open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Στάδιο Ερόσι Μανιγκαλάτζε

Το **Στάδιο Ερόσι Μανιγκαλάτζε** είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Σαμτρέντια της Γεωργίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της ΦΚ Σαμτρέντια του Πρωταθλήματος Γεωργίας. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 15.000 θεατές. Το στάδιο ονομάστηκε από τον γεωργιανό ηθοποιό, Ερόσι Μανιγκαλάτζε, ο οποίος γεννήθηκε στη Σαμτρέντια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες σταδίου 

Εροσι
Παπαχαραλάμπειο Εθνικό Στάδιο

Το **Παπαχαραλάμπειο** **Εθνικό Στάδιο** είναι ένα στάδιο στη Ναύπακτο της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου, Ναυπακτιακός Αστέρας. Ονομάστηκε από τον ευεργέτη Δημήτριο Παπαχαραλάμπους, ο οποίος χρηματοδότησε την αγορά της έκτασης για την ανέγερση του σταδίου. 

Έχει χωρητικότητα 1.650 θέσεων. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα του σταδίου
* Instagram

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ναύπακτος
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αιτωλοακαρνανία
Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας

**Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας** (Γερμανικά: Der Besuch der alten Dame) είναι ένα πολυπρόσωπο θεατρικό έργο, του Ελβετού συγγραφέα Φρήντριχ Ντύρενματ. Πρόκειται για μια τραγικωμωδία δομημένη σε τρεις πράξεις. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, επί σκηνής στην Ζυρίχη, τον Ιανουάριο του 1956. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1961 από το Εθνικό Θέατρο, με την Κατίνα Παξινού στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

## Κύριοι Χαρακτήρες
* Κλαίρη Ζαχανασιάν
* Άλφρεντ Ιλ
* Δήμαρχος
* Δάσκαλος
* Πάστορας
* Αστυνομικός
* Γιατρός
* Γυναίκα του Ιλ
* Κόρη του Ιλ
* Γιός του Ιλ
* Σύζυγος VII
* Σύζυγος VIII
* Μπάτλερ
* Τόμπυ
* Ρόμπυ
* Κόμπυ
* Λόμπυ
* Πρώτος πολίτης
* Δεύτερος πολίτης
* Τρίτος πολίτης
* Δεσποινίς Λουίζα
* Σιδηροδρομικός
* Σταθμάρχης
* Κινηματογραφιστής
* Παρουσιαστής
* Δημοσιογράφος

## Πλοκή
Η δράση εκτυλίσσεται στην μικρή, φτωχή πόλη Γκίλεν, όπου επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια, μια εκκεντρική και πολύ πλούσια ηλικιωμένη γυναίκα, η Κλαίρη Ζαχανασιάν. Για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων της πόλης και των κατοίκων της, η Ζαχανασιάν προτίθεται να προβεί σε μια πολύ μεγάλη χρηματική δωρεά υπό έναν όρο. Ο όρος αυτός συνοψίζεται στο αίτημα της να δολοφονήσουν έναν συμπολίτη τους, τον Άλφρεντ Ιλ. Κίνητρο της είναι η εκδίκηση για την παλιά ερωτική προδοσία του Άλφρεντ Ιλ, που οδήγησε στην επαίσχυντη εκδίωξη της και στην καταφυγή της στην πορνεία. Αρχικά, όλοι, ομόφωνα αρνούνται την προσφορά. Στην πορεία όμως, τα δεδομένα αλλάζουν, όταν η Ζαχανασιάν με όπλο της το χρήμα αρχίζει να διαβρώνει αρετές, να διαφθείρει συνειδήσεις, να θέτει αισθήματα υπό αμφισβήτηση και να κλονίζει ηθικές και κοινωνικές αρχές.

## Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

* Κατάλογος ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας"

* Ελληνίδες ηθοποιοί που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της "Κλαίρ Ζαχανασσιάν"

## Παραπομπές


Ε
Λευκή φυλή

Ο όρος **λευκή φυλή** είναι ένας όρος φυλετικής ταξινόμησης, που χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον για άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής. Η «λευκή φυλή» χρησιμοποιείται και για άτομα με λευκό δέρμα. Η χρήση ξεκίνησε τον 17ο αιώνα.

Η ιδέα μιας ενοποιημένης λευκής φυλής δεν απέκτησε καθολική αποδοχή στην Ευρώπη όταν τέθηκε σε χρήση ο όρος για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα και έπειτα. Ο ισχυρότερος υποστηρικτής της ιδέας αυτής στην Ευρώπη του 20ου αιώνα, η ναζιστική Γερμανία, θεωρούσε ορισμένους ευρωπαϊκούς λαούς όπως οι Σλάβοι ως φυλετικά διακριτοί από τους υπολοίπους. Πριν από τον 20ό αιώνα, κανένας ευρωπαϊκός λαός δεν θεωρούσε τον εαυτό του ως "λευκό", αλλά σύμφωνα με την καταγωγή του. Επιπλέον, δεν υπάρχει αποδεκτό πρότυπο για τον προσδιορισμό του γεωγραφικού φραγμού μεταξύ λευκών και μη λευκών ανθρώπων. Οι σύγχρονοι ανθρωπολόγοι και άλλοι επιστήμονες, αναγνωρίζοντας την πραγματικότητα της βιολογικής ποικιλότητας μεταξύ διαφορετικών ανθρώπινων πληθυσμών, θεωρούν την έννοια της "λευκής φυλής" ως κατασκευασμένη.

Η έννοια της λευκότητας έχει ιδιαίτερη απήχηση στις φυλετικά ποικίλες χώρες με μεγάλο πληθυσμό με πλειοψηφία ή μειοψηφία με περισσότερο ή λιγότερο μικτή ευρωπαϊκή καταγωγή: π.χ. στις Ηνωμένες Πολιτείες (Λευκοί Αμερικανοί), στον Καναδά (Λευκοί Καναδοί), στην Αυστραλία (Λευκοί Αυστραλοί), στη Νέα Ζηλανδία (Λευκό Νέα Ζηλανδία), το Ηνωμένο Βασίλειο (Λευκό Βρετανικό) και τη Νότια Αφρική (Άσοι Νοτιοαφρικανοί). Σε μεγάλο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης, η διάκριση μεταξύ φυλής και εθνικότητας είναι πιο θολή.

Η περιγραφή των πληθυσμών ως "λευκών" αναφορικά με το χρώμα του δέρματός τους προηγείται αυτής της έννοιας και περιβάλλεται περιστασιακά στην ελληνορωμαϊκή εθνογραφία και άλλες αρχαίες ή μεσαιωνικές πηγές, αλλά αυτές οι κοινωνίες δεν είχαν καμιά ιδέα λευκής πανευρωπαϊκής φυλής.

Κατηγορία:Ρατσισμός
Κατηγορία:Φασισμός
Κατηγορία:Ανθρώπινη φυλή
Κατηγορία:Λευκός πολιτισμός
Κατηγορία:Λευκή υπεροχή
Κατηγορία:Λευκός εθνικισμός
Κατηγορία:Νεοναζιστικές έννοιες
Νόμος του Γκράσμαν

Ο **νόμος του Γκράσμαν**, ο οποίος ονομάσθηκε από τον Χέρμαν Γκράσμαν που τον ανακάλυψε, είναι ένας φωνολογικός νόμος της αρχαίας ελληνικής και σανσκριτικής γλώσσας, ο οποίος δηλώνει ότι εάν σε μία λέξη ένα δασυνώμενο φωνήεν ή σύμφωνο ακολουθείται στην επόμενη συλλαβή από άλλο ένα δασυνώμενο σύμφωνο ή φωνήεν, τότε ένα από τα δασέα σύμφωνα θα χάσει την δασύτητά του.

Μερικά παραδείγματα του νόμου του Γκράσμαν:

* Θύω (Θυσιάζω) -> Ἐτύθη (Θυσιάστηκε). Γίνεται μετατροπή του αρχικού "θ" σε "τ", λόγω του ότι ο νόμος του Γκράσμαν δεν επιτρέπει την ύπαρξη δύο δασυνόμενων συμφώνων στην επόμενη συλλαβή.
* Θάπτω (Θάβω) -> Τάφος.
* Θρίξ (Τρίχα) -> Τρίχες
* πρωτοϊνδοευρωπαϊκό *Seghō -> Hekhō (*ἕχω) -> Ἔχω (Αλλά η δάσυνση επιστρέφει στον μέλλοντα, όπου δεν υπάρχει δασύ σύμφωνο -> Ἕξω).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φωνολογία
Κίτρινη φυλή

Ο όρος **κίτρινη φυλή **χρησιμοποιείται για να καλύψει εθνολογικά μια ομάδα διαφόρων εθνοτικών πληθυσμών στην Ασία, τη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική και τα Νησιά του Ειρηνικού (με ορισμένες εξαιρέσεις). 

Τα άτομα σε αυτούς τους πληθυσμούς συχνά μοιράζονται ορισμένα συναφή φαινοτυπικά χαρακτηριστικά, όπως επικάνικες πτυχές. Σήμερα δεν χρησιμοποιείται ευρέως από τους ανθρωπολόγους, καθώς η εγκυρότητα και η χρησιμότητά στην ταξινόμηση θεωρείται εξαιρετικά αμφισβητήσιμη.

Οι επικονιακές πτυχές και οι λοξές οπές του πεβούμπρα είναι κοινές μεταξύ των ατόμων της κίτρινης φυλής. Η έννοια αυτή εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως ακατάλληλη για κατηγοριοποίηση εθνοτικής ή φυλετικής προέλευσης, παρόλο που η χρήση της, ακόμη και αυτή καθαυτή, στην ανθρωπολογία έχει κριθεί υπερβολικά ασαφής καθώς ο όρος καλύπτει μια πολύ μεγάλη και ποικίλη ομάδα φαινοτύπων.

Κατηγορία:Εθνολογία
Εμμανουήλ Παϊτάκης

Ο **Εμμανουήλ Παϊτάκης** (1913-1995), του Γεωργίου,  ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε νομάρχης σε διάφορους νομούς της Ελλάδας.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στον Βαφέ Χανίων το 1913.
Το 1947 διορίστηκε Νομάρχης Ρεθύμνης, παραμένοντας στη θέση έως το 1948. Στη συνέχεια, από το 1948 έως το 1949 ήταν Νομάρχης Χανίων.
Στις 5 Οκτωβρίου 1949 ανέλαβε Νομάρχης Λέσβου έως τις 31 Οκτωβρίου 1951, οπότε μετατέθηκε στην Αρκαδία. Από το 1953 έως το 1954 ήταν Νομάρχης Ηρακλείου. Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Κοζάνης υπηρετώντας από τις 10 Φεβρουαρίου 1956 ως την 1η Ιουλίου 1959.  Τον Ιούλιο του 1959 μετατέθηκε και ανέλαβε ξανά Νομάρχης Ρεθύμνης. Στο Ρέθυμνο υπηρέτησε έως το 1961. Έπειτα διετέλεσε Νομάρχης Τρικάλων έως το 1964, χρονιά κατά την οποία διορίστηκε Νομάρχης Φθιώτιδας. Το 1965 και 1966 ήταν Νομάρχης Βοιωτίας.

Για τη δράση του τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις.

Ήταν παντρεμένος με την Αθηνά Παϊτάκη (πέθανε τον Μάρτιο του 1983) και απέκτησαν μία κόρη. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ζωή.

Ο Εμμανουήλ Παϊτάκης απεβίωσε το 1995 και κηδεύτηκε στις 13 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό του Νεκροταφείου Αναστάσεως Πειραιώς. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ζωή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Αρκαδίας
Κατηγορία:Νομάρχες Βοιωτίας
Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου
Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης
Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου
Κατηγορία:Νομάρχες Ρεθύμνου
Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων
Κατηγορία:Νομάρχες Φθιώτιδας
Κατηγορία:Νομάρχες Χανίων
Χρύσανθος Πανάς

Ο **Χρύσανθος Πανάς** (1968) είναι Έλληνας επιχειρηματίας, συγγραφέας του βιβλίου Greek Islands του εκδοτικού οίκου Assouline, μέλος της επιτροπής άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNESCO και συλλέκτης έργων tέχνης. Στην Ελλάδα είναι κυρίως γνωστός στον τομέα της φιλοξενίας ως ιδιοκτήτης του Island Resort, που βρίσκεται στην Αθηναϊκή Ριβιέρα, το οποίο περιλαμβάνει βίλες και μπανγκαλόου, εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας και χώρους εκδηλώσεων. Επιπλέον, είναι ιδιοκτήτης του εστιατορίου Athénée στο κέντρο της Αθήνας. 

Γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα και μεγάλωσε σττ Βουλιαγμένης.Κατάγεται από την οικογένεια ευγενών Πανά της Κεφαλονιάς της οποίας οι ρίζες ανάγονται στον 14ο αιώνα. Είναι απόφοιτος του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, Deree. Είναι παντρεμένος με τη σχεδιάστρια κοσμημάτων Έλενα Σύρακα και είναι πατέρας του καλλιτέχνη Lil Koni (Κωνσταντίνου Πανά).

Ξεκίνησε την ενασχόληση με τις επιχειρήσεις σε νεαρή ηλικία μαζί με τον μεγάλο αδερφό του Σπύρο, αναλαμβάνοντας το management ενός beach bar εντός των εγκαταστάσεων του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης. Το 1992 δημιούργησαν την εταιρεία Panas Group Sophisticated Hospitality, η οποία στο πέρασμα του χρόνου απέκτησε την ιδιοκτησία ή τη διαχείριση εστιατορίων και κέντρων διασκέδασης στην Αθήνα και τα Νότια Προάστια. Ανάμεσα τους το παραθαλάσσιο Island Club Restaurant που άνοιξε το 1994, το εστιατόριο Athénée στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου που άνοιξε πάλι τις πύλες του το 2015 και ένα members club αφιερωμένο σε πολιτιστικές εκδηλώσεις.
## Άλλες δραστηριότητες
Ο Χρύσανθος Πανάς είναι συλλέκτης έργων τέχνης. Ξεκινώντας από το 1990 κατάφερε να δημιουργήσει μια μεγάλη συλλογή που αποτελείται από περισσότερα από 300 έργα Τέχνης καλλιτεχνών όπως οι Marina Abramović, Stephen Antonakos, Thomas Helbig και Γιώργος Μπουζιάνης. Είναι επίσης μέλος του γνωμοδοτικού καλλιτεχνικού συμβουλίου του ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. 

Το 2016 ανακοίνωσε πως το ποσό του 1€ από κάθε λογαριασμό στο Athénée θα δωρίζεται στον φιλανθρωπικό οργανισμό ΕΛΕΠΑΠ (Ελληνική Εταιρία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Προσώπων) και το 2018 τιμήθηκε από την Μαριάννα Βαρδινογιάννη, Πρόεδρο του συλλόγου Ελπίδα - Σύλλογος φίλων παιδιών με καρκίνο για την υποστήριξη που προσέφερε σε παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Δημοτικό Στάδιο Κορυδαλλού

Το **Δημοτικό Στάδιο Κορυδαλλού** βρίσκεται στην περιοχή των 88 στρεμμάτων του Κορυδαλλού Αττικής. Αποτελεί τμήμα του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου (ΔΑΚ) Κορυδαλλού, πρώην Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (ΕΑΚ) και διαθέτει γήπεδο ποδοσφαίρου και ταρτάν στίβου και κερκίδα χωρητικότητας 900 θεατών. Αποτελεί έδρα των ποδοσφαιρικών σωματείων Ερμής Κορυδαλλού, Αετός Κορυδαλλού, Α.Ο. Κορυδαλλός, Κύπρος Κορυδαλλού, Δίας Κορυδαλλού, Αστυπάλαια Κορυδαλλού και Α.Ε. Θύελλας - Αχιλλέα Κορυδαλλού, καθώς και των αθλητικών σωματείων στίβου Α.Γ.Σ. Αίολος Κορυδαλλού, Α.Ο. Σπύρος Λούης Κορυδαλλού-Νίκαιας και της αθλητικής ομάδας στίβου του Δήμου Κορυδαλλού. Επίσης στο παρελθόν έχει αποτελέσει ανά διάφορα χρονικά διαστήματα έδρα της Προοδευτικής.

## Ιστορικό
Το Δημοτικό Στάδιο Κορυδαλλού θεμελιώθηκε το 1988 και εγκαινιάστηκε επίσημα το 1989 από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και τον Δήμο Κορυδαλλού στην περιοχή των 88 στρεμμάτων του Κορυδαλλού πλησίον των Φυλακών Κορυδαλλού, η έκταση των οποίων αποκτήθηκε τη δεκαετία του '80 από τον Δήμο Κορυδαλλού. Με τη θεμελίωση του σταδίου διέθετε χωμάτινο αγωνιστικό χώρο στο γήπεδο ποδοσφαίρου και χωμάτινο αγωνιστικό χώρο στίβου και αποτέλεσε τον αρχικό αθλητικό χώρο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Κορυδαλλού, τότε Εθνικό Αθλητικό Κέντρο. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 οι χωμάτινοι αγωνιστικοί χώροι του γηπέδου ποδοσφαίρου και του στίβου αντικαταστάθηκαν από συνθετικό χλοοτάπητα το 2003 και ταρτάν στίβου ακολούθως αντίστοιχα. Το 2009 έγινε ανάπλαση του αγωνιστικού χώρου του γηπέδου ποδοσφαίρου και αντικατάσταση του συνθετικού χλοοτάπητα, ενώ το 2018 έγινε νέα πλήρης ανακαίνιση των εγκαταστάσεων του σταδίου, όπου έγινε συντήρηση του συνθετικού χλοοτάπητα, τοποθετήθηκε νέο ταρτάν στίβου και έγιναν εργασίες συντήρησης στον περιβάλλοντα χώρο, τα αποδυτήρια και την εξέδρα του.

Από τη θεμελίωση του αποτελεί έδρα όλων των ποδοσφαιρικών ομάδων του Κορυδαλλού. Το 1989 παραχωρήθηκε ως έδρα της Προοδευτικής για την περίοδο 1989-90 στην Γ' Εθνική, με τα ερασιτεχνικά σωματεία του Κορυδαλλού των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Πειραιά όμως να παραπονιούνται στις αρμόδιες αρχές και φορείς του γηπέδου για την παραχώρησή του, λόγω ότι με την ολοκλήρωση της κατασκευής του θα έλυνε το πρόβλημα τους για αναζήτηση έδρας. Έκτοτε μέχρι και σήμερα, αποτελεί έδρα των ποδοσφαιρικών σωματείων του Κορυδαλλού: Ερμής, Αετός, Κύπρος, Θύελλα και Αχιλλέα (σήμερα Α.Ε. Θύελλα-Αχιλλέας), Α.Ο. Κορυδαλλός, Δίας, Αστυπάλαια καθώς και των ανενεργών σήμερα Α.Ο. Ποντίων και Δύναμις. Επίσης, έχει αποτελέσει έδρα της Ελλάς Ποντίων κ.α. και εκ νέου έδρα της Προοδευτικής στην Δ' Εθνική. Το 2018 αποτέλεσε ουδέτερη έδρα των Α.Ο. Καβάλα και Ο.Φ. Ιεράπετρας για την προημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οργανισμός Άθλησης & Πολιτισμού Δήμου Κορυδαλλού
* Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Πειραιά 

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στον Πειραιά
Κατηγορία:Δήμος Κορυδαλλού
Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα

Το **Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα** ( ή *DIA*) είναι δανικό κρατικό ινστιτούτο επιστημών με έδρα την Αθήνα, στην Ελλάδα. Παράλληλα, αποτελεί ένα εκ των, συνολικά 19, ξένων αρχαιολογικών ινστιτούτων με έδρα την Ελλάδα.

Η ίδρυση του συγκεκριμένου ινστιτούτου χρονολογείται στο 1992. Κύριο αντικείμενο των εργασιών του αποτελεί η αρχαιολογική έρευνα, ωστόσο, παράλληλα, λειτουργεί και ως πολιτισμικό ινστιτούτο, διοργανώνοντας αριθμό εκδηλώσεων.

Το ινστιτούτο στεγάζεται εντός κτιρίου στη συνοικία της Πλάκας, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Το ινστιτούτο διαχειρίζεται τη γειτονική Βιβλιοθήκη Βορείων Χωρών από κοινού με τα νορβηγικά, σουηδικά και φινλανδικά ινστιτούτα με έδρα την Αθήνα.

## Ερευνητικά εγχειρήματα και ανασκαφές
Το ινστιτούτο έχει πραγματοποιήσει αρχαιολογικές έρευνες και ανασκαφές σε περιοχές όπως οι κάτωθι:

* Καλυδώνα και Κάτω Βασιλική, Αιτωλία
* Καστέλλι, επίσης γνωστό ως Κυδωνία κατά τη μινωική περίοδο, Χανιά, Κρήτη
* Λιμένας Ζέας, Πειραιάς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών

Το **Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών** (, ) είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Αθήνα.

Ιδρύθηκε το 1984 και η αποστολή του είναι η προώθηση όλων των τομέων των ελληνικών σπουδών. Μαζί με το δανέζικα, νορβηγικά και σουηδικά ιδρύματα, συμβάλλει στη βιβλιοθήκη Βόρειων Χωρών της Αθήνας.

Το Φινλανδικό Ινστιτούτο ασχολείται ενεργά με την αρχαιολογική έρευνα από το 1999. Τωρινά και προηγούμενα έργα, περιλαμβάνουν ανασκαφές στην Αρέθουσα (Μακεδονία) και στο Στράτος (Ακαρνανία), καθώς και έρευνα στον κόλπο του Κωκυτού (Θεσπρωτία).

## Βιβλιογραφία

* Ε. Korka et αϊ. (eds.  ): Ξένες Αρχαιολογικές Σχολές στην Ελλάδα, 160 χρόνια, Αθήνα, Υπουργείο Πολιτισμού, 2006, σ. &nbsp; 152-157.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα Φινλανδικού Ινστιτούτου

Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Νορβηγικό Ινστιτούτο Αθηνών

Το **Νορβηγικό Ινστιτούτο Αθηνών** () είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Αθήνα.

Το Ινστιτούτο στοχεύει στην προώθηση της έρευνας σε όλους τους τομείς των Ελληνικών Σπουδών από Νορβηγούς μελετητές. Συνεισφέρει, με τους Δανούς, Φινλανδούς και Σουηδούς ομολόγους του, στη βιβλιοθήκη Βόρειων Χωρών της Αθήνας. Οι αρχαιολογικές δραστηριότητες του, από την ίδρυση του το 1989, περιλαμβάνουν αρχαιολογική έρευνα στην Αρκαδία, αρχαιολογική έρευνα βαθέων υδάτων στις Βόρειες Σποράδες και την Ιθάκη (Επτάνησα) και ανασκαφές στην Πετροπηγή (Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας) και στη Τεγέα (Αρκαδία), όπου η πόλη και το ιερό της Αθηνάς Αλέας βρίσκονται υπό έρευνα.

## Βιβλιογραφία

* Ε. Korka et αϊ. (eds.  ): Ξένες Αρχαιολογικές Σχολές στην Ελλάδα, 160 χρόνια, Αθήνα, Υπουργείο Πολιτισμού, 2006, σ. &nbsp; 126-133.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Ρόλαντ Σάφτενααρ

Ο **Ρόλαντ Πίετερ Σάφτενααρ** (*Roeland Pieter Schaftenaar,* γενν. 29 Ιουλίου 1988) είναι Ολλανδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ για τον Ιωνικό Νίκαιας. 

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία παίζοντας τέσσερα χρόνια στη LEB Oro, τη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας. 

Στις 11 Οκτωβρίου 2014, υπέγραψε με το Ρέθυμνο. Στις 24 Ιανουαρίου 2015, παρέτεινε τη συμβόλαιο του με το σύλλογο για άλλα δύο χρόνια. Μετά την προσωρινή απομάκρυνση από την ομάδα μετά από τα 4 πρώτα παιχνίδια της σεζόν 2016-17, επέστρεψε στο Ρέθυμνο στις 23 Ιανουαρίου 2017, για να αντικαταστήσει το Μπράντον Έντουαρντς. 

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2017, έγινε μέλος του Φάρου Λάρισας. 

Στις 14 Αυγούστου 2018, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον Ιωνικό Νικαίας, ο οποίος διεκδικεί την άνοδο από την Α2 Εθνική στην Α1. 

## Εθνική Ολλανδίας
Είναι μέλος της Εθνικής Ολλανδίας, με την οποία αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 2015. 

## Προσωπική ζωή
Είναι ο μεγαλύτερος αδελφός του, επίσης επαγγελματία καλαθοσφαιριστή, Όλαφ Σάφτενααρ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ LEB Oro 
* Προφίλ στο draftexpress.com 
* Προφίλ στο eurobasket.com  

Κατηγορία:Ολλανδοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φάρου Λάρισας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Θώραξ της Λάρισας

Ο **Θώραξ της Λάρισας** μέλος της ισχυρότατης Θεσσαλικής οικογένειας των Αλευάδων από την Λάρισα ήταν γιος του Ταγού Αλευά Β΄ που καταγράφεται σαν φίλος του ποιητή Σιμωνίδη του Κείου. Ο Θώραξ και οι αδελφοί του Ευρύπυλος και Θρασίδαιος με την ελπίδα να ενδυναμώσουν την εξουσία τους στον Ελληνικό χώρο κάλεσαν τον Πέρση βασιλιά Ξέρξη να επιτεθεί στην Ελλάδα και τον υποστήριξαν σε όλες τις επιχειρήσεις του. Μετά την ήττα και οπισθοχώρηση του Ξέρξη στην Ναυμαχία της Σαλαμίνας ο Θώραξ συνέχισε να υποστηρίζει με φανατισμό τους εισβολείς, ήταν μαζί με τον Μαρδόνιο στην Μάχη των Πλαταιών (479 π.χ.). Όταν τελείωσαν οι Περσικοί Πόλεμοι ο Λεωτυχίδας ο Λακεδαιμόνιος έκανε εκστρατεία να τιμωρήσει τους Θεσσαλούς για την προδοσία, είχε όλα τα μέσα να την κατακτήσει αλλά οι Αλευάδες τον δωροδόκησαν και δεν το έκανε.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Ηρόδοτος, Ηροδότου Ιστορίαι, Βιβλίο Ζ΄ (Πολύμνια)
*Ουίλλιαμ Σμιθ, Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας (1867)
*Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Λακωνικά

Κατηγορία:Αρχαίοι Λαρισαίοι
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Λίμνη Ορόκλινης

thumb|right|285px|Η Λίμνη της Ορόκλινης
Η **Λίμνη της Ορόκλινης** είναι μικρή και αβαθής φυσική λίμνη της Κύπρου, νότια από τα όρια του χωριού Ορόκλινη, προς το μέρος της Λάρνακας. Οι διαστάσεις της είναι 500 επί 660 μέτρα και απέχει από τη θάλασσα 460 ως 480 μέτρα.

## Περιοχή προστασίας ορνιθοπανίδας
Η Λίμνη της Ορόκλινης έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας (S.P.A.) και υπόκειτο σε ένα τριετές πρόγραμμα που άρχισε τον Ιανουάριο του 2012 για να περιέλθει σε «ευνοϊκή κατάσταση διατηρήσεως» της άγριας ζωής και ιδίως των πουλιών. Ο καλαμοκανάς (*Himantopus himantopus*) και η αγκαθοκαλημάνα (*Vanellus spinosus* ή *Hoplopterus spinosus*) ήταν τα βασικότερα είδη που επιλέχθηκαν για προστασία, μαζί με άλλα 58 είδη πτηνών που διαβαίνουν κατά την αποδημία τους ή και διαχειμάζουν στην περιοχή S.P.A. της λίμνης. Το μεγάλο φλαμίνγκο απαντάται επίσης κατά καιρούς στη λίμνη της Ορόκλινης. 

## Παραπομπές


Οροκλινη
Γιαννίτσι Άρτας

Το **Γιαννίτσι** είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 29 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 57 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 12 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Γιαννίτσι υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αθαμανίας με έδρα το Βουργαρέλι. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Το Γιαννίτσι μαζί με το Βουργαρέλι, τον Κάμπο, το Κουβέλι, την Ομαλή, το  Παλαιοχώρι και τους Σκιαδάδες, αποτελούν την τοπική κοινότητα Βουργαρελίου με συνολικό πληθυσμό 582 κατοίκους.

## Τοποθεσία και πρόσβαση
Το Γιαννίτσι γειτνιάζει με τα Αμπέλια Παλαιοκάτουνου και τους Σκιαδάδες.
## Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βουργαρελίου. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αθαμανίας και το 2010 στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 29 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 39 κατοίκους. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 100 κατοίκους ήταν το 1961 και υπήρξε ο μέγιστος αριθμός κατοίκων. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού σημείωσε το χαμηλότερο ρεκόρ. Η μείωση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μετακίνηση πολλών κατοίκων στην πόλη της Άρτας και στη μετανάστευση.

Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.


Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)
  id:cobar value:rgb(0.2,0.7,0.8)
  id:cobar2 value:rgb(0.6,0.9,0.6)

ImageSize = width:900 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:150
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:25 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:150 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=

  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001
  bar:2011 text:2011
PlotData=
  color:cobar width:20 align:left

  bar:1961 from:0 till: 114
  bar:1971 from:0 till: 93
  bar:1981 from:0 till: 53
  bar:1991 from:0 till: 65
  bar:2001 from:0 till: 39
  bar:2011 color:cobar2 from:0 till: 29
PlotData=

  bar:1961 at: 114 fontsize:S text: 114 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 93 fontsize:S text: 93 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 53 fontsize:S text: 53 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 65 fontsize:S text: 65 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 39 fontsize:S text: 39 shift:(-10,5)
  bar:2011 at: 29 fontsize:S text: 29 shift:(-10,5)
TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:"ΠΗΓΗ: E.Σ.Υ.Ε"



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
* Περιφερειακή Ενότητα Άρτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Γκαλάκτικα (τηλεοπτική σειρά)

μικρογραφία|Το λογότυπο της σειράς Γκαλάκτικα
**Γκαλάκτικα** (**Battlestar Galactica**, δίκτυο ABC/NBC Universal Television, 17 Σεπτεμβρίου 1978 – 29 Απριλίου 1979) είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος μίας Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας του Glen A.Larson, αρχικής της σχετικής παραγωγής, που γνώρισε αρκετές περιόδους. Αποτελούνταν από 24 επεισόδια των 45’, ενώ υπήρξαν και δύο μεταγενέστερες εκδοχές της, υπό τους τίτλους Galactica 1980 (10 επεισόδια) και Battlestar Galactica (2004). Οι βασικοί πρωταγωνιστές του α’ κύκλου ήταν οι ηθοποιοί Lorne Greene, Richard Hatch και Dirk Benedict. Η σειρά προβλήθηκε και στην Ελλάδα, με μεγάλη απήχηση. Η σειρά μεταφέρθηκε ακόμη και σε κόμικς τη δεκαετία του 2000.

## Υπόθεση και επιρροή

Σε ένα απομακρυσμένο ηλιακό σύστημα («12 Αποικίες του Ανθρώπινου Είδους») μαίνεται επί 1.000 έτη ο πόλεμος των ανθρώπων εναντίον των Cylons («Κύλωνες»), μηχανικών κατασκευασμάτων (ρομπότ) με αναπτυγμένη νόηση. Οι Cylons βρίσκονται κοντά στην τελική επικράτηση, χάρις και στη βοήθεια ενός γήινου προδότη (Count Baltar), ενώ της αντίστασης ηγείται το πλήρωμα ενός διαστημόπλοιου – ναυαρχίδας (Battlestar Galactica) υπό την καθοδήγηση του κυβερνήτη (Adama) και των δύο γιων του (Apollo και Starback), που καθοδηγούν συνολικά 220 γήινα σκάφη προς αναζήτηση ασφαλούς καταφύγιου. Η σειρά συνάντησε την αντίδραση των χωρών του ανατολικού μπλοκ και κυρίως της ΕΣΣΔ, που την κατηγόρησαν για αντί-Κομμουνιστική υστερία, ενώ ο παραγωγός ενσωμάτωσε σε αυτήν, διάφορα στοιχεία της θρησκευτικής παράδοσης των Μορμόνων, καθώς ο ίδιος ήταν μέλος της κοινότητάς τους.

## Παραπομπές


Γκαλακτικα
Γκαλακτικα
Γκαλακτικα
Καχούλ

Το **Καχούλ** η **Καγκούλ** (ρουμανικά: Cahul, ) είναι πόλη και δήμος της νότιας Μολδαβίας και διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν στους 30.018 κατοίκους.

## Ονόματα και ετυμολογία
Πιστεύεται ότι το Καχούλ πρωτοκατοικήθηκε πολλούς αιώνες πριν και είχε πολλά διαφορετικά ονόματα εκείνα τα χρόνια. Το όνομα "Σκεία" (*Scheia*) καταγράφηκε το 1502 και το "Φρουμόσα" (*Frumoasa*, όμορφος) το 1716. Το σύγχρονο όνομα δόθηκε στον οικισμό μετά τη μάχη του Καγκούλ το 1770, η οποία έλαβε χώρα κοντά στη περιοχή της σύγχρονης πόλης.

## Ιστορία

Η πόλη ήταν μέρος της Ηγεμονίας της Μολδαβίας πριν από το 1812, στη συνέχεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1812 έως το 1856, στη συνέχεια των Ηνωμένων Ηγεμονίων (1856–1878), στη συνέχεια και πάλι της Ρωσίας (1878–1918), στη συνέχεια του Βασιλείου της Ρουμανίας (1918–1940), στη συνέχεια της Σοβιετικής Ένωσης (1940-41), βίωσε 3 χρόνια Ρουμανικής κατοχής κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου (1941-1944) και στην συνέχεια προσαρτήθηκε ξανά στην Σοβιετική Ένωση εώς την διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Μολδαβίας το 1991.

Εκτός από τις μάχες που έχουν γίνει στην περιοχή, το Καχούλ είναι επίσης γνωστό για τα ιαματικά λουτρά του και για τη λαϊκή μουσική του.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2014 το Καχούλ αριθμούσε 30.018 κατοίκους, από τους οποίους 13.951 ήταν άνδρες και 16.067 γυναίκες. 

### Εθνικές ομάδες

### Ομιλούμενες γλώσσες
Ως μητρική και καθημερινή γλώσσα στο Καχούλ στην απογραφή του 2014 το 42,88% των κατοίκων δήλωσαν τα μολδαβικά, 29,58% τα ρώσικα, 22,85% τα ρουμανικά, 2,05% τα βουλγαρικά, 1,38% τα ουκρανικά, 0,97% τα γκαγκαουζικά και οι υπόλοιποι 0,28% άλλες γλώσσες.

## Πολιτισμός και εκπαίδευση
Η πόλη φιλοξενεί το Μουσικο-Δραματικό Θέατρο του Καχούλ, το μουσείο Ιστορίας του Καχούλ και άλλα δημόσια ιδρύματα και μνημεία. Κάθε δύο χρόνια, στις αρχές Ιουλίου, λαμβάνει χώρα στην πόλη ένα σημαντικό φεστιβάλ λαϊκής μουσικής, το "*Nufărul Alb*" ("Λευκά νούφαρα").

Στο Καχούλ βρίσκεται το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Καχούλ, το οποίο άνοιξε το 1999 και αποτελείται από 3 σχολές (Φιλολογίας – Ιστορίας, Νομικής και Δημόσιας Διοίκησης - Οικονομίας, Πληροφορικής και Μαθηματικών) με περίπου 2.150 φοιτητές.

## Διεθνές σχέσεις
Το Καχούλ είναι αδελφοποιημένο με τις εξής πόλεις:
*  Βασλούι, Ρουμανία 
*  Μετζιντία, Ρουμανία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μολδαβία
Κατηγορία:Πόλεις της Μολδαβίας
Φραντς Βέρφελ

Ο **Φραντς Βίκτορ Βέρφελ** (γερμανικά: *Franz Viktor Werfel*, 10 Σεπτεμβρίου 1890 - 26 Αυγούστου 1945)  ήταν Εβραίος Αυστρο-Βοημιανός μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, του οποίου η καριέρα ξεκίνησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, συνεχίστηκε στον Μεσοπόλεμο και τελείωσε στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Περισσότερο γνωστός είναι για τα έργα του *[[Οι σαράντα μέρες του Μουζά Νταγκ]]* (1933), ένα μυθιστόρημα που αναφέρεται στη Γενοκτονία των Αρμενίων (1915) και το *Das Lied von Bernadette* (1941), ένα μυθιστόρημα που εξιστορεί τη ζωή και τα οράματα της Μπερναντέτ Σουμπιρούς, με το τελευταίο να γίνεται και διασκευή στον κινηματογράφο, στο Χόλιγουντ.

Ο Βέρφελ γεννήθηκε στην Πράγα, που ήταν τότε μέρος του Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, σε μία οικογένεια με τρία παιδιά. Ο πατέρας του έφτιαχνε γάντια και άλλα δερμάτινα, ενώ η μητέρα του ήταν κόρη μυλωνά. Ο Βέρφελ ξεκίνησε να γράφει από μικρή ηλικία. Ήδη το 1911, είχαν εκδοθεί τα πρώτα του ποιήματα, με τίτλο *Der Weltfreund*. Αυτή την περίοδο γνωρίστηκε με σπουδαίους άλλους Εβραίους συγγραφείς, στο καφέ Άρκο της Πράγας, όπου σύχναζαν όπως οι Μαξ Μπροντ και Φραντς Κάφκα. Το 1912, ο Βέρφελ μετακόμισε στη Λειψία, όπου εργάστηκε στο νέο εκδοτικό οίκο του Κερτ Βολφ. Αργότερα, ξέσπασε ο Πόλεμος, εντάχθηκε στα στρατεύματα της Αυτοκρατορίας και στάλθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο. 

Περί το τέλος του Πολέμου γνώρισε την Άλμα Μάλερ, τη χήρα του Γκούσταβ Μάλερ, την οποία "πολιορκούσε" για 9 χρόνια μέχρι να δεχτεί να τον παντρευτεί. Μετά τη χηρεία της, είχε παντρευτεί και τον Βάλτερ Γκρόπιους. Το 1926, του απονεμήθηκε το βραβείο Γκριλπάρτσερ από την Αυστριακή Ακαδημία. Περί το τέλος της εν λόγω δεκαετίας ο Βέρφελ είχε γίνει ένας από τους σπουδαιότερους εκφραστές της γερμανικής και αυστριακής λογοτεχνίας. Το 1933, ωστόσο, αναγκάστηκε να φύγει από την Ακαδημία Τεχνών Πρωσίας και τα βιβλία του κάηκαν από τους Ναζί. Μετά το λεγόμενο Άνσλους, το 1938, ο Βέρφελ μετακομίζει στη Γαλλία. Στο σπίτι του τον επισκέπτονται συχνά οι Μπέρτολτ Μπρεχτ και Τόμας Μαν. Με την έναρξη του Δεύτερου Παγκοσμίου, ο Βέρφελ αναγκάστηκε να διαφύγει ξανά. Το 1940, αυτός και η οικογένεια του μετακόμισαν στην Καλιφόρνια, όπου πέθανε 5 χρόνια αργότερα. Η σορός του, το 1975, μεταφέρθηκε στην Αυστρία. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Mahler-Werfel papers , Kislak Center for Special Collections, Rare Books and Manuscripts, University of Pennsylvania.
* Franz Werfel Papers at UCLA
* Franz Werfel Family Papers at the Leo Baeck Institute, NY
* A small album of miscellaneous photographs
* Franz Werfel author profile
* Jeremiah – Symphony No. 3 (1997) by Bertold Hummel after the novel *Jeremias* by Franz Werfel

Κατηγορία:Αυστριακοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αυστριακοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Αυστριακοί ποιητές
Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανόφωνοι λογοτέχνες της Πράγας
Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων

To ***Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Jeder für sich und Gott gegen alle***) είναι μία Δυτικογερμανική δραματική ταινία του 1974, σε σκηνοθεσία, παραγωγή και σενάριο Βέρνερ Χέρτζογκ. Πρωταγωνιστούν οι Μπρούνο Σ. και Βάλτερ Λάντενγκαστ. Τη μουσική της ταινίας έγραψε η Φλόριαν Φρίκι. Ενώ η διανομή της ταινίας έγινε από τη Werner Herzog Filmproduktion. Η πλοκή της ταινίας αφηγείται την ιστορία του Κάσπαρ Χάουζερ, όσο γίνεται περισσότερο κοντά στην πραγματική ιστορία. Για τη συγγραφή του σεναρίου χρησιμοποιήθηκαν γράμματα, τα οποία είχαν βρεθεί στον Χάουζερ, το παιδί που είχε απαχθεί τις αρχές του 20ού αιώνα, με τις πτυχές της ζωής του να παραμένουν έως και σήμερα ένα μυστήριο. Η ταινία σήμερα θεωρείται μία από τις καλύτερες του γερμανικού κινηματογράφου.

Ο τίτλος της ταινίας, όπως ο ίδιος ο Χέρτζογκ είχε πει, είναι βασισμένο σε ένα ρητό του μυθιστορήματος *Macunaíma*, του Μάριο ντε Αντράντε. Το 1980 κυκλοφόρησε και μία αγγλική έκδοση του σεναρίου. Ο σχεδιαστής παραγωγής της ταινίας ήταν ο Χένινιγκ φον Γκλέρκ και οι ενδυματολόγοι οι Ανν Πόπελ και Γκισέλα Στοργκ. Κινηματογραφιστής ήταν ο Γιοργκ Σμιτ-Ράιτβεϊν, ενώ μοντέρ η Μπεάτε Μάινκα-Γιέλινγκχαους, η οποία είχε συνεργαστεί ξανά με τον Χέρτζογκ. Η ταινία πέρα από έργα της Φρίκι, περιέχει και έργα των Μότσαρτ, Γιόχαν Πάχελμπελ, Ορλάντο ντι Λάσσο και Τομάζο Αλμπινόνι. Τα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στο Ντίκελσμπουλ, στο βούνο Χάσελμπεργκ καθώς επίσης και στη Δυτική Σαχάρα.

Η ταινία κυκλοφόρησε στη 1 Νοεμβρίου του 1974. Το 1975 συμμετείχε στο διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ των Καννών και απέσπασε το Μέγα Βραβείο. Επίσης, βραβεύτηκε και από το FIPRESCI. Βραβεία πήρε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γερμανίας. Η ταινία ήταν επίσης να μπει υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στην 48η Απονομή Όσκαρ αλλά τελικά δεν έγινε δεκτή. Σε κατοπινά χρόνια από την κυκλοφορία της έλαβε καλή κριτική. Ο Ρότζερ Ίμπερτ τη συγκαταλέγει ανάμεσα στις Σπουδαίες Ταινίες ενώ αναφέρει ότι τον Χέρτζογκ τον ενδιέφερε πιο πολύ η μετάδοση της έντασης παρά η ακρίβεια της ιστορίας. Το 1993, κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα. Το 2002, η ταινία κυκλοφόρησε και σε DVD. To 2014, κυκλοφόρησε και σε Blu-ray. 

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
* 
* 
*  Recent appreciation of Herzog and the film by the noted critic Derek Malcolm, who includes the film in his listing 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1974
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές βιογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Κατηγορία:Νικητές Μέγα Βραβείου Φεστιβάλ Καννών
Διηπειρωτικό Κύπελλο καλαθοσφαίρισης 2019

Το **Διηπειρωτικό Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης** (*FIBA Intercontinental Cup*) του 2018 πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της ΦΙΜΠΑ στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, στο γήπεδο *«[[Αρένα Καριόκα 1]]»,* την έδρα της Φλαμένγκο*,* το διήμερο 15-17 Φεβρουαρίου 2019. Οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν: η ελληνική ΑΕΚ, εκπροσωπώντας την Ευρώπη ως νικήτρια του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ 2017–18, η αργεντίνικη Σαν Λορένσο, κάτοχος του FIBA Americas League 2018, ως εκπρόσωπος της Νοτίου Αμερικής, η Όστιν Σπερς (θυγατρική των Σαν Αντόνιο Σπερς) από τις ΗΠΑ, πρωταθλήτρια της NBA G League 2017-18, ως εκπρόσωπος της Βόρειας Αμερικής και η Φλαμένγκο από τη Βραζιλία, ως οικοδέσποινα.

## Διοργάνωση

Το τουρνουά του Διηπειρωτικού Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης 2018 αποτέλεσε την 28η σχετική διοργάνωση. Διεξήχθη καθυστερημένα το Φεβρουάριο του 2019 υπό την μορφή φάιναλ φορ με δύο ζεύγη ημιτελικών, μεγάλο και μικρό τελικό.

Η τελική νικήτρια, ΑΕΚ, αποτελεί την τρίτη ελληνική ομάδα που κερδίζει το συγκεκριμένο τρόπαιο, μετά τον Παναθηναϊκό το 1996 και τον Ολυμπιακό το 2013 και την 18η διαφορετική ομάδα που το κατακτά. Πολυνίκης του θεσμού είναι η Ρεάλ Μαδρίτης με πέντε κατακτήσεις (1976, 1977, 1978, 1981, 2015).

Το NBA επέλεξε να στείλει στο Διηπειρωτικό Κύπελλο τους πρωταθλητές της *[[NBA Development League|NBA G League]],* Όστιν Σπερς (θυγατρική ομάδα των Σαν Αντόνιο Σπερς) και όχι τους πρωταθλητές του NBA, Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Στην Ευρώπη, η συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ της Euroleague και της ΦΙΜΠΑ, καθιστά ανέφικτη την συμμετοχή του νικητή της Euroleague από το 2016. Η Φλαμένγκο επιλέχθηκε ως οικοδέσποινα, καθώς γιόρταζε τα 100 χρόνια από την ίδρυση της ομάδας καλαθοσφαίρισης.

## Αγώνες

## Τελική κατάταξη ομάδων

## MVP του Final Four
*Κύριο λήμμα: [[Πολυτιμότερος παίκτης του Διηπειρωτικού Κυπέλλου καλαθοσφαίρισης]]*

* Τζόρνταν Θίοντορ (ΑΕΚ)

## Ατομικές διακρίσεις
**Πρώτος σκόρερ**

* Νταρ Τάκερ (Σαν Λορένσο), 37 πόντοι

**Πρώτος ριμπάουντερ**

* Τζόελ Άντονι (Σαν Λορένσο), 18 ριμπάουντ

**Πρώτος σε ασίστ**

* Φράνκο Μπάλμπι (Φλαμένγκο), 14 ασίστ

**Πρώτος σε κοψίματα**

*Τζόελ Άντονι (Σαν Λορένσο), 9 κοψίματα

**Πρώτος σε κλεψίματα**

* Τζος Χούστις (Όστιν Σπερς), 6 κλεψίματα

## Δείτε επίσης
* Διηπειρωτικό Κύπελλο (καλαθοσφαίριση)
* Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις

## Πηγές
Επίσημος ιστοχώρος της διοργάνωσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηπειρωτικές αθλητικές διοργανώσεις
2019
Τετραχλωραργιλιούχο λίθιο

Το **τετραχλωραργιλιούχο λίθιο** (αγγλικά *lithium chloride* ή **''L**ithium **A**luminium **C**hloride*: *'LAC**) είναι η [[Ανόργανη ένωση|ανόργανη]] [[χημική ένωση]] με [[χημικός τύπος|εμπειρικό τύπο]] **LiAlCl4'''.

Διάλυμα τετραχλωραργιλιούχου λιθίου σε θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2) αποτελεί την υγρή κάθοδο και τον ηλεκτρολύτη σε κάποιες μπαταρίες λιθίου, όπως το κύτταρο λιθίου - θειονυλοχλωριδίου. Μια άλλη τυπολογία καθόδου - ηλεκτρολύτη αποτελεί το σύστημα τετραχλωραργιλιούχου λιθίου, θειονυλοχλωριδίου, διοξειδίου του θείου (SO2) και βρωμίου (Br2).

Άλλα άλατα που χρησιμοποιούνται ως ηλεκτρολύτες σε μπαταρίες λιθίου είναι το βρωμιούχο λίθιο (LiBr), το υπερχλωρικό λίθιο (LiClO4), το τετραφθοροβοριούχο λίθιο (LiBF4) και το εξαφθοροφωσφορικό λίθιο (LiPF6). Λιγότερο συχνά άλατα που χρησιμοποιούνται ως ηλεκτρολύτες σε μπαταρίες λιθίου είναι το χλωριούχο λίθιο (LiCl), το ιωδιούχο λίθιο (LiI), το χλωρικό λίθιο (LiClO3), το νιτρικό λίθιο (LiNO3), το εξαφθοραρσενικό λίθιο (LiAsF6), το εξαφθοροπυριτικό λίθιο (Li2SiF6), το δι(τριφθορομεθανοθειονυλo)λιθιιμίδιο [LiNHSO2(CF3)2] και το τριφθορομεθανοσουλφονικό λίθιο (LiSO3CF3).

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Ενώσεις αλουμινίου
Κατηγορία:Ενώσεις λιθίου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Χέρμαν Λιτς

Ο **Χέρμαν Λιτς** (γερμανικά: *Hermann Lietz*, 28 Απριλίου 1868 – 12 Ιουνίου 1919) ήταν Γερμανός παιδαγωγός και θεολόγος. Θεωρείται ως ο κύριος εκπρόσωπος του παιδαγωγικού κινήματος της «Νέας Αγωγής».

## Βιογραφία
Ο Λιτς γεννήθηκε το 1868 στον οικισμό Dumgenewitz της νήσου Ρύγκεν της Βαλτικής και προερχόταν από αγροτική οικογένεια. Σε ηλικία 10 ετών αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο εσωτερικό της χώρας προκειμένου να συνεχίσει την εκπαίδευση σε μεγαλύτερη βαθμίδα. Ολοκληρώνοντας το σχολείο, σπούδασε αρχικά προτεσταντική θεολογία στη Χάλλε και μετέπειτα παιδαγωγικά στην Ιένα. Το 1892 αποφοίτησε ως καθηγητής θρησκευτικών, φιλολογίας, φιλοσοφίας και εβραϊκών ξεκινώντας την εκπαιδευτική του καριέρα. Έπειτα δίδαξε για ένα έτος στο σχολείο αρρένων του Σέσιλ Ρέντι στο Άμποτσομ της Αγγλίας, όπου επηρεάστηκε από τον εκεί εφαρμοζόμενο τρόπο εκπαίδευσης, που χαρακτηριζόταν ως προοδευτικός και αποτελούσε έναν συνδυασμό της διδασκαλίας με τη φυσική δραστηριότητα και την ψυχαγωγία. Άλλη σημαντική επιρροή για τον Λιτς ήταν η μαθητεία και στη συνέχεια η συνεργασία του με τον Βίλχελμ Ράιν, ο οποίος διετέλεσε καθηγητής του στο Πανεπιστήμιο της Ιένας.

Επιστρέφοντας κατά το β΄ μισό του 1897 στη Γερμανία, ο Λιτς ίδρυσε ένα παρόμοιο ιδιωτικό σχολείο, το οποίο στηριζόταν στα πρότυπα του σχολείου του Ρέντι, αλλά και στις δικά του παιδικά βιώματα από τη ζωή στη φύση, ενώ τα επόμενα χρόνια προέβη στη δημιουργία και άλλων σχολείων τέτοιου τύπου. Επρόκειτο για οικοτροφεία με ολιγάριθμους άρρενες μαθητές διαφόρων ηλικιών, που συνήθως βρίσκονταν σε αγροτικές περιοχές και λειτουργούσαν με βάση τα πρότυπα της νέας παιδαγωγικής διδασκαλίας.

Οι ιδέες του Λιτς είχαν ευρεία απήχηση και υιοθετήθηκαν και από άλλους παιδαγωγούς, ενώ αργότερα ιδρύθηκε η Ένωση των Εξοχικών Παιδαγωγείων, η οποία αναπτύχθηκε και σε άλλα κράτη της Ευρώπης. Μεταξύ των παιδαγωγών που επηρεάστηκαν από το έργο του Λιτς συγκαταλέγονται οι Κουρτ Χαν, Δημήτρης Γληνός και Μιχάλης Παπαμαύρος. Αν και ο ίδιος χαρακτηρίζεται ως μάλλον συντηρητικών απόψεων, εντούτοις συνδέθηκε φιλικά με σοσιαλιστές εκπαιδευτικούς.

Απεβίωσε στις 12 Ιουνίου του 1919 στο Haubinda της Θουριγγίας.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
**Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*. **5ος**. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. 1991.
*Fishman, Sterling (1968). «Hermann Lietz and the founding of the German country boarding school movement». *Paedagogica Historica. International Journal of the History of Education* **8** (1-2).
*Koerrenz, Ralf, επιμ. (2018). *Alternative Schooling and New Education. European Concepts and Theories*. Springer.

Κατηγορία:Γερμανοί παιδαγωγοί
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι
Τζαπάδα Άρτας

Η **Τζαπάδα** είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 15 μόνιμους κατοίκους και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων. Η Τζαπάδα μαζί με το Δίστρατο, το Τραπεζάκι και τη Δαφνούλα, αποτελούν την τοπική κοινότητα Διστράτου με συνολικό πληθυσμό 198 κατοίκους.
## Γενικά στοιχεία
Η Τζαπάδα γειτνιάζει με το Δίστρατο -  με το οποίο είναι συνδεδεμένο ιστορικά και διοικητικά - και τη Γωνιά. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 41 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 29 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, οφείλει την ονομασία του στην ύπαρξη βοσκών.

## Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Διστράτου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Τζαπάδα υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αθαμανίας. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
## Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 38 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 73 κατοίκους. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 90 κατοίκους ήταν το 1951 και υπήρξε ο μέγιστος αριθμός κατοίκων. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού σημείωσε πλησίασε εκείνο του 1971. Η μείωση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μετακίνηση πολλών κατοίκων στην πόλη της Άρτας και στη μετανάστευση.

Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.


Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)
  id:cobar value:rgb(0.2,0.7,0.8)
  id:cobar2 value:rgb(0.6,0.9,0.6)

ImageSize = width:900 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:100
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:10 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1940 text:1940
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001
  bar:2011 text:2011
PlotData=
  color:cobar width:20 align:left
  bar:1940 from:0 till: 69
  bar:1951 from:0 till: 92
  bar:1961 from:0 till: 81
  bar:1971 from:0 till: 37
  bar:1981 from:0 till: 53
  bar:1991 from:0 till: 45
  bar:2001 from:0 till: 73
  bar:2011 color:cobar2 from:0 till: 38
PlotData=
  bar:1940 at: 69 fontsize:S text: 69 shift:(-10,5)
  bar:1951 at: 92 fontsize:S text: 92 shift:(-10,5)
  bar:1961 at: 81 fontsize:S text: 81 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 37 fontsize:S text: 37 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 53 fontsize:S text: 53 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 45 fontsize:S text: 45 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 73 fontsize:S text: 73 shift:(-10,5)
  bar:2011 at: 38 fontsize:S text: 38 shift:(-10,5)
TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:"ΠΗΓΗ: E.Σ.Υ.Ε"



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
* Περιφερειακή Ενότητα Άρτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί (Χάγη)

250px|μικρογραφία|δεξιά
Το **μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί** βρίσκεται στη Χάγη των Κάτω Χωρών και είναι το πρώτο δημόσιο μνημείο στην Ευρώπη αφιερωμένο στα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί.

## Κατασκευή και αποκάλυψη
Το μνημείο κατασκευάστηκε το 2008 στο πάρκο *Kamperfoeliestraat* της Χάγης και χρηματοδοτήθηκε με πρωτοβουλία του Ολλανδικού-Αζερμπαϊτζάν Τούρκος κύκλο.

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν στις 24 Φεβρουαρίου 2008, με την υποστήριξη της Πρεσβείας του Αζερμπαϊτζάν στις Κάτω Χώρες, της Κρατικής Επιτροπής της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν για την Εργασία, των απόδημων Αζέρων και του Ιδρύματος Γκαϊντάρ Αλίγιεφ.

## Σχέδιο
Το πέτρινο μνημείο απεικονίζει μια μητέρα με ένα νεκρό παιδί στα χέρια. .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χάγη
Αμουσία

Αμουσία (amusia) αποτελεί νευρολογική βλάβη και αφορά την επιστήμη της Νευροψυχολογίας της μουσικής. Παρουσιάζεται με δύο μορφές, είτε εγγενής (παρούσα τη στιγμή της γέννησης) είτε επίκτητη ως αποτέλεσμα κάποιου περιβαλλοντικού αιτίου. Η συγγενής αμουσία (congenital amusia) είναι μία αρκετά σπάνια νευρολογική διαταραχή, η οποία παρουσιάζεται στο 4% περίπου του πληθυσμού. Τα άτομα με αυτή τη διαταραχή, παρά το γεγονός ότι διακρίνονται από κανονική νοημοσύνη και φυσιολογική κοινωνική δραστηριότητα, ικανότητες που δεν τους εμποδίζουν από το να θεωρούνται πετυχημένοι στη ζωή και στην καριέρα τους, ωστόσο δεν διαθέτουν τις συνηθισμένες μουσικές ικανότητες, ακόμα και αν λάβουν μουσική εκπαίδευση. Αυτή η αδυναμία που παρουσιάζουν δεν φαίνεται να δικαιολογείται από τραυματισμούς ή απώλεια της ακοής, ενώ εικάζεται ότι οφείλεται σε κληρονομικούς παράγοντες. Συγκεκριμένα, τα άτομα με συγγενή αμουσία δυσκολεύονται στην αναγνώριση των τόνων και των μελωδικών στοιχείων μιας μελωδίας (αλλά όχι των ρυθμικών στοιχείων), και επιπλέον παρουσιάζουν προβλήματα με τη βραχυπρόθεσμη μνήμη κατά την αντίληψη μελωδιών.

**παραπομπές**


Κατηγορία:Νευροψυχολογία
Άντουν Νάιζερ

Ο **Αντούν Νάιζζερ** (κροατικά: **Antun Najžer**) ήταν Κροάτης γιατρός,μέλος των Ούστασε και εγκληματίας πολέμου για το ρόλο του ως διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης του Σίσακ (στο οποίο οι αιχμάλωτοι ήταν αποκλειστικά παιδιά) του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας, κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου .   Μνημονεύεται ως ο *Κροάτης [[Γιόζεφ Μένγκελε|Mengele]]*  εξαιτίας της διεξαγωγής ιατρικών πειραμάτων στα θύματά του.   Για τα εγκλήματα αυτά, τον Σεπτέμβριο του 1946 καταδικάστηκε σε θάνατο από το εκτελεστικό απόσπασμα.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κροάτες φασίστες
Σκιαδάδες Άρτας

Οι **Σκιαδάδες** είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα.

Το 2011 είχε πληθυσμό 60 κατοίκων.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, οι Σκιαδάδες υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αθαμανίας. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Μελισσουργειό Κιλκίς

*Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Μελισσουργειό Χανίων]]*

Το **Μελισσουργειό** (καθαρεύουσα *Μελισσουργείον*) είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς της Κεντρικής Μακεδονίας σε υψόμετρο 360 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μελισσουργειό βρίσκεται νοτιοανατολικά της λίμνης Δοϊράνης, στους πρόποδες του όρους Μαυροβούνι (τμήμα των Κρουσσίων). Το χωριό απέχει 22,5  χλμ. ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς και 73,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Θεσσαλονίκης. Δεξιά του δρόμου Κοκκινιάς - Μελισσουργείου και σε απόσταση περίπου 700 μέτρα από το δημόσιο δρόμο υπάρχει "Τούμπα" στην οποία έχουν βρεθεί λείψανα περιβόλου και επιφανειακά πολλές κεραμίδες, κομμάτια από πιθάρια και όστρακα ρωμαϊκών χρόνων. Αξιοθέατο στο κέντρο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που έχει κτισθεί το 1834, βασιλική με κολλητό εξαγωνικό κωδωνοστάσιο και διακοσμημένη εσωτερικά με τοιχογραφίες και τέμπλο με αξιόλογες εικόνες. Έχει χαρακτηριστεί από το 1981 ως οικοδόμημα που έχει ανάγκη από ειδική κρατική προστασία. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 53 οικογένειες προσφύγων (177 άτομα) από τον Καύκασο .

## Ονομασία - διοικητικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν *Μουζδερέκ* και έτσι αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουσόβου. Μετονομάστηκε σε Μελισσουργειό το 1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Κοκκινιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 63 μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς