open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αστράτεια

Ο όρος **αστράτεια** γενικά σημαίνει τη μη στράτευση, τη νόμιμη απαλλαγή εκ του στρατού, αλλά και τη λιποταξία, όπως και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ανυπότακτος.

Ειδικά όμως στην αρχαιότητα και μάλιστα στην αρχαία Αθήνα κατά το αττικό δίκαιο  «**αστρατείας γραφή**» λεγόταν η οποιαδήποτε καταγγελία εναντίον πολίτη που δεν είχε προσέλθει στο στρατό ως όφειλε ή είχε καταταγεί σε άλλο στράτευμα προκειμένου ν΄ αποφύγει τυχόν κινδύνους.

Αρμόδιοι για να εισαγάγουν τέτοια δίκη με "γραφή αστρατείας" ήταν μόνο οι στρατηγοί, αλλά δικαιούταν και οποιοσδήποτε πολίτης να καταθέσει στους στρατηγούς «γραφή αστρατείας» κατά  οποιουδήποτε. Οι στρατηγοί μετά από ανάκριση ανάλογα εισηγούνταν ή όχι την υπόθεση προς εκδίκαση και αν μεν ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί "επ' αυτοφώρω", η γραφή κατατίθετο και κατά διάρκεια εκστρατείας η υπόθεση εκδικαζόταν από δικαστήριο της εκστρατείας (κάτι σαν το σύγχρονο έκτακτο στρατοδικείο). Αν όμως η γραφή αστρατείας καταθέτονταν μετά το πέρας της εκστρατείας και την επάνοδο του κατηγορουμένου στην Αθήνα, η υπόθεση  εκδικάζονταν από το δικαστήριο των Ηλιαστών. 

Οι ποινές που επιβάλλονταν ποίκιλλαν ανάλογα της πολιτικής κατάστασης, των περιστάσεων και των ατόμων. Συνήθεις ποινές για τέτοια αδικήματα ήταν η μερική ατιμία χωρίς δήμευση περιουσίας.

## Πηγές
*
*Λυσίας, Κατά Αλκιβιάδου αστρατείας Β'
*Perseus Digital Library - Liddell-Scott Lexicon

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Πρισματικός αστρολάβος

Ο **πρισματικός αστρολάβος** είναι ένα αστρονομικό όργανο αλλά και ναυτιλιακό καθώς επίσης και τοπογραφικό.

Ως ναυτιλιακό ή τοπογραφικό όργανο χρησιμοποιείται στον καθορισμό γεωγραφικών συντεταγμένων ενός τόπου καθώς επίσης και της ακριβούς ώρας και των συντεταγμένων των αστέρων.

Ως αστρονομικό όργανο, χρησιμοποιείται για τον ακριβή προσδιορισμό του ύψους ενός ουράνιου σώματος στην ουράνια σφαίρα. Περιλαμβάνει ένα ισόπλευρο πρίσμα (με μια από τις επιφάνειες του κάθετα τοποθετημένη), το οποίο βρίσκεται ακριβώς μπροστά από τον αντικειμενικό φακό του αστρολάβου και πάνω από ένα οριζόντιο κάτοπτρο, που σχηματίζεται από έναν δίσκο υδράργυρου. Η εικόνα του ουράνιου αντικειμένου καθώς και η αντανάκλαση του στο κάτοπτρο αντανακλώνται στην εσωτερική επιφάνεια του πρίσματος. Οι δυο εικόνες που δημιουργούνται συγκλίνουν όταν η γωνιώδης απόσταση του αντικειμένου από το ζενίθ (ζενίθια απόσταση) σχηματίζει γωνία ίση με το μισό της γωνίας της ηγούμενης άκρης του πρίσματος.

Με το όργανο αυτό επιτυγχάνεται ακρίβεια μετρήσεων παρόμοια με εκείνη που παρέχουν τα μεσημβρινά τηλεσκόπια. Όμως το όργανο αυτό, ο «πρισματικός αστρολάβος», είναι γεγονός ότι πλεονεκτεί του μεσημβρινού τηλεσκοπίου κατά το ότι δεν απαιτεί μόνιμη εγκατάσταση.

## Δείτε επίσης
* Αστρολάβος

Πρισματικος αστρολ
Πρισματικος αστρολ
Αμυγδαλή Καρδίτσας

Η **Αμυγδαλή** είναι 
οικισμός της δημοτικής ενότητας του  δήμου Μουζακίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Βρώστιανη, ενώ η μετονομασία σε Αμυγδαλή έγινε το 1955 παίρνοντας το όνομά της από το ομώνυνο ύψωμα του χωριού, την Αμυγδαλιά. Η Αμυγδαλή είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμο Μουζακίου και ο πληθυσμός της είναι 61 κάτοικοι με βάση τα στοιχεία από την απογραφή πληθυσμού του 2011. Το χωριό βρίσκεται κοντά στις υπώρειες των Θεσσαλικών Αγράφων και σε υψόμετρο 600 μέτρα. Η τοπική κοινότητα Αμυγδαλής είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 5,610 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Αξιοθέατα
*Η κεντρική πλατεία του οικισμού
*Οι ιαματικές πηγές Μπακάλη
*Η πέτρινη βρύση στις Λεπτοκαρυές
*Ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου (πολιούχου), που είναι ρυθμού Βασιλικής, τρίκλιτος χωρίς τρούλο (εικάζεται ότι ανεγέρθη το 1811 ή μετέπειτα). 
*Ο Άγιος Γεώργιος, που κατασκευάστηκετο 1974 στο χώρο ομώνυμης εκκλησίας που είχε καταρρεύσει.
*Η Αγία Παρασκευή, που κατασκευάστηκε το 1986 σε χώρο πλησίον παλαιάς ομώνυμης εκκλησίας η οποία είχε ανεγερθεί το 1881. Πανηγυρίζει στις 26 Ιουλίου.
*Ο Άγιος Νεκτάριος, που κατασκευάστηκετο 1993.

## Εκδηλώσεις
Στην περιοχή δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Άγιος Δημήτριος» ο οποίος και διοργανώνει ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις σε ετήσια βάση. Κορυφαία εκδήλωση αποτελεί το αντάμωμα των απανταχού χωριανών με την παρουσία πλήθους επισκεπτών από την ευρύτερη περιοχή που λαμβάνει χώρα το πρώτο Σάββατο μετά τον εορτασμό της Παναγίας στις 15 Αυγούστου. Επίσης, πραγματοποιούνται θεατρικές παραστάσεις και διοργανώνονται αθλοπαιδιές, ορειβατικές εξορμήσεις και γιορτές νεολαίας.

## Οδική σύνδεση
Η Αμυγδαλή απέχει 292 χλμ από Αθήνα, 243 χλμ από την Θεσσαλονίκη και 28 χλμ από την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα. Η οδική σύνδεση πραγματοποιείται μέσω της πόλης του **Μουζακίου** επιλέγοντας τη διαδρομή κατά μήκος του ποταμού Πάμισου και περνώντας από τη γέφυρα του **Καραισκάκη**. Επίσης, βρίσκεται πολύ κοντά στη λίμνη Πλαστήρα (7 χλμ) και την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου με την ομώνυμη σπηλιά όπου γεννήθηκε ο Γεώργιος Καραισκάκης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφίες από το χωριό

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Υγρογράφος

Ο **Υγρογράφος** είναι ένα μετεωρολογικό όργανο εδάφους, τύπου υγρόμετρου που όμως καταγράφει αυτόνομα την υγρασία ατμόσφαιρας.

Συγκεκριμένα η λειτουργία του βασίζεται στις αυξομειώσεις του μήκους των τριχών που μεγεθύνονται μηχανικά και μεταβιβάζονται σε βραχίονα στην άκρη του οποίου φέρεται πέννα (όπως του πικ-απ) η οποία εφάπτεται σε χάρτινη ταινία που βρίσκεται στερεωμένη σε περιστρεφόμενο ωρολογιακό κύλινδρο. Το ελεύθερο ίχνος της πέννας πάνω στη χάρτινη αυτή ταινία μας δίδει το εβδομαδιαίο διάγραμμα του υγρογράφου. Η ταινία αυτή φέρει κατά το εύρος της, διάφορες οριζόντιες διαγραμμίσεις ξεκινώντας από το 0% στο κάτω μέρος και φθάνοντας στο 100% στο πάνω μέρος.

Η όλη αυτή διάταξη φέρεται εντός γυάλινου κλωβού.

Κατηγορία:Μετεωρολογικά όργανα
Ψυχρόμετρο

Το **Ψυχρόμετρο** είναι ένα μετεωρολογικό όργανο εδάφους, τύπου υγρόμετρου με το οποίο μετριέται η υγρασία ατμόσφαιρας.

Το ψυχρόμετρο θεωρείται γενικά ως το ακριβέστερο όργανο μετρήσεων στο είδος του. Το εφεύρε το 1825 ο Γερμανός R. Assman, εξ ου και το όνομά του «απορροφητικό ψυχρόμετρο Άσμαν». Αποτελείται από ένα ζεύγος υδραργυρικών θερμομέτρων όπου μόνο η κάτω άκρη του ενός, (δηλαδή το δοχείο του υδραργύρου του) σκεπάζεται από ύφασμα μουσελίνας που φέρει φυτίλι, η άκρη του οποίου καταλήγει βυθισμένη σε δοχείο με απεσταγμένο νερό. Έτσι το θερμόμετρο αυτό υγραίνεται συνεχώς σε αντίθεση με το άλλο του ζεύγους, που παραμένει ξηρό.

Όταν η ατμόσφαιρα είναι υγρή δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ των δύο θερμομέτρων του ψυχρόμετρου. Αν όμως είναι ξηρή τότε η εξάτμιση στο υγρό θερμόμετρο είναι μεγάλη με συνέπεια η θερμοκρασία μεταξύ υγρού και ξηρού θερμομέτρου να παρουσιάζει μεγαλύτερη διαφορά. Η διαφορά αυτή της θερμοκρασίας μεταξύ των δύο θερμομέτρων και η ενδεικτική θερμοκρασία του υγρού θερμομέτρου μας δίνουν την τιμή της σχετικής υγρασίας έτοιμη από σχετικούς πίνακες που ονομάζονται **πίνακες σχετικής υγρασίας**.

Η γνώση της *σχετικής υγρασίας* παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον διότι είναι εκείνη που πληροφορεί για τα υδάτινα ή ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα καθώς και για τις συνθήκες πάγου που κρίνονται επικίνδυνες στις αερομεταφορές.

Κατηγορία:Μετεωρολογικά όργανα
Κατάλογος πόλεων της Αιγύπτου

Παρατίθεται **κατάλογος των σημαντικότερων και μεγαλύτερων πόλεων της [[Αίγυπτος|Αιγύπτου]]**.

* Τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής του Μείζονος Καΐρου.

## Πηγές
* Chaichian, Mohammad A. (2009). Town and Country in the Middle East: Iran and Egypt in the Transition to Globalization. New York: Lexington Books. ISBN 9780739126776.

*
Αιγυπτος
Εξατμισήμετρο

thumb|Εξατμισήμετρο με ανεμόμετρο
Το **Εξατμισήμετρο** είναι κυρίως ένα μετεωρολογικό όργανο εδάφους, με το οποίο μετράται η ποσότητα του νερού που εξατμίσθηκε σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Υπάρχουν δύο ειδών εξατμισήμετρα. Εκείνα που μετρούν την εξάτμιση του νερού που γίνεται απ΄ ευθείας από την ελεύθερη επιφάνειά του, (εξατμισήμετρο Wild) και εκείνα που μετρούν την εξάτμιση νερού που γίνεται από πορώδη επιφάνεια που διαβρέχεται συνεχώς από νερό, (εξατμισήμετρο Piche).

## Εξατμισήμετρο Wild
Η διάταξη του εξατμισήμετρου Wild μοιάζει πολύ με την μικρή ζυγαριά που χρησιμοποιούν σήμερα οι νοικοκυρές στις κουζίνες τους. Φέρει στο πάνω μέρος μικρό δοχείο με νερό και τοποθετείται σε υπαίθριο χώρο. Η διαφορά του βάρους του νερού σε δύο διαδοχικές παρατηρήσεις μας δίνει την ποσότητα του εξατμιζομένου ύδατος στον μεσολαβήσαντα χρόνο σε βάρος.

## Εξατμισήμετρο Piche
Το απλούστερο εκ των εξατμισημέτρων του τύπου αυτού είναι το εξατμισήμετρο Piche. Το όργανο αυτό αποτελείται από ένα γυάλινο σωλήνα μήκους 25 εκ. και με διάμετρο 1,5 εκ.. Το ένα άκρο του (το επάνω) είναι κλειστό ενώ το κάτω κλείνεται (σκεπάζεται) με απορροφητικό χαρτί διαμέτρου τριπλάσιας του σωλήνα. Το απορροφητικό αυτό χαρτί συγκρατείται με μεταλλικό δακτύλιο (σαν μάνταλο) ίδιας διαμέτρου με τον σωλήνα, λίγο πιο πάνω από το χείλος του, (σημείου κάλυψης). Ο σωλήνας αυτός φέρει πλευρικές υποδιαιρέσεις που αντιστοιχούν σε χιλιοστόμετρα και δέκατα του χιλιοστομέτρου. Ο σωλήνας γεμίζεται στην αρχή με νερό και   τοποθετείται  επ΄ αυτού το απορροφητικό χαρτί και στη συνέχεια αναστρέφεται και παραμένει σε κάθετη (όρθια) θέση. Η στάθμη του νερού στο σωλήνα συνεχώς κατεβαίνει λόγω της εξάτμισής του από το πορώδες απορροφητικό χαρτί.
Η διαφορά των ενδείξεων, δύο διαδοχικών παρατηρήσεων, μας δίνει την ποσότητα του  νερού που εξατμίσθηκε στον μεσολαβήσαντα χρόνο των διαδοχικών παρατηρήσεων, σε χιλιοστόμετρα και δέκατα αυτών.

Κατηγορία:Μετεωρολογικά όργανα
Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ

Ο **Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ** (γαλλικά: Jean-Honoré Fragonard, 5 Απριλίου 1732, Γκρας - 22 Αυγούστου 1806, Παρίσι) ήταν Γάλλος ζωγράφος της εποχής του ροκοκό.

## Βιογραφικά στοιχεία
Στην ηλικία των έξι ετών ο Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ εγκαταλείπει τη γενέτειρά του, για να εγκατασταθεί μαζί με την οικογένεια του στο Παρίσι, όπου θα περάσει ολόκληρη σχεδόν την υπόλοιπη ζωή του. Ήδη από πολύ μικρός λάτρευε τη ζωγραφική και οι γονείς του, βλέποντας το αυτό, τον έστειλαν σε ηλικία 14 ετών στο καλλιτεχνικό εργαστήρι του Φρανσουά Μπουσέ.
Το 1752 κερδίζει το Βραβείο της Ρώμης και έτσι λαμβάνει μια βασιλική υποτροφία για να σπουδάσει στη Γαλλική Ακαδημία στη Ρώμη. Τα αισθησιακά και ερωτικά θέματα τα οποία ζωγράφιζε ο Φραγκονάρ μάγεψαν τους μεγαλοαστούς και τους αριστοκράτες και γρήγορα απέκτησε μεγάλη απήχηση στη Γαλλία.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, αν και σε δυσμένεια λόγω των αριστοκρατών πατρώνων του, πήρε μια θέση συντηρητή στο Λούβρο με τη μεσολάβηση του Ζακ Λουί Νταβίντ. Την έχασε όμως το 1797 (κατ' άλλους το 1805) και το 1806 πέθανε στην αφάνεια.

## Το έργο του
Κατά το παράδειγμα του Αντουάν Βαττώ, ο Φραγκονάρ αποτελεί λαμπρό παράδειγμα της ζωγραφικής του ροκοκό και θεωρείται ζωγράφος της επιπολαιότητας, μολονότι έχει εμπνευστεί σε πολλά έργα του από την ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα, καθώς και από θρησκευτικά θέματα. Με μια εκπληκτική ικανότητα, ο Φραγκονάρ ήξερε να αποδίδει πιστά τις εκφράσεις των ανθρώπων, με περιχαρείς γκριμάτσες και μορφασμούς και με υφάσματα γεμάτα ζωντάνια.

Οι πίνακές του κατακρίθηκαν πολύ κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και κυρίως όσο κυριαρχούσε από το 1760 και μετά το κίνημα του νεοκλασικισμού. Πολύ αργότερα, στα τέλη του 19ου αιώνα ανακαλύφθηκε εκ νέου το ταλέντο του.

### Ο σύρτης (Le verrou)
Παρ' όλες τις πολλές αναλύσεις που έχουν γίνει πανω στον πίνακα αυτό, κανείς δεν έχει μπορέσει μέχρι στιγμής να δώσει μια εξήγηση στη σκηνή που απεικονίζει ο πίνακας. Πρόκειται για έναν βιασμό, ή για μια ερωτική σκηνή.

## Επιλογή έργων


File:Jean-Honoré_Fragonard_-_Blind-Man’s_Buff_-_Google_Art_Project.jpg|*Η τυφλόμυγα*, 1750 – 1752, Toledo (Οχάιο), Museum of Art
File:Fragonard,_The_Swing.jpg|*Τα τυχερά της κούνιας*, 1768, Λονδίνο, Wallace Collection
File:1770_Fragonard_Maedchen_mit_Hund_anagoria.jpg|*Κορίτσι με σκυλάκι σαλονιού*, 1770-1775, Μόναχο, Παλαιά Πινακοθήκη
File:Fragonard,_The_Reader.jpg|*Κοπέλλα που διαβάζει*, 1772, Ουάσινγκτον, National Gallery of Art
File:Jean-Honoré_Fragonard_009.jpg|*Le Verrou* (Ο σύρτης), 1776-79, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου
File:Jean-Honoré_Fragonard_007.jpg|*Το κλεμμένο φιλί*, 1786, Αγία Πετρούπολη, Ερμιτάζ


## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό
Κατάλογος πόλεων της Αιθιοπίας

Ο κατάλογος των πόλεων της Αιθιοπίας περιλαμβάνει τον πληθυσμό των 40 μεγαλύτερων πόλεων της χώρας.

*

Αιθιοπιας
Σαμψούντα

Η **Σαμψούντα** (τουρκικά: *Samsun* «*Σάμσουν*», αρχαία ελληνικά: Αμισός) είναι παραλιακή πόλη στα βόρεια της Τουρκίας και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ο πληθυσμός της είναι 595.373 κάτοικοι (εκτίμηση 2018). 

## Τοποθεσία
Είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και σημαντικό λιμάνι.

## Κλίμα
Το κλίμα της Σαμψούντας είναι εύκρατο, ωκεάνιο και αρκετά δροσερό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φθάνει τους 14°C. Ο ψυχρότερος μήνας, που είναι ο Ιανουάριος, έχει μέση θερμοκρασία 6,5°C, ενώ ο Ιούλιος, ο θερμότερος, έχει 22°C. Θερμοκρασίες που σπάνια πέφτουν κάτω από –5 °C ή ξεπερνούν τους 30 °C. Το ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 739 mm. Οι βροχοπτώσεις είναι κοινό φαινόμενο όλο το χρόνο και είναι βαρύ από τον Δεκέμβριο έως και τον Μάρτιο, καταγράφεται επίσης περιστασιακή ελαφρά χιονόπτωση, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη. Αν και η γεωργία θεωρείται αρκετά ανεπτυγμένη στη γύρω περιοχή, η πόλη αποτελεί εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο.

## Ιστορία

Η Σαμψούντα ιδρύθηκε αρχικά με το όνομα *Αμισός* από κατοίκους της Μιλήτου στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. Στη συνέχεια η Σαμψούντα ανήκε στο Βασίλειο του Πόντου, που εν συνεχεία ήταν μέρος της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 

Το 47 π.Χ. περιήλθε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1389. Η απόβαση του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμψούντα στις 19 Μαΐου 1919 θεωρείται αρχή του Τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας και αποτελεί εθνική γιορτή στην Τουρκία, αποτελεί επίσης και την απαρχή της τελικής φάσης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και έχει ορισθεί ως ημέρα μνήμης των θυμάτων αυτής. Τον Σεπτέμβριο του 1922, ως απόρροια των εκτοπίσεων και των βιαιοπραγιών ο τοπικός ελληνικός πληθυσμός έπαψε ουσιαστικά να υφίσταται.

## Ετυμολογία
Το όνομα Σαμψούντα προήλθε από την μεσαιωνική έκφραση *είς Αμισόν* που σταδιακά έγινε Σαμσούν και Σαμψούντα, κατ'αντιστοιχία του *Είς την Πόλη -> Ισταμπούλ*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* All about Samsun and Turkey Black Sea Region 

Κατηγορία:Πόντος
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Αρχείο Αγωνιστών του 21

Περί τα τέλη της βασιλείας του Όθωνα, το τότε Υπουργείο Οικονομικών, για λόγους καθαρά συνταξιοδοτικούς και όχι βέβαια ιστορικούς, ζήτησε από τους επιζώντες αγωνιστές της Εθνεγερσίας ή και από τις οικογένειες των αποθανόντων, στοιχεία της δράσεως του καθενός. Η συμπλήρωση των στοιχείων ολοκληρώθηκε στο τέλος της πρώτης δεκαετίας της βασιλείας του Γεωργίου Α΄.

Αυτό απετέλεσε το μεγάλο ιστορικό αρχείο, που όμως ξεχασμένο σε αποθήκες του υπουργείου περισώθηκε της επικείμενης καταστροφής του από τον τμηματάρχη του υπουργείου και ιστορικού συγγραφέα Τάκη Κανδηλώρου, ο οποίος, ψάχνοντας για βακούφια, το ανακάλυψε σε πολύ κακή κατάσταση. Στη συνέχεια το παρέδωσε στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στο «*Τμήμα χειρογράφων και Ιστορικόν αρχείον*».

Βέβαια, το **Αρχείο Αγωνιστών του '21** στερείται σε μεγάλο μέρος ιστορική ακρίβεια, διότι αφενός η δράση πολλών φέρεται πολύ διογκωμένη, αφετέρου περιέχει και πρόσωπα είτε που δεν είχαν δράσει, ακόμη και λόγω ηλικίας, ή και φερόμενα ως ανύπαρκτα. Πάντως, η μελέτη του Αρχείου Αγωνιστών του '21 θεωρείται αρκετά καρποφόρο και βαρυσήμαντο από έμπειρους ερευνητές που αναζητούν διασταύρωση στοιχείων.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νότια Προάστια Αθηνών

Τα **Νότια Προάστια** των Αθηνών είναι ένα συγκρότημα δήμων, οικοδομημένων νότια του κέντρου της Αθήνας, ανάμεσα στον Υμηττό και το Σαρωνικό και είναι τα εξής: Ηλιούπολη, Άγιος Δημήτριος, Μοσχάτο/Ταύρος, Καλλιθέα, Νέα Σμύρνη, Παλαιό Φάληρο,Άλιμος, Αργυρούπολη/Ελληνικό, Γλυφάδα, και εκτείνονται πλεόν έως τη Βούλα/Βάρη/Βουλιαγμένη, τη Βάρκιζα και τη Σαρωνίδα. Αρχικά ξεκίνησε η οικοδομική δραστηριότητα με αφορμή την εγκατάσταση του αεροδρομίου του Ελληνικού, αλλά σύντομα διαμόρφωσαν ένα ιδιαίτερο ύφος δόμησης, συνδυάζοντας βουνό και θάλασσα. Τις υψηλότερες αξίες συγκεντρώνει η παραλιακή ζώνη ή Αθηναϊκή Ριβιέρα, με μεγάλες αποκλίσεις από τη μέση αξία σε αρκετούς δήμους (π.χ. η παραλιακή της Καλλιθέας συγκεντρώνει στο αντικειμενικό σύστημα τιμές της τάξης των *1.700*ε/τ.μ. δόμησης, το Μοσχάτο επίσης). Το δίκτυο του μετρό φτάνει μέχρι το Ελληνικό, με ενδιάμεσες στάσεις τον Άγιο Δημήτριο, την Ηλιούπολη, τον Άλιμο και την Αργυρούπολη.

εναλλ.=|μικρογραφία|χάρτης παραλιακής ζώνης
Τα νότια προάστια μαζί με τα ανατολικά εντάσσονται διοικητικά στη Ζώνη Γ της Περιφέρειας Αττικής, που οριοθετείται από τον Ιλισό, το Σαρωνικό, το Πάνειο και τον Υμηττό και έχει μητροπολιτικό κέντρο τη Γλυφάδα. Απαρτίζεται από τέσσερις οικιστικές τάσεις που αναπτύσσονται στους οδικούς άξονες της Λεωφόρου Συγγρού, Λεωφόρου Ποσειδώνος, Λεωφόρου Βουλιαγμένης και Λεωφόρου Κατεχάκη-Αλίμου. Η πρώτη νοτιοδυτική τάση κινείται στα όρια των ζωνών Δ και Β, με τους δήμους να δέχονται μεγάλες επιρροές από την Αθήνα και τον Πειραιά, με υπερτοπικό κέντρο τη Νέα Σμύρνη. Η δεύτερη τάση κινείται στην παραλιακή, στην καρδιά της ζώνης Γ, με προορισμό το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. Υπερτοπική ανάπτυξη υπάρχει σε όλο το μήκος της παραλιακής που καταλήγει στο μητροπολιτικό κέντρο της Γλυφάδας. Η τρίτη, νοτιοανατολική τάση αναπτύχθηκε όταν χαράχθηκε η Λεωφόρος Βουλιαγμένης με σκοπό να συνδέσει την Αθήνα με τη Βάρκιζα και έχει ως υπερτοπικό κέντρο την Ηλιούπολη.

## Παραπομπές
Περιφέρεια Αττικής
Κατηγορία:Τοπογραφία της Αθήνας
Αβρότονον

**Αβρότονον** είναι αρχαίο θρακικό γυναικείο όνομα, γνωστό στην αρχαία Ελλάδα από τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 2ο αιώνα, όνομα φυτού που ανέφερε ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος τον 1ο αιώνα αλλά και της πόλης Σαμπράτα της Λιβύης. 

Με το όνομα αυτό είναι γνωστές οι γυναίκες:
*Κατά μια εκδοχή, η **Αβρότονον**, που έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ., ήταν πιθανώς η μητέρα του Αθηναίου πολιτικού και στρατιωτικού Θεμιστοκλή (αν και ένας συγγραφέας, ο Φαινίας, έλεγε ότι η μητέρα του Θεμιστοκλή δε λεγόταν Αβρότονον, αλλά Ευτέρπη, και ότι καταγόταν από την Καρία, συγκεκριμένα από την Αλικαρνασσό). Η υποτιθέμενη θρακική καταγωγή της (άλλες μαρτυρίες ωστόσο επιμένουν ότι η καταγωγή της ήταν είτε από την Καρία ή από Ακαρνανία) συχνά γινόταν εμπόδιο για την πολιτική και στρατιωτική καριέρα του γιου της. Πολλές φορές οι αντίπαλοι του Θεμιστοκλή τον είχαν αποκαλέσει *«νόθο»* εξαιτίας της μητέρας του. Όπως αναφέρει ο Πλούταρχος και ο Αιλιανός, πάνω στον τάφο της υπήρχε η επιγραφή *«Η Αβρότονον ήταν Θρακιώτισσα ως προς το γένος, αλλά μας γέννησε τον μεγάλο Θεμιστοκλή»*. Το ίδιο κείμενο με ελάχιστη παραλλαγή εμφανίζεται σε επίγραμμα, στα Επιτύμβια επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας. Η Αβρότονον αναφέρεται και από τον Αθήναιο τον Ναυκρατίτη στο έργο του Δειπνοσοφιστές, ο οποίος δε συμφωνεί με την άποψη του Αμφικράτη στο έργο του «Περί ενδόξων ανδρών» ότι μητέρα του Θεμιστοκλή ήταν η εταίρα Αβρότονον, αλλά με την άποψη του Νεάνθη του Κυζικηνού στο τρίτο και τέταρτο βιβλίο του έργου του Ελληνικές Ιστορίες ο οποίος λέει ότι ο Θεμιστοκλής ήταν γιος της Ευτέρπης.

***Αβρότονον** αναφέρεται μια εταίρα στο έργο Εταιρικοί Διάλογοι του Λουκιανού, αλλά και από τον Πλούταρχο αναφέρεται εταίρα από τη Θράκη με το ίδιο όνομα στον *Ερωτικό* του, αλλά και στην κωμωδία «Επιτρέποντες» του Μενάνδρου.

Φυτό:
*Με το όνομα **αβρότονον** (**abrotonum**) αναφέρεται επίσης από τον Πλίνιο τον πρεσβύτερο στο έργο του Φυσική Ιστορία ένα θαμνώδες αρωματικό φυτό, η αρτεμισία (το γένος του οποίου ένα γνωστό είδος είναι η αψινθιά). Το αβρότονον αναφέρει και ο Αιλιανός, αποδίδοντας την πληροφορία ως θεραπευτικό της έλμινθος στον Ίππυ τον Ρηγίνο. Ένα από τα είδη του γένους Αρτεμισία που αναφέρονται σήμερα είναι το Artemisia Abrotonum.

Πόλη της Λιβύης:
*Η **Αβρότονον** ήταν πόλη της Λιβυκής (η σημερινή Σαμπράτα, παραλιακή πόλη της Λιβύης κοντά στο σημερινό Μαρόκο, αρχαία φοινικική αποικία).

## Παραπομπές


## Πηγές
*Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology by William Smith (1870)

Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Κατηγορία:Αρχαία Λιβύη
Κατηγορία:Εταίρες και παλλακίδες
Κατηγορία:Φυτά
Ίμρε Νάγκυ

thumb|right|200px|Άγαλμα του Ίμρε Νάγκυ
Ο **Ίμρε Νάγκυ**, **Ίμρε Νάντυ** σύμφωνα με το ουγγρικό φωνητικό αλφάβητο , (*Imre Nagy*, 7 Ιουνίου 1896 - 16 Ιουνίου 1958) ήταν Ούγγρος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας του σε μια πολύ ταραγμένη περίοδο και εκτελέσθηκε για την αντισοβιετική του στάση. 

Γεννήθηκε στο Κάποσβαρ, γόνος οικογένειας αγροτών και εργαζόταν ως μαθητευόμενος σε έναν κλειδαρά, πριν ενταχθεί στον Αυστροουγγρικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου στο Ανατολικό Μέτωπο. Εκεί συνελήφθη από το Ρωσικό Στρατό το 1915, όπου υιοθέτησε τον κομμουνισμό. 

Το 1918, ήταν μέλος της φρουράς που φρούρησε το φυλακισμένο πρώην-αυτοκράτορα Νικόλαο Β΄ και την οικογένειά του στο Εκατερίνεμπουρκ και συμμετείχε στην εκτέλεσή τους στις 17 Ιουλίου 1918. Ο  Νάγκυ επέστρεψε στην Ουγγαρία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και υπηρέτησε στην οικουμενική κυβέρνηση Μπέλα Κουν.
 
Το 1929, μετέβη στη Σοβιετική Ένωση, όπου αναμίχθηκε στη γεωργική έρευνα και εργάστηκε στο ουγγρικό τμήμα της Κομιντέρν. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Νάγκυ στη Σοβιετική Ένωση, πολλοί μη-Ρώσοι κομμουνιστές συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και εκτελέσθηκαν από τη σοβιετική κυβέρνηση.

Το 1944, ο Νάγκυ επέστρεψε στην Ουγγαρία και υπηρέτησε στην κομμουνιστική κυβέρνηση ως υπουργός Γεωργίας και σε άλλες θέσεις, από όπου προωθούσε μεταρρυθμίσεις για την ευημερία των αγροτών. Μετά από δύο έτη ως πρωθυπουργός (1953-1955), ο Νάγκυ αναγκάστηκε να παραιτηθεί και διαγράφτηκε από το κομμουνιστικό κόμμα μαζί με την ομάδα του, ως συνέπεια της τάσης φιλελευθεροποίησης που παρουσίασε σε αυτή τη θέση. 

Έγινε πρωθυπουργός και πάλι κατά τη διάρκεια της  σοσιαλιστικής εξέγερσης το 1956 μέσω της λαϊκής υποστήριξης, αντικαθιστώντας τον αδιάλλακτο Αντρέα Χεγκέντους. Στις 31 Οκτωβρίου ανήγγειλε την απόσυρση της Ουγγαρίας από το σύμφωνο της Βαρσοβίας και την 1η Νοεμβρίου απευθύνθηκε σε άλλες χώρες, προκειμένου να αναγνωριστεί η ουγγρική ουδετερότητα.

Όταν η επανάσταση συντρίφθηκε από τη σοβιετική εισβολή στη χώρα, ο Νάγκυ μαζί με άλλους βρήκαν άσυλο στη γιουγκοσλαβική πρεσβεία. Συνελήφθη στις 22 Νοεμβρίου, κατά παράβαση της εγγύησης της ελεύθερης μετάβασης. Επέστρεψε έπειτα στη Βουδαπέστη και εκτελέσθηκε στην κρεμάλα με άλλους τον Ιούνιο του 1958. Θάφτηκε σε μια απόμακρη γωνία του δημοτικού νεκροταφείου της Βουδαπέστης, έως την αποκατάστασή του το 1989.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Ούγγροι κομμουνιστές
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Ντόπλερ (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Ντόπλερ** (Doppler) μπορεί να αναφέρεται είτε:
*Στον Αυστριακό μαθηματικό Κρίστιαν Ντόπλερ, είτε
*στο φαινόμενο Ντόπλερ που μελετήθηκε και πήρε το όνομά του από τον παραπάνω.
Κρίστιαν Ντόπλερ

Ο **Κρίστιαν Αντρέας Ντόπλερ** (, 29 Νοεμβρίου 1803 - 17 Μαρτίου 1853) ήταν Αυστριακός μαθηματικός που γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ στις 29 Νοεμβρίου του 1803 και πέθανε στις 17 Μαρτίου του 1853 στη Βενετία της Ιταλίας. Είναι γνωστός για τη θεωρητική θεμελίωση του φαινομένου Ντόπλερ που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του, κατά το οποίο παρατηρείται αλλαγή στη συχνότητα ενός κύματος από έναν παρατηρητή που βρίσκεται σε σχετική κίνηση με την πηγή των κυμάτων (η συχνότητα από μία κινούμενη πηγή συχνοτήτων παρατηρείται ως υψηλότερη όταν η πηγή πλησιάζει τον παρατηρητή και χαμηλότερη όταν απομακρύνεται από αυτόν).

## Βιογραφία
Ο Ντόπλερ γεννήθηκε από οικογένεια χτιστών στο Σάλτσμπουργκ. Η ασθενής του υγεία δεν του επέτρεψε να ακολουθήσει το επάγγελμα των γονιών του όπως συνηθιζόταν και έτσι ασχολήθηκε με τις επιστήμες. Ξεκίνησε τις σπουδές του στα μαθηματικά στο Πολυτεχνείο της Βιέννης το 1822. Μετά από αυτές τις σπουδές επέστρεψε στο Σάλτσμπουργκ όπου παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Λύκειο του Σάλτσμπουργκ. Ακόλουθα στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης σπούδασε ανώτερα μαθηματικά, μηχανική και αστρονομία. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής του καριέρας δίδαξε μαθηματικά στο Πολυτεχνείο της Πράγας από το 1836 έως το 1844. 

Στην περίοδο που εργαζόταν στην Πράγα ως καθηγητής, εξέδωσε περισσότερα από 50 επιστημονικά άρθρα στα πεδία των μαθηματικών, της φυσικής και της αστρονομίας. Το 1840 κατάφερε να εκλεγεί μέλος της Βασιλικής Βοημικής Κοινότητας και το 1843 εξαιτίας της επίδρασης της εργασίας του εκλέχτηκε τακτικό μέλος. Το 1846 εφόσον η υγεία του το επέτρεψε ανέλαβε τη θέση του καθηγητή μαθηματικών, φυσικής και μηχανικής στην *Ακαδημία μετάλλων και δασών* στην πόλη Μπάνσκα Στιάβνιτσα. Το 1847 εκλέχτηκε γραμματέας της Κοινότητας και το 1848 τακτικό μέλος της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας των Επιστημών στη Βιέννη και ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Το απόγειο της καριέρας του το έφτασε το 1850 όταν διορίσθηκε διευθυντής του νέου Ινστιτούτου Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Ο Ντόπλερ δημοσίευσε την πρώτη του εργασία το 1839. Το 1842, παρουσίασε την εργασία που τον έκανε γνωστό μέσω του φαινομένου που περιέγραψε σε αυτήν, το οποίο πήρε το όνομά του. Η εργασία ονομαζόταν: "*Σχετικά με το έγχρωμο φως διπλών αστέρων και συγκεκριμένων άλλων αστέρων του ουρανίου θόλου*" (Über das farbige Licht der Doppelsterne, 1842, Βιέννη). Στο κείμενο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το αποκαλούμενο φαινόμενο Ντόπλερ, που συνδέει τη συχνότητα μιας πηγής με την ταχύτητά της σε σχέση με κάποιον παρατηρητή. 

Μετά από έντονα και μακροχρόνια αναπνευστικά προβλήματα αναζήτησε θερμότερο κλίμα και έτσι μετακόμισε στη Βενετία στα τέλη του 1852. Η ευαίσθητη υγεία του όμως ήταν ήδη πολύ βεβαρυμένη και απεβίωσε στις 17 Μαρτίου του 1853.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* O'Connor, John J., και Edmund F. Robertson. "Christian Doppler". MacTutor History of Mathematics archive. Βιογραφία του Ντόπλερ 

## Δείτε επίσης
* Φαινόμενο Ντόπλερ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος

Ο **Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος** ή **Ζαβιτζιάνος** (Κέρκυρα, 21 Μαΐου 1877 - Αθήνα, 29 Ιουνίου 1951) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής τον Αύγουστο του 1910, τον Νοέμβριο του 1910, το 1912, τον Μάιο του 1915, το 1923, το 1928 με το Κόμμα Προοδευτικής Ενώσεως (του οποίου ήταν αρχηγός), πρόεδρος της Βουλής από τις 3 Αυγούστου 1915 ως τις 21 Οκτωβρίου 1915 και αριστίνδην γερουσιαστής από το 1929 έως το 1935.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 21 Μαΐου 1877. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα συμπληρώνοντας στη συνέχεια τις σπουδές του στην Ιταλία και τη Γαλλία. Ήταν αδερφός της Μαρίας, συζύγου του αξιωματικού Δημήτριου Θεοτόκη, της κερκυραϊκής οικογένειας Θεοτόκη και της Δέσποινας, συζύγου του στρατηγού Κωνσταντίνου Μαζαράκη-Αινιάν. Πρωτοεξελέγη βουλευτής Κερκύρας τον Αύγουστο του 1910 και διορίστηκε γραμματέας της επιτροπής που προετοίμαζε το νέο σύνταγμα του 1910. Το 1917 χρημάτισε πρόεδρος της Βουλής. Το 1925 αρνήθηκε την πρόταση του Πάγκαλου να διοριστεί πρωθυπουργός.

## Υπουργός Εσωτερικών
Το 1928 έγινε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου, μετά από σχετική παράκληση του πρωθυπουργού , ώστε να λειτουργήσει δια της παρουσίας του ως εγγύηση για το αδιάβλητο της διεξαγωγής των εκλογών του 1928. Ο Βενιζέλος του είχε υποσχεθεί το Υπουργείο Οικονομικών για μετά τις εκλογές, το οποίο εξ αρχής ήθελε ο Ζαβιτσιάνος. Με αφορμή την απαγωγή των Μελά και Μυλωνά, μετεκλογικώς του ζητήθηκε να παραμείνει  στο Υπουργείο Εσωτερικών κι ο Ζαβιτσιάνος δέχθηκε. Επί της υπουργίας τους η ληστεία εξοντώθηκε εντός λίγων μηνών: διάσημοι ληστές Ρετζαίοι, Κουμπαίοι, Μπαμπάνης, Τζατζάς, Λαμπροστάθης συνελήφθησαν ή φονεύθηκαν. Επίσης καθορίστηκαν οι αρμοδιότητες της αστυνομίας πόλεων, οι όροι λειτουργίας των αρτοποιείων, ενώ εισηγήθηκε τον νόμο *Περί μέτρων ασφαλείας του Κοινωνικού καθεστώτος* (Ιδιώνυμο).

## Ιδρυτής κόμματος
Στη συνέχεια ίδρυσε το κόμμα «Πολιτική Προοδευτική Ένωση». 
## Στο Μεταξικό καθεστώς
Κατά τη δικτατορία Μεταξά διετέλεσε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών της Κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά αλλά γρήγορα διαφώνησε και παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 1937. Το 1941 έγινε συνδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου 1951.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας
Κατηγορία:Βενιζελισμός
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος

**Διηπειρωτικος βαλλιστικός πύραυλος** (ICBM) χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε πύραυλος μπορεί να πλήξει στόχο σε πολύ μεγάλη απόσταση (π.χ. και σε άλλη ήπειρο), εκτελώντας βαλλιστική τροχιά. Για την εκτόξευση τέτοιων πυραύλων χρησιμοποιούνται πολυφασικοί, συνήθως τριώροφοι, πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς εφοδιασμένοι με ηλεκτρονικό σύστημα αυτόματης κατεύθυνσης.

Το βλήμα αυτό ονομάζεται και βαλλιστικό βλήμα λόγω του ότι εκτοξευόμενο στην αρχή κατακόρυφα στη συνέχεια λαμβάνει την προς τον στόχο κατεύθυνση διαγράφοντας τόξο βαλλιστικής καμπύλης με την επίδραση της βαρύτητας.

Στην αρχή της κατασκευής τους τα βλήματα αυτά ονομάζονταν "απόλυτα όπλα" επειδή δεν υπήρχαν αντίστοιχα αποτελεσματικά όπλα αναχαίτισής των. Στην κατασκευή αυτών των όπλων ασχολήθηκαν εντατικά πρώτα οι μεγάλες δυνάμεις Ρωσία και ΗΠΑ, τις οποίες ακολούθησαν και πολλές άλλες χώρες. Πρώτη η τότε Σοβιετική Ένωση ανακοίνωσε τον Αύγουστο του 1957 ότι κατέχει διηπειρωτικό βαλλιστικό βλήμα δυνάμενο να πλήξει με υδρογονοβόμβα οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη με πιθανή απόκλιση 10 χλμ., που λαμβάνοντας υπόψη την επερχόμενη τεράστια καταστροφή σε έκταση, μπορεί και να θεωρηθεί αμελητέα. 

Η ανακοίνωση εκείνη θεωρήθηκε στην αρχή ως καυχησιολογία των Σοβιετικών, αλλά η εκτόξευση από μέρους των Αμερικανών δύο κατασκοπευτικών δορυφόρων και παράλληλων παρατηρήσεων των ίδιων από ειδικά ραντάρ που εγκατέστησαν σε επίκαιρα σημεία επί του τουρκικού εδάφους έπεισαν τις δυτικές δυνάμεις για την αλήθεια της σοβιετικής δήλωσης. Η προκληθείσα αυτή ανησυχία των δυτικών ήταν και η απαρχή ενός αγώνα ταχύτητας κατασκευής διηπειρωτικών βλημάτων με παράλληλη κατασκευή κατευθυνόμενων και τηλεκατευθυνόμενων βλημάτων αναχαίτισης αυτών. Στις αρχές του 1960 εμφανίσθηκε και ο ελληνικός στρατός, στις εθνικές παρελάσεις, εφοδιασμένος με τέτοια αμυντικά όπλα γνωστότερα ως "Νίκη", "Ηρακλής" κλπ.

thumb|250px|right|Πυρηνοκίνητο υποβρύχιο κλάσης Ohio, που εκτοξεύει βαλλιστικούς διηπειρωτικούς πυραύλους Trident.

Κατηγορία:Πύραυλοι
Αλυσιδωτή αντίδραση

Η **αλυσιδωτή αντίδραση** είναι η σχάση των πυρήνων ενός ραδιενεργού υλικού που ανατροφοδοτείται από τα νετρόνια που εκλύονται από προηγούμενες σχάσεις πυρήνων του ίδιου υλικού.

Όταν ένας ασταθής πυρήνας (π.χ. του ουρανίου) βομβαρδίζεται από νετρόνια υφίσταται την λεγόμενη πυρηνική σχάση, διασπάται δηλαδή σε δυο νέους πυρήνες, με παράλληλη απελευθέρωση ενέργειας και θραυσμάτων (μεταξύ άλλων νετρονίων). Αυτά τα νετρόνια μπορούν να προκαλέσουν σχάση σε γειτονικούς πυρήνες, και αυτό συνεχίζεται ακατάπαυστα. Το αποτέλεσμα αυτής της σχάσης είναι η έκλυση τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας, νετρονίων και άλλων σωματιδίων. 

Η αλυσιδωτή αντίδραση είναι η αρχή λειτουργίας της πυρηνικής βόμβας. Επίσης είναι και αρχή λειτουργίας των πυρηνικών αντιδραστήρων, όπου όμως χρησιμοποιούνται οι λεγόμενοι επιβραδυντές προκειμένου να ελεγχθεί ή και να σταματήσει εντελώς η αλυσιδωτή αντίδραση. Σκοπός των επιβραδυντών είναι η "εξουδετέρωση" των νετρονίων που κυκλοφορούν μέσα στον αντιδραστήρα, προκειμένου είτε να πραγματοποιείται σχάση στον επιθυμητό ρυθμό, είτε να σταματήσει εντελώς η σχάση και η παραγωγή νέων νετρονίων. Με αυτό τον τρόπο πετυχαίνουν οι επιστήμονες μία ελεγχόμενη αλυσιδωτή αντίδραση. Αντίθετα, στα πυρηνικά όπλα δεν υπάρχει τέτοιος περιορισμός, οπότε ολόκληρο το πυρηνικό υλικό που περιέχεται αντιδρά ταχύτατα απελευθερώνοντας ενέργεια και ακτινοβολία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*IUPAC Gold Book - Chain reaction

Κατηγορία:Χημική κινητική
Κατηγορία:Αιτιότητα
Σαραντάπορο Λάρισας

Το **Σαραντάπορο** είναι ιστορικός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά
Το Σαραντάπορο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, στη στρατηγική θέση των ομώνυμων "Στενών του Σαρανταπόρου", σε υψόμετρο 840 μέτρων. Απέχει περίπου 27 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Ελασσόνα (έδρα του δήμου), 28 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από τα Σέρβια και 67 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Λάρισα.

Τα στενά αποτελούν το φυσικό πέρασμα μεταξύ της Θεσσαλίας και της Δυτικής Μακεδονίας και σχηματίζονται μεταξύ της οροσειράς των Καμβουνίων και της οροσειράς των Πιερίων. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή 2011  ανέρχεται σε 580 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 907. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.

## Ιστορία
Η στρατηγική σημασία των Στενών του Σαραντάπορου είχε επισημανθεί από την αρχαιότητα. Τα στενά αυτά πέρασε ο Ξέρξης το 480 π.Χ. όταν κατέρχονταν προς την αρχαία Αθήνα.   

Υπάρχουν αναφορές για την ύπαρξη του σημερινού οικισμού από το 17ο αιώνα. Στα μέσα του 19ου  αποτελούσε τσιφλίκι κάποιου Μάντζιαρη από τη Βερδικούσσα. Την περίοδο της τουρκοκρατίας έφερε το όνομα *Γλίκοβο* (μέχρι το 1927).   

Απελευθερώθηκε από τον τουρκικό ζυγό στις 9 Οκτωβρίου του 1912  κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου, στη περιοχή του οποίου, παρά τον ομώνυμο χείμαρρο,  η ελληνική στρατιά υπό την αρχιστρατηγία του Διαδόχου Κωνσταντίνου έδωσε την ομώνυμη σπουδαία Μάχη του Σαραντάπορου, κατά την οποία, υπό την άτακτη φυγή του τουρκικού στρατού, (Στρατιάς νοτίου Μακεδονίας), περιήλθαν στους Έλληνες, ως λάφυρα, 22 τουρκικά πυροβόλα και πληθώρα πυρομαχικών. Σήμερα στον ίδιο χώρο λειτουργεί το Μουσείο της Μάχης του Σαρανταπόρου που βρίσκεται επί της αμαξιτής οδού Λάρισας - Κοζάνης, απέναντι από το τουρκικό Χάνι του Χατζηγώγου.Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,και ειδικότερα κατά τη γερμανική κατοχή οι Γερμανοί εισβάλλοντας στο Σαραντάπορο κατέστρεψαν εκ του συνόλου των 145 οικιών, ολοσχερώς τις 137 και μερικώς τις 7.  

Σημειώνεται ότι στα όρια του χωριού βρίσκεται αρχαιολογικός χώρος προκλασικής εποχής, ο οποίος είναι επισκέψιμος για το κοινό. Έχουν βρεθεί αρχαίοι τάφοι, θέατρο και αναθεματικές στήλες από (αταύτιστο ακόμα) αρχαίο οικισμό.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.868.
* ΔΕΚ/ΓΕΣ "Στρατιωτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος" Αθήναι 1980, σελ.38.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Δήμος Σαρανταπόρου

thumb|Δήμος Σαρανταπόρου.
Ο **Δήμος Σαρανταπόρου** λειτούργησε ως δήμος  από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Ελασσόνας της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Βρισκόταν στα βόρεια του Νομού Λάρισας και ανήκε στην επαρχία Ελασσόνας. Αποτελείτο από 8 χωριά: Σαραντάπορο, Μηλέα, Άζωρος, Γεράνεια, Φαρμάκη, Τσαπουρνία, Λυκούδι, Γιαννωτά. Στην περιοχή υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα από τα προκλασικά χρόνια έως την τουρκοκρατία.
Ο συνολικός πληθυσμός του Δήμου ανέρχόταν σε 3.588 κατοίκους (απογραφή 2001).

## Ιστορία

Η ιστορία του Δήμου Σαρανταπόρου ξεκινά το 1994 με την εθελουσία συνένωση των τεσσάρων οικισμών της περιοχής Σαρανταπόρου. Οι οικισμοί που συνενώθηκαν ήταν το Σαραντάπορο, η Μηλέα, η Τσαπουρνιά και η Φαρμάκη.
Περιήλθε στη σημερινή του μορφή όμως μετά την εφαρμογή του νόμου Καποδίστρια το 1999 και την προσχώρηση σ' αυτόν τεσσάρων νέων οικισμών, της Γεράνειας, του Λυκουδίου, της Αζώρου και των Γιαννωτών.

Ο Δήμος Σαρανταπόρου αποτελείται από 8 Δημοτικά Διαμερίσματα καθένα από τα οποία έχει το δικό του Τοπικό Συμβούλιο επικεφαλής του οποίου είναι ο Πρόεδρος.

Ο Δήμος διοικείται από το Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο αποτελείται από 19 Δημοτικούς Συμβούλους με επικεφαλής το Δήμαρχο.
Η έδρα του δήμου Σαρανταπόρου αποφασίστηκε να είναι στην περιοχή που βρίσκεται το Χάνι του Χατζηγώγου, λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής θέσης η οποία εξυπηρετεί καλύτερα όλους τους κατοίκους του δήμου, αλλά και της ιστορικής σημασίας της περιοχής.

## Δημαρχείο
Το κτιριακό συγκρότημα  Δημαρχείου Σαρανταπόρου
Το κτιριακό συγκρότημα του Δήμου Σαρανταπόρου βρίσκεται στην τοποθεσία "Χάνι Χατζηγώγου" του οικισμού Μηλέας. Η ανέγερσή του άρχισε το 1994 και ολοκληρώθηκε το 1996, και στεγάζει όλες τις υπηρεσίες του δήμου καθώς και το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών.

## Δ.Ε.Α.Σ.

Η Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης Σαρανταπόρου υλοποιεί την προσπάθεια του δήμου για προώθηση πολιτιστικών και πολιτισμικών θεμάτων της περιοχής. Στην αρμοδιότητά της συμπεριλαμβάνονται θέματα Αθλητικά, Πολιτιστικά καθώς και Κοινωνικής Μέριμνας.

Μια άποψη της εισόδου του Δημαρχείου Σαρανταπόρου
Στο πλαίσιο των αθλητικών δραστηριοτήτων της ΔΕΑΣ λειτουργούν τμήμα παραδοσιακών χορών, ακαδημία ποδοσφαίρου καθώς και τμήμα ρυθμικής γυμναστικής γυναικών. Στο πλαίσιο των πολιτιστικών δραστηριοτήτων η ΔΕΑΣ διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις ενώ στο πλαίσιο της κοινωνικής μέριμνας υλοποιείται το πρόγραμμα "Βοήθεια στο Σπίτι", έδρα του οποίου είναι το παλιό κοινοτικό κατάστημα της Αζώρου. Ακόμη, διενεργούνται προγράμματα ενημέρωσης και πληροφόρησης του αγροτικού πληθυσμού.

Σ
Ιππόλυτος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Ιππόλυτος** ήταν γιος του Θησέα και της αμαζόνας Ιππολύτης. Αργότερα ο Θησέας παντρεύτηκε τη Φαίδρα κι έτσι ο Ιππόλυτος απέκτησε μητριά. 
## Ο μύθος
μικρογραφία|270x270εσ
Ο Ιππόλυτος τιμούσε μόνο τη θεά Άρτεμη, γεγονός που έκανε την Αφροδίτη να θυμώσει και έκανε τη Φαίδρα να τον ερωτευτεί. Εκείνος απέκρουσε τον έρωτά της κι αυτή για να τον εκδικηθεί, τον συκοφάντησε στον πατέρα του ότι την κακοποίησε. Ο Θησέας παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να τιμωρήσει τον ένοχο κι έτσι ο θεός έστειλε ένα μανιασμένο ταύρο, που φόβισε τα άλογα που έσερναν το άρμα του Ιππόλυτου. Το άρμα αναποδογύρισε κι ο Ιππόλυτος σκοτώθηκε. Μια παράδοση αναφέρει ότι ο Ασκληπιός τον επανέφερε στη ζωή κι από τότε έζησε μέσα σ' ένα δάσος.

## Ρωμαϊκή μυθολογία

Στην Ρωμαϊκή μυθολογία ο Ιππόλυτος λατρευόταν σαν θεός με το όνομα **Βίρμπιους** *(Virbius)*. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι όταν ο Ασκληπιός τον επανέφερε στην ζωή η Άρτεμις τον πήρε και τον μετέφερε στην Ιταλία στο άλσος της Αρικίας. Στο άλσος απαγορεύονταν να μπουν άλογα επειδή πέθανε από αυτά.

## Δραματουργία
* Ευριπίδης *[[Ιππόλυτος (τραγωδία)|Ιππόλυτος]]*
* Ρακίνας *[[Φαίδρα (Ρακίνας)|Φαίδρα]]*
* Σενέκας, *Φαίδρα*
* Βασίλης Παπαγεωργίου *Ιππόλυτος Καλυπτόμενος*
* Σάρα Κέιν *Φαίδρας Έρως*

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Slovník antické kultury*, nakladatelství Svoboda, Praha, 1974
* Vojtěch Zamarovský, *Bohové a hrdinové antických bájí*
* Graves, Robert, *Řecké mýty*, 2004, ISBN 80-7309-153-4
* Houtzager, Guus, *Encyklopedie řecké mytologie*, ISBN 80-7234-287-8
* Löwe, Gerhard, Stoll, Heinrich Alexander, *ABC Antiky*
* Fink, Gerhard, *Kdo je kdo v antické mytologii*, 2004, ISBN 80-7218-992-1
* Neškudla, Bořek, *Encyklopedie řeckých bohů a mýtů*, 2003, ISBN 80-7277-125-6

Κατηγορία:Θησέας
Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Τράπα

thumb|right|310px|Τράπα, το είδος πλέουσα
thumb|310px|Ο καρπός της τράπας, το νεροκάστανο
Η **τράπα** (επιστ. ***Τράπα η πλέουσα***, ***Τράπη η νηχομένη***, ***Trapa natans***) είναι μονοετές, δικότυλο , ιθαγενές, υδρόβιο, αγγειόσπερμο φυτό και ανήκει στην οικογένεια των Τραποειδών.
Τη βρίσκει κανείς στην Ευρώπη , Ασία ,και Αφρική .

Σε πολλές περιοχές καλλιεργείται για τον πλούσιο σε άμυλο καρπό της. 
Αυτός έχει πολύ περίεργο σχήμα και μοιάζει με κεφάλι βουβαλιού, με πολύ σκληρό περίβλημα, γνωστό με το όνομα νεροκάστανο. 

Τα νεροκάστανα τρώγονται βραστά ή γίνονται και κονσέρβα ενώ σε κάποιες περιοχές της Ινδίας ακόμη και αλεύρι.
  
Στην Ελλάδα βρίσκουμε το είδος *Trapa natans* με επιπλέοντα και βυθισμένα φύλλα, μακριά και ριζόμορφα, ή σε σχήμα ρόδας με μήκος έως 10 εκατοστά.
Ο καρπός έχει διάμετρο 2,5 έως 5 εκατοστά.

Κατηγορία:Τραποειδή
Ιππολύτη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, η **Ιππολύτη** ήταν βασίλισσα των Αμαζόνων και κόρη του θεού Άρη. Πολλές φορές ταυτίζεται με την Αμαζόνα Αντιόπη, ακόμα και με τη Μελανίππη, ενώ υπάρχουν εν γένει πολλές παραλλαγές των μύθων της.

## Ο μύθος
Μητέρα της Ιππολύτης ήταν η Οτρήρη και αδελφή της η Πενθεσίλεια ή και η Αντιόπη. Γνωστότεροι είναι οι μύθοι που συνδέουν την Ιππολύτη με τους δύο κορυφαίους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, τον Ηρακλή και τον Θησέα: Ο Ηρακλής πήγε και πήρε τη Ζώνη της Ιππολύτης (αντικείμενο θεϊκό, από τον πατέρα της) ως ένα από τους άθλους του. Ο Θησέας κατά μία παράδοση άρπαξε την ίδια την Ιππολύτη ή την Αντιόπη την ίδια εποχή. Επίσης όταν ο Θησέας έκανε το γάμο του με τη Φαίδρα, η Ιππολύτη οργίσθηκε με την απιστία του και εμφανίσθηκε με ολόκληρη διμοιρία Αμαζόνων απειλώντας να σκοτώσει τους προσκεκλημένους. Επακολούθησε μάχη, κατά την οποία η Πενθεσίλεια σκότωσε από λάθος την Ιππολύτη. Ωστόσο δεν αποκλείεται να τη σκότωσε και ο Θησέας ή ένας από τους συντρόφους του. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή, αιτία της εκστρατείας της Ιππολύτης στην Αθήνα ήταν η απελευθέρωση της αδελφής της Αντιόπης, γιατί εκείνη είχε αρπάξει ο Θησέας. Αλλά όταν οι Αθηναίοι νίκησαν τις Αμαζόνες, η Ιππολύτη κατέφυγε στα Μέγαρα, όπου και πέθανε από τη λύπη της για την αποτυχία της. Ο Παυσανίας αναφέρει (Α΄ 41, 7) ότι οι Μεγαρείς έθαψαν την Ιππολύτη σε μνήμα που είχε το σχήμα ασπίδας των Αμαζόνων. Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο ακούσιος φόνος της Ιππολύτης έγινε σε κυνήγι. Στην τραγωδία *[[Φαίδρα (τραγωδία)|Φαίδρα]]*, η Ιππολύτη έχει αποκτήσει με τον Θησέα ένα γιο, τον Ιππόλυτο. Στον μύθο του Ηρακλή η Ιππολύτη βασιλεύει στη Θεμίσκυρα.
## Δείτε επίσης
* Σε μερικές πηγές η Αστυδάμεια, σύζυγος του Ακάστου, ονομάζεται Ιππολύτη.
* Ο αστεροειδής **10295 Ιππολύτη** (10295 Hippolyta), που ανακαλύφθηκε το 1988, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή βασίλισσα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αμαζόνες
Κατηγορία:Παιδιά του Άρη
Αναπαραγωγή

Η **αναπαραγωγή** είναι η βιολογική διαδικασία με την οποία παράγεται κάθε νέος οργανισμός. Η αναπαραγωγή είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ζωής. Οι μέθοδοι αναπαραγωγής μπορούν να ομαδοποιηθούν στη σεξουαλική και στην ασεξουαλική αναπαραγωγή.Ακομη είναι η μοναδική λειτουργία που δεν είναι απαραίτητη για την επιβίωση του ίδιου του οργανισμού αλλά και της διαιώνισης του είδους.

# Στην *[[ασεξουαλική αναπαραγωγή]]*, ένας οργανισμός αναπαράγεται χωρίς την ανάγκη αλληλεπίδρασης με άλλον οργανισμό του ίδιου είδους. Η διχοτόμηση ενός βακτηρίου σε δύο είναι ένα παράδειγμα ασεξουαλικής αναπαραγωγής. Οι μονοκύτταροι οργανισμοί δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα, δεδομένου ότι τα περισσότερα φυτά μπορούν να αναπαραχθούν ασεξουαλικά.
# Η *[[σεξουαλική αναπαραγωγή]]* απαιτεί την αλληλεπίδραση δυο οργανισμών, συνήθως ένα από κάθε φύλο. Τα δύο φύλα είναι το Αρσενικό και το Θηλυκό. Η αναπαραγωγή των ανθρώπων είναι ένα παράδειγμα σεξουαλικής αναπαραγωγής. Γενικά, οι πιο περίπλοκοι οργανισμοί αναπαράγονται σεξουαλικά, ενώ οι απλούστεροι, συνήθως μονοκύτταροι οργανισμοί αναπαράγονται ασεξουαλικά.

[thumb|350px|right|Παραγωγή νέων φυτών από την άκρη του φύλλου ενός φυτού του γένους [Καλαχόη. Το μικρό φυτό έχει ύψος περίπου ένα εκατοστό. Η έννοια του ατόμου σε αυτή τη περίπτωση ασεξουαλικής αναπαραγωγής λαμβάνει πολύ ευρεία έννοια.]]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Asexual Reproduction
* Journal of Biology of Reproduction
* Journal of Andrology 


Κατηγορία:Γονιμότητα
Χάμκω

[εναλλ.=Ο όρκος του Αλή Πασά και της Χαϊνίτσας επάνω στο νεκρό σώμα της Χάμκως|μικρογραφία|300x300εσ|Ο όρκος του [Αλή πασάς|Αλή Πασά και της Χαϊνίτσας επάνω στο νεκρό σώμα της Χάμκως]]

Η **Χάμκω** (τούρκικα: Εsmihan Hanım, 1725 - 1792) ήταν η μητέρα του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. 

## Βιογραφία
Η Χάμκω γεννήθηκε το 1725. Ήταν κόρη του Ζεϊνέλ-Μπέη. Το 1744 γέννησε τον Αλή και 4 χρόνια μετά την αδελφή του Χαϊνίτζα. Μετά τον θάνατο του συζύγου της η Χάμκω βοηθούμενη από τον εραστή της Τσαούς Πρίφτη, μετήλθε τα πάντα προκειμένου να ενισχύσει και προωθήσει στην Οθωμανική Διοίκηση τον γιο της Αλή.

Σε κάποια απ΄ αυτές τις ενέργειές της συνελήφθη μαζί με την κόρη της από τους κατοίκους του Γαρδικίου και φέρεται να βιάστηκαν ομαδικά από αυτούς. 

Η Χάμκω πέθανε το 1792  

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαιδεία Δρανδάκη" τομ.ΚΔ΄, σελ.453.

Κατηγορία:Γυναίκες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής
Άνηθος

Ο **Άνηθος** (επιστ.: ***Άνηθον το βαρύοσμον***, ***Anethum graveolens***) είναι φυτό της οικογένειας των Απιίδων (Apiaceae) (συν. Σκιαδοφόρων (Umbelliferae)). Είναι ιθαγενές, μονοετές των Μεσογειακών χωρών και της νότιας Ρωσίας.
## Χαρακτηριστικά
Το ύψος του φτάνει τα 80 εκατοστά, ο βλαστός του είναι κοίλος και γραμμωτός, η ρίζα γογγυλώδης, τα φύλλα του πτερωτά νηματοειδή.

Ο άνηθος ήταν γνωστός στην Αρχαία Ελλάδα  με τις ονομασίες *άνηθον* και *άνησον*. Από τα άνθη του παρασκεύαζαν άρωμα, ενώ το πρόσθεταν σε διάφορα κρασιά που είχαν την ονομασία *ανηθίτης οίνος*.

Ακόμα, στεφάνωναν τους νικητές με ανθισμένα κλαδιά άνηθου, και με το αιθέριο έλαιο των καρπών του άλειφαν το σώμα τους οι αθλητές γιατί το θεωρούσαν χαλαρωτικό και τονωτικό των μυών.

## Χρήσεις
Σήμερα το φυτό χρησιμοποιείται στη μαγειρική σε σαλάτες, σούπες, διάφορες σάλτσες και αλλού.
Το χαρακτηριστικό του άρωμα μοιάζει με αυτό του γλυκάνισου και οι σπόροι του χρησιμοποιούνται στον αρωματισμό διαφόρων φαγητών, ενώ μπορεί να διατηρηθεί και αποξηραμένος.

Στη φαρμακευτική η δράση του θεωρείται ευεργετική κατά διαφόρων κολικών, ενώ χρησιμοποιείται και ως διουρητικό και τονωτικό.
thumb|left|200px|Άνηθος

## Καλλιέργεια
Καλλιεργείται σε ευρύτερη κλίμακα στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία. Η Ινδία είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή άνηθου. Ακολουθούν η Κίνα, το Μεξικό και η Ισπανία. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Βότανα
Κατηγορία:Βρώσιμα σκιαδοφόρα
Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Φάουστ

Το όνομα **Φάουστ** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω.

* Γιόχαν Φάουστ (μάγος)
* ''Φάουστ'' (Γκαίτε)
* ''Φάουστ'' (ταινία)
Φαρακλό Νάξου

Το **Φαρακλό** (ή παλαιότερα **Φαρακλός**) είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στη βορειοανατολική άκρη της Νάξου, σε υψόμετρο 80 μέτρων, με 5 κατοίκους (απογραφή 2011). Είναι ο βορειότερος οικισμός της Νάξου, βορειότερα και από τον όρμο του Απόλλωνα.

Το 1955 οι κάτοικοι του συνοικισμού αυτού ήταν περί τους 35.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1928, στην απογραφή αναγνωρίζεται ο οικισμός (γράφεται με την ονομασία «*Φαρακλός*») και προσαρτάται στην *κοινότητα Κορωνίδος* με έδρα τον οικισμό της *[[Κωμιακή Νάξου|Κορωνίδας]]*.
* Το 1940, στην απογραφή δεν απογράφεται και καταργείται.
* Το 1981, στην απογραφή αναγνωρίζεται ο οικισμός (γράφεται με την ονομασία «*Φαρακλό*») και προσαρτάται στην *κοινότητα Κορωνίδος* με έδρα τον οικισμό της *Κορωνίδας.*
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97), η *κοινότητα της Κορωνίδας*  καταργείται και ο *οικισμός Φαρακλό* προσαρτάται στο *[[Δήμος Δρυμαλίας|Δήμο Δρυμαλίας]]* με έδρα *τον* *[[Χαλκί Νάξου|οικισμό του Χαλκείου]]*. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* υπαγόταν στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Κορωνίδας*, του *Δήμου Δρυμαλίας*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), καταργείται ο *Δήμος Δρυμαλίας* και *ο οικισμός Φαρακλό* προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς  Αγιά ( 31 κ.), Απόλλωνα ( 129 κ.), Κάμπο ( 31 κ.), Κορωνίδα (Κωμιακή 279 κ.), Μυρίση (55 κ.), Ταξιάρχη ( 22 κ.)  και Χίλια Βρύση ( 42 κ.) την *τοπική κοινότητα Κορωνίδος* ( 594 κ.). Η τ.κ. Κορωνίδος υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου