open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Έννο Β΄ της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Έννο Β΄**, γερμ.: Enno II von Ostfriesland (1505 - 24 Σεπτεμβρίου 1540 στο Έμντεν) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας (1528-1540).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Έντσαρντ Α΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ρήτμπεργκ . Το 1528 έγινε κόμης της Ανατολικής Φρισίας. Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κυβέρνησε μαζί με τον Ιωάννη Α΄ της Ανατολικής Φρισίας, ο οποίος παρέμεινε Καθολικός, ενώ ο Έννο Β΄ ήταν Λουθηρανός.

Ο Έννο Β΄ έχασε το Γιέβερ επειδή δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις γάμου που είχε ο πατέρας του είχε κανονίσει για τη Μαρία κυρία του Γιέβερ. Ο Έννο Β΄ και ο αδελφός του Ιωάννης έπρεπε να νυμφευτούν τις κληρονόμους του Γιέβερ, αλλά ο Έννο Β΄ έσπασε τη συμφωνία. Αυτό προσέβαλε σε μεγάλο βαθμό τη Μαρία του Γιέβερ, η οποία ως αποτέλεσμα έγινε δια βίου εχθρός του Έννο Β΄. Εκείνη μερίμνησε το Γιέβερ να δοθεί στην κομητεία του Όλντενμπουργκ μετά το τέλος της.

Ο Έννο Β΄ παραιτήθηκε επίσης οικειοθελώς από τον Μπούτγιαντινγκεν στον γάμο του με την Άννα των Όλντενμπουργκ (1501-1575). Μόνο το Χάρλινγκενλαντ παρέμεινε, κυβερνούμενο από τον επιθετικό φύλαρχο Bαλτάσαρ Όομκενς φον Έζενς. Ο Έννο Β΄ έδιωξε τον Βαλτάσαρ το 1530, αλλά εκείνος επέστρεψε και κατέστρεψε την Ανατολική Φρισία με τη βοήθεια του δούκα των Χέλρε (γερμ.: Γκέλντερν). Τότε ο Έννο Β΄ αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Bσλτάσαρ ως φύλαρχο του Χάρλινγκενλαντ. Ο Έννο Β΄ δεν τα πήγε καλά από τη διαμάχη του με το Χέλρε. Ο Έννο Β΄ έπαιξε σημαντικό ρόλο στις επιθέσεις κατά των πολυάριθμων αβαείων και μοναστηριών της Ανατολικής Φριισίας. Κατάσχεσε τα υπάρχοντά τους, για να χρηματοδοτήσει τους πολέμους του. Ο Έννο Β΄ απεβίωσε σε ηλικία 35 ετών και η σύζυγός του Άννα του Όλντενμπουργκ έγινε επίτροπος για τους γιους τους.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1530 την Άννα των Όλντενμπουργκ, κόρη το υΙωάννη Ε΄ κόμη του Όλντενμπουργκ, και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ, 1531–1555, παντρεύτηκε το 1553 με τον Ιωάννη Ε΄ του Σάουμπουργκ-Πίνεμπεργκ (1531-1560).
* Έντσαρντ Β΄ 1532–1599, κόμης της ανατολικής Φρισίας (1561-99).
* Χέντβιχ, 1535–1616, παντρεύτηκε το 1562 με τον Όθωνα Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπραουνσβαϊγκ-Χάρμπουργκ (1528-1603).
* Άννα, 1534-1552, απεβ. 18 ετών.
* Χριστόφορος, 1536–1566, κόμης της Ανατολικής Φρισίας μαζί με τον Έντσαρντ Β΄ (1561-66).
* Ιωάννης Β΄ 1538–1591, κόμης της Ανατολικής Φρισίας μαζί με τον Έντσαρντ Β΄ (1561-91).

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Αθανάσιος Β΄ Ιεροσολύμων

Ο **Αθανάσιος Β΄** διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων από περί το 1231 έως τον θάνατό του το 1244.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αθανάσιος καταγόταν «από τα δυτικά» («*ἐκ δυσμῶν προελθών*»), οπότε δεν προερχόταν από την Παλαιστίνη, αλλά από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας.

Το 1235 αναφέρεται σε επιστολή του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γερμανού Β' σχετικά με το ζήτημα του βουλγαρικού πατριαρχείου Τυρνόβου ως εν ενεργεία Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Φαίνεται πως ο Ναός της Αναστάσεως ήταν σε μεγάλο βαθμό υπό τον έλεγχο του Αθανασίου κατά την λατινοκρατία στα Ιεροσόλυμα. Ο Σέρβος Αρχιεπίσκοπος Σάββας (1174–1237) φιλοξενήθηκε από τον Αθανάσιο δύο φορές στους Αγίους Τόπους και, σύμφωνα με Σερβικά χρονικά, ήταν καλοί φίλοι. Μετά την αποχώρηση των Λατίνων από την Ιερουσαλήμ το 1244, οι Μελχίτες (που ήταν πλειοψηφία στον νότο του λατινικού βασιλείου) στράφηκαν στον Αθανάσιο.

Ο Αθανάσιος Β' ήταν σε διαπραγματεύσεις με τον Πάπα μέσω του μοναχού Λαυρέντιου της Πορτογαλίας το 1247. Ο Ιννοκέντιος Δ΄ τον υποστήριξε εναντίον του Λατίνου Πατριάρχη, Ροβέρτου. 

Το 1244 κατέλαβαν τα Ιεροσόλυμα οι Αγιουβίδες και στις 24 Αυγούστου ο Αθανάσιος Β΄ θανατώθηκε με πολλούς ακόμη Έλληνες και Λατίνους χριστιανούς στον Ναό της Αναστάσεως.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* Venance Grumel: *La chronologie des patriarches grecs de Jérusalem au XIIIe siècle.* στο: *Revue des Études Byzantines.* τόμ. 20, 1962, σελ. 197–201, εδώ 198 κ.ε.  

Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Βάλμπουργκις, κόμισσα του Ρήτμπεργκ

Η **Βάλμπουργκις** (γερμ.: *Walburgis von Rietberg*, 1555/56, Ρήτμπεργκ - 26 Μαΐου 1586, Έζενς) από τον Οίκο του Βερλ-Άρνσμπεργκ ήταν κόρη του κόμη του Ρήτμπεργκ και τον διαδέχθηκε. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ανατολικής Φισίας. Ήταν κόμισσα του Ρήτμπεργκ το 1565–76 και το 1584–86.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Ρήτμπεργκ και της Αγνής του Μπέντχαϊμ-Στάινφουρτ στο Ρήτμπεργκ. Μετά τη γέννηση του Ιωάννη-Έντσαρντ, του μικρότερου παιδιού της και του μοναδικού γιου της, η Βάλμπουργκις έπρεπε να αναρρώσει και μετακόμισε από το Έζενς στο Βίτμουντ. Λίγο αργότερα επέστρεψε στο Έζενς, όπου απεβίωσε στις 26 Μαΐου 1586 σε ηλικία 30 ετών. Τάφηκε στην εκκλησία του Σάνκτ Μάγκνους στο Έζενς. Με το τέλος της, ο κλάδος Ρήτμπεργκ του Οίκου του Βερλ-Άρνσμπεργκ εξαλείφθηκε.

Μετά το τέλος της Βάλμπουργκις διαδόθηκαν φήμες, ότι της δόθηκε μία σούπα με δηλητηριώδη μπύρα. Μετά από βασανιστήρια μία από τις τρεις γυναίκες, που ήταν ύποπτες για το έγκλημα, ομολόγησε. Αν και οι ιατροί πιστοποίησαν ένα φυσικό τέλος, οι τρεις ύποπτες κάηκαν στον πάσαλο στις 11 Μαΐου 1586.

[μικρογραφία|left|190px|Ο [Έννο Γ΄ της Ανατολικής Φρισίας|Έννο Γ΄ κόμης της Ανατολικής Φρισίας, σύζυγος της Βάλμπουργκις.]]
## Οικογένεια
Την 1η Μαΐου 1577, σε ηλικία 21 ετών, η Βάλμπουγκις μνηστεύθηκε τον Έννο Γ΄ των Σίρκσενα κόμη της Ανατολικής Φρισίας, ο οποίος ήταν τότε 14 ετών. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1581, όταν ο Έννο Γ΄ έγινε 18 ετών. Από αυτόν τον γάμο είχε παιδιά:
* Σαβίνα-Αικατερίνη (11 Αυγούστου 1582 -31 Μαΐου 1618), παντρεύτηκε στις 4 Μαρτίου 1601 τον θείο της Ιωάννη Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας (1566 - 29 Σεπτεμβρίου 1625).
* Αγνή (1 Ιανουαρίου 1584 - 28 Φεβρουαρίου 1616), παντρεύτηκε στις 15 Αυγούστου 1603 τον Γκούντακαρ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν (30 Ιανουαρίου 1580 - 5 Αυγούστου 1658).
* Ιωάννης-Έντσαρντ (2 Μαρτίου 1586 - 13 Μαρτίου 1586), απεβ. νήπιο και τάφηκε στην εκκλησία του Σανκτ Μάγνους στο Έζενς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ , kaunitz-rietberg.de; πρόσβαση στις 19 Φεβρουαρίου 2015. (in German)

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Πριγκιπάτο του Άνχαλτ

Το **Πριγκιπάτο του Άνχαλτ** (γερμανικά: *Fürstentum Anhalt*) ήταν ένα κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που βρίσκεται στην Κεντρική Γερμανία, στο σημερινό τμήμα της ομοσπονδιακής πολιτείας της Σαξονίας-Άνχαλτ.

Κάτω από τον κανόνα Οίκου των Ασκάνια, το έδαφος του Άνχαλτ διαχωρίστηκε από το γερμανικό Δουκάτο της Σαξονίας το 1212 και παραχωρήθηκε στον Κόμη Ερρίκο Α΄, ο οποίος ανήλθε στο αξίωμα του πρίγκιπα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1218. 

Κυβερνήθηκε από Ασκανούς πρίγκιπες από τον υψηλό μεσαίωνα έως την πρώιμη νεότερη περίοδο, το Άνχαλτ διαιρέθηκε αρκετές φορές ανάμεσα σε διάφορες γραμμές της δυναστείας μέχρι τη διάλυση της αυτοκρατορίας το 1806, όταν ο Ναπολέων προήγαγε τις υπόλοιπες πολιτείες της Άνχαλτ-Μπερνμπούργκ, της Άνχαλτ-Ντέσσαου και της Άνχαλτ-Κέτεν σε δουκάτα.

Κατηγορία:Γερμανικά ιστορικά κράτη
Κατηγορία:Κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Σαξονία-Άνχαλτ
Σαβίνα Αικατερίνη της Ανατολικής Φρισίας

Η **Σαβίνα-Αικατερίνη**, γερμ.: Sabina Catharina von Ostfriesland (11 Αυγούστου 1582, Έζενς &ndash; 31 Μαΐου 1618) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόρη του κόμη της Ανατολικής Φρισίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Ρήτμπεργκ (τώρα στη Γερμανία).

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της πρώτης συζύγου του Βάλμπουργκις κόμισσας του Ρήτμπεργκ. Στη Συνθήκη του Μπέρουμ της 28ης Ιανουαρίου τα εδάφη, που είχε κληρονομήσει ο πατέρας της από τη Βάλμπουργκις, χωρίστηκαν μεταξύ της Σαβίνας-Αικατερίνης και της αδελφής της Αγνής, επειδή ο πατέρας τους ήθελε να νυμφευτεί ξανά. Η Σαβίνα-Αικατερίνη έλαβε την κομητεία του Ρήτμπεργκ.

Στις 3 Μαρτίου 1601 η Σαβίνα-Αικατερίνη παντρεύτηκε τον θείο της Ιωάννη Γ΄, σε μία τελετή που τέλεσε ο Λέοναρντ Ρούμπεν ηγούμενος του αβαείου του Άμπντινγκχοφ. Η απαραίτητη παπική εξαίρεση για να επιτραπεί ο γάμος μεταξύ συγγενών 3ου βαθμού, εκδόθηκε στις 13 Απριλίου 1600. Πριν από τον γάμο το ζεύγος είχε μεταστραφεί στην καθολική πίστη. Το 1618 οι δύο τους έθεσαν τα θεμέλια για το μοναστήρι των Φραγκισκανών στο Ρήτμπεργκ. Το ιδρυτικό έγγραφο της μονής εκδόθηκε το 1629.

Η Σαβίνα-Αικατερίνη απεβίωσε στις 31 Μαΐου 1618 κατά τη γέννηση του ενδέκατου παιδιού της. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ των Σίρκσενα και είχε παιδιά:
* Έντσαρντ (2 Φεβρουαρίου 1602 -  28 Μαρτίου 1603), απεβ. 1 έτους.
* Άννα-Βάλμπουργκις (27 Οκτωβρίου 1603 - 29 Νοεμβρίου 1604), απεβ. 1 έτους.
* Μαρία-Αικατερίνη (γενν. 28 Οκτωβρίου 1604), παντρεύτηκε τον μαρκήσιο του Βάρενμπορν.
* Ερνέστος-Χριστόφορος, (1 Απριλίου 1606 - 31 Δεκεμβρίου 1640), κόμης του Ρήτμπεργκ 1625-1640, βοηθός στρατάρχη, παντρεύτηκε την Aλμπερτίνα-Μαρία μαργραβίνα του Σανκτ Μάρτιν.
* Φίλιππος-Έννο (23 Μαρτίου 1608 - 14 Μαΐου 1636), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας, του Στρασβούργου και του Πάντερμπορν. Απεβ. 28 ετών.
* Λεοπόλδος (23 Νοεμβρίου 1609 - 14 Νοεμβρίου 1635), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας, του Στρασβούργου και του Πάντερμπορν. Απεβ. 26 ετών.
* Βάλμπουργκις-Μαρία (8 Μαΐου 1612 - 13 Ιουνίου 1613), απεβ. 1 έτους.
* Φραγκίσκος-Φερδινάνδος (4 Οκτωβρίου 1613 - 27 Ιουνίου 1648), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας, του Μαγδεβούργου, του Στρασβούργου και του Χάλμπερστατ.
* Κλάρα-Σοφία (γενν. 7 Μαρτίου 1615), απεβ. 35 ετών.
* Άννα-Κλάρα (γενν. 30 Μαΐου 1616).
* Ιωάννης Δ΄ (31 Μαΐου 1618 - 7 Αυγούστου 1660), 1640–1660, κόμης του Ρήτμπεργκ 1640–1660, νυμφεύτηκε την Άννα-Αικατερίνη του Ζαλμ-Ράιφερσαϊτ και είχε τέκνα.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Άντονι Άρμστρονγκ-Τζόουνς

Ο **Άντονι Άρμστρονγκ-Τζόουνς, 1oς Κόμης του Σνόουντον** (αγγλικά: *Antony Armstrong-Jones, 1st Earl of Snowdon*, 7 Μαρτίου 1930 – 13 Ιανουαρίου 2017) ήταν Βρετανός φωτογράφος  και σύζυγος της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας, Κόμισσας του Σνόουντον.

Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1930 στο Λονδίνο. Παντρεύτηκε την Μαργαρίτα του Ηνωμένου Βασιλείου, αδελφή της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄, με την οποία και χώρισε το 1973 ενώ ξαναπαντρεύτηκε την Λούσι Χογκ, με την οποία χώρισε επίσης.

Απεβίωσε το 2017 στο Λονδίνο. Από τους γάμους του απέκτησε 5 παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανοί φωτογράφοι
Μισέλ Ταρί

Ο **Μισέλ Ταρί** είναι Γάλλος πρώην αθλητής της σκοποβολής.

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κατέκτησε συνολικά τέσσερα χρυσά μετάλλια. Στο ατομικό σκιτ αναδείχθηκε πρωταθλητής στο Παρίσι το 1957. Στο ομαδικό σκιτ υπήρξε πρωταθλητής στο Σαν Σεμπαστιάν το 1956, στο Παρίσι το 1957 και στη Γενεύη το 1958.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Λουσέτ Ντεροσιέ

Η **Λουσέτ Ντεροσιέ** είναι Γαλλίδα πρώην αθλήτρια της σκοποβολής.

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κέρδισε συνολικά τρία μετάλλια στο ατομικό σκιτ. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πρωτάθλημα του Τορίνο το 1959 και στο πρωτάθλημα του Παρισιού το 1960. Το 1961 αναδείχθηκε δευτεραθλήτρια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Βέρνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Κοσμητολογία

**Κοσμητολογία**, συνήθως αναφερόμενη (λανθασμένα) ως **κοσμετολογία** λόγω της αγγλολατινικής ορθογραφίας της ελληνικής λέξης, είναι η έρευνα και η εφαρμογή θεραπειών ομορφιάς. Οι κλάδοι εξειδίκευσής της περιλαμβάνουν το χτένισμα, τη φροντίδα του δέρματος, τα καλλυντικά, τα μανικιούρ / πεντικιούρ, τη μη μόνιμη και την μόνιμη αποτρίχωση. Η κοσμητολογία μελετά τη σύσταση, τη λειτουργία και τις αλληλεπιδράσεις του δέρματος, των μαλλιών, των νυχιών, με ουσίες και παρασκευάσματα. Σκοπός της είναι η διατήρησή τους σε καλή κατάσταση και εμφάνιση, άμεσα και με το πέρασμα του χρόνου. Αντλεί πληροφορίες από βασικές επιστήμες όπως η Χημεία, η Φυσική (π.χ. χρωματολογία), η Φιλοσοφία (αισθητική), τα Μαθηματικά, η Βιολογία, αλλά και εφαρμοσμένες όπως η φαρμακευτική, η ιατρική, η ψυχολογία, η κοινωνιολογία.

Κατηγορία:Κοσμητική
Έντσαρντ Α΄ της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Έντσαρτ Α΄**, γερμ.: Edzard I von Ostfriesland, ο *Μέγας* (15 Ιανουαρίου 1462 στην Γκρέετσηλ - 14 Φεβρουαρίου 1528 στο Έμντεν) ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας από το 1491 μέχρι το τέλος του το 1528.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Τέντα Ούκενα, κόρης του Ούκο Φόκενα φυλάρχου των Μόορμερλαντ & Έμσιγκερλαντ της Ανατολικής Φρισίας.

Ο Έντσαρντ Α΄ διαδέχθηκε τον πρωτότοκο αδελφό του Έννο Α΄ το 1492. Πολέμησε τον Γεώργιο δούκα της Σαξονίας για την κυριαρχία του Φρήσλαντ και του Χρόνινγκεν. Η πόλη του Χρόνινγκεν τον δέχτηκε ως κύριό της το 1506, αλλά το 1514 τον αποκήρυξε υπέρ του Κάρολου Β΄ δούκα του Χέλρε.

Αφού επέστρεψε από προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ το 1492, ανέλαβε την εξουσία της Ανατολικής Φρισίας μαζί με τη μητέρα του Τέντα. Αφότου η μητέρα του απεβίωσε το 1494, κυβερνούσε μαζί με τον -λιγότερο σημαντικό- αδελφό του Ούκο.

Η εξουσία του Έντσαρντ Α΄ χαρακτηριζόταν από την ενεργητική προσέγγισή του εναντίον των αντιπάλων του, τους τοπικούς ηγέτες στην Ανατολική Φρισία Χέρο Όομκενς από το Χάρλινγκερλαντ και Έντο Βήμκεν από τον Γιέβερ, τους οποίους κατάφερε γρήγορα να υποτάξει. Υπήρξε επίσης υποστηρικτής της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης στα εδάφη του, μέσω της δημιουργίας νέων νόμων στην Ανατολική Φρισία, της μεταρρύθμισης του νομίσματος και της καθιέρωσης της διαδοχής στον πρωτότοκο για το Οίκου του, αυτόν των Σίρκσενα.

Οι εξωτερική του πολιτική οδήγησε σε έναν τριετή πόλεμο (1514–1517) ενάντια στον Γεώργιο. Ο πόλεμος διεξήχθη ως επί το πλείστον στο έδαφος της Ανατολικής Φρισίας και προκάλεσε καταστροφή σε μεγάλες περιοχές. Η πόλη του Άουριχ, για παράδειγμα, έμεινε καμένη γη.

Ο δούκας της Σαξονίας διορίστηκε stadholder (κυβερνήτης) όλων των Φρισικών εδαφών το 1514 από τον Μαξιμιλιανό Α΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας. Αυτό δεν έγινε αποδεκτό από την πόλη του Χρόνινγκεν. Ο κόμης Έντσαρντ Α΄ το είδε αυτό ως ευκαιρία για να επεκτείνει την επιρροή του στην επαρχία του Χρόνινγκεν και ανακήρυξε τον εαυτό του προστάτη της πόλης. Ως αποτέλεσμα, 24 γερμανοί δούκες και κόμητες εισέβαλαν στα εδάφη της Φρισίας με τα στρατεύματά τους και κατέστρεψαν την περιοχή. Ο Έντσαρντ Α΄ κηρύχθηκε *παράνομος* (reichsacht) από τον αυτοκράτορα.

Κατά τη διάρκεια του τριετούς πολέμου, ο Έντσαρντ Α΄ κατάφερε τελικά να κρατήσει τo μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Φρισίας υπό τον έλεγχό του. Μόνο όταν ο Κάρολος Ε΄ ήρθε στην εξουσία στις Κάτω Χώρες, ο Έντσαρντ Α΄ κατάφερε να τερματίσει τον πόλεμο και να επιβεβαιωθεί ως κυβερνήτης της Ανατολικής Φρισίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1498 την Ελισάβετ του Ρήτμπεργκ-Άρνσμπεργκ (1470–1512), κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ρήτμπεργκ και απέκτησε παιδιά:
* Μαργαρίτα (1500–1537), παντρεύτηκε τον Φίλιππο του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν.
* Έννο Β΄ (1505-1540), κόμης της Ανατολικής Φρισίας.
* Ιωάννης Α΄ (1506–1574), κόμης της Ανατολικής Φρισίας.

## Δείτε επίσης

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

## Παραπομπές σε πηγές


Εντσαρντ Α
Κατάληψη του Άαλστ (1584)

Η **κατάληψη του [[Άαλστ]]** το 1584, επίσης γνωστή και ως προδοσία του Άαλστ, έλαβε χώρα στις αρχές Φεβρουαρίου του 1584 στην πόλη Άαλστ της Φλάνδρας (σημερινό Βέλγιο), κατά τη διάρκεια του Ογδοηκονταετούς Πολέμου και του Αγγλοϊσπανικού Πολέμου του 1585-1604. Το 1584, μετά από την επιτυχή ισπανική στρατιωτική εκστρατεία του 1583, ο γενικός κυβερνήτης Αλέξανδρος Φαρνέζε, Πρίγκιπας της Πάρμας, επικεντρώθηκε στην κατάκτηση των πόλεων κατά μήκος του ποταμού Σκάλδη και των παραποτάμων του. Μια από αυτές τις πόλεις ήταν το Άαλστ, που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ντέντερ. Τον Ιανουάριο, η φρουρά του Άαλστ, αποτελούμενη από αγγλικά στρατεύματα υπό τη διοίκηση του Ολίβιερ φαν ντεν Τέμπελ, περικυκλώθηκε από τις ισπανικές δυνάμεις του Αλέξανδρου Φαρνέζε. Τότε, οι Άγγλοι στρατιώτες, κουρασμένοι από την έλλειψη τροφίμων και χρημάτων, παρέδωσαν την πόλη στον Φαρνέζε, με αντάλλαγμα 128.250 φλωρίνια και εντάχθηκαν στην υπηρεσία του ισπανικού στρατού.

Η προέλαση του Πρίγκιπα της Πάρμας ήταν ταχεία και στις 7 Απριλίου, μετά από τρεις μήνες πολιορκίας, η πόλη Υπρ βρισκόταν στα χέρια του. Ο επόμενος στόχος των Ισπανών ήταν η Μπριζ, η οποία καταλήφθηκε στις 24 Μαΐου χωρίς να χρειαστεί να υπάρξει μάχη.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* Geoffrey Parker. *España y la rebelión de Flandes*. Editorial Nerea, S.A., Madrid, 1989. 
* Geoffrey Parker. *The Army of Flanders and the Spanish Road, 1567-1659*. Second edition 2004. Cambridge University Press. 
* Willem J. F. Nuyens. *Geschiedenis der nederlandsche beroerten in de XVIe eeuw: Geschiedenis van den opstand in de Nederlanden, van de komst van Alva tot aan de bevrediging van Gend: (1567-1576)*. Landenhuysen, 1867.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''España y la rebelión de Flandes'' by Geoffrey Parker

Κατηγορία:Πολιορκίες της Αγγλίας
Ντέιβιντ Άρμστρονγκ-Τζόουνς

Ο **Ντέιβιντ Άρμστρονγκ-Τζόουνς, 2ος Κόμης του Σνόουντον** (αγγλικά: *David Armstrong-Jones, 2nd Earl of Snowdon*, 3 Νοεμβρίου 1961) είναι Βρετανός αριστοκράτης και μέλος της ευρύτερης Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας. 

Είναι γιος της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας, Κόμισσας του Σνόουντον και του Άντονι Άρμστρονγκ-Τζόουνς, εγγονός του Βασιλιά Γεωργίου ΣΤ΄, ανιψιός της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ και εξάδερφος του Βασιλιά Καρόλου Γ΄. 

Όταν γεννήθηκε ήταν 5ος για την διαδοχή του Βρετανικού θρόνου. Σήμερα είναι στην 24η θέση για την διαδοχή. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Έννο Εντσάρντισνα

Ο **Έννο Εντσάρντισνα**, γερμ.: Enno Edzardisna (επίσης γνωστός ως Έννο Σίρκσενα (Cirksena), Έννο Άτενα (Attena) ή Έννο Σύαρτσνα (Syardsna) (π. 1380 - π. 1450) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν φύλαρχος των Nόρντεν, Γκρέετσηλ, Μπέρουμ και Πίλσουμ στην Ανατολική Φρισία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Έντσαρντ Β΄ φυλάρχου του Άπινγκεν-Γκρέετσηλ και της συζύγου του Ντόντας τομ Μπροκ. Ο Έννο ήταν πρωτοπόρος της αξίωσης του Οίκου των Σίρκσενα για την εξουσία σε ολόκληρη την Ανατολική Φρισία, την οποία τελικά ο γιος του Ούλριχ Α΄ κατάφερε επίσημα, όταν έγινε *αυτοκρατορικός κόμης* το 1464.

Η πρώτη γυναίκα τού Έννο δεν είναι τεκμηριωμένη. Παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Γκέλα Σύαρντσνα του Mάνσλαγκτ (απεβ. 1455), κόρη του Άφφο Μπένινγκα φυλάρχου του Πίλσουμ. Μετά από το τέλος τού μόνου γιου της από τον πρώτο της γάμο, τού Λιούντβαρντ Σίρκσενα (Σύρτσα) ηγέτη του Μπέρουμ, που απεβίωσε άτεκνος περί το 1435, η Γκέλα και η ανιψιά της Φράουβα Σίρκσενα (Σίρτσενα) έγιναν οι μοναδικοί κληρονόμοι της οικογένειας Σίρκσενα του Μπέρουμ. Ο Έννο εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία: ο γιος του Έντσαρντ από τον πρώτο του γάμο, νυμφεύτηκε τη Φράουνα Σίρκσενα και ο Έννο και ο Έντσαρντ υιοθέτησαν το οικογενειακό όνομα και το οικόσημο των Σίρκσενα, για να τονίσουν τη διαδοχή.

## Οικογένεια
Από τον πρώτο του γάμο είχε τέκνα:
* Έντσαρντ (απεβ. το 1441 από πανώλη), φύλσρχος των Γκρέετσηλ, Νόρντεν, Έμντεν & Μπρόκμερλαντ.
* Ντόντα, (π.1408 - μετά το 1470), παντρεύτηκε τον Ρέντβαρντ του Βέστερχαουζεν.

Από τον δεύτερο γάμο τού Έννο με τη Γκέλα Σύαρντσνα του Μάνσλαγκτ, κόρη του Άφο Μπένινγκα φυλάρχου του Πίλσουμ, είχε τέκνα: 
* Ούλριχ Α΄ 1408-1466, κόμης της Ανατολικής Φρισίας
* Tιάντεκε (1438 - μετά το 1470).
* Άντα (π.1470), παντρεύτηκε τον Λύτετ Μάνινγκα του Λύτετσμπουργκ (απεβ. 1450).
* Φρόουβα, παντρεύτηκε πρώτα με τον Σίμπετ του Ντόρνουμ (απεβ. 1433) και μετά με τον Έππο Γκόκινγκα του Ζούιντμπρεκ  (απεβ. μετά το 1444).
* Όκκα (;).

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Έντσαρντ Σίρκσενα

Ο **Έντσαρντ**, γερμ.: Edzard Cirksena (απεβ. 1441) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν φύλαρχος των Γκρέετσηλ, Νόρντεν, Έμντεν και Μπρόκμερλαντ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έννο Εντσάρντισνα φυλάρχου των Γκρέετσηλ, Νόρντεν, Μπέρουμ & Πίλσουμ από την πρώτη του σύζυγο, που μας είναι άγνωστο το όνομά της και αυτή απεβίωσε σύντομα. 

Μετά ο Έντσαρντ και ο χήρος πατέρας του παντρεύτηκαν τους δύο τελευταίους κληρονόμους της μεγάλης οικογένειας Συάρντσνα από το Μπέρουμ. Ο Έντσαρντ παντρεύτηκε τη Φράουβα Σίρκσενα, ενώ ο Έννο παντρεύτηκε (σε 2ο γάμο) τη θεία της Γκέλα Σίρσκενα. Ο Έντσαρντ και ο Έννο υιοθέτησαν το οικογενειακό όνομα των συζύγων τους, το οποίο γράφεται και ως Σίρτσενα, *Σύ(ε)ρτσα*. Ο Έντσαρντ ήταν ίσως ο πρώτος που έγραψε το όνομα ως Σίρκσενα και αυτή η ορθογραφία διατηρήθηκε από όλα τα μετέπειτα μέλη της οικογένειας.

Από τον πατέρα του κληρονόμησε την εξουσία σε σχεδόν όλη την Ανατολική Φρισία, αν και χωρίς το Χάρλινγκερλαντ.

Απεβίωσε σε προχωρημένη ηλικία από την πανώλη, το 1441, μία ημέρα μετά το τέλος της μητριάς του Γκέλας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Λάουρα Φαντάουτσι

Η **Λάουρα Φαντάουτσι** (γεννημένη στις 22 Σεπτεμβρίου 1930) είναι Ιταλίδα πρώην αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 1970 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής του Φοίνιξ κατέλαβε την 5η θέση στο ατομικό σκιτ και το 1971 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα πήλινου στόχου της Μπολόνια την 6η θέση στο ίδιο αγώνισμα.Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό σκιτ το 1967 στο Μπρνο, το 1969 στο Παρίσι και το 1973 στο Τορίνο.

Εκτός από το σκιτ, ασχολήθηκε και με τη σκοποβολή με έλικα (tiro all'Elica). Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής κατέκτησε στο ατομικό, το αργυρό μετάλλιο το 1996 και το χάλκινο το 1995. Επίσης το 1995 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ιταλίας στο ατομικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Τέντα Ούκενα

Η **Τέντα Ούκενα** (γερμανικά: *Theda Ukena*, 1432 - 16 Νοεμβρίου 1494) ήταν επίτροπος της κομητείας της Ανατολικής Φρισίας από το 1466 έως περίπου το 1480.

## Βιογραφία
Η Τέντα ήταν εγγονή και κληρονόμος του φυλάρχου Φόλκο Ούκενα (απεβ. το 1436). Αυτή γεννήθηκε το 1432 στο Όλντερσουμ ως κόρη του Ούκο Φούκενα και της Χέμπα Άτενα του Ντόρνουμ. Πιθανότατα πήρε το όνομά της από τη γιαγιά της Τέντα του Ράιντ, την πρώτη σύζυγο του Φόκο Ούκενα. Ο πατέρας της δολοφονήθηκε τον Ιούνιο του 1432.

Το 1455 έγινε η δεύτερη σύζυγος τού Ούλριχ Α΄, ο οποίος ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας από το 1454. Μεταξύ 1457 και 1465 απέκτησαν έξι παιδιά: Χέμπα, Γκέλα, Έννο Α΄, Έντσαρντ Α΄ ο *Μέγας*, Ούκκo και Άλμουτ. Η Tέντα έφερε, μεταξύ άλλων με την προίκα της, τη διεκδίκηση του Όλντερσουμ, το οποίο εξασθένισε σημαντικά τον φύλαρχο Βίαρντ του Όλντερσουμ.

Μετά το τέλος του Ούλριχ το 1466, η Τέντα ανέλαβε την επίσημη διαχείριση του Οίκου των Σίρκσενα. Βοηθήθηκε από τον φύλαρχο Σίμπετ Άτενα. Αυτή κυβέρνησε μέχρι περίπου το 1480, όταν οι γιοι της Έννο Α΄ και Έντσαρντ Α΄ ενηλικιώθηκαν.

Ο Tέντα απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1494 στο Γκρέετσηλ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1455 τον Ούλριχ Α΄ των Σίρκσενα κόμη της Ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνα:
* Χέμπα (1457 - 1476), παντρεύτηκε τον Έρικ Α΄ του Σάουμπουργκ-Πίνεμπεργκ.
* Γκέλα (1458 - 1497).
* Έννο Α΄ (1460 - 1491), κόμης της Ανατολικής Φρισίας.
* Έντσαρντ Α΄ (1462 - 1528), κόμης της Ανατολικής Φρισίας.
* Ούκo (1463 - 1507).
* Άλμουτ (1465 - 1522/23).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Walter Deeter Theda , σε: *Biographisches Lexikon für Ostfriesland*
*  (Οικογενειακό άρθρο Cirksena)
*  (αναφέρω)
* 

Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Έννο Α΄ της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Έννο Α΄**, γερμ.: Enno Ι von Ostfriesland (1 Ιουνίου 1460 - Φρήντεμπουργκ, 19 Φεβρουαρίου 1491) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Τέντα Ούκενας, κόρης του Ούκο Φόκενα φυλάρχου των Μόορμερλαντ & Έμσιγκερλαντ στην Ανατολική Φρισία.

Δεν τον ενδιέφερε ιδιαίτερα να διαδεχθεί τον πατέρα του ως κόμης, οπότε η μητέρα του Τέντα παρέμεινε στην εξουσία. Ο Έννο Α΄ πήρε μέρος σε ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και στην Ιερουσαλήμ ονομάστηκε ιππότης του Τάγματος του Παναγίου Τάφου. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του από την κομητεία, η αδελφή του Άλμουτ ερωτεύτηκε τον ευγενή Ένγκελμαν του Χόρστελ, *έπαρχο* (drost) του Φρήντεμπουργκ. Οι δύο τους έκαναν σχέδια για να παντρευτούν, αλλά τους εμπόδιζε η μητέρα τής Άλμουτ, η Τέντα. Απτόητη η Άλμουτ μετακόμισε μαζί με τον μνηστήρα της στο Φρήντεμπουργκ και πήρε μαζί της τα οικογενειακά κοσμήματα. Όταν ο Έννο Α΄ επέστρεψε στην Ανατολική Φρισία, πίστευσε ότι η αδελφή του είχε απαχθεί και κυνήγησε τον έπαρχο στο κάστρο του. Καθώς ήταν χειμώνας, η τάφρος γύρω από το κάστρο είχε παγώσει στο επάνω μέρος και ο Έννο Α΄ πίστευσε ότι μπορούσε να τη διασχίσει. Δυστυχώς η πανοπλία του ήταν πολύ βαριά: ο Έννο Α΄ βυθίστηκε στον πάγο και πνίγηκε.

Ήταν μόλις 30 ετών, όταν απεβίωσε. Η μητέρα του Τέντα έφτιαξε μία αναμνηστική ασπίδα προς τιμήν του, η οποία εξακολουθεί να εκτίθεται στη Μεγάλη Εκκλησία -σήμερα Βιβλιοθήκη Γιοχάνες-α-Λάσκο- στο Έμντεν, σε έναν τοίχο κοντά στην κρύπτη των κυρίων της Ανατολικής Φρισίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό λεξικό Ανατολικής Φρισίας 
* Αναμνηστική ασπίδα Enno I.

Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Ιωάννης Α΄ της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Ιωάννης Α΄**, γερμ.: Johann I von Ostfriesland (1506–1572) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ένας -μη κυβερνών- κόμης της Ανατολικής Φρισίας· αργότερα έγινε αυτοκρατορικός κυβερνήτης του Λίμπουργκ. 

## Βιογραφία
Ο πατέρας του Έντσαρντ Α΄ ο *Μέγας*, είχε εισάγει τη διαδοχή στον πρωτότοκο στην κομητεία της Ανατολικής Φρισίας. Έτσι ο μεγαλύτερος αδελφός του Έννο Β΄ κληρονόμησε την κομητεία μόνος του και ο Ιωάννης Α΄ έπρεπε να οπισθοχωρήσει. Παρά τις φιλοδοξίες του, αναγνώριζε πάντα τα δικαιώματα του αδελφού του και δεν αμφισβήτησε την κληρονομιά.

Σε αντίθεση με τον πατέρα του και τον αδελφό του, ο Ιωάννης Α΄ παρέμεινε καθολικός. Μετά το τέλος τού πατέρα του, εντάχθηκε στον αυτοκρατορικό στρατό. Ωστόσο σύντομα επέστρεψε στην Ανατολική Φρισία και άρχισε να στηρίζει τον αδελφό του. Είχε όμως λίγο θετικό αντίκτυπο στον αδελφό του, ο οποίος κυβερνούσε παράλογα. Ο Ιωάννης Α΄ δεν μπόρεσε να διακριθεί, αλλά έκανε επίσης ανόητες και λανθασμένες ενέργειες, όπως εκείνες που οδήγησαν στη διαμάχη του Χέλρε. Ίσως να είχε ενθαρρύνει τον Έννο Β΄ να προσπαθήσει να επαναφέρει τον Καθολικισμό στην Ανατολική Φρισία. Αυτή η απόπειρα διακόπηκε, όταν ο Έννο Β΄ απεβίωσε το 1540. Τότε η χήρα του Έννο Β΄, η Άννα, έγινε επίτροπος για τον ανήλικο γιο της Έντσαρντ Β΄. Ο Ιωάννης Α΄ είχε μία ατελείωτη σειρά συγκρούσεων με την Άννα.

## Οικογένεια
Το 1538 ο Ιωάννης Α΄ παντρεύτηκε τη Δωροθέα των Αψβούργων, νόθη κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας. Το 1543 ο Κάρολος Ε΄ αυτοκράτορας της Γερμανίας υπενθύμισε στον Ιωάννη Α΄ το γεγονός ότι ήταν, τεχνικά, στην αυτοκρατορική υπηρεσία. Ο Κάρολος Ε΄ διόρισε τον Ιωάννη Α΄ *κυβερνήτη* (statholder) του δουκάτου του Λίμπουργκ και των τριών *εδαφών πέραν του Μεύση* (ολλανδ.: Landen van Overmaas, γαλλ.: Pays d' Outremeuse), δηλ. των Φάλκενμπουργκ, Χέρτσογκενρατ και Ντάλχεμ. Επιπλέον, έγινε *επόπτης* (drossaard: δικαστής και κυβερνήτης) του κάστρου Φάλκενμπουργκ. 

Οι απόγονοί του έζησαν στο κάστρο Κόλντεμποργκ στο Ρήντερλαντ και ενισχύοντο οικονομικά από τους κόμητες της Ανατολικής Φρισίας.

## Αναφορές και πηγές
* Tielke, Martin (εκδ. ): *Biographisches Lexikon für Ostfriesland*, Ostfriesisches Landschaftliche Verlagu. Vertriebsgeschäft, Aurich, τόμος. 1 (1993), τομ. 2 (1997), τομ. 3 (2001)

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα 
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Λαμπερτίνα του Λιν

Η **Λαμπερτίνα**, γαλλ.: Lambertine de Ligne (22 Ιουνίου 1593 – 1651) από τον Οίκο του Λιν ήταν ευγενής γυναίκα και κληρονόμος, από τις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Λάμοραλ κόμη του Λιν και της Άννας-Μαρίας ντε Μελάν, μαρκησίας του Ρουμπαί. Μεγάλωσε στην Αυλή των Βρυξελλών του Αλβέρτου Ζ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Iσαβέλλας-Κλάρας των Αψβούργων και σε όλη της τη ζωή εξέφραζε θαυμασμό για τις αρετές της ινφάντας Ισαβέλλας-Κλάρας.  Το 1609 παντρεύτηκε τον Φιλιμπέρ ντε λα Μπωμ, μαρκήσιο του Σαιν-Μαρτίν-λε-Σατέλ, με τον οποίο είχε μία κόρη. Χήρευσε το 1613, όταν ο σύζυγός της απεβίωσε σε κυνηγετικό ατύχημα. Το 1615 παντρεύτηκε ξανά, με τον Χριστόφορο των Σίρκσενα, έναν μικρότερο γιο του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα της Σουηδίας. Ως κυρία του Βιλέρ ήταν προστάτης της ενοριακής εκκλησίας και το 1617 έγινε ανάδοχος στη νέα της καμπάνα. 

Δεν είχε παιδιά με τον δεύτερο σύζυγό της, ο οποίος απεβίωσε το 1636 αφήνοντάς την ως μοναδική κληρονόμο του.  Στις 7 Φεβρουαρίου 1640 παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον αδελφό του πρώτου συζύγου της, τον Ζαν-Μπατίστ ντε λα Μπωμ, κυβερνήτη του Φρανς-Κοντέ. Χρειάστηκε ειδική άδεια εξαίρεσης από τον πάπα Ουρβανό Η΄ για να επιτρέψει τον γάμο τους, καθώς ήταν συγγενείς εξ αγχιστείας. Αυτό φαίνεται να αποτελεί μέρος μίας δυναμικής πολιτικής για την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των Αψβουργικών Κάτω Χωρών και του Φρανς-Κοντέ.  Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 1651 και τάφηκε μαζί με τον δεύτερο σύζυγό της στο Σπόντιν.  Παρόλο που είχε παντρευτεί τρεις φορές, δεν είχε δημιουργήσει άρρενες κληρονόμους. Τα ανίψια της αμφισβητούσαν ακόμη την κληρονομιά της στο Μεγάλο Συμβούλιο του Mέχελεν μέχρι το 1691. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1609 τον Φιλιμπέρ ντε λα Μπωμ, μαρκήσιο του Σαιν-Μαρτίν-λε-Σατέλ, με τον οποίο είχε:
* μία κόρη. 

Ο Φιλιμπέρ απεβίωσε το 1613 και η Λαμπερτίνα έκανε δεύτερο γάμο το 1615 με τον Χριστόφορο των Σίρκσενα κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Ο Χρισόφορος απεβίωσε το 1636 χωρίς να έχουν αποκτήσει απογόνους.

Το 1640 η Λαμπερτίνα παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Ζαν-Μπατίστ ντε λα Μπωμ, κυβερνήτη του Φρανς-Κοντέ, αδελφό του πρώτου συζύγου της Φιλιμπέρ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Βέλγοι ευγενείς
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1968

Το **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1968** ήταν η 13η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστικής Σκοποβολής (ISSF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Ναμύρ, στο Βέλγιο. Το αγώνισμα του τραπ έγινε στις 20–23 Ιουνίου και συμμετείχαν 147 αθλητές από 14 χώρες. Το σκιτ έγινε στις 27–30 Ιουνίου και συμμετείχαν 190 αθλητές από 14 χώρες. Διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 4 ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και 2 γυναικών (ατομικά). Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα νέων.

Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Δυτική Γερμανία με 3 χρυσά μετάλλια και 4 συνολικά. Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 2 χρυσά μετάλλια. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Σοβιετική Ένωση με 1 χρυσό μετάλλιο και 7 συνολικά.

## Αποτελέσματα
### Άνδρες

### Γυναίκες

¹Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Sport.komplett.de, το χάλκινο μετάλλιο κέρδισε η Γαλλίδα Φρανσουάζ Ρομπρόλ.

### Νέοι

## Πίνακας μεταλλίων

;Σημειώσεις
Στην κατάταξη δεν περιλαμβάνονται τα μετάλλια των νέων.

## Συνθέσεις
Οι ακόλουθοι αθλητές εκπροσώπησαν την Ελλάδα.
*Εθνική Ελλάδας (14):
**Τραπ: Γεώργιος Πάγκαλος, Βαγγέλης Καραγιαννίδης, Ευάγγελος Πατρώνης, Μάρκος Τζουμάρας, Ξ. Ρουσσόγλου, Όλγα Τζαβάρα, Πάνος Κουμάνταρος, Θ. Αναστασίου
**Σκιτ: Τζώνης Σιστοβάρης, Παναγιώτης Ξανθάκος, Μενέλαος Μιχαηλίδης, Κ. Διονυσόπουλος, Γιώργος Μεϊμαρίδης, Μάκης Πατρώνης

## Παραπομπές


1968
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βέλγιο
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1968
Ιωάννης Β΄ της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Ιωάννης Β΄**, γερμ.: Johan II von Ostfriesland (29 Σεπτεμβρίου 1538, Άουριχ - 29 Σεπτεμβρίου 1591, κάστρο Στίκχχαουζεν) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν συν-επίτροπος από το 1561 μέχρι το τέλος του το 1591 της κομητείας της Ανατολικής Φρισίας. Κυβέρνησε από κοινού με τον πρωτότοκο αδελφό του Έντσαρντ Β΄.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Άννας, κόρης του Ιωάννη Ε΄ κόμη του Όλντενμπουργκ.

Το 1558 καταργήθηκε η διαδοχή στον πρωτότοκο από τη μητέρα του Ιωάννη Β΄, την Άννα, πιθανότατα για να αναχαιτίσει την επιρροή του Οίκου των Βάσα στην κομητεία, που βασίστηκε στον γάμο του πρωτότοκου γιου της Έντσαρντ Β΄ με την Αικατερίνη των Βάσα, κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας. Αυτό σήμαινε ότι η Άννα κατάργησε το δικαίωμα του Έντσαρντ Β΄ να είναι ο μοναδικός κυβερνήτης του νομού. Τούτο οδήγησε στην εκ των πραγμάτων διαίρεση της Ανατολικής Φρισίας, επειδή ο Ιωάννης Β΄, όπως και η μητέρα του, ήταν Καλβινιστής, ενώ ο Έντζαρντ Β΄ ήταν Λουθηρανός.

Το 1559 ο αδελφός του Έντσαρντ Β΄ πήρε τον Ιωάννη Β΄ στο γάμο του στη Στοκχόλμη, όπου ο Ιωάννης Β΄ είχε μία σχέση με την Καικιλία των Βάσα, κόρη του βασιλιά Γουσταύου Α΄ (και κουνιάδα τού Έντσαρτ Β΄). Ο Ιωάννης Β΄ πιάστηκε και θα καταδικαζόταν σε θάνατο, εάν δεν μεσολαβούσε η Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Ο Ιωάννης Β΄ δεν νυμφεύτηκε ποτέ μετά από αυτό.

Μετά το τέλος του τριτότοκου αδελφού τους Χριστοφόρου το 1566, ο αγώνας εξουσίας μεταξύ Ιωάννη Β΄ και Έντσαρντ Β΄ επιδεινώθηκε. Ο Ιωάννης Β΄ μπλόκαρε την άσκηση της διακυβέρνησης του Έντσαρντ Β΄ και ενίσχυσε τους ευγενείς και τους πολίτες του Έμντεν (και οι δύο παλαιοί εχθροί των Σίρκσενα). Τελικά, αυτή η αντιπαράθεση παρείχε τα θεμέλια για τη συνύπαρξη διαφορετικών Χριστιανικών ομολογιών στην Ανατολική Φρισία: δεδομένου ότι κανένας από αυτούς δεν μπορούσε να επικρατήσει έναντι του άλλου, ο Λουθηρανός Έντσαρντ Β΄ απέτυχε να καθιερώσει τη Λουθηρανική εκκλησία ως τη μόνη επιτρεπόμενη ομολογία στην κομητεία.

Όταν ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε το 1591, ο Έντσαρντ Β΄ έγινε τελικά ο μοναδικός κυβερνήτης της κομητείας της Ανατολικής Φρισίας, αλλά η εξουσία του είχε πληγεί σοβαρά από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση. Αυτός ήταν ένας ουσιαστικός παράγοντας, ο οποίος τελικά συνέβαλε στη λεγόμενη *[[Επανάσταση Emden|Εξέγερση του Έμντεν]]*.

## Βιβλιογραφία
* Martin Tielke (εκδ. ): *Biographisches Lexikon für Ostfriesland* . Ostfriesische Landschaft, Aurich 1993, .

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Χριστόφορος της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Χριστόφορος**, γερμ.: Christopher von Ostfriesland (1569–1636) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ένας ευγενής της Ανατολικής Φρισίας και ιππότης του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του δουκάτου του Λουξεμβούργου στις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας. 

Μεγάλωσε ως Λουθηρανός, όμως μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και το 1613 νυμφεύτηκε τη Λαμπερτίνα του Λιν (1593–1651).  Το 1619 χρίστηκε ιππότης του Χρυσόμαλλου Δέρατος από τον Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας και απέκτησε τη βαρονία του Βίλεμπρεκ στο δουκάτο της Βραβάντης.  Στις 8 Ιουνίου 1619 αγόρασε την κυριότητα του Σπόντιν στην κομητεία του Ναμύρ, η μεταφορά της οποίας επιβεβαιώθηκε σε αυτόν στις 12 Ιανουαρίου 1621. 

Διορίστηκε κυβερνήτης του δουκάτου του Λουξεμβούργου τον Απρίλιο του 1627 και έκανε την επίσημη είσοδό του στην πόλη του Λουξεμβούργου στις 8 Σεπτεμβρίου τον ίδιο χρόνο.  Διοίκησε τις δυνάμεις που πραγματοποίησαν το πραξικόπημα υπέρ των Αψβούργων στην Τρηρ στις 26 Μαρτίου 1635.   Απεβίωσε στις 19 Μαρτίου 1636 και τάφηκε στο παρεκκλήσιο της Κυρίας (Ημών) της ενοριακής εκκλησίας του Σπόντιν.  Δεν είχε κληρονόμους και άφησε τα πάντα στη σύζυγό του Λαμπερτίνα. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1613 τη Λαμπερτίνα του Λιν, κόρη του Λάμοραλ πρίγκιπα του Λιν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Βιττόριο Κριβέλλι

[μικρογραφία| ''Ο Άγιος Μποναβεντούρα, κρατώντας το δέντρο της λύτρωσης'', [Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ, Παρίσι]]
Ο **Βιττόριο ή Βιττόρε Κριβέλλι** (ιταλ.:*Vittorio ή Vittore Crivelli*) ήταν Ιταλός ζωγράφος, αδελφός του Κάρλο Κριβέλλι. Γεννήθηκε περίπου το 1440 στη Βενετία και απεβίωσε στη Βενετία το 1501 ή το 1502. Τα έργα του είναι παρόμοια με το ύφος του αδελφού του, αλλά λιγότερο επιτυχή.

Υπάρχουν παραδείγματα του έργου του στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, το Μουσείο Τέχνης του Ελ Πάσο, Τέξας, την Πινακοθήκη Μπρέρα στο Μιλάνο, το Ασμόλειο Μουσείο, στην Οξφόρδη, το Μουσείο Fitzwilliam, Κέιμπριτζ, το Musée du Petit Palais, Αβινιόν και στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας. Ζωγράφισε μια *Madonna della Morte* για μια εκκλησία στο Μάσσα Φερμάνα (Massa Fermana), Μάρκε.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Virgin and Child enthroned", in the Fitzwilliam Museum, Cambridge..
* "Enthroned Virgin and Child", στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας
* Ο ηλεκτρονικός κατάλογος του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης
* Ο διαδικτυακός κατάλογος Pinacoteca Brera 
* Vittore Crivelli στη βάση δεδομένων Musée du Petit Palais στο Joconde
* Фильм "Vittorio Crivelli - художник итальянского Возрождения" (русский язык).

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Βιντσέντσο Κατένα

[μικρογραφία| ''Πορτρέτο γυναίκας'', πίνακας του Βιντσέντσο Κατένα, περ.. 1520, Μουσείο Τέχνης [Ελ Πάσο]]
Ο **Βιντσέντσο Κατένα** (ιταλ.:Vincenzo Catena, περ. 1480–1531)  ήταν Ιταλός ζωγράφος της αναγεννησιακής ενετικής σχολής. Είναι επίσης γνωστός ως Vincenzo de Biagio.

## Βιογραφία
Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη χρονολογία και τον τόπο γέννησης του Κατένα. Η πρώτη γνωστή  καταγραφή του είναι σε μια επιγραφή στο πίσω μέρος της *Laura* του Τζορτζόνε, στην οποία περιγράφεται ως *Cholego* (συνεργάτης) του ζωγράφου. Το πρώιμο ύφος του Κατένα είναι, ωστόσο, πολύ πιο κοντά σε αυτό του Τζοβάννι Μπελίνι από το καινοτόμο έργο του Τζορτζόνε, και μόλις λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Τζορτζόνε το 1510 άρχισε να εμφανίζεται η επιρροή του στην παραγωγή του Κατένα.  Υπάρχουν περίπου δώδεκα υπογεγραμμένοι πίνακες από τον Κατένα, αν και μόνο ένας από αυτούς, το *Μαρτύριο της Αγίας Χριστίνας* (1520) στην εκκλησία της Santa Maria Mater Domini στη Βενετία, μπορεί να χρονολογηθεί με βεβαιότητα, από επιγραφή στο περιβάλλον μάρμαρό της.  Οι διαθήκες του Κατένα καταδεικνύουν ότι ήταν άνθρωπος κάποιας οικονομικής ευμάρειας και ότι είχε φίλους σε ενετικούς ανθρωπιστικούς κύκλους.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Web Gallery of Art
* ''Λατρεία των Ποιμένων''

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Vincenzo Catena στην Artcyclopedia
* ''Italian Paintings, Venetian School'', ένας κατάλογος συλλογής που περιέχει πληροφορίες σχετικά με την Catena και τα έργα του (βλ. Ευρετήριο, πλάκα 16-17).

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Νερότσο ντι Μπαρτολομέο ντε' Λάντι

μικρογραφία|291x291εσ| ''Η Παναγία και το Βρέφος μεταξύ του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και της Αγίας Αικατερίνης''
Ο **Νερότσο ντι Μπαρτολομέο ντε' Λάντι ([[Ιταλική γλώσσα|ιταλ.]]:**Neroccio di Bartolomeo de' Landi, 1447-1500) ήταν Ιταλός ζωγράφος και γλύπτης της πρώιμης αναγεννησιακής περιόδου ή περιόδου του *Quattrocento* στη Σιένα.

Ήταν μαθητής του Βεκκιέττα (Vecchietta) και στη συνέχεια μοιράστηκε ένα εργαστήριο με τον Φραντσέσκο ντι Τζόρτζο (Francesco di Giorgio) από το 1468. Ζωγράφισε *σκηνές από τη ζωή του Αγίου Βενέδικτου*, σήμερα στην Πινακοθήκη Ουφίτσι, πιθανώς σε συνεργασία με τον ντι Τζόρτζο, και την *Παναγία Βρεφοκρατούσα μεταξύ του Αγίου Ιερωνύμου και του Αγίου Βερνάρδου*, που βρίσκεται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Σιένα. Το 1472 ζωγράφισε μιαν *Ανάληψη* για το μοναστήρι του Monte Oliveto Maggiore και το 1475 δημιούργησε ένα άγαλμα της Αγίας Αικατερίνης της Σιένα για την εκκλησία της Σιένα αφιερωμένη σε αυτήν.

Χώρισαν με τον Ντι Τζόρτζο το 1475. Το 1476 ζωγράφισε την *Παναγία Βρεφοκρατούσα με τον Άγιο Μιχαήλ και τον Άγιο Μπερναρντίνο*, ένα τρίπτυχο που βρίσκεται τώρα στην Εθνική Πινακοθήκη της Σιένα.  Το 1483, σχεδίασε την *Ελλησποντιανή Σίβυλλα* για το ψηφιδωτό πεζοδρόμιο του καθεδρικού ναού της Σιένα, και τον τάφο για τον επίσκοπο Tommaso Piccolomini del Testa.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Italian Paintings: Sienese and Central Italian Schools'', a collection catalog containing information about Neroccio and his works (see index: *Neroccio*; plates 66-67).

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Κατηγορία:Σχολή της Σιένα
Ερνέστος Χριστόφορος του Ρήτμπεργκ

Ο **Ερνέστος-Χριστόφορος**, γερμ.: Ernst Christopher von Rietberg von Cirksena (1 Απριλίου 1606 - 31 Δεκεμβρίου 1640) από τον Οίκο των Σίρκσκενα ήταν κόμης του Ρήτμπεργκ από το 1625 έως το 1640.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Ρήτμπεργκ και της Σαβίνας-Αικατερίνης των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Ήταν κληρονόμος του Ρήτμπεργκ από την ημέρα που γεννήθηκε.

Λίγο πριν το τέλος του πατέρα του, ο Ερνέστος-Χριστόφορος υποσχέθηκε να κατασκευάσει ένα μοναστήρι Φραγκισκανών στο Ρήτμπεργκ. Ο Ιωάννης Γ΄ απεβίωσε το 1625 και ο Ερνέστος-Χριστόφορος τον διαδέχθηκε. Στις 10 Νοεμβρίου 1626 παντρεύτηκε την Aλμπερτίνα-Μαρία, μαρκησία του Σανκτ Μάρτιν· ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Στις 6 Ιανουαρίου 1629 ίδρυσε ένα μοναστήρι Φραγκισκανών, όπως είχε υποσχεθεί. Η εκκλησία του νέου μοναστηριού εγκαινιάστηκε αργότερα εκείνο το έτος. Οι γονείς του ξανατάφηκαν, αυτή τη φορά στην κρύπτη κάτω από την εκκλησία του μοναστηριού.

Το 1631 ο Ερνέστος-Χριστόφορος διορίστηκε συνταγματάρχης του Ιππικού. Αργότερα προήχθη σε βοηθό-στρατάρχη και στις 8 Μαρτίου 1634, προήχθη σε αυτοκρατορικό υποστράτηγο.

Απεβίωσε στις 31 Δεκεμβρίου 1640 και τάφηκε στην κρύπτη της Φραγκισκανικής εκκλησίας. Η χήρα του παντρεύτηκε τον Κάρολο ντε λα Μπωμ.

Το 1645 ο αδεlφός του Φραγκίσκος-Φερδινάνδος ξεκίνησε δικαστική υπόθεση ενώπιον του αυτοκρατορικού Δικαστηρίου. Ήθελε να αντιστρέψει κάποιες δωρεές, που είχε κάνει ο Ερνέστος στη σύζυγό του κατά τη διάρκεια της ζωής του.

## Eξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Νικκολό ντι Λιμπερατόρε

[δεξιά|μικρογραφία|552x552εσ| ''Ecce Homo'' (1480-1500). Πάνελ του Νικκολό ντι Λιμπερατόρε ( Μουσείο Τέχνης του [Σάο Πάολο)..]]
Ο **Νικκολό ντι Λιμπερατόρε** (ιταλ.:Niccolò di Liberatore, γνωστός ως **L'Alunno** (επίσης Niccolò di Liberatore  και Niccolò da Foligno, το όνομα γράφεται μερικές φορές Nicolò), 1430-1502) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Σχολής της Ούμπρια.

## Βίος και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Φολίνιο, γιος αποθηκάριου. Ήταν μαθητής του Μπαρτολομέο ντι Τομάζο (Bartolomeo di Tomaso). Βοηθός του δασκάλου του ήταν ο Μπενότσο Γκοτσόλι, μαθητής του Φρα Αντζέλικο. Η απλή αίσθηση της Ούμπρια στο έργο του τροποποιήθηκε κάπως από αυτήν την επιρροή της Φλωρεντίας. Το παλαιότερο γνωστό του έργο (με χρονολογία 1458) βρίσκεται στη Φραγκισκανική Εκκλησία της Ντουρούτα, κοντά στην Περούτζα . Ζωγράφιζε πανό για θρησκευτικές πομπές, καθώς και ρετάμπλ και άλλες εικόνες, πέθανε πλούσιος, και ο Μαρτιόττι υποθέτει ότι ήταν ο δάσκαλος των Περουτζίνο, Πιντουρίκκιο και Αντρέα ντι Λουίτζι.

Ο Βαζάρι απέδωσε λανθασμένα μερικά από τα έργα του στον *Alunno di Foligno* ή στο l'Alunno,  διαβάζοντας λάθος μια επιγραφή στη βάση του μεγάλου πολυπτύχου του στην εκκλησία του San Nicolò, όπου ο ζωγράφος υπέγραψε Ως «Alumnus Fulginiae» ή «Nicholaus Alumnus Fulginiae ", η οποία μεταφράζεται σωστά ως" Νικολό, πολίτης του Φολίνιο". 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
*  (see index; plate 84)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Niccolò Alunno στην Artcyclopedia

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22

Το **Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22 ή Πρέμιερ Λιγκ 2021-22** ήταν η 30η σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ, του κορυφαίου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος στην Αγγλία από τότε που μετονομάστηκε το 1992. Η Μάντσεστερ Σίτι κατέκτησε το περσινό πρωτάθλημα για 7η φορά στην ιστορία της. Η σεζόν ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου 2021 και ολοκληρώθηκε στις 22 Μαΐου 2022. Ήταν η 3η σεζόν που χρησιμοποιήθηκε το VAR  και η 2η σεζόν που είχε διάλειμμα τον Φεβρουάριο. Οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης της σεζόν ανακοινώθηκαν στις 25 Μαρτίου 2021 και οι αναμετρήσεις ανακοινώθηκαν στις 16 Ιουνίου 2021.

## Ομάδες
Είκοσι ομάδες ανταγωνίζονται στο πρωτάθλημα - οι κορυφαίες δεκαεπτά ομάδες από την προηγούμενη σεζόν και τρεις ομάδες που προωθήθηκαν από το πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ. Οι νέες ομάδες αυτή τη σεζόν είναι οι Νόριτς Σίτι, η Γουότφορντ ΦΚ και η Μπρέντφορντ ΦΚ, οι οποίες αντικαθιστούν την Φούλαμ ΦΚ, την Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον και την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ.

### Στάδια και τοποθεσίες
*Σημείωση: Ο πίνακας αναγράφεται με αλφαβητική σειρά.*

## Προσωπικό και εμφανίσεις

## Βαθμολογία

## Αποτελέσματα

## Κορυφαίοι σκόρερ

Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Ροδόλφος Χριστιανός της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Ροδόλφος-Χριστιανός**, γερμ.: Rudolf Christian von Ostfriesland von Cirksena (Χάγη, 2 Ιουνίου 1602 - Χάγη, 17 Απριλίου 1628) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ο κόμης της Ανατολικής Φρισίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Άννας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Αδόλφου δούκα του Σλέσβιχ-Χόσλταϊν-Γκότοτρπ. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του ξένα στρατεύματα, που συμμετείχαν στον Τριακονταετή Πόλεμο, άρχισαν να υποχωρούν και να εγκαθίστανται στην Ανατολική Φρισία. Επίσης κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του ξεκίνησε η εκμετάλλευση των *fen* (βάλτων με τύρφη) στην Ανατολική Φρισία.

Έφτασε σε έναν διακανονισμό με τη Συνέλευση των ευγενών της ανατολικής Φρισίας, που του απότισαν φόρο υποτέλειας· το έπραξε ακόμη και η πόλη Έμντεν. Υπό την ηγεσία του, το Χάρλινγκερλαντ ενσωματώθηκε τελικά στην κομητεία της Ανατολικής Φρισίας. Αυτό είναι ορατό στον θυρεό της κομητείας, ο οποίος εισήχθη από τον Ροδόλφο-Χριστιανό το 1625 και παρέμεινε σε χρήση, έως ότου η κομητεία προσαρτήθηκε από την Πρωσία το 1744.

Σε ηλικία μόλις 26 ετών ενεπλάκη σε μία μάχη με έναν υπολοχαγό του στρατού του στρατηγού Mατίας Γκάλας, ο οποίος βρισκόταν στο κάστρο Μπέρουμ. Ο κόμης μαχαιρώθηκε στο αριστερό μάτι και απεβίωσε από την πληγή του.

Δεδομένου ότι ο Ροδόλφος-Χριστιανός ήταν άτεκνος, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Ούλριχ Β΄ ως κόμης της Ανατολικής Φρισίας.

## Αναφορές και πηγές
* Tielke, Martin (εκδ. ): *Biographisches Lexikon für Ostfriesland*, Ostfriesisches Landschaftliche Verlagu. Vertriebsgeschäft, Aurich, τόμος. 1 (1993), τομ. 2 (1997), τομ. 3 (2001)
* Heinrich Reimers: *Ostfriesland bis zum Aussterben seines Fürstenhauses*, Βρέμη, 1925
* Ernst Esselborn: *Das* Geschlecht Cirksena, Βερολίνο, 1945

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Έννο Λουδοβίκος της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Έννο-Λουδοβίκος**, γερμ.: Enno Ludwig von Ostfriesland (29 Οκτωβρίου 1632 - Άουριχ, 4 Απριλίου 1660) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας. Μετά το 1654 έγινε *πρίγκιπας* (fürst) της Ανατολικής Φρισίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Γιουλιάνας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.

## Βιογραφία
Μεγάλωσε στις Κάτω Χώρες, τη Γαλλία και την Ελβετία και είχε μία ακριβή εκπαίδευση. Σε ηλικία 19 ετών διορίστηκε αυλικός σύμβουλος στην Αυλή του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Γ΄ της Γερμανίας. Με αυτό ο αυτοκράτορας αναγνώρισε την ωριμότητα και τις ικανότητές του. Έτσι ο Έννο-Λουδοβίκος μπόρεσε να απομακρύνει τη μητέρα του Γιουλιάνα της Έσσης-Ντάρμσταντ και τους συμβούλους της από τη διακυβέρνηση. Το 1651 έγινε κόμης της Ανατολικής Φρισίας. Γρήγορα μετά από αυτό, δίκασε και εκτέλεσε τον ευνοούμενο και εραστή της μητέρας του, τον σύμβουλο Γιόχαν φον Μάρενχολτς· αυτός εκτελέστηκε στο Βίτμουντ στις 21 Ιουλίου 1651.

Προσπάθησε να γίνει αυτοκρατορικός πρίγκιπας (reichsfürst) και με τη βοήθεια του λόγιου της Ανατολικής Φρισίας Χέρμαν Κόνρινγκ και 15.000 γκίλντερς (φλορινιών) επέτυχε σε αυτόν τον στόχο το 1654, αν και αυτό ήταν μόνο για τον εαυτό του και χωρίς να έχει έδρα στην αυτοκρατορική Συνέλευση (λατιν.: Dieta, γερμ.: Reichstag). Ο αδελφός του Γεώργιος-Χριστιανός που τον διαδέχθηκε, κατάφερε να αποκτήσει κληρονομικά τον τίτλο αυτόν. Ήταν αρχικά μνηστευμένος με την Ερριέττα-Αικατερίνη του Nάσσαου, αλλά τελικά νυμφεύτηκε το 1656 τη Γιουλιάνα-Σοφία του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν. Μαζί της είχε δύο κόρες, τη Γιουλιάνα-Λουίζα και τη Σοφία-Βιλελεμίνη, η οποία έγινε η τρίτη σύζυγος του Χριστιανού-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Απεβίωσε το 1660 μετά από κυνηγετικό ατύχημα. Επειδή είχε μόνο κόρες, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1656 τη Γιουλιάνα Σοφία του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν και είχε δύο κόρες:
* Γιουλιάνα Λουίζα 1657-1715, παντρεύτηκε τον αιδεσιμότατο Ιωακείμ Μόργκενβεκ, κήρυκα στο ορφανοτροφείο της εκκλησίας της Αγ. Μαρίας της Μαγδαληνής.
* Σοφία Βιλελεμίνη, παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς.

## Βιβλιογραφία
* Tielke, Martin (εκδ. ): *Biographisches Lexikon für Ostfriesland*, Bd. 1 (1993), Bd. 2 (1997), Bd. 3 (2001) Ostfries. Landschaftliche Verl.- u. Vertriebsges. Άυριχ
* Ernst Kaeber: *Bilder aus dem Leben ostfries.* *Fürstlichkeiten des 17.* *Jahrhunderts.* *Ι. Die jüngeren Brüder des Fürsten Enno Ludwig.* *ΙΙ.* *Aus dem Leben des Fürsten Christian Eberhard* , Aurich, 1912
* Ernst Kaeber: *Die Jugendzeit Fürst Enno Ludwigs von Ostfriesland*, Aurich, 1911

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα