open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τάρικ Άλι

Ο **Τάρικ Άλι** (*Tariq Ali*, 21 Οκτωβρίου 1943) είναι Πακιστανός-Βρετανός πολιτικός ακτιβιστής, συγγραφέας, δημοσιογράφος, ιστορικός, σκηνοθέτης και διανοούμενος. Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής των New Left Review και Sin Permiso και συνεργάζεται με τους The Guardian, CounterPunch και London Review of Books. Σπούδασε φιλοσοφία, πολιτική και οικονομικά στο κολλέγιο Έξετερ της Οξφόρδης.

Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων των *Pakistan: Military Rule or People's Power* (1970), *Can Pakistan Survive? The Death of a State* (1983), *Η σύγκρουση των φονταμενταλισμών. Σταυροφορίες, Τζιχάντ και νεωτερικότητα* (2002), *Ο Μπους στη Βαβυλώνα* (2003), *Συζητήσεις με τον Έντουαρντ Σαΐντ* (2005), Οι πειρατές της Καραϊβικής: Άξονας ελπίδας (2006), *The Duel* (2008), *The Obama Syndrome* (2010) και Το α*κραίο Κέντρο: Μια προειδοποίηση* (2015).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πακιστανοί επιστήμονες
Κατηγορία:Πακιστανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Άγγλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Άγγλοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι
Κατηγορία:Τροτσκιστές
Κατηγορία:Ευρωπαίοι μαρξιστές
Κατηγορία:Μαρξιστές δημοσιογράφοι
Καρολίνα Χριστίνα της Σαξονίας-Άιζεναχ

Η **Καρολίνα Χριστίνα**, γερμ.: *Carolina Cristina de Saxe-Eisenach* (15 Απριλίου 1699 – 25 Ιουλίου 1743)  από τον Οίκο των Βέττιν-Σαξονίας ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Έσσης-Φίλιπσταλ.

## Καταγωγή
Η Καρολίνα Χριστίνα ήταν η 2η κόρη τού 2ου γάμου τού Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄, δούκα τής Σαξονίας-Άιζεναχ, με την πριγκίπισσα Χριστίνα Ιουλιάνα τού Μπάντεν-Ντούρλαχ. Από τα επτά άμεσα αδέλφια της, μόνο ένα, η μεγαλύτερη αδελφή της, πριγκίπισσα Γιοανέτα Αντωνία της Σαξονίας-Άιζεναχ, ενηλικιώθηκε και παντρεύτηκε τον Ιωάννη Αδόλφο Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς. Είχε επίσης έναν ετεροθαλή αδελφό από τον 1ο γάμο τού πατέρα της με την πριγκίπισσα Αμαλία τού Νάσαου-Ντιτς, τον Γουλιέλμο Ερρίκο, δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ. Μετά το τέλος τής μητέρας της, ο πατέρας της νυμφεύτηκε δύο φορές ακόμη, πρώτα τη Μαγδαληνή Σίβυλλα πριγκίπισσα τής Σαξονίας-Βάισενφελς, με την οποία απέκτησε τρία ακόμη παιδιά, και τέλος την πριγκίπισσα Μαρία Χριστίνα πριγκίπισσα του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ-Χάιντεσχαϊμ, με την οποία δεν είχε απογόνους. Από αυτούς τούς δύο γάμους, μόνο μία αδελφή, η Χριστιάνα Βιλελμίνα πριγκίπισσα τής Σαξονίας-Άιζεναχ, ενηλικιώθηκε και παντρεύτηκε τον Κάρολο πρίγκιπα του Νάσαου-Ούζινγκεν .

## Οικογένεια
Η Καρολίνα Χριστίνα παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ κόμη της Έσσης-Φιλίπσταλ, στις 24 Νοεμβρίου 1725 στο Άιζεναχ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
* Γουλιέλμος κόμης τής Έσσης-Φιλίπσταλ (29 Αυγούστου 1726 – 8 Αυγούστου 1810), νυμφεύτηκε την Ουλρίκα Ελεονώρα πριγκίπισσα τής Έσσης-Φιλίπσταλ-Μπάρχφελντ· είχε απογόνους.
* Καρολίνα Αμαλία (16 Φεβρουαρίου 1728 – 18 Σεπτεμβρίου 1746) απεβ. 18 ετών.
* Φρειδερίκος (12 Φεβρουαρίου 1729 – 30 Μαΐου 1751) απεβ. 22 ετών.
* Καρλόττα Αμαλία (11 Αυγούστου 1730 – 7 Σεπτεμβρίου 1801), παντρεύτηκε τον Αντώνιο Ούλριχ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν· είχε απογόνους.
* Φιλιππίνα (24 Σεπτεμβρίου 1731 – 11 Ιανουαρίου 1762), απεβ. 30 ετών, άγαμη..

## Το τέλος
Η Καρολάιν Κριστίνα πέθανε στο Φίλιπσταλ στις 25 Ιουλίου 1743, σε ηλικία σαράντα τεσσάρων ετών. Όταν πέθανε, και τα πέντε παιδιά της ήταν ακόμα ζωντανά, αλλά τρία από αυτά τελικά πέθαναν νέα, το 1746, το 1751 και το 1762 αντίστοιχα. Ο σύζυγός της έζησε είκοσι επτά χρόνια περισσότερο από αυτήν, αλλά δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.

## Παραπομπές
Κάρλο Γκίντσμπουργκ

Ο **Κάρλο Γκίντσμπουργκ** (*Carlo Ginzburg*, 5 Απριλίου 1939) είναι Ιταλός ιστορικός και υποστηρικτής του κλάδου της μικροϊστορίας. Είναι περισσότερο γνωστός για το έργο *[[Το τυρί και τα σκουλήκια]]* (1976), στο οποίο εξέτασε τις πεποιθήσεις ενός Ιταλού αιρετικού, του Μενόκκιο, από το Μοντερεάλε Βαλτσελίνα.

Το 1966 δημοσίευσε το *Οι νυχτερινές μάχες*, μια μελέτη της οραματικής λαϊκής παράδοσης των benandanti τον 16ο και 17ο αιώνα στο Φριούλι στη βορειοανατολική Ιταλία. Επέστρεψε στη μελέτη των οραματικών παραδόσεων της πρώιμης σύγχρονης Ευρώπης με το βιβλίο του *Ecstasies: Deciphering the Witches' Sabbath* του 1989.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοεβραίοι
Κατηγορία:Ιταλοί άθεοι
Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες
Θανάσης Καρράς

Ο **Θανάσης Καρράς** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστεροπόδαρος αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, από τα μέσα της δεκαετίας του '50 μέχρι το  καλοκαίρι  του 1962.

## Καριέρα
Ο Καρράς ξεκίνησε την πορεία του στον Άρη το καλοκαίρι του 1953, μεταγραφόμενος μαζί με τον τερματοφύλακα **Στυλιανό Αστρεινίδη** από την Α.Ε. Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. 

Ωστόσο αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομάδα μόλις τη σεζόν 1955-56, και πιο συγκεκριμένα στις  11 Απριλίου 1956, στον αγώνα Δόξα Δράμας-Άρης 1-2. Σε εκείνο το ματς, η τυπικά γηπεδούχος Δόξα, αφού η έδρα της τελούσε υπό τιμωρία, υποδέχθηκε στο Χαριλάου τον Άρη.

Κατά την παρθενική του χρονιά με την πρώτη ομάδα, ο Καρράς κατέγραψε  6 συμμετοχές στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1955-1956 και 4 στο κυπέλλου Ελλάδας του 1956.

Τη σεζόν 1956-57 αγωνίστηκε σε 2 αγώνες  του πανελλήνιου πρωταθλήματος και σε 5 αγώνες του Πρωταθλήματος ΕΠΣΜ 1956-57  ενώ  τη 1957-58 έχασε τη θέση του στο βασικό σχήμα και αγωνίστηκε μόνο σε 2 ματς Κυπέλλου.

Τη σεζόν 1958-59, επέστρεψε στη βασική ενδεκάδα και ο  Άρης κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ε.Π.Σ. Μακεδονίας . 

Εκείνη δε τη χρονιά ο Καρράς κατέγραψε 3 συμμετοχές στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και 5  στο τοπικό πρωτάθλημα.

Τις δύο επόμενες χρονιές δεν αγωνίστηκε σε κανένα επίσημο αγώνα.

Στην τελευταία του σεζόν με τους "κίτρινους" (1961-62), έπαιξε μόνο σε 1 αγώνα Κυπέλλου, με τον Άρη να καταλαμβάνει την 13 θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Πιο συγκεκριμένα αγωνίστηκε στις 22 Απριλίου 1962, στον αγώνα ΠΑΟΚ-Άρης 1-1. 

Παραχωρήθηκε τον Αύγουστο του 1962 στον Μέγα Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης μαζί με τους **Γιάννη Καρακασίδη, Φωτιάδη, Παπακωνσταντίνου** και **Μητρόπουλο**.

## Στατιστικά με τη φανέλα του Άρη



Απεβίωσε στις 4 Μαΐου του 2015.
## Παραπομπές


## Πηγές

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Γρηγοριάδης Γιάννης | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Τρεις δραπέτες του φρενοκομείου

Το ***Τρεις δραπέτες του φρενοκομείου*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1954 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τώνη Παπαδαντωνάκη. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Τζίμης Μακούλης και Μαρία Ροζιέ.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Γιώργο, ο οποίος προκειμένου να κερδίσει την αγαπημένη του Τιτίκα, στήνει μια ολόκληρη επιχείρηση εναντίον του μνηστήρα της. Ωστόσο μετά από μια επίσκεψη στο φρενοκομείο του Δαφνιού, θα γίνει η αιτία για να αποδράσουν τρεις ασθενείς στους δρόμους της Αθήνας.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Ιανουαρίου 1954 στον κινηματογράφο Μοντιάλ της Αθήνας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1954
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ψυχιατρικές κλινικές
Και οι…14 ήταν υπέροχοι!

Το ***Και οι…14 ήταν υπέροχοι!*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1965 σε σκηνοθεσία και χορογραφίες του Βαγγέλη Σειληνού, ενώ το σενάριο είναι των Γιώργου Λαζαρίδη και Κώστα Κινδύνη. Πρωταγωνιστεί ένα μεγάλο καστ ηθοποιών μεταξύ των οποίων είναι οι Ανδρέας Μπάρκουλης, Κάκια Αναλυτή, Άλκης Γιαννακάς, Βιβέτα Τσιούνη, Γιώργος Πάντζας, Ελένη Προκοπίου, Κλεό Σκουλούδη, Κώστας Ρηγόπουλος, Ελένη Ανουσάκη, Βασίλης Αυλωνίτης, Γιάννης Γκιωνάκης και Σταύρος Παράβας.

## Πλοκή
Ο συμβολαιογράφος Αθηνών Νικόλαος Αντωνίου καλεί στο γραφείο του τέσσερις κληρονόμους (Γρηγόρη, Μένη, Αννα και Αντουάν) και τους ενημερώνει ότι σύμφωνα με τη διαθήκη που έχει στα χέρια του θα πρέπει ο καθένας τους από αυτούς να πραγματοποιήσει έναν άθλο μέσα σε έξι μήνες προκειμένου να εισπράξει το μερίδιό του από το ποσό των 120 εκατομμυρίων δραχμών.

Ο Γρηγόρης, ένας τεμπέλης εφημεριδοπώλης της Αθήνας, θα πρέπει να αναδειχθεί πρωταθλητής του Μαραθώνιου. Ο Μένης, ο οποίος είναι δειλός καθηγητής της μουσικής, θα πρέπει να κατακτήσει τη Λιλή, μια σταρ του μουσικού θεάτρου, η οποία διώχνει όποιον άντρα την πλησιάζει. Η Άννα, η οποία είναι μια αδέξια δημοσιογράφος και ερωτευμένη με τον διευθυντή της, θα πρέπει να κάνει ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ για να γίνει το πρόσωπο της ημέρας. Και τέλος ο κομμωτής Αντουάν θα πρέπει να ανακαλύψει το φάρμακο κατά της φαλάκρας.

Επειδή δεν είναι αρκετό να τα καταφέρει ένας μόνο από τους κληρονόμους, αντίθετα θα πρέπει να επιτύχουν όλοι, ξεκινούν τα μπερδέματα και οι παρεξηγήσεις, με αποτέλεσμα τραγελαφικές καταστάσεις να διαδέχονται η μία την άλλη.

## Κυκλοφορία

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Ιανουαρίου 1965 και προβλήθηκε σε αρκετούς κινηματογράφους της Αθήνας, συγχρόνως με αίθουσες του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1965
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Φραντσέσκο Κρίσπι

Ο **Φραντσέσκο Κρίσπι** (, 4 Οκτωβρίου 1818 – 11 Αυγούστου 1901) ήταν Ιταλός πατριώτης και πολιτικός. Ήταν από τους κύριους πρωταγωνιστές του «ριζορτζιμέντο», στενός φίλος και υποστηρικτής των Τζουζέπε Ματσίνι και Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, και ένας από τους αρχιτέκτονες της ιταλικής ενοποίησης το 1860. Ο Κρίσπι διετέλεσε πρωθυπουργός της Ιταλίας για έξι χρόνια, από το 1887 έως το 1891 και ξανά από το 1893 έως το 1896, και ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός από τη Νότια Ιταλία. Ο Κρίσπι ήταν διεθνώς γνωστός και συχνά αναφερόταν μαζί με παγκόσμιους πολιτικούς όπως ο Όττο φον Μπίσμαρκ, ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν και ο Λόρδος Σόλσμπερι.

Αρχικά Ιταλός πατριώτης και δημοκράτης φιλελεύθερος κατά την πρώτη του θητεία, ο Κρίσπι έγινε ένας αυταρχικός πρωθυπουργός και σύμμαχος και θαυμαστής του Μπίσμαρκ στη δεύτερη. Ήταν ακούραστος στην υποκίνηση εχθρότητας προς τη Γαλλία. Η καριέρα του έληξε εν μέσω αντιπαράθεσης και αποτυχίας: ενεπλάκη σε ένα μεγάλο τραπεζικό σκάνδαλο και έπεσε από την εξουσία το 1896 μετά την καταστροφική ήττα της Μάχης της Άντουα, η οποία απέκρουσε τις αποικιακές φιλοδοξίες της Ιταλίας για την Αιθιοπία. Λόγω των αυταρχικών πολιτικών και του στυλ του, ο Κρίσπι θεωρείται συχνά ισχυρός άνδρας και πρόδρομος του Ιταλού φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι.

Ο Κρίσπι παραιτήθηκε από τη θέση του στο κοινοβούλιο, αλλά επανεξελέγη με συντριπτική πλειοψηφία τον Απρίλιο του 1898 από τους ψηφοφόρους του στο Παλέρμο. Για κάποιο διάστημα συμμετείχε ελάχιστα στην ενεργό πολιτική, κυρίως λόγω της αυξανόμενης τύφλωσής του. Μια επιτυχημένη επέμβαση για καταρράκτη αποκατέστησε την όρασή του τον Ιούνιο του 1900 και, παρά τα 81 του χρόνια, επανέλαβε σε κάποιο βαθμό την προηγούμενη πολιτική του δραστηριότητα. Λίγο αργότερα, ωστόσο, η υγεία του άρχισε να επιδεινώνεται και πέθανε στη Νάπολη στις 11 Αυγούστου 1901.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ελευθεροτέκτονες
Κατηγορία:Βουλευτές της 20ής κοινοβουλευτικής περιόδου του Βασιλείου της Ιταλίας
Κατηγορία:Βουλευτές της 19ης κοινοβουλευτικής περιόδου του Βασιλείου της Ιταλίας
Κατηγορία:Βουλευτές της 18ης κοινοβουλευτικής περιόδου του Βασιλείου της Ιταλίας
Κατηγορία:Βουλευτές της 17ης κοινοβουλευτικής περιόδου του Βασιλείου της Ιταλίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Φαράγγι Βουτσίμου

μικρογραφία|Φαράγγι Βουτσίμου Voutsimo Gorge
μικρογραφία|Φαράγγι Βουτσίμου "Το Πρόσωπο",   Voutsimo Gorge "The Face"
Το **φαράγγι Βουτσίμου **βρίσκεται στο Βούτσιμο Ακράτας (Επαρχία Αιγιαλείας, Νομός Αχαΐας, Πελοπόννησος, Ελλάδα). Είναι γνωστό και ως Φαράγγι Κράθι, γιατί το διασχίζει  ο ποταμός Κράθις που πηγάζει από τον Χελμό. Μία από τις αρκετές πηγές του Κράθι είναι τα γνωστά από την αρχαιότητα Ύδατα της Στυγός, στα οποία σύμφωνα με τη Μυθολογία βαπτίστηκε ο Αχιλλέας και έγινε άτρωτος.  

Το φαράγγι χαρακτηρίζεται από απότομα, σχεδόν κάθετα τοιχώματα, σημαντικούς ορεινούς όγκους και αδιατάρακτο φυσικό περιβάλλον. Το πλάτος του πυθμένα κυμαίνεται μεταξύ 5 και 6 μέτρων, ενώ στο στενότερο σημείο περιορίζεται περίπου στα 2 μέτρα. Οι βραχώδεις πλαγιές εκατέρωθεν φθάνουν σε ύψος 70 έως 80 μέτρων. Η παρουσία τρεχούμενων νερών και καταρρακτών συμβάλλει στη διαμόρφωση ιδιαίτερου μικροπεριβάλλοντος. Σε ορισμένα σημεία, η απόσταση μεταξύ των βράχων είναι τόσο μικρή ώστε φαίνεται ότι οι ορεινοί όγκοι συγκλίνουν, γεγονός που έχει παρομοιαστεί με τις Συμπληγάδες Πέτρες της ελληνικής μυθολογίας.

Παλαιότερα οι κάτοικοι του Βουτσίμου ονόμαζαν το σημείο κοντά στην Καμάρα (γέφυρα) "Περιστεριώνα", γιατί σε εκείνο το σημείο είχαν τις φωλιές τους και σύχναζαν αγριοπερίστερα.  
μικρογραφία|Φαράγγι Βουτσίμου Voutsimo Gorge, Ποταμός Κράθις Krathis RIver
μικρογραφία|Φαράγγι Βουτσίμου (Κράθι) Voutsimo Gorge
μικρογραφία|Φαράγγι Βουτσίμου, Voutsimo Gorge
Το φαράγγι Βουτσίμου βρίσκεται 1 ώρα και 45’  μακριά από την Αθήνα και 1 ώρα από την Πάτρα. Αποτελεί κοντινό στην Αθήνα φαράγγι, που θα συνδυάζει πεζοπορία, ποταμοδιάσχιση και μετά θαλάσσιο μπάνιο στην περιοχή της Ακράτας. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ευρέως γνωστό σε Ελλάδα και εξωτερικό λόγω της σπάνιας ομορφιάς του και της εύκολης και γρήγορης πρόσβασής.
Τίμπορ Μέραϋ

Ο **Τίμπορ Μέραϋ** (*Tibor Méray*, 6 Απριλίου 1924 – 12 Νοεμβρίου 2020) ήταν Ούγγρος δημοσιογράφος και γενικότερα συγγραφέας. Αρχικώς εργάσθηκε σε εφημερίδες της κομμουνιστικής Ουγγαρίας. Υπήρξε πολεμικός ανταποκριτής για την εφημερίδα *Szabad Nép* (μετέπειτα *[[Népszabadság]]*, το επίσημο όργανο του κυβερνώντος κομμουνιστικού κόμματος) στον Πόλεμο της Κορέας.

Ως υποστηρικτής της πολιτικής του Ίμρε Νάγκυ, ο Μέραϋ διέφυγε από τη χώρα μετά την αποτυχία της Ουγγρικής Επαναστάσεως του 1956 και έκτοτε, ζώντας στο Παρίσι, αφοσιώθηκε στον αντικομμουνιστικό ιδεολογικό αγώνα. Αφού εργάσθηκε εκεί σε αρκετά περιοδικά έγινε ο αρχισυντάκτης του *Irodalmi Újság*, μιας σημαντικής εβδομαδιαίας παρισινής εκδόσεως των Ούγγρων, που γραφόταν στην ουγγρική γλώσσα, από το 1971 μέχρι το 1989.

Εκτός της δημοσιογραφικής σταδιοδρομίας του, ο Μέραϋ συμμετείχε στη συγγραφή του κωμικού κατασκοπευτικού μυθιστορήματος του 1969 *Catch Me a Spy*, που το 1971 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με την ταινία *To Catch a Spy*, με πρωταγωνιστή τον Κερκ Ντάγκλας.

Ο Τίμπορ Μέραϋ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 76 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εργογραφικός ιστότοπος

Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Πολεμικοί ανταποκριτές
Κατηγορία:Ευρωπαίοι αντικομμουνιστές
Φρέντρικσον

Το σουηδικό (ως *Fredriksson*) και αγγλοσαξονικό (ως * Fredrickson*) επώνυμο **Φρέντρικσον**, που σημαίνει ετυμολογικά «γιος του Φρέντρικ», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Γκερτ Φρέντρικσον (1919-2006), Σουηδός αθλητής του κανό, 6 φορές «χρυσός» ολυμπιονίκης και 7 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής
* Έρικ Άλγκοτ Φρέντρικσον (1885-1930), Σουηδός «χρυσός» ολυμπιονίκης το 1912 στο (μη ολυμπιακό σήμερα) αγώνισμα της διελκυστίνδας
* Μάρι Φρέντρικσον (1958-2019), Σουηδή τραγουδίστρια, συνθέτης, πιανίστρια και ζωγράφος, γνωστή ως τραγουδίστρια του ποπ-ροκ ντουέτου Roxette
* Μαριάνε Φρέντρικσον (1927-2007), Σουηδή συγγραφέας
* Ματίας Φρέντρικσον (γενν. 1973), Σουηδός αθλητής του σκι *cross-country*, παγκόσμιος πρωταθλητής νέων και «χάλκινος» ολυμπιονίκης
* Μπάρμπαρα Φρέντρικσον (γενν. 1964), Αμερικανίδα ψυχολόγος
* Ότο Φρέντρικσον (γενν. 1981), Φινλανδός ποδοσφαιριστής (τερματοφύλακας)
* Στιγκ Φρέντρικσον (γενν. 1956), Σουηδός ποδοσφαιριστής
* Τομπίας Φρέντρικσον (γενν. 1973), Σουηδός αθλητής του σκι *cross-country*, «χρυσός» ολυμπιονίκης στο ομαδικό σπριντ το 2006 και παγκόσμιος πρωταθλητής στο ατομικό σπριντ το 2003
* Φρανκ Φρέντρικσον (1895-1979), Καναδός αθλητής του χόκεϊ επί πάγου
Ισιλκούλ

Το **Ισιλκούλ** (, ) είναι πόλη της Ασιατικής Ρωσίας, στην Περιφέρεια (όμπλαστ) του Ομσκ. Ο πληθυσμός του Ισιλκούλ το 2023 ήταν 20.050 κάτοικοι έναντι 26.430 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η ονομασία της πόλεως προέρχεται από την καζακική ονομασία (Ισίλ) του μεγάλου ποταμού Ισίμ και την καζακική λέξη *köl* = λίμνη, καθώς η πόλη κτίσθηκε σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από μια τέτοια λίμνη από τις πολλές μικρές που σχηματίζει ο συγκεκριμένος ποταμός. Το υψόμετρο του Ισιλκούλ είναι περίπου 120 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η πόλη αποτελεί κόμβο μετεπιβιβάσεων στον νότιο κλάδο του Υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου, ανάμεσα στη Δυτικοσιβηρική γραμμή και τη γραμμή του Σβερντλόφσκ. Η ίδια η ίδρυσή της το 1895 είχε άμεση σχέση με την ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου.

Η τοποθεσία για τη μελλοντική πόλη επιλέχθηκε το 1891 κατά την αναζήτηση της διαδρομής για τη σιδηροδρομική γραμμή της Δυτικής Σιβηρίας. Τον Μάιο του 1893, σε μια δασική περιοχή, ξεκίνησε η κατασκευή ενός σιδηροδρομικού σταθμού και ενός αγωγού νερού προς τη λίμνη Ισιλκούλ. Την ίδια χρονιά κτίστηκε ένα εργοστάσιο τούβλων, το οποίο υποτίθεται ότι προμήθευε τούβλα για τον υδατόπυργο και την ανέγερση άλλων κτηρίων χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρονται αυτά από μακριά. Η κατασκευή συνοδεύθηκε από μεγάλη έλλειψη εργατικού δυναμικού. Το 1894 εμφανίστηκαν στο μελλοντικό Ισιλκούλ οι πρώτοι μόνιμοι κάτοικοι: ήταν μέλη του συνεταιρισμού ξυλουργών, που ζούσαν σε πλοιάρια στον ποταμό και σε καλύβες. Για να επιταχυνθεί η κατασκευή του σιδηροδρόμου, αρκετές χιλιάδες ντόπιοι αγρότες και έποικοι συμμετείχαν στις χωματουργικές εργασίες. Σκοπός των έκτακτων μέτρων ήταν η έναρξη σιδηροδρομικής υπηρεσίας προς το Ομσκ την ίδια χρονιά. Το πρώτο τρένο από το Τσελιάμπινσκ έφτασε στο Ομσκ στις 25 Αυγούστου 1894, έχοντας περάσει από το Ισιλκούλ την προηγούμενη ημέρα. Ωστόσο, η κυκλοφορία άνοιξε μόνο προσωρινά: ο σιδηρόδρομος παρέμεινε ημιτελής μέχρι το 1895, οπότε ο σταθμός Ισιλκούλ τοποθετήθηκε στον χάρτη των σιδηροδρόμων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1895, έτος κατά το οποίο δημιουργήθηκαν αποθήκες τροφίμων και ξυλείας, και άνοιξαν εμπορικά γραφεία. Η μεγάλη έκταση ελεύθερης γης γύρω από το σταθμό προσέλκυσε μετανάστες από την Πένζα, το Σμολένσκ, καθώς και από τα Κυβερνεία του Αριόλ και της Πολτάβας. Ο σιδηρόδρομος προσέλκυσε αγρότες της Σιβηρίας και κτηνοτρόφους του Καζακστάν, και συνέβαλε στην ταχεία ανάπτυξη του εμπορίου. Ο πρώτος Ορθόδοξος ναός κτίσθηκε το 1897 και αφιερώθηκε στους «Αγίους της Μόσχας» Πέτρο, Αλέξιο, Ιωνά και Φίλιππο. Ο Ορθόδοξος πληθυσμός αριθμούσε τότε 1.843 κατοίκους. Τον Φεβρουάριο του 1898 άνοιξε το ενοριακό σχολείο, που πήρε το όνομά του από τον Ιωάννη της Κρονστάνδης και στο οποίο φοιτούσαν αρχικώς 56 αγόρια και 36 κορίτσια υπό την καθοδήγηση δύο δασκάλων.

## Παραπομπές


Ισιλκουλ
Οπότσκα

Η **Οπότσκα** () είναι μικρή πόλη της δυτικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στην Περιφέρεια (όμπλαστ) του Πσκοφ. Ο πληθυσμός της Οπότσκα στην απογραφή του 2021 ήταν 9.928 κάτοικοι έναντι 16.190 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Βελίκαγια, σε υψόμετρο περί τα 90 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 130 χιλιόμετρα νοτίως της πόλεως Πσκοφ, της πρωτεύουσας της περιφέρειας. 

## Ιστορία
Η Οπότσκα ιδρύθηκε το έτος 1414 ως φρούριο της Δημοκρατίας του Πσκοφ, για την προστασία της από τον νότο. Το 1426 πολιορκήθηκε από τους Λιθουανούς και το 1427 από τους Γερμανούς, αλλά παρέμεινε απόρθητο. Ωστόσο μια πυρκαγιά το 1441 κατέκαυσε τον οικισμό εντός του φρουρίου. Το 1510 η Οπότσκα προσαρτήθηκε από το Μέγα Δουκάτο της Μόσχας, ενώ το 1547 εντάχθηκε στο Βασίλειο της Ρωσίας. Το 1581 καταλήφθηκε από τον Βασιλέα της Πολωνίας Στέφανο Μπάτορυ.

## Παραπομπές


Οποτσκα
Κασίμοφ

Το **Κασίμοφ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στην Περιφέρεια (όμπλαστ) του Ριαζάν. Ο πληθυσμός του Κασίμοφ το 2023 ήταν 27.821 κάτοικοι έναντι 37.521 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στην αριστερή όχθη του μεγάλου ποταμού Οκά, σε υψόμετρο περίπου 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ανήκαν στο φιννικό φύλο Μεστσιόρα και αργότερα αφομοιώθηκαν από τους Ρώσους και τους Τατάρους. Ο οικισμός ιδρύθηκε το έτος 1152 από τον ηγεμόνα του Πριγκιπάτου Βλαντίμιρ-Σούζνταλ Γιούρι Ντολγκορούκι με την ονομασία **Γκρόντετς** και μετά **Γκαραντέτς Μεστσιόρσκι** (ρωσ. Городец Мещёрский). Ενσωματώθηκε στον τομέα Μισάρ Γιουρτ της Χρυσής Ορδής, αλλά κατόπιν πωλήθηκε στο Μέγα Δουκάτο της Μόσχας.

Το 1376 η πόλη καταστράφηκε από τους Μογγόλους, αλλά ξανακτίσθηκε σύντομα με την ονομασία **Νόβι Νιζοβόι** (Новый Низовой). Μετά τη Μάχη του Σούζνταλ το 1445, κατά την οποία ο Μέγας Δούκας Βασίλειος Β΄ της Μόσχας αιχμαλωτίσθηκε, τα εδάφη των Μεστσιόρα παραχωρήθηκαν στον Ουλούγκ Μουχάμαντ, τον ηγεμόνα του Χανάτου του Καζάν, ως λύτρα για τη ζωή του Βασιλείου. Μετά το 1471 η πόλη ήταν γνωστή ως **Πόλη του Κασίμ**. Παρέμεινε πρωτεύουσα του ομώνυμου πλέον Χανάτου του Κασίμ έως το 1681, οπότε το χανάτο αυτό απορροφήθηκε από τη Ρωσία.

## Παραπομπές


Κασιμοφ
Ρασίν (Ωμπ)

Το **Ρασίν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Ο.Τ. Ρίτσαρντσον

Ο **Ουίλιαμ «Τζίντζερ» Ρίτσαρντσον** (*William "Ginger" Richardson*, 29 Μαΐου 1909 – 29 Μαρτίου 1959), συχνά αναφερόμενος ως **Ο.Τ. Ρίτσαρντσον** (*W.G. Richardson*, με το παρατσούκλι «Τζίντζερ»), ήταν Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. 

Σκόραρε και τα δύο γκολ για τη Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, όταν κέρδισαν τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας το 1931, νικώντας την αντίπαλό τους στα Μίντλαντς, Μπέρμιγχαμ Σίτι, με 2–1. Ήταν ο μοναδικός τίτλος της καριέρας του. 

Την περίοδο 1935–36 σκόραρε 39 γκολ στο πρωτάθλημα και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ. Εξακολουθεί να αποτελεί το ρεκόρ της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον ως ο κορυφαίος σκόρερ στην πρώτη κατηγορία του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων. Το σύνολο των 228 γκολ του για τον σύλλογο σε όλες τις διοργανώσεις τον τοποθετεί τρίτο στη λίστα των σκόρερ όλων των εποχών και πρώτο στη συνολική λίστα με τα γκολ ανά αγώνα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας σημείωσε περισσότερα από 500 γκολ σε επίσημους αγώνες. 

Ο Ρίτσαρντσον πέθανε στον αγωνιστικό χώρο, κατά τη διάρκεια ενός φιλανθρωπικού αγώνα μεταξύ της «All Stars XI» της πόλης του Μπέρμιγχαμ και μιας  ομάδας τηλεοπτικών διασημοτήτων, έχοντας παρέμβει την τελευταία στιγμή όταν το αγωνιστικό επιτελείο της Μπέρμιγχαμ Σίτι τέθηκε σε καραντίνα λόγω επιδημίας πολιομυελίτιδας.
Το 2004 ονομάστηκε ως ένας από τους 16 καλύτερους παίκτες της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, σε μια ψηφοφορία που διοργανώθηκε στο πλαίσιο των εορτασμών για την 125η επέτειο του συλλόγου.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Φινλανδίας

Οι **σύζυγοι της Φινλανδίας** ήταν οι σύζυγοι των Φινλανδών μοναρχών. Χρησιμοποίησαν τους τίτλους *Μεγάλη Δούκισσα της Φινλανδίας*, εν συντομία *Βασίλισσα των Φινλανδών* και αργότερα *Βασίλισσα σύζυγος της Φινλανδίας*:

## Δούκισσα της Φινλανδίας

## Μεγάλη Δούκισσα της Φινλανδίας
### Οίκος των Βάσα

### Οίκος του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν

### Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ

## Βασίλειο της Φινλανδίας
### Βασίλισσα σύζυγος-Εκλέκτειρα
#### Οίκος της Έσσης-Κάσσελ
Ζιγκουλιέφσκ

Το **Ζιγκουλιέφσκ** () είναι πόλη της ανατολικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ (περιφέρεια) της Σαμάρα. Ο πληθυσμός του Ζιγκουλιέφσκ το 2024 ήταν 48.564 κάτοικοι έναντι 44.801 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Βόλγα, σε υψόμετρο περί τα 70 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 92 χιλιόμετρα δυτικά της πόλεως Σαμάρα, πρωτεύουσας της περιφέρειας. Η ονομασία του Ζιγκουλιέφσκ προέρχεται από τους κοντινούς του λόφους Ζιγκουλί.

Η ιστορία της πόλεως είναι σχετικώς μικρή, καθώς ιδρύθηκε ως «οικισμός εργασίας» με την ονομασία **Οτβάζνι** (ρωσ. Отва́жный) για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου. Το 1949 επανιδρύθηκε με τη σημερινή της ονομασία με την ενσωμάτωση δύο χωριών, εκ των οποίων το ένα, το Μορκβάσι, ήταν γνωστό από το 1647. Ανακηρύχθηκε «πόλη» το 1952. Εκτός από τα κοιτάσματα πετρελαίου, γίνεται εκμετάλλευση και αποθεμάτων ασβεστόλιθου.

## Παραπομπές


Ζιγκουλιεφσκ
Κιρσάνοφ

Το **Κιρσάνοφ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ (περιφέρεια) του Ταμπόφ. Ο πληθυσμός του Κιρσάνοφ το 2021 ήταν 16.164 κάτοικοι έναντι 20.754 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Βορόνα στη συμβολή του με τον μικρό ποταμό Πουρσόφκα, σε υψόμετρο περί τα 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 95 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλεως Ταμπόφ, πρωτεύουσας της περιφέρειας.

Η πόλη ιδρύθηκε ως οικισμός μεταξύ των ετών 1600 και 1650 με την ονομασία **Κιρσάνοβο**, που δόθηκε προς τιμή του Κιρσάν Ζουμπάκιν, του πρώτου οικιστή της περιοχής. Αναβαθμίσθηκε επισήμως σε «πόλη» το 1779. Το 1875 το Κιρσάνοφ συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με τον υπόλοιπο κόσμο, με τη γραμμή Ταμπόφ-Σαράτοφ.

* Κοντά στο Κιρσάνοφ, 3 χιλιόμετρα προς τα βορειοδυτικά, βρίσκεται η ομώνυμη στρατιωτική Αεροπορική βάση Κιρσάνοφ.

## Παραπομπές


Κιρσανοφ
Ρασκάζοβο

Το **Ρασκάζοβο** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ (περιφέρεια) του Ταμπόφ. Ο πληθυσμός του Ρασκάζοβο στην απογραφή του 2021 ήταν 47.644 κάτοικοι έναντι 49.058 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στη συμβολή των μικρών ποταμών Λεσνόι Ταμπόφ και Αρζένκα, σε υψόμετρο περί τα 150 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 40 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλεως Ταμπόφ, πρωτεύουσας της περιφέρειας.

Η πόλη ιδρύθηκε ως οικισμός το έτος 1698 και η ονομασία της δόθηκε προς τιμή του Στεπάν Ρασκάζοφ από το Μορσάνσκ, του πρώτου οικιστή της περιοχης. Από τον 18ο μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα το Ρασκάζοβο ήταν γνωστό για την οικοτεχνία του, όπως το πλέξιμο καλτσών, τα δερμάτινα ενδύματα και την παραγωγή κεριών και σαπουνιού. Το 1753 ιδρύθηκε ένα υφαντουργείο και αργότερα ένα βαφείο υφασμάτων. Το Ρασκάζοβο αναβαθμίσθηκε επισήμως σε «πόλη» μόλις το 1926.

## Παραπομπές


Ρασκαζοβο
Ζαΐνσκ

Το **Ζαΐνσκ** () είναι πόλη της ανατολικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στη Δημοκρατία του Ταταρστάν. Ο πληθυσμός του Ζαΐνσκ στην απογραφή του 2021 ήταν 39.739 κάτοικοι έναντι 36.621 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Ζαΐ, από όπου και η ονομασία του, σε υψόμετρο περί τα 90 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 287 χιλιόμετρα ανατολικά του Καζάν, πρωτεύουσας του Ταταρστάν. Κοντά στην πόλη βρίσκεται η ομώνυμη τεχνητή λίμνη (ταμιευτήρας) Ζαΐνσκ, επί του ποταμού Ζαΐ.

## Παραπομπές


Ζαινσκ
Αλέξιν

Το **Αλέξιν** () είναι πόλη της δυτικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ (περιφέρεια) της Τούλα, διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Αλέξινσκι. Ο πληθυσμός του Αλέξιν στην απογραφή του 2021 ήταν 57.102 κάτοικοι έναντι 74.274 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο περί τα 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 71 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλεως Τούλα, πρωτεύουσας της περιφέρειας.

Το Αλέξιν ιδρύθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα και αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το έτος 1348 (Χρονικό του Νίκωνος).

## Παραπομπές


Αλεξιν
Ιουλία Καραπατάκη

Η **Ιουλία Καραπατάκη** (Αθήνα, 5 Ιουλίου 1986) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και μουσικός που ασχολείται ιδιαίτερα με το ρεμπέτικο τραγούδι.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Ιουλία Καραπατάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Η μητέρα της κατάγεται από ένα χωριό έξω από το Αγρίνιο και ο πατέρας της από την Λαμία, αμφότεροι μηχανολόγοι μηχανικοί. Μεγάλωσε στην Ηλιούπολη και έζησε στον Υμηττό, στο Ναύπλιο και στο Μετς.

Φοίτησε στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Παλλήνης. Από τα 11 της έμαθε κλασική κιθάρα και έχει πτυχίο ανώτερων θεωρητικών. Ξεκίνησε να σπουδάζει σε ΤΕΙ Ηλεκτρονικής, αλλά έδωσε ξανά εξετάσεις και πέρασε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ.

Έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες και μουσικούς, όπως ο Γιάννης Παπαβασιλείoυ (Βλάχος), ο Αντώνης και ο Θοδωρής Ξηντάρης, ο Σωτήρης Παπατραγιάννης, ο Μανώλης Πάππος, ο Μπάμπης Τσέρτος κ.ά. Από τον Οκτώβριο του 2017 ξεκίνησε τη συνεργασία της με τον Σωκράτη Μάλαμα. Το καλοκαίρι του 2018 συνεργάστηκε και με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Συνεργάζεται με το συγκρότημα Kompania και συμμετείχε στους δίσκους «Με την καρδιά στη θάλασσα» των Άρη Κούκου και Μάτας Αδαμογιάννη, «Με στόμα που γελά» του Θανάση Παπακωνσταντίνου και ήταν η βασική ερμηνεύτρια στο CD «Τα Δεύτερα» των Φώτη Σιώτα και Θοδωρή Γκώνη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Λίμνη Βουλιαγμένης Κορινθίας

Η **Λίμνη Βουλιαγμένης** είναι μικρός οικισμός της Κορινθίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Λίμνη Βουλιαγμένης βρίσκεται κοντά στο Ακρωτήριο Ηραίο του Κορινθιακού κόλπου, στη δυτική πλευρά της λιμνοθάλασσας Βουλιαγμένης σε υψόμετρο 11 μέτρων. Απέχει περίπου 24 χιλιόμετρα Β.-ΒΔ. από την Κόρινθο, 19 χιλιόμετρα ΒΔ. από το Λουτράκι και 8 χιλιόμετρα Δ. από την Περαχώρα.  
αριστερά|μικρογραφία|Μερική άποψη της λιμνοθάλασσας
Η λιμνοθάλασσα στην αρχαιότητα ονομαζόταν Εσχατιώτις αλλά και Γοργωπίς, όνομα που πήρε από την Γόργη κόρη του Μεγαρέα που πνίγηκε στην λίμνη. Κοντά στο στενό κανάλι της έχουν εντοπιστεί ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης της πρωτοελλαδικής περιόδου, δείγμα ότι η περιοχή κατοικείται από την 3η χιλιετία π.Χ.  

Απογράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 στον τότε δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Λουτρακίου-Περαχώρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λουτρακίου - Περαχώρας του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λίμνη Βουλιαγμένη - Ηραίου στον ιστότοπο https://www.visitloutraki.com/.

## Παραπομπές


Λίμνη Βουλιαγμένης
Λίμνη Βουλιαγμένης
Καλλιθέα Λουτρακίου Κορινθίας

Η **Καλλιθέα** Λουτρακίου είναι μικρός οικισμός του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων της Κορινθίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Καλλιθέα βρίσκεται ανατολικά του Ισθμού της Κορίνθου, σε υψόμετρο 196 μέτρων. Απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Κόρινθο (μέσω της βυθιζόμενης γέφυρας της Ποσειδωνίας) και 6 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το κέντρο του Λουτρακίου.  

Απογράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 στον τότε δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Λουτρακίου-Περαχώρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λουτρακίου - Περαχώρας του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους.
## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Κορινθίας) αλλά στον Δήμο Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης είναι ο συνώνυμος οικισμός Καλλιθέα.

## Παραπομπές


Καλλιθέα Λουτρακίου
Καλλιθέα Λουτρακίου
Γκούτσα

Η **Γκούτσα** (σερβ. *Guča*, κυρ. Гуча) είναι μία μικρή πόλη κοντά στην πόλη Τσάτσακ, στο δήμο Λουτσάνι της περιφέρειας Μοράβιτσα στη δυτική Σερβία. Βάσει της απογραφής του 2022, έχει πληθυσμό 3.185 κατοίκων. Είναι περισσότερο γνωστή για το ετήσιο Φεστιβάλ Τρομπέτας της Γκούτσα, το οποίο διεξάγεται στην πόλη και το επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.

## Διοικητική διαίρεση
Η Guča ήταν ξεχωριστός δήμος μέχρι το 1965, όταν ενσωματώθηκε στον δήμο Λουτσάνι. Για τους σκοπούς της απογραφής, η Γκούτσα χωρίζεται σε δύο οικισμούς, τη βόρεια Γκούτσα (Σέλο) (κυριολεκτικά Χωριό Γκούτσα με πληθυσμό 1.694) και τη νότια Γκούτσα (Βαρόσιτσα) (κυριολεκτικά Πόλη Γκούτσα με πληθυσμό 1.491), οι οποίοι διαχωρίζονται από τον ποταμό Μπιέλιτσα.

## Φεστιβάλ Τρομπέτας της Γκούτσα
Το Φεστιβάλ Τρομπέτας της Γκούτσα, επίσης γνωστό ως Συνέλευση του Ντραγκάτσεβο, είναι ένα ετήσιο φεστιβάλ τρομπέτας που διεξήχθη για πρώτη φορά το 1961 ως συγκέντρωση ντόπιων παιχτών τρομπέτας κοντά στην Εκκλησία του Αρχαγγέλου Γαβριήλ στη Γκούτσα. Το φεστιβάλ προσελκύει πάνω από 300.000 επισκέπτες και 1.000 μουσικούς στην πόλη, τόσο από τη Σερβία όσο και από το εξωτερικό. Νωρίτερα μέσα στο χρόνο διεξάγονται προκριματικοί διαγωνισμοί, ύστερα από τους οποίους επιλέγονται μερικά δεκάδες συγκροτήματα για να συμμετάσχουν. Το επίσημο φεστιβάλ της Γκούτσα χωρίζεται σε τρία τμήματα: την εναρκτήρια συναυλία της Παρασκευής, τις γιορτές το βράδυ το Σαββάτου και τον διαγωνισμό της Κυριακής. Οι συναυλίες της Παρασκευής διεξάγονται στην είσοδο του επισήμου κτηρίου του φεστιβάλ της Γκούτσα. Αυτή η συναυλία περιλαμβάνει παλαιότερους νικητές, με το κάθε συγκρότημα να παίζει τρία τραγούδια και, την ίδια ώρα, λαϊκοί χορευτές με παραδοσιακές ενδυμασίες χορεύουν κόλο και όρο μπροστά στο κοινό.

Το 2010, η Γκούτσα γιόρτασε την 50η επέτειο του φεστιβάλ και άνοιξε από τον τότε πρόεδρο της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς. Το φεστιβάλ του 2010 διήρκεσε για 10 μέρες και προσέλκυσε τον αριθμό-ρεκόρ των 700.000 επισκεπτών.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Brasslands - ένα ντοκιμαντέρ της Meerkat Media Collective που γυρίστηκε στην 50η επέτειο του διαγωνισμού τρομπέτας της Γκούτσα

* www.gucafilm.com - ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε στη Γκούτσα, σχετικά με δύο νέους διαγωνιζόμενους για το βραβείο "Χρυσή Τρομπέτα".
* Trumpets' Republic - Ντοκιμαντέρ των Στέφανο Μίσιο & Αλεσάντρο Γκόρι

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Ήταν όλοι τους...κορόιδα!

To ***Ήταν όλοι τους...κορόιδα!*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1964 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Χρήστου Αποστόλου. Πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Αυλωνίτης, Γεωργία Βασιλειάδου και Νίκος Ρίζος.

Η υπόθεση επικεντρώνεται σε έναν πρώην πρόεδρο ενός αγροτικού χωριού, ο οποίος προσπαθεί να βρει μια κατάλληλη σύζυγο για τον εργένη αδελφό του, αγνοώντας ότι οι επτά ανιψιές του έχουν ήδη σχεδιάσει ένα ιδιωτικό ρομαντικό ραντεβού με τους μυστικούς αγαπημένους τους.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 23 Νοεμβρίου 1964 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αβερωφ» και «Κοσμοπολιτ» της Αθήνας καθώς και στον «Αστυ» του Πειραιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1964
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Γενικές εκλογές 2024 στην Γκάνα

Διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Γκάνα στις 7 Δεκεμβρίου 2024 για την εκλογή του προέδρου και όλων των 276 μελών του Κοινοβουλίου. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Νάνα Ακούφο-Άντο, έχοντας ολοκληρώσει τα συνταγματικά του όρια θητείας, δεν ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή.
Ο πρώην πρόεδρος Τζον Μαχάμα, υποψήφιος του Εθνικού Δημοκρατικού Κογκρέσου (NDC), κέρδισε την πλειοψηφία των ψήφων, εξασφαλίζοντας τη νίκη χωρίς την ανάγκη επαναληπτικού γύρου. Ο Μαχαμούντου Μπαουμία, υποψήφιος του κυβερνώντος Νέου Πατριωτικού Κόμματος (NPP), παραδέχθηκε την ήττα του το πρωί μετά τις εκλογές. Η Τζέιν Ναάνα Οπόκου-Αγκιεμάνγκ, υποψήφια για την αντιπροεδρία μαζί με τον Μαχάμα, κατέγραψε ιστορική πρωτιά ως η πρώτη γυναίκα που εξελέγη Αντιπρόεδρος της Γκάνας.
Στις βουλευτικές εκλογές, το NDC σημείωσε σαρωτική νίκη, κερδίζοντας 185 από τις 276 έδρες, ενώ το NPP εξασφάλισε 87 έδρες και ανεξάρτητοι υποψήφιοι κατέλαβαν τέσσερις έδρες. Ο αριθμός των γυναικών που εξελέγησαν στο κοινοβούλιο ήταν 40, ίδιος με αυτόν των προηγούμενων εκλογών (2020), γεγονός που σημαίνει ότι το ποσοστό των γυναικών μελών του κοινοβουλίου στη Γκάνα παραμένει στο 15%, επίπεδο χαμηλότερο από τον μέσο όρο της υποπεριφέρειας της Δυτικής Αφρικής (18%), τον πανηπειρωτικό αφρικανικό μέσο όρο (27%) και τον παγκόσμιο μέσο όρο (επίσης 27%). 
Στις 7 Ιανουαρίου 2025 ορκίστηκε πρόεδρος ο Τζον Μαχάμα.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Γκάνας εκλέγεται με το σύστημα δύο γύρων, ενώ τα μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα (first-past-the-post). Και οι δύο εκλέγονται για θητεία τεσσάρων ετών.
Οι δικαιούχοι ψηφοφόροι πρέπει να είναι πολίτες της Γκάνας ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών, εκτός από όσους έχουν χαρακτηριστεί ψυχικά ανίκανοι, οι οποίοι στερούνται του δικαιώματος ψήφου. Οι υποψήφιοι βουλευτές πρέπει να είναι πολίτες της Γκάνας, ηλικίας τουλάχιστον 21 ετών, και είτε κάτοικοι μιας εκλογικής περιφέρειας είτε να έχουν ζήσει εκεί για τουλάχιστον πέντε από τα δέκα χρόνια πριν από τις εκλογές.

## Αποτελέσματα
### Πρόεδρος

### Βουλευτικές

## Παραπομπές


2024
Γκανα
Μονή Αγίου Ιωάννου Λουτρακίου

Η **Μονή Αγίου Ιωάννου** ή **Μονή Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή** είναι κτισμένη στους δυτικούς πρόποδες στα Γεράνεια Όρη και σε υψόμετρο περίπου 270 μέτρων. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Λουτράκι και 14 βόρεια από την Κόρινθο. Το μοναστήρι είναι μετόχι της Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους. Ο σύγχρονος ναός είναι μια τρίκλιτη βασιλική με τρούλο ενώ το παλιό καθολικό της που έχει καταστραφεί ήταν του 1935. 

Απογράφεται ξεχωριστά για πρώτη φορά το 1951 στον τότε δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας. Διοικητικά με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Λουτρακίου Περαχώρας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λουτρακίου - Περαχώρας του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 5 μοναχοί.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μοναστήρι Τιμίου Προδρόμου/Λουτράκι στο youtube.

## Παραπομπές


Μονή Αγίου Ιωάννου
Μονή Αγίου Ιωάννου
Ποταμός Λι

Ο **ποταμός Λι** () είναι ποταμός στην Ιρλανδία. Πηγάζει από τα βουνά Σέχυ, στα δυτικά σύνορα της κομητείας Κορκ, και ρέει ανατολικά μέσω του Κορκ, όπου χωρίζεται στα δύο για μικρή απόσταση, δημιουργώντας ένα νησί πάνω στο οποίο είναι χτισμένο το κέντρο της πόλης του Κορκ, και στη συνέχεια περνά μέσα από τον λιμένα του Κορκ στη νότια ακτή, έναν από τους μεγαλύτερους φυσικούς λιμένες στον κόσμο, για να εκβάλει στην Κελτική θάλασσα. Η λεκάνη απορροής του ποταμού Λι είναι 1.253 χλμ2. Η μακροπρόθεσμη μέση παροχή του ποταμού Λι είναι 40,4 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m3/s). Ένα υδροηλεκτρικό έργο κατασκευάστηκε στον ποταμό, ανάντη της πόλης του Κορκ, και αυτό το τμήμα του ποταμού περιλαμβάνει πλέον τις τεχνητές λίμνες Καρριγκαντρόχιντ και Ιννισκάρρα. Τον ποταμό διασχίζουν 42 γέφυρες, εκ των οποίων οι 29 βρίσκονται στην πόλη του Κορκ, καθώς και μία σήραγγα. Ο ποταμός προσφέρει επίσης μια έκταση 8 χιλιομέτρων για ψάρεμα σολομού.

Η Γεωγραφική Υφήγησις του Πτολεμαίου (2ος αιώνας μ.Χ.) περιέγραψε έναν ποταμό ονόματι **Δαβρώνας** ή **Λαβρώνας**, ο οποίος μερικές φορές θεωρείται ότι αναφέρεται στον ποταμό Λι. Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί, το ιρλανδικό όνομα του ποταμού, Laoi, μπορεί να προέρχεται από το Corca Luighe, το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από τον «Luighe», τον υιό ενός ημι-μυθικού Μιλήσιου ευγενή. Υπάρχει επίσης ο ποταμός Λουρ, ένας ξεχωριστός ποταμός που περνά μέσα από το Τραλί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιρλανδίας
Πατήρ Γαβριήλ

Ο **Πατήρ Γαβριήλ ο Γεωργιανός** ή ο **Γαβριήλ Ουργκεμπάτζε** (γεωργιανά: გაბრიელ ურგებაძე;  κατά κόσμον: **Γκοντέρτζι Ουργκεμπάτζε**, γεωργιανά: გოდერძი ურგებაძე; στην Ορθόδοξη παράδοση: **Άγιος Όσιος Πατήρ Γαβριήλ ο Ομολογητής, ο διά Χριστόν Σαλός** ή απλώς ο **Ομολογητής-Σάλος**, γεωργιανά: წმინდა ღირსი მამა გაბრიელი აღმსარებელი-სალოსი; 26 Αυγούστου 1929, Τιφλίδα, Γεωργία - 2 Νοεμβρίου 1995, Μτσχέτα, Γεωργία) ήταν Γεωργιανός κληρικός (αρχιμανδρίτης) και άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μνήμη του τιμάται στις 2 Νοεμβρίου.

## Βιογραφία
Ο Γαβριήλ γεννήθηκε ως Γκοντέρτζι Ουργκεμπάτζε στην Τιφλίδα σε μια οικογένεια μέλους του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο οποίος πέθανε σε ύποπτες συνθήκες το 1931. Αφού ολοκλήρωσε την υποχρεωτική θητεία του στον Σοβιετικό Στρατό, αποφάσισε να εισέλθει στη μοναστική ζωή και εκάρη μοναχός το 1955 και πήρε το όνομα Γαβριήλ. 

Την 1 Μαΐου 1965, έγινε για πρώτη φορά δημοφιλής στη Γεωργία αναφλέγοντας ένα πανό του Βλαντίμιρ Λένιν κατά τη διάρκεια της παρέλασης της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Τιφλίδα. Συνελήφθη και κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική. Βασανίστηκε εκεί για επτά μήνες για την πίστη του.  

Ο Γαβριήλ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα ζωής του στο μοναστήρι της Αγίας Νίνο, το οποίο συνδέεται με το Μοναστήρι του Σάμταβρο στην αρχαία πόλη Μτσχέτα, η οποία βρίσκεται βόρεια της Τιφλίδας. Πέθανε εκεί το 1995 και τάφηκε στο νεκροταφείο του Σάμταβρο.

## Προσκύνηση

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πίστευαν ότι ο ιερομόναχος Γαβριήλ είχε θεραπευτικές και διορατικές δυνάμεις, ενώ τα λείψανά του θεωρούνται άφθαρτα. Το λάδι από ένα καντήλι που έκαιγε συνεχώς στον τάφο του στη Μτσχέτα θεωρείται επίσης θαυματουργό. Ο τάφος του έγινε ολοένα και πιο δημοφιλής τόπος προσκυνήματος και το 2012 η Ιερά Σύνοδος της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας τον αγιοποίησε επίσημα.

## Παραπομπές


Γαβριηλ
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Μαγιόρκας

Αυτή είναι μια λίστα με **συζύγους** του **[[Βασίλειο της Μαγιόρκας|Βασιλείου της Μαγιόρκας]]**.
## Βασιλική σύζυγος της Μαγιόρκας

### Οίκος της Αραγωνίας

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος Ισπανών βασιλικών συζύγων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Στάδιο Μπατούμι

Το **Στάδιο Μπατούμι** (γεωργιανά: ბათუმის სტადიონი μπατούμις σταντιόνι) ή επίσημα **Adjarabet Αρένα** (γεωργιανά: აჭარაბეთ არენა ατζάραμπετ αρένα) για χορηγικούς λόγους, είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στο Μπατούμι της Γεωργίας. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 20.035 ατόμων.

## Ιστορία
Η κατασκευή ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2018 και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2020. Τα εγκαίνιά του αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19 και πραγματοποιήθηκαν στις 27 Οκτωβρίου 2020 με επίσημη τελετή. Στην τελετή παρευρέθηκε ο πρώην πρωθυπουργός της Γεωργίας, Γκιόργκι Γκαχάρια.

Έχει χωρητικότητα 20.000 θέσεων και είναι επίσημο στάδιο της Ντιναμό Μπατούμι. Είναι στάδιο κατηγορίας 4 της UEFA και από το 2021 φιλοξενεί τακτικά αγώνες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Γεωργίας.

## Παραπομπές


Μπατουμι
Κατηγορία:Μπατούμι
Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Γεωργίας

Ο **Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Γεωργίας** (γεωργιανά: საქართველოს ეროვნული ბოტანიკური ბაღი), πρώην **Βοτανικός Κήπος της Τιφλίδας** (γεωργιανά: თბილისის ბოტანიკური ბაღი) είναι ένας βοτανικός κήπος που βρίσκεται στην Τιφλίδα, πρωτεύουσα της Γεωργίας, και βρίσκεται στους νότιους πρόποδες της οροσειράς Σολολάκι. Καταλαμβάνει έκταση 161 εκταρίων και διαθέτει μια συλλογή με περισσότερες από 4.500 ταξινομικές ομάδες. 

Η ιστορία του εκτείνεται σε περισσότερο από τρεις αιώνες. Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1671 από τον Γάλλο περιηγητή Ζαν Σαρντέν ως βασιλικοί κήποι, οι οποίοι πιθανόν να ιδρύθηκαν τουλάχιστον το 1625. Οι κήποι εμφανίζονται στα αρχεία του Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ (1701) και στον χάρτη της Τιφλίδας που συνέταξε ο πρίγκιπας Βαχούστι (1735). Καταστραμμένος κατά την περσική εισβολή του 1795, ο κήπος αναβίωσε στις αρχές του 19ου αιώνα και καθιερώθηκε επίσημα ως Βοτανικός Κήπος της Τιφλίδας το 1845.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τιφλίδα
Βοτανικός Κήπος του Μπατούμι

Ο **Βοτανικός Κήπος του Μπατούμι** (γεωργιανά: ბათუმის ბოტანიკური ბაღი) είναι ένας βοτανικός κήπος έκτασης 108 εκταρίων, που βρίσκεται 9 χλμ. βόρεια του Βατούμι, της πρωτεύουσας της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Ατζαρίας στη Γεωργία.

Βρίσκεται στις ακτές του Πόντου Ευξείνου, στο Πράσινο Ακρωτήριο (γεωργιανά: მწვანე კონცხი) και είναι ένας από τους μεγαλύτερους βοτανικούς κήπους στην πρώην Σοβιετική Ένωση και αποτελεί σημαντικό κέντρο για τη μελέτη και τη διατήρηση της υποτροπικής χλωρίδας.  Ο κήπος περιέχει χιλιάδες είδη φυτών από ποικίλες κλιματικές και γεωγραφικές ζώνες, οργανωμένα σε συλλογές, και λειτουργεί τόσο ως επιστημονικό ερευνητικό ίδρυμα όσο και ως δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο. Προσφέρει πανοραμική θέα στη θάλασσα, διαθέτει μονοπάτια πεζοπορίας και εποχιακές εκθέσεις, και προσελκύει επισκέπτες από τη Γεωργία και το εξωτερικό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γεωργία
Κατηγορία:Μπατούμι
Σαραπάνης

Η **Σοραπάνι** ή **Σαραπάνης**/**Σαραπάνα** στις ελληνικές πηγές (γεωργιανά: შორაპანი) είναι μια μικρή  γεωργιανή πόλη, που βρίσκεται στη Ζεσταπόνη, τμήμα της περιοχής του Ιμερετία.  Ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. και χρησίμευσε ως κατοικία των ερισσάβι (δουκών) του Αργκβέτι (γνωστού και ως Δουκάτου του Σοραπάνι) στην αρχαιότητα και τον πρώιμο Μεσαίωνα.  

Υπάρχουν τα ερείπια ενός φρουρίου, που αναφέρεται ως Σαραπάνα από τον Στράβωνα και ως Σαραπάνης από τον Προκόπιο, ως ισχυρή θέση στον δρόμο που οδηγούσε από την Κολχίδα στην Ιβηρία.
Haaretz

Η **Haaretz** (εβραϊκά: הָאָרֶץ, σημαίνει «Η γη», αναφερόμενη στη Γη του Ισραήλ) είναι ισραηλινή ημερήσια εφημερίδα. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στα εβραϊκά στις 18 Ιουνίου 1919. Από το 1997, έχει επίσης αγγλική έντυπη έκδοση και είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο και στις δύο γλώσσες. Η εφημερίδα ανήκει στον Όμιλο Haaretz, ο οποίος ανήκει κατά 75% στην ισραηλινή εκδοτική οικογένεια Σόκεν, με τον επιχειρηματία Λέονιντ Νέβσλιν να κατέχει το υπόλοιπο 25%. Από το 1990 ο Άμος Σόκεν είναι ο εκδότης της και ο Άλουφ Μπεν είναι ο νυν αρχισυντάκτης. Είναι γνωστή για τις αριστερές και φιλελεύθερες θέσεις της σε εσωτερικά και διεθνή ζητήματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Ισραήλ
Κατηγορία:Πολιτισμός στο Τελ Αβίβ
Κατηγορία:Εφημερίδες στην εβραϊκή γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Ντόρα Σακαγιάν

Η **Ντόρα Σακαγιάν** (αγγλ. *Dora Sakayan*, , γενν. 24 Ιανουαρίου 1931) είναι φιλόλογος και πανεπιστημιακός αρμενικής καταγωγής που σταδιοδρόμησε στον Καναδά. Αρχικώς εξειδικεύθηκε στη γερμανική φιλολογία, ενώ σήμερα είναι περισσότερο γνωστή για τις εργασίες της σε πεδία της εφαρμοσμένης γλωσσολογίας και ως αρμενολόγος: η Σακαγιάν υπήρξε πρωτοπόρος της αρμενολογίας στον Καναδά και συνέγραψε βιβλία και άρθρα σε μια σειρά με τον γενικό τίτλο «Αρμενικές μελέτες για τον αγγλόφωνο κόσμο».

Η Σακαγιάν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από Αρμένιους γονείς που είχαν αποφύγει τη Γενοκτονία των Αρμενίων διαφεύγοντας. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στην εκεί Αρμενική Σχολή «Gulabi Gulbenkian». Σε ηλικία 11 ετών μετεγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Βιέννη, όπου πήγε σε Γυμνάσιο Θηλέων (*Oberschule für Mädchen, Wien VII*). Το 1946 η οικογένεια επαναπατρίσθηκε στη Σοβιετική Αρμενία, όπου η Ντόρα ολοκλήρωσε τη μέση εκπαίδευση. Το 1948 εγγράφηκε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ξένων Γλωσσών του Γερεβάν, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο γερμανικής φιλολογίας και παιδαγωγικής το 1952. Αμέσως διορίσθηκε εκεί έως το 1956, ενώ το 1957 προσκλήθηκε και δίδαξε ως βοηθός στο Τμήμα Λατινογενούς και Γερμανικής Φιλολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Γερεβάν (YSU). Το 1958 άρχισε μεταπτυχιακές σπουδές γερμανικής φιλολογίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και την επόμενη τετραετία μοίραζε τον χρόνο της μεταξύ Μόσχας και της εργασίας της στο Γερεβάν, ενώ ταυτοχρόνως ανέτρεφε τα δύο μικρά παιδιά της. Πήρε το διδακτορικό της το 1965.

Από το 1965 μέχρι το 1975 η Σακαγιάν ήταν καθηγήτρια στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών του YSU, μέχρι που μετανάστευσε στον Καναδά. Εκεί άρχισε να διδάσκει γερμανικά σε δύο πανεπιστήμια: στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ και στο γαλλόφωνο Πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ. To 1977 της προσφέρθηκε θέση πλήρους απασχολήσεως στο πρώτο, οπότε εγκατέλειψε το δεύτερο. Στο «ΜακΓκιλ» ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία της, ως καθηγήτρια α΄ βαθμίδας.

Το 1981 η Σακαγιάν άρχισε το έργο της στην αρμενολογία στο ΜακΓκιλ: στο Centre of Continuing Education ξεκίνησε και διεύθυνε πρόγραμμα σχετικών μαθημάτων με προσφορά διδακτικών μονάδων από το Τμήμα Ρωσικών και Σλαβικών σπουδών του πανεπιστημίου. Επιπλέον επιμελήθηκε την έκδοση αρκετών χειρογράφων με γλωσσολογικό, φιλολογικό και ιστορικό ενδιαφέρον, μετέφρασε αρκετά βιβλία και άρθρα από την αρμενική σε άλλες γλώσσες και αντιστρόφως Θεωρώντας καθήκον της την παρουσίαση της αρμενικής γλώσσας και πολιτισμού στους μη Αρμένιους, συνέγραψε βιβλία και άρθρα σε μια σειρά με τον γενικό τίτλο «Αρμενικές μελέτες για τον αγγλόφωνο κόσμο», ενώ το 1997 ίδρυσε για την έκδοση αρμενολογικών βιβλίων της έναν μικρό εκδοτικό οίκο με την επωνυμία «AROD Books» στο Μόντρεαλ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπικός ιστότοπος

Κατηγορία:Αρμένιοι αρμενολόγοι
Κατηγορία:Γλωσσολόγοι