open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρκος Άννιος Φλάβιος Λίβων

Ο **Μάρκος Άννιος Φλάβιος Λίβων**, λατιν.: *Marcus Annius Flavius Libo* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε στο δεύτερο μισό του 2ου και στο πρώτο μισό του 3ου αι. Διετέλεσε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|κανονικός ύπατος]]* το 204 μ.Χ., με ανώτερο συνάδελφό του τον Λεύκιο Φάβιο Κίλωνα.

Ο Λίβων ήταν πατρίκιος και καταγόταν από τη Βαιτική Ισπανία. Ο πατέρας του ήταν ο Μάρκος Άννιος Λίβων, ο οποίος διορίστηκε ύπατος το 161 και ήταν *λεγάτος* της Συρίας, και πιθανώς δηλητηριάστηκε, ίσως από τον Λεύκιο Βέρο.  Οι δύο τους ήταν συγγενείς εξ αγχιστείας: ο Μάρκος Άννιος Λίβων ήταν εξάδελφος τού Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου, τού οποίου γαμπρός ήταν ο Αυτοκράτορας Λεύκιος Βέρος (μέσω της Λουκίλλας).

## Σταδιοδρομία
Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε υπό τη βασιλεία του Μάρκου Αυρηλίου, όταν κατείχε κάποια μορφή δημόσιας τιμής το 179. Μετά τις δολοφονίες του Κόμμοδου, του Περτίνακα και του Δίδιου Ιουλιανού το 192 και 193 αντίστοιχα, η οικογένειά του πιθανότατα ευθυγραμμίστηκε με τα συμφέροντα του Σεπτίμιου Σεβήρου. Αυτός ο Αυτοκράτορας τον διόρισε στη συνέχεια ως κανονικό ύπατο το 204. 

## Αναφορές

## Πηγές
* *Prosopographia Imperii Romani*, A 648

Κατηγορία:Φλάβιοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα
Στέλλα Τέναντ

Η **Στέλλα Τέναντ** (Stella Tennant, 17 Δεκεμβρίου 1970 – 22 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Βρετανίδα μοντέλο και σχεδιάστρια μόδας, γνωστή για την επιβλητική παρουσία της, το ανδρόγυνο στυλ και τη συμβολή της στην ανανέωση της βρετανικής μόδας τη δεκαετία του 1990.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο ως το νεότερο από τα τρία παιδιά του τιτλούχου Τόμπιας Τέναντ και της Λαίδης Έμμα Κάβεντις. Η μητέρα της ήταν κόρη του 11ου Δούκα του Ντέβονσαϊρ και της Ντέμπορα Μίτφορντ, της νεότερης από τις διάσημες αδελφές Μίτφορντ. Η Τέναντ μεγάλωσε σε φάρμα προβάτων 1.500 στρεμμάτων στο Νιούκασλτον, στη Σκωτία. Σπούδασε γλυπτική στο Winchester School of Art.

## Καριέρα
Η καριέρα της ξεκίνησε το 1993, όταν φωτογραφήθηκε από τον Στίβεν Μάιζελ για τη βρετανική Vogue. Η εμφάνισή της με ρινικό σκουλαρίκι τράβηξε την προσοχή και την καθιέρωσε ως μοντέλο με ιδιαίτερο στυλ. Συνεργάστηκε με κορυφαίους σχεδιαστές όπως οι Καρλ Λάγκερφελντ, Τζιάνι Βερσάτσε, Αλεξάντερ ΜακΚουίν και Τζον Γκαλιάνο. Υπήρξε το πρόσωπο καμπανιών για τους Calvin Klein, Chanel, Hermès και Burberry. Το 2012 συμμετείχε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, εκπροσωπώντας τη βρετανική μόδα.

## Προσωπική ζωή
Το 1999 παντρεύτηκε τον Γάλλο φωτογράφο και οστεοπαθητικό Ντέιβιντ Λάσνετ, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά. Η οικογένεια ζούσε στο Έντρομ του Μπέρουικσαϊρ, στη Σκωτία. Το ζευγάρι χώρισε το 2020.

## Θάνατος
Η Τέναντ πέθανε αιφνίδια στις 22 Δεκεμβρίου 2020, λίγες ημέρες μετά τα 50ά της γενέθλια. Τον Ιανουάριο του 2021, η οικογένειά της ανακοίνωσε ότι είχε αυτοκτονήσει, έχοντας αντιμετωπίσει ψυχικά προβλήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

## Βραβεία και διακρίσεις
* 2001: Βραβείο Μοντέλου της Χρονιάς από το VH1/Vogue
* 2011: Μοντέλο της Χρονιάς στα British Fashion Awards
* 2012: Εισαγωγή στο Hall of Fame των Scottish Fashion Awards
* 2016: Βραβείο Συμβολής στη Βρετανική Μόδα από το Harper's Bazaar Women of the Year

## Δραστηριότητες εκτός μόδας
Η Τέναντ ήταν ενεργή σε περιβαλλοντικά ζητήματα, συνεργαζόμενη με οργανισμούς όπως το Global Cool και το Oxfam για την προώθηση της βιωσιμότητας στη μόδα. Μαζί με την αδελφή της Ίζι, ίδρυσαν την εταιρεία Tennant & Tennant, που ειδικεύεται σε πολυτελή είδη σπιτιού.

## Πηγές
* Stella Tennant – Wikipedia (Αγγλικά)
* Vogue: Stella Tennant Obituary
* The Guardian: Stella Tennant Obituary
* The Guardian: Stella Tennant took her own life, family says
Αλάνα Γκεμπρεμαριάμ

Η **Αλάνα Ταντέγκε Γκεμπρεμαριάμ** (λευκορωσικά: Алана Таде́ге Гебрэмарыям, ρωσικά: Алана Таде́ге Гебремариам, γενν. 7 Μαρτίου 1997) είναι Λευκορωσίδα ακτιβίστρια υπέρ της δημοκρατίας και φεμινίστρια. Ήταν η πρώτη γυναίκα αφρικανικής καταγωγής, που έθεσε υποψηφιότητα στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019.

## Βιογραφία
Η Γκεμπρεμαριάμ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μινσκ. Αποφοίτησε με άριστα στη φυσική και τα μαθηματικά από το 61ο Λύκειο Μινσκ. Αποφοίτησε από το Κρατικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας με πτυχίο Οδοντιατρικής και κατά τη διάρκεια των σπουδών της ασχολήθηκε με επιστημονικές δραστηριότητες. 

Το 2018, έγινε ηγέτιδα του Φοιτητικού Συλλόγου Λευκορωσίας προωθώντας τον πολιτικό ακτιβισμό μεταξύ φοιτητών και φοιτητριών και νέων εργαζόμενων επαγγελματιών.

Το 2019, προτάθηκε ως υποψήφια για τις βουλευτικές εκλογές του 2019 στην περιοχή Χρουσέφσκι στο Μινσκ από τη Σοσιαλδημοκρατική Συνέλευση της Λευκορωσίας και το Μπλοκ Νεολαίας.

## Πολιτικές διώξεις
Μετά τις αμφισβητούμενες προεδρικές εκλογές της Λευκορωσίας το 2020, έγινε βασικό μέλος του Συντονιστικού Συμβουλίου για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα και τη διασφάλιση της μεταβίβασης της εξουσίας. Τον Οκτώβριο, η πρώην υποψήφια πρόεδρος Σβιατλάνα Τσιχανούσκαγια διόρισε την Γκεμπρεμαριάμ ως εκπρόσωπό της για θέματα νεολαίας και φοιτητών. 

Στις 12 Νοεμβρίου 2020, ερευνήθηκαν τα διαμερίσματα της Γκεμπρεμαριάμ και ορισμένων άλλων ακτιβιστών της Λευκορωσικής Φοιτητικής Ένωσης. Ακτιβιστές και ακτιβίστριες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στην KGB. Στις 13 Νοεμβρίου, έγινε γνωστό ότι η Αλάνα βρισκόταν στο προδικαστικό κέντρο κράτησης της λευκορωσικής KGB για ποινική υπόθεση οργάνωσης ενεργειών, που παραβιάζουν κατάφωρα τη δημόσια τάξη (μέρος 1 του άρθρου 342 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας). 

Σε κοινή δήλωση δεκαπέντε οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Viasna, της Ένωσης Δημοσιογράφων της Λευκορωσίας, της Επιτροπής Ελσίνκι της Λευκορωσίας και του Κέντρου PEN της Λευκορωσίας, με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 2020, η Γκεμπρεμαριάμ αναγνωρίστηκε ως πολιτική κρατούμενη. Στις 7 Δεκεμβρίου 2020, η ευρωβουλευτής Καταρίνα Μπάρλεϊ ανέλαβε την προστασία της.

Στις 16 Μαρτίου 2021, η Ερευνητική Επιτροπή απήγγειλε τις πρώτες κατηγορίες εναντίον της Γκεμπρεμαριάμ και άλλων εμπλεκόμενων στην «υπόθεση των φοιτητών» και των πανεπιστημιακών καθηγητών.

Στις 16 Ιουλίου 2021, το Επαρχιακό Δικαστήριο Σοβιέτσκι της πόλης του Μινσκ καταδίκασε τη Μαρίνα Φεντόροβα, η οποία είχε ήδη συμπεριληφθεί στη μαύρη λίστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 17 Δεκεμβρίου 2020 για πολυάριθμες πολιτικά υποκινούμενες ποινές, καθώς και τους εισαγγελείς Αναστασία Μάλικο, Ρόμαν Χαμπατάροφ και, μαζί με άλλους εμπλεκόμενους στην υπόθεση, σε φυλάκιση 2 ετών και 6 μηνών.

Στις 30 Νοεμβρίου 2022, η Γκεμπρεμαριάμ αφέθηκε ελεύθερη από τη φυλακή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ της Αλάνα Γκεμπρεμαριάμ στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Viasna

Κατηγορία:Λευκορωσίδες πολιτικοί
Κατηγορία:Λευκορώσοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Λευκορώσοι πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί κρατούμενοι
Άννα Γουίντουρ

Η **Άννα Γουίντουρ** (αγγλ. *Anna Wintour*, γεννημένη στις 3 Νοεμβρίου 1949) είναι Βρετανοαμερικανίδα δημοσιογράφος και εκδότρια, γνωστή κυρίως ως αρχισυντάκτρια της αμερικανικής έκδοσης του περιοδικού *[[Vogue]]* από το 1988 έως το 2025. Θεωρείται μία από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες στον χώρο της μόδας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χάμπστεντ του Λονδίνου. Ο πατέρας της, Τσαρλς Γουίντουρ, ήταν αρχισυντάκτης της εφημερίδας *Evening Standard*. Από νεαρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τη μόδα και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως βοηθός συντάξεως στο περιοδικό *Harpers & Queen* το 1970.

## Σταδιοδρομία
Μετά από διάφορες θέσεις σε περιοδικά στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, ανέλαβε την αρχισυνταξία της βρετανικής έκδοσης της *Vogue* το 1985. Το 1988 μετακινήθηκε στην αμερικανική έκδοση, όπου και παρέμεινε περισσότερο από ένα τρίτο του αιώνα, μέχρι τον Ιούνιο του 2025. Υπό την ηγεσία της, το περιοδικό ανανέωσε το περιεχόμενό του, προβάλλοντας νέους σχεδιαστές και μοντέλα, και επηρέασε σημαντικά τις τάσεις της μόδας.

## Επιρροή και αναγνώριση
Η Γουίντουρ είναι γνωστή για το χαρακτηριστικό της καρέ κούρεμα και τα μεγάλα γυαλιά ηλίου. Έχει τιμηθεί με τον τίτλο της Dame Commander of the Order of the British Empire το 2017 και με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας το 2025 για τη συμβολή της στη μόδα και τα μέσα ενημέρωσης.

## Προσωπική ζωή
Η Γουίντουρ έχει δύο παιδιά από τον γάμο της με τον ψυχίατρο Ντέιβιντ Σάφερ, από τον οποίο χώρισε το 1999. Από το 2004 έως το 2020 ήταν παντρεμένη με τον επιχειρηματία Σέλμπι Μπράιαν.

## Πολιτισμική επίδραση
Η προσωπικότητά της ενέπνευσε τον χαρακτήρα Μιράντα Πρίστλι στο μυθιστόρημα και την ταινία *[[Ο Διάβολος φοράει Prada]]*. Το 2009 ήταν το επίκεντρο του ντοκιμαντέρ *The September Issue*, το οποίο παρουσίασε τη διαδικασία δημιουργίας του μεγαλύτερου τεύχους της χρονιάς για τη *Vogue*.

## Φιλανθρωπική δράση
Η Γουίντουρ έχει συγκεντρώσει πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια για φιλανθρωπικούς σκοπούς, κυρίως μέσω της διοργάνωσης της ετήσιας Met Gala, τα έσοδα της οποίας υποστηρίζουν το Κοστούμι Ινστιτούτο του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Anna Wintour – Wikipedia (Αγγλικά)
* Encyclopaedia Britannica: Anna Wintour
* Vogue: Anna Wintour
* Business of Fashion: Anna Wintour

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Βρετανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Μόδα
Μ.Γ.Σ. Ανόρθωσις Βόλου

Ο **Μορφωτικός Γυμναστικός Σύλλογος Ανόρθωσις Βόλου** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Βόλου, στη Μαγνησία, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το μπλε. 

Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 2018. Σήμερα ο σύλλογος διαθέτει τη νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Διαθέτει τημήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών. Επίσημη έδρα του αποτελεί το Ε.Α.Κ. Βόλου, χωρητικότητας 700 θεατών.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2018 και ξεκίνησε την πορεία του από την Β΄ Κατηγορία ΕΣΚΑΘ. Την σεζόν 2019–20 αγωνίστηκε στην Α2 Κατηγορία ΕΣΚΑΘ στην οποία τερμάτισε στην 2η θέση και κέρδισε την δεύτερη διαδοχική άνοδο αυτή την φορά στην Α1 Κατηγορία ΕΣΚΑΘ. Την σεζόν 2021–22 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΘ για πρώτη φορά στην ιστορία της και ανέβηκε στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, στην οποία την σεζόν 2022–23 δεν κατόρθωσε να παραμείνει, επιστρέφοντας έτσι στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΘ. Την σεζόν 2023–24 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΘ και πέτυχε την δεύτερη άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα.

Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Απόστολος Κρεμαστάς και προπονητής του ανδρικού τμήματος ο Γιώργος Βλιώρας.

### Περίοδοι στις εθνικές κατηγορίες

### Τίτλοι
*Πρωτάθλημα Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
**Πρωταθλήτρια (2): 2021–22, 2023–24

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
150px|μικρογραφία|Το λογότυπο του Volos WBC.
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ανόρθωσης Βόλου ξεκίνησε την πορεία του από το πρωτάθλημα γυναικών ΕΣΚΑΘ, στο οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα την σεζόν 2022–23 έχοντας μόνο μια ήττα, κερδίζοντας την συμμετοχή στα μπαράζ ανόδου, στα οποία  κατορθώνει την ιστορική άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Επίσης, στα μέσα της περιόδου το τμήμα μετονομάστηκε σε **Volos WBC**. 

Την σεζόν 2024–25 τερμάτισε στην 2η θέση του Βορείου Ομίλου της Α2 Εθνικής Κατηγορίας και πέτυχε την είσοδό της στα πλέι οφ, αντιμετωπίζοντας τον Άρη Θεσσαλονίκης, τον οποίο νίκησε και στα τρία ματς και κατέκτησε το πρωτάθλημα του Βορείου Ομίλου και την ιστορική άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία.

### Περίοδοι στις εθνικές κατηγορίες

### Τίτλοι
*Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής
**Πρωταθλήτρια (1): 2024–25
*Πρωτάθλημα Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
**Πρωταθλήτρια (1): 2022–23

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2018
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2022
Ορνί (Μοζέλ)

Το **Ορνί** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Αντώνης Φωτιάδης

Ο **Αντώνης Φωτιάδης** (γενν. 1899 – άγνωστη ημερομηνία θανάτου) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας και υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας. Είναι κυρίως γνωστός για τη συμμετοχή του στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920, όπου η Ελλάδα συμμετείχε για πρώτη φορά σε διεθνές επίπεδο στο ποδόσφαιρο.

## Καριέρα
Ο Αντώνιος Φωτιάδης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Σμύρνη παίζοντας στον Απόλλωνα και μετά στον Πανιώνιο .
Η συμμετοχή του Αντώνιου Φωτιάδη στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς υπήρξε μέλος της πρώτης ελληνικής αποστολής που αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα του Βελγίου, γεγονός που θεωρείται η απαρχή των διεθνών εμφανίσεων της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Στους Αγώνες αυτούς, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας αντιμετώπισε τη Σουηδία στον πρώτο γύρο, γνωρίζοντας ήττα με το βαρύ 9-0.

Μετά την Μικρασιατική καταστροφή προσέφυγε στην Αθήνα και συμμετείχε με τον Απόλωνα που επανασυστάθηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ε.Π.Σ. Ελλάδος 1922-23. Το 1923 μεταγράφηκε στον άσπονδο συμπολίτη Πανιώνιο.

## Δείτε επίσης
* Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

## Πηγές
* Olympedia – Antonios Fotiadis
* Transfermarkt – Antonis Fotiadis
* Playmakerstats – Antonis Fotiadis
*Ιστορική αναδρομή - Απόλλων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2024–25

Για την **περίοδο 2024–25**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μαγνησίας.

Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Θεσσαλίας έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία
* Γ΄ Κατηγορία

### Α΄ Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία διεξάχθηκε με τη συμμετοχή 14 συλλόγων σε έναν όμιλο. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του **Σαρακηνού Βόλου**.

Η τελική βαθμολογία είχε ως εξής:

#### Αποτελέσματα

### Β΄ Κατηγορία
Στη Β΄ κατηγορία συμμετείχαν 14 ομάδες σε έναν όμιλο. Η προκήρυξη αναφέρει πως σε περίπτωση που ο πρωταθλητής ΕΠΣΘ ανέβει στην Γ΄ Εθνική, ο τρίτος της Β΄ κατηγορίας ανεβαίνει στην Α΄ κατηγορία.

#### Αποτελέσματα

### Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ Κατηγορία συμμετείχαν 14 ομάδες σε έναν όμιλο. Η προκήρυξη αναφέρει πως σε περίπτωση που ο πρωταθλητής ΕΠΣΘ ανέβει στην Γ΄ Εθνική, ο τρίτος της Γ΄ κατηγορίας ανεβαίνει στην Β΄ κατηγορία. 

Σημειώσεις:
 

#### Αποτελέσματα

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας.

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2024-2025
Ιτέα Άρτας

Η **Ιτέα** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Η Ιτέα βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Κοκκινόλακκος σε υψόμετρο 440 μέτρα, δίπλα στον Αχελώο ποταμό και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχει 79 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα, 47 χιλιόμετρα Α. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 6 χιλιόμετρα Α. από τις Πηγές. 

Στην περιοχή βρισκόταν η ιστορική Γέφυρα Κοράκου, το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων, που χτίστηκε γύρω στο 1515. Στις 28 Μαρτίου 1949, στη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου, ανατινάχθηκε με εκρηκτικά από αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας που υποχωρούσαν προς τη Θεσσαλία κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του κυβερνητικού στρατού.

Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1961 με την παλιά της ονομασία *Τσερκούβιανα* στην κοινότητα Πηγών. Μετονομάστηκε σε Ιτέα το 1973. στην οποία ανήκουν και υπάγονται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 45 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γέφυρα Κοράκου στον ιστότοπο Πέτρινα Γεφύρια της Ελλάδος.
* Η ανατίναξη της Γέφυρας Κοράκου από το Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
* 28/3/1949: Η μάχη στη γέφυρα του Κοράκου από τον ιστότοπο https://ethniki-antistasi-dse.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Μηλιές Άρτας

Οι **Μηλιές** (επίσημα **Μηλέαι**) είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Οι Μηλιές βρίσκονται στους νότιους πρόποδες του όρους Κοκκινόλακκου σε υψόμετρο 605 μέτρα, δίπλα στον Αχελώο ποταμό και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχουν 67 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα, 36 χιλιόμετρα Α. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 6 χιλιόμετρα ΝΔ. από τις Πηγές. Το χωριό οφείλει το όνομά του στις πολλές μηλιές που καλλιεργήθηκαν συστηματικά και σε μεγάλη έκταση στην περιοχή, ενώ το παλιό του που ήταν  *Γρέβια*, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, στο επώνυμο οικογενειών που εγκαταστάθηκαν στο μέρος αυτό. 

Απογράφονται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1940 με την παλιά της ονομασία *Γρέβια* στην κοινότητα Πηγών. Μετονομάστηκαν σε Μηλέαι το 1973. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι. ανήκουν στην κοινότητα Πηγών που υπάγονται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 122 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Βελανιδιά Άρτας

Η **Βελανιδιά** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Η Βελανιδιά βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και Αιτωλοακαρνανίας, δυτικά του Άραχθου ποταμού, σε υψόμετρο 790 μέτρα. Απέχει 60 χιλιόμετρα Α. από την Άρτα (μέσω Κομπότι), 38 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου - μέσω Σκουληκαριάς) και 5 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από τον Μεσόπυργο. Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1940 στην κοινότητα Μεσοπύργου. Το 1984 μετονομάζεται σε Βρυσούλα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Μεσόπυργο, το Αλωνάκι, τη Βρυσούλα, το Βουλιαγμένο, τα Κανάλια και τον Παλαιόμυλο αποτελούν την κοινότητα Μεσοπύργου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 59 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Ναός Αγίου Νικολάου (Νιούμπερι)

Ο **Ναός του Αγίου Νικολάου** είναι η ενοριακή εκκλησία της Αγγλικανικής Εκκλησίας στο Νιούμπερι του Μπέρκσαϊρ και βρίσκεται ακριβώς νότια της κεντρικής γέφυρας που περνά πάνω από τον ποταμό Κένετ, στο κέντρο της πόλης. Το διατηρητέο κτίριο Κατηγορίας Ι (Grade I listed building) ξεχωρίζει κυρίως για τη συνοχή του αρχιτεκτονικού του ρυθμού στο κάθετο γοτθικό στυλ, καθώς και για το ασυνήθιστα μεγάλο του μέγεθος για ενοριακή εκκλησία. 

## Ιστορία
Ο ναός του Αγίου Νικολάου είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, επίσκοπο των Μύρων της Λυκίας, που έζησε τον 4ο αιώνα. Ναός ανεγέρθηκε για πρώτη φορά στη συγκεκριμένη τοποθεσία κατά τη Νορμανδική περίοδο. Ο ναός αναφέρεται σε έγγραφο του 1086, στο οποίο ο Ερνούλφος του Εσντίν παραχωρεί την εκκλησία στη Μονή του Πρεώ (Préaux). . 

Ο σημερινός ενοριακός ναός ανοικοδομήθηκε πλήρως, πιθανότατα μεταξύ των ετών 1509 και 1533. Είναι χτισμένος στον αρχιτεκτονικό ρυθμό της ύστερης κάθετης γοτθικής περιόδου. Η παρουσία συγκεκριμένων διακοσμητικών στοιχείων στην τοιχοποιία, όπως το ρόδι (σύμβολο της Γρανάδας) και το φινιστρίνι (μοτίβο που εμφανίζεται στο βασιλικό οικόσημο των Τυδώρ), υποδηλώνει ότι η ανοικοδόμηση πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο του γάμου του Ερρίκου Η΄ με την Αικατερίνη της Αραγωνίας, ο οποίος έληξε με διαζύγιο το 1533.

Αν και ο ναός ανακαινίστηκε εκτενώς από τους Βικτωριανούς, δεν έγιναν σημαντικές δομικές αλλαγές. Χαρακτηρίστηκε ως διατηρητέο μνημείο Κατηγορίας Ι το 1950. 

## Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία| Άποψη της εκκλησίας από το νεκροταφείο
Η κάτοψη του ναού είναι τυπική για ενοριακό ναό, αποτελούμενη από κυρίως ναό και ιερό χωρίς εγκάρσιο κλίτος. Ο κυρίως ναός, ο οποίος θεωρείται μεγάλος σε σύγκριση με άλλους ναούς του ίδιου ρυθμού, διαθέτει ένα κεντρικό κλίτος που φωτίζεται από πέντε μεγάλα τρίλοβα παράθυρα σε κάθε πλευρά. Στους διαδρόμους εκατέρωθεν αναπτύσσονται στοές με πέντε καμάρες η καθεμία. Οι διάδρομοι αυτοί οδηγούν σε παρεκκλήσια που βρίσκονται εκατέρωθεν του ιερού. Το νότιο παρεκκλήσιο εξακολουθεί να λειτουργεί ως παρεκκλήσιο του ιερού, ενώ το βόρειο έχει μετατραπεί σε σκευοφυλάκιο και στεγάζει το εκκλησιαστικό όργανο.

Το δυτικό καμπαναριό του ναού διαθέτει δέκα καμπάνες . Οι οκτώ παλαιότερες καμπάνες χρονολογούνται από το 1803 και χυτεύτηκαν από το, πλέον ανενεργό, χυτήριο καμπανών Wells του Όλνμπορν (Wells of Aldbourne). Το 1933 επανατοποθετήθηκαν με νέα εξαρτήματα και ο συνολικός τους αριθμός αυξήθηκε από οκτώ σε δέκα. Οι δύο πρόσθετες καμπάνες χυτεύτηκαν το ίδιο έτος από την εταιρεία Mears & Stainbank στο χυτήριο της οδού Whitechapel στο Λονδίνο. 

Τα βιτρό του ναού χρονολογούνται από τη βικτωριανή περίοδο, στο πλαίσιο της αναστήλωσης που πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη του Χένρι Γούντιερ (Henry Woodyer). Στην ίδια φάση αποκατάστασης αποδίδονται επίσης οι εξωτερικές επάλξεις κατά μήκος της γραμμής της στέγης, καθώς και οι κορυφές και οι πυργίσκοι του δυτικού καμπαναριού.  Στο εσωτερικό του ναού διατηρείται άμβωνας Ιακωβιανού ρυθμού, ο οποίος χρονολογείται από το έτος 1607

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Νικόλαο
Κατηγορία:Εκκλησία της Αγγλίας
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αγγλία
Αύλος Βούκιος Λάππιος Μάξιμος

Ο **Αύλος Βούκιος Λάππιος Μάξιμος**, *Aulus Bucius Lappius Maximus*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άκμασε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων. Ο Μπράιαν Γ. Τζόουνς τον θεωρεί έναν από τους *φίλους* (amicus) ή συμβούλους του Δομιτιανού.  Διετέλεσε ύπατος δύο φορές.

## Όμομα και καταγωγή
Παλαιότερες πηγές τον αναφέρουν ως *Λεύκιο Άππιο Μάξιμο Νορβάνο*, συνδυάζοντας την αναφορά του Πλίνιου του Νεότερου σε αυτόν («Λάππιος Μάξιμος»)  με ένα παραμορφωμένο απόσπασμα από το *[[Επιτομή των Καισάρων|Epitome de Caesaribus]]* («Νορβάνος Λάππιος»), όπου το όνομά του συνδυάζεται με το όνομα του κυβερνήτη της Ραιτίας, Τίτου Φλάβιου Νορβάνου .  Αν και το σωστό του όνομα παρέχεται από στρατιωτικό δίπλωμα από το Σουχόζεμ της Βουλγαρίας,  ορισμένες αρχές επέμειναν να δίνουν το λάθος όνομα. 

Η πολυωνυμία του ονόματός του υποδηλώνει υιοθεσία· σύμφωνα με την Όλλι Σαλόμιες, γεννήθηκε ως Λάππιος Μάξιμος και υιοθετήθηκε από έναν Αύλο Βούκιο. Η Σαλόμιες σημειώνει επίσης ότι «όλοι οι A. Λάππιοι φαίνεται να έχουν κάποια σχέση με τον συγκλητικό».  Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει ότι το όνομα του γένους (*gentilicium)* «Lappius» είναι πολύ σπάνιο». 

Μία επιγραφή στη Ρώμη αναφέρει το όνομα τής συζύγου του, Αιλίας.  Η Σαλωμία γράφει ότι η Λαππία Τερτούλλα, Αύλου κόρη (A. f.), που αναφέρεται σε μία ρωμαϊκή επιγραφή (CIL VI, 31106 ) «είναι πιθανώς κόρη αυτού του άνδρα».  Σε κάθε περίπτωση, ο Σάυμ σημειώνει ότι ο Λάππιος Μάξιμος ήταν ένας από τους αρκετούς επιφανείς Ρωμαίους που έζησαν κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων, και «δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν υπατικούς απογόνους». 

## Σταδιοδρομία
Η σταδιοδορμία του Λάππιου Μάξιμου περιελάμβανε τη θέση του ανθύπατου (κυβερνήτη) της Βιθυνίας και Πόντου κατά τη διάρκεια του 83/84 , πριν γίνει ύπατος για πρώτη φορά στο *διάστημα (nundinium)* από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 86 με συναδέλφους του τον Γάιο Οκτάβιο Τίδιο Τοσιανό Λεύκιο Ιαβολένο Πρίσκο.  Στη συνέχεια διετέλεσε υπατικός λεγάτος της Κάτω Γερμανίας από το 87 έως το 89,  κατά την οποία περίοδο βοήθησε στην καταστολή της εξέγερσης του Λεύκιου Αντώνιου Σατουρνίνου στην γειτονική επαρχία της Άνω Γερμανίας. Στη συνέχεια, διορίστηκε αμέσως ως υπατικός λεγάτος της Συρίας από το 89 έως το 92,  προτού αναλάβει τις φάσκεις για δεύτερη φορά για το διάστημα (nundinium) από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 95 με τον Πόπλιο Δουκένιο Βέρο ως συνάδελφό του.  Η κατοχή τού αξιώματος τού υπάτου ήταν μία διάκριση, που όπως σημειώνει ο Σάυμ «είχε γίνει υπερβολικά σπάνια κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα». 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Σέξτος Οκτάβιος Φρόντων

Ο **Σέξτος Οκτάβιος Φρόντος**, λατιν.: *Sextus Octavius Fronto* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός, ο οποίος κατείχε διάφορα αξιώματα στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 86, με συνάδελφο τον Τιβέριο Ιούλιο Κάντιδο Μάριο Κέλσο.  Ο Μαρτιάλης απηύθυνε ένα από τα επιγράμματά του στον Φρόντωνα, όπου περιγράφει τον Φρόντωνα ως «στολίδι της στρατιωτικής και πολιτικής ζωής». 

Ο Φρόντων μπορεί να κατάγεται από τον Οκτάβιο Φρόντωνα, συγκλητικό πραιτοριανού βαθμού που έδρασε μεταξύ 11 και 19 μ.Χ. 

Μόνο αποσπάσματα από τη  *[[Cursus honorum|σειρά αξιωμάτων]]* (cursus honorum) του Φρόντωνα είναι γνωστά. Για το πραιτοριανό μέρος της σταδιοδρομίας του, είναι γνωστό ότι ήταν *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος λεγεώνας]]* (legatus legionis) ή διοικητής της Λεγεώνας I Adiumtrix, ενώ για το υπατικό μέρος ο Φρόντων είναι γνωστό ότι ήταν κυβερνήτης της Κάτω Μοισίας. Ο Βέρνερ Εκκ χρονολογεί τη θητεία του από τα έτη 89 έως 93. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Σταυροβρύση Άρτας

Η **Σταυροβρύση** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Η Σταυροβρύση βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού Κοκκινόλακκος (κορυφή Άλογο, 1.750 μ.) και ανατολικά των Ορέων Βάλτου (κορυφή Αετοί, 1.852 μ.), σε υψόμετρο 670 μέτρα. Απέχει 58 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα, 27 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου). 

Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1940 στην τότε κοινότητα Σεκλίστης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ελάτη και το Ρισέσι αποτελούν την κοινότητα Ελάτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 75 κάτοικοι. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος (ύπατος το 87)

Ο **Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος**, λατιν.: *Lucius Neratius Priscus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που κατείχε πολλές θέσεις στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Διετέλεσε ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 87 μ.Χ., ως συνάδελφος του Γάιου Κλίνιου Πρόκουλου.   Ο Πρίσκος είναι γνωστός σχεδόν αποκλειστικά από επιγραφές, που ανακτήθηκαν από το Σαιπίνον . 

Με βάση την αποκατάσταση μίας επιγραφής από τον Γκ. Καμοντέκα, η σταδιοδορμία του μπορεί σε κάποιο βαθμό να ανακτηθεί.  Ο Πρίσκος διορίστηκε *μεταξύ πραιτοριανών* (inter praetorios) στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο από τον Βεσπασιανό και τον Τίτο είτε το 73 είτε το 74, πιθανότατα για την αφοσίωσή του κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού υπηρέτησε ως *έπαρχος του θησαυροφυλακίου στον ναό του Κρόνου* (prefectus aerarium Saturni) από το έτος 84 έως το 86. Μετά την θητεία του ως υπάτου, ο Πρίσκος ήταν *λεγάτος αντί του πραίτορα* (legatus pro praetor, ή κυβερνήτης) της αυτοκρατορικής επαρχίας της Παννονίας, την οποία θητεία ο Βέρνερ Εκκ χρονολογεί από το 91 έως το 94. 

Αν και το όνομα τής συζύγου του δεν είναι γνωστό, γνωρίζουμε ότι ο Πρίσκος είχε δύο γιους, τον Μάρκελλο και τον Πρίσκο. Ο Mάρκελλος υιοθετήθηκε από τον άτεκνο μεγαλύτερο αδερφό τού Πρίσκου, Mάρκο Ίριο Φρόντωνα Νεράτιο Πάνσα, και έγινε διάδοχός του.  Η σύντομη περίοδος μεταξύ τής θητείας του ως υπάτου και τής θητείας τού γιου του (97 μ.Χ.) υποδηλώνει ότι ο μεγαλύτερος σε ηλικία Πρίσκος, ήταν αρκετά μεγάλος, όταν απέκτησε αυτόν τον σημαντικό βαθμό. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Βολούσιος Σατουρνίνος (ύπατος το 87)

Ο **Λεύκιος Βολούσιος Σατουρνίνος**, λατιν.: *Lucius Volusius Saturninus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε τον 1ο αι. Διετέλεσε κανονικός ύπατος το 87, ως συνεργάτης του Αυτοκράτορα Δομιτιανού.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

Ο Σατουρνίνος ήταν πατρίκιος,  ένα από τα τρία γνωστά παιδιά του Κόιντου Βολούσιου Σατουρνίνου και της συζύγου του Noνίας Τουρκουάτας. Οι άλλοι περιλάμβαναν τον Κόιντο Βολούσιο Σατουρνίνο, ύπατο του 92, και τη Βολουσία Τορκουάτα.  Σύμφωνα με επιγραφικές μαρτυρίες, η σύζυγός του ήταν μία πατρικία ονόματι Λικινία Κορνηλία.   Η Λικινία και ο Σατουρνίνος είχαν έναν γιο, που ονομαζόταν Λεύκιος Βολούσιος Τορκουάτος, πατέρας του ΛΕύκιου Βολούσιου Σατουρνίνου. 

## Αναφορές

## Πηγές
* B. Jones, *Ο Αυτοκράτορας Δομιτιανός* (Google eBook), Routledge, 2002
* J. Rüpke, *Fasti sacerdotum*, Franz Steiner Verlag, 2005

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Λεύκιος Κορνήλιος Πουσίων Άννιος Μεσάλα

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Πουσίων Άννιος Μεσάλα**, λατιν.: *Lucius Cornelius Pusio Annius Messalla* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός υπό τη δυναστεία των Φλαβίων, ο οποίος κατείχε διάφορα αξιώματα στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος σε ένα αβέβαιο έτος, πιθανότατα το 72 ή το 73, ως συνάδελφος του Πλότιου Πήγασου.  Η συντομότερη μορφή του ονόματός του είναι *Λεύκιος Κορνήλιος Πουσίων*.

Ο Άντονι Μπίρλεϊ εικάζει ότι η καταγωγή του Μεσάλα βρίσκεται σε μία ισπανική επαρχία, «πιθανώς από τις Γάδες, με κατοικία στο Τίβουρ». 

Η *[[Cursus honorum|σειρά αξιωμάτων]]* (cursus honorum) του Μεσάλα μπορεί να ανακατασκευαστεί εν μέρει, από μία χάλκινη πλάκα που βρέθηκε στη Ρώμη.  Η δημόσια σταδιοδρομία του ξεκίνησε με τους *τέσσερις για την εποπτεία των οδών* (quatraviri viarum curandorum), μία από τις τέσσερις επιτροπές που αποτελούσαν τους *[[Εικοσιέξι άνδρες|είκοσι άνδρες]]* (vigintiviri)· η επιτροπή αυτή είχε ως έργο τη συντήρηση των αστικών δρόμων της Ρώμης. Στη συνέχεια διορίστηκε τριβούνος του στρατιού στη Λεγεώνα XIV ''Gemina'', που στάθμευε στη Ρωμαϊκή Βρετανία. Ο Μπίρλεϊ χρονολογεί αυτό πριν από το έτος 60, που σημαίνει ότι ο Mεσάλα είχε εγκαταλείψει τη λεγεώνα, όταν η μονάδα θριάμβευσε στη μάχη της Οδού Γουάτλινγκ εκείνο το έτος.  Στη συνέχεια, προχώρησε στις παραδοσιακά δημοκρατικά αξιώματα --ταμίας, τριβούνος των πληβείων και πραίτωρ-- πριν αποδεχτεί μία δεύτερη θέση, αυτή τη φορά ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος λεγεώνας]]* (legatus legionis) διοικητής της Λεγεώνας XVI ''Flavia Firma'' πριν από το έτος 70. Αυτό ήταν το σημείο, όπου τελειώνει η σειρά αξιωμάτων του.

Από άλλες πηγές γνωρίζουμε ότι ο Μεσάλα ενσωματώθηκε στο *[[Epulones|επτά άνδρες εορταστές]]* (septemviri epulonum) μετά την υπατεία του.  Γνωρίζουμε επίσης ότι ολοκλήρωσε την συγκλητική του σταδιοδορμία ως ανθύπατος (κυβερνήτης), αλλά δεν είναι βέβαιο αν επρόκειτο για την Αφρική ή την Ασία.  Γιος του ήταν ο ομώνυμος ύπατος του έτους 90, Λεύκιος Κορνήλιος Πουσίων Άννιος Μεσάλα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Πλώτιος Γρύπος

Ο **Πλώτιος Γρύπος**, λατιν.: *Plotius Grypus* ήταν οπαδός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Βεσπασιανού. Ήταν αδελφός του έπαρχου της πόλης Πλωτίου Πηγάσου και πιθανώς πατέρας του Πλωτίου Γρύπου, με το ίδιο όνομα. Ο πρεσβύτερος Γρύπος ανέλαβε ως αντικαταστάτης ύπατος για την περίοδο από 13 Ιανουαρίου έως Απρίλιο του 88, διαδεχόμενος τον Αυτοκράτορα Δομιτιανό. 

Ένας σχολιαστής για τον Ιουβενάλιο μας λέει ότι ο Γρύπος, όπως και ο αδελφός του Πήγασος, ονομάστηκαν από τον πατέρα τους, έναν αξιωματικό του ρωμαϊκού ναυτικού, για τα πλοία που διοικούσε.  Ως ενήλικας, ο Γρύπος κατατάχθηκε στον στρατό, και επειδή τάχθηκε με τον Βεσπασιανό κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, ο νικηφόρος Αυτοκράτορας τον επέλεξε στη Σύγκλητο στα τέλη του έτους 69.  Στη συνέχεια τον Ιανουάριο του 70, αντικατέστησε τον Λ. Τέττιο Ιουλιανό ως πραίτορα, αφού φέρεται ότι ο Ιουλιανός εγκατέλειψε τη θέση του ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος λεγεώνας]]* (legatus legionis) στη Δακία, όταν αυτή είχε ταχθεί υπέρ του Βεσπασιανού.  Λίγες ημέρες αργότερα, ο τίτλος αποκαταστάθηκε στον Τέττιο, όταν εκείνος γνωστοποίησε ότι είχε καταφύγει στον Βεσπασιανό για να βρει καταφύγιο, αλλά ο Γρύπος διατήρησε τον τίτλο του. 

Ο Έντουαρντ Τσάμπλιν έχει αναγνωρίσει ως γιο του έναν άλλο Πλώτιο Γρύπο, τον οποίο αναφέρει ο Στάτιος σε ένα από τα ποιήματα, που συγκεντρώθηκαν στο έργο του *Δάση* (*Silvae* IV.9), ο οποίος «είχε ξεκινήσει τη σταδιοδρομία του ως συγκλητικός στα μέσα της δεκαετίας του '90».  Αυτή η ταύτιση έγινε αποδεκτή από τον Μπράιαν Γ. Τζόουνς, ο οποίος σημειώνει, ότι όταν ο Στάτιος έγραψε το ποίημά του για τον νεότερο Γρύπα, δεν έκανε κάποια αναφορά στον ύπατο πατέρα του. Ενώ παραδέχεται ότι ο μεγαλύτερος σε ηλικία Γρύπος μπορεί να απεβίωσε πριν από τον Πόλεμο των Σαρματών, ο Τζόουνς υποδηλώνει ότι ένας πιο πιθανός λόγος μπορεί να ήταν, ότι όταν ο Στάτιος έγραφε, ο Γρύπος ήταν εξόριστος. Ο πιο πιθανός λόγος για την εξορία του θα ήταν τα γεγονότα του 70, όταν ο Τέττιος και ο Γρύπος αγωνίζονταν για την ίδια πραιτορία, κατά τη διάρκεια της οποίας αναβίωσε η παλαιά αντιπαλότητα μεταξύ των δύο, και έτσι ο Τέττιος μηχανεύτηκε την εξορία του Γρύπα. «Το 88, ωστόσο, η κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική: ο Ιουλιανός ήταν ο ήρωας των Ταπών, νικητής των Δακών, ενώ στον Γρύπο χρειάστηκαν 18 χρόνια για να φτάσει στην ιεραρχία του υπάτου. Η ζήλια μπορεί να τον οδήγησε σε μία προσπάθεια να υπονομεύσει τον πρώην αντίπαλό του, και η αποτυχία του οδήγησε στην εξορία του.» 

## Σημειώσεις

## Περαιτέρω ανάγνωση
* François Berard, «La carrière de Plotius Grypus et le ravitaillement de l'armée impériale en campagne», *Mélanges de l'école française de Rome*, 96 (1984), σσ. 259-324.
* William Smith, «Πλότιος Γρίφος», στο *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]* (1870), Τόμ. 3, σελ. 428

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Μινίκιος Ρούφος

Ο **Λεύκιος Μινούκιος Ρούφος**, λατιν.: *Lucius Minicius Rufus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Ήταν περισσότερο γνωστός ως οικείος τού φιλοσόφου και θαυματουργού Απολλώνιου από τα Τύανα.

Ο Ρούφος είναι γνωστό ότι ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Βιθυνίας και του Πόντου το 82/83 μ.Χ., και στη συνέχεια διορίστηκε *λεγάτος αντί του πραίτορα* (legatus propraetor, ή αυτοκρατορικός κυβερνήτης) της Λουγδουνικής Γαλατίας για τα έτη 83 έως 87 μ.Χ.  Μετά από αυτά τα αξιώματα έγινε κανονικός ύπατος, ως συνάδελφος του Αυτοκράτορα Δομιτιανού το 88 μ.Χ. 

Παρά τα πολλά υποσχόμενα αυτά επιτεύγματα, ο Ρούφος, μαζί με τον Σέρβιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Σαλβιδιηνό Ορφίτο, αντιμετώπισαν την οργή του Αυτοκράτορα Δομιτιανού. Σύμφωνα με τον Φιλόστρατο, ο Απολλώνιος ο Τυανέας ταξίδευσε στη Ρώμη, για να τους υπερασπιστεί στο δικαστήριο. (*Vita Apoll.*, vii.8-34) .

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Ελληνική Αγωγή

Η **Ελληνική Αγωγή** είναι εκπαιδευτικός οργανισμός με έδρα την Ελλάδα, που ιδρύθηκε το 1995 από τον Άδωνι Γεωργιάδη.  Στόχος της είναι η διδασκαλία και προώθηση της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από βιωματικά, διαδραστικά και ιστορικά τεκμηριωμένα εκπαιδευτικά προγράμματα. Από το 2016, την ακαδημαϊκή διεύθυνση έχει αναλάβει η Ευγενία Μανωλίδου, η οποία έχει επεκτείνει τη δράση του οργανισμού σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

## Εκπαιδευτική Φιλοσοφία και Μέθοδος
Η Ελληνική Αγωγή εφαρμόζει την ενεργό / βιωματική μέθοδο διδασκαλίας, με σκοπό την «αναβίωση» της αρχαίας γλώσσας μέσα από θεατρικά δρώμενα, αφήγηση, ιστορική αναπαράσταση, μουσική και κίνηση.  Η μέθοδος στηρίζεται σε σύγχρονα γλωσσολογικά δεδομένα, αλλά παραμένει πιστή στη δομή και στο πνεύμα της αρχαίας γλώσσας.

Τα προγράμματα απευθύνονται σε παιδιά (ηλικίας 3–16 ετών) και σε ενήλικες. Το διδακτικό πρόγραμμα περιλαμβάνει γλώσσα, μυθολογία, αρχαία ιστορία, δράμα, φιλοσοφία, καθώς και μαθήματα σε απλό αλλά αυθεντικό αρχαίο ελληνικό λόγο. Οι μαθητές έρχονται σε επαφή με βασικά κείμενα, όπως οι μύθοι του Αισώπου, οι διάλογοι του Πλάτωνα, ο Ξενοφών, τα Ευαγγέλια και τα Ομηρικά έπη. Όλα τα μαθήματα εστιάζουν στην αγάπη για τη γλώσσα και τη σύνδεση της αρχαιότητας με τη σύγχρονη ελληνική ταυτότητα.

## Δραστηριότητες και εκδηλώσεις
Πέρα από τα τακτικά μαθήματα στην Αθήνα και εξ αποστάσεως, η Ελληνική Αγωγή οργανώνει:

•  **Θερινά σχολεία** και επισκέψεις σε μουσεία

•  **Εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία**

•  **Εκπαιδευτικές εκδρομές** σε ιστορικούς τόπους 

•  **Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών**, όπως το *Ελληνίζοντες Διδάσκομεν*

•   Το συμπόσιο **Delphi Classics** στο πλαίσιο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών

•  **Θεατρικές παραστάσεις** στα Αρχαία Ελληνικά με μαθητές

## Εκδόσεις
Η Ελληνική Αγωγή ιδρύθηκε το 1994 ως Σχολή Αρχαίων Ελληνικών, Ιστορίας και Φιλοσοφίας. Παράλληλα, το 1995 ξεκίνησε την έκδοση διμηνιαίου περιοδικού με τον ίδιο τίτλο, με θεματολογία γύρω από τη γλώσσα, την ιστορία και τη φιλοσοφία. Το περιοδικό, το οποίο εκδιδόταν σε πολυτονικό σύστημα, σταμάτησε περίπου δέκα χρόνια αργότερα. Σήμερα, η σχολή εκδίδει εκπαιδευτικά βιβλία για παιδιά και δασκάλους σε συνεργασία με την Ελληνοεκδοτική και άλλους εκδοτικούς οίκους.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελληνική Αγωγή Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Ελληνόγλωσση εκπαίδευση
Κατηγορία:Κλασικές σπουδές
Μάνιος Λαβέριος Μάξιμος

Ο **Μάνιος Λαβέριος Μάξιμος**, λατιν.: *Manius Laberius Maximus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού και του Τραϊανού. Διετέλεσε δύο φορές ύπατος: την πρώτη φορά ως αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 89 μ.Χ., ως συνάδελφος του Αύλου Βικιρίου Πρόκουλου·  τη δεύτερη φορά ως κανονικός ύπατος το 103, ως συνάδελφος του Αυτοκράτορα Τραϊανού. 

Ήταν μέλος μίας οικογένειας, που καταγόταν από το Λανούβιον, όπου ο υποτιθέμενος παππούς του, Λεύκιος Λαβέριος Μάξιμος, ήταν αξιωματούχος. Ο πατέρας του, επίσης Λεύκιος Λαβέριος Μάξιμος, ήταν υψηλόβαθμος ιππέας αξιωματικός, που διετέλεσε διαδοχικά *έπαρχος τροφίμων* (praefectus annonae), έπαρχος της Αιγύπτου και έπαρχος του πραιτωρίου κατά τα έτη 80 έως 84. Η μητέρα του είναι άγνωστη. Τα επιτεύγματα του Λεύκιου επέτρεψαν στον γιο του Μάνιο να εκλεγεί στη συγκλητική τάξη.

## Βιογραφία
Υπήρχε ένα σημαντικό κενό μεταξύ της θητείας του ως υπάτου και του πρώτου γνωστού διορισμού, που απολάμβανε ο Μάξιμος, κυβερνήτης της Κάτω Μοισίας, τον οποίο κατείχε από το έτος 100 έως το 102.  Ενώ ήταν κυβερνήτης, ο Μάξιμος υπηρέτησε ως στρατηγός στον Α΄ Δακικό Πόλεμο του Τραϊανού. Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών, ένας σκλάβος του, ο Καλλίδρομος, συνελήφθη από τους Δάκες: αυτού τού άνδρα αργότερα πήρε συνέντευξη στη Βιθυνία το 111 ο Πλίνιος ο Νεότερος.  Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, ο Μάξιμος διακρίθηκε κατά την εκστρατεία του 102,  και ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του με μία δεύτερη θητεία ως υπάτου το 103, υποδεικνύοντας την εύνοιά του απέναντι στον Αυτοκράτορα Τραϊανό.

Αυτή η αυτοκρατορική εύνοια τερματίστηκε με το τέλος του Τραϊανού. Σύμφωνα με την *[[Ιστορία των Αυγούστων]]*, κατά την άνοδο του Αυτοκράτορα Αδριανού το 117, ο Μάξιμος ήταν «εξόριστος σε ένα νησί, υπό την υποψία για σχέδια κατά του θρόνου».  Δεν είναι γνωστό τίποτε περισσότερο γι' αυτά τα ύποπτα σχέδια, αλλά ώθησαν τον έπαρχο τής φρουράς τού Αδριανού, Πόπλιο Ακίλιο Ατιανό, να προτείνει τον θάνατο του Μάξιμου. Η συνέχεια δεν είναι γνωστή, αλλά ο Αδριανός είχε κουράσει τον Ατιανό, και είναι πιο πιθανό ο Μάξιμος να έλαβε χάρη.

## Οικογένεια
Η ταυτότητα της συζύγου του Μάξιμου είναι άγνωστη. Το μόνο γνωστό παιδί του ήταν μία κόρη, η Λαβερία Οστιλία Κρισπίνα, η οποία, μετά το τέλος του, έγινε η κληρονόμος τής περιουσίας του. Η Κρισπίνα έγινε η δεύτερη σύζυγος του Γάιου Βρούτιου Πράισενς Λεύκιου Φούλβιου Ρούστικου, υπάτου το 139. Είχαν έναν γιο, τον Λεύκιο Φούλβιο Γάιο Βρούτιο Πραίσενς Λαβέριου Μάξιμου, δύο φορές υπάτου. Ο Μάξιμος ήταν ο προπάππος της Βρουτίας Κρισπίνας, η οποία παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Κόμμοδο.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Σέξτος Ιούλιος Σπάρσος

Ο **Σέξτος Ιούλιος Σπάρσος**, λατιν.: *Sextus Julius Sparsus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε τον 1ο αι. μ.Χ. Υπήρξε αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) Σεπτεμβρίου έως Δεκεμβρίου 88 μ.Χ., ως συνάδελφος του Μάρκου Οτακίλιου Κάτουλου.

Από την ανάκτηση ενός στρατιωτικού διπλώματος που φέρει το όνομά του,  ο Ιούλιος Σπάρσος έχει συχνά αναγνωριστεί ως ο άνθρωπος, στον οποίο ο Πλίνιος ο Νεότερος έγραψε δύο επιστολές για λογοτεχνικά θέματα,  και ως ο παραλήπτης ενός από τα ποιήματα του Μαρτιάλι.  Οι ειδικοί δεν αμφισβήτησαν σοβαρά αυτή την ταύτιση, καθώς το *επίθετο* (cognomen) αυτού «Σπάρσος» είναι, όπως έγραψε ο Ρόναλντ Σάυμ σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο *Harvard Studies in Classical Philology*, «υπερβολικά σπάνιο». Μπόρεσε να το βρει μόνο στα ονόματα τριών επαρχιωτών &mdash;ενός που ζούσε στη Νημαυσό και δύο στην Ταρρακωνησία&mdash; και δύο Ρωμαίων, ενός ρήτορα που αναφέρεται συχνά από τον Σενέκα τον Πρεσβύτερο, και του Γάιου Λούσιου Σπάρσου, ύπατου το 157.  η ύπαρξη ενός τρίτου Ρωμαίου με αυτό το επώνυμο, του Γάιου Πομπόνιου Ρούφου Ακίλιου Πρίσκου Κοίλιου Σπάρσου, ύπατου το 98, έγινε γνωστή, αφότου ο Σάυμ έγραψε την εργασία του.

Ωστόσο, έχει επισημανθεί ότι η χρονολογία αντιτίθεται σε αυτή την ταύτιση με τον ύπατο. Σύμφωνα με τη *Lex Villia Annalis*, ο Ιούλιος Σπάρσος έπρεπε να είναι τουλάχιστον 42 ετών, όταν ανέλαβε τα καθήκοντα του υπάτου το έτος 88. Και οι δύο επιστολές του Πλίνιου χρονολογούνται μεταξύ των ετών 105 και 108, πράγμα που σημαίνει ότι ο Σπάρσος ήταν 60 ετών όταν γράφτηκαν οι επιστολές. Καμία επιστολή δεν είναι γραμμένη με τόνο, που να υποδηλώνει ότι απευθύνονταν σε κάποιον μεγαλύτερο από αυτόν, που θα έγραφε κανονικά ο πάντα σωστός Πλίνιος. Αυτό έχει οδηγήσει ορισμένους ακαδημαϊκούς, όπως τον Ρ. Α. Ρίτσερ, να υποστηρίξουν ότι οι επιστολές του Πλίνιου και το ποίημα του Μαρτιάλι απευθύνονται στην πραγματικότητα στον ομώνυμο γιο του Σπάρσου, πιθανώς πέντε ή δέκα χρόνια νεότερο από τον Πλίνιο.

Υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι ο Ιούλιος Σπάρσος, ο ύπατος, μπορεί να ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής. Ο Μισέλ Κριστόλ δημοσίευσε μία αποσπασματική επιγραφή από την Ουθίνα στη σύγχρονη Τυνησία, από την οποία δύο γραμμές είναι ευανάγνωστες. Η δεύτερη γραμμή περιέχει σαφώς το *επίθετο* «Σπάρσος». Ο Κριστόλ αρχικά υπονοεί, ότι αυτό μπορεί να αναφέρεται στον Ιούλιο Σπάρσο, αλλά οι άλλες δύο σωζόμενες επιστολές τον αναγκάζουν να απορρίψει αυτή την ταύτιση. Στη συνέχεια, υποστηρίζει την ταύτιση με τον προαναφερθέντα υπάλληλο του 98, Κοίλιο Σπάρσο. Ενώ είναι πιθανό ο Ιούλιος Σπάρσος να ήταν κυβερνήτης της Αφρικής &mdash;ένα από τα κορυφαία σημεία μίας επιτυχημένης συγκλητικής σταδιοδορμίας&mdash; είναι μόνο μία μικρή πιθανότητα.  Μία πιο πιθανή ταύτιση είναι με τον συγγενή του Γάιο Πομπόνιο Ρούφο Ακίλιο Πρίσκο Κοίλιο Σπάρσο.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Πόπλιος Σαλούστιος Βλαίσος

Ο **Πόπλιος Σαλούστιος Βλαίσος**, λατιν.: *Publius Sallustius Blaesus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ. Διετέλεσε ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) Μαΐου έως τον Αύγουστο του 89 με συνάδελφο τον Mάρκο Πεδουκαίο Σαινιανό.  Παρά την κοινωνική του θέση, ο Βλαίσος είναι μια σκιώδης προσωπικότητα, για την οποία οι μελετητές έχουν κάνει πολυάριθμες υποθέσεις.

Το μόνο βέβαιο γεγονός για τη ζωή του Βλαίσου είναι ότι ήταν μέλος των ''αδελφών των αγρών'' (fratres arvales) τουλάχιστον από το έτος 78 έως το 91, όταν ξεκινά ένα κενό στα αρχεία. Όταν τα αρχεία των αδελφών των αγρών ξαναρχίζουν το έτος 101, δεν είναι πλέον παρών. Αυτό έχει οδηγήσει ορισμένους ειδικούς στο συμπέρασμα, ότι ο Βλαίσος απεβίωσε μεταξύ των ετών 91 και 101. 

Ο Ρόναλντ Σάυμ, σημειώνοντας τη δυσκολία των πολυωνύμων ονομάτων, πρότεινε την ταύτιση του Βλαίσου με έναν άλλον ύπατο συγκλητικό, τον Σαλούστιο Λούκουλο, η ημερομηνία της θητείας του οποίου δεν είναι γνωστή.  Σύμφωνα με τον Σουητόνιο, ο Λούκουλος εκτελέστηκε από τον Αυτοκράτορα Δομιτιανό, επειδή επέτρεψε να δοθεί το όνομά του σε ένα νέο είδος λόγχης.  Ο Σάυμ υποστηρίζει περαιτέρω, ότι ο Σαλούστιος Βλαίσος είχε ένα δεύτερο *όνομα γένους (gentilicium)*, το "Βελήιος", επιτρέποντάς του να ταυτιστεί με κάποιον Βελλήιο Βλαίσο, το θέμα μίας επιστολής που έγραψε ο Πλίνιος ο Νεότερος στον φίλο του Καλβίσιο: Η επιστολή του Πλίνιου αναφέρει, πώς ο Βαίσος, ένας πλούσιος, αλλά ετοιμοθάνατος πρώην ύπατος, έγινε στόχος ενός κυνηγού κληρονομιάς, ενός άλλου συγκλητικού ονόματι Μάρκος Ακύλιος Ρέγουλος.  Τόσο ο Στάτιος όσο και ο Μαρτιάλις αναφέρονται επίσης σε έναν πρόσφατα αποβιώσαντα Βλαίσο, φίλο του πλούσιου προστάτη τους Ατέδιο Μέλιορ.  Ο Έντουαρντ Τσάπλιν υποστηρίζει την ταύτιση του Σάυμ, υποδεικνύοντας μία επιγραφή από την Έφεσο, που αναφέρει έναν "[.] Velleius P.; f. Tro.[...] L. Sertorius [... Ped]anius Fuscus Sa[linat]or Sallus[ti]us Bla[esus .] Julius Agricola [ ] Chaesonius, οδηγώντας τον Τσάπλιν να προτείνει ότι "μία νέα μορφή αναδύεται, η σύνθεση από τρεις σκιώδεις υπάτους, που απεβίωσαν στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Δομιτιανού, δηλ. ο Πόπλιος Βελήιος Τρο. Λούκουλος Σαλούστιος Βλαίσος, Πόπλιου υιός, αντικαταστάτη  ύπατος το 89 .

Ωστόσο, οι Π. Κόνολ και Μπράιαν Τζόουνς επισημαίνουν, ότι εφόσον τα αρχεία των αδελφών των αγρών «καταγράφουν την παρουσία του [Βλαίσου] στη Ρώμη κατά τη διάρκεια κάθε έτους του πρώτου μισού της βασιλείας του Δομιτιανού, για το οποίο έχουν διασωθεί πλήρη πρακτικά, είναι δύσκολο να καταλάβουμε, πώς μπόρεσε να αποκτήσει επαρκή επαρχιακή εμπειρία σε πραιτοριανές θέσεις, ώστε να αξίζει διορισμό στη Βρετανία, μία αυτοκρατορική υπατική επαρχία».  Έτσι, ενώ είναι ακόμα πιθανό ο Σαλούστιος Βλαίσος να ταυτίζεται με τον Βελλήιο Βλαίσο του ανεκδότου του Πλίνιου, η ταυτότητά του με τον ελάχιστα τεκμηριωμένο κυβερνήτη της Βρετανίας, είναι λιγότερο πιθανή.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λι Τζου-χό

Ο **Λι Τζου-χό** (*Lee Ju-ho*, κορεατικά: 주호, γενν. στις 17 Φεβρουαρίου 1961) είναι οικονομολόγος από την Νότια Κορέα, ο οποίος ήταν υπηρεσιακός πρόεδρος της Νότιας Κορέας από τις 2 Μαΐου 2025 έως τις 4 Ιουνίου 2025 και υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας από τις 2 Μαΐου 2025. Υπηρετεί επίσης ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Παιδείας από το 2022.

Είναι καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Πολιτικής και Διοίκησης KDI. Από την 1η Μαΐου 2025, μετά την καθαίρεση του προέδρου Γιουν Σουκ-γέολ, την παραίτηση του πρωθυπουργού Χαν Ντουκ Σου και την επακόλουθη παραίτηση του υπουργού Οικονομίας Τσόι Σανγκ-μόκ, ο Λι είναι υπηρεσιακός πρόεδρος της Νότιας Κορέας, υπηρεσιακός πρωθυπουργός, αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Παιδείας ταυτόχρονα.

## Πρώτα χρόνια
Ο Λι Τζου-χό γεννήθηκε στην κομητεία Τσιλγκόκ, Επαρχία Μπέουκ Γκιεονγκσάνγκ, Νότια Κορέα στις 17 Φεβρουαρίου 1961.

Ο Λι κατέχει τρία πτυχία στα οικονομικά – πτυχίο και μεταπτυχιακό από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ.

## Σταδιοδρομία
Διετέλεσε καθηγητής στο Ινστιτούτο Ανάπτυξης Κορέας πριν εισέλθει στην 17η Εθνοσυνέλευση ως βουλευτής επικρατείας το 2004. Τον Ιανουάριο του 2009, υπηρέτησε ως Α' αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Επιστήμης και Τεχνολογίας στην κυβέρνηση του Λι Μιουνγκ-μπακ, και ως υπουργός το 2010, υπηρετώντας έως το 2013. Επαναδιορίστηκε υπουργός το 2022 στην κυβέρνηση του Γιουν Σουκ-γέολ.

Ως υπουργός, ο Λι επέβλεψε σημαντικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Εισήγαγε το πρόγραμμα Neulbom School, που παρείχε δωρεάν μετασχολική φροντίδα σε μικρούς μαθητές δημοτικού, και επιχείρησε την αύξηση των εισακτέων στις ιατρικές σχολές κατά 2.000 θέσεις, χωρίς επιτυχία. Υποστήριξε επίσης τη χρήση ψηφιακών σχολικών βιβλίων, ιδίως αυτών που βασίζονται σε τεχνητή νοημοσύνη, τα οποία εισήχθησαν τη φετινή σχολική χρονιά.

Στις 2 Μαΐου 2025 ο Λι ανήλθε στην προεδρία και την πρωθυπουργία, γεγονός που ακολούθησε τις ξαφνικές παραιτήσεις των προηγούμενων υπηρεσιακών προέδρου και πρωθυπουργού, Χαν Ντουκ Σου και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Τσό Σανγκ-μοκ. Ως υπηρεσιακός πρόεδρος, ο Lee διέταξε την αναβάθμιση της στρατιωτικής ετοιμότητας στο «υψηλότερο επίπεδο» και κάλεσε για σχολαστική προετοιμασία ώστε να διασφαλιστεί η «ομαλή» και «δίκαιη» διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών της 3ης Ιουνίου. Επίσης, έδωσε εντολή στον υπηρεσιακό υπουργό Άμυνας Κιμ Σέον-χο να εποπτεύει αυστηρά την στρατιωτική επιτήρηση και ετοιμότητα και να ανεβάσει το επίπεδο της στρατιωτικής προετοιμασίας της χώρας στο υψηλότερο, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί «άμεσα και αποφασιστικά» σε κάθε είδους πρόκληση, ενώ παράλληλα διέταξε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους να τηρούν αυστηρή πειθαρχία και πολιτική ουδετερότητα ενόψει των προεδρικών εκλογών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία