open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημήτρη μου... Δημήτρη μου (ταινία)

Το ***Δημήτρη μου... Δημήτρη μου*** είναι ελληνική μουσική αισθηματική δραματική ταινία του 1967, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο υπογράφει ο Λάκης Μιχαηλίδης και πρωταγωνιστούν ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και η Ξένια Καλογεροπούλου.

## Πλοκή
Ο Δημήτρης (Δημήτρης Παπαμιχαήλ) είναι ένας πετυχημένος λαϊκός τραγουδιστής που κάποια στιγμή καλείται να τραγουδήσει στους αρραβώνες της όμορφης Μαριάννας (Ξένια Καλογεροπούλου), κόρης του εργοστασιάρχη Γεράσιμου Καρρά (Χρήστος Τσαγανέας). Όμως, τόσο ο Δημήτρης όσο και η Μαριάννα νιώθουν ο ένας για τον άλλο μια ακατανίκητη έλξη που τους ωθεί στο να αποφασίσουν να παντρευτούν, κάνοντας έτσι έξω φρενών τον πατέρα της, ο οποίος σκέφτεται να αποκληρώσει την κόρη του. Ωστόσο, η φωνή της λογικής και της πονηριάς συνάμα, τον κάνουν να θέσει σε εφαρμογή το δόλιο σχέδιο του γραμματέα του (Ορφέας Ζάχος). Συγχωρεί το ζευγάρι και αναθέτει στον Δημήτρη τη διεύθυνση του εργοστασίου. Ο στόχος του είναι να καταλάβει η Μαριάννα ότι η εξουσία και το χρήμα θα διαφθείρουν και τον Δημήτρη, που έτσι δεν θα διαφέρει σε τίποτα από τους άλλους άνδρες. Αλλά τα πράγματα δεν δικαιώνουν τις δόλιες προσδοκίες του, καθώς ο Δημήτρης αποδεικνύεται παιδί μάλαμα, πράγμα που όλοι αναγκάζονται να αποδεχθούν.

## Διανομή

**Οι κάτωθι δεν αναγράφονται στους τίτλους**

## Πληροφορίες
*Με 498.509 εισιτήρια, ήρθε στην 4η θέση ανάμεσα σε 99 ελληνικές ταινίες της σαιζόν. 
*Στη σεκάνς του ξενοδοχείου, η οποία λογοκρίθηκε, λόγω γυμνού, συμμετείχε και η Ρία Δελούτση. Σε πιο πρόσφατη τηλεοπτική επεξεργασία (και καθότι η πρωτότυπη ταινία είχε καταστραφεί), η σεκάνς αυτή αντικαταστάθηκε, εν μέρει, με πλάνα της Αλίκης Ζάννου, παρμένα από την ταινία *Ο μέτοικος*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Κατηγορία:Ταινίες του 1967
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ταϊλάνδης

Ο Πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης (ταϊλανδέζικα : นายกรัฐมนตรี· *Nayok Ratthamontri*· προφορά IPA: naː.jók rát.tʰà.mon.tri, κυριολεκτικά «επικεφαλής υπουργός του κράτους») είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Ταϊλάνδης. Ο πρωθυπουργός είναι επίσης πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου της Ταϊλάνδης και εκπροσωπεί την κυβέρνηση στο εσωτερικό και τη χώρα στο εξωτερικό.

Η θέση του πρωθυπουργού υπήρξε σε διάφορες μορφές καθ’ όλη την ιστορία της Ταϊλάνδης, με πιο γνωστή μορφή το αξίωμα του *Σαμουχανάγιοκ*. Η θέση αυτή εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια του Βασιλείου του Αγιουττάγια ως μέρος της κεντρικοποίησης της διοίκησης.

Η σύγχρονη μορφή του αξιώματος του πρωθυπουργού υφίσταται από την επανάσταση του Σιάμ του 1932 και το πρώτο Σύνταγμα της Ταϊλάνδης. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του αξιώματος, αυτό κατεχόταν κυρίως από στρατιωτικούς ηγέτες των Βασλιλικών Ενόπλων Δυνάμεων, τρεις εκ των οποίων είχαν τον βαθμό του στρατάρχη και επτά τον βαθμό του στρατηγού.

Η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός είναι η Πεατονγκτάρν Σιναουάτρα, αρχηγός του Κόμματος Φέου Τάι, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στις 16 Αυγούστου 2024. Μέλος της πολιτικής οικογένειας Σιναουάτρα, είναι το νεότερο άτομο και η δεύτερη γυναίκα που κατέχει το αξίωμα. Την 1η Ιουλίου 2025 της επιβλήθηκε αναστολή καθηκόντων από το Συνταγματικό Δικαστήριο και υπηρεσιακός πρωθυπουργός ανέλαβε δυο ημέρες μετά ο  Πουμτάμ Γουετσαγιατσάι.

*Σημείωση:* Ο κατάλογος περιλαμβάνει ηγέτες στρατιωτικών χούντων και ασκούντες καθήκοντα πρωθυπουργού. Ωστόσο, αυτοί δεν προσμετρώνται στον επίσημο κατάλογο που παρέχει η Κυβέρνηση της Ταϊλάνδης.
## Κατάλογος πρωθυπουργών
**Υπόμνημα χρωμάτων** (για πολιτικές συμμαχίες/κόμματα):

***Γενικές κατηγορίες:***  (12)  (7)

***Ανενεργά πολιτικά κόμματα:***
:Πριν το 1950:  (1)  (5)  (1)

:1950–1975:  (1)  (1)  (1)  (1)

:Μετά το 2000:  (1)  (2)  (1)  (2)

***Ενεργά πολιτικά κόμματα:***  (6)  (1)  (5)  (1)  (1)

## Παραπομπές


Πρωθυπουργοί της Ταϊλάνδης
Ταιλανδη
Μαίρη Κέι Μπέργκμαν

Η **Μαίρη Κέι Μπεργκμαν** (5 Ιουνίου 1961 - 11 Νοεμβρίου 1999) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής και δάσκαλος φωνητικής. Ήταν η επίσημη φωνή του χαρακτήρα της Disney, η Χιονάτη, από το 1989 έως το 1999 και η κύρια γυναικεία ηθοποιός φωνής στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων για ενήλικες, το *[[South Park]]*, από το ντεμπούτο της σειράς το 1997 μέχρι τον θάνατό της το 1999. Ήταν επίσης η ηθοποιός φωνής των Κλωντέτ και Λωρέτ στην ταινία ''Η Πεντάμορφη και το Τέρας'', την Δρ. Μπλάιτ στο *[[Κάπτεν Πλάνετ]]* (αντικαθιστώντας τη Μεγκ Ράιαν), της Κέιτι στο *Family Dog* και της Δάφνη Μπλέικ στο franchise *[[Scooby-Doo]]* από το 1997 έως το 1999. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Μπέργκμαν έδωσε τη φωνή της σε κάθε πτυχή των μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 400 τηλεοπτικών διαφημίσεων.

Η Μπέργκμαν γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Η Μπέργκμαν είχε ενδιαφέρον για τα κινούμενα σχέδια και την πλαστοπροσωπία από νωρίς στη ζωή της. Μετά την πρώτη της επαγγελματική ηθοποιική ρόλο στην τηλεοπτική ταινία *Return Engagement,* μελέτησε θεατρικές τέχνες στο UCLA για τρία χρόνια. Παλεύοντας να βρει μια δουλειά που της ταιριάζει, εκπαιδεύτηκε υπό την καθηγήτριά της φωνητικής ηθοποιίας Κατ Λέμαν και άρχισε να ερμηνεύει φωνές στο ραδιόφωνο. Επιλέχθηκε ως η αντικαταστάτρια της φωνής της Χιονάτη μετά από μακρά αναζήτηση γραφείων ταλέντων και μαθημάτων ηχογράφησης. Εντάχθηκε στους The Groundlings για να βελτιώσει τις φωνητικές της ικανότητες, γεγονός που συνέβαλε στην ακρόασή της για το *Family Dog*. Το 1994, άρχισε να διδάσκει μαθήματα φωνητικής ηθοποιίας. Το 1997, η Μπέργκμαν επιλέχθηκε για να υποδυθεί σχεδόν κάθε γυναικείο χαρακτήρα στο *South Park*, αφού έδωσε στον Τρέι Πάρκερ και τον Ματ Στόουν ιδέες που αρχικά δεν είχαν.

Η Μπεργκμαν πέφερε από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή στην ιδιωτική της ζωή. Η κατάστασή της, η οποία οδήγησε σε σωματικά συμπτώματα και σοβαρό στρες, κρατήθηκε μυστική. Στις 11 Νοεμβρίου 1999, η Μπέργκμαν έγραψε δύο σημειώματα αυτοκτονίας και αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι. Λίγο μετά το θάνατο του Μπέργκμαν, ο σύζυγός της Ντίνο Αντράντε ίδρυσε το Mary Kay Bergman Memorial Fund.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mary Kay Bergman Personal Site and Memorial
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιού
NGC 3362

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3362** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λέοντα. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου
είναι  και σύμφωνα με τον νόμο του Χαμπλ απέχει περίπου 417 εκατομμύρια έτη φωτός. Άλλες μελέτες, που δεν στηρίζονται στη μετατόπιση προς το ερυθρό, δίνουν εκτιμήσεις της τάξεως των 312 εκατομμυρίων ετών φωτός. Τον NGC 3362 ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 22 Μαρτίου 1865 και σύμφωνα με τη βάση SIMBAD πρόκειται για γαλαξία Σίφερτ τύπου ΙΙ. Επίσης φαίνεται πως μαζί με τον UGC 5892 σχηματίζει ζεύγος.

## Υπερκαινοφανείς
Έχουν παρατηρηθεί τρεις υπερκαινοφανείς στον NGC 3362:
* Ο τύπου ΙΙ-P **SN 2001Y** στις 3 Μαρτίου 2001.
* Ο τύπου II **SN 2010ct** στις 15 Μαΐου 2010.
* Ο τύπου Ic **SN 2019cda** στις 24 Μαρτίου 2019.

## Υπερμαζική μελανή οπή
Η μελανή οπή στο κέντρο του γαλαξία εκτιμάται πως έχει μάζα αντίστοιχη με 5,89 x 10^6 ηλιακές μάζες.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
3362
32078
+01-28-005
05857
Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ
Χάμφρεϋ Α΄ του Τορόν

Ο **Χάμφρεϋ Α΄ του Τορόν**, γαλλ.: *Onfroy de Toron* (άκμασε το 1115), ήταν Νορμανδός, και εμφανίζεται αρχικά το 1115 ως υποτελής του Ζοσλέν Α΄ των Κουρτεναί, πρίγκιπα της Γαλιλαίας. Το κάστρο στο Τορόν κτίστηκε μετά το 1105, και έτσι ο Χάμφρεϋ πιθανότατα ήταν κύριος του Τορόν από εκείνη την ημερομηνία, έχοντας λάβει μέρος στην Α΄ Σταυροφορία.

## Βιογραφία
Ήταν ο πατέρας του Χάμφρεϋ Β΄ κυρίου του Τορόν, του οποίου η μητέρα δεν είναι γνωστή. 

Ο Χάμφρεϋ Α΄ ήταν σίγουρα Νορμανδός από την Ιταλία, και ίσως συνδεόταν με τον Οίκο των Ωτβίλ που είχε εγκατασταθεί στη Νότια Ιταλία. Ένας από τους απογόνους του του 15ου αι. ισχυρίστηκε ότι ο Τανκρέδος του Ωτβίλ ήταν πρόγονος. Η οικογενειακή παράδοση έλεγε ότι η καταγωγή τους ήταν από τη Δανία, πιθανώς από τους Βίκινγκ.

## Αναφορές

Κατηγορία:Άρχοντες του Τορόν
Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών
Διχλωραμίνη

Η **διχλωραμίνη** ή **διχλωριμίδιο** (αγγλικά: *dichloroamine*) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άζωτο, υδρογόνο και χλώριο, με μοριακό τύπο **NHCl<sub>2</sub>**. Μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγεται από την αμμωνία (NH3), αν υποκατασταθούν δύο (2) από τα άτομα υδρογόνου της από δύο (2) άτομα χλωρίου. Ανήκει στις χλωραμίνες και είναι το χλωριούχο ανάλογο της διφθοραμίνης. Οι άλλες δυο χλωραμίνες είναι η (μονο)χλωραμίνη (NH2Cl) και το τριχλωριούχο άζωτο (NCl3). Η χημικά καθαρή ένωση, υπό τις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος είναι κίτρινο αέριο. Είναι ασταθές και αντιδρά με πολλά υλικά. Σχηματίζεται με αντίδραση ανάμεσα στην αμμωνία και το στοιχειακό χλώριο (Cl2). Αποτελεί παραπροϊόν που σχηματίζεται κατά τη σύνθεση της χλωραμίνης και του χλωριούχου αζώτου.

## Σύνθεση
Η διχλωραμίνη μπορεί να παρασκευασθεί με αντίδραση μεταξύ χλωραμίνης και χλωρίου ή υποχλωριώδες νάτριο:
\mathrm{NH_2Cl + Cl_2 \xrightarrow{} 2NHCl_2 + HCl}


## Αντιδράσεις
Η διχλωραμίνη αντιδρά με το ανιόν υδροξειδίου (OH-), δίνοντας νιτροξύλιο (ΗΝΟ) και χλωριούχο ανιόν.

## Αναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες αμίνες
Κατηγορία:Ενώσεις υδρογόνου
Γκαστόν του Μπεάρν

Ο **Γκαστόν του Μπεάρν**, ισπαν.: *Gastón de Bearne y de la Cerda,* de Medinaceli (1371-1404) από τον Οίκο της Φουά-Μπεάρν, 2ος κόμης του Mεδινατσέλι και κύριος του Ελ Πουέρτο δε Σάντα Μαρία, ήταν ένας Καστιλιανός ευγενής από τον κλάδο Μεδινασέλι.

Ήταν γιος του Bερνάρδου του Μπεάρν, 1ου κόμη του Mεδινατσέλι και της Iσαβέλλας δε Λα Θέρδα Πέρεθ δε Γκουθμάν, 1η κόμισσα του Mεδινατσέλι και κυρίας του Eλ Πουέρτο δε Σάντα Μαρία. Ο Γκαστόν νυμφεύτηκε τη Μενσία δε Μεντόθα (απεβ. 1411), κόρη του Πέδρο Γκονθάλεθ δε Μεντόθα υ Αλδόνθα Πέρεθ δε Αγιάλα, και από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν τα εξής τέκνα:
* Λουδοβίκος (απεβ. 1447), 3ος κόμης του Mεδινατσέλι.
* Ισαβέλλα.
* Ελεονώρα.

Είναι θαμμένος στο Μοναστήρι της Santa María la Real de Huerta, στην επαρχία της Soria . 

## Βαθμοί

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Λουδοβίκος δε λα Θέρδα υ Μενδόθα

Ο **Λουδοβίκος Μπεάρν υ Μενδόθα**, ισπαν.: *Luis de la Cerda y Mendoza* (απεβ. μετά τις 3 Αυγούστου 1447) από τον Οίκο της Φουά-Μπεάρν, ήταν Καστιλιανός ευγενής του κλάδου Μεδινασέλι, 3ος κόμης του Μεδιαντσέλι. Ο πατέρας του ήταν ο Γκαστόν ντε Μπεάρν, 2ος κόμης του Mεδινασέλι, και η μητέρα του ήταν η Mενσία δε Μενδόθα. Υιοθέτησε το επώνυμο της γιαγιάς του, Ισαβέλλας δε Λα Θέρντα, συνδέοντας τον εαυτό του με τον κλάδο Καστίλης-δε Λα Θέρδα αντί για τον κλάδο Φουά-Μπεάρν, στον οποίο ανήκε εξ αρρενογονίας.

Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Χουάνα Σαρμιέντο, κυρία του Ενσίσο, η οποία συνέταξε διαθήκη στις 27 Ιανουαρίου 1437 ζητώντας να ταφεί στο Μοναστήρι της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ δε Ουέρτα κοντά στον αρχιεπίσκοπο Ροδρίγο.  Από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν:
* Μαρία (απεβ. Mεδινασέλι, 1468), κυρία της Ουέλβα και του νησιού Σαλτές, παντρεύτηκε το 1434 τον 1ο δούκα της Μεδίνα Σιδόνια, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.
* Γκαστόν (1414-1454), 4ος κόμης Mεδινασέλι, νυμφεύτηκε (στη Γιουνκέρα δε Ενάρες) το 1433 την Λεονόρ δε λα Βέγα υ Mενδόθα, κυρία του Κογογιούδο.

Νυμφεύτηκε για 2η φορά, με τη Χουάνα δε Λέιβα, με την οποία απέκτησε:
* Ιωάννης (απεβ. μετά το 1502), 1ος κύριος της Τορεκουαδράδα.
* Μενσία (απεβ. το 1446).
* Ισαβέλλα (απεβ. το 1447).

Στις 6 Αυγούστου 1447 συνέταξε διαθήκη, με την οποία ζήτησε να ταφεί στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ δε Ουέρτα, στο κεντρικό παρεκκλήσιο, όπου ήταν ήδη θαμμένοι οι εκ πατρός παππούδες του, ο πατέρας του και η πρώτη του σύζυγος. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2000–01

Για την **περίοδο 2000–01**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Αθηνών.

## Α Κατηγορία

1 Ο Α.Ο. Πεύκης έχει -3 βαθμούς 

1 Η Κηπούπολη έχει -3 βαθμούς

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2000-2001
NGC 3206

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3206** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι   και κατά συνέπεια απέχει περίπου 63 εκατομμύρια έτη φωτός σύμφωνα με τον νόμο του Χαμπλ. Άλλες μελέτες, που δεν στηρίζονται στη μετατόπιση προς το ερυθρό, δίνουν εκτιμήσεις περίπου 57,3 εκατομμυρίων ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 8 Απριλίου 1793.

Σύμφωνα με τη βάση SIMBAD, ο NGC 3206 ενδεχομένως έχει Ενεργό Γαλαξιακό Πυρήνα.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον NGC 3206: ο τύπου ΙΙ SN 2024bch στις 29 Ιανουαρίου 2024.

## Ομάδα γαλαξιών
Ο NGC 3206 ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 3264 (ή LGG 201) στην οποία περιλαμβάνονται τουλάχιστον πέντε ακόμη γαλαξίες, συγκεκριμένα οι NGC 3220, NGC 3264, NGC 3353, UGC 5848 και UGCA 211.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3206
30322
05589
+10-15-069
Πολιτισμός της Βραζιλίας

Ο **πολιτισμός της [[Βραζιλία]]ς** έχει διαμορφωθεί από τη συγχώνευση διαφορετικών αυτόχθονων πολιτισμών και την πολιτιστική συγχώνευση που έλαβε χώρα ανάμεσα σε αυτόχθονες κοινότητες, Πορτογάλους εποίκους και Αφρικανούς, κυρίως κατά τη διάρκεια της αποικιακής περιόδου. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, η Βραζιλία δέχθηκε σημαντικό αριθμό μεταναστών, κυρίως Πορτογάλων, Ιταλών, Ισπανών και Γερμανών, που μαζί με μικρότερους αριθμούς Ιαπώνων, Αυστριακών, Ολλανδών, Αρμενίων, Αράβων, Εβραίων, Πολωνών, Ουκρανών, Γάλλων, Ρώσων, Ελβετών, Ούγγρων, Ελλήνων, Κινέζων και Κορεατών έδωσε μια σχετική συμβολή στη διαμόρφωση των περιφερειακών πολιτισμών στη Βραζιλία, και έτσι συνέβαλε στην τρέχουσα ύπαρξή της ως πλουραλιστικής και φυλετικά ποικιλόμορφης κοινωνίας.

Ως συνέπεια τριών αιώνων αποικιοκρατίας από την πορτογαλική αυτοκρατορία, πολλές πτυχές του βραζιλιάνικου πολιτισμού προέρχονται από τον πολιτισμό της Πορτογαλίας. Παραδείγματα αποτελούν η επικρατούσα γλώσσα, φαγητά όπως το ρύζι με φασόλια και η *[[φεϊζουάδα]]*, η ρωμαιοκαθολική θρησκεία και η αρχιτεκτονική μανουελίνου. Ωστόσο αυτές οι πτυχές επηρεάσθηκαν από αφρικανικές και ιθαγενείς παραδόσεις, καθώς και από στοιχεία άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Ορισμένες εκφάνσεις του βραζιλιανικού πολιτισμού αποτελούν συνεισφορές από Ιταλούς, Ισπανούς, Γερμανούς, Ιάπωνες και άλλους μετανάστες. Οι ιθαγενείς (Ινδιάνοι) και οι απόγονοι των Αφρικανών δούλων διεδραμάτισαν επίσης σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της βραζιλιανικής κουζίνας, μουσικής, χορού και θρησκευτικών πρακτικών.
Αυτό το ποικίλο υπόβαθρο υποβοήθησε στη δημιουργία πολλών εορτασμών και φεστιβάλ με επιδεικτικό στιλ, που έχουν γίνει γνωστά σε όλο τον κόσμο, όπως Brazilian Carnival και το Bumba Meu Boi. Η πολύχρωμη κουλτούρα δημιουργεί ένα περιβάλλον που καθιστά τη Βραζιλία δημοφιλή τουριστικό προορισμό, με περισσότερους από 1 εκατομμύριο τουρίστες ετησίως.

## Παραπομπές
Σβάμπαχ

Το **Σβάμπαχ** (γερμανικά: *Schwabach*) είναι πόλη στη Φραγκονία της βόρειας Βαυαρίας, Γερμανία, 15 χιλιόμετρα νότια της Νυρεμβέργης. Το 2023 είχε 41.380 κατοίκους. Το όνομα προέρχεται από το ομώνυμο ποτάμι και προέρχεται από τις άνω γερμανικές λέξεις aha, που σημαίνει ποτάμι, και swāb, που σημαίνει Σουαβικός. 
Η παλαιότερη μνεία στο Σβάμπαχ χρονολογείται από το 1117. Το Σβάμπαχ αγοράστηκε το 1364 από τον βουργράβο της Νυρεμβέργης. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν η κύρια έδρα της βιομηχανίας βελονών στη Βαυαρία. Άλλες βιομηχανίες περιελάβαν της αργυροχρυσοχοΐα, την παραγωγή μπύρας και την παρασκευή σαπουνιού και κεραμικών.

Η Ευαγγελική εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, χτισμένη τον 15ο αιώνα, έχει γλυπτά του Φάιτ Στος, πίνακες του Μίχαελ Βόλγκεμουτ, του Μάρτιν Σόνγκαουερ και άλλων, καθώς και το κιβώριο είναι έργο το Άνταμ Κραφτ. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν το δημαρχείο, με τη χρυσή στέγη, και το σιντριβάνι στην πλατεία αγοράς. Το σιντριβάνι ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1717 και απεικονίζει τα μέλη της μαργκραβιανής οικογένειας.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Σβάμπαχ έχει αδελφοποιηθεί με:
* Λε Σαμπλ ντ'Ολόν, Γαλλία (1975)
* Κεμέρ, Τουρκία (1998)
* Καλαμπάκα, Ελλάδα (2002)
* Κορονέλ Σουάρες, Αργεντινή (2018)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Λάουρα Ντιάντι

Η **Λάουρα Ντιάντι**, ιταλ.: *Laura Dianti* (αρχές 16ου αι. στη Φερράρα  – 25 Ιουνίου 1573 στη Φερράρα της Ιταλίας) ήταν Ιταλίδα. Ήταν ερωμένη, και πιθανώς τρίτη σύζυγος, του Αλφόνσου Α΄ των Έστε δούκα της Φερράρα.

## Βιογραφία
Η Λάουρα Ντιάντι γεννήθηκε ως κόρη του Φραντσέσκο Μποκάτσι Ντιάντι (απεβ. 1542). Έγινε ερωμένη του Αλφόνσου Α΄ των Έστε, δούκα της Φερράρα (1476-1534) μετά το τέλος τής δεύτερης συζύγου του Λουκρητίας Βοργία, κόρης του πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄. Η Λάουρα ήταν πιθανότατα η 3η σύζυγός του.  Ήταν επίσης γνωστή με το ψευδώνυμο **Ευστοχία**.

## Οικογένεια
Το ζευγάρι απέκτησε δύο γιους:

* Αλφόνσος μαρκήσιος του Moντέκιo (1527-1587) . Νυμφεύτηκε πρώτα τη Τζιούλια ντελα Ρόβερε και είχε απογόνους (τους  δούκες της Μόντενα). Έπειτα νυμφεύτηκε το 1584 τη Βιολάντηε Σίνια (1546-1609) και είχε απογόνους.
* Aλφονσίνo, μαρκήσιος του Καστελνουόβo (1530-1547) .

## Παραπομπές


## Πηγή
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Καμίλα Μαρτέλλι

Η **Καμίλα Μαρτέλλι**, ιταλ.: *Camilla Martelli* (π. 1545 - 30 Μαΐου 1590) ήταν αρχικά ερωμένη, και στη συνέχεια δεύτερη σύζυγος, του Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.  Ήταν η μητέρα της Βιργινίας των Μεδίκων, μελλοντικής δούκισσας της Μόντενα.

## Βιογραφία
Γεννημένη σε μία από τις σημαντικότερες οικογένειες των Φλωρεντινών πατρικίων, την οικογένεια Μαρτέλλι, η Καμίλα ήταν κόρη του Αντόνιο Μαρτέλλι και της Φιαμέτας Σοντερίνι. Μετά το τέλος τής πρώτης συζύγου τού Κόζιμο Α΄, Ελεονώρας του Τολέδο, και μετά το τέλος της σχέσης του με την Ελεονώρα ντελι Αλμπίτσι, η Καμίλα έγινε ερωμένη του Κόζιμο Α΄, παρά το γεγονός ότι ήταν 26 χρόνια νεότερή του. Η Καμίλα στάθηκε στο πλευρό του κατά τη μέση ηλικία του, όταν λόγω της κακής υγείας του αποσύρθηκε στην ιδιωτική ζωή στη βίλα ντι Καστέλλο, παραιτούμενος υπέρ του γιου του Φραγκίσκου Α΄ των Μεδίκων.

Η Καμίλα απέκτησε μία κόρη με τον Κόζιμο Α΄ το 1568 τη Βιργινία, αλλά πάντα ένιωθε μνησικακία για τα παιδιά από τον πρώτο γάμο του Κόζιμο Α΄. Παρά την αντίθεσή τους, ο Κόζιμο Α΄ νυμφεύτηκε την Καμίλα το 1570, με ρητή εντολή του πάπα Πίου Ε΄. Ωστόσο, ο γάμος ήταν μοργανατικός, και η Καμίλα δεν έλαβε τον τίτλο «μεγάλη δούκισσα». Απαντώντας στα παράπονα του Φραγκίσκου Α΄, ο Κόζιμο Α΄ έγραψε: «Είμαι ιδιώτης, και έχω πάρει ως σύζυγο μία Φλωρεντινή ευγενή, καλής οικογένειας», που σημαίνει ότι επειδή δεν ήταν πλέον μεγάλος δούκας, ήταν ελεύθερος να επιλέξει τη σύζυγό του από οποιαδήποτε κοινωνική τάξη. Η κόρη τους, Βιργινία, νομιμοποιήθηκε και ενσωματώθηκε στη σειρά διαδοχής της Τοσκάνης.

Η Καμίλα ήταν το επίκεντρο των πικρών διαφωνιών μεταξύ του Κόζιμο Α΄ και των παιδιών του στη μέση ηλικία του. Δεν συμφωνούσαν με την όρεξή της για επιδεικτική πολυτέλεια, η οποία φαινόταν χυδαία σε σύγκριση με την λεπτή κομψότητα της εκλιπούσας συζύγου του, Ελεονώρας του Τολέδο. Ο μέγας δούκας, για να μην προκαλέσει σκάνδαλο, απομονώθηκε και απαγόρευσε τα συμπόσια και τους επίσημους εορτασμούς.

Το 1574 ο Κόζιμο Α΄, ο οποίος είχε υποστεί τουλάχιστον ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, είχε περιορισμένη κινητικότητα, και δεν μπορούσε να μιλήσει λόγω κυκλοφορικών προβλημάτων· απεβίωσε στις 30 Απριλίου. Μετά το τέλος του, η Καμίλα αναγκάστηκε να αποσυρθεί στο φλωρεντινό μοναστήρι του Μουράτε. Αργότερα μεταφέρθηκε στο μοναστήρι της Σάντα Μόνικα. Της επετράπη να φύγει από το μοναστήρι μόνο για να παραστεί στον γάμο τής κόρης της Βιργινίας, στις 6 Φεβρουαρίου 1586, με τον Τσέζαρε των Έστε, ο οποίος ήταν ο ίδιος φυσικός γιος του Αλφόνσου Α' των Έστε, δούκα της Φερράρα. Επιθυμώντας να απολαύσει μεγαλύτερη ελευθερία μετά το τέλος του Φραγκίσκου Α΄, ζήτησε από τον μεγάλο δούκα Φερδινάνδο Α΄ να την αφήσει να φύγει από το μοναστήρι. Εκείνος έκανε δεκτή την επιθυμία της, αλλά μετά από μία σειρά πολιτικών κρίσεων, την ανάγκασε να επιστρέψει στη Σάντα Μόνικα, όπου και απεβίωσε το 1590.

## Οικογένεια
* Βιργινία (29 Μαΐου 1568 – 15 Ιανουαρίου 1615), παντρεύτηκε τον Τσέζαρε ντ'Έστε δούκα της Μόντενα, και απέκτησε περαιτέρω απογόνους.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Βλάντισλαβ Γκοράι

Ο **Βλάντισλαβ Βικεντίιοβιτς Γκοράι** ή **Χοράι** (ουκραν. Владислав Вікентійович Горай, 5 Αυγούστου 1967 – 8 Ιουνίου 2025) ήταν Ουκρανός τραγουδιστής της όπερας, συγκεκριμένα τενόρος. Με βάση την Όπερα και Μπαλέτο της Οδησσού, εμφανίσθηκε σε αρκετές χώρες. Συχνά ερμήνευε τους ρόλους του Δούκα στον *[[Ριγκολέττο]]* και του Ροντόλφο στη *[[Λα Μποέμ (Πουτσίνι)|Λα Μποέμ]]*, αλλά ερμήνευσε και ρόλους σε σύγχρονες όπερες, όπως στην παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας *Κατερίνα* του Ολεκσάντρ Ρόντιν, στην Οδησσό τον Αύγουστο του 2022.

Ο Χοράι γεννήθηκε στην πόλη Μάλιν της βόρειας Ουκρανίας και οι γονείς του ήταν επαγγελματίες μουσικοί.

Με την έναρξη της μεγάλης κλίμακας εισβολής της Ρωσίας, τραγουδιστής άρχισε να ερμηνεύει δωρεάν εθελοντικά σε φιλανθρωπικές συναυλίες στη χώρα του και το εξωτερικό, ενώ δώριζε την αμοιβή του από άλλες συναυλίες στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας. Στη διάρκεια μιας εθελοντικής αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειες στην Περιφέρεια του Σούμι σε ημέρες έντονων εχθροπραξιών στην περιοχή, ιδίως επιθέσεων με πυραύλους και ντρόουν, ο Γκοράι σκοτώθηκε σε ηλικία 57 ετών. Πίσω του άφησε τη σύζυγό του, τους δύο γιους τους, τη μητέρα του και τον μικρότερο αδελφό του.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ουκρανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Τενόροι
Λάουριτς Μέλχιορ

Ο **Λάουριτς Μέλχιορ** (*Lauritz Melchior*, 20 Μαρετίου 1890 – 18 Μαρτίου 1973) ήταν Δανοαμερικανός τραγουδιστής όπερας. Ήταν ο διαπρεπής Βαγκνερικός heldentenor της δεκαετίας του 1920 έως τη δεκαετία του 1940 και έχει φτάσει να θεωρείται η πεμπτουσία του τύπου φωνής του. Προς το τέλος της καριέρας του, ο Melchior εμφανίστηκε σε ταινίες μιούζικαλ, αλλά και στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Έκανε επίσης πολλές ηχογραφήσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τενόροι
Pafos Aphrodite Festival

Το **Pafos Aphrodite Festival Cyprus**, αποδιδόμενο στα ελληνικά ως **Φεστιβάλ Αφροδίτη** είναι ετήσιο φεστιβάλ όπερας και μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε για την πρόοδο της πόλεως της Πάφου στην Κύπρο και την προαγωγή της σε διεθνές κέντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων υψηλού προφίλ. Στο φεστιβάλ που διοργανώνει στα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου δίνονται παραστάσεις μιας όπερας κάθε χρόνο στην πλατεία μπροστά στο μεσαιωνικό κάστρο στο λιμάνι (Κάτω Πάφος). Αρχίζοντας από το 1999 υπήρξε μόνο μία τετραετής διακοπή εξαιτίας της πανδημίας COVID-19. Συγκεκριμένα, έχουν παρουσιασθεί μέχρι σήμερα οι εξής όπερες:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φεστιβάλ στην Κύπρο
Κατηγορία:Φεστιβάλ κλασικής μουσικής
Βασιλικό Θεάτρο της Πάρμας

Το **Βασιλικό Θεάτρο της [[Πάρμα]]ς** (ιταλ. *Teatro Regio di Parma*), αρχικώς ανεγερθέν ως **Νέο Δουκικό Θέατρο** (ιταλ. Nuovo Teatro Ducale*) είναι θέατρο [[όπερα]]ς στην πόλη Πάρμα της Ιταλίας.

Αντικαθιστώντας ένα απαρχαιωμένο μέγαρο, το «Νέο Ντουκάλε» απέκτησε εξέχουσα θέση στα χρόνια μετά το 1829, και ειδικά αφού ο συνθέτης [[Τζουζέπε Βέρντι]], ο οποίος γεννήθηκε κοντά στο Busseto, περίπου τριάντα χιλιόμετρα μακριά, είχε αποκτήσει φήμη. Επίσης γνωστός στην Πάρμα ήταν ο μαέστρος [[Αρτούρο Τοσκανίνι]], γεννημένος εκεί το 1867.

Όπως έχει σημειωθεί από τον Lee Marshall, «αν και δεν είναι τόσο γνωστό όσο η Σκάλα του Μιλάνου ή η Σκάλα του Μιλάνου στη Βενετία, το Teatro Regio της πόλεως... θεωρείται από τους λάτρεις της όπερας ως ένα από τα αληθινά σπίτια της μεγάλης ιταλικής παράδοσης και το καλά ενημερωμένο κοινό φημίζεται για τη φωνή της επιδοκιμασίας ή της αποδοκιμασίας - όχι μόνο από τη γαλαρία».

Το αμφιθέατρο των 1.400 θέσεων, με 4 σειρές θεωρείων που συμπληρώνονται από γαλαρία, εγκαινιάσθηκε στις 16 Μαΐου [[1829]], όταν παρουσίασε την πρεμιέρα της όπερας "[[Zaira (όπερα)|Zaira]]*, μια παραγωγή που ανέβηκε άλλες επτά φορές, αν και δεν αποδείχθηκε δημοφιλής στο κοινό της Πάρμας. Αρχικά ο Rossini είχε προσκληθεί να συνθέσει ένα έργο για τα εγκαίνια του σπιτιού, αλλά ήταν πολύ απασχολημένος και έτσι το έργο έπεσε στον Bellini. Ωστόσο, εκείνη η εναρκτήρια σεζόν είδε τρεις όπερες του Rossini να ανεβαίνουν, συμπεριλαμβανομένων των "Moïse et Pharaon", "Semiramide" και "Il barbiere di Siviglia".

Σήμερα, ο θίασος «ανεβάζει» περίπου 4 όπερες κάθε σεζόν, από τα μέσα Ιανουαρίου έως τον Απρίλιο, ενώ από το 2003 παρουσιάζει ένα ετήσιο «Φεστιβάλ Βέρντι» κάθε Οκτώβριο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Lynn, Karyl Charna (2005), "Parma: Teatro Regio", in *Italian Opera Houses and Festivals*. Lanham, MD: The Scarecrow Press. 
* Martini, Giuseppe (unk.), *Guida al Teatro Regio di Parma* (in Italian) / *A Guide to the Theatre*  (in English) trans. Melanie Schoonhoven. Parma: Azzali Editori.
* Plantamura, Carol (1996), "Parma", in *The Opera Lover's Guide to Europe*.  Citadel Press.  
* Zeitz, Karyl Lynn (1991), "Parma: *Teatro Regio*", in *OPERA!: The Guide to Western Europe's Great Houses*. Santa Fe, NM: John Muir Publications. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Βασιλικο Θεατρο
Βασιλικο Παρμα
Βασιλικο Θεατρο Παρμα
Der Bazar

Το ***Der Bazar*** ήταν περιοδικό μόδας που κυκλοφορούσε στο Βερολίνο της τότε Γερμανικής Αυτοκρατορίας από το 1854 έως το 1933. Ο υπότιτλος του ήταν αρχικώς *Technische Muster-Zeitung für Frauen*., αλλά σύντομα, από την 1η Ιανουαρίου 1857, άλλαξε σε *Illustrirte Damen-Zeitung* (= «Εικονογραφημένο γυναικείο περιοδικό»). Είναι ένα από τα πρώτα παραδείγματα πολύγλωσσου περιοδικού στην παγκόσμια ιστορία του τύπου.

Ξεκίνησε να εκδίδεται ως δισεβδομαδιαίο περιοδικό στος 10 Δεκεμβρίου 1854 με έδρα το Βερολίνο. Ιδιοκτήτης του εκδοτικού οίκου του ήταν ο Λούις Σέφερ (*Louis Schäfer*). Ωστόσο ο άνθρωπος που πρότεινε την έκδοσή του ήταν η Αντονίε φον Κόσμαρ (*Antonie von Cosmar*), μια θεατρική συγγραφέας και μυθιστοριογράφος της εποχής. Από το 1857 το περιοδικό επανασχεδιάσθηκε και έγινε εβδομαδιαίο.

Το *Der Bazar* είχε διεθνές αναγνωστικό κοινό και είχε εκδόσεις σε άλλες γλώσσες. Το 1863 ήδη, εκτός από τα 105.000 τεύχη που πωλούσε στη Γερμανία ετησίως, πωλούσε περίπου 50 χιλιάδες στην αγγλική γλώσσα, 32 χιλιάδες στη γαλλική και 15 χιλιάδες στην ισπανική. Επιπλέον είχε εκδόσεις και στην ολλανδική, τη ρωσική, την ιταλική, την ουγγρική και την τσεχική γλώσσα, ισχυριζόμενο ότι ήταν το ευρύτερα κυκλοφορούμενο περιοδικό στον κόσμο, με κυκλοφορία πάνω από μισό εκατομμύριο τεύχη ετησίως. Επιβεβαιωμένα, το 1891 ήταν το μεγαλύτερο σε κυκλοφορία γυναικείο περιοδικό μόδας και σπιτιού στη Γερμανία, με στόχο κυρίως τη μεσαία και την ανώτερη κοινωνική τάξη. Είχε πολλά spin-off και ενέπνευσε πολλά γυναικεία περιοδικά, με πιο αξιοσημείωτο το αμερικανικό *[[Harper’s Bazaar]]* .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Γερμανία
Κατηγορία:Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα
Αζερμπαϊτζάν (Ιράν)

thumb|right|Οι τρεις επαρχίες της περιοχής του Ιρανικού Αζερμπαϊτζάν
Το **Αζερμπαϊτζάν** ή **Αζαρμπαϊτζάν** (περσικά και αζερικά: آذربایجان), επίσης γνωστό ως **Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν**, είναι ιστορική περιοχή στο βορειοδυτικό Ιράν που συνορεύει δυτικά με το Ιράκ και την Τουρκία και βόρεια με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και τον αζερικής πλειοψηφίας θύλακα της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Ναχιτσεβάν.

Το Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν περιλαμβάνει τρεις βορειοδυτικές ιρανικές επαρχίες: το Δυτικό Αζερμπαϊτζάν, το Ανατολικό Αζερμπαϊτζάν και το Αρνταμπίλ. Ορισμένοι συντάκτες περιλαμβάνουν επίσης τη Ζαντζάν στη λίστα αυτήν, κάποιοι με γεωγραφικά κριτήρια και άλλοι μόνο πολιτισμικά (λόγω της κυριαρχίας του τουρκικού αζερικού πληθυσμού εκεί). Η περιοχή κατοικείται κυρίως από Αζέρους, με μειονότητες Κούρδων, Αρμενίων, Τατ, Ταλίς, Ασσυρίων και Περσών.

Το Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν είναι η γη που αρχικώς και ιστορικώς ονομαζόταν Αζερμπαϊτζάν· η Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, η οποία κατοικείται επίσης από Αζέρους, οικειοποιήθηκε το όνομα της γειτονικής ιρανικής περιοχής κατά τον 20ό αιώνα. Το ιστορικό Αζερμπαϊτζάν ήταν γνωστό στην αρχαιότητα ως *[[Ατροπατηνή]]* και στους προϊσλαμικούς μεσαιωνικούς χρόνους ως *Αδραβιγάνων*. Ορισμένοι αποκαλούν το Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν ως Νότιο Αζερμπαϊτζάν και τη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν ως Βόρειο Αζερμπαϊτζάν, αν και άλλοι θεωρούν ότι αυτοί οι όροι είναι αλυτρωτικοί και πολιτικώς υποκινούμενοι.

Μετά από στρατιωτικές ήττες από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, η Περσία των Κατζάρων παραχώρησε όλα τα εδάφη της στον Βόρειο Καύκασο και την Υπερκαυκασία στη Ρωσία μέσω της Συνθήκης του Γκουλιστάν το 1813 και της Συνθήκης του Τουρκμεντσάι το 1828. Τα εδάφη νότια του Αράξη, που αποτελούσαν την περιοχή που ιστορικά ήταν γνωστή ως Αζερμπαϊτζάν, αποτέλεσαν τα νέα βορειοδυτικά σύνορα της Περσικής Αυτοκρατορίας και αργότερα του Ιράν. Τα εδάφη βόρεια του ποταμού Αράξη, τα οποία δεν ήταν γνωστά με την ονομασία Αζερμπαϊτζάν κατά την κατάληψή τους από τη Ρωσία, ενσωματώθηκαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία, μετονομάστηκαν σε Λαοκρατική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν κατά τη σύντομη ανεξαρτησία τους από το 1918 έως το 1920, εντάχθηκαν στη Σοβιετική Ένωση ως Αζερική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία και τελικά έγιναν η ανεξάρτητη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράν
Θειοφορμικό οξύ

Το **θειοφορμικό οξύ** (αγγλικά *thioformic acid*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και θείο, με μοριακό τύπο **[[CH2S2|CH<sub>2</sub>S<sub>2</sub>]]**, αν και συνηθέστερα παριστάνεται με τον ημισυντακτικό τύπο **HCSSH**. Είναι το απλούστερο από τα διθειοκαρβοξυλικά οξέα.

## Πηγές
* Ν. Αλεξάνδρου, *Γενική Οργανική Χημεία*, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄.
* Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄.
* Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Αναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο
Κατηγορία:C1
Άλτενμπουργκ

Το **Άλτενμπουργκ** (γερμανικά: *Altenburg*) είναι πόλη στη Θουριγγία, Γερμανία. Είναι πρωτεύουσα της επαρχίας (κράις) Άλτενμπουργκερ Λαντ. Το 2022 είχε 31.315 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα νότια της Λειψίας και είναι τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής που περιλαμβάνει επίσης τη Γκέρα, το Τσβίκαου και το Κέμνιτς. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Πλάισε.

Η παλαιότερη μνεία στο Άλτενμπουργκ χρονολογείται από το 976, ως η θέση ενός πύργου κοντά σε ένα παλιό σλαβικό οχυρό. Μέχρι τον 12ο αιώνα είχε αναπτυχθεί σε εμπορικό κέντρο της περιοχής και βασιλική κατοικία. Πέρασε στην κατοχή του σαξωνικού οίκου των Βέτιν το 1243 και ήταν πρωτεύουσα του δουκάτου του Σαξ-Άλτενμπουργκ το 1603-72 και 1826-1918. Στις αρχές του 20ού αιώνα λειτουργούσαν λιγνιτωρυχεία στην περιοχή. Όσο το Άλτενμπουργκ ήταν τμήμα της Ανατολικής Γερμανίας λειτουργούσαν και ορυχεία ουρανίου.

Η πόλη είναι γνωστή ως ο τόπος δημιουργίας του παιχνιδιού με χαρτιά σκατ και στην πόλη λειτουργεί μουσείο τράπουλας, το οποίο στεγάζεται στο παλιό δουκικό ανάκτορο. Άλλα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνουν την εκκλησία του κάστρου, το δημαρχείο, κτισμένο το 1562-64, ο ναός του Αγίου Βαρθολομαίου, του 15ου αιώνα, και το Μουσείο Λιντέναου, με μεγάλη συλλογή έργων τέχνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Βραδαμάντη των Έστε

Η **Βραδαμάντη**, ιταλ.: *Bradamante d'Este, contessa di Maccastorna* (1550 - 1624, Φερράρα) από τον Οίκο των Έστε, ήταν Ιταλίδα ευγενής, κόμισσα της Μακαστρόνα.

## Βιογραφία
Αυτή και η μεγαλύτερη αδελφή της, Μαρφίζα, ήταν νόθες κόρες του Φραγκίσκου των Έστε μαρκησίου της Μάσα, αν και νομιμοποιήθηκαν λίγα χρόνια μετά τη γέννησή τους, τόσο από τον πάπα Γρηγόριο ΙΓ', όσο και από τον Αλφόνσο Β' των Έστε δούκα της Φερράρα. Το 1575 η Βραδαμάντη παντρεύτηκε τον Έρκολε Μπεβιλάκουα, κόμη της Μακαστόρνα, ιδιωτικό σύμβουλο και κρατικό & στρατιωτικό σύμβουλο του Αλφόνσου Β'. Το 1590 ο σύζυγός της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Φερράρα, αφού ο Έρκολε Τρότι ανακάλυψε τη σχέση του Μπεβιλάκουα με τη σύζυγο του Τρότι, Άννα Γκουαρίνι, μία τραγουδίστρια της αυλής. Η Βραδαμάντη παρέμεινε στη Φερράρα, ενώ ο σύζυγός της εγκαταστάθηκε στο Σασουόλο. Αυτός επέστρεψε στη Φερράρα μόνο το 1598, μετά το τέλος του Αλφόνσου και την ενσωμάτωση της Φερράρα στα Παπικά Κράτη,  χάρη στη μεσολάβηση του καρδιναλίου Μπονιφάτσιο Μπεβιλάκουα Αλντομπραντίνι, συγγενή του.

## Οικογένεια
Η Βραδαμάντη και ο Έρκολε απέκτησαν δώδεκα παιδιά:
* Ερνέστος (1578-1624), στρατιωτικός στην υπηρεσία της οικογένειας των Έστε, 1ος μαρκήσιος της Μπισμάντοβα και κόμης της Μακαστόρνα.
* Κάρλο (1579-1640), μοναχός.
* Ελεονώρα (γενν. 1580).
* Φραντσέσκο (1585-1629), στρατιωτικός στην υπηρεσία της οικογένειας των Έστε, 2ος μαρκήσιος της Μπισμάντοβα και κόμης της Μακαστόρνα.
* Λουκρητία (1587-1607).
* Αλεσσάντρο (1588-1606), κόμης της Μακαστόρνα.
* Καμίλο (1590-1593), κόμης της Μακαστόρνα.
* Σιγκισμόντo (1591-1607), Ιππότης της Μάλτας.
* Ελεονώρα (γενν. 1593), μοναχή.
* Καμίλα (γενν. 1595).
* Καμίλο (1597-1645), κόμης της Μακαστόρνα και στρατιωτικός στην υπηρεσία της οικογένειας των Έστε.
* Μαργαρίτα, μοναχή.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Pompeo Litta, *Famiglie celebri d'Italia.* *Ντ' Έστε*, Τορίνο, 1835.
* Luciano Chiappini, *Gli Estensi*, Varese, 1988.
* Luigi Ughi, *Dizionario storico degli uomini illustri ferraresi*, Ferrara, 1804.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έρωτας και θάνατος στην εποχή των ντ' Εστ.

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Πτήση 171 της Air India

Η **Πτήση 171 της Air India** ήταν προγραμματισμένη διεθνής επιβατική πτήση από το Αεροδρόμιο του Αχμενταμπάντ στην Ινδία στο Αεροδρόμιο Γκάτγουικ του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 12 Ιουνίου 2025, στις 13:38&nbsp;τοπική ώρα (11:08 π.μ. θερινή ώρα Ελλάδας), το αεροσκάφος Boeing 787-8 Dreamliner που την εξυπηρετούσε συνετρίβη περίπου 30 δευτερόλεπτα μετά την απογείωση πάνω στον ξενώνα του in Ιατρικό Κολέγιο B.J., στη συνοικία Μεγκανιναγκάρ του Αχμενταμπάντ.

Το αεροπλάνο μετέφερε 230 επιβάτες και 12μελές πλήρωμα, από τους οποίους επέζησε μόνο ένας επιβάτης. Τουλάχιστον 38 άνθρωποι που βρίσκονταν στο έδαφος (στον ξενώνα) σκοτώθηκαν επίσης. Αυτό ήταν το πρώτο θανατηφόρο δυστύχημα ενός Boeing 787 Dreamliner από την εισαγωγή του μοντέλου το 2011.

## Υπόβαθρο
Το συγκεκριμένο σκάφος ήταν ηλικίας 11 ετών, έχοντας σειριακό αριθμό 36279. Είχε παραδοθεί στην αεροπορική εταιρεία στις 28 Ιανουαρίου 2014. Οι δύο κινητήρες του ήταν τύπου GEnx-1B67 της GE Aerospace (πρώην General Electric).

Από τους 230 επιβάτες οι 11 ήταν παιδιά και οι 2 βρέφη, με τον κατάλογο επιβατών να αριθμεί 169 Ινδούς πολίτες, 53 Βρετανούς πολίτες, 7 Πορτογάλους και 1 Καναδό. Κυβερνήτης του αεροσκάφους ήταν ο Sumeet Sabharwal με 8,2 χιλιάδες ώρες πτήσεως στο ενεργητικό του και συγκυβερνήτης ο Clive Kunder με 1.100 ώρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα
Air India

[thumb|275px|Αεροσκάφος τύπου [Airbus A350 XWB της Air India]]
Η **Air India** είναι αεροπορική εταιρεία που αποτελεί τον εθνικό αερομεταφορέα της Ινδίας, έχοντας το βασικό κέντρο της στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ίντιρα Γκάντι στο Δελχί και δευτερεύοντα κέντρα στο Διεθνές Αεροδρόμιο Κεμπεγκόουντα στο Μπανγκαλόρ και στο Διεθνές Αεροδρόμιο Chhatrapati Shivaji Maharaj του Μουμπάι. Η έδρα της ωστόσο βρίσκεται στην πόλη Γκουργκάον (Γκουρουγκράμ) του πολεοδομικού συγκροτήματος του Δελχίου, στην Πολιτεία Χαρυάνα. Η εταιρεία είναι ιδιοκτησία του Ομίλου Τάτα (74,9%) και της Singapore Airlines (25,1%). Σύμφωνα με στοιχεία του Νοεμβρίου 2024, η εταιρεία πετά σε 102 προορισμούς στην Ινδία και τον υπόλοιπο κόσμο, με διάφορους τύπους αεροσκαφών της Airbus και της Boeing. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στην Ινδία σε αριθμό επιβατών, μετά την IndiGo. Η Air India κατέστη το 27ο μέλος της Star Alliance, στις 11 Ιουλίου 2014.

Η εταιρεία ιδρύθηκε αρχικώς το 1932 με την επωνυμία **Tata Airlines** από τον Τζ. Ρ. Ντ. Τάτα, ο οποίος πέταξε ο ίδιος το πρώτο της αεροπλάνο, ένα μονοκινητήριο de Havilland Puss Moth, μεταφέροντας αεροπορικό ταχυδρομείο από το Καράτσι στη Βομβάη. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η εταιρεία εθνικοποιήθηκε από την κυβέρνηση (1953) και της δόθηκε η σημερινή της επωνυμία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Κοσάκου Γιαμάντα

Ο **Κοσάκου Γιαμάντα** (ιαπων. 山田 耕筰, 9 Ιουνίου 1886 – 29 Δεκεμβρίου 1965) ήταν Ιάπωνας συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και πιανίστας.

Γεννήθηκε στο Τόκιο και άρχισε τη μουσική του εκπαίδευση το 1904 στη Μουσική Σχολή του Τόκιο, συγχωνευμένη σήμερα στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Τόκιο, όπου είχε καθηγητές τους Γερμανούς συνθέτες Άουγκουστ Γιούνκερ και Χάινριχ Βέρκμαϊστερ. Το 1910 πήγε στη Γερμανία, όπου εγγράφηκε στην Πρωσική Ακαδημία Τεχνών και έμαθε σύνθεση από τους Μαξ Μπρουχ και Καρλ Λέοπολντ Βολφ, αλλά και πιάνο από τον Carl August Heymann-Rheineck. Επέστρεψε στην Ιαπωνία στα τέλη του 1913.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες συνθέτες
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Διευθυντές ορχήστρας
Κατηγορία:Ιάπωνες πιανίστες
Κατηγορία:Συνθέτες όπερας
Μαξ Μπρουχ

Ο **Μαξ Μπρουχ** (γερμ. *Max Bruch*, 6 Ιανουαρίου 1838 – 2 Οκτωβρίου 1920) ήταν Γερμανός συνθέτης της ρομαντικής περιόδου, βιολιστής, καθηγητής της μουσικής και διευθυντής ορχήστρας, που συνέθεσε περισσότερα από 200 έργα, μεταξύ των οποίων τρία κοντσέρτα για βιολί, το πρώτο εκ των οποίων έχει αναδειχθεί σε βασικό έργο του ρεπερτορίου για βιολί.

Γεννήθηκε στην Κολωνία και η μητέρα του Βιλελμίνε (το γένος Άλμενρόντερ) ήταν τραγουδίστρια, ενώ ο πατέρας του, ο Άουγκουστ Καρλ Φρήντριχ Μπρουχ, ήταν δικηγόρος και μετέπειτα αντιπρόεδρος της αστυνομίας της πόλεως. Ο Μαξ είχε μία αδελφή, τη Ματίλντε («Τιλ»). Πήρε την πρώτη του μουσική εκπαίδευση από τον συνθέτη και πιανίστα Φέρντιναντ Χίλερ. Ο Βοημός συνθέτης και βιρτουόζος του πιάνου Ίγκνατς Μόσελες είχε αναγνωρίσει από νωρίς την ικανότητα του Μπρουχ.

Λέγεται ότι ο Μπρουχ συνέθεσε το πρώτο μουσικό έργο του σε ηλικία εννέα ετών: ήταν ένα τραγούδι για τα γενέθλια της μητέρας του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Γιάννης Βαρνάβας

Ο **Γιάννης Βαρνάβας** είναι Έλληνας μουσικός και τραγουδιστής, γνωστός κυρίως ως μέλος του συγκροτήματος **[[Locomondo]]**, ενός από τα πιο επιτυχημένα reggae–ska–latin σχήματα στην Ελλάδα. Η καλλιτεχνική του ταυτότητα συνδυάζει στοιχεία της παγκόσμιας world μουσικής με ελληνικές παραδοσιακές επιρροές.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιάννης Βαρνάβας μεγάλωσε σε μουσικό περιβάλλον και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική, με κύρια όργανα την κιθάρα και τη φωνή. Σπούδασε θεωρία μουσικής και ηχοληψία, και συμμετείχε ενεργά σε διάφορα μουσικά σχήματα πριν την ένταξή του στους **Locomondo**.

## Locomondo
Το συγκρότημα **[[Locomondo]]** ιδρύθηκε το 2003 και συνδυάζει reggae, ska, latin και ελληνικά παραδοσιακά στοιχεία. Ο Βαρνάβας αποτελεί βασικό μέλος του σχήματος, συμμετέχοντας ως τραγουδιστής και κιθαρίστας, με χαρακτηριστική σκηνική παρουσία και ενεργό ρόλο στη σύνθεση και την ενορχήστρωση.

Το 2005, οι **[[Locomondo]]** ταξίδεψαν στην Τζαμάικα και ηχογράφησαν το άλμπουμ *12 μέρες στην Τζαμάικα* στο θρυλικό στούντιο **Tuff Gong**, με παραγωγό τον **Stephen Stewart**, γνωστό από τη συνεργασία του με τον **[[Μπομπ Μάρλεϊ|Bob Marley]]**. Ο Βαρνάβας συμμετείχε ενεργά τόσο στην παραγωγή όσο και στις φωνητικές και οργανικές ερμηνείες του δίσκου.

## Μουσικό ύφος
Ο μουσικός χαρακτήρας του Γιάννη Βαρνάβα συνδυάζει ρυθμική ενέργεια, πολυμορφία και δημιουργικότητα. Η συμβολή του στο ύφος των **[[Locomondo]]** είναι καθοριστική, καθώς συμμετέχει τόσο στη σύνθεση όσο και στην εκτέλεση κομματιών με έντονο ρυθμικό και μελωδικό περιεχόμενο. Έχει συνεισφέρει σε μεγάλες επιτυχίες όπως το «Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα», «80s» και «Frangosyriani».

## Δισκογραφία (με τους [[Locomondo]])
* *[[Locomondo]]* (2004)
* *12 Μέρες στην Τζαμάικα* (2005)
* *Me Wanna Dance* (2007)
* *[[Locomondo]] Live!* (2010)
* *Οδύσσεια* (2013)
* *[[Locomondo]] Best Of* (2015)
* *Star* (2021)

## Προσωπική ζωή
Ο Γιάννης Βαρνάβας ζει στην Αθήνα και συνεχίζει να δραστηριοποιείται ενεργά στη μουσική σκηνή, τόσο με το συγκρότημα όσο και σε ανεξάρτητα projects. Είναι γνωστός για τη θετική του στάση, το ενδιαφέρον του για κοινωνικά ζητήματα και τη διαχρονική του αγάπη για τη ζωντανή μουσική.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Locomondo
* Locomondo στο YouTube
* https://www.youtube.com/watch?v=NadEJkjzMOc

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Απόλντα

Η **Απόλντα** (γερμ. *Apolda*) είναι πόλη στην κεντρική Θουριγγία της Γερμανίας, ευρισκόμενη στο κέντρο του τριγώνου Βαϊμάρης–Ιένας–Νάουμπουργκ, κοντά στον ποταμό Ιλμ. Ο πληθυσμός της στα τέλη του 2022 ήταν 23.072 κάτοικοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Απολντα
Κτήριο Ομίλου «Ορφεύς» (Σέρρες)

Το Κτήριο του «**Ορφέα**» είναι το κτήριο που στεγάζει τον Όμιλο Ορφέα Σερρών.

Το 1994, το κτήριο χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο, εντασσόμενο στον Διαρκή Κατάλογο Κηρυγμένων Αρχαιολογικών Χώρων και Μνημείων της Ελλάδος ως «*άρρηκτα συνδεδεμένο με την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης και τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής*».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Νορντχάουζεν

Το **Νορντχάουζεν** (γερμανικά: *Nordhausen*) είναι πόλη στη Θουριγγία, Γερμανία. Είναι πρωτεύουσα της επαρχίας (κράις) Νορντχάουζεν, στα βόρεια του κρατιδίου. Ο πληθυσμός του 2024 ήταν 40.767 κάτοικοι. 

## Γεωγραφία
Το Νορντχάουζεν είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Τσόργκε, στο δυτικό άκρο της πεδιάδας Γκόλντεν Άουε και στους πρόποδες των ορέων Χαρτς. Βρίσκεται  60 χιλιόμετρα βόρεια της Ερφούρτης, 80 χιλιόμετρα δυτικά του Χάλλε, 85 χιλιόμετρα νότια του Μπράουνσβαϊγκ και 60 χιλιόμετρα ανατολικά του Γκέτιγκεν.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μνεία στη πόλη χρονολογείται από το 927, όταν είχε βασιλικό κάστρο. Ένα μοναστήρι ιδρύθηκε εδώ το 962. Καταστράφηκε από τον Ερρίκο τον Λέοντα, δούκα της Σαξονίας, το 1180, αλλά σύντομα ξαναχτίστηκε και έγινε ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη το 1253. Σε αυτό και τον επόμενο αιώνα, αρκετές διαιρέσεις και άλλες συνελεύσεις πραγματοποιήθηκαν εδώ. Ο προστάτης (Φογτ) της πόλης ήταν ο εκλέκτορας της Σαξονίας και αργότερα για λίγα χρόνια (1702-1715) ο εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Η Νόρντχαουζεν αποδέχτηκε τις μεταρρυθμιστικές διδασκαλίες το 1522. Προσαρτήθηκε από την Πρωσία το 1803 και ξανά το 1815, ανήκοντας εν τω μεταξύ στο βασίλειο της Βεστφαλίας. 

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κοντά στην πόλη βρισκόταν το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μίτελμπαου-Ντόρα, με περίπου 60.000 κρατούμενους οι οποίοι κατασκεύαζαν τους πυραύλους V-2 σε σήραγγες κάτω από τον λόφο Κόνσταϊν. Η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά κατά τη διάρκεια του πολέμου, με αποτέλεσμα περίπου 75% της πόλης να καταστραφεί.

## Αξιοθέατα
Παρά τις καταστροφές που υπέστη η πόλη κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ κάποια παλιά κτίρια σώζονται, όπως το δημαρχείο, του 17ου αιώνα, με το δρύινο άγαλμα του Ρόλαντ (1717), σύμβολο της πολιτικής ελευθερίας, ο υστερογοτθικός καθεδρικός ναός με τη ρωμανική κρύπτη και η εκκλησία του Αγίου Βλάσιου, η οποία περιλαμβάνει έργα του Λούκας Κράναχ του Πρεσβύτερου και του Λούκας Κράναχ του Νεότερου. Ένας σιδηρόδρομος στενού εύρους συνδέει τη πόλη με τουριστικούς προορισμούς στα όρη Χαρτς.

## Οικονομία
Η πόλη είναι γνωστή για τις ζυθοποιίες και τα αποστακτήριά της. Στην πόλη παράγεται το απόσταγμα Κορν, το οποίο μοιάζει με ουίσκι. Άλλες βιομηχανίες περιλαμβάνουν την παραγωγή μασόμενου καπνού, μηχανημάτων, εργαλείων και μεταγωγικού εξοπλισμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Year Zero (τραγούδι)

Το **Year Zero** είναι ένα τραγούδι του Σοηδικού rock συγκροτήματος Ghost, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους *[[Infestissumam]]*, του 2013. Για την προώθησή του κυκλοφόρησε, το ίδιο έτος, και σε single, αλλά και σε βίντεο κλιπ, σκηνοθετημένο από τον Αμίρ Τσαμντίν,  το οποίο ονομάστηκε καλύτερο metal βίντεο κλιπ από το Loudwire για το 2013. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Μάρτιν Πέρσνερ και τον Τόμπιας Φόργκε. Το single, έγινε χρυσό στα σουηδικά charts. To κομμάτι έγινε viral το 2022, αφού χρήστες του TikTok, χρησιμοποιούσαν τη χαρακτηριστική και ατμοσφαιρική του εισαγωγή (*Belial Behemoth Beelzebub ...*) προσπαθώντας να αποδόσουν εκφράσεις ζώων σε άγρια κατάσταση με χιουμοριστικό ύφος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Music Video στο Vevo
*

Κατηγορία:Τραγούδια του 2012
Κατηγορία:Singles του 2013
Κατηγορία:Τραγούδια των Ghost (συγκρότημα)
Cirice

Το **Cirice** (προφορά: /səˈriːs/ sə-REES, Παλιά αγγλικά: [ˈtʃiritʃe]; 'εκκλησία') είναι ένα τραγούδι του Σουηδικό rock συγκροτήματος Ghost, που συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους *[[Meliora (αλμπουμ)|Meliora]]*, του 2015. Το τραγούδι, για την προώθηση του δίσκου, κυκλοφόρησε και ως single το πρώτο από αυτόν, καθώς επίσης και σε βίντεο κλιπ σκηνοθετημένο από τον Roboshobo, το οποίο είναι εμπνευσμένο ελαφρώς από την ταινία *[[Κάρι, Έκρηξη Οργής (ταινία, 1976)|Κάρι, Έκρηξη Οργής]]*, του 1976. Πρόκειται για ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του σχήματος, καταφέρνοντας να φτάσει στο νούμερο 4 των αμερικανικών *Mainstream Rock ([[Billboard]])*.  Το single έγινε χρυσό σε Κανάδα, Ηνωμένες Πολιτείες και Σουηδία. Το τραγούδι κέρδισε και Grammy Award το 2016 στην κατηγορία Καλύτερης Metal Ερμηνείας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Τραγούδια του 2015
Κατηγορία:Singles του 2015
Κατηγορία:Τραγούδια των Ghost (συγκρότημα)
Μπέρνμπουργκ

Το **Μπέρνμπουργκ** (γερμανικά: *Bernburg*) είναι πόλη στη Σαξονία-Άνχαλτ, Γερμανία. Είναι πρωτεύουσα του νομού Σαλτσλαντκράις. Το 2024 είχε 	30.992 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Ζάαλε, στο σημείο που συμβάλλει με τον Βίππερ, νότια του Μαγδεμβούργου και βορειοδυτικά του Χάλλε.

Η παλαιότερη μνεία στην πόλη χρονολογείται από το 961. Ένα κάστρο κτίστηκε στο Μπέργκσταντ από τον Όθωνα Γ΄. Η πόλη άκμασε καθώς βρισκόταν επί μιας μεσαιωνικής εμπορικής οδού. Ήταν πρωτεύουσα του δουκάτου του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ από το 1251 μέχρι το 1468 και από το 1603 μέχρι το 1863. Αρχικά το Μπέρνμπουργκ αποτελούταν από δύο ξεχωριστούς δήμους, οι οποίοι απέκτησαν δικαιώματα πόλης το 1311 και ενοποιήθηκαν το 1561. Το Μπέργκσταντ, στο λοφώδες τμήμα, απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1457 και ενώθηκε με το Μπέργκσταντ το 1825. Ο πρίγκιπας Φρειδερίκος Αλβέρτος μετέφερε το δουκικό παλάτι στο Μπάλενστεντ το 1765. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η ψυχιατρική κλινική του Μπέρνμπουργκ μετατράπηκε σε κέντρο ευθανασίας.

Στην πόλη βρίσκονται σημαντικά αποθέματα ποτάσας και ορυκτού αλατιού καθώς και διάφορες βιοτεχνίες ελαφριάς βιομηχανίας. Σώζεται το αναγεννησιακού ρυθμού κάστρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σαξονίας-Άνχαλτ
Ταρχούντασσα

Η **Ταρχούντασσα** (𒀭𒅎𒋫𒀸𒊭 — χεττιτικά: Tarḫuntašša) ήταν πόλη της Εποχής του Χαλκού στη νοτιοκεντρική Μικρά Ασία (σημερινή Τουρκία). Η ακριβής της τοποθεσία παραμένει άγνωστη, αν και έχουν προταθεί αρκετές πιθανές τοποθεσίες από αρχαιολόγους, όπως κοντά στα Λάρανδα (σημερινό Καραμάν) ή στα νότια της περιοχής του Ικονίου.

Η Ταρχούντασσα αποτέλεσε για ένα διάστημα πρωτεύουσα της Χεττιτικής Αυτοκρατορίας, πιθανώς κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μουβατάλι Β΄, όταν η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από τη Χαττούσα για στρατηγικούς ή θρησκευτικούς λόγους. Μετά την περίοδο αυτήν, η πόλη εξελίχθηκε σε περιφερειακή δύναμη με ημιανεξάρτητο βασίλειο.

Το βασίλειο της Ταρχούντασσας, το οποίο έφερε το ίδιο όνομα με την πόλη, είναι γνωστό από κείμενα όπως η λεγόμενη «επιστολή της Ταρχούντασσας», καθώς και από διπλωματικές αναφορές σε συμφωνίες μεταξύ των Χετταίων και άλλων δυνάμεων της εποχής. Τα προσεγγιστικά του σύνορα έχουν ανασυντεθεί από αρχαία κείμενα και φαίνεται πως περιλάμβαναν τμήματα της Κιλικίας  και της νότιας Καππαδοκίας.

Η πόλη πιθανότατα πήρε το όνομά της από τον θεό Ταρχούντα, τον κύριο θεό της καταιγίδας στο πανθεόν των Χετταίων. Παρόλο που η ακριβής θέση της δεν έχει ακόμη εντοπιστεί, η Ταρχούντασσα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες πόλεις-κράτη της ύστερης Εποχής του Χαλκού στην Μικρά Ασία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις