open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μόρισον (Ιλινόι)

Το **Μόρισον** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Γουάιτσαϊντ στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 4,085 κατοίκους. 

## Ιστορία
 
Το 1854, ο Λάιμαν Τζόνσον  βρέθηκε ήδη σε αυτό που θα γινόταν η πόλη του Μόρισον ως εργολάβος και κατασκευαστής του σιδηροδρόμου. Ο Τζόνσον  μαζί με αρκετούς άλλους επιχειρηματίες, απέκτησε τη γη που θα περιέβαλλε τον σιδηροδρομικό σταθμό που είχε προγραμματιστεί εδώ.  Μεταξύ αυτών των επιχειρηματιών ήταν ο Βαν Επς. Ο Τζόνσον αποφάσισε να ονομάσει την πόλη Μόρισον, προς τιμήν του Τσαρλς Μόρισον, φίλου του Βαν Έπς και πλούσιου εμπόρου από τη Νέα Υόρκη, ο οποίος υποσχέθηκε οικονομική στήριξη στον τρόπο δανείων για την ανάπτυξη της πόλης.  Λίγο αργότερα, ο Μόρισον υπέστη σοβαρές οικονομικές απώλειες και δεν μπόρεσε να συμμετάσχει, ωστόσο το όνομά του παρέμεινε.

## Γεωγραφία
 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Μόρισον έχει συνολική έκταση 2,46 τετραγωνικά μίλια (6,37 km2) και είναι όλη γη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ιλινόι
Μπλούμινγκτον (Ιλινόι)

Το **Μπλούμινγκτον** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας ΜακΛίν στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 78,680 κατοίκους, καθιστώντας την τη 13η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο Ιλινόι και την πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη έξω από τη μητροπολιτική περιοχή του Σικάγο.

Το Μπλούμινγκτον βρίσκεται 135 μίλια (217 χλμ) νοτιοδυτικά του Σικάγο και 162 μίλια (261 χλμ) βορειοανατολικά του Σεντ Λούις.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει έκταση 27.229 τετραγωνικά μίλια (70.52 km2), εκ των οποίων 27.22 τετραγωνικά μίλια (70.50 km2) (99.97%) είναι ξηρά και 0.009 τετραγωνικά μίλια (0.02 km2) (0.03%) είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ιλινόι
Γκαλίνα Σιρσίνα

Η **Γκαλίνα Ιγκόρεβνα Σιρσίνα** (Ρωσικά: Галина Игоревна Ширшина) ήταν η δήμαρχος του Πετροζαβόντσκ στη Δημοκρατία της Καρελίας στη Ρωσική Ομοσπονδία.

## Βιογραφία
Η Σιρσίνα γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1979 στο χωριό Αλακούρι της διοικητικής περιφέρειας (όμπλαστ) του Μούρμανσκ. Η οικογένειά της, ο πατέρας της στρατιωτικός και η μητέρα της εκπαιδευτικός, μετακόμισαν στο Πετροζαβόντσκ το 1984.

Η Γκαλίνα Σιρσίνα ήταν δήμαρχος του Πετροζαβόντσκ κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου 2013 και Δεκεμβρίου 2015. Η Σιρσίνα ήταν αρχικά αυτοπροτεινόμενη υποψήφια στις δημαρχιακές εκλογές. Αργότερα υποστηρίχθηκε από το κόμμα της αντιπολίτευσης Γιάμπλοκο μετά την ακύρωση της εγγραφής της δικής τους υποψήφιας, Εμίλια Σλαμπούνοβα . Η εκλογική νίκη της Σιρσίνα θεωρήθηκε ως σημαντική νίκη της ρωσικής δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Ωστόσο, στον ρόλο της ως δήμαρχος θεωρούσε τον εαυτό της περισσότερο ως δημόσια υπάλληλο, που θα έπρεπε να είναι εκτός πολιτικής.

Τον Δεκέμβριο του 2015, μέλη του δημοτικού συμβουλίου του Πετροζαβόντσκ απέλυσαν τη δήμαρχο Γκαλίνα Σιρσίνα «για αποτυχία εκπλήρωσης των καθηκόντων τους». Ο Αλεξάντερ Κουντιλάινεν, ο αρχηγός της Δημοκρατίας της Καρελίας, υποστήριξε την παραίτηση της δημάρχου. Τον Ιανουάριο του 2016, οι ειδήσεις ανέφεραν ότι η Σιρσίνα πρόκειται να μηνύσει το νομοθετικό σώμα του Πετροζαβόντσκ για την ενέργεια αυτή.

Από το 2016, είναι σύμβουλος της προέδρου του κόμματος Γιάμπλοκο, Εμίλια Σλαμπούνοβα.

Το 2021, αρνήθηκε να συμμετάσχει στις Εκλογές ως υποψήφια για την Κρατική Δούμα και τη Νομοθετική Συνέλευση της Δημοκρατίας της Καρελίας, με αποτέλεσμα το κόμμα Γιάμπλοκο  να κερδίσει 8,54%, λαμβάνοντας δύο έδρες στο περιφερειακό κοινοβούλιο. Η ίδια δήλωσε ότι επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη της αλυσίδας λιανικής Olonia (Olonets Dairy Plant JSC).

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Η Σιρσίνα εργάζεται στη φοιτητική οργάνωση του Πανεπιστημίου, καθώς και στο Διασχολικό Τμήμα Ψυχολογίας.

Για λίγα χρόνια, η Σιρσίνα προήδρευσε του τμήματος εκπαιδευτικής ψυχολογίας. Πριν από αυτό, δίδασκε ψυχολογία στο πανεπιστήμιο.

Πριν από τις δημαρχιακές εκλογές του Πετροζαβόντσκ το 2013, η Σιρσίνα εργαζόταν ως διευθύντρια του τοπικού εκδοτικού οίκου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η δήμαρχος της πόλης Galina Shirshina
* Η Galina Shirshina στο Facebook
* 

Κατηγορία:Ρωσίδες πολιτικοί
Βραίνι-αν-Βερμαντουά

Το **Βραίνι-αν-Βερμαντουά** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Στήλη του Κόιντου Αιμίλιου Σεκούνδου

Η **στήλη του Κόιντου Αιμίλιου Σεκούνδου**, λατιν.: *Quintus Aemilius Secundus* είναι μία ρωμαϊκή επιτύμβια στήλη του 1ου αι., που φέρει μία αξιοσημείωτη ταφική επιγραφή.  Καταγράφει πώς ο αφιερωτής υπηρέτησε στη Ρωμαϊκή Συρία υπό τον Πόπλιο Σουλπίκιο Κουιρίνιο, ο οποίος ήταν κυβερνήτης της Συρίας εκείνη την εποχή, και εκεί επέβλεψε μία απογραφή στην πόλη Απάμεια.  
μικρογραφία|Ταφική επιγραφή του Κ. Αιμίλιου Σεκούνδου, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Βενετίας CIL III 6687, ILS 2683 .
Η επιγραφή έχει ως εξής:Κόιντος Αιμίλιος Σεκούνδος, γιος του Κόιντου, της φυλής των Παλατινών, παρασημοφορημένος με τιμές στην υπηρεσία του θεοποιημένου Αυγούστου υπό τον Πόπλιο Σουλπίκιο Κουιρίνο, λεγάτο του Καίσαρα στη Συρία. Ήταν έπαρχος της κοόρτης I Augusta και έπαρχος της κοόρτης II Classica. Κατόπιν διαταγής του Κουιρίνιου, πραγματοποίησα απογραφή της περιοχής της Απάμειας, στην οποία συμμετείχαν 117.000 πολίτες. Ομοίως, όταν εστάλην από τον Κουιρίνιο εναντίον των Ιτουριανών, κατέλαβα το οχυρό τους στο όρος Λίβανος. Πριν αναλάβω τη στρατιωτική θητεία ως διοικητής ενός πυρήνα μηχανικών, διορίστηκα από τους δύο υπάτους ως ταμίας (quaestor), και στην αποικία ήμουν γραμματέας οικονομικών στον αγορανόμο (aedile) δύο φορές, εις εκ των δύο ανδρών (duumvir) μία δεύτερη φορά, και ήμουν ιερέας. Εκεί τοποθετήθηκαν ο Κόιντος Αιμίλιος Σεκούνδος, γιος του Κόιντου της παλατινής φυλής, ο γιος του και η Aιμιλία Χία, η απελευθερωμένη σύζυγός του. Το μνημείο αυτό εξαιρείται της κληρονομιάς. 

## Ανακάλυψη
Η στήλη από ότι φαίνεται μεταφέρθηκε από τη Βηρυτό στη Βενετία τον 17ο αι., πιθανώς ως μέρος ενός έρματος πλοίου, και μεταγράφηκε εκεί από τον αρχαιοδίφη Ουρσάτο Παταβίνο το 1674.  Η μεταγραφή του Παβατίνου δημοσιεύτηκε μετά θάνατον το 1719. Στη συνέχεια η στήλη χάθηκε, και η μεταγραφή υποψιαζόμασταν ότι ήταν πλαστή, μέχρι που το κάτω μέρος του πρωτοτύπου ανακαλύφθηκε ξανά το 1880 στη Τζιουντέκα, όπου χρησίμευε ως περβάζι παραθύρου σε ένα ιδιωτικό σπίτι.  Τώρα εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Βενετίας.

## Σημασία
Η στήλη έχει συζητηθεί στο πλαίσιο της απογραφής στην Ιουδαία, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά, η οποία διεξήχθη υπό την επίβλεψη του Κουιρίνιου.

Οι πληροφορίες ότι ο πληθυσμός της συνοικίας γύρω από την Απάμεια ανερχόταν σε 117.000 είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τους ιστορικούς, καθώς τα στοιχεία για τα συριακά δημογραφικά στοιχεία της περιόδου είναι -κατά τα άλλα- ελάχιστα. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαία Ρωμαϊκή κυβέρνηση
Κέλμις (Βέλγιο)

Το **Κέλμις** (γερμανικά: Kelmis· γαλλικά: La Calamine) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στη βελγική επαρχία της Λιέγης. Ο πληθυσμός του Κέλμις ειναι 10.811 κάτοικοι. Είναι μέρος της Γερμανόφωνης Κοινότητας του Βελγίου. Από το 1816 έως το 1919 το Κέλμις ήταν μέρος του Ουδέτερου Μορεσνέτ, έως ότου η περιοχή προσαρτήθηκε από το Βέλγιο.

## Εικόνες

File:WW1-WW2 Monument Kelmis.jpg|Mνημείο προς τιμήν των πεσόντων των Α' και Β' Παγκοσμίων Πολέμων
File:KelmisChurch.jpg|Εκκλησία στο κέντρο του Κέλμις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωτεύουσες πρώην εθνών
Μυρτώ

δεξιά|μικρογραφία| ''Ο Σωκράτης, οι δύο σύζυγοί του και ο Αλκιβιάδης'' (1675), Ρέιγερ βαν Μπλόμεντελ
Η **Μυρτώ** (5ος αι. π.Χ.) ήταν, σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, σύζυγος του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Σωκράτη.

## Πηγές
Η αρχική πηγή για τον ισχυρισμό ότι η Μυρτώ ήταν σύζυγος του Σωκράτη φαίνεται να ήταν ένα έργο του Αριστοτέλη που ονομάζεται *On Being Well-Born*, αν και ο Πλούταρχος εκφράζει αμφιβολίες για το κατά πόσο το έργο αυτό είναι γνήσιο. Ήταν κόρη ή, πιθανότερα, εγγονή του Αριστείδη. Μια διαφορετική εκδοχή για την Ξανθίππη και της Μυρτώ δίνεται στο έργο *Βίος του Σωκράτη* του Αριστόξενου που γράφτηκε στο δεύτερο μέρος του 4ου αι. π.Χ., σύμφωνα με την οποία ο Αριστόξενος ισχυρίζεται ότι βασίζεται σε αφηγήσεις του πατέρα του σε πρώτο πρόσωπο. Αυτές υποστηρίζουν ότι η Μυρτώ ήταν η νόμιμη σύζυγός του και η Ξανθίππη η ερωμένη του, της οποίας το παιδί έγινε νόμιμο.

Αν και ο Διογένης Λαέρτιος περιγράφει τη Μυρτώ ως τη δεύτερη σύζυγο του Σωκράτη που ζούσε μαζί με την Ξανθίππη, η Μυρτώ φαίνεται να ήταν νόμιμη σύζυγός του και ο Πλούταρχος αναφέρει ότι Μυρτώ απλώς ζούσε «μαζί με τον σοφό Σωκράτη, ο οποίος είχε άλλη γυναίκα αλλά την ανέλαβε όταν έμενε χήρα και φτωχή. Ο Αθήναιος και ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρουν ότι ο Ιερώνυμος ο Ρόδιος προσπάθησε να επιβεβαιώσει την ιστορία αυτή με βάση ένα προσωρινό διάταγμα που ψήφισαν οι Αθηναίοι:
"Φασὶ γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο ποιῆσαι καὶ Σωκράτην".
Ούτε o Πλάτων ούτε o Ξενοφών αναφέρουν τη Μυρτώ, και δεν πίστευαν όλοι στην αρχαιότητα την ιστορία της: σύμφωνα με τον Αθήναιο, ο Παναίτιος «διέψευσε αυτούς που μιλούν για τις γυναίκες του Σωκράτη».

Η ιστορία γενικά δεν έγινε πιστευτή από τους σύγχρονους μελετητές, αν και ορισμένοι την αποδέχθηκαν &#x2013; για παράδειγμα ο Τζ. Γ. Φίτον, ο οποίος υποστηρίζει ότι η Μυρτώ ήταν σύζυγος του Σωκράτη ενώ η Ξανθίππη ήταν παλλακίδα.

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση
 
* 
* 

Κατηγορία:Σωκράτης
Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Πολυχρονιάδης

Το ελληνικό επώνυμο **Πολυχρονιάδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αβραάμ Πολυχρονιάδης (1881-;), Πόντιος εκπαιδευτικός και βουλευτής Σερρών
* Γιώργος Πολυχρονιάδης (γενν. 1951), τραγουδιστής και συνθέτης (1ο βραβείο Φεστιβάλ τραγουδιού Θεσ/νίκης 1979)
* Γιώργος Πολυχρονιάδης, μουσικός εγχόρδων
* Δημήτρης Πολυχρονιάδης (γενν. 1975), σκηνογράφος, αρχιτέκτονας και γλύπτης
* Διομήδης Πολυχρονιάδης (1833-1893), δήμαρχος Αιγίου
* Πολυχρόνης Πολυχρονιάδης (θάν. 1949), δήμαρχος Αιγιαλείας

## Δείτε επίσης
* Σελέστ Πολυχρονιάδη
Ρωμαϊκά Λουτρά του Αμμάν

Τα **Ρωμαϊκά Λουτρά του Αμμάν** είναι θέρμες, αρχαία ρωμαϊκά λουτρά, που ανακαλύφθηκαν στο κέντρο του Αμμάν, πρωτεύουσας της Ιορδανίας, κατά τη διάρκεια εκσκαφών για την εγκατάσταση υπόγειων αγωγών ομβρίων υδάτων (νερών της βροχής) τον Σεπτέμβριο του 2020. Βρέθηκαν ήδη δύο ακέφαλα ρωμαϊκά αγάλματα από λευκό ελληνικό μάρμαρο, καθώς και είδη αγγειοπλαστικής από τη ρωμαϊκή αλλά και από τις μεταγενέστερες περιόδους.

Τα λουτρά βρίσκονται κοντά στην Πλατεία Χασεμιτών, επί της οδού Αλ-Χασεμί. Η πρώτη σωστική ανασκαφή απεκάλυψε τούβλινους κλιβάνους που χρησίμευαν για τη θέρμανση νερού στο κάτω μέρος ενός δημόσιου ρωμαϊκού λουτρού. Οι αρχαιολόγοι τοποθετούν την κατασκευή τους τον 2ο αιώνα μ.Χ., όταν η πόλη, γνωστή τότε ως Φιλαδέλφεια, ευδοκιμούσε ως ευρισκόμενη πάνω στη Νέα Τραϊανή οδό. Οι ανασκαφές διεξάχθηκαν από το Υπουργείο Αρχαιοτήτων της Ιορδανίας και διάρκεσαν μέχρι τον Ιανουάριο του 2021. Κατόπιν τα ερείπια ξαναθάφτηκαν με χρήση καθαρής πυριτικής άμμου για μελλοντικές ανασκαφές, εξαιτίας ελλείψεως χρηματικών πόρων μέσα στην πανδημία του COVID Τα ευρήματα οδήγησαν σε εικασίες ότι και άλλα αρχαία ερείπια ίσως να βρίσκονται κάτω από το σημερινό κέντρο της πόλεως του Αμμάν.

## Παραπομπές


Ρωμαικα λουτρα Αμμαν
Αμμαν
Ρωμαικα λουτρα
Σακελλαρόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Σακελλαρόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Ηρακλής Σακελλαρόπουλος (1888-;), δρομέας αντοχής, μαραθωνοδρόμος
* Θεόδωρος Σακελλαρόπουλος (1923-1997), σκακιστής
* Κωνσταντίνος Σακελλαρόπουλος (1789-1856), αρχαιολόγος, καθηγητής αρχαιολογίας στην Ιόνιο Ακαδημία
* Κωνσταντίνος Μ. Σακελλαρόπουλος (1884-1970), πρέσβυς
* Λουκάς Σακελλαρόπουλος (1882-1958), αξιωματικός στους Βαλκανικούς Πολέμους, βουλευτής και υπουργός
* Μελέτιος Σακελλαρόπουλος (1852-1933), μητροπολίτης Μεσσηνίας, κατά κόσμο Μιχαήλ Σακελλαρόπουλος
* Μιχαήλ Σακελλαρόπουλος (1851-1928), παιδαγωγός, διευθυντής του διδασκαλείου της Κέρκυρας
* Νώντας Σακελλαρόπουλος (1922-2001), φιλόλογος, λογοτέχνης και ιστοριοδίφης
* Σπυρίδων Σακελλαρόπουλος (1846-1919), πανεπιστημιακός, καθηγητής της Λατινικής Φιλολογίας
* Σωκράτης Σακελλαρόπουλος (20ός αι.), εσπεραντιστής

## Δείτε επίσης
* Σακελλαροπούλου
Μισφάτ αλ Αμπριγίν

Το **Μισφάχ αλ Αμπριγίν** ή **Μισφάτ αλ Αμπριγίν** (αραβ. مسفاة العبريين, λατινικό αλφάβητο * Misfat al Abriyeen*) είναι χωριό του Ομάν, στο βιλαέτι (επαρχία) Αλ Χάμρα του Κυβερνείου Αντ Νταχιλίγια. Στην απογραφή του έτους 2020 είχε πληθυσμό 962 κατοίκους, έναντι μόλις 592 κατοίκων το 2003.

Το χωριό είναι κτισμένο σε ορεινή περιοχή, στο δυτικό μέρος των Βουνών Αλ Χατζάρ, σε υψόμετρο 900 έως 970 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται σε μια όαση και διαθέτει ένα εκτεταμένο σύστημα φρεατικής παροχετεύσεως νερού, τύπου κανάτ (φαλάτζ), που έχει ηλικία μεγαλύτερη των 2.000 ετών. Χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την τροφοδότηση του χωριού με νερό από μια κοντινή πηγή και για την άρδευση των αναβαθμίδων των χωραφιών, όπου καλλιεργούνται μάνγκο, ροδιές, συκιές και ελαιόδενδρα.

Η τοποθεσία του Μισφάτ αλ Αμπριγίν, σε βράχο πάνω από στενή κοιλάδα, αποτελεί φυσική οχύρωση. Οι δρόμοι του χωριού είναι στενά καλντερίμια και τα σπίτια του είναι κτισμένα από λάσπη, πέτρα και αδιάβροχο κονίαμα τύπου *σαρούτζ*. Αρκετά από τα κτήρια που επιβιώνουν μέχρι σήμερα έχουν ηλικία άνω των 200 ετών. Η αρχιτεκτονική του χωριού έχει χαρακτηρισθεί παρόμοια με εκείνη των υψιπέδων της Υεμένης.

Από τις αρχές του 21ου αιώνα μέχρι σήμερα στο Μισφάτ αλ Αμπριγίν έχουν γίνει σημαντικά έργα αποκαταστάσεως. Υπάρχουν πλέον νεόδμητοι ξενώνες και αναστηλωμένες παραδοσιακές οικίες, με αποτέλεσμα το 2021 να ενταχθεί στον κατάλογο των «Καλύτερων τουριστικών χωριών» (*Best Tourism Villages*) από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού.

Η κοιλάδα του Ουάντι αλ-Σακ είναι η ίδια τουριστικός προορισμός για πεζοπορία. Το χωριό απέχει *σε ευθεία γραμμή* 78 χιλιόμετρα από τη θάλασσα (Κόλπος του Ομάν)

Δημογραφικώς, από τους 962 κατοίκους του χωριού το 2020 οι 61 ήταν ξένοι υπήκοοι, ενώ 39,2% των κατοίκων ήταν ηλικίας κάτω των 15 ετών και μόλις το 4,6% ήταν μεγαλύτεροι των 65 ετών. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους είναι απόγονοι Βεδουίνων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μισφατ αλ Αμπριγιν
Ναφούν

Το **Ναφούν** (αραβ. نفون , λατινικό αλφάβητο *Nafūn*) είναι χωριό του Ομάν, λίγο βόρεια από την πόλη και λιμάνι Ντουκμ, στο ομώνυμο βιλαέτι (επαρχία) Ντουκμ του Κυβερνείου Αλ Γούστα, κοντά στην ακτή της Αραβικής Θάλασσας. Το 2024 το Ναφούν είχε πληθυσμό 172 κατοίκους. Σε ανασκαφές σε αρχαιολογική θέση κοντά στο Ναφούν, τις οποίες πραγματοποίησε το Υπουργείο Πολιτιστικής κληρονομιάς και Τουρισμού του Ομάν σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Τσεχικής Ακαδημίας Επιστημών, ανακαλύφθηκε ένας ομαδικός τάφος της Νεολιθικής εποχής. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε σε πολλές άλλες αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην περιοχή.

## Παραπομπές


Ναφουν
Κουμζάρ

Το **Κουμζάρ** (αραβ. كُمْزَار , λατινικό αλφάβητο *Kumzar*) είναι μεγάλο χωριό του Ομάν, στο βιλαέτι (επαρχία) του Χάσαμπ, στο Κυβερνείο Μουσαντάμ, το βορειότερο της χώρας. Το ίδιο το χωριό είναι ο δεύτερος βορειότερος οικισμός της χώρας, κτισμένο στην ακτή των στρατηγικής σημασίας Στενών του Ορμούζ. Το 2010 το Κουμζάρ είχε πληθυσμό 1.378 κατοίκους, ενώ σήμερα εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του προσεγγίζει τους 3.000 κατοίκους και ο μέσος όρος αριθμού παιδιών ανά οικογένεια είναι 5 ή 6.. Το χωριό είναι προσβάσιμο μόνο από τη θάλασσα και οι κάτοικοί του μιλούν το δικό τους γλωσσικό ιδίωμα, που είναι γνωστό ως γλώσσα κουμζαρί και ταξινομείται στις δυτικές ιρανικές γλώσσες. Είναι κτισμένο δίπλα στο στόμιο ενός φαραγγιού .

Το Κουμζάρ κατοικείται συνεχώς τα τελευταία 500 περίπου χρόνια: παρά το ότι ακριβείς καταγραφές είναι δύσκολο να βρεθούν, πορτογαλικοί χάρτες της περιοχής σημειώνουν έναν οικισμό στη θέση του.

## Παραπομπές


Κουμζαρ
Κάμνικ

Το **Κάμνικ** (σλοβεν. *Kamnik*, γερμ. *Stein* ή *Stein in Oberkrain*) είναι η ένατη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας, με πληθυσμό 13.768 κατοίκους το 2016, έδρα ομώνυμου δήμου. Βρίσκεται στην παραδοσιακή επαρχία Άνω Καρνιόλα, στα βορειοκεντρικά της χώρας. Χαρακτηριστικό της πόλεως είναι τα τρία της κάστρα, ενώ διασώζει και πολλά παραδείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.

## Ιστορία
Το Κάμνικ αναφέρεται για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα μ.Χ., αλλά ως πόλη μνημονεύεται αρχικώς το έτος 1229, όταν αποτελούσε σημαντικό εμπορικό σταθμό επί της οδού Λιουμπλιάνας-Τσέλιε. Η χρονολογία αυτή καθιστά το Κάμνικ μία από τις παλαιότερες πόλεις ολόκληρης της Σλοβενίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Καμνικ
Γιούχαν Κουκ

Ο **Γιούχαν (Γιόχαν) Κουκ** (13 Απριλίου 1885 – 4 Δεκεμβρίου 1942) ήταν Εσθονός πολιτικός και οικονομολόγος. 

Από το 1922 έως το 1923 ήταν αρχηγός κράτους της Δημοκρατίας της Εσθονίας.

## Βιογραφία

### Νεανικά χρόνια
Ο Κουκ γεννήθηκε στο Κάρου της Σάλα (τώρα μέρος της Βάικε Μάρια) στην Κομητεία Βίρλαντ. 

Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Επιστημών του Τάρτου, στη συνέχεια σπούδασε στο Εμπορικό Τμήμα της Πολυτεχνικής Σχολής της Ρίγας κατά τα έτη 1904–1910 και τελικά αποφοίτησε με δίπλωμα πρώτου βαθμού στη Γερμανία.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Κουκ ήταν επικεφαλής του οικονομικού τμήματος της Εσθονικής Επαρχιακής Συνέλευσης κατά τα έτη 1917-1918, υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και Κρατικής Περιουσίας της Προσωρινής Κυβέρνησης της Εσθονίας κατά τα έτη 1918-1919, ήταν υπουργός Οικονομικών της Δημοκρατίας της Εσθονίας κατά τα έτη 1919-1920 και στη συνέχεια Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας κατά τα έτη 1920-1921.

Ήταν μέλος του Α' και Β' Εσθονικού Κοινοβουλίου (*Riigikogu*) από το 1920 έως το 1926. Από τις 18 Νοεμβρίου 1921 έως τις 20 Νοεμβρίου 1922, ήταν επίσης Πρόεδρος του Εσθονικού Κοινοβουλίου. Παραιτήθηκε από Πρόεδρος όταν διορίστηκε Πρεσβύτερος της Εσθονίας, αξίωμα που κράτησε μέχρι τις 2 Αυγούστου 1923. Αφότου ο Κουκ έφυγε από το Εσθονικό Κοινοβούλιο, τον διαδέχθηκε ο Γιόχαν Κάνα.

Ο Κουκ ήταν ενεργός υποστηρικτής του συνεταιριστικού κινήματος και επίσης υπηρέτησε ως πρόεδρος του συμβουλίου της Εσθονικής Συνεταιριστικής Ένωσης, Διευθυντής της Κεντρικής Ένωσης της Εσθονικής Ένωσης Καταναλωτών και για κάποιο διάστημα επίσης ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της τελευταίας.

Εκτός από την σταδιοδρομία του στην πολιτική, ο Κουκ εργάστηκε επίσης ως τραπεζίτης. Το 1920 έγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εσθονικής Λαϊκής Τράπεζας και διετέλεσε διευθυντής της Τράπεζας της Εσθονίας από το 1924 έως το 1926.

## Σύλληψη και θάνατος
Αφού η Σοβιετική Ένωση κατέλαβε την Εσθονία και τα άλλα κράτη της Βαλτικής το 1940, ο Κουκ συνελήφθη από το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων της Σοβιετικής Ένωσης και απελάθηκε στη Ρωσία. Πέθανε στη φυλακή στην Κάργκοπολ της Περιφέρειας Αρχάγγελσκ το 1942.

## Τιμές

### Εθνικές τιμές

* : Σταυρός της Ελευθερίας Γ', 1η τάξη (1920)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εσθονοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρεσβύτεροι της Εσθονίας
Αλ Τζασρίμπ

Το **Αλ Τζασρίμπ** (αραβ. الجشريب, απόδοση στο λατ. αλφάβητο *Al Jashrīb*) είναι χωριό του Ομάν κοντά στην ακτή, στο βιλαέτι (επαρχία) Αλ Τζαζέρ του Κυβερνείου Αλ Γούστα. Στην απογραφή του έτους 2020 είχε πληθυσμό 291 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε σχεδόν επίπεδη περιοχή, σε απόσταση περίπου 5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τη θάλασσα (Αραβική Θάλασσα του Ινδικού Ωκεανού).

## Παραπομπές


Τζασριμπ, Α
Κόρδοτσι

Το **Κόρδοτσι** () είναι ένα χωριό στην επαρχία Αργυροκάστρου στην Αλβανία. Με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 εντάχθηκε στον δήμο Αργυροκάστρου .  
Βρίσκεται λίγο έξω από το Αργυρόκαστρο, στην πλαγιά του βουνού Πλατοβούνι () και κατοικείται από μουσουλμάνους Αλβανούς . 

Οι χωρικοί μιλούν στην τοσκική διάλεκτο της αλβανικής γλώσσας . Η κύρια δραστηριότητα είναι η γεωργία και ιδιαίτερα η κτηνοτροφία . Η περιοχή είναι γνωστή για τα γαλακτοκομικά της.
Είναι γνωστό για το γέφυρα του Κόρδοτσι . 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργυροκάστρου
Γέφυρα του Κόρδοτσι

Η **γέφυρα του Κόρδοτσι** () είναι οθωμανική πέτρινη αψιδωτή γέφυρα στο χωριό Κόρδοτσι (Kordhoci) της Αλβανίας, περίπου 2 χλμ. νότια του Αργυροκάστρου. Διασχίζει στον ποταμό Δρίνο και έχει  μέγιστο ύψος περίπου 7 μέτρων. Έχει μήκος περίπου 20 μέτρα και πλάτος 3,7 και είναι ένα από τα σημαντικότερα κτίσματα της οθωμανικής περιόδου στην Ήπειρο.

Σύμφωνα με ιστορικούς, χτίστηκε γύρω στο 1820 και εκείνη την εποχή ήταν ο κύριος κόμβος που συνέδεε τρεις πόλεις, το Αργυρόκαστρο, το Λιμπόχοβο και τα Ιωάννινα. Η γέφυρα συνεχίζει να χρησιμοποιείται, συνδέοντας την περιοχή του Πλατοβουνίου με τη Δρόπολη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γέφυρες στην Αλβανία
Κατηγορία:Οθωμανικές γέφυρες
Ντιμίτρι Ατανασέσκου

Ο **Ντιμίτρι Ατανασέσκου Χατζηστεργίου** (ρουμανικά: Dimitrie Atanasescu Hagi Steriu, 16 Μαΐου 1836 – 1907) ήταν Αρουμάνος ράφτης και αργότερα δάσκαλος, γνωστός ως δάσκαλος του πρώτου ρουμανικού σχολείου στα Βαλκάνια για τους Αρουμάνους, που βρισκόταν στο Τάρνοβο, στην γενέτειρά του, που ήταν τότε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Το 1859, τα πριγκιπάτα της Μολδαβίας και της Βλαχίας ενώθηκαν και σχημάτισαν τη σύγχρονη Ρουμανία. Το γεγονός αυτό αντιπροσώπευε ένα από τα πρώτα βήματα της ολοκλήρωσης της ρουμανικής εθνικής ιδέας, η οποία επέτρεψε στους Ρουμάνους διανοούμενους να μετατοπίσουν την εστίασή τους σε άλλα αντιληπτά ζητήματα. Ένα από αυτά ήταν οι Αρουμάνοι (Βλάχοι), οι οποίοι τότε στη Ρουμανία θεωρούνταν «Ρουμάνοι των Βαλκανίων». Κλήθηκε κινητοποίηση στους Αρουμάνους, οι οποίοι τότε διέμεναν στη νέα χώρα και μια αρουμάνικη επιτροπή ιδρύθηκε στο Βουκουρέστι χάρη στις προσπάθειες του Ντιμίτριε Κοζακόβιτσι, μιας σημαντικής φυσιογνωμίας του πρώιμου εθνικού κινήματος των Αρμάνων. 

Αυτή η επιτροπή εξέδωσε πολλά μανιφέστα σε όλα τα Βαλκάνια, τα οποία τότε ήταν κυρίως μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Ατανασέσκου, τότε 25 ετών, ήταν ένας Αρμάνος ράφτης από το χωριό Τρνόβο (Τάρνουβα ή Τάρνοβα) και βρισκόταν σε ένα καφενείο στην Κωνσταντινούπολη, όταν έτυχε να δει ένα από τα μανιφέστα της επιτροπής. Πήγε στο Βουκουρέστι στις 20 Ιουλίου 1861 και ξεκίνησε εκεί τις σπουδές του, με στόχο να επιστρέψει στο χωριό του και να ιδρύσει ένα ρουμανικό σχολείο στο Τάρνοβο, καθώς ένας από τους κύριους στόχους της επιτροπής ήταν η δημιουργία ρουμανικών σχολείων στα Βαλκάνια για τους Αρουμάνους.

Περίπου τρία χρόνια αργότερα, ο Ατανασέσκου, ο οποίος δεν είχε καν τελειώσει ακόμη τις σπουδές του, ζήτησε οικονομική υποστήριξη από τις ρουμανικές Αρχές και έλαβε θετική απάντηση από τον Υπουργό Εξωτερικών, Λατρειών και Δημοσίων Οδηγιών Ντιμίτριε Μπολιντινεάνου. Έτσι, στις 2 Ιουλίου 1864, ιδρύθηκε από τον Ατανασέσκου το πρώτο ρουμανικό σχολείο στα Βαλκάνια για τους Αρουμάνους. Ωστόσο, κάποιες ελληνικές εθνικιστικές και εκκλησιαστικές προσωπικότητες δεν είδαν θετικά αυτή την κίνηση και άρχισαν να διώκουν τον Ατανασέσκου. 

Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο Αρχιεπίσκοπος Πελαγονίας Βενέδικτος τον συνέλαβε και του κατέσχεσε 1.000 ρουμανικά εκπαιδευτικά εγχειρίδια. Ο Ατανασέσκου αφέθηκε ελεύθερος λίγο αργότερα και επέστρεψε στο Βουκουρέστι το 1865. Σε αυτό το γεγονός, οι ρουμανικές Αρχές απάντησαν εντείνοντας την υποστήριξή τους στα ρουμανικά σχολεία για τους Αρουμάνους.

Ως συνέπεια αυτών των μέτρων, στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν έως και 106 ρουμανικά σχολεία στην γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας με 300 δασκάλους και 4.000 μαθητές. Αυτά τα σχολεία δίδασκαν τις πρώτες τους τάξεις στην βλάχικη γλώσσα, αλλά αργότερα χρησιμοποιούσαν τη ρουμανική γλώσσα για τις πιο προχωρημένες τάξεις. Πολλοί από τους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτό το κίνημα της ίδρυσης ρουμανικών σχολείων για τους Αρουμάνους ήταν οι ίδιοι Αρουμάνοι, και όχι μόνο Ρουμάνοι. 

## Δείτε επίσης
* Βλάχοι στη Ρουμανία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμάνοι από την Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Αρμάνοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι
Έλληνες Ιβηρικής Χερσονήσου

Οι **Έλληνες** ήταν μία αρχαία ελληνική αποικία στην Ιβηρική Χερσόνησο.

Την πληροφορία αντλούμε από τον γεωγράφο Στράβωνα στα *Γεωγραφικά* του που με την σειρά του βασίστηκε στον προγενέστερό του Ασκληπιάδη από την Μύρλεια της Βιθυνίας. Τον Στράβωνα συμπληρώνει και ο Πλίνιο στην Φυσική του Ιστορία που την αναφέρει ως **Helleni**. 

H πόλη ιδρύθηκε κατά την παράδοση από τον ήρωα **[[Τεύκρος|Τεύκρο]]**, ενώ δεν αποκλείεται αρχαίοι Έλληνες έμποροι να έφταναν έως την περιοχή Rias Baixas 

Στην θέση της πόλεως Έλληνες είναι η σημερινή Pontevedra της Γαλικίας της ΒΔ Ισπανίας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στράβωνος Γεωγραφικά.
* Πλίνιος, Φυσική Ιστορία

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιβηρική Χερσόνησο
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Ουαβινί

Το **Ουαβινί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Γάιος Κοίλιος Κάλδος

Ο **Γάιος Κοέλιος Κάλδος**, λατινικά: *Gaius Coelius Caldus* ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 94 π.Χ. μαζί με τον συνάδελφό του Λεύκιο Δομίτιο Αηνόβαρβο.

## Βιογραφία
μικρογραφία|Αργυρό δηνάριο που έκοψε ο Γάιος Κοέλιος Κάλδος στη Ρώμη το 104 π.Χ. Εμπρός όψη: κεφαλή της Ρώμης με κράνος. Πίσω όψη: Νίκη επί έρματος με δύο ίππους, επιγρ.: CALD. G.
Το 107 π.Χ. ο Κοέλιος Κάλδος εξελέγη τριβούνος των πληβείων και πέρασε τη *lex tabellaria ,* νομοθεσία που όριζε ότι σε περιπτώσεις εσχάτης προδοσίας στα δικαστήρια η ψηφοφορία έπρεπε να είναι μυστική, με κάθε ψηφοφόρο να σημειώνει την απόφασή του σε πήλινη πλάκα.  Ο Μ. Τ.  Κικέρων δήλωσε ότι ο Κάλδος λυπόταν γι' αυτόν τον νόμο ως πηγή βλάβης στη δημοκρατία.  Ήταν πραίτ το 100 ή 99 π.Χ., και ανθύπατος της ''Εγγύς Ισπανίας'' (Hispania Citerior) το επόμενο έτος. 

Το πορτρέτο του Κοέλιου εμφανίζεται σε μία μικρή σειρά από ρωμαϊκά αργυρά νομίσματα της ύστερης δημοκρατίας.  Μερικά από τα νομίσματά του φέρουν το έμβλημα του κάπρου της Κλουνία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Δήμητρα Ασλανίδου

Η **Δήμητρα Ασλανίδου** ( γεννηθείσα στις 22 Φεβρουαρίου 2008 στη Θεσσαλονίκη) είναι ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Αγωνίζεται στον Παναθλητικό Συκεών στη θέση της  πλέι μέικερ. Ξεκίνησε από την ομάδα της Ευκαρπίας,  και ξεχώρισε στον  Άρη Θεσσαλονίκης.

## Τα πρώτα χρόνια
Η Δήμητρα Ασλανίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε την πορεία και την ενασχόλησή της με το μπάσκετ σε ηλικία 7 ετών στην τοπική ομάδα της Ευκαρπίας, όπου και ξεχώρισε από νεαρή ηλικία. Παρά το νεαρό της ηλικίας, εργάστηκε με πειθαρχία και αφοσίωση, βελτιώνοντας συνεχώς της επιδόσεις της στο παρκέ. Οι εμφανίσεις της δεν πέρασαν απαρατήρητες: οι εξαιρετικές της αποδόσεις κέντρισαν το ενδιαφέρον μεγαλύτερων ομάδων, με τη μεταγραφή της στον Άρη Θεσσαλονίκης.

## Μεταγραφή στον Άρη Θεσσαλονίκης
Η μεταγραφή της στον Άρη Θεσσαλονίκης το 2022 αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην πορεία της. Αναδείχθηκε ως βασικό μέλος της ομάδας, κερδίζοντας τη θέση της στην αρχική πεντάδα. Ήταν σταθερή και καθοριστική σε αγώνες υψηλής σημασίας, συμβάλλοντας στην κατάκτηση του πρωταθλήματος τη σεζόν 2022-2023 και στην πρόκριση της ομάδας στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων, όπου και έπαιξε στον τελικό απέναντι στον Κρόνο. Παρότι η ομάδα του Άρη ηττήθηκε, η παρουσία της ήταν αξιόλογη, με έντονη συμμετοχή στην άμυνα και σκοράροντας καθοριστικά τρίποντα στον ημιτελικό απέναντι στις Εσπερίδες.

## Μεταγραφή στον Παναθλητικό Συκεών
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2024 ανακοινώθηκε η μεταγραφή της στον Παναθλητικό Συκεών. Τον Ιανουάριο του 2025 κλήθηκε για πρώτη φορά στη 12άδα της γυναικείας ομάδας του Παναθλητικού, ενώ στις 28 Ιανουαρίου σημείωσε το ντεμπούτο της στο Πρωτάθλημα Γυναικών απέναντι στη γυναικεία ομάδα του Πανσερραϊκού, στην εκτός έδρας νίκη της ομάδας της με σκορ 58-73. Στις 2 Απριλίου 2025 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Νεανίδων για τη σεζόν 2024/2025. Στις 13 Απριλίου κατέκτησε το Κύπελλο Γυναικών ΕΚΑΣΘ για το 2025, επικρατώντας 46-56 της γυναικείας ομάδας της Νεάπολης.

## Στυλ παιχνιδιού
Η Δήμητρα Ασλανίδου είναι αριστερόχειρας. Η ικανότητά της να δημιουργεί καλό παιχνίδι και να οργανώνει την επίθεση της ομάδας την καθιστά σημαντική μονάδα τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παναθλητικού Συκεών (Α.Ε.)
Τζόρτζε Σιμιόν

Ο **Τζόρτζε-Νικολάε Σιμιόν** (, , 21 Σεπτεμβρίου 1986 - ) είναι Ρουμάνος ακροδεξιός πολιτικός και πολιτικός ακτιβιστής. Είναι ο ιδρυτής και ο πρόεδρος της Συμμαχίας για την Ένωση των Ρουμάνων (AUR), του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος και στα δύο σώματα του κοινοβουλίου από το 2024. Επί του παρόντος είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της Ρουμανίας το 2025.

Ο Σιμίων σπούδασε στο Εθνικό Κολλέγιο Gheorghe Lazăr, στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου και στο Πανεπιστήμιο Alexandru Ioan Cuza, αποφοιτώντας από το τελευταίο με μεταπτυχιακό στην ιστορία. Μετά τις σπουδές του, ξεκίνησε εκστρατεία για την ένωση της Μολδαβίας και της Ρουμανίας και έκτοτε δημιούργησε και οργάνωσε αξιόλογους συλλόγους και εκδηλώσεις για το σκοπό αυτό, όπως η Δράση 2012, η ​​Πορεία της Εκατονταετηρίδας, έχοντας επίσης συμμετάσχει σε πολλές διαδηλώσεις υπέρ των δικαιωμάτων των Μολδαβών. Ως αποτέλεσμα, του έχει απαγορευτεί η είσοδος στη Μολδαβία σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν και επί του παρόντος του απαγορεύεται η είσοδος στη χώρα ως *[[Persona non grata|περσόνα νον γκράτα]]*.

Το 2019, ο Σιμίων έλαβε θέση ως ανεξάρτητος υποψήφιος στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στη Ρουμανία, στις οποίες συγκέντρωσε 117.141 ψήφους. Μετά από αυτό, ίδρυσε το κόμμα AUR τον Δεκέμβριο του 2019, με τον ίδιο ως πρόεδρο. Το AUR συγκέντρωσε την εθνική και διεθνή προσοχή μετά το μερίδιο ψήφων του 9% στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2020, ακολουθούμενο από το 18% το 2024.

## Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Τζόρτζε Σιμιόν γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1986 στο Focșani, την πρωτεύουσα της κομητείας Vrancea της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας, από γονείς που ήταν και οι δύο οικονομολόγοι· ο πατέρας του εργαζόταν για τη Ρουμανική Τράπεζα Ανάπτυξης. Το 1995, σε ηλικία εννέα ετών, ο Σιμίων παρευρέθηκε στα εγκαίνια του πρώτου εστιατορίου McDonald's της Ρουμανίας, μια εκδήλωση που αργότερα συλλογίστηκε ως διαμορφωτική για τις αντιλήψεις του για την επιρροή του δυτικού καπιταλισμού στη μετακομμουνιστική ρουμανική κοινωνία.

Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Εθνικό Κολλέγιο Gheorghe Lazăr στο Βουκουρέστι, αποφοιτώντας το 2005. Στη συνέχεια ο Σιμίων εγγράφηκε στη Σχολή Επιχειρήσεων και Διοίκησης του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, αποκτώντας το πτυχίο του το 2008. Συνεχίζοντας περαιτέρω σπουδές, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Alexandru Ioan Cuza στο Ιάσιο, που βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Μολδαβίας, όπου απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην ιστορία το 2010, έχοντας ως θέμα τον συμμουνισμό, Κατά τα ακαδημαϊκά του χρόνια, ο Σιμίων συμμετείχε ενεργά σε φοιτητικές οργανώσεις που προώθησαν τη ρουμανική ιστορία και τον πολιτισμό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί
Γάιος Βαλέριος Καβούρος

Ο **Γάιος Βαλέριος Καβούρος**, λατιν.: *Gaius Valerius Caburus* (*[[Floruit|άκμασε]]* τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν ηγέτης των Ελβίων (Helvii), μίας σχετικά μικρής κελτικής πολιτείας, της οποίας η επικράτεια ήταν λίγο πολύ ισοδύναμη με το Βιβαραί (το γαλλικό διαμέρισμα Aρντές), στα βόρεια σύνορα της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας (Προβηγκίας). Ο Καβούρος έλαβε τη ρωμαϊκή υπηκοότητα το 83 π.Χ. από τον Γάιο Βαλέριο Φλάκκο, κατά τη διάρκεια της εξουσίας του ως κυβερνήτη της Γαλατίας.  Η ημερομηνία της τελευταίας γνωστής δραστηριότητάς του δείχνει, ότι ήταν πιθανότατα μεταξύ 20 και 30 ετών εκείνη την εποχή, και σχεδόν σίγουρα κάτω των 35. Ο Καβούρος πήρε το όνομα του γένους του προστάτη του, όπως συνηθιζόταν για τους πολιτογραφημένους πολίτες.

Ήταν εξαιρετικά σπάνιο στις αρχές του 1ου αι. π.Χ. ένας εθνοτικός Κέλτης, που γεννήθηκε εκτός της ιταλικής χερσονήσου, να λάβει ρωμαϊκή υπηκότητα. Η υπηρεσία του Καβούρου πρέπει να είχε μεγάλη αξία σε μία πολιτικά ταραγμένη περίοδο. Βλέπε συζήτηση για τη διακυβέρνηση του Φλάκκου, και τη θέση του κατά τη διάρκεια των Εμφυλίων Πολέμων της δεκαετίας του '80.

Η πίστη του ΚΑβούρου στη Ρώμη ήταν μακρόχρονη, όπως και η εξέχουσα θέση του μεταξύ τού λαού του. Κατά τη δεκαετία του 50 π.Χ. υποστήριξε ενεργά τον Ιούλιο Καίσαρα στους Γαλατικούς Πολέμους. Εμφανίζεται για τελευταία φορά στις ιστορικές καταγραφές το 52 π.Χ. ως ηγέτης των Ελβίων, περισσότερα από 30 χρόνια αφότου έγινε Ρωμαίος πολίτης. Αυτή η μακροζωία, σε συνδυασμό με τη σπάνια χορήγηση ιθαγένειας, υποδηλώνει ότι ο Καβούρος ήταν ένα άτομο με εξαιρετική πολιτική οξύνοια και ηγετικές ιδιότητες.

Ο Καβούρος είχε δύο γνωστούς γιους, τον Τρουκίλλο (ή Προκίλλο), ο οποίος έπαιξε διπλωματικό ρόλο στο επιτελείο του Καίσαρα το 58 π.Χ., και τον Δομνοταύρο (στα Κελτικά πιθανότατα Donnotarvos), ο οποίος απεβίωσε ενώ υπερασπιζόταν την επικράτεια των Ελβίων ενάντια σε μία δύναμη των Aρβέρνων και Γαβάλων, που εστάλη από τον Βερκινγετόριγα. 

## Ετυμολογία του ονόματος
Η κελτική προέλευση του ονόματος Caburus έχει αμφισβητηθεί μερικές φορές,  αλλά μπορεί να προέρχεται από *το cabo*, "στόμα". 

## Δείτε επίσης
* Αρχαιολογικός χώρος της Άλμπα-λα-Ρομαίν

## Αναφορές

Κατηγορία:Κέλτες
ΚΑτηγορία:Γαλάτες πολέμαρχοι
Μάρκος Δουρόνιος

Ο **Μάρκος Δουρόνιος**, λατινικά: *Marcus Duronius* ήταν τριβούνος των πληβείων, πιθανότατα το 97 π.Χ. 

## Βιογραφία
Κατάργησε μία συμπεριληπτική νομοθεσία, μία από τις *[[Lex Licinia|Leges Liciniae]]*.  Σε αντίποινα, οι Ρωμαίοι τιμητές (censores) Λεύκιος Βαλέριος Φλάκκος και Mάρκος Αντώνιος τον έδιωξαν από τη Σύγκλητο. Τότε ο Δουρόνιος άσκησε κατηγορία για *δωροδωκία (ambitus, χρηματισμός για λήψη αξιώματος)* εναντίον του Αντώνιου. 

## Αναφορές

## Δείτε επίσης
* Duronia (gens), για άλλα μέλη της οικογένειας

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μάρκος Τούλλιος Δεκούλα

Ο **Μάρκος Τούλλιος Δεκούλα**, λατινικά: *Marcus Tullius Decula* ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 81 π.Χ. μαζί με τον Γναίο Κορνήλιο Δολαβέλλα, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Σύλλα. Αλλά οι ύπατοι εκείνης της χρονιάς ήταν μόνο ονομαστικοί, καθώς ο Σύλλας είχε όλη την εξουσία στα χέρια του. (Μ. Τ. Κικέρων. *de Leg. Ayr.* ii. 14, Αύλος Γέλλιος, xv. 28, Aππιανός, *BC* i. 100.)

Πατέρας του ήταν ίσως ο Mάρκος Τούλλιος, ένας των *τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* (triumvir monetalis) το 120 π.Χ. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Michael Crawford, *Roman Republican Coinage*, Cambridge University Press, 1974.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος

Ο **Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος**, λατινικά: *Gnaeus Cornelius Lentulus Marcellinus* (*π.* 90 π.Χ. – *π.* 48 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και ύπατος του 56 π.Χ. Ήταν νυμφευμένος τουλάχιστον δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος είναι άγνωστη, αλλά η δεύτερη σύζυγός του ήταν πιθανώς η Σκριβωνία, τουλάχιστον είκοσι χρόνια νεότερή του, η οποία αργότερα έγινε η δεύτερη σύζυγος του Αυγούστου.

## Βιογραφία

### Νεανική ζωή
Ήταν γιος του Πόπλιου Κορνήλιου Λέντουλου Μαρκελλίνου και της Κορνηλίας, κόρης του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Νασίκα. 

### Σταδιοδρομία
Γνωρίζουμε πολλά αξιώματα που κατείχε ο Μαρκελλίνος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Πρώτα ήταν ταμίας (quaestor), την ίδια χρονιά ο αδελφός του Πόπλιος ήταν ταμίας για την επαρχία της Κυρηναϊκής. Αφού υπηρέτησε ως τριβούνος των πληβείων, ο Mαρκελλίνος εμφανίζεται στο ιστορικό αρχείο ως λεγάτος του Πομπήιου το 67 π.Χ.  Μετά την πραιτορία του, ο Μαρκελλίνος διορίστηκε κυβερνήτης της Συρίας για τη θητεία 59/58 π.Χ. 

## Οικογένεια
Από την πρώτη του σύζυγο ήταν ο πατέρας του Λέντουλου Μαρκελλίνου, του ταμία του Καίσαρα που ανέλαβε τη διοίκηση των οχυρώσεών του στο Δυρράχιο το 48 π.Χ. Από τη Σκριβωνία ήταν πατέρας δύο παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού.  Το αγόρι ήταν ο Κορνήλιος Μαρκελλίνος.  Ορισμένοι ερευνητές, όπως ο Ρόναλντ Σάυμ, πίστευαν ότι ο Κορνήλιος Μαρκελλίνος απεβίωσε νέος.  ωστόσο, ο Τζον Σέιντ έχει υποστηρίξει πειστικά, ότι πρέπει να ταυτιστεί με τον Πόπλιο Κορνήλιο Λέντουλο Μαρκελλίνο, ύπατο του 18 π.Χ. 

Το κορίτσι ήταν η Κορνηλία, η οποία παντρεύτηκε τον Παύλο Αιμίλιο Λέπιδο (αντικαταστάτης ύπατος το 34 π.Χ.), μόνο για να αποβιώσει τη χρονιά που ο αδελφός της ανήλθε στην υπατεία. 

Ο Μαρκελλίνος απεβίωσε πριν από το 47 π.Χ. Η Σκριβωνία παντρεύτηκε ξανά τον Aύγουστο, και έγινε μητέρα του μοναδικού παιδιού του, της Ιουλίας της Πρεσβύτερης.

## Παραπομπές


### Πρωτογενείς πηγές
* Σουητόνιος, Η ζωή του Αυγούστου (62.)
* Αππιανός, The Syrian Wars (8.51)

### Δευτερογενείς πηγές
* Fantham, Elaine, *Julia Augusti*, Routledge
* Schied, John, "Scribonia Caesaris et les Cornelii Lentuli", *[[Bulletin de Correspondance Hellénique]]*, 100 (1976), pp.&nbsp;485–491.
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution*, (Οξφόρδη: 1986)

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Καρίνας (ύπατος)

Ο **Γάιος Καρίνας**, λατινικά: Gaius Carrinas ήταν Ρωμαίος πολιτικός, στρατηγός και ύπατος.

Το 45 π.Χ. ο Καρίνας στάλθηκε με εντολή του Ιουλίου Καίσαρα στην Ισπανία, για να πολεμήσει τον Σέξτο Πομπήιο και τον Γναίο Πομπήιο. Καθώς δεν κατάφερε να καταστρέψει τους δύο Πομπήιους και τα τελευταία υπολείμματα των Δημοκραστικών, αντικαταστάθηκε από τον Γάιο Ασίνιο Πολλίωνα. Μετά την ίδρυση της Δεύτερης Τριανδρίας το 43 π.Χ. ο Καρίνας μαζί με τον Πόπλιο Βεντίδιο Βάσσο διορίστηκαν ύπατοι για το υπόλοιπο του έτους. Το 41 π.Χ. ο Οκταβιανός όρισε τον Καρίνα κυβερνήτη της Ισπανίας, όπου πολέμησε με τον Βόκχο Β'. Το 36 π.Χ. ο Οκταβιανός τον έστειλε με τρεις λεγεώνες εναντίον του Σέξτου Πομπηίου στη Σικελία. Το 31 π.Χ. ο Καρίνας έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Γαλατίας, όπου πολέμησε με επιτυχία εναντίον των επαναστατημένων Μορίνων, και οδήγησε τους εισβολείς Σουήβους πίσω από τον Ρήνο, για το οποίο τιμήθηκε με θρίαμβο το 29 π.Χ.

Ο Καρίνας ήταν γιος του Μαριανού διοικητή Γάιου Καρίνα. Ο Χάβερκαμπ υποθέτει ότι *ο Καρίνας* ήταν επίθετο (cognomen) του γένους των Αλβίων,  αλλά καθώς τα ονόματα δεν εμφανίζονται ποτέ μαζί σε επιγραφές, και η Ουμβριανή ονομασία συχνά τελειώνει σε ,  φαίνεται ότι οι Καρινάτοι ήταν ένα ξεχωριστό γένος Οσκανικής ή Ουμβριακής προέλευσης.

## Δείτε επίσης
* γένος Καρινάτων

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Appianus Alexandrinus ( Appian ), *Bellum Civile* (Ο Εμφύλιος Πόλεμος), iv. 83, τ. 26, 112.
* Lucius Cassius Dio Cocceianus ( Cassius Dio ), *Ρωμαϊκή Ιστορία*, xlvii. 15, li. 21, 22.
* Sigebert Havercamp, *Thesaurus Morelliantes* (1734).
* *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]*, William Smith, ed. , Little, Brown and Company, Boston (1849), τομ. I, pp.&nbsp;615, 616 («Carrinas or Carinas», Νο. 2).

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Κόκκειος Βάλβος

Ο **Γάιος Κόκκειος Βάλβος**, λατινικά: *Gaius Cocceius Balbus* (π. 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής, που υπηρέτησε ως αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 39 π.Χ.

## Βιογραφία
Μέλος του πληβείου γένους των Κοκκείων, ο Κόκκειος Βάλβος ήταν υποστηρικτής του Mάρκου Αντώνιου.  Πιθανότατα εξελέγη πραίτωρ το 42 π.Χ.  Το 39 π.Χ. διορίστηκε ύπατος για να αντικαταστήσει τον Λεύκιο Μάρκιο Κενσορίνο. 

Γύρω στο 35 π.Χ. ο Κόκκειος Βάλβους υπηρέτησε είτε ως ανθύπατος (κυβερνήτης) της Μακεδονίας, είτε ως λέγατος στην Ελλάδα.  Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα, αναγνωρίστηκε ως *αυτοκράτορας (imperator)* από τα στρατεύματά του.  Τελικά εγκατέλειψε τον Μάρκο Αντώνιο, και έδωσε την υποστήριξή του στον Οκταβιανό, όταν ο Μ. Αντώνιος χώρισε από την Οκταβία τη Νεότερη. 

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol. II (1951)
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution* (1939)

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Αμμάν Ροτάνα

Το **Αμμάν Ροτάνα Χοτέλ** (αγγλ. *Amman Rotana Hotel*) είναι ξενοδοχείο στην περιοχή Νέο Αμπνταλί, στο Διαμέρισμα Αλ-Αμπνταλί του Αμμάν, πρωτεύουσας της Ιορδανίας. Η διαχείριση του ξενοδοχείου γίνεται από την εταιρεία Rotana Hotels. Το κτήριο είναι ουρανοξύστης με ύψος 188 μέτρα, και αποτελεί το υψηλότερο κτήριο όχι μόνο στο Αμμάν, αλλά και σε ολόκληρη την Ιορδανία. Θεμελιώθηκε το έτος 2010 και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2016, ενώ τα εγκαίνια έγιναν στις 14 Νοεμβρίου 2016. Το ξενοδοχείο έχει 412 δωμάτια, ενώ το κτήριο έχει συνολικώς 50 ορόφους. Το σχέδιό του εκπονήθηκε από τη γαλλική εταιρεία Architecture-Studio, γνωστή από το ότι σχεδίασε το Κτήριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Αμμαν Ροτανα
Ροτανα
Αμμαν Ροτανα
Πύργος της Ομοσπονδίας

Ο **Πύργος της Ομοσπονδίας** (ρωσ. Башня Федерация, λατιν. μεταγραφή *Bashnya Federatsiya*) είναι ένα συγκρότημα δύο ουρανοξυστών στο Διεθνές Επιχειρηματικό Κέντρο της Μόσχας, στη Ρωσία. Ο ένας ονομάζεται Ανατολικός Πύργος της Ομοσπονδίας ή «Ανατολή» (ρωσ. Восток) και ο άλλος αντιστοίχως Δυτικός ή «Δύση» (Запад). Βρίσκονται στη όχθη του ποταμού Μόσκοβα και απέχει 4 χιλιόμετρα από το Κρεμλίνο της Μόσχας.

Ο Ανατολικός Πύργος έχει ύψος 374 μέτρα και είναι σήμερα το δεύτερο υψηλότερο κτήριο της Ευρώπης και της Ρωσίας, μετά το Κέντρο Λάχτα στην Αγία Πετρούπολη. Είναι επίσης το υψηλότερο κτήριο της Μόσχας και το 55ο υψηλότερο σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο Δυτικός Πύργος είναι χαμηλότερος: με ύψος 242 μέτρα είναι το ενδέκατο υψηλότερο κτήριο της Ρωσίας και το 22ο υψηλότερο της Ευρώπης.

Το σχέδιο για το συγκρότημα συνέλαβαν ο Γερμανορώσος πολιτικός μηχανικός Σεργκέι Τσόμπαν και ο Γερμανός καθηγητής και μηχανικός Πέτερ Σβέγκερ (*P. Schweger*). Η αρχιτεκτονική σχεδίαση έγινε από τις αρχιτεκτονικές εταιρείες *nps+partner* και *Schweger Associated Architects*. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2005, με τον Δυτικό Πύργο να ολοκληρώνεται το 2008. Ως αποτέλεσμα της μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, τα έργα διακόπηκαν μέχρι τον Αύγουστο του 2011 και τελικώς ο Ανατολικός Πύργος ολοκληρώθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2017.

Το συγκρότημα είναι ιδιοκτησία της AEON Corporation, ενός ρωσικού διεθνούς ιδιωτικού επενδυτικού ομίλου. Αμφότεροι οι πύργοι είναι κτισμένοι πάνω σε μία ενιαία βάση. Ο Ανατολικός έχει 97 ορόφους, ενώ ο Δυτικός έχει 63 ορόφους. Στις 30 Ιουλίου 2023 ένα ουκρανικό «ντρόουν» συνετρίβη και εξερράγη στην πίσω πλευρά του πρώτου ορόφου, όπου στεγάζεται γραφείο της Rosbank, προξενώντας μικρές ζημιές στην πρόσοψη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ουρανοξύστες στη Ρωσία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μόσχα
Αρμότα

Η **Αρμότα**΄ή **Αρμούτα** (αραβ. أرموطا, κουρδ. هەرمۆتە, συρ. ܐܪܡܘܬܐ) είναι χωριό του Ιράκ στο Κυβερνείο του Ερμπίλ, στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Πιο συγκεκριμένα βρίσκεται στο Διαμέρισμα Κόυ Σιντζάκ. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα (Φεβρουάριος 2021) το χωριό κατοικείται από 432 Ασσύριους.  Στην Αρμότα υπάρχει χριστιανικός ναός της Μαρτ Μαριάμ, δηλαδή της Θεοτόκου, ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Μαρ Μιχαέλ) και ιερό της Σολομονής.

Αρκετές προτάσεις έχουν γίνει για την προέλευση της ονομασίας του χωριού, η οποία είναι συριακή: Μπορεί να προέρχεται από τις λέξεις *ara* = γη και *mota* = θάνατος, και έτσι να μεταφράζεται ως «γη του θανάτου» στη συριακή γλώσσα. Μπορεί επίσης να είναι συνδυασμός των *ara*και *nūṭā* (= λάδι), οπότε μεταφράζεται ως «γη του λαδιού».

Η Μονή Μαρ Μπεχνάμ ιδρύθηκε στην Αρμούτα τον 4ο αιώνα μ.Χ.. Πράγματι, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ο οικισμός προϋπήρχε της μουσουλμανικής κατακτήσεως της Μεσοποταμίας (638 μ.Χ.).

## Παραπομπές


Αρμοτα
Μπένσονβιλ

Το **Μπένσονβιλ** (αγγλ. *Bensonville*) είναι κωμόπολη της Λιβερίας, πρωτεύουσα της Κομητείας Μοντσεράντο. Στην απογραφή του 2008 ο πληθυσμός της ήταν 4.089 κάτοικοι. Το Μπένσονβιλ βρίσκεται σε απόσταση 32 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της χώρας Μονρόβια, η οποία υπάγεται επίσης στην Κομητεία Μοντσεράντο. Το Μπένσονβιλ αποτελεί εμπορικό κόμβο για την πέριξ αγροτική περιοχή.

Το Μπένσονβιλ είναι η γενέτειρα του εικοστού Προέδρου της Λιβερίας Γουίλιαμ Τόλμπερτ του νεότερου. Ο Τόλμπερτ σχεδίαζε να καταστήσει το Μπένσονβιλ πρωτεύουσα της χώρας, αλλά εκτελέσθηκε στο πραξικόπημα του Απριλίου 1980.

Πριν από τον Α΄ Λιβεριανό Εμφύλιο Πόλεμο (1989-1997), η οικονομία της κωμοπόλεως βασιζόταν, εκτός από το εμπόριο, και στη βιομηχανία: παράγονταν ρυζάλευρο, κατεργασμένη ξυλεία, σαπούνι, πλαστικά, βαφές, έπιπλα, τσιμεντόπλινθοι, φυτικά έλαια και άλλα είδη βιομηχανίας τροφίμων.

## Παραπομπές


Μπενσονβιλ
Αύλος Πλαύτιος (ύπατος το 1 π.Χ.)

Ο **Αύλος Πλαύτιος**, λατινικά: *Aulus Plautius* (π. 44 π.Χ. – 1ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος  κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου.

## Βιογραφία
Ο γιος του Αύλου Πλαύτιου, ο οποίος ήταν πραίτωρ της πόλης (*[[Πραίτορας|praetor urbanus]])* το 51 π.Χ., ο Πλαύτιος διορίστηκε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|αντικαταστάτης ύπατος]]* (consul suffectus) το 1 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Κόσσο Κορνήλιο Λέντουλο Γαιτουλικό. Εικάζεται ότι μπορεί να ήταν ο Aύλος Πλαύτιος, που στάλθηκε στην Απουλία από τον Αύγουστο πιθανώς γύρω στις 9/10 μ.Χ. , με το καθήκον να ανακρίνει και να βασανίζει σκλάβους για κάποιο σκοπό,  αν και είναι πιο πιθανό ότι αυτό αναφέρεται στον γιο του Aύλο Πλαύτιο, που μπορεί να είχε εμπλακεί στην καταστολή με τον Aύλο Πλαύτιο στην Απουλία το 24 μ.Χ.

## Οικογένεια
Ο Aύλος Πλαύτιος ήταν νυμφευμένος με τη Βιτελλία, τη θεία του μελλοντικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Βιτέλλιου. Είχαν τουλάχιστον δύο γιους και μία κόρη: τον Aύλο Πλαύτιο (αντικαταστάτη ύπατο το 29, και ο οποίος ξεκίνησε την κατάκτηση της Βρετανίας). Ο Κόιντος Πλαύτιος (κανονικός ύπατος το 36) και η Πλαυτία, η οποία ήταν σύζυγος του Πόπλιου Πετρώνιου.

Είναι απίθανο ότι αυτός ήταν ο Αύλος Πλαύτιος, ο ανθύπατος (κυβερνήτης) της Κιλικίας και της Κύπρου γύρω στο έτος 22/20 π.Χ. Αυτός μπορεί να ήταν ο πατέρας του.

## Πηγές
* Giuseppe Camodeca: *Problemi di storia sociale στο Alife Romana.* *Le gentes senatorie degli Aedii e dei Granii ei ceti dirigenti del primo principato.* Στο: Luigi Di Cosmo (Hrsg.): *Il territorio Alifano.* *Archeologia, arte, storia.* *Atti del convegno, S. Angelo d'Alife, 26 Απριλίου 1987* . S. Angelo d'Alife 1990. S. 123–143.
* Werner Eck, Antonio Caballos, Fernando Fernández: *Das Senatus consultum de Cn.* *Pisone patre* . Beck, Μόναχο 1996,, S. 105−106.
* Prosopographia Imperii Romani (PIR²). 1998, Σ 456.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Τόμπο

Ο **Τόμπο** (ρωσική γλώσσα: Томпо, γιακουτική γλώσσα: Томпо) είναι ποταμός στη Δημοκρατία των Σαχά (αλλιώς γνωστή ως Γιακουτία) στη Ρωσία. Είναι δεξιός παραπόταμος του Αλντάν, μέρος της λεκάνης του ποταμού Λένα. Έχει μήκος 570 χλμ. και λεκάνη απορροής 42.700 χλμ2.

Ο ποταμός Τόμπο δίνει το όνομά του στην περιοχή Τόμπο. Διασχίζει ερημικές περιοχές, με το Τοπολινόγιε να είναι το μόνο κατοικημένο μέρος στη μεγάλη διαδρομή του ποταμού. Ο ποταμός Τόμπο δεν είναι πλωτός.

## Πορεία
Ο ποταμός Τόμπο πηγάζει από τις νότιες πλαγιές του οροπεδίου Έλγκι.  Για περίπου 400 χιλιόμετρα, ο ποταμός παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά ενός τυπικού ορεινού ποταμού, ο οποίος ρέει μέσα σε μια βαθιά και στενή κοιλάδα, η οποία περιβάλλεται από απότομες πλαγιές.

Στην ανώτατη πορεία του, ο ποταμός Τόμπο εκτείνεται περίπου βόρεια κατά μήκος της βόρειας πλευράς των βουνών Σούνταρ Χαγιάτα. Μετά από 80 χιλιόμετρα περίπου, στρίβει και ακολουθεί γενικά δυτική κατεύθυνση για περίπου 200 χιλιόμετρα μέσω του νότιου τμήματος του οροπεδίου Έλγκι. Κατάντη από τις εκβολές του ποταμού Ντελίνια, του δεύτερου μεγαλύτερου παραποτάμου του, ο οποίος ρέει από το κεντρικό τμήμα των υψιπέδων Γιάνα Οϊμιάκον, ο ποταμός Τόμπο κάμπτεται νότια νοτιοανατολικά σε ένα μακρύ βαθύ φαράγγι περίπου 130 χιλιομέτρων, το οποίο χωρίζει την οροσειρά Βερχογιάνσκ στα βορειοδυτικά και την ομάδα των τριών παράλληλων οροσειρών, οι οποίες σχηματίζονται από τις Ουλάχαν Μπομ, Σέτε Ντάμπαν και την οροσειρά Σκαλίστι στα νοτιοανατολικά. 

Μετά τις εκβολές του ποταμού Μένκουλε, αναδύεται από τα βουνά και, ρέοντας προς τη νοτιοδυτική κατεύθυνση, εισέρχεται στην ανατολική πλευρά της πεδιάδας της Κεντρικής Γιακουτίας, όπου η κοιλάδα του γίνεται πολύ πλατιά και βαλτώδης και η κοίτη του χωρίζεται σε βραχίονες με την ταχύτητα της ροής του να μειώνεται. Τέλος, ο Τόμπο συναντά τη δεξιά όχθη του ποταμού Αλντάν απέναντι από το χωριό Μετζίνο Αλντάν, ανάντη των εκβολών του ποταμού Μπαράι. 

### Παραπόταμοι
Οι κύριοι παραπόταμοι του ποταμού Τόμπο είναι: από την δεξιά όχθη ο Χουνχάντα, μήκους 189 χιλιομέτρων, και ο Ντελίνια, μήκους 357 χιλιομέτρων, και από την αριστερή όχθη ο Μένκουλε, μήκους 225 χιλιομέτρων, και ο Τομπορούκ, μήκους 186 χιλιομέτρων. Υπάρχουν 1.662 λίμνες στη λεκάνη του Τόμπο με συνολική έκταση 43,9 τεετραγωνικών χιλιομέτρων.

## Δείτε επίσης
* Δημοκρατία των Σαχά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Томпо тур -2 чааһа. Восхождение на гору 1800м, фотосессия. Горы Якутии, Томпонский улус. (τουρισμός)

Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Κατηγορία:Δημοκρατία των Σαχά