open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάλαγα ΚΦ

Η **Μάλαγα ΚΦ** (ισπανικά: *Málaga CF*, ) είναι ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Ιδρύθηκε το 1948 και εδρεύει στην πόλη Μάλαγα της Ανδαλουσίας. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο Λα Ροσαλέδα χωρητικότητας 30.044 θεατών.

Η Μάλαγα θεωρείται γενικά ως ο διάδοχος της Κλουμπ Ντεπορτίβο Μάλαγα, μίας από τις πιο ιστορικές ομάδες της Ανδαλουσίας που διαλύθηκε το 1992. Η πρώην δεύτερη της ομάδα, *Κλουμπ Ατλέτικο Μαλαγένιο* έχοντας την ίδια βάση οπαδών, μετονομάστηκε το 1993 σε *Μάλαγα Κλουμπ δε Φούτμπολ*. Ως εκ τούτου, μετά τις 20 σεζόν στην Λα Λίγκα, 29 στην Σεγούντα Ντιβιζιόν, και εννέα στην Τερθέρα Ντιβισιόν όπου έπαιξε η πρώην KN Μάλαγα, η σύγχρονη Μάλαγα ΚΦ έχει παίξει εννιά περιόδους στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, τρεις στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, τρεις στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β και ένα στην Τερθέρα Ντιβισιόν. Κέρδισε επίσης το Κύπελλο UEFA Intertoto το 2002 και προκρίθηκε την επόμενη σεζόν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά.

Λόγω των οικονομικών προβλημάτων του συλλόγου, ο πρόεδρος Φερνάντο Σάνς βρήκε επενδύσεις στη Ντόχα του Κατάρ, ώστε να ξεκινήσει ένα φιλόδοξο σχέδιο, εισερχόμενος σε συζητήσεις με τον Σεΐχη Αμπντουλάχ Μπιν Νάσερ Αλ Θανί. Στις 11 Ιουνίου του 2010, μετά από εβδομάδες διαπραγματεύσεων, ο Αλ Θανί έγινε ο νέος ιδιοκτήτης της οικονομικής οντότητας, ενώ έγινε πρόεδρος στις 28 Ιουλίου, στη συνάντηση των μελών.

## Τρόπαια
***[[Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ]]
** **Νικήτρια: (1)** 2002
***Σεγούντα Ντιβιζιόν**
** **Πρωταθλήτρια: (1)**, 1998–99
** ''Δεύτερη θέση: (1)'', 2007–08
***Σεγούντα Ντιβισιόν 4ος Όμιλος**
** **Πρωταθλήτρια: (1)**, 1997-98
***Τροφέο Κόστα Ντελ Σολ**
** **Νικήτρια: (5)**, 2005, 2008, 2010, 2011, 2012

===Τρόπαια ΚΝ Μάλαγα===
* **Τροφέο Ρικάρδο Θαμόρα
** **Νικήτρια: (1)**, 1971–72
* **[[Σεγούντα Ντιβιζιόν]]**
** **Πρωταθλήτρια: (1)**, 1987–88
** *Δεύτερη θέση (3)*, 1948–49, 1969–70, 1978–79
* **Σεγούντα Ντιβισιόν 2ος Όμιλος:**
** **Πρωταθλήτρια (2)**, 1951–52, 1966–67
** *Δεύτερη θέση (2)*,  1961–62, 1964–65: 
* **Τροφέο Κόστα Ντελ Σολ**
** **Νικήτρια: (3)**, 1963, 1971, 1974

## Τρέχουσα σύνθεση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Επαναφορά από την πλάγια γραμμή (Πλάγιο άουτ)

Το **πλάγιο άουτ** αποτελεί τον τρόπο επανέναρξης του παιχνιδιού αν συμβεί κίνηση ολόκληρης της μπάλας, είτε στο έδαφος είτε στον αέρα, έξω από την πλάγια γραμμή του γηπέδου (αν η μπάλα "βγει πλάγιο" ή "βγει έξω" στην καθομιλουμένη του γηπέδου). Εκτελείται με επαναφορά της μπάλας στον αγωνιστικό χώρο μέσω των χεριών ενός παίκτη της αντίπαλης ομάδας από αυτήν της οποίας παίκτης ακούμπησε τελευταίος την μπάλα πριν βγει. Συναντάται δε στο ποδόσφαιρο και το χάντμπολ.

## Στο ποδόσφαιρο
Το πλάγιο άουτ είναι συνηθισμένος όρος στο ποδόσφαιρο (η επίσημη ονομασία του οποίου είναι **επαναφορά της μπάλας από τα πλάγια**) και είναι ένας από τους κανόνες του ποδοσφαίρου. Σημειώνεται με την ύψωση της σημαίας του βοηθού διαιτητή. Η εκτέλεση γίνεται με τα δύο χέρια πίσω από το κεφάλι με την μπάλα, και τα δυο πόδια στο έδαφος, πάνω ή έξω από την πλάγια γραμμή. Οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας δεν επιτρέπεται να είναι παραπάνω από δυο μέτρα κοντά στον εκτελεστή. Εάν το πλάγιο άουτ εκτελέσει ο τερματοφύλακας και την μπάλα πιάσει ξανά αυτός χωρίς να την ακουμπήσει προηγουμένως άλλος παίκτης καταλογίζεται φάουλ και ελεύθερο λάκτισμα (άμεσο έξω από την μεγάλη περιοχή, έμμεσο και όχι πέναλτι μέσα στην περιοχή), στο μέρος όπου έγινε το φάουλ.

## Στο χάντμπολ
Στο χάντμπολ το πλάγιο ονομάζεται επίσημα **πλάγια ρίψη**. Μπορεί να σημειωθεί σε όλες τις πλευρές του γηπέδου, όχι μόνο στις δυο μεγάλες πλευρές όπως στο ποδόσφαιρο. Σημειώνεται και όταν η μπάλα ακουμπήσει την οροφή του γηπέδου. Εκτελείται από το σημείο που βγήκε η μπάλα, με το ένα πόδι πάνω στη γραμμή και τους αντίπαλους παίκτες σε τουλάχιστον τρία μέτρα απόσταση. Όταν το άουτ έχει σημειωθεί στην εξωτερική γραμμή τέρματος (τη "μικρή" πλευρά του γηπέδου), το πλάγιο εκτελείται από την πλησιέστερη γωνία του αγωνιστικού χώρου. 

## Πηγές

*Κανόνες του παιχνιδιού 2012-13 από την ΕΠΟ.
*Κανονισμός Παιχνιδιού  (Έκδοση 2010) της ΟΧΕ.

Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Χειροσφαίριση
Αλέξανδρος Αθανασιάδης

Ο **Αλέξανδρος Αθανασιάδης** (1929 – 1 Μαρτίου 1988) ήταν Έλληνας βιομήχανος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Ιορδάνη Αθανασιάδη. Μετά τον θάνατο του θείου του, Πρόδρομου Μποδοσάκη - Αθανασιάδη, κληρονόμησε τις επιχειρήσεις του αναλαμβάνοντας διευθύνων σύμβουλος της Ανώνυμου Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων.

Κατοικούσε στην Εκάλη. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Παναγιωτοπούλου και είχαν αποκτήσει δύο κόρες.

## Δολοφονία από 17Ν.

Την 1η Μαρτίου 1988 δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη μέσα στο αυτοκίνητό του, το οποίο ήταν ακινητοποιημένο προ φωτεινού σηματοδότη επί της λεωφόρου Κηφισίας στο ύψος του Ψυχικού. Δέχθηκε πέντε σφαίρες και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο "Υγεία", όπου και εξέπνευσε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η προκήρυξη της 17Ν για την δολοφονία Αθανασιάδη, από την Βικιθήκη

Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Χοακίν

**Χοακίν** είναι διαδεδομένο ανδρικό όνομα στην ισπανική γλώσσα, το οποίο μπορεί να αναφέρεται -μεταξύ και άλλων- στα παρακάτω πρόσωπα:

* Χοακίν Αλμούνια, Ισπανός πολιτικός.
* Χοακίν Σάντσεθ, Ισπανός ποδοσφαιριστής.

Κατηγορία:Ανδρικά ονόματα
Δημήτριος Αγγελόπουλος

Ο **Δημήτριος Αγγελόπουλος** (Βλαχορράπτης Αρκαδίας, 1907 – 8 Απριλίου 1986) ήταν Έλληνας βιομήχανος και πρόεδρος της Χαλυβουργικής.

Δολοφονήθηκε την Τρίτη 8 Απριλίου 1986, στην Αθήνα από την 17Ν. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Βλαχορράπτης της Αρκαδίας και ήταν γιος του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, προέδρου του χωριού, και της Χριστίτσας Παπαθανασίου. Αδέλφια του ήταν οι Άγγελος Αγγελόπουλος, Παναγιώτης Αγγελόπουλος, και Γιάννης Αγγελόπουλος, καθώς και ανιψιός του ο Γιάννης Παπαθανασίου, πρώην υπουργός Οικονομικών. Το 1922 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ο πατέρας του είχε ιδρύσει μια βιοτεχνία κατασκευής συρματοπλεγμάτων. Υπήρξε στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν παντρεμένος με την Τασία Σταυροπούλου και δεν είχε αποκτήσει παιδιά.

## Επιχειρηματική δραστηριότητα
Σε νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση. Με τον πατέρα του και τα αδέλφια του άρχισαν το 1925 εμπόριο ειδών σιδήρου και ξύλου. Το 1932 ίδρυσαν μαζί με τον πατέρα του Θεόδωρο και τους αδερφούς του Δημήτρη και Γιάννη, στην οδό Πειραιώς 197, επιχείρηση με την επωνυμία *«Ελληνικά Συρματουργεία Θ. Α. Αγγελόπουλος & Υιοί»*. Τα σύρματα που παρασκεύαζαν αποτελούσαν την πρώτη ύλη για γαλβανισμένα συρματοπλέγματα, καρφιά και τα πεταλόκαρφα «Άλφα». Το 1938 δημιούργησαν μια εγκατάσταση ηλεκτρικών κλιβάνων 6 έως 8 τόνων, στους οποίους έκαναν παραγωγή χάλυβα για οπλισμό σκυροδέματος.

Η επιχειρηματική του δραστηριότητα σταμάτησε στη διάρκεια της Κατοχής, όμως στις 3 Μαρτίου 1948 ίδρυσαν τη Χαλυβουργική Α.Ε., που στα επόμενα χρόνια αναπτύχθηκε και αποτέλεσε την πρώτη βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα και το 1951, με τη βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ, μετέφεραν την επιχείρηση στην Ελευσίνα. Το 1953 άρχισε η λειτουργία ηλεκτρικών κλιβάνων των 20 τόνων και στις 27 Ιουλίου 1963 άρχισε η παραγωγή χυτοσίδηρου και χάλυβα από σιδηρομετάλλευμα, όταν έγιναν τα εγκαίνια της πρώτης υψικαμίνου στην Ελλάδα.

Τον Σεπτέμβριο του 1972 η εταιρεία εγκαινίασε τη δεύτερη υψικάμινό της και άρχισε εξαγωγές σιδήρου, ενώ σταδιακά δημιούργησε επιχειρήσεις όπως, η *«Geselschaft»* στην Ελβετία, η *«Alpha Steel»* στο Κάρντιφ της Ουαλίας, η *«Beta Steel»* στην Ιντιάνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον έλεγχο της «Crédit Industriel Société Anonyme». Στη δεκαετία του 1980 ήταν ο μεγαλύτερος ιδιώτης παραγωγός χάλυβα παγκοσμίως, ενώ η ετήσια παραγωγή της Χαλυβουργικής στην Ελλάδα έφτανε τους 2,5 εκατ. τόνους. Παράλληλα τοποθέτησε κεφάλαια σε ναυτιλιακές και άλλες επιχειρήσεις δημιουργώντας τη *«Metrofin»*, τη *«Metrostar»* και τη *«Navistar»*, με πλοία κυρίως δεξαμενόπλοια, ενώ επένδυσε σε τίτλους τραπεζών όπως η *«Union Bank of Switzerland»* στην Ελβετία και σε ακίνητα.

Μέχρι και τον θάνατό του, θεωρείτο ο «ιθύνων νους» της οικογένειας Αγγελόπουλου.

## Η δολοφονία του από την 17Ν.
Τον Απρίλιο του 1986, και ενώ περπατούσε στην οδό Κανάρη στο Κολωνάκι, δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.

## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Αγγελόπουλου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Δημητριος
Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Μηδενιστής (ράπερ)

Ο **Παναγιώτης Μπουγάς** (γενν. 15 Ιουνίου 1981), ευρύτερα γνωστός ως **Μηδενιστής**, είναι Έλληνας ράπερ και Τραγουδιστής.

## Καριέρα

### Η αρχή της καριέρας & ΖΝ
Από μικρή ηλικία του άρεσε η ραπ μουσική και στη συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό το είδος.

Αρχικά ξεκίνησε με τον TNS, με τον οποίο από χόμπι έβαζαν ραπ μουσική. Στη συνέχεια, δημιούργησαν μαζί τους New Revival, έβγαλαν μερικά κομμάτια, πραγματοποίησαν ζωντανές εμφανίσεις και στη συνέχεια χωρίστηκαν.

Στην πορεία γνώρισε τον Τάκι Τσαν και ίδρυσαν τους Gates of the Living Dead (GLD). Ως GLD πραγματοποίησαν μερικά live στη Θεσσαλονίκη, όπου γνώρισαν τους αδελφούς Υποχθόνιο και Καταχθόνιο. Μετά από καιρό μετονομάστηκαν σε Ζωντανοί Νεκροί (ΖΝ) και με την προσθήκη του Χαρμάνη ολοκληρώθηκαν ως συγκρότημα. Οι ΖΝ έφεραν πρώτοι στην Ελλάδα το επιθετικό ραπ και έγιναν ένα από τα πιο γνωστά συγκροτήματα στο είδος τους.

### Σόλο καριέρα
Η πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά κυκλοφόρησε το 2002, με τίτλο «Μεγάλος Ήρωας» με όλους τους ΖΝ να εμφανίζονται στον δίσκο συν τα 2/4 των Άλφα Γάμα, Ταραξία και Εισβολέα.

Το 2004, ο Μηδενιστής επιστρέφει με το νέο του δίσκο «Στίχοι Σαν Φωτιά». Με ένα νέο πιο ήπιο τόνο, με περισσότερη έμφαση στον κοινωνικό και ερωτικό στίχο, περνάει σταδιακά το στίγμα του και στην mainstream σκηνή, απόδειξη το ερωτικό του κομμάτι με τίτλο «Αφιερωμένο».

Το 2006, συμμετέχει και στα Mad Video Music Awards σε ντουέτο με τον Νίνο και αποσπούν θετικές κριτικές. Στα τέλη του 2008, κυκλοφορεί τον τρίτο του δίσκο, «50/50», ενώ το πρώτο κομμάτι που ξεχώρισε και το οποίο και οπτικοποιήθηκε είναι το «Θεέ μου άκου με».

Τον Ιούνιο του 2018 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μεγάλος Ήρωας 2 (p. 1)», sequel του πρώτου του προσωπικού δίσκου «Μεγάλος Ήρωας».

Έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες και ράπερς όπως Ελένη Φουρέιρα, Demy, Τάμτα, Ήβη Αδάμου, Μιχάλης Χατζηγιάννης, Εισβολέας, Γιάννης Βαρδής, SNIK, Ν.Ο.Ε., Maverick Κώστας Μαρτάκης κ.α.

## Δισκογραφία
### Solo
* Μεγάλος Ήρωας (2002)
* Στίχοι Σαν Φωτιά (2004) 
* 50/50 (2008)
* Μεγάλος Ήρωας 2 (p.1) (2018)

### Με ΖΝ
* ΖΝ Εντολές / Στη Χώρα των Καλύτερων MC’s (1997) - ΕP
* Ο Πρώτος Τόμος (1998) - LP
* Θαμμένα Ξεχασμένα (2001) - LP
* Πάσα Ντουμάνια / Παραισθήσεις (2015) - EP

Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Κώστας Ευσταθίου - Παχύκωστης

Ο **Κώστας Ευσταθίου** ( 01.05.1911 - 23.01.1980), γνωστότατος ανά το Παγκύπριο ως Παχύκωστης (Pachykostis),υπήρξε μια εξαιρετική αγωνιστική μορφή του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ.

Η φιλοπατρία, η εντιμότητα και η υπευθυνότητά του ήταν τόσο ξεχωριστά, που ο Αρχηγός Διγενής τον εμπιστεύτηκε να τον μεταφέρει με ασφάλεια στη Λεμεσό, όταν διέτρεχε μέγα κίνδυνο να συλληφθεί από τους Βρετανούς κατακτητές, κατά τη διαφυγή του από τα βουνά του Κύκκου.

Σε άλλη περίπτωση  αψηφώντας την ιδιότητα του αξιωματικού της Αστυνομίας και τη ζωή του, προθυμοποιήθηκε να ντύσει ως αστυνομικούς αγωνιστές για να διαφύγουν από το κλοιό των βρετανικών στρατευμάτων.

Ο Δήμος Χατζημιλτής γράφει επίσης στο Χρονικό του Αγώνα ότι: «Αρχές Οκτωβρίου 1956 ο Παχύκωστης τον πλησίασε και του ανέφερε ότι Τούρκος αστυνομικός του αποκάλυψε πως σύντομα θα τον συνελάμβαναν οι Βρετανοί, διότι είχαν πληροφορίες ότι "ο Χατζημιλτής ήταν υπεύθυνος της ΕΟΚΑ Λεμεσού.»

## Βιβλιογραφία
* Χαραλαμπίδης Χαράλαμπος,"Λίκνο της Λευτεριάς", εκδόσεις ΓΕΡΜΑΝΟΣ, 2010

Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Αλίκη Βίτσου-Επιτροπάκη

Η **Αλίκη Βίτσου-Επιτροπάκη** (γεννήθηκε στην Αθήνα, 1909, πέθανε 29 Αυγούστου 1987) ήταν λυρικοδραματική υψίφωνος. Διέθετε «ωραιότατη και γεμάτη έκφραση, παλμό και χρώμα φωνή λυρικοδραματικής σοπράνο». 
Σπούδασε μονωδία στο Ωδείο Αθηνών με τη Σμαράγδα Γεννάδη. Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1926 στο *Θέατρο Διονύσια* με τον έργο *[[Ο Κουρέας της Σεβίλλης|Ο κουρέας της Σεβίλλης]]* (Ροζίνα), υπό την διεύθυνση του Στεφάνου Βαλτετσιώτη, με συμπρωταγωνιστές τους Ιωάννη Αγγελόπουλο (Φίγκαρο) και Πέτρο Επιτροπάκη (Αλμαβίβα).  Ακολούθησαν τα έργα *[[Λουτσία ντε Λαμερμούρ]]* και *[[Ριγκολέττο]]*. 

Έλαβε μέρος στον πρώτο ελληνικό *Ottelo* (Δυσδαιμόνα) τον Απρίλιο ή Μάϊο του 1927  και σε έναν ακόμα *Ριγκολέττο* με τον Ι. Αγγελόπουλο, το ίδιο έτος, με το σωματείο Ελληνικόν Μελόδραμα υπό την διεύθυνση του Διονυσίου Λαυράγκα. Το 1927 έφυγε για σπουδές στην Ιταλία και μετά την επιστροφή της συνεργάσθηκε ξανά με το μελόδραμα.
Το 1930 πρωταγωνίστησε στην όπερα *[[Πρωτομάστορας]]* του Μανώλη Καλομοίρη στο *Θέατρο Ολύμπια* υπό την διεύθυνση του Δημήτρη Μητρόπουλου.  Την θεατρική περίοδο 1931-32 συμμετείχε σε έναν ακόμα επιτυχημένο *Ριγκολέττο* με τον Ι. Αγγελόπουλο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους διακρίθηκε στον *Κουρέα της Σεβίλλης* (Ροζίνα).

Αποσύρθηκε από την καλλιτεχνική δράση το 1935.
## Παραπομπές

## Πηγές
* Γεώργιος Κουσουρής, Έλληνες Αρχιτραγουδιστές του Μελοδράματος, Πειραιάς 1978
* Μιχαήλ Ράπτης, Επίτομος ιστορία του Ελληνικού Μελοδράματος και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Αθήνα 1989
* Διονύσιος Λαυράγκας, Απομνημονεύματα, Αθήνα 2009

Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Φερές

[thumb|left|Χάρτης των Φερών, [Χάρτα του Ρήγα, 1797.]]

Στην Αρχαία Ελλάδα οι **Φερές** ή **Φεραί** ήταν Πόλη-Κράτος στην νοτιοανατολική αρχαία Θεσσαλία. Σύμφωνα με την παράδοση πήραν το όνομα τους από τον Φέρητα, τον γιο του Κρηθέα ή από τη Φερά, την κόρη του Αιόλου. Ήταν πάρα πολύ σπουδαία πόλη, που ανήκε στην Πελασγιώτιδα τετραρχία και είχε ως επίνειο τις Παγασές. Αναφέρεται μάλιστα και από τον Όμηρο στον κατάλογο των πόλεων που πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο . Σύμφωνα με τον Στράβων βρισκόταν κοντά στην Βοιβηΐς λίμνη σε απόσταση 90 Σταδίων από τις Παγασές, το λιμάνι της στον Παγασητικό κόλπο. 

Γύρω στο 450 π.Χ. αναφέρεται η πόλη σε επιγραφή των Δελφών. Στις αρχές του Πελοποννησιακού Πολέμου, η θεσσαλική αυτή πόλη ήταν σύμμαχος των Αθηναίων. Μετά όμως από το τέλος του πολέμου εγκαθιδρύθηκε εκεί τυραννίδα με πρώτο τύραννο το Λυκόφρονα. Το 352 π.Χ. η πόλη καταλήφθηκε από τον Φίλιππο Β΄ και ελευθερώθηκε από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή το 302 π.Χ. Από το τέλος του 2ου π.Χ. αι. δεν γίνεται λόγος για τις Φερές. Το 191 π.Χ. η πόλη καταλήφθηκε από τον Ρωμαίο ύπατο Άκιο Γλαβρίωνα. Στις Φερές λατρευόταν η Φεραία Άρτεμις. Έχουν ανακαλυφθεί πάρα πολλά νομίσματα των Φερών (η πόλη άρχισε να κόβει νομίσματα από το 480 π.Χ. μέχρι το 200 π.Χ.) από τα οποία τα παλιότερα ανάγονται στην εποχή των Περσικών Πολέμων. Η σύγχρονη κωμόπολη Βελεστίνο βρίσκεται στο χώρο των αρχαίων Φερών. Χτίστηκε κατά τον Μεσαίωνα. Εκεί γεννήθηκε ο Ρήγας Βελεστινλής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Mogens Herman Hansen & Thomas Heine Nielsen (2004). "Thessaly and Adjacent Regions". An inventory of archaic and classical poleis. New York: Oxford University Press. 
* Richard Talbert, ed. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Έλενα Νικολαΐδη

Η **Ελένη Νικολαΐδη** (15 Ιουνίου 1909 - 14 Νοεμβρίου 2002) ήταν Ελληνίδα μεσόφωνος με διακεκριμένη καριέρα στο εξωτερικό.
## Βιογραφία
Η **Ελένη Νικολαΐδη,** γεννήθηκε στη Φώκαια της Μ. Ασίας ή την Σμύρνη στις 15 Ιουνίου 1909 ή κατά άλλους το 1906. Το 1913, λόγω των διωγμών, η οικογένειά της κατέφυγε στη Μυτιλήνη. Σπούδασε μονωδία στο Ωδείο Αθηνών με την Αργυρή Γκίνη. 
Εισήλθε στο Ελληνικό Μελόδραμα το 1929, εμφανιζόμενη στο *Θέατρο Κεντρικόν*.
Το 1930 έλαβε μέρος στην παράσταση του έργου *Το Στοιχειωμένο Γεφύρι* του Θεοφράστου Σακελλαρίδη. Το 1933 τραγούδησε στην παράσταση της όπερας *Το Δακτυλίδι της Μάνας* του Μανώλη Καλομοίρη. Το 1936 έλαβε μέρος στην παράσταση της *Κάρμεν* στην Κέρκυρα από θίασο του Ελληνικού Μελοδράματος.

Το 1936 ταξίδεψε στη Βιέννη για να πάρει μέρος στον φωνητικό διαγωνισμό Belvedere όπου επέτυχε την τέταρτη θέση. Με την υποστήριξη του μαέστρου Μπρούνο Βάλτερ, τραγούδησε *Ντον Κάρλος* (Έμπολι) του Βέρντι στην Κρατική όπερα της Βιέννης στις 16 Δεκεμβρίου 1936. Αργότερα τραγούδησε σε πολλά λυρικά θέατρα της Ευρώπης.

Το 1949 πρωτοτραγούδησε στις Η.Π.Α.: στο Κάρνεγκι Χολ με μαέστρο τον Δημήτρη Μητρόπουλο, τη Βοστώνη, το Σικάγο, τη Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο κ.α.   Το 1951 έγινε μόνιμο στέλεχος της Μ.Ε.Τ.

Από το 1960 δίδαξε μονωδία στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Το 1977 δίδαξε και στο Χιούστον του Τέξας. Αποσύρθηκε από τη διδασκαλία το 1994. 

Είχε παντρευτεί του λυρικό τραγουδιστή Θάνο Μέλλο με τον οποίο είχαν έναν γιο, τον Μιχαήλ. Πέθανε στη Σάντα Φε του Νέου Μεξικού το 2002.

Αναγνωρίσθηκε ως μία από τις καλύτερες μονωδούς του κόσμου για τον ρόλο τίτλου στην "Κάρμεν". 
Ο βασιλεύς της απένειμε το παράσημο του Σταυρού του Σωτήρος.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Γεώργιος Κουσουρής, Έλληνες Αρχιτραγουδιστές του Μελοδράματος, Πειραιάς 1978
* "Ciao, Niki" by Charles Ward. *[[Houston Chronicle]]*, 8 May 1994.
* "Elena Nikolaidi (1909–2002)" at beautyinmusic.com
* "Mezzo-Soprano Elena Nikolaidi Is Dead at 96" by Ben Mattison. *Houston Chronicle*, 19 November 2002. (link)
* Social Security Death Index
* "TENNA KRAFT - ELENA NIKOLAIDI" at classicalcdreview.com 
* "Velvet." *[[Time (magazine)|TIME]]* magazine, 31 January 1949. (link )

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες μεσόφωνοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Κατηγορία:Μουσική στο Τέξας
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σιττάκη

Η  **Σιττάκη** ή **Σίττα** (αρχαία ελληνικά: Σιττάκη - Σίττα, λατινικά: Sittace ή Sittake ή Sittakê,  - Sitta, ακκαδικά: Sattagū) ήταν αρχαία πόλη, πρωτεύουσα της αρχαίας Σιττακινής, στην Μεσοποταμία, στην Ασσυρία, στο νότιο άκρο της επαρχίας αυτής, στη διαδρομή μεταξύ της πόλης Αρτεμίτα και των Σούσων.

## Ονομασία - Ιστορία
Η Σιττάκη ονομαζόταν επίσης Σίττα, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Διόδωρος Σικελιώτης (xvii. 110), ενώ ο Γουίλιαμ Σμιθ (19ος αιώνας), συγγραφέας του *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας|Λεξικού της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Γεωγραφίας]]*, πίστευε ότι η αναφορά του Διόδωρου Σικελιώτη στην πόλη  Σάμβανα (λατινικά: Sambana), που αναφέρεται και ως Σάβατα (ή Σάβδατα ή Σάββατα, λατινικά: Sabata), ταυτίζεται επίσης με την Σιττάκη.

*Η προέλευση του ονόματος της πόλης πιθανόν να συνδέεται με τα βαβυλωνιακά αρχεία («Βαβυλώνιοι Δίσκοι»), όπου υπάρχει σχετική αναφορά στην πολιτεία "URU.Sattagû", η οποία μπορεί να είναι μετάφραση ή προσέγγιση της έννοιας «άνθρωποι (=λαός) της Σατταγυδίας», η οποία ήταν περσική σατραπεία. Πιθανόν επίσης να συνδέεται και με την ελληνική λέξη "σίττος" (σίτος = σιτάρι).

*Η περιοχή της Σιττακινής φαίνεται να έχει κληθεί σε μεταγενέστερους χρόνους Απολλωνιάτιδα (αρχαία ελληνικά: Απολλωνιάτις, γενική Απολλωνιάτιδος, αγγλικά - λατινικά: Apolloniatis) σύμφωνα και με τον Στράβωνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Dictionary of Greek and Roman Geography*, London: John Murray. 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Αρχαίες ασσυριακές πόλεις
Όσκαρ Πιστόριους

200px|μικρογραφία|Ο Όσκαρ Πιστόριους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Νταεγού το 2011.
Ο **Όσκαρ Λέοναρντ Καρλ Πιστόριους** (*Oscar Leonard Carl Pistorius*, 22 Νοεμβρίου 1986) είναι Νοτιοαφρικανός δρομέας γνωστός και ως «*Blade Runner*» και ως «ο γρηγορότερος άνθρωπος χωρίς πόδια». Κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε φυλάκιση για τον φόνο της συντρόφου του.
## Βιογραφία
Στην ηλικία των έντεκα μηνών ακρωτηριάστηκε και στα δυο πόδια, κάτω από τα γόνατα, διότι εκ γενετής του έλειπε η περόνη. Αυτό όμως δεν τον απέτρεψε από το να ασχοληθεί με τον αθλητισμό. Έχει παίξει σε ομάδες ράγκμπι κ.ά., μα τον κέρδισε ο στίβος.

Το 2004, σε ηλικία 18 μόλις χρονών, είχε την πρώτη του διάκριση στην Παραολυμπιάδα της Αθήνας. Τότε πήρε το χάλκινο μετάλλιο στα εκατό μέτρα και το χρυσό στα διακόσια. Στην επόμενη Παραολυμπιάδα, στο Πεκίνο, κατέκτησε το χρυσό και στα τρία αγωνίσματα όπου έλαβε μέρος (100 μ, 200 μ, 400μ).

Έπειτα από πολλή προσπάθεια (η IAAF αλλά και κάποιοι αθλητές πίστευαν πως τα τεχνητά μέλη που χρησιμοποιεί ο Πιστόριους του έδιναν ένα πλεονέκτημα απέναντι στους αρτιμελείς αθλητές) ο Όσκαρ κατόρθωσε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, καθώς πήρε την πρόκριση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2011 στην Νταεγού, όπου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x400 μ. Στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου έφτασε μέχρι τον ημιτελικό των 200 μ. και αγωνίστηκε στον τελικό της σκυταλοδρομίας με τη Νότια Αφρική.

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ο Πιστόριους σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στα προκριματικά των 200μ της κατηγορίας Τ44. Στον τελικό, ωστόσο, ηττήθηκε από τον Βραζιλιάνο Άλαν Ολιβέιρα.

Στις 14 Φεβρουαρίου 2013 o Όσκαρ Πιστόριους συνελήφθη στη Πρετόρια για το φόνο της συντρόφου του. Σύμφωνα με τα νοτιοαφρικανικά μέσα, ο Όσκαρ Πιστόριους πυροβόλησε και σκότωσε τη σύντροφό του, Ρίβα Στέενκαμπ, περνώντας τη για διαρρήκτη, στις 4 μετά τα μεσάνυχτα στο σπίτι του στο Silver Lake. Στη δίκη που επακολούθησε, ο Πιστόριους κατηγορήθηκε για φόνο εκ προμελέτης, ενώ η γραμμή υπεράσπισής του υποστηρίζει ότι πρόκειται για ατύχημα, όταν την πέρασε για κλέφτη που είχε μπει στο σπίτι του. Τις 22 Φεβρουαρίου 2013 αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 1 εκατομμύριο ραντ (85.470 ευρώ). Η δίκη του ξεκίνησε τις 3 Μαρτίου 2014. Στις 21 Οκτωβρίου 2014 καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκισης για βαριά αμέλεια.

Στις 3 Δεκεμβρίου 2015 ο Πιστόριους κρίθηκε ένοχος για φόνο της Στέενκαμπ έπειτα από αναίρεση της προηγούμενης απόφασης από νοτιοαφρικανικό εφετείο.

Στις 6 Ιουλίου 2016 καταδικάστηκε σε φυλάκιση 6 ετών για τη δολοφονία.

## Σημειώσεις




## Παραπομπές


## Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα του Όσκαρ Πιστόριους
*Προφίλ του αθλητή στην επίσημη ιστοσελίδα της IAAF]
*Προφίλ του αθλητή, Επίσημη ιστοσελίδα της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής

Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί εγκληματίες
Λάμπρος Ζαβός

Ο **Λάμπρος Ζαβός** (1791-1850) ήταν αρχιτέκτονας και πολιτικός μηχανικός.

## Βίος
Ο **Λάμπρος Ζαβός** γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1791 στην Ιθάκη. Προερχόταν από μία σημαντική οικογένεια του νησιού από την οποία προερχόταν πολιτικοί, καλλιτεχνές και επιστήμονες. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών στην ιδίαίτερη πατρίδα του στάλθηκε από τους γονείς του στην Ιταλία για να σπουδάσει τεχνικές επιστήμες. Αφού έλαβε δύο διπλώματα, του αρχιτέκτονα και του πολιτικού μηχανικού, (ingenieur civil), επέστρεψε στην ιδαίτερη πατρίδα του. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία, αλλά επειδή οι Βρετανικές αρχές άρχισαν να τον υποψιάζονται, κατέφυγε στην Ιταλία.
Λίγο πριν από την έναρξη της Επανάστασης επέστρεψε στην Ιθάκη, παντρεύτηκε και οργάνωσε την δράση του για την βοήθεια της Επανάστασης. Έχοντας σημαντική κτηματική περιουσία στο νησί, την πούλησε με σκοπό την ενίσχυση σε πολεμοφόδια των Επανασταστημένων Ελλήνων: συγκεκριμένα τα έστελνε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, ενώ αλληλογραφούσε συστηματικά με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.
Με την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια ο Ζαβός θα κληθεί να συνεργαστεί με τον Κυβερνήτη πάνω σε θέματα μηχανικών και αρχιτεκτονικών εργασιών. Μετά τη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη, μετέβη για σύντομο χρονικό διάστημα στα Επτάνησα κι έπειτα ξαναγύρισε στην Ελλάδα με τον ερχομό του Όθωνα.

## Έργα του
Αποπεράτωσε διδακτήριο στο Άργος, τον μεγάλο στρατώνα του ιππικού στην ίδια πόλη. Ακόμη ανοικοδόμησε πολλά κτίρια στην Ερμούπολη της Σύρου, όπως το λοιμοκαθαρτύριο, τον ναό του Αγίου Νικολάου, του οποίου ήταν ο αρχικός αρχιτέκτονας φτιάχνοντας ξύλινη μακέτα του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιπποκράτης Καραβίας, «Λάμπρος Ζαβός. Ο εθνικός αγωνιστής και διαπρεπής αρχιτέκτων (1791-1850)», στο: Συλλογικό, Πρώτοι Έλληνες τεχνικοί επιστήμονες περιόδου απελευθέρωσης, εκδ.Τεχνικό Επιμελλητήριο Ελλάδος, Αθήνα, 1976, σελ.101-108

Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Άβα Γαλανοπούλου

Η **Άβα Γαλανοπούλου** (Κοζάνη, 22 Ιουλίου 1967) είναι Ελληνίδα κωμική ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κοζάνη στις 22 Ιουλίου 1967 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Βεάκη, παράλληλα με τις σπουδές της στη Φιλοσοφική Αθηνών. Επίσης έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής με το Μ. Βολανάκη και τον Θ. Παπαγεωργίου.

Πρωτοεμφανίστηκε στην ελληνική τηλεόραση παίζοντας στη σειρά *Ανατομία ενός εγκλήματος* και συγκεκριμένα στο επεισόδιο «Εκδρομή». Άλλες τηλεοπτικές της δουλειές είναι: Δύο ξένοι, Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή, Η τράπεζα, Πενήντα-πενήντα, Λατρεμένοι μου γείτονες. 

Έχει συνεργαστεί για τη συγγραφή του σεναρίου στις σειρές *Η Ελίζα και οι άλλοι, Πάτερ ημών, Σερσέ λα φαμ, Δύο ξένοι, Υπεράνω όλων η πατρίς* και *Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Άκης Δρακουλινάκος

Ο **Άκις (Θεόδωρος) Δρακουλινάκος** (7 Μαΐου 1952 -  2012) ήταν Έλληνας ηθοποιός και ενεργό μέλος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

## Βιογραφία
Συνεργάστηκε με κορυφαίους Έλληνες σκηνοθέτες, μεταξύ των οποίων και ο Κώστας Κουτσομύτης, και συμμετείχε σε τηλεοπτικές σειρές όπως *Καπνισμένος ουρανός*, *[[Ματωμένα χώματα#Τηλεόραση|Ματωμένα χώματα]]*, *Η αγάπη αργησε μια μέρα*, *Η εκτέλεση* κ.ά. 

Ήταν αρχαίος τραγωδός και είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε μεγάλη σειρά θεατρικών παραστάσεων.

Πέθανε αιφνιδίως και βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του, από τους συγγενείς του που τον αναζητούσαν λίγες ώρες νωρίτερα. Η κηδεία του έγινε στο Γ΄ Νεκροταφείο στη Νίκαια.

## Φιλμογραφία

## Θέατρο

## Τηλεοπτικό θέατρο

## Τηλεοπτικές σειρές

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Χώρα Πάτμου

Η **Χώρα** ή **Πάτμος** είναι πρωτεύουσα της νήσου Πάτμου των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται, περίπου, στο κέντρο του νησιού και έχει 541 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός του νησιού.

Κατηγορία:Χωριά της Πάτμου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καλύμνου
Κρατικό Πανεπιστήμιο Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας

To **Κρατικό Πανεπιστήμιο Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας** (ρωσικά: *Сибирский государственный аэрокосмический университет*), επίσης γνωστό ως *Πανεπιστήμιο Ρεσέτνγιοφ* ή *SibSAU*, είναι Πανεπιστήμιο στο Κρασνογιάρσκ της Σιβηρίας, στη Ρωσία.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1960 ως προέκταση του Τεχνικού Ινστιτούτου του Κρασνογιάρσκ. Την περίοδο από το 1960 ως το 1980 το πανεπιστήμιο υπήρξε στενά συνδεδεμένο με το πυρηνικό πρόγραμμα που λάμβανε χώρα στις εγκαταστάσεις της μυστικής πόλης Κρασνογιάρσκ-24. Ως το 1989 το πανεπιστήμιο ονομαζόταν "*Ινστιτούτο κοσμικής τεχνολογίας*"  (ρωσ.:Красноярский институт космической техники, КИКТ) και από το 1989 εώς το 1992, ονομαζόταν "*Ακαδημία Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας*" (ρωσ.:Сибирская аэрокосмическая академия, САА). Το 1996 μετονομάστηκε σε Ακαδημία "*Mikhail Fyodorovich Reshetnyov*" ενώ το 2002 έπαψε να λειτουργεί ως ακαδημία και αναβαθμίστηκε σε πανεπιστήμιο.

## Εκπαιδευτικό πρόγραμμα και έρευνα
Το εκπαιδευτικό ίδρυμα έχει ως κύριο αντικείμενο την εκπαίδευση φοιτητών στον τομέα της αεροναυπηγικής και της διαστημικής τεχνολογίας αλλά διαθέτει επίσης σχολές των οποίων το αντικείμενο σπουδών είναι σχετικό με την οικονομία, τις δημόσιες σχέσεις και την φυσική αγωγή. 

Το ερευνητικό πρόγραμμα του πανεπιστημίου διεξάγεται σε συνεργασία με διάφορες εταιρείες όπως η *Krasmash*, η οποία έχει ως αντικείμενο την κατασκευή βαλλιστικών πυραύλων για υποβρύχια και την αεροπορική εταιρεία *KrasAir*. Σήμερα, στο πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 11.500 φοιτητές. Το εκπαιδευτικό ίδρυμα έχει αναλάβει δραστηριότητες σε πολλά κράτη του κόσμου και συνεργάζεται με περισσότερα από 50 πανεπιστήμια σε 25 χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Τσεχία, η Σλοβενία, ΗΠΑ και η  Κίνα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Siberian State Aerospace University (SibSAU) 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Ρωσία
Κατηγορία:Κράι του Κρασνογιάρσκ
Άποψη των Αθηνών το 1687

Με τον τίτλο **Άποψη των Αθηνών το έτος 1687** (αγγλικά: View of Athens in the year 1687) πρωτοπαρουσιάστηκαν στο αρχαιολογικό κοινό δύο εικόνες που δείχνουν το τοπίο της Αθήνας γύρω από την Ακρόπολη. 
## Περιγραφή
Η μεγαλύτερη από τις δύο εικόνες είναι διπλωμένη στα τρία. Δείχνει το τοπίο γύρω από την Αθήνα και το Πόρτο Λεόνε όπως ονομάζονταν τότε ο Πειραιάς. Στους πρόποδες του λόφου της Ακρόπολης ανεβαίνουν τα σπίτια των Αθηναίων. Στην κορυφή της Ακρόπολης διακρίνουμε τον Παρθενώνα με τούρκικο μιναρέ. 

Η μικρότερη εικόνα δίνει μια κοντινότερη άποψη της Ακρόπολης με μια σημαία να κυματίζει επάνω στον Φράγκικο Πύργο. 

## Αξιολόγηση του έργου
Οι δύο εικόνες αποδίδουν την γενική εικόνα του τοπίου της Αθήνας και του Πειραιά. Αν και αποτυγχάνουν στις λεπτομέρειες και περιέχουν λάθη, είναι γνήσια τεκμήρια της εποχής τους, που αποδίδουν με ακρίβεια τη γενική άποψη, ιδίως το μέγεθος της πόλης και των τειχών της.

## Ιστορική τοποθέτηση
Οι δύο εικόνες είναι ζωγραφισμένες σε έναν χειρόγραφο τόμο που υπήρχε στην ιδιωτική βιβλιοθήκη του Βρετανού έμπορου αρχαιοτήτων και μανιώδη βιβλιοσυλλέκτη κόμη σερ Τόμας Φίλιπς (1792 — 1872). Η πατρότητα του χειρόγραφου και των δύο εικόνων δεν είναι γνωστή. Από την χειρόγραφη σημείωση στο βιβλίο ξέρουμε ότι γράφτηκε ή μάλλον ολοκληρώθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1687, λίγο μετά την καταστροφή της Ακρόπολης από τον Μοροζίνι. Γι' αυτό οι δύο αυτές εικόνες τοποθετούνται στο άμεσο χρονικό διάστημα λίγο πριν την 26η Σεπτεμβρίου 1687 και είναι και οι τελευταίες καταγραμμένες μαρτυρίες της Ακρόπολης και του Παρθενώνα πριν από τον βομβαρδισμό. Πιστεύεται ότι ο συγγραφέας και σκιτσογράφος ήταν κάποιος στρατιώτης του Μοροζίνι.

## Δείτε επίσης
* Castello di Athene (χαρακτικό 17ου αιώνα)

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Αθήνα
Κατηγορία:17ος αιώνας
Ηρώ Κυριακάκη

Η **Ηρώ Κυριακάκη** (Πόρος, 29 Ιανουαρίου 1932) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, που έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από την ερμηνεία της στο ρόλο της Κατερίνας στην ταινία *[[Τα κόκκινα φανάρια]]* του Βασίλη Γεωργιάδη σε σενάριο Αλέκου Γαλανού, στο πλάι του ηθοποιού Νότη Περγιάλη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πόρο στις 29 Ιανουαρίου 1932.

Σπούδασε σκηνοθεσία και θέατρο στη σχολή του Καρόλου Κούν. Έπαιξε κοντά στον Κουν στο έργο *[[Θείος Βάνιας]]* του Αντόν Τσέχωφ και στο *Τελευταίο φθινόπωρο* του Αλέξη Δαμιανού. Στον κινηματογράφο είχε σημαντικές συμμετοχές, όπως στα *[[Τα κόκκινα φανάρια|Κόκκινα φανάρια]]* μαζί με γνωστούς ηθοποιούς (όπως οι Τζένη Καρέζη, Γιώργος Φούντας, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Δέσπω Διαμαντίδου, Μάνος Κατράκης, Μαίρη Χρονοπούλου, Φαίδων Γεωργίτσης, Αλεξάνδρα Λαδικού, Ελένη Ανουσάκη, Νότης Περγιάλης, Κώστας Κούρτης, Κατερίνα Χέλμη), αλλά και στα *[[Τα παιδιά της Χελιδόνας|Παιδιά της χελιδόνας]]* με τους Αλέκο Αλεξανδράκη, Μαίρη Χρονοπούλου, Βασίλη Διαμαντόπουλο, Ηλία Λογοθέτη, Πέρη Μιχαηλίδη, Στέφανο Ληναίο, Σοφία Αλιμπέρτη, Στέλιο Λιωνάκη, Θάνο Γραμμένο, Δημήτρη Πουλικάκο, Βλαδίμηρο Κυριακίδη και Φαίδρα Νούτσου.

Παντρεύτηκε τον κινηματογραφιστή Σταύρο Τορνέ, ο οποίος πέθανε το 1988.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Πηγές
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
* Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
* www.90lepta.com
* Who's who

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Ρόμπερτ Ντάντλεϊ, 1ος Κόμης του Λέστερ

Ο **Ρόμπερτ Ντάντλεϋ, 1ος Κόμης του Λέστερ** (*Robert Dudley, 1st Earl of Leicester*, 24 Ιουνίου 1532 – 4 Σεπτεμβρίου 1588) ήταν Άγγλος ευγενής, ευνοούμενος και στενός φίλος της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, από την πρώτη χρονιά της στο θρόνο μέχρι τον θάνατό του. Η νεότητα του Ντάντλεϋ επισκιάστηκε από την πτώση της οικογένειάς του το 1553, όταν ο πατέρας του, Τζον Ντάντλεϋ, 1ος Δούκας του Νορθάμπερλαντ, προσπάθησε ανεπιτυχώς να τοποθετήσει τη λαίδη Τζέην Γκρέυ στον αγγλικό θρόνο. Ο νεαρός τότε Ρόμπερτ καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά σώθηκε και αποκαταστάθηκε με τη βοήθεια του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας, συμμάχου τότε του αγγλικού θρόνου. Με την ανάρρηση της Ελισάβετ στο θρόνο το Νοέμβριο του 1558, ο Ντάντλεϋ διορίστηκε ως Αρχηγός του Ιππικού. Τον Οκτώβρη του 1562 έγινε μυστικοσύμβουλος της Βασίλισσας  και το 1564 Κόμης του Λέστερ, αποτελώντας έναν από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες στη Βόρεια Ουαλία και τα Δυτικά Μίντλαντς, από βασιλικές δωρεές. Το 1587, ένα χρόνο πριν το θάνατό του, τοποθετήθηκε στο αξίωμα του Λόρδου Οικονόμου του Βασιλικού Οίκου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
Σελεύκεια Καρίας

[thumb|Τμήματα που διασώζονται από το αρχαίο [Γυμνάσιον|γυμνάσιο της πόλης]]

**Σελεύκεια Καρίας** ή **Σελεύκεια Μαίανδρος**, ή **Σελεύκεια επί του Μαιάνδρου** ή **Τράλλεις** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυδίας – Καρίας, χτισμένη στην εύφορη πεδιάδα που διέτρεχε ο Μαίανδρος ποταμός, πολύ κοντά -σχεδόν ταυτίζεται- στο σημερινό Αϊδίνιο (Αϊντίν, Aydin). 

## Ιστορία
Τα αρχικά ονόματα της πόλης ήταν **Ανθέα** και **Ευανθία**, ενώ η πόλη αναφέρεται επίσης και ως **Ερυνίνα**. 

Κατά την εκστρατεία που πραγματοποίησε ο Μέγας Αλέξανδρος η Ανθέα του Μαιάνδρου και η Μαγνησία του Μαιάνδρου (αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, επίσης στις όχθες του ποταμού Μαίανδρου), παραδόθηκαν στο στρατηγό Παρμενίωνα το 333 π.Χ. Η ευρύτερη περιοχή αυτή του Μαιάνδρου είχε πολλές ανεπτυγμένες πολιτείες σύμφωνα και με τις αναφορές που έκανε  και ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης.

Μετά το θάνατο του Μεγάλου  Αλεξάνδρου η πόλη πέρασε στη Δυναστεία των Σελευκιδών, που τη μετονόμασαν σε **Σελεύκεια**. Στους ρωμαϊκούς χρόνους η πόλη καταστράφηκε από σεισμό, αλλά ξαναχτίστηκε και ονομάστηκε **Καισάρεια Καρίας**. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, τα τείχη και η ακρόπολη της πρώτης πόλης κατασκευάστηκαν από Θράκες, συγκεκριμένα τη φυλή Τράλλεις ή Τραλλίους (που ήταν και ο πρώτος πληθυσμός της περιοχής). Από αυτούς προέρχεται και το συνηθέστερο βυζαντινό όνομα τις πόλης, **Τράλλεις**, ενώ ως Σελεύκεια ήταν πιο γνωστή η Σελεύκεια Ισαυρίας, έδρα του ομώνυμου θέματος. Σημαντικό πρόσωπο της Βυζαντινής περιόδου που καταγόταν από τις Τράλλεις ήταν ο Ανθέμιος, μηχανικός που δούλεψε μαζί με τον Ισίδωρο από τη Μίλητο για την ανοικοδόμηση του μεγάλου ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. 

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους αναφέρεται ως έδρα επισκοπής, υπαγόμενης στην Μητρόπολη Εφέσου. Λεηλατήθηκε πολλές φορές από επιθέσεις που έκαναν οι Σελτζούκοι Τούρκοι και το 1310 καταλήφθηκε οριστικά από αυτούς και μετονομάστηκε σε **Γκιουζελχισάρ** (Güzelhisar, «όμορφο κάστρο»).

## Αρχαιολογία
Από την αρχαία πόλη σώζονται σήμερα μόλις λίγα ερείπια. Υπάρχουν επίσης νομίσματα που κόπηκαν σε διάφορες ιστορικές περιόδους της πόλης, καθώς και πολλά αρχαιολογικά ευρήματα, όπως η Αφροδίτη των Τράλλεων που βρίσκεται στο Μουσείο της Βιέννης και η κεφαλή Αφροδίτης, γνωστή ως κεφαλή Kaufmann, επίσης από τις Τράλλεις της Μικράς Ασίας, που είναι αντίγραφο ελληνιστικής εποχής της Αφροδίτης της Κνίδου, έργο που έκανε ο Πραξιτέλης, γύρω στα 150 π.Χ. και που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι.

## Σύγχρονες αναφορές
Προς ανάμνηση της πόλης των Τράλλεων υπάρχουν πολλά οδωνύμια ανά την Ελλάδα, σε περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν Μικρασιάτες, όπως: στη Νέα Σμύρνη (πλησίον του γηπέδου του Πανιωνίου), στο Γαλάτσι (περιοχή Λαμπρινής), στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής, στον Βύρωνα, στη Νέα Ιωνία, στη Θεσσαλονίκη, στη Χαλκίδα κ.α.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου
Σκότωσα για την Τιμή μου

***Σκότωσα για την τιμή μου*** (αγγλικά: *Blackmail*), είναι ο τίτλος αγγλικής κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Άλφρεντ Χίτσκοκ και παραγωγή του 1929.

## Περίληψη
Μια νεαρή κοπέλα τσακώνεται με τον αρραβωνιαστικό της που είναι ένας νεαρός επιθεωρητής.  Χωρίζουν κι εκείνη γνωρίζει έναν ζωγράφο. Την καλεί στο ατελιέ του για να τη ζωγραφίσει, επιχειρεί όμως να τη βιάσει. Εκείνη τον σκοτώνει και την υπόθεση αναλαμβάνει ο πρώην φίλος της, ο επιθεωρητής.

Στην έρευνα που πραγματοποιεί ανακαλύπτει ένα ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος της φίλης του το οποίο θέλει να αποκρύψει από τους ανωτέρους του. Τότε είναι που μπλέκεται στην υπόθεση ένας εκβιαστής ο οποίος την είδε να βγαίνει από το διαμέρισμα του δολοφονημένου. Ο αστυνομικός απειλεί να τον συλλάβει ως ύποπτο για τον φόνο και τον καταδιώκει. Στη διάρκεια μιας καταδίωξης στο Βρετανικό Μουσείο ο εκβιαστής πέφτει και σκοτώνεται. Τότε η φίλη του αστυνομικού πηγαίνει να παραδοθεί στην αστυνομία και να ομολογήσει τον φόνο που διέπραξε. Συλλαμβάνεται και οδηγείται στον επιθεωρητή-φίλο της ο οποίος όμως την αφήνει ελεύθερη.

## Πηγές έμπνευσης
Βασίζεται σε ένα θεατρικό έργο του Τσαρλς Μπένετ διασκευασμένο από τους Άλφρεντ Χίτσκοκ, Τσαρλς Μπένετ και Μπεν Λιβάι.

## Εκδόσεις
Η ταινία υπάρχει σε δύο εκδοχές, μία βωβή και μία ομιλούσα. Ο Τζορτζ Σαντούλ αναφέρει πως ήταν η πρώτη ομιλούσα αγγλική ταινία. Η Γερμανίδα ηθοποιός Άννυ Όντρα επειδή ομιλούσε ελάχιστα καλά αγγλικά ντουμπλαρίστηκε από την Αγγλίδα ηθοποιό Τζόαν Μπάρι.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Pierre Lherminier, *Χίτσκοκ*, μτφρ. Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ. 20-24 
*Μπάμπης Ακτσόγλου, *Χίτσκοκ*, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ. 21-23 
*Φρανσουά Τρυφώ, *Χίτσκοκ*, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ. 49 κ.εξ
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1920
Κατηγορία:Ταινίες του 1929
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ
Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Όσικατ

thumb|200px
Η **Όσικατ** είναι ράτσα γάτας. Εμφανίστηκε το 1964 στις ΗΠΑ.

Μολονότι η ονομασία της φαίνεται να υποδηλώνει ότι ανήκει στα υβρίδια της αγριόγατας, η Όσικατ είναι ένα πετυχημένο τυχαίο συμβάν που χρονολογείται σε μια εποχή που προηγήθηκε κατά πολύ της τάσης για υβριδοποίηση.

Η Βιρτζίνια Ντέιλι, εκτροφέας από το Μίσιγκαν των ΗΠΑ, διασταύρωσε μια γάτα Σιάμ με μια ράτσας Αβησσυνίας με την ελπίδα να δημιουργήσει μια γάτα Σιάμ με μαρκαριστές ραβδωτές αιχμές. Η πρώτη γενιά γατιών έμοιαζε με την Αβησσυνίας κι έτσι πραγματοποιήθηκε εκ νέου διασταύρωση ανάμεσα στις δυο προαναφερθέντες ράτσες. Τότε προέκυψε ο επιθυμητός τύπος. Ωστόσο, ανάμεσα στα γατάκια υπήρχε κι ένα πιτσιλιστό που η κόρη της Ντέιλι ονόμασε "Όσικατ" λόγω της ομοιότητάς του με τον Οσελότο. Η μικρή γάτα στειρώθηκε και πουλήθηκε ως κατοικίδιο. Όμως όταν επαναλήφθηκε το ζευγάρωμα προέκυψε άλλο ένα τέτοιο γατάκι που ονομάστηκε "Νταλάι Ταλούα" κι αποτέλεσε το πρώτο θηλυκό της σπάνιας ακόμα ράτσας.

## Εξωτερική εμφάνιση
Το τρίχωμά της είναι κοντό και λεπτό, "ντύνει" ένα δυνατό αλλά κομψό και αθλητικό σώμα με μυώδη πόδια. Το κεφάλι της είναι πλατύ και σφηνοειδές, τα μάτια της είναι λίγο λοξά και τα αυτιά της είναι μεγάλα. 

## Χαρακτήρας
Η Όσικατ είναι παιχνιδιάρα, ομιλητική κι ανταποκρίνεται θετικά στην εκπαίδευση σε νεαρή ηλικία. Πρόκειται για κοινωνική ράτσα που δεν προσαρμόζεται σε παρατεταμένη μοναξιά.

## Χρωματισμοί

Τα χρώματα της Όσικατ είναι τα: καφέ, κανελί, μπλε ή καθαρό φαιοκίτρινο και αρζαντέ πιτσιλιές με ραβδώσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλές γατών
Μοχάμετ Σαΐντ Φοφανά

Ο **Μοχάμετ Σαΐντ Φοφανά** (Mohamed Said Fofana, 1952) είναι οικονομολόγος και πολιτικός, Πρωθυπουργός της Γουινέας από τις 24 Δεκεμβρίου 2010 ως τις 29 Δεκεμβρίου 2015. Διορίστηκε από τον πρόεδρο Αλφά Κοντέ το 2010. Υπήρξε διευθυντής οικονομικών ερευνών στο υπουργείο Εμπορίου.

Αν και άγνωστος στο ευρύ κοινό, πολλοί χαιρέτισαν το διορισμό του στην πρωθυπουργία, καθώς θεωρείται ότι έχει αναπτύξει πολύ καλές σχέσεις με άλλες χώρες λόγω της προηγούμενης θέσης του στο υπουργείο Εμπορίου.

Μετά την επανεκλογή του προέδρου Κοντέ τον Οκτώβριο, ο Φοφανά παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 23 Δεκεμβρίου 2015 και αντικαταστάθηκε τρεις ημέρες μετά από τον Μαμαντί Γιουλά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας
Αναλογία (βιολογία)

Στην βιολογία, η **αναλογία** αναφέρεται σε ένα χαρακτηριστικό ή όργανο που εμφανίζεται παρόμοιο σε δύο μη συγγενικούς οργανισμούς. Ο κλαδιστικός όρος για αυτό το φαινόμενο είναι **ομοπλασία**. Οι βιολογικές αναλογίες είναι συχνά αποτέλεσμα συγκλίνουσας εξέλιξης.

## Αναλογίες στην ταξινομία
Το κλασικό παράδειγμα αναλογίας είναι η ικανότητα πτήσης στα πτηνά και τις νυχτερίδες. Αμφότερες οι ομάδες μπορούν να πετούν, όμως η ικανότητα αυτή εξελίχθηκε ανεξάρτητα στις δύο ομάδες. Η ικανότητα πτήσης δεν καθιστά τα πτηνά και τις νυχτερίδες στενούς συγγενείς. Το αντίθετο της αναλογίας είναι η ομολογία, όπου η ικανότητα ή το υπό εξέταση όργανο έχει κληροδοτηθεί από ένα κοινό πρόγονο. Ο βρετανός ανατόμος Ρίτσαρντ Όουεν ήταν ο πρώτος επιστήμονας που αναγνώρισε τις θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα στις ομολογίες και τις αναλογίες, και τις ονόμασε.

## Παρόμοιο προβλήματα - παρόμοιες λύσεις
Τα ανάλογα χαρακτηριστικά εμφανίζονται συχνά λόγω σύγκλισης, όπου διαφορετικά είδη ζούν με παρόμοιο τρόπο ή/και σε παρόμοια περιβάλλοντα, και έτσι αντιμετωπίζουν τους ίδιους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Και τα δελφίνια και οι ρέγγες είναι υδροδυναμικά. Και τα δύο είναι ενεργοί θηρευτές σε περιβάλλοντα με υψηλή αντίσταση, όμως η ρέγγα ανήκει στους οστεϊχθύς και το δελφίνι στα θηλαστικά. Κατά τον Μεσοζωικό υπήρχε ο ιχθυόσαυρος με παρόμοιο υδροδυναμικό σχήμα, ακόμα ένα παράδειγμα ομάδων που εξελίσσουν παρόμοιο σχήμα λόγω των ίδιων περιβαλλοντικών παραγόντων. Παρόμοιο φαινόμενο είναι οι φώκιες και οι ωταρίδες. Υπάρχει για χρόνια διαφωνία για το αν οι δύο αυτές ομάδες αποτελούν μία υδρόβια ομάδα ή αναπαριστούν δύο διαφορετικά επεισόδια σαρκοφάγων που στράφηκαν σε υδατικό περιβάλλον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία
Προσωπική ένωση

Ο όρος **προσωπική ένωση** στην πολιτική, είναι μια πολιτική ένωση δύο ή περισσότερων κρατικών οντοτήτων, τα οποία θεωρούνται διεθνώς ως χωριστά κράτη, αλλά μοιράζονται τον ίδιο αρχηγό κράτους, συνήθως έναν μονάρχη. Δεν πρέπει να συγχέεται με την ομοσπονδία  (όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες π.χ.), η οποία διεθνώς θεωρείται ως ενιαίο κράτος. Διαφέρει δε και με την δεσποτική ένωση, όπου δυο χώρες κυβερνούνται από δυο μονάρχες που ανήκουν στην ίδια δυναστεία.

Οι προσωπικές ενώσεις μπορούν να προκύψουν για πολύ διαφορετικούς λόγους, από μια σύμπτωση (π.χ. μια πριγκήπισσα που είναι ήδη παντρεμένη με έναν βασιλιά άλλης χώρας, γίνεται βασίλισσα κυβερνώσα, και το παιδί τους κληρονομεί το στέμμα και των δύο χωρών) μέχρι και την ουσιαστική προσάρτηση (όπου μια προσωπική ένωση μερικές φορές λειτουργούσε ως μέσο παρεμπόδισης των εξεγέρσεων). Μπορούν επίσης να κωδικοποιηθούν (όταν τα τα συντάγματα των δυο χωρών δηλώνουν σαφώς ότι θα έχουν κοινό αρχηγό κράτους) ή να μη κωδικοποιηθούν (οπότε σ' αυτή την περίπτωση η ένωση αυτή μπορεί εύκολα να σπάσει, λόγω π.χ διαφορετικών κανόνων διαδοχής).

Επειδή οι Πρόεδροι των δημοκρατιών επιλέγονται συνήθως από τους πολίτες, οι προσωπικές ενώσεις είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου ένα φαινόμενο που απαντάται σε μοναρχίες. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, οι προσωπικές ενώσεις έχουν γίνει αρκετά ασυνήθιστες. Όπου υπάρχουν, ειδικότερα μεταξύ κρατών που ανήκουν σε Κοινοπολιτείες, είναι συνήθως εθιμοτυπικές, όπου ο αρχηγός της Κοινοπολιτείας έχει θεωρητικά την πολιτική δύναμη, η οποία όμως είναι οριακή και υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη τις συμβουλές του τοπικού επικεφαλής της κυβέρνησης.

Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Κατηγορία:Μοναρχία
Αφροδίτη του Μπαρμπερίνι

Η **Αφροδίτη του Μπαρμπερίνι** είναι μνημειώδης τοιχογραφία της Ρωμαϊκής εποχής που στις ημέρες μας φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο της Ρώμης.
## Ιστορικό της εύρεσης
Η τοιχογραφία, που χρονολογείται από τις αρχές του 4ου αιώνα, ανακαλύφθηκε στις 7 Απριλίου 1655 σε μια αίθουσα παλαιοπωλείου αρκετά κοντά στο Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη στο Λατερανό. Από την πρώτη ημέρα της ανακάλυψής του το έργο προξένησε το ενδιαφέρον του Φρανσέσκο Μπαρμπερίνι, από τον οποίο έχει πάρει το σημερινό του όνομα. Η ανακάλυψη καταγράφτηκε στα απομνημονεύματα του Ιταλού λόγιου και χορηγού της τέχνης Κασσιάνο νταλ Πότσο (1588 - 1657) και δημοσιεύτηκε το 1875 από τον επίσης Ιταλό αιγυπτιολόγο και παπυρολόγο Τζιάκομο Λουμπρόζο (1844 - 1925). Με αυτή την ευκαιρία έγινε και η πρώτη αναλυτική περιγραφή, η οποία όμως δημοσιεύτηκε το 1886 από τους Γκούσταβ Κέρτε (Gustav Körte, 1852 - 1917) και Φρίντριχ φον Ντουν.

## Περιγραφή
Εικονίζει τη θεά Ρώμη σε μέγεθος μεγαλύτερο του φυσικού. Είναι ενθρονισμένη σε πολυθρόνα χωρίς χερούλια και πλάτη. Η όλη έκφραση είναι ήρεμη και αρχοντική. Κρατάει σκήπτρο στο αριστερό της χέρι. Στους ώμους της κάθονται φτερωτές θεότητες. Το δεξί πόδι είναι λίγο προς τα πίσω, το κεφάλι ελαφρά στραμμένο προς τα αριστερά. Φοράει λευκό πουκάμισο, και από πάνω πολύχρωμο μεγαλοπρεπή μανδύα από βαρύ ύφασμα που το διακοσμούν Νεράιδες που ιππεύουν θαλάσσιους Κενταύρους. Στο λαιμό φοράει χρυσό περιδέραιο με φιαλίδια. Το δεξί χέρι είναι προτεταμένο και στηρίζει μια μικρή Νίκη που κρατάει σφαίρα το δεξί της χέρι.
## Ερμηνεία
Η θεά Ρώμη παρουσιάζεται εδώ ως νικηφόρος μεγαλειότητα που κυριαρχεί όλο τον κόσμο.
## Παραπομπές

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Τοιχογραφίες
Δεκαεπτά Επαρχίες

Οι **Δεκαεπτά Επαρχίες** ήταν μια προσωπική ένωση κρατιδίων στις Κάτω Χώρες το 15ο και 16ο αιώνα (1482–1581), υπό την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καλύπτοντας σχεδόν τη σημερινή Ολλανδία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και ένα μέρος της βόρειας Γαλλίας (Αρτουά, γαλλική Φλάνδρα) καθώς και ένα μικρό τμήμα της δυτικής Γερμανίας. Οι Δεκαεπτά Επαρχίες ανήκαν αρχικώς στους Δούκες της Βουργουνδίας του Οίκου των Βαλουά που κυβέρνησαν την περιοχή από το 1384 έως το 1477. Αργότερα πέρασαν μέσω δυναστικών διαδικασιών στον Οίκο των Αψβούργων, πρώτα στο ισπανικό του παρακλάδι και κατόπιν στο αυστριακό. Μετά την έναρξη του Ογδοηκονταετούς Πολέμου και την Ένωση της Ουτρέχτης, χωρίστηκαν το 1581 στις Επτά Ηνωμένες Επαρχίες των εξεγερμένων Ολλανδών και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες.

## Επαρχίες
#η Κομητεία του Αρτουά 
#η Κομητεία της Φλάνδρας  
#η Βαρωνία του Μέχελεν 
#η Κομητεία της Ναμούρ
#η Κομητεία του Αινώ
#η Κομητεία της Ζηλανδίας
#η Κομητεία της Ολλανδίας
#το Δουκάτο της Βραβάντης, περιλαμβάνοντας το Μαργραβάτο της Αμβέρσας καθώς και τις Κομητείες του Λόιφεν και των Βρυξελλών 
#το Δουκάτο της Λιμβουργίας, περιλαμβάνοντας τις Κομητείες του Ντάλεμ και του Φάλκενμπουργκ καθώς και τη Βαρωνία του Χέρτσογκενρατ 
#το Δουκάτο του Λουξεμβούργου
#η Βαρωνία της Ουτρέχτης
#η Βαρωνία της Φρισλάνδης
#το Δουκάτο της Χέλντερς
#η Βαρωνία του Χρόνινχεν (περιλαμβάνοντας το Ομμενλάντεν)
#η Βαρωνία των Ντρέντε, Λίνγκεν, Βέντε και Βεστερβόλντε 
#η Βαρωνία του Οφεράισσελ
#η Κομητεία του Ζούτφεν

Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας
Κακαράπης

Ο **Λουκάς Μπελούλιας**' ή **Κακαράπης** ήταν ληστής που έδρασε στα τέλη του 19ου αιώνα και έλαβε μερος σε μάχη στο Ζεμενό στις 12 Ιουλίου του 1856 μαζί με τον Χρήστο Νταβέλη. Καταγόταν από το Κυριάκι Βοιωτίας. Επικεφαλής της Χωροφυλακής ήταν ο Αραχωβίτης υπολοχαγός Γιάννης Μέγας. Όλα του τα παλικάρια σκοτώθηκαν στην μάχη ή αιχμαλωτίστηκαν και αργότερα οδηγήθηκαν στην κρεμάλα εκτός από τον “αποτρόπαιο Κακαράπη” (Λουκά Μπελούλια από τό Κυριάκι Λιβαδειάς) που κανένας δεν έμαθε τι απέγινε και μέχρι και σήμερα οι κυνηγοί των θησαυρών ακολουθούν τις φήμες που λένε ότι ο Κακαράπης σώθηκε και λίγο πριν πεθάνει από βαθιά γεράματα άφησε χάρτες με τα μέρη που ο Χρήστος Νταβέλης έκρυβε τους θησαυρούς του η οτι είχε φύγει στήν Αμερική επειδή υπάρχουν απογονοί του σήμερα με αυτό το όνομα.

Το τραγούδι που αναφέρεται στον φόνο του στο Ζεμενό είναι γνωστό παραδοσιακό τραγούδι:
 
:Κατακαημένη Αράχοβα, Νταβέλη, Νταβέλη 
: Και Δίστομο και Δαύλεια, αχ μωρέ Χρήστο Νταβέλη 
: Τους κλέφτες τι τους κάματε και τους Κακαραπαίους 
: Αχ στο Ζεμενό τους έχουμε, τους πολεμάει ο Μέγας 
: ο Μέγας απ'τη Ράχοβα και ο Δούκας απ' τη Δαύλεια 
: Εις τα ταμπούρια πήδηξε (σημ. ο Μέγας) με το σπαθί στο χέρι 
: Και τον Φουντούκην έκοψε και τον Χρήστο Νταβέλη.

Ενα ακόμη παραδοσιακό τραγούδι για τους Κακαράπη & Νταβέλη (Νταβέλη μου περήφανε)

:Μας πηρε η μέρα και η αυγή
:και πιο κάτω μεσημέρι
:Κακαράπη και Νταβέλη
:και που θα λημεριάσουμε
:που θα κάνουμε λημέρι
:Κακαράπη και Νταβέλη
:σ αυτή τη ράχη την ψηλή
:εκει θα στήσουμε λημέρι
:Κακαράπη και Νταβέλη.

Οι αποτρόπαιοι ηρωισμοί του έγιναν αντικείμενο για λαϊκά αναγνώσματα και θεατρικά έργα. Ακόμα και στο ελληνικό λαϊκό θέατρο σκιών πέρασε. Παίχτηκε το 1936 στο θέατρο Ερμής στο Πασαλιμάνι με τον τίτλο "Ο Λήσταρχος Κακαράπης" από τον καραγκιοζοπαίκτη Χρήστο Χαρίδημο

Κατηγορία:Ληστές