open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρηίθοος

Ο **Αρηίθοος** αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, ως βασιλιάς της Άρνης, πατέρας του Μενέσθιου, και άνδρας της Φυλομέδουσας. Από μία διήγηση του Νέστορα πληροφορούμαστε ότι δε μαχόταν με ακόντιο ή τόξο, αλλά επιτίθονταν στις εχθρικές φάλαγγες με ένα σιδερένιο ρόπαλο το οποίο του είχε χαρίσει ο Άρης. Τον Αρηίσθοο σκότωσε με δόλο ο Λυκούργος και τον έγδυσε από τα όπλα του, τα οποία στη συνέχεια χάρισε στον Ερευθαλίωνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιλιάδα
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Βοιωτίας
Φυλομέδουσα

Η **Φυλομέδουσα** αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, ως μητέρα του Μενέσθιου, γυναίκα του Αρηιθόου και βασίλισσα της Άρνης. Χαρακτηρίζεται με το επίθετο *[[βοώπις]]* που σημαίνει «αυτή που έχει μεγάλα μάτια» (μάτια σαν του βοδιού, όμορφα μάτια).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιλιάδα
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2010

Το **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2010** (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 2010) ήταν το 19ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Ξεκίνησε στις 12 Μαρτίου του 2010 και ολοκληρώθηκε στις 29 Νοεμβρίου. Πρωταθλήτρια στέφθηκε η ομάδα της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

## Ξένοι
Η κάθε ομάδα δικαιούται να παρατάσσει στο γήπεδο 6 ξένους. Ξένος θεωρείται ο ποδοσφαιριστής ο οποίος δεν έχει ρωσικό διαβατήριο. Αν και η ΡΠΟ. πρότεινε να θεωρηθεί ότι ξένος είναι αυτός που δεν έχει δικαίωμα να παίζει για την Εθνική Ρωσίας, το κύριο Συμβούλιο της ΡΠΟ αποφάσισε, τελικά, να μην αλλάξει τον κανόνα.

## Θέσεις ομάδων
Σε περίπτωση ισοβαθμίας, θα αποφασιστεί η τελική θέση των ομάδων με βάση αυτά:

*Τον αριθμό νικών σε όλους τους αγώνες.
*Τα αποτελέσματα των αναμεταξύ τους αγώνων (αριθμός τερμάτων, αριθμός βαθμών, διαφορά τερμάτων υπέρ και κατά, αριθμός τερμάτων στον εκτός έδρας αγώνα)
*Τη διαφορά τερμάτων υπέρ και κατά σε όλους τους αγώνες.
*Τον αριθμό τερμάτων υπέρ σε όλους τους εκτός έδρας αγώνες.

## Ομάδες
Στις 16 Φεβρουαρίου 2010, η ΦΚ Μόσχας ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσεια από το Πρωτάθλημα Ρωσίας, αφού ο νέος χορηγός της ομάδας, Νορίλσκι Νίκελ, αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει την εμφάνιση της ομάδας στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Για αυτό, και τη θέση της πήρε η Αλάνια Βλαντικαφκάς.

## Βαθμολογικός πίνακας

## Αποτελέσματα αγώνων

## Καλύτεροι σκόρερ

* με πέναλτι.

## Ρεκόρ του πρωταθλήματος

* **Η μεγαλύτερη νίκη των γηπεδούχων (+5):**
** 25/09/2010 «Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης» - «Σατούρν Ράμενσκ» 6:1
** 14/11/2010 «Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης» - «ΦΚ Ροστόφ-στο-Ντον» 5:0
* **Η μεγαλύτερη νίκη των φιλοξενούμενων (-3):**
** 24/04/2010 «Σιμπίρ Νοβοσιμπίρσκ» - «ΤΣΣΚΑ Μόσχας» 1:4
** 18/07/2010 «Τομ Τόμσκ» - «Ανζί Μαχατσκαλά» 1:4
** 29/08/2010 «Λοκομοτίβ Μόσχας» - «Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης» 0:3
** 26/09/2010 «Τομ Τόμσκ» - «ΤΣΣΚΑ Μόσχας» 0:3
** 26/09/2010 «Ντιναμό Μόσχας» - «Σπαρτάκ Νάλτσικ» 0:3
** 17/10/2010 «Τέρεκ Γκρόζνυ» - «ΤΣΣΚΑ Μόσχας» 0:3
** 07/11/2010 «Σιμπίρ Νοβοσιμπίρσκ» - «Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης» 2:5
* **Περισσότερα τέρματα σε ένα αγώνα (8):**
** 21/07/2010 «Σπαρτάκ Μόσχας» - «Σιμπίρ Νοβοσιμπίρσκ» 5:3

## Συνθέσεις ομάδων

## Φανέλες ομάδων

## Βραβεία

## Συμμετέχοντες στο [[Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010]] στη [[Νότια Αφρική]]

## Παραπομπές


## Άλλες πηγές
* Κανονισμοί του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2010 (Ρωσικά)
* Πρωτάθλημα Ρωσίας (Ρωσικά)
* ΡΠΟ (Ρωσικά)

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2010
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1976

Το **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1976** ήταν η 5η οργάνωση Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Η διοργανώτρια χώρα ήταν η Γιουγκοσλαβία. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 16 Ιουνίου και 20 Ιουνίου και νικήτρια αναδείχθηκε η εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας νικώντας στον τελικό την Δυτική Γερμανία στην διαδικασία των πέναλτι. Ο κανονικός αγώνας και η παράταση είχαν λήξει 2-2. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι. Στα τελικά  της διοργάνωσης συμμετείχαν τέσσερις ομάδες.

## Συμμετοχές
* 
* 
* 
* 

## Στάδια



## Αποτελέσματα

### Ημιτελικά

----

### Μικρός τελικός

### Τελικός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*Euro 1976 - Γιουγκοσλαβία

Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1976
Γεώργιος Πραΐδης

Ο **Γεώργιος Πραΐδης** ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1791 στα Μουδανιά της Βιθυνίας. Ο πατέρας του ήταν από τη Μακεδονία και η μητέρα του ήταν ντόπια. Μυήθηκε στα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας πριν την Ελληνική επανάσταση και κατέβηκε στο Μεσολόγγι το Ιούλιο του 1821 μαζί με τον Μαυροκορδάτο από την Ευρώπη.

Τον Νοέμβριο του 1821 έγινε μέλος της Γερουσίας της Δυτικής Ελλάδας και εκλέχτηκε αντιπρόεδρος. Ένα χρόνο αργότερα έγινε μέλος του γενικού Φροντιστηρίου της Δυτικής Ελλάδας υπό του Μαυροκορδάτου. Πήρε μέρος στην Συνέλευση του Άστρους και διεύθυνε το γραφείο του Εκτελεστικού της πρώτης κυβερνήσεως της Ελλάδας. 

Απεβίωσε το 1873 στην Αθήνα.

## Πηγές
* Γεώργιος Πραΐδης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Μουδανιά
Π
Π
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Αμβρόσιος Σκαραμαγκάς

Ο **Αμβρόσιος Σκαραμαγκάς** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1790. Ανατράφηκε με πολλή επιμέλεια και πήγε στη φημισμένη σχολή του νησιού του, όπου δίδασκε ο Αθανάσιος Πάριος.

Με την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης είδε τον πατέρα, τον θείο και τον γαμπρό του να σκοτώνονται από τους Τούρκους. Συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν μαζί με τους προκρίτους και με τον μητροπολίτη Πλάτωνα, και απαγχονίστηκαν όλοι στις 23 Απριλίου του 1822 κατά την άλωση του νησιού.

Ο Αμβρόσιος διασώθηκε καταφεύγοντας στη Σύρο και εγκαταστάθηκε στην Ερμούπολη.

Έλαβε μέρος ενεργό στην Ελληνικό αγώνα και συνέφερε και οικονομικά μαζί με τους άλλους Ερμουπολίτες, κάνοντας δωρεές για την προμήθευση των απαραίτητων αγαθών.

Υπήρξε μέλος της τελευταίας εθνικής Συνέλευσης.

