open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πλάτανος Ρεθύμνου

Ο **Πλάτανος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Ιστορικά, ανήκει στα χωριά της Αμπαδιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 580 μέτρων, στις νότιες πλαγιές του Ψηλορείτη. Απέχει 58 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο.Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Πλάτανος έχει 501 κατοίκους και είναι το δεύτερο πολυπληθέστερο χωριό του δήμου.

## Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την παράδοση, το όνομα οφείλεται σε ένα πλάτανο στις ρίζες του οποίου βρέθηκαν ερείπια της εκκλησίας της Υπαπαντής. Το 1690, ο Σύριος γενίτσαρος έκοψε τον πλάτανο και προσπάθησε να κτίσει ανεπιτυχώς μιναρέ για το τζαμί. Ο μιναρές γκρεμιζόταν και έτσι τον έχτισε σε άλλο σημείο. Σε εκείνη τη θέση χτίστηκε το 1964 ο τρίκλιτος ναός της Υπαπαντής, του Ευαγγελισμού και της Γέννησης του Χριστού. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το χωριό πήρε το όνομά του από πλάτανο ο οποίος βρισκόταν κοντά στη βρύση του χωριού.

Η περιοχή κατοικείται από τους βυζαντινούς χρόνους και στους συνοικισμούς Κάρταλος και Μετόχια υπήρχαν προπύργια με μόνιμη φρουρά τα οποία επιτηρούσαν τα παράλια για επιθέσεις πειρατών. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Platano* στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Platano* με 392 κατοίκους και 1.236 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως *Platano*. Επί τουρκοκρατίας, μέρος του πληθυσμού εξισλαμίστηκε. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 15 χριστιανικές και 20 μουσουλμανικές οικογένεια. Το 1881 είχε 220 κατοίκους (122 Χριστιανούς και 98 Τούρκους) και ανήκε στο δήμο Αποδουλού.  Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

### Προσωπικότητες
Στο χωριό γεννήθηκε την άνοιξη του 1859, η Καλλιρρόη Παρέν, του γένους Σιγανού και ο πρωτοχορευτής Γιάννης Αλυσανδράκης.

## Μεταφορές
Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός 13, γνωστή και ως Αμαριώτικος Δρόμος, που το ενώνει με το Ρέθυμνο (Περιβόλια, Πρασιές) και το υπόλοιπο Αμάρι (Απόστολοι, Γεωργική Σχολή, Βιζάρι, Φουρφουράς, Κουρούτες, Νίθαυρις, Αποδούλου, Βαθιακό, Πλάτανος, Άρδακτος, Λοχριά). Η αναβάθμιση του δρόμου αυτού είναι υπό μελέτη.

## Δείτε επίσης
***[[Κοινότητα Πλατάνου Αμαρίου|Κοινότητα Πλατάνου]]***

## Σημείωση
Στην Κρήτη και τον Δήμο Κισσάμου της Π.Ε. Χανίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάτανος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Πλατάνια Αμαρίου

Τα **Πλατάνια** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων, μέσα σε μικρή χαράδρα στις πλαγιές του Ψηλορείτη.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Platagnia* στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Platania de Neoteri και Platagnia* με 98 κατοίκους και 37 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως *Platagna*. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 10 χριστιανικές και 6 μουσουλμανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 233 κατοίκους (191 Χριστιανούς και 42 Τούρκους) και ανήκε στο δήμο Μοναστηράκι.  Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Στο χωριό βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Παναγία, με τοιχογραφίες οι οποίες σήμερα έχουν φθαρεί. Ο ναός βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και χρονολογείται από τον 14ο αιώνα. Έξω από το χωριό βρίσκεται ο ναός του αγίου Νικολάου, επίσης του 14ου αιώνα, ο οποίος είναι αγιογραφημένος. Στο σπήλαιο Κοντογονατές, φυλάχθηκαν τα ιερά σκεύη της μονής Αρκαδίου μετά το ολοκαύτωμα του 1866.

*Δείτε: *'Κοινότητα Πλατανίων**'

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Φρειδερίκος Γκοντζάγκα (καρδινάλιος)

O **Φρειδερίκος** (ιταλ. *Federico*, 1540 - 21 Φεβρουαρίου 1565) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάντοβα και ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Μάντοβα και της Μαργαρίτας Παλαολογίνας, κόρης του Γουλιέλμου Θ΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου.

Γεννήθηκε λίγο μετά το τέλος του πατέρα του, ήταν λοιπόν υστερότοκος. Ήταν ανιψιός του καρδινάλιου Έρκολε Γκοντζάγκα και εξάδελφος του καρδινάλιου Τζοβάννι Βιντσέντσο Γκοντζάγκα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.

Ο πάπας Πίος Δ΄ στη Συμβούλιο (Consistorium) του 1563 τον εξέλεξε καρδινάλιο ιερέα. Έλαβε τον κόκκινο πίλο για τον *τιτουλάριο ναό* της Σάντα Μαρία Νόβα, η οποία ήταν διακονικός ναός, αλλά προήχθη σε *τιτουλάριο ναό* με την ευκαιρία αυτή (pro illa vice).

Λίγους μήνες μετά έγινε διαχειριστής της επισκοπής της Μάντοβα κατ' εξαίρεση, μια και ήταν ακόμη 13 ετών και όχι ενήλικας. Το 1564 έγινε παπικός απεσταλμένος (legatus) στη Μάντοβα. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους έγινε επίσκοπος, αλλά δεν πρόλαβε να χειροτονηθεί ποτέ.

Απεβίωσε στη Μάντοβα το επόμενο έτος σε ηλικία 25 ετών και τάφηκε στον εκεί Καθεδρικό ναό.

## Πρόγονοι


## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Οικία του Άσγκιλ

Η **οικία του Άσγκιλ** (αγγλικά: *Asgill House*), είναι προστατευόμενο κτήριο του 18ου αιώνα στην περιοχή Ρίτσμοντ του Λονδίνου. Βρίσκεται μπροστά από τον ποταμό Τάμεση, και αποτελεί δείγμα της Παλλαντιανής αρχιτεκτονικής.Πριν την κατασκευή του κτηρίου τον 18ο αιώνα, στο οικόπεδο βρισκόταν παλαιότερα το παλάτι του Ρίτσμοντ υπό τους Τυδώρ, και συγκεκριμένα στο ίδιο σημείο το ζυθοποιείο του παλατιού.  

## Περιγραφή
Το κτήριο ήταν αρχικά γνωστό ως *Richmond Place* -*τοποθεσία* στο Ρίτσμοντ-. Το κτήριο χτίστηκε και ολοκληρώθηκε το 1760, ή κατά άλλες πηγές το 1767, από τον αρχιτέκτονα Ρόμπερτ Τέιλορ ως εξοχική κατοικία για τον τραπεζίτη Τσαρλς Άσγκιλ, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος του Λονδίνου κατά την περίοδο 1761-62. Μετά τον θάνατο του Άσγκιλ το 1788 το κτήριο πέρασε από διάφορους ιδιοκτήτες έως ότου το το 1832 ήταν γνωστό με τον γενικό χαρακτηρισμό *Riverside Villa* -παραποτάμια έπαυλη-, ενώ το 1881 αναφέρεται για πρώτη φορά ως *Asgill House* στο ευρετήριο της εφημερίδας *Richmond and Twickenham Times*.


Αρχείο:Asgill House architecture, 1767, Colen Campbell.jpg|Αρχιτεκτονικά σχέδια του κτηρίου, 1767
Αρχείο:Asgill House engraving, 1781.jpg|Αναπαράσταση του 1781
Αρχείο:Thames River - Richmond, Surrey, UK.jpg|Η σιδηροδρομική γέφυρα του Ρίτσμοντ (1846) και η οικία του Άσγκιλ σε άποψη από πλωτό σπίτι στον ποταμό Τάμεση


Αποτελεί μια από τις τελευταίες σημαντικές πολυτελείς κατοικίες που κτίστηκαν στις όχθες του ποταμού Τάμεση.Έμεινε για μερικά χρόνια ακατοίκητο κατά την δεκαετία του 1960 και υπέστη βανδαλισμούς στο εσωτερικό του, και κατόπιν ανακαινίστηκε πλήρως κατά την περίοδο μεταξύ του Μαΐου του 1969 και Νοεμβρίου του 1970, και κατά την περίοδο αυτή αφαιρέθηκαν κάποιες από τις προσθήκες που είχε αποκτήσει κατά την Βικτωριανή εποχή.

Το κτήριο νοικιάζεται πλέον από το βρετανικό στέμμα, του οποίου αποτελεί κυριότητα, προς ιδιώτες για χρήση ως κατοικία.


Richmond Palace commemorative plaque - Richmond - Surrey - UK.jpg|Αναμνηστική πλάκα σε εξωτερικό τοίχο του κτηρίου, στην οποία αναφέρονται οι Ερρίκος Α´, Εδουάρδος Γ´, Ερρίκος Η´, και η Ελισάβετ Α´ ως κάτοικοι του παλατιού του Ρίτσμοντ στην περιοχή του οποίου βρίσκεται πλέον το κτήριο
Asgill House plaque 20943.JPG|Πλάκα για την παλιό οξυά στον κήπο του κτηρίου, ένα από τα μεγάλα δέντρα του Λονδίνου
Asgill House beech tree, Richmond, London.jpg|Η οξυά στον κήπο της οικίας


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*   
*  
*  
*  
*  
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστορικές πληροφορίες και απεικονίσεις - landedfamilies.blogspot.co.uk
* Πανοραμική περιήγηση στην περιοχή του κτηρίου - panoramaofthethames.com

Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Βισταγή Ρεθύμνου

Η **Βισταγή** (γνωστή και ως *Πισταγή* και *Μπισταγή*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων, στους δυτικούς πρόποδες του Ψηλορείτη. Απέχει 38 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αρχικά βρισκόταν στη θέση Ξεροχώρι, όπου ακόμη και σήμερα σώζονται κατάλοιπα οικισμού. Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό μετακινήθηκε στην σημερινή του θέση, όταν ο μπιστικός (έμπιστος) ενός βοσκού παρατήρησε ότι ένας τράγος επέστρεφε στο κοπάδι βρεγμένος. Τον ακολούθησε και είδε ότι έπινε νερό από μία πηγή. Το χωριό μετακινήθηκε σε εκείνη τη θέση. Πάνω από το χωριό υπάρχουν ερείπια ενετικού πύργου με θυρεό.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Pistagi* στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Pistagi* με 451 κατοίκους και 329 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως *Pistagij*. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 50 χριστιανικές και 2 μουσουλμανικές οικογένεια. Το 1881 είχε 514 κατοίκους και ανήκε στο δήμο Μοναστηρακίου. Στην απογραφή του 1900, το χωριό αναφέρεται ως Μπισταγή και από την απογραφή του 1920 και έπειτα αναφέρεται ως Βισταγή.  Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Εκκλησίες
Η δίκλιτη ενοριακή εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Άγιο Χαράλαμπο. Σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Άλλες εκκλησίες του χωριού είναι η Αγία Βαρβάρα με επιγραφή *«ΑΨΠΓ 1783 Οκτωβρίου 7. Δια πρεσβειών της Αγίας Βαρβάρας, μνήσθητι Κύριε, Ιερεμίου Ιερομονάχου, Καθηγουμένου των Ασωμάτων»* η οποία βρίσκεται στην παρά τον ναό βρύση, ο Άγιος Γεώργιος ο οποίος λειτουργούσε στο παρελθόν ως σχολείο και στο ανώφλι του σώζεται η επιγραφή *«Έτος 1850 Μαΐου 19, Μνήσθητι Κύριε της δούλης Σου»*, ο ναός της Μεταμόρφωσης δίπλα στο Ηρώο και ο κοιμητηριακός ναός του αγίου Αντωνίου.

## Διοικητικά στοιχεία

Η Βισταγή αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μονή Ασωμάτων αποτελούν την κοινότητα Βισταγής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιβρίτου του δήμου Αμαρίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει 201 κατοίκους ενώ ως οικισμός 90.

## Προσωπικότητες
* Ιωάννης Ορφανός, βουλευτής Πειραιώς
* Ηλίας Λαμπίρης, γιατρός και βουλευτής Ρεθύμνης εκλεγμένος με το ΠΑΣΟΚ
* Ανδρέας Ξανθός, γιατρός και βουλευτής Ρεθύμνης εκλεγμένος με το ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διατέλεσε υπουργός υγείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Έρκολε Γκοντζάγκα, καρδινάλιος

O **Έρκολε (Ηρακλής)**, ιταλ. *Ercole*, (23 Νοεμβρίου 1505 - 2 Μαρτίου 1563) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάντουα και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Β΄ μαρκήσιου της Μάντουα και της Ισαβέλλας των Έστε, κόρης του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα. Αδελφός του ήταν ο Φερράντε Α΄ κόμης της Γκουαστάλα.

Ήταν ανιψιός του καρδινάλιου Σιγισμούνδου Γκοντζάγκα. Σπούδασε φιλοσοφία στη Μπολόνια με καθηγητή τον Πιέτρο Πομπονάτσι και αργότερα θεολογία. Το 1520/25 ο Σιγισμούνδος παραχώρησε την επισκοπή της Μάντουα στον Έρκολε. Μετά από την επιτυχημένη διπλωματία της μητέρας του, εκλέχθηκε το 1525 καρδινάλιος. Η Ισαβέλλα του έφερε τον κόκκινο πίλο από τη Ρώμη.

Αν και νέος, έδειξε ζήλο αναμόρφωσης της επισκοπής του. Τον ενθάρρυνε ο καρδινάλιος Γκιλμπέρτι, επίσκοπος της Βερόνα. Ζούσε ατσάλινη ζωή και το έργο του *Εκπαίδευση χριστιανικών ζωών (vitae christianae Iinstitutio)* μαρτυρεί την ευσέβειά του. Εξέδωσε μία Κατήχηση για χρήση από τους ιερείς και έκτισε ιεροδιδασκαλείο, συμμορφούμενος με τις επιταγές της Συνόδου του Τρέντο (Τριδέντου). Ήδη οι επίσκοποι Κονταρίνι και Καράφφα είχαν δραστηριοποιηθεί.

Απεριόριστα φιλάνθρωπος, πλήρωνε τα πανεπιστημιακά έξοδα ταλαντούχων νέων. Το 1530 ο πάπας τον έστειλε σε πρεσβεία στον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων. Ήταν συνετός και μεθοδικός και είχε τη συμπάθεια των παπών, του Καρόλου Ε΄, του Φερδινάνδου Β΄ της Ισπανίας, του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας και του γιου του Ερρίκου Β΄.

Το 1540 απεβίωσε ο αδελφός του Φρειδερίκος Β΄ δούκας της Μάντοβας και ο Έρκολε έγινε επίτροπος των τεσσάρων γιων εκείνου, που ήταν επτά ετών, δύο ετών, ενός έτους και ο τέταρτος ήταν υστερότοκος. Ο πρώτος από αυτούς, ο Φραγκίσκος Γ΄ απεβίωσε το 1550 και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος Γουλιέλμος. Ο Έρκολε κυβέρνησε τη Μάντουα ως το 1556, οπότε ο Γουλιέλμος ενηλικιώθηκε.

Στο Σύλλογο των καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα, όλοι πίστεψαν ότι θα εκλεγόταν εκείνος, αλλά οι καρδινάλιοι απέφευγαν να εκλέξουν έναν από δυναστικό Οίκο. Ο νέος πάπας Πίος Δ΄ τον ονόμασε παπικό αντιπρόσωπο (legatus) στη Σύνοδο του Τρέντο. Σε αυτήν κοπίασε από την αρχή με ό,τι ηθικό και υλικό μέσο διέθετε και αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες. Ασθένησε από πυρετό και απεβίωσε το 1563.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Βιορίκα Βισκοπολεάνου

Η **Βιορίκα Βισκοπολεάνου** (*Viorica Viscopoleanu*, γεννήθηκε 8 Αυγούστου 1939) είναι Ρουμάνα πρώην αθλήτρια στο άλμα εις μήκος, χρυσή Ολυμπιονίκης του αγωνίσματος στην Ολυμπιάδα του 1968.

Ήρθε πρώτη στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου του 1963, 1964, 1967, 1968, 1970 και 1973 με άλματα 6,08 μ., 6,46 μ., 6,20 μ., 6,30 μ., 6,43 μ. και 6,50 μ. αντίστοιχα.

Στις 14 Οκτωβρίου 1968, στην Πόλη του Μεξικού, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ με άλμα 6.82 μ. Με το πατρικό της όνομα, Μπέλμεγκα, συμμετείχε σε άλλες δύο διοργανώσεις. Ήταν 5η το 1964 (6.35 μ.) και 7η το 1972 (6,48 μ.). Πήρε μέρος και σε τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, το 1969 ήταν 2η (6.45 μ.), 5η το 1966 (6.33 μ.) και 6η το 1971 (6.39 μ.).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρουμάνοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αθλήτριες του άλματος εις μήκος
Κατηγορία:Ρουμάνοι Ολυμπιονίκες
Βισκοπολεάνου Βιορίκα
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου 
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Φεμινιστές κατά της Λογοκρισίας

Οι **"Φεμινιστές κατά της Λογοκρισίας"** (**) είναι μια συλλογικότητα που ιδρύθηκε το 1989 στο Ηνωμένο Βασίλειο με στόχο να παρεμβαίνει κατά της λογοκρισίας με φεμινιστικά επιχειρήματα και να υπερασπίζεται δημιουργικά έργα με σκοπό την υπεράσπιση της ατομικής σεξουαλικής έκφρασης.

Ιδρύθηκε αρχικά ως απάντηση στην προσπάθεια διαβίβασης ενός ψηφίσματος στην ετήσια γενική συνέλευση του Εθνικού Συμβουλίου Πολιτικών Ελευθεριών το 1989 που καταδίκαζε την πορνογραφία. Με πρωτοπόρους τους Βρετανούς ακτιβιστές Λίντα Σεμπελ (Linda Semple) και Ροζ Κάβενυ (Roz Kaveney), διοργανώθηκαν συναντήσεις φεμινιστών στο Λονδίνο ώστε να αρχίσει η σύνταξη εγγράφων και να προωθήθει μια φεμινιστική θέση με στόχο την υπεράσπιση της ελεύθερης της έκφρασης.

Η οργάνωση είναι μη χρηματοδοτούμενη και δεν έχει προσωπικό ή μισθωμένα γραφεία. Μεμονωμένα μέλη γράφουν παρατηρήσεις και επιστολές σε κυβερνητικά όργανα, καθώς και άλλες δημοσιεύσεις σε εφημερίδες και αλλού. Εκπρόσωποι της οργάνωσης έχουν συγγράψει αρκετά βιβλία, έχουν παρουσιάσει ερευνητικές μελέτες, αναλύσεις και προσωπικές εμπειρίες που σχετίζονται με τη λογοκρισία και με την πορνογραφία. Είναι διατεθειμένοι να μιλήσουν δημόσια για να υπερασπιστούν τις θεμελιώδεις αρχές της οργάνωσης,  όπως σε πανεπιστημιακές διαλέξεις και σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.

Είναι ένα από τα μέλη του δικτύου *"[[Backlash]]"*, που ιδρύθηκε το 2005 και υπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, με στόχο με παρουσιάσει τις θέσεις της σχετικά με προτεινόμενο νόμο για την ποινικοποίηση της κατοχής εικόνων που θεωρούνται "ακραία πορνογραφικές". Οι *"Φεμινιστές κατά της Λογοκρισίας"* έπειτα από αίτημα της βρετανικής κυβέρνησης, συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις σχετικά με αυτό το νόμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φεμινισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Οργανώσεις με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Ελευθερία του λόγου
ΟΣΚ Πράχα

Η **ΟΣΚ Πράχα** (τσέχικα: Univerzitní Sportovní Klub Praha) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Πράγα, η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Τσεχίας.

## Ιστορία
Η ΟΣΚ Πράχα ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '50 και κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα την σεζόν 1964-65, φθάνοντας ως τον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών την επόμενη χρονιά, όπου ηττήθηκε από την Σίμενταλ Μιλάνο με 77-72. Την ίδια χρονιά κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα, αλλά στο κύπελλο πρωταθλητριών του 1967 ηττήθηκε στον ημιτελικό από την Ρεάλ Μαδρίτης με 88-86, κατακτώντας τελικά την τρίτη θέση, κερδίζοντας την ΑΣΚ Ολίμπια με 88-83.

Το 1967-68, έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου κυπελλούχων, όπου ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 89-82, αλλά το κατέκτησε την επόμενη σεζόν, κερδίζοντας την Ντιναμό Τιφλίδας με 80-74.

Τις δύο επόμενες χρονιές, αποκλείστηκε στους ημιτελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ενώ το 1972 και το 1973 έφθασε ως την προημιτελική φάση της ίδιας διοργάνωσης. Η τελευταία ευρωπαϊκή διάκριση της ΟΣΚ Πράχα υπήρξε η πρόκριση της στην προημιτελική φάση του κυπέλλου κυπελλούχων του 1977.

Συνέχισε να διακρίνεται στις εγχώριες τσεχοσλοβάκικες διοργανώσεις μέχρι το 1992, κατακτώντας συνολικά έντεκα τίτλους. Ακολούθησε ο τίτλος του πρώτου πρωταθλήματος της Τσεχικής λίγκας το 1992-93, ενώ επανήλθε στα πρωταθλήματα το 2000 και το 2001.

## Τίτλοι και διακρίσεις
### Εγχώριοι
* **Πρωταθλήματα Τσεχίας (3)**:
1992-93, 1999-00, 2000-01

### Πρώην Εγχώριοι
* **Πρωταθλήματα Τσεχοσλοβακίας (11)**:
1964-65, 1965-66, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1971-72, 1973-74, 1980-81, 1981-82, 1990-91, 1991-92

### Διεθνείς

* *[[Ευρωλίγκα|Φιναλίστ Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων]] (Ευρωλίγκα) (1)*:
1965-66

* **[[Κύπελλο Σαπόρτα|Κύπελλο Κυπελλούχων]] (1)**:
1968-69

* *Φιναλίστ [[Κύπελλο Σαπόρτα|Κυπέλλου Κυπελλούχων]] (1)*:
1967-68

## Παραπομπές


## Πηγές
* USK Praha basketball, News, Roster, Rumors, Stats, Awards - Eurobasket
* Aktuality - USK Praha - oficiání stránky basketbalového klubu

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τσεχίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1953
Κατηγορία:Τσέχικοι σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1953
Σιχ Ντουρσούν

Το **Σιχ Ντουρσούν** () ή **Σχτορασέν** ( , επίσης **Σιχτορασέν**, **Σχτορασέρ**, και **Σουκτορασέν**) είναι χωριό της επαρχίας Μαρτουνί της πρώην Δημοκρατίας του Αρτσάχ, και σημερινής επαρχίας Χοτζαβέντ του νοτιοδυτικού Αζερμπαϊτζάν.

Κοντά στο χωριό βρίσκεται το τεράστιο δέντρο - πλάτανο (*[[Ανατολικός πλάτανος|Platanus orientalis]]*) με το όνομα Τντζρι. Αυτό το δέντρο έχει περιφέρεια 27 μέτρα και ύψος 54 μέτρα. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαβέντ
Τσαϊκέντ (Σουσά)

Το **Τσαϊκέντ** ( ή **Ακούνκ** () είναι ένα χωριό της επαρχίας Σουσά του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές
* 
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σούσα
Συνοδινός

Το επώνυμο **Συνοδινός/Συνοδινού** πιθανόν αναφέρεται στους:

* Άννα Συνοδινού (1927–2016), Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός
* Ζαννής Συνοδινός (18??–1907), Έλληνας εθνικός ευεργέτης
* Ηλίας Συνοδινός (γεν. 1960), Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής
* Πολύκαρπος Συνοδινός (1864–1947), Έλληνας ιεράρχης
Γιουχαρί Γκιλιτσμπάγ

Το **Γιουχαρί Γκιλιτσμπάγ** (επίσης **Βερίν Κλιτσμπάγκ**, **Κλισμπάγκ **και **Βερίν Κλύτσμπαγκ**) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χοτζάλι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαλί
Δημοσθένης Μαγγίνας

Ο **Δημοσθένης - ή Δήμος - Μαγγίνας** είναι Έλληνας αθλητής στίβου μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Γεννήθηκε στην Κομοτηνή στις 28 Ιουνίου 1982 και ανήκει στον Α.Ο. Μυκόνου όπου μεταγράφηκε τον Δεκέμβρη του 2016 από τον Παναθηναϊκό. Το 2014 και 2015 αγωνιζόταν με τα χρώματα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης ενώ μεχρι και το 2013 ήταν αθλητής του Ολυμπιακού.

Έχει αναδειχθεί 3 φορές 1ος Πανελληνιονίκης στα 5.000 μέτρα, 7 φορές 1ος Πανελληνιονίκης στα 10.000 μέτρα και 5 φορές 1ος στο ατομικό των 10.000 μέτρων ανωμάλου δρόμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ισικλί (Κουμπαντλί)

Το **Ισικλί **ή **Ουρεκάν** (αρμενικά: Ուռեկան. επίσης, **Ισιγκλί**, **Σίχοβα**, και **Σίχαβα**) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κουμπαντλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας. 

## Γνωστοί κάτοικοι
* Αλακμπάρ Αλίγιεφ — Εθνικός Ήρωας του Αζερμπαϊτζάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουμπαντλί
Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Ζωή Καρβωνοψίνα

Η **Ζωή Καρβωνοψίνα** («η μαυρομάτα») ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα. 
## Ζωή
Ήταν η ερωμένη του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄, που την παντρεύτηκε το 906 μ.Χ., με την ελπίδα ότι θα του γεννήσει έναν νόμιμο γιο. Μέχρι τότε ήταν ήδη η μητέρα του μελλοντικού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄, αλλά ο γάμος κρίθηκε αντικανονικός από την εκκλησία και απαγορεύτηκε από τον Πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό. Το ζευγάρι παντρεύτηκε ούτως ή άλλως και ο Νικόλαος καθαιρέθηκε. Όταν ο Λέων πέθανε το 912 μ.Χ. ο αδελφός του Αλέξανδρος, που τον διαδέχθηκε ως κυβερνήτης, επανέφερε τον Νικόλαο και έδιωξε την Ζωή από το παλάτι. 
Όταν ο Αλέξανδρος πέθανε, ένα χρόνο αργότερα η Ζωή επέστρεψε, αλλά αναγκάστηκε από τον Πατριάρχη Νικόλαο να πάει σε μοναστήρι. Ο Νικόλαος σύντομα έγινε αντιδημοφιλής για παραχωρήσεις προς τους Βουλγάρους και η Ζωή τον ανέτρεψε το 914 μ.Χ. για να γίνει αυτοκράτειρα. Έχοντας υποστήριξη από τον αγαπημένο της, τον Λέοντα Φωκά, ανακάλεσε τις προηγούμενες παραχωρήσεις προς τον  Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας και ανακάλεσε τον γάμο μεταξύ της κόρης του και του Κωνσταντίνου Ζ΄. Αυτό προκάλεσε πόλεμο με τη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα μια σειρά από βαριές ήττες για το Βυζάντιο. Αυτές οι αποτυχίες, σε συνδυασμό με την ανάγκη μιας δυσμενούς συνθήκης για να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Αράβων της Σικελίας στην θέση κάτω μια εξέγερση στην Ιταλία, αποδυνάμωσε τη θέση της, μέχρι το 919 μ.Χ, που ο ναύαρχος Ρωμανός Λεκαπηνός ήταν σε θέση να καταλάβει το θρόνο. Αναγκάστηκε να αποσυρθεί στη μονή της Αγίας Ευφημίας στο Πετρίον, όπου πέθανε σε άγνωστη ημερομηνία λίγο αργότερα. Ωστόσο, σε άλλα μέτωπα η πολιτική της έφερε επιτυχίες για το Βυζάντιο: βυζαντινά στρατεύματα κατάφεραν, για παράδειγμα, να αποκαταστήσουν τον Ασώτιο Β΄ στον θρόνο της Αρμενίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Αμμούδι Καρπάθου

Το **Αμμούδι** ή **Αμμούι** είναι ακατοίκητη βραχονησίδα του Αιγαίου Πελάγους που ανήκει στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Περιλαμβάνεται στην Kοινότητα Ολύμπου του Δήμου Καρπάθου.

Το μήκος των ακτών της νησίδας είναι 0,4720km. Στη βόρεια πλευρά του νησιού υπάρχει ένα μικρό θαλάσσιο σπήλαιο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Όλυμπος Καρπάθου
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Καρπάθου
Επιθυμίες

***Επιθυμίες*** είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του ΑΝΤ1 τις σεζόν 1998-2000. Το σενάριο υπέγραψε η Άννα Αδριανού με τον Γιάννη Μπότση, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Βασίλης Τσελεμέγκος. Αν και ήταν προγραμματισμένη να ολοκληρωθεί σε 20 επεισόδια, η σειρά κατάφερε να σημειώσει πολύ υψηλή θεαματικότητα σε κάθε επεισόδιο, με αποτέλεσμα να συνεχιστεί για ακόμη μία χρονιά. Έκτοτε, έχει επαναπροβληθεί αρκετές φορές σε επανάληψη, και από τον σταθμό και από το Μακεδονία TV.

Οι κύριες πρωταγωνίστριες ήταν η Βάσια Παναγοπούλου, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου και η Χριστίνα Αλεξανιάν. Η υπόθεση της σειράς ήταν ο αγώνας αυτών των τριών γυναικών γύρω στα 30 -όπου τις έδενε μια πολύ μεγάλη φιλία από μικρές- για κοινωνική αποδοχή, εργασιακή επιτυχία, αγάπη και έρωτα στη ζωή τους. Το πρωταγωνιστικό καστ συμπληρώνουν ο Γιάννης Βούρος, ο Κώστας Αποστολίδης, ο Χρήστος Γιάνναρης, η Ζωζώ Ζάρπα, η Αλεξάνδρα Παντελάκη, ο Στάθης Κακκαβάς, η Νταίζη Σεμπεκοπούλου, ο Ντίνος Αυγουστίδης, ο Δημήτρης Καλλιβωκάς, η Έλλη Φωτίου, η Αγγελική Δημητρακοπούλου και ο Μάνος Ζαχαράκος.

## Επισκόπηση σειράς

## Πλοκή
Η ασυμβίβαστη Δάφνη, η γοητευτική Έλενα και η συνεσταλμένη Άννα προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Φίλες από τα παιδικά τους χρόνια, τρεις νέες γυναίκες γύρω στα 30, γεμάτες από όνειρα για αγάπη, έρωτα, επαγγελματική επιτυχία και κοινωνική αποδοχή, προσπαθούν να κατακτήσουν τη ζωή...

## Επεισόδια

### Α' Κύκλος (1998-99)

* Προβαλλόταν κάθε Πέμπτη στις 21:45.

### Β' Κύκλος (1999-00)

* Προβαλλόταν κάθε Πέμπτη στις 21:45.

## Παραπομπές


Επιθυμίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Παύλος Τζαναβάρας

Ο **Παύλος Τζαναβάρας** είναι Έλληνας αθλητής στίβου μεγάλων αποστάσεων και αγώνων βουνού. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Αθίκια Κορινθίας το 1969. Κατέχει το Πανελλήνιο ρεκόρ στον ημιμαραθώνιο για την ηλικιακή κατηγορία Μ45, με χρόνο 1:15:33, που επετεύχθη το 2014 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Το 2008 στο Βελιγράδι κατέκτησε τη 2η θέση στο Βαλκανικό πρωτάθλημα μαραθωνίου δρόμου με επίδοση 2:41:02. Το 2011, στην 1η διοργάνωση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Ορεινού Δρόμου που διοργανώθηκε από τον ΣΕΓΑΣ, κατέλαβε την 3η θέση με επίδοση 1:06:09.

Αγωνιζόταν μέχρι το 2021 και για πολλά χρόνια με τα χρώματα του Παναθηναϊκού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Γ.Σ. Κερατέας

Ο **Γυμναστικός Σύλλογος Κερατέας** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Κερατέας στον Νομό Ανατολικής Αττικής όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Κερατέας «Ιωάννης Μέγγουλης». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1984 και χρώματα του το μπλε και το λευκό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γ.Σ. Κερατέας , επίσημος ιστότοπος των τμημάτων.
*Ε.Ο.Π.Ε 
*Ε.Σ.Π.Α.Α.Α
*Ε.Σ.Κ.Α
*Σ.Ε.Γ.Α.Σ

Κατηγορία:Ελληνικοί πολυαθλητικοί σύλλογοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Π.Α.Α.Α.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1984
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1984
Φραγκίσκος Μαρία των Μεδίκων

O **Φραγκίσκος-Μαρία**, ιταλ. *Francesco-Maria de'Medici*, (12 Νοεμβρίου 1660 - 3 Φεβρουαρίου 1711) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν κυβερνήτης της Σιένα, καρδινάλιος και δούκας του Ρόβερε και του Μοντεφέλτρο.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Βικτώριας ντελλα Ρόβερε δούκισσας του Ρόβερε & Μοντεφέλτρο, κόρης του Φεντερίκο-Ουμπάλντο δούκα του Ουρμπίνο.

Μετά τη γέννηση του αδελφού του Κόζιμο Γ΄ η Βιτόρια έπιασε τον Φερδινάνδο Β΄ στο κρεβάτι με τον κόμη Μπρούτο ντελλα Μολέρα και αποξενώθηκαν. Συμφιλιώθηκαν και έκαναν τον Φραγκίσκο-Μαρία. Το 1683 τοποθετήθηκε ισόβιος κυβερνήτης της Σιένα. Τρία έτη μετά έγινε καρδινάλιος από τον πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄. Έλαβε μέρος στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclave) για την εκλογή νέου πάπα και είχε επιρροή. Έμενε στη βίλα Λαπέτζι έξω από τη Φλωρεντία, την οποία ανακαίνισε και έκανε εκεί την Αυλή του. Οργάνωνε εκεί εορτές και διασκεδάσεις.

Το 1694 απεβίωσε η μητέρα του και του κληροδότησε το δουκάτο του Ρόβερε και του Μοντεφέλτρο. Καθοδήγησε τον ανιψιό του Φερδινάνδο, διάδοχο του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης, στις Τέχνες. Ο Φερδινάνδος δεν απέκτησε άρρενες απογόνους και το ίδιο ο νεότερος αδελφός του Τζαν-Γκαστόνε, έτσι η διαδοχή έμενε μετέωρη. Το 1709 η υγεία του επιδεινώθηκε και ζήτησε απαλλαγή από καρδινάλιος, πράγμα που ενέκρινε ο πάπας. Νυμφεύτηκε την Ελεονόρα-Λουίζα των Γκοντζάγκα, 26 έτη μικρότερή του. Είχε ωραία χαρακτηριστικά: δέρμα, μέση, μάτια και στόμα. Η σύζυγός του όμως φοβόταν ότι θα κολλήσει αφροδίσια νοσήματα από την ερωτική πράξη και απέφευγε να συνευρεθεί μαζί του. Κάλεσαν τον εξομολόγο της από την Γκουαστάλα. Αργότερα η σύζυγός του πείσθηκε και ο γάμος ολοκληρώθηκε· ωστόσο δεν απέκτησαν απογόνους, διαδόχους του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης, όπως επιθυμούσε ο Φραγκίσκος-Μαρία.. 

Αποσύρθηκε στα Λουτρά στο Ρίπολι και απεβίωσε από υδρωπικία το 1711. Άφησε υπέρογκα χρέη. Το 1723 απεβίωσε ο αδελφός του Κόζιμο Γ΄ και το 1737 ο Τζαν Γκαστόνε, τελευταίος των Μεδίκων-Τοσκάνης. Οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης έδωσαν το μεγάλο δουκάτο της Τοσκάνης στον Φραγκίσκο Α΄ δούκα της Λωρραίνης και σύζυγο της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων. Η Ελεονόρα-Λουίζα που είχε τρελαθεί, απεβίωσε το 1742.

## Οικογένεια
Το 1709 νυμφεύτηκε την Ελεονώρα Λουίζα Γκοντζάγκα, κόρη του Βικέντιου δούκα της Γκουαστάλα· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Acton, Harold: *The Last Medici*, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0
* Moroni, Gaetano: *Dizionario di Erudizione Storico Ecclesiastica da San Pietro*, Tipografia Emiliana, 1847

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Ενεργειακά τζάμια

Τα **ενεργειακά τζάμια** είναι συνήθως διπλά τζάμια, από κρύσταλλο, τα οποία είναι κολλημένα μεταξύ τους με μία ειδική θειόκολλα η οποία θερμαίνεται στους 200 βαθμούς Κελσίου και στο εσωτερικό χώρο ο οποίος παρεμβάλλεται μεταξύ των τζαμιών υπάρχει ένα ειδικό τελάρο αλουμινίου το οποίο είναι γεμάτο με πυριτικά άλατα, τα οποία εμποδίζουν την υγρασία να δημιουργηθεί εντός της γυάλινης επιφάνειας. Σε άλλες περιπτώσεις τα διπλά τζάμια εμπεριέχουν και ένα ειδικό αέριο το οποίο βοηθάει στην διατήρηση της θερμοκρασίας του εσωτερικού περιβάλλοντος της οικίας.

Κατηγορία:Κατοικία
Σεξουαλική επανάσταση

Η **σεξουαλική επανάσταση**, επίσης γνωστή ως μια στιγμή της **σεξουαλικής απελευθέρωσης**, ήταν κοινωνικό κίνημα που αμφισβήτησε τους παραδοσιακούς κώδικες συμπεριφοράς που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα και τις διαπροσωπικές σχέσεις σε όλο τον δυτικό κόσμο από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980. Η σεξουαλική απελευθέρωση περιλάμβανε αυξημένη αποδοχή του σεξ έξω από τις παραδοσιακές ετεροφυλοφιλικές, μονογαμικές σχέσεις (κυρίως εντός γάμου). Ακολούθησε η κανονικοποίηση της αντισύλληψης, του γυμνισμού, της πορνογραφίας, του προγαμιαίου σεξ, της ομοφυλοφιλίας και των εναλλακτικών μορφών της σεξουαλικότητας, καθώς και και η νομιμοποίηση των αμβλώσεων.


Κατηγορία:Προοδευτισμός
Τζανκάρλο των Μεδίκων

O **Τζανκάρλο (Ιωάννης-Κάρολος)**, ιταλ. *Giancarlo*, (24 Ιουλίου 1611 - 23 Ιανουαρίου 1663) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο δεύτερος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.

Ακολούθησε από νέος την εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Το 1620 έγινε ιππότης του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας και μέγας ιερέας στην Πίζα. Το 1638 ονομάστηκε στρατηγός των Ισπανών για τη Μεσόγειο Θάλασσα. Το 1644 ο πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ Πάμφιλι τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο ως δείγμα αγάπης προς τους Μεδίκους. Δυσκολεύτηκε να αφήσει τη στρατιωτική θέση του στρατηγού και να συνηθίσει το νέο, θρησκευτικό τρόπο ζωής.

Το 1655 συμμετείχε στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ τον έθεσε το 1655 υπεύθυνο για την υποδοχή της Χριστίνας των Βάζα βασίλισσας της Σουηδίας, της Διαμαρτυρόμενης που μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και τον όρισε πνευματικό της καθοδηγητή. Ο Τζανκάρλο ήταν νέος και πολύ όμορφος και όταν ανακαλύφθηκε ότι ήρθαν πολύ κοντά, ο πάπας τον έστειλε στη Φλωρεντία. 

Εκεί απέκτησε πολλές ερωμένες· παρ' όλα αυτά ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ μεγάλος δούκας της Τοσκάνης του ανέθεσε τη διαχείριση των οικονομικών υποθέσεων. Ήταν προστάτης των Επιστημών και των Τεχνών, μάλιστα της μουσικής. Ίδρυσε την Ακαδημία των Ιμμόμπιλι και συνέβαλλε στην οικοδόμηση του Θεάτρου της Πέργκολα και στον εμπλουτισμό της Βασιλικής Πινακοθήκης του παλάτσο Πίττι.

Αργότερα δώρισε τη σημαντική συλλογή του έργων τέχνης στην Πινακοθήκη του Πίττι. Σε ηλικία 51 ετών έπαθε αποπληξία και απεβίωσε. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στο ναό του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία. Τέσσερα έτη αργότερα ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος έγινε καρδινάλιος.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές-Υποσημειώσεις


## Πηγές
*Acton, Harold: *The Last Medici*, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0
*Young, G.F.: *The Medici: Volume II*, John Murray, London, 1920

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Τσόι Μιν-σικ

Ο **Τσόι Μιν-σικ** (Χάνγκουλ: *최민식*, 27 Απριλίου 1962) είναι Νοτιοκορεάτης ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστός είναι για τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους στις ταινίες *[[Oldboy (ταινία, 2003)|Old Boy]]* (2003) και *[[The Admiral: Roaring Currents]]* (2014), η οποία είναι η πιο επιτυχημένη νοτιοκορεάτικη ταινία όλων των εποχών. Την ίδια χρονιά είχε συμμετάσχει και στη γαλλική ταινία *[[Lucy (ταινία, 2014)|Lucy]]*, συμπρωταγωνιστώνας στο πλευρό της Σκάρλετ Γιόχανσον και του Μόργκαν Φρίμαν. 

Μαζί με τον Σονγκ Κανγκ-χο και τον Σολ Κίουνγκ-γκου, θεωρούνται οι σπουδαιότεροι Νοτιοκορεατές ηθοποιοί αυτή τη στιγμή και με πολλές θετικές κριτικές. Ο Μιν-σικ, έχει λάβει δεκάδες βραβεία, μεταξύ των οποίων Καλύτερου Νέου Ηθοποιού το 1990, από τα *KBS Drama Awards*, Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου, το 1992, στα *Asia Pacific Film Festival*, και 3 φορές Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου, στα *Blue Dragon Film Awards*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Choi Min-sik στο C-JeS Entertainment
* 
* Choi Min-sik  στο Korea Tourism Organization
* Choi Min-sik Fan Club στο Daum

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ματτίας των Μεδίκων

O **Ματτίας (Ματθαίος)**, ιταλ. *Mattias*, (9 Μαΐου 1613 - 11 Οκτωβρίου 1667) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Σιένα (1629-36, 41-43, 44-67).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.

Όπως και ο δευτερότοκος Τζανκάρλο, ο Ματτίας ξεκίνησε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, αλλά διαπίστωσε ότι προτιμούσε τη στρατιωτική στα 16 έτη του. Το 1621 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φερδινάνδος Β΄. Το 1629 απεβίωσε η θεία του Αικατερίνη των Μεδίκων, η κυβερνήτης της Σιένα και τη διαδέχθηκε. Εγκαταστάθηκε στην πόλη και περνούσε πολύ χρόνο. Έγινε πολύ δημοφιλής εκεί.

Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο πήρε το 1631 το μέρος των Αυστριακών και έλαβε μέρος στη μάχη του Λύτσεν. Εκεί γνώρισε τον πολιτικό Οττάβιο Πικκολομίνι από τη Σιένα. Ο Ματτίας επέστρεψε στην Τοσκάνη το 1641 και ανέλαβε πάλι κυβερνήτης της Σιένα, αλλά δεν έμεινε πολύ εκεί λόγω των Πολέμων του Κάστρο. Ο θείος του Φερδινάνδος Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας του ανέθεσε την ύπατη στρατιωτική εξουσία, έτσι διοίκησε την Ένωση της Βενετίας, της Τοσκάνης, της Πάρμας και της Μόντενα εναντίον του πάπα Ουρβανού Η΄ Μπαρμπερίνι, αφήνοντας τη διακυβέρνηση της Σιένα στο νεότερο αδελφό του Λεοπόλδο. 

Ήταν λάτρης των Τεχνών και ήταν προστάτης του ζωγράφου Γιούστους Σούστερμανς, του Βολτερράνο Βολτέρρα και άλλων επιφανών καλλιτεχνών. Όταν ήταν στη Γερμανία, απέκτησε επιστημονικά όργανα όπως ηλιακά ωρολόγια, αστρολάβους και πυξίδες, που όλα τα κατέθεσε αργότερα στο Ουφίτσι. Μετέπειτα υπέφερε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) και ξανασκέφτηκε να αναλάβει την εκκλησιαστική σταδιοδρομία, αλλά ασθένησε και απεβίωσε το 1667 στα 54 έτη του. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων στο ναό του Σαν Λορέντσο στη Φλωρεντία. Δεν είχε νυμφευτεί.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές-Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία
*Young, G.F.: *The Medici: Volume II*, John Murray, London, 1920

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Υβ Τανγκύ

Ο **Υβ Τανγκύ** (πλήρες όνομα: Raymond Georges Yves Tanguy) (1900- 1955) ήταν γαλλικής καταγωγής Αμερικανός ζωγράφος, που με το ιδιότυπο ύφος των έργων του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο κίνημα του υπερρεαλισμού.  

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τανγκύ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1900. Ο πατέρας του ήταν συνταξιούχος ναυτικός γεγονός που τον οδήγησε να εργαστεί κι ο ίδιος στο σώμα του εμπορικού ναυτικού σε νεαρή ηλικία. Το 1922 ολοκληρώνοντας τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις εγκατέλειψε το ναυτικό και επέστρεψε στη γενέτειρά του, για να παραδοθεί στις μποέμικες απολαύσεις στην προσπάθειά του να βρει την κλίση του. Ένας πίνακας του Ντε Κίρικο που είδε σε μια έκθεση τέχνης το 1923 τον εντυπωσίασε τόσο που καταπιάστηκε αμέσως με τη ζωγραφική. Οι πρώτες του ζωγραφικές δοκιμές ήταν εμπνευσμένες από τη λαϊκή τέχνη, μέχρι που ο ποιητής και φίλος του Ζακ Πρεβέρ τον έφερε το 1925 σε επαφή με την ομάδα των σουρεαλιστών.

Από το 1926 ο Τανγκύ έλαβε μέρος σχεδόν σε όλες τις σουρεαλιστικές εκθέσεις και παρουσιάσεις στο Παρίσι, κυρίως, αλλά και στη Γερμανία, μέχρι την οριστική του εγκατάσταση στις ΗΠΑ το 1939. Στην Αμερική παντρεύτηκε τη ζωγράφο Κέυ Σέιτζ και μετά από μερικά χρόνια έγινε Αμερικανός υπήκοος. Συνέχισε να ζωγραφίζει και να εκθέτει τα έργα του ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στο Γούντμπερυ του Κονέκτικατ το 1955 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

## Καλλιτεχνικό ύφος και κληρονομιά
αριστερά|μικρογραφία|Indefinite Divisibility, 1942, λάδι σε καμβά
Αν και αυτοδίδακτος ο Τανγκύ είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνει το δικό του προσωπικό ύφος από το 1927. Αρχικά πειραματίστηκε με τον αυτοματισμό, πράγμα που διαφαίνεται σε όλη του την καλλιτεχνική πορεία.

Οι πίνακες της πρώτης σουρεαλιστικής περιόδου του καλλιτέχνη απεικονίζουν αλλόκοτες μορφές που παραπέμπουν σε θαλάσσια ασπόνδυλα ή βραχώδεις σχηματισμούς που μοιάζουν να συνθέτουν γλυπτά. Οι φόρμες αυτές, που θυμίζουν αρκετά εκείνες του Μιρό, βρίσκονται συνήθως σε γυμνά, έντονα φωτισμένα τοπία με απέραντο ορίζοντα ("*Το Πέταγμα των Μπούφων", 1929, ιδιωτική συλλογή, Παρίσι· "Τέλος της σκηνής", 1934, Παρίσι· "Ο Αέρας στον Καθρέφτη", 1939, ιδιωτική συλλογή, Νέα Υόρκη).* 

Μετά την εγκατάστασή του στην Αμερική (1940) οι ζωγραφικές μορφές της πρώτης περιόδου ή συσσωματώματα γίνονται πιο στέρεα και οι δομές τους αποκτούν πολυπλοκότητα (*"Άπειρη διαιρετότητα", 1942, Πινακοθήκη Ωλμπράιτ Νοξ, Μπάφαλο)*. Στα τελευταία χρόνια του, που υπήρξαν ιδιαίτερα παραγωγικά, οι πίνακες κατακλύζονται από τα συσσωματώματα, τα οποία καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο τον κενό χώρο (*"Πολλαπλασιασμός των τόξων, 1954, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη*).

Το έργο του στο σύνολό του απεικονίζει έναν φανταστικό κόσμο που αναδύεται μέσα από το ασυνείδητο και τις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων, κυρία χαρακτηριστικά του υπερρεαλιστικού κινήματος, στις ιδέες του οποίου ο Τανγκύ έμεινε πιστός προσφέροντας έτσι ουσιαστική στήριξη στην εξέλιξή του.

## Δείτε επίσης
*Μοντέρνα τέχνη
*Υπερρεαλισμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο ανεξιχνίαστος Υβ Τανγκύ, tovima.gr 
*«Μανιφέστο του σουρεαλισμού (1924)» (André Breton,απόσπασμα)

Κατηγορία:Υπερρεαλισμός
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Qoros 5

Το **Qoros 5** είναι ένα μεσαίο SUV αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από την κινέζικη αυτοκινητοβιομηχανία Qoros. Το μοντέλο κυκλοφορεί στην αγορά από το 2016 και μέχρι στιγμής αποκλειστικά στην Κίνα. Ακολουθώντας την τυπικότητα της έννοιας «σύγχρονο αυτοκίνητο» και μετά την σημαντική παρουσίαση του μικρομεσαίου Qoros 3 το 2013, το Qoros 5 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Κουανγκτσόου, ένα χρόνο πριν κυκλοφορήσει στην αγορά.

## Αναφορές



Κατηγορία:Μοντέλα Qoros
Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Λεοπόλδος των Μεδίκων

O **Λεοπόλδος**, ιταλ. *Leopoldo*, (6 Νοεμβρίου 1617 - 10 Νοεμβρίου 1675) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος, λόγιος, προστάτης των Τεχνών και κυβερνήτης της Σιένα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο παλάτσο Πίτι της Φλωρεντίας και ήταν ο πέμπτος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.

Εκπαιδεύτηκε με διδασκάλους τον Ιάκοπο Σολντάνο, τον Φλαβιάνο Μικελίνι και τον Εβαντζελίστα Τοριτσέλι. Όταν ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ ανέλαβε μεγάλος δούκας της Τοσκάνης, έγινε σύμβουλός του για την παραγωγή, τη γεωργία και το εμπόριο. Ήταν οπαδός του Γαλιλαίου και παρατηρούσε από κοντά τα πειράματα του Εβαντζελίστα Τοριτσέλι, εφευρέτη του βαρομέτρου.

Είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την επιστήμη. Το 1638 ίδρυσε την *Πλατωνική Ακαδημία*. Μαζί με τον Φερδινάνδο Β΄ ίδρυσαν την *Ακαδημία ντελ Σιμέντο* (του Πειραματισμού) το 1657 για την προώθηση της παρατήρησης της φύσης μέσω των μεθόδων του Γαλιλαίου· έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον για τις δραστηριότητές της. Το 1641 έγινε μέλος της *Ακαδημίας ντελλα Κρούσκα* (για την βελτίωση της ιταλικής γλώσσας), όπου στην 3η έκδοση του Λεξικού της ο Λεοπόλδος επιμελήθηκε τις καταχωρήσεις που αφορούσαν την Τέχνη.

Ήταν συλλέκτης σπανίων βιβλίων, ζωγραφικής (οι πίνακες από τη Βενετία στο Ουφίτσι είναι δικό του κληροδότημα), σχεδίων, αγαλμάτων, νομισμάτων και αυτοπροσωπογραφιών. Σώθηκε η μεγάλη του αλληλογραφία με καλλιτέχνες και συλλέκτες της εποχής του, όπως και με τον Κρίστιαν Χόυχενς. Πειραματίστηκε με φακούς τηλεσκοπίων και όλων των ειδών τα επιστημονικά όργανα και δώρησε μία πληθώρα θερμομέτρων, αστρολάβων, μετρητών θερμίδων, τετράντων, υγρομέτρων και άλλων μηχανικών συσκευών στο παλάτσο Πίττι. Περνούσε τέσσερις ώρες κάθε ημέρα χωμένος στα βιβλία του. Το 1667 ο πάπας Κλήμης Θ΄ τον όρισε καρδινάλιο στο ναό των Σάντι Κόζμα ε Νταμιάνο. Από τότε έκανε συχνά ταξίδια στη Ρώμη ικανοποιώντας τα καλλιτεχνικά ενδιαφέροντά του. Απεβίωσε το 1675. Οι μεγάλες συλλογές του βρίσκονται σε πολλά μουσεία της Φλωρεντίας.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές-Υποσημειώσεις


## Πηγές
*Young, G. F., *The Medici: Volume 3*, E. P. Dutton and Company, 1920

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Τα Πάθη του Χριστού

***Τα Πάθη του Χριστού*** (*The Passion of the Christ*) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία του 2004 σε σκηνοθεσία του Μελ Γκίμπσον. Είναι επική δραματική ταινία με θέμα τα Πάθη του Ιησού Χριστού, με τον Τζιμ Καβίζελ στον ομώνυμο ρόλο. Βασίζεται κυρίως στα 4 Ευαγγέλια και επιπροσθέτως σε άλλα θρησκευτικά κείμενα.

Η ταινία καλύπτει βασικά τις τελευταίες 12 ώρες της ζωής του Ιησού, αρχίζοντας με την προσευχή στον κήπο στη Γεθσημανή, την αγρυπνία και τη θλίψη της Παναγίας, και τελειώνοντας με μία σύντομη περιγραφή της Αναστάσεως. Αξιοσημείωτες εικόνες της ταινίας ωστόσο αποτελούν και κάποιες αναδρομές στη ζωή του Χριστού ως παιδιού και ως νέου με τη μητέρα του, της επί του Όρους ομιλίας, του Χριστού να διδάσκει τους δώδεκα Αποστόλους και του Μυστικού Δείπνου. Η ταινία γυρίστηκε στην Ιταλία και οι διάλογοί της είναι αποκλειστικά στην ανακατασκευασμένη αραμαϊκή γλώσσα, στη δημώδη εβραϊκή και στη λατινική, οπότε σε όλες τις χώρες προβάλλεται με υπότιτλους ή μεταγλωττισμένη.

Η ταινία υπήρξε αμφιλεγόμενη και δέχθηκε ανάμικτες κριτικές, με ορισμένες να βρίσκουν την ακραία βία της υπερβολική και αποπροσανατολιστική, ενώ υπήρξαν ισχυρισμοί ότι έμμεσα προάγει τον αντισημιτισμό. Πάντως η ταινία σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, με έσοδα 612 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από την προβολή της σε κινηματογραφικές αίθουσες. *Τα Πάθη του Χριστού* υπήρξαν η ταινία με χαρακτηρισμό R (Restricted - ακατάλληλη για ανήλικους) με τα μεγαλύτερα έσοδα στις ΗΠΑ στην ιστορία. Το 2005 ήταν υποψήφια για τρία Βραβεία «Όσκαρ» (φωτογραφίας, μακιγιάζ και καλύτερης πρωτότυπης μουσικής).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 2004
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες
Κατηγορία:Θρησκευτικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μελ Γκίμπσον
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Νιζάρ Καμπανί

Ο **Νιζάρ Ταουφίκ Καμπανί** (21 Μαρτίου 1923 – 30 Απριλίου 1998) ήταν Σύρος ποιητής, εκδότης και διπλωμάτης. Το ποιητικό του ύφος συνδυάζει την απλότητα και την κομψότητα στην εξερεύνηση θεμάτων όπως ο έρωτας και ο ερωτισμός, ο φεμινισμός, η θρησκεία και ο αραβικός εθνικισμός. Ο Καμπανί θεωρείται ως ένας από τους πιο αξιοσέβαστους ποιητές του 20ού αιώνα στον αραβικό κόσμο.

## Βιογραφικά στοιχεία
thumb|left|125px|Ο Καμπανί στην εφηβεία του
Ο Νιζάρ Καμπανί γεννήθηκε στη Δαμασκό από οικογένεια εμπόρων με καταγωγή από το Ικόνιο. Είχε δύο αδελφές και τρεις αδελφούς. Σημαντικό περιστατικό που σημάδεψε τον Νιζάρ και την ποίησή του ήταν η αυτοκτονία της κατά 10 χρόνια μεγαλύτερης αδελφής του επειδή αρνήθηκε να παντρευτεί κάποιον με το ζόρι, όταν ο Νιζάρ ήταν μόλις 15 ετών. Ο Νιζάρ σπούδασε στο εθνικό Επιστημονικό Κολέγιο της Δαμασκού μεταξύ του 1930 και του 1941. Η σχολή ήταν ιδιωτική και ανήκε στον φίλο του πατέρα του, Αχμάντ Μουνίφ αλ Αΐντι. Αργότερα ο Νιζάρ σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού (τότε γνωστό με την επωνυμία «Συριακό Πανεπιστήμιο»), από το οποίο αποφοίτησε το 1945.

Την εποχή που ήταν ακόμα στο κολέγιο, ο Καμπανί έγραψε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο *Μού είπε η καστανή* και ρομαντικούς στίχους που προκάλεσαν τη συντηρητική συριακή κοινωνία. Για να καστήσει πιο αποδεκτή την ποίησή του, ο ποιητής την έδειξε στον υπουργό παιδείας Μ. αλ-Αϊλάνι, επίσης φίλο του πατέρα του και εθνικιστή ηγέτη. Τα ποιήματα άρεσαν στον Αϊλάνι, που τους χάρισε τη στήριξή του γράφοντας τον πρόλογο για το πρώτο βιβλίο του Καμπανί.

Μετά το τέλος των σπουδών του, ο Καμπανί εργάσθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας, υπηρετώντας ως μορφωτικός ακόλουθος σε αρκετές πρωτεύουσες, όπως τη Βηρυτό, το Κάιρο, τη Μαδρίτη και το Λονδίνο. Το 1959, με την ίδρυση της ΗΑΔ, διορίσθηκε βοηθός γραμματέα της για τις πρεσβείες στην Κίνα. Εκείνα τα χρόνια έγραψε πολύ και μερικά ποιήματά του από την Κίνα θεωρούνται από τα καλύτερά του. Συνέχισε να εργάζεται στον διπλωματικό κλάδο, μέχρι που παραιτήθηκε το 1966. Μέχρι τότε είχε ιδρύσει έναν εκδοτικό οίκο στη Βηρυτό.

## Ποιητικές επιδράσεις
Ερωτηθείς κάποτε αν είναι επαναστάτης, ο Καμπανί απάντησε: *«Ο έρωτας στον αραβικό κόσμο είναι σαν φυλακισμένος και θέλω να τον απελευθερώσω. Θέλω να ελευθερώσω την αραβική ψυχή, τις αισθήσεις και το σώμα με την ποίησή μου. Οι σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών στην κοινωνία μας δεν είναι υγιείς.»* Συνακόλουθα, είναι γνωστός ως ένας από τους περισσότερο φεμινιστές και προοδευτικούς διανοούμενους της εποχής του.

Η πόλη της Δαμασκού εξάλλου παρέμεινε μία ισχυρή μούσα στην ποίησή του, ιδίως στο *Μυρωδιά γιασεμιού Δαμασκού*. Ο Πόλεμος των Έξι Ημερών (1967) επίσης επηρέασε την ποίησή του. Η ήττα των Αράβων σημάδεψε μια θεματική μετατόπιση στο έργο του – από ερωτικά ποιήματα σε ποιήματα με πολιτικά θέματα απορρίψεως και αντιστάσεως. Π.χ. το ποίημά του «Σημειώσεις περιθωρίου στο Βιβλίο της Ηττας» είναι μία σκληρή αυτοκριτική της αραβικής «κατωτερότητας», που προκάλεσε οργή τόσο από τη δεξιά, όσο και από την αριστερή πλευρά του αραβικού πολιτικού διαλόγου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύροι ποιητές
Κατηγορία:Σύροι φεμινιστές
Χριστοφόρου

Το ελληνικό επώνυμο **Χριστοφόρου** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Θανάσης Χριστοφόρου (1946-2017), αθλητής και προπονητής του μπάσκετ
* Κωνσταντίνος Χριστοφόρου (γενν. 1977), Κύπριος τραγουδιστής
* Λουκάς Χριστοφόρου (γενν. 1937), φυσικός και ακαδημαϊκός κυπριακής καταγωγής
* Τζον Χριστοφόρου (1921-2014), Ελληνογάλλος ζωγράφος