open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καντόνι Βασιλείας - πόλη

Το **Καντόνι Βασιλείας - πόλη** (γερμανικά: *Basel-Stadt*, γαλλικά: *Bâle-Ville*) είναι ένα από τα 26 Καντόνια της Ελβετίας.

## Ιστορία
Το καντόνι Βασιλείας - πόλη ιδρύθηκε στις 26 Αυγούστου 1833, όταν και χωρίσθηκε το καντόνι της Βασιλείας σε δύο καντόνια, στο καντόνι της Βασιλείας - πόλη και στο καντόνι της Βασιλείας - επαρχίας. Οι κάτοικοι του καντονιού της Βασιλείας - επαρχία απέρριψαν δύο φορές την επανένταξη του ενιαίου καντονιού με δημοψήφισμα, μια το 1969 και μια το 2014. Από τότε τα δύο αυτά καντόνια μένουν χωριστά, ασχέτως από τις προσπάθειες της κυβέρνησης των δύο καντονιών για να ενωθούν.

## Γεωγραφία

Βρίσκεται στη βόρεια Ελβετία και συνορεύει με το καντόνι Βασιλείας - επαρχίας καθώς επίσης με το ομοσπονδιακό κρατίδιο της Γερμανίας, Βάδη-Βυρτεμβέργη και με την περιοχή της Αλσατίας στη Γαλλία.

Η έκταση του καντονιού είναι 37 τ.χλμ., κάνοντας έτσι το καντόνι της Βασιλείας - πόλη το μικρότερο καντόνι στην Ελβετία.

## Δημογραφικά στοιχεία

Ο πληθυσμός του καντονίου (30 Απριλίου 2015) είναι 196.850. Το 2007, ο πληθυσμός περιελάμβανε 56.106 αλλοδαπούς (30,29% του συνολικού πληθυσμού). Το 27% είναι προτεστάντες και το 25% Ρωμαιοκαθολικοί. Επίσης 10% του πληθυσμού πιστεύουν σε άλλη θρησκεία.

## Συγκοινωνίες
Υπάρχει διεθνές αεροδρόμιο, το Βασιλείας-Μυλούζ, το οποίο στην πραγματικότητα βρίσκεται στη γαλλική επικράτεια, δηλαδή περίπου 4 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη της Βασιλείας, αλλά διατίθεται ελεύθερη τελωνειακή πρόσβαση από την πόλη.

Η Βασιλεία είναι σημαντικός σιδηροδρομικός σταθμός της Ελβετίας, εφόσον υπάρχουν απευθείας γρήγορα τρένα για Παρίσι και Βερολίνο.

Υπάρχει ένα λιμάνι στη Βασιλεία για τα πλοία στις όχθες του ποταμού Ρήνου. Η θύρα αυτή έχει μεγάλη σημασία για τη μεσόγεια Ελβετία, καθώς προσφέρει τη μόνη άμεση σύνδεση της χώρας με τη θάλασσα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του καντονιού 

Βασιλεια πολη
Κατηγορία:Βασιλεία (Ελβετία)
Στοά των Αιτωλών

Η Δυτική στοά, γνωστή και ως **Στοά των Αιτωλών**, στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών είναι ένα από τα μεγαλύτερα κτίρια των Δελφών, με μήκος περίπου 72 μέτρα και πλάτος περίπου 11. Περιλάμβανε διπλή σειρά κιονοστοιχίας. Πιθανόν κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. για να λειτουργήσει ως οπλοθήκη, ενώ αργότερα στέγασε αναθήματα των Αιτωλών. 
## Περιγραφή
Η Δυτική στοά βρίσκεται σε ένα πλάτωμα στα δυτικά του ανδήρου του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς, έξω από τον περίβολο του ιερού τεμένους. Πρόκειται για οικοδόμημα μήκους 72,60 μέτρων και πλάτους 11,60 μέτρων. Διέθετε διπλή κιονοστοιχία: η εξωτερική περιλάμβανε 29 κίονες και η εσωτερική 15 κίονες. Με βάση μία από τις προτάσεις αποκατάστασης, θα πρέπει να ήταν διώροφη. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα κτίρια του αρχαιολογικού χώρου. Στον τοίχο του βάθους βρέθηκε επιγραφή που αναφέρει την αφιέρωση των όπλων που κατέκτησαν οι Αιτωλοί από τους Γαλάτες το 278 π.Χ. Με βάση τα νεώτερα δεδομένα, θα πρέπει να ανεγέρθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ., για να χρησιμεύσει ως οπλοθήκη και, όταν οι Αιτωλοί απέκτησαν τον έλεγχο του ιερού, στέγασε, στο δυτικό τμήμα της, τα αφιερώματά τους. Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο, επάνω και μπροστά από την στοά ανεγέρθηκαν μεγάλες οικίες. 
## Βιβλιογραφία
*Amandry, P., « Consécration d’armes galates à Delphes », BCH, 102, 1978, 571-586.
*Amandry, P., «Chronique delphique : portique Ouest, stade, fontaines», BCH, 105, 1981, 708, 729-732.
*Bommelaer, J.-F., « Les Portiques de Delphes », RA 1993, 33-51.
*Bommelaer, J.-F., Laroche, D., Guide de Delphes. Le site, Sites et Monuments 7, Paris  1991, 218-220. 
*Jacquemin, A., 1985, Aitolia et Aristaineta. Offrandes monumentales étoliennes à Delphes au iiie s. av. J.-C., Ktèma, 10, 27-35.
*Jacquemin, A., 1999, Offrandes monumentales à Delphes, BEFAR, 304.
*Knoepfler, D., 2009, De Delphes à Thermos : un témoignage épigraphique méconnu sur letrophée galate des Étoliens dans leur capitale (le traité étolo-béotien), CRAI, 2007, p.&nbsp;1215-1253.
*La Coste-Messelière, P. (de), 1923, Chronique des fouilles, BCH 47, 516-518.
*La Coste-Messelière, P. (de), 1925, Inscriptions de Delphes, BCH, 49, p.&nbsp;75-99.
*Perrier, A., « Le portique dit ‘des Etoliens’ à Delphes: Bilan et perspectives”, Pallas 87, 2011, 39-56
*Roux, G., «Problèmes delphiques d’architecture et d’épigraphie. II. Hoplothèque. Tholos et portique Ouest », RA 1989, 36-62.
*Roux, G., 1989, Problèmes delphiques d’architecture et d’épigraphie. II Hoplothèque. Tholos et portique Ouest, RA, 36-62.

Κατηγορία:Δελφοί
Λεσγική γλώσσα

Η **Λεσγική** ή **Λεσγινική**, επίσης **Λεσγκί** ή **Λεσγκίν**, είναι γλώσσα που ανήκει στις λεσγικές γλώσσες. Ομιλείται από τους Λεσγίνους, που ζουν στο νότιο Νταγκεστάν και το βόρειο Αζερμπαϊτζάν. Η Λεσγική είναι λογοτεχνική γλώσσα και μια από τις επίσημες γλώσσες του Νταγκεστάν. Κατατάσσεται ως «ευάλωτη» στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών της UNESCO.

## Γεωγραφική διασπορά
Το 2002, η Λεσγική ομιλείτο από 397.000 άτομα στη Ρωσία, κυρίως στο νότιο Νταγκεστάν και το 1999 από 178.400 κυρίως στις επαρχίες του Αζερμπαϊτζάν Κουσάρ, Κουμπά, Καμπαλά, Ογκούζ, Ισμαΐλι και Χακμάζ του ΒΑ Αζερμπαϊτζάν. Η Λεσγική ομιλείται επίσης στο Καζακστάν, το Κιργιστάν, την Τουρκία, το Τουρκμενιστάν, την Ουκρανία και το Ουζμπεκιστάν από μετανάστες του Αζερμπαϊτζάν και του Νταγκεστάν.

Υπάρχουν επίσης μικροί πληθυσμοί στο Μπαλικεσίρ και τη Γιάλοβα, περιοχές της Τουρκίας. Οι Λεσγίνοι εκεί είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στο χωριό Κίρνε του Μπαλισεκίρ.

Ο συνολικός αριθμός ομιλητών είναι 800.000.

## Σχετικές γλώσσες
Υπάρχουν εννέα λεσγικές γλώσσες, δηλαδή: η **Λεσγική**, η Ταμπαζαράν, η Ρουτούλ, η Αγκούλ, η Τσαχούρ, η Μπουντούκ, η Κριτς, η Ούντι και η Αρτσί. Και οι εννέα γλώσσες φέρουν τα ίδια ονόματα με τις εθνοτικές ομάδες που τις μιλούν.

Ορισμένες από τις διαλέκτους της έχουν απομακρυνθεί αρκετά από τη στερεότυπη μορφή της γλώσσας, ανάμεσά τους η διάλεκτος Κουμπά που ομιλείται στο Αζερμπαϊτζάν.

## Αλφάβητα

Η Λεσγική έχει γραφεί σε διαφορετικά αλφάβητα στον ρου της ιστορίας της. Αυτά τα αλφάβητα στηρίχθηκαν σε τρεις γραφές: αραβική (πριν το 1928), λατινική (1928–38) και κυριλλική (1938–present).

Το λεσγικό κυριλλικό αλφάβητο έχει ως ακολούθως:

Το λεσγικό λατινικό αλφάβητο είχε ως ακολούθως:

## Παραπομπές-σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*Notes on the Lezgi language
*Languages of the World report 
*Lezgi Sites
*Lezgian basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database
*Lezgian Dictionary + Mobile apps

Κατηγορία:Λεσγικές γλώσσες
Κατηγορία:Επαπειλούμενες γλώσσες
Μαδαγασκάρη 3: Οι Φυγάδες της Ευρώπης

Το ***Μαδαγασκάρη 3: Οι Φυγάδες της Ευρώπης*** (αγγλ.:*Madagascar 3: Europe's Most Wanted*) είναι ο τίτλος αμερικανικής ταινίας κινουμένων σχεδίων στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές για την παραγωγή της κωμωδίας και περιπέτειας. Η ταινία αυτή παράχθηκε και διανεμήθηκε από την DreamWorks Animation και την Pacific Data Images. Δημιουργοί της ταινίας είναι ο Έρικ Νταρνέλ και ο Τομ ΜακΓκράθ. Τις φωνές χαρίζουν οι Μπεν Στίλερ, Κρις Ροκ, Ντέιβιντ Σουίμερ και άλλοι.

## Πλοκή
Ο Άλεξ το λιοντάρι, ο Μάρτι η ζέβρα, ο Μέλμαν η καμηλοπάρδαλη και η Γκλόρια η ιπποποταμίνα ακόμη παλεύουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους, στο αγαπητό «Μεγάλο Μήλο». Φυσικά και ο Βασιλιάς Τζούλιαν, ο Μορίς και οι Πιγκουίνοι θα αποτελέσουν μέρος αυτής της περιπέτειας. Το ταξίδι τους αυτή τη φορά θα τους οδηγήσει στην Ευρώπη, όπου θα ανακαλύψουν την τέλεια κάλυψη: ένα περιοδεύων τσίρκο, το οποίο θα ξαναστήσουν από την αρχή και θα το χρησιμοποιήσουν για να καταφέρουν τον στόχο τους.

## Διανομή

## Συντελεστές
* Σκηνοθετική Επιμέλεια: Πέτρος Δαμουλής

* Μετάφραση: Κάτια Πρωτογεροπούλου

* Προσαρμογή: Πέτρος Δαμουλής 

* Στίχοι: Πέτρος Δαμουλής 

* Μουσική Εμπιμέλεια: Πέτρος Δαμουλής

* Ηχοληψία: Στέφανος Δουβίτσας

## Δείτε επίσης
* Μαδαγασκάρη 1
* Μαδαγασκάρη 2: Απόδραση από την Αφρική

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2012
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κόνραντ Βέρνον
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Μαδαγασκάρη (franchise) ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Έρικ Νταρνέλ
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τομ ΜακΓκαρθ
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2012
Θησαυρός των Κυρηναίων

Ο **θησαυρός των Κυρηναίων** ήταν ίσως ο τελευταίος θησαυρός που οικοδομήθηκε εντός του ιερού του Απόλλωνα στους Δελφούς. Χρονολογείται στα 334-322 π.Χ. Αφιερώθηκε από την ελληνική πόλη της Κυρήνης, στη Β. Αφρική. 
## Περιγραφή
Ο θησαυρός των Κυρηναίων ήταν ίσως ο τελευταίος θησαυρός που οικοδομήθηκε εντός του δελφικού ιερού του Απόλλωνα. Χρονολογείται στα 334-322 π.Χ. και ήταν κτισμένος ακριβώς δίπλα στο ανατολικό τμήμα του περιβόλου, επάνω σε κρηπίδα τριών βαθμίδων από ασβεστόλιθο. Ήταν μαρμάρινος, από πεντελικό και παριανό μάρμαρο, δίστυλος εν παραστάσι με πρόναο και σηκό και ανωδομή δωρικού ρυθμού. Στο εσωτερικό των παραστάδων υπήρχαν προσαρτημένοι ημικίονες Η στέγη ήταν μαρμάρινη και διέθετε σίμη διακοσμημένη με υδρορρόες, οι οποίες είχαν εναλλάξ τη μορφή λεοντοκεφαλής ή απλής σωληνοειδούς απόφυσης. Στη βόρεια παραστάδα του θησαυρού έχει χαραχθεί επιγραφή που αναφέρει το δικαίωμα προμαντείας που δόθηκε στους Κυρηναίους από το ιερατείο των Δελφών, ως ανταμοιβή για ένα φορτίο σιταριού που προσέφεραν στην πόλη σε περίοδο λιμού. 
Μπροστά στον θησαυρό, που ήταν στραμμένος προς το ναό του Απόλλωνα, υπήρχε μια μικρή πλατεία, ενώ ακόμη νοτιότερα έχει βρεθεί η θεμελίωση ενός κτιρίου που ταυτιζόταν παλαιότερα με το πρυτανείο, όμως νεότερες έρευνες καταλήγουν ότι μάλλον είχε διαφορετική χρήση.

## Δείτε επίσης
* Θησαυρός των Αθηναίων
* Θησαυρός των Ακανθίων
* Θησαυρός των Βοιωτών
* Θησαυρός των Θηβαίων
* Θησαυρός των Κνιδίων
* Θησαυρός των Μασσαλιωτών
* Θησαυρός των Μεγαρέων
* Θησαυρός των Σικυωνίων
* Θησαυρός των Σιφνίων

## Πηγές
* Bommelaer, J.-F., Laroche, D., *Guide de Delphes. Le site*, Sites et Monuments 7, Paris 1991
* Bousquet, J., *Le  Trésor des Cyrène*, Fouilles de Delphes, II, Topographie et Architecture. Paris 1952
* Laroche, D., "L'emplacement du Trésor de Cyrène à Delphes", *BCH* 112, 1988, 291-305

Κατηγορία:Δελφοί
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα
Θησαυροί Δελφών
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Κατηγορία:Αρχαία Λιβύη
Θησαυρός των Θηβαίων

Ο Θησαυρός ήταν κτίριο δωρικού ρυθμού, κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από τοπικό ασβεστόλιθο από τα λατομεία του Προφήτη Ηλία κοντά στο Χρισσό. Βρισκόταν λίγα μέτρα κάτω από την πρώτη στροφή της Ιεράς Οδού στο ιερό του Απόλλωνα. Είχε αφιερωθεί  από τους Θηβαίους για τη νίκη τους στη μάχη των Λεύκτρων κατά των Λακεδαιμονίων το 371 π.Χ.
## Περιγραφή
Λίγο μετά τη νίκη τους επί των Λακεδαιμονίων στα Λεύκτρα το 371 π.Χ., που σήμανε τη βραχύβια κυριαρχία της Θήβας στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας, οι Θηβαίοι ανέθεσαν στο ιερό του Απόλλωνα έναν θησαυρό δωρικού ρυθμού. Ήταν ο μεγαλύτερος σε διαστάσεις θησαυρός των Δελφών. Βρίσκεται κοντά στη ΝΔ γωνία του τεμένους του Απόλλωνος. Πρόκειται για οικοδόμημα ορθογώνιο με διαστάσεις 12, 29 Χ 7,21 μ., που εδραζόταν σε κρηπίδα δύο βαθμίδων. 'Ηταν κατασκευασμένος εκ ολοκλήρου από τοπικό ασβεστόλιθο από τον Προφήτη Ηλία, που με τη σκληρότητά του αλλά και το γαλαζωπό-γκρίζο χρώμα του τονίζει  ιδιαίτερα τις λιτές  γραμμές του δωιρκού οικοδομήματος. Έτσι, ο Θησαυρός των Θηβαίων δημιουργούσε μια οπτική αντίθεση σε σύγκριση με τη τον γειτονικό Θησαυρό των Σιφνίων, οικοδόμημα ιωνικού ρυθμού στο οποίο κυριαρχούσαν τα διακοσμητικά στοιχεία και η πολυχρωμία. Επίσης πρέπει να τονισθεί ότι ο αρχιτέκτονας είχε δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην εξασφάλιση της στατικότητας του κτιρίου.
Το  οικοδόμημα περιέτρεχε ζωφόρος που αποτελούνταν από μετόπες και τρίγλυφα. Για την ακριβή αρχιτεκτονική μορφή του διατυπώθηκαν κατά  διάφορες απόψεις.  Η τρέχουσες απόψεις πάντως εκτιμούν ότι επρόκειτο για ενιαίο οικοδόμημα, χωρίς κίονες, πιθανόν με δύο θύρες στις στενές πλευρές, και με έναν κάθετο  τοίχο που είχε χαρακτήρα αντερείσματος. Ένα άνοιγμα στον δυτικό τοίχο παρείχε φυσικό φωτισμό.

## Δείτε επίσης
* Θησαυρός των Αθηναίων
* Θησαυρός των Ακανθίων
* Θησαυρός των Βοιωτών
* Θησαυρός των Κνιδίων
* Θησαυρός των Κυρηναίων
* Θησαυρός των Μασσαλιωτών
* Θησαυρός των Μεγαρέων
* Θησαυρός των Σικυωνίων
* Θησαυρός των Σιφνίων

## Πηγές
*Bommelaer, J.-F., Laroche, D., *Guide de Delphes. Le site*, Sites et Monuments 7, Paris  1991, 129-131. 
*Dinsmoor, W.B., “Studies of the Delphian treasuries I”, *BCH* 36, 1912, 439-493
*Jacquemin.A., Laroche, D., « Note sur quatre édifices d’époque classique à Delphes», *BCH* 136-137, 2012-2013, 106-114.
*Michaud, J.-P., *Le trésor des Thèbes*, Fouilles de Delphes 2.15, Paris 1973 
*Partida, E., *The Treasuries at Delphi, an Architectural Study*, Jonsered 2000, 192-198. 
*Partida, E., “Two Boeotian Treasuries at Delphi”, σε Αραβαντινός, Β. (επιμ.), *Επετηρίς Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών*, 3, Αθήνα 2000, 536-564.
Winter, Frederick E. “Tradition and Innovation in Doric Design IV: The Fourth Century.” *American Journal of Archaeology* 80, no. 3 (1982), 387-400.

Κατηγορία:Δελφοί
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα
Θησαυροί Δελφών
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Θησαυρός των Βοιωτών

Ο **[[Θησαυρός]]** **των Βοιωτών** ήταν κτίριο στο ιερό τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς, αφιερωμένο από τους Βοιωτούς, όπως μαρτυρούν επιγραφές σε λίθους του. 
## Περιγραφή
Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν την ύπαρξη ενός αρχαϊκού Βοιωτικού θησαυρού στους Δελφούς. Ένα τέτοιο οικοδόμημα έχει ανακαλυφθεί στο νοτιοδυτικό άκρο του ιερού. Σώζεται η θεμελίωση, κατασκευασμένη από ασβεστόλιθο. Ορισμένοι λίθοι της φέρουν επιγραφές σε Βοιωτική γραφή της ύστερης αρχαϊκής περιόδου. Σύμφωνα με τις επιγραφές αυτές το κτίριο χρονολογείται περί το 525 π.Χ. Ωστόσο ο Παυσανίας δεν αναφέρει το συγκεκριμένο κτίριο, γεγονός που μπορεί να σημαίνει ότι είχε καταστραφεί στην εποχή του.

## Δείτε επίσης
* Θησαυρός των Αθηναίων
* Θησαυρός των Ακανθίων
* Θησαυρός των Θηβαίων
* Θησαυρός των Κνιδίων
* Θησαυρός των Κυρηναίων
* Θησαυρός των Μασσαλιωτών
* Θησαυρός των Μεγαρέων
* Θησαυρός των Σικυωνίων
* Θησαυρός των Σιφνίων

## Πηγές-Βιβλιογραφία
* Bommelaer, J.-F., Laroche, D., *Guide de Delphes. Le site*, Sites et Monuments 7, Paris 1991, 128
* De la Coste Messelière, P., *Au Musée des Delphes*, Paris, Paris 1936, 469, 474.    
* Partida, E., *The Treasures at Delphi, an Architectural Study*, Jonsered 2000, 192-198. 
* E. Partida, “Two Boeotian Treasures at Delphi”, στο Αραβαντινός, Β. (επιμ.), *Επετηρίς Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών*, 3, Αθήνα 2000, 536-564.

Κατηγορία:Δελφοί
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα
Θησαυροί Δελφών
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Βωμός των Χίων

μικρογραφία|Ο βωμός των Χίων στους Δελφούς.
Ο **βωμός των Χίων** στους Δελφούς ήταν ο βωμός του ναού του Απόλλωνα, που οικοδομήθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, σε αντικατάσταση του παλαιότερου, κατεστραμμένου βωμού. 
## Περιγραφή
Το 373 π.Χ. ο αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα, γνωστός και ως ναός των Αλκμαιωνιδών, καταστράφηκε από σεισμό. Ο ναός σύντομα ξανακτίστηκε, ωστόσο ο βωμός όπου τελούνταν οι ιερές θυσίες δεν εναρμονιζόταν αρχιτεκτονικά με το νέο οικοδόμημα. Την κατασκευή ενός νέου βωμού ανέλαβε ο λαός της Χίου, όπως αναφέρει επιγραφή στο αριστερό τμήμα της επίστεψης του κτίσματος. Στο δυτικό τμήμα της ευθυντηρίας αναγράφεται επιγραφή προμαντείας προς τιμήν των Χίων. Ο πυρήνας του βωμού είναι φτιαγμένος από ασβεστόλιθο και επενδεδυμένος με πλάκες από γαλαζωπό  μάρμαρο. Η τράπεζα των προσφορών ήταν από λευκό μάρμαρο και οι ιερείς θα πρέπει να ανέβαιναν σε αυτήν με τη βοήθεια κλίμακος. Τα άκρα διακοσμούνταν με απολήξεις σε σχήμα έλικας, ενώ το ανώτερο τμήμα επιστεφόταν με κυμάτιο. Το μνημείο χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ., πιθανόν μετά το 246/245, όταν η Χίος έγινε μέλος της Αμφικτυονία.  
## Πηγές-βιβλιογραφία
*Amandry, J., «Delphes», *BCH* 105, 1981, 739-740. 
*Αmandry, P., « Chios and Delphi», σε *Chios, A Conference at the Homereion in Chios*, 1984, London 1986, 205-232. 
*Bommelaer, J.-F., Laroche, D., *Guide de Delphes. Le site*, Sites et Monuments 7, Paris 1991, 170-175.
*Gruben, G., « Kykladische Architektur», *MüJb* 23, 1972, 24-26. 
*Laroche, D., «L’autel d’Apollon à Delphes: éléments nouveaux», σε *L’espace sacrificiel dans les civilisations méditerranéennes de l’Antiquité*, Lyon-Paris 1991, 103-107. 
*Stikas, E., «La restauration de l'autel d'Apollon à Delphes», *BCH* 103, 1979, 479-500.

Κατηγορία:Δελφοί
Αγορά των Δελφών

## Περιγραφή
Το πρώτο μνημείο που συναντά ο επισκέπτης μπαίνοντας στον ιερό περίβολο του τεμένους του Απόλλωνα στους Δελφούς είναι μία μεγάλη ορθογώνια πλακόστρωτη πλατεία, η οποία πλαισιωνόταν από ιωνικές στοές στις τρεις πλευρές, ενώ στη νότια πλευρά διαμορφωνόταν ένα είδος διαδρόμου. Η πλατεία κτίστηκε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, αλλά τα λείψανα που είναι σήμερα ορατά, στη βόρεια και βορειοδυτική πλευρά, είναι της παλαιοχριστιανικής περιόδου. Στον υπαίθριο χώρο θα πρέπει να υπήρχε αγορά, όπου οι επισκέπτες του ιερού προμηθεύονταν αφιερώματα για τον θεό, και άλλα αντικείμενα απαραίτητα για τη λατρεία. 
## Βιβλιογραφία
*Bommelaer, J.-F., Laroche, D., *Guide de Delphes. Le site*, Paris 1991
*Κολώνια, Ρ., *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών*, Αθήνα 2006

Κατηγορία:Δελφοί
Ανάθημα των Ατταλιδών (Δελφοί)

Στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς ανέθεσαν μνημεία πολλοί ελληνιστικοί βασιλείς, θέλοντας να ενισχύσουν το κύρος και την αίγλη τους. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι Ατταλίδες της Περγάμου, που κατέλαβαν με τα αναθήματά τους μια περίοπτη θέση στο ψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού, κοντά στον ναό του Απόλλωνα. 
## Περιγραφή
Το ψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς καθώς και η περιοχή γύρω από τον ίδιο τον ναό του Απόλλωνα ήταν από τις πιο περίοπτες θέσεις και από αυτές που οικοδομήθηκαν σχετικά όψιμα.  Στα δεξιά, συναντά κανείς μία πλατεία που βρίσκεται σε ύψος 2,5 μ. ψηλότερα από την πλατεία του ναού, επάνω σε ειδικό ανάλημμα, που κατασκευάστηκε από τον βασιλιά Άτταλο Α' της Περγάμου (240-197 π.Χ.). Η πλατεία περικλείει έκταση 1000 τ.μ. περίπου (διαστάσεις 41 Χ 23 μ.) και αποτελούσε μια προσθήκη που επεξέτεινε τον χώρο του ιερού προς τα ανατολικά. Το δυτικό άκρο οριζόταν από έναν ύστερο αρχαϊκό θησαυρό δωρικού ρυθμού, αταύτιστο ακόμη ως προς την ονομασία. Αρχικά εκεί υπήρχαν τέσσερα μνημεία, που θεωρείται ότι είναι σύγχρονα μεταξύ τους, και συγκεκριμένα μία δωρική στοά που καταλάμβανε το βόρειο τμήμα της πλατείας, και αργότερα μετατράπηκε σε δεξαμενή, ένας οίκος στη νοτιοανατολική γωνία, η βάση ενός κίονα στη νοτιοδυτική γωνία, όπου βρισκόταν το άγαλμα του Αττάλου Α’ και ένα ορθογώνιο βάθρο από πωρόλιθο, άγνωστης χρήσης. Η είσοδος στην πλατεία γίνονταν είτε από τα ανατολικά, για όποιον ερχόταν έξω από το ιερό, είτε μέσω μίας κλίμακας που η βάση της ήταν κοντά στο αφιέρωμα των Ροδίων. Λίγο αργότερα, το 182 π.Χ., ο διάδοχος του Αττάλου, ο Ευμένης Β΄ ανήγειρε έφιππο χάλκινο ανδριάντα του, η βάση του οποίου σώζεται σήμερα, ακριβώς δίπλα στο μνημείο του Αττάλου.

## Βιβλιογραφία
* Queyrel,F., *Les portraits des Attalides. Fonction et représentation*. Bibliothèque des Écoles Françaises d'Athènes et de Rome 308.Paris:  de Boccard, 2003
*Bommelaer, P., Laroche, D., *Guide de Delphes, Le site*, Paris 1992
*Παυσανίας, Φωκικά

Κατηγορία:Αναθήματα
Αναθήματα των Αργείων (Δελφοί)

Tο Άργος έκανε αισθητή την παρουσία του στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς με περισσότερα του ενός αναθήματα. Ήταν άλλωστε μια από τις ισχυρότερες πόλεις της αρχαϊκής και της κλασικής περιόδου, όταν το Μαντείο των Δελφών βρισκόταν στη μέγιστη ακμή του.
## Περιγραφή
Δίπλα στη στοά, που κατά πάσα πιθανότητα είχαν οικοδομήσει οι Αρκάδιοι, κατά μήκος της Ιεράς Οδού του τεμένους του Απόλλωνα στους Δελφούς, ο επισκέπτης συναντούσε ένα ημικυκλικό βάθρο, που αφιέρωσαν οι Αργείοι, μετά το 369 π.Χ., για να τιμήσουν τη συνεισφορά τους στην ανέγερση της Μεσσήνης. Το λεγόμενο βάθρο των Αργείων βασιλέων απεικόνιζε τον μυθικό ιδρυτή της δυναστείας Δαναό, και ορισμένους από τους απογόνους του. Συνεχίζοντας την ανάβαση, συναντάμε μια σειρά από κόγχες, πάνω στις οποίες ήταν στημένα αναθήματα, για τα οποία δε μας μιλούν οι αρχαίοι συγγραφείς.  Ο Κυριάκος ο Αγκωνίτης, επισκεπτόμενος τις αρχαιότητες των Δελφών στις αρχές του 15ου αιώνα, εσφαλμένα θεώρησε ότι η ημικυκλική βάση του αναθήματος των Αργείων ήταν μέρος του ναού του Απόλλωνα. 
Πλάι στο μνημείο των Λακεδαιμονίων, λίγο πιο πάνω κατά μήκος της Ιεράς Οδού, έστεκαν τέσσερα ακόμη αφιερώματα, τρία από τους Αργείους και ένα από τους Αθηναίους. Το πρώτο ανάθημα απεικόνιζε τους “Επτά επί Θήβας”, τους επτά ήρωες που εξεστράτευσαν εναντίον της Θήβας με επικεφαλής τον έκπτωτο βασιλιά Πολυνείκη. Οι έξι υπόλοιποι ήρωες ήταν ο Άδραστος, ο Αμφιάραος, ο Καπανεύς, ο Τυδεύς, ο Παρθενοπαίος και ο Ιππομμέδων. Από το ανάθημα αυτό δυστυχώς δε σώζεται τίποτα. Από τα δύο εναπομείναντα αφιερώματα των Αργείων σώζεται μία ορθογώνια βάση, όπου έστεκε ένα ομοίωμα του Δούρειου Ίππου καθώς και ένα μεγαλοπρεπές ημικυκλικό βάθρο, όπου με βάση την περιγραφή του Παυσανία, είχαν ανεγερθεί τα αγάλματα των Επιγόνων των Επτά Ηρώων, που κατέλαβαν τελικά τη Θήβα. 
## Βιβλιογραφία
*Bommelaer, J.-F., Laroche, D., *Guide de Delphes. Le site*, Paris 1991

Κατηγορία:Αναθήματα
Ανάθημα των Ταραντίνων (Δελφοί)

Ένα από τα σημαντικά αναθήματα των ελληνικών πόλεων στους Δελφούς ήταν και αυτό των πολιτών της κατωιταλιωτικής πόλης Τάραντα.
## Περιγραφή
Καθώς ο επισκέπτης κινείται κατά μήκος της Ιεράς Οδού, και έχοντας στο αριστερό του χέρι την ανατολική πλευρά του πολυγωνικού τοίχου, συναντά μία σειρά από περίφημα μνημεία. Το πρώτο στη σειρά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του  Παυσανία , είναι η βάση όπου έστεκαν αφιερώματα των Ταραντίνων, και συγκεκριμένα τα χάλκινα αγάλματα ενός δελφινιού, του Λακεδαιμόνιου ήρωα Φαλάνθου και του επώνυμου ήρωα Τάραντα, και άλλων μορφών, που δεν κατονομάζονται από τον Παυσανία. Το αφιέρωμα ήταν έργο των περίφημων γλυπτών Ονάτα από την Αίγινα και Αγελάδα από το Άργος και χρονολογείται στις αρχές του 5ου αι. π.Χ. Πίσω από το μνημείο στέκει βάση με κυκλική πλίνθο, όπου είχαν ανεγείρει τρίποδα οι κάτοικοι της πόλης του Κρότωνα στην Νότια Ιταλία, και χρονολογείται πιθανόν στην ίδια περίοδο. 
## Βιβλιογραφία
*Bommelaer, J.-F., Laroche, D., Guide de Delphes. Le site, Paris 1991
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αναθήματα
Ταύρος των Κερκυραίων (Δελφοί)

μικρογραφία|Η θέση του ταύρου των Κερκυραίων στους Δελφούς
Μεταξύ των αναθημάτων των ελληνικών πόλεων στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς ξεχώριζε ένας χάλκινος ταύρος αφιερωμένος από τους πολίτες της Κέρκυρας.
## Περιγραφή
Στα δεξιά, αμέσως μετά την είσοδο στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς, συναντά κανείς τη βάση του χάλκινου ταύρου που αφιέρωσαν οι Κερκυραίοι γύρω στο 480 π.Χ. για να τιμήσουν μια αξιομνημόνευτη αλιευτική συγκομιδή τόνου. Το άγαλμα ήταν φιλοτεχνημένο από τον αιγινήτη γλύπτη Θεόπροπο. Σύμφωνα με τον Παυσανία  ένας ταύρος στην Κέρκυρα εγκατέλειπε κάθε μέρα το κοπάδι του και κατέβαινε στην ακροθαλασσιά μουγκρίζοντας. Ο βοσκός, που τον παρακολούθησε, διαπίστωσε ότι η θάλασσα ήταν γεμάτη ψάρια. Ειδοποίησε τους συντοπίτες του και εκείνοι έσπευσαν, όμως δεν κατόρθωναν να πιάσουν τα ψάρια. Στη συνέχεια έστειλαν πρεσβεία στο Μαντείο των Δελφών και, αφού θυσίασαν έναν ταύρο στον Ποσειδώνα, η ψαριά τους ευοδώθηκε. Με το ένα δέκατο από τα έσοδα της μεγάλης αυτής αλιευτικής επιτυχίας οι Κερκυραίοι αφιέρωσαν τον χάλκινο ταύρο.
## Παραπομπές

Δρόμοι του Παυσανία:https://archive.today/20160308173338/http://arcadia.ceid.upatras.gr/pausanias/book.php?id=4&lang=1&kef=9

Κατηγορία:Αναθήματα
Δημήτριος Βοκοτόπουλος

Ο **Δημήτριος Βοκοτόπουλος** ήταν νομικός και πολιτευτής γεννημένος το 1850 στη Σύρο.

## Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1892 και επανεξελέγη σε αυτές του 1899, 1905 και 1906. Στις εκλογές του Αυγούστου 1910 εξελέγη βουλευτής Συρου επανεκλεγόμενος σε αυτές του 1915, 1920 και 1926 (Λαϊκό Κόμμα). Το διάστημα (1905-1908) διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Greek Encyclopedia

Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Άνω Σύρος

Η **Άνω Σύρος** είναι το μεσαιωνικό διοικητικό κέντρο της Σύρου και ιστορική έδρα του ενιαίου Δήμου της Σύρου. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού, στη θέση που προηγουμένως ονομαζόταν **Μεσοβούνι**. Έχει 862 κατοίκους (2011) και είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας ενώ, μέχρι πρότινος, αποτελούσε την έδρα του πρώην Δήμου Άνω Σύρου. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 51,656 χλμ² (2011).

## Ιστορία της Άνω Σύρου

Η Άνω Σύρος άρχισε να κατοικείται ως κάστρο από τους κατοίκους της Σύρου που τον Μεσαίωνα πληττόταν από την πειρατεία. Οι ρ/καθολικοί κάτοικοι του οικισμού και κατ' επέκταση του νησιού οφείλουν την καταγωγή τους σε Ενετούς εμπόρους καθώς και Φράγκους σταυροφόρους κατά την περίοδο της Λατινοκρατίας, όταν το νησί ήταν υπό την κυριαρχία του Δουκάτου της Νάξου. Λόγω του ρωμαιοκαθολικού στοιχείου, η Σύρος είχε τεθεί υπό την προστασία της Γαλλίας. Έτσι, εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε οθωμανική κατοχή, παρά μόνο φορολογική υποτέλεια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Λόγω της συγκεκριμένης κοινής καταγωγής τους, οι κάτοικοι αποκαλούνται "Φραγκοσυριανοί", εξού και το τραγούδι *[[Φραγκοσυριανή]]* του Μάρκου Βαμβακάρη.

## Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη
Το Μουσείο του Μάρκου Βαμβακάρη βρίσκεται στην Άνω Σύρο. Στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό συριανό σπίτι από το 1995. Στον επάνω όροφο εκτίθενται φωτογραφίες, έργα, αλλά και προσωπικά αντικείμενα του μουσικοσυνθέτη, ενώ στον κάτω προβάλλεται καθ' όλη τη διάρκεια λειτουργίας του μουσείου ημίωρο ντοκιμαντέρ με θέμα τον γνωστό ρεμπέτη.

## Προσωπικότητες

*Ιωάννης Μαραγκός (1833-1891), ρ/καθολικός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών
*Μάρκος Βαμβακάρης (1905-1972), ρεμπέτης
*Φραγκίσκος Παπαμανώλης (1936-), ρ/καθολικός Επίσκοπος Σύρου

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Άνω Σύρος στο επίσημο τουριστικό portal του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης 
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Α
Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ Λιγκ

Η **Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ Λιγκ** ιδρύθηκε το 2013 και είναι επιφορτισμένη με την οργάνωση του αθλήματος ράγκμπι λιγκ (13 παικτών) στην Ελλάδα. 

Από το 2016 έως τον Αύγουστο του 2022 την ευθύνη για το άθλημα στη χώρα είχε η Ελληνική Ομοσπονδία Μοντέρνου Πεντάθλου. Τον Αύγουστο του 2022 χορηγήθηκε ειδική αθλητική αναγνώριση στην αθλητική ομοσπονδία με την επωνυμία «**Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ Λιγκ**», με Α.Φ.Μ. 996667089, με έδρα τον Δήμο Νίκαιας Αγίου Ιωάννη Ρέντη, με αριθμό μητρώου Γ.Γ.Α. ΧΤ07, για το άθλημα του ράγκμπυ λιγκ.

## Εθνική Ομάδα
Η επίσημη Εθνική Ομάδα της Ε.Ο.Ρ.Λ. έχει δώσει έξι αγώνες ως σήμερα.

## Πρωτάθλημα
Από το 2013 διεξάγεται το πανελλήνιο πρωτάθλημα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ράγκμπι λιγκ
Ραγκμπι λιγκ
Junkers Ju 352

Το **Junkers Ju 352 ''Herkules*** ήταν [[Τρίτο Ράιχ|γερμανικό]] τρικινητήριο [[μεταγωγικό αεροσκάφος]] του [[ΒΠΠ|Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου]] το οποίο αναπτύχθηκε με βάση το προγενέστερο [[Junkers Ju 252]].

== Σχεδιασμός και ανάπτυξη ==
[[Αρχείο:Bramo 323 Fafnir MLP 07.jpg|thumb|left|Ο κινητήρας Bramo 323 στην έκθεση του Μουσείο Πολωνικής Αεροπορίας στην Κρακοβία]]
Την άνοιξη του 1942 το [[ Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ]] διέταξε την εταιρεία [[Junkers]] να επανασχεδιάσει το μεταγωγικό Ju 252 έτσι ώστε να απαιτούνται όσο το δυνατόν λιγότερες πρώτες ύλες στρατηγικής σημασίας για την κατασκευή του. Το αεροσκάφος που προέκυψε εξωτερικά έμοιαζε πολύ με το Ju 252, ακολουθώντας τη γενική διάταξή του, όμως στην πραγματικότητα επρόκειτο για μία εντελώς νέα σχεδίαση: pροωθούνταν από αστεροειδείς κινητήρες [[Bramo 323]]R (αντί για τους [[Junkers Jumo 211]]F του Ju 252), είχε παρόμοιες πτέρυγες που ήταν τοποθετημένες πιο πίσω στην [[άτρακτος|άτρακτο]] και ήταν εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο από ξύλο. Επίσης διέθετε ράμπα φορτο/εκφόρτωσης στο πίσω μέρος, που επέτρεπε την εύκολη μεταφορά ογκωδών φορτίων και οχημάτων.

Το Ju 352 ήταν πολύ ανώτερο του [[Junkers Ju 52]], του κύριου μεταγωγικού της *Luftwaffe*, όμως αποδείχθηκε κατώτερο σε επιδόσεις σε σχέση με το Ju 252. Οι παραδόσεις αεροσκαφών ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 1944, όμως η παραγωγή του τύπου διεκόπη πρόωρα εξαιτίας της επιδεινούμενης για τη Γερμανία τροπής του πολέμου, με την αεροπορία να παραλαμβάνει μόλις δέκα αεροσκάφη προπαραγωγής και 33 Ju 352A.

== Χρήστες ==
;[[Τσεχοσλοβακία]]
*[[Τσεχοσλοβάκικη Πολεμική Αεροπορία]] (μεταπολεμικά)

;[[Τρίτο Ράιχ|Γερμανία]] 
**Luftwaffe''

## Δείτε επίσης

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Ju 352
* Junkers Ju 52
* Junkers Ju 252

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Ju 352
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Λεωνίδας Οικονομόπουλος

Ο **Λεωνίδας Οικονομόπουλος** (1890 - 6 Φεβρουαρίου 1969), του Βασιλείου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής στη Μεσσηνία.

## Βιογραφία
Εκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας αρχικά το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική 
Ένωση  και μετά με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1951 και Μεσσήνης με το ίδιο κόμμα το 1952.

Πέθανε σε ηλικία 79 ετών το 1969 και κηδεύτηκε στις 7 Φεβρουαρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσήνης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Δαχτυλίδι του Γύγη

[μικρογραφία|254x254εσ|''Το δαχτυλίδι του Γύγη,'' πίνακας ανώνυμου της ζωγραφικής σχολής της [Φερράρα|Φεράρα του 16ου αιώνα.]]
Το **Δαχτυλίδι του Γύγη** είναι μυθικό αντικείμενο που αναφέρεται από τον φιλόσοφο Πλάτωνα, στο Βιβλίο 2 της *[[Πολιτεία του Πλάτωνα|Πολιτεία]]ς* (2.359d–2.360d). Το δαχτυλίδι έδινε στον ιδιοκτήτη του, εν προκειμένω στον Γύγη, την ικανότητα να γίνεται αόρατος με τη θέλησή του. Μέσα από την ιστορία του δαχτυλιδιού, η *Πολιτεία* αναλύει το αν ένα ιδιοφυές άτομο θα ήταν ηθικό, αν δεν είχε την ανησυχία ότι θα συλληφθεί και θα τιμωρηθεί λόγω άδικων πράξεων.

## Επιρροές στη σύγχρονη κουλτούρα
*Το βιβλίο *[[Ο Αόρατος Άνθρωπος]]* του Χ. Τζ. Γουέλς έχει τη βάση του στην ιστορία του δαχτυλιδιού του Γύγη.
*Μια ιστορία στη σειρά βιβλίων κόμικς *The Spectre* περιλαμβάνει ένα τεράστιο δαχτυλίδι του Γύγη.
*Το δαχτυλίδι του Άλμπεριχ στην όπερα του Ρίχαρντ Βάγκνερ *[[Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν]]*.
*Στη νουβέλα Το μυστικό του Βίλχελμ Στόριτς ο Ιούλιος Βέρν κάνει μια αναφορά στον μύθο του Γύγη.
*Η νουβέλα φαντασίας *Zelda Pryce: The Razor's Edge* (2013) του Τζόζεφ Ρόμπερτ Λιούις περιλαμβάνει ένα δαχτυλίδι ως μια συσκευή με την ικανότητα "arcane", η οποία κάνει αυτόν που το φέρει αόρατο.
*Το *Ένα Δαχτυλίδι* από το *[[Το Χόμπιτ|Χόμπιτ]]* και τον *[[Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών|Άρχοντα των Δαχτυλιδιών]]* του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Το δαχτυλίδι κάνει αόρατο τον ιδιοκτήτη του, αλλά ταυτόχρονα τον διαφθείρει, ενώ επίσης και τα δύο βρέθηκαν σε σπηλιά. Παρόλο που υπάρχουν εικασίες ότι ο Τόλκιν επηρεάστηκε από την ιστορία του Πλάτωνα, δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη στις επιστολές και στη βιογραφία του. Σε αντίθεση με το δαχτυλίδι του Γύγη, το Ένα Δαχτυλίδι εκπέμπει μια κακή δύναμη, η οποία πάντα καταστρέφει την ηθική του ιδιοκτήτη του.
*Στο ποίημα *Like a Sentence* του Τζον Άσμπερυ αναφέρεται *"Και λέχθηκε από τον Γύγη ότι το δαχτυλίδι του / έλκυε αυτούς που δεν τον έβλεπαν"* υπονοώντας ότι ο θάνατος (το τελικό θέμα του ποιήματος) ελκύει ακόμη και αυτούς που τον αγνοούν.
*Ο Κικέρωνας αναφέρει την ιστορία του δαχτυλιδιού του Γύγη στο *[[Περί καθηκόντων]]* για να απεικονίσει τη θέση του ότι ένα σοφό ή καλό άτομο παίρνει τις αποφάσεις του με τον φόβο της ηθικής ταπείνωσης μέσω της τιμωρίας ή των αρνητικών επιπτώσεων.
*Το μυθιστόρημα *Fifth Business* του Ρόμπερτσον Ντέιβις παραπέμπει στην ιστορία του δαχτυλιδιού του Γύγη.
*Το θεατρικό έργο *[[Ο Γύγης και το δαχτυλίδι του]]* (1854) του Φρίντριχ Χέμπελ παρουσιάζει μια ψυχολογική προσέγγιση του μύθου του Γύγη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*''The Ring of Gyges'' Ανάλυση του δαχτυλιδιού του Γύγη από Bernard Suzanne (1996).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πλάτων
Κατηγορία:Έννοιες στην Ηθική
Γυγη
Φουμίτο Ουέντα

Ο **Φουμίτο Ουέντα** (ιαπωνικά: 上田 文人, Χέπμπορν: Ueda Fumito) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών. Ήταν σκηνοθέτης και διευθύνων σχεδιασμού στα παιχνίδια *[[Ico]]* και *[[Shadow of the Colossus]]* της Sony Computer Entertainment για το PlayStation 2.

Ο ίδιος περιέγραψε τον εαυτό του ως ένα πολύ περίεργο παιδί, λέγοντας: "Διασκέδαζα να πιάνω και να κρατάω ζωντανά πράγματα, όπως ψάρια και πουλιά. Πέρα από αυτό, μου άρεσε και να παρακολουθώ και να φτιάχνω animation. Βασικά, φαινόταν ότι με ενδιέφεραν πράγματα που κινούνταν". Ανάμεσα στα αγαπημένα του μαθήματα στο σχολείο ήταν η τέχνη: μία πειθαρχία η οποία ακόμη παίζει ενεργό ρόλο στη ζωή του Ουέντα, και η οποία υπό διαφορετικές συνθήκες θα τον είχε οδηγήσει σε κάποια εναλλακτική επιλογή επαγγέλματος. "Αν δεν ήμουν στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, θα ήθελα να γινόμουν ένας κλασσικός καλλιτέχνης. Αν και εκτιμώ όχι μόνο τα παιχνίδια αλλά και επίσης οτιδήποτε άλλο που εκφράζει κάτι -είναι οι ταινίες, οι νουβέλες ή τα μάνγκα-  όλες τις μορφές τέχνης".

Τα παιχνίδια του έχουν κατορθώσει να θεωρούνται cult και χαρακτηρίζονται από μία σημαντική έλλειψη σεναρίου, παρουσιάζονται με υπερβολικό φως και λίγους διαλόγους. Ο ίδιος χαρακτηρίζει αυτό τη την προσέγγιση ως "σχεδιασμό με αφαίρεση". Έχει συχνά χαρακτηριστεί ως ένας auteur σκηνοθέτης βιντεοπαιχνιδιών.

## Έργο

* *[[D (βιντεοπαιχνίδι)|D no Shokutaku: Director's Cut]]* (1996), animator
* *[[Enemy Zero]]* (1997), animator
* *[[Ico]]* (2001), σκηνοθέτης, ιθύνων σχεδιαστής, ιθύνων animator, διευθύνων τέχνης
* *[[Shadow of the Colossus]]* (2005), σκηνοθέτης, συγγραφέας, ιθύνων σχεδιαστής
* *[[The Last Guardian]]* (2016), σκηνοθέτης, ιθύνων σχεδιαστής, παραγωγός
* *[[Project Unnamed]]*, σκηνοθέτης, ιθύνων σχεδιαστής, παραγωγός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Team Ico
Κατηγορία:Ιάπωνες σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών
Στέφανο Σέκκο

Ο **Στέφανο Σέκκο** (*Stefano Secco*, γεννήθηκε το 1970 στο Μιλάνο) είναι Ιταλός τενόρος.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 1973 στο Μιλάνο. Ξεκίνησε να σπουδάζει με τον μαέστρο Αλμπέρτο Σορεζίνα (Alberto Soresina) και έλαβε το δίπλωμά του στα κρουστά μουσικά όργανα με τον Τούλλιο ντε Πίσκοπο (Tullio de Piscopo).  Έκανε, επίσης, ιδιαίτερα μαθήματα με τη Λέυλα Γκένσερ (Leyla Gencer) και τη Ρενάτα Σκόττο (Renata Scotto).

Τραγούδησε στο κονσέρτο της Πρωτοχρονιάς του 2016 στο Θέατρο *La Fenice* της Βενετίας, σε ντουέτο με την Ναντίν Σιέρρα. (Nadine Sierra)

## Ρεπερτόριο

* *[[Σιμόν Μποκανέγκρα]]* (Τζουζέπε Βέρντι), Opéra de Paris (2006), Grand théâtre du Liceu (2008)
* *[[Δον Κάρλος]]*, Opéra de Paris (2008)
* *[[Ριγκολέττο]]*, Δούκας, Opéra de Paris (2008)
* *Χόφμαν*, Opéra de Paris (2012)
* *Μάκβεθ*, Τεάτρο Ρεάλ, Μαδρίτη, (2012-2013)
* *[[Κάρμεν]]*, Δον Χοσέ, *La Fenice*, Βενετία (2013)
* *[[Ρέκβιεμ]]*, (Τζουζέπε Βέρντι), Βουδαπέστη (2013)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* stefanosecco.com

Τενόροι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές όπερας
Ιωάννης Β΄ Δούκας

Ο **Ιωάννης Β΄ Δούκας Άγγελος** ήταν ο τελευταίος άρχων της Θεσσαλίας, σεβαστοκράτωρ, από τον Οίκο των Αγγέλων, από τον κλάδο της Ηπείρου (των *Κομνηνοδουκών*). Προτιμούσε τα επίθετα των προγόνων του Κομνηνών και Δουκών.

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Δούκα Αγγέλου άρχοντα της Θεσσαλίας και της Άννας Ευαγιόνισσας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, όταν αυτός απεβίωσε το 1303.

Παντρεύτηκε την Ειρήνη Παλαιολογίνα, νόθη κόρη του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Απεβίωσε άτεκνος το 1318. Ως αποτέλεσμα, η Θεσσαλία περιέπεσε σε αναρχία, της οποίας επωφελήθηκαν οι Καταλανοί για να καταλάβουν το νότιο τμήμα της, ιδρύοντας το Δουκάτο των Νέων Πατρών (Υπάτης). Στην υπόλοιπη χώρα επικράτησαν αυτόνομοι ηγεμόνες, όπως ο Στέφανος Γαβριηλόπουλος και η οικογένεια των Μελισσηνών.

## Πηγές
*Polemis, Demetrios I. (1968) (στα αγγλικά). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. Λονδίνο: The Athlone Press.

Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Κατηγορία:Κυβερνήτες της μεσαιωνικής Θεσσαλίας
Κατηγορία:Υπάτη
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Εξωηλιακός κομήτης

Η ονομασία **εξωηλιακός κομήτης** αναφέρεται στους κομήτες οι οποίοι βρίσκονται εκτός του Ηλιακού Συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των διαστρικών κομητών και των κομητών οι οποίοι  βρίσκονται σε τροχιά γύρω από άλλους αστέρες εκτός του Ήλιου. Οι παρατηρήσεις των κομητών, και ιδιαίτερα των εξωηλιακών κομητών, παρέχουν σημαντικά στοιχεία για την κατανόηση του σχηματισμού των πλανητών.

## Περιγραφή
Οι πρώτοι εξωηλιακοί κομήτες εντοπίστηκαν το 1987 στην περιοχή βήτα Οκρίβα, ένα πολύ νεαρό σε ηλικία αστέρα τύπου Α. Έως τις αρχές του 2016 είχαν παρατηρηθεί συνολικά 11 αστέρες στην περιοχή των οποίων έχει παρατηρηθεί η θεωρηθεί πιθανή.

Οι εξωηλιακοί κομήτες, όπως και στην περίπτωση των εξωηλιακών πλανητών, ανιχνεύονται μέσω της τεχνικής της φασματοσκοπίας όταν περνούν μπροστά από τον αστέρα του πλανητικού συστήματος στο οποίο βρίσκονται, καθώς όταν συμβαίνει αυτό παρατηρείται μεταβολές στην λαμπρότητα του αστέρα.

Άλλες παρατηρήσεις σχετικά με τους κομήτες αυτούς, αφορούν και την ανακάλυψη ενός νεφελώματος στην περιοχή του 49 Κήτους το οποίο θεωρείται πως δημιουργήθηκε από τις προσκρούσεις κομητών στο συγκεκριμένο πλανητικό σύστημα.

## Κατάλογος συστημάτων

Όλα τα εξωηλιακά συστήματα στα οποία έχουν βρεθεί κομήτες βρίσκονται γύρω από πολύ νέους σε ηλικία αστέρες τύπου Α.

* βήτα Οκρίβα, 
* HR 10,
* 51 Οφιούχου, 
* HR 2174,
* 49 Κήτους, 
* 5 Αλωπεκός, 
* 2 Ανδρομέδας, 
* HD 21620, 
* HD 42111, 
* HD 110411, 
* HD 172555

## Δείτε επίσης
* Διαστρικός κομήτης
* Εξωηλιακός πλανήτης
* Ορφανός πλανήτης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Extrasolar Comets - NASA 

*
Χρήστος Πετρινιώτης

Ο **Χρήστος Πετρινιώτης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, διεθνής με όλες τις Εθνικές Ομάδες των Υποδομών, γεννημένος στις 12 Απριλίου του 1958. Στις 7 Φεβρουαρίου του 2016 απεβίωσε στην Αθήνα, νικημένος στα 57 του χρόνια από τον καρκίνο (νοσηλευόταν στο νοσοκομείο "Άγιος Σάββας)  και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο κοιμητήριο του χωριού του.

## Καριέρα

### Ποδοσφαιρική καριέρα

Αγωνίσθηκε ως επιθετικός ξεκινώντας σε ηλικία 16 ετών το 1974 από τον ερασιτεχνικό σύλλογο Γ.Σ. Πατησίων που αγωνιζόταν στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών (ήταν συμπαίκτες με το Δημήτρη Πίττα). Στη συνέχεια έκανε αξιοσημείωτη επαγγελματική ποδοσφαιρική καριέρα σε διάφορες ομάδες, όπως οι Φωστήρας (έπαιξε από την περίοδο 1976-77), Παναθηναϊκός, Απόλλων Αθηνών, ΠΑΣ Γιάννινα, Προοδευτική, η Παναχαϊκή, Παναιτωλικός και ο Α.Π.Σ. Κόρινθος. Τερμάτισε τη σταδιοδρομία του στο σύλλογο της γενέτειράς του, τον Τοξότη Μπολατίου (Ε.Π.Σ. Κορινθίας). Στην Α΄ Εθνική κατηγορία είχε λάβει μέρος σε 66 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και είχε πετύχει 12 τέρματα.

### Προπονητική καριέρα

Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας διατέλεσε προπονητής σε πολλούς συλλόγους των χαμηλότερων Εθνικών κατηγοριών, μεταξύ των οποίων ο Παναιγιάλειος, η Θύελλα Πατρών, η Κόρινθος, ο ΠΑΟ Λουτρακίου κ.α.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Διεθνής ιστοσελίδα για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", περιοδικό "Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994 - 1998
* "60 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", Αθήνα 2000

Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
Πετρινιωτης
IAI Arava

Το **IAI Arava** είναι ελαφρύ δικινητήριο μεταγωγικό αεροσκάφος βραχείας αποπροσγείωσης (STOL) το οποίο αναπτύχθηκε στο Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Ήταν το πρώτο αεροσκάφος της εταιρείας IAI που εντάχθηκε σε παραγωγή. Προορίζονταν για στρατιωτική αλλά και πολιτική χρήση, όμως τελικά κατασκευάστηκε σχετικά μικρούς αριθμούς για τις αεροπορίες διάφορων χωρών της λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, καθώς και για την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία. 

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Ο σχεδιασμός του Arava ξεκίνησε το 1965, περιλαμβάνοντας εξαρχής πρόβλεψη για STOL δυνατότητες, την ικανότητα να επιχειρεί από πρόχειρα αεροδρόμια καθώς και την δυνατότητα μεταφοράς 20 επιβατών ή ογκωδών φορτίων. Προκειμένου να επιτευχθούν τα προαναφερθέντα, το αεροσκάφος είχε μάλλον ασυνήθιστη γενική διάταξη: η άτρακτος του θυμίζει βαρέλι στο σχήμα, όντας κοντή και φαρδιά, ενώ το πίσω μέρος της είναι κατάλληλα διαμορφωμένη ώστε να επιτρέπεται η εύκολη και γρήγορη φορτοεκφόρτωση. Έχει πτέρυγες μεγάλου εκπετάσματος, διπλό κάθετο ουραίο και τρίκυκλο μη ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Αρχικά προωθούνταν από δύο κινητήρες turboprop Pratt & Whitney Canada PT6A-27 των 715&nbsp;eshp.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 27 Νοεμβρίου 1969. Το δεύτερο αεροσκάφος καταστράφηκε κατά την διάρκεια δοκιμών στις 19 Νοεμβρίου 1970. Το τρίτο πρωτότυπο πέταξε για πρώτη φορά στις 8 Μαΐου 1971. Τρία Arava εντάχθηκαν σε υπηρεσία με την αεροπορία του Ισραήλ στον πόλεμο του Γιόμ Κιπούρ, αλλά επιστράφηκαν αργότερα. Η ισραηλινή αεροπορία αγόρασε εννέα αεροσκάφη το 1983 και η παραγωγή τερματίστηκε το 1988, μετά από 103 μονάδες.. Η ισραηλινή αεροπορία απέσυρε τον τύπο το 2004, όμως αυτός παραμένει σε περιορισμένη χρήση σε κάποιες χώρες.

## Εκδόσεις
; IAI 101
: Μεταγωγικό για πολιτική χρήση.

; IAI 102
: Επιβατηγό.

; IAI 102B
: Μεταγωγικό για πολιτική χρήση.

; IAI 201
: Μεταγωγικό για στρατιωτική χρήση.

; IAI 202
: Τροποποιημένη έκδοση με επιμηκυμένη άτρακτο και διαφοροποιημένες πτέρυγες.

## Δείτε επίσης

### Παρόμοια αεροσκάφη
*Antonov An-28
*CASA C-212
*de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter
*Gotha Go 244
*Miles Aerovan
*Nord Noratlas
*PZL M-28
*Shorts SC.7 Skyvan

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Cohen, Irvine J. "Arava: Israel's first-born bids for world market". *[[Air International|Air Enthusiast International]]*, February 1974, Vol 6, No 2. pp.&nbsp;55–61, 92–93.
* Hoyle, Craig. "World Air Forces 2015". *[[Flight International]]*, 8–14 December 2015, Vol. 188, No. 5517. pp. 26–53. .
* Siegrist, Martin. "Bolivian Air Power — Seventy Years On". *[[Air International]]*, Vol. 33, No. 4, October 1987. pp. 170–176, 194. .
*Taylor, John W. R. *Jane's All The World's Aircraft 1982-83*. London:Jane's Yearbooks, 1982. ISBN 0-7106-0748-2.

Arava
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
Υποκαφέ νάνος

Ένας **υποκαφέ νάνος**  είναι ένα αστρονομικό αντικείμενο το οποίο σχηματίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως οι αστέρες και οι καφέ νάνοι, μέσω νεφελωμάτων, αλλά η μάζα του είναι κάτω από το όριο που απαιτείται για την θερμοπυρηνική σύντηξη του δευτέριου. Άλλες ονομασίες για τα αντικείμενα αυτά είναι *ελεύθερα πλεούμενοι πλανήτες* ή *καφέ νάνοι πλανητικής μάζας*.

## Νάνος ή πλανήτης
Οι υποκαφέ νάνοι σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους αστέρες, ωστόσο δεν υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στους αστρονόμους για το αν η διαδικασία σχηματισμού του αντικειμένου θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την απόφαση για το αν θα πρέπει το αντικείμενο να θεωρηθεί πλανήτης. 

Οι ελεύθερα πλεούμενοι υποκαφέ νάνοι δεν διαφέρουν σε τίποτα παρατηρησιακά από τους ορφανούς πλανήτες οι οποίοι δεν περιφέρονται γύρω από ένα αστέρα, ενώ ένας υποκαφέ νάνος ο οποίος σχηματίστηκε στην περιοχή ενός αστέρα μπορεί να παρασυρθεί στην τροχιά ενός άλλου γειτονικού αστέρα. Ένας ορισμός που έχει προταθεί ως προς το τι είναι ένας υποκαφέ νάνος, αναφέρει πως πρόκειται για ένα ελεύθερα πλεούμενο αντικείμενο το οποίο βρίσκεται στην περιοχή των νεαρών σε ηλικία αστρικών συμπλεγμάτων και η μάζα του είναι κάτω από το όριο το οποίο απαιτείται ώστε το σώμα να ταξινομηθεί ως καφέ νάνος.

Η ελάχιστη απαιτούμενη μάζα αερίων η οποία απαιτείται ώστε να σχηματιστεί ένας υποκαφέ νάνος είναι περίπου 1 μάζα εφάμιλλη του Δία (M<sub>J</sub>),καθώς η κατάρρευση μέσω της βαρυτικής συστολής απαιτεί την παρουσία ακτινοβολίας με τη μορφή θερμότητας, ενώ έχει προταθεί και υποψήφιος υποκαφέ νάνος μάζας 3 MJ.

## Κατάλογος πιθανών υποκαφέ νάνων

### Σε τροχιά ενός ή περισσότερων αστέρων
* WD 0806-661 B
* DT Virginis c
* FW Tauri b
* ROXs 42b b

### Σε τροχιά γύρω από ένα καφέ νάνο
* Μάζας 5–10MJ ζευγάρι με τον 2MASS J04414489+2301513
* 2M1207b

### Ελεύθεροι πλανήτες
*WISE 0855–0714 μάζας περίπου 3-10 MJ και σε απόσταση 7 ετών φωτός από τη Γη.
*S Ori 52
*UGPS J072227.51-054031.2
*Cha 110913-773444
*CFBDSIR2149-0403
*OTS 44
*PSO J318.5-22

## Δείτε επίσης
* Φαιός νάνος
* Καυτός Δίας
* Ερυθρός νάνος
* Ορφανός πλανήτης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Είδη αστέρων
Κατηγορία:Πλανήτες
Δημήτριος (Μιχαήλ) Κομνηνός Δούκας ο Κουτρούλης

Ο **Δημήτριος Δούκας Κομνηνός Κουτρούλης Ἄγγελος** (πέθανε μετά το 1304) ήταν ο τρίτος γιος του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα με την νόμιμη σύζυγο του Αγία Θεοδώρα της Άρτας, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο διάδοχος του πατέρα του Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας. Άλλαξε το όνομά του σε Μιχαήλ και αποκαλείται από τις πηγές ως *"Κουτρούλης"*. Παντρεύτηκε την Άννα Παλαιολογίνα (1278), κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και δέχτηκε από τον πεθερό του τον τίτλο του *"Δεσπότη"*.

Πολέμησε στο πλευρό των Βυζαντινών εναντίον του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου του Ανδεγαυού, διακρίθηκε στην πολιορκία του Μπεράτ (1280 - 1281) και εναντίον των Αλανών (1300). Ο κουνιάδος του Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος τον κατηγόρησε αργότερα για συνωμοσία σε βάρος του, φυλακίστηκε (1304) και στην συνέχεια δεν αναφέρεται ξανά εντός των πηγών.

## Οικογένεια

Με την πρώτη του σύζυγο Άννα Παλαιολογίνα απέκτησε :

*Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Άγγελος (πέθανε το 1345) που είχε τέκνα:
**Ευδοκία Παλαιολογίνα Αγγελίνα, παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τσαμπλάκωνα, μεγάλο στρατοπεδάρχη
**Ανδρόνικος Παλαιολόγος Άγγελος, νυμφεύτηκε μία κόρη του Αλεξίου Απόκαυκου, μεγάλου δουκός
*Ανδρόνικος Άγγελος Παλαιολόγος (1282 - 1328), νυμφεύτηκε μία κόρη του Γεωργίου Κοκάλα και είχε κόρη την:
**Άννα Αγγελίνα (πέθανε το 1355), παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ιωάννη Β΄ Ορσίνι κόμη της Κεφαλληνίας και σε δεύτερο γάμο τον Ιβάν των Στρατσιμίρ, αδελφό του Ιβάν Αλεξάνταρ ηγεμόνα των Βουλγάρων

Με την δεύτερη σύζυγο του Άννα Τέρτερ, κόρη του τσάρου της Βουλγαρίας Γεωργίου Τέρτερ Α΄ απέκτησε και άλλα παιδιά ανάμεσα στα οποία μια κόρη που παντρεύτηκε τον Αλέξιο Ραούλ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Guilland, Rodolphe (1959). "Recherches sur l'histoire administrative de l'Empire byzantin: Le despote, δεσπότης". Revue des études byzantines (in French). 
*Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (Γερμανικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οίκος των Αγγέλων 

Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα