Σοφία Στρογκάνοβα

Η κόμισσα **Σοφία Βλαντιμίροβνα Στογκάνοβα** (ρωσικά: Софья Владимировна Строганова), το γένος **Γκολίτσινα** (ρωσικά: Голицына) (11 Νοεμβρίου 1775, Μόσχα – 3 Μαρτίου 1845, Αγία Πετρούπολη), ήταν Ρωσίδα ευγενής.

## Νεανικά χρόνια
[thumb|left|''Οικογένεια Γκολίτσιν'' από [Βλαντιμίρ Μποροβίκοφσκι|τον Βλαντιμίρ Μποροβίκοφσκι (1810), Εθνικό Μουσείο στη Βαρσοβία]]
Η Σοφία γεννήθηκε στη Μόσχα στις 11 Νοεμβρίου 1775. Ήταν κόρη του πρίγκιπα Βλαντιμίρ Μπορίσοβιτς Γκολίτσιν και της συζύγου του, Ναταλίας Πετρόβνα. Μεταξύ των αδελφών της ήταν ο πρίγκιπας Μπόρις Βλαντιμίροβιτς Γκολίτσιν, η πριγκίπισσα Αικατερίνη Βλαντιμίροβνα Απράκσινα, η οποία παντρεύτηκε τον Στεπάν Στεπάνοβιτς Απράκσιν, και ο πρίγκιπας Ντμίτρι Γκολίτσιν, ο οποίος παντρεύτηκε την Τατιάνα Βασίλιεβνα Βασιλτσίκοβα.

Η Σοφία έλαβε ευρεία μόρφωση και μιλούσε άψογα γαλλικά. Μετά την επιστροφή τους στη Ρωσία μετά τη Γαλλική Επανάσταση, ζούσαν στην πόλη τον χειμώνα και το καλοκαίρι στο αρχοντικό Βιαζιόμι, 40 χιλιόμετρα δυτικά της Μόσχας. 

## Σταδιοδρομία
Μετέφρασε τη *[[Θεία Κωμωδία]]* του Δάντη στα ρωσικά και έγινε κυρία επί των τιμών στην αυλή, καθώς και στενή φίλη της γερμανικής καταγωγής αυτοκράτειρας Ελισάβετ, συζύγου του Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας. Ανακατασκεύασε και διακόσμησε το κτήμα Μαρυίνο κοντά στο Αντριάνοβο και την Αγία Πετρούπολη και έβαλε τον Αλέξανδρο Τεπλαούχοφ να σχεδιάσει ένα πάρκο για αυτό. Μετά τον θάνατο του συζύγου και του μοναδικού γιου της, κληρονόμησε τις περισσότερες από τις κατοικίες και τα κτήματα Στρόγκανοφ, τα οποία ανακατασκεύασε ή διακόσμησε κατόπιν συμβουλής του αρχιτέκτονα Πιότρ Σάροφ, του οποίου είχε εξασφαλίσει την εισαγωγή στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης και είχε χρηματοδοτήσει τις σπουδές. Ίδρυσε επίσης μια σχολή γεωργίας, τοπιογραφίας και δασοκομίας στην Αγία Πετρούπολη (1823–1844) και δημιούργησε ένα συνταξιοδοτικό ταμείο για τους υπηρέτες και τους εργάτες της.

Συμμετείχε στην Επιστημονική και Οικονομική Εταιρεία, γνωστή για τα φιλελεύθερα ιδανικά της, και σχεδίασε ένα χρυσό μετάλλιο για τους διαγωνισμούς της. Μια προτομή της εγκαταστάθηκε στην κεντρική αίθουσα της εταιρείας το 1837. Επίσης, ανακατασκεύασε το Κάστρο Μαρυίνο στο Κυβερνείο Νίζνι Νόβγκοροντ και το 1824 ανακατασκεύασε ολόκληρο το παραποτάμιο τμήμα της πόλης Νίζνι Νόβγκοροντ με πέτρινα κτίρια και ένα σχέδιο δικτύου που σχεδίασε η ίδια. Η πόλη ανήκε στους Στρόγκανοφ από τον 17ο αιώνα.

## Προσωπική ζωή
μικρογραφία|αριστερά|Πορτρέτο του Πιότρ Σοκόλοφ (~1819)
Στις 6 Μαΐου 1793, παντρεύτηκε τον Κόμη Πάβελ Αλεξάντροβιτς Στρόγκανοφ, γιο του Αλεξάντερ Σεργκέεβιτς Στρόγκανοφ και της δεύτερης συζύγου του, Πριγκίπισσας Αικατερίνης Πετρόβνα Τρουμπέτσκαγια, κόρης του Πρίγκιπα Πέτρου Νικίτιτς Τρουμπέτσκοϊ. 

Απέκτησαν πέντε παιδιά:

* Αλέξανδρο Πάβλοβιτς Στρόγκανοφ (1794–1814), ο οποίος σκοτώθηκε στη Μάχη του Κραόν κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Έκτου Συνασπισμού.
* Ναταλία Πάβλοβνα Στρογκάνοβα (1796–1872), μοναδική κληρονόμο των κτημάτων Στρόγκανοφ. Παντρεύτηκε τον ξάδερφό της, Κόμη Σεργκέι Γκριγκόριεβιτς Στρόγκανοφ (1794–1882) το 1818. 
* Αδελαΐδα Πάβλοβνα Στρογκάνοβα (1799–1882), η οποία κληρονόμησε το κτήμα Μαρυίνο από τη μητέρα της το 1845. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Βασίλι Σεργκέεβιτς Γκολίτσιν (1794–1836) το 1821. 
* Ελιζαβέτα Πάβλοβνα Στρογκάνοβα (1802–1863), η οποία παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ιβάν Ντμίτριεβιτς Σάλτικοφ (1797–1832). 
* Όλγα Πάβλοβνα Στρογκάνοβα (1808–1837), η οποία παντρεύτηκε τον κόμη Πάβελ Κάρλοβιτς Φέρσεν (1800–1884). 

Πέθανε στις 3 Μαρτίου 1845 στην Αγία Πετρούπολη . Μετά τον θάνατό της, όλες οι εκτάσεις της και ο τίτλος του κόμη πέρασαν στον σύζυγο της μεγαλύτερης κόρης της, Ναταλίας Παβλόβνα, στον Σεργκέι Γκριγκόριεβιτς Στρόγκανοφ (1794–1882), συλλέκτη έργων τέχνης και γιο του Βαρώνου Γκριγκόρι Στρόγκανοφ (1770–1857).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικογένεια Γκολίτσιν
Σοφια
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Ρώσοι μεταφραστές