open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημητρίου (αποσαφήνιση)

**Δημητρίου** (θηλ. Δημητρίου) είναι ελληνικό επώνυμο.

Μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

**Άντρες**
* Ανδρέας Δημητρίου - αγωνιστής της ΕΟΚΑ
* Αυγουστίνος Δημητρίου - φοιτητής, θύμα αστυνομικής βίας 
* Βασίλης Δημητρίου - συνθέτης
* Γιώργος Δημητρίου - δημιουργός κόμικς
* Δημήτρης (Μήτσος) Δημητρίου - διεθνής ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού
* Θεόδωρος Δημητρίου - διεθνής ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου
* Θόδωρος Δημητρίου - ηθοποιός
* Ιωάννης Δημητρίου - Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τους Πρόμαχους Πέλλας
* Ορέστης Δημητρίου - χορευτής
* Παναγιώτης Δημητρίου - πρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών ΕΠΣΑ
* Χρήστος Δημητρίου - δημιουργός κόμικς
* Χρήστος Δημητρίου - αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 από τη Λητή

**Γυναίκες**
* Άντζελα Δημητρίου - τραγουδίστρια
* Βάνα Δημητρίου - σεναριογράφος
* Μάρω Δημητρίου - τραγουδίστρια
* Σούλα Δημητρίου - ηθοποιός
* Φούλη Δημητρίου - τραγουδίστρια
* Εύα Δημητρίου - η γυναίκα με το ομορφότερο χαμόγελο που υπάρχει!
Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας

Αυτός είναι ο **κατάλογος των νοσοκομείων στην Ελλάδα**. Μέχρι το 2005, υπήρχαν 327 νοσοκομεία στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων. Ο αριθμός των νοσοκομείων μειώθηκε σε 283 έως το 2017. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 200 νοσοκομεία.

## Νοσοκομεία
Τα ενεργά ελληνικά νοσοκομεία παρατίθενται σε αυτόν τον πίνακα, μαζί με την τοποθεσία τους, το έτος που άνοιξαν και τις παραπομπές. Το παλαιότερο νοσοκομείο είναι το σημερινό Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης που ιδρύθηκε ως «Νοσοκομείο της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητας» της Θεσσαλονίκης και λειτουργούσε ήδη από το 1743.

19 νοσοκομεία ιδρύθηκαν τον 19ο αιώνα. 7 στην Αθήνα, 2 σε Θεσσαλονίκη (1 έκλεισε το 2013) και Πάτρα (1 έκλεισε το 1871) και 1 σε Σύρο, Ιωάννινα, Βόλο, Μεσολόγγι, Τρίπολη, Ρέθυμνο, Λέσβο, Σάμο και Χίο.
Στην Αθήνα το παλαιότερο ενεργό νοσοκομείο είναι το Νοσοκομείο Ελπίς που ιδρύθηκε το 1842.
## Αττική

### Ιδιωτικές κλινικές

### Πρώην νοσοκομεία

## Θεσσαλονίκη

### Πρώην νοσοκομεία

### Ιδιωτικές κλινικές

## Στερεά Ελλάδα

## Κεντρική Μακεδονία

## Δυτική Μακεδονία

## Ανατολική Μακεδονία και Θράκη

## Θεσσαλία

## Ήπειρος

## Δυτική Ελλάδα

#### Πρώην Νοσοκομεία

### Ιδιωτικές Κλινικές

## Πελοπόννησος

## Κρήτη

## Βόρειο Αιγαίο

## Νότιο Αιγαίο

## Ιόνιοι Νήσοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Νοσοκομεία ανά Υγειονομική Περιφέρεια
Ιωάννης του Ιμπελέν, νομικός

Ο **Ιωάννης ντ'Ιμπελέν** (*Jean d'Ibelin*, 1215 - Δεκέμβριος 1266) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κόμης της Γιάφφας (Ιόππης) και της Ασκαλώνος και ο σημαντικότερος και γνωστότερος δικαστικός και νομικός του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ.

## Καταγωγή και πρώτα χρόνια
Ο Ιωάννης ήταν γιος του Φιλίππου βαΐλου του Βασιλείου της Κύπρου την περίοδο 1218-1227 και της Αλίκης του Μονμπελιάρ (Alix de Montbéliard). Για να διακρίνεται από το θείο του Ιωάννη Ιμπελέν, "τον αυθέντη της Βηρυτού", τον αποκαλούσαν συχνά Ιωάννη της Γιάφας. Πιθανότατα γεννήθηκε στην Κύπρο, αλλά μετά τη δήμευση των κτήσεων της οικογένειάς του από τον Φρειδερίκου Χοενστάουφεν το 1229 αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει και να κατευθυνθεί στη βόρειο Παλαιστίνη, στις εκεί οικογενειακές κτήσεις. Το 1232 έλαβε μέρος στη μάχη του Καζάλ Ιμπέρτ, όπου η οικογένειά του νίκησε τους οπαδούς του Φρειδερίκου στην Παλαιστίνη. Τελικά, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τον αυτοκράτορα, το 1242 οι Ιμπελέν κατέλαβαν την Τύρο. Ο Ιωάννης είχε μετάσχει ενεργά στις διαπραγματεύσεις και έπειτα στην πολιορκία της Τύρου.

## Οι δραστηριότητες του

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Χετουμιδών, κόρη του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν και είχε τέκνα:
* Ιάκωβος π. 1240-1276, κύριος της Γιάφφας & Ασκαλώνος από το 1266. Νυμφεύτηκε τη Μαρία του Μονμπελιάρ.
* Φίλιππος απεβ. μετά το 1263.
* Γκυ απεβ. 1304, κόμης της Γιάφφας & Ασκαλώνος.
* Ιωάννης απεβ. μετά το 1263.
* Χετούμ.
* Οσίν.
* Μαργαρίτα π. 1245-μετά το 1317, ηγουμένη του αββαείου της "Νοτρ Νταμ της Τύρου" στη Νικοζία.
* Ισαβέλλα π. 1250-μετά το 1298, παντρεύτηκε τον Σεμπάντ του Σερβαντικάρ.
* Μαρία απεβ. μετά το 1298, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαχράμ του Χαμούς και μετά τον Γρηγόριο Ταρντίφ.

## Το συγγραφικό του έργο
Το γνωστότερο έργο του Ιωάννη Ιμπελέν, για το οποίο και έχει μείνει στην Ιστορία είναι το *Livre des Assises*, στο οποίο καταγράφει το πρωτόκολλο, τα διοικητικά και νομικά έθιμα του Ανωτάτου Συμβουλίου της Ιερουσαλήμ. Το νομικό αυτό κείμενο, καταγραφή των εθίμων του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ γνώρισε μεγάλη διάδοση στις Φραγκοκρατούμενες χώρες της Ανατολής με το όνομα Συνήθειες (Ασσίζες) της Ιερουσαλήμ.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Κόμητες της Γιάφας και της Ασκαλώνας
Κατηγορία:Δικαστικοί
Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Κενάν Ντογουλού

Ο **Κενάν Ντογουλού** (τουρκικά: *Kenan Doğulu*, Κωνσταντινούπολη, 31 Μαΐου 1974) είναι Τούρκος τραγουδιστής. Το Δεκέμβριο του 2006 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Τουρκία στо Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον του 2007 με το τραγούδι *Shake it up Şekerim*, το οποίο προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε την 4η θέση.

## Προσωπική Ζωή
ΤΤο καλοκαίρι του 2014, παντρεύτηκε την ηθοποιό Μπερέν Σαάτ, στο Λος Άντζελες.
## Δισκογραφία

* *Yaparım Bilirsin* (1993)
* *Sımsıkı Sıkı Sıkı* (1994)
* *Kenan Doğulu 3* (1995)
* *Kenan Doğulu 3.5* (1996)
* *Gençlik Marşı* (1999)
* *Ben Senin Her Şeyinim* (2000)
* *Ex-Aşkım* (2001)
* *Kenan Doğulu 5.5* (2002)
* *Demedi Deme* (2003)
* *Kenan Doğulu 6.5* (2004)
* *Festival* (2006)
* *Kenan Doğulu 7.5* (2007)
* *kenan dogulu  aska turlu seyler* (2012)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα , 

Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Τουρκία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ρενάτο Ζέρο

Ο **Ρενάτο Τζέρο** (*Renato Zero*, 30 Σεπτεμβρίου 1950 - ...) είναι Ιταλός τραγουδοποιός.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμς
**No! Mamma, No!* (1973)
**Invenzioni* (1974)
**Trapezio* (1976)
**Zerofobia* (1977)
**Zerolandia* (1978)
**EroZero* (1979)
**Tregua* (1980)
**Icaro* (1981)
**Artide Antartide* (1981)
**Via Tagliamento 1965/1970* (1982)
**Calore* (1983)
**Leoni si nasce* (1984)
**Identikit* (1984)
**Soggetti smarriti* (1986)
**Zero* (1987)
**Voyeur* (1989)
**Prometeo* (1991)
**La coscienza di Zero* (1991)
**Passaporto per Fonopoli* (1993)
**Quando non sei più nessuno* (1993)
**L'imperfetto* (1994)
**Sulle tracce dell'imperfetto* (1995)
**Amore dopo Amore* (1998)
**Amore dopo Amore, Tour dopo Tour* (1999)
**Tutti gli Zeri del mondo* (2000)
**La curva dell'angelo* (2001)
**Cattura* (2003)
**Figli del Sogno Live 2004* (2004)
**Il Dono* (2005)

### Σινγκλς
**Non basta,sai / In mezzo ai guai* (1967)
**Inventi / Il tuo safari* (1974)
**Trapezio (album)|Un uomo da bruciare / Madame* (1976)
**Mi vendo / Morire qui* (1977)
**Triangolo / Sesso o Esse* (1978)
**Il carrozzone / Baratto* (1979)
**Amico / Amore si,amore no* (1980)
**Galeotto fu il canotto / Piu' su* (1981)
**Soldi / Resisti* (1982)
**Spalle al muro / L'equilibrista* (1991) -
**Più insieme / Chi più chi meno* (1991) - 
**L'impossibile vivere / Il mercante di stelle* (1998)
**Cercami / Appena in tempo* (1998)
**Dimmi chi dorme accanto a me / L'eterna sfida* (1998)
**La pace sia con te / Poesia Poesia* (1998)
**Si sta facendo notte / Emergenza noia* (1999)
**Il coraggio delle idee / Matti* (1999)
**Tutti gli zeri del mondo / L'imbarco* (2000)
**Innocente / Libera* (2002)
**Qualcuno mi ha ucciso / È tutto qua* (2002)
**A braccia aperte* (2003)
**Come mi vorresti* (2004)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα , 
*Επίσημη ιστοσελίδα των οπαδών του 

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Lockheed EP-3

Το **[[Lockheed]] EP-3E ARIES II** είναι μια έκδοση του P-3C Orion προοριζόμενη για ηλεκτρονικό πόλέμο και υποκλοπή σημάτων και επικοινωνιών, που χρησιμοποιείται από το Αμερικανικό Ναυτικό. Υπάρχουν 11 EP-3E σε υπηρεσία, το τελευταίο από τα οποία παραδόθηκε το 1997. Συνολικά τροποποιήθηκαν 12 αεροσκάφη με σκοπό να αντικαταστήσουν παλαιότερες εκδόσεις του αεροσκάφους, που είχαν τροποποιηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές του 1970. 

Τα EP-3E υπηρετούν μόνο σε δύο πτέρυγες του Αμερικανικού Ναυτικού, την VQ-1 και την VQ-2. Σήμερα και οι 2 πτέρυγες εδρεύουν στην αεροπορική βάση Whidbey Island της Ουάσινγκτον, μέχρι πρόσφατα όμως η VQ-2 έδρευε στην Rota της Ισπανίας. Από το 1960 μέχρι το 1991, οι πτέρυγες που χρησιμοποιούν σήμερα τα EP-3E είχαν χρησιμοποιηθεί από τα Douglas EA-3B Skywarrior Seawing.

## Το επεισόδιο της νήσου Χαϊνάν
Την 1η Απριλίου 2001 ένα EP-3E του Αμερικανικού Ναυτικού αναχαιτίστηκε από Κινεζικά μαχητικά J-8 σε απόσταση περίπου 70 μιλίων (110 χλμ) από την Κινεζική νήσο Χαϊνάν. Παρόλο που το EP-3E βρισκόταν σε διεθνή εναέριο χώρο, η Κινεζική πλευρά ισχυρίστηκε ότι κατασκόπευε στρατιωτικές της εγκαταστάσεις. Ένα από τα κινεζικά μαχητικά προσέκρουσε στην πτέρυγα του αμερικανικού αεροσκάφους, το οποίο αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσγείωση στο νησί. Το κινέζικο μαχητικό καταστράφηκε από την πρόσκρουση, ενώ η σορός του πιλότου του, Wang Wei, δεν βρέθηκε ποτέ. 

Το πλήρωμα των 24 Αμερικανών κρατήθηκε από τις Κινεζικές αρχές και ελευθερώθηκε στις 11 Απριλίου, αφότου η Αμερικανική κυβέρνηση εξέδωσε το λεγόμενο *γράμμα των δύο απολογιών*. Οι Κινέζοι δεν επέτρεψαν την επισκευή του αμερικανικού αεροσκάφους, ώστε να επιστρέψει πετώντας στις ΗΠΑ, αλλά μεταφέρθηκε στην αεροπορική βάση Dobbins της Τζόρτζια στις 3 Ιουλίου του 2001 από ένα μεταγωγικό αεροσκάφος Antonov An-124.

## Εκδόσεις
* **EP-3A**: Επτά αεροσκάφη τροποποιήθηκαν για δοκιμές ηλεκτρονικής αναγνώρισης. 
* **EP-3B**: Δύο P-3A τροποποιήθηκαν σε αεροσκάφη ELINT κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.
* **EP-3**: Αεροσκάφος ELINT για την Ιαπωνική Ναυτική Δύναμη Αυτοπροστασίας.
* **EP-3E ARIES**: 10 P-3A και 2 EP-3B τροποποιημένα σε αεροσκάφη ELINT. 
* **EP-3E ARIES II**: 12 P-3C τροποποιημένα σε αεροσκάφη ELINT.
* **EP-3J**: Δύο τροποποιημένα P-3A για διεξαγωγή δοκιμών και ασκήσεων. 

## Χρήστες
;
* Ιαπωνική Ναυτική Δύναμη Αυτοπροστασίας - 5 EP-3
;
* Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό 
** VQ-1 
** VQ-2

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το EP-3E στο Global Security (Αγγλικά)
* Το EP-3E στην επίσημη ιστοσελίδα του Αμερικανικού Ναυτικού (Αγγλικά) 
*  Το EP-3E στο fas.org (Αγγλικά)

Κατηγορία:Αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου
Κατηγορία:Κατασκοπευτικά αεροσκάφη
EP-3
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Tales of a Librarian

Το **Tales of a Librarian** είναι το πρώτο άλμπουμ – συλλογή της τραγουδίστριας και δημιουργού Tori Amos. Κυκλοφόρησε από την προηγούμενη δισκογραφική της εταιρία, την Atlantic, και περιλαμβάνει είκοσι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της. Τα 18 κομμάτια του άλμπουμ είχαν κυκλοφορήσει σε προγενέστερα έτη σε διάφορα άλμπουμ της, ενώ τα υπόλοιπα δύο, τα "Angels" και "Snow Cherries from France", είναι καινούρια και γράφτηκαν για χάρη της συλλογής. Ορισμένες εκδόσεις περιλαμβάνουν μπόνους DVD με τρεις ζωντανές ερμηνείες και φωτογραφίες της καλλιτέχνιδας.

Στο συνοδευτικό βιβλιαράκι των στίχων, περιέχεται ένας κατάλογος βάσει του οποίου κατηγοριοποιούνται τα βιβλία σε μια πραγματική βιβλιοθήκη, σύμφωνα με το λεγόμενο Δεκαδικό σύστημα του Dewey. Κατόπιν τα τραγούδια ανάλογα με το θέμα που πραγματεύονται κατατάσσονται στις κατηγορίες αυτές.

Τα τραγούδια θεματικά αντιπροσωπεύουν τις βασικότερες στιγμές στη ζωή και την καριέρα της Έιμος: την παιδική της ηλικία, τη σχέση της με τη θρησκεία, τον βιασμό που υπέστη, τον γάμο της, τις αποβολές της, τα πολιτικά της πιστεύω, την αίσθηση που έχει για τις σχέσεις που αναπτύσσουν οι γυναίκες μεταξύ τους.

## Τα Κομμάτια του Άλμπουμ
Όλα τα τραγούδια έχουν γραφτεί και ερμηνευθεί από την Tori Amos.
# "Precious Things" – 4:29 	
# "Angels" – 4:27	
# "Silent All These Years" – 4:10	
# "Cornflake Girl" – 5:05	
# "Mary" – 4:42
# "God" – 3:54
# "Winter" – 5:43
# "Spark" – 4:13
# "Way Down" – 1:50
# "Professional Widow" (Star Trunk Funkin' Mix) – 3:48 
# "Mr. Zebra" – 1:05
# "Crucify" – 5:00
# "Me and a Gun" – 3:43
# "Bliss" – 3:35
# "Playboy Mommy" – 4:06
# "Baker Baker" – 3:12
# "Tear in Your Hand" – 4:38
# "Sweet Dreams" – 3:39
# "Jackie's Strength" – 4:25
# "Snow Cherries from France" – 2:56

### DVD
#### Live
# "Pretty Good Year"
# "Honey"
# "Northern Lad"

#### Άλλα
# "Putting the Damage On" (remixed, στο άλμπουμ των φωτογραφιών)
# "Mr. Zebra" (ορχηστρικό, στο άλμπουμ των φωτογραφιών και το μενού)
# "Putting the Damage On" (ορχηστρικό)

## Charts
**Album** 

                           
Κατηγορία:Δισκογραφία της Tori Amos
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Ιωάννης Ιμπελέν

Το **Ιωάννης Ιμπελέν** ήταν όνομα Σταυροφόρων, απογόνων του Μπαλιάν Ιμπελέν και της Μαρίας Κομνηνής της Ιερουσαλήμ.

*Ιωάννης Ιμπελέν, ο παλαιός λόρδος της Βυρητού (1179-1236)
*Ιωάννης Ιμπελέν, λόρδος της Βυρητού (-1264)
*Ιωάννης Ιμπελέν, λόρδος της Αρσούφ και κοντοστάβλος της Ιερουσαλήμ (1211-1258)
*Ιωάννης Ιμπελέν, κόμης της Γιάφας και της Ασκαλώνας (1215-1266), νομικός του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ και συγγραφέας της συλλογής νόμων Ασσίζες της Ιερουσαλήμ.
Λιμνοθάλασσα Πάπα

Η **Λιμνοθάλασσα Πάπα** βρίσκεται στην δυτική Αχαΐα στην περιοχή του ακρωτηρίου του Αράξου και είναι ενταγμένη στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου. Στις δυτικές όχθες της βρίσκεται ο μικρός οικισμός Παραλίμνη ενώ στο βόρειο τμήμα της, εντός της απαγορευμένης περιοχής του «ναυτικού οχυρού Αράξου», υπάρχει και νησίδα.

## Ονομασία
Το όνομα προέρχεται από τις αρχές της βυζαντινής εποχής, οπότε κατά την παράδοση πήγαιναν από τη λίμνη τσιπούρες στον Πάπα της Ρώμης. Είναι περισσότερο γνωστή ως «λιμνοθάλασσα του Αράξου» ή ως λιμνοθάλασσα της «Καλόγριας» ή «Καλογριάς» ενώ ως ονομασία απαντάει και το «λιμνοθάλασσα Καλογερά». 

Το 12ο αιώνα αναφέρεται με το όνομα «Ασταλάρια» ενώ οι Τούρκοι ονόμαζαν την περιοχή με το ομώνυμο ιχθυοτροφείο ως «Μπαμπά». Σε βενετικό έγγραφο του 1645 το εκεί ιχθυοτροφείο αναφέρεται ως «Ιχθυοτροφεία του Μορέως».
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η περιοχή είναι προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000

## Υδροβιότοπος
thumb|right|270px|Η Λιμνοθάλασσα Πάπα (ή Αράξου ή Καλόγρια ή Καλογερά).
Η λιμνοθάλασσα βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τη λιμνοθάλασσα του Προκόπου, τη λίμνη-έλος Λάμια, τη Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου και τα Μαύρα βουνά προστατεύεται από τη συνθήκη Ράμσαρ. Στη λιμνοθάλασσα ξεχειμωνιάζουν πολλά σπάνια είδη πουλιών και η ίδια η λίμνη, η οποία έχει γλυκό νερό, είναι φυσικό ιχθυοτροφείο. Η λιμνοθάλασσα, όπως και η λιμνοθάλασσα Προκόπου, περιβάλλεται από λόφους με άμμο που εμποδίζουν τα νερά των χειμάρρων να πάνε στην θάλασσα και έτσι σχηματίστηκε. Η έκταση που καταλαμβάνει η λίμνη είναι 4.500 στρέμματα και το μέσο βάθος είναι 0,5 - 2,5 μ. ενώ το μέγιστο είναι 3,4 μ. Η περιοχή είναι προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR2320001.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία - Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] «Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821». Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α΄, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Άραξος.
* Ιωάννα Θ. Τσέλικα, *Περιβαλλοντική υδρογεωλογική μελέτη της πεδινής ζώνης της Βορειοδυτικής Πελοποννήσου με τη χρήση υδροχημικών μεθόδων*, Πανεπιστήμιο Πάτρας-Τμήμα Γεωλογίας, Πάτρα 2010.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Λιμνοθάλασσα Πάπα. wikimapia.org

Λ
Λ
Κατηγορία:Λιμνοθάλασσες της Αχαΐας
Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου

Η λιμνοθάλασσα **Κοτύχι** ή **λίμνη Κοτύχι** βρίσκεται στη βορειοδυτική Πελοπόννησο στο Νομό Ηλείας, ΒΑ. της κωμόπολης των Λεχαινών, ενώ το παραθαλάσσιο δάσος, ο υγρότοπος της Στροφυλιάς, είναι βορειότερα, στο Νομό Αχαΐας. Εντάσσεται στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

## Υδροβιότοπος
Η λίμνη βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τις λιμνοθάλασσες του Προκόπου, τη λίμνη-έλος Λάμια και του Πάπα προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ.

Αποτελεί ένα μωσαϊκό σημαντικών οικοτόπων, με σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, μεγάλη φυσική ομορφιά αλλά και πλήθος ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Η ιχθυοπανίδα της λιμνοθάλασσας αποτελείται από Λαβράκια (*Dicentrarchus labrax*), Κέφαλους (*Mugil cephalus*), Τσιπούρες (*Sparus auratus*) και Χέλια (*Anguilla anguilla*). Είναι σημαντικός τόπος ξεκούρασης για πολλά αποδημητικά πουλιά, όπως ερωδιούς, χαλκόκοτες, χελιδόνια, τσαλαπετεινούς, γεράκια, τρυγόνια, γλαρόνια κ.ά.

Η μακροχλωριδική σύνθεση της περιοχής του Κοτυχίου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα είδη: αλμυρίκι, άγρια σπανάκια, ήμερος φλωμός, αλειχηνόχορτο, βούρλο, κρίνος της θάλασσας, άσπρος κρίνος, αγριοκάλαμος, καλαμίθι, μαχαιρίδα, ξιφάρα, λάχαρι, αλμυρίκι, κρίθμος, καλιά, θαλασσόχορτο και βρίγκα.

Ο Υγρότοπος Κοτυχίου προστατεύεται από Εθνική, Ευρωπαϊκή και Διεθνή νομοθεσία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς  
* Κοτύχι-Στροφιλιά: Tα μυστικά των υγρότοπων

Κατηγορία:Λιμνοθάλασσες της Ελλάδας
Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Κατηγορία:Λίμνες του νομού Ηλείας
Μάλτα (αποσαφήνιση)

Το τοπωνύμιο **Μάλτα** μπορεί να αναφέρεται:

* στη Μάλτα, κράτος στη Μεσόγειο
* στο Μάλτα (νησί): νησί της Μάλτας, ένα από τα νησιά που αποτελούν το κράτος της Μάλτας. 
* στη Μάλτα Μεσσηνίας, χωριό του δήμου Αβίας στο νομό Μεσσηνίας.
* στη Μάλτα Οιχαλίας Μεσσηνίας, χωριό του δήμου Ανδανίας στο νομό Μεσσηνίας.
* στη Μάλτα (Λεττονία), πόλη της Λεττονίας. 
* στον Μάλτα (ποταμός), ποταμό της Λεττονίας. 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Στέφανος Στρέιτ

Ο **Στέφανος Στρέιτ** (6 Απριλίου 1837 – 13 Απριλίου 1920) ήταν Έλληνας νομομαθής, τραπεζίτης και πολιτικός. Διετέλεσε μεταξύ άλλων πρόεδρος της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος και υπουργός Οικονομικών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Απριλίου του 1837 στην Πάτρα και ήταν γιος του Γερμανού φιλέλληνα και αξιωματικού Ιωάννη-Αλέξανδρου Στρέιτ, ο οποίος μετά την παραίτησή του από το στράτευμα εγκαταστάθηκε στην Πάτρα.

Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη γενέτειρά του σπούδασε νομική στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Λειψίας και με την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε το 1861 πρωτοδίκης. Το 1865 προήχθη στο βαθμό του εφέτη, το ίδιο έτος όμως παραιτήθηκε και άσκησε τη δικηγορία στην Πάτρα μέχρι το 1872, χρονιά που διορίστηκε διευθυντής του υποκαταστήματος της Εθνικής τράπεζας στη Λαμία. Αργότερα διορίστηκε ως επιθεωρητής των επαρχιακών καταστημάτων της τράπεζας και στη συνέχεια μετατάχθηκε στο νομικό της τμήμα. Το 1875 αναγορεύτηκε υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το επόμενο έτος έγινε καθηγητής του συνταγματικού και διεθνούς Δικαίου ενώ το 1880 ορίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση ως ο εκπρόσωπός της στην αποστολή που μετέβη στο Μόναχο για να διευθετήσει το χρέος του κράτους προς τη Βαυαρία.

Το 1889 εξελέγη με μεγάλο ποσοστό υποδιοικητής της Εθνικής Τραπέζης ενώ υπήρξε επίσης πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Ασφαλιστικής και της εταιρίας διώρυγας της Κορίνθου. Το 1896 ανέλαβε διοικητής της Εθνικής Τραπέζης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου 1910 όταν και παραιτήθηκε για λόγους υγείας.
[thumb|right|230x230px|Πινακίδα της Οδού Στέφανου Στρέιτ σε δρόμο της [Αθήνας.]]
Επί προεδρίας του επεκτάθηκε η δραστηριότητα της Εθνικής και πέραν των συνόρων της Ελλάδας με την ίδρυση της Τράπεζας Κρήτης και της Τράπεζας της Ανατολής. Παράλληλα ενισχύθηκαν ο Μακεδονικός αγώνας και το Ταμείο Εθνικής Άμυνας ενώ εκδόθηκαν δάνεια για την αποκατάσταση των Ελλήνων προσφύγων που προέρχονταν από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Το 1897 χρημάτισε υπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη. Κατά την υπουργική του θητεία επιτεύχθηκαν η ρύθμιση των χρεών του ελληνικού δημοσίου και η σύναψη νέου εξωτερικού δανείου. Διετέλεσε επίσης σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 13 Απριλίου 1920. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα στην πρωτεύουσα. Ήταν παντρεμένος από το 1865 με τη Βικτωρία Λόντου, κόρη του πρώην δημάρχου Πατρέων Ανδρέα Λόντου, μαζί με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Γεώργιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στέφανος Στρέιτ στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Οικογένεια Λόντου
Στεφανος
Λίμνη Λάμια

Η λίμνη - έλος **Λάμια** βρίσκεται στη δυτική Αχαΐα και είναι ενταγμένη στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

## Ονομασία - λαογραφία
Για τη λίμνη κυκλοφορεί η παράδοση ότι κάποιο τέρας εμφανίζεται κατά καιρούς στα νερά της, η *Λάμια*, εξ ου και η ονομασία της.

## Υδροβιότοπος
Η λιμνοθάλασσα βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τη λιμνοθάλασσα του Πάπα (Καλόγριας), τη λιμνοθάλασσα του Προκόπου, τη Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου και τα Μαύρα βουνά προστατεύεται από τη συνθήκη Ράμσαρ. Έχει επιφάνεια 0,562 (τ.χλμ.), μέγιστο μήκος 1,188 (χλμ.) και μέγιστο πλάτος 0,650 (χλμ.). Μέσω του αύλακα "Κέντρος" επικοινωνεί με το Ιόνιο Πέλαγος. Στις δυτικές όχθες της έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες δεκαετίες ο μικρός οικισμός των Σαμαραίικων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Λίμνη Λάμια. wikimapia.org

## Πηγές
* Ιωάννα Θ. Τσέλικα, *Περιβαλλοντική υδρογεωλογική μελέτη της πεδινής ζώνης της Βορειοδυτικής Πελοποννήσου με τη χρήση υδροχημικών μεθόδων*, Πανεπιστήμιο Πάτρας-Τμήμα Γεωλογίας, Πάτρα 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Αχαΐας
Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Ιμπελέν

μικρογραφία|150px|Θυρεός του Φέουδου του Ιμπελέν
Το **Ιμπελέν** γαλλ. Ibelin, παραφθορά του Yibna, ήταν κάστρο του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ και έδωσε το όνομά του σε σημαντική οικογένεια των Σταυροφορικών κρατών της Ανατολής.

Το κάστρο χτίστηκε το 1141 μ.Χ., μεταξύ της Γιάφα και της Ασκαλόν.

Η οικογένεια των Ιμπελέν, της οποίας δεν είναι γνωστή η καταγωγή, έγινε πολύ ισχυρή και πολλά μέλη της πήραν σημαντικές θέσεις στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ και στο Βασίλειο της Κύπρου.

## Κύριοι του Ιμπελέν
* 1141-1151 : Μπαρισάν ντ'Ιμπελέν (Balian d'Ibelin ή Barisan d'Ibelin) (πέθανε το 1151), κύριος του Ιμπελέν και της Ραμά
* 1151-1170 : Ούγος ντ'Ιμπελέν (Hugues d'Ibelin) (πέθανε το 1170), κύριος του Ιμπελέν και της Ραμά, πρωτότοκος γιος του Μπαρισάν
* 1170 : Μποντουάν ντ'Ιμπελέν (Baudouin d'Ibelin) (πέθανε το 1187), κύριος της Ραμά, δεύτερος γιος του Μπαρισάν. Έδωσε άμεσα το Ιμπελέν στον μικρό αδελφό του
* 1170-1187 ή 1193 : Μπαλιάν ντ'Ιμπελέν (Balian d'Ibelin) (πέθανε 1193), τρίτος γιος του Μπαρισάν, Κύριος του Ιμπελέν και της Ναπλούζ
* 1193-1236 Ιωάννης ντ'Ιμπελέν της Βηρυτού

Κατηγορία:Βασίλειο της Ιερουσαλήμ
Μουρζίμ

Με το όνομα **Μουρζίμ** ονόμαζαν οι Άραβες τον αστέρα **β** του αστερισμού του Μεγάλου Κυνός. Ο Μουρζίμ αναφέρεται στον κατάλογο της *Μεγάλης Σύνταξης* του Πτολεμαίου όπου προσδιοριζόταν ως *«ο επ΄ άκρω τω εμπροσθίω πόδι»* (του Κυνός).

Ο Μουρζίμ είναι ένας λαμπρός γίγαντας αστέρας, από τους λαμπρότερους του αστερισμού. Είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας της κατηγορίας των παλλόμενων μεταβλητών (του τύπου «β Κηφέως»). Ο Μουρζίμ έχει απόλυτο μέγεθος -3,95 , που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα εκπέμπει περί τις 19.000 φορές περισσότερο φως από ό,τι ο Ήλιος. Η επιφανειακή του θερμοκρασία ανέρχεται στους 22.000 K. Απομακρύνεται από τη Γη με μέση ταχύτητα 34 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (122.000 χιλιόμετρα την ώρα).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Μεγάλου Κυνός

Κατηγορία:Αστέρες με ονομασία κατά Bayer
Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου B
Κατηγορία:Μέγας Κύων
Μαύρα Βουνά

Τα **Μαύρα Βουνά** βρίσκονται στην Αχαΐα κοντά στα σύνορα με νομό της Ηλείας και έχουν μέγιστο υψόμετρο 249 μέτρα. Είναι ενταγμένα στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

## Ονομασία
Η ονομασία οφείλεται στο ότι κατά την αρχαιότητα πιστευόταν ότι από σπηλιά που βρισκόταν στα βουνά εξορμούσαν οι άρχοντες των θαλασσών, που  τρόμαζαν τους ναυτικούς όταν περνούσαν από την εγγύς θαλάσσια περιοχή, ώστε ο τόπος της σπηλιάς να ονομαστεί Μαύρα Βουνά.

## Υδροβιότοπος
Τα βουνά αυτά προέρχονται από ασβεστολιθικά πετρώματα. Αποτελούν μέρος του οικοσυστήματος του Δάσους της Στροφυλιάς που προστατεύεται από την Συνθήκη Ραμσάρ. Εκεί βρίσκονται το χωριά Άραξος και Παραλίμνη, καθώς και οι Ιαματικές πηγές Αράξου και η δημοφιλής μικρή αμμώδης παραλία Γιανισκάρι. Εκτείνονται ανάμεσα στο Δάσος της Στροφυλιάς, τις λιμνοθάλασσες Αράξου (Πάπα) και Προκόπου, τον Πατραϊκό κόλπο και το Ιόνιο πέλαγος.

## Λοιπά στοιχεία
Στα Μαύρα βουνά υπάρχουν πολλά στρατιωτικά φυλάκια, ναυτικά οχυρά. Από τα πετρώματα τους βγαίνει άριστης ποιότητας άμμος, ενώ το χώμα είναι επίσης καλής ποιότητας για γκαζόν. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα καλυπτόντουσαν από πευκόδασος, όπου σήμερα διασώζεται μικρό τμήμα του κατεστραμμένο από πυρκαγιές. 

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Limnothalassa Araxou-Xorio Akrotirio Araxou.jpg|Η Λιμνοθάλασσα Πάπα από ύψωμα των Μαύρων Βουνών προς την παραλία Γιανισκάρι.
Image:Black Moudains 1.jpg|Τα Μαύρα Βουνά.


## Βιβλιογραφία
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μαύρα Βουνά.

Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας
Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Σωτηράκης Λόντος

Ο **Σωτηράκης Λόντος** (Βοστίτσα 1750 – Τρίπολη 1812) ήταν Έλληνας πρόκριτος και μοραγιάνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βοστίτσα (Αίγιο) και ήταν γιος του Γκολφίνου Λόντου, γενάρχη της ισχυρής οικογένειας των Λόντων. Έλαβε μέρος στα Ορλωφικά (1770) αλλά λόγω των φιλικών του σχέσεων με τους Οθωμανούς, κατάφερε να γλιτώσει από την οργή τους. Σταδιακά αναδείχθηκε σε έναν από τους ισχυρότερους προκρίτους της Πελοποννήσου. Το 1778 διορίστηκε *γενικός επίτροπος* των Πελοποννησίων και το 1778, κατάφερε να εξασφαλίσει το προνόμιο να εγκρίνει τους αρχιερείς της Πελοποννήσου που εκλεγόταν από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το 1807 ο σατράπης Βελής, γιος του Αλή πασά, τον διόρισε *μοραγιάνη*. Το 1812 όμως, ο Ιντζέλης Πασάς αντικατέστησε τον Βελή πασά και σχεδόν αμέσως ικανοποίησε τις απαιτήσεις του προκρίτου της Καρύταινας Ιωάννη Δεληγιάννη-Παπαγιαννόπουλου, αποκεφαλίζοντας τον Σωτηράκη Λόντο στην Τρίπολη.

Εκμεταλλευόμενος αυτό το πλήγμα κατά της οικογένειας των Λόντων, ο Ιωάννης Δεληγιάννης-Παπαγιαννόπουλος εγκαθίδρυσε νόθο κλάδο του δικού του οίκου στην περιοχή των Νεζεροχωρίων εντός των γαιών των Λόντων, οι οποίοι κατάγονται από τον Κάλανο Νεζερών, αποσκοπώντας έτσι αφενός στην διαρκή τριβή των κύριων ανταγωνιστών του με τους συγγενείς και συμμάχους του Παπαγιαννόπουλους, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν με επίκεντρο την γειτονική Καλάνιστρα, και αφετέρου στην εν γένει εξουδετέρωση οποιασδήποτε εχθρικής επιρροής στην περιοχή βορείως της Γορτυνίας. 

Είχε τέσσερα παιδιά, τον Ανδρέα, το Λουκά, τον Αναστάσιο και τη Μαρία, μετέπειτα σύζυγο του Λέοντος Μεσσηνέζη.

## Παραπομπές


Σωτηρακης
Κατηγορία:Ορλωφικά
Κατηγορία:Έλληνες του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο
Γόπα

Η **γόπα** είναι μικρό ψάρι μήκους 20 – 35 εκατοστών και συγγενεύει με τη σάλπα, τον σπάρο και τον σαργό.  Υπάγεται στα τελεόστεα ή υποβραχιόνια και έχει τα γενικά χαρακτηριστικά τους. Το επιστημονικό όνομά του είναι ***Βόωψ ο γνήσιος*** **(''Boops boops'')** είναι ο αρχαίος «Bόωψ ο γνήσιος» και ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae). Οι γόπες ζουν κοπαδιαστά σε βραχώδεις ακτές και σε φυκιάδες, είναι δε άφθονες στις ελληνικές θάλασσες.

Το κρέας τους είναι εύγευστο παρά την κάπως βαριά οσμή τους.

## Χαρακτηριστικά
Το μήκος της μπορεί να φθάσει τα 35 εκατοστά. Το χρώμα της είναι γκριζογάλαζο στη ράχη, λίγο πιο ανοικτό ασημί στα πλευρά και στην κοιλιά και γυαλιστερό.  Πίσω από τα μάτια αρχίζουν 4 κίτρινες γραμμές που καταλήγουν στη ρίζα της ουράς. Φέρει επίσης πλευρική γραμμή σκούρα καφέ. Το κεφάλι της γόπας έχει μήκος περίπου το 1/4 του συνολικού μήκους του ψαριού. Έχει μάτια σχετικά μεγάλα στο μισό ύψος του κεφαλιού και εξ αυτού ονομάστηκε «βόωψ» από το αρχαίο ελληνικό επίθετο «βοώπις» (= αυτή που έχει μεγάλα μάτια κυριολεκτικά «αυτή που έχει μάτια σαν του βοδιού»). Το ρύγχος της στρογγυλεύει και στο στόμα της, που φέρει κλίση προς τα πάνω, έχει στην πάνω σιαγόνα κοπτήρες ενώ στην κάτω κυνόδοντες, αν και θεωρείται φυτοφάγο ψάρι.

## Αλιεία
Οι γόπες ψαρεύονται με  δίχτυα της τράτας και με γρι-γρί καθώς και με τσαπαρί και καθετή. Τον χειμώνα είναι παχιές και νόστιμες. Οι αυγωμένες ψαρεύονται τον Απρίλιο και Μάιο.
*Η αλιεία της γόπας στις ελληνικές θάλασσες παρακολουθείται από στατιστική άποψη. Συγκεκριμένα το 2001 αλιεύθηκαν 3.674 τόνοι, το 2002 3.793 τόνοι και το 2003 4.025 τόνοι.

## Είδη
Στο γένος βόωψ, στο οποίο ανήκει η γόπα, ανήκει και το έτερο ψάρι σάρπα ή σάλπα. Το εν λόγω ψάρι είναι διαδεδομένο και στις ελληνικές θάλασσες.

## Ετυμολογία
Η λέξη «βόωψ» προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά: *βους* και *ωψ* (μάτια σαν του βοδιού, δηλαδή μεγάλα μάτια). Η λέξη προτάθηκε από τον Αθήναιο το Ναυκρατίτη ο οποίος εξηγούσε ότι κακώς ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος αναφέρει το ψάρι ως «βώκα», ενώ έπρεπε να το λέει βώοπα, γιατί αν και μικρό έχει μεγάλα μάτια, δηλαδή βόωψ, αυτός που έχει μάτια σαν του βοδιού. Από τον Πατριάρχη Φώτιο, αναφέρεται ως **βωψ**, ενώ αργότερα αναφέρεται και ως ***' (με κοινή προφορά ***'). Στην Κύπρο λέγεται και **βόππα** ή **γόππα**.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων 

## Βιβλιογραφία
**Νέα Εγκυκλοπαιδεία*, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, 2006.

## Αναφορές


Κατηγορία:Σπαρίδες
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Κατηγορία:Αλιεύματα
Περιοχή της Μούρθια

Η **αυτόνομη Κοινότητα της Μούρθια** (, *προφ.* Κομουνιδάδ Αουτόνομα δε λα Ρεχιόν ντε Μούρθια'') είναι μια από τις 17 αυτόνομες κοινότητες στις οποίες διαιρείται η Ισπανία. Βρίσκεται μεταξύ Ανδαλουσίας και Βαλένθιας. Βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα και η κατάληψή της από το Βασίλειο της Καστίλης το 1266 του επέτρεψε για πρώτη φορά να έχει πρόσβαση σε αυτήν. Καταλαμβάνει έκταση 11.313 τ.χλμ. και έχει 1.424.063 κατοίκους. Πρωτεύουσά της είναι η Μούρθια που συγκεντρώνει το 1/3 του πληθυσμού της κοινότητας. Η Μούρθια είναι ευρέως γνωστή για τη μεγάλη παραγωγή της σε φρούτα και λαχανικά. 

## Διοίκηση
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Φερνάντο Λόπεθ Μίρας από τις 3 Μαΐου 2017. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 28 Μαΐου 2023.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κωνσταντίνου (αποσαφήνιση)

**Κωνσταντίνου** (θηλ. Κωνσταντίνου) είναι ελληνικό επώνυμο.

Μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

**Άντρες**
*Βασίλης Κωνσταντίνου - πρώην ποδοσφαιριστής
*Βασίλειος Κωνσταντίνου - Κύπριος αθλητής στίβου
*Γιώργος Κωνσταντίνου - ηθοποιός
*Γιώργος Κωνσταντίνου - εικονογράφος
*Ιωάννης Κωνσταντίνου - αθλητής στίβου
*Μιχάλης Κωνσταντίνου - ποδοσφαιριστής
*Μιχάλης Κωνσταντίνου - ελληνοαμερικανός ηθοποιός

**Γυναίκες**
*Καίτη Κωνσταντίνου - ηθοποιός
*Ελένη Κωνσταντίνου - δημοσιογράφος
Οι Κωμωδίες του Αριστοφάνη (Κόμικς)

***Οι Κωμωδίες του Αριστοφάνη*** ήταν σειρά κόμικς που πρωτοεκδόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τις Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις, βασισμένη στις 11 σωζόμενες κωμωδίες του Αριστοφάνη. Τα κείμενα επεξεργάστηκε ο Τάσος Αποστολίδης και τα σκίτσα φιλοτέχνησε ο Γιώργος Ακοκαλίδης. Η σταδιακή έκδοση των κωμωδιών, οι οποίες επανεκδίδονται τα τελευταία χρόνια από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, είχε ευμενέστατη υποδοχή από το αναγνωστικό κοινό, ώστε πολλά από τα τεύχη να μεταφραστούν και σε άλλες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά). Συνολικά πούλησε περισσότερα από 700.000 τεύχη. Η μεγάλη του επιτυχία οφείλεται στο ότι χωρίς να ξεφεύγει από το αρχικό κείμενο κατάφερε να μεταφέρει την κριτική στη σύγχρονη πολιτική κατάσταση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα με την επανέκδοση των κωμωδιών από το Μεταίχμιο

Κ
Μεχμέτ

Πρόκειται για κύριο μουσουλμανικό όνομα που απαντάται ιδίως στους Τούρκους εκ του αραβικού «Μωχάμετ» ή «Μωχαμέτ» που αποδίδεται στην ελληνική γλώσσα ως «Μωάμεθ». Το επίθετο αυτό προερχόμενο από την αραβική γλώσσα, σημαίνει «αξιέπαινος», «διαπρεπής». Το όνομα **Μεχμέτ** φέρουν οι Τούρκοι ως ταυτόσημο του Μωάμεθ.

Το όνομα αυτό χρησιμοποιήθηκε και από τους Βυζαντινούς χρονογράφους με διάφορες παραλλαγές ως «Μεχμέτης» (που κατέληξε και «Μεμέτης»), «Μαχουμέτης», και «Μαχουμέντ».

Με το όνομα αυτό φέρονται επίσης έξι Σουλτάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι:
* Μεχμέτ Α΄
* Μεχμέτ Β΄
* Μεχμέτ Γ΄
* Μεχμέτ Δ΄
* Μεχμέτ Ε΄ 
* Μεχμέτ Στ΄
                                      
Επίσης με το ίδιο όνομα αναφέρονται 14 Αυτοκράτορες των Ινδιών.

Κατηγορία:Ισλαμικά ονόματα
Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ψηφιακό πιστοποιητικό

Το **ψηφιακό πιστοποιητικό** είναι ένα ηλεκτρονικό έγγραφο που χρησιμοποιείται για την αναγνώριση μίας οντότητας (φυσικό πρόσωπο, εξυπηρετητής, οργανισμός κοκ) και την ανάκτηση του δημοσίου κλειδιού αυτής.

## Έκδοση
Η έκδοση ενός ψηφιακού πιστοποιητικού γίνεται μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου σε μία Αρχή Πιστοποίησης. Η Αρχή Πιστοποίησης επιβεβαιώνει την ταυτότητα του αιτούντος και εκδίδει το πιστοποιητικό, το οποίο συνοπτικά περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία:
*Το ονοματεπώνυμο και διάφορες άλλες πληροφορίες σχετικά με τον κάτοχο του πιστοποιητικού.
*Το δημόσιο κλειδί του κατόχου του πιστοποιητικού.
*Την ημερομηνία λήξης του πιστοποιητικού.
*Το όνομα και την ψηφιακή υπογραφή της Αρχής Πιστοποίησης που το εξέδωσε.

Το πιο διαδεδομένο πρότυπο ψηφιακών πιστοποιητικών είναι το Χ.509.

## Χρήσεις
Τα ψηφιακά πιστοποιητικά χρησιμοποιούνται ευρέως για διάφορες κρυπτογραφημένες ηλεκτρονικές συναλλαγές μέσω του διαδικτύου. Παραδείγματα τέτοιων συναλλαγών είναι: Σύνοδοι με βάση το πρωτόκολλο SSL (Client/Server SSL Certificates), κρυπτογραφημένο και υπογεγραμμένο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (S/MIME Certificates), υπογραφή αντικειμένων (Object-signing Certificates) κοκ.

## Δείτε επίσης
*Κρυπτογραφία.
*Κρυπτογράφηση Δημόσιου Κλειδιού.
*Ψηφιακές Υπογραφές.

Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Σπύρος Κωνσταντόπουλος

Ο **Σπύρος Κωνσταντόπουλος** (Αθήνα, 28 Οκτωβρίου 1925 - 28 Μαρτίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

## Βιογραφία
Αποφοίτησε από τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Διακρίθηκε σε όλα τα θεατρικά είδη και συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους μεγάλους ηθοποιούς της εποχής του όπως την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη, τον Κώστα Καζάκο, την Μελίνα Μερκούρη, τον Νίκο Κούρκουλο, τον Δημήτρη Χορν, την Έλλη Λαμπέτη, τον Μάνο Κατράκη και άλλους.

Ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Μαρία Ζαφειράκη και απέκτησαν έναν γιο. Πέθανε στις 28 Μαρτίου του 2007 σε ηλικία 82 ετών. Κηδεύτηκε στις 30 Μαρτίου του 2007 στο νεκροταφείο Αγίας Παρασκευής.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεοπτικές σειρές

## Θεατρικές Παραστάσεις

Συμπληρωματικός κατάλογος παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Σπ. Κωνσταντόπουλος, ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου

Η **Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου** (1809-1899) ήταν μια από τις αξιολογότερες γυναικείες φυσιογνωμίες της νεότερης Ελλάδας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του προκρίτου Ανδρέα Καλαμογδάρτη. Κατά την έναρξη της επανάστασης κατέφυγε στην Πάτρα με τη μητέρα της και στη συνέχεια στην Ανκόνα της Ιταλίας. Εκεί σπούδασε και έμαθε ιταλικά, αλβανικά και αγγλικά. Το 1824 η οικογένεια της μετακόμισε στο Ναύπλιο. Στη Πλατεία Συντάγματος στο Ναύπλιο στο σημείο όπου βρισκόταν η Εθνική Τράπεζα  χτίστηκε, μετά την Απελευθέρωση της πόλης, το σπίτι της Καλλιόπης Παπαλεξοπούλου. Η Παπαλεξοπούλου, υπήρξε η σύζυγος του  πρώτου δημάρχου  Ναυπλιέων Σπυρίδωνος Παπαλεξόπουλου, και πρωτοστάτησε στην επαναστατική κίνηση για την έξωση του βασιλιά Όθωνα από την Ελλάδα. Λέγεται μάλιστα ότι το σπίτι της υπήρξε το κέντρο όπου οργανώθηκε η Ναυπλιακή Επανάσταση, που διήρκεσε από τον Φεβρουάριο έως τον Μάρτιο του 1862. Σήμερα, μπροστά από το κτίριο όπου υπήρχε η Εθνικής Τράπεζας υπάρχει γλυπτό αφιερωμένο στη μνήμη της. Όσο για το κτίριο που ήταν το σπίτι της, χρονολογείται γύρω στο 1930  έργο του αρχιτέκτονα Ζουμπουλίδη. Φέρει επιρροές από τα μυκηναϊκά μέγαρα και απηχεί μια τελευταία στροφή προς τον νεοκλασικισμό στη δεκαετία του 1930.Προσέφερε μεγάλο μέρος της περιουσίας της στους φτωχούς και στους πρόσφυγες. Τάχθηκε φανερά εναντίον του Όθωνα και έλαβε μέρος σε όλες τις αντι-οθωνικές αντιδράσεις. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, το 1850, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση για ένα μεγάλο διάστημα. Πρωτοστάτησε στην αποτυχημένη εξέγερση του Ναυπλίου, την 1η Φεβρουαρίου του 1862, γι' αυτό και καταδιώχθηκε από το Παλάτι. Όταν ο Όθων εκθρονίστηκε, κατέπλευσε το πλοίο «Ελλάς» στο Ναύπλιο και την μετέφερε στην Αθήνα ως προσκεκλημένη της Κυβέρνησης, όπου την τίμησαν για τη δράση της και της απένειμαν τιμητική σύνταξη 500 δρχ.

Απεβίωσε πάμφτωχη στις 8 Φεβρουαρίου του 1899. Στο Ναύπλιο υπάρχει οδός, έξω από το αρχοντικό της, που φέρει το όνομα της, καθώς και προτομή της στο αναγνωστήριο της δημόσιας βιβλιοθήκης του Ναυπλίου, έργο του Χαριάτη. Επίσης εξυμνήθηκε από γνωστούς ποιητές της εποχής, όπως ο Ηλίας Καλαμογδάρτης, πρώτος ξάδελφός της, και ο Παναγιώτης Σούτσος.
Για την Παπαλεξοπούλου έχει γραφτεί και το παρακάτω δημοτικό τραγούδι: 
:«Καλαμογδαρτοπούλα μου και Παπαλέξαινα,
:σε καμαρώνει η Πάτρα, σε κλαιν τα Κρέσταινα.
:Έβγα στο Μπαλκονάκι να δεις τι γίνεται,
:τ’ Ανάπλι είναι κλεισμένο, δεν παραδείνεται.»

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Καλλιοπη
Ηλίας Καλαμογδάρτης

Ο **Ηλίας Καλαμογδάρτης** (1817 - 1848) ήταν Έλληνας ποιητής.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Γεωργίου Καλαμογδάρτη. Έγινε δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου έφθασε μέχρι το αξίωμα του τμηματάρχη. Το 1845 ο Κωλέττης τον έπαυσε από ταγματάρχη, γι' αυτό και συνάντησε τον Όθωνα, από τον οποίο ζήτησε συγχώρεση κλαίγοντας. Από τότε ο βασιλιάς έλαβε υπό την προστασία του τους αδερφούς του, Περικλή και Παναγιώτη. 

Ο Ηλίας Καλαμογδάρτης έγραψε αρκετά ποιήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά και ανθολογίες, και στη συνέχεια μελοποιήθηκαν και τραγουδήθηκαν στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Επίσης είχε μεταφράσει από τα ιταλικά σε απλή καθαρεύουσα το ιστορικό σύγγραμμα του Φώσκολου *«Αι τελευταίαι επιστολαί του Ιακώβου Όρτις»*. Ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν εκείνα τα χρόνια τη δημοτική γλώσσα στην ποίησή τους. 

Αρρώστησε από φυματίωση και απεβίωσε στο Κάιρο, όπου είχε πάει για θεραπεία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ηλιας
Το Όνομα του Ρόδου

***Το Όνομα του Ρόδου*** (ιταλ: *Il nome della rosa*) είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο. Μετά από αρκετή επεξεργασία εκδόθηκε στην Ιταλία το 1980 (εκδόσεις Bompiani), η επιτυχία του δε ήταν τόση που το 1983 μεταφράστηκε στα Αγγλικά, ενώ το 1986 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Ζαν-Ζακ Ανό. Το έργο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

## Τίτλος
Ο τίτλος του έργου έχει συγκεντρώσει αρκετές απορίες, καθώς δεν είναι σαφές σε τι αναφέρεται. Στην πραγματικότητα, ο Έκο έχει δηλώσει ότι πρόθεσή του ήταν να βρει έναν «τελείως ουδέτερο τίτλο». Ο Έκο έγραψε ότι του άρεσε ο συγκεκριμένος τίτλος «γιατί το ρόδο είναι ένα σύμβολο τόσο πλούσιο σε νοήματα, που είναι ζήτημα εάν έχει μείνει κάποιο νόημα που να μην του έχει αποδοθεί». Σύμφωνα με τα γραφόμενά του στο «Επιμύθιο στο Όνομα του Ρόδου», ο τίτλος δεν έχει σχέση με το περιεχόμενο του έργου, καθώς ο τίτλος πρέπει να συγχέει τα νοήματα (του βιβλίου) και όχι να τα συγκροτεί.

## Περιεχόμενο
[μικρογραφία|260x260εσ|Η μονή του Αγίου Μιχαήλ στο [Πεδεμόντιο της βόρειας Ιταλίας, αποτέλεσε την έμπνευση για τον τόπο όπου εκτυλίσσεται η πλοκή του μυθιστορήματος.]]
Το μυθιστόρημα μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα ιταλικό μοναστήρι των Βενεδικτίνων και, γύρω από την αναζήτηση ενός χειρογράφου του Αριστοτέλη, αναπτύσσεται η πλοκή του, με φόνους, άνομες σχέσεις μεταξύ μοναχών και το κυνήγι των αιρετικών εν έτει 1327. Το όλο έργο παρουσιάζεται ως καταγραφή των αναμνήσεων ενός γηραιού βενεδικτίνου μοναχού, του αδελφού Άντσο (Adso) της Μελκ, ο οποίος έζησε τα περιγραφόμενα γεγονότα ως νεαρός δόκιμος μοναχός. Κεντρικό πρόσωπο στο έργο είναι ο αδελφός Γουλιέλμος της Μπάσκερβιλ, ο οποίος είναι φανταστικό πρόσωπο, υποκαθιστώντας, σύμφωνα με τον συγγραφέα, τον Γουλιέλμο Όκαμ. Στο έργο εμπλέκονται τόσο φανταστικά όσο και ιστορικά πρόσωπα, όπως ο ιεροεξεταστής Μπερνάρντο Γκι και ο μοναχός Ουμπερτίνο της Καζάλε. Μέσα από αυτό το έργο ο Έκο βρίσκει την ευκαιρία να κάνει μια εκτενή παρουσίαση της Σχολαστικής Μεθόδου, η οποία κυριαρχούσε στη μεσαιωνική σκέψη. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι στο έργο αυτό του Έκο γίνεται εκτενής αναφορά σε πρόσωπα όπως ο Φραγκίσκος της Ασίζης, ο Ρογήρος Βάκων και ο Άγιος Θωμάς Ακινάτης, άνθρωποι που υπήρξαν όλοι στο παρελθόν μελετητές και υποστηρικτές του Σχολαστικισμού. Ταυτόχρονα, όμως, αυτά τα πρόσωπα υπήρξαν και άτομα με τα οποία ο Έκο ασχολήθηκε και σε ακαδημαϊκό επίπεδο με τα έργα και τις ιδέες τους, ιδιαίτερα στην περίπτωση του Θωμά Ακινάτη, συνδυάζοντας έτσι με αριστουργηματικό τρόπο την επιστημονική με τη λογοτεχνική εργασία του.

## Κινηματογραφική μεταφορά
Το 1986, το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο υπό την σκηνοθεσία του Ζαν-Ζακ Ανό και πρωταγωνιστές τους Σον Κόνερι (Γουλιέλμος της Μπάσκερβιλ) και Κρίστιαν Σλέιτερ (Άντσο).
## Δείτε επίσης
*Τα 100 βιβλία του Αιώνα (Λε Μοντ)
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ουμπέρτο Έκο
Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μεσαίωνας
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν θεατρικές παραστάσεις
Παναγιώτης Καλαμογδάρτης

Ο **Παναγιώτης Καλαμογδάρτης** (1820-1864) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός από την Αχαία.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Γεωργίου Καλαμογδάρτη, γόνου της ισχυρής πατρινής οικογένειας των προυχόντων. Φορούσε για όλη την ζωή φουστανέλα με πέντε φούντες και του είχε μείνει το παρατσούκλι "πεντεφούντης".

Ήταν γεωμέτρης και σύντομα ασχολήθηκε με την πολιτική. Είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος και βουλευτής Πατρών. Το 1854 συνόδευσε τον αδερφό του, Αντώνιο, στην επανάσταση της Ηπείρου, όπου και πολέμησε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν τυφλός.

## Πηγές
*Βασιλείου Λάζαρη, *Καποδιστριακή Πάτρα*, Περί τεχνών, Πάτρα 2002, ISBN 960-8260-12-4

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Παναγιώτης 
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Γεώργιος Σαββίδης

Ο **Γιώργος Πάνου Σαββίδης**, ευρύτερα πιο γνωστός με την υπογραφή **Γ.Π. Σαββίδης** (Αθήνα, 11 Μαρτίου 1929 - Λόγγος Αχαΐας, 11 Ιουνίου 1995), ήταν μελετητής και καθηγητής της νεοελληνικής λογοτεχνίας. 

## Βιογραφία
Ο Γ.Π. Σαββίδης ξεκίνησε τις σπουδές του στην Φιλοσοφική Αθηνών, αλλά τις συνέχισε στο King's College του Cambridge και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλολογίας το 1966 με την διατριβή *Οι Καβαφικές Εκδόσεις (1891-1932)*. Έκτακτος αυτοτελής καθηγητής Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης από το 1966, παραιτήθηκε για λόγους ακαδημαϊκής και ηθικής τάξεως το 1971 και επανήλθε το 1974 ως τακτικός καθηγητής για άλλα εννέα χρόνια (εθελουσία έξοδος). Διετέλεσε μόνιμος επισκέπτης καθηγητής της Έδρας Νεοελληνικών Σπουδών Γιώργου Σεφέρη, Harvard University από το 1977 έως το 1984 (οικειοθελής παραίτηση).

Τα επιστημονικά του δημοσιεύματα ξεκίνησαν από το 1951, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με πολλά έντυπα (κυρίως Το Βήμα και Τα Νέα). Επιμελήθηκε με υποδειγματικό τρόπο εκδόσεις ποιημάτων του Σεφέρη, του Καβάφη, του Καρυωτάκη, του Σικελιανού, του Βαλαωρίτη και του Δαπόντε και άλλων.

## Παραπομπές

## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Γ. Π. Σαββίδης. 20 χρόνια μετά, Κείμενα: Κατερίνα Γκίκα, Νάσος Βαγενάς, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης Αθήνα, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία 2016

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού - Γ.Π. Σαββίδης

Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Λέων Μεσσηνέζης

Ο **Λέων Μεσσηνέζης** (1787-1851) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του μεγαλεμπόρου Ιωάννη Μεσσηνέζη, γόνου πλούσιας χιώτικης οικογένειας εμπόρων. Ασχολήθηκε νωρίς με το εμπόριο και κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη περιουσία. Εγκαταστάθηκε το 1811 στη Βοστίτσα (σήμερα *Αίγιο*), όπου και παντρεύτηκε την Μαρία Λόντου, κόρη του Σωτηράκη Λόντου. Οι συγγενικοί του δεσμοί με την οικογένεια Λόντου και με τον γαμπρό επ'αδελφής, τραπεζίτη, Λεβίδη τον καθιστούν έναν από τους πιο πλούσιους εμπόρους της εποχής. Το 1819 μυήθηκε από τον Ανδρέα Λόντο στην Φιλική Εταιρεία και ήταν ένας από τους προκρίτους που πήρε μέρος στην μυστική συνάντηση της Βοστίτσας υπό τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης πήρε μέρος σε διάφορες μάχες, ενώ συμμετείχε και στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Με έγγραφο του στο Βουλευτικό σώμα προειδοποίησε για μελλοντικές εμφύλιες διενέξεις αλλά αγνοήθηκε πλήρως. Εκπροσώπησε την Αιγιαλεία ως πληρεξούσιος στις συνελεύσεις της Τροιζήνας και του Επιδαύρου. Το 1836 οι ληστές Χονδρογιανναίοι επιτέθηκαν στην οικία του, στην οποία ακολούθησε πραγματική μάχη. Τελικά οι ληστές συνελήφθησαν αλλά τραυματίστηκαν σοβαρά δύο γιοί του. Το 1847 διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Αιγίου.

Απεβίωσε το 1851 και είχε τέσσερα παιδιά, τον Σωτήριο, τον Μιλτιάδη, τον Ιωάννη και την Ζωή. Δισέγγονος του είναι ο ποιητής Νύσης Μεσσηνέζης.

## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Μεσσηνέζη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Λεων
Ιωάννης Μεσσηνέζης

Ο **Ιωάννης Μεσσηνέζης** (1821-18 Φεβρουαρίου 1896) ήταν Έλληνας βουλευτής Αιγιαλείας και πρόεδρος της Β' Εθνοσυνέλευσης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν γιος του μεγαλεμπόρου και ήρωα της επανάστασης Λέοντα Μεσσηνέζη ενώ η μητέρα του καταγόταν από την Οικογένεια Λόντου. Σπούδασε σε ελβετικό λύκειο και έμαθε τη γαλλική και την αγγλική γλώσσα. Στη συνέχεια, σπούδασε νομικά στο Παρίσι, όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Δικαίου. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 την ημέρα της επανάστασης που είχε ως αποτέλεσμα την παραχώρηση συντάγματος από τον Όθωνα. Συμμετείχε μάλιστα στη διαδήλωση που έγινε γι' αυτό και τραυματίστηκε.  Άσκησε τη δικηγορία στην Πάτρα και εντάχθηκε στον δικαστικό κλάδο. Υπηρέτησε ως πρωτοδίκης Σύρου , ειρηνοδίκης και εφέτης Αθηνών . Κατά τη διάρκεια της δικηγορίας του στην Πάτρα έγινε ανεπιτυχής δολοφονική απόπειρα εναντίον του από τον Ταμπακόπουλο, επειδή υπερασπίστηκε το δημόσιο εναντίον του και κέρδισε τη δίκη. Παραιτήθηκε όμως από τη θέση του και ασχολήθηκε με την πολιτική. 

Το 1861 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιγιαλείας ενώ το 1862 εξελέγη πληρεξούσιος στην εθνοσυνέλευση, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος. Κατά τη διάρκεια των ταραχών που κατέληξαν στην έξωση του Όθωνα τραυματίστηκε σοβαρά. Υπέγραψε το σύνταγμα του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες εναντίον του Γεωργίου Α΄, γι' αυτό και περιέπεσε στη δυσμένεια του παλατιού. 

Το 1867 διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών και των κκλησιαστικών και της δημοσίας εκπαιδεύσεως στην κυβέρνηση Μωραϊτίνη και κατόπιν πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Αιγιαλείας από το 1872 έως το 1894. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του διέμενε μόνιμα στην Αθήνα. Το σπίτι του ήταν στο σημείο όπου χτίστηκε αργότερα το *«[[Ιλίου Μέλαθρον]]»*.

Απεβίωσε στην Πάτρα το 1896 και τον επικήδειο λόγο του τον εκφώνησε ο γυμνασιάρχης Ρούγκας. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Δούμα και είχαν έναν γιο, τον Λέοντα Μεσσηνέζη, μετέπειτα νομάρχη και μια κόρη, τη Μαρία Σωτηριάδη.

## Πηγές
**[[Νεολόγος των Πατρών]]*, φύλλο 19 Φεβρουαρίου 1896, από το Μουσείο Τύπου Πάτρας, στο Διαδίκτυο


Κατηγορία:Βουλευτές Αιγιαλείας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Οικογένεια Μεσσηνέζη