open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Up Hellas

Η **Up Hellas Α.Ε.** (Up Hellas S.M.S.A.) είναι ελληνική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον χώρο των εταιρικών παροχών και της ψηφιακής διαχείρισης εξόδων. Αποτελεί μέλος του γαλλικού πολυεθνικού ομίλου, Up Group με παρουσία σε 25+ χώρες. Η Up Hellas εξυπηρετεί πάνω από 6.000 επιχειρήσεις,  διαθέτει δίκτυο 50.000+ συνεργαζόμενων καταστημάτων  για τη σίτιση και περισσότερους από 300.000 κατόχους καρτών στην Ελλάδα .

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 2015 στην Αθήνα  ως θυγατρική του Up Group, εισάγοντας την πρώτη κάρτα σίτισης με ανέπαφες συναλλαγές και επεκτάθηκε και σε άλλες ψηφιακές λύσεις εταιρικών παροχών . Ξεκίνησε τη δραστηριότητα της με διατακτικές σίτισης και μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία, η εταιρεία επέκτεινε το δίκτυο συνεργασιών της σε 50.000+ σημεία  και εγκαινίασε γραφεία στη Θεσσαλονίκη .

## Δραστηριότητα
Η Up Hellas παρέχει υπηρεσίες που αφορούν κάρτες σίτισης & εταιρικής επιβράβευσης/ δώρων , προγράμματα wellness & άθλησης, καθώς και λύσεις διαχείρισης εταιρικών εξόδων. Οι υπηρεσίες αυτές χρησιμοποιούνται από επιχειρήσεις στην Ελλάδα για την υποστήριξη των εργαζομένων τους και την απλοποίηση διοικητικών διαδικασιών . Η εταιρεία δημοσιεύει τακτικά περιεχόμενο στο LinkedIn, προβάλλοντας άρθρα για την αγορά εργασίας και τις σύγχρονες εταιρικές πρακτικές .

## Τεχνολογία
Η εταιρεία διαθέτει εσωτερική τεχνολογική ομάδα 10+ ατόμων  που αναπτύσσουν εργαλεία όπως πλατφόρμα για παραγγελίες και διαχείριση καρτών  και εφαρμογές για τους κατόχους καρτών, προσαρμοσμένες στις ανάγκες της ελληνικής αγοράς .

## Εργασιακή κουλτούρα
Έχει διακριθεί από τον θεσμό Great Place to Work  και το 2025 συμπεριλήφθηκε στις «40 καλύτερες εταιρείες για γυναίκες» στην κατηγορία 50–99 εργαζομένων  . Η κουλτούρα της επικεντρώνεται στη στήριξη των εργαζομένων της με παροχές όπως κάρτες ΜΜΜ και καθημερινό πρωινό . Ο μέσος όρος αξιολόγησης στην εξυπηρέτηση πελατών είναι 4,9 στα 5 και το Net Promoter Score είναι 77,27 .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα Up Hellas


__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__

Κατηγορία:Εταιρεία
Στάθης Παχίδης

Ο **Στάθης Παχίδης** (Θεσσαλονίκη, 6 Αυγούστου 1960) είναι Έλληνας μουσικός και τραγουδοποιός. Ήταν ιδρυτικό μέλος των Άγαμων Θυτών.

Είναι ο στιχουργός του κομματιού Alcohol Is Free, που εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2013.

Έχει κυκλοφορήσει δύο ατομικούς δίσκους: Ωδή στα Παπούτσια μου (1995) και Αγύριστα Κεφάλια (2009).

## Καριέρα

Το 1995 κυκλοφορεί τον 1ο του ατομικό δίσκο, «Ωδή στα Παπούτσια μου». Συμμετέχουν πολλά άλλα μέλη των Άγαμων Θυτών: Ρούλα Μανισάνου, Χρήστος Μητρέντζης, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Αλέκος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Σταρόβας.

## Δισκογραφία

** Προσωπικά άλμπουμ**
**[[Ωδή στα Παπούτσια μου]] (1995)*
**[[Αγύριστα Κεφάλια]] (2009)*

**Συμμετοχές**
* Αλερετούρ - Σαν Ελληνική Ταινία (1984)
* Άγαμοι Θύται - Άγαμοι Θύται (1993)
* Άγαμοι Θύται - Το Μέγα Το Μυστήριο Της Ζωής (1998)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Αγνάντι Μεσσηνίας

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Αγνάντι Μεσσηνίας** βρίσκεται στην Πελοπόννησο στον Δήμο Μεσσήνης, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Αποτελεί έναν από τους ιστορικούς ναούς της περιοχής και υπάγεται διοικητικά στον ενοριακό ναό **Κοίμηση της Θεοτόκου Λυκίσσης**.

## Περιγραφή
Ο ναός είναι κτισμένος στο Αγνάντι Μεσσηνίας, σε οικόπεδο συνολικής επιφάνειας 930 τ.μ. Η συνολική επιφάνεια του κτίσματος ανέρχεται σε 130 τ.μ., εκ των οποίων 84 τ.μ. αποτελούν τους κύριους χώρους και 54 τ.μ. τους βοηθητικούς. Είναι χτισμένη με πέτρα και εσωτερικά διακοσμείται με τοιχογραφίες διάφορων Αγίων.
## Ιστορία
Η ανέγερση του ναού χρονολογείται στο 1898, όπου η περιοχή ανήκε ακόμη στην ύστερη Οθωμανική Περίοδο. Ο ναός αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής της εποχής, με παραδοσιακά υλικά και τυπικά μορφολογικά στοιχεία.

## Διαχείριση
Ο Άγιος Γεώργιος ανήκει εκκλησιαστικά στην ενορία της Κοίμησης της Θεοτόκου Λυκίσσης. Η λειτουργική του χρήση συνεχίζεται έως σήμερα, εξυπηρετώντας τις θρησκευτικές ανάγκες των κατοίκων του Αγναντίου και της ευρύτερης περιοχής. Ο ναός διαθέτει έναν κύριο χώρο λατρείας και βοηθητικούς χώρους, διαμορφωμένους σύμφωνα με τις ανάγκες της τοπικής κοινότητας. Το εξωτερικό του ακολουθεί την απλότητα της επαρχιακής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του τέλους του 19ου αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση στη λειτουργικότητα.

## Γκαλερί


Αρχείο:ΆγιοςΓεώργιος (2).jpg|Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου 
Αρχείο:ΆγιοςΓεώργιος.jpg|Προαύλιος χώρος Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου
Αρχείο:ΆγιοςΓεώργιος3.jpg|Είσοδος στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου 


## Δείτε επίσης
*Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας
*Άγιος Γεώργιος

## Βιβλιογραφικές πηγές

* Ιερά Μητρόπολις Μεσσηνίας. (2025). *Ενοριακός Ναός Κοίμησης Θεοτόκου Λυκίσσας – Παρεκκλήσι Αγίου Γεωργίου Αγναντίου*. Ανεπίσημα αρχεία Ενορίας.
* Δήμος Μεσσήνης. (2025). *Στοιχεία οικισμού Αγνάντιο Μεσσηνίας*. Δημοτικά αρχεία / τοπικό κτηματολόγιο.

* Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. (2025). *Νεώτερα Μνημεία στη Μεσσηνία*. Κατάλογος διατηρητέων κτιρίων και ναών.

## Προτεινόμενη βιβλιογραφία
* Παναγιωτόπουλος, Ι. Α., Πέννα, Β., Χαλκιά, Ε., Αναγνωστάκης, Η., Κάππας, Μ., Αλμπάνη, Β., Μεγαλομμάτη, Ν., & Τσέλικας, Α. (2010). *Χριστιανική Μεσσηνία*. Αθήνα: Εκδόσεις Μίλητος.
* Μητροπολίτης Σαρδέων Μάξιμος. (1998). *Συλλογή μελετών και κειμένων.* Αθήνα: Επέκταση
* Αρχιμανδρίτης Φίλιππος Χαμαργιάς. (2024). *Ημείς γαρ εἰς ἐλευθερίαν ἐκλήθημεν* . Καλαμάτα: Ἱερά Μητρόπολις Μεσσηνίας.
* Αρχιμανδρίτης Φίλιππος Χαμαργιάς. (2022). *Μεσσηνιακό* . Καλαμάτα: Ἱερά Μητρόπολις Μεσσηνίας.
* Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. (2024). *Η Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος Νίκαια της Βιθυνίας – 325 μ.Χ.* Ἀθήνα: Ἀποστολική Διακονία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας
*Δήμος Μεσσήνης
*https://greece.terrabook.com/el/messinia/chapter/ekklisies/

Κατηγορία:Εκκλησίες στο Αγνάντι
Μάχη του Ολιβέντο

Η **Μάχη του Ολιβέντο** διεξήχθη στις 17 Μαρτίου 1041 μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και των Νορμανδών της νότιας Ιταλίας και των Λομβαρδών συμμάχων τους κοντά στον ποταμό Ολιβέντο, μεταξύ των Βασιλικάτων και της Απουλίας, στη νότια Ιταλία.

## Ιστορία
Η μάχη είχε την αφετηρία της στην απόφαση του Αρντουίνου του Λομβαρδού, ενός ελληνόφωνου Λομβαρδού που είχε πολεμήσει για τους Ρωμαίους της Κωνσταντινούπολης, να αλλάξει στρατόπεδο και να σχηματίσει συνασπισμό με τους Νορμανδούς Ραϊνούλφος Ντρενγκώ και τους αδελφούς Ωτβίλ (Γουλιέλμο Α΄ Σιδηρόχειρα, Ντρόγκο, Ουμφρέδο), και τους Λομβαρδούς Ατενούλφο του Μπενεβέντο και Αργυρό του Μπάρι. Μόλις θα νικούσαμ τους αυτοκρατορικούς στρατούς, θα καταλάμβαναν τα κατακτημένα εδάφη.

Ο Ρωμαίος κατέπανω της Ιταλίας, Μιχαήλ Δοκειανός, κινήθηκε από το Μπάρι με τα λίγα στρατεύματα που μπορούσε να συγκεντρώσει, συμπεριλαμβανομένων μερικών Βαράγγων, στρατευμάτων από το *[[Τάγμα (στρατιωτικό)|τάγμα]]* του Οψικίου και αρκετών Θρακησίων. Κατάφερε να νικήσει τα πρώτα επαναστατικά στρατεύματα που συνάντησε, και τα καταδίωξε στο Άσκολι Σατριάνο. Εκεί τον συνάντησε ένας στρατός 300 Νορμανδών Ιπποτών και 600 πεζών υπό τους Ραϊνούλφος Ντρενγκώ, Αρντουίνου και Γουλιέλμο Α΄ Σιδερόχειρα. Πριν από τη μάχη, ο Δοκειανός έστειλε έναν απεσταλμένο στον Λομβαρδο-Νορμανδικό στρατό, για να τους δώσει την επιλογή να επιστρέψουν στην Λομβαρδική επικράτεια ή να πολεμήσουν τον αριθμητικά ανώτερο Ρωμαϊκό Στρατό. Μόλις ο απεσταλμένος ολοκλήρωσε την οδό, ο Ούγος Τουμπέεφ, ο Νορμανδός ιππότης που κρατούσε τα ηνία τού αλόγου τού απεσταλμένου, σκότωσε το άλογο χτυπώντας το στο πίσω μέρος τού κεφαλιού με το γάντι του.  Αφού δόθηκε στον απεσταλμένο ένα άλλο άλογο, στάλθηκε πίσω στον Δοκειανό με την απάντηση των Νορμανδών να επιλέξει τη μάχη. 

Οι επαναστάτες είχαν αναπτύξει το ιππικό στο κέντρο, με το πεζικό στις πτέρυγες. Οι Ρωμαίοι εξαπέλυσαν αρκετά κύματα επιθέσεων εναντίον τού Νορμανδικού ιππικού. Ωστόσο οι Νορμανδοί αντιστάθηκαν και αντεπιτέθηκαν, νικώντας τους Ρωμαίους με μία αποφασιστική έφοδο ιππικού. Τα ελληνικά στρατεύματα τράπηκαν σε φυγή, και πολλά από αυτά πνίγηκαν στο ποτάμι.  Ο ίδιος ο κατεπάνω μόλις που κατάφερε να διαφύγει ζωντανός.

Η μάχη του Ολιβέντο ήταν η πρώτη από τις πολυάριθμες επιτυχίες που σημείωσαν οι Νορμανδοί στην κατάκτηση της νότιας Ιταλίας. Μετά τη μάχη, κατέκτησαν το Άσκολι, τη Βενόζα, τη Γκραβίνα ντι Πούλια. Ακολούθησαν και άλλες νίκες των Νορμανδών επί των Ρωμαίων στις μάχες του Μοντεματζόρε και του Μοντεπελόζο.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ινοζέμτσεβο

Το **Ινοζέμτσεβο** (ρωσικά: *Иноземцево*) είναι ένας οικισμός αστικού τύπου της Ρωσίας και μέρος του Κράι Σταυρούπολης. Το 2014 ο πληθυσμός του οικισμού ανερχόταν στους 28.071 κατοίκους.

## Ιστορία
Αρχειακά έγγραφα δείχνουν ότι ο οικισμός ιδρύθηκε το 1803 από Σκωτσέζους ιεραπόστολους και αποίκους από το Σαράτοφ. Η γη οριοθετήθηκε για τους αποίκους με καταστατικό του Αλεξάνδρου Α΄ με ημερομηνία 25 Δεκεμβρίου 1806.

Μέχρι τον Αύγουστο του 1941, η πλειοψηφία του πληθυσμού του οικισμού ήταν Γερμανοί. Ωστόσο, ως μέρος των Σταλινικών διώξεων, σχεδόν ολόκληρος ο γερμανικός πληθυσμός απελάθηκε μέσα σε ένα μήνα στο βόρειο Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, τα Ουράλια Όρη και τη Σιβηρία σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στο Ινοζέμτσεβο εδρεύει το πολιτιστικό κέντρο "Ελληνική Κοινότητα" (*Община греков*).

## Δημογραφικά στοιχεία
Το 1926, από τους 1.995 κατοίκους του οικισμού, οι 1.274 ήταν Γερμανοί.

Σύμφωνα με την Ρωσική απογραφή του 2010 που κατέγραψε 28.398 κατοίκους, η εθνικότητα τους αναλύεται παρακάτω.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Κράι της Σταυρούπολης
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στη Ρωσία
Σπήλαιο Μπλόμπος

Το **σπήλαιο Μπλόμπος** (Cave Blombos), που βρίσκεται στη νότια ακτή της Νότιας Αφρικής, είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους για την κατανόηση της πρώιμης συμβολικής συμπεριφοράς του Homo sapiens. Ανασκαφές που ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1990 αποκάλυψαν ευρήματα που χρονολογούνται περίπου στα 100.000–70.000 χρόνια πριν. Τα πιο γνωστά αντικείμενα είναι τα χαραγμένα κομμάτια ώχρας με γεωμετρικά μοτίβα, τα οποία θεωρούνται απόδειξη αφηρημένης σκέψης και αισθητικής έκφρασης.

## Ευρήματα
Επιπλέον, έχουν βρεθεί θαλάσσια όστρεα με ίχνη τρυπήματος και φθοράς, πιθανότατα χρησιμοποιημένα ως χάντρες. Η χρήση κοσμημάτων υποδηλώνει κοινωνική επικοινωνία και αναγνώριση ταυτότητας μέσα σε ομάδες. Το σπήλαιο παρείχε επίσης ενδείξεις για πρώιμες τεχνολογικές πρακτικές, όπως η μικρολιθική τεχνολογία και η επεξεργασία ώχρας για χρωστικές ύλες, γεγονός που μαρτυρεί προγραμματισμό και σύνθετες γνωστικές ικανότητες.

Τα ευρήματα του Μπλόμπος υπονομεύουν την παλαιότερη άποψη ότι η «συμπεριφορική νεωτερικότητα» εμφανίστηκε ξαφνικά στην Ευρώπη πριν από 40.000 χρόνια. Αντίθετα, δείχνουν ότι πολύπλοκες κοινωνικές και συμβολικές πρακτικές είχαν ήδη αρχίσει να εξελίσσονται πολύ νωρίτερα στην Αφρική.

## Πολιτιστική εξέλιξη
Το σπήλαιο Μπλόμπος αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην κατανόηση της πολιτιστικής εξέλιξης του Homo sapiens. Μέσα από τα χαραγμένα μοτίβα ώχρας, τα κοσμήματα από όστρεα και την εξελιγμένη τεχνολογία, φαίνεται ότι οι πρώιμοι άνθρωποι ανέπτυξαν αφηρημένη σκέψη, αισθητική και κοινωνική οργάνωση πολύ πριν από την εμφάνιση παρόμοιων συμπεριφορών στην Ευρώπη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*d’Errico, F., Henshilwood, C., Vanhaeren, M., & van Niekerk, K. (2005). Nassarius kraussianus shell beads from Blombos Cave: Evidence for symbolic behaviour in the Middle Stone Age. *Journal of Human Evolution*, 48(1), 3–24.
*Henshilwood, C. S., d’Errico, F., Yates, R., et al. (2002). Emergence of modern human behavior: Middle Stone Age engravings from South Africa. *Science*, 295(5558), 1278–1280.
*Henshilwood, C. S., d’Errico, F., van Niekerk, K. L., et al. (2011). A 100,000-year-old ochre-processing workshop at Blombos Cave, South Africa. *Science*, 334(6053), 219–222.
*McBrearty, S., & Brooks, A. S. (2000). The revolution that wasn’t: A new interpretation of the origin of modern human behavior. *Journal of Human Evolution*, 39(5), 453–563.
*Vanhaeren, M., d’Errico, F., Henshilwood, C., et al. (2006). Middle Stone Age shell beads in South Africa. *Science*, 312(5782), 1785–1788.

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Νότια Αφρική
Σάντα Μαρία ντι Σάλα

Η **Σάντα Μαρία ντι Σάλα** (, ) είναι ιταλικός δήμος στη Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας, στην περιφέρεια του Βένετου.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 13 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 27,97 τ.χλμ. Κατά την απογραφή του 2023 ο πληθυσμός ήταν 17,200 κάτοικοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Βενετίας
Μάχη του Ορόντη

Η **Μάχη του Ορόντη** διεξήχθη στις 15 Σεπτεμβρίου 994 μεταξύ των Ρωμαίων και των συμμάχων τους των Χαμδανιδών υπό τον Μιχαήλ Βούρτζη εναντίον των δυνάμεων του Φατιμίδη βεζίρη της Δαμασκού, του Σελτζούκου στρατηγού Μαντζουτακίν. Η μάχη ήταν μία νίκη των Φατιμιδών. 

## Η εποχή
Τη δεκαετία του 990, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και οι Φατιμίδες ενεπλάκησαν σε έναν πόλεμο στη Συρία, στον οποίο συμμετείχε και το υποτελές στο Ρωμαϊκό κράτος Χαλέπιο, το οποίο ελεγχόταν από τη δυναστεία των Χαμδανιδών. Το 993/994 ο Φατιμίδης κυβερνήτης της Δαμασκού, ο Σελτζούκος στρατηγός Μαντζουτακίν, πολιόρκησε την Απάμεια και ο Μιχαήλ Βούρτζης, ο Ρωμαίος *[[Δουξ|δούκας]]* της Αντιόχειας, βγήκε για να ανακουφίσει την πόλη.

## Η μάχη
Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν σε δύο περάσματα στον ποταμό Ορόντη κοντά στην Απάμεια στις 15 Σεπτεμβρίου 994. Ο Μαντζουτακίν έστειλε τις δυνάμεις του να επιτεθούν στους συμμάχους των Ρωμαίων, τους Χαμδανίδες, από το ένα πέρασμα, ενώ παράλληλα ακινητοποίησαν την κύρια Ρωμαϊκή δύναμη στο άλλο με τους Σελτζούκους και τις μισθοφορικές μονάδες του.  Οι άνδρες του κατάφεραν να διασπάσουν τους Χαμδανίδες, γύρισαν πίσω, και επιτέθηκαν στη Ρωμαϊκή δύναμη στα νώτα. Ο Ρωμαϊκός στρατός πανικοβλήθηκε και τράπηκε σε φυγή, χάνοντας περίπου 5.000 άνδρες στη διαδικασία. 

## Η συνέπεια
Λίγο μετά τη μάχη, το χαλιφάτο των Φατιμιδών ανέλαβε τον έλεγχο της Συρίας, απομακρύνοντας τους Χαμδανίδες από την εξουσία που την κατείχαν από το 890.  Ο Μαντζουτακίν συνέχισε την κατάληψη τού Αζάζιου, και συνέχισε την πολιορκία τού Χαλεπίου. 

Αυτή η ήττα οδήγησε στην άμεση παρέμβαση του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Βασιλείου Β΄ σε μία αστραπιαία εκστρατεία τον επόμενο χρόνο,  και στην απόλυση του Βούρτζη από τη θέση του, και την αντικατάστασή του από τον Δαμιανό Δαλασσηνό. Η ξαφνική άφιξη του Βασιλείου Β΄ και η υπερβολή τής δύναμης τού στρατού του που κυκλοφορούσε στο στρατόπεδο των Φατιμιδών, προκάλεσαν πανικό στον στρατό των Φατιμιδών, ειδικά επειδή ο Μαντζουτακίν, μη αναμένοντας κάποια απειλή, είχε διατάξει τα άλογα του ιππικού του να διασκορπιστούν γύρω από την πόλη για βοσκότοπους. Παρά το γεγονός ότι είχε έναν σημαντικά μεγαλύτερο και ξεκούραστο στρατό, ο Μαντζουτακίν βρισκόταν σε μειονεκτική θέση. Έκαψε το στρατόπεδό του, και υποχώρησε στη Δαμασκό χωρίς μάχη.  Οι Ρωμαίοι πολιόρκησαν ανεπιτυχώς την Τρίπολη και κατέλαβαν την Ταρτούς, την οποία ξανα-οχύρωσαν και φρούρισαν με αρμενικά στρατεύματα.

## Αναφορές

## Πηγές
* .
* 
* 
* 

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κεντρική Ιταλία

thumb|Χάρτης με κόκκινο χρώμα να είναι η Κεντρική Ιταλία

Η **Κεντρική [[Ιταλία]]** (ιταλ.:Italian centrale ή ) είναι μία από τις πέντε επίσημες στατιστικές περιοχές της Ιταλίας που χρησιμοποιείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (ISTAT), μια περιοχή NUTS πρώτου επιπέδου και μια Εκλογική περιφέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έχει 11.704.312 κατοίκους από το 2025.

Η κεντρική Ιταλία περιλαμβάνει τέσσερις από τις 20 περιφέρειες της χώρας:

* Λάτιο
* Μάρκε
* Τοσκάνη
* Ούμπρια

Τα ανατολικότερα και νοτιότερα τμήματα του Λάτιο (περιοχές Τσιταδουκάλε, Αματρίτσε, Σόρα, Κασίνο, Ίζολα ντελ Λίρι, Σπερλόνγκα, Φόντι, Γκαέτα και Φόρμια, καθώς και τα νησιά Πόντσα και Βεντοτένε) συνδέονται μερικές φορές με τη νότια Ιταλία (το λεγόμενο *[[Νότια Ιταλία|Μετσοτζιόρνο]]*) για πολιτιστικούς και ιστορικούς λόγους, καθώς κάποτε αποτελούσαν μέρος του Βασιλείου των Δύο Σικελιών, όπου ομιλούνται νότιες ιταλικές διάλεκτοι.

Ως γεωγραφική περιοχή, ωστόσο, η κεντρική Ιταλία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τις περιοχές του Αμπρούτσο και του Μολίζε,  οι οποίες κατά τα άλλα θεωρούνται μέρος της νότιας Ιταλίας για κοινωνικοπολιτιστικούς, γλωσσικούς και ιστορικούς λόγους.

## Γεωγραφία
Η κεντρική Ιταλία διασχίζεται από τα βόρεια και κεντρικά Απέννινα όρη και βρέχεται από την Αδριατική Θάλασσα στα ανατολικά, από το Τυρρηνικό Πέλαγος και τη Λιγουρική Θάλασσα στα δυτικά. Τα κύρια ποτάμια αυτού του τμήματος της επικράτειας είναι ο Άρνος και ο Τίβερης με τους παραποτάμους τους (π.χ. Ανιένε) και ο Λίρι - Γκαριλιάνο. Οι σημαντικότερες λίμνες είναι οι Τραζιμένο, Μοντεντόλιο, Μπολσένα, Μπρατσιάνο, Βίκο, Αλμπάνο και η Νέμι. Από υψομετρικής άποψης, η κεντρική Ιταλία έχει κυρίως λοφώδες έδαφος (68,9%). Οι ορεινές και οι πεδινές περιοχές αντιστοιχούν στο 26,9% και 4,2% της εδαφικής κατανομής αντίστοιχα.

Για αιώνες πριν από την ενοποίηση της Ιταλίας, η οποία έλαβε χώρα το 1861, η κεντρική Ιταλία ήταν χωρισμένη σε δύο κράτη: τα Παπικά Κράτη και το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιταλίας
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά
Βόρεια Ιταλία

μικρογραφία|Χάρτης με καφέ χρώμα να είναι η Βόρεια Ιταλία
Η **Βόρεια Ιταλία** (ιταλ.:Nord Italia, Alta Italia ) είναι μια γεωγραφική και πολιτιστική περιοχή στο βόρειο τμήμα της Ιταλίας. Το Ιταλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής ορίζει την περιοχή ως περιλαμβάνοντας τις τέσσερις βορειοδυτικές Περιφέρειες του Πεδεμοντίου, της Κοιλάδας της Αόστα, της Λιγυρίας και Λομβαρδίας καθώς και τις τέσσερις βορειοανατολικές περιοχές του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε/Νότιου Τιρόλου, του Βένετο, του Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια και της Εμίλια-Ρομάνια.

Με συνολική έκταση 120,311 τ.χλμ και με πληθυσμό 27,4 εκατομμύρια από το 2022, η περιοχή καλύπτει περίπου το 40% της Ιταλικής Δημοκρατίας και συγκεντρώνει το 46% του πληθυσμού της. Δύο από τις μεγαλύτερες μητροπολιτικές περιοχές της Ιταλίας, το Μιλάνο και το Τορίνο, βρίσκονται στην περιοχή. Το ΑΕΠ της Βόρειας Ιταλίας εκτιμήθηκε σε 1 τρισεκατομμύριο ευρώ το 2021, αντιπροσωπεύοντας το 56,5% της ιταλικής οικονομίας.

Η Βόρεια Ιταλία έχει μια πλούσια και ξεχωριστή κουλτούρα. Τριάντα επτά από τα πενήντα εννέα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία βρίσκονται στην περιοχή. Στην περιοχή ομιλούνται Ρετο-Ρομανικές και Γαλλο-Ιταλικές γλώσσες, σε αντίθεση με τις Ιταλο-Δαλματικές γλώσσες που ομιλούνται στην υπόλοιπη Ιταλία. Η βενετσιάνικη γλώσσα θεωρείται μερικές φορές μέρος των Ιταλο-Δαλματικών γλωσσών, αλλά ορισμένες σημαντικές δημοσιεύσεις όπως το *[[Ethnologue]]* (στο οποίο αναφέρεται η UNESCO για τις απειλούμενες γλώσσες) και το *[[Glottolog]]* την ορίζουν ως Γαλλο-Ιταλική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνία της Ιταλίας
Κατηγορία:Περιφέρειες της Ιταλίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιταλίας
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά
Κόμμα Αούιλ

Το **Κόμμα Αουίλ** (καζακικά:«Ауыл» партиясы, δηλαδή «*Χωριό*») είναι αγροτιστικό πολιτικό κόμμα στο Καζακστάν. Ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2000 από τον Γκάνι Καλίγιεφ και συγχωνεύτηκε με το Κόμμα Πατριωτών του Καζακστάν το 2015. Από το 2015, ηγείται ο Άλι Μπεκτάγιεφ. 

Το 2024, το κόμμα μετονομάστηκε σε «Κόμμα Αουίλ» και παρουσίασε νέο λογότυπο.

Το κόμμα προωθεί την σοσιαλδημοκρατία και τον αγροτισμό, εστιάζοντας στα συμφέροντα των αγροτικών πληθυσμών, την ενίσχυση της κρατικής στήριξης στη γεωργία και την κοινωνική προστασία. Υποστηρίζει τον Πρόεδρο Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ και έχει κατηγορηθεί ως ελεγχόμενη αντιπολίτευση.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 2000 ως Κόμμα Αουίλ Αγροτικής Κοινωνικής Δημοκρατίας με 10.000 μέλη, κυρίως αγρότες. Το 2015, συγχωνεύτηκε με το Κόμμα Πατριωτών, υιοθετώντας το όνομα «Λαϊκό Δημοκρατικό Πατριωτικό Κόμμα Αουίλ». Το 2023, κέρδισε 8 έδρες στο Μάτζιλις για πρώτη φορά.

## Ιδεολογία
Το Αουίλ στοχεύει σε υψηλό βιοτικό επίπεδο, πολιτική σταθερότητα και κοινωνική προστασία, με έμφαση στην αγροτική ανάπτυξη και τις παραδόσεις. Υποστηρίζει δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, την καζακική γλώσσα και την πρόσβαση σε εκπαίδευση και υγεία για αγροτικούς κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Καζακστάν
Ακ Ζολ (Καζακστάν)

Το **Δημοκρατικό Κόμμα «Ακ Ζολ»** (, δηλαδή το «Φωτεινό Μονοπάτι») είναι φιλελεύθερο-συντηρητικό πολιτικό κόμμα στο Καζακστάν. Ιδρύθηκε το 2002 από διάσπαση της Δημοκρατικής Επιλογής του Καζακστάν και σημερινός της πρόεδρος είναι ο Αζάτ Περουάσεφ.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο 2002 από μετριοπαθείς που ανήκαν στο πιο ριζοσπαστικό Κίνημα Δημοκρατικής Επιλογής του Καζακστάν. Το νέο πιο μετριοπαθές κόμμα προώθησε μια πλατφόρμα υπέρ των μεταρρυθμίσεων, υπέρ των επιχειρήσεων, και σε αντίθεση με το Κίνημα Δημοκρατικής Επιλογής, οι ηγέτες του απέφυγαν να αντιμετωπίσουν ανοιχτά τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Το Ακ Ζολ ιδρύθηκε από τους Οράζ Ζαντόσοφ, Μπουλάτ Αμπίλοφ και Αλιχάν Μπαϊμένοφ. Ο πρώην υπουργός πληροφοριών Αλτινμπέκ Σαρσενμπάγιεφ προσχώρησε αργότερα στο κόμμα.

Το 2005, μέλη αποχώρησαν σχηματίζοντας το Ναγκίζ Ακ Ζολ. 

Το 2011, ο Αζάτ Περουάσεφ ανέλαβε την ηγεσία, οδηγώντας το κόμμα σε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση το 2012 με 8 έδρες. Το 2022, εντάχθηκε στη Λαϊκή Συμμαχία, υποστηρίζοντας τον Πρόεδρο Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ.

### Διάσπαση
Την άνοιξη του 2005, οι Σαρσενμπάγιεφ, Αμπίλοφ και Ζαντόσοφ χωρίστηκαν από το κόμμα για να σχηματίσουν μια αντιφρονούντα φράξια που ονομάζεται Ναγκίζ Ακ Ζολ (Σωστό Φωτεινό Μονοπάτι). Κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές στις 4 Δεκεμβρίου 2005, το Ακ Ζολ δεν συμμετείχε στον συνασπισμό των δυνάμεων της αντιπολίτευσης Για ένα Δίκαιο Καζακστάν και όρισε τον Αλιχάν Μπαϊμένοφ, τον πρόεδρο, ως υποψήφιο του κόμματος. Ο Μπαϊμένοφ κέρδισε το 1,61% της λαϊκής ψηφοφορίας. Ένας από τους αρχηγούς των κομμάτων που αργότερα εντάχθηκαν στο κόμμα Ναγκίζ Ακ Ζολ, Αλτινμπέκ Σαρσενμπάγιεφ, σκοτώθηκε κοντά στο Αλμάτι τον Φεβρουάριο του 2006 λίγο μετά τις προεδρικές εκλογές. Στις εκλογές της 18ης Αυγούστου 2007, το κόμμα κέρδισε το 3.27% της λαϊκής ψηφοφορίας και δεν έλαβε έδρες. Όλες οι θέσεις κερδήθηκαν από το κυβερνών κόμμα Νουρ Οτάν. Στις εκλογές της Ματζιλίς του 2012, το κόμμα κέρδισε 8 έδρες και έτσι έγινε ένα από τα τρία κόμματα που εκπροσωπούνταν στο νομοθετικό σώμα. Ωστόσο, έξι από τα επτά κόμματα που αμφισβητούν τις εκλογές λέγεται ότι είναι πιστοί στον Πρόεδρο Ναζαρμπάγιεφ.

## Ιδεολογία

Το κόμμα υποστηρίζει τον φιλελεύθερο συντηρητισμό, τον οικονομικό φιλελευθερισμό, τον σεκουλαρισμό και την ένταξη του Καζακστάν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εστιάζει σε πολιτικές μεταρρυθμίσεις και επιχειρηματική ανάπτυξη.

## Εκλογικά αποτελέσματα
### Προεδρικές

### Μαζιλίς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Καζακστάν
Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Ρεσπούμπλικα (Καζακστάν)

Το **Κόμμα Ρεσπουμπλίκα** () είναι πολιτικό κόμμα στο Καζακστάν που επικεντρώνεται σε θέματα νεολαίας και ανοικτής διακυβέρνησης. Ιδρύθηκε το 2022 από τον επιχειρηματία Αϊνταρμπέκ Κοτζαναζάροφ, πρόεδρο της εταιρείας *Olzha Agro*, ο οποίος αποτελεί και πρόεδρό του.

## Ιστορία

Η δημιουργία του κόμματος ανακοινώθηκε τον Αύγουστο 2022, με το ιδρυτικό συνέδριο να πραγματοποιείται στις 3 Δεκεμβρίου 2022. Τον Ιανουάριο 2023, άνοιξε η πρώτη περιφερειακή του μονάδα στην Περιφέρεια Κοστάναι και εγγράφηκαν και οι 20 περιφερειακές του μονάδες. Στις εκλογές του 2023, κέρδισε 6 έδρες στο Μάτζιλις.

## Ιδεολογία

Το κόμμα προωθεί την κοινωνική οικονομία της αγοράς, την ανοιχτή διακυβέρνηση και την ηλεκτρονική δημοκρατία, με στόχο τη συμμετοχή των πολιτών στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές. Υποστηρίζει τις μεταρρυθμίσεις του Προέδρου Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ και εστιάζει στην πολιτική νεολαίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Καζακστάν
Πανεθνικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Καζακστάν)

Το **Πανεθνικό Κοινωνικοδημοκρατικό Κόμμα** (, JSDP) είναι σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στο Καζακστάν, με πρόεδρο τον Ασάτ Ραχίμτζανοφ. Ιδρύθηκε το 2006 από τον πρώην υποψήφιο πρόεδρο Ζαρμαχάν Τουγιάκμπαϊ. 

Έγινε πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς το 2016.

## Ιστορία

Ιδρύθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2006 στην Αλμάτι, με 127.431 μέλη. Το 2007, συγχωνεύτηκε με το Ναγκίζ Ακ Ζολ και το 2009 με το Κόμμα Αζάτ. Μποϊκόταρε  τις εκλογές του 2021. Το 2023, κέρδισε 4 έδρες στο Μάτζιλις.

## Ιδεολογία

Το κόμμα υποστηρίζει την σοσιαλδημοκρατία και την ενδυνάμωση του κοινοβουλευτισμού, εστιάζοντας στην κοινωνική δικαιοσύνη και τα εργασιακά δικαιώματα. Επίσης έχει καταδικάσει την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Καζακστάν
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Αλκανταρίγια

Η **Αλκανταρίγια** *([[ισπανικά]]: Alcantarilla)* είναι πόλη και δήμος στη νοτιοανατολική Ισπανία, στην αυτόνομη περιοχή της Μούρθια. Η πόλη είναι μόλις 7 χλμ μακριά από την πρωτεύουσα της περιοχής, την πόλη της Μούρθια, και μια από τις ιδιαιτερότητές της είναι ότι περιβάλλεται πλήρως από *«pedanías»* (δορυφορικές συνοικίες ή δήμους) του δήμου της Μούρθια όπως τη Σανγκονέρα Λα Σέκα, Σαν Χινές, Νοντουέρμας, Πουέμπλα ντε Σότο, Λα Νιόρα, Γιαβάλι Βιέγιο και Γιαβάλι Νουέβο.

Η πόλη αποτελεί μέρος μιας χαμηλής εύφορης πεδιάδας πλούσιας σε κήπους, οπωρώνες και εσπεριδοειδή, γνωστής ως «Ουέρτα», η οποία περιλαμβάνει τις κοιλάδες του ποταμού Σεγούρα και του δεξιού παραποτάμου του, του Γουαδαλεντίν ή του ποταμού Σανγκονέρα, και περιβάλλεται από βουνά. Η Ουέρταανήκει κυρίως στη μεγάλη διοικητική αρχή της πόλης της Μούρθια, αλλά περιλαμβάνει και άλλους μικρούς δήμους (Αλκανταρίγια, Μπενιέλ και Σαντομέρα) που δεν θα μπορούσαν να παραλειφθούν από το πλαίσιο της  υέρτα ύτε λειτουργικά ούτε οπτικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Εμίλιο Ασεβάλ

Ο **Εμίλιο Ασεβάλ Μαρίν** (, 16 Οκτωβρίου 1853 – 15 Απριλίου 1931) ήταν πολιτικός της Παραγουάης, Πρόεδρος της χώρας από το 1898 μέχρι το 1902. Ανήκε στο Κόμμα Κολοράδο.

Γεννήθηκε στην Ασουνσιόν και γονείς του ήταν ο Δον Λεονάρδο Ασεβάλ και η Μόνικα Μαρίν.. Αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου εναντίον της Τριπλής Συμμαχίας, ο δεκατριάχρονος τότε Εμίλιο κατατάχθηκε στον στρατό. Τραυματίσθηκε στο Πιραγιού, αλλά αργότερα πολέμησε στη Μάχη του Ακόστα Νιου, όπου ήταν ήδη επιλοχίας. Λίγες ημέρες αργότερα, αιχμαλωτίσθηκε στη Μάχη του Κουρουγουάτυ.

Με τη λήξη του πολέμου ο Ασεβάλ εγκαταστάθηκε με τους συγγενείς του στο Κοριέντες της Αργεντινής και μετά στο Μπουένος Άιρες, όπου σπούδασε στο Εθνικό Κεντρικό Κολέγιο. Οι σπουδές του στη μηχανική διακόπηκαν εξαιτίας μιας σοβαρής ασθένειας. Μετά την ανάρρωσή του ταξίδεψε επί μακρόν στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, επιστρέφοντας στην πατρίδα του το 1881. Εκεί αγόρασε γη και επιδόθηκε στη γεωργία ως γαιοκτήμονας. Ωστόσο αναμίχθηκε στην πολιτική εγγραφόμενος ως μέλος στο Κόμμα Κολοράδο. Σε αυτό αναδείχθηκε γρήγορα και υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών (1895-1897) και ως Υπουργός Πολέμου και Ναυτικού στην κυβέρνηση του Στρατηγού Εγουσκίσα.

Ο Ασεβάλ διετέλεσε Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Παραγουάης από τις 25 Νοεμβρίου 1898 μέχρι τις 9 Ιανουαρίου 1902. Αντιπρόεδρός του ήταν ο Αντρές Έκτορ Καρβάγιο και υπουργοί του οι εξής:
* Χοσέ Π. Ουρδαπιγιέτα, Οικονομικών
* Χοσέ Σεγούνδο Δεκούδ, Εξωτερικών
* Γκιγιέρμο δε λος Ρίος, Εσωτερικών
* Χοσέ Σακαρίας Καμίνος
* Βενάνσιο Βίκτορ Λόπες
* Χερόνιμο Περέιρα
* Πέδρο Χοσέ Τομάς Μπομπαδίγια
* Συνταγματάρχης Χουάν Αντόνιο Εσκούρα, Πολέμου και Ναυτικού

Ο Ασεβάλ έδωσε έμφαση στην Παιδεία και την Υγεία: Επί προεδρίας του ιδρύθηκαν το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, η Γενική Διεύθυνση Σχολείων και το Εθνικό Συμβούλιο Υγιεινής. Ιδρύθηκε επίσης μια Φορολογική Υπηρεσία. Κατά την προεδρία του δημιουργήθηκαν οικισμοί από μετανάστες, ιδίως Ιταλούς. Η Παραγουάη συμμετέσχε στη Διεθνή Έκθεση της Φιλαδέλφειας στις ΗΠΑ, αλλά και πέρασε μια επιδημία πανούκλας, εξαιτίας της οποίας ιδρύθηκε το «Βακτηριολογικό Γραφείο».

Το 1901 η πολιτική κατάσταση εκτραχύνθηκε και προκλήθηκαν σοβαρές συγκρούσεις που επεκτάθηκαν και στο Κογκρέσο. Στις 9 Ιανουαρίου 1902 μια στρατιωτική επαναστατική επιτροπή υπεχρέωσε τον Ασεβάλ να παραιτηθεί. Το Κογκρέσο απεφάσισε «θεσμικά» και διόρισε ως διάδοχό του τον αντιπρόεδρό του, τον Δον Καρβάγιο. Ωστόσο μέσα σε λίγους μήνες διαφάνηκε ο πραγματικός ισχυρός άνδρας, που ήταν ο Υπουργός Πολέμου συνταγματάρχης Εσκούρα, ο οποίος ανέλαβε την προεδρία της χώρας επισήμως στις 25 Νοεμβρίου. Για τον λόγο αυτόν η καθαίρεση του Ασεβάλ έχει χαρακτηρισθεί στην ιστορία ως στρατιωτικό πραξικόπημα.

Ο Ασεβάλ ιδιώτευσε από τότε στην Ασουνσιόν, όπου απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άτσεβαλ ή Άτσεμπαλ Αιμίλιος» (sic) στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 293
* Το λήμμα στην ισπανική ''Encarta'' (αρχειοθετημένο 2009-10-31)

Κατηγορία:Πρόεδροι της Παραγουάης
Μάσσιμο ντ' Ατσέλιο

Ο **Μάσσιμο** ή **Μάξιμος Ταπαρέλλι, μαρκήσιος του Ατσέλιο** (, 24 Οκτωβρίου 1798 – 15 Ιανουαρίου 1866), γνωστός απλώς ως **Μάσσιμο ντ' Ατσέλιο**, ήταν Ιταλός πολιτικός και συγγραφέας, σημαντική μορφή του Ριζορτζιμέντο, αλλά δευτερευόντως και καλλιτέχνης (ζωγράφος και μουσικός). Διετέλεσε πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σαρδηνίας επί σχεδόν μια τριετία, έως τη διαδοχή του από τον ανταγωνιστή του, τον Καβούρ. Ως μετριοπαθής φιλελεύθερος, ο ντ' Ατσέλιο έλπιζε για μια ομοσπονδιακή ένωση μεταξύ των ιταλικών κρατών.

Ως πρωθυπουργός, ο ντ' Ατσέλιο εδραίωσε και σταθεροποίησε το κοινοβουλευτικό σύστημα, πείθοντας τον νεαρό Βασιλέα Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ να αποδεχθεί τη συνταγματική του θέση, και κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για μια συνθήκη ειρήνης με την Αυστρία. Ο ίδιος ήταν πιστός Ρωμαιοκαθολικός, αλλά εισήγαγε την ελευθερία της λατρείας για όλες τις θρησκείες, υπεστήριξε τη δημόσια παιδεία και επεδίωξε να μειώσει την ισχύ του κλήρου στα πολιτικά πράγματα. Ως γερουσιαστής μετά τη δημιουργία των Ηνωμένων Επαρχιών της Κεντρικής Ιταλίας, ο ντ' Ατσέλιο επεχείρησε να επιλύσει το Ρωμαϊκό Ζήτημα δια της συμφιλιώσεως μεταξύ του Βατικανού και του νέου ιταλικού βασιλείου. Ο αδελφός του ήταν Ιησουίτης ιερέας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Ατσέλιο Μάξιμος Ταπαρέλλι, μαρκήσιος ντ'» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σσ. 293-294

Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σαρδηνίας
Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Ιταλοί βουλευτές και γερουσιαστές
Τζάνετ Άτσερτς

Η **Τζάνετ Άτσερτς** (, 17 Ιανουαρίου 1863 – 11 Σεπτεμβρίου 1916) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός του θεάτρου και θεατρική επιχειρηματίας. Η πρώτη της παράσταση στο Λονδίνο έγινε το 1883. Η Άτσερτς έπαιξε πολλούς σαιξπηρικούς ρόλους, αλλά είναι γνωστότερη ως εισηγήτρια των μεγάλων ρόλων των έργων των Ίψεν και Τζορτζ Μπέρναρντ Σω στο αγγλικό θεατρικό κοινό. Ο πλέον αξιοσημείωτος ρόλος της ήταν κατά πολλούς εκείνος της Νόρας στην πρώτη αγγλική παράσταση του *[[Το κουκλόσπιτο|Κουκλόσπιτου]]* (1889). Η Άτσερτς ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Τσαρλς Κάρινγκτον Μάρτιν (*Charles Charrington*, 1854-1926).

## Παραπομπές

## Πηγές
* Το λήμμα «Άτσερτς Τζάννετ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 294

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Νόσος αποθήκευσης γλυκογόνου

μικρογραφία|350x350εσ|Σχετική συχνότητα εμφάνισης νόσων αποθήκευσης γλυκογόνου.
[μικρογραφία|Οι περισσότεροι τύποι της νόσου κληρονομούνται με [Κληρονομικότητα|αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο.]]
Η **νόσος αποθήκευσης γλυκογόνου** ή **γλυκογόνωση** (αγγ. Glycogen Storage Disease ή GSD) είναι μια ομάδα σπάνιων, κληρονομικών μεταβολικών διαταραχών όπου ένα γενετικό ελάττωμα οδηγεί σε ανεπάρκεια ενζύμων που απαιτούνται για τη δημιουργία, αποθήκευση ή διάσπαση του γλυκογόνου, μιας μορφής αποθηκευμένου σακχάρου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανώμαλη συσσώρευση γλυκογόνου σε όργανα όπως το ήπαρ και οι μύες, οδηγώντας σε προβλήματα όπως χαμηλό σάκχαρο στο αίμα (υπογλυκαιμία), διόγκωση του ήπατος, αδυναμία που προκαλείται από την άσκηση και μειωμένη ανάπτυξη.

Οι κύριοι τύποι είναι αριθμημένοι, με συνηθισμένα παραδείγματα την GSD I (νόσο von Gierke) και την GSD II (νόσο Pompe). Άλλοι τύποι περιλαμβάνουν την GSD III (νόσο Cori/Forbes), την GSD IV (νόσο Andersen), την GSD V (νόσο McArdle), την GSD VI (νόσο Hers) και την GSD VII (νόσο Tarui). Υπάρχουν πάνω από 12 τύποι, οι οποίοι ταξινομούνται με βάση την ανεπάρκεια ενζύμων και τον προσβεβλημένο ιστό.

Η διάγνωση της νόσου ξεκινά με τη λήψη ιατρικού ιστορικού και την κλινική εξέταση για τον έλεγχο στοιχείων όπως χαμηλό σάκχαρο στο αίμα ή διόγκωση του ήπατος. Έτσι, διεξάγονται εξετάσεις αίματος για την αξιολόγηση της ηπατικής λειτουργίας και των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και ένας κοιλιακός υπέρηχος, ο οποίος μπορεί να δείξει διόγκωση του ήπατος. Μια οριστική διάγνωση συχνά απαιτεί βιοψία του ήπατος ή του μυός για να ελεγχθεί η ύπαρξη ανεπαρκών επιπέδων ενζύμων ή μιας συγκεκριμένης ποσότητας γλυκογόνου, ενώ χρησιμοποιούνται επίσης γενετικές εξετάσεις για την επιβεβαίωση του συγκεκριμένου τύπου GSD.

Επί του παρόντος δεν υπάρχει οριστική ίαση για τη νόσο, επομένως η θεραπεία επικεντρώνεται στη διαχείριση των συμπτωμάτων και εξαρτάται από τον συγκεκριμένο τύπο GSD. Οι βασικές στρατηγικές διαχείρισης περιλαμβάνουν μια δίαιτα με πλούσια σε σύνθετους υδατάνθρακες γεύματα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, και άψητο καλαμπόκι για την πρόληψη της υπογλυκαιμίας. Άλλες θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν φάρμακα για τη διαχείριση επιπλοκών όπως η ουρική αρθρίτιδα (αλλοπουρινόλη) ή η υψηλή χοληστερόλη (στατίνες), θεραπεία υποκατάστασης ενζύμων για ορισμένους τύπους όπως η GSD τύπου II (νόσος Pompe) και, σε σοβαρές περιπτώσεις, μεταμόσχευση ήπατος ή νεφρού.

Η συνολική συχνότητα εμφάνισης των νόσων αποθήκευσης γλυκογόνου εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 1 στις 20.000 και 1 στις 43.000 γεννήσεις ζώντων νεογνών, καθιστώντας τες σπάνιες γενετικές μεταβολικές διαταραχές. Συγκεκριμένοι υποτύποι, όπως η GSD Ia, έχουν ποικίλες συχνότητες, με την GSD Ia να είναι η πιο συχνή σε άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής και να εμφανίζεται σε περίπου 1 στις 100.000 γεννήσεις ζώντων νεογνών παγκοσμίως. Ορισμένες εθνοτικές ομάδες, όπως οι Εβραίοι Ασκενάζι, εμφανίζουν υψηλότερες συχνότητες φορέων για ορισμένες GSD.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υδατάνθρακες
Τριγωνική πυραμιδική μοριακή γεωμετρία

Στη χημεία, μια **τριγωνική πυραμίδα** (trigonal pyramid) είναι μια μοριακή γεωμετρία με ένα άτομο στην κορυφή και τρία άτομα στις γωνίες μιας τριγωνικής βάσης, που μοιάζει με ένα τετράεδρο (δεν πρέπει να συγχέεται με την τετραεδρική γεωμετρία). Όταν και τα τρία άτομα στις γωνίες είναι ίδια, το μόριο ανήκει στην σημειακή ομάδα *C<sub>3v</sub>*. Μερικά μόρια και ιόντα με τριγωνική πυραμιδική γεωμετρία είναι τα υδρίδια των πνικτογόνων (στοιχεία της ομάδας 15) (XH3), το τριοξείδιο του ξένου (XeO<sub>3</sub>), το χλωρικό ιόν, , και το θειώδες ιόν, . Στην οργανική χημεία, τα μόρια που έχουν τριγωνική πυραμιδική γεωμετρία περιγράφονται μερικές φορές ως sp3 υβριδισμένα. Η μέθοδος AXE για τη θεωρία VSEPR δηλώνει ότι η ταξινόμηση είναι AX3E1.

## Τριγωνική πυραμιδική γεωμετρία στην αμμωνία

Το άζωτο στην αμμωνία έχει 5 ηλεκτρόνια σθένους και συνδέεται με τρία άτομα υδρογόνου για να ολοκληρώσει την οκτάδα. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τη γεωμετρία ενός κανονικού τετράεδρου με κάθε γωνία δεσμού ίση με την arccos(−) ≈ 109,5°. Ωστόσο, τα τρία άτομα υδρογόνου απωθούνται από το μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων με τρόπο που η γεωμετρία παραμορφώνεται σε μια τριγωνική πυραμίδα (κανονική τριπλευρική πυραμίδα) με γωνίες δεσμού 107°. Αντίθετα, το τριφθοριούχο βόριο είναι επίπεδο, υιοθετώντας μια επίπεδη τριγωνική μοριακή γεωμετρία επειδή το βόριο δεν έχει μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων. Στην αμμωνία, η τριγωνική πυραμίδα υφίσταται ταχεία αναστροφή αζώτου.


Image:Ammonia-with-lone-pairs-3D-balls.png|Η διάταξη των ηλεκτρονικών ζευγών της αμμωνίας είναι τετραεδρική: τα δύο μονήρη ηλεκτρόνια εμφανίζονται με κίτρινο χρώμα, τα άτομα υδρογόνου με λευκό.
Image:Ammonia-3D-balls-A.png|Η μοριακή γεωμετρία μπορεί να συναχθεί από τη διάταξη των ζευγών ηλεκτρονίων, δείχνοντας ότι η αμμωνία έχει τριγωνική πυραμιδική γεωμετρία.


## Δείτε επίσης
*Θεωρία VSEPR #Μέθοδος AXE
*Μοριακή γεωμετρία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Chem| Chemistry, Structures, and 3D Molecules 
*Indiana University Molecular Structure Center
* Interactive molecular examples for point groups
*Molecular Modeling
*Animated Trigonal Planar Visual

Κατηγορία:Μοριακή γεωμετρία
HMS Sterlet (2S)

Το **HMS ''Sterlet*** ήταν [[υποβρύχιο]] [[κλάση πλοίου|κλάσης]] *S*, συγκεκριμένα ένα από τα σκάφη της δεύτερης ομάδας, που ναυπηγήθηκε τη δεκαετία του 1930 για το [[Βασιλικό Ναυτικό]]. Ολοκληρώθηκε το 1938 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]]. Μέχρι σήμερα είναι το μοναδικό πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού με αυτό το όνομα.

== Περιγραφή ==

Τα σκάφη της δεύτερης ομάδας υποβρυχίων κλάσης *S* ήταν λίγο μεγαλύτερων διαστάσεων σε σχέση με αυτά της πρώτης ομάδας και ενσωμάτωναν ορισμένες βελτιώσεις. Σχεδιάστηκαν για να επιχειρούν στη [[Βόρεια Θάλασσα]] και τη [[Βαλτική Θάλασσα|Βαλτική]]. Είχαν ολικό μήκος 63,6&nbsp;m, [[πλάτος πλοίου|πλάτος]] 7,3&nbsp;m και μέσο [[βύθισμα]] 3,6&nbsp;m. Το [[εκτόπισμα|εκτόπισμά]] τους ήταν 780&nbsp;t (768&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 980&nbsp;t (960&nbsp;LT) σε κατάδυση. Μπορούσαν δε να επιχειρούν σε βάθος έως και 91&nbsp;m. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από σαράντα αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο [[ντιζελοκινητήρας|κινητήρες ντίζελ]] που μπορούσαν να αποδώσουν έως και 775&nbsp;bhp έκαστος ενώ σε κατάδυση αναλάμβαναν δύο [[ηλεκτροκινητήρας|ηλεκτροκινητήρες]] των 650&nbsp;hp. Μπορούσαν να φτάσουν τους 13,75&nbsp;[[Κόμβος|kn]] στην επιφάνεια και τους 10&nbsp;kn σε κατάδυση. Η εμβέλειά τους πλέοντας στην επιφάνεια έφθανε τα  με ταχύτητα 10&nbsp;kn και τα  με ταχύτητα 2&nbsp;kn εν καταδύσει.

Διέθεταν έξι&nbsp;[[τορπιλοσωλήνας|τορπιλοσωλήνες]] των 533&nbsp;mm στην [[πλώρη]] και μπορούσαν να μεταφέρουν έως και δώδεκα [[τορπίλη|τορπίλες]]. Διέθεταν επίσης ένα πυροβόλο των 76&nbsp;mm.

==Επιχειρησιακή ιστορία==
Το *Sterlet* παραγγέλθηκε στις 2&nbsp;Μαρτίου 1936 και η ναυπήγησή του ξεκίνησε στις 14&nbsp;Ιουλίου 1936 στο [[Βασιλικό Ναυπηγείο στο Τσάταμ]] () και [[καθέλκυση|καθελκύστηκε]] στις 22&nbsp;Σεπτεμβρίου 1936. Ολοκληρώθηκε στις 6&nbsp;Απριλίου 1938.

Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος το *Sterlet* ήταν ενταγμένο στη 2η&nbsp;Μοίρα Υποβρυχίων. Μεταξύ 23ης και 26ης Αυγούστου 1939 ο σχηματισμός αυτός μεταφέρθηκε στις πολεμικές του βάσεις στο [[Νταντί]] (Dundee) και το [[Μπλάιθ]] (Blyth). Στις 8&nbsp;Απριλίου 1940 το *Sterlet* απέπλευσε για περιπολία στο Σκάγκερακ, στα ανοικτά των [[Νορβηγία|νορβηγικών]] ακτών. Τέσσερις ημέρες αργότερα επιτέθηκε σε [[νηοπομπή]] αποτελούμενη από τέσσερα εμπορικά πλοία και ένα [[αντιτορπιλικό]], χωρίς να καταφέρει να βυθίσει κάποιο πλοίο. Την επομένη ξεκίνησε νέα περιπολία και στις 14&nbsp;Απριλίου τορπίλισε το γερμανικό εκπαιδευτικό πλοίο *Brummer* το οποίο τελικά βυθίστηκε την επομένη.

Λίγες ημέρες αργότερα το *Sterlet* χάθηκε. Πιθανώς το βύθισαν τα γερμανικά [[ανθυποβρυχιακός πόλεμος|ανθυποβρυχιακά]] *UJ-125*, *UJ-126* και *UJ-128'' στις 18 Απριλίου. Άλλο ενδεχόμενο είναι να προσέκρουσε σε νάρκη ενώ επέστρεφε στη βάση του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης S (1931)
Κατηγορία:Βρετανικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Σαν Μικέλε αλ Ταλιαμέντο

Το **Σαν Μικέλε αλ Ταλιαμέντο** (,  ή  ή ,  ή ) είναι ιταλικός δήμος στη Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας, στην περιφέρεια του Βένετου.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 7 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 112,30 τ.χλμ. Κατά την απογραφή του 2023 ο πληθυσμός ήταν 12,103 κάτοικοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Βενετίας
T9

Το **T9** είναι λογισμικό πρόβλεψης και διόρθωσης κειμένου για κινητά τηλέφωνα (συγκεκριμένα για εκείνα που διαθέτουν αριθμητικό πληκτρολόγιο 3×4), που ανεπτύχθη αρχικά από την Tegic Communications, η οποία τώρα αποτελεί μέρος της Nuance Communications. 

Το T9 σημαίνει *Κείμενο σε 9 πλήκτρα*, *text on 9 kyes*.

Το T9 χρησιμοποιήθηκε σε τηλέφωνα από τις Verizon, NEC, Nokia, Samsung Electronics, Siemens, Sony Mobile, Sanyo, SAGEM και άλλες, καθώς και σε PDA όπως το Avigo στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Οι κύριες ανταγωνιστικές τεχνολογίες περιλαμβάνουν το iTap που δημιουργήθηκε από τη Motorola, το SureType που δημιουργήθηκε από την RIM, τα LetterWise και WordWise της Eatoni και το Tauto της Intelab. Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε εξειδικευμένα προϊόντα ως Punkt mp-02.

Το T9 είναι διαθέσιμο σε ορισμένα τηλέφωνα χωρίς οθόνη αφής και είναι διαθέσιμο σε τηλέφωνα Android και iPhone (από το iOS 18)   ως προσαρμοσμένο πληκτρολόγιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επεξεργασία φυσικής γλώσσας
Μαζί (Τσεχία)

Το **Μαζί** (τσεχικά: *Spolu*) ήταν εκλογική συμμαχία και πολιτικός συνασπισμός στην Τσεχία που αποτελείτο από τρία φιλελεύθερα-συντηρητικά κόμματα: το Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών (ODS), την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (KDU-ČSL) και το ΤΟΠ 09. Ηγέτης της συμμαχίας ήταν ο Πετρ Φιάλα, πρόεδρος του ODS.

Η συμμαχία ιδρύθηκε το 2020 με στόχο τη συνεργασία των κεντροδεξιών δυνάμεων ενάντια στο ΑΝΟ του Άντρεϊ Μπάμπις. Στις βουλευτικές εκλογές του 2021, το Μαζί κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 27,8% και 71 έδρες, και σχημάτισε κυβέρνηση με τους Πειρατές και Δημάρχους. Ο Πετρ Φιάλα έγινε Πρωθυπουργός της Τσεχίας. Αντίθετα, στις εκλογές 2025 ο συνασπισμός ηττήθηκε από το ΑΝΟ και ο Μπάμπις επανεκλέχθηκε πρωθυπουργός.

## Ιστορία

Η συμμαχία προέκυψε από τη συνειδητοποίηση των κεντροδεξιών κομμάτων ότι χρειαζόταν συνεργασία για να αντιμετωπίσουν την ανερχόμενη δύναμη του ΑΝΟ. Μετά τις περιφερειακές εκλογές του 2020, οι τρεις πολιτικές δυνάμεις άρχισαν επίσημες διαπραγματεύσεις.

Στις 27 Οκτωβρίου 2020, οι ηγέτες των τριών κομμάτων υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας και ανακοίνωσαν τη δημιουργία εκλογικής συμμαχίας. Αρχικά αποκαλούνταν «Τριπλή Συμμαχία», αλλά στις 9 Δεκεμβρίου 2020 παρουσιάστηκε με το όνομα «Μαζί».

Στις βουλευτικές εκλογές του 2021, το Μαζί κέρδισε τις εκλογές με 1.493.905 ψήφους (27,8%) και 71 έδρες. Παρόλο που το ΑΝΟ είχε περισσότερες ψήφους, η συμμαχία κέρδισε περισσότερες έδρες λόγω του εκλογικού συστήματος.

Μετά τις εκλογές, το Μαζί σχημάτισε κυβέρνηση με τον συνασπισμό «Πειρατές και Δήμαρχοι», με την συμπολίτευση να διαθέτει συνολικά 108 έδρες στη Βουλή των 200 μελών.

Τον Νοέμβριο του 2021, ο Φιάλα δήλωσε ότι θα ήθελε να συνεχίσει με τον συνασπισμό Μαζί στις εκλογές της Γερουσίας και τις δημοτικές εκλογές του 2022. Στις 14 Ιουνίου 2022, το Μαζί ανακοίνωσε ότι ο συνασπισμός θα πρότεινε 19 υποψηφίους στις εκλογές για τη Γερουσία. Ο συνασπισμός συνεργάστηκε επίσης σε δημοτικές εκλογές σε ορισμένες πόλεις και κωμοπόλεις, όπως η Πράγα, η Οστράβα και το Πίλσεν.

Στις προεδρικές εκλογές του 2023, το Μαζί ενέκρινε τρεις υποψηφίους: τον Πετρ Πάβελ, την Ντάνους Νερουντοβά και τον Πάβελ Φισερ.

Στις 28 Οκτωβρίου 2024, οι ηγέτες των κομμάτων υπέγραψαν υπόμνημα και ανακοίνωσαν ότι τα ODS, KDU-ČSL και TOP 09 θα συνεχίσουν ως εκλογική συμμαχία για τις βουλευτικές εκλογές 2025. Η συμμαχία έλαβε το 23,4% των ψήφων, χάνοντας τις εκλογές από το ANO.

Στις 17 Ιανουαρίου 2026, μετά την εκλογή του ως ηγέτης του ODS, ο Μάρτιν Κούπκα ανακοίνωσε ότι η συμμαχία θα αδρανοποιηθεί για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια.

## Σύνθεση

Η συμμαχία αποτελείτο από:

* **[[Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών (Τσεχία)|Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών]]** (ODS)
* **[[Χριστιανική και Δημοκρατική Ένωση-Τσεχοσλοβάκικο Λαϊκό Κόμμα]]** (KDU-ČSL)
* **[[ΤΟΠ 09]]**

## Παραπομπές



Κατηγορία:Τσέχικα πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Εκλογικές συμμαχίες
Κατηγορία:Κεντροδεξιά πολιτικά κόμματα
Κουλούκα Λακωνίας

Η **Κουλούκα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.****

## Γενικά στοιχεία
Η Κουλούκα βρίσκεται σε απόσταση 9 χιλιομέτρων Δ. από το Γύθειο και σε απόσταση 43 χιλιομέτρων Ν.-ΝΑ. από την πρωτεύουσα του νομού την Σπάρτη σε υψόμετρο 90 μέτρα.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μαραθέας με την ονομασία *Κουλούκια*. Το 1940 μετονομάστηκε σε Κουλούκα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μαραθέα, το Διρό και τη Νέα Μαραθέα αποτελούν την Κοινότητα Μαραθέας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του Δήμου Ανατολικής Μάνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 17 κάτοικοι.  

## Παραπομπές


Κουλούκα
Κουλούκα
Δήμαρχοι και Ανεξάρτητοι (τσεχικό πολιτικό κόμμα)

Οι **Δήμαρχοι και Ανεξάρτητοι** (τσεχ. *Starostové a nezávislí*) ή απλώς **ΣΤΑΝ** (*STAN*) είναι φιλελεύθερο και φιλελεύθερο-συντηρητικό πολιτικό κόμμα στην Τσεχία, που επικεντρώνεται στην ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης και στην αρχή της επικουρικότητας. Ιδρύθηκε το 2004 και πρόεδρος του κόμματος είναι ο Βιτ Ράκουσαν.

Κατέχει 22 έδρες στο Κοινοβούλιο των Αντιπροσώπων της Τσεχικής Δημοκρατίας και είναι το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα μετά τις εκλογές του 2021. Στη Γερουσία, το ΣΤΑΝ εκπροσωπείται από 18 γερουσιαστές. Ανήκει στην αντιπολίτευση.

Το κόμμα αναπτύχθηκε από τέσσερα μικρότερα κόμματα, συμπεριλαμβανομένων των «Ανεξάρτητων Δημάρχων για την Περιφέρεια» και των φιλελεύθερων συντηρητικών «SNK Ευρωπαίοι Δημοκράτες». Μέχρι το 2016, το κόμμα συνεργαζόταν με το ΤΟΠ 09. Το ΣΤΑΝ διαγωνίστηκε στις εκλογές του 2021 ως μέρος της συμμαχίας «Πειρατές και Δήμαρχοι» με το Τσεχικό Πειρατικό Κόμμα.

## Ιστορία
Το ΣΤΑΝ προέκυψε από τους «Ανεξάρτητους Δημάρχους για την Περιφέρεια» (NSK), που ιδρύθηκαν το 2004. Το 2009, υπό την ηγεσία του πρώτου προέδρου Πέτρ Γκαζντίκ και του αντιπροέδρου Στάνισλαβ Πόλτσακ, το STAN άρχισε να συνεργάζεται με το φιλελεύθερο συντηρητικό ΤΟΠ 09 σε όλα τα επίπεδα. Στις τοπικές εκλογές του 2010, το κόμμα κέρδισε 1.243 δημοτικούς συμβούλους, καθιστώντας το το έκτο μεγαλύτερο κόμμα στα τοπικά συμβούλια.

Το 2013, η συνεργασία με το ΤΟΠ 09 τερματίστηκε σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Στις εκλογές του 2013 για το Κοινοβούλιο των Αντιπροσώπων, το STAN κέρδισε πέντε έδρες στη λίστα του ΤΟΠ 09.

Το 2014, ο Μάρτιν Πούτα, περιφερειάρχης της Περιφέρειας Λίμπερετς, εκλέχθηκε ομόφωνα ηγέτης του STAN.

Το 2019, ο Βιτ Ράκουσαν εκλέχθηκε πρόεδρος του κόμματος. Το 2020, το STAN κέρδισε τις εκλογές για τη Γερουσία, κατακτώντας 11 από τις 27 έδρες που διαγωνίζονταν.

Στις εκλογές του 2021, το ΣΤΑΝ συμμετείχε ως μέρος της συμμαχίας Πειρατές και Δήμαρχοι με το Τσεχικό Πειρατικό Κόμμα. Χάρη στην ψηφοφορία μέσω προτίμησης, το ΣΤΑΝ πήρε τις περισσότερες έδρες της συμμαχίας (33 από 37), και έτσι έγινε το τρίτο ισχυρότερο κόμμα στο Κοινοβούλιο.

## Ιδεολογία και θέσεις
Το ΣΤΑΝ προωθεί την αρχή της επικουρικότητας, το STAN ενθαρρύνει τον τοπικισμό, την αποκέντρωση, τη μείωση της γραφειοκρατίας και τα μέτρα κατά της διαφθοράς. Το STAN προωθεί επίσης την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, τις βελτιώσεις στην εκπαίδευση και τις επενδύσεις στην επιστήμη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τσέχικα πολιτικά κόμματα