open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χοσέ Εβαρίστο Ουριμπούρου

Ο **Χοσέ Φελίξ Εβαρίστο ντε Ουριμπούρου ι Αλβάρες ντε Αρενάλες** (, 19 Νοεμβρίου 1831 &#x2013; 23 Οκτωβρίου 1914) ήταν πρόεδρος της Αργεντινής από τις 23 Ιανουαρίου 1895 έως τις 12 Οκτωβρίου 1898.

Ήταν ικανός διπλωμάτης- συμμετείχε ως διαμεσολαβητής στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο του Ειρηνικού μεταξύ Χιλής, Περού και Βολιβίας.

Διετέλεσε αντιπρόεδρος και έγινε πρόεδρος της Αργεντινής το 1895, όταν παραιτήθηκε ο Λουίς Σάενς Πένια.

Ο γιος του ήταν ο Χοσέ Εβαρίστο Ουριμπούρου ι Τεζάνος Πίντο (1880–1956), πρέσβης της Αργεντινής στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1920 και πατέρας της Κλαρίτα ντε Ουριμπούρου, του μοντέλου του Σέσιλ Μπίτον.

## Έργα του κατά τη διάρκεια της θητείας του
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Πρόεδρος της Αργεντινής, ο Χοσέ Εβαρίστο Ουριμπούρου πέτυχε πολλά σημαντικά ορόσημα. Μεταρρύθμισε το Εθνικό Σύνταγμα το 1898, το οποίο αποτέλεσε κομβική στιγμή για το νομικό πλαίσιο της χώρας. Επιπλέον, καθιέρωσε την Εθνική Λοταρία (*Lotería Nacional de Beneficencia*), η οποία αποσκοπούσε στη στήριξη της δημόσιας πρόνοιας. Ο Ουριμπούρου ίδρυσε επίσης το Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών (Museo Nacional de Bellas Artes) στο Μπουένος Άιρες, εμπλουτίζοντας την πολιτιστική κληρονομιά του έθνους. Επιπλέον, δημιούργησε την Τεχνική Σχολή Όττο Κράουζε, συμβάλλοντας στην προώθηση της τεχνικής εκπαίδευσης στην Αργεντινή.

## Άλλα αξιώματα
Ο Χοσέ Εβαρίστο Ουριμπούρου κατείχε διάφορες σημαντικές θέσεις καθ' όλη τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας. Διετέλεσε ομοσπονδιακός δικαστής στη Σάλτα από το 1872 έως το 1874. Ήταν επίσης εθνικός βουλευτής στην κάτω βουλή του Κογκρέσου και διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής από το 1876 έως το 1877. Επιπλέον, κατείχε για σύντομο χρονικό διάστημα τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης υπό τον Μπαρτολομέ Μίτρε το 1867. Αργότερα στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έγινε γερουσιαστής της πόλης του Μπουένος Άιρες, υπηρετώντας από το 1901 έως το 1910.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Αργεντινής
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Λάκκα Καλογήρου Αττικής

Η **Λάκκα Καλογήρου** είναι χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Λάκκα Καλογήρου βρίσκεται προς τα παράλια του δυτικού διαύλου που ενώνει τον Κόλπο Μεγάρων με τον Κόλπο Ελευσίνας, σε υψόμετρο 15 μέτρα. Απέχει περίπου 5 χλμ. δυτικά από το κέντρο των Μεγάρων ενώ αναμεσά τους περνάει η Ολυμπία Οδός και ο Προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας. Νοτιοδυτικά είναι το Αεροδρόμιο Μεγάρων και η Πάχη, βορειοδυτικά η Νέα Πέραμος, δυτικά το Πέραμα Μεγαρίδος (που ενώνει τα Μέγαρα με την Σαλαμίνα και νότια το Έλος / Υγροβιότοπος Βουρκάρι.

### Υγροβιότοπος Βουρκάρι
Το Βουρκάρι ή Βουρκάδι είναι παράκτιος αλμυρός υγροβιότοπος, ο οποίος φιλοξενεί πολλά και σπάνια είδη της ορνιθοπανίδας αν και δέχεται μεγάλη πίεση από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Φιλοξενεί πολλά και σπάνια είδη της ορνιθοπανίδας. Ο κλειστός και αβαθής όρμος του (με μέγιστο βάθος στο μεγαλύτερο τμήμα του ένα μέτρο) καταλήγει σε ένα επίπεδο αλίπεδο, το οποίο ονομάζεται "Αλμύρα" και το οποίο δυστυχώς εδώ και δεκαετίες έχει γεμίσει με παραθεριστικές κατοικίες και διάφορα άλλα κτίρια.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά, ως *Λάκκοι Καλογήρου*, το 1961 να απογράφεται στον τότε δήμο Μεγάρων. Το 1982 με το ΦΕΚ 6Α - 15/01/1982 μετονομάστηκε σε Λάκκα Καλογήρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Μεγαρέων που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μεγαρέων του Δήμου Μεγαρέων. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 325 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 517 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υγρότοπος Βουρκάρι Μεγάρων από τον ιστότοπο https://www.topoguide.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Μεγαρέων
Ανούρα Κουμάρα

Ο **Ντισαναγιάκα Μουντγιαννσελάγκε Ανούρα Κουμάρα Ντισαναγιάκε** (Γκαλεβέλα: 24 Νοεμβρίου 1968), είναι πολιτικός από τη Σρι Λάνκα που υπηρετεί επί του παρόντος ως ο δέκατος πρόεδρος της Σρι Λάνκα από το 2024. Είναι ο σημερινός ηγέτης του κόμματος του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου και της Εθνικής Λαϊκής Εξουσίας. Θεωρείται Μαρξιστής.

Ο Ντισαναγιάκε ασχολήθηκε με το ΛΑΠ από τα σχολικά του χρόνια και ήταν ενεργός στη φοιτητική πολιτική στο πανεπιστήμιο προτού ενταχθεί στο πολιτικό γραφείο το 1995. Είναι βουλευτής από τον Σεπτέμβριο του 2000 και έχει υπηρετήσει ως Υπουργός Γεωργίας, Κτηνοτροφίας, Γης και Άρδευσης από το 2004 έως το 2005 και επικεφαλής της Αντιπολίτευσης από το 2015 έως το 2018. Έγινε αρχηγός του ΛΑΠ στο 17ο Εθνικό Συνέδριο του κόμματος, που πραγματοποιήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2014.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Σρι Λάνκα
Κουμαρα
Μάλκο Γκραντίστε

Το **Μάλκο Γκραντίστε** (βουλγ. Малко градище) είναι χωριό της νότιας Βουλγαρίας, στον Δήμο Λιουμπίμετς της Επαρχίας Χάσκοβο. Τον Μάρτιο του 2024 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 643 κάτοικοι έναντι 607 κατοίκων το 2013. Το υψόμετρο του χωριού είναι 201 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η έκταση της διοικητικής του περιοχής είναι 50,475 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Μάλκο Γκραντίστε απέχει 243 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια, αλλά μόλις 8,5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα (Νομός Έβρου).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Μάλκο Γκραντίστε στο ''Guide Bulgaria''

Μαλκο Γκραντιστε
Κορυφή Μπότεφ

Η **Κορυφή Μπότεφ** ή **Βράχος Μπότεφ** (βουλγ. връх Ботев) είναι η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς του Αίμου (ή Μπαλκάν, οροσειρά που έδωσε το όνομά της στα Βαλκάνια), στην κεντρική Βουλγαρία. Η κορυφή έχει υψόμετρο 2.376 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η κορυφή και η περιοχή της βρίσκονται εντός του Εθνικού Δρυμού του Κεντρικού Αίμου και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 42°43′02″ Βόρειο και μήκος 24°55′00″ Ανατολικό.

Μέχρι το 1950, οπότε μετονομάσθηκε προς τιμή του Βούλγαρου επαναστάτη και ποιητή του 19ου αιώνα Χρίστο Μπότεφ, η κορυφή ήταν γνωστή με την τουρκική ονομασία της, **Γιουμρούκ-τσαλ** (Юмрукчал, *Yumrukçal*), που προήλθε από το σχήμα της κορυφής, που μοιάζει με γροθιά.

Ο ορεινός όγκος της κορυφής Μπότεφ αποτελείται από γρανιτικά πετρώματα από το Ολιγόκαινο — ένα σύμπλεγμα μετρίως όξινων ηφαιστειακών πετρωμάτων: λατίτες, ανδεσίτες και σοσονεΐτες.

Η σχετικώς επίπεδη ράχη ανάμεσα στις κορυφές Μπότεφ και Τρίγκλαφ είναι απομονωμένη με κοφτές πλαγιές, οι οποίες στα βόρεια (Βόρειο Τζεντέμ) κατεβαίνουν απότομα από ύψη 2.000 έως 2.200 μέτρων και στα νότια (Νότιο Τζεντέμ) από ύψη 1.800 έως 1.900 μέτρων.

Πάνω στην Μπότεφ βρίσκεται μετεωρολογικός σταθμός και, κυρίως, ραδιοφωνικός πύργος που εγκαινιάσθηκε στις 10 Ιουλίου 1966 και καλύπτει το 65% της εκτάσεως όλης της Βουλγαρίας. Η μέση θερμοκρασία στην κορυφή είναι –8,9 °C τον Ιανουάριο και +7,9 °C τον Ιούλιο. Πράγματι, αποτελεί τον κυριότερο αναμεταδότη του βουλγαρικού δικτύου τηλεοράσεως και ραδιοφώνου FM, καθώς βρίσκεται κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας, ενώ τα σήματα από εκεί λαμβάνονται ακόμη και από μέρη της Ρουμανίας και της Τουρκίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Botev, Bulgaria» στο *Peakbagger*
* Πληροφορίες και φωτογραφίες από τον πύργο αναμεταδόσεως (στη βουλγαρική γλώσσα)

Μποτεφ
Προεδρικές εκλογές στη Σρι Λάνκα 2024

Οι **προεδρικές εκλογές της Σρι Λάνκα του 2024** ήταν οι ένατες προεδρικές εκλογές και διεξήχθησαν στις 21 Σεπτεμβρίου 2024. Ο πρώην Πρόεδρος Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε έθεσε υποψηφιότητα για επανεκλογή ως ανεξάρτητος υποψήφιος, καθιστώντας τον τον πρώτο εν ενεργεία πρόεδρο που έθεσε υποψηφιότητα για επανεκλογή μετά τον Μαχίντα Ραγιαπάκσε το 2015.Άλλοι εξέχοντες υποψήφιοι ήταν ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Σαγίδ Πρεμαντάσα, ο Ανούρα Κουμάρα και ο Ραμάλ Ραγιαπάσκε, γιος του πρώην προέδρου Μαχίντα.

Οι εκλογές ήταν μια τριμερής αναμέτρηση μεταξύ Γουικρεμεσίνγκε, Πρεμαντάσα και Κουμάρα. Ο Ά γύρος ολοκληρώθηκε χωρίς κανέναν υποψήφιο να κερδίσει την πλειοψηφία. Ο Κουμάρα κέρδισε το 42,31% και ακολουθεί η Πρεμαντάσα με 32,76%. Ο νυν πρόεδρος Γουικρεμεσίνγκε τερμάτισε τρίτος, κερδίζοντας μόνο το 17,27% των ψήφων. Δεδομένου ότι κανένας υποψήφιος δεν κέρδισε την πλειοψηφία, διεξήχθη για πρώτη φορά στην ιστορία της Σρι Λάνκα Β' γύρος. Ο Κουμάρα ανακηρύχθηκε νικητής, κερδίζοντας το 55,89% των ψήφων στον δεύτερο γύρο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές του 2024
Κατηγορία:Εκλογές στη Σρι Λάνκα
Βαλιγκιέρ

Το **Βαλιγκιέρ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Γκαρ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Γκαρ
Κλερβώ

Το **Κλερβώ** (γαλλικά: Clervaux [klɛʁvo] λουξεμβούργιανά: Clierf i ή τοπικά ; γερμανικά: Clerf) είναι κοινότητα και πόλη στο βόρειο Λουξεμβούργο. Είναι η πρωτεύουσα του καντονιού Κλερβώ.

Τα όπλα της πόλης, που δόθηκαν το 1896, δείχνουν τρία μαύρα πουλιά σε χρυσό έδαφος στο κεφάλι μιας κόκκινης ασπίδας, ως μια παραλλαγή των όπλων των πρώην Λόρδων του Κλερβώ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Λουξεμβούργου
Παρκ Χόσινγκεν

Το **Παρκ Χόσινγκεν** (λουξεμβουργιανά: Parc Housen) είναι κοινότητα στο βόρειο Λουξεμβούργο, στο Καντόνιο του Κλερβώ. Βρίσκεται στα σύνορα με τη Γερμανία.

Η κοινότητα Παρκ Χόσινγκεν ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2012 από τις πρώην κοινότητες Κόνστουμ, Χόσινγκεν και Χόσχαϊντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Λουξεμβούργου
Ελληνικές Βιομηχανίες Ζωοτροφών

Οι **Ελληνικές Βιομηχανίες Ζωοτροφών** είναι εταιρεία παραγωγής ζωοτροφών και άλλων συναφών ειδών με έδρα το Πλατύ Ημαθίας. Ιδρύθηκε το 1963 ως εταιρεία της Αγροτικής Τράπεζας.

Το 1969 εγκαινιάζεται το πρώτο ιδιόκτητο εργοστάσιο της ΕΛΒΙΖ στο Πλατύ το οποίο διαθέτει το αυτοματοποιημένο σύστημα SCADA και δύο ρομπότ παλετοποίησης. Το 1993 εγκαινιάζεται μονάδα στο Πετροχώρι Ξάνθης . Το 2012 ιδιωτικοποιείται και εξαγοράζεται από την Ευρωφάρμ. Η εταιρεία διαθέτει ιδιόκτητο χημείο και κτηνιατρική υποστήριξη. Διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο στο οποίο έχουν θητεύσει πολιτικά στελέχη όπως ο Ευάγγελος Πολύζος από τον Νοέμβριο του 2007 έως τον Φεβρουάριο του 2008 και για χρόνια πρόεδρος της εταιρείας και ΓΓ του ΥΠΕΧΩΔΕ, Βασίλης Παπαγιάννης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Μπαχλούλ (Αζερμπαϊτζάν)

Το **Μπαχλούλ** (Αζερμπαϊτζάν: Bəhlul) ή **Παχλούλ** (αρμενικά:Փահլուլ) είναι χωριό κοντά στην πόλη Χανκεντί στο Αζερμπαϊτζάν.

## Σφαγή του Χαϊμπαλικέντ
Στο χωριό και στα γειτονικά χωριά Καρκιτζαχάν, Γκαϊμπαλί και Τζαμιλλί πήρε μέρος η σφαγή του Χαϊμπαλικέντ, η οποία έγινε από Αζέρους και Κούρδους ενάντια του Αρμενικού πληθυσμού των χωριών

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαλί
Τοπόλνιτσα

Η **Τοπόλνιτσα** () είναι μικρό χωριό στην Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ στη νοτιοδυτική Βουλγαρία. Αποτελεί μέρος του δήμου Πετριτσίου και βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Η Τοπόλνιτσα είναι ένα από τα πολλά μικρά χωριά της επαρχίας που έχουν διατηρήσει έναν παραδοσιακό χαρακτήρα, με κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Περίπου 2 χιλιόμετρα νότια του χωριού στην περιοχή της Κρεμενίτσας (στην περιοχή της συνοριακής πυραμίδας № 63) και στις δύο πλευρές των βουλγαροελληνικών συνόρων, ανακαλύφθηκε ο ύστερος νεολιθικός οικισμός Προμάχων-Τοπολνίτσα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ
Monumenta Paderbornensia

Η **Monumenta Paderbornensia** είναι περιγραφή της ιστορίας και της γεωγραφίας της Επισκοπής του Παντερμπόρν γραμμένη στα λατινικά. Ο πλήρης τίτλος είναι *Monumenta Paderbornensia ex historia romana, francica, saxonica eruta, novis inscriptionibus, figuris, tabulis geographicis ac notis posthumis Ferdinandi Principis, Episcopi Paderbornensis … illustrada accedunt Caroli M. Capitulatio ex excitus, MS.* *Palatino Bibliothecæ Vaticanæ, compendium vitæ celsissimi auctoris manes ferdinandæi, & panegyricus paderbornensis* .

Γράφτηκε από τον επίσκοπο Ferdinand von Fürstenberg και πρωτοεκδόθηκε το 1669. Μια γερμανική μετάφραση του Franz Joseph Micus (1801–1860) επανεκδόθηκε στο Παντερμπόρν το 1844 με τον τίτλο *Monuments of the State of Paderborn* σε εικονογράφηση του χαρλακτη Γιόχαν Γκέοργκ Ρουντόλφι.
## Εκδόσεις
* Εκδόσεις στα λατινικά:
** 1. Έκδοση: Paderborn 1669 ( ψηφιακό αντίγραφο UB Paderborn ).
** 2. Έκδοση: Άμστερνταμ 1672 ( ψηφιακό αντίγραφο UB Paderborn ).
** 3. Έκδοση: Frankfurt am Main / Leipzig 1713 ( ψηφιακό αντίγραφο UB Paderborn ).
** 4. Έκδοση: Lemgo 1714 ( ψηφιακό αντίγραφο UB Paderborn ).
* Μετάφραση στα γερμανικά:
** Franz Joseph Micus: *Μνημεία της Πολιτείας του Paderborn.* Paderborn 1844 ( ψηφιακό αντίγραφο UB Paderborn ).
## Πηγές
* Siegfried Kesselmeier: Ein Westfälischer Römer. Zum dichterischen Werk Ferdinands von Fürstenberg. In: Norbert Börste, Jörg Ernesti (Hrsg.): Ferdinand von Fürstenberg : Fürstbischof von Paderborn und Münster – Friedensfürst und guter Hirte. Schöningh, Paderborn/München/Wien/Zürich 2004, ISBN 978-3-506-71319-3, S. 333–357 (Paderborner theologische Studien; Band 42). 
* Julia Diekmann / Markus Moors / Andreas Neuwöhner (Hrsg.): *Monumenta. Erinnerungsorte zwischen Weser und Lippe. Die Monumenta Paderbornensia des Ferdinand von Fürstenberg.* Brill Schöningh, Paderborn 2023 (Studien und Quellen zur westfälischen Geschichte; 92), ISBN 978-3-506-79364-5.

Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία
Κατηγορία:Λογοτεχνία του 17ου αιώνα
Τζαμιλλί

Το **Τζαμιλλί** (αρμενικά: Ջամիլլի; αζερικά: Cəmilli) είναι χωριό στην επαρχία Χοτζαλί του Αζερμπαϊτζάν.  Το χωριό είχε αζερική πλειοψηφία πριν από τον διωγμό τους κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Πριν από την επίθεση του 2023 από το Αζερμπαϊτζάν, ήταν ντε φάκτο υπό τον έλεγχο της Δημοκρατίας του Αρτσάχ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαλί
Κασνάκοβο

Το **Κασνάκοβο** (βουλγ. Каснаково) είναι χωριό της Βουλγαρίας, στον Δήμο Ντιμίτροβγκραντ της Επαρχίας Χάσκοβο. Τον Μάρτιο του 2024 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 381 κάτοικοι έναντι 364 κατοίκων το 2013. Το υψόμετρο του χωριού είναι 133 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η έκταση της διοικητικής του περιοχής είναι 13,81 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Κασνάκοβο απέχει 194 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Κασνάκοβο στο ''Guide Bulgaria''

Κασνακοβο
Τόμας Βίζερ

Ο **Τόμας Βίζερ** (*Thomas Wieser*, γενν. 1954) είναι Αυστριακός-Αμερικανός οικονομολόγος, ο οποίος εργάζεται για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Διετέλεσε πρόεδρος της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής (EFC) της ΕΕ καθώς και πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας του Eurogroup (EWG), και των δύο συμβουλευτικών οργάνων του Eurogroup, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018

Μεταξύ 2005 και 2009, ο Βίζερ προήδρευσε της Επιτροπής Χρηματοπιστωτικών Αγορών του ΟΟΣΑ. Ο Βίζερ έγινε Αντιπρόεδρος της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EFC) τον Νοέμβριο του 2005. Συνέχισε την πρώτη του θητεία ως Πρόεδρος της επιτροπής από τον Μάρτιο του 2009 έως τον Μάρτιο του 2011.

Πριν από τον Οκτώβριο του 2011, ο Βίζερ ήταν Γενικός Διευθυντής Οικονομικής Πολιτικής και Χρηματοπιστωτικών Αγορών στο Υπουργείο Οικονομικών της Αυστρίας. Τον Οκτώβριο του 2011, ο Βίζερ έγινε πρόεδρος πλήρους απασχόλησης της Ομάδας Εργασίας του Eurogroup (EWG), ενός συμβουλευτικού σώματος στο Eurogroup. Τον Ιανουάριο του 2012, ο Βίζερ ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία του ως πρόεδρος του EFC της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς διατηρεί την προεδρία του EWG.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Κλάους Ρέγκλινγκ

Ο **Κλάους Ρέγκλινγκ** (γερμανικά: *Klaus Regling*, 3 Οκτωβρίου 1950, Λύμπεκ) είναι Γερμανός οικονομολόγος και πρώην Διευθύνων Σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) και Διευθύνων Σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

## Καριέρα
Το 1975 ο Ρέγκλινγκ άρχισε να εργάζεται στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στην Ουάσιγκτον. Το 1980 ο Ρέγκλινγκ έφυγε και πέρασε ένα χρόνο στο Οικονομικό Τμήμα της Ένωσης Γερμανικών Τραπεζών (BdB) προτού προσληφθεί ως οικονομολόγος από το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών, όπου εργάστηκε στο Τμήμα Ευρωπαϊκών Νομισματικών Υποθέσεων μέχρι το 1985. Εκείνη τη χρονιά επέστρεψε στο ΔΝΤ και εργάστηκε τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στην Τζακάρτα της Ινδονησίας. Το 1991 ο Ρέγκλινγκ αποχώρησε για άλλη μια φορά από το ΔΝΤ και επέστρεψε στο γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών, όπου διορίστηκε Αρχηγός του Τμήματος Διεθνών Νομισματικών Υποθέσεων. Το 1993 έγινε Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής Διεθνών Νομισματικών και Χρηματοοικονομικών Σχέσεων και το 1995 Γενικός Διευθυντής Ευρωπαϊκών και Διεθνών Χρηματοοικονομικών Σχέσεων. Υπό αυτή την ιδιότητα, υπηρέτησε ως εκπρόσωπος του Καγκελαρίου Χέλμουτ Κολ στο ΔΝΤ και στην Ομάδα των Επτά. Ενώ ήταν στο Υπουργείο, κατείχε επίσης ρόλους αναπληρωτή διοικητή στην Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης και στη Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης καθώς και στο εποπτικό συμβούλιο της Hermes Credit Insurance. Παρέμεινε στο υπουργείο μέχρι το 1998.

Το 1999, ο Ρέγκλινγκ εισήλθε στον ιδιωτικό τομέα ως Διευθύνων Σύμβουλος της Moore Capital Strategy Group στο Λονδίνο,

Ο Ρέγκλινγκ διορίστηκε Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2001 και παρέμεινε στη θέση του μέχρι τον Ιούνιο του 2008. Από το 2008 έως τον Μάρτιο του 2009 ήταν μέλος της Επιτροπής Issing, η οποία συγκροτήθηκε από την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για να συμβουλεύει την κυβέρνηση σχετικά με τη δημοσιονομική κανονιστική μεταρρύθμιση. Έγινε επίσης πρόεδρος της συμβουλευτικής εταιρείας KR Economics με έδρα τις Βρυξέλλες. Την 1η Ιουλίου 2010 ανέλαβε επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Αμβούργου
Μαδρεπορίτης

295px|thumb|right|Κοντινή φωτογραφία ενός μαδρεπορίτη
Ο **μαδρεπορίτης** είναι ένα ανοικτόχρωμο άνοιγμα με ασβεστώδη τοιχώματα στο σώμα των εχινόδερμων (αχινοί, θαλάσσιοι αστερίες και οφίουροι), που χρησιμεύει για την παροχή νερού στο υδραγγειακό τους σύστημα. Δρα ως μια βαλβίδα εξισορροπήσεως πιέσεως. Είναι ορατή ως μια μικρή κόκκινη ή κίτρινη δομή που μοιάζει με κουμπί, στην επάνω πλευρά του κεντρικού δίσκου (του κυρίως κορμού) των αχινών και των αστεριών, και στην κάτω πλευρά του δίσκου των οφιούρων. Παρατηρούμενος από κοντά, ο μαδρεπορίτης εμφανίζει ορατή δομή, που θυμίζει τα «μαδρέπορα» (παλαιά ονομασία για τα κοράλλια της τάξεως σκληρακτίνια, σήμερα όμως μόνο ενός γένους), από όπου και πήρε την ονομασία του.

295px|thumb|right|Ανατομία ενός αστερία: 1 Πυλωρικός στόμαχος
2 	Έντερο
3 	Πρωκτικός αδένας
4 	Λιθώδης αυλός
5 	Μαδρεπορίτης
6 	Πυλωρικός πόρος
7 	Πυλωρικό τυφλό
8 	Καρδιακός στόμαχος
9 	Γονάδα
10 	Πλάκες
11 	Λάγηνοι
Το υδραγγειακό σύστημα του αστερία αποτελείται από μία σειρά αγωγών γεμάτων με θαλάσσιο νερό, που χρησιμεύουν τόσο στη μετακίνηση όσο και στην αναπνοή και τη διατροφή του ζώου. Τα βασικά μέρη του είναι ο μαδρεπορίτης, ο λιθώδης αυλός, ο δακτυλιοειδής αυλός, οι ακτινικοί αυλοί, οι πλευρικοί αυλοί και οι ποδίσκοι. Ο μαδρεπορίτης λειτουργεί ως διηθητήρας, επιτρέποντας την είσοδο θαλάσσιου νερού μέσα στον λιθώδη αυλό, ο οποίος συνδέεται με τον δακτυλιοειδή αυλό γύρω από το στόμα. Πέντε ή περισσότεροι ακτινικοί αυλοί εκτείνονται από τον δακτυλιοειδή αυλό, ένας σε κάθε βραχίονα. Από τους ακτινικούς αυλούς διακλαδίζονται πολλοί πλευρικοί αυλοί, ο καθένας από τους οποίους οδηγεί σε έναν ποδίσκο. Ο κάθε ποδίσκος είναι ένας κλειστός κύλινδρος με μυϊκά τοιχώματα και διαθέτει μια μικρή βεντούζα στο εξωτερικό (κάτω) άκρο του και μια λάγηνο σαν βαλβίδα στο άνω άκρο του, στο εσωτερικό του σώματος. Η λειτουργία του μαδρεπορίτη στη διατήρηση των υγρών του σώματος ελέγχθηκε πειραματικώς στο είδος *[[Pisaster ochraceus]]*, όπου αστερίες με φραγμένο τον μαδρεπορίτη δεν μπορούσαν να επαναρυθμίσουν τον όγκο του σώματός τους μετά από έκθεση σε υπερωσμωτικές συνθήκες.

Στους αχινούς, πειραματική απόφραξη του μαδρεπορίτη του είδους *[[Strongylocentrotus droebachiensis]]* προκάλεσε παρόμοιο αποτέλεσμα, με απώλεια βάρους, αν και στους αχινούς ο μαδρεπορίτης έχει σημαντικά μικρότερο ρόλο στη ρύθμιση των υγρών από όσο έχει στους αστερίες.

## Παραπομπές


Μαδρεποριτης
Blue Movie

Η ***Blue Movie*** (, γνωστή και ως *Fuck* και *F,k*) είναι αμερικανική ερωτική ταινία του 1969, σε σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία του Άντι Γουόρχολ. Είναι η πρώτη ερωτική ταινία για ενήλικες που απεικονίζει πραγματικό σεξ, η οποία έχει λάβει ευρεία θεατρική κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες, και θεωρείται ως μια επιδραστική ταινία στην Χρυσή Εποχή του Πορνό (1969-1984), η οποία, πριν την νομιμοποίηση της πορνογραφίας στη Δανία την 1η Ιουλίου 1969,  ξεκίνησε στις 12 Ιουνίου 1969, με την κυκλοφορία της *Blue Movie* στο Elgin Theater, και αργότερα, στο New Andy Warhol Garrick Theatre, στη Νέα Υόρκη. Η *Blue Movie* βοήθησε στην εισαγωγή του φαινομένου του «σικ πορνό»,   στο οποίο το πορνό συζητήθηκε δημόσια από διάσημους (όπως ο Τζόνι Κάρσον και ο Μπομπ Χόουπ) και λήφθηκε σοβαρά υπόψη από τους κριτικούς του κινηματογράφου (όπως τον Ρότζερ Ίμπερτ), στον σύγχρονο αμερικανικό πολιτισμό και λίγο αργότερα, σε πολλές άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τον Γουόρχολ, η *Blue Movie* είχε μεγάλη επιρροή στην παραγωγή του *[[Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι]]*, μιας διεθνώς αμφιλεγόμενης ερωτικής ταινίας δράσης με πρωταγωνιστή τον Μάρλον Μπράντο, η οποία κυκλοφόρησε λίγα χρόνια μετά την κυκλοφορία της Blue Movie. Η Βίβα και ο Λούις Γουόλντον, υποδύοντας τους εαυτούς τους, πρωταγωνιστούν στην Blue Movie.

Το 1970, η *[[Mona the Virgin Nymph]]*, η δεύτερη ερωτική ταινία για ενήλικες που κυκλοφόρησε ευρέως, κυκλοφόρησε. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησαν άλλες ταινίες για ενήλικες, όπως *[[Boys in the Sand]]*, *[[Βαθύ Λαρύγγι (ταινία)|Βαθύ Λαρύγγι]]*, *[[Behind the Green Door]]* και *[[The Devil in Miss Jones]]*, οι οποίες συνέχισαν την Χρυσή Εποχή του Πορνό. Το 2016, η Blue Movie παρουσιάστηκε στο Μουσείο Γουίτνεϊ Αμερικανικής Τέχνης στο Μανχάταν.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* James, James (1989), "Andy Warhol: The Producer as Author", in *Allegories of Cinema: American Film in the 1960s* σελ. 58–84. Princeton: Princeton University Press.
* Koch, Stephen (1974; 2002): *Stargazer. The Life, World and Films of Andy Warhol*. Λονδίνο, ενημερωμένη ανατύπωση Marion Boyars, Νέα Υόρκη 2002, .
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* Αστέρια Blue Movie - Warholstars
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ερωτικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Πορνογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Σεξουαλική επανάσταση
Χαρίνι Αμαρασουρίγια

Η Δρ **Χαρίνι Αμαρασουρίγια** (Γκάλλε:6 Μαρτίου 1970 - ) είναι ακαδημαϊκός, ακτιβίστρια και πολιτικός από τη Σρι Λάνκα που υπηρετεί ως Πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα από το 2024. Είναι η τρίτη γυναίκα που κατέχει αυτό το αξίωμα. Μέλος της Εθνικής Λαϊκής Εξουσίας, κατέχει επίσης τα χαρτοφυλάκια Υπουργών Δικαιοσύνης, Δημόσιας Διοίκησης, Επαρχιακών Συμβουλίων, Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Εργασίας, Υπουργού Παιδείας, Επιστήμης και Τεχνολογίας, Υπουργού Εμπορίου, Εμπορίου, Επισιτιστικής Ασφάλειας, Συνεταιριστικής Ανάπτυξης, Βιομηχανίας και Επενδυτικής Ανάπτυξης, Υπουργός Γυναικών, Παιδιών και Νεολαίας και Αθλητισμού και Υπουργός Υγείας από το 2024. Η Αμαρασουρίγια είναι μέλος του Κοινοβουλίου το ΕΛΕ από το 2020. Προηγουμένως ήταν ανώτερη λέκτορας στο Τμήμα Κοινωνικών Σπουδών του το Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Σρι Λάνκα.

Είναι ιδεολογικά μέλος της κεντροαριστερής παράταξης της Εθνικής Λαϊκής Εξουσίας και εαυτόν φιλελεύθερο. Η Αμαρασουρίγια είναι γνωστή για την έρευνά της σχετικά με την ανεργία των νέων, τον φεμινισμό, την ανισότητα των φύλων, την προστασία των παιδιών και την αναποτελεσματικότητα στο εκπαιδευτικό σύστημα της Σρι Λάνκα.  Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της μη κυβερνητικής οργάνωσης Nest της Σρι Λάνκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σρι Λάνκα
Αριστόβουλος Κόης

Ο **Αριστόβουλος Κόης** (γενν. 1869, Χρυσοβίτσα Αγρινίου), γνωστός ως **Βάλτσας**, ήταν Έλληνας αξιωματικός και επαναστάτης στον Μακεδονικό Αγώνα από τις αρχές του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Ο **Κόης** γεννήθηκε στην Χρυσοβίτσα Αγρινίου το 1869. Ως Έλληνας αξιωματικός, ο **Αριστόβουλος Κόης** εντάχθηκε στην ελληνική επανάσταση στη Μακεδονία. Το 1907 έδρασε μαζί με τους Βασίλειο Παπακώστα, Δημήτριο Κοσμόπουλο, Γεώργιο Γαλανόπουλο και Αθανάσιο Μινόπουλο στην περιοχή της χερσονήσου της Χαλκιδικής υπό την ηγεσία του Ελληνικού Προξενείου Θεσσαλονίκης και του Μητροπολίτη Κασσανδρείας Ειρηναίο. Ο **Κόης** παρέμεινε στην περιοχή μέχρι τις 13 Μαΐου 1908, όταν με τμήμα του αποσπάσματος του Παναγιώτη Παπατζανετέα κατέλαβε την περιοχή του κόλπου Καλαμίτσι της Χαλκιδικής.

Συμμετείχε στον Α΄ και στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο (1919-1922). Αργότερα, αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού πεζικού.

Απεβίωσε στις 26 Ιανουαρίου 1956 στην οικία του στην πόλη του Αγρινίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ουμουντλού (Ναγκόρνο-Καραμπάχ)

Το **Ουμουντλού** (αζερικά: Umudlu αρμενικά: Ումութլու) ή **Ακναμπέρντ** (αρμενικά: Ակնաբերդ), επίσης **Ακαναμπέρντ** (αρμενικά: Ականաբերդ) ή **Ακανά** (αρμενικά: Ականա) είναι χωριό στην επαρχία Τερτέρ του Αζερμπαϊτζάν στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ Το χωριό είχε αζερική πλειοψηφία πριν από τον διωγμό τους κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τερτέρ
Παχάκι Αττικής

Το **Παχάκι** ή **Μικρό Νησί** είναι βραχονησίδα του Σαρωνικού κόλπου, η οποία βρίσκεται στον Κόλπο των Μεγάρων. Είναι η μικρότερη και βορειότερη από τις 2 βραχονησίδες (η άλλη είναι το Μεγάλο Νησί) ακριβώς απέναντι και νότια της Πάχης και του λιμανιού της. Σύμφωνα με ορισμένους ταυτίζεται με τη νησίδα *[[Μινώα]]*  που αναφέρεται στις αρχαίες πηγές, αν και υπάρχουν και άλλες θεωρίες για την τοποθεσία της. 

Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μεγαρέων του Δήμου Μεγαρέων και απογράφεται σε αυτόν ως ξεχωριστός οικισμός από το 2011. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους όπως και με αυτήν του 2011.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πάχη Μεγάρων: Η γνωστή μας άγνωστη στον ιστότοπο https://carnetdevoyage.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Μπατσέβο

Το **Μπατσέβο** (βουλγ. Бачево) είναι ορεινό χωριό της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας, στον Δήμο Ραζλόγκ της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ. Τον Μάρτιο του 2024 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 1.491 κάτοικοι έναντι 1.585 κατοίκων το 2013. Το υψόμετρο του χωριού είναι μεταξύ 837 και 900 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η έκταση της διοικητικής του περιοχής είναι 66,22 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Μπατσέβο απέχει 86 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Μπατσέβο στο ''Guide Bulgaria''

Μπατσεβο
Μπάλντεβο

Το **Μπάλντεβο** (βουλγ. Балдево) είναι χωριό της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας, στον Δήμο Γκάρμεν της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ. Τον Μάρτιο του 2024 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 166 κάτοικοι έναντι 176 κατοίκων το 2013. Το υψόμετρο του χωριού, που είναι κτισμένο στην κοιλάδα του Νέστου, είναι 598 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η έκτασή του είναι 8,04 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Μπάλντεβο απέχει 122,5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια, αλλά μόλις 20,2 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα (Νομός Δράμας).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Μπάλντεβο στο ''Guide Bulgaria''

Μπαλντεβο
ΔιαΝΕΟσις

Η ** διαΝΕΟσις**, είναι ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός έρευνας και ανάλυσης, με έδρα την Αθήνα που διεξάγει έρευνες για διάφορα ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Ιδρύθηκε το 2015 και αποκλειστικός χρηματοδότης του εγχειρήματος είναι ο επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ **[[Δημήτρης Δασκαλόπουλος (βιομήχανος)|Δημήτρης Δασκαλόπουλος]]**. 

Το έργο της διαΝΕΟσις επικεντρώνεται στην **παραγωγή** **επιστημονικών μελετών**, **δημοσιογραφικών ερευνών** και ερευνητικού υλικού για κρίσιμα ζητήματα και τις προκλήσεις της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, συμβάλλοντας στον δημόσιο διάλογο με τεκμηριωμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις πολιτικής. Παράλληλα, δημοσιεύει πρωτότυπα άρθρα που δίνουν έμφαση στην εις βάθος ανάλυση, την ολοκληρωμένη ενημέρωση και την ανάδειξη βέλτιστων πρακτικών και λύσεων για σημαντικά προβλήματα. Τα αποτελέσματα των ερευνών του παρουσιάζονται με τρόπο προσιτό και κατανοητό, αξιοποιώντας σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα για τη μέγιστη δυνατή διάχυση της γνώσης. 

Στα σχεδόν 10 χρόνια λειτουργίας της, η διαΝΕΟσις έχει δημοσιεύσει **πάνω από 60 μελέτες και έρευνες για διάφορα ζητήματα**, από τις προκλήσεις της ελληνικής οικονομίας και την κλιματική κρίση μέχρι το δημογραφικό πρόβλημα, συμβάλλοντας με προτάσεις πολιτικής στην αντιμετώπιση των προβλημάτων με τα οποία καταπιάνεται.

Η διοίκηση της διαΝΕΟσις ασκείται από τον **Διονύση Νικολάου**, γενικό διευθυντή του οργανισμού, ενώ η λειτουργία του οργανισμού εποπτεύεται από ένα εποπτικό συμβούλιο και ένα "Advisory Board" το οποίο αποτελείται από προσωπικότητες του ακαδημαϊκού, επιχειρηματικού και ευρύτερου επιστημονικού χώρου. Στο στελεχιακό δυναμικό της διαΝΕΟσις βρίσκονται η κ. **Φαίη Μακαντάση** ως διευθύντρια Ερευνών και ο δημοσιογράφος κ. **Ηλίας Νικολαϊδης** ως διευθυντής Περιεχομένου. Στον οργανισμό εργάζονται επίσης δημοσιογράφοι, μεταξύ των οποίων η **Λένα Παπαδημητρίου** και ο **Γιάννης Καραμαγκάλης**.

Στο παρελθόν, επιτελικά στελέχη του οργανισμού διετέλεσαν ο νυν υπουργός Παιδείας **[[Κυριάκος Πιερρακάκης]]** καθώς και ο δημοσιογράφος και συγγραφέας **[[Θοδωρής Γεωργακόπουλος]]**.

Στα 10 χρόνια της δράσης της, η διαΝΕΟσις έχει εκδώσει, επίσης 25 βιβλία και περιοδικά που σχετίζονται με την ερευνητική της δραστηριότητα.

**Οι σημαντικότερες έρευνες της διαΝΕΟσις**

* Tι Πιστεύουν οι Έλληνες
* Η Υγεία Στην Ελλάδα
* Κλιματική Αλλαγή Στην Ελλάδα
* Ένα Νέο Παραγωγικό Μοντέλο Για Την Ελλάδα
* Η Δικαιοσύνη Στην Ελλάδα
* Το Δημογραφικό Πρόβλημα Της Ελλάδας
* Η Φοροδιαφυγή Στην Ελλάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δεξαμενές σκέψης
Κατηγορία:Έρευνα
Κατηγορία:Έρευνα στην Ελλάδα
Γιέλμαρεν

Η **Γιέλμαρεν** (σουηδ. *Hjälmaren* ή *Jälmaren*) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε έκταση λίμνη της Σουηδίας. Βρίσκεται στην κεντρική πεδινή περιοχή της χώρας και το επιπλέον νερό της διοχετεύεται δια του μικρού μήκους ποταμού Έσκιλστούναον στη γειτονική λίμνη Μέλαρεν (την τρίτη μεγαλύτερη της Σουηδίας), της οποίας τα νερά καταλήγουν στη Βαλτική Θάλασσα, στα δυτικά της Στοκχόλμης. Εκτός αυτών, η Γιέλμαρεν συνδέεται με τη Στοκχόλμη με το τεχνητό κανάλι Γιέλμαρε, μήκους 13 χιλιομέτρων.

Η έκταση της λίμνης είναι μοιρασμένη σε τρεις ιστορικές Επαρχίες: τη Σόντερμανλαντ, τη Νάρκε και τη Βέστμανλαντ. Διοικητικώς όμως υπάγεται σήμερα στις Κομητείες της Στοκχόλμης και της Σόντερμανλαντ. Η Γιέλμαρεν έχει μήκος περίπου 60 χιλιόμετρα, πλάτος περί τα 20 χιλιόμετρα και έκταση (επιφάνεια) 483&nbsp;τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι μεγαλύτερες πόλεις που είναι κτισμένες στις όχθες της λίμνης είναι η Ερεμπρού και η Έσκιλστούνα, που βρίσκονται στη δυτική και στην ανατολική άκρη της λίμνης αντιστοίχως.

Μεταξύ του 1878 και του 1887 ένα πρόγραμμα κατασκευής φραγμάτων χαμήλωσε το επίπεδο της επιφάνειας της λίμνης Γιέλμαρεν κατά 1,3 μέτρο, ώστε να ελευθερωθούν εκτάσεις γης για τη γεωργία και για να μειωθεί ο κίνδυνος πλημμυρών.

* Ο επαναστάτης Ένγκελμπρεκτ Ένγκελμπρεκτσον δολοφονήθηκε το 1436 σε ένα νησάκι της λίμνης, που από τότε ονομάζεται Ένγκελμπρεκτσόλμεν.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος λιμνών της Σουηδίας

## Παραπομπές


Γιελμαρεν
Αρπαγκεντίκ

Το **Αρπαγκεντίκ** (αζερικά: Arpagədik) ή **Αρπαγκετίκ** (αρμενικά: Արփագետիկ) είναι χωριό στην επαρχία Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν, στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.  Το χωριό είχε αρμενική πλειοψηφία πριν από τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του 2020.

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαβέντ
Κουμίντρι Αττικής

Το **Κουμίντρι** είναι χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής. 

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Κουμίντρι βρίσκεται προς τα παράλια του δυτικού διαύλου που ενώνει τον Κόλπο Μεγάρων με τον Κόλπο Ελευσίνας, σε υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχει περίπου 7 χλμ. δυτικά από το κέντρο των Μεγάρων και είναι βορειοανατιλικά από τη Νέα Πέραμο ενώ αναμεσά τους περνάει η Ολυμπία Οδός και ο Προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στον τότε δήμο Μεγάρων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Μεγαρέων που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μεγαρέων του Δήμου Μεγαρέων. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 422 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 298 κατοίκους. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Μεγαρέων
Στίκας Αττικής

Ο **Στίκας** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής. 

## Γενικά στοιχεία
Ο Στίκας βρίσκεται δίπλα στα παράλια του Κόλπου Μεγάρων, στην ανατολική είσοδο της Κακιάς Σκάλας, σε υψόμετρο 86 μέτρα. Απέχει περίπου 6 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο των Μεγάρων και 10 χλμ. ανατολικά από την Κινέτα. Στη βόρεια άκρη περνάει η Ολυμπία Οδός ενώ ανατολικά και νότια ο Προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στον τότε δήμο Μεγάρων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Μεγαρέων που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μεγαρέων του Δήμου Μεγαρέων. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 45 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 44 κατοίκους. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Μεγαρέων
Ιερωνυμιέλλη

Ο **ιερωνυμιέλλη** (*Hieronymiella*) είναι γένος αγγειόσπερμων μονοκοτυλήδονων ποωδών φυτών, που ανήκει στην οικογένεια του νάρκισσου, τα αμαρυλλιδοειδή, και στη «φυλή» ευστέφιες (*Eustephieae*).

Η ιερωνυμιέλλες είναι ιθαγενή φυτά της Βολιβίας και της βορειοδυτικής Αργεντινής.

## Περιγραφή
Τα άνθη των φυτών αυτών έχουν επίμηκες, σωληνοειδές και προς το άκρο χοανοειδές σχήμα.

## Ταξινομική
Η πρώτη περιγραφή του γένους δημοσιεύθηκε από τον Γερμανό βοτανολόγο Φέρντιναντ Άλμπιν Παξ το 1889 και πήρε την ονομασία του προς τιμή του επίσης Γερμανού βοτανολόγου Γκέοργκ Χανς Έμμο Βόλφγκανγκ Χιερόνυμους (1846-1921), από το επώνυμό του.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς δέκα είδη ιερωνυμιέλλης, τα εξής:

## Παραπομπές


Ιερωνυμιελλη
Τέοντορ Κότσυ

Ο **Καρλ Γκέοργκ Τέοντορ Κότσυ** (γερμ. *Karl Georg Theodor Kotschy*, πολων. *Teodor Koczy*, 15 Απριλίου 1813 – 11 Ιουνίου 1866) ήταν Αυστριακός Βοτανική και εξερευνητής. Στις βοτανολογικές εξορμήσεις του, ο Κότσυ συνέλεξε πάρα πολλά φυτά. Περιέγραψε για παράδειγμα σαράντα διαφορετικά είδη βελανιδιάς και τους έδωσε ονόματα, τα περισσότερα από τα οποία θεωρούνται σήμερα συνώνυμα των ονομασιών που επεκράτησαν, αλλά το *Quercus look* αναγνωρίζεται και σήμερα ως έγκυρη ονομασία.

## Βιογραφικά δεδομένα
Ο Κότσυ γεννήθηκε στην πόλη Ούστρον της Αυστριακής Σιλεσίας, στη σημερινή Πολωνία, και ήταν γιος του Λουθηρανού θεολόγου Καρλ Φρήντριχ Κότσυ (*Carl Friedrich Kotschy*, 1789-1856).

Αρχικώς και ο Κότσυ σπούδασε θεολογία στη Βιέννη, από το 1833. Από το 1836 έως το 1862 διεξήγαγε εκτεταμένες βοτανολογικές έρευνες σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη βόρεια Αφρική, στις οποίες συνέλεξε περισσότερα από 300.000 δείγματα φυτών. Το 1836 συνόδευσε τον γεωλόγο Γιόζεφ Ρούσεγκερ σε επιστημονικό ταξίδι στην Κιλικία και τη Συρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί βοτανολόγοι
Ουκρανική κατοχή του Κουρσκ

Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-Ουκρανικού Πολέμου (2014-σήμερα), οι Ουκρανοί κατέλαβαν τμήματα της περιφέρειας Κουρσκ της Ρωσίας. Ήταν η πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που μέρος της ρωσικής επικράτειας κατελήφθη από ξένη δύναμη. Οι ουκρανικές δυνάμεις κατέλαβαν αρκετούς οικισμούς, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Σούτζα. Η κατοχή ήταν αποτέλεσμα της ουκρανικής εισβολής στην Περιφέρεια Κουρσκ που ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου 2024.

Στις 15 Αυγούστου 2024, ο Ουκρανός στρατιωτικός διοικητής Ολεσκάντρ Σύρσκιγι ανακοίνωσε την ίδρυση στρατιωτικής διοίκησης στα κατεχόμενα τμήματα της περιφέρειας Κουρσκ με επικεφαλής τον υποστράτηγο Έντουαρντ Μοσκάλιοφ, ο οποίος θα κατείχε τον τίτλο του στρατιωτικού διοικητή.Δήλωσε ότι 82 οικισμοί στην περιφέρεια ήταν υπό ουκρανικό έλεγχο. Η Ουκρανία είπε ότι «δεν ενδιαφέρεται» να προσαρτήσει μόνιμα το ρωσικό έδαφος. Στις 19 Αυγούστου, ο Πρόεδρος Ζελένσκι είπε ότι οι ουκρανικές δυνάμεις είχαν τον έλεγχο 92 οικισμών στην περιφέρεια Κουρσκ και 1.250 τετραγωνικά χιλιόμετρα ρωσικής επικράτειας. Στις 3 Σεπτεμβρίου, ο Ζελένσκι είπε σε συνέντευξή του ότι η Ουκρανία σχεδιάζει να κρατήσει «επ' αόριστον» τα κατεχόμενα εδάφη της Περιφέρειας Κουρσκ, ως μοχλό πίεσης στον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Έχει υπάρξει ενδιαφέρον από την Ουκρανική Ταχυδρομική Υπηρεσία ίδρυσης υποκαρταστήματος στην Σούτζα, το μόνο μεγάλο αστικό κέντρο που βρίσκεται υπό ουκρανική κατοχή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Κατηγορία:Στρατιωτική διοίκηση
Μπέρνχαρντ Κρίστοφ Μπράιτκοπφ

Ο **Μπέρνχαρντ Κρίστοφ Μπράιτκοπφ** (γερμ. *Bernhard Christoph Breitkopf*, 1695-1777) υπήρξε γερμανός τυπογράφος και εκδότης. Το 1719 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο στη Λειψία, αργότερα Breitkopf & Härtel, ο οποίος σήμερα είναι ο παλαιότερος μουσικός εκδοτικός οίκος στον κόσμο.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1695 στο Κλάουσταλ της Γερμανίας. Το 1709 άρχισε τη μαθητεία του ως τυπογράφος στο Γκόσλαρ. Ένα χρόνο αργότερα ίδρυσε τον μουσικό εκδοτικό οίκο Breitkopf της Λειψίας. Μετακόμισε στη Λειψία το 1714 και εργάστηκε για ένα χρόνο σε μια τυπογραφική εταιρεία, την οποία ανέλαβε από τον θανόντα Γιόχαν Κάσπαρ Μύλλερ. Στη συνέχεια εργάστηκε στην Ιένα και τέλος στο Χάλλε (Ζάαλε). Το 1718 επέστρεψε στη Λειψία, παντρεύτηκε τη Σοφία Μαρία Μύλλερ και ανέλαβε μια τυπογραφική εταιρεία που υπήρχε από το 1664, την οποία έσωσε από την οικονομική καταστροφή. Το 1719 ίδρυσε την εταιρεία εκτύπωσης βιβλίων, χυτηρίου τύπου και μουσικής Breitkopf. Η πραγματική εκδοτική δραστηριότητά του ξεκίνησε το 1723 με την εκτύπωση της εβραϊκής Βίβλου. Το 1732, ο Μπράιτκοπφ αγόρασε το κτίριο «Χρυσή Άρκτο» για να στεγάσει τον εκδοτικό οίκο του. Το 1739, μετά τον θάνατο της συζύγου του, ο Μπράιτκοπφ παντρεύτηκε την Θεόδωρα Σοφία Κάιζερ. Το 1740 διετέλεσε πρεσβύτερος της τυπογραφικής συντεχνίας στη Λειψία. Το 1745 παρέδωσε την επιχείρηση εκτύπωσης στον γιο του Γιόχαν Γκόττλομπ Ιμμάννουελ Μπράιτκοπφ, ο οποίος εργάστηκε επίσης ως τυπογράφος και εκδότης. Διατήρησε την εκδοτική επιχείρηση μέχρι το θάνατό του, και την κληροδότησε στον γιο του το 1762. Μεταξύ 1725 και 1761, εξέδωσε 656 έργα στο τυπογραφείο του. Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1777 στην Λειψία, όντας ο σημαντικότερος τυπογράφος στη Γερμανία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Bernhard Christoph Härtel. Geschichte Sachsen, abgerufen am 20. Januar 2020. 
* Werke von und über Bernhard Christoph Breitkopf in der Deutschen Digitalen Bibliothek
* Literatur von und über Bernhard Christoph Breitkopf im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek

Κατηγορία:Γερμανοί εκδότες
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Τυπογράφοι
Σούτζα

Η **Σούτζα** (ρωσικά: Су́джа) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Σουτζάνσκι στο Όμπλαστ του Κουρσκ της Ρωσίας, που βρίσκεται στους ποταμούς Σούτζα και Ολέσνιγια, 105 χλμ. νοτιοδυτικά του Κουρσκ, του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας. Έχει πληθυσμό 5.127 κατοίκων. Είναι ο τροφοδότης ανταλλαγής φυσικού αερίου όπου ο Υπερσιβηρικός αγωγός συναντά τον αγωγό της Αδελφότητας. Από τις 15 Αυγούστου 2024, η πόλη έχει καταληφθεί από ουκρανικές δυνάμεις ως αποτέλεσμα εισβολής στην περιοχή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Κουρσκ
IMEdD

Το **iMEdD**, επίσης γνωστό υπό την πλήρη ονομασία του ως **Incubator for Media Education and Development**, είναι μη κυβερνητική οργάνωση, υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

## Ιστορία

Η ίδρυση του iMEdD χρονολογείται στο 2018, κατόπιν κοινής πρωτοβουλίας του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, καθώς και των δημοσιογράφων Άννας-Κύνθιας Μπουσδούκου και Στρατή Τριλίκη, κατά τη διάρκεια περιόδου χαρακτηριζόμενη από μία γενικευμένη κρίση στον χώρο της δημοσιογραφίας, καθώς και μία συνεχώς αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης και απαξίωσης προς τους δημοσιογράφους, καθώς και προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

## Σκοπός
Απώτερος σκοπός της ίδρυσης του iMEdD, σύμφωνα με τους ιδρυτές του, αποτελεί η προαγωγή και περαιτέρω ενίσχυση της διαφάνειας, της εγκυρότητας, της ανεξαρτησίας και της αριστείας, ευρύτερα, στον χώρο της δημοσιογραφίας. 

Παράλληλα, σκοπός, επίσης, αποτελεί η περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων, η αλληλοϋποστήριξη και η αλληλεγγύη μεταξύ των δημοσιογράφων και εργαζόμενων του χώρου των ΜΜΕ, η περαιτέρω προώθηση συνεργασιών σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, καθώς και η προώθηση καινοτομιών και, γενικότερα, ενεργειών με απώτερο σκοπό την αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό των πρακτικών του χώρου των ΜΜΕ.

Μέρος της συγκεκριμένης γενικότερης πρωτοβουλίας αποτελεί, μεταξύ άλλων, και η ενθάρρυνση και η δημιουργία πρωτότυπων δημοσιογραφικού περιεχομένου έργων, καθώς και οι συνεργασίες και οι συμπαραγωγές σε επίπεδο δημοσιογραφικής έρευνας, όπως και η ανάδειξη θεμάτων και ζητημάτων, ως αποτέλεσμα έργου ερευνητικής δημοσιογραφίας.

## Δράσεις
[μικρογραφία|αριστερά|Άποψη της κεντρικής σκηνής του «International Journalism Forum», στο [Πειραιώς 260, το 2023.]]
μικρογραφία|Λογότυπο του «International Journalism Forum».
Μεταξύ άλλων, το iMEdD διοργανώνει σε τακτική βάση εκδηλώσεις, καθώς και εργαστήρια, με απώτερο σκοπό την εκπαίδευση, επιμόρφωση και ενημέρωση δημοσιογράφων, σχετικά με ζητήματα πρακτικών, τεχνολογικών εργαλείων, με την παρουσία ειδικών επί του εκάστοτε αντικειμένου. Παράλληλα, σε ετήσια βάση διοργανώνεται πολυήμερη σειρά εκδηλώσεων, γνωστή υπό τον τίτλο «International Journalism Forum», η οποία φιλοξενείται στον χώρο εκδηλώσεων του Πειραιώς 260.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
The Infinity War

***The Infinity War*** είναι μίνι σειρά κόμικς έξι τευχών, που δημοσιεύτηκε από τη Marvel Comics το 1992. Η σειρά γράφτηκε από τον Τζιμ Στάρλιν και σχεδιάστηκε από τους Ρον Λιμ, Ίαν Λάφλιν, Αλ Μίλγκρομ, Τζακ Μορέλι και Κρίστι Σιλ.

Η ιστορία είναι άμεση συνέχεια στο *[[The Infinity Gauntlet]]* του 1991 και ακολουθήθηκε από το *The Infinity Crusade* το 1993.

## Σε άλλα μέσα

### Ταινία
Τον Οκτώβριο του 2014, η Marvel ανακοίνωσε μια ταινία σε δύο μέρη με τον τίτλο *[[Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας]]* που θα ήταν γραμμένη από τους Κρίστοφερ Μάρκους και Στίβεν ΜακΦίλι και σκηνοθετημένη από τους αδελφούς Ρούσο. Τον Αύγουστο του 2016, η Marvel έκανε μια εσωτερική ανακοίνωση ότι *Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας* ίσως να είναι μια ταινία, το οποίο αργότερα παρατήθηκε προτιμώντας τα αρχικά της σχέδια για ταινία σε δύο μέρη, με το Μέρος 2 να μετονομάζεται σε *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη]]*. Οι Ρουσό εξήγησαν ότι παρά τον τίτλο, η ταινία δεν ήταν προσαρμογή αυτής της ιστορίας, αλλά ήταν πρωταρχικά βασισμένη στον προκάτοχό της *The Infinity Gauntlet*. Το *Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας* κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου 2018.

### Βιντεοπαιχνίδια

* Η Capcom προσάρμοσε την ιστορία σε ένα βιντεοπαιχνίδι σύντομα μετά την κυκλοφορία της. Το *Marvel Super Heroes In War of the Gems*, κυκλοφόρησε το 1996 για το Super Nintendo Entertainment System.
* Το βιντεοπαιχνίδι του 2019 *Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order*, μια επανεκκίνηση στα *Marvel: Ultimate Alliance* και *Marvel: Ultimate Alliance 2* παίρνει στοιχεία από την ιστορία *The Infinity War* και τα ενσωματώνει στη δικιά του ιστορία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Infinity War'' στο Grand Comics Database

Κατηγορία:Κόμικς υπερηρώων
Κατηγορία:Marvel Comics
Αχουλλού

Το **Αχουλλού** (αζερικά: Axullu; αρμενικά: Հախլլու) ή **Χαρτασέν** (αρμενικά: Հարթաշեն) είναι χωριό στην επαρχία Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν, στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.Το χωριό είχε αζερική πλειοψηφία πριν από τον διωγμό τους κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαβέντ
Ουινκράνζ

Το **Ουινκράνζ** (γαλλικά: *Wincrange* λουξεμβούργιανά*: Wëntger* γερμανικά: *Wintger)* είναι κοινότητα και χωριό στο βόρειο Λουξεμβούργο, στο Καντόνιο του Κλερβώ.

Η κοινότητα Ουινκράνζ δημιουργήθηκε το 1978 από τις πρώην κοινότητες Ασελμπόρν, Μπεβάνζ, Χασιβίλ και Ομπερβαμπάχ, όλα στο Καντόνιο του Κλερβώ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Λουξεμβούργου
Καντόνιο του Κλερβώ

Το **Καντόνιο του Κλερβώ** (λουξεμβούργιανά: *Kanton Klierf)* είναι το μεγαλύτερο καντόνιο στο Λουξεμβούργο. Το καντόνιο συνορεύει το Βέλγιο και την Γερμανία

## Κοινότητες
Το καντόνιο έχει 5 κοινότητες:
*Τρουαβιέρζ
*Βαϊσβαμπάχ
*Κλερβώ
*Παρκ Χόσινγκεν
*Ουινκράνζ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καντόνια του Λουξεμβούργου
Θεόδωρος Πελαγίδης

Ο **Θεόδωρος Πελαγίδης** (Θεσσαλονίκη, 7 Απριλίου 1965) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πανεπιστημιακός (Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς). Ανέλαβε καθήκοντα Υποδιοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος τον Σεπτέμβριο του 2020. 

Από τις 25 Μαΐου έως τις 26 Ιουνίου 2023 διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά, στόχος της οποίας ήταν να οδηγηθεί η χώρα εκ νέου σε βουλευτικές εκλογές και να αναδειχθεί νέα κυβέρνηση.

## Βιογραφία
Ο **Θεόδωρος Πελαγίδης** γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 7 Απριλίου 1965 και σπούδασε οικονομικά στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης (πτυχίο, 1987 με υποτροφία ΙΚΥ), Sussex (M.Phil.,1989), Paris (Doctorat, 1993 με υποτροφία SPES των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) & Harvard CES (Post-Doc, 1993 & 1995 με υποτροφία ΝΑΤΟ).

Σήμερα, διατελεί καθήκοντα Υποδιοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ συνεχίζει να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

## Καριέρα
Ο Θεόδωρος Πελαγίδης είναι από το 2004 καθηγητής οικονομικής ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, ενώ από το 2012 έως το 2020 διετέλεσε NR Senior Fellow στο Brookings Institution, USA (2012-2020).

Έχει διατελέσει Fulbright scholar στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια (2008) & NBG fellow στο HO, LSE (2010). Έχει επίσης εργασθεί ως expert στο Internal Evaluation Office του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (2015) σχετικά με την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος διάσωσης και στην EC το 2018 και το 2021 (Horizon).

Τον Σεπτέμβριο του 2020 ανέλαβε καθήκοντα Υποδιοικητή στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Από τις 25 Μαΐου έως τις 26 Ιουνίου 2023 διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά, η οποία σχηματίστηκε από την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, μετά την αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης από την Βουλή που προέκυψε μετά τις εκλογές του Μαΐου 2023.

Έχει τουλάχιστον 70 δημοσιεύσεις σε διεθνείς επιστημονικές επιθεωρήσεις με κριτές μεταξύ των οποίων: *International Journal of Finance & Economics**,* *International Review of Law and Economics, Journal of Economic Studies**, The Journal of Economic Policy Reform**, The* *Journal of Policy Modelling, Cambridge Journal of Economics**, European Journal of Law and Economics**, Managerial and Decision Economics**, Economists’ Voice**, The Cato Journal**, Review of International Studies**, Journal of Post-Keynesian Economics**, etc.* 

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εδράζονται στις περιοχές των Οικονομικών της Νομισματικής Ενοποίησης, της Διεθνούς & Ευρωπαϊκής Νομισματικής και Οικονομικής Ολοκλήρωσης, της Θετικής Πολιτικής Οικονομίας και των Ναυτιλιακών Οικονομικών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* https://maritime-unipi.gr/didaktiko_prosopiko/pelagidis-theodoros/ 

Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κοινότητα Μετοχίου Διρφύων

Η **Κοινότητα Μετοχίου Διρφύων** είναι κοινότητα του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου η οποία συστάθηκε το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 με την απόσπαση του οικισμού  Μετόχι από το δήμο Διρφύων και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει τους οικισμούς Άγιοι Απόστολοι, Κούτουρλα και η Παραλία Μετοχίου. 

## Διατελέσαντες πρόεδροι
Τελευταίος πρόεδρος της κοινότητας εξελέγη το 1994 ο Βασίλειος Ξουρίκης. Σημερινός πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Μετοχίου Διρφύων είναι ο *Σταύρος Γιαμαρέλος του Αθανασίου*.

## Πρόεδροι Τοπικής Κοινότητας Μετοχίου

* 1999-2010 Χρήστος Κατσής
* 2011-2019 Αναστάσιος Σφύρλας
* *2019- σήμερα* *Σταύρος Γιαμαρέλος του Αθανασίου* *(εκλεγείς το 2019)*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου