open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ντάρσι Νέτο

Ο **Ντάρσι Ντόλτσε Νέτο**, γνωστός και ως **Νέτο** (7 Φεβρουαρίου 1981 - ), είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Βραζιλία.

## Βιογραφικό
Ο Νέτο γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1981, έχει ύψος 174 εκατοστά και αγωνίζεται στη θέση του δεξιού μπακ. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί σε αρκετές ομάδες του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος με κυριότερες την Παρανά, τη Φλουμινένσε, την Μποταφόγκο και τη Σάντος.

## Άρης Θεσσαλονίκης
Ο Νέτο ήρθε στον Άρη το 2007, γίνοντας γρήγορα μέλος της βασικής εντεκάδας. Στον Άρη έπαιξε από το 2007 μέχρι το 2012 όπου και επέστρεψε -μετά από μια απουσία τεσσάρων χρόνων- τον Ιούλιο του 2016.

Είναι από τους πλέον δημοφιλείς παίκτες του συλλόγου που έχουν συνδέσει το όνομα τους με την ιστορία του. Ο ίδιος έχει δηλώσει οπαδός του Άρη και βλέπει το Κλέανθης Βικελίδης ως το σπίτι του. Το Σεπτέμβριο του 2017 δήλωσε ότι θα παραμείνει στην Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη μετά το τέλος της καριέρας του θέλοντας να βοηθήσει τον Άρη από άλλο πόστο. Απορσυθηκε απο την ενεργο δραση εναν χρονο αργοτερα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ΑΡΗΣ Π.Α.Ε. OFFICIAL SITE
* Neto

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρανά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Σοροκάμπα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιτουάνο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ατλέτικα Ιντερνασιονάλ (Λιμέιρα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Μπαΐα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Χρύσπα

Η **Χρυσάνθη-Παγώνα Πυτιροπούλου** (Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1982) καλλιτεχνικά γνωστή ως **Χρύσπα**, είναι  Ελληνίδα τραγουδίστρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1982 στον Πειραιά. Το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο προέρχεται από το βαφτιστικό της όνομα που είναι *Χρυσάνθη-Παγώνα* (Χρύσ-Πα). Σε πολύ μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αίγινα όπου πέρασε τα παιδικά και τα εφηβικά της χρόνια. Σπούδασε φωνητική, πιάνο και κλασική κιθάρα, ενώ για δεκατρία χρόνια έκανε κλασικό μπαλέτο. Αρχικά σκόπευε να ακολουθήσει τη Σχολή της Φυσικής Αγωγής, όμως η γνωριμία της με τη Σοφία Βόσσου της άλλαξε τη γνώμη. Αποφάσισε σε ηλικία 18 ετών να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι.

Η Χρύσπα παντρεύτηκε το 2010 και χώρισε το 2026.

## Καριέρα
Το 2003 κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο "Τώρα". Το χειμώνα του 2004 κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Χρύσπα" που έκανε επιτυχία κυρίως με τραγούδια των Πήγασος όπως το "Μου Κάνει Πλάκα ο Θεός", "Φεύγω Για Το Επτά" και είναι αυτά τα τραγούδια που την εισήγαγαν δυναμικά στη συνείδηση του κοινού αλλά και στη νυχτερινή ζωή της χώρας. Το 2005-2006 συνεργάστηκε με πολλά ονόματα του χώρου, όπως ο Γιώργος Τσαλίκης, η Έλλη Κοκκίνου, ο Θέμης Αδαμαντίδης και η Καλομοίρα. Στις 7 Δεκεμβρίου του 2005 επανακυκλοφόρησε το άλμπουμ *Χρύσπα*, αυτή τη φορά με την προσθήκη ενός καινούριου κομματιού, του *Άντρες 100%*, το οποίο έκανε κι αυτό μεγάλη επιτυχία. Το 2006 κυκλοφόρησε το άλμπουμ της "Πόσα Χρωστάω". Σε αυτή τη δισκογραφική δουλειά η Χρύσπα τραγούδησε και ένα ντουέτο με τον Θέμη Αδαμαντίδη, με τίτλο "Μείνε".
Στη συνέχεια, το 2007 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Καθρέφτης", ξανασυνεργάζεται με το δίδυμο των επιτυχιών Πήγασος και το άλμπουμ σημειώνει εξαιρετική επιτυχία με τα δύο πρώτα singles, "Μια Στιγμή" και "Σ' Ευχαριστώ Που Εφυγες", να φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των ραδιοφωνικών charts. Αυτός ο δίσκος θεωρείται ότι έδωσε στη Χρύσπα νέο "ειδικό βάρος" και την επανέφερε στις επιτυχίες για ακόμα μια φορά.

Το Δεκέμβριο του 2007 επιλέχθηκε από την ΕΡΤ ως υποψήφια (μαζί με τον Κώστα Μαρτάκη και την Καλομοίρα) να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον του 2008. Το τραγούδι της παρουσιάστηκε μαζί με τα άλλα δύο στις 6 Φεβρουαρίου 2008
και έχει τον τίτλο *A Chance to Love*. Στη βραδιά του τελικού, στις 27 Φεβρουαρίου κέρδισε το τραγούδι της Καλομοίρας.

## Δισκογραφία
### Προσωπικοί Δίσκοι

### Συλλογές

### Ντουέτα

### Εκδόσεις εξωφύλλου

### Singles & EPs

## Μουσικά Βίντεο

## Φιλμογραφία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό Χρύσπας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Γιόανες Άιντεσγκααρτ

Ο **Γιόανες Άιντεσγκααρτ** (*Jóannes Dan Eidesgaard*, 19 Απριλίου 1951-) είναι πολιτικός από τα Νησιά Φερόες. Από το 2004 ως το 2008 ήταν πρωθυπουργός και αρχηγός κυβερνήσεως (*Løgmaður*) στα νησιά.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 19 Απριλίου του 1951 στο Τβόροϊρι του νησιού Σούντουροϊ (*Suðuroy*). Σπούδασε Παιδαγωγικά και άσκησε το επάγγελμα του εκπαιδευτικού.

## Πολιτική καριέρα
Η πρώτη του εκλογή στο τοπικό Κοινοβούλιο (*Løgting*), έλαβε χώρα το 1990. Από το 1991 ως το 1996 χρημάτισε υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις συνασπισμού και το 1994 έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αξίωμα στο οποίο διατηρήθηκε επί δύο έτη. Το 1996 εξελέγη πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (*Javnaðarflokkurin*).

Από το 1998 ως το 2001 υπήρξε αντιπρόσωπος στο δανικό Κοινοβούλιο (*Folketing*). Εξελέγη πρωθυπουργός στις 3 Φεβρουαρίου του 2004, λίγο μετά τη νίκη του στις γενικές εκλογές στις 20 Ιανουαρίου εκείνης της χρονιάς.Ηγήθηκε συνασπισμού ανάμεσα στο Κόμμα των Ενωτικών, στο Κόμμα του Λαού και στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. 

'Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2008 ηγήθηκε κεντροαριστερής αυτόνομης κυβέρνησης που συναποτελείτο από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το Κόμμα Δημοκρατία που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Δανία, όπως επίσης και του Κόμματος του Κέντρου. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκεστις 5 Φεβρουαρίου του 2008.

## Κατάρρευση συνασπισμού και αποχώρηση από την πρωθυπουργία
Τον Σεπτέμβριο του 2008 ο συνασπισμός κατέρρευσε και στις 24 Σεπτεμβρίου σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση συνασπισμού από το Κόμμα των Ενωτικών, το Λαϊκό Κόμμα και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Έπειτα από συνεχείς συζητήσεις για το ποιος θα ήταν ο νέος πρωθυπουργός, ο Άιντεσγκααρτ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Έτσι, τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 26 Σεπτεμβρίου του 2008 ο Κάι Λέο Γιοχάνεσεν, ηγέτης του Κόμματος των Ενωτικών. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2008, λίγο μετά τη δημοσιοποίηση του οικονομικού προϋπολογισμού για το 2009, ο Άιντεσγκααρτ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με πόνους στο στήθος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος της κυβέρνησης των νησιών Φερόες (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Φερόε
Ευρυμενές Μαγνησίας

Οι **Ευρυμενές** (), επίσης γνωστές ως **Ερυμνές** (), ήταν σημαντική πόλη της αρχαίας Μαγνησίας, η οποία βρισκόταν κοντά στη θέση της σημερινής κωμόπολης Στόμιο Λάρισας, έδρας του σημερινού Δήμου Ευρυμενών του Νομού Λάρισας.

## Δείτε επίσης
* Κάστρο Κόκκινου Νερού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Κατηγορία:Αρχαία Μαγνησία
Κατηγορία:Ιστορία της Λάρισας
Σημαία της Σαξονίας-Άνχαλτ

thumb|250px|Αστική σημαία της Σαξονίας-Άνχαλτ.
Η **[[σημαία]] του κρατιδίου της [[Σαξονία-Άνχαλτ|Σαξονίας-Άνχαλτ]]** καθιερώθηκε με τη σημερινή της μορφή στις 30 Ιανουαρίου του 1991. 

## Αστική σημαία
Η αστική σημαία (σημαία των πολιτών) αποτελείται από δύο ζώνες, η επάνω χρώματος χρυσού και η κάτω μαύρου. Οι διαστάσεις της είναι 3:5. Στο παρελθόν η σημαία αυτή είχε τα χρώματα αντεστραμμένα (επάνω μαύρο, κάτω χρυσό), έως το 1952, οπότε στην Ανατολική Γερμανία καταργήθηκε ο διαχωρισμός σε κρατίδια. Με την επάνοδο το 1990 του κρατιδίου, η σειρά στα χρώματα έπρεπε να αλλάξει, για να μη γίνεται σύγχυση με τη σημαία της Βάδης-Βυρτεμβέργης.

## Κρατική (κυβερνητική) σημαία
250px|border|thumb|Η κρατική σημαία της Σαξονίας-Άνχαλτ.
Η κρατική σημαία, που είναι και η επίσημη, καθώς χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση, έχει επιπρόσθετα στο κέντρο το θυρεό του κρατιδίου. Ο θυρεός είναι σύνθετος, χωρισμένος κατά ζώνη σε δύο τμήματα. Στο επάνω «ζωνοφόρο των πέντε» εναλλάξ μαύρο και χρυσό, με πράσινο δουκικό στέμμα επί του όλου σε θέση τελαμώνα («Σαξονία»), και πρόσθετο θυρεΐσκο αριστερά (εραλδικά), ο οποίος φέρει σε πεδίο αργυρό αετό μαύρο με ράμφος και πόδια χρυσά. Στο κάτω μισό παριστάνεται σε πεδίο αργυρό τείχος πόλεως ερυθρό με επάλξεις, πάνω στις οποίες βαδίζει σε στάση «διαβαίνοντος» αρκούδα μαύρη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*H σημαία στις '''Σημαίες του Κόσμου'''.

## Βλέπε επίσης
*Έμβλημα της Σαξονίας-Άνχαλτ

Κατηγορία:Σαξονία-Άνχαλτ
Σαξονία-Άνχαλτ
Έμβλημα της Σαξονίας-Άνχαλτ

thumb|Το έμβλημα του κρατιδίου της Σαξωνίας-Άνχαλτ.
Το  **οικόσημο του κρατιδίου της [[Σαξονία-Άνχαλτ|Σαξονίας-Άνχαλτ]]**  περιέχεται στη σημαία του.  Καθιερώθηκε με νόμο μαζί με τη σημαία, στις 30 Ιανουαρίου του 1991.

## Περιγραφή
Το οικόσημο είναι ένας σύνθετος θυρεός, που χωρίζεται κατά ζώνη σε δύο μέρη. Το επάνω αποτελείται από «ζωνοφόρο των πέντε» (δέκα ζώνες), εναλλάξ χρυσό και μαύρο, πάνω στο οποίο είναι τοποθετημένο σε θέση τελαμώνα δουκικό στέμμα πράσινο («Σαξονία»). 

Επάνω αριστερά (εραλδικά) φέρει θυρεΐσκο αργυρό  με αετό μαύρο, με ράμφος και πόδια χρυσά. 

Το κάτω μισό του θυρεού φέρει σε πεδίο αργυρό πέτρινο τείχος ερυθρό με επάλξεις. Στις επάλξεις παριστάνεται αρκούδα μαύρη σε στάση «διαβαίνοντος».

Το επάνω μέρος του θυρεού είναι το έμβλημα της πρώην επαρχίας του Βασιλείου της Πρωσσίας που ονομαζόταν Σαξονία. Ο αετός προστέθηκε την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το κάτω μέρος απεικονίζει το οικόσημο του Ελεύθερου Κράτους του Άνχαλτ στην ίδια περίοδο. Η αρκούδα προέρχεται από το οικόσημο των παλαιότερων πριγκίπων του Άνχαλτ και την πόλη Μπέρνμπουργκ, την οποία είχαν στην κατοχή τους οι πρίγκιπες αυτοί.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το έμβλημα της Σαξωνίας-Άνχαλτ στις **Σημαίες του Κόσμου**.

## Βλέπε επίσης
*Σημαία της Σαξονίας-Άνχαλτ

Κατηγορία:Σαξονία-Άνχαλτ
Σαξονία-Άνχαλτ
Καλύβια Μονοφατσίου Ηρακλείου

Τα **Καλύβια** είναι χωριό στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου, στην πρώην επαρχία Μονοφατσίου.

## Γενικά στοιχεία
Τα Καλύβια βρίσκονται στο νότιο τμήμα, στα Αστερούσια Όρη, σε υψόμετρο 240 μέτρων και είναι κτισμένα στην κορυφή λόφου κοντά στον ποταμό Αναποδάρη. Υπάγεται διοικητικά στην Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων. Με βάση την απογραφή του 2011 έχει 153 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2001 είχε 229 κατοίκους. Απέχει από  το Ηράκλειο περίπου 43 χιλιόμετρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την ελαιοκαλλιέργεια και την αμπελοκαλλιέργεια ενώ τα τελευταία χρόνια διακρίνονται για την ποιότητα της παραγόμενης πατάτας κρεμμυδιών καρότων και κοκκαριού. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου (1881) πανηγυρίζει στις 21 Νοεμβρίου. Δεν λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Εκκλησάκι έχει βρεθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη τάφος, ο οποίος χρονολογείται από την Τρίτη Υστερομινωική Περίοδο. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη νεκροταφείου της ελληνορωμαϊκής εποχής. Συγκεκριμένα, αποκαλύφθηκε επιτύμβια στήλη που φέρει την επιγραφή ΑΚΕΣΤΙΜΑ ΕΥΑΝΓΕΛΟΥ.

Βρέθηκε επίσης κτίσμα των παλαιοτέρων βυζαντινών χρόνων, γνωστό με την ονομασία *Λούτρα*. Στη Λούτρα υπάρχει σταυροειδής χώρος με υπόκαυστα, αγωγούς θερμάνσεως και εξαεριστήρες.

Για πρώτη φορά αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα το 1370. To 1583 ο οικισμός αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα με την ονομασία *Calivia*, με 56 κατοίκους

Το Νεοχώρι είναι το χωριό *Κακού*, το οποίο αναφέρεται σε απογραφή του 1881 με πληθυσμό 83 κατοίκους. Δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές παρά σε έγγραφο του 1371 και την τουρκική απογραφή του 1671.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Κάτω Καλύβια και το Νεοχώρι αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 153 κάτοικοι.

Δείτε ***[[Κοινότητα Καλυβίων Ηρακλείου|Κοινότητα Καλυβίων]]***

### Δ.δ. Καλυβίων (πρώην)
Με 440 κατοίκους, το Δημοτικό διαμέρισμα Καλυβίων αποτελείτο από την έδρα,  που είναι 
*τα *Καλύβια*  [ 229 ]  και επίσης τους οικισμούς:
*τα *Κάτω Καλύβια* [ 5 ]  και
*το *Νεοχώρι* [ 206 ], σε απόσταση 44,1 χλμ. από το Ηράκλειο. Υπαγόταν στα Καλύβια από τότε που τα τελευταία αποτελούσαν κοινότητα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μ.  Στον  οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου.

## Σημείωση
Στην Κρήτη και τον Δήμο Φαιστού υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καλύβια.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χωριά των Αστερουσίων

Κατηγορία:Δήμος Αστερουσίων
Καλυβια
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Σημαία της Βαυαρίας

thumb|Ανεπίσημη σημαία της Βαυαρίας, διαστάσεις 3:5
thumb|Σημαία της Βαυαρίας, διαστάσεις 2:3

Η **σημαία του κρατιδίου της [[Βαυαρία|Βαυαρίας]]** αποτελείται από δύο εκδόσεις: η μία έχει πολλούς ρόμβους (τουλάχιστον 21) και η άλλη απλώς δύο οριζόντιες λωρίδες. Τα χρώματα είναι κοινά , λευκό και μπλε, πιθανόν σύμβολα των γαλάζιων και λευκών νερών που έχουν οι λίμνες και τα ποτάμια στη Βαυαρία. 

## Ιστορικά στοιχεία
Και οι δύο σημαίες χρησιμοποιούνταν ανεπίσημα από το 1945. Καθιερώθηκαν επίσημα στις 14 Δεκεμβρίου 1953. Η σημαία με τους ρόμβους μπορεί να έχει και περισσότερους ρόμβους από 21, πολλοί από τους οποίους είναι ημιτελείς.

## Πηγές
* H σημαία του κρατιδίου της Βαυαρίας στις **Σημαίες του Κόσμου**.
## Βλέπε επίσης
* Έμβλημα της Βαυαρίας

Κατηγορία:Βαυαρία
Βαυαρια
Έμβλημα της Βαυαρίας

thumb|150px|Το Μείζον έμβλημα της Βαυαρίας
thumb|150px|Το μικρό έμβλημα της Βαυαρίας.
Το **έμβλημα της [[Βαυαρία|Βαυαρίας]]** καθιερώθηκε με νόμο, στις 5 Ιουνίου του 1950.Υπάρχουν δύο εκδοχές του εμβλήματος: το μεγάλο, με τα δύο λιοντάρια να βαστούν το θυρεό, και το μικρότερο, που θυμίζει τη σημαία με τους ρόμβους.

## Τι σημαίνει το έμβλημα
Το σύγχρονο έμβλημα δημιουργήθηκε από τον Έντουαρτ Έγκε το 1946. Τα κύρια στοιχεία του είναι:

* Το χρυσό λιοντάρι: Στη δεξιά μεριά, απεικονίζεται το ελεύθερο λιοντάρι που είναι οπλισμένο και συμβολίζει τη διοικητική περιφέρεια του Άνω Παλατινάτου. 
* Ο Φράγκικος δράκος: Βρίσκεται στα αριστερά. Συμβολίζει τις περιφέρειες της Άνω, Μέσης και Κάτω Φραγκονίας.
* Ο Μπλε Πάνθηρας: Βρίσκεται στα δεξιά και εκπροσωπεί την Κάτω και Άνω Βαυαρία.
* Τα τρία λιοντάρια: Στην αριστερή βάση εικονίζονται τρία χρυσά λιοντάρια, που αντιπροσωπεύουν τη Σουηβία.
* Ο Κυανόλευκος Θυρεός σε σχήμα καρδιάς: Αυτός ο θυρεός ήταν αρχικά το οικόσημο των κομήτων του Bogen, που υιοθετήθηκε το 1247 από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ. Το σχήμα καρδιάς συμβολίζει σήμερα τη Βαυαρία ως σύνολο. Μαζί με το στέμμα του Λαού, χρησιμοποιείται σήμερα ως Μικρότερο Έμβλημα.
* Το Στέμμα του Λαού: Πρόκειται για στέμμα φτιαγμένο από πολύτιμα πετράδια και διακοσμημένο με πέντε φύλλα. Το στέμμα αυτό πρωτοεμφανίστηκε το 1923 και συμβολίζει την κυριαρχία του λαού επί του Βασιλέα.

## Βλέπε ακόμα
* Σημαία της Βαυαρίας

## Πηγές
* Το έμβλημα στις "Σημαίες του Κόσμου"

Βαυαρια
Εμβλημα
Πευκοχώρι Χαλκιδικής

Το  **Πευκοχώρι** είναι μεγάλος οικισμός του νομού Χαλκιδικής.  

## Διοικητικά στοιχεία
Ανήκει στον Δήμο Κασσάνδρας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. 

Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2021 οι κάτοικοι είναι 2.194.  

Το Δημοτικό διαμέρισμα αποτελείται από: 

* το *Πευκοχώρι* 
* τις *Λεύκες* και
* το *Πανόραμα*.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται 105 χιλιόμετρα περίπου από τη Θεσσαλονίκη και περιβάλλεται από δάσος πεύκων, όπως υποδηλώνει και η ονομασία του.  

Ο οικισμός είναι τουριστικά ανεπτυγμένος και η αμμώδης παραλία του προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. 

Στο χωριό υπάρχουν μεταξύ άλλων δύο νηπιαγωγεία, ένα Δημοτικό σχολείο, Γυμνάσιο, αγροτικό ιατρείο, ΚΑΠΗ και δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος, με την ονομασία *Αλκυών*.  

Στο χωριό λειτουργεί και Μονάδα Κοινωνικής Μέριμνας. 

## Ιστορία
Από σχετικές αρχαιολογικές μαρτυρίες εικάζεται η ύπαρξη - κοντά στο Πευκοχώρι - αρχαίου οικισμού, ο οποίος ταυτίζεται με τις αρχαίες Αιγές. 

Στο βορειοδυτικό τμήμα του λιμανιού, εκεί όπου σήμερα αγκυροβολούν τα καράβια βρέθηκαν ερείπια από ρωμαϊκό οικισμό. Στην ίδια περιοχή ανακαλύφθηκε και θησαυρός με νομίσματα του Λυσιμάχου, βασιλιά της Θράκης. 

Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Καψόχωρα και ιδρύθηκε πιθανόν στα τέλη του 16ου αιώνα. 

Γύρω στο 1590 στην περιοχή αναφέρεται το Μεγάλο Μετόχι "Άντερ" της Μονής Ιβήρων, το οποίο απαλλοτριώθηκε πριν από τον πόλεμο. Σώζεται σήμερα μόνο ο μισοκατεστραμμένος ανεμόμυλος. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. 

Οι κάτοικοι του Πευκοχωρίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Γεώργιος Γιαννάκη, ο Αντώνιος Ιωάννου, ο Ιωάννης Κοτζάς και άλλοι.

## Πολιούχος
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου είναι ο πολιούχος του Πευκοχωρίου. Πρόκειται για βασιλική, που χρονολογείται από το 1843.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* mypefkohori.com  
* Το Πευκοχώρι στην ιστοσελίδα του Δήμου Παλλήνης.
* http://www.mypefkohori.com  Συνοπτικός οδηγός και βίντεο.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Παλλήνης Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Έβαν Λάισατσεκ

thumb|right

Ο **Έβαν (Ευάγγελος) Λάισατσεκ** (*Evan Frank Lysacek*, 4 Ιουνίου 1985) είναι Αμερικανός πρωταθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ. 

Γεννήθηκε στο Σικάγο και έχει ιταλική και τσέχικη καταγωγή. Είναι δύο φορές πρωταθλητής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και παγκόσμιος πρωταθλητής του 2009. Αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στο Βανκούβερ το 2010, με 257,67 βαθμούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* ISU
* IMDB

Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές των παγοδρομιών
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών
Α΄ Μακκαβαίων

Το **Α' Μακκαβαίων** είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης που αποδέχονται η Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, εξαιρείται όμως από τον κανόνα των εκκλησιών της Μεταρρύθμισης. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.

## Εισαγωγικά
Τέσσερα βιβλία της Π. Διαθήκης ονομάζονται *"Μακκαβαίων"* στην ελληνική Βίβλο των Ο' με τίτλους Α' Μακκαβαίων, Β' Μακκαβαίων, Γ' Μακκαβαίων, Δ' Μακκαβαίων. Ως Κανονικά, θεωρούνται στην Ορθόδοξη Εκκλησία τα πρώτα τρία, ενώ το τέταρτο θεωρείται απόκρυφο. Οι Ρωμαιοκαθολικοί, κανονικά θεωρούν μόνον τα δύο πρώτα ενώ οι Διαμαρτυρόμενοι θεωρούν τα τρία πρώτα ως απόκρυφα και το τέταρτο, ψευδεπίγραφο.

Πρόκειται για αυτοτελή έργα, το περιεχόμενο των οποίων σχετίζεται με το όνομα και αμέσως ή εμμέσως μέ τους αγώνες της οικογένειας του ιερέα Ματταθία, μιας διακεκριμένης ιουδαϊκής οικογένειας της Ιερουσαλήμ, η οποία προασπίσθηκε σθεναρά τα θρησκευτικά και εθνικά ιδεώδη της πατρίδας της και πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στό έθνος της. Πρόκειται για τη μακκαβαϊκή εξέγερση και τους αγώνες που ακολούθησαν για την προάσπιση της πίστης και της ελευθερίας τους ενάντια στους Σελευκίδες.

Στο βιβλίο **Α' Μακκαβαίων**, μετά από μια εισαγωγή σχετικά με τον Μ. Αλέξανδρο και την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά το θάνατό του, ο συγγραφέας αναφέρεται με συντομία στην κυριαρχία των Πτολεμαίων (324—198 π.Χ.) και στα πρώτα είκοσι χρόνια των Σελευκιδών (198—175) για να αναφερθεί στα δύσκολα χρόνια του ιουδαϊκού λαού επί Αντίοχου Δ' ο οποίος θέλησε να εκριζώσει βίαια την ιουδαϊκή θρησκεία.

## Συγγραφέας, τόπος, χρόνος
Με βάση τις διηγήσεις, ο χρόνος σύνταξης του πρωτοτύπου ίσως να ήταν γύρω στο 100 π.Χ.. Ο συγγραφέας είναι άγνωστος, έγραψε στα εβραϊκά και το μόνο που μπορεί κάποιος να συμπεράνει είναι ότι πρόκειται για έναν ένθερμο ιουδαίο πατριώτη ο οποίος μάλιστα είναι πολύ πιθανόν να συμμετείχε και ο ίδιος στους αγώνες.

## Διάγραμμα περιεχομένου
Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 16 κεφάλαια:
* κεφ. *1,1-15*: Ο Μ. Αλέξανδρος και οι διάδοχοι του.
* κεφ. *1,16-2,70*: Η μακκαβαϊκή εξέγερση.
* κεφ. *3,1-9,22*: Αγώνες των Μακκαβαίων υπό την ηγεσία του Ιούδα.
* κεφ. *9,23-12,53*: Αγώνες των Μακκαβαίων υπό την ηγεσία του Ιωνάθαν.
* κεφ. *13-16*: Αγώνες των Μακκαβαίων υπό την ηγεσία του Σίμωνα.

## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Μπρατσιώτης Ι. Παναγιώτης, *Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην*, Αθήνα 1993 (c1936)
* Χαστούπης Π. Αθανάσιος, *Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην*, εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986
* Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, *Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη*, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006
* James Luther Mays et al., *Harper's Bible Commentary*, San Francisco: Harper & Row, 1988
* John Barton and John Muddiman, *Oxford Bible Commentary*, New York: Oxford University Press, 2001
* Gleason Leonard Archer, *A Survey of Old Testament Introduction*, 3η έκδ., Moody Press, 1998
* David Noel Freedman, *The Anchor Bible Dictionary*, New York: Doubleday, 1992

## Βλέπε επίσης

* Αγία Γραφή
* Παλαιά Διαθήκη
* Βιβλικός κανόνας

Κατηγορία:Δευτεροκανονικά Βιβλία
Τωβίτ

Το **Τιτκώβ** είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης που αποδέχονται η Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, εξαιρείται όμως από τον κανόνα των εκκλησιών της Μεταρρύθμισης. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.

## Εισαγωγικά
Το βιβλίο **Τιτκώβ** φείλει την ονομασία του στο όνομα του πατέρα του νεανία Τιτκωβία, ο οποίος είναι ένα από τα κεντρικότερα πρόσωπα της αφήγησης. Στο βιβλίο περιγράφονται οι δοκιμασίες και οι περιπέτειες δύο συγγενών ιουδαϊκών οικογενειών του Τιτκώβ και του Ραγουήλ, που ζούσαν σε εξορία, στη Νινευή η πρώτη και στα Εκβάτανα η δεύτερη. Τα ιστορικά γεγονότα, που συνδέονται με αυτές, έλαβαν χώρα μετά την κατάλυση του βορείου βασιλείου του Ισραήλ το 722 π.Χ. από τους ασσυρίους και τη διασπορά του πληθυσμού του. Το βιβλίο αποτελεί μια πραγματεία, που θέλει να τονίσει όχι τόσο το ιστορικό περίγραμμα της αφήγησης όσο τα ηθικά στοιχεία της. Διδάσκει την εμπιστοσύνη στο Θεό, την καρτερία στις δοκιμασίες, την υποταγή στο Νόμο, το σεβασμό στους πρεσβυτέρους κ.λπ., αξίες που στηρίζουν τον ευσεβή και δίκαιο Ιουδαίο.

## Συγγραφέας, τόπος, χρόνος
Θεωρείται πιθανό το βιβλίο να γράφτηκε στα αραμαϊκά από *"ευσεβή Ιουδαίο"*, μεταξύ των ετών 200 και 170 π.Χ.. Η δημοφιλία του κειμένου μαρτυρείται από τις διάφορες μορφές του: σώζεται σε τρεις ελληνικές αναθεωρήσεις και μία συριακή, καθώς και σε λατινική μετάφραση. 

## Διάγραμμα περιεχομένου
Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 14 κεφάλαια:
* κεφ. *1-3: Η προσωπική κατάσταση του Τιτκώβ και της Σάρρας.*
* κεφ. *4-12: Ο θεός προσφέρει τη σωτηρία.
* κεφ. *13: Ο ευχαριστήριος ύμνος του Τιτκώβ.*
* κεφ. *14: Επίλογος - Τελευταίες νουθεσίες του Τιτκώβ*

== Υποσημειώσεις ==
<div style="font-size: 85%"><references/></div>

== Βιβλιογραφία ==
* Μπρατσιώτης Ι. Παναγιώτης, *Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην*, Αθήνα 1993 (c1936)
* Χαστούπης Π. Αθανάσιος, *Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην*, εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986
* Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, *Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη*, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006
* James Luther Mays et al., *Harper's Bible Commentary*, San Francisco: Harper & Row, 1988
* John Barton and John Muddiman, *Oxford Bible Commentary*, New York: Oxford University Press, 2001
* Gleason Leonard Archer, *A Survey of Old Testament Introduction*, 3η έκδ., Moody Press, 1998
* David Noel Freedman, *The Anchor Bible Dictionary'', New York: Doubleday, 1992

## Δείτε επίσης

* Αγία Γραφή
* Παλαιά Διαθήκη
* Βιβλικός κανόνας

Κατηγορία:Δευτεροκανονικά Βιβλία
Παρακαταβολή

Με το όρο **παρακαταβολή**, στην αρχαία Ελλάδα, και ειδικότερα κατά το αρχαίο δίκαιο, το λεγόμενο και αττικό λεγόταν το χρηματικό ποσό που όφειλε να καταθέσει ο ενάγων σε κληρονομικών υποθέσεων δίκες. Το χρηματικό ποσό αυτό επιστρεφόταν στον ενάγοντα εφόσον εκδιδόταν απόφαση υπέρ αυτού, διαφορετικά παρέμενε (κατέπιπτε) υπέρ του δημοσίου.

Η Παρακαταβολή θεωρείται ως ο αρχαίος πρόδρομος του σημερινού παραβόλου.

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Ιπποκράτης ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Ιπποκράτης ο Λακεδαιμόνιος**, ήταν αρχαίος Σπαρτιάτης στρατηγός. Στo πλαίσιo του Πελοποννησιακού Πολέμου, το 412 π.Χ. έχασε έξι πλοία (που αντιστοιχούσαν στο μισό του στόλου του) ενεδρεύοντας στο Τριόπιο ακρωτήριο της Καρίας. Μπόρεσε ωστόσο να ενισχύσει την άμυνα της Κνίδου από τις επιθέσεις των Αθηναίων.

Το 410 π.Χ. ήταν αντιναύαρχος των Λακεδαιμονίων όταν νικήθηκε στην Κύζικο ο στόλος του Λακεδαιμονίου ναυάρχου Μινδάρου και ο ίδιος ο Μίνδαρος σκοτώθηκε. Τότε ο Ιπποκράτης έστειλε μία επιστολή στη Σπάρτη, που έγινε περίφημη ως υπόδειγμα λακωνικής συντομίας και διδασκόταν παλιά στα σχολεία της νεότερης Ελλάδας. Το κείμενό της, σαν τηλεγράφημα, ήταν:

::***«`Ερρει τα κάλα. Μίνδαρος απεσσύα. Πεινώντι τώνδρες. Απορίομες τι χρη δραν.»***
:: Δηλαδή : ***«Πάνε τα καράβια! Ο Μίνδαρος πέθανε! Οι άνδρες πεινούν! Δεν ξέρουμε τί να κάνουμε!»***

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 14, σελ. 252.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Αλέξανδρος Μπράουν

Ο **Αλέξανδρος Μπράουν** (1805-1877) ήταν σπουδαίος Γερμανός βοτανολόγος. Διετέλεσε καθηγητής των Πανεπιστημίων Φράιμπουρκ, Γκέσεν και Βερολίνου. 

Ο Μπράουν ασχολήθηκε κυρίως με τη μορφολογική κατάταξη και ιστορική εξέλιξη των φυτών και συνέγραψε πολλά σχετικά έργα.

## Έργα
* 1831: *Untersuchung über die Ordnung der Schuppen an den Tannenzapfen*   
* 1842: *Nachträgliche Mitteilungen über die Gattungen Marsilia und Pilularia* 
* 1850: *Betrachtungen über die Erscheinung der Verjüngung in der Natur, insbesondere in der Lebens- und Bildungsgeschichte der Pflanze*  
* 1852: *Über die Richtungsverhältnisse der Saftströme in den Zellen der Characeen* 
* 1853: *Das Individuum der Pflanze in seinem Verhältnis zur Spezies etc.*   
* 1854: *Über den schiefen Verlauf der Holzfaser und die dadurch bedingte Drehung der Stämme*
* 1854: *Über einige neue und weniger bekannte Krankheiten der Pflanzen, welche durch Pilze erzeugt werden* 
* 1854: *Das Individuum der Species in seinem Verhältnis zur Pflanze* 
* 1855: *Algarum unicellularium genera nova et minus cognita* 
* 1856: *Über Chytridium, eine Gattung einzelliger Schmarotzergewächse auf Algen und Infusorien* 
* 1857: *Über Parthenogenesis bei Pflanzen*   
* 1860: *Über Polyembryonie und Keimung von Caelebogyne*  
* 1862: *Über die Bedeutung der Morphologie* 
* 1862: *Zwei deutsche Isoetesarten*  
* 1863: *Über Isoetes*  
* 1865: *Beitrag zur Kenntnis der Gattung Selaginella*
* 1867: *Die Characeen Afrikas* 
* 1867: *Conspectus systematicus Characearum europaearum*
* 1870: *Neuere Untersuchungen über die Gattungen Marsilia und Pilularia*  
* 1872: *Über die Bedeutung der Entwicklung in der Naturgeschichte* 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ilse Jahn (Hrsg): *Geschichte der Biologie.*
* Karl Mägdefrau: *Geschichte der Botanik.*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί βοτανολόγοι
Αλφόνσο Μπράουν

Ο **Αλφόνσο Μπράουν** (*Alfonso Teofilo Brown*, 1902-1951), γνωστότερος στην εποχή του ως *Πάναμα Αλ Μπράουν* (*Panama Al Brown*) ήταν παγκοσμίου φήμης προπολεμικός πυγμάχος. Καταγόταν από τον Παναμά. Υπήρξε ο πρώτος ισπανόφωνος παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία των 54 κιλών (*bantamweight*). Τον τίτλο αυτό διατήρησε μέχρι το 1935.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παναμέζοι πυγμάχοι
Σαρλ Φαμπρί

Ο **Μωρίς Πωλ Ωζύστ Σαρλ Φαμπρί** (γαλλικά: *Maurice Paul Auguste Charles Fabry*, 11 Ιουνίου 1867 – 11 Δεκεμβρίου 1945) ήταν Γάλλος φυσικός.

Ο Φαμπρί γεννήθηκε στη Μασσαλία. Μαζί με τον Ανρί Μπυσόν ανεκάλυψαν το στρώμα του όζοντος το 1913. Στην Οπτική ερμήνευσε το φαινόμενο των κροσσών συμβολής. Ο Φαμπρί και ο συνεργάτης του, Αλφρέντ Περό, επινόησαν το ομώνυμο **«[[συμβολόμετρο Φαμπρύ-Περό]]»**, για το οποίο και είναι κυρίως γνωστά τα ονόματά τους.

Ο Φαμπρί τιμήθηκε με το Μετάλλιο Henry Draper το 1919. Υπήρξε ο πρώτος γενικός διευθυντής του «Ινστιτούτου Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Οπτικής» (*Institut d'optique théorique et appliquée*), αλλά και διευθυντής της «Ανώτερης Σχολής Οπτικής» (*École supérieure d'optique* ή *[[SupOptique]]*). Ο Φαμπρί απεβίωσε στο Παρίσι, σε ηλικία 78 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Joseph F. Mulligan: «Ποιοι ήταν ο Φαμπρύ και Περό;» - *Am. J. Phys.* τ. 66, σ. 797 (1998)

Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Παράβυστον

Στην αρχαία Αθήνα το λεγόμενο **Παράβυστον** ήταν μυστικός στεγασμένος χώρος που συνέρχονταν οι ένδεκα δικαστές της Ηλιαίας για να δικάσουν κακουργήματα που συνεπάγονταν τη θανατική ποινή, σε αντίθεση με τις άλλες ποινικές υποθέσεις, τις οποίες δίκαζαν στο ύπαιθρο.

Αναφορά σ' αυτό τον τύπο δικαστηρίου γίνεται από τον Αντιφώντα στον «περί του Ηρώδου φόνου» λόγο του, που εκφώνησε στο Παράβυστον και στον οποίο επικρίνει τον αντίδικό του ότι παραβίασε σοβαρή διάταξη του αττικού δικαίου μη λαμβάνοντας υπ΄ όψη το νόμο όπου σε περίπτωση πατροκτονίας ο μηνυτής δεν πρέπει να παρευρίσκεται υπό την αυτή στέγη με τον φονιά.

Αλλά και ο Αρποκρατίωνας αναφέρει ομοίως το Παράβυστον ως τέτοιο στεγασμένο χώρο, όπως και ο Παυσανίας προσδιορίζει (Ι:28):"*εν αφανεί της πόλεως όν και επί ελαχίστοις συνιόντων εις αυτό*".

Κατά τον Κέλερ ερείπια του Παραβύστου θα πρέπει να θεωρούνται τα σωζόμενα λείψανα κτιρίου στη βόρεια πλευρά - πλαγιά του λόφου των Νυμφών (σημερινού  Αστεροσκοπείου). Κατ' άλλους αρχαιολόγους το Παράβυστον τοποθετείται στην αρχαία Αγορά της Αθήνας.

## Έκφραση

Η εξ αυτού, περισσότερο λογία, έκφραση "**εν κρυπτώ και παραβύστω**" σημαίνει απόκρυφα και μυστικά.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 15ος, σ. 477

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Κατηγορία:Εκφράσεις
Ιπποκράτης ο Αθηναίος

Ο **Ιπποκράτης ο Αθηναίος** (περ. 459 π.Χ. – 424 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας στρατηγός του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ο πατέρας του ονομαζόταν Αρίφρων. Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, ο Ιπποκράτης και ένας άλλος στρατηγός, ο Δημοσθένης, ξεκίνησαν από την Αθήνα για να καταλάβουν τα μακρά τείχη των Μεγάρων (που συνέδεαν την πόλη με τον λιμένα της). Πέτυχαν τον σκοπό τους μετά από μία σύντομη πολιορκία, αλλά όταν ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας έφθασε, υποχρεώθηκαν να αποσυρθούν.

Στη συνέχεια αποφασίσθηκε να εκστρατεύσουν στη Βοιωτία σε τρεις παράλληλες κινήσεις. Στον Ιπποκράτη ανατέθηκε η διοίκηση της χερσαίας δυνάμεως που έπρεπε να καταλάβει το Δήλιο. Εκείνος πέτυχε τον στόχο του, αλλά οι άλλοι δύο αρχηγοί απέτυχαν. Μετά από τρεις ημέρες, όταν ο Ιπποκράτης κατάλαβε ότι το σχέδιο απέτυχε, απεφάσισε να υποχωρήσει αφήνοντας δύναμη 300 ανδρών να φυλάσσει το Δήλιο. Ο στρατός των Βοιωτών αντιλήφθηκε την κίνηση και ύστερα από προτροπή του στρατηγού Παγώνδα παρατάχθηκε για μάχη. Αυτή ήταν η Μάχη του Δηλίου (βλ.λ. για περισσότερα), που κατέληξε σε καθαρή ήττα των Αθηναίων, εξαιτίας του ιππικού των Βοιωτών και του πρόωρου θανάτου του Ιπποκράτη λίγο μετά την έναρξη της μάχης. Μετά από πολιορκία 17 ημερών το Δήλιο έπεσε στα χέρια των Βοιωτών, και τότε τα σώματα του Ιπποκράτη και των άλλων νεκρών επιστράφηκαν στους Αθηναίους.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Θουκυδίδης IV 76, 77, 89—101
* Διόδωρος Σικελιώτης ΧΙΙ 69, 70
* Παυσανίας Γ΄ 6 § 1, Θ΄ 6 § 3

Ιπποκρατης ο Αθ
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Παραμεσημβρινός

Γενικά **παραμεσημβρινός** χαρακτηρίζεται εκείνος που βρίσκεται ή κινείται κοντά στον μεσημβρινό.

Ειδικότερα όμως στη Ναυτιλία *παραμεσημβρινό ύψος* ονομάζεται το κατά τη διάρκεια του πλου, λαμβανόμενο ύψος αστέρος (συνήθως του Ήλιου) κατά τη χρονική στιγμή που πλησιάζει η ώρα της μεσουράνισής του, προκειμένου να προσδιοριστεί το αληθές ύψος και η εξ αυτού η γεωγραφική θέση του πλοίου (γεωγραφικές συντεταγμένες). Η λήψη αυτών των υψών θεωρείται επιβεβλημένη όταν για οποιαδήποτε αιτία επίκειται αδυναμία παρατήρησης του μεσημβρινού ύψους τη στιγμή της μεσουράνησης (π.χ. λόγω νέφωσης, ομίχλης κ.λπ.).

Βέβαια σήμερα η λήψη παραμεσημβρινού ύψους έχει περιορισθεί στο ελάχιστο λόγω της σημαντικής τεχνολογικής εξέλιξης των γνωστών συσκευών GPS.

Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Διοκλής

Το όνομα **Διοκλής** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα της μυθολογίας και της αρχαιότητας:

## Μυθικά πρόσωπα
* Διοκλής ο Μεγαρεύς, ήρωας των Μεγάρων
* Διοκλής ο Μεσσήνιος, βασιλιάς των Φαρών της Μεσσηνίας

## Ιστορικά πρόσωπα
* Διοκλής ή Δαϊκλής ο Μεσσήνιος, αρχαίος ολυμπιονίκης στο στάδιο
* Διοκλής ο Κορίνθιος, αρχαίος ολυμπιονίκης στο στάδιο
* Διοκλής ο Μελιτεύς, Αθηναίος άρχοντας και στρατηγός
* Γιος του Θεμιστοκλή που υιοθετήθηκε από τον παππού του Λύσανδρο από τον Δήμο Αλωπεκής
* Διοκλής ο Συρακούσιος, όνομα δύο Σικελών πολιτικών
* Διοκλής ο των Αβών, ηγεμόνας των Αβών στην Αραβία
* Διοκλής ο Φλιάσιος, Αθηναίος κωμωδιογράφος του 5ου αιώνα π.Χ.
* Διοκλής ο Πεπαρήθιος, ιστορικός του 3ου αιώνα π.Χ.
* Διοκλής ο Καρύστιος, ονομαστός γιατρός του 4ου αιώνα π.Χ.
* Διοκλής ο Κνίδιος, πυθαγόρειος φιλόσοφος
* Διοκλής ο Μάγνης, φιλόσοφος του 1ου αιώνα π.Χ.
* Διοκλής ο Περιπατητικός φιλόσοφος
* Διοκλής ο Ρήτωρ, από την Κάρυστο
* Διοκλής ο Ρόδιος, συγγραφέας του έργου «Αιτωλικά»
* Διοκλής ο Γραμματικός, φιλόλογος που έζησε περί το 100 π.Χ.
* Διοκλής ο Αλεξανδρεύς, μαθηματικός του 2ου αιώνα π.Χ.
* Διοκλής ο Αρχιτέκτων, από το Ρήγιο της Κάτω Ιταλίας
* Άγιος Διοκλής ή Διόκλητος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Διοκλής, αρχικό όνομα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Διοκλητιανού
* Σε επιγραφή του Ερεχθείου υπάρχει χαραγμένο το όνομα «Διοκλής» χωρίς τα τελευταία γράμματα. Δεν αναφέρεται αν εργάσθηκε ως οικοδόμος για την ανέγερση του Ερεχθείου ή ως γλύπτης του.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Διοκλής ο Μεγαρεύς

Στην ελληνική μυθολογία ο **Διοκλής ο Μεγαρεύς** ήταν ήρωας των Μεγάρων. Τόσο πολύ σέβονταν τη μνήμη του οι Μεγαρείς, ώστε επικαλούνταν το όνομά του όταν ήθελαν να δώσουν κύρος στα λεγόμενά τους. Προς τιμή του Διοκλή τελούσαν αγώνες στην αρχή κάθε άνοιξης, τα λεγόμενα **[[Διόκλεια]]**.

Ωστόσο, ο ομηρικός ύμνος στη Δήμητρα (153, 474) τον συγκαταλέγει ανάμεσα στους 4 ή 6 βασιλείς της Ελευσίνας (και όχι των Μεγάρων). Μεταγενέστεροι συγγραφείς αναφέρουν τον Διοκλή ως άρχοντα της Ελευσίνας μεν, που καταγόταν όμως από τα Μέγαρα, και εκδιώχθηκε από τον Θησέα όταν ο τελευταίος πήγε να καταλάβει την Ελευσίνα.

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 11, σελ. 211.

Διοκλης
Ανέμωνας

Ο **Ανέμωνας** είναι ράχη (μακρόστενο ύψωμα) που οριοθετεί το νότιο-νοτιοδυτικό άκρο του Κάμπου της Χίου. Χωρίζει έτσι τα «Καμπόχωρα» από τα «Νοτιόχωρα»: Από την κορυφή του και νοτιότερα επικρατούν τα ελαιόδενδρα και η καλλιέργεια της μαστίχας, ενώ πέρα από τη βόρεια πλαγιά του, που είναι επίσης σκεπασμένη με ελαιόδενδρα, αρχίζουν τα «περιβόλια» του Κάμπου. Από το γεγονός αυτό προέρχεται και η χιώτικη έκφραση *«από τον Ανέμωνα και κάτω, Περιβολαριάς και των τέκνων»* &mdash; υποτίθεται ότι την είπε ένας ιερέας που είχε ξεχάσει τα ονόματα που έπρεπε να μνημονεύσει στη Θεία Λειτουργία.

Στην αρχή της εφαρμογής του Σχεδίου Καποδίστρια, υπήρχε ο ομώνυμος «καποδιστριακός» **Δήμος Ανέμωνα**, με τη ράχη ως το βόρειο όριό του. Στη συνέχεια όμως συγχωνεύθηκε με τον Δήμο Ιωνίας και το σύνολο ονομάζεται επίσης Δήμος Ιωνίας.

Ο Ανέμωνας πήρε την ονομασία του από τους ισχυρούς ανέμους (ιδίως τους βόρειους) που πνέουν στην κορυφογραμμή του. Και πραγματικά,  στον αυχένα του από τον οποίο διέρχεται και ο δρόμος προς τα Μαστιχοχώρια (1,5 χλμ. δυτικά από το Θολοποτάμι), υψώνονται ανεμόμυλοι, σήμερα ημιερειπωμένοι.

Στα νοτιοανατολικά του Ανέμωνα βρίσκεται η ιστορική Μονή Αγίου Μηνά Χίου.

Ανεμωνας
Lucasfilm Games

Η **Lucasfilm Games** (γνωστή ως **LucasArts** από το 1991 μέχρι το 2021) είναι η εταιρική επωνυμία της θυγατρικής της Lucasfilm Ltd. που ιδρύθηκε το Μάιο του 1982 από τον Τζορτζ Λούκας και ξεκίνησε την παραγωγή παιχνιδιών το 1984. Ενώ η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε αρχικά κυρίως στον τομέα ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, ιδίως παιχνιδιών περιπέτειας, από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και μετά, η παραγωγή αφοσιώηκε σε παιχνίδια της σειράς *[[Ο Πόλεμος των Άστρων]]*. Το 2012 η εταιρεία εξαγοράστηκε από τη Disney. Από τον Απρίλιο του 2013, μετά από μέτρα αναδιάρθρωσης από την Disney, η Lucasfilm Games δραστηριοποιείται πλέον μόνο ως αδειοδότης παιχνιδιών.

Στην ιστορία της η εταιρεία ανάπτυξε παιχνίδια για διάφορες πλατφόρμες, όπως τις Commodore 64, Nintendo Entertainment System, PC, Apple Macintosh και διάφορες κονσόλες. Το σπουδαιότερο της franchise το οποίο δεν είναι βασισμένο σε σειρά που προέρχεται από ταινίες, είναι το *[[Monkey Island]]*.

## Δημοφιλή βιντεοπαιχνίδια
* Ball Blazer (1984)
* Rescue on Fractalus (1984)
* Maniac Mansion (1987)
* Zak McKracken and the Alien Mindbenders (1988)
* Indiana Jones and the Last Crusade (1989) 
* Loom (1990) 
* Secret Weapons of the Luftwaffe (1991)
* Indiana Jones and the Fate of Atlantis (1992) 
* X-Wing (1993)
* Rebel Assault (1993)
* Day of the Tentacle (1993) 
* Sam & Max Hit the Road (1994)
* Tie-Fighter (1994)
* Full Throttle (1995)
* The Dig (1995)
* X-Wing vs. Tie-Fighter (1997)
* The Secret of Monkey Island (1990) 
* Monkey Island 2: LeChuck’s Revenge (1991)
* Monkey Island 3: The Curse of Monkey Island (1997)
* Monkey Island 4: Escape From Monkey Island (2000)
* Grim Fandango (1998)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* The Workshop – Official LucasArts Blog
* LucasArts on MobyGames

Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Lucasfilm
Κατηγορία:Νικητές Golden Joystick Award
Tiger II

Το **Panzerkampfwagen VI Tiger ΙΙ** (*Τίγρης ΙΙ*) ή και **Königstiger** (*βασιλικός τίγρης*) ήταν μαζί με το "αδελφό" του Tiger I, τα πιο φημισμένα άρματα μάχης της Ναζιστικής Γερμανίας, παρ'όλο που δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν την ροή του πολέμου, κυρίως λόγω της έλλειψης καυσίμων. Ωστόσο, είναι γνωστή η υπεροχή του στο πεδίο των μαχών καθώς κατέχει το ρεκόρ να μην έχει διατρηθεί ποτέ η εμπρόσθια θωράκισή του των 150 χλστ. και κλίσης 50 μοιρών.

## Βιβλιογραφία
* Walter J. Spielberger: *Militärfahrzeuge, Bd.7, Der Panzerkampfwagen Tiger und seine Abarten*, Motorbuch Verlag Stuttgart, 2003, ISBN 3-87943-456-5
* F. Senger und Etterlin & F. M. von Sen Etterlin: *Die deutschen Panzer 1926-1945*, Bernard & Graefe Verlag, ISBN 3-7637-5988-3
* Wolfgang Schneider: *Waffen-Arsenal – Der Königstiger* – 2. Band, Band 111, Podzun-Pallas Verlag, ISBN 3-7909-0336-1

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ελβετικό πολεμικό μουσείο

Κατηγορία:Γερμανικά άρματα μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Χρήστος Τσιάμης

Ο **Χρήστος Τσιάμης** είναι σύγχρονος Έλληνας ποιητής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα. Σπούδασε χημικός μηχανικός στα πανεπιστήμια *City College New York* και *Columbia* της Νέας Υόρκης και στο τέλος των σπουδών του εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά της Ελλάδας και της Αμερικής. Δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1967. 

## Ποιητικές συλλογές
**Πολύτροπο*, Πάτρα 1979
**Κήπος με ρίζες και φεγγάρι*, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1996, ISBN 960-03-1664-3
**Το αυτοκίνητο της αγάπης*, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-03-2886-2
**Ποιητές της Πάτρας στις γλώσσες της Ευρώπης * , συλλογικό, εκδόσεις Πολύεδρο, Πάτρα 2006
**Μακρινός περίπατος στην Πάτρα*, εκδόσεις Μελάνι, 2008, ISBN 960-6781-07-0

## Μεταφράσεις Βιβλίων
**Λώρενς Φερλινγκέτι, Αυτά είναι τα ποτάμια μου*, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1995, ISBN 9600313873

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το Βήμα , κριτική για το βιβλίο ''Κήπος με ρίζες και φεγγάρι''
*Ποίημα του Χρήστου Τσιάμη

## Πηγές
*Εφημερίδα *Η Ημέρα*, φύλλο 6 Φεβρουαρίου 2008. 



Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος

Το **Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος** μπορεί να αναφέρεται στους:

*Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Α´ Κοτσώνης, Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος 1967 - 1973
*Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β´ Λιάπης, Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος 2008 -
Σκούταρι Σερρών

Το **Σκούταρι** είναι πεδινή κωμόπολη του Νομού Σερρών με 2.154 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού, στην πεδιάδα 9 χιλιόμετρα νότια της πόλης των Σερρών. Ανήκει στον Δήμο Σερρών ενώ μέχρι το 2011 ήταν η έδρα του ομώνυμου δήμου και μετέπειτα δημοτικής ενότητας Σκουτάρεως. Η δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό 5.621 κατοίκους και έκταση 90,2 τ.χλμ. Πρώτοι στο σηµερινό χωριό κατέφθασαν Μικρασιάτες πρόσφυγες από τη Χωρούδα της Προύσας, τον Οκτώβριο του 1922.
Τον Αύγουστο του 1924, ανήµερα του Δεκαπενταύγουστου, στη γιορτή της Κοίµησης της Θεοτόκου, ξεκίνησαν οι Σκουταριανοί πρόσφυγες από το Σκούταρι της Ανατολικής Ρωμυλίας και τελικά εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του σημερινού οικισμού τον Οκτώβριο του 1924.

Έτσι, η κωμόπολη πήρε το όνομά της από το Σκούταρι της Βόρειας Θράκης (Ανατολικής Ρωμυλίας).

## Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Σκουτάρεως συστάθηκε στις 30 Ιουνίου 1926 με την ονομασία Κιοπεκή με την απόσπαση του οικισμού Κισκεπεσί από την κοινότητα Κάτω Καμήλας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Την επόμενη χρονιά μετονομάστηκε σε Κοινότητα Σκουτάρεως (14 Ιανουαρίου 1927). Λειτούργησε ως κοινότητα ως το 1997, οπότε καταργήθηκε και ο οικισμός Σκούταρι αποσπάστηκε και ορίστηκε έδρα του δήμου Σκουτάρεως. Ο δήμος λειτούργησε ως το 2010, οπότε καταργήθηκε και ο οικισμός Σκούταρι προσαρτήθηκε στο δήμο Σερρών.

### Κοινοτάρχες  και δήμαρχοι

## Πηγές
* Το Σκουτάριον - Σκούταρι Ανατολικής Θράκης, μελέτη Β. Γιαννογλούδη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Εκερνφέρντε

[thumb|Η παραλια της πόλης στην [Βαλτική Θάλασσα]]
Το **Εκερνφέρντε** (στα γερμανικά *Eckernförde*) είναι πόλη στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (Schleswig-Holstein) κοντά στο Κίελο. Με 23.000 κατοίκους, είναι τουριστικό κέντρο του Γερμανικού βορρά, αλλά πιό γνωστή για τη μοναδική βάση υποβρυχίων της χώρας. Το όνομα της πρωτοαναφέρεται το 1197, ενώ το 1302 αποκτά δικαιώματα πόλεως. Η πόλη είναι και ένα από τα κέντρα της δανικής μειονότητας στη βόρεια Γερμανία.

Το κέντρο της πόλης έχει πολλά παλιά κτήρια και βρίσκεται μεταξύ του λιμανιού και της παραλίας. Τα ιστορικά σπίτια είναι ως επί το πλείστον χτισμένα από ξύλο και πρώην κατοικίες ψαράδων.

Σπεσιαλιτέ της πόλεως είναι το *Κίλερ Σπρόττε* (Kieler Sprotte), ένα καπνιστό ψάρι που φέρει το όνομα του Κιέλου, από το λιμάνι του οποίου πουλιόταν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Σλέσβιχ

Το **Σλέσβιχ** (στα γερμανικά *Schleswig*) είναι μια πόλη 27.000 κατοίκων στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και στο μεσαιωνικό Δουκάτο του Σλέσβιχ κοντά στο Κίελο.  Το όνομά της προέρχεται από το «Σλέι», έναν κόλπο της Βαλτικής όπου βρίσκεται η πόλη, και το «-βικ» από τους Βίκινγκ. Πρωτοαναφέρεται το 804 και το 1050 μετακομίζει στην άλλη πλευρά του κόλπου Σλέι. 
Το κλίμα του Σλέσβιχ είναι υγρό και θαλάσσια με μέση ετήσια θερμοκρασία στους 8 °C και μέση καταβύθιση 925 mm. 

## Σύντομη ιστορία

Η πρώτη εγκατάσταση των Βίκινγκ στο Έντεμπι βρισκόταν νότια της σημερινής πόλης και αναφέρεται για πρώτη φορά το 804, ήταν ένας ισχυρός οικισμός που κυριάρχησε στην Βαλτική Θάλασσα για περισσότερα από 200 χρόνια. Το 1050 διάφορες καταστροφές έγιναν αιτία να μετακινηθεί ο οικισμός στην απέναντι πλευρά του κόλπου του Σλέι δημιουργώντας την πόλη του Σλέσβιχ, το Έντεμπι τελικά καταστράφηκε ολοσχερώς και το Σλέσβιχ παρέμεινε τμήμα του βασιλείου της Δανίας.
Το κάστρο του Γκόττορπ έγινε αργότερα η κατοικία των τοπικών ηγεμόνων και οι δούκες τους έγιναν υποτελείς των Δανών ηγεμόνων, όταν τελείωσε ο Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος (1721) οι δούκες του Γκόττορπ έχασαν την ισχύ τους και η περιοχή έγινε τμήμα του βασιλείου της Δανίας, μετά τον Δεύτερο Πόλεμο του Σλέσβιχ η περιοχή προσαρτήθηκε στο βασίλειο της Πρωσίας (1864).
Σήμερα το κρατίδιο και η ευρύτερη περιοχή φέρουν το όνομά της, ενώ ο μεγάλος καθεδρικός ναός γοτθικού ρυθμού δείχνει την παλαιότερη σημασία της πόλης.

## Παραπομπές



## Πηγές

*"Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2015] (XLS-file)". Statistisches Amt für Hamburg und Schleswig-Holstein (in German).
*"Climate Statistics for Schleswig, Schleswig-Holstein, Germany"

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Λέπρεο

Το **Λέπρεο** () ήταν πόλη της νότιας Ηλειακής Τριφυλίας.

Κατοικήθηκε στα προϊστορικά χρόνια και έγινε από τις ισχυρότερες Ηλειακές πόλεις. Βρισκόταν στην Τριφυλία κοντά στο Σαμικό, χτισμένο στους πρόποδες του όρους Μίνθη. Επώνυμος και ιδρυτής της πόλης ήταν ο Λεπρεύς, ανιψιός του Αυγεία. Σύμμαχος των Σπαρτιατών καταλήφθηκε από τους Ηλείους για να γίνει μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Το 146 π.Χ. προσαρτήθηκε από τους Ρωμαίους στην Ηλεία.

Διακόσιοι Λεπρεάτες πολέμησαν στις Πλαταιές και το όνομα της πόλης είχε χαραχθεί στο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία αλλά και στον τρίποδα των Δελφών. 

Στο Λέπρεο υπήρχε ναός της Δήμητρας χτισμένος με ωμές πλίθες. Όταν πέρασε από εκεί ο Παυσανίας, δεν υπήρχε κάποιο άγαλμα ή ιερό. Επίσης, ναός του Διός Λευκαίου δεν υπήρχε, όταν πέρασε ο Παυσανίας κι από εκεί.

Η αρχαία πόλη έχει ανασκαφεί το 1982 από τον Κωνσταντίνο Ζάχο. Βρίσκεται κοντά στο σημερινό χωριό Λέπρεο. Ορατά είναι η αρχαία ακρόπολη και λείψανα των κτιρίων. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Αχαϊκή Συμπολιτεία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Θρύον (αρχαία πόλη)

Το **Θρύον** ή *Θρύουσα* ή *Αλφειού Πόρος* ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.

Ο Όμηρος μας πληροφορεί ότι είχε λάβει μέρος στον Τρωικό Πόλεμο μαζί με τους υπόλοιπους Ηλείους  και βρισκόταν δίπλα στον Αλφειό. Ο Στράβωνας την ταυτίζει με την αρχαία πόλη Επιτάλιο η το Στρέφι στην αρχαία Ολυμπία στην περιοχή προφήτης Ηλίας ο *αρχαιολόγος κ Σακελαρίου 1958-1959  βασιζόμενος αποκλειστικά στα φιλολογικά (την διήγηση του [[Νέστωρ|Νέστορος]] στο Λ της [[Ιλιάδα|ιλιάδας]]) και τοπογραφικά δεδομένα τοποθέτησε την θρύουσα ή θρύον στο σημερινό χωριό [[Στρέφι Ηλείας|Στρέφι]] αρχαίας Ολυμπίας  θέση που είχε προτείνει και ο Γερμανός φιλόλογος και αρχαιολόγος Felix Bötle 1934  να είναι σίγουρο για την ακριβή του τοποθεσία όπως αναφέρει και ο αρχαιολόγος* χωρίς να αυτό να είναι σίγουρο. 

Ερείπια της αρχαίας πόλης σώζονται κοντά στο σημερινό χωριό Επιτάλιο (Αγουλινίτσα) της Ηλείας καθώς επισσης και στο χωριό Στρέφι στην αρχαία Ολυμπία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος