open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Όμπλαστ της Πένζα

Το **Όμπλαστ της Πένζα** (ρωσικά: *Пе́нзенская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Βρίσκεται στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα του Βόλγα. Το διοικητικό της κέντρο είναι η Πένζα (517.311 κάτοικοι - απογρ. 2010).

## Γεωγραφία

### Ζώνη ώρας
Το Όμπλαστ της Πένζα βρίσκεται **Ζώνη Ώρας της Μόσχας** (MSK/MSD). Τα αρχικά του στο UTC είναι +0300 (MSK)/+0400 (MSD).

## Δημογραφικά Στοιχεία
Συνολικός αριθμός γεννήσεων: 11,827 (2005) 12,046 (2006)

Συνολικός αριθμός θανάτων: 25,790 (2005) 24,042 (2006) https://web.archive.org/web/20091121231007/http://www.penza.ru/en/about_penza/Population

* Γεννήσεις: 7,962 (Ιανουάριος- Ιούλιος 2008)
* Θάνατοι: 13,608 (Ιανουάριος- Ιούλιος 2008https://web.archive.org/web/20080526153336/http://www.penza.ru/common/pepole)

## Δίκτυα κινητής τηλεφωνίας
Η Πένζα καλύπτεται από δύο παρόχους - Ρωσικά εθνικά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας: Beeline και Megafon, και δύο τοπικά δίκτυα κινητών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της Περιφέρειας Πέζνα.
* Τοπικός κατάλογος των επιχειρήσεων στην Πέζνα

Πενζα
Πένζα

Η **Πένζα** (ρωσικά: Пе́нза, Πιένζα) είναι πόλη που βρίσκεται στη Ρωσία, διοικητικό κέντρο στην Περιφέρεια Πένζα της Ομοσπονδιακής Περιοχής του Βόλγα. Βρίσκεται στον ποταμό Σούρα, 625 χλμ. νοτιοανατολικά της Μόσχας. Έχει πληθυσμό 517.311 σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και εξυπηρετείται από αεροδρόμιο.

## Ιστορία
thumb|right|250px|Ιστορικός δρόμος στην Πένζα
Η Πένζα ιδρύθηκε το 1663 ως συνοριακό στρατόπεδο στο νοτιοανατολικό άκρο της τότε Ρωσίας. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το ποτάμι πάνω στη οποία αρχικά είχε κτιστεί. Καθώς εξ υπαρχής ήταν μια συνοριακή πόλη, τα περισσότερα σπίτια χτίστηκαν από ξύλο και η πόλη αναπτύχθηκε χωρίς σχέδιο. Στη διάρκεια του 18ου αιώνα η Πένζα έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο.

Το 1774, η Πένζα καταλήφθηκε από τον στρατό των στασιαστών με επικεφαλής τον *[[Εμελιάν Πουγκατσιόφ]]*, καθώς κάτοικοι της καλωσόρισαν τους επαναστατημένους Κοζάκους στην πόλη. Τα πρώτα πέτρινα σπίτια άρχισαν να εμφανίζονται μετά το 1801 και γύρω στο 1809 ο πληθυσμός της Πένζα ξεπέρασε τους 13.000 κατοίκους.

Στη διάρκεια του Ρωσικού Εμφύλιου Πολέμου (1917-1921), οι λεγεώνες των Τσεχοσλοβάκων προχώρησαν σε εξέγερση ενάντια στους Μπολσεβίκους στην Πένζα. Στη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου η πόλη αναπτύχθηκε ως ένα περιφερειακό βιομηχανικό κέντρο. Ο *Υπολογιστής Ουράλ* κατασκευάστηκε εδώ από το 1959 έως το 1964.

Ο ρώσος ποιητής Μιχαήλ Λέρμοντοφ μεγάλωσε κοντά στην Πένζα στην αγροικία Ταρχάνι (ρωσικά: Тарханы), που ανήκε στη γιαγιά του.

## Η σύγχρονη πόλη
thumb|right|250px|Το Διοικητήριο της Περιφέρειας Πένζα
Σήμερα, η πόλη της Πένζα θεωρείται ως ένα περιφερειακό κέντρο για υψηλή εκπαίδευση. Διαθέτει έξι πανεπιστήμια (Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Πένζα, Παιδαγωγική Ακαδημία, Γεωπονική Ακαδημία, το Τεχνολογικό Ινστιτούτο, το Ινστιτούτο Αστικής Οικιστικής Ανάπτυξης και το Ινστιτούτο Μηχανικού και Πυροβολικού), 13 κολλέγια 77 δημόσια σχολεία. Εκτός αυτών, η Πένζα είναι έδρα για 3 θέατρα, τέσσερα μουσεία, και τρεις αίθουσες εικαστικής τέχνης.

Από τοπογραφική άποψη, η Πένζα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από τις γειτονικές πόλεις λόγω των κυματιστών λόφων της και των πυκνών δασών που την περιβάλλουν.

## Τιμές
Ένας αστεροειδής, ο 3189 Πένζα, που ανακαλύφθηκε από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ το 1978 πήρε το όνομα της πόλης. 

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Γκανσού, Κίνα 
*  Ραμάτ Γκαν, Ισραήλ 
*  Μπούσαν, Νότια Κορέα (2007)
*  Μπεκετσάμπα, Ουγγαρία (1970)

## Αθλητικά γεγονότα
Η Πένζα φιλοξένησε το δεύτερο ρωσικό γκραν πρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοκρός Σάιντκαρ 2009, στις 16 Αυγούστου 2013.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Πένζα 
* Πένζα, επενδυτικό οδηγός για ξένους 
* Ο γλύπτης Γιούρι Τκατσένκο 
* 2005.07 φωτογραφίες

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ της Πένζα
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Άμπι Μαν

Ο **Άμπι Μαν** (*Abby Mann*, 1 Δεκεμβρίου 1927 – 25 Μαρτίου 2008) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος και παραγωγός. Η σημαντικότερη ίσως ταινία στην οποία έγραψε το σενάριο είναι ''Η Δίκη της Νυρεμβέργης''. Βραβεύτηκε με Όσκαρ το 1961. Δημιούργησε επίσης τον αστυνομικό επιθεωρητή *[[Κότζακ]]*, γνωστό από την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Για το τελευταίο έργο τιμήθηκε και με Βραβείο ΕΜΜΥ.
## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1927 στη Φιλαδέλφεια.  
Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Αβραάμ Γκούντμαν (Abraham Goodman) και μεγάλωσε στο Ανατολικό Πίτσμπουργκ, στην Πενσιλβάνια. 

Τα γνωστότερα έργα του έγιναν κοινωνικές και δραματικές σειρές ή ταινίες. Το σενάριο που τον έκανε περισσότερο διάσημο είναι εκείνο για την ταινία *Η Δίκη της Νυρεμβέργης*, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1959, ως τηλεοπτική σειρά. Η διασκευή για τη μεγάλη οθόνη σκηνοθετήθηκε το 1961 από τον Στάνλεϊ Κράμερ και ο Μαν βραβεύτηκε με Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου. Κατά την ομιλία του στην απονομή, είπε: 

"A writer worth his salt at all has an obligation not only to entertain but to comment on the world in which he lives."

Δηλαδή: "Ένας συγγραφέας που αξίζει το μισθό του έχει την υποχρέωση όχι μόνο να ψυχαγωγεί αλλά να σχολιάζει τον κόσμο στον οποίο ζει. Και όχι μόνο να σχολιάζει αλλά να βρει την ευκαιρία να αλλάξει τον κόσμο".

Το 2001 ο Μαν διασκεύασε το έργο και το παρουσίασε στο Μπρόντγουεϊ, με το Μαξιμίλιαν Σελλ, σε διαφορετικό ρόλο από εκείνον που είχε στην κινηματογραφική ταινία του 1961.
## Τηλεοπτική προσφορά
Στο χώρο της τηλεόρασης, η πιο αξιοσημείωτη ίσως παρουσία του Μαν ήταν η δημιουργία της τηλεοπτικής σειράς *[[Κότζακ]]*, με πρωταγωνιστή τον Τέλι Σαβάλας. Ο Μαν ήταν διευθυντής παραγωγής, αλλά σε πολλά από τα επεισόδια έγραψε το σενάριο. Έγραψε επίσης το σενάριο για τα έργα *The Marcus-Nelson Murders*, *The Atlanta Child Murders*, *Teamster Boss: The Jackie Presser Story* και *Indictment: The McMartin Trial*, . Επίσης έγραψε το σενάριο της ταινίας *War and Love*.
## Θάνατος
Απεβίωσε στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια στις 25 Μαρτίου του 2008, σε ηλικία 80 ετών, έπειτα από καρδιακή προσβολή. Ο θάνατός του συνέβη μία μόλις μέρα μετά το θάνατο του Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ, ενός από τους πρωταγωνιστές στην ταινία *Η δίκη της Νυρεμβέργης*.

Την ημέρα του θανάτου του Μαν η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του προγράμματος του BBC Radio 4 Σαρλότ Γκριν προκάλεσε συζητήσεις με τα χαχανητά της ενώ ανακοίνωνε στο ραδιόφωνο την είδηση του θανάτου του σεναριογράφου. Τα ακατάσχετα γέλια της Γκριν οφείλονταν στο γεγονός ότι η προηγούμενη είδηση που εκφώνησε η ίδια περιείχε ένα ηχητικό απόσπασμα με την πρώτη γνωστή ηχογράφηση τραγουδιού του 1860. Κάποιος της είχε ψιθυρίσει στο αυτί ότι ο ήχος έμοιαζε «σαν μια μέλισσα που βούιζε μέσα σε ένα μπουκάλι». Οι συντελεστές της εκπομπής ζήτησαν συγγνώμη από την οικογένεια του Μαν.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 1961 - Κατάλογος βραβευθέντων με Όσκαρ
* Σελίδα μνήμης για τον Abby Mann στο FindaGrave

Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Γιόσιφ Ρούνιανιν

Ο **Γιόσιφ Ρούνιανιν** (**Josif Runjanin**), Βίνκοβτσι 8 Δεκεμβρίου 1821 –2 Φεβρουαρίου 1878) ήταν Σερβικής καταγωγής αντισυνταγματάρχης της Αυστροουγγαρίας και ερασιτέχνης μουσικός. Είναι κυρίως γνωστός για την σύνθεση του εθνικού ύμνου της Κροατίας.

Ο Ρούνιανιν πήγε σχολείο στο Βίνκοβτσι, και κατόπιν στο Σρέμσκι Κάρλοβτσι. Από το 1848 έως το 1866 συμμετείχε σε τέσσερις επιχειρήσεις των Αυστριακών στην Ιταλία. Ως εκπρόσωπος του 1ου συντάγματος της Μπανόβινα έλαβε μέρος στην Κροατική Εθνοσυνέλευση το 1865.

Όταν υπηρετούσε ως δόκιμος του αυστροουγγρικού στρατού στη Γκλίνα της Κροατίας, γνωρίστηκε με κύκλους Ιλλυριών και μέσω αυτών με τον Κροάτη ποιητή Άντον Μιχανόβιτς. Ο Ρουνιάνιν συνέθεσε μουσική για το πατριωτικό του ποίημα *Lijepa naša domovina* το 1848. Το κομμάτι ακούστηκε για πρώτη φορά ως εθνικός ύμνος της Κροατίας το 1891, κατά τη διάρκεια της Κροατο-σλαβόνικης έκθεσης. Κατά την υπηρεσία του στη Γκλίνα έλαβε το βαθμό του λοχαγού και έμαθε να παίζει πιάνο. Αργότερα έγινε συνταγματάρχης. Μετά τη συνταξιοδότησή του μετακινήθηκε στο Νόβι Σαντ της Σερβίας, όπου πέθανε σε ηλικία 57 ετών στις 2 Φεβρουαρίου 1878 και τάφηκε στο σερβικό νεκροταφείο της Αναλήψεως.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Σέρβοι συνθέτες
Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες
Εκπαιδευτική ραδιοτηλεόραση

Ο σκοπός της **Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης** είναι η ενίσχυση της διδασκαλίας της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και η δια βίου εκπαίδευση όλων των πολιτών. 

Είναι ένα μέσο μετάδοσης της γνώσης και της πληροφορίας εξ αποστάσεως, μέσω προγραμμάτων γενικής παιδείας και ενημέρωσης. Είναι μια εναλλακτική, σύγχρονη και οπτικοακουστική εκπαιδευτική πρόταση, η οποία απευθύνεται σε όλους τους εκπαιδευόμενους, τους εκπαιδευτικούς αλλά και στο ευρύτερο κοινό. 

Ως θεματολογία έχει κυρίως θέματα με τα οποία ασχολούνται οι μαθητές στο σχολείο, όπως είναι οι φυσικές επιστήμες, η γεωγραφία, η οικολογία, η μυθολογία, η ιστορία, αλλά και πιο γενικά θέματα που απευθύνονται σε μικρούς και μεγάλους όπως ο αθλητισμός, η τεχνολογία κτλ.

Κατηγορία:Εκπαίδευση
Κατηγορία:Τηλεόραση
Μονή Καμαριώτισσας

Η **Μονή Καμαριώτισσας** ήταν η δεύτερη, και οπωσδήποτε ιστορικά σημαντικότερη, μονή της Χάλκης.

Η μονή ήταν κτισμένη σε ένα διάσελο ανάμεσα σε δύο πευκόφυτους λόφους. Η απόκεντρη αυτή περιοχή είχε προσελκύσει από τα πρώτα βυζαντινά χρόνια μεμονωμένους αναχωρητές που ζούσαν είτε σε σκηνές (σκηνίτες) είτε σε μικρά κελιά, ακόμα και πάνω σε δέντρα κάποιοι. Οι μοναχοί αυτοί κάποια στιγμή συγκρότησαν ένα κοινόβιο. Αυτό συνέβη μάλλον τον 11ο αιώνα, όπως προκύπτει από τη μελέτη της σωζόμενης τοιχοποιίας.

Στη θέση του κοινόβιου, το 15ο αιώνα ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος ανέγειρε ναό και μονή του Προδρόμου. Τελικά, το συγκρότημα αυτό έμεινε γνωστό ως «*Μονή της Θεοτόκου Καμαριώτισσας*» από ένα μικρό ναό της Θεοτόκου, του οποίου η καμπάνα ήταν κρεμασμένη σε μια πετρόκτιστη καμάρα. Ο ναΐσκος συνδέεται με την πριγκίπισσα Μαρία Κομνηνή Παλαιολογίνα, κόρη του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας. Οι κάτοικοι αποκαλούσαν τη μονή και «Κουμαριώτισσα», από τις πολλές κουμαριές που την περιστοίχιζαν.

Το 1672 κάηκε η στέγη του ναού του Προδρόμου. Ανακαινιστής της μονής υπήρξε ο Νικούσιος Παναγιωτάκης, μεγάλος δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης.

Το 1796 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ηγεμόνας της Βλαχίας, ανοικοδόμησε ριζικά το μοναστήρι, το οποίο είχε περιπέσει σε άθλια κατάσταση. Στην ανοικοδόμηση είχαν συνεισφέρει επίσης ο Πατριάρχης Παΐσιος Β΄ και η κεντήστρα Μαριώρα. Ο Υψηλάντης προίκισε τη μονή με πλούσια μετόχια στο Βουκουρέστι και στη νήσο Πρώτη. Όμως, σε αντάλλαγμα της ευεργεσίας πέτυχε να έχει λόγο η οικογένειά του στο διορισμό του ηγουμένου.

Στο κιόσκι της Καμαριώτισσας έγιναν πολλές συνάξεις Φιλικών, στα χρόνια της προετοιμασίας της επανάστασης του εικοσιένα, με συνέπεια η οικογένεια Υψηλάντη να στερηθεί την Καμαριώτισσα, την επιστασία της οποία ανέλαβε το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Από το 1831 στη μονή στεγάστηκε το Ελληνικό Φροντιστήριο, σχολή που ίδρυσαν δεκαπέντε Έλληνες έμποροι με τη συνδρομή του πατριάρχη Κωνστάντιου Α΄. Η «*Ελληνεμπορική Σχολή*», όπως έμεινε γνωστή, λειτούργησε ως τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Άλλωστε το 1905 είχε υποστεί ζημιές από πυρκαγιά.

Το 1916 το κτίσμα κατέλαβε ετσιθελικά το υπουργείο Ναυτικών της Τουρκίας για να στεγάσει ναυτική σχολή. Όμως, το πατριαρχείο κατάφερε να ανακτήσει τον έλεγχό της κι εγκατέστησε εκεί την «Εθνική Στέγη»: ορφανοτροφείο θηλέων προσφύγων της μικρασιατικής καταστροφής.

Τελικά, το 1942 το Υπουργείο Ναυτικών κατέλαβε και πάλι τα κτίρια, αυτή τη φορά οριστικά, δημιουργώντας εκεί ναυτική ακαδημία. Τα κειμήλια της μονής, το τέμπλο και οι εικόνες μεταφέρθηκαν είτε στη μονή Αγίας Τριάδας, είτε στο πατριαρχείο. Ο ναός της Θεοτόκου μετατράπηκε σε αποθήκη.

Στη μονή ήταν θαμμένοι πολλοί Οικουμενικοί Πατριάρχες.

## Πηγές
* Ακύλα Μήλλα, «Πριγκηπόνησα», εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008.

Καμαριωτισσας
Κατηγορία:Χάλκη (Τουρκία)
Κατηγορία:Ορφανοτροφεία στην Τουρκία
Μονή Αγίου Γεωργίου Κρημνού Χάλκης

Η αγιοταφίτικη **μονή του Αγίου Γεωργίου** βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Χάλκης, αντίκρυ στην Πρίγκηπος. Τα κελιά της μοιάζουν να αιωρούνται, κρεμασμένα πάνω από τους γκρεμούς της απότομης ακτής, γι' αυτό αποκαλείται και «**Άγιος Γεώργιος του Κρημνού**».

## Ιστορία
Η ακριβής χρονολογία ίδρυσης της μονής δεν είναι εξακριβωμένη. Όμως, θεωρείται επίσης αρχαία, όπως οι άλλες δυο μονές του νησιού (Αγίας Τριάδας και Καμαριώτισσας). Δηλαδή πως υπήρχε από τα χρόνια του Βυζαντίου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η σημερινή μονή ιδρύθηκε μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης στη θέση της παλαιάς βυζαντινής «*Σκήτης του Ακεψιμά*», η οποία είχε ερειπωθεί ύστερα από επιδρομές Λατίνων.

Η επανίδρυση αυτή τοποθετείται στο β΄ μισό του 16ου αιώνα, μεταξύ 1563-1593, όπως προκύπτει από έγγραφα επικοινωνίας του τότε ηγούμενου Αρσενίου με τον τσάρο της Ρωσίας. Το 1758 βρισκόταν σε κατάσταση ερειπιώδη και ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων από τον μητροπολίτη Ιωαννίκιο Καρατζά, ο οποίος μετέπειτα έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης. Ο Ιωαννίκιος, μετά την καθαίρεση του από τον οικουμενικό θρόνο, εμόνασε στη μονή, της οποίας ήταν πλέον κτήτωρ, για το υπόλοιπο του βίου του. Δυσαρεστημένος από το Φανάρι, πριν το θάνατό του την αφιέρωσε στον Πανάγιο Τάφο. Έτσι η μονή έγινε αγιοταφίτικο μετόχι.

Όπως αναφέρουν προσκυνητές, το καθολικό της ήταν εξαιρετικής τέχνης, με ξυλόγλυπτο τέμπλο, μαρμάρινα κοσμήματα και υπέροχο μωσαϊκό δάπεδο. Από τον παλιό αυτό ναό σώθηκε μόνο η εικόνα του Αγίου Γεωργίου (ιστορημένη το 1764 «δια χειρός Μελετίου μοναχού»), από την πυρκαγιά που τον κατέκαυσε το 1881. Τον αμέσως επόμενο χρόνο το καθολικό κτίστηκε ξανά, έπειτα από γενναία χορηγία του τσάρου της Ρωσίας.

Τα επόμενα χρόνια έζησε και πέθανε εδώ το 1910 ο πρώην Πατριάρχης Ιεροσολύμων Νικόδημος, ο τάφος του οποίου υπάρχει στον περίβολο της μονής. Στη συνέχεια ηγούμενοι αναδείχθηκαν ο Γερμανός Αποστολάτος (1918-37), ο Ιωάννης Οικονομίδης ή «Παπαγιάννης» (1939-88), ο Θεοφάνης (1989-94) και ο Φώτιος ως το 1999.

## Η μονή σήμερα
Σήμερα είναι εγκαταλελειμμένη και χρήζει αναστήλωσης, αφού από το σεισμό της Νικομήδειας του 1999 έπαθε σοβαρές ζημιές. Οι ιδιοκτησίες της μονής περιορίζονται πλέον στον εντός του περιβόλου χώρο, μιας και όλα τα υπόλοιπα ακίνητα που είχε επί της νήσου τα κατέλαβε αυθαιρέτως η τουρκική ναυτική σχολή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ακύλα Μήλλα, «Πριγκηπόνησα», εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γεωργίου
Κατηγορία:Χάλκη (Τουρκία)
Σκήτη Αγίου Σπυρίδωνα Χάλκης

Η **Σκήτη του Αγίου Σπυρίδωνα** βρίσκεται στη νοτιοανατολική πούντα της Χάλκης, το απότομο ακρωτήρι που οριοθετεί το λεγόμενο «Τσαμλιμάνι» του νησιού, λόγω του πυκνού πευκώνα που φτάνει ως την ακτή (τουρκ. *çam: πεύκο*). Κτίστηκε στο β΄ μισό του 19ου αιώνα από τον αναχωρητή Αρσένιο.

Ο καλόγερος Αρσένιος Γανοχωρίτης ζούσε σε ένα αγιορείτικο μετόχι στο Φανάρι. Το 1862 αποφάσισε να έρθει στη Χάλκη, στα δασωμένα βουνά της οποία ζούσαν αρκετοί ασκητές γύρω από έναν φημισμένο πνευματικό, τον Ευστράτιο. Έμεινε πέντε χρόνια κοντά του και το 1868 αποφάσισε να χτίσει δική του σκήτη στο ακρωτήρι πάνω από το «*Λιμένα της Παναγίας*», όπως λεγόταν τότε το σημερινό Τσαμλιμάνι.

Αρχικά, έφτιαξε μια ταπεινή καλύβα. Έπειτα, ανέγειρε ξύλινο ναΐσκο με δυο κελιά, άνοιξε στέρνες και πηγάδια και ισοπέδωσε το χώρο, με την ενίσχυση κυρίως του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Ζαρίφη. Σύντομα, άρχισαν να καταφθάνουν προσκυνητές αναζητώντας την ευλογία του.

Στο μεγάλο σεισμό του 1894 η σκήτη ισοπεδώθηκε. Αλλά με τη συνδρομή πολλών εύπορων πιστών, ο Αρσένιος έκτισε ξανά τη σκήτη, στη μορφή που έχει σήμερα. Η φήμη του ήταν τόση, ώστε ακόμα και ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β΄ συνέδραμε οικονομικά με 200 χρυσές λίρες. Τον Αρσένιο σέβονταν και οι μουσουλμάνοι και στο ραμαζάνι τού έστελναν πεσκέσια. Ο Αρσένιος πέθανε το 1906. Το 1913 το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Αγία Τράπεζα του καθολικού της σκήτης, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Στη σκήτη τον διαδέχθηκε ο Σωφρόνιος, καλόγερος και αγιογράφος, που έζησε εκεί πολλά χρόνια. Ακολούθως, ασκήτεψε ο αρχιμανδρίτης Κυπριανός Στυλιανίδης από την Καισάρεια της Καππαδοκίας, τον οποίο τραυμάτισαν θανάσιμα ληστές το 1964 και πέθανε σε ηλικία 84 ετών. Από τότε στη Σκήτη μένει μόνο ένας φύλακας, ο Θεόδωρος Ρόκκας.

Οι λιγοστοί Ρωμιοί της Χάλκης δεν επισκέπτονται συχνά τη Σκήτη, αλλά έρχονται πολλές Τουρκάλες με τάματα, βάζουν λάδι στην καντήλα του Αρσενίου και ανάβουν τα κεριά του ναού.

## Πηγές
* Ακύλα Μήλλα, «Πριγκηπόνησα», εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008.

Σπυρίδωνος
Κατηγορία:Χάλκη (Τουρκία)
Παγκόσμιο πρωτάθλημα PDC στα βελάκια

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της PDC στα βελάκια** (αγγλικά: *PDC World Darts Championship*) αποτελεί τη μία έκδοση του παγκοσμίου πρωταθλήματος στα βελάκια. Είναι η μεγαλύτερη από τις διοργανώσεις της Επαγγελματικής Ένωσης, Το παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν ενιαίο από το 1978 ως το 1994. Τη χρονιά εκείνη έπειτα από διαμάχη με τον Βρετανικό Οργανισμό του αθλήματος (British Darts Organisation) μια ξεχωριστή ομάδα δημιουργήθηκε, με την επωνυμία Επαγγελματική Ένωση (Professional Darts Corporation) η οποία άρχισε να διεξάγει το δικό της παγκόσμιο πρωτάθλημα (PDC World Darts Championship). Η διοργάνωση χρηματοδοτείται από την εταιρεία στοιχημάτων William Hill και σήμερα διεξάγεται στο Alexandra Palace , στο Λονδίνο. Από το 1994 έως το 2007 τόπος διεξαγωγής ήταν η γνωστή ταβέρνα Circus στην ευρύτερη περιοχή του Έσσεξ. Οι αγώνες γίνονται παραδοσιακά στα τέλη Δεκεμβρίου κάθε χρόνο και ο τελικός στις αρχές Ιανουαρίου.

Έπειτα από το θάνατο του δημοφιλούς σχολιαστή της διοργάνωσης Σιντ Γουάντελ στις 11 Αυγούστου 2012, αποφασίστηκε να μετονομαστεί το τρόπαιο του νικητή με το ονοματεπώνυμο του σχολιαστή από το 2013 και έπειτα.

Ο Άγγλος Ρομπ Κρος κέρδισε στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη την 1η Ιανουαρίου του 2018, νικώντας τον Φιλ Τέιλορ με 7-2.	

Στον τελικό που διεξήχθη στις 3 Ιανουαρίου 2023, τον τίτλο κατέκτησε για πρώτη φορά ο Άγγλος Μάικλ Σμιθ.

Στον τελικό στις 3 Ιανουαρίου 2025 κέρδισε ο 17χρονος Λιουκ Λίτλερ, ο οποίος έγινε ο νεότερος σε ηλικία νικητής του παγκόσμιου τίτλου.

Ο Λίτλερ αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής για δεύτερη συνεχή χρονιά κερδίζοντας τον Ολλανδό Γιαμ βαν Βεν και στον τελικό του 2026, στις 3 Ιανουαρίου.

## Τόποι διεξαγωγής
[thumb|right|200px|Το [Alexandra Palace, όπου η διοργάνωση διεξάγεται από το 2008.]]

* 1994 - 2007 Σέρκους Τάβερν, Πάρφλιτ
* 2008- σήμερα  Alexandra Palace, Λονδίνο

## Αποτελέσματα τελικών

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα για τον παγκόσμιο πρωτάθλημα στον ιστότοπο της PDC
* World Championship Darts live streaming online 

Κατηγορία:Βελάκια
Άλαν Χακλ

Ο **Άλαν Χακλ** (Alan Edden Huckle) είναι Βρετανός διοικητής εξαρτημένων εδαφών.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1948. Υπηρέτησε αρχικά ως αρμοστής (commissioner) στο Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού, από το 2001 ως το 2004, οπότε και αποχώρησε για να αναλάβει Κυβερνήτης στην Ανγκουίλα, όπου διορίστηκε από τη Βασίλισσα το 2003. Στο τελευταίο αξίωμα υπηρέτησε από τις 28 Μαΐου του 2004 ως τον Ιούλιο του 2006.

Τον Ιούλιο του 2005 ανακοινώθηκε ότι ο Χακλ θα αποχωρούσε από το αξίωμά του στην Ανγκουίλλα για να γίνει Κυβερνήτης στα Νησιά Φώκλαντ και αρμοστής στη Νότια Γεωργία και τις Νήσους Νότιες Σαντουιτς. Στις 10 Ιουλίου του 2006 τον διαδέχθηκε ο Άντριου Τζορτζ στο αξίωμα του Κυβερνήτη της Ανγκουίλλας. Συνακόλουθα, ανέλαβε Κυβερνήτης στα Φώκλαντ και στη Νότια Γεωργία και Νότιες Σάντουιτς στις 25 Αυγούστου του 2006. Τον διαδέχθηκε ως Διοικητής ο Νάιτζελ Χέιγουντ τον Οκτώβριο του 2010.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* World Statesmen - B.I.O.T.

Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Ανγκουίλας
Εντουάρ Φριτς

Ο **Εντουάρ Φριτς** (γαλλικά: *Édouard Fritch*) είναι πολιτικός από τη Γαλλική Πολυνησία, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της κυβέρνησης από τις 12 Σεπτεμβρίου 2014 έως τις 12 Μαΐου 2023. Ήταν επίσης Πρόεδρος της Βουλής της Γαλλικής Πολυνησίας από το 2007 έως το 2008, το 2009 και από το 2013 έως το 2014. Ανήκει στο γαλλόφιλο κόμμα *[[Tahoeraa Huiraatira]]*.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στην Παπεέτε της Ταϊτής στις 4 Ιανουαρίου του 1952.

Μετά τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών, στις 27 Ιανουαρίου του 2008 και στις 10 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, το φιλογαλλικό κόμμα *Ο Porinetia To Tatou Ai'a* του πρώην προέδρου Γκαστόν Τονγκ Σανγκ εξασφάλισε 27 επί συνόλου 57 εδρών στη Συνέλευση. Το *Tahoeraa Huiraatira* του Φριτς κέρδισε 10 έδρες.

Οι συνομιλίες μεταξύ του Φριτς και του Τονγκ Σανγκ φέρονταν να είχαν καταρρεύσει λίγο αργότερα. Ο τελευταίος δήλωσε έτοιμος να προσφέρει στο Φριτς το αξίωμα του προέδρου της βουλής και επιπλέον 4 επί συνόλου 15 υπουργείων, αν σχημάτιζε κυβέρνηση, Ο Φριτς απέρριψε τις προτάσεις και απαίτησε τουλάχιστον 5 υπουργεία για το κόμμα του. Ωστόσο οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία και σχηματίστηκε φιλογαλλική κυβέρνηση συνασπισμού, ανάμεσα στα κόμματα *Ο Porinetia To Tatou Ai'a* και *Tahoeraa Huiraatira *. Στις 21 Φεβρουαρίου του 2008 ο Τονγκ Σανγκ ανακοίνωσε ότι πέντε υπουργεία δίνονταν στο κόμμα του Φριτς και επίσης τα προεδρεία τριών κοινοβουλευτικών επιτροπών.

Στη νέα συνέλευση, κατά την πρώτη της συνεδρίαση το 2008, επανεξελέγη πρόεδρος ο Φριτς, έπειτα από την πολιτική συμφωνία. Η επανεκλογή του έγινε με 36 ψήφους έναντι 21 για το συνυποψήφιό του Άντονι Ζερό (Antony Géros).  Η επανεκλογή του μεταδόθηκε ζωντανά στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση στη Γαλλική Πολυνησία.

Στις προεδρικές εκλογές, στις 12 Φεβρουαρίου του 2009 διεκδίκησε την προεδρία. Στον πρώτο γύρο ο Φριτς πήρε 12 ψήφους, πίσω από τον Τεμαρού (1ος με 24 ψήφους) και τον Τονγκ Σανγκ (2ος με 20 ψήφους). Έτσι, ο πρώτος γύρος δεν οδήγησε σε εκλογή προέδρου. Για το λόγο αυτό διεξήχθη το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο δεύτερος γύρος. Σε αυτόν αναμετρήθηκαν οι Τεμαρού και Τονγκ Σανγκ. Η Συνέλευση της Γαλλικής Πολυνησίας εξέλεξε τον Τεμαρού νέο πρόεδρο στο δεύτερο γύρο, με 37 ψήφους έναντι 20 για τον Τονγκ Σανγκ. Τον Τεμαρού υποστήριξε το κόμμα Tahoera'a Huiraatira.  Ο υποψήφιος του κόμματος αυτού, Εντουάρ Φριτς, είχε αποσυρθεί έπειτα από τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου, παρέχοντας την υποστήριξη του κόμματός του στον Τεμαρού.

Στις 27 Μαΐου 2010 συνελήφθη στα πλαίσια έρευνας για πιθανή εμπλοκή του σε σκάνδαλο δωροδοκίας.

Τον Μάιο του 2018 έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές, ο Φριτς επανεξελέγη πρόεδρος.

## Παραπομπές


Φριτς
Άνω Καρυόφυτο Ξάνθης

Το **Άνω Καρυόφυτο** ή **Καρυόφυτο** ή **Παλαιό Καρυόφυτο** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Άνω Καρυόφυτο βρίσκεται 41 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ξάνθης, σε υψόμετρο 560 μέτρα. Η πρόσβαση γίνεται από Ξάνθη – Σταυρούπολη – Δαφνώνας – Άνω Καρυόφυτο, ή από Δράμα – Παρανέστι – Νεοχώρι – Άνω Καρυόφυτο. Από εκεί γίνεται επίσης η βασική πρόσβαση, από ασφαλτοστρωμένο δρόμο, προς το χωριό του Λειβαδίτη (με τον φημισμένο καταρράκτη Τραχωνίου Δράμας, όπου και ανήκει) και στη συνέχεια στο Δασικό Χωριό Ερυμάνθου. Στο χωριό υπάρχουν ενοικιαζόμενα καταλύματα – ξενοδοχεία καθώς και ταβέρνες.

## Διοικητικά στοιχεία
Διοικητικά είναι έδρα της τοπικής κοινότητας Καρυοφύτου που ανήκει στον Δήμο Ξάνθης, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν *Κόζλουτζα*. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 105 κάτοικοι. Η δημοτική κοινότητα Καρυοφύτου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 45,075 χλμ² (2011), και περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καστανίτης, Κάτω Καρυόφυτο και Λειβαδίτης.. Το 2021 ο πληθυσμός της ήταν 137 κάτοικοι, από 179 τo 2011.

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Άνω Καρυοφυτο
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
Βελάκια

thumb|Βελάκια καρφωμένα
Τα **βελάκια** (Darts) είναι ποικιλία παιχνιδιών, όπου μικρά βέλη ρίχνονται σε έναν κυκλικό στόχο (dartboard) ο οποίος κρέμεται στον τοίχο. Ο όρος 'darts' αναφέρεται συνήθως σε έναν συγκεκριμένο τύπο παιχνιδιού με συγκεκριμένο σχέδιο στο στόχο και ιδιαίτερους κανόνες. Εκτός από την επαγγελματική του φύση, το εν λόγω παιχνίδι παίζεται παραδοσιακά στις μπυραρίες (παμπ) και κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η χώρα αυτή ήταν η πρώτη που αναγνώρισε τα βελάκια ως άθλημα. Παίζεται επίσης στις χώρες της Κοινοπολιτείας, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδική Δημοκρατία, στις σκανδιναβικές χώρες, τις ΗΠΑ και αλλού.

## Ιστορία
Ο στόχος πιθανότατα έχει τις ρίζες του σε ένα μέρος από κορμό δέντρου. Η παλιά ονομασία για το στόχο είναι 'butt' και θρυλείται ότι οι πάτοι από τα βαρέλια του κρασιού χρησιμοποιούνταν αρχικά ως στόχοι. Η λέξη αυτή προήλθε από το γαλλικό *butte*, που σημαίνει στόχος. Έχουν χρησιμοποιηθεί διάφοροι τύποι dartboard και τοπικές παραλλαγές παραμένουν ως σήμερα στο Σταφορντσάιρ του Μάντσεστερ και στο Γιορκσάιρ. Μια ακόμα παραλλαγή είναι ο στόχος των πέντε του Λονδίνου. Αυτός αποτελείται από 12 ίσα μέρη με τους αριθμούς 20,5,15,10,20,5,15,10,20,5,15,10.
Στην Ελλάδα το άθλημα εξασκείται σε καφετέριες και Internet Cafe στην Αθήνα, στην Θεσσαλονίκη, στον Άγιο Νικόλαο και σε άλλα μέρη της χώρας. Υπάρχουν σύλλογοι στην Αθήνα (www.padc.gr), στο Ελληνικό (www.syntel.gr), στην Γλυφάδα (www.atticadarts-greece.com)
και στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης (darts.agiosnikolaos@gmail.com).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λίστα παιχνιδιών με βελάκια
* Κανόνες, ''darting.com''
* Ιστορία παραδοσιακών παιχνιδιών
* Ιστοσελίδα ''Πανελληνίου Αθλητικού Συλλόγου Ντάρτς''
* Ιστοσελίδα Συλλόγου Νταρτς Ελληνικού


Βελακια
Παγκόσμιο πρωτάθλημα BDO στα βελάκια

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της BDO στα βελάκια** (αγγλικά: *BDO World Darts Championship*) αποτελούσε τη μία έκδοση του παγκοσμίου πρωταθλήματος στα βελάκια και διεξαγόταν από το 1978 έως το 2020. Ξεκίνησε ως ενιαίο το 1978. Από το 1994, έπειτα από διαμάχη με τον Βρετανικό Οργανισμό του αθλήματος (British Darts Organisation) μια ξεχωριστή ομάδα δημιουργήθηκε, με την επωνυμία Επαγγελματική Ένωση (Professional Darts Corporation) και διεξάγει το δικό της παγκόσμιο πρωτάθλημα (PDC World Darts Championship). Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα της Βρετανικής Ένωσης. Ο Άγγλος Μάρτιν Άνταμς κέρδισε με 7-5 στον  τελικό των ανδρών του 2010, ο οποίος διεξήχθη στις 10 Ιανουαρίου, επικρατώντας του Ντέιβ Τσίσνολ. Ο Άνταμς έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία κάτοχος του τίτλου το 2010, σε ηλικία 53 ετών και 224 ημερών.

Έπειτα από την κατάρρευση του Βρετανικού Οργανισμού στα Βελάκια (British Darts Organisation) τον Σεπτέμβριο του 2020, η Παγκόσμια Ομοσπονδία στα Βελάκια ανακοίνωσε τα σχέδια για την έναρξη ενός Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της WDF στα βελάκια,το οποίο διεξήχθη για πρώτη φορά το 2022.
## Τόποι διεξαγωγής

* 1978 Μίντλαντς Κλαμπ (Heart of the Midlands Club), Νότινγκχαμ
* 1979-1985 Τζόλις Κάμπαρετ Κλαμπ, Στόουκ-ον-Τρεντ
* 1986-2019  Λέικσαϊντ Κάντρι Κλαμπ, Φρίμλεϊ Γκριν, Σάρεϊ.
* 2020: Ίντιγκο στο O2, Λονδίνο

## Οι νικητές στους άνδρες σε όλους τους τελικούς

## Πρωτάθλημα γυναικών
Το αντίστοιχο πρωτάθλημα γυναικών διεξήχθη για πρώτη φορά το 2001.

### Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος της BDO 
* Επίσημη ιστοσελίδα - Lakeside World Darts

Κατηγορία:Βελάκια
Αμούρσκ

Η **Αμούρσκ**, (ρωσικά: Аму́рск), είναι πόλη της νοτιοανατολικής Ρωσίας, (Σιβηρίας), που βρίσκεται στη διοικητική περιφέρεια Κράι Χαμπάροφσκ ή *Χαμπαρόφσκι Κράι*, στο λεκανοπέδιο Αμούρ, περίπου 45 χλμ. νότια της πόλης Κομσομόλσκ και επί της αριστερής όχθης του ποταμού Αμούρ.

Η Αμούρσκ αριθμεί σήμερα 42.970 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010, από μόλις 3.500 το 1960 και 25.000 το 1970. Έχει μεγάλα εργοστάσια χαρτοπολτού, επεξεργασίας ξυλείας και χημικής βιομηχανίας. Συνδέεται σιδηροδρομικώς με τις κυριότερες πόλεις της περιοχής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τ.7ος σ.472

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Πόλεις του Κράι του Χαμπάροφσκ
Κατάλογος χωρών ανά πληθυσμό

thumb|350x350px|Χάρτης με τον πληθυσμό της Γης το 2019.
Ακολουθεί κατάλογος με την κατάταξη των χωρών του κόσμου ανά τον πληθυσμό τους. Τα στοιχεία βασίζονται στις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις από τις εθνικές απογραφές (όπου είναι διαθέσιμα), ενώ άλλα προέρχονται από το Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Θεμάτων των Ηνωμένων Εθνών και αφορούν εκτιμήσεις του πληθυσμού για την 1η Ιουλίου του 2025. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις του ΟΗΕ ο παγκόσμιος πληθυσμός έφτασε τα 8 δισεκατομμύρια στις 15 Νοεμβρίου του 2022.

## Τελευταίες εκτιμήσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναλυτική έκθεση του ΟΗΕ για την αναθεώρηση των στοιχείων για τον παγκόσμιο πληθυσμό 2019 - με μεθοδολογία και πηγές για την εκτίμηση του πληθυσμού.

## Παραπομπές


Πληθυσμο
Δημήτριος Γαζιάδης

Ο **Δημήτριος Γαζιάδης**  (1899-1959), κατά άλλες πηγές 1897-1961 ή 1896-1960 , ήταν Έλληνας οπερατέρ, από τους πρώτους σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου και ο ιδρυτής της κινηματογραφικής εταιρίας "Νταγκ Φιλμ" μαζί με τους αδελφούς του, Μιχάλη και Κώστα.** Ήταν ο πρώτος κινηματογραφιστής που ανέλαβε επίσημα να εμψυχώσει τα μετόπισθεν στον πόλεμο. Η καταγωγή του ήταν από την Κωνσταντινούπολη.

## Βιογραφία
Σπούδασε στη Γερμανία φωτογραφία και επί σειρά ετών υπήρξε καθηγητής στην Αυτοκρατορική Κινηματογραφική Ακαδημία του Μονάχου και παράλληλα εργάσθηκε ως στρατιωτικός οπερατέρ στο Βερολίνο, όπου και υπήρξε ο ιδρυτής της κινηματογραφικής εταιρίας "Ντόλικ Φιλμ", πριν ακόμα εμφανισθεί η "Έμελκα" και η "Ούφα". Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ο Δημήτριος Γαζιάδης ως αξιωματικός είχε αναλάβει τη διεύθυνση της κινηματογραφικής υπηρεσίας του γερμανικού στρατού. Συνέπεια της μεγάλης του αυτής δραστηριότητας ήταν το 1919 να προσελκύσει τη προσοχή της ελληνικής κυβέρνησης η οποία και τον μετεκάλεσε αναθέτοντάς του τη λήψη κινηματογραφικών σκηνών από τις επιχειρήσεις της μικρασιατικής εκστρατείας. Πράγματι ο Δημήτρης Γαζιάδης ανταποκρινόμενος στη πρόσκληση αυτή επέστρεψε στη Γερμανία και αφού προμηθεύτηκε απαιτούμενες μηχανές και υλικό επέστρεψε και περνώντας στη Μικρά Ασία γύρισε αρκετές ταινίες από το μέτωπο μεταξύ των οποίων και τη μάχη του Σαγγάριου. Έτσι δημιούργησε την πρώτη του ταινία *[[Το ελληνικόν θαύμα]]* (1921) με σκηνές που είχε λάβει εκ του φυσικού στη Σμύρνη.

Στο μεταξύ το 1920 μαζί με τους αδελφούς του Κώστα (οπερατέρ, που είχε επανέλθει από την Αμερική όπου παρακολουθούσε συστηματικά την εξέλιξη της κινηματογραφίας) και Μιχάλη ιδρύει στην Αθήνα τη πρώτη κινηματογραφική εταιρία παραγωγής που έφερε το όνομα «Νταγκ Φιλμ» ("Dag Film" Co Α.Ε. Αφοί Γαζιάδη), όπου μέχρι το 1930 σκηνοθέτησε τις πρώτες αξιόλογες ελληνικές ταινίες του λεγόμενου βωβού κινηματογράφου *Προμηθεύς δεσμώτης*, (απλή κινηματογράφιση της ομώνυμης παράστασης του ζεύγους Σικελιανού στις Δελφικές Εορτές), *[[Έρως και κύματα]]* (1928), *Το λιμάνι των δακρύων* (1928), *[[Αστέρω (ταινία, 1929)|Αστέρω]]* (1929), *Η μπόρα*, (1930), *[[Οι απάχηδες των Αθηνών (ταινία, 1930)|Οι απάχηδες των Αθηνών]]* (1930), *Φίλησέ με Μαρίτσα* (1930) και *Έξω φτώχεια* (1932).

Μετά όμως την εμφάνιση του ομιλούντος κινηματογράφου η Νταγκ Φιλμ δεν κατάφερε ν΄ αντιμετωπίσει τον συναγωνισμό των ξένων ταινιών με συνέπεια να διαλυθεί.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τ.Β'(συπλ.) σ.308
* Περιοδικό "Κινηματογραφικός αστήρ" (29-1-1928) - Αθήναι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δημήτριος Γαζιάδης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Έλληνες κινηματογραφιστές
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Ταλθύβιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ταλθύβιος** είναι γνωστός ένας από τους κήρυκες-αγγελιαφόρους του Αγαμέμνονα κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ταλθύβιος αναφέρεται σε αρκετά χωρία στην *[[Ιλιάδα]]* (Α 320, Γ 118, Δ 192, Η 276, Τ 196, Τ 250, Τ 267 και Ψ 897), όπου εμφανίζεται να αποστέλλεται από τον Αγαμέμνονα μαζί με τον συνάδελφό του Ευρυβάτη και να παίρνει τη Βρισηίδα από τον Αχιλλέα. Εμφανίζεται επίσης ως πρόσωπο στις τραγωδίες *[[Τρωάδες (τραγωδία)|Τρωάδες]]* και *[[Εκάβη (τραγωδία)|Εκάβη]]* του Ευριπίδη. Επίσης αναφέρεται, αν και δεν παίρνει μέρος στον *[[Ορέστης (τραγωδία)|Ορέστη]]* του Ευριπίδη. Ο Ταλθύβιος επέζησε από τον Τρωικό Πόλεμο και πέθανε στο Αίγιο της Αχαΐας. Αργότερα, ο Ταλθύβιος απαντάται να τιμάται ως ήρωας στη Σπάρτη.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 3564 Ταλθύβιος (3564 Talthybius), που ανήκει στην Τρωική Ομάδα και ανακαλύφθηκε το 1985, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 846-847

Ταλθυβιος
Κατηγορία:Αγαμέμνονας
Άβαντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ἄβας** (του Ἄβαντος), νεοελληνική **Άβαντας**, (από το *α* + *βαίνω*, δηλαδή αυτός που δεν αποχωρεί, ο ανυποχώρητος) είναι γνωστά τα παρακάτω έξι διαφορετικά πρόσωπα:

# Άβας ο Αργείος ήρωας και βασιλιάς του Άργους, γιος του Λυγκέως και της Υπερμήστρας, εγγονός επομένως του Δαναού. Υπάρχει η άποψη ότι αυτός ο Άβαντας υπήρξε ο γενάρχης του λαού των Αβάντων και ιδρυτής της πόλεως Άβαι στη Φωκίδα. Ο Άβαντας πήρε ως σύζυγό του την Αγλαΐα και μαζί απέκτησαν δίδυμα αγόρια, τον Ακρίσιο και τον Προίτο, καθώς και μία κόρη, την Ιδομένη. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Άβας αυτός ήταν ο οικιστής του «Πελασγικού Άργους». Θρυλική στην αρχαία Ελλάδα ήταν η ασπίδα του Άβαντα, η **«[[Αβαντεία ασπίς]]»**, η οποία είχε τη μαγική ιδιότητα να προξενεί τρόμο στους εχθρούς και να τους τρέπει σε φυγή.
# Μεταγενέστερος ήρωας των Αβάντων, γιος του θεού Ποσειδώνα και μιας Νύμφης, της Αρέθουσας. Σύμφωνα με αθηναϊκή παράδοση, ο Άβαντας αυτός ήταν απόγονος του Μητίονα και πατέρας του Χαλκώδοντα και του Κανήθου, καθώς γράφουν ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα *«Αργοναυτικά» (Α΄ 77) και ο «Σχολιαστής του Ευριπίδη» (για τον στίχο 123 της *Εκάβης*).
# Γιος του ήρωα [[Μελάμποδας|Μελάμποδα]] και πατέρας της [[Λυσιμάχη]]ς, του Αργοναύτη [[Ίδμωνας|Ίδμωνα]] και του [[Κοίρανος|Κοιράνου]].
# Τρωαδίτης, γιος του Ευρυδάμαντα, αδελφός του [[Πολυίδης|Πολυίδη]] και πολεμιστής του [[Τρωικός πόλεμος|Τρωικού Πολέμου]], όπου και σκοτώθηκε από τον [[Διομήδης|Διομήδη]]. Αυτός ο `Αβαντας αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Ε 148).
# [[Κένταυρος]], γιος του [[Ιξίων|Ιξίονος]] και της [[Νεφέλη]]ς. Ο Άβαντας ήταν καλεσμένος στους επεισοδιακούς γάμους του [[Πειρίθους|Πειρίθου]] και έλαβε μέρος στη μάχη που επακολούθησε ([[Οβίδιος|Οβιδίου]] *«Μεταμορφώσεις»*, ΧΙΙΙ 306).
# Φίλος του Διομήδη. Αυτός ο Άβας μεταμορφώθηκε σε πουλί από τη θεά [[Αφροδίτη (μυθολογία)|Αφροδίτη]] (Οβιδίου *«Μεταμορφώσεις»*, ΧΙV 505).
# Οπαδός του Αινείου


==Αναφορές==
<references />

==Πηγές==
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 5-6
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν'', διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 2

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τρώες
Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους
Άβληρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Άβληρος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Άβληρος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ζ, στίχος 32). Σκοτώθηκε στη μάχη από τον Αντίλοχο, τον γιο του βασιλιά Νέστορα και της Ευρυδίκης. Ο Άβληρος δεν μνημονεύεται σε κάποια άλλη πηγή.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 2

Κατηγορία:Τρώες
Μπαϊρόιτ

Το **Μπαϊρόιτ** (Bayreuth, προφέρεται [baɪɾɔʏt]) είναι πόλη της βόρειας Βαυαρίας με 73.048 κατοικους. Η πόλη είναι η έδρα της κυβέρνησης της Άνω Φρανκονίας. Το 1872 ο συνθέτης Ρίχαρντ Βάγκνερ μεταφέρθηκε στο Μπαϊρόιτ και η πόλη έγινε γνωστή για την Όπερα του Μπαϊρόιτ, στην οποία διοργανώνεται το Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ. Το 1975 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο του Μπαϊρόιτ (Universität Bayreuth).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα της πόλης
* Η Ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου του Μπαϊρόιτ
* Ιστοσελίδα του Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ

Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Αγάθωνας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αγάθωνας** (***Αγάθων***) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έζησαν κατά την εποχή που έγινε ο Τρωικός Πόλεμος. Ο Αγάθωνας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ω, στίχος 249), από όπου πληροφορούμαστε ότι ήταν πρίγκηπας, γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της Εκάβης, ένας από τους τελευταίους που επέζησαν.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδοση υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 3

Αγαθωνας
Αγακλής

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αγακλής** (***Αγακλέης***) είναι γνωστός ένας από τους Μυρμιδόνες, βασιλιάς στο Βούδειο της Θεσσαλίας. Ο Αγακλέης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Π, στίχος 571), από όπου πληροφορούμαστε ότι ήταν ο πατέρας του Επειγέως, ο οποίος έλαβε μέρος στο εκστρατευτικό σώμα του Αχιλλέα στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 3

Αγακλης
Νταν Έγκεν

Ο **Νταν Έγκεν** (*Dan Eggen*, 13 Ιανουαρίου 1970) είναι πρώην διεθνής Νορβηγός ποδοσφαιριστής και νυν ατζέντης ροκ συγκροτήματος. Γεννήθηκε στο Όσλο το 1970 και αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Είναι ένας από τους έξι διεθνείς με την Εθνική Νορβηγίας που δεν έχει συμμετοχές στο Νορβηγικό Πρωτάθλημα.

## Καριέρα
Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στα τμήματα υποδομής της Λιν του Όσλο και στη συνέχεια αγωνίστηκε στις ερασιτεχνικές *Αρβόλ* και *Ρίντι* προτού υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1990 στην *ΒΚ Φραμ*. Το 1993 πήρε μεταγραφή στην δανέζικη Μπρόντμπυ όπου παρέμεινε ως το 1997. Ακολούθησε μια πολυετής σταδιοδρομία στα γήπεδα της Ισπανίας με τη Θέλτα και τη Ντεπορτίβο Αλαβές, με την οποία έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ του 2001. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από την Ρέιντζερς Γλασκώβης για να ολοκληρώσει την καριέρα του το 2004 στη Λεμάν.

Ο **Έγκεν** έχει διατελέσει διεθνής με την Εθνική Νορβηγίας από το 1993 ως το 2001, μετρώντας 25 συμμετοχές και 2 τέρματα. Συμμετείχε στα Μουντιάλ του 1994 και του 1998 καθώς και στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2000.

## Στατιστικά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές
Ε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο
Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρόντμπυ ΙΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολντκλούμπεν Φρεμ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιν Φούτμπαλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Μιρέιγ Φλερύ

Η **Μιρέιγ  Φλερύ** (*Mireille Flery*, 7 Ιουνίου 1907 - 22 Αυγούστου 1996) ήταν Ελληνίδα υψίφωνος με αξιοσημείωτη σταδιοδρομία στην πατρίδα της και στο εξωτερικό. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 7 Ιουνίου του 1907 και σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο με τον Κίμωνα Τριανταφύλλου. Είχε σπάνια φωνή λυρικοδραματικής υψιφώνου. 

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά, μαθήτρια ακόμα, στη *[[Μποέμ (Πουτσίνι)|Μποέμ]]* (Μιμή) με το Ελληνικό Μελόδραμα του Διονυσίου Λαυράγκα. Το 1930 τραγούδησε *[[Μαντάμ Μπατερφλάι]]* στην Τρίπολη με θίασο του Ελληνικού Μελοδράματος.
Αργότερα τραγούδησε δίπλα στους διάσημους  Νίνο Πικαλούγκα, Τίτο Ρούφο, τον Οδυσσέα Λάππα, Νίκο Μοσχονά και Γιάννη Αγγελόπουλο. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1934 κατά την περιοδεία του Εθνικού Μελοδραματικού Ομίλου στην Κέρκυρα, πρωταγωνίστησε στην πρεμιέρα της όπερας *[[Ο Λυτρωτής]]* του Δ. Λαυράγκα.

Το 1938 πήγε στην Ιταλία για ανώτερες σπουδές, με υποτροφία του Δήμου Αθηναίων. Έως το 1940 εμφανίσθηκε, μεταξύ άλλων, στην *Όπερα Ρεάλε* της Ρώμης μαζί με τον Μπενιαμίνο Τζίλι και διευθυντή ορχήστρας τον Τούλιο Σεραφίν και στο Θέατρο Βέρντι της Πάδοβα με τον Τζοβάννι Μαλιπιέρο.

Από το 1940 ως το 1948 ήταν πρωταγωνιστικό στέλεχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ παράλληλα συνεργάσθηκε με τη Χορωδία Αθηνών και την Κρατική Ορχήστρα, υπό την διευθυνση του Φιλοκτήτη Οικονομίδη.

Το 1948 πήγε και πάλι στο εξωτερικό. Τραγούδησε υπό την μπαγκέτα μεγάλων μαέστρων, όπως του Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ, του Σέργιου Κουσσεβίτσκι, του Καρλ Σούριχτ, του Χέρμαν Σέρχεν και του Γιόζεφ Κριπς.

Με την επιστροφή της στην Ελλάδα το 1954, επανήλθε στην Εθνική Λυρική Σκηνή, συνεχίζοντας την καριέρα της έως το 1959. Από το 1965 δίδαξε μονωδία στο Ωδείο Αθηνών. 

Είχε παντρευτεί τον μαέστρο Λυσίμαχο Ανδριτσόπουλο, εξ ου και το καλλιτεχνικό επίθετο Ανδρύ. Ακολούθησαν δύο ακόμα γάμοι.

Η Μιρέιγ Φλερύ πέθανε στην Αθήνα στις 22 Αυγούστου του 1996.

Ηχογραφήσεις της με άριες από όπερες και ελληνικά και ξένα τραγούδια σώζονται στα Αρχεία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελληνικό Λυρικό Θέατρο, εκδ. του Υπουργείου Πολιτισμού, 1988
* Ολυμπίας Τολίκα: Παγκόσμιο Λεξικό της Μουσικής, 1995
* Μιχαήλ Ράπτης, Επίτομος ιστορία του Ελληνικού Μελοδράματος και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Αθήνα, 1989.
* Τ. Καλογερόπουλου: Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής,  2002

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* δίσκος με την Μιρέιγ Φλερύ
* δίσκος με την Μιρέιγ Φλερύ 

Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Κώστας Γραμμένος

Ο **Κώστας Γραμμένος** (1944) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1944 στην Αθήνα  και κατάγεται από την Κέρκυρα. Σπούδασε οικονομικά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και χρηματοοικονομικά στην Ουαλία. 

Το 1962 ξεκίνησε να εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Την περίοδο 1973-1974 υπήρξε  εμπειρογνώμων στα ναυτιλιακά χρηματοοικονομικά της ίδιας τράπεζας. Από το 1977 έως και το 1982 εργάστηκε σαν ανεξάρτητος ερευνητής και σύμβουλος.

Από το 1982 δίδασκε σαν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου, στο οποίο έγινε καθηγητής Ναυτιλίας, Εμπορίου και Χρηματοοικονομικών το 1986, ιδρύοντας και την ομώνυμη σχολή. Το 1984 ίδρυσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στον τομέα αυτόν, το 1997 στον τομέα Logistics, Εμπόριο και Χρηματοοικονομικά και το 2002 στον τομέα Ενέργεια, Εμπόριο και Χρηματοοικονομικά.

Είναι αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Σίτι και επικεφαλής της προπτυχιακής σχολής του Cass Business School του ιδίου πανεπιστημίου. Είναι επίσης επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας. 

Το 2006, διορίσθηκε πρόεδρος του νεοσύστατου Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδας με έδρα τη Θεσσαλονίκη, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για το σχεδιασμό του.

Είναι επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κοινωφελούς Ιδρύματος του Αλέξανδρου Ωνάση και του American Bureau of Shipping. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης των Ναυτιλιακών Οικονομολόγων από το 1998 έως το 2002.

## Τιμητικές διακρίσεις
Το 1994, η βασίλισσα Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου του απένειμε τον τίτλο του «Officer» της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για την «προσφορά του στη διδασκαλία και την προώθηση των ελληνοβρετανικών σχέσεων».

Το 1998 ανακηρύχθηκε Προσωπικότητα του Θαλάσσιου Εμπορίου, ενώ το 1999 τιμήθηκε με τον ανώτατο ακαδημαϊκό τίτλο στην Βρετανία, αυτό του «δόκτορα των επιστημών».

Το 2009 του απονεμήθηκε και πάλι από τη βασίλισσα Ελισάβετ ο τίτλος του «Commander» της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τις «υπηρεσίες του στη διδασκαλία και την έρευνα».

Τον Δεκέμβριο του 2011 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο της βρετανικής ναυτιλιακής εφημερίδας Lloyds List με τις 100 προσωπικότητες που άσκησαν στη διάρκεια του 2011 τη μεγαλύτερη επιρροή στις εξελίξεις στην παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία κατακτώντας την 65η θέση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αδελφότητα Οφφικιάλων
Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών

Η **Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών** ιδρύθηκε το 1948, μετά από διάσπαση της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, συσπειρώνοντας στους κόλπους της λογοτέχνες κυρίως του κεντροδεξιού πολιτικού χώρου, με αντικείμενο την προάσπιση των δικαιωμάτων των συγγραφέων.  Στα ιδρυτικά μέλη της περιλαμβάνονταν οι Στρατής Μυριβήλης, Ηλίας Βενέζης, Τάσος Αθανασιάδης, Άγγελος Δόξας, Άλκης Θρύλος, Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Άγγελος Τερζάκης, Πέτρος Χάρης και άλλοι σπουδαίοι νεοέλληνες  συγγραφείς και ποιητές.

Το πρώτο διοικητικό συμβούλιό της, το 1948, αποτέλεσαν οι Κ. Τσάτσος, Στρατής Μυριβήλης, Κώστας Ουράνης, Άγγελος Τερζάκης, Αντρέας Καραντώνης, Μ. Καραγάτσης, Σπ. Παναγιωτόπουλος, Γεώργιος Θεοτοκάς και Μιχ. Περάνθης.

## Η ίδρυση της ΕEΕΛ

Στις 20 Οκτωβρίου 1948, κατά την πρώτη μετά την ίδρυση της Εταιρίας, συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, συγκροτήθηκε αυτό σε σώμα ως εξής: Πρόεδρος: Κώστας Ουράνης, Αντιπρόεδροι: Στρατής Μυριβήλης και Άγγελος Τερζάκης, Γεν. Γραμματεύς: Νίκος Προεστόπουλος, Ταμίας: Μιχάλης Περάνθης, Έφορος: Ανδρέας Καραντώνης. Από τις πρώτες αποφάσεις που πήρε το Διοικητικό Συμβούλιο ήταν πως «τα μέλη της Εταιρίας θέτουν στη διάθεση της Κυβερνήσεως τις υπηρεσίες τους για την ενίσχυση της πνευματικής επιστρατεύσεως του Έθνους κατά τη σημερινή κρίσιμη ώρα της Πατρίδας». Η Εταιρεία αρχικά στεγάστηκε μαζί με το Καλλιτεχνικό Επιμελητήριο και άλλα λογοτεχνικά σωματεία στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στην οδό Μητροπόλεως 38. Από εκεί μεταφέρθηκε στη σημερινή έδρα της, στην οδό Ιπποκράτους 63, σε διαμέρισμα που δώρισε η Μαρία Οικονόμου, ενώ επεκτάθηκε και στο διπλανό διαμέρισμα, με δωρεά της Λουκίας Χουρμουζιάδη.

Τα γραφεία της βρίσκονται στον 3ο όροφο της οδού Ιπποκράτους 63, Αθήνα.

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ελευθεροτυπία
*Επίσημη ιστοσελίδα ΕΕΕΛ

Εθνικη Εταιρ
Ιέραξ ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)

Το **Ιέραξ ΙΙΙ  Συνοδείας - Destroyer Escort) / D-31** (πρώην USS EBERT DΕ768), ήταν (αντιτορπιλικό, τύπου ‘BOSTWICK’

Ένα από τα 4 αντιτορπιλικά συνοδείας τύπου ‘BOSTWICK’ που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ’ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’.

Εκτόπισμα : 1240/1900 ΤΝ. – Διαστάσεις : 93,3Χ11,3Χ4,3 μέτρα. – Ταχύτητα : 19 κόμβοι. – Οπλισμός : 3 πυροβόλα 3’’ / 50, 6 πυροβόλα 40 χιλιοστών / 60 (3 δίκανα), 14 πυροβόλα των 20 χιλιοστών (7 δίδυμα) ΣΔΒ ΜΔ52 HEDGEHOG, BB.

Καθελκύστηκε στις 23 Μαΐου 1944. Στην ενεργεία στις 12 Ιουλίου 1944. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 15 Μαρτίου 1950 στη Βοστόνη Μασαχουσέτης με ανάδοχο του την Πανηπειρωτική ομοσπονδία Αμερικής. Παρελήφθη στις Η.Π.Α. την 13/03/1951. Από τα πολύ χρήσιμα και δραστήρια πλοία του Στόλου μας. Χρησιμοποιήθηκε επίσης εντατικά σε περιπολίες στο ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνησα. Από το καλοκαίρι του 1960 χρησιμοποιείται περιοδικά σαν εκπαιδευτικό των Ναυτικών Δοκίμων, στα θερινά Εκπαιδευτικά ταξίδια. Ανήκε στην 3η Μοίρα Αντιτορπιλλικών όπως και τα υπόλοιπα 3 ομοίου τύπου. Παροπλίστηκε στις 1 Αυγούστου 1991. Τον Ιούλιο του 2002 χρησιμοποιήθηκε ως πλοίο-στόχος σε συνδυασμένη βολή βλήματος Penguin και τορπίλης και βυθίστηκε στο Πεδίο Βολής Κρήτης.

Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Ρόμπερτ Φούλτον (Κυβερνήτης)

Ο Αντιστράτηγος **Σερ Ρόμπερτ Φούλτον** (αγγλικά: *Sir Robert Fulton*) είναι στρατιωτικός καριέρας από τη Βρετανία και χρημάτισε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ από το Σεπτέμβριο του 2006 ως το 2009. Τιμήθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας με το Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (KBE).

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1948 και σπούδασε στο Κολλέγιο Ήτον και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας. Ο Φούλτον κατατάχθηκε στους Βασιλικούς Πεζοναύτες το 1972. Για αρκετά χρόνια υπηρέτησε εκεί ως κατώτερος αξιωματικός και στη συνέχεια διορίστηκε στο Επιτελείο του Γουορμίνστερ (Staff College). Την περίοδο από το 1983-1985 ήταν Διοικητής (Company Commander) στην Ταξιαρχία 42 Commando. Συνακόλουθα, ανέλαβε και άλλα διοικητικά καθήκοντα στο Υπουργείο Άμυνας. Το 1995 υπηρέτησε στη Δύναμη Ταχείας Επέμβασης του ΟΗΕ (UNPROFOR) προτού παραδώσει την εξουσία στην IFOR. 

Το 1998 ανέλαβε Γενικός Διοικητής των Βασιλικών Πεζοναυτών και το 2001 μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Άμυνας ως υπεύθυνος για τον εξοπλισμό. Το 2003 προήχθη σε Αντιστράτηγο. Είναι παντρεμένος με 2 γιους. 

Το Σεπτέμβριο του 2006 ανέλαβε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ. Το 2007 άρχισε έρευνα για τις συνθήκες αιχμαλώτισης 15 Βρετανών στρατιωτών από δυνάμεις του Ιράν εκείνη τη χρονιά.

Τον διαδέχθηκε ως κυβερνήτης ο Σερ Άντριαν Τζονς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
ΕΚΚΕ (αποσαφήνιση)

Το αρκτικόλεξο **ΕΚΚΕ** μπορεί να αναφέρεται στο:

* ΕΚΚΕ, Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας, ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα
* ΕΚΚΕ (κέντρο ερευνών), Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών