Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας

Η Ελλάδα είναι κράτος με σπουδαία γεωπολιτική σημασία λόγω της πολιτικής και γεωγραφικής της εγγύτητας με την Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Οι κύριοι σύμμαχοι της είναι η Γαλλία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι άλλες χώρες του NATO και τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα επίσης έχει ισχυρούς διπλωματικούς δεσμούς με την Κύπρο, το Ισραήλ, τη Σερβία, την Αρμενία, την Αλβανία και την Αίγυπτο, ενώ ταυτόχρονα επικεντρώνεται στη δημιουργία καλύτερων σχέσεων με τη Βουλγαρία, με το Κοσσυφοπέδιο, με την Αιθιοπία καθώς και με τον αραβικό κόσμο, από την Αλγερία έως τη Σαουδική Αραβία. Ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ένωσης για τη Μεσόγειο, η Ελλάδα αποτελεί περιοχή κλειδί για την Ανατολική Μεσόγειο και έχει ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των γειτόνων αλλά και έχει προωθήσει το ενεργειακό τρίγωνο για εξαγωγές αερίων στην Ευρώπη. Η Ελλάδα επίσης αποτελεί την ισχυρότερη οικονομία στα Βαλκάνια όπου είναι ένας σημαντικός τοπικός επενδυτής.

Τα κυριότερα θέματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι οι Γκρίζες Ζώνες, η τουρκική κατοχή της Βόρειας Κύπρου καθώς και η Ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα.

## Αντιπροσώπευση
Η Ελλάδα έχει διπλωματικές σχέσεις με σχεδόν όλες τις χώρες στον κόσμο όπως φαίνεται στον παρακάτω χάρτη:

Αντιπροσώπευση μέσω:  πρεσβείας–  Ελληνικής πρεσβείας σε άλλη χώρα γενικού προξενείου –  γραφείου δεσμών –  χωρίς αντιπροσώπευση–  Ελλάδα

## Τουρκία

Μετά από πάνω από έναν αιώνα τεταμένων σχέσεων και διακεκομμένων μαχών, η Ελλάδα και η Τουρκία συμφώνησαν σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 σε μια ανταλλαγή πληθυσμών, ως μια προσπάθεια μείωσης των εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών στο μέλλον. Μια σημαντική ελληνική κοινότητα 300 χιλιάδων στην Κωνσταντινούπολη και μια 100 χιλιάδων μουσουλμανική κοινότητα στη Δυτική Θράκη αποκλείστηκαν από τη μεταφορά, με το καθένα να υποτίθεται ότι λειτουργεί ως αντίβαρο σε οποιαδήποτε πολιτική κατά των μειονοτήτων που είτε η Τουρκία είτε η Ελλάδα μπορεί να επιδιώξει να εφαρμόσει στο μέλλον, ωστόσο το αντίθετο βάρος έφτασε στο τέλος της πριν από την Κυπριακή διαμάχη, λόγω του πογκρόμ Βαρλίκ Βεργκίσι και της Κωνσταντινούπολης.

Το 1942, ένας φόρος περιουσίας που ονομάζεται Βαρλίκ Βεργκίσι επιβλήθηκε σε μη μουσουλμάνους, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια οικονομική καταστροφή πολλών Ελλήνων και μια άλλη έξοδο Ελλήνων από την Ανατολία, όταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος είχε τελειώσει. Και πάλι το 1955 ξεκίνησε ένα αντιγλωσσικό πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης από Τούρκους όχλους εναντίον της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, που οδήγησε στην τελική σταδιακή εξαφάνιση της ελληνικής κοινότητας στην Ανατολία. Αυτά τα δύο γεγονότα αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα όταν το Κυπριακό προβλήθηκε, καθώς η Ελλάδα και η Τουρκία σχεδόν έφτασαν σε έναν πλήρη πόλεμο μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο. Παρόμοιες διαφωνίες σημειώθηκαν και για τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1990, οι τεταμένες σχέσεις οδήγησαν σχεδόν σε έναν ανοιχτό πόλεμο το 1974, το 1987 και το 1996. Από τη διπλωματία του σεισμού το 1999, οι σχέσεις άρχισαν να βελτιώνονται και πάλι.

## Ευρώπη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Εξωτερικών