open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κατάλογος αεροδρομίων της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

δεξιά|μικρογραφία|Χάρτης της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Υπάρχουν τρία αεροδρόμια στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, μία χώρα η οποία βρίσκεται ανάμεσα στην Καραϊβική Θάλασσα και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα αποτελείται από δύο μεγάλα κατοικημένα νησιά, την Αντίγκουα και την Μπαρμπούντα, και πληθώρα μικρότερων νησιών (συμπεριλαμβανομένων των Νήσων Γκρέιτ Μπερντ, Γκριν, Γουινέα, Λονγκ, Μέιντεν και Γιορκ). Το συγκρότημα βρίσκεται στη μέση των Υπήνεμων Νήσων, μέρος των Μικρών Αντιλλών.

## Αεροδρόμια
Η **έντονη γραφή** υποδεικνύει ότι το αεροδρόμιο έχει προγραμματισμένες επιβατικές πτήσεις.

## Πηγές

* ICAO Location Indicators by State, ICAO
* UN/LOCODE 2011-2. UNECE  – περιλαμβάνει κωδικούς IATA
* Great Circle Mapper: Αντίγκουα και Μπαρμπούντα – Κώδικες IATA, κωδικοί και συντεταγμένες ICAO

Αντιγκουα και Μπαρμπουντα
*
Ερμάνος της Καρινθίας

Ο **Ερμάνος Β΄**, γερμ.: *Herman II του Spanheim* (απεβ. 4 Οκτωβρίου 1181), γόνος του Ρηνανικού Οίκου του Σπόνχαϊμ, ήταν δούκας της Καρινθίας από το 1161 μέχρι το τέλος του. 

## Καταγωγή
Ήταν ο δεύτερος γιος του Ούλριχ Α΄ δούκα της Καρινθίας (απεβ. 1144) και της συζύγου του Ιουδίθ του Τσέρινγκεν, κόρης του Ερμάνος Β΄ μαργράβου του Μπάντεν. 

## Η εξουσία του
Τον Απρίλιο του 1144 απεβίωσε ο Ούλριχ Α΄ και τον διαδέχθηκε ως δούκας ο μεγαλύτερος αδελφός τού Ερμάνος, ο Ερρίκος Ε΄. Αυτός νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Λεοπόλδου μαργράβου της Στυρίας, και απεβίωσε άτεκνος στις 12 Οκτωβρίου 1161, οπότε ο Ερμάνος Β΄ τον διαδέχθηκε ως δούκας της Καρινθίας. 

Ο Ερμάνος Β΄ επέτυχε στην επιβεβαίωση της κυριαρχίας του από τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας. Τον Δεκέμβριο του 1161 ενθρονίστηκε πανηγυρικά στον λίθινο θρόνο του δούκα στην πεδιάδα Τσέλφελντ, παρουσία του Έμπερχαρντ αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ και του Ούριχ Β΄ πατριάρχη της Aκουιλέια. Το 1162 συνόδευσε τον βασιλιά στην εκστρατεία του στην Ιταλία και στην αποτυχημένη συνάντηση με τον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ΄ της Γαλλίας.

Με διάφορους βαθμούς επιτυχίας προσπάθησε να εδραιώσει τη θέση του στην Καρινθία, επιτυγχάνοντας το αξίωμα του επιτρόπου (*[[vogt]])* στην επισκοπή του Γκρουκ καθώς και επάνω στις κτήσεις της Καρινθίας στην επισκοπή του Μπάμπενμπεργκ και του πατριαρχείου της Aκουιλέια. Όπως και ο αδελφός του, είχε εμπλακεί σε εδαφικές διαμάχες με τους Ότακαρ μαργράβους της Στυρίας και τοπικούς ευγενείς, όπως οι κόμητες του Χόιμπουργκ και του Όρτενμπουργκ. Μετά το τέλος του θείου του Ένγκελμπερτ Γ΄ μαργράβου της Ιστρίας το 1173, ο Ερμάνος δεν μπόρεσε να αναλάβει τον τίτλο του μαργράβου, αλλά κληρονόμησε τα προσωπικά του υπάρχοντα γύρω από την πόλη Σανκτ Βάιτ, η οποία αναδείχθηκε ως δουκική κατοικία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1173 την Αγή των Μπάμπενμπεργκ, κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Αυστρίας και χήρα του Στεφάνου Γ΄ της Ουγγαρίας.  Είχαν δύο γνωστούς γιους:

* Ούλριχ Β΄ δούκας της Καρινθίας (π. 1181–1202) 
* Bερνάρδος, δούκας της Καρινθίας (π. 1181–1256). 

Ο Ερμάνος ήταν ο πρώτος δούκας του Σπόνχαϊμ που τάφηκε στο αβαείο του Αγίου Παύλου στο Λάβανταλ, που ιδρύθηκε από τον προπάππο του Ένγκελμπερτ κόμη του Σπόνχαϊμ το 1091. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Β΄. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Άγιος Ιωάννης Επάνω Βαθείας Ηρακλείου

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι οικισμός της κοινότητας Επάνω Βάθειας, της δημοτικής ενότητας Γουβών, του δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Ηρακλείου και στην ανατολική όχθη του ποταμού Καρτερού. Βρίσκεται στη διασταύρωση των επαρχιακών οδών Καρτερού-Μονής Αγκαράθου και Κάτω Βαθείας-Σμαρίου, μεταξύ των χωριών Επάνω και Κάτω Βαθείας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 14 χλμ. περίπου ΝΑ. του κέντρου του Ηρακλείου, από την πλευρά του αεροδρομίου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Επάνω Βαθείας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την  κοινότητα Επάνω Βαθείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γουβών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γουβών και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Μυκηναϊκή Κρήνη

Ως **Μυκηναϊκή Κρήνη** είναι γνωστή πηγή επί της βόρειας πλαγιάς του λόφου της Ακροπόλεως των Αθηνών, καθώς και σχετιζόμενο με αυτήν πηγάδι. Η κατασκευή του συγκεκριμένου πηγαδιού χρονολογείται μεταξύ της μυκηναϊκής περιόδου και του 12ου αιώνα π.Χ. Αποτελούσε εκ των σημαντικότερων πηγών της Μυκηναϊκής Αθήνας, ενώ η παρουσία της επέτρεψε τη χρήση της Ακροπόλεως ως οχυρού λόφου.

Η συγκεκριμένη πηγή εντοπίστηκε εντός φυσικής σχισμής επί του βράχου της Ακροπόλεως, σε βάθος, περίπου, 40 μέτρων. Κρυφή κλίμακα οδηγούσε από την κορυφή της Ακροπόλεως προς την πηγή, με την είσοδό της να βρίσκεται βορειοδυτικά του Αρρηφορίου. Ως κατασκευή ήταν εν μέρει ξύλινη και εν μέρει λίθινη. Στο κάτω τμήμα της κλίμακας υπήρχε όρυγμα ή σήραγγα βάθους οκτώ μέτρων και πλάτους δύο μέτρων στο άνω τμήμα του και τεσσάρων μέτρων στο κάτω τμήμα του. Η κλίμακα και η σήραγγα θεωρείται πιθανό, επίσης, να χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια των εορτασμών των Αρρηφορίων, όπου νεαρά κορίτσια, γνωστά ως Αρρηφόροι, μετέβαιναν από τον λόφο προς την κρήνη, καθώς, ενδεχομένως, και προς το Ιερό της Αφροδίτης και του Έρωτα.

Εντός της συγκεκριμένης φυσικής σχισμής έχουν ανευρεθεί κεραμικά αρχαιολογικά ευρήματα, η χρονολόγηση των οποίων συνέβαλε στον προσδιορισμό της ημερομηνίας κατασκευής της κρήνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα
Κατηγορία:Πηγές της Ελλάδας
Κατηγορία:Μυκηναϊκοί αρχαιολογικοί τόποι
Άγιος Ιωάννης Χερσονήσου Ηρακλείου

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, προς τις δυτικές ακτές του κόλπου των Μαλίων. Βρίσκεται πάνω στην οδό Ηρακλείου-Αγίου Νικολάου (ΕΟ 90), μεταξύ Ανάληψης και Λιμένα Χερσονήσου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 24 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χερσονήσου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την  κοινότητα Χερσονήσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο βόρειο τμήμα του χωριού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Γκζιμίσουαφ της Πομερανίας

Ο **Γκζιμίσουαφ της Πομερανίας** (1153/1158 – 1207/1209) ήταν δούκας από τη δυναστεία των Σαμβοριδών. Ήταν αντιπρόσωπος του Σφιέτσιε και του Λουμπισέβο Ττσέφσκιε στο Δουκάτο της Πομερέλιας.

## Βιογραφία
Ο Γκζιμίσουαφ καταγόταν από τη δυναστεία των Σαμβοριδών και γεννήθηκε μεταξύ 1153 και 1158. Ήταν αντιπρόσωπος του Σφιέτσιε και του Λουμπισέβο Ττσέφσκιε στο Δουκάτο της Πομερέλιας, υπό την κυριαρχία του Βασιλείου της Πολωνίας. Η πρώτη καταγραφή του ονόματός του προέρχεται από το έτος 11 Νοεμβρίου 1198. Αρχικά, η έδρα του τμήματος του δουκάτου του βρισκόταν στο Σταρόγκαρντ, αλλά αργότερα τη μετέφερε στο Σφιέτσιε. Μετά το 1195, είχε παντρευτεί την Ντομπροσουάβα (Dobrosława), με την οποία έκανε κόρες, μία από τις οποίες πιθανώς θα μπορούσε να είναι η Ζβινισουάβα (Zwinisława), σύζυγος του Μέστβιν Α΄ της Πομερανίας. Πριν από το 1205, τον Γκζιμίσουαφ διαδέχθηκε ο Σάμπορ Α΄ της Πομερανίας. Πέθανε μεταξύ 1207 και 1209.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Πομερανίας
Κατηγορία:Οίκος των Σαμποριδών
Φίλιππος του Σπόνχαϊμ

μικρογραφία|Η σφραγίδα του Φιλίππου του Σπόνχαϊμ.

Ο **Φίλιππος**, γερμ.: *Philip von Sponheim* ή Spanheim (απεβ. 22 Ιουλίου 1279) εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Σάλτσμπουργκ (1247–1257) και πατριάρχης της Ακουιλέια (1269–1271). Έλαβε τον τίτλο του κόμη του Λέμπεναου (1254–1279) και ήταν κατ' όνομα δούκας της Καρινθίας. Με το τέλος του ο κύριος κλάδος του Οίκου του Σπόνχαϊμ έφτασε στο τέλος του.

## Βιογραφία
Ο Φίλιππος ήταν ο νεότερος γιος του Βερνάρδου δούκα της Καρινθίας (απεβ. 1256) και της συζύγου του Ιουδήθ των Πρεμυσλιδών, κόρης του βασιλιά Ότακαρ Α΄ της Βοημίας. Μεγαλωμένος στην αυλή του θείου του από τη μητέρα του, βασιλιά Βεγκέσλαου Α΄, προετοιμάστηκε για μία εκκλησιαστική σταδιοδρομία ως πρύτανης του Συλλόγου της εκκλησίας Βίσεχραντ (Vyšehrad) και καγκελάριος της Βοημίας. Ωστόσο όταν το 1247 ο Σύλλογος του Σάλτσμπουργκ τον εξέλεξε αρχιεπίσκοπο, απαρνήθηκε τη χειροτονία του, για να κρατήσει για τον εαυτό του τη διαδοχή του μεγαλύτερου, άτεκνου αδελφού του Ούλριχ Γ΄. Μάλιστα ακολούθησε τον πατέρα του σε στρατιωτικές εκστρατείες στη Στυρία και στην περιοχή Λούνγκαου. Το 1252 νίκησαν τα ενωμένα στρατεύματα του Μάινχαρντ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και του πεθερού του Αλβέρτου Δ΄ κόμη του Τιρόλου κοντά στο Γκράιφενμπουργκ και κατέκτησαν μεγάλα κτήματα στην Άνω Καρινθία.

Το 1254 ο Φίλιππος προσπάθησε να ανακτήσει τα πρώην κομητικά δικαιώματα των Σπόνχαϊμ γύρω από το Κάστρο Λέμπεναου (κοντά στο Λάουφεν), το οποίο είχε αγοραστεί από τους αρχιεπισκόπους του Σάλτσμπουργκ. Με τη σειρά του, τελικά εκτοπίστηκε και αποκλείστηκε από τον Σύλλογο του καθεδρικού του Σάλτσμπουργκ το 1257. Ωστόσο μπορούσε να επικρατήσει έναντι τού διαδόχου του Ούλριχ του Σέκαου με τη στρατιωτική υποστήριξη τού αδελφού του Ούλριχ Γ΄. Ο Φίλιππος συνέχισε την πολεμική του δράση και το 1260 πολέμησε με τον Πρεμυσλίδη εξάδελφό του, βασιλιά Ότακαρ Β΄ της Βοημίας, στη μάχη του Kρέσενμπρουν ενάντια στις δυνάμεις του βασιλιά Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Αφού το 1265 ο εξάδελφός του από τη μητέρα του Λαδίσλαος της Σιλεσίας εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Σάλτσμπουργκ με την παπική συναίνεση, ο Φίλιππος τελικά αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1269 εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Ακουιλέια  αν και η εκλογή του δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από τον πάπα και το 1273 ο πάπας Γρηγόριος Ι΄ διόρισε τον Ραϊμόντο ντελα Τόρε. Επιπλέον, τον Οκτώβριο του 1269 απεβίωσε ο αδελφός του δούκας Ούλριχ Γ΄ και είχε κληροδοτήσει κρυφά το δουκάτο της Καρινθίας στον βασιλιά Ότακαρ Β΄, ο οποίος έδιωξε αμέσως τον Φίλιππο από τα αποκτήματά του. Προσπάθησε και πάλι να εγκατασταθεί ως κόμης του Λέμπεναου και έφτασε ακόμη και να λάβει την Καρινθία ως φέουδο από τον νέο βασιλιά Ροδόλφο Α΄ της Γερμανίας, αν και χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ότακαρ Β΄ δεν είχε καμιά πρόθεση να παραιτηθεί από τις αξιώσεις του, μέχρι που τελικά ηττήθηκε από τον βασιλιά Ροδόλφο Α΄ στη μάχη του 1278 στο Mάρχφελντ.

Ωστόσο, ο Φίλιππος έπρεπε να μείνει στο δουκάτο της Αυστρίας του Ροδόλφου Α΄, χωρίς να επιστρέψει ποτέ στην Καρινθία. Ένα χρόνο αργότερα απεβίωσε στο Kρεμς αν ντερ Ντόναου, όπου ο επικήδειος λόγος του φυλάσσεται στη Δομινικανή Εκκλησία.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Τόνι Νταλάρα

Ο **Αντόνιο Λαρντέρα** (ιταλικά: Antonio Ladera, 30 Ιουνίου 1936 – 16 Ιανουαρίου 2026), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα **Τόνι Νταλάρα** (ιταλικά: Tony Dallara) ήταν Ιταλός τραγουδιστής, ηθοποιός και τηλεπερσόνα.

## Βιογραφία
Ο Νταλάρα γεννήθηκε στο Καμπομπάσο της νότιας Ιταλίας, αλλά μεγάλωσε στο Μιλάνο. Αφού εργάστηκε ως μπάρμαν και υπάλληλος, ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα στο συγκρότημα Rocky Mountains (τους μελλοντικούς I Campioni ). 

Απεβίωσε στις 16 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 89 ετών.

## Καριέρα
αριστερά|μικρογραφία|195x195px|Ο Νταλάρα με τους γονείς του, το 1960
Το τραγουδιστικό ύφος του Νταλάρα βασίστηκε κυρίως σε Αμερικανούς τραγουδιστές όπως ο Φρανκι Λέιν και ο Τόνι Γουίλιαμς. 

Το 1957, υπέγραψε συμβόλαιο ως τραγουδιστής με την ιταλική εταιρεία Music, όπου εργαζόταν ως μεταφορέας. Το πρώτο του σινγκλ, το "Come prima", αν και δεν κατάφερε να διαγωνιστεί στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1957 και πούλησε 300.000 αντίτυπα, αποτελώντας το σινγκλ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Ιταλία μέχρι εκείνη τη στιγμή. [αριστερά|μικρογραφία| [Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο|Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο του 1960. Ο Νταλάρα τραγουδάει το "Romantica" με τη συνοδεία της Ορχήστρας Angelini.|180x180px]]Το 1960 ο Νταλάρα κέρδισε στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο και στον διαγωνισμό *Canzonissima* με το τραγούδι "Romantica". Την επόμενη χρονιά κέρδισε ξανά το *Canzonissima* με το τραγούδι «Bambina bambina». 

Λέγεται ότι ο Μίνως Μάτσας, διευθυντής της ελληνικής δισκογραφικής εταιρείας MINOS, ήταν εκείνος που σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το όνομα του Νταλάρα ως καλλιτεχνικό ψευδώνυμο για τον τότε νέο τραγουδιστή Γιώργο Νταλάρα (πραγματικό όνομα "Νταράλας").  Ο Ιταλός τραγουδιστής ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ελλάδα μετά την κυκλοφορία της επιτυχίας του "Come prima" το 1957. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Μιρλάν Μουρζάεφ

Ο **Μιρλάν Μουρζάεφ** (κιργιζικά: *Мирлан Мурзаев*, γεννήθηκε 29 Μαρτίου 1990) είναι ποδοσφαιριστής από το Κιργιστάν που αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας του Κιργιστάν με 16 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κιργίζιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κιργιστάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Πετάχ Τίκβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντενίζλισπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσεναϊγίν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ένγκελμπερτ Γ΄ της Ιστρίας

Ο **Ένγκελμπερτ Γ΄** , γερμ.: *Engelbert III von Sponheim*, (απεβ. 6 Οκτωβρίου 1173), μέλος του Ρηνανικού Φραγκονικού Οίκου του Σπόνχαϊμ, ήταν μάργραβος της Ιστρίας  από το 1124 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Ένγκελμπερτ Β΄ δούκα της Καρινθίας & μαργράβου της Ιστρίας και της πρώτης του συζύγου Ούτας του Πάσαου. Όταν τον πατέρα του διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος ως δούκας της Καρινθίας, ο Ένγκελμπερτ Γ΄ έλαβε τον τίτλο του μαργράβου της Ιστρίας. Ωστόσο, κυβέρνησε κυρίως στα κτήματα των Σπόνχαϊμ γύρω από το Kράιμπουργκ στη Βαυαρία, κληροδοτημένα από τη μητέρα του.

Το 1135 ο αυτοκράτορας Λοθάριος Γ΄ τον έστειλε σε μία σύνοδο στην Πίζα στην Ιταλία, προκειμένου να στηρίξει τον πάπα Ιννοκέντιο Β'΄ εναντίον του αντιπάπα Ανακλήτου Β΄. Με τη σειρά του, ο Ένγκελμπερτ έλαβε τη βασιλική μαρκιωνία της Τοσκάνης, αλλά τον διαδέχθηκε ο  Ερρίκος Ι΄ των Γουέλφων, δούκας της Βαυαρίας ήδη το 1137. Ο Ένγκελμπερτ παρακολούθησε την Αυτοκρατορική Συνέλευση (Dieta) του 1156 στο Ρέγκενσμπουργκ, όπου έγινε μάρτυρας της παραχώρησης του *[[Προνόμιο Μείον|Μικρού Προνομίου (Privilegium Minus)]]* από τον βασιλιά Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, που αναβίβασε τη μαρκιωνία της Αυστρίας σε δουκάτο.

Το 1140 ο Ένγκελμπερτ είχε νυμφευτεί τη Ματθίλδη, τη μικρότερη κόρη του Βαυαρού Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ. Ήταν λοιπόν κουνιάδος της Γερτρούδης του Ζούλτσμπαχ, συζύγου του βασιλιά Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και της Μπέρθας του Ζούλτσμπαχ, που μετονομάστηκε σε *Ειρήνη* ως σύζυγος του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού. Η Ματθίλδη απεβίωσε στα τέλη του 1165, ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Ο τίτλος του μαργραβάτου της Ιστρίας πέρασε στους Βαυαρούς κόμητες του Άντεχς.

Ο γιος του Πελεγκρίνο έγινε πατριάρχης της Aκουιλέια στη βόρεια Ιταλία από το 1195 έως το 1204 .

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Project Medieval Lands: Nobility of Northern Italy (900 &#x2013; 1100).

Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Ιερό Αφροδίτης και Έρωτα

Το **Ιερό Αφροδίτης και Έρωτα** ήταν αρχαίο ελληνικό ιερό αφιερωμένο στην Αφροδίτη και τον Έρωτα, επί της βόρειας πλαγιάς του λόφου της Ακροπόλεως των Αθηνών.

Το ιερό βρισκόταν στο μέσον της βόρειας πλευράς της Ακροπόλεως, πιο συγκεκριμένα κάτω από τη βορειοανατολική πλευρά του Ερεχθείου. Επρόκειτο για υπαίθριο ιερό, αποτελούμενο από τα τοιχώματα του λόφου, καθώς και ένα πλάτωμα εμπρός αυτού. Η πρόσβαση στο συγκεκριμένο ιερό γινόταν μέσω της οδού του Περιπάτου, η οποία περιέτρεχε το λόφο. Το ιερό πιστεύεται πως χρησιμοποιούνταν όχι μόνο για τους σχετιζόμενους με τη λατρεία της Αφροδίτης και του Έρωτα εορτασμούς, αλλά και για τον εορτασμό των Αρρηφορίων. Κατά μία άποψη, οι αρρηφόροι μετέβαιναν από την κορυφή του λόφου προς το ιερό μέσω μυστικού περάσματος και μεταφέροντας μυστικά αντικείμενα, ενώ, κατά την επιστροφή τους, μετέφεραν, επίσης αγνώστου ταυτότητας, αντικείμενο. Ωστόσο, πιστεύεται πως επρόκειτο για άλλο ιερό της Αφροδίτης.

Η τοποθεσία του ιερού εντοπίστηκε από τον Αμερικανό αρχαιολόγο Όσκαρ Μπρονέρ το 1931. Η συγκεκριμένη τοποθεσία έχει ταυτοποιηθεί ως χώρος λατρείας της Αφροδίτης, βάσει και σχετικών αρχαιολογικών ευρημάτων που ανευρέθηκαν εντός της περιοχής. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται δύο επιγραφές, εκ των οποίων η μία αναφέρεται σε εορτασμό προς τιμήν της Αφροδίτης, ενώ η δεύτερη στον Έρωτα, καθώς και τμήματα γλυπτών, λαξευμένες εσοχές στα τοιχώματα του λόφου, όπου πιστεύεται πως ήσαν τοποθετημένα γλυπτά, εκ των οποίων έχουν διασωθεί έως σήμερα, συνολικά, περισσότερα από 20, πολυάριθμες αναθηματικές προσφορές, όπως κεραμικά αντικείμενα και ειδώλια, συμπεριλαμβανομένων μικρού μεγέθους πλακιδίων με αναπαραστάσεις γεννητικών οργάνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαία ιερά της Αθήνας
Ερρίκος Δ΄ της Καρινθίας

O **Ερρίκος Δ΄**, γερμ.: *Henrik IV von Sponheim*, (π. 1065/70 – 14 Δεκεμβρίου 1123) ήταν δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας από το 1122 μέχρι το τέλος του. Ήταν ο πρώτος κυβερνήτης αυτών των περιοχών από τον Ρηνανικό Οίκο του Σπόνχαϊμ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του κόμη Ένγκελμπερτ Α΄ του Σπόνχαϊμ (απεβ. 1096) και της συζύγου του Χέντβιχ, πιθανώς κόμισσας από τη Μόσα.  Ο Ένγκελμπερτ ήταν υποστηρικτής του πάπα Γρηγόριου Ζ΄ στη σφοδρή διαμάχη για την περιβολή των επισκόπων και ως εκ τούτου είχε εκτοπιστεί από την κομητεία του στη Βαυαρική κοιλάδα Πούστερ από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄  της Γερμανίας το 1091.

Μετά το τέλος του αναδόχου (νονού) του, Ερρίκου Γ΄ δούκα της Καρινθίας, τελευταίου ηγεμόνα από τον Οίκο του Έπενσταϊν, έλαβε ως φέουδο το δουκάτο της Καρινθίας και τη μαρκιωνία της Βερόνας από τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ της Γερμανίας. Ωστόσο, δεν κληρονόμησε τις ανεξάρτητες γαίες (allodii) του Ερρίκου Γ΄, οι οποίες πέρασαν στον Λεοπόλδο μάργραβο της Στυρίας, μέλος της δυναστείας Τράουνγκαου (Οτακαριδών). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η επονομαζόμενη *επαρχία Γκράσλουπ*, δηλαδή τα κτήματα του Nόιμαρκτ και του Σανκτ Λάμπρεχτ, καθώς και η περιοχή Mούραου, που προηγουμένως ανήκε στην κομητεία Φρήσαχ της Καρινθίας, να περιέλθουν στη μαρκιωνία της Στυρίας.

Ο Ερρίκος Δ΄, όπως και ο προκάτοχός του, παρέμεινε αντίπαλος του Κορράδου Α΄ αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ. Απεβίωσε μέσα σε ένα χρόνο από την κυριαρχία της Καρινθίας και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του, Ένγκελμπερτ.

## Πηγές
* Hausmann, Friedrich. «Die Grafen zu Ortenburg und ihre Vorfahren im Mannesstamm, die Spanheimer in Kärnten, Sachsen und Bayern, sowie deren Nebenlinien». *Ostbairische Grenzmarken – Passauer Jahrbuch für Geschichte Kunst und Volkskunde* **36** (1994): 9–62.
* Brunner, Walter. «Das Werden der Landesgrenze gegen Kärnten und Salzburg». *Das Werden der Steiermark* . Γκρατς: Verlag Styria, 1980.
* Ortenburg-Tambach, Eberhard Graf zu. *Geschichte des reichsständischen, herzoglichen und gräflichen Gesamthauses Ortenburg*, τόμ. 1: Das herzogliche Haus στο Kärnten. Vilshofen, 1931.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Σοφία Γιαννακά

Η **Σοφία Γιαννακά** (Αγρίνιο, 1957) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, η οποία από το 2018 είναι σύμβουλος έκδοσης και αρθρογράφος στον ειδησεογραφικό ιστότοπο, iefimerida.gr.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αγρίνιο, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της. Κατέχει πτυχίο από το Τμήμα Φιλολογίας, με κατεύθυνση στα αρχαία ελληνικά, από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού (Paris IV) και στη Σχολή Ecole des Hautes Etudes στο Παρίσι.

Εκλέχθηκε τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια διετέλεσε μέλος του τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και ήταν υπεύθυνη για θέματα αλιείας το διάστημα 2005-2007. Στις εθνικές εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε επίσης τόσο πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, όσο και εισηγήτρια στο ΚΤΕ Παιδείας στην Βουλή των Ελλήνων. Εξελέγη επίσης βουλευτής ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009.

Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα *[[Το Βήμα]]* και είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως δημοσιογράφος στον ιστότοπο, iefimerida.gr.

Γενικά, οι θέσεις και τα άρθρα της Γιαννακά υποστηρίζουν το πολιτικό έργο και τις θέσεις της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ συχνά κάνει παρεμβάσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα.

Κατά καιρούς, η Γιαννακά αν και εκφράζει κεντρώες φιλελεύθερες απόψεις στα άρθρα της, ορισμένες από τις θέσεις που έχει δημοσιεύσει στον ειδησεογραφικό ιστότοπο *[[Iefimerida.gr]]* έχουν δεχτεί έντονη κριτική από άλλα ελληνικά ΜΜΕ αλλά και από πολιτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

## Πειθαρχική έγκληση
Τον Απρίλιο 2025, η Γιαννακά εκλήθη από το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό όργανο της ΕΣΗΕΑ να προσέλθει σε απολογία με το αιτιολογικό ότι στις 13 Φεβρουαρίου 2025 έγραψε άρθρο για τη Μαρία Καρυστιανού. Με την απόφαση αυτή διαφώνησε μεγάλη μερίδα του ελληνικού Τύπου.

## Προσωπική ζωή
Ζει μόνιμα στην Αθήνα. Είναι παντρεμένη με τον δημοσιογράφο Χρήστο Ράπτη. Έχει δύο ενήλικα παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Άγιος Ιωάννης Νέας Αλικαρνασσού Ηρακλείου

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι χωριό της Κοινότητος Νέας Αλικαρνασσού του δήμου Ηρακλείου και της τέως Επαρχίας Τεμένους στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Ηρακλείου, δίπλα και ανατολικά από τον Κρατικό Αερολιμένα Ηρακλείου. Βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού Καρτερού και βόρεια του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (Α 90), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 6 χλμ. περίπου Α. από το κέντρο του Ηρακλείου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νέας Αλικαρνασσού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νέας Αλικαρνασσού και προσαρτήθηκε ως οικισμός της Κοινότητος Νέας Αλικαρνασσού στον δήμο Ηρακλείου.
## Αξιοθέατα
*Η εκτεταμένη παραλία του χωριού που αποτελεί συνέχεια της παραλίας του Καρτερού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Νέας Αλικαρνασσού
Αγαπτόλεμος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αγαπτόλεμος** ήταν γιος του Αιγύπτου («Αιγυπτιάδης»), ο οποίος πήρε ως σύζυγό του τη Δαναΐδα Πειρήνη, κόρη του Δαναού και μιας ανώνυμης Αιθιοπίδας. Ο Αγαπτόλεμος δολοφονήθηκε από τη σύζυγό του με μαχαίρι την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως συνέβη και με τους άλλους 48 από τους 50 Αιγυπτιάδες.

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 162

Αγαπτολεμος
Αγγερώνα

Η **Αγγερώνα** (λατ. *Angerona*) ήταν αρχαία ρωμαϊκή θεότητα. Από την ετυμολογία του ονόματός της προκύπτει ότι ήταν η θεότητα που προστάτευε και απήλλασσε τους ανθρώπους από τις αγωνίες και τους πόνους (*angerere*). Το όνομά της ωστόσο μπορεί να το χρωστά και στην παράδοση κατά την οποία είχε κάποτε διασώσει τους Ρωμαίους και τα κοπάδια τους από την επιδημία άγγινα (*angina*). Σύμφωνα με άλλη θεωρία, «Αγγερώνα» είναι το μυστηριακό όνομα της πόλεως της Ρώμης.

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 201

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας
Αγάπη Παράνομη

Η **Αγάπη Παράνομη** είναι ελληνική, δραματική τηλεοπτική σειρά εποχής που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 τη σεζόν 2021-2022.

Το σενάριο της σειράς αποτελεί τηλεοπτική μεταφορά του ομότιτλου διηγήματος του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Το σενάριο διασκευάστηκε από την Ελένη Ζιώγα, ενώ την σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Νίκος Κουτελιδάκης.

Με φόντο την Κέρκυρα του 1906, η σειρά πραγματεύεται μια ιστορία βίαιου εγκληματικού πάθους σε μια πατριαρχική και άκρως ανδροκρατούμενη κοινωνία.

Η μίνι σειρά εποχής 6 επεισοδίων έκανε πρεμιέρα το Σάββατο 15 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 29 Ιανουαρίου με εβδομαδιαία προβολή διπλών επεισοδίων.

## Πλοκή
Ο Στάθης Θεριανός, ένας από τους πιο εργατικούς κατοίκους του χωριού παντρεμένος με την Διαμάντω ερωτεύεται κεραυνοβόλα την νεαρή Χρυσαυγή. Το πάθος τον οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις. Προκειμένου να την έχει δίπλα του, προξενεύει την νεαρή κοπέλα στον γιο του, Γιώργη. Η γυναίκα και ο γιος του είναι αντίθετοι στην απόφαση αυτή, ενώ όλο το χωριό ξαφνιάζεται με την ξαφνική είδηση. Η Διαμάντω, ως «σκιά» του ανδρός της, γνωρίζει τον λόγο της απόφασης αυτής, και προσπαθεί να την αποτρέψει. Ο Στάθης, παλεύει καθημερινά με το αλκοόλ και τον εαυτό του. Μια μοιραία νύχτα, ο Θεριανός «ορμάει» στην Χρυσαυγή. Η νεαρή κοπέλα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, βάζοντας αρκετές φορές σε κίνδυνο τον ίδιο της τον εαυτό.

## Διανομή

## Επισκόπηση Σειράς

### Επεισόδια

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές εποχής
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Άγιος Ιωάννης Καμηλαρίου Ηρακλείου

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι οικισμός της κοινότητας Καμηλαρίου του δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Πυργιωτίσσης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, στην πεδιάδα της Μεσαράς. Βρίσκεται στη νότια όχθη του Γεροπόταμου και δίπλα στη Φαιστό, της οποίας αποτελεί τον πλησιέστερο οικισμό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 45 μέτρα. Απέχει 61 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.  

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καμηλαρίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από κοινότητα Καμηλαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τυμπακίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τυμπακίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαιστού. 

## Αξιοθέατα
* Ο σημαντικότατος αρχαιολογικός χώρος της **[[Φαιστός|Φαιστού]]**, της δεύτερης σημαντικότερης μινωικής πόλης μετά την Κνωσσό. Εδώ, βρέθηκε στο «Αρχείο» ο περίφημος πήλινος Δίσκος της Φαιστού, με ιερογλυφικά σημεία (τελευταία περίοδος του «Πρώτου Ανακτόρου»). 
* Το Μνημείο «Μηνά Γιαννακάκη», πεσόντος κατά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, στη δυτική είσοδο του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000)
* eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Αγγαρήιον

Με την ονομασία **Αγγαρήιον** αναφέρεται από τον Ηρόδοτο η βασιλική ταχυδρομική υπηρεσία των αρχαίων Περσών. Αυτή θεωρείται η πρώτη αξιόπιστη απόπειρα για την ανάπτυξη μιας πραγματικής ταχυδρομικής υπηρεσίας στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά ο χρόνος των απαρχών της παραμένει υπό εξέταση. Η καλύτερα τεκμηριωμένη σχετική αναφορά προέρχεται από τον Ξενοφώντα και αποδίδει την ανακάλυψη στον Πέρση βασιλιά Κύρο τον Μέγα (550 π.Χ.), ενώ άλλοι συγγραφείς την αποδίδουν στον διάδοχό του Δαρείο τον Ι (521 π.Χ.). Μερικές πηγές υποστηρίζουν ότι πολύ νωρίτερα από τις παραπάνω χρονολογίες υπήρξε το ασσυριακό ταχυδρομικό σύστημα, αποδίδοντάς το στον Χαμουραμπί (1700 π.Χ.) και τον Sargon τον II (722 π.Χ.). Ωστόσο, το ταχυδρομείο αυτό δεν είχε την πρωταρχική αποστολή της εν λόγω ταχυδρομικής υπηρεσίας. Ο ρόλος του συστήματος των Περσών ως μηχανισμού συλλογής πληροφοριών είναι καλά τεκμηριωμένος και η υπηρεσία αργότερα ονομάσθηκε *Αγγαρεία*, ένας όρος που με τον καιρό χρησιμοποιήθηκε για να δηλώνει ένα φορολογικό σύστημα. Η Παλαιά Διαθήκη (*Εσθήρ*, κεφ. η΄), κάνει αναφορά σε αυτό το σύστημα του Αχασουέρου, του βασιλιά των Μήδων, που το χρησιμοποιούσαν για την ταχεία μεταφορά των αποφάσεών του.

Το περσικό σύστημα αποτελείτο από σταθμούς, που ονομάζονταν *Chapar-Khaneh* και στην ελληνική *άγγαρα*, όπου ο μεταφορέας μηνυμάτων, που ονομάζόταν *Chapar* ή *άγγαρος*, σε κάθε σταθμό άλλαζε το άλογό του με ένα άλλο ξεκούραστο, για να πετύχει τη μέγιστη απόδοση και ταχύτητα παραδόσεως της αλληλογραφίας. Αν ο άγγαρος ήταν και αυτός κουρασμένος, τότε παρέδιδε σε άλλον αγγελιοφόρο. Ο Ηρόδοτος περιέγραψε το σύστημα ως εξής: *«Λέγεται ότι όσες ημέρες χρειάζονται για όλο το ταξίδι, τόσοι είναι οι άνδρες και τα άλογα που βρίσκονται κατά μήκος του δρόμου. Κάθε άλογο και κάθε άνθρωπος αντιστοιχούσε για το ταξίδι μιας ημέρας. Και αυτό δεν σταματούσε ούτε από το χιόνι, ούτε από τη βροχή, ούτε από την ζέστη, ούτε από το σκοτάδι, προκειμένου να πετύχουν την ολοκλήρωση της καθορισμένης πορείας, με την προβλεπόμενη ταχύτητα.»*

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 170

Αγγαρηιον
Πίτζεν Παγώνης

Ο **Πίτζεν Παγώνης** (αγγλικά: Pidgeon Pagonis, γενν. 1986 στο Σικάγο του Ιλινόι) είναι Αμερικάνος μεσόφυλος ακτιβιστής, συγγραφέας, καλλιτέχνης και σύμβουλος, μεξικανικής και ελληνικής καταγωγής. Είναι υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεταξύ των φύλων και κατά των μη συναινετικών διαφυλικών ιατρικών παρεμβάσεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Μη-δυαδικοί συγγραφείς
Βιλανκούλο

Το **Βιλανκούλο** (*Vilankulo*), γνωστό παλαιότερα με την αποικιακή εκδοχή του ονόματος ως **Βιλανκούλος** (*Vilanculos*), είναι παράκτια πόλη στο ομώνυμο διαμέρισμα της νότιας Μοζαμβίκης, στην Επαρχία Ινιαμπάνε. Ο πληθυσμός της το 2010 εκτιμήθηκε σε 24.433 κατοίκους.  Η πόλη πήρε την ονομασία της από το όνομα του τοπικού φυλάρχου Γκαμέλα Βιλανκούλο Μουκόκε, ενώ κάποια από τα προάστιά της φέρουν τα ονόματα των γιων του.

Το Βιλανκούλο αναπτύχθηκε αρκετά από τις αρχές του 20ού αιώνα και έχει δεχθεί σημαντικές επενδύσεις στην τουριστική υποδομή του. Η πόλη αποτελεί «πύλη» προς το Αρχιπέλαγος Μπαζαρούτο, με καΐκια (*dhow*) και πλέον και ελικόπτερα να διανύουν τη μεταξύ τους απόσταση. Η πόλη απλώνεται σε μήκος περίπου 5&nbsp;χιλιομέτρων.

Το Βιλανκούλο έχει από το 2011 ένα νέο, διεθνές αεροδρόμιο στα νότια όρια της πόλης, με καθημερινές πτήσεις από και προς αρκετούς προορισμούς της νοτιοανατολικής Αφρικής, όπως το Γιοχάνεσμπουργκ και την πρωτεύουσα της Μοζαμβίκης Μαπούτο.

## Παραπομπές


## Εικονοθήκη

Αρχείο:Vilaculos beach Mozambique.jpg|Παραλία του Βιλανκούλο
Αρχείο:Vilaculos beach Mozambique 2.jpg|Ακτή στο Βιλανκούλο


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Βιλανκούλο στα Βικιταξίδια

Βιλανκουλο
Φορτουνάτος Β΄ της Νεαπόλεως

Ο **Φορτουνάτος** (ιταλικά : *Fortunato II*, λατινικά : *Fortunatus II*), (απεβίωσε το 600), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως περίπου από το 593 έως το 600..

## Βιογραφία
Ο επίσκοπος Φορτουνάτος είναι γνωστός από αρκετές επιστολές του Πάπα Γρηγορίου Α' του Μεγάλου. Ο ίδιος ήταν ο αποδέκτης μιας παπικής επιστολής του Νοεμβρίου ή Δεκεμβρίου του 598.

Δεν έχουν διατηρηθεί αξιόπιστες πληροφορίες σε ιστορικές πηγές σχετικά με την προέλευση και τα πρώτα χρόνια της ζωής του , ίσως να γεννήθηκε στη Ρώμη.

Τον Σεπτέμβριο του 591, για άγνωστους στην πραγματικότητα λόγους, ο Πάπας Γρηγόριος Α' καθαίρεσε τον Επίσκοπο Νεάπολης Δημήτριο. Ο Πάπας ευχήθηκε ο Παύλος, που ήταν ήδη τότε Επίσκοπος της πόλης Νέπι, να δεχτεί την επισκοπή Νεάπολης. Ωστόσο η ενέργεια αυτή του Γρηγορίου Α' προκάλεσε αρχικά δυσαρέσκεια στους Ναπολιτάνους και στη συνέχεια εξέγερση, εξαιτίας της οποίας ο Παύλος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη το 592. Οι προσπάθειες του Γρηγορίου Α' να λάβει τη συγκατάθεση των ευγενών και των κατοίκων της Νάπολης για την επιστροφή του Παύλου απέτυχαν. Εξαιτίας αυτού, η επισκοπική έδρα έμεινε κενή για ένα χρόνο και τρεις μήνες. Μόλις το 593 εξελέγη ο Φορτουνάτος Β' νέος επικεφαλής της επισκοπής Νεάπολης. Πιθανώς, να ήταν άνθρωπος του Γρηγορίου Α'. Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Παύλο του Νεπίου, ο νέος Ναπολιτάνος επίσκοπος έγινε δεκτός με μεγάλη εύνοια από το ποίμνιό του.

Όντας κοντά στον Γρηγόριο Α' πρόσωπο, ο Φορτουνατος έλαβε επανειλημμένα σημαντικές αναθέσεις από τον Πάπα. Συμπεριλαμβανομένου, μαζί με άλλους τέσσερις επισκόπους, συμμετείχε στην κηδεία του Άγκνελo της Νάπολης, ο οποίος πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 596, ο οποίος αργότερα ανακηρύχθηκε άγιος.

Από τις επιστολές του Γρηγορίου Α' που γράφτηκαν το φθινόπωρο του 598, είναι γνωστό για τη σύγκρουση μεταξύ του Φορτουνάτου και των εκπροσώπων των ευγενών της πόλης. Αιτία της ήταν μια διαμάχη για την ιδιοκτησία της περιουσίας, την οποία διεκδίκησαν τόσο ο επίσκοπος όσο και κοσμικοί. Σύμφωνα με τις επιστολές του Πάπα, ο Φορτουνάτος ζήτησε να μεταφερθούν στην επισκοπή του πολλά δημόσια κτίρια στη Νάπολη. Σε αυτό αντιτάχθηκε μέρος των ευγενών της πόλης, με επικεφαλής τον Θεόδωρο, ο οποίος έκανε ένα ταξίδι στη Ρώμη και έκανε τον Γρηγόριο Α' να καταδικάσει τις ενέργειες του επισκόπου. Επιπλέον, ο πάπας ζήτησε από τον Φορτουνάτο να επιστρέψει όλη την περιουσία της πόλης που είχε προηγουμένως οικειοποιηθεί, δίνοντας εντολή στον Βυζαντινό αρχηγό του στρατού Μαυρέντιο να ελέγξει την εκτέλεση της διοίκησης του. Το αν ο επίσκοπος συμμορφώθηκε με την παπική εντολή δεν είναι γνωστό.

Ο Φορτουνάτος Β' πέθανε τον Απρίλιο ή τον Ιούλιο του 600 μετά από επτά χρόνια και έντεκα ημέρες διακυβέρνησης της επισκοπής της Νάπολης. Διάδοχός του στον επισκοπικό βαθμό ήταν ο Πασχάλιος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Μπόντιλ Γιόνσεν

Η **Μπόντιλ Μπιάρτα Γιόνσεν** (δανικά: Bodil Bjarta Joensen, 25 Σεπτεμβρίου 1944 – 3 Ιανουαρίου 1985) ήταν ζωόφιλη Δανή ηθοποιός πορνογραφίας η οποία γεννήθηκε στο χωριό Χούντιγκε, κοντά στην Κοπεγχάγη. Διατηρούσε μια μικρή επιχειρηματική φάρμα και μια κτηνοτροφική επιχείρηση, και απολάμβανε την κοινωνική της θέση ως διασημότητα από τις πολλές πορνογραφικές της ταινίες στις οποίες συμμετείχε σε σεξουαλικές πράξεις με ζώα.

Διατηρούσε δημόσιο προφίλ για ένα διάστημα, με τη δική της επιτυχημένη επιχείρηση, απέτυχε όμως να κάνει τη μετάβαση σε πιο mainstream ταινίες όταν άλλαξε το κλίμα της αγοράς, φτωχαίνοντας, χωρίς να μπορεί πλέον να φροντίζει τα ζώα της. Πέθανε αρκετά χρόνια αργότερα λόγω αλκοολισμού.

Ο σκύλος της ήταν ο καλύτερος της φίλος, σύντροφος και εραστής της και φορούσε ένα μενταγιόν που περιείχε τη φωτογραφία του για το υπόλοιπο της ζωής της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ζωοφιλία
Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί
Ματθίλδη του Σούλτσμπαχ

Η **Ματθίλδη του Σούλτσμπαχ**, γερμ.: Mathilde von Sulzbach, (απεβ. 31 Οκτωβρίου ή 3 Νοεμβρίου 1165) ήταν κόρη του κόμη του Σούλτσμπαχ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνη της Ιστρίας. Διαφορετικές ημερομηνίες για το τέλος της δίνονται στους καταλόγους τεθνεώτων του αβαείου του Μπάουμπουργκ και σε δύο μοναστήρια του Σάλτσμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Bερεγγάριου Β΄, κόμη του Σούλτσμπαχ (π. 1080 – 3 Δεκεμβρίου 1125) και της δεύτερης συζύγου του Aδελαΐδας του Βόλφρατσχαουζεν. Το 1111 ο Βερεγγάριος Β΄ ήταν μεταξύ των ευγενών που παρευρέθηκαν στη στέψη του Ερρίκου Ε΄ της Γερμανίας. Αναφέρεται μεταξύ των εγγυητών, στα έγγραφα που σχετίζονται με τη στέψη. Το 1120 ο Βερεγγάριος καταγράφεται να δίνει μία δωρεά στο πριγκιπάτο-επισκοπή του Μπάμπεργκ. Αναφέρεται ως ιδρυτής του κτιρίου του Συλλόγου του καθεδρικού του Μπέρχτεσγκαρντεν και του αβαείου Μπάουμπουργκ. Ήταν επίσης συνιδρυτής του αβαείου Καστλ. Ήταν ένας από τους ηγεμόνες, που υπέγραψαν το κονκορδάτο του Βορμς (23 Σεπτεμβρίου 1122). Τον Αύγουστο του 1125, ο Bερεγγάριος Β΄ αναφέρεται σε έγγραφα του Λοθάριου Γ΄ βασιλιά των Ρωμαίων . Ο θάνατος του Bερεγγάριου Β΄ αναφέρεται τέσσερις μήνες αργότερα. Η ταυτότητα της μητέρας της αναφέρεται στο "Kάστλερ Ράιμχρονικ", στίχο 525.

Αδέλφια της Ματθίλδης ήταν ο Γκέμπχαρντ Γ΄ κόμης του Σούλτσμπαχ, η Γερτρούδη σύζυγος του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και η (Βέρθα) Ειρήνη σύζυγος του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Οικογένεια
Η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Ένγκελμπερτ Γ΄ μάργραβο της Ιστρίας. Ο σύζυγός της ήταν μάρτυρας στην παραχώρηση του *[[Προνόμιο Μείον|Μικρού Προνομίου (Privilegium Minus)]]* δημιουργώντας το δουκάτο της Αυστρίας. Είχαν τέσσερα παιδιά:
* Ούλριχ, κόμης του Λάιμπαχ (Λουμπλιάνα).
* Γοδεφρείδος, έγινε ιερέας.
* Ερμάνος Β΄ διαδέχθηκε τον αδελφό του στην Καρινθία.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Πελεγρίνος Α΄ της Ακουιλέια

Ο **Πελεγρίνος Α΄** , ιταλ.: Pellegrino I d'Aquileia, αποκαλούμενος επίσης *Προσκυνητής του Όρτενμπουργκ*  (απεβ. 8 Αυγούστου 1161) από τον Οίκο του Σπόνχαϊμ ήταν πατριάρχης της Ακουιλέια στη βόρεια Ιταλία από το 1130 έως το 1161.

## Βιογραφία
Ήταν μέλος μίας ευγενικής οικογένειας του Tρεντίνo, των αρχόντων του Πόβο.  Ήταν νεότερος γιος του Ούλριχ Α΄ δούκα της Καρινθίας από τη σύζυγό του Ιουδήθ της Βάδης.  Διορίστηκε πατριάρχης της Ακουιλέια το 1130. Διαδέχθηκε τον πατριάρχη Γεράρδο (1122–1128).  Ήταν πιστός υποστηρικτής των βασιλέων Κορράδου Γ΄ και Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του αγώνα τους εναντίον της Ρώμης.  Έφτασε σε συμφωνία «ειρήνης και φιλίας» (*pax et amicitia*) με τον Κορράδο Α΄ αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ (απεβ. 1147), σύμφωνα με την οποία ο τελευταίος συμφώνησε να πληρώσει τα *δέκατα* (φόρο) στην Aκουλέια για εκείνα τα ακίνητα, που η αρχιεπισκοπή του κατείχε στο πατριαρχείο.   Το παράδειγμα του Κορράδου Α΄ ακολουθήθηκε από δεσμεύσεις να πληρώσουν τα *δέκατά* τους και οι άλλους παρόντες, όταν επιτεύχθηκε η συμφωνία, την Πεντηκοστή.  Το 1146 παρενέβη ενώπιον του πάπα Ευγένιου Γ΄ στη Μπρέσια. 

Το 1150 ήρθε σε σύγκρουση με τον Ενγκελμπέρτο, από την οικογένεια των κομήτων της Γκορίτσια, ο οποίος υπέβαλε αξίωση κατά των περιουσιακών στοιχείων της εκκλησίας της Ακουιλέια.  Ο Ενγκελμπέρτο ήρθε στη συνάντηση οπλισμένος και συνέλαβε τον Πελεγρίνο. Ωστόσο, υπό την πίεση των άλλων φεουδαρχών, ο Eνγκελμπέρτο αναγκάστηκε να απελευθερώσει γρήγορα τον πατριάρχη.

Το 1158 ο Πελεγρίνος παρακολούθησε τον βασιλιά Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας στη Συνέλευση  (Dieta) της Ρονκάλια, που πραγματοποιήθηκε κοντά στην Πιατσέντζα.  Ήταν ηγετική φυσιογνωμία στη σύνοδο της Παβίας το 1160, όπου ο αντιπάπας Βίκτωρ Δ΄ αναγνωρίστηκε από ορισμένους από τους καρδινάλιους, με την υποστήριξη του βασιλικού λεγάτου.  Ο Πελεγρίνος απεβίωσε στις 8 Αυγούστου 1161.  Τον διαδέχθηκε ο πατριάρχης Ουλρίκο ντι Τρέβεν. 
## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*
*
*
*

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Πασχάσιος της Νεαπόλεως

Ο **Πασχάλιος** (, , ; - 615) ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως  από το 601 έως το 615..

## Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Πασχάλιο είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιτανών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από έναν ανώνυμο συγγραφέα.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την προέλευση και την πρώιμη ζωή του. Μετά τον θάνατο τον Απρίλιο ή τον Ιούλιο του 600 του επισκόπου Φορτουνάτου Β΄, υπήρξαν μακροχρόνιες διαφωνίες μεταξύ των Ναπολιτάνων σχετικά με το ποιος έπρεπε να γίνει ο διάδοχος του αποβιώσαντα επισκόπου. Στη θέση αυτή εκλέχθηκαν ο ένας μετά τον άλλο δύο υποψήφιοι, οι διάκονοι Ιωάννης και Πέτρος, αλλά απορρίφθηκαν από τον Πάπα Γρηγόριο Α' ως ανάξιοι να γίνουν προϊστάμενοι της επισκοπής Νεάπολης. Μόλις τον Ιανουάριο του 601 έγινε η ενθρόνιση ενός νέου επισκόπου, που ήταν ο Πασχάλιος.

Αν και ο Πασχάσιος κυβέρνησε την επισκοπή της Νεάπολης για δεκατέσσερα χρόνια και έξι ημέρες, τίποτα δεν είναι γνωστό για τις δραστηριότητές του. Πέθανε το 615 και ο Ιωάννης Γ΄ επιλέχθηκε ως διάδοχός του. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Ιουδήθ της Βάδης

Η **Ιουδήθ**, γερμαν.: *Judith of Baden* (απεβ. 1162) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καρινθίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ερμάνος Β΄ μαργράβου του Μπάντεν από τη σύζυγό του Ιουδήθ του Μπάκνανγκ. 

Όπως συνηθιζόταν για τα παιδιά ενός κυβερνώντος μαργράβου εκείνη την εποχή, την αποκαλούσαν «μαργκραβίνη». Παντρεύτηκε τον Ούλριχ Α΄ των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας, με τον οποίο απέκτησε πέντε παιδιά. Απεβίωσε το 1162 και τάφηκε σε μία λίθινη σαρκοφάγο στο παρεκκλήσιο του Αυγουστίνου στο μοναστήρι του αβαείου Μπάκνανγκ. Ο τάφος της άνοιξε το 1513 από τον Χριστόφορο Α΄ μάργραβο του Μπάντεν και στη συνέχεια το λείψανό της μεταφέρθηκε σε έναν γλυπτό τάφο στον χώρο της χορωδίας της εκκλησίας. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ούλριχ Α΄ των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας, με τον οποίο απέκτησε πέντε παιδιά:
* Ερρίκος Ε΄, δούκας της Καρινθίας, διαδέχθηκε τον πατέρα του ενώ ήταν ακόμη νέος. Απεβίωσε άτεκνος το 1161.
* Ερμάνος της Καρινθίας, διαδέχθηκε τον αδελφό του Ερρίκο Ε΄.
* Ούλριχ, κόμης του Λάιμπαχ (Λουμπλιάνας), αλλά απεβίωσε πριν τον μεγαλύτερο αδελφό του.
* Γοδεφρείδος έγινε μοναχός. Απεβίωσε πριν τον πατέρα του.
* Πελεγρίνος Α΄ έγινε πατριάρχης της Ακουιλέια.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Ντάουνινγκ Στριτ

300px|μικρογραφία|Η πρόσοψη της πρωθυπουργικής οικίας, Ντάουνινγκ Στριτ 10
Η **Ντάουνινγκ Στριτ** ένας δρόμος μήκους 200 μέτρων στο Ουέστμινστερ που στεγάζει τις επίσημες κατοικίες και τα γραφεία του Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου και του Υπουργού Οικονομικών. Βρίσκεται έξω από το Whitehall, λίγα λεπτά με τα πόδια από τα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ, η Downing Street σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1680 από τον Ιρλανδό Sir George Downing. Δεν υπάρχουν στοιχεία για το τι υπήρχε εκεί προηγουμένως παρά μόνον για ένα ζυθοποιίο που ανήκει στο Αββαείο του Άμπινγκντον.

Ο όρος Ντάουνινγκ Στριτ χρησιμοποιείται και ως συνώνυμο για τη Βρετανική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λονδίνο
Αριθμητικό σύστημα των Χμερ

[εναλλ.=|μικρογραφία|244x244εσ| Οι αριθμοί Χμερ απεικονίζονται σε τέσσερις διαφορετικές τυπογραφικές παραλλαγές σε σύγκριση με τους [Αραβικοί αριθμοί|αραβικούς αριθμούς (μπλε).]]
Οι **αριθμοί Χμερ** είναι οι αριθμοί που χρησιμοποιούνται στη γλώσσα Χμερ. Χρησιμοποιούνται τουλάχιστον από τις αρχές του 7ου αιώνα, με την παλαιότερη γνωστή χρήση να είναι σε μια στήλη που χρονολογείται στο 604 μ.Χ. και βρέθηκε στο Πρασάτ Μπαγιάνγκ, κοντά στο Άνγκορ Μπόρεϊ της Καμπότζης.

## Αριθμοί
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ| Ο αριθμός 605 με ψηφία Χμερ. Η παλαιότερη γνωστή χρήση του μηδενός ως δεκαδικού αριθμού.
Προήλθε από το ινδουιστικό σύστημα αρίθμησης. Είναι το πρώτο σύστημα γραφής από το οποίο αποδεικνύεται η χρήση τουμηδενός ως αριθμητικό ψηφίο. Χρονολογείται από τον έβδομο αιώνα. Στα παλιά Χμερ ή Ανγκοριανά Χμερ υπήρχαν επίσης ξεχωριστά σύμβολα για τους αριθμούς 10, 20 και 100.

Κάθε σύμβολο πολλαπλασίου του 20 ή του 100 έπρεπε να εμφανίζει μια πρόσθετη γραμμή από ι ο αριθμός 47 κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας το σύμβολο για τον αριθμό 20 με μια πρόσθετη γραμμή από πάνω, ακολουθούμενη από το σύμβολο για τον αριθμό 7.

Καθώς και τα δύο συστήματα γραφής, της Ταϊλάνδης και του Λάο, προέρχονται από το παλιό σύστημα γραφής των Χμερ, οι σύγχρονες μορφές τους εξακολουθούν να μοιάζουν με τις τελευταίες, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:

## Σύγχρονοι αριθμοί Χμερ
Τα προφορικά ονόματα των σύγχρονων αριθμών Χμερ αντιπροσωπεύουν ένα σύστημα δύο δυνάμεων, με τη βάση 5 και τη βάση 10 σε χρήση. Για παράδειγμα, το 6 () σχηματίζεται από το 5 () και το 1 ().

### Αριθμοί από το 0 έως το 5
Με εξαίρεση το αριθμητικό ψηφίο 0, το οποίο προέρχεται από τα σανσκριτικά, η ετυμολογία των αριθμητικών ψηφίων Χμερ από το 1 έως το 5 είναι πρωτο-Μον-Χμερ προέλευσης.

* Για λεπτομέρειες σχετικά με τα διάφορα εναλλακτικά συστήματα ρομάτζι, ανατρέξτε στο Ρομάτζι (Χμερ).
* Ορισμένοι συγγραφείς μπορούν εναλλακτικά να επισημάνουν την προφορά  για τη λέξη *δύο* και είτε  είτε  για τη λέξη *τρία*.
* Στη γειτονική Ταϊλάνδη το νούμερο τρία θεωρείται ότι φέρνει καλή τύχη. Ωστόσο, στην Καμπότζη, η λήψη μιας φωτογραφίας με τρία άτομα θεωρείται ότι φέρνει κακή τύχη, καθώς πιστεύεται ότι το άτομο που βρίσκεται στη μέση θα πεθάνει πρόωρα.

### Αριθμοί από το 6 έως το 20
Οι αριθμοί από το 6 έως το 9 μπορούν να γραφούν προσθέτοντας οποιονδήποτε αριθμό μεταξύ του 1 και του 4 στον αριθμό βάσης 5 (), έτσι ώστε το 7 να αναλύεται κυριολεκτικά σε 5 και 2. Παρ' όλ' αυτά, οι Χμερ χρησιμοποιούν μια δεκαδική βάση, έτσι ώστε το 14 να γράφεται ως 10 συν 4, αντί για 2 επί 5 συν 4· και το 16 είναι κατασκευασμένο ως 10+5+1.

Οι σύνθετοι αριθμοί από το έντεκα έως το δεκαεννέα μπορούν να σχηματιστούν χρησιμοποιώντας τη λέξη ដណ្ដប់ [dɔnɗɑp] που προηγείται από οποιονδήποτε αριθμό από ένα έως εννέα, έτσι ώστε το 15 να γραφεί ως ប្រាំដណ្ដប់ [pram dɔnɗɑp] , αντί για το ដប់ប្រាំ [ɗɑp pram].

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης
Ρόγκβι Γιάκομπσεν

Ο **Ρόγκβι Γιάκομπσεν** (*Rógvi Jacobsen*, γεννήθηκε 5 Μαρτίου 1979) είναι ποδοσφαιριστής από τις Νήσους Φερόε που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας των Νήσων Φερόε με 10 γκολ.

## Τίτλοι και διακρίσεις

* Πρωτάθλημα Νήσων Φερόε (5) : 1998–99, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2005–06
* Κυπέλλο Νήσων Φερόε (2) : 1999, 2004

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές των Νήσων Φερόε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νήσων Φερόε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΙ Κλάκσβικ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάβναρ Μπόλτφελαγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κνάτσπιρνουφελαγκιδ Βίκινγκουρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Ρέικιαβικ (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦ Φουγκλαφιόρντουρ
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές