open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάστρο του Κρόνμποργκ

Το **Κρόνμποργκ** (δαν. *Kronborg*) βρίσκεται κοντά στην πόλη Χέλσινγκορ (*Helsingør*) στα σύνορα της Δανίας με τη Σουηδία. Από τις 30 Νοεμβρίου 2000, έχει συμπεριληφθεί από την UNESCO στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το κάστρο έχει μεγάλη συμβολική σημασία για τους Δανούς και έπαιξε ρόλο-κλειδί στη ιστορία της βόρειας Ευρώπης από το 16ο έως το 18ο αιώνα. Έχει παραμείνει άθικτο έως σήμερα κι έχει μείνει γνωστό, γιατί ο Σαίξπηρ τοποθέτησε εκεί, στο *κάστρο της Ελσινόρης*, τα γεγονότα της τραγωδίας του, *"[[Άμλετ]]"*.

## Ιστορία
Το κάστρο βρίσκεται στο νησί Σγιέλαν ή αλλιώς Ζηλανδίας, στο στενό του Όρεσουντ, το οποίο έχει μόλις 4 χιλιόμετρα πλάτος, το οποίο βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο ανάμεσα στη Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα.

Η ιστορία του χρονολογείται από το 1420, όταν χτίστηκε εκεί το οχυρό **Κρόγκεν** από το Δανό βασιλιά Ερρίκο της Πομερανίας. Την ονομασία "Κρόνμποργκ" την απέκτησε, όταν χτίστηκε και πάλι από το Φρειδερίκο Β' της Δανίας. Η κατασκευή του κάστρου, το οποίο χτίστηκε σε βορειοευρωπαϊκό αναγεννησιακό ρυθμό, ολοκληρώθηκε το 1585 κι έγινε με σκοπό να επιβάλλει φόρους στα καράβια που περνούσαν το στενό της Βαλτικής. Τα έσοδα από τη φορολογία αυτή έφταναν μέχρι και το ένα τρίτο του εθνικού εισοδήματος και αποτελούσαν και εμπορεύματα, όπως κρασί και αλάτι.

Το 1629 καταστρέφεται σχεδόν ολοσχερώς από πυρκαγιά και παρά την ανοικοδόμησή του την επόμενη δεκαετία από το Χριστιανό Δ' της Δανίας, η εξωτερική του εμφάνιση αποκαταστάθηκε, όχι όμως και το εσωτερικό του.

Ύστερα από μια σειρά ενισχύσεων στα τείχη και τις πολεμίστρες, το Κάστρο θεωρούνταν το ισχυρότερο στην Ευρώπη.

Από το 1739 έως και τα μισά του 19ου αιώνα, χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για κρατούμενους, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί σε καταναγκαστικά έργα. Από τις 17 Ιανουαρίου μέχρι τις 30 Απριλίου του 1772, στο κάστρο είχε φυλακιστεί η Πριγκίπισσα Καρολίνα Ματθίλδη της Ουαλίας, αδερφή του Γεωργίου Γ' του Ηνωμένου Βασιλείου.

Από το 1785 ως το 1922, το Κάστρο ήταν υπό πλήρη στρατιωτική διοίκηση.

## Σύγχρονη κουλτούρα
Καθώς το κάστρο ήταν συνυφασμένο, κατά το Σαίξπηρ, με το παλάτι του Άμλετ στην Ελσινόρη, πολλές μεταφορές του θεατρικού αυτού έργου στο θέατρο, την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο πραγματοποιήθηκαν στο σκηνικό αυτό. Ανάμεσα στους ηθοποιούς που ενσάρκωσαν τον Άμλετ με φόντο τους χώρους του Κρόνμποργκ ήταν ο Λόρενς Ολίβιε, ο Τζον Γκίλγουντ και ο Κρίστοφερ Πλάμερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 20pxΔείτε βίντεο από τον ιστότοπο της UNESCO σχετικά με το Κάστρο Κρόνμποργκ 
* Αναφορά στο Κρόνμποργκ από τον Όμιλο UNESCO Ιστορίας Τέχνης και Θεάτρου

Κατηγορία:Κάστρα στη Δανία
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Δανία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Δανία
Κατηγορία:Φυλακές
Αριθμοί (βιβλίο)

Με το όνομα **Αριθμοί** φέρεται το 4ο βιβλίο της Πεντατεύχου και ταυτόχρονα το 4ο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, ως συνέχεια του Λευϊτικού. Συγγραφέας θεωρείται ο Μωυσής ενώ η συγγραφή ολοκληρώθηκε το 1473 π.Χ..

## Ονομασία
Οι Εβραίοι ονομάζουν το βιβλίο αυτό "Μπαμιντμπάρ", ή "Μπεμιντμπάρ'" από την αρχική λέξη του κειμένου που σημαίνει "Και ελάλησε". Οι δε λεγόμενοι Εβδομήκοντα που προέβησαν στη μετάφρασή του, το ονόμασαν, *Αριθμοί*, από το γεγονός ότι σ΄ αυτό αναφέρονται οι δύο βασικές αριθμήσεις των μαχομένων Ισραηλιτών, όπου η μεν πρώτη αρχίζει από τον 2ο μήνα του 2ου έτους από της αναχώρησης, ή φυγής, ή εξόδου από την Αίγυπτο και η δεύτερη περίπου 39 χρόνια μετά, λίγο πριν την είσοδο των Ισραηλιτών στη Γη της επαγγελίας.

## Κεφάλαια
Εκτός όμως των δύο παραπάνω προσδιοριστικών χρονικά γεγονότων στο βιβλίο των Αριθμών περιλαμβάνονται πολυάριθμα άλλα γεγονότα που αφορούν τη σαραντάχρονη περιπλάνηση των Ισραηλιτών στην έρημο, όπως γογγυσμοί της Μαριάμ και Ααρών κατά του Μωυσή, ανταρσίες άλλων, πολεμικές επιχειρήσεις, τιμωρίες, θαύματα, θυσίες, εορτές, μολυσμοί, εξαγνισμοί κ.ά.
Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει 36 Κεφάλαια που φέρουν αρχαία ελληνική αρίθμηση από Κεφ.Α΄ μέχρι και ΛΣτ΄.

## Γεγονότα
Τα κύρια γεγονότα που αναφέρονται στο Λευϊτικό, κατά σειρά, είναι:
# Οι 12 Φυλές του Ισραήλ (Κεφ.Α΄)
# Οι θέσεις των φυλών περί τη Σκηνή (Κεφ.Β΄)
# Οι Λευΐτες, καθήκοντα και δικαιώματα (Κεφ.Γ΄- Δ΄)
# Εκδίωξη ακαθάρτων, Ναζηραίοι (Κεφ.Ε΄- Στ΄).
# Προσφορές αρχόντων (Κεφ.Ζ΄- Η΄).
# Εορτή του Πάσχα (Κεφ.Θ΄)
# Εκκίνηση (Κεφ. Ι΄)
# Γογγυσμοί, τιμωρίες ευεργεσίες (Κεφ.ΙΑ΄- ΙΒ΄).
# Οι 12 κατάσκοποι (Κεφ.ΙΓ΄) 
# Στάσεις (Κεφ.ΙΔ΄)
# Περί θυσιών (Κεφ.ΙΕ΄- ΙΘ΄)
# Περιπλάνηση στην έρημο, μάχες και φίδια (Κεφ.Κ΄- ΚΑ΄)
# Βαλάκ και Βαλαάμ (Κεφ.ΚΒ΄- ΚΔ΄).
# Διαφθορά Ισραηλιτών, τιμωρίες (Κεφ.ΚΕ΄)
# Νεότερες διατάξεις (Κεφ.ΚΣτ΄- Λ΄)
# Πόλεμοι (Κεφ.ΛΑ΄).
# Προκαθορισμοί για τη Γη της Επαγγελίας

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* Ιωάννης Κολιτσάρας "Η Παλαιά Διαθήκη" τ.1ος, σ.335, - εκδ. Αδελφότητας ΖΩΗ, (κατά Ο΄), (Η Πηγή αυτή συνοδεύεται με την υπ΄ αριθμ 225/1928 έγκριση του Οικουμενικού Πατριάρχου και με την αριθμ. 3293/19-5-1928 έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
* Χαστούπης Αθανάσιος, Το βιβλίο των Αριθμών, περιοδικό Θεολογία, τόμος ΝΘ', τεύχος 2, Αθήνα 1988, σελ. 278-295.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Φήρες

Στην ελληνική μυθολογία με τη συλλογική ονομασία **Φήρες** (**Φηρ** στον ενικό αριθμό) αναφέρονται οι Κένταυροι και, λιγότερο συχνά, οι Σάτυροι. 

## Ετυμολογία
Το όνομα ετυμολογείται από τη λέξη *θηρ* (Από όπου και το *θηρίο*), που σημαίνει ζώο, αγρίμι, καθώς τόσο οι Κένταυροι όσο και οι Σάτυροι ήταν κατά ένα μέρος ζωόμορφα όντα.

Η λέξη χαρακτηρίζει ιδίως τους Κενταύρους στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 929
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 700
Φηρες
Φιαλώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φιαλώ** ή **Φιλλώ** είναι γνωστή η θυγατέρα του Αρκάδα ήρωα Αλκιμέδοντα, η οποία ζευγάρωσε με τον μέγιστο των ηρώων, τον Ηρακλή, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Αιχμαγόρα. Για τον λόγο αυτό η Φιαλώ τιμωρήθηκε από τον πατέρα της, ο οποίος την έδεσε μαζί με το παιδί της σε ένα δένδρο πάνω στο βουνό, αλλά τους έσωσε ο Ηρακλής.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 700

Φιαλω
Κατηγορία:Γυναίκες του Ηρακλή
Φινείδες

Στην ελληνική μυθολογία με τη συλλογική ονομασία **Φινείδες** (*Φινείδαι*) είναι γνωστοί οι γιοι του Φινέα από την Κλεοπάτρα και την Ιδαία (αλλιώς Ειδοθέα ή Ευρυτία). Οι γιοι της Κλεοπάτρας ήταν δύο, ο Πλέριππος και ο Πανδίονας, και έλαβαν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Δύο ήταν και τα τέκνα της Ιδαίας, ο Θυνός και ο Μαριανδυνός. Από τους Φινείδες γενικά ονομάσθηκαν αρκετές πόλεις και λαοί στα παράλια της Μικράς Ασίας, όπως Θύνος, Μαριανδυνοί, κ.ά..

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 701

Φινειδες
Τροίζηνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τροίζηνος** ή **Τροιζήνας** είναι γνωστός ένας Κίκονας ηγέτης, γιος του Κέου. Ο Τροίζηνος ήταν ο πατέρας του Ευφήμου, ο οποίος, ως αρχηγός των Κικόνων, πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με το μέρος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν. Ο Τροίζηνος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Β, στίχος 847) ως **Κεάδης** από το όνομα του πατέρα του.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Τροιζηνος
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Υπείρονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Υπείρονας** (***Υπείρων***, δεν πρέπει να συγχέεται με τον Υπερίονα) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. 

Ο Υπείρονας σκοτώθηκε σε αυτό τον πόλεμο από τον ήρωα Διομήδη, όπως αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]*.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 898

Υπειρονας
Βραβείο Φραντς Κάφκα

Το **βραβείο Φραντς Κάφκα** είναι ένα διεθνές ετήσιο λογοτεχνικό βραβείο στην Τσεχία, το οποίο απονέμεται στη μνήμη του Φραντς Κάφκα, εβραϊκής καταγωγής λογοτέχνη, που έγραψε όλα τα βιβλία του στη γερμανική γλώσσα. Το βραβείο απονέμουν από κοινού η Κοινότητα Φραντς Κάφκα και η πόλη της Πράγας. Το βραβείο είναι ένα αγαλματίδιο του Κάφκα, φιλοτεχνημένο από τον Τσέχο γλύπτη Γιάροσλαβ Ρόνα καθώς και ένα χρηματικό έπαθλο ύψους 4.872 ευρώ.

Το βραβείο αυτό δε σχετίζεται με το παραπλήσιας ονομασίας, βραβείο Τζάνετ Χάιντινγκερ Κάφκα, το οποίο απονέμεται από το Πανεπιστήμιο Ρότσεστερ στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Και τα δύο βραβεία συχνά αποκαλούνται «βραβείο Κάφκα».

## Βραβευθέντες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Φραντς Καφκα
Βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν

Το **βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν** είναι ένα σουηδικό βραβείο παιδικής λογοτεχνίας, που θεσπίστηκε από την κυβέρνηση της Σουηδίας το 2002 για να τιμήσει τη Σουηδή συγγραφέα βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας Άστριντ Λίντγκρεν. Το βραβείο είναι ετήσιο και συνοδεύεται από ένα χρηματικό έπαθλο ύψους πέντε εκατομμυρίων  κορόνων Σουηδίας.

Το βραβείο απονέμεται σε συγγραφείς, εικονογράφους, αφηγητές ή και σε άτομα που προωθούν το διάβασμα και των οποίων το έργο των οποίων αντανακλά το πνεύμα της Άστριντ Λίντγκρεν. Σκοπός του βραβείου είναι να αυξήσει το ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία για τα παιδιά και τους νέους, και να προωθήσει το δικαίωμα των παιδιών στον πολιτισμό παγκοσμίως. 

Το βραβείο εποπτεύεται από το Σουηδικό Συμβούλιο Τεχνών. Σε αντίθεση με πολλά λογοτεχνικά βραβεία, το βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν χρηματοδοτείται αποκλειστικά από κυβερνητικές δαπάνες.

## Βραβευθέντες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Βραβείου Άστριντ Λίντγκρεν (σουηδικά)

Κατηγορία:Βραβεία Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Παιδική - Εφηβική λογοτεχνία
Πάπας Ιωάννης Θ΄

Ο **Πάπας Ιωάννης Θ΄** (πέθανε τον Ιανουάριο του 900) ήταν Πάπας της Ρώμης και κυβερνήτης στα Παπικά Κράτη (Ιανουάριος 898 - Ιανουάριος 900). Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τα χρόνια που προηγήθηκαν πριν την άνοδο του στον Παπικό θρόνο, γεννήθηκε στο Τίβολι και ο Πάπας Φορμόζος τον διόρισε στο Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου. Με την στήριξη των πανίσχυρων Δουκών του Σπολέτο εξελέγη τον Ιανουάριο του 898 νέος Πάπας όταν πέθανε αιφνίδια ο Πάπας Θεόδωρος Β΄. Με στόχο να μειώσει τις συγκρούσεις στην Ρώμη ο Ιωάννης Θ΄ πραγματοποίησε στις αρχές του 898 πολλές Συνόδους στην πόλη. Δεν αρκέστηκε μόνο στην αποκατάσταση και την ταφή του Πάπα Φορμόζου που πραγματοποίησε ο προκάτοχος του αλλά διέταξε να καούν όλα τα αρχεία της Πτωματικής Συνόδου που είχε συγκαλέσει ο Πάπας Στέφανος ΣΤ΄. Οι κληρικοί που είχε καθαιρέσει ο Στέφανος ΣΤ΄ επανήλθαν ξανά και απαγόρευσε την μεταθανάτια δίκη οποιουδήποτε επισκόπου.

Οι Μοραβιανοί που ήθελαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους από τους Γερμανούς ζήτησαν από τον πάπα την άδεια να έχουν ανεξάρτητη ιεραρχία. Ο Ιωάννης Θ΄ αγνόησε τις απειλές των Γερμανών και έδωσε στους Μοραβιανούς την άδεια να εκλέξουν έναν Ορθόδοξο Μητροπολίτη και άλλους τρεις επισκόπους. Παρόλα αυτά, θεωρώντας ότι έπρεπε να ενισχύσει τους δεσμούς της παποσύνης με την αυτοκρατορία, υποστήριξε ανενδοίαστα τον Λαμπέρτο εις βάρος του Αρνούλφου που είχε στεφθεί από τον Φορμόζο. Επιπλέον έπεισε την σύνοδο να ορίσει ότι στο εξής στις ενθρονίσεις Παπών θα γίνονται μόνο αν υπάρχουν αυτοκρατορικοί απεσταλμένοι. Ο ξαφνικός θάνατος του Λαμπέρτου ωστόσο, διέλυσε κάθε προσδοκία από αυτή την συμμαχία. Τον Ιωάννη Θ΄ διαδέχθηκε ο Βενέδικτος Δ΄ (900-903). Ο Ιωάννης Θ΄ πέθανε τον Ιανουάριο του 900 και τον διαδέχθηκε ο Πάπας Βενέδικτος Δ΄ (900–903).

## Παραπομπές



## Πηγές

*Gnocchi, Claudia (2000). "Giovanni IX, papa". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 55: Ginammi–Giovanni da Crema (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana. 
*Claudia Gnocchi: Giovanni IX. In: Massimo Bray (ed.): Enciclopedia dei Papi. Volume 2: Niccolò I, santo, Sisto IV. Istituto della Enciclopedia Italiana, Rome 2000, pp.&nbsp;52–52 (treccani.it)
*Rudolf Schieffer (1991). "Johannes IX". Lexikon des Mittelalters, V: Hiera-Mittel bis Lukanien (in German). Stuttgart and Weimar: J. B. Metzler. col. 540.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*Άπαντα τα έργα του από την Migne Patrologia Latina με αναλυτικούς καταλόγους

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Γεωστατική τροχιά

thumb|250px|Γεωσύγχρονη τροχιά δορυφόρου
**Γεωστατική τροχιά** ονομάζεται η τροχιά ενός τεχνητού δορυφόρου γύρω από τη γη, κατά την οποία ο δορυφόρος κινείται πάνω από τον ισημερινό, σε ύψος 35.786 χλμ (22.236 μιλίων) και με τέτοια ταχύτητα (11.040χλμ/ω), ώστε από τη γη να φαίνεται σταθερός, καθώς βρίσκεται πάντοτε πάνω από το ίδιο σημείο της επιφάνειας της γης. Αποτελεί μία ειδική περίπτωση της γεωσύγχρονης τροχιάς. Πολλές φορές ο όρος γεωσύγχρονη τροχιά συγχέεται, συνήθως χωρίς πρόβλημα, με τον όρο γεωστατική.

Δορυφόροι που ακολουθούν αυτού του είδους την τροχιά χρησιμοποιούνται κυρίως για τηλεπικοινωνιακές ανάγκες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαστημική τεχνολογία
Κατηγορία:Τροχιές
Βραβείο Ιερουσαλήμ

thumb|200px|Ο Χαρούκι Μουρακάμι παραλαμβάνει το βραβείο για το 2009
Το **Βραβείο Ιερουσαλήμ για την ελευθερία του ατόμου στην κοινωνία** είναι ένα διετήσιο  λογοτεχνικό βραβείο που απονέμεται από την **Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Ιερουαλήμ** σε συγγραφείς οι οποίοι στο έργο τους ασχολούνται με θέματα όπως η ανθρώπινη ελευθερία, η κοινωνία, η πολιτική και η διακυβέρνηση.  Απονέμεται συνήθως από τον δήμαρχο της Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια της «Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου» της πόλης, και συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 δολλαρίων. Ο αποδέκτης συνήθως δίνει ομιλία κατά την παραλαβή του βραβείου.

## Βραβευθέντες
* 1963: Μπέρτραντ Ράσελ, Ηνωμένο Βασίλειο
* 1965: Μαξ Φρις, Ελβετία
* 1967: Αντρέ Σβαρτς-Μπαρτ, Γαλλία
* 1969: Ινιάτσιο Σιλόνε, Ιταλία
* 1971: Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Αργεντινή
* 1973: Ευγένιος Ιονέσκο,Ρουμανία / Γαλλία
* 1975: Σιμόν ντε Μποβουάρ, Γαλλία
* 1977: Οκτάβιο Πας,Μεξικό
* 1979: Αϊζάια Μπερλίν, Σοβιετική Ένωση / Ηνωμένο Βασίλειο
* 1981: Γκράχαμ Γκρην,Ηνωμένο Βασίλειο
* 1983: Β. Σ. Νάιπουλ, Τρινιδάδ και Τομπάγκο / Ηνωμένο Βασίλειο
* 1985: Μίλαν Κούντερα, Τσεχοσλοβακία / Γαλλία
* 1987: Τζ. Μ. Κούτσι, Νότια Αφρική
* 1989: Ερνέστο Σάμπατο, Αργεντινή 
* 1991: Ζμπίγκνιεβ Χέρμπερτ, Πολωνία
* 1993: Στέφαν Χάιμ, Γερμανία
* 1995: Μάριο Βάργκας Γιόσα,Περού
* 1997: Χόρχε Σεμπρούν, Ισπανία
* 1999: Ντον Ντελίλο, ΗΠΑ 
* 2001: Σούζαν Σόνταγκ, ΗΠΑ
* 2003: Άρθουρ Μίλλερ, ΗΠΑ 
* 2005: Αντόνιο Λόμπο Αντούνες, Πορτογαλία 
* 2007: Λέζεκ Κολακόφσκι, Πολωνία
* 2009: Χαρούκι Μουρακάμι, Ιαπωνία 
* 2011: Ίαν ΜακΓιούαν, Ηνωμένο Βασίλειο, το σκεπτικό της βράβευσής του http://www.jbookfair.com/en/346-2/ian-mcewan/
* 2013: Αντόνιο Μουνιόθ Μολίνα, Ισπανία, το σκεπτικό της βράβευσής του  https://web.archive.org/web/20180129005107/http://www.jbookfair.com/en/346-2/antonio-munoz-molina/
* 2015: Ισμαήλ Κανταρέ, Αλβανία 
* 2017: Καρλ Όυβε Κνάουσγκορντ, Νορβηγία, το σκεπτικό της βράβευσής του  https://web.archive.org/web/20170717223736/http://www.jbookfair.com/en/346-2/karl-ove-knausgard/
* 2019: Τζόις Κάρολ Όουτς, ΗΠΑ
* 2021: Τζούλιαν Μπαρνς, Ηνωμένο Βασίλειο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20170703160747/http://www.jbookfair.com/en/346-2/ η ιστοσελίδα της «Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου» της Ιερουσαλήμ

Κατηγορία:Βραβεία Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Ιερουσαλήμ
Δήμος Κορώνειας Βοιωτίας

:*Το ίδιο όνομα έχει και ο [[Δήμος Κορώνειας Θεσσαλονίκης]]*
 
Ο **δήμος Κορώνειας** ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λεβαδέων. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 144.735 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.625 κατοίκους. Έδρα του ήταν η κωμόπολη Άγιος Γεώργιος.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 5 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Αγίου Γεωργίου  ** -- ο Άγιος Γεώργιος
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίας Άννας Βοιωτίας|Δ.δ. Αγίας Άννας]] ** 
::* η Αγία Άννα 
::* η Ζελίτσα
::* η Μονή Οσίου Σεραφείμ Δομβούς 
: ** Δ.δ. Αγίας Τριάδας  ** -- η Αγία Τριάδα 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αλαλκομενών Βοιωτίας|Δ.δ. Αλαλκομενών]] ** 
::* οι Αλαλκομενές 
::* ο Άγιος Αθανάσιος 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κορωνείας Βοιωτίας|Δ.δ. Κορωνείας]] ** 
::* η Κορώνεια 
::* η Αγία Παρασκευή 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Κορώνειας - Επίσημο site
*Στοιχεία για τον δήμο Κορώνειας από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Βοιωτικός Κόσμος

Κορωνειας
Δίστομον (Παράκτιο βοηθητικό)

**Δίστομον ([[Παράκτιο βοηθητικό]]) 15**

Πρώην ‘FT 15’. Πρώην ‘ΑΡC 66’.

Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. τον Ιούλιο του 1943. Εκτόπισμα : 160 ΤΝ – Ταχύτητα : 10 κόμβοι. – Οπλισμός : 2  πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Ομοίου τύπου πλοία ‘Αγχίαλος’, 'Βελεστίνον', ‘Δίστομον’,  ‘Ελασσών’, ‘Καλάβρυτα’ και ‘Λέχοβον’.

Χρησιμοποιήθηκε για μεταφορές προσωπικού και στη συνέχεια σαν πλοίο ποντίσεως σημαντήρων στις επιχειρήσεις ναρκαλιείας. Εκποιήθηκε στο 1963.

Κατηγορία:Ελληνικά βοηθητικά πλοία
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Λέχοβον (Παράκτιο βοηθητικό)

**Λέχοβον ([[Παράκτιο βοηθητικό]]) 24**

Πρώην ‘F/T 24’. Πρώην ‘APC 73’. Εκτόπισμα : 160 ΤΝ – Ταχύτητα : 10 κόμβοι. – Οπλισμός : 2  πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Ομοίου τύπου πλοία ‘Αγχίαλος’, 'Βελεστίνον', ‘Δίστομον’,  ‘Ελασσών’, ‘Καλάβρυτα’ και ‘Λέχοβον’. Από το 1943 στο ελληνικό Ναυτικό. Εκποιήθηκε το 1964.

Κατηγορία:Ελληνικά βοηθητικά πλοία
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Δευτερονόμιο

Το ***Δευτερονόμιο***, (ή *Δευτερονόμιον*) είναι το πέμπτο και τελευταίο βιβλίο της Πεντατεύχου και ταυτόχρονα το πέμπτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, ως συνέχεια των ''Αριθμών''.

## Ονομασία
Οι Εβραίοι ονομάζουν το βιβλίο αυτό *Ελ χαντεμπαρίμ*, από τις αρχικές λέξεις του κειμένου που σημαίνουν "Αυτοί οι λόγοι" (Ούτοι οι λόγοι). Οι δε λεγόμενοι Εβδομήκοντα που προέβησαν στη μετάφρασή του, το ονόμασαν *Δευτερονόμιο*, αφενός από το γεγονός ότι έτσι αναφέρεται στο Κεφ. ΙΞ,18 και αφετέρου γιατί με τη προσωνυμία αυτή εκφράζεται ακριβέστερα το όλο περιεχόμενο του κειμένου.

## Κεφάλαια
Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται οι τρεις μακρές ομιλίες του Μωυσή που υπενθυμίζει στον λαό του τις διάφορες ευεργεσίες του Γιαχβέ στο διάστημα των 40 ετών που παρήλθαν από την Έξοδο καθώς και το θεοκρατικό πολίτευμα των Ισραηλιτών. Αυτών ακολουθεί μια μακρά κωδικοποίηση των νόμων και κλείνει με την ανάδειξη του Ιησού του Ναυή ως αρχηγού των Ισραηλιτών μετά τον θάνατο του Μωυσή.

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει 34 Κεφάλαια που φέρουν αρχαία ελληνική αρίθμηση από το Κεφ.Α΄ μέχρι και το Κεφ. ΛΔ΄.

## Γεγονότα
Τα κύρια γεγονότα που αναφέρονται στο *Δευτερονόμιο*, κατά σειρά, είναι:

# Πρώτη ομιλία του Μωυσή, Αναφορά σε παρελθόντα γεγονότα (Κεφ.Α΄ - Δ΄).
# Δεύτερη ομιλία του Μωυσή, εντολές και ευλογίες, περί εξόντωσης ειδολολατρών και ψευδοπροφητών (Κεφ.Ε΄ - ΙΓ΄))
# Περί καθαρότητας, εορτών, θυσιών, προσόδων ιερέων, πόλεων και αστικών διατάξεων (Κεφ.ΙΔ΄- ΚΣτ΄.)
# Κατακλείδα της 2ης ομιλίας (Κεφ.ΚΖ΄- ΚΗ΄).
# Τρίτη ομιλία του Μωυσή, υπομνήσεις και υποσχέσεις (Κεφ.ΚΘ΄- Λ΄).
# Η προβολή του Ιησού του Ναυή, διάδοχος του Μωυσή. Παράδοση του *Δευτερονομίου* (Κεφ.ΛΑ΄)
# Η ωδή του Μωυσή (Κεφ. ΛΒ΄)
# Ευλογίες του Μωυσή (Κεφ. ΛΓ΄) και
# Το τέλος του Μωυσή (Κεφ.ΛΔ΄).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Κολιτσάρας "Η Παλαιά Διαθήκη" τ.1ος, σ.437, - εκδ. Αδελφότητας ΖΩΗ, (κατά Ο΄), (Η Πηγή αυτή συνοδεύεται με την υπ΄ αριθμ 225/1928 έγκριση του Οικουμενικού Πατριάρχου και με την αριθμ. 3293/19-5-1928 έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
* Χαστούπης Αθανάσιος, Το Δευτερονόμιο,  περιοδικό *Θεολογία*, τόμος ΝΘ', τεύχος 4, Αθήνα 1988, σελ. 712-746.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Κερόεσσα

Η **Κερόεσσα** ήταν νύμφη, κόρη του Δία.

Αναφέρεται ως μητέρα του Βύζαντα, αρχηγού των Μεγαρέων και πρώτου οικιστού της πόλης που πήρε το όνομά του, του Βυζαντίου. Κατά μία εκδοχή, η Κερόεσσα έδωσε το όνομά της στον Κεράτιο κόλπο.

## Πηγές
*Ακύλα Μήλλα, Πέρα, Το Σταυροδρόμι της Ρωμιοσύνης, εκδόσεις Μίλητος, Αθήνα 2006, ISBN 9608033047, σελ. 15

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Νίσος (Πανδίονος)

Ο **Νίσος** ήταν μυθικός βασιλιάς των Μεγάρων.

## Ο μύθος
Ήταν ένας από τους τέσσερις γιους τού βασιλιά των Αθηνών Πανδίονα Β΄ και της Πυλίας. Ο Νίσος γεννήθηκε στα Μέγαρα κατά την εξορία τού πατέρα του. Μετά τον θάνατο τού Πανδίονα Β΄, πήγε μαζί με τα αδέλφια του στην Αθήνα. Ως σύζυγος τού Νίσου αναφέρεται η Αβρώτη, αλλά και η νύμφη Κερόεσσα, με την οποία φέρεται να απέκτησε γιο τον Βύζαντα, αρχηγό των Μεγαρέων, και πρώτο οικιστή τής πόλης που πήρε το όνομά του, τού Βυζαντίου.

Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν ως κόρη τού Νίσου την Ιφινόη, τη σύζυγο τού Μεγαρέα, αλλά η επικρατέστερη εκδοχή αναφέρει ως κόρη του τη Σκύλλα, που πρόδωσε τον πατέρα της για τον έρωτα τού εχθρού του, τού Μίνωα. Σύμφωνα με τον μύθο αυτό, ο Νίσος μεταμορφώθηκε σε αετό.

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Παραπομπές


Νισος
Νισος
Νίσος (Υρτάκου)

Ο **Νίσος** ήταν υιός του Υρτάκου, σύντροφος του Αινεία, που έγινε γνωστός για τη φιλία του με τον Ευρύαλο.

Ο Βιργίλιος στην *[[Αινειάδα]]* του γράφει ότι ο Νίσος και ο Ευρύαλος βγήκαν να κατασκοπεύσουν στον πόλεμο κατά των Ρουτούλων. Καταδιώχθηκαν, όμως, από ιππείς στην επιστροφή, οπότε, κατέφυγαν και κρύφτηκαν μέσα σε ένα δάσος. Τελικώς σκοτώθηκε ο Ευρύαλος, οπότε ο Νίσος για να εκδικηθεί τον θάνατο του φίλου του έπεσε μαχόμενος.

Νισος
Τράπεζα της Αγγλίας

Η **Τράπεζα της Αγγλίας** (αγγλικά: *Governor and Company of the Bank of England*) αποτελεί την κεντρική τράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου και το μοντέλο πάνω στο οποίο οι περισσότερες από τις σύγχρονες, μεγάλες κεντρικές τράπεζες βασίζονται. Από το 1946 ανήκει στην πολιτεία. Ιδρύθηκε το 1694 για να αποτελέσει τον τραπεζίτη της Αγγλικής Κυβέρνησης, και μέχρι της ημέρες μας εξακολουθεί να αποτελεί τον τραπεζίτη της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου. Η τράπεζα κατέχει το μονοπώλιο στην έκδοση χαρτονομισμάτων στην Αγγλία και την Ουαλία, αν και όχι στη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία. Η *«Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής» (Monetary Policy Committee)* της Τράπεζας έχει αναλάβει την ευθύνη (ή την ανεξαρτησία όπως συχνά αποκαλείται) για τη διαχείριση της νομισματικής πολιτικής της χώρας.

Η έδρα της Τράπεζας βρίσκεται στο οικονομικό κέντρο του Λονδίνου, στην περιοχή του Σίτυ, στην Οδό Θρεντνιντλ (Threadneedle Street), από το 1734. Είναι επίσης γνωστή και με την ονομασία **«Η Γηραιά Κυρία της Οδού Θρεντνιντλ»** (The Old Lady of Threadneedle Street) ή απλά **«Η Γηραιά Κυρία»** (Old Lady). Τωρινός Κυβερνήτης της Τράπεζας της Αγγλίας είναι ο  Μαρκ Κάρνεϊ. Εκτός από τα γραφεία της στο Λονδίνο, η Τράπεζα της Αγγλίας επίσης διαθέτει δευτερεύοντα γραφεία στην Οδό Κινγκ (King Street) στην πόλη Ληντς.

## Δείτε επίσης
* Λονδίνο
* Νομισματική
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Τράπεζα της Ελλάδας

## Παραπομπές

Αγγλια
Κατηγορία:Οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου
Τραπεζα Αγγλιας
Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος

Ο **Πατριάρχης Κύριλλος** (, *Κιρίλ*) (κατά κόσμον *Βλαντίμιρ Μιχάιλοβιτς Γκουντιάγιεφ*, , Λένινγκραντ, 20 Νοεμβρίου 1946) είναι Πατριάρχης Μόσχας και προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από τον Φεβρουάριο του 2009. 

Πριν από την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο, υπηρέτησε ως Μητροπολίτης Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ, από το 1991 έως το 2009. Επίσης, από το 1989 έως το 2009, διατέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας. 

## Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Βλαντίμιρ Μιχάιλοβιτς Γκουντιάγιεφ, γεννήθηκε στο Λένινγκραντ της Σοβιετικής Ένωσης (σήμερα Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας), στις 20 Νοεμβρίου 1946. 

Όταν ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, εργάστηκε ως χαρτογράφος από το 1962 έως το 1965 στο Λένινγκραντ και παράλληλα ολοκλήρωσε τις σπουδές του από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κατόπιν εισήλθε στην Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης, λαμβάνοντας πτυχίο Θεολογίας το 1970 με διάκριση. 

Τον Απρίλιο του 1969, εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα Κύριλλος και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Λένινγκραντ Νόβγκοροντ Νικόδημο (Ροτόφ). Τον Ιούλιο του 1969, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1971, έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. 

Στις 14 Μαρτίου 1976, χειροτονήθηκε Επίσκοπος Βίμποργκσκ. Το 1977, προήχθη στο βαθμό του Αρχιεπισκόπου. Τον Δεκέμβριο του 1984, διορίστηκε ως Αρχιεπίσκοπος Σμολένσκ και Βιάζμα, και το 1988, διορίστηκε Αρχιεπίσκοπος Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ. Στις 25 Φεβρουαρίου 1991, προήχθη στο βαθμό του Μητροπολίτη Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ. 

Από το 1989 έως την εκλογή του το 2009, διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας και μόνιμο μέλος της Ιεράς Συνόδου. 

Στις 27 Ιανουαρίου 2009, ο Μητροπολίτης Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ κ. Κύριλλος εξελέγη 16ος Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών, κερδίζοντας 508 (72%) από τις 702 ψήφους. Είναι Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών από την 1η Φεβρουαρίου του 2009, ημέρα της επίσημης ενθρόνισής του.

## Παραπομπές


Κυριλλος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Κώδικας Βέζα

**Ο Κώδικας Βέζα** (Λατ. *Codex Bezae*) ή **Κώδικας του Βέζα** είναι ένας μεσαιωνικός χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης. Συμβολίζεται με το **D** ή το **05**, ενώ φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ (Κέιμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο), όπου καταγράφεται ως *Nn. II 41*.  Το όνομά του προέρχεται από τον Θεόδωρο Βέζα, Γάλλο προτεστάντη θεολόγο του Μεσαίωνα, που έφερε το χειρόγραφο στη βιβλιοθήκη του Κέιμπριτζ. 

Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 26x21.5 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 415 φύλλα. 

## Δείτε επίσης
* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Σιναϊτικός Κώδικας

## Παραπομπές


## Πηγές
* J. R. Harris, *Codex Bezae: A Study of the so-called Western Text of the New Testament*. Cambridge: University Press, 1891.
* F. G. Kenyon, *Our Bible and the Ancient Manuscripts (4th ed.)*, London 1939. 
* B. M. Metzger, *Manuscripts of the Greek Bible: An Introduction to Palaeography*, Oxford University Press, Oxford 1981. 
* D. C. Parker, *Codex Bezae: An Early Christian Manuscript and its Text*. Cambridge: University Press, 1992.
* *Codex Bezae, Studies from the Lunel Colloquium, June 1994*, ed. D.C. Parker & C.-B. Amphoux, Leiden: Brill, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Low resolution digital facsimile of the Codex Bezae – Cambridge University Library
* Bible Researcher website discusses the Codex Bezae 
* Greek and Latin Text of Luke according to codex Bezae; translation and comments in French
* History of Research on Codex Bezae 
* Codex Bezae and the Da Vinci Code The alleged parchment 1 has been copied from Codex Bezae
* Real secrets and hoaxes, of Da Vinci Code, Rennes-le-Château and Codex Bezae, analyzed on the  "Mercure de Gaillon" 
* Codex Bezae and Codex Claromontanus 
* Catholic Encyclopedia 1910: Codex Bezae 

Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου

Η **Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου** (γερμανικά: **Berliner Philharmoniker**) είναι γερμανική συμφωνική ορχήστρα με έδρα το Βερολίνο, η οποία κατατάσσεται ανάμεσα στα κορυφαία μεικτά μουσικά σύνολα παγκοσμίως λόγω των δεξιοτεχνών μουσικών που την απαρτίζουν και του εξαιρετικού ήχου που παράγει.

Τον Ιούνιο του 2015 τα μέλη της ορχήστρας εξέλεξαν ως νέο αρχιμουσικό τον Κιρίλ Πετρένκο, ο οποίος ανέλαβε επίσημα τα καθήκοντά του στις 19 Αυγούστου του 2019. 

Χρηματοδοτείται από το κρατίδιο του Βερολίνου και την τράπεζα Deutsche Bank.

Καλλιτεχνικοί διευθυντές της διετέλεσαν επίσης διακεκριμένοι μαέστροι, όπως ο Βίλχελμ Φούρτβενγκλερ, ο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ο Κλαούντιο Αμπάντο και ο σερ Σάιμον Ρατλ. Οι ίδιοι οι μουσικοί της ορχήστρας εκλέγουν τον καλλιτεχνικό τους διευθυντή.

Το 2000, μαζί με τους Scorpions κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ με τίτλο Moment of Glory, στο οποίο περιλαμβάνεται και η μεγάλη επιτυχία Hurricane 2000.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ορχήστρες
Κατηγορία:Πολιτισμός στο Βερολίνο
Αρηίλυκος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αρηίλυκος** (από τον θεό του πολέμου `Αρη και τη λέξη *λύκος*) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα από τον Τρωικό Πόλεμο:

# Ο πατέρας του Προθοήνορα, του αρχηγού των Βοιωτών στον Τρωικό Πόλεμο (*[[Ιλιάδα]]*, ραψωδία Β, στίχος 495).
# Πολεμιστής Τρώας, που σκοτώθηκε στη μάχη από τον Πάτροκλο (*Ιλιάδα*, Π 308).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 125

Αρηιλυκος
Αρηιλυκος
Απισάονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Απισάονας** (***Απισάων***) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα από τον Τρωικό Πόλεμο:
# Γιος του Φαυσίου, ένας από τους Τρώες (*[[Ιλιάδα]]*, ραψωδία Λ, στίχος 578).
# Γιος του Έλληνα (από τους Παίονες) Ιππάσου, αδελφός του Δημολέοντα και του Υψήνορα. Και αυτός ο Απισάονας αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Ρ 348).

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 32811 Απισάων (32811 Apisaon), που ανακαλύφθηκε το 1990 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Απισαονας
Απισαονας
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Υψήνορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Υψήνορας** (***Υψήνωρ***) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα από τον Τρωικό Πόλεμο:

# Γιος του Δολοπίωνα, ένας από τους Τρώες (αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]*, ραψωδία Ε, στίχος 76).
# Γιος του `Ελληνα Ιππάσου, αδελφός του Δημολέοντα και του Απισάονα. Αυτός ο Υψήνορας σκοτώθηκε από τον Τρώα ήρωα Δηίφοβο (*Ιλιάδα*, Ν 411).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Υψηνορας
Υψηνορας
Φείδιππος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Φείδιππος** ήταν ένας από τους Ηρακλείδες γιος του Θεσσαλού γιου του Ηρακλή και βασιλιά στη νήσο Κω και της Χαλκιώπης, αδελφός του Αντίφου και του Νέσσωνος. Ο Φείδιππος ήταν ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης. Όταν ξέσπασε ο Τρωικός πόλεμος συμμετείχε στην εκστρατεία υπέρ των Αχαιών με 30 πλοία από τα νησιά Νίσυρος, Κάρπαθος, Κάσος, Κως και Κάλυμνος. Ο Φείδιππος σε αυτό τον πόλεμο ήταν αρχηγός του εκστρατευτικού σώματος των Ελλήνων από τις Νότιες Σποράδες (*[[Ιλιάδα]]*, Β 678).
Όταν έληξε ο πόλεμος και επέστρεψε η καταιγίδα διέλυσε τα πλοία, ο Φείδιππος με τους υπηκόους του από την Κω διέφυγαν στην Άνδρο, από εκεί κατέφυγε στην γη που ζούσαν Πελασγοί και την ονόμασε Θεσσαλία προς τιμή του πατέρα του. Σύμφωνα με άλλες πηγές ο Φείδιππος και ο Αντίφος επιτέθηκαν στην περιοχή, πήρε επιπλέον το όνομα Νεσσωνίς από τον τρίτο αδελφό τους Νέσσωνα.

## Δείτε επίσης

*Ο αστεροειδής 17351 Φείδιππος (17351 Pheidippos), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό Ηρακλείδη.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Φειδιππος
Φειδιππος
Φηγέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φηγέας** (***Φηγεύς***) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Αλφειού, βασιλιάς της ομώνυμης Αρκαδικής πόλεως Φηγίας (Ψωφίδος). Ο Φηγέας του Αλφειού ήταν αδελφός του Φορωνέα. Σύμφωνα με τους μύθους του Άργους ο Φηγέας συνδέθηκε στενά με τον Αλκμέωνα. Ο Φηγέας είχε δύο γιους, τον Αγήνορα και τον Πρόνοο, οι οποίοι σκότωσαν τον Αλκμέωνα μετά από εντολή του πατέρα τους, επειδή εξαπάτησε την αδελφή τους Αρσινόη ή Αλφεσίβοια.
# Ιερέας του θεού Ηφαίστου στον ναό του θεού στην Τροία, γιος του Δάρητα. Αυτός ο Φηγεύς αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Ε 11) και σκοτώθηκε από τον Διομήδη.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **30704 Φηγεύς** (30704 Phegeus), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το δεύτερο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 927

Φηγεας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Φηγεας
Τζένοα ΚΦΚ

Η **Τζένοα ΚΦΚ** (ιταλικά: *Genoa CFC*) είναι ιταλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Γένοβα. Ιδρύθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1893 και αποτελεί την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα που δημιουργήθηκε στην Ιταλία.

## Έδρα
Η ομάδα αγωνίζεται στο Στάδιο Λουίτζι Φεράρις από το 1911.

## Αντιπαλότητες
Μεγάλη παραδοσιακή αντίπαλος της Τζένοα είναι η Σαμπντόρια που ιδρύθηκε το 1946 και εδρεύει επίσης στην πόλη της Γένοβα. Ο αναμεταξύ τους αγώνας, αποκαλείται *Ντέρμπι ντέλλα Λαντέρνα* (Ντέρμπι του Φάρου), από το Φάρο τη Γένοβας.

## Τίτλοι

Η Τζένοα έχει κατακτήσει 9 φορές το Πρωτάθλημα Ιταλίας και 1 φορά το Κύπελλο Ιταλίας. Αν και οι τίτλοι της ομάδας σε κορυφαίο επίπεδο χρονολογούνται πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τζένοα εξακολουθεί να είναι η τέταρτη ομάδα σε πρωταθλήματα, στην Ιταλία.

***[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιταλίας| Πρωταθλήματα Ιταλίας]] (9)**: 1898, 1899, 1900, 1902, 1903, 1904, 1914–15, 1922–23, 1923–24
***[[Κύπελλο Ιταλίας ποδοσφαίρου αντρών|Κύπελλα Ιταλίας]] (1)**: 1936–37

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

 

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1897
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1897
Φιλοίτιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φιλοίτιος** είναι γνωστός ένας βοσκός της Ιθάκης, που έβοσκε τα κοπάδια βοοειδών Οδυσσέα, στον οποίο τελικώς εμφανίζεται πιστός: μαζί με τον Εύμαιο κλειδώνει τους μνηστήρες στο ανάκτορο του Οδυσσέα και τους κλέβει τα όπλα. Ο βασιλιάς της Ιθάκης αργότερα υπόσχεται στον Φιλοίτιο και στον Εύμαιο την ελευθερία τους καθώς υπήρξαν από τους λίγους υποτακτικούς του που του έμειναν πιστοί. Ο Φιλοίτιος εμφανίζεται στην *[[Οδύσσεια]]* (υ 185, 254, φ 189) ως *«όρχαμος ανδρών»*, δηλαδή αφεντικό, αρχιβοσκός: *«Ήρθε ο Φιλοίτιος έπειτα, των κοπελιών ο αφέντης, / στέρφα δαμάλα φέρνοντας και γίδες στους μνηστήρες.»* (υ 185) *«Ψωμιά ο Φιλοίτιος μοίραζε, των κοπελιών ο αφέντης, / από πανέρια ολόμορφα...»* (υ 254).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Φθίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φθίος** είναι κυρίως γνωστός ο επώνυμος ήρωας (δηλαδή ο άνθρωπος που έδωσε το όνομά του) της περιοχής Φθίας στη Φθιώτιδα και του λαού των Φθίων. 

Κατά την παράδοση, ο Φθίος και οι αδελφοί του Αχαιός και Πελασγός ήταν γιοι του θεού Ποσειδώνα και της Λάρισας. Τα τρία αδέλφια οδήγησαν τους Πελασγούς από την Πελοπόννησο στη Φθία. Σύμφωνα όμως με άλλες παραδόσεις, ο Φθίος ήταν γιος του Αχαιού και πατέρας του Αρχάνδρου.

Με το όνομα Φθίος είναι γνωστός και ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 700

Φθιος
Φιλομήλα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φιλομήλα** είναι γνωστά τα παρακάτω τρία διαφορετικά πρόσωπα:
# Η μητέρα του ήρωα Πατρόκλου σε κάποιους συγγραφείς, που άλλοι την αναφέρουν ως Σθενέλη ή Πολυμήλη.
# Θυγατέρα του Άκτορα, σύζυγος του Πηλέα και, σύμφωνα με κάποια παράδοση, μητέρα του Αχιλλέα.
# Θυγατέρα του βασιλιά των Αθηνών Πανδίωνα, γνωστή από τον μύθο Τηρέως-Πρόκνης-Φιλομήλας που βρίσκεται στο λήμμα Πρόκνη.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[196 Φιλομήλα]]** (196 Philomela), που ανακαλύφθηκε το 1879, πήρε το όνομά του από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969, σελ. 701

Φιλομηλα
Φιλάμμωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φιλάμμωνας** (***Φιλάμμων***) είναι γνωστός ένας θρυλικός τραγουδιστής και μουσικός από τη Θράκη, γιος του θεού Απόλλωνα και της Χιόνης. Ο Φιλάμμων είναι κυρίως γνωστός ως ο πατέρας του Θαμύριδος ή Θαμύρα, διάσημου ποιητή, τραγουδιστή και μουσικού, στον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες απέδιναν πολλά ποιήματα, καθώς και νεωτερισμούς στη Μουσική. Σύζυγος του Φιλάμμωνα και μητέρα του Θαμύριδος ήταν η Αγριόπη. Ως ετεροθαλής αδελφός (από άλλο πατέρα) ή γιος του Φιλάμμωνα αναφέρεται και ο Εύμολπος.
## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 700
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

Φιλαμμωνας
Ζεύς Ι (πετρελαιοφόρο)

**Ζεύς Ι ([[Πετρελαιοφόρο]]) / Α-372**

Πρώην ‘USS YOG 98’.
Διαστάσεις : 165Χ25Χ10 πόδια. Χωρητικότητας: 900 τόνοι.
Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Owream, Croye City PQ’. Παρελήφθη στην Ιταλία στις 30 Αυγούστου 1946 στο λιμάνι της Μιζένας’. Τέθηκε σε παροπλισμό στις 7 Απριλίου 1977.

Κατηγορία:Ελληνικά πετρελαιοφόρα
Ζεύς ΙΙ (πετρελαιοφόρο)

Το **Ζεύς ΙΙ / Α-375** είναι πετρελαιοφόρο. Ναυπηγήθηκε στα *Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε.* Σκαραμαγκά. Έχει χωρητικότητα 1200 τόνους και βρίσκεται εν ενεργεία από από τις 17 Μαρτίου 1989 υπό ελληνική σημαία.

Κατηγορία:Ελληνικά πετρελαιοφόρα
Ύρτακος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ύρτακος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έζησαν σε μεγάλη ηλικία τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ύρτακος υπήρξε ο δεύτερος σύζυγος της κόρης του Μέροπα ή του βασιλιά Τεύκρου Αρίσβης (ο πρώτος δεν ήταν άλλος από τον βασιλιά της Τροίας Πρίαμο), όπως αναφέρεται στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Γ΄ 12, 5). Ο Ύρτακος αναφέρεται και στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ν, στίχοι 759, 771). Ο γιος του Άσιος πολέμησε στον Τρωικό Πόλεμο, όπως και οι εγγονοί του Αδάμας και Φαίνοπας. Ο Βιργίλιος στην *[[Αινειάδα]]* (ΙΧ 177) αποδίδει έναν δεύτερο γιο στον Ύρτακο, τον Νίσο, από τη Νύμφη Ίδα. Πιθανότατα το όνομα είναι κρητικό, αφού υπήρχε αρχαία πόλη «Ύρτακος» ή «Υρτακίνα» στη νοτιοδυτική Κρήτη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 914
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

Υρτακος
Αντίμαχος

Το όνομα **Αντίμαχος** μπορεί να αναφέρεται σε ιστορικά ή μυθολογικά πρόσωπα:

## Ιστορία
Με το όνομα **Αντίμαχος** είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αντίμαχος Α´ Θεός, ηγεμόνας του ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής
* Αντίμαχος B´ Νικηφόρος, ηγεμόνας του ινδοελληνικού βασιλείου
* Αντίμαχος ο Δυσπόντιος (ή ο Ηλείος), αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης της Αρχαϊκής εποχής
* Αντίμαχος ο Κολοφώνιος (ή ο Κλάριος), αρχαίος Έλληνας ελεγειακός και επικός ποιητής
* Αντίμαχος ο Τήιος, αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής από την πόλη Τέω

## Μυθολογία
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αντίμαχος** είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα:

* Επιφανής Τρωαδίτης, που έφερε τις πιο απόλυτες αντιρρήσεις σχετικά με την παράδοση της Ωραίας Ελένης στους αντιπροσώπους των Ελλήνων πριν τον Τρωικό Πόλεμο, και επιπλέον πρότεινε στους συμπατριώτες του να σκοτώσουν τους απεσταλμένους, δηλαδή τον Μενέλαο και τον Οδυσσέα. Αργότερα, οι `Ελληνες εκδικήθηκαν τον Αντίμαχο για την εχθρική του στάση, καθώς σκότωσαν κατά τη διάρκεια των μαχών του Τρωικού Πολέμου τους τρεις γιους του, ο μεν Αγαμέμνονας τον Πείσανδρο και τον Ιππόλοχο, ο δε Λεοντέας τον Ιππόμαχο. Αυτά αναφέρονται στην *[[Ιλιάδα]]* (Λ 123 κ.ε.).
* Ηρακλείδης, και πιο συγκεκριμένα γιος του Ηρακλή και της Μεγάρας, ο οποίος σύμφωνα με τον ποιητή Πίνδαρο ρίχτηκε μαζί με τα αδέλφια του στη φωτιά από τον μαινόμενο πατέρα του. Η *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* γράφει αντιθέτως ότι μητέρα του Αντιμάχου αυτού ήταν η Νικίππη.
* Κατά τον Παυσανία ένας ακόμα Ηρακλείδης είχε αυτό το όνομα: ο γιος του Θρασυάνορα. Αυτός ο Αντίμαχος πήρε ως σύζυγό του τη Δηιφόντη και γιοι τους ήταν ο Δηιφόντης και ο Αμφιάνακτας.
* Ο ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης, καταγόμενος από το Δουλίχιο, που φονεύθηκε μαζί με τους άλλους από τον Οδυσσέα.
* Πολεμιστής από την Κρήτη που πολέμησε με τον Ιδομενέα στον Τρωικό Πόλεμο. Υπήρξε ένα από τα παληκάρια που κρύφτηκαν μέσα στον Δούρειο `Ιππο και σκοτώθηκε από τον Αινεία. Δεν αναφέρεται από τον Όμηρο, αλλά από τον Κόιντο τον Σμυρναίο (6:673, 12:337)
* Κένταυρος που, ως προσκεκλημένος στο γάμο του Πειρίθου, σκοτώθηκε στην επακολουθήσασα συμπλοκή από τον Καινέα (Οβιδίου *«Μεταμορφώσεις»*, ΧΙΙ 459).

## Διάφορα
* **[[9828 Αντίμαχος]]**, αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς

Το **Ευρωπαϊκό [[Μουσείο]] της Χρονιάς** είναι ένα ετήσιο βραβείο που απονέμεται από το Φόρουμ των Ευρωπαϊκών Μουσείων. Η βράβευση γίνεται υπό την αιγίδα της βασίλισσας Φαμπιόλα του Βελγίου, χήρας του βασιλιά Βαλδουίνου, και του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Το βραβείο απονέμεται σε μουσεία που άνοιξαν πρόσφατα ή σε μουσεία με πρόσφατα ανακαινισμένες εκθέσεις. Η κριτική επιτροπή ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη φαντασία, την παρουσίαση, τον εξοπλισμό, τη χρηματοδότηση, την κοινωνική ευθύνη, το εκπαιδευτικό έργο, το μάρκετινγκ και τη διαχείριση. Το βραβευμένο μουσείο εκθέτει για ένα έτος το γλυπτό του Χένρυ Μουρ «Το αυγό».

## Βραβευθέντες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Μουσείου της Χρονιάς 
* Κατάλογος των Ευρωπαϊκών Μουσείων της Χρονιάς με εικόνες 

Κατηγορία:Βραβεία
Κατηγορία:Μουσεία στην Ευρώπη
Μύνδος

Η **Μύνδος** ήταν κατά την αρχαιότητα πόλη της Καρίας, στη Μικρά Ασία, χτισμένη στη Χερσόνησο της Αλικαρνασσού (σύγχρονο Μποντρούμ). Πρόκειται για μία από τις οκτώ λελεγικές πόλεις της χερσονήσου της Αλικαρνασσού ή Mύνδου. Τον 4ο αιώνα π.X. ο σατράπης της Καρίας, Μαύσωλος, μετέφερε τους κατοίκους της Mύνδου προς τα βόρεια, ενσωματώνοντας σε αυτήν και τους κατοίκους της πόλης Tέρμερα (Αssarlik). Σήμερα στη θέση της στέκεται η τουρκική πόλη Γκιουμουσλούκ (Gümüslük).

Κάποτε την πόλη επισκέφτηκε ο κυνικός φιλόσοφος, Διογένης. Παρατηρώντας πόσο τεράστιες ήταν οι πύλες της πόλης σε σχέση με την ίδια την πόλη, είπε: «Ω άνδρες της Μύνδου, σας συμβουλεύω να κλείσετε τις πύλες, καθώς η πόλη μπορεί να δραπετεύσει από αυτές!»

## Δείτε επίσης
* Καρία
* Μικρά Ασία
* Αλικαρνασσός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νομίσματα της Αρχαίας Μύνδου. 
* Αρχαιολογικός Άτλας του Αιγαίου, Υπουργείο Αιγαίου & Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Νικάνωρ

Με το όνομα **Νικάνωρ** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Νικάνωρ (γιος Παρμενίωνα), (? - 330 π.Χ.) Μακεδόνας αξιωματικός στην υπηρεσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
* Νικάνωρ (σατράπης), (4ος αιώνας π.Χ.) αξιωματικός του Αντίγονου του Μονόφθαλμου και σατράπης της Μηδίας, πιθανώς ταυτίζεται με τον Νικάνορα των Σταγείρων, ο οποίος υπηρέτησε υπό την αρχηγία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
* Νικάνωρ Αθηνών, Μητροπολίτης Αθηνών
* Νικάνωρ Αλεξανδρείας, Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας
* Νικάνωρ ο Ελέφαντας, στρατηγός του βασιλιά της Μακεδονίας , Φιλίππου Ε'
* Νικάνωρ ο Εφέσιος, ολυμπιονίκης του παγκράτιου παιδίων στους 217ους ολυμπιακούς αγώνες
* Νικάνωρ (άγιος), ένας απο τους Επτά Διάκονες.
* Νικάνωρ ο Θυατειρινός, γραμματικός
Νικάνωρ ο Ελέφαντας

Ο **Νικάνωρ**, γνωστός με το προσωνύμιο *«ο Ελέφαντας»*, ήταν στρατηγός του βασιλιά της Μακεδονίας, Φιλίππου Ε', κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.

Λίγο πριν από την έναρξη του Δευτέρου Μακεδονικού Πολέμου, το 200 π.Χ., ο Νικάνωρ εισέβαλε στην Αττική, φτάνοντας μέχρι την Ακαδημία. Είχε ήδη λεηλατήσει μέρος των εδαφών αυτών, όταν κατέφθασαν απεσταλμένοι των Ρωμαίων στην Αθήνα, οι οποίοι απείλησαν το Φίλιππο να αποσυρθεί, αλλιώς η Ρώμη θα απαντούσε με πόλεμο. Πράγματι τα μακεδονικά στρατεύματα αποσύρθηκαν.

Είναι επίσης γνωστό, ότι ο Νικάνωρ συμμετείχε στη Μάχη στις Κυνός Κεφαλαί το 197 π.Χ., μια αποφασιστική ρωμαϊκή νίκη.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Κρητικών Πολέμων (ελληνιστική περίοδος)
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Μακεδονικών Πολέμων
Ζαν Λουί Μπαρό

Ο **Ζαν Λουί Μπαρό** (γαλλική γλώσσα: *Jean-Louis Barrault*, Παρίσι, 8 Σεπτεμβρίου 1910 - 22 Ιανουαρίου 1994) ήταν Γάλλος καινοτόμος ηθοποιός, μίμος και σκηνοθέτης του θεάτρου. Γεννήθηκε στο Βεσινέ και υπήρξε μαθητής των Σαρλ Ντιλέ και Ετιέν Ντεκρού. Σπούδασε στη Σχολή του Λούβρου, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως χειρωνάκτης στην παρισινή αγορά του Αλ. Το 1940 έγινε μέλος της Κομεντί Φρανσέζ, ενώ παράλληλα δημιούργησε το θέατρο του Μαρινί. Έργα που σκηνοθέτησε με επιτυχία: *Η Δίκη* (Κάφκα, 1947), *Κατάσταση Πολιορκίας* (Καμί, 1948), * Ο κλήρος του μεσημεριού* (Κλοντέλ, 1948), *Τιμωρημένος έρωτας* (Ανούιγ, 1950), *Βάκχος* (Κοκτό, 1951), *Ρινόκερος* (Ιονέσκο, 1960), *Ευτυχισμένες μέρες* (Μπέκετ, 1964), *Τα παραβάν* (Ζενέ 1966)κ.α. Το 1958 ο Γάλλος υπουργός πολιτισμού Αντρέ Μαλρό του παραχώρησε τη χρήση του ημικρατικού θεάτρου "Οντεόν", αλλά ο ίδιος του την αφαίρεσε δέκα χρόνια αργότερα, όταν ο Μπαρό υποστήριξε τη φοιτητική εξέγερση του Μαϊου του 1968. Διατέλεσε διευθυντής του δεύτερου κρατικού θεάτρου της Γαλλίας (1959-1968) και του λαϊκού θεάτρου (από το 1968). Το 1981, μαζί με τη σύζυγό του Μαντλέν Ρενό, επίσης ηθοποιό, ίδρυσαν το θέατρο "Ρον Πουέν" του οποίου τη διεύθυνση διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του.

## Πηγές
* "Χρονικό του 20ου Αιώνα" (1994), έκδοση "ΔΟΜΙΚΗ".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μίμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λάππα

Με την ονομασία **Λάππα** αναφέρονται:

#Λάππας Αχαΐας χωριό της Αχαΐας
#Λάππα, αρχαία πόλη της Κρήτης
#Δήμος Λαππαίων στον νομό Ρεθύμνου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο

Το **Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο** είναι ένα ιστορικό μουσείο που βρίσκεται στη Λευκωσία, πρωτεύουσα της Κύπρου.

Στεγάζεται σε ένα τριόρωφο πετρόκτιστο νεοκλασικό κτίριο κοντά στην ενορία του Τρυπιώτη. Τα εκθέματά του παρουσιάζουν την ιστορία και την κοινωνική ανάπτυξη της Λευκωσίας από την χαλκολιθική περίοδο (3900 π.Χ.) μέχρι και σήμερα.

Το έμβλημα του περιλαμβάνει το περίγραμμα των εvετικώv τειχών της πόλης.

Το 1991 βραβεύτηκε με τη διάκριση «Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς».

## Ιστορία
Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται σήμερα το μουσείο κτίστηκε το 1892. Πρώτος του ιδιοκτήτης ήταν ο έμπορος Ιωάννης Ευαγγελίδης. Αργότερα πέρασε στα χέρια του εγγονού του Θεμιστοκλής Δέρβης, γιατρός και δήμαρχος Λευκωσίας με το Κυπριακού Εθνικού Κόμματος για 28 συναπτά έτη. Ο Δέρβης εγκατέστησε στο κτίριο τόσο το ιατρείο του όσο και το πολιτικό του γραφείο.

Το 1984 ο δήμαρχος Λευκωσίας πρότεινε στο ίδρυμα  να αγοράσει το υπό κατεδάφιση κτίριο και να στεγάσει σε αυτό μουσείο, το οποίο θα λειτουργούσε υπό την εποπτεία του δήμου. Το μουσείο ονομάστηκε Λεβέντειο προς τιμήν του δημιουργού του ιδρύματος που το χρηματοδότησε, Αναστάσιου Γ. Λεβέντη. Ο Αναστάσιος Γ. Λεβέντης ήταν ο πρώτος πρέσβης της Κύπρου στην UNESCO.

Το μουσείο λειτούργησε για πρώτη φορά στις 20 Απριλίου του 1989.

## Παραπομπές


## Πηγές
* H Lois Builders για επέκταση του Λεβέντειου Μουσείου, Πολίτης online, 18 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2009.
* Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας, Η ελκυστική ιστορία της Λευκωσίας, ikypros.com, 4 Σεπτεμβρίου 2003, ανακτήθηκε στις 4 Φενρουαρίου 2009.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πληροφορίες για το μουσείο από την ιστοσελίδα του δήμου Λευκωσίας

Κατηγορία:Μουσεία στη Λευκωσία
Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Κύπρο
Λευκωσια
Κανάρης Ι (κανονιοφόρος)

Ο **Κανάρης Ι ([[Κανονιοφόρος]])** ήταν κανονιοφόρος.
Ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου το 1835.

Οπλισμός: 1 πυροβόλο των 12 λιβρών και 2 καρρονάδες των 12 λιβρών. Πλήρωμα: 23 άνδρες.

Ιδίου τύπου ‘Άστιγξ Ι’,‘Αποστόλης Ι’, ‘Τσαμαδός’, ‘Τομπάζης Ι’, ‘Μιαουλησ’, ‘Καχράν’, ‘Σαχτούρης Ι’, ‘Ανδρούτσος’, ‘Κριεζησ’, ‘**Κανάρης Ι**’, ‘11Η (Μυκάλη Ι)’ και ‘12η (Σφακτηρια)’.

Μεταξύ 1843-1846 παροπλίστηκε για οικονομικούς λόγους. Μεταξύ 19/01/1850 και 18/04/1850 κατασχέθηκε από τους Άγγλους στα επεισόδια του ‘Πατσίφικου’. Παροπλίσθηκε το 1859.

## Δείτε επίσης
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
* Κωνσταντίνος Κανάρης
* Κανάρης (πολεμικό πλοίο)

## Πηγές
* http://www.hellasarmy.gr 

Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι