open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεώργιος Κατσαφάδος

Ο **Γεώργιος Κατσαφάδος** (Κοτράφι Λακωνίας 1904 – Αθήνα 1 Ιουλίου 1975) ήταν γιατρός και πολιτευτής, πρόεδρος Διαγνωστικού και Θεραπευτικού Ινστιτούτου Μεταξά Πειραιώς και πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.

## Σταδιοδρομία
Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Βοηθός (1924-1928), επιμελητής (1928-1929, 1931-1932) στη Χειρουργική Κλινική του Τζανείου Γενικού Νοσοκομείου Πειραιώς. Διευθυντής της Ουρολογικής Κλινικής (1934-1937), υποδιευθυντής (1937-1941) και διευθυντής (1942 και εξής) της Χειρουργικής Κλινικής του ίδιου νοσοκομείου. Το 1940 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις υπηρεσίες του στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων αλλά και στο μέτωπο, σε μία προσπάθεια διάσωσης περισσοτέρων τραυματιών από έμπειρους χειρουργούς.  Ήταν τακτικό μέλος ελληνικών και ξένων ιατρικών εταιρειών, ιδίως χειρουργικών και ουρολογικών.

## Πολιτική
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το Ενωτικό Κόμμα (1950-1951), με τον Ελληνικό Συναγερμό (1951-1956) και με την Ε.Ρ.Ε. (1956-1964). Στην πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας (6 Οκτωβρίου 1955-29 Φεβρουαρίου 1956). Συντέλεσε στη δημιουργία της κοινωνικής ασφάλισης αγροτών, ίδρυσε το Αντικαρκινικό νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά» καθώς και το Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο "ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ".

Απεβίωσε το 1975 και για τον θάνατό του εκδόθηκε ψήφισμα (σε έκτακτη συνεδρίαση στις 2 Ιουλίου 1975) από την Αντικαρκινική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος. Κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 2 Ιουλίου 1975.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδόσεις Πάπυρος Γραφικαί Τέχναι, τόμος 33, σελ. 25
* Αρχείο Τζανείου Νοσοκομείου (Από την ιστορία του Νοσοκομείου, άρθρο V, σελ 47, κείμενο Βύρων Λισσαίου)

## Παραπομπές
2. Αρχείο Τζανείου Νοσοκομείου (Από την ιστορία του Νοσοκομείου, άρθρο V, σελ 47, κείμενο Βύρων Λισσαίου)

3.Εκπομπή Τετράδια Κοινοβουλευτικού Λόγου Γεώργιος Κατσαφάδος: 1960 Η Κοινωνική Ασφάλιση των Αγροτών

Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ενωτικό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Πιπεριδίνη

Η **πιπεριδίνη** είναι μια ετεροκυκλική αμίνη, το μόριο της οποίας αποτελείται από έναν κορεσμένο εξαμελή δακτύλιο με ένα άτομο αζώτου. Είναι άχρωμο υγρό με χαρακτηριστική οσμή μεταξύ αμμωνίας και πιπεριού, από την οποία προέρχεται και η εμπειρική ονομασία της. Η πιπεριδίνη είναι συστατικό πολλών αλκαλοειδών και χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη σε διάφορες οργανικές συνθέσεις, κυρίως φαρμακευτικών προϊόντων.

## Σύνθεση
Σε βιομηχανική κλίμακα η πιπεριδίνη παρασκευάζεται με υδρογόνωση της πυριδίνης χρησιμοποιώντας ως καταλύτη είτε δισουλφίδιο του μολυβδαινίου (MoS2), είτε νικέλιο Ράνεϊ (RaNi):

:350px

Αναγωγή της πυριδίνης σε πιπεριδίνη μπορεί να γίνει και με επίδραση νατρίου σε διάλυμα αιθανόλης.

## Διαμόρφωση
Σε αναλογία με το κυκλοεξάνιο, ο εξαμελής δακτύλιος της πιπεριδίνης έχει τη διαμόρφωση ανακλίνδρου. Σε αντίθεση όμως με το κυκλοεξάνιο, η πιπεριδίνη έχει δύο διαφορετικές διαμορφώσεις τύπου ανακλίνδρου, την αξονική και την ισημερινή διαμόρφωση, οι οποίες διακρίνονται από τον προσανατολισμό του αμινικού υδρογόνου:

Σύμφωνα με κβαντοχημικούς υπολογισμούς η ισημερινή διαμόρφωση είναι ελαφρώς πιο σταθερή από την αξονική στην αέρια φάση, ωστόσο σε πολικούς διαλύτες η σταθερότητα ενδεχομένως αντιστρέφεται. Σε κάθε περίπτωση, οι δύο διαμορφώσεις αλληλομετατρέπονται έυκολα και ταχύτατα η μία στην άλλη.

## Δείτε επίσης
* Πυριδίνη

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:C5
Στάδιο ντε Φλιέρτ

Το **Στάδιο ντε Φλιέρτ** (ολλανδικά: Stadion De Vliert) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Ντεν Μπος της Ολλανδίας και είναι έδρα της ΦΚ Ντεν Μπος.

## Ιστορία
Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1951 και εγκαινιάστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ενώ είχε χωρητικότητα πάνω από 25.000 .

Το 1996 κατεδαφίστηκε μερικώς για να ανακατασκευαστεί ένα χρόνο αργότερα. Επίσης οι εξέδρες ανακατασκευάστηκαν το 2000-2002, με χωρητικότητα 8.500 ατόμων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Ολλανδία
Κατηγορία:ΦΚ Ντεν Μπος
Κώμη Ηλείας

Η **Κώμη** είναι ένα μικρό χωριό της Ηλείας. Ανήκει στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης, ενώ παλαιότερα ήταν δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βουπρασίας.

## Ιστορία
Οι κάτοικοι του χωριού ήταν αλβανόφωνοι, δηλ. αρβανίτες.

Με το ΦΕΚ 50Α της 25/07/1879 ο οικισμός προσαρτάται στον τότε Δήμο Βουπρασίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και προσαρτάται στην κοινότητα Ψαρίου (που αργότερα μετονομάστηκε σε κοινότητα Βάρδας). Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Ο οικισμός απείχε μία ώρα δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Δείτε επίσης
* Νέα Πικέρνη

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* ''Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού'', Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885 
* Βασίλης Παναγιωτόπουλος, *Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος-18ος αιώνας*, μετάφρ. Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμ. Αγγελική Κόκκου, Ιστορικό Αρχείο - Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987. ISBN 978-000-7059-21-8.

## Βιβλιογραφία
* Λεωνίδας Φ. Καλλιβρετάκης, "Νέα Πικέρνη Δήμου Βουπρασίων: το χρονικό ενός οικισμού της Πελοποννήσου τον 19ο αιώνα (και η περιπέτεια ενός πληθυσμού)" στον τόμο *Πληθυσμοί και οικισμοί του ελληνικού χώρου. Ιστορικά μελετήματα*, σειρά *Τετράδια Εργασίας*, αρ. 18, Αθήνα, ΙΝΕ/ΕΙΕ, 2003, σελ. 221-242

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Κώμη Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/02/2014.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Kοινότητας Βάρδας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/02/2014.

Κατηγορία:Δήμος Βουπρασίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
Λεώστρατος άρχων (303 π.Χ.)

Ο **Λεώστρατος** ήταν επώνυμος άρχων της πόλης της Αθήνας κατά το 303-304 π.Χ.. Επειδή υπήρχαν και δυο ακόμη προγενέστεροι άρχοντες της Αθήνας με το ίδιο όνομα, σε κάποιες περιπτώσεις αναφέρεται ως Λεώστρατος ΙΙΙ από τους μελετητές.

Από το Πάριο χρονικό αναφέρεται ότι είχε τον τίτλο του άρχοντα μετά τον Φερεκλή και πριν τον Νικοκλή, ενώ επίσης σημειώνεται ότι την ίδια χρονιά φάνηκε κομήτης, καθώς επίσης και ότι ο Λυσίμαχος πήγε στην Ασία.
Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει το Λεώστρατο λέγοντας ότι στον ίδιο χρόνο ύπατοι στη Ρώμη ήταν οι Σερούιος Κορνήλιος και ο Λεύκιος Γενούκιος.
Πληροφορίες που αναφέρονται για την εποχή του Λεωστράτου με αναφορά σε αυτόν προέρχονται από αθηναϊκές επιγραφές.
Από αυτές τις επιγραφές είναι γνωστός ότι ο γραμματέας του Δήμου κατά το έτος του Λεωστράτου ήταν ο Φυγούς ο οποίος προερχόταν από Δήμο της Ερεχθηίδος φυλής.

## Επιγραφές
Ενδεικτικά:
*ΛΕΩΣΤΡΑΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ..., επιγραφή IG II2 489
*επί Λεωστράτου άρχοντος, επιγραφή IG II2 1159 (Έπαινος Κονδυλίδη Καλλικράτους Κονθυλήθεν Σωφρονιστή) και εδώ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Επώνυμοι άρχοντες
Εδώμ

Η  **Ιδουμαία** (εβραϊκά: אֱדוֹם, λατινικά: Idūmaea) ήταν ιστορική περιοχή κατοικημένη από Σημίτες, ευρισκόμενη νότια της Ιουδαίας και της Νεκράς Θάλασσας. Αναφέρεται στη Βίβλο ως Βασίλειο του Εδώμ, την 1η χιλιετία π.Χ. (Εποχή του Σιδήρου), ενώ στην Κλασική Αρχαιότητα, το όνομα «Ιδουμαία» χρησιμοποιείτο για μια μικρότερη έκταση γης στην ίδια περιοχή.

Οι κάτοικοί της, οι **Εδωμίτες** ή **Ιδουμαίοι**, ήταν αρχαίος σημιτικός λαός, νότιοι γείτονες των Μωαβιτών. Η χώρα τους, το Βασίλειο του Εδώμ, εκτεινόταν κυρίως ανατολικά της Αραβά. Σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν απόγονοι του Ησαύ, ο οποίος ήταν αδελφός του Ιακώβ (Ισραήλ) και γιος του Ισαάκ. Το όνομα Εδώμ από το οποίο προέρχεται το όνομα «Ιδουμαία», σημαίνει κόκκινος στα Εβραϊκά, και ήταν το παρατσούκλι του Ησαύ, λόγω του κοκκινωπού του χρώματος.

## Σχέσεις με τον λαό Ισραήλ
Οι Εδωμίτες, όπως οι Μωαβίτες, αρνήθηκαν το πέρασμα του λαού του Ισραήλ από τις περιοχές τους κατά την εποχή της εποίκησης - κατάκτησης, της υπό τον Γιαχβέ, όπως υποστήριζαν, «Υποσχεμένης Γης», στη Χαναάν. Έτσι, οι Εδωμίτες συνέχισαν να συμπεριφέρονται εχθρικά προς τους εισβολείς Ισραηλίτες.

Τον 6ο αιώνα π.Χ., μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ, πολλοί εξ αυτών μετανάστευσαν στη Νότια Ιουδαία και στους επόμενους αιώνες τούς ακολούθησαν και άλλοι, όταν τα εδάφη τους έγιναν τμήμα του Βασιλείου των Ναβαταίων. Έτσι, η νότια Ιουδαία κατέληξε να ονομάζεται Ιδουμαία (*Α΄ Μακκαβαίων 4:29, 5:65*) και οι κάτοικοι Ιδουμαίοι (*Ευαγγέλιο Μάρκου 3:8*).

Οι άρχοντες με το όνομα Ηρώδης που κυβερνούσαν την Παλαιστίνη στην εποχή της Καινής Διαθήκης ήταν Ιδουμαίοι.

## Πηγές
* David and Patt Alexander «Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου» , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ. 660.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Κατηγορία:Έθνη της Εβραϊκής Βίβλου
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Κατηγορία:Παλαιστίνη
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ισραήλ
Έκτορας Γιαλοψός

Ο **Έκτορας Γιαλοψός** ήταν Έλληνας  αξιωματικός του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που έχασε τη ζωή του τον Ιανουάριο του 1996 κατά τη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων, εκτελώντας διατεταγμένη αποστολή αναγνωρίσεως.

## Καταγωγή - Διαμονή
Ο Έκτορας Γιαλοψός καταγόταν από τον Αφιώνα Κέρκυρας και κατοικούσε στο Ίλιον Αττικής.

## Κρίση Ιμίων
Ο Σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού, Έκτορας Γιαλοψός έπεσε υπέρ πατρίδος, στις 31
Ιανουαρίου 1996, κατά την Κρίση των Ιμίων. Μαζί του στο ελικόπτερο ήταν και οι πεσόντες ήρωες, Χριστόδουλος Καραθανάσης και Παναγιώτης Βλαχάκος. 

Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Πετρούπολης. 

## Απόδοση τιμών
Στις 31 Ιανουαρίου 2021, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος ανακοίνωσε ότι οι τρεις νέοι πυραυλάκατοι που ναυπηγεί το Πολεμικό Ναυτικό παίρνουν τα ονόματά τους από τους ήρωες των Ιμίων, με το επόμενο ανάλογο πλοίο που θα ναυπηγηθεί να φέρει το όνομα “Γιαλοψός”..

## Δείτε επίσης
* Κρίση των Ιμίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Παναγιώτης Βλαχάκος

Ο **Παναγιώτης Βλαχάκος** (Πειραιάς, 19 Σεπτεμβρίου 1964 - Ίμια, 31 Ιανουαρίου 1996) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που έχασε τη ζωή του τον Ιανουάριο του 1996 κατά τη διάρκεια της κρίσης στα Ίμια, εκτελώντας διατεταγμένη αποστολή αναγνωρίσεως.

## Βιογραφικό

Ο Παναγιώτης Αντ. Βλαχάκος γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1964 στα Μανιάτικα του Πειραιά όπου και κατοικούσε, ενώ η καταγωγή του ήταν από τη Λάγια της Ανατολικής Μάνης. Το 1982 εισήχθη στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και αποφοίτησε το 1986 με τον βαθμό του Σημαιοφόρου. Τον Ιανουάριο του 1996 έφερε το βαθμό του Υποπλοίαρχου όντας χειριστής ελικοπτέρου.

## Κρίση των Ιμίων και θάνατος

Στις 31 Ιανουαρίου 1996, κατά τη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων, μετέβη ως συγκυβερνήτης στην περιοχή των βραχονησίδων με ελικόπτερο τύπου Agusta Bell 212 από την φρεγάτα «Ναυαρίνο», μαζί με τον ομόβαθμό του και κυβερνήτη του ελικοπτέρου, Χριστόδουλο Καραθανάση και τον χειριστή συσκευών, Αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψό, προκειμένου να επιβεβαιώσουν την κατάληψη της Μικρής Ίμιας από Τούρκους στρατιώτες.

Μετά την αναγνώριση και ενώ το ελικόπτερο ετοιμαζόταν να επιστρέψει στη βάση του, κατέπεσε, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τόσο ο Βλαχάκος όσο και οι έτεροι επιβαίνοντες. Μετά την ανάσυρση των σορών, διενεργήθηκε νεκροψία που κατέληξε στο πόρισμα πως ο θάνατος του Βλαχάκου ήταν ακαριαίος και επήλθε από κακώσεις οι οποίες δημιουργήθηκαν από την πρόσκρουση του ελικοπτέρου στη θάλασσα. Παράλληλα, τονίσθηκε πως στις σορούς των τριών αξιωματικών δεν βρέθηκαν κακώσεις από έκρηξη, από ωστικό κύμα, ή από φλόγα, ενώ δεν βρέθηκαν ίχνη από βολίδες πυροβόλου όπλου.

## Κηδεία
Η κηδεία του Υποπλοίαρχου Παναγιώτη Βλαχάκου, πραγματοποιήθηκε την 9η Φεβρουαρίου στον Ι.Ν. Αγίας Τριάδος στον Πειραιά παρουσία πλήθους κόσμου, όπου συγκαταλέγονταν, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της ΝΔ Μιλτιάδης Έβερτ, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Νικόλαος Κουρής, ο Χρήστος Σαρτζετάκης και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ενώ η σορός του ετάφη στο Νεκροταφείο Αναστάσεως.

## Τιμές μετά θάνατον
Τον Φεβρουάριο του 1996, με απόφαση του ΓΕΝ, προήχθη μετά θάνατον στο βαθμό του Αντιπλοιάρχου. Παράλληλα, στήθηκαν προτομές προς τιμήν του στην πλατεία Τερψιθέας στον Πειραιά και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Λάγια Λακωνίας. Η οδός Αρτεμισίου στον Πειραιά πήρε τιμητικά το όνομά του, όπως και μία οδός στο Κερατσίνι Αττικής καθώς και μία οδός στους Μολάους Λακωνίας.

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό τιμώντας τον Παναγιώτη Βλαχάκο έδωσε το όνομα ΤΠΚ «ΥΠΟΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΒΛΑΧΑΚΟΣ» σε μια νέα πυραυλάκατο που καθελκύστηκε τον Αύγουστο του 2020, μετά την ολοκλήρωση της βασικής της κατασκευής στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Η επίσημη τελετή ονοματοδοσίας πραγματοποιήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 2022 παρουσία του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κυριάκου Μητσοτάκη και του αδελφού του Παναγιώτη Βλαχάκου, Νίκου, "ο οποίος - τηρώντας την παράδοση αντίστοιχων τελετών - έσπασε ένα μπουκάλι στο πλοίο ολοκληρώνοντας την ονοματοδοσία".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Οκρούγκ Δυρραχίου

μικρογραφία|Χάρτης του Βασιλείου της Σερβίας, πριν τους Βαλκανικούς Πολέμους (βαθύ κόκκινο), και τα εδάφη που ήλεγχε ο σερβικός στρατός στο τέλος του Πολέμου (ανοικτό κόκκινο).
μικρογραφία|Πρώτη σελίδα της εφημερίδας "Πολίτικα" της 29 Νοεμβριου του 1912 με πληροφορίες σχετικά με την ίδρυση του Οκρούγκ Δυρραχίου
μικρογραφία|Ο Ιβαν Ίβανιτς
Η **Οκρούγκ Δυρραχίου** (*[[σερβικά]] : Драчки округ*) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας από το 1912 έως το 1913. Η περιοχή καταλάμβανε τμήμα του εδάφους της σημερινής Αλβανίας που κατέλαβε στις 29 Νοεμβρίου 1912 η Σερβία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Διοικητικά είχε τέσσερις κομητείες (*[[σερβικά]] : срез*): Δυρραχίου, Lješ, Ελμπασάν και Τιράνων. Ο στρατός του Βασιλείου της Σερβίας αποχώρησε από το Δυρράχιο τον Απρίλιο του 1913.

## Ιστορία
Ο στρατός του Βασιλείου της Σερβίας κατέλαβε το Δυρράχιο στις 29 Νοεμβρίου 1912 χωρίς αντίσταση. Ο ορθόδοξος χριστιανός μητροπολίτης Δυρραχίου, Ιάκωβος, υποδέχτηκε με ιδιαίτερα θερμή υποδοχή τις νέες αρχές. Σύμφωνα με τον Σέρβο δοκιμιογράφο Μιλούτιν Λαζάρεβιτς ο χριστιανικός πληθυσμός του Δυρραχίου ήταν ενθουσιασμένος με την άφιξη του σερβικού στρατού. Το Βασίλειο της Σερβίας ίδρυσε επαρχιακά γραφεία και διόρισε τον διοικητή της περιοχής, τον δήμαρχο της πόλης, και διοικητή της στρατιωτικής φρουράς. Πρώτος στρατιωτικός διοικητής της πόλης του Δυρραχίου ήταν ο Μπράνισλαβ Μιλοσαβλίεβιτς. Πρώτος κυβερνήτης της διοικητικής περιοχής του Δυρραχίου ήταν ο Σέρβος διπλωμάτης Ιβάν Ίβανιτς. Δήμαρχος του Δυρραχίου διορίσθηκε ο Πέταρ Τζουράσκοβιτς. 

Όταν ο στρατός του Βασιλείου της Σερβίας κατέλαβε την Αλβανία το 1912 ο Ντραγκούτιν Αναστασιέγεβιτς προσελήφθη ως μεταφραστής ελληνικής γλώσσας και μετά από λίγο διορίστηκε ως διοικητής της περιοχής του Δυρραχίου, αντικαθιστώντας τον Ιβάν Ίβανιτς.

Η στρατιωτική κατάκτηση της περιοχής δικαιολογήθηκε με ιστορικά επιχειρήματα από Σέρβους πολιτικούς που δήλωσαν ότι η περιοχή ανήκε στο Σερβικό βασίλειο του 14ου αιώνα. 

Ο στρατός του Βασιλείου της Σερβίας αποχώρησε από το Δυρράχιο τον Απρίλιο του 1913, αλλά παρέμεινε σε άλλα μέρη της Αλβανίας για τους επόμενους δύο μήνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας
Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας
Οκρούγκ Οχρίδας

μικρογραφία|Η Οκρούγκ Οχρίδας στον χάρτη της Γιουγκοσλαβίας
Η **Οκρούγκ Οχρίδας** (*[[σερβικά]] : Охридски округ*) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας και του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από τις 20 Νοεμβρίου 1913 έως το 1915 και από το 1918 έως το 1929.

Η περιοχή προσαρτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο Βασίλειο της Σερβίας με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 μετά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο. Αρχικά η περιοχή της Οχρίδας διοικητικά εντάχτηκε στο Οκρούγκ Μπίτολας αλλά αποσπάστηκε σε νέα επαρχία με πρωτεύουσα την Οχρίδα και μεγαλύτερες πόλεις την Στρούγγα και την Ντέμπαρ.

Το 1916 όλη η Σερβία θα καταληφθεί από τις δυνάμεις της Αυστροουγγαρίας, Γερμανίας και τέλος της Βουλγαρίας όπου θα καταλάβει την περιοχή της Οχρίδας. Η Βουλγαρία θα δημιουργήσει μία νέα επαρχία λίγο μεγαλύτερη βασισμένη πάνω στην Σερβική. Το 1918 με την απελευθέρωση της Σερβίας θα επανέλθει η προηγούμενη διοικητική διαίρεση έως το 1929 στα πλαίσια του Βασίλειου της Γιουγκοσλαβίας  θα αποτελέσει τμήμα της Μπανόβινας του Βαρδάρη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας
Οκρουγκ Οχριδας
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σερβίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Θαλιδομίδη

Η **θαλιδομίδη** (από την πλήρη ονομασία της, Ν-φθαλίμιδο-γλουταριμίδη) είναι ανοσορυθμιστικό φάρμακο και το πρωτότυπο της κατηγορίας των φαρμάκων της θαλιδομίδης. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1957 στη Δυτική Γερμανία, υπό την εμπορική ονομασία *Contegran*. Το φάρμακο ανέπτυξε και κυκλοφόρησε πρώτη στην αγορά η γερμανική φαρμακευτική εταιρεία *Chemie [[Grünenthal]]*. Συνταγογραφούνταν, κατά κύριο λόγο, σαν υπνωτικό ή ηρεμιστικό, αλλά και για τη θεραπεία του άγχους, της αϋπνίας, της γαστρίτιδας και της υπερέντασης. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήθηκε ως φάρμακο ενάντια στη ναυτία και ως ανασχετικό της πρωινής ναυτίας για τις εγκύους. Την 1η Οκτωβρίου 1957, η θαλιδομίδη χαρακτηρίστηκε μη συνταγογραφούμενο φάρμακο στη Γερμανία.

Λίγο μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στη χώρα, γεννήθηκαν 5.000 έως 7.000 βρέφη με δυσπλασία των άκρων (φωκομέλεια). Μόνο το 40% αυτών των παιδιών επέζησαν. Παγκόσμια αναφέρθηκαν περίπου 10.000 περιπτώσεις βρεφών με φωκομέλεια λόγω της θαλιδομίδης, από τα οποία μόνο το 50% επέζησαν. Τα παιδιά αυτά έμειναν γνωστά ως "παιδιά της θαλιδομίδης". Τα νεογνά που εκτέθηκαν στη θαλιδομίδη ενόσω ήταν στη μήτρα παρουσίασαν αναπηρίες στα άκρα, τα οποία είτε δεν αναπτύχθηκαν είτε αναπτύχθηκαν ατελώς. Άλλες παρενέργειες περιελάμβαναν ανωμαλίες στα μάτια, την καρδιά, την πεπτική και την ουροφόρο οδό, καθώς και τύφλωση και κώφωση. Οι αρνητικές επιπτώσεις της χρήσης της θαλιδομίδης οδήγησαν στην ανάπτυξη περισσότερο αυστηρών ελέγχων και κανονισμών όσον αφορά τη χρήση και την ανάπτυξη των φαρμάκων.

Σήμερα η θαλιδομίδη διατίθεται στο εμπόριο από την εταιρεία *Celgene* κυρίως για τη θεραπεία ορισμένων καρκίνων (πολλαπλό μυέλωμα) και μιας επιπλοκής της λέπρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Θαλιδομίδη - Ένωση του μήνα , Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κατηγορία:Φάρμακα με άγνωστο μηχανισμό δράσης
Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες
Κατηγορία:Τερατογόνα
Κατηγορία:Αντινεοπλασματικά και ανοσορρυθμιστικά φάρμακα
Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Κατηγορία:Ετεροκυκλικές αμίνες
121 (αριθμός)

Το **121** (εκατόν είκοσι ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 120 και πριν από το 122. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 121 συμβολίζεται ως **CXXI** στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως **ΡΚΑ΄** στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

## Στα μαθηματικά
* Το 121 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 11 και 121, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 122.
* Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 121 είναι 121 = 112. Δηλαδή το 121 είναι ένας τετραγωνικός αριθμός («τέλειο τετράγωνο»).
* Το 121 είναι άθροισμα τριών διαδοχικών πρώτων αριθμών, αφού 37 + 41 + 43 = 121.
* Το 121 είναι αριθμός της μορφής 1 + p + p^2 + p^3 + p^4, όπου *p* πρώτος (3), και ο μοναδικός αριθμός που αποτελεί τετράγωνο (112) και ικανοποιεί την σχέση αυτή.
* Είναι αριθμός Φρήντμαν ως 121 = 112.

## Το 121 στη Χημεία
* Στο χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 121 έχει δοθεί το προσωρινό όνομα Ουνμπιούνιο.

## Το 121 στην Αστρονομία
* Ο 121 Ερμιόνη είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών.

## Αναφορές και παρατηρήσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Κατηγορία:Τετραγωνικοί αριθμοί
Οκρούγκ Κοσσυφοπεδίου

Η **Οκρούγκ Κοσσυφοπεδίου** ή **Κοσόβου** (*[[σερβικά]]: Косовски округ*) είναι σημερινή διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας που δεν αναγνωρίζεται από την αυτόνομη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου. Έχει πληθυσμό 672.292 κατοίκους και έκταση 3.095 τετραγωνικά χλμ., έδρα της είναι η Πρίστινα. Η διοικητική περιοχή περιλαμβάνει 10 δήμους και 393 οικισμούς.

## Δήμοι
Η σημερινή διοικητική περιοχή περιλαμβάνει τους δήμους:
* Ποντούγεβο
* Όμπιλιτς
* Πρίστινα
* Κόσοβο Πόλιε
* Γκλόγκοκ
* Στίμλιε
* Στέρπτσε
* Φεριζάι
* Κατσανίκ
* Λίπλιαν

## Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Η Οκρούγκ Κοσσυφοπεδίου στον χάρτη της Γιουγκοσλαβίας
Αρχικά δημιουργήθηκε το 1912 ως Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας, έπειτα η διαίρεση παρέμεινε στα πλαίσια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και του Βασίλειου της Γιουγκοσλαβίας έως το 1929, οπότε έγινε τμήμα της Μπανόβινας του Βαρδάρη. Το 1920 οι κάτοικοι της περιοχής δήλωναν στην πλειοψηφία τους Αλβανοί. Στα πλαίσια της σύγχρονης Σερβίας δημιουργήθηκε εκ νέου η διοικητική διαίρεση το 1990 και το 1999 τα Ηνωμένα έθνη προχώρησαν σε νέα διοικητική διαίρεση, την οποία δεν αναγνωρίζει η Σερβία.

## Παραπομπές

* *All official material made by Serbia public. Information was taken from the Government of Serbia's [http://www.srbija.gov.rs/ official website].*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας
Οκρουγκ Κοσσυφοπεδιου
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Οκρούγκ Πρίζρεν

Η **Οκρούγκ Πρίζρεν** (*[[σερβικά]]: Косовски округ, [[αλβανικά]] : Distrikti i Prizrenit*) είναι σημερινή διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας στο Κόσοβο που δεν αναγνωρίζεται από την αυτόνομη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 376,085 κατοίκους κι έκταση 1.902 τετραγωνικά χλμ, πρωτεύουσα της διοικητικής περιοχής είναι η Πρίζρεν.

## Δήμοι
Η σημερινή διοικητική περιοχή περιλαμβάνει τους δήμους:
* Σούβα Ρέκα
* Οράχοβατς
* Πρίζρεν
* Γκόρα
* Οπόλιε

## Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Η Οκρούγκ Πρίζρεν στον χάρτη διοικητικής διαίρεσης της Γιουγκοσλαβίας
Αρχικά δημιουργήθηκε ως διοικητική διαίρεση το 1912, μετά την απελευθέρωση του Κοσόβου από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ως Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας, με την δημιουργία του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και του Βασίλειου της Γιουγκοσλαβίας περέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1929, οπότε έγινε τμήμα της Μπανόβινας του Βαρδάρη. Το 1920 η πλειοψηφία των κάτοικων της περιοχής δήλωσαν Αλβανικής καταγωγής. Στα πλαίσια της σύγχρονης Σερβίας δημιουργήθηκε εκ νέου η διοικητική διαίρεση το 1990 και το 1999 με την αυτονόμηση του Κοσσυφοπεδίου τα Ηνωμένα έθνη προχώρησαν σε νέα διοικητική διαίρεση, την οποία δεν αναγνωρίζει η Σερβία.

## Παραπομπές

* *All official material made by Serbia public. Information was taken from the Government of Serbia's [http://www.srbija.gov.rs/ official website].*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας
Οκρουγκ Πριζρεν
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Κοσσυφοπεδίου
Τρύφων Καραντάσης

Ο **Τρύφων Καραντάσης** (1886-1966) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Λεβίδι Αρκαδίας. Σπούδασε χημικός και διατέλεσε καθηγητής Οργανικής Χημείας στα πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης (1928-1939) και Αθηνών (1939-1957). Από το 1935 ως το 1936 ήταν πρύτανης του ΑΠΘ.Ήταν υπουργός Μεταφορών στην βραχύβια κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη η οποία ανέλαβε τον Απρίλιο του 1945.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδόσεις Πάπυρος Γραφικαί Τέχναι, τόμος 32, σελ. 95.

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών
Εμμανουήλ Κελαϊδής

Ο **Εμμανουήλ Κελαϊδής** (1900- 26 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας ανώτατος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Μεγάλα Χωράφια Καλαμίου Χανίων. Αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών του Στρατού Ξηράς με το βαθμό του Δεκανέα το 1920. Κατόπιν φοίτησε και επιτυχώς αποφοίτησε στην Αεροπορική Σχολή Σέδες και στην Αγγλική Σχολή Εκπαιδευτών Πτήσεων. Συμμετείχε στον πόλεμο 1940-1941 ως διοικητής της Αεροπορίας Διώξεως. Διέφυγε στη Μέση Ανατολή (Δεκέμβριος 1941). Σμήναρχος το 1941. Διοικητής Αεροπορικού Αποσπάσματος στη Γάζα (1941-1942) και διευθυντής της Διοικητικής Υπηρεσίας στο υπουργείο Αεροπορίας στο Κάιρο (1942-1944). Σε ειδική αποστολή του Συμμαχικού Στρατηγείου στην Κρήτη (Φεβρουάριος 1944). Επιτελάρχης Στρατιωτικής Διοικήσεως Κρήτης (Οκτώβριος 1944-Φεβρουάριος 1945). Ανώτερος διοικητής Αεροπορίας (Ιούλιος 1946-1949). Υποπτέραρχος (1947). Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (1950-1955). Αντιπτέραρχος το 1951, ο πρώτος αξιωματικός εν ενεργεία που κατέλαβε το βαθμό αυτό στην Πολεμική Αεροπορία. Αποστρατεύτηκε το 1955 με τη συμπλήρωση οκταετούς υπηρεσίας στους ανώτατους βαθμούς. Υφυπουργός Αεροπορίας (8 Ιανουαρίου 1950-23 Μαρτίου 1950 και 24 Μαρτίου 1950-15 Απριλίου 1950). Διετέλεσε Γενικός διευθυντής του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς. Πέθανε το 1989 και κηδεύτηκε στις 27 Ιανουαρίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Είχε 2 κόρες.

## Προαγωγές
* Δεκανέας: 1920 
* Λοχίας: 1921 
* Έφεδρος Ανθυπασπιστής Πεζικού: 1922 
* Μόνιμος Ανθυπολοχαγός Πεζικού: 1924 
* Ανθυπολοχαγός: 1925 
* Υπολοχαγός: 1927 
* Λοχαγός: 1930 
* Επισμηναγός: 1934 
* Αντισμήναρχος: 1939 
* Σμήναρχος: 1941 
* Υποπτέραρχος: 1947 
* Αντιπτέραρχος: 1951 
## Παράσημα - Μετάλλια
* Αριστείον Ανδρείας
* Σταυρός Ιπταμένου
* Σταυρός Αεροπορίας
* Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων
* Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως
* Χρυσός Σταυρός Τάγματος του Φοίνικα
* Χρυσός Σταυρός Τάγματος Γεωργίου Α΄
* Ανώτερος Ταξιάρχης Τάγματος του Φοίνικα
* Ανώτερος Ταξιάρχης Τάγματος Γεωργίου Α΄ μετά Ξιφών
* Μεγαλόσταυρος Τάγματος του Φοίνικα
* Ανώτατο Αμερικανικό Παράσημο
* Διασυλλογικό Μετάλλιο Νίκης
* Μετάλλιο της Λεγεώνας της Αξίας Τάξεως Διοικητικού
* Μετάλλιο του Τάγματος Αφανών Ηρώων

## Συγγραφικό έργο
* *Αναμνήσεις από την Αεροπορίαν. Η συμμετοχή της εις τους Εθνικούς αγώνας 1924-1954* (Αθήνα, 1972).
* *Η αναδιοργάνωση της Αεροπορίας μετά τον Συμμοριτοπόλεμον* (Αθήνα, 1984).

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδόσεις Γραφικαί Τέχναι Πάπυρος, τόμος 33, σελ. 83.

* Πολεμική Αεροπορία

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αεροπορίας
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Ελλάδα)
123 (αριθμός)

Το **123** (εκατόν είκοσι τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 122 και πριν από το 124. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 123 συμβολίζεται ως **CXXIII** στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως **ΡΚΓ΄** ή **ρκγ΄** στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

## Στα μαθηματικά
* Το 123 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 41 και 123, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 124.
* Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 123 είναι 123 = 3 · 41 (ημιπρώτος αριθμός).
* Αποτελεί τον 10ο αριθμό Λούκας. Ο προηγούμενος είναι ο 76  και ο επόμενος ο 199.

## Το 123 στην αστρονομία
* Η 123 Βρουνχίλδη είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
124 (αριθμός)

Το **124** (εκατόν είκοσι τέσσερα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 123 και πριν από το 125. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 124:2 = 62, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 124 συμβολίζεται ως **CXXIV** στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως **ΡΚΔ´** στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

## Στα μαθηματικά
* Το 124 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 4, 31, 62 και 124, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 125.
* Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 124 είναι 124 = 22 · 31.
* Το 124 είναι άθροισμα οκτώ διαδοχικών πρώτων αριθμών, αφού 5 + 7 + 11 + 13 + 17 + 19 + 23 + 29 = 124.

## Το 124 στην Αστρονομία
* Ο 124 Άλκηστις είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών.

## Αναφορές και παρατηρήσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Πιτθεύς

**Πιτθεύς** στην αρχαία Ελλάδα αναφερόταν:

*στον βασιλιά της Τροιζήνας: Πιτθέας
*στον δήμο της Κεκροπίδος φυλής των Αθηνών: Πιτθεύς (δήμος) (αναφερόμενο και Πιτθός)
*σε καταγόμενο από το δήμο με το όνομα αυτό
Φωτεινός

Το όνομα **Φωτεινός** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

## Ως όνομα ή επώνυμο
* Φωτεινός ανδρικό όνομα του θηλυκού ονόματος Φωτεινή 
* Φωτεινός (μάρτυρας), όνομα δύο μαρτύρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Φωτεινός Σιρμίου (4ος αι. μ.Χ.), επίσκοπος Σιρμίου
* Άγις Φωτεινός (1920-1982), λογοτεχνικό ψευδώνυμο του πεζογράφου Αγησιλάου Κοτριλάκη
* Γεώργιος Φωτεινός (1878-1961), ιατρός και ακαδημαϊκός
* Διονύσιος Φωτεινός (1769-1821), λόγιος
* Μιχαήλ Φωτεινός, νομομαθής του 18ου αιώνα, γνωστότερος ως **[[Μιχαήλ Φωτεινόπουλος]]**
* Παναγιώτης Φωτεινός (γενν. 1895), ιατρός
* Σπύρος Φωτεινός (20ός αι.), συγγραφέας και εκδότης εφημερίδων

## Γεωγραφία
* Φωτεινός, χωριό του Νομού Ρεθύμνης

## Οπτική
* Φωτεινός θάλαμος

## Δείτε επίσης
* Φωτεινή
* Φωτεινό

Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα
125 (αριθμός)

Το **125** (εκατόν είκοσι πέντε) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 124 και πριν από το 126. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 125 συμβολίζεται ως **CXXV** στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως **ΡΚΕ΄** ή **ρκε΄** στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

## Στα μαθηματικά

* Το 125 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 5, 25 και 125, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 126.
* Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 125 είναι 125 = 53. Δηλαδή ο 125 είναι κυβικός αριθμός («τέλειος κύβος»).
* Είναι ο μοναδικός γνωστός αριθμός όπου όλα τα ψηφία των γνησίων διαιρετών του αποτελούν και δικά του ψηφία.
* Το 125 είναι το άθροισμα δύο τετραγώνων με δύο διαφορετικούς τρόπους, αφού 125 = 10² + 5² = 11² + 2²
* Είναι αριθμός Φρήντμαν ως 128 = 51+2.

## Το 125 στην Αστρονομία
* 125 Ελευθερώτρια είναι ένας αστεροειδής της Κύρια Ζώνη Αστεροειδών.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Σιμίζα Ηλείας

Η **Σιμίζα** (παλιότερα **Συμίζα**) είναι ένα μικρό χωριό της Ηλείας. Ανήκει στο Δήμο Πηνειού. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Τραγανό.

## Διοικητική εξέλιξη
Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 ο οικισμός προσαρτάται στην κοινότητα Ζόγκας. Την 16/10/1940 το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε **Σιμίζα** από **Συμίζα**. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τραγανού μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πηνειού (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Δείτε επίσης
* Νέα Πικέρνη

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Βασίλης Παναγιωτόπουλος, *Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος-18ος αιώνας*, μετάφρ. Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμ. Αγγελική Κόκκου, Ιστορικό Αρχείο - Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987. ISBN 978-000-7059-21-8.

## Βιβλιογραφία
* Λεωνίδας Φ. Καλλιβρετάκης, "Νέα Πικέρνη Δήμου Βουπρασίων: το χρονικό ενός οικισμού της Πελοποννήσου τον 19ο αιώνα (και η περιπέτεια ενός πληθυσμού)" στον τόμο *Πληθυσμοί και οικισμοί του ελληνικού χώρου. Ιστορικά μελετήματα*, σειρά *Τετράδια Εργασίας*, αρ. 18, Αθήνα, ΙΝΕ/ΕΙΕ, 2003, σελ. 221-242

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σιμίζας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 22/02/2014.

Κατηγορία:Δήμος Τραγανού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Λίμνη του Μουστού

Η **Λίμνη του Μουστού** είναι υδροβιότοπος που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Άστρος, στον Νομό Αρκαδίας, και χωρίζει τη Θυρεατική πεδιάδα σε δύο τμήματα, τον κάμπο του Άστρους και τον κάμπο του Αγίου Ανδρέα.

## Ιστορία
Έως τη δεκαετία του 1950 είχε συνολική έκταση 2.500 στρέμματα, όμως η επέκταση των καλλιεργειών στα ελώδη εδάφη περιόρισε την έκταση της στα 850 στρέμματα. Η λίμνη περιλαμβάνει δύο κύριες και μόνιμες παράλιες λίμνες, των οποίων το βάθος δεν ξεπερνά τα 5 μέτρα, την ομώνυμη λίμνη και μία μικρότερη που ονομάζεται *Χερονήσι*. Συνδέεται με τη θάλασσα με δύο τεχνητά κανάλια, τα οποία αποτέλεσαν έργο του Βαυαρού μηχανικού του Όθωνα προκειμένου να αποξηράνει ένα μέρος της λίμνης, επειδή οι κάτοικοι των γύρω χωριών υπέφεραν από ελονοσία. Από τον Βαυαρό αρχιτέκτονα ανοίχθηκε το πρώτο κανάλι, που αποκαλείται μέχρι και σήμερα «βαυαρικό». Στις αρχές του 20ού αιώνα τα ψάρια του Μουστού ήταν άφθονα και η αλίευσή τους παρεχωρείτο σε ενοικιαστές. Εκείνα τα χρόνια δημιουργήθηκε ο μύθος του «Θηρίου του Μουστού», ενός στοιχειού που το μουγκρητό του ακουγόταν τις νύχτες ως το Χάνι του Κοπανίτσα.
μικρογραφία|250px|Ο υδροβιότοπος και στο φόντο το Παράλιο Άστρος

## Η λίμνη σήμερα
Εντεταγμένος στο ευρωπαϊκό δίκτυο *[[Natura 2000]]*, ο υδροβιότοπος της Κυνουρίας έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενη περιοχή, καθώς αποτελεί καταφύγιο για σημαντικό πληθυσμό αποδημητικών πουλιών τα οποία διαχειμάζουν σε αυτόν (αγριόκυκνοι, ερωδιοί, αγριόπαπιες, νερόκοτες). Στους πυκνούς καλαμιώνες του φωλιάζουν γεράκια, πορφυροτσικνιάδες αλλά και μικρός αριθμός από τους απειλούμενους με εξαφάνιση καλαμοκανάδες. Από τα υπόλοιπα είδη της πανίδας του συναντώνται κέφαλοι, χέλια, κρασπεδοχελώνες και είδη φρύνων και σαυρών που προστατεύονται από τη συνθήκη της Βέρνης και από την ελληνική νομοθεσία. Η βλάστηση που αναπτύσσεται στις άκρες του υδροβιότοπου χαρακτηρίζεται κυρίως από υδρόβια φυτά όπως: καλάμια, είδη αγκαθιών και αρμυρίκια ενώ περιμετρικά ανθούν ο λευκός κρόκος, κόκκινες και λευκές ανεμώνες, κυκλάμινα, παπαρούνες και ο λευκός νάρκισσος, ένα πανέμορφο λουλούδι με μεθυστικό άρωμα που οι κάτοικοι ονομάζουν *μανουσάκι*.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ_ΜΟΥΣΤΟΥ_1.jpg
Αρχείο:ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ_ΜΟΥΣΤΟΥ_2.jpg
Αρχείο:ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥΣΤΟΥ ΠΑΓΚΑΚΙ.jpg
Αρχείο:ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥΣΤΟΥ ΣΥΝΝΕΦΑ.jpg
Αρχείο:Moustos wetland, Arcadia, Greece - Bench at the waterside.jpg
Αρχείο:Υδροβιότοπος Μουστού - Άστρος - Θέα προς Παράλιο Άστρος.jpg
Αρχείο:Υδροβιότοπος Μουστού - Άστρος - Θέα προς Ζάβιτσα (2).jpg
Αρχείο:ΔΕΝΔΡΟ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥΣΤΟΥ.jpg
Αρχείο:ΚΑΛΑΜΙΑ_ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ_ΜΟΥΣΤΟΥ.jpg



## Δείτε επίσης

* Πάρνωνας
* Αρκαδική Ριβιέρα

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγρότοπου Μουστού 

Κατηγορία:Λίμνες της Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Οκρούγκ Ζβετσάνσκι

μικρογραφία|Η Οκρούγκ Ζβετσάνσκι στον χάρτη διοικητικής διαίρεσης της Γιουγκοσλαβίας
Η **Οκρούγκ Ζβετσάνσκι** (*[[σερβικά]]: Звечански округ*) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασίλειου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας στο Κόσοβο από το 1913 έως το 1922. Πρωτεύουσα ήταν η Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα.

## Ιστορία

Το 1912 με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το Κοσσυφοπέδιο αποσπάστηκε από τη Οθωμανική Αυτοκρατορία και δόθηκε στη Σερβία. Το Κόσοβο χωρίστηκε σε τέσσερις Ογκρούτ ή διοικητικές περιοχές με τη Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας.

Με τη δημιουργία του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1929. Το 1923 μετονομάστηκε σε Οκρούγκ Ράσκας και Ζβετσάνσκι (*[[σερβικά]] : "Раш-ко-Звечанским округ"*), το 1929 εντάχτηκε στην Μπανόβινα του Βαρδάρη. Το 1920 το 60,5% του πληθυσμού δήλωσε Αλβανικής καταγωγής.

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας
Οκρουγκ Ζβετσανσκι
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σερβίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Ούτιλα

To **Ούτιλα** (ισπανικά: *Útila*) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στην Ονδούρα. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους Ίσλας ντε λα Μπαΐα μετά το Ροατάν και το Γουανάχα. Κύριος οικισμός του νησιού είναι ο ομώνυμος οικισμός. Έχει έκταση 49,3 τ.χλμ. και πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Ονδούρας
Weezer (άλμπουμ, 1994)

Το ***Weezer***, γνωστό ως και *The Blue Album*, είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικάνικου συγκροτήματος Weezer. Κυκλοφόρησε στις 10 Μαΐου του 1994 από την DGC Records. Στο άλμπουμ παραγωγός ήταν ο τραγουδιστής των The Cars, Ρικ Όκασεκ. Ηχογραφήθηκε στα Electric Lady Studios της Νέας Υόρκης. Από το Weezer βγήκαν τρία πετυχημένα singles τα "Undone - The Sweater Song", "Buddy Holly", και "Say It Ain't So". Χάρις σε αυτά οι Weezer έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό. Ο γνωστός σκηνοθέτης Spike Jonze ήταν υπεύθυνος για τα βίντεο κλιπ των "Undone - The Sweater Song" και "Buddy Holly", ενώ η Sophie Muller σκηνοθέτησε το "Say It Ain't So". Ως τον Αύγουστο του 2009, το άλμπουμ είχε πουλήσει παραπάνω από 3.300.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έφτασε στο νούμερο 16 του Billboard 200 και είναι τριπλά πλατινένιο στην Αμερική και διπλά πλατινένιο στον Καναδά.

Μία deluxe έκδοση του άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου του 2004. Η κυκλοφορία αυτή περιείχε το κανονικό άλμπουμ και ένα δεύτερο δίσκο (ονόματι Dusty Gems and Raw Nuggets) με B-sides και σπάνιες ηχογραφήσεις, Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2007, η επανακυκλοφορία έχει πουλήσει παραπάνω από 86.000 αντίτυπα.

## Κομμάτια

* Σημείωση: Αν και το άλμπουμ αναφέρει ότι το κομμάτι Undone – The Sweater Song γράφτηκε μόνο από τον Rivers Cuomo, ο πρώην μπασίστας, Matt Sharp, έκανε μήνυση στην μπάντα για τα δικαιώματα που απορρέουν από την από κοινού συγγραφή εκείνου του τραγουδιού.

### Dusty Gems and Raw Nuggets

* Τα κομμάτια 1 και 3 είναι από το single του "Undone - The Sweater Song" (1994)
* Το κομμάτι 2 είναι από το soundtrack του *Mallrats*
* Το κομμάτι 4 είναι από τη συλλογή DGC Rarities (1994)
* Τα κομμάτια 5 και 6 είναι από το single του "Buddy Holly" (1994)
* Τα κομμάτια 7 και 8 είναι από το single του "Say It Ain't So" (1995)
* Τα κομμάτια 9–11 είναι ακυκλοφόρητα, αλλά συμπεριλήφθηκαν στο demo Kitchen Tapes (1992)
* Τα κομμάτια 12 και 13 είναι ακυκλοφόρητα
* Το κομμάτι 14 είναι το κομμάτι "Say it Ain't So" στο πρωτότυπο μιξάρισμα του

## Κριτικές

## Θέσεις στα τσαρτς

## Προσωπικό
* Rivers Cuomo – φωνή, κιθάρα, πλήκτρα, φυσαρμόνικα
* Brian Bell – κιθάρα, φωνητικά
* Matt Sharp – μπάσο, φωνητικά
* Patrick Wilson – ντραμς, κρουστά, φωνητικά
* Ric Ocasek – παραγωγός
* Chris Shaw – μηχανικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες στο MusicBrainz
* Στίχοι στο Lyricsmania

Κατηγορία:Δισκογραφία των Weezer
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Οκρούγκ Βελιγραδίου

Η **Πόλη του Βελιγραδίου** (σερβικά: Град Београд) είναι διοικητική περιοχή της Δημοκρατίας της Σερβίας. Περιλαμβάνει την πόλη, στην πραγματικότητα τον Δήμο, του Βελιγραδίου κι έχει την ιδιότητα ξεχωριστής εδαφικής μονάδας τοπικής αυτοδιοίκησης στη Σερβία. Το έδαφος της διοικητικής περιοχής χωρίζεται σε 17 δήμους ή αστικές περιοχές, ο καθένας με τη δική του τοπική αυτοδιοίκηση. Η διοικητική περιοχή καταλαμβάνει το 3,6% της επικράτειας της Δημοκρατίας της Σερβίας, και σε αυτό ζει το 21% των πολιτών της Σερβίας (εκτός Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια). Το Βελιγράδι είναι επίσης το οικονομικό κέντρο της Σερβίας το κέντρο του σερβικού πολιτισμού, της εκπαίδευσης και της επιστήμης. Σύμφωνα με το Νόμο περιφερειακής ανάπτυξης, το Βελιγράδι έχει και το καθεστώς στατιστικής περιοχής.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας της Σερβίας του 2008, στο έδαφος του Βελιγραδίου ζουν 1.621.396 κάτοικοι, από αυτούς οι 1.322.629 ζουν σε αστικές περιοχές και οι 298.767 σε αγροτικές περιοχές. Η ορθόδοξη κοινότητα είναι μακράν η μεγαλύτερη με 1.429.170 πιστούς, υπάρχουν 20.366 μουσουλμάνοι και 16.305 καθολικοί. Υπήρχε μια μεγάλη εβραϊκή  κοινότητα, αλλά μετά από τη ναζιστική κατοχή το 1941 μετανάστευσαν στο Ισραήλ και ο αριθμός τους μειώθηκε σε 415, το Βελιγράδι έχει επίσης 3.796 Προτεστάντες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας
Κατηγορία:Ιστορία του Βελιγραδίου
Μοντάζ

Το **μοντάζ** () είναι η τεχνική της επιλογής και σύνθεσης μικρών κομματιών (εικόνες, βίντεο κτλ) για την παραγωγή ενός μεγαλύτερου ενιαίου έργου.

Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως στην τέχνη του κινηματογράφου, για την σύνθεση των πλάνων που «τραβήχτηκαν» κατά τη διαδικασία του γυρίσματος. Ο όρος εισήχθη στον κινηματογράφο από τον Σεργκέι Αϊζενστάιν και τους Σοβιετικούς σκηνοθέτες της εποχής του ως συνώνυμο της δημιουργικής επεξεργασίας, ενώ την χρήση του ως όρο που περιγράφει καθαρά την τεχνική διαδικασία μίξης πλάνων (montage sequence) την οφείλει στα Βρετανικά και Αμερικανικά στούντιο.

Ο γαλλικός όρος χρησιμοποιείται επίσης για την περιγραφή της σύνθεσης του υλικού προς εκτύπωση (κείμενα, εικόνες) στην τυπογραφία, τη διαδικασία μίξης διαφορετικών εικόνων για τη δημιουργία ενός φανταστικού θέματος στη φωτογραφία (φωτομοντάζ), καθώς και στη διαδικασία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων. Συγγενής τεχνική, που αφορά την μίξη κομματιών ήχων, είναι η πολλαπλή εγγραφή ή, κοινώς, μιξάζ.

Σήμερα, το μοντάζ γίνεται με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων, καθώς η αποθήκευση του υλικού γίνεται σε μαγνητικά αποθηκευτικά μέσα, όπως η σκληροί δίσκοι, ενώ η επεξεργασία του γίνεται μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ακόμα, ο ειδικός της συρραφής περιεχομένου (μοντέρ) μπορεί να επέμβει σε κάθε στιγμιότυπο (frame) του πρωτογενούς υλικού, που έχει εισάγει στον υπολογιστή, για να το επεξεργαστεί, με την ίδια ευκολία. Αυτού του είδους συρραφή λέγεται μη γραμμικό (non-linear).

Κατηγορία:Δημιουργία ταινιών
Κατηγορία:Παραγωγή ταινιών
Κατηγορία:Θεωρία του κινηματογράφου
Αβάτζι

thumb|right|155px|Η θέση του νησιού Αβάτζι
Το **Αβάτζι** (, *Awaji-shima*) είναι νησί της Ιαπωνίας, το μεγαλύτερο από όσα βρίσκονται στη λεγόμενη Εσωτερική Θάλασσα της Ιαπωνίας που σχηματίζεται ανάμεσα στα νησιά Χονσού και Σικόκου. Το Αβάτζι έχει έκταση 592,6 τ.χλμ. (ίση δηλαδή με αυτή της Κέρκυρας) και πληθυσμό 157.000 κατοίκους το 2005. Διοικητικά ανήκει στον Νομό Χυόγκο. Η ονομασία του νησιού προέρχεται από τον ρόλο του ως πέρασμα, αφού σημαίνει «ο δρόμος προς την (παλαιά επαρχία) Άβα».

## Γεωγραφία
thumb|right|185px|Το Εθνικό Κρατικό Πάρκο Ακάσι-Καϊκυό
Το νησί είναι επίμηκες, με μήκος 53 και μέγιστο πλάτος 28 χιλιόμετρα. Το μέγιστο υψόμετρο στο νησί είναι 606 μέτρα και η ακτογραμμή του είναι 168 χλμ. Χωρίζεται από το Χονσού από τα Στενά Ακάσι και από το Σικόκου από τα Στενά Ναρούτο. Από τις 5 Απριλίου 1998 το Αβάτζι συνδέεται με το Κόμπε με τη Γέφυρα Ακάσι-Καϊκυό, τη μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο, η οποία γεφυρώνει τα Στενά Ακάσι. Οι «δίνες του Ναρούτο» σχηματίζονται στα ομώνυμα στενά, ανάμεσα στο Αβάτζι και στην πόλη Ναρούτο.

Το νησί Αβάτζι διασχίζεται από το ρήγμα Νοτζίμα, υπεύθυνο για τον μεγάλο Σεισμό του Κόμπε το 1995. Τμήμα του ρήγματος καταλαμβάνει το υπαίθριο «Μουσείο του Ρήγματος Νοτζίμα», στο οποίο παρατηρούμε πώς η κίνηση του εδάφους διακόπτει δρόμους, φράκτες και άλλα έργα. Εκτός αυτής της προστατευόμενης περιοχής, το ρήγμα είναι λιγότερο εμφανές. Εξάλλου, κάτω από το νησί βρισκόταν και η εστία του Σεισμού του Κόμπε.

## Ιστορία
thumb|right|185px|Το κάστρο του Σουμότο
Σύμφωνα με τον μύθο δημιουργίας στον Σιντοϊσμό, το Αβάτζι ήταν το πρώτο από τα νησιά *ōyashima*, που γεννήθηκαν από τα δύο κάμι, τον Ιζανάγκι και την Ιζανάμι. Το Αβάτζι ήταν ομώνυμη επαρχία από τον 7ο μέχρι τον 19ο αιώνα. Σήμερα το νησί υποδιαιρείται σε τρεις δήμους, τον Αβάτζι, τον Σουμότο και τον Μιναμιαβάτζι.

## Δύο σημαντικές παραδόσεις
Το ningyō-jōruri του Αβάτζι, μία μορφή παραδοσιακού κουκλοθέατρου ηλικίας άνω των 500 ετών, συνεχίζεται μέχρι σήμερα με αρκετές παραστάσεις καθημερινά στο Awaji Ningyō-Jōruri Hall (人形浄瑠璃館), στο Μιναμιαβάτζι, και έχει χαρακτηρισθεί «άυλη πολιτιστική κληρονομιά» της Ιαπωνίας. Οι μαριονέτες του Αβάτζι παίζουν λαϊκά παραδοσιακά δράματα, αλλά η προέλευσή τους είναι θρησκευτικές τελετουργίες.
thumb|right|185px|Το ξενοδοχείο Westin στο Αβάτζι
Το νησί είναι φημισμένο και για τις περίφημες πορσελάνες του, που φτιάχνονται ιδιαίτερα στην κωμόπολη Ιγκάνο, από το 1830, και διακρίνονται για τις διακοσμήσεις τους.

Ο Ταντάο Άντο έχει σχεδιάσει πολλά κτήρια στο νησί, ανάμεσά τους ο «ναός του νερού» Hompuku-ji και το Awaji Yumebutai, ξενοδοχείο, συνεδριακό κέντρο και μνημείο.

* Ο αστεροειδής 3380 Αβάτζι, που ανακαλύφθηκε το 1940, πήρε το όνομά του από το νησί αυτό της Ιαπωνίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδα του Αβάτζι στον ιστοτόπο του Νομού Χυόγκο 
* Ένωση Τουρισμού του Αβάτζι 
* Διαδικτυακή πύλη της Νήσου Αβάτζι 

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1, σελ. 39

Αβατζι
Αβατζι
Στενά Ναρούτο

thumb|Τα στενά Ναρούτο και η Γέφυρα Οναρούτο, άποψη από το Αβάτζι με τη ροή από τα δεξιά προς τα αριστερά
thumb|Οι δίνες του Ναρούτο φωτογραφημένες από μία από τις τουριστικές βάρκες που λειτουργούν στα στενά.
Τα **Στενά Ναρούτο** (αγγλικά: *Naruto Strait*,  * Naruto-kaikyō*) είναι ένας πορθμός ανάμεσα στο νησί Αβάτζι και στο Σικόκου της Ιαπωνίας. Συνδέει το ανατολικό μέρος (Χαρίμα Νάντα) της Εσωτερικής Θάλασσας της Ιαπωνίας μέσω του πορθμού Κίι με τον Ειρηνικό ωκεανό. Τα Στενά Ναρούτο έχουν πλάτος στο στενότερο σημείο τους 1,3 χιλιόμετρα.

Το γνωστότερο χαρακτηριστικό των Στενών Ναρούτο είναι οι παλιρροιακές δίνες τους (鳴門の渦潮, *Naruto no Uzushio*): Η παλίρροια κινεί μεγάλους όγκους νερού μέσα και έξω από την Εσωτερική Θάλασσα δύο φορές την ημέρα, με διαφορά της θαλάσσιας στάθμης έως 1,5 μέτρου. Εξαιτίας του μικρού πλάτους των στενών, το νερό κινείται με ταχύτητες 13 ως 15 χιλιόμετρα την ώρα 4 φορές το εικοσιτετράωρο. Κατά την πανσέληνο και τη νέα σελήνη, η ταχύτητα του νερού μπορεί να φθάσει ακόμα και τα 20 χιλιόμετρα την ώρα, δημιουργώντας δίνες διαμέτρου μέχρι και 20 μέτρων.

Το ρεύμα των Στενών Ναρούτο είναι το ταχύτερο όλων των θαλασσών της Ιαπωνίας και το τέταρτο ταχύτερο παγκοσμίως, μετά το Σάλτστράουμεν και το Μάελστρομ στη Νορβηγία, και τη δίνη Ολντ Σόου στο Νιου Μπράνσγουικ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Naruto Strait, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα 

Ναρούτο
Ναρούτο