open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λάστα Αρκαδίας

Η **Λάστα**, επίσης γνωστή ως **Λάστας**, είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας. 

## Τοποθεσία
Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.060 μέτρων, στις  πλαγιές του όρους Μαίναλο, και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αρκαδίας. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

Η Λάστα ανήκει στον δήμο Βυτίνας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 12 κατοίκους. Απέχει 10 χιλιόμετρα από τα Μαγούλιανα και 60 χλμ. από την Τρίπολη Αρκαδίας. Χωματόδρομος οδηγεί στο Αγριδάκι.

## Ιστορία
Οι απαρχές της Λάστας χάνονται στον χρόνο, πάντως υπήρχε το 1693. 

Το 1821 μετέχει ενεργά στον επαναστατικό αναβρασμό, βγάζοντας διάφορους καπεταναίους, μεταξύ των οποίων τον Κωνσταντίνο Παπαζαφειρόπουλο, τον Παναγιώτη Αρβαλή, τον Αθανάσιο Αθανασιάδη ή Ψόφιο, τον Κωνσταντίνο Δάνεση και τον Γεώργιο Παπαζαφειρόπουλο, τον στρατιωτικό ιερέα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Γι’ αυτό, αλλά και λόγω του θανάτου του ανιψιού του σε ελληνική ενέδρα, ο Αιγύπτιος πασάς Ιμπραήμ την έκαψε δύο φορές το 1826. 

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας αριθμούσε  2.500 κατοίκους. Μετά την Επανάσταση και την καθιέρωση του Ελληνικού κράτους, οι κάτοικοι άρχισαν την μετανάστευση στους κάμπους το χειμώνα είτε σαν ποιμένες είτε σαν εργάτες στα χωράφια στον κάμπο. 

Κατά τις δεκαετίες του '50 και '60 οι Λασταίοι άρχισαν βαθμιαία να μεταναστεύουν προς την Τρίπολη ή την Αθήνα και σε χώρες του εξωτερικού. 

Το καφενείο στην πλατεία του χωριού με το όνομα «Άι Γιώργης», από την ομώνυμη εκκλησιά στη πλατεία, είναι αυτοεξυπηρετούμενο, με μοναδική υποχρέωση ο επισκέπτης να διατηρεί το χώρο καθαρό και αν επιθυμεί να αφήσει τον οβολό του στο ταμείο – κουμπαρά. Μοιάζει με λαογραφικό μουσείο, αφού στους τοίχους του κρέμονται παλιά όπλα, φωτογραφίες και πορτρέτα αγωνιστών της Επανάστασης. Στο οίκημα αυτό είχε διαμείνει ο Ιμπραήμ Πασάς κατά την Επανάσταση του 1821.

## Εξέλιξη πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λάστα Γορτυνίας, Αρκαδία

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Βυτίνας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Καρδαράς Αρκαδίας

Ο **Καρδαράς** ή **Καρδαρά** είναι ορεινό χωριό της Αρκαδίας και ανήκει στον Δήμο Τρίπολης. Είναι χτισμένος  σε υψόμετρο 1.030 μέτρων στις ανατολικές πλαγιές του όρους Μαίναλο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αρκαδίας. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Το χωριό Καρδαράς οφείλει το όνομά του στην πλούσια ποιμενική του ιστορία και στο σκεύος που δε λείπει από κανένα σπίτι της περιοχής, την καρδάρα (δοχείο που μαζεύουμε το γάλα κατά το άρμεγμα). Ο Καρδαράς βρίσκεται κάτω από την κορυφή της Οστρακίνας, 18 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Το χειμώνα υποδέχεται όλους όσους συνδυάζουν τα χειμερινά αθλήματα στην Οστρακίνα, με την ατόφια φιλοξενία ενός παραδοσιακού τόπου. Η ανάπτυξη του τόπου ήταν ραγδαία και από ένα χωριό ποιμένων, μέχρι πρόσφατα, έχει εξελιχθεί σε τόπο συνάντησης όσων αγαπούν την ορεινή φύση.

## Ιστορικό πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σύντομες πληροφορίες για το χωριό
*Καρδαράς - Μαντινεία
*ΕΡΤ - Μένουμε Ελλάδα - Στον Άνω Καρδαρά Αρκαδίας
* Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Λυσικλής (αποσαφήνιση)

To όνομα **Λυσικλής** μπορεί να αναφέρεται :
* Στον Λυσικλή (5ος αιώνας π.Χ.), Αθηναίος στρατηγός, και αρχηγός της δημοκρατικής παράταξης της πόλης.
* Στον Λυσικλή (4ος αιώνας π.Χ.), ένας από τους Αθηναίους διοικητές του Αθηναϊκού στρατού κατά τη Μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. ο οποίος αταδικάστηκε σε θάνατο μετά τις εναντίον του κατηγορίες από τον ρήτορα Λυκούργο

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λυσικλής (4ος αιώνας π.Χ.)

:*δείτε επίσης [[Λυσικλής (5ος αιώνας π.Χ.)]]*

Ο **Λυσικλής** (... - 338 π.Χ.), ήταν ένας από τους Αθηναίους διοικητές του Αθηναϊκού στρατού κατά τη Μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. Καταδικάστηκε σε θάνατο, μετά τις εναντίον του κατηγορίες από τον ρήτορα Λυκούργο. Ο λόγος του Λυκούργου ενάντια στον Καλικλή αναφέρεται από τον Αρποκρατίωνα.
## Παραπομπές
* William Smith (lexicographer) (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Lysicles (2)", Boston, (1867)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Θαργηλία

Η **Θαργηλία** ήταν μια διάσημη εταίρα και αυλικός της Αρχαίας Ελλάδας.

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, γεννήθηκε στην Ιωνία και "έκανε τις εφορμήσεις της στους πιο σημαντικούς άνδρες" της εποχής της. Η Θαργηλία ξεχώριζε λόγω της φυσικής της ομορφιάς και ήταν προικισμένη με καλούς τρόπους και ευστροφία. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι η Θαργηλία έστρεφε όλους τους συντρόφους της υπέρ του βασιλιά της Περσίας και αποσκοπούσε στο να μεγαλώσει η συμπάθεια για τους Πέρσες στις Ελληνικές πόλεις χρησιμοποιώντας τους εραστές της "οι οποίοι ήταν άνδρες τεράστιας δύναμης και επιρροής". Λέγεται ότι έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Θεσσαλία, όπου προπαγάνδισε επιτυχώς την Περσική πολιτική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες
Κατηγορία:Ιωνία
Ηράκλεια Μεσοποταμίας

μικρογραφία|Από τα ερείπια της Μεσοποταμιακής '''Ηράκλειας'''.
Η πόλη **Ηράκλεια** της Μεσοποταμίας ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη στη νότια Οσροηνή. Βρίσκεται στην Harqalah, δίπλα στην Αl Raqqah (Νικηφόριον), όπου βρέθηκαν ερείπια, στη Συρία.

Η πόλη ήταν χτισμένη στη βόρεια όχθη του ποταμού Ευφράτη, κοντά στη Θάψακο και σχεδόν απέναντι από την πόλη Σούρα. Ίσως να κτίστηκε, αν όχι από τον Μέγα Αλέξανδρο (όπως η Ηράκλεια στην Μηδία), ίσως από τους Σελευκίδες για τιμήσουν τον Ηρακλή που θεωρείτο πρόγονος του Μακεδόνα βασιλιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Βαλτέτσι

Το **Βαλτέτσι** αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αρκαδίας και έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Ανήκει στη Δημοτική ενότητα Βαλτετσίου του Δήμου Τρίπολης. Είναι ένα ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Μαντινείας, του νομού Αρκαδίας, πολύ γνωστό για τις δύο μάχες που πραγματοποιήθηκαν εδώ την πρώτη χρονιά της ελληνικής επανάστασης όπου και η δεύτερη έκρινε την πολιορκία της Τριπολιτσάς.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 70 κατοίκους.

## Ο οικισμός
Είναι χτισμένο  σε υψόμετρο 1.050 μέτρων εντός χαράδρας, στις νότιες πλαγιές του όρους Μαίναλο, έχοντας μόνο δύο περάσματα - διαβάσεις, ένα προς ΝΑ και ένα προς ΒΑ. Βρίσκεται δυτικά της Τρίπολης, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων. 

Η θέση του είναι σε ένα μικρό οροπέδιο ανάμεσα σε τέσσερις λόφους: Χωματοβούνι, Μύλοι, Νταβρουλέικα και Κούκοι. Σε αυτούς τους λόφους ταμπουρώθηκαν οι 'Ελληνες αγωνιστές κατά την μάχη του Βαλτετσίου που έλαβε χώρα στις 12-13 Μαίου 1821. 

Η πλατεία του χωριού, γεμάτη με πλατάνια, φιλοξενεί το μνημείο αυτών των στιγμών και ανδριάντες του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά. Η εκκλησιά του χωριού έγινε με επιστασία του Γέρου του Μοριά και έχει αρχιτεκτονικά μέλη από τον αρχαίο ναό της Αθηνάς Σωτήρος. Είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο.

Υπάρχει επίσης  Λαογραφικό Μουσείο στο οποίο εκτίθενται αντικείμενα από την καθημερινή ζωή των Βαλτετσιωτών όπως παραδοσιακές στολές και εργαλεία της αγροτικής και ποιμενικής ζωής.

Το Βαλτέτσι είναι μια καθαρά ποιμενική κοινότητα. Τα παλιότερα χρόνια οι κάτοικοι ξεκαλοκαίριαζαν εδώ και το χειμώνα κατέβαιναν στα πιο πεδινά, κυρίως στην περιοχή της Ερμιόνης, του Γαλατά και του Πόρου. Οπότε υπήρχε και το παράδοξο τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο το καλοκαίρι και να κάνουν διακοπές το χειμώνα.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:

## Ιστορία
Ο τόπος κατοικήθηκε γύρω στο 1600-1650 ξανά, γιατί και στην αρχαιότητα ήταν κατοικημένος. Στην περιοχή έχει βρεθεί χάλκινο ειδώλειο οπλοφόρου πολεμιστή της γεωμετρικής περιόδου.

Το Βαλτέτσι είναι γνωστό για τη συμμετοχή των κατοίκων του στον Αγώνα του 1821. Έμεινε ιστορικό από τις δύο συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων που έγιναν στις 25 Απριλίου και στις 12-13 Μαΐου του 1821. Η νίκη των Ελλήνων προετοίμασε την άλωση της Τρίπολης.

## Δείτε επίσης
* Μάχη του Βαλτετσίου
* Μάχη του Βαλτετσίου (1944)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βαλτέτσι Αρκαδίας
* Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Βαρύτης

Ο **Βαρύτης**, ή **Βαρίτης** (αγγλ. barite και baryte), είναι ορυκτό βαρύ, αδρανές και ευσταθές. Το όνομά του προέρχεται από την ελληνική λέξη «βαρύς», λόγω του υψηλού ειδικού του βάρους. Σχηματίζει μια ιδιάζουσα υφή, κατά την οποία οι τραπεζοειδείς ή πρισματικοί κρύσταλλοι τοποθετούνται ομοκεντρικά, αυξανόμενοι σε μέγεθος όσο απομακρύνονται από το κέντρο. Η υφή αυτή είναι μοναδική για τον βαρύτη και ονομάζεται «**ρόδο της ερήμου**» (desert rose). Έχει χημικό τύπο **BaSO<sub>4</sub>** (θειικό βάριο).

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι το πιο κοινό ορυκτό του βαρίου και από τα πλέον κοινά ορυκτά γενικότερα που συχνά συγχέεται με τον σελεστίνη (SrSO4), ο οποίος έχει ίδια κρυσταλλική συμμετρία και παρόμοιο τύπο κρυστάλλων. Η μακροσκοπική διάκριση των δύο ορυκτών είναι πρακτικά αδύνατη και επιτυγχάνεται μόνο με τη βοήθεια φλόγας λύχνου Bunsen: Ρίπτοντας στη φλόγα κονιοποιημένο δείγμα, η φλόγα χρωματίζεται πράσινη, αν πρόκειται για βαρύτη, ή κόκκινη, αν πρόκειται για σελεστίνη.

Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες χαμηλών θερμοκρασιών, σε υπολειμματικές αποθέσεις προερχόμενες από αποσαθρωμένους βαρυτικούς ασβεστολίθους, σε αποθέσεις θερμών πηγών και, ως συμπληρωματικό ορυκτό βασικών εκρηξιγενών πετρωμάτων μέσα σε κοιλότητες και ιδιαίτερα σε υδροθερμικές φλέβες που περιέχουν μεταλλεύματα μολύβδου και άργυρου. Επίσης εντοπίζεται ως πρωτεύον συστατικό μαζών γύρω από υποθαλάσσια ηφαίστεια, μαζί με άλλα θειικά ορυκτά.

Σχετίζεται με απατίτη, ασβεστίτη, ροδοχρωσίτη, γύψο, αντιμονίτη, γαληνίτη και σφαλερίτη, ενώ συχνά περιέχει άργυρο, αντιμόνιο, κοβάλτιο, μαγγάνιο, μόλυβδο και χαλκό.

Είναι ευρύτατα διαδεδομένο ορυκτό ιδιαίτερα άφθονο στην Καστίλλη και Λεόν και την Ανδαλουσία καθώς επίσης και στη Βεστφαλία. Σημαντικές αποθέσεις του απαντούν στην Ελλάδα (Μύκονος, Μήλος, Κίμωλος, Πολύαιγος) όπου είναι αργυρομιγής και ονομάζεται «**βαρυτίνη**». Μεγάλοι κρύσταλλοί του βρίσκονται, επίσης, στη Γερμανία, στη Ρουμανία, την Αγγλία, την Τσεχία, τη Νότια Αφρική, τον Καναδά και σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ κυρίως στην Καλιφόρνια.

## Χρήσεις
Βιομηχανικά, ο βαρύτης σε κονιορτοποιημένη μορφή χρησιμοποιείται σε πολτούς εκπλύσεως γεωτρήσεων πετρελαίου, ή αερίων, αυξάνοντας το ειδικό βάρος, στη παρασκευή ενώσεων στην υφασματοβιομηχανία, τη χαρτοβιομηχανία, την υαλουργία στη βιομηχανία ελαστικών καθώς και ως αδρανές υλικό στην παραγωγή χρωμάτων.

## Πηγές
* «*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*» τ. 13ος, σ. 322.
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Handbook of Mineralogy

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

## Σημειώσεις


Βαρύτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Zimmerit

thumb|200px|right|Επίστρωση Zimmerit στο εμπρόσθιο τμήμα ενός Tiger II
Η **επίστρωση Zimmerit** (τσίμεριτ) ήταν ένα συνθετικό υλικό, σε μορφή επίστρωσης, πάνω στις επιφάνειες θωράκισης αρμάτων και τεθωρακισμένων οχημάτων. Παρασκευάστηκε από την *Chemische Werk Zimmer AG* του Βερολίνου, ύστερα από προτροπή της ηγεσίας του Γερμανικού στρατού, για να περιοριστούν οι απώλειες που προκαλούσαν στα θωρακισμένα του Ανατολικού Μετώπου οι μαγνητικές εκρηκτικές συσκευές, κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σκοπός του Zimmerit ήταν να αποτρέπει την επικόλληση μαγνητικών εκρηκτικών συσκευών επάνω στη θωράκιση των αρμάτων, ή, εάν κατάφερναν να επικολληθούν, να τις αναγκάζει να πέφτουν από το βάρος τους ή λόγω των κραδασμών από την κίνηση του οχήματος.

Μετά το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη, ο Βρετανικός Στρατός δοκίμασε την παρασκευή και εφαρμογή της επίστρωσης σε δικά του άρματα, αλλά μετά τη λήξη του πολέμου  στο μέτωπο του Ειρηνικού το ενδιαφέρον του ατόνησε, κυρίως λόγω της ανάπτυξης ισχυρών αντιαρματικών όπλων όπως το Μπαζούκα (Bazooka).
## Σύνθεση
Στη σύνθεσή του περιλαμβάνονταν :
* 25% οξικό πολυβινύλιο
* 40% θειϊκό βάριο
* 10% πριονίδι
* 10% υδροθειϊκός ψευδάργυρος
* 15% λοιπές ουσίες κιτρινωπής απόχρωσης

Το σκεύασμα παραδιδόταν από το εργοστάσιο της Zimmer σε μορφή πυκνόρρευστου επιπλάσματος (στόκου) και η εφαρμογή του γινόταν στα άρματα γινόταν στη γραμμή παραγωγής των εργοστασίων τεθωρακισμένων ή σε προκεχωρημένα συνεργεία κοντά στο μέτωπο.

## Άρματα στα οποία γινόταν εργοστασιακή εφαρμογή τσίμεριτ
* Panzer III
* Panzer IV - εφαρμογή υλικού βάρους 100 kg
* Panzer V
* Tiger I - εφαρμογή 200 kg
* Tiger II 
* StuG III - εφαρμογή 70kg
* StuG IV 
* Jagdtiger 
* Jagdpanther
* Jagdpanzer IV
* Brummbär

## Πηγές
* Περιοδικό PANZER, τεύχος 14, Εκδόσεις Περισκόπιο, 2004

Κατηγορία:Άρματα μάχης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Αισθησιαρχία

Η **αισθησιαρχία**, **αισθησιοκρατία** ή **σενσουαλισμός** (από το Λατινικό sensus = αίσθηση) είναι συγγενής με το θετικισμό και κατά κάποιο τρόπο με τον υλισμό φιλοσοφική κατεύθυνση που δέχεται ως αποκλειστική πηγή της γνώσης, και γενικά όλου του ψυχικού κόσμου, τις αισθήσεις και οτιδήποτε γίνεται αντιληπτό από τη λειτουργία αυτών. Για την αισθησιαρχία η γνώση είναι μια απλή απεικόνιση της αντίληψης. Η αισθησιαρχία σχετίζεται επίσης με τον εμπειρισμό και τον κριτικισμό, των οποίων όμως ουσιαστικά προηγείται.

Γενικά όμως, η αισθησιαρχία δε λαμβάνει υπόψη ότι τα αισθήματα είναι άπειρα και χρειάζονται τακτοποίηση, ούτε την απάτη των αισθήσεων που την ανακαλύπτει η νόηση, και σ'αυτά έγκειται η απλοϊκότητά της. 

Αισθησιοκράτες ήταν κατά την αρχαιότητα οι Κυρηναϊκοί και Επικούρειοι φιλόσοφοι. Η αισθησιαρχία ως φιλοσοφική θεωρία, αναπτύχθηκε ιδιαίτερα από τους Γάλλους αισθησιοκράτες του Διαφωτισμού, ενώ στη σύγχρονη φιλοσοφία θεμελιώθηκε από τον Τζον Λοκ με τη φράση "Δεν υπάρχει τίποτα στο νου, που να μην ήταν πριν στις αισθήσεις"(nihil est in intellectu, quod non prius in sensu)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φιλοσοφικές σχολές και παραδόσεις
Κατηγορία:Επιστημολογία
Κατηγορία:Εμπειρισμός
Λιβάδια Κιλκίς

Τα **Λιβάδια** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς.

## Γενικά στοιχεία
Τα Λιβάδια είναι χτισμένα σε οροπέδιο του όρους Πάικο σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Μακεδονίας. Ανήκουν στο Δήμο Παιονίας και ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 123 κάτοικοι. Απέχουν 28 χιλιόμετρα από τη Γουμένισσα και 24  από τη Γρίβα.

Το χωριό είναι επίσης γνωστό απλά κι ως «Μεγάλο Λιβάδι». Μέχρι το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα βλαχοχώρια της Μακεδονίας.
[μικρογραφία|Σπίτι με [Οξιά|οξιές στην αυλή]]

Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού προέρχονται από τη Γράμμοστα , οι οποίοι εγκαθίστανται το 1760 στη μεταγενέστερη θέση Μικρά Λιβάδια. Πρόκειται και για κτηνοτρόφους από την Ήπειρο, οι οποίοι ήθελαν να γλιτώσουν από την τουρκική κατοχή και τους Τουρκαλβανούς ληστές. Βλάχοι συρρέουν στα Λιβάδια και από άλλες περιοχές της Πίνδου, όπως τη Σαμαρίνα και το Περιβόλι Γρεβενών, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας μεγαλύτερος οικισμός με το όνομα Λιβάδια.

Οι κάτοικοι των Λιβαδιών διέφεραν από τους Μογλενίτες Βλάχους ως προς τη διάλεκτο, τα ήθη και έθιμα, τις ασχολίες, την ενδυμασία κ.ά.

Η ορεινή κοινότητα αναπτύχθηκε οικονομικά, κυρίως από την κτηνοτροφία, την καλλιέργεια πατάτας αλλά και το εμπόριο, ενώ οι κάτοικοί της κάποια στιγμή το 19ο αιώνα έφτασαν στους 5.000. Μάλιστα σύμφωνα με τις μαρτυρίες των κατοίκων εκείνη την περίοδο πραγματοποιούνταν υπαίθριες αγορές (παζάρι) τρεις φορές την εβδομάδα, και περιλάμβανε όλα τα είδη ένδυσης (π.χ. μεταξένια υφάσματα) και διατροφής, άλλωστε και η παραδοσιακή ενδυμασία τους μαρτυρά τον τρόπο ζωής τους.

Κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1878, οι Λιβαδιώτες συμμετείχαν ενεργά και αρκετοί πήραν τα όπλα και κινητοποιήθηκαν.Συμμετείχε ενεργά στο Μακεδονικό Αγώνα με σημαντικότερους οπλαρχηγούς τους Στέργιο Ναούμ, Νικόλαο Νέσιο, Αναστάσιο Μπέλλη Κουλίνα και Νικόλαο Νταβέλη, και στην Αντίσταση κατά των Γερμανών, οι οποίοι το 1944 κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό, με αποτέλεσμα να διασκορπιστεί ο πληθυσμός τους στις γύρω πεδινότερες περιοχές.

Ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο, στο χωριό γίνεται πανηγύρι και αναπαράσταση βλάχικου γάμου, αναβιώνοντας έτσι το έθιμο, κατά το οποίο την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου τελούνταν οι περισσότεροι γάμοι ετησίως, ενω όλο το χωριό συμμετείχε στις γαμήλιες γιορτές.

## Πληθυσμός
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Προσωπικότητες
* Στέργιος Ναούμ Σταμπουλής, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
* Νικόλαος Νέσιος, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
* Αναστάσιος Μπέλλης Κουλίνας, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός 
* Νικόλαος Νταβέλης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Τα Βλάχικα των Μεγαλολιβαδιωτών Πάικου

Κατηγορία:Κοινότητα Λιβαδίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Δένδρα Μεσσηνίας

Τα **Δένδρα** είναι ορεινό χωριό του νομού Μεσσηνίας. 

Δε θα πρέπει να συγχέονται με τα κοντινά **[[Δενδρά Μεσσηνίας|Δενδρά]]** που ανήκουν στο Δήμο Καλαμάτας και την τοπική κοινότητα Ελαιοχωρίου.

## Τοποθεσία
Είναι χτισμένα στις βόρειες πλαγιές του Ταΰγετου σε υψόμετρο 1.160 μέτρων, βορειοδυτικά των Πηγαδιών. Είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Πελοποννήσου. 

## Διοικητικά στοιχεία
Διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αβίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός τους είναι 4 κάτοικοι.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Ριζανά Μεσσηνίας

*Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα [[Ριζανά Κιλκίς]]*

Τα **Ριζανά** είναι ορεινό χωριό του νομού Μεσσηνίας. Είναι χτισμένα στις βόρειες πλαγιές του Ταΰγετου σε υψόμετρο 1.100 μέτρων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκουν στον Δήμο Δυτικής Μάνης, ενώ παλαιότερα ανήκαν στον δήμο Αβίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός τους ήταν 67 κάτοικοι.

Το καλοκαίρι του 2007, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στον Ταΰγετο, η οποία εξαπλώθηκε σε μερικά χωριά του Νομού Μεσσηνίας, όπως και τα Ριζανά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Αβίας-Δ.Δ. Πηγάδια

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Δήμος Θεραπνών

Ο **Δήμος Θεραπνών** ήταν δήμος του νομού Λακωνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σπάρτης. Βρισκόταν στην βόρεια και ανατολική μεριά του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 261,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.062 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001
Μέσα στα όρια του πρώην Δήμου βρίσκεται η αρχαία Θεράπνη, το Παλάτι κατά πολλούς του Μενελάου και της Ελένης.

## Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γκοριτσάς Λακωνίας|Δ.δ. Γκοριτσάς]] ** [ 737 ]   
::* η Γκοριτσά [ 686 ]   
::* το Πολύδροσο [ 51 ]   
: ** Δ.δ.  Αγίων Αναργύρων  ** --  οι Άγιοι Ανάργυροι [ 468 ]
: ** Δ.δ.  Αγριάνων  ** --  οι Αγριάνοι [ 164 ]
: ** Δ.δ.  Καλλονής  ** --  η Καλλονή [ 93 ]
: ** Δ.δ.  Κεφαλά  ** --  ο Κεφαλάς [ 346 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πλατάνας Λακωνίας|Δ.δ. Πλατάνας]] ** [ 286 ]   
::* η Πλατάνα [ 220 ]   
::* το Ζαγάνο [ 66 ]   
: ** Δ.δ.  Σκούρας  ** --  η Σκούρα [ 511 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χρυσάφων Λακωνίας|Δ.δ. Χρυσάφων]] ** [ 457 ]   
::* τα Χρύσαφα [ 445 ]   
::* η Μονή Αγίων Τεσσαράκοντα [ 12 ]

## Οικονομία
μικρογραφία|δεξιά|250px|Πλατεία της Γκοριτσάς
Η Οικονομία της περιοχής που καταλάμβανε ο πρώην Δήμος στηρίζεται στην γεωργία, κτηνοτροφία και μελισσοκομία.
Σημαντικό πόρο αποτελεί ο τουρισμός, καθώς και η υλοτομία.
Το χωριό του Κεφαλά είναι πρώτο στην Λακωνία σε αριθμό Βιοκαλλιεργητών, ενώ η Γκοριτσά μαζί με την Ζούπενα συγκεντρώνουν την μεγαλύτερη παραγωγή Ελιών Καλαμών στην Λακωνία.
Το μέλι που βγαίνει είναι επίσης μοναδικό, ειδικά αυτό που συλλέγεται από έλατο και πεύκο το καλοκαίρι.
Ο μελισσοκόμος που το διαθέτει επί τόπου (μέσα στο δάσος) είναι ο Σαράντος Πανάγος.

## Δήμαρχοι Θεραπνών
Ο Δήμος ανασυστάθηκε το 1998, με πρώτο Δήμαρχο τον Σπύρο Φλώρο, που εξελέγη επίσης και την δεύτερη τετραετία.

Ο τελευταίος δήμαρχος ήταν ο Γιάννης Ράλλης, αφού νίκησε με μεγάλη διαφορά τον προηγούμενο, λόγω της αναστάτωσης που προκλήθηκε στην Γκοριτσά και την Ζούπενα από αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου σχετικά με την χρήση του νερού των Τσιντζίνων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Θεραπνων
Κοτύλη Καστοριάς

Η **Κοτύλη** είναι εγκαταλελειμμένο ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία. Ήταν χτισμένη σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βόιο.

## Ιστορία
Η Κοτύλη εγκαταλείφθηκε μετά τον Εμφύλιο, καθώς υπέστη τρομερές καταστροφές και οι κάτοικοι της μεταφέρθηκαν στην Καστοριά. Έχτισαν το 1950 με κρατική βοήθεια ύψους 9.000 δραχμών τον καθένα και εγκαταστάθηκαν στη Νέα Κοτύλη. Στο χωριό εκτός από την κεντρική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου σώζεται σε καλή κατάσταση και ένα μικρό πέτρινο γεφύρι το οποίο κατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα. Η Κοτύλη υπήρξε ορμητήριο και καταφύγιο των Μακεδονομάχων κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Κοτέλτσι.

Σε πηγή του 1886 αναφέρεται: *«Χωρίου οικουμένου υπό 150 [[Ορθόδοξη Εκκλησία|Χριστιανών]] και έχοντος εκκλησίαν και άθλιον χάνιον»*.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, στο χωριό λειτουργούσε σχολείο αρρένων με ένα δάσκαλο.

Πορεία του πληθυσμού:

## Πηγές - Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Δήμος Νεστορίου
* Cyberότσαρκα: Χωριά φαντάσματα - Κοτύλη Καστοριάς
*Ευχάριστη έκπληξη στην παλιά Κοτύλη Καστοριάς - Εφημερίδα Ορίζοντες

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Νεστορίου
Ζούζουλη Καστοριάς

Η **Ζούζουλη** είναι ορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.045 μέτρων στις πλαγιές του Σμόλικα και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Μακεδονίας.

Η Ζούζουλη διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αρρένων του Δήμου Νεστορίου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 44 κάτοικοι. Μεγάλο μέρος των κατοίκων της Ζούζουλης έχει εγκατασταθεί στην Καστοριά, στο προάστιο Νέα Ζούζουλη.

Το 1900, το χωριό αριθμούσε 120 χριστιανούς Έλληνες.

Το 1964, έγινε καθίζηση στο χωριό: κάποιοι κάτοικοι κατέφυγαν στο Τσοτύλι Κοζάνης και άλλοι στο χωριό Μανιάκοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χρήστος Αντωνίου - Η ιστορία της Ζούζουλης Καστοριάς
* 
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Νεστορίου
Ιεροπηγή Καστοριάς

Η **Ιεροπηγή** είναι ορεινό χωρίο της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές του Τρικλάριου Όρους και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Μακεδονίας. Βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ από τα αλβανικά σύνορα. Η Ιεροπηγή ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Καστρακίου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 253 κάτοικοι και είναι εξ ολοκλήρου Βλάχοι όπου εγκαταστάθηκαν από την Ήπειρο κατά το 1950

Η προηγούμενη ονομασία του χωριού ήταν Κοστενέτσι. Η μετονομασία του έγινε το 1930, επειδή βρέθηκε εικόνα της Αγίας Παρασκευής σε πηγή σπηλαίου. Από την Ιεροπηγή ήταν ο οπλαρχηγός καπετάν Ναούμ Κωνσταντινίδης πού έγινε γνωστός για την απαγωγή του Τούρκου επάρχου, το 1880, στη Φλώρινα.

## Προσωπικότητες
*Ναούμ Κωνσταντινίδης (; - 1882), κλέφτης, επαναστάτης οπλαρχηγός
*Ιωάννης Τερζής, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
*Γεώργιος Παπαστεφάνου, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
*Σαράντης Τσεμάνης, ιατρός και δήμαρχος Καστοριάς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιεροπηγή Καστοριάς

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Μηλιά Ιωαννίνων

Η **Μηλέα** ή **Μηλιά** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων. 

## Γενικά στοιχεία
Η Μηλιά βρίσκεται στα ανατολικά του νομού, σε σχετικά κοντινή απόσταση από το Μέτσοβο. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.160 μέτρων στις πλαγιές της βόρειας Πίνδου και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Ηπείρου. Η Μηλιά αποτελούσε ξεχωριστή κοινότητα, ώσπου με το πρόγραμμα Καλλικράτη εντάχθηκε στο Δήμο Μετσόβου. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ήταν 311 κάτοικοι. Βόρεια της Μηλιάς βρίσκεται ο εθνικός δρυμός Πίνδου (Βάλια Κάλντα).

Τα χωριά του Μετσόβου (εντός του Εθνικού Πάρκου βρίσκεται μόνο η Μηλιά) ξεχώρισαν, μεταξύ άλλων, για τη βιοτεχνία μάλλινων υφαντών και ξυλόγλυπτων.

Η κοινωνική έκφραση των ανθρώπων αυτών, οι ασχολίες και τα επαγγέλματά τους, οι παραδόσεις, οι μουσικές και τα τραγούδια τους, σηματοδοτούν σημαντικά στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς που χαρακτηρίζουν τη Βόρεια Πίνδο και επιτείνουν τη σπουδαιότητά της.

Το χωριό διαθέτει νηπιαγωγείο και δημοτικό. Ακόμη, στο χωριό υπάρχει ομάδα ποδοσφαίρου, ο Α.Ο. Αμέρου.

## Πληθυσμός
Η πληθυσμιακή εξέλιξη της Μηλέας, όπως καταγράφηκε στις απογραφές του ελληνικού κράτους:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μηλιά Μετσόβου Αμέρου Κάμερα
* Vlahoi.net-Η Μηλιά 

Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κρυσταλλοπηγή Φλώρινας

Η **Κρυσταλλοπηγή** είναι ακριτικό ορεινό χωριό του Δήμου Πρεσπών στην Π.Ε. Φλώρινας της Μακεδονίας. Είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του Δήμου Πρεσπών. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.130 μέτρων στις πλαγιές του Τρικλάριου Όρους και αποτελεί ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Ελλάδας. Στην περιοχή, η οποία απέχει από τα ελληνοαλβανικά σύνορα μόλις 1,5 χλμ, βρίσκεται μεθοριακός σταθμός - τελωνείο, γύρω από το οποίο έχουν καταγραφεί πολλαπλά περιστατικά παράνομης εισόδου και εξόδου παράτυπων μεταναστών, δράσης διακινητών λαθρομεταναστών και εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών με σκοπό τη διακίνησή τους σε ολόκληρη τη χώρα.

Η Κρυσταλλοπηγή ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Κρυσταλλοπηγής και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 314 κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την τυροκομία. Επί Τουρκοκρατίας, αναφέρεται ως Σμαρδές από τον Πετσίβα, (γαλλ. Smardech) από τον Μπρανκώφ και (γερμ. Smrdes) σε αυστριακό χάρτη. Επίσης αναφέρεται και ως Σμαρδέσι, σε χάρτη του Κοντογιάννη, από τον Χαλκιόπουλο και σε αναφορές του Πατριαρχείου και του Ελληνικού Προξενείου Μοναστηρίου, (βουλγ. Смърдешъ) από τον Κίτσωφ και Σμάρδεσι από το Σχινά. Από το 1912 έως το 1928 ονομαζόταν *Σμαρδέσι*, οπότε και μετονομάστηκε σε *Κρυσταλλοπηγή.* Απέχει 51 χιλιόμετρα από τη Φλώρινα και 38 χιλιόμετρα από την Καστοριά.

## Ιστορία
Ο παλιός οικισμός είναι τουλάχιστον 400 ετών και ιδρύθηκε από Ηπειρώτες και Γρεβενιώτες. Στο χωριό ομιλούταν η βλάχικη γλώσσα.

Στις αρχές του 20ού αιώνα και στη συνέχεια κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, η περιοχή αποτέλεσε επίκεντρο διαμάχης μεταξύ Ελληνικών, Τουρκικών και Βουλγαρικών δυνάμεων για τη διεκδίκηση των εδαφών και τη θρησκευτική κυριαρχία ανάμεσα σε πατριαρχικούς και εξαρχικούς. Η παρουσία των Βουλγάρων αρχηγών Βασίλ Τσακαλάρωφ και Μπορίς Σαράφωφ το 1903 στο χωριό, όπου ζούσαν 345 οικογένειες, εξαρχικές (Βουλγαρικές) και πατριαρχικές (Ελληνικές), υπήρξε η βασική αφορμή για την ολοκληρωτική καταστροφή του χωριού ύστερα από συγκρούσεις Τούρκων και Βουλγάρων. Από την Κρυσταλλοπηγή καταγόταν ο Μακεδονομάχος Βασίλειος Καρατζίδης, ο οποίος πήρε μέρος επίσης στο Βορειοηπειρωτικό Αγώνα και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τον ελληνικό στρατό. Σημαντικοί Μακεδονομάχοι από την *Κρυσταλλοπηγή* ήταν επίσης ο *Νικόλαος Γκίτσας,* οι αδερφοί *Ηλίας* και *Λάζαρος Κοβάτσης,* οι αδερφοί *Γεώργιος* και *Χαράλαμπος Κοβατσίδης* και οι *Νικόλαος Κύρτσος,* *Λάζαρος Κύρτσος* και *Χρήστος Κύρτσος.*

Το 1951 το χωριό εγκαταλείφθηκε εντελώς και κάποια χρόνια αργότερα ιδρύθηκε νεότερος οικισμός, το 1957, από 80 οικογένειες βλαχόφωνων της Ηπείρου.

Στην Κρυσταλλοπηγή γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων την 1η Ιουλίου.

### Πορεία του πληθυσμού
Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνεται η εξέλιξη του πληθυσμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Πρεσπών
Κατηγορία:Κοινότητα Κρυσταλλοπηγής
Greatest Lovesongs Vol. 666

Με το ***Greatest Lovesongs Vol. 666*** οι HIM έκαναν το ντεμπούτο τους στη μουσική σκηνή. Παραγωγός του άλμπουμ όπως και του πρώτου τους EP 666 Ways to Love: Prologue είναι ο Hiili Hiilesmaa. Όπως και το EP, το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Finnvox, MD and Peacemakers στο Ελσίνκι. Τα φωνητικά στο "(Don't Fear) The Reaper" και στο "For You" τα έκαναν οι Sanna-June Hyde και Asta Hannula αντίστοιχα. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε και σε ειδική Digipak έκδοση, στην οποία το "For You" είναι το πρώτο τραγούδι. Ακόμα μία ειδική έκδοση κυκλοφόρησε στη Γερμανία, με το bonus κομμάτι "Stigmata Diaboli", από το 666 Ways to Love: Prologue. Η διάρκεια των άλμπουμ είναι 66 λεπτά και 6 δεύτερα και περιέχουν 66 κομμάτια, από τα οποία τα 56 είναι κενά. Παρόλα τα σατανιστικά υπονοούμενα, ο Valo έχει δηλώσει ότι δεν υπάρχει απολύτως καμμία σχέση με τον σατανισμό .

## Φινλανδική Έκδοση
# "For You (Intro)" - 4:00
# "Your Sweet Six Six Six" - 4:11
# "Wicked Game" (Chris Isaak cover) - 3:54
# "The Heartless" - 4:01
# "Our Diabolikal Rapture" - 5:20
# "It's All Tears (Drown in This Love)" - 3:42
# "When Love and Death Embrace" - 6:08
# "The Beginning of the End" - 4:07
# "(Don't Fear) The Reaper" (Blue Öyster Cult cover) - 6:23

Μετά το τελευταίο κομμάτι((Don't Fear)The Reaper), υπάρχει μια σειρά από κρυμμένα κομμάτια (10 - 66) που καταλαμβάνουν 666 megabyte, αν και μόνο το κομμάτι 66 είναι ηχογραφημένο με την 666 Ways to Love έκδοση του The Heartless. Όμως με την επανακυκλοφόρηση του άλμπουμ στις ΗΠΑ (λόγω του εκτεταμμένου editing της Jimmy Franks Recording Company) ο δίσκος καταλαμβάνει μόνο 664 megabytes, ενώ η διάρκεια είναι 66:04.

## Γερμανική Έκδοση
Η Γερμανική έκδοση είναι ίδια με την Ιαπωνική, Ρώσικη και της Αυστραλίας.
# "Your Sweet Six Six Six" – 4:12
# "Wicked Game" – 3:54 (Chris Isaak cover)
# "The Heartless" – 4:02
# "Our Diabolikal Rapture" – 5:20
# "It's All Tears (Drown in This Love)" – 3:43
# "When Love and Death Embrace" – 6:08
# "The Beginning of the End" – 4:07
# "(Don't Fear) The Reaper" – 6:24 (Blue Öyster Cult cover)
# "For You" – 3:58

Στον δεύτερο στίχο του "It's All Tears (Drown In This Love)" η γυναίκα που ουρλιάζει στο The Heartless demo ακούγεται στο αριστερό panel.

## Ειδική Γερμανική Έκδοση
Η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε το 1998 σε πολύ λίγα αντίτυπα.
# "Your Sweet Six Six Six"
# "Wicked Game" (Chris Isaak cover)
# "The Heartless"
# "Our Diabolikal Rapture"
# "It's All Tears (Drown in This Love)"
# "When Love and Death Embrace"
# "The Beginning of the End"
# "(Don't Fear) The Reaper" (Blue Öyster Cult cover)
# "For You"
# "Stigmata Diaboli"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δισκογραφία των HIM
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας της Κίνας

"**Ο εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας της Κίνας**" (Ταϊβάν) αναφέρεται στο όραμα και στις ελπίδες ενός νέου κράτους και του λαού της. Στον ύμνο κυριαρχεί η χρήση των Τριών Αρχών του Λαού. Ανεπίσημα το τραγούδι μερικές φορές είναι γνωστό με την ονομασία "*Σανμίν Τσουί*" ή *"Τρεις Αρχές του Λαού"* από τον πρώτο του στίχο.

## Ιστορία
Για την παραγωγή του κειμένου του ύμνου συνεργάστηκαν 4 μέλη του κόμματος του Κουομιτάν. Πρόκειται για τους:
* Χου Χαν-μίν (胡漢民 Hú Hànmín),
* Τάι Τσι-τάο (戴季陶; Dài Jìtáo),
* Λιάο Τσον-κάι] (廖仲愷 Liáo Zhōngkǎi)
* Σάο Γιουάν-τσον (邵元沖 Shào Yuánchōng).
Το κείμενο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις 16 Ιουλίου του 1924 στον εναρκτήριο λόγο του Σον Γιατ-Σεν στη Στρατιωτική Ακαδημία Γουαμπόα.

Στη συνέχεια το κείμενο έγινε ύμνος του κόμματος Κουομιντάν, το οποίο δημοσίως ζήτησε μουσική για να συνοδεύει τους στίχους. Ο Τσεν Μάο-Γιουν κέρδισε το διαγωνισμό ανάμεσα σε 139 μετέχοντες.

Στις 24 Μαρτίου του 1930 πολυάριθμα μέλη του Κουομιντάν πρότειναν να χρησιμοποιηθεί ο ύμνος ως εθνικός. Στις 3 Ιουνίου του 1937 εγκρίθηκε ο ύμνος ως εθνικός και η επίσημη καθιέρωσή του έγινε το 1943.

## Στίχοι
### Κινέζικα

### Μεταφράσεις
Η επίσημη έκδοση μεταφράστηκε από τον Του Τιν-Γι.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές
* Reed W. L. and Bristow M. J. (eds.) (2002) "National Anthems of the World", 10 ed., London: Cassell, p.526. ISBN 0-304-36382-0

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνική σημαία, ύμνος και λουλούδι της Δημοκρατίας της Κίνας

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ταϊβάν
Άγραυλος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Άγραυλος** ή **Άγλαυρος** στη μυθική παράδοση μπορεί να αναφέρεται :
* Στην Άγραυλο την Πρεσβύτερη, κόρη του Ακταίου και γυναίκα του Κέκροπα
* Στην Άγραυλο τη Νεότερη, κόρη της προηγούμενης

## Δείτε επίσης
*Ο της Αγραύλου εφήβων όρκος: Όρκος των Αθηναίων Εφήβων

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αραβική Θάλασσα

Η **Αραβική Θάλασσα** αποτελεί το βορειοδυτικό τμήμα του Ινδικού ωκεανού μεταξύ Ινδίας, Αραβικής χερσονήσου και Ανατολικής Αφρικής. Ονομάζεται επίσης και **Θάλασσα του Ομάν**.

Η επιφάνειά της είναι περίπου 3.862.000 τετρ. χιλιόμετρα. Το μέγιστο πλάτος της είναι περίπου 2.400 χιλιόμετρα και το μέγιστο βάθος της 4.652 μέτρα ή 15.262 πόδια στην αραβική λεκάνη. Στην θάλασσα αυτή εκβάλλουν πολλά ποτάμια με κυριότερο τον Ινδό ποταμό. Οι χώρες οι οποίες έχουν ακτές στην Αραβική Θάλασσα είναι η Ινδία, η Υεμένη, το Ομάν, το Πακιστάν, η Σρι Λάνκα, οι Μαλδίβες και η Σομαλία.

Πολλές εμπορικές διαδρομές διασχίζουν την Αραβική Θάλασσα από την αρχαιότητα, οι οποίες συνδέουν τη Μέση Ανατολή με την Ανατολική Αφρική, την Ινδία, τη Νοτιοανατολική Ασία και την Κίνα. Η θάλασσα αυτή αποτελεί το κύριο μέρος του ταξιδιού των πλοίων, το οποίο δρομολογείται στη γραμμή μεταξύ Ευρώπης και Ινδίας μέσω του καναλιού του Σουέζ, το οποίο ενώνει τη Μεσόγειο με την Ερυθρά Θάλασσα.

Κατηγορία:Αραβία
Κατηγορία:Θάλασσες
Κατηγορία:Ινδικός Ωκεανός
H.323

Το **H.323** είναι ένα τυποποιημένο πρωτόκολλο πολυμέσων ITU. 
Περιλαμβάνει τη διάφορη επικοινωνία τύπων όπως η φωνή, το βίντεο και δεδομένα.

Εφαρμόζεται ευρέως από κατασκευαστές εξοπλισμού φωνής και τηλεδιάσκεψης, χρησιμοποιείται σε διάφορες εφαρμογές Διαδικτύου, όπως το GnuGK και το NetMeeting σε πραγματικό χρόνο και αναπτύσσεται ευρέως παγκοσμίως από παρόχους υπηρεσιών και επιχειρήσεις για υπηρεσίες φωνής και βίντεο μέσω δικτύων IP.

Είναι μέρος της σειράς πρωτοκόλλων ITU-T H.32x, τα οποία απευθύνονται επίσης σε επικοινωνίες πολυμέσων μέσω ISDN, PSTN ή SS7, και 3G κινητών δικτύων.

Κατηγορία:Πολυμέσα
Άγραυλος η Νεότερη

Η **Άγραυλος η Νεότερη**, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, είναι κόρη του Κέκροπα και της Αγλαύρου, αδελφή του Ερυσίχθονα του Αθηναίου, της Πανδρόσου και της Έρσης. 

Yπάρχουν αττικοί μύθοι που αναφέρουν ότι η Άγραυλος απέκτησε μια κόρη από τον θεό Άρη, την Αλκίππη. Σε συγγράμματα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας αναφέρεται πως η Άγλαυρος θυσίασε την αγαπημένη της κόρη Aλκίππη για τη σωτηρία των Aθηνών ή πως θυσιάστηκε εκούσια η ίδια. 

Σε σωζόμενο απόσπασμα από το έργο *Ατθίς* του Φιλοχόρου (FGrH 328 F 105), λέγεται πως η Άγλαυρος εκούσια αυτοκτόνησε, για τη σωτηρία της πόλης, πέφτοντας από το τείχος των Αθηνών κατά τον μακροχρόνιο πόλεμο μεταξύ Αθήνας και Ελευσίνας, ύστερα από χρησμό του Απόλλωνα. Μετά την λήξη του πολέμου, οι Αθηναίοι έστησαν ναό για την Άγραυλο κοντά στα προπύλαια της Ακρόπολης. 

Η Άγραυλος και οι αδερφές της συνδέονται με τον μύθο του Εριχθόνιου. 

Θεωρείται επίσης πως ο Κήρυξ, γενάρχης του ιερατικού γένους των Κηρύκων των Αθηνών, ήταν παιδί της Αγραύλου ή της Πανδρόσου και του Ερμή. 

## Παραπομπές


## Πηγές

*Pierre Grimal, *Λεξικό της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Μυθολογίας*, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1991.

Κατηγορία:Γυναίκες του Ερμή
Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Γυναίκες του Άρη
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αττικής
Κατηγορία:Αθηνά
Κατηγορία:Αρχαία αθηναϊκή λατρεία
Κυρηναϊκοί φιλόσοφοι

Οι **Κυρηναϊκοί φιλόσοφοι** ήταν αρχαία ελληνική φιλοσοφική σχολή, που ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. από τον Αρίστιππο τον Κυρηναίο. Μέλη της ήταν ο Θεόδωρος ο άθεος, ο Αννίκερις ο Κυρηναίος, η Αρήτη, ο Ηγησίας ο Πεισιθάνατος και ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος.

Οι Κυρηναϊκοί θεωρούσαν ως υπέρτατο αγαθό τις ηδονές των αισθήσεων  Επίσης πίστευαν πως η δικαιοσύνη και η φιλία είναι χρήσιμες λόγω της απόλαυσης που παρέχουν.. Επιπλέον θεωρούσαν ότι ο σοφός άνθρωπος θα πρέπει να έχει τον έλεγχο των απολαύσεων αντί να είναι σκλάβος σε αυτές, διαφορετικά θα προκύψει πόνος και αυτό απαιτεί κρίση για την αξιολόγηση των διαφορετικών απολαύσεων της ζωής.

Σταδιακά όμως άρχισαν ο ένας μετά τον άλλο να εγκαταλείπουν πλέον τον ηδονισμό, τον τροποποιούσαν ή τον θεωρούσαν αδύνατο. 

Κάποιοι από τους μεταγενέστερους Κυρηναϊκούς φιλοσόφους που τροποποίησαν την Κυρηναϊκή φιλοσοφία ήταν ο Ηγησίας. ο Αννίκερις και ο Θεόδωρος. 

Ο Αννίκερις πίστευε ότι η ευχαρίστηση επιτυγχάνεται μέσω μεμονωμένων πράξεων ικανοποίησης που αναζητούνται για την ευχαρίστηση που παράγουν, αλλά ο Αννίκερις έδωσε μεγάλη έμφαση στην αγάπη για την οικογένεια, την πατρίδα, τη φιλία και την ευγνωμοσύνη, αγαθά που προσφέρουν ευχαρίστηση ακόμη και όταν απαιτούν θυσίες

Ο Θεόδωρος πίστευε ότι ο στόχος της ζωής είναι η πνευματική ή η νοητική απόλαυση και όχι η σωματική απόλαυση, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην ανάγκη για μέτρο και δικαιοσύνη.

Ο Ηγεσίας πίστευε ότι η ευδαιμονία είναι αδύνατο να επιτευχθεί και ως εκ τούτου στόχος της ζωής γίνεται η αποφυγή του πόνου και της θλίψης.Οι συμβατικές αξίες όπως ο πλούτος, η φτώχεια, η ελευθερία και η σκλαβιά είναι όλες αδιάφορες και δεν παράγουν περισσότερη ευχαρίστηση από πόνο. για τον Ηγεσία, ο Κυρηναϊκός ηδονισμός ήταν απλώς η λιγότερο παράλογη στρατηγική για την αντιμετώπιση των πόνων της ζωής.

Η διάρκεια της σχολής δεν προχωρά πέρα από τους Αλεξανδρινούς Χρόνους, καθώς στο εξής κέρδιζε έδαφος η Επικούρεια φιλοσοφία, η οποία τοποθετούσε πάνω σε άλλες βάσεις την ηδονή και την ανθρώπινη ευτυχία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνιστική φιλοσοφία
Fairey Swordfish

To **Fairey Swordfish** (ξιφίας) ήταν τορπιλοπλάνο του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όντας διπλάνο, ξεπεράστηκε τεχνολογικά από τα μονοπλάνα της εποχής του, αλλά συνέχισε να χρησιμοποιείται έως τη λήξη του πολέμου το 1945, καθώς ήταν πολύ ευέλικτο στις απο/προσνηώσεις και έχοντας χαμηλή ταχύτητα μπορούσε να στοχεύει σκάφη με μεγάλη ευκολία. Σημαντική ήταν η δράση του αεροσκάφους στη Μεσόγειο (ιδιαίτερα στην αεροναυμαχία του Τάραντα το 1940) και στο Βορρά κατά τη βύθιση του θωρηκτού Βίσμαρκ.

Το Swordfish χρησιμοποιήθηκε επίσης από την αεροπορία του Καναδά, της Ολλανδίας και της Ισπανίας. Συνολικά παρήχθησαν 2.400 αεροσκάφη Swordfish.

Λόγω της ικανότητας του αεροσκάφους να φέρει διάφορα είδη οπλισμού, απέκτησε το παρατσούκλι Stringbag, που παρέπεμπε στις δικτυωτές σακούλες για τα ψώνια.

## Εκδόσεις

## Εξωτερικές συνδέσεις

* Φωτογραφίες των Swordfish

## Πηγές
* Παγκόσμια Πολεμική Ιστορία, τεύχος 23, Άρματα και Αεροσκάφη του Β' Π.Π., Fairey Swordfish
* Αγγλική Βικιπαίδεια

Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Swordfish
Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Λεοντόποδα

Τα **Λεοντόποδα** ήταν αρχαία πόλη στη Χίο.

Για τα Λεοντόποδα δεν υπάρχει καμία αναφορά από αρχαίους συγγραφείς παρά μόνο από τον Αδαμάντιο Κοραή που τα αναφέρει στο βιβλίο του *Άτακτα*. Το μόνο που μας αναφέρει είναι ότι βρισκόταν στη Χίο και ήταν αποικία της Αχαϊκής πόλης Λεόντιο ή της Βοιωτικής Λεοντάρνης. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χίου
Τέρθιο

thumb|250px|Η μάχη του Ροκρουά
thumb|150px|Κοινό έμβλημα των πολεμικών σημαιών των ''τέρθιος''

Το **τέρθιο** (ισπανικά: *tercio*, , *τρίτο*) ήταν μονάδα του ισπανικού στρατού κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας των Αψβούργων, την εποχή της αναγέννησης. Τα *τέρθιος* ήταν γνωστά για την αντοχή τους στο πεδίο της μάχης, καθώς αποτελούσαν τις επίλεκτες μονάδες των βασιλέων της Ισπανίας. Αποτελούσαν σημαντικό κομμάτι της επίγειας και ορισμένες φορές θαλάσσιας ηγεμονίας της Ισπανικής Αυτοκρατορίας. Τα *τέρθιος* θεωρούνται η αναγέννηση του πεζικού στα πεδία των μαχών και συγκρίνονται με τις ρωμαϊκές λεγεώνες και τις μακεδονικές φάλαγγες.

To *τέρθιο* αποτελούσε ένα είδος μικτής φάλαγγας σαρισοφόρων, σπαθοφόρων και αρκεβουζιοφόρων. Ήταν τετραγωνικοί στρατιωτικοί σχηματισμοί, με μικτή σύνθεση που αριθμούσαν 3.000 άνδρες. Αρχικά το 50% (1.500 άνδρες) της δύναμής τους αποτελούνταν από σαρισοφόρους και οι υπόλοιποι στρατιώτες ήταν ~17% αρκεβουζιοφόροι (500 άνδρες) και ~33% σπαθοφόροι (1.000 άνδρες που έφεραν ασπίδες, ακόντια και και σχετικά κοντά ξίφη). Τα δόρατα του σχηματισμού αναλάμβαναν να κρατούν σε απόσταση το ιππικό έτσι ώστε τα υπόλοιπα όπλα να εξουδετερώνουν ανενόχλητα το εχθρικό πεζικό. Τα *τέρθιος* αναφέρονται και ως *ισπανικά τετράγωνα* (cuadrados españoles), μιας και εισήχθησαν στα πεδία των μαχών και από δυνάμεις άλλων χωρών, ιδιαίτερα στον αυτοκρατορικό στρατό της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ως σχηματισμοί, εμφάνιζαν πολλές ομοιότητες με τους Ελβετούς σαρισοφόρους.

Τα *τέρθιος* αποτέλεσαν τον πρώτο σύγχρονο ευρωπαϊκό στρατό, καθώς απαρτίζονταν από επαγγελματίες στρατιώτες με πειθαρχεία και πολεμική εμπειρία, σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη προσωπικότητα αποτυπωμένη πάνω τους από τους υπερήφανους ιδάλγος (hidalgos), εν αντιθέσει με τους κληρωτούς και τους μισθοφόφους άλλων ευρωπαϊκών στρατευμάτων, την εποχή εκείνη. Διακρίθηκαν στους ιταλικούς πολέμους, κυρίως στη Μάχη της Παβίας το 1525, όπου αιχμαλωτίστηκε και ο Γάλλος βασιλιάς Φραγκίσκος Α΄ που ηγούνταν της αντίπαλης παράταξης. Παρ' όλ' αυτά, η ανάπτυξη του πυροβολικού και των νέων πολεμικών τακτικών τους επόμενους αιώνες, καθώς και η εμφάνιση της ξιφολόγχης που επέτρεπε στο πεζικό να αντιμετωπίζει καλύτερα το ιππικό, σήμανε την παρακμή του *τέρθιο*.

## Δείτε επίσης
* Λάντσκνεχτ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στρατιωτική ιστορία, τεύχος 152, Εκδόσεις Περισκόπειο, 2009, Η φάλαγγα των δορυφόρων

Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας
Κασσιτερίτης

Ο **κασσιτερίτης** (αγγλ. Cassiterite) είναι ορυκτό οξείδιο του κασσιτέρου. Το όνομά του προέρχεται, όπως και του μετάλλου, από τις "Κασσιτερίδες νήσους", όπως ονομάζονταν, κατά τους προ-ρωμαϊκούς χρόνους, οι ακτές της δυτικής Ευρώπης.

Ο κασσιτερίτης είναι η κύρια πηγή κασσιτέρου από τα παλαιότερα χρόνια ως σήμερα. Το μεγαλύτερο κοίτασμά του βρίσκεται στη Βολιβία και είναι πρωτογενές, καθώς είναι σχηματισμένο από υδροθερμικές φλέβες. Τα περισσότερα σημερινά κοιτάσματά του, ωστόσο, είναι δευτερογενή, σε αλλουβιακές αποθέσεις, καθώς το ορυκτό είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στις μηχανικές καταπονήσεις. Παλαιότερα, πρωτογενές κοίτασμα υπήρχε και στην Κορνουάλλη της Βρετανίας, σήμερα, όμως, είναι σχεδόν ολοσχερώς εξαντλημένο. Ερωτηματικό παραμένει ο τρόπος εμπλουτισμού των συγκεκριμένων κοιτασμάτων σε κασσίτερο.

Εμφανίζει χαρακτηριστική διδυμία, καθώς οι δίδυμοι κρύσταλλοί του μοιάζουν με κεκαμμένο στον αγκώνα χέρι (διδυμία αγκώνος). Πολλαπλές αλλεπάλληλες διδυμίες αυτού του τύπου στο ίδιο συσσωμάτωμα σχηματίζουν τους αποκαλούμενους "κυκλικούς διδύμους", που εμφανίζονται, επίσης, και στο ρουτίλιο.

Οι κρύσταλλοί του είναι πρισματικοί, συχνά απολήγοντες σε τετραεδρική πυραμίδα. Σε ορισμένες ποικιλίες απαντά και ως βελονοειδής ή και βοτρυοειδής. Σχετίζεται με ρουτίλιο, βολφραμίτη, τουρμαλίνη, αρσενοπυρίτη και μολυβδαινίτη. Είναι ευρέως διαδεδομένο ορυκτό και, εκτός από τα προαναφερθέντα κοιτάσματά του, ανευρίσκεται επίσης στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Τσεχία, την Πορτογαλία, τη Νιγηρία και τη Ναμίμπια. Μεγάλα, επίσης, κοιτάσματα απαντούν στη Μαλαισία, την Ινδονησία, την Αυστραλία και την Κίνα, καθώς επίσης και στην περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία.

## Πηγές
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

## Σημειώσεις


Κασσιτερίτης
Βίσμαρκ (αποσαφήνιση)

To όνομα **Βίσμαρκ** (εξελληνισμένη μορφή του **Μπίσμαρκ**) μπορεί να αναφέρεται :
* Στον  Ότο φον Μπίσμαρκ, διακεκριμένο Γερμανό πολιτικό του 19ου αιώνα
* Στο Θωρηκτό Βίσμαρκ του Kriegsmarine (Γερμανικό πολεμικό ναυτικό)
* Στο Αρχιπέλαγος του Βίσμαρκ, μια ομάδα νησιών στην βορειοανατολική ακτή της Γουινέας 
* Στην πόλη Βίσμαρκ της Σαξωνίας-Άνχαλτ
* Στην πόλη Βίσμαρκ (Αρκάνσας)
* Στην πόλη Βίσμαρκ (Ιλινόι)
* Στην πόλη Βίσμαρκ (Μισούρι)
* Στην πόλη Βίσμαρκ (Βόρειος Ντακότα)
* Στην πόλη Βίσμαρκ (Οχάιο)
* Στην πόλη Βίσμαρκ Τάουνσιπ (Μίτσιγκαν)
* Στην πόλη Βίσμαρκ Τάουνσιπ (Μινεσότα)

Κατηγορία:Επώνυμα
Εκσκαφέας

thumb|400px|Ερπυστριοφόρος εκσκαφέας Caterpillar 325C
Ο **εκσκαφέας** είναι τύπος οικοδομικών οχημάτων που χρησιμεύουν στην εξόρυξη και τοπική μεταφορά χώματος, και για την περάτωση οικοδομικών έργων. 

## Βιβλιογραφία
* Kunze/Göhring/Jacob: *Baumaschinen* 2002
* Ulf Böge, Stefan Heintzsch: *Bagger – Die große Chronik aller deutschen Hersteller*. 2002
* Ulf Böge, Rainer Volkwein: *Weserhütte Bagger*. 2004
* Ulf Böge, Stefan Heintzsch, Arnold Düßmann: *Atlas Weyhausen – Siegeszug der Hydraulik*. 2007
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bagger-Geschichte
* https://web.archive.org/web/20090630013532/http://www.baggerundbahnen.de/
* https://web.archive.org/web/20090531010412/http://www.menckundhambrockarchiv.de/Ubersicht/Bagger/bagger.html
* https://web.archive.org/web/20090228221626/http://mechanima.upb.de/Quergedacht/Bagger/
* χρήσιμες πληροφορίες και περιγραφές

Κατηγορία:Οχήματα
Κατηγορία:Εργαλεία
Βολφραμίτης

Με το όνομα **βολφραμίτης** () φέρεται πλήρης ισόμορφη σειρά ορυκτών του βολφραμίου, μεταξύ φερμπερίτη (ferberite, FeWO4) και χυμπνερίτη (hübnerite, MnWO4). Τα ενδιάμεσα μέλη της σειράς δεν διακρίνονται μεταξύ τους. Το όνομα βολφραμίτης προέρχεται μάλλον από τη γερμανική λέξη wolf (λύκος), όρος που χρησιμοποιούσαν οι αλχημιστές για το αντιμόνιο.

Ανευρίσκεται σε πηγματίτες και χαλαζιακές φλέβες, σχεδόν πάντα με κασσιτερίτη, σεελίτη και βισμούθιο. Επίσης σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών και σε αλλουβιακές αποθέσεις.

Σχετίζεται, εκτός από τα παραπάνω ορυκτά, με αρσενοπυρίτη, μολυβδαινίτη, τοπάζιο, τουρμαλίνη και ροδοχρωσίτη.

Είναι το βασικό μετάλλευμα βολφραμίου. Ανευρίσκεται στην Αλάσκα, τη Νεβάδα, το Άινταχο, την Αριζόνα και το Κολοράντο των ΗΠΑ, στο Περού, τη Βρετανία (Κορνουάλλη), τα Πυρηναία (Γαλλία) και τη Ρουμανία. Επίσης στην περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία, την Ανγκόλα, την Ταϊλάνδη και την Κίνα.

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Handbook of Mineralogy

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008, ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993, ISBN 0-395-51137-2

## Παραπομπές


Βολφραμίτης
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγγανίου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Μπουλντόζα

thumb|Μπουλντόζα Hanomag D600D super
thumb|Μπουλντόζα Caterpillar με κατευθυντήρια ακτίνα λέιζερ
Η **μπουλντόζα** είναι τύπος οικοδομικής μηχανής που χρησιμοποιείται στην ευθυγράμμιση του εδάφους και την τοπική μεταφορά χώματος και μπάζων. 

Κινούνται συνήθως επάνω σε ερπύστριες ή και με ρόδες. Στην μπροστινή μεριά διαθέτουν ατσάλινη καμπύλη λάμα που στέκει κάθετα και ωθεί το περιττό χώμα. Οι μπουλντόζες χρησιμοποιούνται για διάνοιξη δρόμων και σε λατομεία, ενώ σκάβουν και τα θεμέλια για τις ανεμογεννήτριες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* χρήσιμες πληροφορίες και περιγραφές

Κατηγορία:Οχήματα
Κατηγορία:Εργαλεία