Anti-Monopoly

Το **Anti-Monopoly** είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που δημιούργησε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο Ralph Anspach ως απάντηση στο Monopoly. Η ιδέα ενός αντιμονοπωλιακού επιτραπέζιου παιχνιδιού χρονολογείται από το 1903, όταν η Lizzie Magie δημιούργησε το The Landlord's Game, το οποίο αργότερα ενέπνευσε το Monopoly.

## Ιστορία και υπόβαθρο
Ο Anspach δημιούργησε το Anti-Monopoly εν μέρει ως απάντηση στα διδάγματα του κυρίαρχου παιχνιδιού, το οποίο, κατά τη γνώμη του, δημιουργούσε την εντύπωση ότι τα μονοπώλια ήταν κάτι επιθυμητό. Στόχος του ήταν να δείξει πόσο επιβλαβή μπορούν να είναι τα μονοπώλια για ένα σύστημα ελεύθερης αγοράς και πώς οι αντιμονοπωλιακοί νόμοι λειτουργούν ώστε να τα περιορίζουν στην πραγματική ζωή.

Το παιχνίδι επρόκειτο αρχικά να κυκλοφορήσει το 1973 με τον τίτλο Bust the Trust, αλλά ο τίτλος άλλαξε σε Anti-Monopoly. Από το 1973 έχουν υπάρξει πολλαπλές εκτυπώσεις και αναθεωρήσεις. Το 1984 κυκλοφόρησε μια νέα έκδοση με την ονομασία Anti-Monopoly II. Η έκδοση αυτή αναθεωρήθηκε και επανεκδόθηκε το 2005 χωρίς την αριθμητική ένδειξη. Το παιχνίδι εξακολουθεί να κυκλοφορεί μέχρι σήμερα και παράγεται και διανέμεται παγκοσμίως από την University Games.

## Παιχνίδι
Το αρχικό Anti-Monopoly ξεκινά με το ταμπλό σε μονοπωλιακή κατάσταση, παρόμοια με εκείνη στην οποία καταλήγει μια ολοκληρωμένη παρτίδα Monopoly. Αντί για ακίνητα και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, τα περιουσιακά στοιχεία στο Anti-Monopoly είναι μεμονωμένες επιχειρήσεις που έχουν περιέλθει σε ενιαία ιδιοκτησία. Αυτά τα μονοπώλια ονομάζονται εταιρικά καρτέλ και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: ολιγοπώλια, τραστ και μονοπώλια. Καθεμία από αυτές απαιτεί διαφορετικό βαθμό προσπαθειών για να διαλυθεί. Οι παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο ομοσπονδιακών ερευνητών που απαγγέλλουν κατηγορίες εναντίον κάθε μονοπωλιακής επιχείρησης, με στόχο να μετατρέψουν το ταμπλό σε ένα σύστημα ελεύθερης αγοράς.

Στο Anti-Monopoly II, οι παίκτες δεν ακολουθούν όλοι τους ίδιους κανόνες. Στην αρχή κάθε παρτίδας, κάθε παίκτης επιλέγει αν θα παίξει ως μονοπωλητής ή ως ανταγωνιστής. Ο όρος ανταγωνιστής εδώ σημαίνει ότι επιδιώκει να νικήσει μέσω νόμιμου ανταγωνισμού και όχι μέσω μονοπωλίου. Αυτή η έκδοση μοιάζει περισσότερο με το Monopoly, καθώς όλοι οι παίκτες αγοράζουν και πωλούν ακίνητα, αντί να εργάζονται για την απαγγελία κατηγοριών κατά μονοπωλητών όπως στην πρώτη έκδοση του Anti-Monopoly. Οι ανταγωνιστές εισπράττουν χαμηλότερα ενοίκια και μπορούν να αναπτύσσουν οποιοδήποτε ακίνητο κατέχουν οποτεδήποτε, ενώ οι μονοπωλητές πρέπει πρώτα να αποκτήσουν τουλάχιστον δύο ιδιοκτησίες της ίδιας ομάδας πριν μπορέσουν να χτίσουν σε αυτές, και εισπράττουν πολύ υψηλότερα ενοίκια.

## Δικαστική διαμάχη για το εμπορικό σήμα
Το 1974, η Parker Brothers άσκησε αγωγή κατά του Anspach για τη χρήση του ονόματος Monopoly, ισχυριζόμενη παραβίαση εμπορικού σήματος. Κατά την προετοιμασία της υπεράσπισής του, ο Anspach μελέτησε την ιστορία του Monopoly πριν από την πώλησή του από τον Charles Darrow στην Parker το 1935, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο το παιχνίδι είχε εξελιχθεί από το αρχικό Landlord's Game της Elizabeth Magie στη μορφή που ο Darrow είχε οικειοποιηθεί. Ο Anspach στήριξε την υπεράσπισή του στο επιχείρημα ότι το ίδιο το παιχνίδι υπήρχε ουσιαστικά στον δημόσιο τομέα πριν το αποκτήσει η Parker και ότι, συνεπώς, η αξίωσή της επί του εμπορικού σήματος έπρεπε να ακυρωθεί. Η υπόθεση διήρκεσε δέκα χρόνια, με πολυάριθμες εφέσεις και ανατροπές δικαστικών αποφάσεων, ώσπου ο Anspach και η Parker κατέληξαν τελικά σε συμβιβασμό, ο οποίος του επέτρεψε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το όνομα Anti-Monopoly και να διανέμει το παιχνίδι.

Για ένα διάστημα κατα την διάρκεια τις δικαστικής διαμάχης, το παιχνίδι πωλούταν με το όνομα "Anti."

*

*

* 

## Ανασκοπήσεις

* Jeux & Stratégie [fr] #27 

## Δείτε επίσης

* Ιστορία της Monopoly

Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια