open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάθιου Μπέλαμι

Ο **Μάθιου Τζέιμς Μπέλαμι** (*Matthew James "Matt" Bellamy*, 9 Ιουνίου 1978) είναι Άγγλος μουσικός και συνθέτης. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο τραγουδιστής, κιθαρίστας, πιανίστας και βασικός συνθέτης των τραγουδιών του alternative rock συγκροτήματος Muse.

## Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1978 στο Κέμπριτζ της Αγγλίας. Ο πατέρας του Μπέλαμι, Τζορτζ, ήταν κιθαρίστας στο ποπ συγκρότημα The Tornados. Η μητέρα του Μπέλαμι, Μέριλιν, γεννήθηκε στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας και μετακόμισε στην Αγγλία την δεκαετία του '70. Στην πρώτη της ημέρα στην Αγγλία γνώρισε τον Τζορτζ που εκείνη την εποχή δούλευε ως οδηγός ταξί. Αργότερα μετακόμισαν μαζί στο Κέμπριτζ, όπου και γεννήθηκε ο μεγαλύτερος αδερφός του Μάθιου, ο Πολ, και μετά από λίγα χρόνια γεννήθηκε και ο ίδιος ο Μάθιου.

Ο Μπέλαμι άρχισε να παίζει πιάνο σε ηλικία 6 ετών, ενώ κιθάρα σε ηλικία 14 ετών. Στα μέσα της δεκαετίας του '80 η οικογένεια μετακόμισε στο Τέινμαουθ. Μετά το διαζύγιο των γονιών του, έμενε με την γιαγιά του, η οποία τον έπεισε να μάθει να παίζει κιθάρα στην ηλικία των 14.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες
Κατηγορία:Άγγλοι πιανίστες
Κατηγορία:Μουσικοί της εναλλακτικής ροκ
Μετάλλιο «Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου»

Το **Μετάλλιο "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου"** (ρωσ. Медаль «Партизану Отечественной войны») ήταν ένα βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1943, με διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ.

## Απονομή
Το Μετάλλιο "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" έχει 2 βαθμούς.

*Το Μετάλλιο "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" **1ου** και **2ου** βαθμού απονεμόταν σε αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, στους διοικητές των ανταρτών και στους διοργανωτές του κινήματος των ανταρτών που επέδειξαν επιμονή και θάρρος στον αγώνα για την προστασία της ΕΣΣΔ από τους Ναζί.
*Η απονομή του Μεταλλίου "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" 1ου και 2ου βαθμού γινόνταν με διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ.
*Το Μετάλλιο "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" 1ου βαθμού απονεμόταν στους αντάρτες, στους διοικητές των ανταρτών και στους διοργανωτές του κινήματος των ανταρτών για την ανδρεία, τον ηρωϊσμό και τα εξαιρετικά επιτεύγματα τους στο αγώνα για την προστασία της ΕΣΣΔ από τις επιθέσεις των Ναζί.
*Το Μετάλλιο "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" 2ου βαθμού απονεμόταν στους αντάρτες, στους διοικητές των ανταρτών και στους διοργανωτές του κινήματος των ανταρτών για την προσωπική διάκριση σε πολεμικές επιχειρήσεις καθώς και για την βοήθεια στον αγώνα των ανταρτών κατά των Ναζί.

Είχαν γίνει **56.883** απονομές του Μεταλλίου "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" 1ου βαθμού και **70.992** απονομές του Μεταλλίου "Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου" 2ου βαθμού.

Ανταρτες
Λίμνη Νεσατέλ

Η **Λίμνη Νεσατέλ** (γαλλικά: *Lac de Neuchâtel*, γερμανικά: *Neuenburgersee*) είναι μια από τις μεγαλύτερες λίμνες της Ελβετίας, η μεγαλύτερη από αυτές που βρίσκονται ολόκληρες μέσα στη χώρα. Βρίσκεται στο καντόνι του Νασατέλ, από το οποίο έχει πάρει και το όνομά της, αλλά τα νερά της βρέχουν επίσης τα καντόνια του Βω, της Βέρνης και του Φράιμπουργκ. Η λίμνη βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς του Ιούρα. 

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η συνολική έκτασή της καλύπτει 218,3 χλμ2 (59η στην Ευρώπη). Το μήκος της είναι περίπου 38,3 χλμ. και το πλάτος της κάτι λιγότερο από 8,2 χλμ.. Το μέγιστο βάθος της είναι 152 μέτρα, και βρίσκεται σε ύψος 429 μέτρων από το επίπεδο της θάλασσας. Ο όγκος νερού της υπολογίζεται σε 14 κυβικά χλμ. 

Η λίμνη σχηματίζεται από ένα πλήθος μικρών ποταμών και καναλιών με κυριότερο αυτό του Thièle, παραπόταμου του ποταμού Άαρ, που αποτελεί κομμάτι του ποταμού Ορμπ. Από τη λίμνη ξεκινά το κανάλι του Thièle, που καταλήγει στη διπλανή λίμνη Μπιέλ.

## Παραλίμνιες πόλεις
Οι μεγαλύτερες παραλίμνιες πόλεις γύρω από τη Νεσατέλ, είναι η ομώνυμη πρωτεύουσα του Καντονιού και της λίμνης, Νεσατέλ και το Ιβερντόν-λε-Μπεν. Επίσης υπάρχει ένας αριθμός από μικρότερες κωμοπόλεις και χωριά, από τα οποία το πιο γνωστό είναι η Λα Τεν, στη βορειοδυτική γωνία της λίμνης. Το 1857, ο ντόπιος συλλέκτης Hansli Kopp, κατά τη διάρκεια έρευνας στην περιοχή αυτή της λίμνης ανακάλυψε μια σειρά ξύλινων πασσάλων και 40 περίπου σιδερένια όπλα. Στις αρχαιολογικές ανασκαφές που ακολούθησαν στην περιοχή, ήρθε στο φως ένας μεγάλος αριθμός από τεχνουργήματα του κελτικού πολιτισμού, τα οποία, καθώς παρουσίαζαν μεγάλες διαφορές από αυτά των ευρημάτων του Χάλστατ αλλά ομοιότητες με άλλα ευρήματα στη Γαλλία, οδήγησαν στη δημιουργία του όρου «πολιτισμός Λα Τεν».

## Οικονομία
Στη βόρεια πλευρά της λίμνης γίνεται καλλιέργεια αμπελιών. Ο τουρισμός συγκεντρώνεται κυρίως στα αστικά κέντρα γύρω από τη λίμνη, ενώ η περιοχή χρησιμοποιείται για παρατήρηση υδρόβιων πουλιών. Η πλεύση στη λίμνη γίνεται κυρίως για τουριστικούς λόγους, αλλά στην οικονομία της περιοχής συνεισφέρει και η αλιεία σε αυτή.

Νεσατελ
Υπάτιο όρος

Το **Υπάτιο όρος** (ή Ύπατο) είναι βουνό της Βοιωτίας, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού, ανατολικά της Θήβας. Είναι σχετικά χαμηλό βουνό με μέγιστο υψόμετρο 730 μέτρων. Στα ανατολικά συνδέεται με το Μεσσάπιο όρος, ενώ στις υπόλοιπες κατευθύνσεις περιβάλλεται από τον κάμπο της Θήβας. Λίγο βορειότερα του σχηματίζεται η λίμνη Υλίκη. Στις πλαγιές του βρίσκεται το χωριό Ύπατο και η Μονή Σαγματά. Σύμφωνα με τον Παυσανία εκεί ήταν χτισμένος ο ναός αφιερωμένος στον Ύπατο Δία. Στην θέση του είναι χτισμένη σήμερα η μονή Σαγματά . Στο βουνό αυτό βρισκόταν επίσης η αρχαία πόλη Γλίσαντας, που αναφέρεται και από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Βοιωτίας
Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της ΕΣΣΔ

Το **Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της ΕΣΣΔ** (ρωσ. Медаль «За отличие в охране государственной границы СССР») ήταν βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 13 Ιουλίου του 1950, με διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ.

## Απονομή

Το μετάλλιο απονεμόταν σε στρατιώτες του MVD, του MGB και του KGB, καθώς και σε άμαχο πληθυσμό. Το μετάλλιο απονεμόταν για:

*Για την ανδρεία και την αφοσίωση που επέδειξαν σε μάχες κατά την διάρκεια των συλλήψεων των παραβατών των κρατικών συνόρων της ΕΣΣΔ.
*Για την ικανή ηγεσία στρατιωτικών επιχειρήσεων για την προστασία των συνόρων της ΕΣΣΔ.
*Για την υψηλή επαγρύπνηση που οδήγησε στην σύλληψη παραβατών των συνόρων της ΕΣΣΔ.
*Για την επιδέξια οργάνωση των συνοριακών φύλακων και για το υποδειγματικό έργο για την ενίσχυση των συνόρων της ΕΣΣΔ.
*Για τις εξαιρετικές επιδόσεις στην υπηρεσία για την προστασία των συνόρων της ΕΣΣΔ.
*Για την δραστική βοήθεια στα συνοριακά όργανα στην προσπάθεια τους για την προστασία των συνόρων της ΕΣΣΔ.

Συνολικά είχαν γίνει **67.520** απονομές του Μεταλλίου για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της ΕΣΣΔ.

Διακριση στην αμυνα των συνορων της ΕΣΣΔ
Ούμπρια

Η **Ούμπρια** (ή, παλαιότερη ελληνική γραφή, Ουμβρία), (ιταλικά: *Umbria*) είναι περιφέρεια της Ιταλίας και βρίσκεται στο κέντρο περίπου της χερσονήσου.

## Γεωγραφία
Συνορεύει δυτικά με Τοσκάνη, ανατολικά με Μάρκε, νοτιοδυτικά και νότια με Λάτσιο.
Η συνολική έκταση της περιφέρειας είναι 8.456 τ.χλμ., και ο πληθυσμός 892.351. Κυριότερη πόλη και πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Περούτζια, με 165.207 κατοίκους. . Άλλες μικρότερες πόλεις είναι
το Σπολέτο , το Τέρνι, η Ασίζη, το Ορβιέτο, το Σπέλλο, η Μπεβάνια, το Μοντεφάλκο, το Γκούμπιο, η Νόρτσα, η Βαλνερίνα, η Ντερούτα, η Τσιττά ντι Καστέλλο, το Φολίνιο και το Τόντι. 

Διοικητικά χωρίζεται σε δύο επαρχίες, την Επαρχία Περούτζια και την Επαρχία Τέρνι.

Στην Ούμπρια βρίσκεται η 4η μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας, η Τραζιμένο και η μικρότερη Κορμπάρα . Την διασχίζουν οι ποταμοί Τίβερης, Νέρας, Κιάνι, Σάλτο και ο Νεστόρε , οι ψηλότερες βουνοκορφές είναι τα όρη Μόντε Φαλβάτο (1.082μ.) και Μόντε Σουμπάζιο (1.290μ.) .

Είναι η μόνη περιφέρεια της Ιταλίας που δεν έχει ακτογραμμή ούτε σύνορα με άλλες χώρες.

## Ιστορία
Η περιοχή πρωτοκατοικήθηκε από τους Ούμβρους ανάμεσα στον 9ο και 4ο αιώνα π.Χ. στους οποίους οφείλει και το όνομα της. Οι Ούμβροι σύμφωνα με τον Πλίνιο είναι από τις παλιότερες φυλές της Ιταλικής χερσονήσου και οφείλουν το όνομα τους στην ελληνική λέξη *ὄμβρος* που έχει σχέση με το νερό και οδήγησε στην ιδέα ότι ήταν λαός που είχε επιζήσει του κατακλυσμού άρα και ο αρχαιότερος στην Ιταλία.

Οι Ούμβροι δέχτηκαν την εισβολή και κατάκτηση αρχικά από τους Ετρούσκους και αναγκάστηκαν να αποτραβηχτούν σε ορεινά μέρη των Απενίνων. Αναφέρεται ότι βοήθησαν τους Σαμνίτες κατά των Ρωμαίων. Σταδιακά οι Ρωμαίοι έχτισαν αποικίες και αφομοίωσαν τους Ούμβρους

Στα εδάφη της Ούμβριας τον μεσαίωνα υπήρξε το Δουκάτο του Σπολέτου. Μετά τη διάλυσή του η περιοχή πέρασε στην παπική εξουσία. Από το 1861 είναι τμήμα του βασιλείου της Ιταλίας, και από το 1946 μέλος της Ιταλικής δημοκρατίας.

## Οικονομία
Η οικονομία της Ούμπρια στηρίζεται κυρίως στην γεωργία , καπνά ελαιόλαδο και αμπελώνες που βγάζουν εξαιρετικής ποιότητας κρασί. Άλλο προϊόν είναι η μαύρη τρούφα , εδώ παράγεται το 45% του εν λόγω προϊόντος στην Ιταλία.

Η βιομηχανία τροφίμων στην Ούμπρια παράγει επεξεργασμένα χοιρινά, κρέατα, προϊόντα ζαχαροπλαστικής, ζυμαρικά και τα παραδοσιακά προϊόντα της Βαλνερίνα (τρούφες, φακές, τυριά). Επίσης άλλες κύριες βιομηχανίες κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, ενδυμάτων, αθλητικών ειδών, σιδήρου και χάλυβα, χημικών προϊόντων και διακοσμητικών κεραμικών .

## Διοίκηση
Πρόεδρος είναι η Ντονατέλα Τεσέι (Λέγκα του Βορρά) από τις 11 Νοεμβρίου 2019, έχοντας κερδίσει τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Οκτωβρίου 2019, λαμβάνοντας ποσοστό 57,6%.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Chisholm, Hugh, ed (1911). Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Μετάλλιο για διάκριση στην δουλειά

Το **Μετάλλιο για διάκριση στην δουλειά** (ρωσ. Медаль «За трудовое отличие») ήταν ένα βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1938, με το διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Ο σχεδιαστής του βραβείου ήταν ο Ιβάν Ντουμπάσοφ.

Το Μετάλλιο για διάκριση στην δουλειά ήταν ένα από τα πρώτα βραβεία της ΕΣΣΔ. Ωστόσο είχαν γίνει αρκετές αλλαγές, με τα διατάγματα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ στις 19 Ιουνίου του 1943 και στις 16 Δεκεμβρίου του 1947. Το διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, που εκδόθηκε στις 28 Μαρτίου του 1980, ενέκρινε την νέα έκδοση του μεταλλίου. Συνολικά είχαν γίνει **11.000** απονομές πριν τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και **44.000** απονομές κατά και μετά την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.

## Απονομή

Το Μετάλλιο για διάκριση στην δουλειά δημιουργήθηκε για να τιμήσει την υψηλή απόδοση στην εργασία. Το μετάλλιο απονεμόταν σε εργαζομένους, αγρότες, εμπειρογνώμονες της εθνικής οικονομίας, σε επιστήμονες, στους εργαζομένους του πολιτισμού, της υγείας καθώς και σε άλλους πολίτες της ΕΣΣΔ. Το μετάλλιο απονεμόταν και σε ξένους πολίτες.

Το Μετάλλιο για διάκριση στην δουλειά απονεμόταν για:

*Για την προώθηση της ανάπτυξης της παραγωγικότητας της εργασίας, για την βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων και για τα επιτεύγματα στην σοσιαλιστική εργασία.
*Για την συνεισφορά στην κατασκευή, επισκευή και στις μεγάλες οικονομικές διευκολύνσεις.
*Για τις πολύτιμες εφευρέσεις.
*Για το επιτυχημένο έργο στον τομέα της επιστήμης, του πολιτισμού, της λογοτεχνίας, της τέχνης, της εκπαίδευσης, της υγείας, του εμπορίου και σε άλλους κλάδους της εργασίας.
*Για την ενεργή βοήθεια στην κομμουνιστική εκπαίδευση.
*Για τα επιτέυγματα στον αθλητισμό.

Διακριση στην δουλεια
Ζυγούρης Τζαβέλας

Ο **Ζυγούρης Τζαβέλας** (Σούλι ; - Καλιακούδα Ευρυτανίας, Αύγουστος 1823) ήταν Έλληνας ήρωας της Επανάστασης του 1821. Ήταν τριτότοκος γιος του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως και αδελφός του Φώτου
## Βιογραφία
Όταν το Σούλι έπεσε στα χέρια του Τουρκαλβανού Αλή Πασά, ο Ζυγούρης, όπως κι όλοι οι Σουλιώτες, διασκορπίστηκαν. Οι Τζαβελαίοι μαζί με πολλές ακόμη φάρες κατέφυγαν στην Κέρκυρα. Εκεί, ο Ζυγούρης υπηρέτησε ως εκατόνταρχος του Ρωσικού Στρατού, που κατείχε τότε το νησί. Έμεινε εκεί ως το 1820.

Όταν η Υψηλή Πύλη κατάλαβε τα σχέδια του Αλί για την αυτονομία της ηγεμονίας του, ξεκίνησε πόλεμο μαζί του. Ο Πασάς των Ιωαννίνων, προκειμένου να προσεταιριστεί τους Σουλιώτες, οι οποίοι ήταν άξιοι πολεμιστές και θρύλος για τα κατορθώματά τους, παραχώρησε στο Ζυγούρη το πασαλίκι της Χασιάς. Σημειωτέον ότι ο Τζαβέλας, κράτησε το πασαλίκι αυτό ως τις παραμονές της Επαναστάσεως.

Πολέμησε στην Ήπειρο εναντίον Τούρκων κι Αλβανών και γύρω στα 1823 βρισκόταν στο Μεσολόγγι, όπου έλαβε τον τίτλο του "Στρατηγού", από τους Επαναστάτες Έλληνες. Συμπολέμησε με τον Μάρκο Μπότσαρη στο Κεφαλόβρυσο της Ευρυτανίας και μετά το θάνατο του δεύτερου, αναγνωρίστηκε αρχηγός της στρατιάς που θ' αντιμετώπιζε τους Τουρκαλβανούς. Ανέλαβε την άμυνα στο όρος Καλιακούδα, νότια του Καρπενησίου. Στη μάχη που δόθηκε μεταξύ Σουλιωτών, Πελοποννησίων και Ηπειρωτών, οι Έλληνες περικυκλώθηκαν κι ο Ζυγούρης Τζαβέλας σκοτώθηκε σε μάχη σώμα με σώμα (28 Αυγούστου 1823).

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβέλας (Ζυγούρης)
* "Ιστορία του Σουλίου και Πάργας", Χ. Περραιβός
* "Ελλήνων Τόποι, 10.000 χρόνια Ιστορίας", Πατριδογνωσία

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ζυγουρης
Ντρίτε Λίγκα

Η **Ντρίτε Λίγκα** (*Dritte Liga* ή *3. Liga*) είναι η τρίτη κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε το 2008 και τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι το Βερολίνο ΣΚ.

Στην Ντρίτε Λίγκα παίζουν 20 ομάδες για την αναβάθμιση στην Τσβάιτε Λίγκα. Οι τελευταίες τρεις ομάδες στην βαθμολογία υποβιβάζονται στην Ρεγκιονάλ Λίγκα.

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Γερμανίας
Νικόλαος Τζαβέλας

Ο **Νικόλαος Τζαβέλας** (1790 - 1872) ήταν μέλος της γνωστής ελληνικής οικογένειας (φάρας) των Τζαβελαίων από το Σούλι της Ηπείρου. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Πρωτότοκος γιος του Φώτου Τζαβέλα και εγγονός του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως.

Νεαρός ήταν ακόμη όταν οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Κέρκυρα, ύστερα από την ήττα τους στη μάχη της Κιάφας από τον Αλί Πασά. Εκεί, υπηρέτησε στον ρωσικό στρατό, στον αγγλικό αλλά και στον γαλλικό.

Πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του '21 και πολέμησε στην Ήπειρο και τη Στερεά.

Μετά την άφιξη του Ι. Καποδίστρια, πολέμησε με τον αδελφό του Κίτσο στο Λιδορίκι και το Μαλανδρίνο. Η συμμετοχή του ήταν μείζονος σημασίας διότι ανέλαβε ν' αποκόψει τις οδούς ανεφοδιασμού του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο τον Αύγουστο του 1827. Έλαβε, επίσης, μέρος στην εκστρατεία του Υψηλάντη στην Στερεά ως "πεντακοσίαρχος" (Νοέμβριος 1827) κι αργότερα και στην εκστρατεία για την απελευθέρωση του Αντίρριου, της Ναυπάκτου και του Μεσολογγίου, την άνοιξη του 1828.

Επί βασιλείας Όθωνα, έλαβε τον τίτλο του υποστράτηγου. Στήριξε δε τα απελευθερωτικά κινήματα των Αλύτρωτων περιοχών το 1854 κι υπήρξε από τους οργανωτές της εξέγερσης στην Ήπειρο .

Πέθανε το 1872 στο Αγρίνιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβέλας (Νικόλαος)
* "Ελλήνων Τόποι, 10.000 χρόνια Ιστορίας", Πατριδογνωσία

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νικολαος
Μόσχω Τζαβέλα

Η **Μόσχω Τζαβέλλα** (1760-1803) ήταν γυναίκα του Λάμπρου Τζαβέλλα και μητέρα του Φώτου. Μέλος της γνωστής φάρας των Τζαβελλαίων από το Σούλι της Θεσπρωτίας.

Γεννήθηκε το 1760 και αγωνίστηκε το 1792 εναντίον του Αλή Πασά, στη μάχη της Κιάφας, ως αρχηγός 400 Σουλιωτισσών. Όταν οι Τουρκαλβανοί αποπειράθηκαν να αιχμαλωτίσουν τις Σουλιώτισσες, αυτές τους επιτέθηκαν και κατάφεραν να τους τρέψουν σε φυγή.

Ο ηρωισμός της Μόσχως έχει απαθανατιστεί στα δημοτικά τραγούδια.

Η Μόσχω μετά την καταστροφή του Σουλίου ακολούθησε το δρόμο προς την Πάργα και από εκεί στα Επτάνησα.

Η Μόσχω και ο Λάμπρος είχαν τρία παιδιά: τη Σόφω Τζαβέλα, τον Φώτο Τζαβέλα και τον Ζυγούρη. 

Πέθανε τελικά κατά το 1803.

## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβέλας
* "Ιστορία του Σουλίου και Πάργας", Χ. Περραιβός

Μοσχω
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Σουλιώτισσες
Δημιουργός κτιρίων Google

Ο **Δημιουργός κτιρίων Google** είναι πρόγραμμα που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία τρισδιάστατων μοντέλων κτιρίων που προβάλλονται σε «επίπεδο» πληροφοριών του διαδικτυακού προγράμματος γραφικής απεικόνισης της Γης Google Earth με το όνομα «τρισδιάστατα κτίρια».

Χρησιμοποιεί την προσαρμογή μοντέλου σε σειρά δορυφορικών φωτογραφιών, βάσει των οποίων δημιουργείται μοντέλο που να ταιριάζει σε όλες τις πλευρές του αντικειμένου.

Το μοντέλο που δημιουργείται μπορεί να εξαχθεί στο πρόγραμμα επεξεργασίας Google Sketchup.

Κατηγορία:Λογισμικό
Κατηγορία:Google
Κοτουννίτης

Ο **κοτουννίτης** (αγγλ. cotunnite) είναι χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου. Έλαβε το όνομά του προς τιμήν του Ντομένικο Κοτούνιο (Domenico Cotugno, 1736–1822), Ιταλού ιατρού και καθηγητή ανατομίας στο Πανεπιστήμιο της Νάπολι .

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Εμφανίζεται ως προϊόν ηφαιστειακών αναθυμιάσεων ή ως προϊόν εξαλλοίωσης του γαληνίτη σε αλατούχα περιβάλλοντα. Έχει επίσης αναφερθεί να σχηματίζεται ως προϊόν εξαλλοίωσης μολύβδινων αντικειμένων ή μεταλλευτικών απορριμμάτων που παρέμειναν επί μακρόν βυθισμένα στη θάλασσα ή πολύ κοντά στην ακτή.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γαληνίτης, ο κερουσίτης, ο αγγλεσίτης, ο ματλοκίτης (Χιλή), ο τενορίτης, ο αλίτης, ο συλβίτης, ο μπολεΐτης, ο αυτοφυής χρυσός και ορισμένα πολύ σπάνια άλλα ορυκτά (ηφαιστειακές αναθυμιάσεις στο ηφαίστειο Tolbachik, Ρωσία).

Περιοχές στις οποίες απαντάται είναι η Καμπανία στην Ιταλία (γύρω από το Βεζούβιο), την περιοχή Barrati (Τοσκάνη, σε μεταλλευτικά απορρίμματα), στην Έσση, Γερμανία, επίσης σε μεταλλευτικά απορρίμματα, στη Ρωσία (ηφαίστειο Tolbachik και στη χερσόνησο Καμτσάτκα) , στη Σκωτία, τη Χιλή (Αντοφαγάστα και Ταραπακά), το Περού, την Ινδία και τις Πολιτείες Κολοράντο, Μινεσότα, Γιούτα και Αριζόνα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στα ορυχεία Καμάριζας, στο ορυχείο Πασά - Λιμάνι, στην παραλία Θορικού σε μεταλλευτικά απορρίμματα.

## Πηγές
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4

## Σημειώσεις


Κοτουννιτης
Κατηγορία:Αλογονίδια
Δημήτριος Φωκάς

Ο **Δημήτριος Φωκάς** (1886 - 1966) ήταν Έλληνας αντιναύαρχος του Βασιλικού Ναυτικού και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του ιατρού Γεράσιμου Φωκά. Νεότερος αδερφός του ήταν ο Αντώνης Φωκάς, ενδυματολόγος του Εθνικού Θεάτρου. Εισήλθε στη σχολή Ναυτικών Δοκίμων, από την οποία αποφοίτησε με τον βαθμό του σημαιοφόρου του 1905. Μυήθηκε στο Στρατιωτικό Σύνδεσμο και έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως ανθυποπλοίαρχος στο θωρηκτό Ύδρα, το οποίο συμμετείχε στις ναυμαχίες Έλλης και Λήμνου. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε διοικητής της ναυτικής βάσης Σάμου και εν συνεχεία πήρε μέρος στην εκστρατεία του συμμαχικού στρατού στην Ουκρανία. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία ήταν διοικητής της ναυτικής βάσης Χίου. Από την θεσή αυτή σχημάτισε, ως εκπρόσωπος του Βασιλικού Ναυτικού, μαζί με τον Νικόλαο Πλαστήρα και τον Στυλιανό Γονατά την επαναστατική επιτροπή που οργάνωσε το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922. Αποσύρθηκε όμως από την επιτροπή λίγες εβδομάδες αργότερα όταν συνειδητοποίησε την επικράτηση αδιάλλακτων στοιχείων. Το 1924 ανέλαβε την διεύθυνση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και λίγο αργότερα ορίστηκε υπασπιστής του Προέδρου της Δημοκρατίας, ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη. Αργότερα διορίστηκε ναυτικός ακόλουθος στις πρεσβείες του Λονδίνου και του Παρισιού. Αποστρατεύθηκε το 1935 με τον βαθμό του υποναυάρχου λόγω του κινήματος του Ελευθερίου Βενιζέλου, στο οποίο δεν συμμετείχε.

Μετά την αποστρατεία του διετέλεσε διευθυντής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, επέστρεψε δε στην ενεργό δράση στην κατοχή προκειμένου να του απονεμηθεί τιμητικά ο βαθμός του αντιναυάρχου (1943). Ανακλήθηκε πάλι το 1946 οπότε μετέβη στη Γερμανία ως αρχηγός της ελληνικής στρατιωτικής αποστολής. Πάραλληλα ασχολήθηκε με την ιστορία του Βασιλικού Ναυτικού και με δικές του πρωτοβουλίες διεσώθηκε μεγάλο μέρος των παλαιών αρχείων του. Το 1951 ανακλήθηκε για τελευταία φορά στην ενεργό δράση για να του ανατεθή η συγγραφή της ναυτικής ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, την οποία και εξέδωσε δύο χρόνια αργότερα με τον τίτλο *Έκθεσις επί της δράσεως του Βασιλικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο 1940 - 1944*. Για το τελευταίο του έργο βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών *ως την τε αλήθειαν ομολογούσα και την πάτριον Ιστορίαν προάγουσα* ενώ είχε βραβευθεί και με το έπαθλο Τεργέστης. Επίσης είχε συγγράψει διάφορα ιστορικά έργα όπως *Τα Χρονικά του ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού 1833 - 1873* (1923) κ.α. Το 1960 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Επίσης είχε διατελέσει πρώτος διευθυντής του περιοδικού *Ναυτική Επιθεώρησις*, ήταν μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης καθώς και ευεργέτης της Ακαδημίας Αθηνών και του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών.

Απεβίωσε το 1966 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Ντελαφοσίτης

Ο **ντελαφοσίτης** (αγγλ. delafossite) είναι ένα σχετικά σπάνιο ορυκτό οξείδιο του χαλκού και του σιδήρου με μαύρο χρώμα και μεταλλική λάμψη. Έχει το χημικό τύπο CuFeO2 or Cu1+Fe3+O2. Το όνομα τού αποδόθηκε, το 1873, προς τιμήν του Γκαμπριέλ Ντελαφός (Gabriel Delafosse, 1796–1878), Γάλλου ορυκτολόγου και κρυσταλλογράφου.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις

Αν και ενίοτε αποτελεί πρωτογενές ορυκτό, συνηθέστερα εμφανίζεται ως δευτερογενές κοντά στη βάση της ζώνης οξείδωσης χαλκούχων μεταλλευμάτων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κυπρίτης, ο αυτοφυής χαλκός, ο τενορίτης, ο μαλαχίτης, ο αιματίτης και ο καολινίτης. Δεν φθορίζει, είναι ελαφρά μαγνητικός ύστερα από θέρμανση.

Σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στη Ρωσία, ιδιαίτερα στο χαλκούχο κοίτασμα *Mednorudyanskoye* του Nizhnii Tagil στα μέσα Ουράλια όρη, στην Αργεντινή, στην Αυστραλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και τις Πολιτείες Νέο Μεξικό, Νεβάδα, Αλάσκα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ, καθώς και στην Κύπρο (ορυχείο «Σκουριώτισσα» περιοχής Λευκωσίας). Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στην περιοχή της Καμάριζας.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Ντελαφοσιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Μνημείο Γιαν Χους

right|thumb|300px|Το μνημείο Γιαν Χους

Η Ευρώπη στις αρχές του 15ου αιώνα αναστατώθηκε από το επαναστατικό κίνημα των Χουσιτών, οπαδών του Βοημού θρησκευτικού μεταρρυθμιστή Γιαν Χους (Jan Hus, 1370 - 1415). Ο Γιαν Χους, αποδοκιμάζοντας τη διαφθορά στη ρωμαιοκαθολική εκκλησία και με τα μεταρρυθμιστικά θεολογικά κηρύγματά του, ως ιεροκήρυκας στο Παρεκκλήσιο της Βηθλεέμ στην Πράγα, ήρθε σε σύγκρουση με τον Πάπα, ο οποίος τον αφόρισε.

Ο Χους, υπερασπιζόμενος τα θρησκευτικά πιστεύω του στη Σύνοδο της Κωνσταντίας, κατηγορήθηκε ως αιρετικός και οπαδός του Άγγλου Μεταρρυθμιστή Τζον Γουίκλιφ, καταδικάστηκε και κάηκε στην πυρά. Μετά τη μαρτυρική θανάτωσή του στις 6 Ιουλίου 1415, ο Χους έγινε μάρτυρας και εθνικός ήρωας του τσεχικού λαού.

Στη βορειοανατολική πλευρά της Πλατείας της Παλιάς Πόλης (Στάρομεστσκε νάμεστι) της Πράγας υψώνεται το επιβλητικό **Μνημείο του Γιαν Χους**, που φιλοτέχνησε ο Τσέχος γλύπτης Λάντισλαβ Σάλουν (Ladislav Saloun, 1870 - 1946). Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρ-νουβό γλυπτικής στην τσεχική πρωτεύουσα. Ο Σάλουν εργάστηκε για το μνημείο του Γιαν Χους στην Πράγα επί 15 χρόνια, από το 1901 μέχρι το 1915. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν το 1915 κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, με την ευκαιρία της επετείου των 500 χρόνων από το θάνατο του Γιαν Χους.

Το ογκώδες μπρούτζινο μνημείο παριστάνει δύο ομάδες ανθρώπων - η μία αποτελείται από νικητές Χουσίτες πολεμιστές και η άλλη από εξόριστους προτεστάντες οπαδούς του Γιαν Χους - και μία νέα μητέρα που συμβολίζει την εθνική αναγέννηση. Στο κέντρο του μνημείου κυριαρχεί η ασκητική μορφή του ηρωικού Γιαν Χους, ο οποίος προτίμησε να πεθάνει στην πυρά παρά να απαρνηθεί τα πιστεύω του. Ο Χους ατενίζει προς την Εκκλησία της Παναγίας Τυν, η οποία ήταν ο τόπος λατρείας των Χουσιτών στα χρόνια 1419 - 1621.

Οι επιγραφές στο μνημείο του Γιαν Χους προστέθηκαν μετά την ανεξαρτησία της Τσεχοσλοβακικής Δημοκρατίας το 1918. Μεταξύ άλλων, είναι γραμμένα τα λόγια του Γιαν Χους: "Αγαπάτε αλλήλους και λέτε σ' όλους την αλήθεια".

## Πηγές

* Petr Wittlich: "Art-Nouveau Prague: Forms of the Style", Charles University in Prague, The Karolinum Press, Praha, 2009.
* "ΠΡΑΓΑ" (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/DORLING KINDERSLEY, (Ελληνική 'Εκδοση), Αθήνα, 1998.
* Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα", λήμμα "Χους, Γιαν", τόμ. 61, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

Κατηγορία:Πράγα
Πλαττνερίτης

Ο **πλαττνερίτης** () είναι ορυκτό οξείδιο του μολύβδου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Καρλ Φρίντριχ Πλάττνερ (Carl Friedrich Plattner, 1800–1858), καθηγητή της μεταλλουργικής στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας .

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Απαντάται σε υδροθερμικά κοιτάσματα τα οποία έχουν υποστεί οξείδωση σε πολύ ξηρά κλίματα. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κερουσίτης, ο σμιθσονίτης, ο ημιμορφίτης, ο ροζασίτης, ο αουριχαλκίτης, ο πυρομορφίτης, ο βουλφενίτης, ο ασβεστίτης και ο χαλαζίας.

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Σημαντικές εμφανίσεις του είναι στη Σκωτία, στο Ιράν, στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στο Mapimi και τη Santa Eulalia (Τσιχουάουα) του Μεξικού και τις Πολιτείες Αριζόνα, Καλιφόρνια, Κολοράντο, Άινταχο, Μοντάνα, Νεβάδα και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα απαντά στα εξής μεταλλεία Λαυρίου: Ιλάριον Νο. 50, Φερνάντο Νο. 1, Έλαφος, «km-3», Μεγάλα Πεύκα Νο. 29, Σιγιά, Μαρία, παραλία Θορικού.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Πλαττνεριτης
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1978-1979

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της σεζόν 1978–79 διεξήχθη με τη συμμετοχή δέκα ομάδων και το σύστημα διεξαγωγής ήταν ίδιο με την προηγούμενη περίοδο. Η πρώτη φάση ξεκίνησε την 28η Οκτωβρίου του 1978 και ολοκληρώθηκε στις 18 Μαρτίου του 1979.  Μετά την κανονική περίοδο οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους για τις θέσεις 1-5 και 6-10 και έδωσαν άλλον ένα γύρο σε ουδέτερη έδρα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε αήττητη η ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς για έκτη φορά στην ιστορία του.

## Α' φάση
### Βαθμολογία

Βαθμολογικό σύστημα: '''2 βαθμοί για νίκη, 1 βαθμός για ήττα (κανένας βαθμός σε περίπτωση μηδενισμού).

## Β' φάση
Στην τελική φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους για τις θέσεις 1−5 και 6−10. Οι ομάδες μετέφεραν τα μεταξύ τους αποτελέσματα κι αγωνίστηκαν σε έναν γύρο με μονούς αγώνες (4 αγώνες για κάθε ομάδα).

Οι αγώνες του πρώτου γκρουπ έγιναν στο Κλειστό του Πανελληνίου, 9 έως 13 Μαΐου 1979. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: Ολυμπιακός 16, Παναθηναϊκός 12, Νηρέας και Δημόκριτος 11, Ηρακλής 10.

Οι αγώνες του ομίλου για τις θέσεις 6-10 ορίστηκαν να διεξαχθούν ύστερα από αναβολές στο Αλεξάνδρειο Θεσσαλονίκης, από τις 28 Σεπτεμβρίου. Το πρόγραμμα των αγώνων, που είχαν αρχικά οριστεί να ξεκινήσουν στις 27 Σεπτεμβρίου, μετατέθηκε κατά μια ημέρα λόγω ακαταλληλότητας του γηπέδου. Δεν υπάρχουν στοιχεία για τη διεξαγωγή των αγώνων των δύο τελευταίων ημερών, και είναι άγνωστο πως ολοκληρώθηκε ο ομιλος. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: Εθνικός και Μίλων 14, Άρης και ΠΑΟΚ 12, Ιωνικός Ν.Φ. 8.

### Βαθμολογίες

## Πηγές
*εφημερίδα Αθλητική Ηχώ
*εφημερίδα Μακεδονία
** φύλλο 20/3/1979 σελίδα 4, τελική βαθμολογία
** φύλλο 8/5/1979 σελίδα 5, πρόγραμμα β' φάσης θέσεων 1-5
** φύλλο 18/5/1979 σελίδα 4, τελική βαθμολογία θέσεων 1-5




Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1978
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1979
Γεώργιος Χρυσίδης

Ο **Γεώργιος Χρυσίδης** ή **Χρυσηίδης** (1799 - 1873) ήταν Έλληνας λόγιος και πολιτικός από τη Μακεδονία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1799 στον Πολύγυρο της Χαλκιδικής. Συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ως πληρεξούσιος της Μακεδονίας και της περιοχής Μαντεμίου (Βόρειος Χαλκιδική) στις εθνοσυνελεύσεις Ερμιόνης (Γ΄) 1827, Τροιζήνας (Γ΄) 1827 και Άργους (Δ΄) 1829. Χρημάτισε επίσης γραμματέας των Εθνοσυνελεύσεων Ερμιόνης και Τροιζήνας. 

Διατέλεσε εφημεριδογράφος και διευθυντής της Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος από το 1827 έως τις 31 Δεκεμβρίου του 1831 καθώς και της Εθνικής Εφημερίδος το 1832-1833.  Κατά τη διάρκεια της θητείας του αγωνίστηκε για την διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του Εθνικού Τυπογραφείου και αντιτάχθηκε στις προτάσεις για παραχώρησή του σε ιδιωτικά συμφέροντα. 

Υπήρξε προστάτης των συμφερόντων της Μακεδονίας κατά τη διάρκεια της επανάστασης, όπου συμμετείχε στις λήψεις αποφάσεων. Επίσης φρόντισε για την αποκατάσταση των προσφύγων Μακεδόνων μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους. Συνδιοργάνωσε την *"επί του συνοικισμού τών Μακεδόνων Επιτροπή"* το 1839 με τους Αναστάσιο Πολυζωίδη, Θεοφάνη Σιατιστέα και Παναγιώτη Ναούμ, ώστε να μεριμνήσει για την ικανοποίηση των αναγκών των προσφύγων Μακεδόνων που είχαν εγκατασταθεί στη Νέα Πέλλα Αταλάντης.

Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο και συνέταξε πολλές αρχαιολογικές μελέτες. Επίσης μετέφρασε αρκετά έργα Γάλλων συγγραφέων στην ελληνική, όπως π.χ. του Ζαν Μπατίστ Σαΰ (Jean-Baptiste Say). 

Πέθανε το 1873 στην Αθήνα.
## Αναφορές
* Η συμβολή της τυπογραφίας στη στήριξη της Επανάστασης του 1821, Έλλη Δρούλια Μητράκου, Τριαντάφυλλος Ε. Σκλαβενίτης
* 
* Γ’ Εθνική Συνέλευση της Ερμιόνης – Τροιζήνας, Αργολική αρχειακή βιβλιοθήκη ιστορίας και πολιτισμού

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ιστορία της Χαλκιδικής
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1982-1983

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1982–83 πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων, έξι από την Αθήνα, τριών από τη Θεσσαλονίκη και τριών από την επαρχία. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς για ένατη φορά στην ιστορία του, χάρη στη μεγάλη νίκη μέσα στη Λεωφόρο επί του Παναθηναϊκού με 1-3 σετ (12-15, 15-3, 10-15, 7-15) την τελευταία αγωνιστική (2 Μαρτίου του 1983). Ο Ολυμπιακός είχε επικρατήσει του Παναθηναϊκού και στην έδρα του με 3-2, ενώ γνώρισε τη μοναδική του ήττα εκτός έδρας από τον Άρη με 3-2.

## Βαθμολογία

* Ο ΠΑΟΚ προκρίθηκε στο κύπελλο κυπελλούχων ως φιναλίστ του κυπέλλου (ηττήθηκε από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό).

## Πηγές
*https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/
*http://www.nlg.gr



Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1982
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1983
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1968

Το **[[Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών|πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης]]** 1968, διοργανώθηκε, όπως όλα τα πανελλήνια πρωταθλήματα, σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση διεξήχθησαν τα τοπικά πρωταθλήματα, από τα οποία επτά ομάδες εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους στην τελική φάση (4 ομάδες από το πρωτάθλημα Κέντρου, 2 ομάδες από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και 1 ομάδα από το Πανεπαρχιακό). Η τελική φάση διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά στην ιστορία του.

## Τελική φάση
Η τελική φάση διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη 1 εώς 7 Ιουλίου 1968. Συμμετείχαν επτά ομάδες, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, το Παγκράτι και ο Πανελλήνιος από το πρωτάθλημα Κέντρου, ο Άρης και ο Ηρακλής από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και η Ολυμπιάς Πατρών από το Πανεπαρχιακό. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα και μάλιστα δίχως να χάσει σετ. Συνολικά σε όλη τη σεζόν, η μόνη ήττα που γνώρισε ο Ολυμπιακός ήταν στα πλαίσια του πρωταθλήματος Κέντρου από τον ΑΟ Νηρέα (Κολωνού) με 2-3 σετ.

### Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία

## Πηγές
* Αθλητική Ηχώ, 12 Ιουλίου 1968  σελίδα 5, αποτέλεσματα Πανελλήνιου πρωταθλήματος και τελική βαθμολογία.
* https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/
* http://www.nlg.gr
* Δυναμικό Ολυμπιακού 1968  www.olympiacossfp.gr
* Δυναμικό Ολυμπιακού 1968-1994  www.greekvolley.gr



Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1968
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1997-1998

Το πρωτάθλημα βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1997–98, ήταν η όγδοη διοργάνωση από την καθιέρωση της Α1 Εθνικής και το 30ο συνολικά εθνικό πρωτάθλημα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια. Στην Α2 κατηγορία υποβιβάστηκαν ο Πανελλήνιος και ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία
Στην κορυφή ισοβάθμισαν η Ορεστιάδα, ο Ολυμπιακός και ο Άρης. Η Ορεστιάδα κατέλαβε την πρώτη θέση γιατί είχε 7 βαθμούς στα μεταξύ τους παιχνίδια, ο Ολυμπιακός 6 και ο Άρης 5. Στα πλέι οφ μπήκαν και ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο Ηρακλής, ο Κτησιφών και η Φιλία.

* Η Φιλία Ηλιούπολης έχει 1 μηδενισμό.

### Αποτελέσματα

## Play off
### Προημιτελικοί
Οι ομάδες με πλεονέκτημα έδρας επικράτησαν και προκρίθηκαν στην 4αδα. Στο ζευγάρι Ορεστιάδα-Φιλία, η ομάδα της Ηλιούπολης δε μπόρεσε να μεταβεί στην Ακριτική πόλη για τον πρώτο αγώνα, και μηδενίστηκε. Καθώς είχε ήδη ένα μηδενισμό στην κανονική περίοδο, αποβλήθηκε από τη συνέχεια των πλέι οφ και ο δεύτερος αγώνας δεν έγινε. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 9 Απριλίου, οι δεύτεροι στις 11 Απριλίου και ο τρίτος αγώνας ΠΑΟ-ΑΕΚ στις 13 Απριλίου.

### Ημιτελικοί
Και σε αυτή τη φάση, οι ομάδες με πλεονέκτημα έδρας επικράτησαν. Η Ορεστιάδα και ο Ολυμπιακός "καθάρισαν" με 2-0 νίκες Παναθηναϊκό και Άρη αντίστοιχα και προκρίθηκαν στο μεγάλο τελικό. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 15 Απριλίου και οι δεύτεροι στις 22 Απριλίου.

### Μεγάλος Τελικός
Στον τελικό ο Ολυμπιακός έσπασε το πλεονέκτημα έδρας της Ορεστιάδας στον τελευταίο αγώνα και κατέκτησε το πρωτάθλημα για πρώτη φορά έπειτα από τέσσερα χρόνια.

#### Οι τελικοί

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αποτελέσματα play off Ιστότοπος archive.sport.gr
* Βαθμολογία Ιστότοπος archive.sport.gr



1997 1998
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1997
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1998
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1981–82 ήταν το 14ο στην ιστορία της Α' Εθνικής. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για ενδέκατη φορά ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάστηκε ο Ηρακλής για πρώτη φορά στην ιστορία του, καθώς και η ΧΑΝΘ.

Ο πρωταθλητής των προηγούμενων τεσσάρων διοργανώσεων Ολυμπιακός, απέκτησε και αυτή τη σεζόν το προβάδισμα τίτλου, καθώς την πρώτη αγωνιστική επικράτησε του ενισχυμένου Παναθηναϊκού στο κλειστό της Λεωφόρου με 1-3 (15-13, 12-15, 8-15, 3-15). Στο β' γύρο ο Παναθηναϊκός είναι αυτός που θα αναδειχθεί νικητής με 2-3 (15-9, 11-15, 13-15, 15-11, 14-16), στο παιχνίδι που έγινε στο κλειστό του Μίλωνα. Έτσι οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι βρέθηκαν ισόβαθμοι στην κορυφή, κι όλα έδειχναν ότι ο τίτλος θα κριθεί σε αγώνα μπαράζ. 
Κάτι τέτοιο δεν συνέβη όμως, καθώς ο Ολυμπιακός γνώρισε μια απρόσμενη ήττα στη συνέχεια του πρωταθλήματος, με 1-3 από τον Νηρέα. Ο Παναθηναϊκός που δεν είχε άλλη απώλεια, κατάφερε έτσι να επανέλθει στην κορυφή μετά το 1977, και να αναδειχθεί πρωταθλητής για ενδέκατη φορά στην ιστορία του.

## Τελική Βαθμολογία

*Η ΧΑΝΘ έχει 1 μηδενισμό.
* Στο κύπελλο κυπελλούχων προκρίθηκε η ομάδα του Έσπερου Βυζαντίου -που αγωνιζόταν στη Β' Εθνική- ως φιναλίστ του Κυπέλλου, καθώς ο κυπελλούχος Παναθηναϊκός είχε ήδη προκριθεί στο κύπελλο πρωταθλητριών.

### Αγώνες μπαράζ
Οι ομάδες που ισοβάθμισαν στην 3η και τη 10η θέση έδωσαν αγώνα μπαράζ. Ο αγώνας της τρίτης θέσεις έγινε στα Γιαννιτσά. Ο Νηρέας επικράτησε του Εθνικού και κατέλαβε την 3η θέση.

Ο Δημόκριτος και ο Ηρακλής αναμετρήθηκαν στη Θεσσαλονίκη για την παραμονή στην κατηγορία. Ο Ηρακλής, που για πολλά χρόνια τερμάτιζε στις υψηλές θέσεις του πρωταθλήματος, ηττήθηκε και υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του.

## Πηγές
*Τελική βαθμολογία Αθλητική Ηχώ, 26 Απριλίου 1982 σελίδα 6
*Μπαράζ, Νηρέας-Εθνικός 3−2 Αθλ. Ηχώ, 10 Μαΐου 1982, σελίδα 5
*Μπαράζ, Δημόκριτος-Ηρακλής 3−2 Αθλ. Ηχώ 6 Μαΐου 1982, σελίδα 6



Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1981
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1982
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1976-1977

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1976–77 πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων για δεύτερη συνεχή σεζόν. 

Το πρωτάθλημα είχε παρόμοια εξέλιξη με το προηγούμενο, με τους πρωταγωνιστές όμως, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, να έχουν αντίστροφο ρόλο. Ο τίτλος του πρωταθλητή κρίθηκε στους μεταξύ τους αγώνες, καθώς δεν είχαν καμία απώλεια στους υπόλοιπους αγώνες τους. Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 3–2 στον αγώνα του πρώτου γύρου, ενώ ο Παναθηναϊκός με 3–0 σε αυτόν του δεύτερου. Μετά την ισοβαθμία που προέκυψε, ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 3–1 στον αγώνα μπαράζ και αναδείχθηκε πρωταθλητής για δέκατη φορά στην ιστορία του.

Δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα λόγω της αύξησης των ομάδων από οκτώ σε δέκα την επόμενη σεζόν. Οι δύο τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας, ο Ιωνικός και η Λάρισα, αγωνίστηκαν σε αγώνες μπαράζ με τις δευτεραθλήτριες των δύο ομίλων της Β' Εθνικής, Νηρέα Κολωνού και Έσπερο Βυζαντίου, όπου εξασφάλισαν την παραμονή τους.

## Βαθμολογία

*Η διοργάνωση βαλκανικού κυπέλλου που είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί την περίοδο 1977-78, ματαιώθηκε καθώς δήλωσαν συμμετοχή μόνο δύο ομάδες (ο Ηρακλής και η εκπρόσωπος της Βουλγαρίας).

### Αγώνας κατάταξης
Όπως και την προηγουμένη περίοδο, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός ισοβάθμησαν, κι έδωσαν αγώνα μπαράζ για τον τίτλο. Αυτή τη φορά νικητής και κατ' επέκταση πρωταθλητής Ελλάδας αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός, επικρατώντας του αντιπάλου του με 3−1.

 

## Παραπομπές


## Πηγές
*εφημερίδα Αθλητική Ηχώ
*εφημερίδα Μακεδονία

Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1976
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1977
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1997-1998

Το πρωτάθλημα βόλεϊ γυναικών της περιόδου 1997−1998, ήταν το 10ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου οι τέσσερεις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας μετείχαν στα πλέι οφ, όπου σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια δεν μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, ενώ οι δύο τελευταίες υποβιβάστηκαν στην Α2. Ο πρωταθλητής των προηγούμενων τριών διοργανώσεων ΦΟ Βριλησσίων παρέμεινε αήττητος μέχρι και τον πρώτο τελικό, μετρώντας ως τότε 25 συνεχόμενες νίκες με μόλις 7 χαμένα σετ. Στους δύο τελευταίους όμως τελικούς γνώρισε ισάριθμες ήττες με 1-3 σετ από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος κατέκτησε ανέλπιστα τον τίτλο για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια.

## Βαθμολογία κανονικής περιόδου

*Στις ισοβαθμίες υπολογίστηκε ο συντελεστής των συνολικών σετ.

## Πλέι οφ
Στα πλέι οφ δεν μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, και οι σειρές κρίθηκαν στις δύο νίκες.
### Ημιτελικοί

### Μικρός τελικός

### Μεγάλος τελικός

## Τελική κατάταξη



1997 1998
Α1 Γυναικων
Α1 Γυναικων
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1998-1999

Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών για την σεζόν 1998-99 ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου 1998 και η κανονική του περίοδος ολοκληρώθηκε στις 13 Μαρτίου 1999. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Φ.Ο. Βριλησσίων, με δευτεραθλητή τον Παναθηναϊκό.

## Βαθμολογία κανονικής περιόδου

* Στις ισοβαθμίες υπολογίστηκε ο συντελεστής των συνολικών σετ.

## Πλέι οφ
Στα πλέι οφ μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, και οι σειρές κρίθηκαν στις τρεις νίκες.
### Προημιτελικοί

### Ημιτελικοί

### Μεγάλος τελικός

## Τελική κατάταξη

## Πηγές
* Ψηφιακό αρχείο της εφημερίδας Αθλητική Ηχώ



1998 1999
Α1 Γυναικων
Α1 Γυναικων
Διφωσφίνη

Η **διφωσφίνη** ή **διφωσφάνιο** (αγγλικά: *diphosphine*) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει φωσφόρο και υδρογόνο, με χημικό τύπο **P<sub>2</sub>H<sub>4</sub>**. Η χημικά καθαρή διφωσφίνη, στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 25&nbsp;°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό, που αποτελεί μία από τις αρκετές **ανόργανες φωσφίνες**. Είναι η συνηθισμένη πρόσμιξη της φωσφίνης (PH3), που την αναφλέγει όταν η τελευταία έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα.

## Δομή, παραγωγή και ιδιότητες





Η διφωσφίνη παράγεται με υδρόλυση φωσφιδίου του ασβεστίου (Ca3P2) στη θερμοκρασία των -30&nbsp;°C (για να αποφευχθεί η άμεση αυτοανάφλεξη). Ως παραπροϊόν συμπαράγεται και μια μικρή ποσότητα φωσφίνης (PH3).

Η διφωαφίνη είναι μη βασική, ασταθής στη θερμοκρασία δωματίου και ιδιαίτερα εύφλεκτη όταν έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα. Είναι ελάχιστα διαλυτή στο νερό, αλλά διαλύεται σε οργανικούς διαλύτες.

## Παραπομπές και σημειώσεις


Κατηγορία:Υδρίδια
Κατηγορία:Φωσφίνες
Σουμέηκερ-Λέβυ 9

[thumb|Οι καφέ κηλίδες στον πλανήτη [Δίας (πλανήτης)|Δία είναι οι περιοχές τις οποίες έπληξε ο κομήτης Σουμέηκερ-Λέβυ, φωτογραφία του 1994.]]
Ο **Κομήτης Σουμέηκερ-Λέβυ 9** (Shoemaker-Levy 9), ήταν κατακερματισμένος κομήτης που συγκρούστηκε με τον πλανήτη Δία τον Ιούλιο του 1994. Η σύγκρουση αυτή, εξω-ηλιακού αντικειμένου με πλανήτη του ηλιακού συστήματος θεωρείται η πρώτη που παρατηρήθηκε και μάλιστα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχεδόν απ΄ όλους τους αστρονόμους και όχι μόνο.

Τον Κομήτη αυτόν ανακάλυψαν το ζεύγος των Αμερικανών αστρονόμων Ευγένιος και Καρολίνα Σουμέηκερ μαζί με τον φίλο τους Αμερικανοεβραίο Δαυίδ Λέβυ -από τα επίθετα των οποίων έλαβε το όνομα- μόλις ένα χρόνο πριν στις 24 Μαρτίου του 1993 σε φωτογράφηση του πλανήτη Δία. Η φωτογράφιση εκείνη έγινε από το διαμέτρου 46 εκατοστών τηλεσκόπιο Σμιντ του Αστεροσκοπείου Πάλομαρ, που βρίσκεται στη Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Εξετάζοντας τη φωτογραφία εκείνη, διαπιστώθηκε ότι ο κομήτης αυτός παρουσίαζε μια περίεργη μορφή με πολλά φωτεινά στη σειρά σημεία. Τότε προτάθηκε ότι οι εν λόγω αστρονόμοι είχαν ανακαλύψει τα τεμάχια κάποιου προηγούμενου κομήτη που είχε παγιδευτεί στο βαρυτικό πεδίο του γίγαντα πλανήτη Δία πιθανώς από τη δεκαετία του 1960, που είχε κατακερματιστεί και που τα θραύσματα κινούνταν στη σειρά σε μορφή κομβόι προς τον πλανήτη με επικείμενη σύγκρουση.

Τελικά η σύγκρουση των 21 τμημάτων του κομήτη με τον Δία άρχισε στις 16 Ιουλίου του 1994 και ολοκληρώθηκε έξι ημέρες μετά στις 22 Ιουλίου. Κατά σύμπτωση, συνέβη ακριβώς τότε που ο διαστημικός επιστημονικός χώρος γιόρταζε τον Αργυρό Ιωβηλαίο (25 χρόνια) του πρώτου περιπάτου του ανθρώπου στη Σελήνη που είχε πραγματοποιήσει ο Νηλ Άρμστρονγκ, στις 20 Ιουλίου του 1969.

## Βιβλιογραφία

* Chodas P. W., and Yeomans D. K. (1996), *The Orbital Motion and Impact Circumstances of Comet Shoemaker–Levy 9*, in *The Collision of Comet Shoemaker–Levy 9 and Jupiter*, edited by K. S. Noll, P. D. Feldman, and H. A. Weaver, Cambridge University Press, pp.&nbsp;1–30.
* Chodas P. W. (2002), ''Communication of Orbital Elements to Selden E. Ball, Jr.'' Accessed February 21, 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομήτες
Κατηγορία:Δίας (πλανήτης)
Συμβολική

Γενικά η οποιαδήποτε μελέτη επί των διαφόρων συμβόλων ονομάζεται **συμβολική**. Επειδή όμως ο όρος σύμβολο διαφέρει κατά τις τέχνες και τις επιστήμες, επακόλουθο είναι και η συμβολική να παρουσιάζει διαφορετικές ονομασίες κατά αντικείμενο μελέτης και εφαρμογής, π.χ. γραμματική συμβολική, αστρονομική συμβολική, γεωγραφική συμβολική, στρατιωτική συμβολική, μετεωρολογική συμβολική, ηλεκτρολογική συμβολική κ.λπ.. Σημαντικότεροι όμως τομείς με ιδιαίτερα χαρακτηριστική αναφορά στον όρο είναι: 
* η Συμβολική που αποτελεί ιδιαίτερο κλαδο της Θεολογίας
* η Συμβολική στη φιλοσοφία
* η Συμβολική λογική ή μαθηματική λογική, και
* η Συμβολική λειτουργία που αφορά ψυχολογική λειτουργία του ανθρώπου.

Σημειώνεται ότι τα σύμβολα που φέρονται ως εμβλήματα σε θυρεούς, οικόσημα κ.λπ. εξετάζει η εραλδική.
382 Δωδώνη

Η **Δωδώνη (Dodona)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,77. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την Αρχαία Δωδώνη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Δωδώνης υπολογίσθηκε σε 58,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 208 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **M** (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,161 (από δεδομένα του IRAS). Η Δωδώνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 7 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Δωδωνη
Κατηγορία:Αρχαία Δωδώνη
384 Βουρδιγάλη

Η **Βουρδιγάλη (Burdigala)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,64. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Φερνάντ Κουρτύ, που παρατηρούσε από το Μπορντώ, και πήρε το όνομά της από τη Ρωμαϊκή ονομασία του Μπορντώ. Υπήρξε ο πρώτος από τους δύο συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Βουρδιγάλης υπολογίσθηκε σε 37 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 52,7 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,180 (από δεδομένα του IRAS). Η Βουρδιγάλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βουρδιγαλη
385 Ίλματαρ

Η **Ίλματαρ (Ilmatar)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,49. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο θηλυκό πνεύμα του ανέμου στο φινλανδικό έπος Καλεβάλα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ίλματαρ εκτιμάται σε 91,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 803 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,213 (από δεδομένα του IRAS). Η Ίλματαρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 62 ώρες και 21 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιλματαρ