Ολίβια Ντιν

Η **Ολίβια Λόριν Ντιν** (*Olivia Lauryn Dean*, γεννημένη στις 14 Μαρτίου 1999) είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Οι διακρίσεις της περιλαμβάνουν τέσσερα Brit Awards και ένα Βραβείο Grammy.

Μετά την υπογραφή συμβολαίου με την EMI το 2019, η Ντιν κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της *[[Messy (άλμπουμ)|Messy]]* (2023), το οποίο έλαβε εξαιρετικές κριτικές και μια υποψηφιότητα για το Βραβείο Mercury. Απέκτησε παγκόσμια αναγνώριση με το δεύτερο άλμπουμ της *[[The Art of Loving (άλμπουμ)|The Art of Loving]]* (2025), το οποίο ανέβηκε στην κορυφή του πίνακα επιτυχιών άλμπουμ του Ηνωμένου Βασιλείου και έβγαλε το νούμερο ένα σινγκλ "Man I Need". Μαζί με τα σινγκλ "Nice to Each Other", "So Easy (To Fall in Love)" και "Rein Me In", η Ντιν έγινε η πρώτη γυναίκα σόλο καλλιτέχνης που είχε ταυτόχρονα τέσσερα σινγκλ στο top-ten του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 2026 κέρδισε το Βραβείο Grammy Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη (Πρωτοεμφανιζόμενου).

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Ολίβια Λόριν Ντιν γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1999, στον Δήμο του Χάρινγκεϊ στο Λονδίνο. Ο πατέρας της είναι Άγγλος και η μητέρα της είναι Τζαμαϊκανής και Γουιανέζικης καταγωγής. Η γιαγιά της από την πλευρά της μητέρας της μετανάστευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη Γουιάνα σε ηλικία 18 ετών ως μέρος της γενιάς Windrush. Ήταν «αρκετά νέα» όταν γέννησε τη μητέρα της Ντιν. Στην Ντιν δόθηκε το μεσαίο όνομα "Lauryn" επειδή η μητέρα της ήταν θαυμάστρια της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Λορίν Χιλ. Έχει έναν μικρότερο αδελφό. Ο ηθοποιός Άσλεϊ Γουόλτερς, ο οποίος ήταν ράπερ στους So Solid Crew, είναι ξάδελφός της.

Παρόλο που μεγάλωσε στο πολυπολιτισμικό Χάιαμς Παρκ, ένιωθε αρκετά «ξένη» επειδή ήταν μιγάς. Ο πατέρας της άκουγε συχνά μουσική και χόρευαν μαζί στην κουζίνα. Η μητέρα της, δικηγόρος στο επάγγελμα, την εισήγαγε στη μουσική των Τζιλ Σκοτ, Άντζι Στόουν και Λορίν Χιλ, ενώ ο πατέρας της την έφερε σε επαφή με τη μουσική της Κάρολ Κινγκ και του Αλ Γκριν. Ένα από τα πρώτα CD που απέκτησε ήταν το σινγκλ "A Moment Like This" (2006) της Λεόνα Λιούις.

Στο δημοτικό σχολείο, τραγούδησε το "Tomorrow" από το μιούζικαλ *[[Annie (μιούζικαλ)|Annie]]* σε έναν διαγωνισμό. Ήταν τόσο νευρική στην αρχή που είχε γυρισμένη την πλάτη της στο κοινό· έκλαψε ενώ τραγουδούσε, αλλά παρ' όλα αυτά κέρδισε τη δεύτερη θέση. Μέχρι την ηλικία των 8 ετών, ήξερε ότι ήθελε να γίνει τραγουδίστρια, αν και ήταν αρκετά ντροπαλή. Με την παρότρυνση της μητέρας της, έκανε μαθήματα μουσικού θεάτρου σε ένα σαββατιάτικο σχολείο και συμμετείχε σε μια χορωδία γκόσπελ. Ήταν ένα από τα λίγα μαύρα κορίτσια στο δημοτικό της σχολείο, γεγονός που την έκανε να θέλει να φύγει από την περιοχή.

Σε ηλικία 15 ετών, έγινε δεκτή στο BRIT School, ένα εξαιρετικά επιλεκτικό αλλά δωρεάν σχολείο παραστατικών τεχνών στο Κρόιντον. Ταξίδευε μία ώρα και 45 λεπτά για να πάει και άλλο τόσο για να επιστρέψει, και πάντα την έπαιρνε ο ύπνος στη διαδρομή. Το 2020 δήλωσε ότι η φοίτηση στο BRIT School ήταν «το καλύτερο πράγμα που έκανα ποτέ». Αρχικά σπούδασε μουσικό θέατρο, αλλά στράφηκε στη σύνθεση τραγουδιών για τα τελευταία δύο της χρόνια και έπεισε τη μητέρα της να της αγοράσει ένα μεταχειρισμένο πιάνο. Η έμπνευσή της για τη συγγραφή τραγουδιών και τις παραστάσεις πυροδοτήθηκε στα 17 της, όταν ένας δάσκαλος στο σχολείο έπαιξε μια ζωντανή εκτέλεση του Πολ Σάιμον να τραγουδά το "Diamonds on the Soles of Her Shoes" με ένα συγκρότημα από τη Νότια Αφρική. Στο BRIT School, έγινε στενή φίλη με τις συμμαθήτριές της Ρέιτσελ Τσινουρίρι και Raye.

## Καριέρα
### 2017–2024: Τα πρώτα βήματα και το ''Messy''
Η Ντιν άρχισε να γράφει τραγούδια σε ηλικία 16 ετών, μαθαίνοντας μόνη της κιθάρα και πιάνο. Στα 17 της, έκανε παραστάσεις στο δρόμο στο South Bank του Λονδίνου, βγάζοντας μόλις και μετά βίας αρκετά χρήματα για να αγοράσει το δείπνο της.

Η Ντιν εμφανίστηκε στη συναυλία αποφοίτησης του λυκείου της, η οποία τράβηξε την προσοχή της Emily Braham της Yo&Co, την οποία προσέλαβε ως μάνατζέρ της. Η Braham εξασφάλισε στην Ντιν μια οντισιόν με τους Rudimental, οι οποίοι την προσέλαβαν ως συνοδευτική τραγουδίστρια. Η Ντιν έχει δηλώσει ότι δεν ήταν καλή σε αυτή τη θέση, καθώς συχνά τραγουδούσε τη μελωδία αντί για την αρμονία. Το 2017 η Ντιν έδωσε την πρώτη της παράσταση στο Φεστιβάλ Σίγκετ στην Ουγγαρία μπροστά σε ένα κοινό 16.000 ατόμων.

Τον Αύγουστο του 2018, με το θάνατο της Αρίθα Φράνκλιν, η Ντιν ανέβασε στο YouTube μια διασκευή του "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman", γραμμένο από την Κάρολ Κινγκ και τον Τζέρι Γκόφιν και ερμηνευμένο από τη Φράνκλιν, το οποίο δήλωσε ότι ήταν το αγαπημένο της τραγούδι όλων των εποχών.

Τον Οκτώβριο του 2018 η Ντιν κυκλοφόρησε μόνη της το πρώτο της σινγκλ, "Reason to Stay". Συμμετείχε στο σινγκλ των Rudimental "Adrenaline" στο άλμπουμ *[[Toast to Our Differences]]*, που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2019. Τον Οκτώβριο του 2019 κυκλοφόρησε το σινγκλ "Password Change". Αφού το "Reason to Stay" είχε εκατομμύρια ροές (streams), της προτάθηκε και υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο με την AMF Records και την Virgin EMI Records. Τον Νοέμβριο του 2019 κυκλοφόρησε το σινγκλ "OK Love You Bye" καθώς και το πρώτο της EP, το τετραμελές *OK Love You Bye*, μέσω της εταιρείας. Ηχογραφήθηκε σε μια μετασκευασμένη παμπ στο Ανατολικό Λονδίνο. Εκείνη τη χρονιά, επιλέχθηκε ως η Προβεβλημένη Καλλιτέχνης της Εβδομάδας του BBC Introducing London.

Το 2020, κατά τη διάρκεια των περιορισμών λόγω COVID-19, η Ντιν μετακόμισε με τους γονείς της στο Γουόλθαμστοου και επικεντρώθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εργάστηκε με τον Εγκ Γουάιτ στα σινγκλ "Crosswords" και "What Am I Going To Do On Sundays".

Τον Αύγουστο του 2020, σε μια περιοδεία που ονόμασε "From Me to You", η Ντιν ταξίδεψε σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο με ένα έντονο κίτρινο φορτηγό βαμμένο με το όνομά της, μια μαργαρίτα «flower power» και το λογότυπο του Black Lives Matter, δίνοντας υπαίθριες παραστάσεις. Ορισμένες από τις παραστάσεις είχαν μόνο 5 ή 10 θεατές.

Το δεύτερο EP της, *What Am I Gonna Do On Sundays?*, κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2020.

Τον Απρίλιο του 2021 ονομάστηκε η πρωτοεμφανιζόμενη καλλιτέχνης της χρονιάς από το Amazon Music. Εκείνο το μήνα, έπαιξε στο The Jazz Cafe στην πρώτη της εμφάνιση μετά το lockdown· ένα βίντεο από την παράσταση έγινε viral στο TikTok.

Τον Ιούλιο του 2021 κυκλοφόρησε το EP *Growth*.

Τον Νοέμβριο του 2021 η Ντιν ηχογράφησε μια εκδοχή του "The Christmas Song" του Nat King Cole για το Amazon, η οποία έφτασε στο νούμερο 19 των βρετανικών τσαρτ.
Τον Μάιο του 2023 εμφανίστηκε στο Big Weekend του BBC Radio 1. Επίσης, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ερμηνεύοντας το σινγκλ της "Dive" στην εκπομπή *Later... with Jools Holland*. Τον Ιούνιο του 2023 κυκλοφόρησε το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ *[[Messy (άλμπουμ)|Messy]]*, το οποίο προτάθηκε για το Βραβείο Mercury.

Η Ντιν εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ Γκλαστόνμπερι 2024· η εμφάνιση στο φεστιβάλ ήταν ένα παιδικό της όνειρο.

### 2025–σήμερα: Η καθιέρωση με το ''The Art of Loving''
Τον Φεβρουάριο του 2025 η Ντιν κυκλοφόρησε το σινγκλ "It Isn't Perfect But It Might Be" για την ταινία *[[Bridget Jones: Mad About the Boy]]*.

Το δεύτερο άλμπουμ της, *[[The Art of Loving (άλμπουμ)|The Art of Loving]]*, κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2025. Το άλμπουμ περιελάμβανε τα σινγκλ "Nice to Each Other", "Lady Lady", "So Easy (To Fall in Love)", "A Couple Minutes" και "Man I Need". Όλα τα σινγκλ μπήκαν στα τσαρτ· το "Man I Need" έγινε το πρώτο της νούμερο 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο και έφτασε στο νούμερο δύο του Billboard Hot 100. Έγινε η πρώτη γυναίκα σόλο καλλιτέχνης που είχε ταυτόχρονα τέσσερα σινγκλ στο Top 10 του Ηνωμένου Βασιλείου.

Τον Νοέμβριο του 2025 η Ντιν ήταν η μουσική καλεσμένη στο *[[Saturday Night Live]]*.

Τον Ιανουάριο του 2026 το περιοδικό *Billboard* ονόμασε την Ντιν ως την «Πρωτοεμφανιζόμενη της Χρονιάς» (Rookie of the Year). Τον Φεβρουάριο του 2026 η Ντιν κέρδισε τέσσερα βραβεία στην 46η τελετή των Brit Awards.

## Καλλιτεχνία και επιρροές
Η Ντιν έχει αναφέρει τους Έιμι Γουάινχαουζ, Κάρολ Κινγκ, Σαντέ, Λορίν Χιλ, Αρίθα Φράνκλιν, Αλ Γκριν, Πολ Σάιμον, Τζιλ Σκοτ και τις The Supremes ως πηγές έμπνευσης. Η μουσική της περιγράφεται ως ένας συνδυασμός από «σπαρακτικές μπαλάντες χωρισμού και ύμνους αυτοαγάπης».

## Προσωπική ζωή
Η Ντιν έχει σχέση με τον Αμερικανό ντράμερ Έντι Μπερνς, μέλος του συγκροτήματος της Clairo, από τον Απρίλιο του 2025.

Η Ντιν είναι πρέσβειρα της μάρκας Chanel. Επίσης, ηγείται μιας διαφημιστικής καμπάνιας για το άρωμα Her της Burberry.

Η Ντιν υποστηρίζει την ποδοσφαιρική ομάδα Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ.

Περιγράφει τον εαυτό της ως «πολύ δυναμική φεμινίστρια». Το 2020 η μητέρα της έγινε αναπληρώτρια ηγέτης του Κόμμα Ισότητας των Γυναικών, καθιστώντας την την πρώτη μαύρη αναπληρώτρια ηγέτη πολιτικού κόμματος στην Ευρώπη. Τον Ιούλιο του 2024 όταν ρωτήθηκε για τις Γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου 2024, η Ντιν δήλωσε ότι ήταν «ώρα για αλλαγή» έπειτα από 14 χρόνια διακυβέρνησης των Τόρις.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Δισκογραφία

### Άλμπουμ

*[[Messy (άλμπουμ)|Messy]]* (2023)

*[[The Art of Loving (άλμπουμ)|The Art of Loving]]* (2025)
Το Gemini είπε
## Βραβεία και υποψηφιότητες

## Παραπομπές


Ντιν