του Πολυχρόνη Πολυχρονίδη. Από το 1932 έως το 1935 υπηρέτησε και ως γερουσιαστής Χανίων.

Στην κυβέρνηση Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Υγιεινής από τις 18 Νοεμβρίου 1948 ως τις 29 Ιανουαρίου 1949..

Πέθανε στα Χανιά στις 28 Απριλίου 1967. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Φισκέτι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Σπυρίδων Γεωργούλης

Ο **Σπυρίδων Γεωργούλης** (1890-1973), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και, μετά την αποστρατεία του, βουλευτής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1890. Αρχικά σπούδασε νομικά και στη συνέχεια ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, έχοντας πολεμήσει στους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς μονιμοποιήθηκε στον στρατό.  Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Αντιστρατήγου. 

Υπηρέτησε ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβριο του 1945  και ως υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Παναγ. Κανελλόπουλου τον Νοέμβριο του 1945. Από τον Μάιο του 1953 ως τον Δεκέμβριο του 1954 χρημάτισε υφυπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Παπάγου.

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Σύζυγός του ήταν η Ελένη (Λενάκη) Γ. Γερογιάννη, από την Πρέβεζα.
Πέθανε το 1973, σε ηλικία 83 ετών, στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Nereide (υποβρύχιο)

Το ***Nereide*** ήταν υποβρύχιο κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Nautilus (Ιταλία)|Nautilus]]* το οποίο ναυπηγήθηκε για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Règia Marina*) στα 1911-13 και χρησιμοποιήθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.  Βυθίστηκε το 1915 από το αυστροουγγρικό υποβρύχιο *[[SM U-5 (Αυστροουγγαρία)|U-5]]* με κυβερνήτη τον Γκέοργκ Ρίττερ φον Τραπ (Georg Ritter von Trapp). Ο κυβερνήτης του *Nereide*, Κάρλο ντελ Γκρέκο (Carlo del Greco), τιμήθηκε μετά θάνατον με το Χρυσό Μετάλλιο Πολεμικής Ανδρείας (*Medaglia d'Oro al Valore Militare*) για την δράση του όταν βυθίστηκε το σκάφος του.

## Περιγραφή
Τα σκάφη της κλάσης *Nautilus* ήταν ο Curio Bernardis, ο οποίος σταδιακά εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους σχεδιαστές υποβρυχίων. Το κύτος τους είχε σχήμα παρόμοιο με αυτό των τορπιλακάτων. Το ολικό μήκος ήταν 40,94&nbsp;m, το πλάτος 4,29&nbsp;m και το βύθισμα 2,84&nbsp;m. Προωθούνταν από δίδυμες μηχανές ντίζελ των 300&nbsp;bhp και είχε μέγιστη ταχύτητα 13,2&nbsp;kn στην επιφάνεια. Σε βύθιση χρησιμοποιούσε δύο ηλεκτροκίνητες μηχανές Ansaldo που απέδιδαν μέχρι και 160&nbsp;hp έκαστη. Μπορούσε δε να φτάσει τους 8&nbsp;kn. Το * Nereide* ήταν οπλισμένο με δύο&nbsp;τορπιλοσωλήνες των 450&nbsp;mm και έφερε τέσσερις&nbsp;τορπίλες. Σχεδιάστηκε δε για να επιχειρεί με πλήρωμα αποτελούμενο από δύο&nbsp;αξιωματικούς και 17&nbsp;ναύτες.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στην Βενετία την 1η&nbsp;Αυγούστου 1911. Καθελκύστηκε στις 12&nbsp;Ιουλίου 1913. Δεν είναι γνωστό πότε εντάχθηκε στην δύναμη του στόλου, όμως το πιθανότερο είναι πως συνέβη μετά από την ολοκλήρωσή του στις 20&nbsp;Δεκεμβρίου 1913.

Μετά την είσοδό τους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ιταλοί κατέλαβαν τη νήσο Πελαγόζα στην κεντρική Αδριατική. Στις αρχές του Αυγούστου του 1915 ένα γερμανικό υποβρύχιο καθώς και ένα αυστροουγγρικό αναγνωριστικό αεροσκάφος ανέφεραν την παρουσία γαλλικού ή ιταλικού υποβρυχίου εκεί. Επρόκειτο για το *Nereide*, το οποίο  οι Αυστριακοί αποφάσισαν να βυθίσουν, αποστέλλοντας εκεί το υποβρύχιο *[[SM U-5 (Αυστροουγγαρία)|U-5]]* με κυβερνήτη τον Γκέοργκ Ρίτερ φον Τραπ (Georg Ritter von Trapp). Το πρωί της 5ης&nbsp;Αυγούστου το *Nereide* βρίσκονταν στον λιμένα του νησιού.

Όταν το *U-5* αναδύθηκε στην επιφάνεια, λίγο έξω από την ακτή, ο κυβερνήτης του *Nereide* Κάρλο ντελ Γκρέκο (Carlo del Greco), πραγματοποίησε ελιγμούς προκείμενου να φέρει το σκάφος του σε τέτοια θέση ώστε να μπορεί να πλήξει το εχθρικό πλοίο. Το ιταλικό σκάφος επιχείρησε να πλήξει με μία τορπίλη το *U-5* αλλά αστόχησε. Στην συνέχεια ο ντελ Γκρέκο διέταξε την κατάδυση του υποβρυχίου του, όμως ενώ βρίσκονταν στην διαδικασία αυτή το *U-5* κατάφερε να το χτυπήσει με συνέπεια το *Nereide* να χαθεί αύτανδρο. Ο ντελ Γκρέκο τιμήθηκε μετά θάνατον με το Χρυσό Μετάλλιο Πολεμικής Ανδρείας (*Medaglia d'Oro al Valore Militare*) για την δράση του.

Η θέση του ναυαγίου εντοπίστηκε το 1972 και έχει συντεταγμένες  .

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Nautilus (Ιταλία)
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου