Σκόρι (αντιτορπιλικό, 1939)

Το ***Σκόρι*** () ήταν ένα από τα δεκαοκτώ αντιτορπιλικά κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Σταροζεβόι|Σταροζεβόι]]* που ναυπηγήθηκαν για τον Κόκκινο Στόλο στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Παρόλο που όταν άρχισε η ναυπήγησή του προορίζονταν να ολοκληρωθεί ως ένα από τα σκάφη της κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Γκνέβνι|Γκνέβνι]]*, παραδόθηκε τελικά το 1941 ως ένα από τα τροποποιημένα πλοία της κλάσης *Σταροζεβόι*.

Οι δοκιμές του διακόπηκαν πρόωρα εξαιτίας της έναρξης της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα και εντάχθηκε εσπευσμένα στον Στόλο της Βαλτικής. Συμμετείχε στην άμυνα του Ταλίν, υποστηρίζοντας με τα πυρά του τα σοβιετικά στρατεύματα που μάχονταν στην περιοχή. Στις 28&nbsp;Αυγούστου, κατά τη διάρκεια της εκκένωσης του Ταλίν από τους Σοβιετικούς, το *Σκόρι* προσέκρουσε σε νάρκη ενώ επιχειρούσε να ρυμουλκήσει το λαβωμένο αντιτορπιλικό *[[Μινσκ (αντιτορπιλικό)|Μινσκ]]*, κόπηκε στα δύο και βυθίστηκε. Άγνωστος αριθμός επιβαινόντων καθώς και 57 μέλη του πληρώματός του έχασαν την ζωή τους όταν χάθηκε.

## Περιγραφή

Το *Σκόρι* προορίζονταν να ναυπηγηθεί ως ένα από τα πλοία του Προγράμματος&nbsp;7 (κλάση *Γκνέβνι*), αλλά όπως και τα αδελφά του πλοία ολοκληρώθηκε βάσει τροποποιημένου σχεδίου (Πρόγραμμα&nbsp;7U) με τους λέβητές τους σε εναλλασσόμενη διάταξη (*en echelon*) έτσι ώστε να μπορούν να κινηθούν ακόμα και με έναν ή δύο λέβητες εκτός λειτουργίας.

Όπως και τα πλοία της κλάσης *Γκνέβνι*, τα αντιτορπιλικά του Προγράμματος&nbsp;7U είχαν μήκος 112,5&nbsp;m και πλάτος 10,2&nbsp;m, αλλά το βύθισμά τους είχε ελαττωθεί στα 3,98&nbsp;m όταν ήταν πλήρως έμφορτα. Αποδείχθηκαν ελαφρώς υπέρβαρα, έχοντας εκτόπισμα 1727&nbsp;t με κανονικό φορτίο και 2279&nbsp;t με πλήρες. Το πλήρωμά τους αριθμούσε 207 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες σε καιρό ειρήνης και έφθανε τους 271 σε καιρό πολέμου, καθώς απαιτούνταν περισσότερα άτομα για τη λειτουργία επιπρόσθετου εξοπλισμού. Κάθε πλοίο διέθετε δύο ατμοστροβίλους, καθένας από τους οποίους έστρεφε μία έλικα και το προωστικό σύστημα μπορούσε να αποδώσει έως και 54000&nbsp;shp. Οι σχεδιαστές ανέμεναν πως η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης των νέων πλοίων θα ξεπερνούσε τους 37&nbsp;kn των σκαφών του Προγράμματος&nbsp;7. Στην πραγματικότητα όμως ορισμένα δεν μπορούσαν να φθάσουν τους 37&nbsp;kn, παρόλο που πρέπει να σημειωθεί πως δεν διασώζονται ακριβή στοιχεία για τις επιδόσεις των περισσότερων πλοίων της κλάσης. Η μέγιστη δυνατή ποσότητα καυσίμου που μπορούσαν να μεταφέρουν κυμαίνονταν και αναλόγως κυμαίνονταν και η μέγιστη ακτίνα δράσης των πλοίων του Προγράμματος&nbsp;7U, σε ένα εύρος μεταξύ 1380 έως   με ταχύτητα πλεύσης 19&nbsp;kn.

Τα πλοία του Προγράμματος&nbsp;7U διέθεταν τέσσερα πυροβόλα των 130&nbsp;mm εγκατεστημένα σε ισάριθμους πύργους, δύο μπροστά και ακόμα δύο πίσω από την υπερκατασκευή. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πυροβόλα των 76,2&nbsp;mm και τρία των 45&nbsp;mm, καθώς και τέσσερα πολυβόλα των 12,7&nbsp;mm. Διέθεταν επίσης έξι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;m και μπορούσαν να μεταφέρουν από 58 έως 96 νάρκες και 30 βόμβες βυθού. Πέραν αυτών διέθεταν υδρόφωνα για να μπορούν να διεξάγουν ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις. Τα συστήματα αυτά ήταν άχρηστα σε ταχύτητες πάνω από 3&nbsp;kn.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του *Σκόρι* ξεκίνησε στις 29&nbsp;Νοεμβρίου 1936 στο Ναυπηγείο Νο.&nbsp;190 (Ζντάνοφ) στο Λένινγκραντ. Στις 23&nbsp;Οκτωβρίου 1938 έγινε ένα από τα σκάφη του Προγράμματος&nbsp;7U και καθελκύστηκε στις 24&nbsp;Ιουλίου 1939. Στις 22&nbsp;Ιουνίου 1941, ημερομηνία έναρξης της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα), το *Σκόρι* βρισκόταν ακόμα στη φάση των δοκιμών, που διακόπηκαν πρόωρα για να ενταχθεί στις 15&nbsp;Ιουλίου εσπευσμένα σε υπηρεσία. Τρεις ημέρες αργότερα εντάχθηκε στη&nbsp;2η Μοίρα των Ελαφρών Δυνάμεων του Στόλου της Βαλτικής. Στις 25&nbsp;Ιουλίου συνόδευσε τα νοσοκομειακά πλοία *Ιωσήφ Στάλιν* και *Αντρέι Ζντάνοφ* στο Ταλίν και μεταφέρθηκε επίσημα στο στόλο την 1η&nbsp;Αυγούστου.

Κατά τη σύντομη πορεία του το *Σκόρι* συνέβαλλε στην άμυνα του Ταλίν μεταξύ 24ης και 28ης&nbsp;Αυγούστου. Στις 26&nbsp;Αυγούστου, ενώ βρισκόταν στο αγκυροβόλιο του Ταλίν, χτυπήθηκε από γερμανικό βλήμα με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους τρεις ναύτες και να προκληθούν ζημιές στον οπίσθιο εκτοξευτήρα βομβών βυθού. Κατά τη διάρκεια αυτής της μέρας και της επομένης δέχτηκε τουλάχιστον ένα άμεσο χτύπημα και αρκετά κοντινά, χωρίς ωστόσο να υποστεί σοβαρές ζημιές. Κατά την εκκένωση του Ταλίν συγκρούστηκε με το καταδιωκτικό υποβρυχίων *MO-407* χωρίς να βυθιστεί. Στις 28&nbsp;Αυγούστου το *Σκόρι* ανέλαβε να ρυμουλκήσει το λαβωμένο αντιτορπιλικό *[[Μινσκ (αντιτορπιλικό)|Μινσκ]]*. Ενώ πλησίαζε το *Μινσκ* προσέκρουσε σε νάρκη και μέσα σε λίγα λεπτά βυθίστηκε, με αποτέλεσμα να χαθούν 57 μέλη του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένου του πλοιάρχου, καθώς και άγνωστος αριθμός τεχνικών της Ναυτικής Αεροπορίας του Στόλου της Βαλτικής που επέβαιναν στο πλοίο, που διεγράφη και επισήμως από τα μητρώα του ναυτικού στις 10&nbsp;Σεπτεμβρίου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*

## Επιπλέον ανάγνωση
*

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Σταροζεβόι
Κατηγορία:Σοβιετικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου