open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι

δεξιά|μικρογραφία| ''Νεοπλαστικό Δωμάτιο'' όπως ανακατασκευάστηκε το 1960 από τον Μπολέσουαφ Ούτκιν, έναν από τους μαθητές του Στσεμίνσκι.
Ο **Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι** (πολωνικά: *Władysław Strzemiński*, λευκορωσικά: Уладыслаў Страмінскі) (21 Νοεμβρίου 1893, Μινσκ – 26 Δεκεμβρίου 1952, Λοτζ) ήταν διεθνούς φήμης Πολωνός αβάν-γκαρντ ζωγράφος.

## Ζωή και έργο
Το 1914, ο Στσεμίνσκι αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στο Οχυρό του Οσόβιετς. Το 1916 τραυματίστηκε βαριά σε μάχη. Το 1920 παντρεύτηκε την Καταζίνα Κόμπρο.

Το 1922 μετακόμισε στο Βίλνο (τώρα Βίλνιους) και τον επόμενο χρόνο υποστήριξε τον Βιτάουτας Καιριούκστις στη δημιουργία της πρώτης αβάν-γκαρντ έκθεσης τέχνης σε αυτό που είναι σήμερα το έδαφος της Λιθουανίας (τότε υπό την πολωνική κυριαρχία).

Το Νοέμβριο του 1923 μετακόμισε στη Βαρσοβία, όπου με τον Χένρικ Μπέρλεβι ίδρυσαν την κονστρουκτιβιστική ομάδα *Blok*.

Κατά τη δεκαετία του 1920 διατύπωσε τη θεωρία του για τον Ουνισμό (*Unizm* στα πολωνικά). Οι ουνιστικοί πίνακές του ενέπνευσαν τις ουνιστικές μουσικές συνθέσεις του Πολωνού συνθέτη Ζίγκμουντ Κράουζε. Είναι συγγραφέας ενός επαναστατικού βιβλίου με τίτλο «Η θεωρία της όρασης». Ήταν συνδημιουργός της μοναδικής πρωτοποριακής συλλογής έργων τέχνης στο Λοτζ που συγκεντρώθηκε χάρη στον ενθουσιασμό των μελών της ομάδας «a.r.» όπως οι Καταζίνα Κόμπρο και Χένρικ Σταζέφσκι (καλλιτέχνες) και οι Γιούλιαν Πσίμπος και Γιαν Μπζενκόφσκι (ποιητές).

Στο μεταπολεμικό Λοτζ ήταν εκπαιδευτής στην Ανώτατη Σχολή Πλαστικών Τεχνών και Σχεδίου. Δημιούργησε το *Νεοπλαστικό Δωμάτιο* στο Μουσείο Τέχνης του Λοτζ, όπου μία από τους μαθητές του ήταν η Χαλίνα Οουομούτσκι, επιζήσασα από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το *Νεοπλαστικό Δωμάτιο* του εγκαταστάθηκε στο Μουσείο Τέχνης του Λοτζ το 1948, αλλά αφαιρέθηκε το 1950, καθώς δεν ταίριαζε με την αισθητική του σοσιαλιστικού ρεαλισμού που επέβαλε ο Βουοντζίμιες Σοκόρσκι, ο Υπουργός Πολιτισμού του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών.

Τα έργα του έχουν εκτεθεί σε μουσεία σε όλο τον κόσμο όπως το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού, το Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Μάλμε και η Γκαλερί του Ουάιτσαπελ.

## Σε ταινία
Είναι το θέμα του *[[Afterimage (ταινία)|Afterimage]]* (2016), της τελευταίας ταινίας του Άντζεϊ Βάιντα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
# *Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι.* *Αναγνωσιμότητα εικόνων*. Πρακτικά του διεθνούς συνεδρίου αφιερωμένου στο έργο του Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι, 13–14 Οκτωβρίου 2011, Μουσείο Τέχνης του Λοτζ, Λοτζ 2015.
# *Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι 1893–1952.* *Με αφορμή την 100η επέτειο από τη γέννησή του*, Μουσείο Τέχνης του Λοτζ, Λοτζ 1993.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία
* Δοκίμια για τον Βουαντίσουαφ Στσεμίνσκι 
* Πληροφορίες του έργου του
* Διεθνής Συλλογή Μοντέρνας Τέχνης της ομάδας «a.r.»

Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Πολωνοί σχεδιαστές
Υπερόνιο

Στη σωματιδιακή φυσική, ένα **υπερόνιο** είναι κάθε βαρυόνιο που περιέχει ένα ή περισσότερα strange κουάρκ, αλλά όχι charm, bottom ή Tοπ κουάρκ . Αυτή η μορφή ύλης μπορεί να υπάρχει σε σταθερή μορφή στον πυρήνα ορισμένων άστρων νετρονίων.

## Ιστορία και έρευνα
Η πρώτη έρευνα για τα υπερόνια έγινε τη δεκαετία του 1950 και ώθησε τους φυσικούς στη δημιουργία μιας οργανωμένης ταξινόμησης σωματιδίων.

Ο όρος επινοήθηκε από τον Γάλλο φυσικό Louis Leprince-Ringuet το 1953,  και ανακοινώθηκε για πρώτη φορά στη διάσκεψη των κοσμικών ακτίνων στο Bagnères de Bigorre τον Ιούλιο του ίδιου έτους, που συμφωνήθηκε από τους Leprince-Ringuet, Rossi . Πάουελ, Φρέτερ και Πίτερς .

Σήμερα, έρευνα σε αυτόν τον τομέα πραγματοποιείται σε δεδομένα που λαμβάνονται σε πολλές εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των CERN, Fermilab, SLAC, JLAB, Brookhaven National Laboratory, KEK, GSI και άλλων. Τα θέματα της φυσικής περιλαμβάνουν αναζητήσεις για παραβίαση CP, μετρήσεις περιστροφής, μελέτες διεγερμένων καταστάσεων (κοινώς αναφέρεται ως *φασματοσκοπία* ) και κυνήγι για εξωτικές καταστάσεις όπως τα πεντακουάρκ και τα διβαρυόνια .

## Ιδιότητες και συμπεριφορά
μικρογραφία|230x230εσ| Ένας συνδυασμός τριών u, d ή s-κουάρκ με συνολικό σπιν 3/2 σχηματίζουν το λεγόμενο '''decuplet βαρυονίου''' . Τα κάτω έξι είναι υπερόνια.
Όντας βαρυόνια, όλα τα υπερόνια είναι φερμιόνια . Δηλαδή, έχουν περιστροφή μισού ακέραιου αριθμού και υπακούουν στις στατιστικές Fermi–Dirac . Όλα τα υπερόνια αλληλεπιδρούν μέσω της ισχυρής πυρηνικής δύναμης, καθιστώντας τα είδη αδρονίων . Αποτελούνται από τρία ελαφρά κουάρκ, τουλάχιστον ένα από τα οποία είναι ένα strange κουάρκ, που τα κάνει παράξενα βαρυόνια. Τα υπερόνια εδαφικής κατάστασης αποσυντίθενται ασθενώς με μη διατηρημένη ισοτιμία . Οι διεγερμένοι συντονισμοί υπερονίων τυπικά διασπώνται από ισχυρές διασπάσεις στα υπερόνια θεμελιωδών καταστάσεων, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

## Λίστα

Σημειώσεις:

* Δεδομένου ότι η παραξενιά διατηρείται από τις ισχυρές αλληλεπιδράσεις, τα υπέρονια θεμελιωδών καταστάσεων δεν μπορούν να αποσυντίθενται έντονα. Ωστόσο, συμμετέχουν σε ισχυρές αλληλεπιδράσεις.
* Λ0 μπορεί επίσης να αποσυντεθεί σε σπάνια περιστατικά μέσω αυτών των διαδικασιών:
*:: Λ0 → p+ + e- + v̅e
*:: Λ0 → p+ + μ-  + v̅μ 
* Ξ0 και Ξ- είναι επίσης γνωστά ως «καταρράκτες» υπερόνια, καθώς περνούν από μια διαδοχική διάσπαση δύο σταδίων σε ένα νουκλεόνιο.
* Το Ω- έχει αριθμό βαρυονίου +1 και υπερφόρτιση −2, δίνοντάς του παραξενιά −3.

Χρειάζονται πολλαπλές αδύναμες διασπάσεις που αλλάζουν τη γεύση για να είναι ασαφές να διασπαστεί σε πρωτόνιο ή νετρόνιο. Το μοντέλο SU(3) των Murray Gell-Mann και Yuval Ne'eman (μερικές φορές αποκαλείται Οκταπλός Τρόπος ) προέβλεψε την ύπαρξη, τη μάζα αυτού του υπερονίου και ότι θα υποστεί μόνο αδύναμες διαδικασίες αποσύνθεσης. Πειραματικά στοιχεία για την ύπαρξή του ανακαλύφθηκαν το 1964 στο Εθνικό Εργαστήριο Brookhaven . Περαιτέρω παραδείγματα σχηματισμού και παρατήρησής του με χρήση επιταχυντών σωματιδίων επιβεβαίωσαν το μοντέλο SU(3).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαρυόνια
Μαυσωλείο του Μαξέντιου

μικρογραφία|Εσωτερική άποψη του μαυσωλείου.

Το **Μαυσωλείο του Μαξεντίου** ήταν μέρος ενός μεγάλου συγκροτήματος στην Aππία Οδό της Ρώμης, που περιελάμβανε ένα παλάτι και έναν Ιππόδρομο· κατασκευάστηκε από τον Αυτοκράτορα Μαξέντιο. Ήταν ένας μεγάλος κυκλικός τάφος και κτίστηκε από τον Mαξέντιο στις αρχές του 4ου αι., πιθανώς έχοντας κατά νου να είναι μαυσωλείο για τον εαυτό του και την οικογένειά του, αλλά όταν ο μικρός γιος του Βαλέριος Ρωμύλος πέθανε, τάφηκε εκεί. Μετά από εκτεταμένη ανακαίνιση, το μαυσωλείο άνοιξε ξανά στο κοινό το 2014.

## Περιγραφή
Ο Mαξέντιος ίσως αποφάσισε να κατασκευάσει το μαυσωλείο στην Αππία Οδό, επειδή -σύμφωνα με τη Ρωμαϊκή συνήθεια- όλα τα σώματα έπρεπε να ταφούν έξω από την πόλη. Το συγκρότημα είναι πολύ κοντά σε αρκετές κατακόμβες. Το μαυσωλείο πιστεύεται ότι ήταν διώροφο, κυλινδρικό (*rotonda*) με διάμετρο περίπου 35 μ., αλλά σώζεται μόνο ο ημιυπόγειος όροφός του. Υπάρχει ένας κεντρικός οκταγωνικός στύλος με διάμετρο μεγαλύτερη από 9 μ. και αυτός περιβάλλεται από έναν θολωτό διάδρομο πλάτους 7 μ. Στον στύλο υπάρχουν ανοικτές κόγχες για τις σαρκοφάγους.

Δεν υπάρχει ίχνος διακόσμησης δαπέδου ή τοίχου, γεγονός που υποδηλώνει ότι το κτήριο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Μία οικία του 18ου αι. αποκρύπτει σε μεγάλο βαθμό το μαυσωλείο από την Αππία Οδό και βρίσκεται εκεί, όπου μία στοά κάποτε πλαισίωνε την κύρια είσοδο του τάφου. Η οικία ήταν αρχικά μία αγροικία και αργότερα μετατράπηκε σε ένα μέγαρο από την Οικογένεια Toρλόνια, η οποία το κατείχε, μέχρι που το πήρε η Φασιστική κυβέρνηση το 1943.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Αναφορές


Κατηγορία:Μνημεία στην Ιταλία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρώμη
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Κάα

Η **Κάα** (αραβικά: القاع), γνωστή και ως **Ελ Κάα**, **Αλ Κάα** ή **Μασαρί αλ-Κάα**, είναι κωμόπολη, η οποία βρίσκεται σε σχετικά έρημη περιοχή με περιορισμένη βλάστηση, στο Κυβερνείο Μπάαλμπεκ-Χερμέλ του Λιβάνου. Σήμερα έχει κυρίως ελληνοκαθολικό πληθυσμό, γύρω στους 12.000 κατοίκους. Το 1838, ο Έλι Σμιθ σημείωσε ότι οι κάτοικοι της Κάα ήταν κυρίως Ρωμαιοκαθολικοί χριστιανοί.

Η κωμόπολη έχει γίνει στόχος επιθέσεων από τις συριακές κυβερνητικές και αντικυβερνητικές δυνάμεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Στήλη της Δεκαετίας

Η 'Στήλη της **Δεκαετίας** του Διοκλητιανού, λατιν.: Decennalia, ήταν μία στήλη στη Ρωμαϊκή Αγορά (Forum Romanum), που σηματοδοτούσε τη 10η επέτειο της τετραρχίας του Διοκλητιανού, που στήθηκε το έτος 296. Ο Αυτοκράτορας, έπειτα από δύο έτη που ήταν Αύγουστος μόνος του, έθεσε το 286 τον Μαξιμιανό ως Αύγουστο στη Δύση, ενώ ο ίδιος έμεινε στο Ανατολικό· κάθε Αύγουστος είχε από έναν Καίσαρα. Το 305 παραιτήθηκε και απεβίωσε το 311.

## Βιβλιογραφία
* F. Coarelli, Rome and environs - an archeological guide, Berkeley 2007, pp.&nbsp;60.
* A. Claridge, Rome (Oxford Archaeological Guides), Λονδίνο, 1998, σσ.&nbsp;83–84.ISBN&nbsp;

## Αναφορές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Μεγάλος Βωμός του Ηρακλή

Ο **Μεγάλος Βωμός του ανίκητου Ηρακλή** () βρισκόταν στην Αγορά του Βοός (Forum Boarium) της αρχαίας Ρώμης. Ήταν το αρχαιότερο κέντρο λατρείας του Ηρακλή στη Ρώμη, πριν από τον κυκλικό ναό του Νικητή Ηρακλή. Η ρωμαϊκή παράδοση θεωρούσε το σημείο, ως τη θέση όπου ο Ηρακλής σκότωσε τον Κάκο και απέδιδε στον Eύανδρο από την Αρκαδία την ανέγερσή του. Η *[[Αινειάδα]]* του Βιργίλιου λέει για τον Εύανδρο, όταν αποδίδει την αρχική δημιουργία του Μεγίστου Βωμού στον Ποτίτιο και τους Πινάριους.

Ο αρχικός βωμός κάηκε στη Μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης το 64 μ.Χ., αλλά ξανακτίστηκε και παρέμενε όρθιος τον 4ο αι. Μία δοκιμαστική ταύτιση μίας εξέδρας από τόφφο στην κρύπτη της Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν με το θεμέλιο του βωμού, έγινε από τον Φιλίπο Κοαρέλι και άλλους αρχαιολόγους.

Διάφορες αναφορές, με τον Μ. Τ. Βάρρο ως πηγή, δικαιολογούσαν τον αποκλεισμό των γυναικών από τις τελετές εδώ ή τη συμμετοχή τους στα κρέατα της θυσίας. Οι τελετουργίες στον Μέγιστο Βωμό ήταν μοναδικές για τη λατρεία του Ηρακλή, καθώς εκτελούνταν κατά τον *τρόπο των ελληνικών ιεροτελεστιών* (ritu Graeco), δηλ. με ακάλυπτα κεφάλια.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων ρωμαϊκών ναών
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Samuel Ball Platner and Thomas Ashby, ''A Topographical Dictionary of Ancient Rome'' 1929

Κατηγορία:Ναοί του Ηρακλή
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρώμη
Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 2015

Οι **εσωκομματικές εκλογές του [[ΠΑΣΟΚ]] του 2015** πραγματοποιήθηκαν στις 14 Ιουνίου με τη συμμετοχή τριών υποψηφίων. Νικήτρια αναδείχθηκε η Φώφη Γεννηματά, με 51,69%, η οποία επικράτησε του Ανδρέα Λοβέρδου και του  Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου. Στις εκλογές συμμετείχαν 52.388 μέλη και φίλοι του κόμματος.

## Ιστορικό
Εξαιτίας των χαμηλών εκλογικών αποτελεσμάτων στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και της εκλογικής και κοινοβουλευτικής συρρίκνωσης του ΠΑΣΟΚ, ενεργοποιήθηκαν οι εσωτερικές διαδικασίες του Κινήματος, για τη διοργάνωση Συνεδρίου.

Το 10ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε στις 5 Ιουνίου και διήρκεσε τρεις ημέρες. Στο Συνέδριο αποφασίστηκε η μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ σε έναν πολιτικό φορέα της ευρύτερης Κεντροαριστεράς και η εκλογή νέου προέδρου από τη βάση στις 14 Ιουνίου. Υποψηφιότητα κατέθεσαν η Φώφη Γεννηματά, ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος. Τέλος εξελέγησαν τα νέα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής.

Στις 14 Ιανουαρίου 2016 διαγράφτηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, με απόφαση της Γεννηματά, ο βουλευτής Λακωνίας Λεωνίδας Γρηγοράκος ύστερα από δηλώσεις του υπέρ του νέου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ μετά από ένα χρόνο επανεντάχθηκε και πάλι στο ΠΑΣΟΚ. Επίσης, δύο βουλευτές εκλεγμένοι με το Ποτάμι, ο βουλευτής Ροδόπης Ιλχάν Αχμέτ και ο βουλευτής Λάρισας, Κωνσταντίνος Μπαργιώτας προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ και στην Κ.Ο. της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Τον Ιούλιο του 2017 η Γεννηματά, από το βήμα του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός νέου ενιαίου κεντροαριστερού φορέα στην Ελλάδα πριν από το τέλος του έτους, με εκλογή προέδρου από τη βάση. Στις διεργασίες συγκρότησης του νέου φορέα συμμετείχαν τα κόμματα που συγκροτούν τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι.

Στις εκλογές που διεξήχθησαν για την ανάδειξη του επικεφαλής του νέου κόμματος, νικήτρια αναδείχθηκε η Φώφη Γεννηματά, επικρατώντας του ευρωβουλευτή του κόμματος, Νίκου Ανδρουλάκη, με 56,75% στον δεύτερο γύρο. Το νέο κόμμα ονομάστηκε Κίνημα Αλλαγής, του οποίου το ΠΑΣΟΚ αποτελεί συνιστώσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Πασοκ 2015
Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 2012

Οι **πέμπτες εσωκομματικές εκλογές του [[ΠΑΣΟΚ]]** πραγματοποιήθηκαν στις 18 Μαρτίου 2012, στις οποίες συμμετείχε ένας υποψήφιος. Πρόεδρος του Κινήματος εξελέγη ο Ευάγγελος Βενιζέλος, καθώς κατέβαινε χωρίς αντίπαλο, με 97,44%. Στις εκλογές συμμετείχαν 236.151 μέλη και φίλοι του κόμματος.

## Ιστορικό
Μετά την παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου από τη θέση του Πρωθυπουργού ξεκίνησαν οι διαδικασίες και για την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος κατέθεσαν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Χρήστος Παπουτσής και ο Στέφανος Τζουμάκας. Στην Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., στις 12 Μαρτίου του 2012, ανακηρύχθηκε υποψήφιος πρόεδρος του κόμματος ο Ευάγγελος Βενιζέλος, καθώς ήταν ο μοναδικός ο οποίος κατάφερε να συγκεντρώσει τον απαραίτητο αριθμό υπογραφών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Πασοκ 2012
Γουέιν Μπράμπεντερ

Ο **Γουέιν Ντόναλντ Μπράμπεντερ Κόουλ** (αγγλικά: *Wayne Donald Brabender Cole*, γεννήθηκε 16 Οκτωβρίου 1945) είναι Αμερικανός-Ισπανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ και προπονητής. Απέκτησε την ισπανική υπηκοότητα στις 22 Μαΐου 1968. Ονομάστηκε ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Παίκτες της FIBA το 1991. Στις 3 Φεβρουαρίου 2008, ο Μπράμπεντερ επιλέχθηκε ως ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα τον προηγούμενο μισό αιώνα, από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων της Ευρωλίγκα.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μπράμπεντερ επιλέχτηκε από τους Φιλαδέλφεια 76ερς στον 14ο γύρο (145ος συνολικά) του NBA Ντραφτ 1967, όμως δεν έπαιξε ποτέ στο NBA. Ο Μπράμπεντερ μετακόμισε στην Ισπανία για να αποκτήσει εμπειρία και κατέληξε να συνεισφέρει σε τέσσερις τίτλους Ευρωλίγκα που κέρδισε η Ρεάλ Μαδρίτης, το 1968, το 1974, το 1978 και το 1980. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης, κέρδισε επίσης 13 Πρωταθλήματα Ισπανίας, 7 Κύπελλα Ισπανίας και 4 Διηπειρωτικά Κύπελλα. Επίσης, αγωνίστηκε με την ΚΜ Καχαμαδρίδ.

## Εθνική ομάδα
Ο Μπράμπεντερ έπαιξε για την Εθνική Ισπανίας ανδρών, με την οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1973, όπου ονομάστηκε επίσης ο Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης. Έπαιξε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 1971, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1974, στο Ευρωμπάσκετ 1975, στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1975, στο Ευρωμπάσκετ 1977, στο Ευρωμπάσκετ 1979, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 (όπου η Ισπανία τερμάτισε στην 4η θέση), στο Ευρωμπάσκετ 1981 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1982.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο Euroleague.net
* Προφίλ στο LeyendasBaloncestoRealMadrid.es  (ισπανικά)

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1971
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1974
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1975
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1977
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1982
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι καλαθοσφαιριστές
Κάστρο του Στσέλτσε Οπόλσκιε

Το **Κάστρο του Στσέλτσε Οπόλσκιε** (πολωνικά: *Zamek w Strzelcach Opolskich*, γερμανικά: *Schloss Groß Strehlitz*) είναι κάστρο και πρώην κατοικία των Δούκων του Οπόλε, το οποίο βρίσκεται στο Στσέλτσε Οπόλσκιε της Πολωνίας. Το κάστρο κάηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Σοβιετικούς και παραμένει ερειπωμένο μέχρι σήμερα.
αριστερά|μικρογραφία|215x215εσ| Σχέδιο από το 1536 που δείχνει το αρχικό κάστρο σε κακή κατάσταση, χωρίς στέγη
Η πόλη Στσέλτσε Οπόλσκιε βρισκόταν στην εμπορική διαδρομή Κρακοβία – Βρότσουαφ – Δρέσδη. Ο οικισμός αρχικά περιβαλλόταν από πυκνό δάσος. Ένα πρωτότυπο ξύλινο κυνηγετικό καταφύγιο πιθανότατα αντικαταστάθηκε από μια πέτρινη κατασκευή τον 13ο αιώνα. Το κάστρο αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis ως *Castrum Strelecense*. Το έγγραφο πιστεύεται ότι συντάχθηκε το 1305.

Το κάστρο ήταν χτισμένο σε απλή ορθογώνια κάτοψη διαστάσεων 16,1 x 13,9 μ. και ήταν, στην πραγματικότητα, ένας ασβεστολιθικός πύργος. Το 1323 ο Αλβέρτος του Στσέλτσε έγινε δούκας ενός ανεξάρτητου Δουκάτου του Στσέλτσε. Έκανε εκτεταμένες ανακαινίσεις στο κάστρο και έκτισε μια σειρά από οχυρώσεις και μια τάφρο γύρω από αυτό. Μετά τον θάνατό του, το κάστρο και το δουκάτο καταλήφθηκαν από τους Πιαστ του Νιεμόντλιν και μετά την εξαφάνιση της γραμμής το 1382 πέρασε στους Πιαστ του Οπόλε. Η δυναστεία κατείχε το κάστρο μέχρι την εξαφάνισή της το 1532.

Στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα το κάστρο ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Από το 1562 έως το 1596 πραγματοποιήθηκαν σημαντικές εργασίες ανακαίνισης. Από τα μέσα του 17ου αιώνα έως τις αρχές του 19ου αιώνα βρισκόταν στα χέρια της οικογένειας Κολόννα. Η ακμή του κάστρου ήρθε μετά το 1815, όταν ο Αντρέας Ρέναρντ έγινε ιδιοκτήτης και το έκανε την κύρια κατοικία του. Ένα πάρκο τοπίου αγγλικού τύπου δημιουργήθηκε το 1832. Το 1840 ο Ρέναρντ επέκτεινε και αναμόρφωσε το παλάτι προσθέτοντας έναν παρακείμενο πύργο και χτίζοντας στάβλους αλόγων κοντά στη δυτική πτέρυγα.

Από το 1932 έως το 1945 το παλάτι κατείχε η οικογένεια Καστέλ. Στις 21 Ιανουαρίου 1945 τα σοβιετικά στρατεύματα πυρπόλησαν την πόλη και το κάστρο. Το κτίριο παραμένει ερειπωμένο μέχρι σήμερα.

## Εικόνες

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 

Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία
Αμφιθέατρο του Καλιγούλα

Το **Αμφιθέατρο του Καλιγούλα** (Λατινικά : Amphitheatrum Caligulae) ήταν ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο, που κτίστηκε επί Αυτοκράτορα Καλιγούλα και κατεδαφίστηκε λίγα μόνο χρόνια μετά την κατασκευή του. Βρισκόταν στο Άρεως Πεδίον (Campus Martius) στη Ρώμη, πιθανότατα κοντά στο Saepta Julia (κτήριο ψηφοφορίας, του Ιουλίου Καίσαρα), καθώς η επιγραφή που το αναφέρει, βρισκόταν ακριβώς στα βόρεια της Saepta. 

Οι εργασίες για το αμφιθέατρο ξεκίνησαν μεταξύ 37 και 41 από τον Καλιγούλα, ο οποίος ήθελε να δώσει στη Ρώμη ένα δεύτερο -λίθινο αυτή τη φορά- αμφιθέατρο δίπλα στο ξύλινο του Στατίλιου Ταύρου.  Ημιτελές ακόμη μετά το τέλος εκείνου, εγκαταλείφθηκε και κατεδαφίστηκε από τον Κλαύδιο. Γύρω στο 46, ο Κλαύδιος επισκεύασε το υδραγωγείο Aqua Virgo, που είχε καταστραφεί από την κατασκευή του αμφιθεάτρου. Η αποκατάστασή του χαρακτηρίστηκε από μία επιγραφή στην Αψίδα του Κλαυδίου, η οποία αποτελούσε μέρος του υδραγωγείου και εκτείνονταν στη Βία Λάτα (Via Lata). Αυτή περιλαμβάνει τη φράση "[…] AQUAE VIRGINIS DISTVRBATOS PER C(AIVM) CAESAREM" που μεταφράζεται ως "του Aqua Virgo, κατεστραμμένου από τον Γάιο Καίσαρα" (δηλ. τον Καλιγούλα). 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ρωμαϊκών αμφιθεάτρων
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Αρχαία αμφιθέατρα της Ρώμης
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Σέντρικ Μπάρφιλντ

Ο **Σέντρικ Μπάρφιλντ** (γεννημένος στις 18 Νοεμβρίου 1996) είναι Φιλιππινο-Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Απόλλωνα Πατρών της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας .

## Σταδιοδρομία Κολεγίου
Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους SMU Μάστανγκς και Γιούτα Γιουτς . Ως ανώτερος στη Γιούτα, είχε κατά μέσο όρο 16,8 πόντους, 3,8 ασίστ και 2,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. 

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2019, ο Μπάρφιλντ υπέγραψε με τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ του NBA για το ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ .  Στη συνέχεια εντάχθηκε στους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου του Αναπτυξιακού Πρωταθλήματος του NBA . Ο Μπάρφιλντ σημείωσε 29 πόντους, ένα ριμπάουντ, μία ασίστ και ένα κλέψιμο σε μια νίκη με 149-117 επί των Στόκτον Κινγκς στις 17 Ιανουαρίου 2020.  Είχε μέσο όρο 9,0 πόντους, 1,4 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ ανά παιχνίδι, σουτάροντας 39 τοις εκατό πίσω από την γραμμή του τριπόντου.  Στις 16 Ιουλίου 2020, υπέγραψε με την Νεβέζις Κενταϊνιάι της 1ης Λιθουανίας . 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό στου Γιούτα Γιουτς

Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οκλαχόμα Σίτι Μπλου
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Αμφιθέατρο του Νέρωνα

Το **Αμφιθέατρο του Νέρωνα** ήταν ξύλινο αμφιθέατρο, που κτίστηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Νέρωνα γύρω στο 64 μ.Χ.

## Τοποθεσία
Το αμφιθέατρο βρισκόταν στο Άρεως Πεδίον (Campus Martius) , αν και η ακριβής τοποθεσία του παραμένει άγνωστη. Αρχικά πιστευόταν ότι κατασκευάστηκε στη θέση του κατεδαφισμένου αμφιθεάτρου του Στατιλίου Ταύρου, αλλά τώρα φαίνεται πιο πιθανό, ότι κτίστηκε κοντά στο κατεδαφισμένο αμφιθέατρο του Καλιγούλα στα βόρεια της Saepta Jullia (κτήριο ψηφοφορίας, του Ιουλίου Καίσαρα).

## Ιστορία
Σύμφωνα με τον ιστορικό Τάκιτο, οι εργασίες για το αμφιθέατρο ξεκίνησαν το 57 μ.Χ., το έτος της δεύτερης υπατείας του Νέρωνα (ήταν μαζί με τον Λούκιο Καλπούρνιο Πίσωνα). Άλλοι υποστηρίζουν ότι κτίστηκε μετά τη Μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης το 64, αφού ο Νέρωνας ήθελε να αντικαταστήσει το αμφιθέατρο του Στατίλιου Ταύρου, τότε το μοναδικό πέτρινο αμφιθέατρο στη Ρώμη, το οποίο είχε καταστραφεί από τη φωτιά. Χρειάστηκε μόνο ένας χρόνος για να ολοκληρωθεί και ο Νέρωνας έκανε παραστάσεις μονομάχων, για να το εγκαινιάσει. Σύμφωνα με τον *Βίο του Νέρωνα* του Σουητώνιου (XII, 2-3): «στις μάχες μονομάχων που έδωσε [ο Νέρων] σε ένα ξύλινο αμφιθέατρο, το οποίο είχε κτιστεί στο Άρεως Πεδίον σε λιγότερο από ένα χρόνο, κανείς δεν είχε μείνει να σκοτώσει, ούτε εγκληματίες. Έτσι έβαλε 400 συγκλητικούς και 600 Ρωμαίους ιππείς να πολεμήσουν». Ωστόσο η ξύλινη κατασκευή του κτηρίου σήμαινε, ότι δεν διατηρήθηκε πολύ και πιθανότατα καταστράφηκε στην πυρκαγιά του 80.

## Περιγραφή
Οι μαρτυρίες του αμφιθεάτρου το περιγράφουν ως μετρίου μεγέθους και κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ξύλο. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ρωμαϊκών αμφιθεάτρων
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Samuel Ball Platner and Thomas Ashby, *A topographical dictionary of Ancient Rome*, Oxford University Press, 1929

Κατηγορία:Αρχαία αμφιθέατρα της Ρώμης
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Φώτης Ζούμπος

Ο **Φώτης Ζούμπος** (γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1993) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Απόλλωνα Πατρών της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Έχει ύψος 1,95 μέτρων και βάρος 86&nbsp;κιλών. Παίζει τόσο στη θέση του πόιντ γκαρντ όσο και στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Ο Ζούμπος ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία κατά τη διάρκεια της περιόδου 2010-11 στο Ελληνικό Πρωτάθλημα με τον πανίσχυρο Παναθηναϊκό .

Κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2020-2021 με τον Απόλλωνα Πατρών, ο Ζούμπος είχε μέσο όρο 11,8 πόντους, 3,8 ριμπάουντ και 3,1 ασίστ, σουτάροντας με 40,8% πέρα από τη γραμμή του τριπόντου, με 61,7% στα σουτ εντός πεδιάς και με 60% από τη γραμμή των ελεύθερων βολών. Η ομάδα πέτυχε την άνοδο στην Ελληνική Α1 Κατηγορία και ο Ζούμπος ανανέωσε το συμβόλαιό του μαζί της για τέταρτη χρονιά στις 11 Αυγούστου 2021.

## Σταδιοδρομία στην Εθνική ομάδα
Ο Ζούμπος ήταν μέλος των ελληνικών μικρών εθνικών ομάδων. Έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 16 ετών του 2009, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών της FIBA του 2011 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών της FIBA του 2012.

## Βραβεία και επιτεύγματα

### Επαγγελματική πορεία
* Πρωταθλητής Ευρωλίγκας: ( 2011 )
* Πρωταθλητής Ελλάδος: (2011)
* Κυπελλούχος Ελλάδος: (2012)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ FIBA
* Προφίλ FIBA Ευρώπης
* Προφίλ Euroleague.net
* Προφίλ Eurobasket.com
* Προφίλ Draftexpress.com 
* Προφίλ Greek Basket League (in Greek)

Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Θέρμες του Λικίνιου Σούρα

Οι **Θέρμες του Λικινίου Σούρα**, λατιν.: Thermae Licinii Surae ή Thermae Suranae ήταν ένα ιδιωτικό αρχαίο ρωμαϊκό συγκρότημα λουτρών, που κτίστηκε από τον Λεύκιο Λικίνιο Σούρα στον Aβεντίνο λόφο της 8ης Περιοχής (*Regio XIII*) της Ρώμης. 

Οι Θέρμες αποκαταστάθηκαν κατά τη σύντομη βασιλεία του Γορδιανού Γ΄. Υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια της λεηλασίας της Ρώμης το 410 από τον Αλάριχο Α΄ και αποκαταστάθηκαν ξανά το 414. Τα λουτρά πιθανότατα εξυπηρετούσαν μία πιο εύπορη κοινότητα από τα Θέρμες του Καρακάλλα και ήταν μικρότερα και πιθανώς πιο κομψά.

Αν και τώρα δεν έχουν απομείνει παρά ερείπια, η κατά προσέγγιση τοποθεσία τους είναι:  και παρουσιάζονται εν μέρει στην πλάκα VII-14 του σε μάρμαρο χάρτη Forma Urbis Romae, την αριθμημένη ως θραύσμα 21a από τον E. Rodríguez Almeida.  

Η θέση τους πρέπει να βρισκόταν σε άμεση γειτνίαση δυτικά της εκκλησίας της Σάντα Πρίσκα, κοντά στο ναό της Diana (Άρτεμης), με τις καμάρες της Acqua Marcia που τα τροφοδοτούσε, περνώντας ακριβώς κατά μήκος της τοποθεσίας της σημερινής εκκλησίας. Στο Forma Urbis Romanae, στα βόρεια των Θερμών υπάρχει επίσης ένας ναός αβέβαιης ταύτισης, ίσως ο ναός της Luna (Σελήνης) ή ο ναός του Vertumnus (Βλάστησης), που και οι δύο ήταν της περιόδου της Δημοκρατίας.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Θέρμες της Ρώμης
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Μνημείο του Αεροπόρου (Βαρσοβία)

Το **Μνημείο του Αεροπόρου** **στη [[Βαρσοβία]]** (πολωνικά: *Pomnik Lotnika w Warszawie*) είναι μνημείο που φτιάχτηκε προς τιμήν των Φραντσίσεκ Ζβίρκο και Στανίσουαφ Βιγκούρα, δύο ηρώων της αεροπορίας της Πολωνίας. Είναι ένα αντίγραφο του αρχικού μνημείου που αποκαλύφθηκε το 1932 στην Πλατεία Ένωσης του Λούμπλιν και καταστράφηκε από τους Ναζί το 1944. Το σημερινό μνημείο κατασκευάστηκε το 1967. Το γλυπτό δείχνει τη φιγούρα ενός αεροπόρου που ακουμπά σε μια προπέλα.
αριστερά|μικρογραφία| Το πρωτότυπο μνημείο το 1932

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία
Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία
Ορλάντο Κόουλμαν

Ο **Ορλάντο Κόουλμαν** (γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Απόλλωνα Πάτρας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.

## Σταδιοδρομία στο Λύκειο
Ο Κόουλμαν έπαιξε με το Λύκειο του Πλέζαντ Γκρόουβ, στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα.

## Σταδιοδρομία στο Κολέγιο
Ο Κόουλμαν έπαιξε στο κολεγιακό μπάσκετ με τους Μόρχεντ Στέιτ, Αλαμπάμα Σάουθερν Κένεσοου Στέιτ και Τέξας Σάουθερν . Ως ανώτερος στο Τέξας Σάουθερν, είχε μέσο όρο 6,4 πόντους και 4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. 

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2016, ο Κόουλμαν υπέγραψε με τους ΚΓ Τάιτανς του Πρωταθλήματος NBL του Καναδά .  Αργότερα την ίδια χρονιά, έπαιξε επίσης στους Θεντάουρος δε Τσιουάουα και Καμπαγιέρος δε Κουλιακάν στο Μεξικό. Την επόμενη χρονιά, ο Κοόουλμαν εντάχθηκε στη Ράντνιτσκι Κραγκούγιεβατς στη Σερβία. Στις 2 Απριλίου 2018, ο Κόουλμαν εντάχθηκε στους Σάουθλαντ Σαρκς του Πρωταθλήματος NBZL της Νέας Ζηλανδίας .  Με τους Σαρκς, ο Κόουλμαν κατέκτησε το Πρωτάθλημα NBL της Νέας Ζηλανδίας του 2018 .

Από το 2018 έως το 2020, ο Κόουλμαν έπαιξε με τους Γιασμπερένυι ΚΣΕ και Οτεμέρεμου ΣΕA στην Ουγγαρία.  Στο τέλος της χρονιάς 2019-20, είχε ένα σύντομο πέρασμα με τη Μακάμπι Κιριάτ Μότζκιν στο Ισραήλ.

Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε στην Γιασμπερένυι ΚΣΕ, όπου έγινε ο κορυφαίος σκόρερ του Ουγγρικού Πρωταθλήματος . Κατά τη διάρκεια της περιόδου είχε κατά μέσο όρο 25 πόντους, 6,6 ριμπάουντ και 2,9 ασίστ ανά αγώνα.

Στις 19 Ιουλίου 2021, ο Κόουλμαν εντάχθηκε στον Απόλλωνα Πατρών της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας .  Στην πρώτη εμφάνισή του με τον σύλλογο σημείωσε 22 πόντους και πήρε 9 ριμπάουντ σε μια εντός έδρας νίκη επί του Ιωνικού Νικαίας .

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό στο 6thMan

Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Αμφιθέατρο του Στατίλιου Ταύρου

Το **Αμφιθέατρο του Στατίλιου Ταύρου** () ήταν ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο στην αρχαία Ρώμη. Το αμφιθέατρο εγκαινιάστηκε το 29 π.Χ.  Οι προηγούμενες αρένες ήταν προσωρινές κατασκευές, που αποσυναρμολογούντο μετά την παράσταση. Το αμφιθέατρο κτίστηκε από τον Τίτο Στατίλιο Ταύρο, ο οποίος πλήρωσε γι' αυτό από δικούς του πόρους. Ο Στατίλιος Ταύρος ήταν επιτυχημένος στρατηγός και πολιτικός την εποχή τού Αυτοκράτορα Αυγούστου και είχε συγκεντρώσει πολλά πλούτη κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Για τα εγκαίνια πλήρωσε και τους αγώνες των μονομάχων. 

Το αμφιθέατρο κτίστηκε στο Άρεως Πεδίον (Campus Martius) στη Ρώμη σε μία περίοδο που κτίζοντο πολλοί νέοι ναοί και θέατρα. Η ακριβής τοποθεσία έχει χαθεί, αλλά μάλλον κτίστηκε στη νότια περιοχή του Άρεως Πεδίου. Μέσα σε μία περίοδο 50 ετών σε αυτή την περιοχή κτίστηκε το Θέατρο του Πομπήιου, το Θέατρο του Μάρκελλου και το Θέατρο του Βάλβου, μαζί με το Αμφιθέατρο του Στατίλιου Ταύρου.

Δεν ήταν μεγάλο αμφιθέατρο. Η δυσαρέσκεια για το Αμφιθέατρο του Στατίλιου Ταύρου οδήγησε τον Νέρωνα, το 57 μ.Χ., να κτίσει ένα νέο ξύλινο αμφιθέατρο, το Αμφιθέατρο του Νέρωνα (Amphitheatrum Neronis). Κατά τη Μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης το 64 μ.Χ., που άφησε τη Ρώμη σε στάχτες, και τα δύο αμφιθέατρα καταστράφηκαν ολοσχερώς. 

Το 72 μ.Χ. ο Βεσπασιανός έχτισε ένα νέο, πολύ μεγαλύτερο, λίθινο αμφιθέατρο στη Ρώμη. Αυτό ήταν το *Φλαβιανό Αμφιθέατρο* (Amphitheatrum Flavium), σήμερα γνωστό ως Κολοσσαίο.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ρωμαϊκών αμφιθεάτρων

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Amphitheatra," στο ''A Topographical Dictionary of Ancient Rome'' από τους SB Platner και T. Ashby, 1929
* ROMA - THEATRVM BALBI: Rome 100, agrandissement - ROME 100, zoom
* Αμφιθέατρο C. Statilius Taurus

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Κατηγορία:Αρχαία αμφιθέατρα της Ρώμης
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 2007

Οι **εσωκομματικές εκλογές του [[ΠΑΣΟΚ]] του 2007** πραγματοποιήθηκαν στις 11 Νοεμβρίου. Συμμετείχαν τρεις υποψήφιοι και νικητής αναδείχθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος επανεκλέχθηκε με 55,91% των ψήφων, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Κώστα Σκανδαλίδη να τερματίζουν στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Στις εκλογές συμμετείχαν 769.156 μέλη και φίλοι του κόμματος.

## Ιστορικό
Τον Μάιο του 2007 διοργανώθηκε προγραμματικό συνέδριο με σκοπό τον καθορισμό και την εξειδίκευση του προγράμματος του κόμματος. Ωστόσο, δεν κατάφερε να κερδίσει τις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 16 Σεπτεμβρίου 2007, χάνοντας μάλιστα έδρες στην Βουλή. Στις εκλογές αυτές έλαβε το 38,1% των ψήφων και 102 έδρες. Μετά το αρνητικό αποτέλεσμα, ο πρόεδρος του, Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας σε δημοσιογράφους στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, ζήτησε την ανανέωση της εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του. Μερικά λεπτά αργότερα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σε μία αιφνίδια κίνηση, ανακοίνωσε από το Ζάππειο Μέγαρο την υποψηφιότητά του για τη θέση του προέδρου. Επίσης υποψήφιος ήταν ο Κώστας Σκανδαλίδης.

## Αναλυτικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Πασοκ 2007
Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 2004

Οι **εσωκομματικές εκλογές του [[ΠΑΣΟΚ]] του 2004** πραγματοποιήθηκαν στις 8 Φεβρουαρίου. Μόνο ένας υποψήφιος διεκδίκησε την προεδρία, ο Γιώργος Παπανδρέου, που συγκέντρωσε το 99,70% των ψήφων. Στις εκλογές συμμετείχαν 1.020.145 μέλη και φίλοι του κόμματος, ρεκόρ συμμετοχής για εσωκομματικές εκλογές στην Ελλάδα.

## Ιστορικό
Στις 17 Ιανουαρίου 1996, ο Ανδρέας Παπανδρέου, παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Στην συνέχεια, η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με εισήγηση του Κώστα Σκανδαλίδη αποφάσισε τις διαδικασίες εκλογής του πρωθυπουργού από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Την επόμενη μέρα η κοινοβουλευτική ομάδα επέλεξε ανάμεσα στους Κώστα Σημίτη, Άκη Τσοχατζόπουλο, Γεράσιμο Αρσένη και Γιάννη Χαραλαμπόπουλο, τον Κώστα Σημίτη ως νέο πρωθυπουργό της χώρας,  ενώ ο ίδιος ορκίζεται στις 22 Ιανουαρίου.  Στις 23 Ιουνίου, ο Ανδρέας Παπανδρέου, απεβίωσε. 

Μια εβδομάδα αργότερα, το συνέδριο διεξήχθη σε τεταμένο κλίμα, όπου ο Σημίτης αντιμετώπισε ξανά τον Τσοχατζόπουλο, και ενώ ο ίδιος ο Σημίτης δήλωσε πως θα παραιτηθεί από την πρωθυπουργία εάν δεν κέρδιζε, οι υποστηρικτές του Τσοχατζόπουλου, υποστηρίξαν τον θεσμό της «διαρχίας» (δηλαδή την παραμονή του Σημίτη στην πρωθυπουργία, ακόμα και εάν έχανε την τις εκλογές για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ).
Εν τέλη, ο Σημίτης κέρδισε τον Τσοχατζόπουλο, 53,77%, έναντι 46,23%, 2.732 ψήφοι, έναντι 2.324 ψήφοι, με 17 Άκυρα και 28 Λευκά. 

Στις 23 Αυγούστου του ίδιου έτους, ο Σημίτης επισκέφτηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο και του ζήτησε να διαλύσει την βουλή, αίτημα που έγινε δεκτό, και έτσι προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 22 Σεπτεμβρίου 1996.  Στις εκλογές αυτές, το ΠΑΣΟΚ έλαβε 41,49% των ψήφων και εξέλεξε 162 βουλευτές, συγκροτώντας αυτοδύναμη κυβέρνηση. 

Οι επόμενες εκλογές για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ διεξήχθησαν στο 5ο συνέδριο, τον Μάρτιο του 1999, όπου δεν υπήρχε αλλαγή στην ηγεσία.  Τον Ιανουάριο του 2004, ο Κώστας Σημίτης παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και μοναδικός υποψήφιος για τη θέση ήταν ο γιος του Ανδρέα Παπανδρέου, Γιώργος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κίνημα Αλλαγής
Πασοκ 2004
Σακούρ Τζούστον

Ο **Σακούρ Ασιάτικ Τζούστον** (Νιούαρκ, 31 Μαρτίου 1996) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,01 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ και σέντερ για τον Άρη Θεσσαλονίκης. 

## Σταδιοδρομία στο Λύκειο
Ο Τζούστον ξεκίνησε τη σχολική του σταδιοδρομία στο γυμνάσιο Άιρβινγκτον, όπου είχε κατά μέσο όρο 10 πόντους ανά παιχνίδι κατά τη διάρκεια της πρωτοετής του χρονιάς. Ως δευτεροετής μαθητής, είχε μέσο όρο 13,3 πόντους ανά παιχνίδι. Για την τρίτη χρονιά του, ο Τζούστον μεταγράφηκε στο Λύκειο Ίστσαϊντ και είχε κατά μέσο όρο 11,5 πόντους ανά παιχνίδι. Στην τέταρτή του χρονιά, είχε μέσο όρο 12,5 πόντους ανά παιχνίδι και βοήθησε να οδηγήσουν τους Γκοστς σε μια επίδοση 25-7 και έναν τίτλο τμημάτων. Ο Τζούστον υπέγραψε με το Κοινοτικό Κολέγιο Χάτσινσον μετά το λύκειο. 

## Σταδιοδρομία κολεγίου
Ο Τζούστον είχε μέσο όρο 10,9 πόντους και 7,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι με τον Χάτσινσον ως πρωτοετής. Ως δευτεροετής σπουδαστής, είχε μέσο όρο 17,3 πόντους, 12,1 ριμπάουντ, 3,9 ασίστ, 1,5 κλεψίματα και 1,8 τάπες ανά παιχνίδι, οδηγώντας τους Μπλου Ντράγκονς στο πρωτάθλημα NJCAA 1ης Κατηγορίας. Ο Τζούστον ανακηρύχθηκε ως ο Παίχτης της Χρονιάς στο NABC NJCAA. Πήρε μεταγραφή στο UNLV. Ως δευτεροετής, ο Τζούστον είχε μέσο όρο 14,6 πόντους και 10,0 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, σουτάροντας 63,9 τοις εκατό στα σουτ εντός πεδιάς. Επιλέχθηκε ως μέλος της Δεύτερης Ομάδας All- Mountain West Conference. Στα πρώτα οκτώ παιχνίδια της ανώτερης χρονιάς του, είχε κατά μέσο όρο 10,8 πόντους και 8,8 ριμπάουντ ανά αγώνα. Ο Τζούστον υπέστη ρήξη μηνίσκου στο παιχνίδι με το Ιλινόις στις 8 Δεκεμβρίου 2018, αναγκαζόμενος να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στο τέλος της περιόδου. Μετά από αυτή τη χρονιά πήρε μεταγραφή στο Όρεγκον ως μεταγραφή μεταπτυχιακού. Έχασε πέντε παιχνίδια τον Δεκέμβριο του 2019 λόγω τραυματισμού στο πόδι. Ο Τζούστον είχε κατά μέσο όρο 7,9 πόντους και 6,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως τεταρτοετής.

## Επαγγελματική Πορεία
Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, ο Τζούστον αποκτήθηκε από τους Μέμφις Χάσλ του NBA G League. 

Την 1η Σεπτεμβρίου 2021, υπέγραψε με τον Άρη του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Σε 25 αγώνες είχε 9.76 πόντους, 7.56 ριμπάουντ και 1.4 κλεψίματα μέσο όρο σε 24.29 λεπτά ανά αγώνα. 

Στις 26 Ιουνίου 2022, ανακοινώθηκε από το Περιστέρι για την αγωνιστική περίοδο 2022-23. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό στους Όρεγκον Ντακς
* Βιογραφικό στους UNLV Ράνιν Ρέμπελς

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Οικογένεια βαν Λου

H **oικογένεια βαν Λου** είναι μια δυναστεία Γάλλων ζωγράφων, ολλανδικής καταγωγής, που εγκαταστάθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν στη Γαλλία. Άσκησαν επιρροή στη γαλλική και ευρωπαϊκή ζωγραφική από τον 17ο έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Η οικογένεια είναι αξιοσημείωτη τόσο για τη διάρκειά της όσο και για τη διεθνή δράση της. 

Οι βαν Λου, αφού έφυγαν από την Ολλανδία και εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι γύρω στο 1660, ταξίδεψαν και εργάστηκαν σε πολλές χώρες της Ευρώπης: τους συναντούμε στην Προβηγκία της Γαλλίας, στην Ιταλία, την Ισπανία, την Αγγλία, την Πρωσία, συνήθως στην υπηρεσία ηγεμόνων. 

## Μέλη

* Γιάκομπ βαν Λου (1614-1670), ζωγράφος βιβλικών και μυθολογικών σκηνών, ρωπογραφιών και προσωπογραφιών.
** Ζαν βαν Λου, ζωγράφος, γιος του Γιάκομπ βαν Λου.
** Λουί-Αμπραάμ βαν Λου (περ. 1641-1712), ζωγράφος ιστορικών σκηνών, γιος του Γιάκομπ βαν Λου και αδελφός του Ζαν βαν Λου.
*** Ζαν-Μπατίστ βαν Λου (1684-1745), εγγονός του Γιάκομπ βαν Λου και γιος του Λουί-Αμπραάμ βαν Λου, ο οποίος είχε τρεις γιους ζωγράφους:
**** Λουί-Μισέλ βαν Λου (1707-1771)
**** Φρανσουά βαν Λου (1708-1732)
**** Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου (1719-1795)
*** Σαρλ Αντρέ βαν Λου (1705-1765), γνωστός ως Καρλ, εγγονός του Γιάκομπ βαν Λου και γιος του Λουί-Αμπραάμ βαν Λου, αδελφός του Ζαν-Μπατίστ βαν Λου, πατέρας του Ζυλ-Σεζάρ-Ντενί βαν Λου. Είναι το πιο διάσημο μέλος της δυναστείας.
**** Ζυλ-Σεζάρ-Ντενί βαν Λου (1743-1821) που κλείνει την οικογένεια ζωγράφων.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Λουτσιάνα Λαμοργκέζε

Η **Λουτσιάνα Λαμοργκέζε** (*Luciana Lamorgese*, γεννημένη στις 11 Σεπτεμβρίου 1953) είναι μια Ιταλίδα πολιτικός, που από τις 5 Σεπτεμβρίου 2019 διατελεί Υπουργός Εσωτερικών της Ιταλικής Δημοκρατίας. Από τις 13 Φεβρουαρίου 2021 είναι μέλος της κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι.

## Βιογραφία
Η Λουτσιάνα Λαμοργκέζε γεννήθηκε στην Ποτέντσα της Λουκανίας στις 11 Σεπτεμβρίου 1953. Σπούδασε νομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης ''Φρειδερίκος Β΄'' και εργάστηκε για λίγα χρόνια ως δικηγόρος. Το 1979, ξεκίνησε να εργάζεται για το Υπουργείο Εσωτερικών, ενώ παράλληλα απασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση. Διατέλεσε έπαρχος της Βενετίας από το 2010 έως το 2013. Το 2017 διορίστηκε στη θέση του επάρχου του Μιλάνου. Στις 13 Νοεμβρίου του 2018 έγινε κυβερνητική σύμβουλος στην πρώτη κυβέρνηση του Τζουζέπε Κόντε.

Τον Σεπτέμβριο του 2019, μετά την κατάρρευση της κυβερνητικής συμμαχίας ανάμεσα στον Τζουζέπε Κόντε και στο Κίνημα Πέντε Αστέρων με τον Ματέο Σαλβίνι, σχηματίστηκε ένας νέος κυβερνητικός συνασπισμός μεταξύ του Κινήματος Πέντε Αστέρων, του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος και των «Ελεύθερων και Ίσων». Σε αυτό το νέο σχήμα η Λαμοργκέζε ορίστηκε ως Υπουργός Εσωτερικών και ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Σεπτεμβρίου. Η ίδια τέθηκε επικεφαλής των απαγορεύσεων κυκλοφορίας και της καραντίνας που επιβλήθηκε στους Ιταλούς πολίτες, έπειτα από την εμφάνιση της πανδημίας του COVID-19. Στις 7 Δεκεμβρίου 2020 η ίδια βρέθηκε θετική στον ιό, παρότι ήταν ασυμπτωματική. Στις 12 Φεβρουαρίου του 2021, με τη νέα κυβέρνηση που σχημάτισε ο Μάριο Ντράγκι, η Λουτσιάνα Λαμοργκέζε παρέμεινε στο Υπουργείο Εσωτερικών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας
Οικία Σεβήρου

δεξιά|μικρογραφία|Τα ερείπια του Σεπτιζωδίου (Septizodium) σε εκτύπωση του 1582, λίγο πριν την κατεδάφισή του.

Η **Οικία του Σεβήρου**, λατιν.: Domus Severiana είναι το σύγχρονο όνομα, που δόθηκε στην τελική επέκταση στα αυτοκρατορικά ανάκτορα στον Παλατίνο λόφο της Ρώμης, κτισμένη στα νοτιοανατολικά του Παλατινού Σταδίου (Stadium Palatinum). Η επέκταση έγινε στην Οικία του Αυγούστου (Domus Augustana) από τον Σεπτίμιο Σεβήρο. Περιλάμβανε τα Λουτρά του Σεπτίμιου Σεβήρου (Παλατινό Βαλανείο, Balneum Palatii).

Το μόνο που απομένει από το κτήριο είναι οι επιβλητικές πλινθόκτιστες υποδομές στη γωνία του λόφου, που δημιούργησαν μία τεχνητή πλατφόρμα στο ίδιο επίπεδο με το παλάτι του Δομιτιανού, επεκτείνοντάς το, αφού οι αυτοκράτορες είχαν εξαντλήσει τον χώρο στον λόφο. Υπάρχουν ελάχιστα ερείπια από το ίδιο το κτήριο, το οποίο στη συνέχεια κτίστηκε στην ταράτσα κάτω από τις υποδομές. Είχε θέα στη Ρώμη από τον Μέγιστο Ιππόδρομο και τον Aβεντίνο λόφο μέχρι τον Καίλιο λόφο και τις Θέρμες του Καρακάλλα. Αποτελούσε μέρος ενός αυτοκρατορικού συγκροτήματος θερμών, ορατού τώρα στα ερείπια κάτω από την εξέδρα του Παλατινού Σταδίου (Stadium Palatinum), το οποίο μπορεί να κτίστηκε επί Δομιτιανού και το οποίο ξαναχτίστηκε από τον Μαξέντιο. Υδροδοτείτο από μία διακλάδωση του Υδραγωγείου του Κλαυδίου (Aqua Claudia), το οποίο εκτεινόταν στην κοιλάδα μεταξύ του Παλατινού λόφου και του Καίλιου λόφου και του οποίου οι καμάρες είναι ακόμη ορατές.

Από την πλευρά που βλέπει προς την Αππία Οδό ο Σεπτίμιου Σεβήρος ανέθεσε μία εντυπωσιακή, τριών επιπέδων πρόσοψη όμοια με την σκηνή (scaena) σε ένα θέατρο, με αναβρυτήρια και κιονοστοιχίες. Αυτό έγινε γνωστό ως Σεπτιζώδιον (Septizodium). Λέγεται ότι ο Αυτοκράτορας έκανε μνημειακή αυτή την πλευρά του κτηρίου, για να εντυπωσιάσει τους συναδέλφους του Αφρικανούς, οι οποίοι θα έφταναν στη Ρώμη από την Αππία Οδό. Τα ερείπια του Σεπτιζωδίου κατεδαφίστηκαν τον 16ο αι. και είναι γνωστό μόνο από σχέδια της Αναγέννησης.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Πηγές
* Filippo Coarelli, *Guida archeologica di Roma*, Arnoldo Mondadori Editore, Βερόνα 1984.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

### Λουτρά Σεπτίμιου Σεβήρου

* http://www.maquettes-historiques.net/P18F.html
* http://www.aviewoncities.com/rome/palatinehill.htm 
* http://www.maquettes-historiques.net/page18H7.html

Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρώμη
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Παρκινσόνια η αγκαθωτή

μικρογραφία|Parkinsonia Aculeata
Η **Παρκινσόνια η αγκαθωτή (Parkinsonia** **aculeata)** είναι καλλωπιστικό, φυλλοβόλο, αγκαθωτό δέντρο. Έλκει την καταγωγή της από τις περιοχές της Βόρειας και της Κεντρικής Αμερικής. Ανήκει στην οικογένεια των CΑΕSΑLPΙΝLACΕΑΕ.

## Ετυμολογία
**Parkinsonia** > αφιερωμένο στον Άγγλο βοτανολόγο John Parkinson (1567-1650)

**aculeatus, a, um** > acúleus αγκάθι, κεντρί = ακιδωτή.

## Ιδιότητες
Ανθίζει από μέσα Απριλίου μέχρι και αρχές Αυγούστου, σε υψόμετρο από 0-300 m. Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες θέσεις, σε ξηρά ακόμη και φτωχά εδάφη. Απαιτεί προστασία από τους δυνατούς παγετούς. Φυτεύεται σε δενδροστοιχίες και μεμονωμένα. Αναγεννιέται μετά από πυρκαγιά, ενώ είναι κατάλληλο και για παραθαλάσσιες φυτεύσεις. Δίνει νέκταρ και γύρη πορτοκαλί χρώματος. Πολλαπλασιάζεται με σπόρους.

## Τοξικότητα και εδωδιμότητα
Τα φύλλα αναφέρονται ότι περιέχουν υδροκυάνιο και είναι τοξικά.

Ο σπόρος, πολτοποιημένος είναι εδώδιμος, έχει γλυκιά γεύση, και περιέχει μέχρι και 60% σάκχαρα.

## Θεραπευτικές χρήσεις
Τα άνθη και τα φύλλα εφαρμόζονται ως κατάπλασμα για να θεραπεύσουν τους ρευματισμούς, τον πυρετό και την επιληψία.

## Ενδιαίτημα
Θέσεις με ανθρωπογενή επιβάρυνση, άκρες δρόμων, πετρώδεις πλαγιές.

## Εξάπλωση και επεκτατικότητα
Εισήχθη στην Αυστραλία ως διακοσμητικό δένδρο το 1900, όπου και εξελίχθηκε σε σημαντικό ζιζάνιο. Στην Ελλάδα την συναντάμε στις εξής περιοχές: Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, Ιόνια νησιά, Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Νησιά του Δυτικού Αιγαίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δέντρα από εύκρατα κλίματα
Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αμερικής
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα
Κατηγορία:Φυτά εισβολείς
Ιππόδρομος του Βάριου

δεξιά|μικρογραφία|Η τοποθεσία του Circus Varianus στην Αρχαία Ρώμη.
Ο **Ιππόδρομος του Βάριου Ελαγάβαλου** (λατιν.: *Circus Varianus*) ήταν Ρωμαϊκός ιππόδρομος, που πιθανότατα ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρακάλλα, και βρισκόταν στο ανακτορικό συγκρότημα βίλας γνωστό ως *Σεσόριον* (Sessorium), δίπλα στο Aμφιθέατρο του Κάστρου (Αmphitheatrum Castrense). Αυτός ο ιππόδρομος έχει αναγνωριστεί ως ο χώρος, στον οποίο ο Ελαγάβαλος (Βάριος Άβιτος Βασιανός) έκανε αγώνες με άλογα με το οικογενειακό όνομα Βάριος (Varius), δανείζοντας στην τοποθεσία το όνομα Ιππόδρομος του Βάριου (Circus Varianus). Τα απομεινάρια του ιπποδρόμου σώζονται στα νότια της Πόρτα Ματζόρε (Porta Maggiore), δίπλα στα Αυρηλιανά Τείχη, κοντά στην εκκλησία Σάντα Κρότσε ιν Τζερουσαλέμε. Οι διαστάσεις του ιπποδρόμου είναι 565 x 125 μ., λίγο μικρότερες από αυτές του Μεγίστου Ιπποδρόμου (Circus Maximus) (600 x 150 μ.).

Σύμφωνα με αρχεία του 16ου αι. στο σημείο βρέθηκε οβελίσκος, ύψους 9,25 μ. Αρχικά αυτός βρισκόταν στον ναό τον αφιερωμένο στον Αντίνοο στην Αντινοόπολη της Αιγύπτου. Μεταφέρθηκε κατά τη βασιλεία του Ελαγάβαλου, όμως έπειτα καταχώθηκε. Όταν ανακαλύφθηκε το 1633, ο οβελίσκος μεταφέρθηκε στο παλάτσο Μπαρμπερίνι, από εκεί στο Βατικανό το 1769 και έφτασε στο Μόντε Πίντσιο το 1822, όπου βρίσκεται ως σήμερα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Ιπποδρόμια της Ρώμης
Τζον Πάρκινσον (βοτανολόγος)

Ο **Τζον Πάρκινσον** (αγγλικά: *John Parkinson*) (1567- Αύγουστος 1650) ήταν από τους πρώτους μεγάλους Άγγλους βοτανολόγους. Υπήρξε φαρμακοποιός του Ιακώβου Α΄ και ιδρυτικό μέλος της Λατρευτικής Εταιρείας Αποθηκάριων τον Δεκέμβριο του 1617, ενώ αργότερα υπήρξε βασιλικός βοτανολόγος του Καρόλου Α΄. Είναι γνωστός για δύο μνημειώδη έργα, το *Paradisi in Sole Paradisus Terrestris* (Ο επίγειος παράδεισος του Παρκ-σε-Ήλιο, 1629), το οποίο περιγράφει γενικά τη σωστή καλλιέργεια των φυτών, και το *Theatrum Botanicum* (Βοτανικό θέατρο ή θέατρο των φυτών, 1640), την πιο πλήρη και όμορφα παρουσιαζόμενη αγγλική πραγματεία για τα φυτά της εποχής του. Ένας από τους σημαντικότερους κηπουρούς της εποχής του, διατηρούσε βοτανικό κήπο στην οδό Λονγκ Έικρ στο Κόβεντ Γκάρντεν, σήμερα κοντά στην Πλατεία Τραφάλγκαρ, και διατηρούσε στενές σχέσεις με άλλους σημαντικούς Άγγλους και ηπειρωτικούς βοτανολόγους και φυτοκόμους.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
*
*
*
*
*
* 

Κατηγορία:Άγγλοι βοτανολόγοι
Κατηγορία:Ιστορικοί της επιστήμης
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Μυδοκαλλιέργεια

[μικρογραφία|Καλύβες μυδοκαλλιεργητών στη [Χαλάστρα]]
Η **μυδοκαλλιέργεια** είναι η εκτροφή μυδιών και αποτελεί κλάδο της υδατοκαλλιέργειας. Αφορά κυρίως τα δυο είδη βρώσιμων μυδιών, το Μπλε μύδι ή Ευρωπαϊκό μύδι (*Mytilus edylis*) και το Μεσογειακό μύδι (*Mytilus galloprovincialis*).

## Προϋποθέσεις για την καλλιέργεια των μυδιών
Οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την καλλιέργεια των μυδιών είναι:

* θαλάσσιες περιοχές με έντονη κίνηση υδάτινων μαζών, όπου υπάρχει αφθονία θρεπτικών συστατικών αφού τα μύδια τρέφονται με φυτοπλαγκτόν το οποίο διηθούν (φιλτράρουν) μέσα από τα βράγχια τους.
* βάθος νερού 1,5 -5μ,
* θαλασσινό νερό με θερμοκρασία μεταξύ 10-25 0C και αλατότητα 25-36%
* ο βυθός να είναι ελώδης ή αμμώδης για την εύκολη τοποθέτηση των πασσάλων
* Οι χώροι εκτροφής θα πρέπει να βρίσκονται μακριά από λιμάνια, υπονόμους, βιομηχανικές εγκαταστάσεις και γενικότερα ρυπασμένες περιοχές

## Μέθοδοι μυδοκαλλιέργειας
Η μυδοκαλλιέργεια είναι εκτατικού τύπου και γίνεται με διάφορες μεθόδους:

* με πλωτό σύστημα (long line), όπου τα μύδια τοποθετούνται σε κυλινδρικούς σάκους από δίχτυ σχηματίζοντας αρμαθιές
* πασσαλωτή καλλιέργεια
* σύστημα περιέλιξης σε πασσάλους

## Μυδοκαλλιέργεια στην Ελλάδα
Η μυδοκαλλιέργεια στην Ελλάδα έχει αναπτυχθεί κυρίως στις βόρειες ακτές του Αιγαίου Πελάγους και ιδιαίτερα στο Θερμαϊκό Κόλπο, όπου βρίσκεται το 90% των μονάδων, με παραγωγή που φτάνει το 80–90% της ετήσιας εθνικής παραγωγής. Η ανάπτυξη της μυδοκαλλιέργειας ευνοείται από το γεγονός ότι χύνονται μεγάλα ποτάμια που μεταφέρουν μεγάλους όγκους γλυκού νερού, παρέχοντας έτσι υψηλές ποσότητες θρεπτικών συστατικών που εξασφαλίζουν μια επιθυμητή, υψηλή πρωτογενή παραγωγή.

Σχετικά νέες περιοχές ανάπτυξης της μυδοκαλλιέργειας, χαμηλότερης δυναμικότητας, είναι επίσης ο Μαλιακός Κόλπος  και ο Αμβρακικός Κόλπος στη Δυτική Ελλάδα. 

## Πηγές

* Παπαναστασίου, Δ.Π. (1988). Τα μύδια.
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλιευτική βιομηχανία