open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ευχέριος

Ο **Ευχέριος** (περίπου 389 - 408) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, γιος του Ρωμαίου στρατηγού Στιλίχωνα που ουσιαστικά κυβέρνησε τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ονώριου. Δολοφονήθηκε μετά την πτώση του πατέρα του.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη. Ήταν γιος του Στιλίχωνα, στρατηγού βαρβαρικής καταγωγής και της Σερένας, θετής κόρης και ανιψιάς του Θεοδοσίου Α΄, από τον οποίο έλαβε το όνομά του, Φλάβιος Ευχέριος. Ήταν ακόμα βρέφος κατά την επίσκεψη του Θεοδοσίου στη Ρώμη, το 389. Ο Ευχέριος είχε δυο αδερφές, τη Μαρία και τη Θερμαντία, που αργότερα έγιναν σύζυγοι του Ονώριου Αυτοκράτορα της Δύσης.

Χάρη στην επιρροή του πατέρα του, ο Ευχέριος διορίστηκε tribunus et notarius το 396, αν και δεν άσκησε το αξίωμά του, λόγω της μικρής ηλικίας του. Ο πατέρας του ήλπιζε να παντρευτεί, όταν ενηλικιωθεί, τη Γάλλα Πλακιδία, κόρη του Θεοδοσίου Α΄ και ως εκ τούτου εξαδέλφη της Σερένας. Το 404 ο Ευχέριος βρισκόταν στην Ρώμη κατά την επίσκεψη του Ονώριου.

Τον Αύγουστο του 408, ο Στιλίχων κατηγορήθηκε άδικα ότι συνωμοτούσε εναντίον του Ονώριου και ότι σχεδίαζε να τοποθετήσει τον Ευχέριο στον θρόνο. Ο Ευχέριος κατέφυγε τότε στη Ρώμη  (η αυλή βρισκόταν στη Ραβέννα), με τη βοήθεια μερικών βαρβαρικών στρατιωτών του πατέρα του. Μετά τη δολοφονία του Στιλίχωνα, ο Ονώριος διέταξε να σκοτωθεί και ο Ευχέριος, αλλά κατέφυγε σε μια εκκλησία, έλαβε άσυλο και διεσώθη για κάποιο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, ωστόσο, δύο ευνούχοι του Ονώριου, ο Αρσάκιος και ο Τερέντιος, που είχαν σταλεί στη Ρώμη για να συνοδεύσουν την Θερμαντία στη μητέρα της, τη Σερένα που ήταν εκεί, τον πήραν και τον σκότωσαν, με διαταγή του Ονώριου.

Μερικοί αρχαίοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι ο Στιλίχων φιλοδοξούσε πραγματικά να βάλει τον Ευχέριο στον αυτοκρατορικό θρόνο δηλώνοντας μάλιστα ότι ο Ευχέριος, που σύμφωνα με αυτούς ήταν ειδωλολάτρης, σχεδίαζε να κερδίσει την υποστήριξη των ειδωλολατρών αποκαθιστώντας τη ρωμαϊκή θρησκεία.

## Πηγές
* Claudio Claudiano, *De tertio consulatu Honorii Augusti*; *De Sexto Consulatu Honorii Augusti*; *De consulatu Stilichonis*
* Filostorgio, *Storia ecclesiastica*
* Giordane, *Romana*
* Marcellino, *Cronaca*
* Olimpiodoro di Tebe, *Discorsi storici*
* Paolo Orosio, *Consultatio*
* Sozomeno, *Storia ecclesiastica*
* Zosimo, *Storia nuova*
* Cameron, Alan, *Claudian. Poetry and Propaganda at the Court of Honorius*, Oxford University Press Reprints, 1970, ISBN 0198143516, pp.&nbsp;47–48, 54, 154, 272.
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Euchrius 1", *[[The Prosopography of the Later Roman Empire]]*, volume 1, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0521072336, pp.&nbsp;404–405.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
Παχυσαρκία στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, η παχυσαρκία είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα για τη χώρα. Οι Έλληνες υιοθετούν έναν δυτικό τρόπο διατροφής και απομακρύνονται από τον ενεργό τρόπο ζωής που είχαν παλιά. Οι υγειονομικοί δηλώνουν ότι είναι μια από τις κύριες αιτίες θανάτων που μπορούν να αποφευχθούν στην Ελλάδα.

## Επισκόπηση
Σύμφωνα με στοιχεία του Φορμπς για το 2007, το 65.5% των Ελλήνων έχει μη υγιεινό βάρος. Αυτό μπορεί να προκαλέσει έκπληξη στους περισσότερους, καθώς οι μεσογειακές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, ήταν γνωστές για τον αρκετά υγιεινό τρόπο ζωής τους. Η μεσογειακή διατροφή αναπτύχθηκε με βάση τις διατροφικές συνήθειες των μεσογειακών χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Στις περασμένες δεκαετίες οι Έλληνες τρέφονταν κυρίως με ψάρια, όσπρια, φρούτα και λαχανικά, περιορίζοντας την κατανάλωση κρέατος. Ο πληθυσμός των μεσογειακών χωρών ήταν αρκετά ενεργός, κάτι που βοηθούσε στην διατήρηση της καλής φυσικής τους κατάστασης.

Οι Ευρωπαϊκοί λαοί απομακρύνονται από τον μεσογειακό τρόπο ζωής και κινούνται προς ένα πιο δυτικό τρόπο ζωής. Η εμμονή στο γρήγορο φαγητό και η περιορισμένη καθημερινή δραστηριότητα είναι οι κύριες αιτίες της επιδείνωσης των ποσοστών παχυσαρκίας στην Ελλάδα. Ένα άρθρο του Associated Press αναφέρει ότι σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες τα ποσοστά των παχύσαρκων ατόμων ως προς τον συνολικό πληθυσμό είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι αυξανόμενες ανησυχίες στην Ελλάδα για την παχυσαρκία έχουν γίνει ένα θέμα που δεν ήταν εμφανές στο παρελθόν, λόγω της ανόδου στη κατανάλωση των τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες, όπως το γρήγορο φαγητό (fast food) και λόγω των μειωμένων επίπεδων δραστηριότητας. Η παχυσαρκία φέρνει στο φως προβλήματα, όπως ο διαβήτης και η καρδιαγγειακή νόσος.

## Δείτε επίσης
* Υγεία στην Ελλάδα
* Επιδημιολογία της παχυσαρκίας

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* More European men getting supersized , άρθρο του NBC News
* Mediterranean diet: A heart-healthy eating plan, άρθρο της Κλινικής Μάγιο (Mayo Clinic)

Κατηγορία:Υγεία στην Ελλάδα
Άνθρωποι και ποντίκια

Το ***Άνθρωποι και ποντίκια*** (τίτλος πρωτοτύπου: *Of Mice and Men*) είναι ένα μυθιστόρημα (ακριβέστερα μια μεγάλη νουβέλα) γραμμένο από τον Αμερικανό βραβευμένο με Νόμπελ συγγραφέα Τζον Στάινμπεκ. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1937 και αφηγείται τις εμπειρίες του Τζωρτζ Μίλτον και του Λένι Σμολ, δύο εργατών αγροκτημάτων που περιφέρονται σε αναζήτηση εργασίας στην Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Οικονομικής Ύφεσης στις ΗΠΑ.

Ο Στάινμπεκ βάσισε το βιβλίο πάνω σε δικές του εμπειρίες, όταν εργαζόταν ως έφηβος πλάι σε μετανάστες κατά τη δεκαετία του 1910. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το ποίημα του Ρόμπερτ Μπερνς «To a Mouse».

Παρά το ότι το έργο διδάσκεται σε πολλά σχολεία των αγγλόφωνων χωρών, έχει αποτελέσει συχνά στόχο λογοκρισίας για «χυδαιότητα» και για κάτι που μερικοί θεωρούν προσβλητική και ρατσιστική γλώσσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζον Στάινμπεκ
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες
Ανατολικά της Εδέμ (μυθιστόρημα)

Το ***Ανατολικά της Εδέμ*** (τίτλος πρωτοτύπου: *East of Eden*) είναι μυθιστόρημα γραμμένο από τον Αμερικανό βραβευμένο με Νόμπελ συγγραφέα Τζον Στάινμπεκ. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1952 και χαρακτηρίζεται συχνά ως το πλέον φιλόδοξο μυθιστόρημα του Στάινμπεκ. Περιγράφει με λεπτομέρεια τις σχέσεις και τη ζωή δύο οικογενειών, των Τρασκ και των Χάμιλτον. Αρχικώς απευθυνόταν στους δυο μικρούς τότε γιους του συγγραφέα, τον Τομ και τον Τζων, και ο συγγραφέας ήθελε να τους περιγράψει τη ζωή στην αγροτική Κοιλάδα Σαλίνας στην Καλιφόρνια με κάθε λεπτομέρεια: το τοπίο, τους ήχους, τις μυρωδιές και τα χρώματα.

Οι Χάμιλτον στο βιβλίο λέγεται ότι βασίζονται στην πραγματική οικογένεια του Σάμουελ Χάμιλτον, του παππού του συγγραφέα από την πλευρά της μητέρας του. Ο ίδιος ο Στάινμπεκ σε νεαρή ηλικία εμφανίζεται επίσης φευγαλέα στο μυθιστόρημα ως ένα δευτερεύον πρόσωπο.

Σύμφωνα με την τρίτη και τελευταία σύζυγό του, την Ιλέιν, ο Στάινμπεκ θεωρούσε το *Ανατολικά της Εδέμ* ως το αριστούργημά του. Ο ίδιος είχε δηλώσει για αυτό: «Περιέχει το καθετί που έχω μπορέσει να μάθω για την τέχνη ή το επάγγελμά μου όλα αυτά τα χρόνια.» και: «Θαρρώ πως κάθε άλλο πράγμα που έχω γράψει υπήρξε, κατά μία έννοια, μια πρακτική για αυτό.»

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζον Στάινμπεκ
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Λεκιθίνη

thumb|250px|Η χημική δομή της φωσφατιδυλοχολίνης, μίας λεκιθίνης
Η **λεκιθίνη** είναι γενικός όρος ο οποίος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ομάδα καφεκίτρινων λιπαρών ουσιών που βρίσκονται τόσο σε ζωικούς όσο και φυτικούς ιστούς και είναι αμφίφιλες - έλκουν τόσο νερό όσο και λίπη (είναι δηλαδή ταυτόχρονα υδρόφιλες και υδρόφοβες), και αποτελούν  μίγματα γλυκεροφωσφολιπιδίων, όπως η φωσφατιδυλοχολίνη, φωσφατιδυλοαιθανολαμίνη, φωσφατιδυλοϊνοσιτόλη, φωσφατιδυλοσερίνη και το φωσφατιδικό οξύ.
Χρησιμοποιούνται στην εξομάλυνση της υφής των τροφίμων, στα γαλακτώματα, στην ομογενοποίηση υγρών μιγμάτων και στην απομάκρυνση κολλητικών υλικών.

Η λεκιθίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1845 από τον Γάλλο χημικό και φαρμακοποιό Τεοντόρ Γκομπλέ. Το 1850 ονομάτισε την φωσφοτιδυλοχολίνη λεκιθίνη. Ο Γκομπλέ απομόνωσε αρχικά τη λεκιθίνη από τον κρόκο του αυγού, ο οποίος στα αρχαία ελληνικά αποκαλείται λέκιθος. Το 1874 καθιέρωσε τη χημική δομή της φωσφατιδυλοχολίνης, ενώ στο ενδιάμεσο εντόπισε τη λεκιθίνη σε διάφορα άλλα βιολογικά υλικά, όπως το φλεβικό αίμα, οι ανθρώπινοι πνεύμονες, τη χολή, τον ανθρώπινο εγκέφαλο, στα αυγά του ψαριού, καθώς και σε εγκεφάλους αρνιών και κοτόπουλων.

Η λεκιθίνη μπορεί να εξαχθεί εύκολα χημικά, χρησιμοποιώντας διαλύτες όπως το εξάνιο, η αιθανόλη, η ακετόνη, αιθέρας πετρελαίου ή το βενζόλιο. Η εξαγωγή μπορεί να γίνει και μηχανικώς. Συνήθως προέρχεται από κρόκους αυγών, θαλάσσιες πηγές, σόγια, γάλα, σπόρους βαμβακιού και κανόλας και το ηλιέλαιο. Έχει χαμηλή διαλυτότητα στο νερό όμως είναι άριστος γαλακτοποιητής. Σε διαλύματα νερού, τα φωσφολιπίδια μπορούν να σχηματίσουν λιποσώματα, δίφυλλα στρώματα, μικύλλια ή μεμβράνες, ανάλογα με την ενυδάτωση και τη θερμοκρασία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός επιφανιοδραστικού παράγοντα που ταξινομείται ως αμφίφιλος. Η λεκιθίνη πωλείται ως πρόσθετο τροφίμων ή συμπλήρωμα διατροφής. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται ως γαλακτοματοποιητής και ως αντικολλητική ουσία.

## Παραπομπές


κατηγορία:Λιπίδια
κατηγορία:Πρόσθετα τροφίμων
Καρνιτίνη

thumb|250px|Η χημική δομή της καρνιτίνης
Η **καρνιτίνη** (*β-υδροξυ-γ-Ν-τριμεθυλαμινοβουτυρικό οξύ, 3-ύδροξυ-4-Ν,Ν,Ν-τριμεθυλαμινοβουτυρατικό οξύ*) είναι αμμωνιούχος ουσία η οποία εμπλέκεται στον μεταβολισμό των περισσότερων θηλαστικών, φυτών, καθώς και κάποιων βακτηρίων. Η καρνιτίνη υποστηρίζει τον μεταβολισμό μεταφέροντας τις μακριές αλυσίδες των λιπαρών οξέων στα μιτοχόνδρια ώστε να οξειδωθούν για να παραχθεί ενέργεια, και συμμετέχει στην απομάκρυνση των προϊόντων του μεταβολισμού από τα κύτταρα. Δεδομένου του βασικού ρόλου της στον μεταβολισμό, η καρνιτίνη συγκεντρώνεται σε ιστούς όπως οι σκελετικοί μύες και η καρδιά, οι οποίοι μεταβολίζουν τα λιπαρά οξέα ως πηγή ενέργειας. Υγιή άτομα, ακόμη και οι αυστηρά χορτοφάγοι, συνθέτουν αρκετή L-καρνιτίνη in vivo χωρίς να απαιτείται συμπλήρωμα.

Η καρνιτίνη απαντάται ως ένα από τα δύο στερεοϊσομερή (τα δύο εναντιομερή δ-καρνιτίνη (S-(+)-) και λ-καρνιτίνη (R-(-)-)). Αμφότερα είναι βιολογικά ενεργά, αλλά μόνο η λ-καρνιτίνη βρίσκεται φυσικά σε ζώα, και η δ-καρνιτίνη είναι τοξική, καθώς εμποδίζει τη δράση της λ-μορφής. Σε θερμοκρασία δωματίου, η καθαρή καρνιτίνη είναι λευκή σκόνη και διαλυτό αμφιτεριόν σε νερό με χαμηλή τοξικότητα. Παραγόμενη από αμινοξέα, η καρνιτίνη εξήχθη από κρέας το 1905, με αποτέλεσμα να λάβει το όνομά της από τη λατινική λέξη carno/carnis, η οποία σημαίνει σάρκα.

Κάποια άτομα με γενετικές ή ιατρικές παθήσεις (όπως τα πρόωρα νεογνά) δεν μπορούν να συνθέσουν επαρκή ποσότητα καρνιτίνης, με αποτέλεσμα να απαιτούνται συμπληρώματα διατροφής. Προκαταρκτικές κλινικές έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να βοηθήσει την καρδιακή λειτουργία σε άτομα με καρδιαγγειακή νόσο ή νευροπάθεια σε ανθρώπους που λαμβάνουν χημειοθεραπεία. Παρά τη συχνή χρήση συμπληρωμάτων καρνιτίνης από αθλητές για βελτιωμένη απόδοση, δεν υπάρχουν επαρκή υψηλής ποιότητας στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι παρέχουν όφελος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υδροξυοξέα
Κατηγορία:Συμπληρώματα διατροφής
κατηγορία:Αμινοξέα
Δημήτρης Σταυρόπουλος

Ο **Δημήτρης Σταυρόπουλος** (1 Μαΐου 1997) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Ατρόμητο Αθηνών.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 24 Αυγούστου 2020, ο Σταυρόπουλος εντάχθηκε στη Ρετζίνα 1914 της Σέριε Β.

Στις 5 Ιουλίου 2022, ο Σταυρόπουλος υπέγραψε συμβόλαιο με τη Βάρτα Πόζναν. Στις 15 Ιουλίου 2022, έκανε το ντεμπούτο του στην Εκστρακλάσα, σε μία εκτός έδρας ήττα με 1-0 εναντίον της Ράκουφ Τσενστοχόβα. Αποχώρησε ως ελεύθερος από το σύλλογο στο τέλος της σεζόν 2023–24.

Στις 12 Αυγούστου 2024, ο Σταυρόπουλος επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ατρόμητο Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βάρτα Πόζναν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Γεώργιος Ζαγαρομμάτης

Ο **Γεώργιος Ζαγαρομμάτης** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος και ανώτερος υπάλληλος της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 13ου αιώνα.

Ο Ζαγαρομμάτης ήταν Παρακοιμώμενος επί αυτοκράτορα Θόδωρου Β΄ Λάσκαρη, κατείχε επίσης τους τίτλους του *πανυπερσέβαστου* και του *πρωτοβεστιαρίτη*. Ο Ζαγαρομμάτης λίγο καιρό μετά την αναδείξει του σαν παρακοιμώμενος έπεσε σε δυσμένεια και του είχε αφαιρεθεί το αξίωμα. Με τον θάνατο του αυτοκράτορα το 1258, πήρε μέρος στην συνωμοσία και δολοφονία του Γεώργιου Μουζάλωνα . 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Παρακοιμώμενοι
Κατηγορία:Σεβαστοί
Γαλάκτωμα

Το **γαλάκτωμα** είναι ομοιογενές μίγμα δύο ή περισσότερων υγρών τα οποία συνήθως δεν θα αναμιγνύονταν εξαιτίας του διαχωρισμού φάσεων των υγρών. Το γαλάκτωμα συνήθως είναι διαυγές. Τα γαλακτώματα είναι μέρος μιας γενικότερης τάξης του συστήματος των δύο φάσεων της ύλης που καλείται κολλοειδές. Αν και ο όρος κολλοειδές και γαλάκτωμα μερικές φορές χρησιμοποιούνται εναλλάξ, ο όρος γαλάκτωμα θα πρέπει να χρησιμοποιείται όταν και οι δύο φάσεις, η συνεχής και η διεσπαρμένη, είναι υγρά. Σε ένα γαλάκτωμα, το ένα υγρό (η διεσπαρμένη φάση) διασπείρεται μέσα σε ένα άλλο (συνεχής φάση). Παραδείγματα γαλακτωμάτων περιλαμβάνουν τις βινεγκρέτ, το ομογενοποιημένο γάλα και κάποια υγρά που χρησιμοποιούνται στην μεταλλουργία.

Δύο υγρά μπορούν να δημιουργήσουν διαφορετικούς τύπους γαλακτώματος. Για παράδειγμα, το νερό και το λάδι μπορούν να δημιουργήσουν ένα γαλάκτωμα λαδιού σε νερού, όπου το λάδι είναι η διεσπαρμένη φάση και το νερό είναι η συνεχής φάση, ή ένα γαλάκτωμα νερού σε λάδι, όπου το λάδι είναι η συνεχής φάση και το νερό η διεσπαρμένη. Επίσης είναι πιθανά πολλαπλά γαλακτώματα, όπως ένα γαλάκτωμα νερό σε λάδι σε νερό ή λάδι σε νερό σε λάδι.

Τα γαλακτώματα, όντα υγρά, δεν παρουσιάσουν σταθερή εσωτερική δομή. Τα σταγονίδια διασπείρονται στη συνεχή φάση (η οποία μερικές φορές αναφέρεται ως το «μέσο διασποράς») αν και συνήθως θεωρούνται να είναι τοποθετημένα στατιστικά παράγοντας περίπου σφαιρικά σταγονίδια. Όταν τα μόρια τακτοποιούνται κατά τη διάρκεια του διαχωρισμού φάσεων των υγρών, σχηματίζουν υγρούς κρυστάλλους παρά διαλύματα. Τα λιπίδια, τα οποία χρησιμοποιούνται από όλους τους ζωντανούς οργανισμούς, είναι παράδειγμα μορίων τα οποία μπορούν να σχηματίσουν γαλακτώματα (π.χ. σφαιρικά μικύλλια) ή υγρούς κρυστάλλους (δίφυλλες μεμβράνες).

Ο όρος γαλάκτωμα χρησιμοποιείται για να αναφερθεί επίσης στη φωτοευαίσθητη πλευρά του φωτογραφικού φιλμ. Τέτοια φωτογραφικά γαλακτώματα περιλαμβάνουν κολλοειδή αλίδια αργύρου τα οποία διασπείρονται σε ζελατίνη. Τα πυρηνικά γαλακτώματα είναι παρόμοια με τα φωτογραφικά γαλακτώματα, με τη διαφορά ότι χρησιμοποιούνται στη σωματιδιακή φυσική για την ανίχνευση σωματιδίων υψηλών ενεργειών.

## Δείτε επίσης
* Κολλοειδές
* Αιώρημα

κατηγορία:Κολλοειδή
Ημικυτταρίνες

Οι **ημικυτταρίνες** είναι δομικά συστατικά του ξύλου. Από χημικής άποψης, είναι υδατάνθρακες, πολυμερή με χαμηλό βαθμό πολυμερισμού.

## Όρος
Ο όρος ημικυτταρίνες είναι συλλογικός και αναφέρεται σε μίγμα πολυσακχαριτών που αποτελούνται (δομούνται) από τα μονοσάκχαρα της γλυκόζης, της μαννόζης και της ξυλόζης, και σε μικρότερη αναλογία της γαλακτόζης, αραβινόζης και ραμνόζης, κ.α. Οι δύο (2) κύριες κατηγορίες τους στο ξύλο, είναι: οι γλυκομαννάνες και οι ξυλάνες. Ο όρος *ημικυτταρίνη* δεν είναι ορθός, διότι δεν υπάρχει μία.

## Χαρακτηριστικά
Από φυσικής, χημικής και δομικής άποψης, διαφέρουν σημαντικά από την κυτταρίνη, λ.χ. είναι άμορφες, έχουν πολύ μικρό βαθμό πολυμερισμού (150-200), διαλύονται σε αλκαλικά διαλύματα και υδρολύονται πολύ εύκολα με αραιά διαλύματα οξέων. Οι ημικυτταρίνες απαντώνται στη φύση πάντοτε μαζί με την κυτταρίνη, και ίσως και τη λιγνίνη. 

Οι ημικυτταρίνες (hemicelluloses) είναι οι πλέον υδρόφιλες ουσίες του ξύλου. Ο διαχωρισμός τους από την κυτταρίνη, χημικά, είναι εφικτός διότι διαλύονται σε διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (ΝαΟΗ) 17,5%, ενώ η κυτταρίνη παραμένει αδιάλυτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολυσακχαρίτες
Γιούζου

Το **γιούζου** (επιστημονική ονομασία: *Citrus junos*) είναι εσπεριδοειδές φρούτο και φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ρουτίδων και προέρχεται από την Ανατολική Ασία. Θεωρείται ότι προέρχεται από την κεντρική Κίνα, ως υβρίδιο μανταρινιού και παπέδα. Χρησιμοποιείται στην ιαπωνική και κορεατική κουζίνα.

## Περιγραφή
Το φρούτο μοιάζει με μικρό γκρέιπφρουτ με κίτρινο ή πράσινο χρώμα, ανάλογα με το βαθμό ωριμότητας. Τα γιούζου μπορεί να είναι πολύ αρωματικά, με διάμετρο ανάμεσα σε 5,5 και 7,5 εκατοστά, αλλά μπορεί να φτάσουν σε μέγεθος γκρέιπφρουτ, ξεπερνώντας τα 10 εκατοστά σε διάμετρο. Το γιούζου είναι ψηλός θάμνος ή μικρό δέντρο, με μεγάλους φυλλόμορφους μίσχους με έντονο άρωμα.

## Μαγειρικές χρήσεις
Στην ιαπωνική κουζίνα σπάνια τρώγεται σαν φρούτο, αν και είναι συνηθισμένο υλικό. Τόσο το ξύσμα όσο και ο χυμός του χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται το λεμόνι σε άλλες κουζίνες. Έχει γεύση ξινή και αρωματική, και μοιάζει πολύ με αυτή του γκρέιπφρουτ, με επίγευση μανταρινιού.

Είναι κύριο συστατικό (μαζί με άλλα εσπεριδοειδή) της σάλτσας εσπεριδοειδών πόνζου, καθώς και του ξιδιού γιούζου. Η γιούζου κόσο είναι μία καυτερή ιαπωνική σάλτσα από ξύσμα γιούζου και πράσινο ή κόκκινο τσίλι. Το γιούζου συχνά αναμειγνύεται με μέλι ώστε να φτιαχτεί ένα είδος σιροπιού γνωστό ως γιούζου ματσιμίτσου, το οποίο χρησιμοποιείται στο τσάι. Επίσης χρησιμοποιείται σε αλκοολούχα ποτά.

Το γιούζου χρησιμοποιείται επίσης σε διάφορα γλυκά, όπως μαρμελάδες και κέικ. Επίσης χρησιμοποιείται για γεύση σε διάφορα σνακ, όπως τα Doritos.

## Εικόνες

File:Citrus junos fruits.jpg|Φρούτο *Citrus junos*
File:Yuzuandmandarine.JPG|Γιούζου (αριστερά) σε σύγκριση με μανταρίνι (δεξιά)
File:Yuzuvinegar.jpg|Ξίδι γιούζου


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσπεριδοειδή
κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Καρλόττα Μαρία της Πάρμας

Η **Καρλόττα Μαρία της Πάρμας** ( 1777-1826) ήταν κόρη του Φερδινάνδου της Πάρμας από τη σύζυγό του Αρχιδούκισσα Μαρία Αμαλία της Αυστρίας. 
## Παιδικά χρόνια

Η *Καρλόττα Μαρία Φερδινάνδη Θηρεσία Άννα Ιωσηφίνα Ιωάννα Λουίζα Βικεντία Ροζαλία* ήταν η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου της Πάρμας και της Μαρίας Αμαλίας της Αυστρίας. Η γέννησή της απογοήτευσε τους συγγενείς της, που ευελπιστούσαν για έναν δεύτερο γιο, αλλά η μητέρα της δήλωσε ευχαριστημένη και πέρασε πολύ χρόνο με την κόρη της. Η Καρλόττα έβλεπε σπάνια τον πατέρα της, που έλειπε συχνά για κυνήγι. Λέγεται πως είχε μεγάλο ταλέντο στη ζωγραφική.

Η μητέρα και η θεία της Καρλόττας, Μαρία Καρολίνα συμφώνησαν ότι ο γιος της Μαρίας Καρολίνας, Φραγκίσκος Α΄ των Δύο Σικελιών, θα ζητούσε το χέρι της Καρλόττας όταν θα γινόταν δεκαοχτώ. Ο Φραγκίσκος και η Καρλόττα έπρεπε να συναντηθούν στη Νάπολη το 1795, αλλά η τελευταία δεν είχε το θάρρος να εμφανιστεί και, πιστεύοντας ότι δεν μπορούσε να αντέξει το βάρος του θρόνου, έπεισε τη μητέρα της να ακυρώσει το γάμο.

## Μετέπειτα ζωή
Σε ηλικία είκοσι, έγινε μοναχή με το όνομα **Υακίνθη Δομινίκη**, όπως είχε κάνει προηγουμένως και η αδερφή της Μαρία Αντωνία της Πάρμας. Ενώ η Καρλόττα αναγνωρίστηκε ως πριγκίπισσα της Γαλλίας και της δόθηκε σύνταξη για να είναι σε θέση να ζήσει, η Αντωνία δεν είχε την ίδια τύχη. Μετά τον θάνατο του πατέρα τους τον Οκτώβριο του 1802, οι αδελφές και η μητέρα τους, Μαρία Αμαλία, ήταν παρούσες στην κηδεία του. Όταν η μητέρα τους εξορίστηκε μετά την κηδεία, την συνόδευσαν στην Πράγα, όπου έμειναν κοντά της μέχρι το θάνατό της. Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Πράγα, αυτή και η αδελφή της περιγράφηκαν ως ταπεινές και ξεχασμένες, απασχολούμενες με την προσευχή.

Η Καρλόττα Μαρία απεβίωσε σε ηλικία 30 ετών, στις 5 Απριλίου του 1826.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες
Συμμαχία για τη Δημοκρατία του Μάλι – Αφρικανικό Κόμμα Αλληλεγγύης και Δικαιοσύνης

Η **Συμμαχία για τη Δημοκρατία του Μάλι – Αφρικανικό Κόμμα Αλληλεγγύης και Δικαιοσύνης** (γαλλικά: Alliance pour la démocratie au Mali-Parti africain pour la solidarité et la justice), με ακρωνύμιο **ΣΔΗΜΑ – ΑΚΑΔ** (γαλλικά: Adéma-PASJ), είναι ένα κεντροαριστερό, σοσιαλδημοκρατικό και παναφρικανιστικό πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 1990 από την αντιπολίτευση στη δικτατορία του Μούσα Τραορέ. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Τιεμόκο Σανγκαρέ. Το κόμμα είναι πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

## Ιστορικό
Η Συμμαχία για τη Δημοκρατία του Μάλι ιδρύθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1990 από την αντιπολίτευση στη δικτατορία του Μούσα Τραορέ. Το κίνημα ομπρέλας σχηματίστηκε από ακτιβιστές ομάδων που υποστήριξαν τον πολυκομματισμό, τον πατριωτισμό και την ιδέα της ενότητας των δημοκρατικών δυνάμεων:

* τη Σουδανέζικη Ένωση – Αφρικανικός Δημοκρατικός Συναγερμός: το κόμμα του Μοντίμπο Κείτά, του πρώην Προέδρου του Μάλι (1960-1968).
* το Κόμμα του Μάλι για Επανάσταση και Δημοκρατία
* το Εργατικό Κόμμα του Μάλι: ένα Μαρξιστικό-Λενινικό κόμμα.
* το Λαϊκό και Δημοκρατικό Μέτωπο του Μάλι: για τους πολιτικούς εξόριστους και τους μετανάστες στο εξωτερικό.

καθώς και από ακομμάτιστους πολίτες. Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε στις 25-26 Μαΐου 1991, στο Ανάκτορο του Πολιτισμού στο Μπαμακό. Στις βουλευτικές εκλογές του 1992, τις πρώτες που διεξήχθησαν μετά το πραξικόπημα του 1991, το ΣΔΗΜΑ – ΑΚΑΔ ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 76 από τις 129 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική του Μάλι
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Φρανσέσκ Αρένι Κασάλ

Ο **Φρανσέσκ Αρένι ι Κασάλ** (, 28 Ιουνίου 1959) είναι Ανδορρανός πρώην πολιτικός και ξενοδόχος επιχειρηματίας, ο οποίος ήταν Γενικός Σύνδικος της Ανδόρρας μεταξύ 1997 και 2005. Υπήρξε μέλος της Φιλελεύθερης Ένωσης και του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Σύνδικοι του Γενικού Συμβουλίου (Ανδόρρα)
Ζοάν Γκαμπριέλ ι Εστάνι

Ο **Ζοάν Γκαμπριέλ ι Εστάνι** (, Λα Μασάνα, 28 Νοεμβρίου 1963) είναι Ανδορρανός πολιτικός και επιχειρηματίας στον τομέα των ακινήτων ο οποίος διετέλεσε Γενικός Σύνδικος από το 2005 έως το 2009. 

Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως Γενικός Σύμβουλος της Λα Μασσάνα μεταξύ 1992 και 1996. Το 2003 διορίστηκε γενικός γραμματέας του Φιλελεύθερου Κόμματος και το 2005 εξελέγη Γενικός Σύνδικος. Πριν τις γενικές εκλογές του 2009 ίδρυσε τον Μεταρρυθμιστικό Συνασπισμό και συνέχισε ως γενικός σύμβουλος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019, υποστήριξε, μαζί με τον πρώην επικεφαλής της Φιλελεύθερης Κυβέρνησης Αλμπέρτ Πιντάτ, τον συνασπισμό Τερσέρα Βία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Σύνδικοι του Γενικού Συμβουλίου (Ανδόρρα)
Θεόδοτος Φωκάς

Ο **Θεόδοτος Φωκάς** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος και ανώτερος αυλικός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 13ου αιώνα. 

Άγνωστο αν καταγόταν από την βυζαντινή οικογένεια των Φωκάδων, την ίδια εποχή αναφέρεται και ο Γεώργιος Φωκάς που η αδελφή του είχε παντρευτεί τον Σάβα Ασιδηνό κι όπως αναφέρεται ήταν συγγενής του Θεόδοτου. Κατείχε τα αξιώματα του *μέγα δούξ* και *σεβαστού*, ήταν συγγενείς του αυτοκράτορα Θεόδωρου Β΄Λάσκαρη , θείος του αναφέρεται, παντρεμένος με την δεύτερη θεία ή αδελφή του Θεόδωρου'.

Με το ίδιο όνομα είναι γνωστός, και από μερικούς θεωρείται το ίδιο πρόσωπο, και δουξ του Θέματος Θρακησίων, που έζησε την ίδια περίοδο, με το αξίωμα του *πανυπερσέβαστου*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Σεβαστοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θρακησίων
Θεοδοτος
Ένωση Ρεπουμπλικανική και Δημοκρατική

Η **Ένωση Ρεπουμπλικανική και Δημοκρατική** (Γαλλικά: *Union pour la République et la Démocratie)* είναι ένα κεντρώο ως κεντροαριστερό, κοινωνικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2003 με διάσπαση από το ΣΔΗΜΑ – ΑΚΑΔ. Από το 2021 πρόεδρος του κόμματος είναι ο Amadou Sankaré.

Από τις 26 Μαρτίου 2020 ο Σουμαΐλα Σισέ κρατείται αιχμάλωτος από μία ομάδα ένοπλων στο βόρειο Μάλι. Στις 21 Αυγούστου η οικογένειά του έλαβε ένα γράμμα που αποδεικνύει ότι είναι ακόμα ζωντανός, μετά από 150 ημέρες αιχμαλωσίας.

Τον Απρίλιο του 2021, ο Amadou Sankaré διαδέχεται τη Soumaila Cissé ως πρόεδρο του κόμματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική του Μάλι
Επιχείρηση Πυξίδα

Η Επιχείριση Πυξίδα (επίσης γνωστή ως Η Μάχη της Μαρμαρικής) ήταν η πρώτη μεγάλη βρετανική στρατιωτική επιχείρηση της Εκστρατείας Δυτικής Ερήμου (1940-1943) κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. .Οι δυνάμεις της Βρετανίας, της Ινδίας, της Κοινοπολιτείας και των Συμμάχων επιτέθηκαν στις ιταλικές δυνάμεις της 10ης Στρατιάς (Στρατάρχης Ροδόλφο Γκραζιανί) στη δυτική Αίγυπτο και την Κυρηνίκα, την ανατολική επαρχία της Λιβύης, από τον Δεκέμβριο του 1940 έως τον Φεβρουάριο του 1941.

Η Δύναμη της Δυτικής Ερήμου (ΔΔΕ) (Αντιστράτηγος Richard O'Connor) με περίπου 36.000 άντρες, προχώρησε από τη Mersa Matruh στην Αίγυπτο σε μια πενθήμερη επιδρομή ενάντια στις ιταλικές θέσεις της 10ης Στρατιάς, που είχαν περίπου 150.000 άνδρες σε οχυρωμένες θέσεις γύρω από το Σίντι Μπαράνι στην Αίγυπτο και στην Κυρηναϊκή. Η ΔΔΕ νίκησε γρήγορα τους Ιταλούς στις οχυρωμένες θέσεις τους και στο Sidi Barrani και οι Βρετανοί εκμεταλλεύτηκαν την επιτυχία τους, αναγκάζοντας την υπόλοιπη 10η Στρατιά να φύγει από την Αίγυπτο και να καταλάβει τα λιμάνια κατά μήκος των ακτών της Λιβύης. Η 10η Στρατιά διακόπηκε καθώς υποχώρησε προς την Τριπολιτάνια και ηττήθηκε στη Μάχη της Μπέδα Φομ, ενώ οι επιζήσαντες καταδιώκονται στο Ελ Άγκιλα στον Κόλπο της Σερτ.

Οι Βρετανοί πήραν πάνω από 138.000 Ιταλούς και Λίβυους κρατούμενους, εκατοντάδες άρματα μάχης, και περισσότερα από 1.000 όπλα και πολλά αεροσκάφη, ενάντια σε απώλειες 1.700 ανδρών που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν από το WDF, περίπου το 10% του πεζικού. Η ΔΔΕ δεν μπόρεσε να συνεχίσει πέρα από το El Agheila, λόγω φθαρμένων οχημάτων και της εκτροπής, τον Μάρτιο του 1941, των καλύτερα εξοπλισμένων μονάδων στο Operation Luster για τη Μάχη της Ελλάδας. Ιταλικές ενισχύσεις έσπευσαν στη Λιβύη για να υπερασπιστούν την Τρίπολη, με τη βοήθεια του Άφρικα Κορπς και της Λουφτβάφε.

Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Βόρεια Αφρική
Βουλευτικές εκλογές 2020 στην Ανγκουίλα

**Γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στην Ανγκουίλα στις 29 Ιουνίου 2020.  Λόγω της πανδημίας COVID-19, εκδόθηκε Διάταξη στο Συμβούλιο για την αναβολή των εκλογών έως τις 11 Σεπτεμβρίου το αργότερο.  Ωστόσο, δεν τέθηκε σε ισχύ. 

## Εκλογικό σύστημα
Ο 13μελής Οίκος της Συνέλευσης αποτελείται από επτά μέλη που εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα, τέσσερις βουλευτές Επικρατείας που εκλέγονται από ολόκληρο το νησί με γενική ψηφοφορία και δύο εξ οφίτσιο μέλη.   Οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν έως τέσσερις υποψηφίους στις έδρες της Επικράτειας, οι οποίες αντικατέστησαν δύο έδρες που αποφασίζονταν με διορισμό.  Οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών, ενώ οι υποψήφιοι πρέπει να είναι τουλάχιστον 21 ετών.  

## Εκστρατεία
Το κυβερνών Ενωτικό Μέτωπο της Ανγκουίλας (το οποίο κέρδισε έξι από τις επτά εκλεγμένες έδρες το 2015) όρισε μια πλήρη σειρά έντεκα υποψηφίων τον Νοέμβριο του 2019.  Το αντιπολιτευόμενο Προοδευτικό Κίνημα Ανγκουίλλας έδωσε το χρίσμα επίσης σε έντεκα υποψηφίους τον Δεκέμβριο του 2019.  

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2020
Ανγκουιλα
Ιωάννης Σελαγίτης

Ο **Ιωάννης Σελαγίτης** ήταν βυζαντινός στρατηγός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 13ου αιώνα. 

Σε έγγραφο της μονής Πάτμου για κτηματική διαφορά της μονής το 1262 υπογράφει σαν δουξ Μελανουδίου και ενεργών στην *χώρα του Σαμψών* , Σαμψών ήταν η αρχαία Πριήνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου
Συνθήκη του Λατερανού

Η **Συνθήκη του Λατερανού** (ιταλικά: *Patti Lateranensi*) αποτέλεσε μέρος των **Συμφώνων του Λατερανού του 1929**, μεταξύ του Βασιλείου της Ιταλίας υπό τον Μπενίτο Μουσολίνι και της Αγίας Έδρας υπό τον Πάπα Πίο ΙΑ΄, για την επίλυση του μακροχρόνιου Ρωμαϊκού Ζητήματος. Η συνθήκη και τα συναφή σύμφωνα πήραν το όνομά τους από το Παλάτι του Λατερανού, όπου υπογράφηκαν στις 11 Φεβρουαρίου 1929. Το ιταλικό κοινοβούλιο τα επικύρωσε στις 7 Ιουνίου 1929. Η συνθήκη αναγνώρισε την Πόλη του Βατικανού ως ανεξάρτητο κράτος υπό την κυριαρχία της Αγίας Έδρας. Η ιταλική κυβέρνηση συμφώνησε επίσης να δώσει χρηματική αποζημίωση στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία για την απώλεια των Παπικών Κρατών. Το 1947, η Συνθήκη του Λατερανού αναγνωρίστηκε από το Σύνταγμα της Ιταλίας ως ρυθμιστικός παράγοντας των σχέσεων μεταξύ της νέας Δημοκρατίας και της Καθολικής Εκκλησίας.

## Περιεχόμενο
[μικρογραφία|Χάρτης της επικράτειας του [Βατικανό|Βατικανού]]
Τα Σύμφωνα του Λατερανού παρουσιάζονται συχνά ως τρεις ξεχωριστές συνθήκες: μια συνθήκη συνδιαλλαγής 27 άρθρων, μια χρηματοοικονομική σύμβαση τριών άρθρων και ένα εκκλησιαστικό σύμφωνο 45 άρθρων. Ωστόσο, ο ιστότοπος της Αγίας Έδρας παρουσιάζει την οικονομική σύμβαση ως παράρτημα της συνθήκης συνδιαλλαγής, θεωρώντας ότι τα σύμφωνα αποτελούνται από δύο έγγραφα:
* Μια πολιτική συνθήκη για την αναγνώριση της πλήρους κυριαρχίας της Αγίας Έδρας στο Κράτος της Πόλης του Βατικανού, το οποίο ιδρύθηκε με αυτόν τον τρόπο, συνοδευόμενη από τέσσερα παραρτήματα:
** Χάρτη της επικράτειας του Κράτους του Βατικανού
** Χάρτη των κτιρίων με εξωεδαφικά προνόμια και απαλλαγή από απαλλοτρίωση και φόρους (ανήκουν στην Αγία Έδρα αλλά βρίσκονται στην Ιταλία και δεν αποτελούν μέρος της Πόλης του Βατικανού)
** Χάρτες κτιρίων με απαλλαγή από απαλλοτρίωση και φόρους (αλλά χωρίς εξωεδαφικά προνόμια)
** Μια οικονομική σύμβαση που αποτέλεσε έναν οριστικό διακανονισμό των αξιώσεων της Αγίας Έδρας, εξαιτίας της απώλειας το 1870 των εδαφών και της ακίνητης περιουσίας του.
* Ένα εκκλησιαστικό σύμφωνο (*Κονκορδάτο*) που ρύθμισε τις σχέσεις μεταξύ της Καθολικής Εκκλησίας και του ιταλικού κράτους

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνθήκες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Συνθήκες της Ιταλίας
Μιχαήλ Ξηρός

Ο **Μιχαήλ Ξηρός** ήταν βυζαντινός στρατηγός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 12ου αιώνα. 

Ο Ξηρός αναφέρεται σε σιγίλιο που χρονολογείται την περίοδο 1190-1195, και ήταν δουξ του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου, είχε και τα αξιώματα του *πανσέβαστου* και *σεβαστού*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου
Κατηγορία:Σεβαστοί
Θεόδωρος Πεπανός

Ο **Θεόδωρος ο Πεπανός** ήταν βυζαντινός στρατηγός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 12ου αιώνα. 

Ο Πεπανός αναφέρεται δουξ και *αναγραφέας* του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου, επίσης *μεγαλοεπιφανέστατος*.Η θητεία του υπολογίζεται ανάμεσα στα έτη 1128-1143

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου
Αργύρης Μιχαλόπουλος

Ο **Αργύριος Μιχαλόπουλος** (1904-1986), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας γιατρός και δήμαρχος Πύργου.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1904. Άσκησε το ιατρικό λειτούργημα βοηθώντας φτωχούς ασθενείς σε δύσκολους καιρούς για τον Πύργο, όταν δεν υπήρχαν κοινωνικά ιδρύματα. Χαρακτηριστικό είναι ότι έτρεχε ως γιατρός να βοηθήσει και όταν χρειάστηκε να στείλει στον υποδηματοποιό τα τρύπια του παπούτσια, έμεινε στο σπίτι του, γιατί δεν είχε άλλο ζεύγος υποδημάτων να φορέσει. Το πολιτικό του προσωνυμιο ήταν  ακριβώς γιατί ήταν ο γιατρός που αφιλοκερδώς επικουρουσε τα φτωχά κοινωνικά στρωματα.

Εξελέγη δήμαρχος για πρώτη φορά το 1951 και έπειτα από μερικά χρόνια, κέρδισε ξανά τις μεθεπόμενες εκλογές του 1959, υπηρετώντας ως το 1964.

Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στις 18 Απριλίου 1986 και κηδεύτηκε την επομένη στον Πύργο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Πύργου Ηλείας
Taiwan News

***Τα νέα της Ταϊβάν ([[αγγλικά]]: Taiwan News)*** (παλαιότερα: ***Νέα της Κίνας***  ) είναι ένας ιστότοπος ειδήσεων αγγλικής γλώσσας και πρώην εφημερίδα στην Ταϊβάν. Δημοσιεύεται από την εταιρεία τροφίμων I-Mei Foods, η οποία δημοσιεύει επίσης εβδομαδιαίες ειδήσεις στην κινεζική γλώσσα με το ίδιο όνομα  . 

## Ιστορία
*Τα Νέα της Κίνας* ιδρύθηκαν στις 6 Ιουνίου 1949 στην Ταϊπέι από τον Τζέιμς Γουέι,  πρώην υπάλληλο του Υπουργείου πληροφοριών.  Η εφημερίδα ιδρύθηκε για να καλύψει τους ξένους κατοίκους και τον τοπικό πληθυσμό στην Ταϊβάν.  Εκείνη την εποχή ήταν η μόνη εφημερίδα στην αγγλική γλώσσα στην Ταϊβάν και ήταν απογευματινή. Αργότερα, επειδή εμφανίστηκε ένας νέος ανταγωνιστής τους, τα Νέα της Κίνας έπρεπε να αλλάξουν και δημοσιευόντουσαν το πρωί για να μην χάσουν τις διαφημίσεις τους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ταϊβάν
Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης

Η **Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης** (Γαλλικά: *Alliance Démocratique pour la Paix,* με ακρωνύμιο: *ADP-MALIBA)* είναι ένα οικονομικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2013 από τον μεγαλοεπιχειρηματία Αλιού Μπουμπακάρ Ντιάλο. Από το 2015 αρχηγός του κόμματος είναι ο Αμαντού Τιάμ.

## Ιστορικό
Η Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης ιδρύθηκε το 2013 από τον μεγαλοεπιχειρηματία Αλιού Μπουμπακάρ Ντιάλο, ο οποίος διευθύνει τα χρυσωρυχεία «Βασούλ'ορ» και την Καναδική εταιρεία εξορύξεων «Πέτρωμα Α.Ε.» στο Μάλι. Η ιδεολογία του κόμματος είναι βασισμένη στον «*[[Οικονομικός φιλελευθερισμός|οικονομικό φιλελευθερισμό]] με ανθρώπινο πρόσωπο*», και στοχεύει στο να οικοδομήσει ένα δημοκρατικό και ακμάζων κράτος μέσω της «*κοινωνικής [[Οικονομία της αγοράς|οικονομίας της αγοράς]]*». Στις προεδρικές εκλογές του 2013 η ΔΣΕ υποστήριξε τον μετέπειτα 6ο Πρόεδρο του Μάλι, τον Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, και στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους κέρδισε τις 2 από τις 147 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.

Στο πρώτο συνέδριο του κόμματος, τον Φεβρουάριο του 2015, ο Αλιού Ντιάλο έγινε επίτιμος Πρόεδρος του κόμματος και νέος αρχηγός του κόμματος έγινε ο Αμαντού Τιάμ. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, τέσσερις βουλευτές εγκατέλειψαν το κυβερνών κόμμα Συναγερμός για το Μάλι και προσχώρησαν στη Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης. Ακόμα ένας βουλευτής έφυγε από την Ένωση Ρεπουμπλικανική και Δημοκρατική και ήρθε στη ΔΣΕ, οπότε το κόμμα έφτασε να έχει 9 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 ο Αλιού Ντιάλο αντιμετώπισε τον Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά και ήρθε τρίτος συγκεντρώνοντας το 8,03% των ψήφων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική του Μάλι
Κλινική νευροψυχολογία

Η **κλινική νευροψυχολογία** είναι ο Εφαρμοσμένος Κλάδος της Νευροψυχολογίας (Μελετά τις γνωστικές λειτουργίες, π.χ μνήμη, προσοχή). Η εξειδίκευση σε αυτό το κλάδο, αφορά τη μελέτη, τη διάγνωση και την αποκατάσταση ασθενών με εγκεφαλικές βλάβες. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, ο εγκέφαλος (νους) ευθύνεται για τη καθημερινή συμπεριφορά των ανθρώπων. Τομείς εργασίας: σε νοσοκομεία, ιδιωτικά, γηροκομία, κέντρα αποκατάστασης, κέντρα ερευνών κ.τ.λ .

Κατηγορία:Νευροψυχολογία
Βέρα Κρούσκα

Η **Βέρα (Βαρβάρα) Κρούσκα** (Αθήνα, 8 Μαρτίου 1947) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. 

Ξεκίνησε την καριέρα της ως χορεύτρια στο μπαλέτο του Φώτη Μεταξόπουλου, ενώ άρχισε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο σε υποστηρικτικούς μικρούς ρόλους στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Μερικοί από τους πιο σημαντικούς ρόλους της είναι στις ταινίες: *Κατηγορώ το κορμί μου* (1969), ''Άγιος Νεκτάριος'' (1969), *Ο Τελευταίος των Κομιτατζήδων* (1970), *[[Οι τελευταίοι του Ρούπελ]]* (1971) και *Δώστε τα χέρια* (1971).

## Πρώτα χρόνια
Η Βέρα Κρούσκα με καταγωγή από τη Σπάρτη γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Άγιο Λουκά στα Πατήσια. Σε ηλικία 15 ετών πήρε άδεια από την τότε επιτροπή «Εξαιρετικών ταλέντων» για να φοιτήσει στη Δραματική Σχολή του Μουσικού θεάτρου του Ωδείου Αθηνών, ενώ παράλληλα άρχισε να κάνει μαθήματα κλασικού και μοντέρνου χορού με δασκάλες τη Σόνια Μοριάνοβα, τη Μύριαμ Σουάζι και την Κέι Χόλντεν.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία στην αρχή ως χορεύτρια ενώ παράλληλα έκανε το ντεμπούτο της στην κινηματογράφο με έναν μικρό ρόλο στην ταινία ''Ο ταξιτζής'' (1962). Τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο τον πήρε το 1967 με την ταινία *[[Έρωτες στη Λέσβο]]* του παραγωγού Τζέιμς Πάρις, με τον οποίο η Κρούσκα υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Η πρώτη εμφάνιση της στο θέατρο έγινε το 1968 με το έργο «Σαράντα καράτια» δίπλα στην Έλλη Λαμπέτη. Επίσης έλαβε μέρος ως πρωταγωνίστρια στα έργα: «Το άνθος του κάκτου» με τον θίασο της Έλλης Λαμπέτη και «Ταβάριτς», «Πικ νικ», «Όσκαρ», με το θίασο του Κώστα Μουσούρη. Στη συνέχεια ακολούθησε η συνεργασία της με το Εθνικό Θέατρο και με τα έργα «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1991), «Οι εγκληματίες» (1992), «Ο έμπορος της Βενετίας» (1995), «Βίρα τις άγκυρες» (1997) και «Άμλετ» (2003).

Το 2019 στο πλαίσιο του 5ου Πανοράματος του Ελληνικού Κινηματογράφου «Θόδωρος Αγγελόπουλος» που διεξήχθη στη Λάρισα η Αντιδημαρχία Πολιτισμού και η Κινηματογραφική Λέσχη Λάρισας βράβευσαν την ηθοποιό για τη συνολική πορεία στη καριέρα της αλλά και γενικότερα για τη στάση ζωής της.

## Προσωπική ζωή
Το 1976 η Βέρα Κρούσκα παντρεύτηκε τον ηθοποιό Κώστα Αρζόγλου, τον οποίο είχε γνωρίσει κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής σειράς *Εν Αθήναις* σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη. Το ζευγάρι χώρισε πέντε χρόνια αργότερα το 1981.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Θεατρικές συμμετοχές

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Κωνστάντιος Ματουλόπουλος

Ο **Κωνστάντιος** ήταν Έλληνας κληρικός, Μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1841 στην οικογένεια **Ματουλόπουλου** στο εγκαταλειμμένο χωριό Πάδη ή στην Κοζάνη από οικογένεια που καταγόταν από τον Μικρόβαλτο. Το 1872 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον επίσκοπο Ευγένιο Σερβίων στον οποίο διακόνησε για 6 χρόνια. Από το 1874 υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος στη μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Τον Μάρτιο του 1876, η Σύνοδος της Επισκοπής Θεσσαλονίκης στον ναό του Αγίου Δημητρίου τον εξέλεξε Επίσκοπο Αρδαμερίου στη Γαλάτιστα. Χειροτονήθηκε στις 7 Μαρτίου στην ίδια εκκλησία. Η χειροτονία πραγματοποιήθηκε από τον Μητροπολίτη Ιωακείμ της Θεσσαλονίκης μαζί με τους Μητροπολίτες Ιερόθεο Βοδενών, Κωνσταντίνο Κασσάνδρας, και τους Επισκόπους Ιερεμία Καμπανίας και Μελέτιο Πολυανής και τον πρώην Επίσκοπο Αρδαμερίου Άνθιμο. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση για 14 χρόνια. Στις 29 Ιουλίου 1889, έγινε Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης αλλά τρία χρόνια αργότερα, στις 30 Απριλίου (ή την 1η Μαΐου) 1892, μεταφέρθηκε στη Μητρόπολη Δρυινουπόλεως. Στις 31 Μαΐου 1894, επέστρεψε στην Κοζάνη, όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του στις 14 Ιουνίου 1910. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κωνσταντιος
Αναπτυξιακή Σύγκληση του Μάλι

Η **Αναπτυξιακή Σύγκληση του Μάλι** (Γαλλικά: *Convergence pour le développement du Mali),* με ακρωνύμιο ΑΝΣΥΜ (Γαλλικά: *CODEM)* είναι ένα πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2008 από τον Χουσεΐνι Αμιόν Γκίντο, που έγινε και ο πρώτος πρόεδρος του κόμματος.

Το σύμβολο του κόμματος είναι μία ηλακάτη. 

## Ιστορικό
Η Αναπτυξιακή Σύγκληση του Μάλι ιδρύθηκε το 2008 από τον Χουσείνι Αμιόν Γκίντο, που τότε ήταν βουλευτής στη Σικασσό. Εκείνο τον χρόνο είχε πέντε βουλευτές στην Εθνοσυνέλευση. Στις 21 Φεβρουαρίου 2010 το ΑΝΣΥΜ συγχωνεύτηκε με το Κόμμα Ελευθερίας, Αλληλεγγύης και Δικαιοσύνης. Στις βουλευτικές εκλογές του 2013 το ΑΝΣΥΜ ήρθε πέμπτο, κερδίζοντας τις 5 από τις 147 έδρες της Εθνοσυνέλευσης. Το 2014-2017 ο Αμιόν Γκίντο ήταν Υπουργός Αθλητισμού, ενώ το 2019 έγινε Υπουργός Περιβάλλοντος, Υγιεινής και Αειφόρου Ανάπτυξης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική του Μάλι
Ευλαλία του Τουρν και Τάξις

Η **Ευλαλία** (γερμ. *Eulalia von Turn und Taxis*, γνωστή και ως *Ίλλα*, 21 Δεκεμβρίου 1908 - 30 Δεκεμβρίου 1993) του Οίκου του Τουρν και Τάξις ήταν πριγκίπισσα του Τουρν και Τάξις.

## Βιογραφία
Η *Ευλαλία Μαρία Αντωνία Ελεονώρα* γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1908 στο Κάστρο Μπίσκουπιτς, και ήταν κόρη του Φρειδερίκου Λαμόραλ του Τουρν και Τάξις και της Ελεονόρας του Λιν.. Ήταν γνωστή στην οικογένειά της ως "*Ίλλα*".

Το 1928 αρραβωνιάστηκε τον Ραφαήλ Ραϊνέριο του Τουρν και Τάξις. Όταν ήρθε η ώρα για το γάμο τον Φεβρουάριο του 1929, η Ίλλα άλλαξε γνώμη και αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Δήλωσε στον πατέρα του αρραβωνιαστικού της, Αλβέρτο, 8ο Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις ότι "*δεν μπορούσε να παντρευτεί τον πρίγκιπα Ραφαήλ Ραϊνέριο, ενώ η καρδιά της άνηκε στον μικρότερο γιο του, πρίγκιπα Φίλιππο Ερνέστο*". 

Και οι δύο οικογένειες επαίνεσαν την Ίλλα για την ειλικρίνεια και το θάρρος της και της αναγνώρισαν επίσης τα «*ειλικρινή της κίνητρα που απορρέουν από μια βαθιά θρησκευτική πεποίθηση ότι θα ήταν λάθος να παντρευτεί τον Ραφαήλ Ραϊνέριο όταν αγαπούσε πραγματικά τον Φίλιππο*».

Στις 7 Μαΐου 1929 αρραβωνιάστηκε τον Φίλιππο Ερνέστο του Τουρν και Τάξις. Ο γάμος τους έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου 1929 στο Κάστρο Τάξις. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*τον *Αλβέρτο* Φρειδερίκο Μαρία Λαμόραλ Κιλιανό (1930 - 2021), παντρεύτηκε τη βαρόνη Αλεξάντρα φον ντερ Ροπ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την *Μαργαρίτα* Ελεονώρα Μαρία Φραγκίσκη Αντωνία ντε Πάντουα (1933 - 2019).
*την *Αντωνία* Μαρία Μαργαρίτα Θηρεσία του Παιδιού του Ιησού (γενν. 1936).

Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 1993 σε ηλικία 85 ετών.

## Τίτλοι
*21 Δεκεμβρίου 1908 – 8 Σεπτεμβρίου 1929: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ευλαλία του Τουρν και Τάξις
*8 Σεπτεμβρίου 1929 – 30 Δεκεμβρίου 1993: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Φίλιππου Ερνέστου του Τουρν και Τάξις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις
Γεώργιος Κ. Γεωργιάδης

Ο **Γεώργιος Γεωργιάδης** (1894-1970) ήταν Έλληνας δικηγόρος. Διετέλεσε Νομάρχης σε πολλούς νομούς της Ελλάδας και δραστηριοποιήθηκε και ως πρόεδρος της Θρακικής Εστίας.

## Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης και σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από όπου πήρε δίπλωμα με βαθμό "Άριστα".Στη συνέχεια σπούδασε νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι. Μετά την επάνοδό του στην Ελλάδα, υπηρέτησε στην Γ΄ Υποεπιτροπή Ελληνοβουλγαρικής Μεταναστεύσεως.

## Σταδιοδρομία ως νομάρχης
Η καριέρα του ως νομάρχη περιλαμβάνει πολλούς νομούς. Ο Γεωργιάδης υπηρέτησε και ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1926 έγινε Νομάρχης Πρέβεζας, υπηρετώντας ως την 1η Αυγούστου 1928. Ήταν νομάρχης στην Πρέβεζα όταν αυτοκτόνησε εκεί ο υπάλληλος της νομαρχίας και γνωστός ποιητής Κώστας Καρυωτάκης. Έπειτα έγινε Νομάρχης Καβάλας για λίγες εβδομάδες, από τις 7 Μαΐου 1930 έως τις 2 Ιουνίου 1930.

Από τις 16 Ιουνίου 1930 έως τον Δεκέμβριο του 1932 χρημάτισε Νομάρχης Λέσβου. Στη συνέχεια, για μικρό χρονικό διάστημα ήταν Νομάρχης Δράμας από την 1η Φεβρουαρίου 1933 έως τις 17 Μαρτίου 1933.    

Ο Γεωργιάδης έγινε ύστερα Νομάρχης Θεσσαλονίκης, υπηρετώντας από τις 6 Μαρτίου 1945 έως τις 3 Μαΐου 1946.
Διετέλεσε Νομάρχης Ξάνθης από τις 25 Οκτωβρίου 1946 έως τις 14 Μαρτίου 1949, 

Αργότερα ανέλαβε Νομάρχης Αττικής από τις 22 Σεπτεμβρίου 1949 έως το 1952. Υπηρέτησε μετά ως Νομάρχης Λάρισας από τις 7 Φεβρουαρίου 1956 ως τις 12 Οκτωβρίου 1957. Επίσης, έγινε Νομάρχης Αττικοβοιωτίας.
Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών την 1η Ιουνίου 1970 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Όταν πέθανε ήταν πρόεδρος του Θρακικού Κέντρου Αθηνών, αντιπρόεδρος του Κέντρου Κωνσταντινουπολιτών και αντιπρόεδρος Φίλων Βυζαντινής Μουσικής. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Θάλεια, παιδιά και ένα εγγόνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής και Βοιωτίας
Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής
Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας
Κατηγορία:Νομάρχες Ηλείας
Κατηγορία:Νομάρχες Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Νομάρχες Καβάλας
Κατηγορία:Νομάρχες Λάρισας
Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου
Κατηγορία:Νομάρχες Ξάνθης
Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
Άννα του Ρόις-Κέστριτς

Η **Άννα** (γερμ. *Anna Reuß zu Köstritz*, 9 Ιανουαρίου 1837 - 2 Φεβρουαρίου 1907) του Οίκου Ρόυς ήταν πριγκίπισσα του Κέστριτς και μετέπειτα κόμισσα και πριγκίπισσα του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε.

## Βιογραφία
Η *Άννα Ελισάβετ* γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1837 στη Δρέσδη, και ήταν το πέμπτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Ερρίκου ΞΓ´ Ρόυς του Κέστριτς και της Καρολίνας του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε. Ο πατέρας της είχε προηγούμενο γάμο με την αδελφή της Καρολίνας, Ελεονώρας του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε, και είχε αποκτήσει έξι ακόμη παιδιά.

Είχε καλλιτεχνικό ταλέντο και το 1862 πήγε στο Βερολίνο, όπου έλαβε μαθήματα ζωγραφικής και μουσικής. Εκεί γνώρισε και τον μελλοντικό της σύζυγο, Όθωνα του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε. Ο γάμος τους έγινε στις 22 Αυγούστου 1863 στο Κάστρο του Στανίσοβ της Κάτω Σιλεσίας. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
*τον Χριστιανό Ερνέστο (1864 - 1940), παντρεύτηκε την Μαρία του Κάστελλ-Ρυντενχάουζεν.
*την Ελισάβετ (1866 - 1928), παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε.
*τον Χέρμαν (1867 - 1913), παντρεύτηκε την Δωροθέα του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ.
*τον Γουλιέλμο (1870 - 1932), παντρεύτηκε την Ελισάβετ του Έρμπαχ-Σένμπεργκ.
*τον Ερρίκο (1871 - 1874).
*την Μαρία (1872 - 1950), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Ζολμς-Λάουμπαχ.
*την Έμμα (1875 - 1956), παντρεύτηκε τον Κάρολο του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ.

Πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1907 στο Βερνιγκερόντε σε ηλικία 70 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Konrad Breitenborn: *Graf Otto zu Stolberg-Wernigerode: Deutscher Standesherr und Politiker der Bismarckzeit. Ausgewählte Dokumente*, Jüttners Buchhandlung, Wernigerode, 1993, 
* Konrad Breitenborn (eds.): *Die Lebenserinnerungen des Fürsten Otto zu Stolberg-Wernigerode (1837-1896)*, Jüttners Buchhandlung, Wernigerode 1996, 
* Sunhild Minkner: *Bemerkenswerte Frauen*, paperback, Wernigerode 1999

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Ιωάννης Τζυκής

Ο **Ιωάννης Τζυκής** ήταν βυζαντινός στρατηγός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 13ου αιώνα. 

Ο Τζυκής αναφέρεται ότι ήταν δουξ του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου, *πανσέβαστος* και *σεβαστός*. Η θητεία του σαν δουξ στην περιοχή αλλά και η μοναδική αναφορά στο όνομα του, ήταν το 1211 όπου ασχολήθηκε με την διένεξη μίας μονής και φαίνεται να πέθανε την ίδια περίοδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Μυλάσσης και Μελανουδίου
Κατηγορία:Σεβαστοί
Οικογένεια Ζόρζι

μικρογραφία|Οικόσημο των Ζόρζι.
Η **Οικογένεια Ζόρζι** ή **Τζόρτζι** () ήταν βενετικής καταγωγής οικογένεια, που ευδοκίμησε κατά τον Μεσαίωνα, ειδικά στα υπολείμματα της Λατινικής Αυτοκρατορίας στην Ελλάδα. Εκεί εξουσίαζαν τη Μαρκιωνία της Βοδονίτσας (σημερινής Μενδενίτσας, στη Φθιώτιδα) και μετά, μέσω γάμου, το Δουκάτο των Αθηνών ως την Οθωμανική κατάκτηση.

## Ιστορία
Υπό τον Νικόλαο Α΄ ανέλαβαν τον έλεγχο της Βοδονίτσας το 1335, όταν αυτός νυμφεύτηκε μία από την προηγούμενη οικογένεια που κατείχε τη Βοδονίτσα, τους Παλλαβιτσίνι. Αυτόν τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραγκίσκος Ζόρζι, που κυβέρνησε τη μαρκιωνία για σχεδόν 40 έτη. Το 1414, ο Νικόλαος Β΄ Ζόρζι γιος (ή ανιψιός) του προηγουμένου, ηττήθηκε από τους Οθωμανούς, οι οποίοι κατέλαβαν τη Βοδονίτσα. Ωστόσο, ο διάδοχος και θείος του, Νικόλαος Γ΄, συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο και να ωφελείται από το κύρος του, που προερχόταν από αυτόν: πάντρεψε την κόρη του Κιάρα Ζόρζι με τον Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι δούκα των Αθηνών. Η Κιάρα κυβέρνησε το δουκάτο ως επίτροπος του ανήλικου γιου της Φραγκίσκος Α΄ Ατσαγιόλι.

## Γενεαλογία

## Πινακοθήκη

Palazzo Zorzi Galeoni (Venice).jpg |Παλάτσο Zorzi Galeoni.
Palazzo Zorzi Bon (Venice).jpg|Παλάτσο Zorzi Bon.
Pal zorzi liassidi.jpg|Παλάτσο Zorzi-Liassidi.


## Δείτε επίσης
* Παλάτσο Κορρέρ Κονταρίνι Ζόρζι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Setton, Kenneth M. Catalan Domination of Athens 1311–1380. Revised edition. Variorum: Λονδίνο, 1975.

Ζορζι