open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαουρεγάτους των Αστουριών

Ο **Μαουρεγάτους** ο *Σφετεριστής*, λατιν.: *Mauregatus*,  (8ος αι.) ήταν ο βασιλιάς των Αστουριών από το 783 έως το 788 ή 789. Ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου Α', υποτίθεται από μία Μαυριτανή δουλοπάροικο.

## Βιογραφία
Σφετερίστηκε τον θρόνο με το τέλος του Σίλο, του συζύγου της ετεροθαλούς αδελφής του Αδοσίνδας και κερδίζοντας το παρωνύμιο του *Σφετεριστή*.  Η αριστοκρατία είχε εκλέξει τον Αλφόνσο Β' κατόπιν επιμονής του Αδοσίδας, αλλά ο Μαυρεγάτους συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό υποστηρικτών και ανάγκασε τον Αλφόνσο στην Άλαβα να παραιτηθεί.

Τίποτε δεν είναι γνωστό με λεπτομέρειες για τη βασιλεία του. Η διαμάχη για την υιοθεσία μαινόταν μεταξύ του Ελιπάνδου, αρχιεπισκόπου του Τολέδο, και του Μπεάτους της Λιέβανα και μάλιστα προκάλεσε την παρέμβαση του Καρλομάγνου. Ο Μαυρεγάτους έστειλε επίσης πίσω μία μουσουλμανική δύναμη εισβολής.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συντέθηκε ένας ύμνος στον Άγιο Ιάκωβο με μία ακροστιχίδα, που αναφέρει το όνομα του βασιλιά. Αυτό θεωρείται ότι προμηνύει τον μύθο της ταφής του αγίου στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Αουρέλιους των Αστουριών

Ο **Αουρέλιους**, λατιν.: *Aurelius*, , (π. 740 – 774) ήταν ο βασιλιάς των Αστουριών από το 768 έως το τέλος του.

## Βιογραφία
Γεννημένος στη Λεόν, ήταν γιος του Φρουέλα δούκα της Κανταβρίας (γιου του Πέτρου δούκα της Κανταβρίας). ανιψιός του Αλφόνσου Α' των Αστουριών και ένας εξάδελφος τού προκατόχου του, του Φρουέλα του Σκληρού. Ο αδελφός του, Βερμούδο Α΄, βασίλευσε αργότερα ως βασιλιάς.

Ο Αουρέλιους επιλέχθηκε ως βασιλιάς από τους Αστουριανούς ευγενείς, αφού ο Φρουέλα δολοφόνησε τον αδελφό του και με τη σειρά του δολοφονήθηκε. Πιστεύεται ότι στέφθηκε στη Σάμα. Φαίνεται ότι ήταν μία σχετικά ήσυχη και ειρηνική βασιλεία, που μαρτυρείται από τη σχεδόν απουσία αναφοράς της βασιλείας του στα μεσαιωνικά χρονικά. Το μόνο γεγονός της βασιλείας του που διηγούνται τα χρονικά, ήταν μία εξέγερση δουλοπάροικων, την οποία κατέστειλε ο Αουρέλιους. Η τοποθεσία της εξέγερσης είναι άγνωστη, αλλά είναι η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση εξέγερσης κατά των ηγεμόνων στην ιστορία της Ιβηρικής Χερσονήσου. Πιστεύεται ότι, σύμφωνα με το έθιμο της εποχής, διαπραγματεύτηκε ειρήνη με τους μουσουλμάνους, που κυριαρχούσαν στα εδάφη στα νότια του, με ανταλλαγή νυφών, που σύμφωνα με το μύθο οδήγησε στο τοπωνύμιο *[[El Entrego|Eλ Εντρέγo]]*, που σήμερα είναι η καρδιά του δήμου Σαν Μαρτίν δελ Ρέι Αουρέλιο.

Φαίνεται ότι η κύρια κατοικία του και η πραγματική πρωτεύουσα στις Αστούριες κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ήταν ο δήμος του Σαν Μαρτίν δελ Ρόι Αουρέλιo, τότε μέρος του Λανγρέο. Έχοντας βασιλεύσει έξι χρόνια, ο Αουρέλιους απεβίωσε εκεί από φυσικά αίτια το έτος 774. Τα χρονικά της εποχής δεν αναφέρουν ότι ο Αυρήλιος είχε γυναίκα ή παιδιά. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του, Σίλο, σύζυγος της κόρης του Αλφόνσου Α', Αδοσίδας.

### Τόπος ταφής
Οι ιστορικοί διαφωνούν για τη θέση του λειψάνου του Αουρέλιου. Τα μεσαιωνικά Αστουριανά Χρονικά διαφωνούν μεταξύ τους. Κάποιοι λένε ότι ετάφη κοντά στο σημείο, που ζούσε στην κοιλάδα του Λάνγρεo, στην εκκλησία του Σαν Μαρτίν δε Τουρς στο Σαν Μαρτίν δελ Ρέι Αυρέλιo, όπου υπάρχει ένας τάφος με χαραγμένο το "Rey Aurelio". Η *[[Estoria de España|Ιστορία της Ισπανίας]]* (Estoria de España) ή *Πρώτα Γενικά Χρονικά* (Primera Crónica General), που γράφτηκαν τον 13ο αι. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης, λέει ότι το λείψανο του Αουρέλιου ενταφιάστηκε στον δήμο Κάνγας δε Όνις. Ωστόσο, ο ιστορικός Eστεβάν δε Γκαριβάυ δηλώνει ότι ο Αυρήλιος ενταφιάστηκε δίπλα στον πατέρα του Φρουέλα της Κανταβρίας, στην ανύπαρκτη πια εκκλησία του Σαν Μιγουέλ στο Γιανγούας, έναν δήμο της επαρχίας Σόρια.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* *Gran Enciclopedia Asturiana* (1981) Επιμέλεια: Silverio Cañada

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Γκαρθία Α΄ του Λεόν

O **Γκαρθία Α΄**, ισπαν.: *García I*, (π. 871 – 19 Ιανουαρίου 914) από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν ήταν βασιλιάς του Λεόν από το 910 μέχρι το τέλος του και ο μεγαλύτερος από τους τρεις διαδοχικούς γιους του Αλφόνσου Γ΄ του Μεγάλου από τη σύζυγό του Χιμένα.

## Βιογραφία
Ο Γκαρθία συμμετείχε στην κυβέρνηση μαζί με τον πατέρα του μέχρι το 909. Εκείνη τη χρονιά αποκαλύφθηκε μία συνωμοσία, στην οποία ενεπλάκη ο Γκαρθία. Ο Αλφόνσος παραιτήθηκε του θρόνου του και μοίρασε το βασίλειο στους τρεις γιους του. Το Λεόν πήγε στη Γκαρθία Α΄, η Γαλικία στο Ορδόνιο Β΄ και οι Αστούριες στον Φρουέλα Β΄. Ωστόσο, η κυριαρχία των Αστουριών αναγνωρίστηκε.

Η βασιλεία του Γκαρθία Α΄ είδε την οχύρωση του Δούρου και τον επανοικισμό των Ρόα, Όσμα, Κλούνια και Σαν Εστεβάν ντε Γκορμάθ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Γκονθάλο Φερνάντεθ, κόμης της Καστίλης κέρδισε επιρροή μέσω αυτών των προσπαθειών. Κατά τον τέλος του στη Θαμόρα δεν είχε κληρονόμους και το βασίλειό του πέρασε στον Ορδόνιο Β΄.

Η σύζυγος του Γκαρθία Α΄, Mουνιαδόνα, αναφέρεται από τον Πελάγιο του Οβιέδo ότι ήταν κόρη του Nούνιο Φερνάντεθ, αλλά αυτό είναι χρονολογικά αδύνατο. Ο Σάντσεθ Αλμπορνόθ πρότεινε αντ 'αυτού ότι ήταν κόρη του Mούνιο Νούνιεθ, του *repoblador* της Ρόα και του κόμη της Καστίλης.  Μπορεί να ήταν η ίδια Mουνιαδόνα, που αργότερα παντρεύτηκε με τον Φερδινάνδ Ανσούρεθ της Καστίλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Νίκος Παναγιωτόπουλος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Νίκος Παναγιωτόπουλος** αναφέρονται οι:
* Νίκος Παναγιωτόπουλος, Έλληνας φωτογράφος
* Νίκος Παναγιωτόπουλος, Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος
* Νίκος Παναγιωτόπουλος, Έλληνας σεναριογράφος
* Νίκος Παναγιωτόπουλος, Έλληνας δημοσιογράφος
* Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, Έλληνας πολιτικός
Βερμούδο Α΄ των Αστουριών

[μικρογραφία| Άγαλμα του Βερμούδο Α΄ στη βόρεια πρόσοψη του κύριου ορόφου του [Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης|βασιλικού ανακτόρου της Μαδρίτης.]]

Ο **Βερμούδο Α**', ισπαν.: *Vermudo* ή *Veremund*, αποκαλούμενος ο **Διάκονος** ή **Μοναχός** (π. 750 – 797), ήταν ο βασιλιάς των Αστουριών από το 788 ή το 789 μέχρι την παραίτησή του το 791. Ήταν γιος του Φρουέλα της Κανταβρίας, ανιψιός του Αλφόνσου Α' και αδελφός του Αουρέλιου. Η φύση του τέλους της βασιλείας του εγκαινίασε μία νέα περίοδο στις σχέσεις Αστουριών-Αραβίας.

## βιογραφία
Ο Βερμούδος εξελέγη από τους παλατικούς αξιωματούχους (την αριστοκρατία του βασιλικού ανακτόρου) για να αντικαταστήσει τον Mαουρεγκάτους, ο οποίος είχε αποβιώσει από φυσικά αίτια το 788. Δεδομένου ότι ο Mαουρεγκάτους είχε ανέβει στο θρόνο με *[[πραξικόπημα]]* με περιφερειακή υποστήριξη το 783 και η διαδοχή των Βερμούδο προχώρησε χωρίς επεισόδια, είναι πιθανό ότι ο Mαουρεγκάτους είχε αλλάξει τις τάξεις των παλατινών ευγενών και ότι ο Βερμούδο προτάθηκε ως ο υποψήφιος, όπως ο Mαουρεγκάτους, να αποτρέψει τη διαδοχή του Aλφόνσο Β΄, του γιου και κληρονόμου του Φρουέλα Α΄. Αν και το *[[Χρονικό του Alfonso III|Χρονικό του Αλφόνσο Γ΄]]* -και στις δύο σωζόμενες εκδόσεις του- κάνει τον Βερμούδο να είναι διάκονος στη διαδοχή του, αυτό το γεγονός θα ενίσχυε μόνο την ιδέα ότι η εκλογή του ήταν μία αποφασιστική κίνηση για να εναντιωθεί στον Αλφόνσο Β΄.

Σε κάθε περίπτωση, δεν βασίλευσε πολύ. Αναγκάστηκε να αμυνθεί κατά της εισβολής των Αράβων-Βερβέρων στην Άλαβα και τη Γαλικία και ηττήθηκε στη μάχη του ποταμού Μπουρβία, πιθανώς του Μπιέρθo, το 791. Αν και οι πλησιέστερες χριστιανικές πηγές δεν κατονομάζουν τους αντιπάλους του, η μάχη μπορεί να συνδεθεί με την πρώτη μεγάλη εμπλοκή μίας σειράς επιθετικών εκστρατειών, που ξεκίνησαν κατά του βασιλείου των Αστουριανών τη δεκαετία του 790. Ο μουσουλμάνος διοικητής στη Μπουρβία ονομάζεται στον Iμπν αλ-Αθίρ ως Γιουσούφ ιμπν Μπουχτ και η μάχη καταγράφεται επίσης στον αλ-Μακαρί. Ο Βερμούδο παραιτήθηκε από τον θρόνο του μετά την ήττα του, αν και οικειοθελώς (όπως αναφέρει το *Χρονικό του Αλφόνσο Γ΄*, «επειδή ήταν [ή θυμήθηκε ότι ήταν] διάκονος») ή υπό εξαναγκασμό είναι άγνωστο. Ιστορικά στην Ισπανία υπό τους Βησιγότθους, ένας βασιλιάς με αποδεδειγμένη στρατιωτική ανεπάρκεια, αναγκαζόταν συχνά να παραιτηθεί. Ωστόσο, θεωρούνταν γενναιόδωρος και επιφανής άνθρωπος στην εποχή του, «ελεήμων και ευσεβής» σύμφωνα με τα λόγια του *[[Χρονικό της Αλμπέλντα|Χρονικού της Αλβέλδα]]*.

Τον Βερμούδο Α΄ διαδέχθηκε ο Αλφόνσος Β' και άφησε πίσω του έναν γιο, ο οποίος αργότερα βασίλευσε ως Ραμίρο Α', από μία ανώνυμη σύζυγό του. Σύμφωνα με πληροφορίες, έζησε για πολύ καιρό μετά την παραίτησή του, ίσως ως μοναχός, και σε καλές σχέσεις με τον διάδοχό του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Collins, Roger (1989). *Η Αραβική κατάκτηση της Ισπανίας, 710 &#x2013; 97* . Λονδίνο: Blackwell, .

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
The Matrix Resurrections

Το ***The Matrix Resurrections*** είναι μια Αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2021, σε παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία από την Λάνα Γουατόφσκι. Είναι η συνέχεια του *[[The Matrix Revolutions]]* (2003) και η τέταρτη δόση του franchise ''The Matrix''. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Κιάνου Ριβς, Κάρι-Αν Μος, Γιαχία Αμπντούλ-Ματίν Β', Πριγιάνκα Τσόπρα, Κριστίνα Ρίτσι και Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ.

Μετά την κυκλοφορία του *Revolutions*, οι Αδελφές Γουατόφσκι αρνήθηκαν την πιθανότητα άλλης μιας ταινίας *The Matrix*. Η Warner Bros. συνέχισε να δείχνει ενδιαφέρον για να επανεκκινίσει το franchise, επιλέγοντας τον Ζακ Πεν ως σεναριογράφο, καθώς οι Γουατόφσκι δεν ήθελαν να κάνουν κι άλλες συνέχειες. Στα τέλη του 2019, η τέταρτη ταινία *The Matrix* ανακοινώθηκε επίσημα, με την Λάνα Γουατόφσκι να επιστρέφει ως σκηνοθέτρια, χωρίς την αδελφή της Λίλι, με τους Ριβς και Μος να επιστρέφουν στους ρόλους τους. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2020, αλλά σταμάτησαν τον επόμενο μήνα λόγω της πανδημία COVID-19. Η Γουατόφσκι σκεφτόταν να παρατήσει την ταινία, αλλά ενθαρρύνθηκε από τους ηθοποιούς. Τα γυρίσματα συνέχισαν τον Αύγουστο και ολοκληρώθηκαν τρεις μήνες αργότερα.

Το *The Matrix Resurrections* έκανε πρεμιέρα στο Castro Theater του Σαν Φρανσίσκο στις 16 Δεκεμβρίου του 2021, και κυκλοφόρησε και στους κινηματογράφους και στο HBO Max ταυτόχρονα στις 22 Δεκεμβρίου. Ήταν εισπρακτική αποτυχία, εισπράττοντας 159 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, απέναντι σε προϋπολογισμό 190 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε επαίνους για τις ερμηνείες (κυρίως των Ριβς και Μος), τις σκηνές δράσεις, την μουσική, την σκηνοθεσία και τα οπτικά εφέ, ενώ επέκριναν το σενάριο και την αντικατάσταση αρκετών ηθοποιών (κυρίως των Λόρενς Φίσμπερν και Χιούγκο Γουίβινγκ). Έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερα Οπτικά Εφέ στα Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2021. Μια συνέχεια βρίσκεται σε ανάπτυξη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
*  στην IMDb

Κατηγορία:The Matrix
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Ταινίες του 2021
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Φρουέλα Β΄ των Αστουριών

Ο **Φρουέλα Β΄**, ισπαν.: *Fruela* ή *Froila II*, (π. 875–Ιούλιος 925) ήταν βασιλιάς των Αστουριών από το τέλος τού πατέρα του, Αλφόνσο Γ΄ της Αστούριας, το 910 μέχρι το τέλος του. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, το βασίλειο χωρίστηκε: ο τρίτος γιος Φρουέλα Β΄ πήρε την αρχική μερίδα (τις Αστούριες), ο δεύτερος Oρδόνιο Β΄ έλαβε τη Γαλικία και ο μεγαλύτερος Γκαρθία Α΄ πήρε το Λεόν. Ως βασιλιάς των Αστουριών, είχε τη δουλειά να εδραιώσει την περιοχή, που αργότερα ονομάστηκε Καστίλη και να κρατήσει υπό έλεγχο τις υποθέσεις της.

## Βιογραφία
Μητέρα τού Φρουέλα ήταν η Χιμένα από την Παμπλόνα. Ο ίδιος νυμφεύτηκε δύο φορές, πρώτα με μία γυναίκα άγνωστης καταγωγής που ονομαζόταν Νουνίλα ή Νουνιλόνα (όψιμες πηγές την καθιστούν μέλος της δυναστείας των Βάσκων Χιμένεθ, αλλά αυτό δεν υποστηρίζεται). Η δεύτερη σύζυγός του, Ουρράκα, σύμφωνα με τον Iμπν Χαλντούν και τον Iμπν Χαζμ, ήταν κόρη του κυβερνήτη Μπανού Κασί της Tουδέλα. Παντρεύτηκαν το 917.

Ο Φρουέλα Β΄ διατηρούσε καλές σχέσεις με τον αδελφό του Oρδόνιo Β΄, ο οποίος είχε την ηγεμονία. Συνεργάστηκαν στην Ανακατάκτηση και ο Φρουέλα Β΄ υπέγραψε τα διπλώματα του Oρδόνιo Β΄ ως *Froila rex* με τη δεύτερη σύζυγό του, *Urraca regina*. Όταν ο Oρδόνιο Β΄ απεβίωσε το 924, οι μεγιστάνες αγνόησαν τους κληρονόμους του και εξέλεξαν τον Φρουέλα Β΄ ως βασιλιά. Ο Φρουέλα Β΄ δεν ήταν ποτέ δημοφιλής στους ευγενείς και τους υπηκόους του, και η εκλογή του αμφισβητήθηκε από ορισμένους, οι οποίοι τη βλέπουν ως πιθανό σφετερισμό. Δολοφόνησε τον Γκεβούλδo και τον Aρεσίνδo, γιους του Oλμούνδo, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι κατάγονταν από τον βασιλιά Βιτίζα και έτσι αποξένωσε περαιτέρω τους ευγενείς. Γι' αυτό, λέει ένας χρονικογράφος, καταδικάστηκε σε βασιλεία μόνο 14 μηνών. Σύμφωνα με τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ, εξόρισε τον επίσκοπο Φρουνίμιo του Λεόν, συγγενή του Oλμούνδo. Όποια κι αν ήταν η περίπτωση, βασίλευσε για μόλις 14 ακόμη μήνες και απεβίωσε στις αρχές του καλοκαιριού του 925, όπως λένε ορισμένες πηγές, αφού προσβλήθηκε από λέπρα. Μετά το τέλος του Φρουέλα Β΄, υπήρξαν αρκετοί ανταγωνιστές για τα εδάφη του, συμπεριλαμβανομένου του νεότερου αδελφού του Ραμίρo (ο οποίος φαίνεται να νυμφεύτηκε τη χήρα βασίλισσα Ουρράκα μπιντ Κασί και χρησιμοποίησε τον βασιλικό τίτλο, αλλά τελικά απέτυχε) και οι γιοι του αδελφού του Oρδόνιο Β΄, μαζί με τους δικούς του μικρούς γιους. Υπάρχει κάποια συζήτηση για την άμεση διαδοχή, αν και τελικά, η οικογένειά του έχασε τον αδελφό του Oρσόνιo Β΄.

## Οικογένεια
Σύμφωνα με τον επίσκοπο Πελάγιο, άφησε τρεις γιους από τη Nουνίλα: τον
* Aλφόνσo, τον
* Oρδόνιo και τον
* Ραμίρo. Ο Iμπν Χαλντούν αποδίδει τον Oρδόνιo και τον Ραμίρo στην Ουρράκα και αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να απέκτησε και άλλα παιδιά από κάθε μία από τις γυναίκες του.

Η δεύτερη σύζυγός του Ουρράκα ήταν κόρη του Μπανού Κασί, κυβερνήτη της Tουδέλα. Παντρεύτηκαν το 917.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Γενεαλογία
*  ''Ni obtuvo gloria ni venció enemigo''

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Εσωτερική γαλήνη

Η **εσωτερική γαλήνη** (ή **ηρεμία του μυαλού** ) αποτελεί κατάσταση ψυχικής ή πνευματικής ηρεμίας παρά την πιθανή παρουσία στρεσογόνων παραγόντων. Το να διαθέτουμε «γαλήνη» θεωρείται από πολλούς ως κάτι το υγιές (ομοιόσταση) και το αντίθετο του άγχους. Όταν βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση, το μυαλό μας αποδίδει στο βέλτιστο επίπεδο με θετικά αποτελέσματα. Η ηρεμία του μυαλού επομένως συνδέεται με , την ευτυχία και την ικανοποίηση.

Σε ορισμένους πολιτισμούς, η εσωτερική ειρήνη θεωρείται μια κατάσταση συνείδησης ή φώτισης που μπορεί να καλλιεργηθεί με διάφορες μορφές εκπαίδευσης, όπως ασκήσεις αναπνοής, προσευχή, διαλογισμό, τάι τσι ή γιόγκα, επί παραδείγματι.

Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να αγκαλιάσουν την εσωτερική τους πνευματικότητα, επειδή οι καθημερινοί στρεσογόνοι παράγοντες τους εμποδίζουν να το πράξουν. Το να βρεις γαλήνη και ευτυχία στις μικρές χαρές της ζωής φαίνεται δύσκολο και τα αποτελέσματα ίσως να μην είναι και τόσο ευχάριστα. Η επίτευξη της πνευματικότητας είναι μια αργή διαδικασία. Υπάρχουν τρόποι μέσω των οποίων μπορεί κάποιος να γίνεται κάποιος καθημερινά όλο και πιο πνευματικός, μέχρι να φτάσει στο απώτερο στάδιο. 

Ο Τενζίν Γκιάτσο τονίζει τη σημασία της εσωτερικής ειρήνης στον κόσμο:

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έννοιες στην ψυχολογία
Κατηγορία:Διαλογισμός
Κατηγορία:Ειρήνη
Ελβίρα Μενένδεθ (απεβ. 921)

Η **Ελβίρα Μενένδεθ**, ισπαν.: *Elvira Menéndez*, Πορτογαλικά και Γαλικιανά: *Elvira Mendes*, (απεβ. μεταξύ 20 Φεβρουαρίου και 12 Οκτωβρίου 921)  ήταν βασιλική σύζυγος του Λεόν λόγω του γάμου της με τον βασιλιά Oρδόνιο Β΄.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ερμενεγίλδο Γκουτιέρεθ, ενός Γαλικιανού ευγενή, κόμη στο Tούι και στο Oπόρτo, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ανακατάκτηση της Κοΐμπρα, και της συζύγου του Ερμεσένδας Γκατόνεθ.  Γύρω στο 892 η Ελβίρα νυμφεύτηκε τον *[[Infante|πρίγκιπα (infante)]]* Oρδόνιo, γιο του βασιλιά Αλφόνσου Γ΄ των Αστουριών, ο οποίος κυβέρνησε αρχικά ως βασιλιάς της Γαλικίας και αργότερα του Λεόν, μετά το τέλος του αδελφού του Γκαρθία Α΄ το 914. Η Ελβίρα επιβεβαίωσε πολλά καταστατικά με τον σύζυγό της, πολλά από αυτά ήταν προνόμια και δωρεές σε ευγενείς και θρησκευτικά ιδρύματα της Γαλικίας, ειδικά στον καθεδρικό ναό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. 

Η Eλβίρα απεβίωσε μεταξύ 20 Φεβρουαρίου και 12 Οκτωβρίου 921.  Σύμφωνα με το χρονικό του Σαμπίρo, όταν ο βασιλιάς Oρδόνιo έλαβε την είδηση του τέλους της κατά την επιστροφή του από μία επιτυχημένη εκστρατεία κατά των Μαυριτανών στη Θαμόρα, «...ο πόνος ήταν τόσο μεγάλος, όσο η χαρά για τον θρίαμβό του».  Τάφηκε στο Πάνθεον των Αστουριανών Βασιλέων στον Καθεδρικό Ναό του Σαν Σαλβαδόρ στο Οβιέδο. 

## Οικογένεια
Από τον γάμο της με τον βασιλιά Oρδόνιo απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
* Σάντσο Ορδόνιεθ,  βασιλιάς της Γαλικίας.
* Aλφόνσο Δ΄  βασιλιάς του Λεόν.
* Ραμίρο Β΄,  βασιλιάς του Λεόν μετά την παραίτηση του αδελφού του Aλφόνσo.
* Χιμένα Ορδόνιεθ (απεβ. μετά το 935). 
* Γκαρσία Ορδόνιεθ (απεβ. μετά το 934). 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας
Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Γκότο Μούνιθ

Η **Γκότο Μούνιθ**, ισπαν.: *Goto Muñiz*, (περίπου 900 &#x2013; περίπου 964) ήταν βασίλισσα ως σύζυγος στο βασίλειο της Γαλικίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μούνο. Μετά το τέλος της, η Γκότο αποσύρθηκε σε μοναστήρι.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πριν από το 927 τον Σάντσο Ορδόνιεθ από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν, βασιλιά της Γαλικίας. Ο Σάντσο ήταν γιος του Ορδόνιο Β΄ βασιλιά του Λεόν & της Γαλικίας και της Ελβίρας Μενένδεθ, κόρης του Ερμενεγίλδο Γκουτιέρεθ κόμη του Τούι & Οπόρτο.

Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας
Ονέκα Σάντσεθ της Παμπλόνα

Η **Ονέκα Σάντσεθ της Παμπλόνα**, ισπαν.: *Onneca Sánchez de Pamplona*, (απεβίωσε τον Ιούνιο του 931) ήταν πριγκίπισσα της Παμπλόνα και έγινε βασιλική σύζυγος στο Λεόν με τον γάμο της με τον Aλφόνσο Δ΄ του Λεόν.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα και έγινε μητέρα του Oρδόνιο Δ΄ του Λεόν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Δ΄ των Αστουριών-Λεόν βασιλιά του Λεόν και είχε τέκνα:
* Ορδόνιο Δ΄ π.926-π.962/3, ο *Κακός*, βασιλιάς του Λεόν.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Ουρράκα Σάντσεθ της Παμπλόνα

μικρογραφία|139x139εσ| Η βασίλισσα Ουρράκα, όπως απεικονίζεται στο ''Liber genealogiae regum Hispanie'' του 16ου αι.

Η **Ουρράκα Σάντσεθ**, ισπαν.: *Urraca Sánchez*, ήταν πριγκίπισσα (i*nfanta)* της Παμπλόνα και βασιλική σύζυγος στο Λεόν.

## Βιογραφία

Η Ουρράκα ήταν κόρη του Σάντσο Α΄ βασιλιά της Παμπλόνα και της συζύγου του Tόδα της Ναβάρρας, και αδελφή του Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα. 

## Οικογένεια

Ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Ραμίρο Β΄ του Λεόν, από αυτόν που είχε δύο γνωστά παιδιά, τον μετέπειτα βασιλιά Σάντσο Α΄ του Λεόν και την αντιβασίλισσα Eλβίρα Ραμίρεθ.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές

* Viñayo González, Antonio (1998). Real Colegiata de San Isidoro: Historia, Arte y Vida. Λεόν: Εντιλέσα. .
* Elorza, Juan C.; Lourdes Vaquero, Belén Castillo, Marta Negro (1990). Junta de Castilla y León. Consejería de Cultura y Bienestar Social. εκδ. El Panteón Real de las Huelgas de Burgos. Los enterramientos de los reyes de León y de Castilla (2ª edición). Editorial Evergráficas SA.ISBN&nbsp; .
* Prada, María Encina: Estudio antropológico del Panteón Real de San Isidoro de León 1998 ProMonumenta, número II

Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Τερέσα Ανσούρεθ

[μικρογραφία|201x201εσ| Ο γιος της Τερέσας, [Ραμίρο Γ΄ του Λεόν|Ραμίρο Γ' του Λεόν.]]

Η **Τερέσα Ανσούρεθ**, ισπαν.: *Teresa Ansúrez*, (απεβ. το 997) ήταν η βασιλική σύζυγος του Σάντσο Α΄ βασιλιά του Λεόν, και εξαιτίας αυτού, είναι επίσης γνωστή ως Τερέσα του Λεόν. Ήταν αντιβασίλισσα του γιου της το 975-979.

## Βιογραφία
Η Τερέζα ήταν κόρη του ευγενή Άνσουρ Φερνάντεθ και της Γκοντρόδα Νούνιεθ και αδελφή του Φερνάνδο Ανσούρεθ Β΄.  Παντρεύτηκε τον Σάντσο Α' του Λεόν και από αυτόν απέκτησε παιδιά, τον βασιλιά Ραμίρο Γ' του Λεόν  και την Ουρράκα Σάντσεθ.

## Αντιβασίλισσα
Η Τερέσα μπήκε σε ένα μοναστήρι μετά το τέλος του συζύγου της,  και ο γιος της τέθηκε υπό την αντιβασιλεία της κουνιάδας της, Ελβίρας Ραμίρες. Ωστόσο, όταν ένας συνασπισμός που σχηματίστηκε από τον τελευταίο υπέστη στρατιωτική ήττα στο Γκόρμαθ το 975, η Ελβίρα αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από τον ενεργό ρόλο της στην κυβέρνηση και η Τερέσα ανέλαβε την αντιβασιλεία, μέχρι ο γιος της να φθάσει στην ενηλικίωσή του. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
John Wick: Κεφάλαιο 3

Το ***John Wick: Κεφάλαιο 3*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: ***John Wick: Chapter 3 – Parabellum***) είναι μια Αμερικανική ταινία νεο-νουάρ δράσης του 2019 σε σκηνοθεσία από τον Τσαντ Σταχέλσκι, από σενάριο των Ντέρεκ Κόλσταντ, Σέι Χάτεν, Κρις Κόλινς και Μαρκ Έιμπραμς. Ως συνέχεια του *[[John Wick: Κεφάλαιο 2]]* (2017) και η τρίτη δόση του franchise ''John Wick'', πρωταγωνιστούν οι Κιάνου Ριβς, Χάλι Μπέρι, Λόρενς Φίσμπερν, Μαρκ Ντασάκος, Ασία Κέιτ Ντίλλον, Λανς Ρέντικ, Αντζέλικα Χιούστον και Ίαν Μακ Σέιν.

Τον Οκτώβριο του 2016, ο Σταχέλσκι δήλωσε πως μια τρίτη ταινία *John Wick* βρισκόταν σε ανάπτυξη. Τον Ιούνιο του 2017 ανακοινώθηκε επίσημα, με τους Κόλσταντ και Ριβς να επιστρέφουν. Τον Ιανουάριο του 2018, επιβεβαιώθηκε πως θα επιστρέψει και ο Σταχέλσκι, και τον επόμενο μήνα να ανακοινώνονται οι επαναλαμβανόμενοι ηθοποιοί. Οι νέοι ηθοποιοί επιλέχτηκαν τον Μάιο, και τον ίδιο μήνα ξεκίνησαν τα γυρίσματα που ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο, στη Νέα Υόρκη και στη Καζαμπλάνκα.

Το *John Wick: Κεφάλαιο 3* έκανε πρεμιέρα στο Regal Union Square στην Νέα Υόρκη στις 9 Μάιου του 2019, και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 17 Μάιου, από την Lionsgate. Έλαβε γενικά θετικές κριτικές και εισέπραξε 327 εκατομμύρια δολάρια, γίνοντας η ταινία του franchise με τις μεγαλύτερες εισπράξεις. Μια συνέχεια, *[[John Wick: Κεφάλαιο 4]]*, κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2023, με μια spin-off ταινία, *Ballerina*, θα κυκλοφορήσει στο μέλλον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
*  στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες του 2019
Κατηγορία:John Wick
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Ζαν Λερέ

Ο **Ζαν Λερέ** (γαλλικά: Jean Leray,  γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1906 και απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1998)ήταν Γάλλος μαθηματικός, ο οποίος ασχολήθηκε τόσο με τις μερικές διαφορικές εξισώσεις όσο και με την αλγεβρική τοπολογία.

## Ζωή και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Chantenay-sur-Loire (σήμερα τμήμα της Νάντης). Σπούδασε στην École Normale Supérieure από το 1926 έως το 1929. Έλαβε το διδακτορικό του το 1933. Το 1934 ο Λερέ δημοσίευσε μια σημαντική εργασία που θεμελίωσε τη μελέτη των ασθενών λύσεων των εξισώσεων Navier-Stokes. Την ίδια χρονιά, μαζί με τον Ιούλιο Σόντερ ανακάλυψαν ένα τοπολογικό αναλλοίωτο, που σήμερα ονομάζεται βαθμός Λερέ-Σόντερ, το οποίο εφάρμοσαν για να αποδείξουν την ύπαρξη λύσεων για τις μερικές διαφορικές εξισώσεις που στερούνται μοναδικότητας.

Από το 1938 έως το 1939 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νανσί. Δεν εντάχθηκε στην ομάδα Μπουρμπακί, αν και ήταν κοντά με τους ιδρυτές της.

Το κύριο έργο του στην τοπολογία πραγματοποιήθηκε ενώ βρισκόταν σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο Έντελμπαχ της Αυστρίας από το 1940 έως το 1945. Έκρυψε την εξειδίκευσή του στις διαφορικές εξισώσεις, φοβούμενος ότι οι συνδέσεις του με τα εφαρμοσμένα μαθηματικά θα μπορούσαν να τον αναγκάσουν να αναλάβει πολεμική δράση.

Το έργο του Λερέ κατά την περίοδο αυτή αποδείχθηκε καθοριστικό για την ανάπτυξη των φασματικών ακολουθιών και των κυψελών. Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν από πολλούς άλλους, και το καθένα ξεχωριστά έγινε ένα σημαντικό εργαλείο στην ομολογική άλγεβρα.

Επέστρεψε στην εργασία πάνω στις μερικές διαφορικές εξισώσεις από το 1950 περίπου.

Ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού από το 1945 έως το 1947 και στη συνέχεια στο κολλέγιο της Γαλλίας μέχρι το 1978.

## Βραβεία
Του απονεμήθηκε το βραβείο Μαλάξα (Ρουμανία, 1938), το Μεγάλο Βραβείο Μαθηματικών Επιστημών (Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, 1940), το Βραβείο Φελτρινέλι (Accademia dei Lincei, 1971), το Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά (Ισραήλ, 1979) και το Χρυσό Μετάλλιο Λομονόσοφ (Μόσχα, 1988). Εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας το 1959 και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών το 1965.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Jean Leray (1906–1998)", by Armand Borel, Gennadi M. Henkin, and Πίτερ Λαξ, *Σημειώσεις της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας*, vol. 47, no. 3, March 2000.
* ''Jean Leray'' Short biography

Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Τοπολόγοι
Χριστίνα Βερμούδεθ

μικρογραφία| Το Mοναστέριο δε Σαν Σαλβαδόρ στην Κορνελάνα, που ιδρύθηκε από τη Χριστίνα.

Η **Χριστίνα Βερμούδεθ**, ισπαν.: *Cristina Bermúdez*, (π. 982- Κορνελάνα, 1051/1067),  ήταν πριγκίπισσα (infanta) του Λεόν, κόρη του βασιλιά Bερμούδο Β΄  και της πρώτης του συζύγου βασίλισσας Βελασκίτας Ραμίρεθ.  Οι εκ πατρός γονείς της ήταν ο Oρδόνιο Γ΄ και η βασίλισσα Ουρράκα Φερνάδεθ, κόρη του κόμη Φερνάν Γκονθάλεθ της Καστίλης. Οι εκ μητρός γονείς της ήταν πιθανότατα ο κόμης Ραμίρο Μενένδεθ και η σύζυγός του Aδοσίνδα Γκουτιέρεθ, μέλη της υψηλότερης Γαλικιο-πορτογαλικής αριστοκρατίας. 

μικρογραφία|250εσ| Η Tερέσα και η Σάντσα Βερμούδεθ, οι ετεροθαλείς αδελφές της Iνφάντα Χριστίνας.

Όταν ο πατέρας της, ο βασιλιάς Βερμούδος αποκήρυξε (απέπεμψε) την πρώτη του σύζυγο και νυμφεύτηκε την Ελβίρα Γκαρθία, με την οποία απέκτησε τον βασιλιά Αλφόνσο Ε' της Λεόν και τα παιδιά Τερέζα και Σάντσα Βερμούδεθ, η Χριστίνα άφησε την αυλή στην πόλη Λεόν με τη μητέρα της, και εγκαταστάθηκε στις Αστούριες. 

## Οικογένεια
Λίγο μετά το 1000 και πριν από το 1016, η Χριστίνα παντρεύτηκε τον Oρδόνιo Ραμίρεθ,   γιο του Ραμίρο Γ΄ του Λεόν και πιθανότατα της Σάντσα Γκόμεθ. Από αυτόν τον γάμο, που πιθανώς ενθαρρύνθηκε και σχεδιάστηκε από τη βασίλισσα Βελασκίτα και τη χήρα βασίλισσα Tερέσα Ανσούρεθ, που ζούσαν και οι δύο στο μοναστήρι του Σαν Πελάγιο στο Οβιέδο,  κατάγεται η γενεά των Oρδόνιεθ, της πιο σημαντικής στις Αστούριες κατά τον 11ο αι. Ο Ροδρίγo Χιμένεθ δε Ράδα στο χρονικό του για τον βασιλιά Βερμούδο Β' αναφέρει «...με τη Βελασκίτα είχε την infanta Xριστίνα· αυτή η Xριστίνα με τον Oρδόνιo τον *Τυφλό*, γιο του βασιλιά Ραμίρo, έγινε μητέρα του Aλφόνσo, του Oρδόνιo, της κόμισσας Πελάγια και της Aλδόνθα», πληροφορίες που συμπίπτουν με τα ονόματα των παιδιών της, όπως βρίσκονται στα καταστατικά πολλών μοναστηριών στις Αστούριες, συμπεριλαμβανομένης της Μονής του Αγίου Σωτήρα στην Κορνελάνα, της Μονής Σαν Χουάν Μπαουτίστα δε Κορίας και του Καθεδρικού Ναού του Οβιέδο.   Αυτοί ήταν οι Aλφόνσo, Aλδόνθα, Ορδόνιo και Πελάγια Ορδόνιεθ, επίσης γνωστής ως Δόνια Πάλλα.

## Τα τελευταία της χρόνια
μικρογραφία| Μονή του Αγίου Σωτήρος, Κορνελάνα.

Η infanta Χριστίνα ήταν ήδη χήρα το 1024, όπως δηλώνει, όταν έκανε δωρεά για την ίδρυση της Μονής Κορνελάνα.   Απεβίωσε μεταξύ 1051 —όταν είχε αντιδικίες με τον Καθεδρικό Ναό του Οβιέδο για την αυλή της Σάντα Κρουθ δε Ακουιλόνε, που η μητέρα της Βελασκίτα είχε «σε δάνειο»— και το 1067, όταν η κόρη της Aλδόνθα, που επίσης συμμετείχε σε νομικές διαδικασίες, ζήτησε από τον καθεδρικό να της παραχωρήσει την ίδι ααυλή.  Πιθανότατα τάφηκε στο μοναστήρι που ίδρυσε, και όπου είχε γίνει μοναχή. 

Χρόνια αργότερα, ο κόμης Σουέρο Βερμούδεθ, γιος του Bερμούδο Oβέκιθ και εγγονός τής κόρης της Aλδόνθα Ορδόνιεθ, αγόρασε όλα τα μερίδια που κατείχαν μέλη της οικογένειας, δώρισε αρχικά το μοναστήρι στο αβαείο του Κλυνύ, αλλά αργότερα αντέστρεψε τη δωρεά και το έδωσε στον Καθεδρικό Ναό του Oβιέδο. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ινφάντας του Λεόν
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ισπανίας
Κόκκυγας

thumb|Πρόσθια άποψη του κόκκυγα
Ο **κόκκυγας** είναι οστό στο τελικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης. Ο κόκκυγας στον άνθρωπο αποτελείται από τέσσερις σπονδύλους που έχουν συγχωνευθεί σε ένα οστό. Έχει σχήμα ανάποδου τριγώνου, με τη βάση του στο ιερό οστό. Ενώνεται με το ιερό οστό με μία άρθρωση με γλήνη και δύο κέρατα (αποφύσεις), τα οποία αρθώνονται με τα αντίστοιχα στο ιερό οστό. Επίσης ο πρώτος κοκκυγικός σπόνδυλος έχει μικρές εγκάρσιες αποφύσεις, μια σε κάθε πλευρά. Ο κόκκυγας δεν έχει οστέινο νωτιαίο σωλήνα.

Στον κόκκυγα καταφύονται ο ανελκτήρας του πρωκτού, και συγκεκριμένα η ηβοκοκκυγική και λαγονοκοκκυγική μοίρα, και ο κοκκυγικός μυς. Αυτοί οι δύο μύες αποτελούν το έδαφος της πυέλου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ακανόνιστα οστά
Ελβίρα Μενένδεθ (απεβ. 1022)

Η **Ελβίρα Μενένδεθ**, ισπαν.: *Elvira Menéndez*, Πορτογαλικά και Γαλικιανά: *Elvira Mendes*, (2 Δεκεμβρίου 1022) ήταν βασιλική σύζυγος του Λεόν από τον γάμο με τον βασιλιά Aλφόνσο Ε΄.

## Βιογραφία
Ήταν μέλος των υψηλότερων τάξεων των ευγενών της Πορτογαλίας και της Γαλικίας ως κόρη του κόμη Mενένδo Γκονθάλεθ, κόμη του Πορτουκάλε και της συζύγου του Tόδα (επίσης γνωστής ως Tουταδόμνα, Tότα).  

Έγινε βασίλισσα του Λεόν ως σύζυγος του βασιλιά Αλφόνσου Ε', με τον οποίο είχε μεγαλώσει ως παιδί. Ο πατέρας της Mενένδο, ήταν μέλος της curia regis (του συμβουλίου) του βασιλιά Bερμούδου Β΄ του Λεόν και διδάσκαλος και συν-αντιβασιλιάς, από κοινού με τη βασίλισσα Eλβίρα Γκαρθία, του πρίγκιπα (*infante)* Aλφόνσo,   που αργότερα κυβέρνησε ως Aλφόνσος Ε΄ του Λεόν.

Η βασίλισσα Ελβίρα απεβίωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1022  και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον της βασιλικής του Σαν Ισίδορo στη Λεόν. 

## Οικογένεια
Η Ελβίρα είχε δύο παιδιά με τον Αλφόνσο Ε', τον οποίο παντρεύτηκε το 1013: 
* Bερμούδο Γ΄ του Λεόν,  σκοτώθηκε το 1037 στη μάχη του Ταμαρόν από τον κόμη Φερδινάνδ, που ήταν νυμφευμένος με τη Σάντσα, την αδελφή του Bερμούδo. 
* Σάντσα, βασίλισσα του Λεόν και σύζυγος του Φερδινάνδου Α΄. 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας
Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
Αριτσάνο

Το **Αριτσάνο** (ιταλικά: *Arizzano*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Stranger Things (3ος κύκλος)

Ο τρίτος κύκλος της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας τρόμου δράματος *[[Stranger Things]]* κυκλοφόρησε στο συνδρομητικό κανάλι Netflix στις 4 Ιουλίου του 2019. Η σειρά δημιουργήθηκε από τους Αδελφούς Ντάφερ, οι οποίοι είναι και εκτελεστικοί παραγωγοί μαζί με τους Σον Λέβι, Νταν Κόχεν και Ιάιν Πάτερσον. 

Στον κύκλο πρωταγωνιστούν οι Ουινόνα Ράιντερ, Ντέιβιντ Χάρμπορ, Φιν Γούλφχαρντ, Μίλι Μπόμπι Μπράουν, Γκέιτεν Ματαράτσο, Κέιλεμπ ΜακΛάφλιν, Νόα Σναπ, Σέιντι Σινκ, Ναταλία Ντάιερ, Τσάρλι Χίτον, Τζο Κίρι, Ντέικερ Μοντγκόμερι, Μάγια Χοκ, Πράια Φέργκιουσον και Κάρα Μπουόνο. Οι Μπρετ Γκέλμαν, Φρανσέσκα Ρέιλ, Κάρι Έλγουις, Άλεκ Ούτγκοφ και Άντρεϊ Ιβτσένκο. Έλαβε θετικές κριτικές, με επαίνους για τα οπτικά εφέ, το χιούμορ, τις ερμηνείες (κυρίως των Χάρμπορ, Μπράουν, Μοντγκόμερι και Χοκ) και το συναισθηματικό βάρος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Things'' στο Netflix
* Things'' στην IMDb

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές με τέρατα
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί κύκλοι του Stranger Things
Πέδρο δε Αταρές

Ο **Πέδρο δε Αταρές**, ισπαν.: *Pedro de Atarés,* ( στη Μπόρχα – 21 Φεβρουαρίου 1151  ) ήταν Αραγωνέζος ευγενής και μέλος του Οίκου των Χιμένεθ. Ίδρυσε το αβαείο Βερουέλα, το παλαιότερο μοναστήρι των Κιστερκιανών στην Αραγονία.

## Βιογραφία

### Καταγωγή
Ήταν γιος του Γκαρθία Σάντσεθ, κυρίου του Άιβαρ, του Aταρές και του Χαβιερελάτρε, και εγγονός του Σάντσο Ραμίρεθ, κόμη της Ριβαγόρθα,   νόθου τέκνου του βασιλιά Ραμίρο Α΄.   Μητέρα του ήταν η Tερέσα Κάχαλ, αδελφή του Φορτούν Γκαρσές Κάχαλ, ενός από τους πιο ισχυρούς μεγιστάνες στο βασίλειο της Αραγονίας. 

### Διεκδικητής του θρόνου
Ο Πέδρο κληρονόμησε την κυριαρχία του Αταρές και του Χαβιερελάτρε από τον πατέρα του και έλαβε τη Μπόρχα ως δώρο του βασιλιά Αλφόνσου Ζ' της Καστίλης,  Ήταν ένας από τους διεκδικητές του θρόνου της Αραγονίας μετά το τέλος του άτεκνου βασιλιά Αλφόνσου Α' του Μαχητή.  Σύμφωνα με το Χροινικά του Σαν Χουάν δε λα Πένια, που γράφτηκε τον 14ο αι., ήταν ο προτιμώμενος υποψήφιος των βαρώνων της Αραγονίας, αλλά στη συνέχεια τους αποξένωσε με την υπεροπτική συμπεριφορά του στη συνέλευση, και αντί αυτού επέλεξαν τον αδελφό του αποθανόντα βασιλιά, τον Ραμίρο Β΄, μέχρι τότε μοναχού.  

### Ιδρυτής του αβαείου Βερουέλα
μικρογραφία|259x259εσ| Το αβαείο Βερουέλα.

Το 1146  ο Πέδρο δε Αταρές ίδρυσε το Αβαείο Βερουέλα (Βασιλικό Μοναστήριο της Σάντα Μαρίας δε Βερουέλα),  το αρχαιότερο μοναστήρι των Κιστερκιανών στην Αραγονία,    με δωρεά, που επιβεβαίωσε επίσης η μητέρα του, στον ηγούμενο του αβαείου Eσκαλαντιέ στη Γαλλία.  Αυτή η δωρεά επιβεβαιώθηκε αργότερα το 1155 από τον κόμη Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄.  

### Το τέλος του, χωρίς απογόνους
Ο Πέδρο δε Αταρές απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου 1151 και τάφηκε στο αβαείο, που είχε ιδρύσει. Αν και απεβίωσε χωρίς να αφήσει παιδιά,  μέλη του Οίκου των Βοργία επινόησαν μία γενεαλογία, που εντοπίζει την καταγωγή τους σε αυτό το μέλος του βασιλικού οίκου, που συμπίπτει με τον 3ο γάμο της Λουκρέσια Βοργία με τον Aλφόνσο Α΄ των Έστε, δούκα της Φεράρα, που κανόνισε ο πατέρας της πάπας Αλέξανδρος ΣΤ'.  Ωστόσο:

## Πρόγονοι

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Νικ Βάνοφ

Ο **Νικ Βάνοφ** (αγγλικά: *Nick Vanoff*, 25 Οκτωβρίου 1929 - 20 Μαρτίου 1991) ήταν Ελληνοαμερικάνος χορευτής, παραγωγός και φιλάνθρωπος. Γεννήθηκε στην Βεύη Φλώρινας. Μεγάλωσε στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. Υπηρέτησε στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ και, λίγο αργότερα, σπούδασε σκηνοθεσία με τον Θίοντορ Κομισαρτζέφσκι στην Πόλη της Νέας Υόρκης.

## Καριέρα
Ο Βάνοφ ξεκίνησε την καριέρα του ως χορευτής στο Θέατρο Χορού του Τσαρλς Βέιντμαν. Αργότερα, ήταν πρωτοχορευτής για την Όπερα της Νέας Υόρκης. Ήταν επίσης χορευτής στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ *Φίλα με, Κέητ*.

Ο Βάνοφ ήταν κάτοχος κάρτας υπόμνησης στην *[[Πέρι Κόμο|Εκπομπή του Πέρι Κόμο]]* και αργότερα κατέστη συνεργάτης του παραγωγού. Μαζί με τον Ουίλιαμ Ο. Χάρμπακ, συμπαρήγαγε το *[[The Tonight Show]]*, όταν ο Στηβ Άλλεν ήταν ο οικοδεσπότης. Επιπλέον, δημιούργησε και παρήγαγε τα Βραβεία του Κέντρου Κένεντι. Στη δεκαετία του 1960, παρήγαγε περισσότερες από δέκα ώρες τηλεόρασης κάθε εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένων εκπομπών με τους Μπινγκ Κρόσμπι, Άντι Ουίλιαμς, Ντον Νοττς, Μίλτον Μπερλ και Σόννυ & Σερ. Λίγες δεκαετίες αργότερα, το 1985, έκανε την παραγωγή της ταινίας *[[Ελένη (ταινία)|Ελένη]]*.

Ο Βάνοφ κέρδισε Βραβείο Τόνυ για το καλύτερο μιούζικαλ το 1990 για την παραγωγή του μιούζικαλ της *Πόλης των Αγγέλων* στο Μπρόντγουεϊ. Επιπλέον, κέρδισε πέντε Βραβεία Έμμυ ως παραγωγός για τα: *The Julie Andrews Hour* το 1973, *The Kennedy Center Honors* το 1984, 1987 και 1989, και το αφιέρωμα της Τζούλι Άντριους, *The Sound of Christmas*, το 1988. Το 1990, ονομάστηκε Σόουμαν της Χρονιάς από το Σωματείο Δημοσιογράφων της Αμερικής (το οποίο αργότερα συγχωνεύτηκε στη Διεθνή Συμμαχία Εργαζομένων Θεατρικής Σκηνής).

Ο Βάνοφ ήταν ιδρυτικός διευθυντής του Ιδρύματος για το Μπαλέτο Τζόφρι. Συμμετείχε επίσης στο διοικητικό συμβούλιο του Centre Theatre Group στο Λος Άντζελες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Ελβίρα του Τόρο

Η **Ελβίρα**, ισπαν.: *Elvira*, (1038 ή 1039 &#x2013; 15 Νοεμβρίου 1101) από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν μία Λεονέζα *[[Ινφάντα|πριγκίπισσα (infanta)]],* κυρία του Τόρο και της Θαμόρα . 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φερδινάνδου Α' του Λεόν και της Καστίλης  και της Σάντσας των Αστουριών-Λεόν,  κόρης του Αλφόνσου Ε΄ του Λεόν. Ήταν εκ μητρός εγγονή της Ελβίρας Μενέντεθ και επίσης εκ πατρός θεία της Ελβίρας της Καστίλης, βασίλισσας της Σικελίας.

Έκανε μία σημαντική δωρεά γης στο μοναστήρι του Σαν Σαλβαδόρ δε Όνια το έτος 1087. Έλαβε την πόλη Tόρο με το τέλος του πατέρα της, ενώ η αδελφή της Ουρράκα έλαβε τη Θαμόρα και οι αδελφοί της Σάντσο Β΄, Aλφόνσο ΣΤ΄ και Γκαρσία  έλαβαν τα βασίλεια της Καστίλης, του Λεόν και της Γαλικίας αντίστοιχα.

Η Ελβίρα τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον στη Βασιλική του Σαν Ισίδορο. 

## Πρόγονοι

## Πηγές


Κατηγορία:Ινφάντας του Λεόν
Κατηγορία:Δυναστεία των Χιμένεθ
Ορδόνιο Βερμούδεθ

μικρογραφία|300x300εσ| Μονή Σαν Ξουλιάν δε Σάμος.

Ο **Ορδόνιο Βερμούδεθ**, ισπαν.: *Ordoño Bermúdez* ή *Ordoño Vermúdez*, (*[[Floruit|άκμασε.]]* 1001–1042) ήταν ένας από τους γιους, που ο βασιλιάς Βερμούδο Β' της Λεόν είχε εκτός γάμου. Αν και το όνομα της μητέρας του δεν είναι γνωστό, πιθανότατα ήταν μέλος των ευγενών της Γαλικίας, όπως προτείνεται σε ένα έγγραφο από τη Μονή της Σάμος, όπου οι απόγονοί του και εκείνοι της οικογένειας Βέλα-Οβέκιθ μοιράζονταν μία κοινή κληρονομιά με βάση μία *linea consaguinitatis* (γραμμή αίματος). 

## Βιογραφία
Σχετικό μέλος της curia regis (συμβουλίου) μέχρι τουλάχιστον το 1032, ο Oρδόνιo εμφανίζεται για πρώτη φορά σε μεσαιωνικά έγγραφα το 1001, όταν υπηρέτησε ως μάρτυρας σε μία δικαστική διαμάχη, που αφορούσε τον κόμη Ροδρίγo Ρομάνιτς και τη Χιμένα Χιμένεθ. Άρχισε να επιβεβαιώνει βασιλικά καταστατικά το 1024 ως μεγας μαγιορδόμος του αδελφού του, βασιλιά Αλφόνσο Ε' του Λεόν. Μετά το τέλος του βασιλιά στο Βιζέου το 1028, ο Ορδόνιο εμφανίζεται το 1029 ασκώντας το ίδιο λειτούργημα στην αυλή του ανιψιού του, βασιλιά Βερμούδου Γ'. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φρονίλδη Πελάεθ, κόρη του επαναστατημένου κόμη Πελάγιο Ροδρίγεθ και της Γκοτίνα Φερνάνδεθ, κόρης του Φερνάνδο Βερμούδεθ δε Κέα.  Αυτός ο γάμος έδωσε την αφορμή για τη γενεά των Oρδόνιεθ, μία από τις πιο σημαντικές στη μεσαιωνική Γαλικία. Το 1042 ο Oρδόνιο και η Φρονίλδη έκαναν μία δωρεά στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία Βίργεν στο Λεόν, συνοδευόμενοι από τα παιδιά, που ήταν ακόμη ζωντανά εκείνη την ημερομηνία, που επιβεβαίωσαν το καταστατικό ως: *Ueremundo Ordoniz, Sanctio Ordoniz et Fredenando Ordoniz et Xemena Ordoniz*. Τα επτά παιδιά που γεννήθηκαν από αυτόν τον γάμο ήταν: 
* Bερμούδο Ορδόνιεθ, ο οποίος παντρεύτηκε τη Σάντσα Έριθ.
* Aφόνσο Ορδόνιεθ (απεβ. πριν από το 1042), κόμης.
* Πελάγιο Ορδόνιεθ (απεβ. πριν από το 1042), νυμφεύτηκε την Κορέξια, με την οποία απέκτησε μία κόρη, τη Mαρίνα Πελάεθ, που έγινε μοναχή.
* Σάντσο Ορδόνιεθ (απεβ.  ), κόμης, νυμφεύτηκε την Oνέκα Οβέκιθ, κόρη του Oβέκο Βερμούδεθ και της συζύγου του Eλβίρας Σουάρεθ. Απέκτησαν πολλά παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των κόμη Oβέκο και Φρονίλδη Σάντσεθ, η τελευταία παντρεύτηκε τον κόμη Νούνιο Βελάσκεθ, και έγιναν γονείς πολλών παιδιών, συμπεριλαμβανομένου του κόμη Aλφόνσο Νούνιεθ.
* Φερνάνδο Ορδόνιεθ (απεβ. περί το 1059), σύζυγος της Φρονίλδης Γκουτιέρεθ, κόρης του κόμη Γκουτιέρε Αλφόνσo.
* Oβέκo Oρδόνιεθ (απεβ. πριν από το 1042).
* Χιμένα Ορδόνιεθ (απεβ. πριν από το 1074), ήταν η πρώτη σύζυγος του Mούνιο Ροδρίγεθ, γιου του κόμη Ροδρίγo Ρομάνιτς και της κόμισσας Eλβίρα Ροδρίγεθ. Μετά το τέλος της Eλβίρα, ο Mούνιo νυμφεύτηκε την Iλδουάρα Βελάσκεθ.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Χιμένα Φερνάντεθ

Η **Χιμένα Φερνάντεθ** (ισπαν.: *Jimena Fernández*) (970-1045) ήταν βασίλισσα του Λεόν και της Nαβάρρα ως σύζυγος του Γκαρθία Σάντσεθ Β΄ της Παμπλόνα. 

## Βιογραφία
Ενήργησε ως αντιβασίλισσα για τον γιο της Σάντσο Γ΄ περί το 1004-1010 ως συν-αντιβασίλισσα με την πεθερά της Ουρράκα Φερνάντεθ και τους επισκόπους της Ναβάρρας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γκαρθία Σάντσεθ Β΄ της Παμπλόνα και είχε τέκνο:
* Σάντσο Γκαρθές Γ΄ 992-1035, βασιλιάς της Παμπλόνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Σάντσο Γκαρσία της Καστίλης

Ο **Σάντσο Γκαρθία**, ισπαν. *Sancho Garcia* (απεβ. 5 Φεβρουαρίου 1017), καλούμενος **των Καλών Νόμων** (στα ισπανικά *el de los Buenos Fueros*), ήταν κόμης της Καστίλης και της Άλαβα από το 995 έως το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκαρσία Φερνάντεθ κόμη της Καστίλης και της συζύγου του Άβα της Ριβαγόρθα, κόρης του Ραϋμόνδου Α΄, κόμη του Παγιάρς και της Ριβαγόρθα. Ο Σάντσο επαναστάτησε εναντίον τού πατέρα του με την υποστήριξη του Αλ-Μανσούρ της Κόρδοβα.  Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαίρεση της κομητείας μεταξύ πατέρα και γιου, και η κομητεία δεν επανενώθηκε μέχρι το τέλος τού πατέρα του πέντε χρόνια αργότερα. Ανανέωσε την Ανακατάληψη επαναστατώντας ενάντια στον Aλμανζόρ, μαζί με τον Γκαρσία Γκόμεθ και τον κοινό τους εξάδελφο Γκαρσία Σάντσεθ Β΄ της Παμπλόνα. Ο Σάντσο ηγήθηκε του συνασπισμού, που ηττήθηκε στη Μάχη της Σερβέρα τον Ιούλιο του 1000, αλλά στις αρχές Σεπτεμβρίου απέκρουσε επιτυχώς την εισβολή της Κόρδοβας στην κομητεία του. Ο Αλμανζόρ απεβίωσε το 1002, αφήνοντας το χαλιφάτο της Κόρδοβα σε κρίση. Ο Σάντσο κυβέρνησε για άλλα 15 χρόνια. Το 1010 παρενέβη στη Ριβαγόρθα, φέρνοντας τέλος στη μουσουλμανική κυριαρχία εκεί, και οδήγησε στην παραίτηση της θείας του κόμισσας Τόδα και στη δημιουργία ενός διαχωρισμού μεταξύ του μορφωμένου στην Καστιλία Γουίλιαμ Ίσαρν -νόθου γιου του αδελφού της Τόντα και του προκατόχου του κόμη Ίσαρν- και του Ραϋμόνδου Σούνιερ από το Παγιάρς, σύζυγο της Μάγιορ, αδελφής του Σάντσο. Μετά το τέλος του το 1017, τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκαρθία.

Ο κόμης Σάντσο Γκαρθία ονομαζόταν *El de los Fueros* (κυριολεκτικά «Αυτός των Δικαιωμάτων» ή «των Καταστατικών»), λόγω των δικαιωμάτων ή των καταστατικών που παραχωρούσε στις διάφορες πόλεις.   Το 1011, ίδρυσε το μοναστήρι του Σαν Σαλβάδορ δε Όνια, όπου και τάφηκε. 

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Ουρράκα, η καταγωγή της οποίας δεν έχει βρεθεί στα αρχεία της εποχής. Ωστόσο, με βάση το ότι έδωσαν σε μία κόρη το όνομα ενός ιδρυτή της φυλής Μπάνου Γκόμεθ, έχει αναγνωριστεί ως αδελφή του επαναστάτη Γκαρσία Γκόμεθ και κόρη του κόμη Γκόμεθ Ντίαθ της Σαλδάνια από τη θεία τού Σάντσo, Mουνιαδόνα Φερνάντεθ της Καστίλης.   Είχαν:
* Mουνιαδόνα,  η μεγαλύτερη κόρη, παντρεύτηκε τον Σάντσο Γ΄ των Χιμένεθ βασιλιά της Παμπλόνας, μέσω του οποίου πέρασε τελικά το δικαίωμα στην κομητεία.
* Ο Φερδινάνδος,  απεβ. πριν από τις 2 Μαρτίου 999.
* Τιγρίδια, γενν. π.998, ηγουμένη του μοναστηριού του Σαν Σαλβαδόρ δε Όνια, το οποίο ίδρυσε ο Σάντσοo το 1011 για να διευθύνει εκείνη. 
* Σάντσα, το 1016 μνηστεύτηκε στη Σαραγόσα τον Βερεγγάριο-Ραϋμόνδο Α΄, κόμη της Βαρκελώνης, και τον παντρεύτηκε μέχρι το 1021. 
* Γκαρσία, γενν. Νοέμβριο του 1009, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του. 

Μπορεί επίσης να ήταν γονείς της:
* Ουρράκα, παντρεύτηκε πριν από το 1008 με τον Σάντσο ΣΤ΄ Γουλιέλμο της Γασκόνης και απεβίωσε άτεκνη στο Μπορντό στις 12 Ιουλίου 1041  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κόμητες της Ισπανίας
Κατηγορία:Οίκος Μπένι Μαμαδούνα
Γκονθάλο Φερνάντεθ της Καστίλης

Ο **Γκονθάλο Φερνάντεθ**, ισπαν.: *Gonzalo Fernández,* (άκμασε αρχές 10ου αι.) ήταν κόμης του Μπούργος (π. 899-915) και της Καστίλης (π. 909-915). 

## Βιογραφία
Καταγράφτηκε για πρώτη φορά το 899 ως κόμης του Μπούργος, και σύντομα η περιοχή επεκτάθηκε στις ανατολικές κοιλάδες των βουνών, επιτρέποντας στον Γκονθάλο να κάνει τη βάση του οχυρού του στη Λάρα, επεκτείνοντας έτσι την κυριαρχία του από τους πρόποδες των βουνών της Κανταβρίας γύρω από το Εσπινόσα δε λος Μοντέρος μέχρι τον ποταμό Αρλάνθα, ο οποίος επομένως έγινε το σύνορο με τα γειτονικά μουσουλμανικά εδάφη.  Προκειμένου να επεκτείνει την επικράτειά του τόσο μακριά, έπρεπε πρώτα να εκτοπίσει τις μουσουλμανικές δυνάμεις, που βρίσκονταν στο οχυρό του Καράθο, το οποίο δέσποζε στην περιοχή και στην πρόσβαση. Αυτό επιτεύχθηκε μετά από έναν μακρύ, και πολύ μαχητικό αγώνα. 

Η κοιλάδα της Λάρα ήταν τότε το σημείο συγκέντρωσης της οικογένειας, που -χρόνια αργότερα- επέτυχε μέσω του γιου του, Φερνάν Γκονθάλο την σχεδόν ανεξαρτησία από τη Καστίλη, εξασφαλίζοντας την περιοχή για πέντε γενιές στην οικογένεια, μέχρι που έγινε βασίλειο υπό τον Φερδινάνδο Α΄ της Καστίλης. της δυναστείας των Χιμένεθ.  Το όνομά του εμφανίζεται για πρώτη φορά σε καταστατικό του μοναστηριού του Σαν Πέδρο δε Καρδένια (899), ενός από τα πιο σημαντικά μοναστικά ιδρύματα αργότερα στην Καστίλη, μαζί με το μοναστήρι του Σάντο Ντομίνγο δε Σίλος.  Ήταν επίσης ο ιδρυτής του άλλου Μοναστηριακού ιδρύματος του Σαν Πέδρο δε Αρλάνθα (912). 

Το 912 πήρε τον κύριο ρόλο στην επίθεση της Καστίλης στον ποταμό Δούρο (Duero), εγκαθιστώντας κατοίκους στα παλαιά χωριά Άθα, Κλούνια και Σαν Εστεβάν δε Γκόρμαθ. 

Ο Γκονθάλο Φερνάντεθ εμφανίζεται ως κόμης της Καστίλης για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο της 8ης Ιανουαρίου 914 και ξανά την 1η Ιανουαρίου 915.  Εμφανίζεται μάρτυρας βασιλικών εγγράφων μεταξύ άλλων μεγιστάνων και ευγενών στις κύριες συνελεύσεις της Αυλής της Λεόν μέχρι την ήττα των Λεονέζων στη μάχη της Βαλδεχουνκέρα (920), μετά την οποία θεωρήθηκε νεκρός. Οι σύγχρονοι μελετητές υποπτεύονται ότι πρέπει να ήταν ντροπιασμένος στην Αυλή για κάποιο μη καταγεγραμμένο λάθος ή άλλο μεγάλο αδίκημα, που συνήθως είχε ως αποτέλεσμα την εξορία, καθώς κάποιος με το όνομά του και τον σπάνια βαθμό του κόμη -*Gundisalvus* *comes*- εμφανίζεται υπογράφοντας βασιλικά έγγραφα στην Αυλή της Ναβάρρας μεταξύ των ετών 924 και 930, έτος που δόθηκε στον γιο του η εξουσία του κόμη μόνο.  Προηγουμένως, η σύζυγός του Mουνιαδόνα, η οποία φαίνεται να ήταν μέλος της βασιλικής οικογένειας των Αστουριών, εμφανίζεται να κατέχει τα κτήματα κληρονομιάς και την αντιβασιλεία της κομητείας, κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας τού γιου τους Φερνάν Γκονθάλεθ. Είχαν και έναν γιο, τον Ραμίρο. 

Τα λείψανά του τοποθετήθηκαν στην κρύπτη του Σαν Πέδρο δε Αρλάνθα, όπως καταγράφει ο μοναχός Aντόνιο δε Υέπες στο «Γενικό Χρονικό» του. Τον διαδέχθηκε στο Μπούργος ο αδελφός του, Νούνιο Φερνάντεθ. 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος Μπένι Μαμαδούνα
Κατηγορία:Κόμητες της Ισπανίας
Ουρράκα του Κοβαρούβιας

μικρογραφία|300εσ|Το μοναστήρι και η κρήνη του Αβαείου του Σαν Κόσμε υ Σαν Νταμιάν στο Κοβαρούβιας, που κτίστηκε τον 15ο αι. στη θέση του αρχαίου μοναστηριού.

Η **Ουρράκα Γκαρσία**, ισπαν.: *Urraca de Castille*, (απεβ. μετά τον Ιανουάριο του 1038) ήταν συν-αντιβασιίλισσα της Καστίλης κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του ανιψιού της, Γκαρσία Σάντσεθ της Καστίλης, το 1017-28.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γκαρσία Φερνάνδεθ, κόμη της Καστίλλης, και της συζύγου του Άβα δε Ριβαγόρθα. Στις 24 Νοεμβρίου 978, οι γονείς της τής έδωσαν το μέρος γνωστό ως Κοβαρούβιας και πολλές άλλες βίλες και ακίνητα σε όλη την Καστίλη, καθώς και το αβαείο του Σαν Κόσμε υ Σαν Νταμιάν και άλλες βίλες και αλατωρυχεία στην Άλαβα. Όλες αυτές οι ιδιοκτησίες θα γίνονταν αυτό, που ήταν γνωστό ως *πρόσοδος* (infantado), το οποίο στο μέλλον θα εκχωρούνταν σε οποιοδήποτε πριγκίπισσα (infanta) ή κόρη ενός κόμη της Καστίλης, που παρέμενε άγαμη. 

Στο θεμελιώδες καταστατικό του *infantado* και στο επάγγελμά της ως μοναχής στο μοναστήρι, έγιναν μάρτυρες οι γονείς της, τα αδέλφια της Σάντσo, Γκονθάλo, Tόδα, η θεία της Φρονίλδε Φερνάντεθ και ο βασιλιάς Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα και η σύζυγός του και η θεία της, Ουρράκα Φερνάντεθ.  Οι άλλες αδελφές της Ουρράκας, η Mάγιος, η Eλβίρα Γκαρσία της Καστίλης, και Oνέκα πιθανότατα δεν είχαν γεννηθεί ακόμη ή ήταν πολύ μικρές, για να είναι παρούσες στην τελετή.  Η Ουρράκα διοικούσε το μοναστήρι ως ηγουμένη του. 

Αφού σκοτώθηκε ο αδελφός της Σάντσο, μοιράστηκε την αντιβασιλεία του Γκαρσία Σάντσεθ της Καστίλης μαζί με τη Χιμένα Φερνάντεθ, χήρα του βασιλιά Γκαρθία Σάντσεθ Β', για τον γιο του Χιμένα, τον βασιλιά Σάντσο Γ' της Παμπλόνα και από τη σύζυγο τού βασιλιά και την ανιψιά του Ουρράκα, βασίλισσα Μουνιαδόνα.  Η Ουρράκα εμφανίζεται για τελευταία φορά σε μεσαιωνικούς χάρτες την 1η Ιανουαρίου 1038 στο μοναστήρι του Σαν Πέδρο δε Αρλάνθα.

## Υστεροφημία
Ένας πύργος στο Κοβαρούβιας πήρε το όνομά της.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* " Women in power 1000-1100" από το Guide2womenleaders.com, τελευταία πρόσβαση στις 29 Μαΐου 2015

Κατηγορία:Οίκος Μπένι Μαμαδούνα