Επιδόθηκε με το εμπόριο και εγκαταστάθηκε ησυχάζοντας στην Αθήνα και τον Πειραιά, όπου απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1864.
## Πηγές
* Αμβρόσιος Σκαραμαγκάς βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Αναστάσιος Ρομπότσης

Ο πυρπολητής **Αναστάσιος Ρομπότσης** ή **Ρομπότζης** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1800. Μπήκε στο ναυτικό ως απλός ναύτης (μούτσος). Η έναρξη της επανάστασης τον βρήκε ναύτη σε εμπορικό πλοίο που μεταβλήθηκε σε πολεμικό μαζί με όλα τα άλλα πλοία της Ύδρας. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες στην ξηρά και στις ναυμαχίες, και διακρίθηκε για την ανδρεία του. Ο Ναύαρχος Μιαούλης τον αναφέρει επαινετικά στο ημερολόγιό του. Αργότερα έγινε αξιωματικός του πληρώματος της ναυαρχίδας «Ελλάς», και αργότερα πλοίαρχος. 
## Πηγές
* Αναστάσιος Ρομπότσης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1972

Το **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1972** ήταν η 4η οργάνωση Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Η διοργανώτρια χώρα ήταν το Βέλγιο. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 14 Ιουνίου και 18 Ιουνίου και νικήτρια αναδείχθηκε η εθνική ομάδα της Δυτική Γερμανίας νικώντας στον τελικό την Σοβιετική Ένωση  με σκορ 3-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες. Στα τελικά  της διοργάνωσης συμμετείχαν τέσσερις ομάδες.

## Συμμετοχές
* 
* 
* 
* 

## Στάδια



## Αποτελέσματα

### Ημιτελικά

----

### Μικρός τελικός

### Τελικός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*Euro 1972 - Βέλγιο

Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1972
Αλέξανδρος Σούτσος

Με το ονοματεπώνυμο **Αλέξανδρος Σούτσος** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Ο Αλέξανδρος Μ. Σούτσος (1781 - 1807), μέγας διερμηνέας της Υψηλής Πύλης.
* Ο Αλέξανδρος Ν. Σούτσος (1758-1821), δραγουμάνος του στόλου, μέγας διερμηνέας της Υψηλής Πύλης και ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας. 
* Ο Αλέξανδρος Κ. Σούτσος (1803- 1868), Φαναριώτης ρομαντικός πεζογράφος, σατιρικός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας της Α' Αθηναϊκής Σχολής. 

## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Σούτσου
Χαράλαμπος Χριστόπουλος

Ο **Χαράλαμπος Χριστόπουλος** (Ανδρίτσαινα Ολυμπίας, πιθανώς το 1809 - Αθήνα, 8 Απριλίου 1871) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, βουλευτής και έξι φορές υπουργός στην περίοδο 1855-1870.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα, πρωτεύουσα της επαρχίας Ολυμπίας, του νομού Μεσσηνίας. Άλλες πηγές δίνουν ημερομηνία γεννήσεώς του το 1809, το 1814, το 1815 ή το 1819 σύμφωνα με τον Γεώργιο Κορνούτο, χωρίς να είναι δυνατόν να εντοπιστεί με ακρίβεια από τα υπάρχοντα στοιχεία. Αναφέρεται όμως ότι οι φίλοι του καθηγητές που τον προέπεμψαν, έδωσαν την ημερομηνία 1809. Η οικογένειά του είχε επαναστατήσει και το 1769 εναντίον των Τούρκων.

Πατέρας του ήταν ο Χρήστος Χριστόπουλος ή Χρηστόπουλος και αναφέρεται ότι ο Χαράλαμπος ήταν ο τελευταίος του γιος, αδελφός του στρατηγού Τζαννέτου Χριστόπουλου. Μητέρα του ήταν η Αγγελική Τζαννέτου (το γένος Νικολή Τζαννέτου), η οποία ήταν αδελφή του ιδρυτή της Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας, Κωνσταντίνου Νικολόπουλου.

Πήγε σχολείο στην Αίγινα και παρακολούθησε μαθήματα ως ακροατής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά. Επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1850 και εκλέχθηκε βουλευτής Ολυμπίας.

Έγινε Υπουργός των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως το 1855 μέχρι το 1859 (Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1855, Κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη 1857), οπότε και παραιτήθηκε. Ξανά έγινε Υπουργός το 1861 Εσωτερικών στην ίδια κυβέρνηση και ξανά παραιτήθηκε μετά από ένα χρόνο. Εκλέχτηκε ξανά βουλευτής της επαρχίας Ολυμπίας στις βουλευτικές εκλογές του 1865 και ξανά υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου τον Μάρτιο του 1866, Υπουργός επί των Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη το 1865 και επί των εξωτερικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου του 1870.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 1871. Η κηδεία του έγινε στο Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών (τη Μητρόπολη) παρουσία του βασιλιά και της βασίλισσας, με παρουσία πολλών πολιτικών και του διπλωματικού σώματος, με τιμές εν ενεργεία υπουργού Εξωτερικών. Επικήδειοι λόγοι εκφωνήθηκαν από τους φίλους του καθηγητές Ν.Ι. Σαρίπολο (στην εκκλησία) και Εμμανουήλ Κόκκινο στο νεκροταφείο. Προ του τάφου επικήδειο εκφώνησε και ο πρωθυπουργός. Προς τιμήν του Χριστόπουλου, δόθηκε το όνομά του σε μικρό δρόμο στο κέντρο της Αθήνας, μεταξύ των οδών Μητροπόλεως και Ερμού, πολύ κοντά στην Καπνικαρέα, πιθανόν εκεί που κατοικούσε..

## Πηγές
* Χαράλαμπος Χριστόπουλος βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* Λήμμα Χριστόπουλος Χαράλαμπος, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, Αθήνα, 1931
* Κωστής Αιλιανός, *Χαράλαμπος Χρ. Χριστόπουλος, υπουργός εξωτερικών, τρεις ημέρες, τέσσερεις μήνες... 1865, 1870-1871*, Νέα Εστία, έτος 88, τόμος 176, τεύχος 1863, Σεπτ. 2014, σελ. 121-144
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Χ
Δημήτριος Αντωνόπουλος (πολιτικός)

Ο **Δημήτριος Αντωνόπουλος** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του *Ιωάννη Αντωνόπουλου*, στο επάγγελμα αναφέρεται μπακάλης και προεπαναστατικά πρόκριτος της πόλης. Το 1822 αναφέρεται ότι πρόσφερε 5.000 γρόσια στη Πελοποννησιακή Γερουσία για τον απελευθερωτικό αγώνα, χρημάτισε πληρεξούσιος Πατρών στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827. Μετά την απελευθέρωση από το 1829 έως το 1831 εκλέχτηκε Δημογέροντας Πατρών που στην ουσία ήταν ο δήμαρχος της πόλης. 

Γιοί του ήταν οι Αντώνιος δήμαρχος Πατρέων και Ιωάννης επίσης δήμαρχος Πατρέων, βουλευτής και υπουργός. Εγγονός του ο βουλευτής Πίνδαρος Αντωνόπουλος, γιος του Ιωάννη.

## Πηγές
*Κώστα Τριανταφύλλου, *Ιστορικό λεξικό των Πατρών*, Εκ του τυπογραφείου Π. Κούλη, Πάτρα 1995, τόμος Α΄.

Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ιωάννης Δαμιανός (πολιτικός)

Ο **Ιωάννης Δαμιανός** (1813-28 Νοεμβρίου 1860) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός του 19ου αιώνα, βουλευτής και υπουργός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1813. Σχολείο πήγε στο Λύκειο της Αίγινας. Σπούδασε νομικά και ακολούθησε δικαστική και δικηγορική σταδιοδρομία. 

Εκλέχτηκε αντιπρόσωπος της Ύδρας στην Εθνική Συνέλευση το 1843 και χρημάτισε εισηγητής του σχεδίου του συντάγματος. 

Εκλέχθηκε Βουλευτής και το 1851 έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης θέση από την οποία υπηρέτησε δέκα μήνες στην Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 1860. Εγγονοί του ήταν οι Ιωάννης Δαμιανός και Κωνσταντίνος Δαμιανός.

## Πηγές
* Ιωάννης Δαμιανός βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Μάχη της Θεσσαλονίκης (1821)

Η **Μάχη της Θεσσαλονίκης** ήταν μάχη των Ελλήνων κατά των Οθωμανών, στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

## Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο επαναστατικός στρατός των Ελλήνων υπό τον καπετάν Χάψα προελαύνει ήδη από τις 17 Μαΐου του 1821 και απελευθερώνει διαδοχικά πολλές πόλεις και κωμοπόλεις της Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης. Έτσι με αφετηρία το Άγιο Όρος, προχωρά σε Ιερισσό, Αρναία, Βασιλικά και Θέρμη (Σέδες). Στο μεταξύ, ο αρχικός στρατός των 2.000 ανδρών ενισχύεται από σώματα επαναστατών του Πολυγύρου, του Βάβδου και άλλων περιοχών. Ο τελικός στόχος των επαναστατών είναι η Θεσσαλονίκη.

## Η πορεία της μάχης
Οι Οθωμανοί δεν είχαν ισχυρή δύναμη εντός της Θεσσαλονίκης, καθώς πολλές δυνάμεις είχαν κινηθεί ήδη προς τον Όλυμπο και τη Νότια Ελλάδα. Επίσης ο Μπαϊράμ Πασάς της Θεσσαλονίκης προσπαθεί να εξουδετερώσει τις δυνάμεις του Εμμανουήλ Παππά στην Νέα Απολλωνία, ώστε να διευκολύνει την επικείμενη διέλευση του Δράμαλη που ερχόταν για να συνδράμει τις Οθωμανικές δυνάμεις. Ο Αχμέτ μπέης είχε προστρέξει από τα Γιαννιτσά, προκειμένου να αναλάβει την υπεράσπιση της πόλης με το ιππικό του. Τελικά η μάχη διεξάχθηκε μεταξύ Θέρμης και Θεσσαλονίκης με πιθανότερο τόπο τη σημερινή Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή. Οι Οθωμανικές δυνάμεις ηττήθηκαν κατά κράτος και τράπηκαν σε άτακτη φυγή.

## Συνέπεια της μάχης
Η Μάχη της Θεσσαλονίκης αναπτέρωσε το ηθικό των επαναστατών που πίστεψαν προς στιγμή, ότι θα μπορέσουν να απελευθερώσουν τη Θεσσαλονίκη. Θα ήταν το σφοδρότερο κτύπημα για το Οθωμανικό κράτος. Οι συγκυρίες όμως δεν ευνόησαν τις εξελίξεις. Στο μεταξύ ο Μπαϊράμ Πασάς είχε κατατροπώσει τον Εμμανουήλ Παππά στην Απολλωνία και είχε επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη. Η άφιξή του συνοδεύθηκε με γενική επιστράτευση και συγκεντρώθηκε στρατός 35.000 ανδρών (30.000 πεζοί και 5.000 ιππείς). Στο άκουσμα αυτών των νέων, ο καπετάν Χάψας απογοητεύθηκε. Παραγματοποιήθηκε έκτακτο πολεμικό συμβούλιο των οπλαρχηγών, όπου αποφασίσθηκε η ματαίωση των σχεδίων και η σταδιακή οπισθοχώρηση.

## Δείτε επίσης
* Μάχη των Βασιλικών Θεσσαλονίκης
* Μάχη της Ρεντίνας
* Σταμάτιος Κάψας

Θεσσαλονικη
Μάχη
Κωνσταντίνος Λώρης

Ο **Κωνσταντίνος Λώρης** (1837-1886) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και επαναστάτης του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λώρης γεννήθηκε το 1837 στο Προμύρι του Πηλίου, όταν αυτό ήταν ακόμη υπό τουρκική κυριαρχία. Μετά το 1854 κατετάγη εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ταγματάρχη. Έλαβε μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1866 και αργότερα στην αντίστοιχη Θεσσαλική του 1878, κατά την οποία διετέλεσε υπαρχηγός των επαναστατικών δυνάμεων στη μάχη της Μακρινίτσας. 

Το 1885 ο Λώρης τοποθετήθηκε διοικητής του 5ου Τάγματος Ευζώνων. Την 11η Μαΐου του 1886, τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη της Κούτρας, μιας από τις συμπλοκές που σημειώθηκαν εκείνο το έτος μεταξύ των ελληνικών και των τουρκικών δυνάμεων στην τότε συνοριακή γραμμή των δύο κρατών στη Θεσσαλία. Ακολούθως, μεταφέρθηκε βαριά τραυματισμένος στο γειτονικό Ζάρκο, όπου και εξέπνευσε στις 18 Μαΐου. 

Παράλληλα, το 5ο Τάγμα διαλύθηκε, καθώς μετά την αναγκαστική αντικατάσταση του Λώρη, οι περισσότεροι στρατιώτες αιχμαλωτίστηκαν με δόλο από τους Τούρκους ενώ ήταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών για ανακωχή.

## Μεταθανάτιες τιμές
Η κηδεία του Λώρη πραγματοποιήθηκε με κάθε επισημότητα στη Λάρισα, ενώ το επόμενο έτος το όνομά του δόθηκε στη μετέπειτα Πλατεία Εθνάρχου Μακαρίου (γνωστή κυρίως ως Ταχυδρομείου) της πόλης. Επιπλέον, το όνομα του Λώρη έχει δοθεί και σε οδούς διαφόρων περιοχών της Ελλάδας. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κωνσταντίνος Λώρης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Έλληνες επαναστάτες
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869)
Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλίας
Ηρακλής Γιαταγάνας

Ο **Ηρακλής Γιαταγάνας** ήταν Έλληνας εθνικός αγωνιστής. Πήρε μέρος στους απελευθερωτικούς αγώνες από το 1878 ως το 1886.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πήρε μέρος στην επανάσταση της Θεσσαλίας το 1878 και διέπρεψε στην μάχη της Σέκλιζας, κατά την οποία μάλιστα αιχμαλώτισε την τούρκικη σημαία.

Μετά την μάχη τιμήθηκε για τον ηρωισμό του. Επειδή όμως δεν θέλησε να δεχτεί καμιά άλλη αμοιβή, διορίστηκε τελωνοφύλακας. Παραιτήθηκε μετά από λίγο, και ξανά κατατάχτηκε στα Τάγματα Ευζώνων. 

Βρέθηκε από την αρχή της επιστράτευσης στα Θεσσαλικά σύνορα πρόθυμος να πάρει μέρος στον πόλεμο. Βλέποντας τον αξιωματικό Δημητρακόπουλο να πέφτει, άρπαξε το ξίφος του και όρμησε στο μέσο των εχθρών. Έπεσε στην μάχη του Προφήτη Ηλία στις 10 Μαΐου 1886.

Αδελφός του ήταν ο επιλοχίας των ευζώνων Μιλτιάδης. 

## Πηγές
* Ηρακλής Γιαταγάνας βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες οπλίτες
Όθων Κακλαμάνος

Ο **Όθων Κακλαμάνος** (1846 - 1886) ήταν Έλληνας αγωνιστής. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Βυτίνα το 1846. Η καταγωγή του ήταν από ηρωική οικογένεια. Ο πατέρας του υπήρξε υπασπιστής του στρατάρχη Καραϊσκάκη. Είχε χάσει το δεξί χέρι του στην μάχη, αλλά συνέχισε να πολεμάει με το αριστερό. 

Ο Όθων Κακλαμάνος έπεσε πολεμώντας στην μάχη της Γκριτσόβαλης στο Δρεπάνι Θεσσαλίας το 1886.

## Πηγές
* Όθων Κακλαμάνος βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Δημήτριος Δημητρέσσας

Ο **Δημήτριος Δημητρέσσας** (1860-1886) ήταν Έλληνας εθνικός αγωνιστής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Φτέρη Φθιώτιδας το 1860. Η καταγωγή του ήταν από φημισμένη ηρωική οικογένεια. Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών εγκατέλειψε το γυμνάσιο για να λάβει μέρος στη μάχη της Θεσσαλίας το 1878 μαζί με τον πατέρα του. Υπό τις διαταγές του οπλαρχηγού Ζουλούμη πήρε μέρος στις μάχες της Σέκλιζας και Χαλαβρέζας, στις οποίες απέδειξε αληθινή τόλμη. Μετά από αυτό κατατάχτηκε στον Ελληνικό στρατό, και μετά από διετή εκπαίδευση στην Σχολή των Υπαξιωματικών αποφοίτησε με βαθμό ανθυπολοχαγού. 

Έπεσε στην μάχη του Προφήτη Ηλία το 1886 και βρέθηκε νεκρός κρατώντας το σπαθί στο δεξί χέρι. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Αλέξανδρος Γαληγάλης

Ο ανθυπολοχαγός **Αλέξανδρος Γαληγάλης** ήταν Έλληνας εθνικός αγωνιστής. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Θείος του ήταν ο γενναίος ταγματάρχης Λώρης. 

Πήρε μέρος στις μάχες της Θεσσαλίας τον Μάιο του 1886. Τραυματίστηκε θανάσιμα και υπέκυψε μετά από λίγες ημέρες στο στρατιωτικό νοσοκομείο.

## Πηγές
* Αλέξανδρος Γαληγάλης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Στρατιωτικός-επέκταση
Νικόλαος Φλογαΐτης

Ο **Νικόλαος Φλογαΐτης** (1799 - 1867) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και δικαστικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Οδησσό το 1799. Ο πατέρας ήταν από το Μαραντοχώρι της Λευκάδας και είχε αποκατασταθεί εκεί για να γλυτώσει από τους διωγμούς. Είχε μυηθεί στα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας και όταν ξεκίνησε η επανάσταση παραιτήθηκε από την υπηρεσία του για να καταταγεί στην Πελοπόννησο. Τιμήθηκε το 1824 με τον βαθμό του Ταγματάρχη. Το 1826 συντέλεσε στον καταρτισμό του Επτανησιακού σώματος και πολέμησε με μεγάλη ανδρεία στην πολιορκία της Ακροπόλεως. Επί Καποδίστρια υπηρέτησε ως πρόεδρος των πρωτοδικών και Αρειοπαγίτης μέχρι το 1844. Έπειτα έγινε πρόεδρος των εφετών στο Ναύπλιο μέχρι το 1862. 

Αρρώστησε το 1862 και αποσύρθηκε στην Χαλκίδα, όπου και απεβίωσε το 1867. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Αγγελή Μελετόπουλου.

## Βιβλιογραφικές Πηγές
* Νικόλαος Φλογαΐτης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1999-2000

Το **πρωτάθλημα της περιόδου 1999-2000**  κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 22η φορά στην ιστορία του. Πρώτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος τερμάτισε ο Ολυμπιακός ο οποίος αποκλείστηκε στα ημιτελικά των Play Off από τον ΠΑΟΚ. Στον τελικό των Play Off επικράτησε ο Παναθηναϊκός του ΠΑΟΚ με 3-0 νίκες. Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν ήταν το Σπόρτιγκ και ο Έσπερος.

## Κανονική Περίοδος
### Βαθμολογία

### Αποτελέσματα
Πηγή: https://www.esake.gr/el/action/EsakeResults?mode=2&idchampionship=0000000E&idteam=&idseason=00000001&series=undefined

## Play Off

### Α' Φάση
Συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5-12 στην κανονική περίοδο.

### Προημιτελικοί
Στη διοργάνωση εισήλθαν οι ομάδες των θέσεων 1-4.

### Θέσεις 5–8

### Ημιτελικοί

### Θέσεις 3–4

### Τελικοί

## Τελική κατάταξη

## Κορυφαίοι αθλητές

## Παραπομπές


## Πηγές
* Επίσημος ιστότοπος του ΕΣΑΚΕ
** Βαθμολογία
** Αποτελέσματα
* Αποτελέσματα και στατιστικά, παλαιότερη έκδοση ιστότοπου του ΕΣΑΚΕ
* Τα Νέα 27-03-2000



Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 1999 2000
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 1999 2000
Καστεγιόν (αποσαφήνιση)

Το **Καστεγιόν** (**Castellón** ή **Castellon**) μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

## Μέρη
*Καστεγιόν δε λα Πλάνα, την πρωτεύουσα της επαρχίας του Καστεγιόν, στην Βαλενθιανή Κοινότητα, στην Ισπανία
*Καστεγιόν (επαρχία), μια επαρχία στη Βαλενθιανή Κοινότητα, στην Ισπανία

## Άνθρωποι
* Φρανθίσκο Καστεγιόν, πρόεδρος της "Δημοκρατικής" Νικαράγουα κατά τον εμφύλιο ποόλεμο του 1854-1856
* Φεντερίκο Καστεγιόν (γεννήθηκε το 1914), έναν Αμερικανό ζωγράφο και εικονογράφο
* Χοσέ Ρίθο Καστεγιόν (γεννήθηκε το 1944), ένας Νικαραγουανός πολιτικός
* Μπλάνκα Καστεγιόν (γεννήθηκε το 1958), μια Νικαραγουανή ποιήτρια

## Πράγματα
* Club Deportivo Castellón, μια Ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα
Ανδρέας Καλίνσκης

Ο **Ανδρέας Καλίνσκης** ή **Άντζεϊ Καλλίνσκι**, όπως ήταν το ονοματεπώνυμό του στην πολωνική γλώσσα, (Πολ.**:** Andrzej Kallinski) (1806 - 1893) ήταν Πολωνολιθουανός την καταγωγή φιλέλληνας, αγωνιστής της Ελληνικής επανάστασης του 1821 και στρατιωτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε, το 1806, στο Βίλνιους της τότε Πολωνίας αλλά ήταν Λιθουανικής καταγωγής. Με την έκρηξη της Ελληνικής επανάστασης ήρθε εθελοντικά στην Ελλάδα και πήρε μέρος σε πολλές μάχες των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων. Αγάπησε τη χώρα, όπου έχαιρε γενικής εκτίμησης. Μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, όπου και πέθανε το 1893. Για μακρό διάστημα υπήρξε ο εξ απορρήτων του βασιλιά Γεωργίου Α΄, αναλαμβάνοντας λεπτές αποστολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Σέκερη, κόρη του Π. Σέκερη. Ο ίδιος εξελλήνισε το ονοματεπώνυμό του σε **Ανδρέας Καλίνσκης**. Ο γνωστότερος απόγονός του ήταν ο Ανδρέας Καλλίνσκης-Ροΐδης, υποστράτηγος.

## Βιβλιογραφικές Παραπομπές


## Πηγές
* Μιλτιάδη Βαρβούνη, *Ιστορικά Θέματα*, τεύχος 23 Νοεμβρίου 2003, άρθρο *Πολωνοί εθελοντές στην Ελληνική Επανάσταση*.
* Κώστα Μ. Σταματόπουλου, ''Οι επιστολές του Πάνου Θ. Κολοκοτρώνη προς τον Ανδρέα Καλίνσκη'', Πρέβεζα, 2020,

Κατηγορία:Πολωνοί αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Λιθουανοί αγωνιστές του 1821
487 Βενετία

Η **Βενετία (Venetia)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,14. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την περιοχή Βένετο και την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βενετίας εκτιμάται σε 63,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 264 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,246 (από δεδομένα του IRAS). Η Βενετία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 17 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βενετια
Κατηγορία:Βενετία
488 Κρέουσα

Η **Κρέουσα (Kreusa)** είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,81. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τους αστρονόμους Μαξ Βολφ και Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη και της έδωσαν το όνομα των ομώνυμων προσώπων της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κρέουσας εκτιμάται σε 150,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 3,54 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,059 (από δεδομένα του IRAS). Η Κρέουσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 16 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κρεουσα
Βρωμιούχο καίσιο

right|thumb|200px|Κρυσταλλική δομή του βρωμιούχου καισίου
Το **βρωμιούχο καίσιο** (αγγλικά *Caesium bromide*) είναι η ανόργανη δυαδική  ιονική χημική ένωση με εμπειρικό τύπο **[[Καίσιο|Cs]][[Βρώμιο|Br]]**. Πιο συγκεκριμένα,  είναι το άλας που προκύπτει από την εξουδετέρωση του υδροβρωμικού οξέος (HBr) από υδροξείδιο του καισίου (CsOH). Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, το χημικά καθαρό βρωμιούχο καίσιο, είναι λευκό στερεό, μη εύφλεκτο, με (κανονικό) σημείο τήξης 636 °C. Διαλύεται γρήγορα στο νερό. Οι κρύσταλλοί του έχουν κυβική κρυσταλλική δομή. 

## Σύνθεση
Μπορεί να παρασκευαστεί με τις ακόλουθες ενέργειες:

α) Εξουδετέρωση:

CsOH(aq) + HBr(aq) → CsBr(aq) + H<sub>2</sub>O(l) 

Cs2(CO3)(aq) + 2HBr(aq) → 2 CsBr(aq) + H2O (l) + CO<sub>2</sub> (g)

β) Άμεση σύνθεση:

2Cs(s) + Br2(g) → 2CsBr(s)

Η άμεση σύνθεση είναι βίαιη αντίδραση και λόγω του κόστους της, δε χρησιμοποιείται συχνά.

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου
Κατηγορία:Ενώσεις καισίου
Ηλίας Κεχαγιάς

Ο **Ηλίας Κεχαγιάς** ήταν Έλληνας επιχειρηματίας της νεοσύστατης Ελλάδας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1810 και καταγόταν από σημαντική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Ευστάθιος, ο οποίος τροφοδότησε τους άνδρες του Ανδρούτσου στο Χάνι της Γραβιάς για να μπορέσουν να κρατήσουν την άμυνα. Ο Ηλίας βρίσκονταν και αυτός εκεί δεκαεξαετής στην ηλικία. 
[μικρογραφία|Άγαλμα του Ηλία Κεχαγιά στο [Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης]]
Ο πατέρας του τον έστειλε στην Τεργέστη για να μορφωθεί. Εκεί έμαθε τα γράμματα και τις ξένες γλώσσες. Με το τέλος της επανάστασης επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Σύρο, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο και τη ναυτιλία. Υπήρξε μέλος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου της "ελληνικής εταιρείας ατμοπλοΐας", ένας εκ των διευθυντών του καταστήματος αυτής στη Σύρο καθώς και διευθυντής της τοπικού πρακτορείου της ασφαλιστικής εταιρείας "Φοίνιξ". Υπήρξε έμπιστος της Εθνικής Τράπεζας καθώς ήταν ξάδερφος του Ευθύμιου Κεχαγιά, οι σχέσεις τους όμως επήλθαν σε τέλμα το 1861. Ο βασιλιάς Όθων, του απένειμε αυτοπροσώπως κατά τη μετάβαση του στη Σύρο το παράσημο του Σταυρού του Σωτήρος.

Ως διευθυντής της Ατμοπλοϊκής Εταιρείας ίδρυσε το 1860 το Νεώριο της Ερμούπολης, ένα από τα παλαιότερα μηχανουργεία της Ελλάδας που δημιουργήθηκε στη θέση ενός παλαιού λοιμοκαθαρτηρίου, που κατεδαφίστηκε στα 1857-58.  

Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 1885.
## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Ευστάθιος Κεχαγιάς

Ο **Ευστάθιος Κεχαγιάς** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Άμφισσα και ήταν από γνωστή οικογένεια. Πήρε μέρος στον αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης και βρέθηκε σε πολλές μάχες, όπου έδειξε παραδειγματική ανδρεία. Υπό του Πανουργιά πήγε και αυτός στο Χάνι της Γραβιάς όταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και οι άνδρες του αμύνονταν τις επιθέσεις των Μεχμέτ και Βρυώνη. Ο Κεχαγιάς αψηφώντας τα βόλια σύρθηκε ως τον εξωτερικό τοίχο και τροφοδότησε τους πολιορκημένους με τρόφιμα και πολεμοφόδια για να μπορέσουν να κρατήσουν όλη την ημέρα και τελικά να επικρατήσουν.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Εκβέν Δαβουσσί

Ο **Εκβέν Δαβουσσί** ή **Δαβουσί** ή **Δεμπουσί** (γαλ.: Davousi ή Davoussi ή Debousi) ήταν Αιγύπτιος φιλέλληνας και αγωνιστής της Ελληνικής επανάστασης του 1821.

Ο Δαβουσσί γεννήθηκε στην Αίγυπτο, ήταν Μαμελούκος και μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, είναι άγνωστο αν είναι το πραγματικό του όνομα, το Δαβουσί (Davousi) είναι πιθανότατα παραφθορά ή απόδοση του ονόματος του στα Γαλλικά, το επώνυμο υπάρχει και σήμερα στη Γαλλία. Στο μνημείο που έχει στηθεί σαν ανάμνηση της μάχης τον αναφέρει στους πεσόντες Γάλλους φιλέλληνες.

Δεν υπάρχει κάτι γνωστό για την παιδική του ηλικία, κατατάχτηκε στον στρατό του Μέγα Ναπολέων όπου υπηρέτησε στην προσωπική του φρουρά παίρνοντας μέρος σε πολλές μάχες. Όταν αποστρατεύτηκε επέστρεψε στη γενέτειρά του διεκδικώντας την κληρονομιά του. Οι συγγενείς του δωροδόκησαν όμως τον πασά ο οποίος τον συνέλαβε και τον τιμώρησε με ραβδισμό. 

Ο Δαβουσσί κατέφυγε πάλι στη Γαλλία και με την κήρυξη της ελληνικής επανάστασης ήρθε στην Ελλάδα μαζί με άλλους Γάλλους φιλέλληνες. Πήρε μέρος με το τάγμα των φιλελλήνων στην Μάχη του Πέτα στις 4 Ιουλίου του 1822 όπου και σκοτώθηκε, αναφέρεται ότι έπεσε ηρωικά σκοτώνοντας πολλούς Οθωμανούς πέφτοντας νεκρός διάτρητος από πληγές.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Μπάμπη Άννινου, *Οι Φιλέλληνες του 1821*, Τυπογραφείον "Εστία", Αθήναι 1925
*Καλλιόπης Δ. Γρ. Καμπούρογλου, Ερίκου Φορνέζη, *Οι Φιλέλληνες. Πλήρης καταγραφή των εν Ελλάδι αγωνισθέντων φιλελλήνων*, 1884 https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/c/c/6/metadata-02-0000846.tkl

Κατηγορία:Γάλλοι αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αιγύπτιοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κλαμπ Μπάσκετ Μπρεογάν

Η **Κλαμπ Μπάσκετ Μπρεογάν** (Γαλικιανή γλώσσα: Club Baloncesto Breogán), γνωστή και ως Breo είναι Γαλικίας σύλλογος καλαθοσφαίρισης στη Λούγο.

Ιδρύθηκε στις 1966 και αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος της Ισπανικής λίγκας (Liga ABC).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ισπανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1966
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1966
Λούγο (επαρχία)

Το **Λούγο** είναι επαρχία της βορειοδυτικής Ισπανίας, στο βορειοανατολικό τμήμα της αυτόνομης κοινότητας της Γαλικίας. Συνορεύει με τις επαρχίες της Ουρένσε, της Ποντεβέδρα, και της Α Κορούνια, το πριγκιπάτο των Αστουρίων, την Πολιτεία της Λεόν, και στα βόρεια της Κανταβριανής Θάλασσας (Βισκαϊκός Κόλπος).

Ο πληθυσμός είναι 356,595 (2006), από τους οποίους το ένα τέταρτο ζει στην πρωτεύουσα Λούγο. Η πρωτεύουσα ήταν ένας αρχαίος Κελτικός οικισμός προς τιμήν του θεού Λουγκ (βλέπε Λυών), αργότερα εκλατινισμένο ως *Lucus Augusti*, και η οποία έγινε ένα από τα κύρια Γαλικιανορωμαϊκά κέντρα παραπλεύρως της Braccara Augusta και της Asturica Augusta (σύγχρονες Μπράγκα και Αστόργκα αντίστοιχα). Η επαρχία έχει 67 δήμους.

290px

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος δήμων στο Λούγο
*Γαλικιανός οίνος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Επιστολή προς Γαλάτες

Η **Επιστολή προς Γαλάτες** είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης, γραμμένη από τον απόστολο Παύλο. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το χρονικό διάστημα μεταξύ του 48 και του 53 μ.Χ..

Βασικό θέμα της επιστολής που ο Παύλος έστειλε στις εκκλησίες της Γαλατίας της Μικράς Ασίας, είναι η ελευθερία που πλέον έχουν οι Χριστιανοί ως προς τον Μωσαϊκό νόμο. Η επιστολή προς τους Γαλάτες, έχει ιδιαίτερη επιρροή στην Προτεσταντική σκέψη. 
## Διάγραμμα περιεχομένου
* Προσωπικό μέρος: Υπεράσπιση του κύρους του Παύλου από τον ίδιο. (1-2)
* Δογματικό μέρος: Υπεράσπιση της "δια πίστεως" δικαίωσης. (3:1-5:1)
* Πρακτικό μέρος: Υπεράσπιση της Χριστιανικής ελευθερίας "εν Πνεύματι". (5:2-6:18)
## Υποσημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* newlife4you.gr: το αρχαίο κείμενο του βιβλίου στην κριτική έκδοση των Νέστλε-Άλαντ
* gospel.gr : το βιβλίο στην Νεοελληνική Μετάφραση και στην Μεταφορά στη Νεοελληνική

Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Γαλάτες
Εταιρεία Γερμανικής Δυτικής Αφρικής

thumb|right|Σημαία
Η **Γερμανική Εταιρεία Δυτικής Αφρικής**, στα γερμανικά Deutsch-Westafrikanische Gesellschaft / Compagnie, ήταν μια γερμανική εταιρεία και δημιουργήθηκε για να αξιοποιηθούν οι γερμανικές αποικίες του Καμερούν και του Τόγκο στη Δυτική Αφρική, αλλά δεν αναπτύχθηκε σε σχέση την Εταιρεία Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής.

## Ιστορία
Η Εταιρεία Γερμανικής Δυτικής Αφρικής είχε έδρα το Αμβούργο, όπως πολλές άλλωστε εταιρείες αποικιών. Η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε στο Καμερούν και την Τογκολάνδη ή Τόγκο. Μετά από χρόνια, από τα ελάχιστα κέρδη, η εταιρεία χρεοκόπησε στις 13 Νοεμβρίου 1903.

## Δείτε επίσης
* Καμερούν
* Τογκολάνδη
* Τόγκο

Κατηγορία:Αποικίες της Γερμανίας
Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Κατηγορία:Ιστορία του Τόγκο
Κατηγορία:Ιστορία του Καμερούν
Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος

Ο **Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος** (27 Ιουλίου 1827 – 18 Αυγούστου 1888) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα από την Επίδαυρο Λιμηράς της Λακωνίας. Εκλεγόταν βουλευτής από το 1856 μέχρι το θάνατό του. Έγινε οκτώ φορές υπουργός στα υπουργεία δικαιοσύνης, εσωτερικών, οικονομικών και εκκλησιαστικών και παιδείας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην αυλή ενός εξωκλησιού στο χωριό Χάρακας του δήμου Ζάρακα στην Επίδαυρο Λιμηράς στις 27 Ιουλίου 1827. Ο πατέρας του ήταν δημογέροντας επί Τουρκοκρατίας και ειρηνοδίκης επί Καποδίστρια. Γράμματα έμαθε μόνος του, διότι δάσκαλος δεν υπήρχε. Από τα δεκαεννιά του χρόνια μπήκε στην πολιτική και έγινε ο κύριος μοχλός στον επαρχία του, αν και οι άλλοι βουλευτές τον αποκλείαν από τη Βουλή λόγο του νεαρού της ηλικίας του. Το 1856 ο γραμματέας της νομαρχίας Λακωνίας, Τρύφων Ταμπακόπουλος του ανακοίνωσε με επιστολή, ότι εκλέχτηκε βουλευτής παμψηφεί από την Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς. Συνέχισε να ψηφίζεται και στις επόμενες εκλογές το 1859, ενώ το 1861 αποκλείστηκε δια φανερής νοθείας επειδή υποστήριζε τον Ζαΐμη.

Διετέλεσε πληρεξούσιος στην Εθνοσυνέλευση του 1862, το 1863 διορίστηκε Υπουργός των Οικονομικών και αργότερα Υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Βούλγαρη του 1865. Ξανά έγινε Υπουργός Οικονομικών το 1871 (κυβέρνηση Βούλγαρη) και το 1874 (επίσης κυβέρνηση Βούλγαρη). Στην Κυβέρνηση Κουμουνδούρου του 1877 έγινε Υπουργός των Εσωτερικών και στις δύο κυβερνήσεις Κουμουνδούρου (Κυβέρνηση Κουμουνδούρου Ιανουαρίου 1878 και Κυβέρνηση Κουμουνδούρου Οκτωβρίου 1878) ήταν υπουργός επί των οικονομικών. Το 1879 ανέλαβε πρόεδρος της Βουλής. Στην Κυβέρνηση Κουμουνδούρου 1880 ανέλαβε το υπουργείο παιδείας και στην Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1885 το υπουργείο Εσωτερικών.

Το 1886 προσπάθησε να δημιουργήσει δικό του κόμμα, αλλά δεν πρόφθασε να ολοκληρώσει την προσπάθειά του.

Απεβίωσε στην Κηφισιά στις 18 Αυγούστου 1888.

## Πηγές
* Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
*Ποικίλη Στοά, Τόμ. 8, Αρ. 1 (1889) Βιογραφίαι: Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος κ.α.
*Απόλλων, Τόμ. 5, Αρ. 57 (1889) Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος

## Αναφορές


Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
Κατηγορία:Βουλευτές Επιδαύρου Λιμηράς
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών
Επιστολή προς Φιλιππησίους

Η **Επιστολή προς Φιλιππησίους** είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης, γραμμένη από τον απόστολο Παύλο. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το 61 μ.Χ. κατά την διάρκεια της προ της φυλάκισής του στην Ρώμη. 

Ο Παύλος στέλνει την επιστολή αυτή σε μια εκκλησία που ο ίδιος είχε ιδρύσει, αυτή των Φιλίππων, και σε αρκετά σημεία είναι εμφανής η ψηλή θέση που κατείχε στην εκτίμησή του. Βασικά θέματα που ο Παύλος παρουσιάζει είναι δικαιοσύνη *εκ πίστεως* και η εσχατολογική ελπίδα.

## Διάγραμμα περιεχομένου
* Χαιρετισμός, δοξολογία και προσευχή του Παύλου. (1:1-1:11)
* Φυλάκιση του Παύλου - Προοπτικές και παράκληση για καρτερικότητα. (1:12-30)
* Παραίνεση για ενότητα με βάση το παράδειγμα της ταπείνωσης και της θυσίας του Χριστού. (2:1-16)
* Ο Χριστός ως πρότυπο. (2:17-30)
* Προειδοποίηση ενάντια στους ψευτοδιδασκάλους. (3:1-3)
* Τα πάντα "σκύβαλα" για χάρη του Χριστού (3:4-14)
* Ο Παύλος παράδειγμα για μίμηση αγίας ζωής. (3:15-21)
* Έκκληση για μια συγκροτημένη Χριστιανική ζωή. (4:1-9)
* Ευχαριστίες (4:10-20)
* Χαιρετισμοί (4:21-23)

## Δείτε επίσης
* Καθολικές επιστολές
* Επιστολές του Παύλου

## Παραπομπές


## Προτεινόμενη βιβλιογραφία
* Ιωάννη Καραβιδόπουλου, *Η προς Φιλιππισίους επιστολή στη σύγχρονη έρευνα*, Δελτίο Βιβλικών Μελετών, τομ.1, τ/χ2 (Ιούνιος-Δεκέμβριος 1980), σελ.35-55

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* eBible.gr: το αρχαίο κείμενο του βιβλίου στην κριτική έκδοση των Νέστλε-Άλαντ
* gospel.gr : το βιβλίο στην Νεοελληνική Μετάφραση και στην Μεταφορά στη Νεοελληνική

Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Φιλιππησίους
Σύρις

Η **Σύρις** ιδρύθηκε πιθανόν από κατοίκους της Ιωνικής Κολοφώνας όταν οι Λυδοί τους εξεδίωξαν από την πατρίδα τους λίγο πριν το 650 π.Χ. πιθανόν. Βρέθηκε να είναι μια απομονωμένη ιωνική αποικία σε μια ακτή που κυριαρχούσαν οι Δωριείς άποικοι. Για ένα διάστημα, όμως, κατάφερε και γνώρισε την ευημερία συμμετέχοντας κι αυτή στο χερσαίο εμπόριο προς τα δυτικά μέχρι της ακτές του Τυρρηνικού πελάγους. Πλέον δεν υπάρχει τίποτα από την πόλη διότι στα μέσα του 6ου αι. καταστράφηκε από τους μη Ίωνες γείτονές της, το Μεταπόντιο, τη Σύβαρη και τον Κρότωνα. Κατά κάποιο τρόπο ξαναγεννήθηκε εκεί κοντά από τον Τάραντα, το 433-432 π.Χ., με την ίδρυση της Ηράκλειας, σε μια τοποθεσία που είχε ελληνική παρουσία από τον ύστερο 8ο αι. σύμφωνα με την κεραμική που βρέθηκε εκεί. Η πόλη θα πρέπει να λειτούργησε από τότε ως προκεχωρημένο φυλάκιο. 

## Πηγές
* John Boardman, The Greek Overseas, 1980

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Χλωριούχος ψευδάργυρος

right|thumb|200px|
Ο **χλωριούχος ψευδάργυρος** είναι άλας με χημικό τύπο ZnCI2. Είναι ένα άχρωμο ή λευκό, κρυσταλλικό στερεό, εξαιρετικά διαλυτό στο νερό (432g σε 100ml). Είναι άκρως υγροσκοπικό και δείγμα του πρέπει να προστατεύεται από την υγρασία. Ο χλωριούχος ψευδάργυρος βρίσκει ευρεία εφαρμογή στη  κλωστοϋφαντουργική και στα μεταλλουργικά συλλιπάσματα. Ο χλωριούχος ψευδάργυρος επηρεάζει το δέρμα και το αναπνευστικό σύστημα.

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ενώσεις ψευδαργύρου
Κατηγορία:Αλογονίδια
Κατηγορία:Αντιπυρικές ουσίες
Τογκολάνδη

thumb|right|Χάρτης της Τογκολάνδης το 1905 
thumb|right|Σχεδιαζόμενο εθνόσημο, δεν υιοθετήθηκε πριν την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Η **Τογκολάνδη** () ήταν ένα γερμανικό προτεκτοράτο της Δυτικής Αφρικής από το 1884 έως το 1914, που περιλάμβανε το σημερινό Τόγκο και τμήμα της Γκάνα.

Ο Γερμανός εξερευνητής, ιατρός, αυτοκρατορικός πρόξενος και επίτροπος της Δυτικής Αφρικής Γουσταύος Νάχτιγκαλ έκανε την αρχή για τον αποικισμό της περιοχής. Από τη βάση του στο ισπανικό νησί Φερνάντο Που ταξίδεψε εκτενώς στο ηπειρωτικό έδαφος της Αφρικής. Στις 5 Ιουλίου 1884 οι Γερμανοί υπέγραψαν συνθήκη με τον τοπικό επικεφαλής, να γίνει η περιοχή γερμανικό προτεκτοράτο, κατά μήκος της ακτής Σλάβε. Με τη μικρή κανονιοφόρο SMS Möwe αγκυροβολημένη, η Γερμανική σημαία υψώνεται στο έδαφος της Τογκολάνδης και για πρώτη φορά στην αφρικανική ήπειρο. Ο πρόξενος Ερρίκος Λούντινγκ Λάνταντ διορίστηκε ως πρώτος Επίτροπος του προτεκτοράτου.

## Οικονομία και ανάπτυξη
Η Γερμανία συνέχιζε τον έλεγχο της εσωτερικής ναυσιπλοϊας. Οι αποικιακοί διαχειριστές έφεραν για την καλλιέργεια κακάο, καφέ και βαμβακιού σύγχρονα γεωργικά μηχανήματα. Η υποδομή της αποικίας αυξήθηκε σημαντικά. Οι αποικιακοί υπάλληλοι κατασκεύασαν δρόμους, γέφυρες και σιδηροδρομικές γραμμές, προς Ανεό το 1905, προς Παλίμε το 1907 και η μεγαλύτερη σιδηροδρομική γραμμή, η Χίντερλαντμπαν (Hinterlandbahn), προς Ατακπάμε το 1911. 

Το 1895, η πρωτεύουσα Λομέ είχε πληθυσμό 31 Γερμανούς και 2.084 ντόπιους. Από το 1913 ο ντόπιος πληθυσμός είχε αυξηθεί στα 7.042 άτομα ενώ ο γερμανικός πληθυσμός στα 316, το οποίο περιλαμβάνει 61 γυναίκες και 14 παιδιά.

## Πόλεμοι
Μετά από έκκληση να παραδώσουν τη γερμανική αποικία στις 6 Αυγούστου 1914, τα γαλλικά και τα βρετανικά στρατεύματα εισέβαλαν ομόφωνα την επόμενη μέρα. Η αστυνομική δύναμη του προτεκτοράτου αποτελείτο από ένα διοικητή και υποδιοικητή, 10 Γερμανούς λοχίες, 1 τοπικό λοχία και 660 αστυνομικούς Οι δυνάμεις της Αντάντ κατέλαβαν την πρωτεύουσα Λομέ. Η αποικία παραδόθηκε στις 26 Αυγούστου του 1914. Στις 27 Δεκεμβρίου 1916, η Τογκολάνδη χωρίστηκε σε γαλλικές και βρετανικές διοικητικές ζώνες. Η νεοσύστατη Τσεχοσλοβακία εξέφρασε ενδιαφέρον για την απόκτηση της αποικίας, χωρίς επιτυχία. 

Η βρετανική περιοχή της πρώην γερμανικής αποικίας εντάχθηκε στο κράτος της Γκάνας το 1957 μετά από το, υπό την εποπτεία του ΟΗΕ, διεθνές δημοψήφισμα του Μαΐου του 1956, όπου το 58% των Βρετανών κατοίκων της ζώνης ψήφισαν υπέρ της ένταξης της βρετανικής περιοχής στην Γκάνα μετά την ανεξαρτησία της, αντί να παραμένουν υπό βρετανική διοίκηση. Η γαλλική περιοχή έγινε η Δημοκρατία του Τόγκο. Το 1960, το νέο κράτος κάλεσε τον τελευταίο Γερμανό κυβερνήτη της Τογκολάνδης, Δούκα Αδόλφο Φρειδερίκο του Μεκλεμβούργου σε επίσημους εορτασμούς της ανεξαρτησίας της χώρας. 

Κατηγορία:Αποικίες της Γερμανίας
Κατηγορία:Ιστορία της Γκάνας
Κατηγορία:Ιστορία του Τόγκο
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Τογκολαντ
Ιωάννης Βαλασόπουλος

Ο **Ιωάννης Βαλασόπουλος** ή **Βαλασσόπουλος** (1821-1888) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα. Ιατρός στο επάγγελμα, μπήκε στην πολιτική το 1856, έγινε δυο φορές υπουργός, το 1865 Οικονομικών και το 1874 Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Δύο χρόνια μετά, το 1876, καταδικάστηκε ως ένοχος χρηματισμού για την εκλογή τριών μητροπολιτών (στην υπόθεση των σιμωνιακών) οπότε και τελείωσε η πολιτική του σταδιοδρομία.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε   στη Βορδόνια Λακωνίας το 1821 περίπου. Σχολείο πήγε στον Μιστρά και στο Ναύπλιο. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και συνέχισε κάνοντας σπουδές ιατρικής και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, απ' όπου αποφοίτησε μετ'επαίνων το 1847 .

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε νομαρχιακός γιατρός στην Λαμία και μετά στην Σπάρτη.

Ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε βουλευτής Λακεδαιμονίας το 1856. Ξανά εκλέχτηκε βουλευτής το 1861 και το 1865, οπότε και έγινε Υπουργός των Εξωτερικών και στη συνέχεια Οικονομικών στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου. Το 1874 στην κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη έγινε Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως.

Κατηγορήθηκε λόγω της υπόθεσης των σιμωνιακών και δικάστηκε με το νόμο περί ευθύνης υπουργών. Στη δίκη κρίθηκε ένοχος χρηματισμού από τρεις υποψήφιους μητροπολίτες για να εξασφαλίσει την εκλογή τους. Το 1876 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους, τριετή στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και στην καταβολή 56.200 δραχμών υπέρ του πτωχοκομείου. Από τότε αποσύρθηκε από την πολιτική σκηνή και εξακολούθησε το ιατρικό επάγγελμα.Στη συνέχεια επανήλθε στην ενεργό πολιτική σκηνή και εξελέγη άλλες δύο φορές βουλευτής Λακωνίας (1879, 1885)

Απεβίωσε στην Πάτρα στις 5 Ιουλίου του 1888.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Βαλασόπουλος - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Λακεδαίμονος
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Επιστολή προς Κολοσσαείς

thumb|180px|right|Η πρώτη σελίδα της επιστολής, από το χειρόγραφο ''Minuscule 321''
Η **Επιστολή προς Κολοσσαείς** είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης και μία απο τις 13 επιστολές που γράφτηκαν από τον απόστολο Παύλο. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το 60 με 61 μ.Χ..

Η επιστολή γράφτηκε προς την εκκλησία των Κολοσσών, μιας πόλης της Φρυγίας στη Μικρά Ασία. Ο Παύλος δεν γνώριζε προσωπικά τους χριστιανούς της τοπικής εκκλησίας. Σημαντική είναι η αναφορά του στην ελευθερία των χριστιανών (2:16-23).

## Διάγραμμα περιεχομένου
* Το δόγμα της προΰπαρξης του Χριστού. (1-2)
* Το καθήκον του πιστού απέναντι στον προϋπάρχοντα Χριστό. (3-4)

## Υποσημειώσεις


## Προτεινόμενη βιβλιογραφία
* Γ.Παπατζανάκη, *Η υπό του απόστολου Παύλου αντιμετώπισις της αιρέσεως των Κολοσσών*, Δελτίο Βιβλικών Μελετών, τομ. 5, έτος 7ο, τ/χ 2-3 (Δεκέμβριος 1977-Ιούνιος 1978), σελ.236-244

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* newlife4you.gr : το αρχαίο κείμενο του βιβλίου στην κριτική έκδοση των Νέστλε-Άλαντ
* gospel.gr : το βιβλίο στην Νεοελληνική Μετάφραση και στην Μεταφορά στη Νεοελληνική

Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Κολοσσαείς
Κόλπος Αλκυονίδων

μικρογραφία|Ο κόλπος Αλκυονίδων
Ο **Κόλπος των Αλκυονίδων** αποτελεί το ΒΑ τμήμα του Κορινθιακού Κόλπου. Ο κολπίσκος αυτός έχει μήκος περίπου 25 χλμ. και πλάτος περίπου 20 χλμ.. Απλώνεται από το Πόρτο Γερμενό ως το Ακρωτήριο Τράχηλος, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, και από το Ακρωτήριο Τράχηλος ως τις βόρειες ακτές της ευρύτερης περιοχής του Ασπροκάμπου Περαχώρας, από τα βόρεια προς τα νότια. Ο κόλπος βρέχει τρεις νομούς: την Κορινθία, την Αττική και τη Βοιωτία. Πλήθος ορεινών όγκων περιβάλλει τον κόλπο των Αλκυονίδων, με σημαντικότερους εξ'αυτών τα Γεράνεια όρη στα νότια, τον Πατέρα και τον Κιθαιρώνα στα ανατολικά και τον Ελικώνα στα βόρεια. 

Οι Αλκυονίδες νήσοι ή Καλάνησα, οι οποίες έχουν δώσει και το όνομά τους στον κόλπο, βρίσκονται στην είσοδό του, κοντά στις Κορινθιακές ακτές.

## Όρμοι εντός του κόλπου
*Όρμος Σχίνου, Νότια
*Όρμος Ψάθας, Ανατολικά
*Όρμος Αιγοσθένων, Ανατολικά
*Όρμος Λιβαδόστρου, Βορειοανατολικά
*Κολπος Δομβραίνας, Βόρεια

## Σημαντικοί οικισμοί

*Νότια:
**Αγία Σωτήρα Κορινθίας
**Σχίνος Κορινθίας
**Βαμβακές Κορινθίας
**Μαυρολίμνη Κορινθίας
*Νοτιοανατολικά:
**Αιγειρούσες Αττικής
**Κάτω Αλεποχώρι Αττικής
*Ανατολικά:
**Ψάθα Αττικής
**Πόρτο Γερμενό
*Βορειοανατολικά:
**Άγιος Βασίλειος Βοιωτίας
*Βόρεια:
**Καλαμάκι Βοιωτίας
**Αλυκή Βοιωτίας
*Βορειοδυτικά:
**Παραλία Κορύνης

Αλκυονίδων
Αλκυονίδων
Αλκυονίδων
Αλκυονίδων
Αλκυονίδων
Αλκυονίδων
Αριστείδης Δαμαλάς

[thumb|right|250px|Λιθογραφία του Αριστείδη Δαμαλά από το περιοδικό [Ποικίλη Στοά (περιοδικό)|Ποικίλη Στοά του 1884.]]
Ο **Αριστείδης Δαμαλάς** ήταν Έλληνας ηθοποιός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 15 Ιανουαρίου 1855 από σημαντική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Αμβρόσιος Δαμαλάς, δήμαρχος της Ερμούπολης. Μητέρα του ήταν η Καλλιόπη Δαμαλά, το γένος Ράλλη, θυγατέρα του Χίου ευπατρίδη και δημάρχου Πειραιώς Λουκά Ράλλη. 

Σχολείο πήγε στον Πειραιά, και μετά σπούδασε στο Παρίσι και Λονδίνο. Γεμάτος πατριωτικά αισθήματα παρουσιάστηκε στην επιστράτευση του 1878 και κατατάχτηκε εθελοντής στο ιππικό. Υπηρέτησε με πολύ ζήλο επί τέσσερα χρόνια. 

Παντρεύτηκε την Γαλλίδα Σάρα Μπερνάρ και απέκτησε παγκόσμια φήμη.

Το 1889 απέκτησε μία εξώγαμη κόρη, την Τερέζα, με μία από τις ερωμένες του, που αυτή την παράτησε στην πόρτα του σπιτιού της Σάρας Μπερνάρ με ένα σημείωμα (ο ίδιος είχε πεθάνει). Το παιδί ανέλαβε να δώσει σε ανάδοχη οικογένεια στην Ελλάδα ο Βασίλειος Ζαχάρωφ.   

Απεβίωσε απρόοπτα στο Παρίσι από υπερβολική δόση ναρκωτικών στις 18 Αυγούστου 1889. Κηδεύτηκε στην Αθήνα με πολλή μεγαλοπρέπεια.

## Πηγές
* Αριστείδης Δαμαλάς - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Γεώργιος Λαμπίρης

Ο **Γεώργιος Λαμπίρης** (1833 – 13 Ιουλίου 1889) ήταν Έλληνας συνθέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1833. Άρχισε να διακρίνεται νωρίς για τη γνήσια καλλιτεχνική του φύση. Από την Κεφαλλονιά ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Διορίστηκε καθηγητής της μουσικής στο Αρσάκειο και σε άλλα σχολεία. Παντρεύτηκε την Αγγελική Λασκαράτου, θυγατέρα του Κεφαλλήνα ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου. 

Τιμήθηκε με τον αργυρό Σταυρό του Σωτήρα. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 1889.

## Πηγές

* Γεώργιος Λαμπίρης - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος