Μπλοντέλ ντε Νελ

[μικρογραφία|Άγαλμα του Μπλόντελ κοντά [Ντύρνσταϊν|στο Ντύρνσταϊν]]

Ο **Μπλοντέλ ντε Νελ**, γαλλ.: *Blondel de Nesle* (π.1155 - 1202) –είτε ο Ιωάννης Α΄ του Νελ (π.1155 – 1202) είτε ο γιος του Ιωάννης Β΄ του Νελ (απεβ. το 1241)– ήταν Γάλλος τρουβέρος.

## Ιστορία
Το όνομα «Blondel de Nesle» συνδέεται με 24 ή 25 αυλικά τραγούδια. Αναγνωρίστηκε το 1942 από τον Holger Dyggve ως ο Ιωάννης Β΄ του Nελ (κοντά στην Αμιένη), ο οποίος είχε το παρωνύμιο «Blondel» για τα μακριά ξανθά μαλλιά του.  Νυμφεύτηκε την εποχή τού τέλους τού πατέρα του το 1202, και την ίδια χρονιά συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία. Αργότερα πολέμησε στην Σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών. Ωστόσο το 1994, ο Yvan Lepage πρότεινε, ότι ο ποιητής μπορεί να ήταν ο Ιωάννης Α΄, πατέρας του Ιωάννη Β΄, ο οποίος ήταν κύριος του Nελ από το 1180 έως το 1202. Αυτός ο Ιωάννης Α΄ συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει τον μεταγενέστερο θρύλο, που τον συνδέει με τον βασιλιά Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας.  Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα, αν το «Blondel» είναι πράγματι παρωνύμιο, και ορισμένοι συγγραφείς δεν είναι καθόλου πεπεισμένοι ότι ο Ιωάννης Α΄ του Nελ ή ο γιος του, είναι ο πραγματικός Blondel.  Η κατάσταση επιδεινώνεται από την απώλεια τεκμηρίων, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην επίλυση του προβλήματος. 

Αν τα έργα ταυτοποιηθούν και χρονολογηθούν σωστά, τότε άσκησε σημαντική επιρροή στους Ευρωπαίους συγχρόνους του, οι οποίοι χρησιμοποίησαν σε μεγάλο βαθμό τις μελωδίες του. Η μελωδία του « χρησιμοποιείται στο έργο Carmina Burana, για το τραγούδι "".

## Ο θρύλος

### Η ιστορία του μινστρέλ του Ρεν
[μικρογραφία|Jean Antoine Laurent, ''Ο Ριχάρδος Α΄ ο Λεοντόκαρδος απαντά στον Μπλοντέλ ντε Νελ τραγουδώντας στίχους εκείνου'', 1822 ([Στοκχόλμη, Εθνικό Μουσείο).]]
Μέχρι το 1260, το όνομα του Μπλοντέλ είχε συνδεθεί με έναν θρύλο στο εξαιρετικά μυθιστορηματικό έργο : αυτό υποστήριζε ότι, όταν ο βασιλιάς Ριχάρδος Α΄ της Αγγλίας συνελήφθη και κρατήθηκε για λύτρα το 1192, βρέθηκε από τον τροβαδούρο Μπλοντέλ, τον οποίο είδε από το παράθυρό του, και στον οποίο τραγούδησε έναν στίχο ενός τραγουδιού που γνώριζαν και οι δύο. Μεταγενέστερες εκδοχές της ιστορίας ανέφεραν ότι ο Μπλοντέλ πήγαινε από κάστρο σε κάστρο, τραγουδώντας ένα συγκεκριμένο τραγούδι, που μόνο αυτός και ο Ριχάρδος Α΄ γνώριζαν, και ότι ο φυλακισμένος Ριχάρδος Α΄ απάντησε με τον δεύτερο στίχο, προσδιορίζοντας έτσι πού ήταν φυλακισμένος. Στη συνέχεια, ο Μπλοντέλ είτε βοήθησε τον βασιλιά να δραπευεύσει, είτε ανέφερε τη θέση του στους φίλους του. Ο Μπλοντέλ τελικά βρήκε τον Ριχάρδο Α΄ στο Ντύρνσταϊν. Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε κανένα μυστήριο σχετικά με την τοποθεσία τού Ριχάρδου Α΄, η οποία δημοσιοποιήθηκε ευρέως από τους λυτρωτές του.

Το «Blondel» είναι ένα κοινό επώνυμο στη Νορμανδία, συμπεριλαμβανομένων των Νήσων της Μάγχης. Έχει καταγραφεί ότι ο βασιλιάς Ριχάρδος Α΄ παραχώρησε ένα φέουδο στο νησί Γκέρνζϊ σε έναν υποτελή ονόματι Μπλοντέλ, αλλά παραμένει αβέβαιο, αν αυτό έχει κάποια σχέση με τον θρύλο, ή αν ο θρύλος έχει κάποια σχέση με τον γνωστό τρουβέρος.

### Σύγχρονες εκδοχές
Ο θρύλος του Μπλοντέλ δεν γνώρισε μεγάλη δημοτικότητα κατά τον Μεσαίωνα, αλλά υιοθετήθηκε στα τέλη του 18ου αι. Αποτέλεσε τη βάση της όπερας *Richard Coeur-de-lion* του Αντρέ Ερνέστου Μοντέστ Γκρετρί. (1784). Το 1822 η Ελεονώρα-Άννα Πόρντεν χρησιμοποίησε τον μύθο στο επικό της ποίημα . Στην εκδοχή της, η Μπλοντέλ είναι στην πραγματικότητα η μεταμφιεσμένη σύζυγος τού Ριχάρδου Α΄, η Βερεγγάρια της Ναβάρρας.

Ένα ποίημα του Γιόχαν Γκάμπριελ Ζάιντλ με τίτλο «Blondels Lied» μελοποιήθηκε από τον Ρόμπερτ Σούμαν (1840).

Καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αι., ο θρύλος έγινε βασικό συστατικό τής μυθολογίας γύρω από τον Ριχάρδο Α΄. Μερικοί μεταγενέστεροι μυθιστοριογράφοι του 20ού αι., έδωσαν μία ομοφυλοφιλική ερμηνεία στην υποτιθέμενη σχέση του με τον βασιλιά. Η Νόρα Λοφτς στο *βιβλίο της «Ο Λαουτοπαίκτης»* (1951) παρουσιάζει τον Ριχάρδο Α΄ να κάνει μία (μάλλον ευγενική) προσέγγιση στον Μπλοντέλ, κάτι που απορρίπτεται, καθώς η καρδιά και η αφοσίωση του Μπλοντέλ δίνονται αποκλειστικά στην παραμελημένη σύζυγο τού Ριχάρδου, τη Βερεγγάρια.

Στη βρετανική τηλεοπτική σειρά του ITV (1962–63) *Ριχάρδος Α΄ ο Λεοντόκαρδος*, ο Μπλπντέλ ήταν ένας ημι-κανονικός πρωταγωνιστής, τον οποίο υποδύθηκε ο Ίαν Γκρέγκορυ.

Ο θρύλος ενέπνευσε το *Blondel*, ένα μιούζικαλ του 1983 των Στέφεν Όλιβερ και Tιμ Ράις. Το έργο, μία κωμική ροκ όπερα, διαδραματίζεται κατά την περίοδο της Γ΄ Σταυροφορίας. Ο Μπλοντέλ απεικονίζεται ως ένας απογοητευμένος καλλιτέχνης, που αναζητά τη φήμη ως συνθέτης και ερμηνευτής, ακόμη και όταν αναζητά τον φυλακισμένο μονάρχη του. Ο  Τ. Ράις συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Πάτρικ Γουάιλντ, για να αναβιώσει την παράσταση στο Θέατρο Πλεζάνς στο Λονδίνο το 2006.

## Αναφορές στη λαϊκή κουλτούρα
* Ο Μπλοντέλ εμφανίζεται ως ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές στο μυθιστόρημα *Overtime* (1993) του Άγγλου συγγραφέα Τομ Χολτ.
* Ο Μπλοντέλ είναι επίσης ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος *[https://www.littlebrown.co.uk/titles/gore-vidal/a-search-for-the-king/9780349104744/ «Αναζητώντας τον Βασιλιά»]* (1950) του Γκορ Βιντάλ.
* Στο μυθιστόρημα του John Jakes, *[[King's Crusader]]*, του 1977, ο Μπλοντέλ αναζητά τον φίλο και αφέντη του, τον Ριχάρδο Α΄ τον Λεοντόκαρδο. Η ιστορία διαδραματίζεται στην εποχή της Γ΄ Σταυροφορίας.
* Η σειρά *Outlaw* (2009–) του Άνγκους Ντόναλντ ταυτίζει τον Μπλοντέλ με τον Άλαν-α-Ντέιλ, έναν ακόλουθο τού Ρομπέν των Δασών.
* Ο Μπλοντέλ είναι ο κεντρικός χαρακτήρας του ομώνυμου μιούζικαλ του 1983.
* Το αγγλικό ακουστικό συγκρότημα των αρχών της δεκαετίας του 1970, οι Amazing Blondel, πήρε το όνομά του από τον Μπλοντέλ.
* Μία στυλιζαρισμένη εκδοχή του Μπλοντέλ εμφανίζεται στη σειρά ντοκιμαντέρ του BBC του 1995, *Crusades*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Paris, Louis (επιμ.),  (  ), 1837, διαθέσιμο στο Gallica .
* Μπόιλ, Ντέιβιντ, *Το τραγούδι του Μπλόντελ*, 2005  (μια προσπάθεια απόδειξης του θρύλου)
* Dyggve, Holger Petersen, , 1942.
* Τζίλινγκχαμ, Τζον, *Ρίτσαρντ Κερ ντε Λιόν: Βασιλεία, Ιπποτισμός και Πόλεμος στον Δωδέκατο Αιώνα*, 1994 
* Lepage, Yvan G.,  , 1994.
* Nelson, Janet L. (επιμ.) *Richard Coeur De Lion, Ιστορία και Μύθος*, 1992, 
* Rosenberg, Samuel N. & Tischler, Hans (επιμ.), *Chanter M'Estuet: Songs of the Trouvères*, 1981, 

## Βιβλιογραφία
* Το 1862, ο Πρόσπερ Ταρμπέ δημοσίευσε μια έκδοση που περιελάμβανε 34 τραγούδια που αποδίδονταν στον Μπλοντέλ.
*  . Έκδοση Natalis de Wailly. Παρίσι 1876

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "Blondel" . The American Cyclopædia. 1879.
* In her poem  The Troubadour and Richard Cœur de Lion., Felicia Hemans relates how Richard I was discovered in captivity by Blondel.

Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Οίκος του Νελ