Χεζμπολάχ

Η **Χεζμπολάχ** ή **Χεζμπολά** (αραβικά: حزب الله, κυριολεκτικά: «Κόμμα του Θεού») είναι σιιτική παραστρατιωτική και πολιτική οργάνωση με βάση τον Λίβανο που συστάθηκε πρωταρχικά για να αντιμετωπίσει το Ισραήλ. Συμμετέχει στην κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο της χώρας. Η ένοπλη πτέρυγα της οργάνωσης θεωρείται κίνημα αντίστασης στον αραβικό κόσμο, ενώ οι ΗΠΑ, η Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία, ο Καναδάς και το Ισραήλ την κατατάσσουν ως τρομοκρατική οργάνωση.

Διαθέτοντας αρχικά μια σχετικά μικρή στρατιωτική δύναμη, σήμερα αυτή έχει αυξηθεί σημαντικά, ενώ η οργάνωση έχει εξελιχθεί σε μια πολιτική συνιστώσα που συμμετέχει στη λιβανέζικη κυβέρνηση και προωθεί προγράμματα κοινωνικής ανάπτυξης. Έχει κερδίσει τη στήριξη των σιιτών μουσουλμάνων παρέχοντας κοινωνικές υπηρεσίες και έχει τη δύναμη να κινητοποιεί πλήθος υποστηρικτών, όπως συνέβη στην περίπτωση των διαδηλώσεων του 2006-8 κατά της κυβέρνησης του Φουάτ Σινιόρα.

Στηρίζεται οικονομικά από το Ιράν, ενώ πολιτική στήριξη παρέχει και η Συρία. Οι ένοπλες μονάδες της οργανώθηκαν και εκπαιδεύτηκαν από τμήμα του ιρανικού στρατού των «Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης». Το στρατιωτικό τμήμα της οργάνωσης παρέχει υποστήριξη με μαχητές στις δυνάμεις του Άσαντ στη Συρία κατά του Ισλαμικού κράτους.

## Δεκαετία του 1980
Η Χεζμπολάχ σχηματίστηκε με αφορμή την ισραηλινή επέμβαση στον Λίβανο το 1982, ενώ η επίσημη ίδρυσή της ως πολιτική οργάνωση έγινε το 1985. Στο μανιφέστο της οργάνωσης καταγράφονται ως κύριοι στόχοι της η αποχώρηση του Ισραήλ από τον Λίβανο, ο τερματισμός της εμπλοκής οποιασδήποτε ιμπεριαλιστικής δύναμης στον Λίβανο, καθώς και η επιλογή από τον λαό της χώρας του είδους της διακυβέρνησης που επιθυμεί.
μικρογραφία|198x198εσ|Πορεία μελών και υποστηρικτών της Χεζμπολάχ μετά το τέλος της ισραηλινής κατοχής του Νότιου Λιβάνου, Μάιος 2000.
Η Χεζμπολάχ χρησιμοποίησε επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίον των Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας (IDF) και ισραηλινών στόχων εκτός του Λιβάνου. Η Χεζμπολάχ φημολογείται ότι ήταν από τις πρώτες ισλαμικές ομάδες αντίστασης στη Μέση Ανατολή που χρησιμοποίησαν την τακτική των βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας, των δολοφονιών και της αιχμαλωσίας ξένων στρατιωτών, καθώς και των δολοφονιών και των αεροπειρατειών. Η Χεζμπολάχ χρησιμοποίησε επίσης πιο συμβατικές στρατιωτικές τακτικές και οπλισμό, κυρίως ρουκέτες Κατιούσα και άλλους πυραύλους ενώ στο τέλος του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου το 1990, παρά τη Συμφωνία του Τάιφ που ζητούσε τη «διάλυση όλων των λιβανέζικων και μη λιβανέζικων πολιτοφυλακών», η Συρία, η οποία ήλεγχε τότε τον Λίβανο, επέτρεψε στη Χεζμπολάχ να διατηρήσει το οπλοστάσιό της και να ελέγχει σιιτικές περιοχές κατά μήκος των συνόρων με το Ισραήλ.

## Μετά το 1990
Τη δεκαετία του 1990, η Χεζμπολάχ μετατράπηκε από επαναστατική ομάδα σε πολιτική, σε μια διαδικασία που έχει περιγραφεί ως «λιβανοποίηση» της Χεζμπολάχ. Σε αντίθεση με την ασυμβίβαστη επαναστατική της στάση τη δεκαετία του 1980, η Χεζμπολάχ μετέφερε μια επιεική στάση απέναντι στο λιβανέζικο κράτος. 

Το 1992, η Χεζμπολάχ αποφάσισε να συμμετάσχει σε εκλογές και ο Αλί Χαμενεΐ, ανώτατος ηγέτης του Ιράν, την ενέκρινε. Ο πρώην γενικός γραμματέας της Χεζμπολάχ, Σούμπι αλ Τουφαϊλί, αμφισβήτησε την απόφαση αυτή, γεγονός που οδήγησε σε σχίσμα στη Χεζμπολάχ. Η Χεζμπολάχ κέρδισε και τις δώδεκα έδρες που υπήρχαν στον εκλογικό της κατάλογο και στο τέλος εκείνης της χρονιάς, άρχισε να συμμετέχει σε διάλογο με τους χριστιανούς του Λιβάνου. Η Χεζμπολάχ θεωρεί ότι οι πολιτιστικές, πολιτικές και θρησκευτικές ελευθερίες στο Λίβανο είναι ιεροποιημένες, αν και δεν επεκτείνει αυτές τις αξίες σε ομάδες που έχουν σχέσεις με το Ισραήλ.

Το 1997, σχημάτισε τις πολυθρησκευτικές Λιβανέζικες Ταξιαρχίες για την Καταπολέμηση της Ισραηλινής Κατοχής σε μια προσπάθεια να αναβιώσει την εθνική και κοσμική αντίσταση κατά του Ισραήλ, σηματοδοτώντας έτσι τη «λιβανοποίηση» της αντίστασης.

Οι Μουτζαχεντίν μαχητές της Χεζμπολάχ πολέμησαν εναντίον σερβικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας.

## Μανιφέστο του 2009
μικρογραφία|Σαγίντ Χασάν Νασράλα, ο τρίτος γενικός γραμματέας της Χεζμπολάχ
Στις 30 Νοεμβρίου 2009, ο γενικός γραμματέας Νασράλα παρουσίασε ένα νέο μανιφέστο στο 7ο πολιτικό συνέδριο της Χεζμπολάχ. Εκτός από την εισαγωγή του, αυτό το 32σέλιδο έγγραφο έχει τρία κεφάλαια σχετικά με τις ηγεμονικές στρατηγικές των ΗΠΑ και τον αντίκτυπο της παγκοσμιοποίησης, την προσέγγιση της Χεζμπολάχ στο Λίβανο και την παλαιστινιακή αντίσταση στο Ισραήλ. Αν και αυτοχαρακτηρίζεται ως έγγραφο «αναγέννησης», το μανιφέστο μεταφέρει την ίδια βασική προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής με το παρελθόν, σύμφωνα με τη μελετήτρια Μπενεντέτα Μπέρτι, αν και είναι πιο «πολιτικά έξυπνο» και απευθύνεται σε μη ισλαμικά κινήματα. Παρόλα αυτά, το μανιφέστο προσφέρει νέα υποστήριξη στους πολιτικούς θεσμούς του Λιβάνου, μέσω των οποίων είχε αρχίσει να εισχωρεί. Ειδικότερα, αναφέρει ότι αντιτίθεται στον πολιτικό «σεχταρισμό», εξιδανικεύει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και αντιμετωπίζει τον λιβανέζικο στρατό λιγότερο ως εχθρό και περισσότερο ως υποταγμένο στρατιωτικό βραχίονα.

Τον Μάρτιο του 2016, ο Αραβικός Σύνδεσμος κατέταξε τη Χεζμπολάχ στη λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις.

Ο πρώτος αρχηγός της Χεζμπολάχ ήταν ο Αμπάς Αλ Μουσσάβι, ένας Λιβανέζος σιίτης κληρικός, συνιδρυτής και γενικός γραμματέας της Χεζμπολάχ, ο οποίος σκοτώθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ το 1992. Τον διαδέχτηκε ο Χασάν Νασράλα, ο όποιος διετέλεσε γενικός γραμματέας και αρχηγός έως την δολοφονία του από τις δυνάμεις του Ισραήλ το 2024. Τον διαδέχτηκε ο Ναΐμ Κσέμ.

## 2023-σήμερα Σύγκρουση Ισραήλ-Χεζμπολάχ
Στις 8 Οκτωβρίου 2023, η Χεζμπολάχ εκτόξευσε κατευθυνόμενες ρουκέτες και βλήματα πυροβολικού σε κατεχόμενες από το Ισραήλ θέσεις στο Shebaa Farms κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα. Το Ισραήλ ανταπέδωσε με πλήγματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυρά πυροβολικού κατά θέσεων της Χεζμπολάχ κοντά στα σύνορα των Υψιπέδων του Γκολάν με τον Λίβανο. Οι επιθέσεις έγιναν αφού η Χεζμπολάχ εξέφρασε την υποστήριξη και τον έπαινο για τις επιθέσεις της Χαμάς στο Ισραήλ. Οι συγκρούσεις ήταν η μεγαλύτερη κλιμάκωση μεταξύ των δύο χωρών από τον πόλεμο του Λιβάνου το 2006.

Τον Νοέμβριο του 2024 υπογράφηκε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ για να τερματιστούν 13 μήνες συγκρούσεων. Σύμφωνα με τη συμφωνία, η Χεζμπολάχ έλαβε 60 ημέρες προθεσμία για να τερματίσει την ένοπλη παρουσία της στο νότιο Λίβανο και οι ισραηλινές δυνάμεις υποχρεώθηκαν να αποσυρθούν από την περιοχή κατά την ίδια περίοδο. Τον Δεκέμβριο του 2024, η πτώση του μπααθικού καθεστώτος του Άσαντ στη Συρία αποτέλεσε ένα ακόμη πλήγμα για τη λιβανέζικη σύμμαχό της, τη Χεζμπολάχ, η οποία ήταν ήδη αποδυναμωμένη λόγω των ισραηλινών στρατιωτικών ενεργειών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Τρομοκρατικές οργανώσεις
Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα
Κατηγορία:Αντισιωνισμός
Κατηγορία:Αντιαμερικανισμός
Κατηγορία:Λίβανος
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Λιβάνου
Κατηγορία:Εμφύλιος Πόλεμος του Λιβάνου
Κατηγορία:Ισλαμικός φονταμενταλισμός
Κατηγορία:Ισλαμική τρομοκρατία