open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μονή Απεζανών Ηρακλείου

Η **Ιερά Μονή Απεζανών** είναι ενοριακή μονή της Κοινότητας Αντισκαρίου του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Καινουργίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε ωραία τοποθεσία στη δυτική πλευρά των Αστερουσίων ορέων, τιμωμένη στο όνομα του Αγίου Αντωνίου του Αγιοφαραγγίτη. Ο ναός είναι τρίκλιτος και το βόρειο κλίτος του είναι καθιερωμένο στον Άγιο Αντώνιο, το μεσαίο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρα και το νότιο στους Τρεις Ιεράρχες. Η μονή εορτάζει στις 17 Ιανουαρίου. Υπάγεται στον οικισμό Αντισκάρι του Δήμου Μοιρών και βρίσκεται σε υψόμετρο 440 μ. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 63,2 χλμ.

Στη μονή σώζονται παλαιά ιερά άμφια, χρυσοί και ασημένιοι σταυροί, ευαγγέλια με χρυσοποίκιλτα καλύμματα και εγχάρακτες εικόνες και επιγραφές, άγια λείψανα 19 αγίων, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και λείψανο του χεριού του Ιωάννη του Χρυσόστομου. Το 2001 απεγράφησαν 7 άτομα.

## Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Ο Ναός του Αγίου Αντωνίου στο Αγιοφάραγγο
Σύμφωνα με την παράδοση, η θέση του μοναστηριού ήταν αρχικά στο Αγιοφάραγγο, νότια της Μονής Οδηγήτριας, όπου σώζεται ακόμη η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, ο οποίος είναι βυζαντινού ρυθμού με τρούλο, υπαγόμενη σήμερα στη Μονή Οδηγητρίας. Εξαιτίας των πειρατικών επιδρομών κατά την εποχή εκείνη οι μοναχοί για να απαλλαγούν,  παρέλαβαν την εικόνα του Αγίου Αντωνίου και τα σκεύη της Μονής και έφυγαν, ζητώντας άλλο, καταλληλότερο τόπο για την εγκατάσταση της νέας μονής. Το υποζύγιο που κουβαλούσε την εικόνα του αγίου, σταμάτησε στη θέση της σημερινής μονής και δεν ήθελε να προχωρήσει. Αυτό θεωρήθηκε ως θέληση του Αγίου να χτιστεί εκεί η νέα Μονή και ξεπέζεψαν εκεί.  Από το γεγονός έλαβε το όνομα Απεζανές η μονή, επειδή εκεί επέζεψε ή απέζεψε ο Άγιος (από το *πεζέφνω= αφιππεύω*).  

Σύμφωνα με άλλη άποψη, η μονή ιδρύθηκε από τους αδερφούς Παπαδόπουλους, από τους οποίους ο Μάρκος, όπως είναι γνωστό, ίδρυσε το 1600 τη μονή Αρέτι στην επαρχία Μιραμπέλλου. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ιδρύθηκε παλαιότερα και αναφέρουν ως έτος ιδρύσεως το 1458. Αυτό είναι το πιθανότερο, όπως βεβαιώνεται από το Χρονικόν του Ιωάννου Δορυανού, ότι ο Δορυανός εκείνος χειροτονήθηκε μοναχός στη μονή του Αγίου Αντωνίου των Απεζωνών το 1566 (Μνημεία Ελληνικής Ιστορίας, έκδοση Ακαδημίας Αθηνών, Α΄, ιβ΄ και Κρητ. Χρονικά, ΙΓ΄, 62). Αναφέρεται επίσης η μονή στις επιστολές του Μελετίου Πηγά το 1581.

Η μονή ήταν φρουριακή με είσοδο από βορρά, με επάλξεις, η οποία φρουρούνταν με κανόνι, και γι'  αυτό οι Τούρκοι την έλεγαν Τοπλού Μοναστήρ όπως και τη μονή της Ακρωτηριανής, τη γνωστή σήμερα Μονή Τοπλού στη Σητεία.

Κατά την Τουρκοκρατία οι μοναχοί καλλιεργούσαν τα γράμματα και η μονή είχε πλούσια βιβλιοθήκη με αρχαία χειρόγραφα βυζαντινής μουσικής.

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Μοιρών
Μονη Απεζανων
Άγιος Σύλλας Ηρακλείου

Ο **Άγιος Σύλλας** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ηρακλείου στη Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Τεμένους του Νομού Ηρακλείου. Η περιοχή γράφεται εσφαλμένα Σύλλας αντί του ορθότερου Σίλας, διότι ο Σίλας ή Σιλουανός ήταν φίλος και συνοδός του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με τη ρωμαϊκή οικογένεια των Κορνηλίων *Sulla* (δηλ. Σύλλα).

Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Μικρασιάτες στην καταγωγή και ασχολούνται με την καλλιέργεια της σταφίδας. Σε ολόκληρη την περιοχή υπάρχουν αμπελώνες. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο.

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Ιστορικά στοιχεία
Δεκαπέντε χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και προς το νότο, στους πρόποδες του Γιούχτα με θέα προς τη θάλασσα και τις οροσειρές του Ψηλορείτη, βρίσκεται το χωριό Άγιος Σύλλας.

Λόγω αυτής της χωροταξικής του θέσης, αλλά και του σθένους και ηρωισμού των κατοίκων του, επιλέχθηκε ως ο τόπος όπου πάρθηκε ο όρκος της   πρώτης ενωμένης Εθνικής Αντίστασης κατά των κατακτητών Γερμανών σε ολόκληρη την Ευρώπη (σπήλαιο Χαμαμουτζή).

Στην γύρω περιοχή δόθηκαν μάχες με το χωριό να θρηνεί πολλούς άνδρες στην νεότερη ιστορία. Το όνομα του χωριού οφείλεται στον Άγιο Σύλλα που είναι και προστάτης του. Πρώτη φορά αναφέρεται στις βενετικές απογραφές. Κατά το 1583  αναφέρεται στον Καστροφύλακα (Κ 101)  *S.Scilla*, με  265 κατοίκους. Αναφέρεται επίσης  στο Catasticum Ecclesiarum et monasterium comynis του 1320 σαν *«χωρίον της περιοχής του Χάνδακα, της Paracandia»*.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 184Α - 06/08/1924 να προσαρτάται στο δήμο Ηρακλείου. Το 1928 με το ΦΕΚ 199Α - 27/09/1928  ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Ζερβού Μετόχι, Κάμπος, Μαλάδες και Τσαγκαράκι αποτελούν την κοινότητα Αγίου Σύλλα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τεμένους του Δήμου Ηρακλείου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 545 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Αγίου Σύλλα]]***

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Δολάριο Μπελίζ

To **δολάριο** (*dollar* , κωδικός *BZD*) είναι το νόμισμα της Μπελίζ από το 1885. Κανονικά γράφεται σύντομα με το γνωστό σύμβολο του δολαρίου  (*$*) ή εναλλακτικά ως *BZ$* για να διακρίνεται από άλλες χώρες που έχουν ως νόμισμα το δολάριο. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (cents). Η «κλειδωμένη» ισοτιμία του έναντι του δολαρίου είναι 2 δολάρια της Μπελίζ προς 1 Δολάριο των ΗΠΑ (BZ$2 = US$1).

## Ιστορία
Τα πρώτα δολάρια που κυκλοφόρησαν στην τότε Βρετανική Ονδούρα ήταν τα ισπανικά δολάρια, τα οποία κυκλοφόρησαν την περίοδο από το  1765 ως το 1825 σε αξία των 6 σελλινιών και 8 πενών. Το 1825 εισήχθησαν τα βρετανικά κέρματα ως νόμισμα. Επίσης κυκλοφόρησε το Πέσο της Γουατεμάλας μαζί με τη στερλίνα σε αξία των 4 σελλινιών και 2 πενών. Το 1885 κυκλοφόρησαν τα πρώτα κέρματα του 1 σεντ και ακολούθησαν τα τραπεζογραμμάτια. Με την υποτίμηση της βρετανικής λίρας το 1949, προκλήθηκε ξαφνική αύξηση της αξίας του Δολαρίου της Βρετανικής Ονδούρας ως προς την πένα. Αυτό προκάλεσε αντιδράσεις και έφερε την υποτίμηση του Δολαρίου Βρετανικής Ονδούρας σε αξία των 70 σεντς ΗΠΑ. Το 1967 το Δολάριο της Βρετανικής Ονδούρας υποτιμήθηκε ως προς τη βρετανική λίρα στα 60 αμερικανικά σεντς. Το 1978 η ισοτιμία αντικαταστάθηκε με ισοτιμία προς το αμερικανικό δολάριο.

## Κέρματα

Το 1885 εισήχθησαν χάλκινα κέρματα του  1 cent και ακολούθησαν ασημένια των 5, 10, 25 και 50 cents το 1894. Τα ασημένια νομίσματα των 5 σεντς αντικαταστάθηκαν με χαλκονικέλινα το 1907 και έπειτα με νικέλιο- σίδηρο το 1942. Τη δεκαετία του ' 50 τα ασημένια κέρματα των 25 , 50 και των 10 σεντς αντικαταστάθηκαν με  χαλκονικέλινα. Τα κέρματα του 1 και των 5 σεντς από αλουμίνιο ήρθαν στην κυκλοφορία το 1976. Ένα δωδεκαγωνικό δολάριο κυκλοφόρησε το 1990.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1894 εκδόθηκαν από την κυβέρνηση τραπεζογραμμάτια σε ονομαστικές αξίες του  1, 2, 5, 10, 50 και 100 δολαρίων. Έπειτα από το 1928 σταμάτησε η παραγωγή των χαρτονομισμάτων των 50 και 100 δολαρίων. Το 1952 εισήχθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων. Το 1980 την έκδοση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η αρμόδια Νομισματική Αρχή, με απόφαση της οποίας επανακυκλοφόρησε το χαρτονόμισμα των 100 δολαρίων. Το 1983 την έκδοση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Κεντρική Τράπεζα της Μπελίζ. Η παραγωγή των χαρτονομισμάτων των 50 δολαρίων ξανάρχισε το 1990, την ίδια χρονιά που το χαρτονόμισμα του 1 δολαρίου αντικαταστάθηκε με ένα κέρμα ίσης αξίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χαρτονομίσματα και κέρματα, Κεντρική Τράπεζα της Μπελίζ

Κατηγορία:Μπελίζ
Κατηγορία:Νομίσματα
Κλείτωρ (αρχαία πόλη)

Ο **Κλείτωρ** ή *Κλείτωρας* ήταν αρχαία Αρκαδική πόλη-κράτος. Η περιοχή που βρισκόταν ανήκει σήμερα διοικητικά  στην Επαρχία Καλαβρύτων και στον Νομό Αχαΐας.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε από Πελασγούς Πρωτοέλληνες και ήταν από τις πλουσιότερες και ισχυρότερες πόλεις της Αρκαδίας. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον Κλείτωρα, γιό του Αζάνα και εγγονό του Αρκάδα, πέμπτο βασιλιά των Αρκάδων που ίδρυσε και εποίκισε την πόλη. Σύμφωνα με τον Παυσανία απείχε 60 στάδια από τις πηγές του Αροάνιου και κοντά στην πόλη περνούσε ποταμός με το όνομα *Κλείτωρ*. Στην πόλη υπήρχαν ιερά της Δήμητρας, της Εἰλειθυίας, του Ασκληπιού και των Διόσκουρων το οποίο ήταν έξω από την πόλη, είχε χάλκινα αγάλματα και απείχε τέσσερα στάδια από αυτή. Τριάντα στάδια από τον Κλείτωρα υπήρχε ιερό της Κορίας Αθηνάς με άγαλμά της και κάθε χρόνο προς τιμήν της γίνονταν τα Κοράσια.

Ο Κλείτωρας είχε μεταλλεία χαλκού στα οποία στηριζόταν η οικονομία του και ήταν από τις πρώτες Αρκαδικές πόλεις που έκοψαν νομίσματα. Είχε συμμετάσχει στην ίδρυση της Μεγαλόπολης το 369 π.Χ με τους *Κλεόλαο* και *Ακρίφιο*. Ήταν μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας και συμμετείχε σε όλες τις πολεμικές αναμετρήσεις της συμμαχίας. Το 395 μ.Χ καταστράφηκε από τον Αλάριχο.

Ο Κλείτωρας είχε αναδείξει τρεις ολυμπιονίκες, τον Άλκετο στην 99η Ολυμπιάδα το 384 π.Χ. στη πυγμή παίδων, τον Κριτόδαμος στην 101η Ολυμπιάδα το 376 π.Χ. στην πυγμή παίδων και τον Κλεόμαντι στην 111η Ολυμπιάδα στο στάδιο.

Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί αλλά δεν έχει ανασκαφεί παρότι υπάρχουν εμφανή πολλά λείψανα της αρχαίας πόλης. Βρίσκεται τρία χιλιόμετρα δυτικά του σημερινού χωριού Κλειτορία του Δήμου Καλαβρύτων. Σώζεται το αρχαίο θέατρο στο οποίο γίνονται παραστάσεις, τα τείχη της πόλης και πολλά ερείπια κτιρίων.

## Σημαντικά πρόσωπα
*Άλκετος ο Κλειτόριος
*Κλείτωρ
*Κριτόδαμος ο Κλειτόριος
*Μυρκεύς

## Δείτε επίσης
* Στήλη του Πολύβιου

## Αναφορές


## Πηγές
* Γεώργιος Παπανδρέου, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/c/4/9/metadata-425-0000087.tkl Αζανιάς, ήτοι Αρχαιολογική πραγματεία πασών των Αρχαίων πόλεων της Αρκαδικής Αζανίδος μετά των περιχώρων αυτών και ιστορικαί περιπαίτειαι μέχρι των καθ' ημάς χρόνων]*, Εκ του Τυπογραφείου της εφημ. "Ηλείας" Γεωργ. Ε. Δημητριάδου, Εν Πύργω 1886.

## Βιβλιογραφία

* 
* Νικόλας Φαράκλας, *[http://elocus.lib.uoc.gr/dlib/b/2/1/metadata-dlib-ca44d62ba718d90ab232568f5269d5d1_1275298105.tkl Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας]*, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφία με Ανασκαφικά ευρήματα τού αρχαίου Κλείτωρα
*Φωτογραφία με Ανασκαφικά ευρήματα τού αρχαίου Κλείτωρα
* 

Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Αχαϊκή Συμπολιτεία
Κατηγορία:Κλείτωρ
Κατηγορία:Επαρχία Καλαβρύτων
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα
Αθανάσιος Πετιμεζάς

Ο **Αθανάσιος Πετιμεζάς** (1767-1804) ήταν αρματολός και αρχηγός της κλεφτουριάς των Καλαβρύτων.
## Βιογραφία
Ήταν μέλος της οικογένειας Πετιμεζά, η οποία καταγόταν από τα Σουδενά των Καλαβρύτων. Σε ηλικία 10 ετών συνελήφθη από τους Τούρκους και απήχθη στη Σμύρνη. Έξι χρόνια μετά κατάφερε να δραπετεύσει και να επιβιβασθεί σε πλοίο για να επιστρέψει στη Πελοπόννησο, αλλά κατά τη διάρκεια του πλου το πλοίο κυριεύθηκε από πειρατές και ο Αθανάσιος πουλήθηκε ως δούλος στη Λιβύη. Εκεί, διακρινόμενος στο ρεσάλτο, κατάφερε να ελευθερωθεί και επιβιβαζόμενος σε πλοίο να επιστρέψει στη πατρίδα του. Όταν έφθασε στα Καλάβρυτα, άρχισε αμέσως να καταρτίζει εθελοντικά ένοπλα σώματα κλεφτών, με τα οποία τρομοκρατούσε τους Τούρκους της περιοχής, όπου και τους εξανάγκασε να του παραχωρήσουν το «αρματολίκι» Καλαβρύτων - Βοστίτσης. Αργότερα όμως οι Τούρκοι, για να τον εξοντώσουν, προσεταιρίσθηκαν τους Αλβανούς του Λάλα και τον κύκλωσαν στο «μετερίζι» του. Από τη σύγκρουση όμως εκείνη ο Αθανάσιος κατάφερε να βγει νικητής και να επιβληθεί στους Αλβανούς. Έτσι πλέον αναγνωρίσθηκε αρχηγός της κλεφτουριάς των Καλαβρύτων, διατηρώντας συνεχή συνεργασία με τον Ζαχαριά και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. 

Οι Τούρκοι, επωφελούμενοι κάποτε της απουσίας του Αθανάσιου Πετμεζά στη Μάνη και αφού συνεννοήθηκαν με τον πολιτικό του αντίπαλο πρόκριτο Χαραλάμπη, επιτέθηκαν και φόνευσαν συγγενείς του. Όταν αργότερα γύρισε ο Αθανάσιος, στρεφόμενος μετά μανίας εναντίον τους, κυρίευσε τον πύργο του Χαραλάμπη στη Ζαρούχλα, όπου είχε εγκλειστεί ο ίδιος μαζί με κάποιους Τούρκους και στη συνέχεια κατέφυγε διωκόμενος στην Άμφισσα. Επανέκτησε το 1800 το αρματολίκι των Καλαβρύτων, αλλά αργότερα ο Πασάς της Τρίπολης τον επικήρυξε για 100.000 γρόσια και τον κατεδίωξε. Τον Ιούλιο του 1804 πολιορκήθηκε στον οικογενειακό του πύργο στα Σουδενά από τους Τούρκους και δολοφονήθηκε από έναν Άραβα, πρώην πιστό υπηρέτη του. Η σύζυγός του κατάφερε όμως να σώσει τα παιδιά του και να διαφύγει μαζί στη Ζάκυνθο, με την βοήθεια του Ρώσου προξένου της Πάτρας.

Παιδιά του ήταν οι: Βασίλειος, Γκολφίνος και Νικόλαος Πετιμεζάς.

## Πηγές
* Αν. Γούδας, *[http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/b/2/3/metadata-02-0000302.tkl&do=99563_08.pdf&pageno=207&width=368&height=575&maxpage=510&lang=en Βίοι Παράλληλοι των επί της αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών]*, Τόμος 8, Ήρωες της ξηράς, Αθήνα 1876, σελ. 163-202.
* *[http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/e/3/e/metadata-01-0001601.tkl&do=276657_05.pdf&pageno=318&pagestart=1&width=607&height=892&maxpage=832&lang=en Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια]*, Τόμος 5, Αθήνα 1929, σελ. 314-315.

Κατηγορία:Κλέφτες
Κατηγορία:Αρματολοί
Αθανάσιος
Τζέιμς Πάρις

Ο **Τζέιμς Πάρις** (James Paris, 1921 – 26 Μαΐου 1982), γεννημένος **Δημήτρης Παρασχάκης**, ήταν Έλληνας παραγωγός ταινιών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στο χωριό Βατούσα της Λέσβου, σπούδασε στη Γεωπονική Σχολή της Θεσσαλονίκης και στο Γεωργικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Βηρυτού στο Λίβανο. Το 1948 μετανάστευσε στην Αμερική και στα πρώτα χρόνια παραμονής του στις ΗΠΑ σπούδασε στη Σχολή Κινηματογράφου της 20th Century Fox, πήρε την αμερικανική υπηκοότητα και έγινε διευθυντής του τμήματος διαφήμισης της United Artists (1948-1952). Αφού συνεργάστηκε ως διευθυντής παραγωγής σε ταινίες της 20th Century Fox, στα τέλη της δεκαετίας του '50 επέστρεψε στην Ελλάδα, δίνοντας μια νέα πνοή στις κινηματογραφικές παραγωγές. Μέσα σε μία περίπου δεκαετία υπήρξε παραγωγός σε 54 ελληνικές ταινίες, πολλές από τις οποίες διακρίθηκαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5 Βραβεία Καλύτερης Ταινίας) και είχαν εισπρακτική επιτυχία. Η πρώτη του ταινία ήταν η *[[Εταιρία θαυμάτων]]* (1963) σε σκηνοθεσία Στέφανου Στρατηγού. Ο Τζέιμς Πάρις, ο παραγωγός χάρη στον οποίο η έννοια της «υπερπαραγωγής» έγινε γνωστή στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο, πέθανε το 1982 σε ηλικία 61 ετών.

Τόσο η θεματολογία όσο και το ύφος των παραγωγών του Πάρις ήταν, για ιδεολογικούς λόγους, καλοδεχούμενα από το τότε καθεστώς, το οποίο τις στήριξε με διάφορα μέσα:Ολόκληρες μονάδες στρατού επιστρατεύονται για τον Τζέημς Πάρις. Τα τανκς παραχωρούνταν όχι μόνο στο γύρισμα, αλλά και στο να κόβουν βόλτες στη Θεσσαλονίκη με επιγραφές που διαφήμιζαν την προβολή της ταινίας στο φεστιβάλ. Ένας αριθμός από σταρ κατασκευάστηκε για τις ανάγκες του είδους (Πολίτης, Πρέκας, Στρατηγός, Βόγλης, Κομνηνός, κλπ.) που πασαλειμμένοι με μουστάρδα και φούμο, βγαίναν από τα χαλάσματα την τελευταία στιγμή για να σώσουν την Ελλάδα. **

## Επιλεγμένη φιλμογραφία
**[[Στα σύνορα της προδοσίας]]* (1968)
**[[Όχι (ταινία)|Όχι]]* (1969)
**[[Στη μάχη της Κρήτης]]* (1970)
**[[Δώστε τα χέρια]]* (1971)
**[[28η Οκτωβρίου ώρα 5:30]]* (1971)
**[[Οι τελευταίοι του Ρούπελ]]* (1971)
**[[Παπαφλέσσας (ταινία)|Παπαφλέσσας]]* (1971)
**[[Οι Σουλιώτες]]* (1972)
**[[Μπουμ Ταρατατζούμ]]* (1972)
**Αγώνας χωρίς τέλος* (1978)

## Βραβεία / Διακρίσεις / Συμμετοχές

### [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]

### Άλλα βραβεία / συμμετοχές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Φερνάντο Σάντσο

Ο **Φερνάντο Σάντσο** (ισπαν.:*Fernando Sancho Les*), 7 Ιανουαρίου 1916 - 31 Ιουλίου 1990) ήταν Ισπανός ηθοποιός. 

Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1916, στη Σαραγόσα της Αραγονίας της και πέθανε στις 31 Ιουλίου 1990 στη Μαδρίτη από καρκίνο. Έχει πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες στην Ισπανία και στην Ιταλία, κυρίως σε γουέστερν, από τις οποίες έγινε ευρέως γνωστός. Στην Ελλάδα έγινε γνωστός από τις πολεμικές ταινίες με παραγωγό τον Τζέιμς Πάρις, και ενσάρκωνε τον Έλληνα που καλούσε τους συγχωριανούς του στον αγώνα και ειρωνεύονταν τους Γερμανούς (ως "Τρύφων Πλατανιάς" στο '*[[28η Οκτωβρίου ώρα 5:30]]*'), ή είχε το ρόλο του Αλή Πασα στους *'[[Σουλιώτες (ταινία)|Σουλιώτες]]*' και τον μικρό, αλλά χαρακτηριστικό ρόλο του Δράμαλη Πασά στον Παπαφλέσσα (ταινία). Το χαρακτηριστικό της συμμετοχής του σε αυτές τις ταινίες ήταν πως αν και ξένος ηθοποιός υποδυόταν τόσο καλά τον Έλληνα -έμοιαζε καταπληκτικά- ώστε τα επιτελεία των ελληνικών ταινιών τον μεταγλώττιζαν έτσι ώστε να φαίνεται ότι μιλάει ελληνικά -υπάρχει και εκείνη η μη διασταυρωμένη άποψη που μιλάει για ελληνική καταγωγή ή ελληνίδα μητέρα.

## Ενδεικτική φιλμογραφία
**[[Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο]]* (1965)
**[[Η Επιστροφή του Ρίνγκο]]* (1965)
**[[Στη μάχη της Κρήτης]]* (1970)
**[[28η Οκτωβρίου ώρα 5:30]]* (1971)
*''Η Μεγάλη στιγμή του '21: Παπαφλέσσας'' ή ''Παπαφλέσσας'' (1971)
**[[Οι Σουλιώτες]]* (1972)
**[[Οι τελευταίοι του Ρούπελ]]* (1973)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η σελίδα για τον ηθοποιό στο IMDB.

Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
R.E.M.

Οι **R.E.M.** ήταν Αμερικανικό ροκ συγκρότημα, πρωτοπόρο της εναλλακτικής ροκ, και ένα από τα δημοφιλέστερα συγκροτήματα των δεκαετιών του '80 και του '90. To όνομά τους το πήραν μετά από προτάσεις που έκαναν οι οπαδοί τους στην πρώτη τους συναυλία και κατά τη βασικότερη εκδοχή είναι τα αρχικά από τις λέξεις Rapid Eye Movement, η οποία είναι η φάση του ύπνου στη διάρκεια της οποίας βλέπουμε τα όνειρα. Ιδρύθηκαν στην Αθήνα, της Γεωργίας των ΗΠΑ το 1980 από τους Μπιλ Μπέρι (ντραμς), Πίτερ Μπακ (κιθάρα), Μάικ Μιλς (μπάσο) και Μάικλ Στάιπ (φωνητικά). Το 1997 τα μέλη του συγκροτήματος έγιναν τρία, καθώς αποχώρησε ο Μπιλ Μπέρι. Έχουν γράψει πολλά τραγούδια, κάποια από τα οποία σήμερα θεωρούνται κλασσικά, όπως τα: *[[Losing My Religion]]*, *[[Everybody Hurts]]* και *[[The One I Love]]*. Το 2007 οι REM μπήκαν στο Rock and Roll Hall of Fame. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 ανακοίνωσαν από την ιστοσελίδα τους τη διάλυση του συγκροτήματος.

## Δισκογραφία
### Studio Albums

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη σελίδα των R.E.M.
* R.E.M., αφιέρωμα στο συγκρότημα στον ιστότοπο Avopolis.gr


Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από την Τζόρτζια
Άγιος Νικήτας Ηρακλείου

Ο **Άγιος Νικήτας** είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και μικρή παραλία του Αχεντριά στο Λιβυκό πέλαγος στη νότια ακτή της Κρήτης και την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Πρόκειται για το ομώνυμο μικρό μοναστήρι το οποίο πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε τον 14ο-15ο αιώνα (την εποχή που διαδόθηκε ο μοναχισμός στα Αστερούσια) από μοναχούς της Μονής Κουδουμά. Βρίσκεται νοτιοανατολικά του Αχεντριά και νοτιοδυτικά του Τσούτσουρου.

Όμως σημαντικό σημείο στην περιοχή δεν είναι τόσο η παραλία, όσο το ομώνυμο φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα με φοίνικες του Θεοφράστου (*[[Κρητικός φοίνικας|Phoenix theophrasti]]*) σε μια ρεματιά πάνω σε μια πλαγιά που το κατατάσσει στο 3ο μεγαλύτερο φοινικόδασος της Κρήτης με αρκετή διαφορά έκτασης βέβαια από το 1ο Φοινικόδασος του Βάι, παρόλο που δεν είναι αρκετά γνωστό και είναι το μοναδικό μεσόγειο φοινικόδασος στο νησί, δηλαδή το μόνο που φύεται σε μεγάλη απόσταση απ' τη θάλασσα.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μεσοχωριού μέχρι το 1940 οπότε καταργήθηκε ενώ το 2011 απογράφηκε ξανά με πληθυσμό 4 άτομα/μοναχούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μονή Αγίου Νικήτα στα Αστερούσια στο https://www.youtube.com

Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Φοινικοδάση της Ελλάδας
Κατηγορία:Παραλίες της Ελλάδας
Πρέβελη

300px|right|thumb|Το φοινικόδασος και η παραλία στην Πρέβελη το 2005.
thumb|300px|Η παραλία στην έξοδο του φαραγγιού της Πρέβελης
μικρογραφία|Φοινικόδασος Πρέβελης το 2016
Η **Πρέβελη** είναι περιοχή στα όρια των Κοινοτήτων Ασωμάτου και Κεραμέ του Δήμου και της τέως Επαρχίας Αγίου Βασιλείου στον Νομο Ρεθύμνης της Κρήτης, κοντά στο Λιβυκό πέλαγος με τις ομώνυμες Μονές και την παραλία με το παραποτάμιό της φοινικόδασος με μήκος 1-2 χλμ μέσα σε φαράγγι. 

Η περιοχή είναι προστατευόμενη από το δίκτυο Natura 2000 ως GR4330003 (Κουρταλιώτικο Φαράγγι - Μονή Πρέβελη - Ευρύτερη Περιοχή) σύμφωνα με τον νόμο Ν. 3937/2011 (ΦΕΚ 60/Α/2011). 

Σύμφωνα με θρύλο της περιοχής, στην ευρύτερη περιοχή της Πρέβελης έμεινε ο βασιλιάς της Ιθάκης Οδυσσέας μετά την λήξη του Τρωικού πολέμου κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη από την Τροία. Η περιοχή αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω του ποταμού, του φοινικόδασους εντός του φαραγγιού και της παραλίας. Η περιοχή είναι προσβάσιμη από το λιμάνι του Πλακιά.

## Καταστροφή του φοινικοδάσους από πυρκαγιά και ταχεία αναγέννηση
Το μεγαλύτερο μέρος του φοινικοδάσους της Πρέβελης αποτεφρώθηκε στη μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στην περιοχή, τα ξημερώματα της Κυριακής 22 Αυγούστου 2010. Σχεδόν το 70% του δάσους καταστράφηκε. Το φοινικόδασος της Πρέβελης όμως, χάρις στην πυρανθεκτική άγνωστη μέχρι πρόσφατα ιδιότητα που διακρίνει τον φοίνικα του Θεοφράστου, κατάφερε μόνο μέσα στο επόμενο φθινοπωρινό 3μηνο του 2010 όχι μόνο να αναγεννηθεί, αλλά και να διατηρήσει στη ζωή τους ίδιους "αποτεφρωμένους" ενήλικους φοίνικες του Θεοφράστου. Παράλληλα φύτρωσαν και νέοι σπόροι. Για να βοηθηθεί η φυσική αναδάσωση έγινε προσπάθεια το δάσος να προστατευθεί από τη βόσκηση και το ποδοπάτημα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ρεθύμνης
Κατηγορία:Φοινικοδάση της Ελλάδας
Μεσαρά

thumb|right|300px|Χάρτης της Κρήτης της εποχής της Αναγέννησης. Αναγράφονται εκατοντάδες τοπωνύμια μεταξύ των οποίων και η Μεσαρά ως MESSAREA, κέντρο-νότος.

Η **Μεσαρά** (γράφεται και **Μεσσαρά**) είναι μεγάλη εσωτερική πεδιάδα της νότιας Κρήτης στον Νομό Ηρακλείου με μικρό θαλάσσιο μέτωπο στα δυτικά , απο την οποία  προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος του   ελαιόλαδου του νησιού.

Στη Μεσαρά καλλιεργούνται κυρίως ελαιώνες και λιγότερο αμπέλια και κηπευτικά. Μέρος των προϊόντων που παράγονται, διατίθενται στην εσωτερική αγορά ενώ γίνονται και εξαγωγές ελαιολάδου, φρέσκων σταφυλιών και άλλων προϊόντων στις αγορές της Ευρώπης. Επίσης στην περιοχή εκτρέφεται το αυτόχθον Μεσσαρίτικο άλογο.

Η πεδιάδα εκτείνεται από ανατολικά προς δυτικά στη νότια ακτή της Κρήτης. Βόρεια συνορεύει με την οροσειρά του Ψηλορείτη, ενώ νότια με την οροσειρά των Αστερουσίων. Δυτικά βρέχεται από τον ομώνυμο κόλπο της Μεσαράς, που αποτελεί τμήμα του Λιβυκού πελάγους. Ανατολικά  εκτείνεται ως τις παρυφές του όρους Δίκτη κοντά στη Βιάννο. Ο Γεροπόταμος, διασχίζει την πεδιάδα και εκβάλλει στον κόλπο της Μεσαράς. Δυο παραπόταμοι του είναι ο Κουτσουλίτης και Μάγερας στο δ. Τυμπακίου. Τα τελευταία χρόνια στην περιοχή έχει δημιουργηθεί μια τεχνητή λίμνη, το φράγμα της Φανερωμένης, με σκοπό την άρδευση ολόκληρης σχεδόν της πεδιάδας. Άλλος κοντινός ποταμός είναι ο Πλατύς, ο οποίος έρχεται από το νομό Ρεθύμνης και εκβάλλει στην Αγία Γαλήνη. Μερικά από τα χωριά που είναι κτισμένα στην κοιλάδα της Μεσαράς είναι οι Μοίρες, το Τυμπάκι, η Γαλιά, οι Άγιοι Δέκα, το Ασήμι,  ο Πύργος, το Νεοχώρι, καθώς και η Πόμπια, το Πετροκεφάλι, τα Πιτσίδια, ο Χάρακας και άλλοι μικρότεροι οικισμοί.

Μια χαμηλή ανύψωση του εδάφους στο χωριό Ασήμι χωρίζει τη Μεσαρά σε δυο λεκάνες ,την κάτω και την άνω. Η Ανω Μεσαρά διαρρέεται από τον ποταμο  Αναποδάρη στους παραποτάμους του οποίου υπάρχουν τα φράγματα Παρτίρων, Αμουργέλων, Δαμανιών, Αρμανωγείων και Ινίου καθώς και οι λιμνοδεξαμενές Καραβάδο και Σκινιά. Επίσης υπό κατασκευή βρίσκεται το φράγμα της Πλακιώτισσας κοντά στο ομώνυμο χωριό.

Το συνολικό μήκος της πεδιάδας είναι 55 περίπου χιλιόμετρα. 

Στην κοιλάδα της Μεσαράς βρίσκονται δυο από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στον κόσμο, η Φαιστός και η Γόρτυνα. Άλλοι λιγότερο γνωστοί αρχαιολογικοί χώροι είναι η Αγία Τριάδα, ο Κομός και τα Μάταλα.

Στην πεδιάδα φιλοξενείται η «Γεωργική Έκθεση Μεσαράς» που λαμβάνει χώρα κάθε 2 χρόνια στους Βώρους από το 1988 και αποτελεί πλέον θεσμό για την περιοχή καθώς
έχει συνεισφέρει αποτελεσματικά στη γεωργική ανάπτυξη της περιοχής, πράγμα που φαίνεται και από την επιτυχή διεξαγωγή της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κρήτης
Κατηγορία:Πεδιάδες της Ελλάδας
Βάι

μικρογραφία|Το φοινικόδασος του Βάι
Το **Βάι** είναι περιοχή της Κοινότητος Παλαικάστρου του δήμου Σητειας και της τέως Επαρχίας Σητείας στα ανατολικά του Νομού Λασιθίου στο Καρπάθιο πέλαγος. 

Το ομώνυμο φοινικόδασοςείναι το μεγαλύτερο και διασημότερο αυτοφυές φοινικόδασος στην Ευρώπη κάνοντάς το μαζί με την όμορφη παραλία του ένα απ' τα πιο τουριστικά μέρη του νομού, πόσο μάλλον ολόκληρης της Κρήτης. Υπάρχει και ένας μικρός υγροβιότοπος μέσα στο φοινικόδασος με το οποίο μαζί προστατεύονται σαν σπάνια φυσική περιοχή.

Υπάρχει μία παράδοση που λέει ότι όταν η Κρήτη ήταν αραβική, κάποιοι Άραβες στρατιώτες που έτρωγαν χουρμάδες πέταξαν τα κουκούτσια και φύτρωσαν φοίνικες. Το δάσος έχει έκταση περίπου 250 στρέμματα. Ο χώρος είναι περιφραγμένος. Δεν μπορεί κανείς να κατασκηνώσει στους φοίνικες επειδή τη νύχτα η περίφραξη μένει κλειστή. Νότια του Βαΐου υπάρχουν όρμοι για όσους είναι ρομαντικοί. Η κεντρική πύλη είναι ανοιχτή όλη μέρα και υπάρχει και περίπτερο με νερά και σνακς. Το Βάι πήρε το όνομά του από τα βάγια που είναι οι φοίνικες.

## Στον κινηματογράφο
Το βάι δεσπόζει στα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας *Εκείνος κι εκείνη* (1967) του Ερρίκου Ανδρέου με πρωταγωνιστές τον Φαίδωνα Γεωργίτση και την Τζένη Καρέζη. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λασιθίου
Καρπάθιο πέλαγος

Το **Καρπάθιο πέλαγος** είναι το νοτιοανατολικό  πέλαγος του Νοτίου Αιγαίου. Η έκτασή του περικλείεται από τις δυτικές ακτές της Ρόδου και το ακρωτήριο Πρασονήσι μέχρι τις νοτιοανατολικές ακτές της Καρπάθου και το ακρωτήριο Πατέλλα, από το νοτιότερο ακρωτήριο Κάστελλος της Καρπάθου ως το ακρωτήριο Πλάκα στο Νομό Λασιθίου και φτάνει ως τις νότιες ακτές της Αστυπάλαιας και τις νοτιοδυτικές ακτές της Κω. Το όνομα του οφείλεται στην νήσο Κάρπαθο που βρίσκεται στο μέσον αυτού του πελάγους. 
μικρογραφία|339x339εσ|Χάρτης του Καρπάθιου πελάγους από τον Γερμανό γεωγράφο Heinrich Kiepert.
Τα «υδάτινα σύνορα» του πελάγους είναι: στα βόρεια το Ικάριο πέλαγος· στα δυτικά και νοτιοδυτικά το Κρητικό πέλαγος· στα νότια και νοτιοανατολικά το Λιβυκό πέλαγος και η ανατολική Μεσόγειος (αυτή η περιοχή σε παλιότερες εποχές ονομαζόταν *Mare Aegyptium*, δηλ. *Αιγυπτιακή Θάλασσα* ή *Αιγυπτιακό πέλαγος*  -πρβ. Θάλασσα του Λεβάντε).

## Παραπομπή
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Θάλασσες και πελάγη της Μεσογείου
Κατηγορία:Θάλασσες και πελάγη της Ελλάδας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καρπάθου
Διονύσι Ηρακλείου

Το **Διονύσι** (επίσημο: Διονύσιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες των Αστερουσίων. Απέχει από το Ηράκλειο 56,5 χλμ. δυτικά του χωριού Χάρακας, από το οποίο απέχει 8,4 χλμ. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια της  ελιάς και των δημητριακών. Ιερούς ναούς έχει τον Άγιο Διονύσιο, από τον οποίο έλαβε το όνομα το χωριό κατά την δοξασία των κατοίκων. Γίνεται μεγάλη πανήγυρη στις 3 Οκτωβρίου. Άλλοι ναοί είναι του Ευαγγελισμού και του Αγίου Γεωργίου. Πλέον δεν λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο. Από το Διονύσι κατάγεται ο ηθοποιός Βασίλης Σταματάκης.

## Ιστορικά στοιχεία
Το 1583 το χωριό αναφέρεται με το όνομα *Dionissi* και με 187 κατοίκους (Καστροφύλακας Κ 98). Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους. Το 1881 είχε 163 Τούρκους κατοίκους.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σταβγιών και το 1958 στο ΦΕΚ 9Α - 17/01/1958 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόφινα του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 139 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Διονυσίου Ηρακλείου|Κοινότητα Διονυσίου]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κόφινα
Διονυσ
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Ντιού

Το **Ντιού** (*Diu*) είναι πόλη της περιοχής Ντιού, της πολιτείας Ντάμαν και Ντιού, της Ινδίας. Βρίσκεται πάνω στο ομώνυμο νησί.

thumb|190px|right|Ο Ναός του Αγίου Παύλου

Έχει 21.576 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Η πόλη είναι γνωστή για την ομώνυμη ναυμαχία που συνέβη το 1509. Διαθέτει αεροδρόμιο, ενώ είναι διάσημη για το φρούριό της, καθώς και για την παραλία Ναγκόα, αγαπητό τουριστικό προορισμό, της ευρύτερης περιοχής.

## Κλίμα
Το κλίμα στο νησί είναι δροσερό και ξηρό, ενώ το ύψος βροχής, κάθε χρόνο, είναι κοντά στα 700 mm.

## Γλώσσες
Το Ντιού είναι μια μάλλον πολύγλωσση κοινότητα, αφού μιλιούνται Χίντι, Αγγλικά, Πορτογαλικά και *γκουτζαράτι*, επίσημη γλώσσα της Πολιτείας Γκουτζαράτ.

## Αρχιτεκτονική
Η πόλη είναι γνωστή για την πορτογαλική της αρχιτεκτονική. Το φρούριο της πόλης είναι χτισμένο στα 1535 και η φρουρά του ήταν ενεργή μέχρι και το 1960. Χαρακτηριστικές είναι και οι τρεις πορτογαλικές εκκλησίες, όλες σε ρυθμό μπαρόκ. Η παλαιότερη, αυτή του Αγ. Φραγκίσκου της Ασίζης, χτίστηκε το 1593 και σήμερα λειτουργεί ως νοσοκομείο. Η Εκκλησία του Αγ. Θωμά, σήμερα είναι μουσείο. Σημαντικότερη, ωστόσο, είναι αυτή του Αγ. Παύλου. Αποπερατώθηκε το 1610 και είναι η μοναδική από τις τρεις προαναφερθέντες εκκλησίες που παραμένει χριστιανικός ναός. Θεωρείται μάλιστα ένα εκ των σπουδαιότερων παραδειγμάτων μπαρόκ ρυθμού, σε ολόκληρη την Ινδία.

thumb|700px|center|Η πόλη στις αρχές του 16ου αιώνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Know more about Diu 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Παναγία Κόφινα Ηρακλείου

Η **Παναγία** Κόφινα ή Μονοφατσίου ή Γόρτυνας είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

## Γενικά στοιχεία
Η Παναγία βρίσκεται προς τα νότια παράλια του νησιού, στους πρόποδες του όρους Κόφινα (Αστερούσια), σε υψόμετρο 295 μέτρα ενώ απέχει περίπου 49 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ηράκλειο και 14 χλμ. Α.-ΝΑ. από τους Αγίους Δέκα (έδρα του δήμου). Βορειοδυτικά του χωριού είναι το Διονύσι και δυτικά οι Στέρνες.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σταβγιών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Διονύσι αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κόφινα του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 221 κάτοικοι.

## Σημείωση
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Μινώα Πεδιάδας υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παναγία Πεδιάδος αλλά και στον Δήμο Φαιστού η Παναγία Ζαρού.

## Παραπομπές


Παναγια
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Καλώδιο CAT7

Το **καλώδιο της κατηγορίας 7** (αγγλ. category 7 ή *CAT 7*), γνωστό απλά και ως **CAT 7**, είναι ένας τύπος καλωδίων που χρησιμοποιούνται ειδικά για την σύνδεση ηλεκτρονικών υπολογιστών και συγκεκριμένα για την καλωδίωση δικτύων Gigabit Ethernet. Το καλώδιο της κατηγορίας 7 παρέχει υψηλότερη ηλεκτρική πιστότητα και λιγότερες ηλεκτρονικές παρεμβολές σε σύγκριση με αυτό της κατηγορίας 6, ενώ είναι συμβατό με τα καλώδια της κατηγορίας 5 και 6. Για να το επιτύχει αυτό, υπάρχει πρόσθετη θωράκιση για κάθε ζεύγος εσωτερικών καλωδίων και για το καλώδιο συνολικά. 

Η προδιαγραφή CAT 7 επιτρέπει 10 Gigabit Ethernet στα 100 μέτρα. Το καλώδιο περιέχει τέσσερα περιπλεγμένα ζευγάρια ινών χαλκού, ακριβώς όπως και τα πρότυπα των προηγούμενων κατηγοριών. Όταν συνδυάζεται με υποδοχείς GG-45 ή TERA, το καλώδιο κατηγορίας 7 είναι αξιολογημένο για συχνότητες μετάδοσης μέχρι και 600 MHz.

Ερευνητές τον Νοέμβριο του 2007 απέδειξαν ότι είναι «σίγουρα δυνατό» να μεταφερθούν 100 Gigabits ανά δευτερόλεπτο πάνω σε 70 μέτρα καλωδίου τύπου CAT 7, και τώρα δουλεύουν για την επέκταση του στα 100 m.
Η τεχνολογία προβλέπεται να είναι διαθέσιμη στις αρχές του 2013.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* American National Standards Institute 
* Telecommunications Industry Association

Κατηγορία:Μηχανική Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων
Κατηγορία:Υλικό δικτύωσης
Χουρμαδιά

Η **χουρμαδιά** (*Phoenix dactylifera*, *Φοίνιξ ο δακτυλοφόρος*) είναι είδος φοίνικα. Φύεται στη Βόρεια Αφρική (Σαχάρα), στην Αραβική χερσόνησο, στη Μεσοποταμία του Ιράκ και κατά μήκος του Περσικού φτάνει μέχρι το Πακιστάν, τη βορειοδυτική Ινδία και τα νοτιοδυτικά σύνορα του Αφγανιστάν. Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ανδαλουσία της Ισπανίας, υπάρχει ένα τεραστίων διαστάσεων, τεχνητά φυτεμένο φοινικόδασος με *Phoenix dactylifera*, δίπλα σε μια πόλη. 

## Χαρακτηριστικά
Η χουρμαδιά φθάνει σε αρκετά μεγάλο ύψος, περίπου τα 20 με 30 μ. Έχει λεπτό κορμό γκρίζου-καφέ χρώματος, τα φύλλα της έχουν μήκος περί τα 5.5-6 μ. και τα φυλλάρια του τα 30-60 εκατοστά. Αντέχει στο ψύχος μέχρι και στους -10οC και έχει απαιτήσεις σε φως και νερό. Οι καρποί της (χουρμάδες) κίτρινου-πορτοκαλιού η πορτοκαλοκόκκινου χρώματος και με μήκος 3,8 εκατοστών είναι οι μόνοι βρώσιμοι απ' όλα τα είδη χουρμαδιάς που υπάρχουν. Καρπούς παράγουν μόνο τα θηλυκά δέντρα συνήθως όταν κοντά τους φύονται αρσενικά και βοηθούν τη γονιμοποίηση μέσω της γύρης των ανθέων.

Συχνά συγχέεται με τον Κανάριο φοίνικα λόγω της εμφανούς ομοιότητάς τους. Η χουρμαδιά ωστόσο έχει σταχτοπράσινα φύλλα (σε σύγκριση με τα ανοιχτά πράσινα του κανάριου) και αρκετά πιο λιγνό κορμό. Είναι επίσης ο μοναδικος φοίνικας του γένους του, ο οποίος παράγει εδώδιμους καρπούς.

## Φωτογραφίες

Image:Dates on date palm.jpg|Χουρμάδες
Image:Phoenix.canariensis.jpg|*Phoenix dactylifera*


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* in.gr - Άρθρο: *Εξαφανισμένο είδος χουρμαδιάς ξαναφυτρώνει από σπόρο 2.000 ετών*.
* 
* 

Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Αρεκοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας
Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Κατηγορία:χλωρίδα της Αραβίας
Κατηγορία:Χλωρίδα του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Δρύπες
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Σαχέλ

**Σαχέλ** ονομάζεται η στεπική λωρίδα γης νότια της ερήμου Σαχάρα στην Αφρική. Εκτείνεται, από δυτικά προς ανατολικά, από την βόρεια Σενεγάλη, συνεχίζει νότια Μαυριτανία, κεντρικό Μάλι, βόρεια Μπουρκίνα Φάσο, κεντρικό Νίγηρα, βόρεια Νιγηρία, κεντρικό Τσαντ, κεντρικό Σουδάν, μια μικρή έκταση στα βόρεια του Νότιου Σουδάν και καταλήγει στην βόρεια Ερυθραία στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας. 

Το Σαχέλ αποτελεί επίσης την μεταβατική ζώνη μεταξύ της Σαχάρας και της σαβάνας, καθώς και το βορειότερο τμήμα της λεγόμενης υποσαχάριας Αφρικής.
Χωρίζεται σε 3 υπό-λωρίδες. Από νότια προς βόρεια έχει ως εξής:
* **1.** Την **Σουδανο-Σαχελιανή** ζώνη, τη νοτιότερη υπολωρίδα του Σαχέλ, που έχει την όψη βλάστησης που μοιάζει μ' αυτήν των "σουδανικών" σαβανών της δυτικής και κεντρικής Αφρικής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το τεράστιο μπαομπάμπ, ένα απ' τα κυριότερα αντιπροσωπευτικά "σαβανικά" είδη δέντρου, ακακίες και άλλα δένδρα και τέλος με την ύπαρξη μεσαίου ύψους χλόης. 
* **2.** Την καθαρά **Σαχελιανή** ζώνη, την μεσαία υπολωρίδα δηλαδή, με τα πιο αντιπροσωπευτικά στεππικά τοπία του είδους Σαχέλ, με κάποια ύπαρξη αραιής και χαμηλής δενδρώδους βλάστησης κυρίως με ακακίες αλλά και άλλα δέντρα που είναι χαρακτηριστικά μόνο στο Σαχέλ, αλλά με χαμηλότερη ή και μηδαμινή χλόη στο έδαφος, ειδικά κατά την περίοδο της ξηρασίας και τέλος με ακανθώδεις θάμνους και φοίνικες Ντουμ. 
* **3.** Την **Σαχαρο-Σαχελιανή** ζώνη, την βορειότερη και πιο ερημική υπολωρίδα του Σαχέλ, που γειτνιάζει με την έρημο Σαχάρα και που εμφανίζει όψεις περισσότερο όμοιες με εκείνη, με εξαίρεση την αρκετά αραιή χαμηλή βλάστηση με ακανθώδεις θάμνους, κάποιους φοίνικες ντουμ ή οάσεις με χουρμαδιές και ορισμένα ποώδη και αγρωστώδη είδη φυτών.

[thumb|350px|left|Χαρακτηριστικό Σαχέλ τοπίο στην Β.Α. [Μπουρκίνα Φάσο.]]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Αφρικής
Κατηγορία:Αφροτροπικές οικοπεριοχές
Kamov

thumb|300px|Ka-52
Η **Kamov** (***Kamov Design Bureau***) είναι ρωσική εταιρεία κατασκευής ελικοπτέρων. Ιδρύθηκε από τον Νικολάι Κάμοβ (*Nikolai Il'yich Kamov*) το 1929, όταν μαζί με τον *N. K. Skrzhinskii* κατασκεύασαν το πρώτο αεροσκάφος περιστρεφόμενων πτερύγων. Μέχρι τη δεκαετία του 1940 σχεδίαζαν και κατασκεύαζαν κυρίως αυτόγυρα, συμπεριλαμβανομένου του A-7-3, το οποίο αποτελεί το μοναδικό οπλισμένο αυτόγυρο που έλαβε (περιορισμένη) δράση σε μάχη. Από τότε η εταιρεία Kamov ειδικεύεται στην σχεδίαση και κατασκευή στρατιωτικών ελικοπτέρων ομοαξονικού κυρίου στροφείου, κατάλληλα για ναυτική υπηρεσία και επιχειρήσεις υψηλών ταχυτήτων, τα οποία φέρουν το πρόθεμα **Ka**. 

Το 2006 η Kamov ενώθηκε με τις Mil και Rostvertol, σχηματίζοντας την εταιρεία Oboronprom Corp.. Η ονομασία Kamov θα διατηρηθεί παρόλο που η νέα εταιρεία δεν θα διατηρήσει τυχόν συγκρουόμενες γραμμές παραγωγής. Τα έσοδα της εταιρείας στη Ρωσία το 2018 ανήλθαν σε 62,7 εκατομμύρια ευρώ. 

## Ελικόπτερα
thumb|300px|Ka-27
thumb|300px|Ka-60
thumb|300px|Ka-226
thumb|300px|Ka-32

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα της Kamov 
* Αρχείο φωτογραφιών και βίντεο της Kamov
* Kamov


Kamov
Αρχοντικό Ηρακλείου

thumb|Ερείπια από το τζαμί του Αλή Τζανή, όπως πιστεύουν οι κάτοικοι του Αρχοντικού.	
Το **Αρχοντικό** (έως το 1954: η **Αλιτζανή**) είναι χωριό της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε γήλοφο με πανοραμική θέα σε όλη την περιοχή. Οι κάτοικοι ασχολούνται  με την  καλλιέργεια της  ελιάς  και του αμπελιού. Παράγεται κυρίως λάδι και σταφίδα. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ανδρέα και πριν τον οικισμό ο ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου (μνημείο) και το κοιμητήριο (Άγιος Γεώργιος).

## Πληθυσμός

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι Αλιτζανή (ή Αλή Τζανή), πιθανότατα από τη λέξη άλικος = ροδόχρωμο. Στη βενετικές  απογραφές γράφεται *Alizagni* και *Alizani*, που  σημαίνει ότι το όνομα είναι παλιό. Το 1583 είχε 210 κατοίκους και ήταν μεγαλύτερο από το Αρκαλοχώρι (Καστροφύλακας, Κ 96). Μερικοί σχετίζουν το χωριό με την ονομασία Αλή Τζανής, ωστόσο αυτό το όνομα αναφέρεται 100 χρόνια πριν έρθουν οι Τούρκοι στην Κρήτη. Συνεπώς, δεν είναι τουρκικό το όνομα. Αναφέρεται επίσης η ιστορία ότι οι Τούρκοι, για να εκδικηθούν τους ανθρώπους του χωριού, έκαναν την κεντρική εκκλησία του χωριού στάβλο, βάζοντας μέσα τα ζώα τους. Το πρωί όμως οι Τούρκοι βρήκαν τα ζώα νεκρά και αυτό αποδόθηκε σε θαύμα του Αγίου Ανδρέα.
 
Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού κατάγονται από το Λασίθι. Η μετονομασία του χωριού σε Αρχοντικό έγινε τα τελευταία χρόνια. Ήταν τουρκικό χωριό και το 1881 δεν κατοικούσε κανένας Χριστιανός. Το Αρχοντικό είναι γενέτειρα του καθηγητή Ιατροδικαστικής Κωνσταντίνου Χουρδάκη (1939-). Το χωριό έλαβε τη σημερινή του ονομασία το 1955 μέσω μετονομασίας.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Αρχοντικο
Αρχοντικο
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Σαντζίν Μπαγιάρ

Ο **Σαντζίν Μπαγιάρ** ( **Sanjiin Bayar**, μογγολικά Санжийн Баяр) είναι Μογγόλος πολιτικός   και  Πρωθυπουργός της Μογγολίας από το 2007 ως το 2009.

## Βίος
Ο Μπαγιάρ γεννήθηκε στο Ουλάν Μπατόρ το 1956. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Μόσχα στη Νομική και την περίοδο 1979-83 υπηρέτησε ως αξιωματικός, μέχρι το 1983. Εργάστηκε επίσης ως δημοσιογράφος και δίδαξε στην Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών . Στις ΗΠΑ ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών  του Υπουργείου Αμύνης της Μογγολίας. Από το 1997 ως το 2001 ήταν επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας της χώρας του. Το 2001 έγινε πρεσβευτής στη Μόσχα, μέχρι το 2005.

## Πολιτική καριέρα
Έγινε μέλος του Επαναστατικού Κόμματος του Λαού της Μογγολίας (MPRP) το 1988. Το 2005 έγινε Γενικός Γραμματέας και τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Πρόεδρος του κόμματος, επικρατώντας του Μιγίγκομπιν Ένχμπολντ. Στην ίδια ψηφοφορία στο Κογκρέσο, ο Μπαγιάρ εξελέγη νέος Πρωθυπουργός.
 Στις 22 Νοεμβρίου του 2007 η εκλογή του Μπαγιάρ στην πρωθυπουργία επιβεβαιώθηκε επίσημα με την έγκριση του Κοινοβουλίου.

### Προβλήματα υγείας και παραίτηση
Τον Οκτώβριο του 2009 εισήχθη σε νοσοκομείο του Ουλάν Μπατόρ. Εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισε, ανακοίνωσε με επιστολή του την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, στις 26 Οκτωβρίου 2009. Έπειτα από δύο ημέρες επιβεβαιώθηκε ότι το κοινοβούλιο αποδέχθηκε την παραίτησή του. Ο Μπαγιάρ ζήτησε συγγνώμη από εκείνους που τον είχαν ψηφίσει και προσωρινός αντικαταστάτης του έγινε ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ν. Αλτανχουγιάγκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μογγολίας
Νουρ Χασάν Χουσεΐν

Ο **Νουρ Χασάν Χουσεΐν Αμπντί** (*Nur Hassan Hussein Abdi*, 1938-2020) ήταν πολιτικός, που θήτευσε ως πρωθυπουργός της Σομαλίας από το 2007 ως το 2009. Ήταν περισσότερο γνωστός στο λαό ως **Nur Adde**, 

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1937. Ξεκίνησε την καριέρα του δουλεύοντας στα τελωνεία, το 1958, δύο χρόνια προτού γίνει ανεξάρτητη η Σομαλία. Γρήγορα, ο Νουρ Χασάν αναρριχήθηκε στην ιεραρχία και έγινε αξιωματούχος της Interpol και τελικά Αρχηγός της Αστυνομίας επί καθεστώτος του Σιάντ Μπάρε.

Σπούδασε Νομικά και Οικονομικό Δίκαιο στα Πανεπιστήμια του Μογκαντίσου και της Ρώμης. Την περίοδο της πρωθυπουργίας του ήταν Γενικός Γραμματέας της Ερυθράς Ημισελήνου στη Σομαλία (SRCS).

Στις 22 Νοεμβρίου 2007 διορίστηκε από τον πρόεδρο Αμπντουλάχι Γιουσούφ Αχμέτ στην πρωθυπουργία. Διαδέχθηκε τον Αλί Μοχάμετ Γκεντί, ο οποίος είχε παραιτηθεί στις 29 Οκτωβρίου. Προσωρινά την πρωθυπουργία στο διάστημα από την παραίτηση του Γκεντί ως το διορισμό του Νουρ Χασάν Χουσεΐν στην πρωθυπουργία, άσκησε ο Σαλίμ Αλιγιάου Ιμπράου.

Ο διορισμός του Χουσεΐν στην πρωθυπουργία εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο στις 24 Νοεμβρίου 2007  με σχεδόν καθολική πλειοψηφία.

## Καθαίρεση
Στις 14 Δεκεμβρίου 2008 ο πρόεδρος Αχμέτ καθαίρεσε το Νουρ Χασάν Χουσεΐν, επειδή απέτυχε να αποκαταστήσει την ασφάλεια στη χώρα του.  Η σχετική δήλωση έγινε από τον ίδιο τον πρόεδρο στο Κοινοβούλιο, το οποίο στις 15 Δεκεμβρίου έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Παρ' όλ' αυτά, νέος πρωθυπουργός διορίστηκε , στις 16 Δεκεμβρίου, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών, Μοχάμεντ Μοχάμουντ Γκουλέντ Γκαγκμοντέρ. Στις 24 Δεκεμβρίου ο Γκουλέντ ανακοίνωσε την παραίτησή του και ο Χουσεΐν τον συνεχάρη, τονίζοντας ότι είχε κάνει το σωστό βήμα. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ομάρ Αμπντιρασίντ Αλί Σαρμάρκε.

## Θάνατος
Την 1η Απριλίου 2020, στη διάρκεια της πανδημίας κορονοϊού, ο Χουσεΐν απεβίωσε στο Λονδίνο από COVID-19. Ήταν 83 ετών.

## Παραπομπές


Χουσειν
Ρίτσαρντ Τάουγουερ

Ο **Ρίτσαρντ Τάουγουερ** (**Richard Tauwhare**) είναι ο 10ος Κυβερνήτης στα νησιά Τερκς και Κέικος, από το 2005 ως το 2008.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στις 1 Νοεμβρίου του 1959 και κατάγεται από το Ουόκιν της Αγγλίας. Σπούδασε Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ και είναι παντρεμένος με 3 παιδιά. 

Διαδέχθηκε την προσωρινή Κυβερνήτη Μαχάλα Γουάινς. Ανέλαβε Κυβερνήτης στις 11 Ιουλίου 2005 και παρέμεινε ως τις 16 Ιουλίου του 2008, οπότε η Μαχάλα Γουάινς έγινε ξανά προσωρινή κυβερνήτης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της κυβέρνησης:Προφίλ

Ταου
Τούμπου

Οι **Τούμπου ή Τέμπου** είναι μία νειλοσαχαριανή φυλή της κεντροανατολικής Σαχάρας, που ο πληθυσμός της απλώνεται κυρίως σε 3 χώρες παρόλο τον μικρό του αριθμό κατοίκων (δεν ξεπερνούν τους 350.000 συνολικά): Τσαντ, Λιβύη, Νίγηρας. Κάποιος ασήμαντος πληθυσμιακός πυρήνας, ενδέχεται να κατοικεί τον ορεινό όγκο του Τζέμπελ Ουεϊνάτ που μοιράζεται ακριβώς στη μέση των συνόρων Λιβύης-Αιγύπτου-Σουδάν. Το όνομα Τούμπου (Tu-Bu) σημαίνει *ο άνθρωπος του βουνού*, δηλαδή του Τιμπέστι. *Tu* στη γλώσσα Teda-ga σημαίνει βουνό και *bu* σημαίνει άνθρωπος.

Είναι μουσουλμάνοι και γλωσσο-φυλετικά ανήκουν στην Νειλο-Σαχαριανή ομάδα. Παρόλο που η ενδυμασία τουλάχιστων των ανδρών σε πολλές περιπτώσεις μοιάζει αρκετά με των Τουαρέγκ αντιθέτως δεν είναι Βέρβεροι αλλά λυγερόκορμοι και ψιλού αναστήματος νέγροι από την περιοχή του Νείλου και έχουν πιο σκούρο δέρμα απ' τους πρώτους και χαρακτηριστικά που μοιάζουν μ' αυτά των μαύρων νειλωτικών φυλών του Σουδάν και σε κάποιες περιπτώσεις με τους Αιθίοπες (εξού και η παρομοίωση τους ως "*Αιθίοπες της Σαχάρας*"). Με λίγα λόγια, φυλετικά και λόγω ύπαρξης των συγκεκριμένων φυλετικών χαρακτηριστικών που τους χαρακτηρίζουν, θα μπορούσαμε γιατί όχι, να μιλήσουμε για αρκετή φυλετική ομοιότητα με τους Μασσάι της ανατολικής Αφρικής που και εκείνοι είναι νειλωτικής καταγωγής. Κάποια αναφορά για τους Τούμπου έκανε ο Ηρόδοτος που τους περιέγραφε ως "*Αιθίοπες*".

Οι Τούμπου διαιρούνται σε 2 εθνογλωσσικές ομάδες: 
*Τους Τέντα (42.000) που κατοικούν στον ορεινό όγκο του Τιμπέστι που βρίσκεται στο βόρειο Τσαντ και στη νότια Λιβύη και πολλοί μικροί πληθυσμιακοί πυρίνες υπάρχουν στα Β.Δ. σύνορα του Σουδάν και τα Ν.Δ. σύνορα της Αιγύπτου και σημαντικός αριθμός στον βορειοανατολικό Νίγηρα και μιλούν την διάλεκτο Τένταγκα (Teta-ga) και
*τους Ντάσα (312.000) που ζούνε νοτιότερα, στην ζώνη του Σαχέλ, στις χώρες Τσαντ και Νίγηρα και μιλούν την Ντάσαγκα (Dasa-ga). Και τα δύο γλωσσικά ιδιώματα ανήκουν στην γλωσσική υποομάδα **'Γκοράν**' της νειλο-σαχαριανής μεγάλης γλωσσικής ομάδας. 

Είναι νομάδες-κτηνοτρόφοι αλλά έχουν και μια "*καλή σχέση*" με τα όπλα, κατάλοιπο από τον Τσαντο-Λιβυκό πόλεμο στην δεκαετία του 70' με 80' όπου λάβαν μέρος και την επανάσταση των νομάδων του Νίγηρα που διεξάχθηκε κατά την δεκαετία του '90 και πιο πρόσφατα το 2008 σε συνεργασία με τους γειτονικούς τους Τουαρέγκ, αλλά επίσης είναι πολεμοχαρείς και λόγω του DNA αυτής της φυλής, καθώς φημίζονται αρκετά για την επιθετικότητά τους και για την κατοχή κρυμμένων μαχαιριών πάνω τους ακόμα και από τις γυναίκες της φυλής. Μάλιστα είναι ιδιαίτερα φημισμένοι ανάμεσα στους γείτονες τους, τους Τουαρέγκ, για το πόσο αιμοδιψείς είναι και απέναντι σε άλλες φυλές αλλά και σε ενδο-φυλετικές διαμάχες.

Μεγάλος εκπρόσωπος της φυλής των Τούμπου και συγκεκριμένα των Ντάσα, είναι ο πρώην δικτάτορας του Τσαντ, Χισσέν Χαμπρέ.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*''Μελέτη χώρας: Τσαντ''

Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Κατηγορία:Νίγηρας
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Λιβύη
Κατηγορία:Τσαντ
Κατηγορία:Σαχάρα
Πετρογένεση

Η **πετρογένεση** ή *πετρογονία* είναι ιδιαίτερος επιστημονικός κλάδος της πετρολογίας και έχει ως αντικείμενο έρευνας την προέλευση, δομή και εξέλιξη των διάφορων πετρωμάτων.

Αυτό το αντικείμενο έρευνας ξεκίνησε τον 18ο αιώνα, όταν οι γεωγράφοι της εποχής εκείνης είχαν χωρισθεί σε δύο ομάδες, εκ των οποίων η μία, οι αποκαλούμενοι «Ποσειδώνιοι», υποστήριζε την υδάτινη προέλευση, ενώ η άλλη, οι αποκαλούμενοι «Πλουτώνιοι», την πλουτώνεια (ηφαιστειογενή) προέλευση. Οι πρώτοι δηλαδή πίστευαν πως όλα τα είδη των πετρωμάτων σχηματίσθηκαν εκ των απόθεσων των υδάτων, λαμβάνοντας έτσι την ονομασία από τον θεό Ποσειδώνα, ενώ οι άλλοι υπεστήριζαν ότι τα πετρώματα είχαν πυρογενή προέλευση, λαμβάνοντας έτσι το αντίστοιχο όνομα του θεού Πλούτωνα.

Σοβαρότερες όμως έρευνες άρχισαν κατά τον 19ο αιώνα, οι οποίες οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι τελικά τα πετρώματα ανάλογα με τον τρόπο γένεσής τους διακρίνονται σε τρεις κύριες κατηγορίες:

:Τα **[[εκρηξιγενές πέτρωμα|εκρηξιγενή]] ή πυριγενή ή μαγματικά** πετρώματα, που προέρχονται από στερεοποίηση μαζών που βρίσκονται σε κατάσταση τήξης (μάγμα ή λάβα)
:Τα **[[ιζηματογενές πέτρωμα|ιζηματογενή  πετρώματα]]**, που προέρχονται, ως χημικά ιζήματα (π.χ. ασβεστόλιθοι) ή μηχανικά ιζήματα από τις άλλες δύο κατηγορίες πετρωμάτων και 
:Τα **[[μεταμορφωσιγενές πέτρωμα|μεταμορφωσιγενή πετρώματα]]** ή **κρυσταλλοσχιστώδη** πετρώματα, που προέρχονται από παλαιότερα πετρώματα που αλλοιώθηκαν υπό την επίδραση διαφόρων παραγόντων (Θερμότητα, πίεση, κ.λπ.).

Τα ορυκτά που συμμετέχουν στο σχηματισμό της μεγαλύτερης μάζας των πετρωμάτων χαρακτηρίζονται ως **πετρογενετικά ορυκτά**.

Κατηγορία:Πετρολογία