open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών

[thumb|right|250px|'''Κάτω Χώρες, Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Λιμβούργο το 1839'''<br />'''1''', '''2''' και '''3''' Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών (ως το 1830)<br />'''1''' και '''2''' [Ολλανδία|Βασίλειο των Κάτω Χωρών (μετά το 1830)**2** Δουκάτο του Λιμβούργου (Στη Γερμανική Ομοσπονδία μετά το 1839)**3** και **4** Βασίλειο του Βελγίου (μετά το 1830)**4** και **5** Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου (σύνορα ως το 1830) **4** Λουξεμβούργο (Βελγική επαρχία από το 1839)**5** Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου (Γερμανικό Λουξεμβούργο, σύνορα μετά το 1839)Με γαλάζιο τα σύνορα της Γερμανικής Ομοσπονδίας.]]
Το **Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών** (1815 - 1839, Ολλανδικά: *Verenigd Koninkrijk der Nederlanden*, Γαλλικά: *Royaume-Uni des Pays-Bas* και Γερμανικά: *Vereinigtes Königreich der Niederlande*) ήταν το ανεπίσημο όνομα που χρησιμοποιήθηκε για να αναφερθεί σε ένα νέο ενοποιημένο Ευρωπαϊκό κράτος δημιουργημένο κατά τη διάρκεια του Κογκρέσου της Βιέννης το 1815. Το κράτος αυτό, επισήμως αποκαλούμενο το «Βασίλειο των Κάτω Χωρών», αποτελείτο από τις πρώην Ενωμένες Επαρχίες (ορθότερα: Δημοκρατία των Επτά Ενωμένων Επαρχιών των Κάτω Χωρών) στα βόρεια, τις πρώην Αυστριακές Κάτω Χώρες στα νότια, και την πρώην πριγκηπική-επισκοπή του Λούττιχ. Ο κλάδος της Οράγγης-Νάσσαου ανέλαβε τη μοναρχία το νέου αυτού κράτους. 

thumb|left|Η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών
Σκοπός ήταν η δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους στα βόρεια της Γαλλίας ως βάρος αντιστάθμισης στις δυνάμει νέες Γαλλικές φιλοδοξίες προς αυτή την κατεύθυνση. Διήρκεσε μέχρι την απόσχιση των νοτίων επαρχιών για να δημιουργήσουν το Βέλγιο το 1830, αν και η Βελγική ανεξαρτησία δεν αναγνωρίστηκε επίσημα από το βορρά μέχρι το 1839. Έκτοτε το όνομα "Βασίλειο των Κάτω Χωρών" παρέμεινε ως αναφορά μόνο στις βόρειες επαρχίες. Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου θα κυβερνιόταν από τον κλάδο της Οράγγης-Νάσσαου μέχρι το 1890, τη χρονιά που πέθανε ο Γουλιέλμος Γ΄. Εφόσον οι γυναίκες δεν μπορούσαν να διαδεχτούν στο Λουξεμβούργο λόγω του Σαλικού νόμου, το Μεγάλο Δουκάτο πέρασε στον κλάδο τουτ Νάσσαου-Βάιλμπουργκ. Αυτό συνέβη σε συμφωνία με την Οικογενειακή Συνθήκη του Νάσσαου του 1783. 

Το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατέρρευσε μετά τη Βελγική Επανάσταση του 1830, αλλά η κυβέρνηση δεν αναγνώρισε το γεγονός παρά μόνο 9 χρόνια αργότερα, το 1839.

## Βλέπε επίσης

* Κάτω Χώρες

Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας
Κατηγορία:Ιστορία του Βελγίου
Κατηγορία:Ιστορία του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Πρώην Κάτω Χώρες
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Amalfi (καταδρομικό)

Το ***Amalfi*** ήταν θωρακισμένο καταδρομικό κλάσης *[[Καταδρομικό κλάσης Pisa|Pisa]]* το οποίο ναυπηγήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (ιταλ. *Regia Marina*). Ίδιας κλάσης είναι και το ελληνικό *[[Γεώργιος Αβέρωφ (θωρακισμένο καταδρομικό)|Γεώργιος Αβέρωφ]]*.

Κατά τον Ιταλοτουρκικό Πόλεμο του 1911-1912, το *Amalfi* έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις μαζί με άλλα σκάφη του ιταλικού στόλου στα ανοικτά της Τρίπολης τον Σεπτέμβριο του 1911 καθώς και στις αμφίβιες αποβάσεις στη Ντέρνα τον Οκτώβριο. Τον Απρίλιο του 1912 το *Amalfi* και το αδελφό πλοίο *Pisa* πρωτοστάτησαν στις επιθέσεις εναντίον των τουρκικών οχυρών στα Δαρδανέλια. Αργότερα μέσα στο μήνα ο ιταλικός στόλος αποσύρθηκε, πλην όμως των δύο προαναφερθέντων θωρακισμένων καταδρομικών που παρέμειναν στην περιοχή προκειμένου να πλήξουν τουρκικές εγκαταστάσεις επικοινωνιών. Αφότου υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάνης τον Οκτώβριο του 1912 και τερματίστηκε ο πόλεμος, το *Amalfi* συνόδευσε το βασιλικό ζεύγος της Ιταλίας κατά τη μετάβαση του στη Γερμανία και τη Σουηδία (1913).

Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον Αύγουστο του 1914, η Ιταλία δεν ενεπλάκη στη σύρραξη στο πλευρό των εταίρων της στην Τριπλή Συμμαχία, δηλαδή τη Γερμανική Αυτοκρατορία και την Αυστροουγγαρία. Αντιθέτως, τάχθηκε τελικά με τις Δυνάμεις της Αντάντ και κήρυξε τον πόλεμο στη γειτονική Αυστροουγγαρία τον Μάιο του 1915. Έπειτα από τις επιδρομές του Αυστροουγγρικού Ναυτικού στις ιταλικές ακτές τον Μάιο και τον Ιούνιο, τέσσερα θωρακισμένα καταδρομικά -συμπεριλαμβανομένων των *Amalfi* και *Piza*- στάλθηκαν στη Βενετία για να αναχαιτίσουν μελλοντικές επιδρομές των Αυστριακών. Τη νύχτα 6/7 Ιουλίου 1915 τα πλοία αυτά στάλθηκαν, ως επίδειξη δύναμης, για περιπολία κοντά στην κύρια αυστροουγγρική ναυτική βάση στην Πούλα. Κατά την επιστροφή του από την περιπολία το *Amalfi* τορπιλίστηκε από το αυστροουγγρικό υποβρύχιο *U-26* (στην πραγματικότητα επρόκειτο για το γερμανικό SM ''UB-14'' που έφερε αυστροουγγρική σημαία, καθώς η Γερμανία και η Ιταλία δεν ήταν ακόμη σε πόλεμο) και βυθίστηκε με απώλεια 67 ατόμων. Η απώλεια του *Amalfi* εξανάγκασε τους Ιταλούς να κρατήσουν τα υπόλοιπα θωρακισμένα καταδρομικά τους στο λιμάνι της Βενετίας για το μεγαλύτερο μέρος του επόμενου έτους, μέχρι την οριστική μετακίνησή τους αλλού.

## Βιβλιογραφία
* 
*
*
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Pisa του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού
Κατηγορία:Αμάλφι
Κατηγορία:Ιταλικά καταδρομικά του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Αίολος

Ο **Αίολος**, στην ελληνική μυθολογία, ήταν ο ορισμένος από τον Δία ταμίας των ανέμων.

## Ο μύθος
Ο Αίολος έκλεισε τους ανέμους μέσα στον ασκό του και τους άφηνε μετά από εντολή του Δία. Ήταν γιος του Ιππότη, όπως λέει ο Όμηρος. Γι' αυτό λεγόταν Ιπποτάδης. Ζούσε στη νήσο Αιολία, που είχε χάλκινα τείχη. Το νησί αυτό πιστευόταν ότι ήταν η Στρογγύλη, το σημερινό Στρόμπολι , εξ ου και η ονομασία *[[Αιολίδες Νήσοι]]* για το σύμπλεγμα που ανήκει το Στρόμπολι.

Ζούσε στο νησί μαζί με την γυναίκα του Αμφιθέα. Είχε έξι γιους και έξι κόρες, που προσωποποιούσαν τους ανέμους. Οι γιοι τους δυνατούς ανέμους, οι θυγατέρες τους ήπιους (τις αύρες).
Σύμφωνα με μεταγενέστερη εκδοχή του μύθου, ο Αίολος ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Άρνης. Με τη μητέρα του και τον αδελφό του Βοιωτό ζούσε στο Μεταπόντιο. Όταν αναγκάστηκε να φύγει από το Μεταπόντιο, λόγω του φόνου της θετής του μητέρας Αυτολύκης, κατέφυγε σ' ένα νησί του Τυρρηνικού Πελάγους, όπου έχτισε την πόλη Μπάρα, κατά τον Διόδωρο Σικελιώτη. Εφηύρε τα πανιά που κινούν τα πλοία και δίδαξε τη χρήση τους στους υπηκόους του.

Ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του πήγε στην Αιολία, όπου ο Αίολος τους φιλοξένησε ένα μήνα. Όταν ζήτησε τη βοήθεια του Αιόλου για να αναχωρήσει, αυτός έκλεισε όλους τους ανέμους σε ένα ασκί και άφησε μόνο τον ούριο Ζέφυρο να πνέει ευνοϊκά γι' αυτούς. 
Με τη βοήθεια του Ζέφυρου ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του έφτασαν πολύ κοντά στην Ιθάκη. Αλλά κάποια στιγμή που ο Οδυσσέας αποκοιμήθηκε, οι σύντροφοί του άνοιξαν το ασκί, νομίζοντας ότι έχει χρυσάφι, και άφησαν ελεύθερους όλους τους ανέμους. 
Ξέσπασε θύελλα η οποία έστειλε τον Οδυσσέα πίσω στο νησί του Αιόλου, ο οποίος όμως δεν δέχτηκε να τον βοηθήσει και πάλι, τιμωρώντας τον για την ασέβεια των συντρόφων του .

Οι Έλληνες θεωρούσαν τον Αίολο ταμία των ανέμων, όχι θεό τους. Γι' αυτό δεν είχε ιερά, ούτε γίνονταν θυσίες προς τιμήν του. Θεό τον θεωρούσαν οι Ρωμαίοι. Ο Βιργίλιος στην «Αινειάδα» τον αναφέρει ως βασιλιά που κατοικεί σε ένα άντρο, όπου είναι φυλακισμένοι οι άνεμοι, σ' αυτόν δε καταφεύγει η Ήρα όταν αποφασίζει να καταστρέψει τα καράβια των Τρώων.

Μία από τις κόρες του Αιόλου ήταν η Αλκυόνη η οποία σχετίζεται με τον μύθο των Αλκυονίδων ημερών. 
Η Αλκυόνη ερωτεύτηκε τον Κύηκα και ζούσαν ευτυχισμένοι, αλλά μια μέρα ο Κύηκας πνίγηκε ψαρεύοντας και η Αλκυόνη από τον πόνο της έπεσε στα βράχια και σκοτώθηκε. 
Οι θεοί τους λυπήθηκαν και τους έκαναν πουλιά. 
Ο Δίας μάλιστα πρόσταξε τον Αίολο κάθε χρόνο τον Ιανουάριο να σταματάει τους ανέμους για να μπορεί η Αλκυόνη να επωάσει τα αυγά της.

## Δείτε επίσης
* Στους Αέρηδες, το μνημείο που βρίσκεται στην Πλάκα, απεικονίζεται ο Αίολος μαζί με τους βοηθούς του, ανέμους, Βορρέα, Καικία, Απηλιώτη, Εύρο, Νότο, Λιψ, Ζέφυρο, Σκίρων.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Θεότητες του ανέμου
Εγκέλαδος

Ο **Εγκέλαδος** στην Ελληνική Μυθολογία φέρεται ως αρχηγός των Τιτάνων, γιος του Τάρταρου και της Γαίας που έπαιξε όμως πρωτεύοντα ρόλο στη Γιγαντομαχία στην οποία και φονεύθηκε. Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως, όταν γινόταν σεισμός, ο Εγκέλαδος είχε θυμώσει και επειδή ήταν πολύ μεγάλος τράνταζε όλη τη γη.

## Σύμφωνα με τη μυθολογία
Για τον Εγκέλαδο και τον θάνατό του σώθηκαν πολλές παραδόσεις. Κατά μια εξ αυτών κατακεραυνώθηκε από τον Δία εναντίον του οποίου κινήθηκε, κατ΄ άλλη φονεύθηκε από τον ακόλουθο του Διονύσου τον Σειλινό, κατά τρίτη που είναι και η επικρατέστερη φονεύθηκε από την Αθηνά η οποία αφού τον έτρεψε σε φυγή έρριψε εναντίον του τη Σικελία ή το όρος Αίτνα με το οποίο και τον καταπλάκωσε. Ο Εγκέλαδος κινούμενος και στενάζοντας ενίοτε μέσα στο τάφο του προκαλεί εκρήξεις ηφαιστείων και σεισμούς.

Ο Παυσανίας αναφέρει και άλλη εκδοχή κατά την οποία η Αθηνά φόνευσε τον Εγκέλαδο ρίχνοντας επάνω του το τέθριππο άρμα της. Η εκδοχή αυτή υπήρξε από τα πιο προσφιλή θέματα πολλών καλλιτεχνών της αρχαιότητας, απαθανατίζοντας αυτή σε πλείστες μετώπες αρχαίων ναών όπως στον Παρθενώνα και στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.Τέτοιες παραστάσεις του αγώνα μεταξύ της Αθηνάς και του Εγκέλαδου βρίσκονται σε πολλά αγγεία καθώς επίσης κοσμούταν και ο πέπλος της Αθηνάς στα Παναθήναια.

Εξ όλων των παραπάνω συνάγεται σαφώς το συμπέρασμα ότι ο Εγκέλαδος ήταν κατά τους αρχαίους Έλληνες η ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα, αλλά και αρχική αντίληψη της έννοιας του Σεισμού και ιδιαίτερα εκείνου του Ηφαιστειακού εκ του οποίου τόσο έντονα είχε δεινοπαθήσει ο ελλαδικός χώρος. Συνέπεια αυτής της αντίληψης είναι ότι τέκνα του Εγκέλαδου ήταν οι Γοργόνες, η Σφίγγα, η Λερναία Ύδρα, ο Γηρυόνης, ο Κέρβερος και άλλα μυθικά «τέρατα» (γεωλογικά φαινόμενα) που απέκτησε από την ΄Έχιδνα και είχαν ταλαιπωρήσει τους πρωτοέλληνες.

## Ετυμολογία
Ο ἐγκέλαδος είναι έντομο που κάνει βόμβο (κέλαδος).

## Ιδιωματισμοί
Ακόμη και σήμερα στη νέα ελληνική γλώσσα, η λέξη Εγκέλαδος χρησιμοποιείται ποιητικά για να περιγράψει τον σεισμό: «το χτύπημα του Εγκέλαδου», «ο Εγκέλαδος ξαναχτύπησε με ένταση», κτλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γίγαντες
Φαέθων

Ο **Φαέθων**, στη δημοτική **Φαέθοντας**, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Ήλιου και της Κλυμένης.

## Ετυμολογία

«ΦΑΕΘΩΝ»  φαίνω > φαίνομαι] αντίστοιχο θηλυκό: φαέθουσα (απὸ τη μετοχή) / φαεθοντίς (ποιητικά).

## Ο μύθος
μικρογραφία|Η πτώση του Φαέθοντα (The Fall of Phaeton),μια ελαιογραφία σε καμβά του Γιόχαν Λις (1595-1631) που εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου.
Μια μέρα, ο πατέρας του τον άφησε να οδηγήσει το άρμα του. Όμως ο Φαέθων δεν στάθηκε αντάξιος της εμπιστοσύνης του πατέρα του. Σύμφωνα με την μυθολογική εκδοχή, μόλις ο Φαέθων, που οδηγούσε το άρμα του Ήλιου, είδε τον φοβερό Σκορπιό στον ουρανό, τρόμαξε τόσο πολύ, ώστε έχασε την ψυχραιμία του και δεν μπόρεσε να ελέγξει τα ηνία του άρματος του πατέρα του. Επακολούθησε το αφηνίασμα των αλόγων, που είχε ως αποτέλεσμα να ανεβοκατεβαίνει ο Ήλιος, απειλώντας με καταστροφή τη Γη. Τελικώς μάλιστα, τα άλογα έφεραν το άρμα τόσο χαμηλά και κοντά στη Γη, ώστε άρχισε να καίγεται μαζί με τους ανθρώπους και τα ποτάμια άρχισαν να βράζουν από την εκπεμπόμενη θερμότητα. Ο Δίας, θέλοντας να προλάβει χειρότερες καταστροφές, τον γκρέμισε με έναν κεραυνό στον Ηριδανό ποταμό, σκοτώνοντάς τον.

Οι Ηλιάδες, οι αδελφές του Φαέθοντα, απαρηγόρητες για τον θάνατο του αδερφού τους, μεταμορφώθηκαν από τους θεούς σε λεύκες.

Η πιο διαδεδομένη μορφή του μύθου μας παραδίδεται από τον Οβίδιο στις *Μεταμορφώσεις* του (Βιβλίο ΙΙ). Αλλά και ο Δάντης αναφέρεται στο συγκεκριμένο μύθο στη *[[Θεία Κωμωδία]]* του (Canto XVII).

## Φαέθων πλανήτης
Οι Έλληνες για μεγάλες χρονικές περιόδους ονομάζουν με το όνομα *Φαέθων* και τον πλανήτη Δία, επειδή είναι πολύ φωτεινός.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[3200 Φαέθων]]** (3200 Phaethon), που ανακαλύφθηκε το 1983, επειδή πλησιάζει πολύ τον Ήλιο πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό γιο του Ηλίου. Επίσης, το Volkswagen Phaeton πήρε το όνομά του από αυτόν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα

right|thumb|350px|Ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα πετούν πέτρες πίσω από την πλάτη τους
Ο **Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα** είναι η αρχαία Ελληνική εκδοχή του κατακλυσμού που αναφέρεται σε παραδόσεις πολλών αρχαίων πολιτισμών.

Κατά τον μύθο την εποχή που στην Φθία στη Θεσσαλία βασίλευε ο Δευκαλίωνας ο Δίας αποφάσισε να καταστρέψει όλη την γενιά των ανθρώπων που ήταν διεφθαρμένη, με εξαίρεση τον δίκαιο βασιλέα και την γυναίκα του την Πύρρα.

Ο Δευκαλίωνας λοιπόν μετά από συμβουλή του πατέρα του κατασκεύασε ένα πλοίο συγκέντρωσε τα απαραίτητα εφόδια για την επιβίωση τους και επιβιβάστηκε στο πλοιάριο μαζί με την γυναίκα του. Στο μεταξύ ο Δίας ανοίγει τους καταρράκτες του Ουρανού και το έδαφος της Ελλάδας γεμίζει με νερό και οι άνθρωποι χάνονται. Για εννέα μέρες και εννέα νύχτες το βασιλικό ζευγάρι περιφέρεται από τα νερά μέσα στο πλοιάριο. 
 
Την δέκατη όμως ημέρα προσάραξε στο όρος Όθρυς ή κατά άλλη εκδοχή στον Παρνασσό ή στον Άθω. Εκεί όταν οι βροχές σταμάτησαν και τα νερά υποχώρησαν ο Δευκαλίων και η Πύρρα κατέβηκαν στην ξηρά και το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν θυσία στον Φύξιο Δία (προστάτης των φυγάδων). Ο θεός που επικαλέστηκε ο θεοσεβής Δευκαλίωνας έστειλε τον Ερμή
  
για να τους μεταφέρει την υπόσχεση ότι ο Δίας θα πραγματοποιούσε την πρώτη ευχή τους.Και η πρώτη ευχή του Δευκαλίωνα και της Πύρρας δεν ήταν άλλη από το να δώσει και πάλι ζωή ο Δίας στο ανθρώπινο γένος.

Κατά μία άλλη εκδοχή η οποία προέρχεται από την Φωκίδα ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα πήγαν στους Δελφούς και στο ιερό της Θέμιδας για να εκφράσουν και σ' αυτή την ίδια επιθυμία. Η θεά τους άκουσε και τους απάντησε με χρησμό λέγοντάς τους πως, αν ήθελαν να φέρουν στη ζωή νέους ανθρώπους θα έπρεπε να καλύψουν τα πρόσωπά τους και να ρίχνουν πίσω από την πλάτη τους τα οστά της μητέρας τους. Εκείνοι κατάλαβαν την ερμηνεία του χρησμού και αφού έκαναν ότι τους έλεγε ο χρησμός άρχισαν να πετάνε πέτρες πίσω από την πλάτη τους, αφού αυτές προέρχονταν από τα σπλάχνα της μάνας Γης

 
.

Οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας μεταμορφώνονταν σε άνδρες και αυτές που πετούσε η Πύρρα μεταμορφώνονταν σε γυναίκες. Από την πρώτη δε πέτρα που πέταξε ο Δευκαλίωνας προήλθε ο Έλληνας, γενάρχης των Ελλήνων
 
 
 
.

Για τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα υπάρχουν και άλλες παραλλαγές όπως π.χ. ότι αυτός έγινε όταν βασιλιάς στην Βοιωτία ήταν ο Ωγύγος πρώτος βασιλιάς της χώρας των Βοιωτών, ή κατά τους Μεγαριείς από τον κατακλυσμό σώθηκε μόνο ο Μέγαρος ο οποίος κατέφυγε στην κορυφή των Γερανίων.
Παρόλα αυτά η εκδοχή του Δευκαλίωνα και της Πύρρας είναι αυτή που διαδόθηκε ευρύτατα και επικράτησε όλων των άλλων και κατά την εποχή του Πλούταρχου εμπλουτίστηκε και με άλλα στοιχεία και λεπτομέρειες που προέρχονται από ασιατικές παραδόσεις, θυμίζουν σε πολλά σημεία τους την εκδοχή που διηγείται η Βίβλος.

## Παραπομπές


Δευκαλιωνα
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Λαίλαπα (μυθολογία)

[μικρογραφία|280x280εσ|''Ο θάνατος της Πρόκριδας'' του [Πιέρο ντι Κόζιμο (περίπου 1495)]]
**Λαίλαπα** ή **Λαίλαψ** ήταν το σκυλί που δημιούργησε ο Ήφαιστος για λογαριασμό του Δία.

Επικρατεί η άποψη ότι ήταν θηλυκό, μερικοί όμως θεωρούν ότι το σκυλί ήταν αρσενικό.

Είχε το χάρισμα να πιάνει όποιο θήραμα κυνηγούσε χωρίς να λαθεύει ποτέ. Δωρίστηκε από την ερωμένη του Δία, Ευρώπη, στον Μίνωα και αυτός με τη σειρά του τη χάρισε στη σύζυγο του βασιλιά Κέφαλου, Πρόκριδα. Έτσι έφτασε και στον ίδιο τον προπάτορα των Κεφαλλήνων.

Από αρχαία νομίσματα μέχρι πίνακες και από αγάλματα μέχρι οικόσημα και εμβλήματα πόλεων, ο πιστός σκύλος με τις μαγικές ικανότητες στο κυνήγι απεικονίζεται να συντροφεύει το αφεντικό του Κέφαλο παντού.

Για τους αρχαίους Έλληνες, αρχικά «Λαίλαψ» ήταν ο Μέγας Κύων, ο αστερισμός που περιέχει τον Σείριο.

Σύμφωνα με τον μύθο, ο Κέφαλος έδωσε τη Λαίλαπα στον βασιλιά Αμφιτρύωνα, στη Θήβα, προκειμένου να πιάσει μια αλεπού που κανείς δεν μπορούσε να πιάσει. Έτσι ένας σκύλος που πάντα έπιανε το θήραμά του, κυνηγούσε ένα θήραμα που ποτέ δεν μπορούσε να πιαστεί. Αφού αντιλήφθηκε ο Δίας ότι το κυνήγι θα ήταν αέναο, πέτρωσε και τα δύο ζώα και στη συνέχεια τα μετέτρεψε σε αστερισμούς. Η Λαίλαψ έγινε ο Μέγας Κύων και η αλεπού του Τευμησσού ο Μικρός.

Αργότερα οι δυο αυτοί αστερισμοί ταυτίστηκαν με δύο από τα κυνηγόσκυλα του Ωρίωνα.

Η πιο χαρακτηριστική απεικόνιση της Λαίλαπος είναι αυτή που εμφανίζεται στο αρχαίο κεφαλλονίτικο νόμισμα με τον Κέφαλο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογικοί σκύλοι
Μπέγκουνιε

Το **Μπέγκουνιε** είναι ένα χωριό της Σλοβενίας στο οποίο βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της γνωστής εταιρίας Elan. Επίσης υπάρχει ένα ίδρυμα διανοητικής υγείας στο Μπέγκουνιε, το οποίο δέχεται ασθενείς κυρίως από την περιοχή Γκορενίσκα της Σλοβενίας. Το Μπέγκουνιε είναι ακόμα τοπικά γνωστό για το εστιατόριο Πρι Γιοζόβτσου, το οποίο σερβίρει ντόπια σλοβενικά πιάτα. Το εστιατόριο διοικείται από τους αδελφούς Αβσένικ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της Σλοβενίας
Βαλλωνικό Κοινοβούλιο

Το **Βαλλωνικό Κοινοβούλιο**, ή **Βαλλωνικό Τοπικό Κοινοβούλιο** (Γαλλικά: *Parlement wallon* ή *Parlement régional wallon*, παλαιότερα γνωστό ως *Βαλλωνικό Τοπικό Συμβούλιο* ή *Conseil régional wallon*), είναι το κοινοβούλιο της Βαλλωνίας, της νότιας περιοχής του Βελγίου. Η έδρα του βρίσκεται στην πόλη Ναμύρ. 

## Βλέπε επίσης

*Φλαμανδικό Κοινοβούλιο 
*Κοινοβούλιο Βρυξελλών
*Βαλλωνική Περιοχή
*Βαλλωνία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη Ιστοσελίδα (στα Γαλλικά) 

Κατηγορία:Κοινοβούλια 
Κατηγορία:Πολιτική του Βελγίου
Κοινοβουλιο
Βουργουνδία

Η **Βουργουνδία** (Γαλλικά: *Bourgogne*) είναι ιστορική περιοχή της κεντρικής Γαλλίας, κατοικούμενη διαδοχικά από Προ-Ινδο-Ευρωπαίους κατοίκους, Κέλτες (Γαλάτες), Ρωμαίους (Γαλλο-Ρωμαίους), και διάφορους Γερμανικούς πληθυσμούς, κυρίως Βουργουνδούς και Φράγκους. Οι Βουργουνδοί έδωσαν το όνομά τους στην περιοχή. Αργότερα, η περιοχή διαμερίστηκε ανάμεσα στο Δουκάτο της Βουργουνδίας (το δυτικό τμήμα της Βουργουνδίας) και την Κομητεία της Βουργουνδίας (το ανατολικό τμήμα της Βουργουνδίας). Το δουκάτο της Βουργουνδίας είναι το πιο διάσημο από τα δύο και αυτό που απέκτησε ιστορική φήμη. Αργότερα, το δουκάτο της Βουργουνδίας έγινε η Γαλλική επαρχία της Φρανς-Κοντέ (*Franche-Comté*, κυριολεκτική σημασία «ελεύθερη κομητεία»). 
Από τη Βουργουνδία καταγόταν η πανίσχυρη οικογένεια Ντε λα Ρος, παρακλάδι της οποίας εγκαταστάθηκε με την Δ' Σταυροφορία στην Ελλάδα και κυβέρνησε το Δουκάτο Αθηνών. Το μεγαλύτερο μέρος του παλιού δουκάτου της Βουργουνδίας συμπεριλαμβάνεται στη σημερινή διοικητική περιοχή (περιφέρεια) της Βουργουνδίας.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[374 Βουργουνδία]]** (374 Burgundia), που ανακαλύφθηκε το 1893, πήρε το όνομά του από την ιστορική αυτή περιοχή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη σελίδα του περιφερειακού συμβουλίου της Βουργουνδίας.
Βελγική Γαλατία

μικρογραφία|δεξιά|200px|Η Βελγική Γαλατία εντός της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, γύρω στο 120 μ.Χ.
Η **Βελγική Γαλατία** () ήταν ρωμαϊκή επαρχία που βρισκόταν εκεί που σήμερα είναι το νότιο μέρος της Ολλανδίας, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η βορειοανατολική Γαλλία και η δυτική Γερμανία. Ο ιθαγενής πληθυσμός της Βελγικής Γαλατίας αποτελείτο από ένα μείγμα Κέλτικων και Γερμανικών φυλών, συχνά οριζόμενοι ως Βέλγοι. Η περιοχή του καταυλισμού της φυλής των Ελβετών έγινε μέρος της Βελγικής Γαλατίας. 

Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., οι επαρχίες της Γαλατίας αναδομήθηκαν. Η βόρεια Βελγική Γαλατία μετονομάστηκε σε *[[Κάτω Γερμανία]] (Germania inferior)*, ανατολικό μέρος της *[[Άνω Γερμανία]] (Germania superior)* και το νότιο σύνορο της Βελγικής Γαλατίας επεκτάθηκε προς το νότο. Η νεότερη Βελγική Γαλατία περιελάμβανε την πόλη της Ρενς. Η υποκατηγορία αυτή αντιστοιχεί περίπου στα σημερινά σύνορα μεταξύ της Ολλανδίας, της Γερμανίας και του Βελγίου. 

Η περιοχή που αντιστοιχεί στην αρχική επαρχία έγινε, τον 5ο αιώνα, το κέντρο του μεροβινγιανού βασιλείου του Χλωδοβίκου Α' και, κατά τον 8ο αιώνα, η καρδιά της αυτοκρατορίας των Καρολιδών. Μετά το θάνατο του γιου του Καρλομάγνου, Λουδοβίκου του Ευσεβούς, η περιοχή μοιράστηκε στη δυτική και μέση Φραγκία, τους πυρήνες της σύγχρονης Γαλλίας και Γερμανίας. 

Η περιοχή είναι η ιστορική καρδιά των Κάτω Χωρών, μια περιοχή που αντιστοιχεί περίπου στη σημερινή ομάδα κρατών Μπενελούξ, την Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο καθώς και στη Βαλλωνία και ένα μέρος της επικράτειας του Ρήνου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Ρωμαϊκό Βέλγιο
Βελγικη
Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Γαλατίας
Ατόμιουμ

Κατασκευασμένο για την Παγκόσμια Έκθεση των Βρυξελλών (Expo '58), το ύψους 103 μέτρων μνημείο **Ατόμιουμ** (**Atomium**) αναπαριστά την κυψελίδα ενός κρυστάλλου σιδήρου, μεγεθυμένη κατά 165 δισεκατομμύρια φορές, με κάθετο σώμα διαγώνια, σωλήνες κατά μήκος των 12 άκρων του κύβου και από τις 8 κορυφές προς το κέντρο.

Εννέα σφαίρες από ατσάλι διαμέτρου 18 μέτρων συνδέονται μέσω σωλήνων που περιέχουν κυλιόμενες σκάλες μέχρι 35 μέτρων, μεταξύ των μεγαλύτερων στην Ευρώπη. Παράθυρα στην κορυφαία σφαίρα παρέχουν μια πανοραμική άποψη των Βρυξελλών. Άλλες σφαίρες έχουν εκθέσεις της δεκαετίας του 1950. Τρεις ανώτερες σφαίρες που δεν διαθέτουν κάθετη υποστήριξη δεν είναι ανοιχτές στο κοινό για λόγους ασφαλείας. 
thumb|Το Atomium

## Ο Πύργος του Άιφελ των Βρυξελλών
Σχεδιασμένο αρχικά για να διαρκέσει μόνο έξι μήνες, το σχέδιο του αρχιτέκτονα Αντρέ Βατερκέυν επέζησε και κατέστη δημοφιλές τουριστικό θέλγητρο, σε σημείο που μερικοί πιστεύουν πως είναι ένα εθνικό σύμβολο του Βελγίου που ανταγωνίζεται το Μάννεκεν Πις. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα των Βρυξελλών, δίπλα στο Στάδιο Βασιλιά Βαλδουίνου στο Πάρκο Χέυζελ (50.8948° Β, 4.3415° Α). Κοντά του βρίσκονται επίσης ένα συνεδριακό κέντρο, το πάρκο Mini Europe και ένα από τα πρώτα πολυσινεμά στον κόσμο, το Kinepolis.
thumb 
thumb|Κυλιόμενες σκάλες στο εσωτερικό του Atomium.

## Ανακαίνιση
Ξεκινώντας τον Μάρτιο του 2004, οι ανακαινιστικές εργασίες περιέλαβαν την αντικατάσταση των φθαρμένων ελασμάτων από αλουμίνιο που κάλυπταν τις σφαίρες με ανοξείδωτο ατσάλι. Για να καλυφθεί η δαπάνη των ανακαινίσεων, το παλιό αλουμίνιο πουλήθηκε στο κοινό ως σουβενίρ. Ένα τριγωνικό κομμάτι μήκους περίπου 2 μέτρων πωλήθηκε για 1.300$. Το Ατόμιουμ παρέμεινε κλειστό για το κοινό από τον Οκτώβριο του 2004 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2006. Έκτοτε το Atomium έχει δεχθεί περισσότερους από 2.000.000 επισκέπτες .

## Δείτε επίσης
* Βρυξέλλες

## Παραπομπές
  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημος Διαδυκτιακός Τόπος του Ατόμιουμ
* Structurae
* Brussels Discovery
* Webcam Atomium
* Ατόμιουμ

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βέλγιο
Κατηγορία:Βρυξέλλες
Φλαμανδικές διάλεκτοι

Δεν υπάρχει μια επίσημη ή ντε φάκτο πρότυπη **Φλαμανδική γλώσσα** (*Vlaams*). Ωστόσο, ο όρος «Φλαμανδικά» μπορεί να αναφερθεί ως επιθετικός προσδιορισμός στις πολλές διαλέκτους και ως ουσιαστικό σε μερικές περισσότερα γενικώς χρησιμοποιούμενες ποικιλίες της Ολλανδικής γλώσσας ομιλούμενες κυρίως στη Φλάνδρα και στις γειτονικές περιοχές. 

Πιο συγκεκριμένα, η κατ' ουσίαν «βελγική διάλεκτος» των ολλανδικών (ολλ. *tussentaal*) έχει τέσσερα επιμέρους παρακλάδια: τη διάλεκτο που ομιλείται στη Βραβάντη (συνυπολογίζεται και η διάλεκτος της Αμβέρσας), τη διάλεκτο των Ανατολικών Φλαμανδικών, τα Δυτικά Φλαμανδικά και τέλος τα Λιμβουργιανά. 

Αν και στο παρελθόν ο όρος «Φλαμανδικά» χρησιμοποιούνταν για την περιγραφή της καθομιλουμένης στην ιστορική περιοχή της Φλάνδρας, στις μέρες μας η μόνη επίσημη γλώσσα είναι τα Ολλανδικά.

## Πηγές και Παραπομπές
* *De Standaard*, Φλαμανδική (ολλανδόφωνη) εφημερίδα 
* Διαδικτυακός τόπος της Taalunie 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γλώσσες του Βελγίου
Κατηγορία:Δυτικές γερμανικές γλώσσες
Γλωσσα
Κωνσταντίνος Πανώριος

Ο **Κωνσταντίνος Πανώριος** ή **Πανόριος** (Σίφνος, 1857 &ndash; Αθήνα, 1892) ήταν Έλληνας ζωγράφος του 19ου αι. που πέθανε σε νεαρή ηλικία εξαιτίας ψυχολογικών προβλημάτων.

## Βίος
Γεννήθηκε το 1857 στον Άγιο Λουκά της Σίφνου. Νέος ακόμα μετακόμισε οικογενειακώς στην Αθήνα και σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείον Τεχνών (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) από το οποίο αποφοίτησε το 1878. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του κατάφερε να διακριθεί και να κερδίσει υποτροφία από τον επιχειρηματία Α. Παπούδωφ για συνέχιση των σπουδών του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Ο Πανώριος παρέμεινε στη Γερμανία για πάνω από δέκα χρόνια και επέστρεψε στην Ελλάδα γύρω στο 1890. Τον Φεβρουάριο του 1891 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, η οποία απέσπασε θετική κριτική και αντιμετώπιση από τον καλλιτεχνικό τύπο της εποχής. Λίγο καιρό αργότερα αποσύρθηκε στη Σίφνο λόγω της εκδήλωσης ψυχοπάθειας και έπειτα εισήχθη στο Δρομοκαΐτειο όπου τον βρήκε ο θάνατος το 1892.

## Έργο & τεχνοτροπία
Σώζονται γύρω στα 25 έργα του Πανώριου, τα περισσότερα από τα οποία είναι προσωπογραφίες ενώ φιλοτέχνησε σε μικρότερο βαθμό ηθογραφίες, νεκρές φύσεις και τοπία. Σημαντική θέση στα έργο του κατέχουν οι πίνακες με παιδιά. Η ζωγραφική του εντάσσεται στην λεγόμενη «Σχολή του Μονάχου» και χαρακτηρίζεται ως πλαστική και έντονη με εξαιρετικές βάσεις σχεδίου.

Ο ίδιος εκτός από τη μια και μοναδική ατομική του έκθεση είχε εκθέσει έργα του στο διαγωνισμό των Ολυμπίων του 1875 και στον Καλλιτεχνικό Σύλλογο του Μονάχου τα έτη 1882 και 1883. Τα περισσότερα από τα γνωστά έργα του Πανώριου βρίσκονται στη συλλογή Κουτλίδη της Εθνικής Πινακοθήκης της Ελλάδας.

## Γκαλερί


File:PANORIOS2.jpg|Χωριατοπούλα με πανέρι, π. 1885-1890. Λάδι σε μουσαμά , 114 x 76 εκ.
Cossette by Konstantinos Panorios.jpg|Τιτίκα (π. 1888). Λάδι σε μουσαμά, 140 εκ. x 80 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.
File:PANORIOS1.jpg|Πορτραίτο του Μιλτιάδη Βενιζέλου.



## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Σχολή του Μονάχου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου
Ναυτική τέχνη

Ο όρος «**Ναυτική Τέχνη**» ή «*ναυτοσύνη*» χρησιμοποιείται γενικά ως ένα ευρύτατο πεδίο ναυτικών γνώσεων με όρια μάλλον ακαθόριστα. Στον όρο αυτό περιλαμβάνονται πρώτιστα τεχνικές γνώσεις επί των πλοίων, του εξαρτισμού (τα «μέσα εξοπλισμού») τους, των χειρισμών και συντήρησης αυτών των εξαρτημάτων, άλλοι ειδικοί  χειρισμοί εκτός ναυσιπλοΐας, επαγγελματικές γνώσεις ευστάθειας, καταμέτρησης, φόρτωσης, καθώς και τα γενικά καθήκοντα Πλοιάρχου, Αξιωματικών γέφυρας και πληρώματος καταστρώματος κυρίως σε αντιμετώπιση διαφόρων συνθηκών.

Γενικά η τεχνολογία που αφορά το πλοίο τον εξαρτισμό και την αξιοποίησή του ανάλογα με τις ανάγκες, εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια με πολύ γοργούς ρυθμούς, έτσι ώστε να ναυπηγούνται όλο και εξειδικευμένα πλοία. Παράλληλα θεσπίζονται διεθνείς κανονισμοί που συνεχώς βελτιούμενοι συμβάλουν τα μέγιστα στην ασφάλεια της ανθρώπινης αυτής δραστηριότητας... αυτά και καλές θάλασσες

Στον ευρύτερο όρο της "ναυτοσύνης" πρέπει να συμπεριλάβουμε και τον παραδοσιακό κώδικα "ηθικής" των ναυτικών, σε ότι αφορά στην συμπεριφορά τους κατά την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων (ναυαγίου, εγκατάλειψης σκάφους, διάσωσης ναυαγών κλπ), όπου ο Πλοίαρχος είναι κατά παράδοση ο τελευταίος που εγκαταλείπει το πλοίο, ενώ το πλήρωμα με αυταπάρνηση ρισκάρει και τη ζωή του ακόμη για τη διάσωση των επιβατών, αξίες παραδοσιακές, συνώνυμο της ελληνικής ναυτοσύνης.

*
Κατηγορία:Δεξιότητες
Ορμιδοβόλος συσκευή

Η Ορμιδοβόλος  συσκευή είναι ειδική συσκευή ανάγκης με την οποία είναι εφοδιασμένα τα πλοία, όλα τα ποντοπόρα πλοία, λιμενικές αρχές, ναυαγοσωστικά πλοία, περιπολικά, πυροσβεστικά, σχεδόν όλα τα πολεμικά αλλά και κάθε παράκτιος σταθμός που δημιουργείται εκτάκτως για παροχή βοήθειας σε πλοίο.

Παλαιότερα η συσκευή αυτή έμοιαζε με μικρό όλμο ή μεγάλο τυφέκιο, ικανή να εκτοξεύσει μικρό βλήμα, (Ορμίδιο, από τα Αρχαία Ελληνικά), στο πίσω μέρος του οποίου ήταν προσδεδεμένο λεπτό σχοινί (αγγλ. Heaving line), με επαρκή ακρίβεια σε απόσταση τουλάχιστον 230 μ. (250 υάρδων). Η συσκευή αυτή έφερε 4 βλήματα (= Ορμίδια), 4 λεπτά σχοινιά μεγέθους συνήθως ½  ίντσας. και 4 καψούλια. Όλα τα παραπάνω μέρη φέρονταν συσκευασμένα σε υδατοστεγές κιβώτιο αρκετά όμως δύσχρηστο στη μεταφορά.

Από τη 10ετία όμως του 1980 άρχισε ο εφοδιασμός των πλοίων με νεότερη φορητή αυτόνομη τέτοια κυλινδρική συσκευή «μιας χρήσεως»  μήκους περίπου 40 εκ. και διαμέτρου 25 εκ. που φέρει στο πάνω μέρος ακίδα σκόπευσης και στο κάτω σκανδάλη, καθώς και έντυπες σ΄ αυτή οδηγίες χρήσης. Το βλήμα των νεότερων αυτών συσκευών είναι χάλκινο προς αποφυγή δημιουργίας σπινθήρα σε πτώση του επί πετρελαιοφόρου ή υγραεριοφόρου πλοίου.

Ο κύλινδρος περιέχει το σχοινίον, προσεκτικά τυλιγμένο ώστε να μπορεί να ξετυλίγεται μαζί με το ορμίδιο, στο οποίον είναι δεμένο.
Στο κέντρο του κυλίνδρου υπάρχει σωλήνα. που περιέχει το ορμίδιο και το καψύλιο.
Το Ορμίδιο εμπεριέχει και το προωθητικό υλικό (μπαρούτι)
Κάθε πλοίο υποχρεούται να έχει σετ, δηλαδή, τέσσερες πλήρεις Ορμιδοβόλες συσκευές, τουλάχιστον.

Αν και οι σύγχρονες συσκευές περιέχουν σχοινιά εξαιρετικής αντοχής, τα σχοινιά αυτά πρέπει να είναι αρκετά ισχυρά για να μπορούν να ευκολύνουν την μεταφορά μεγαλυτέρων σχοινιών, ασφαλέστερων για την μεταφορά ανθρώπων ή αντικειμένων.

Η χρήση αυτής της συσκευής γίνεται πάντα από την υπήνεμη πλευρά του 
πλοίου που προσφέρει βοήθεια ή από τη ξηρά με τον άνεμο ακριβώς πίσω και ποτέ «κόντρα». Έτσι η συνήθης εκτροπή που μπορεί να σημειωθεί είναι της τάξεως του 10% της απόστασης εκτόξευσης.

Οι συσκευές αυτές έχουν περιορισμένο χρόνο που ισχύουν, αποτελούν μέρος των σωστικών μέσων του πλοίου και αναφέρονται στα πιστοποιητικά ασφαλείας και εξαρτισμού που εκδίδουν οι Νηογνώμονες. 

Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Σωστικά μέσα
Πρόνευση

Στη ναυτική ορολογία **Πρόνευση** ή **Προνευστασμός** (κοινώς σκαμπανέβασμα, pitching) καλείται η κατά το διάμηκες ταλάντωση πλοίου, σε αντίθεση με τη διατοίχιση που γίνεται κατά το εγκάρσιο άξονα του πλοίου.

Ο προνευστασμός συνήθως δεν αποκτά την ένταση του διατοιχισμού, πλην όμως προκαλεί σοβαρές κοπώσεις στο σκάφος.

* **Απλή πρόνευση** καλείται η κλίση που παίρνει το πλοίο κατά πλώρη προς πρύμνη.
* **Διπλή πρόνευση** καλείται η επάνοδος του πλοίου στην αρχική θέση ισορροπίας.
* **Γωνία πρόνευσης** καλείται η γωνία που παίρνει το πλοίο κατά μία απλή πρόνευση και 
* **Περίοδος πρόνευσης** καλείται ο χρόνος που μεσολαβεί σε μια απλή πρόνευση. Η περίοδος αυτή εξαρτάται από τη κατανομή των βαρών κατά την έννοια  πάντα του διαμήκους άξονα του πλοίου. Με τη μεταφορά βαρών (συνήθως έρματος) στις ακραίες δεξαμενές θαλασσέρματος η περίοδος πρόνευσης θα αυξηθεί.  Το αντίθετο, με ελαφρά τα άκρα και τα βάρη περί το μέσο του πλοίου η περίοδος θα ελαττωθεί, δηλαδή το πλοίο θα προνευστάζει ταχέως και απότομα. Συνεπώς η στοιβασία του φορτίου κατά τη φόρτωση θα πρέπει να είναι προσεκτικά ομοιόμορφη προκειμένου να αποφεύγονται οι παραπάνω ακραίες καταστάσεις.

Ο εντονότερος  προνευστασμός παρατηρείται όταν το μήκος του κύματος 
είναι ίσο ή μεγαλύτερο του μήκους του πλοίου καθώς και όταν η περίοδος πρόνευσης γίνει ίση με τη περίοδο του κύματος. Σε τέτοια περίπτωση μόνο η μείωση της ταχύτητας μπορεί να επιφέρει ανακούφιση στη καταπόνηση του πλοίου.

Πολλά ναυτικά ατυχήματα έχουν συμβεί όταν πλοία μεγάλου σχετικά μήκους βρέθηκαν επανειλημμένα  σε κορυφή κύματος με τα ακραία μέρη, πλώρης και πρύμνης, ελεύθερα με αποτέλεσμα να αποκόπτονται σε δύο μέρη.

Άλλες μορφές ταλάντωσης πλοίου είναι η διατοίχιση και η ανάπαλση.

## Δείτε επίσης
*Ευστάθεια πλοίου  
*Κυματισμός 

Κατηγορία:Πλοίο
Κατηγορία:Ευστάθεια πλοίου
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Προσήνεμος

**Προσήνεμος** είναι ο προσβαλλόμενος από ανέμους. 

Στη ναυτική ορολογία **προσήνεμος** ή **προσήνεμη πλευρά**  λέγεται συνήθως η πλευρά  του πλοίου, ή οποιουδήποτε σκάφους, λέμβου κλπ, κατά το χρόνο που  προσβάλλεται από τον υφιστάμενο άνεμο ή τον κυματισμό (ως προϊόν του ανέμου). 
Ακριβώς, κατά τον ίδιο αυτό χρόνο και  κατ΄ αντίθεση, η  άλλη πλευρά του πλοίου καλείται **υπήνεμος** ή **υπήνεμη πλευρά** όπου και φέρεται ως προστατευμένη πλευρά.

Από την υπήνεμη πλευρά του πλοίου γίνεται η χρήση των σωστικών μέσων, η προσέγγιση των ναυαγών ή είναι δυνατή η ασφαλής προσέγγιση λέμβων.

Όταν χαρακτηρίζεται ένας όρμος ως υπήνεμος θα πρέπει πάντα να προσδιορίζεται και για ποιας διευθύνσεως ανέμων τυγχάνει τέτοιου χαρακτήρα, ειδικότερα όταν γίνεται περιγραφή και δεν συνοδεύεται με χάρτη.
 
Η ορολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντίστοιχα και για βουνά, όπου προσήνεμη είναι η πλευρά του βουνού που είναι εκτεθειμένη στον άνεμο και υπήνεμη η πλευρά που προστατεύεται από το βουνό.
 
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Αποθαλασσία

[thumb|right|Αποθαλασσία στο Lyttelton Harbour στη [Νέα Ζηλανδία, στις 29 Ιουλίου 2008.]]
Ως **αποθαλασσία** ή σάλος, (κοινώς *βουβό κύμα*, *φουσκοθαλασσιά* ή *ρεστία* – swell / σουέλ), ονομάζεται ο κυματισμός εκείνος που δεν οφείλεται σε καιρικά φαινόμενα στο χρόνο που παρατηρείται αυτός, αλλά σε άνεμο που έπνεε σε προηγούμενο χρόνο, ενίοτε και ημέρες πριν, ή σε άλλη περιοχή. Με απλά λόγια, αποθαλασσία λέγονται τα παρατηρούμενα κύματα που φαίνονται να μην έχουν σχέση με τον επικρατούντα άνεμο στη περιοχή του παρατηρητή τόσο κατά διεύθυνση όσο και κατ΄ ένταση.

Ο σάλος οφείλεται στην αδράνεια της ήδη κινούμενης μάζας του ύδατος και μπορεί να «ταξιδέψει» σε μεγάλες αποστάσεις, μέχρι και 2.000 μίλια / 3.200 χιλιόμετρα, εφόσον δεν συναντήσει κάποιο εμπόδιο ή αντίθετο άνεμο προκειμένου να ελαττωθούν τα στοιχεία του.

Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα ασυμφωνίας παρατηρούμενου κυματισμού προς τα στοιχεία (διεύθυνση, ταχύτητα) του ανέμου που επικρατεί, παρατηρούνται από Οκτώβριο μέχρι Μάρτιο στο νοτιοδυτικό άκρο της Σινικής Θάλασσας και κατά τον Δεκέμβριο στον Κόλπο της Βεγγάλης. 
 
Κύριο γνώρισμα των κυμάτων της αποθαλασσίας ή σάλου, ειδικά στο ανοικτό πέλαγος, είναι ότι έχουν όψη «λιπαρά» (λεία) και αδιάσπαστη επιφάνεια, οι κορυφές τους δεν σκάνε, δεν ασπρίζουν.

Τα κύματα της αποθαλασσίας, με την πάροδο του χρόνου, αποκτούν μικρό ύψος, ενώ το μήκος τους αυξάνεται και, όταν φθάνουν στην ακτή, σβήνουν απότομα.

Το αντίθετο της αποθαλασσίας είναι η κατάσταση θαλάσσης. Τα χαρακτηριστικά των κυμάτων τόσο της αποθαλασσίας όσο και της κατάστασης θαλάσσης μετριώνται και περιγράφονται σύμφωνα με την κλίμακα Ντάγκλας, όπου και αποδίδονται με κωδικούς αριθμούς.

## Παρατηρήσεις

Τα κύματα της αποθαλασσίας καταχωρούνται στα ημερολόγια γέφυρας των πλοίων ανάλογα του ύψους των σε «χαμηλά», «μέτρια» ή «υψηλά». Από μετεωρολογικής άποψης, η έννοια της αποθαλασσίας εκλαμβάνεται ως υφιστάμενος κυματισμός του οποίου η διεύθυνση, το ύψος και η περίοδος καταχωρούνται χωριστά από εκείνων της κατάστασης θαλάσσης.

Η διεύθυνση των κυμάτων της αποθαλασσίας είναι εκείνη κατά διεύθυνση του ανεμολογίου της πυξίδας από την οποία και προέρχονται τα κύματα. Ενώ αντίθετα η διεύθυνση των κυμάτων της κατάστασης θαλάσσης είναι αυτή του αληθούς ανέμου. Συνεπώς, όταν καταχωρείται στο Ημερολόγιο ο αληθής άνεμος, δεν καταχωρείται η διεύθυνση της αποθαλασσίας, αλλά μόνο τα υπόλοιπα στοιχεία της (ύψος και ένταση).

## Δείτε επίσης
* Κατάσταση θαλάσσης
* Ωκεανογραφία
* Κυματανάπαλση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Ευχίδειος άθλος

Ο **Ευχίδειος άθλος** είναι δρόμος υπεραποστάσεων, που καλύπτει τη διαδρομή Δελφοί-Πλαταιές. Το όνομά του είναι παρμένο από τον Ευχίδα, που κατά το μύθο έτρεξε αυτή την απόσταση το 479 π.Χ., μετά τη Μάχη των Πλαταιών, θέλοντας να φέρει στις Πλαταιές νέο "ιερό πυρ" από τους Δελφούς, γιατί οι κάτοικοι θεωρούσαν ότι αυτό που είχαν μολύνθηκε από την παρουσία των Περσών.

Ο σύγχρονος Ευχίδειος Άθλος διοργανώθηκε πρώτη φορά το 2000, μετά από μια ιδέα του δρομέα Παναγιώτη Αντωνόπουλου, που το 1993 έτρεξε ξανά τη διαδρομή. Έχει διοργανωθεί 17 φορές, με την 18η να διοργανώνεται για τις 12 Μαΐου 2017. Η διαδρομή έχει μήκος 107,5 χιλιόμετρα, περιλαμβάνει υψομετρικές διαφορές περίπου 1.400 μέτρων και ολοκληρώνεται περίπου σε 14-15 ώρες.

Κατηγορία:Αθλήματα
Κατηγορία:Ατομικά αθλήματα
Ισόγλωσσο

[thumb|300px|right|Ισόγλωσσες στα [Νήσοι Φερόες|Νησιά Φερόες]]

**Ισόγλωσσο** ή ισόγλωσση γραμμή είναι η συμβατική και κατά προσέγγιση απόδοση σε χάρτη του ορίου ανάμεσα σε δύο γλωσσικά φαινόμενα. Τα φαινόμενα αυτά μπορούν να αφορούν όλους τους τομείς της γλώσσας όπως η φωνητική, η μορφολογία, το λεξιλόγιο, η σύνταξη, μπορούν δηλαδή να αφορούν την προφορά ενός φωνήεντος, τη σημασία μιας λέξης, διαφορετικές καταλήξεις ή κάποιο συντακτικό χαρακτηριστικό. Οι διάλεκτοι χωρίζονται συνήθως από ένα σύνολο διαφορετικών ισόγλωσσων γραμμών, ως «δέσμη ισογλώσσων».

Τα ισόγλωσσα χρησιμοποιούνται στους γλωσσικούς άτλαντες από τον γλωσσολογικό κλάδο της διαλεκτολογία.

Ισόγλωσση γραμμή είναι, για παράδειγμα, η συμβατική αποτύπωση των διαφορών στο φωνηεντικό σύστημα των ελληνικών ιδιωμάτων που τα χωρίζει σε βόρια και νότια. Από τα πιο γνωστά ισόγλωσσα είναι το ισόγλωσσο Κέντουμ-Σάτεμ που χωρίζει τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες σε δύο μεγάλες ομάδες. Παραδείγματα δεσμών ισογλώσσων που διακρίνουν διαλέκτους είναι η γραμμή Μπένραθ που χωρίζει την Άνω από την Κάτω γερμανική, γραμμή Λα Σπιέντζα-Ρίμινι που χωρίζει τις ανατολικές από τις δυτικές ρομανικές γλώσσες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινωνιογλωσσολογία
Κατηγορία:Διαλεκτολογία
Σημαντήρας

thumb|right|250px|Σημαντήρας ρομβοειδής μεταλλικός ύψους 1,5 μ.
**Σημαντήρας** (αγγλικά: *buoy*) ή **σημαδούρα** ή **τσαμαδούρα** ή **τσαμαδούρι**, λέγεται γενικά οποιοδήποτε μέσον που παραμένει στη επιφάνεια της θάλασσας, σε συγκεκριμένη θέση, προς επισήμανση συγκεκριμένου σκοπού ή λόγου, όπως: θέση ναυαγίων, ποντισμένης αγκύρας (σημαντήρας αγκύρας), όρια θαλάσσιου διαύλου (σημαντήρας διαύλου), θέση αλιευτικών εργαλείων, τηλεφωνικών καλωδίων, υποβρύχιων δραστηριοτήτων πάσης φύσεως (εκτός στρατιωτικών), όρια πεδίων βολών, όρια κολύμβησης λουομένων οργανωμένων λουτρικών εγκαταστάσεων κλπ.

Τα σχήματα των σημαντήρων είναι κωνικά, σφαιρικά, ρομβοειδή, κυλινδρικά ή τραπεζοειδή και φέρουν χρώμα συνήθως κόκκινο, πράσινο, ή πορτοκαλί, ή κεραμιδί και σπάνιες φορές μαύρο. Οι πλέον συνήθεις αυτών είναι οι καθοδηγητικοί (leading buoy) που φέρονται κυρίως σε διαύλους, οι σημαδούρες αγκυρών, σημαδούρες ναυαγίων, αλιευτικών εργαλείων κλπ.

Όταν ο σημαντήρας φέρει φανό (για ανάγκες ασφάλειας ναυσιπλοΐας) τότε καλείται φωτοσημαντήρας, συμπεριλαμβανόμενος στους φάρους και τους φανούς του φαρικού συστήματος της περιοχής. Οι φωτοσημαντήρες διαύλων φέρουν επίσης χαρακτηριστικές χρωματικές γραμμώσεις ή αριθμούς που δηλώνουν έτσι την αριθμητική τους σειρά. 

Επίσης για καλύτερη εξυπηρέτηση της ναυτιλίας χρησιμοποιούνται σε περιοχές συχνής παρουσιαζόμενης ομίχλης ηχητικοί σημαντήρες που φέρουν κύμβαλο, κουδούνι ή συρίκτρα, καλούμενοι αντίστοιχα κυμβαλοσημαντήρες, κωδωνοσημαντήρες, και συρικτροσημαντήρες.

## Σημειώσεις
μικρογραφία|250x250εσ|Σημαντήρες διαφόρων τύπων

* Η επισήμανση με σημαντήρα της όποιας υποβρύχιας αλιείας (με ψαροτούφεκο), όταν διενεργείται αυτή, κρίνεται λίαν απαραίτητη και κάθε ολιγωρία επ΄ αυτού αποτελεί παιγνίδι ζωής και θανάτου.

*Στους χάρτες η θέση των σημαντήρων απεικονίζεται με μιά έντονη τελεία επί μιας παύλας.
*Στην αγγλική ναυτική ορολογία υφίστανται δύο παράλληλοι όροι "buoys" και "beacons". Ο δεύτερος είναι ιδιαίτερα γενικός όπου χαρακτηρίζεται οτιδήποτε φωτοβολεί με αναλαμπές που μπορεί να είναι είτε στη θάλασσα είτε στη ξηρά (όπως π.χ. φλας οχημάτων). Στην ελληνική ναυτική ορολογία υφίστανται οι όροι σημαντήρες και αλεώρια. Αν και οι δύο αυτοί όροι είναι ταυτόσημοι καθιερώθηκε με τον καιρό μόνο από αξιωματικούς του Π.Ν. και Λ.Σ. τα αλεώρια να θεωρούνται δευτερεύουσας σημασίας σκοπού από τους σημαντήρες. Αντίθετα στη κοινή ναυτική γλώσσα διατηρείται ένας όρος "σημαντήρες" ή σημαδούρες, ή τσαμαδούρες. Οι σημαντήρες στην αγγλική χαρτογράφηση διακρίνονται ως ακολούθως με τις αντίστοιχες συντμήσεις:
**spherical (= σφαιρικός),
**can (= κυλινδρικός),
**nun (= κωλουροκωνικός),
**spar (= πασσαλοειδής),
**bell (= κωδωνοφόρος),
**whistle (= με σειρήνα ομίχλης),
**lighted (= φωτοβόλος),
**L. bell (= φωτοβόλος - κωδωνοφόρος) και
**L.w. (= φωτοβόλος - συρικτροφόρος)

## Αναφορές


### Δείτε επίσης
* Ναύδετο

Κατηγορία:Ναυτιλιακά βοηθήματα
Ναύδετο

[thumb|right|280px|"Ναύδετο όρμου" που έχει προσδέσει πλοίο με [συρματόσχοινο και με σχοινί (κάβο)]]

Γενικά με τον όρο **ναύδετο** (το), νοείται ο μεγάλος σημαντήρας (σημαδούρα ή τσαμαδούρα – mooring buoy) που βρίσκεται αγκυροβολημένος σε συγκεκριμένη θέση (στίγμα), όπου μπορεί ένα πλοίο να προσδένεται με ασφάλεια σ΄ αυτόν, αντί να αγκυροβολήσει.

Τα ναύδετα τοποθετούνται κυρίως σε λιμένες μεγάλης ναυτιλιακής κίνησης στους οποίους όμως δεν επιτρέπει ο χώρος στροφές «επ΄ αγκύρα», καθώς επίσης και σε όρμους όταν το βάθος καθιστά επικίνδυνη τη πόντιση άγκυρας (π.χ. Σαντορίνη) ή προ των Ναυστάθμων ή άλλων αγκυροβολίων για γρήγορο απόπλου, (άπαρση), κοινώς «σαλπάρισμα».

Γενικά το ναύδετο είναι πλωτή σιδερένια κυλινδρική κατασκευή (σαν δεξαμενή) επί της οποίας φέρεται μεγάλος κρίκος (αγκύλιο) στον οποίο προσδένονται τα πλοία και ακριβώς από κάτω συνδέεται, συνήθως με αλυσίδα, με άγκυρα ή άγκυρες. Διακρίνεται στο ύφαλο μέρος (κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας) και στο έξαλο μέρος που παρά την ίσαλο φέρει προφυλακτικό συνήθως ξύλινο περίζωμα για προστασία από προσκρούσεις των πλοίων κατά τη πρόσδεσή τους σ΄ αυτό.

Τα αγκυροβόλια των ναυδέτων αποτελούνται από "ετερόστομες" άγκυρες που έχουν ποντισθεί σε γραμμή κάθετη προς τη διεύθυνση του κυρίως επικρατούντος ανέμου.

Δείτε επίσης Σημαντήρας

## Αναφορές


Κατηγορία:Ναυτιλιακά βοηθήματα
Βαρούλκο αγκύρας

[thumb|right|250px|Βαρούλκο αγκύρων [Ρυμουλκό|Ρυμουλκού]]

Το **Βαρούλκο αγκύρας** (windlass) ή πόμπα ή βίντζι (anchor winch), είναι ο κύριος μηχανισμός με τον οποίο γίνεται ο χειρισμός των αγκύρων (πόντιση - ανέλκυση) και των προσδεδεμένων  σ΄ αυτές αλυσίδων (των ναυτικών καδένων) των πλοίων. Αποτελεί δε το κύριο μέσον της αγκυροβολίας.

Τούτο φέρεται στο μέσον διάμηκες της πλώρης στο πρόστεγο καθώς και στη πρύμνη, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο χειρισμός και των δύο αγκύρων μαζί ή χωριστά. Σύμφωνα με τους κανονισμούς των Νηογνωμόνων το βαρούλκο αυτό πρέπει να έχει επαρκή ισχύ, για τους χειρισμούς που προορίζεται, και να είναι ασφαλώς στερεωμένο στο κατάστρωμα.

Βασικά αποτελείται από ένα μακρύ σχετικά οριζόντιο άξονα που δύναται να περιστραφεί μπρος - πίσω και που χωρίζεται σε δύο τμήματα, που όμως μπορούν να συνδεθούν ή να αποσυνδεθούν για χωριστούς χειρισμούς των αγκύρων. Ο άξονας αυτός φέρει τα «αλυσέλικτρα τύμπανα» με ειδικές «γλυφές» από τις οποίες διέρχονται οι κρίκοι των καδένων  και επιπρόσθετα ακραία τύμπανα χειρισμού των κάβων πρόσδεσης.

Η ταχύτητα κίνησης ρύθμίζεται είτε με ελεγχόμενη τη κινητήρια μηχανική δύναμη είτε μέσω πέδης (φρένου).

Με τον όρο «**εργάτης αγκύρας**» (capstan) νοείται συνηθέστερα ένα ή δυο κατακόρυφα τύμπανα συνήθως (σήμερα) ηλεκτροκίνητα που απαντώνται κυρίως σε θαλαμηγά σκάφη και ιστιοφόρα. Παλαιότερα ήταν ατμοκίνητα και χειροκίνητα όπου ξύλινες ή μεταλλικές δοκίδες φέρονταν σε ειδικές εγκοπές και ναύτες περιέστρεφαν αυτoύς ως ρόδακα.
Επίσης στα σύγχρονα πλοία όπου το πλάτος της πλώρης είναι σχετικά μεγάλο αφενός και λόγω της καμπυλότητας του καταστρώματος, αφετέρου, αντί ενιαίου βαρούλκου χρησιμοποιούνται επιμέρους βαρούλκα ανά άγκυρα (δεξιά και αριστερή). Επίσης στη πρύμνη φέρονται ισχυρά βαρούλκα για τον χειρισμό των πρυμνήσιων κάβων πρόσδεσης του πλοίου.

Αν και η συντήρηση του βαρούλκου ως μηχανήματος ανήκει στην αρμοδιότητα των μηχανικών του πλοίου καθίσταται ανάγκη η εξοικείωση του από το προσωπικό καταστρώματος. 
Κύριος χειριστής αυτού είναι ο ναύκληρος ή λοστρόμος.

Σήμερα το βαρούλκο αυτό μπορεί να είναι ατμοκίνητο, ηλεκτροκίνητο, ή ηλεκτροϋδραυλικό, ενώ παλαιότερα στα ιστιοφόρα ήταν μόνο χειροκίνητο και αρκετά επίπονο. Παρόμοια βαρούλκα που φέρονται στα πλοία είναι τα βαρούλκα φορτωτήρων, βαρούλκα λέμβων κ.ά.

Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Πλοίο
Κατηγορία:Βιομηχανικά εργαλεία
Ναδίρ

**Ναδίρ** (Nadir) καλείται στην Αστρονομία το σημείο εκείνο της Ουράνιας σφαίρας στο οποίο τη συναντά η κατακόρυφος του παρατηρητή (δια του κέντρου της Γης) προεκτεινόμενη προς τα κάτω.
Το αντιδιαμετρικό σημείο της Ουράνιας σφαίρας ονομάζεται Ζενίθ.

Σε καθομιλούμενες εκφράσεις αποδίδεται ως έννοια κατώτατου σημείου (οικονομικού, επαγγελματικού κλπ), αλλά και ως τελείωμα της ζωής, τα βαθιά γηρατειά.

Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Ζενίθ

**Ζενίθ** καλείται στην Αστρονομία το σημείο της Ουράνιας σφαίρας στο οποίο την συναντά η κατακόρυφος (δια του κέντρου της Γης) του παρατηρητή προεκτεινόμενη προς τα πάνω. Το αντιδιαμετρικό σημείο της Ουράνιας σφαίρας ονομάζεται Ναδίρ.

Ο όρος προέρχεται από την αραβική γλώσσα. Σε καθομιλούμενες εκφράσεις αποδίδεται ως έννοια ανώτατου σημείου (οικονομικού, επαγγελματικού κλπ) και γενικά ως αποκορύφωση δραστηριότητας ή και του βίου.

Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Κατηγορία:Εκφράσεις
Τρίπολη

Το όνομα **Τρίπολη** μπορεί να αναφέρεται στις πόλεις:

* Τρίπολη Αρκαδίας, πρωτεύουσα του Νομού Αρκαδίας στην Πελοπόννησο
* Τρίπολις Λαρισαία, αρχαία πόλη στην Πελασγιώτιδα της Θεσσαλίας
* Τρίπολη Περραιβίας, την οποία συναποτελούσαν οι πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας Άζωρος, Πύθιο και Δολίχη.
* Τρίπολις Φρυγίας ή Τρίπολη στον Μαίανδρο ποταμό, αρχαία πόλη στη Μικρά Ασία, στα σύνορα της Λυδίας, της Καρίας και της Φρυγίας.
* Τρίπολις (Πόντος), η πρώην Ισχόπολις, ήταν αρχαία πόλη-φρούριο στον Πολεμωνιακό Πόντο.

* Τρίπολη (Λιβύη), πρωτεύουσα της Λιβύης
* Τρίπολη (Λίβανος), πόλη του Λιβάνου
Ιταλικές γλώσσες

Οι **ιταλικές γλώσσες** είναι ομάδα γλωσσών που ανήκουν στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια. Οι ιταλικές γλώσσες διακρίνονται σε δύο κλάδους:

*Οσκοουμβρικές γλώσσες ή Σαβελλικές
**Οσκική γλώσσα, μιλιόταν στη νοτιοκεντρική περιοχή της ιταλικής χερσονήσου.
***Βολσκική γλώσσα
**Ουμβρική γλώσσα (δεν πρέπει να συγχέεται με την ουμβρική διάλεκτο της σύγχρονης ιταλικής γλώσσας), ομιλούνταν στη βορειοκεντρική περιοχή της ιταλικής χερσονήσου.
*Λατινοφαλισκικές γλώσσες
**Φαλισκική γλώσσα, ομιλούνταν στην περιοχή γύρω από το Φαλέριι Βέτερες (σύγχρονη Τσίβιτα Καστελάνα) βόρεια της πόλης της Ρώμης.
**Λατινική γλώσσα, ομιλούνταν στη δυτικοκεντρική Ιταλία, οι ρωμαϊκές κατακτήσεις τη διέδωσαν σε όλην την αυτοκρατορία και πέρα από αυτή.

Εξελίξεις της λατινικής αποτελούν οι ρομανικές γλώσσες, γνωστές και ως λατινογενείς.
Κελτικές γλώσσες

Οι **κελτικές γλώσσες** είναι δυτικός κλάδος της οικογένειας των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, εντοπισμένη κατά τους ιστορικούς χρόνους σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης από την Ισπανία και την Ιρλανδία μέχρι τα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία, δηλαδή σε περιοχές στις οποίες αναπτύχθηκε ο κελτικός πολιτισμός. Ο όρος "Κέλτικες" χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά για να χαρακτηρίσει αυτή την ομάδα γλωσσών από τον Έντουαρν Λούιντ (Edward Lhuid) το 1707.

Οι κέλτικες γλώσσες μιλιούνται και πέρα από την Ευρώπη από μετανάστες σε Καναδά, ΗΠΑ, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Ακόμη υπάρχει μια μικρή ομάδα ομιλητών Ουαλικά στην Παταγονία της Αργεντινής. Τα Ουαλικά είναι η μόνη κέλτικη γλώσσα που δεν θεωρείται ότι κινδυνεύει να εξαφανιστεί.

## Κατανομή

Ανάμεσά τους διακρίνονται η κελτιβηρική γλώσσα στην Ισπανία, η γαλατική γλώσσα στη Γαλλία και τη Βόρεια Ιταλία. Η Γαελική γλώσσα, μαρτυρημένη στις επιγραφές Όγκχαμ, επιβιώνει έως σήμερα ως Ιρλανδική γλώσσα, Σκωτική Γαελική και (μέχρι πρόσφατα) ως Μανξ. Η Βρετανική πιστοποιήθηκε αρχικά σε επιγραφές Όγκχαμ (ή ογαμικές) του 5ου και 6ου αιώνα και επιβιώνει σήμερα ως Ουαλική γλώσσα και Βρετονική γλώσσα. Δύο βόρειες παραλλαγές των Βρετανικών, η Πικτική γλώσσα και η Κυμβρική εξαφανίστηκε κατά τον πρώιμο μεσαίωνα, ενώ η Κορνουαλική γλώσσα επεβίωσε έως τον 18ο αιώνα.

Η Πρωτοκελτική διαιρέθηκε σε τέσσερις υποοικογένειες:
* τη Γαλατική και τις στενά συγγενείς της Λεποντική και Γαλατική της Μικράς Ασίας.
* τις Κελτιβηρικές γλώσσες
* τις Γαελικές γλώσσες ή Γοϊδελικές, ανάμεσά τους την Ιρλανδική, τη Σκοτική Γαελική και τη Μανξ.
* τις Βρυθονικές γλώσσες ή Βρετανικές, ανάμεσά τους την Ουαλική, τη Βρετονική, την Κορνουαλική, την Κυμβρική, την υποθετική Ιβερνική και την Πικτική.

## Συγγένειες

Οι κελτικές γλώσσες συνδέονται στενότερα με την ιταλική ομάδα γλωσσών και πιο απόμακρα με τη Γερμανική. Συχνά κατατάσσονται σε q-Κελτικές και p-Κελτικές, ανάλογα με το αν διατήρησαν τον ινδοευρωπαϊκό ήχο 'q' ΄ή τον άλλαξαν σε 'p'. Οι q-Κελτικές γλώσσες είναι η Κελτοϊβηρική και η Γαελική. Όλες οι άλλες είναι p-Κελτικές. Τα περασμένα 2.000 χρόνια οι κελτικές γλώσσες βρέθηκαν υπό την πίεση του γλωσσικού ηγεμονισμού των Γερμανικών και Λατινογενών γλωσσών. Στη Βρετανία και την Ιρλανδία οι γλώσσες επιβίωσαν έως τη σύγχρονη εποχή, αλλά σε διαρκώς μειούμενες γεωγραφικές περιοχές.

*