open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καλμαλίνη

thumb|250px|right|Χημική δομή: ''ακετυλοσαλικυλικό οξύ''.
thumb|Χημική δομή: ''καφεΐνη''.
Η **καλμαλίνη** (*αγγλ.* *kalmaline*) ήταν φαρμακευτικό σκεύασμα το οποίο παράγονταν στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1960 και είχε πολλαπλές αναλγητικές ιδιότητες. Σήμερα δεν κυκλοφορεί πλέον.

## Δραστικές ουσίες
Η καλμαλίνη χημικώς αποτελούνταν από δύο δραστικά συστατικά: α) το ***[[ακετυλοσαλικυλικό οξύ]]*** (*αγγλ.* acetylsalicylic acid), το οποίο είναι γνωστό ότι συνδυάζει ισχυρή αντιπυρετική, αναλγητική και αντιφλεγμονώδης δράση, β) την ***[[καφεΐνη]]*** (*αγγλ.* caffeine), της οποίας η βιοχημική δράση σχετίζεται άμεσα με τις δύο μεθυλοξανθίνες, τη θεοφυλλίνη και τη θεοβρωμίνη, και συνεπώς έχει δραστική φαρμακολογική επίδραση τόσο στο κεντρικό νευρικό σύστημα, όσο και στην περιφέρεια.

## Ενδείξεις
Η καλμαλίνη στην Ελλάδα υπήρξε -ιστορικά- ένα φάρμακο παυσίπονο που είχε ευρεία χρήση στην ελληνική αγορά ενώ κυκλοφορούσε και σε χώρες του εξωτερικού. Χρησιμοποιούνταν ευρέως για να εξουδετερώνει: ημικρανίες, οδονταλγίες, νευραλγίες, ρευματισμούς, περιοδικούς πόνους, καθώς επίσης και κρυολογήματα, πυρετό και γρίπη. Αναφέρεται ότι δεν προκαλούσε ενόχληση στο στομάχι.

Η συσκευασία του φαρμάκου αυτού ήταν ένα χαρακτηριστικό μεταλλικό κουτί, με μία ταμπέλα σκούρου γαλανού χρώματος. 

## Πηγές
*Γαληνός (Οδηγός φαρμάκων), https://www.galinos.gr/web/drugs/main/drugs/kalmaline

Κατηγορία:Αναλγητικά
Κατηγορία:Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2020-2021

Το **[[Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών|Λίγκ Καπ]] πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2020-21** ήταν η 10η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Η διοργάνωση ονομάζεται επίσημα **Λιγκ Καπ  «[[Νίκος Σαμαράς]]»**, αφιερωμένη στη μνήμη του μεγάλου πετοσφαιριστή του Α.Ο. Ορεστιάδας. Διοργανώθηκε από την Ε.Σ.Α.Π. με τη συμμετοχή των 8 ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2020-21 καθώς και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, πριν αυτός αποσυρθεί στη συνέχεια απ' το πρωτάθλημα για οικονομικούς λόγους. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Φοίνικας Σύρου για 2η φορά στην ιστορία του. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Ζίγκα Στερν του Φοίνικα.

## Προκριματική φάση
Η προκριματική φάση διεξήχθη με τρεις ομίλους των τριών ομάδων. Στον Α΄ όμιλο τοποθετήθηκαν οι ομάδες της Βόρειας Ελλάδας, ενώ για τη συγκρότηση των δύο άλλων ομίλων έγινε κλήρωση. Στους ημιτελικούς προκρίθηκε η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου και η καλύτερη δεύτερη ομάδα των τριών ομίλων.

### Α' Όμιλος ([[Βέροια]] – Δ.Α.Κ. Βέροιας "Δημήτριος Βικέλας")
**Βαθμολογία**

**Αγώνες**

### Β' Όμιλος ([[Νέα Σμύρνη]] – Κλειστό Γυμναστήριο «Κροίσος Πέρσης»)
**Βαθμολογία**

**Αγώνες**

### Γ' Όμιλος ([[Πειραιάς]] – [[Κλειστό Γυμναστήριο Ρέντη «Μελίνα Μερκούρη»|Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη" Ρέντη]])
**Βαθμολογία**

**Αγώνες**

## Τελική φάση (Φάιναλ-4)
Η τελική φάση (Φάιναλ-4) διεξήχθη το διήμερο 17 και 18 Απριλίου 2021 στη Βέροια, στο Κλειστό Γυμναστήριο «Δημήτριος Βικέλας» και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τα κανάλια της δημόσιας τηλεόρασης (ΕΤ-3).

### Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 17 Απριλίου 2021. Ο πρώτος ημιτελικός ξεκίνησε στις 17.00' και ο δεύτερος στις 20.00'.

### Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 18 Απριλίου 2021 και ξεκίνησε στις 20.00'.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι - Πηγές
* Λιγκ Καπ Νίκος Σαμαράς - League Cup Nikos Samaras 2020-21 www.volleyleague.gr 
* Final-4 L.C. Νίκος Σαμαράς 2021: Αφιερωμένο στον «αετό» (vid) www.volleyleague.gr 
*  Final-4 Λιγκ Καπ Νίκος Σαμαράς - Βέροια 2021: Τα ρόστερ των ομάδων  www.volleyleague.gr 
*  Final-4 L.C. Νίκος Σαμαράς - Συνέντευξη Τύπου: Ο 10ος άθλος του βόλεϊ (vid) www.volleyleague.gr 
*  Final-4 Λιγκ Καπ Νίκος Σαμαράς - Βέροια 2021: Οι διαιτητές  www.volleyleague.gr 



2020 2021
Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2020 2021
Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2020 2021
Εκτελέσεις της Λάκκας Σουλίου

Ο όρος **εκτελέσεις της Λάκκας Σουλίου** αναφέρεται στις εκτελέσεις 83 μελών του ΕΔΕΣ και συγγενών τους από τον ΕΛΑΣ που έλαβαν χώρα στο Νταλαμάνι της Ηπείρου τη νύχτα της 24ης προς 25 Ιανουαρίου του 1945.

## Ιστορικό
Στα τέλη Ιανουαρίου του 1945, δυνάμεις του ΕΛΑΣ στη Λάκκα Σουλίου της Ηπείρου, προχώρησαν στη μαζική εκτέλεση αφοπλισμένων πρώην ανταρτών του ΕΔΕΣ, κυρίως στη θέση Νταλαμάνι. Οι πρώην εδεσίτες είχαν τηρήσει ουδέτερη στάση κατά τις δεκεμβριανές συγκρούσεις της Ηπείρου και βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις για προσχώρηση στον ΕΛΑΣ. Εκτός από τους ίδιους εκτελέστηκαν ακόμη συγγενείς τους (ανάμεσά τους και γυναικόπαιδα), καθώς και άλλες κατηγορίες αμάχων όπως μέλη τοπικών επιτροπών του ΕΔΕΣ, συγγενείς εδεσιτών που είχαν καταφύγει στα Επτάνησα, άτομα που είχαν προσωπικές διαφορές με μέλη του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ κλπ. Συνολικά σκοτώθηκαν περίπου 85 άτομα, προερχόμενα από 22 οικισμούς της ευρύτερης περιοχής. Δράστες των μαζικών εκτελέσεων ήταν άνδρες του Τάγματος Καραϊσκάκη, οι οποίοι προέρχονταν κυρίως από τον νομό Άρτας και ήταν επιφορτισμένοι με την τήρηση της τάξης στην περιοχή.

## Παραπομπές

## Πηγές

*

Κατηγορία:Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός
Κατηγορία:Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Σφαγές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα
Τζον Κόρνιν

Ο **Τζον Κόρνιν ΙΙΙ** (αγγλ. *John Cornyn III*, 2 Φεβρουαρίου 1952), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Τέξας από το 2002. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Προηγουμένως, διατέλεσε Υφηγητής της Πλειοψηφίας της Γερουσίας (2015-2019), και Υφηγητής της Μειοψηφίας της Γερουσίας (2013-2015). Επιπλέον, έχει υπηρετήσει ως 49ος Γενικός Εισαγγελέας του Τέξας (1999-2002), ως Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Τέξας (1991-1997), καθώς και ως Δικαστής στην 37η δικαστική περιφέρεια του Τέξας (1985-1991).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Τέξας
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτειακοί Γενικοί Εισαγγελείς (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί δικαστές
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Εκατερίνα Άρμπορε

Η ***Εκατερίνα Άρμπορε*** (αγγλικά: *Ecaterina Arbore* ), (Γενεύη, 16 Οκτωβρίου 1873 - Τιρασπόλ, 2 Δεκεμβρίου 1937) ήταν Ρουμάνα - σοβιετικός γιατρός, συγγραφέας και πολιτικός.

## Πρώτα χρόνια
Η Άρμπορε ήταν κόρη του συγγραφέα και δημοσιογράφου Ζαμφίρ Άρμπορε, ο οποίος πήρε τη ρουμανική υπηκοότητα το 1879 [1] και εγγονή του Έλληνα επιχειρηματία Κονσταντάν Ράλλη-Άρμπορε. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου και μετά συνέχισε τις σπουδές στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι. Στη συνέχεια σπούδασε για δύο χρόνια στην Ιατρική και Χειρουργική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης.

Μετά την αποφοίτησή της, η Άρμπορε εργάστηκε σε ένα νοσοκομείο για ορφανά στο Βουκουρέστι. Αντιμετώπισε προβλήματα της βιομηχανικής υγιεινής και της εξάπλωση της φυματίωσης μεταξύ των εργαζομένων και υποστήριξε την οργάνωση των αντιμέτρων. Το 1907 δημοσίευσε το πρώτο της άρθρο σε ρουμανική εφημερίδα για την υγεία των βιομηχανικών εργατών. Ταυτόχρονα, ζήτησε αυξημένη κοινωνική ασφάλιση και προσπάθησε να βελτιώσει τις συνθήκες, κυρίως δημιουργώντας τα πρώτα βρεφονηπιακά συγκροτήματα στη Ρουμανία.

## Στη Σοβιετική Ένωση
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, έγινε ενθουσιώδης υποστηρίκτρια της Μπολσεβίκικης ιδεολογίας, επιλέγοντας να εγκαταλείψει τη Ρουμανία για να ενσωματωθεί στην Μπολσεβίκικη Ρωσία το 1918.  Εκεί, αφού έγινε δεκτή στις τάξεις του Κόμματος, η Άρμπορε ενσωματώθηκε στη διοικητική δομή του Ουκρανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ως Επίτροπος Υγείας.

Επέστρεψε για λίγο στη Ρουμανία, το 1924, αλλά εκδιώχτηκε γρήγορα από τις αρχές. Πίσω στο σοβιετικό κράτος, η Άρμπορε ήταν εκπρόσωπος του Ρουμανικού Σοσιαλιστικού-Κομμουνιστικού Κόμματος στο 5ο Συνέδριο της Κομιντέρν και συμμετείχε στο 5ο Συνέδριο του Κόμματος στη Μόσχα και το Χάρκοβο (1931). Ήταν μέλος στην Επαναστατική Επιτροπή της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας και εκλέχθηκε Αντιπρόεδρος της εθνικής επιτροπής για την υγειονομική περίθαλψη και την Επιθεώρηση του Λαϊκού Επιτρόπου για τους Εργάτες και τους Αγρότες της Μολδαβίας. 

## Δίωξη και δολοφονία
Ως ένα παλιό μέλος του κινήματος, έγινε ένας φυσικός στόχος για την καταστολή του Ιωσήφ Στάλιν. Θεωρήθηκε ως κομματική οπαδός του Τροτσκισμού, περιθωριοποιήθηκε και της αφαιρέθηκε κάθε πολιτική απόφαση. Συνελήφθη κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης και πέθανε το 1937 (δεν είναι γνωστό εάν αυτό σήμαινε ότι εκτελέστηκε αμέσως ή αν ο θάνατός της προηγήθηκε της παραμονής στο Γκουλάγκ). 

Αργότερα αποκαταστάθηκε από τις σοβιετικές αρχές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας Αποσταλινοποίησης, και στη Ρουμανία λίγο μετά την άνοδο του Νικολάε Τσαουσέσκου, ο οποίος είχε καταδικάσει τις σοβιετικές πολιτικές το 1968.
 
## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί ιατροί
Κατηγορία:Ρουμάνοι συγγραφείς
Αγριλόβουνο Μεσσηνίας

Το **Αγριλόβουνο** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Αγριλόβουνου** (μαζί με τον οικισμό Βρυσούλα) και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας, του Δήμου Οιχαλίας. Η τοπική κοινότητα Αγριλόβουνου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 2,344 χμ² (2011). 

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Το **Αγριλόβουνο Μεσσηνίας** βρίσκεται σε υψόμετρο 96 μέτρων και έχει πληθυσμό 91 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. 

Είναι κτισμένο πάνω στην 7η Επαρχιακή Οδό, Μεσσήνη - Ναός Επικούρειου Απόλλωνα και απέχει 46 χλμ. από την Καλαμάτα και 36 χλμ. από την Κυπαρισσία.

Το όνομά του το έχει πάρει, από τις πολλές άγριες ελιές (αγριλιές) που υπάρχουν στην περιοχή. Έχει καταγραφεί ελιά 2.500 ετών, με περίμετρο κορμού, 12 μέτρα.

Κεντρική εκκλησία είναι ο βυζαντινός ναός Κοίμηση της Θεοτόκου, με σπάνιες τοιχογραφίες και στην πλατεία του χωριού υπάρχει το ηρώο πεσόντων, από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, μέχρι το 1940.

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές
### Αγριλόβουνο

### Κοινότητα Αγριλόβουνου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αγριλόβουνο Μεσσηνίας (phantom 3) (βίντεο στο youtube).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Βρυσούλα Μεσσηνίας

Η **Βρυσούλα** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Αγριλόβουνου** (μαζί με τον οικισμό Αγριλόβουνο) και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας, του Δήμου Οιχαλίας.

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Βρυσούλα Μεσσηνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 105 μέτρων και έχει πληθυσμό 4 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1956, ονομαζόταν **Παζαράκι**.

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές



## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ρεγκελίντα

Η **Ρεγκελίντα** (πολωνικά: *Regelinda*, γερμανικά: *Reg(e)lindis*) (περ. 989 - 21 Μαρτίου 1014), μέλος της πολωνικής δυναστείας Πιάστ, ήταν η Μαργραβίνα του Μάισεν από το 1009 έως το θάνατό της, από τον γάμο της με τον Μαργράβο Χέρμαν Α'.

## Ζωή
Ήταν η κόρη του Πολωνού Δούκα Μπολέσλαφ Α' του γενναίου από τον τρίτο γάμο του με την Εμνίλντα, κόρη του Δομπρομίρ, ενός Σλάβου πρίγκιπα (σύμφωνα με ορισμένους σύγχρονους ιστορικούς στη Λουσατία).  

Η Ρεγκελίντα παντρεύτηκε τον Χέρμαν Α' λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του, Μαργράβο Έκαρντ Α του Μάισεν στις 30 Απριλίου 1002. Ενώ ο δούκας Μπολέσλαφ είχε καταλάβει τον Μάρτιο της Λουσατίας και τα εδάφη Μιλτσένι πυροδοτούσαν έναν Γερμανικό-Πολωνικό πόλεμο, ο γάμος έφερε τους Πολωνούς Πιαστ και τους Μαργράβους του Έκαρντ πιο κοντά. Ο νέος βασιλιάς Χένρι Β' της Γερμανίας ονόμασε τον διάδοχο του θείου του Χέρμαν, Γκουνζελίν, ως διάδοχο του Έκαρντ, ωστόσο, το 1009, τον καθαίρεσε και εγκατέστησε του Χέρμαν ως Μαργράβο του Μάισεν με τη Ρεγκελίντα ως σύζυγο του Μαργραβίνα. Η συμμαχία με τους πολωνούς δούκες ανανεώθηκε μετά την ειρήνη του Μπάουτζεν το 1018, όταν ο Μπολέσλαφ παντρεύτηκε την αδερφή του Χέρμν, Όντα.

Ο γάμος των Χέρμαν και Ρεγκελίντα αποδείχθηκε άτεκνος. Η μαργραβίνα είναι πιο γνωστή για το άγαλμα του 13ου αιώνα που ανεγέρθηκε στον καθεδρικό ναό του Νάουμπουργκ από τον Ναύμπουργκ Μάστερ, το οποίο δείχνει μια «χαμογελαστή Πολωνή γυναίκα» (πολωνικά: *śmiejącą się Polkę*). Είναι μέρος ενός ημικυκλίου από δώδεκα πορτρέτα δωρητών στη δυτική χορωδία, μεταξύ των οποίων ο αδελφός του Χέρμαν, Μαργράβος Έκαρντ Β' και η σύζυγός του Ούτα, αν και υπάρχει κάποια έρευνα που αμφισβητεί την ταυτότητά της.

Το ακριβές έτος θανάτου της είναι άγνωστο. Πέθανε περίπου το 1014, αλλά εικάζεται επίσης ότι θα μπορούσε να ζήσει μέχρι το 1030.

## Παραπομπές


## Πηγές
* O. Μπάλζερ, *Genealogia Piastów*, Κρακοβία 1895.
* K. Γιασίνσκι, *Rodowód pierwszych Piastów*, Βρότσουαφ-Βαρσοβία (1992).

Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Μάισσεν
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιερά Μητρόπολις Φιλαδελφείας

[thumb|right|300px|Βυζαντινή εκκλησία στο Ayazini, κοντά στο [Αφιόν Καραχισάρ]]
Η **Ιερά Μητρόπολις Φιλαδελφείας** είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ιστορικά ήταν ενεργή από το 325 έως το 1922 με έδρα την Φιλαδέλφεια. 

Από το 1990, τον τίτλο του Μητροπολίτη Φιλαδελφείας, *Υπερτίμου και Εξάρχου Λυδίας και Προέδρου Βενετίας* φέρει ο Μητροπολίτης Μελίτων (Καράς).

## Ιστορικά στοιχεία
Η Φιλαδέλφεια ιδρύθηκε γύρω στο 140 π.Χ. από τον Βασιλιά Άτταλο Β΄ τον Φιλάδελφο. Το 325, η επισκοπή Φιλαδελφείας τέθηκε υπό τη δικαιοδοσία της επισκοπής Σάρδεων. Γύρω στο 1190 η επισκοπή έγινε Μητρόπολη. Η Φιλαδέλφεια ήταν η τελευταία βυζαντινή πόλη της Μικράς Ασίας που έπεσε το 1390, αφού περικυκλώθηκε εντελώς από οθωμανικές κτήσεις ήδη από το 1310. Το 1402 η πόλη αλώθηκε από τον Ταμερλάνο.

thumb|left|220px|Πιστοποιητικό βάπτισης
Τον Ιούλιο του 1577 η έδρα της μεταφέρθηκε στην Βενετία, με δικαιοδοσία τους Ορθόδοξους στην Ιταλία και την Ευρώπη, πράγμα που επιβεβαιώθηκε το 1644 και το 1651 με αποφάσεις της Πατριαρχικής Συνόδου. Τον Ιούνιο του 1712, ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας Μελέτιος (1685-1712) ασπάστηκε τον Καθολικισμό και η Μητρόπολη χήρευσε. Ωστόσο, ο Ορθόδοξος πληθυσμός στην Βενετία ήθελε δικό του ιεράρχη και τον εξέλεξε ακόμη και χωρίς τη συγκατάθεση του Πατριαρχείου στα 1762, 1768 και 1772. Το 1780 το Πατριαρχείο αναγνώρισε τη μετεγκατάσταση του Μητροπολίτη Κερκύρας Σωφρονίου στην Βενετία, αλλά μετά το θάνατό του το 1790 δεν εξέλεξε νέο ιεράρχη.

Όσο η έδρα του Φιλαδελφείας βρισκόταν στην Βενετία, η επισκοπή της Μικράς Ασίας είτε αποτελούσε τμήμα της Μητρόπολης Εφέσου, είτε ήταν Εξαρχία, άμεσα υπαγόμενη στον Πατριάρχη. Έτσι, το 1636 υπαγόταν στην Μητρόπολη Εφέσου, έγινε για λίγο Εξαρχία, και το 1642/44 προσαρτήθηκε επισήμως ξανά στην Έφεσο. Το 1717 αναφέρεται ως χηρεύουσα, μέχρι το 1725 πάντως είχε πληρωθεί ξανά.

Η Μητρόπολη συνόρευε βόρεια με τις Μητροπόλεις Κυζίκου και Αγκύρας, ανατολικά με τις Μητροπόλεις Ικονίου και Πισιδίας, νότια με τις Μητροπόλεις Πισιδίας, Ηλιουπόλεως και Σάρδεων, και δυτικά με τις Μητροπόλεις Ηλιουπόλεως και Εφέσου. Κύριες πόλεις της Μητρόπολης ήταν οι Ιρκανίς (''Salihli''), Τάβαλα (*Eşme*), Καλόης (*Kula*), Γόρδεις (*Gördes*), Ακμονία (*Demircan*), Συναός (*Simav*), Τημενοθύραι (''Uşak''), Ακροϊνόν (''Afyonkarahisar''), Λαοδίκεια (*[[Ντενιζλί|Denizli]]*).

Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης.

### Επισκοπικός κατάλογος
[thumb|250px|Τα ονόματα των Μητροπολιτών (Αρχιεπισκόπων) Φιλαδελφείας στον πύργο του Αγίου Γεωργίου της [Βενετία|Βενετίας]]

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
* 
* 
* 
* 

Φιλαδελφειας
*
Κατηγορία:Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)
Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Στράβων

Ο **Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Στράβων** "Βοπίσκος"  (π. 131 - 87 π.Χ.)  ήταν ο μικρότερος γιος του Λεύκιου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙΙ (γιου του Σέξτου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙ υπάτου το 157 π.Χ.) και της Ποπιλλίας και ο μικρότερος αδελφός τού Λεύκιου Ιουλίου Καίσαρα IV υπάτου το 90 π.Χ. Το παρωνύμιό του *Στράβων* υποδηλώνει ότι ήταν πιθανώς αλλοίθωρος και το ψευδώνυμο "Βοπίσκος" υποδηλώνει ότι ήταν ο ένας από τους διδύμους που επέζησε.

Το 103 π.Χ. βρισκόταν σε μία επιτροπή για την εποπτεία της εφαρμογής του *Lex frumentaria*, ενός αγροτικού νομοσχεδίου που προτάθηκε από τον τριβούνο Λεύκιο Αππουλήιο Σατουρνίνο. Ο Στράβων έγινε pontifex (αρχιερέας) το 99 π.Χ., ταμίας (quaestor) το 96 π.Χ. και ένας αγορανόμος (aedilis) το 90 π.Χ.

Στη μέση του Κοινωνικού Πολέμου, ο Στράβων διεκδίκησε την υπατεία, παρόλο που δεν είχε γίνει ακόμη πραίτωρ. Η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε από τον τριβούνο Πόπλιο Σουλπίκιο Ρούφο, με αποτέλεσμα να γίνουν συγκρούσεις στους δρόμους τον Δεκέμβριο του 89 π.Χ. Όταν απολύθηκε ο Στράβωνας, ο Σύλλας και ο Κουίντος Πομπήιος Ρούφος εξελέγησαν ύπατοι το 88 π.Χ.

Μαζί με τον αδελφό του σκοτώθηκε στους δρόμους από αντάρτες του Μαρίου μετά τον εμφύλιο πόλεμο το 87 π.Χ. Σύμφωνα με τον Τ. Λίβιο, τα κεφάλια τους εκτέθηκαν σε πασσάλους στο Βήμα αγορητών (Ρόστρα) της Αγοράς.

Ο Γ. Ι. Καίσαρ Στράβων έγραψε τουλάχιστον τρεις τραγωδίες με ελληνικά θέματα. Αυτά τα έργα ήταν ο *Άδραστος*, η *Τέκμησσα* και ο *Τεύτρης*. Μόνο θραύσματα των έργων διασώζονται. Σύμφωνα με τον Μ. Τ. Κικέρωνα ήταν ένας ρήτορας γνωστός για το πνεύμα και το χιούμορ του. Ο Κικέρων δημοσίευσε έναν διάλογο που ονομάζεται De Oratore *(O Ρήτορας)*, στον οποίο ο Στράβων εξηγεί γιατί το χιούμορ είναι σημαντικό στην ομιλία.

Ήταν θείος του Λεύκιου Ιούλιου Καίσαρα V (υπάτου το 64 π.Χ.), της Ιουλίας Αντωνίας και μεγάλος θείος του Μάρκου Αντωνίου στρατηγού.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Livius.org: Gaius Julius Caesar Strabo 

Κατηγορία:Πολιτικοί αξιωματούχοι στην Αρχαία Ρώμη
Ιερά Μητρόπολις Αγκύρας

Η **Ιερά Μητρόπολις Αγκύρας** είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ήταν ενεργή από το 325 έως το 1922 με έδρα ιστορικά την Άγκυρα. 

Από τις 14 Δεκεμβρίου 2025, τον τίτλο του *Μητροπολίτη Αγκύρας, Υπερτίμου και Εξάρχου πάσης Γαλατίας* φέρει ο Γρηγόριος (Φραγκάκης).

## Ιστορία
Η επισκοπή Αγκύρας ιδρύθηκε το 325, αρχικά υπό την Μητρόπολη Καισαρείας και από το 451 άμεσα υπό το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Τον 7ο αιώνα είχε 8 επισκοπές και τον 10ο αιώνα 6. Μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Σελτζούκους, οι επισκοπές μειώθηκαν σταδιακά και τον 13ο αιώνα δεν έμεινε καμία.

Η Μητρόπολη συνόρευε βόρεια με τις Μητροπόλεις Προύσης, Νικαίας και Νεοκαισαρείας, ανατολικά με την Μητρόπολη Καισαρείας, νότια με τις Μητροπόλις Ικονίου και Φιλαδελφείας, και στα δυτικά με τις Μητροπόλεις Φιλαδελφείας, Προύσης και Νικαίας. Κύριες πόλεις της Μητρόπολης ήταν οι Δορύλαιο (''Eskisehir''), Κοτύαιον (''Kütahya''), Αναστασιούπολις (*Beypazarı*), Ηλιούπολις (*Ilahan*), Ιουστινιανάπολις (*Sivrihisar*), Γόρδιον (*Polatlı*), Μιζός (*Ayaş*) και Κοπτόλοφος (''Kırıkkale'').

Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης.

### Επισκοπικός κατάλογος
thumb|right|200px|Ο Κλήμης, επίσκοπος Αγκύρας (4ος αιώνας)

## Εικόνες

Αρχείο:Despoineta - Gold-thread embroidered and inscribed epitaphios - Google Art Project.jpg|Κειμήλια Μικρασιατών: Χρυσοκέντητος ενεπίγραφος επιτάφιος του 1682 από τον μητροπολιτικό ναό Άγκυρας
Αρχείο:Άδεια_γάμου_που_εκδόθηκε_από_την_Ιερά_Μητρόπολη_Άγκυρας.jpg|Άδεια γάμου από την Μητρόπολη Αγκύρας (1903)


## Παραπομπές


## Πηγές
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Αγκυρας

Κατηγορία:Άγκυρα
Κάτια Μπουνιατισβίλι

Η **Κάτια Μπουνιατισβίλι** (  , Georgian pronunciation: [xɑtʼiɑ buniɑtʰiʃvili] ; γενν. 21 Ιουνίου 1987, Τιφλίδα) είναι Γαλλο-Γεωργιανή πιανίστα. 

## Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Γεννημένη το 1987 στην Τιφλίδα της Γεωργίας, η Κάτια Μπουνιατισβίλι άρχισε να μαθαίνει πιάνο κάτω από τη μητέρα της σε ηλικία τριών ετών. Μιλάει πέντε γλώσσες. Έδωσε την πρώτη της συναυλία με την Ορχήστρα Επιμελητηρίου Τιφλίδας, όταν ήταν 6 ετών και εμφανίστηκε διεθνώς σε ηλικία 10 ετών. Σπούδασε στην Τιφλίδα με τον Τένγκιζ Αμιρετζίμπι και στη Βιέννη με τον Ολέγκ Μάισενμπεργκ στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Ερμηνευτικών Τεχνών της Βιέννης. Η μεγαλύτερη αδερφή της, η Γκβάντσα Μπουνιατισβίλι είναι επίσης πιανίστρια  και έχουν παίξει μαζί πολλές φορές. 

## Καριέρα
Η Μπουνιατισβίλι υπέγραψε με τη Sony Classical ως αποκλειστικό καλλιτέχνη το 2010.  Το πρώτο άλμπουμ της το 2011 περιελάμβανε τη Σονάτα του Λιστ σε  B minor, το Liebestraum No. 3 και το Mephisto Waltz No. 1. Έχει κάνει συναυλίες σε πολλές χώρες του κόσμου μεταξύ των οποίων είναι η Ελβετία, οι Κάτω Χώρες, η Γαλλία, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Ιταλία, η Αυστρία, η Ρωσία, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ. Η Μπουνιατισβίλι  κέρδισε ένα ειδικό βραβείο στο Διεθνή Διαγωνισμό για Νέους Πιανίστες στο Κίεβο το 2003, καθώς και το Πρώτο Βραβείο του Ιδρύματος για Βοήθεια σε Νέους Γεωργιανούς Μουσικούς, που δημιουργήθηκε από την Ελισαβέτα Λεονσκάγια.Το 2008 της απονεμήθηκε το 3ο βραβείο και το Δημόσιο βραβείο από τον διάσημο Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου Arthur Rubinstein στο Τελ Αβίβ.Το 2010 έλαβε ένα βραβείο Borletti-Buitoni Trust.

Η Μπουνιατισβίλι, που συμμετέχει τακτικά στο Φεστιβάλ Βερμπιέρ, έπαιξε τη Σονάτα του Λιστ  σε  B minor κατά την πραγματοποίηση του φεστιβάλ το 2011. 

Το 2012, η Μπουνιατισβίλι κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της, *Σοπέν*  το οποίο περιελάμβανε έργα σόλο πιάνο, καθώς και το κοντσέρτο πιάνου Νο. 2 του Σοπέν σε F minor, που συνοδεύονταν από τους Orchester de Paris και Paavo Järvi. *[[The Guardian|Ο Guardian]]* ανέφερε: "Αυτή η ερμηνεία εκτελείται απευθείας από την καρδιά από έναν από τους πιο συναρπαστικούς και τεχνικά προικισμένους νέους πιανίστες." 

## Δισκογραφία

* 2011 - *Φρανς Λιστ,*  σόλο άλμπουμ πιάνου ( Sony Classical )
* 2012 - *Σοπέν,*  με το Orchester de Paris, σε σκηνοθεσία Paavo Järvi (Sony Classical)
* 2014 - *Πατρίδα,*  σόλο άλμπουμ πιάνου (Sony Classical)
* 2016 - *Καλειδοσκόπιο,*  σόλο άλμπουμ πιάνου (Sony Classical)
* 2016 - *Λιστ Μπετόβεν,* με τη Φιλαρμονική Ισραηλινή Ορχήστρα, υπό τη διεύθυνση του Ζούμπιν Μέτα (Sony Classical)
* 2017 - *Ραχμάνινοφ,* με την Τσεχική Φιλαρμονική, σε σκηνοθεσία Paavo Järvi (Sony Classical)
* 2019 - *Σούμπερτ,*  σόλο άλμπουμ πιάνου (Sony Classical)
* 2020 - *Λαβύρινθος,*  σόλο πιάνο άλμπουμ (Sony Classical)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πιανίστες
Μάρκος Άτιος Βάλβος

Ο **Μάρκος Άτιος Βάλβος** ο Νεότερος (λατινικά: *Marcus Atius Balbus*, 105 - 51 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος του 1ου αι. π.Χ., ο οποίος υπηρέτησε ως πραίτορας το 62 π.Χ. Ήταν εξάδελφος του στρατηγού Πομπήιου από τη μητέρα του και γαμπρός επ' αδελφή του δικτάτορα Ιούλιου Καίσαρα, από τον γάμο του με την αδελφή του Ι. Καίσαρα Ιουλία Καισαρίδα τη Νεότερη. Μέσω της Ιουλίας έγινε ο παππούς του Αυγούστου, πρώτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα.

## Βιογραφία
Ο Βάλβος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αρίσια, σε μία πολιτική οικογένεια και ήταν γιος και κληρονόμος του Mαρτίου Ατίου Βάλβου του Πρεσβύτερου (148 - 87 π.Χ.). Μητέρα του ήταν η Πομπηία, αδελφή του υπάτου Γναίου Πομπηίου Στράβωνα, πατέρα του Πομπήιου Μάγκνου, μέλος της Πρώτης Τριανδρίας με τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Mάρκος Λικίνιος Κράσσος.

Η οικογένεια του Βάλβου του Πρεβύτερου προερχόταν από μία ρωμαϊκή γερουσιαστική οικογένεια της τάξης των Πληβείων από την Aricia (σύγχρονη Ariccia, Ιταλία). Το "Βάλβος" στα λατινικά σημαίνει *[[Τραύλισμα|τραυλός]]*.

### Σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της υπατείας του Ιουλίου Καίσαρα το 59 π.Χ., ο Βάλβος διορίστηκε μαζί με τον Πομπήιο σε μία επιτροπή για την εφαρμογή των Ιουλίων νόμων για τον διαμερισμό περιουσιών στην Καμπανία μεταξύ των Συμμάχων. Ο Κικέρων αναφέρει ότι ο Πομπήιος έλεγε ένα αστείο για τον Βάλβο, που έδειχνε ότι αυτός δεν ήταν άτομο ιδιαίτερης σημασίας.

### Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε την Ιουλία Καισαρίδα τη Νεότερη, μία από τις δύο μεγαλύτερες αδελφές του δικτάτορα Ιουλίου Καίσαρα. Η Ιουλία τού έκανε δύο ή περισσότερες κόρες και πιθανώς έναν γιο. Μία από τις κόρες του, η Ατία, παντρεύτηκε τον Γάιο Οκτάβιο και έγινε μητέρα της Οκταβίας της Νεότερης (τέταρτης συζύγου του Μάρκου Αντωνίου, ενός της Τριανδρίας) και του πρώτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου. Μία νεότερη κόρη, η Ατία ,παντρεύτηκε τον Λεύκιο Μάρκιο Φίλιππο και έγινε η μητέρα της Mαρκίας.

Βεβαιώνεται μία άλλη Ατία, που ήταν παντρεμένη με έναν Γάιο Ιούνιο Σιλανό. Αυτή η Aτία μπορεί να ήταν μία άλλη κόρη του Βάλβου και της Ιουλίας ή μιας εγγονής τους. Ο Ρόναλντ Σάυμ επίσης εικάζει, ότι αυτή η Ατία μπορεί να ήταν κόρη του Βάλβου από άλλη σύζυγο, που ονομάζεται Κλαυδία.

Ο Βάλβος απεβίωσε το 51 π.Χ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιουλία η Νεότερη. κόρη του Γάιου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙΙ ανθυπάτου και είχε τέκνα:
* Ατία Βάλβα Καισονία 85-43 π.Χ., παντρεύτηκε τον Γάιο Οκτάβιο ΙV ανθύπατο.
** Οκταβία η Νεότερη 69-11 π.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον Γάιο Κλαύδιο Μάρκελλο τον Νεότερο ύπατο το 50 π.Χ. και έπειτα τον Μάρκο Αντώνιο μέλος της Β΄ Τριανδρίας.
** Γάιος Οκτάβιος, μετέπειτα Οκταβιανός Αύγουστος 63 π.Χ.-14 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

## Δείτε επίσης
* Γένος Ατίων
* Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σουητώνιος, *Οι ζωές των Δώδεκα Καισάρων*, Αύγουστος
* https://web.archive.org/web/20060511155339/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0464.html
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Επτά Θαύματα της Πολωνίας

Τα **Επτά Θαύματα της Πολωνίας** (πολωνικά: *Siedem cudów Polski*) είναι κατάλογος πολιτιστικών θαυμάτων που βρίσκονται στην Πολωνία. Η δημιουργία του καταλόγου ξεκίνησε από την κορυφαία πολωνική εφημερίδα *[[Rzeczpospolita (εφημερίδα)|Rzeczpospolita]]* σε δημοψήφισμα σε όλη τη χώρα που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν τον επόμενο μήνα.

## Ιστορία
Αρχικά, πάνω από 400 εθνικά μνημεία επιλέχθηκαν ως υποψήφια από τους διαδικτυακούς αναγνώστες της εφημερίδας, ωστόσο στον δεύτερο γύρο επιλογών ένα συμβούλιο εμπειρογνωμόνων μείωσε τον αριθμό σε 27. Ο τρίτος και τελευταίος γύρος της δημόσιας διαδικτυακής ψηφοφορίας ξεκίνησε στις 31 Αυγούστου 2007, για να επιλέξει τα *επτά κορυφαία* θαύματα. Τα αποτελέσματα της λαϊκής ψηφοφορίας ανακοινώθηκαν στις 21 Σεπτεμβρίου 2007.

Μεταξύ των υποψήφιων κτιρίων που δεν περιλαμβάνονται στον τελικό κατάλογο ήταν το Παλάτι του Πολιτισμού και της Επιστήμης και το Παλάτι των Λουτρών της Βαρσοβίας, η Εκκλησία της Αγίας Μαρίας, το Παλιό Δημαρχείο και η Αυλή Άρτους στο Γκντανσκ, το Δημαρχείο του Βρότσουαφ, οι ρομανικές Πόρτες του Γκνιέζνο, ο Καθεδρικός Ναός του Γκνιέζνο και το Μοναστήρι της Καλβάρια Ζεμπζιντόφσκα.

## Κατάλογος

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Πολωνίας
* Θαύματα του κόσμου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Πολωνία
Κατηγορία:Πολιτισμός της Πολωνίας
Κατηγορία:Πολιτιστικοί κατάλογοι ανά χώρα
Καραβοστάσι Οιτύλου Λακωνίας

Το **Καραβοστάσι Οιτύλου** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Οιτύλου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου, του Δήμου Ανατολικής Μάνης.

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Το Καραβοστάσι βρίσκεται σε υψόμετρο 41 μέτρων και έχει πληθυσμό 76 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Είναι παραθαλάσσιος παραθεριστικός οικισμός, πάνω στο δρόμο Καλαμάτα - Αρεόπολη. Απέχει 60 χλμ. από τη Σπάρτη και 73 χλμ. από την Καλαμάτα. Έχει οργανωμένη παραλία μήκους 1.200 μέτρων και πλάτους 10.

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές



## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Σεισμός της Θήβας (1893)

Στις 23 Μαίου σημειώθηκε ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,5 Ρίχτερ στην περιοχή της Θήβας και προκλήθηκαν μεγάλες καταστροφές στην ευρύτερη περιοχή.

## Σεισμός
**Προσεισμοί και Μετασεισμοί**

Η σεισμική δραστηριότητα ξεκινήσε στις 26 Μαρτίου (ώρα 23:00) με έναν σεισμό 5,1 Ρίχτερ και την επόμενη μέρα 27 Μαρτίου (ώρα 16:55) με σεισμό 5,2 Ρίχτερ, οι σεισμοί συνεχίστηκαν με μικρότερα μεγέθη μέχρι τις 22 Μαίου (ώρα 19:31) όπου σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 5,5 Ρίχτερ και την επόμενη μέρα 23 Μαϊου (ώρα 20:29) εκδηλώθηκε ο κύριος σεισμός μεγέθους 6,5 Ρίχτερ.

Μετά τον κύριο σεισμό ακολούθησε πλήθος μετασεισμών με τον ισχυρότερο να φτάνει τα 5,1 Ρίχτερ μια μέρα μετά τον κύριο 24 Μαίου (ώρα 10:28).

**Ρήγμα**

Ο σεισμός πιθανότατα προήλθε από ένα ρήγμα στην περιοχή του Λεονταρίου όπου και είχε δώσει ισχυρό σεισμό 6,8 Ρίχτερ το 1853.

## Καταστροφές
Οι Προσεισμοί της 27ης Μαρτίου και της 22ας Μαΐου προκάλεσαν ζημιές σε πολλά χωριά στις ανατολικές πλαγιές του Ελικώνα καθώς και στη Θήβα, όπου κατέρρευσαν μερικά σπίτια. Ο κύριος σεισμός που έγινε αισθητός σε όλη τη κεντρική Ελλάδα κατέστρεψε πολλά κτίρια στην Θήβα το μοναδικό μεγάλο αστικό κέντρο της περιοχής (πληθυσμός 3.300) . Περίπου 100 από τα 1200 σπίτια του κατέρρευσαν και σε άλλα 800 προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές. Οι ζημιές ήταν πιο σοβαρές στις συνοικίες της Θήβας Πυρί και Αγίους Θεοδώρους όπου σκοτώθηκαν δύο άνθρωποι.

Ρωγμές εδάφους αναφέρθηκαν τόσο στην περιοχή της Θήβας όσο και στην περιοχή του Αλιάρτου ενώ κατολισθήσεις σημειώθηκαν κοντά στις περιοχές Βάγια και Αμπελοχώρι όπου ήταν πολύ κοντά στο επίκεντρο του σεισμού.

## Δείτε επίσης
*Σεισμός της Θήβας (1853)
*Σεισμός της Θήβας (1914)

Θηβας 1893
Κατηγορία:Ιστορία της Θήβας
Τατιάνα Μοκσάνοβα

Η **Τατιάνα Πετρόβνα Μοκσάνοβα** (ρωσικά: Татьяна Петровна Мокшанова) είναι ποιήτρια της Έρζυας. Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Ρωσίας  (από το 2014) και έχει λάβει το λογοτεχνικό βραβείο του αρχηγού της Δημοκρατίας της Μορδοβίας για νέους συγγραφείς (2006).

## Βιογραφία
Η Τατιάνα Μοκσάνοβα γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1984 στο χωριό Μπάγκαν, στην περιοχή της Σαμάρα. Αποφοίτησε από τη Φιλολογική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας το 2006. Ζει στην πόλη Σαράνσκ. Εκτός από ποιήτρια ασχολείται με μεταφράσεις και είναι εκδότης του περιοδικού "Chilisema" (στα ρωσικά: ανατολή ηλίου), που απευθύνεται σε νέους και παιδιά. Συμμετείχε στο ΙΙ Λογοτεχνικό Πανεπιστήμιο νέων μεταφραστών των φιννο-ουγκρικών λαών στη μνήμη του A.E. Vaneev.Επίσης, συμμετέχει στο Ρεπουμπλικανικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Εθνικό σχολείο στη βιβλιοθήκη".Η πρώτη συλλογή της ποίησης, Ergekerks (Κολιέ), δημοσιεύθηκε το 2006. Για αυτό, της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας για Νέους Συγγραφείς από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Μορδοβίας. Η δεύτερη συλλογή της ποίησης, Tolon Shovel (Φλογερά φύλλα), δημοσιεύθηκε το 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Ρωσίδες ποιήτριες
Άστα Νίλσεν

Η **Άστα Νίλσεν** (*Asta Sofie Amalie Nielsen* ; 11 Σεπτεμβρίου 1881 - 24 Μαΐου 1972) ήταν Δανή ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου και μια από τις πιο δημοφιλείς πρωταγωνίστριες της δεκαετίας του 1910 και μια από τις πρώτες διεθνείς σταρ του κινηματογράφου. Οι 70 από τις 74 ταινίες της Νίλσεν πραγματοποιήθηκαν στη Γερμανία όπου είναι γνωστή απλώς ως *Die Asta* (**The Asta**).

Γνωστή για τα μεγάλα μαύρα μάτια της, το πρόσωπό της που έμοιαζε με μάσκα και την αγορίστικη φιγούρα της, η Νίλσεν ενσάρκωνε συχνά παθιασμένες γυναίκες με ισχυρή θέληση που ήταν εγκλωβισμένες σε τραγικές καταστάσεις. Λόγω της ερωτικής φύσης των ερμηνειών της, οι ταινίες της Νίλσεν λογοκρίθηκαν στις ΗΠΑ και το έργο της παρέμεινε σχετικά σκοτεινό στο αμερικανικό κοινό. Είναι γνωστή για το γεγονός ότι μετέτρεπε την υποκριτική της από την απλή θεατρικότητα σε ένα πιο νατουραλιστικό ύφος.

Η Νίλσεν ίδρυσε τη δική της κινηματογραφική εταιρεία στο Βερολίνο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 αλλά επέστρεψε στη Δανία το 1937 μετά την άνοδο του ναζισμού στη Γερμανία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Νίλσεν έγινε καλλιτέχνης κολάζ και συγγραφέας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* FemBiography
* 
* Photographs and literature
* 

Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Σόνια Χένι

Η **Σόνια Χένι** (*Sonja Henie* ; 8 Απριλίου 1912 - 12 Οκτωβρίου 1969) ήταν Νορβηγίδα αθλήτρια του σκέιτ και σταρ του κινηματογράφου. Ήταν τρεις φορές Ολυμπιονίκης (1928, 1932, 1936) στο σινγκλ των γυναικών, δέκα φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια (1927-1936) και έξι φορές Ευρωπαία πρωταθλήτρια (1931-1936). Η Χένι κέρδισε περισσότερους ολυμπιακούς και παγκόσμιους τίτλους από οποιαδήποτε άλλη αθλήτρια του σκέιτ. Στο απόγειο της υποκριτικής καριέρας της, ήταν μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες σταρ στο Χόλιγουντ και πρωταγωνίστησε σε μια σειρά από ταινίες που έγιναν επιτυχίες στα box office της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων των *Thin Ice* (1937), *Happy Landing*, *My Lucky Star* (1938), *Second Fiddle* (1939) και *Sun Valley Serenade* (1941).

## Αποτελέσματα

### Ατομικό γυναικών

### Ομαδικό αγώνισμα
(with Arne Lie)

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Έργα
*

### Πηγές
* Andersen, Alf G. *Som i en drøm: Sonja Henies liv*. Schibsted (1985) 
* Henie, Leif and Raymond Strait. *Queen of Ice, Queen of Shadows: The Unsuspected Life of Sonja Henie*.
*''Variety'' (January 1943)
*''Variety'' (January 1944)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*
*Olympic.org Athlete Profile – Henie
*Henie skating in 1947, film clip by British Pathé

Κατηγορία:Νορβηγοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Νορβηγοί αθλητές
Κατηγορία:Νορβηγοί Ολυμπιονίκες
Ισαβέλλα Μαγκόεβα

Η ***Ισαβέλλα Μαγκόεβα*** (Ρωσικά: *Изабель Казбековна Магкоева*, γεννημένη στις 20 Ιανουαρίου 1991) είναι Ρωσίδα πολιτική ακτιβίστρια. Είναι απόφοιτη του Ρωσικού κρατικού πανεπιστημίου για τις ανθρωπιστικές επιστήμες, με ειδίκευση στις ανατολίτικες σπουδές και την ιαπωνική λογοτεχνία και εξέχουσα μέλος του ρωσικού σοσιαλιστικού κινήματος.

## Ακτιβισμός
Η Μαγκόεβα στην εφηβεία της εργάστηκε ως μοντέλο μόδας. Άρχισε να ενδιαφέρεται για την αριστερή ιδεολογία όταν ήταν στο τέλος της εφηβείας της και άρχισε να συμμετέχει σε πολιτικά γεγονότα κατά τη διάρκεια των ρωσικών διαμαρτυρίων του 2011-2012.

Ήταν μια από τις κορυφαίες ομιλήτριες στην τρίτη διαδήλωση του κινήματος «March of Millions» στη Μόσχα και μια από τους διοργανωτές της «Σχολής Δημοτικής Δημοσιογραφίας» για την Επιτροπή της 6ης Μαΐου (ένας οργανισμός που υποστηρίζει τους Ρώσους πολιτικούς κρατούμενους). Συμμετείχε επίσης σε πολλές συζητήσεις, μερικές από τις οποίες προβλήθηκαν στη Ρωσική Τηλεόραση.  Κατά τη διάρκεια των εκλογών του Συμβουλίου Συντονισμού της Αντιπολίτευσης, ήταν υποψήφια από το μπλοκ «Νέα Αριστερά».

Ορισμένοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί ακτιβιστές την συνέκριναν με τη γνωστή ακτιβίστρια της Χιλής Καμίλα Βαλέχο.

## Πολιτικές απόψεις
Σε μια συνέντευξη της στην εφημερίδα «Moi Raion» (Η Περιφέρεια Μου) , η Μαγκόεβα μίλησε για την ανάπτυξη των κοινωνικών κινημάτων και την ανάγκη να αγωνιστεί η ίδια για την πολιτική εξουσία, για τις εκλογές στο Συντονιστικό Συμβούλιο της Αντιπολίτευσης, για τον αριστερό φεμινισμό, τον αντι-φασισμό και τι μπορούν να μάθουν οι σύγχρονοι πολιτικοί ακτιβιστές από την αρχαία Ιαπωνική τέχνη της περιφρούρησης.
 
 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Isabel Magkoeva's page  at Opposition Coordination Council site.

* 
* 

Κατηγορία:Ρώσοι ακτιβιστές
Μπότοντ Ρόσκα

Ο **Μπότοντ Ρόσκα** (γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1969 στη Βουδαπέστη) είναι Ούγγρος ιατρός και ερευνητής βιοϊατρικής. Μεγάλο μέρος της έρευνάς του αφορά τις οδούς της οπτικής αντίληψης και τον τρόπο αντιμετώπισης ασθενειών, που προκαλούν τύφλωση.

## Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Μπότοντ Ρόσκα γεννήθηκε το 1969 στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας.  Η μητέρα του ήταν μουσικός και ο πατέρας του, ο , ήταν επιστήμονας υπολογιστών.   Έμαθε να παίζει βιολοντσέλο και σπούδασε στην Ακαδημία Μουσικής Φράνς Λιστ από το 1985 έως το 1989. Εξαιτίας ενός  τραυματισμού στο χέρι σταμάτησε την καριέρα του στο βιολοντσέλο, και αποφάσισε να σπουδάσει ιατρική και μαθηματικά.  Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd από το 1991 έως το 1995.  Έλαβε πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Σεμμελβάις το 1995 στη Βουδαπέστη και στη συνέχεια διδακτορικό στη νευροβιολογία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ.  

## Καριέρα
Αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό του, ο Ρόσκα ερεύνησε τη γενετική και την ιολογία μέσω του Συλλόγου Υποτρόφων Χάρβαρντ στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και της ιατρικής σχολής του. Στη συνέχεια πήγε στη Βασιλεία της Ελβετίας, για να δημιουργήσει μια ερευνητική ομάδα στο Ινστιτούτο Βιομετρικής Έρευνας Friedrich Miescher. Το 2010 εντάχθηκε στη σχολή του Πανεπιστημίου της Βασιλείας.  Είναι ο ιδρυτικός διευθυντής του Ινστιτούτου Μοριακής και Κλινικής Οφθαλμολογίας της Βασιλείας (IOB) στην Ελβετία και σύμβουλος του Ινστιτούτου Allen.  Είναι συν-συντάκτης της *Ετήσιας Επισκόπησης της Νευροεπιστήμης* με την Huda Zoghbi από το 2017. 

Μεγάλο μέρος της έρευνας του Ρόσκα αφορά την οπτική αντίληψη, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της και των οδών της επεξεργασίας πληροφοριών. Επίσης, ερευνά θεραπείες για την καταπολέμηση της δυσλειτουργίας της όρασης και την αποκατάσταση όρασης σε όσους έχουν προβλήματα όρασης.  Το 2018 η ερευνητική του ομάδα κατάφερε να αναπτύξει έναν λειτουργικό, τεχνητό αμφιβληστροειδή σε ένα εργαστήριο. 

## Βραβεία και τιμές
Το 2019 του απονεμήθηκε το βραβείο Semmelweis Budapest, το οποίο είναι το υψηλότερο βραβείο από το Πανεπιστήμιο Σεμμελβάις. Επίσης το 2019 έλαβε το Τάγμα του Αγίου Στεφάνου της Ουγγαρίας, την υψηλότερη διάκριση της Ουγγαρίας,  και το Βραβείο Louis-Jeantet για την Ιατρική.  Το 2020 κέρδισε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Επιστήμης Κέρμπερ για την έρευνά του σε μια γονιδιακή θεραπεία, που θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί για την επανενεργοποίηση του αμφιβληστροειδούς ατόμων, που είναι τυφλά. 

## Προσωπική ζωή
Ο Ρόσκα απολαμβάνει να ακούει τη μουσική του Μπαχ, να γράφει μαθηματικές αποδείξεις, να ξοδεύει χρόνο με τη σύζυγό του και τα τρία παιδιά του και να παίζει βιολοντσέλο.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ
Κατηγορία:Ούγγροι ιατροί
Αλέξανδρος Αλεξάκης

Ο **Αλέξανδρος Αλεξάκης** είναι Έλληνας Πολιτικός, επιχειρηματίας, επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης "Νέα Αρχή" και εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Νότιας Κέρκυρας, από την 1η Ιανουαρίου 2024.

Πρώην Αντιπεριφερειάρχης Ιονίων Νήσων Τουρισμού & Πολιτισμού (2021-2023).

Πρώην Αντιπεριφερειάρχης Ιονίων Νήσων Επιχειρηματικότητας και Ανταγωνιστικότητας (2019-2021).

Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέξανδρος Αλεξάκης, γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1978. Κάτοχος πτυχίου Βachelor of Arts in International Business Administration, του Πανεπιστημίου Northumbria στο Newcastle.

Διευθύνει οικογενειακή ξενοδοχειακή μονάδα η οποία βρίσκεται στο τουριστικό θέρετρο Μωραΐτικα, στη Νότια Κέρκυρα. 

Τον Φεβρουάριο του 2019 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ως υποψήφιος Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, επικεφαλής της παράταξης «Επτανησιακή Πρωτοβουλία», η οποία στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου 2019 αναδείχθηκε πέμπτη με ποσοστό 8,79% και εκπροσωπείται με 4 Συμβούλους στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Τον Οκτώβριο του 2019 ανέλαβε τις αρμοδιότητες του Αντιπεριφερειάρχη Επιχειρηματικότητας και Ανταγωνιστικότητας Ιονίων Νήσων.

Τον Οκτώβριο του 2021 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού & Πολιτισμού, κατά τον μίνι «ανασχηματισμό» που έκανε η Περιφερειάρχης Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου.

Από τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2023, όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τον Δήμο Νότιας Κέρκυρας ως επικεφαλής της αυτοδιοικητικής κίνησης «Νέα Αρχή - Νότια Κέρκυρα».

Στις δημοτικές εκλογές του 2023 έλαβε ποσοστό 8,45% και ορκίστηκε Δημοτικός σύμβουλος την 1η Ιανουαρίου 2024.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα Αλέξανδρου Αλεξάκη 
*ΝΕΑ ΑΡΧΗ για την Νότια Κέρκυρα

Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες αντιπεριφερειάρχες
Κόλπος Δομβραίνης

Ο **κόλπος Δομβραίνης** είναι ένας κλειστός θαλάσσιος κόλπος που σχηματίζεται στις νότιες ακτές της Βοιωτίας. Πήρε το όνομά του από τη Δομβραίνα Βοιωτίας, κεφαλοχώρι της Δημοτικής Ενότητας Θίσβης της οποίας οι οικισμοί πρόσκεινται τον κόλπο.

Η είσοδος του κόλπου Δομβραίνης οριοθετείται νοητά, από τα Δυτικά προς τα Ανατολικά, από την Άκρα Τσάρλα, τις νησίδες Γρομπολούρα και Μακρόνησος Βοιωτίας, καθώς και την Άκρα Πετρίτης. Στο εσωτερικό του κόλπου βρίσκεται μία ακόμη νησίδα, το Κουβέλι.

Στις ακτές του κόλπου εκτείνεται και η Βιομηχανική Περιοχή Θίσβης, η οποία φιλοξενεί τη Σωληνουργεία Κορίνθου, καθώς και άλλες επιχειρήσεις, απασχολώντας εκατοντάδες εργαζομένους. Σημαντική επίσης είναι και η αλιευτική δραστηριότητα στα ύδατα εντός του κόλπου, αλλά και γύρω από αυτόν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Απόφαση 2856/157957/2017 - Έγκριση Σχεδίου Χωρικής Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης Δημοτικής Ενότητας Θίσβης Δήμου Θηβαίων νομού Βοιωτίας

Δομβραίνα
Δομβραίνα
Ελληνοκύπριοι στην ΤΔΒΚ

**Οι εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι** είναι η κοινότητα των Ελληνοκυπρίων που έχει παραμείνει στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. 

Το 2014, στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας ζούσαν συνολικά 343 Ελληνοκύπριοι. Οι Ελληνοκύπριοι στο Ριζοκάρπασο εκλέγουν τον κοινοτάρχη σε εκλογές που διοργανώνονται από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζεται από τις τουρκοκυπριακές αρχές.

## Αξιοσημείωτες περιπτώσεις διακρίσεων
Η Ελένη Φωκά ήταν μια από τις τρεις δασκάλες στο ελληνοκυπριακό δημοτικό σχολείο στην Καρπασία, της οποίας η ασφάλεια τέθηκε σε κίνδυνο. Ήταν δασκάλα στο ελληνοκυπριακό δημοτικό σχολείο της Αγίας Τριάδας στην Γιαλούσα της Καρπασίας. Απευθύνθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στις 5 Μαΐου 1994, η υπόθεση της αναφέρθηκε σε μια αναφορά που υπέβαλε η Δημοκρατία της Κύπρου στην Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για την Αντιμετώπιση όλων των μορφών φυλετικής βίας. Έγραφε το εξής:
"Στις αρχές Μαρτίου 1994, η Ελληνοκύπρια δασκάλα του εγκλωβισμένου σχολείου στην Αγία Τριάδα, κα. Ελένη Φωκά, σχεδόν απελάθηκε [από την Βόρεια Κύπρο] αφού έκανε μια δημόσια δήλωση σε βαθμό που ένιωθε ότι απειλείται. Μόνο μετά από επαλαμβανόμενες διαμαρτυρίες η απέλαση της απετράπη.

Τον Φεβρουάριο του 2011 ανακοινώθηκε ότι η Φωκά συμμετείχε στην υπόθεση Ελληνοκύπριοι και λοιποί εναντίον ΤΔΒΚ και HSBC Bank USA. Τον Σεπτέμβριο του 2014, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών απέρριψε την υπόθεση των Ελληνοκυπρίων.

Την σχολική χρονιά 1996-7 το δημοτικό σχολείο στην Αγία Τριάδα έπρεπε να κλείσει λόγω της άρνησης των κατοχικών δυνάμεων να επιτρέψουν στην Ελένη Φωκά να γυρίσει στο χωριό της παρά τις μεγάλες προσπάθειες της κυπριακής κυβέρνησης. Η κυπριακή εφημερίδα Financial Mirror γράφει ότι ακόμα και τον Σεπτέμβριο του 2008 οι τουρκοκυπριακές αρχές αρνούνται σε Ελληνοκύπριους δασκάλους να επιστρέψουν στο δημοτικό σχολείο στο Ριζοκάρπασο.

## Δείτε επίσης

* Τουρκοκύπριοι θύλακες
* Ριζοκάρπασο
* Δημοτικό σχολείο του Ριζοκαρπάσου
* Κορμακίτης

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κύπρος
Κατηγορία:Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
Άννα Μπάρκοβα

H ***Άννα Αλεξάντροβνα Μπάρκοβα*** (), (16 Ιουλίου 1901 - 29 Απριλίου 1976), ήταν σοβιετική ποιήτρια, δημοσιογράφος, θεατρική συγγραφέας, δοκιμιογράφος και συγγραφέας μυθοπλασίας. Φυλακίστηκε για περισσότερα από 20 χρόνια σε γκούλαγκ. Το 2017 κυκλοφόρησε μια ταινία για τη ζωή της από την Ceská Televize, με τίτλο *8 hlav sílenství*, με πρωταγωνίστρια την δημοφιλή τραγουδίστρια Ανέτα Λανγκέροβα που αφορά κυρίως τη ζωή της στα στρατόπεδα και τις γυναίκες που αγαπούσε.

## Πρώτα χρόνια
Σπούδασε στο γυμνάσιο στο Ιβάνοβο-Βόζνεσενκ (όπου ο πατέρας της δούλευε ως θυρωρός). Από το 1918  συνεργάστηκε με την εφημερίδα του Ιβάνοβο "Rabochy Krai" υπό την ηγεσία του Α.Κ. Βορόνσκι. Εμφανίστηκε σε έντυπα με ποιήματα που παρατηρήθηκαν και εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από την «αριστερή» κριτική. Το 1922  μετακόμισε στη Μόσχα μετά από πρόσκληση του Α.Β. Λουνακάρσκι, στον οποίο εργάστηκε ως γραμματέας για μικρό χρονικό διάστημα. Αργότερα, λόγω της σύγκρουσης της με τον Λουνακάρσκι, εγκατάλειψε την δουλειά της και προσπάθησε να βρει δουλειά σε διάφορες εφημερίδες και εκδοτικούς οίκους στη Μόσχα.

Παρακολούθησε επίσης την σχολή του συγγραφέα Βάλερι Μπριούσοφ στη Μόσχα και έγραψε για την εφημερίδα Print and Revolution. Αργότερα, η Μαρία Ουλιάνοβα, η αδερφή του Βλαντιμίρ Λένιν, βρήκε στην Άννα μια θέση στη εφημερίδα Pravda και τη βοήθησε να συνθέσει μια δεύτερη συλλογή ποιημάτων, η οποία δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.

Η Μπάρκοβα έγινε όλο και πιο απογοητευμένη με τον σοβιετικό τρόπο ζωής στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Τα ποιήματά της στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ήταν ιδιαίτερα επικριτικά για τη σοβιετική ζωή και τους θεσμούς. 

## Φυλάκιση και εξορία
Στα τέλη του 1934  συνελήφθη για πρώτη φορά. Οι γνωστοί της κατέθεσαν ότι «ανέφερε επανειλημμένα αντι-σοβιετικά ανέκδοτα στις συζητήσεις της. Μια ειδική συνάντηση στο NKVD της ΕΣΣΔ αποφάσισε να την στείλει σε στρατόπεδο εργασίας για έξι χρόνια, από όπου απελευθερώθηκε το 1940.

Το 1940 - 1947  χρόνια έζησε υπό διοικητική επίβλεψη στην Καλούγκα, εργάστηκε ως επιστάτρια, νυχτερινή φύλακας και λογίστρια. Τον Νοέμβριο του 1947, συνελήφθη ξανά. Από τη μαρτυρία της γυναίκας από την οποία η Μπάρκοβα νοίκιασε ένα διαμέρισμα, την κόρη της και έναν από τους γνωστούς τους, ειπώθηκε ότι η Μπάρκοβα δεν έκρυψε στις συνομιλίες της «την εχθρότητα προς το σοσιαλιστικό σύστημα», μιλούσε ασταμάτητα για τον Στάλιν και για την απουσία ελευθερίας λόγου στην ΕΣΣΔ. Η Μπάρκοβα καταδικάστηκε από το Περιφερειακό Δικαστήριο της Καλούγκα σε ποινή φυλάκισης 10 ετών σε διορθωτικό στρατόπεδο εργασίας και στέρηση δικαιωμάτων για 5 χρόνια. Αυτή τη φορά φυλακίστηκε σε στρατόπεδο στο Ίντου, όπου κρατήθηκε μέχρι το 1956.  

Υποβλήθηκε επίσης σε νέα περίοδο εξορίας από το 1965 έως το 1967. Το 1967 της επετράπη να επιστρέψει στη Μόσχα μετά από την παρέμβαση μιας ομάδας συγγραφέων με επικεφαλής τον Αλεξάντερ Τβαρντόφσκι και τον Κονσταντίν Φέντιν. Έζησε το υπόλοιπο της ζωής της σε σχετική φτώχεια σε ένα κοινόχρηστο διαμέρισμα στο Garden Ring, όπου διατήρησε τον ενθουσιασμό της για τα βιβλία, τους φίλους και τις συζητήσεις.

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Κατηγορία:Ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς
Λεύκιος Ιούλιος Καίσαρ (πραίτωρ το 183 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Ιούλιος Σέξτος Καίσαρ** Ι, λατινικά: Lucius Julius Caesar (γενν. 220 π.Χ.) ήταν μέλος του -από πατρικίους- γένους των Ιουλίων Καισάρων στην Αρχαία Ρώμη και κατείχε το αξίωμα τού πραίτορα το 183 π.Χ.  

## Οικογένεια
Ο Λεύκιος Ι. Κ. Ι ήταν ο γιος του Σέξτου Ιουλίου Καίσαρα Ι, ο οποίος είχε διακριθεί ως πραίτορας το 208 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Είχε τουλάχιστον έναν αδελφό, τον Σέξτο Ι. Κ. ΙΙ, ο οποίος απέκτησε την υπατεία το 157, και πιθανώς έναν δεύτερο, τον Γάιο Ι. Κ. Ι, συγκλητικό που έγραψε μία ιστορία της Ρώμης στα ελληνικά περί το 143 π.Χ.  

Αν και ήταν συνήθεια για τον μεγαλύτερο γιο μίας οικογένειας να παίρνει το όνομα του πατέρα του, ο Λεύκιος, ο οποίος προφανώς πήρε το όνομά του από τον πάππο του, ήταν πιθανώς ο μεγαλύτερος αδελφός. Ακολουθώντας το cursus honorum (σειρά αξιωμάτων), πλησίαζε πιθανώς σαράντα ετών, όταν εξελέγη πραίτωρ και πιθανότατα γεννήθηκε το 220 π.Χ., ενώ ο αδελφός του, ο Σέξτος ΙΙ, εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές να κατέχει την -μάλλον χαμηλή- θέση τού στρατιωτικού τριβούνου το 181 και δεν έγινε ύπατος για άλλα είκοσι τέσσερα χρόνια μετά από αυτό (το 157 π.Χ.). Επιπλέον ο Λεύκιος είχε έναν γιο, επίσης Λεύκιο, ο οποίος ήταν πραίτωρ το 166 π.Χ. και έτσι θα γεννήθηκε πιθανώς πριν από το 200 π.Χ.. Ο γιος του Σέξτου ΙΙ, ο Λεύκιος ΙΙ, έγινε πραίτωρ το 123 π.Χ. 

## Σταδιοδρομία
Όταν εκλέχτηκε πραίτορας το 183 π.Χ., έδωσαν στον Λεύκιο Ι την επαρχία Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία. Η Σύγκλητος τού ανέθεσε το καθήκον να εμποδίζει τους Πέραν των Άλπεων Γαλάτες να κτίσουν μία πόλη στην τοποθεσία της Ακυληίας, όπου είχαν αρχίσει να εγκαθίστανται, αλλά να το κάνει χωρίς να καταφεύγει σε ανοιχτές εχθροπραξίες. Σχεδιάστηκε μία ρωμαϊκή αποικία για την τοποθεσία και διορίστηκε Τριανδρία για τον σκοπό αυτόν, τον ίδιο χρόνο. Έτσι ο Λεύκιος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση της πόλης, που θα γινόταν μία από τις μεγαλύτερες της κλασικής αρχαιότητας.   

## Οικογένεια
Είχε τέκνο:
* Λεύκιος Ιούλιος Καίσαρ ΙΙ γενν. πριν το 200 π.Χ., πραίτωρ το 166 π.Χ.

## Δείτε επίσης
* Γένος Ιουλίων

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Titus Livius ( Livy ), *Ab Urbe Condita* (Ιστορία της Ρώμης), βιβλίο xxxix.
* Wilhelm Drumann, *Geschichte Roms in seinem Übergang von der republikanischen zur monarchischen Verfassung, oder: Pompeius, Caesar, Cicero und ihre Zeitgenossen*, Königsberg (1834-1844).
* "Caesar" και "L. Julius Caesar" (αρ. 3), στο *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]*, William Smith, ed., Little, Brown and Company, Βοστώνη (1849).
* Τ. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic*, American Philological Association (1952).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες