open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ασκληπιάδης ο Προυσαεύς

Ο **Ασκληπιάδης ο Προυσαεύς** (ή ***Βιθυνός***, ή ***Κιανός*** ή ***Προυσιεύς***) (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φυσιολόγος και ιατρός, που καταγόταν είτε από την Προύσα είτε από την Κίο (ή *Προυσιάδα*) της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία.

Ο Ασκληπιάδης σπούδασε αρχικώς στην πατρίδα του και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε την επικούρεια διδασκαλία «περί της εξ ατόμων συστάσεως του κόσμου», της οποίας έγινε οπαδός. Κατόπιν επισκέφθηκε το Πάριο, όπου άκουσε τις παραδόσεις του διάσημου φαρμακολόγου Κλεοφάντου.

Ο Ασκληπιάδης απέκτησε με τον καιρό τεράστια δημοτικότητα, οπότε προσκλήθηκε στην αυλή του Μιθριδάτη, αλλά προτίμησε τη Ρώμη, ενώ στον βασιλιά έστειλε απλώς τα συγγράμματά του. Στη Ρώμη ο Ασκληπιάδης ίδρυσε τη «μεθοδική ιατρική σχολή» , η οποία συνιστούσε τη φυσιοθεραπεία, τη δίαιτα και τα λουτρά, ενώ αντιθέτως απέφευγε τη χορήγηση φαρμάκων. Την ίδια μέθοδο εφάρμοζε στον εαυτό του, λέγοντας μάλιστα ότι αν ασθενούσε ποτέ δεν θα έπρεπε να αποκαλείται γιατρός. Πραγματικά, έφθασε ως τα βαθιά γεράματα και σκοτώθηκε πέφτοντας από μία σκάλα.

Διαφωνούσε σε πολλά θέματα με τον Ιπποκράτη και ιδιαίτερα στα περί «κριτικών ημερών», στην αλλαγή της δίαιτας στους ασθενείς και άλλα. Θεωρείται ότι ο Ασκληπιάδης καθιέρωσε τη διάκριση των ασθενειών σε χρόνιες και οξείες, και των σπασμών σε τονικούς και κλονικούς. Η φήμη του έφθασε στο μέγιστο όταν διέκρινε και διέσωσε μία περίπτωση νεκροφάνειας. Επίσης, εφάρμοζε την τραχειοτομία σε περιπτώσεις κινδύνου ασφυξίας, όντας γενικώς οπαδός της χειρουργικής.

## Παραπομπές

# «Επίκουρος. Επιστημονικός Ανθρωπισμός και Ευδαιμονία, Χρήστος Γιαπιτζάκης – 24γράμματα, Εκδοτικός Οίκος» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020.
# Η Ιατρική από τους Ετρούσκους στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Η Έλληνο-Ρωμαϊκή Ιατρική, Δρ. Γρηγόριος Ι. Τσουκαλάς,  Εργαστήριο Ιστορίας της Ιατρικής και Ιατρικής Δεοντολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης, παρουσίαση μαθήματος Ιστορίας της Ιατρικής εξίσου του τμήματος Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.  https://kedivim.uoc.gr/index.php/el/pages/j-contents/author-listing/17-teachers/266-g-tsoukalas 

## Παραπομπές
  

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση)

## Βιβλιογραφία
* Γιαπιτζάκης Χ, Μπαρτσακούλια Μ, Πατρινός ΓΠ. "Ιπποκράτης, ο πατέρας της κλινικής Ιατρικής και Ασκληπιάδης, ο πατέρας της μοριακής Ιατρικής". Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής 30(1): 88-96, 2013. http://www.mednet.gr/archives/2013-1/pdf/88.pdf

## Δείτε επίσης
* Ανώνυμος του Λονδίνου

Ασκληπιάδης ο Προυσ
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κυνίσκα

[μικρογραφία|[Στατήρας της Ολυμπίας της 97ης (392 π.Χ.) διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.|264x264εσ]]
Η **Κυνίσκα** (γεννήθηκε πιθανώς το 440 π.Χ.) ήταν αρχαία Σπαρτιάτισσα, νικήτρια στους Ολυμπιακούς Αγώνες (396 και 392 π.Χ), κόρη του βασιλιά της Σπάρτης Αρχιδάμου και αδελφής του Αγησιλάου. Είχε κερδίσει στους Ολυμπιακούς αγώνες δυο φορές, το 396 και το 392 π.Χ., στις αρματοδρομίες, η μόνη γυναίκα Ολυμπιονίκης μέχρι τότε, η οποία έχαιρε για αυτό ιδιαίτερης εκτίμησης από τους Σπαρτιάτες, όπως ανέφερε ο Παυσανίας στα Λακωνικά του.
## Η πρώτη γυναίκα Ολυμπιονίκης
Αν και οι γυναίκες απαγορευόταν να πάρουν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες, επιτρεπόταν να εκτρέφουν άλογα και να παίρνουν μέρος σε αρματοδρομίες με τα άλογά τους και τις αρματηλάτες τους. Νικητής ανακηρυσσόταν ο ιδιοκτήτης των αρμάτων / αλόγων. Έτσι η Κυνίσκα είχε ανακηρυχθεί νικήτρια στις αρματοδρομίες («στα άρματα») δυο φορές. Την Κυνίσκα αναφέρει πάνω από τετρακόσια χρόνια αργότερα από την εποχή της και ο Πλούταρχος, ο οποίος έγραψε ότι ο Αγησίλαος βλέποντας πολίτες να θεωρούν σπουδαίο τον εαυτό τους επειδή είχαν ιπποτροφεία, έπεισε την αδελφή του την Κυνίσκα να αγωνισθεί στους Ολυμπιακούς, θέλοντας να δείξει στους Έλληνες ότι δεν υπήρχε αρετή σε αυτό, αλλά ότι η νίκη οφείλονταν στον πλούτο και στις δαπάνες βασιζόμενος σε παρόμοιο κείμενο του Ξενοφώντα.

Στην Ολυμπία υπήρχε μπρούτζινο άγαλμά της, το βάθρο του οποίου έχει βρεθεί με την επιγραφή:

Η επιγραφή αυτή διασώθηκε ως επίγραμμα στην Παλατινή Ανθολογία, στο βιβλίο 13, επίγραμμα 16, έτσι λοιπόν έχει γίνει δυνατή η συμπλήρωση των κειμένων που έλειπαν.

Η Κυνίσκα παρέμεινε η μοναδική Ελληνίδα ολυμπιονίκης μέχρις ότου η επίσης Σπαρτιάτισσα Ευρυλεονίς νίκησε και αυτή στις αρματοδρομίες το 368 π.Χ. Αργότερα, η Βερενίκη Β΄ της Αιγύπτου (267 ή 266 – 221 π.Χ.) νίκησε και αυτή γύρω στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. Τη δόξα της Κυνίσκας αναφέρει και ο Ποσείδιππος στο επίγραμμα του Παπύρου του Μιλάνου, στο οποίο εξυμνεί τη Βερενίκη.

## Ιστορικές μαρτυρίες
### Παυσανίας

----
### Πάπυρος του Μιλάνου

----
### Ξενοφών

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*"The Only Woman in All Greece": Kyniska, Agesilaus, Alcibiades and Olympia, Donald G. Kyle, Journal of Sport History, Summer 2003, 183-203

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Ελληνική Ανθολογία

Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Σπάρτης
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Γυναίκες στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Κερρητανοί

Οι **Κερρητανοί** ήταν ιβηρική φυλή που κατοικούσε στην σημερινή ευρύτερη περιοχή της Σερδάνια και στην κοιλάδα του ποταμού Σέγρε. Ο κύριος αστικός τους πυρήνας βρισκόταν στη θέση Καστελσιουτάτ, στα όρια της σημερινής Λίβια. Γείτονές τους ήταν από τα νότια οι Ιλεργέτες και από τα ανατολικά οι Σάρδονες.

Το όνομα Κερρητανοί (ή *Cerretani *και *Ceretes* στα λατινικά) τους δόθηκε από ελληνορωμαίους συγγραφείς όπως τον Αβιηνός, τον Στράβωνα και τον Σίλιο Ιταλικό. Ο Ζοάν Κορομίνες θεωρεί την γραφή του ονόματός τους με δύο «r» λανθασμένη και καρπό της άκυρης ετυμολογικής σύνδεσης με την λέξη *cerrum, *όντας γι'αυτόν σωστή μονάχα η μορφή με ένα «r», από την οποία και προέκυψαν και τα συγγενικά τοπωνύμια της Σερδάνια (*Ceretania* στα λατινικά, *Cerdanya* στα καταλανικά).

## Ιστορία
Η άφιξη των Κερρητανών στα Πυρηναία μας είναι άγνωστη μα σίγουρα συνέβη πολύ πριν από την άφιξη των Κελτών κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Ως φυλή χαρακτηριζόταν από έναν αγροτικό τρόπο ζωής και ήταν ξακουστοί για την παρασκευή αλλαντικών και συγκεκριμένα ενός είδους μάλλον παρόμοιου με το σημερινό ισπανικό χαμόν. Υποτάχθηκαν στον Αννίβα το 218 π.Χ. κι έπειτα στους Ρωμαίους κατά το 200 π.Χ.

## Παραπομπές


Κερρητανοι
Βρετανική Ναυτική Υπηρεσία

Η **Ναυτική Υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητος** (αγγλικά: *His Majesty's Naval Service*), επίσης γνωστή ως **Ανώτερη Υπηρεσία** (Senior Service), αποτελεί τo πολεμικό ναυτικό και τη θαλάσσια οργανωτική δομή των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αποτελείται από το Βασιλικό Ναυτικό, το Βασιλικό Σώμα Πεζοναυτών, το Ναυτικό Γραφείο Διασύνδεσης, την Υπηρεσία Συγκροτήματος Βασιλικού Ναυτικού και τη Νοσηλευτική Υπηρεσία Βασιλικού Ναυτικού Βασίλισσας Αλεξάνδρας. Ο όρος Ναυτική Υπηρεσία θα πρέπει να διακρίνεται από τις «Ναυτικές Υπηρεσίες ΗΒ», οι οποίες αποτελούνται από την Ναυτική Υπηρεσία και το Εμπορικό Ναυτικό. Η Ναυτική Υπηρεσία ως σύνολο υπόκειται στις διαταγές του Ναυτικού Συμβούλιο, το οποίο διευθύνεται από τον Πρώτο Λόρδο της Θαλάσσης. Το Συμβούλιο Άμυνας εκπροσωπεί τη Ναυτική Υπηρεσία στο Συμβούλιο των Ναυάρχων, υπό την προεδρία του Υπουργού Άμυνας.

Η Ναυτική Υπηρεσία διοικείται από το Βασιλικό Ναυτικό, και δραστηριοποιείται κατά κύριο λόγο στις τρεις ναυτικές βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Πόρτσμουθ, το Κλάιντ και το Ντέβονπορτ στο οποίο βρίσκεται η μεγαλύτερη επιχειρησιακή ναυτική βάση στη Δυτική Ευρώπη. Από το 2014, υπάρχουν πάνω από 228 πλοία σε υπηρεσία, από διάφορους κλάδους της Ναυτικής Υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων των Θαλάσσιων Υπηρεσιών και του Βασιλικού Επικουρικού Στόλου.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις
Βρετανικός Στρατός Ξηράς

Ο **Βρετανικός Στρατός** είναι ο κλάδος του στρατού ξηράς των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Αγγλικός Στρατός, που ιδρύθηκε το 1660, αντικαταστάθηκε το 1707 από το νέο Βρετανικό Στρατό, ενσωματώνοντας στις τάξεις του τα Σκωτικά συντάγματα. Τελούσε υπό τη διοίκηση του Πολεμικού Γραφείου στο Λονδίνο, το οποίο εντάχθηκε στο Υπουργείο Άμυνας το 1964. Επικεφαλής του Βρετανικού Στρατού είναι ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου.

Το κύριο τμήμα του Βρετανικού Στρατού αναφέρεται ως *Τακτικός Στρατός* και υφίσταται από τη δημιουργία της έφεδρικης Εδαφικής Δύναμης το 1908. Όλα τα μέλη του Στρατού ορκίζονται (ή δηλώνουν υπεύθυνα) υποταγή στον μονάρχη ως Αρχηγό. Ωστόσο, η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του 1689 απαιτεί κοινοβουλευτική συναίνεση, ούτως ώστε το Στέμμα να διατηρεί μόνιμο στρατό σε καιρό ειρήνης. Το Κοινοβούλιο εγκρίνει την συνέχιση της ύπαρξης του Στρατού με το πέρασμα ενός νόμου περί ενόπλων δυνάμεων, τουλάχιστον μία φορά κάθε πέντε χρόνια. Σε αντίθεση με το Βασιλικό Ναυτικό, το Βασιλικό Ναυτικό Σώμα και τη Βασιλική Αεροπορία, ο Βρετανικός Στρατός δεν περιλαμβάνει τον όρο «Βασιλικός» στον τίτλο του, επειδή, μετά την ιστορική μάχη μεταξύ του Κοινοβουλίου και της μοναρχίας, ο Βρετανικός Στρατός είναι πάντα υπόλογος στο Κοινοβούλιο και όχι στο Μονάρχη. Πολλά από τα συντάγματα και τα σώματα του στρατού έχουν χορηγηθεί το πρόθεμα «Βασιλικό», ενώ τα μέλη της βασιλικής οικογένειας καταλαμβάνουν ανώτερες τιμητικές θέσεις σε ορισμένα συντάγματα.

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο Βρετανικός Στρατός έχει συμμετάσχει σε μια σειρά από μεγάλους πολέμους, που αφορούν μεγάλες δυνάμεις του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων του Επταετούς Πολέμου, των Ναπολεόντειων Πολέμων, του Κριμαϊκού Πολέμου, του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. 

Επανειλημμένα έχει επεμπλακεί νικηφόρα από αυτούς τους καθοριστικούς πολέμους, κάτι που επέτρεψε στη Βρετανία να επηρεάσει τα παγκόσμια γεγονότα με τις πολιτικές της και να καθιερωθεί ως μία από τις κορυφαίες στρατιωτικές και οικονομικές δυνάμεις του κόσμου. Σήμερα, ο Βρετανικός στρατός έχει αναπτυχθεί σε διάφορες χώρες, μεταξύ άλλων και ως εκστρατευτική και ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών. Επιπλέον, ο Βρετανικός Στρατός διατηρεί πέντε μόνιμες υπερπόντιες βάσεις.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις
Χαλυβουργία του Φέλκλινγκεν

Η **[[Χαλυβουργία]] του Φέλκλινγκεν** (γερμ.: *Völklinger Hütte*) είναι βιομηχανικό σύμπλεγμα που βρίσκεται στην πόλη Φέλκλινγκεν, στο κρατίδιο Σάαρλαντ της Γερμανίας. Αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό μνημείο και το 1994 ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ανήκει, επίσης, στην Ευρωπαϊκή Οδό Βιομηχανικής Κληρονομιάς.

## Ιστορικό
Η ιστορία του εργοστασίου ξεκίνησε το 1873, όταν ο Γιούλιους Μπουχ άρχισε να σχεδιάζει τη δημιουργία μιας χαλυβουργίας κοντά στο Φέλκλινγκεν, στις όχθες του ποταμού Σάαρ. Ωστόσο, τα σχέδιά του δεν ολοκληρώθηκαν. Το 1881 ο Καρλ Ρέλινγκ ξεκίνησε εκ νέου την κατασκευή και δύο χρόνια αργότερα λειτούργησε το πρώτο μεταλλουργείο. Το εργοστάσιο έκλεισε έναν αιώνα αργότερα, το 1986.

Σύμφωνα με την περιγραφή της UNESCO, το εργοστάσιο αποτελεί το μοναδικό δείγμα καθετοποιημένης χαλυβουργικής μονάδας του 19ου-20ου αιώνα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική που έχει διατηρηθεί ανέπαφο.

## Σημερινή χρήση
Σήμερα η Χαλυβουργία του Φέλκλινγκεν αποτελεί μουσείο, καθώς και χώρο λειτουργίας του *Ferrodrom*, ενός διαδραστικού κέντρου επιστημών που εστιάζει στην παραγωγή του χάλυβα. Οι επισκέπτες μπορούν να  περιηγηθούν στους χώρους παραγωγής. Επιπλέον, στις μεγάλες αίθουσες των καμίνων φιλοξενούνται διάφορες προσωρινές εκθέσεις με διάφορα θέματα και το καλοκαίρι διοργανώνονται κατά καιρούς συναυλίες.

## Εικόνες

Image:VoelklingerHuette1.JPG
Image:VoelklingerHuette2.jpg
Image:VoelklingerHuette3.jpg
Image:VoelklingerHuette4.jpg
Image:VoelklingerHuette5.jpg
Image:VoelklingerHuette6.jpg
Image:VoelklingerHuette7.jpg
Image:VH pano5 1.jpg
Image:VH pano10.jpg
Image:VoelklingerHuetteEmblem.jpg


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χαλυβουργία του Φέλκινγκεν  - Επίσημη σελίδα
* Ευρωπαϊκή Οδός Βιομηχανικής Κληρονομιάς

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία
Κατηγορία:Μουσεία στη Γερμανία
Κατηγορία:Βιομηχανικά μουσεία
Κατηγορία:Επιστημονικά μουσεία
Κατηγορία:Σημεία σταθμοί στην Ευρωπαϊκή Διαδρομή Βιομηχανικής Κληρονομιάς
Η επιστροφή (ταινία, 2007)

***Η επιστροφή*** είναι μια ελληνική ταινία, παραγωγής 2007, σε σενάριο και σκηνοθεσία Βασίλη Δούβλη. Με τους Άρτο Απαρτιάν και Μαρία Σκουλά.

## Πλοκή

Ο Ηλίας, ένας Έλληνας μετανάστης που δούλευε χρόνια σε εργοστάσιο της Γερμανίας, επιστρέφει στο ημιερημωμένο χωριό του στην Ήπειρο μαζί με την κατά πολύ νεότερη και όμορφη γυναίκα του, την Ελένη. Αποζητώντας μια νέα αρχή, αγοράζει ένα βενζινάδικο που βρίσκεται πάνω στον δρόμο προς τα Γιάννενα.

Ο αρχικός ενθουσιασμός του ήρωα σύντομα δίνει τη θέση του στη δυστυχία και το αδιέξοδο, που νιώθει ξένος στην ίδια την πατρίδα του. Οι δυσκολίες προσαρμογής στη διαφορετική πλέον ελληνική κοινωνία, η έλλειψη κοινών στόχων και ουσιαστικής επαφής με την Ελένη, που με τη σειρά της νιώθει ασφυξία στο χωριό, και μια σειρά από απρόσμενα γεγονότα (όπως η άφιξη του Πέτρου, ενός νεαρού Αλβανού που πέρασε παράνομα τα σύνορα και βρίσκει δουλειά στο βενζινάδικο του Ηλία) θα οδηγήσουν σε μια ερωτική ιστορία ανάμεσα στον Πέτρο και την Ελένη και στον θάνατο του Ηλία.

## Διανομή

## Παραγωγή
*Η επιστροφή* απέσπασε το βραβείο FIPRESCI για τον Ελληνικό Κινηματογράφο 2007 στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2007.  Έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 3 Απριλίου 2008. 

Ο σκηνοθέτης, Βασίλης Δούβλης, σχολίασε για την ταινία:Η ταινία επιχειρεί, μέσα από μια προσωπική ιστορία, να προσεγγίσει το πρόβλημα της μετανάστευσης, έτσι όπως αυτό εμφανίζεται στη σύγχρονη Ελλάδα, που τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί από χώρα μετανάστευσης σε χώρα υποδοχής μεταναστών. Η ουσία της ταινίας βρίσκεται ακριβώς εκεί, στη σχέση του Έλληνα μετανάστη με τον νεαρό Αλβανό, καθώς, κατά κάποιο τρόπο, ο ένας αποτελεί το alter ego του άλλου. Ο Ηλίας αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Πέτρου τον εαυτό του, αφού για τριάντα πέντε χρόνια στη Γερμανία βρισκόταν στη δική του θέση: αυτός ήταν ο ξένος, ο διαφορετικός, ο «γκασταμπάιντερ». Και οι δυο έχουν βιώσει στο πετσί τους το ρατσισμό και την ξενοφοβία, αναζητώντας σ’ ένα ξένο τόπο το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Τώρα, ωστόσο, βρίσκονται σε διαφορετική θέση, καθώς ο Ηλίας έχει γίνει πια αφεντικό, αυτό που ονειρεύεται, μια μέρα, να γίνει κι ο Πέτρος. Τα τρία πρόσωπα στα οποία βασίζεται ισότιμα η ταινία, είναι, συγχρόνως, θύτες και θύματα. Στην ταινία δεν υπάρχουν θετικοί και αρνητικοί ήρωες. Μόνο τραγικά πρόσωπα, που κυνηγούν ένα όνειρο που τους υπερβαίνει… Πρόσωπα που ασφυκτιούν κι αναζητούν ένα τρόπο να αναπνεύσουν, να ζήσουν…Διεκδικούν τη ζωή μ’ ένα τρόπο σχεδόν πρωτόγονο και φτάνουν στα άκρα απλούστατα γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Η ταινία δεν ηθικολογεί, αλλά προσπαθεί να ρίξει φως στις πράξεις τους. Κι αυτό καθορίζει όχι μόνο την ιστορία, αλλά και την ίδια την αφηγηματική φόρμα της ταινίας, εναλλάσσοντας στην αφήγηση τις οπτικές γωνίες και των τριών κεντρικών ηρώων. 

## Προβολές
Το 2007, η ταινία προβλήθηκε στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*. *

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Η επιστροφή'' στο MyFilm.gr
* ''Η επιστροφή'' στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2007
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Μαρία Σκουλά

Η **Μαρία Σκουλά** (Ηράκλειο, 1971) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1971 στο Ηράκλειο Κρήτης και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Έχει παίξει σε πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις. Επίσης έχει ενσαρκώσει ρόλους σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως *[[Λευτέρης Δημακόπουλος]]* (1993), *Το καλοκαίρι της Άννας* (2001), τον ρόλο της Ελένης στην ταινία *[[Η επιστροφή (ταινία, 2007)|Η Επιστροφή]]* (2007), ''September'' (2013), *[[Miss Violence]]* (2014), *[[7 θυμοί]]* (2014) κ.ά..

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Μ. Σκουλά συμμετείχε ως ηθοποιός. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ειδομένης

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Ειδομένης** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Ειδομένη του νομού Κιλκίς. Βρίσκεται έξω από το χωριό. Ο σταθμός άνοιξε το 1947 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα από και προς την Θεσσαλονίκη. Είναι Τερματικός σταθμός της γραμμής Θεσ/νίκης - Ειδομένης . Στην γραμμή αυτή κυκλοφορούν τα τρένα Siemens Desiro EMU σειράς ΟΣΕ 460. 

## Yπηρεσίες

## Παραπομπές


Ειδομένη
Ειδομένη
Σιδηροδρομική γραμμή Στρυμόνος - Κουλάτας

Η **Σιδηροδρομική Γραμμή Στρυμόνα – Κουλάτας**, επίσης γνωστή ως **Στρυμόνα – Προμαχώνα** στο ελληνικό τμήμα της, είναι διακρατική τοπική σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Η γραμμή αποτελείται από σιδηρόδρομο μήκους περίπου 14,9 χιλιομέτρων περίπου, από τα οποία τα 13,5 χλμ, βρίσκονται εντός της Ελλάδας και τα υπόλοιπα 1,4 χλμ βρίσκονται εντός της Βουλγαρίας. Ενώνει τρία χωριά στις αντίθετες πλευρές των συνόρων, το Στρυμονοχώρι και τον Προμαχώνα στις Σέρρες της Ελλάδας και την Κουλάτα στο Μπλαγκόεβγκραντ της Βουλγαρίας. Η γραμμή επεκτείνεται προς τη Σόφια της Βουλγαρίας, διασχίζοντας επί βουλγαρικού εδάφους το Φαράγγι της Κρέσνας μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής Σόφιας - Κουλάτας, κατά μήκος του ποταμού Στρυμόνα, και προς τη Θεσσαλονίκη στην Ελλάδα μέσω της συμβατικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης η οποία περνάει μέσω της Ροδόπολης Σερρών, της Δοϊράνης και του Κιλκίς, αλλά και της γραμμής υψηλών ταχυτήτων προς τη Θεσσαλονίκη. Είναι τμήμα του σιδηροδρομικού άξονα Θεσσαλονίκης-Σόφιας.

Στρυμώνας
Στρυμώνας
Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαβρύτων

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαβρύτων** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στα Καλάβρυτα στην ορεινή ενδοχώρα της Αχαΐας. Βρίσκεται μέσα στην κωμόπολη. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετείται από τον Οδοντωτό που εκτελεί δρομολόγια προς το Διακοπτό. Σήμερα στον χώρο του σταθμού λειτουργεί και καφετέρια.

## Yπηρεσίες

Καλαβρυτα
Καλαβρυτα
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων

## Παραπομπές
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ζαχλωρούς-Μεγάλου Σπηλαίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Ζαχλωρούς-Μεγάλου Σπηλαίου** είναι προαιρετικός σιδηροδρομικός σταθμός του Οδοντωτού Σιδηρόδρομου Διακοπτού-Καλαβρύτων που βρίσκεται στην Κάτω Ζαχλωρού στην Αχαΐα, σε μια ορεινή τοποθεσία πλούσιας φυσικής ομορφιάς, μέσα στο φαράγγι του Βουραϊκού και πλησίον των όχθων του ομώνυμου ποταμού. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετεί επίσης και τους επισκέπτες της μονής του Μεγάλου Σπηλαίου. Έχει 2 γραμμές, μία βασική πλατφόρμα και μία μικρότερη, που άνοιξε το 2010. Πλέον, η βασική πλατφόρμα και η αντίστοιχη της γραμμή δεν χρησιμοποιούνται επειδή είναι πολύ παλιές.

## Yπηρεσίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ζαχλωρού
Ζαχλωρού
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τρικλιάς

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Τρικλιάς** ήταν σιδηροδρομικός σταθμός ευρισκόμενος στο φαράγγι του Βουραϊκού στην Αχαΐα. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και είναι στάση. Εξυπηρετείται από τον Οδοντωτό που συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα.

## Yπηρεσίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σιδηροδρομικός σταθμός ΤΡΙΚΛΙΑ. *wikimapia.org*

Τρικλιά
Τρικλιά
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Σιδηροδρομικός Σταθμός Κερπινής

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Κερπινής** είναι προαιρετικός σιδηροδρομικός σταθμός του Οδοντωτού στην ορεινή Αχαΐα, ευρισκόμενος μετά το φαράγγι του Βουραϊκού ερχόμενος προς Καλάβρυτα και σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από τα αυτά. 

## Ιστορία
Ονομάστηκε από το παρακείμενο χωριό της Κερπινής, στα βορειοδυτικά αυτού, το οποίο εξυπηρετούσε. Εξυπηρετούσε επίσης την κοινότητα Ρωγών και τους οικισμούς Σουβάρδο και Βραχνί. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 ως σταθμός του Σιδηρόδρομου που συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα. Σήμερα ο σταθμός δεν λειτουργεί. Διαθέτει ράγες για διασταύρωση.

## Yπηρεσίες Σ.Σ. Κερπινής

## Δείτε επίσης
* Οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού - Καλαβρύτων
* Στάση Κερπινής Αχαΐας (οικισμός)
* Κερπινή Αχαΐας

## Παραπομπές


Κερπινή
Κερπινή
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Φιλαδέλφειας Θεσσαλονίκης

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Φιλαδέλφειας** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στη Νέα Φιλαδέλφεια Τούμπας, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται βόρεια της Θεσσαλονίκης. Ο σταθμός άνοιξε το 2000 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.

Η γραμμή από Νέα Φιλαδέλφεια συνεχίζει για Σέρρες.

Νεα Φιλαδελφεια
Νεα Φιλαδελφεια
Νεα Φιλαδελφεια
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεταλλικού

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεταλλικού** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Μεταλλικό του νομού Κιλκίς. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.

## Yπηρεσίες

Μεταλλικό
Μεταλλικό
Μεταλλικό
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ακρολιμνίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Ακρολιμνίου** είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός στην ανατολική όχθη της Δοϊράνης στο νομό Κιλκίς. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.

## Yπηρεσίες

Ακρολίμνι
Ακρολίμνι
Ακρολίμνι
Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων

Το **Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων** είναι ένας κλειστός χώρος αθλητικών δραστηριοτήτων που βρίσκεται στην πόλη των Τρικάλων, στον ομώνυμο νομό. Συγκεκριμένα βρίσκεται στην οδό Κατσιμήδου, παραπλεύρως του Δημοτικού Σταδίου. Παραδόθηκε προς χρήση στα μέσα της δεκαετίας του 1980  και διαθέτει χωρητικότητα 2.500 θεατών.

Εργασίες συντήρησης και επέκτασης του χώρου πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι του 2009, οπότε και η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Α.Σ. Τρίκαλα 2000, εξασφάλισε την παραμονή της για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Ανάμεσα σε αυτές ήταν η τοποθέτηση επιπλέον κερκίδας αυξάνοντας τη χωρητικότητά του κατά 540 θέσεις. Σήμερα εκεί φιλοξενούνται οι αγώνες της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Α.Ο. Τρίκαλα.

Εκτός από αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξάγονται στο χώρο και άλλες αθλητικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορες περιστάσεις από την Εθνική Ομάδα Πετοσφαίρισης Ανδρών. 

Την πρωτοκαθεδρία στις αθλητικές κλειστές εγκαταστάσεις των Τρικάλων αναμένεται να παραλάβει μόλις ολοκληρωθεί το ημιτελές λόγω έλλειψης πόρων Κλειστό Γυμναστήριο στην περιοχή Καρυές.

## Παραπομπές


Τρικαλων
Τρικαλων
Τρικαλων
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στα Τρίκαλα
Κατηγορία:Α.Ο. Τρίκαλα
Κατηγορία:Α.Σ. Τρίκαλα 2000
Κατηγορία:Α.Ο. Αίολος Τρικάλων
Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Ειδομένης

Η **Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Ειδομένης**, παλαιότερα γνωστή ως **Θεσσαλονίκης – Σκοπίων**, αποτελεί μια ελληνική περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή που ενώνει τη Θεσσαλονίκη με την Ειδομένη και ενδιάμεσους σταθμούς. Από το 2020, η γραμμή φιλοξενεί αμιγώς εμπορικά δρομολόγια και αποτελεί μέρος του βασικού ελληνικού σιδηροδρομικού κορμού ΠΑΘΕ (Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Ειδομένη).

## Ιστορική εξέλιξη

Η γραμμή Θεσσαλονίκης - Ειδομένης αποτελεί τμήμα του ιστορικού δικτύου των Ανατολικών Σιδηροδρόμων («Chemins de fer Οrientaux» - CO), της οποίας η κατασκευή ξεκίνησε το 1873 από την τότε Οθωμανική αυτοκρατορία με σκοπό την ένωση της Θεσσαλονίκης με το Βελιγράδι και κατ’ επέκταση με τα Ευρωπαϊκά κράτη.

Το έργο είχε αναλάβει ο βαυαρό-εβραίος τραπεζίτης Maurice de Hirsch

Από το 1998, οπότε και παραδόθηκε πλήρως στην εκμετάλλευση, η γραμμή είναι ηλεκτροδοτούμενη και εξυπηρετεί ελκτικές μονάδες συμβατές με το ευρωπαϊκό σύστημα των 25.000V / 50Hz.

Σήμερα, η γραμμή έχει υποβαθμιστεί όσον αφορά το επιβατικό έργο χωρίς να προσφέρει διεθνείς, εθνικές, διαπεριφερειακές ή προαστιακές υπηρεσίες. Κάποτε εξυπηρετούσε συνδέσεις με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και για συγκεκριμένες περιόδους του έτους (θερινή τουριστική περίοδος).

Το εμπορευματικό έργο είναι αρκετά σημαντικό, για τα δεδομένα του ελληνικού σιδηροδρόμου, καθώς πλέον της σύνδεσης του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης με τις βαλκανικές χώρες προσφέρει σύνδεση μεταξύ του Λιμανιού του Πειραιά με την Κεντρική Ευρώπη.

Υπό κατασκευή είναι παραλλαγή της διαδρομής μεταξύ **Πολυκάστρου - Ειδομένης**. Συγκεκριμένα η γραμμή αυτή έχει μήκος 21χλμ και συνδέει το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης με το μεθοριακό σταθμό της Ειδομένης. 
Η γραμμή εντάχθηκε σε ευρωπαϊκά και εθνικά αναπτυξιακά προγραμμάτων προκειμένου να αναβαθμιστεί με σκοπό να προσφέρει υψηλές επιδόσεις και επίπεδα ασφαλείας. 
Στην παρούσα φάση πρόκειται για μία μονή γραμμή, ηλεκτροδοτούμενη υπό τάση 25.000V / 50Hz, σηματοδοτούμενη-τηλεδιοικούμενη, εξοπλισμένη με εξοπλισμό ETCS επιπέδου 1 και η χάραξή της μπορεί να επιτρέψει ταχύτητες έως 160 km/h.
Με την ολοκλήρωση της σηματοδότησης και του ETCS το 2027, υπάρχει η ελπίδα της επανέναρξης των διεθνών δρομολογίων προς τα Δυτικά Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.

## Σταθμοί και στάσεις

## Σταθμοί
Οι κυριότεροι σταθμοί της γραμμής είναι:

* Ειδομένη
* Πολύκαστρο (παλαιός και νέος)
* Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Θεσσαλονίκη
Θεσσαλονίκη
Henschel Hs 129

Το **Henschel Hs 129** ήταν ένα μονοθέσιο, δικινητήριο αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης που αναπτύχθηκε από την γερμανική Henschel Flugzeug-Werke AG κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αξιοποιήθηκε επιχειρησιακά από το 1942 μέχρι και το τέλος του πολέμου, κυρίως στον ρόλο του καταστροφέα αρμάτων. Γνώρισε σημαντική δράση στο Ανατολικό Μέτωπο. Συνολικά παρήχθησαν 879 μονάδες. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών αξιοποιήθηκε από την Luftwaffe ενώ μερικά διατέθηκαν στην Ρουμανική Αεροπορία.

## Ανάπτυξη και σχεδίαση
Τον Απρίλιο του 1937 το γερμανικό Υπουργείο Αεροπορίας ζήτησε να γίνει υποβολή προτάσεων για ένα νέο δικινητήριο αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης. Η Henschel και άλλοι τρεις κατασκευαστές υπέβαλαν προτάσεις, εκ των οποίων μόνο αυτές της προαναφερθείσας και της Focke-Wulf έγιναν δεκτές και έφτασαν στο στάδιο του πρωτοτύπου. Η πρόταση της Focke-Wulf ήταν μετασκευή του επιτυχημένου αναγνωριστικού Fw 189 και απορρίφθηκε για χάρη του Hs 129 αργότερα.

Χαρακτηριστικό του Hs 129 ήταν το πολύ μικρό και με κακή εργονομία πιλοτήριο, το οποίο είχε κατασκευαστεί με γνώμονα την παροχή της μέγιστης δυνατής προστασίας του πιλότου από τα εχθρικά πυρά. Το αλεξιανέμιο ήταν φτιαγμένο από θωρακισμένο γυαλί πάχους 75 mm. Η αρχική έκδοση διέθετε κινητήρες Argus As 410, ισχύος 465&nbsp;hp, καθώς και οπλισμό αποτελούμενο από δύο πυροβόλα των 20&nbsp;mm και δύο πολυβόλα των 7,92&nbsp;mm. Επρόκειτο για ένα «βαρύ" αεροσκάφος. Εκδόσεις που ακολούθησαν εξοπλίσθηκαν με τους ισχυρότερους κινητήρες γαλλικής κατασκευής Gnome-Rhône 14M και απέκτησαν βαρύτερο οπλισμό.

## Δείτε επίσης

### Αεροσκάφη με παρόμοιο ρόλο
* Ilyushin Il-2
* Ilyushin Il-10

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Henschel Hs 129 'Fliegender Büchsenöffner' - Σελίδα αφιερωμένη στο Hs 129 στο LuftArchiv.de 

Hs 129
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Σιδηροδρομικός Σταθμός Φωτολίβου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Φωτολίβου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Φωτολίβος του νομού Δράμας. Βρίσκεται μέσα στον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη. Το κτήριο του σταθμού, μαζί με ορισμένα βοηθητικά του κτήρια έχουν χαρακτηριστεί ως μνημεία.

## Yπηρεσίες

## Παραπομπές


Φωτολίβος
Φωτολίβος
Βυζαντινισμός

Ο **Βυζαντινισμός** (ή **Βυζαντισμός**) ήταν το πολιτικό σύστημα και ιδεολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, καθώς και των πνευματικών διαδόχων της, και πιο συγκεκριμένα, των βαλκανικών κρατών, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ρωσίας. Ο όρος *βυζαντινισμός* αυτός καθαυτόν επινοήθηκε τον 19ο αιώνα. Ο όρος είχε αρχικά αρνητική σημασία, καθώς ισοδυναμούσε με την πολυπλοκότητα και απολυταρχία της διακυβέρνησης.

Η αρνητική αυτή φήμη τόνιζε τις συγκεχυμένες πολυπλοκότητες των Βυζαντινών υπουργείων, την πολυπλοκότητα των αυλικών τελετών, καθώς και την έλλειψη εναλλακτικών λύσεων στις στρατιωτικές συγκρούσεις. Επίσης, το "Βυζαντινό σύστημα" υποδηλώνει, ταυτόχρονα, μία προτίμηση για τις ίντριγκες, τις δολοπλοκίες και τις δολοφονίες και μία γενικότερα ασταθή πολιτική κατάσταση. Ο όρος έχει δεχθεί έντονη κριτική από σύγχρονους ακαδημαϊκούς, καθώς αποτελεί μία γενίκευση η οποία δεν είναι ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική της πραγματικής διάστασης της Βυζαντινής γραφειοκρατίας και αριστοκρατίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Heinkel He 219

Το **Heinkel He 219 ''Uhu*** ([[γερμανικά|γερμ]]. κουκουβάγια) ήταν ένα διθέσιο, δικινητήριο [[νυχτερινό μαχητικό]] που αναπτύχθηκε από την [[Heinkel|Heinkel Flugzeugwerke A.G.]] κατά την διάρκεια του [[ΒΠΠ|Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου]]. Είναι το πρώτο επιχειρησιακό μαχητικό που διέθετε εκτινασσόμενα καθίσματα, καθώς και το πρώτο γερμανικό μαχητικό με τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης. Αν και επρόκειτο για ένα πολύ ικανό αεροσκάφος, παρήχθησαν μόλις 288 μονάδες όλων των εκδόσεων.

== Ανάπτυξη και σχεδίαση ==
Η ανάπτυξη του αεροσκάφους που ονομάστηκε τελικά He 219 ξεκίνησε με ίδια κεφάλαια της κατασκευάστριας εταιρείας Heinkel και με στόχο να δημιουργηθεί ένα ταχύ μαχητικό/βομβαρδιστικό. Το πρόγραμμα δεν έτυχε ιδιαίτερης υποστήριξης από το Υπουργείο Αεροπορίας, για διάφορους λόγους που κυρίως σχετίζονταν με τις διαφορές ανάμεσα στον Ernst Heinkel και τον κύριο οργανωτικό υπεύθυνο της [[Luftwaffe]], [[Έρχαρντ Μιλχ]]. Το πρόγραμμα προχώρησε όταν κατέστη σαφές ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα πολύ ικανό νυχτερινό μαχητικό, σε μια περίοδο (1940-41) που η Luftwaffe συγκροτούσε την δύναμη νυχτερινής δίωξης της για να αντιμετωπίσει τα νυχτερινά στρατηγικά βομβαρδιστικά της [[RAF]]. Τελικά τον ρόλο του κύριου νυχτερινού μαχητικού κλήθηκαν να επωμισθούν άλλοι τύποι, όπως το [[Messerschmitt Bf 110]] και τα [[Junkers Ju 188]] και [[Junkers Ju 388|Ju 388]].

Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 15 Νοεμβρίου 1942 και διέθετε δύο ισχυρότατους κινητήρες Daimler-Benz DB 603A, των 1750&nbsp;hp. Ο οπλισμός αποτελούνταν αρχικά από δύο πυροβόλα των 20&nbsp;mm και ένα πολυβόλο των 13&nbsp;mm που χειρίζονταν το δεύτερο μέλος του πληρώματος. Ακολούθησαν διάφοροι συνδυασμοί οπλισμού στις επόμενες εκδόσεις του τύπου.

== Εκδόσεις ==
;He 219A-2
:Πρώτη έκδοση παραγωγής

;He 219A-6
:Εξειδικευμένη έκδοση, ειδικά για την αντιμετώπιση των [[de Havilland Mosquito|Mosquito]] της RAF

;He 219A-7
:Η τελευταία έκδοση παραγωγής, διέθετε τα [[ραντάρ]] FuG 218 *Neptun* και FuG 220 *Liechtenstein*

;He 219B
:Τριθέσια εκδοχή με κινητήρες Jumo αντί για τους Daimler-Benz, δεν μπήκε σε παραγωγή.

;He 219C
:

;He 419
:

== Δείτε επίσης ==

=== Αεροσκάφη με παρόμοιους ρόλους ===
* [[Bristol Beaufighter]] NF
* [[de Havilland Mosquito]] NF
* [[Junkers 388]]K
* [[Focke-Wulf Ta 154]]
* [[Messerschmitt Bf 110]]
* [[Messerschmitt Me 210]] και [[Messerschmitt Me 410|410]]
* [[Dornier Do 217]]
* [[Nakajima J1N]] *Gekko''
* Northrop P-61 Black Widow

### Κατάλογοι
* Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Heinkel He 219 'Uhu' - Σελίδα αφιερωμένη στο He 219 στο LuftArchiv.de 

He 219
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κάρλα Μονρόιγ

Η **Κάρλα Μονρόιγ**  (*Karla Monroig*) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [ˈkarla monˈroiɣ], γεννημένη στις 5 Μαρτίου 1979 στην Γκουαγιάμα, Πουέρτο Ρίκο, είναι ηθοποιός, μοντέλο και παρουσιάστρια της τηλεόρασης.

## Πρώτα Βήματα
Η Κάρλα Μονρόιγ γεννήθηκε στην Γκουαγιάμα, Πουέρτο Ρίκο, που βρίσκεται στη νότια παράκτια περιοχή της κοιλάδας του νησιού του Πουέρτο Ρίκο. Άρχισε να παίρνει μαθήματα του μοντελισμού και έχει ένα πτυχίο στην επικοινωνία στο πανεπιστήμιο. Ήλθε δεύτερη σε δύο σημαντικούς διαγωνισμούς ομορφιάς στο Πουέρτο Ρίκο.

## Επαγγελματίας μοντέλο
Αμέσως, η επαγγελματική καριέρα της ως μοντέλο απογειώθηκε. Πόζαρε για διάφορα γνωστά περιοδικά του Πουέρτο Ρίκο. Έχει επίσης γράψει άρθρα σχετικά με την ομορφιά και τον μοντελισμό στα διάφορα περιοδικά.

Το 2000 γίνεται ανταποκρίτρια ειδήσεων στην Univision του Πουέρτο Ρίκο. Το ίδιο έτος παρουσίασε ένα ριάλιτι σόου. Το 2001, παρουσίασε μια άλλη τηλεοπτική εκπομπή, στην οποία πήρε συνεντεύξεις από διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Αλεχάντρο Σανθ, και ο Τσαγιάν, μεταξύ άλλων. Ήταν η παρουσιάστρια της τηλεοπτικής εκπομπής *Caliente* (*Καυτός*), στο Μεξικό.

## Καριέρα στην ηθοποιία
Το 2004 έπαιξε στη μεξικάνικη τηλενουβέλα "Inocente de Ti", παίζοντας την Γκλόρια. Το 2008 πρωταγωνίστησε στο Πρόσωπο της Αναλία, όπου έπαιξε την Ισαμπέλ Μαρτίνες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Κάρλα Μονρόιγ στο IMDb
* Βιογραφία της Κάρλα Μονρόιγ στο esmas  
* Βιογραφία της Κάρλα Μονρόιγ στην Univision 
* Βιογραφία της Κάρλα Μονρόιγ στο Noveleros 
* Φωτογραφίες της Κάρλα Μονρόιγ στο Noveleros 
* Προφίλ της Κάρλα Μονρόιγ στο Mediamass 

Κατηγορία:Πορτορικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Πορτορικανές μοντέλα
Κατηγορία:Πορτορικανοί παρουσιαστές
Κατηγορία:Τηλεπαρουσιαστές
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αρμενίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αρμενίου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Αρμένιο του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε στις 22 Απριλίου 1884 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Λάρισα και το Βόλο.

## Yπηρεσίες

Αρμενιο
Αρμενιο
Μάγκνους ο Καλός

Ο **Μάγκνους Όλαφσον** (αρχαία νορβηγικά: *Magnús Olafsson*, νορβ. και δαν.: *Magnus Olavsson*, περί το 1024 - 25 Οκτωβρίου 1047), περισσότερο γνωστός ως Μάγκνους ο Καλός (αρχαία νορβ.: *Magnús Godi*, νορβ. και δαν.: *Magnus den gode*), ήταν βασιλιάς της Νορβηγίας από το 1035 και της Δανίας από το 1042, βασιλεύοντας στις δύο χώρες μέχρι τον θάνατό του το 1047.

Ήταν νόθος γιος του Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας, αλλά δραπέτευσε με τη μητέρα του, όταν ο πατέρας του εκθρονίστηκε το 1028. Επέστρεψε στη Νορβηγία το 1035 και στέφθηκε βασιλιάς σε ηλικία 11 ετών. Το 1042 στέφθηκε επίσης βασιλιάς της Δανίας. Ο Μάγκνους βασίλεψε στις δύο χώρες μέχρι το 1047, οπότε πέθανε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Μετά τον θάνατό του, το βασίλειό του διαιρέθηκε μεταξύ του Χάραλντ Γ΄ στη Νορβηγία και του Σβεν Β΄ στη Δανία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας
Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βελεστίνου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Βελεστίνου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Βελεστίνο του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται έξω από τη πόλη. Ο σταθμός άνοιξε στις 22 Απριλίου 1884 από την εταιρεία Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Λάρισα και το Βόλο.

Ο σταθμός αποτελούσε επίσης την αφετηρία της γραμμής Βελεστίνου - Καλαμπάκας

## Yπηρεσίες

Βελεστίνο
Βελεστίνο
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μελισσιατίκων

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Μελισσιάτικων** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στα Μελισσιάτικα του Νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται έξω από την πόλη του Βόλου. Ο σταθμός άνοιξε το 1960 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στη Λάρισα και το Βόλο.

## Yπηρεσίες

Μελισσιάτικα
Μελισσιάτικα
Μάχη της Ηράκλειας των Θερμοπυλών (323 π.Χ.)

Η **Μάχη της Ηράκλειας των Θερμοπυλών** διεξήχθη το 323 π.Χ. μεταξύ των Μακεδόνων και του αντιμακεδονικού συνασπισμού πόλεων - κρατών, με επικεφαλής τους Αθηναίους, στο στενό των Θερμοπυλών, κατά τη διάρκεια του Λαμιακού Πολέμου.

Όταν ο Αντίπατρος πληροφορήθηκε το ξέσπασμα του πολέμου απο τον αντιμακεδονικό συνασπισμό, ζήτησε (με αγγελιοφόρους) βοήθεια από τον Κρατερό και τον Φιλώτα, που ήταν στην Ασία επικεφαλής ενός στρατού με πάνω από 10.000 άνδρες αριθμητική δύναμη. Λαμβάνοντας, όμως, νέα της προόδου του πολέμου και συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορούσε απλά να περιμένει τις ενισχύσεις αυτές να φθάσουν, προωθήθηκε στη Θεσσαλία με 13.000 πεζούς και 600 ιππείς, αφήνοντας τον Σήππα διοικητή της Μακεδονίας. Αλλά οι Θεσσαλοί, που στην αρχή υποστήριζαν τους Μακεδόνες, άλλαξαν πλευρά και πήγαν με την πλευρά του αντιμακεδονικού συνασπισμού, υπό το Λαοσθένη, και κατέλαβαν το στενό των Θερμοπυλών, υπερέχοντας σημαντικά αριθμητικά από τους Μακεδόνες του Αντίπατρου. Ο Αντίπατρος, στη μάχη που έγινε στην περιοχή της Ηράκειας, παρά το σημερινό Μώλο, νικήθηκε, αλλά επειδή δεν μπορούσε να υποχωρήσει στη Μακεδονία, εφόσον ο αντιμακεδονικός συνασπισμός, με τη συμμετοχή και των Θεσσαλών, υπερείχε σε ιππικό, κλείστηκε στην πόλη της Λαμίας, οπότε ακολούθησε η Πολιορκία της Λαμίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λαμιακός πόλεμος
Γεώργιος Καραμανλής

Ο **Γεώργιος Καραμανλής** (1880 - 1932) ήταν Έλληνας μακεδονομάχος και δάσκαλος από την Πρώτη Σερρών. Τέκνα του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο πρώην υπουργός, Αχιλλέας Καραμανλής. Εγγονοί του είναι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής (του Αλεξάνδρου) και ο πρώην υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής.

## Βιογραφία
Ο **Γεώργιος Καραμανλής** γεννήθηκε το 1880 στο Κιούπκιοϊ Παγγαίου (νυν Πρώτη). Στην αρχή διετέλεσε δάσκαλος, ενώ αργότερα έγινε καπνέμπορος. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα συνέδραμε ενεργά τα ελληνικά αντάρτικά σώματα λειτουργώντας ως στρατολόγος νέων ανταρτών, διανομέας πολεμικού υλικού, συντονιστής των αγγελιοφόρων και των υπολοίπων βοηθητικών οργάνων κλπ.

Για τη δράση του διώχτηκε αρχικά από τις οθωμανικές αρχές, οι οποίες τον καταδίκασαν σε θάνατο με την κατηγορία ότι ήταν ο κύριος οργανωτής και χρηματοδότης των Ελλήνων ανταρτών στην περιοχή του Παγγαίου, ενώ το 1916, μετά την κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας από τα βουλγαρικά στρατεύματα, μεταφέρθηκε ως όμηρος στη Βουλγαρία όπου και παρέμεινε μέχρι τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για τη συνεισφορά του στον Μακεδονικό Αγώνα, αναγνωρίστηκε ως πράκτορας α΄ τάξης.

Πολιτικά ο Γεώργιος Καραμανλής ήταν προσανατολισμένος προς την αντιβενιζελική παράταξη. Από την άλλη είχε εκφράσει την έντονη αντίθεσή του στις φιλοδοξίες του γιου του Κωνσταντίνου να εμπλακεί ενεργά στην πολιτική. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1932. Σήμερα η οικία του (κτίσμα του 1906) στην Πρώτη Σερρών λειτουργεί ως μουσείο.

### Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή Δολόγλου (1888 -1940) με την οποία απέκτησε οκτώ παιδιά (τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια). Πρωτότοκος γιος του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, ενώ το νεότερο τέκνο του ήταν ο, επίσης πολιτικός, Αχιλλέας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ένθετο Ελεύθερου Τύπου, Ελλήνων Ιστορικά, *Κωνσταντίνος Καραμανλής - Ο αναμορφωτής της μεταπολεμικής Ελλάδας, 1ο βιβλίο 1935 - 1967*.
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), *Αφανείς γηγενείς Μακεδονομάχοι*, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008.
* Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, *Καραμανλής 1907-1998, Μια πολιτική βιογραφία*, εκδόσεις Ίκαρος, 2011.

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Γεωργιος
Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Κρυογονικά καύσιμα

**Κρυογονικά καύσιμα** είναι καύσιμα που απαιτούν αποθήκευση σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες για να διατηρηθούν σε υγρή κατάσταση. Αυτά τα καύσιμα χρησιμοποιούνται σε μηχανήματα που λειτουργούν στο διάστημα (π.χ. πυραυλοκίνητα διαστημόπλοια και δορυφόροι) επειδή το κανονικό καύσιμο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκεί, λόγω της απουσίας ενός περιβάλλοντος που υποστηρίζει καύση (στη Γη, το οξυγόνο είναι άφθονο στην ατμόσφαιρά της, ενώ στο διάστημα το οξυγόνο ουσιαστικά δεν υπάρχει). Τα κρυογονικά καύσιμα συνήθως αποτελούν υγροποιημένα αέρια, όπως το υγρό υδρογόνο.

Κάποιες μηχανές πυραύλων χρησιμοποιούν αναγεννητική ψύξη, την πρακτική της κυκλοφορίας του κρυογονικού τους καυσίμου γύρω από τα ακροφύσια πριν να αντληθεί το καύσιμο στον θάλαμο καύσης και αναφλεγεί. Αυτή η ρύθμιση πρωτοπροτάθηκε από τον Όιγκεν Σένγκερ (Eugen Sänger) τη δεκαετία του 1940. Ο πύραυλος Κρόνος V που έστειλε τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη χρησιμοποίησε αυτόν τον σχεδιασμό, που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Αρκετά συχνά, το υγρό οξυγόνο λέγεται, εσφαλμένα, κρυογονικό «καύσιμο», αν και στην πραγματικότητα είναι ένα οξειδωτικό μέσο και όχι καύσιμο.

Ο ρωσικός κατασκευαστής αεροσκαφών Τουπόλεβ ανέπτυξε μια έκδοση του δημοφιλούς Tu-154, το Tu-155, αλλά με ένα κρυογονικό σύστημα καυσίμου. Η πρώτη του πτήση έγινε το 1989 χρησιμοποιώντας ένα καύσιμο με το όνομα υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καύσιμα
Άμπελ (κρατήρας)

Ο **Άμπελ** (Abel) είναι μεγάλος κρατήρας στη Σελήνη. Η διάμετρός του είναι 122 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο, κοντά στο νοτιοανατολικό χείλος της ορατής από τη Γη πλευράς της Σελήνης, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 34,5° νότιο πλάτος και 87,3° ανατολικό μήκος. Στα βόρειά του βρίσκεται ο κρατήρας Μπάρναρντ, ενώ στα νοτιοανατολικά του Άμπελ απλώνεται η Νότια Θάλασσα. Ο Άμπελ πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Νορβηγού μαθηματικού Νιλς Χένρικ Άμπελ.

## Χαρακτηριστικά
Το χείλος του Άμπελ είναι πολύ διαβρωμένο και παραμορφωμένο, κάτι που φανερώνει τη μεγάλη ηλικία του κρατήρα. Το βάθος του κρατήρα είναι 1.190 μέτρα. Ο πυθμένας του προς τα ανατολικά έχει αποκτήσει εκ νέου επιφάνεια από εκροές λάβας, με αποτέλεσμα να είναι σχετικώς λείος, επίπεδος και σκούρος. Τα υπολείμματα των ορίων ενός μικρού κρατήρα εξέχουν κοντά στο βορειοανατολικό τοίχωμα. Στα δυτικά, ο πυθμένας έχει τραχύτερη επιφάνεια και είναι τόσο ανοικτόχρωμος όσο και τα εκτός του κρατήρα γειτονικά εδάφη.

## Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Άμπελ περιβάλλεται από μερικούς μικρότερους κρατήρες, οι περισσότεροι από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:

Ο Άμπελ A επικάθεται στο νότιο χείλος του κύριου κρατήρα, ενώ οι Άμπελ M και Άμμπελ L διακόπτουν το δυτικό του τοίχωμα.

## Πηγές
* Andersson, L.E.; Whitaker, E.A. (1982): *NASA Catalogue of Lunar Nomenclature*. NASA RP-1097.
* Price, Fred W. (1988): *The Moon Observer's Handbook*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αμπελ
Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη

right|300px|thumb|Έγχρωμη απεικόνιση της ΜΑΡ, όπου με κόκκινο χρώμα η νεώτερη ηλικιακά ωκεάνια διαμόρφωση
Η **Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη**, ή (ευρύτερα λεγόμενη) **Μεσο-Ατλαντική Ράχη** (ΜΑΡ) είναι μια οροσειρά της ωκεάνειας λεκάνης του Ατλαντικού που εκτείνεται σε όλο το μήκος του από Βορρά μέχρι Νότου. Πρόκειται για επιμήκη ζώνη τεκτονικού ρήγματος, συνολικού μήκους 40.000 χλμ. αποτελούμενη από βουνά, ηφαίστεια και οροπέδια μεταπτώσεων. Ουσιαστικά πρόκειται για την μεγαλύτερη σε μήκος οροσειρά του κόσμου αποτελώντας και το όριο μεταξύ τεσσάρων κύριων τεκτονικών πλακών, Ευρασίας και Βορείου Αμερικής στο Βόρειο ημισφαίριο και Αφρικής και Νοτίου Αμερικής στο Νότιο ημισφαίριο.

## Ανακάλυψη
Πρώτος που φέρεται να σημείωσε την ύπαρξη ενός μικρού τμήματος της εν λόγω υφαλορράχης ήταν ο σπουδαίος πολυεπιστήμονας αξιωματικός του αμερικανικού ναυτικού Μάθιου Μώρυ (Matthew F. Maury) (1806 - 1873), περί το 1850. Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1872, κατά τις προκαταρκτικές έρευνες για την πόντιση του υπερατλαντικού τηλεγραφικού καλωδίου που διενεργούσε μια επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον Τσαρλς Τόμσον επιβαίνοντας στο αγγλικό πολεμικό  πλοίο Τσάλετζερ κατέγραψε μια μεγάλου εύρους μεσο-ατλαντική ανύψωση του βυθού. Μετά την εφεύρεση και χρήση του βυθόμετρου το 1925 άρχισε η σταδιακή αποκάλυψη της υφαλορράχης σε όλο το μήκος της η οποία και εκτείνεται νότια της Αφρικής στον Ινδικό ωκεανό.
Τέλος με τη συστηματική βυθομετρική χαρτογράφηση που ξεκίνησε το 1950 ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Κολούμπια έδωσε σπουδαία στοιχεία του ωκεάνιου ανάγλυφου του Ατλαντικού επιβεβαιώνοντας την αρχική θεωρία του Βέγκενερ με την εξελικτική θεωρία των τεκτονικών πλακών που αποτελεί και το σύγχρονο δόγμα των Γεωεπιστημών.
 
## Πηγές
* "*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*" τ.12ος, σ.147.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Evans, Rachel.  "Υδραυλικά βάθη φθάνοντας σε νέα ύψη: Η Μαίρη Θαρπ επεξηγεί τους υποθαλάσσιους γεωλογικούς χάρτες" Από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, Ενημερωτικό Δελτίο. Νοεμβρίου 2002.

Κατηγορία:Ατλαντικός Ωκεανός
Κατηγορία:Τεκτονική
Κατηγορία:Ωκεάνιες υφαλορράχες
Αγρίππας (κρατήρας)

Ο **Αγρίππας** (Agrippa) είναι κρατήρας στη Σελήνη. Η διάμετρός του είναι 46 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό χείλος της Θάλασσας των Ατμών, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 4,1° βόρειο πλάτος και 10,5° ανατολικό μήκος. Στα νότιά του βρίσκεται ο κρατήρας Γκοντέν, ενώ στα ανατολικά του ο σχεδόν εξαφανισμένος κρατήρας Τέμπελ. Στα βόρεια και βορειοανατολικά το Σχίσμα του Αριαδαίου ακολουθεί μία διεύθυνση προς τα ανατολικά-νοτιοανατολικά, φθάνοντας στο δυτικό άκρο της Θάλασσας της Γαλήνης.

Ο κρατήρας Αγρίππας πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου Έλληνα αστρονόμου Αγρίππα του Βιθυνίου.

## Χαρακτηριστικά
Το χείλος του Αγρίππα έχει ασυνήθιστο σχήμα, που θυμίζει ασπίδα, με στρογγυλευμένο το νότιο μέρος και πιο γωνιώδες το βόρειο ήμισυ. Το εσωτερικό του κρατήρα είναι ανώμαλο, με κεντρικό ύψωμα. Το βάθος του κρατήρα φθάνει τα 3,1 χλμ. Ο Αγρίππας χρονολογείται στην Ερατοσθένεια περίοδο της σεληνιακής ιστορίας, που διάρκεσε από 3,2 μέχρι 1,1 δισεκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα.

## Δευτερεύοντες κρατήρες
[thumb|right|250px|Πλάγια όψη βλέποντας προς νότο, από την αποστολή ''[Απόλλων 15*, με τον κρατήρα Αγρίππα στα δεξιά του κέντρου και τον κρατήρα Γκοντέν πάνω από το κέντρο.]]
Ο Αγρίππας περιβάλλεται από μερικούς μικρότερους κρατήρες, οι περισσότεροι από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:



==Πηγές==

* Andersson, L.E.; Whitaker, E.A. (1982): *NASA Catalogue of Lunar Nomenclature*. NASA RP-1097.
* Price, Fred W. (1988): *The Moon Observer's Handbook''. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.

Αγριππας
Αλέξανδρος (κρατήρας)

Ο **Αλέξανδρος** είναι ένας μεγάλος αλλά δυσδιάκριτος κρατήρας της Σελήνης, με διάμετρο 81 χιλιόμετρα, που βρίσκεται στην ορεινή περιοχή βόρεια της Θάλασσας της Ηρεμίας, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 40,3° βόρειο πλάτος και 13,5° ανατολικό μήκος. Στα βόρεια-βορειοανατολικά του Αλεξάνδρου κείται ο ευδιάκριτος κρατήρας Εύδοξος, ενώ στα δυτικά-νοτιοδυτικά ο Κάλιππος. Ο κρατήρας Αλέξανδρος πήρε το όνομά του προς τιμή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, υπό την ιδιότητά του ως συντελεστή της προαγωγής της επιστήμης της γεωγραφίας.

## Χαρακτηριστικά
Ο κρατήρας Αλέξανδρος έχει διαβρωθεί και παραμορφωθεί τόσο πολύ με την πάροδο των αιώνων, ώστε μοιάζει περισσότερο με μια χαμηλή πεδιάδα, ένα βαθύπεδο με βάθος 1,3 χλμ., που περιφράσσεται μερικώς από τραχιές οροσειρές, παρά με κρατήρα. Τμήματα του χείλους του διασώζονται στα βορειοδυτικά, δυτικά και νότια άκρα του, ενώ η ανατολική του πλευρά είναι ανοικτή προς τα έξω. Τα τοιχώματα που έχουν απομείνει έχουν σχεδόν ορθογώνιο σχήμα, με τα πλέον εξέχοντα να υψώνονται στα βορειοδυτικά.

Το δάπεδο του Αλεξάνδρου είναι πιο ομαλό και σκουρόχρωμο στο δυτικό ήμισυ, καθιστάμενο πιο ανοικτόχρωμο (και διάστικτο με μικρότατους κρατήρες) προς τα ανατολικά.

## Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Αλέξανδρος περιβάλλεται από μερικούς πολύ μικρότερους κρατήρες, οι περισσότεροι από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αλεξανδρος