open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρίτσαρντ Ιβάι

Ο **Ρίτσαρντ Ιβάι** (*Richard Iwai*, γεννήθηκε 15 Μαρτίου 1979) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από το Βανουάτου που αγωνιζόταν ως επιθετικός.  Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 34 εμφανίσεις και 20 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Βανουάτου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βανουάτου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Γιάννης Μαντζουράνης

Ο **Γιάννης Μαντζουράνης** (1934-2021), ευρύτερα γνωστός σε όλη την Ελλάδα με το παρατσούκλι «Εθνικάρας», ήταν συνταξιούχος εργαζόμενος στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός και φίλαθλος του Εθνικού Πειραιώς και της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Αποτέλεσε παράδειγμα φιλάθλου καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του, την οποία την αφιέρωσε στην αγαπημένη του ομάδα. Ήταν γνωστός σε όλον τον φίλαθλο κόσμο της Ελλάδος και είχε βραβευτεί πολλάκις για το ήθος του, την καλοσύνη του και τον χαρακτήρα του. Έδινε το παρόν σε όλους τους αγώνες του Εθνικού (ποδόσφαιρο, υδατοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση) σε όλα τα γήπεδα της Ελλάδος. Μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 είχε χάσει μονάχα 12 αγώνες με αφετηρία το μακρινό 1956. Παρά τα προβλήματα υγείας του τα τελευταία χρόνια, έδινε το παρόν με όποιον τρόπο μπορούσε. Χαρακτηριστική η φυσιογνωμία του, ακόμη περισσότερο όμως η στεντόρεια φωνή του που τον χαρακτήρισε σε όλη του τη ζωή. Η ιαχή “Αα ρε Εθνικάραα” ξεπερνούσε σε ένταση τον θόρυβο ενός γηπέδου ενώ μέσω του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης ακουγόταν και σε κάθε φίλαθλο σπίτι. Ο συνθέτης-τραγουδιστής Νίκος Καρβέλας έβγαλε τραγούδι για τον «Εθνικάρα» την δεκαετία του '80. Πέθανε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός στις 12 Σεπτεμβρίου του 2021. Όλος ο αθλητικός κόσμος τον αποχαιρέτησε με συγκινητικές ανακοινώσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Εθνικός Πειραιώς
Συμμετοχή του Λεσότο στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **[[Λεσότο]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1972.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του Λεσότο ιδρύθηκε το 1971 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή την 1η Φεβρουαρίου 1972, σε σύνοδο στο Σαπόρο. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στη χώρα να πραγματοποιήσει το ντεμπούτο της στην Ολυμπιάδα εκείνης της χρονιάς, με τον Μοτσάπι Μουρόσι στα 100 και 200 μέτρα ανδρών του στίβου. 

Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1976, το Λεσότο έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 53 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από την Λικελέλι Ταμαέ το 2000, όταν τερμάτισε στην έβδομη θέση της κατάταξης στην κατηγορία της στο τάε κβον ντο.

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Λεσοτο
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Λεσότο
Αγιαμόντε

Το **Αγιαμόντε** (ισπαν. *Ayamonte*, πορτογ. *Aiamonte*) είναι πόλη και δήμος της Ισπανίας, στην Επαρχία της Ουέλβα, στην Ανδαλουσία. Είναι συνοριακή πόλη, δίπλα στα σύνορα με την Πορτογαλία, στις εκβολές του ποταμού Γουαδιάνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2018 η πόλη είχε πληθυσμό 20.883 κατοίκους, που αποκαλούνται *Αγιαμοντίνοι* (*Ayamontinos*).

## Ιστορία
Η πόλη αποσπάσθηκε από τη μουσουλμανική κυριαρχία το 1240, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σάντσο Β΄ της Πορτογαλίας, και αργότερα δωρήθηκε στο Τάγμα του Σαντιάγο. Το 1263 το Αγιαμόντε προσαρτήθηκε στο Στέμμα της Καστίλης.

Το ψάρεμα και το πάστωμα του τόνου και της σαρδέλας απασχολούσε τους κατοίκους του Αγιαμόντε ήδη από τον Μεσαίωνα. Κατά τον 17ο αιώνα η πόλη υπέφερε εξαιτίας του πολέμου με την Πορτογαλία και από πανδημίες πανούκλας. Τον επόμενο αιώνα ωστόσο Καταλανοί και άλλοι έμποροι από τα ανατολικά εγκαταστάθηκαν στην πόλη και έδωσαν ώθηση στην τοπική βιοτεχνία παστώματος.

## Γεωγραφία
Η πόλη του Αγιαμόντε είναι κτισμένη κοντά στις εκβολές του ποταμού Γουαδιάνα, στον Ατλαντικό Ωκεανό, σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 63 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και γεωγραφικές συντεταγμένες 37°12΄ Βόρειο πλάτος και 7°24΄ Δυτικό μήκος.

Η πόλη διατηρεί το παλαιό μεσαιωνικό κέντρο της, με πολλά στενά σοκάκια και ιστορικά κτήρια. Αυτό κέντρο έχει ανακηρυχθεί «ζώνη χωρίς αυτοκίνητα».

Η παραλία του Αγιαμόντε είναι η μικρή Νήσος Κανέλα, όπου οδηγεί οδογέφυρα πάνω από τα Μαρίσμας δελ Γουαδιάνα, δηλαδή τα αλμυρά έλη των εκβολών του Γουαδιάνα. Τα έλη αυτά αποτελούν καταφύγιο άγριας ζωής, παρέχοντας ενδιαίτημα σε πολλά είδη υδρόβιων πτηνών, όπως τα φλαμίνγκο. Η Κανέλα έχει αρκετά χιλιόμετρα αμμώδους παραλίας, κατάλληλης και για τα αθλήματα της ιστιοσανίδας και της ιστιοπλοΐας.

## Μεταφορές
Το πορθμείο ανάμεσα στην Αγιαμόντε και τη Βίλα Ριάλ ντε Σάντου Αντόνιου αποτελούσε την παραδοσιακή μέθοδο διασχίσεως των συνόρων Ισπανίας-Πορτογαλίας στην περιοχή. Αλλά τώρα έχει κτισθεί μια σύγχρονη γέφυρα, η «Διεθνής Γέφυρα του Γουαδιάνα» στα βόρεια της πόλεως, που συνδέει τα συστήματα αυτοκινητοδρόμων των δύο χωρών. Ωστόσο η γραμμή πορθμείου συνεχίζει να λειτουργεί.

## Πολιτισμός
Η πόλη είναι γνωστή για τις εορταστικές της εκδηλώσεις, τις *Fiestas de las Angústias*, προς τιμή της πολιούχου της, της *Παναγίας των Angústias* (*Nuestra Señora de las Angústias*). Οι εορτασμοί γίνονται στις αρχές κάθε Σεπτεμβρίου και προσελκύουν και πολλούς επισκέπτες από τα άλλα μέρη της Ανδαλουσίας, ακόμα και Πορτογάλους. Συμμετέχουν η μπάντα του δήμου (*Banda Ciudad de Ayamonte*) και η πορτογαλική *Banda da Sociedade Filarmónica Progresso e Labor Samouquense* από το πορτογαλικό χωριό Σαμούκου.

* Στην πόλη γεννήθηκαν ο γλύπτης Αντόνιο Λεόν Ορτέγα (1907-1991) και η τραγουδίστρια Μαρία Ισαμπέλ (γενν. 1995).

## Κλίμα
Το Αγιαμόντε έχει τυπικό μεσογειακό κλίμα (*Csa* στην Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με ήπιους, όχι πολύ υγρούς χειμώνες, και ξηρά ζεστά καλοκαίρια. Το φθινόπωρο είναι η εποχή με τη μεγαλύτερη μέση βροχόπτωση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος του δήμου (στην ισπανική γλώσσα)
* Στατιστικά αρχείου από το *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*

Αγιαμοντε
Σελτσούκ

Το **Σελτσούκ** (τουρκικά: *Selçuk*) είναι πόλη της Επαρχίας Σμύρνης στην Τουρκία, η μόνη πόλη και πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Βρίσκεται μόλις δύο χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την αρχαία μεγάλη πόλη Έφεσο, πάνω σε έναν (επίσης ομώνυμο) λόφο με θέα τα ερείπιά της. Ο πληθυσμός του Σελτσούκ ήταν 28.213 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2012, ενώ του διαμερίσματος 34.587. Το ομώνυμο διαμέρισμα έχει έκταση 279,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Ονομασίες και ιστορία
[thumb|left|Ερείπια της [Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου|Βασιλικής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, με τον υποτιθέμενο τάφο του Αγίου]]
Η ελληνική ονομασία της πόλεως ήταν **Άγιος Θεολόγος** και αναφερόταν στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, επειδή τον 6ο αιώνα ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός είχε ανεγείρει εκεί, στην πλαγιά του λόφου. μεγαλόπρεπο ναό (σε ρυθμό βασιλικής) του Αγίου, στη θέση παλαιότερου, πρωτοχριστιανικού ναού. Μάλιστα το 1921-1922 ο τότε διευθυντής του Βυζαντινού Μουσείου Γ. Σωτηρίου πραγματοποίησε ανασκαφές για να ανακαλύψει τον τάφο του Αγίου Ιωάννη, που πιστεύεται ότι βρισκόταν κοντά στον ναό, και δημοσίευσε τα συμπεράσματά του σε δύο βιβλία.. Ανασκαφές έγιναν και το 1927, ενώ ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ επισκέφθηκε τα ερείπια του ναού και προσευχήθηκε εκεί.

Κατά τους αιώνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο οικισμός έφερε την ονομασία **Αγιασολούκ** (*Ayasoluk*), που αποτελούσε παρεφθαρμένη μορφή του «Άγιος Θεολόγος». Μόλις το 1914 μετονομάσθηκε σε Σελτσούκ, προς τιμή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι πρώτοι έκαναν επιδρομή στην περιοχή το 1090, οπότε και καταστράφηκε μερικώς ο Ναός του Αγίου Θεολόγου.

Τον 14ο αιώνα η πόλη ήταν πρωτεύουσα του Μπεϊλικίου του Αϊδινίου και ο Ιμπν Μπατούτα που το είχε επισκεφθεί τότε σημείωσε: «Το ενοριακό τζαμί αυτής της πόλης είναι ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα του κόσμου και απαράμιλλο σε ομορφιά.»   

Ωστόσο αργότερα φαίνεται ότι ο οικισμός παρήκμασε και ο περισσότερος πληθυσμός του το εγκατέλειψε. Το 1921, όταν έφθασε ο ελληνικός στρατός στην περιοχή, το Αγιασολούκ είχε συνολικό πληθυσμό χωριού, 600 κατοίκους, από τους οποίους οι 580 ήταν Έλληνες, μόλις 10 Τούρκοι και 10 Αρμένιοι. Υπαγόταν στο διαμέρισμα του Κουσάντασι μέχρι το 1957, οπότε αποσπάσθηκε και έγινε πρωτεύουσα νέου, δικού της διαμερίσματος. Αναπτύχθηκε έτσι και ο πληθυσμός πολλαπλασιάσθηκε τις επόμενες δεκαετίες με τη βοήθεια του τουρισμού.

Ολόκληρος ο λόφος του Σελτσούκ αποτελεί μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Εφέσου.

* Στο Αγιασολούκ γεννήθηκε τον 14ο αιώνα η Χαφσά Χατούν, σύζυγος του Οθωμανού Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄

## «Αδελφές» πόλεις
Το Σελτσούκ είναι «αδελφοποιημένο» με τους εξής οικισμούς:

*  Δίον Πιερίας, Ελλάδα
*  Κομπουλέτι, Γεωργία
*  Λίεντς, Αυστρία
*  Ούρεϊ, Πορτογαλία
*  Ράντοβις, Βόρεια Μακεδονία
*  Ζήγκμπουργκ, Γερμανία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
 

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Σμύρνης
Σάντα Ρόζα δε Όζος

Η **Σάντα Ρόζα δε Όζος** (*Santa Rosa de Osos*) είναι ορεινή πόλη και δήμος της Κολομβίας, στο κεντρικό μέρος του διαμερίσματος της Αντιόχειας. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2020, είχε πληθυσμό 37.864 κατοίκους, ενώ το υψόμετρό της ανέρχεται σε 2.550 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο δήμος είναι ένας από τους 17 της υποπεριοχής της «Βόρειας Αντιόχειας» και έχει έκταση 812 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σαντα Ροζα δε Οζος
Αγιαστής

Με την ονομασία **Αγιαστής** αναφέρεται ένας ορθόδοξος χριστιανικός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, που βρισκόταν σε ύψωμα πάνω από την πόλη της Τραπεζούντας.

Ο ναός του Αγιαστή είχε κτισθεί στη νεότερη εποχή επάνω στα θεμέλια ενός αρχαίου ναού του σημαντικού θεού Μίθρα των Περσών. Η ακριβής τοποθεσία του εντοπίζεται κοντά στην κορυφή του (ομώνυμου) Μιθρίου όρους, λόφου που ήταν γνωστός στα νεότερα χρόνια ως «Φαιός Λόφος» και σήμερα με την τουρκική ονομασία Μποζ-τεπέ, πιο ψηλά από το Μοναστήρι της Παναγίας Θεοσκεπάστου ή Θεοσκέπαστης, όπου βρίσκονταν τα θερινά ανάκτορα και χώρος ταφής των Αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας Κομνηνών.

Στη θέση του Αγιαστή σήμερα υπάρχει ένα τζαμί. Πρόκειται έτσι για τη σπάνια περίπτωση όπου κτίσθηκαν στην ίδια θέση ναοί τριών διαφορετικών θρησκειών.

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 365

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τραπεζούντα
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή
Ναός του Αγίου Ιωάννη Μονμάρτρης

Ο **Ναός του Αγίου Ιωάννη Μονμάρτρης** (γαλλ. *Saint-Jean de Montmartre*) είναι ενοριακός ρωμαιοκαθολικός ναός στην οδό des Abbesses 19, στο 18ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού, στους πρόποδες του λόφου της Μονμάρτρης.

Ο ναός είναι αξιοσημείωτος ως το πρώτο παράδειγμα χρήσεως ενισχυμένου σκυροδέματος στην κατασκευή χριστιανικών ναών παγκοσμίως. Κτίσθηκε από το 1894 μέχρι το 1904, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ανατόλ ντε Μπωντό. Ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο το 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες
* Ιστότοπος της ενορίας

Ιωαννης Μονμαρτρης
Κατηγορία:Αρ Νουβό αρχιτεκτονική στη Γαλλία
Κατηγορία:Μονμάρτρη
Μονμαρτρη
Σπήλαια Ατζάντα

thumb|right|295px|Τα Σπήλαια Ατζάντα
thumb|right|Το «Σπήλαιο 19» των Ατζάντα, ιερό του 5ου αιώνα μ.Χ.
Τα **Σπήλαια Ατζάντα** ή **Αγιάντα** (αγγλ. *Ajanta Caves*) είναι περίπου 30 τεχνητά σπήλαια στην Ινδία. Ακριβέστερα πρόκειται για κομμένα στον βράχο βουδιστικά μνημεία, που χρονολογούνται από τον 2ο αιώνα π.Χ. μέχρι περίπου το έτος 480 μ.Χ., στο ομοσπονδιακό κρατίδιο Μαχαράστρα. Αυτές οι τεχνητές κοιλότητες στον βράχο περιέχουν ζωγραφικά έργα και γλυπτά επίσης κομμένα στον βράχο, τα οποία χαρακτηρίζονται ως τα καλύτερα ίσως σωζόμενα δείγματα αρχαίας ινδικής τέχνης, ιδίως οι εκφραστικές ζωγραφιές που αναπαριστούν συναισθήματα μέσω χειρονομιών, στάσεων του σώματος και μορφής. Θεωρούνται επίσης αριστουργήματα της βουδιστικής θρησκευτικής τέχνης.

Τα σπήλαια δημιουργήθηκαν σε δύο φάσεις: Η πρώτη άρχισε τον 2ο αιώνα π.Χ. και η δεύτερη διάρκεσε από το 400 έως το 650 μ.Χ. σύμφωνα με παλαιότερες πηγές, ή μόλις 20 χρόνια, από το 460 έως το 480 μ.Χ. κατά μεταγενέστερους ειδικούς. Η τοποθεσία των σπηλαίων αποτελεί προστατευόμενο μνημείο υπό την ευθύνη και φροντίδα της Αρχαιολογικής Υπηρείας της Ινδίας. Από το 1983 τα Σπήλαια Ατζάντα έχουν ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Τα Σπήλαια αποτελούν ταυτοχρόνως αρχαία μοναστήρια και αίθουσες λατρείας διαφορετικών βουδιστικών παραδόσεων. Είναι σκαλισμένα σε ένα βραχώδες τοίχωμα φαραγγιού ύψους 75 μέτρων. Υπάρχουν σε αυτά ζωγραφικά έργα που αναπαριστούν τις προηγούμενες ζωές και τις μετεμψυχώσεις του Βούδα, ιστορήσεις από το έπος *Jatakamala* και γλυπτά βουδιστικών θεοτήτων. Ιστορικές καταγραφές υποδεκνύουν ότι τα σπήλαια αυτά χρησίμευαν και ως καταφύγιο των μοναχών την εποχή των μουσώνων, αλλά και ως τόπος αναπαύσεως για διερχόμενους εμπόρους και προσκυνητές στην αρχαία Ινδία. Αν και τα έντονα χρώματα και οι τοιχογραφίες αφθονούσαν στην ιστορία της ινδικής τέχνης, όπως φανερώνουν τα αρχαία κείμενα, ωστόσο τα Σπήλαια Ατζάντα που φέρουν τους αριθμούς 16, 17, 1 και 2 αποτελούν το μεγαλύτερο *σωζόμενο* σύνολο αρχαίων ινδικών τοιχογραφιών.

Τα Σπήλαια αναφέρονται στα κείμενα αρκετών μεταγενέστερων Κινέζων Βουδιστών ταξιδιωτών στην Ινδία, καθώς και ενός αξιωματούχου της εποχής του Ακμπάρ (αρχές του 17ου αιώνα). Παρέμεναν μισοκρυμμένα μέσα στη βλάστηση της ζούγκλας, μέχρι που «ανακαλύφθηκαν» από τους Βρετανούς αποικιοκράτες τυχαία: το 1819 κάποιος αξιωματικός τους, ο λοχαγός Τζων Σμιθ, τα είδε ενώ κυνηγούσε τίγρεις με μια κυνηγετική ομάδα. Βρίσκονται στο βόρειο βραχώδες τοίχωμα ενός φαραγγιού σε σχήμα U, που δημιούργησε ο ποταμός Ουαγκούρ ή Ουαγκόρα στο Οροπέδιο Ντέκκαν. Μέσα στο φαράγγι υπάρχουν μερικοί καταρράκτες, που αντηχούν στην είσοδο των σπηλαίων όταν τα νερά είναι πολλά.

Μαζί με τα Σπήλαια Ελόρα, τα Αγιάντα είναι κορυφαίοι τουριστικοί προορισμοί της Μαχαράστρα. Απέχουν περί τα 6 χιλιόμετρα από το χωριό Φαρνταπούρ, 59 από την πόλη Τζαλγκαόν της Μαχαράστρα και 350  ανατολικά-βορειοανατολικά από το Μουμπάι (πρώην Βομβάη).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βουδισμός
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία
Κατηγορία:Σπήλαια
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδία
Άγιος Νεκτάριος Πόρου

Ο **Άγιος Νεκτάριος** είναι οικισμός του Πόρου. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Πόρου, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.
## Γεωγραφία
Ο  Άγιος Νεκτάριος είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του Πόρου. Είναι ο μόνος από τους τέσσερις -επίσημα καταγεγραμμένους- οικισμούς του νησιού που βρίσκεται μακριά από τη θάλασσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 3,5 χλμ. περίπου Β. της πρωτεύουσας του Πόρου.  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πόρου Τροιζηνίας.
## Αξιοθέατα
*Το **Ιερό του Ποσειδώνα**. Στον χώρο αναπτύχθηκε μεγάλη και μακρόχρονη λατρευτική δραστηριότητα, μέχρι την ύστερη αρχαιότητα. Σώζεται η η τάφρος θεμελίωσης του ναού (6ος π.Χ. αιώνας), οι στοές της Αγοράς και το Βουλευτήριο (4ος-3ος π.Χ. αιώνας), όπως και το Ασκληπιείο ή Ηρώο του Δημοσθένους
*Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στη φερώνυμη πευκόφυτη κορυφή του Πόρου 
*Η παραλία «Βαγιωνιά» στον φερώνυμο όρμο, βορειοανατολικά του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Άγιος Νικόλαος Πηγών Άρτας

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πηγών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τετραφυλίας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς της κορυφής «Κοκκινόλακκος» (1.750 μ.), κοντά στα όρια με τον νομό Καρδίτσας, πάνω στην επαρχιακή οδό Άρτας-Πηγών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 810. Απέχει 69 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πηγών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πηγών και προσαρτήθηκε στον δήμο Τετραφυλίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τετραφυλίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Ναός Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη

Ο **ναός του Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη** είναι εκκλησία η οποία βρίσκεται στο λόφο Φιλοπάππου στην Αθήνα. Ο ναός κτίστηκε κατά την τουρκοκρατία και αναστηλώθηκε το 1955 από τον Δημήτρη Πικιώνη. Βρίσκεται κοντά στο Δίπυλο υπέρ των Πυλών, μια πύλη στο Διατείχισμα των Αθηνών.

Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα του ναού οφείλεται σε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα το 1658. Ο φρούραρχος της Ακρόπολης Γιουσούφ είχε τοποθετήσει στα Προπύλαια της Ακρόπολης ένα μεγάλο κανόνι (λουμπάρδα) με στόχο την παραμονή της γιορτής του Αγίου Δημητρίου να κανονιοβολήσει το ναό και τους πιστούς. Όμως ξέσπασε καταιγίδα και ένας κεραυνός έπεσε στην πυριδαταποθήκη με αποτέλεσμα από την έκρηξη να σκοτωθεί ο Γιουσούφ και η οικογένειά του.

Κατά τη διάρκεια της αναστήλωσης του ναού αποκαλύφθηκαν φθαρμένες τοιχογραφίες, οι οποίες σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή χρονολογούνται από το 1732. Ο ναός αναστηλώθηκε το 1955 από τον Δημήτρη Πικιώνη, ο οποίος χρησιμοποίησε κυβόλιθους, μαρμάρινα υλικά από νεοκλασικά, μπετόν και τοποθέτησε διακοσμητικά στοιχεία με βυζαντινό και λαϊκό χαρακτήρα. Δίπλα στον ναό κατασκεύασε τουριστικό περίπτερο.

Πρόκειται για μονόκλιτη βασιλική με κυλινδρική στέγαση. Η στέγη είναι καλυμμένη με πλάκες, ενώ στην κατασκευή του ναού έχει χρησιμοποιηθεί αρχαίο οικοδομικό υλικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αθήνα
Άγιος Νικόλαος Κοντακαίικων Σάμου

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κοντακαίικων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καρλοβασίων, του δήμου Δυτικής Σάμου, της  περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Σάμου του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. 
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παράλιος οικισμός στο ακρωτήρι Κοντάκι της Βόρειας Σάμου, ανατολικά του Καρλοβασίου. Το χωριό βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Σάμου-Καρλοβασίου (Ε 62) ακριβώς βορειοδυτικά των Κοντακαίικων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10 μέτρα. Απέχει 28 χιλιόμετρα περίπου Δ.ΒΔ. της πόλης της Σάμου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός είχε αναγνωριστεί και προσαρτηθεί στην κοινότητα Κοντακαίικων, ήδη από το 1920, αλλά καταργήθηκε το 1940. Το 1981 επαναναγνωρίστηκε πάλι στην κοινότητα Κοντακαίικων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοντακαίικων και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρλοβασίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Καρλοβασίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμου. Με το ΦΕΚ 43Α - 079/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Σάμου.
## Αξιοθέατα
*Η παραλία «Πιάκη» του οικισμού.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Σάμος 1:50.000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σάμου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Τσομπάντλι

μικρογραφία|Ένα τσομπάντλι, εικονογραφημένο στο χειρόγραφο των Αζτέκων του 16ου αιώνα, του ''Codex Duran''.
Το **τσομπάντλι** (προφορά στη γλώσσα ναουάτλ: [t͡somˈpant͡ɬi]) ή ράφι κρανίου είναι ένας τύπος ξύλινης σχάρας ή φράκτης από παλούκια που έχει βρεθεί σε αρκετούς μεσοαμερικανικούς πολιτισμούς, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη δημόσια έκθεση ανθρώπινων κρανίων, συνήθως αιχμαλώτων πολέμου ή άλλων θυμάτων θυσίας. Πρόκειται για μια κατασκευή που μοιάζει με ικρίωμα από κοντάρια πάνω στα οποία έχουν τοποθετηθεί κεφάλια και κρανία αφού έχουν γίνει τρύπες σε αυτά, μετά την αποκοπή τους. Πολλά τσομπάντλι έχουν βρεθεί σε όλη τη Μεσοαμερική από την επικλασσική (περίπου  600–900 μ.Χ.) έως την πρώιμη μετακλασική περίοδο (περίπου 900–1250 μ.Χ.). Το 2017 οι αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν την ανακάλυψη του Hueyi Tzompantli, με περισσότερα από 650 κρανία, στην αρχαιολογική ζώνη του Τέμπλο Μαγιόρ στην Πόλη του Μεξικού.

## Έκθεση

Αρχείο:The tzompantli or Skull Platform.JPG|Τσομπάντλι στο Τσιτσέν Ιτζά (πολιτισμός Μάγια).
Αρχείο:Tzompantli 2.jpg|Τσομπάντλι με 240 κρανία στο Τέμπλο Μαγιόρ στην Πόλη του Μεξικού (1500).
Αρχείο:Tzompantli Detail.jpg|Αντίγραφο τσομπάντλι στο Εθνικό Μουσείο Ιστορίας στην Πόλη του Μεξικού.
Αρχείο:Tzompantli.jpg|Τσομπάντλι στο Μουσείο του Τέμπλο Μαγιόρ.
Αρχείο:Tzompantli in Codex Borgia.png|Τσομπάντλι, όπως απεικονίζεται στον *Codex Borgia.*
Αρχείο:Tzompantli in Codex Vaticanus 3778.png|Τσομπάντλι στον *Codex Vaticanus* 3778, αντίγραφο του *Codex Rios*.
Αρχείο:Tzompantli in Codex Mendoza.jpg|Ένα απλοποιημένο τσομπάντλι της πόλη Τσομπάνκο στον *Codex Mendoza.*


## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινική Αμερική
Κατηγορία:Μεσοαμερική
Καρέλιοι

thumb|Η σημαία των Καρελίων
Οι **Καρέλιοι** (καρελικά: karjalaižet, karjalazet, karjalaiset) είναι Βαλτο-Φιννική εθνοτική ομάδα ιθαγενής της ιστορικής περιοχής της Καρελίας, η οποία σήμερα χωρίζεται μεταξύ Φινλανδίας και Ρωσίας. Οι Καρέλιοι που ζουν στη Ρωσική Καρελία θεωρούνται ξεχωριστή εθνοτική ομάδα που συνδέεται στενά με τους Φινλανδούς Καρελίους, οι οποίοι θεωρούνται υποσύνολο των Φινλανδών. Αυτή η διάκριση προέκυψε ιστορικά από το γεγονός ότι η Καρελία πολέμησε και τελικά χωρίστηκε μεταξύ της Σουηδίας και του Νόβγκοροντ, με αποτέλεσμα οι Καρέλιοι να βρίσκονται σε διαφορετικές πολιτιστικές σφαίρες.

Στη Ρωσία, οι Καρέλιοι ζουν ως επί το πλείστον στη Δημοκρατία της Καρελίας, όπου αποτελούν την καθορισμένη εθνοτική ομάδα, και σε άλλες γειτονικές βορειοδυτικές περιοχές της χώρας. Μιλούν παραδοσιακά την καρελική γλώσσα και είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Υπάρχουν επίσης σημαντικοί θύλακες της Καρελίας στις περιφέρειες Τβερ και Νόβγκοροντ, καθώς ορισμένοι Καρέλιοι μετανάστευσαν σε αυτές τις περιοχές μετά τον Ρωσοσουηδικό Πόλεμο του 1656–1658.

Στη Φινλανδία, ο όρος Καρέλιοι αναφέρεται γενικά στους Φινλανδούς Καρελίους, οι οποίοι αποτελούν υποσύνολο των Φινλανδών. Υπήρχαν Καρελόφωνοι Καρέλιοι που ζούσαν στα ανατολικότερα μέρη της Φινλανδικής Καρελίας, γνωστά ως η «Συνοριακή Καρελία» (*Raja-Karjala*). Καθώς η Φινλανδία έπρεπε να παραχωρήσει τμήματα της Καρελίας στη Σοβιετική Ένωση στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Καρέλιοι και οι Φινλανδοί Καρέλιοι που εκκενώθηκαν εγκαταστάθηκαν αλλού στη Φινλανδία. Μια μειοψηφία από αυτούς, περίπου 38.000, ήταν Ορθόδοξοι Συνοριακοί Καρέλιοι, οι οποίοι παραδοσιακά μιλούσαν την καρελική. Ωστόσο, λόγω του ότι η καρελική δεν είχε αναγνωριστεί ως δική της γλώσσα από τη φινλανδική κυβέρνηση μέχρι πρόσφατα, οι περισσότεροι από αυτούς τους Καρελίους δεν είχαν άλλη επιλογή από το να μάθουν φινλανδικά και πλέον μιλούν κυρίως φινλανδικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Φινλανδία
Κατηγορία:Φίννοι της Βαλτικής
Κατηγορία:Καρελία
Ντέμπι Ρόθσταϊν

Η **Ντέμπι Ρόθσταϊν** (αγγλικά:Debbie Lynn Rothstein) (γεννημένη στις 12 Ιουνίου 1956),είναι Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής και παραγωγός και δημιουργός της βραβευμένης θεατρικής εταιρείας για νεανικό κοινό, A Faery Hunt.

Η Debbie εργάστηκε ως επαγγελματίας ηθοποιός και στα παρασκήνια στη βιομηχανία του θεάματος για περισσότερα από 40 χρόνια. Αφού έλαβε το πτυχίο της στο μουσικό θέατρο το 1977, η Debbie εργάστηκε ως επί το πλείστον ως ηθοποιός πλήρους απασχόλησης σε θέατρα σε όλη την Κεντρική και Νότια Καλιφόρνια, μαζί με ρόλους σε μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και στα παρασκήνια με στελέχη σε ταινίες.

Μερικοί αξιόλογοι συνεργάτες είναι οι Steven Spielberg, John Frankenheimer, Universal Studios, Columbia TriStar, Zoetrope, Avenue Pictures, HBO, Paramount, για να αναφέρουμε μερικούς. Η δουλειά της στη φωνή σε παιδικά κινούμενα σχέδια, anime, μεταγλώττιση και παιδικό θέατρο είναι εκτεταμένη. Το 2004, δημιούργησε το εξαιρετικά επιτυχημένο διαδραστικό θέατρο A Faery Hunt.

Το 1978 παντρεύτηκε με τον Μπομπ Πάπενμπρουκ. Έχουν ένα γιο τον Μπράις Πάπενμπρουκ ο οποίος είναι και αυτός ηθοποιός. 

Έπαιξε στην ταινία 1941 σε σκηνοθεσία του Στήβεν Σπίλμπεργκ. 
Έχει δώσει τη φωνή της στα anime:Mon Colle Knights,The Big O 
Trigun,Ah! My Goddess: The Movie .
Έχει δώσει τη φωνή της στην ταινία
Alvin and the Chipmunks Meet the Wolf man. 
Έδωσε τη φωνή της στα βιντεοπαιχνίδια Lords of EverQuest, Might and Magic IX.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Γιογιό (τουαλέτα)

μικρογραφία| Γραφική αναπαράσταση της χρήσης γιογιού σε σατυρική καρτ ποστάλ (περίπου 1906)
Το **γιογιό** είναι σκεύος υγιεινής και δοχείο για ούρηση ή αφόδευση στην κρεβατοκάμαρα . Συνιθίζονταν στην εποχή που οι τουαλέτες ήταν ακόμα έξω από το σπίτι ή στα μισά της σκάλας και ήταν δύσκολο να πάει κανείς τη νύχτα.

## Πηγές

* Manfred Klauda : *ιστορία και ιστορίες από το δοχείο.* Μουσείο Γλάστρας Δωματίου, Μόναχο J [1986; ].
* Dan Drescher: *The Golden Chamber Pot.* *Παρατηρήσεις σε μοτίβο από τον Ηρόδοτο μέχρι τον Γκαρθία Μάρκες.* Goettingen, 2004, ISBN 978-3-89744-245-0 .
* Isabel Pagalies: *The Chamber Pot.* Στο: Gudrun Schwibbe, Regina Bendix (επιμ. ): *Τη νύχτα - μονοπάτια σε άλλους κόσμους.* Schmerse, Göttingen 2004, ISBN 3-926920-35-1, σσ. 88–92.
* Roy Palmer: *Ακόμα και η τουαλέτα έχει την ιστορία της.* Pfriemer-Verlag, Μόναχο 1977, ISBN 3-7906-0067-9 .
* Herbert Rittlinger : *Για την ιστορία του δοχείου θαλάμου.* *Μια μικρή σκέψη σε 10 κεφάλαια.* Geigy, [Βασιλεία 1974].
* Lucinda Lambton: *Chambers of delight*, έκδοση Gordon Fraser, Λονδίνο 1983, ISBN 0860920631 . (Αγγλικά)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ούρο
Κατηγορία:Κόπρανα
Ξεροβούνι (όρος Βοιωτίας)

To **Ξεροβούνι** ή **Ξηροβούνι** είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας με μέγιστο υψόμετρο περίπου 1.560 μέτρα. 

Είναι η ψηλότερη κορυφή της Κίρφης, αλλά η ονομασία χρησιμοποιείται συχνά για ολόκληρη την Κίρφη ή, τουλάχιστον, το ανατολικό της τμήμα.

## Τοποθεσία
Εκτείνεται εντός του νομού Βοιωτίας και βρίσκεται νότια του όρους Παρνασσού (2.457 μέτρα). Η βόρεια πλευρά του βουνού αντικρίζει τον Παρνασσό και στους πρόποδες της βρίσκεται ο οικισμός του Ζεμενού Αράχοβας. Η νότια πλευρά του βουνού αντικρίζει την κοιλάδα του Διστόμου. 

## Περιβάλλον
Παρατηρείται διαφοροποίηση στο είδος βλάστησης των δύο πλευρών του βουνού με την νότια πλευρά να έχει βλάστηση κυρίως θάμνων με έλατα προς την κορυφή, ενώ η βόρεια πλευρά η οποία δέχεται περιορισμένη ηλιοφάνεια έχει πλούσια βλάστηση ελάτων.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βουνά της Βοιωτίας
Γιαν του Τσάρνκουφ

[μικρογραφία| [Οικόσημο Νάουεντς]]
Ο **Γιαν(κο) του Τσάρνκουφ** () (περίπου 1320–1387), του οικοσήμου Νάουεντς, ήταν Πολωνός χρονικογράφος, Αναπληρωτής Καγκελάριος του Στέμματος και Αρχιδιάκονος του Γκνιέζνο.

Ξεκίνησε την καριέρα του ως διπλωμάτης υπηρετώντας έναν από τους Πολωνούς επισκόπους και αργότερα εντάχθηκε στη Βασιλική Καγκελαρία. Από το 1366 έως το 1371 ήταν Αντιπρόεδρος. Μετά τον θάνατο του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα το 1370, ο Γιάνκο υποστήριξε τον Καζιμίρ Δ΄ της Πομερανίας-Στολπ εναντίον του Λουδοβίκου Α΄ της Ουγγαρίας. Χάνοντας τον αγώνα με τους υποστηρικτές του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού, εξορίστηκε το 1371, αλλά επέστρεψε το 1375.

Κατά τα έτη 1377-1386, έγραψε ένα χρονικό για τα έτη 1370-1384 και γεγονότα που είδε. Ορισμένοι ιστορικοί τον θεωρούν συγγραφέα του *[[Χρονικό της Μείζονος Πολωνίας|Χρονικού της Μείζονος Πολωνίας]]*. Το χρονικό, χωρίς αρχή και τέλος, καλύπτει την περίοδο μεταξύ 1370 και 1384. Έχει τα χαρακτηριστικά τόσο ενός ημερολογίου όσο και ενός πολιτικού φυλλαδίου κατά των Καπετιδών-Ανζού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί χρονικογράφοι
Κατηγορία:Ιστορικοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Μεσαιωνική πολωνική αριστοκρατία
Άγιος Νικόλαος Μεθάνων

Ο ** Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός στα Μέθανα. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κουνουπίτσας, της δημοτικής ενότητας Μεθάνων του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.  

## Γεωγραφία
Ο  Άγιος Νικόλαος είναι παράλιος οικισμός στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου των Μεθάνων, στον παραλιακό δρόμο που διατρέχει το βόρειο τμήμα του νησιού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 14,5 χλμ. περίπου ΒΔ. του χωριού των Μεθάνων.   

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κουνουπίτσης του, τότε, νομού Πειραιώς. Το 1972 υπήχθη στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Κουνουπίτσης και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεθάνων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από  τον δήμο Μεθάνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας. Με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 ο δήμος Τροιζηνίας όπου ανήκει μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων. 

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου
* Τα θειούχα ιαματικά λουτρά Παυσανία, ανατολικά του οικισμού. Είναι μη οργανωμένα και πρόκειται, κατ’ ουσίαν, για πηγή με αέρια διοξειδίου του άνθρακα που βγαίνει σε λεκάνη με θαλασσινό νερό, το οποίο θερμαίνεται στους 39 ° C, περίπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Κατηγορία:Μέθανα
Αγαθόνικος

Το ελληνικό όνομα **Αγαθόνικος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

## Εκκλησιαστικά πρόσωπα
* Άγιος Αγαθόνικος (3ος αι. μ.Χ.), μάρτυρας
* Αγαθόνικος (1888-1956), Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας
* Αγαθόνικος (γενν. 1937), Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος
* Αγαθόνικος (1917-2015), ο πρώτος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής (1974-2004)

## Ως επώνυμο
* Αχιλλέας Αγαθόνικος (1832-1892), νομομαθής και συγγραφέας
* Μιλτιάδης Αχ. Αγαθόνικος (1876-1936), νομομαθής και συγγραφέας, γιος του Αχιλλέα
* Μιλτιάδης Αγαθόνικος (πραγματικό όνομα Μιλτιάδης Χατζηνάνου)

## Δείτε επίσης
* Αγαθονίκη
Κιόσεγκ

Το **Κιόσεγκ** (ουγγρικά: Kőszeg· γερμανικά: Güns· σλοβακικά: Kysak· σλοβενικά: Kiseg· κροατικά: Kiseg) είναι μικρή πόλη στην κομητεία Βας της Ουγγαρίας. Η πόλη φημίζεται για τον ιστορικό της χαρακτήρα.

## Γεωγραφία
Το Κιόσεγκ βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Ουγγαρίας, στα σύνορα με την Αυστρία. Βρίσκεται 250 χλμ δυτικά της πρωτεύουσας Βουδαπέστης.

Η πόλη τοποθετείται στο δυτικό τμήμα της Πεδιάδας της Παννονίας, στις αρχές των Άλπεων, που υψώνονται στη γειτονική Αυστρία.

## Δημογραφικά στοιχεία
Το 1880, το Κιόσεγκ είχε 7.301 κατοίκους με εθνοτική γερμανική πλειοψηφία (το 1495, το 1715 και το 1784 υπήρχε επίσης γερμανική πλειοψηφία). Οι Γερμανοί πολίτες ήταν κυρίως Λουθηρανοί, όπως στο Σόπρον. Κατά τη διάρκεια της Αυστροουγγρικής εποχής ο πληθυσμός της πόλης υπέστη μαγυαροποίηση.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επίσημα, 117 Γερμανοί εκδιώχθηκαν, αλλά στην πραγματικότητα περισσότεροι γερμανόφωνοι εκτοπίστηκαν επειδή ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε από 10.320 (το 1941) σε 8.780 (το 1949). Κατά την κομμουνιστική εποχή οι υπόλοιποι Γερμανοί αφομοιώθηκαν με τους Μαγυάρους. Το 2001 το Κιόσεγκ είχε 11.844 κατοίκους, 93,4% Μαγυάρους, 3,2% Γερμανούς, 1,6% Κροάτες. Η κατανομή των θρησκειών ήταν: 72,2% Ρωμαιοκαθολικοί, 8,6% Λουθηρανοί, 2,5% Καλβινιστές, 1,1% άλλοι, 5,5% Άθεοι, 10,1% χωρίς απάντηση, άγνωστο (απογραφή 2001).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας
Τιεβί Μπιφουμά

Ο **Τιεβί Μπιφουμά** (*Thievy Bifouma*, γεννήθηκε 13 Μαΐου 1990) είναι ποδοσφαιριστής από τη Δημοκρατία του Κονγκό, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός στην ομάδα της ΑΕ Κηφισιάς. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 16 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Δημοκρατία του Κονγκό
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κονγκό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Αλμερία 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ ντε Ρενς 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΑ Μπαστιά 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανκαράσπορ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίβασπορ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΚΕ Άνκαραγκιουτζου 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούρσασπορ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεντσέν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Έκτορ Ράμος

Ο ** Έκτορ Ομάρ Ράμος Λεμπρόν** (*Héctor Omar Ramos Lebrón*, γεννήθηκε 4 Μαΐου 1990) είναι  ποδοσφαιριστής από το Πουέρτο Ρίκο που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 18 γκολ και 36 αγώνες.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτορικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πουέρτο Ρίκο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αγαθονίκη

Το ελληνικό όνομα **Αγαθονίκη** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Αγαθονίκη, όνομα δύο αγίων, μαρτύρων της ρωμαϊκής περιόδου
* Αγαθονίκη Αντωνιάδου (1854-1928), Ελληνίδα παιδαγωγός, λόγια και ποιήτρια

## Δείτε επίσης
* Αγαθόνικος
Συμμετοχή των Κομορών στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Οι **[[Κομόρες]]** μετέχουν ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1996.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή των Κομορών ιδρύθηκε το 1979, αλλά αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 1993. Η χώρα πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στην Ολυμπιάδα του 1996 με 4 αθλητές. Έκτοτε, έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 18 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη επιτυχία για τις Κομόρες ήρθε από τη Φέτα Αχαμάντα το 2012, όταν κατάφερε να προκριθεί στα προημιτελικά των 100 μέτρων γυναικών του στίβου.

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
[thumb|350px|03/08/2012: Η Φέτα Αχαμάντα τερματίζει έβδομη στη σειρά της κατά τη διάρκεια της προημιτελικής φάσης των 100 μέτρων γυναικών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012|Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κομορες
Κατηγορία:Αθλητισμός στις Κομόρες
Άγιος Νικόλαος Ληλαντίων Εύβοιας

Ο **Άγιος Νικόλαος** Ληλαντίων είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ληλαντίων, του δήμου Χαλκιδέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Χαλκίδας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παραθαλάσσια κωμόπολη στη ΔΚ. Εύβοια, ακριβώς νότια από τη Χαλκίδα και τη Νέα Λάμψακο, απέναντι από το Βαθύ στη Στερεά Ελλάδα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,656 χμ² (2011).

## Δημογραφικά στοιχεία

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Νικολάου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ληλαντίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων.

## Αξιοθέατα
* Ο ναός του Αγίου Νικολάου
* Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο βόρειο τμήμα της κωμόπολης

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Τίτος Ταρκύνιος

Ο **Τίτος Ταρκύνιος** ήταν ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου βασιλιά της Αρχαίας Ρώμης Ταρκύνιου του Υπερήφανου και της Τύλλιας της νεότερης. Την εποχή που ήταν βασιλιάς ο πατέρας του συνόδευσε τον μικρότερο αδελφό του Αρρούν Ταρκύνιο και τον ξάδελφο τους Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο στο Μαντείο των Δελφών για να τους ερμηνεύσει η Πυθία ένα όνειρο που είδε ο βασιλιάς. Όταν ανατράπηκε το Ρωμαϊκό Βασίλειο και ιδρύθηκε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία (509 π.Χ.) ο Τίτος συνόδευσε τον πατέρα του και τον αδελφό του Αρρούν στην εξορία στο Τσερβέτερι. Αργότερα πολέμησε με τον πατέρα του στο πλευρό των Λατίνων εναντίον της Ρώμης στην *"μάχη της λίμνης Ρεγίλους"* (496 π.Χ.). Στην διάρκεια της μάχης ο πρώην Ρωμαίος Ύπατος (505 π.Χ.) προσπάθησε να συκοφαντήσει τον Τίτο για να πετύχει την δολοφονία του, τελικά δολοφονήθηκε ο ίδιος από τους άντρες του Τίτο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Livy, Ab urbe condita.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ταρκύνιοι 

Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Κατηγορία:Ταρκύνιοι
Λι: Ανάμεσα στον Διάβολο και τη βαθιά γαλάζια θάλασσα

Το ***Λι: Ανάμεσα στον Διάβολο και τη βαθιά γαλάζια θάλασσα*** (αγγλικά: ***Between the Devil and the Deep Blue Sea***) είναι βελγογαλλική δραματική ταινία του 1995 σε σκηνοθεσία Μάριον Χένσελ. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Καννών το 1995. Η υπόθεση της ταινίας βασίζεται στο διήγημα *Λι*, του Έλληνα ποιητή και ναυτικού Νίκου Καββαδία, το οποίο εκδόθηκε το 1987, δώδεκα χρόνια μετά τον θάνατό του.

## Πλοκή
Ο Νίκος (Στίβεν Ρία), ένας ναυτικός, μαθαίνει ότι η εταιρεία που διαχειρίζεται το πλοίο με το οποίο ταξιδεύει έχει χρεοκοπήσει. Τις λίγες εβδομάδες που θα χρειαστούν για να πουληθεί, το πλοίο παραμένει ανοιχτά των ακτών του Χονγκ Κονγκ. Στο πλοίο επιβιβάζεται η μια νεαρή ζητιάνα Λι, (Λινγκ Τσου) που προσφέρεται να τον φροντίσει με αντάλλαγμα φαγητό για εκείνη και τον μικρό της αδελφό. Αν και ισχυρίζεται ότι δεν την χρειάζεται καθόλου, ο Νίκος συμφωνεί απρόθυμα.

Ο Νίκος είναι εθισμένος στο όπιο και στις τύψεις από τότε που εγκατέλειψε τη σύντροφό του και το παιδί τους. Έρχεται κοντά στη Λι και τον αδερφό της, αντιμετωπίζοντάς τους ως παρένθετα παιδιά. Όταν έρχεται ο τελευταίος μισθός του, αποφασίζει να επιστρέψει στην Ευρώπη, αλλά πρώτα βγάζει τη Λι για μία μέρα στη στεριά, όπου συναντά τους γονείς της.

Πριν χωρίσουν ο Λι και ο Νίκος κάνουν συζήτηση περί της τύχης και εκείνη του λέει ότι η τύχη του έχει αλλάξει. Καθώς ο Νίκος επιβιβάζεται σε ένα άλλο πλοίο για να επιστρέψει στην πατρίδα του, βλέπει ότι ο Λι του έχει δώσει έναν χρυσό δράκο κεντημένο με μετάξι Shantung, ένα σύμβολο που του είχε πει προηγουμένως ότι συμβολίζει την τύχη.

## Διανομή

* Στίβεν Ρία ως Νίκος
* Λινγκ Τσου ως Λι
* Έιντριαν Μπράιν ως καπετάνιος
* Μάκα Κότο ως Αφρικανός ναύτης
* Μίσα Αζναβούρ ως νεαρός ναύτης
* Κουν-Λαν Λο ως μητέρα της Λι
* Τζέιν Μπίρκιν ως αγαπημένη του Νίκου (φωνή)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ολλανδόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Βελγικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βελγικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1995
Βισάι Παπουβανίν

Ο **Βισάι Παπουβανίν** (*Visay Phaphouvanin*, γεννήθηκε 12 Ιουνίου 1985) είναι Λαοτινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Λάος, με 18 γκολ.

Με την εθνική ομάδα έπαιξε στα προκριματικά του Πρωταθλήματος ΠΟΕΝΑ 2010 και στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στατιστικά στοιχεία στο FIFA.com
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Λαοτινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λάος
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αρρούν Ταρκύνιος

Ο **Άρρούν Ταρκύνιος** ήταν ο μικρότερος γιος του Δημάρατου της Κορίνθου μέλους της βασιλικής οικογένειας των Βακχιαδών της Κορίνθου. Η οικογένεια εκδιώχθηκε από την Κόρινθο, όταν ανέλαβε την εξουσία ο Κύψελος· τότε ο Δημάρατος μετανάστευσε τον 7ο αιώνα π.Χ. στην πόλη Ταρκυνία στην Ιταλία, που κατείχαν οι Ετρούσκοι. Ο Αρρούν πέθανε πρόωρα λίγο πριν από τον πατέρα του, άφησε την σύζυγο του έγκυο, η οποία απέκτησε αργότερα έναν γιο. Όταν πέθανε ο Δημάρατος, αν και ήταν πολύ πλούσιος, αποκλήρωσε τον εγγονό του αυτόν, ο οποίος έζησε στην φτώχεια, γι΄αυτό το παιδί πήρε το όνομα Εγέριος, που μεταφράζεται στην Λατινική γλώσσα *"άπορος"*. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Αρρούν, Ταρκύνιος, μετανάστευσε στην Ρώμη, επειδή σαν ξένος δεν είχε πολιτικά δικαιώματα στην Ταρκυνία· εκεί στη Ρώμη κατάφερε να γίνει ο πέμπτος βασιλιάς της ως Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος. Όταν ο Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος κατέκτησε την Κολλατία, τοποθέτησε τον ανεψιό του Εγέριο επικεφαλής της Ρωμαϊκής φρουράς της πόλης. Ο γιος του Εγέριου ήταν ο Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος, την σύζυγο του Λουκρητία βίασε ο εξάδελφός του Σέξτος Ταρκύνιος, γιος του βασιλιά Ταρκύνιου του νεότερου, εγγονού του Πρεσβύτερου. Ο Λεύκιος ανέτρεψε μαζί με τους συγγενείς της Λουκρητίας τον θείο του, καταργήθηκε η δυναστεία, ανακηρύχτηκε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία και έγινε ο ένας από τους δύο πρώτους υπάτους (500 π.Χ.).

## Παραπομπές


## Πηγές
*Dionysius of Halicarnassus, Romaike Archaiologia (Roman Antiquities).
*Titus Livius (Livy), History of Rome.
*Publius Ovidius Naso (Ovid), Fasti.
*Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, ed., Little, Brown and Company, Boston (1849).
*Encyclopædia Britannica, Eleventh Edition (1911).

Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Κατηγορία:Ταρκύνιοι
Φίλιπ Ζίαλορ

Ο **Φίλιπ Ζίαλορ** (*Philip Zialor*, γεννήθηκε 6 Σεπτεμβρίου 1976) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τις Σεϋχέλλες, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Ο Ζίαλορ κατέχει τα εθνικά ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ με την εθνική ομάδα (με 14) και τα περισσότερα σε έναν αγώνα, σκοράροντας 4 γκολ με το αντίπαλο τον Μαυρίκιο στο Κύπελλο ΣΠΟΝΑ 2008. Σκόραρε επίσης 2 από τα 4 γκολ της ομάδας του στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Σεϋχέλλες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σεϋχελλών
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κάσλταουν

Το **Κάσλταουν** (αγγλ. *Castletown*), ή **Μπάλλι Χάστσαλ** (μανξ *Balley Chashtal*), είναι μικρή πόλη στη Νήσο του Μαν, γεωγραφικά εντός της ιστορικής ενορίας του Μαλού αλλά διοικείται χωριστά. Βρίσκεται στα νότια του νησιού, και ήταν η πρωτεύουσα των Μανξ μέχρι το 1869. Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει το Κάστρο Ράσεν, ένα καλοδιατηρημένο μεσαιωνικό κάστρο, το οποίο κτίστηκε αρχικά για έναν βασιλιά των Βίκινγκ.

Η απογραφή της Νήσου του Μαν το 2011 καταγράφει τον πληθυσμό της πόλης ως 3.097 κατοίκους (ενώ το 2006 υπήρχαν 3.109 κάτοικοι).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κασλτ
Βέουνα (ποταμός)

Ο **Βέουνα** (πολωνικά: Wełna, γερμανικά: *Welna*) είναι ποταμός στη δυτικοκεντρική Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Βάρτα, με μήκος 118 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής 2.635 χλμ2. Η πηγή του είναι κοντά στο Γκνιέζνο, περνά από το Γιανόβιετς Βιελκοπόλσκι, το Βονγκρόβιετς και το Ρογκόζνο, και εκβάλλει στον Βάρτα κοντά στο Ομπορνίκι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βάρτα
Σκυθική Νεάπολις

Η **Σκυθική Νεάπολις** ήταν οικισμός ο οποίος υπήρχε από τα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ. μέχρι το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. Επί αρχαϊκών χρόνων, εθεωρείτο πόλη της Ταυρικής Χερσονήσου (Κριμαία). Τα αρχαιολογικά ερείπια ευρίσκονται στα περίχωρα της σημερινής Συμφερόπολης. Η πόλη αυτή ήταν το κέντρο των φυλών των Κριμαϊκών Σκυθών, με επικεφαλής τον Σκιλούρο και τον Παλακό (που πιθανότατα τάφηκαν στο τοπικό μαυσωλείο). Η πόλη κυριαρχούσε σε ένα μικρό βασίλειο, που κάλυπτε τα εδάφη μεταξύ του κάτω ποταμού Βορυσθένη και της Κριμαίας. Τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ., ήταν πόλη «με μικτό σκυθοελληνικό πληθυσμό, ισχυρά αμυντικά τείχη και μεγάλα δημόσια κτίρια κατασκευασμένα με τις εντολές της ελληνικής αρχιτεκτονικής». 

H πόλη καταστράφηκε για πρώτη φορά την περίοδο (114 π.Χ.-108 π.Χ.), τα δραματικά γεγονότα αφηγείται μια πινακίδα που βρέθηκε τον 19ο αιώνα στην Ταυρική χερσόνησο. Ο Διόφαντος στρατηγός του Μιθριδάτη ΣΤ΄ όχι μόνο απέκρουσε την επιδρομή των πολυάριθμων Σκυθών του βασιλιά Πάλακου αλλά κατέλαβε και την πρωτεύουσα τους Νεάπολη. Σε έναν χρόνο οι Σκύθες επαναστάτησαν, ο Διόφαντος επιτέθηκε ξανά και κατέστρεψε όλα τα οχυρά, τότε απομακρύνθηκε η σωρός του βασιλιά Σκιλούρου από την αρχική της ταφή στο Μαυσωλείο. Η Νεάπολη των Σκυθών δεν ανέκαμψε ποτέ από την επιδρομή του Ποντιακού στρατού, εξακολουθούσε ωστόσο να είναι κατοικήσιμη, ερημώθηκε οριστικά από τις Γοτθικές επιδρομές την εποχή του αυτοκράτορα Γαλλιηνού (252-254). Η νεότερη έρευνα έδειξε ότι την εγκατάλειψαν πιο νωρίς σε μια επιδρομή που έγινε από τους Σαρμάτες, πριν το 240 μ.Χ. που εμφανίστηκαν οι Γότθοι.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Zajcev, Y., “Absolute and Relative Chronology of Scythian Neapolis in the 2nd century BC”, στο Stolba, V.F. – Hannestad, L. (επιμ.), Chronologies of the Black Sea Area in the Period c. 400-100 BC (Aarhus 2005)
*Zajcev, Y., The Scythian Neapolis (2nd century BC to 3rd century AD). Investigations into the Graeco-Barbarian city on the northern Black Sea coast (BAR International Series 1219, Oxford 2004)
*IOSPE I 352. Βλ. Burgunder, P., “Le royaume scythique de Skilouros dans ses relations avec les Grecs”, Association Suisse d’Archéologie Classique, Bulletin (2007)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κριμαία
Κατηγορία:Βασίλειο του Βοσπόρου
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ανατολική Ευρώπη
Κατηγορία:Συμφερόπολη