open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιλλυρική γλώσσα

thumb|Γεωγραφική έκταση των ιλλυρικών φυλών.

Η **Ιλλυρική γλώσσα** ήταν ινδοευρωπαϊκή γλώσσα ή ομάδα γλωσσών που ομιλούνταν κατά την αρχαιότητα από τους Ιλλυριούς στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η γλώσσα δεν είναι καταγεγραμμένη, με εξαίρεση προσωπικά ονόματα και τοπωνύμια. Από αυτά μπορούν να εξαχθούν αρκετές πληροφορίες ώστε να επιβεβαιωθεί ότι ανήκε στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια.

Σε αρχαίες πηγές, ο όρος «Ιλλυριός» αποδίδεται σε ένα ευρύ φάσμα φυλών που εγκαταστάθηκαν σε μια μεγάλη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων των (Ιλλυριών) Αλβανών, Αρδιαίων, Αυταριατών, Δαρδάνων, Δαλματών, Δασσαρητών, Εγχελίων, Λαβεατών, Παννονίων, Παρθηνών, Ταυλαντίων και άλλων. Δεν είναι γνωστό σε ποιο βαθμό όλες αυτές οι φυλές σχημάτιζαν μια ομοιογενή γλωσσική ομάδα, αλλά η μελέτη των καταγεγραμμένων επωνυμιών έχει οδηγήσει στην αναγνώριση μιας γλωσσικής πυρηνικής περιοχής στο νότιο τμήμα αυτής της ζώνης, κατά προσέγγιση στην περιοχή που σήμερα καταλαμβάνουν η Αλβανία και το Μαυροβούνιο, όπου πιστεύεται ότι ομιλούνταν η ιλλυρική στην αυθεντική της μορφή.

Λίγα είναι γνωστά για τις σχέσεις της ιλλυρικής με τις γειτονικές της γλώσσες. Ελλείψει περισσοτέρων πληροφοριών, η ιλλυρική περιγράφεται συνήθως ως ένας ξεχωριστός κλάδος στο ινδοευρωπαϊκό γλωσσικό δένδρο. Μια στενή σχέση με τη μεσσαπική, που ομιλούνταν κάποτε στη νότια Ιταλία, έχει προταθεί αλλά παραμένει ανεπιβεβαίωτη. Μεταξύ των σύγχρονων γλωσσών, συχνά διατυπώνεται η υπόθεση ότι η αλβανική αποτελεί έναν επιζώντα απόγονο της ιλλυρικής, αν και αυτό επίσης παραμένει αναπόδεικτο.

Κατά την πρώιμη νεότερη εποχή και έως τον 19ο αιώνα, ο όρος «Ιλλυρική» χρησιμοποιήθηκε επίσης για τη σύγχρονη νοτιοσλαβική γλώσσα της Δαλματίας, που σήμερα ταυτίζεται με τη σερβοκροατική. Αυτή η γλώσσα έχει μόνο μακρινή σχέση με την αρχαία ιλλυρική, καθώς μοιράζονται τον κοινό πρόγονο, την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή· οι δύο γλώσσες δεν ήρθαν ποτέ σε επαφή, καθώς η Ιλλυρική είχε εξαφανιστεί πριν από τις σλαβικές μεταναστεύσεις στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με πιθανή εξαίρεση τον πρόγονο της αλβανικής.

Η ιλλυρική γλώσσα καθαυτή εξαφανίστηκε μεταξύ του 2ου και του 6ου αιώνα μ.Χ.

## Ιλλυρικές λέξεις
* *άβεις*, «όφεις»
* *βάγαρον*, «θερμό»
* *Βίνδος* «θεός του ποταμού»
* *βρίσα*, «φλοιός σταφυλιών»
* *δευάδαι*: «σάτυροι»
* *ζιβύνη*, «σιδερένιο ακόντιο ή λόγχη»
* *μάνδος*, «μικρός ίππος»
* *μαντία*, «βατομουριά»
* *ρίνος*, «αχλή, ομίχλη»
* *σαβαΐα*, *σαβαΐον*, *σαβαΐος*, «είδος μπύρας»

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιλλυρία
Κως Αιγύπτου

Η **Κως** (αρχαία ελληνικά **Κῶς**) ήταν μία αρχαία πόλη στην Αίγυπτο.

Ήταν γνωστή και με την ονομασία **Κοῦσαι**. Το αρχαίο αιγυπτιακό όνομά της ήταν qjs (παραλλαγή qsy ), που αποδίδεται συμβατικά Qis ή Kis, με πολλές περαιτέρω μεταγραφές όπως το Qosia. Στην κοπτική γλώσσα λεγόταν *ⲕⲱⲥⲉⲓ* ή *ⲕⲟⲥⲉⲓ*. 

Για την ύπαρξη της πόλεως αυτής πληροφορούμαστε από τον Στέφανο τον Βυζάντιο και από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο. Λόγω του ότι η πόλη αυτή υπήρχε από την εποχή του Μέσου βασιλείου της Αιγύπτου (2055 π.Χ. – περ.  1650 π.Χ), ίσως η ονομασία Κως να υπήρξε εξελληνισμός της παλαιότερης αιγυπτιακής qjs. Δεν αποκλείεται όμως να υπήρξε και αποικία της εποχής του φαραώ Άμαση, ο οποίος κάλεσε αρκετούς Ίωνες μισθοφόρους. Αξίζει να σημειωθεί ότι επειδή η εν λόγω Κως βρισκόταν στην όαση του Φαγιούμ που αναπτύχθηκε επί Πτολεμαίων και ότι ο Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος γεννήθηκε στο νησί του Αιγαίου Κω το 309 π.Χ. 

Στην θέση της βρίσκεται η σημερινή Κουσάι της Αιγύπτου.  

## Παραπομπές


## Πηγές
* https://topostext.org/place/291309UKos
* https://imperium.ahlfeldt.se/places/28707.html
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Μασσαλία Γαλατίας

Η **Μασσαλία** ήταν μία αρχαία ελληνική πόλη στην Γαλατία.

Ιδρύθηκε από **Φωκαείς** της κύριας Μασσαλίας κατά το 550 π.Χ. μαζί με την Αγάθη σε μία περιοχή όπου κατοικούσαν Ίβηρες και Λιγούριοι. Επειδή όμως η Αγάθη είναι πιο κοντά στην εν λόγω Μασσαλία, παρά η κύρια μητρόπολη Μασσαλία, πιστεύεται ότι οι Έλληνες άποικοι από την Αγάθη θεμελίωσαν την γειτονική αυτή πόλη. 

Στην θέση της βρίσκεται η σημερινή Marseillan στο διαμέρισμα Hérault της νοτιοδυτικής Γαλλίας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Γαλλίας
Recharged (άλμπουμ)

Το ***Recharged*** είναι το δεύτερο remix άλμπουμ του Αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Linkin Park. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου 2013 από τις Warner Bros. Records και Machine Shop Recordings. Την παραγωγή ανέλαβαν οι Ρικ Ρούμπιν και Μάικ Σινόντα. Το άλμπουμ περιλαμβάνει remix από τα τραγούδια του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, *[[Living Things (άλμπουμ)|Living Things]]*, και ένα καινούριο τραγούδι, «A Light That Never Comes» (και ένα remix του) με τον Στιβ Αόκι, το οποίο είναι το μοναδικό single του άλμπουμ και κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου. Το *Recharged* έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δισκογραφία των Linkin Park
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Μάικ Σινόντα
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Ρικ Ρούμπιν
Οδός Ζαχόντνια (Λοτζ)

Η **Οδός Ζαχόντνια** (, σημαίνει «Δυτική Οδός») είναι δρόμος στο κέντρο του Λοτζ, στην Πολωνία, μήκους περίπου 2,1 χιλιομέτρων, που εκτείνεται από τη διασταύρωση στην αγορά «Dolna» προς την Οδό Ζιελόνα, όπου μετατρέπεται σε Λεωφόρο Ταντέους Κοστσιούσκο.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|150x150εσ| Σχέδιο ρύθμισης του Λοτζ από το 1823.
[μικρογραφία|240x240εσ| [Παλάτι του Ίζραελ Ποζνάνσκι στη διασταύρωση των οδών Ζαχόντνια και Ογκροντόβα.]]
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το όνομα της οδού άλλαξε σε Χέρμαν-Γκύρινγκ-Στράσε (Hermann-Göring-Straße).

Στις αρχές της δεκαετίας του 1940, η οδός Ζαχόντνια συνδέθηκε στα βόρεια με την οδό Στοντολνιάνα στην Παλιά Πόλη του Λοτζ. Το νότιο τμήμα των οδών Επανάστασης του 1905-Ζιελόνα χτίστηκε περίπου στα μέσα του 19ου αιώνα. Τμήμα διπλού οδοστρώματος των οδών Ογκροντόβα–Λουτομιέρσκα (και πιθανώς της Μπολέσουαφ Λιμανόφσκι) άνοιξε στις 21 Ιουλίου 1951 ως η λεγόμενο Διαδρομή «Βορράς-Νότος» (ΒΝ). Το 1953 άνοιξε κόμβος επικοινωνίας στη διασταύρωση με την οδό Ογκροντόβα. Ο δεύτερος (ανατολικός) δρόμος στο νότιο τμήμα της διαδρομής «Βορράς-Νότος», μεταξύ των οδών Ζιελόνα και Ογκροντόβα, κατασκευάστηκε μετά το 1965. Το τελευταίο, βόρειο τμήμα των οδών Μπολέσουαφ Λιμανόφσκι–Ζγκιέρσκα χτίστηκε περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Με αυτόν τον τρόπο, οι προπολεμικές οδοί Στοντολνιάνα, Βεσόουα και Μασάρσκα προστέθηκαν στη Ζαχόντνια, ξεκινώντας από το Παλάτι του Ίζραελ Ποζνάνσκι έως την περιοχή της σημερινής αγοράς «Dolna» (όπου η οδός Ζαχόντνια συνδέεται με την οδό Ζγκιέρσκα). Σε όλο το μήκος από την οδό Ζιελόνα, ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης με γραμμές του τραμ στη μέση κατασκευάστηκε προς την πλατεία αγοράς στην οδό Ντόλνα. Κατά τη διάρκεια αυτής της επιχείρησης, αρκετές δεκάδες πολυκατοικίες που σχημάτιζαν την ανατολική πρόσοψη του δρόμου κατεδαφίστηκαν σε έκταση σχεδόν 1 χλμ., μεταξύ των οδών Ογκροντόβα και Ζιελόνα, συμπεριλαμβανομένων πολλών πολύτιμων παραδειγμάτων μοντερνιστικής κατασκευής. Το κενό που προκύπτει στην ανάπτυξη του κέντρου της πόλης έχει αρνητικό αντίκτυπο στην αισθητική του δρόμου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 

Κατηγορία:Οδοί στο Λοτζ
Κατηγορία:Σρουντμιέστσιε (Λοτζ)
Λιμνούλα Μπελβέντερ

Η **λιμνούλα Μπελβέντερ** () είναι λιμνούλα στο Πάρκο Γουαζιένκι της Βαρσοβίας, στην Πολωνία.

## Τοποθεσία και χαρακτηριστικά
Η λιμνούλα βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του Βιστούλα, στην περιοχή Σρουντμιέστσιε της πρωτεύουσας. Βρίσκεται στη λεκάνη απορροής του Καναλιού Τσερνιακόφσκι. Μαζί με τη λιμνούλα Γουαζιένκι, αποτελεί ένα σύστημα δεξαμενών νερού που συνδέονται με κανάλια. Η λιμνούλα συνδέεται με τη Νότια Λιμνούλα και βρίσκεται στην πορεία του «τεχνητού ποταμού», που ξεκινά από τον Αιγυπτιακό ναό και περνά κάτω από το Κινέζικο Μονοπάτι. Στις όχθες της λιμνούλας υπάρχει ο Ναός της Ντιάνα. 

Σύμφωνα με τις ρυθμίσεις στο πλαίσιο του «Προγράμματος Προστασίας Περιβάλλοντος για την πόλη της Βαρσοβίας για τα έτη 2009–2012, συμπεριλαμβανομένης της προοπτικής έως το 2016, η λιμνούλα βρίσκεται σε πλημμυρική πεδιάδα και η έκτασή της είναι 0,2900 εκτάρια. Σύμφωνα με το ψηφιακό μοντέλο εδάφους που παρέχεται από το Geoportal, ο υδροφόρος ορίζοντας βρίσκεται σε υψόμετρο 84,7 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο αναγνωριστικός αριθμός στον Χάρτη του Υδρογραφικού Τμήματος της Πολωνίας είναι ο 2115139. Η ακτογραμμή είναι ακανόνιστη. Είναι δυνατή η ρύθμιση της στάθμης του νερού χρησιμοποιώντας μια κατασκευή φράγματος.

Στις όχθες της λιμνούλας φύονται εκπρόσωποι των ακόλουθων φυτικών ειδών (από το 2020): βερβερίς η κοινή, καναδική τσούγκα, καλίνα, ψευδοπλάτανος, κλαίουσα ιτιά, άλνος ο κολλώδης και σερβική ελάτη. Μεταξύ των υδρόβιων φυτών υπάρχει η τύφα.

## Ιστορία
Η λιμνούλα είναι μια τεχνητή δεξαμενή που πιθανότατα δημιουργήθηκε στη θέση των υπολειμμάτων του μαίανδρου ποταμού του Βιστούλα. Δημιουργήθηκε στα έτη 1819–1822 ως μέρος της διευθέτησης του Ρομαντικού Κήπου στους πρόποδες του Παλατιού Μπελβέντερ, με παραγγελία του Κωνσταντίνου Πάβλοβιτς, ο οποίος έζησε στο παλάτι που αγόρασε το 1818 η κυβέρνηση του Βασιλείου της Πολωνίας. Ο αρχιτέκτονας της ανοικοδόμησης του παλατιού και του κήπου ήταν ο Γιάκουμπ Κουμπίτσκι. Η λιμνούλα με μια ακανόνιστη ακτογραμμή δημιουργήθηκε στη θέση μιας πρώην ορθογώνιας δεξαμενής νερού. Παράλληλα χτίστηκαν και τα κτίσματα του Αιγυπτιακού Ναού και του Ναού της Ντιάνα. Αρχικά, υπήρχε ένα δεντρόφυτο νησί στη λίμνη με μία προτομή της Μαρίας Φιόντοροβνα, μητέρας του Κωνσταντίνου και του αδελφού του, Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας (ιδιοκτήτης του Γουαζιένκι), τοποθετημένη σε ένα λίθινο βάθρο. Μια ξύλινη πεζογέφυρα από κορμούς οδηγούσε στο νησί. Πάνω από το τμήμα της λιμνούλας χτίστηκε μια εντυπωσιακή γέφυρα. Αργότερα, το νησί εκκαθαρίστηκε.

Η λιμνούλα και το Παλάτι Μπελβέντερ δημιουργούν μια γραφική θέα. Είναι μια από τις πιο όμορφες θεάσεις τοπίου στην Πολωνία.

Το 2012, η λιμνούλα απέκτησε φωτισμό.

## Όνομα

Το όνομα της λιμνούλας προέρχεται από το παλάτι και το κτήμα. Το *Belvedere* προέρχεται από τα ιταλικά, όπου μπορεί να μεταφραστεί ως «ένα μέρος με όμορφη θέα». Η επίσημη ονομασία του φυσιογραφικού αντικειμένου καταχωρήθηκε στο κρατικό μητρώο γεωγραφικών ονομάτων το 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πάρκο Γουαζιένκι
Μπελβεντερ λιμνουλα
Μπελβεντερ λιμνουλα
Αμφιθέατρο στο Πάρκο Γουαζιένκι

Το **Αμφιθέατρο στο Πάρκο Γουαζιένκι** () είναι αμφιθέατρο που βρίσκεται στο Πάρκο Γουαζιένκι της Βαρσοβίας, στην Πολωνία, κοντά στο Παλάτι των Λουτρών.

## Περιγραφή
Η εγκατάσταση χτίστηκε το 1785 ως επίγειο αμφιθέατρο. Απέκτησε πέτρινη μορφή το 1790, όπου ξαναχτίστηκε σύμφωνα με το σχέδιο του Γιόχαν Κρίστιαν Κάμζετσερ. Το αμφιθέατρο αποτελείται από δύο μέρη, τον χώρο κοινού και τη σκηνή, χωρισμένα από ένα κανάλι γεμάτο νερό. Μπορεί να φιλοξενήσει 950 θεατές.

Το αμφιθέατρο διαμορφώθηκε στο πρότυπο του αμφιθεάτρου στο Ερκολάνο. Το ημικυκλικό αμφιθέατρο στηρίζεται σε στοές. Στέφεται με μια σειρά από πέτρινα γλυπτά που απεικονίζουν δεκαέξι θεατρικούς συγγραφείς: τον Αισχύλο, τον Ευριπίδη, τον Σοφοκλή, τον Αριστοφάνη, τον Μένανδρο, τον Τίτο Μάκκιο Πλαύτο, τον Τερέντιο, τον Σενέκα, τον Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, τον Πέδρο Καλντερόν, τον Μολιέρο, τον Ρασίνε, τον Πέτρο Μεταστάσιο, τον Λέσινγκ και δύο Πολωνούς, τους Γιούλιαν Ούρσιν Νιεμτσέβιτς και Στανίσουαφ Τρεμπέτσκι, οι οποίοι, κατ΄ εξαίρεση, είχαν τις προσωπογραφίες τους κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Η σκηνή, που βρίσκεται σε ένα τεχνητό νησί, περιβάλλεται από τεχνητά ερείπια, σύμφωνα με το πρότυπο της αρχιτεκτονικής της Ρωμαϊκής Αγοράς, που αποτελεί παράδειγμα του συναισθηματικού στυλ του τέλους του 18ου αιώνα. Στην αριστερή πλευρά, πίσω από τη σκηνή, υπάρχει ένα μονώροφο υπόστεγο που στεγάζει τα καμαρίνια των ηθοποιών. Υπάρχει χώρος για την ορχήστρα ανάμεσα στη σκηνή και το κανάλι. Η τάφρος χρησιμοποιήθηκε και κατά τη διάρκεια των παραστάσεων. Αυτό αποδεικνύεται από μια υδατογραφία του Γιαν Πιοτρ Νόρμπλιν, που απεικονίζει την παράσταση του μπαλέτου «Κλεοπάτρα» το 1791. Στα πλαϊνά της σκηνής τοποθετήθηκαν μυθολογικά γλυπτά.

Το 1916, το αμφιθέατρο περιήλθε στην ιδιοκτησία της πόλης και το 1926 ανακαινίστηκε ριζικά. Τα αυθεντικά γλυπτά του 18ου αιώνα αντικαταστάθηκαν επίσης με τα πιστά αντίγραφά τους.

Όπως τα περισσότερα κτίρια στο Πάρκο Γουαζιένκι, το αμφιθέατρο δεν καταστράφηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, εκεί παίχτηκαν πολλές φορές θεατρικά έργα για τον γερμανικό πληθυσμό.

Το 2015 ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση της εγκατάστασης, η οποία ήταν μέρος των μεγαλύτερων εργασιών ανακαίνισης που πραγματοποιήθηκαν στο Πάρκο Γουαζιένκι. Στη συνέχεια, ανακαινίστηκε το αμφιθέατρο με γλυπτική διακόσμηση και εκσυγχρονίστηκε η σκηνή με τα καμαρίνια.

## Εικόνες

Αρχείο:Zygmunt Vogel - Amfiteatr w Łazienkach (ok 1800).jpg|σύνδεσμος=Plik:Zygmunt Vogel - Amfiteatr w Łazienkach (ok 1800).jpg|εναλλ.=Amfiteatr na akwareli Zygmunta Vogla| Το αμφιθέατρο σε υδατογραφία του Ζίγκμουντ Βόγκελ.
Αρχείο:Lazienki_Park_Warsaw_about_1900.jpg|σύνδεσμος=Plik:Lazienki_Park_Warsaw_about_1900.jpg|εναλλ.=Amfiteatr ok. 1900| Το αμφιθέατρο γύρω στο 1900.
Αρχείο:Amfiteatr_w_Łazienkach_1908.jpg|σύνδεσμος=Plik:Amfiteatr_w_Łazienkach_1908.jpg|εναλλ.=Widownia ok. 1908| Θέσεις κοινού γύρω στο 1908.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακή άποψη του αμφιθεάτρου στη βιβλιοθήκη Polona

Κατηγορία:Θέατρα στη Βαρσοβία
Κατηγορία:Πάρκο Γουαζιένκι
Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος (ύπατος το 51 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος**, λατινικά: *Marcus Claudius Marcellus* (  95 π.Χ.  – 45 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που εξελέγη ύπατος το 51 π.Χ.

## Πρώιμη ζωή
Ο Mάρκελλος ήταν γιος ενός άλλου Mάρκελλου Κλαύδιου Μάρκελλου, *αγορανόμου καθέδρας* (aedile curulis) το 91 π.Χ. Ήταν ο αδελφός του Γάιου Κλαύδιου Μάρκελλου Πρεσβύτερου, υπάτου το 49 π.Χ. και εξάδελφος του Γάιου Κλαύδιου Μάρκελλου Νεότερου, υπάτου το 50 π.Χ.

## Σταδιοδρομία
Ο Μάρκελλος εξελέγη αγορανόμος καθέδρας (curule aedile) το 56 π.Χ. Το 52 π.Χ. εξελέγη ύπατος, μαζί με τον Σέρβιο Σουλπίκιο Ρούφο, για το επόμενο έτος. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, ο Μάρκελλος αποδείχθηκε ότι ήταν ένθερμος οπαδός του Πομπήιου και των *Αρίστων (Optimates)* και προέτρεψε τη Σύγκλητο σε ακραία μέτρα κατά του Ιουλίου Καίσαρα, καταφέρνοντας να καθορίσει ότι το θέμα της ανάκλησης του Καίσαρα θα έπρεπε να συζητηθεί την 1η Μαρτίου του επόμενου έτους. Θεώρησε επίσης άκυρη τη *lex Vatinia*, νομοθεσία που αφαιρούσε τη ρωμαϊκή υπηκοότητα από τους πολίτες του Κόμουμ (νυν Κόμο) και προκάλεσε τη μαστίγωση ενός συγκλητικού του Κόμουμ, ο οποίος έτυχε να βρίσκεται στη Ρώμη, μία τιμωρία που οι Ρωμαίοι πολίτες εξαιρούνταν από τη Lex Porcia. 

Με την έναρξη του Εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα, ο Μάρκελλος εγκατέλειψε τη Ρώμη με τους Αρί*στους* και εντάχθηκε στον Δημοκρατικό στρατό στην Ήπειρο. Μετά τη Μάχη της Φαρσάλου, ο Μάρκελλος εγκατέλειψε την αντιπολίτευση στον Καίσαρα, και αποσύρθηκε σε μία έντιμη εξορία στη Μυτιλήνη, όπου έμεινε ανενόχλητος από τον Καίσαρα. Ο εξάδελφός του Γάιος Κλαύδιος Μάρκελλος ζήτησε επιείκεια στον δικτάτορα, όπως έκανε ο Κικέρων στο *Pro Marcello* του. Αυτή χορηγήθηκε κοντά στα τέλη του 46 π.Χ., αν και ο Μάρκελλος δεν ξεκίνησε για να μεταβεί στη Ρώμη παρά στα μέσα του 45 π.Χ.  Καθ' οδόν κοντά στην Αθήνα δολοφονήθηκε από έναν από τους συνοδούς του, τον Π. Μάγιο Χίλωνα : ένα γεγονός που κάποιοι απέδωσαν στον Καίσαρα, αλλά ο Κικέρων πρότεινε ότι σχεδόν σίγουρα προκλήθηκε από μία διαμάχη μεταξύ του Μάγιου και του Μάρκελλου. . 

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Hardy, Ernest G. (1924) *Some Problems in Roman History*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος (αγορανόμος το 91 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος**, λατινικά: *Marcus Claudius Marcellus* (τέλη 2ου έως μέσα 1ου αι. π.Χ.) ήταν πολιτικός και συγκλητικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ανήκε στην Αρνενία φυλή (*tribus* Arnensis).  Ήταν εγγονός  ενός άλλου Mάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου (υπάτου το 166, 155 και 152 π.Χ.) και πατέρας  δύο μεταγενέστερων υπάτων: του Mάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου (υπάτου το. 51 π.Χ.), και του Γάιου Κλαύδιου Μάρκελλου (υπάτου το. 49 π.Χ.). Οι Κλαύδιοι Mάρκελλοι ήταν ένα γένος πληβείων, μέλη των *ευγενών* με μακρά ιστορία υπατειών σε όλη την ιστορία της Δημοκρατίας.

Ο Μάρκελλος αναφέρεται από τον Κικέρωνα στο έργο του *Περί Ρητορικής* (de Oratore) , που γράφτηκε στα μέσα της δεκαετίας του '50, σε έναν διάλογο που διαδραματίζεται το 91 π.Χ., ο οποίος τον προσδιορίζει ως ''αγορανόμο καθέδρας'' (curule aedile) εκείνης της χρονιάς, για τη διοργάνωση των ρωμαϊκών αγώνων. Δεν υπήρχε προκαθορισμένη ηλικία για να λάβει κάποιος το αξίωμα του αγορανόμου, αλλά μάλλον ήταν στα είκοσί του.

Είναι πιθανότατα  ο «*M. Claudius M. f. Arnensis Marcellus*» (το Arnensis αναφέρεται στη φυλή του που ψηφίζει), που αναφέρεται στην επιγραφή του Ωρωπού  στην Ελλάδα, ως μέλος της *επιτροπής* (consilium) της Συγκλήτου, η οποία το 73 π.Χ. έκρινε έναντι των αξιώσεων της Ρώμης να εισπράττει φόρους από το δημόσιο χρήμα (*publicroani)*.  Στο έργο του "Αξιωματούχοι της Ρωμ. Δημ. ΙΙ"  και "Αξιωμ. Ρωμ. Δημ. III" , ο Μπρώτον ισχυρίζεται ότι ο Mάρκελλος κατείχε την υπατεία πριν από το 74 π.Χ., πιθανώς πολλά χρόνια πριν. Ο Μάρκελλος είναι επικεφαλής του καταλόγου των συγκλητικών, που δίνεται στην επιγραφή του Ωρωπού, ακολουθώντας τους υπάτους, κάτι που υποδηλώνει την αρχαιότητά του.

Ο Μάρκελλος ήταν πιθανώς αυτός, που ο Μ. Κλαύδιος Μάρκελλος κατονόμασε στη δημοσιευμένη ομιλία του Κικέρωνα *in Verrem* ως κύριο προστάτη στη Σικελία. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφία

### Αρχαία έργα
* Cicero, * ,* *de Oratore* (μετάφραση από τον William Guthrie στη  ), *στο Verrem* (μετάφραση από το CD Yonge στη  )

### Σύγχρονα έργα
* 
* 
* Friedrich Münzer, Claudius 227, in *Pauly's Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft*.
* 
* Wilhelm Dittenberger, *Sylloge Inscriptionum Graecarum* (Collection of Greek Inscriptions, abbreviated *SIG*), Leipzig (1883).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Λιομέρ

Το **Λιομέρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Γιούλια Κλέκνερ

Η **Γιούλια Κλέκνερ** (γερμ. *Julia Klöckner*, γενν. στις 16 Δεκεμβρίου 1972) είναι Γερμανίδα πολιτικός της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), η οποία κατέχει το αξίωμα της Προέδρου της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής από τις 25 Μαρτίου 2025. 

Προηγουμένως, η Κλέκνερ είχε υπηρετήσει ως Ομοσπονδιακή Υπουργός Τροφίμων, Γεωργίας και προστασίας των καταναλωτών στην κυβέρνηση της Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ από το 2018 έως το 2021. Από το 2012 είναι μέλος της ηγεσίας της CDU.

Η Κλέκνερ έγινε γνωστή για πρώτη φορά το 1995 όταν επιλέχθηκε ως η Γερμανίδα Βασίλισσα του Κρασιού (*Deutsche Weinkönigin*). Από το 2002 έως το 2011 ήταν βουλευτίνα της περιφέρειας Κρόιτσναχ στη Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή και από το 2009 έως τον Φεβρουάριο του 2011 ήταν Υφυπουργός στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Τροφίμων, Γεωργίας και προστασίας των καταναλωτών. Από τις 25 Σεπτεμβρίου 2010 είναι πρόεδρος της CDU στη Ρηνανία-Παλατινάτο και από τον Μάρτιο του 2011 και αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στο τοπικό κοινοβούλιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου. Από τις 15 Νοεμβρίου 2010 ήταν μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της CDU και στις 4 Δεκεμβρίου 2012 εξελέγη αναπληρώτρια πρόεδρος του κόμματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί της CDU
Πετίφου

Το **Πετίφου** (*Petifu*) είναι αγροτική κωμόπολη στη Βόρεια Περιφέρεια της Σιέρα Λεόνε, στην Επαρχία Πορτ Λόκο. Το Πετίφου απέχει περίπου 32&nbsp;χιλιόμετρα από την παραλιακή κωμόπολη Λούνγκι. Ο πληθυσμός του Πετίφου αποτελείται κυρίως από τις εθνοτικές ομάδες Σούσου, Τέμνε και Φούλα, ενώ ως προς το θρήσκευμα οι περισσότεροι είναι Μουσουλμάνοι.

## Ιστορία
Ο οικισμός ιδρύθηκε από μετανάστες Σούσου και Φούλα, που ήλθαν στην περιοχή του από τη σημερινή Γουινέα κατά τον 17ο αιώνα. Οι Φούλα και οι Σούσου συνάντησαν τους Τέμνε, οι οποίοι κατοικούσαν ήδη στην περιοχή. Οι τρεις εθνοτικές ομάδες έζησαν από τότε μαζί και βάφτισαν τον οικισμό «Πετίφου», μια σύνθετη ονομασία προερχόμενη από τις δύο εκ των τριών γλωσσών τους: *Pet* σημαίνει τοποθεσία έξω από θαμνώνα στη γλώσσα Τέμνε και *Fu* σημαίνει «νέος» στη γλώσσα Σούσου.

## Παραπομπές


Πετιφου
Ρόκουπρ

Το **Ρόκουπρ** (*Rokupr*) είναι μικρή πόλη στη Βόρεια Περιφέρεια της Σιέρα Λεόνε, στο δυτικό μέρος της χώρας. Ο πληθυσμός της ήταν 12.744 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2013.

Η πόλη υπάγεται στην Επαρχία Κάμπια και είναι κτισμένη σε μέσο υψόμετρο μόλις 18 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί της Σιέρα Λεόνε
Γιαμάντου

Το **Γιαμάντου** (*Yamandu*) είναι μεγάλο χωριό στην Ανατολική Περιφέρεια της Σιέρα Λεόνε, πιο συγκεκριμένα στην Επαρχία Κόνο. Ο πληθυσμός του Γιαμάντου αυξομειώθηκε από τους 2.910 κατοίκους στην απογραφή του έτους 1963 στους 4.101 στην απογραφή του 1985 σε λιγότερους από 3.000 το 2004 και σε περισσότερους από 8.000 σύμφωνα με υπολογισμό το 2013.

## Παραπομπές


Γιαμαντου
Καλάνγκμπα

Το **Καλάνγκμπα** (*Kalangba*) είναι μεγάλο αγροτικό χωριό στη Βόρεια Περιφέρεια της Σιέρα Λεόνε στη Δ. Αφρική, με 3.000 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2016, έδρα της φυλής Νγκογουάχουν (*Ngowahun*). Η ονομασία του χωριού προήλθε από τον ιδρυτή του, έναν ψαρά στο γειτονικό ποτάμι Mangwaah, ο οποίος ονομαζόταν Πα Νγκάνγκμπα (*Pa Ngangba*). Οι Βρετανοί αποικιοκράτες της περιοχής δεν μπορούσαν να προφέρουν τη λέξη σωστά και έτσι η ονομασία παραφθάρηκε σε «Καλάνγκμπα».

## Παραπομπές


Καλανγκμπα
Μαπάκι

Το **Μαπάκι** (*Mapaki*) είναι μικρή κωμόπολη στη Βόρεια Περιφέρεια της Σιέρα Λεόνε, συγκεκριμένα στην Επαρχία Μπομπάλι. Βρίσκεται κοντά στο κέντρο της Σιέρα Λεόνε και αποτελεί την έδρα της φυλαρχίας (*chiefdom*) Πάκι Μασαμπόνγκ.

## Παραπομπές


Μαπακ
Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος (ύπατος το 166 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος**, λατινικά: *Marcus Claudius Marcellus* (απεβ. γύρω στο 148 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος ύπατος για τα έτη 166 π.Χ. (μαζί με τον Γάιο Σουλπίκιο Γάλλο), για το 155 π.Χ. (με τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Νασίκα Κορκούλον) και για το 152 π.Χ. (με τον Λεύκιο Βαλέριο).

## Καταγωγή
Ήταν από ό,τι φαίνεται γιος του Μάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου (υπάτoυ το 196 π.Χ.), τιμητής το 189 π.Χ. και εγγονός του Μάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου, του πέντε φορές υπάτου.

## Σταδιοδρομία
Το 169 π.Χ., υπηρέτησε ως πραίτωρ, διορισμένος στην Εγγύς και την Πέρα Ισπανία. 

Το 155 π.Χ., πανηγύρισε έναν θρίαμβο για τη νίκη του κατά των Απουανών.

Το 152 π.Χ. ανέλαβε για 3η φορά την υπατεία, και αντικατέστησε τον προηγούμενο ύπατο, Κόιντο Φούλβιο Νοβίλιορ, στη διοίκησή του εναντίον των Κελτιβήρων στην Ισπανία.  Έχοντας φτάσει με ενισχύσεις, διαπραγματεύτηκε την παράδοση του Οκίλιδος και νίκησε τους Nεργόβριγες, πριν αυτοί και οι άλλες Κελτιβηρικές φυλές των Aρεβάκων, των Μπέλλων και των Tιτθών, στείλουν μήνυμα για ειρήνη στη Ρώμη. Ο Μάρκελλος έστειλε πρεσβευτές πίσω στη Σύγκλητο της Ρώμης, προτρέποντάς τους να αποδεχθούν τις ειρηνευτικές προτάσεις, και να τερματίσουν τον μακρύ πόλεμο στην Ισπανία. Ωστόσο η Σύγκλητος αρνήθηκε, και άρχισε να συγκεντρώνει νέο στρατό ο οποίος να σταλεί ξανά στην Ισπανία το επόμενο έτος, διορίζοντας τον Λεύκιο Λικίνιο Λούκουλλο, εκλεγμένο ύπατο για το 151 π.Χ., για να αντικαταστήσει τον Mάρκελλο μόλις θα έληγε η θητεία του ως υπάτου.  Μόλις το έμαθε ο Μάρκελλος, παρέμεινε αποφασισμένος να κάνει ειρήνη στην Ισπανία, και να τερματίσει τον πόλεμο πριν από την άφιξη του Λούκουλλου. Όμως, οι Aρεβάκοι επιτέθηκαν στη Nεργοβρίγα, την πόλη των Nεργοβριγών, έτσι έσπασαν την εκεχειρία που είχε συμφωνηθεί με τον Mάρκελλο. Σε αντίποινα, οι Ρωμαίοι βάδισαν για να πολιορκήσουν την πρωτεύουσα Αρεβάκι της Νουμαντίας. Ωστόσο, πριν ξεκινήσει η επίθεση, οι Νουμαντίνοι άνοιξαν ξανά τις διαπραγματεύσεις για την ειρήνη, και σε μία διάσκεψη με τον Μάρκελλο, ο ηγέτης των Νουμαντινών, Λιτέννο, προσφέρθηκε να συνάψει ειρήνη με τη Ρώμη εκ μέρους των Αρεβάκων, Μπέλλων και Τιτθών. Ευχαριστημένος ο Μάρκελλος δέχτηκε την προσφορά, και αφού οι φυλές παρέδωσαν τους απαιτούμενους ομήρους και χρήματα ως εγγύηση ότι δεν θα αθετούσαν την υπόσχεσή τους, ολοκλήρωσε τον πόλεμο στην Ισπανία πριν φθάσει ο Λούκουλλος με τον στρατό του. 

## Ιδρυτής της πόλης
Ίδρυσε την Κόρδουβα (Κόρδοβα, Ισπανία) το 169 π.Χ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λέσβος Αιγύπτου

Η **Λέσβος** ήταν ένα νησί στον ποταμό Νείλο. 

Καμία άλλη πηγή δεν σώζεται την ύπαρξή της νήσου Λέσβου, πλην του Εκαταίου από την Μίλητο, τις πληροφορίες του οποίου διασώζει ο Στέφανος ο Βυζάντιος Κατά τον ιστορικό Irad Malkin, η Λέσβος ίσως να ήταν ένα μικρό εμπορικό κέντρο, προφανώς κοντά στην Ναύκρατη, όπου εγκαταστάθηκαν εκεί Ίωνες μισθοφόροι κατά παραχώρηση του φαραώ Άμασι. Στην εν λόγω Λέσβο, υπήρχε σταθμός συντήρησης, ανεφοδιασμού και επιδιόρθωσης των πλοίων των Ελλήνων μισθοφόρων που υποδέχθηκε ο Άμασις. Για την προσέλευση Ελλήνων μισθοφόρων από τον τελευταίο κάνει λόγο και ο Ηρόδοτος. 

Η σημερινή τοποθεσία της νήσου είναι άγνωστη, πιθανόν όμως να βρισκόταν κοντά στην Ναύκρατη. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Μερεωκούρ

Το **Μερεωκούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Πρότυπο σφαιρών και ράβδων

Στη χημεία, το **πρότυπο (μοντέλο) σφαιρών και ράβδων** (ball-and-stick model) είναι ένα μοριακό πρότυπο μιας χημικής ουσίας που εμφανίζει τόσο την τρισδιάστατη θέση των ατόμων όσο και τους χημικούς δεσμούς μεταξύ τους. Τα άτομα αντιπροσωπεύονται τυπικά από σφαίρες, συνδεδεμένες με ράβδους που αντιπροσωπεύουν τους δεσμούς. Οι διπλοί και οι τριπλοί δεσμοί αντιπροσωπεύονται συνήθως από δύο ή τρεις καμπύλες ράβδους, αντίστοιχα, ή εναλλάξ με σωστά τοποθετημένες ράβδους για τους δεσμούς σ και τους δεσμούς π. Σε ένα καλό πρότυπο, οι γωνίες μεταξύ των ράβδων πρέπει να είναι ίδιες με τις γωνίες μεταξύ των δεσμών και οι αποστάσεις μεταξύ των κέντρων των σφαιρών πρέπει να είναι ανάλογες με τις αποστάσεις μεταξύ των αντίστοιχων ατομικών πυρήνων. Το χημικό στοιχείο κάθε ατόμου υποδεικνύεται συχνά από το χρώμα της σφαίρας.
Σε ένα πρότυπο σφαιρών και ράβδων, η ακτίνα των σφαιρών είναι συνήθως πολύ μικρότερη από τα μήκη των ράβδων, προκειμένου να παρέχεται μια σαφέστερη άποψη των ατόμων και των δεσμών σε όλο το πρότυπο. Κατά συνέπεια, το πρότυπο δεν παρέχει μια σαφή εικόνα για τον χώρο που καταλαμβάνει το πρότυπο. Από αυτήν την άποψη, τα πρότυπα με σφαίρες και ράβδους διαφέρουν από τα χωροπληρωτικά πρότυπα (καλότ), όπου οι ακτίνες της σφαίρας είναι ανάλογες με τις ατομικές ακτίνες Van der Waals στην ίδια κλίμακα με τις αποστάσεις του ατόμου και επομένως δείχνουν τον κατειλημμένο χώρο αλλά όχι τους δεσμούς.

Τα πρότυπα σφαιρών και ράβδων μπορεί να είναι φυσικά τεχνουργήματα ή εικονικά πρότυπα υπολογιστών. Τα πρώτα κατασκευάζονται συνήθως από συνθέσεις μοριακής προτυποίησης, που αποτελούνται από έναν αριθμό σπειροειδών ελατηρίων ή πλαστικών ή ξύλινων ράβδων, και έναν αριθμό πλαστικών σφαιρών με προ-τρυπημένες τρύπες. Τα χρώματα των σφαιρών ακολουθούν συνήθως τον χρωματισμό CPK.
## Ιστορικό
 
Το 1865, ο Γερμανός χημικός Άουγκουστ Βίλχελμ φον Χόφμαν ήταν ο πρώτος που κατασκεύασε μοριακά πρότυπα με σφαίρες και ράβδους. Χρησιμοποιούσε τέτοια πρότυπα σε διαλέξεις στο Βασιλικό Ίδρυμα της Μεγάλης Βρετανίας.
Εξειδικευμένες εταιρείες κατασκευάζουν συνθέσεις και πρότυπα κατόπιν παραγγελίας. Μία από τις παλαιότερες εταιρείες ήταν η Woosters στο Bottisham, Cambridgeshire, Ηνωμένο Βασίλειο. Εκτός από τις τετραεδρικές, τις τριγωνικές και τις οκταεδρικές οπές, υπήρχαν σφαίρες για όλες τις χρήσεις με 24 τρύπες. Αυτά τα πρότυπα επέτρεψαν την περιστροφή γύρω από τους δεσμούς της μονής ράβδου, κάτι που θα μπορούσε να είναι και πλεονέκτημα (δείχνοντας μοριακή ευελιξία) και μειονέκτημα (τα πρότυπα ήταν μαλακά). Η κατά προσέγγιση κλίμακα ήταν 5 cm ανά Ώνγκστρεμ (0,5 m/nm ή 500.000.000:1), αλλά δεν ήταν συνεπή σε όλα τα στοιχεία.
Η εταιρεία Beevers Miniature Models στο Εδιμβούργο (τώρα λειτουργεί ως Miramodus) παρήγαγε μικρά μοντέλα ξεκινώντας το 1961 χρησιμοποιώντας σφαίρες από PMMA και ράβδους ανοξείδωτου χάλυβα.  Σε αυτά τα πρότυπα, η χρήση μεμονωμένων τρυπημένων σφαιρών με ακριβείς γωνίες σύνδεσης και μήκη σύνδεσης επέτρεψε τη δημιουργία μεγάλων κρυσταλλικών δομών με ακρίβεια σε ελαφριά και άκαμπτη μορφή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μοριακά πρότυπα
Ν.Ε.Ο. Ληξουρίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ο **Ναυταθλητικός Εκπολιτιστικός Όμιλος Ληξουρίου**, γνωστός και απλά με την σύντμηση **Ν.Ε.Ο.Λ.**, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα το Ληξούρι, οικισμό στο νησί της Κεφαλονιάς. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1991 και οι αθλητές του αγωνίζονται φορώντας εξοπλισμό μπλε, λευκού και κόκκινου χρώματος. Ο σύλλογος καλλιεργεί από το 1998 το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διαθέτοντας τμήμα τόσο ενήλικων ανδρών, καθώς και νεαρότερων ηλικιακά αθλητριών και αθλητών. Ο Ν.Ε.Ο.Λ. διαθέτει τη νομική μορφή ερασιτεχνικού συλλόγου αθλοπαιδιών. Στο ασπιδόμορφο έμβλημά του απεικονίζεται μία μπάλα εντός μιας μπασκέτας, καθώς κι ένα θαλάσσιο κύμα. Αθλητική έδρα όλων των τμημάτων της ομάδας είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Ληξουρίου.

## Πρόσωπα



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Ν.Ε.Ο. Ληξουρίου, επίσημος λογαριασμός στο YouTube.

Καλαθοσφαιριση ανδρων
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1998
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η.
Συκέα Σητείας Λασιθίου

Η **Συκέα **ή **Συκιά **είναι χωριό της Κοινότητος Παππαγιαννάδων του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

Βρίσκεται επί της επαρχιακής οδού Ιεράπετρας - Σητείας και απέχει περίπου 16 χιλιόμετρα από τη Σητεία και 38 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Οι κάτοικοι της περιοχής ασχολούνται με την καλλιέργεια κυρίως τη ελιάς.

Ασχολούνται όμως με την αμπελοκαλλιέργεια ,τη κτηνοτροφία και την παραγωγή υπαίθριων κηπευτικών. Όλη σχεδόν η περιοχή είναι καλυμμένη με ελαιόδεντρα (135.000 δένδρα) ποικιλiας κωρονέικη . 

Όλα τα ελαιόδεντρα αρδεύονται με τη μέθοδο της στάγδην άρδευσης, από το εγγειοβελτιωτικό έργο που κατασκεύασε η πολιτεία (Μ.Ο.Π  Κρητης) στη περιοχή  και με την λειτουργεί με την ευθύνη Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων .Στη περιοχή παράγεται κατά μέσο όρο 600 τόνοι ελαιόλαδου εξαιρετικής ποιότητας.

Διαθέτει  γήπεδο ποδοσφαίρου 7X7 και ανοικτό δημοτικό  Θέατρο  " Ελιά" χωρητικότητα 400 ατόμων  και κατασκεπάζεται  το  Αστεροσκοπείο  Πλανητάριου  Σητείας. 

Σε απόσταση 4 χιλιομέτρων  βρίσκεται το σπηλαιοβάραθρο «Λατσίδα»  νοτιοδυτικά της Συκιάς, διανοιγμένο σε ένα έντονα καρστικό τοπίο στη θέση Βόιλα Βρύση, που πήρε το όνομα η περιοχή λόγο της παλιάς Οθωμανικής πέτρινης κρήνης, πλαισιωμένης με σειρά από γούρνες , που σύμφωνα με τους ντόπιους, εξυπηρετούσε τις κτηνοτροφικές ανάγκες των βοσκών της περιοχής.

Σαν Sichia αναγράφεται στην απογραφή των Ενετών του 1583 με 197 κατοίκους. Η ονομασία της οφείλεται στο ομώνυμο δέντρο. Στην τοποθεσία Καντέμη Κεφάλι εντοπίστηκε ένας υστερομινωικός τάφος και στις θέσεις Μοναστηράκι και Παλιοταβέρνες ανακαλύφθηκαν δύο υστερομινωικά σπίτια.

Το 1897 έγιναν σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των επαναστατών Χριστιανών και των Οθωμανών κατοίκων του χωριού, οι οποίοι τελικά κλείστηκαν στο Τζαμί όπου κάηκαν ζωντανοί. Ο αριθμός τους έφτασε τα 200 άτομα. Ο σημερινός επισκέπτης μπορεί να ξεκουραστεί στη γραφική πλατεία του χωριού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Μάνδρες Ρεθύμνης

Οι **Μάνδρες** είναι πολύ μικρός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Οι Μάνδρες βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και κοντά στα νότια παράλια του νησιού, σε υψόμετρο 220 μέτρα. Το χωριό απέχει 56 χλμ. ΝΑ. από το Ρέθυμνο (μέσω Φουρφουρά), 29  χλμ. ΝΔ. από την Αγία Φωτεινή (έδρα του δήμου) και 8 χλμ. ΒΔ. από το Τυμπάκι. Συνορεύει με τους οικισμούς Αποδούλου (Β.-ΒΑ.), Κόκκινο Πύργο (ΝΑ.) και Αγία Γαλήνη (ΝΔ.). 

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός  οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αποδούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αποδούλου, τον Ρίζικα και τη Σάτα αποτελούν την κοινότητα Αποδούλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουρητών του Δήμου Αμαρίου και σύμφωνα την απογραφή 2021 έχουν πληθυσμό 8 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 42.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Σάτα Ρεθύμνης

Η **Σάτα** είναι πολύ μικρός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Σάτα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, στους νότιους πρόποδες του Ψηλορείτη σε υψόμετρο 320 μέτρα σε περιοχή γεμάτη ελαιώνες  Το χωριό απέχει 56 χλμ. ΝΑ. από το Ρέθυμνο (μέσω Φουρφουρά), 30 χλμ. ΝΔ. από την Αγία Φωτεινή (έδρα του δήμου) και 8 χλμ. Β. από το Τυμπάκι.  

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν εντοπιστεί τάφοι μινωικής περιόδου, καθώς και λείψανα ρωμαϊκού οικισμού. Το χωριό ωστόσο αναφέρεται για πρώτη φορά  σε ενετικό έγγραφο του 16ου αιώνα και έκτοτε κατοικείται  αδιάκοπα μέχρι τα νεότερα χρόνια. Αξιοθέατα είναι τα ερείπια του υστεροβυζαντινού ναού της Αγίας Πελαγίας, που την περίοδο της Τουρκοκρατίας είχε μετατραπεί σε τέμενος ενώ στα βόρεια του χωριού, πάνω σε μικρό ύψωμα, σώζεται σε ερειπιώδη κατάσταση ο ναός της Αγίας Φωτεινής.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός  οικισμός, μετά την Ένωση της Κρήτης, για πρώτη φορά το 1925 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αποδούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Αποδούλου, τον Ρίζικα και τις Μάνδρες αποτελούν την κοινότητα Αποδούλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουρητών του Δήμου Αμαρίου και σύμφωνα την απογραφή 2021 έχουν πληθυσμό 13  κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 3.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Όψεις της αντίστασης στο Αμάρι - Η ηρωϊκή Σάτα από το https://www.rethemnosnews.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Ρίζικας Ρεθύμνης

Ο **Ρίζικας** είναι πολύ μικρός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Ο Ρίζικας βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, στις νότιες ρίζες του Ψηλορείτη και σε υψόμετρο 280 μέτρα ανάμεσα σε ελιές και χαρουπιές. Το χωριό απέχει 56 χλμ. ΝΑ. από το Ρέθυμνο (μέσω Φουρφουρά), 30 χλμ. ΝΔ. από την Αγία Φωτεινή (έδρα του δήμου) και 8 χλμ. Β. από το Τυμπάκι. Στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα, που κτίστηκε την περίοδο της Ενετοκρατίας επάνω στα ερείπια αρχαιότερου ναού. Λίγο νοτιότερα αλλά σε ερειπιώδη κατάσταση είναι η μικρή εκκλησία της Αγίας Φωτεινής της ίδιας χρονολογίας. 

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός  οικισμός για πρώτη φορά το 1925 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αποδούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αποδούλου, την Σάτα και τις Μάνδρες αποτελούν την κοινότητα Αποδούλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουρητών του Δήμου Αμαρίου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 2 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 6.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Μονή Ασωμάτων Ρεθύμνης

Η **Μονή Ασωμάτων** είναι μοναστήρι της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνης στην Κρήτη, κτισμένο στο κέντρο της εύφορης κοιλάδας του Αμαρίου, σε υψόμετρο 345 μέτρα. Απέχει περίπου σε 31 χλμ. ΝΑ. από το Ρέθυμνο και 3 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αμάρι. Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στη Σύναξη των Αρχαγγέλων που είναι γνωστοί κι ως Ταξιάρχες ή Ασώματοι. Στο ιερό του φυλάσσονται δύο σημαντικές εικόνες, της Αγίας Τριάδας (του 1619) και των Ταξιαρχών, οι οποίες αγιογραφήθηκαν από τον ηγούμενο Μανασσή. 

## Ιστορικά στοιχεία
Η Μονή Ασωμάτων ταυτίζεται με την Μονή του Μιχαήλ Αρχαγγέλου που καταγράφεται σε έγγραφο του 13ου αιώνα και χρονολογείται γύρω 961 - 1204 ενώ έχει συνδεθεί με την αρχοντική οικογένεια Βαρούχα κατά το τέλος της Ενετοκρατίας. Υπήρξε φρούριο με ισχυρό τείχος και η βάση της επανάστασης των Χορτατζήδων (13ος αι.) κατά των Ενετών. 

Το 1812, αναφέρεται ότι ο απεσταλμένος των Τούρκων στη Κρήτη Οσμάν Πασάς μετέλαβε στη Μονή των Αχράντων Μυστηρίων. Κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης το κτιριακό συγκρότημα καταστράφηκε πολλές φορές από τους Τούρκους.

Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βισταγής. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 21 άτομα όσοι και με αυτήν του 2011 ήταν 19. 

## Σημείωση
Η μονή είναι γνωστή και ως **Σχολή Ασωμάτων** επειδή το 1927 με απόφαση του Ηγουμενοσυμβουλίου  παραχωρήθηκε στην τότε νεοϊδρυθείσα Γεωργική Σχολή Ασωμάτων και λειτουργεί ως κτηνοτροφική σχολή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μονή ή Σχολή Ασωμάτων στο Αμάρι από τον ιστότοπο https://www.cretanbeaches.com/.

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Ασωματων
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Άρθινγκτον Λιβερίας

Το **Άρθινγκτον** (αγγλ. *Arthington*) είναι χωριό στην Κομητεία Μοντσεράντο της Λιβερίας, στην Αφρική, με 650 κατοίκους, κτισμένο κατά μήκος του Ποταμού Σαιν Πωλ, βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της χώρας Μονρόβια. Είναι κυρίως γνωστό ως η γενέτειρα του διαβόητου πρώην Προέδρου της Λιβερίας Τσαρλς Τέιλορ.

Ο οικισμός πήρε την ονομασία του από το επώνυμο του Ρόμπερτ Άρθινγκτον, δικηγόρου και ευεργέτη από το Ληντς της Αγγλίας, που συνεισέφερε τα ταξιδιωτικά έξοδα ώστε πρώην δούλοι από τις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες να μεταναστεύσουν στη Λιβερία, το κράτος που ιδρύθηκε ώστε οι ελευθερωμένοι πλέον μαύροι των ΗΠΑ να μπορέσουν να επιστρέψουν αν ήθελαν στη γη των προγόνων τους, τη Δυτική Αφρική.

Οι πρώτοι κάτοικοι του Άρθινγκτον, που έφθασαν το 1869, ήταν 79 Αφροαμερικανοί μετανάστες από το Γουίντσορ της Βόρειας Καρολίνας. Το 1870, το 1871 και το 1872 έφθασαν και άλλες 4 ομάδες. Αυτοί και άλλοι μετανάστες από τη Β. Καρολίνα, τη Νότια Καρολίνα και την Τζόρτζια απετέλεσαν τον πληθυσμό του Άρθινγκτον.

Παραδοσιακά το χωριό ήταν γνωστό για την παραγωγή ζαχαροκάλαμου, καφέ και τζίντζερ, αλλά και ως έδρα μιας από τις πλέον ευδοκιμούσες εμπορικές εταιρείες της Λιβερίας στα τέλη του 19ου αιώνα.

## Παραπομπές


Αρθινγκτο
Χαμντάν Μπαλάλ

Ο **Χαμντάν Μπαλάλ αλ-Χουραϊνί** (αραβ. حمدان بلال) είναι Παλαιστίνιος σκηνοθέτης του κινηματογράφου, φωτογράφος, αγρότης και ακτιβιστής, που γεννήθηκε το 1989 στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση ως ο ένας από τους 4 σκηνοθέτες του βραβευμένου με «Όσκαρ» ντοκιμαντέρ με τίτλο *[[Καμιά άλλη γη]]* (2024), το οποίο χρονικογραφεί τη βία των Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη και τις εκστρατείες για τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων κατοίκων στο Μασάφερ Γιάτα, από το 2019 έως το 2023. Για την ίδια ταινία, η τετράδα τιμήθηκε επίσης με το Βραβείο Κοινού «Panorama» και το Βραβείο Ντοκιμαντέρ στο 74ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, καθώς και με το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στα 78α Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (BAFTA).

Ο ακτιβισμός του Μπαλάλ περιλαμβάνει την τεκμηρίωση των παραβιάσεων των ανθρώπινων δικαιωμάτων που σχετίζονται με την ισραηλινή κατοχή, ως ερευνητής πεδίου για λογαριασμό της οργανώσεως Μπ' Τσελέμ και συνιδρυτής του προγράμματος αφηγήσεων *Humans of Masafer Yatta*. Στις 24 Μαρτίου 2025 δέχθηκε επίθεση από Ισραηλινούς εποίκους στο σπίτι του στο χωριό που γεννήθηκε, τη Σούσυα. Τον τραυμάτισαν στο κεφάλι και κατόπιν, ενώ ο Μπαλάλ δεχόταν τις πρώτες βοήθειες εντός ασθενοφόρου, μία ομάδα στρατιώτες του ισραηλινού στρατού, τον έβγαλαν από το όχημα, του έδεσαν τα μάτια και τον οδήγησαν σε στρατιωτική βάση, όπου και κρατήθηκε. Ελευθερώθηκε την επόμενη ημέρα από την ισραηλινή αστυνομία. Το περιστατικό προσέλκυσε την προσοχή των παγκόσμιων ΜΜΕ, καθώς συνέβη τρεις μόλις εβδομάδες μετά τη βράβευση της ταινίας του με «Όσκαρ» Καλύτερου ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους.

* Ο Μπαλάλ είναι έγγαμος και έχει έναν γιο.

## Δειτε επίσης
* Ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιστίνιοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι
Εντίνα

Η **Εντίνα** (αγγλ. *Edina*) είναι χωριό στην Κομητεία Γκραντ Μπάσα της Λιβερίας, στην Αφρική, με πληθυσμό 350 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2008. Είναι κτισμένη στη βόρεια πλευρά της εκβολής του Ποταμού Σαιν Τζων στον Ατλαντικό Ωκεανό, νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα της χώρας Μονρόβια και λιγότερο από 6 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Κομητείας, την πόλη Μπιουκάναν. Η ονομασία «Εντίνα» προήλθε από την ονομασία της πρωτεύουσας της Σκωτίας, του Εδιμβούργου (*`Εντιν-μπρα*), επειδή η πόλη παρέσχε οικονομική υποστήριξη για την ίδρυση του χωριού.

## Ιστορία
Το χωριό ιδρύθηκε το 1832 ως «αποικία» της Αμερικανικής Εταιρείας Εποικισμού και είναι έτσι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς σε όλη τη Λιβερία. Το 1837 ενσωματώθηκε στην «αποικία» Μπάσα Κόουβ. Στις 22 Οκτωβρίου 1836 άρχισε να λειτουργεί το σχολείο της Εντίνα και τον Δεκέμβριο του 1837 ο πρώτος χριστιανικός ναός της..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στη Λιβερία
Γιεκέπα

Το **Γιεκέπα** (αγγλ. *Yekepa*) είναι κωμόπολη στην Κομητεία Νίμπα της βόρειας Λιβερίας, στη Δυτική Αφρική. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκεται στο Διαμέρισμα Γιαρμέιν, κοντά στα σύνορα Λιβερίας-Γουινέας. Ο πληθυσμός του Γιεκέπα σύμφωνα με εκτίμηση του 2008 ανερχόταν σε 11.031 κατοίκους. Η κωμόπολη υπήρξε η βάση για την εξόρυξη σιδηρομεταλλεύματος (εταιρεία LAMCO) μέχρι την καταστροφή των σχετικών εγκαταστάσεων κατά τον Α΄ Εμφύλιο Πόλεμο της Λιβερίας (1989-1997). Η κορυφή του γειτονικού Λόφου Γκέστχαουζ είναι ένα από τα υψηλότερα σημεία σε όλη τη Λιβερία, ενώ ο ίδιος ο οικισμός έχει υψόμετρο 500-520 μέτρα. Στο Γιεκέπα εδρεύει το «Αφρικανικό Βιβλικό Κολέγιο», καταγεγραμμένο ως ένα από τα εννέα πανεπιστήμια της χώρας.

Στην κωμόπολη γεννήθηκε (το 1978) ο σημερινός (2025) αντιπρόεδρος της Λιβερίας Τζερεμάια Κουνγκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Yekepa Memory Project

Κατηγορία:Οικισμοί στη Λιβερία
Μίνα Κάρατζιτς

Η **Βιλελμίνα «Μίνα» Κάρατζιτς - Βουκομάνοβιτς** (, 12 Ιουλίου 1828, Βιέννη – 12 Ιουνίου 1894) ήταν αυστριακής καταγωγής Σέρβα ζωγράφος και συγγραφέας.

Η Κάρατζιτς είναι μία από τις τρεις γυναίκες ζωγράφους, μαζί με την Καταρίνα Ιβάνοβιτς και την Πολέξια Τοντόροβιτς, που δραστηριοποιήθηκαν στη Σερβία τον 19ο αιώνα.

## Βιογραφία
H Βιλελμίνα Κάρατζιτς γεννήθηκε στη Βιέννη, ως το έβδομο παιδί του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς, Σέρβου φιλόλογου και γλωσσολόγου και μεταρρυθμιστή της σερβικής γλώσσας, και της Βιεννέζας Άνα Μαρία Κράους. Η οικογένεια είχε σύνολο δεκατρία παιδιά: όλα, εκτός από τη Μίνα και τον αδερφό της, Ντιμίτριε, πέθαναν σε παιδική ή νεανική ηλικία. 

Από τα παιδικά της χρόνια, έλαβε ολοκληρωμένη εκπαίδευση ξεκινώντας από την ανάγνωση και τη γραφή στη γερμανική γλώσσα και συνεχίζοντας με γαλλικά, ιταλικά, σερβικά και αγγλικά. Παρακολούθησε μαθήματα πιάνου και ζωγραφικής. Ο Γκούσταβ Γκρόσμαν της δίδαξε μουσική. Σπούδασε εικαστικές τέχνες με τον Αυστριακό ζωγράφο Φρίντριχ Σίλχερ και αργότερα με τον ζωγράφο Γκρούμπερ. Βοήθησε τον πατέρα της ως γραμματέας του και τον συνόδευε στα ταξίδια του, κάτι που της επέτρεψε να επισκεφθεί διάφορες γκαλερί τέχνης στη Βιέννη, τη Βενετία (1847), τη Δρέσδη (1854) και το Βερολίνο (1849 και 1854). Ήθελε να σπουδάσει στην Αγία Πετρούπολη, αλλά δεν πήρε υποτροφία.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1850, η Κάρατζιτς εργάστηκε στη μετάφραση μιας συλλογής σερβικών λαϊκών ποιημάτων στη γερμανική γλώσσα. Η συλλογή έλαβε την τελική της μορφή και δημοσιεύτηκε το 1852 με τον τίτλο «*[[Γκούσλε]], Σερβικά Εθνικά Τραγούδια»* (*Gusle, Serbische Nationallieder)* από τον Λούντβιχ Άουγκουστ φον Φρανκλ. Το 1854, η Μίνα Κάρατζιτς δημοσίευσε το έργο με τίτλο *Σερβικά Λαϊκά Παραμύθια (Volksmarchen der Serben)*, μια γερμανική μετάφραση σερβικών λαϊκών παραμυθιών και παροιμιών, που είχε συγκεντρώσει ο πατέρας της, Βουκ, με εισαγωγή από τον Γιάκομπ Λούντβιχ Καρλ Γκριμ, έναν εκ των δύο Αδελφών Γκριμ.

Στις 30 Μαΐου 1858 παντρεύτηκε τον Αλέξα Βουκομάνοβιτς, ξάδελφο της πριγκίπισσας Λιούμπιτσα, στον καθεδρικό ναό του Αγίου Μιχαήλ στο Βελιγράδι. Το 1859, γέννησε τον γιο τους, Γιάνκο Βουκομάνοβιτς, και έχασε τον σύζυγό της από ασθένεια, όταν το παιδί ήταν τριών μηνών.

Η Κάρατζιτς πέθανε σε ηλικία 65 ετών στη Βιέννη.

## Πίνακες ζωγραφικής
μικρογραφία| Πορτρέτο του αδελφού Ντιμίτριε.
μικρογραφία| Μαυροβούνια γυναίκα.
Η ζωγραφική της Μίνα Κάρατζιτς χωρίζεται σε δύο περιόδους: η πρώτη βρίσκεται υπό την επίδραση του κλασικισμού και η δεύτερη βρίσκεται υπό την επίδραση του ρομαντισμού. Οι πιο γνωστοί πίνακές της περιλαμβάνουν:

* Αυτοπροσωπογραφία
* Πορτρέτο του αδελφού Ντιμίτριε
* Μια ηλικιωμένη γυναίκα με λευκό σκουφί
* Ο Μάρκο Κράλιεβιτς με μαχαίρι
* Νεαρός μαύρος
* Μαυροβούνια γυναίκα
* Έλληνας ήρωας
* Μποσνιάκος (Βόσνιος Μουσουλμάνος) με κόκκινο παραδοσιακό χαλί
* Πορτρέτο ενός κοριτσιού με κόκκινο μαντίλι
* Το κορίτσι με το καρό φόρεμα
* Πορτρέτο μιας γυναίκας
* Ένας γέρος με μακριά μαλλιά
* Ο νεαρός με τη γενειάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς
Σάμος Αιγύπτου

Η **Σάμος** ήταν ένα νησί στον ποταμό Νείλο. 

Καμία άλλη πηγή δεν σώζεται την ύπαρξή της νήσου, πλην του Εκαταίου από την Μίλητο, τις πληροφορίες του οποίου διασώζει ο Στέφανος ο Βυζάντιος Κατά τον ιστορικό Irad Malkin, η Σάμος ίσως να ήταν ένα μικρό εμπορικό κέντρο, προφανώς κοντά στην Ναύκρατη, όπου εγκαταστάθηκαν εκεί Ίωνες μισθοφόροι κατά παραχώρηση του φαραώ Άμασι. Στην εν λόγω Σάμο υπήρχε σταθμός συντήρησης, ανεφοδιασμού και επιδιόρθωσης των πλοίων των Ελλήνων μισθοφόρων που υποδέχθηκε ο Άμασις. Για την προσέλευση Ελλήνων μισθοφόρων από τον τελευταίο κάνει λόγο και ο Ηρόδοτος. 

Η σημερινή τοποθεσία της νήσου είναι άγνωστη, πιθανόν όμως να βρισκόταν κοντά στην Ναύκρατη. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Λακτόλη

Στην οργανική χημεία, **λακτόλη** (lactol) είναι μια χαρακτηριστική ομάδα που είναι η κυκλική ένωση ισοδύναμη μιας ημιακετάλης ()ή μιας ημικετάλης ().
Η ένωση σχηματίζεται από την ενδομοριακή, πυρηνόφιλη προσθήκη μιας υδροξυλομάδας () στην καρβονυλομάδα () μιας αλδεΰδης. () ή μιας κετόνης (). 
Μια λακτόλη βρίσκεται συχνά ως μίγμα ισορροπίας με την αντίστοιχη υδροξυαλδεΰδη. Η ισορροπία μπορεί να ευνοήσει οποιαδήποτε κατεύθυνση ανάλογα με το μέγεθος του δακτυλίου και άλλες επιδράσεις χημικών διαμορφώσεων.
:
Η χαρακτηριστική ομάδα της λακτόλης είναι διαδεδομένη στη φύση ως συστατικό των σακχάρων αλδόζης.
## Χημική αντιδραστικότητα
Οι λακτόλες μπορούν να συμμετέχουν σε μια ποικιλία χημικών αντιδράσεων όπως:
* Οξείδωση για σχηματισμό λακτονών 
* Αντίδραση με αλκοόλες για σχηματισμό ακεταλών
** Η αντίδραση των σακχάρων με αλκοόλες ή άλλα πυρηνόφιλα οδηγεί στον σχηματισμό γλυκοζιτών 
* Αναγωγή (αποξυγόνωση) (deoxygenation) για σχηματισμό κυκλικών αιθέρων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χαρακτηριστικές ομάδες
Κατηγορία:Λακτόλες
Ζόρζορ

Το **Ζόρζορ** (αγγλ. *Zorzor*) είναι κωμόπολη στην Κομητεία Λόφα της βόρειας Λιβερίας, στη Δυτική Αφρική, με πληθυσμό 5.577 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2008, που την καθιστά τον δεύτερο μεγαλύτερο οικισμό σε όλη την κομητεία. Είναι παραμεθόριος οικισμός, καθώς απέχει 5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τα σύνορα Λιβερίας-Γουινέας, ενώ απέχει 222 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της χώρας Μονρόβια (μία εβδομάδα δρόμος με τα πόδια). Η κωμόπολη είναι κτισμένη σε μέσο υψόμετρο περί τα 460 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Ζόρζορ είναι περιφερειακός εμπορικός κόμβος για τα γεωργικά προϊόντα όπως το ρύζι, η μανιόκα, ο ανανάς, το φοινικέλαιο και οι φοινικοπυρήνες. Οι κυριότερες εθνοτικές ομάδες του πληθυσμού της κωμοπόλεως είναι οι Κπέλε και οι Λόμα. Στο Ζόρζορ υπάρχουν νοσοκομείο της αμερικανικής λουθηρανικής Εκκλησίας (που ανεγέρθηκε το 1924), και εργαστήριο χειροτεχνίας, ενώ κατά το παρελθόν λειτουργούσε λεπροκομείο. Οι εντόπιοι ήταν αρχικώς δύσπιστοι απέναντι στις μεθόδους της Δυτικής ιατρικής, αλλά τελικώς μεταπείσθηκαν μετά από 31 ετών προσπάθειες της Έστερ Μπέικον, μιας Αμερικανίδας νοσοκόμας που εργάσθηκε στο νοσοκομείο από το 1941 μέχρι τον θάνατό της το 1972.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στη Λιβερία