open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιάννης Βλαστάρης

Ο **Γιάννης Βλαστάρης** (1958) είναι Έλληνας δημοσιογράφος με μακρά πορεία στον χώρο της έντυπης και ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας, ο οποίος από το 2019 είναι ο λογογράφος του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958 όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Έλκει την καταγωγή του από την Ικαρία.

Σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στη δημοσιογραφία ξεκίνησαν το 1979 στην εφημερίδα ΄΄Καθημερινή΄΄ υπό τη διεύθυνση της Ελένης Βλάχου, όπου εργάστηκε σε διάφορους τομείς, από το πολιτικό μέχρι το ελεύθερο ρεπορτάζ.

Το 1990, σχεδίασε και λάνσαρε το ένθετο περιοδικό ΄΄Έψιλον΄΄, το οποίο εισήγαγε τον θεσμό των ειδικών εκδόσεων στον ελληνικό Τύπο και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Παράλληλα, ανέλαβε τη διεύθυνση της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, όπου παρέμεινε για 20 χρόνια. Από την Ελευθεροτυπία αποχώρησε το 2010, έπειτα από παρέμβαση της Μάνιας Τεγοπούλου. Η ιστορική εφημερίδα διέκοψε τη λειτουργία της ενάμιση χρόνο αργότερα. Μετά την αποχώρησή του, ανέλαβε ως εκδότης και διευθυντής στην οικονομική εφημερίδα ΄΄Ισοτιμία΄΄.

Η δημοσιογραφική του διαδρομή περιλαμβάνει, επίσης, συνεργασίες με τις εφημερίδες ΄΄Ποντίκι΄΄, ΄΄Εγνατία΄΄, ΄΄Κέρδος΄΄, ΄΄Επενδυτής΄΄ και το περιοδικό ΄΄Ένα΄΄, όπου εργάστηκε υπό τη διεύθυνση του Παύλου Μπακογιάννη. Εργάστηκε, επίσης, στην ΕΡΤ και στο ραδιόφωνο, συγκεκριμένα στον Flash 96,1 και την ΕΡΑ.

Από το 2019, ο Βλαστάρης επιμελείται τις δημόσιες παρεμβάσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, περιλαμβάνοντας ομιλίες στη Βουλή, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) και διεθνείς εμφανίσεις, όπως αυτή στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ‘’Λεξικό χωρίς γραβάτα’’, εκδόσεις ΑΡΜΟΣ

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Όνειρο του Οσμάν

Το **Όνειρο του Οσμάν** είναι μια μυθολογική ιστορία για τη ζωή του Οσμάν Α΄ ιδρυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η ιστορία περιγράφει ένα όνειρο που βίωσε ο Οσμάν ενώ έμενε στο σπίτι μιας θρησκευτικής φιγούρας, του Σεΐχη Εντεμπαλί, στο οποίο βλέπει ένα μεταφορικό όραμα που προβλέπει την ανάπτυξη και την ευημερία μιας αυτοκρατορίας που θα κυβερνηθεί από αυτόν και τους απογόνους του.

Η ιστορία εμφανίστηκε τον δέκατο πέμπτο αιώνα, περισσότερα από εκατό χρόνια μετά το θάνατο του Οσμάν, και πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε για να προσφέρει έναν θεμελιώδη μύθο για την αυτοκρατορία, καθώς και να εξωραΐσει τη ζωή του Οσμάν και να εξηγήσει την μετέπειτα επιτυχία του. Όταν ο Οσμάν λέει στον Σεΐχη Εντεμπαλί για το όνειρο, ο δερβίσης το ερμηνεύει ως σημάδι ότι ο Οσμάν θα αποκτούσε μεγάλη δόξα και φήμη στο όνομα του Ισλάμ και επιτρέπει στον Οσμάν να παντρευτεί την κόρη του Ραμπιά Μπαλά Χατούν.

Οι Οθωμανοί συγγραφείς έδιναν μεγάλη σημασία σε αυτό το υποτιθέμενο όνειρο του ιδρυτή της αυτοκρατορίας τους.

## Ιστορία
Ο Οσμάν, ένας νεαρός ηγεμόνας, ήταν γνωστός και επαινείται ευρέως για τη θρησκευτική του ευσέβεια. Ο Οσμάν άρχισε να επισκέπτεται έναν άγιο άνθρωπο, τον Σεΐχη Εντεμπαλί (πέθανε το 1326), από σεβασμό για την αγνότητα και τη μάθησή του.

Μια μέρα, όταν ο Οσμάν και ο αδελφός του Γκοκάλπ επισκέπτονταν το κάστρο του γείτονά τους, του άρχοντα του Ινεανί, μια ένοπλη δύναμη πλησίασε την πύλη, με επικεφαλής τον αρχηγό του Εσκίσεχιρ και τον σύμμαχό του, Μιχαήλ τον Αγένειο (Ο Μιχαήλ ήταν ο Έλληνας άρχοντας της Χιρμένκιας, μιας οχυρωμένης πόλης στους πρόποδες του Φρυγικού Ολύμπου).

Απαίτησαν να τους παραδοθεί ο Οσμάν, αλλά ο άρχοντας της Ινεανί αρνήθηκε να διαπράξει μια τέτοια παραβίαση της φιλοξενίας. Ενώ ο εχθρός έμενε απερίσπαστος γύρω από το τείχος του κάστρου, ο Οσμάν και ο αδελφός του άδραξαν τη στιγμή για μια ξαφνική επίθεση. Έδιωξαν τον αρχηγό του Εσκίσεχιρ από την περιοχή και ντροπιασμένοι, αιχμαλώτισαν τον Μιχαήλ τον Αγένειο. Ωστόσο, ο αιχμάλωτος και οι απαγωγείς έγιναν τελικά φίλοι. Αργότερα, όταν ο Οσμάν βασίλεψε ως ανεξάρτητος πρίγκιπας, ο Μιχαήλ τάχθηκε στο πλευρό του εναντίον των Ελλήνων, και ήταν πλέον ένας από τους ισχυρότερους υποστηρικτές της οθωμανικής εξουσίας.

Ένα βράδυ, όταν ο Οσμάν ξεκουραζόταν στο σπίτι του Εντεμπαλί (γιατί το καταφύγιο της φιλοξενίας δεν θα μπορούσε ποτέ να το αρνηθεί κανείς ούτε σε έναν μνηστήρα).

## Ερμηνεία και κριτική
Το μεγαλύτερο μέρος της μετάφρασης σε αυτό το κείμενο βασίζεται στο *History of Ottoman Turks* (1878), το οποίο βασίστηκε επίσης στην έρευνα του Φον Χάμμερ. Το κείμενο είναι εκσυγχρονισμένο και λείπουν κάποιες ενότητες.

Οι μελετητές συμφωνούν ότι η ιστορία δεν ήταν σύγχρονη της κόρης του Οσμάν και του Εντεμπαλί και ότι δημιουργήθηκε σε μεταγενέστερη περίοδο. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι ο σεΐχης Εντεμπαλί ήταν όντως ιστορικό πρόσωπο και ότι ο Οσμάν παντρεύτηκε πραγματικά την κόρη του, Ραμπιά Μπαλά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:13ος αιώνας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Μαμάτ Χαλίντ

Ο **Μοχάμαντ Μοχάμαντ Χαλίντ**, γνωστός στη σταδιοδρομία του ως **Μαμάτ Χαλίντ** (στη μαλαϊκή γλώσσα *Mamat Khalid*, 6 Απριλίου 1963 – 24 Οκτωβρίου 2021) ήταν Μαλαισιανός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης του κινηματογράφου, παραγωγός και ηθοποιός. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο σκιτσογράφος Datuk Μοχάμαντ Νορ Χαλίντ, γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Λατ».

Εκτός από την κυρίως σταδιοδρομία του στον χώρο του κινηματογράφου, ο Μαμάτ ήταν ο ιδρυτής (το 2016) και ιδιοκτήτης του δικού του καφενείου-εστιατορίου, του «Sarang Art Hub», στην πόλη Ταντζούνγκ Μαλίμ.

## Βίος και σταδιοδρομία
Ο Μαμάτ γεννήθηκε στη μεγάλη πόλη Ίπο, πρωτεύουσα του Περάκ. Στην παιδική του ηλικία πήγαινε κάθε δυο-τρεις ημέρες στον κινηματογράφο για να δει όλες τις τελευταίες ταινίες. Ο πατέρας του τού είχε απαγορεύσει να πηγαίνει συχνά στον κινηματογράφο, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να σβήσει το πάθος του για τις ταινίες.

Αρχικώς ο Μ. Χαλίντ εργάσθηκε ως δημόσιος υπάλληλος. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά και με τη μουσική ροκ, όντας από το 1986 μουσικός σε ερασιτεχνικό μουσικό συγκρότημα. Οι σχετικές εμπειρίες του τον ενέπνευσαν στο να γράψει το σενάριο και να σκηνοθετήσει την ταινία του 2005 *Rock*, η εμπορική επιτυχία της οποίας οδήγησε σε τρεις συνέχειες - τις ταινίες *Rock Ooo…!* (2013), *Rock Bro!* (2016) και *Rock 4: Rockers Never Dai* (2020).

### Προσωπική ζωή
Ο Μαμάτ νυμφεύθηκε τη Χασμάχ Χασάν στις 12 Απριλίου 1987 και απέκτησαν μαζί πέντε τέκνα, τρεις γιους και δύο θυγατέρες. Το τέταρτο από αυτά (*Amen Khalid*) ακολουθεί τα βήματα του πατέρα του στον χώρο του κινηματογράφου.

Ο Μαμάτ Χαλίντ απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών εξαιτίας καρδιακών προβλημάτων στο Νοσοκομείο Σλιμ Ρίβερ του Ταντζούνγκ Μαλίμ, έχοντας σύμφωνα με πληροφορίες καταρρεύσει προηγουμένως μέσα στο εστιατόριό του. Τάφηκε την ίδια ημέρα στο Κοιμητήριο του Τεμένους Πάλοχ, στην πόλη Ίπο.

## Το έργο του
Η πρώτη κινηματογραφική ταινία του Μαμάτ Χαλίντ ήταν η *Lang Buana* (2003), ενώ η πρώτη ταινία που έγινε ευρύτερα γνωστή ήταν *Η Πριγκίπισσα του βουνού Λεντάνγκ* (*Puteri Gunung Ledang*, 2004), στην οποία όμως έγραψε μόνο το σενάριο και δεν σκηνοθέτησε. Από όσες ταινίες σκηνοθέτησε ξεχωρίζουν οι *`Οταν ανατείλει η πανσέληνος* (*Kala Malam Bulan Mengambang*, 2008), *Estet* (2010), *Αποκάλυψη Χ* (*Apokalips X*, 2014), *Το φάντασμα του Λιμάχ* (*Hantu Kak Limah*, 2018) και άλλες. Επιπλέον έγραψε το σενάριο ή/και σκηνοθέτησε σε 5 τηλεοπτικές σειρές, με γνωστότερη την *Kampung Boy* (= «Το χωριατόπαιδο»), μια σειρά 26 επεισοδίων με κινούμενα σχέδια δημιουργημένα από τον αδελφό του, τον Λατ. Στο ενεργητικό του Μαμάτ Χαλίντ καταγράφονται και 14 τηλεταινίες, στις 13 από τις οποίες έγραψε το σενάριο και επίσης 13 από αυτές σκηνοθέτησε.

Για το έργο του αυτό, ο Μαμάτ Χαλίντ τιμήθηκε με αρκετά βραβεία, τέσσερα από το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Μαλαισίας και ένα από το Anugerah Skrin του 2001.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Μαμάτ Χαλίντ στην Internet Movie Database

Κατηγορία:Μαλαισιανοί
Γερτρούδη (Πετρονίλα) της Λωρραίνης

Η **Γερτρούδη (Πετρονίλα) της Λωρραίνης** (  1082 – 23 Μαΐου 1144) έγινε κόμισσα της Ολλανδίας μετά τον γάμο της με τον Φλόρις Β' κόμη της Ολλανδίας. Έγινε επίτροπος της κομητείας της Ολλανδίας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας τού γιου της Ντιρκ ΣΤ' το 1121-1129. Ήταν κόρη του Θεοδώριχου Β' δούκα της Λωρραίνης και της Χέντβιχ του Φόρμπαχ.

## Βιογραφία
Ονομάστηκε αρχικά Γερτρούδη από την εκ μητρός γιαγιά της Γερτρούδη του Χάλντενσλέμπεν, και άλλαξε το όνομά της σε Πετρονίλα μετά από τον γάμο της με τον Φλόρι Β΄ της Ολλανδίας το 1100.

Το 1121, μετά το πρόωρο τέλος τού συζύγου της, έγινε επίτροπος τού γιου τους, Ντιρκ ΣΤ΄. Περιγράφεται ως μια φιλόδοξη και κυρίαρχη κυβερνήτης, που εξουσίασε με «δυνατό χέρι». Το 1123–25 έδωσε στρατιωτική υποστήριξη στον εκ μητρός (ετεροθαλή) αδελφό της Λοθάριο Γ΄ της Γερμανίας, στον αγώνα του με τον αντίπαλό του βασιλιά Ερρίκο. Όταν ο Βαλδουίνος Ζ΄ κόμης της Φλάνδρας απεβίωσε χωρίς κληρονόμους, υποστήριξε την αξίωση τού γιου της να γίνει κόμης της Φλάνδρας κατά τη διάρκεια του Φλαμανδικού πολέμου διαδοχής του 1127, αλλά τελικά τον Βαλδουίνο διαδέχθηκε ο Κάρολος Α'.

Η θητεία της ως επιτρόπου έληξε επισήμως, όταν ο γιος της έφθασε στην ενηλικιότητα το 1129, αλλά σύμφωνα με το σύγχρονο χρονικό του Έχμοντ, παρέμεινε ως η de facto κυβερνήτης μέχρι το 1133. Στον αγώνα για την εξουσία μεταξύ του Ντιρκ ΣΤ΄ και του μικρότερου αδελφού του, Φλόρι του Μέλανος το 1129–31, υποστήριξε τον τελευταίο στην πρώτη του απόπειρα. Ωστόσο το 1131, ανακάλεσε την υποστήριξή της, και αρνήθηκε να τον ενισχύει.

Η Πετρονίλα ίδρυσε το αβαείο του Ράινσμπουρχ το 1133, όπου φαίνεται ότι αποσύρθηκε από την Αυλή και την πολιτική και πέρασε το υπόλοιπο τής ζωής της. Εκεί τάφηκε επίσης μετά το τέλος της το 1144. Η απόγονος τής Πετρονίλας, η Άντα, ήταν ακόμα επικεφαλής στη δεκαετία του 1200. Ήταν ηγουμένη, όταν ο εξάδελφός της πώλησε το αβαείο, και η Άντα ήταν υποχρεωμένη να χρησιμοποιήσει τα δικά της χρήματα, για να το εξαγοράσει.

## Οικογένεια
Με τον Φλόρις Β΄ απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
* Ντιρκ ΣΤ΄ π. 1115–1157, κόμης της Ολλανδίας.
* Φλόρις ο Μέλας 1115-1133, διεκδικητής κόμης της Ολλανδίας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


* 

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Άντα της Ολλανδίας, ηγουμένη

Η **Άντα**, ολλανδ.: *Ada van Holland* (1208 – 15 Ιουνίου 1258) ήταν Ολλανδή ηγουμένη του αβαείου του Ράινσμπουρχ από το 1239.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε π. το 1208 από τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη της Ολλανδίας (π. 1168-1222) και την Aλάιντ φαν Χέλρε (π. 1178-1218). Εμφανίζεται για πρώτη φορά σε γραπτά αρχεία το 1233, και το 1239 προήχθη από μοναχή σε ηγουμένη του α,Αβαείου Ράινσμπουρχ. 

Επειδή το αβαείο είχε παραχωρηθεί από την οικογένειά της, τής επετράπη να ονομαστεί η Κυρία του Ράινσμπουρχ. Τα προβλήματα προέκυψαν το 1244, όταν ο αδελφός της Όθων Γ΄ επίσκοπος της Ουτρέχτης τής ζήτησε να παραπέμψει σημαντικές αποφάσεις σε αυτόν και σε άλλους κληρικούς και μονάρχες. Η Άντα έκανε έκκληση στον πάπα Ιννοκέντιο Δ', ο οποίος αποφάνθηκε υπέρ της. Ο πάπας επιβεβαίωσε την αυτονομία της, και επέτρεψε επίσης στο αβαείο να λαμβάνει δωρεές από αρχάριους που εισέρχονταν στο αβαείο. 

Η εξουσία της Άντας υπονομεύτηκε περαιτέρω, όταν ο εξάδελφός της πώλησε το αβαείο, και η Άντα αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει τα δικά της χρήματα, για να το ξανααγοράσει. 

Η Άντα της Ολλανδίας απεβίωσε στο αβαείο Ράινσμπουρχ στις 15 Ιουνίου 1258. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Τμήμα κεντρικής αποστείρωσης

thumb|Αποστειρωμένα οδοντιατρικά εργαλεία από την κεντρική αποστείρωση του νοσοκομείου (με γραμμοκώδικα που υποδεικνύει ημερομηνία αποστείρωσης, ημερομηνία λήξης και περιεχόμενο). 
Το **τμήμα κεντρικής αποστείρωσης** είναι ένας ενσωματωμένος χώρος στα νοσοκομεία και άλλες εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, που πραγματοποιεί αποστείρωση και άλλες ενέργειες σε ιατρικές συσκευές, εξοπλισμό και αναλώσιμα. Αυτά προορίζονται για μεταγενέστερη χρήση από το ιατρικό προσωπικό στο χειρουργείο του νοσοκομείου, καθώς και για άλλες άσηπτες διαδικασίες, π.χ. καθετηριασμό, ραφή τραυμάτων και επιδέσεις σε ιατρική, χειρουργική, μαιευτική ή παιδιατρική πτέρυγα.

## Ιστορικό
Οι εργασίες του Τμήματος Αποστείρωσης συνίστανται συνήθως στον καθαρισμό, την απολύμανση, και την αποστείρωση του επαναχρησιμοποιούμενου ιατρικού εξοπλισμού. Ο επαναχρησιμοποιούμενος ιατρικός εξοπλισμός μπορεί να περιλαμβάνει οποιονδήποτε ιατρικό εξοπλισμό, από χειρουργικά εργαλεία από ανοξείδωτο ατσάλι έως αντλίες ενδοφλέβιας έγχυσης και τροχήλατα επειγόντων περιστατικών.

Ο επαναχρησιμοποιούμενος ιατρικός εξοπλισμός  διακρίνεται σε τρεις κατηγορίες:

*Μη κρίσιμα, ημικρίσιμα και κρίσιμα, με κάθε κατηγορία να απαιτεί ελάχιστο επίπεδο επανεπεξεργασίας.
Τα μη κρίσιμα αντικείμενα, όπως στύλοι και αντλίες ενδοφλέβιας έγχυσης (IV), απαιτούν τουλάχιστον μεσαίου επιπέδου απολύμανση, η οποία μπορεί να επιτευχθεί με τα περισσότερα απολυμαντικά που χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία.

*Τα ημικρίσιμα αντικείμενα είναι εκείνα που αναμένεται να έρθουν σε επαφή με άθικτες βλεννογόνες μεμβράνες και συνήθως περιλαμβάνουν ενδοσκόπια, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται σε κολονοσκόπηση.  
Αυτά τα αντικείμενα απαιτούν απολυμαντικά υψηλού επιπέδου, όπως διάλυμα γλουταραλδεΰδης, Υπεροξικό οξύ, ή πλάσμα υπεροξειδίου του υδρογόνου.

*Τα κρίσιμα αντικείμενα, τα οποία περιλαμβάνουν κάθε εργαλείο που πρόκειται να εισαχθεί στην κυκλοφορία του αίματος ή σε περιοχή του σώματος που είναι φυσιολογικά στείρα, απαιτούν αποστείρωση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοσοκομεία
Ακετυλίωση

:
Στη χημεία, η **ακετυλίωση** (acetylation) είναι μια οργανική αντίδραση εστεροποίησης με οξικό οξύ. Εισάγει μια ακετυλομάδα σε μια χημική ένωση. Τέτοιες ενώσεις ονομάζονται *οξικοί [[εστέρες]]* ή απλά *οξικοί*. Η **αποακετυλίωση** (Deacetylation) είναι η αντίθετη αντίδραση, η απομάκρυνση μιας ακετυλομάδας από μια χημική ένωση.
## Ακετυλίωση/αποακετυλίωση στη βιολογία
Οι αποακετυλιώσεις *παίζουν κρίσιμους ρόλους στη γονιδιακή μεταγραφή και πιθανότατα σε όλες τις ευκαρυωτικές βιολογικές διεργασίες που περιλαμβάνουν χρωματίνη*.
Η ακετυλίωση είναι ένας τύπος μετα-μεταφραστικής τροποποίησης των πρωτεϊνών. Η ακετυλίωση της ε-αμινομάδας της λυσίνης, η οποία είναι κοινή, μετατρέπει μια φορτισμένη πλευρική αλυσίδα σε ουδέτερη. Η ακετυλίωση/αποακετυλίωση των ιστονών παίζει επίσης ρόλο στην γονιδιακή έκφραση και στον καρκίνο.  Αυτές οι τροποποιήσεις πραγματοποιούνται από ένζυμα που ονομάζονται ακετυλομεταφοράσες της ιστόνης (histone acetyltransferases (HATs) και αποακετυλάσες ιστόνης (histone deacetylases, HDACs). 
Δύο γενικοί μηχανισμοί είναι γνωστοί για την αποακετυλίωση. Ένας μηχανισμός περιλαμβάνει τη δέσμευση ψευδαργύρου στο ακετυλοοξυγόνο. Μια άλλη οικογένεια αποακετυλασών απαιτεί NAD+, η οποία μεταφέρει μια ομάδα ριβοσυλίου στο οξυγόνο του ακετυλίου.

## Οργανική σύνθεση
Οξικοί εστέρες  και ακεταμίδια παρασκευάζονται γενικά με ακετυλιώσεις. Οι ακετυλιώσεις χρησιμοποιούνται συχνά για τη δημιουργία δεσμών C-ακετυλίου σε αντιδράσεις Friedel-Crafts  Τα καρβανιόντα και τα ισοδύναμά τους είναι ευαίσθητα σε ακετυλιώσεις.
### Αντιδραστήρια ακετυλίωσης
Πολλές ακετυλώσεις επιτυγχάνονται χρησιμοποιώντας αυτά τα τρία αντιδραστήρια:
* Οξικός ανυδρίτης. Αυτό το αντιδραστήριο είναι κοινό στο εργαστήριο. Η χρήση του συμπαράγει οξικό οξύ.
*Αυτό το αντιδραστήριο είναι επίσης κοινό στο εργαστήριο, αλλά η χρήση του συμπαράγει υδροχλώριο, το οποίο μπορεί να είναι ανεπιθύμητο.
* Κετένιο: Κάποτε παρασκευάστηκε οξικός ανυδρίτης με την αντίδραση κετενίου με οξικό οξύ:
:              \Delta H = -63 \text{ kJ/mol}
### Ακετυλίωση κυτταρίνης
Η κυτταρίνη είναι μια πολυόλη και επομένως ευαίσθητη στην ακετυλίωση, η οποία επιτυγχάνεται με τη χρήση οξικού ανυδρίτη. Η ακετυλίωση διαταράσσει τον δεσμό υδρογόνου, ο οποίος κατά τα άλλα κυριαρχεί στις ιδιότητες της κυτταρίνης. Κατά συνέπεια, οι εστέρες κυτταρίνης είναι διαλυτοί σε οργανικούς διαλύτες και μπορούν να χυτευτούν σε ίνες και μεμβράνες.
### Διακετυλίωση
Η διακετυλίωση (Transacetylation) χρησιμοποιεί οξικό βινύλιο ως δότη ακετυλίου και λιπάση ως καταλύτη. Αυτή η μεθοδολογία επιτρέπει την παρασκευή αλκοολών και οξικών αλκοολών εμπλουτισμένων με εναντιομορφές.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οργανικές αντιδράσεις
Λιμάνι της Αμφίπολης

Το **λιμάνι της Αμφίπολης**, παλαιότερα γνωστό και ως **λιμάνι Μεταξά**, είναι ανενεργό λιμάνι στον Δήμο Αμφίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται στην παράκτια περιοχή του Στρυμονικού κόλπου, ανατολικά της εκβολής του ποταμού Στρυμόνα. Αποτελεί σήμερα το μοναδικό θαλάσσιο λιμάνι του νομού Σερρών.

## Ιστορία
Κατά την αρχαιότητα, το φυσικό λιμάνι στις εκβολές του Στρυμόνα ήταν στρατηγικής σημασίας κόμβος για τις θαλάσσιες μεταφορές, ενώ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αποτελώντας το σημείο εκκίνησης για τα πλοία του. Η γειτνίασή του με την Αμφίπολη, ένα από τα σπουδαιότερα αστικά κέντρα της αρχαίας Μακεδονίας, του προσέδιδε επιπλέον σημασία.

Στη σύγχρονη μορφή του, το λιμάνι κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1930 και χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά οικοδομικού υλικού προς τα συνοριακά οχυρά της γραμμής Μεταξά. Η σιδηροδρομική σύνδεσή του με τη Νέα Ζίχνη, που σταμάτησε να λειτουργεί το 1957, ήταν κρίσιμη για την αξιοποίησή του. Το 2000, εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιείας 2000-2006 και μετά τα εγκαίνια του έργου το 2008, λειτούργησε ως καταφύγιο αλιευτικών σκαφών.

Σήμερα, το λιμάνι είναι ανενεργό και εγκαταλελειμμένο. Οι προσχώσεις από τις φερτές ύλες του ποταμού Στρυμόνα έχουν περιορίσει το βάθος του πυθμένα και έχουν κλείσει την είσοδο του λιμανιού, κάνοντας τη διέλευση σκαφών απαγορευτική. Από τις τρεις πλωτές αποβάθρες, η μία έχει αποκολληθεί και παρασυρθεί μέσα στη θάλασσα.

Στη γύρω περιοχή υπάρχουν διάσπαρτα ερείπια πυροβολείων που προστάτευαν το λιμάνι την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σε μικρή απόσταση ανατολικά του λιμανιού, βρίσκεται ο παραθεριστικός οικισμός Λιμάνι Σερρών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Σερρών
Λουδοβίκος Α΄ του Λουν

Ο **Λουδοβίκος Α',** λατιν.: *Ludovicus*, γερμ.: *Ludwig*, ολλανδ.: *Lodewijk Ι van Loon (απεβ.* 11 Αυγούστου 1171) ήταν ο κόμης του Λουν, τώρα στο σύγχρονο Βέλγιο, και μπουργκράβος του Μάιντς, στη Γερμανία. Τα αξιώματα αυτά τα κληρονόμησε από τον πατέρα του. Ίδρυσε επίσης την κομητεία του Ρήνεκ, προφανώς βασισμένη στα εδάφη τού μπουργκράβου.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Άρνολντ Β΄ κόμης του Λους, και της συζύγου του, το όνομα της οποίας μπορεί να ήταν Aδελαΐδα ή Aγνή.  Εμφανίζεται για πρώτη φορά σε εγγραφή ως ενήλικας μαζί με τον πατέρα του το 1135. Ο Άρνολντ Β' απεβίωσε το 1139 και ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν ο κληρονόμος του, εμφανιζόμενος εκείνο το έτος ως κόμης του Ρήνεκ.  Το 1141 εμφανίστηκε ως επίτροπος (advocate) τού αβαείου το;y Αγίου Ιακώβου στη Λιέγη.

Υπήρξε επίσης συνήγορος του αβαείου Aβερμπόντε, το οποίο είχε ιδρύσει η οικογένειά του. Το 1154 δώρισε το φέουδο (manor) Laethof  στο Χόισντεν-Τσόλντερ στο αβαείο.

Ο Λουδοβίκος Α΄ νυμφεύτηκε την Αγνή του Μετς, κόρη του Φόλμαρ Ε', κόμη του Μετς, και της Ματθίλδης του Ντάγκσμπουργκ. Με βάση την καταγωγή της, ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν σε θέση να διεκδικήσει με επιτυχία το Κόλμοντ και το Μπίλτσεν.  

Η Αγνή ανέθεσε στον Χέντρικ φαν Βέλντεκε να γράψει τον «Βίο του Αγίου Σερβατίου». 

Ο Λουδοβίκος Α' υπηρέτησε ως μπουργκράβος του Μετς από το 1159 έως το 1162.

Μέσω της συζύγου του, ο Λουδοβίκος είχε επίσης αξίωση στο δουκάτο του Λουξεμβούργου, ωστόσο, δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει αυτόν τον ισχυρισμό.

Το 1160 ο κόμης του Ντυράς επιτέθηκε στην πόλη Μπρούστεμ του Λουδοβίκου Α΄ (τώρα μέρος του Σιντ-Τρούιντεν), που βρισκόταν κοντά στο Ντυράς και στο Σιντ-Τρούιντεν. Το κατάστρεψε και τα εδάφη γύρω του ερημώθηκαν. Το 1170 ο Λουδοβίκος Α΄ κατασκεύασε ένα κάστρο στο Μπρούστεμ, το οποίο ο νέος κόμης του Ντυράς, Ζιλ, θεώρησε ως μια επιθετική πράξη, νομίζοντας ότι ο Μπρούστεμ βρισκόταν στην κομητεία του. Ωστόσο, ο νεαρός Ζιλ, κόμης του Ντυράς, κάλεσε με επιτυχία τη βοήθεια του αβαείου και των πολιτών του Σιντ-Τρούιντεν, και μαζί νίκησαν τον στρατό τού Λουδοβίκου Α΄. Ο Λουδοβίκος Α΄ απεβίωσε κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης, στις 11 Αυγούστου 1171. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο του αναρρωτηρίου στο Μπόργκλουν. Εκεί βρίσκεται ακόμη ο τάφος του. 

## Οικογένεια
Ο Λουδοβίκος και η Aγνή είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Αγνή, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α' των Βίττελσμπαχ, δούκα της Βαυαρίας.
* Άρνολντ, απεβ. νέος.
* Γκέραρντ, κόμης του Λουν.
* Ούγκο, νυμφεύτηκε και είχε απογόνους.
* Μπόνη, παντρεύτηκε τον Walter Berthout, κύριο του Mέχελεν και του Γκρίμπεργκεν.
* Iμάγκινα, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Γ΄, κόμη του Λουβαίν
* Λωρέτα (απεβ. πριν το 1193), παντρεύτηκε πρώτα τον Ζιλ, κόμη του Ντυράς, εγγονό του Όθωνα Β΄, κόμη του Ντυράς, αλλά διαζεύχθηκε το 1174. Αργότερα παντρεύτηκε τον Θεοβάλδο Α΄ κόμη του Μπαρ.

Τον Λουδοβίκο Α΄ διαδέχθηκε ο γιος του Γεράρδος ως κόμης του Λουν.

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κομητεία Άρτσερ (Τέξας)

Η **Κομητεία Άρτσερ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 8,560 κατοίκους. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Άρτσερ Σίτι. Η κομητεία ιδρύθηκε το 1858 από τμήμα της κομητείας Φάνιν. Πήρε το όνομά της προς τιμήν του Μπραντς Τάνερ Άρτσερ, επιθεωρητή της Δημοκρατίας του Τέξας.
## Γεωγραφία
 
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 925 τετραγωνικά μίλια (2.400 km2), εκ των οποίων 903 τ. μίλια (2.340 km2) είναι στεριά και 22 τ. μίλια (57 km2) (2,4%) καλύπτονται από νερό.

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Ουιτσίτα (βόρεια)
* Κομητεία Κλέι (ανατολικά)
* Κομητεία Τζακ (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία Γιανγκ (νότια)
* Κομητεία Μπέιλορ (δυτικά)
* Κομητεία Ουίλμπεργκερ (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Άρμστρονγκ (Τέξας)

Η **Κομητεία Άρμστρονγκ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 1,848 κατοίκους.Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Κλοντ.  Η κομητεία ιδρύθηκε το 1876 από τμήμα της κομητείας Μπέξαρ.
## Γεωγραφία
 
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 914 τετραγωνικά μίλια (2.370 km2), από τα οποία 4,7 τ. μίλια (12 km2) (0,5%) καλύπτονται από νερό.
### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Κάρσον (βόρεια)
* Κομητεία Γκρέι (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Ντόνλεϊ (ανατολικά)
* Κομητεία Μπρίσκοου (νότια)
* Κομητεία Σουίσερ (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Ράνταλ (δυτικά)
* Κομητεία Πότερ (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Βαλ Βέρντε (Τέξας)

Η **Κομητεία Βαλ Βέρντε** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 47,586 κατοίκους. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Ντελ Ρίο.  Η κομητεία ιδρύθηκε το 1885 από τμήματα των κομητειών Κίνεϊ, Κρόκετ και Πέκος.

## Γεωγραφία
 
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 3.233 τετραγωνικά μίλια (8.370 km2), εκ των οποίων τα 3.145 τ. μίλια (8.150 km2) είναι χερσαία και τα 88 τ. μίλια (230 km2) (2,7%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).
### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Κρόκετ (βόρεια)
* Κομητεία Σάτον (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Έντουαρντς (ανατολικά)
* Κομητεία Κίνεϊ (ανατολικά)
* Κομητεία Τέρελ (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Βαν Ζαντ (Τέξας)

Η **Κομητεία Βαν Ζαντ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 59,541 κατοίκους. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι η Κάντον.  Η κομητεία ιδρύθηκε το 1848 από τμήμα της κομητείας Χέντερσον. Πήρε το όνομά της προς τιμήν του Άιζακ Βαν Ζαντ (1813–1847), δικηγόρου, πολιτικού και διπλωμάτη.

## Γεωγραφία
 
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 860 τετραγωνικά μίλια (2.200 km2), από τα οποία 17 τετραγωνικά μίλια (44 km2) (2,0%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).
### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Ρέινς (βόρεια)
* Κομητεία Γουντ (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Σμιθ (ανατολικά)
* Κομητεία Χέντερσον (νότια)
* Κομητεία Κάουφμαν (δυτικά)
* Κομητεία Χαντ (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1986

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1986** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο της Ελευσίνας μεταξύ 7 και 8 Ιουνίου του 1986. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ροδόλφος Αλεξάκος του Ο.Φ.Κ.Ο. με 190 επιτυχίες. Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα εφήβων στο ατομικό σκιτ.

## Κάτοχοι μεταλλίων

## Αποτελέσματα
### Σκιτ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

## Παραπομπές


1986
Κατηγορία:Ελευσίνα
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1986
Λι Τσονγκ Γουέι

Ο **Λι Τσονγκ Γουέι** (μαλαϊκά: *Lee Chong Wei*, κινεζικά: 李宗伟, πινγίν: *Lǐ Zōngwěi*, γενν. 21 Οκτωβρίου 1982) είναι Μαλαισιανός παλαίμαχος αθλητής της αντιπτέρισης. Ως παίκτης του μονού, ο Λι κατέλαβε την πρώτη θέση παγκοσμίως για 349 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένης μιας σειράς 199 εβδομάδων από τις 21 Αυγούστου 2008 έως τις 14 Ιουνίου 2012. Είναι ο 5ος Μαλαισιανός, μετά τους Φου Κοκ Κεόνγκ, Ρασίντ Σιντέκ, Ροσλίν Χασίμ και Γονγκ Τσουνγκ Χαν, που έφτασε στο Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης (από τότε ξεκίνησε η καταγραφή της για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1980), και είναι ο μόνος Μαλαισιανός που έμεινε στο Νο 1 της κατάταξης για περισσότερο από ένα χρόνο. Στις 2 Μαΐου 2023, ο Λι εισήχθη στην Αίθουσα της Φήμης της Αντιπτέρισης. Θεωρείται ευρέως ένας από τους σπουδαιότερους αθλητές αντιπτέρισης όλων των εποχών.

Ο Λι είναι τρις αργυρός Ολυμπιονίκης και ο έκτος Μαλαισιανός που κέρδισε Ολυμπιανικό μετάλλιο. Κέρδισε το πρώτο του αργυρό μετάλλιο το 2008, επίσης η πρώτη φορά που ένας Μαλαισιανός έφτασε σε τελικό στο μονό ανδρών. Επανέλαβε το επίτευγμα ακόμη δύο φορές, το 2012 και το 2016, καθιστώντας τον τον πιο επιτυχημένο Μαλαισιανό στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.

Στις 13 Ιουνίου 2019, ο Λι ανακοίνωσε την αποχώρησή του μετά από δυσκολία να επιστρέψει στην πλήρη φυσική κατάσταση μετά από διάγνωση καρκίνου της μύτης. Ορίστηκε ως αρχηγός αποστολής της Μαλαισίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, αλλά δεν κατόρθωσε να παραστεί στη διοργάνωση λόγω των προβλημάτων υγείας του. Διατήρησε το ρόλο του, αν και τυπικά.

## Καριέρα

## Τιμές
:
* Μέλος του Τάγματος του Υπερασπιστή του Βασιλείου (2006)
* Αποδέκτης του Τάγματος της Αξίας (2009)
* Διοικητής του Τάγματος της Αξιέπαινης Υπηρεσίας - Ντατούκ (2017)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαλαισιανοί αθλητές της αντιπτέρισης
Κατηγορία:Μαλαισιανοί κινεζικής καταγωγής
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας 2006
Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2006
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Μαλαισιανοί αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας 2010
Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2010
Κατηγορία:Αθλητές της αντιπτέρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2014
Κατηγορία:Αθλητές της αντιπτέρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας 2018
Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος του Υπερασπιστή του Βασιλείου
Κατηγορία:Διοικητές τους Τάγματος της Αξιέπαινης Υπηρεσίας
Αικατερίνη του Λίμπουργκ

Η **Αικατερίνη**, ολλανδ.: *Catherine de Limbourg* (π. 1215 – 1255) έγινε δούκισσα της Λωρραίνης με τον γάμο της με τον Ματθαίο Β' δούκα της Λωρραίνης.  Υπήρξε επίτροπος της Λωρραίνης κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας τού γιου της Φρειδερίκου Γ', δούκα της Λωρραίνης μεταξύ 1251 και 1255.

Ήταν κόρη του Ουαλερανός Γ΄ του Λιμβούργου, δούκα του Λίμπουργκ, και της Eρμενσίνδης των Ναμύρ, κόμισσας του Λουξεμβούργου, κόρη του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λουξεμβούργου.

## Οικογένεια
Είχε τους εξής απογόνους:
* Φρειδερίκος (1240–1302), διάδοχος του πατέρα του ως δούκας της Λωρραίνης.
* Λάουρα, παντρεύτηκε το 1250 με τον Ιωάννη του Νταμπιέρ (απεβ. 1258), υποκόμη του Tρουά, και στη συνέχεια με τον Γκυγιώμ ντε Βερζύ, άρχοντα του Mιραμπώ και του Ωτρέ.
* Ισαβέλλα (απεβ. 1266), παντρεύτηκε πρώτα τον Γκυγιώμ ντε Βιέν (απεβ. 1255). Στη συνέχεια, το 1256, τον Ζαν ντε Σαλόν (1243–1309)
* Αικατερίνη, παντρεύτηκε το 1255 με τον Richard de Montfaucon (απεβ. 1279), γιο του Tιερρύ Γ΄, κόμη του Moνμπελιάρ.
* Αδελίνα (απεβ. π. 1278), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο της Σαβοΐας (απεβ. 1302), βαρόνο του Βω.

## Αναφορές

Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Κομητεία Άντριους (Τέξας)

Η **Κομητεία Άντριους** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 18,610 κατοίκους.Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Άντριους.  

Η κομητεία ιδρύθηκε το 1876 από τμήμα της κομητείας Μπέξαρ. Πήρε το όνομά της προς τιμήν του Ρίτσαρντ Άντριους (1800–1835), τον πρώτο στρατιώτη που σκοτώθηκε κατά την Επανάσταση του Τέξας.
## Γεωγραφία
 
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει έκταση 1.501 τετραγωνικά μίλια (3.890 km2), εκ των οποίων ουσιαστικά όλη είναι στεριά, αν και 0,4 τετραγωνικά μίλια (1,0 km2) (0,02%) είναι νερό.
### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Γκέινς (βόρεια)
* Κομητεία Μάρτιν (ανατολικά)
* Κομητεία Μίντλαντ (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία Έκτορ (νότια)
* Κομητεία Γουίνκλερ (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Λι, Νέο Μεξικό (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Αγνή του Μπαρ

Η **Αγνή**, γερμ.: *Agnes of Bar* (π. 1177 - 19 Ιουνίου 1226) ήταν δούκισσα της Λωρραίνης.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Θεοβάλδου Α΄, ο οποίος κυβερνούσε ως κόμης του Μπαρ από το 1190, και της πρώτης συζύγου του Λωρέτας του Λους, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λους και του Ρήνεκ. Το 1189 η Aγνή παντρεύτηκε τον μελλοντικό Φρειδερίκο Β' δούκα της Λωρραίνης. Ήταν κυρία των Aμάνς, Λονγκουί και Στεναί.

Από τον σύζυγό της, η Aγνή μπορεί να είχε έναν γιο που ονομαζόταν Θεοβάλδος, ο οποίος απεβίωσε νέος, αλλά επέζησαν τα ακόλουθα έξι παιδιά:
* Θεοβάλδος Α΄ (π. 1191 - 17 Φεβρουαρίου ή 24 Μαρτίου 1220), δούκας της Λωρραίνης, νυμφεύτηκε π. 1215 τη Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ (απεβ. 1225), κόρη του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Ντάγκσμπουργκ.
* Ματθαίος Β' (π. 1193 - 9 ή 11 Φεβρουαρίου 1251), δούκας της Λωρραίνης, νυμφεύτηκε την Αικατερίνη του Λίμπουργκ (απεβ. 1255), κόρη του δούκα Βάλεραν Γ΄ και της Eρμεσίνδης των Ναμύρ κόμισσας του Λουξεμβούργου suo jure.
* Ιάκωβος (απεβ. 24 Οκτωβρίου 1260), Επίσκοπος του Μετς (1239–60).
* Ρέιναλντ (απεβ. τέλος 1274), κύριος του Στεναί και του Μπιτς, κόμης του Μπλήσκαστελ, νυμφεύτηκε την Eλισάβετ κόμισσα του Μπλήσκαστελ (απεβ. 1273), κόρη του κόμη Χάινριχ κόμη του Μπλήσκαστελ.
* Λωρέτα (απεβ. μετά τις 30 Σεπτεμβρίου 1226), παντρεύτηκε τον Σίμωνα Γ΄, κόμη του Ζάαρμπρυκεν (απεβ. πριν από το 1240).
* Aλίκη (απεβ. 1242), παντρεύτηκε τον Βέρνερ Α΄, κόμη του Kύμπουργκ (απεβ. 1228).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Émile Duvernoy: *Agnes de Bar.* Στο: *Dictionnaire de Biographie française.* Τόμος 1: *Aage - Alicot.* Letouzey et Ané, Παρίσι 1933, 740.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* [Charles Cawley, Medieval Lands ''Agnes de Bar''

Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης
Οντοορολογία

## Ορισμός οντολογίας
Μια *οντολογία* είναι ένα επίσημο, δομημένο πλαίσιο που αναπαριστά τη γνώση σε έναν συγκεκριμένο τομέα, καθώς ορίζει τις έννοιες, τις οντότητες και τις σχέσεις που είναι σχετικές με αυτόν τον τομέα, παρέχοντας ένα κοινό λεξιλόγιο για την περιγραφή και την ανάλυση των πληροφοριών.

### Χρησιμότητα οντολογιών
Οι *οντολογίες* συνήθως χρησιμοποιούν ιεραρχικές δομές και λογικά πλαίσια, εξασφαλίζοντας ότι είναι κατανοητές τόσο από μηχανές όσο και από ανθρώπους.  Για αυτό το λόγο, τα τελευταία χρόνια, η χρήση *οντολογιών* για ερωταποκρίσεις έχει κερδίσει πρόσφορο έδαφος, αξιοποιώντας τη σημασιολογική γνώση για την αναζήτηση δεδομένων, καθώς οι *οντολογίες* διευκολύνουν τη διατύπωση ερωτημάτων, ενοποιούν δεδομένα και παρέχουν πληρέστερες απαντήσεις, αν και αυξάνει την πολυπλοκότητα της διαδικασίας. 

## Ορολογία
Η επιστήμη της *ορολογίας* μελετά την εξειδικευμένη γλώσσα («όρους»), που προσδιορίζει έννοιες εντός ενός τομέα.Στην επιστήμη αυτή έχουν αρχίσει και υιοθετούνται ψηφιακές μεθοδολογίες και πρακτικές. Εξάλλου, όπως έχει υποστηριχθεί, η *ψηφιακή ορολογία* είναι μια νέα προσέγγιση στον κλασικό κλάδο της *ορολογίας* που περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τη διαχείριση ψηφιακών πόρων που συλλέγουν ορολογικά δεδομένα και μεταδεδομένα ενός εξειδικευμένου τομέα.

## Οντοορολογία= οντολογία + ορολογία
Μια *οντολογία* δεν είναι μια *ορολογία* και μια *ορολογία* δεν είναι μια *οντολογία*: δεν έχουν τον ίδιο στόχο. Παρ’ όλα αυτά, η *οντολογία* αποτελεί σήμερα μια από τις πιο ελπιδοφόρες προοπτικές για την *ορολογία* (π.χ. για εφαρμογές πληροφορικής).Η *οντοορολογία*, συνιστά «μια ορολογία της οποίας το εννοιολογικό σύστημα είναι μια τυπική οντολογία».Με βάση το γεγονός ότι η γλωσσική και η εννοιολογική διάσταση δεν ταυτίζονται, η *οντοορολογία* καθιστά σαφή τη διπλή διάσταση της *ορολογίας*, εξάλλου η *οντοορολογία* διατηρεί τη γλωσσική ποικιλομορφία λαμβάνοντας υπόψη την πολυγλωσσία και επιτρέπει την τυποποίηση της γνώσης ενός τομέα.

## Περιβάλλον για δημιουργία οντοορολογιών
Η δημιουργία *οντοορολογιών* απαιτεί εξειδικευμένο λογισμικό. Το TEDI (ontoTerminology EDItor) παρέχει εργαλεία βασισμένα σε επιστημολογικές αρχές για να υποστηρίξει αυτήν τη διαδικασία. Επιτρέπει τη δημιουργία της τυπικής *οντολογίας* και των *όρων* σε διαφορετικές γλώσσες, τα οποία συνδέονται μέσω μιας κοινής *οντολογίας*. Επιπλέον, το TEDI διευκολύνει την επεξεργασία αντικειμένων και κυρίων ονομάτων, ενώ υποστηρίζει εξαγωγή δεδομένων σε διάφορες μορφές, όπως RDF, HTML, SKOS και JSON. Βασισμένο στη *συμβολική τεχνητή νοημοσύνη*, το TEDI συμφωνεί με τις βασικές αρχές των αρχών ISO 1087 και ISO 704.

Τα εργαλεία *οντολογιών* και η *περιγραφική λογική OWL* αποτελούν συχνά πρόκληση για τους ειδικούς στις ανθρωπιστικές επιστήμες, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε λάθη, απογοήτευση ή και εγκατάλειψη.

Ωστόσο, το TEDI είναι ειδικά προσαρμοσμένο για τους ειδικούς των ανθρωπιστικών επιστημών, δίνοντας έμφαση στις φιλικές προς τον χρήστη ροές εργασίας, που ευθυγραμμίζονται με τις ερευνητικές πρακτικές των ανθρωπιστικών επιστημών.

## Παραπομπές
Παράγωγο χρωμόσωμα

Ένα **παράγωγο χρωμόσωμα** (derivative chromosome, der) είναι ένα δομικά αναδιαταγμένο χρωμόσωμα που δημιουργείται είτε από αναδιάταξη χρωμοσώματος που περιλαμβάνει δύο ή περισσότερα χρωμοσώματα είτε από πολλαπλές χρωμοσωμικές εκτροπές σε ένα μόνο χρωμόσωμα (π.χ. αναστροφή και διαγραφή του ίδιου χρωμοσώματος ή διαγραφές και στα δύο βραχίονες ενός μόνο χρωμοσώματος).http://ghr.nlm.nih.gov/ghr/glossary/derivativechromosome Ο όρος αναφέρεται πάντα στο χρωμόσωμα που έχει ανέπαφο κεντρομερίδιο.

Τα παράγωγα χρωμοσώματα χαρακτηρίζονται με τη συντομογραφία *der* όταν χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν έναν καρυότυπο. Το παράγωγο χρωμόσωμα πρέπει να προσδιορίζεται σε παρενθέσεις ακολουθούμενο από όλες τις εκτροπές που εμπλέκονται σε αυτό το παράγωγο χρωμόσωμα. Οι εκτροπές πρέπει να παρατίθενται από pter έως qter και να μην διαχωρίζονται με κόμμα.
Για παράδειγμα, το *'46,XY,der(4)t(4;8)(p16;q22)t(4;9)(q31;q31)* θα αναφέρεται σε ένα παράγωγο χρωμόσωμα 4 που είναι το αποτέλεσμα μιας μετατόπισης μεταξύ του μικρού βραχίονα του χρωμοσώματος 4 στην περιοχή 1, ζώνη 6 και του μεγάλου βραχίονα του χρωμοσώματος 8 στην περιοχή 2, ζώνη 2, και μια μετατόπιση μεταξύ του μεγάλου βραχίονα του χρωμοσώματος 4 στην περιοχή 3, ζώνη 1 και του μεγάλου βραχίονα του χρωμοσώματος 9 στην περιοχή 3, ζώνη 1. Όσο για την αρχική συμβολοσειρά "46,XY", σημαίνει μόνο ότι αυτή η μετατόπιση συμβαίνει σε έναν οργανισμό , που έχει αυτό το σύνολο χρωμοσωμάτων, δηλαδή έναν άνθρωπο.
## Παραπομπές

An International System for Human Cytogenetic Nomenclature, Shaffer, L.G., Tommerup N. (eds); S. Karger, Basel 2005
Κατηγορία:Χρωμοσώματα
Ερρίκος Ε΄ του Βωντεμόν

Ο **Ερρίκος**, γαλλ.: *Henri de Joinville, V de Vaudémont* (1327 - 1365) από τον Οίκο του Ζουανβίλ, ήταν κύριος του Ζουανβίλ από το 1343 έως το 1365 και κόμης του Βωντεμόν (ως Ερρίκος Ε΄) από το 1348 έως το 1365. Ήταν γιος του Ανσώ του Ζουανβίλ κυρίου του Ζουανβίλ, και της Mαργαρίτας της Λωρραίνης-Βωντεμόν.

## Βιογραφία
Κληρονόμησε την κυριότητα του Ζουανβίλ με το τέλος τού πατέρα του το 1343 και την κομητεία του Βωντεμόν με το τέλος τού εκ μητρός παππού του το 1348. Ήταν επίσης ο κληρονόμος του αξιώματος του σενεσάλη της Καμπανίας από το 1342 έως το 1365 . Μοιράστηκε μεταξύ των δύο περιοχών του, και συχνά μάλωνε, θέτοντας σε κίνδυνο τα οικονομικά του.

Πολέμησε συχνά εναντίον των Άγγλων, κυρίως στη μάχη του Πουατιέ (1356) όπου πιάστηκε αιχμάλωτος. Απελευθερώθηκε έναντι λύτρων, κατηγορήθηκε το 1358 για την καταστολή μίας *εξέγερσης αγροτών* (Jacquerie) στη Σαμπάνια, και στη συνέχεια πολέμησε τις μεγάλες εταιρείες μισθοφόρων. Το 1362 πολέμησε εναντίον του Ιωάννη Α΄ δούκα της Λωρραίνης. Λίγο αργότερα απεβίωσε αφήνοντας τις ιδιοκτησίες του στην ενδεκάχρονη κόρη του.

## Οικογένεια
Το 1347 νυμφεύτηκε τη Mαρία του Λουξεμβούργου, κόρη του Ιωάννη κόμη του Λινύ, και της Αλίκης των Νταμπιέρ, κυρία του Ουντάν και εγγονή του Γουλιέλμου Α΄ κυρίου του Τερμόντ, από όπου:
* Mαργαρίτα (1354 - 1418), κόμισσα του Βωντεμόν, κυρία του Ζουανβίλ και Ουντάν, παντρεύτηκε τρεις φορές: πρώτα με το 1367 με τον Ιωάννη Α΄ του Σαλόν (απεβ. 1373), κύριο του Moνταιγύ. Μετά το 1374 με τον Πέτρο (απεβ. 1392), κόμη της Γενεύης. Έπειτα το 1393 με τον Φρειδερίκο Α΄ των Λωρραίνης (1368-1415), από τον οποίο κατάγονται οι δούκες της Λωρραίνης από τον 15ο αι. και μετά.
* Aλίκη (απεβ. 1413), παντρεύτηκε το 1373 τον Τιμπώ Ζ΄ (1361-1396) κύριο του Nεσατέλ, γιο του Τιμπώ ΣΤ΄ και της Mαργαρίτας της Βουργουνδίας-Κοντέ-Σαλόν-Moνταιγύ, αμφιθαλούς αδελφής και κληρονόμου του πιο πάνω Ιωάννη του Σαλόν-Moνταιγύ, πρώτου συζύγου της Mαργαρίτας.

## Αναφορές


## Πηγές
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions]

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Μαργαρίτα του Βωντεμόν

Η **Μαργαρίτα**, γαλλ.: *Marguerite de Vaudémont* (π. 1305 - 1333) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Βωντεμόν, ήταν κόρη του Ερρίκου Γ΄ κόμη του Βωντεμόν και της Ισαβέλλας της Λωρραίνης.

## Βιογραφία
Το 1323 παντρεύτηκε τον Ανσώ του Ζουανβίλ (1265 - 1343) κύριο του Ζουανβίλ, χήρο από τη Λάουρα του Κομερσύ, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη. Έζησε περίπου 60 ετών, ήταν γιος τού Ζαν ντε Ζουανβίλ, χρονικογράφου του Λουδοβίκου Θ΄ και στενού συμβούλου των βασιλέων Φιλίππου Ε΄ των Καπετιδών και του εξαδέλφου του Φιλίππου ΣΤ΄ των Βαλουά της Γαλλίας.

Είχαν τέκνα:
* Ερρίκος Ε΄ (1327 - 1365), κόμης του Βωντεμόν & κύριος του Ζουανβίλ, νυμφεύτηκε το 1347 τη Mαρία του Λουξεμβούργου-Λινύ.
* Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 1348 τον Ιωάννη του Βερζύ (απεβ. 1370) κύριο του Μιραμπώ.
* Mατθίλδη, παντρεύτηκε τον Κάρολο, κύριο του Αρκούρ & του Λουπύ.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions]

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Ερρίκος Γ΄ του Βωντεμόν

Ο **Ερρίκος Γ΄**, γαλλ.: *Henri III* (π. 1275 – απεβ. 21 Ιανουαρίου 1348) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Βωντεμόν, ήταν κόμης του Βωντεμόν από το 1299 έως το 1348.

## Βιογραφία
Γιος του Ερρίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν, και της Ελιζέντε ντε Βερζύ, ήταν ανήλικος με το τέλος τού πατέρα του και η διακυβέρνηση της κομητείας εξασφαλιζόταν από τον Γκωσέ Ε΄ του Σατιγιόν κόμη του Πορσιάν και αστυφύλακα (connétable) της Γαλλίας, ο οποίος είχε νυμφευτεί τη μητέρα του.

Το 1305 εισέβαλε στο δουκάτο της Λωρραίνης, και κατέστρεψε τα περίχωρα της Νανσύ. Σε αντίποινα ο Θεοβάλδος Β΄ δούκας της Λωρραίνης, τού επιτέθηκε, αλλά ηττήθηκε στο Ρεμερεβίλ και μετά στο Πυλινύ. Τελικά έκαναν ειρήνη, και ο Ερρίκος Γ΄ νυμφεύτηκε την αδελφή τού Θεοβάλδου Β΄.

Ο Ερρίκος Γ΄ πήρε μέρος στη μάχη του Κασέλ το 1328, μαζί με τον Φίλιππο ΣΤ΄ των Βαλουά βασιλιά της Γαλλίας. Ο γιος του, τον οποίο είχε συνδέσει με την εξουσία γύρω στο 1333, έπεσε κατά τη διάρκεια της μάχης του Κρεσύ. Ήταν στην κόρη του Μαργαρίτα του Βωντεμόν που περιήλθε η κομητεία, την οποία αυτή έδωσε στον σύζυγό της Aνσώ κύριο του Ζουανβίλ, και στη συνέχεια στον γιο της, Ερρίκο κύριο του Ζουανβίλ (Ερρίκο Ε΄ ως κόμη του Βαντεμόν).

## Οικογένεια
Το 1306 παντρεύτηκε την Iσαβέλλα της Λωρραίνης (απεβ. 1335), κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Mαργαρίτας της Καμπανίας, και είχε:
* Μαργαρίτα του Βωντεμόν (απεβ. 1333), παντρεύτηκε το 1323 με τον Aνσώ κύριο του Ζουανβίλ (1265 - 1343).
* Ερρίκος Δ΄ (απεβ. 1346), συνεργάτης κόμης του Βωντεμόν.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions]

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Ανσώ του Ζουανβίλ

Ο **Ανσώ/Άνσελμος**, γαλλ.: *Anseau/Anselm de Joinville* (1265 - 1343) ήταν γιος του Ζαν ντε Ζουανβίλ, του χρονικογράφου του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Έγινε κύριος του Ζουανβίλ το 1317 και στρατάρχης της Γαλλίας το 1339.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ζαν ντε Ζουανβίλ. Ο Ανσώ ήταν κύριος του Ριμωκούρ, και στη συνέχεια κύριος του Ρυνέλ μετά το τέλος τού αδελφού του Ιωάννη το 1304, και τελικά κύριος του Ζουανβίλ μετά το καθυστερημένο τέλος τού πατέρα του το 1317.

Όπως και ο πατέρας του, ο Aνσώ πέρασε τη σταδιοδρομία του στην υπηρεσία των βασιλέων της Γαλλίας. Το 1316, κατά τη διάρκεια της κρίσης διαδοχής που ξεκίνησε με το τέλος του Λουδοβίκου Ι΄, υποστήριξε τον αδελφό τού τελευταίου Φίλιππο (Ε΄) των Καπετιδών, με τον οποίο ήταν στενός φίλος. Όταν στη συνέχεια αυτός έγινε βασιλιάς ως Φίλιππος Ε΄, τον διόρισε στο στενό Συμβούλιo (Conseil étroit).

Μετά από μια παύση υπό τη βασιλεία του Καρόλου ΣΤ΄, ο Aνσώ επέστρεψε υπό τον Φίλιππο ΣΤ΄ των Βαλουά στο βασιλικό Συμβούλιο, του οποίου ήταν εξέχον μέλος. Μετά το 1335 έπαιξε ακόμη και βασικό ρόλο στη διακυβέρνηση του βασιλείου, καθώς ήταν κοντά στον Mιλέ ντε Νουαγιέ, τον κύριο σύμβουλο. Ως σενεσάλης της Καμπανίας, συμμετείχε στην ενίσχυση των οχυρώσεων στα ανατολικά του βασιλείου, στο πλαίσιο των προετοιμασιών για τον πόλεμο κατά της Αγγλίας. Η επιρροή του ασκήθηκε και σε οικονομικά θέματα, αφού το 1338 έγινε ένας από τους προέδρους του Λογιστικού Επιμελητηρίου (Chambre des Comptes). Τέλος, σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους βασιλικούς συμβούλους, φαίνεται ότι απέφυγε να χρεωθεί κατά τη διάρκεια της εξουσίας του, και διαχειριζόταν τα περιουσιακά του στοιχεία με φειδώ.

Το 1339 ο Φίλιππος ΣΤ΄ επιβράβευσε τη μακρά σταδιοδρομία του, διορίζοντας τον στρατάρχη (marésal) της Γαλλίας.

Ο Aνσώ κύριος του Ζουανβίλ απεβίωσε το 1342 ή το 1343, σε ηλικία σχεδόν 80 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Λάουρα του Σάρεμπρουκ το 1302, κόρη του Σίμωνα Δ΄ του Σάρεμπρουκ, κυρίου του Κομερσύ, και της Mατθίλδης του Σιξεφονταίν, και έχει μια κόρη:
* Ιωάννα, κυρία του Ριμωκούρ, παντρεύτηκε πρώτα τον Ζαν ντε Νουαγιέ (1323 - 1361), κόμη του Ζουανύ, και στη συνέχεια τον Νοέμβριο του 1335 τον Ωμπέρ ΣΤ΄ του Ανζές, άρχοντα του Ζενλί.

Χήρος, ο Aνσώ νυμφεύτηκε ξανά το 1323 με τη Mαργαρίτα του Βωντεμόν (1305 - 1333), κόρη του Ερρίκου Γ΄ κόμη του Βωντεμόν και η Iσαβέλλας (κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας της Καμπανίας-Ναβάρρας), και απέκτησε άλλα τρία παιδιά:
* Ερρίκος Ε΄ (1327 - 1365), κόμης του Βωντεμόν και κύριος του Ζουανβίλ.
* Iσαβέλλα, παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 1348 με τον Ζακ ντε Βερζύ (απεβ. 1370), κύριο του Mιραμπώ.
* Mατθίλδη, παντρεύτηκε τον Κάρολο κύριο του Αρκούρ και του Λουπύ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Simonnet, Jules : *«Δοκίμιο για την ιστορία της γενεαλογίας των αρχόντων του Joinville (1008-1386) συνοδευόμενο από χάρτες»*, Historical and Archaeological Society of Langres, 1875, F. Dangien
* Raymond Cazelles, *Political Society and the Crisis of Royalty under Philippe de Valois*, Bibliothèque elzévirienne, Παρίσι, 1958.

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Ραούλ Β΄ του Βερμαντουά

Ο **Ραούλ Β΄**, γαλλ.: *Raoul* (γερμ.: *Rudolf*, αγγλ.: *Ralph II*) ** **, γνωστός ως ο *Νεότερος* και ο *Λεπρός (*1145 - 3 Ιουνίου 1167, από λέπρα) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά.

## Βιογραφία
Ο Ραούλ Β΄ άρχισε να εξουσιάζει στο Βερμαντουά όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1152, και κυβέρνησε μέχρι το τέλος του το 1167. Ήταν ο κόμης του Βερμαντουά και του Βαλουά, γιος του Ραούλ Α΄ κόμη του Βερμαντουά & Βαλουά, και της Πετρονίλλας του Πουατιέ, κόρης του Γουλιέλμου Ι΄ δούκα της Ακουιτανίας.

Γύρω στο 1160 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Α΄ της Αλσατίας (π. 1145-1194), η οποία στη συνέχεια έγινε κόμισσα της Φλάνδρας το 1191.

Άρχισε να υποφέρει από λέπρα γύρω στο 1163, έτσι ο γάμος του δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί, και λύθηκε. Μη έχοντας απογόνους, παραιτήθηκε υπέρ της αδελφής του Ελισάβετ το 1167.

## Δείτε επίσης
* Κόμης του Βερμαντουά

## Σημειώσεις και παραπομπές

## Βιβλιογραφία
Louis Duval-Arnould, «Τα τελευταία χρόνια του λεπροκομή Raoul de Vermandois (περίπου 1147-1167…) και η αποκέντρωση των επαρχιών του στον Philippe d'Alsace», στη Bibliothèque de l'école des chartes, no 142-1, 1984, σελ. 81-92, [διαβάστε διαδικτυακά (αρχείο)].

Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Μαρία του Σατιγιόν

Η **Μαρία**, γαλλ.: *Marie de Châtillon* (1323-1363) από τον Οίκο του Σατιγιόν έγινε δούκισσα της Λωρραίνης από τον γάμο της με τον Ροδόλφο, δούκα της Λωρραίνης.  Ήταν κόρη του Γκυ Α΄ του Σατιγιόν κόμη του Μπλουά και της Mαργαρίτας των Βαλουά, αδελφής του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας.

Υπήρξε επίτροπος της Λωρραίνης κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας τού γιου της Ιωάννη Α' δούκα της Λωρραίνης από το 1346 έως το 1354, όταν ο Ιωάννης Β' της Γαλλίας έδωσε στον Ιωάννη Α΄ *απαλλαγή,* που του επέτρεπε να κυβερνά το δουκάτο, παρόλο που δεν ήταν ακόμη ενήλικας. Η Μαρία ήταν επίτροπος μαζί με τον Έμπερχαρντ Γ΄ της Βυρτεμβέργης.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ροδόλφο δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνο:
* Ιωάννης Α΄ 1346-1390, δούκας της Λωρραίνης.

## Αναφορές


Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Ερρίκος Δ΄ του Βωντεμόν

Ο **Ερρίκος Δ΄**, γαλλ.: *Henri IV de Vaudémont*, απεβίωσε στις 26 Αυγούστου 1346 στη μάχη του Κρεσύ, ήταν κόμης του Βωντεμόν. Ήταν γιος του Ερρίκου Γ΄ κόμη του Βωντεμόν και της Iσαβέλλας της Λωρραίνης.

Σύμφωνα με τα καταστατικά, φαίνεται να συγκυβένησε με τον πατέρα του από το 1333, ο οποίος πλησίαζε τα 60. Απεβίωσε πριν από αυτόν, στη μάχη του Κρεσύ. Έτσι η κομητεία περιήλθε στην αδελφή του Μαργαρίτα του Βωντεμόν, σύζυγο του Aνσώ κυρίου του Ζουανβίλ, την οποία κυριότητα την κληροδοτούσε στους απογόνους της.

## Οικογένεια
Σύμφωνα με έναν ανώνυμο χρονικογράφο, νυμφεύτηκε τη Μαρία του Λουξεμβούργου, *κόρη του Ερρίκου του ευγενέστατου αυτοκράτορα*, που ταυτίζεται με τον αυτοκράτορα Ερρίκου Ζ΄ της Γερμανίας. Αλλά αυτές οι πληροφορίες δεν επιβεβαιώνονται από άλλα σύγχρονα χρονικά, και αυτόν τον γάμο δεν τον αναφέρουν οι ιστορικοί. Ο αυτοκράτορας Ερρίκος Ζ΄ είχε μια κόρη, που ονομαζόταν Mαρία του Λουξεμβούργου (1305 - 1324), αλλά ήταν παντρεμένη με τον βασιλιά Κάρολο Δ΄ της Γαλλίας, και δεν μπορεί να είναι η ίδια.

Από την άλλη, ήταν ο ανιψιός του, Ερρίκος Ε΄ κόμης του Βωντεμόν, γιος της αδελφής του Μαργαρίτας του Βωντεμόν (1305 - 1333), επίσης γνωστού με το όνομα Ερρίκος κύριος του Ζουανβίλ, ο οποίος νυμφεύτηκε το 1347 μια Μαρία του Λουξεμβούργου. Αλλά και η τελευτα

## Πρόγονοι





ία, δεν ήταν κόρη του αυτοκράτορα Ερρίκου Ζ΄, αλλά του Ιωάννη του Λουξεμβούργου κόμη του Λινύ και του Aλίκης του Νταμπιέρ.

## Πηγές
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions]

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης