open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οίκος της Συνέλευσης (Αγία Λουκία)

Ο **Οίκος της Συνέλευσης** (House of Assembly) είναι η κάτω βουλή του Κοινοβουλίου της Αγίας Λουκίας, η οποία εκλέγεται με λαϊκή ψηφοφορία. Η άνω βουλή είναι η Γερουσία. Αποτελείται από 17 ή 18 μέλη: 17 μέλη που εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και έναν πρόεδρο (speaker) που εκλέγεται από τα 17 μέλη, ο οποίος μπορεί να είναι ένα εξ αυτών ή ένα πρόσωπο που επιλέγεται εκτός της Συνέλευσης. Για να εκλεγεί κάποιος στη συνέλευση, πρέπει να είναι τουλάχιστον 21 ετών.

## Ιστορία
Η Συνέλευση ιδρύθηκε το 1967, όταν επιτεύχθηκε το καθεστώς της συνδεδεμένης πολιτείας. Αντικατέστησε το νομοθετικό συμβούλιο.

## Σχέση με την κυβέρνηση
Το άρθρο 60 του Συντάγματος της Αγίας Λουκίας απαιτεί ο πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας να είναι μέλος της Συνέλευσης. Προβλέπει ότι ο γενικός κυβερνήτης "διορίζει ένα μέλος της Συνέλευσης που του φαίνεται πιθανό να απολαμβάνει τη στήριξη της πλειοψηφίας των μελών της Συνέλευσης" και ότι η θέση κενώνεται εάν ο πρωθυπουργός παύσει να είναι μέλος της Συνέλευσης για οποιονδήποτε άλλο λόγο εκτός από τη διάλυση του κοινοβουλίου.

## Πρόεδροι της Συνέλευσης της Αγίας Λουκίας

## Πρόεδροι του Νομοθετικού Συμβουλίου

## Πρόεδροι του Οίκου της Συνέλευσης

## Παραπομπές


Αγια Λουκια
Γερουσία της Αγίας Λουκίας

Η **Γερουσία της Αγίας Λουκίας** είναι η άνω βουλή του Κοινοβουλίου της Αγίας Λουκίας. Αποτελείται από 11 διορισμένα μέλη. Όλα τα μέλη διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη, εκ των οποίων τα 6 διορίζονται κατόπιν συμβουλής του πρωθυπουργού, τα 3 κατόπιν συμβουλής του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και 2 είναι ανεξάρτητα μέλη τα οποία ο Γενικός Κυβερνήτης διορίζει κατά τη δική του κρίση.

## Ιστορία
Η Γερουσία ιδρύθηκε όταν η Αγία Λουκία έγινε ανεξάρτητη το 1979.

Πρόεδρος είναι η Αλβίνα Ρέινολντς, η οποία διορίστηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.

## Κατάλογος προέδρων της Γερουσίας της Αγίας Λουκίας

## Παραπομπές

 * 

## Παραπομπές


Γερουσια
Πρωθυπουργός του Τατζικιστάν

Ο **Πρωθυπουργός του Τατζικιστάν** () είναι ο τίτλος που κατέχει ο αρχηγός της κυβέρνησης του Τατζικιστάν. Μετά τον Πρόεδρο, ο πρωθυπουργός είναι το δεύτερο ισχυρότερο πρόσωπο της χώρας. Ο πρωθυπουργός συντονίζει το έργο της Κυβέρνησης του Τατζικιστάν και συμβουλεύει και βοηθά τον Πρόεδρο στην εκτέλεση των κυβερνητικών καθηκόντων.

## Κατάλογος πρωθυπουργών του Τατζικιστάν (1925–σήμερα)

### [[Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τατζικιστάν]] (1925–1929)

#### Πρόεδροι του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων
*Νουσρατούλα Μακσούμ Λουφτφουλάγιεφ (1925–1926) 
*Πολάτ Ουσμόν Χοντζάγιεφ (Δεκέμβριος 1926 – 1928) 
*Μουμίν Χοντζάγιεφ (Μάρτιος 1928 – Δεκέμβριος 1929)

### [[Τατζικική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία]] (1929–1991)

#### Πρόεδροι του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων
*Αμπντουραχίμ Χοτζιμπάγιεφ (Δεκέμβριος 1929 – 28 Δεκεμβρίου 1933) 
*Αμπντουλό Ραχιμπάγιεφ (28 Δεκεμβρίου 1933 – Φεβρουάριος 1937) 
*Ουρουνμπόι Ασούροφ (Φεβρουάριος – Σεπτέμβριος 1937) 
*Μαμνταλί Κουρμπάνοφ (Σεπτέμβριος 1937 – Απρίλιος 1946)

#### Πρόεδροι του Συμβουλίου των Υπουργών
*Τζαμπόρ Ρασούλοφ (Απρίλιος 1946 – 29 Μαρτίου 1955) 
*Τουρσούν Ουλτζαμπάγιεφ (29 Μαρτίου 1955 – 25 Μαΐου 1956) 
*Ναζάρσο Ντοντκουντόγιεφ (25 Μαΐου 1956 – 12 Απριλίου 1961)
*Αμπντουλαχάντ Καχάροφ (12 Απριλίου 1961 – 24 Ιουλίου 1973)
*Ραχμόν Ναμπίγιεφ (24 Ιουλίου 1973 – 20 Απριλίου 1982) 
*Καχόρ Μαχκάμοφ (26 Απριλίου 1982 – 26 Ιανουαρίου 1986) 
*Ιζάτουλο Χαγιόγιεφ (26 Ιανουαρίου 1986 – 6 Δεκεμβρίου 1990)

### [[Τατζικιστάν|Δημοκρατία του Τατζικιστάν]] (1991–σήμερα)
#### Πρωθυπουργοί

## Ιστορική γραμμή

## Παραπομπές



Πρωθ
Τατζικισ
Ανώτατη Συνέλευση (Τατζικιστάν)

Η **Ανώτατη Συνέλευση της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν**, ; .}} γνωστή επίσης απλώς ως ***Ματζλίσι Όλι***, είναι το κοινοβούλιο του Τατζικιστάν.

## Σώματα
Διαθέτει δύο σώματα:

Η **[[Αντιπροσωπευτική Συνέλευση του Τατζικιστάν|Αντιπροσωπευτική Συνέλευση]]** (*Majlisi namoyandagon*), η κάτω βουλή, με 63 μέλη που εκλέγονται για πενταετή θητεία: 22 με αναλογική εκπροσώπηση και 41 σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Ο προηγούμενος Πρόεδρος της Συνέλευσης ήταν ο Σουκουρτζόν Ζουχούροφ. Σημερινός Πρόεδρος είναι ο Φαϊζάλι Ιντιζόντα, ο οποίος εξελέγη στις 19 Μαρτίου 2025.

Η **[[Εθνοσυνέλευση (Τατζικιστάν)|Εθνοσυνέλευση]]** (*Majlisi milli*), η άνω βουλή, με 33 μέλη, εκ των οποίων τα 25 εκλέγονται για πενταετή θητεία από βουλευτές τοπικών συμβουλίων (ματζλίσι) και οκτώ διορίζονται από τον πρόεδρο. Ο σημερινός Πρόεδρος της Εθνικής Συνέλευσης είναι ο Ρουστάμ Εμομάλι από τις 17 Απριλίου 2020.

Το διθάλαμο σύστημα εισήχθη με το σύνταγμα του Σεπτεμβρίου 1999. Πριν από αυτό, το Τατζικιστάν είχε μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα που ονομαζόταν Ανώτατη Συνέλευση από το 1995, και μονοθάλαμο Ανώτατο Σοβιέτ πριν από το 1995.

## Κτίριο
Από το 1991 η Ματζλίσι Όλι είχε την έδρα της στο κτίριο του πρώην Ανωτάτου Σοβιέτ στην Πλατεία Ντούστι. Από το 2024 στεγάζεται στο νέο κοινοβουλευτικό μέγαρο στη Λεωφόρο Ρουντάκι. Το κτίριο, σχεδιασμένο σε τατζικικό στυλ και κατασκευασμένο με κινεζική βοήθεια, καλύπτει μια έκταση 43.750 τετραγωνικών μέτρων, διαθέτει πρόσοψη από λευκό μάρμαρο και τρούλο ύψους 70 μέτρων. Περιλαμβάνει μια μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων 1.500 θέσεων, αίθουσες για την άνω και κάτω βουλή 250 θέσεων η καθεμία, αίθουσα συνεντεύξεων τύπου 350 θέσεων και πολλούς άλλους χώρους.

## Πρόεδροι της Ανώτατης Συνέλευσης
Ο **Πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Τατζικικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας** ήταν ο προεδρεύων αξιωματούχος αυτού του σώματος.

## Πρόεδροι του Ανωτάτου Σοβιέτ της Τατζικικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

## Πρόεδροι του Ανωτάτου Σοβιέτ της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν

## Πρόεδρος της Ανώτατης Συνέλευσης του Τατζικιστάν

## Πηγές
*http://knowbysight.info/1_TADJ/00369.asp *A Comprehensive Chronology of Central Asia, Afghanistan and Iran από τον Iraj Bashiri

## Δείτε επίσης
*Πολιτική του Τατζικιστάν

## Παραπομπές

Ανώτατη
Συνέλευση των Αντιπροσώπων (Τατζικιστάν)

Η **Αντιπροσωπευτική Συνέλευση** (; ) είναι η κάτω βουλή της δικαμεραλικής Ανώτατης Συνέλευσης του Τατζικιστάν. Το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Τατζικιστάν αποτελεί το κυρίαρχο κόμμα στο νομοθετικό σώμα από το 2000.

## Εκλογικό σύστημα
Τα μέλη της Αντιπροσωπευτικής Συνέλευσης εκλέγονται με δύο μεθόδους: 41 μέλη εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το σύστημα δύο γύρων, ενώ 22 εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε μία ενιαία πανεθνική περιφέρεια, με εκλογικό όριο 5%.

## Πρόεδροι της Αντιπροσωπευτικής Συνέλευσης

## Παραπομπές


Τατζικισταν
Πολιτική του Τατζικιστάν
Εθνοσυνέλευση (Τατζικιστάν)

Η **Εθνοσυνέλευση** (, · ) είναι η άνω βουλή του διθάλαμου κοινοβουλίου του Τατζικιστάν. Ο Ρουστάμ Ιμομάλι, ο οποίος είναι γιος του νυν προέδρου Ιμομάλι Ραχμόν, υπηρετεί ως Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης από τις 17 Απριλίου 2020.

Είκοσι πέντε μέλη εξελέγησαν στις 28 Μαρτίου 2025 και ο Πρόεδρος διόρισε το ένα τέταρτο των μελών τον Απρίλιο, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των μελών σε τριάντα ένα.

## Εκλογικό σύστημα
25 από τα 33 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται έμμεσα από τα επαρχιακά και δημοτικά συμβούλια των πέντε περιφερειών του Τατζικιστάν για πενταετή θητεία, με κάθε περιφέρεια να εκπροσωπείται από ίσο αριθμό μελών. Τα άλλα οκτώ μέλη διορίζονται από τον πρόεδρο. Δικαιωματικά, οι πρώην πρόεδροι είναι ισόβια μέλη.

## Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

## Παραπομπές


Πολιτική του Τατζικιστάν
Κοινοβούλιο του Αγίου Μαρτίνου

Το **Κοινοβούλιο του Αγίου Μαρτίνου** () είναι ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα που αποτελείται από 15 μέλη, καθένα από τα οποία εκλέγεται για τετραετή θητεία σε γενικές εκλογές. Το πρώτο κοινοβούλιο συγκροτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2010, την ημερομηνία της διάλυσης των Ολλανδικών Αντιλλών, και αποτελούνταν από τα μέλη του προηγούμενου νησιωτικού συμβουλίου που εξελέγη στις 17 Σεπτεμβρίου 2010. Η σημερινή Πρόεδρος του Κοινοβουλίου είναι η Σάρα Α. Γουέσκοτ-Γουίλιαμς.

## Ρόλος και λειτουργία
Το κοινοβούλιο είναι το ανώτατο νομοθετικό όργανο της χώρας και αντιπροσωπεύει ολόκληρο τον πληθυσμό της ολλανδικής πλευράς του νησιού. Το κοινοβούλιο αποτελείται από 15 μέλη που εκλέγονται για τετραετή περίοδο. Το έτος συνόδου του κοινοβουλίου αρχίζει τη δεύτερη Τρίτη του Σεπτεμβρίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνόδου, ο Κυβερνήτης παρέχει μια εξήγηση της πολιτικής που πρόκειται να ακολουθήσει η κυβέρνηση. Το κοινοβούλιο εκλέγει έναν Πρόεδρο και έναν Αντιπρόεδρο από τα μέλη του. Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου κηρύσσει την έναρξη και τη λήξη του έτους συνόδου του Κοινοβουλίου. Το κοινοβούλιο μερικές φορές αποκαλείται "συν-νομοθέτης" με την Κυβέρνηση, επειδή και οι δύο έχουν έλεγχο στην πολιτική.

Οι εξουσίες του Κοινοβουλίου περιλαμβάνουν:

Το δικαίωμα έγκρισης και τροποποίησης του προϋπολογισμού

Το δικαίωμα επερώτησης όπου κάθε βουλευτής έχει το δικαίωμα να απευθύνει ερωτήσεις στους υπουργούς της κυβέρνησης στη Γενική Συνέλευση του Κοινοβουλίου

Το δικαίωμα πρωτοβουλίας που επιτρέπει στους βουλευτές να υποβάλλουν σχέδια νόμου με δική τους πρωτοβουλία

Το δικαίωμα τροπολογίας, που επιτρέπει στους βουλευτές να τροποποιούν νομοθεσία που έχει υποβληθεί στο Κοινοβούλιο

Το δικαίωμα υποβολής ερωτήσεων, κάθε βουλευτής μπορεί να ρωτήσει έναν Υπουργό προφορικά ή γραπτά

Το δικαίωμα διενέργειας ερευνών που επιτρέπει στο κοινοβούλιο να συστήσει έρευνα για την κατάσταση των πραγμάτων σε ένα γεγονός στο οποίο εμπλέκεται η Κυβέρνηση

## Τρέχον κοινοβούλιο
Η Κυβέρνηση του Αγίου Μαρτίνου βασίζεται σε ένα πολιτικό κόμμα που διαθέτει την πλειοψηφία των 15 εδρών στο κοινοβούλιο. Ένα πολιτικό κόμμα θα χρειαζόταν οκτώ έδρες για να κυβερνήσει μόνο του. Ωστόσο, περισσότερα από ένα κόμματα μπορούν να σχηματίσουν Κυβέρνηση εάν τα κόμματα καταλήξουν σε συμφωνία για να το πράξουν. Ένας ανεξάρτητος βουλευτής μπορεί επίσης να είναι μέρος των τάξεων της αντιπολίτευσης ή να είναι μέρος του κυβερνώντος κόμματος ή του συνασπισμού.

Τα σημερινά μέλη του κοινοβουλίου ανέλαβαν καθήκοντα στις 9 Φεβρουαρίου 2024, μετά τις γενικές εκλογές του Ιανουαρίου 2024.

## Κτίριο

Το σημερινό κτίριο του κοινοβουλίου βρίσκεται στη διεύθυνση Wilhelminastraat #1, Φίλιπσμπουργκ.

## Πρόεδροι
Πρόεδροι του Κοινοβουλίου του Αγίου Μαρτίνου χρημάτισαν τα ακόλουθα πρόσωπα

## Δείτε επίσης
* Κοινοβούλιο των Ολλανδικών Αντιλλών
* Βασίλειο των Κάτω Χωρών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Κοινοβούλιο του Ολλανδικού Αγίου Μαρτίνου - επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Πολιτική του Αγίου Μαρτίνου
Κομητεία Κλάτσοπ

Η **Κομητεία Κλάτσοπ** (αγγλικά: *Clatsop County*) είναι η βορειότερη κομητεία στην πολιτεία του Όρεγκον των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός ήταν 41.072 κατά την απογραφή του 2020. Η έδρα της κομητείας είναι η Αστόρια. Η κομητεία πήρε το όνομά της από τη φυλή Κλάτσοπ των ιθαγενών Αμερικανών, οι οποίοι ζούσαν κατά μήκος των ακτών του Ειρηνικού Ωκεανού πριν από την εγκατάσταση των Ευρωπαίων.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1.084 τετραγωνικών μιλίων (2.810 km), εκ των οποίων τα 829 τετραγωνικά μίλια (2.150 km2) είναι στεριά και τα 255 τετραγωνικούς μίλια (660 km2) (24%) είναι νερό. Το υψηλότερο σημείο είναι το όρος Σάντλ στα 1.001 μ., μέρος της οροσειράς των βόρειων ακτών του Όρεγκον.

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Πασιφίκ, Ουάσινγκτον (νότια)
* Κομητεία Γουακιάκουμ, Ουάσινγκτον (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Κολούμπια (ανατολικά)
* Κομητεία Τίλαμουκ (νότια)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κομητείες του Όρεγκον
Κάρτα διαβατηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών

Η **κάρτα διαβατηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών** (αγγλικά: United States passport card) είναι μια προαιρετική εθνική ταυτότητα και ταξιδιωτικό έγγραφο που εκδίδεται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, σε μέγεθος πιστωτικής κάρτας. Όπως και το βιβλιάριο διαβατηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών, η κάρτα διαβατηρίου εκδίδεται αποκλειστικά σε πολίτες των ΗΠΑ και υπηκόους των ΗΠΑ από το Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας. Η κάρτα διαβατηρίου επιτρέπει στους κατόχους της να ταξιδεύουν με εσωτερικές αεροπορικές πτήσεις εντός των ΗΠΑ, καθώς και να ταξιδεύουν οδικώς και δια θαλάσσης εντός της Βόρειας Αμερικής. Ωστόσο, η κάρτα διαβατηρίου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διεθνή αεροπορικά ταξίδια. Οι κάρτες διαβατηρίου των ΗΠΑ χρησιμοποιούνται για την επαλήθευση της ταυτότητας και της αμερικανικής ιθαγένειας. Οι απαιτήσεις για την απόκτηση της κάρτας διαβατηρίου είναι ίδιες με εκείνες του βιβλιαρίου διαβατηρίου.

Η κάρτα διαβατηρίου (παλαιότερα γνωστή ως People Access Security Service Card ή PASS Card, δηλαδή «Κάρτα Υπηρεσίας Ασφαλούς Πρόσβασης Προσώπων») δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της Πρωτοβουλίας Ταξιδιών του Δυτικού Ημισφαιρίου (Western Hemisphere Travel Initiative), η οποία επέβαλε αυστηρότερες απαιτήσεις τεκμηρίωσης για τους ταξιδιώτες. Έως το 2024, περισσότερες από 39 εκατομμύρια κάρτες διαβατηρίου είχαν εκδοθεί σε πολίτες των ΗΠΑ. Η κάρτα κατασκευάζεται από την εταιρεία Idemia.

Εθνικές ταυτότητες με παρόμοια χρησιμότητα είναι συνηθισμένες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών τόσο για εθνική όσο και για διεθνή χρήση, με τη διαφορά ότι αυτές οι κάρτες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για διεθνή αεροπορικά ταξίδια (εντός της ΕΕ, της Ζώνης του Σένγκεν και αρκετών άλλων ευρωπαϊκών χωρών που επιτρέπουν την είσοδο με εθνική ταυτότητα).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έγγραφα ταυτοποίησης
Κατηγορία:Στέιτ Ντιπάρτμεντ
Εθνική Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία της Γουατεμάλας

Η **Εθνική Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία της Γουατεμάλας** (ισπανικά: ***Iglesia Evangélica Nacional Presbiteriana de Guatemala***) ιδρύθηκε το 1882 από ιεραπόστολους της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας των ΗΠΑ στη Γουατεμάλα. Η εκκλησία είχε απήχηση στην αστική μεσαία τάξη. Το 1950 η πρώτη Σύνοδος οργανώθηκε και η εκκλησία ανεξαρτοποιήθηκε το 1962. Πολλά μέλη της εκκλησίας ήταν ιθαγενείς, οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη της εκκλησίας. Η εκκλησία έχει μια σύνοδο και 6 ισπανόφωνα πρεσβυτέρια και 11 πρεσβυτέρια που τελούν τη λειτουργία στην γλώσσα των ιθαγενών. Συνολικά, τα μέλη της εκκλησίας εκτιμάται ότι είναι γύρω στα 60.000. Με την παρόδο του χρόνου η εκκλησία ήταν ενεργή και στον ευαγγελισμό της Ονδούρας. Το Ευαγγελικό Πρεσβυτεριανό Σεμινάριο ιδρύθηκε στο Σαν Φελίπε. Σήμερα, η πλειοψηφία της Συνόδου αποτελείται από ιθαγενείς πιστούς, και το κίνημα του Πεντηκοστιανισμού είχε μεγάλη επιρρόη στους πιστούς. Η εκκλησία πιστεύει στο Σύμβολο της Πίστεως καθώς και στην Ομολογία του Ουέστμινστερ. 

Αποτελεί μέλος της Παγκόσμιας Κοινωνίας Αναμορφωμένων Εκκλησιών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γουατεμάλα
Πρεσβυτεριανή Σύνοδος της Νοτιοδυτικής Γουατεμάλας

Η **Πρεσβυτεριανή Σύνοδος της Νοτιοδυτικής Γουατεμάλας** (ισπανικά: *Sinodo Evangelico Presbiteriano Sur Oeste de Guatemala)* διαχωρίστηκε από την Εθνική Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία της Γουατεμάλας το 1993. Αυτές οι εκκλησίες βρίσκονται σε δικαστική διαμάχη όσο αφορά την ιδιοκτησία εδάφους και περιουσίας. Η σύνοδος υπέβαλε αίτηση για να γίνει μέλος της Συμμαχίας Πρεσβυτεριανών και Μεταρρυθμισμένων Εκκλησίων της Λατινικής Αμερικής (*AIPRAL*), η οποία ωστόσο απορρίφθηκε. Η Σύνοδος αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Λατινοαμερικανικής Συνομοσπονδίας των Μεταρρυθμισμένων Εκκλησιών (*CLIR*), μια πιο συντηρητική ομόλογη οργάνωση της AIPRAL. Η εκκλησία έχει 6.540 μέλη, και διατηρεί το Σύμβολο της Πίστεως καθώς και την Ομολογία του Ουέστμινστερ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γουατεμάλα
Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης (ΗΠΑ)

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο **Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης** (αγγλικά: Social Security number – SSN) είναι ένας εννεαψήφιος αριθμός που εκδίδεται σε πολίτες των ΗΠΑ, μόνιμους κατοίκους και προσωρινούς (εργαζόμενους) κατοίκους βάσει του άρθρου 205(c)(2) του Νόμου Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως αυτός έχει κωδικοποιηθεί στο 42 U.S.C. § 405(c)(2). Ο αριθμός εκδίδεται σε κάθε άτομο από τη Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης (Social Security Administration), μια ανεξάρτητη υπηρεσία της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και ο αρχικός σκοπός του αριθμού ήταν η παρακολούθηση των ατόμων από τη Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης, ο Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης έχει καταστεί στην πράξη (de facto) εθνικός αριθμός ταυτοποίησης για φορολογικούς και άλλους σκοπούς.

Ένας Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να αποκτηθεί με αίτηση μέσω του εντύπου SS-5, Αίτηση για Κάρτα Αριθμού Κοινωνικής Ασφάλισης. Το έντυπο SS-5 χρησιμοποιείται επίσης για την αίτηση αντικατάστασης της κάρτας ή για την ενημέρωση/διόρθωση των στοιχείων του μητρώου του Αριθμού Κοινωνικής Ασφάλισης.

Ο Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης χρησιμοποιείται ευρέως στις Ηνωμένες Πολιτείες για τη φορολογία, την απασχόληση, την κοινωνική ασφάλιση και την πρόσβαση σε διάφορες κρατικές και ιδιωτικές υπηρεσίες. Απαιτείται, μεταξύ άλλων, για την πρόσληψη σε εργασία, την υποβολή φορολογικής δήλωσης, την καταβολή εισφορών και παροχών κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και για τον προσδιορισμό πιστοληπτικής ικανότητας.

Παρότι ο Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης δεν αποτελεί επίσημο δελτίο ταυτότητας και δεν φέρει φωτογραφία, χρησιμοποιείται συχνά ως βασικό στοιχείο ταυτοποίησης, γεγονός που έχει δημιουργήσει ανησυχίες σχετικά με την προστασία προσωπικών δεδομένων και την κλοπή ταυτότητας. Για τον λόγο αυτό, οι αμερικανικές αρχές συνιστούν τον περιορισμό της χρήσης και της κοινοποίησής του μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο.

Η κάρτα Κοινωνικής Ασφάλισης εκδίδεται χωρίς χρέωση και, στις περισσότερες περιπτώσεις, αποστέλλεται ταχυδρομικά στη δηλωθείσα διεύθυνση του αιτούντος. Σε νεογέννητα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Αριθμός Κοινωνικής Ασφάλισης εκδίδεται συνήθως μέσω του προγράμματος Enumeration at Birth, σε συνεργασία με τις αρμόδιες πολιτειακές αρχές ληξιαρχείου.

Στην Ελλάδα, το πιο κοντινό αντίστοιχο του Αριθμού Κοινωνικής Ασφάλισης (SSN) των ΗΠΑ είναι ο Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φορολογικό δίκαιο
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1995-1996

Το πρωτάθλημα **[[Γ΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών|Γ΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών]]** της σεζόν **1995-96** διεξήχθη σε τέσσερις ομίλους των 14 ομάδων, δύο στο Βορρά και δύο στο Νότο. Οι πρωταθλητές των ομίλων, οι οποίοι ανέβηκαν στην Β΄ Εθνική κατηγορία, ήταν: **[[Οίαξ Ναυπλίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Οίαξ Ναυπλίου]]**, **Αρίων Παγκρατίου**, **[[Νίκη Βόλου (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Νίκη Βόλου]]**, **[[Απόλλων Καλαμαριάς (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Απόλλων Καλαμαριάς]]**. Οι βαθμολογίες έχουν ως εξής (στις ισοβαθμίες η σειρά κατάταξης προέκυψε από τα αποτελέσματα μεταξύ των ισοβαθμούντων ομάδων).

## 1ος Όμιλος Νότου

20px|Γ **Βαθμολογία 1ου Ομίλου Νότου** 20px|Γ




## 2ος Όμιλος Νότου

20px|Γ **Βαθμολογία 2ου Ομίλου Νότου** 20px|Γ





## 1ος Όμιλος Βορρά

20px|Γ **Βαθμολογία 1ου Ομίλου Βορρά** 20px|Γ





## 2ος Όμιλος Βορρά

20px|Γ **Βαθμολογία 2ου Ομίλου Βορρά** 20px|Γ





## Πηγές
*Εφημερίδα "Αθλητική Ηχώ".

Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 1995 1996
Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 1995 1996
Μοναστηριακός άρτος

Ο **μοναστηριακός άρτος** είναι ένα παραδοσιακό, αρωματικό ψωμί που χρησιμοποιείται κυρίως στην τελετή της αρτοκλασίας στις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Χαρακτηρίζεται από την πλούσια γεύση του, που οφείλεται στον συνδυασμό μπαχαρικών και αρωματικών υλικών, και από την αφράτη υφή του. 

Τα κύρια αρωματικά που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στις μονές (όπως στην Ι.Μ. Λέσβου ή στο Άγιο Όρος) είναι η μαστίχα, το μαχλέπι, ο γλυκάνισος, η κανέλα και το γαρίφαλο, αρωματισμένο νερό (π.χ. ανθόνερο, ροδόνερο), ξύσμα και χυμός πορτοκαλιού, κάρδαμο, μοσχοκάρυδο, και αστεροειδής γλυκάνισος.

Τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται είναι το αλεύρι, η μαγιά, το νερό και η ζάχαρη. Τα επιπλέον υλικά τα οποία είναι προαιρετικά και μπορεί να χρησιμοποιηθούν είναι το ελαιόλαδο, το μέλι και το σουσάμι. Στην περίπτωση του πρόσφορου (ψωμί με σφραγίδα που χρησιμοποιείται στην Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία για τη Θεία Ευχαριστία), τα υλικά είναι αυστηρά τέσσερα: αλεύρι, νερό, προζύμι και αλάτι.

Στην παραδοσιακή ακολουθία της αρτοκλασίας, χρησιμοποιούνται πέντε άρτοι. Ο αριθμός αυτός είναι συμβολικός και αναφέρεται στο θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων από τον Χριστό στην έρημο, με τους οποίους χόρτασαν πάρα πολλοί άνθρωποι. Οι πέντε άρτοι τοποθετούνται μαζί με κρασί και λάδι (επίσης συμβολικά στοιχεία), τα οποία ευλογούνται από τον ιερέα κατά τη διάρκεια του Εσπερινού. Στη συνέχεια κόβονται σε κομμάτια και δίνονται ως αντίδωρο για ευλογία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λειτουργική
Εσπεράνσα ντα Κόστα

Η **Εσπεράνσα Μαρία Εδουάρδο Φρανσίσκο ντα Κόστα** (γεννημένη στις 3 Μαΐου 1961) είναι βιολόγος, πανεπιστημιακή ερευνήτρια-διδάσκουσα και πολιτικός από την Ανγκόλα, η οποία υπηρετεί ως η τέταρτη Αντιπρόεδρος της Ανγκόλας από τις 15 Σεπτεμβρίου 2022.

Ήταν η αναπληρώτρια επικεφαλής του κόμματος Λαϊκό Κίνημα για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA) για τις γενικές εκλογές της Ανγκόλας του 2022. Με τη νίκη του κόμματος, έγινε αντιπρόεδρος της Ανγκόλας στις 15 Σεπτεμβρίου 2022.

## Βιογραφία
Η Εσπεράνσα ντα Κόστα γεννήθηκε στη Λουάντα της Ανγκόλας, στις 3 Μαΐου 1961. Στα νιάτα της, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποαποικιοποίησης της χώρας, ήταν μέλος του Κινήματος Νεολαίας του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (JMPLA) και της Οργάνωση Γυναικών της Ανγκόλας (OMA).

### Επιστημονική σταδιοδρομία
Σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αγκοστίνιο Νέτο (UAN), από όπου αποφοίτησε το 1985. Μεταξύ 1983 και 1984, ειδικεύτηκε στο Βοτανικό Κέντρο του Ινστιτούτου Τροπικής Επιστημονικής Έρευνας στη Λισαβόνα, στην Πορτογαλία.

Όταν επέστρεψε στη Λουάντα, διορίστηκε βοηθός στη βιολογία φυτών στο Πανεπιστήμιο Αγκοστίνιο Νέτο (UAN), αναλαμβάνοντας επικεφαλής του τμήματος βιολογίας το 1986. Μεταξύ 1986 και 1990, ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη του Φυτολογίου (Herbarium) της Λουάντα.

Το 1990 ξεκίνησε το μεταπτυχιακό της στην παραγωγικότητα των φυτών στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, ακολουθούμενο, το 1992, από διδακτορικό στην φυτοοικολογία στο ίδιο πανεπιστήμιο, το οποίο ολοκλήρωσε το 1997.

Με την επιστροφή της στην Ανγκόλα, επανεντάχθηκε ως καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αγκοστίνιο Νέτο, αναλαμβάνοντας διευθύντρια του Φυτολογίου της Λουάντα και επίκουρη καθηγήτρια βιολογίας φυτών.

Στη συνέχεια υπηρέτησε ως υποδιευθύντρια Επιστημονικών Υποθέσεων και, από το 2002, ως αντιπρύτανης Πανεπιστημιακής Επέκτασης στο UAN έως το 2007. Μεταξύ 2007 και 2010, ήταν Εθνική Διευθύντρια Επέκτασης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, επιβλέποντας την εθνική κατασκευή πανεπιστημιουπόλεων και νέων ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Διετέλεσε διευθύντρια του Βοτανικού Κέντρου του UAN μεταξύ 2010 και 2020.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA) το 2019, ενώ διορίστηκε από τον πρόεδρο Ζοάο Λουρένσο ως Υφυπουργός Αλιείας το 2020.

## Αντιπρόεδρος της Ανγκόλας (2022-σήμερα) == Συμμετείχε και κέρδισε τις [[Γενικές εκλογές στην Ανγκόλα 2022|γενικές εκλογές της Ανγκόλας το 2022]] ως [[Συνυποψήφιος|υποψήφια αντιπρόεδρος]] του [[Ζοάο Λουρένσο]]. Ανέλαβε καθήκοντα ως Αντιπρόεδρος της Ανγκόλας στις 15 Σεπτεμβρίου 2022.

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Ανγκόλας
Ναυμαχία του Μιλάτσο (888)

Η **Ναυμαχία τού Μιλάτσο** ήταν μία ναυμαχία, που δόθηκε το 888 μεταξύ τού Ρωμαϊκού και τού Αγλαβιδικού στόλου στα ανοιχτά τής βορειοανατολικής Σικελίας. Η μάχη ήταν μία σημαντική νίκη των Αγλαβιδών. Είναι μερικές φορές γνωστή ως η Β΄ **Μάχη τού Μιλάτσο**, ενώ η Μάχη των Στελών θεωρείται η Α΄ Μάχη τού Μιλάτσο. 

## Η μάχη
Το 888 οι Αγλαβίδες οργάνωσαν μία νέα εκστρατεία με στόχο τη Ρωμαϊκή Καλαβρία, με πλοία από τη Σικελία καθώς και την Ιφρικίγια. Ανοιχτά τού Μιλάτσο, ο στόλος συνάντησε μία Ρωμαϊκή μοίρα τού Αυτοκρατορικού Στόλου τής Κωνσταντινούπολης. Η μάχη που ακολούθησε, δεν αναφέρεται από κάποια Ρωμαϊκή πηγή, αλλά μόνο από *το αλ-Μπαγιάν αλ-Μουγρίμπ* τού Ιμπν Ινταρί, καθώς και από το *Χρονικό τού Κέιμπριτζ*. Και οι δύο συμφωνούν ότι ήταν μία συντριπτική νίκη των Αγλαβιδών, η πρώτη τους σε μάχη ανοικτής θάλασσας: αναφέρεται ότι 5.000 Ρωμαίοι πνίγηκαν, και 7.000 συνολικά (ή 7.000 περισσότεροι, ανάλογα με τη μετάφραση από τα αραβικά) σκοτώθηκαν. 

## Οι συνέπειες
Μετά από αυτή την ήττα, οι Ρωμαίοι εγκατέλειψαν πολλά οχυρά που κατείχαν στην Κοιλάδα Ντεμόνε, και οι υπόλοιποι, χωρίς ελπίδα Ρωμαϊκήής βοήθειας, σύναψαν ανακωχή με τον Αγλαβίδη κυβερνήτη τής Σικελίας.  Λέγεται ότι ακόμη και η φρουρά και ο πληθυσμός τού Ρηγίου εγκατέλειψαν προσωρινά την πόλη τους, από φόβο επιθέσεων των Αγλαβιδών. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινή Σικελία
Κατηγορία:Ναυμαχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Πολιορκία των Συρακουσών (827-828)

Η **πολιορκία των Συρακουσών** το 827-828 σηματοδοτεί την πρώτη προσπάθεια των Αγλαβιδών να κατακτήσουν την πόλη των Συρακουσών στη Σικελία, η οποία τότε ήταν Ρωμαϊκή επαρχία. Ο στρατός των Αγλαβιδών είχε μόλις λίγους μήνες πριν αποβιβαστεί στη Σικελία, φαινομενικά για να υποστηρίξει τον εξεγερμένο Ρωμαίο στρατηγό Ευφήμιο. Αφού νίκησαν τις τοπικές δυνάμεις και κατέλαβαν το φρούριο της Ματσάρα, βάδισαν προς τις Συρακούσες, οι οποίες ήταν η πρωτεύουσα τού νησιού υπό Ρωμαϊκή κυριαρχία. Η πολιορκία διήρκεσε τον χειμώνα τού 827-828 και μέχρι το καλοκαίρι, κατά τη διάρκεια τού οποίου οι πολιορκητικές δυνάμεις υπέφεραν πολύ από έλλειψη τροφίμων και από ένα ξεκίνημα επιδημίας, η οποία στοίχισε τη ζωή στον διοικητή τους, Ασάντ ιμπν αλ-Φουράτ. Αντιμέτωποι με τις Ρωμαϊκές ενισχύσεις, ο νέος Άραβας ηγέτης, Μουχαμάντ ιμπν Αμπίλ-Τζαβαρί, εγκατέλειψε την πολιορκία, και υποχώρησε στο νοτιοδυτικό τμήμα τού νησιού, το οποίο παρέμεινε στα χέρια τους. Από εκεί επιδίωξαν την αργή κατάκτηση τής Σικελίας, η οποία οδήγησε στην πτώση των Συρακουσών μετά από μία ακόμη μακρά πολιορκία το 877–878, και κορυφώθηκε με την πτώση τής Ταορμίνας το 902.

## Δείτε επίσης
* Πολιορκία των Συρακουσών (877–878)

## Πηγές
* 
* Treadgold, Warren (1988). The Byzantine Revival, 780–842. Stanford, California: Stanford University Press. pp. 248ff. ISBN 978-0-8047-1462-4.
* Vasiliev, Alexander A. (1935). Byzance et les Arabes, Tome I: La dynastie d'Amorium (820–867). Corpus Bruxellense Historiae Byzantinae (in French). French ed.: Henri Grégoire, Marius Canard. Brussels: Éditions de l'Institut de philologie et d'histoire orientales. pp. 78–82. OCLC 181731396.

Κατηγορία:Μουσουλμανική κατάκτηση της Σικελίας
Κατηγορία:Βυζαντινή Σικελία
Κατηγορία:Πολιορκίες των Αραβοβυζαντινών Πολέμων
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ναυμαχία της Θάσου

Η **Ναυμαχία της Θάσου** διεξήχθη τον Οκτώβριο του 829 μεταξύ των στόλων τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τού νεοσύστατου εμιράτου τής Κρήτης. Οι Άραβες τής Κρήτης σημείωσαν μία σημαντική νίκη: ο Συνεχιστής τού Θεοφάνη καταγράφει ότι σχεδόν ολόκληρος ο αυτοκρατορικός στόλος χάθηκε. Αυτή η επιτυχία άνοιξε το Αιγαίο στις επιδρομές των Σαρακηνών. Οι Κυκλάδες και άλλα νησιά λεηλατήθηκαν, και το Άγιο Όρος ερημώθηκε τόσο πολύ, που έμεινε έρημο για μεγάλο χρονικό διάστημα.

## Πηγές
* Treadgold, Warren (1988). The Byzantine Revival, 780–842. Stanford, California: Stanford University Press. p. 268. ISBN 978-0-8047-1462-4.
* *Byzance et les Arabes, Tome I: La dynastie d'Amorium (820–867)*. Corpus Bruxellense Historiae Byzantinae (in French). French ed.: Henri Grégoire, Marius Canard. Brussels: Éditions de l'Institut de philologie et d'histoire orientales. p.&nbsp;90. OCLC&nbsp;181731396. 

Κατηγορία:Θάσος
Κατηγορία:Μεσαιωνικό Αιγαίο Πέλαγος
Κατηγορία:Ναυμαχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Δαμιανός (παρακοιμώμενος)

Ο **Δαμιανός**, λατιν.: *Damian* ήταν ανώτερος Ρωμαίος ευνούχος αξιωματούχος κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ (842–867), υπηρετώντας ως επικεφαλής θαλαμηπόλος (*[[Παρακοιμώμενος|παρακοιμωμένος]]*) τού Αυτοκράτορα.

## Βιογραφία
Ο Συνεχιστής τού Θεοφάνη αναφέρει ότι ο Δαμιανός ήταν ευνούχος και σλαβικής καταγωγής. Κατείχε την ισχυρή θέση τού αρχιθαλαμηπόλου (*[[Παρακοιμώμενος|παρακοιμωμένου]]*), με τον βαθμό τού *[[Πατρίκιοι|πατρικίου]]*, υπό τον Μιχαήλ Γ΄ (βασ. 842–867), και ίσως, σύμφωνα με τα μεταγενέστερα *[[Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως|Πάτρια τής Κωνσταντινούπολης]]*, ήδη υπό τον πατέρα τού Μιχαήλ Γ΄, Θεόφιλο (βασ. 829–842 ).   Ο βυζαντινολόγος Ανρί Γκρεγκουάρ υποστήριξε, ότι ο Δαμιανός θα μπορούσε να ταυτιστεί με τον Ρωμαίο ναύαρχο, γνωστό μόνο από αραβικές πηγές ως «Ιμπν Κατούνα», ο οποίος ηγήθηκε τής Λεηλασίας τής Δαμιέτας το 853, ερμηνεύοντας το αραβικό όνομα ως παραφθορά τού τίτλου *«επί τού κοιτώνος»* («υπεύθυνος τής αυτοκρατορικής κρεβατοκάμαρας»). 

Ανήκε στον κύκλο των υψηλόβαθμων αξιωματούχων που αντιτάχθηκαν στον Θεόκτιστο, τον ισχυρό λογοθέτη (υπουργό) που μονοπώλησε την εξουσία κατά το πρώτο μισό τής βασιλείας τού Μιχαήλ Γ΄. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξασφάλιση τής ανάκλησης τού θείου τουύ Μιχαήλ, Βάρδα, από την εξορία, με αποκορύφωμα το τέλος τού Θεόκτιστου και την ανάληψη τού ελέγχου των κρατικών υποθέσεων από τον Βάρδα το 855.   Ωστόσο το 865 ωστόσο διαφώνησε με τον Βάρδα, ο οποίος άρχισε να μηχανορραφεί εναντίον του, και έπεισε τον Μιχαήλ Γ΄ να τον απολύσει και να τον κείρει μοναχό. Διάδοχός του έγινε ο Βασίλειος ο Μακεδόνας, ο μελλοντικός ιδρυτής τής μακεδονικής δυναστείας .  

Ο ίδιος ο Δαμιανός αποσύρθηκε στην εκκλησία τού παλατιού, τής συνοικίας τού Αγίου Μάμα. Σύμφωνα με τα *Πάτρια*, έκτισε επίσης το μοναστήρι γνωστό ως *τού Δαμιανού*. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Zielke, Beate; Pratsch, Thomas, eds. (2013). "Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online". Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). De Gruyter.

Κατηγορία:Παρακοιμώμενοι
Έρωτας και τα λοιπά...αλά ιταλικά!

Το ***Έρωτας και τα λοιπά...αλά ιταλικά!*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Made in Italy*) είναι ιταλική κωμική ταινία του 1965 σε σκηνοθεσία του Νάνι Λόι. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Ρουτζέρο Μακάρι και Έττορε Σκόλα.

Σε 27 επεισόδια, χωρισμένα σε πέντε ενότητες (Ήθη και Παραδόσεις · Γυναίκες · Εργασία · Πολίτες, Κράτος και Εκκλησία · Η Οικογένεια), ο σκηνοθέτης περιγράφει τα έθιμα των Ιταλών και, ανάμεσα σε μια ενότητα και μια άλλη, παρεμβάλλεται ένα ενδιάμεσο: τέσσερις εργάτες σε ένα αεροπλάνο με προορισμό τη Στοκχόλμη περιμένουν την επόμενη ενότητα με μια «τυπική» συμπεριφορά, ανάμεσα σε σοβαρούς Σουηδούς ταξιδιώτες, αλλά, στα τελευταία καρέ της ταινίας, μόλις φτάνουν στη Σουηδία, φέρνουν χαρά σε ένα σιωπηλό μπαρ στα περίχωρα της πρωτεύουσας.

Η ταινία διαδραματίζεται σε ορισμένα χαρακτηριστικά μέρη της Ιταλίας όπως Ρώμη, Αμάλφι, Ματέρα, Νάπολη, Βενετία, Τορίνο, Φλωρεντία, καθώς και στη Σικελία και σε ορισμένες περιοχές της αγροτικής Ιταλίας.

Για να γυρίσει αυτή την ταινία, ο Λόι προσέλαβε ένα καστ που περιλάμβανε πολλούς διάσημους ηθοποιούς μεταξύ αυτών: Λάντο Μπουζάνκα, Άννα Μανιάνι, Άλντο Τζιουφρέ, Βάλτερ Κιάρι, Λέα Μασσάρι, Πεπίνο Ντε Φιλίππο, Αλμπέρτο Σόρντι, Βίρνα Λίζι, Κατρίν Σπάακ και Σύλβα Κοσκινά.

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 22 Δεκεμβρίου 1965 στην Ιταλία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 27 Μαρτίου 1967 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Μαξίμ» και «Ιλύσια» της Αθήνας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1965
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Σικελία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νάπολη
Πέτρος Γέμτος

Ο **Πέτρος Α. Γέμτος** (Λάρισα, 1939 – Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2025) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας και Φιλοσοφίας των Κοινωνικών Επιστημών, πρώην πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (1990-1993).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1939. Σπούδασε νομικά, οικονομικά, κοινωνιολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Tübingen στην τότε Δυτική Γερμανία. Αναγορεύθηκε διδάκτωρ τόσο της Νομικής όσο και της Οικονομικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Tübingen.

Από το 1981 διετέλεσε τακτικός καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ δίδαξε επίσης Φιλοσοφία και Ιστορία των Κοινωνικών Επιστημών στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (ΜΙΘΕ). Διετέλεσε διευθυντής του Τομέα Οικονομικής Θεωρίας της Νομικής Σχολής, πρόεδρος του Τμήματος ΜΙΘΕ, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας, καθώς και πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του υπήρξε, μεταξύ άλλων, οικονομικός σύμβουλος της Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος, μέλος διοικητικών συμβουλίων πολιτιστικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Επιστημών του Εθνικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Έρευνας.

Απεβίωσε στις 18 Δεκεμβρίου 2025, σε ηλικία 86 ετών.

## Επιστημονικό έργο
Το επιστημονικό του έργο περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό βιβλίων και άρθρων στη φιλοσοφία και μεθοδολογία των κοινωνικών επιστημών, στη νομισματική θεωρία και πολιτική, στην ευρωπαϊκή οικονομική ενοποίηση και στη σχέση δικαίου και οικονομίας.

Ήταν ο συγγραφέας 17 βιβλίων και 195 άρθρων και μελετών σε τιμητικούς τόμους και ξένα και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά. Σημαντικά βιβλία του είναι: 
* «Ο άνθρωπος σε ένα άγνωστο, αδιάφορο και εχθρικό κόσμο» (2015)
* «Οι θεσμοί ως κεντρική μεταβλητή των κοινωνικών επιστημών» (2015)
* «Αρχαιοελληνική κοινωνική σκέψη» (2013)
* Μεθοδολογία των Κοινωνικών Επιστημών» , 2. Τόμοι (4η εκδ.2004, 5η διευρυμένη εκδ.2016)
* «Οικονομία και Δίκαιο», 2 τόμοι (2η εκδ.2001-3)
* «Οι Κοινωνικές Επιστήμες» (2η εκδ.2012)
* «Βασικά Προβλήματα της Θεωρίας του Χρήματος» (1980)
* «Die Neubegründung der Quantitätstheorie» (1975)
* «Haftungaauschluss bei Schuldnermehrheiten» (1968)

Πολλά από τα έργα του χρησιμοποιούνται ως πανεπιστημιακά συγγράμματα.

### Επιλεγμένα έργα
* *Μεθοδολογία της Οικονομικής*
* *Οικονομία και Δίκαιο*
* *Αρχαιοελληνική κοινωνική σκέψη*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Ηλεκτρονική ταυτοποίηση

Η **ηλεκτρονική ταυτοποίηση** (electronic identification – «**eID**») αποτελεί μια ψηφιακή λύση για την απόδειξη της ταυτότητας πολιτών ή οργανισμών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόσβαση σε παροχές ή υπηρεσίες που παρέχονται από κρατικές αρχές, τράπεζες ή άλλες εταιρείες, καθώς και για κινητές πληρωμές, μεταξύ άλλων. Πέρα από την ηλεκτρονική αυθεντικοποίηση και τη σύνδεση σε διαδικτυακές υπηρεσίες, πολλές υπηρεσίες ηλεκτρονικής ταυτότητας παρέχουν επίσης στους χρήστες τη δυνατότητα υπογραφής ηλεκτρονικών εγγράφων μέσω ψηφιακής υπογραφής.

thumb|250px|Ιταλική ηλεκτρονική ταυτότητα

Μία μορφή eID είναι η **ηλεκτρονική ταυτότητα** (electronic Identification Card – **eIC**), η οποία είναι ένα φυσικό δελτίο ταυτότητας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ηλεκτρονική και φυσική προσωπική ταυτοποίηση ή αυθεντικοποίηση. Η eIC είναι μια έξυπνη κάρτα σε μορφή ID-1, δηλαδή στο μέγεθος μιας συνηθισμένης τραπεζικής κάρτας, με στοιχεία ταυτότητας τυπωμένα στην επιφάνειά της (όπως προσωπικά δεδομένα και φωτογραφία) και με ένα ενσωματωμένο μικροτσίπ RFID, παρόμοιο με εκείνο των βιομετρικών διαβατηρίων. Το τσιπ αποθηκεύει τις πληροφορίες που είναι τυπωμένες στην κάρτα (όπως το όνομα και την ημερομηνία γέννησης του κατόχου), καθώς και τη φωτογραφία ή τις φωτογραφίες του κατόχου. Μπορούν να ληφθούν πολλές φωτογραφίες από διαφορετικές γωνίες και με διαφορετικές εκφράσεις προσώπου, επιτρέποντας έτσι στα βιομετρικά συστήματα αναγνώρισης προσώπου να μετρούν και να αναλύουν τη συνολική δομή, το σχήμα και τις αναλογίες του προσώπου. Ενδέχεται επίσης να αποθηκεύονται τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατόχου. Η κάρτα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ηλεκτρονική αυθεντικοποίηση, όπως για επαλήθευση ηλικίας ή για εφαρμογές ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (e-gov). Μια ηλεκτρονική υπογραφή, που παρέχεται από ιδιωτική εταιρεία, μπορεί επίσης να αποθηκεύεται στο τσιπ.

Χώρες που εκδίδουν σήμερα κρατικά ηλεκτρονικά δελτία ταυτότητας (eID) περιλαμβάνουν το Αφγανιστάν, το Μπανγκλαντές, το Βέλγιο, τη Βουλγαρία, τη Χιλή, την Εσθονία, τη Φινλανδία, τη Γουατεμάλα, τη Γερμανία, την Ισλανδία, την Ινδία, την Ινδονησία, το Ισραήλ, την Ιταλία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, τις Κάτω Χώρες, τη Νιγηρία, το Μαρόκο, το Πακιστάν, το Περού, την Πορτογαλία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Σαουδική Αραβία, την Ισπανία, τη Σλοβακία, τη Μάλτα και τον Μαυρίκιο. Η Γερμανία, η Ουρουγουάη και παλαιότερα η Φινλανδία έχουν αποδεχθεί κρατικά εκδιδόμενες φυσικές eIC. Η Νορβηγία, η Σουηδία και η Φινλανδία αποδέχονται ηλεκτρονικές ταυτότητες που εκδίδονται από τράπεζες (γνωστές και ως BankID) για ταυτοποίηση από κρατικές αρχές. Υπάρχει επίσης ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών που εφαρμόζουν ηλεκτρονική ταυτοποίηση για εκλογικές διαδικασίες (εγγραφή ψηφοφόρων, έκδοση δελτίων ψηφοφόρου, ταυτοποίηση και αυθεντικοποίηση ψηφοφόρων κ.λπ.), συμπεριλαμβανομένων χωρών που χρησιμοποιούν βιομετρική εγγραφή ψηφοφόρων.

Στην Ελλάδα, το δελτίο ταυτότητας διαθέτει ηλεκτρονικό τσιπ για σκοπούς ταυτοποίησης, χωρίς όμως να λειτουργεί ως μέσο ηλεκτρονικής ταυτοποίησης (eID) ή παροχής ψηφιακής υπογραφής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έγγραφα ταυτοποίησης
Κατηγορία:Ταυτοποίηση
Ριφαμπουτίνη

Η **ριφαμπουτίνη** (Rfb, *rifabutin*) είναι ένα αντιβιοτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της φυματίωσης και για την πρόληψη και αντιμετώπιση του βακτηρίου, *Mycobacterium avium complex*. 

Συνήθως χρησιμοποιείται μόνο σε άτομα που δεν μπορούν να ανεχθούν τη ριφαμπικίνη, όπως οι ασθενείς με τη νόσο HIV/AIDS που λαμβάνουν αντιρετροϊκά φάρμακα. Στη θεραπεία της ενεργού φυματίωσης χορηγείται μαζί με άλλα αντιμυκοβακτηριακά φάρμακα. Στην περίπτωση λανθάνουσας φυματίωσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του, ειδικά όταν η έκθεση αφορά στελέχη ανθεκτικά σε φάρμακα.

Η ριφαμπουτίνη, ως δραστική ουσία, ανήκει στην ομάδα των αντιφυματικών και των αντιμυκοβακτηριδιακών φαρμάκων και η εν γένει δράση της βασίζεται στην αναστολή της DNA-εξαρτώμενης RNA πολυμεράσης σε βακτήρια, gram-θετικά και μερικά gram-αρνητικά, με επακόλουθο τη διακοπή της σύνθεσης του RNA και τη θανάτωση των κυττάρων.

Το 1992 εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις ΗΠΑ και είναι ένα νομίμως εγκεκριμένο φάρμακο που περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του ΠΟΥ.

## Ιατρικές χρήσεις
Η ριφαμπουτίνη προτείνεται πλέον ως φάρμακο πρώτης γραμμής για τη φυματίωση αλλά επίσης και η ριφαμπικίνη χρησιμοποιούνταν ευρύτερα λόγω του χαμηλότερου κόστους της. Ωστόσο, με τη λήξη των πατεντών, οι τιμές των δύο φαρμάκων είναι πλέον παρόμοιες.

Σπανιότερα χρησιμοποιείται και για την ολική εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού από το στομάχι.

## Παρενέργειες
Συχνές παρενέργειες της ουσίας περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, ναυτία, εξάνθημα, πονοκέφαλο και χαμηλά επίπεδα ουδετερόφιλων στο αίμα. 

Άλλες παρενέργειες μπορεί να είναι πόνοι στους μύες και ουβεΐτιδα (φλεγμονή στο μάτι), ειδικά όταν το φάρμακο επιδρά σε αποικίες των βακτηρίων *Bartonella* και *Babesia* στα τριχοειδή αγγεία του ακτινωτού σώματος του οφθαλμού. Παρόλο που δεν έχουν εντοπιστεί βλάβες κατά την εγκυμοσύνη, δεν έχει μελετηθεί επαρκώς για αυτή την περίπτωση.

Η ριφαμπουτίνη ανήκει στην οικογένεια των ριφαμικινών και δρα εμποδίζοντας την παραγωγή RNA στα βακτήρια.

## Ιστορική αναδρομή
Ερευνητές της ιταλικής φαρμακευτικής εταιρείας Achifar ανακάλυψαν τη ριφαμπουτίνη το 1975 (σημ. αργότερα η εταιρεία Achifar ενσωματώθηκε στη Farmitalia Carlo Erba, που ήταν μέρος του ομίλου της Montedison, ο οποίος στη συνέχεια εξαγοράστηκε από την Pharmacia). Η θυγατρική της εταιρείας, Adria Laboratories, υπέβαλε αίτηση έγκρισης της ριφαμπουτίνης από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) με το εμπορικό όνομα ***Mycobutin*** στις αρχές της δεκαετίας του 1990, και το φάρμακο έλαβε έγκριση από τον FDA τον Δεκέμβριο του 1992.

Η ριφαμπουτίνη είναι ένα βακτηριοκτόνο αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της φυματίωσης. Η δράση της βασίζεται σε ένα ημισυνθετικό παράγωγο της ριφαμικίνης S, που μπλοκάρει την RNA πολυμεράση που εξαρτάται από το DNA στα βακτήρια. Είναι αποτελεσματική σε βακτήρια που είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά σε Gram-θετικά βακτήρια (και σε ορισμένα Gram-αρνητικά), καθώς και κατά των βακτηρίων *Mycobacterium tuberculosis*, *M. leprae* και *M. avium intracellulare*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας

Ο **πρωθυπουργός της Πορτογαλίας** (πορτογαλικά: *primeiro-ministro*) είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Πορτογαλίας. Ως επικεφαλής της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός συντονίζει τις ενέργειες των υπουργών, εκπροσωπεί την κυβέρνηση της Πορτογαλίας στα άλλα κρατικά όργανα, λογοδοτεί στο κοινοβούλιο και ενημερώνει τον πρόεδρο. Ο πρωθυπουργός μπορεί να κατέχει τον ρόλο του αρχηγού της κυβέρνησης με το χαρτοφυλάκιο ενός ή περισσότερων υπουργείων. Καθώς η Πορτογαλία είναι ημιπροεδρική κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο πρωθυπουργός είναι η κορυφαία πολιτική προσωπικότητα της χώρας και de facto επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας.

Δεν υπάρχει όριο στον αριθμό των θητειών που μπορεί να υπηρετήσει ένα άτομο ως πρωθυπουργός. Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον πρόεδρο μετά από βουλευτικές εκλογές. Συνήθως, το άτομο που ορίζεται είναι ο αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος στις προηγούμενες εκλογές, αλλά έχουν υπάρξει εξαιρέσεις με την πάροδο των ετών.

Ο νυν πρωθυπουργός της Πορτογαλίας είναι ο Λουίς Μοντενέγκρο, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 2 Απριλίου 2024 ως ο 14ος πρωθυπουργός της Τρίτης Πορτογαλικής Δημοκρατίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβέρνηση της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας
Μάχη του Μίνδουου

Η **Μάχη τού Μίνδουου**  διεξήχθη μεταξύ Περσών και Ρωμαίωνν αμέσως μετά τη μάχη τής Θαννουρίδος (528). Ο Προκόπιος λανθασμένα ισχυρίστηκε ότι οι δύο μάχες ήταν μία.  

Ο Ρωμαίος διοικητής Βελισάριος διατάχθηκε να κτίσει ένα φρούριο στην τοποθεσία.  Όταν οι Περσικές δυνάμεις έφθασαν στην περιοχή, οι δυνάμεις του ηττήθηκαν σε μία μάχη σε έναν κοντινό λόφο.  Καθώς ο Βελισάριος προήχθη λίγο αργότερα, είναι πιθανό να μην θεωρήθηκε ο ίδιος υπεύθυνος για την ήττα.  Είναι πολύ λίγο πιθανό, ο Βελισάριος να μην ήταν ο γενικός διοικητής τού Ρωμαϊκού στρατού, αλλά ένας νεότερος συνεργάτης. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Δωρόθεος (μάγιστρος του στρατού)

Ο **Δωρόθεος** ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός διοικητής. Ενώ ήταν *[[Μάγιστρος του στρατού|magister militum]]* per Armeniam*[[Μάγιστρος του στρατού|,]]* κέρδισε μία μάχη εναντίον των Περσών το 530, ενώ συμμετείχε και στη Μάχη των Σατάλων.  Στα Σάταλα υπερασπίστηκε την πόλη, ενώ ο ανώτερός του Σίττας ήταν κρυμμένος με ιππικό στην κοντινή περιοχή, και επιτέθηκε στους Πέρσες στα νώτα, κατατροπώνοντας τούς 30.000 άνδρες τους με τούς 15.000 των Ρωμαίων.  Νίκησε ξανά τούς Πέρσες το 531, και αργότερα έδιωξε τούς Σαβίρους Ούννους μέσω τού Καυκάσου.  Στάλθηκε στη Βόρεια Αφρική με τον Βελισάριο, αλλά απεβίωσε καθ' οδόν, γεγονός που προκάλεσε πένθος σε όλο το στρατό. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Στρατηγοί του Ιουστινιανού Α΄
Τζάζο ο Βάνδαλος

Ο **Τζάζο**,*Tzazo,* επίσης γνωστός ως *Τζάζον* ή *Ζάνο* (απεβ. 533) ήταν αδελφός τού βασιλιά Γαλίμερ (530–534), τού τελευταίου Βανδ'αλου ηγεμόνα τής Βόρειας Αφρικής. Ο Τζάζο απεβίωσε στις 15 Δεκεμβρίου 533 κατά τη διάρκεια τής Μάχης τού Τρικάμαρου, η οποία έθεσε οριστικά τέλος στο βασίλειο των Βανδάλων στη Βόρεια Αφρική.

Ο Τζάζο δεν είχε εμπλακεί στην προηγούμενη Μάχη τού Δέκιμου, επειδή ο Γόδας, πιθανώς υποκινούμενος από τον Ρωμαίό Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄, είχε ανακηρύξει την επαρχία των Βανδάλων στο νησί τής Σαρδηνίας ανεξάρτητη από την Καρχηδόνα. Ο βασιλιάς Γελίμερ δεν γνώριζε ότι οι Ρωμαίοι σχεδίαζαν εισβολή, και έστειλε τον Τζάζο για να καταστείλει την εξέγερση, κάτι που εκείνος έκανε.  

Μετά την ήττα του στο Δέκιμον, ο Γελίμερ θυμήθηκε τον νικηφόρο Τζάζο και την εκστρατευτική του δύναμη των 5.000 Βανδάλων. Ο Γελίμερ πέρασε στην επίθεση. Οι ενωμένες δυνάμεις τους βάδισαν προς την Καρχηδόνα, καταστρέφοντας το υδραγωγείο τής πόλης. Ο Βελισάριος είχε περάσει τις εβδομάδες από τη Μάχη τού Δέκιμου ενισχύοντας την άμυνα τής πόλης. Δεν ήθελε να αντιμετωπίσει πολιορκία, και άρχιζε να υποψιάζεται την αφοσίωση των Ούννων και άλλων βαρβάρων υπό τις εντολές του, γνωρίζοντας ότι κάποιοι από τον στρατό του προσεγγίζονταν από πράκτορες τού Γελίμερ. 

Η Μάχη στο Τρικάμαρον έλαβε χώρα στις 15 Δεκεμβρίου 533, μεταξύ των στρατών των Βανδάλων, υπό τη διοίκηση τού βασιλιά Γελίμερ και τού αδελφού του Τζάζο, και των Ρωμαίων υπό τη διοίκηση τού Βελισάριου. Οι δύο δυνάμεις συναντήθηκαν περίπου 30 μίλια έξω από την Καρχηδόνα, και το Ρωμαϊκό ιππικό όρμησε αμέσως στις γραμμές των Βανδάλων, ανασυντασσόμενο και επιτιθέμενο δύο φορές ακόμη. Στην τρίτη έφοδο, οι γραμμές των Βανδάλων έσπασαν, με τον Τζάζο να σκοτώνει 20 Ρωμαίουούς στρατιώτες, πριν ο ίδιος σκοτωθεί. Οι δυνάμεις τού Γελίμερ, οι οποίες δεν ήταν προετοιμασμένες για την ξαφνική επίθεση τού Βελισάριου, έφθασαν στο πεδίο τής μάχης μόνο λίγες ώρες μετά το τέλος τής μάχης. Βρήκε τον σκοτωμένο αδελφό του, έχασε το θάρρος του, και κατέφυγε στα βουνά τής Νουμιδίας, όπου αναζήτησε καταφύγιο στις Βερβερικές φυλές τής περιοχής. Ο Γελίμερ, παρακινημένος από την πείνα και την απελπισία, τελικά παραδόθηκε στον Αυτοκράτορα.

## Αναφορές

Κατηγορία:Βανδαλικός Πόλεμος
Αντόλφο Βεντούρι

Ο **Αντόλφο Βεντούρι** (, 3 Σεπτεμβρίου 1856 – 10 Ιουνίου 1941) ήταν Ιταλός ιστορικός της τέχνης και τεχνοκριτικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης. Ο επίσης ιστορικός της τέχνης Λιονέλλο Βεντούρι ήταν γιος του.

## Βίος και σταδιοδρομία
Ο Αντόλφο Βεντούρι γεννήθηκε στη Μοδένα και σπούδασε εκεί και στη Φλωρεντία. Το 1878 προσλήφθηκε ως έφορος στην Γκαλλερία Εστένσε της Μοδένας. Το 1888 διορίσθηκε γενικός επιθεωρητής της Ακαδημίας καλών τεχνών της Ρώμης και το ίδιο έτος, μαζί με τον Domenico Gnoli, ίδρυσε το περιοδικό *Archivio storico d'arte* (= «Ιστορικό αρχείο τέχνης», μετά το 1901 υπό τον τίτλο *L'Arte*) και παρέμεινε συντάκτης του έως το 1940. Από το 1896 έως το 1931 κατείχε την έδρα της Μεσαιωνικής και νεότερης τέχνης στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης.

Ο Α. Βεντούρι κλήθηκε αρκετές φορές να αποφανθεί σχετικώς με τη γνησιότητα έργων τέχνης τα οποία ανήγαν στην εποχή της Αναγεννήσεως και τον Λεονάρντο ντα Βίντσι. Για παράδειγμα, το 1923 για τη «Μόνα Λίζα του Άιζελγουερθ», που είχε γίνει γνωστή μια δεκαετία ενωρίτερα και είχε προταθεί ότι ήταν έργο του ντα Βίντσι. Ο Βεντούρι συμφώνησε ότι ήταν γνήσιος αναγεννησιακός πίνακας, τον οποίο πιθανότατα είχε ξεκινήσει ο ντα Βίντσι, αλλά τον ζωγράφισε κυρίως ο συνεργάτης του, Τζοβάννι Αμπρότζο ντε Πρέντις. Επίσης, για τον ημιτελή πίνακα «Λα σκαπιλιάτα» (= «η αναμαλλιασμένη»), μετά τον ισχυρισμό ότι είχε πλαστογραφηθεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του ζωγράφο Γκαετάνο Καλλάνι, ο Βεντούρι υπεστήριξε ότι το έργο ήταν του ντα Βίντσι και απεκάλυψε στοιχεία που το συνδέουν με τον Οίκος των Γκοντζάγκα. Αντιθέτως, το 1928 εξέφρασε αμφιβολία για το υποτιθέμενα επανευρεθέν έργο του ντα Βίντσι « Η Λήδα και ο κύκνος», που είχε πωληθεί σε δημοπρασία. Επίκληση της φήμης του Βεντούρι ως κορυφαίου ειδικού τέχνης έγινε και το 1929 σε δικαστική υπόθεση που είχε λάβει τότε μεγάλη δημοσιότητα, με κεντρικό θέμα την αυθεντικότητα μιας εκδοχής της *[[La Belle Ferronnière]]*. Ο Βεντούρι κατέθεσε κατά της αυθεντικότητας, αξιολογώντας μάλιστα τον επίμαχο πίνακα ως «χαμηλής ποιότητας αντίγραφο».

Ο Βεντούρι πέθανε σε ηλικία 85 ετών στη Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε.

## Επιλεγμένα συγγράμματα
* *Η πινακοθήκη της Μοδένας* (1882)
* *Η Μαντόνα* (1889)
* *Η Πινακοθήκη Κρέσπι στο Μιλάνο* (1900)
* *Ιστορία της ιταλικής τέχνης* (*Storia dell'arte italiana*, πολύτομο, 1901-1936)
* *Οι Εθνικές Πινακοθήκες της Ιταλίας* (1902)
* *Μποττιτσέλλι* (1925)
* *Κορρέτζο* (1926)
* *Τζοβάνι Πιζάνο* (1928)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βεντούρι Αδόλφος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8

Κατηγορία:Ιστορικοί της τέχνης
Κατηγορία:Κριτικοί της τέχνης
Κατηγορία:Ιταλοί κριτικοί
Κατηγορία:Ιταλοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Ιταλοί έφοροι μουσείων
Βερύκιος

Το ελληνικό επώνυμο **Βερύκιος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Άγγελος Βερύκιος (1848-1910), δημοσιογράφος και εκδότης
* Γεώργιος Βερύκιος (1819-1891), δημοσιογράφος και πολιτικός
* Δημήτρης Βερύκιος (γενν. 1960), ηθοποιός
* Δήμος Βερύκιος (γενν. 1962), τηλεδημοσιογράφος
* Θεόφιλος Βερύκιος (γενν. 1955), θεατρικός συγγραφέας και επιθεωρησιογράφος
* Μιχαήλ Βερύκιος, Ζακυνθινός αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821 και μέλος της Φιλικής Εταιρείας
* Ξενοφών Βερύκιος (γενν. 1951), καθηγητής στο Τμήμα χημικών μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και ποιητής