open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπάντα Άτσεχ

thumb|250px|Το τέμενος Μπαϊτουραχμάν
thumb|250px|Το κέντρο του Μπάντα Άτσεχ την 1η Ιανουαρίου 2005
Το **Μπάντα Άτσεχ** (ινδονησιακά: *Kota Banda Aceh*) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ατσέχ της Ινδονησίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 είχε 174.433 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της 513.698. Στην απογραφή του 2000 το Μπάντα Άτσεχ είχε 219.070 κατοίκους. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Σουμάτρας. Η πόλη αποκαλείται και «λιμάνι για τη Μέκκα», διότι χρησιμοποιούταν από τους μουσουλμάνους που πήγαιναν να προσκυνήσουν στην Κάαμπα.
## Ιστορία
Εξαιτίας της θέσης του το Μπάντα Άτσεχ ήταν ένα από τα πρώτα σημεία της Ινδονησίας που έρχονταν σε επαφή με ξένες επιρροές. Ο βουδισμός εισήχθη τον 7ο αιώνα και ο ισλαμισμός τον 13ο. Η πόλη ιδρύθηκε το 1202 και η περίοδος ακμή της ήταν υπό την ηγεσία του Σουλτάνου Ισκαμπάρ Μούντα, που βασίλευσε από το 1604 μέχρι το 1637. Η πόλη κατελήφθη ύστερα από πόλεμο από τους Ολλανδούς (1873-1878), αλλά ο ανταρτοπόλεμος συνεχίστηκε μέχρι το 1903. Η πόλη κατελήφθη από τους Ιάπωνες το 1942. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας το 1956 με το όνομα Κουταράτζα, το οποίο τελικά άλλαξε σε Μπάντα Άτσεχ. Εξακολουθούν να υπάρχουν κινήματα αυτονόμησης της επαρχίας. 

## Γεωγραφία
### Κλίμα



## Τσουνάμι
Το 2004 η πόλη επλήγη από τον σεισμό και το τσουνάμι και σχεδόν το 60% των υποδομών της καταστράφηκε. Το Μπάντα Άτσεχ ήταν η κοντινότερη μεγάλη πόλη στο επίκεντρο του σεισμού.

## Ισλαμισμός
Η πόλη έχει την πιο έντονη παρουσία του Ισλαμισμού στην Ινδονησία. Ένα από τα πιο γνωστά ορόσημα της πόλης είναι το τέμενος Μπαϊτουραχμάν. Άλλοι τουριστικοί προορισμοί είναι οι παραλίες, τα καφενεία και το νησί Βεχ. Στην πόλη υπάρχει λιμάνι που συνδέει με το Σαμπάνγκ, το οποίο θεωρείται ελεύθερο λιμάνι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Banda Aceh : Spiritual Center Among Pristine Rainforests and Underwater World
* Aceh.net Visit Aceh: Eco and Islamic Tourism, Cultural Information, Investment and highlights of directory

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Αρχίδαμος Ε΄

Ο **Αρχίδαμος Ε΄** ήταν ο 27ος βασιλιάς της Αρχαίας Σπάρτης από τη Δυναστεία Ευρυποντιδών (228 π.Χ. - 227 π.Χ.). 
Ήταν γιος του Ευδαμίδα Β΄ και της Αγησιστράτης και μέσω αυτού εγγονός του Αρχιδάμου Δ΄, από τον οποίο και πήρε το όνομά του.
Όταν ο αδελφός του Άγις Δ΄ δολοφονήθηκε το 241 π.Χ., κατέφυγε στη Αρχαία Μεσσήνη. Το 228 π.Χ. κλήθηκε πίσω στη Σπάρτη από τον βασιλιά Κλεομένη Γ' από τη Δυναστεία των Αγιαδών ο οποίος δεν είχε συμβασιλέα μετά τον θάνατο του Ευδαμίδα Γ΄, γιου του Άγιδος Δ΄. Δολοφονήθηκε λίγο αργότερα. Ο Πολύβιος υποστηρίζει ότι σκοτώθηκε από τον Κλεομένη Γ' των Αγιαδών.
Ο Αρχίδαμος Ε' νυμφεύτηκε την κόρη του Ιππομέδοντος και πέθανε άτεκνος.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Kathleen Mary Tyrer Chrimes Atkinson (1949). Ancient Sparta: A Re-examination of the Evidence. Manchester University Press.
*Tod, Marcus Niebuhr (1911). "Archidamus s.v. 5.". In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Τόμ. 2 (11th ed.). Cambridge University Press. σ. 367.



Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Ελεύθερη Γαλλία

Την ονομασία **Ελεύθερη Γαλλία** έφερε το αντιστασιακό κίνημα που δημιούργησε ο Γάλλος στρατηγός Ντε Γκωλ το 1940 κατά τον Β' Π.Π., απορρίπτοντας την εκεχειρία - ανακωχή που είχε συνομολογήσει ο Φ. Πεταίν, θέτοντας ως στόχο την απελευθέρωση της Γαλλίας από τους Γερμανούς κατακτητές και τους εγκάθετους αυτών. Συγκεκριμένα στις 18 Ιουνίου του 1940 με ραδιοφωνικό του μήνυμα που μεταδόθηκε από το BBC του Λονδίνου, όπου είχε καταφύγει κάλεσε τους Γάλλους σε εθνική αντίσταση.

Οι Γάλλοι παρά την ιστορική εκείνη έκκληση δεν ανταποκρίθηκαν αμέσως, εκτός πολύ ελαχίστων έναντι του συνολικού πληθυσμού, μόλις περίπου 3.000, άρχισαν όμως να συσπειρώνονται από το 1943 και μετά όταν πλέον φάνηκαν οι πρώτες ελπίδες νίκης των Άγγλων, δημιουργώντας σιγά - σιγά μεγάλες ένοπλες αντιστασιακές μονάδες κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα, κυρίως όμως από εκείνες των αποικιών, όπως η λεγεώνα των Ξένων.

Τον Σεπτέμβριο του 1940 μετατράπηκε σε εξόριστη κυβέρνηση και απέκτησε κρατική υπόσταση, όταν οι γαλλικές αποικίες της κεντρικής Αφρικής συντάχθηκαν με την Ελεύθερη Γαλλία.

Τον Νοέμβριο του 1942, οι Βρετανοί κατέλαβαν τη Μαδαγασκάρη και τη Συρία από τις δυνάμεις του Άξονα και τις παρέδωσαν στη διοίκηση της Ελεύθερης Γαλλίας. Την ίδια περίοδο, μετά την επιτυχή έκβαση της Επιχείρησης Πυρσός, ολόκληρες οι αποικίες της Γαλλίας στην Αφρική απελευθερώθηκαν και παραδόθηκαν στον Ντε Γκωλ.

Σημαία του κινήματος ήταν η γαλλική σημαία όπου στη μεσαία (κάθετη) λωρίδα φερόταν ο ερυθρός, ή χρυσός, σταυρός της Λορένης, ως ενάντιο σύμβολο προς τη σβάστικα, που φέρεται να επιλέχθηκε από τον ίδιο τον ηγέτη του κινήματος. Το σύμβολο του κινήματος ήταν επίσης ο ερυθρός σταυρός της Λορένης.

Το δε καθοδηγητικό κέντρο της Μαχόμενης Γαλλίας βρισκόταν αρχικά στο Λονδίνο, όπου κατέφτασε ο Ντε Γκωλ μετά την πτώση της Γαλλίας. Τον Σεπτέμβριο του 1940 μετά τη μετατροπή του κινήματος σε κράτος, καθοδηγητικό και διοικητικό κέντρο ορίστηκε η Μπραζαβίλ στο Γαλλικό Κονγκό, αλλά παρέμεινε γενικώς στο Λονδίνο, ενώ, μετά την Επιχείρηση Πυρσός, τον Νοέμβριο του 1942 μεταφέρθηκε επίσημα στο Αλγέρι.

Οι δυνάμεις της Ελεύθερης Γαλλίας, καλούμενες ελεύθερες, συμμετείχαν στα θέατρα των επιχειρήσεων στη Βόρεια Αφρική, μαζί με τις αγγλικές και ελληνικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, στην εκστρατεία κατά της Ιταλίας, στην απόβαση της Νορμανδίας καθώς και στην απελευθέρωση της Γαλλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια τομ.10ος, σελ.509.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*FFF mάχιμες δυνάμεις
*Γαλλία-Libre.net (Ίδρυμα Ελεύθερων γαλλικών δυνάμεων)
*Βιβλιοραφία σχετικά με 1η Μεραρχία Ελ. Δυν.
*Σημαίες και διακριτικά της Ελεύθερης Γαλλίας
*Η πραγματικά καλύτερη μέρα της Γαλλίας
*Σύνθεση και διάταξη των Ελεύθερων γαλλικών δυνάμεων στη μάχη
*Ο Β' Π.Π. από γαλλικής σκοπιάς
*http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/7984436.stm Ελεύθεροι Γάλλοι μαυροσκούφηδες

Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Σαρλ ντε Γκωλ
Γαλλια
Ευρυπών

Ο **Ευρυπών**, ή αλλιώς **Ευρυτίων**, γιος του Σόου, γιού του Προκλή, ήταν έτσι ο 2ος απόγονος του Προκλή στη Σπάρτη και έδωσε το όνομα των Ευρυποντιδών στο ένα από τα δύο βασιλικά γένη της Σπάρτης.

Ο Πλούταρχος μιλά για το ότι είχε χαλαρώσει τη βασιλική εξουσία και ότι έπαιξε το δημαγωγό· και ο Πολύαινος αναφέρει έναν πόλεμο με τους Αρκάδες της Μαντίνειας υπό τις διαταγές του.

 
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Πρύτανις, που ήταν πατέρας του Πολυδέκτη.

## Παραπομπές




Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Νίκανδρος της Σπάρτης

Ο **Νίκανδρος** από τον Οίκο των Ευρυποντιδών, βασίλεψε στη Σπάρτη από το 750 έως το 720 π.Χ.



Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Ανθρακικό μαγνήσιο

μικρογραφία|Ανθρακικό μαγνήσιο
Το **ανθρακικό μαγνήσιο** είναι ανθρακικό άλας με μοριακό τύπο **MgCO<sub>3</sub>** που απαντάται στη φύση ως στερεό υγροσκοπικό λευκό ορυκτό και συνηθέστερα υπό δύο μορφές ως ουδέτερο και ως βασικό, η δε χρήση του είναι πολύμορφη.

## Γενικά
Το ανθρακικό μαγνήσιο έχει μοριακή μάζα 81,314 g/mol, σημείο τήξης τους 540 βαθμούς, το άνυδρο, όπου και διασπάται και 165 το τρι-ένυδρο. Είναι άοσμο και η πυκνότητά του ποικίλει από 2,958 g/cm3 (άνυδρο) μέχρι 1,73 g/cm3 (πεντένυδρο).
Το ανθρακικό μαγνήσιο ως ορυκτό, άνυδρο άλας, φέρεται με την ονομασία μαγνησίτης, ή λευκόλιθος, ή και ως δολομίτης, ενώ ως ένυδρο λαμβάνει διάφορες άλλες ονομασίες. Το άνυδρο άλας παραμένει αδιάλυτο στο νερό, την αμμωνία και την ακετόνη όπου και χρησιμοποιείται στη παρασκευή διοξειδίου του άνθρακος και οξειδίου του μαγνησίου καθώς και υπό μορφή ακαθάριστου φυσικού προϊόντος για πλείστους τεχνικούς σκοπούς. 
Το βασικό ανθρακικό μαγνήσιο καλούμενο και μαγνήσια, ή μαγνησία, άλμπα λαμβάνεται με διοχέτευση διοξειδίου του άνθρακα σε άλατα του μαγνησίου. Πρόκειται για σκόνη λευκή που φέρεται στο εμπόριο για χρήση στη στίλβωση, ως φορέας χρωμάτων και στη παρασκευή οδοντοκόνεων. Στη δε ιατρική, χαρακτηριζόμενο ως αντιόξινο, χορηγείται εσωτερικά προς εξουδετέρωση οξέων ως καθαρτικό και αντιαρθριτικό. Στη δε φαρμακοποιία με το όνομα μαγνήσια άλμπα φέρονται χημικά προϊόντα που μπορεί να είναι ή βασικό ανθρακικό μαγνήσιο, ή μίγματα υδροξειδίου του μαγνησίου και ανθρακικού μαγνησίου.
Τέλος ως πρόσθετο τροφίμων φέρεται με τη χαρακτηριστική ονομασία **Ε504**.

Γενικά το ανθρακικό μαγνήσιο (MgCO3) δεν είναι τοξικό. Η παρατεταμένη όμως επαφή με το δέρμα ή εισπνοές του είναι δυνατόν να προκαλέσουν ερεθισμούς. Το ανθρακικό μαγνήσιο μαζί με άλλα άλατα συμβάλει ενεργά στη δημιουργία του λεβητόλιθου σε βραστήρες, λέβητες κ.λπ. κατά την καθαλάτωση.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΣΤ΄, σελ.436.

Κατηγορία:Ενώσεις μαγνησίου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις άνθρακα
Κατηγορία:Αντιόξινα φάρμακα
Εύνομος της Σπάρτης

Ο Εύνομος, από τον Οίκο των Ευρυποντιδών, ήταν γιος του Βασιλιά Πολυδέκτη, πατέρας του Χαρίλαου, κατά τον Ηρόδοτο. 

Κατά τον Παυσανία, είναι γιος του Πρύτανι του Λακεδαιμόνιου. Η Σπάρτη ήταν εν ειρήνη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, από το 805 έως το 775 π.Χ. 

Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Χαρίλαος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Θεόπομπος ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Θεόπομπος**, από τον Οίκο των Ευρυποντιδών ήταν βασιλιάς της Σπάρτης. Βασίλεψε στη Σπάρτη από το 720 έως το 675 π.Χ.

## Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έλαβε χώρα ο Α' Μεσσηνιακός Πόλεμος (743 - 724), ο οποίος έληξε με ήττα των Μεσσηνίων, νίκη την οποία αναφέρει ο Παυσανίας ότι ο Τυρταίος χρεώνει στο Θεόπομπο και σ΄ αυτόν αποδίδεται η εγκατάσταση της αρχής των Εφόρων.

Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι οι απαίδευτοι ηγεμόνες δεν γνωρίζουν τα λόγια του βασιλιά των Σπαρτιατών Θεόπομπου που πρώτος έκανε τους Εφόρους συμμέτοχους της εξουσίας των βασιλέων και ότι:
«κάποια στιγμή που τον επιτιμούσε χλευαστικά η γυναίκα του, επειδή θα παρέδιδε στα παιδιά του εξουσία μικρότερη απ΄ όση παρέλαβε είπε: «Αντίθετα είναι μεγαλύτερη στον βαθμό που είναι ασφαλέστερη». Εγκαταλείποντας δηλαδή τον σκληρό και άμεικτο χαρακτήρα της, απέφυγε ταυτόχρονα και τον φθόνο και τον κίνδυνο. Ωστόσο ο Θεόπομπος, παροχετεύοντας σε άλλους το ρεύμα, τρόπον τινά, της εξουσίας του, στέρησε από τον εαυτό του τόσο όσο έδωσε στους άλλους, όπως η ευεξία αφαιρεί από τον ασθενή το επικύνδινο στοιχείο της δύναμής του και αφήνει το υγιές».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*-Α΄ Μεσσηνιακός πόλεμος σε μορφή pdf
*Πως διατηρούνται οι μοναρχίες


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Λεωνίδας Β΄

Ο **Λεωνίδας Β΄** ή **Γιος του Λέοντος** ήταν ο 28ος Βασιλιάς της Σπάρτης από την Δυναστεία των Αγιαδών (254 π.Χ. - 242 π.Χ. και 241 π.Χ. - 235 π.Χ.), γιος του Κλεώνυμου της Σπάρτης. Ο Λεωνίδας Β΄ διαδέχθηκε στον θρόνο της Σπάρτης τον Αρέα Β΄, εγγονό του πρώτου ξαδέλφου του Αρέα Α΄ που πέθανε σε παιδική ηλικία χωρίς απογόνους. Ο Λεωνίδας Β΄ μεγάλωσε στην βασιλική αυτοκρατορική αυλή των Σελευκιδών. Ο Πλούταρχος στο έργο του *"Βίοι"* γράφει ότι η σύζυγός του ήταν από την Περσία. Οι περισσότεροι συγγραφείς γράφουν ωστόσο ότι ήταν κόρη του βασιλιά Σελεύκου Α΄ και της Περσίδας συζύγου του Απάμας, συνεπώς μισή από την Περσία και μισή από την Μακεδονία. Τα έθιμα της συζύγου του, ξένα προς τα σπαρτιατικά ήθη, προκάλεσαν αντιδράσεις από τον Έφορο Λύσανδρο, τον συμβασιλέα του Άγις Δ΄ και τους οπαδούς του. 

Ο Λεωνίδας Β΄ αντέδρασε στις μεταρρυθμίσεις του Άγι Δ΄ από την Δυναστεία Ευρυποντιδών τις οποίες θα κάνει αργότερα ο ίδιος ο γιος του. Ο Έφορος Λύσανδρος ισχυρίστηκε ότι είδε ένα κακό θεικό σημάδι και ο Λεωνίδας Β΄ δραπέτευσε για να αποφύγει την δίκη, τον αντικατέστησε ο γαμπρός του Κλεόμβροτος Β΄ (242 π.Χ.). Την επόμενη χρονιά (241 π.Χ.) ο Λεωνίδας Β΄ εκμεταλλεύτηκε την δυσαρέσκεια των Σπαρτιατών για την καθυστέρηση των μεταρρυθμίσεων και την απουσία του Άγις Δ΄ σε πόλεμο στην Αιτωλία για να επιστρέψει στην Αρχαία Σπάρτη. Οι δύο ενεργοί βασιλείς πανικοβλημένοι δραπέτευσαν σαν ικέτες ο Άγις Δ΄ στον ναό της πολιούχου της Σπάρτης Αθηνάς Χαλκίοικου και ο Κλεόμβροτος στον ναό του Ταινάριου Ποσειδώνα στα νότια. Ο Κλεόμβροτος μπόρεσε να πάει εξορία επειδή η σύζυγος του και κόρη του Λεωνίδα Β΄ Χιλονίς παρακάλεσε τον πατέρα της να του χαρίσει την ζωή. Ο Άγις Δ΄ αντίθετα η μητέρα του Αγησιστράτη και η γιαγιά του Αρχιδαμία εκτελέστηκαν, ο Λεωνίδας Β΄ ανέβηκε ξανά στον θρόνο.

## Οικογένεια

Ήταν ο πατέρας τριών παιδιών από τη σύζυγό του Κρατησίκλεια, η οποία ανήκε στη δυναστεία των Σελευκιδών.

Ο γιος του Κλεομένης Γ΄ τελικά τον διαδέχθηκε, έχοντας παντρευτεί στην ηλικία των 18 (224 π.Χ.) τη χήρα του Άγιδος Δ΄: είχαν τουλάχιστον έναν γιο μαζί ο οποίος πέθανε στην Αίγυπτο με τη γιαγιά του. Η κόρη του Χιλονίς παντρεύτηκε τον Κλεόμβροτο Β΄ ο οποίος αντικατέστησε τον πενθερό του ως βασιλιά για λίγο καιρό. Ήταν αξιοσημείωτη για την πίστη της στον πατέρα της, τον οποίο ακολούθησε στην εξορία, και στη συνέχεια στον σύζυγό της τον οποίο επίσης ακολούθησε στην εξορία όταν ο πατέρας της επέστρεψε στην εξουσία.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Paul Cartledge & Antony Spawforth, Hellenistic and Roman Sparta, A tale of two cities, London and New York, Routledge, 2002 (originally published in 1989).
*Jacqueline Christien, "Léonidas II. La royauté hellénistique à Sparte", Ktèma, 2015.

Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Πύργος του Ρολογιού (Κομοτηνή)

thumb|right|350px|Επιγραφή σε οθωμανική γραφή στο Πύργο του Ωρολογιού.
Ο **Πύργος του Ρολογιού** (τουρκικά: *Saat Kule*) είναι ένας πύργος οθωμανικής περιόδου ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της Κομοτηνής δίπλα στο Γενί Τζαμί και χρονολογείται από τον 19ο αιώνα.

Το μνημείο αυτό θεωρείται δείγμα του οθωμανικού εκσυγχρονισμού του 1884 και ήταν αφιέρωμα του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ.  Ο Πύργος εφάπτεται στο μαυσωλείο της Φατμά Χανούμ, συζὐγου του βεζίρη Χασάν πασά. Ο Πύργος συμπεριλαμβάνει νεοκλασικά και εκλεκτικιστικά στοιχεία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κομοτηνή
Κομοτηνη
Ακουαμαρίνα

Η **ακουαμαρίνα** είναι μια γαλαζοπράσινη παραλλαγή της βηρύλλου. Αν και δεν είναι τόσο ακριβή όσο το σμαράγδι, χρησιμοποιείται, ως πολύτιμος λίθος, στην κοσμηματοποιία. Το χρώμα της αποδίδεται στην ύπαρξη μικρών ποσοτήτων Fe+2 και το όνομά της σημαίνει «θαλασσινό νερό», λόγω του χρώματός της. Θεωρείται ένας από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς πολύτιμους λίθους.

Η ακουαμαρίνα έχει σκληρότητα 7,5-8 στην κλίμακα Mohs (με μέγιστη τιμή το 10) που χρησιμοποιείται για την μέτρηση της σκληρότητας των ορυκτών. Το ειδικό βάρος του είναι 2,72. Η ακουαμαρίνα όντας διαφανής έως αδιαφανής, έχει δείκτες διαθλάσεως *1,577* έως 1,583.

Η ακουαμαρίνα έχει αποχρώσεις από γαλάζιο μέχρι γαλαζοπράσινο. Επειδή η ακουαμαρίνα με γαλάζια απόχρωση χρησιμοποιείται περισσότερο στη κοσμηματοποιία, η γαλαζοπράσινη μετατρέπεται σε γαλάζια με θερμική κατεργασία, σε θερμοκρασία περίπου 400 με 450°C. Το χρώμα με την θερμική κατεργασία είναι σταθερό, ενώ η διαδικασία δεν προκαλεί να ανιχνευτεί στα γεμολογικά εργαστήρια. Η πιο συνηθισμένη επεξεργασία της ακουαμαρίνας είναι η εδροποίηση, συνήθως τύπου μπριγιάν, ενώ να γίνει και επεξεργασία της με τη τεχνική καμπουσόν.

Η καλύτερη ποιότητα ακουαμαρίνας εξορύσσεται στη Βραζιλία, στην πολιτεία Μίνας Ζεράις, κοντά στο Μπέλο Οριζόντε. Άλλες χώρες με σημαντική εξόρυξη είναι η Κένυα, η Νιγηρία, η Μαγαδασκάρη, η Ζάμπια, η Τανζανία, η Σρι Λάνκα, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και η Ρωσία. Στην Μίνας Ζεράις εξορύχθηκε το 1910 το μεγαλύτερο κομμάτι ακουαμαρίνας με ποιότητα πολυτίμου λίθου που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, περίπου 110 κιλά, το οποίο στη συνέχεια κόπηκε σε χιλιάδες μικρότερα κομμάτια. Το κομμάτι αυτό ονομάστηκε Papamel. Έχουν βρεθεί ακόμη μεγαλύτερα κομμάτια ακουαμαρίνας, με βάρος αρκετών τόνων, τα οποία όμως δεν ήταν καλής ποιότητας.

Στις λαϊκές παραδόσεις, η ακουαμαρίνα θεωρείται ότι προσδίδει σε αυτόν που την φοράει διορατικότητα, θάρρος και ευτυχία. Στον Μεσαίωνα θεωρείτο ότι η ακουαμαρίνα μπορούσε να μειώσει τις επιπτώσεις μιας δηλητηρίασης. Θεωρείται επίσης η τυχερή πέτρα των ναυτικών.

## Πηγές
* Jewelpedia
* gemselect.com
* EM.Gems&Diamonds

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του βηρυλλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Γη του Ισραήλ

thumb|250px|right|Διάφορες ερμηνείες της Βιβλικής αφήγησης της έκτασης της Αυτοκρατορίας του Δαβίδ
**Γη του Ισραήλ** (εβραϊκά: אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל, *Ereṣ Yiśrāēl*) είναι ένα όνομα για το έδαφος περίπου που αντιστοιχεί στην περιοχή που καλύπτεται από τον Νότιο Λεβάντε (επίσης γνωστό ως Χαναάν [από τους αρχικούς κατοίκους της γης, σύμφωνα με την Αγία Γραφή], Παλαιστίνη [όπως ονομάστηκε η Ρωμαϊκή επαρχία Ιουδαία μετά τη λήξη της εξέγερσης Μπαρ Κοχβά], η Γη της Επαγγελίας [από τη βιβλική υπόσχεση της γης στον Αβραάμ και τον εγγονό του Ιακώβ (που ονομάζεται Ισραήλ) και τους γιους του στο διηνεκές], ή απλά Άγιοι Τόποι [από τη θρησκευτική σημασία του στην εβραϊκή, χριστιανική και ισλαμική θρησκεία]).

Η θρησκευτική πίστη ότι η περιοχή είναι κληρονομιά του Εβραϊκού λαού από τον Θεό βασίζεται στην Τορά, ειδικά τα βιβλία της Γένεσης και Εξόδου, καθώς και στους Προφήτες. Σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης, η γη που υποσχέθηκε ο Θεός στους απογόνους του Αβραάμ μέσω του γιου του, Ισαάκ και στους Ισραηλίτες, τους απογόνους του Ιακώβ, εγγονού του Αβραάμ. Από μια ανάγνωση του κειμένου προκύπτει ότι η υπόσχεση της γης ήταν σε ένα χρόνο, ένα από τα βιβλικά συμβόλαια ανάμεσα στον Θεό και τους Ισραηλίτες.

## Επιπλέον ανάγνωση
*W. D. Davies, The Territorial Dimension of Judaism (1982), University of California Press

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Κατηγορία:Παλαιστίνη
Κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ
Σμαράγδι

Το **σμαράγδι** ή **σμάραγδος** είναι διαφανής, βαθυπράσινη παραλλαγή της βηρύλλου, της οποίας το χρώμα αποδίδεται σε προσμίξεις χρωμίου και μερικές φορές βαναδίου.

Το σμαράγδι χρωματίζεται από το χρώμιο ενώ άλλα είδη πράσινης βηρύλλου χρωματίζονται  από το βανάδιο, και είναι γνωστά απλώς ως πράσινα βηρύλλια και όχι ως σμαράγδια. Το πράσινο χρώμα είναι αποτέλεσμα της παρουσίας μπλε και κίτρινου χρώματος, ενώ η παρουσία Cr2O3 μειώνει τη συνοχή των ατόμων με αποτέλεσμα να είναι εύθραστο. Είναι ένας από τους ακριβότερους πολύτιμους λίθους, χρησιμοποιούμενος ευρύτατα στην κοσμηματοποιία. Πολλές φορές οι κρύσταλλοί του περιέχουν εγκλείσματα θραυσμάτων άλλων ορυκτών, που δεν μειώνουν την αξία του, αντίθετα διευκολύνουν την διάκριση του τεχνητού από τον φυσικό πολύτιμο λίθο. Παλαιότερα συγχεόταν με το περίδοτο, κυρίως λόγω του παρόμοιου χρώματος, από το οποίο διακρίνεται χάρη στην υψηλότερη σκληρότητά του.

Το όνομα σμάραγδος το χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες (Θεόφραστος) και εννοούσαν τους πολύτιμους πράσινους λίθους. Πιθανή προέλευση της λέξης είναι η σανσκριτική λέξη मरकत samaraka ή η περσική zamarrad. Από την ελληνική λέξη σμάραγδος προήλθε η λατινική Smaragdus (σμάραγδους), που στη Λαϊκή Λατινική γλώσσα έγινε Esmaralda/Esmaraldus (Εσμεράλδα/Εσμεράλδους). Απο αυτή τη λέξη προέρχεται και η αγγλική λέξη για το σμαράγδι Emerald (Έμεραλντ).

Το σμαράγδι είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Τα πρώτα ορυχεία στην Ερυθρά θαλασσα και στην Αίγυπτο λειτουργούσαν από το 3000 π.Χ. μέχρι το 1500 π.Χ. Τα ορυχεία αυτά έγιναν γνωστά ως τα ορυχεία της Κλεοπάτρας. Αναφορές για το σμαράγδι υπάρχουν στη Βίβλο, από τον Ηροδότο και τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και στις Ινδουϊστικές Βέδες, όπου θεωρείται ο λίθος της τύχης και της καλής υγείας. Οι μονάρχες διέθεταν αρκετά σμαράγδια, από τα οποία τα περισσότερα σήμερα βρίσκονται σε συλλογές μουσείων.

Σήμερα τα μεγαλύτερα ορυχεία σμαραγδιών βρίσκονται στην Κολομβία, όπου εξορύσσονται κάθε χρόνο περισσότερα από τα μισά σμαράγδια του κόσμου. Η επόμενη σε παραγωγή χώρα είναι η Ζάμπια, με τα ορυχεία στον ποταμό Καφούμπου, κοντά στην πόλη Κίτουε, τα οποία εξορύσσουν περίπου το 20% των συνολικών σμαραγδιών κάθε χρόνο. Άλλες χώρες που εξορύσσουν σμαράγδια είναι η Ζιμπάμπουε, με σμαράγδια ηλικίας 2,6 δις χρόνων, τα παλιότερα στη Γη, η Βραζιλία, η Ινδία, το Πακιστάν και η Μαδαγασκάρη. Εκτός από τα εξορυσσόμενα σμαράγδια υπάρχουν επίσης και τα συνθετικά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jewelpedia
* EM.Gems&Diamonds

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του βηρυλλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Λιβαδίου

Ο **Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου** βρίσκεται χτισμένος στο βόρειο τμήμα του χωριού Λιβάδι. Στο υπέρθυρο της εισόδου υπάρχει σκαλισμένη επιγραφή «1886 ΜΑΪΟΥ 10». Πιθανόν δεν πρόκειται για την ημερομηνία ίδρυσης του Ναού αλλά ανακαινίσεώς του. Σύμφωνα με μαρτυρίες ο ναός προϋπήρχε αφού ήδη από το 1771 αναφέρεται από τον ηγούμενο Άνθιμο στον κώδικα της Ιεράς Μονής Παναγίας Ολυμπιωτίσσης. Η ανακαίνιση του ναού ήταν αποτέλεσμα καθίζησης και αυτό δικαιολογεί την ύπαρξη της επιγραφής 1886. Κατά το διάστημα που το Λιβάδι ήταν η έδρα της επισκοπής Πέτρας ο ναός της Παναγίας ήταν ο μητροπολιτικός ναός. Ο Ναός ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο της τρίκλιτης βασιλικής με δίρριχτη στέγη και προέκταση στο νότιο και βόρειο τμήμα του.

Ο Ναός εσωτερικά δεν είναι αγιογραφημένος, κοσμείται όμως με ξυλόγλυπτο τέμπλο, αρχιερατικό θρόνο, καθώς και με περίφημες εικόνες του τέμπλου. Η οροφή του ναού διακοσμείται με γύψινες παραστάσεις τοποθετημένες σε επιχρισμένη καλαμωτή. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ναού αποτελεί το τέμπλο του. Από μία μικρή επιγραφή πληροφορούμαστε ότι φιλοτεχνήθηκε το 1795 από τον ξυλογλύπτη Κωνσταντίνο Νοβολά και τον ζωγράφο Αστέριο. Το τέμπλο ανήκει στα χαρακτηριστικά μπαρόκ τέμπλα της εποχής (2ο ήμισυ του 18ου αι.) με επίδραση από τη Βιέννη. Απεικονίζονται εικόνες του Δωδεκαόρτου, επεισόδια της ζωής του Προδρόμου, Παντοκράτορα, καθώς και πλήθος άλλων παραστάσεων. Κύρια χαρακτηριστικά των παραστάσεων αυτών είναι η έντονη κίνηση των μορφών, η πλούσια παρουσία των λουλουδιών και των πουλιών, η τέλεια εναρμόνιση ξυλογλυπτικής και ζωγραφικής, η καθαρότητα των γραμμών που τονίζουν το θέμα χωρίς να δημιουργούν το αίσθημα απομόνωσης, η αποφυγή της ευθείας γραμμής σαν ένδειξη φυσικότητας, η τελειότητα στην έκφραση και η γραμμική νοοτροπία στα ενδύματα.

Το 1918 κτίστηκε το επιβλητικό κωδωνοστάσιο του ναού, το οποίο συντηρήθηκε τα τελευταία χρόνια. Παραπλεύρως του ναού ήταν κτισμένο το επισκοπικό μέγαρο, το οποίο μετά την κατάργηση της επισκοπής κατεδαφίστηκε. Στον αύλειο χώρο δεσπόζει η προτομή του τελευταίου επισκόπου Πέτρας Αγαθαγγέλου. Στον Ιερό Ναό υπάρχουν κειμήλια και ιερά σκεύη, ενώ ο γυναικωνίτης είναι διαμορφωμένος σε μικρό μουσείο.
## Πηγές
*Ιερά Μητρόπολις Ελασσώνος, Οι Ενορίες, οι Ιερές Μονές και τα Κειμήλιά τους, Ιεράς Μητροπόλεως ::Ελασσώνος, Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Θεσσαλίας, Ελασσόνα, 2007
*Κίτσου Μακρή, Η Ιδιαιτερότητα των Τεμπλών των Εκκλησιών του Λιβαδίου, Ο Όλυμπος στους Αιώνες, ::Στ΄ Συνέδριο, Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελασσόνας, Ελασσόνα, 1994
*Νίκου Καραΐσκου, Ξενάγηση στο Λιβάδι Ολύμπου, Εφημερίδα Λιβάδι Ολύμπου, 1997

Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Θεσσαλία
Λιβαδι
Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων Λιβαδίου

Ο **Ιερός Ναός των Αγίων Αναργύρων** βρίσκεται στο χωριό Λιβάδι Λάρισας και χρονολογείται το 1760, σύμφωνα νε επιγραφή που βρίσκεται στην νότια πλευρά του ναού.

## Περιγραφή
Ο ναός είναι λιθόκτιστος και αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής. Το δάπεδό του βρίσκεται περίπου δύο μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης, λόγω της φυσικής κατωφέρειας του εδάφους. Στον ναό έχουν γίνει πολλές ανακαινίσεις, οι οποίες οφείλονται στην φθορά του χρόνου και στην πυρκαγιά του 1949.

Ο Ναός εσωτερικά δεν είναι αγιογραφημένος, αλλά κοσμείται με περίτεχνο, παλαιό, ξυλόγλυπτο τέμπλο. Το τέμπλο ανήκει στον ρυθμό μπαρόκ, αλλά με μία πολύ προωθημένη τεχνική. Ανάμεσα στις μορφές δημιουργούνται διαμπερή κενά δίνοντας την αίσθηση «δαντέλας», με αποτέλεσμα να έχει αφαιρεθεί το βάθος και να έχουμε ολόγλυφες σκαλιστές παραστάσεις. Έτσι, το τέμπλο των Αγίων Αναργύρων είναι από τα τέμπλα που ονομάζονται «σκαλιστά στον αέρα» ή «κεντητά».

Στον ναό των Αγίων Αναργύρων διασώζεται ακόμα ο γυναικωνίτης με την καλαμωτή, το χώρισμα δηλαδή, που φτάνει σχεδόν ως την οροφή για να μην υπάρχει η οπτική επαφή των γυναικών στα τελούμενα μυστήρια. Στα βόρεια του ναού είναι διαμορφωμένο εσωτερικό παρεκκλήσιο του αγίου Νικολάου. Δίπλα από το ναό διασώζεται το κωδωνοστάσιο ύψους 13μ. Στο αίθριο υπηρχε η αίθουσα στην οποία στεγαζόταν οι μαθητές των κοινών γραμμάτων που ιδρύθηκε από τον Άνθιμο Ολυμπιώτη. Επίσης, στο ναό σώζονται ιερά λείψανα, ιερά σκεύη, εικόνες και βιβλία.
## Πηγές
*Ιερά Μητρόπολις Ελασσώνος, Οι Ενορίες, οι Ιερές Μονές και τα Κειμήλιά τους, Ιεράς Μητροπόλεως ::Ελασσώνος, Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Θεσσαλίας, Ελασσόνα, 2007
*Κίτσου Μακρή, Η Ιδιαιτερότητα των Τεμπλών των Εκκλησιών του Λιβαδίου, Ο Όλυμπος στους Αιώνες, ::Στ΄ Συνέδριο, Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελασσόνας, Ελασσόνα, 1994
*Νίκου Καραΐσκου, Ξενάγηση στο Λιβάδι Ολύμπου, Εφημερίδα Λιβάδι Ολύμπου, 1997

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Αναργυρων
Κωνσταντίνος Χατζηπαπαβασίλης

Ο **Κωνσταντίνος Χατζηπαπαβασίλης** γεννήθηκε στο χωριό Μπούφι (σημερινός Ακρίτας), στην περιοχή της Φλώρινας, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής της νότιας Βαλκανικής.

Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908), ο Χατζηπαπαβασίλης εντάχθηκε στο ένοπλο σώμα  του καπετάνιου Βάρδα.

## Πηγές
* Ιωάννης Καραβίτης, Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, εκδ. Πετσίβα, 2000

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Ιερά Μονή Παναγίας Θεοτόκου Πυθίου

Η ** Ιερά Μονή Παναγίας Θεοτόκου Πυθίου** γνωστή ως *ναός της Παναγίας* είναι ένας ιερός ναός στα νοτιοανατολικά του χωριού Πυθίου. Ο ναός σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, που βρίσκεται εσωτερικά του υπερθύρου της δυτικής θύρας του καθολικού, χρονολογείται το 1638. Σύμφωνα με πληροφορίες ο ναός της Παναγίας, τα παλαιότερα χρόνια, ήταν μοναστήρι, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται ως κοιμητηριακός.

Ο ναός είναι λιθόκτιστος, αρχιτεκτονικού ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής με δίρριχτη στέγη. Χωρίζεται σε ευρύχωρο νάρθηκα και στο εσωτερικό του κυρίως ναού, ενώ τα κλίτη χωρίζονται με βραχείς και στερεούς κίονες. Ο αγιογραφικός διάκοσμος του ναού και το παλαιό ξυλόγλυπτο τέμπλο χρονολογούνται με την ανοικοδόμηση του ναού. Οι τοιχογραφίες του ναού είναι πλούσιες σε θεματολογία από την παλαιά και την καινή διαθήκη, παραστάσεις αγίων και μαρτύρια.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ναού αποτελεί το κυλινδροειδές καμπαναριό. Πρόκειται για το μοναδικό κυκλικό κωδωνοστάσιο στο θεσσαλικό χώρο, καθώς η μοναστηριακή αρχιτεκτονική χρησιμοποιούσε πάντα το μοναστηριακό τετράγωνο. Στο ναό της Παναγίας, στα αριστερά της εισόδου, σώζεται καμαροσκέπαστη κρύπτη. Είναι κτισμένη με πωρόλιθο, διαστάσεων 9μ. x 2μ. x 5,20μ., στηρίζεται σε δύο πέτρινα τόξα και αερίζεται από τέσσερις αεραγωγούς. Η κρύπτη χρησίμευε για την απόκρυψη προσώπων και πραγμάτων. Όταν το μοναστήρι ήταν στην ακμή του, πάνω από την κρύπτη έφερε κτίσματα δωματίων και άλλων βοηθητικών χώρων, τα οποία με την πάροδο του χρόνου καταστράφηκαν.

## Πηγές
*Γιάννης Αδάμου, Το Πύθιον (Σέλλος) στο Πέρασμα των Αιώνων, Κοινότητα Πυθίου, Πύθιο, 1997
*Ιερά Μητρόπολις Ελασσώνος, Οι Ενορίες, οι Ιερές Μονές και τα Κειμήλιά τους, Ιεράς Μητροπόλεως :Ελασσώνος, Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Θεσσαλίας, Ελασσόνα, 2007

Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων Τσαριτσάνης (παρεκκλήσι του Αγ. Χαραλάμπους)

Ο **Ιερός Ναός των Αγίων Αναργύρων** βρίσκεται Τσαριτσάνη στη συνοικία της «Παναγιάς».
## Ίδρυση του Ναού
Κτίστηκε τον 17ο αιώνα. Είναι μονόχωρος λιθόκτιστος, με τετράκλινη στέγη, κεραμοσκεπής. Έχει περιμετρική στοά στο βόρειο τμήμα του ναού που καταλήγει σε παρεκκλήσιο, αφιερωμένο στον Άγιο Χαράλαμπο, που επικοινωνεί με το καθολικό. Το παρεκκλήσι και ο νάρθηκας, που είναι ανοικτός και ελεύθερος προς το καθολικό, βρίσκεται στο ύψος ενός περίπου μέτρο από το δάπεδο του καθολικού.

Εσωτερικά ο Ναός διατηρεί ένα μέρος της παλιάς του τοιχογραφίας. Που μαρτυρούν το αυστηρό πνεύμα του αγιογράφου. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή που βρίσκεται εσωτερικά του υπερθύρου της δυτικής θύρας τοθ παρεκκλησίου του Αγίου Χαραλάμπους ναός και το παρεκκλήσιο αγιογραφήθηκαν το 1761 του ντόπιου Παπά – Ιωάννη.

Ο Ναός διαθέτει ξύλινη διακοσμημένη οροφή και παλιό επίχρυσο, ξυλόγλυπτο τέμπλο που διακοσμείται από εξαιρετικές δεσποτικές εικόνες και μικρογραφίες. Το τέμπλο αυτό είναι χαμηλό και ομαλό, ενώ το τέμπλο του προσαρμοσμένου στο ναό παρεκκλησίου του Αγ. Χαραλάμπους είναι σε ψηλό ανάγλυφο. Η σύγκριση των δύο τέμπλων, ναού και παρεκκλησίου, θα βοηθήσει τον επισκέπτη να αντιληφθεί την εξέλιξη της εκκλησιαστικής ξυλογλυπτικής, καθώς παρακολουθεί το ανάγλυφο να γίνεται τολμηρότερο και τον διάκοσμο πιο πλούσιο και πιο δυναμικό.

Σε προσκυνητάρι του ναού υπάρχει η θαυματουργή εικόνα των Αγίων Αναργύρων με αργυρή επένδυση του 1797. Η χρονολογία αυτή βρίσκεται πάνω στη μεταλλική επένδυση της φορητής αυτής εικόνας. Από την επιγραφή αυτή πληροφορούμαστε ότι οι μεταλλοτεχνίτες που κατασκεύασαν το κάλυμμα, το Σεπτέμβριο του 1797 ήταν Χριστόδουλος, ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος από τις Καλαρρύτες Ιωαννίνων.

Ο Ναός ανήκει στην ενορία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και επί σειρά ετών χρησιμοποιήθηκε σαν Μητροπολιτικός Ναός, γιατί κοντά υπήρχε κτίσμα, που χρησίμευε  σαν κατοικία του Μητροπολίτη. Οι Άγιοι Ανάργυροι πανηγυρίζουν την 1η  Νοεμβρίου και πλήθος επισκεπτών συγκεντρώνονται για να προσκυνήσουν τους Αγίους και να θαυμάσουν την αρχιτεκτονική και το κάλλος της διακόσμησης.
## Πηγές
*Κίτσου Α. Μακρή, Η Τσαριτσάνη και τα μνημεία της, Εκδόσεις Υπηρεσίας Περιφερειακής Αναπτύξεως Θεσσαλίας,1967
*Αδάμου Γιάννης, Η Τσαριτσάνη Κοινότητα, Τσαριτσάνη, 1989
*Ιερά Μητρόπολη Ελασσόνας,  Η Ελασσόνα και οι Μονές της, 2007

Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Αναργυρων
Σελίνα Γκόμεζ (δισκογραφία)

Η Σελίνα Γκόμεζ στη σόλο καριέρα της, έχει κυκλοφορήσει μέχρι τώρα 3 studio albums, μια συλλογή και ένα EP.

## Albums

### Studio albums

### Συλλογές

### EPs (Extended Plays)

## Singles

### Ως κύρια ερμηνεύτρια

### Ως συνεργαζόμενη ερμηνεύτρια

;

;

Κατηγορία:Σελίνα Γκόμεζ
Γ
Μαγιόν

thumb|250px|Το Μαγιόν το 2006
Το **Μαγιόν** (*Mayon*) είναι ενεργό ηφαίστειο στην επαρχία Αλμπάι στο νοτιοανατολικά τμήμα του νησιού Λουσόν, στις Φιλιππίνες. Είναι διάσημο ως «Τέλειος Κώνος» εξαιτίας του συμμετρικού κωνικού σχήματός του. Αποτελεί το βόρειο όριο της πόλης Λεγκάσπι. Το ηφαίστειο έχει ύψος 2.462 μέτρα και είναι προστατεύμενο εθνικό πάρκο και προστατευμένο τοπίο και αποτελεί το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείου Μαγιόν, το οποίο δημιουργήθηκε το 2000. Το όνομα Μαγιόν προέρχεται από την τοπική ονομασία του βουνού, όπου αναφέρεται ως Μπουλκάνγκ Μαγκαγιόν (Bulkang Magayon), που σημαίνει στη γλώσσα μπικόλ «Όμορφο Βουνό». Συγκεκριμένα η λέξη μαγκαγιόν σημαίνει όμορφο. Το ηφαίστειο είναι ένα από κύρια αξιοθέατα της χώρας και η ανάβασή του γίνεται επιτρέπεται μέχρι το ύψος το 1.800, ενώ πάνω από τα δύο χιλιόμετρα υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης από θειούχα αέρια.

Το Μαγιόν αναυψώνεται απότομα από τις επίπεδες εκτάσεις του Αλμπάι. Οι πλαγιές του Μαγιόν γίνονται όλο και πιο απότομες όσο μεγαλώνει το υψόμετρο και έχουν κλίση 30-45 μοίρες. Στην κορυφή του ηφαιστείου υπάρχει ένας μικρός κρατήρας. Το ηφαίστειο θεωρείται το πιο ενεργό των Φιλιππίνων, καθώς έχει εκραγεί 48 φορές από το 1616, όταν παρατηρήθηκε η πρώτη έκρηξή του. Η πιο θάνασιμη έκρηξή του έλαβε χώρα το 1814, όταν υπολογίζεται ότι από την έκρηξη έχασαν την ζωή τους περισσότεροι από 1.200 άτομα, ενώ η πιο πρόσφατη θανάσιμη τις 7 Μαΐου 2013, με 5 νεκρούς. Η προηγούμενη θανάσιμη έκρηξη είχε λάβει χώρα το Φεβρουάριο του 1993, με 77 νεκρούς. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου καταγράφηκε το 2010. Τις 7 Μαΐου 2013, μια μικρή φρεατική έκρηξη, η οποία διήρκησε λίγο περισσότερο από ένα λεπτό, προκάλεσε το θάνατο τεσσάρων ορειβατών με τον οδηγό τους και τον τραυματισμό άλλων εφτά από ηφαιστειακές βόμβες. Η στάχτη έφτασε σε ύψος 600 μέτρων πάνω από το ηφαίστειο. Τις 16 Σεπτεμβρίου 2014 δόθηκε εντολή να απομακρυνθούν από τις εστίες τους 12.000 άνθρωποι που κατοικούσαν εντός ακτίνας 6-8 χιλιομέτρων από το ηφαίστειο εξαιτίας της αυξανόμενης δραστηριότητάς του.

Η εκρηκτική δραστηριότητα του ηφαιστείου ποικίλει από στρομπολικού μέχρι πλινιακού τύπου και οι ροές λάβας και οι πυροκλαστικές ροές είναι συχνές. Το ηφαίστειο παρακολουθείται από την PHIVOLCS.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Mayon  Global Volcanism program, Smithsonian Institution.
*

Κατηγορία:Ηφαίστεια των Φιλιππίνων
Αντρέας Κελλάριους

Ο **Αντρέας Κελλάριους** (*Andreas Cellarius*, 1596 - 1665) ήταν Γερμανός αστρονόμος. Γνωστότερό του έργο είναι ο αστρονομικός χάρτης Harmonia Macrocosmica που τυπώθηκε στο Άμστερνταμ το 1660 από τον Γιοχάννες Γιασσόνιους.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιχάουζεν (σήμερα συνοικία του Βορμς) και σπούδασε στην Χαϊδελβέργη. Ίσως να εγκατέλειψε την Χαϊδελβέργη με την έκρηξη του τριακονταετούς πολέμου το 1618 ή το 1622 με την κατάληψη της πόλης από τους καθολικούς. Μάλλον κατέφυγε στην Πολωνία και υπηρέτησε στο στρατό. Το 1625 παντρεύτηκε την Καταρίνα Ελτμάνς (Catharina Eltemans) στο Άμστερνταμ όπου διατελούσε διδάσκαλος λατινικών σε σχολείο. Έμεινε για λίγο καιρό στην Χάγη και μετά μετακόμισε στην Χόορν. Εκεί έγινε διευθυντής σχολείου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
## Δείτε επίσης
* ο μικρός πλανήτης 12618 Κελλάριους φέρει το όνομά του προς τιμή του
## Συγγράμματα
*fortification
* Poland
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Bio-Bibliography of Andreas Cellarius
* Birth certificates in the Amsterdam City Archives https://stadsarchief.amsterdam.nl/archieven/archiefbank/indexen/doopregisters/zoek/query.nl.pl?i1=1&v1=cat*&a1=Eltmans&af1=1&i2=2&p2=p&y2=1600&z2=1650&x=19&z=b
*Andreas Cellarius (1661). *Harmonia Macrocosmica*.
**Online scanned edition from the University of Utah.
**Online scanned edition from Rare Book Room.
**Online scanned edition  from Linda Hall Library.
**  Harmonia Macrocosmica da www.atlascoelestis.com

Κατηγορία:Γερμανοί χαρτογράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί γεωγράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Ολλανδοί μαθηματικοί
Σιβελούτς

To **Σιβελούτς** (ρωσικά: *Шивелуч*) είναι το βορειότερο ενεργό ηφαίστειο στην Καμτσάτκα, στην ανατολική Ρωσία. Είναι ένας απομονωμένος ορεινός όγκος και ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ενεργά ηφαίστεια της Καμτσάτκας. Είναι το ηφαίστειο που έχει παράγει τις περισσότερες ισχυρές εκρήξεις (VEI 4+) από οποιοδήποτε άλλο στο Ολόκαινο, σχεδόν διπλάσιες από το επόμενο στην κατάταξη.

Το Σιβελούτς άρχισε να σχηματίζεται πριν 60 με 70 χιλιάδες χρόνια και έχει παράγει τουλάχιστον 60 ισχυρές εκρήξεις στο Ολόκαινο. Σε αυτή την περίοδο η πιο έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα, που περιελάμβανε μεγάλου και μεσαίου μεγέθους εκρήξεις, έλαβε χώρα περίπου το 6.500-6.400 π.Χ., 2.250-2.000 π.Χ. και 50-650 μ.Χ. Αυτές οι χρονικές περίοδοι συμπίπτουν με αυξημένη δραστηριότητα και σε άλλα ηφαίστεια της Καμτσάκας. Από τότε ισχυρές εκρήξεις λαμβάνουν χώρα κάθε 50 με 400 χρόνια. Καταστροφικές εκρήξεις έλαβαν χώρα το 1854 και 1956, όταν μεγάλο μέρος του ηφαιστειακού δόμου του Σιβελούτς κατέρρευσε, δημιουργώντας μεγάλες κατολισθήσεις. Η πιο πρόσφατη έκρηξη του Σιβελούτς ξεκίνησε το 1999 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Το ηφαίστειο αποτελείται από τρία στοιχεία, το στρωματοηφαίστειο *Παλιό Σιβελούτς* (Старый Шивелуч), το οποίο είναι η ψηλότερη κορυφή του Σιβελούτς με ύψος 3.283 μέτρα, μια αρχαία καλντέρα και το *Νεαρό Σιβελούτς* (Молодой Шивелуч), το οποίο έχει ύψος περίπου 2.800 μέτρα. Το στρωματοηφαίστειο αποτελείται από εναλλασόμενα στρώματα στερεοποιημένης σπονδού, λάβας και ηφαιστειακών πετρωμάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Ρωσίας
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Καμτσάτκας
Harmonia Macrocosmica

Το **Harmonia Macrocosmica** είναι αστρονομικός χάρτης του Αντρέας Κελλάριους που τυπώθηκε το 1660. 
## Ιστορική αναδρομή
Αρχικά ο Γκέρχαρντ Μερκάτορ συνέλαβε την ιδέα να δημοσιεύσει έναν άτλαντα με όλες τις τότε διαθέσιμες γνώσεις για όλη τη γη. Στην διάρκεια της ζωής του ο Μερκάτορ δημοσίευσε πέντε τόμους με ιστορικές και γεωγραφικές πληροφορίες. Ο τελευταίος τόμος δημοσιεύτηκε από τον γιο του, Ρουμόντ Μερκάτορ. Μετά τον θάνατό του, το έργο του συνέχισε ο χαρτογράφος Γιοχάννες Γιανσσόνιους. Το έργο του Κελλάριους ήταν ο έβδομος τόμος της σειράς αυτής. 
## Περιγραφή
Το βιβλίο περιέχει εικόνες του Πτολεμαϊκού συστήματος, του Κοπερνικαϊκού συστήματος και του συστήματος του Τύχο Μπράχε. Ο τόμος καταλήγει με εικόνες του χριστιανικού θεωρητικού συστήματος όπως το διατύπωσε ο Γιούλιους Σίλλερ στο *Coelum stellatum christianum* το 1627. Το τελευταίο αυτό τμήμα απάλλαξε τον συγγραφέα του από την ποινή του αφορισμού.
## Κατασκευή των χαρακτικών
Για την κατασκευή των εικόνων εργάστηκαν διάφοροι χαράκτες. Δύο από αυτούς υπέγραψαν τα έργα τους. Ο κατασκευαστής της προμετωπίδας είναι ο Φρέντερικ Χέντρικ φαν ντεν Χόβε, ενώ δέκα άλλες εικόνες φέρουν το όνομα του Γιοχάννες φαν ντερ Λόον. Πολλές από τις υπόλοιπες είναι έργα του Γιάν Πείτερζοον Σέντερνταμ.

## Πηγές
*Cellarius Atlas (Harmonia Macrocosmica of 1660), ISBN 3-8228-5290-2
*Βιογραφία του Αντρέας Κελλάριους
*Van Gent, Robert H. (2006), *Harmonia Macrocosmica*, TASCHEN, ISBN 978-3-8228-5290-3
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.rarebookroom.org/Control/gelmcs/index.html

Κατηγορία:Ιστορία της αστρονομίας
Κατηγορία:Χάρτες
Κατηγορία:Βιβλία αστρονομίας
Μίμης Γκιουλέκας

Ο **Μίμης Γκιουλέκας** (Παλαμάς Καρδίτσας, 1946 - Καρδίτσα, 10 Ιουλίου 2010) ήταν Έλληνας δημοφιλής ρεμπέτης λαϊκός τραγουδιστής. Καθιερώθηκε ως ερμηνευτής του Μάγκικου τραγουδιού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1946 στον Παλαμά Καρδίτσας. Διατηρούσε στενή φιλία και συνεργασία με τον Στράτο Διονυσίου, πριν το θάνατο του τελευταίου. Είχε δικό του κέντρο λίγο έξω από την πόλη της Καρδίτσας.  

## Προβλήματα με τη Δικαιοσύνη

Στις 13 Φεβρουαρίου 1985, ο Γκιουλέκας συνελήφθει και κατηγορήθηκε για τη δολοφονία του 29χρόνου Απόστολου Ρέτσου, έξω από το αστυνομικό τμήμα Λάρισας. Στη δίκη που ακολούθησε δύο χρόνια αργότερα, ο Γκιουλέκας στην απολογία του υποστήριξε ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον Ρέτσο και ότι το όπλο που κρατούσε εκπυρσοκρότησε. Καταδικάστηκε σε 5 χρόνια και 8 μήνες φυλάκιση, έχοντας αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του βρασμού ψυχικής ορμής, η οποία είχε προκληθεί από την συμπεριφορά του θύματος.

## Θάνατος
Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών, στις 10 Ιουλίου 2010, στην Καρδίτσα και κηδεύτηκε στον τόπο καταγωγής του, τον Παλαμά.

## Δισκογραφία
* Πριγκηπέσσα μου
* Αηδόνια μη λαλήστε
* 10 Μεγάλα Λαϊκά Τραγούδια
* Μια βραδιά στις 10 εντολές
* Γλέντι μέχρι πρωίας 
* Αργιλέδες και μεράκια
* Γρεβενιώτικα τραγούδια
* Σούρα και μαστούρα
* Μην ψάχνεις για την άκρη
* 100 Χρόνια Ρεμπέτικο 
* 19 Μεγάλα Λαϊκά Τραγούδια 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Zougla.gr: ''«Έφυγε» ο Μίμης Γκιουλέκας'' .
* Discogs.com - Μίμης Γκιουλέκας.

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Ρεμπέτες
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Φάμπιο Κοεντράο

Ο **Φάμπιο Κοεντράο** (*Fábio Alexandre da Silva Coentrão*, 11 Μαρτίου 1988) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Ρίο Άβε ΦΚ στην Πορτογαλία και την Εθνική Πορτογαλίας. Αγωνίζεται κυρίως ως αριστερό μπακ αλλά και ως αριστερός ή κεντρικός μέσος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Real Madrid official profile
*Transfermarkt profile

Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
ΛΜ Σατορού

Η **Λα Μπερισόν ντε Σατορού** (πιο γνωστή ως **ΛΜ Σατορού** ή απλώς **Σατορού**) είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Σατορού. Η ποδοσφαιρική ομάδα ανήκει σε ένα αθλητικό σύλλογο, ο οποίος περιλαμβάνει και άλλα τμήματα, τα οποία δραστηριοποιούνται σε άλλα αθλήματα, και του οποίου το έτος ίδρυσης είναι το 1883. Η ομάδα αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην Λιγκ 2, την δεύτερη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, έχοντας τερματίσει 14η την σεζόν 2011-12. Η ομάδα έχει αγωνιστεί μονάχα μία σεζόν στην Λιγκ 1: την σεζόν 1997–98.

Το 2004, η Σατορού έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας. Η ομάδα ηττήθηκε εκεί με σκορ 1–0 από την Παρί Σεν Ζερμέν, αλλά κατάφερε πάραυτα να εξασφαλίσει την πρόκριση για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης περιόδου, καθώς η Παρί Σεν Ζερμέν είχε τερματίσει στην δεύτερη θέση της Λιγκ 1 εκείνης της σεζόν. Η Σατορού τελικά αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης από την βελγική Κλαμπ Μπρυζ.

Η Σατορού δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο, χωρητικότητας 17,173 θέσεων, Σταντ Γκαστόν Πετί ενόπιον κοινού που αγγίζει τις 6,000–7,000 κατά μέσον όρο. Οι οπαδοί των φιλοξενούμενων συνήθως οδηγούνται στην κερκίδα Credit Agricole. Η εμφάνιση της ομάδας είναι κόκκινη και μπλε με μια κάθετη ριγέ φανέλα και μπλε σορτσάκι. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Μισέλ Ντενιζό, θέση την οποία προς το παρρόν κατέχει ο Πατρίκ Λε Σεγιέκ, ενώ προπονητής της είναι ο Ντιντιέ Τολό. Χορηγός αθλητικού υλικού της Σατορού είναι η Nike.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  Επίσημη Ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1883
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1883
Franks Wild Years

Το **Franks Wild Years** είναι μουσικό έργο του Τομ Γουέιτς του 1987. Οι στίχοι είναι του ίδιου, σε συνεργασία με την σύζυγό του. Παρουσιάστηκε στο θέατρο Briar St. Theatre στο Σικάγο στις 22 Ιουνίου 1986 από την Steppenwolf Theatre Company.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Frank's Wild Years'' at the Steppenwolf Theatre Company
* ''Franks Wild Years'' (album) and *Frank's Wild Years* (theatrical), info at the Tom Waits Library

Κατηγορία:Δισκογραφία
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Έκλειψη σελήνης 668 π.Χ.

Η **[[έκλειψη σελήνης]] του 668 π.Χ.** καταγράφτηκε από έναν βαβυλώνιο αστρονόμο και διασώθηκε σε σφηνοειδή γραφή σε πήλινη πινακίδα. Έγινε τη νύχτα της 2ης Μαΐου (25 Απριλίου) 668 π.Χ. Το έγγραφο φυλάσσεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Η έκλειψη της σελήνης συνέπεσε χρονικά στην εποχή που βασιλιάς της Βαβυλώνας ήταν ο Σαμάς-Σουμά-Ουκίν. Αν και λόγο του ότι έγινε μετά την ανατολή του Ηλίου, δεν ήταν ορατή στην Βαβυλώνα, οι βαβυλώνιοι αστρονόμοι υπολόγισαν με μεγάλη ακρίβεια την χρονική στιγμή της επισκίασης του ουρανίου σώματος. Η σφηνοειδής γραφή που σώζεται μελετήθηκε στις μέρες μας αρχικά από τον ασσυριολόγο Γιόχαν Στράσσμάιερ και τους αστρονόμους Γιόζεφ Έππινγκ και Φραντς-ΞάβερΚούγκλερ που τον 19ο αιώνα μετέφρασαν το κείμενο. Η μελέτη συνεχίστηκε από τον Όττο Νόιγκεμπάουερ, και εκδόθηκε το 1955 στο τρίτομο έργο *Astronomical cuneiform Texts - Babylonian ephemerides of the Seleucid period for the motion of the sun, the moon, and the planets*.

## Πηγές
* Josef Epping, Johann-Nepomuk Strassmeier: *Astronomisches aus Babylon oder das Wissen der Chaldäer über den gestirnten Himmel*. Herder, Freiburg 1889, (*Stimmen aus Maria-Laach* Ergänzungshefte 44).
* Franz-Xaver Kugler: *Sternkunde und Sterndienst in Babel*. Band 1: *Entwicklung der babylonischen Planetenkunde von ihren Anfängen bis auf Christus. Nach zumeist ungedruckten Quellen des Britischen Museums*. Aschendorff, Münster 1907.
* Otto Neugebauer: *The exact sciences in antiquity*. Unabridged, slightly corrected reprint of the 2. edition, Brown University Press, 1957. Dover Publications, New York NY 2004, ISBN 0-486-22332-9, (*Dover classics of science and mathematics*).
* Otto Neugebauer (Hrsg.): *Astronomical cuneiform Texts. Babylonian ephemerides of the Seleucid period for the motion of the sun, the moon, and the planets*. Reprint edition. 3 Bände. Springer, New York NY u. a. 1983, ISBN 0-387-90812-9, (*Sources in the history of mathematics and physical sciences* 5), (die Originalausgabe erschien: Humphries, London 1955).
* Abraham J. Sachs: *Astronomical Diaries and related Texts from Babylonia*. Band 5: Hermann Hunger (Hrsg.): *Lunar and Planetary Texts*. Including materials by Abraham J. Sachs. With an appendix by John M. Steele. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2001, ISBN 3-7001-3028-7, (*Österreichische Akademie der Wissenschaften - Philosophisch-Historische Klasse - Denkschriften* 299).
* Francis Richard Stephenson: *Historical Eclipses and Earth's rotation*. Cambridge University Press, Cambridge 1997, ISBN 0-521-46194-4.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση της ιστορικής έκλειψης σελήνης από την NASA

Εκλειψη Σεληνης -668
Εκλειψη
Σελήνη
Πλατεία Βάθης

Η **Πλατεία Βάθης** (επίσημο όνομα **Πλατεία Ανεξαρτησίας**) είναι πλατεία η οποία βρίσκεται κοντά στην Πλατεία Ομονοίας στο κέντρο της Αθήνας, γύρω από την οποία έχει αναπτυχθεί η ομώνυμη συνοικία. 

## Η Πλατεία
thumb|Η πλατεία Βάθης
Στην πλατεία Βάθης συγκλίνουν οι οδοί Μάρνη, Καματερού, Καποδιστρίου, Αχαρνών, Λιοσίων και Μαιζώνος. Η περιοχή Βάθη πήρε το όνομα της από τα άλλοτε λιμνάζοντα νερά του χείμαρρου Κυκλοβόρου, στο ύψος της σημερινής οδού Μάρνη, επειδή στο σημείο εκείνο το έδαφος κάπως βάθαινε. Γράφει ο Κώστας Μπίρης στο *Αι Τοπωνυμίαι της πόλεως και των περιχώρων των Αθηνών*:  «Βάθεια και μεταγενέστερα Βάθη: Παλαιά τοπωνυμία προκύψασα από το χαμήλωμα του εδάφους προς την κοίτη του Κυκλοβόρου εις το σημείο όπου εγίνετο η διάβασις του δρόμου του Μενιδιού. Μετά το πέρασμα του ρέματος ο δρόμος εχωρίζετο εις δύο κλάδους κατευθυνόμενους προς το Μενίδι και προς τα Λιόσια*»* (πρόκειται για τις σημερινές οδούς Αχαρνών και Λιοσίων που ξεκινούν από την Πλατεία Βάθης). Υπάρχει η διαδεδομένη αλλά λανθασμένη πεποίθηση ότι η πλατεία ονομάζεται «Πλατεία Βάθη*»* φέροντας το όνομα κάποιου υποτιθέμενου κτηματία της περιοχής.   

## Η ομώνυμη συνοικία
Εκτός από την πλατεία, η ονομασία **Πλατεία Βάθης** αναφέρεται και στην ομώνυμη συνοικία, η οποία βρίσκεται στα δυτικά της οδού 3ης Σεπτεμβρίου, πολύ κοντά στην Ομόνοια. Συνορεύει και με τις συνοικίες Πολυτεχνείο, Μουσείο, Άγιος Παύλος και Ιουλιανού. Πήρε το όνομά της απ' την Πλατεία Βάθης γύρω απ' την οποία αναπτύχθηκε. Εξυπηρετείται απ' τους σταθμούς του μετρό Μεταξουργείο και Ομόνοια καθώς και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ.

## Ιστορικό της περιοχής
Όταν ανακηρύχθηκε η Αθήνα πρωτεύουσα της Ελλάδας από τον Όθωνα και εγκαταστάθηκαν σε αυτήν από το Ναύπλιο οι δημόσιες υπηρεσίες, η περιοχή αυτή ήταν σχεδόν ερημική και εκτός του σχεδίου πόλεως.

Αργότερα, με την επέκταση της πόλης, περιλήφθηκε και η περιοχή αυτή στο σχέδιο και άρχισαν να ανεγείρονται και οι πρώτες κατοικίες. Όταν ήλθε στην Αθήνα ο άλλοτε ηγεμόνας της Μολδαβίας Μιχαήλ Σούτσος, εγκαταστάθηκε σε αυτή την περιοχή, αγοράζοντας μία μεγάλη έκταση, όπου και ανέγειρε το μέγαρό του, το σημερινό Άσυλο της Αγίας Αικατερίνης, μέσα σ' έναν τεράστιο κήπο που διαμόρφωσε ο ίδιος. Αργότερα ο κήπος αυτός κατατμήθηκε σε οικόπεδα από τα οποία και δημιουργήθηκε η εν λόγω συνοικία. Ακολούθησε η διάνοιξη των οδών Αχαρνών, Αλκιβιάδου, Λιοσίων και Μιχαήλ Βόδα προς τιμή του ίδιου, καθώς και η πλατεία Νικολάου Μαυροκορδάτου, ενώ ο χείμαρρος Κυκλόβορος μετασχηματίστηκε σε οδό Μάρνη, δημιουργώντας έτσι στη μεγάλη συμβολή των οδών την ομώνυμη τριγωνική πλατεία. Παλαιότερα την πλατεία αυτή σκίαζε μια τεράστια λεύκα, η περίφημη *λεύκα της Βάθειας*, η οποία αποκόπηκε το 1926.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ. Στ΄, σ. 466.

Βάθης
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Έμπολι (Τοσκάνη)

Η **Έμπολι** (ιταλικά: *Empoli*) είναι ιταλική πόλη που βρίσκεται στην Τοσκάνη, περίπου 20 χλμ νοτιοδυτικά της Φλωρεντίας, στα νότια του ποταμού Άρνο σε μια πεδιάδα που σχηματίζεται από το ποτάμι. Η πεδιάδα έχει χρησιμοποιηθεί για τη γεωργία από την ρωμαϊκή εποχή και  έχει μια διαχρονική παράδοση ως γεωργικό κέντρο. Η Έμπολι έχει δώσει το όνομά της σε μια τοπική ποικιλία της αγκινάρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας