open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών 2025-26

Η **[[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών|Α΄ Κατηγορία Ποδοσφαίρου Γυναικών]] 2025–26** είναι το 37ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού και το 1ο πρωτάθλημα ως Α΄ Κατηγορία που διοργάνωσε η Ε.Σ.Π. Γυναικών. Γίνεται με την συμμετοχή 14 ομάδων.

## Βαθμολογία

## Αποτελέσματα

Ο Αχαρναϊκός αποχώρησε από το πρωτάθλημα και οι υπόλοιπες αναμετρήσεις του απονεμήθηκαν στην αντίπαλη ομάδα.
Ο αγώνας ακυρώθηκε και απονεμήθηκε στη Κηφισιά λόγω ακαταλληλότητας του γηπέδου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2025–2026
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Προεδρικές εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου 2025

Οι **εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου 2025** για την εκλογή του προέδρου στην μη διεθνώς αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου που θα υπηρετήσει μεταξύ 2025 και 2030, διεξήχθησαν στις 19 Οκτωβρίου 2025.

Ο ως τότε πρόεδρος, Ερσίν Τατάρ, ηττήθηκε από τον Τουφάν Ερχιουρμάν του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος, ο οποίος έλαβε το 63% των ψήφων.

Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, όπως ανακοινώθηκαν από τον πρόεδρο της ανώτατης εκλογικής επιτροπής της ΤΔΒΚ, Μπερτάν Όζερνταγ, μετά την καταμέτρηση και των 777 καλπών, ο Ερχιουρμάν έλαβε ποσοστό 62,76%, ο Ερσίν Τατάρ 35,81%, ο Αρίφ Σαλίχ Κιρντάγ 0,33%, ο Οσμάν Ζορμπά 0,32%, ο Ιμπραχίμ Γιαζιτζί 0,24%, ο Μεχμέτ Χάσγκιουλερ 0,22%, ο Αχμέτ Μποράν 0,14% και ο Χιουσεγίν Γκιουρλέκ 0,19%. Το τελικό ποσοστό συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία ανήλθε στο 64,87%. 

Εκτιμήσεις αναλυτών ανέφεραν ότι οι κάλπες στην ΤΔΒΚ είχαν την μορφή ενός άτυπου δημοψηφίσματος με τους ψηφοφόρους να δίνουν «ψήφο εμπιστοσύνης» στον Ερχιουρμάν που έχει ταχθεί υπέρ ενός ομοσπονδιακού κράτους και όχι δύο κρατών για το φλέγον ζήτημα της επίλυσης του Κυπριακού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
Τουρκικη Δημ Βορεια Κυπρ
Δέμπλα Χανίων

Η **Δέμπλα** είναι ιστορικός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, προς τον κόλπο Χανίων, σε υψόμετρο 62 μέτρα. Απέχει περίπου 22 χιλιόμετρα δυτικά από τα Χανιά και 11 χιλιόμετρα δυτικά από το Γεράνι (έδρα του δήμου). Δίπλα και βόρεια είναι ο οικισμός Ταυρωνίτης ενώ δίπλα και νότια περνάει ο Β.Ο.Α.Κ. (κόμβος Κολυμβαρίου) και δυτικά ο ποταμός Ταυρωνίτης. Το χωριό αναφέρεται επίσημα από το 1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Καμισιανών μέχρι την απογραφή 2021, οπότε σταμάτησε να απογράφεται. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Ταυρωνίτη αποτελούσαν την κοινότητα Ταυρωνίτη, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Βουκολιών του Δήμου Πλατανιά ενώ σύμφωνα με την 2011 είχε 85 κατοίκους.

## Παραπομπές


Δέμπλα
Δέμπλα
Πρώτη Κυρία της Τουρκίας

Η **Πρώτη Κυρία της Τουρκικής Δημοκρατίας** (τουρκικά: Türkiye Cumhuriyeti Başbayanı) είναι η σύζυγος του προέδρου της Τουρκίας. Δώδεκα γυναίκες έχουν μέχρι στιγμής αναλάβει αυτόν τον ρόλο.

## Κατάλογος

## Εν ζωή πρώτες κυρίες
Μέχρι τις , υπάρχουν τρεις εν ζωή πρώην πρώτες κυρίες, όπως αναφέρονται παρακάτω.

File:Turgut Özal ve ailesi (Semra).jpg|Σεμρά Οζάλθητεία 1989-19+93γενν. 1934 (ηλικία )σύζυγος του Τουργκούτ Οζάλ
File:Semra Sezer (cropped).jpg|Σεμρά Σεζέρθητεία 2000-2007γενν. 1944 (ηλικία )σύζυγος του Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ
File:Ceremonia Oficial de Bienvenida, Palacio Presidencial Cankaya (cropped).jpg|Χαϊρούνισα Γκιούλθητεία 2007-2014γενν. 1964 (ηλικία )σύζυγος του Αμπντουλάχ Γκιούλ


## Παραπομπές
Χριστιανικός ναός

**Χριστιανικός ναός** ή **εκκλησία** ή παρεκκλήσιο είναι ένα κτίριο που χρησιμοποιείται για χριστιανικές λατρευτικές λειτουργίες και δραστηριότητες. Η παλαιότερη χριστιανική εκκλησία που έχει αναγνωριστεί είναι μια κατ' οίκον εκκλησία που ιδρύθηκε μεταξύ 233 μ.Χ. και 256 μ.Χ.  Η λέξη *εκκλησίασμα* περιγράφει επίσης ένα σώμα ή συνάθροιση Χριστιανών πιστών , ενώ «η Εκκλησία» αναφέρεται στην παγκόσμια χριστιανική θρησκευτική κοινότητα. 

Στην παραδοσιακή χριστιανική αρχιτεκτονική, η κάτοψη μιας εκκλησίας συχνά σχηματίζει έναν χριστιανικό σταυρό. Το κεντρικό κλίτος και τα καθίσματα δημιουργούν την κατακόρυφη δοκό, ενώ το βήμα και η Αγία Τράπεζα σχηματίζουν τις οριζόντιες κεραίες. Πύργοι ή τρούλοι υψώνονται πάνω από την γραμμή της στέγης που βλέπει προς τον ουρανό για να ενθαρρύνουν την ενατένιση του θείου. Οι σύγχρονες εκκλησίες χρησιμοποιούν ποικίλους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς και πολλά κτίρια που σχεδιάστηκαν αρχικά για άλλους σκοπούς έχουν μετατραπεί σε εκκλησίες. Από τον 11ο έως τον 14ο αιώνα, η Δυτική Ευρώπη γνώρισε ένα κύμα κατασκευής εκκλησιών.

Πολλές εκκλησίες παγκοσμίως έχουν σημαντική ιστορική, εθνική, πολιτιστική και αρχιτεκτονική σημασία. Αρκετές περιλαμβάνονται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

## Δείτε επίσης

* Ορθόδοξος ναός

## Παραπομπές
Καρές Κολυμβαρίου Χανίων

Οι **Καρές** Κολυμβαρίου ή Κισσάμου είναι μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γενικά στοιχεία
Οι Καρές βρίσκονται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 200 μέτρα. Απέχουν περίπου 21 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Γεράνι (έδρα του δήμου), 36 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τα Χανιά και 20 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Κίσσαμο. Αναφέρονται επίσημα, το 1925 να ορίζεται έδρα της κοινότητας Καρών Κισσάμου. Το 1961 προσαρτήθηκαν οι καταργούμενοι οικισμοί Κάτω Καρές και Φουριανά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Πεταλιανά, τα Βασιλιανά και το Μετόχι αποτελούν την κοινότητα Καρών Κισσάμου, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Κολυμβαρίου του Δήμου Πλατανιά και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 38 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 58. 

## Σημείωση
Στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Καρές Καράνου (στον ίδιο δήμο αλλά στην Δημοτική Ενότητα Μουσούρων), Καρές Αρμενών (στον Δήμο Αποκορώνου) και Καρές Σφακίων (στον Δήμο Σφακίων). 

## Παραπομπές


Καρές Κολυμβαρίου
Καρές Κολυμβαρίου
Καρές Καράνου Χανίων

Οι **Καρές** Καράνου ή Μουσούρων είναι μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γενικά στοιχεία
Οι Καρές βρίσκονται στο δυτικό τμήμα του νησιού, στους πρόποδες των Λευκών Ορέων και σε υψόμετρο 480 μέτρα. Απέχουν περίπου 23 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από το Γεράνι (έδρα του δήμου) και 25 χιλιόμετρα ΝΔ. από τα Χανιά. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό κτίστηκε επί βυζαντινής εποχής και σύμφωνα μια άποψη η ονομασία του οφείλεται στις πολλές καρυδιές της περιοχής. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την καλλιέργεια αμπελιών, κερασιών, καστανιών, μήλων, ελιών, αχλαδιών και κτηνοτροφικών ειδών.

Αναφέρονται επίσημα, το 1925, γραμμένες ως *Καρρές* (με δύο "ρ") να ορίζονται έδρα της κοινότητας Καρρών Κυδωνίας και το 1940 το όνομά τους να διορθώνεται σε Καρές (με ένα "ρ"). Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Καράνο αποτελούν την κοινότητα Καράνου, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Κολυμβαρίου του Δήμου Πλατανιά και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 29 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 7.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από τις Καρές στον ιστότοπο https://www.greece.com/.

## Σημείωση
Στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Καρές Κολυμβαρίου (στον ίδιο δήμο αλλά στην Δημοτική Ενότητα Κολυμβαρίου), Καρές Αρμενών (στον Δήμο Αποκορώνου) και Καρές Σφακίων (στον Δήμο Σφακίων).

## Παραπομπές


Καρές Καράνου
Καρές Καράνου
Τζέιμσταουν (Νότια Αυστραλία)

Το **Τζέιμσταουν** () είναι πόλη
της Νότιας Αυστραλίας 207 χιλιόμετρα βόρεια της Αδελαΐδας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μπελάλι και στη σιδηροδρομική γραμμή Κρίσταλ Μπρουκ-Μπρόκεν Χιλ μεταξύ Γκλάντστοουν και Πίτερμπορο, και τελικά στην κύρια γραμμή που συνδέει την Αδελαΐδα και το Περθ με το Σίδνεϊ. 

Κατά την απογραφή που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2021 ο πληθυσμός ανέρχεται σε 1,389 κατοίκους.

Το Τζέιμσταουν είναι η έδρα του τοπικού δήμου, του Συμβουλίου των Βόρειων Περιοχών. Το Τζέιμσταουν βρίσκεται στην εκλογική περιφέρεια Στιούαρτ της Νομοθετικής Συνέλευσης της Νότιας Αυστραλίας και στην ομοσπονδιακή περιφέρεια Γκρέι.

Το Τζέιμσταουν (αρχικά Τζέιμς Τάουν) πήρε το όνομά του από τον Σερ Τζέιμς Φέργκιουσον, Κυβερνήτη της Νότιας Αυστραλίας, όταν η πόλη ερευνήθηκε το 1871. Όλοι οι δρόμοι της έχουν ονόματα πόλεων στην πατρίδα του, τη Σκωτία. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Μπαίρντ (Τέξας)

Το **Μπαίρντ** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Κάλαχαν στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 1,479 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Τέξας
Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Ρεθυμνιακή Ένωση Αθλητών

Η **Ρεθυμνιακή Ένωση Αθλητών** ή απλά **Ρ.Ε.Α.**, είναι μια ελληνική γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στην Α΄ εθνική κατηγορία. Ιδρύθηκε το 2022 όταν η γυναικεία ομάδα του Νέου Αστέρα Ρεθύμνου διαχωρίστηκε από τον υπόλοιπο σύλλογο και μετονομάστηκε σε Ρ.Ε.Α.

## Τρέχουσα σύνθεση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2022
Ασί-Ρομάνς

Το **Ασί-Ρομάνς** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
Πασχάλης Κατσίκας

Ο ***Πασχάλης Κατσίκας*** (Ρόιτλινγκεν της Γερμανίας, 1971), κατάγεται από την Κίρκη του Έβρου και ζει στην Κομοτηνή. Εργάζεται ως βιβλιοθηκονόμος, υπεύθυνος της Βιβλιοθήκης του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Είναι συντάκτης στα περιοδικά Εξιτήριον, Λογοτεχνικό Δελτίο και μέλος του Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος.

Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα στα εξής περιοδικά:

Ηλεκτρονικά: Χάρτης, Ποιείν, Poeticanet, Εξιτήριον, Φρέαρ, Culturebook, Θράκα, Νότες Λογοτεχνίας, Λόγω Γραφής, Φτερά Χήνας, Fractal, Ιστορίες Μπονζάι (Πλανόδιον), Ατέχνως, Περί Ου, Μονόκλ, Το κόσκινο, Bookpress, Booksitting.

Έντυπα: Μανδραγόρας, Οροπέδιο, Τα ποιητικά, Απίκο, Νέο Υπόστεγο, Λογοτεχνικό Δελτίο, Θεύθ, Εμβόλιμον, Δίοδος, Παρέμβαση, Νέα Ευθύνη και στην εφημερίδα Παρατηρητής της Θράκης.

Επίσης έχουν συμπεριληφθεί στις ανθολογίες: Με μια σχεδία: Ανθολογία μικροδιηγήματος «100 λέξεις σε 100 ώρες για τη “Σχεδία”», (Παρατηρητής της Θράκης, 2020), Ό,τι χαρτοκοπτεί, εν τω άμα, χαρτογραφεί (Ρώμη, 2021), Εποπτείες: ανθολογία ποίησης, (Γράφημα, 2021), Άχ! Έρωτα…Ανθολόγιο ερωτικής ποίησης (Βεργίνα, 2021), Πολύτροπος ανήρ: ανθολογία Ελλήνων ποιητών του 20ου αιώνα, (Ζήτρος, 2023), Βαρδάρης (Γράφημα, 2023), Ανθολογία 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ποίησης Σερρών, (Νοέμβριος 2023), Το πρόσωπο του Έρωτα (Παρέμβαση, 2024), Ζαχαρωμένα βότσαλα/ Überzuckerte Kieselsteine: δίγλωση έκδοση σύγχρονης ελληνικής ποίησης (ΑΩ, 2024).

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά, ιταλικά, γερμανικά και αγγλικά. Ενώ η ανθολογία ποιημάτων του «Σπίρτα στο σκοτάδι» (Cerillas en la oscuridad) έχει κυκλοφορήσει στα ισπανικά από τις εκδόσεις Padilla Libros (Sevilla, 2025) σε μετάφραση του Jose Antonio Moreno Jurado.

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: **Τεταρτημόρια** (Παρατηρητής της Θράκης, 2019), **Ρετάλια** (Γράφημα, 2020), **Το κοιμώμενο τσίρκο** (Εξιτήριον, free e-book, 2021 & Ιδιωτική έκδοση), **Τα κόκκινα πουλιά** (Δρόμων, 2022), **Νήσος Κίρκη** (Δρόμων, 2024), **Cerillas en la oscuridad** (Padilla Libros, 2025).

## Παραπομπές
Φιλαρμονικές της Κέρκυρας

μικρογραφία|Φιλαρμονική Σιναράδων
Οι **φιλαρμονικές της Κέρκυρας** αποτελούν σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού, με ιστορία που ξεκινά από τον 19ο αιώνα. 

Πρόκειται για μουσικά σύνολα πνευστών και κρουστών οργάνων που συμμετέχουν σε θρησκευτικές και εθνικές εορτές, καθώς και σε δημόσιες και πολιτιστικές εκδηλώσεις. 

Οι φιλαρμονικές λειτουργούν επίσης ως κέντρα μουσικής εκπαίδευσης, προσφέροντας σχολές και τμήματα για τη διδασκαλία οργάνων, χορωδίας και μουσικής θεωρίας. Σήμερα, οι φιλαρμονικές της Κέρκυρας συνεχίζουν να διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στην κοινωνική και καλλιτεχνική ζωή του νησιού, διατηρώντας τη μουσική παράδοση και συμβάλλοντας στην πολιτιστική εκπαίδευση των νέων.

## Φιλαρμονικές στην πόλη της Κέρκυρας (3)

## Φιλαρμονικές στην ύπαιθρο της Κέρκυρας (14)

## Διασημότερα Κομμάτια

### Πάσχα

* Πριν την 1η Ανάσταση

* Μετά την 1η Ανάσταση

#### "[[Οι Γραικοί]]"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορχήστρες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μουσική στην Κέρκυρα
Κατηγορία:Μουσικοεκπαιδευτικοί οργανισμοί
Καρές Σφακίων Χανίων

Οι **Καρές** Σφακίων ή Ασκύφου είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γενικά στοιχεία
Οι Καρές βρίσκονται προς το δυτικό / κεντρικό τμήμα του νησιού, στους ανατολικούς πρόποδες των Λευκών Ορέων και είναι κτισμένες στο Οροπέδιο Ασκύφου, σε υψόμετρο 690 μέτρα. Απέχουν περίπου 23 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από τα Σφακιά (έδρα του δήμου) και 49 χιλιόμετρα ΝΑ. από τα Χανιά. Τον lούνιο του 1867, έγινε στην περιοχή μάχη με τους Τούρκους κατά την ο Μεχμέτ Πασάς αποκλείστηκε από τους κρητικούς επαναστάτες στις Καρές και θα αιχμαλωτιζόταν αν δεν ερχόταν σε βοήθεια ο Ρεσίτ Πασάς. Αξιοθέατο του χωριού είναι το ιστορικό μουσείο της περιόδου του Β΄ παγκοσμίου πολέμου του Γεωργίου Χατζιδάκη.

Αναφέρονται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός το 1940, να απογράφονται στην κοινότητα Ασκύφου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με το Αμμουδάρι, το Γωνί και τον Πετρέ αποτελούν την κοινότητα Καράνου, που υπάγεται στον Δήμου Σφακίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 148 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 168.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή: Καρές - Γούρνες - διάσελο Βαρσάμου - Άγιο Πνεύμα - Σπαθί στον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.

## Σημείωση
Στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Καρές Κολυμβαρίου (στον ίδιο δήμο αλλά στην Δημοτική Ενότητα Κολυμβαρίου), Καρές Αρμενών (στον Δήμο Αποκορώνου) και Καρές Σφακίων (στον Δήμο Σφακίων).

## Παραπομπές


Καρές Σφακίων
Κατηγορία:Σφακιά
Νοβοπάβλοφσκ

Το **Νοβοπάβλοφσκ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, διοικητική έδρα του Διαμερίσματος Κίροφσκι στο Κράι Σταυρούπολης. Ο πληθυσμός του Νοβοπάβλοφσκ το 2025 ήταν 20.490 κάτοικοι έναντι 18.589 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην αριστερή όχθη του ποταμού Κούρα, σε υψόμετρο 330 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και ιδρύθηκε το έτος 1777.

## Παραπομπές


Νοβοπαβλοφσκ
Ζελενοκούμσκ

Το **Ζελενοκούμσκ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, έδρα του Διαμερίσματος Σοβιέτσκι στο Κράι Σταυρούπολης. Ο πληθυσμός του Ζελενοκούμσκ το 2025 ήταν 32.800 κάτοικοι έναντι 35.140 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Κουμά, σε υψόμετρο 145 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Ο οικισμός ιδρύθηκε το έτος 1762 ως το χωριό (*σελό*) **Βορόντσοβο-Αλεξαντρόφσκογιε** (ρωσ. Воронцово-Александровское). Το 1963 αναβαθμίσθηκε σε (αστικό) «οικισμό εργασίας» και μετονομάσθηκε σε **Σοβιέτσκογιε**, ενώ δύο χρόνια αργότερα, το 1965, έλαβε τη σημερινή του ονομασία προαγόμενο σε πόλη. Η ονομασία αυτή, Ζελενο-κούμσκ, σημαίνει σε ελεύθερη μετάφραση «πράσινο [οικισμό] στον [ποταμό] Κουμά».

## Παραπομπές


Ζελενοκο
Νοβοαλτάισκ

Το **Νοβοαλτάισκ** () είναι πόλη της Ασιατικής Ρωσίας, στο Κράι των Αλταΐων. Ο πληθυσμός του Νοβοαλτάισκ το 2025 ήταν 73.292 κάτοικοι έναντι 53.642 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στη δεξιά όχθη του μεγάλου ποταμού Ομπ (Όβη), κοντά στη συμβολή του με τον δεξιό του παραπόταμο Τσεσνοκόφκα, σε υψόμετρο 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, απέναντι από την πρωτεύουσα του Κράι, τη μεγάλη πόλη Μπαρναούλ. Το Νοβοαλτάισκ είναι διοικητική έδρα του τοπικού Διαμερίσματος Περβομάισκυ.

Ο οικισμός ιδρύθηκε το έτος 1736 ως το χωριό **Τσεσνοκόφκα** (Чесноковка). Το 1934 κατασκευάσθηκε ένα πριονιστήριο. Το 1942 ο οικισμός προάχθηκε σε πόλη και το 1962 μετονομάσθηκε στη σημερινή ονομασία.

Το Νοβοαλτάισκ αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο και διαθέτει έναν από τους δέκα μεγαλύτερους σιδηροδρομικούς σταθμούς σε ολόκληρη τη Ρωσία. Βρίσκεται στη διασταύρωση δύο σιδηροδρομικών γραμμών και αυτοκινητόδρομων ομοσπονδιακής σημασίας. Η οικονομία είναι βιομηχανοποιημένη σε μεγάλο βαθμό, με μεγαλύτερο εργοστάσιο εκείνο της «Αλτάιβάγκον».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Κράι των Αλταΐων
Κατηγορία:Οικισμοί επί του Ομπ
Αντιγκέισκ

Το **Αντιγκέισκ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στη Δημοκρατία της Αντιγκέγια. Ο πληθυσμός του Αντιγκέισκ το 2025 ήταν 13.247 κάτοικοι έναντι 12.548 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 45 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Είναι νέος οικισμός, που ιδρύθηκε σε σχέση με την ανέγερση του Φράγματος του Κρασνοντάρ το 1969. Στις 27 Ιουλίου 1976 προάχθηκε σε πόλη και μετονομάσθηκε σε **Τεουτσέζσκ** (ρωσ. Теуче́жск) προς τιμή του Αντιγκαίου ποιητή Τσουγκ Τεουτσέζ, ενώ το 1990 αποκαταστάθηκε η αρχική ονομασία της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αντιγκέα
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά σχεδιασμένες πόλεις
Επιμανδύλιο

μικρογραφία|Ορθόδοξη καλόγρια από τη Ρωσία φορώντας επιμανδύλιο/αποστολνίκι.
Το **επιμανδύλιο** (στο σλαβικό χριστιανισμό **αποστολνίκι**) είναι ένα κάλυμμα κεφαλής που φορούν καλόγριες της Ορθόδοξης και Καθολικής Εκκλησίας. Είναι ένα πέπλο που καλύπτει το κεφάλι, τον λαιμό και τους ώμους, παρόμοιο με μια μορφή χιμάρ του χιτζάμπ που φορούν γυναίκες της μουσουλμανικής πίστης. Συνήθως είναι μαύρη, αλλά μπορεί μερικές φορές να είναι λευκή, ενώ μερικές φορές παρουσιάζεται να φορείται με μια Σκουφία.

Η καλόγρια συνήθως λαμβάνει το επιμανδύλιο ή αποστολνίκι όταν γίνεται επίσημο μέλος ενός θρησκευτικού τάγματος. Ενώ συνήθως αντικαθιστάται από επανοκαλλύμαυχο όταν η καλόγρια γίνεται ρασοφόρος, πολλές καλόγριες συνεχίζουν να φορούν το επιμανδύλιο για λόγους άνεσης, όπως αντίστοιχα ένας μοναχός συνεχίζει να φοράει τη σκούφια του αντί για κουκούλιο όταν δεν παραβρίσκεται στη Θεία Λειτουργία.

Σε μερικές πρακτικές, μια αρχάρια φοράει ένα μαύρο κασκόλ που καλύπτει το κεφάλι της και το οποίο δένεται κάτω από το πηγούνι της. Έπειτα λαμβάνει το επιμανδύλιο ή αποστολνίκι στην κουρά της. Σε αυτή την πρακτική, το επιμανδύλιο ή αποστολνίκι μπορεί να είναι διατηρημένο για τις Ηγούμενες και τις καλόγριες του Μεγάλου Σχίσματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Λίβνι

:** Το λήμμα αυτό αναφέρεται στην πόλη. Για την Ισραηλινή πολιτικό δείτε [[Τζίπι Λίβνι]].*

Το **Λίβνι** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Αριόλ. Ο πληθυσμός του Λίβνι το 2023 ήταν 42.928 κάτοικοι έναντι 51.696 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από την αρχή του 21ου αιώνα. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 150 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Πιστεύεται ότι ο οικισμός βρίσκεται στη θέση του **Ουστ-Λίβνυ**, ενός ξύλινου φρουρίου που ανεγέρθηκε το 1586 στην όχθη του μικρού ποταμού Λιβένκα, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι κτισμένος στη θέση παλαιότατου χωριού που καταστράφηκε από τις εισβολές των Μογγόλων. Το φρούριο ήταν σημαντικό για τη φύλαξη του νότιου συνόρου του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας σε περίπτωση επιδρομής των Τατάρων της Κριμαίας κατά μήκος της εμπορικής διαδρομής Μουράφσκι.

Χρόνια αργότερα ο Ιβάν ο Τρομερός απέστειλε τον Πρίγκιπα Μασάλσκι να κτίσει μια μικρή πόλη, το Λίβνι, υπό την προστασία της φρουράς του φρουρίου. Ο οικισμός λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε πολλές φορές από τους Τατάρους. Το 1606 οι κάτοικοι εξεγέρθηκαν κατά του Μπορίς Γκοντουνόφ, σκοτώνοντας τον τοπικό κυβερνήτη του και διακηρύσσοντας την πίστη τους στον Ψευτοδημήτριο. Δύο έτη αργότερα ο Ιβάν Μπολότνικοφ επέλεξε το Λίβνι ως τη βάση των στρατιωτικών του επιχειρήσεων κατά του Τσάρου Βασιλείου Δ΄.

Το 1618 η πόλη πυρπολήθηκε από τους Κοζάκους του Πέτρο Κονασέβιτς. Οι Τάταροι της Κριμαίας επιτέθηκαν εκ νέου στην πόλη το 1661, καίγοντάς την ολοκληρωτικά. Από την εποχή που έπαυσαν οι επιδρομές των Τατάρων, άρχισε και η ακμή του Λίβνι: τον 19ο αιώνα συναγωνιζόταν το Γιελέτς ως το βασικό εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου το Λίβνι βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή από τις 26 Νοεμβρίου έως τις 25 Δεκεμβρίου 1941 και πάλι για λίγο καιρό το 1942-1943.

* Στο Λίβνι γεννήθηκε ο σημαντικός Ορθόδοξος θεολόγος, ιερέας και φιλόσοφος Σεργκέι Μπουλγκάκοφ (1871-1944), ενώ σε κοντινό χωριό ο άνθρωπος-σύμβολο της κομμουνιστικής εργατικότητας Αλεξέι Σταχάνοφ (1906-1977).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Αριόλ
Χαραμπαλί

Το **Χαραμπαλί** (,  = *Καραμπαϊλί*) είναι πόλη της ανατολικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, έδρα του ομώνυμου διαμερίσματος Χαραμπαλίνσκι στο Όμπλαστ του Άστραχαν. Ο πληθυσμός του Χαραμπαλί το 2021 ήταν 18.514 κάτοικοι έναντι 18.566 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην αριστερή όχθη του Άχτουμπα, εκβολικού κλάδου του μεγάλου ποταμού Βόλγα, σε απόσταση 142 χιλιομέτρων βορειοδυτικά από το Άστραχαν, την πρωτεύουσα της περιφέρειας (όμπλαστ) και σε υψόμετρο λίγα μέτρα *χαμηλότερα* από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Χαραμπαλί ιδρύθηκε το 1789 ως χωριό (*σελό*) με την αρχική ονομασία **Χαραμπαλίνσκογιε** (ρωσ. Харабалинское) και μετονομάσθηκε αργότερα σε Χαραμπαλί. Αναβαθμίσθηκε σε «πόλη» το 1974.

## Παραπομπές


Χαραμπαλι
Καμιζιάκ

Το **Καμιζιάκ** (,  = *Κουμόζεκ*) είναι πόλη της ανατολικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, έδρα του ομώνυμου διαμερίσματος Καμιζιάκσκι στο Όμπλαστ του Άστραχαν. Ο πληθυσμός του Καμιζιάκ το 2021 ήταν 16.154 κάτοικοι έναντι 15.084 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ομώνυμου ποταμού Καμιζιάκ, εκβολικού κλάδου του μεγάλου ποταμού Βόλγα, σε απόσταση 27 χιλιομέτρων νοτίως από το Άστραχαν, την πρωτεύουσα της περιφέρειας (όμπλαστ), και σε υψόμετρο 24 μέτρα *χαμηλότερα* από την επιφάνεια των ωκεανών.

Το Καμιζιάκ ιδρύθηκε περί το έτος 1560 ως ψαροχώρι στο δέλτα του Βόλγα και αναβαθμίσθηκε σε «πόλη» στις 2 Φεβρουαρίου 1973.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος (στη ρωσική)

Καμιζιακ
Λάκινσκ

Το **Λάκινσκ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο τοπικό Διαμέρισμα Σόμπινσκι του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ. Ο πληθυσμός του Λάκινσκ το 2021 ήταν 12.861 κάτοικοι έναντι 18.918 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από τότε στις επίσημες απογραφές.

## Ιστορία
Το Λάκινσκ αναπτύχθηκε από το χωριό **Ουντόλ** (ρωσ. Ундол), που κατελάμβανε την ίδια θέση και καταγράφεται ήδη από τα τέλη του 15ου αιώνα. Το 1889 άνοιξε δίπλα στον οικισμό ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, που μεγάλωσε μαζί με το Ουντόλ. Το 1927 το Ουντόλ αναβαθμίσθηκε σε «οικισμό αστικού τύπου» και μετονομάσθηκε σε **Λακίνσκι** (ρωσ. Лакинский) προς τιμή του τοπικού σοσιαλιστή της προεπαναστατικής εποχής Μιχαήλ Ιγκνάτιεβιτς Λάκιν (1876-1905). Το 1969 προάχθηκε σε «πόλη» και έλαβε τη σημερινή ονομασία του. 

## Παραπομπές


Λακινσκ
Φρόλοβο

Το **Φρόλοβο** ή και **Φρολόβο** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Βολγκογκράντ. Ο πληθυσμός του Φρόλοβο το 2021 ήταν 35.661 κάτοικοι έναντι 41.680 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από τότε στις επίσημες απογραφές.

## Ιστορία
Το Φρόλοβο αναπτύχθηκε από έναν οικισμό των Κοζάκων, το Φρόλοβ, που κατελάμβανε την ίδια θέση και η πρώτη επίσημη καταγραφή του χρονολογείται το 1859 με πληθυσμό 236 κατοίκους. Το 1868 άρχισε η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Γκριάζι–Ποβόρινο–Τσαρίτσιν, που διερχόταν κοντά στο Φρόλοβο και το 1870 ιδρύθηκε ο εκεί σιδηροδρομικός σταθμός Αρτσεντά, που περιελάμβανε και αμαξοστάσιο των ατμομηχανών. Το 1936 το Φρόλοβο προάχθηκε σε «πόλη». 

## Παραπομπές


Φρολοβο
Πρώτη Κυρία της Ουκρανίας

Η **Πρώτη Κυρία της Ουκρανίας** (ουκρανικά: перша пані України) είναι ο ανεπίσημος τίτλος που αποδίδεται στη σύζυγο του προέδρου της Ουκρανίας.

## Κατάλογος

## Παραπομπές
Άγιος Γεώργιος Ασφένδου Χανίων

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι ακατοίκητος οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, ο οποίος βρίσκεται προς τα νότια παράλια της. Είναι δυτικά της Χώρας Σφακίων, κοντά και βορειοανατολικά του Αγίου Νεκταρίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με την ονομασία *Καλοκάσια* να προσαρτάται στην κοινότητα Ασφένδου και το 1940 μετονομάζεται σε Άγιος Γεώργιος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άσφενδο, τον Άγιο Νεκτάριο, τον Βουβά, τον Κούτελο και τα Νομικιανά αποτελούν την κοινότητα Ασφένδου που υπάγεται στο Δήμο Σφακίων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους όπως και με αυτήν του 2011.

## Σημείωση
Στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Γεώργιος Γραμβούσης (στον Δήμο Κισσάμου) και Άγιος Γεώργιος Ζυμπραγού (στον Δήμο Πλατανιά).

## Παραπομπές


Άγιος Γεώργιος Ασφένδου
Άγιος Γεώργιος Ασφένδου
Κούτελος Χανίων

Ο **Κούτελος** είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και παραλία της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων και το Δήμο Σφακίων.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κούτελος βρίσκεται στα νότια παράλια του νησιού, σε απόσταση 10 χιλιόμετρα δυτικά της Χώρας Σφακίων (έδρα του δήμου) και πριν (βορειοδυτικά) το Φραγκοκάστελλο. Η παραλία του έχει λίγα δέντρα, στρογγυλά βότσαλα και ένα πολύ μικρό λιμανάκι για τις με βάρκες των κατοίκων του. Κοντά στην παραλία είναι ένα μικρό σπήλαιο, η Αναράψη, προσβάσιμο μόνο από τη θάλασσα, το οποίο οφείλει το όνομά του σε έναν πειρατή που κατέφυγε εκεί για να πεθάνει.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφεται στο δήμο Σφακίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άσφενδο, τον Άγιο Νεκτάριο, τον Βουβά, τον Άγιο Γεώργιο και τα Νομικιανά αποτελούν την κοινότητα Ασφένδου που υπάγεται στο Δήμο Σφακίων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 15 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 7.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παραλία Κούτελος - Βουβάς Σφακίων στο www.youtube.com.

## Παραπομπές


Κούτελος
Κούτελος
Ντονόν

Το **Ντονόν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
NGC 7503

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7503** είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ] (Albert Marth) στις 2 Σεπτεμβρίου 1864.

## Υπερκαινοφανής
Το 2001 παρατηρήθηκε στον γαλαξία αυτόν ο υπερκαινοφανής τύπου Ia «**SN 2001ic**».

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
7503
70628
+01-59-008
Λύκος Χανίων

Ο **Λύκος** είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων και το Δήμο Σφακίων.

## Γενικά στοιχεία
Ο Λύκος βρίσκεται στα νότια παράλια του νησιού και το Λιβυκό πέλαγος, σε απόσταση περίπου 93 χιλιόμετρα νότια από τα Χανιά, 23 χιλιόμετρα (οδικά) δυτικά της Χώρας Σφακίων (έδρα του δήμου) και 900 μέτρα (πεζοπορικά) χιλιόμετρα δυτικά από το Λουτρό. Η μικρή παραλία του είναι βραχώδης και διαθέτει μικρή προβλήτα για να δένουν σκάφη. Από το χωριό περνάει το παράλιο τμήμα του Ευρωπαϊκού Μονοπατιού Μεγάλων Αποστάσεων Ε4 στην Κρήτη.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφεται στο δήμο Σφακίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Ανώπολη, τα Λιβανιανά, τον Λουτρό και τον Φοίνικα αποτελούν την κοινότητα Ανωπόλεως που υπάγεται στο Δήμο Σφακίων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 11 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 19.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μάρμαρα, Λύκος και Φοίνικας από τον ιστότοπο https://ruralgreece.gr/.

## Παραπομπές


Λύκος
Λύκος
Φοίνικας Χανίων

Ο **Φοίνικας** είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και παραλία της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων και το Δήμο Σφακίων.

## Γενικά στοιχεία
Ο Φοίνικας βρίσκεται στα νότια παράλια του νησιού, στο Λιβυκό πέλαγος και τον Όρμο Μαρμαρά σε απόσταση (οδική) περίπου 23 χιλιόμετρα δυτικά της Χώρας Σφακίων (έδρα του δήμου) και 700 μέτρα (πεζοπορικά) δυτικά του Λουτρού. Οφείλει  το όνομά του στην αρχαία πόλη Φοίνιξ ή Κατώπολις, επίνειο της αρχαίας Ανώπολης και της Αράδενας, η οποία βρισκόταν στην περιοχή. Από το χωριό περνάει το παράλιο τμήμα του  Ευρωπαϊκού Μονοπατιού Μεγάλων Αποστάσεων Ε4 στην Κρήτη. Πρόκειται για μικρό φυσικό λιμανάκι που συνδέεται θαλάσσια μέσω καϊκιών με τη Χώρα Σφακίων και το Λουτρό.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφεται στο δήμο Σφακίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Ανώπολη, τα Λιβανιανά, τον Λουτρό και τον Λύκο αποτελούν την κοινότητα Ανωπόλεως που υπάγεται στο Δήμο Σφακίων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 18 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 13.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή: Χώρα Σφακίων - Γλυκά Νερά - Λύκος - Φοίνικας - Μάρμαρα - Φαράγγι Αράδαινας στον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.
* Μάρμαρα, Λύκος και Φοίνικας από τον ιστότοπο https://ruralgreece.gr/.

## Παραπομπές


Φοίνικας
Φοίνικας
Λιβανιανά Χανίων

Τα **Λιβανιανά** είναι πολύ μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Λιβανιανά βρίσκονται προς τα νότια παράλια του νησιού, σε υψόμετρο 250 μέτρα. Απέχουν περίπου 21 χιλιόμετρα δυτικά της Χώρας Σφακίων (έδρα του δήμου) και 91 χιλιόμετρα νότια από τα Χανιά ενώ στα δυτικά τους. Από τα Λιβανιανά είχε την καταγωγή ο καπετάνιος του 1821 Βαρδουλομανούσος (Βαρδουλάκης Μανούσος).

Αναφέρεται επίσημα το 1925 να προσαρτώνται στην κοινότητα Ανωπόλεως. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Ανώπολη, τον Φοίνικα, τον Λουτρό και τον Λύκο αποτελούν την κοινότητα Ανωπόλεως που υπάγεται στο Δήμο Σφακίων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 7 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 4.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σφακιά : Λιβανιανά - Φοίνικας - Δρόμος  Πτήση  Εναέρια στο youtube.
* Η κυκλική πεζοπορική διαδρομή: Ανώπολη - Λιβανιανά - Σιώπατα - Αράδαινα στον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.

## Παραπομπές


Λιβανιανά
Λιβανιανά
Κοινότητα Αγίας Ρουμέλης

Η **Κοινότητα Αγίας Ρουμέλης** είναι κοινότητα του Δήμου Σφακίων στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 29Α - 24/01/1926 με έδρα τον οικισμό Αγία Ρουμέλη. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Παλαιά Αγία Ρουμέλη. Η απογραφή του 2021 αναφέρει:

* Αγία Ρουμέλη, ο (28)
* Παλαιά Αγία Ρουμέλη, η (13)

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της κοινότητας)

## Κοινοτάρχες Αγίας Ρουμέλης
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Τζατζιμάκη.

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίας Ρουμέλης.

## Παραπομπές


Σφακιά
Σύστημα ταξινόμησης Aarne–Thompson

Ο Δείκτης **Aarne–Thompson–Uther** (ATU) είναι σύστημα ταξινόμησης των λαϊκών παραμυθιών που χρησιμοποιείται εκτενώς στις λαογραφικές μελέτες. Πρόκειται για το αποτέλεσμα διαδοχικών αναθεωρήσεων και επεκτάσεων που πραγματοποιήθηκαν από διεθνή ομάδα ερευνητών. Ο αρχικός κατάλογος δημοσιεύτηκε στα γερμανικά το 1910 από τον Φινλανδό λαογράφο Άντι Άαρνε. Στη συνέχεια, ο κατάλογος μεταφράστηκε στα αγγλικά, αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε από τον Αμερικανό λαογράφο Στιθ Τόμσον το 1928 και το 1961, ενώ αργότερα, το 2004, αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε από τον Γερμανό λαογράφο Χανς-Γεργκ Ούτερ. Ο Δείκτης ATU συνιστά βασικό εργαλείο της σύγχρονης λαογραφικής έρευνας και χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τον *Motif-Index of Folk-Literature* (1932) του Στιθ Τόμσον, προσφέροντας ένα τυπολογικό και θεματικό σύστημα ταξινόμησης των λαϊκών αφηγήσεων.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συστήματα ταξινόμησης
Κατηγορία:Λαογραφία
Κατηγορία:Παραμύθια
Τάμπι Μπέι (Νότια Αυστραλία)

Το **Τάμπι Μπέι** () είναι παραθαλάσσια πόλη που βρίσκεται στον κόλπο Σπένσερ, στην ανατολική ακτή της χερσονήσου Έιρ στη Νότια Αυστραλία, 45 χιλιόμετρα βόρεια του Πορτ Λίνκολν. Η πόλη είναι το κύριο πληθυσμιακό κέντρο του Περιφερειακού Συμβουλίου του Τάμπι Μπέι και το κέντρο μιας γεωργικής περιοχής που καλλιεργεί δημητριακά και έκτρεφει πρόβατα, ενώ παράλληλα διαθέτει εδραιωμένες αλιευτικές και τουριστικές βιομηχανίες.

Κατά την απογραφή που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2021 ο πληθυσμός ανέρχεται σε 1,511 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Μόργκαν (Νότια Αυστραλία)

Το **Μόργκαν** () είναι μικρή κωμόπολη στη Νότια Αυστραλία, στη δεξιά όχθη του ποταμού Μάρεϊ, ακριβώς κατάντη του σημείου όπου ο ποταμός μετατρέπεται από περίπου δυτικός σε περίπου νότιο. Απέχει περίπου 161 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αδελαΐδας.

Κατά την απογραφή που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2021 ο πληθυσμός ανέρχεται σε 326 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στην Αυστραλία
Λάκκοι Σφακίων Χανίων

Οι **Λάκκοι** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων και το Δήμο Σφακίων.

## Γενικά στοιχεία
Οι Λάκκοι ή το **Λακκί** για τους ντόπιους, βρίσκονται στα νότια παράλια του νησιού και στο Λιβυκό πέλαγος στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου. Απέχουν περίπου 81χιλιόμετρα νοτιοανατολικά των Χανίων, 48 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ρεθύμνου και 2 χιλιόμετρα ανατολικά από το Φραγκοκάστελλο ενώ στα δυτικά τους εκβάλει ένα μικρό ποτάμι που διέρχεται μέσα από το Σφαγγοφάραγγο.  

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφονται στο δήμο Σφακίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Σκαλωτή και τον Αργουλέ αποτελούν την κοινότητα Σκαλωτής που υπάγεται στο Δήμο Σφακίων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 38 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 27.

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Χανίων) αλλά στον Δήμο Πλατανιά (Δημοτική Ενότητα Μουσούρων) είναι ο συνώνυμος οικισμός Λάκκοι ενώ μέχρι το 2001, οπότε καταργήθηκε, υπήρχε οικισμός Λάκκοι και στην Δημοτική Ενότητα Βουκολίων.

## Παραπομπές


Λάκκοι Σφακίων
Λάκκοι
Σόκαλ (πόλη Ρωσίας)

Το **Σόκαλ** (, σημαίνει «γεράκι») είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ της Βόλογκντα, διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Σόκαλσκι (αν και η ίδια η πόλη δεν ανήκει σε αυτό). Ο πληθυσμός του Σόκαλ το 2023 ήταν 34.298 κάτοικοι έναντι 46.604 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από τότε στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Σούχανα.

## Ιστορία
Φαίνεται ότι το χωριό **Σόκαλαβο** (ρωσ. Соколово) υπήρχε στην ίδια θέση από το έτος 1615 τουλάχιστον. Από το 1796 το χωριό υπαγόταν στο Ουγέστ Καντνίκαφσκι του Κυβερνείου της Βόλογκντα. Το 1897 κατασκευάσθηκε κοντά στο χωριό ένα χαρτοποιείο, γεγονός που αύξησε απότομα τον πληθυσμό του Σόκαλαβο.

Τον Ιούλιο του 1929, με την κατάργηση των ουγέστ, το Κυβερνείο συγχωνεύθηκε με άλλα στο «Βόρειο Κράι», και ιδρύθηκε το τοπικό Διαμέρισμα Σβερντλόφσκι με έδρα τον οικισμό, που μετονομάσθηκε σε Σόκαλ. Το 1932 το Σόκαλ ανακηρύχθηκε «πόλη» και το διαμέρισμα μετονομάσθηκε σε Σόκαλσκι..

## Διάφορα
Σήμερα το Σόκαλ έχει δύο μεγάλα χαρτοποιεία. Η πόλη έχει σιδηροδρομική συγκοινωνία, ενώ δίπλα της διέρχεται ένας από τους κυριότερους αυτοκινητοδρόμους όλης της Ρωσίας, ο Μ8 (Μόσχας-Αρχάγγελσκ). Επίσης ο ποταμός Σούχανα είναι πλωτός εκεί, αν και δεν υπάρχει κίνηση επιβατικών πλοίων.

Το Σόκαλ είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής δύο πόλεις:

* Τουτάγιεφ της Ρωσίας
* Βαλκεακόσκι της Φινλανδίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σοκαλ
Παβόρινο

Το **Παβόρινο** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Βορόνεζ, διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Παβόρινσκι. Ο πληθυσμός του Παβόρινο το 2025 ήταν 16.224 κάτοικοι έναντι 19.450 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από τότε στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 115 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (το κέντρο).

Το Παβόρινο δημιουργήθηκε ως οικισμός γύρω από τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό το 1870 και αναγνωρίσθηκε ως πόλη τον Ιούνιο του 1954. Επί Ψυχρού Πολέμου κοντά στην πόλη υπήρχε η ομώνυμη βάση της Πολεμικής Αεροπορίας.

Εκτός του σιδηροδρόμου, από το Παβόρινο διέρχεται η Ευρωπαϊκή Οδός 119 Μόσχας-Ασταρά, μεταξύ Ταμπόφ και Βόλγκογκραντ.

## Παραπομπές


Παβορινο
Τουτάγιεφ

Το **Τουτάγιεφ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Γιαροσλάβλ. Ο πληθυσμός του Τουτάγιεφ το 2021 ήταν 39.643 κάτοικοι έναντι 39.822 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο περί τα 130 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις όχθες του μεγάλου ποταμού Βόλγα.

Η πόλη ιδρύθηκε το έτος 1822 με την ονομασία **Ρομάνοφ-Μπαρισογκλέμπσκ** (ρωσ. Романов и Борисоглебск) από τη συγχώνευση (με διάταγμα του Τσάρου) δύο πολύ παλαιότερων οικισμών που βρίσκονταν στις απέναντι όχθες του Βόλγα: του Ρομάνοφ που ιδρύθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα (αριστερή όχθη) και του Μπαρισογκλέμπσκ που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα (δεξιά όχθη). Το 1918 η κυβέρνηση των Μπολσεβίκων έδωσε στην πόλη τη σημερινή της ονομασία προς τιμή ενός αξιωματικού του Κόκκινου Στρατού. Η πλειονότητα των κατοίκων ζει στην πλευρά του Μπαρισογκλέμπσκ, όπου δίπλα στην όχθη σώζονται πολλά παλαιά ξύλινα σπίτια και ιστορικά κτήρια όπως ο Καθεδρικός Ναός της Αναστάσεως (1652-1678), ενώ μακριά από τον ποταμό κυριαρχούν οι πολυκατοικίες της σοβιετικής εποχής. Στην αριστερή όχθη υπάρχουν περισσότεροι ιστορικοί ναοί, όπως ο Καθεδρικός του Τιμίου Σταυρού (1658) και ο Ναός της Μεταμορφώσεως (1758). Δεν υπάρχει γέφυρα του Βόλγα στο Τουτάγιεφ, οπότε όσοι επιθυμούν να διασχίσουν τον ποταμό χρησιμοποιούν πορθμείο ή ταξιδεύουν βορείως έως το Ρύμπινσκ ή νοτίως έως το Γιαροσλάβλ. Στο Τουτάγιεφ υπάρχει μεγάλο εργοστάσιο κατασκευής κινητήρων

* Η φυλή προβάτων Ρομάνοφ πήρε την ονομασία της από την παλαιά ονομασία της συνιστώσας πόλεως του Τουτάγιεφ.
* Το Τουτάγιεφ είναι «αδελφοποιημένο» με την πόλη Σόκαλ της Ρωσίας.

## Παραπομπές


Τουταγιεφ
Βίτσουγκα

Η **Βίτσουγκα** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Ιβάνοβο. Ο πληθυσμός της Βίτσουγκα το 2021 ήταν 30.694 κάτοικοι έναντι 49.745 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989 με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από τότε στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 135 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει 65 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πόλη Ιβάνοβο, πρωτεύουσα της περιφέρειας (όμπλαστ).

Η Βίτσουγκα αναφέρεται για πρώτη φορά ως βόλοστ στη διαθήκη του Ιβάν Γ΄ της Ρωσίας το έτος 1504. Το 1932 σημειώθηκε μια διαδήλωση διαμαρτυρίας των εργατών της πόλεως, με αίτια τις κακές συνθήκες εργασίας και μια μείωση του μισθού. Τελικώς το κομμουνιστικό κόμμα υπεχώρησε στα αιτήματα των εργατών.

* Ο στρατάρχης της Σοβιετικής Ενώσεως Αλεξάντρ Βασιλιέφσκι (1895-1977) γεννήθηκε στη Νοβάγια Γκόλτσιχα, στον δήμο της Βίτσουγκα.

## Παραπομπές


Βιτσουγκα
Γκριάζοβετς

Το **Γκριάζοβετς** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ της Βόλογκντα, διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Γκριάζοβετσκι. Ο πληθυσμός του Γκριάζοβετς το 2023 ήταν 14.424 κάτοικοι έναντι 16.424 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από τότε στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του μικρού ποταμού Ρζάφκα, 47 χιλιόμετρα νοτίως της Βόλογκντα, της πρωτεύουσας της περιφέρειας (όμπλαστ).

## Ιστορία
Η πρώτη γραπτή μνεία για το Γκριάζοβετς χρονολογείται στο έτος 1538, όταν χαρακτηρίζεται ως οικισμός που εξαρτιόταν από τη Μονή Κορνηλίγιεβο-Κομέλσκι. Ο οικισμός αναγνωρίσθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1780, οπότε έγινε η έδρα του τότε Ουγέστ Γκριάζοβετσκι, που το 1796 υπάχθηκε στο Κυβερνείο της Βόλογκντα.

Σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα ο πληθυσμός του οικισμού κυμαινόταν από δύο χιλιάδες έως τρεις χιλιάδες κατοίκους, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν αγρότες, ενώ από τους υπόλοιπους πολλοί ασχολούνταν με τη βαφή υφασμάτων. Το 1872, όταν κατασκευάσθηκε η σιδηροδρομική γραμμή που συνέδεε το Γιαροσλάβλ με τη Βόλογκντα, ένας σιδηροδρομικός σταθμός άνοιξε στο Γκριάζοβετς, διευκολύνοντας την ανάπτυξη του τοπικού εμπορίου.

Τον Αύγουστο του 1924 το Ουγέστ Γκριάζοβετσκι καταργήθηκε και το έδαφος της πόλεως ενσωματώθηκε στο Ουγέστ Βόλογκαντσκι. Στις 15 Ιουλίου 1929 αρκετά κυβερνεία, μεταξύ των οποίων και το  Κυβερνείο της Βόλογκντα, συγχωνεύθηκαν στο «Βόρειο Κράι», τα ουγέστ καταργήθηκαν και το Γκριάζοβετς έγινε το διοικητικό κέντρο του νέου Διαμερίσματος Γκριάζοβετσκι.

## Οικονομία και μεταφορές
Τα δύο είδη βιομηχανίας που υπάρχουν στην πόλη είναι η βιομηχανία τροφίμων και η ξυλουργική. Εκτός από τον προαναφερθέντα σιδηροδρομικό σταθμό επί της γραμμής Γιαροσλάβλ-Βόλογκντα, δίπλα από το Γκριάζοβετς διέρχεται ένας από τους κυριότερους αυτοκινητοδρόμους όλης της Ρωσίας, ο Μ8 (Μόσχας-Αρχάγγελσκ). Εδώ ο μεγάλος αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου «Βόρειο Σέλας» έχει διακλάδωση προς τα δυτικά, τον μήκους 917 χιλιομέτρων αγωγό Γκριάζοβετς-Βίμποργκ.

## Μνημεία και αξιοθέατα
Το κέντρο της πόλεως έχει διατηρήσει πολλά από τα κτήρια του 19ου αιώνα. Επιπροσθέτως, το κτήριο του παλαιού γυμνασίου προστατεύεται ως ιστορικό μνημείο ομοσπονδιακής σημασίας. Κοντά στο Γκριάζοβετς υπάρχουν τα ερείπια της Μονής Κορνηλίγιεβο-Κομέλσκι, που κατεδαφίστηκε το 1924 από το κομμουνιστικό καθεστώς.

## Παραπομπές


Γκριαζοβετς
Κατάλογος πριγκιπικών συζύγων του Λίχτενσταϊν

Αυτή είναι μια λίστα με τις **πριγκίπισσες συζύγους του Λίχτενσταϊν**, συζύγους του πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Δεν υπήρξε ποτέ γυναίκα μονάρχης, καθώς όλοι οι μονάρχες υποχρεούνται από το νόμο να είναι άνδρες.

## Δείτε επίσης
*Μοναρχία του Λίχτενσταϊν
*Οίκος του Λίχτενσταϊν
Πορτ Βικτόρια (Νότια Αυστραλία)

Το **Πορτ Βικτόρια** () είναι μικρός οικισμός στη δυτική ακτή της χερσονήσου Γιορκ στην αυστραλιανή πολιτεία της Νότιας Αυστραλίας.

Ήταν παλαιότερα γνωστό ως *Γουόραλτι* και μετονομάστηκε σε *Πορτ Βικτόρια* το 1940.

Κατά την απογραφή που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2021 ο πληθυσμός ανέρχεται σε 321 κατοίκους.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στην Αυστραλία
Η Γάτα και το Ποντίκι συνέταιροι

***Η Γάτα και το Ποντίκι''' '''συνέταιροι*** (γερμανικά: *Katze und Maus in Gesellschaft*) αποτελεί ένα γερμανικό λαϊκό παραμύθι, το οποίο καταγράφηκε από τους αδελφούς Γκριμ και περιλαμβάνεται στην συλλογή τους *[[Παιδικά και Σπιτικά Παραμύθια]]* (αριθμός ΚΗΜ 2). Το εν λόγω αφήγημα εντάσσεται στον τυπολογικό κατάλογο Aarne-Thompson υπό τον αριθμό 15, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κλοπή του Βουτύρου/Μελιού του Συντρόφου».

## Προέλευση
Μια συντομότερη εκδοχή του παραμυθιού συμπεριλήφθηκε στη χειρόγραφη συλλογή των αδελφών Γκριμ το έτος 1808 και δημοσιεύθηκε στην πρώτη έκδοση του βιβλίου τους το 1812. Η εκδοχή αυτή βασίζεται στην προφορική παράδοση, καθώς οι Γκριμ κατέγραψαν την ιστορία από μια γυναίκα της Κάσσελ, την Γκρέχεν Βιλντ (1787-1819).

## Πλοκή
Μια γάτα και ένα ποντίκι, κατά παράβαση της φυσικής τάξης και των συνήθων εχθρικών σχέσεων μεταξύ των ειδών τους, γίνονται φίλοι, τόσο καλοί φίλοι, ώστε αποφασίζουν να συγκατοικήσουν. Προκειμένου να διασφαλίσουν αποθέματα για περιόδους ανάγκης, αγοράζουν μια κατσαρόλα με λίπος και την κρύβουν σε μια εσοχή εντός της εκκλησίας, θεωρώντας τον χώρο ασφαλές καταφύγιο. Ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα, η γάτα ανακοινώνει στο συγκάτοικό της ότι ένας συγγενής της απέκτησε παιδί και ότι της ζητήθηκε να αναλάβει τον ρόλο της νονάς. Αντί, όμως, να μεταβεί σε βάπτιση, πηγαίνει στην εκκλησία και καταναλώνει το επάνω στρώμα του λίπους από την κατσαρόλα. Όταν επιστρέφει στο σπίτι, το ποντίκι τη ρωτά πώς ονομάστηκε το νεογέννητο. Η γάτα απαντά: «Ξεσκέπαστο». Το ποντίκι εκφράζει την απορία του, λέγοντας πως ουδέποτε έχει ακούσει όνομα τέτοιο. Λίγο καιρό αργότερα, η γάτα δηλώνει εκ νέου πως προσκλήθηκε σε άλλη βάπτιση. Όταν επιστρέφει, το ποντίκι ρωτά και πάλι το όνομα του νεογέννητου. «Μισοφαγωμένο», απαντά η γάτα. Το ποντίκι, και πάλι, απορεί για τη σπανιότητα και παραδοξότητα του ονόματος. Η γάτα μεταβαίνει για τρίτη φορά στην εκκλησία, όπου και καταναλώνει το υπόλοιπο λίπος, αδειάζοντας πλήρως την κατσαρόλα. Όταν επιστρέφει και το ποντίκι τη ρωτά ποιο ήταν το τρίτο όνομα, η γάτα απαντά: «Ολοτελώς-τελειωμένο». Το ποντίκι, ξανά, κουνά το κεφάλι του με δυσπιστία. Καθώς φθάνει ο χειμώνας και, μαζί του, οι δύσκολες ημέρες που είχαν προβλέψει, το ποντίκι προτείνει να μεταβούν στην εκκλησία για να πάρουν τις αποθηκευμένες προμήθειες. Αντικρίζοντας την άδεια κατσαρόλα, το ποντίκι αρχίζει να κατανοεί τι έχει συμβεί: «Πρώτα “Ξεσκέπαστο”», ψιθυρίζει, «ύστερα “Μισοφαγωμένο” και έπειτα…» Η γάτα τη διακόπτει, λέγοντάς της να μην προχωρήσει, όμως το ποντίκι επιμένει. Τότε η γάτα ορμά πάνω της και την καταβροχθίζει. Έτσι κλείνει το παραμύθι, με τη φράση: *«Και έτσι πορεύεται ο κόσμος».*

## Παραπομπές
Κατηγορία:Παραμύθια των Αδελφών Γκριμ
Κατηγορία:Γερμανικά παραμύθια


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ολόκληρο  στην Αγγλική Βικιθήκη 
* Το ολόκληρο Παραμύθι στο Standard Ebooks (στα αγγλικά)
Ανγκάρσκ

Το **Ανγκάρσκ** () είναι πόλη της Ασιατικής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Ιρκούτσκ. Ο πληθυσμός του Ανγκάρσκ το 2025 ήταν 216.973 κάτοικοι έναντι 265.835 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989 και με συνεχή μείωση του πληθυσμού από τότε (1989) στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Κιτόι, σε υψόμετρο 425 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 51 χιλιόμετρα από την πόλη Ιρκούτσκ, πρωτεύουσα της περιφέρειας (όμπλαστ). Το Ανγκάρσκ ιδρύθηκε το 1948 ως βιομηχανικός οικισμός και του δόθηκε επισήμως ο χαρακτήρας της πόλεως στις 30 Μαΐου 1951.

## Οικονομία και συγκοινωνίες
Το Ανγκάρσκ έχει τη μεγαλύτερη βιομηχανική ζώνη σε ολόκληρη την Ασία. Αυτή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το Πετροχημικό Συγκρότημα Ανγκάρσκ και την Ηλεκτροχημική Συνδυαστική Επιχείρηση του Ανγκάρσκ. Η δεύτερη παράγει, μεταξύ άλλων, εξαφθοριούχο ουράνιο (που χρησιμεύει στον εμπλουτισμό του ουρανίου ως πυρηνικού υλικού) και ανιχνευτές ραδιενέργειας. Σχετικώς, το Ανγκάρσκ είναι έδρα μιας από τις «Τράπεζες Πυρηνικών Καυσίμων», μετά από απόφαση της IAEA το 2009. Η «τράπεζα» έχει σκοπό τον εφοδιασμό των αγορών με σχάσιμο ουράνιο ως προστασία σε περίπτωση διακοπής της τροφοδοσίας τους για κάποιο λόγο.

Από την πόλη διέρχεται η γραμμή του Υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου, ενώ στο εσωτερικό της υπάρχει δημόσια μεταφορά από τραμ, λεωφορεία και μαρσρούτκες.

## Παραπομπές


Ανγκαρσκ
Γκβαρντέισκ

Το **Γκβαρντέισκ**, γνωστό έως το 1946 με τη γερμανική του ονομασία **Τάπιαου** (, , , ), είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ. Ο πληθυσμός του Γκβαρντέισκ το 2023 ήταν 13.962 κάτοικοι έναντι 11.904 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Πρεγκόλια, σε υψόμετρο 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 38 χιλιόμετρα ανατολικά από την πόλη Καλίνινγκραντ, πρωτεύουσα της περιφέρειας (όμπλαστ).

## Ιστορία
Ο Πέτρος του Ντούσμπουργκ έγραψε για έναν οικισμό με την ονομασία **Τάπιοβ**, που αναφέρεται για πρώτη φορά το έτος 1254, δίπλα στο φρούριο Σουργκούρμπι, το οποίο ανεγέρθηκε το 1265. Κατά την Πρωσική Σταυροφορία του 13ου αιώνα, η περιοχή κατακτήθηκε από το Τευτονικό Τάγμα. Για την προστασία της Σαμλάνδης από τους Ναδρούβιους και τους Σκάλβιους, οι Τεύτονες έκτισαν ένα ξύλινο φρούριο ανάμεσα στους ποταμούς Ντέιμα και Πρεγκόλια (γερμ. Πρέγκελ) το 1283-1290, που αντικαταστάθηκε από το πέτρινο Κάστρο του Τάπιαου το 1351, το οποίο αναπτύχθηκε σε οικισμό. Εκεί βαπτίσθηκε το 1385 ο Βυτάουτας ο Μέγας, ο κυριότερος εθνικός ήρωας των Λιθουανών. Το 1454 ο Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας ενσωμάτωσε την περιοχή και την πόλη στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας.

## Παραπομπές


Γκβαρντεισκ
Λαγκάν

Το **Λαγκάν** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο νοτιοανατολικό άκρο της Δημοκρατίας της Καλμουχίας. Ο πληθυσμός του Λαγκάν το 2025 ήταν 13.756 κάτοικοι έναντι 15.824 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989 με τον πληθυσμό να εμφανίζει συνεχή μείωση από τότε (1989) στις επίσημες απογραφές, αλλά παραμένει η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Καλμουχίας μετά την πρωτεύουσα Ελίστα και διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Λαγκάνσκι. Η πόλη είναι κτισμένη 20 έως 25 μέτρα *χαμηλότερα* από την επιφάνεια των ωκεανών, καθώς βρίσκεται εντός του Βυθίσματος (βαθυπέδου) της Κασπίας.

Το Λαγκάν αναφέρεται ότι ιδρύθηκε το 1870 και αναγνωρίσθηκε ως «πόλη» το 1963. Βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή από τον Αύγουστο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1942. Κατά τη μεταπολεμική σοβιετική περίοδο, από το 1944 έως το 1991, είχε μετονομασθεί σε **Κασπίισκι**. Ως προς το θρήσκευμα, η πλειονότητα των κατοίκων του Λαγκάν είναι Βουδιστές της θιβετανής παραδόσεως (*Λαμαϊστές*).

## Παραπομπές


Λαγκαν