open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκραϊτσάρεκ

Ο **Γκραϊτσάρεκ** (πολωνικά: *Grajcarek*) είναι μικρός ποταμός, ένα ρέμα, που ρέει ανάμεσα στους πρόποδες των Ελάσσονων Πιενίνι και του Μπέσκιντ Σοντέτσκι. Ξεκινά από το Γιαβόρκι, ως η συμβολή των ρεμάτων Μπιάουα Βόντα και Τσάρνα Βόντα. Ο ποταμός ρέει μέσω των Γιαβόρκι και Σλαχτόβα, και χύνεται στον Ντουνάγιετς στη Στσαβνίτσα, λίγο πριν από τον χαρακτηριστικό βράχο Κοτούνκα, σε υψόμετρο 430 μέτρων. Μετά το σταυροδρόμι των δρόμων βρίσκεται μια γέφυρα, κάτω από την οποία ρέει ο ποταμός Γκραϊτσάρεκ, μετά από την οποία ξεκινά το μονοπάτι των Πιενίνι.

Η πηγή του Γκραϊτσάρεκ θεωρείται ότι βρίσκεται στην πηγή του Μπιάουα Βόντα, που βρίσκεται σε ύψος περίπου 950 μέτρων. Η έκταση λεκάνης του ποταμού είναι 85,5 χλμ², το μήκος από την πηγή μέχρι τις εκβολές του ποταμού είναι περίπου 15 χλμ., με μέση πτώση 3,5%. Ο ποταμός ρέει στη γενική κατεύθυνση από την Ανατολή προς τη Δύση της κοιλάδας, η οποία είναι επίσης το σύνορο μεταξύ των Πιενίνι και Μπέσκιντ Σοντέτσκι.

Παλαιότερα ο Γκραϊτσάρεκ ονομαζόταν Ρούσκι Πότοκ (*Ruski Potok*), που μπορεί να μεταφραστεί ως Ρουθήνιο ρέμα (πριν από την Επιχείρηση Βιστούλας, όταν τα χωριά που βρίσκονταν γύρω από τον ποταμό κατοικούνταν από τους Λέμκους). Το όνομα του ποταμού Γκραϊτσάρεκ δόθηκε από τουρίστες και λουόμενους στα τέλη του 19ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ντουνάγιετς
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Καμιενίτσα (ποταμός)

Ο **Καμιενίτσα** (πολωνικά: *Kamienica*) είναι ποταμός στην Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Ντουνάγιετς, με μήκος 33,08 χλμ.
αριστερά|μικρογραφία| Οι εκβολές του Καμιενίτσα στον ποταμό Ντουνάγιετς στο Νόβι Σοντς
Η πηγή του ποταμού βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Όρους Γιαβοζίνα Κρινίτσκα και η εκβολή του ποταμού Ντουνάγιετς στο Νόβι Σοντς, στον πυθμένα της λοιλάδας Σοντέτσκα. Ο ποταμός σηματοδοτεί τα σύνορα μεταξύ των Κάτω Μπεσκίντι (Όρη Γκριμπόφσκιε), που βρίσκονται στα βορειοανατολικά του, και των Μπέσκιντ Σοντέτσκι, που βρίσκονται στη νοτιοδυτική πλευρά του ποταμού. Η πορεία του σχηματίζει μια κοιλάδα στην οποία βρίσκεται η Εθνική Οδός 75, η οποία συνδέει το Νόβι Σοντς και την Κρινίτσα-Ζντρούι. Η προέλευση του ονόματος του ποταμού μπορεί να εξηγηθεί από μια βραχώδη κοίτη γεμάτη με βότσαλα, η οποία γεμίζει με νερό μόνο για μικρές περιόδους του χρόνου. Χαρακτηριστικό στοιχείο του Καμιενίτσα είναι η εμφάνιση ξαφνικών πλημμυρών μετά από έντονες βροχοπτώσεις, οι οποίες σε ακραίες περιπτώσεις προκαλούν πλημμύρες στις συνοικίες του Νόβι Σοντς που βρίσκονται δίπλα στον ποταμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ντουνάγιετς
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Εθνική Βιβλιοθήκη του Βασιλείου του Μαρόκου

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Βασιλείου του Μαρόκου** (αραβικά: *المكتبة الوطنية للمملكة المغربية*, γαλλικά: *Bibliothèque Nationale du Royaume du Maroc* ή *BNRM*) είναι μια εθνική βιβλιοθήκη που  λειτουργεί ως νόμιμη καταθετική βιβλιοθήκη του Βασιλείου του Μαρόκου. Βρίσκεται στην καρδιά του Ραμπάτ στη συνοικία του Αγκντάλ, υπό την επίβλεψη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Διευθυντής της βιβλιοθήκης είναι ο Mohamed El Ferrane από το 2021.

## Ιστορία
Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1924 και ονομαζόταν αρχικά Γενική Βιβλιοθήκη (Bibliothèque Générale). Το 1926 μετονομάστηκε σε Γενική Βιβλιοθήκη και Αρχείο (Bibliothèque Générale et Archives) (BGA). Το 2003, αποφασίστηκε να κατασκευαστεί ένα νέο σύγχρονο κτίριο για τη βιβλιοθήκη .Το έργο ανατέθηκε σε δύο νέους Μαροκινούς αρχιτέκτονες: τον Abdelouahed Mountassi r και τον Rachid Andaloussi .Τότε, η βιβλιοθήκη μετονομάστηκε σε Εθνική Βιβλιοθήκη του Βασιλείου του Μαρόκου (Bibliothèque Nationale du Royaume du Maroc).

Το νέο κτίριο εγκαινιάστηκε στις 15 Οκτωβρίου 2008 από τον βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ του Μαρόκου.. Συνδυάζει μοντερνισμό και παράδοση. Έχει έκταση 18.250 τ.μ. και  εκτίνεται σε δύο επίπεδα,  φιλοξενεί  γκαλερί για τη διοργάνωση εκθέσεων, αίθουσες συνεδριάσεων, αίθουσα για το κοινό 300 ατόμων, καφετέρια και αναγνωστήριο . Πάνω από το κτίριο υψώνεται ο πύργος ύψους 28 μέτρων που μοιάζει με μιναρέ. Η συλλογή βιβλίων και σπανίων χειρογράφων βρίσκεται στους 11 ορόφους του πύργου . Το κτίριο είναι κλιματιζόμενο . Το 2009, η βιβλιοθήκη άρχισε να ψηφιοποιεί τις συλλογές της. Αγοράστηκαν εξειδικευμένοι σαρωτές και οι μισές συλλογές της βιβλιοθήκης είχαν σαρωθεί μέχρι το 2014 . Τον Απρίλιο του 2020, η βιβλιοθήκη διέθεσε μέσω του ιστότοπού της μια συλλογή ομιλούντων  βιβλίων στα αραβικά, γαλλικά, αγγλικά και ιταλικά .

## Συλλογές
Πάνω από 340.000 βιβλία
*Πάνω από εξήντα χιλιάδες χειρόγραφα
*Πάνω από δέκα χιλιάδες τίτλοι περιοδικών, περιοδικών και εφημερίδων
*Πάνω από τέσσερις χιλιάδες χάρτες και σχέδια
*Πάνω από οκτώ χιλιάδες φωτογραφίες, τετρακόσιες λήψεις σε γυαλί και χίλιες διακόσιες φωτογκραβούρες

## Βραβείο Χασάν ΙΙ
Για να ενθαρρύνει τους Μαροκινούς να μοιράζονται τα χειρόγραφά τους, το Βραβείο Χασάν ΙΙ των Χειρογράφων απονέμεται από το 1969. Ο κύριος σκοπός είναι η συλλογή της χειρόγραφης κληρονομιάς που ανήκει σε μαροκινές οικογένειες, η διατήρησή τους μέσω ψηφιοποίησης και η αποθήκευση αντιγράφων στη βιβλιοθήκη. Κατά την τελετή απονομής, η βιβλιοθήκη φιλοξενεί έκθεση με βραβευμένα χειρόγραφα.

## Βιβλιογραφία
*  . (Includes discussion of items held in the library)
* 
* 
*  
* . (Includes information about the national library)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official website
* Οι 10 μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Μαρόκο
* Ραμπάτ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Μαρόκο
Μαροκο
Ντανιέλ Ονέγα

Ο **Ντανιέλ Ονέγα** (*Daniel Onega*, γεννήθηκε 7 Μαρτίου 1945), είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Αγωνίστηκε με ιδιαίτερη επιτυχία με τη Ρίβερ Πλέιτ με την οποία πέτυχε το ακατάρριπτο ρεκόρ των 17 γκολ σε μία σεζόν του Κόπα Λιμπερταδόρες.

## Καριέρα
Ο Ονέγα ξεκίνησε την καριέρα του στη Ρίβερ Πλέιτ το 1965. Καθιερώθηκε γρήγορα και ήδη το 1966 ήταν ο πρώτος σκόρερ στο Κόπα Λιμπερταδόρες του 1966 με 17 γκολ, επίδοση ρεκόρ που δεν έχει ξεπεραστεί. Σημείωσε τρία χατ-τρικ, όλα σε νίκες εντός έδρας, άλλη μία επίδοση ρεκόρ του Κόπα Λιμπερταδόρες (9 γκολ σε 3 αγώνες): στις 2 Μαρτίου 1966 με αντίπαλο την Κλουμπ Ουνιβερσιτάριο ντε Ντεπόρτες του Περού (αποτέλεσμα 5–0), στις 20 Απριλίου 1967 με αντίπαλο την Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν (αποτέλεσμα 6–2) και στις 11 Μαρτίου 1970 πάλι με την Ουνιβερσιτάριο στο Μπουένος Άιρες (αποτέλεσμα 9–2). Τον τίτλο κατέκτησε μόνο το 1967.

Είναι επίσης τετάρτος στη λίστα των κορυφαίων σκόρερ του Κυπέλλου όλων των εποχών με 31 γκολ σε 47 αγώνες.

Το 1972 μετακόμισε στη Ράσινγκ Κλουμπ για μία σεζόν και επέστρεψε στη Ρίβερ την επόμενη χρονιά.
Το 1973, μετακόμισε στην Ισπανία για να παίξει για την Κόρδοβα ΚΦ στη Θεσσαλονίκη δεύτερη κατηγορία. Έμεινε στην ομάδα μέχρι το 1978 όταν μετακόμισε στην Μιγιονάριος στην Κολομβία με την οποία κέρδισε τον πρώτο και μοναδικό τίτλο του πρωταθλήματος.

## Τίτλοι και διακρίσεις
**Ρίβερ Πλέιτ**
* Κόπα Λιμπερταδόρες : 1967
* Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1967
**Μιγιονάριος**
* Πρωτάθλημα Κολομβίας : 1978
* Πρώτος σκόρερ Κόπα Λιμπερταδόρες : 1966

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράσινγκ Κλουμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μιγιονάριος Φούτμπολ Κλουμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόρδοβα ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό 
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Τσερκέσκ

Το **Τσερκέσκ** (ρωσικά: *Черкесск*) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατία του Καρατσάγεβου-Κιρκασίας της Ρωσίας, καθώς και το πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό της κέντρο. Ο πληθυσμός της ήταν 129.069 κάτοικοι (το 2010).

Παλαιότερα ήταν γνωστό ως *Μπαταλπασίνσκαγια* (μέχρι το 1931), *Μπαταλπασίνσκ* (μέχρι το 1934), *Σούλιμοβ* (μέχρι το 1937), *Γέζοβο-Τσερκέσσκ* (μέχρι το 1939).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Δημοκρατίας του Καρατσάγεβου-Κιρκασίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Τσεμποξάρι

Το **Τσεμποξάρι** (ρωσικά: Чебокса́ры· τσουβασικά: Шупашкар, **''Σ**ουπα**σ**κάρ'') είναι η πρωτεύουσα της Τσουβασίας στη Ρωσία και λιμένας στον ποταμό Βόλγα.

Η πόλη βρίσκεται στην περιοχή Υψιπέδου του Βόλγα και στην ακτή της τεχνητής λίμνης Τσεμποξάρι. Η έκτασή του είναι 250,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το μικρότερο Νοβοτσεμποξάρσκ βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα ανατολικά του Τσεμποξάρι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τσουβασίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Σασί (Καλβαντός)

Το **Σασί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αντονίν Γιάντα

Ο **Αντονίν Γιάντα** (*Antonín Janda-Očko*, 21 Σεπτεμβρίου 1892 – 21 Ιανουαρίου 1960) ήταν διεθνής Τσεχοσλοβάκος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε για την Τσεχοσλοβακία και τη Σπάρτα Πράγας ως επιθετικός.

## Καριέρα
Αγωνίστηκε σε δύο συλλόγους στη σταδιοδρομία του, την ΣΚ Πράγα VII σε δύο περιόδους, και τη Σπάρτα Πράγας συμβάλλοντας στην εγκαθίδρυση της δεύτερης ως μίας από τις δύο ισχυρότερες ομάδες της χώρας. Έφερε μαζί του και τον αδερφό του Φράντισεκ στην ομάδα και μαζί φρόντισαν σχεδόν για όλη τη λειτουργία του συλλόγου. Ξεκίνησε να αγωνίζεται ως αμυντικός αλλά η ευστοχία του σε μέσης και μακρινής απόστασης σουτ τον έκαναν ένα παραγωγικό επιθετικό. Με τη Σπάρτα αγωνίστηκε σε 330 αγώνες και σημείωσε 284 γκολ και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Τσεχίας (1919, 1922) και τρία Κεντρικής Βοημίας, ενώ έγινε και ιδιαίτερα δημοφιλής. Το προσωνύμιό του *Očko*, προστέθηκε στο επίθετό του και δημιουργήθηκε λόγω τραυματισμού στο μάτι. Την τριετία 1919–1922 η παρουσία του στην ομάδα συνδυάστηκε με ένα ρεκόρ κόσμου 38 συνεχόμενων νικών σε επίσημους αγώνες, που καταρρίφθηκε έναν αιώνα μετά.

Με την εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας αγωνίστηκε σε 10 αγώνες σημειώνοντας 12 τέρματα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 σημείωσε δύο χατ-τρικ: στον πρώτο αγώνα με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (7–0) και στο δεύτερο αγώνα με τη Νορβηγία (4–0). Το πρώτο ήταν και το εναρκτήριο στην ιστορία της εθνικής ομάδας. Έφτασε μέχρι τον τελικό με αντίπαλο το Βέλγιο: η αποβολή ενός συμπαίκτη του προκάλεσε την αποχώρηση της ομάδας στο 39ο λεπτό και η τιμωρία ήταν η μη απόδοση των μεταλλίων στην εθνική Τσεχοσλοβακίας. Πρωταθλητής ανακηρύχθηκε το Βέλγιο που προηγήθηκε με 2–0, ενώ το ασημένιο μετάλλιο πήγε στην ομάδα της Ισπανίας. Ο Γιάντα ήταν δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης με έξι γκολ. Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης.

## Τίτλοι και διακρίσεις
* Πρωτάθλημα Τσεχίας (2) : 1919, 1922
* Πρωτάθλημα Κεντρικής Βοημίας (3) : 1920, 1921, 1923
* Ολυμπιακοί Αγώνες καλύτερη ομάδα : 1920

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

 

Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχοσλοβακίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1920
Συμπλ

Το **Συμπλ** (γαλλικά: *Subles*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Συμπλαί (γαλλικά: *Sublais*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ομέρ Ονάν

Ο **Ομέρ Ονάν** (γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1978) είναι Τούρκος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Με ύψος 1,94 μέτρων και με βάρος 95,4 κιλών, έπαιξε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.

## Ενεργός δράση

### Επαγγελματικοί σύλλογοι
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, ο Ονάν κέρδισε το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα τρίτης κατηγορίας, το Κύπελλο Κόρατς της FIBA το 1996. Στην πατρίδα του, την Τουρκία, κέρδισε επίσης 11 φορές το Τουρκικό Πρωτάθλημα (1996, 1997, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011 και 2014). Επιπλέον, κέρδισε τον τίτλο του Κυπέλλου Τουρκίας 8 φορές (1996, 1997, 1998, 2001, 2002, 2010, 2011 και 2013). και τον τίτλο του Σούπερ Καπ Τουρκίας 5 φορές (1996, 1998, 2000, 2006, 2013).

Η εμφάνισή του με τον αριθμό 7 αποσύρθηκε από τη Φενέρμπαχτσε το 2014.

### Εθνική ομάδα της Τουρκίας
Ο Ονάν ήταν μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Τουρκίας . Ήταν μέλος των τουρκικών ομάδων που κέρδισαν το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2001 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 2010.

## Μετά την απόσυρση από την ενεργό δράση
Τον Αύγουστο του 2014, ο Ονάν αποσύρθηκε από το επαγγελματικό μπάσκετ και έγινε διευθυντής ομάδας του μακροχρόνιου συλλόγου του, της Φενέρμπαχτσε, αντικαθιστώντας τον Μιρσάντ Τουρκτζάν σε αυτή τη θέση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ομέρ Ονάν στο fenerbahce.org
* Ο Ομέρ Ονάν στο euroleague.net
* Ο Ομέρ Ονάν στο tblstat.net

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούλκερσπορ
Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας
Δημήτριος (υιός Γεωργίου Α΄ της Γεωργίας)

Ο **Δημήτριος**,  , (απεβ. το 1042) από τον Οίκο των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας της Γεωργίας και διεκδικητής του θρόνου της Γεωργίας. Ήταν ο μικρότερος γιος του Γεωργίου Α΄ της Γεωργίας από τη δεύτερη σύζυγό του Άλντα, κόρη του βασιλιά της Αλανίας.

## Βιογραφία
Μετά το τέλος του Γεωργίου Α΄, ορισμένοι Γεωργιανοί ευγενείς θέλησαν να ενθρονίσουν τον Δημήτριο αντί του ετεροθαλούς αδελφού του Βαγράτ Δ΄ (βασ. 1027–1072), αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η Άλντα και ο Δημήτριος ζούσαν στο φέουδό τους στην Ανακοπία, μία οχυρωμένη θαλάσσια πόλη στην Αμπχαζία, που τους είχε κληροδοτήσει ο αείμνηστος βασιλιάς Γεώργιος Α΄. Οι προσπάθειες της μητέρας του Βαγράτ Δ΄, της Μαριάμ να κάνει τον Δημήτριο πιστό στο στέμμα, πήγαν μάταιες. Απειλούμενη από τον Βαγράτ Δ΄, η Άλντα αυτομόλησε στους Βυζαντινούς και παρέδωσε την Ανακοπία στον Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ Αργυρό, ο οποίος τίμησε τον γιο της Δημήτριο με τον βαθμό του *[[Μάγιστρος|μαγίστρου]]*. Αυτό συνέβη το 1033. 

Το 1039 ο Δημήτριος επέστρεψε στη Γεωργία με Βυζαντινά στρατεύματα. Ο Ο Λιπάριτ Δ΄ του γένους των Λιπαριτιδών, ο πιο ισχυρός ευγενής στη Γεωργία, υποστήριξε τον επαναστατημένο πρίγκιπα και ξεκίνησε αρχικά μία επιτυχημένη εκστρατεία κατά του στρατού του Βαγράτ Δ΄.  Ωστόσο ο Δημήτριος απεβίωσε απροσδόκητα το 1042. Η Άλντα, με τον γιο τού Δημητρίου, τον Δαβίδ, κατέφυγαν στην πατρίδα της την Αλανία. Ο Γεωργιανός λόγιος του 18ου αι. πρίγκιπας Βαχούστι υποστηρίζει, ότι οι απόγονοι του Δαβίδ άκμασαν στην Αλανία και παρήγαγαν μία σειρά από τοπικούς πρίγκιπες, ένας από τους οποίους ήταν ο Δαυίδ Σοσλάν της Γεωργίας, ο δεύτερος σύζυγος της βασίλισσας Tάμαρ της Γεωργίας (βασ. 1184–1213).  Ο Δημήτριος μπορεί επίσης να είχε μία κόρη, την Ειρήνη (απεβ. το 1108), την επίσημη ερωμένη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου στα μέσα της δεκαετίας του 1050 και στη συνέχεια σύζυγο τού *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]* Ισαακίου Κομνηνού. 

Η Ανακοπία, που παραχωρήθηκε από την Άλντα και τον Δημήτριο στον Αυτοκράτορα, παρέμεινε υπό τη Βυζαντινή κυριαρχία, έως ότου ανακτήθηκε από τον γιο τού Βαγράτ Δ΄ και διάδοχο Γεώργιο Β΄ το 1074. Αυτό συνέβη μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ (1071). Τότε η Γεωργία, επωφελούμενη από την ήττα των Βυζαντινών στα χέρια των Σελτζουκιδών, ανέκτησε μία σειρά από βασικά εδάφη, που είχαν χαθεί στην Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 11ου αι., συμπεριλαμβανομένης της Ανακοπίας, καθώς και των φρουρίων που βρίσκονται στο θέμα της Ιβηρίας. 

## Οικογένεια
Από τη σύζυγό του είχε τέκνα:
* Ειρήνη, επίσημη ερωμένη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου στα μέσα της δεκαετίας του 1050 και στη συνέχεια η σύζυγος τού *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]* Ισαακίου Κομνηνού.
* Δαβίδ, νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα των Αλανών.
** Άτον, βασιλιάς του Όσι (της Αλανίας).
*** Γιαντάρον, βασιλιάς του Όσι.
**** Δαυίδ Σοσλάν της Γεωργίας απεβ. 1207, νυμφεύτηκε την Τάμαρ των Βαγρατιδών-Ιβηρίας βασίλισσα της Γεωργίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Μάγιστροι
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Γεωργιανοί του 11ου αιώνα
Γεώργιος (γιος του Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας)

Ο **Γεώργιος**,  Γκιόργκι, (άκμασε το διάστημα 1408-1412) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας και συμβασιλιάς της Γεωργίας από το 1408 έως το 1412.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας και της συζύγου του Νάτια Χουρτσίντζε.

Μετά το τέλος του, που ήταν μεταξύ των ετών 1435 και 1446, η χήρα σύζυγός του παντρεύτηκε τον ανιψιό του Δημήτριο πρίγκιπα της Γεωργίας.

## Οικογένεια
Το 1434 νυμφεύτηκε τη Γκουλασάρ (Γκιουλχάν) του Ιμερέτι και απέκτησε τον:
* Βαγράτ ΣΤ΄ π.14339-1478, βασιλιάς της Γεωργίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Βαγράτιος (υιός Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας)

Ο **Βαγράτ**,  Bagrat, (απεβ. μετά το 1510) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας.

Η εξέγερση του Βαγράτ εναντίον του βασιλιά αδελφού του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας καταγράφεται στη συνέχεια των Γεωργιανών χρονικών του 18ου αι., αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί αλλού.  

## Οικογένεια
Σύμφωνα με τον ιστορικό του 20ου αι. Κύριλ Τουμάνοφ, ο Bαγράτ είχε μία κόρη, την 
* Τάμαρ, γνωστή και ως Nεστάν-Νταρεντζάν, που παντρεύτηκε το 1445 τον εξάδελφό της Γεώργιο συμβασιλιά του Kαχέτι, στη συνέχεια βασιλιά της Γεωργίας (ως Γεώργιος Η΄) και μετά του Καχέτι (ως Γεώργιος Α΄). Αναφέρεται για τελευταία φορά το 1510. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Ζάαλ (γιος του Αλέξανδρου Α΄ της Γεωργίας)

Ο **Ζάαλ**  Ζaal, (γενν. π. 1428 – απεβ. μετά το 1442) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας και συβασιλιάς με τον πατέρα του το 1433.

Το όνομά του «Zaal» προέρχεται από το περσικήό Zal, το όνομα του μυθικού βασιλιά και πολεμιστή από το έργο του Ferdowsi «*[[Σαχναμέ]]*». 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: Tables généalogiques et chronologiques, Ρώμη, 1990, σελ.&nbsp;139-140.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Δαυίδ Β΄ της Γεωργίας (Καθολικός-Πατριάρχης)

Ο **Δαυίδ Β΄** (  Davit II, (1417 - π. 1457) από τον Βαγρατίδες-Ιβηρίας ήταν Καθολικός-Πατριάρχης της Γεωργίας του 15ου αι., που χειροτονήθηκε ως τέτοιος το 1426. Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλεξάνδρου Α΄ βασιλιά της Γεωργίας (π. 1412–1442), από τη δεύτερη σύζυγό του Τάμαρ από το Ιμερέτι.

## Βιογραφία
Δεν υπάρχει επιστημονική συναίνεση σχετικά με τη διάρκεια της θητείας του Δαβίδ Β΄, καθώς ορισμένοι ιστορικοί, όπως ο Μισέλ Ταμαράτι, τοποθετούν τρεις διαφορετικούς καθολικούς που ονομάζονται Δαβίδ —Δαυίδ Β΄ ή Γ΄ (1426-1428), Δαβίδ Γ΄ ή Δ΄ (1435-1439) και Δαυίδ Δ΄ ή Ε΄ (1447–1457)— κατά τη διάρκεια του 15ου αι. · η χρονολογία έγινε επίσης αποδεκτή από τη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία.  Άλλοι, ιδιαίτερα ο Κύριλ Τουμάνοφ, βλέπουν σε αυτά τα τρία ονόματα ένα και το αυτό πρόσωπο, έναν γιο του Αλεξάνδρου Α΄. Η σύγχυση προκύπτει από τις τρεις χρονολογικές ομάδες εγγράφων, ενώ η ασυνέπεια στους αριθμούς με τα καθολικά ονόματα οφείλεται, στο ότι ορισμένοι ιστορικοί -όπως ο Ταμαράτι- παραλείπουν τον καθολικό Δαβίδ των ετών 859–861. 

Σύμφωνα με τον Τουμάνωφ, ο Δαβίδ, που γενν. το 1417, προοριζόταν από τον πατέρα του για την εκκλησιαστική σταδιοδρομία σε νεαρή ηλικία και έγινε, ή ορίστηκε να γίνει, καθολικός το 1426. Κατά την άποψη του Τουμάνωφ, η θητεία του διήρκεσε μέχρι το τέλος του περί το 1457, ενώ οι δύο άλλοι σύγχρονοι καθολικοί, ο Θεόδωρος Γ΄ και ο Σίο Β΄, που αναφέρονται τα έτη 1427–1434 και 1440–1446, αντίστοιχα, ήταν *[[τοποτηρητές]] *του με τον τίτλο τού Καθολικού, καθώς ο Δαβίδ ήταν ακόμη πολύ νέος και προτού ο ίδιος προσχωρήσει στην πρωτοκαθεδρία της Γεωργιανής εκκλησίας περί το 1447. 

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Πατριάρχες Γεωργίας
Δημήτριος Γ΄ της Γεωργίας

Ο **Δημήτριος**,  Dimitri (π. 1413 - π. 1453) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν ο δεύτερος γιος του βασιλιά Αλεξανδρου Α΄ της Γεωργίας από την πρώτη σύζυγό του Ντουλαντούχτ Oρμπελιάνι. Ήταν συμβασιλιάς με τον πατέρα του από το 1433 έως το 1442 και με τον αδελφό του Βαχτάνγκ Δ΄ από το 1442 έως το 1446. Με το τέλος του Βαχτάνγκ, ο Δημήτριος Γ΄ έγινε *[[de jure]]* βασιλιάς της Γεωργίας, αλλά η άνοδός του στο θρόνο αποκλείστηκε από τον μικρότερο αδελφό του Γεώργιο Η΄.

## Βιογραφία
Ο Δημήτριος εμφανίζεται για πρώτη φορά σε καταστατικό, που χρονολογείται το 1413. Η παραδοσιακή Γεωργιανή ιστοριογραφία που ιδρύθηκε από τον πρίγκιπα Βαχούστι τον 18ο αι., τον καθιστά λανθασμένα νεότερο αδελφό του Γεωργίου Η΄ και τον παραλείπει συχνά από τον κατάλογο των βασιλέων της Γεωργίας. Ο Δημήτριος επιλέχθηκε από τον πατέρα του Αλέξανδρο Α΄ το 1433. Στάλθηκε από αυτόν ως πρεσβευτής στον σαχ Ρουχ, τον γιο του Τιμούρ Λενκ .

Μετά την παραίτηση του Αλεξάνδρου Α΄ από τον θρόνο το 1442 υπέρ του Βαχτάνγκ Δ΄, ο Δημήτριος παρέμεινε συμβασιλιάς με τον τελευταίο, ενώ ο τρίτος γιος του Αλεξάνδρου, ο Γεώργιος Η΄, έγινε συμβασιλιάς με πρόσοδο το Καχέτι. Μετά το τέλος του Βαχτάνγκ Δ΄ το 1446, ο Δημήτριος Γ΄ επρόκειτο να γίνει *de jure* βασιλιάς της Γεωργίας, αλλά ο θρόνος καταλήφθηκε από τον Γεώργιο Η΄ εγκαινιάζοντας μία σειρά συγκρούσεων, που θα οδηγούσαν τελικά στη διάλυση του βασιλείου της Γεωργίας ως το τέλος του 15ου αι. Ο Δημήτριος αποσύρθηκε στη δυτική επαρχία του Ιμερέτι. Σκοτώθηκε από ένα άλογο, ενώ κυνηγούσε το 1453 .

## Οικογένεια
Ο Δημήτριος νυμφεύτηκε λίγο μετά το 1446 με τον Γκουλασάρ, την οποία η Μαρί-Φελισιτέ Μπροσέ ταυτίζει με τη θεία του Γκιουλκάν, χήρα του θείου του Γεωργίου. Απεβίωσε το 1471 ή περί το 1475. Ο γιος τους:
*  Κωνσταντίνος Β΄, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της ενωμένης Γεωργίας (1478–1490) και ο πρώτος βασιλιάς του Κάρτλι (1490–1505). 

Ο ιστορικός Βαχούστι ισχυρίζεται ότι ο Δημήτριος είχε έναν άλλο γιο, τον Δαβίδ, ο οποίος εγκαταστάθηκε ως βασιλιάς στο Kαχέτι το 1465 από τους τοπικούς ευγενείς και ίδρυσε τη δυναστεία των βασιλέων του Kαχέτι. Ο Βαχούστι κάνει τον Δαβίδ πατέρα του Γεωργίου, βασιλιά του Καχέτι, τον οποίο διαφοροποιεί από τον Γεώργιο Η΄, τον μικρότερο αδελφό του Δημητρίου, αρχικά βασιλιά της Γεωργίας και στη συνέχεια βασιλιά του Καχέτι. Ωστόσο ο Δαβίδ του Βαχούστι είναι μία πλασματική φιγούρα. 

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Αλέξανδρος Α΄ της Ιμερετίας

Ο **Αλέξανδρος Α΄**, , *Alek'sandre I*) (απεβ. το 1389), της δυναστείας Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς του δυτικού γεωργιανού βασιλείου του Ιμερέτι από το 1387 έως το 1389. Πριν από αυτό, ήταν *[[Ερίσταβη|εριστάβι]]* («δούκας») της Ιμερετίας υπό την εξουσία των βασιλέων της Γεωργίας .

## Βιογραφία
Γεννήθηκε κάποια στιγμή μετά το 1358 στην οικογένεια του Βαγράτ Α΄, τότε δούκα (και πρώην βασιλιά) του Ιμερέτι, και της συζύγου του Τζακέλι των αταμπέγκ της Σάμτσχε. Με το τέλος του πατέρα του το 1372 ο Αλέξανδρος Α΄ διορίστηκε από τον Βαγράτιος Ε΄ της Γεωργίας ως δούκας του Ιμερέτι. Στο 1387 εκμεταλλεύτηκε τις επιδρομές του Tιμούρ στη Γεωργία και ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά του Ιμερέτι στη Μονή Γκελάτι, αλλά η πόλη Kουτάισι παρέμεινε στα χέρια των νομιμόφρονων στον Bαγράτ Ε΄ και οι δούκες της Μινγκρελία, Γκουρίας, την Αμπχαζίας και Σβανέτι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν αυτόν. Ο Αλέξανδρος Α΄ επέτυχε να καταλάβει αρκετά φρούρια στο Ιμερέτι, αλλά το Κουτάισι παρέμεινε εκτός ελέγχου.    Απεβίωσε το 1389 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γεώργιος Α΄. 

## Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος ήταν νυμφευμένος με κάποια Άννα. Είχε δύο παιδιά: 

* Δημήτριος (απεβ. το 1455), δούκας του Ιμερέτι.
* Τάμαρ (απεβ.  ), σύζυγος του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μονάρχες του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Αγία Σωτήρα Τροιζήνας

Η **Αγία Σωτήρα** είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Γαλατά, της δημοτικής ενότητας Τροιζήνος του δήμου Τροιζηνίας, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.

## Γεωγραφία
Η Αγία Σωτήρα βρίσκεται στην ΒΑ. Πελοπόννησο και στην Κ. Τροιζηνία. Είναι πεδινός οικισμός δυτικά του Γαλατά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5.
 
## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαλατά
* Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαλατά και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνας
* Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από  τον δήμο Τροιζήνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=26231)

## Αξιοθέατα
* Το εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρας στην παραλία του οικισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Αλέξανδρος Α΄ του Καχέτι

Ο **Αλέξανδρος Α**',  Aleksandre I, (1445 ή π. 1456 – 27 Απριλίου 1511) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς του Καχέτι στην ανατολική Γεωργία από το 1476 έως το 1511. Με την ελαστική και ευέλικτη διπλωματία του, ο Αλέξανδρος Α΄ κέρδισε ασφάλεια από τις γειτονικές δυνάμεις. Δολοφονήθηκε από τον ίδιο του τον γιο Γεώργιο Β΄ τον *Κακό*. Αναγνώρισε την επικυριαρχία του Ισμαήλ Α΄ των Σαφαβιδών, σάχη του Ιράν, στις αρχές του 16ου αι.

## Βιογραφία

Ο Αλέξανδρος Α΄ διορίστηκε από τον πατέρα του Γεώργιο Α΄ του Καχέτι (πρώην Γεώργιο Η΄ της ενωμένης Γεωργίας) ως συγκυβερνήτης το 1460 και ανήλθε στον θρόνο με τον θάνατο εκείνου το 1476. Το 1477 το Kαχέτι δέχτηκε επίθεση από τους νομάδες Ασπροπροβατάδες (Ak Koyunlu), που είχαν ρημάξει νωρίτερα το γειτονικό Γεωργιανό βασίλειο του Kάρτλι. Ο Αλέξανδρος Α΄ κέρδισε την ειρήνη στέλνοντας πολύτιμα δώρα στον ηγέτη τους Ουζούν Χασάν και κατάφερε να αποσπάσει την προσοχή εκείνου μακριά από το Kαχέτι. Ο Αλέξανδρος Α΄ προτίμησε επίσης να διατηρήσει ειρήνη με τον αντίπαλο κλάδο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας στο Καρτλία, που τον αναγνώρισε ως ανεξάρτητο μονάρχη το 1490.

Ήταν ο πρώτος Γεωργιανός ηγεμόνας, που προσπάθησε να σφυρηλατήσει μία συμμαχία με τους ομόθρησκους μεγάλους πρίγκιπες της Μόσχας, προκειμένου να αντισταθμίσει τις αυξανόμενες φιλοδοξίες της δυναστείας των Σαφαβιδών του Ιράν. Αφού οι δύο πρεσβείες της Καχετίας, το 1483 και το 1491, προς τον Ιβάν Γ΄ μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας, του οποίου η βασιλεία έθεσε τη βάση για τη Ρωσική ενότητα, απέτυχαν να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα, ο Αλέξανδρος Α΄ έστειλε το 1500 τον νεότερο γιο του Δημήτριο, για να αποδώσει φόρο υποτέλειας στον Ισμαήλ Α΄ (βασ. 1501–1524) σάχη του Ιράν, ο οποίος ήταν σε εκστρατεία στο Σιρβάν στην άμεση ανατολική γειτονιά του Καχέτι. Έχοντας δεχτεί τιμές από τον σάχη, η αποστολή βοήθησε στη δημιουργία σταθερών σχέσεων με το Ιράν, οι οποίες θα παρέμεναν λίγο πολύ ειρηνικές μέχρι τα πρώτα χρόνια του 17ου αι. Αυτό επέτρεψε στον Αλέξανδρο Α΄ να ενισχύσει τη βασιλική εξουσία και να εξασφαλίσει εσωτερική σταθερότητα στο βασίλειό του.

Το 1511 η βασιλεία του Αλέξανδρου Α΄ τερματίστηκε απότομα με πραξικόπημα από τον μεγαλύτερο γιο του Γεώργιο Β΄, ο οποίος, υποψιασμένος ότι ο Αλέξανδρος Α΄ σκόπευε να του στερήσει την κληρονομιά, εκτέλεσε τον πατέρα του και τύφλωσε τον αδελφό του Δημήτριο.

## Οικογένεια
Σύμφωνα με τους Γεωργιανούς γενεαλόγους, ο Αλέξανδρος Α΄ νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη σύζυγός του ήταν η Άνα, κόρη του πρίγκιπα Γκαρσέβαν Χολοκασβίλι. Η δεύτερη σύζυγος είναι γνωστή μόνο με το όνομά της, Tινάτιν. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κύριλ Τουμάνοφ και τα δύο ονόματα έφερε η ίδια γυναίκα, κόρη του πρίγκιπα Μπεένα Χολοκασβίλι, αντανακλώντας την πολυωνυμία, που ήταν συχνή μεταξύ των Γεωργιανών βασιλικών γυναικών. Ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν πατέρας δύο γιων:
* Γεώργιος Β΄ (1469–1513), ο μελλοντικός βασιλιάς Γεώργιος Β΄ της Καχετίας.
* Δημήτριος, προπάτορας της ευγενούς οικογένειας των Μπαγκρατιόνι-Νταβιτισβίλι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Γεώργιος (γιος του Δαβίδ Ζ΄ της Γεωργίας)

O **Γεώργιος**,  Giorgi, (1250 - 1268) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν ο πρωτότοκος γιος του Δαβίδ Ζ΄ Ούλου, βασιλιά της Γεωργίας, από τον οποίο ορίστηκε διάδοχος του θρόνου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1260 κρατήθηκε ως όμηρος στη Μογγολική Αυλή των Ιλχανιδών του Χουλαγκού Χαν και αργότερα υπηρέτησε με τον πατέρα του στις στρατιωτικές τάξεις των Μογγόλων. Απεβίωσε σε ηλικία 18 ετών το 1268, δύο χρόνια πριν από τον πατέρα του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Δαβίδ Ζ΄ Ούλου (Πρεσβύτερου) της Γεωργίας και συζύγου του Aλτούν από την Αλανία, την οποία ο βασιλιάς πήρε ως προσωρινή γυναίκα, επειδή δεν είχε παιδιά από τη βασίλισσα Τζίγκντα-Χατούν και την οποία συμφώνησε, μετά τη γέννηση του κληρονόμου, να την απολύσει. Πράγματι μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού, της Τάμαρ, ο γάμος αποκηρύχθηκε. Ο Γεώργιος, που υιοθετήθηκε από τη Τζίγκντα-Χατούν, απεβίωσε λίγο αργότερα.  Ο Γεώργιος, μαζί με τον πατέρα του, τη θετή μητέρα του και τον θείο του Δαβίδ ΣΤ΄ *Ναρίν* (Νεότερο), αναφέρεται σε μία εκκλησιαστική επιγραφή από την Aμπέλια στη νότια Γεωργία. 

Το 1262 η εξέγερση του Δαβίδ ΣΤ΄ κατά της ηγεμονίας των Ιλχανιδών κατέληξε σε αποτυχία και έπρεπε να συμφωνήσει με τους όρους ειρήνης, που πρόσφερε ο Χουλαγκού Χαν, προβλέποντας -μεταξύ άλλων- την αποστολή του Γεωργίου ως ομήρου στην Αυλή των Ιλχανιδών. Ο Δαβίδ ΣΤ΄ συναίνεσε και ο πρίγκιπας Γεώργιος, υπό την προστασία ενός Χριστιανού άνδρα που ονομαζόταν Ενούκ Αρκούν, ταξίδευσε στην αυλή του Χαν στο Ιράν, όπου του φέρθηκαν με τιμή.   Κάποια στιγμή, όταν η ειρήνη μεταξύ Χουλαγκού και Δαβίδ ΣΤ΄ επρόκειτο να καταρρεύσει, ο Χαν σκέφθηκε να σκοτώσει τον Γεώργιο, αλλά η ζωή του πρίγκιπα σώθηκε με την παρέμβαση της Χριστιανής συζύγου τού Χουλαγκού, της Ντοκούζ Χατούν.   Μέσα σε έναν χρόνο περίπου ο Γεώργιος επετράπη να επιστρέψει στη Γεωργία, όπου ενώθηκε με τον πατέρα του στην εξαντλητική υπηρεσία κατά μήκος των αμυντικών γραμμών στο Σιρβάν, που είχαν ανεγερθεί από τον Χουλαγκού ενάντια στον αντίπαλο Μογγόλο χάν Μπέρκε. Εκεί ο Γεώργιος προσβλήθηκε από μία σοβαρή ασθένεια του εντέρου, η οποία τελικά τού πήρε τη ζωή το 1268. Το σώμα του αναπαύθηκε για λίγο στον καθεδρικό ναό Σιόνι στην Τιφλίδα και στη συνέχεια ενταφιάστηκε στη Μτσχέτα. Ο λυπημένος βασιλιάς Δαβίδ Ζ΄ απεβίωσε μέσα σε δύο χρόνια, αφήνοντας το ταραγμένο βασίλειό του στον Δημήτριο Β΄, έναν νεότερο γιο του τρίτου γάμου του με τη βασίλισσα Γκβάντσα. 

## Σημειώσεις


## Bιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Βαλ ντ'Αρί

Το **Βαλ ντ'Αρί** (γαλλικά: *Val d'Arry*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βολβοσηραγγώδης μυς

Στην ανθρώπινη ανατομία, ο **βολβοσηραγγώδης μυς** είναι ένας από τους επιφανειακούς μύες του ανθρώπινου περινέου. Ο μυς εντοπίζεται και στα δύο φύλα με ορισμένες διαφορές ως προς τη δομή και τη λειτουργία του. Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς καλύπτει τον βολβό του πέους και τείνει να είναι μακρύτερος από τον αντίστοιχο της γυναίκας,  ο οποίος εντοπίζεται γύρω από τον κόλπο.

## Δομή & λειτουργία
Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς βρίσκεται στο κέντρο του περίνεου, πάνω από τον πρωκτό. Αποτελείται από δύο ινώδη συμμετρικά τμήματα, τα οποία εσωκλείουν τον βολβό και το σηραγγώδες σώμα της ουρήθρας. Οι πρόσθιες ίνες του μυός εκτείνονται στα πλάγια των σηραγγωδών σωμάτων του πέους. Τα δύο μέρη συνενώνονται μεταξύ τους στο σημείο της περινεϊκής ραφής.

Ο συγκεκριμένος μυς συμβάλλει στη στύση, τις συσπάσεις του πέους κατά τον οργασμό και την εκσπερμάτιση. Κατά την ούρηση, οι ίνες του μυός είναι χαλαρές, ενώ συσπώνται για την πληρέστερη κένωση της ουρήθρας στο τέλος της διαδικασίας. Οι πρόσθιες ίνες συμβάλλουν στην ανόρθωση του πέους κατά τη στύση συμπιέζοντας την ραχιαία φλέβα και τον στυτικό ιστό των σηραγγωδών σωμάτων.

Στις γυναίκες, τα δύο τμήματα του μυός δεν συνενώνονται, αλλά εντοπίζονται στα δύο άκρα γύρω από το αιδοίο, πάνω από τον πρωκτό. Μαζί με άλλους μύες σχηματίζουν μια υποστηρικτική μυϊκή δομή που περιβάλλει τον κόλπο και τα υπόλοιπα γεννητικά όργανα της γυναίκας. Συμβάλλει στις συσπάσεις του αιδοίου, στο κλείσιμο των τοιχωμάτων και την κένωση του κόλπου.

## Εικόνες

Αρχείο:Gray407.png
Αρχείο:Gray542.png
Αρχείο:Bulbospongiosus-Female.png


## Δείτε επίσης
*Αναπαραγωγικό σύστημα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανθρώπινη ανατομία
Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 3

μικρογραφία|Οι υπόλοιποι χαμηλότεροι όροφοι του κατεστραμμένου Marriott World Trade Center, τον Σεπτέμβριο του 2001.
Το **Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 3** (επίσης γνωστό και ως **175 Greenwich Street**) είναι ένας ουρανοξύστης που κατασκευάστηκε ως μέρος της ανοικοδόμησης του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στο Κάτω Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Ο πύργος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της οδού Γκρίνουιτς, στην ανατολική πλευρά του χώρου του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. 

Το αρχικό κτίριο ήταν το **Marriott World Trade Center**, ένα ξενοδοχείο που βρισκόταν στη νοτιοδυτική γωνία του συγκροτήματος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Το ξενοδοχείο ήταν μια κατασκευή 22 ορόφων με ατσάλι με 825 δωμάτια. Είχε ύψος οροφής 242 πόδια (74 μέτρα). Η κατασκευή ξεκίνησε το 1979 και άνοιξε τον Ιούλιο του 1981 ως το **Vista International Hotel**. Ολόκληρο το συγκρότημα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου καταστράφηκε κατά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Η κατασκευή ξεκίνησε αρχικά το 2010, αλλά καθυστέρησε μέχρι το 2014 λόγω έλλειψης μισθωτή άγκυρας. Ο πυρήνας από σκυρόδεμα του κτιρίου ανυψώθηκε στο μέγιστο ύψος τον Αύγουστο του 2016, με την περιμετρική χαλύβδινη κατασκευή να ακολουθεί στις 6 Οκτωβρίου 2016. Το κτίριο άνοιξε στις 11 Ιουνίου 2018. Το κτίριο σχεδιάστηκε από την Rogers Stirk Harbor + Partners, και το διαχειρίζεται η Η Silverstein Properties μέσω μίσθωσης εδάφους με τη Λιμενική Αρχή της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϋ. Έχει ύψος 1.079 πόδια (329μ.), με 80 ορόφους. Από το 2021, είναι το ένατο ψηλότερο κτίριο στην πόλη.

## Το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 3 (Marriott World Trade Center)
Το Marriott World Trade Center ήταν ένα κτίριο ξενοδοχείου με 22 ορόφους με χαλύβδινο σκελετό με 825 δωμάτια. Είχε ύψος οροφής 73,7 m (242 πόδια) και σχεδιάστηκε από τους Skidmore, Owings & Merrill. Ο δομικός μηχανικός της ήταν η Leslie E. Robertson Associates με την Tishman Construction που υπηρετούσε ως κύριος ανάδοχος. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1979. Άνοιξε την 1η Ιουλίου 1981 ως το Vista International Hotel και βρισκόταν στη νοτιοδυτική γωνία του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Υπέστη σοβαρές ζημιές στον βομβαρδισμό του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου το 1993 και στη συνέχεια έκλεισε μέχρι να ολοκληρωθούν οι επισκευές για την επαναλειτουργία του την 1η Νοεμβρίου 1994.https://www.nytimes.com/1994/10/31/nyregion/20-months-after-bombing-vista-hotel-to-finally-reopen.html Ένα χρόνο μετά την επαναλειτουργία του, η Host Marriott Corporation απέκτησε το ξενοδοχείο για 141,5 εκατομμύρια δολάρια. Σαράντα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όταν το ξενοδοχείο καταστράφηκε κατά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Τα ερείπια του ξενοδοχείου αποσυναρμολογήθηκαν αργότερα για να ανοίξει ο δρόμος για την κατασκευή του Εθνικού Μνημείου & Μουσείου της 11ης Σεπτεμβρίου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Η επίσημη ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 3

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ουρανοξύστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Καταστροφές κτιρίων και κατασκευών στις Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001
Ιαματικές πηγές Πολιχνίτου

Οι Ι**αματικές πηγές Πολιχνίτου** βρίσκονται στο νησί της Λέσβου και συγκεκριμένα στο νότιο δυτικό της τμήμα ,σε απόσταση 45 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα  Μυτιλήνη και 1,5 χιλιόμετρα από τον οικισμό  Πολιχνίτο. Κατατάσσονται ως οι θερμότερες πηγές της Ευρώπης Η θερμοκρασία του νερού φτάνει τους 92 βαθμούς Κελσίου. Τα νερά αναβλύζουν από 16 πηγές μέσα από ηφαιστειογενή και πορώδη πετρώματα. Η λειτουργία τους χρονολογείται από τη Τουρκοκρατία και μετά την απελευθέρωση του νησιού η κυριότητα μεταφέρθηκε στον Δήμο. Το 1953 κατασκευάστηκε και δεύτερη δεξαμενή για τις γυναίκες. Μέσα στο καταπράσινο δάσος και τα κοκκινωπά πετρώματα που περιβάλλουν τις πηγές, διακρίνονται διατηρητέα χτίσματα, που χρονολογούνται από το 1892 όπως το γεφύρι του Αλμυροπόταμου. Η κατασκευή τους οφείλεται σε ιδιώτη γιατρό χριστιανό. Τα νερά των πηγών είναι χλώριονατριούχα, που σημαίνει ότι εκτός  τις χαλαρωτικές τους ιδιότητες έχουν και θεραπευτικές που συνιστώνται για αρθροπάθειες, ρευματοειδείς και δερματολογικές  παθήσεις, κυκλοφοριακή ανεπάρκεια, χρόνιες γυναικολογικές παθήσεις, κακώσεις σκελετικού συστήματος. Ήθη και παλιές ιστορίες αναφέρουν ότι πολλοί γιατρεύτηκαν με την χρήση των ιαματικών πηγών. 

Από το 2018 έως και σήμερα οι ιαματικές πηγές  Πολιχνίτου είναι κλειστές. Μετά από αρκετά χρόνια λειτουργίας τους ,η καθυστέρηση αναγνώρισής τους ως φυσικού πόρου σύμφωνα με την υπάρχουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία και τον επιμερισμό ευθυνών από τις δημόσιες αρχές, κατέστη ένα πολύτιμο αγαθό αναξιοποίητο και παραμελημένο.  

## Παραπομπές.


Κατηγορία:Λέσβος
Βόντοκ

Ο **Βόντοκ** (πολωνικά: *Wątok*, προηγούμενη ονομασία: Πόλνα [*Polna*]) είναι ποταμός στην Πολωνία - ένα ρέμα -, δεξιός παραπόταμος του Μπιάουα.

Η πηγή του ρέματος βρίσκεται στην περιοχή του χωριού Ζαλασόβα, κοντά στο Ριγκλίτσε. Ο Βόντοκ είναι ορεινό ρέμα. Οι αριστεροί παραπόταμοι του είναι οι: Κόζεν (*Korzeń*), Βοντότσεκ (*Wątoczek*) και Στρουσίνκα (*Strusinka*) και ο δεξιός παραπόταμος ο Μροζούφκα (*Mrozówka*).

Ο Βόντοκ ρέει μέσω των χωριών Ζαλασόβα, Σίνβαουτ και Σκσίσουφ, και στη συνέχεια (για απόσταση 7,5 χλμ) μέσω του Τάρνουφ, της μοναδικής πόλης στην πορεία του. Η πορεία του ρέματος στο Τάρνουφ είναι το αποτέλεσμα του σκάψιμου μια νέας λεκάνης εκβολής στο τέλος της πορείας του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επί του παρόντος, οι εκβολές είναι περίπου 1,5 χλμ. πάνω από την προηγούμενη. Η τάφρος ήταν για να προστατεύσει τις βιομηχανικές περιοχές από τις πλημμύρες. Η παλιά κοίτη υπάρχει αυτή τη στιγμή ως νεκρό ρέμα που ονομάζεται Στάρι Βόντοκ («Παλιό Βόντοκ»).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Γιαρόσουαφ Γκαμπάουα, Βόντοκ στο: Andrzej Niedojadło (αρχισυντάκτης.), *Encyclopedia of Tarnow,* Πολιτιστικός Σύλλογος Τάρνουφ, Τάρνουφ 2010 , σελ. 482-483
* Περιγραφή της ροής στον ιστότοπο Szynwałd.pl 

Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ντουνάγιετς
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Τσιμηντήρι Αντιπάρου

Το **Τσιμηντήρι**, επίσης γνωστό ως **Κοιμητήρι**, είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα στις Κυκλάδες της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Το Τσιμηντήρι βρίσκεται ενδιάμεσα της Αντιπάρου και του Δεσποτικού. Το στενό που χωρίζει και τα τρία νησιά δεν έχει βάθος μεγαλύτερο από 1 μέτρο, επομένως πιστεύεται ότι τα νησιά συνδέονταν, καταστώντας τα ενιαία γη κατά τους Κλασικούς χρόνους. Ο πλησιέστερος οικισμός είναι ο Άγιος Γεώργιος. 

Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει τάφους στο νησί, γεγονός που αιτιολογεί την εναλλακτική του ονομασία, Κοιμητήρι.

thumb|Μαρμάρινος βωμός με ελληνική επιγραφή αφιερωμένος στην Εστία Ίσθμια, που υπονοεί την ύπαρξη ισθμού μεταξύ Δεσποτικού και Τσιμηντηρίου.
## Καθοριστικές Αποφάσεις - Καθεστώς Προστασίας

#### 1. ΦΕΚ 944/Β/31-7-2000
Στις 12 Ιουλίου 2000 εκδόθηκε η υπουργική απόφαση *ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/27103/1384/12-72000* από τον Υπουργό Πολιτισμού Θεόδωρο Πάγκαλο με την οποία **κηρύσσεται** η νησίδα Τσιμηντήρι ως **Αρχαιολογικός Χώρος**. Το ίδιο συμβαίνει και για της παρακείμενες νήσους και νησίδες Δεσποτικό και Στρογγυλό. 

Δημοσιεύτηκε στο **[https://search.et.gr/el/fek/?fekId=214033 ΦΕΚ 944/Β/31-7-2000].**

#### 2. ΦΕΚ 1323/Β/1-11-2000
Στις 16 Οκτωβρίου 2000 εκδόθηκε η υπουργική απόφαση *ΥΑ ΔΠΑ/10908/16-10-2000* από τον Υπουργό Αιγαίου Νίκο Σηφουνάκη με την οποία **χαρακτηρίζεται** η νησίδα Τσιμηντήρι (σε συνδυασμό με δεκάδες άλλες νησίδες ταυτόχρονα) ως **Τόπος Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους**. 

Έτσι, στην νησίδα Τσιμηντήρι επιτρέπεται μόνο:

* α) η άσκηση των παραδοσιακών ασχολιών αγροτικού χαρακτήρα (αλιεία, μελισσοκομία, γεωργία, κτηνοτροφία)
* β) η επισκευή και αποκατάσταση τυχόν υφισταμένων κτισμάτων και υποδομών (διαβατικά, κελιά, μάνδρες)
* γ) η κατασκευή κτισμάτων προσαρμοσμένων στο περιβάλλον για την εξυπηρέτηση αναγκών εθνικής άμυνας, φαροφύλαξης, αρχαιολογίας, επιστημονικής έρευνας και για λόγους προστασίας και διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος και μετά από σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου (Ε.Π.Α.Ε.).

Δημοσιεύτηκε στο **[https://search.et.gr/el/fek/?fekId=214437 ΦΕΚ 1323/Β/1-11-2000].**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αντιπάρου
Αμαγιέ-συρ-Σελ

Το **Αμαγιέ-συρ-Σελ** (γαλλικά: *Amayé-sur-Seulles*) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αμαγιέν (γαλλικά: *Amayens*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπιάουα (Σούπρασλ)

Ο **Μπιάουα** (πολωνικά: *Biała*, δηλ. «Άσπρος») είναι ποταμός στην Πολωνία, αριστερός παραπόταμος του ποταμού Σούπρασλ. Η κατεύθυνση του ποταμού είναι βορειοδυτική και η μέση μείωση της κοίτης του ποταμού είναι 2,1 ‰.

## Πορεία του ποταμού
Ο ποταμός ξεκινά από το χωριό Προτάσι σε υψόμετρο περίπου 168 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και εκβάλλει στο Σούπρασλ, σε υψόμετρο 115 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στο Φάστι. Η λεκάνη απορροής του περιλαμβάνει την μητροπολιτική περιοχή Μπιαουίστοκ, και ο ίδιος ο ποταμός ρέει μέσω του Μπιαουίστοκ και είναι ο δέκτης του μεγαλύτερου μέρους των όμβριων υδάτων από την περιοχή της πόλης και των επεξεργασμένων βιομηχανικών και οικιακών λυμάτων.

## Μόλυνση
Ο ποταμός έχει ένα καλά ανεπτυγμένο υδρογραφικό δίκτυο. Σύμφωνα με τις μελέτες για τον ποταμό Μπιάουα που διενεργήθηκαν από την Επιθεώρηση Προστασίας Περιβάλλοντος του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε το 2003, σε όλο το μήκος του, είναι στην κατηγορία III από την άποψη της φυσικοχημικής ρύπανσης και έχει μη ταξινομημένη βακτηριολογική ρύπανση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραπόταμοι του Νάρεφ
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Αργυρόνησο Μαγνησίας

Το **Αργυρόνησο**, γνωστό και ως η **Αργυρόνησος**, είναι ένα ιδιόκτητο νησί στο Στενό του Αρτεμισίου. Βρίσκεται ανάμεσα στα Κανατάδικα Ευβοίας και την ηπειρωτική χώρα στον Άγιο Δημήτριο Μαγνησίας (ο οποίος είναι κοντά στο Αχίλλειο Μαγνησίας) με υψηλότερο σημείο 24 μέτρα. Διοικητικά υπάγεται στο δήμο Αλμυρού. Έχει έκταση περίπου 0,357 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή 2021 όπως και με αυτήν του 2011. Υπάρχει ένα εξωκκλήσι των Αγίων Αναργύρων, όπου μια φορά το χρόνο τελείται θεία λειτουργία ενώ το πιο σημαντικό ορόσημο του νησιού είναι ο φάρος, ύψους 35 μέτρων, ο οποίος χτίστηκε το 1899 και προστατεύεται.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* To άγνωστο νησί της Μαγνησίας στον ιστότοπο https://magnesianews.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Μπανβίλ-λα-Καμπάνι

Το **Μπανβίλ-λα-Καμπάνι** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπανβιλαί ().

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Επίδειξη οπισθίων

μικρογραφία| Απεικόνιση μιας γυναίκας που σηκώνει το φόρεμά της και κάνει mooning σε μια καλόγρια (1905).
Η **επίδειξη οπισθίων**, ευρέως γνωστή με το αγγλικό **mooning** (προφέρεται: μούνινγκ), είναι η πράξη της εμφάνισης των γυμνών γλουτών ενός ατόμου αφαιρώντας τα ρούχα, π.χ. κατεβάζοντας το πίσω μέρος του παντελονιού και του εσώρουχου, συνήθως σκύβοντας, και επίσης εκθέτοντας πιθανώς τα γεννητικά όργανα. Η επίδειξη οπισθίων χρησιμοποιείται για να εκφράσει διαμαρτυρία, περιφρόνηση, ασέβεια ή πρόκληση, αλλά επίσης μπορεί να γίνει για κλονισμό, διασκέδαση, ως αστείο ή ως μια μορφή επιδειξιομανίας. Οι Μαορί έχουν μια μορφή ***whakapohane*** (*Γουακαποχάνε*), η οποία είναι μια μορφή προσβολής.

Ορισμένες δικαιοδοσίες θεωρούν ότι η επίδειξη οπισθίων είναι προσβολή δημοσίας αιδούς, μερικές φορές ανάλογα με το πλαίσιο.

## Νομική υπόσταση
[μικρογραφία| Φοιτητές στο [Πανεπιστήμιο Στάνφορντ πραγματοποιούν μια μαζική επίδειξη οπισθίων τον Μάιο του 1995. Αυτή η διαδήλωση έγινε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη λογοκρισία στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.]]
Η νομική θέση που σχετίζεται με την επίδειξη οπισθίων ποικίλλει μεταξύ των δικαιοδοσιών. Κάποιοι τη θεωρούν προσβολή δημοσίας αιδούς, ενώ άλλοι τη χαρακτηρίζουν ως νομική αυτοέκφραση.

## Δείτε επίσης
* Ανάσυρμα
* Επιδειξιομανία
* Προσβολή δημοσίας αιδούς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Queen "mooned": Ρόμπι Ουίλιαμς, Τζόι Μπάρτον, Τζέραρντ Μπάτλερ, Αν Χάθαγουεϊ και περισσότερη επίδειξη οπισθίων από διάσημους. *[[Daily Mirror]]*. 24 Οκτωβρίου 2011
* Γούικμαν, Φόρεστ. Mooning: Μια ιστορία. Πότε άρχισαν οι άνθρωποι να ξεγυμνώνουν τους γλουτούς τους ως προσβολή; . *Slate*. 27 Ιουνίου 2012
* Κόκρεν, Κίρα. Το Mooning επέστρεψε – και να γιατί . *[[The Guardian]]*. 15 Αυγούστου 2012
* Γουίλκς, Σαμ. Mooning In Movies: A Supercut Everyone Can Get Behind (NSFW VIDEO). *[[HuffPost]]*. 17 Ιουλίου 2013

Κατηγορία:Γλουτοί
Κατηγορία:Πολιτική ανυπακοή
Κατηγορία:Χειρονομίες
Κατηγορία:Γύμνια
Κατηγορία:Τακτική διαμαρτυρίας
Κατηγορία:Αναψυχή
Λώρανθος ο ευρωπαϊκός

[μικρογραφία|Λώρανθος ο ευρωπαϊκός (''Loranthus europaeus'') Όρος [Όλυμπος, 27-12-2009]]
Ο λώρανθος ο ευρωπαϊκός (*Loranthus europaeus*, κίτρινο γκύ, λάτσινα, λάσσικα) ανήκει στην οικογένεια LORANTHACEAE (Λωρανθίδες) και κατανέμεται σε μεγάλο μέρος κυρίως της ΝΑ Ευρώπης, Ανατολία, Ν. Ρωσία. Χαρακτηρίζεται ως παρασιτικό φυτό, που συνήθως, αναπτύσσεται επάνω σε κλάδους φυλλοβόλων δένδρων, κυρίως δρυών (*Quercus*) και καστανιάς (*Castanea sativa*). Μάλιστα τα φύλλα του εκπτύσσονται συγχρόνως με εκείνα του ξενίζοντος είδους. Τα άνθη είναι πράσινο-κίτρινα και εμφανίζονται την άνοιξη (Μάιο-Ιούνιο). Ο καρπός του είναι κίτρινη ή πορτοκαλί, σφαιρική ή αχλαδόμορφη ράγα και ωριμάζει το φθινόπωρο.

## Πηγές
Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

...

...

...

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Tractable

Η **Tractable** είναι εταιρεία τεχνολογίας που αναπτύσσει λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) για την αξιολόγηση ζημιών σε ακίνητη περιουσία και οχήματα. Το AI επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν ψηφιακή εκτίμηση της ζημιάς.

## Τεχνολογία
Η τεχνολογία της Tractable χρησιμοποιεί μηχανική όραση και βαθιά μάθηση για να αυτοματοποιήσει την εκτίμηση της εμφανούς βλάβης σε περίπτωση ατυχήματος και ανάκτησης καταστροφών, για παράδειγμα σε ένα όχημα. Οι οδηγοί μπορούν να κατευθυνθούν για να χρησιμοποιήσουν την εφαρμογή από τον ασφαλιστή τους μετά από ένα ατύχημα, με στόχο την ταχύτερη διευθέτηση της απαίτησής τους. Η τεχνητή νοημοσύνη αξιολογεί τη ζημιά μέσα από εικόνες και επομένως δεν αξιολογεί ό,τι δεν είναι ορατό, όπως για παράδειγμα, ζημιές στο εσωτερικό ενός οχήματος ή ακίνητης περιουσίας.

## Ιστορία
Οι Αλεξάντερ Ντάλυακ (Alexandre Dalyac) και Ράζβαν Ράνκα (Razvan Ranca) ίδρυσαν την εταιρεία το 2014 και ο Άντριεν Κοέν (Adrien Cohen) εντάχθηκε ως συνιδρυτής το 2015. Η εταιρεία απασχολεί περισσότερα από 200 μέλη προσωπικού, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Tractable ανακηρύχθηκε μία από τις 100 κορυφαίες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο το 2020 και το 2021 από τη CB Insights. Το 2020, κέρδισε το «Βραβείο Καλύτερης Τεχνολογίας» στο διαγωνισμό British Insurance Awards.

Τον Ιούνιο του 2021, η Tractable ανακοίνωσε έναν κύκλο επιχειρηματικών συμμετοχών που αποτίμησε την εταιρεία στο $1 δισεκατομμύριο. Η Tractable ήταν η 100η εταιρεία τεχνολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου αξίας τουλάχιστον ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, ή «unicorn».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις τεχνολογίας
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Ασφάλεια αυτοκινήτου
Λε Μπο

Το **Λε Μπο** (γαλλικά: *Le Bô*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός