open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ζαφείρης Βάος

Ο **Ζαφείρης Βάος** ή **Ζαφείριος Αντ. Βάος** (1905-2003) ήταν Έλληνας συγγραφέας και λαογράφος από τη Μήλο, πρόεδρος Κοινότητας της Πλάκας Μήλου. Είχε σημαντικό συγγραφικό έργο (αναφέρονται 27 βιβλία) με κύριο θέμα τη Μήλο (ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία), καθώς και δημοσιεύματα σε διάφορα έντυπα.
## Βιογραφία
Τόπος γέννησής του ήταν η Πλάκα της Μήλου και είχε υπηρετήσει από τις θέσεις του Προέδρου της Κοινότητας Πλάκας, του Προέδρου της Τοπικής Επιτροπής Τουρισμού, του Αντιπροέδρου της Ενώσεως Μηλίων εν Αθήναις. Ήταν Έφορος του Λαογραφικού Μουσείου Μήλου την πρώτη συλλογή του οποίου είχε συγκροτήσει ο ίδιος το 1967 και είχε επίσης θητεύσει Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής Αξιοποίησης των Χριστιανικών Κατακομβών.

Είχε σημαντική συλλογή οψιδιανών από τη Μήλο, η οποία βρίσκεται σήμερα στο Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου.
## Εργογραφία
Mερικά από τα έργα του είναι:
*Το μαγικό ταξίδι, Αθήναι 1969
*Το νησί σαν κλαίει και σαν γελά, Μήλος 1958
*Εύθυμα από τη νησιωτική ζωή, Μήλος 1956
*Κρήτες αγωνιστές ιδρυτές του Αδάμαντα Μήλου, Κοινότητα Αδάμαντα Μήλου, 1993
*Ναοί και Ναΰδρια της Μήλου, Πνευματικό Κέντρου Δήμου Μήλου, 1999
*Ρίμες και παλιά τραγούδια της Μήλου
*Βάος, Ζαφείρης - Νομικός, Στέφανος, Ο ανεμόμυλος στις Κυκλάδες. Κείμενα λαογραφίας και αρχιτεκτονικής, ΔΩΔΩΝΗ, Αθήνα 1993 
*Η παραδοσιακή υφαντική της Μήλου
*Μήλος, 18ος-19ος αι.: Κοινωνία, λαϊκός πολιτισμός: Θρύλοι, μύθοι, παραδόσεις προλήψεις, δεισιδαιμονίες, παραμύθια, ISBN 9789600218862, 2005, Παπαζήσης 
*Μήλος, 18ος-19ος αιώνας: Κοινωνία, λαϊκός πολιτισμός: Το κάστρο, οικογενειακοί δεσμοί, οι πιλότοι του Κάστρου, ISBN 9789600218657, 2005, Παπαζήσης
*Μήλος, 18ος-19ος αιώνας: Κοινωνία, λαϊκός πολιτισμός: Μαγεία, γητέματα, λαϊκή θεραπευτική της Μήλου: Πρακτικοί τρόποι πρόγνωσης του καιρού στη Μήλο, ISBN 9789600218879, 2005, Παπαζήσης

## Aναφορές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων
Προϊστορικές τοποθεσίες και ζωγραφισμένα σπήλαια της κοιλάδας του Βεζέρ

Οι **Προϊστορικές τοποθεσίες και τα ζωγραφισμένα σπήλαια της κοιλάδας του Βεζέρ** (αγγλικά: *Prehistoric Sites and Decorated Caves of the Vézère Valley*, γαλλικά: *Sites préhistoriques et grottes ornées de la vallée de la Vézère*) είναι μια ομάδα από 147 μοναδικές προϊστορικές τοποθεσίες και 25 σπήλαια που φέρουν ζωγραφικές παραστάσεις στα πλάγια φατνώματα. Εκτείνονται σε μήκος περίπου 40 χλμ. στην κοιλάδα του ποταμού Βεζέρ (Vézère) στον νομό (département) Ντορντόνι (Dordogne) στην περιοχή της Ακουιτανίας και, από το 1979, αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Οι τοποθεσίες και τα σπήλαια βρίσκονται κατανεμημένα σε περιοχές που καλύπτουν τα σημερινά χωριά Λεζ Εϊζί ντε Ταγιάκ, (Les Eyzies de Tayac), Τυρσάκ (Tursac), Μοντινιάκ-συρ-Βεζέρ (Montignac-sur-Vézère), Σαιν-Λεόν-συρ-Βεζέρ (Saint-Leon-sur-Vézère), Μαρκέ (Marquay), Μανωρύ (Manaurie), Ρουφινιάκ (Rouffignac-Saint-Cernin-de-Reilhac) και Σαιν-Σερκ-ντυ-Μπουγκ (Saint-Cirq-du Bugue).

Ο ποταμός Βεζέρ έχει μήκος 190 χλμ., πηγάζει από την Κεντρική Οροσειρά (Massif Central) και χύνεται στον ποταμό Ντορντόνι κοντά στο χωριό Λε Μπουγκ. Στα 40 χλμ. της κοιλάδας του, που σχηματίζεται σε ασβεστολιθικό οροπέδιο της νοτιοδυτικής Γαλλίας απαντώνται πολυάριθμα ίχνη και χώροι προϊστορικής ζωής.

Οι χώροι αυτοί παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο από εθνολογικής και ανθρωπολογικής άποψης  όσο και από αισθητικής, λόγω των τοιχογραφιών στα σπήλαια, ιδιαίτερα εκείνων στο σπήλαιο Λασκώ (Lascaux), του οποίου η ανακάλυψη το 1940 ήταν εξαιρετικής σημασίας για την ιστορία της προϊστορικής τέχνης. Οι σκηνές κυνηγιού που έχουν αποτυπωθεί εκεί παρουσιάζουν περίπου 100 εικόνες ζώων, που είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτες για την λεπτομέρειά τους, τα ζωντανά χρώματα αλλά και τον ρεαλισμό της απεικόνισης.

## Οι κυριότερες τοποθεσίες και σπήλαια

Ορισμένοι από τους χώρους παραμένουν κλειστοί για το κοινό καθώς λόγω διαβρώσεων υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κατάρρευσης των τοιχωμάτων ή της οροφής των σπηλαίων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Map of the Vezere Valley for Archeology Teachers and Students: Χάρτης της περιοχής με σημασμένους τους προϊστορικούς χώρους, με ελεύθερη (πλην εμπορικής) χρήση.

Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Κατηγορία:Προϊστορία
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν τη Γαλλία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία
Μνέβις

Ο **Μνέβις** ή **Μνεύις** στην Αρχαία Αίγυπτο ήταν ο ιερός ταύρος που λάτρευαν οι κάτοικοι της Ηλιούπολις. Μνημονεύεται στα ιερογλυφικά κείμενα των Πυραμίδων από την εποχή του παλαιού βασιλείου. Περιγράφεται ως μαύρος ταύρος με ισχυρό αυχένα και υπερμεγέθους όρχεις. Ανάμεσα στα κέρατα φέρει τον δίσκο του ήλιου. Μεμονωμένα εικονίζεται ως άνθρωπος με κεφάλι ταύρου.. Ήταν φρουρός του θεού Ρα και σύμμαχος του θεού Ατούμ και μαντατοφόρος του, με τον οποίο ταυτίζεται σε μερικά κείμενα. Αργότερα, την εποχή του νέου βασιλείου θεωρείτο γιος της θεάς Άθωρ.

## Η λατρεία του Μνέβι
Στην Ηλιούπολι τελούνταν η λατρεία του Μνέβι. Προς τιμή του εκτρέφονταν ιερός ταύρος, ο οποίος όταν πέθαινε ενταφιαζόταν και ο επόμενος ταύρος έπαιρνε τη θέση του. Επίσης υπήρχε μια κεφαλή ταύρου σε στήλη παρίστανε το ιερό είδωλο του Μνέβι. Αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τον ενταφιασμό ιερών ταύρων από την εποχή του Ραμσή Β΄. Η νεκρόπολη των ιερών ταύρων βρίσκεται βόρεια της Ηλιούπολις. Το όνομα του Μνέβι συνεχίζει να αναφέρεται σε παπύρους με μαγικά κείμενα και μέχρι τον 5ο αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hans Bonnet: *Mnevis*, in: *Lexikon der ägyptischen Religionsgeschichte*, Hamburg 2000 ISBN 3-937872-08-6 S. 468-470.
* Martin Fitzenreiter: *Tierkulte im Pharaonischen Ägypten und im Kulturvergleich*, 2003 ISBN 0955025621
* Wolfgang Helck/Eberhard Otto: *Stiere, heilige*, in: *Kleines Lexikon der Ägyptologie*, Harrassowitz Verlag Wiesbaden, 1999 ISBN 3-447-04027-0 S. 298f.
* Erik Hornung: *Der Eine und die Vielen, Ägyptische Gottesvorstellungen*, Darmstadt 1971, ISBN 0-3-534-05051, S. 34-40, 276
* Mohamed Moursi: *Corpus der Mnevis-Stelen und Untersuchungen zum Kult der Mnevis-Stiere in Heliopolis*, in: *Studien zur altägyptischen Kultur* 10 (1983), S. 247-267
* Eberhard Otto: * Beiträge zur Geschichte der Stierkulte*; 1938, S. 34-40

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία
Ιχθύς της Αβύδου

thumb|right|300px|Ταρίχευση μούμιας σε σαρκοφάγο που έχει σχήμα ιχθύος της Αβύδου.
Ο **ιχθύς της Αβύδου** ήταν ιερό σύμβολο των αρχαίων Αιγυπτίων. Ήταν συνοδός της βάρκας του Ήλιου και φύλακας των υδάτων. Η αποστολή του ήταν να προειδοποιεί και να ανακοινώνει όταν πλησιάζει ο εχθρικός Άποφις. Μερικές φορές ταυτίζεται με τον θεό Ρα.. Ο ιχθύς ίσως να είχε σημαντική θέση στις νεκρικές τελετές. Στις μούμιες της ελληνιστικής εποχής συναντάμε εικόνες του ιχθύος επάνω στο σκίνο του νεκρού. 
## Πηγές
* Hans Bonnet: *Abdufisch*, in: *Reallexikon der ägyptischen Religionsgeschichte*, de Gruyter Verlag 2000, ISBN 3-11-016884-7, S.&nbsp;193-194.
* Hermann Kees: *Der Götterglaube im alten Ägypten*. - Berlin : Akademie-Verlag, 1977
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφικό υλικό από τον τάφο του Khabekhnet 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακά σύμβολα
Η σφαγή των νηπίων (Γκούιντο Ρένι)

Η **Σφαγή των νηπίων** είναι πίνακας του Ιταλού ζωγράφου Γκούιντο Ρένι. Φιλοξενείται στην Εθνική πινακοθήκη της Μπολόνια.
 
## Περιγραφή
Το έργο είναι εμπνευσμένο από την βιβλική σφαγή των νηπίων της Βηθλεέμ που διέταξε ο Ηρώδης όπως αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Εικονίζει μια σειρά επεισοδίων που λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα δημιουργώντας μια εικόνα στην οποία επικρατεί το χάος, η σύγχυση και αναταραχή.

## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Πίνακες με παιδιά
Λεζ Εϊζί-ντε-Τεγιάκ-Σιρέιγ

Το **Λεζ Εϊζί ντε Ταγιάκ** (γαλλ. (Les Eyzies de Tayac) είναι χωριό στη νοτιοδυτική Γαλλία στην κοιλάδα του ποταμού Βεζέρ (Vézère) στον νομό (département) Ντορντόνι (Dordogne) στην περιοχή (région) της Νέας Ακουιτανίας, μια από τις παλαιότερα κατοικηθείσες περιοχές της Γαλλίας. Ως τις αρχές του 1900 ήταν γνωστό απλώς ως "Ταγιάκ". Γύρω από την περιοχή του χωριού υπάρχει μια σειρά από προϊστορικές "κατοικίες", κυρίως σπήλαια, τα οποία περιλαμβάνουν ορισμένα από τα πλέον σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου. Τα ευρήματα αυτά περιλαμβάνουν μερικά σπήλαια με πολλές τοιχογραφίες στα τοιχώματά τους (πλάγια φατνώματα) και, μαζί με τα άλλα ευρήματα αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1979.

Το 1862 ανακαλύφθηκαν θραύσματα από πυριτόλιθο και οστά, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως ευρήματα της Εαλαιολιθικής εποχής. Ακολούθησε μια σειρά ανασκαφών από τον Γάλλο γεωλόγο Εντουάρ Λαρτέ (Édouard Lartet), τον οποίο υποστήριζε ο Άγγλος τραπεζίτης Χένρι Κρίστι (Henry Christy). Οι έρευνες σύντομα αποκάλυψαν το σπήλαιο Φον-ντε-Γκωμ (Font-de-Gaume) με πολύχρωμες τοιχογραφίες ζώων. Το σπήλαιο βρίσκεται στις πρώτες υπώρειες του χωριού και περιέχει μερικές από τις παλαιότερες τοιχογραφίες παγκοσμίως και, μολονότι δέχεται περιορισμένο αριθμό επισκεπτών, μπορεί κανείς να δει σε αυτό τις πρωτότυπες τοιχογραφίες. Αυτές δεν είναι τόσο εντυπωσιακές όσο του σπηλαίου Λασκώ, το οποίο εν τούτοις δεν είναι επισκέψιμο και έχει δημιουργηθεί κοντά του αντίγραφο (replica) με αντίγραφα των τοιχογραφιών.

Στο κέντρο του χωριού υπάρχει το καταφύγιο Πατώ (Abri Pataud), στο οποίο βρέθηκαν τμήματα ανθρώπινων σκελετών της Ανώτερης Παλαιολιθικής εποχής, με ηλικία περίπου 40.000 ετών. Το καταφύγιο σήμερα υπάγεται στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Γαλλίας.

Κοντά στο χωριό βρίσκονται επίσης το σπήλαιο Γκραν Ροκ (Grand Roc) με σταλακτιτικούς - σταλαγμιτικούς σχηματισμούς που θυμίζουν κοράλλια. Στην περιοχή της Λα Μαντλέν ανακαλύφθηκε προϊστορικό καταφύγιο με εργαλεία από οστά και κέρατα ελαφιού της Μαντελενιανής περιόδου, καθώς και το σπήλαιο του Λε Μουστιέ, με χαρακτηριστικά εργαλεία της Μουστερίου περιόδου.

Σημαντικό όμως εύρημα ήταν το σπήλαιο Κρο Μανιόν. Το όνομά του σημαίνει στα οξιτανικά "Μεγάλο Σπήλαιο". Ανακαλύφθηκε το 1868 και στο εσωτερικό του ανευρέθησαν αρκετοί ανθρώπινοι σκελετοί (άνθρωπος του Κρο-Μανιόν), μαζί με τεμάχια επεξεργασμένου πυριτόλιθου και οστά ζώων που δεν υπάρχουν σήμερα. Η ηλικία των ευρημάτων τοποθετείται στην Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο (35.000 - 10.000 έτη πριν από σήμερα).

Στο χωριό υπάρχει, επίσης, το Εθνικό Μουσείο Προϊστορίας, το οποίο στεγάζει μια από τις πιο πλήρεις συλλογές προϊστορικών ευρημάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλίας
Κατηγορία:Προϊστορία
Blacksmith Scene

To **Blacksmith Scene** (αγγλ. *στιγμιότυπο σε σιδεράδικο*) είναι ιστορική αμερικάνικη ταινία μικρού μήκους του έτους 1893. Είναι η πρώτη εμπορική ταινία που γυρίστηκε για δημόσια προβολή. 
## Πλοκή
Η ταινία έχει διάρκεια ενός λεπτού. Παρουσιάζει τρεις σιδεράδες την ώρα που δουλεύουν. Δύο στέκουν ο ένας απέναντι από τον άλλο με το αμόνι στη μέση και σφυρηλατούν ένα πυρωμένο σίδερο που κρατάει ο τρίτος. Μετά από μερικά χτυπήματα, ο μεσαίος σιδεράς βάζει πάλι το σίδερο στην φωτιά για να αναπυρώσει, ενώ οι δύο άλλοι κάνουν ένα μικρό διάλειμμα πίνοντας μια γουλιά μπύρα από το μπουκάλι. Ο τρίτος επιστρέφει, και η σφυρηλάτηση συνεχίζεται.
 
## Εμπορική εκμετάλλευση
Η ταινία είναι η πρώτη που γυρίστηκε για την εμπορική δημόσια προβολή. Η μηχανή προβολής λεγόταν Κινητοσκόπιο, και ήταν εφεύρεση των Έντισον και Ντίκσον.

## Βραβεύσεις
Έχει καταγραφεί στον κατάλογο των σημαντικότερων κινηματογραφικών έργων αμερικάνικης παραγωγής, το National Film Registry.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 1893
Κατηγορία:Βωβές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
CH4NF

* Ο γενικός χημικός τύπος CH4NF μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα δύο (2) ισομερή θέσης:

# N-φθορομεθαναμίνη, με ημισυντακτικό τύπο CH3NHF.
# 1-φθορομεθαναμίνη, με ημισυντακτικό τύπο FCH2NH2.
Ηλιούπολη (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Ηλιούπολη** μπορεί να αναφέρεται:

* Ηλιούπολη Αττικής, προάστιο της Αθήνας. 
* Ηλιούπολη Καΐρου, προάστιο του Καΐρου .
* Νέα Ηλιούπολη Καΐρου, προάστιο του Καΐρου .
* Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης, συνοικισμός.

## Διεθνή τοπωνύμια
* στην Ηλιούπολις της Μικρασιατικής Γαλατίας.
* στην Ηλιούπολις της αρχαίας Αιγύπτου.
* στην Ηλιούπολη της Φοινίκης, σημερινό Μπάαλμπεκ του Λιβάνου.
* στην Ηλιούπολη πόλη της Αλγερίας. 
* στον οικισμό Ηλιούπολη της γαλλικής νήσου Λεβάν.
Πανεπιστήμιο Κονκόρντια

Το **Πανεπιστήμιο Κονκόρντια** (Αγγλικά: *Concordia University*, Γαλλικά: *Université Concordia*) είναι καναδικό δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Μοντρεάλ, και είναι ένα από τα δύο πανεπιστήμια της πόλης, όπου η αγγλική είναι η κύρια γλώσσα διδασκαλίας. Για το έτος 2008-2009, το σύνολο των εγγραφών στο σχολείο ανέρχεται στις 45.963, κάτι που κάνει το πανεπιστήμιο το έκτο μεγαλύτερο στον Καναδά.

Σύμφωνα με την παγκόσμια κατάταξη της Εθνικής Σχολής Μεταλλειολόγων του Παρισιού, κατέχει την πρώτη θέση στον Καναδά και την 33η στον κόσμο από την άποψη των αποφοίτων που κατέχουν το βαθμό του Διευθύνοντα Συμβούλου στις εταιρείες του καταλόγου Fortune 500. Το πανεπιστήμιο αποτελεί επίσης έδρα της Κινηματογραφικής Σχολής του Μελ Χόππενχεϊμ.

Το Κονκόρντια έχει καλά αναγνωρισμένα προγράμματα και βρίσκεται σε υψηλή θέση στον Καναδά και σε διεθνές επίπεδο σε τομείς όπως οι καλές τέχνες, οι κοινωνικές επιστήμες, η δημοσιογραφία και η μηχανική. Σύμφωνα με το THES - QS World University Rankings, βαθμολογία των 500 κορυφαίων πανεπιστημίων του κόσμου για το 2010, το Concordia University βρίσκεται μεταξύ των θέσεων 401-450, και στην 19η θέση του Καναδά. Η Σχολή Επιχειρήσεων του Τζον Μόλσον (JMSB) του Concordia University βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα των καναδικών Σχολών Επιχειρήσεων, και στις 100 κορυφαίες ανά το παγκόσμιο.

## Ιστορία

Το Concordia δημιουργήθηκε με τη συγχώνευση του Loyola College και του Sir George Williams University, το 1974.

## Παραπομπές



## Περαιτέρω ανάγνωση

*Austin, Kevin. “&#91;Institutions&#93; Concordia University (Montréal).” *eContact! 11.2 — Figures canadiennes (2) / Canadian Figures (2)* (July 2009). Montréal: CEC
*Bissonette, L. A. “Loyola of Montreal: A Sociological Analysis of an Educational Institution in Transition between 1969 and 1974.” M.A. Thesis, Concordia University, 1977

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Concordia University
* Concordia Student Union - Undergraduate
* Concordia Graduate Students' Association
* NFB documentary on Netanyahu controversy at Concordia
* Concordia Student Union Off-Campus Job and Housing Bank
* Pictures of Concordia University Buildings

κατηγορία:Πανεπιστήμια στον Καναδά
Κατηγορία:Μόντρεαλ
Ιωάννης ο Νάννος

thumb|right|220px|Οι νεομάρτυρες της Θεσσαλονίκης (Ι.Ν.Αγίου Δημητρίου). Στην δεξιά πλευρά διακρίνεται ο Άγιος Ιωάννης ο Νάννος.
Ο **Άγιος Ιωάννης ο Νάννος** είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έζησε στα τέλη του 18ου αιώνα και μαρτύρησε το 1802.

## Βιογραφία
Ο Ιωάννης (ή Νάννος) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1785. 

Ο πατέρας του, Ιωάννης κι αυτός, γεννήθηκε το 1764 στο Αβρέτ Χισάρ (Παλαιό Γυναικόκαστρο) της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, ενώ η μητέρα του, Θωμαΐς, καταγόταν από τη Βόρεια Χαλκιδική. Ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης και άνοιξε τσαγκαράδικο στη Σμύρνη, όπου τον ακολούθησαν και οι δυο γιοι του, ο μεγαλύτερος Θεόδωρος και ο Ιωάννης (Νάννος). Λόγω των αφόρητων πιέσεων των Τούρκων να ασπασθεί τον ισλαμισμό, αναγκάστηκε στις 3 Μαΐου του 1802, να δηλώσει πίστη στο ισλάμ. Στις 25 Μαΐου όμως φυλακίστηκε, καθώς κίνησε τις υποψίες των Οθωμανών ότι η πίστη του στο ισλάμ ήταν φαινομενική. Μετά από πολλαπλές ανακρίσεις και βασανιστήρια, όπου ο Ιωάννης αρνούνταν το ισλάμ και δήλωνε πίστη στο χριστιανισμό, κρεμάστηκε στο Σοάν Παζάρι, στις 29 Μαΐου του 1802. 

## Μνήμη
Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 29 Μαΐου. 

Έχει κτιστεί εκκλησία στο όνομα του Ιωάννη του Νεομάρτυρα στον τόπο καταγωγής του, στο Αβρέτ Χισάρ (Παλαιό Γυναικόκαστρο) Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα *(επιγραφή της εκκλησίας αναφέρει ως έτος κτίσης το [[1838]], αλλά όπως αποδείκτηκε, η επιγραφή είναι μεταγενέστερη)*. Η εκκλησία καταστράφηκε κατα τη διάρκεια των Ελληνοβουλγαρικών συγκρούσεων στη Μακεδονία στις αρχές του 20ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς
Μιχαήλ Ζαλμάς

Ο **Μιχαήλ Ζαλμάς** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 καταγόμενος από την Μεσσήνη.

Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 συγκρότησε και οργάνωσε δικό του στρατιωτικό σώμα, που συντηρούσε ο ίδιος και με το οποίο έλαβε μέρος σε πολλές μάχες κυρίως στη Πελοπόννησο και ειδικότερα σε όλες τις πολιορκίες των μεσσηνιακών φρουρίων.
 
Μετά την απελευθέρωση υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις του κρατικού μηχανισμού μέχρι το θάνατό του το 1845.

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.338.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ιδιόφωνο

[thumb|250px|Η [καμπάνα είναι ιδιόφωνο μουσικό όργανο.]]
Στην ορολογία της μουσικολογίας και ειδικότερα στον κλάδο της οργανολογίας -την επιστήμη της μελέτης και ταξινόμησης των μουσικών οργάνων- **ιδιόφωνα** (από τα αρχαιοελληνικά *ἴδιος* + *φωνή*) ονομάζονται τα μουσικά όργανα, η ηχοπαραγωγή των οποίων οφείλεται στην δόνηση του σώματός τους αυτού καθαυτού. Τα ιδιόφωνα είναι κατασκευασμένα συνήθως από ξύλο, μέταλλο ή πέτρα, ενώ κατά κύριο λόγο δεν διαθέτουν χορδές ή μεμβράνες. Σύμφωνα με το σύστημα Χορνμπόστελ-Σακς περί ταξινόμησης μουσικών οργάνων, τα ιδιόφωνα διαιρούνται στις εξής τέσσερις κύριες κατηγορίες:

## Κρουστά

### Άμεσης κρούσης
Η κατηγορία των κρουστών ιδιοφώνων αποτελεί τη μεγαλύτερη του κλάδου και περιλαμβάνει όργανα τα οποία ηχούν μέσω της άμεσης κρούσης αυτών, είτε με κάποιο άλλο αντικείμενο (π.χ. με μπαγκέτα ή κόπανο, στο ξυλόφωνο και την καμπάνα αντίστοιχα), είτε με ιδιοκρουσία (π.χ. πιατίνια, καστανιέτες).

### Έμμεσης κρούσης
Αυτή η υποκατηγορία περιλαμβάνει όργανα στα οποία η ηχοπαραγωγή δεν οφείλεται σε άμεση κίνηση/κρούση του εκτελεστή, αλλά σείοντας ή ξύνοντας τρόπον τινά την επιφάνειά τους (π.χ. σείστρο και γκουίρο αντίστοιχα).

## Νυκτά ή γλωττιδόφωνα
Τα νυκτά ιδιόφωνα δεν πρέπει να συγχέονται με τα νυκτά έγχορδα, με τα οποία εντούτοις μοιράζονται το χαρακτηριστικό της νύξης (τσίμπημα, τράβηγμα). Παραδείγματα αυτής της ομάδας περιλαμβάνουν την γκιμπάρντ ή άρπα του εβραίου (jew's harp και όχι το κιννόρ που είναι η εβραϊκή άρπα) και την αφρικανική καλίμπα.

## Τριβής
Η ηχοπαραγωγή των οργάνων της κατηγορίας αυτής οφείλεται στην τριβή του σώματός τους, η οποία και τρέπει το σώμα του οργάνου να δονείται παράγοντας ήχο. Τυπικό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας είναι τα μουσικά ποτήρια και η πιο εξελιγμένη υάλινη αρμόνικα, ενώ δεν πρέπει να συγχέεται με την αντίστοιχη υποκατηγορία των μεμβρανόφωνων οργάνων, στα οποία δονείται μόνο η μεμβράνη (π.χ. ινδική τάμπλα). Μια ιδιαίτερη περίπτωση ιδιόφωνου τριβής ανευρίσκεται στη μουσική του 21ου αιώνα για βιμπράφωνο, όπου ο εκτελεστής ενίοτε καλείται να σύρει ένα δοξάρι (συνήθως κοντραμπάσου) στην ακμή μιας πλακέτας του οργάνου. Παρόμοιες εκτελεστικές πρακτικές απαντώνται και σε άλλες περιπτώσεις οργάνων, όπως επίσης και σε παραδοσιακά όργανα.

## Πνευστά
Τα πνευστά ιδιόφωνα αποτελούν μια μάλλον περιορισμένη κατηγορία, το μοναδικό γνωστό παράδειγμα της οποίας ανευρίσκεται στο αιολικό κλαβιέ (*aeolsklavier*). Η επινόησή του ανήκει στον Γερμανό Schortmann, ο οποίος περί το 1822 παρουσίασε ένα όργανο παρόμοιο με το πιάνο, όπου η παροχέτευση πεπιεσμένου αέρα έθετε σε κίνηση λεπτές ξύλινες λεπίδες. Το εν λόγω όργανο ήταν μάλλον αποτυχημένο εμπορικά, ωστόσο αναφέρεται πως διέθετε μαλακό και ατμοσφαιρικό ήχο.

## Δείτε επίσης

* Χορδόφωνα
* Αερόφωνα
* Μεμβρανόφωνα
* Ηλεκτρόφωνα

## Πηγές
* Brockhaus Riemann Musiklexikon, Band 2, S. 228.
* Baines, A. *The Oxford companion to musical instruments*, λήμμα *Classification of musical instruments § Idiophones*, Οξφόρδη, 1992 ISBN 0-19-311334-1

Κατηγορία:Οργανολογία
Χυτήρια Κωδώνων της Απόλντα

thumb|right|250px|Το παλαιό κτίριο των Χυτηρίων της Απόλντα
Ως **Χυτήρια Κωδώνων της Απόλντα** (γερμ. *Glockengießerei in Apolda*) αναφέρονται οι ιστορικές εταιρείες και τα παραδοσιακά εργοστάσια παραγωγής εκκλησιαστικών καμπανών και κοινών κωδώνων με έδρα την Απόλντα της Γερμανίας. Λειτούργησαν από το 1722 και μέχρι το 1988, αποκτώντας παγκόσμια φήμη. Καμπάνες από την παραγωγή των Χυτηρίων βρίσκονται σήμερα σε εκκλησίες ανά την υφήλιο σε πέντε ηπείρους. Υπολογίζεται ότι τα χυτήρια της Απόλντα κατασκεύασαν περίπου 20.000 καμπάνες. Στις ημέρες μας λειτουργεί μουσείο, στο οποίο σώζεται η μνήμη της μακροχρόνιας παράδοσης του τόπου. 
## Ιστορική αναδρομή
### Τα Χυτήρια Ρόζε και Αδελφών Ούλριχ
thumb|Η καμπάνα ''St. Petersglocke'' της Μητρόπολης της Κολωνίας είναι προϊόν των Χυτηρίων Αφοι Ούλριχ.
Πρώτος κατασκευαστής καμπανών ήταν ο Γιόχαν Κρίστοφ Ρόζε, με πρώην έδρα το Όσμαννστετ. Μετακόμισε το 1722 στην Απόλντα για να κατασκευάσει δύο καμπάνες που παρήγγειλε η τοπική εκκλησία. Μια από αυτές βρίσκεται ακόμα σε λειτουργία στην εκκλησία του Λουθήρου της Απόλντα. Αργότερα έγινε και ο αδελφός του, Κρίστιαν, κωδωνοποιός. Μετά τον θάνατο του Ρόζε ανέλαβαν την διεύθυνση οι αδελφοί Γιόχαν Γκέοργκ και Γιόχαν Γκόττλομπ Ούλριχ το 1759 και μετονόμασαν την εταιρεία σε «Αφοι Ούλριχ» (γερμ. *Gebrüder Ulrich*). Αργότερα μπήκε και ο τρίτος αδελφός Γιόχαν Κρίστοφ Ούλριχ στην εταιρεία. Η εταιρεία χρεοκόπησε το 1902, αλλά ο Χάινριχ Ούλριχ την επανίδρυσε το έτος 1910 με το ίδιο όνομα. Μετά τον θάνατό του η εταιρεία μεταβλήθηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία, και τελικά κρατικοποιήθηκε από την Ανατολική Γερμανία το 1949. 
### Χυτήρια Καρλ Φρίντριχ Ούλριχ και Φραντς Σίλλινγκ
thumb|Ανάρτηση καμπάνας στην Εκκλησία Νικολάικιρχε στη Λειψία το 1964. Η καμπάνα είναι προϊόν των Χυτηρίων Σίλλινγκ & Σια
Το 1826 ο Καρλ Φρίντριχ Ούλριχ άνοιξε δεύτερο χυτήριο, το οποίο έκανε ανταγωνισμό στα Χυτήρια Ούλριχ. Το χυτήριο αυτό το ανέλαβε ο Φραντς Σίλλινγκ το έτος 1878, ο οποίος διατελούσε προμηθευτής της αυλής του Αρχιδούκα της Βάιμαρ. Η εταιρεία μετονομάστηκε το 1911 σε «Φραντς Σίλλινκγ και Σια» (γερμ. *Franz Schilling Söhne*) και εξειδικεύτηκε στην κατασκευή μουσικών κωδωνοσυστημάτων. Επί Ναζιστικού καθεστώτος η εταιρεία κατασκεύασε αρκετές καμπάνες που εξυπηρετούσαν την προπαγάνδα του Τρίτου Ράιχ. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η παραγωγή σταμάτησε εντελώς, και άρχισε ξανά μετά την παύση του πολέμου. Κρατικοποιήθηκε από την Ανατολική Γερμανία το 1972 για να ξαναεπιστραφεί το 1990 στον πρώην ιδιοκτήτη της, σε άθλια οικοδομική κατάσταση. 
## Πηγές
* Margarete Schilling: *Kunst, Erz und Klang. Die Werke der Glockengießerfamilien Ulrich/Schilling vom 17. Jahrhundert bis zur Gegenwart.* Berlin, 1992

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Παρουσίαση των Χυτηρίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καμπανολογία
Καμπαναριό

[thumb|280px|Το καμπαναριό της [Καρίταινας, έργο του 14ου αι., ασκητικής βυζαντινής αρχιτεκτονικής]]
Το **καμπαναριό** ή **κωδωνοστάσιο**, είναι αρχιτεκτονική κατασκευή σε σχήμα πύργου με σκοπό την ανάρτηση καμπανών, και ονομάζεται έτσι άσχετα αν φέρει καμπάνες ή όχι. Συναντάται κυρίως σε εκκλησίες. Τα αρχιτεκτονικά του χαρακτηριστικά είναι διαλεγμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να συμβαδίζει μεν στον γενικό αρχιτεκτονικό ρυθμό του κτιρίου, στο οποίο υπάγεται, αλλά και να λειτουργεί ως μουσικό ηχητικό όργανο για να ενισχύει τον ήχο της καμπάνας και να τον μεταφέρει όσο το δυνατό μακρύτερα.

## Τα ψηλότερα καμπαναριά της Ελλάδας
[αριστερά|μικρογραφία|Ένα από τα ψηλότερα καμπαναριά στην Ελλάδα, [Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου|Άγιος Διονύσιος, Ζάκυνθος.]]
[μικρογραφία|Καμπαναριό με 400 σήμαντρα και 62 καμπάνες (προς μίμηση της [Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)|Αγίας Σοφίας) στη Μονή Αγ. Αυγουστίνου Ιππώνος & Σεραφείμ του Σάρωφ Φωκίδος.]]
Τα ψηλότερα καμπαναριά της Ελλάδος βρίσκονται: στη Ζάκυνθο στον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου, στην Αίγινα στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου, στην Κατερίνη στον Ιερό Ναό της Αγίας Άννης, και στο Άργος στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη.

## Βιβλιογραφία
*Οταγουέι Μαρκ, Τα ωραιότερα χωριά της Ελλάδος και ελληνικά νησιά (Αγγλικά), 2000, εκδ. Γ. Βασδέκης ISBN 960-7370-81-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Καμπανολογία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Δρακοντόσπηλιος

Ο **Δρακοντόσπηλιος** είναι ένα αρχαίο σπήλαιο που βρίσκεται στο χωριό Δάλι, της επαρχίας Λευκωσίας στη Κύπρο. Η ιστορία για το δρακοντόσπηλιο ξεκινά γύρω στο 523μΧ όπου στη σπηλιά λέγεται πως ζούσε ένας μεγάλος δράκος. Ο δράκος αυτός εκφόβιζε τους διάφορους βοσκούς που έρχονταν για να βοσκήσουν τα πρόβατα τους και τα έκλεβε για να τα φάει. Η ιστορία συνεχίστηκε για πολλά χρόνια και οι κάτοικοι της γύρω περιοχής απέφευγαν να περνούν από κοντά στη σπηλιά του δράκου και διάφοροι θρύλοι ακούστηκαν για γενναία παλικάρια που προσπάθησαν να σκοτώσουν το δράκο. Πιο κάτω μπορείτε να διαβάσετε ένα από τους πιο κυρίαρχους μύθους

## Μύθοι

* Ο πιο γνωστός μύθος λέει πως κάθε χρόνο ο δράκος ζητούσε 7 νεαρούς και 7 νεαρές για να τους φάει. Μια χρονιά ένας από τους νεαρούς ήταν γιος του άρχοντα του χωριού. Ο άρχοντας μαζί με τους άλλους 13 πήγαν και σκότωσαν τον δράκο. 

* Άλλος μύθος λέει πως ο δράκος έπινε όλο το νερό του αλμυρού ποταμού που βρίσκεται αριστερά από το δρακοντόσπηλιο και οι χωριανοί μαζεύτηκαν και τον σκότωσαν.

* Άλλος μύθος λέει πως στο δρακοντόσπηλιο ζούσαν περισσότεροι από ένας δράκοι. Αυτοί οι δράκοι δεν ήταν επικίνδυνοι για τους ανθρώπους αλλά έβγαζαν φωτιές γι' αυτό και οι σπηλιές είναι μαυρισμένες μέχρι σήμερα.

Κατηγορία:Σπήλαια
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κύπρου
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο
Ειρήνη Μάρκου

Η **Ειρήνη Μάρκου (Βοντορήνη)** (1917 - 2010) ήταν Ελληνίδα λαϊκή ποιήτρια, βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών.. 

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1917 στ’ Απεράθου της Νάξου. Εκεί φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο και στις δύο τάξεις του Ελληνικού, ενώ τα καλοκαίρια βοηθούσε τον πατέρα της στις αγροτικές εργασίες. Παντρεύτηκε σε ηλικία 16 ετών και απέκτησε οκτώ παιδιά, εκ των οποίων το τέταρτο (ήταν το πρώτο αγόρι μετά από τρία κορίτσια) απεβίωσε σε ηλικία ενός έτους. Υπήρξε υφάντρα, ράφτρα και μαμή. Όταν τα παιδιά της μεγάλωσαν, ξενιτεύτηκε στην Αθήνα και για να τα ζήσει αναγκάστηκε να δουλέψει ως καθαρίστρια και παραδουλεύτρα. Απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 2010 και αναπαύεται στο κοιμητήριο του Περιστερίου.

## Βραβεία
Το 1980 δημοσίευσε την πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο «Τα Σαράντα Κοχλίδια», αποτελούμενη από 7.994 στίχους, για την οποία βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.

## Εργογραφία
Η Ειρήνη Μάρκου έχει χαρακτηριστεί ως «Ένας Σύγχρονος Θηλυκός Όμηρος» καθώς τα ποιήματα που έγραψε, στη διάλεκτο του χωριού της, είναι σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο - το μέτρο που χρησιμοποιείται στη δημοτική ποίηση. Ο ποιητικός λόγος της είναι , ενώ οι αφηρημένες έννοιες (π.χ. η χαρά) ζυμώνονται, σαν το ψωμί:
:::*Χαρά προπαρασκεύσατη κι αλαφροζυμωμένη*
:::*τ΄ αέρ΄ αέρα πήρασι και σ’ έχουν καμωμένη*
:::*κι αέρας είσαι και περνάς κι αφήνεις τον αέρα*
Με το έργο της έχουν ασχοληθεί αρκετοί ερευνητές, μεταξύ αυτών:
* Ο συμπατριώτης της Μάνος Ι. Ελευθερίου, δάσκαλος και υπεύθυνος Πολιτιστικών Θεμάτων στο Υπουργείο Παιδείας.
* Ο συγγραφέας και κριτικός Μιχάλης Γ. Μερακλής, ο οποίος παρουσίασε τη λαϊκή ποιήτρια στο 'Τέταρτο Συμπόσιο Ποίησης', το 1984, με θέμα «Αφιέρωμα στο δημοτικό τραγούδι».

## Δημοσιευμένες συλλογές

## Παραπομπές


## Πηγές

* Μιχάλης Γ. Μερακλής (1984) [«ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΡΚΟΥ-ΒΟΝΤΟΡΗΝΗ: Μια λαϊκή ποιήτρια»](http://www.poetrysymposium.gr/pdf/Praktika/4o%20Symposio%20Poihshs%20(dhmotiko%20Tragoydi).pdf) *(Σελίδες 243-268)*

Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Αντόνιο Σαλιέρι

μικρογραφία|Salieri's march
Ο **Αντόνιο Σαλιέρι** (ιταλ.*Antonio Salieri*, 18 Αυγούστου 1750 – 7 Μαΐου 1825) ήταν Ιταλός συνθέτης κλασικής μουσικής, μαέστρος και παιδαγωγός. Γεννήθηκε στο Λενιάγκο, νότια της Βερόνας, στη Δημοκρατία της Βενετίας, και πέρασε την ενήλικη ζωή και την καριέρα του ως υπήκοος των Αψβούργων.

Ο Σαλιέρι ήταν βασικός συντελεστής στην ανάπτυξη της όπερας του 18ου αιώνα, σπούδασε στη Βενετία και στη Βιέννη με τον Γκάσμαν. Ως φοιτητής του Γκάσμαν και προστατευόμενος από του Γκλουκ, ο Σαλιέρι ήταν ένας κοσμοπολίτης συνθέτης που έγραψε όπερες σε τρεις γλώσσες, βοηθώντας στην ανάπτυξη και διαμόρφωση πολλών από τα χαρακτηριστικά του λεξιλογίου της σύνθεσης, και η μουσική του άσκησε ισχυρή επιρροή στους σύγχρονους συνθέτες.

Με την υποστήριξη του Γκλουκ κατέλαβε τη θέση του διευθυντή της ιταλικής όπερας και της βασιλικής ορχήστρας στη Βιέννη, όπου κυριάρχησε στην ιταλόγλωσση όπερα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έγραψε έργα για όπερες στο Παρίσι, τη Ρώμη και τη Βενετία και τα δραματικά του έργα εκτελέστηκαν ευρέως σε όλη την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ως αυστριακός αυτοκρατορικός συνθέτης (*Kapellmeister*) από το 1788 έως το 1824, ήταν υπεύθυνος για τη μουσική στο βασιλικό παρεκκλήσιο και το παρακείμενο σχολείο. Ακόμη και όταν τα έργα του έπαψαν να ανεβαίνουν στη σκηνή και αφού σταμάτησε να γράφει νέες όπερες μετά το 1804, παρέμεινε ένας από τους σημαντικότερους και περιζήτητους καθηγητές της γενιάς του και η επιρροή του γινόταν αισθητή σε κάθε πτυχή της μουσικής ζωής της Βιέννης. Ο Λιστ, ο Σούμπερτ, ο Χούμελ, ο Μότσαρτ και ο Μπετόβεν ήταν μεταξύ των πιο διάσημων μαθητών του.

Έγραψε συνολικά 39 όπερες, εκκλησιαστική μουσική και μουσική δωματίου, ορατόρια, καντάτες και χορωδιακά έργα. Η μουσική του εξαφανίστηκε αργά από το ρεπερτόριο μεταξύ των ετών 1800 και 1868 και σπάνια ακουγόταν μετά από αυτή την περίοδο μέχρι την αναβίωση της φήμης του στα τέλη του 20ού αιώνα. Η αναβίωση αυτή οφειλόταν στη δραματική και εξαιρετικά φανταστική απεικόνισή του στο έργο του Πήτερ Σάφερ «*Amadeus*» (1979) και στην κινηματογραφική εκδοχή του 1984. Ο θάνατος του Μότσαρτ το 1791 σε ηλικία 35 ετών ακολουθήθηκε από φήμες ότι ο ίδιος και ο Σαλιέρι ήταν αντίπαλοι και ότι ο Σαλιέρι είχε δηλητηριάσει τον νεότερο συνθέτη, ωστόσο είναι πιθανότερο ότι ήταν τουλάχιστον αμοιβαίως σεβαστοί ομότεχνοι. Οι κατηγορίες πάντως προς το πρόσωπο του είχε ως συνέπεια να εμφανίσει σημαντικά ψυχολογικά προβλήματα στην μετέπειτα ζωή του.

## Παραπομπές


## Πηγές
 
* Εγκυκλοπαίδεια «Υδρία-Cambridge-Ήλιος», τόμος 10, σελ. 3489. λήμμα: «Σαλιέρι, Αντόνιο»

Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες της κλασικής εποχής
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες όπερας
Πρετσιόζα

Η **καμπάνα Πρετσιόζα** (λατ. *pretiosus*, πολύτιμη) είναι η δεύτερη καμπάνα στον καθεδρικό ναό της Κολωνίας. Κατασκευάστηκε το έτος 1448 από τους Κρίστιαν Κλόιτ και Χάινριχ Μπρόντερμανν στην Κολωνία. Αναρτήθηκε στο καμπαναριό του νοτίου πύργου. Θεωρείται μια από τις πιο καλλίφωνες καμπάνες του κόσμου τεκμήριο της υψηλής μεσαιωνικής τέχνης κωδωνοποιείας. Ήταν η μεγαλύτερη καμπάνα του καθεδρικού ναού μέχρι το 1875.
## Ιστορική αναδρομή
Η Πρετσιόζα αναρτήθηκε στον νότιο πύργο μετά την καμπάνα των τριών μάγων που αναρτήθηκε το 1418. Η κατασκευή της ήταν δύσκολη και απέτυχε τρεις φορές μέχρι που η τέταρτη παραγωγή έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Από τις επιγραφές της μαθαίνουμε ότι υπήρχαν άλλες τρεις προγενέστερες καμπάνες πιο πριν, οι οποίες είχαν σχεδόν το ίδιο μέγεθος. Η χρονολογία της κατασκευής της δεν είναι γνωστή, ούτε και αυτή των προγενεστέρων. Η καμπάνα είναι αφιερωμένη στον άγιο Σιμων Πέτρο, στην Παναγία και στους τρεις μάγους με τα δώρα. Την εποχή της κατασκευής της ήταν η μεγαλύτερη καμπάνα ολόκληρης της Χριστιανικής Δύσης.

## Επιγραφή

INSIGNIS STATUS ECCLESIE PROVIDUS SENATUS * CONCILII SANCTE PARILES UOTIS CIUITATIS * HUIUS CUM RELIQUIS GEMINI SEXUS DEO NOTIS * DENUO CONFLARI DANT ME SIMUL ET REOUARI * SUM[M]E CHRISTIFERE PETRI REGUM SUB HONORE * ◊ * ◊ * ◊ * CANTUM REDDO CHORIS UETITUM PRO SINGULIS HORIS * TERQ REFORMATA QUATRO PRECIOSA UOCATA * MILLE QUADRINGENTIS QUADRAGENIS OCTO DONATIS * DUM SONO TRISTATUR DEMON XPS UENERATUR * BRODERMAN HEINRICH CLOIT CHRISTIAN HANT GEMACHET MICH * ◊ *

* Άνθη (*) και ρόμβοι (◊) είναι μέρος της επιγραφής.*

## Literatur
* Schaeben, J.: *Domglocken*, in: *Kölner Domblatt* (6/7), Köln 1952.
* Kaltenbach, J.: *Die Pretiosa*, in: *Kölner Domblatt* (31/32), Köln 1970.
* Seidler, M.: *Die Kölner Domglocken* (Dokumentations-CD mit ausführlichem Beiheft, 2. Aufl.), Köln 2000.
* Huiskes, Manfred: Kölner Geläute und Glocken des Mittelalters. T.3: Der Gießvertrag der Pretiosa von 1448, in: *Jahrbuch für Glockenkunde* (17/18), 2005–2006, S. 375–376.
* Poettgen, J.: *700 Jahre Glockenguss in Köln*, S. 113ff.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση της καμπάνας από την επίσημη ιστοσελίδα του καθεδρικού ναού της Κολωνίας

Κατηγορία:Καμπάνες
Κατηγορία:Κολωνία
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γερμανία
Καμπάνα του Αγγέλου

Η **καμπάνα του Αγγέλου** (γερμ. *Angelusglocke*) είναι η ένατη καμπάνα στον καθεδρικό ναό της Κολωνίας. Κατασκευάστηκε στο πρώτο ήμισυ του 14ου αιώνα από κάποιον άγνωστο κωδωνοποιό. Είναι μια από τις αρχαιότερες καμπάνες της Μητρόπολης της Κολωνίας.
## Ιστορική αναδρομή
Πιθανόν να κατασκευάστηκε το 1322. Αρχικά ήταν αναρτημένη στον πύργο της σκεπής, και αργότερα μεταφέρθηκε στο κωδωνοστάσιο του νότιου πύργου, όπου λειτουργούσε ως ρολόι κάθε ώρα. Χτυπούσε επίσης την ώρα της προσευχής του Αγγέλου, που γίνεται κάθε πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Αργότερα μεταφέρθηκε ξανά στον πύργο της σκεπής, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
## Επιγραφή
† EN • CELVM • MATRE • QVEM • TERRA •PARIT
• SINE •PATRE • PANIS • MONSTRATUR • DEVS •
EST • CARO • VIVA • LEVATVR
## Πηγές
* Schaeben, J.: *Domglocken*. In *Kölner Domblatt* (6/7), Köln 1952.
* Seidler, M.: *Die Kölner Domglocken* (Dokumentations-CD mit ausführlichem Beiheft, 2. Aufl.), Köln 2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περιγραφή της καμπάνας από την επίσημη ιστοσελίδα της Μητρόπολης της Κολωνίας. 

Κατηγορία:Καμπάνες
Κατηγορία:Κολωνία
Γκντίνια

Η **Γκντίνια** ή **Γδύνια** (πολωνικά: *Gdynia*, γερμανικά: *Gdingen, Gotenhafen (1939–1945)*) είναι πόλη στην Πολωνία. Έχει πληθυσμό 248.889 κατοίκους και μαζί με το Γκντανσκ (με τα περίχωρα του) και τη λουτρόπολη Σόποτ αποτελεί ενιαίο οικιστικό συγκρότημα με περίπου 1.080.700 κατοίκους.

Η Γκντίνια βρίσκεται στον κόλπο του Γκντανσκ στην νότια Βαλτική Θάλασσα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο βοεβοδάτο Πομερανίας και είναι μεγάλο λιμάνι. Η Γκντίνια έχει πληθυσμό περίπου 246.000 κατοίκων και είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας.

Ιστορικά η Γκντίνια αποτελούσε μέρος της Κασουβίας στην Ανατολική Πομερανία. Για αιώνες η Γκντίνια ήταν ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό, στο οποίο οι κύριες ασχολίες των κατοίκων ήταν η γεωργία και η αλιεία. Στις αρχές του 20ού αιώνα η Γκντίνια άρχισε να μετατρέπεται σε παραθαλάσσιο θέρετρο και άρχισαν να συρρέουν τουρίστες στην πόλη. Αυτό συνέβαλλε στην πληθυσμιακή αύξηση της πόλης. Μετά την ανεξαρτητοποίηση της Πολωνίας το 1918, η πολωνική κυβέρνηση αποφάσισε να κατασκευάσει ένα πολωνικό λιμάνι στη Γκντίνια, ανάμεσα στην Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ (ημιαυτόνομη πόλη-κράτος) και τη Γερμανική Πομερανία, κάνοντας την Γκντίνια κύριο οικονομικό κόμβο. Το 1926 η Γκντίνια απέκτησε καθεστώς πόλης, και από εκείνο το σημείο ξεκίνησε μια περίοδος ταχείας δημογραφικής και αρχιτεκτονικής ανάπτυξης για τη πόλη. 

Η ανάπτυξη της πόλης διεκόπη από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τον οποίο το νεόκτιστο λιμάνι και ναυπηγείο καταστράφηκαν ολοκληρωτικά. Ο πληθυσμός της πόλης υπέστη βαριές απώλειες καθώς οι περισσότεροι κάτοικοι διώχθηκαν και απελάθηκαν. Οι ντόπιοι εκτοπίστηκαν σε άλλες περιοχές της κατεχόμενης Πολωνίας ή σε γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ευρώπη. Μετά τον πόλεμο, η Γκντίνια επανακατοικήθηκε από κατοίκους της Βαρσοβίας και χαμένων πόλεων, όπως το Λβιβ και το Βίλνιους στα Κρέσι (περιοχές των ανατολικών συνόρων της μεσοπολεμικής Πολωνίας). Η πόλη αναγεννήθηκε σταδιακά, ενώ το ναυπηγείο ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε. Τον Δεκέμβριο του 1970 η διαμαρτυρία των εργατών του ναυπηγείου κατεστάλη βιαίως. Αυτό συνέβαλε σημαντικά στην άνοδο του κινήματος της Αλληλεγγύης στο κοντινό Γκντανσκ. 

Σήμερα το λιμάνι της Γκντίνιας είναι τακτική στάση στο δρομολόγιο των πολυτελών επιβατικών πλοίων. Ένας τερματικός σταθμός για επιβατηγά πλοία και ένα πολιτικό αεροδρόμιο είναι υπό κατασκευή. Η πόλη έχει βραβευτεί πολλές φορές για την ασφάλεια, την υποδομή, την ποιότητα ζωής και τη πλούσια ποικιλία τουριστικών αξιοθεάτων. Το 2013 η Γκντίνια κατατάχθηκε ως η καλύτερη πόλη της Πολωνίας για διαβίωση και βρισκόταν στις κορυφαίες θέσεις των καταλόγων των πολωνικών πόλεων για τους δείκτες της ποιότητας ζωής.

## Εικόνες

File:Sea Towers Skwer.jpg|Το λιμάνι της Γκντίνια με την φρεγάτα-μουσείο Dar Pomorza στα αριστερά, και τους Sea Towers στα δεξιά.
File:Red Bull Air Race Gdynia - 2014.JPG|Red Bull Air Race Gdynia - 2014 


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Πομερανίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939)
Σπετσιόζα

Η **καμπάνα Σπετσιόζα** (λατ. *speciosus*, όμορφο) είναι η τρίτη καμπάνα στον καθεδρικό ναό της Κολωνίας. Κατασκευάστηκε το έτος 1449 από τον Γιοχάνες (Χερκεν) ντε Φέχελ. Αναρτήθηκε στο κωδωνοστάσιο του νότιου πύργου.
## Ιστορική αναδρομή
Η Σπετσιόζα μνημονεύει στην επιγραφή της την γηραιότερη Πρετσιόζα, με την οποία συνδέεται ηχητικά, καθώς και με την καμπάνα των τριών μάγων. 
## Επιγραφή
Η Σπετσιόζα ονομάζεται επίσης *καμπάνα της παρθένου Μαρίας*, διότι είναι αφιερωμένη σε αυτή και κοσμείται με ανάγλυφό της, μαζί με την εξής επιγραφή:
:SUM ◊ GRANDIS ◊ SONOROSE ◊ SOROR ◊
:TESTIS ◊ MICHI ◊ FACTOR ◊ * ◊ CUIUS ◊ HEROS
:◊ FANI ◊ DECOR ◊ ET ◊ RESONANTIA ◊ TONI ◊ *
:◊ * MOUIT ◊ QUOD ◊ FIERI ◊ DANT ◊ ME ◊ SUB
:◊ HONORE ◊ PATRONI * ◊ * UT ◊ SOCIEM ◊
:SOCIAM ◊ REDDENDO ◊ TONIS ◊ MELODIAM
:◊ * ◊ PELLO ◊ NIMBOSA ◊ UOCOR ◊ IDCIRCO
:◊ SPECIOSA ◊ * ◊ ANNIS ◊ GERMANE ◊ SEMEL
:◊ I ◊ IUNCTUM ◊ MICHI ◊ PLANE * ◊ *
:IOHANNES ◊ DE ◊ VECHEL

*Άνθη (*) και ρόμβοι (◊) είναι μέρη της επιγραφής.*

## Πηγές
* Schaeben, J.: *Domglocken*. In *Kölner Domblatt* (6/7), Köln 1952.
* Seidler, M.: *Die Kölner Domglocken* (Dokumentations-CD mit ausführlichem Beiheft, 2. Aufl.), Köln 2000.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση της καμπάνας από την επίσημη ιστοσελίδα του καθεδρικού ναού της Κολωνίας 

Κατηγορία:Καμπάνες
Κατηγορία:Κολωνία
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γερμανία
Γεωλογικές μελέτες τεχνικών έργων

Κατά την εκπόνηση γενικών μελετών τεχνικών έργων, ιδιαίτερο ρόλο κατέχει το τμήμα των γεωλογικών μελετών καθώς σχετίζεται αφενός με θέματα ευστάθειας των κατασκευών και ασφάλειας αυτών (όπως η ασφαλής θεμελίωση του έργου, διερεύνηση των συνθηκών του υπεδάφους κ.λπ.) και αφετέρου με την ελαχιστοποίηση του κόστους (όπως αποφυγή κατασκευαστικών αστοχιών, αναζήτηση κατασκευαστικών υλικών κ.λπ.).

## Στάδια Μελετών.
Αναλόγως προς τις ερευνητικές εργασίες που λαμβάνουν χώρα, διακρίνουμε τρία στάδια, τα οποία — με σειρά αναφοράς από το πρώιμο προς το τελικό — είναι τα ακόλουθα.
# Πρώιμο: Αναγνωριστικό / Προκαταρκτικό.
# Ενδιάμεσο: Προμελέτης.
# Τελικό: Οριστικής μελέτης.

## Μορφές ερευνητικών εργασιών.
Οι μορφές που μπορούν να λάβουν οι ερευνητικές εργασίες που εκτελεί ο Γεωλόγος, ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες.
* «Βιβλιογραφικές». Αναζήτηση προϋπαρχουσών πληροφοριών (έγγραφα, σχέδια, χάρτες κ.λπ.)
* Υπαίθρου.
** Συλλογή στοιχείων σύνταξης χάρτου.
***Γεωλογικά.
***Τεκτονικά.
***Στρωματογραφικά.
***Γεωτεχνικά.
***Γεωμορφολογικά.
** Συλλογή πετρογραφικών δειγμάτων.
** Συλλογή υδρολογικών στοιχείων.
** Επίβλεψη γεωτρήσεων, ερευνητικών στοών , φρεάτων και ορυγμάτων.
* Γραφείου και εργαστηρίου.
** Εκτίμηση σεισμικότητας περιοχής.
** Σύνταξη τεκτονικών διαγραμμάτων (π.χ. Schmidt).
** Ανάλυση των πετρογραφικών δειγμάτων.
** Προσδιορισμός στρωματογραφίας.
** Σύνθεση υπαίθριων  και εργαστηριακών δεδομένων.
** Σύνταξη γεωλογικών χαρτών.
** Σύνταξη γεωτεχνικών χαρτών.
** Σύνταξη υδρο-γεωλογικών χαρτών.
** Σύνταξη υδρο-χημικών χαρτών.

## Πηγές
* Υ. Α. με αρ. 6019/ΦΕΚ 29Β/11.2.1986 περί “Έγκρισης των Προδιαγραφών Γεωλογικών Εργασιών μέσα στα πλαίσια των Μελετών Τεχνικών Έργων” (Ε 104-85)
* ΚΥΑ 15393/2332/2002 (ΦΕΚ 1022Β/5-8-2002) Kατάταξη δημόσιων και ιδιωτικών έργων και δραστηριοτήτων σε κατηγορίες σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν.1650/1986 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του Ν.3010/2002 «Εναρμόνιση του Ν.1650/86 με τις οδηγίες 97/11/ΕΕ και 96/61/ΕΕ κ.ά (Α'91)
* Terzaghi, K., Peck, R. B. and Mesri, G., Soil Mechanics in Engineering Practice, 3rd Ed. Wiley-Interscience (1996) ISBN 0-471-08658-4.

Κατηγορία:Γεωλογία
Κατηγορία:Μηχανική
Κατηγορία:Τεχνική μηχανική
Ιωάννα Πηλιχού

Η **Ιωάννα Πηλιχού** (Αλιβέρι, 7 Μαρτίου 1981) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. 

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου του 1981 και μεγάλωσε στο Αλιβέρι Ευβοίας. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και απο το Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών της Σχολής Οικονομικών και Περιφερειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Εκτός από ελληνικά, μιλάει συνολικά και άλλες έξι γλώσσες : Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Ρώσικα, Τούρκικα και Αραβικά. Επιπλεον, γνωρίζει TAE-KWO-DO. Χόρευε ως Cheerleader για την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού. Αποφάσισε να γίνει ηθοποιός καθώς περνούσε έξω απο κάποια δραματική σχολή. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά Ευτυχισμένοι μαζί του MEGA στο ρόλο της Ευας.

Την τηλεοπτική σεζόν 2011-2012 συμμετείχε στο τηλεπαιχνίδη διασήμων χορευτικό show «Dancing On Ice» όπου κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση.

Στην τηλεόραση έκανε ένα πέρασμα από την αισθηματική σειρά «Amore mio» με πρωταγωνιστές τους Νίκο Ψαρρά και Νικολέττα Καρά. Το 2016 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά «Daddy Cool» στο πλευρό του Θανάση Τσαλταμπάση. Τη σεζόν 2018-2019, έπαιξε σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς του ALPHA ***[[Το σόι σου]]***, στο ρόλο της Αξάνα Κασανίκοβα. 

Θεατρικά, έχει συμμετάσχει σε πάρα πολλές παραγωγές (ακόμη και ως φοιτήτρια του Κρατικού Θεάτρου). Το 2002 έκανε το ντεμπούτο της ως επαγγελματίας (ωστόσο σπούδαζε ακόμη) με την παιδική παράσταση «Η ωραία Κοιμωμένη». Το 2016, για λίγες μόνο παραστάσεις, συμμετείχε στην παράσταση «Ο κύκλος του Δέκα».

Στον κινηματογράφο έχει παίξει σε επτά συνολικά ταινίες ενώ έχει δανείσει τη φωνή της ως voice actress σε άλλες έξι. Το ντεμπούτο της έγινε το 2003, στην ταινία «Ζάπινγκ».

## Προσωπική ζωή
Από το 2009 μέχρι το 2014 ήταν σε σχέση με τον ηθοποιό Σαράντο Γεωγλερή, γιο των επίσης ηθοποιών Ματίνας Καρρά και Γιώργου Γεωγλερή. Από το 2014 είναι ζευγάρι με τον cameraman Μάκη Τσούφη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιωάννα Πηλιχού στο IMDb

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Βολβόφυλλο το νυκτερινό

Το ***Βολβόφυλλο το νυκτερινό*** (**Bulbophyllum nocturnum**) είναι είδος ορχιδέας που ανακαλύφθηκε τον Νοέμβριο του 2011. Είναι ένα επιφυτικό φυτό των τροπικών δασών της Νέας Βρετανίας (Παπούα Νέα Γουινέα), το οποίο ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα φυτά της οικογένειας των ορχιδέων (Orchidaceae), καθώς αποτελεί το μοναδικό γνωστό είδος ορχιδέας που ανθίζει τακτικά μέσα στη νύχτα και παραμένει κλειστό την ημέρα. Ένα άλλο είδος ορχιδέας που έχει αναφερθεί από ότι μπορεί να εμφανίζει μια παρόμοια συνήθεια, το Dendrobium amboinense, σύμφωνα με ορισμένους ανοίγει τα άνθη του τα μεσάνυχτα αλλά κλείνει λίγο πριν από το μεσημέρι (κατά άλλους ανοίγει τα άνθη του την αυγή). Το όνομα "nocturnum" δόθηκε στο φυτό λόγω αυτής της περίεργης συνήθειας. Ο τρόπος επικονίασης του παραμένει ασαφής, καθώς το λουλούδι παραμένει ανοιχτό για πολύ μικρό διάστημα.    

Συναντάται σε υψόμετρο από 240–300 μέτρα (το δείγμα που μελετήθηκε συλλέχθηκε στον ποταμό Άνω Αργκούλο). Τα φύλλα του έχουν μήκος 6,2 εκατοστά και 3,2 εκατοστά πλάτος. Όταν ανθίζει παράγει μίσχους 5 χιλιοστών και φέρει μόνο ένα άνθος, δύο εκατοστών μήκους. Τα σέπαλα του έχουν χρώμα «κιτρινωπό πράσινο» με μια κόκκινη απόχρωση κοντά στη βάση, ενώ τα πέταλα έχουν χρώμα προς το γκρίζο. Το χείλος έχει χρώμα σκούρο κόκκινο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χλωρίδα της Παπούα Νέας Γουινέας
Κατηγορία:Ορχεοειδή
Ενορίες και ανεξάρτητες περιοχές της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα είναι ένα νησιωτικό κράτος της Καραϊβικής συγκροτούμενη από 6 ενορίες (parishes, ενικός parish) και 2 ανεξάρτητες περιοχές (dependecies, ενικός dependecy).

## Ενορίες

* Άγιος Γεώργιος
η μικρότερη ενορία στην Αντίγκουα με πρωτεύουσα τις Πιγότες. Συνορεύει στα δυτικά με τον Άγιο Ιωάννη και στα ανατολικό με τον Άγιο Πέτρο.

* Άγιος Ιωάννης
ενορία στη Αντίγκουα. Συμπεριλαμβάνει την πρωτεύουσα Σαιντ Τζονς. 

* Άγιος Πέτρος
η δυτικότερη ενορία στην Αντίγκουα. Πρωτεύουσα είναι η Πάρχαμ. Η ενορία συνορεύει με τον Άγιο Γεώργιο, τον Άγιο Φίλιππο και την Αγία Μαρία.

* Άγιος Φίλιππος

ενορία της Αντίγκουα με πρωτεύουσα την Κάρλαϊλ. Συνορεύει με τον Άγιο Πέτρο, τον Άγιο Παύλο και τον Άγιο Ιωάννη.

* Άγιος Παύλος

ενορία που συνορεύει με τον Άγιο Ιωάννη, τον Άγιο Φίλιππο, τον Άγιο Πέτρο και την Αγία Μαρία. Πρωτεύουσα είναι η Φαλμούθη.

* Αγία Μαρία

ενορία με πρωτεύουσα τις Βολάνες ή Βολανδίες. Συνορεύει με τον Άγιο Ιωάννη και τον Άγιο Παύλο.

### Πίνακας
thumb|150px|Ενορίες της Αντίγκουα

Η Αντίγκουα χωρίζεται σε 6 ενορίες:

## Ανεξάρτητες Περιοχές

* Μπαρμπούντα

δεύτερο μεγαλύτερο νησί της χώρας. Πρωτεύουσα είναι το Κόδρινγκτον.

* Ρεντόντα

τρίτο μεγαλύτερο νησί της χώρας και μεγαλύτερο ακατοίκητο.

### Πίνακας

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ενοριών της Αντίγκουα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Source of accurate area figures



Ενοριες και ανεξαρτητες περιοχες
Χριστίνα Παππά

Η **Χριστίνα Παππά** (Βόλος, 22 Ιουνίου 1969 -) είναι Eλληνίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Βόλο αλλά μετακόμισε στην Αθήνα για να ακολουθήσει καριέρα ηθοποιού. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή της Ευγενίας Χατζίκου και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στη Νέα Υόρκη με την Linda Cressel.

Έχει συμμετάσχει σε πολλές επιτυχημένες σειρές στην Ελλάδα και στην Ιταλία, όπου έζησε για μερικά χρόνια. Είναι μέλος της διεθνούς φήμης ιταλικής θεατρικής ομάδας "Zelig".

### Ελλάδα
Στην Ελλάδα συμμετείχε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις όπως *"Μια Κυριακή στη Νέα Υόρκη", "Ο πρωτάρης και η πρωτέζα", "Ο κουρέας της Ρηγίλης", "Ο κύριος της κυρίας υπουργού", "Μαίρη Μαίρη", "'Οτι πείτε υπουργέ μου" κ.α. Ακόμα, εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως "Η αγάπη της γάτας", "Άφρικα", "[[Η Λάμψη (τηλεοπτική σειρά)|Η λάμψη]]", "[[Καλημέρα Ζωή|Καλημέρα ζωή]]", "[[Τμήμα Ηθών (σειρά)|Τμήμα ηθών]]", "Οι δρόμοι της πόλης", "[[Ανατομία ενός εγκλήματος (ελληνική σειρά)|Ανατομία ενός εγκλήματος]]", "Ζωή πατίνι", Μπαμ μπαμπάς και μπέμπα"*. Παρουσίαζε τις καθημερινές εκπομπές "Καυτές παραλίες" στον ΑΝΤ1 και "Μετά μεσημέρι" στην ΕΡΤ3.

Το 2011 συμμετείχε στην εκπομπή *The real housewifes of Athens*. Επίσης συμμετείχε στο τηλεπαιχνίδι *Dancing on ice* από το οποίο αναγκάστηκε να αποχωρήσει λόγω σοβαρού τραυματισμού στον κόκκυγα.

### Ιταλία
Στην Ιταλία συμμετείχε στις τηλεοπτικές σειρές "Incantesimo" (ΡΑΙ2), "Tisana Boom Boom" (ΡΑΙ2), και "Sotto Casa" (RAI1).

## Προσωπική ζωή
Έχει έναν γιο τον Δημήτρη, τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 16 ετών. 

Υπήρξε παντρεμένη με τον Ιταλό καλαθοσφαιριστή Κλάουντιο Κολντεμπέλα.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Διαδίκτυο

### Κινηματογράφος

### Βιντεοταινίες

## Θέατρο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*imdb

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
1443 Ρουπίνα

Η **Ρουπίνα** (*Ruppina*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,052. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πόλη Ρούπιν ή Νεουρούπιν της Γερμανίας, γενέτειρα του αστρονόμου Μάρτιν Έμπελ, ο οποίος πρότεινε το όνομα στον Ράινμουτ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ρουπίνας είναι άγνωστα. Η Ρουπίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 53 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ρουπινα