open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιάννης Κ. Καρράς

Ο **Γιάννης Καρράς** του Κωνσταντίνου (1907– 10 Ιουνίου 1989) ήταν Έλληνας μεγαλοεφοπλιστής, εγγονός του καπετάνιου και πλοιοκτήτη Ιωάννη Ι. Καρρά (1852-1927) από τα Καρδάμυλα της Χίου και υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ναυτιλιακής Συνεργασίας (GSCC) στο Λονδίνο στα 1963-1965. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως εθελοντής αξιωματικός στο Ελληνικό Ναυτικό και παρασημοφορήθηκε τρεις φορές. Υποστήριζε από την αρχή την έναρξη των Ποσειδωνίων, της πλέον επιτυχημένης διεθνούς ναυτιλιακής έκθεσης που πραγματοποιείται στην Ελλάδα. Ήταν επίσης συνιδρυτής της ναυτιλιακής ακαδημίας μηχανικών στη Χίο. Ο Γιάννης Καρράς πέθανε το 1989. Όλη η περιουσία πέρασε στα παιδιά του και τους λοιπούς συγγενείς.

## Πρώτα χρόνια

Ο Γιάννης Καρράς γεννήθηκε στα Καρδάμυλα της Χίου σε οικογένεια που είχε προϊστορία με τη ναυτιλία. Όταν ενηλικιώθηκε σπούδασε οικονομικά στη Λωζάνη της Ελβετίας.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία

Ξεκίνησε ως διευθύνων στέλεχος στα γραφεία του Άγγελου Λούζη CBE. Ωστόσο το 1965, περίπου μετά από μια δεκαετία από τον θάνατο του Άγγελου Λούζη, η εταιρεία A. Lusi Ltd. μετονομάσθηκε σε J.C. Carras Sons (Shipbrokers) Ltd.. Ο Γιάννης Καράς και ο Άγγελος Λούζης είχαν στην κατοχή τους ο καθένας από ένα από τα 100 πλοία Liberties που διατέθηκαν από την Αμερικάνικη κυβέρνηση στην Ελλάδα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οπότε ο στόλος του ομίλου επιχειρήσεων του Γιάννη Καρρά βρισκόταν στο ζενίθ, κατείχε συνολικά 34 πλοία με χωρητικότητα που άγγιζε τα 640.000 dwt. Κατά την περίοδο αυτή ασχολήθηκε επίσης με το real estate και τις τουριστικές επιχειρήσεις και αγόρασε μια εκτεταμένη περιοχή στη Σιθωνία Χαλκιδικής, όπου το 1973 άρχισε η κατασκευή ενός τουριστικού θέρετρου, του γνωστού Porto Carras.

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για επτά θητείες.

## Επενδύσεις

Τη δεκαετία του 1970 είχε στην κατοχή του μέρος του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Κρήτης καθώς και τα ναυπηγεία Χαλκίδας. Στις προσωπικές του επενδύσεις στην Ελλάδα συμπεριλαμβάνονται επίσης και η Hellenic Ship and Aircraft Insurance καθώς και η δημιουργία του Porto Carras. Ωστόσο κατά το τέλος της δεκαετίας του '70 οι επιχειρήσεις του Γιάννη Καρρά είχαν πτωτική πορεία και ο στόλος είχε μέχρι το 1981 συρρικνωθεί στο μισό αριθμό πλοίων περίπου. Το 1985, χρονιά σημαντικής κρίσης στον ναυτιλιακό τομέα, κατείχε 10 πλοία, η Τράπεζα Κρήτης πουλήθηκε και η ναυτιλιακή εταιρία έκλεισε.

## Πηγές
* Ioannis Theotokas, Gelina Harlaftis, *Leadership in World Shipping: Greek Family Firms in International Business*, 2009

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
868 Λόβα

Η **Λόβα** (*Lova*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,05. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λόβα εκτιμάται σε 52,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,052. Η Λόβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 41 ώρες και 20 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λοβα
Πολυπέρχων

Ο **Πολυπέρχων** ή Πολυσπέρχων (360-303 π.Χ.) καταγόταν από βασιλική γενιά και ήταν γιος του Σιμμία. Γεννήθηκε στην Τυμφαία της Ηπείρου. Υπήρξε στρατηγός του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του Αλεξάνδρου στην Ασία. Είχε τεθεί επικεφαλής της τυμφαίας τάξεως και διακρίθηκε. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 324 π.Χ. μαζί με τον Κρατερό. Καθ' οδόν, στην Κιλικία πληροφορήθηκε ότι πέθανε ο Αλέξανδρος. 

## Αγώνας για την διαδοχή του Αλέξανδρου
Πολέμησε στον Λαμιακό Πόλεμο, βοηθώντας τον Αντίπατρο να νικήσει. Ο Πολυπέρχων κατέβαλε το θεωρούμενο έως τότε αήττητο θεσσαλικό ιππικό του Μένωνα. Το 319 π.Χ. ο Αντίπατρος τον τοποθέτησε επίτροπο του κράτους. Από το γεγονός αυτό δυσαρεστήθηκε ο γιος του Αντίπατρου, Κάσσανδρος, ο οποίος συμμάχησε με τον Αντίγονο και τον Πτολεμαίο και επιχείρησε να του αφαιρέσει την εξουσία. Αρχικά νίκησε ο Πολυπέρχων, που είχε σύμμαχο τον Ευμένη. Αλλά το 318 π.Χ. ο στόλος του ηττήθηκε από τον Αντίγονο, ενώ το 317 ο Κάσσανδρος έθεσε υπό τον έλεγχό του την Αθήνα. Ο Πολυπέρχων διώχτηκε από την Μακεδονία, από τον Κάσσανδρο ο οποίος είχε υπό την εξουσία του τον ανάπηρο βασιλιά Φίλιππο Αρριδαίο και τη σύζυγό του Ανταία Ευρυδίκη.

## Στην Ήπειρο
Ο Πολυπέρχων αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ήπειρο, όπου συμμάχησε με την μητέρα του Μ. Αλεξάνδρου Ολυμπιάδα και τη χήρα του Ρωξάνη, που είχε μαζί της τον μικρό γιο της Αλέξανδρο. Μαζί τους συνέπραξε και ο βασιλιάς της Ηπείρου Αιακίδης. Η Ολυμπιάδα εισέβαλε με στρατό στη Μακεδονία, νίκησε τον στρατό του βασιλιά Φιλίππου Γ΄ (τον οποίο είχε δολοφονήσει), αλλά η επιστροφή του Κάσσανδρου από την Πελοπόννησο άλλαξε την κατάσταση: την συνέλαβε, τη σκότωσε και πήρε υπό την κηδεμονία του τη Ρωξάνη και τον Αλέξανδρο.

## Στην Πελοπόννησο
Ο Πολυπέρχων μετέβη στην Πελοπόννησο όπου είχε κάποια ερείσματα και συμμάχησε με τον Αντίγονο, ο οποίος είχε διαρρήξει τις σχέσεις του με τους άλλοτε συμμάχους του. Γρήγορα ο Πολυπέρχων έθεσε υπό τον έλεγχό του σημαντικά τμήματα της Πελοποννήσου, συμπεριλαμβανομένων της Κορίνθου και της Σικυώνας. Όταν, το 311 π.Χ., ο Αντίγονος συνήψε συνθήκη ειρήνης με τους αντιπάλους του, ο Πολυπέρχων κράτησε τις περιοχές που κατείχε. Αλλά και πάλι ο Αντίγονος ήρθε σε ρήξη με τους υπόλοιπους στρατηγούς. Έστειλε τότε στον Πολυπέρχοντα τον νόθο γιο του Αλέξανδρου Ηρακλή, για να τον χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό ατού απέναντι στον Κάσσανδρο. Αλλά ο Πολυπέρχων, όταν εξεστράτευσε εναντίον του ο Κάσσανδρος, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη συμμαχία με τον Αντίγονο και το 309 π.Χ. σκότωσε τον Ηρακλή.
Πέθανε πιθανώς το 304 ή το 303 π.Χ.
Είχε ένα γιο, τον Αλέξανδρο, που διακρίθηκε στους πολέμους των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

## Πηγή
*J. G. Droysen «Ιστορία των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου»

Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες
Ταρκύνιος

Με το όνομα **Ταρκύνιος** (η γραφή Ταρκήνιος είναι λανθασμένη) μας είναι γνωστοί δύο βασιλείς της Ρώμης:
# Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος (Lucius Tarquinius Priscus). Πέμπτος βασιλιάς της Ρώμης (616-578 π.Χ.). Κατά την παράδοση ήταν γιος του Κορίνθιου εξόριστου Δημάρατου από τον οίκο των Βακχιδών. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν Τυρρηνός. Πολέμησε και υπέταξε τους Τυρρηνούς, τους Σαβίνους και τους Λατίνους. Θεμελίωσε το Καπιτώλιο, ίδρυσε τον Μεγάλο Ιππόδρομο και γενικά καλλώπισε την Ρώμη. Δολοφονήθηκε στα 578 π.χ.
# Ταρκύνιος ο Υπερήφανος (Lucius Tarquinius Superbus). Τελευταίος βασιλιάς της Ρώμης (534-510 π.Χ.). Ήταν εγγονός του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου και διακρίθηκε για τη σκληρότητά του. Ανατράπηκε στα 510 π.Χ. ύστερα από επανάσταση των αριστοκρατών.
# Σέξτος Ταρκύνιος Sextus Tarquinius, γιος του τελευταίου βασιλιά της Ρώμης
Ηλιακός άνεμος

Ο **ηλιακός άνεμος** ή **αστρικός άνεμος** είναι ένα ρεύμα θετικών και αρνητικών ιόντων (ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων) το οποίο εκτοξεύεται από την ανώτερη ατμόσφαιρα ενός άστρου, όπως ο Ήλιος. Ο ηλιακός άνεμος είναι σε μορφή πλάσματος. Αποτελείται από ίσο κατά μέσο όρο αριθμό θετικών και αρνητικών ιόντων, κυρίως  ηλεκτρόνια, πρωτόνια και λίγα σωμάτια άλφα, αλλά και βαρύτερα, με ενέργειες συνήθως μεταξύ 10 και 100 keV.

## Σχηματισμός
Η θερμική ενέργεια του αραιού πλάσματος του στέμματος είναι τόσο υψηλή ώστε να υπερνικά το πεδίο βαρύτητας του ήλιου και διαστέλλεται στον μεσοπλανητικό χώρο με την μορφή ανέμου. Ο ηλιακός άνεμος, που έχει χαρακτηριστεί και σαν ηλιακή σωματιδιακή ακτινοβολία, αποτελείται κυρίως από ηλεκτρόνια και πρωτόνια που εκπέμπονται σχεδόν ακτινικά από το στέμμα του ήλιου με υπερηχητικές ταχύτητες. Οι στεμματικές οπές είναι τα κύρια σημεία διαφυγής και επιταχύνσεως του γρήγορου ηλιακού ανέμου. Οι στεμματικές οπές είναι περιοχές που κυριαρχοχύν "ανοικτές" μαγνητικές γραμμές, χαμηλή θερμοκρασία και πυκνότητα σε σύγκριση με της αντίστοιχες τιμές του στέμματος. Ο ηλιακός άνεμος εκτοξεύεται από διαφορετικά σημεία της επιφάνειας του ήλιου και με διαφορετική αρχική ταχύτητα λόγω των διαφορετικών συνθηκών που επικρατούν στις στεμματικές οπές.  Λόγω της περιστροφής του ήλιου φτάνει στη γη κατά  ρεύματα ή κύματα ηλιακού ανέμου. Έντονες ριπές ηλιακού πλάσματος εκτοξεύονται κατά τις ισχυρές ηλιακές εκρήξεις, έντονες εκλάμψεις και εκτοξεύεσεις στεμματικού υλικού.

Ο ηλιακός άνεμος δημιουργεί την ηλιόσφαιρα, μια τεράστια περιοχή στο διαστρικό ενδιάμεσο που περιβάλλει το ηλιακό σύστημα. Άλλα φαινόμενα περιλαμβάνουν γεωμαγνητικές καταιγίδες που μπορούν να καταστρέψουν ενεργειακά δίκτυα της ανθρωπότητας, το πολικό σέλας (βόρειο και νότιο σέλας), και οι ουρές των κομητών από πλάσμα που πάντα προς το σημείο μακριά από τον Ήλιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ηλιακά φαινόμενα
Δουκάτο της Πάρμας

thumb|340px|right|Το Ανάκτορο των Δουκών της Πάρμα σήμερα
Το **Δουκάτο της Πάρμας** ήταν ιταλικό δουκάτο με δικό του νόμισμα, που δημιουργήθηκε αρχικά το 1545 στη δυτική βόρεια Ιταλία με απόσπαση εδαφικού τμήματος του Δουκάτου του Μιλάνου. Αποτέλεσε φέουδο του πάπα Παύλου Γ΄, προκειμένου αυτός να το κληροδοτήσει στον γιο του Πέτρο Λουίτζι Φαρνέζε, ο οποίος ήταν και ο πρώτος δούκας αυτού. Κύρια πόλη του δουκάτου ήταν η Πάρμα, από την οποία έλαβε και το όνομα.

Το Δουκάτο της Πάρμας συνόρευε ανατολικά με τις Παπικές κτήσεις, νότια με το Δουκάτο της Μόντενα, δυτικά με τη Δημοκρατία της Γένουας, και ΒΔ. με το Βασίλειο της Σαρδηνίας, με φυσικό όριο τον ποταμό Πάδο. Ένδεκα χρόνια από την ίδρυσή του, το 1556, επί Δούκα Οτάβιο Φαρνέζε, στο δουκάτο περιήλθε και η πόλη Πλακεντία, (σημερινή Πιατσέντζα), οπότε και έλαβε το νέο όνομα **Δουκάτο της Πάρμας και της Πλακεντίας**.

Το Δουκάτο παρέμεινε υπό τον Οίκο των Φαρνέζε μέχρι το 1731, όταν εξέλειπε και ο τελευταίος εξ αρρενογονίας κληρονόμος, οπότε και περιήλθε στον διάδοχο του ισπανικού θρόνου Δον Κάρλο των Βουρβόνων, από την μητέρα του Ελισάβετ Φαρνέζε. 
Ο ισπανικός Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας κυβέρνησε το δουκάτο αυτό μέχρι το 1808, με μια μικρή διακοπή 13 ετών (1735-1748, που είχε περιέλθει στους Αψβούργους), οπότε και προσαρτήθηκε επίσημα στη Γαλλία).

Συγκεκριμένα το 1735 όταν έληξε ο λεγόμενος Πόλεμος της Πολωνικής Διαδοχής, το Δουκάτο της Πάρμας ανταλλάχθηκαν με το Βασίλειο των Δύο Σικελιών και δόθηκε στον αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ΄ της Αυστρο-Ουγγαρίας. Το 1748 με τη συνθήκη της "Αίξ λα Σαπαίγ" επανεκχωρήθηκε στον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας, στο Δον Φίλιππο μαζί με το μικρό Δουκάτο της Γουαστάλα, που έκτοτε και απετέλεσε το **Δουκάτο Πάρμας, Πλακεντίας και Γουαστάλας**.

Το 1796 ο Ναπολέων Α' κατέλαβε το Δουκάτο αυτό, όπου και το περιέλαβε στις κτήσεις του, παραμένοντας όμως Δούκας αυτού ο Φερδινάνδος, με μια ιδιαίτερη σχέση αυτονομίας μέχρι το 1801, οπότε συνήφθη η συνθήκη του Αραντζού, όπου και φέρεται να περιελήφθη -όχι όμως επίσημα- στη Γαλλία, σε αντάλλαγμα με την Τοσκάνη. Τελικά η επίσημη προσάρτησή του στη Γαλλία φέρεται να έγινε το 1808.

Το 1814 το Συνέδριο της Βιέννης παραχώρησε το Δουκάτο στη σύζυγο του Ναπολέοντα Α' Μαρία Λουΐζα, το οποίο διατήρησε μέχρι το τέλος της το 1847, οπότε και επανήλθε στους Βουρβόνους-Πάρμας μέχρι το 1859. Τότε η Λουΐζα των Βουρβόνων, αντιβασίλισσα του γιου της Ροβέρτου, στις 9 Ιουνίου 1859 μεταβίβασε την εξουσία σε προσωρινή (επαναστατική) κυβέρνηση του Πεδεμοντίου. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για την συνένωση με το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης και το Δουκάτο της Μόντενας, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, αποτελώντας τις λεγόμενες Ενωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Ιταλίας. 
Τρεις μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1860, αυτές προσαρτήθηκαν στο Βασίλειο της Σαρδηνίας και το τελευταίο, ένα χρόνο μετά, το 1861, αποτέλεσε τμήμα στο ενιαίο πλέον Βασίλειο της Ιταλίας.

Σημειώνεται ότι σήμερα Αρχηγός του Οίκου των Βουρβόνων–Πάρμας είναι ο πρίγκιπας Κάρολος του ομώνυμου οίκου.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.48ος, σελ.211

Κατηγορία:Πάρμα
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ιταλικής Χερσονήσου
Παρμα
Τζάκο

thumb|355px|Τζάκο
Το **Τζάκο** είναι ένα μικρό νησί που ανήκει στο σύμπλεγμα Νήσων Μικρές Σούνδες και βρίσκεται απέναντι από το βόρειο-ανατολικό  άκρο του Τιμόρ. Είναι τμήμα της περιοχής Τουτουάλα της επαρχίας Λαουτέμ. Η έκτασή του φτάνει στα 10 τ.χλμ. και το ύψος του στα 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι ακατοίκητο και θεωρούταν ιερό από τον ντόπιο πληθυσμό. Στις ημέρες μας, οι τουρίστες μεταφέρονται από τους ψαράδες στο νησί για κατάδυση και κολύμβηση. Έγινε τμήμα του Εθνικού Πάρκου Νίνο Κόνης Σαντάνα το 2007.

Τζακο
69 (στάση σεξ)

μικρογραφία|δεξιά|300px|Στάση εξήντα εννέα.
Η **εξήντα εννέα** ή **69** είναι μια στάση στο σεξ, στην οποία δύο άτομα ευθυγραμμίζονται έτσι ώστε το στόμα του κάθε ατόμου να είναι στα γεννητικά όργανα του άλλου και να κάνουν ταυτόχρονα στοματικό έρωτα. Οι συμμετέχοντες είναι ανεστραμμένοι ο ένας ως προς τον άλλον, όπως οι αριθμοί 6 και 9 του αριθμού 69, εξού και το όνομα. Η θέση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει οποιονδήποτε συνδυασμό των δύο φύλων.

## Δείτε επίσης
*Στάσεις στο σεξ
*Στοματικό σεξ
*Πεολειχία
*Αιδοιολειχία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Στάσεις στο σεξ
Κατηγορία:Πορνογραφική ορολογία
Κατηγορία:Στοματικός ερωτισμός
Ανοσοποιητική μνήμη

Ως **ανοσοποιητική μνήμη** (immunological memory) χαρακτηρίζεται η ιδιότητα του ανοσοποιητικού συτήματος να ‘θυμάται’ τον μολυσματικό παράγοντα (ιό, βακτήριο, μύκητα ή παράσιτο) που έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν, με αποτέλεσμα όταν ξανασυναντήσει τον ίδιο ακριβώς μολυσματικό παράγοντα στο μέλλον να τον αντιμετωπίζει γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα. Η ανοσοποιητική μνήμη είναι μια ιδιότητα των Β- και Τ-λεμφοκυττάρων, δηλαδή της ειδικής ή επίκτητης ανοσίας (adaptive ή specific immunity) και όχι της μη-ειδικής ή φυσικής ανοσίας (innate ή natural immunity). 

## Δημιουργία της ανοσοποιητικής μνήμης

Όταν ένα Β- ή Τ-λεμφοκύτταρο συναντήσει το αντιγόνο του (ή πολύ πιο απλά ένα μολυσματικό παράγοντα, π.χ. Χ), τότε θα ενεργοποιηθεί και θα αρχίσει να διαιρειταί με αποτέλεσμα μετά από περίπου 5-7 μέρες τη δημιουργία πολλών κυττάρων κλώνων που όλα αναγνωρίζουν και αντιδρούν στον ίδιο ακριβώς μολυσμάτικό παράγοντα Χ που συνάντησε το αρχικό κύτταρο. Κάποια από αυτά τα κύτταρα κλώνους θα διαφοροποιηθούν σε δραστικά κύτταρα (effector cells) και κάποια άλλα σε κύτταρα μνήμης: Β- και Τ- (λεμφο)κύτταρα μνήμης. Τα δραστικά κύτταρα θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση και εξουδετέρωση του μολυσματικού παράγοντα Χ.  

Όταν το άτομο ξανασυναντήσει στο μέλλον τον παράγοντα Χ, τα κύτταρα μνήμης λόγω συγκεκριμένων, πολύπλοκων και ως επί το πλείστον άγνωστων μοριακών και κυτταρικών διαφοροποιήσεων (που δεν αποτελούν αντικείμενο του παρόντος άρθρου) είναι σε θέση να ανταποκριθούν γρηγορότερα και καλύτερα έναντι του Χ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την γρηγορότερη εξουδετέρωση του μολυσματικού παράγοντα Χ. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το άτομο που ξαναμολύνθηκε με τον παράγοντα Χ δεν θα νοσήσει, αλλά αν νοσήσει η σοβαρότητα της λοίμωξης θα είναι μικρότερη και τα συμπτώματα ηπιότερα. Τα κύτταρα μνήμης έναντι του Χ αναγνωρίζουν και αντιδρούν αποκλειστικά και μόνο στον παράγοντα Χ και όχι στον Υ ή Ζ. 

## Ανοσοποιητική μνήμη και εμβόλια

Η ανοσοποιητική μνήμη είναι από τις πιο θεμελιώδεις και βασικές αρχές του ανοσοποιητικού συστήματος. Πάνω της βασίζεται η επιτυχής παρασκευή εμβολίων, με τη δημιουργία Β- ή Τ- (ή Β- και Τ-) κυττάρων μνήμης. Αφού μάλιστα ο εμβολιασμός στοχεύει στην προφύλαξη ενός ατόμου από ένα μολυσματικό παράγοντα που μπορεί να συναντήσει στο μέλλον δεν νοείται εμβόλιο που να μην εξασφαλίζει ανοσοποιητική μνήμη. 

## Πηγές


Κατηγορία:Ανοσολογία
Όλαφ Στάπλεντον

Ο **Γουίλϊαμ Όλαφ Στάπλεντον** (10 Μαΐου, 1886 - 6 Σεπτεμβρίου, 1950) ήταν Βρετανός φιλόσοφος και συγγραφέας πολλών επιδραστικών πρώιμων έργων επιστημονικής φαντασίας. 
## Βιογραφία
Ο Γουίλιαμ Όλαφ Στάπλεντον, γνωστός ως Όλαφ Σταπλεντον γεννήθηκε στο Σίκομπ (Seacombe) της  Γουάλασι (Wallasey) του Ηνωμένου Βασιλείου . Τα έξι πρωτα χρόνια της ζωής του έζησε με τους γονείς του (Γουίλιαμ Κλίμπερτ Στάπλεντον και Ίμελιν Μίλερ) στην Αίγυπτο. Σπούδασε  Μοντέρνα Ιστορία στο κολέγιο Μπάλιολ της Οξφόρδης όπου αποφοίτησε το 1909 ολοκληρώνοντας το μεταπτυχιακό του το 1913. Μετά από  λίγο καιρό που δίδασκε στο Manchester Grammar School  εργάστηκε για μια διετία (1910-1912) στη Λίβερπουλ και στο Πορτ Σαΐντ  σε ναυτιλιακή εταιρεία. Από το 1912 εως το 1915 εργάστηκε στο Λιβερπουλ στο Workers' Educational Association μια φιλανθρωπική ένωση για την επιμόρφωση ενηλίκων.
## Βιβλιογραφία

Ανάμεσα σε σημαντικά έργα που δημοσίευσε ήταν τα:

* *Last and First Men: A Story of the Near and Far Future* (1930) (ISBN 1-85798-806-X)
* *Last Men in London* ( 1932) (ISBN 0-417-02750-8)
* *Odd John: A Story Between Jest and Earnest* (1935) (ISBN 0-413-32900-3)
* *Star Maker* (*Ο Κατασκευαστής των Άστρων*) (1937) (ISBN 0-8195-6692-6)
* *Darkness and the Light* (1942) (ISBN 0-88355-121-7)
* *Old Man in New World* (short story, 1944)
* *Sirius: A Fantasy of Love and Discord* (1944) (ISBN 0-575-07057-9)
* *Death into* Life (1946)
* *The Flames: A Fantasy* (1947)
* *A Man Divided* (1950) (ISBN 0-19-503087-7)
* *Four Encounters* (1976) (ISBN 0-905220-01-3)
* *Nebula Maker* (drafts of Star Maker, 1976) (ISBN 0-905220-06-4)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ
CH3NO

Ο μοριακός τύπος **CH<sub>3</sub>NO** μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα πέντε (5) ισομερή θέσης:
# Μεθαναμίδιο με σύντομο συντακτικό τύπο HCONH2.
# Νιτρωδομεθάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο CH3NO.
# Ιμινομεθανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH=NH.
# Μεθανυδροξυλιμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο  CH2=NOH.
# Οξαζιριδίνη.

* Μερικά από τα παραπάνω ισομερή είναι ασταθή.
Αμού Ντάρια

[thumb|right|Ο Αμού Ντάρια όπως φαίνεται στο [Τουρκμενιστάν το ηλιοβασίλεμα.]]
thumb|right|300px|Ο Αμού Ντάρια
Ο **Αμού Ντάρια** (γνωστός στην αρχαιότητα ως **Ὦξος** στα αρχαία ελληνικά και **Oxus** στα λατινικά) είναι μεγάλος ποταμός της Κεντρικής Ασίας. Έχει μήκος 2.400 χιλιομέτρων, ρέει μέσα από τις χώρες Αφγανιστάν, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και εκβάλλει στη λίμνη Αράλη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί του Τατζικιστάν
Κατηγορία:Ποταμοί του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Ποταμοί του Ουζμπεκιστάν
Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Κατηγορία:Ποταμοί του Τουρκμενιστάν
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Τώνης Γιακωβάκης

Ο **Τώνης Γιακωβάκης** (Κωνσταντινούπολη, 3 Ιουλίου 1931 - Αθήνα, 6 Σεπτεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε το θέατρο σε μικρή ηλικία με τον ερασιτεχνικό θίασο των Ελλήνων στη συνοικία Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης και λίγα χρόνια αργότερα συμμετείχε στον περιοδεύοντα στην Πόλη θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη, παίζοντας στον ''Έμπορο της Βενετίας'' του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, με πρωταγωνιστή τον Αιμίλιο Βεάκη.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, και το 1960 ξεκίνησε την καριέρα του σαν επαγγελματίας ηθοποιός. Συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους, με το ΚΘΒΕ, και με το Εθνικό Θέατρο. Είχε συμμετάσχει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες (*Απουσίες, Αγρίμι, Ήθελε να γίνει βασιλιάς, Δεξιότερα της δεξιάς,* κ.ά.), ραδιοφωνικές εκπομπές και τηλεοπτικές σειρές (*[[Ορκιστείτε παρακαλώ]], [[Μαντάμ Σουσού (τηλεοπτική σειρά 1986)|Μαντάμ Σουσού]]*, *[[Οι τελευταίοι εγγονοί]], [[Τμήμα Ηθών (σειρά)|Τμήμα ηθών]], Το τρίτο στεφάνι, [[Της Ελλάδος τα παιδιά]], [[Μη μου γυρνάς την πλάτη]]* κ.ά.).

Απεβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 από πνευμονικό οίδημα, σε ηλικία 73 ετών και κηδεύτηκε στο Παλαιό Φάληρο. Έμενε στη Σαρωνίδα και φρόντιζε τη σύζυγό του, Άννα, που υπέφερε από την νόσο Αλτσχάιμερ. Δεν είχε παιδιά.

## Φιλμογραφία

## Βιντεοταινίες

## Τηλεοπτικές ταινίες

## Θέατρο

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Τηλεοπτικό θέατρο

## Τηλεοπτικές σειρές

## Τηλεπαιχνίδια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο ηθοποιός στο IMDB - Internet Movie Database
*Ο Τώνης Γιακωβάκης στην ιστοσελίδα 90 λεπτά 
*Εργογραφία του ηθοποιού από το αρχείο του Εθνικού Θεάτρου

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ευτρόπιος (ύπατος)

Ο **Ευτρόπιος** (... - 399) ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος του 4ου αιώνα. 

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του ως ευνούχος των ανακτόρων την εποχή του Θεοδοσίου Α΄.

Μετά το θάνατο του Θεοδοσίου κατάφερε να εξουδετερώσει την επιρροή του Ρουφίνου κανονίζοντας το γάμο του νεαρού και άβουλου αυτοκράτορα Αρκαδίου με την Αιλία Ευδοξία. Μετά τη δολοφονία του Ρουφίνου ενισχύθηκε η επιρροή του στην αυτοκρατορική αυλή και κατέστη ο στενότερος σύμβουλος του αυτοκράτορα. Μάλιστα το 398 έγινε ο πρώτος ευνούχος που ανήλθε στο αξίωμα του Υπάτου. Παράλληλα όμως έγινε ιδιαίτερα αντιπαθής στο λαό λόγω της σκληρότητας και της φιλαργυρίας του. Γρήγορα ήλθε σε σύγκρουση με την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τον αρχηγό των μισθοφορικών στρατευμάτων Γαϊνά. Η σύγκρουσή του με αυτές τις δύο ισχυρές μορφές τον οδήγησε σε πτώση. Καθαιρέθηκε το 399 και παρά τις προσπάθειες του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου εκτελέστηκε πολύ γρήγορα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Ευνούχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Πούνο

Το **Πούνο** (Puno) είναι μια πόλη στο νοτιοδυτικό Περού στις όχθες της λίμνης Τιτικάκα στα σύνορα με τη Βολιβία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας με πληθυσμό περίπου 100.000 και ιδρύθηκε το 1668 από τον ισπανό Πέδρο Αντόνιο Φερνάντεθ ντε Κάστρο (Pedro Antonio Fernández de Castro) κατά την περίοδο της ισπανικής αποικιοκρατίας. 
Από την περίοδο αυτή σώζονται αρκετές εκκλησίες, οι οποίες χτίστηκαν για να εκκλησιάζονται οι ισπανοί άποικοι και να προσηλυτίζονται οι ντόπιοι, τακτική που χρησιμοποιήθηκε από την καθολική εκκλησία στην εξάπλωση του χριστιανισμού πέρα από τα σύνορα της Ευρώπης. Ο καθεδρικός ναός που κοσμεί την κεντρική πλατεία της πόλης, την «**πλατεία των όπλων**» (Plaza de Armas), όνομα που δίνουν πάρα πολλές πόλεις της λατινικής Αμερικής στις κεντρικές τους πλατείες, χτίστηκε το 1757. Στο Πούνο διατηρούνται αρκετές εκκλησίες από αυτή την περίοδο.

Σήμερα το Πούνο έχει μια σημαντική γεωργική και κτηνοτροφική δραστηριότητα, κυρίως στην εκτροφή Λάμα και Αλπάκα, είδη μοναδικά στη Λατινική Αμερική τα οποία βόσκουν στα απέραντα υψίπεδα των Άνδεων. 

Πολλά σπίτια στο Πούνο, όπως και στην ευρύτερη περιοχή, είναι ημιτελή χωρίς σοβά στους εξωτερικούς τοίχους, τακτική που ακολουθείται για να μην πληρώνουν οι κάτοικοι φόρους. Μεγάλο ποσοστό της τοπικής οικονομίας στηρίζεται στη μαύρη αγορά με αγαθά τα οποία εισάγονται λαθραία από τη γειτονική Βολιβία. 

Με λιγότερο από 3 χιλιόμετρα ανάμεσα στις όχθες της Τιτικάκα και τα τριγύρω βουνά, το Πούνο επεκτάθηκε στις πλαγιές με αποτέλεσμα να υπάρχουν απότομες ανηφόρες και με την κατάσταση να δυσκολεύει ακόμα περισσότερο καθώς ψηλά στις πλαγιές βρίσκονται οι λιγότερο οικονομικά ανεπτυγμένες συνοικίες με αποτέλεσμα οι δρόμοι να μην είναι ασφαλτοστρωμένοι και συνεπώς οδικώς απροσπέλαστοι. Σε ένα από αυτά τα σημεία, 700 σκαλοπάτια ψηλά, βρίσκεται το «**σπίτι του κόνδορα**» (Kuntur Wasi) με μοναδική θέα στην πόλη και στη λίμνη Τιτικάκα.

Μέσα στη λίμνη Τιτικάκα και κοντά στις όχθες βρίσκονται 41 τεχνητά «πλωτά νησιά» τα οποία λέγονται Ούρος και είναι φτιαγμένα με το χέρι από μια ειδική ποικιλία καλαμιών που ευδοκιμεί στην περιοχή τα Τοτόρα (Totora). Το όνομα τους το πήραν από την ομώνυμη ιθαγενή φυλή η οποία τα κατασκεύασε και ζούσε πάνω σε αυτά. Σήμερα (απογραφή του 1997) υπάρχουν περίπου 2.000 Ούρος, οι οποίοι προϋπήρχαν των Ίνκας. Οι περισσότεροι έχουν μετακομίσει στην πόλη και μόνο μερικές εκατοντάδες έχουν εναπομείνει να ζουν και να συντηρούν τα πλωτά νησιά, τα οποία είναι πόλος έλξης για τους τουρίστες. Οι άνθρωποι στα Ούρος ζουν από τη λίμνη, τον τουρισμό και τα καλάμια που εκτός από στέγαση χρησιμοποιούνται για παρασκευή τροφής και φαρμάκων.

## Εικόνες

File:Floating Islands Puno.jpg|Πλωτά νησια Ούρος
File:Cathedral of Puno.jpg|Ο καθεδρικός στην «Πλατεία των Όπλων»
File:Lake Titicaca Puno Peru.jpg|Η λίμνη Τιτικάκα από τις οχθες του Πούνο


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Περού
Ευτρόπιος (ιστορικός)

## Βιογραφία
Ο **Φλάβιος Ευτρόπιος** (Λατινικά: Flavius Eutropius) ήταν ρωμαίος ιστορικός του 4ου αιώνα μ.Χ. και, σύμφωνα με το λεξικό του Σούδα, σοφιστής. 

Κατείχε το αξίωμα του Γραμματέα (magister memoriae) του Φλάβιου Κλαύδιου Ιουλιανού στην Κωνσταντινούπολη, τον οποίο συνόδευσε στις εκστρατείες του εναντίον των Περσών (363). Έζησε και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της Αυτοκρατορίας από τον Φλάβιο Ιούλιο Ουάλη (364–378), στον οποίο και αφιέρωσε το έργο του *Breviarium historiae Romanae* (*Σύνοψη/Επιτομή της Ρωμαϊκής Ιστορίας*).

## Εργογραφία
Το έργο του σε δέκα βιβλία είναι μια επιτομή της ρωμαϊκής ιστορίας από την ίδρυση της πόλης Ρώμης (753 π.Χ.) μέχρι την περίοδο διακυβέρνησης του Ουάλη. Επειδή ο Ουάλης ήθελε να αποκτήσει κάποιες ιστορικές γνώσεις, αλλά δεν είχε το χρόνο να διαβάσει εκτενή συγγράμματα, ζήτησε από τον Ευτρόπιο να του γράψει μια σύντομη ιστορική έκθεση.

Πράγματι, ο Ευτρόπιος έγραψε τη σύνοψη και στον πρόλογο του έργου την αφιερώνει στον Ουάλη. Το έργο σώζεται με τον τίτλο *Eutropi breviarium ab urbe condita* (*Σύνοψη του Ευτρόπιου από την κτίση της Ρώμης*). Συνεχίζει την ιστορία της Ρώμης ως το θάνατο του αυτοκράτορα Ιοβιανού το 364 και «*είναι γραμμένη με σαφήνεια και απλότητα. Απόλυτη ιστορική αξία δεν έχει το έργο, φυσικά, καμία, αλλά είναι κάποτε χρήσιμο στις περιπτώσεις που οι πηγές του έχουν χαθεί*».

## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία, Διαδικτυακές παραπομπές
*Bird H. W., The Breviarum ab urbe condita of Eutropius, εκδ. Liverpool University Press, 1993, σελίδες 192, ISBN 9780853232087.
* Kazhdan Alexander, The Oxford Dictionary of Byzantium, vol. 2, εκδ. Oxford University Press, 1991, σελ. 758, ISBN 9780195046526
* Kenney E. J. (εκδότης), Clausen W. V. (εκδότης), The Cambridge History of Classical Literature, Vol. 2: Latin Literature, σελ. 740-741, ISBN 9780521273732
* Rohrbacher David, The Historians of Late Antiquity, εκδ. Routledge, 2002, σελ. 49-56, ISBN 9780415204583
* Rose H.J., Ιστορία της λατινικής λογοτεχνίας: Από την πεζογραφία του Αυγούστου ως τον Αυγουστίνο, τ. Β', εκδ. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1980, σελ. 236-237, ISBN 9602500832
* Santini Carlo (εκδότης), Breviarium Ab Urbe Condita (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), εκδ. De Gruyter, 1998, σελίδες 108, ISBN 9783598713460

* http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059:entry=Eutropius

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Eutropius, *[http://www.thelatinlibrary.com/eutropius.html Eutropii Breviarium]* (μόνο λατινικό κείμενο από την The Latin Library)
* Eutropius, *[http://www.forumromanum.org/literature/eutropius/index.html Abridgement of Roman History]*, John Selby Watson (μετάφραση στα αγγλικά)
* Eutropius, *[http://daten.digitale-sammlungen.de/~db/bsb00000787/images/index.html?id=00000787&fip=94.64.38.19&no=2&seite=75 Eutropi Breviarium ab urbe condita cum versionibus graecis et Pauli Landolfique additamentis]*, έκδοση του Droysen, Βερολίνο 1879
* Ελληνική μετάφραση του Παιανίου, έκδοση του Droysen, Βερολίνο 1879

Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
ΕΟΔ

Το **ΕΟΔ** μπορεί να αναφέρεται σε οποιοδήποτε από τα παρακάτω.

*Ελληνική Ομάδα Διάσωσης
*Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος
Παρκ Ριτζ (Ιλινόι)

Η **Παρκ Ριτζ** (αγγλικά: *Park Ridge*) είναι πόλη της κομητείας Κουκ στην πολιτεία του Ιλινόι των ΗΠΑ. Βρίσκεται σε απόσταση 15 μιλίων ΒΔ. του κέντρου του Σικάγου, του οποίου αποτελεί σημαντικό προάστιο, κοντά στο διεθνές αεροδρόμιο Ο΄ Χέαρ.

Το όνομα της πόλης προέρχεται  από την κορυφογραμμή της γεωγραφικής της θέσης. Αποτελεί σπουδαίο οικιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο μέσης εκπαίδευσης. Το έδαφος της γύρω περιοχής είναι πλούσιο σε πηλό εκ του οποίου και έχει αναπτύξει σπουδαία βιομηχανία κατασκευής τούβλων και κεραμικής. Το προηγούμενο όνομα της πόλης ήταν Πέννυβιλ προς τιμή σπουδαίου βιοτέχνη που δημιούργησε τεράστια βιομηχανία κεραμικής. Η συνολική της έκταση είναι περίπου 18 τ.χλμ. ενώ ο πληθυσμός της πόλης φθάνει περίπου τους 38.000 κατοίκους.

## Αξιοθέατα
Από τα σπουδαιότερα αξιοθέατα της πόλης είναι το παλαιό  "Πικ Γουίκ θήατερ", κινηματοθέατρο και χώρος συναυλιών, κατασκευής 1928, σε στυλ «αρτ ντεκό», μονόπυργο, 1400 θέσεων, που αποτελεί και το σήμα κατατεθέν της πόλης, καθώς και η Δημοτική Βιβλιοθήκη που ιδρύθηκε και εγκαινιάσθηκε  το 1913 με επιχορήγηση του ιδρύματος Καρνέτζι

Από την πόλη αυτή κατάγεται η Χίλαρι Κλίντον, άλλοτε πρώτη κυρία των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Όρος Παντοκράτορας

Ο **Παντοκράτορας** είναι το ψηλότερο βουνό της Κέρκυρας, με υψόμετρο 906 μέτρων. Καταλαμβάνει το βορειοανατολικό άκρο του νησιού και καταλήγει ανατολικά στο στενό της Κέρκυρας. Η κορυφή του προσφέρει εξαιρετική θέα καθώς από αυτή διακρίνεται ολόκληρο το νησί και μεγάλο τμήμα των κοντινών Αλβανικών ακτών. Δεύτερη υψηλότερη κορυφή είναι το Στραβοσκιάδι με υψόμετρο 849μ.
Στην αρχαιότητα το βουνό ονομαζόταν Ιστώνη. Το σημερινό του όνομα το οφείλει στην ομώνυμη μονή που χτίστηκε σχεδόν στην κορυφή του βουνού τον 14ο αιώνα. Η μονή είναι σήμερα γνωστή ως Ιερά Μονή Υψηλού Παντοκράτορος. Κοντά της λειτουργεί τα τελευταία χρόνια καφετέρια και σε μικρή απόσταση από αυτή έχουν τοποθετηθεί τηλεπικοινωνιακές κεραίες.

## Τηλεπικοινωνίες
Υπάρχουν στο βουνό, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές κεραίες για την καλύτερη κάλυψη, των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας και των περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών της Κέρκυρας και της Δυτικής Ελλάδας, των ραδιοφωνικών σταθμών του νησιού και των κρατικών ραδιοφωνικών σταθμών της ΕΡΑ. Το κέντρο εκπομπής του Παντοκράτορα καλύπτει σχεδόν όλο τον νόμο Κερκύρας (με συμπληρωματικά κέντρα εκπομπής για το βόρειο και νότιο τμήμα του νησιού της Κέρκυρας τα κέντρα εκπομπής «Ρόδα» και «Παλαιοκαστρίτσα»), τους παρακείμενους όμορους νομούς της Ηπείρου: Θεσπρωτίας (κυρίως τα παράλια, και την πόλη της Ηγουμενίτσας) και Πρέβεζας (κυρίως την περιοχή της Πάργας), ένω λήψη έχει αναφερθεί και σε ορεινές περιοχές του νομού Ιωαννίνων, καθώς και στα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου (πλην της Ζακύνθου), με ικανοποιητική λήψη κυρίως στα βόρεια τμήματα της Λευκάδας και της Κεφαλλονιάς (με συμπληρωματικά κέντρα εκπομπής για τις υπόλοιπες περιοχές των νησιών αυτών τα κέντρα εκπομπής «Ακαρνανικά» και «Αίνος»). Λήψη έχει αναφερθεί επίσης και εκτός ελληνικής επικράτειας, στα παράλια της Νότιας Αλβανίας (Άγιοι Σαράντα, Εξαμίλι κ.α.), καθώς και της Ιταλίας (τους καλοκαιρινούς μήνες μόνο την πόλη Λέτσε και τους γύρω οικισμούς).

## Φωτοθήκη


Image:Pantokrator 2.jpg|Θέα από την κορυφή.
Image:Pantokrator 3.jpg|Οι ραδιοτηλεοπτικές κεραίες στον Παντοκράτορα.
Image:Pantokrator from AL.jpg|Άποψη του Παντοκράτορα από τις Αλβανικές ακτές.



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βουνό Παντοκράτορας 

Παντοκρατορας
Πολυκομματισμός

Με τον όρο **πολυκομματισμό** αναφερόμαστε στο πολιτικό σύστημα στο οποίο υπάρχουν πολλά κόμματα.

Σε ένα **πολυκομματικό σύστημα** δίνεται η ευκαιρία σε διάφορα πολιτικά κόμματα να έλθουν στην εξουσία, είτε μόνα τους, είτε σχηματίζοντας κυβερνήσεις συνασπισμού. Ο πιο αποτελεσματικός αριθμός κομμάτων σε ένα πολυκομματικό σύστημα συνήθως είναι μεγαλύτερος του δύο και μικρότερος του δέκα.
Το πολυκομματικό σύστημα εμποδίζει οποιοδήποτε κόμμα από το να μονοπωλεί την εξουσία, διατηρώντας συνεχώς και ανεξέλεγκτα τον έλεγχο της βουλής των εκλεγμένων αντιπροσώπων.
Το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, και ακόμη περισσότερο το πλειοψηφικό με μονοεδρικές περιφέρειες, τείνει να δημιουργεί δικομματικό σύστημα διακυβέρνησης, παρά την ύπαρξη περισσότερων των δύο κομμάτων. Αντιθέτως, το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, ευνοεί τις κυβερνήσεις συνασπισμού με συμμετοχή περισσοτέρων των δύο κομμάτων στην κυβέρνηση.

Κατηγορία:Δημοκρατία
Κατηγορία:Διακυβέρνηση
Παντοκράτορας (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Παντοκράτορας** αναφέρονται:
*Παντοκράτωρ, προσωνύμιο του Θεού και του Ιησού Χριστού (κυρίως στην Χριστιανική Τέχνη).
*Όρος Παντοκράτορας, βουνό της Κέρκυρας
*Τα χωριά της Ελλάδας
**Παντοκράτορας Ζακύνθου, χωριό της Ζακύνθου
**Παντοκράτορας Πρέβεζας, οικισμός της πόλης της Πρέβεζας

Επίσης
*Μονή Παντοκράτορος, μοναστήρι του Αγίου Όρους
Γιαζντ

Η **Γιαζντ** (Περσικά: یزد), είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στο Ιράν, έκτασης 131.575 τετραγωνικών χιλιομέτρων (τέταρτη μεγαλύτερη στον Ιράν) και κέντρο του Ζωροαστρικού πολιτισμού. Η πόλη βρίσκεται 280 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ισπαχάν και στο κεντρικό οροπέδιο του Ιράν, σε υψόμετρο 1.213 μέτρα.  Η Γιάζντ έχει περίπου μισό εκατομμύριο κατοίκους (533.000 ή 522.000 ).  Η πόλη βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ερήμους: την Dasht-e Kavir στα βόρεια και την Dasht-e Lut ανατολικά. Η πόλη αναπτύχθηκε γιατί βρίσκεται στον κύριο δρόμο μεταξύ Ισπαχάν και Κερμάν ο οποίος οδηγεί στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν. 

## Αρχιτεκτονική

Η Γιαζντ είναι διάσημη για την αρχιτεκτονική (παραδοσιακή αρχιτεκτονική με λάσπη και τούβλα επηρεασμένη από τις γεωγραφικές συνθήκες) αλλά και τον περιβάλλοντα χώρο της ερήμου.  Τα σπίτια στη Γιαζντ έχουν επίπεδες ή ημισφαιρικές οροφές ενώ στο πλάι έχουν μικρούς ανεμόπυργους (μπαντγκίρ) οι οποίοι παγιδεύοντας τον αέρα  χρησιμοποιούνται για τον κλιματισμό στο εσωτερικό του οικήματος. Παραδοσιακά το πιο δροσερό δωμάτιο στο οίκημα είναι ένα καλυμμένο αίθριο με ένα συντριβάνι στο κέντρο. 

## Σύστημα ύδρευσης

Η Γιαζντ είναι χτισμένη στους πρόποδες το βουνού Shir και το νερό της πόλης ερχόταν (χωρίς αντλίες, χρησιμοποιώντας την κλίση του εδάφους) για αιώνες μέσω ενός πολύπλοκου δικτύου υπόγειων καναλιών (κανάτ) από το βουνό. Τα κανάλια τροφοδοτούσαν υπόγειες δεξαμενές νερού μέσα στην πόλη. Οι πύργοι παγίδευσης αέρα (μπαντγκίρ) γύρω από τη δεξαμενή κρατούσαν το νερό δροσερό. 

## Αξιοθέατα

* Τέμενος Τζαμέ Καμπίρ: έχει ένα από τους ψηλότερους (48μέτρα) μιναρέδες στο Ιράν και είναι χτισμένο τον 15ο αιώνα.
* Συγκρότημα Αμίρ Τσακμάκ - Τέμενος: χτισμένο για την ιεροτελεστία της μνήμης του Ιμάμ Χουσεΐν. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα "hosseniehs" του είδους  στο Ιράν.
* Ζωροαστρικός Ναός της φωτιάς: σύμφωνα με την παράδοση, η φωτιά μέσα στον ναό (η οποία είναι εμφανής μέσα από ένα παράθυρο) καίει από το 470 μ.Χ.
* Ζωροαστρικό νεκροταφείο "Πύργοι της σιωπής", λίγο έξω από την πόλη: σύμφωνα με την Ζωροαστρική πίστη, τα σώματα δεν θάβονται αλλά αφήνονται στους ανοικτούς πύργους ώστε τα όρνια να καθαρίσουν τις σάρκες από τα κόκαλα.
* Μουσείο Νερού: στο μουσείο αυτό παρουσιάζονται τα δίκτυα καναλιών (qanats) τα οποία χρησιμοποιούνταν για αιώνες για την ύδρευση της πόλης από πηγές των βουνών.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Freitagsmoschee Yazd.jpeg|Τέμενος Τζαμέ Καμπίρ
Αρχείο:Dome Jame Mosque Yazd.jpg|Εσωτερικός θόλος στο τέμενος Τζαμέ Καμπίρ
Αρχείο:20110103 Jame-e Kabir and Roknedin Mauseleum Yazd Iran.jpg|Τέμενος Τζαμέντ Καμπίρ (αριστερά) και μαυσωλείο Ροκνεντίν (δεξιά)
Αρχείο:Amir Chakmak mosque.jpg|Συγκρότημα - τέμενος Αμίρ Τσακμάκ
Αρχείο:Hayat-howz Khuneh Lari Yazd.jpg|Παραδοσιακή αρχιτεκτονική - στο βάθος φαίνεται ο πύργος παγίδευσης αέρα (μπαντγκίρ)
Αρχείο:Yazd fire temple.jpg|Ζωροαστρικός Ναός της φωτιάς
Αρχείο:Zoroastrians' Tower of Silence.jpg|Ζωροαστρικό νεκροταφείο "Πύργοι της σιωπής"
Αρχείο:Yazd roofed lane 1.JPG|Σοκάκι στην παλιά πόλη
Αρχείο:Yazd Altstadt.jpeg|Παλιά πόλη - εικόνα πύργου παγίδευσης αέρα (μπαντγκίρ)


## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ιράν
Μιχάλης Σδούγκος

Ο **Μιχάλης Σδούγκος** είναι Έλληνας σκηνογράφος και ενδυματολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Σκηνογραφία και Ενδυματολογία στη σχολή Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας, από όπου και αποφοίτησε με άριστα το 1980. Το 1981 γύρισε στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με το Λαϊκό Πειραματικό θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά στο Θέατρο Πορεία, με τη Θεατρική Λέσχη Βόλου, το Θέατρο Αποθήκη της Αλίκης Γεωργούλη, με τη λαϊκή σκηνή του Θύμιου Καρακατσάνη και με το Φεστιβάλ Αθηνών. 

Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, την Λυρική Σκηνή, με το Μέγαρο Μουσικής, στο έργο του Κώστα Γεωργουσόπουλου "Οι ηλικίες του γελοίου", όπου και απέσπασε το βραβείο Σκηνογραφίας και ενδυματολογίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Εργάσθηκε με τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, Ρούμελης, Ρόδου, Κρήτης, Σερρών, Λάρισας κ.α. Έκανε τη σκηνογραφία σε πολλά ελληνικά σίριαλ και τηλεταινίες, ενώ στην τηλεόραση τελευταία συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Κ. Κουτσομύτη για την τηλεοπτική σειρά "Ματωμένα χώματα" από το ομώνυμο βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου. 

Στον κινηματογράφο έκανε τα σκηνικά και τα κοστούμια στις ταινίες της Λ. Ρικάκη "Κουαρτέτο σε 4 κινήσεις" με τους Γιώργο Χωραφά, Θέμις Μπαζάκα, "Πεθαμένο λικέρ" του Γ. Καριπίδη και την "Βιοτεχνία ονείρων" με τους Γ. Κιμούλη, Φ. Κομνηνού του Τ. Μπουλμέτη το 1990, όπου και πήρε το Α΄ Βραβείο Σκηνογραφίας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Συνεργάσθηκε με το Βαγγέλη Παπαθανασίου στη "Μυθωδία" τον Ιούνιο του 2001 στο Ναό του Ολυμπίου Διός στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Από το 1996 έως τον Αύγουστο του 2002 διετέλεσε Καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Ρόδου.

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Σδούγκος εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ενδυματολόγοι
Λέλα Πατρικίου

Η **Λέλα Σταματοπούλου** (μετέπειτα **Πατρικίου**) (Αθήνα, 1904 - 13 Απριλίου 1975) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του μουσικού θεάτρου  και του κινηματογράφου.

## Προσωπική ζωή
Ήταν κόρη του ηθοποιού του Εθνικού Θεάτρου Παναγιώτη Σταματόπουλου, και της επίσης ηθοποιού Ευδοξίας Σταματοπούλου. 

Παντρεύτηκε τον ηθοποιό Σπύρο Πατρίκιο, ο οποίος ήταν και πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Γιος τους είναι ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος. 

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές Παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία και φιλμογραφία
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Λίλα Κέντροβα

Η **Λίλα Κέντροβα** (ρώσ.: *Елизавета Николаевна Кедрова*, 9 Οκτωβρίου 1918 - 16 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Ρωσίδα ηθοποιός, που συμμετείχε κυρίως σε γαλλικές ταινίες, κάτοχος όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την ταινία Αλέξης Ζορμπάς, στην οποία υποδύθηκε τη Μαντάμ Ορτάνς.

## Βιογραφία
Παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, η Κέντροβα έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη Γαλλία. Απεβίωσε το 2000, σε ηλικία 81 ετών, στη θερινή της κατοικία σε πόλη του Οντάριο του Καναδά μετά από χρόνια μάχη με τη νόσο Αλτσχάιμερ.

## Καριέρα

* Το 1932 η Κέντροβα εντάχτηκε στο θίασο του θεάτρου τέχνης της Μόσχας, με τον οποίο έκανε περιοδείες. Κατά τη δεκαετία του '50 μετανάστευσε στη Γαλλία όπου άρχισε να συμμετέχει σε γαλλικές ταινίες. 
* Η πρώτη της συμμετοχή σε αγγλική ταινία ήταν το 1964 στην ταινία αγγλοελληνικής παραγωγής Αλέξης Ζορμπάς σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη. Η Κέντροβα υποδύθηκε την ηλικιωμένη πόρνη Μαντάμ Ορτάνς, ένα ρόλο που της χάρισε το όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου. 
* Το όσκαρ της άνοιξε τις πόρτες του Χόλιγουντ και τα χρόνια που ακολούθησαν συμμετείχε σε μια σειρά από αμερικάνικες ταινίες με σημαντικότερη τη συμμετοχή της στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ του 1966 Σχισμένο Παραπέτασμα *(Torn Curtain)*. 
* Το 1986 υποδύθηκε και πάλι τη Μαντάμ Ορτάνς σε μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ βασισμένο στο *Αλέξης Ζορμπάς*, ρόλος που της απέφερε το θεατρικό βραβείο Τόνυ. 
* Το 1989 υποδύθηκε τη Μαντάμ Άρμφελντ, στο μιούζικαλ των Γουίλερ και Σόντχαϊμ *A Little Night Music* στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Λίλα Κέντροβα στο imdb

Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Φάνης Μούλιος

Ο **Φάνης Μούλιος** είναι δικηγόρος και λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Λίστα Θεσπρωτίας το 1937.

Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εμφανίσθηκε στα ελληνικά γράμματα το 1953, στο περιοδικό «Πειραϊκή Έρευνα». Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ.) και της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά. Έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ε.Ε.Λ. (*Οι Ευδαίμονες,* το 1982), με το Α΄ βραβείο μυθιστορήματος του Δήμου Αθηναίων (*Η φαμίλια των Λιστινών,* το 1986) και με το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος (*[[Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία|Οι Κληρονόμοι]]*, το 1989).

## Έργα

*Τραγούδια γι΄ αγάπη*, διηγήματα, (Δωδώνη,1970).

*Μορφές*, διηγήματα (Δωδώνη, 1972).

*Ενδοσκόπηση*, διηγήματα (Πύλη, 1976).

*Μπούμεραγκ*, διηγήματα  (Δωδώνη, 1978).

*Το πορτραίτο του κ. Αντουάν*, νουβέλα (Πύλη, 1979).

*Οι Ευδαίμονες*, διηγήματα (Γνώση, 1982).

*Η φαμίλια των Λιστινών*, μυθιστόρημα (Επικαιρότητα, 1984, Γκοβόστης, 1986², Λωτός 1997 4η , Έναστρον 2010).

*Οι Κληρονόμο*ι, μυθιστόρημα (Επικαιρότητα, 1988 και Γκοβόστης, 1990³).

*Υγρασία στη ζάχαρη*, νουβέλα (Γκοβόστης,1990).

*Ο Κυματοθραύστης*, διηγήματα (Γκοβόστης,1991).

*Μηχανορραφείον «Τα μάτια σου»*, διηγήματα (Γκοβόστης, 1994)

*Ο Ορφέας δεν είναι πια εδώ*, μυθιστόρημα (Γκοβόστης, 1997 και Λωτός 1998²).

*Λίγο πριν τη στροφή*, διηγήματα, (Ελληνικά Γράμματα, 2003).

*Μικρές εικόνες*, ποιήματα (Ζαχαρόπουλος, 2006).

*Οι σχοινοβάτες*, ποιήματα (Ζαχαρόπουλος, 2009).

*Πράσινο-γκρίζο*, διήγημα (Ζαχαρόπουλος, 2009).

## Πηγές
*Μουργκάνα: Γράμματα και Τέχνες 
*BiblioNet, Μούλιος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Γιώργος Ζουρίδης

Ο **Γιώργος Ζουρίδης** είναι έλληνας δημοσιογράφος που εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938 και μεγάλωσε στο Περιστέρι, ενώ στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Αιγάλεω. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στην αθλητική δημοσιογραφία το 1969 στην καθημερινή εφημερίδα "ΦΩΣ των Σπορ", όπου και συνέχισε μέχρι και το Μάιο του 2017 στην ηλικία των 79 ετών. Έχει καλύψει χιλιάδες ποδοσφαιρικούς αγώνες, με εξειδίκευση στις αθηναϊκές ομάδες για των οποίων το ρεπορτάζ είναι υπεύθυνος. Έχει επίσης κατά καιρούς εργασθεί στη "Μεσημβρινή", στο "Αθλητικό Περιστέρι" και στα "Κρητικά Νέα". Σήμερα το έτος 2026 παραμένει ενεργός και συνεχίζει να προσφέρει στο αθηναϊκό ποδόσφαιρο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι
869 Μελλένα

Η **Μελλένα** (*Mellena*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,632. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Ρίχαρντ Σορ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του δημάρχου του Αμβούργου και γερουσιαστή Βέρνερ φον Μέλλε (1853-1937).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μελλένας εκτιμάται σε 18,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,056. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μελλένα γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μελλενα
870 Μαντώ

Η **Μαντώ** (*Manto*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,596. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη Μαντώ της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μαντούς εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι άγνωστο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μαντω
871 Άμνερις

Η **Άμνερις** (*Amneris*) είναι ένας αστεροειδής στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών που έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,478. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο της όπερας *[[Αΐντα]]* του Τζουζέπε Βέρντι.

Η Άμνερις έδωσε με τη σειρά της το όνομά της στην «Οικογένεια της Αμνέριδος», μία υποομάδα της Οικογένειας αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αμνέριδος είναι  άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αμνερις
Όριο Τσαντρασεκάρ

Το **όριο Τσαντρασεκάρ** είναι το ανώτατο όριο της μάζας των σωμάτων που αποτελούνται από ύλη εκφυλισμένων ηλεκτρονίων, μία πυκνή μορφή ύλης που αποτελείται από πυρήνες εντός ενός νέφους ηλεκτρονίων. Το όριο είναι η ανώτατη μη περιστρεφόμενη μάζα η οποία μπορεί να υποστηριχθεί έναντι της βαρυτικής κατάρρευσης  που προκαλείται από την πίεση του εκφυλισμού των ηλεκτρονίων.
Ο όρος πήρε το όνομά του από τον Ινδό νομπελίστα αστροφυσικό Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ, και υπολογίζεται ως περίπου 1,44 ηλιακές μάζες. Πάνω από αυτό το όριο το άστρο θα υποστεί περαιτέρω βαρυτική κατάρευση και θα γίνει αστέρι νετρονίων ή μαύρη τρύπα. 

Ο Τσαντρασεκάρ εμφανίζεται επίσης στην ανακάλυψη του αρνητικού ιόντος του υδρογόνου στη βοήθεια μελέτης της αδιαφάνειας στην ηλιακή ατμόσφαιρα. 

Κατηγορία:Αστροφυσική
Κατηγορία:Αστέρες νετρονίων
Πολυμερισμός

μικρογραφία|Αυτή η εικόνα περιγράφει έναν από τους κοινούς μηχανισμούς πολυμερισμού ριζών αναστρέψιμης απενεργοποίησης
Στην οργανική Χημεία, ο όρος **πολυμερισμός** (*αγγλ.* Polymerisation) αποτελεί συνοπτική ονομασία των χημικών αντιδράσεων που δημιουργούν πολυμερείς ενώσεις, δηλαδή ενώσεις με μακρομόρια (μεγάλου πλήθους ατόμων), που έχουν ως επακόλουθο χαρακτηριστικό το μεγάλο μοριακό βάρος τους.

Οι χημικές αντιδράσεις πολυμερισμού, ανάλογα του τρόπου δημιουργίας τους διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες στις προερχόμενες από *«αλυσωτό πολυμερισμό»* και στις προερχόμενες *από «σταδιακό πολυμερισμό»*. Οι χημικές αντιδράσεις αλυσωτού πολυμερισμού παρουσιάζουν τον μηχανισμό της «πολυπροσθήκης» και της «κυκλοπροσθήκης» (διάνοιξης δακτυλίου), ονομαζόμενες αντίστοιχα, ενώ οι χημικές αντιδράσεις σταδιακού πολυμερισμού το μηχανισμό της «πολυσυμπύκνωσης», εξ ου και η ονομασία τους αντιδράσεις πολυσυμπύκνωσης. 

Ανάλογα του είδους του ενεργειακού κέντρου της μακρομοριακής αλυσίδας που βαίνει συνεχώς αυξανόμενη στη διάρκεια της αντίδρασης αυτή λαμβάνει και επιμέρους ονομασία.

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Είδη χημικών αντιδράσεων
Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες
873 Μεχθίλδη

Η **Μεχθίλδη** (*Mechthild*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,32. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μεχθίλδης εκτιμάται σε 29,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,053. Η Μεχθίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 36 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μεχθιλδη
876 Σκοτ

Ο **876 Σκοτ** (*876 Scott*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,789. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

Το όνομά του (Σκοτ), λανθασμένα, θεωρείται πως προέρχεται από τον Βρετανό εξερευνητή της Ανταρκτικής Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ. Στην πραγματικότητα, όμως, ονομάστηκε έτσι από την *"...E. Scott..."*, για τη βοήθειά της στα μέλη των αυστριακών πανεπιστημίων, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως αποκαλύπτεται σε αναφορά στην *Astronomischer Kalender* του 1923 (Βιέννη). 

## Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σκοτ εκτιμάται σε 25,02 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,154. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σκοτ γύρω από τον εαυτό του.

## Παραπομπές


### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σκοτ
877 Βαλκυρία

Η **Βαλκυρία** (*Walküre*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,665. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από τις πολεμικές θεότητες Βαλκυρίες της σκανδιναβικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βαλκυρίας εκτιμάται σε 38,41 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,062. Η Βαλκυρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 26 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βαλκυρια