open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελ Ρισίτας

Ο **Ελ Ρισίτας** (καλλιτεχνικό όνομα του *Juan Joya Borja*, 5 Απριλίου 1956 - 28 Απριλίου 2021) ήταν Ισπανός ηθοποιός και κωμικός. Απέκτησε διεθνή αναγνωρισιμότητα το 2015 χάρη σε μια σειρά από μιμίδια, τα οποία βασίστηκαν σε μια τηλεοπτική συνέντευξή του τον Ιούνιο 2007 στο σόου του Χεσούς Κιντέρο *Ratones coloraos*.

## Βιογραφία
Ο Joya γεννήθηκε στην Σεβίλλη στις 5 Απριλίου 1956. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές καθ'όλη την διάρκεια της ζωής του, συμπεριλαμβανομένων του μάγειρα και στην οικοδομή.

Η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 2000, στο σόου του Χεσούς Κιντέρο *El Vagamundo*, όπου έπαιρνε συνέντευξη για διάφορες καταστάσεις της ζωής με τον συνεργάτη του "El Peíto" ή "el Cuñao", σε ένα κωμικό ύφος. Έγινε αναγνωρίσιμος για το ιδιαίτερο γέλιο του (το οποίο περιγράφηκε στο *The Guardian* ότι έμοιαζε με ένα "δελφίνι"), που τού χάρισε το ψευδώνυμο "El Risitas" ("Mr Giggles" στα αγγλικά). Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία *Torrente 3: El protector* (2005). Όταν έγινε γνωστός παγκοσμίως το 2015, εμφανιζόταν επίσης σε εταιρείες εκτός Ισπανίας, όπως για παράδειγμα σε μια φινλανδική διαφήμιση.

## Υγεία και θάνατος
Τον Σεπτέμβριο 2020, ο Joya εισήχθη στο Hospital de la Caridad στην Σεβίλλη με αγγειακό πρόβλημα και ένα ακρωτηριασμένο πόδι.

Το μεσημέρι της 28ης Απριλίου 2021, ο Joya μεταφέρθηκε από το Hospital de la Caridad στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Virgen del Rocío, μετά από μια ξαφνική υποτροπή. Πέθανε μετά από επιπλοκές από την ίδια ασθένεια αργότερα το ίδιο απόγευμα, σε ηλικία 65 ετών.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος
* 2005: *[[Torrente 3: El protector]]*

### Τηλεόραση
* 2000–2002: *El Vagamundo*, Canal 2 Andalucía
* 2002–2005: *Ratones Coloraos*, Canal Sur Televisión
* 2006–2007: *El loco de la colina,* La1
*2007–2012: *El Gatopardo,* Canal Sur

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Ισπανοί κωμικοί
Ιβάν Κόπετς

Ο **Ιβάν Ιβάνοβιτς Κόπετς** (ρωσικά: *Ива́н Ива́нович Ко́пец*, 19 Σεπτεμβρίου 1908 - 22 Ιουνίου 1941) ήταν Ρώσος στρατηγός της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας. Βετεράνος του Ισπανικού Εμφυλίου και του Σοβιετοφινλανδικού πολέμου, υπηρετούσε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως διοικητής των αεροπορικών δυνάμεων της Δυτικής Ειδικής Στρατιωτικής Περιφέρειας. Αυτοκτόνησε την πρώτη ημέρα της γερμανικής επίθεσης εναντίον της ΕΣΣΔ υπό το βάρος των συντριπτικών απωλειών που υπέστη η σοβιετική αεροπορία.

## Βιογραφία
Ο Κόπετς γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1908 στο σημερινό Πούσκιν της Ρωσίας κοντά στην Αγία Πετρούπολη, το οποίο εκείνη την περίοδο ήταν γνωστό ως Τσαρσκόε Σέλο και αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Φοίτησε σε σχολείο της πόλης Ισίμ στο Όμπλαστ του Τιουμέν και μετά από μικρό χρονικό διάστημα, αφού ενδιάμεσα εργάστηκε ως ανθρακωρύχος και υπάλληλος δικαστηρίου, κατετάγη στον Κόκκινο Στρατό. Αποφοίτησε το 1929 από τη σχολή πιλότων μαχητικών αεροσκαφών και τα επόμενα χρόνια έλαβε περαιτέρω εκπαίδευση, καταφέρνοντας να αναγνωριστεί ως ένας από τους ικανότερους πιλότους της Σοβιετικής Ένωσης.

Από τον Σεπτέμβριο του 1936 μέχρι τον Ιούνιο του 1937, ο Κόπετς συμμετείχε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, στο πλαίσιο της μυστικής βοήθειας της ΕΣΣΔ προς την πλευρά των Δημοκρατικών. Στην Ισπανία, όπου έδρασε υπό το ψευδώνυμο «Χοσέ», έλαβε μέρος σε διάφορες πολεμικές αποστολές διακρινόμενος για τις ικανότητες και τη γενναιότητά του. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, τιμήθηκε με προαγωγή και παράσημα και στις αρχές του 1938 ορίστηκε διοικητής ταξιαρχίας. Αργότερα συμμετείχε ενεργά και στη σοβιετική εισβολή στη Φινλανδία. Στα τέλη του 1940, ένα ατύχημα περιόρισε σημαντικά την όραση του αριστερού του οφθαλμού με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από τον τομέα των πτήσεων, γεγονός το οποίο τον επηρέασε ψυχολογικά.

Κατά τις παραμονές της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, ο Κόπετς ήταν διοικητής των αεροπορικών δυνάμεων της Δυτικής Ειδικής Στρατιωτικής Περιφέρειας. Αυτοκτόνησε στο γραφείο του, την πρώτη μέρα των εχθροπραξιών, υπό το βάρος των απωλειών που είχε υποστεί η σοβιετική αεροπορία στον τομέα ευθύνης του εξαιτίας της αιφνιδιαστικής επίθεσης. Ο τόπος ταφής του παραμένει άγνωστος.

## Τιμές
Για τις υπηρεσίες του, ο Κόπετς τιμήθηκε δύο φορές με το παράσημο του Τάγματος του Λένιν και άλλη μια με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 2005 έγιναν τα αποκαλυπτήρια αναμνηστικής πλάκας σε σχολείο του Ισίμ, στο οποίο πέρασε τα μαθητικά του χρόνια.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Βολκογκόνοφ, Ντμίτρι (1989). *Θρίαμβος και τραγωδία. Πολιτικό πορτρέτο του Ι. Β. Στάλιν*. **τόμος** **2, μέρος 1**. Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή.
* Carver Edwards, John (1997). *Airmen Without Portfolio. U.S. Mercenaries in Civil War Spain*. Praeger.
* Howson, Gerald (1990). *Aircraft of the Spanish Civil War. 1936-39*. Smithsonian.

Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί πιλότοι
Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κατηγορία:Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Επί του Όρους Ομιλία

Η **Επί του Όρους Ομιλία** είναι μία από τις ομιλίες του Ιησού Χριστού, η οποία δίνει έμφαση στην ηθική διδασκαλία του που βρίσκεται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (κεφάλαια 5, 6 και 7). 

 Περιλαμβάνει μερικές από τις πιο γνωστές διδασκαλίες του Ιησού, όπως οι Μακαρισμοί και την Κυριακή προσευχή (περισσότερο γνωστή ως προσευχή του «Πάτερ ημών»). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προσευχές
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Περίβλεπτο Δράμας

Το **Περίβλεπτο** είναι μικρό ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Περίβλεπτο βρίσκεται προς στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει 45 χλμ. ΒΑ. από τη Δράμα και 11 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου). Η παλιά του ονομασία, από την τουρκοκρατία ήταν *Καραγκιόζ Κιόϊ* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 44 οικογένειες προσφύγων (165 άτομα) από την Ανατολική Θράκη και τον Πόντο. Οι πρόσφυγες από τον Πόντο είχαν καταγωγή από την επαρχία Όφι, η οποία βρισκόταν ανατολικά της Τραπεζούντας (ανάμεσα στις επαρχίες των Σουρμένων και της Ριζούντας) και μιλούσαν την ποντιακή οφίτικη διάλεκτο.

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα με την ονομασία *Καραγκιόζ Κιόϊ* στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δρατσίστης (το σημερινό Παρανέστι) και το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 να μετονομάζεται σε Περίβλεπτον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην τοπική κοινότητα Παρανεστίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρανεστίου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 8 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Περίβλεπτον Δράμας: ''Από την ανταλλαγή (1924) μέχρι σήμερα'' βιβλιοκριτική από το περιοδικό Αρχείον Πόντου.
* Σ’ ένα προσφυγικό χωριό της Δράμας από τον ιστότοπο https://pontosandaristera.wordpress.com/
* Η πεζοπορική διαδρομή: Πολυνέρι - Περίβλεπτο - Καλλίκρουνο από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/
* Πέτρινο Γεφύρι στην Περίβλεπτο από τον ιστότοπο Πέτρινα γεφύρια της Ελλάδας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Ροζίκα Ρόθτσιλντ

Η **Ροζίκα Ρόθτσιλντ** (γεννημένη **Ροζίκα Έντλ φον Βέρθαϊμσταϊν**, Οραντέα, Ρουμανία, 15 Οκτωβρίου 1870 - Λονδίνο, 30 Ιουνίου 1940) ήταν τενίστρια και σύζυγος του τραπεζίτη και εντομολόγου Τσάρλς Ρόθτσιλντ.

## Ζωή
Γεννήθηκε ως Ροζίκα Εντλ φον Βέρθαϊμσταϊν στο Ναγυβάραντ της Ουγγαρίας (τώρα Οραντέα, Ρουμανία). Μεγάλωσε ως ένα από τα επτά παιδιά ενός αξιωματικού του Αυστροουγγρικού στρατού, Άλφρεντ Έντλερ φον Βερθαϊμσταϊν. Η οικογένεια του Βέρθαϊμσταϊν ήταν η πρώτη εβραϊκή οικογένεια στην Ευρώπη που απέκτησε τίτλο ευγενείας χωρίς προηγουμένως να προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό. Η πολύγλωσση Ροζίκα είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την πολιτική. Γύρω στα τέλη του αιώνα ήταν πολύ γνωστή τενίστρια και εθνική πρωταθλήτρια της Ουγγαρίας. Ωστόσο, τότε το τένις λειτουργούσε σχεδόν αποκλειστικά από τους ευγενείς.

Παντρεύτηκε στη Βιέννη στις 6 Φεβρουαρίου 1907 με τον Τσαρλς Ρόθτσιλντ, γιο του Νέιθαν Μάγιερ Ρόθτσιλντ, τον 1ο βαρόνο Ρόθτσιλντ από την αγγλική πλευρά της οικογένειας Ρότσιλντ, τον οποίο είχε συναντήσει κατά τη διάρκεια μίας εκδρομής για πεταλούδες στα Καρπάθια (άλλες πηγές δείχνουν ότι ήταν γήπεδο τένις στο Καρλσμπάντ). Το ζευγάρι ζούσε στο κτήμα του στο Τρινγκ, Χέρτφορντσαϊαρ. Η Ροζίκα Ρόθτσιλντ ήταν πολύ ενεργή στους φιλανρθωπικούς κύκλους και ήταν καθοριστική στην ίδρυση της οργάνωσης Save the Children - Σώστε τα Παιδιά και του Ουγγρικού Ερυθρού Σταυρού. Μετά τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της το 1923, έπρεπε να μεγαλώσει μόνη της τα τέσσερα παιδιά της.

## Δείτε επίσης

* Μίριαμ Λουίζα Ρόθτσιλντ (1908-2005), ζωολόγος
* Βίκτορ Ναθάνιερλ Μάγιερ Ρόθτσιλντ (1910-1990), βιολόγος, παίκτης κρίκετ και μέλος του Εργατικού Κόμματος
* Καθλίν Άννι Πανόνικα Ρόθτσιλντ (1913-1988), που ονομάστηκε *Νίκα*, μετά το γάμο της *Βαρόνη Πανόνικα ντε Κένινγκςβαρτερ*, Jazz - Μέζεν

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Rózsika von Wertheimstein
* Lőwy Dániel, Adalékok Rotschild Rózsika, Hamupipőke-történetéhez. (Σύντομη βιογραφία στα Ουγγρικά)

Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς
Το Χαμόγελο του Πόνου

Το ***Painful Smile*** (στα ελληνικά: ***Το χαμόγελο του πόνου***) είναι ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία Χρήστου Αρφάνη. Στη ταινία πρωταγωνιστούν οι Chiara Koskina, Makis Papaefstathiou και Sofia Rousou, ενώ η παραγωγή είναι του George Palierakis και του Akis Charizanis.

## Υπόθεση
Η ταινία ακολουθεί μια έφηβη, της οποίας η σεξουαλική ελευθερία παραβιάζεται.

## Βραβεύσεις

* Τιμητική Αναφορά στο Athens International Monthly Art Film Festival

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες μικρού μήκους
Κατηγορία:Ταινίες του 2019
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Ειρήνη Παναγή-Τσουλλή

Η **Ειρήνη Παναγή-Τσουλλή** (Ξερός Λευκωσίας, 1938) είναι Ελληνοκύπρια λογοτέχνιδα και εκπαιδευτικός. Εξέδωσε το πρώτο της λογοτεχνικό έργο το 1962 και ασχολήθηκε με την ποίηση, την παιδική λογοτεχνία και τη συγγραφή σχολικών βιβλίων.

## Βιογραφία
Η Παναγή-Τσουλλή γεννήθηκε το 1938 στο μεικτό χωριό Ξερός της επαρχίας Λευκωσίας, το οποίο αργότερα, κατά την εισβολή του 1974 κατελήφθη από τα τουρκικά στρατεύματα. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Θηλέων Φανερωμένης στη Λευκωσία και αργότερα σπούδασε παιδαγωγικά. Το 1958 διορίστηκε δασκάλα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και το 1968 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ραδιοφωνίας του υπουργείου Παιδείας. Αργότερα μετέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο για μετεκπαίδευση. Από τη θέση της στο υπουργείο Παιδείας έγγραψε και συμμετείχε στη συγγραφή μεγάλου αριθμού βιβλίων για σχολική χρήση. Επιπλέον διετέλεσε μέλος λογοτεχνικών και πολιτιστικών οργανώσεων.

## Λογοτεχνικό έργο
Ξεκίνησε την ενασχόλησή της με τη λογοτεχνία από την εφηβεία της και γύρω στο 1960 άρχισε να δημοσιεύει ποιήματά της σε εφημερίδες και περιοδικά. Στα πρώτα της βήματα χρησιμοποιούσε το πατρικό της επώνυμο («Ειρήνη Παναγή»), ενώ μετά τον γάμο της αναφέρεται ως «Ειρήνη Παναγή-Τσουλλή» και «Ειρήνη Τσουλλή». Το 1962 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο «Μνήμες στη Νύχτα», που περιλάμβανε ορισμένα ποιήματά της που είχαν ήδη δημοσιευθεί καθώς και άλλα νέα. Ακολούθησε το 1969, το αντιπολεμικό έργο «Του Πολέμου» με ποιήματα εμπνευσμένα κυρίως από τους πεσόντες αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Στην ίδια συλλογή περιλαμβάνεται και ποίημα αφιερωμένο στον Φινλανδό οπλίτη της UNFICYP Γιουχάνι Ματικάινεν, ο οποίος σκοτώθηκε τον Μάιο του 1964 σε συμπλοκή με ενόπλους τουρκοκυπριακού θύλακα στο Κανλί (Κύπρος) Λευκωσίας. Ως κύριο χαρακτηριστικό της ποίησής της, αναφέρεται η ωριμότητα στην αντιμετώπιση της ζωής.

Τα επόμενα χρόνια η Παναγή-Τσουλλή ασχολήθηκε κυρίως με την παιδική λογοτεχνία, επιτυγχάνοντας να συμπεριληφθεί στους κυριότερους εκπροσώπους του είδους στην Κύπρο. Έργα της που εντάσσονται στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος είναι η ποιητική συλλογή «Παιδικές Πνοές» που κυκλοφόρησε το 1971 και αργότερα επανεκδόθηκε, καθώς και τα διηγήματα υπό τον τίτλο «Ξεριζωμένα Λουλούδια» που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 1980. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες και έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικά έργα. Επιπλέον συμμετείχε στη συντακτική επιτροπή του περιοδικού «Παιδική Χαρά».

## Εργογραφία (ενδεικτική)

* «Μνήμες στη Νύχτα» (1962)
* «Του Πολέμου» (1969)
* «Παιδικές Πνοές» (1971)
* «Ξεριζωμένα Λουλούδια» (α΄ έκδοση, 1980)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Κύπριοι λογοτέχνες
Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας

Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί
Αίγειρος Δράμας

Ο **Αίγειρος** είναι ακατοίκητο ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας..

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Αίγειρος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας και είναι κτισμένος στους δυτικούς πρόποδες των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 320 μέτρα. Το χωριό απέχει 23 χλμ. ΒΑ. από το Καλαμπάκι (έδρα δήμου), 21 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Δράμα και 40 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Καβάλα. Αρκετά σπίτια του είναι ερειπωμένα ενώ διατηρείται σε καλή κατάσταση η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που κάθε χρόνο πανηγυρίζει και συγκεντρώνει τους παλιούς κατοίκους του χωριού. Η παλιά ονομασία του, στην περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν *Καβακλή* που στα τουρκικά σημαίνει το δένδρο λεύκα και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 114 οικογένειες προσφύγων (489 άτομα) από την Μπάφρα της Μικρά Ασίας. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται ως *Καβακλή* το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νουσρατλή (σημερινός Νικηφόρος). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Αίγειρος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Πηγάδια και τα Περιστέρια αποτελούν την τοπική κοινότητα Πηγαδίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δοξάτου του Δήμου Δοξάτου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό. 
## Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αίγειρος Δράμας. Walking in Hellas - 2019  από τον ιστότοπο http://nikost.gr/

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δοξάτου
Μινεστρόνε

[μικρογραφία| Minestrone με [Φουζίλι|fusilli]]
Είναι μια σούπα από ζωμό λαχανικών και οσπρίων στην οποία προστίθενται ζυμαρικά ή ρύζι .  

## Παρασκευή
Τα πιο συνηθισμένα συστατικά είναι φασόλια, κρεμμύδια, καρότα, σέλινο, πατάτες και ντομάτες . Το Minestrone είναι ένα πιάτο που ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή και την εποχή και μπορούμε να το βρούμε σε πολλές παραλλαγές καθιστώντας αδύνατο τον μοναδικό καθορισμό της συνταγής.   Ένα συνηθισμένο παρασκεύασμα περιλαμβάνει την παρασκευή ενός τηγανισμένου κρεμμυδιού και καρότων στα οποία στη συνέχεια προστίθενται τα επιλεγμένα λαχανικά, κομμένα σε λίγο ή πολύ λεπτά κομμάτια το οποίο προστίθεται νερό ή ζωμό που βράζει , ένα υγρό στο οποίο τα λαχανικά θα μαγειρεύτουν πάνω από μια χαμηλή φωτιά. Συχνά συνοδεύεται με τριμμένη παρμεζάνα πριν σερβιριστεί στο τραπέζι. 

Τα συστατικά, η μέθοδος παρασκευής, η υφή και ο τρόπος κατανάλωσης ποικίλλουν ανάλογα με την παράδοση του τόπου στον οποίο δημιουργήθηκαν οι διάφορες συνταγές. Μία από τις πιο διάσημες παραλλαγές είναι η γενοβέζικη minestrone στην οποία προσθέτουμε πέστο πριν το σερβίρουμε στο τραπέζι. 

## Ιστορία
Παραδοσιακά, το minestrone παρασκευάζεται με τα λαχανικά που υπάρχουν ήδη στην κουζίνα μας, ακόμα και εκείνα που δεν είναι πολύ φρέσκα,ιδίως με εκείνα που δεν είναι πολύ εύπεπτα χωρίς καλό μαγείρεμα. Για το λόγο αυτό θεωρήθηκε ένα από τα φτωχά πιάτα κατ 'εξοχήν, χαρακτηριστικό της ιταλικής κουζίνας των αγροτών. Ωστόσο, με την εξέλιξη της οικονομικής κατάστασης και των διατροφικών συνηθειών, με την πάροδο του χρόνου έχει γίνει ένα πιάτο που εκτιμάται και σε άλλα κοινωνικά περιβάλλοντα και μερικές φορές σερβίρεται επίσης στα πιο περιζήτητα εστιατόρια. 

Η λέξη *minestrone* χρησιμοποιείται επίσης μεταφορικά, με αρνητική σημασία, για να δείξει ένα σύνολο διαφορετικών και ανάκατων πραγμάτων, όπως: "Αυτό το τηλεοπτικό πρόγραμμα είναι μια σούπα ειδήσεων και υπηρεσιών". 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Κατηγορία:Σούπες λαχανικών
Μαυρολεύκη Δράμας

Η **Μαυρολεύκη** είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Μαυρολεύκη βρίσκεται στην πεδιάδα της Δράμας με υψόμετρο 48 μέτρα, σε απόσταση 12 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη και 22 χλμ. ΝΑ. από την Προσοτσάνη (έδρα δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα στους οικισμούς Φωτολίβος (Δ.), Κουδούνια (Β.) και Νεροφράκτης (Α.-ΝΑ.) ενώ στη δυτική άκρη του περνάει η τάφρος της Αγίας Βαρβάρας και στην νοτιοανατολική η τάφρος Δοξάτου. Η παλιά του ονομασία, από την τουρκοκρατία ήταν *Καρά Καβάκ*, οι κάτοικοί του  χριστιανοί και μουσουλμάνοι ενώ με την ανταλλαγή πληθυσμών ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 82 οικογένειες προσφύγων από την Ανατολική Θράκη (360 άτομα)

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται ως *Καρά-Καβάκι* το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καλαμπακίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Μαυρολεύκη και το 1936 με το ΦΕΚ 262Α - 16/06/1936 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας  κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί τη δημοτική κοινότητα Μαυρολεύκης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιταγρών του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 355 κατοίκους, από 418 το 2011.

## Λαογραφία
Την Κυριακή της Τυρινής, αναβιώνει στην περιοχή ο καλόγερος, ένα αρχαίο έθιμο από την Ανατολική Θράκη. Σύμφωνα με αυτό. ο "καλόγερος" ντύνεται ζώο φορώντας προβιά και κουδούνες, ενώ περιφέρεται από σπίτι σε σπίτι με άλλα άτομα που φορούν μαύρα και παίζουν μουσική.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναστενάρια Μαυρολεύκη Δράμας 2017 3 στο https://www.youtube.com/
* Στην Μαυρολεύκη Δράμας αναβιώνει το έθιμο των Αναστενάρηδων  από τον ιστότοπο http://www.proinos-typos.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
Κολλέγιο Ντάρτμουθ

Το **Κολλέγιο Ντάρτμουθ** (αγγλικά: **Dartmouth College**) είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο στο Νιου Χάμσαϊρ και συγκεκριμένα στο Χάνοβερ. Είναι ένα από τα οκτώ πανεπιστήμια της Άιβι Λιγκ, τα οποία θεωρούνται τα καλύτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχοντας ιδρυθεί το 1769, το Ντάρτμουθ είναι το ένατο παλιότερο πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ και ένα από τα εννέα "αποικιακά κολέγια", τα οποία ιδρύθηκαν πριν από την Αμερικανική Επανάσταση. Αν και το Ντάρτμουθ ιδρύθηκε για την εκπαίδευση ιθαγενών πληθυσμών της Αμερικής στην Χριστιανική θεολογία και στις ελευθερίες τέχνες, οι φοιτητές του πανεπιστημίου ήταν κυρίως Αμερικανοί Προτεστάντες και Μεθοδιστές. Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, το πανεπιστήμιο σταδιακά πέρασε από την σχετική αφάνεια στην παγκόσμια φήμη.  

Το Ντάρτμουθ αποτελείται από πέντε σχολές και είναι το μικρότερο πανεπιστήμιο της Άιβι Λιγκ. 

## Προσωπικότητες που συνδέονται με το Ντάρτμουθ
Τρεις απόφοιτοι του Ντάρτμουθ έχουν κερδίσει Βραβεία Νόμπελ: ο Όουεν Τσάμπερλεϊν, ο Κ. Μπάρι Σάρπλες και ο Τζορτζ Σνελ. 

Άλλοι σημαντικοί απόφοιτοι είναι οι:

* Νέλσον Ροκφέλερ
* Ρόμπερτ Φροστ
* Κίρστεν Γκίλιμπραντ
* Ρόμπερτ Ράιχ
* Σόντα Ράιμς
* Ντέιβιντ Μπένιοφ
* Φρεντ Ρότζερς
* Ντέιβιντ Χάρμπορ
* Μέριλ Στριπ
* Αίσα Τάιλερ
* Τζόζεφ Κάμπελ
* Τζέιμς Φόρεσταλ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Κατηγορία:Νιου Χάμσαϊρ
Βικτόρια Μοχάτσι

Η **Βικτόρια Μοχάτσι** (γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1975 στο Berettyóújfalu) είναι Ουγγαρέζα πολιτικός και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των Ρομά. Είναι η ίδια Ρομά.

## Βιογραφία
Η Βικτόρια Μοχάτσι σπούδασε από το 1997 έως το 2002 στο Πανεπιστήμιο του Szeged στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών. Μεταξύ του 2004 και του 2009 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ευρωβουλευτής), που ανήκε σε μία μικρή ομάδα Ρομά ευρωβουλευτών (ένα άλλο Ρομά μέλος της ομάδας είναι η Λίβια Γιαρόκα). Ήταν μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, μέρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμίσεων). Αντικατέστησε έναν συνάδελφο του κόμματος, Γκάμπορ Ντέμσκι, την 1 Δεκεμβρίου 2004. Στις ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουλίου 2009, έχασε την έδρα της.

Το 2008 στη Ρώμη της απονεμήθηκε το "Premio Minerva" για τη δραστηριότητά της στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ρομά. Στις 21 Οκτωβρίου, η Μοχάτσι, η οποία ανέλαβε το προβάδισμα στην τεκμηρίωση της βίας κατά των Ρομά στην Ουγγαρία, έλαβε το ετήσιο βραβείο του 2010 για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Νέα Υόρκη.

Το Ίδρυμα Κινήματος για την Άρση του φυλετικού διαχωρισμού με επικεφαλής την πρώην βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Βικτόρια Μοχάτσι, την κορυφαία εγχώρια επιτηρήτρια των επιθέσεων κατά των Ρομά και εγκλημάτων μίσους, κατέγραψε 68 επιθέσεις, εκ των οποίων οι 12 οδήγησαν σε θάνατο μεταξύ Ιανουαρίου 2008 και Ιουνίου 2010.

Το 2009, η Μοχάτσι ζήτησε προστασία από την αστυνομία λόγω των σοβαρών απειλών, που είχε λάβει. Η εφημερίδα *Népszabadság* ανέφερε τον Φεβρουάριο του 2012 ότι η πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μοχάτσι ζήτησε άσυλο στον Καναδά.  Ενώ το αίτημά της απορρίφθηκε αρχικά το 2017  η έφεσή της ήταν επιτυχής το 2018. 

## Προηγούμενες θέσεις ως Ευρωβουλευτής

* Μέλος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων
* Μέλος της *αντιπροσωπείας στις κοινοβουλευτικές επιτροπές συνεργασίας ΕΕ-Καζακστάν, ΕΕ-Κιργιζιστάν και ΕΕ-Ουζμπεκιστάν και για τις σχέσεις με το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν και τη Μογγολία*
* Μέλος στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων
* Αναπληρωτής στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων
* Αναπληρωτής στην Επιτροπή Προϋπολογισμών
* Αναπληρωτής στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων
* Αναπληρωτής στην Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρομά πολιτικοί
Γιάννης Νεμπίδης

Ο **Γιάννης Νεμπίδης** (1931-2000) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος.

Γεννήθηκε στη Δράμα το 1931 και σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένεια του στην Αθήνα. Το 1945 εντάχθηκε στο ανεξάρτητο σωματείο Νίκη Υμηττού, όπου και αγωνίστηκε για 2 χρόνια και το 1947 μεταπήδησε στην Α.Ε. Παγκρατίου, με την οποία αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Αθηνών για 2 χρόνια. Το καλοκαίρι του 1949 και στην ηλικία των 18 ετών, πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε έως και το 1962, όποτε και αποχώρησε από την ενεργό δράση, έχοντας κατακτήσει 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας (3 πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής τα έτη 1960, 1961, 1962 και 1 Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1953), 1 Κύπελλο Ελλάδας (1955) και 7 Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Αθηνών (1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1959). Αρχικά αγωνιζόταν ως σέντερ φορ και από το 1951 καθιερώθηκε ως δεξί χαφ, θέση στην οποία και διακρίθηκε. Υπήρξε αρχηγός των «πρασίνων» και συμπαίκτες του υπήρξαν μεταξύ άλλων οι Λινοξυλάκης, Παπαντωνίου, Σοφιανός, Φωτεινός, Αλούπης, Κουρτζίδης, Σταφυλίδης, Απέργης, Βουτσαράς, Θεοφάνης, Πανάκης, Μαριδάκης, Παπαεμμανουήλ, Μπενάρδος, Καμάρας, Πυτιχούτης κ.α..

Υπήρξε 12 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας ανδρών από το 1953 έως το 1959. Επίσης υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελλάδας ενόπλων δυνάμεων, κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόπλων το 1952.

Απεβίωσε στις 5 Νοεμβρίου 2000.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Παγκρατίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ενές Καντέρ

Ο **Ενές Καντέρ** (τουρκικά: *Enes Kanter*) (Ζυρίχη, 20 Μάϊου 1992) είναι Τούρκος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του Κερέμ Καντέρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Enes Kanter στο FIBA

Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας
Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές στο NBA
Γέφυρα Ράμστορ

Η **γέφυρα Ράμστορ** (επίσημα ονομάζεται **Τοξωτή Γέφυρα** **Ράμστορ**) είναι μια τοξωτή γέφυρα, που εκτείνεται στον ποταμό Ισίμ στην Αστανά του Καζακστάν. Χτίστηκε μεταξύ 2007 και 2008 ως οδική γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό Ισίμ.

## Περισσότερες λεπτομέρειες
Το κατάστρωμα της γέφυρας Ράμστορ συγκρατείται από καλώδια, που κρέμονται από την μοναδική αψίδα της γέφυρας. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γέφυρας είχε δημιουργηθεί ένας σωρός από χώμα στον ποταμό έτσι ώστε τα τμήματα του καταστρώματος να υποστηρίζονται πάνω σε μία προσωρινή ατσάλινη κατασκευή. Η γέφυρα έχει συνολικό μήκος 180 μέτρα και ύψος 60 μέτρα. Το πρωτότυπο σχέδιο της γέφυρας έχει καταστήσει τη γέφυρα ένα δημοφιλές αξιοθέατο στην Αστανά.Το κατάστρωμα της γέφυρας αποτελείται από 19 κομμάτια, που το καθένα έχει μήκος 10 έως 14 μέτρα. Υπάρχουν τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση για τα οχήματα πάνω στο κατάστρωμα της γέφυρας.

## Ατυχήματα και συμβάντα

* 23 Ιουλίου 2014: δύο νεαρά ζευγάρια ανέβηκαν στην κορυφή του τόξου, για να φωτογραφηθούν. Η αστυνομία απομάκρυνε τα ζευγάρια από τη γέφυρα και έπειτα ασκήθηκε αγωγή εναντίον τους. 
* 28 Μαρτίου 2016: ένας 39χρονος κάτοικος πήδηξε από τη γέφυρα σε απόπειρα αυτοκτονίας. Το θύμα πέθανε χωρίς να μπορέσει να ανακτήσει τις αισθήσεις του.
* 11 Ιουνίου 2016: τρία αγόρια 15 ετών ανέβηκαν στην κορυφή σε μια προσπάθεια να κάνουν selfie. Η αστυνομία συνόδευσε τα αγόρια και μεταφέρθηκαν στο τμήμα της αστυνομίας.
* 18 Ιουλίου 2016: περίπου στις 8:00 π.μ., ένας μεθυσμένος 24χρονος άνδρας ανέβηκε στην κορυφή της αψίδας. Σύμφωνα με την αστυνομία, το άτομο ήταν μέτρια μεθυσμένο.

## Εικόνες

Αρχείο:Astana SAM 0018 (14934093668).jpg|
Αρχείο:Astana (8238373407) (2).jpg|
Αρχείο:Astana DSC04360 (7711347644).jpg|
Αρχείο:Astana (8238363469).jpg|


## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Καζακστάν
Όπερα Αστανά

Η **Όπερα Αστανά** ( ) είναι μια νεόδμητη όπερα στην Αστανά, στο Καζακστάν, βάσει εκτελεστικής εντολής του Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ. 

## Ιστορία του σχεδιασμού και της κατασκευής
Ο σχεδιασμός έχει γίνει εν μέρει από τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ και η κατασκευή ξεκίνησε στις 6 Ιουλίου 2010  υπό τη διεύθυνση του Ομίλου Mabetex.  Έχει χτιστεί σε μια περιοχή 9 εκταρίων. Η όπερα άνοιξε το 2013, με την εναρκτήρια παράσταση να είναι η όπερα *Μπιρζάν και Σάρα*.  Η ακουστική του θεάτρου θεωρείται από τις καλύτερες στον κόσμο και σχεδιάστηκε από τους Ιταλούς Ενρίκο Μορέτι  (Biobyte  ) και Μαρία Καϊρόλι.

## Περιγραφή
Η όπερα περιλαμβάνει δύο αίθουσες:

* η Κύρια Αίθουσα (1250 θέσεις), η οποία φιλοξενεί παραστάσεις όπερας και μπαλέτου, και διαθέτει μία ορχήστρα με χώρο για έως και 120 μουσικούς,
* η Αίθουσα (250 θέσεις), για συναυλίες μουσικής δωματίου. 

Είναι η δεύτερη νεόκτιστη όπερα στην Αστανά, καθώς το Παλάτι Ειρήνης και Συμφιλίωσης, που φιλοξενεί αίθουσα 1500 θέσεων, έχει επιτευχθεί το 2006. Θεωρείται η τρίτη μεγαλύτερη όπερα στον κόσμο.  Ένα από τα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του είναι ο πολυέλαιος των 1,6 τόνων, που κρέμεται στην αίθουσα ύψους 13 μέτρων. Η όπερα διαθέτει επίσης πολλές εγκαταστάσεις, όπως ένα εστιατόριο και όλες τις εγκαταστάσεις, που απαιτούνται για τις πρόβες του θιάσου. Το στιλ της όπερας είναι εμπνευσμένο από τα ιταλικά θέατρα του 19ου αιώνα, αλλά περιλαμβάνει επίσης τυπικά στοιχεία της εθνικής κληρονομιάς, όπως τοιχογραφίες του Sharyn Canyon και του Burabay. 

## Θίασος και ρεπερτόριο
Η όπερα φιλοξενεί τη δική της ορχήστρα και θίασο μπαλέτου και όπερας, παίζοντας κυρίως κλασική όπερα. Το ρεπερτόριό τους περιλαμβάνει μεγάλα κλασικά έργα, όπως η όπερα *[[Τραβιάτα]]* ή *[[Τόσκα]]* και το μπαλέτο *[[Ο Καρυοθραύστης]]*, αλλά και εθνικά έργα, όπως οι όπερες *Αμπάι* και *Μπιρζάν και Σάρα*. Η ορχήστρα αποτελείται κατά 90% από νέους μουσικούς. Ο θίασος ήταν σε περιοδεία το 2014, και ανέβασε παραστάσεις στη Νέα Υόρκη,  στο Τορόντο και στο Παρίσι. 

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Καζακστάν
Λέθμπριτζ

Το **Λέθμπριτζ** (αγγλικά: Lethbridge) είναι πόλη στην επαρχία της Αλμπέρτας του Καναδά. Με καταγεγραμμένο πληθυσμό 101.482 κατοίκων στην δημοτική απογραφή του 2019 το Λέθμπριτζ έγινε η τέταρτη πόλη της Αλμπέρτας που ξεπέρασε τους 100.000 ανθρώπους. Τα πλησίον καναδικά βραχώδη όρη συνεισφέρουν στα ζεστά καλοκαίρια της πόλης, τους ήπιους χειμώνες και το ανεμώδες κλίμα. Το Λέθμπριτζ βρίσκεται νοτιοανατολικά του Κάλγκαρι στον ποταμό Όλντμαν.

Το Λέθμπριτζ είναι το εμπορικό, οικονομικό, μεταφορικό και βιομηχανικό κέντρο της νότιας Αλμπέρτας. Η οικονομία της πόλης αναπτύχθηκε από την εξόρυξη άνθρακα στα τέλη του 19ου αιώνα και τη γεωργία στις αρχές του 20ου αιώνα. Το ήμισυ του εργατικού δυναμικού απασχολείται στον τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης, του λιανικού εμπορίου και της φιλοξενίας και οι πέντε κύριοι εργοδότες είναι κυβερνητικοί.  Το μόνο πανεπιστήμιο στην Αλμπέρτα νότια του Κάλγκαρι βρίσκεται στο Λέθμπριτζ και δύο από τα τρία κολέγια στη νότια Αλμπέρτα έχουν πανεπιστημιουπόλεις μέσα στην πόλη. Οι πολιτιστικοί χώροι στην πόλη περιλαμβάνουν θέατρα τέχνης, μουσεία και αθλητικά κέντρα.  Ήταν η τοποθεσία της ARCHES, της πιο πολυάσχολης μονάδας χρήσης φαρμάκων της Βόρειας Αμερικής από τον Μάρτιο του 2018 έως τον Αύγουστο του 2020, στην οποία δόθηκε η προσωνυμία «νέο ορόσημο» από το *The Star*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλμπέρτας
Μίτσι Κασπάρ

Η **Μίτσι Κασπάρ ή Μίτζι Κασπάρ** (1864-1907), ήταν Αυστριακή ηθοποιός και ερωμένη του Ρούντολφ, Πρίγκιπα της Αυστρίας. 

## Βιογραφία
H Κάσπαρ ήταν ηθοποιός και πιθανώς πόρνη. 

Λέγεται ότι ο πρίγκιπας Ρούντολφ ξόδεψε μεγάλα χρηματικά ποσά, ειδικά μέσω δώρων, συμπεριλαμβανομένων 60.000 αυστροουγγρικά νομίσματα λίγο πριν από το θάνατό του. O Ρ. Η Μπρους Λόκχαρτ την ονόμασε «την πραγματική αγάπη της ζωής του». 

Η Μίτσι Κασπάρ πέθανε τελικά από σύφιλη.

## Το περιστατικό Μάιερλινγκ
Ο Ρούντολφ είπε στην Κάσπαρ για την επιθυμία του να αυτοκτονήσει και προσπάθησε να την πείσει να συμμετάσχει σε σύμφωνο αυτοκτονίας μαζί του.  Αρνήθηκε και προσπάθησε να ενημερώσει την αστυνομία, αλλά η αναφορά της αγνοήθηκε. Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, η Κάσπαρ ήταν η πρώτη επιλογή του Πρίγκιπα Ρούντολφ για ένταξη στο σύμφωνο αυτοκτονίας. Όταν αρνήθηκε, στράφηκε στην άλλη ερωμένη του, τη βαρόνη Μαρία Βετσέρα. 

Σύμφωνα με τον Σέργκε Σέμαν: Ο πρίγκιπας Ρούντολφ στην πραγματικότητα είχε σκεφτεί να αυτοκτονήσει τουλάχιστον μισό χρόνο πριν από το θάνατό του. Αρχικά ζήτησε από την πρώτη αγάπη της ζωής του, μία Μίτζι Κασπάρ, να μοιραστεί τη μοίρα του, αλλά η 24χρονη γυναίκα αρνήθηκε.

## Στη λαϊκή κουλτούρα
Οι σχέσεις του πρίγκιπα Rudolf και η αυτοκτονία στο Μάιερλινγκ έχουν δραματοποιηθεί σε βιβλία, μπαλέτα, θεατρικά έργα και ταινίες. Η Κασπάρ απεικονίστηκε από τη Φαμπιέν Νταλί στην ταινία *[[Mayerling (ταινία του 1968)|Μάιερλινγκ του 1968.]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Ελισάβετ Τρουμπέτσκαγια

Η **Ελισάβετ Τρουμπέτσκαγια** (1834-1907), ήταν Ρωσίδα πριγκίπισσα και οικοδεσπότης λογοτεχνικού σαλονιού, από τη γέννηση της μέλος της οικογένειας Μπελοσέλσκυ-Μπελοζέρσκυ. Φιλοξενούσε ένα διάσημο λογοτεχνικό σαλόνι στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας και έπαιξε καθοριστικό ρόλο ως μεσολαβητής όταν η Γαλλία και η Ρωσία καθιέρωσαν τις διπλωματικές επαφές τους τη δεκαετία του 1870.  Ήταν γιαγιά της πριγκίπισσας Αουρόρα Πάβλοβνα Ντεμίντοβα ντι Σαν Ντονάτο και προγιαγιά του πρίγκιπα αντιβασιλέα Παύλου της Γιουγκοσλαβίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Δρυμότοπος Δράμας

Ο **Δρυμότοπος** ήταν πολύ μικρό ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Δρυμότοπος βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, στις δυτικές πλαγιές των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 970 μέτρα. Το χωριό είναι βορειοδυτικά από την κορυφή Τσαλ Νταγ (υψομ. 1.301 μέτρα) σε περιοχή με απότομες βουνοπλαγιές και ρέματα ανάμεσα σε πυκνά δάση οξιάς. Απέχει 37 χλμ. Ν. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 50 χλμ. Α. από τη Δράμα και 61 χλμ.  Β.-ΒΑ. από την Καβάλα. Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Οβαδζίκ* ή *Οβαντζίκ* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 7 οικογένειες προσφύγων (22 άτομα).

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα με την ονομασία *Οβαντζίκ* το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ (σημ. Πλατανιά). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Δρυμότοπος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πλατανόβρυση, την Τερψιθέα, τα Παλιάμπελα και τα Χαμοκέρασα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανόβρυσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφηκε 1 μόνο κάτοικος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή: Όρη Λεκάνης - Κορυφή Τσάλ Ντάγ 1299μ. - Δρυμότοπος - Πολύνερο από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Πλατεία Αμπάι

Η **πλατεία** **Αμπάι** () είναι μια πλατεία της πόλης στο Αλμάτι, Καζακστάν. Έχει πάρει το όνομά της από τον ποιητή του Καζακστάν και διαφωτιστή Αμπάι Κουνανμπαγιουλί, του οποίου το μνημείο βρίσκεται στη μέση της πλατείας. Η πλατεία διαθέτει δημόσιο κήπο και μια σειρά από σιντριβάνια με γρανίτη. Η πλατεία βρίσκεται μπροστά από το Παλάτι της Δημοκρατίας και γύρω από αυτό είναι το Ξενοδοχείο Καζακστάν, ο κινηματογράφος Arman και ένας καλωδιακός σταθμός, που  συνδέει με το Πάρκο Κοκ Τόμπε.

Η πλατεία Αμπάι είναι γνωστό ότι χρησιμοποιείται συχνά ως χώρος για δημόσιες συγκεντρώσεις, τελετές και συναυλίες.

## Ιστορία
Αυτή η πλατεία δημιουργήθηκε αρχικά στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1960, στη γωνία των λεωφόρων Αμπάι και Λένιν, χτίστηκε ένα μνημείο για τον Αμπάι Κουνανμπαγιουλί, γύρω από το οποίο κτίστηκαν κτήρια τα επόμενα χρόνια με τον κινηματογράφο Arman και τον σταθμό τελεφερίκ στο Κοκ Τόμπε. Το 1970, κατασκευάστηκε το παλάτι Λένιν (τώρα Παλάτι της Δημοκρατίας) το οποίο στη συνέχεια κατασκευάστηκε το Ξενοδοχείο Καζακστάν και στο πλάι του μια μεγάλη πισίνα με σιντριβάνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Καζακστάν
Κατηγορία:Αλμάτι
Επαρχιακές Οδοί Μεσσηνίας

**Επαρχιακές Οδοί Μεσσηνίας**.

## Επαρχιακές Οδοί

### Επαρχιακές Οδοί Μεσσηνίας

## Χάρτης περιοχής


## Φωτογραφίες οικισμών

Αρχείο:Kalamata, Peloponnese, Greece.jpg|**[[Καλαμάτα]]**
Αρχείο:Pylos Messenien.jpg|**[[Πύλος]]**
Αρχείο:Methoni - Panorama.jpg|**[[Μεθώνη Μεσσηνίας|Μεθώνη]]**
Αρχείο:Παραλία Φοινικούντας 02.jpg|**[[Φοινικούντα]]**
Αρχείο:Υάμεια 1892.jpg|**[[Υάμεια]]**
Αρχείο:Koroni.jpg|**[[Κορώνη]]**
Αρχείο:Καντιάνικα 1431.jpg|**[[Νέα Κορώνη Μεσσηνίας|Νέα Κορώνη]] και [[Λογγά Μεσσηνίας|Λογγά]]**
Αρχείο:Agios Andreas, Messinia, Greece.jpg|**[[Άγιος Ανδρέας Μεσσηνίας|Άγιος Ανδρέας Λογγάς]]**
Αρχείο:Gargaliani-SE-entrance to the city01.jpg|**[[Γαργαλιάνοι]]**
Αρχείο:Τα φιλιατρά όπως φαίνονται από το ύψωμα του Προφήτη Ηλία..jpg|**[[Φιλιατρά]]**
Αρχείο:Kyparissia.jpg|**[[Κυπαρισσία]]**
Αρχείο:Kardamyli.JPG|**[[Καρδαμύλη Μεσσηνίας|Καρδαμύλη]]**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων της Ελλάδας
Κατηγορία:Ελληνικοί δρόμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στην Πελοπόννησο
Κατηγορία:Δρόμοι στην Πελοπόννησο
Κατηγορία:Περιφέρεια Πελοποννήσου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Μεσσηνίας
Γιοάννα Γκρουντζίνσκα

Η **Γιοάννα Γκρουντζίνσκα** (πολωνικά: *Joanna Grudzińska*, 17 Μαΐου 1791, Πόζναν - 17 Νοεμβρίου 1831, Τσάρσκογιε Σελό) ήταν Πολωνή ευγενής, πριγκίπισσα του Γουόβιτς και δεύτερη σύζυγος του Μεγάλου Δούκα Κωνσταντίνου Πάβλοβιτς της Ρωσίας, του *[[de facto]]* αντιβασιλέα του Βασιλείου της Πολωνίας. Αυτός ο γάμος κόστισε στον Κωνσταντίνο το στέμμα της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Η Γιοάννα Γκρουντζίνσκα ήταν η μεγαλύτερη από τις τρεις κόρες του κόμη Αντόνι Γκρουντζίνσκι, του τελευταίου ιδιοκτήτη της πόλης Χόντζιες. Η Γκρουντζίνσκα ήταν γνωστή για την ομορφιά της. Από το 1815, είχε σχέση με τον Μεγάλο Δούκα Κωνσταντίνο της Ρωσίας, με τον οποίο παντρεύτηκε ως δεύτερη σύζυγος του στις 27 Μαΐου 1820. Ο Κωνσταντίνος είχε παντρευτεί προηγουμένως με την Ιουλιανή της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ, η οποία τον εγκατέλειψε το 1801. Προκειμένου να δώσει την έγκριση για το γάμο του με τη Γιοάννα, ο αδελφός του Κωνσταντίνου, Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας, του ζήτησε να παραιτηθεί από τα δικαιώματά του στο θρόνο της Ρωσίας υπέρ του μικρότερου αδελφού τους Νικολάου Α΄. Το απόρρητο αυτής της απόφασης, γνωστό μόνο σε έναν πολύ στενό κύκλο στην Αγία Πετρούπολη, συνέβαλε στην Εξέγερση των Δεκεμβριστών του 1825 που ακολούθησε το θάνατο του Αλεξάνδρου.

Μετά τον γάμο τους στις 8 Ιουλίου 1820, ο Αλέξανδρος ονόμασε τη Γιοάννα, *Πριγκίπισσα του Γουόβιτς*. Μια φρεγάτα του ρωσικού αυτοκρατορικού πολεμικού ναυτικού που ονομάστηκε προς τιμή της (*Knyaginya Lovich*, Княгиня Лович) ξεκίνησε το 1828 και υπηρέτησε στο μεσογειακό στόλο κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας και του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1828-1829).

Αν και από ορισμένους θεωρήθηκε προδότης, η Γιοάννα παρέμεινε πιστή στον άντρα της ακόμα και μετά τη Νοεμβριανή Εξέγερση, στην οποία πολέμησε εναντίον των Πολωνών υπηκόων του. Η αδερφή της, Μάρια Αντονίνα, παντρεύτηκε τον Στρατηγό Ντεζιντέρι Χουαπόφσκι, έναν από τους πιο σημαντικούς Πολωνούς διοικητές κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης. Μια άλλη αδελφή της, παντρεύτηκε έναν αξιωματικό της συνοδείας του Ρώσου τσάρου.

Ο Κωνσταντίνος πέθανε από χολέρα στο Βίτσεμπσκ τον Ιούνιο του 1831, λίγο πριν την προγραμματισμένη εκκένωσή τους στην Αγία Πετρούπολη. Η Γιοάννα παρέδωσε το σώμα του στην Αγία Πετρούπολη και πέθανε τον ίδιο χρόνο. Θάφτηκε στο Τσάρσκογιε Σελό. Το 1929, τα λείψανα της εκταφιάστηκαν και ξαναθάφτηκαν στον τάφο της αδερφής της και του Στρατηγού Χουαπόφσκι στο Ρόμπιν, κοντά στο Λέσνο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δοκίμια της Γιοάννα Γκρουντζίνσκα στα γαλλικά και στα ρωσικά http://mikv1.narod.ru/text/lovic_1.htm
* Βουαντίσουαφ Μπορτνόφσκι, *Wielki Książę Konstanty i Joanna* Grudzińska, Wyd. Łódzkie 1981.
* Γιαν Τσίνσκι, *Cesarzewicz Konstanty i Joanna Grudzińska, czyli Jakubini polscy*, Βαρσοβία 1956.

Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς
Κατηγορία:Πολωνές του 17ου αιώνα
Αμινά Μπουαγιάς

Η **Αμινά Μπουαγιάς** (*Amina Bouayach*, γενν. 10 Δεκεμβρίου 1957) είναι Μαροκινή ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από τον Δεκέμβριο 2018, η Μπουαγιάς είναι πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Μαρόκου. Από αυτή τη θέση, επιβεβαίωσε το 2019 ότι δεν υπάρχουν «πολιτικοί κρατούμενοι στο Μαρόκο».

Απέκτησε φήμη όταν το 2006 έγινε η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε πρόεδρος μιας ΜΚΟ στο Μαρόκο. Ως πρόεδρος του Μαροκινού Οργανισμού για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η Μπουαγιάς εργάστηκε πάνω σε σημαντικά ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα καταγωγής της όπως τα βασανιστήρια, τα δικαιώματα των μεταναστών, τα δικαιώματα των γυναικών, τα ατομικά δικαιώματα και την κατάργηση της θανατικής ποινής.

Εκλέχθηκε αντιπρόεδρος και αργότερα γενική γραμματέας της Διεθνούς Αντιπροσωπείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το 2010 και το 2013 αντίστοιχα. Το 2016 υπηρέτησε ως η Μαροκινή πρέσβειρα στη Σουηδία και τη Λετονία.

Το 2015 έλαβε το βραβείο της γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής στο Ραμπάτ για τη συνεχή ανάμιξή της στα ανθρώπινα δικαιώματα. Κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, η Μπουαγιάς εισήγαγε την κατάργηση της θανατικής ποινής όταν ήταν στην Τυνησία και τη Λιβύη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Amina Bouayach , OpenDemocracy.net
* Uniting activists’ forces is Amina Bouayach’s obsession 
* Human Rights Activist Amina Bouayach at the Helm of CNDH, Chaouki Benayoub, Interministerial Delegate for Human Rights
* King Mohammed VI appoints Amina Bouayach chairwoman of CNDH
* HM KING MOHAMMED VI APPOINTS MS AMINA BOUAYACH NEW PRESIDENT OF THE NATIONAL HUMAN RIGHTS COUNCIL
* King Of Sweden Receives Amina Bouayach At End Of Her Mission As Moroccan Ambasador In Stockholm 

Κατηγορία:Μαροκινοί
Μάργκαρετ Γκόγκα Μολόμο

Η **Μάργκαρετ Γκόγκα Μολόμο** (*Margaret Ghogha Molomo*) είναι νοτιοαφρικανή ακτιβίστρια για το περιβάλλον που κάνει εκστρατεία εναντίον των εξορύξεων προς υπεράσπιση του δικαιώματος για ένα υγιές περιβάλλον. Κατάγεται από το χωριό Masodi, στην επαρχία Limpopo της νότιας Αφρικής.

## Περιβαλλοντικός ακτιβισμός
Η Μολόμο είναι αναπληρώτρια πρόεδρος του Κοινοτικού Δικτύου Μεταλλευτικής και Περιβαλλοντικής Δικαιοσύνης της Νότιας Αφρικής, ενός οργανισμού που συντονίζει ομάδες ανθρώπων των οποίων τα δικαιώματα έχουν επηρεαστεί από τις εξορύξεις στην περιοχή. Το δίκτυο αυτό λειτουργεί από το 2012.

Η Μολόμο βοήθησε την κοινότητα του Μοκοπάνε σε μια διαμάχη που είχε με μια εταιρεία εξορύξεων, η οποία επιχείρησε να λειτουργήσει σε γη που χρησιμοποιούνταν από την κοινότητα Μοκοπάνε χωρίς την συγκατάθεσή τους. Επιπλέον, η ίδια εταιρεία πραγματοποιούσε εξορύξεις σε γη που προοριζόταν για γεωργικούς σκοπούς και σε περιοχές που περιλάμβαναν μερικούς από τους τάφους της κοινότητας. Η Μολόμο και το Κοινοτικό Δίκτυο Μεταλλευτικής Δικαιοσύνης προσπάθησαν να προστατεύσουν τα δικαιώματα της κοινότητας με ένδικα μέσα και δικαστικές διαδικασίες.

Κατά την διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού, το έργο της Μολόμο έγινε πολύ πιο δύσκολο λόγω της αδυναμίας για συγκεντρώσεις και της έλλειψης επικοινωνιακών υποδομών σε αγροτικές περιοχές της Νότιας Αφρικής. Αντίθετα εργάστηκε για να ευαισθητοποιήσει για τις παραδοσιακές πρακτικές και ευθύνες των γυναικών στα χωριά της κοινότητας Limpopo, πολλές από τις οποίες έγιναν ακόμα πιο δύσκολες ή αδύνατες εξαιτίας της πανδημίας. Τόνισε ιδιαίτερα την ανησυχία της για το ότι οι εταιρείες εξορύξεων μπορούν να επωφεληθούν από την αδυναμία των χωρικών να ασκήσουν τα πολιτιστικά δικαιώματά τους, καταπατώντας περαιτέρω σημαντικούς χώρους στα προγονικά εδάφη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί ακτιβιστές
Μίνα Αχαντί

Η **Μίνα Αχαντί** (περσ. مینا احدی‎) είναι Ιρανο-Αυστριακή κομμουνίστρια πολιτική ακτιβίστρια. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του Εργατικού-Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν.
## Θέσεις
Η Μίνα Αχαντί αντιτίθεται στους νόμους που θεσμοθετούνται βάσει της θρησκείας και υποστηρίζει τα δικαιώματα σχετικά με την υπηκοότητα και έναν κοσμικό νόμο. Η ίδια είναι το κύριο πρόσωπο της Διεθνούς Επιτροπής Ενάντια στις Εκτελέσεις και της Διεθνούς Επιτροπής Ενάντια στους Λιθοβολισμούς. Είναι, επίσης, από τους κύριους ιδρυτές του γερμανικού παραρτήματος του Κεντρικού Συμβουλίου Πρώην Μουσουλμάνων.
## Βιογραφία
Ο σύζυγος της Αχαντί, ο οποίος είναι επίσης πολιτικός ακτιβιστής, εκτελέστηκε στο Ιράν την ημέρα της επετείου γάμου του ζεύγους. Η εκτέλεσή του αποτέλεσε κίνητρο για την ίδια ώστε να αντιπαλέψει τη θανατική ποινή.

Η ίδια ζει και εργάζεται στη Γερμανία και συνέβαλλε στην απελευθέρωση της Ναζανίν Φατεχί στο Ιράν. Η ίδια έχει δεχτεί πολλές απειλές θανάτου και ζει υπό αστυνομική προστασία από τη στιγμή που εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος του Κεντρικού Συμβουλίου Πρώην Μουσουλμάνων. Είναι, επίσης, εκπρόσωπος της intaktiv e.V., η οποία τάσσεται στην περιτομή των αγοριών.

Η Μίνα Αχαντί έλαβε στις 20 Οκτωβρίου 2007 το βραβείο του Κοσμικιστή της Χρονιάς από την Εθνική Κοσμικιστική Εταιρία του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ίδια έχει δύο κόρες.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιρανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ακτιβιστές
Ντάρτμουθ

Ο όρος **Ντάρτμουθ** μπορεί να αναφέρεται:

* στο Ντάρτμουθ του Ντέβον
* στο Ντάρτμουθ της Βικτώρια
* στο Ντάρτμουθ της Μασαχουσέτης
* στο Κολλέγιο Ντάρτμουθ, ένα ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο θεωρούμενο από πολλούς από τα καλύτερα πανεπιστήμια των ΗΠΑ
* στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, Ντάρτμουθ
* στα πλοίο HMS Dartmouth
Πολύσυκο Δράμας

Το **Πολύσυκο** είναι ακατοίκητος οικισμός της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Πολύσυκο βρίσκεται προς στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 400 μέτρων. Απέχει 43 χλμ. ΒΑ. από τη Δράμα και 9 χλμ. ΒΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) ενώ στα ανατολικά του χωριού περνάει ο ποταμός  Νέστος. Η παλιά ονομασία, από την τουρκοκρατία ήταν *Ιντζιρλίκ* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 17 οικογένειες προσφύγων (67 άτομα). Το 1920 είχε 881 μουσουλμάνους κατοίκους και το 1961 μόνο 74 πρόσφυγες, την δεκαετία του 1950 λειτούργησε και νυχτερινή σχολή.

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα με την ονομασία *Ιντζιρλίκ* στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δρατσίστης (το σημερινό Παρανέστι) και το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 να μετονομάζεται σε Πολύσυκον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην τοπική κοινότητα Παρανεστίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρανεστίου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 15 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ξεχασμένο από ανθρώπους «Πολύσυκο» του Δήμου Παρανεστίου  από τον ιστότοπο https://destanea.com/ 
* Μαθητικά αρχεία από το Πολύσυκο Δράμας στον ιστότοπο Γ.Α.Κ. - Γενικά Αρχεία Κράτους

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Εντιτάρ Αντιάμπο Οτσένγκ

Η **Εντιτάρ Αντιάμπο Οτσένγκ** (*Editar Adhiambo Ochieng*) είναι Κενυάτισα ακτιβίστρια που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των γυναικών και βοηθά τους επιζώντες της σεξουαλικής βίας. Το 2020 έγινε η πρώτη νικήτρια του βραβείου Βανγκάρι Μαατάι στην Κένυα για την συμβολή της να μειώσει την μετάδοση της πανδημίας του κορονοϊού στην επαρχία Κιμπέρα.

Η Οτσένγκ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κιμπέρα, μια από τις μεγαλύτερες επαρχίες στο Ναϊρόμπι. Βιάστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία έξι ετών και αργότερα από ομάδα ατόμων σε ηλικία 16 ετών, οι οποίοι αργότερα καυχήθηκαν για το έγκλημά τους. Αναφέρει αυτές τις προσωπικές εμπειρίες ως παραδείγματα για την σεξουαλική βία εναντίον των γυναικών και την δύναμη των γυναικών απέναντι στην ζωή.

Κέρδισε το Wangari Maathai Award το 2020 μετά τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην κοινότητα της Κιμπέρα κατά την διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού και έγινε η πρώτη γυναίκα παραλήπτρια αυτού του βραβείου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακτιβιστές
Κατηγορία:Κενυάτες
Πελεκητή Δράμας

Η **Πελεκητή** είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας προς τα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας. με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας σε υψόμετρο 350 μέτρα. Απέχει 27 χλμ. Α. από τη Δράμα, 18 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και περίπου 1 χλμ. Ν. από την Πλατανιά ενώ βόρεια και δυτικά περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης. Η παλιά της ονομασία είναι *Μπαλτατζιλάρ* και έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1927 να μετονομάζεται σε Πελεκητή. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πλατανιά, τον Μαυροκορδάτο, το Θαμνωτό και τον Πρινόλοφο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανιά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 13 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου