open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεώργιος Ιωάννης του Λύτσελσταϊν & Γκούττενμπεργκ

Ο **Γεώργιος-Ιωάννης Β΄**, γερμ. Georg-Johann (24 Ιουνίου 1586 – 29 Σεπτεμβρίου 1654) ήταν συγκυβερνήτης του Φέλντεντς (1592-98), παλατινός κόμης του ημίσεως του Γκούττενμπεργκ (1598-1601), παλατινός κόμης του Γκούττενμπεργκ (1601-54) και παλατινός κόμης του Λύτσελσταϊν (1611-54).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Γεωργίου-Ιωάννη παλατινού κόμη του Βελντέτς και της Άννας-Μαρίας των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1592 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του υπό την επιτροπεία της Άννας-Μαρίας. Το 1598 οι αδελφοί μοίρασαν τις κτήσεις και ο Γεώργιος-Ιωάννης έλαβε το ήμισυ του Γκούττενμπεργκ. Το 1601 απεβίωσε ο τριτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος-Φίλιππος παλατινός κόμης του Γκούττενμπεργκ άγαμος και ο Γεώργιος-Ιωάννης κληρονόμησε το άλλο ήμισυ το Γκούττενμπεργκ. Το 1611 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Ιωάννης-Αύγουστος παλατινός κόμης του Λύτσελσταϊν άτεκνος και ο Γεώργιος-Ιωάννης κληρονόμησε το Λύτσελσταϊν.

Το 1654 απεβίωσε και τον κληρονόμησε ο ανιψιός του Λεοπόλδος-Λουδοβίκος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1613 τη Σουζάνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Όθωνα-Ερρίκου παλατινού κόμη του Ζούλτσμπαχ και είχε τέκνα:
* Γεώργιος-Όθων 1614-1635, απεβίωσε 21 ετών.
* Φίλιππος-Λουδοβίκος 1619-1620, Ιωάννης-Φρειδερίκος 1617-1618, Άννα-Μαρία 1616, απεβίωσαν νήπια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ιωάννης Αύγουστος του Λύτσελσταϊν

Ο **Ιωάννης-Αύγουστος**, γερμ. Johann-August (26 Νοεμβρίου 1575 - 18 Σεπτεμβρίου 1611) ήταν συγκυβερνήτης του Βελντέτς (1592-98) και μετά παλατινός κόμης (δούκας) του Λύτσελσταϊν (1598-1611).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου-Ιωάννη παλατινού κόμη του Βελντέτς και της Άννας-Μαρίας των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1592 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του υπό την επιτροπεία της Άννας-Μαρίας. Το 1598 οι αδελφοί μοίρασαν τις κτήσεις και ο Ιωάννης-Αύγουστος έλαβε το Λύτσελσταϊν. 

Απεβίωσε στο κάστρο Λέμπεργκ το 1611 και τάφηκε στο Λύτσελσταϊν. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Γεώργιος-Ιωάννης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1599 την Άννα-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Δουβλίνο (Γαελική Αθλητική Ομοσπονδία)

Το **Κομητειακό Συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στο Δουβλίνο** (ιρλανδικά: *Cumann Luthchleas Gael Coiste Contae Átha Cliath*, αγγλικά: *Dublin County Board of the Gaelic Athletic Association*, Dublin GAA) είναι ένα από τα 32 συμβούλια της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στην Ιρλανδία και είναι υπεύθυνο για το γαελικό αθλητισμό στην Κομητεία του Δουβλίνου και για τις διαπεριφερειακές ομάδες του Δουβλίνου.

Η ομάδα γαελικού ποδοσφαίρου του Δουβλίνου είναι η πιο δημοφιλής ομάδα στο γαελικό αθλητισμό όσον αφορά την προσέλευση φιλάθλων, ενώ το 2015 αποτελούνταν από 286 συλλόγους. Η ομάδα και οι οπαδοί της είναι γνωστοί ως "The Dubs" ή "The Jacks". Οι οπαδοί έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με την κερκίδα *Hill 16* του Κρόουκ Παρκ.

## Διοίκηση
Το Κομητειακό Συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στο Δουβλίνο είναι αρμόδιο για την περιοχή που συνδέεται με την παραδοσιακή Κομητεία του Δουβλίνου. Υπάρχουν 9 αξιωματικοί στο συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένου του *Cathaoirleach* (Προέδρου). Το συμβούλιο υπόκειται στο Επαρχιακό Συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στο Λένστερ.

Οι ομάδες του Δουβλίνου διεξάγουν τους εντός έδρας αγώνες τους στο Πάρνελ Παρκ του Ντόνικαρνεϊ στο βόρειο τμήμα της πόλης, αν και το Κρόουκ Παρκ χρησιμοποιείται για σημαντικούς αγώνες κατόπιν αιτήματος της GAA. Το Πάρνελ Παρκ φιλοξενεί επίσης όλα τα σημαντικά παιχνίδια στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και χέρλινγκ των συλλόγων του Δουβλίνου.

## Αντιπαλότητες
Στο γαελικό ποδόσφαιρο, η μεγαλύτερη αντιπαλότητα του Δουβλίνου ήταν με το κοντινό Μιθ. Και οι δύο κομητείες ήταν οι ισχυρότερες στο Λένστερ κατά τη δεκαετία του 1970 και του 1980. Η αναμέτριση του 1991 αύξησε την ένταση μεταξύ των δύο κομητειών. Η ομάδα γαελικού ποδοσφαίρου του Δουβλίνου έχει επίσης αντιπαλότητα με τη γειτονική Κιλντέαρ. Λιγότερες τοπικές αντιπαλότητες υπάρχουν με τις κοντινές Γουίκλοου, Λαις και Γουεστμίθ.

Σε εθνικό επίπεδο, η αντιπαλότητα του Δουβλίνου με το Κέρι είναι μία από τις πιο γνωστές της Ιρλανδίας. Το ντέρμπι μεταξύ των δύο κομητειών εντάθηκε στη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Άλλες μικρότερες αντιπαλότητες στο γαελικό ποδόσφαιρο αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια των δεκαετιών μεταξύ του Δουβλίνου και ομάδων όπως οι Κορκ, Τάιροουν, Ντόνεγκαλ και Γκάλγουεϊ, με την οποία αγωνίστηκε το Δουβλίνο στον τελικό του 1983 στο γνωστό ως το παιχνίδι της ντροπής.

Η ομάδα χέρλινγκ του Δουβλίνου έχει σε μικρότερο βαθμό αντιπαλότητα με τις αντίστοιχες ομάδες Κιλκένι, Όφαλι και Ουέξφορντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιρλανδία
Βρετανία (Γαελική Αθλητική Ομοσπονδία)

Το **Επαρχιακό Συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στη Βρετανία** (ιρλανδικά: *Cumann Lúthchleas Gael na Breataine*, αγγλικά: *Provincial Council of Britain GAA*, Britain GAA) είναι το μοναδικό επαρχιακό συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας εκτός Ιρλανδίας και είναι υπεύθυνο για το γαελικό αθλητισμό στη Μεγάλη Βρετανία. Το συμβούλιο είναι επίσης υπεύθυνο για τις διακομητειακές ομάδες του γαελικού ποδοσφαίρου, του χέρλινγκ, του καμόγκι και του γαελικού ποδοσφαίρου γυναικών.

Το Λονδίνο μετέχει στη Νάσιοναλ Χέρλινγκ Λιγκ και στο Πανιρλανδικό Κύριο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (ως μέλος της Κόνατ) και στη Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ στο γαελικό ποδόσφαιρο. Από την αναδιοργάνωση των πρωταθλημάτων χέρλινγκ σε 3 επίπεδα, το Λονδίνο παίζει τώρα στο 2ου επιπέδου Κράιστι Ρινγκ Καπ, ενώ το Γουόρικσαϊρ και το Λάνκασαϊρ παίζουν στο 4ου επιπέδου Λόρι Μέχερ Καπ.

Το Επαρχιακό Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για τις επτά επαρχίες της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στη Βρετανία: Γκλόστερσαϊρ, Χέρτφορντσαϊρ, Λάνκασαϊρ, Λονδίνο, Σκωτία, Γουόρικσαϊρ και Γιόρκσαϊρ. Οι κομητείες της GAA καλύπτουν ευρύτερες περιοχές από ό τι υποδηλώνουν οι ονοματασίες τους. Το Συμβούλιο της Κομητείας Χέρτφορντσαϊρ, για παράδειγμα, επιβλέπει τους συλλόγους στο Χέρτφορντσαϊρ, στο Μπέντφορντσαϊρ, στο Κέμπριτζσαϊρ και στο Όξφορντσαϊρ. Το Συμβούλιο της Κομητείας Γκλόστερσαϊρ φθάνει ως τη Νότια Ουαλία, το Συμβούλιο της Κομητείας Γουόρικσαϊρ περιλαμβάνει το Σταφορντσαϊρ και το Μπέρμιγχαμ και ούτω καθεξής. Το πιο δημοφιλές άθλημα είναι το γαελικό ποδόσφαιρο και ορισμένοι σύλλογοι είναι αποκλειστικά αφιερωμένοι σε αυτό το άθλημα.

## Ιστορία
Η ιστορία του Επαρχιακού Συμβουλίου της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στη Βρετανία χρονολογείται από το 19ο αιώνα. Ο Σαμ Μαγκουάιρ ξεκίνησε την καριέρα του εδώ. Το παλιό Στάδιο Γουέμπλεϊ φιλοξένησε πολλούς αγώνες γαελικού ποδοσφαίρου και χέρλινγκ, ενώ ο πρώτοε αγώνας έλαβε χώρα το 1958.

## Εγκαταστάσεις
Ενώ πολλά παιχνίδια της εβδομάδας και της Κυριακής παίζονται σε γήπεδα ράγκμπι ή αυτοσχέδια πάρκα, υπάρχουν ειδικοί γαελικά γήπεδα στην Αγγλία για τελικούς κυπέλλου και σημαντικούς διαεπαρχιακούς αγώνες. Τα δύο κυριότερα είναι το Emerald GAA Grounds, στο Ράισλιπ του Λονδίνου και το Πάιρκ να Εϊρέαν, στο Σόλιχαλ, κοντά στο Μπέρμιγχαμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αθλητισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο
Γκουέντολιν Κρίστι

H **Γκουέντολιν Κρίστι** (*Gwendoline Christie*, 28 Οκτωβρίου 1978) είναι Αγγλίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1978 στο Δυτικό Σάσεξ και σπούδασε υποκριτική στο Drama Centre στο Λονδίνο.

Στον κινηματογράφο, έχει παίξει στις ταινίες *[[Ο φανταστικός κόσμος του Δρ. Παρνάσους]]*, *[[Το θεώρημα μηδέν]]*, *[[The Hunger Games: Επανάσταση – Μέρος 2|The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος II]]*. Επίσης, συμμετέχει στις ταινίες *[[Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει]]* και *[[Star Wars: Οι Τελευταίοι Τζεντάι]]* στον ρόλο της *Κάπτεν Φάσμα*.

Στην τηλεόραση, συμμετέχει από το 2012 στη σειρά *[[Game of Thrones]]* όπου υποδύεται την *Μπρίεν του Ταρθ*. Για αυτόν τον ρόλο προτάθηκε για το βραβείο Saturn Β' Γυναικείου ρόλου το 2013 και τρεις φορές για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών από κοινού με όλο το καστ.

Στο θέατρο έχει παίξει σε παραστάσεις όπως:* Breakfast at Tiffany's*, *[[Κυμβελίνος]]* και *Δόκτωρ Φάουστους*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κρίστιαν Νέιρν

O **Κρίστιαν Νέιρν** (*Kristian Nairn*) είναι Βορειοϊρλανδός ηθοποιός και DJ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1975 στο Λίσμπουρν της Βόρειας Ιρλανδίας.

Το 2014 δήλωσε πως είναι ομοφυλόφιλος και πως θεωρεί προνόμιο που είναι μέλος της γκέι κοινότητας.

## Καριέρα
Εδώ και χρόνια εργάζεται ως DJ και περφόρμερ παραστατικών τεχνών στο Μπέλφαστ.

Έγινε ευρύτερα γνωστός το 2011 από την τηλεοπτική σειρά *[[Game of Thrones]]*, όπου υποδύθηκε τον Hodor.

Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στις ταινίες *The Four Warriors* και *Mythica: The Godslayer*.

## Φιλμογραφία

### Ταινίες

### Τηλεόραση

### Podcasts

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Μουραβλένκο

Το **Μουραβλένκο** () είναι πόλη στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στη Ρωσία, η οποία βρίσκεται 480 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Σάλεχαρντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 33.391 κατοίκων, μειωμένος σε σύγκριση με τους 35.926 κατοίκους στην απογραφή του 2002.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε ως ο οικισμός εξαγωγής πετρελαίου του Μουραβλενκόβσκι (Муравленковский) το 1984. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε στις 6 Αυγούστου 1990.

## Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο ως πόλη θυλακιακής σημασίας του Μουραλένκο, μια διοικητική μονάδα με ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη θυλακιακής σημασίας του Μουραβλένκο είναι ενσωματωμένη ως **Αστικό Οκρούγκ του Μουραβλένκο**.

## Αδερφοποιημένες πόλεις
*  Κλέιρμορ, Οκλαχόμα, Ηνωμένες Πολιτείες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Αυτόνομου θύλακα των Γιαμάλων Νένετς
Λουδοβίκος Α΄ του Λέβενσταϊν

Ο **Λουδοβίκος Α΄**, γερμ. Ludwig Ι (29 Σεπτεμβρίου 1463 - 28 Μαρτίου 1523) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Λέβενσταϊν (Löwenstein), ιδρυτής του κλάδου Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Κλάρας Τοττ· ο γάμος ήταν μοργανατικός.

Ο πατέρας του Φρειδερίκος Α΄ είχε υιοθετήσει τον ανιψιό του Φίλιππο για κληρονόμο και του είχε υποσχεθεί ότι δεν θα νυμφευτεί για να μην υπάρχουν αντίπαλοι κληρονόμοι. Το 1959 συνάντησε την Κλάρα Τοττ, κυρία επί των τιμών στην Αυλή του Μονάχου και τη νυμφεύτηκε μυστικά. Συνέχισε να υποστηρίζει τον Φίλιππο ως κληρονόμο του και ο Φίλιππος του υποσχέθηκε ότι θα μεριμνήσει για τα παιδιά εκείνου. Το 1476 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Α΄ και ο Φίλιππος έδωσε στον Λουδοβίκο Α΄ την κυριότητα του Σάρφενεκ και το 1488 την κομητεία του Λέβενσταϊν. Το 1492 ο Λουδοβίκος Α΄ απέκτησε την κυριότητα του Άμπστατ, που περιλάμβανε το κάστρο Βίλντεκ. Το 1484 αναβαθμίστηκε σε κόμη της αυτοκρατορίας από τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας.

Είναι ο ιδρυτής του κλάδου του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ, ο οποίος χωρίστηκε στον Προτεσταντικό κλάδο του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ και στον Καθολικό κλάδο του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ. Απόγονοι υπάρχουν ως τις ημέρες μας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ του Μονφόρ και είχε επιζόντα τέκνα:
* Ελισάβετ 1490-1530, παντρεύτηκε πρώτα τον Όσβαλντ Β΄ κόμη του Τίερσταϊν και μετά τον Γκέοργκ Βύρτβαϊν.
* Βόλφγκανγκ 1493-1512, απεβίωσε 19 ετών.
* Αικατερίνη 1497-1541, μοναχή στη μονή Λίχτενστερν.
* Λουδοβίκος Β΄ 1498-1536, κόμης του Λέβενσταϊν (1523-36).
* Κλάρα 1499-1568, μοναχή στη μονή του Λόμπενφελντ.
* Γιοχάννα 1500-1520, μοναχή στη μονή του Λίχτενστερν.
* Φρειδερίκος Α΄ 1502-1541, κόμης του Λέβενσταϊν (1536-41). Νυμφεύτηκε το 1524 την Ελένη του Κόνιγκσεγγ και γιος του ήταν ο:
** Λουδοβίκος Γ΄ κόμης του Λέβενσταϊν.

Το 1503 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Λουδοβίκος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Σοφία Μπόκλιν· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* Harald Stockert: Adel im Übergang. Die Fürsten und Grafen von Löwenstein-Wertheim zwischen Landesherrschaft und Standesherrschaft, Kohlhammer, Stuttgart 2000, ISBN 3-17-016605-0
* Hans und Marga Rall: Die Wittelsbacher – Von Otto I. bis Elisabeth I., Weltbild, 1994, ISBN 3-85001-485-1
* Isenburg, W. K. Prinz von, Europäische Stammtafeln, vol. III, 1976
* Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, 1964

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λένστερ (Γαελική Αθλητική Ομοσπονδία)

Το **Συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στο Λένστερ** (ιρλανδικά: *Comhairle Laighean CLG*, αγγλικά: *Leinster Council GAA*, Leinster GAA) είναι ένα επαρχιακό συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας, το οποίο ασχολείται με τα αθλήματα χέρλινγκ, γαελικό ποδόσφαιρο, καμόγκι, ράουντερς και γαελική χειροσφαίριση στην επαρχία του Λένστερ. Το Επαρχιακό Συμβούλιο του Λένστερ έχει συνεργαστεί με το Ευρωπαϊκό Κομητειακό Συμβούλιο, για να βοηθήσει στην ανάπτυξη των γαελικών αγώνων στην Ευρώπη. Η κύρια συμβολή του Συμβουλίου του Λένστερ σε αυτόν τον στόχο είναι η παροχή διαιτητών.

## Κομητείες μέλη
*Κάρλοου
*Δουβλίνο
*Κιλντέαρ
*Κιλκένι
*Λαις
*Λόνγκφορντ
*Λάουθ
*Μιθ
*Όφαλι
*Γουεστμίθ
*Ουέξφορντ
*Γουίκλοου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιρλανδία
Ρούπρεχτ του Παλατινάτου, αρχιεπίσκοπος

Ο **Ρούπρεχτ**, γερμ. Ruprecht (27 Φεβρουαρίου 1427 - 16/26 Ιουλίου 1480) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος και πρίγκιπας εκλέκτορας της Κολωνίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ματθίλδης, κόρης του Αμεδαίου κόμη του Πεδεμοντίου & διεκδικητή της Αχαΐας. Φοίτησε στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και της Κολωνίας. Ήταν μέλος (canon) του Συλλόγου του καθεδρικού στο Μάιντς, υποδιάκονος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας και κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού στο Βύρτσμπουργκ.

Το 1463 εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Επιβεβαιώθηκε από τον πάπα το 1464 και χειροτονήθηκε το 1468. Το 1471 έλαβε την επισκοπική περιβολή από τον Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων. Εξελέγη λόγω των συνδέσεων της οικογενείας του. Αντιμετώπισε τον κίνδυνο μείωσης της δύναμης του πριγκιπάτου-επισκοπής του: ο προκάτοχός του είχε υποθηκεύσει τα τέλη των πιο σημαντικών εμπορικών πόλεων του Ρήνου για τις ανάγκες του πολέμου και ο Ρούπρεχτ είχε έλλειψη πόρων.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Ellen Widder. "Karriere im Windschatten. Zur Biographie Erzbischof Ruprechts von Köln (1427–1478)". *Vestigia Monasteriensia. Westfalen - Rheinland - Niederlande*. Festschrift W. Janssen. Ed. Ellen Widder, Mark Mersiowsky and Peter Johanek. Studien zur Regionalgeschichte 5. Bielefeld: Verlag für Regionalgeschichte, 1995. . pp.&nbsp;29–72.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Υπουργείο Δικαιοσύνης

Η ονομασία **Υπουργείο Δικαιοσύνης** μπορεί να αναφέρεται στα:
* Υπουργείο Δικαιοσύνης (Ελλάδα), ελληνικό υπουργείο από το 1833 μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009, οπότε μετονομάστηκε σε Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
* Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ελληνικό υπουργείο από τις 7 Οκτωβρίου 2009
* Υπουργείο Δικαιοσύνης (Κύπρος), υπουργείο της Κύπρου την περίοδο 1960-1993
* Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, υπουργείο της Κύπρου από το 1993
Ρούπρεχτ του Παλατινάτου-Ζίμμερν, επίσκοπος

O **Ρούπρεχτ**, γερμ. Ruprecht (16 Οκτωβρίου 1461 - 19 Απριλίου 1507) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ (1492-1507).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου Α΄ παλατινού κόμη του Ζίμερν και της Μαργαρίτας, κόρης του Άρνολντ δούκα του Χέλρε. Εγγράφτηκε στο Νομικό Τμήμα του παλαιού Πανεπιστημίου Σπουδών της Κολωνίας.

Υπέφερε από σοβαρή ασθένεια, τη λεγόμενη *Γαλλική νόσο*, δερματική ασθένεια των τροπικών χωρών ή σύφιλη, που τον εμπόδισε να ασκήσει το λειτούργημά του και αποδείχθηκε μοιραία. Η επισκοπή του ερημώθηκε από τον Πόλεμο για τη Διαδοχή στο Λάντσουτ και οι περιοχές του άλλαξαν με τη δημιουργία του δουκάτου του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ. Επειδή ο κατώτερος κλήρος δεν είχε την τόλμη να διώξει τις μάγισσες, εξουσιοδότησε τον ανακριτή Χάινριχ Κράμερ γι' αυτό.

## Πρόγονοι





## Βιβλιογραφία
* Michael Buchberger (ed.): 1200 Jahre Bistum Regensburg. Regensburg 1939, S.44f.
* Josef Staber: Kirchengeschichte des Bistums Regensburg. Regensburg 1966, S. 94f.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λαογραφικό Μουσείο της Ένωσης Ποντίων Πιερίας

Το **Λαογραφικό Μουσείο της Ένωσης Ποντίων Πιερίας** ιδρύθηκε από τον Ποντιακό Σύνδεσμο Πιερίας και στεγάζεται σε κτίριο που ανήκει στο Σύνδεσμο στο κέντρο της Κατερίνης, κοντά στο Δημοτικό Πάρκο. Άνοιξε το 1990, μετά από προσπάθειες συλλογής λαογραφικού υλικού που εξακολουθούσαν να κατείχαν οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο που είχαν εγκατασταθεί στην Πιερία. Η καμπάνια διεξήχθη από τριμελή επιτροπή υπό την επίβλεψη των Καθηγητών Δημήτριου Παντερμαλή και Νόρας Σκουτέρης.

Σκοπός του μουσείου είναι να διατηρήσει και να προωθήσει τον πολιτιστικό πλούτο των Ελλήνων Ποντίων. Έχει περίπου 600 αντικείμενα κοινωνικού, λαογραφικού και ιστορικού ενδιαφέροντος, μερικά από τα οποία είναι εξαιρετικά πολύτιμα.

Στην αίθουσα εισόδου υπάρχουν, ένας μεγάλος χάρτης της Μαύρης Θάλασσας, με επισημασμένα τα μεγάλα κέντρα, φωτογραφίες σχολείων και χωριατών ηλικιωμένων από τις πόλεις Κοτύωρα, Σουχούμι και Καρς και προσωπικά υπάρχοντα των προσφύγων (βιβλία, κεντημένα υφάσματα, ποδιές).

Το κύριο μέρος του μουσείου παρουσιάζει την ανακατασκευή των κύριων τμημάτων ενός σπιτιού του Πόντου: την αίθουσα υποδοχής με καναπέδες γύρω από ένα χαμηλό στρογγυλό τραπέζι, διακοσμητικά κεντημένα με τα γράμματα του αλφάβητου από τις άγαμες γυναίκες, και ψαλτήρια, και γυναικεία κοστούμια από τη Φάτσα, την Οινόη και την Τραπεζούντα. Δίπλα σε αυτό βρίσκεται η κρεβατοκάμαρα, με ένα κρεβάτι, κιλίμια, χαλιά, ψάθες, η στολή μιας νιόπαντρης γυναίκας από τα Κοτύωρα και άλλα έπιπλα. Στη συνέχεια υπάρχει η κουζίνα με τζάκι, τραπέζι, μαγειρικά σκεύη, λάμπες και μαγκάλι. Τέλος, σε μια γωνία εμφανίζεται αριθμός γεωργικών εργαλείων, μαζί με έναν πάγκο εργαλείων για το εμπόριο του κατασκευαστή χτενών.


  
    File:Macedonian_Museums-50-Pontiako_Katerinhs-221.jpg|Γεωργικά εργαλεία
    File:Macedonian_Museums-50-Pontiako_Katerinhs-222.jpg|Παραδοσιακή κρεβατοκάμαρα
    File:Macedonian_Museums-50-Pontiako_Katerinhs-223.jpg|Η αίθουσα υποδοχής
  


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Κατηγορία:Κατερίνη
Κατηγορία:Λαογραφικά μουσεία στην Ελλάδα
Γεώργιος του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ

Ο **Γεώργιος**, γερμ. Georg (20 Φεβρουαρίου 1518  - 17 Μαΐου 1569) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ (Simmern-Sponheim) το διάστημα 1559-69.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν και της Βεατρίκης, κόρης του Χριστόφορου Α΄, μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Το 1557 απεβίωσε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος Γ΄ έγινε κόμης του Ζίμμερν. Το 1559 ο Φρειδερίκος Γ΄ έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου και παραχώρησε το Ζίμμερν στον Γεώργιο. 

Απεβίωσε το 1569 χωρίς νόμιμα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ριχάρδος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1541 την Ελισάβετ, κόρη του Γουλιέλμου Α΄, λαντγράβου της Κάτω Έσσης και είχε τέκνα:
* Ιωάννης 1541-1562

Από τη μη νόμιμη σχέση με την Ελισάβετ του Ρόζενφελντ είχε φυσικά τέκνα:
* Αδάμ π. 1565-1598
* Γεώργιος π. 1566-1598

## Πρόγονοι





## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ριχάρδος του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ

Ο **Ριχάρδος**, γερμ. Reichard (25 ΙΟυλίου 1521 - 13 Ιανουαρίου 1598) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ (Simmern-Sponheim).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν και της Βεατρίκης, κόρης του Χριστοφόρου Α΄, μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Το 1569 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Γεώργιος, κόμης του Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ και τον διαδέχθηκε. 

Απεβίωσε στο Ζίμμερν το 1598· το μόνο τέκνο του είχε προαποβιώσει, οπότε τον κληρονόμησε ο μικρανιψιός του Φρειδερίκος Δ΄, εκλέκτορας του Παλατινάτου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1569 την Ιουλιάνα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Βηντ και είχε τέκνα:
* Ιουλιάνα 1571-1592
* Αικατερίνη 1573-1576
* έναν γιο 1574-1574
* έναν γιο 1575-1575

Το 1575 απεβίωσε η σύζυγός του και ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε το 1578 σε δεύτερο γάμο την Αιμιλία, κόρη του Χριστόφορου δούκα της Βυρτεμβέργης.

Τέλος τον Ιούνιο του 1589 απεβίωσε η Αιμιλία και ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε σε τρίτο γάμο την Άννα Μαργαρίτα του Βίττελσμπαχ, κόρη του Γεωργίου Ιωάννη κόμη του Παλατινάτου-Φέλντεντς.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λιγνιτωρυχείο Πτολεμαΐδας-Φλώρινας

Το **Λιγνιτωρυχείο Πτολεμαΐδας-Φλώρινας** είναι λιγνιτωρυχείο στην Ελλάδα. Βρίσκεται στην Πτολεμαΐδα και τη Φλώρινα στη Δυτική Μακεδονία. Είναι το μεγαλύτερο λιγνιτωρυχείο στα Βαλκάνια, ενώ διαθέτει αποθέματα άνθρακα που ανέρχονται σε 1,82 δισεκατομμύριους τόνους λιγνίτη, ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα στην Ευρώπη. Η παραγωγή φτάνει τα 49 εκατομμύρια τόνους ετησίως. 

## Δείτε επίσης
* Ενέργεια στην Ελλάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Φλώρινας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κοζάνης
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Δυτική Μακεδονία
Κίτρινος Τύπος

**Κίτρινος Τύπος** ή κίτρινη δημοσιογραφία χαρακτηρίζεται η δημοσιογραφική και εκδοτική πρακτική να προβάλλονται με εντυπωσιακό τρόπο ως πρωτεύοντα δημοσιογραφικά θέματα αυτά που εξάπτουν την περιέργεια, συνήθως χωρίς την τήρηση των βασικών δεοντολογικών δημοσιογραφικών αρχών, με χρήση υπερβολών ή ακόμα και κατασκευασμένων ιστοριών με σκοπό να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού κυρίως για οικονομικούς ή πολιτικούς λόγους.

 Πρόκειται για όρο που ξεκίνησε από τις εφημερίδες και σταδιακά επεκτάθηκε σε κάθε μορφή δημοσιογραφίας με όρους όπως 'κιτρινισμός' και χρησιμοποιείται υποτιμητικά απέναντι σε κάθε μορφή δημοσιογραφίας που δεν τηρεί τις βασικές αξίες και αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Κατά το λεξικό American Heritage, ο **Κίτρινος Τύπος** αναφέρεται στη μορφή δημοσιογραφίας που εκμεταλλεύεται, διαστρεβλώνει ή υπερβάλλει κάποια είδηση προκειμένου να προσελκύσει αναγνώστες δημιουργώντας εντυπώσεις.

## Ιστορία
Ο όρος αποτελεί απόδοση του αγγλικού όρου *yellow journalism*. Ο αγγλικός όρος πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1890 χαρακτηρίζοντας δύο εφημερίδες που προσπαθούσαν να αυξήσουν η κάθε μία την κυκλοφορία της έναντι της άλλης. Την περίοδο αυτή οι δύο εφημερίδες New York World (του Τζόζεφ Πούλιτζερ) και New York Journal (του Γουίλιαμ Ράντολφ Χερστ) αν και είχαν σοβαρά ρεπορτάζ κατηγορήθηκαν ως σκανδαλοθηρικές. Ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον εκδότη της New York Press, αλλά φημολογείται ότι παρόμοιους όρους χρησιμοποιούσαν προφορικά πολλοί από τους σχετιζόμενους με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εκείνης της εποχής. Ποτέ δεν διευκρίνισε αν τον δημιούργησε από το κίτρινο χρώμα των εφημερίδων ή από τη κωμική φιγούρα The Yellow Kid (του Ρίτσαρντ Άουτκολτ) που αρχικά χρησιμοποιούσε η "New York World" και μετά και η "New York Journal".

### Κύρια σημεία

* Στις 7 Νοεμβρίου 1895, ξεκινά η περίοδος Κίτρινου Τύπου. Ο William Randolph Hearst αναλαμβάνει την εφημερίδα New York Morning Journal στη Νέα Υόρκη και ξεσπά πόλεμος κυκλοφορίας μεταξύ του ίδιου και του ιδιοκτήτη της εφημερίδας New York World, Joseph Pulitzer.
* Ο όρος 'Κίτρινη Δημοσιογραφία' βρίσκεται για πρώτη φορά τυπωμένη στην εφημερίδα New York Press του Ervin Wardman στις 31 Ιανουαρίου του 1897.
* Στις 4 Φεβρουαρίου 1897 στο στόχαστρο της απομάκρυνσης από το αναγνωστικό κοινό βρίσκονται οι εφημερίδες New York Journal και New York World.

## Χαρακτηριστικά
Κατά τον Frank Luther Mott(1941) Αμερικανό δημοσιογράφο και ιστορικό, η κίτρινη δημοσιογραφία χαρακτηρίζεται από πέντε στοιχεία:

# Χρήση γραμματοσειράς μεγάλου μεγέθους σε πρωτοσέλιδα
# Συχνή χρήση υπερβολικών εικόνων
# Χρήση ψευδών και παραπλανητικών στοιχείων 
# Έμφαση στα Κυριακάτικα συμπληρώματα, συνήθως με κόμιξ
# Δραματική συμπάθεια για το 'άουτσαιντερ' (underdog), για οτιδήποτε δρα ενάντια στο σύστημα
μικρογραφία|225x225εσ
## Βλέπε επίσης

* Clickbait
* Ψευδείς Ειδήσεις
* Προπαγάνδα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Iστότοπος American Heritage 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Κατηγορία:Κριτική της δημοσιογραφίας
Ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα

Τα **ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα**, γνωστά και ως λιγατούρες, είναι συνδυασμοί γραμμάτων του ελληνικού αλφάβητου οι οποίοι χρησιμοποιούνταν κατά την μεσαιωνική περίοδο και μεταφέρθηκαν κατόπιν στην πρώιμη τυπογραφία. Τα συμπλέγματα χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στην ελληνική μικρογράμματη γραφή, και υπάρχουν δεκάδες διαφορές αναπαραστάσεις των συνδυασμών γραμμάτων. Κάποια από τα σύμβολα χρησιμοποιούνταν στην θέση συχνών συνδυασμών γραμμάτων όπως χωρίς-πλαίσιο|31x31px για την κατάληξη σε *οὖν,* και κάποια για αντικατάσταση ολόκληρων λέξεων.

## Περιγραφή

Κατά την πρώιμη τυπογραφία των έργων στην ελληνική γλώσσα περί το 1500, πολλά από τα συμπλέγματα αυτά υιοθετήθηκαν από παλαιότερα χειρόγραφα. Σημαντικά δείγματα από την περίοδο αυτή προήλθαν από τα σχέδια του Άλδου Μανούτιου στην Βενετία, και του Κλωντ Γκαραμόντ στο Παρίσι ο οποίος δημιούργησε την ιδιαίτερα επιτυχημένη γραμματοσειρά *Grecs du roi* το 1541. 

Ωστόσο η χρήση των συμπλεγμάτων άρχισε να μειώνεται κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, και μετέπειτα εξαφανίστηκε σχεδόν τελείως. Ανάμεσα στα συμπλέγματα που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται είναι το *Ȣ* ως *ου*, το οποίο μοιάζει με λειψό 8 ή με ο που έχει υ στην κορυφή του, καθώς και το ϗ ως *και*. Το σύμπλεγμα του *ου* χρησιμοποιείται για καλλιγραφικούς σκοπούς, ενώ το σύμπλεγμα του *και* ως αντικατάσταση του λατινικού *&*. Ένα άλλο σύμπλεγμα το οποίο χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά κατά το παρελθόν είναι το χωρίς-πλαίσιο|20x20px ως σύμπλεγμα του ο και ς για τον σχηματισμό του τελικού -ος.

Το σύμπλεγμα  για το *στ*, είναι πλέον γνωστό ως στίγμα, και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως σύμβολο του αριθμού 6, καθώς οπτικά έχει συγχωνευτεί με το αρχαίο γράμμα του δίγαμμα (*F*) το οποίο αντιστοιχούσε σε αυτόν τον αριθμό.


Greek print 1566 Aristotle.png|Ελληνικό έντυπο κείμενο του 1566, με ευρεία χρήση συμπλεγμάτων
Caslon Greek type sample.jpeg|Γραμματοσειρά του 18ου αιώνα όπου η χρήση συμπλεγμάτων έχει πλέον ελαττωθεί πολύ σε σχέση με τους προηγούμενους αιώνες.


## UNUTILMAS

### Ανά πρώτο γράμμα

### Άλλοι συνδυασμοί

### Ιστορικές συλλογές

## Κωδικοποίηση Unicode

Στο πρότυπο ψηφιακής κωδικοποίησης χαρακτήρων Unicode, ο χαρακτήρας  (*και*) έχει ενσωματωθεί από την έκδοση 3.0 (1999) του προτύπου στην ελληνική ομάδα χαρακτήρων. Η κεφαλαία μορφή του ως  προστέθηκε στην έκδοση 5.1 το 2008. Η πεζή και κεφαλαία μορφή του στίγμα (Ϛ ϛ), είναι προορισμένη για αριθμητική χρήση και υπάρχει επίσης στο πρότυπο. Υπάρχουν επίσης χαρακτήρες οι οποίοι προέρχονται από ελληνικά συμπλέγματα αλλά έχουν τοποθετηθεί στην ομάδα χαρακτήρων για τα λατινικά και τα κυριλλικά χωρίς να είναι στην ελληνική ομάδα. 

Παρόλα αυτά είναι δυνατή η κωδικοποίηση οποιουδήποτε συμπλέγματος είτε μέσω δημιουργίας νέων γραμματοσειρών, είτε μέσω του συμβατού με το Unicode προτύπου OpenType, είτε με απλούστερες αλλά μη τυποποιημένες μεθόδους όπως κωδικοποίηση του κάθε συμβόλου ξεχωριστά.

### Κωδικοποίηση χαρακτήρων ελληνικών συμπλεγμάτων

### Κωδικοποίηση χαρακτήρων λατινικών και κυριλλικών συμπλεγμάτων

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία
Κατηγορία:Καλλιγραφία
Κατηγορία:Ελληνικό αλφάβητο
Βοηδρόμια

Τα **Βοηδρόμια** ήταν αρχαία ελληνική εορτή η οποία λάμβανε χώρα στην Αθήνα την 7η ημέρα του Βοηδρομίωνος μηνός (μέσα Αυγούστου έως μέσα Σεπτεμβρίου) προς τιμή του Απόλλωνα Βοηδρομίου. Ο όρος *βοηδρομία* σήμαινε παροχή βοηθείας με την έννοια της βοηθείας κατά τη μάχη. Η εορτή διέθετε στρατιωτική πτυχή, και κατά την εκδήλωση προσφέρονταν ευχαριστίες στον Απόλλωνα για τη βοήθεια που παρασχόταν στους Αθηναίους κατά τις πολεμικές τους επιχειρήσεις. Ωστόσο υπάρχουν διαφορετικές μαρτυρίες από τους ιστορικούς της αρχαιότητας σχετικά με την προέλευση της εκδήλωσης. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως κατά την παράδοση ο Θησέας πριν πολεμήσει τις Αμαζόνες είχε κάνει προσφορά στους θεούς και κατόπιν νίκησε στη μάχη η οποία συνέβη εντός του Βοηδρομίωνα, έτσι οι Αθηναίοι συνεχίσαν την παράδοση έκτοτε. Σύμφωνα με το λεξικό Σουίδα όμως, η εκδήλωση απέκτησε την ονομασία της από το γεγονός ότι κατά τη βασιλεία του βασιλιά Ερεχθέα, οι Αθηναίοι δέχτηκαν επίθεση την οποία απέκρουσαν επιτυχώς μετά από στρατιωτική βοήθεια (*βοηδρομία*) που τους δόθηκε από τον Ξούθο. Δεν είναι γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες για την εορτή, παρά το ότι προσφέρονταν θυσίες στη θεά Άρτεμη.

## Παραπομπές


Βοηδρομια
Ματθίλδη, κόμισσα του Λάνκαστερ

Η **Ματθίλδη, κόμισσα του Λάνκαστερ** (*Maud, Countess of Leicester*, 4 Απριλίου 1339 - 10 Απριλίου 1362) Αγγλίδα ευγενής από τον Οίκο των Πλανταγενετών ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου, δούκα του Λάνκαστερ και της Ισαβέλλας του Μπωμόν. Ο τίτλος του δούκα του Λάνκαστερ εξέλιπε με τον θάνατο του πατέρα της (1361) αλλά η Ματθίλδη παρέμεινε ιδιοκτήτρια των εδαφών με την μικρότερη αδελφή της Λευκή του Λάνκαστερ.   
Η Ματθίλδη παντρεύτηκε σε παιδική ηλικία τον ευγενή Ράλφ Στάφφορντ και μετά τον πρόωρο θάνατο του παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τον Γουλιέλμο Α΄ της Βαυαρίας από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ. Ο τίτλος του κόμη του Λάνκαστερ πέρασε στον δεύτερο σύζυγο της ο οποίος έπεσε σε παραφροσύνη (1358) για 30 ολόκληρα χρόνια μέχρι τον θάνατο του (1389). Η κομητεία του Λάνκαστερ πέρασε στην νεώτερη αδελφή της Λευκή του Λάνκαστερ και στον σύζυγο της Ιωάννη της Γάνδης, η κομητεία θα τους δώσει μεγάλες πολιτικές εξουσίες αφού ο γιος τους Ερρίκος του Μπόλινγκμπροκ θα γίνει βασιλιάς της Αγγλίας (1399). 

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιωάννης του Μπάρντολφ

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ
Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας
Κωνσταντίνος Μαρής

Ο **Κωνσταντίνος Μαρής**  (1912 - 29 Οκτωβρίου 1979) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός.

## Βιογραφία
### Προσωπική ζωή
Γιος του Γεωργίου και της Ευαγγελίας Μαρή, γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1912. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Παντρεύτηκε την Ασπασία Παυλοπούλου και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρίνα, και έναν γιο, τον Γιώργο.
### Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με την ΕΠΕΚ το 1950, με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1951 , το 1952 (ανεξαρτητοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 1955 και προσχώρησε στη Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωση στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς) και το 1958,  με τη Δημοκρατική Ένωση (ΦΙΔΕ) το 1956 (προσχώρησε στην Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας το 1960) και  με την Ένωση Κέντρου 1961, 1963 και το 1964.

Υπήρξε ένας από τους αποστάτες (αποχωρήσαντες από την Ένωση Κέντρου) μετά τα Ιουλιανά του 1965. Στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων, από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.

Μεταπολιτευτικά, πολιτεύτηκε ξανά στο Ηράκλειο, χωρίς επιτυχία, το 1977, με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων.

Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών, στις 29 Οκτωβρίου 1979 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 31 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Μάρκος Φάβιος Λικίνος

Ο **Μάρκος Φάβιος Λίκινος** (λατινικά: *Marcus Fabius Licinus*, ... - ...) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός.

## Βιογραφία
Πιθανώς ήταν υιός του Γάιου Φάβιου Δόρσου Λίκινου, ο οποίος είχε διατελέσει ύπατος το 273 π.Χ.. Ο ίδιος ο Λίκινος εξελέγη ύπατος μαζί με τον Μάνιο Οτακίλιο Κράσσο το 246 π.Χ., στην διάρκεια του Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Οι δύο Ύπατοι είχαν σταλεί στη Σικελία μαζί με τον ρωμαϊκό στρατό, με αποτέλεσμα να κριθεί αναγκαίος ο ορισμός του Τιβέριου Κορουνκάνιου ως Δικτάτορα για την προεδρία της εκλογικής διαδικασίας ανάδειξης νέων Υπάτων.

Παρά την μακρόχρονη παρουσία του στη Σικελία, δεν έδωσε κάποια σημαντική μάχη απέναντι στον στρατό της Καρχηδόνας, όπως είχε συμβεί και με τους Υπάτους της προηγούμενης χρονιάς, ενώ το ίδιο συνέβη και με εκείνους του αμέσως επόμενου έτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας
Λικινος, Μαρκος
Ιωάννης Καζιμίρ του Λάουτερν

O **Ιωάννης Κάζιμιρ**. γερμ. Johann Kasimir (7 Μαρτίου 1543 - 16 Ιανουαρίου 1592) ήταν κόμης του Λάουτερν (1576-92). Ήταν σταθερός Καλβινιστής, ηγέτης μισθοφόρων στους θρησκευτικούς πολέμους της εποχής του, όπως την Ολλανδική Εξέγερση. Χρημάτισε επίτροπος του ανήλικου ανιψιού του Φρειδερίκου Δ΄ το διάστημα 1583-1592.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζίμμερν και ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Γ΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαρίας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Καζιμίρ, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.

Το 1564 ζήτησε να νυμφευτεί την Ελισάβετ Α΄ Τυδώρ της Αγγλίας, αλλά αυτή δεν ανταποκρίθηκε. Τέσσερα έτη μετά νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Βέττιν, διότι ήθελε να διαδώσει τον Καλβινισμό στη Σαξονία. Δεν ήταν ευτυχισμένοι· εκείνος την περιόρισε στο σπίτι της, όπου απέκτησε έξι παιδιά και απεβίωσε φυλακισμένη το 1590.

Από το 1571 διέμενε στο Καϊζερσλάουτερν για μία δεκαετία. Το 1576 απεβίωσε ο πατέρας του, που όρισε στη διαθήκη του το Παλατινάτο να μείνει πιστό στον Καλβινισμό. Ο πρωτότοκος Λουδοβίκος ΣΤ΄ έλαβε το μεγαλύτερο μέρος (Χαϊδελβέργη κ.ά.), ενώ ο Ιωάννης Καζιμίρ ένα μικρό μέρος (Καϊζερσλάουτερν κ.ά.), που έγινε η κομητεία του Λάουτερν. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ που είχε ανατραφεί μυστικά από τη μητέρα του ως Λουθηρανός, δεν τήρησε τη θέληση του πατέρα του και υποστήριξε τον Λουθηρανισμό. Έτσι οι Καλβινιστές θεολόγοι, όπως ο Ζαχαρίας Ουρσίνος κ.ά. έφυγαν από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και ίδρυσαν Πανεπιστήμιο στο Λάουτερν το 1578.

Ήταν σε επαφή με τον Ρόμπερτ Ντάντλεϊ, κόμη του Λέστερ, τον οποίο η Ελισάβετ Α΄ είχε στείλει στην Ευρώπη για το σχηματισμό Προτεσταντικής Ένωσης. Το 1576 εισέβαλε στη Γαλλία με 4.000 μισθοφόρους· ο Ερρίκος Γ΄ Βαλουά της Γαλλίας του απένειμε τον ψιλό τίτλο του δούκα του Ετάμπ, με ισχύ για λίγους μήνες, οπότε δεν επισκέφθηκε ποτέ το Ετάμπ. Το 1579 επισκέφθηκε την Αγγλία και ζήτησε από την Ελισάβετ Α΄ οικονομική υποστήριξη για την εκστρατεία του υπέρ των Ηνωμένων Επαρχιών. Ψυχαγωγήθηκε επί τρεις εβδομάδες στην Αυλή.

Το 1583 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄, καταλείποντας τον γιο του Φρειδερίκο Δ΄ 9 ετών. Ο Ιωάννης Καζιμίρ έγινε κηδεμόνας του ως την ενηλικίωσή του το 1592.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου, εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
* Δωροθέα 1581-1631. παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου.
* Ελισάβετ 1578-1580, Μαρία 1576-1577, ένας γιος 1573, μία κόρη 1584, μία κόρη 1585, απεβίωσαν μικρά.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Αναφορές
*  Der Kalvinismus in der Kurpfalz
*Hume, Martin (1904): ''The Courtships of Queen Elizabeth'' Eveleigh Nash & Grayson
*Jenkins, Elizabeth (2002): *Elizabeth and Leicester* The Phoenix Press 
*Rosenberg, Eleanor (1958): *Leicester: Patron of Letters* Columbia University Press

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Dieter Cunz, Die Regentschaft des Pfalzgrafen Johann Casimir in der Kurpfalz, 1583–1592 (Limburg an der Lahn, Druck der Limburger Vereinsdruckerei, 1934)

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λουδοβίκος Φίλιππος του Καϊζερσλάουτερν

Ο **Λουδοβίκος-Φίλιππος**, γερμ. Ludwig-Philipp (23 Νοεμβρίου 1602 - 6 Ιανουαρίου 1655) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Ζίμερν-Καϊζερσλάουτερν (1610-55).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Λουίζας-Γιουλιάνας των Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης. 

Το 1610 απεβίωσε ο πατέρας του και κληρονόμησε τις περιοχές γύρω από το Ζίμερν, Καϊζερσλάουτερν και Σπόνχαϊμ. Ο ίδιος απεβίωσε στο Κρόσεν της Νορβηγίας και τάφηκε στο Ζίμερν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1631 τη Μαρία-Ελεονόρα, κόρη του Ιωακείμ-Φρειδερίκου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Λουδοβίκος-Καζιμίρ 1636-1652, απεβίωσε 16 ετών.
* Ελισάβετ-Μαρία-Καρλόττα 1638-1664, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεγκ.
* Λουδοβίκος-Ερρίκος 1640-1674, κόμης του Καϊζερσλάουτερν.
* άλλα τέσσερα τέκνα, απεβίωσαν το πολύ δύο ετών.

## Πρόγονοι





## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λουδοβίκος Ερρίκος του Καϊζερσλάουτερν

Ο **Λουδοβίκος-Ερρίκος**, γερμ. Ludwig-Heinrich (11 Οκτωβρίου 1640 - 3 Ιανουαρίου 1674) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Καϊζερσλάουτερν (1655-74).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου-Φιλίππου κόμη του Καϊζερσλάουτερν και της Μαρίας-Ελεονώρας, κόρης του Ιωακείμ-Φρειδερίκου κόμη του Βρανδεμβούργου.

Το 1655 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Αποσύρθηκε από τη διακυβέρνηση το 1673 και απεβίωσε ένα έτος μετά. Τάφηκε στο ναό του Αγ. Στεφάνου στο Ζίμερν. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Κάρολος Α΄ Λουδοβίκος εκλέκτορας του Παλατινάτου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1666 τη Μαρία των Νασσάου, κόρη του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι




## Λογοτεχνία
* Felix Joseph Lipowsky: Karl Ludwig Churfürst von der Pfalz. Seidel, 1824, S. 53
* Heinrich August Pierer: Universal-lexikon der gegenwart und vergangenheit: oder, Neuestes encyclopädisches wörterbuch der wissenschaften, künste und gewerbe, bearb von mehr als 220 gelehrten, Band 18, H. A. Pierer, 1843, S. 148

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Μαυρίκιος του Παλατινάτου

Ο **Μαυρίκος** (γερμ.: *Moritz von der Pfalz*, 6 Ιανουαρίου 1621 - Σεπτέμβριος 1652) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ πολέμησε στον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο ακολουθώντας τον διάσημο αδελφό του Ρούπρεχτ στρατηγό και ναύαρχο. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο κάστρο Κεστρίν του Βρανδεμβούργου και ήταν ο τρίτος (επιζών) γιος του Φρειδερίκου Ε΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας.

Ακολούθησε τον δευτερότοκο αδελφό του Ρούπρεχτ και πήραν το μέρος του θείου τους Καρόλου Α΄ της Αγγλίας. Υπό τον θείο του πήρε μέρος με το Ιππικό στη μάχη της γέφυρας Πόβικ, όπου πληγώθηκε και στη μάχη του Έντγκεχιλ. Διοίκησε το στρατό στο Γκλώστερσαϊρ εναντίον του σερ Γουίλιαμ Βάλλερ σε μερικές μάχες το 1643, όπως η νίκη του Πεδίου Ριπλ, με αποκορύφωμα τη νίκη των Βασιλοφρόνων στη μάχη του Ράουνγουεϊ Ντάουν. Ανέλαβε τη διοίκηση του στρατού στην Κορνουάλη και αγωνίστηκε στα νοτιο-δυτικά για το υπόλοιπο του έτους. 

Το 1644 πολιορκούσε το Λυμ Ρέγκις, αλλά αναγκάστηκε να αφήσει την πολιορκία, πράγμα που μείωσε τη φήμη του. Πολέμησε ως υπαξιωματικός στη μάχη του Λόστβιτιελ, στη Δεύτερη μάχη του Νιούμπουρυ και υπό τον Ρούπρεχτ στη μάχη του Νάζεμπυ. 

Προσπάθησε να υπερασπιστεί στον Κάρολο Α΄ την παράδοση στο Μπρίστολ του Ρούπρεχτ. Αν και ανεπιτυχής, δεν μοιράστηκε τη δυσαρέσκεια προς τον αδελφό του. Το 1646 αυτοεξορίστηκε με τον Ρούπρεχτ και υπηρέτησε το Γαλλικό στρατό στη Φλάνδρα. Το 1648 ακολούθησε πάλι τον αδελφό του και έγινε υποναύαρχος του Στόλου αυτού. 

Το 1649, στην εξορία, χρίστηκε ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας. Το 1652 ταξίδευε για τις Δυτικές Ινδίες, αλλά στις Παρθένες νήσους ένας τυφώνας βύθισε τη ναυαρχίδα του "HMS Δυσπιστία" με το πλήρωμά της.

## Πρόγονοι




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*English Civil War

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
C10H9N

Ο μοριακός τύπος **C<sub>10</sub>H<sub>8</sub>N**, με μοριακή μάζα 143,19  amu, μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς αζωτούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 7, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
# **[[Βενζόλιο|Βενζ]][[1-υδραζεπίνη|αζεπίνες]]**
## **[[Βενζαζεπίνη|1-υδροβενζ[b]αζεπίνη]]**, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|80x80εσ και αριθμό CAS 264-54-0.
# **[[Μεθυλομάδα|Μεθυλο]][[Κινολίνη|κινολίνες]]**
## Λεπιδίνη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|60x60εσ και αριθμό CAS 491-35-0.
## Κιναλδίνη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|80x80εσκαι αριθμό CAS 91-63-4.
# **[[Ναφθαλίνιο|Ναφθυλ]][[αμίνες]]**
## 1-ναφθυλαμίνη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|60x60εσ και αριθμό CAS 134-32-7.
## 2-ναφθυλαμίνη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|100x100εσ  και αριθμό CAS 91-59-8.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:C10
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Πέρε Τζουλιά

Ο **Πέρε Τζουλιά** (? - 1453) ήταν ο ηγέτης της καταλανικής φρουράς στην Κωνσταντινούπολη κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης το 1453. Ανέλαβε την ηγεσία της Καταλανικής Εταιρείας, καθώς και ορισμένων Καταλανών ναυτικών. Αποτέλεσαν μέρος του μικρού τμήματος ξένων οι οποίοι συμμετείχαν στην υπεράσπιση της Κωνσταντινούπολης, στο πλευρό των Βυζαντινών οι οποίοι ευρίσκονταν υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου.

Ο Πέρε Τζουλιά ανέλαβε την υπεράσπιση του τμήματος των τειχών το οποίο ευρισκόταν στο ανατολικό άκρο των παράλιων της Θάλασσας του Μαρμαρά, πλησίον του Παλαιού Παλατιού. Κατά την πτώση της πόλης στις 29 Μαΐου, αμύνθηκε με τους άνδρες του έως ότου όλοι τους σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Όντας αιχμάλωτος, ο Πέρε Τζουλιά εκτελέστηκε από τους Οθωμανούς, μαζί με άλλους Καταλανούς.

Από την εποχή του Στίβεν Ράνσιμαν, θεωρείται γενικώς ως ο πρόξενος των Καταλανών στην Κωνσταντινούπολη, ωστόσο οι πηγές της εποχής εκείνης καταδεικνύουν πως πρόξενος των Καταλανών στην πραγματικότητα ήταν ο Ζοάν ντε λα Βία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Steven Runciman, *La Chute de Constantinople, 1453*, éditions Texto, 2007.
* Daniel Duran i Duelt, *Monarquia, Consellers i Mercaders: Conflictivitat en el consolat català de Constantinoble a la segona meitat del segle XV*, in Maria Teresa Ferrer i Mallol, Damien Coulon (Eds.), *L'expansió catalana a la Mediterrània a la Baixa Edat Mitjana*, CSIC Institució Milà i Fontanals, 1999.

Κατηγορία:Πρόξενοι
Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Τεντ Μπενουά

Ο **Τιερί** «**Τεντ**» **Μπενουά** (γαλλικά: *Thierry* «*Ted*» *Benoit*, 25 Ιουλίου 1947 - 30 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Γάλλος σχεδιαστής και σεναριογράφος κόμικς. Γνωστός για το *Hôpital* (1979), τη σχεδίαση δύο άλμπουμ της σειράς *[[Μπλέικ και Μόρτιμερ]]* και για τον χαρακτήρα του Ρέυ Μπανάνα, θεωρείται ένας από τους δημιουργούς που αναγέννησε το στυλ της ligne claire κατά τη δεκαετία του 1980. Στις επιρροές του περιλαμβάνονται οι Εντγκάρ Π. Ζακόμπς, Moebius, Ρόμπερτ Κραμπ και Ζακ Ταρντί.

## Βιβλιογραφία
* *Hôpital* (1979, Les Humanoïdes Associés)
* *Ray Banana* (1982-2014)
#*Berceuse électrique* (1982, Casterman)
#*Cité lumière (1986, Casterman)
#*L'Homme qui ne transpirait pas* (1994, Reporter), σε σενάριο του Φιλίπ Παρενγκό
#*La Philosophie dans la piscine* (2014, La Boîte à bulles)
* *Bingo Bongo* (1987, Les Humanoïdes Associés)
* *L'affaire Francis Blake*, *Blake et Mortimer* #13 (1996, Éditions Blake et Mortimer)
* *L'Étrange Rendez-vous*, *Blake et Mortimer* #15 (2001, Éditions Blake et Mortimer)
* *Playback* (2004, Éditions Denoël), σε σχέδιο του Φρανσουά Ερόλ και βασισμένο σε μυθιστόρημα του [[Ρέιμοντ Τσάντλερ]]
* *Camera Obscura - Vers la ligne claire et retour* (2013, Champaka)

=== Έργα του στα ελληνικά ===
**Υπόθεση Φράνσις Μπλέικ*, *Οι Περιπέτειες των Μπλέικ και Μόρτιμερ* #10 (1998, [[Μαμούθ Comix]])
**Αλλόκοτη Επαφή*, *Οι Περιπέτειες των Μπλέικ και Μόρτιμερ* #12 (2002, Μαμούθ Comix)
**Φιλοσοφία στην Πισίνα* (2015, Μαμούθ Comix)

== Βραβεία ==
* 1979: Καλύτερος Σχεδιαστής στο [[Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ]] για το *Hôpital*
* 1997: Βραβείο Κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ για το *Blake et Mortimer'' #13

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία του Τεντ Μπενουά (Lambiek Comiclopedia)

Κατηγορία:Γάλλοι δημιουργοί κόμικς
Εδουάρδος του Παλατινάτου-Ζίμμερν

Ο **Εδουάρδος** (γερμ. *Edward*, 5 Οκτωβρίου 1625 - 10 Μαρτίου 1663) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αδελφός του Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου του Παλατινάτου και του Ροβέρτου, διάσημου στρατηγού κατά τον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο και μετά ναυάρχου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χάγη και ήταν το όγδοο παιδί και ο έκτος (τέταρτος επιβιώσας) γιος του Φρειδερίκου Ε΄ του Παλατινάτου και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας.

Ο πατέρας του ήταν βασιλιάς της Βοημίας για τον χειμώνα του 1619-20, αλλά μετά τη μάχη του Λευκού Όρους έχασε τη Βοημία και το Παλατινάτο και εξορίστηκε στη Χάγη, όπου γεννήθηκε ο Εδουάρδος. Καθώς η βασιλεία τους διήρκεσε τόσο λίγο, οι γονείς του έμειναν γνωστοί με τα προσωνύμια *Βασιλείς του Χειμώνα*. Ο πατέρας του ήταν Καλβινιστής· απεβίωσε το 1632 αφήνοντας τον Εδουάρδο 7 ετών.

Το 1645 νυμφεύτηκε μυστικά την Άννα Γκοντζάγκα (1616 - 1684), διότι αυτός είχε οικονομικές δυσκολίες και αυτή είχε πιο πριν σχέση με τον Ερρίκο Β΄ του Γκιζ που την εγκατέλειψε για άλλη, ενώ και οι δύο ανήκαν σε αντιμαχόμενα δόγματα. Ο Εδουάρδος μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και έγινε δεκτός με ευμένεια στη γαλλική Αυλή. Η μητέρα του απείλησε ότι δεν θα την κληρονομούσαν παιδιά της που θα γινόταν Καθολικοί. Το ζεύγος διέμενε στο Παρίσι με την προσφώνηση *πρίγκιπας* και *πριγκίπισσα του Παλατινάτου*. Η κληρονομιά της και η γενναιοδωρία του Γάλλου Βασιλιά τους επέτρεψε να ζήσουν σύμφωνα με την θέση τους, ως *ξένοι πρίγκιπες*.

Η μητέρα του άρχισε πάλι αλληλογραφία με τον Εδουάρδο. Το 1649 ο Εδουάρδος χρίστηκε ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδος από τον εξόριστο Κάρολο Β΄ της Αγγλίας. Πέθανε στο Παρίσι το 1663 σε ηλικία 37 ετών.

Αν δεν είχε μεταστραφεί στον Καθολικισμό, μάλλον οι απόγονοί του μάλλον θα κληρονομούσαν το βρετανικό Στέμμα αντί των απογόνων της νεότερης αδελφής του Σοφίας, μητέρας του Γεωργίου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας, Εκλέκτορα του Παλατινάτου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1645 την Άννα Γκοντζάγκα, κόρη του Καρόλου Α΄ της Μάντουα, και είχε τέκνα:
* Λουίζα Μαρία (1647 - 1679), παντρεύτηκε τον Κάρολο Θεόδωρο του Ζαλμ.
* Άννα Ερριέττα (1648 - 1723), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ του Κοντέ.
* Βενεδίκτη Ερριέττα (1652 - 1730), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Φρειδερίκο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Φίλιππος Φρειδερίκος του Παλατινάτου

Ο **Φίλιππος-Φρειδερίκος**, γερμ. Philipp-Friedrich (16 Σεπτεμβρίου 1627 - 16 Δεκεμβρίου 1650) από τον Οίκο του Βίττελσμαχ ήταν αδελφός του Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου εκλέκτορα του Παλατινάτου και του Ρούπρεχτ στρατηγού στον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο και μετά ναυάρχου.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος (επιζών) γιος του Φρειδερίκου Ε΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας. Ο Φρειδερίκος Ε΄ έγινε βασιλιάς της Βοημίας τον χειμώνα του 1619-20, αλλά στη μάχη του Λευκού όρους έχασε τη Βοημία και το Παλατινάτο. Εξορίστηκε στη Χάγη, όπου γεννήθηκε ο Φίλιππος-Φρειδερίκος.

Αυτός και ο αμέσως μεγαλύτερος αδελφός του Εδουάρδος εκπαιδεύτηκαν, κατόπιν αιτήματος του αδελφού τους Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου, στην Αυλή της Γαλλίας, όταν όμως οι Γάλλοι συνέλαβαν τον Κάρολο Α΄ Λουδοβίκο, η μητέρα τους ζήτησε πίσω τα δύο τέκνα της.

Το βράδυ της 20ης Ιουνίου 1646 ο Φίλιππος-Φρειδερίκος σκότωσε τον Ζακ νε λ' Επιναί κύριο του Βω, εξόριστο αντισυνταγματάρχη, σε μονομαχία. Φήμες έλεγαν ότι ο Ζακ απόλαυσε την εύνοια της Λουίζας, αδελφής του Φιλίππου-Φρειδερίκου και της μητέρας της. Παρά τις αλλεπάλληλες κλήσεις των Ολλανδικών αρχών, δεν εμφανίστηκε για να λογοδοτήσει.

Υπηρέτησε στο στρατό του Καρόλου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης ως συνταγματάρχης. Κατά την *εξέγερση της Σφενδόνης*, στη μάχη του Ρετέλ (Αρδέννες) το 1650, σκοτώθηκε. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Σεντάν και τάφηκε στο ναό του Αγ. Καρόλου.

## Βιβλιογραφία
*Johann Michael von Söltl: Der Religionskrieg in Deutschland, Band 2, J. A. Meissner, 1840, S. 401 ff. (in German)
*Carl Eduard Vehse: Geschichte der deutschen Höfe seit der Reformation: 4. Abth., Geschichte der Höfe der Häuser Baiern, Würtemberg, Baden und Hessen; 2. Th, Band 24, Hoffmann und Campe, 1853, S. 101 (in German)

## Πρόγονοι




## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