open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φιλόθεος Φάρος

Ο πατήρ **Φιλόθεος Φάρος** είναι Έλληνας Ορθόδοξος κληρικός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε το 1930 στον Πειραιά. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο, νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και θεολογία στο ΕΚΠΑ. Το 1962 έγινε κληρικός και στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, όπου σπούδασε ποιμαντική ψυχολογία και συμβουλευτική. Από το 1969 ως το 1976 δίδασκε στην Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στο Μπρούκλαϊν, Μασαχουσέτη. Παράλληλα εργαζόταν ως ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος για οικογένειες και ζευγάρια. Το 1976 επέστρεψε στην Ελλάδα και έκτοτε ασχολήθηκε με το κέντρο νεότητας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και το συγγραφικό του έργο. Έχει γράψει περισσότερα από 20 βιβλία για ζητήματα που αφορούν τη ζωή του ανθρώπου. Από τη συνταξιοδότησή του και έπειτα, ιερουργεί στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Ραγκαβά στην Πλάκα της Αθήνας.

## Βιβλιογραφία
*"Παπαδοσύνης μορφή και παραμόρφωση", Εκδόσεις: Αρμός
*"Γάμος", Εκδόσεις: Αρμός/Ακρίτας
*"Γονείς και παιδιά", Εκδόσεις:Αρμός
*"Η διαχείριση της αγάπης", Εκδόσεις: Αρμός
*"Ταξίδι αυτοανακάλυψης", Εκδόσεις: Αρμός
*"Στου δρόμου τα μισά", Εκδόσεις: Αρμός
*"Ούτε πολύ νωρίς ούτε πολύ αργά", Εκδόσεις: Αρμός
*"Διάλογος", Εκδόσεις: Αρμός
*"Έρωτος φύσις", Εκδόσεις: Αρμός
*"Το πένθος", Εκδόσεις: Αρμός
*"Συζυγία", Εκδόσεις: Αρμός/Ακρίτας 
*"Πριν και μετά το Πάσχα", Εκδόσεις: Αρμός
*"Συγκυρίες και επιλογές", Εκδόσεις: Αρμός 
*"Η ίαση ως υγείας ολοκληρία", Εκδόσεις: Αρμός 
*"Βάδιζε υγιαίνων", Εκδόσεις: Αρμός
*"Ήθος άηθες", Εκδόσεις: Αρμός
*"Η αλλοίωση του χριστιανικού ήθους", Εκδόσεις : Αρμός
*"Η Εκκλησία ως σκάνδαλο και ως σωτηρία", Εκδόσεις: Αρμός
*"Η Τέχνη της Ζωής", Εκδόσεις : Αρμός
*"Στοχασμοί", Εκδόσεις : Αρμός
*"Ο μύθος της ψυχικής νόσου", Εκδόσεις : Αρμός
*"Κλήρος, Η ανεκπλήρωτη υπόσχεση πατρότητας", Εκδόσεις : Ακρίτας
*"Πεντηκοστή, Από την Ανάσταση στην Εκκλησία", Εκδόσεις : Ακρίτας (εκτός κυκλοφορίας)
*"Τάξη + Αταξία", Εκδόσεις : Ακρίτας (εκτός κυκλοφορίας)
*"Μαθήματα ζωής", Εκδόσεις : Αρμός

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ΗΠΑ (1η κατηγορία γυναικών)

Το **Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ΗΠΑ 1ης κατηγορίας γυναικών** (NCAA Women's Division I Basketball Championship) είναι ένα ετήσιο τουρνουά κολεγιακής καλαθοσφαίρισης για γυναίκες. Διεξάγεται κάθε Απρίλιο και ξεκίνησε την περίοδο 1981-82. Πριν διεξαχθεί η διοργάνωση του NCAA γινόταν το τουρνουά καλαθοσφαίρισης AIAW γυναικών, κάθε χρόνο, από το 1972 ως το 1982. 

Από το 2003 όλα τα παιχνίδια, συνολικά 63, έχουν μεταδοθεί τηλεοπτικά στο ESPN και στο ESPN2.

## Νικήτριες

### Νίκες κατά σχολή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ρεϊμόν-Ζοζέφ Λενέρτζ

Ο **Ρεϊμόν-Ζοζέφ Λενέρτζ** (10 Ιουνίου 1900 - 31 Αυγούστου 1976) ήταν Λουξεμβουργιανός Δομινικανός ιστορικός.

Καταγόμενος από το Δουκάτο του Λουξεμβούργου, ο Ρεϊμόν-Ζοζέφ Λενέρτζ εντάχθηκε στο Δομινικανό Τάγμα. Ήταν μέλος του Δομινικανού Ιστορικού Ινστιτούτου μετά το 1930.

Η εργογραφία του επικεντρώνεται στην καταγραφή της ιστορίας του Δομινικανού Τάγματος και τις σχέσεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με την Δύση.

## Εργογραφία
### Μελέτες
*  *La Société des Frères Pérégrinants I : étude sur l'Orient dominicain*, Romae : ad S. Sabinae , 1937 
*  *Les Recueils de lettres de [[Δημήτριος Κυδώνης|Démétrius Cydonès]].*  Biblioteca apostolica vaticana , 1947 
*  *Athènes et Néopatras  : registres et notices pour servir à l'histoire des duchés catalans (1311-1394)*, [Roma : Istituto Storico Domenicano] , 1955 
*  *Les [[Γκίζι|Ghisi]], dynastes vénitiens dans l'archipel, 1207-1390* ; με την συνδρομή του Peter Schreiner, Firenze : L. S. Olschki , 1975 
*  *Byzantina et franco-graeca : articles parus de 1935 à 1966* ; επανεκδοθέντα με την συνεργασία του Peter Schreiner / Roma : Ed. di storia e letteratura , 1970 
*  *Byzantina et franco-graeca : articles choisis parus de 1936 à 1969* ; επανεκδοθέντα με τον P.M. de Contenson, Enrica Follieri et Peter Schreiner, Roma : Edizioni di storia e letteratura , 1978

### Επιστημονικές εκδόσεις
* *Correspondance II, [Libri XVI-XL. Epistulae 132-450.] / Demetrius Cydonès*, Biblioteca apostolica vaticana , 1960 
* *[[Προκόπιος ο Γαζαίος|Procopii Gazaei]] Epistolai et declamationes*, éd. avec Antoine Garzya,... ,Ettal : Buch-Kunstverlag , 1963 
* *Nikolaos-Nektarios von Otranto, Abt von Casole : Beiträge zur Geschichte der ost-westlichen Beziehungen unter Innozenz III. und Friedrich II*, éd. avec von Johannes M. Hoeck,... , Ettal : Buch-Kunstverlag , 1965

### Μετάφραση
* Αλληλογραφία του Μανουήλ Καλέκα / δημοσιευμένη μαζί με μια περιληπτική μετάφραση, Biblioteca apostolica vaticana , 1950.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δομινικανοί μοναχοί
Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι ιστορικοί
Πέδρο Κατεριάνο

Ο **Πέδρο Κατεριάνο** (Pedro Álvaro Cateriano Bellido, γενν. στις 26 Ιουνίου 1958) είναι δικηγόρος και πολιτικός από το Περού, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από τις 15 Ιουλίου 2020 ως τις 6 Αυγούστου 2020 και ξανά από τις 2 Απριλίου 2015 ως τις 28 Ιουλίου 2016. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας από τον Ιούλιο του 2012 ως τον Απρίλιο του 2015.

## Σταδιοδρομία
Ως δικηγόρος ειδικεύτηκε στο συνταγματικό δίκαιο. Από το 1990 ως το 1992 ήταν μέλος του κοινοβουλίου του Περού. Υπηρέτησε ως αναπληρωτής υπουργός δικαιοσύνης από το 2001 ως το 2002. Το 2007 ορίστηκε εκλογικός παρατηρητής από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών στη Γουατεμάλα και ως παράγοντας του Περού στην Διαμερικανική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (IACHR). Επιπρόσθετα, διδάσκει δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Λίμα.

Διορίστηκε υπουργός Άμυνας στις 24 Ιουλίου 2012 στην κυβέρνηση του Χουάν Χιμένες. Ο Κατεριάνο αντικατέστησε τον Χοσέ Ουρκίσο Μάγκια στο αξίωμα.

## Πρωθυπουργός
Τον Απρίλιο του 2015 ο πρόεδρος Ογιάντα Ουμάλα διόρισε τον Κατεριάνο στην πρωθυπουργία μετά την μομφή εναντίον της προκατόχου του, Άνα Χάρα, για κατασκοπεία σε βάρος βουλευτών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών και άλλων πολιτών.

Ο Κατεριάνο διορίστηκε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μαρτίν Βισκάρα στις 15 Ιουλίου 2020, στη θέση του Βισέντε Σεμπάγιος, εν μέσω σφοδρών επικρίσεων κατά της κυβέρνησης για τη διαχείριση της πανδημίας του κορονοϊού στο Περού.

Η δεύτερη θητεία του Κατεριάνο στην πρωθυπουργία ήταν βραχύβια, καθώς η κυβέρνησή του κατέρρευσε στις 4 Αυγούστου 2020, όταν το Κογκρέσο δεν ενέκρινε τον διορισμό του, καθώς 54 βουλευτές την καταψήφισαν έναντι 37 που ήταν υπέρ και 34 αποχές. Τον αντικατέστησε στην πρωθυπουργία ο στρατηγός Γουόλτερ Μάρτος, ο οποίος ήταν υπουργός Άμυνας την περίοδο του διορισμού του στην πρωθυπουργία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Περού
Αρτούρ Μικβάμπια

Ο **Αρτούρ Αρτιόμοβιτς Μικβάμπια** (Artur Mikvabia, Артур Артиом-иԥа Амқәаб, არტურ მიქვაბია) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από την Αμπχαζία. Ήταν Πρωθυπουργός της Αμπχαζίας στην κυβέρνηση του προέδρου Ραούλ Χατζίμπα από το 2015 ως το 2016.

## Πρόεδρος της Ενωμένης Αμπχαζίας (2004–2009)
Ο Μικβάμπια έγινε πρόεδρος του κόμματος Ενωμένη Αμπχαζία όταν ιδρύθηκε το τελευταίο, με τη μορφή κοινωνικοπολιτικού κινήματος στις 25 Μαρτίου 2004. Στις 25 Ιουλίου 2007 ανακοίνωσε ότι θα παραιτούνταν από τη θέση του και θα αποχωρούσε από την πολιτική, ωστόσο τα μέλη δήλωσαν ότι δεν θα αποδέχονταν κάτι τέτοιο, με συνέπεια ο Μικβάμπια να παραμείνει στην ηγεσία. Στις 27 Ιανουαρίου 2009 η Ενωμένη Αμπχαζία μετατράπηκε σε πολιτικό κόμμα και νέος πρόεδρος έγινε ο Νταούρ Τάρμπα.

## Πρωθυπουργός
Ο Μικβάμπια διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον Χατζίμπα στις 20 Μαρτίου 2015.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αμπχαζίας
Ιάκωβος Βαραδαίος

Ο **Ιάκωβος Βαραδαίος** ή **Γιακούμπ αλ Μπαραντέι** (... - 30 Ιουλίου 578) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Έδεσσας στη Συρία, από το 543 μέχρι το θάνατό του το 578. Ήταν μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην ιστορία της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας και γενικά των Προχαλκηδόνιων εκκλησιών, ήταν οπαδός των Μονοφυσιτών σε μια εποχή στην οποία το δόγμα βρίσκονταν υπό διωγμό και παρακμή από τον ορθόδοξο αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α. Η προσπάθεια του ήταν καθοριστική για την αναδιοργάνωση και συνέβαλε καίρια στην ανεξαρτητοποίησή της κοινότητας, τα μέλη της οποίας ονομάστηκανΙακωβίτες χριστιανοί.

## Υπόβαθρο
Μετά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451, η εκκλησία στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπέστη διαίρεση μεταξύ Χαλκηδόνων, υποστηρικτών του συμβουλίου, και των μη Χαλκηδόνιων, γνωστών επίσης ως μιαφυσίτες και υποτιμητικά αποκαλούμενοι μονοφυσίτες, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στη σύνοδο. Οι μη Χαλκηδόνιοι έχασαν την πολιτική υποστήριξη κατά την ανάληψη του αυτοκράτορα Ιουστίνου Α' το 518, ο οποίος στη συνέχεια καταδίωξε μη Χαλκηδόνιους. Κατά συνέπεια, ο αριθμός των μη Χαλκηδονίων θρησκευτικών ηγετών μειώθηκε και, παρά την ευρεία υποστήριξη που είχαν στη Συρία, την Αρμενία και την Αίγυπτο, ο μη Χαλκηδονισμός αντιμετώπισε την εξαφάνιση.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε κοντά στην πόλη της Κωνσταντίνης, και μετά την ενηλικίωση του ο Ιάκωβος χειροτονήθηκε μονοφυσίτης επίσκοπος της Έδεσσας (541 μ.Χ.), από την Θεοδώρα που διέταξε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδόσιο να ορίσει δύο επισκόπους στη Συρία προκειμένου να μετριάσει την διωκτική πολιτική του Εφραίμ. Μέσω των δραστηριοτήτων του, έσωσε την κοινότητα των μονοφυσιτών στη Μικρά Ασία και την Ανατολή από την εξαφάνιση με τους διωγμούς του αυτοκράτορα όλων των μη Χαλκηδονίων,  χειροτονώντας επισκόπους, ιερείς, και ενώνοντας την διάσπαρτη κοινότητα σε έναν οργανισμό που άντεξε τις πολιτικές και δυναστικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

## Βιβλιογραφία
*
*
*
* 
*
*
* 
*
*
*

Κατηγορία:Μονοφυσιτισμός
Κατηγορία:Σύροι κληρικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Μεθυλυδραζίνη

Η **(μονο)μεθυλυδραζίνη** [ αγγλικά: *(Mono)MethylHydrazine* ή συντομογραφικά *MMH*] είναι η οργανική χημική ένωση με μοριακό τύπο **[[CH6N2|CH<sub>6</sub>N<sub>2</sub>]]** και ημισυντακτικό τύπο **[[Άνθρακας|C]][[Υδρογόνο|H]]<sub>3</sub>[[Άζωτο|N]]HNH<sub>2</sub>**. Χρησιμοποιήθηκε ως προωθητικό καύσιμο πυραύλων δυαδικού προωθητικού συστήματος, γιατί είναι υπεργολική με διάφορα οξειδωτικά, όπως το τετραοξείδιο του αζώτου (N2O4) και το νιτρικό οξύ (HNO3). Ως προωθητικό, περιγράφεται με την επιγραφή **MIL-PRF-27404**. Η μεθυλυδραζίνη είναι το απλούστερο οργανικό «θυγατρικό» παράγωγο της «μητρικής» υδραζίνης και χρησιμοποιήθηκε στο τροχιακό σύστημα ελιγμών (*Orbital Maneuvering System, OMS*) και στους κινητήρες ελεγχόμενου συστήματος αντιδράσεων [*reaction control system (RCS) engines*] των διαστημικών λεωφορείων της NASA, που χρησιμοποιούσαν δυαδικό προωθητικό σύστημα, αποτελούμενο από μεθυλυδραζίνη και μείγμα τετραοξείδιου του αζώτου 97% και οξειδίου του αζώτου (NO) 3%. Η μεθυλυδραζίνη είναι τοξική και καρκινογόνα, ακόμη και σε μικρές ποσότητες, αλλά αποθηκεύεται εύκολα στο διάστημα, προσφέροντας μέτρια απόδοση για πολύ χαμηλού βάρους αποθηκευτικό σύστημα. Πρόσφατα η ESA αποπειράθηκε να ερευνήσει νέες προοπτικές συνδυασμών δυαδικών προωθητικών πυραύλων, αποφεύγοντας δηλητηριώδη χημικά, όπως η μεθυλυδραζίνη και τα συγγενικά αυτής.

Ωστόσο, η μεθυλυδραζίνη και η χημικά συγγενής ασυμμετρική διμεθυλυδραζίνη (UDMH) έχουν ένα νευραλγικής σημασίας πλεονέκτημα: Είναι αρκετά σταθερές για να χρησιμοποιηθούν σε επαναλαμβανόμενα ψυχώμενους κινητήρες πυραύλων. Οι σεληνάκατοι του προγράμματος Απόλλων χρησιμοποιούσαν μίγμα 1:1 υδραζίνης και ασυμμετρικής διμεθυλυδραζίνης (που ονομάζονταν «*αεροζίνη 50*», *Aerozine-50* ή *A-50*) ως μέρος του καυσίμου των πυραύλων αποπροσελήνωσης: Οι πυραυλοκινητήρες των σεληνακάτων χρησιμοποίησαν ένα υπεργολικό μείγμα των (αναφερόμενων) υδραζινών και υγρό τετραοξείδιο του αζώτου, ως συνηθισμένο οξειδωτικό. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούσαν 3 τόνους μείγματος υδραζινών και 4½ τόνους οξειδωτικού σε κάθε προσελήνωση και το ⅓ αυτών των ποσοτήτων για την αποσελήνωση και τη θέση της σεληνάκατου σε περισελήνια τροχιά.

Η μεθυλυδραζίνη πιστεύται ότι αποτελεί το κύριο μέρος της τοξικότητας των μανιταριών του γένους *Gyromitra*, ιδιαίτερα του ψευδοείδους *Gyromitra esculenta*. Σε κάποιες περιπτώσεις, μεθυλυδραζίνη σχηματίστηκε με υδρόλυση γυρομιτρίνης.

Η μεθυλυδραζίνη θεωρείται ότι είναι πιθανό επαγγελματικό καρκινογόνο, και τα όρια έκθεσης σε μεθυλυδραζίνη τέθηκαν σε προστατευτικά επίπεδα, λαμβάνοντας υπόψη την πιθανή καρκινογενότητά της.

Μια γνωστή εφαρμογή της μεθυλυδραζίνης είναι η σύνθεση σουριτοζόλης.
## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Οργανικές υδραζίνες
Κατηγορία:C1
Ο Ανθρωποφάγος 2000

Ο **Ανθρωποφάγος 2000** (πρωτότυπος τίτλος: *Anthropophagous 2000*) είναι ταινία τρόμου του 1999 σε σκηνοθεσία Ανδρέας Σνας και σε σενάριο Καρλ Χέινζ Γκέιζεντορφ. Είναι ένα πολύ αιματηρό ριμέικ της κλασσικής ταινίας Ο Ανθρωποφάγος του Τζο Ντ'Αμάτο. Ο Ανδρέας Σνας εκτός από σκηνοθεσία παίρνει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του βίαιου ανθρωποφάγου ερημίτη.

## Περίληψη
Μια ομάδα φίλων μπαίνουν στην περιοχή ενός μοναχικού ανθρωποφάγου φονιά ο οποίος αρχίζει να τους σκοτώνει με αποτρόπαιους και πολύ αιματηρούς τρόπους. Όταν μόνο λίγοι παραμένουν, αποφασίζουν να πάρουν θέση εναντίον του δολοφόνου και να παλέψουν για τη ζωή τους.

## Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
*Ανδρέας Σνας ως *Νίκος Καραμανλής* (ανθρωποφάγος)
*Όλιβερ Σάουερ ως *Γκεόργκ Στοκμαν*
*Ασίμ Κολχάσε ως *Σταν*
*Ανδρέας Στόεκ ως *Μαρκ*
*Κορνήλια ντε Πάμπλος ως *Ρίτα*
*Σιβίλ Κολχάσε ως *Εριέτ/Ιρίνα Καραμανλή
*Αντρέ Σομπότκα ως *Βίνσεντ*
*Μπριτ Μπι ως *Κάρολ*
*Κορντούλα Κρούγκερ ως *Μάρθα Καραμανλή*
*Σάντρα Μπέργκ ως *Βίκυ Καραμανλή*
*Καρλ Χέινζ Γκέιζεντορφ ως *Άλαν*
*Σβέν Κάρστενς ως *Στιούαρτ''

## Ομοιότητες και διαφορές με την πρώτη ταινία
Ο Γερμανός σκηνοθέτης Ανδρέας Σνας σκηνοθέτησε αυτή την ταινία ως φόρο τιμή στον Τζο Ντ'Αμάτο ο οποίος πέθανε λίγο πριν αρχίσει να γυρίζεται η ταινία. Ο Σνας έβαλε στην ταινία του πολύ περισσότερο αίμα και βία από την πρωτότυπη του Ντ'Αμάτο και έδωσε στον ανθρωποφάγο του υπεράνθρωπη δύναμη ώστε να συνθλίβει ανθρώπινα κρανία με τα χέρια ενώ στην πρώτη ταινία ο ανθρωποφάγος είχε απλά ανθρώπινη δύναμη. Η περίφημη σκηνή κανιβαλισμού του ανθρώπινου εμβρύου επαναλήφθηκε στην ταινία με τα ειδικά εφέ βέβαια να είναι χαμηλότερης ποιότητας από αυτά της πρώτης ταινίας κάνοντας την σκηνή να είναι λιγότερο πειστική από αυτή της πρωτότυπης ταινίας του Ντ'Αμάτο. Η κλασσική σκηνή όπου ο ανθρωποφάγος ξεκοιλιάζεται στο τέλος της ταινίας επαναλήφθηκε επίσης αλλά αντί ο Σνας να τελειώσει εκεί την ταινία κάνει τον ανθρωποφάγο να συνεχίζει να επιτίθεται και στο τέλος αποκεφαλίζεται από ένα φτυάρι.

## Υποδοχή
Το Worldwide Celluloid Massacre είπε ότι το Anthropophagous 2000 ήταν «ανιαρό» και «αναβαθμίζει το splatter από διάφορους κάδους, αλλά διατηρεί την απόλυτη πλήξη" και το χαρακτήρισε ως άνευ αξίας. Το Slasherpool δήλωσε ότι η ταινία είναι ντροπή για το πρωτότυπο φιλμ κατά την αναθεώρηση της ταινίας Ο Ανθρωποφάγος.

Οι Cult Κριτικές ανταποκρίθηκαν θετικά στο Anthropophagous 2000, οι μόνες κριτικές του site είναι ότι εμποδίστηκε από το να βγει απευθείας-σε-βίντεο και ότι ο Ανδρέας Σνας δεν έχει την σκηνοθετική δεξιοτεχνία του Τζο Ντ'Αμάτο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Παρουσίαση της ταινίας στο horrornews.net
*Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr

Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1999
Κατηγορία:Ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστρία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Γεώργιος Παπαδημητρακόπουλος

Ο **Γεώργιος Παπαδημητρακόπουλος** (1903 - 31 Μαΐου 1975) ήταν Έλληνας υπουργός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Στην κυβέρνηση Πιπινέλη διορίστηκε υφυπουργός Εμπορίου από τις 30 Ιουλίου 1963 έως τις 29 Σεπτεμβρίου 1963.. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Μαυρομιχάλη ήταν υφυπουργός Εμπορίου από τις 29 Σεπτεμβρίου 1963 – 8 Νοεμβρίου 1963. Ξανά έγινε υφυπουργός Εμπορίου στις 26 Ιανουαρίου 1967 στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου.
, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1967. Κατά την δικτατορική κυβέρνηση του Κόλλια διετέλεσε υπουργός Εμπορίου, μετά από πρόταση του Βασιλέα Κωνσταντίνου ο οποίος προσπάθησε να πλαισιώσει τους πραξικοπηματίες με ανθρώπους της εμπιστοσύνης του, από τις 22 Απριλίου 1967. Παρέμεινε στο ίδιο υπουργείο έως τις 20 Ιουνίου 1968 , οπότε και παραιτήθηκε προφασιζόμενος καρδιακό πρόβλημα υγείας, όταν διαπίστωσε ότι οι προθέσεις των Απριλιανών Αξιωματικών δεν ήταν να προχωρήσουν σε εκλογές σύντομα όπως είχαν ισχυριστεί αρχικά.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Π
Παλμυριανή Αυτοκρατορία

Η **Παλμυριακή Αυτοκρατορία** ή **Παλμύρα**  ήταν βραχύβια αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Παλμύρα, που εξεγέρθηκε κατά της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Τα γεωγραφικά όρια περιελάμβαναν περιοχές της ανατολικής Μεσογείου όπως της Μέσης Ανατολής, την Αίγυπτο,τη Συρία και μικρό τμήμα της Μικράς Ασίας.

Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Αφρικής
Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας
Μιχάλης Πολατώφ

[μικρογραφία|Φόρεμα από μεταξωτό ύφασμα του Μιχάλη Πολατώφ. Αθήνα, δεκαετία 1980. Συλλογή [Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο.]]
Ο **Μιχάλης Πολατώφ** (1948-2002) ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας, σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1948 και το πραγματικό του όνομα ήταν **Μιχάλης Αποστολάτος**. Σπούδασε σκηνοθεσία στην Ιταλία. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάστηκε το 1982 με την Εθνική Λυρική Σκηνή, σκηνοθετώντας τη *[[Λουτσία ντι Λάμερμουρ]]* του Γκαετάνο Ντονιτσέττι ενώ το 1999 σκηνοθέτησε την παράσταση «Ρέα» του Σπύρου Σαμαρά, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα και τον σχεδιασμό των κοστουμιών. Παράλληλα, ανέλαβε την ενδυματολογική επιμέλεια διάφορων παραστάσεων. Η ενασχόληση του Πολατώφ με τον χώρο της μόδας ήταν εκείνη που του έδωσε αναγνωρισιμότητα. Κατάφερε να ξεχωρίσει και να διακριθεί σε διεθνές επίπεδο καταφέρνοντας να αναγνωριστεί στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως ένας πολλά υποσχόμενος Ευρωπαίος σχεδιαστής μόδας. 

Ήταν προσωπικός φίλος της Ισπανίδας υψίφωνου Μονσεράτ Καμπαγιέ, η οποία φορούσε συχνά φορέματα σχεδιασμένα από τον ίδιο. Απεβίωσε την Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου του 2002 από καρκίνο. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και η σορός του θάφτηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο.

## Παραπομπές


Πολατωφ, Μιχ
Σου Ουόνγκ

Η **Σου Ουόνγκ** (αγγλ:*Sue Wong*, Κίνα, Απρίλιος 1949) είναι Αμερικανίδα σχεδιάστρια μόδας κινεζικής καταγωγής. Είναι γνωστή κυρίως για τις δημιουργίες της που αποτελούν μια σύνθεση σύγχρονων τάσεων με στυλιστικές επιλογές βασισμένες στη μόδα του παλιού Χόλιγουντ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1949 σε μια απομονωμένη αγροτική περιοχή της νότιας Κίνας. Όταν η ίδια ήταν πέντε ετών, διέφυγε μαζί με την μητέρα της από την κομμουνιστική Κίνα, καταφεύγοντας αρχικά στο Χονγκ Κονγκ ενώ τον επόμενο χρόνο μετανάστευσε στις ΗΠΑ και εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες. όπου επανασυνδέθηκε με τον πατέρα της που βρισκόταν εκεί από χρόνια ως μετανάστης.

Σε νεαρή ηλικία κέρδισε υποτροφία από την εταιρεία ένδυσης *Arpeja* και σε λιγότερο από ένα χρόνο αντάλλαξε την υποτροφία για μια θέση σχεδιάστριας στο αθλητικό τμήμα της εταιρείας. Γρήγορα κατάφερε να αναδειχτεί σε βαθμό που προσπάθησε να ανοίξει δική της εταιρεία, όμως τα οικονομικά της προβλήματα σε συνδυασμό με ένα πολυδάπανο διαζύγιο από τον πρώην σύζυγό της, με τον οποίο είχαν αποκτήσει δύο παιδιά, την οδήγησαν στην οικονομική δυσπραγία. Επέστρεψε στην προηγούμενη εταιρεία πετυχαίνοντας την οικονομική της ανόρθωση αλλά και συμβάλλοντας στην αύξηση των κερδών της εταιρείας Έπειτα είχε μια εκ νέου αποτυχημένη προσπάθεια για να δημιουργήσει τη δική της εταιρεία, πράγμα που κατάφερε οριστικά το 1984, καταφέρνοντας σταδιακά να αναδειχτεί σε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο της μόδας. Οι δημιουργίες της αποτελούν μια σύνθεση σύγχρονων τάσεων με στυλιστικές επιλογές βασισμένες στη μόδα του παλιού Χόλιγουντ και έχουν κατά καιρούς επιλεγεί από διάφορα ονόματα της βιομηχανίας του θεάματος όπως η Αν Χάθαγουεϊ, η Τζέσικα Μπίελ, η Μάιλι Σάιρους και η Τέιλορ Σουίφτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Sue Wong – Fashion, Beauty and Bliss. 
*SUE WONG.
*In the World of Sue Wong, the Dress Is Making a Comeback and That's No Pipe Dream. 

Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές μόδας
Μαρκ Τόμσον

Ο **Μαρκ Τζον Τόμσον** (γέννηση 31 Ιουλίου 1957) είναι τωρινός Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας The New York Times Company. Υπήρξε Διευθύνων Σύμβουλος του Channel 4 και έγινε περισσότερο γνωστός όταν ήταν Γενικός Διευθυντής του BBC από το 2004 μέχρι το 2012.

## Πρώτα χρόνια

Ο Τόμσον γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Χερτφορτσάιρ μαζί με τη μητέρα του Σίδνεϊ Κόρνταφ, την αδελφή του Αικατερίνη και τον πατέρα του Ντάνκαν Τζον Τόμσον.

## Σταδιοδρομία

### BBC

#### Γενικός Διευθυντής

Ο Τόμσον διορίστηκε Γενικός Διευθυντής στις 21 Μαΐου του 2004. Διαδέχτηκε τον Γκρεγκ Ντάικ, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον υπηρεσιακό Μαρκ Μπάιφορντ, έπειτα από την παραίτησή του στις 29 Ιανουαρίου του 2004. Η απόφαση να γίνει ο Τόμσον Γενικός Διευθυντής πάρθηκε από το διοικητικό συμβούλιο του BBC. Τελικά ο Τόμσον ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διευθυντή στις 22 Ιουνίου 2004.

### The New York Times Company

Στις 14 Αυγούστου του 2012, ο Τόμσον έγινε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας The New York Times Company, αναλαμβάνοντας καθήκοντα τον Νοέμβριο του ίδιου έτους.

## Βαθμολογία

Το 2009, ο Τόμσον ήταν ο 65ος πιο ισχυρός άνθρωπος του κόσμου, σύμφωνα με το περιοδικό *[[Forbes]]*.

## Προσωπική ζωή

Ο Τόμσον κατοικεί στην Οξφόρδη με τη σύζυγό του Τζέιν Μπλούμπεργκ, με την οποία είναι παντρεμένος από το 1987. Ο Τόμσον έχει δύο υιούς και μία κόρη. Επίσης, ο Τόμσον είναι μέλος του ιδιωτικού κλάμπ *[[Reform Club]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Το βιογραφικό του Μαρκ Τόμσον 
*Το blog του Μαρκ Τόμσον

Κατηγορία:Γενικοί Διευθυντές του BBC
Λόρα Άσλεϊ

Η **Λόρα Άσλεϊ** (αγγλ: *Laura Ashley*, 7 Σεπτεμβρίου 1925 – 17 Σεπτεμβρίου 1985) ήταν Ουαλή σχεδιάστρια μόδας και επιχειρηματίας.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο ως *Laura Mountney* από οικογένεια Ουαλών και μεγάλωσε για ένα διάστημα στην πατρίδα των γονέων της. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στον γυναικείο κλάδο του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού. Το 1949 παντρεύτηκε τον σερ Μπέρναρντ Άλμπερτ Άσλεϊ, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά. Το 1953, ίδρυσε μαζί με τον σύζυγό της, εταιρεία κατασκευής φουλαριών και πετσετών ενώ το 1959 σχεδίασε για πρώτη φορά βαμβακερές κοντομάνικες μπλούζες.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η Άσλεϊ δημιούργησε ογκώδη φορέματα με τσέπες και αργότερα καταπιάστηκε με βαμβακερά εμπριμέ φορέματα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, δημιούργησε μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της, όπως π.χ. τα φορέματα εδουαρδιανού στυλ. Το 1974, η εταιρεία της Άσλεϊ επεκτάθηκε στις ΗΠΑ εγκαινιάζοντας το πρώτο της κατάστημα στο Σαν Φρανσίσκο. Μάλιστα τα επόμενα χρόνια γνώρισε μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ με αποτέλεσμα το 1984 να έχει 54 καταστήματα και τζίρο 50 εκατομμυρίων δολαρίων..

Πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1985 από εγκεφαλική αιμορραγία η οποία προκλήθηκε μετά από πτώση από τις σκάλες που είχε συμβεί κατά τα γενέθλιά της στην οικία της κόρης της.
## Παραπομπές



Κατηγορία:Βρετανοί σχεδιαστές μόδας
Αλέκος Φιλιππόπουλος

Ο **Αλέκος Φιλιππόπουλος** (1927 - 1991) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, ο οποίος εισήγαγε το μικρό σχήμα (*ταμπλόιντ*) στις εφημερίδες το 1981, ως ιδρυτικός διευθυντής στο *[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]* του Γιώργου Μπόμπολα. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία στην εφημερίδα «Ακρόπολις» το 1941, σε ηλικία 14 ετών, ως συντάκτης του αθλητικού ρεπορτάζ. Αργότερα εργάστηκε σε πολλές μεγάλες εφημερίδες, αναλαμβάνοντας διευθυντής και αρχισυντάκτης. Τη δεκαετία του 1950 εργάστηκε στην εφημερίδα «Εμπρός», κατόπιν στη «Μεσημβρινή» ως αρχισυντάκτης, και το 1967 στην «Απογευματινή», επίσης ως αρχισυντάκτης.

Μεταπολιτευτικά διατέλεσε αρχισυντάκτης της βραχύβιας «Αδέσμευτης Γνώμης», η οποία δημιουργήθηκε και εκδόθηκε από δημοσιογράφους που απεργούσαν.
Το 1975 υπήρξε συνιδρυτής (μαζί με τον Κίτσο Τεγόπουλο) της «Ελευθεροτυπίας», της οποίας και ανέλαβε πρώτος διευθυντής, αποχωρώντας στη συνέχεια λόγω προσωπικών διαφορών με τον Τεγόπουλο.

Από το 1978 υπήρξε άμεσος συνεργάτης του Γιώργου Μπόμπολα στο εγχείρημα της επανέκδοσης της εφημερίδας «Έθνος» και «Έθνος της Κυριακής», η οποία τελικά κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1981, κατακτώντας γρήγορα την πρώτη θέση στην κυκλοφορία. Τότε εισήγαγε και το μικρό σχήμα *ταμπλόιντ*.

Αποχώρησε από το «Έθνος» το 1989 και έως τον θάνατό του το 1991 ήταν σύμβουλος προγράμματος της τηλεόρασης του Αντέννα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έτσι γεννήθηκε η “Ελευθεροτυπία”. Του Σεραφείμ Φυντανίδη, άρθρο του Σεραφείμ Φυντανίδη, αναδημοσίευση στις 26-12-2014, ανάκτηση 16-4-2015.

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Σκιαδαίικα

Με το όνομα **Σκιαδαίικα** αναφέρονται δύο οικισμοί:

* τα Σκιαδαίικα Αιτωλοακαρνανίας
* τα Σκιαδέικα Αχαΐας, οικισμός που δεν υπάρχει πια και απογράφηκε την περίοδο 1879-1907.

## Σημείωση
Η ίδια ονομασία απαντάει και για το σύνολο των πολιτιστικών εκδηλώσεων που διοργανώνονται κάθε καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια στο χωριό Σκιαδά Αχαΐας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βασίλης Καΐλας

Ο **Βασίλης Καΐλας** (Πειραιάς. 1 Μαΐου 1953) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Ξεκίνησε την καριέρα του πλάι στην Έλλη Λαμπέτη, στην ταινία *[[Το τελευταίο ψέμα]]*, όταν ήταν 4 ετών. Πολύ σύντομα καθιερώθηκε σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους (και πρώτους ρόλους σε ταινίες της Μαρίας Πλυτά όπως *[[Ο Λουστράκος|Ο λουστράκος]]*, *Ο εμποράκος*).
Αποφοίτησε το 1979 από τη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη.
Αργότερα πέρασε στο θέατρο. Το 1985 ήταν ο πρωταγωνιστής της ταινίας Πήρες πτυχίο. Συμμετείχε συνολικά σε 117 ταινίες, όχι μόνο ελληνικές αλλά και ξένες. Έμεινε στην ιστορία ως το παιδί-θαύμα του ελληνικού κινηματογράφου.
Η πρώτη του εμπειρία στη μεταγλώττιση άρχισε ενώ συνεργαζόταν με τον Γιάννη Καλατζόπουλο και τον Γιώργο Νέζο. Αργότερα έκανε μεταγλώττιση για σειρές και ταινίες της ΕΡΤ σε σκηνοθεσία του Σπύρου Μηλιώνη και Γιώργου Πρωτόπαπα. Έγινε γνωστός στον χώρο της μεταγλώττισης από τον ρόλο του Τζον Μπόι Γουόλτον στη σειρά *Οικογένεια Γουόλτον*.

Μετά από πολυετή απουσία από την υποκριτική, επέστρεψε στον κινηματογράφο στην ταινία «Μινόρε» (2023).

## Πολιτική
Το 2010, αποφάσισε να κατέβει σαν υποψήφιος δήμαρχος στο Λαγονήσι, ενώ ήταν δημοτικός σύμβουλος.

## Συγγραφικό έργο
Τον Νοέμβριο του 2013 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο του, το οποίο ονόμασε *Ένα παιδί μετράει τα πλάνα*, εμπνευσμένος από το έργο του Μενέλαου Λουντέμη *Ένα παιδί μετράει τα άστρα*. Σε αυτό το βιβλίο ανέλυσε την ζωή του αλλά και το έργο και τη συμβολή του στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση.

## Διάκριση

Το 2025 στο πλαίσιο του 66ου διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση για την «προσφορά του στον πολιτισμό».

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεοπτικές σειρές

### Μεταγλωττίσεις

### Θέατρο

### Τηλεοπτικό θέατρο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
* 90 lepta
* Θόδωρος Έξαρχος: *Έλληνες Ηθοποιοί*
* Βασίλης Καΐλας: *Ένα παιδί μετράει τα πλάνα*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Βασίλης Καΐλας στο Facebook
* 

Κατηγορία:Παιδιά ηθοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Λετονική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η **Λετονική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία**  (συντομογραφία: **ΛΣΣΔ** ή **Λετονική ΣΣΔ**, λετονικά: *Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika*, ρωσικά: *Латвийская Советская Социалистическая Республика*) ήταν μία από τις δεκαπέντε Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες που συγκροτούσαν την Σοβιετική Ένωση. Το ανεξάρτητο κράτος της Λετονίας προσαρτήθηκε στην ΕΣΣΔ την 21η Ιουλίου 1940, στα πλαίσια του γερμανοσοβιετικού συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, ενώ η ΣΣΔ Λετονίας συγκροτήθηκε έγινε σοβιετική δημοκρατία στις 5 Αυγούστου. Στο μεγαλύτερο μέρος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου η έκταση της ΣΣΔ ήταν υπό γερμανική κατοχή. Η χώρα απελευθερώθηκε από τον προελαύνοντα Κόκκινο Στρατό στα 1944-45. Μεταπολεμικά παρέμεινε ενωσιακή δημοκρατία μέχρι και την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991. Το ανεξάρτητο κράτος της Δημοκρατίας της Λετονίας συγκροτήθηκε την 21η Αυγούστου 1991, ενώ ήδη από τις 4 Μαΐου 1990 είχε ανακηρυχθεί η *de facto* ανεξαρτητοποίησή της. Η Λετονική ΣΣΔ συνόρευε με την Εσθονική ΣΣΔ, την Ρωσική ΣΟΣΔ, την Λευκορωσική ΣΣΔ και την Λιθουανική ΣΣΔ. Στα δυτικά βρέχονταν από την Βαλτική Θάλασσα. Πρωτεύουσα ήταν η Ρίγα.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Λετονίας
Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Λετονια
Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατανιάς

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατανιάς** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Πλατανιά του νομού Δράμας. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη. Ο σταθμός έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο.

## Yπηρεσίες

## Παραπομπές


Πλατανια
Πλατανια
Ουζμπεκική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η **Ουζμπεκική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία** (συντομογραφία: **ΟΣΣΔ** ή **Ουζμπεκική ΣΣΔ**, ουζμπεκικά: *Ўзбекистон Совет Социалистик Республикаси*, ρωσικά: *Узбекская Советская Социалистическая Республика*) ήταν μία από τις δεκαπέντε Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες. Συγκροτήθηκε το 1924 και βρίσκονταν στην κεντρική Ασία. Συνόρευε με την Καζακική ΣΣΔ στα δυτικά και βόρεια, με την Κιργιζική ΣΣΔ και την Τατζικική ΣΣΔ στα ανατολικά, με την  Τουρκμενική ΣΣΔ και το Αφγανιστάν στα νότια. Πρωτεύουσα το μεγαλύτερο διάστημα της ύπαρξης της ήταν η Τασκένδη. Όταν διαλύθηκε η ΕΣΣΔ το 1991, η Ουζμπεκική ΣΣΔ μετετράπη στο ανεξάρτητο κράτος της Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Ουζμπεκιστάν
Κατηγορία:Ιστορία του Ουζμπεκιστάν
Τατζικική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η **Τατζικική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία** (συντομογραφία: **ΤΣΣΔ** ή **Τατζικική ΣΣΔ**, τατζίκ: *Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон*, ρωσικά: *Таджикская Советская Социалистическая Республика*) ήταν μία από τις δεκαπέντε Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες που συγκροτούσαν την Σοβιετική Ένωση. Δημιουργήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1929 στην θέση της προγενέστερης ΑΣΣΔ Τατζικιστάν, που ήταν μέρος της Ουζμπεκικής ΣΣΔ. Βρίσκονταν στην κεντρική Ασία και συνόρευε με τις Κιργιζική ΣΣΔ και Ουζμπεκική ΣΣΔ καθώς και με το Αφγανιστάν, την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και το Πακιστάν. Πρωτεύουσα ήταν η Ντουσαμπέ. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1991 ανεξαρτητοποιήθηκε από την ΕΣΣΔ και μετονομάστηκε σε Δημοκρατία του Τατζικιστάν.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Τατζικισταν
Κατηγορία:Ιστορία του Τατζικιστάν
Εμμανουήλ Γρηγορίου

Ο **Εμμανουήλ Γρηγορίου του Θεοδώρου** (1904  - 16 Μαρτίου 1948) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και βουλευτής. 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Πολιτεύτηκε στην Αρκαδία. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων αλλά απέτυχε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 1.138 ψήφους. Ωστόσο, όταν πέθανε ο βουλευτής Θεόδωρος Μανέτας,  στις 7 Οκτωβρίου 1947 ο Γρηγορίου εξελέγη βουλευτής. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1948 και τον διαδέχθηκε στην έδρα του ο Δημήτριος Ζέρβας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Δημήτριος Ζέρβας

Ο **Δημήτριος Ζέρβας του Θεοδώρου** (1908  - 21 Ιουλίου 1984) ήταν Έλληνας γιατρός και βουλευτής. 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Σπούδασε Ιατρική και πολιτεύτηκε στην Αρκαδία. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ζέρβα. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων αλλά απέτυχε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 783 ψήφους. Ωστόσο, μετά το θάνατο του βουλευτή Εμμανουήλ Γρηγορίου, στις 20 Μαρτίου 1948 ο Ζέρβας εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1951 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και υπηρέτησε από τον Σεπτέμβριο του 1951 ως τον Οκτώβριο του 1952.

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 21 Ιουλίου 1984.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Τουρκμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η **Τουρκμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία** (συντομογραφία: **ΤΣΣΔ** ή **Τουρκμενική**, τουρκμένικα: *Түркменистан Совет Социалистик Республикасы*, ρώσικα: *Туркменская Советская Социалистическая Республика*) ήταν μία από τις δεκαπέντε Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες που συγκροτούσαν την Σοβιετική Ένωση. Συγκροτήθηκε ως ξεχωριστή ΣΣΔ στις 13 Μαΐου 1925, ενώ από τις 7 Αυγούστου 1921 ήταν ομπλάστ που υπάγονταν στην ΑΣΣΔ του Τουρκεστάν. Βρίσκονταν στην κεντρική Ασία και συνόρευε στα βορειοδυτικά με την  Καζακική ΣΣΔ, στον νότο και τα ανατολικά με την Ουζμπεκική ΣΣΔ, με το Αφγανιστάν στα νοτιοανατολικά και το Ιράν στα νότια και τα νοτιοδυτικά. Βρέχονταν από την Κασπία Θάλασσα στα δυτικά. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη ήταν η Ασγκαμπάτ.  
Όταν διαλύθηκε η ΕΣΣΔ το 1991, έγινε το ανεξάρτητο κράτος της Δημοκρατίας του Τουρκμενιστάν.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* ''Turkmenia: Man Masters the Desert'', Balysh Ovezov 

Κατηγορία:Ιστορία της Τουρκμενίας
Τουρκμενία
Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Σταύρος Κοντονής

Ο **Χαράλαμπος - Σταύρος Κοντονής** (γενν. 1963) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Έχει διατελέσει βουλευτής Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ (2012-2019), υπουργός Δικαιοσύνης και υφυπουργός Αθλητισμού. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 έθεσε υποψηφιότητα με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1963 στη Ζάκυνθο. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1995. Έκτοτε ασκεί τη δικηγορία.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ανέπτυξε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα, και διετέλεσε για δύο θητείες πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής και μέλος του προεδρείου του κεντρικού συμβουλίου της ΕΦΕΕ. Επίσης, ήταν εκλεγμένο μέλος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού.

Υπήρξε μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Εσωκομματικά, προέρχεται από την Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (ΑΚΟΑ), που είχε ιδρυθεί από τον Γιάννη Μπανιά.

Εκλέχθηκε βουλευτής Ζακύνθου με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και επανεκλέχθηκε τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο 2015. Στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ήταν υφυπουργός Αθλητισμού και στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα ανέλαβε εκ νέου το ίδιο αξίωμα. Τον Μάρτιο του 2015 κατέθεσε το νομοσχέδιο για «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και άλλες διατάξεις», σύμφωνα με το οποίο ο υπουργός αθλητισμού θα μπορεί να επιβάλει πρόστιμα, να ανακαλεί την αναγνώριση αθλητικών σωματείων, να διακόπτει αγωνιστικές ή το πρωτάθλημα. Επίσης, απαγορεύει τη διάθεση εισιτηρίων σε μη αναγνωρισμένες λέσχες οπαδών και επιβολή προστίμων σε ΜΜΕ για παρότρυνση, υποκίνηση ή ενθάρρυνση επεισοδίων. Το νομοσχέδιο προκάλεσε την αντίδραση της FIFA και της UEFA λόγω της επέμβασης στην ανεξαρτησία των αθλητικών ομοσπονδιών, απειλώντας με αποβολή της ΕΠΟ. Στις 3 Μαρτίου 2016, μετά από επεισόδια στον αγώνα κυπέλλου ΠΑΟΚ-Ολυμπιακού, αποφάσισε την οριστική διακοπή του Κυπέλλου, προκαλώντας την αντίδραση της ΕΠΟ. Τελικά η διοργάνωση συνεχίστηκε. Επίσης, ανέβαλε την έναρξη του πρωταθλήματος 2016-17 αναφέροντας λόγους δημόσιας τάξης.

Στις 5 Νοεμβρίου 2016 μετά τον ανασχηματισμό, ανέλαβε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στον ανασχηματισμό στις 29 Αυγούστου 2018, τον αντικατέστησε στο αξίωμα ο Μιχάλης Καλογήρου. Στις εκλογές του 2019 ήταν ξανά υποψήφιος στη Ζάκυνθο, ωστόσο δεν εξελέγη.

Στις 8 Οκτωβρίου 2020 και ύστερα από μία σειρά δηλώσεών του διαγράφηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 έθεσε υποψηφιότητα με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού και Αθλητισμού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Σβετλάνα

**Σβετλάνα** (Ρωσικά, Βουλγαρικά, Σερβικά, ΑρμένικαΛευκορώσικα: *Святла́на*· ουκρανικά: *Світла́на*), σλαβικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

## Ετυμολογία του ονόματος

Το όνομα αποδίδει στα ρωσικά το ελληνικό όνομα *[[Φωτεινή]]*. Προέρχεται από το σλαβικό *свет* (σβετ), που μπορεί να αποδοθεί, ανάλογα με τα συμφραζόμενα, ως «φως», «αυτή που λάμπει» και επίσης «αγνή», «ευλογημένη», «αγία». Το όνομα *Σβετλάνα* είναι σημασιολογικά παρεμφερές με τα ονόματα *[[Αγλαΐα]]*, *[[Ανουάρ (όνομα)|Ανουάρ]]*, *[[Εμβέρ]]*, *[[Κλάρα]]* (*[[:es:Clara (nombre)|Clara]]*), *[[Λούκιος]]/[[Λουκία]]*, *[[Ρωξάνη (όνομα)|Ρωξάνη]]*, *[[Ηλέκτρα (όνομα)|Ηλέκτρα]]* κτλ.

## Το Σβετλάνα σε άλλες γλώσσες

*γερμανικά: *Swetlana*, *Svetlana*
*κροάτικα: *Svjetlana*
**Υποκοριστικό: *Lana*
*γερμανικά: *Swetlana*
*ουκρανικά: *Світлана* (Σβιτλάνα)
*ουγγρικά: *Szvetlána*
*πολωνέζικα: *Świetlana*
*ρωσικά: *Светлана*
**Υποκοριστικά: *Лана* (*[[Λάνα (όνομα)|Λάνα]]*), *Света* (Σβέτα)
*σερβικά: *Светлана*· 
**υποκοριστικά: *Света* (Σβέτα), *Цеца* (Τσέτσα)
*σλαβομακεδονικά: *Светлана*
*σλοβάκικα: *Svetlana*·
**υποκοριστικά: *Svetla*, *Svetluša*
*τσεχικά: *Světlana*

* Ελληνικά: Φωτεινή 

*

## Ονομαστική εορτή
Το όνομα ανάλογα με τη χώρα γιορτάζει:
Ελλάδα: 5 Κυριακές μετα την ημέρα του Πάσχα ,  6 Ιανουαρίου (Άγια Θεοφάνια γιορτή) ( Φωτεινή.)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σλαβικά ονόματα
Κατηγορία:Ρωσικά ονόματα
Κατηγορία:Βουλγαρικά ονόματα
Κατηγορία:Σερβικά ονόματα
Κατηγορία:Σλαβομακεδονικά ονόματα
Γιώργος Καλογήρου

Ο **Γιώργος Καλογήρου** του Κλεάρχου (1 Ιανουαρίου 1928 - 28 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Βοιωτίας με το ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989.

## Βιογραφία
Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Βοιωτίας στις εκλογές του 1981 και επανεκλέχθηκε το 1985.
Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Λεβαδέων με το συνδυασμό «Ενωμένη Λιβαδειά» στις εκλογές του 1998 και ήρθε 2ος με ποσοστό 49,3% στον 2ο γύρο έναντι 50,7% για τον τελικό νικητή, Χρήστο Παλαιολόγο.
Απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 2015 σε ηλικία 87 ετών και κηδεύτηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό Λιβαδειάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Δημήτριος Δημόπουλος

Ο **Δημήτριος Δημόπουλος** του Μηνά (Μυτιλήνη 20 Ιουνίου 1938 – Αθήνα, 7 Απριλίου 2015) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου με τη Νέα Δημοκρατία.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και έκανε σπουδές στο Μόναχο. Ειδικεύτηκε στην καρδιολογία και ήταν διδάκτορας.

Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και ήταν πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης του κόμματος το 1985. Στις δημοτικές εκλογές του 1986 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Μυτιλήνης με το συνδυασμό "Μυτιλήνη - Ανθρώπινη Πόλη" και ήρθε 2ος στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 45,2% (αν και προηγήθηκε στον πρώτο γύρο των εκλογών). Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 1989 με 12.207 σταυρούς προτίμησης. Ήταν εκ νέου υποψήφιος με το κόμμα του στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, στις επόμενες εκλογές το 1990 εξελέγη βουλευτής Λέσβου με 13.698 σταυρούς. Διεκδίκησε την επανεκλογή του και στις εκλογές του 1993, χωρίς επιτυχία. Αποσύρθηκε από τα κοινά και εργάστηκε ξανά ως γιατρός στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στην Αθήνα, όπου και πέθανε το 2015. Ήταν παντρεμένος με έναν γιο και μία κόρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καρδιολόγοι
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Τζίγκα Βερτόφ

Ο **Τζίγκα Βερτόφ** (ορθή προφορά **Βέρτοφ**, ρωσ. *Дзига Вертов*, πραγματικό όνομα **Νταβίντ Άμπελοβιτς Κάουφμαν**, ρωσ. *Дави́д А́белович Ка́уфман*, 2 Ιανουαρίου 1896 – 12 Φεβρουαρίου 1954)ήταν Σοβιετικός πρωτοπόρος κινηματογραφιστής και θεωρητικός του κινηματογράφου. Οι κινηματογραφικές πρακτικές του επηρέασαν το σινεμά-βεριτέ ντοκιμαντέρ και την ομάδα Τζίγκα Βερτόφ (1968-1972).

Σε ψηφοφορία του *Sight and Sound* το 2012, η ταινία του *[[Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή]]* ψηφίστηκε ως η 8η καλύτερη όλων των εποχών και το 2014 το καλύτερο ντοκιμαντέρ όλων των εποχών.

Τα αδέλφια του Μπόρις και Μιχάι Κάουφμαν ήταν επίσης αξιοσημείωτοι κινηματογραφιστές.

## Βιογραφία
Ο Βερτόφ γεννήθηκε Νταβίντ Αμπέλεβιτς Κάουφμαν και ήταν γόνος εβραϊκής οικογένειας που ζούσε στο Μπιάλιστοκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σήμερα τμήμα της Πολωνίας. Ο πατέρας του ήταν βιβλιοθηκάριος. Παρακολούθησε μαθήματα στο τοπικό ωδείο ενώ έγραφε ποιήματα στο λύκειο. Η οικογένειά του κατέφυγε στη Μόσχα το 1915, λόγω της εισβολής των γερμανικών στρατευμάτων, και μετά στην Αγία Πετρούπολη. Το 1916-1917, ο Βερτόφ ήταν φοιτητής ιατρικής, ενώ πειραματιζόταν με τους ήχους σε ένα εργαστήριο ακουστικής, φτιάχνοντας συνθέσεις με διάφορους ήχους βιομηχανικής πόλης (μηχανές, ομιλίες) και είχε γοητευθεί από τον φουτουρισμό. Τελικά, άλλαξε το όνομά του σε Ντζίγκα Βερτόφ, από την ουκρανική λέξη ντζίγκα που σημαίνει αδράχτι και το ρωσικό ρήμα βερτέρ που σημαίνει περιστρέφομαι.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, σε ηλικία 22 ετών, ο Βερτόφ ξεκίνησε να εργάζεται στα επίκαιρα με την Κίνο Νετνέλια (Εβδομάδα του Κινηματογράφου), από την οποία αποχώρησε το 1918. Εκεί γνώρισε την μετέπειτα σύζυγό του Ελιζαβέτα Σβίλοβα. Επίσης γύρισε μερικές ταινίες προπαγάνδας υπέρ της Επανάστασης κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου που ακολούθησε.

Το 1922, χρονιά κατά την οποία κυκλοφόρησε Ο Νάνουκ του Βορρά, ο Βερτόφ δημιουργεί το Κίνο Πράβδα (κινηματογράφος της αλήθειας ή πήρε το όνομά του από την εφημερίδα των Μπολσεβίκων Πράβδα, που σημαίνει αλήθεια στα ρωσικά), με σκοπό να παρουσιάσει την αντικειμενική πραγματικότητα, χωρίς κλασική αφήγηση και δραματικά στοιχεία. Κατέγραψε αυτές τις σκέψεις στο «μανιφέστο των Κίνοκ» (κινόκ σημαίνει μάτι-κάμερα). Προς στο τέλος της σειράς, ο Βέρτοφ προχωρά σε ελεύθερη χρήση διάφορων κινηματογραφικών τεχνικών όπως το στοπ-καρέ. Βασιζόμενος στο μανιφέστου του, γύρισε στο τέλος της δεκαετίας του 1920 την ταινία «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή», η οποία θεωρείται το αριστούργημά του.

Το 1930 γυρίζει τον «Ενθουσιασμό», ένα μοντάζ με ήχους, γεγονός που το χαρακτηρίζει σαν ταινία με ήχο. Ασχολείται με τους Σοβιετικούς μεταλλωρύχους. Στη συνέχεια ξεκίνησε την ταινία «Τρία τραγούδια για τον Λένιν», αλλά αντιμετώπισε προβλήματα με τη γραφειοκρατία. Επίσης, η άνοδος του καλλιτεχνικού ρεύματος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού ανάγκασε τον Βερτόφ να περιορίσει το προσωπικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, και τελικά έγινε συντάκτης σοβιετικών επικαίρων. Το 1937 γύρισε την ταινία «το Νανούρισμα», μια ωδή στον Στάλιν.

Πέθανε το 1954 από καρκίνο στη Μόσχα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Τογκρούλ-Μπεγκ

Ο **Τουγκρούλ Μπέη** ή **Τογκρούλ-Μπεγκ** γνωστός και ως « *Ο Πρίγκηπας Γεράκι* » (γεννημένος το 990 και αποβιώσας στις 4 Σεπτεμβρίου 1063), ήταν Τούρκος Σελτζούκος πρίγκηπας, γιος του Μιχαήλ ιμπν Σελτζούκ και εγγονός του Σελτζούκ (Σαλτζούκ). Θεωρείται ως ο ιδρυτής της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων (της οποίας ηγήθηκε από το 1038 ως το 1063).

Τέθηκε επικεφαλής των Σελτζούκων Τούρκων το 1038 (αφότου συγκέντρωσε υπό την αρχηγία του τους Τουρκομάνους πολεμιστές των στεπών της Κεντρικής Ασίας), ενώ στη συνέχεια ανακηρύχτηκε *βασιλιάς και σουλτάνος* από τον Αββασίδα χαλίφη της Βαγδάτης το 1058.

## Βιογραφία
Το 1025, όταν ο θείος του Αρσλάν Ισραήλ, γιος του Σελτζούκ, ηττήθηκε και πιάστηκε αιχμάλωτος από τον Μαχμούντ του Γκαζνί, ο Τογκρούλ-Μπεγκ εγκατέλειψε, μαζί με τον αδελφό του, Σαγκρί Μπεγκ, τις βάσεις του στην Χορασμία και προχώρησε προς το Χορασάν.

Κατά την περίοδο 1028-1029 κατέλαβαν την Μερβ και το Νισαπούρ και έπειτα ανεξαρτητοποιήθηκαν από τους Γαζναβίδες (1031). Ο Τογκρούλ-Μπεγκ αυτοανακηρύχτηκε σουλτάνος του Νισαπούρ (1038).

Στις 22 Μαΐου 1040 οι Τούρκοι Γαζναβίδες ηττήθηκαν στο Νταντανκάν, στα βόρεια του Μερβ, από τους Σελτζούκους, οι οποίοι κατέλαβαν το Χορασάν. Ο Σαγκρί Μπεγκ (1040-1058), και στη συνέχεια ο γιος του, Αλπ Αρσλάν, παρέμειναν στο Χορασάν, ενώ ο Τογκρούλ-Μπεγκ αναχώρησε για να καταλάβει το Ιράν και το Ιράκ.

Ο Τογκρούλ-Μπεγκ αντελήφθη την πίστη των Ιρανών σε μία ισχυρή και κεντροποιημένη εξουσία, η οποία απείχε παρασάγγας από τα αναρχικά πρότυπα των Τουρκομάνων. Εκμεταλλεύτηκε επίσης -εν μέρη- ένα σκάνδαλο, που προκλήθηκε από την επιβολή των Μπουγιδών επί του χαλίφη, προκειμένου να ενισχύσει την εμπιστοσύνη που του έδειχναν οι Χορασανιανοί προεστοί, οι οποίοι ήλπιζαν στη διατήρηση του ελέγχου των ανακτηθέντων, σε βάρος των Σιιτών, εδαφών. Τα χορασανιανά στρατεύματα, αρτίως εξοπλισμένα για την κατάληψη πόλεων, ήλθαν να ενισχύσουν τα ήδη υπάρχοντα των Τουρκομάνων, των οποίων η κύρια δύναμη βρισκόταν στην ταχύτητα των κινήσεών τους.

Το 1046, ο Τογκρούλ-Μπεγκ κατέλαβε το Χαμαντάν και έπειτα το Ισπαχάν και έκανε το Ράι (ευρισκόμενο εντός της σημερινής Τεχεράνης) την πρωτεύουσά του. Αντιτέθηκε στην επίθεση των Φατιμιδών της Αιγύπτου ενάντια της Βαγδάτης (1054), ενώ στη συνέχεια προέβη σε σειρά επιδρομών στην Αρμενία, στην περιοχή του Βαν (1054-1055).

Το 1055, έπειτα από κάλεσμα του Αββασίδη χαλίφη και μετά από διαπραγματεύσεις του νομικού Αλ Μαγουαρντί, εισήλθε ειρηνικά στη Βαγδάτη και απελευθέρωσε τον χαλίφη από τον έλεγχο των Μπουγιδών. Ο Σουνιτισμός επανήλθε. Ο Τογκρούλ-Μπεγκ ανακηρύχτηκε σουλτάνος και εμίρης της ανατολής και της δύσης από τον χαλίφη (1058).

Με τον θάνατό του το 1063, ο ανιψιός του, Αλπ Αρσλάν, γιος του Σαγκρί Μπεγκ, τον διαδέχτηκε στην ηγεσία της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων.

## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
*  
*  
*  
* *Dictionnaire historique de l'islam*, Janine et Dominique Sourdel, Éd. PUF, 

Κατηγορία:Σελτζούκοι Τούρκοι
Αμπάς Ιμπν αλ-Αχνάφ

Ο **Αμπού αλ-Φαντλ Αμπάς Ιμπν αλ-Αχνάφ**, (750-809), στα αραβικά **عباس بن الأحنف**, γεννημένος στη Βασόρα ήταν Άραβας Αββασίδης ποιητής από την φυλή των Χανίφα. Το έργο του αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από ερωτικά ποιήματα (γκαζάλ). Κύρια θεματολογία του ποιητή ήταν «η ερωτική απόγνωση, ενώ το πρόσωπο που αναπαρίσταται στα ποιήματά του φαίνεται παραιτημένο από μια σχέση στέρησης». Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσε ήταν απλοϊκό, ενώ το ύφος του ήταν ευφραδές και απλό.

Μεγάλωσε στη Βαγδάτη, όπου απέκτησε φιλικές σχέσεις με τον Αββασίδη χαλίφη Χαρούν αλ Ρασίντ, ο οποίος τον προσέλαβε με στόχο την ψυχαγώγησή του κατά τον ελεύθερο χρόνο του. Το έργο του είναι γνωστό ότι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους Αμπντουλάχ ιμπν αλ-Μουτάζ και Αμπού αλ-Αταχίγια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Άρθρο

Κατηγορία:Άραβες συγγραφείς
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Νικόλαος Βιγέλλης

Ο **Νικόλαος Βιγέλλης**  (1929 -  1991) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τη Λέσβο, ο οποίος υπηρέτησε και ως βουλευτής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, γιος του Γρηγορίου Βιγέλλη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος στη Μυτιλήνη.
Συμμετείχε ως υποψήφιος στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964 με το ψηφοδέλτιο της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης και Κόμματος Προοδευτικών λαμβάνοντας 1.313 ψήφους.
Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 με 5.655 σταυρούς. Ήταν επίσης υποψήφιος στις εκλογές του 1977 και του 1981, με 6.747 ψήφους, χωρίς να πετύχει την εκλογή του.
Τον Σεπτέμβριο του 1980 ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης μέχρι τον Μάρτιο του 1981, οπότε παραιτήθηκε. Το 1987 έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο.
Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1991 στην Αθήνα μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου