open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λία Κέιτ

Η **Λία Κέιτ** (Leah Kate Kalmenson) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια. Η Κέιτ κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της EP, *Impulse*, τον Ιούνιο του 2019 και στη συνέχεια το *What Just Happened,* το 2021. Το 2022, κυκλοφόρησε το σινγκλ " 10 Things I Hate About You ", το οποίο μπήκε στα charts στην Αυστραλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Μάρτιο του 2022 η Madison Beer ανακοίνωσε την Kate ως την έναρξη της ευρωπαϊκής περιοδείας της Life *Support Tour*, που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2022. Μετά την περιοδεία, η Kate κυκλοφόρησε το επόμενο σινγκλ της *Twinkle Twinkle Little Bitch*, το οποίο έλαβε εκατομμύρια προβολές σε πλατφόρμες streaming και στη συνέχεια κυκλοφόρησε *το σινγκλ Life Sux.*

## Πρώιμη ζωή

Η Λία Κέιτ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλιφόρνια και η οικογένειά της είχε ραδιοφωνικό σταθμό. Η Κέιτ αποκάλυψε, ότι για λίγο καιρό έζησε στη Νέα Υόρκη για να ακολουθήσει τα όνειρά της. Η οικογένειά της ήθελε να βρει δουλειά, ωστόσο η ίδια συνέχισε να κάνει καριέρα στη μουσική.

## Δισκογραφία

**Album**

•Super Over (2023)

**EP**

•*Impulse* (2019) 

•*What Just Happened?* (2021)

•Alive and Unwell (2022)

## Περιοδείες

Ως κύρια καλλιτέχνις 

• EU/UK Tour (2022) 

Ως υποστήριξη για άλλους καλλιτέχνες 

* Life Support Tour – Madison Beer (2022)
* Cold Nights Tour – Chase Atlantic (2022)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Τζαμί του Μαχμούτ Τσελεμπή

Το **Τζαμί του Μαχμούτ Τσελεμπή** είναι οθωμανικό τζαμί στη Βέροια, στην Ελλάδα.

Το τζαμί χτίστηκε στο νότιο τείχος της παλιάς Βέροιας και βρίσκεται δίπλα στο Βυζαντινό Μουσείο της πόλης. Μία από τις πέντε στοές των δερβίσηδων της πόλης βρισκόταν στα νότια της κατά τους οθωμανικούς χρόνους, πιθανότατα η γνωστή ως Μπάμπα Τεκέ (Baba Tekke).

Το δεύτερο όνομά του, «Μπογιαλί Τζαμί», σημαίνει «Βαμμένο Τζαμί» και αναφέρεται στα έντονα χρώματα με τα οποία ήταν αρχικά διακοσμημένο το εξωτερικό του. Σήμερα σώζονται μόνο ίχνη τους και το κτήριο δεν ξεχωρίζει εξωτερικά από μια ιδιωτική κατοικία με την κεραμοσκεπή του, ρόλο που έπαιξε για λίγο τον 20ό αιώνα. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του ήταν ο μιναρές του, ο οποίος έμοιαζε με στήλη δωρικού ρυθμού στο αυλό σχήμα του. Ο μιναρές κατέρρευσε το 1940 και σήμερα σώζεται μόνο η βάση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Μαχμουτ Τσελεμπη Τζαμι
Κατηγορία:Βέροια
Μίχαου Σπακ

Ο **Μίχαου Σπακ** (πολωνικά: Michał Szpak) (γενν. 26 Νοεμβρίου 1990) είναι Πολωνός τραγουδιστής, ο οποίος απέκτησε φήμη στην εναρκτήρια σεζόν του πολωνικού *X Factor* το 2011. Στις 12 Μαΐου 2016, ο Σπακ εκπροσώπησε την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2016 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, με το τραγούδι «Color of Your Life».

## Καριέρα

### 2016: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
[σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/ESC2016_-_Poland_Meet_%26_Greet_07.jpg/210px-ESC2016_-_Poland_Meet_%26_Greet_07.jpg|δεξιά|μικρογραφία|315x315εσ| Ο Σπακ σε ένα Meet & Greet κατά τη διάρκεια του [Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016|Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision 2016 στη Στοκχόλμη]]
Ο Σπακ εκπροσώπησε την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2016 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας με το τραγούδι «Color of Your Life». Ήταν νικητής στον εθνικό τελικό της Πολωνίας, όπου επιλέχθηκε μέσω τηλεψηφοφορίας. Οι Πολωνοί τηλεθεατές μπορούσαν να δώσουν μόνο μία ψήφο για κάθε αγαπημένο τραγουδιστή από έναν μόνο αριθμό τηλεφώνου. Κέρδισε την παγκοσμίου φήμης Πολωνή ερμηνεύτρια Μάργκαρετ, η οποία ήρθε δεύτερη, και μια άλλη έμπειρη τραγουδίστρια, την Εντίτα Γκούρνιακ, η οποία βγήκε τρίτη. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Πολωνία πραγματοποίησε διαγωνισμό για να επιλέξει τη συμμετοχή της από την επιστροφή της το 2014. Το σόου προεπιλογής της Eurovision πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016 στα κεντρικά γραφεία του TVP στη Βαρσοβία και παρουσιάστηκε από τον Άρτουρ Όζεχ. Το πολωνικό κοινό επέλεξε τον Σπακ και το τραγούδι συμμετοχής του με τίτλο «Color of Your Life», με τον Σπακ να κερδίζει συντριπτικά με το 35,5% των ψήφων. «Θα ήθελα να πάρω μέρος στη Eurovision, να αντιμετωπίσω τους Ευρωπαίους καλλιτέχνες και να παρουσιάσω την είσοδο που πιστεύω ότι θα αφήσει μεγάλο συναισθηματικό στίγμα σε όλους», δήλωσε ο Σπακ. Για να προωθήσει τη συμμετοχή του στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, ο Σπακ έλαβε μέρος στην περιοδεία συναυλιών της Eurovision στο Λονδίνο (17 Απριλίου 2016), στο Τελ Αβίβ (12 Απριλίου 2016), στο Άμστερνταμ (9 Απριλίου 2016) και αργότερα στην Πορτογαλία.

Στις 12 Μαΐου, ο Σπακ εμφανίστηκε στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού της Eurovision. Μετά τη ζωντανή ερμηνεία του «Color of Your Life» στον ημιτελικό πέρασε στον μεγάλο τελικό. Στις 14 Μαΐου ερμήνευσε στη 12η θέση στη σειρά μεταξύ των διαγωνιζομένων της Eurovision, ανάμεσα στη Γαλλία και στην Αυστραλία. Συνολικά, ο Σπακ κέρδισε την 3η θέση από τη δημόσια τηλεψηφοφορία και κατέληξε να επωφεληθεί από το νέο σύστημα ψηφοφορίας. Παρά το γεγονός ότι ήταν δεύτερος από το τέλος με τις ψήφους των κριτικών επιτροπών, έκανε άλμα από τους 7 βαθμούς στους 229 βαθμούς όταν προστέθηκαν οι ψήφοι του κοινού και τερμάτισε 8ος στη γενική βαθμολογία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (πολωνικά)

Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές ποπ
Κατηγορία:Αγγλόφωνοι τραγουδιστές από την Πολωνία
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Πολωνία
Δίδυμα Λουτρά του Σινάν Μπέη Αλατά

Τα **Δίδυμα Λουτρά του Σινάν Μπέη Αλατά** είναι οθωμανικά λουτρά (χαμάμ) στη Βέροια της Ελλάδας.

Τα λουτρά κατασκευάστηκαν από τον Τουζτσού Σινάν Μπέη ( *Tuzcu* σημαίνει «αλατάς») σε άγνωστη ημερομηνία, αλλά εν πάση περιπτώσει πριν από το 1640, όταν καταγράφεται ότι έγιναν επισκευές. Βρίσκονται στο κέντρο της πόλης και συνέχισαν να λειτουργούν ως λουτρό μέχρι το 1935. Το όνομά τους προέρχεται από τη διαίρεση σε ανδρικά και γυναικεία τμήματα, τα οποία είναι διατεταγμένα σε σχήμα «L». Και τα δύο τμήματα αποτελούνται από τα ίδια δωμάτια: ένα μεγάλο καμαρίνι που καλύπτεται από έναν στρογγυλό πλινθόκτιστο θόλο, ένα δωμάτιο με ζεστό νερό και ένα δωμάτιο με καυτό νερό. Το λουτρό διαθέτει επίσης ένα υπόκαυστο, ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό για την οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα. Τα δύο τμήματα του λουτρού ήταν σχεδόν πανομοιότυπα, με το ανδρικό τμήμα να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο και πιο πλούσια διακοσμημένο, με ψηφιδωτά και τοιχογραφίες με φυτικά μοτίβα.

Το λουτρό κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο το 1963. Ο Δήμος Βέροιας παρέλαβε το κτίριο το 1995, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως εργαστήριο συντήρησης τοιχογραφιών από την 11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οθωμανικά λουτρά στην Ελλάδα
Κατηγορία:Βέροια
Δρόμος 200 μέτρων

Ο **δρόμος 200 μέτρων**, ή τα **200 μέτρα**, είναι αγώνισμα δρόμου ταχύτητας του στίβου. Σε μία υπαίθρια πίστα 400 μέτρων ο αγώνας ξεκινά στην καμπύλη και τελειώνει στην τελική ευθεία, επομένως απαιτείται ένας συνδυασμός τεχνικών για την επιτυχή διεξαγωγή του αγωνίσματος. Ένας ελαφρά μικρότερος αγώνας, που ονομάζονταν στάδιο και τρέξιμο σε ευθεία διαδρομή, ήταν το πρώτο καταγεγραμμένο γεγονός στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αρχαιότητας. 

Τα 200 μέτρα δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην αντοχή στην ταχύτητα σε σχέση με τις μικρότερες αποστάσεις (όπως τα 100 μέτρα), καθώς οι αθλητές βασίζονται κυρίως στο αναερόβιο ενεργειακό σύστημα κατά τη διάρκεια  των 200 μέτρων. Ομοίως με άλλους δρόμους ταχύτητας, τα 200 μέτρα ξεκινούν από τους βατήρες εκκίνησης.

## Ιστορία
Τα δρομικά αγωνίσματα ταχύτητας είναι τόσο αρχαία, ώστε είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πότε και που εμφανίστηκε. Στην αρχαιότητα, τα παιδιά διδάσκονταν από μικρή ηλικία τις τεχνικές και τη φιλοσοφία του δρόμου, αγωνίσματος που καθιερώθηκε ως βασικό στοιχείο της εκπαίδευσής τους. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες η ολυμπιάδα έπαιρνε το όνομά της από το νικητή του δρόμου ταχύτητας. Στα πρώτα 50 χρόνια των Oλυμπιακών Αγώνων το μόνο αγώνισμα που γινόταν ήταν ο στάδιος δρόμος. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν κι άλλα δρομικά αγωνίσματα, όπως ο δίαυλος, το αντίστοιχο του σημερινού αγώνα των 400 μέτρων, καθώς και έναν αγώνα μεγάλης απόστασης, το δόλιχο.

## Οι 10 καλύτεροι αθλητές όλων των εποχών

Πηγή: World Athletics

## Οι 10 καλύτερες αθλήτριες όλων των εποχών

Πηγή: World Athletics

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* 200 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 200 Metres Men
* 200 Metres Women 

200μ
Ατσιπάδες Ρεθύμνης

:

Οι **Ατσιπάδες** (επίσημη ονομασία, αι *Ατσιπάδες*) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κοξαρές, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φοίνικα, του δήμου Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Οι Ατσιπάδες είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Ρεθύμνης, στις βόρειες πλαγιές της κορυφής «Κουρούπα» (984 μ.)  και λίγο δυτικότερα της Κοξαρές, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420 μέτρα. Απέχει 27 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. του Ρεθύμνου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κοξαρές του νομού Ρεθύμνης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοξαρές και προσαρτήθηκε στον δήμο Φοίνικα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φοίνικα και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Βασιλείου.
## Ιστορικά στοιχεία
Όταν το 1978 οι κατολισθήσεις στις Ατσιπάδες του Ρεθύμνου ανάγκασαν τους κατοίκους του χωριού να μετοικήσουν σε έκταση που παραχώρησε το τότε Υπουργείο Πρόνοιας, εκτίμησαν ότι ο οικισμός τους θα ονομαστεί *Νέες Ατσιπάδες*. Μετά από πολλά χρόνια, τον Ιούνιο του 2020, σε δημοτική συνεδρίαση αποφασίστηκε να μη δοθεί η αιτηθείσα ονομασία.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου στο νοτιοκεντρικό τμήμα του οικισμού
*Η πεζοπορική διαδρομή προς την κορυφή «Κουρούπα», που έχει ως αφετηρία τον οικισμό
*Το μινωικό λατρευτικό ιερό κορυφής του «Κορακιά», κοντά στον οικισμό, από τα τελευταία που επισκέφτηκε η αρχαιολογική σκαπάνη και ακόμα και σήμερα παραμένει στην αφάνεια. Το ιερό εντοπίστηκε το 1895 και ανασκάφηκε το 1989 από τον αρχαιολόγο Alan Peatfield από την Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή των Αθηνών. Μερικά ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου.

## Σημείωση
*Για τον ομώνυμο οικισμό στο Ηράκλειο, δείτε: [[Ατσιπάδες Ηρακλείου]]*

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μινωικό Ιερό κορυφής Κορακιά στους Ατσιπάδες από τον Ταξιδιωτικό Οδηγός Κρήτης.

Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Ατσιπάδες Ηρακλείου

:*Για τον ομώνυμο οικισμό στο Ρέθυμνο, δείτε: [[Ατσιπάδες Ρεθύμνης]]*

Οι **Ατσιπάδες** (επίσημη ονομασία, οι *Ατσιπάδες*) είναι χωριό της Κοινότητας Άνω Ακρίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κόφινα, του δήμου Γόρτυνας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφία
Οι Ατσιπάδες είναι ορεινό χωριό στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, στις νότιες πλαγιές της κορυφής «Βίγλα» (604 μ.), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Αγίου Θωμά-Λούρων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 460. Απέχει 45 χλμ. περίπου Ν. του Ηρακλείου (μέσω Αγίου Θωμά).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στόλων του νομού Ηρακλείου. Το 1932 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Ακρίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Ακρίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κόφινα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κόφινα και προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας.
## Αξιοθέατα
*Το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, κτίσμα του 15ου αιώνα
*Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη Ερημίτη, ανακαινισμένο το 1970
*Το ερειπωμένο παλαιό ελαιουργείο (1915-1967)
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.youtube.com/watch?v=C_FiYqfzNDs

Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Χισάο Νακάι

Ο **Χισάο Νακάι** (中井久夫) (16 Ιανουαρίου 1934 - 8 Αυγούστου 2022) ήταν ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κόμπε και ένας από τους κορυφαίους ψυχιάτρους στην Ιαπωνία. Συνέβαλε καθοριστικά στο να γίνει γνωστή η Ελληνική ποίηση στην Ιαπωνία μεταφράζοντας ποιήματα Ελλήνων ποιητών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1934 στην πόλη Τένρι του νομού Νάρα και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κιότο. Το 1952 αποφοίτησε από το Λύκειο Κόναν. Εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κιότο. Μεταγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κιότο το 1955. Το 1960 έγινε Βοηθός στο Ινστιτούτο Έρευνας για τους Ιούς του Πανεπιστημίου του Κιότο. Το 1966 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Ιατρικής (Πανεπιστήμιο Κιότο). Το 1971 έγινε Βοηθός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Τόκιο και αργότερα λέκτορας. Το 1975 έγινε Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Ψυχιατρικής, Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ναγκόγια. Το 1980 έγινε καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κόμπε.

Το 1997 έγινε καθηγητής στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Επιστημών στη Σχολή Γραμμάτων του Πανεπιστημίου Κόναν και αργότερα έγινε Ομότιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κόναν.

Ασχολήθηκε με τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και τη διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον στην ψυχολογική υποστήριξη επιζώντων του καταστροφικού σεισμού του Κόμπε (1995). Το 2004 ίδρυσε το Ινστιτούτο Τραυματικού Στρες του Χιόγκο, που ειδικευόταν στην έρευνα και τη θεραπεία της διαταραχής μετατραυματικού στρες.Κατά τα έτη 2004-2007 ήταν Διευθυντής του Hyogo Mental Care Center.

Εκτός από συγγραφέας πολλών ιατρικών βιβλίων υπήρξε δοκιμιογράφος και μεταφραστής έργων ξένης λογοτεχνίας. Μετέφρασε στα Ιαπωνικά τα βιβλία του Αμερικανού ψυχιάτρου Σάλιβαν και του Γάλλου ποιητή Πωλ Βαλερύ, καθώς και ελληνική λογοτεχνία.Μετέφρασε στα Ιαπωνικά τα Άπαντα του Κωνσταντίνου Καβάφη καθώς και πολλά ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου.

Πέθανε στις 8 Αυγούστου 2022 από πνευμονία σε νοσηλευτικό ίδρυμα στην πόλη Κόμπε, στην επαρχία Χιόγκο σε ηλικία 88 ετών.

## Βραβεία
Το 1989 έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας Γιομιούρι για τη μετάφραση των ποιημάτων του Καβάφη.Το 1991 βραβεύτηκε στην Ελλάδα για τη μετάφραση των ποιημάτων του Καβάφη. Έλαβε το βραβείο Mainichi Publishing Culture Award το 1996 για το βιβλίο του "Kazoku no Abyss". Το 2001 του απονεμήθηκε το Κοινωνικό Βραβείο Νομαρχίας Χιόγκο. Ανακηρύχθηκε Πρόσωπο Πολιτιστικής Αξίας το 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες ιατροί
Κατηγορία:Ιατροί του 20ού αιώνα
Μαρούλα Κλιάφα

Η **Μαρούλα Κλιάφα** είναι Ελληνίδα συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1937 στα Τρίκαλα, όπου και ζει μόνιμα με την οικογένειά της. Έχει σπουδάσει δημοσιογραφία και από το 1972 ασχολείται με τη λογοτεχνία, τη μελέτη της τοπικής ιστορίας, τη συλλογή λαϊκών παραμυθιών, παραδοσιακών παιχνιδιών και παλαιών φωτογραφιών.

Τα περισσότερα βιβλία της έχουν αποσπάσει επαίνους και βραβεία, ενώ δύο από αυτά έχουν μεταφραστεί στα ρωσικά και στα γερμανικά. Αποσπάσματα των έργων της έχουν συμπεριληφθεί σε σχολικά βιβλία του Δημοτικού και στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Γυμνασίου.

Έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών, την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

Το 2010 το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης της Σχολής Επιστημών του Ανθρώπου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας της απένειμε τον τίτλο της επίτιμου διδάκτορος.

## Έργο
**Λογοτεχνία**

*Η Ηλιαχτίδα* (1974) - βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και Βραβείο Δήμου Αθηναίων το 1974,  *Οι πελαργοί θα ξανάρθουν* (1976), *Ένα δέντρο στην αυλή μας* (1980) για το οποίο κέρδισε Βραβείο εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών το 1982, *Ο κόσμος βαριέται να διαβάζει θλιβερές ιστορίες* (1986), *Δύσκολοι καιροί για μικρούς πρίγκιπες* (1992), *Ο δρόμος για τον παράδεισο είναι μακρύς* (2003), *Άγρια παιχνίδια* (2008), *Μια μπαλάντα για τη Ρεβέκκα* (2010), *Ο άντρας με τη γερμανική στολή* (2013).

**Λαογραφία**

*Παραμύθια της Θεσσαλίας* (1977), *12+1 παραμύθια από τη Θεσσαλία* (1991), *Τρομακτικά παραμύθια για ατρόμητα παιδιά* (1999), *Ας παίξουμε πάλι* (σε συνεργασία με τη Ζωή Βαλάση) (1997), *Μύθοι και θρύλοι της Θεσσαλίας* (2006)

**Λευκώματα**

*Θεσσαλία 1881-1981. Εκατό χρόνια ζωή* (1983), *Στο Βαρούσι* (σε συνεργασία με τον Τάκη Τλούπα και τη Φανή Τσαπάλα) (1988),  *Γυναίκες της γης* (σε συνεργασία με τον Δημήτρη Λέτσιο) (1994), *Άνθρωποι του μόχθου, Θεσσαλία* (2007)

**Μεταφράσεις**

*Μια Πέμπτη του Οκτώβρη* (1983), *Το παιδί της Κυριακής* (1987), *Τέρμα! Εδώ κατεβαίνουν όλοι* (1992)

**Ιστορικές Μελέτες - Μαρτυρίες**

*Τρίκαλα: Από τον Σεϊφουλλάχ ως τον Τσιτσάνη. Οι μεταμορφώσεις μιας κοινωνίας όπως αποτυπώθηκαν στον Τύπο της εποχής,* 3 τόμοι (1996-2000), *Μια σερενάτα στον Ληθαίο. Η μουσική κίνηση στα Τρίκαλα (1881-1965)*, (2003), *Σιωπηλές Φωνές. Μαρτυρίες Θεσσαλών για τον 20ο αιώνα* (2000), Τ*α του Δήμου εν δήμω. Το χρονικό του Δήμου Τρικκαίων (1883- 1959)*, (2007), *Η επιχειρηματικότητα στα Τρίκαλα (1881- 1960) Μια παραγνωρισμένη ιστορία (*2010), *Η Παιδεία παίζει…Η εκπαίδευση στη Δυτική Θεσσαλία μετά την ενσωμάτωση στο ελληνικό κράτος (1881-1950)*, (2016)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.maroulakliafa.gr/ Η επίσημη ιστοσελίδα της Μαρούλας Κλιάφα

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γυναίκες μυθιστοριογράφοι
Βλαντίμιρ Άσμπεργκ

Ο **Βλαντίμιρ Γκαβρίλοβιτς Άσμπεργκ** (, 25 Ιουλίου 1898, Ταγκανρόγκ, Ρωσική Αυτοκρατορία - 10 Φεβρουαρίου 1947, Μόσχα, ΕΣΣΔ) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός στρατιωτικός ηγέτης, αργότερα συνεργάτης των Ναζί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1898 στο Ταγκανρόγκ. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αφού αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Κονσταντίνοβσκι το 1916, υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στον Ρωσικό Αυτοκρατορικό Στρατό. Μετά τηνεπανάσταση του 1917, εντάχθηκε στον Εργατικό και Αγροτικό Κόκκινο Στρατό και πήρε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στη Σοβιετική Κεντρική Ασία. Αποφοίτησε από τα Ακαδημαϊκά Μαθήματα για Ανώτερους Αξιωματικούς του Κόκκινου Στρατού (1926) και τα μαθήματα τεθωρακισμένων τανκς του Λένινγκραντ για τη βελτίωση και επανεκπαίδευση αξιωματικών (1932). Το 1936 προήχθη σε Ταγματάρχη, το 1939 σε Συνταγματάρχη. Έλαβε μέρος στον Σοβιετο-Φινλανδικό πόλεμο του 1939-1940. Μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε διαδοχικά ως επικεφαλής του τμήματος τεθωρακισμένων στρατευμάτων της 28ης, 43ης, 57ης στρατιάς, ενώ στην τελευταία ήταν και πρώτος υποδιοικητής. Το 1942, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης του Χαρκόβου, δεν έφυγε από την περικύκλωση, κηρύχθηκε αγνοούμενος, αλλά στην πραγματικότητα συνελήφθη. Συμφώνησε οικειοθελώς να συνεργαστεί με τους Γερμανούς, προήχθη στο βαθμό του Ταγματάρχη της Βέρμαχτ, υπηρέτησε στο αρχηγείο των Ανατολικών Εθελοντικών Δυνάμεων υπό τη διοίκηση του Στρατηγού του Ιππικού Έρνστ Κέστρινγκ. Μετά το σχηματισμό του Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού ως Ένοπλες Δυνάμεις της Επιτροπής για την Απελευθέρωση των Λαών της Ρωσίας, μετατέθηκε στην υπηρεσία του Αντιστράτηγου Αντρέι Βλάσοφ. Το 1943 οργάνωσε και διηύθυνε τη σχολή αξιωματικών των Ανατολικών Δυνάμεων στο Μαριγιάμπολε, το 1944 διορίστηκε επικεφαλής του 8ου τμήματος (μαχητική εκπαίδευση) των Ενόπλων Δυνάμεων του KONR, το 1945 προήχθη στο βαθμό του υποστράτηγου. Ενόψει της επικείμενης παράδοσης της Γερμανίας, παραδόθηκε στους Αμερικανούς και το 1946 εκδόθηκε στη σοβιετική πλευρά. Το 1947 καταδικάστηκε από το Στρατιωτικό Κολέγιο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ βάσει του άρθρου 58 για εσχάτη προδοσία και εκτελέστηκε. Το 2019, η Στρατιωτική Εισαγγελία της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέρριψε το αίτημα για την αποκατάσταση του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μάχη της Γέφυρας Κιάουε

Η **Μάχη της Γέφυρας Κιάουε** (αγγλ.: *Battle of Kiawe Bridge*), έγινε την Κυριακή, στις 29 Ιουλίου 1917. 

Στη μάχη έλαβαν μέρος 4.000 Βρετανοί στρατιώτες και 3.000 Γερμανοί στρατιώτες, που ήταν και οι υπερασπιστές της γέφυρας. Οι Βρετανοί τελικά, κατέλαβαν τη γέφυρα του ποταμού Κιάουε, στην Γερμανική Ανατολική Αφρική.

Οι Βρετανικές δυνάμεις υπέστησαν 122 απώλειες και συνέλαβαν 2.500 αιχμαλώτους, ενώ οι Γερμανοί είχαν 500 νεκρούς.

## Δείτε επίσης
* Εκστρατεία Ανατολικής Αφρικής (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
* Πάουλ Έμιλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ (*Paul Emil von Lettow-Vorbeck*)
* Μάχη του Ναρουνγκόμπε
* Επίθεση στο Μαχένγκε  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αφρικής
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Γερμανίας
Κατηγορία:Μάχες του Ηνωμένου Βασιλείου
Κουρουσού Κουατιά

Η **Κουρουσού Κουατιά** () είναι πόλη στα νότια της επαρχίας Κορριέντες στη Μεσοποταμία της Αργεντινής. Είχε 34.470 κατοίκους κατά την απογραφή του 2010, και είναι η έδρα του ομώνυμου νομού.

Η περιοχή έχει ανώμαλο έδαφος, με πολλά μικρά ποτάμια και ρυάκια που εκβάλλουν στον ποταμό Παρανά στα δυτικά ή στον ποταμό Ουρουγουάη στα ανατολικά. Το κλίμα είναι υγρό υποτροπικό, με ομοιόμορφα κατανεμημένη ετήσια βροχόπτωση 1.200 mm κατά μέσο όρο. Οι μέσες θερμοκρασίες είναι 14,5 °C (χειμώνας) και 26 °C (καλοκαίρι), με καταγεγραμμένες ακραίες θερμοκρασίες -3 °C και 44 °C αντίστοιχα.

Η πόλη εξυπηρετείται από αεροδρόμιο         , που βρίσκεται στο σημείο .

## Ιστορία
Το όνομα *Κουρουσού Κουατιά* είναι προέλευσης Γκουαρανί και σημαίνει «χαραγμένος σταυρός». Οι πρώτοι έποικοι (Ισπανοί κονκισταδόρες και Ιησουίτες ιεραπόστολοι από την Ουρουγουάη) το ονόμασαν Πόστα ντε Κρουζ (*Posta de Cruz*), καθώς η τοποθεσία ήταν ένα σταυροδρόμι, το οποίο σηματοδοτούσε ένας μεγάλος σταυρός με επιγραφή.

Μετά την Επανάσταση του Μαΐου που ξεκίνησε τον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αργεντινής από την Ισπανία, ο στρατός υπό τον στρατηγό Μανουέλ Μπελγράνο πέρασε από την περιοχή. Ο Μπελγράνο διευθέτησε μια κυβερνητική διαμάχη στην περιοχή αναθέτοντας τη δικαιοδοσία στο Cabildo του Κορριέντες. Στις 16 Νοεμβρίου 1810 υπαγόρευσε την επίσημη ίδρυση της πόλης, την οποία (σεβόμενος τις επιθυμίες και τις πεποιθήσεις του πληθυσμού) ονόμασε *Nuestra Señora de Pilar de Curuzú Cuatiá* («Παναγία της Πιλάρ της Κουρουσού Κουάτια»).

Στην περιοχή διεξήχθησαν αρκετές σημαντικές μάχες κατά τη διάρκεια του αγώνα των συγκεντρωτικών-ομοσπονδιακών, με πιο σημαντική τη μάχη του Πάγκο Λάργκο (31 Μαρτίου 1839) εναντίον των υποστηρικτών του Χουάν Μανουέλ ντε Ρόζας στο Έντρε Ρίος.

Η πόλη έλαβε επίσημα την ιδιότητα του χωριού (*villa*) στις 9 Οκτωβρίου 1852 και έγινε πόλη στις 25 Οκτωβρίου 1888.

## Κλίμα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Αλεξάντερ Σίτυ

Η **Αλεξάντερ Σίτυ** (αγγλ. *Alexander City*), γνωστή στους ντόπιους ως **Άλεξ Σίτυ**, είναι μικρή πόλη στο ανατολικό μέρος της πολιτείας Αλαμπάμα των ΗΠΑ, με πληθυσμό 14.843 κατοίκους στην απογραφή του 2020. Ωστόσο είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Κομητείας Ταλαπούζα από το 1910. Είναι γνωστή κυρίως για τη Λίμνη Μάρτιν, δίπλα στην οποία είναι κτισμένη και η οποία προσφέρει ευκαιρίες για βαρκάδες, κολύμβηση, ψάρεμα και κάμπινγκ. Πολλές πολυτελείς κατοικίες είναι κτισμένες στις όχθες της λίμνης.

Η οικονομία της πόλεως βασιζόταν παραδοσιακά στην υφαντουργία, και αργότερα σε χυτήρια σιδήρου και εργοστάσια ξυλείας. Τον 21ο αιώνα η οικονομική βάση παρουσιάζει μεγαλύτερη διαφοροποίηση.

## Ιστορία
Η Αλεξάντερ Σίτυ ιδρύθηκε το 1872 με την ονομασία **Γιάνγκσβιλ** (*Youngsville*), από το επώνυμο του ιδρυτή της, Τζέιμς Γιανγκ. Το επόμενο έτος ωστόσο ήλθε στην πόλη ο σιδηρόδρομος και η πόλη μετονομάσθηκε προς τιμή του προέδρου της σιδηροδρομικής εταιρείας Έντουαρντ Πόρτερ Αλεξάντερ, ήρωα των Νοτίων στη Μάχη του Γκέτισμπεργκ του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου.

Στις 13 Ιουνίου 1902, την 1 το μεσημέρι, μια πυρκαγιά ξέσπασε στο μηχανουργείο της Αλεξάντερ Σίτυ και τελικώς κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλεως. Εκείνη την εποχή η πόλη δεν είχε δίκτυο υδρεύσεως και έτσι πολλά κτήρια κάηκαν, μεταξύ των οποίων το τηλεγραφείο, το ταχυδρομείο και τρεις τράπεζες.

## Γεωγραφία
Η Αλεξάντερ Σίτυ είναι κτισμένη σε υψόμετρο 215 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της 32°55΄59΄΄ Βόρειο πλάτος και 85°56΄10΄΄ Δυτικό μήκος. Η περιοχή είναι δασώδης, όπως εξάλλου καί όλο σχεδόν το μήκος της όχθης της Λίμνης Μάρτιν, που φθάνει τα 1.200 χιλιόμετρα. Η τεχνητή αυτή λίμνη, που απλώνεται στα νότια της Αλεξάντερ Σίτυ, έχει έκταση 178 τετρ. χιλιόμετρα, αλλά εξαιρετικά πολυδαίδαλες όχθες.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 101,0 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία το 0,44% (500 στρέμματα) καλύπτεται από νερό.

Από την Αλεξάντερ Σίτυ διέρχεται η Εθνική Οδός (U.S. Route) 280. Η πόλη απέχει από το Μοντγκόμερι, την πρωτεύουσα της Αλαμπάμα, 80 χιλιόμετρα, ενώ από το Μπέρμιγχαμ απέχει 97 χιλιόμετρα.

### Κλίμα
Το κλίμα στην περιοχή της Αλεξάντερ Σίτυ χαρακτηρίζεται από πολύ ζεστά και υγρά καλοκαίρια, και από ήπιους χειμώνες με σύντομα ψυχρά «ξεσπάσματα» (-21&nbsp;°C ρεκόρ ελάχιστης θερμοκρασίας). Κατά την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν η πόλη έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (*Cfa*). Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1.448 χιλιοστόμετρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 97

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του δήμου 
* Εμπορικό Επιμελητήριο της Αλεξάντερ Σίτυ

Αλεξαντερ Σιτυ
Τα αδιάκριτα κοσμήματα

***Τα αδιάκριτα κοσμήματα*** (γαλλικός τίτλος: *Les Bijoux indiscrets*) είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Ντενί Ντιντερό, που εκδόθηκε ανώνυμα το 1748. Είναι μια αλληγορία που απεικονίζει τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ της Γαλλίας ως σουλτάνο του Κονγκό, που έχει ένα μαγικό δαχτυλίδι με τη μαγική ιδιότητα να κάνει τα γυναικεία αιδοία («κοσμήματα») να μιλούν, αποκαλύπτοντας ότι πολύ λίγες γυναίκες έχουν τόση αρετή όση ισχυρίζονται. 

Ένα μυθιστορηματικό πρόσωπο αντιπροσωπεύει την ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΕ΄μαρκησία ντε Πομπαντούρ, την οποία ο Ντιντερό απεικόνισε με κολακευτικό ύφος, πιθανότατα για να εξασφαλίσει την υποστήριξή της στην Εγκυκλοπαίδειά του.

Η ιδέα να μιλούν τα γυναικεία γεννητικά όργανα μέσω παρέμβασης της μαγείας εμφανίζεται για πρώτη φορά στη λογοτεχνία στον μεσαιωνικό μύθο του 13ου αιώνα *Le Chevalier qui fist parler les cons* και σε μια ιστορία του 1747 του κόμη Κλωντ ντε Καϊλύς. Ο Ντιντερό, ωστόσο, επεξεργάστηκε το θέμα σε πολύ διαφορετικό τόνο: μέσω της σάτιρας ή της εύθυμης επιπολαιότητας, τα «κοσμήματα» γίνονται ένα είδος φωνής της αλήθειας, ένας ανελέητος τρόπος για να καυτηριάσει την ηθική διαφθορά των υψηλότερων κοινωνικών τάξεων. Αυτό είναι ίσως το κομβικό σημείο που διαφοροποιεί το έργο από άλλα ελευθεριακά κείμενα της εποχής.

## Υπόθεση
Ο σουλτάνος ​​Μανγκογκούλ του Κονγκό πλήττει στη βασιλική αυλή. Για να διασκεδάσει, ένα τζίνι του χαρίζει ένα μαγικό δαχτυλίδι που έχει μοναδικές υπερφυσικές ιδιότητες. Όταν το δαχτυλίδι στραφεί προς το αιδοίο οποιασδήποτε γυναίκας, αυτό αρχίζει να διηγείται τις ερωτικές του εμπειρίες, προς σύγχυση και ανησυχία της κυρίας.

Ο σουλτάνος, ερωτευμένος με την ερωμένη του Μιρζόζα, στην οποία έχει ορκιστεί να μην χρησιμοποιήσει ποτέ το δαχτυλίδι παρά την περιέργειά του, θα βιώσει τις δυνάμεις αυτού του μαγικού αντικειμένου σε πολλές γυναίκες για να διασκεδάσει και να αφηγηθεί την ιστορία των ανακαλύψεών του στην ερωμένη του.

Ο σουλτάνος ​​χρησιμοποιεί το δαχτυλίδι περίπου τριάντα φορές, αποκαλύπτοντας τα προσωπικά μυστικά των γυναικών της αυλής και του βασιλείου του, συνήθως σε ένα δείπνο ή άλλη κοινωνική συγκέντρωση, και σε αυτές τις περιπτώσεις ο Σουλτάνος ​​είναι ορατός στη γυναίκα. Ωστόσο, δεδομένου ότι το δαχτυλίδι έχει την πρόσθετη ιδιότητα να κάνει τον ιδιοκτήτη του αόρατο όταν το θέλει, μερικές από τις σεξουαλικές εμπειρίες αναφέρονται μέσω άμεσης παρατήρησης, καθώς ο σουλτάνος ​​παρακολουθεί αόρατος στο μπουντουάρ της ανυποψίαστης γυναίκας.

Περιγράφοντας τα ήθη της αυλής από τη σκοπιά της γυναικείας επιθυμίας, το μυθιστόρημα σκιαγραφεί την εικόνα μιας απελευθερωμένης κοινωνίας, όπου υπάρχουν πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι, όπου τα φαινόμενα απατούν και η αληθινή τρυφερότητα είναι σπάνια.

Στις συζητήσεις του σουλτάνου, της ερωμένης του και μερικών χαρακτήρων, αναφέρονται επίσης συζητήσεις ιδεών στη γαλλική κοινωνία της εποχής: έπαινος του Βολταίρου, ιστορία των μαθηματικών, ο Γιανσενισμός κ.λπ., μερικές φορές άσχετα με την πλοκή.

## Ελληνική μετάφραση

* *Τα αδιάκριτα κοσμήματα,* μετάφραση: Ιωάννα Κατσουλάκη, εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, 1989

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ντενί Ντιντερό
Κατηγορία:Ντενί Ντιντερό
Νυέρι

Το **Νυέρι** (*Nyeri*) είναι μεγάλη πόλη της Κένυας, στο Κεντρικό Υψίπεδο, πρωτεύουσα ομώνυμης κομητείας, με πληθυσμό κατά την απογραφή του 2019 140.338 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη σε μέσο υψόμετρο 1.800 μέτρα περίπου πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δίπλα σε λόφο, κοντά στις δυτικές πλαγιές του Όρους Κένυα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι 0°25΄ Νότιο πλάτος και 36°57΄ Ανατολικό μήκος, δηλαδή βρίσκεται περίπου (σε ευθεία γραμμή) 97&nbsp;χιλιόμετρα βορείως της πρωτεύουσας της Κένυας Ναϊρόμπι, σε πυκνοκατοικημένη ευρύτερη περιοχή.

Ο πληθυσμός της πόλεως, που ιδρύθηκε επισήμως στις 18 Δεκεμβρίου 1902, αυξάνεται με ταχύ ρυθμό και επιπλέον πολλοί δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι που στην πραγματικότητα είναι μόνιμοι κάτοικοι του Νυέρι επέλεξαν να απογραφούν στους τόπους από τους οποίους κατάγονται ή εκεί όπου διαμένουν οι οικογένειές τους. Η πόλη έχει σχετικώς μικρό κόστος ζωής σε σχέση με το Ναϊρόμπι και άλλα μείζονα αστικά κέντρα της Κένυας. Εξαιτίας της γονιμότητας της γης στην οποία βρίσκεται, η τροφή και το νερό είναι άφθονα και σχετικώς φθηνά. Η πόλη διαθέτει το Πολυτεχνείο Ντένταν Κιμάθι (*Dedan Kimathi University of Technology*, DeKUT), που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1970 ως «Ινστιτούτο τεχνολογίας» και μετατράπηκε σε πλήρες Α.Ε.Ι. το 2012.

Στην πόλη πέθαναν ο εξερευνητής Μπόυντ Αλεξάντερ, ο κυνηγός και συγγραφέας Τζιμ Κόρμπετ και ο ιδρυτής του προσκοπισμού Ρόμπερτ Μπέιντεν-Πάουελ, και εδώ βρίσκεται και ο τάφος του τελευταίου. Επίσης σε κοντινό χωριό γεννήθηκε η Ουανγκάρι Μαατάι, η πρώτη γυναίκα από την Αφρική που βραβεύθηκε ποτέ με Βραβείο Νόμπελ

## Παραπομπές


Νυερι
Αυλές Κοζάνης

Οι **Αυλές** (επίσημη ονομασία *Αυλαί*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σερβίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Κοζάνης του νομού Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
## Γεωγραφία
Οι Αυλές είναι χωριό στο Ν. ΝΑ. τμήμα του νομού Κοζάνης, στην περιοχή των Σερβίων, μεταξύ των Πιερίων ορέων και της τεχνητής λίμνης Αλιάκμονα (Πολυφύτου), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Το χωριό απέχει 31 χλμ. περίπου ΝΑ. της Κοζάνης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 10,986 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται επίσημα το 1918 να προσαρτάται στην κοινότητα Σερβίων του νομού Κοζάνης. Το 1920 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αυλών και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σερβίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Σερβίων-Βελβεντού και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικισμού
*Τα εκκλησάκια του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Νεκταρίου, στη νότια έξοδο του οικισμού
*Η τεχνητή λίμνη Αλιάκμονα (Πολυφύτου), δυτικά του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.youtube.com/watch?v=VcQCNvS9yHo

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού
Κοινότητα Σφάκας Λασιθίου

Η **Κοινότητα Σφάκας** Σητείας είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με έδρα τον οικισμό Σφάκα. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιο Ανδρέα. 

## Πληθυσμός

μικρογραφία|445x445εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο Σητείας.

## Κοινοτάρχες Σφάκας
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας

Κατηγορία:Επαρχία Σητείας
Γήπεδο Αγροτικού Αστέρα «Δημήτριος Κοντικάκης»

Το **Γήπεδο Αγροτικού Αστέρα «Δημήτριος Κοντικάκης»**, γνωστό απλά και ως **Γήπεδο Ευόσμου**, είναι γήπεδο ποδοσφαίρου που βρίσκεται στο προάστιο του Εύοσμου, στη Θεσσαλονίκη της Ελλάδας.

## Ιστορία
Το γήπεδο χτίστηκε και άνοιξε το 1950. Έχει χωρητικότητα 2.267 θεατών. Σε μια περίπτωση, ένα ρεκόρ 4.067 θεατών πραγματοποιήθηκε το 1979. Δύο νέες πλατφόρμες κατασκευάστηκαν το 1994. Για να τιμήσει τον πρώην πρόεδρο Δημήτρη Κοντικάκη, το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου αποφάσισε να αλλάξει το όνομα του γηπέδου σε Γήπεδο Δημήτριος Κοντικάκης.

Έγιναν βελτιώσεις και εργασίες συντήρησης στο στάδιο για να διατηρηθεί πριν τη σεζόν 2015-16.

Τον Ιανουάριο του 2017, ένας εντός έδρας αγώνας αναβλήθηκε για μεταγενέστερη ημερομηνία, καθώς υπήρχε πάγος στις γωνίες του γηπέδου, γεγονός που αποτελούσε αναπόφευκτο κίνδυνο για τους ποδοσφαιριστές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αγροτικός Αστέρας Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ.
Κοινότητα Μέσα Μουλιανών

Η **Κοινότητα Μέσα Μουλιανών** είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 με την απόσπαση του οικισμού Μέσα Μουλιανά από την Κοινότητα Έξω Μουλιανών και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλαβρός. 

## Πληθυσμός

μικρογραφία|417x417εσ|Η κοινότητα σε σχέση με το δήμο Σητείας

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της Κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας

Κατηγορία:Επαρχία Σητείας
Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Γιαννιτσών

μικρογραφία|280x280εσ|Το παραδοσιακό σαλόνι του αρχοντικού της οικογένειας Χατζηδημητρίου
Το **Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Γιαννιτσών** είναι μουσείο στο κέντρο της πόλης των Γιαννιτσών, στην Κεντρική Μακεδονία. Άρχισε να λειτουργεί για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1977 και στεγάζεται σε ένα προκατασκευασμένο κτίριο. Ιδρύθηκε από την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Γιαννιτσών «Ο Φίλιππος», με στόχο την προβολή και διάσωση της τοπικής ιστορίας και παράδοσης.

## Εκθέματα
Στο μουσείο εκτίθενται τεχνουργήματα που σχετίζονται με τον τοπικό λαϊκό πολιτισμό, οικιακά αντικείμενα (π.χ. καζάνια, ταψιά, μπολ, σίδερα ρούχων που θερμαίνονται με κάρβουνα) και εργαλεία διαφόρων αγροτικών και αστικών επαγγελμάτων, άλλα τα οποία έχουν επιβιώσει και άλλα εξαφανισμένα (π.χ. σκρατσόρο, αργαλειός, σκέπαρνο, πριόνια και πάγκοι εργασίας).

Υπάρχουν επίσης βιτρίνες με τις αυθεντικές παραδοσιακές ανδρικές και γυναικείες φορεσιές των Γιαννιτσιωτών, του 19ου και 20ου αιώνα, τόσο καθημερινή όσο και επίσημη ενδυμασία, οι οποίες έχουν προσφερθεί από δημότες και φίλους του μουσείου. 

Μια ολόκληρη αίθουσα είναι αφιερωμένη στην τοπική αρχιτεκτονική, όπου περιλαμβάνει ένα αυθεντικό σαλόνι αρχοντικού, το οποίο προέρχεται από το παλιό αρχοντικό της οικογένειας Χατζηδημητρίου. Πρόκειται για έναν γνήσιο «καλό οντά» που φιλοξένησε πολλές φορές τους πρωταγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα και σε αυτόν πάρθηκαν από τους τοπικούς δημογέροντες οι σημαντικές αποφάσεις που καθόρισαν το μέλλον της Μακεδονίας.  
μικρογραφία|280x280εσ|Εργαλεία και μηχανήματα παλαιών επαγγελμάτων, και αντικείμενα του 20ου αιώνα
Στην τελευταία αίθουσα εκτίθενται ένας αργαλειός, υφαντά, κεντήματα και άλλα εκθέματα που συμπληρώνουν την εικόνα του παραδοσιακού Γιαννιτσιώτικου σπιτιού. 

Στον διάδρομο παρουσιάζεται αρχειακό φωτογραφικό υλικό, εφημερίδες και έντυπα των Γιαννιτσών, καθώς και η μεγάλη συλλογή ράβδων του Μουσείου· μπροστά από την ολοκληρωμένη συλλογή πορτραίτων των μακεδονομάχων και ιστορικών προσωπικοτήτων από τα Γιαννιτσά και την ευρύτερη περιοχή τους.  
μικρογραφία|280x280εσ|Αναπαράσταση της ζωής των γυναικών στην τουρκοκρατία και τον 20ο αιώνα
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908), στην αίθουσα ιστορίας, όπου παρουσιάζονται εκθέματα με αυθεντικές στολές, όπλα και προσωπικότητες ανταρτών που δραστηριοποιούνταν γύρω από τη Λίμνη των Γιαννιτσών, χάρτες της περιοχής της λίμνης, πολυάριθμες φωτογραφίες της ζωής των Μακεδονομάχων και των ντόπιων χωρικών στις καλύβες στη λίμνη και συγκεκριμένα γεγονότα κατά τη διάρκεια του Αγώνα στη γύρω περιοχή, καθώς και μία προσωπογραφία του ντόπιου μακεδονομάχου Καπετάν Γκόνου Γιώτα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* The Museums of Macedonia: Macedonian Heritage. By Vlasis Vlasidis. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μουσείο στο gtp.gr
* Πληροφορίες στο giannitsa.gr

Γιαννιτσα
Κατηγορία:Ιστορικά μουσεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Γιαννιτσά
Γεωαρχαιολογία

Ο όρος **γεωαρχαιολογία** περιγράφει την εφαρμογή των γεωεπιστημών για την επίλυση ερευνητικών προβλημάτων στην αρχαιολογία. Η αλληλεπίδραση μεταξύ των επιστημών της γεωλογίας και της αρχαιολογίας χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η γεωλογία και η προϊστορική αρχαιολογία αναπτύχθηκαν ουσιαστικά παράλληλα.  Στη γεωαρχαιολογία είναι σύνηθες να εξετάζεται κυρίως ένα υποσύνολο των γεωεπιστημών όπως η γεωμορφολογία, η ιζηματολογία και η στρωματογραφία. Σύμφωνα με τον Renfrew (1976) «*εφόσον η αρχαιολογία ή τουλάχιστον η προϊστορική αρχαιολογία ανακτά σχεδόν όλα τα βασικά δεδομένα με ανασκαφή, κάθε αρχαιολογικό πρόβλημα ξεκινά ως πρόβλημα στη γεωαρχαιολογία*»

## Αρχαιολογία και Γεωλογία
Οι απαρχές της επιστημονικής αρχαιολογίας τον 19ο αιώνα συνδέονται στενά με την παράλληλη ανάπτυξη της γεωλογίας. Η συγκεκριμένη διεπιστημονική προσέγγιση οφείλεται στον Τσαρλς Λάιελ, ο οποίος έγραψε το *Principles of Geology* (Αρχές της Γεωλογίας), 1830-33, που θεωρείται ευρέως ως ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης γεωλογίας, αλλά και το *The Geological Evidences of the Antiquity of Man* (Γεωλογικές Μαρτυρίες της Αρχαιότητας του Ανθρώπου) το 1863.

## Η έρευνα
Από όλες τις επιστημονικές εξελίξεις στην αρχαιολογία, η σημαντικότερη πιθανώς ήταν η ανάπτυξη τεχνικών τηλεπισκόπησης που σχεδιάστηκαν για τον εντοπισμό και τον εντοπισμό θαμμένων στοιχείων πριν από την ανασκαφή. Η αεροφωτογραφία παρείχε για πολλά χρόνια το βασικό στήριγμα της τηλεπισκόπησης που εφαρμόζεται στην αρχαιολογία, αλλά τα τελευταία χρόνια υπήρξε αυξανόμενη συνειδητοποίηση της πιθανής χρήσης δορυφορικών πολυφασματικών δεδομένων. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της τηλεπισκόπησης πραγματοποιείται στο έδαφος, χρησιμοποιώντας τεχνικές που αναπτύχθηκαν και τροποποιήθηκαν από τη γεωφυσική έρευνα. Σε αυτές περιλαμβάνονται τεχνικές ηλεκτροδιασκόπησης και μαγνητομετρίας, όπως επίσης το γεωραντάρ, η μέθοδος ηχητικής διερεύνησης κ.ά.

## Σημειώσεις παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*The Laboratory of Geoarchaeology, Kazakhstan Information about Geoarchaeological work in Central Asia
*SASSA (Soil Analysis Support System for Archaeologists) 

Κατηγορία:Αρχαιολογικές μέθοδοι
Κατηγορία:Κλάδοι της αρχαιολογίας
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αξιούπολης

Το **Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αξιούπολης** είναι μουσείο στην Αξιούπολη, στο Νομός Κιλκίς της Ελλάδας. Εγκαινιάστηκε στις 8 Ιουνίου 1997 ως μέρος της πολιτιστικής και τουριστικής ανάπτυξης της πόλης. Στεγάζεται στο παλιό δημοτικό σχολείο της πόλης.

Ο σκοπός του μουσείου είναι εκπαιδευτικός. Οι δραστηριότητές του περιλαμβάνουν τη διάδοση της έρευνας, την κατάρτιση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και τις εκδόσεις. Δεν υπάρχει χρέωση για την είσοδο.

Χωρίζεται σε πέντε ενότητες. Η πρώτη, η κοσμογονία, ξεκινά με μια ανάλυση της σταδιακής δημιουργίας των αστρικών συστημάτων έξω από το αρχικό νεφέλωμα. Συνεχίζει με το Ηλιακό Σύστημα, απεικονίζοντας τη σταδιακή εξέλιξή του και τις κινήσεις των πλανητών. Ακολουθεί η δημιουργία της Γης και η γεωτεκτονική εξέλιξη του εδάφους της Ελλάδας.

Το τμήμα παλαιοντολογίας αναλύει την εξέλιξη της ζωής στη Γη, από τις πρωτόγονες μορφές ζωής πριν από 3,5 εκατομμύρια χρόνια, τα γαλαζοπράσινα φύκια («κυανοβακτήρια») και τα βακτήρια, μέχρι την εξέλιξη των ασπόνδυλων, των φυτών, των σπονδυλωτών και των ανθρώπων.

Στο τμήμα ορυκτολογίας, τα ορυκτά ταξινομούνται με τη μακροσκοπική τους εικόνα και τον χημικό τύπο τους και εμφανίζονται επιλεγμένα ορυκτά από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το τμήμα πετρολογίας παρουσιάζει διάφορους τύπους πετρωμάτων που κατηγοριοποιούνται σε πυρογενετικά, ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή. Το τμήμα βοτανικής, τέλος, διαθέτει εκθεσιακό χώρο και βοτανολόγιο και παρουσιάζει τη χλωρίδα των βουνών στην περιοχή του Κιλκίς και της Ελλάδας γενικότερα, με ιδιαίτερη έμφαση στα σπάνια ενδημικά φυτά.

## Εικόνες


Αρχείο:Macedonian Museums-59-Fysikhs Istorias Ajioypolhs-259.jpg|Τμήμα Παλαιοντολογίας
Αρχείο:Macedonian Museums-59-Fysikhs Istorias Ajioypolhs-260.jpg|Τμήμα Ορυκτολογίας
Αρχείο:Macedonian Museums-59-Fysikhs Istorias Ajioypolhs-261.jpg|Orhis triodonticus


## Παραπομπές


Αξιουπολη
Κατηγορία:Μουσεία στην Κεντρική Μακεδονία
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κιλκίς
Μεγάλη Μικτή Στοά Ελευθεροτεκτόνων Ελλάδος

Η **Μεγάλη Μικτή Στοά Ελευθεροτεκτόνων Ελλάδος** είναι Ελευθεροτεκτονικός οργανισμός με την ιδιότητα της Μεγάλης Στοάς.

## Λειτουργία

Η Μεγάλη Μικτή Στοά Ελευθεροτεκτόνων Ελλάδος ακολουθεί, κατά το εθιμικό της μέρος, τους τύπους και τις διακηρύξεις του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, σύμφωνα με τα Συντάγματα για εργασίες Μικτών Στοών, αλλά και της Διακήρυξης Αρχών, όπως αυτή συμφωνήθηκε κατά την ίδρυσή της.

Η "Μεγάλη Μικτή Στοά Ελευθεροτεκτόνων Ελλάδος" είναι αυτόνομη και λειτουργεί, σύμφωνα προς τις αρμοδιότητες και τα προνόμια, τα οποία περιγράφονται στο εγκεκριμένο Καταστατικό Μελών και τον Γενικό Κανονισμό Λειτουργίας της. 

## Εργαστήρια

## Εκδόσεις
Πέρα από τις Τεκτονικές εκδόσεις για χρήση από τα μέλη της, η Μεγάλη Μικτή Στοά Ελευθεροτεκτόνων Ελλάδος εκδίδει 2 φορές το χρόνο το περιοδικό "Phoenix" με Τεκτονικά και κοινωνικά θέματα. Η πρόσβαση και το κατέβασμα του περιοδικού είναι δωρεάν και ελεύθερη για όλους.

* Τεύχη περιοδικού Phoenix

## Κοινωνική προσφορά
Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται αρκετές φιλανθρωπικές, ανθρωπιστικές και εθελοντικές δράσεις όπως αυτές αποφασίζονται από τις Στοές και τα μέλη τους και προβλέπονται από το καταστατικό. Οι δράσεις ανακοινώνονται μόνο κατά΄εξαίρεση όταν και όποτε κρίνεται πως αυτό επιτρέπεται στα πλαίσια του Τεκτονικού ηθικού κώδικα. 

## Εκδηλώσεις
Οι εκδηλώσεις χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: λευκές όπου συμμετέχουν και άτομα που δεν είναι Τέκτονες και Τεκτονικές όπου μπορούν να συμμετέχουν Τέκτονες μέλη της Μεγάλης Μικτής Στοάς Ελευθεροτεκτόνων Ελλάδος ή άλλων Τεκτονικών οργανισμών ύστερα από πρόσκληση. Πρόγραμμα εκδηλώσεων και απολογισμός δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του οργανισμού.

## Παραπομπές - Εξωτερικοί Σύνδεσμοι


Κατηγορία:Ελευθεροτεκτονισμός

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Εκκλησία του Τέεμπι

Η **Εκκλησία του Τέεμπι** () είναι μεσαιωνική εκκλησία που βρίσκεται στον Δήμο του Τέεμπι, στην επαρχία Ούπλαντ, βόρεια της Στοκχόλμης.

Χτίστηκε το δεύτερο μισό του 13ου αιώνα. Στα μέσα του 14ου αιώνα χτίστηκε το σκευοφυλάκιο και 100 χρόνια αργότερα η σκεπαστή είσοδος της εκκλησίας (church porch), στην οποία είναι εντοιχισμένη μια ρουνική λίθος. Αρχικά η οροφή του ναού εσωτερικά ήταν επίπεδη αλλά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα κατασκευάστηκε θολωτή οροφή.

Το ρετάμπλ το ναού είναι από τη δεκαετία του 1470 και απεικονίζει τη σκηνή του Γολγοθά. Ο άμβωνας είναι της δεκαετίας του 1630 και αρχικά ήταν τοποθετημένος στο παρεκκλήσι του Κάστρου της Στοκχόλμης.

Ο ναός είναι διακοσμημένος με νωπογραφίες του ζωγράφου Αλμπέρτους Πίκτορ (Albertus Pictor). Μια από αυτές απεικονίζει έναν άνθρωπο να παίζει σκάκι με το Θάνατο, μοτίβο που ενέπνευσε τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, στην ταινία Η Έβδομη Σφραγίδα. Οι νωπογραφίες στην οροφή χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1480 και σε αντίθεση με άλλες έργα του Πίκτορ δεν καλύφθηκαν ποτέ με ασβέστη.

Η εκκλησία ανακαινίστηκε και οι νωπογραφίες αποκαταστάθηκαν το 1994.

## Φωτοθήκη
 
File:Taby kyrka altar.jpg|Το εσωτερικό του ναού 
File:Taby kyrka ceiling painting3.jpg|Η θολωτή οροφή διακοσμημένη από τον Αλμπέρτους Πίκτορ 
File:Taby kyrka Death playing chess.jpg|Η νωπογραφία της παρτίδας σκάκι του Ανθρώπου με το Θάνατο
File:Runsten inmurad i kyrkogrunden.jpg|Η ρουνική λίθος που είναι εντοιχισμένη στη σκεπαστή είσοδο της εκκλησίας 


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Σουηδία
Κοινότητα Κατσιδωνίου

Η **Κοινότητα Κατσιδωνίου** είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1933 με το ΦΕΚ 37Α - 13/02/1933 με την απόσπαση του οικισμού Κατσιδώνι από την Κοινότητα Καρυδίου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Σανδάλι και Σίτανος. 

## Πληθυσμός

μικρογραφία|480x480εσ|Η κοινότητα σε σχάση με τον δήμο Σητείας.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας

Κατηγορία:Επαρχία Σητείας
Σπόρος ο εκ Νικαίας

Ο **Σπόρος ο εκ Νικαίας** (γενν. 240, Νίκαια - 300) ήταν Αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος, πιθανότατα από τη Νίκαια της αρχαίας περιοχής της Βιθυνίας (σήμερα Ιζνίκ), η οποία ανήκει στη σημερινή Τουρκία.

Ο Σπόρος ο εκ Νικαίας ήταν μαθητής του Φίλωνα εκ Γαδάρων. Με τη σειρά του, ο Σπόρος δίδαξε τον Πάππο τον Αλεξανδρέα, από του οποίου τα κείμενα γνωρίζουμε για αυτόν, σε συνδυασμό με τα γραπτά του Ευτοκίου του Ασκαλωνίτη. Ασχολήθηκε κυρίως με τα κλασικά προβλήματα της Αρχαίας Ελλάδας, όπως τον διπλασιασμό του κύβου, στο οποίο η λύση του είναι παρόμοια με αυτή του Διοκλή, παρόλο που αποφεύγει τη χρήση του κισσοειδούς του Διοκλή και αντ' αυτού, κάνει χρήση ενός θεωρήματος που είναι παρόμοιο με την ολοκλήρωση, αλλά και τον τετραγωνισμό του κύκλου.

## Συνεισφορές
Εκτός από τις λύσεις του στα διάφορα άλυτα, πλέον, προβλήματα της αρχαιότητας, ο Σπόρος ο εκ Νικαίας πραγματοποίησε κριτικές σε έργα κι έρευνες άλλων μαθηματικών, από τις οποίες οι δύο είναι γνωστές:

* **Κριτική στη μέθοδο τετραγωνισμού του κύκλου με χρήση της τετραγωνίζουσας του Ιππία του Ηλείου**

Ο Σπόρος ορθά έγραψε πως για να πραγματοποιήσει κανείς τον σχεδιασμό της τετραγωνίζουσας που χρησιμοποιείται στην κατασκευή του Ιππία του Ηλείου, είναι απαραίτητο να γνωρίζει την αναλογία της ακτίνας του κύκλου με την περιφέρειά του.

* **Κριτική στον Αρχιμήδη διότι δεν παρήγαγε ακριβή προσέγγιση του π**

Ο Σπόρος επέκρινε τον Αρχιμήδη, καθώς δεν παρήγαγε ακριβή αριθμό της σταθεράς π. Ο Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης, ωστόσο, υποστηρίζει τον Αρχιμήδη και σε ένα έργο του γράφει:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Κοινότητα Λάστρου

Η **Κοινότητα Λάστρου** είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας αι της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με έδρα τον οικισμό Λάστρος. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιο Πνεύμα.

## Πληθυσμός

μικρογραφία|384x384εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον Δήμο Σητείας.

## Κοινοτάρχες Λάστρου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας

Κατηγορία:Επαρχία Σητείας