open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελισάβετ του Βάλντεκ και Πύρμοντ

Η **Ελισάβετ** (γερμ. *Elisabeth zu Waldeck und Pyrmont*, 6 Σεπτεμβρίου 1873 - 23 Νοεμβρίου 1961) του Οίκου του Βάλντεκ και Πύρμοντ ήταν πριγκίπισσα του Βάλντεκ και Πύρμοντ και μετέπειτα πριγκίπισσα του Έρμπαχ-Σένμπεργκ.

## Βιογραφία
Η *Λουίζα Ελισάβετ Ερμίνη Έρρικα* γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1873 στο Άρολσεν, και ήταν το έβδομο παιδί και η έκτη κόρη του Γεωργίου Βίκτωρα του Βάλντεκ και Πύρμοντ και της Ελένης του Νάσσαου.

Στις 3 Μαΐου 1900 παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο του Έρμπαχ-Σένμπεργκ στο Άρολσεν. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*την *Έμμα* Γουσταύα Μαρία Παυλίνα Έντα Αδολφίνα Ερμίνα (1901 - 1947), παντρεύτηκε 1) το βαρόνο Χανς Καρλ φον Ντόρνμπεγκ και 2) το Νηλ Μπόυντ Ουότσον ΜακΈκαρν.
*τον *Γεώργιο Λουδοβίκο* Φρειδερίκο Βίκτωρα Κάρολο Εδουάρδο Φραγκίσκο Ιωσήφ (1903 - 1971), παντρεύτηκε τη Μαρία Μαργκαρέτα φον Ντέρινγκερ.
*τον *Γουλιέλμο* Ερνέστο Ερρίκο Αλφρέδο (1904 - 1946), παντρεύητκε την κόμισσα Αλεξάντρα φον Γκορτς.
*την *Ελένη* Σοφία Λουίζα Εδβίγη Αιμιλία Μάρθα (1907 - 1979).

Απεβίωσε στις 23 Νοεμβρίου 1961 στο Μπενσχάιμ σε ηλικία 88 ετών.

## Τίτλοι
*6 Σεπτεμβρίου 1873 – 3 Μαΐου 1900: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελισάβετ του Βάλντεκ και Πύρμοντ
*3 Μαΐου 1900 – 18 Αυγούστου 1903: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελισάβετ, Κόμισσα Αλέξανδρου του Έρμπαχ-Σένμπεργκ
*18 Αυγούστου 1903 – 29 Ιανουαρίου 1908: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αλέξανδρου του Έρμπαχ-Σένμπεργκ
*29 Ιανουαρίου 1908 – 23 Νοεμβρίου 1961: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα του Έρμπαχ-Σένμπεργκ

## Παραπομπές
*thePeerage.com - Luise Elisabeth Hermine Erica Pauline Prinzessin zu Waldeck und Pyrmont
*The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: 351
* Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (Hrsg.): *Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon.* Kohlhammer Verlag, Stuttgart 1997, , p. 335
* Hansmartin Decker-Hauff: *Frauen im Hause Württemberg* DRW-Verlag, Leinfelden-Echterdingen 1997, , p. 266
* Hartmut Platte: *Waldeck und Pyrmont. Geschichte eines Fürstenhauses.* Börde-Verlag, Werl 2003, ISBN 3-9806221-8-5 (*Deutsche Fürstenhäuser* 3).
* Wolfgang Hauke: *Schloss Steinfurt*. In: *Alte Burgen schöne Schlösser. Eine romantische Deutschlandreise*. Gekürzte Sonderausgabe. Das Beste, Stuttgart 1980, ISBN 3-87070-278-8, S. 40 – 41.
* *Genealogisches Handbuch des Adels* Band Fü XIX, Seite116, C. A. Starke-Verlag, Limburg, 2011
* ''Waldeck'', Online Gotha, angelfire.com
* ''Online Gotha–Bentheim'', angelfire.com

## Αναφορές σε πηγές

Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Εκτέλεση Αντιστασιακών Ξηροκρήνης

Η **Εκτέλεση Αντιστασιακών Ξηροκρήνης** αφορά στην εκτέλεση οκτώ νεών Ελλήνων αντιστασιακών από ναζιστικό εκτελεστικό απόσπασμα, στις 11 Μαΐου 1944 στη συνοικία Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης, κατά την Κατοχή της Ελλάδας.

## Ιστορικό
Στην περιοχή των συνοικιών της Ξηροκρήνης και της Επταλόφου στη Θεσσαλονίκη αναπτύχθηκε από τις πρώτες μέρες της Ναζιστικής Κατοχής σημαντική αντιστασιακή δράση. Στις 15 Μαΐου 1941, μόλις έναν μήνα μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τις ναζιστικές δυνάμεις, ιδρύεται η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση στην Ελλάδα, η «Ελευθερία», με την ομώνυμη εφημερίδα της και το πρώτο παράνομο τυπογραφείο της πόλης στην περιοχή της Επταλόφου. Ακόμα, στην Ξηροκρήνη υπήρχε, σύμφωνα με τις μαρτυρίες παλαιών κατοίκων, κρησφύγετο αντιστασιακών, το οποίο όμως ανακαλύφθηκε από τους ναζί και καταστράφηκε.
Στις 8 Ιουλίου 1943 στην Επτάλοφο πραγματοποιείται η ιστορική διαδήλωση ενάντια στην απόπειρα επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στην Κεντρική Μακεδονία.

Στις 11 Μαΐου 1944 σε αντίποινα για την αντιστασιακή δράση τους, εκτελέστηκαν οκτώ νέοι Θεσσαλονικείς αντιστασιακοί από ναζιστικό εκτελεστικό απόσπασμα στην περιοχή *Καΐστρι* της Ξηροκρήνης.

Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1944, χίλιοι και πλέον νέοι της Ξηροκρήνης συγκεντρώθηκαν σε βραδινή διαδήλωση κατά των Γερμανών κατακτητών, μετά από τις μάχες μεταξύ δυνάμεων του ΕΛΑΣ και ναζιστών ταγματασφαλιτών στις 16 του μήνα.

Η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1944.

## Ιστορική μνήμη
Τον Οκτώβριο του 2012 εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο η Θεσσαλονίκη εντάχθηκε στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων της Ελλάδας καθώς μαρτυρικές χαρακτηρίζονται οι πόλεις που είχαν υποστεί μεγάλες καταστροφές σε ανθρώπινες και υλικές ζημιές κατά την αντίσταση απέναντι στις δυνάμεις κατοχής.

Σήμερα στο σημείο της εκτέλεσης στην περιοχή Καΐστρι της συνοικίας της Ξηροκρήνης βρίσκεται μνημείο στο οποίο αναγράφονται τα ονόματα και οι ηλικίες των οκτώ εκτελεσθέντων αντιστασιακών και την 11η Μαΐου πραγματοποιείται εκδήλωση μνήμης και κατάθεση στεφάνων.

## Εκτελεσθέντες Αντιστασιακοί
*Αναστάσιος Απταλίδης 30 ετών
*Γιώργος Ζαφειριού (Φρίγκου) 26 ετών
*Κώστας Ζαφειριού (Φρίγκου) 24 ετών
*Ζαφείρης Ζαφειριού (Φρίγκου) 20 ετών
*Μιχάλης Λεωντσίνης 26 ετών
*Χρήστος Λεωντσίνης 20 ετών
*Κώστας Ξεπαπαδάκης 20 ετών
*Ανδρέας Χοροζάκης 20 ετών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σφαγές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση
Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας
Νοστριανός της Νεαπόλεως

Ο **Άγιος Νοστρίανο** , (... - μεταξύ 452 και 465) ήταν ο δέκατος πέμπτος επίσκοπος της Νάπολης. Αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ το 1878.

## Βιογραφία

Σύμφωνα με το *Χρονικό επισκόπων της Ναπολιτάνικης εκκλησίας* του Ιωάννη του Διακόνου, ο Νοστρίανο ήταν ο δέκατος πέμπτος επίσκοπος της Νάπολης και πέθανε μεταξύ 452 και 465 μετά από 17 χρόνια επισκοπίας.
 
Κάτω από το επισκοπικό θρόνο του, ο ιεροκήρυκας Φλώρος διέδιδε τα δόγματα του Πελαγιανισμού και των Μανιχαίων στην περιοχή της Νάπολης. Ο επίσκοπος της Καρθαγένης Κουοντβουλτντέους (Quodvultdeus) αναφέρει ότι ο επίσκοπος της Νάπολης έστειλε τον ιερέα Ηρώιο να συλλάβει και να εκδιώξει τον Φλόρο.

Δημιούργησε τα λουτρά για τους κληρικούς και τους πιστούς σε άμεση γειτνίαση με το φόρουμ, στην περιοχή που μέχρι τον 13ο αιώνα ήταν γνωστή ως vicus Nostrianus και Pla Nostriana.

Αρχικά θάφτηκε στις κατακόμβες του Αγίου Γκαουντιόζο, τον 10ο αιώνα τα λείψανα του μεταφέρθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Τζενάρρο αλλ' Όλμο, όπου βρέθηκαν στις 16 Αυγούστου 1612 σε ένα μαρμάρινο δοχείο που βρέθηκε κάτω από τον κύριο βωμό. Το 1965 το δοχείο μετεγκαταστάθηκε στην εκκλησία των Αγίων Φιλίππου και του Ιακώβου.

Η λατρεία του Αγίου Νοστρίανο ξεκίνησε μετά την ανακάλυψη των λειψάνων τον δέκατο έβδομο αιώνα και το 1619 από τον καρδινάλιο Ντέκιο Καράφα, αρχιεπίσκοπο της Νάπολη, οργάνωσε τη λατρεία του για τις 16 Αυγούστου.Η λατρεία του ως αγίου επιβεβαιώθηκε από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ με διάταγμα της 2ας Μαΐου 1878.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Il martirologio romano. Riformato a norma dei decreti del Concilio ecumenico Vaticano II e promulgato da papa Giovanni Paolo II*, LEV, Città del Vaticano 2004.
* Congregatio de Causis Sanctorum, *Index ac status causarum*, Città del Vaticano 1999.
* Filippo Caraffa e Giuseppe Morelli (curr.), *Bibliotheca Sanctorum* (BSS), 12 voll., Istituto Giovanni XXIII nella Pontificia Università Lateranense, Roma 1961-1969.
* Charles Pietri, Luce Pietri (ed.), ''Prosopographie chrétienne du Bas-Empire. 2. Prosopographie de l'Italie chrétienne (313-604)'', École française de Rome, Roma 2000, vol. II, pp. 1543-1544

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Μαλθάκη

Η **Μαλθάκη** (β' ήμισυ του 1ου π.Χ.) ήταν από τη Σαμάρεια και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ιουδαίας.

## Βιογραφία
Έγινε η 4η σύζυγος του Ηρώδη Α΄ της Ιουδαίας. Απέκτησαν δύο γιους και μία κόρη. 

Πληροφορίες γι'αυτήν μας δίνει ο ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος στα έργα του *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία* και *Περί των Ιουδαϊκών Πολέμων*.

Η Μαλθάκη απεβίωσε το 4 π.Χ.  στη Ρώμη, όταν μπροστά της οι δύο γιοί της διαφωνούσαν για τη διαθήκη του πατέρα τους ενώπιον του Αυτοκράτορα Αυγούστου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε (ως 4η σύζυγος) τον Ηρώδη Α΄ τον *Μεγάλο*, βασιλιά της Ιουδαίας  και είχε τέκνα:
* Ηρώδης Αντίπας πριν το 20 π.Χ.-μετά το 39 μ.Χ., τετράρχης της Γαλιλαίας & Περαίας.
* Ηρώδης Αρχέλαος 23 π.Χ.-π.18 μ.Χ., εθνάρχης της Σαμάρειας & Ιουδαίας.
* Ολυμπιάδα, παντρεύτηκε τον Ιωσήφ Γ΄, γιο του Ιωσήφ Β΄ και ανιψιό του Ηρώδη Α΄. Η κόρη τους:
** Μαριάμνη Ε΄, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ηρώδη της Χαλκίδας.

## Πηγές
* Flavius Josephus, The Jewish War,1.561; doc=Perseus:text:1999.01.0148:book=1:section=561&highlight=malthace
* Flavius Josephus; Antiquities of the Jews 17.188; doc=Perseus:text:1999.01.0146:book=17:section=188&highlight=malthace

Κατηγορία:Ιουδαίοι
Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Ολυμπιάδα (κόρη του Ηρώδη Α΄)

Η **Ολυμπιάδα** από την Ηρωδιανή Δυναστεία, ήταν πριγκίπισσα της Ιουδαίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ηρώδη Α΄ του *Μεγάλου* και της 4ης συζύγου του Μαλθάκης, από τη Σαμάρεια. 

Αδέλφια της ήταν ο Ηρώδης Αντίπας τετράρχης της Γαλιλαίας και Περαίας και ο Ηρώδης Αρχέλαος εθνάρχης της Σαμάρειας και Ιουδαίας. 

Ο γάμος της με τον Ιωσήφ, γιο του Ιωσήφ και ανιψιό του Ηρώδη Α΄ έφερε μία κόρη, που παντρεύτηκε τον Ηρώδη της Χαλκίδας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωσήφ Β΄, γιο του Ιωσήφ Α΄ και ανιψιό του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου και είχε τέκνα:
* Μαριάμνη, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ηρώδη της Χαλκίδας στην Ιτουρέα.
** Αριστόβουλος απεβ. 92 μ.Χ., βασιλιάς της Χαλκίδας και της Μικρής Αρμενίας.

## Πηγές
* Flavius Josephus, The Jewish War,1.561; doc=Perseus:text:1999.01.0148:book=1:section=561&highlight=malthace
* Flavius Josephus; Antiquities of the Jews 17.188; doc=Perseus:text:1999.01.0146:book=17:section=188&highlight=malthace

Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Τάσος Μπαρτζώκας

Ο **Τάσος Μπαρτζώκας** είναι Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μελίκη Ημαθίας του Νομού Ημαθίας το 1979, όπου και μεγάλωσε. Γονείς του είναι ο Στέργιος Μπαρτζώκας, συνταξιούχος δάσκαλος και η Ευδοξία Μπαρτζώκα – Θεοδωρακοπούλου,  συνταξιούχος ελεύθερη επαγγελματίας. Αποφοίτησε το 1997 από το Λύκειο Μελίκη Ημαθίαςς, τελείωσε τη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης το 2003 και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, λαμβάνοντας εξειδίκευση  από το Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στις Ευρωπαϊκές Πολιτικές Νεολαίας.

Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Ελευθερία Δεληγιάννη, με την οποία έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Στέργιο.

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Έχει διατελέσει Σύμβουλος - Υπεύθυνος για το Νομό Ημαθίας - των Θυρίδων Νεανικής Επιχειρηματικότητας της Γ.Γ. Νέας Γενιάς, στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων την περίοδο 2008-2009. Επιπλέον, έχει διατελέσει από το 2004 ως το 2010 *Πρόεδρος της Ένωσης Νέων Δικηγόρων και Ασκουμένων Θεσσαλονίκης*, η οποία υπήρξε η μεγαλύτερη Ένωση Νέων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης. Από το 2006 έως σήμερα ασκεί μάχιμη δικηγορία, διατηρώντας μαζί με τη σύζυγό του, το δικό τους δικηγορικό γραφείο στη Βέροια Ημαθίας.

## Πολιτική Σταδιοδρομία

Την περίοδο 2001-2002 διετέλεσε  Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών της Νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης  και μέλος της Γραμματείας Πόλης της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Κομοτηνής.

Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ, Υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΝΟΔΕ Ημαθίας και Υπεύθυνος για την κατάρτιση του Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για το Νομό Ημαθίας.

Το 2013 εκλέχθηκε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ.

Συμμετείχε για πρώτη φορά ως υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική Περιφέρεια Ημαθίας  με τη Νέα Δημοκρατία στις εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 2015, όπου παρ’ ότι πρωτοεμφανιζόμενος κατέλαβε την τρίτη θέση με περίπου 7.000 ψήφους. Στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου, οι οποίες ανέδειξαν την ΙΗ' Αναθεωρητική Βουλή της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, εξελέγη βουλευτής στην τετραεδρική Περιφέρεια Ημαθίας, λαμβάνοντας περίπου 11.000 σταυρούς προτίμησης.

Μετά την εκλογή του ορίστηκε ως μέλος στις κάτωθι Κοινοβουλευτικές Επιτροπές:

* Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων
* Ειδική μόνιμη επιτροπή σωφρονιστικού συστήματος και λοιπών δομών εγκλεισμού κρατουμένων
* Κοινοβουλευτική Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Λετονίας
* Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σχετικά με τη διερεύνηση αδικημάτων που τυχόν έχουν τελεστεί από τον πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δ. Παπαγγελόπουλο
*Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας
*Γραμματέας στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, σχετικά με τη διερεύνηση αδικημάτων που τυχόν έχουν τελεστεί από από τον πρώην Υπουργό κ. Νικόλαο Παππά
*Εξεταστική Επιτροπή για τη διερεύνηση της επιχείρησης πολιτικής χειραγώγησης της κοινής γνώμης, ευτελισμό των θεσμών και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Λίμνη Μορέιν

thumb|Ανατολή ηλίου στη λίμνη Μορέιν στα μέσα καλοκαιριού
Η **Λίμνη Μορέιν** είναι παγετωνική λίμνη στο Εθνικό Πάρκο Μπανφ, 14 χιλιόμετρα έξω από το χωριό Λέικ Λουίζ στην Αλμπέρτα του Καναδά. Βρίσκεται στην Κοιλάδα των Δέκα Κορυφών, σε υψόμετρο περίπου 1.884 μέτρων. Η λίμνη έχει έκταση 50 εκταρίων.

Η λίμνη αυτή, δημιουργούμενη από παγετώνα, φτάνει στο αποκορύφωμά της στα μέσα έως τα τέλη Ιουνίου. Όταν είναι γεμάτη, αντανακλά μια διακριτική απόχρωση γαλάζιου μπλε.

Η περιοχή γύρω από τη λίμνη έχει πολλά μονοπάτια πεζοπορίας που, κατά καιρούς, είναι περιορισμένα. Το μονοπάτι που ακολουθείται συνήθως από τους τουρίστες είναι το Μονοπάτι Δε Ρόκπαϊλ (The Rockpile Trail), το οποίο βρίσκεται κατά μήκος του λιθώνα. Το μονοπάτι έχει μήκος περίπου 300 μέτρων, με αλλαγή ύψους 24 μέτρων. Η θέα της λίμνης από την κορυφή του βράχου είναι μια από τις πιο φωτογραφημένες τοποθεσίες σε όλο τον Καναδά. Η θέα αυτή στα βουνά πίσω από τη λίμνη στην Κοιλάδα Των Δέκα Κορυφών είναι γνωστή ως η "Εικοσαδόλλαρη Θέα", καθώς η λίμνη Μορέιν εμφανίστηκε στην πίσω πλευρά των εκδόσεων του 1969 και 1979 του καναδικού χαρτονομίσματος των είκοσι δολαρίων. Η περιοχή μαστίζεται από κυκλοφοριακή συμφόρηση και χάος στάθμευσης λόγω του ανεξέλεγκτου τουρισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες του Καναδά
Πρωτότυπα Γερμανικά αεροσκάφη στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου

Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1930, η Λουφτβάφε (Luftwaffe, Γερμανική πολεμική Αεροπορία), χαρακτηρίζεται από νεωτερισμό, δημιουργικότητα και σχεδιαστική εξέλιξη. Στις 20 Ιουνίου του 1939, ο Έριχ Βάρσιτζ, πιλότος δοκιμών της Χάινκελ, πιλοτάρει το πρώτο αεροσκάφος χωρίς έλικα, το πυραυλοκίνητο Heinkel He 176, ενώ δύο μήνες μετά, στις 27 Αυγούστου του 1939, ο ίδιος πιλοτάρει το πρώτο αεριωθούμενο αεροσκάφος, το Heinkel He 178.

Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Λουφτβάφε, εκτός από τα «συνήθη» αεροσκάφη, τα οποία αποτελούσαν τμήμα της πολεμικής της μηχανής και παράγονταν σε πολύ μεγάλους αριθμούς (της τάξεως των εκατοντάδων ή χιλιάδων), δημιουργεί και άλλα σε μικρότερους ή πολύ μικρούς αριθμούς, τα οποία ενσωμάτωναν πρωτοποριακές τεχνικές κατασκευής, έφεραν πολύ εξελιγμένα συστήματα προώθησης και πλοήγησης και εμφάνιζαν τεχνολογικές καινοτομίες τόσο προηγμένες, που θα ενσωματώνονταν χρόνια ή και δεκαετίες αργότερα στις αεροπορίες των άλλων χωρών.

Σε γενικές γραμμές μπορούμε να ομαδοποιήσουμε τα πρωτότυπα και προηγμένα αεροσκάφη της εποχής σε τρεις κατηγορίες: α) αυτά που έμειναν στη φάση του σχεδιασμού, β) αυτά που παρήχθησαν σε πολύ μικρούς αριθμούς και γ) αυτά που παρήχθησαν σε μεγαλύτερους αριθμούς και έδρασαν επιχειρησιακά (χωρίς βέβαια κανένα στρατηγικό αποτέλεσμα). Άκρως ενδιαφέροντα, είναι βέβαια αυτά που ανήκουν στις δύο τελευταίες κατηγορίες. Παραδείγματα της δεύτερης κατηγορίας αποτελούν το Heinkel He 162 “*Volksjäger*”, ένα μονοκινητήριο αεριωθούμενο που πέρασε από το στάδιο του σχεδιασμού, σε πτητική κατάσταση σε διάστημα λίγων μόλις μηνών και το Bachem Ba 349 “*Natter*”, το πρώτο επανδρωμένο (πυραυλοκίνητο) αεροσκάφος κάθετης απογείωσης. Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν τα γνωστότερα Messerschmitt Me 262, το πρώτο αεριωθούμενο μαχητικό που έδρασε επιχειρησιακά, το Messerschmitt Me 163 το πρώτο πυραυλοκίνητο αεροσκάφος που έδρασε επιχειρησιακά και το Arado Ar 234, το πρώτο αεριωθούμενο βομβαρδιστικό που έδρασε επιχειρησιακά.

Θα περίμενε κανείς, ότι τους τελευταίους μήνες του πολέμου και με δεδομένο τη δεινή θέση στην οποία είχε περιέλθει η Γερμανική πολεμική μηχανή, θα σταματούσε κάθε προσπάθεια εξέλιξης στην αεροναυπηγική. Ακριβώς το αντίθετο συνέβη. Μέσα σε εργοστάσια που βρίσκονται σε ορυχεία ή σε δάση, όλες οι μεγάλες εταιρείες ναυπήγησης αεροσκαφών, (Messerschmitt, Heinkel, Arado, Junkers), σπαταλώντας πολύτιμες πρώτες ύλες και θυσιάζοντας ανθρώπινες ζωές, συνεχίζουν να σχεδιάζουν και να δοκιμάζουν πρωτοποριακά αεροσκάφη και κινητήρες. Οι πιλότοι με φανατισμό και κίνδυνο της ζωής τους δημιουργούν πρωτιές σε διάφορους τομείς της αεροπορίας. 

Στις τραγικές συνθήκες που επικρατούν στη Γερμανία τους τελευταίους μήνες του πολέμου στην Ευρώπη, όλα αυτά συνθέτουν για τη Γερμανική Πολεμική Αεροπορία εκείνης της εποχής, ένα δραματικό και μυστηριώδες σκηνικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Ναζιστική Γερμανία
Σαλώμη Β΄

Η **Σαλώμη Β΄** (γενν. π. 14 π.Χ.) από τη Ηρωδιανή Δυναστεία ήταν πριγκίπισσα της Ιουδαίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ηρώδη Α΄ του *Μεγάλου* και της 8ης συζύγου του Ελπίδας. 

Είχε 10 ετεροθαλή αδέλφια: Αλέξανδρος, Αριστόβουλος Δ΄, Σαλάμψιο, Ηρώδης Β΄ Φίλιππος, Ηρώδης Αρχέλαος, Ηρώδης Αντίπας, Ολυμπιάδα, Ηρώδης, Φασαήλ Γ΄ και Ρωξάνη, καθώς ο πατέρας της είχε 10 συζύγους.

Πήρε το όνομα της θείας της Σαλώμης Α΄, αδελφής του Ηρώδη. Έδωσε το όνομά της στην ανιψιά της Σαλώμη Γ΄, κόρη του Ηρώδη Β΄ Φιλίππου πρίγκιπα της Ιουδαίας, η οποία έγινε αιτία να αποκεφαλιστεί ο Άγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος.

## Πηγές
* Kokkinos, Nikos. The Herodian Dynasty: Origins, Role in Society and Eclipse (Sheffield: Sheffield Academic,1998).
* Φλάβιος Ιώσηπος *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία*

## Aναφορές


Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Κλεοπάτρα της Ιερουσαλήμ

Η **Κλεοπάτρα** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν ίσως κόρη ευγενούς της Ιερουσαλήμ. Με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ιουδαίας.

## Βιογραφία
Ήταν ίσως κόρη ενός τοπικού ευγενούς από την Ιερουσαλήμ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη αυτή και πιθανόν ήταν Εβραϊκής ή Εδωμιτικής-Φοινικικής καταγωγής. 

Ο Ιώσηπος την αναφέρει δύο φορές: στα έργα του *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία* 17.1.3 και *Περί του Ιουδαϊκού Πολέμου* 1.28.4. Ο Ηρώδης Α΄ της Ιουδαίας τη νυμφεύτηκε ως 5η σύζυγο, μάλλον από πολιτική σκοπιμότητα, και απέκτησε δύο γιους: τον Ηρώδη και τον Φίλιππο.

Αυτοί μεγάλωσαν και μορφώθηκαν στη Ρώμη. Όταν το 4 π.Χ. απεβίωσε ο Ηρώδης Α΄, ο Φίλιππος κληρονόμησε ένα μέρος της επικράτειας εκείνου και κυβέρνησε ως βασιλιάς υποτελής στη Ρώμη ως το 34 μ.Χ., που απεβίωσε. Ο Φίλιππος νυμφεύτηκε την ανιψιά του Σαλώμη Γ΄, αλλά δεν απέκτησε παιδιά.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 25 π.Χ. τον Ηρώδη Α΄ τον *Μεγάλο*, βασιλιά της Ιουδαίας και είχε τέκνα:
* Ηρώδης γενν. 24/23 π.Χ., δεν γνωρίζουμε κάτι γι' αυτόν.
* Φίλιππος 22/21 π.Χ.-34 μ.Χ., τετράρχης της Ιτουραίας & Τραχωνίτιδας.

## Πηγές
* Josephus: Antiquities of the Jews 17.1.3
* Josephus: The Jewish War 1.28.4

Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων της Ιερουσαλήμ
Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Ξυλοφάγα έντομα

**Ξυλοφάγα έντομα** (αγγλ. *wood insects*, *powderpost beetles*) είναι έντοµα που είναι γνωστά και ως *σαράκια*. Είναι ζωικοί μικροοργανισµοί που τρέφονται µε όλο το υλικό του ξύλου, κυρίως τους πολυσακχαρίτες. Τα περισσότερα από τα ξυλοφάγα έντοµα έχουν το δικό τους βιολογικό κύκλο που είναι ο ακόλουθος: 

**Αυγά  ➙  Προνύµφη  ➙  Νύµφη  ➙  Τέλειο έντοµο** 

Μέσα στο ξύλο, η προνύµφη του εντόµου µπορεί να ζήσει από 1 έως 5 χρόνια. Στο διάστημα αυτό αρχίζει τη διάνοιξη οπών και στοών µέσα σ’ αυτό. Γενικά, τα έντοµα ευνοούνται από σχετικά µεγάλες θερµοκρασίες και µικρά ποσοστά υγρασίας του ξύλου.

Τα σπουδαιότερα έντοµα που προσβάλλουν τις ξύλινες κατασκευές είναι:

## Κοινό σαράκι
Είναι το πιο κοινό ξυλοφάγο έντοµο στην Ελλάδα και προσβάλλει έπιπλα, έργα τέχνης, ταβάνια, σκεπές και πατώµατα. Το κοινό σαράκι έχει δύο σκληρά εξωτερικά φτερά (επιστηµονικό όνοµα: *Anobium punctatum*). Οι τρύπες εξόδου του τέλειου εντόµου είναι κυκλικές µε διάµετρο περίπου 1,5 mm και έχουν διαγνωστική αξία.

## Υλότρυπος ή ξυλοφάγος παλιών σπιτιών
Είναι κοινό έντοµο που προσβάλλει το σοµφό ξύλο των κωνοφόρων ειδών (π.χ. έλατο, πεύκο), κυρίως σε στέγες αλλά και σε πόρτες, παράθυρα και πατώµατα. Φέρει δύο µακριές κεραίες. Το επιστηµονικό όνοµά του είναι *Hylotrypes bajulus*. Οι προνύµφες ανοίγουν στοές και προκαλούν χαρακτηριστικό θόρυβο που έχει διαγνωστική αξία.

## Παρκετοέντοµο ή λύκτος
Είναι αρκετά κοινό έντοµο επειδή προσβάλλει κυρίως τα παρκέτα. Το επιστηµονικό όνοµά του είναι *Lyctus linearis*. Οι τρύπες εξόδου του τέλειου εντόµου µοιάζουν µε αυτές του κοινού σαρακιού. Ανοίγει στοές και παράγει πολύ λεπτή σκόνη που ωθείται προς την επιφάνεια του ξύλου σε µικρούς σωρούς. Είναι πολύ επικίνδυνο, αφού µπορεί να προσβάλλει το ξύλο κατά τη διάρκεια της φυσικής ξήρανσης.

## Τερμίτες
Οι τερμίτες είναι μακράν το πιο επικίνδυνο έντομο για το ξύλο, σε όλα τα μέρη του πλανήτη. Έχουν τελείως διαφορετικό κύκλο ζωής. Ανήκουν στα ισόπτερα και υπάρχουν 5.000 είδη. Προκαλούν πολύ μεγάλες ζημιές, ιδίως σε τροπικές χώρες. Διακρίνονται σε υπόγειους τερμίτες (*Reticulitermes lucifugus*) και σε τερμίτες ξηρών ξύλων (*Calotermes flavicollis*). Οι υπόγειοι τερμίτες εγκαθίστανται κατά κοινωνίες μόνιμα μέσα στο έδαφος και σε συνθήκες υγρασίας και έλλειψης φωτός. Από εκεί μέσα από σκοτεινές στοές προσβάλλουν ξύλα κωνοφόρων και πλατυφύλλων σε χρήση, όπως στύλους, πασσάλους, ξυλεία ορυχείων, ξύλινες γέφυρες, ξύλινα σπίτια, παλαιά ιστορικά κτίρια. Η βασίλισσα ζει πολλά χρόνια (70-80) και γεννά χιλιάδες αυγά κάθε μέρα.

Οι τερμίτες των ξηρών ξύλων προσβάλλουν απ’ ευθείας το ξύλο μέσα στο οποίο κατασκευάζουν στοές, αφήνοντας στην εξωτερική επιφάνεια, ένα λεπτό στρώμα ξύλου. Στην Ελλάδα περισσότερο επικίνδυνοι είναι οι τερμίτες ξηρών ξύλων. Συνήθως η προσβολή τερμιτών σχετίζεται με την παρουσία σηπτικών μυκήτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έντομα
Κατηγορία:Ξύλο
Υψηλό Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Υψηλό (αποσαφήνιση)]]*

Το **Υψηλό** είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 285 μέτρα, το οποίο  βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας σε απόσταση 19 χλμ. Α. από την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου), 34 χλμ. Α. από τον Πύργο και 2,5 χλμ. ΝΔ. από το Βασιλάκι. Η παλιά του ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας είναι *Λαγάτουρα* και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πίσσης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Υψηλόν. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Βασιλάκι αποτελούν την  τοπική κοινότητα Βασιλακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 92 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Αθανάσιος Β΄ της Νεαπόλεως

Ο **Αθανάσιος**, (πέθανε το 898) ήταν Επίσκοπος Νάπολης (ως Αθανάσιος Β ') και Δούκας της Νάπολης (ως Αθανάσιος Α΄) από το 878 έως το θάνατό του, υποτελείς του Βυζαντινού αυτοκράτορα. Είχε τους τίτλους του δουξ, ύπατου και μάγιστρου.  Ήταν γιος του Γρηγόριου Γ΄ και αδελφός του Σεργίου Β', τον οποίο συνέλαβε, τύφλωσε, και σφετερίστηκε την θέση σαν δούκας ενώ ήταν ήδη επίσκοπος.

Σε αυτόν τον σφετερισμό, ο Αθανάσιος υποστηρίχθηκε αρχικά (οικονομικά) από τον Πάπα Ιωάννη Η΄, ο οποίος ήθελε να σπάσει τη ναπολιτάνικη φιλία με τους Σαρακηνούς.

Το 879, ο Ιωάννης αφόρισε τον Αθανάσιο, γιατί ο τελευταίος δεν είχε ακόμη σπάσει τη συμμαχία με τους Μουσουλμάνους. Αντί αυτού συμμετείχε στους πολέμους κατά της Κάπουα. Βοήθησε τον Λομβαρδό Ατενούφ εναντίον των αδελφών και των ξαδέλφων του. Με τα βυζαντινά στρατεύματα, πολιόρκησε την ίδιο τον Κάπουα. Από το 881, ο ίδιος κυβερνούσε την Κάπουα, τεχνικά υποτελής του πρίγκιπα Γκουαϊμάρ Α΄ του Σαλέρνο. Πολέμησε με τον Γκουαϊμάρ κατά των Σαρακηνών. Το 886 ο Αθανάσιος από τότε που απελευθερώθηκε από τον αφορισμό, συμμάχησε ξανά με τους Σαρακηνούς και έλαβε απειλή από τον Πάπα Στέφανο Ε΄ για αποκλεισμό της Νάπολης.

Το 888, ο Αθανάσιος και ο Ατενούλφ αμφισβήτησαν την περιοχή της "Λιβύρης" και πήγαν σε πόλεμο. Το 895, ο Αθανάσιος πυροδότησε μια εξέγερση των Ναπολιτάνων στην πόλη του Σαλέρνο. Ωστόσο μικρός γιος του Γκουαϊμάρ, ο Γκουαϊμάρ Β΄την κατέστειλε.

Εσωτερικά, ο Αθανάσιος αύξησε τη δύναμη και το κύρος της Νάπολης. Ήταν ελληνόφιλος που εργάστηκε για να συντηρήσει πολλά ελληνικά χειρόγραφα και να διατηρήσει καλές σχέσεις με το Βυζάντιο. Είχε μια κόρη, τη Γκέμμα, που παντρεύτηκε τον Λαντούλφο Α΄ του Μπενεβέντο, γιο του πρώην συμμάχου του Ατενούλφου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Engreen, Fred E. "Pope John the Eighth and the Arabs." *Speculum*, Vol. 20, No. 3. (Jul., 1945), pp.&nbsp;318–330.
*Erchempert, ''Historia Langabardorvm Beneventarnorvm''. at The Latin Library.
*Caravale, Mario (ed). *Dizionario Biografico degli Italiani: IV Arconati – Bacaredda*. Rome, 1962.

Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Κατηγορία:Μάγιστροι
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Γρηγόριος Δ΄ της Νεαπόλεως

Ο **Γρηγόριος**  (πέθανε 915), από την οικογένεια των Σεργίων,  ήταν βυζαντινός Πατρίκιος και Δούκας της Νάπολης από το 898 έως το 915.

Ο Γρηγόριος θεωρείται παραδοσιακά γιος του δούκα Σεργίου Β'. Ωστόσο, σύμφωνα με μια υπόθεση που υποστηρίζεται ιδιαίτερα από τον Κριστιάν Σετιπανί, είναι ο μεγαλύτερος γιος του *Μαρίνου* ένας από τους γιους του Σέργιου Α΄. Είναι αδελφός του Αθανασίου Β΄ και  ανιψιός των επισκόπων Αθανάσιου Α΄ (850-875) και του Στέφανου Γ' (898-907), μοιράστηκε την εξουσία με τον τελευταίο μέχρι το θάνατό του το 907.

Ο Γρηγόριος Δ΄ διαδέχτηκε τον Αθανάσιο Β ' το 898, όταν κι εξελέγη Δούξ, ομόφωνα από την αριστοκρατία. Σύμφωνα με το *Χρονικό δουκών του πριγκιπάτου του Μπενεβέντο, Σαλέρνο, Κάπουας και Δουκάτου της Νάπολης* Θήτευσε για 16 χρόνια 10 μήνες και 10 ημέρες.

Κατά την θητεία του αντιμετώπισε συχνά την μόνιμη απειλή της Νότιας Ιταλίας, τους Σαρακηνούς, κυρίως σε συμμαχία με τα γειτονικά κρατίδια. Αποφασιστική ήταν η Μάχη του Γκαριλιάνο όπου οι μουσουλμάνοι έκαναν έξοδο μετά από μήνες πολιορκίας και σφαγιάστηκαν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jules Gay *L'Italie méridionale et l'Empire byzantin depuis l'avènement de Basile jusqu'à la prise de Bari par les Normands (867-1071)* Albert Fontemoing éditeur, Paris 1904 636.
* Thomas Granier. « Napolitains et Lombards aux VIIIe-XIe siècles. De la guerre des peuples à la guerre des saints en Italie du Sud ». Dans: *Mélanges de l'École française de Rome. Moyen Âge, Temps modernes* T. 108,  1996. 403-450.
*   ''Gregòrio IV di Napoli'' dans enciclopedia Treccani. Consulté le 8 février 2014.
*   ''Gregorius IV of Naples'' dans Medieval Lands 

Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κυβέρνηση Τρικούπη (αποσαφήνιση)

Ο όρος  **«Κυβέρνηση Τρικούπη»** μπορεί να αναφέρεται 

είτε στις κυβερνήσεις του Σπυρίδωνα Τρικούπη

* Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Τρικούπη Φεβρουαρίου 1833

* Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Τρικούπη Απριλίου 1833

είτε στις κυβερνήσεις του γιου του Χαρίλαου Τρικούπη

* Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1875

* Κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη 1878

* Κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη 1880

* Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1882

* Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1886

* Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1892

* Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1893
Δημήτριος της Νεαπόλεως

Ο **Δημήτριος** ήταν Επίσκοπος Νάπολης, κατά την Βυζαντινή κυριαρχία στην περιοχή,  άγνωστο από πότε έως το 591.

Το 591 ο Δημήτριος καθαιρέθηκε, εκδιώχτηκε, από τον Πάπα Γρηγόριο Α΄, λόγω ότι έκανε *σκανδαλώδης ζωή* και πολλά *φρικτά εγκλήματα*. Ο Γρηγόριος είχε γίνει Πάπας μόλις λίγους μήνες πριν και από τις πρώτες του ενέργειες σαν Πάπας ήταν να καθαιρέσει έξι επισκόπους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Σιρά

250px|thumb|Ο βότρυς του σιρά
Το **σιρά **ή **σιράζ **είναι μια ποικιλία της αμπέλου που χρησιμοποιείται για παραγωγή ερυθρών και ροζ κρασιών, όσο παραδοσιακών ξηρών, τόσο και εμπλουτισμένων κρασιών. Καλλιεργείται σχεδόν σε κάθε χώρα με παρουσία παραγωγής κρασιών. Ωστόσο οι μεγαλύτερες εκτάσεις βρίσκονται στη Γαλλία, Αυστραλία, Ιταλία, ΗΠΑ, Νότια Αφρική, Χιλή, Αλβανια και Αργεντινή. Συνολικά σε όλο τον κόσμο καλλιεργούνται 142.600 εκ. 

Τα συνώνυμα της ποικιλίας είναι: Antourenein noir, Candive, Entournerein, Hermitage, Hignin noir, Marsanne noir, Shiraz, Sira, Sirac, Sirah, Syra, and Syrac.
250px|thumb|right|Το φύλλο της αμπέλου
## Καταγωγή
Η ποικιλία κατάγεται από την περιοχή του Ροδανού στη Γαλλία. Το 1998 μια μελέτη που διεξήχθη από την ερευνητική ομάδα της Κάρολ Μέρεντιθ στο Τμήμα Αμπελουργίας και Οινολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις χρησιμοποίησε δακτυλογράφηση DNA και εκτεταμένο υλικό αναφοράς σταφυλιών από τον αμπελουργικό ερευνητικό σταθμό στο Μονπελιέ της Γαλλίας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σιρά είναι ο απόγονος των ποικιλιών σταφυλιών Ντουρέζα (πατέρας) και Μοντιέζ μπλανς (μητέρα).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διεθνείς ποικιλίες σταφυλιών
Κωνσταντίνος Τζολάκης

Ο **Κωνσταντίνος Τζολάκης** (Χανιά, 8 Νοεμβρίου 2002) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα για τον Ολυμπιακό Πειραιώς και την Εθνική Ελλάδος.

## Καριέρα σε συλλόγους
Ο Τζολάκης έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με τον Ολυμπιακό στις 4 Μαρτίου του 2020, σε μία εκτός έδρας ήττα της ομάδας του με 3-2 από τον ΠΑΟΚ, στα πλαίσια του ημιτελικού του κυπέλλου Ελλάδος. Στις 8 Ιουλίου του ίδιου έτους, ο Τζολάκης πραγματοποίησε το ντεμπούτο του και στο πρωτάθλημα, αντικαθιστώντας τον Μπομπί Αλαίν στο 78ο της εκτός έδρας αναμέτρησης απέναντι στον Άρη. Πήρε θέση βασικού στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 2019–20, καθώς ο Ζοζέ Σα είχε τραυματιστεί, κρατώντας ανέπαφη την εστία του, με την ομάδα να νικάει την Α.Ε.Κ. με 1–0 και να κατακτάει το τρόπαιο.

Στις 21 Ιουλίου του 2021, ο Τζολάκης έκανε το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο, σε μία εντός έδρας νίκη με 1–0 επί της Νεφτσί Μπακού στα πλαίσια του δεύτερου προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ.

Κατά την σεζόν 2023–24, ο Τζολάκης αρχικά ήταν η 2η επιλογή πίσω απ' τον Αλέξανδρο Πασχαλάκη, ωστόσο, με την έλευση του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, καθιερώθηκε κάτω από τα γκολποστ της ομάδας του. Στις 19 Απριλίου του 2024, ο Τζολάκης απέκρουσε 3 πέναλτι της Φενέρμπαχτσε στην διαδικασία των πέναλτι, χαρίζοντας στην ομάδα του την πρόκριση στα ημιτελικά του Κόνφερενς Λιγκ. Στις 29 Μαΐου του ίδιου έτους, ο Τζολάκης ξεκίνησε βασικός στον τελικό του Κόνφερενς Λιγκ, κρατώντας ανέπαφη την εστία του, με την ομάδα του να κατακτάει εν τέλει το τρόπαιο στην παράταση.

## Διεθνής καριέρα
Ο Τζολάκης ύπηρξε διεθνής με τις μικρότερες ομάδες της Εθνικής από το 2017 έως και το 2024. Στις 11 Ιουνίου του 2024, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ελλάδος, ξεκινώντας βασικός σε έναν φιλικό αγώνα απέναντι στην Μάλτα που διεξήχθη στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. 

## Διακρίσεις
'''Ολυμπιακός Πειραιώς''':
* Πρωτάθλημα Ελλάδας **(4)**: 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2024-25
* Κύπελλο Ελλάδος **(2)**: 2019–20, 2024–25
* ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ: 2023–24
* Σούπερ Καπ Ελλάδας: 2026

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Β
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ
Πορνεία στην Ισπανία

Η **πορνεία στην Ισπανία** δεν ρυθμίζεται από κανένα νόμο, αλλά υπάρχουν συγκεκριμένες δραστηριότητες όπως η εκμετάλλευση που είναι παράνομες. Επίσης υπάρχουν νόμοι που προστατεύουν τους ανήλικους και τους ανθρώπους με ψυχική αναπηρία από αυτό το είδος δραστηριοτήτων.

## Νομική κατάσταση
Η πορνεία ακόμη δεν είναι αποποινικοποιημένη. Η πορνεία δεν απαγορεύεται στον ισπανικό Ποινικό Κώδικα, αλλά η εκμετάλλευση είναι παράνομη.
 
Το μόνο άρθρο του Ποινικού Κώδικα σχετικά ακριβώς με την πορνεία είναι το άρθρο 188, το οποίο απαγορεύει την εκμετάλλευση:*1. Όποιος εμπλέκει έναν ενήλικα στην πορνεία ή τον αναγκάζει να συνεχίσει σε αυτήν, χρησιμοποιώντας βία, εκφοβισμό ή απάτη, ή κατάχρηση εξουσίας, τιμωρείται με φυλάκιση από 2 μέχρι 4 ετών και χρηματική ποινή από 12 μέχρι 24 μηνών. Θα επιβληθεί η ίδια ποινή στους οποίους εκμεταλλεύονται με την πορνεία άλλου, *'ακόμη και αν υπάρχει συναίνεση*'.*Η κατοχή ενός καταλύματος στο οποίο γίνεται η πορνεία είναι νόμιμη, αλλά ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να αποκτήσει οικονομικό όφελος επειδή η πορνεία δεν θεωρείται εργασία και δεν έχει νομική αναγνώριση.

### Τοπικές κυβερνήσεις
Οι περισσότεροι τόποι δεν έχουν νόμους σχετικά με την πορνεία, αλλά υπάρχουν εξαιρέσεις, όπως η Κυβέρνηση της Καταλονίας που εκδίδει άδειες "για την συνάντηση ανθρώπων με το σκοπό της πορνείας".
 
Αυτές οι άδειες χρησιμοποιούνται από τους ιδιοκτήτες των οίκων ανοχής για να ανοίξουν "clubs", όπου γίνεται η πορνεία (θεωρητικά, οι γυναίκες συναντιούνται για να δουλεύουν). Η πορνεία στο δρόμο είναι παράνομη.

## Δείτε επίσης
* Πορνεία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20160713104151/http://www.colectivohetaira.org/web/index.php

Ισπανια
Κατηγορία:Κοινωνία της Ισπανίας
Φαρεσμάνης Β΄ της Ιβηρίας

Ο **Φαρεσμάνης Β΄ ο** **Γενναίος** (γεωργιανά: ფარსმან II ქველი) ήταν βασιλιάς της Ιβηρίας (Κάρτλι) από την δυναστεία των Φαρναβαζιδών. Ήταν σύγχρονος του ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού (βασίλεψε το 117-138). Ο καθηγητής Σάιριλ Τουμάνοφ υποστηρίζει ότι Φαρεσμάνης Β΄ βασίλεψε τα έτη 116-132 μ.Χ. Το όνομα του αναφέρεται σε πολλά γραπτά της κλασικής εποχής.

## Ζωή
Τα μεσαιωνικά γερμανικά χρονικά αναφέρουν την από κοινού βασιλεία του Φαρεσμάνη με τον Φαρεσμάνη Αβάζ, διάρχους της χώρας (μια άλλη πηγή αναφέρει ένα επιπλέον ζευγάρι διάρχων, τους Ροκ και Μιρδάτη), αλλά πολλοί σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι μάλλον δεν υπήρξε διαρχία στην Ιβηρία καθώς δεν υποστηρίζεται από τα σύγχρονα αποδεικτικά στοιχεία. Φέρεται ότι ο Φαρεσμάνης ήταν γιος του προκατόχου του, του Αμαζάσπη Α΄. Λέγεται ότι παντρεύτηκε την Γκαντανά, κόρη του Βολογέση Γ΄  της Παρθίας, ο οποίος κυβερνούσε την Αρμενία. Σύμφωνα με το μεσαιωνικό σύγγραμμα *Ζωή των Βασιλέων*, η παραδοσιακή φιλία των δύο δίαρχων χάλασε με πρωτοβουλία της ιρανής γυναίκας του Μιρδάτη. Ο Τουμάνοφ θεωρεί αυτές τις πληροφορίες ως μια προβολή της ιστορικά καταγεγραμμένης εχθρότητας που είχε ο Φαρεσμάνης Α΄ της Ιβηρίας και ο αδελφός του, ο Μιθριδάτης της Αρμενίας. Στη συνέχεια, το χρονικό συνεχίζει με μια ιστορία σχετικά με μια αρμενορωμαϊκή συμμαχία και την εισβολή Αρμενίων-Ρωμαίων στην Ιβηρία (η οποία υποστηριζόταν από το Ιράν). Μετά την εισβολή, ο Φαρεσμάνης δηλητηριάστηκε από έναν μάγειρα που έστειλαν οι Πάρθες και πέθανε.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φαρναβαζίδες
Κατηγορία:Θάνατοι από δηλητηρίαση
Κατηγορία:Δολοφονημένοι αρχηγοί κράτους
Κουρτ Xάισμαγερ

μικρογραφία|Η σχολή Bullenhuser Damm στο Αμβούργο, όπου οι Ναζί δολοφόνησαν 20 παιδιά Εβραίων και τουλάχιστον 28 ενήλικες (Ρώσους, Γάλλους και Ολλανδούς)
Ο **Κουρτ Χάισμαγερ** (γερμανικά: Kurt Heissmeyer) (26 Δεκεμβρίου 1905 - 29 Αυγούστου 1967) ήταν Γερμανός γιατρός των SS που συμμετείχε σε ιατρικά πειράματα σε κρατούμενους στρατοπέδων συγκέντρωσης, συμπεριλαμβανομένων παιδιών ,στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Ιατρικά πειράματα
Ο Χάισμαγερ ασκήθηκε ως γιατρός στο σανατόριο Χοχενλύχεν (Hohenlychen) και σχεδίαζε να γίνει καθηγητής. Για να γίνει αυτό, έπρεπε πρώτα να παρουσιάσει πρωτότυπη έρευνα. Αν και είχε προηγουμένως απορριφθεί, ο ίδιος ήθελε να αποδείξει ότι η έγχυση ζωντανών μυκοβακτηρίων της φυματίωσης σε άτομα θα λειτουργούσε ως εμβόλιο. Για το σκοπό αυτό πραγματοποίησε ιατρικά πειράματα. Ο ίδιος ήθελε να αποδείξει μέσω των ανθρώπινων πειραμάτων του ότι ήταν δυνατή η καταπολέμηση της φυματίωσης χρησιμοποιώντας τεχνητή δερματική φυματίωση και επίσης ότι οι «φυλετικά κατώτεροι» άνθρωποι (σύμφωνα με τη ναζιστική ιδεολογία οι Εβραίοι και οι Σλάβοι) ήταν πιο ευαίσθητοι στη φυματίωση.

Ήταν σε θέση να διαθέτει τις εγκαταστάσεις για την πραγματοποίηση των πειραμάτων του ως αποτέλεσμα προσωπικών διασυνδέσεων: ο θείος του Αύγουστ Χάισμαγερ, ήταν αντιστράτηγος στα SS και γνώριζε τον Όσβαλντ Πολ, βασικό στέλεχος στα SS. Το πείραμά του πραγματοποιήθηκε σε 20 παιδιά Εβραίων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νόιενγκαμμε. Έκανε ενέσεις στα παιδιά με μυκοβακτήρια και αφαίρεσε τους λεμφαδένες τους με χειρουργική επέμβαση. Τα παιδιά στη συνέχεια αρρώστησαν με υψηλό πυρετό και πόνους.Τελικά, μαζί με τους τέσσερις ενήλικες επιστάτες τους, δολοφονήθηκαν αφού τους κρέμασαν στο υπόγειο της Σχολής Bullenhuser Damm στο Αμβούργο.

Ένα από αυτά τα παιδιά ήταν ο επτάχρονος Σέρτζιο ντι Σιμόνε (29 Νοεμβρίου 1937 - 20 Απριλίου 1945), Ιταλός Εβραϊκής καταγωγής.

Μετά τον πόλεμο, ο Χάισμαγερ μπόρεσε να ασκήσει το επάγγελμα του ως ειδικός πνευμονολόγος στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (DDR) για 20 χρόνια.

Τελικά το 1959 αποκαλύφθηκε ότι είχε πραγματοποιήσει εγκληματικά πειράματα. Το 1966 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από το τοπικό δικαστήριο του Μαγδεμβούργου. Στη δίκη του δήλωσε: «Δεν νομίζω ότι οι τρόφιμοι ενός στρατοπέδου υπολογίζονταν ως ανθρώπινα όντα». Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν χρησιμοποίησε ινδικά χοιρίδια για τα πειράματα, απάντησε: «Για μένα δεν υπήρχε βασική διαφορά μεταξύ ανθρώπων και ινδικών χοιριδίων». Στη συνέχεια διόρθωσε: «Εβραίων και ινδικών χοιριδίων». Πέθανε στη φυλακή στις 29 Αυγούστου 1967.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Κατηγορία:Προσωπικό ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης
Κατηγορία:Μέλη του Ναζιστικού Κόμματος
Πουρνάρι Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Πουρνάρι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Πουρνάρι** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 56 μέτρα.

## Γεωγραφία-ιστορία
Το Πουρνάρι βρίσκεται σε απόσταση 7 χιλιόμ. ΒΔ. από την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 16 χιλιόμ. Α. από τον Πύργο. Γειτονεύει βορειοδυτικά με την Ηράκλεια, νοτιοανατολικά με το Πελόπιο και δυτικά με τη Σμίλα, ενώ νότια του χωριού περνά η ΕΟ Ολυμπίας-Πύργου. Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυθηρίας. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσης κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Πουρναρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 156 κατοίκους.

Λόγω των καταστροφικών σεισμών που έπληξαν την Ηλεία και την ευρύτερη Πελοπόννησο το 1965, αποφασίστηκε η μεταφορά του οικισμού σε καταλληλότερη θέση. Μετά από πολλές «περιπέτειες» η θέση που επιλέχθηκε ήταν αυτή ανάμεσα στην κοινότητα Πλατάνου και στην κοινότητα Πελοπίου. Εκεί εκτός από τους κατοίκους του Πουρναρίου, οικόπεδα προς οικοδόμηση δόθηκαν και σε κατοίκους του Πελοπίου. Δημιουργήθηκε έτσι (κατά την δεκαετία κυρίως του 1980) ο συνοικισμός Πουρναρίου-Πελοπίου, όπου στην πλειονότητά του κατοικείται από Πουρναραίους. Υπήρξε αντικείμενο διαμάχης κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, καθώς ο συνοικισμός ήταν αντικείμενο διεκδίκησης τόσο της κοινότητας Πλατάνου, όσο και της κοινότητας Πελοπίου μα και των ίδιων των Πουρναραίων κατοίκων του οι οποίοι δεν δέχονταν την αφομοίωση και την ένταξη τους σε καμία από τις δύο κοινότητες. Σήμερα, ο συνοικισμός υπάγεται διοικητικά στην τοπική Κοινότητα Πελοπίου και εκεί κατοικούν οι περισσότεροι Πουρναραίοι, που εγκατέλειψαν το χωριό πριν χρόνια λόγω της άρνησης της πολιτείας να δώσει άδειες ανοικοδόμησης των κατεστραμμένων οικιών. Παρόλα αυτά και το Πουρνάρι (το παλιό χωριό) εξακολουθεί να κατοικείται από λιγότερους ανθρώπους.

Το Πουρνάρι είναι επίσης γνωστό για τις ιαματικές πηγές που βρίσκονται εκεί και αξιοποιούνταν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Οι πηγές αυτές ήταν γνωστές ήδη από την αρχαιότητα και αναφέρονται από τον περιηγητή Παυσανία ο οποίος είχε επισκεφτεί την αρχαία κώμη, τονίζοντας πως στα νερά των πηγών αυτών λούστηκε ο ίδιος ο Ηρακλής. Δυτικά του χωριού ρέει ο Κυθήριος ποταμός που αναφέρουν οι αρχαίες πηγές, σε απόσταση μερικών μέτρων μόνο από τις ιαματικές πηγές.

Είναι ένα ιδιαίτερο χωριό με αρκετά παραδοσιακό χαρακτήρα, μικρά στενά σοκάκια, τρεχούμενα νερά και όμορφα καταπράσινα περίχωρα. Οι καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 και του 2021 έπληξαν σοβαρά το χωριό και την ευρύτερη περιοχή ζημιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τους κατοίκους του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Ελένη του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ

Η **Ελένη** (γερμ. *Helene von Hohenlohe-Langenburg*, 22 Νοεμβρίου 1807 - 5 Σεπτεμβρίου 1880) του Οίκου του Χόενλοε ήταν πριγκίπισσα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και μετέπειτα δούκισσα της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1807 στο Λάνγκενμπουργκ, και ήταν το δωδέκατο παιδί και η ένατη κόρη του Κάρολου Λουδοβίκου Γ΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Αμαλίας Ερριέτας του Ζολμς-Μπάρουτ.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1827 παντρεύτηκε τον Ευγένιο της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*το Γουλιέλμο (1828 - 1896).
*την Αλεξανδρινή Ματθίλδη (1829 - 1913).
*το Νικόλαο (1833 - 1903), παντρεύτηκε τη Βιλελμίνη της Βυρτεμβέργης. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Αγνή (1835 - 1886), παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Ρόυς. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 1880 στο Σλάιτς σε ηλικία 72 ετών.

## Τίτλοι
*22 Νοεμβρίου 1807 - 11 Σεπτεμβρίου 1827: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελένη του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
*11 Σεπτεμβρίου 1827 - 5 Σεπτεμβρίου 1880: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Δούκισσα Ευγένιου της Βυρτμεβέργης

## Παραπομπές
* C. Arnold McNaughton, The Book of Kings: A Royal Genealogy, in 3 volumes (London, U.K.: Garnstone Press, 1973), volume 1, page 231.
* Sönke Lorenz: *Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon.* Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, S. 365 – 367.
* Oldenburgischer Staats-Kalender 1845, S.19ff, Hohenlohe-Langenburgs.
* *Genealogisches Handbuch des Adels*, Fürstliche Häuser, 1956.
* Detlev Schwennicke, editor, *Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschicht der Europäischen Staaten*, Neue Folge: Band XVII (Frankfurt am Main, Germany: Vittorio Klostermann, 1998), tafel 8.
* *~The Royal House of Stuart*, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C. II 222


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
Σφαγή της οδού Γκέγκα

thumb|left|Το Παλάτσο Ριτμέγιερ
thumb|right|Οι εκτελεσθέντες στο εσωτερικό του Παλάτσο Ριτμέγιερ
Ως **Σφαγή της οδού Γκέγκα** (στα ιταλικά: **Eccidio di via Ghega**) είναι γνωστή η εκτέλεση δια απαγχονισμού από Γερμανούς ναζιστές,  51 ατόμων,  στο Παλάτσο Ριτμέγιερ, στην οδό Κάρλο Γκέγκα αρ. 12, στη Τεργέστη, στις 23 Απριλίου 1944.  

Την προηγούμενη μέρα είχε εκραγεί βόμβα στο κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν το Σπίτι του Γερμανού Στρατιώτη (Deutsches Soldatenheim), με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες και μια Ιταλίδα.Τη βόμβα είχαν τοποθετήσει δύο Σοβιετικοί στρατιώτες, οι οποίοι συνεργάζονταν με Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Με διαταγή του Γερμανού διοικητή ως αντίποινα επιλέχτηκαν 51 άτομα, κρατούμενοι των φυλακών και περαστικοί που συνελήφθησαν χωρίς να έχουν έγγραφα, και μεταφέρθηκαν στο Παλάτσο Ριτμέγιερ, όπου εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού. Ειδικότερα οι Γερμανοί Ναζιστές κρέμασαν τα θύματα (μεταξύ των οποίων ήταν αρκετοί έφηβοι 16-17 χρονών και έξι γυναίκες)  από τα κιγκλιδώματα στις σκάλες στο εσωτερικό του κτιρίου, από τους πολυέλαιους στα δωμάτια και στους διαδρόμους και από τα παράθυρα και τα άφησαν κρεμασμένα για πέντε μέρες προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους περαστικούς. 

Το 1947 τοποθετήθηκε στη πρόσοψη του κτιρίου από τον δήμο της Τεργέστης τιμητική πλάκα για τα θύματα της σφαγής. Το 1952 το Πανεπιστήμιο της Τεργέστης αποφάσισε να απονείμει τιμητικά μετά θάνατο το πτυχίο στα οικονομικά και το εμπόριο στον αλβανικής καταγωγής φοιτητή από το Μπρίντεζι, Μάρκο Εφτιμιάντι, που ήταν μεταξύ των θυμάτων της σφαγής στο Παλάτσο Ριτμέγιερ. Τα θύματα της σφαγής σήμερα είναι θαμμένα στο νεκροταφείο της Αγίας Άννας, στη Τεργέστη.

Στο Παλάτσο Ριτμέγιερ στεγάζεται σήμερα το Ωδείο Τζουζέππε Ταρτίνι (Conservatorio Giuseppe Tartini).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Silvio Maranzana: *Le armi per Trieste italiana*, Trieste 2003, σσ. 213-244
* Marina Rossi: https://www.irsml.eu/images/LibriPDF/percorsi2008.pdf , in Un percorso tra le violenze del Novecento nella provincia di Trieste/Po poteh nasilja v 20. stoletju v Tržaški pokrajini, Trieste, Istituto regionale per la storia del movimento di liberazione nel Friuli Venezia Giulia - Provincia di Trieste, 2006, σσ. 57-62
* Marina Rossi: «Soldati sovietici nelle formazioni partigiane del Friuli-Venezia Giulia», in Angelo Ventura (a cura di), La società veneta dalla Resistenza alla Repubblica – Atti del Convegno di Studi, Padova, 9-11 maggio 1996.

Μ
Κατηγορία:Σφαγές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Γενικό Συμβούλιο (Ανδόρρα)

Το **Γενικό Συμβούλιο της Ανδόρρας** (), ή αλλιώς *Consell General de les Valls* (Γενικό Συμβούλιο των Κοιλάδων), είναι το μονοθάλαμο κοινοβούλιο της Ανδόρρας του οποίου οι συνεδριάσεις λαμβάνουν χώρα στο Casa de la Vall. 

## Εκλογές
Έχει 28 έδρες, οι κάτοχοι των οποίων εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια. 14 από αυτές εκλέγονται αναλογικά σε εθνική εκλογική περιφέρεια, και οι υπόλοιπες 14 κατανέμονται στις 7 ενορίες που απαρτίζουν τη χώρα. Αυτή η μέθοδος εκλογής άρχισε να ισχύει το 1997, όταν θεσμοθετήθηκε η εθνική εκλογική περιφέρεια. Πριν από τότε κάθε ενορία εξέλεγε 4 βουλευτές. 

Το Συμβούλιο, το οποίο βρίσκεται υπό τους συμπρίγκιπες, εκλέγει τον αρχηγό της κυβέρνησης. Στη συνέχεια ορίζει την κυβέρνηση, η οποία αποτελείται από τουλάχιστον επτά υπουργούς. Η προεδρία του Γενικού Συμβουλίου της Ανδόρρας ανήκει στον Γενικό Σύνδικο, ο οποίος επί του παρόντος είναι ο Βισένς Ματέου Ζαμόρα και από τον Υποσύνδικο. Ελλείψει αυτών, την προεδρία αναλαμβάνει ο σύμβουλος της ενορίας του Κανίλιο. 

## Ιστορικές σημειώσεις
Σημειώνεται ότι το σημερινό κοινοβούλιο της Ανδόρρας αποτελεί συνέχεια του Συμβουλίου της Γης (Consell de la Terra), που ιδρύθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1419.

## Γενικοί Σύνδικοι του Γενικού Συμβουλίου

## Παραπομπές


## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολιτική της Ανδόρρας
Νήσος των Χοίρων

μικρογραφία|Δορυφορική φωτογραφία της Νήσου των Χοίρων από τον δορυφόρο Landsat 7
Η **Νήσος των Χοίρων** () είναι ακατοίκητο νησί στο Αρχιπέλαγος Κροζέ. Η έκτασή του είναι 67 τ.χλμ και είναι το τρίτο σε μέγεθος του νησιωτικού συμπλέγματος. Διοικητικά ανήκει στα Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη.

## Γεωγραφία
Βρίσκεται περίπου 3.000 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νότιας Αφρικής και 2.300 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ανταρκτικής. Το νησί είναι ηφαιστειογενές με την ψηλότερη κορυφή του σε υψόμετρο 775 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Πανίδα
Η Νήσος των Χοίρων είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος αναπαραγωγής για διάφορα θαλασσοπούλια, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η μεγαλύτερη αποικία βασιλικών πιγκουίνων.

Το 2018, με αναφορές στο *Antarctic Science*, ερευνητές εκτίμησαν ότι ο πληθυσμός των βασιλικών πιγκουίνων στο νησί έχει μειωθεί από 500.000 ζευγάρια για αναπαραγωγή σε μόλις 60.000. Με την τελευταία καταμέτρηση των πιγκουίνων το 1982, η πιο πρόσφατη παρουσιάζει μια μείωση του πληθυσμού της αποικίας της τάξης του 88%. Οι ερευνητές, μη γνωρίζοντας τον λόγο της μείωσης του πληθυσμού, στράφηκαν σε αιτίες όπως η κλιματική αλλαγή, κάποια αρρώστια ή την έλλειψη τροφής. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Κατηγορία:Υπερπόντια Γαλλία
Κατηγορία:Ειδικά εδάφη των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης