open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξανδρος Λευκάδας

Ο **Αλέξανδρος** είναι χωριό της Λευκάδας. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης  τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Λευκάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λευκάδας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Λευκάδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. 
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Αλέξανδρος είναι χωριό στην βορειοκεντρική Λευκάδα. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές υπώρειες του βουνού Σκάρος (ή Σκάροι, 673 μέτρα), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Λαζαράτων - Πλατύστομου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 440 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 16 χιλιόμετρα Ν.ΝΔ. της πρωτεύουσας του νησιού.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αλεξάνδρου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 14,227 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κολλυβάτα και Νικιάνα.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρυάς του νομού Κερκύρας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λευκάδος και, το 1909, πάλι στον νομό Κερκύρας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αλεξάνδρου. Το 1925 εντάχθηκε στον νομό Πρέβεζας και το 1946 υπήχθη οριστικά στον νομό Λευκάδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αλεξάνδρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λευκάδας.
## Γενικά στοιχεία
Ο Αλέξανδρος είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός, επειδή τα σπίτια είναι κτισμένα σε παραδοσιακή επτανησιακή αρχιτεκτονική (πέτρινοι τοίχοι, παράθυρα με ξύλινα καλύμματα, πλακάκια σε καφέ αποχρώσεις). Επίσης, στο χωριό υπάρχει μακρόχρονη λαϊκή μουσική παράδοση, καθώς είναι ο τόπος καταγωγής πολλών χορευτών, τραγουδιστών και μουσικών λαϊκής παραδοσιακής μουσικής.  
## Αξιοθέατα και διατηρητέα
*Το δημοτικό σχολείο του οικισμού, το οποίο έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο διότι αποτελεί τυπικό δείγμα της αρχιτεκτονικής των μονοτάξιων σχολικών κτιρίων, που κτίζονταν στη δεκαετία του 1920 και είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής
*Ο παραδοσιακός συνοικισμός «Κιάφα» του οικισμού
*Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο κέντρο του οικισμού
*Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στο βόρειο τμήμα του οικισμού
*Η μονή Αγίου Γεωργίου Σκάρων, νοτιοανατολικά του οικισμού, η οποία έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο
*Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, νοτιοανατολικά του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Λευκάδα 1:50.000)
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αλέξανδρος, Λευκάδα
*https://www.feelgreece.com/el/alexandros-lefkada
*Το χωριό Αλέξανδρος Λευκάδας μέσα από τα παιδικά παραμύθια από τον ιστότοπο https://aromalefkadas.gr/.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Όχημα

Ως **όχημα** (εκ του αρχαίου ελληνικού όρου *ὄχος*= άρμα, άμαξα και του ρήματος *ὀχῶ*= κινούμαι με άμαξα) χαρακτηρίζεται κάθε *αυτοκινούμενη*, ή όχι, κατασκευή, η οποία έχει σκοπό την μεταφορά ανθρώπων ή αντικειμένων. Τα λεγόμενα *επίγεια οχήματα* που κινούνται διά τροχών είναι, μεταξύ άλλων, το ποδήλατο, το αυτοκίνητο, η μοτοσικλέτα, το τρένο. Άλλα οχήματα στην έννοια της μεταφοράς είναι κάθε πλωτό εναέριο και διαστημικό μέσο π.χ. το πλοίο, το αεροσκάφος, το διαστημόπλοιο και συναφή αυτών. Σήμερα στον ίδιο όρο περιλαμβάνονται και τα κατευθυνόμενα ή τηλεκατευθυνόμενα μέσα μεταφοράς, ανεξάρτητα αν είναι επανδρωμένα ή όχι. 

Για την κίνηση των οχημάτων χρησιμοποιούνται διάφορα μέσα π.χ. από τροχούς, κουπιά και ιστία μέχρι κινητήριες μηχανές και πυρηνικοί αντιδραστήρες. Στο ποδήλατο, για παράδειγμα, η κινητήρια ισχύς δίνεται από τον αναβάτη, που είναι, υπό αυτή την έννοια, αναπόσπαστο τμήμα του οχήματος. 

Τα περισσότερα επίγεια οχήματα έχουν τροχούς, ενώ παράδειγμα μη τροχοφόρων επίγειων οχημάτων είναι τα ερπυστριοφόρα οχήματα και τα ειδικά τρένα επί μαγνητικού φορέα.
Χελλένικ Κέιπ Τάουν

Η **Χελλένικ** (αγγλικά: *Hellenic*) είναι ποδοσφαιρική ομάδα στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής. Χρώματα έχει το κυανό και το λευκό. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της σε γήπεδα του Κέιπ Τάουν.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε απο Έλληνες μετανάστες το 1958. To 1976 ηττήθηκε στον τελικό του Castle Cup με 2–0 από την Κέιπ Τάουν Σίτι. Την περίοδο 1996–97 μετείχε για πρώτη φορά στο πρωτοεμφανιζόμενο πρωτάθλημα της Πρέμιερ Ντιβίζιον όπου κατέλαβε την 4η θέση. Την περίοδο 2003–04 τερμάτισε στη 15η θέση του βαθμολογικού πίνακα γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό. To 2004 πέρασε σε χέρια Νότιοαφρικανών, συγχωνεύτηκε με την *Μπενονί* (Benoni FC) και άλλαξε ονομασία σε Πρέμιερ Γιουνάιτεντ.

Το 2011, τη δικαιόχρηση της  Χελλένικ ανέλαβε η πρώην Μπλέουμπεργκ Σίτι, υπό τη διεύθυνση του Μαρκ Μπερν. Ο Μπερν ήθελε να αναβιώσει την ομάδα της δεκαετίας του '70, για να γίνει μια από τις καλύτερες σε επίπεδο υποδομών στη χώρα. Το 2013, η ομάδα απέκτησε δικαιόχρηση του SAB League (4η Κατηγορία Νότιας Αφρικής). Τον Αύγουστο του 2016, η ομάδα ανακοίνωσε ότι είχε πουλήσει την άδεια δικαιόχρησης της κατηγορίας SAFA Second Division για να «εξασφαλίσουμε ότι θα μεγαλώσουμε σε δύναμη για να επιτύχουμε τον στόχο μας να είμαστε η νούμερο ένα σε επίπεδο υποδομών στο Κέιπ Τάουν».

## Επιτυχίες
.

***[[Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ (Νότια Αφρική)|Ντιβίζιον 1]]** (Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ)
::Πρωταθλήτρια (1): 1971
***[[Νοτιοαφρικανικό Λιγκ Καπ|Castle Cup]]** (NFL)
::Φιναλίστ (1): 1976
***UTC Bowl** (NFL)
::Νικήτρια (1): 1972
***Champion of Champions** (NFL)
::Νικήτρια (2): 1973, 1975
***Coca-Cola Shield** (NFL)
::Νικήτρια (2): 1971, 1974

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Αφρικής
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1958
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νοτίου Αφρικής
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι διασποράς
Κατηγορία:Κέιπ Τάουν
Άμπρα Κατάμπρα

To **Άμπρα Κατάμπρα** είναι:

* Άμπρα Κατάμπρα: Μαγική επίκληση

Ως πολύ γνωστή επίκληση, χρησιμοποιείται και σαν ευκολομνημόνευτος τίτλος σε διάφορα καλλιτεχνικά έργα.

* Άμπρα Κατάμπρα: Σειρά παραμυθιών
* Άμπρα Κατάμπρα: Μουσικό άλμπουμ της Μαριάντας Πιερίδη
* Abracadabra (Steve Miller album), ένα άλμπουμ του 1982 του Steve Miller
Δόγμα

Ο όρος **δόγμα** σημαίνει «γνώμη, φρόνημα», ενώ στην αρχαιότητα σήμαινε επίσης «απόφαση, κρίση», «έννοια» και «εντολή, διαταγή». Είναι δυνατόν να αφορά μια θεμελιώδη αρχή ενός φιλοσοφικού ή θρησκευτικού συστήματος ή να περιγράφει το σύνολο των δοξασιών μιας θρησκευτικής πίστης, το οποίο οι οπαδοί της αποδέχονται ως αληθινό και αναμφισβήτητο. Στην πολιτική, περιγράφει τη θεμελιώδη καταστατική αρχή ενός πολιτικού κόμματος ή παράταξης. Στον εκκλησιαστικό χώρο, δόγμα είναι η απόφαση που λαμβάνεται σε θέματα πίστης και η οποία γίνεται γενικά παραδεκτή από το σύνολο των πιστών. Στην αρχαιότητα, ο όρος περιέγραφε τη νομοθετική απόφαση τής ρωμαϊκής συγκλήτου, τις εντολές τού ιουδαϊκού νόμου και μεταγενέστερα τις αποφάσεις της ιεράς συνόδου.

## Στη φιλοσοφία
Δόγμα στη φιλοσοφία είναι η άποψη η οποία, για εκείνον που την ασπάζεται, δεν επιδέχεται απόδειξη και επομένως, υπό μία έννοια, δεν επιδέχεται και αμφισβήτηση, σε αντιδιαστολή με αυτό που ονομάζεται αντικειμενική πραγματικότητα. Αντικείμενο προβληματισμού αποτελεί η ύπαρξη αλλά και η σαφήνεια μίας διαχωριστικής γραμμής μεταξύ δόγματος και αντικειμενικής πραγματικότητας. Για παράδειγμα, αποτελεί τέτοιου είδους ζήτημα το αν και κατά πόσο ένα πεδίο όπως η αστρονομία, η οποία μπορεί να ειπωθεί ότι αποτελείται από αντικειμενικές πραγματικότητες, στο πλαίσιο των επιστημών, εμπεριέχει δόγμα ή, κατ' αναλογία, αν και κατά πόσο ένα πεδίο όπως η αστρολογία, η οποία μπορεί να ειπωθεί ότι αποτελείται από δόγματα, στα πλαίσια των δοξασιών, εμπεριέχει αντικειμενική πραγματικότητα.

## Στη θρησκεία

Δόγμα στη θρησκεία είναι το σύνολο των απαράβατων απόψεων μιας θρησκείας σχετικά με την ταυτότητα της λατρευόμενης θεότητας και με τον τρόπο λατρείας της. Το δόγμα παρουσιάζεται από τα αρχαιότατα χρόνια στις πολυθεϊστικές αιγυπτιακές και μεσοποταμιακές θρησκείες και αργότερα στις μονοθεϊστικές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γνωσιολογία
Κατηγορία:Αιτιολόγηση
Παναγία η Δροσιανή

Η **Παναγία η Δροσιανή** είναι ένα ιστορικό Βυζαντινό μοναστήρι, στη βόρεια άκρη της κοιλάδας της Δρυμαλίας, νότια του χωριού Μονή στη Νάξο και δίπλα από το κοινοτικό κοιμητήριο (νεκροταφείο), που είναι από τα αρχαιότερα των Βαλκανίων (4ος ή 6ος αιώνας). 

## Ιστορία
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας το μοναστήρι και ο πέριξ αυτού χώρος αποτελούσε ιδιαίτερο τιμάριο του οίκου Μπελόνια. Μετά την κατάληψη της Νάξου από τους Τούρκους ο τελευταίος Φράγκος Δούκας της Νάξου και Αιγαίου Πελάγους Ιωάννης Δ΄ Κρίσπης με έγγραφο που εξέδωσε το 1555 εκχώρησε το μοναστήρι στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία.

## Σύγχρονη εποχή
Από το Μοναστήρι αυτό το μεγαλύτερο μέρος του ήταν θαμμένο και μόλις τη δεκαετία του 70 έγιναν οι ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία όπου και αποκαλύφθηκε πλήρως. Μέχρι τότε το μόνο μέρος που ήταν ορατό ήταν η κυρίως εκκλησία που ήταν και η πλέον πρόσφατη. Η εκκλησία είναι στην ουσία ένα σύμπλεγμα από τέσσερις εκκλησίες. Είναι Βυζαντινού ρυθμού και όλοι οι χώροι του, εσωτερικά και εξωτερικά είναι σε σχήμα σταυρού.

Υπάρχουν πολλές αγιογραφίες. Αυτές που φαίνονται τώρα είναι και οι παλαιότερες, μιας και τα δύο προηγούμενα στρώματα έχουν αφαιρεθεί και έχουν μεταφερθεί σε μουσεία. Χαρακτηριστικοί είναι οι δύο Παντοκράτορες στον τρούλο, κάτι που αποδίδεται σε προσπάθεια καταπολέμησης του μονοφυσιτισμού: οι δύο μορφές απεικονίζουν η μία την ανθρώπινη και η άλλη τη θεία φύση του Χριστού.

## Θρύλοι
Πολλοί οι θρύλοι για το πως κτίστηκε και το πως επελέγη η τοποθεσία. Οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού μεταφέρουν ότι αν και αρχικά είχε επιλεγεί άλλο μέρος για το κτίσιμο της εκκλησιάς η εικόνα της Παναγίας μεταφερόταν κάθε βράδυ στο συγκεκριμένο μέρος. Η ονομασία «Δροσιανή» εικάζεται ότι προήλθε από το ότι οι κάτοικοι του χωριού σε μια πολύ μεγάλη περίοδο ανομβρίας απευθύνθηκαν στην Παναγία με λειτουργίες και τάματα για να την παρακαλέσουν να βρέξει έτσι ώστε να μην ξεραθούν τα δέντρα και οι μπαξέδες και να ζήσουν οι κάτοικοι που κατ' εξοχήν είναι αγρότες. 
Το νεότερο τμήμα του Μοναστηριού χωρίζεται σε δύο τμήματα και μπροστά από την εικόνα της Παναγίας υπάρχει στο πάτωμα μια τεράστια κυκλική πλάκα από μάρμαρο. Οι θρύλοι έλεγαν πως κάτω από την πλάκα αυτήν υπάρχει μεγάλος θησαυρός που κανείς όμως δεν πήγαινε να την ανασηκώσει γιατί θα τον μαρμάρωνε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Δυστυχώς την δεκαετία του 70 κάποιο πρωί βρέθηκε η πλάκα σκαμμένη και βγαλμένη και κανείς ποτέ δεν έμαθε αν έκρυβε κάτι από κάτω. 

Οι αρχαιοκάπηλοι όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Η  εικόνα της Παναγίας εκλάπη και είναι άγνωστο αν η υπάρχουσα στη θέση της είναι η αυθεντική ή κάποιο αντίγραφό της. Σήμερα το Μοναστήρι της Παναγίας της Δροσιανής λειτουργεί υπό τον έλεγχο της αρχαιολογικής υπηρεσίας και δέχεται ετησίως χιλιάδες επισκέπτες.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Β΄ (συμπλήρωμα), σελ.737.

Κατηγορία:Μοναστήρια στη Νάξο
Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος** (πέθανε το 1918) ήταν Έλληνας σταφιδέμπορος και δήμαρχος Αιγίου (1887-1891).
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν μοναχογιός του Γεωργίου Κανελλόπουλου. Ασχολήθηκε με το εμπόριο της σταφίδας μέσω του οποίου απέκτησε σημαντική περιουσία. Εξελέγη δήμαρχος Αιγίου το 1887 και κατά τη θητεία του επέδειξε αξιόλογο έργο. Σύναψε δάνειο 400 χιλιάδων δραχμών και κατασκεύασε την δημοτική αγορά, τα σφαγεία, το νεκροταφείο, τα αρδευτικά αυλάκια και την πλατεία των Υψηλών Αλωνίων.

Απεβίωσε το 1918. Σύζυγός του ήταν η Ανδρομάχη Κανελλοπούλου το γένος Τόφαλλου, με την οποία είχε αποκτήσει πολλά τέκνα μεταξύ των οποίων και τους Γεώργιο, Νικόλαο και Άγγελο Κανελλόπουλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγίου
Κωνσταντινος
Λεωνίδας Πετρόπουλος

Ο **Λεωνίδας Πετρόπουλος** ήταν δήμαρχος Αιγίου κατά την τετραετία 1895-1899.
## Βιογραφία
Ήταν γιος του Παναγιώτη Πετρόπουλου. Ασχολήθηκε με το εμπόριο σταφίδας και απέκτησε μεγάλη περιουσία. Εκλέχτηκε δήμαρχος το 1895, κατέβηκε στις εκλογές ανεξάρτητος αφού δεν υποστηρίχτηκε από κανένα κόμμα κάτι που το είχε θέσει σαν όρο όταν του προτάθηκε να θέσει υποψηφιότητα, αντίπαλος του στις εκλογές ήταν ο Μ.Κ. Παναγιωτόπουλος . Στις 13 Ιανουαρίου 1898 καταδικάστηκε σε 40 μέρες φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο 2.000 δρχ για νόθευση σταφίδας. Έφυγε για την Αμερική, λόγω οικογενειακών προβλημάτων, όπου και απεβίωσε.

## Αναφορές


## Πηγές
* εφημερίδα *ΣΚΡΙΠ* φύλλο 15-9-1895 , από την ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη

Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγίου
Γεώργιος Κανελλόπουλος

Ο **Γεώργιος Κανελλόπουλος** ήταν Πρόεδρος της κοινότητας Αιγίου.

## Βιογραφία
Είχε σπουδάσει νομικά στη Βιέννη, αλλά επιστρέφοντας στο Αίγιο ασχολήθηκε με το εμπόριο σταφίδας. Ήταν γιος του πρώην δημάρχου Κωνσταντίνου Κανελλόπουλου. Εκλέχτηκε πρόεδρος της τότε κοινότητας Αιγίου το 1924 (περίπου), αλλά παρέμεινε στη θέση του προέδρου για μικρό χρονικό διάστημα. Απεβίωσε το 1933. Σύζυγος του ήταν η Γεωργία Κανελλοπούλου. Ο μοναχογιός του Σπυρίδων Κανελλόπουλος διατέλεσε επί πολλά έτη πρόεδρος της κοινότητος Τεμένης.

Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγίου
Γεωργιος
Σπύρος Παναγιωτόπουλος

Ο **Σπύρος Παναγιωτόπουλος** (1858 - 1930) ήταν δήμαρχος Αιγίου (1891 - 1895, 1899 - 1920, 1926 - 1929).

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1858 και ήταν γιος του Σωτήριου Παναγιωτόπουλου. Αδελφός του ήταν ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος. Φοίτησε στο σχολείο του Αιγίου και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Λύκειο των Αθηνών. Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος το 1874 και επανεξελέγη το 1899. Το 1920 φυλακίστηκε για πολιτικούς λόγους, ενώ το 1926 εκλέχτηκε για τελευταία φορά δήμαρχος Αιγίου. Ίδρυσε την φιλαρμονική εταιρεία, κατασκεύασε κρήνες σε όλη την πόλη, δημιούργησε μικρό υδραγωγείο για τις συνοικίες του Βουλωμένου και τελειοποίησε την πλατεία Υψηλών Αλωνίων. 

Στην ιδιοκτησία του ήταν το νεοκλασσικό μέγαρο Παναγιωτόπουλου, το οποίο το 1994 πουλήθηκε, από τους απογόνους του, στον δήμο Αιγίου.

Απεβίωσε το 1930.

## Παραπομπές


Παναγιωτόπουλος
Αθανάσιος Φαραζουλής

Ο **Αθανάσιος Φαραζουλής** ήταν Έλληνας πολιτικός και δήμαρχος Αιγίου.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1836 και ασχολήθηκε με το εμπόριο σταφίδας. Το 1881 εκλέχτηκε δήμαρχος Αιγίου, θέση στην οποία έμεινε μέχρι το 1887. Κατά τη διάρκεια της θητείας του κατασκεύασε την βρύση της Βοβόδης, διόρθωσε τους σωλήνες της δεξαμενής και γενικά το δίκτυο της πόλης και δενδροφύτευσε πολλούς κεντρικούς δρόμους του Αιγίου. Είχε στην κατοχή του μια μεγαλοπρεπή οικία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγίου
Ιωάννης Σταυρόπουλος

Ο **Ιωάννης Σταυρόπουλος** (... - 1940) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Αιγίου από το 1933 έως το 1934.

## Βιογραφία
Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου με μεγάλη επιτυχία. Εκλεγόταν συνεχώς δημοτικό σύμβουλος οπότε το 1933 ανέλαβε χρέη δημάρχου. Στις εκλογές όμως του 1934 απέτυχε. Επί θητείας του κατασκεύασε την δημοτική αγορά άνω πόλεως και εμπλούτισε με χρήσιμα υλικά το νοσοκομείο. Απεβίωσε το 1940 από καρδιακή προσβολή.

Σ
Αμέρικα Ρίο ντε Τζανέιρο

Η **Αμέρικα Ρίο ντε Τζανέιρο** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Ρίο ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1904 από τους Αλμπέρτο Κολτμπάτσερ, Αλφέρντο Κέχλερ, Αλφρέντο Μόχλστέντ, Γουστάβδο Μπρούνο Μόχλστέντ, Ενρίκε Μόχλστέντ, Τζέιμι Φαρία Μασάντο, και Οσβάλντο Μόχλστέντ.Τα χρώματά της είναι το κόκκινο και το άσπρο. Το 1905 μαζί με άλλες 4 ομάδες ίδρυσαν την Ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Ρίο ντε Τζανέιρο.

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Καριόκα :1913,1916,1922,1928,1931,1935,1960
* πρωτάθλημα πρωταθλητών :1982
* πρωτάθλημα Zona Sul of Taça Brasil :1961
* Taça Ioduran (Rio-São Paulo :1917
* Τορνέο έξτρα :1938
* Τορνέο έξτρα Κάρλο Μάρτιν ντα Ρόχα :1952
* Πρωτάθλημα 3ης φάσης Καριόκα :1955
* πρωτάθλημα Τορνέο Αρι Μπαρόσο :1965
* πρωτάθλημα Τορνέο Τζέιμι ντε Καρβάλχο :1976
* Τάκα Γκουαναμπάρα :1974
* Τάκα Ρίο :1982

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Official Site
* History, news and fans

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Σωτήριος Σταυρουλόπουλος

**Σωτήριος Σταυρουλόπουλος**. Δήμαρχος Αιγίου (1936-1941,1951-1952)
## Βιογραφία
Γιος του Ξενοφώντα Σταυρουλόπουλου. Σπούδασε στην Αγγλία γεωπόνος και ασχολήθηκε με το εμπόριο σταφίδας. Το 1934 εκλέχτηκε δήμαρχος αλλά εξαιτίας της δικτατορίας Μεταξά και του Ελληνοϊταλικού πολέμου παρέμεινε έως το 1941. Το 1951 επανεκλέχτηκε δήμαρχος Αιγίου μέχρι το 1952 οπότε και απεβίωσε. Κατά τη θητεία του κατασκεύασε την ψαραγορά, επέκτεινε το ηλεκτρικό δίκτυο, εδραίωσε τις γιορτές της Παναγίας και των ανθεστηρίων, πλακόστρωσε την πλατεία Πολυχρονιάδη και έφτιαξε αρδευτικά αυλάκια.

Σ
Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Φουτμπόλ

Η **Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς – Κολόμπ 92** (γαλλικά: *Racing Club de France Football-Colombes 92*) επίσης γνωστή ως **Ρασίνγκ Παρί**, **ΡΚΦ Παρί**, **Ρασίνγκ Κλαμπ**, ή απλώς **Ρασίνγκ** είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με προηγούμενη έδρα το Κολόμπ, ένα προάστιο του Παρισιού. Το 2009, η ομάδα μετακόμισε στο κοντινό Λεβαλουά-Περέ μετά από οικονομική συμφωνία της ομάδας με την κοινότητα. Η Ρασίνγκ δημιουργήθηκε το 1896 ως τμήμα του αθλητικού συλλόγου Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς ο οποίος ιδρύθηκε το 1882 και είναι ένα από τα αρχαιότερα σωματεία στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η ομάδα αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην CFA 2, την πέμπτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Προπονητής της Ρασίνγκ είναι ο παλαίμαχος ποδοσφαριστής Αζεντίν Μεγκελατί και οι εντός έδρας αγώνες της λαμβάνουν χώρα στο Σταντ Ολιμπίκ Υβ-ντυ-Μανουάρ του κοντινού Κολόμπ.

Η Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς ιδρύθηκε το 1882 και διαθέτει μια πλούσια ιστορία, παρά το σημερινό καταστατικό της ομάδας ως ερασιτεχνικής ομάδας. Η Ρασίνγκ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Λιγκ 1 και αποτελεί μια από τις πλέον επιτυχημένες ομάδες στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Πάντως, παρά το παρατσούκλι, η Ρασίνγκ έχει κατακτήσει την Λιγκ 1 μόλις μία φορά, η οποία κατάκτηση έλαβε χώρα στα ξεκινήματα του γαλλικού πρωταθλήματος και συγκεκριμένα την σεζόν 1935–36. Η ομάδα έχει επίσης κερδίσει έξι φορές το Κύπελλο Γαλλίας, αριθμός πουτην φέρνει ανάμεσα στις τέσσερεις ομάδες με τις περισσότερες κατακτήσεις. Η Ρασίνγκ έλαβε μέρος επίσης στο πρωτάθλημα που διοργανωνόταν υπό την αίγιδα της USFSA, το οποίο αποτέλεσε το πρώτο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Γαλλίας. Η ομάδα πραγματοποίησε το ντεμπούτο της σ'αυτό το πρωτάθλημα το 1899 και το κατέκτησε το 1907 έχοντας προηγουμένως τερματίσει ως φιναλίστ το 1902 και το 1903.

Η Ρασίνγκ έχει αναδείξει αρκετούς ταλαντούχους παίκτες στην διάρκεια της ύπαρξής της. Στους σημαντικούς παίκτες που αγωνίστηκαν στην Ρασίνγκ στην διάρκεια της ιστορίας της συμπεριλαμβάνονται οι Ροζέ Μαρς, Ένζο Φραντσεσκόλι, Όσκαρ Χάισερερ, Ταντέ Τσικοφσκί, και Ραούλ Ντιάνιε, μεταξύ άλλων. Ο Ντιάνιε πέρασε μια δεκαετία στην ομάδα την περίοδο 1930–1940 και, το 1931, αποτέλεσε τον πρώτο μαύρο παίκτη που αγωνίστηκε με την Εθνική Γαλλίας. Αργότερα αποτέλεσε μέλος της ομάδας που έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938, μαζί με τον συμπαίκτη του στην Ρασίνγκ, Αμπντελκαντέρ Μπεν Μπουαλί, ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους ποδοσφαιριστές βορειοαφρικάνικης καταγωγής που αγωνίστηκαν με την γαλλική εθνική ομάδα.

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Γαλλίας (1): 1936
* Κύπελλο Γαλλίας (5): 1936, 1939, 1940, 1945, 1949
* Πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας (1): 1986

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1896
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Παρίσι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1882
Ρεντ Σταρ ΦΚ

Η **Ρεντ Σταρ** (γαλλικά: *Red Star Football Club 93*, γαλλική προφορά: *Ρεντ Σταρ Φουτμπόλ Κλεμπ*). Το πρώτο της όνομα ήταν **Ρεντ Σταρ Κλαμπ Φρανσέ** (Red Star Club Français). Είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Παρίσι, από τους παλαιότερους συλλόγους στη Γαλλία, αφού ιδρύθηκε το 1897. Χρώματα έχει το Πράσινο και το Κόκκινο και έμβλημα ένα κόκκινο αστέρι. Έχει κατακτήσει 5 κύπελλα Γαλλίας.

## Τίτλοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1897
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Παρίσι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1897
Πολυχρόνης Πολυχρονιάδης

Ο **Πολυχρόνης Πολυχρονιάδης** (18.. - 1949) ήταν Έλληνας πολιτικός, δήμαρχος Αιγιαλείας από το 1929 ως το 1932 και βουλευτής.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Διομήδη Πολυχρονιάδη. Σπούδασε νομικά και ασχολήθηκε με την πολιτική. Εξελέγη βουλευτής Αιγιαλείας στις εκλογές του 1902, η εκλογή του όμως ακυρώθηκε. Επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδος στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910, του 1912 και του Μαΐου 1915. 

Το 1929 εξελέγη δήμαρχος Αιγίου, θέση από την οποία παραιτήθηκε για να θέσει υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του 1932 χωρίς όμως επιτυχία. Το 1932 παραιτήθηκε για να εκθέσει βουλευτική υποψηφιότητα. Επί των ημερών του κατασκευάστηκε η δημοτική βιβλιοθήκη και ηλεκτροδοτήθηκε το Αίγιο. 

Απεβίωσε στο Αίγιο στις 25 Σεπτεμβρίου 1949 και κηδεύτηκε πάνδημα στη Μητρόπολη της πόλης.

## Παραπομπές


Πολυχρονιαδης
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Κατηγορία:Βουλευτές Αιγιαλείας
Ύφαλα

Γενικά με τον όρο **Ύφαλα** (under water part) χαρακτηρίζονται τα αόρατα μέρη του πλοίου από την ίσαλο και κάτω όταν αυτό κινείται ή ακινητεί ζυγοσταθμισμένο. Συγκεκριμένα τα ύφαλα καλύπτουν όλο το μήκος της επιφάνειας του κάτω μέρους του πλοίου που βρίσκεται μέσα στο νερό, ξεκινώντας από το κατώτερο επίπεδο, την τρόπιδα ή "καρίνα", και φθάνοντας μέχρι την ίσαλο, κατά πλευρά, εξ ου και το όνομα **βρεχάμενα**.

Στα ύφαλα των πλοίων διακρίνονται η βολβοειδής πλώρη, το πηδάλιο και η έλικα ή οι έλικες. Επίσης στο τμήμα αυτό φέρονται τυχόν σταθερωτήρες ή "πτερύγια ευστάθειας", τα "εγκάρσια πέδιλα" των υδροπτέρυγων σκαφών, πρωραίες εγκάρσιες έλικες, ώς επίσης και οι απολήξεις ναυτιλιακών οργάνων ή πομποδέκτες των ραδιοναυτιλιακών οργάνων (π.χ. δρομομέτρων, βυθομέτρων, ηχοβολιστικών, κλπ.)

## Δείτε επίσης
*Τεχνολογία πλοίου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Υφαλα
Zazel

Το **Zazel: The Scent of Love**, γυρισμένο το 1996, είναι ένα από τα πιο ποιοτικά και αναγνωρισμένα Αμερικανικά πορνογραφικά φιλμ. Η σκηνοθετημένη από τον Philip Mond ταινία, κόστισε περίπου 237.000 δολάρια και περιελάμβανε μια ομάδα από Πέντχαουζ Πετς μεταξύ των οποίων οι:
*Sasha Vinni, Πετ της χρονιάς 1994, στο ρόλο της Zazel
*Grace Harlow
*Lene Hefner
*Gina LaMarca, Πετ της χρονιάς 1995
*Brooke Lane
*Anna Romero
*Nikki St. Gilles

Η ταινία είχε εξεζητημένα σκηνικά, εκτενές make-up και body painting και χρησιμοποίησε πολυδάπανες τεχνικές κινηματογράφησης, όπως υποβρύχιες λήψεις, στοιχεία που σπάνια εμφανίζονται σε πορνό.

## Πλοκή

Η Ζαζέλ, μια γνωστή καλλιτέχνιδα προσλαμβάνεται για να δημιουργήσει το "πιο ερεθιστικό άρωμα" στον κόσμο. Αναζητώντας την έμπνευση η Ζαζέλ ζωγραφίζει, κοιτάζει φωτογραφίες και περιπλανιέται σε έναν ολάνθιστο κήπο. Η κάθε εμπειρία της εμπνέει μια έντονη σεξουαλική φαντασίωση με θέματα όπως οι νύμφες του νερού, η ζούγκλα, οι "Τρεις Σωματοφύλακες", οι παλιές ασπρόμαυρες ταινίες, ο παράδεισος και η κόλαση. Η πρωταγωνίστρια και αφηγήτρια Sasha Vinni, δεν εμφανίζεται σε σκηνές με ετεροφυλική διείσδυση, την βλέπουμε μόνο να αυνανίζεται και να συμμετέχει σε λεσβιακές περιπτύξεις.

Η ταινία περιλαμβάνει οκτώ συνολικά σκηνές με τους περιγραφικούς τίτλους
*Η Νύμφη
*Το Τατουάζ
*Οι Τρεις Σωματοφύλακες
*Ζούγκλα
*Παράδεισος
*Άσπρο-Μαύρο
*Γοργόνες
*Κόλαση

## Βραβεία
*Ένα από τα 101 καλύτερα πορνό όλων των εποχών σύμφωνα με τη λίστα του περιοδικού AVN.
*Κέρδισε 7 AVN Awards το 1997 :
**Best All-Sex Film
**Best Cinematography
**Best Art Direction
**Best Editing
**Best Group Scene
**Best Overall Marketing Campaign
**Best Selling Tape Of The Year.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ταινία στην AFDb
*Κριτική από την ιστοσελίδα "A Woman's Touch"
*Κριτική για το DVD της ταινίας
*Λεπτομερής περιγραφή ανά σκηνή
*Trailer και Εικόνες

Κατηγορία:Ταινίες του 1996
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ερωτικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα
Επαρχία Λήμνου

Η **επαρχία Λήμνου** απαρτιζόταν από τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου Λήμνος και Άγιος Ευστράτιος και ανήκε στον νομό Λέσβου. Διοικητική μονάδα της επαρχίας Λήμνου ήταν το **Επαρχείο Λήμνου** με έδρα την Μύρινα της Λήμνου και διοικητικά όρια τα νησιά Λήμνος και Άγιος Ευστράτιος. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που εφαρμόστηκε από το Σχέδιο Καλλικράτης το Επαρχείο Λήμνου καταργήθηκε και δημιουργήθηκε η Περιφερειακή Ενότητα Λήμνου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Και σε αυτήν ανήκουν οι Δήμος Λήμνου και ο Δήμος Αγίου Ευστρατίου. 

## Έπαρχοι Λήμνου

Ως το 1994 οι έπαρχοι Λήμνου διορίζονταν από τον εκάστοτε υπουργό Εσωτερικών και συνήθως άλλαζαν όταν άλλαζε η κυβέρνηση ή ο αρμόδιος υπουργός. Από το 1994 με το Σχέδιο Καποδίστριας καθιερώθηκαν οι εκλογές του β΄ βαθμού αυτοδιοίκησης και ο έπαρχος ήταν αιρετός. Σύμφωνα με το νόμο έπαρχος εκλεγόταν ο πλειοψηφών Λήμνιος σύμβουλος του νικητή συνδυασμού που εξέλεγε νομάρχη Λέσβου.

### Αιρετοί έπαρχοι Λήμνου
## Κατάλογος Επάρχων Λήμνου

Με τον νόμο 4255/11-4-2014 «Εκλογή μελών του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και άλλες διατάξεις», επανήλθε με το Άρθρο 29 η νομική ορολογία−ονομασία «Έπαρχος» νησιωτικής περιφερειακής ενότητας στο σύνολο των πρώην νησιωτικών Επαρχείων, αντί του περιφερειακού συμβούλου νησιωτικής περιφερειακής ενότητας, με αρμοδιότητες τις οποίες εκχωρεί ο Περιφερειάρχης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο δικτυακός τόπος του Επαρχείου Λήμνου

Κατηγορία:Λήμνος (Διοίκηση)
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Λέσβου
Βρατσέρα

Η **Βρατσέρα** ή **Μπρατσέρα**, από το ιταλικό *Bracciera* ή *brazzera* ήταν τύπος μικρού ιστιοφόρου πλοίου με δύο ιστούς (κατάρτια), τον πρωραίο με κλίση προς την πλώρη και τον μέγα με κλίση προς τη πρύμνη, με δύο τριγωνικά ιστία και δύο φλόκους στον πρόβολο (μπομπρέσο). Επίσης ο μέγας ιστός έφερε στο πάνω μέρος μικτό τετράγωνο ιστίο (δολωνίσκο ή κοινώς γαπιόνι).

Ο τύπος αυτού του ιστιοφόρου ήταν πολύ διαδεδομένος στην Αδριατική και στο Αιγαίο Πέλαγος ως επιβατηγό και αλιευτικό που παρέμεινε σε χρήση (με βενζινοκινητήρα) μέχρι την δεκαετία του 1950. Οι συνήθεις διαστάσεις του τύπου αυτού ήταν μήκους 49 πόδια, πλάτους 19 και βάθους κυτών 3 πόδια. Το κατάστρωμα είχε έντονη πλευρική κλίση (βερέμι). Το πηδάλιο φέρονταν εξωτερικά από την πρύμνη και χειριζόταν (μανουβράρονταν) με "οίακα" , όπως στις λέμβους.

Παλαιότερα χρησιμοποιήθηκε και ως πολεμικό πλοίο. Το όνομα θεωρείται ακόμη και ως παραφθορά του ονόματος της αρχαίας Βραττίας.
*Σημειώνεται ότι πριν τον καθορισμό του επίσημου ναυτικού ονοματολογίου πολλοί "ευπαίδευτοι" Έλληνες αξιωματικοί του άλλοτε ναυτικού προσπάθησαν να καθιερώσουν ως επίσημο όνομα, (στην καθαρεύουσα),  αντί της Βρατσέρας την ονομασία **γαυλίς** (της γαυλίδος), πλην όμως αυτή η ονομασία περιέπεσε γρήγορα σε αχρηστία, όπου μόνο σε παλαιά ναυτικά λεξικά απαντάται.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Δισκοπότηρο

μικρογραφία|Δισκοπότηρο του 19ου αιώνα, το οποίο βρίσκεται στο Musée d'Art et d'Histoite de Sainte-Menehould
**Δισκοπότηρο** ή *δισκοποτήριο* ή **Άγιο Δισκοπότηρο** είναι όρος λειτουργικός με τον οποίο προσδιορίζεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία το Άγιο Ποτήριο μαζί με το Άγιο Δισκάριο όπου και τα δύο αυτά ιερά σκεύη αποτελούν ενιαίο σύνολο, επειδή δέχονται τα "τίμια δώρα", δηλαδή το σώμα και το αίμα του Σωτήρος και που αποτελούν έτσι συγγενεύοντα σκεύη κατά τη λειτουργική τους χρήση.

## Δείτε επίσης
*Επίσης με τον όρο Άγιο Δισκοπότηρο επεκράτησε λανθασμένα να χαρακτηρίζεται στη Δύση το ιερό κύπελλο **[[Γκράαλ]]** της θρησκευτικής παράδοσης που παρατηρείται επαναλαμβανόμενη σχετικά από τους μυθικούς χρόνους.

Κατηγορία:Λειτουργικά σκεύη
Anno Mundi

Ο όρος **Anno Mundi** (**A.M.**, "στο έτος του κόσμου"), δηλαδή **"έτος Κόσμου" (ε.Κ.)** ή **"από καταβολής Κόσμου"**, αναφέρεται σε ημερολογιακή περίοδο της οποίας η μέτρηση αρχίζει από τη δημιουργία του κόσμου.

Παράδειγμα τέτοιου ημερολογίου αποτελεί το εβραϊκό ημερολόγιο, σύμφωνα με το οποίο η δημιουργία έλαβε χώρα το έτος 3760 π.Χ.. Έτσι, το εβραϊκό ημερολόγιο θεωρεί ότι το 2008 είναι το έτος 5769 ε.Κ. (λατιν.: A.M.). 

thumb|220px|right|Το 4004 π.Χ. ως έτος δημιουργίας του Κόσμου. <small>(''Το Λεξικόν των Αγίων Γραφών'', Γ. Κωνσταντίνου, 1888/1973)</small>

Αυτό το σύστημα μέτρησης χρησιμοποιήθηκε και από τους πρώτους χριστιανούς εκκλησιαστικούς πατέρες και χρονικογράφους. Επί παραδείγματι, στις αρχές του 3ου αιώνα, ο επίσκοπος Ρώμης Ιππόλυτος αναφέρει ότι η "καταβολή του κόσμου", δηλαδή η γέννηση του Αδάμ, έλαβε χώρα 5.500 χρόνια πριν τη γέννηση του Ιησού Χριστού.

Στις αρχές του 5ου αιώνα, ο μοναχός Πανόδωρος ο Αλεξανδρείας κατέγραψε ότι η δημιουργία του κόσμου έγινε το 5904 π.Χ. Παρόμοιοι ήταν και οι υπολογισμοί που ανέπτυξαν ο Γεώργιος Σύγγελος, προσωπικός γραμματέας του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιου στα τέλη του 7ου αιώνα και ο μοναχός Αννιανός ο Αλεξανδρείας τον 5ο αιώνα που τοποθέτησε την δημιουργία του Κόσμου στις 25 Μαρτίου 5492 π.Χ. Η χρονολογία που εμφανίζεται στα *Ρωμαϊκά [[Μαρτυρολόγιο|μαρτυρολόγια]]* είναι 25 Μαρτίου 5198 π.Χ.. 

Στο Βυζάντιο, το Έτος Κόσμου αποτελεί την αντίστοιχη αντίληψη όσον αφορά το Βυζαντινό Ελληνικό Ημερολόγιο, το οποίο χρονολογεί τη δημιουργία την 1η Σεπτεμβρίου 5509 π.Χ. Ο Γ' Κανόνας της ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου αναφέρεται στην τρέχουσα χρονολογία «», δηλαδή του έτος 6199 από τη δημιουργία Αδάμ που αντιστοιχεί στο έτος 691 από τη γέννηση του Χριστού. Το βυζαντινό σύστημα χρονολόγησης «από κτίσεως κόσμου» ακολουθήθηκε στη Ρωσία μέχρι και την εποχή του Μεγάλου Πέτρου το 1725. Κατά τον Μεσαίωνα, ο ιστορικός Βέδας χρονολόγησε τη δημιουργία στις 18 Μαρτίου 3952 π.Χ..

Κατά τον 17ο αιώνα, ο πολυγραφότατος Αγγλικανός κληρικός Τζέιμς Άσερ (1654) υποστήριξε ως χρονολογία της δημιουργίας την 23η Οκτωβρίου 4004 π.Χ.. Με αυτό το έτος δημιουργίας του κόσμου ταυτίστηκε και ο  Δρ. Θεολογίας Γ. Κωνσταντίνου στα τέλη του 19ου αιώνα (για τη Δογματική-Θεολογική σημασία της χρονολόγησης αυτής στην Ορθόδοξη Εκκλησία, *βλέπε άρθρο: [[Έτος Κόσμου]]*).

## Υποσημειώσεις


## Δείτε επίσης
* Έτος Κόσμου
* Χρονολόγηση δημιουργίας
* Βυζαντινό ημερολόγιο
* Ινδικτιών

Κατηγορία:Ημερολόγια
Κατηγορία:Συστήματα χρονολόγησης
Παγγαίο όρος

Το **Παγγαίο όρος** είναι μεγάλος ορεινός όγκος της Ελλάδας που εκτείνεται στους νομούς Καβάλας και Σερρών. Στο βουνό και στις γύρω από αυτό περιοχές υπάρχουν πολλές και μεγάλες πηγές, καθώς και ρέματα που τροφοδοτούνται από το βουνό. Η υψηλότερη κορυφή του είναι το "Μάτι" με υψόμετρο 1.956 μέτρα. Τα δασαρχεία Καβάλας και Σερρών είναι υπεύθυνα για την προστασία του βουνού.

## Πληροφορίες
Κατά την ελληνική μυθολογία το όρος αρχικά ονομαζόταν *Καρμάνιον*, για να ονομαστεί μετέπειτα *Παγγαίον* από τον Παγγαίο, γιο του θεού Άρη και της Κριτοβούλης, ο οποίος, μη μπορώντας να αντέξει τις τύψεις του για την αιμομιξία που άθελά του διέπραξε με την θυγατέρα του, αυτοκτόνησε πάνω στο όρος αυτό.

Το Παγγαίο όρος αναφέρεται συχνά από τις αρχαίες ελληνικές και λατινικές πηγές και ήταν ιδιαίτερα φημισμένο για τα αργυρωρυχεία και χρυσωρυχεία του, καθώς και για τη ναυπηγήσιμη ξυλεία που παρείχαν τα δάση του. Ακόμη περίφημα ήταν τα εκατόφυλλα τριαντάφυλλα που φύονταν σε αυτό.

Ο Αισχύλος στην τραγωδία Πέρσαι αναφέρει το όρος Παγγαίο στην περιγραφή της πορείας που ακολούθησαν οι ηττημένοι Πέρσες: *« ἔς τε Μακεδόνων χώραν ἀφικόμεσθ᾽, ἐπ᾽ Ἀξιοῦ πόρον, Βόλβης θ᾽ ἕλειον δόνακα, Πάγγαιόν τ᾽ ὄρος »* («φτάσαμε στη Μακεδονία, στον Αξιό, και στους βάλτους και τις καλαμιές της Βόλβης και στο Παγγαίο όρος»).

Στην κορυφή του Παγγαίου όρους βρισκόταν το φημισμένο ιερό του Διονύσου, το οποίο είχαν υπό τον έλεγχό τους οι Σάτρες. Στο μαντείο υπήρχε μια γυναίκα ως «προμάντιδα», δηλαδή σαν Πυθία. Επίσης είχε έμπειρους ιερείς, τους «προφήτες», προερχόμενους από το πολεμικό φύλο των μαχαιροφόρων Βησσών της Ροδόπης, οι οποίοι μετέφεραν στους πιστούς τους χρησμούς που ο Βάκχος ενέπνεε στην προμάντιδα.

Τα «ακιδογραφήματα» ή τα «βραχογραφήματα» του Παγγαίου αποτελούν σχεδιάσματα πάνω στον γρανίτη ή τον ασβεστόλιθο, συνηθέστατα στο ύπαιθρο, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και μέσα σε σπήλαια. Παριστάνουν ζώα, ανθρώπους, αγρίμια του δάσους αλλά οι αρχαιολογικές γνώσεις για αυτά είναι ελάχιστες.

Στη βόρεια πλαγιά του όρους και σε υψόμετρο περίπου 600 μέτρων, βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας. Η Μονή είναι κτισμένη στην πλαγιά ενός υψώματος, στη θέση του ιερού μαντείου του Διονύσου. Η ίδρυση της μονής ανάγεται στον 5ο αι. μ.Χ. και τα νεότερα χρόνια αποτέλεσε σημαντική εστία παιδείας του υπόδουλου Ελληνισμού.

Το Παγγαίο είναι και γνωστό ως το Χρυσοφόρο Παγγαίο λόγω των πλούσιων κοιτασμάτων χρυσού και αργυρού που εκμεταλλεύτηκε στην αρχαιότητα ο Φίλιππος Β’ Βασιλιά των Μακεδόνων. Μια απο τις εισόδους των μεταλλείων είναι ακόμα διακριτή, λίγο πριν το Καταφύγιο Χατζηγεωργίου επί του παλαιού ορεινού δρόμου.

## Δείτε επίσης
* Δασικά χωριά στην Ελλάδα
* Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βουνά της Καβάλας
Κατηγορία:Βουνά των Σερρών
Κατηγορία:Δασικά χωριά στην Ελλάδα
Ζυγοστάθμιση πλοίου

Με τον όρο **ζυγοστάθμιση πλοίου** (trimming) χαρακτηρίζεται η διαγωγή ενός έμφορτου πλοίου όταν αυτό φέρεται ισοβύθιστο σε πλώρη, πρύμνη και κατά πλευρά. Τότε το πλοίο λέγεται "*ζυγοσταθμισμένο*" (trimmed ship). Στη περίπτωση αυτή η Διαγωγή πλοίου είναι μηδενική.

Η ζυγοστάθμιση φορτηγού πλοίου γίνεται κυρίως με την τακτοποίηση του μεταφερομένου φορτίου το καλούμενο ευτρεπισμό (σε ξηρά φορτία) ή χαπιάρισμα (σε χύμα φορτία). Σε όλους τους άλλους τύπους πλοίων γίνεται με την ισοβαρή κατανομή έρματος, φορτίων, επιβατών και εφοδίων πλοίου.

Όταν το φορτίο που παραμένει στο πλοίο είναι περιορισμένο ή πλέει "κενό φορτίου" τότε η ζυγοστάθμιση επιτυγχάνεται με τον ερματισμό  των δεξαμενών ζυγοστάθμισης.

Κατηγορία:Ευστάθεια πλοίου
Μεγαπλάτανος Πέλλας

Ο **Μεγαπλάτανος** είναι ημιορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, με υψόμετρο 310 μέτρα. Παλαιότερα ονομαζόταν *Μπίζοβο*.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Μεγαπλάτανος βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Αλμωπίας, στους πρόποδες του όρους Βόρας, σε θέση με πλούσια βλάστηση, πηγές και πλατάνια. Πρόκειται για ημιορεινό οικισμό με υψόμετρο 310 μέτρα. Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται εκκλησία που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ευστάθιο τριγυρισμένη από συστοιχία υπεραιωνόβιων πλατάνων, από τα οποία πήρε και την σημερινή ονομασία του. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται αποκλειστικά με την γεωργία και κυρίως με την παραγωγή κερασιών, κάστανων, και σπαραγγιών.

Από τον Μεγαπλάτανο αναδείχθηκαν αγωνιστές που ακολούθησαν τον Αγγελή Γάτσο στον αγώνα του 1821, Μακεδονομάχοι καθώς και πεσόντες στις μάχες του εμφυλίου. Μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο πολλοί κάτοικοι του Μεγαπλατάνου μετακινήθηκαν και συνέχισαν τη ζωή τους στην Έδεσσα. Τον Ιούλιο του 1908 το χωριό καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς από επίθεση Βουλγάρων κομιτατζήδων.

Στον Μεγαπλάτανο, στη περιοχή «σταθμός» εντοπίστηκαν ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού. Χρονολογούνται περίπου στο 3000 - 1100 π.Χ. Για την ύπαρξη από τα προ Χριστού χρόνια του Μεγαπλατάνου αναφέρθηκε ο γεωγράφος του 1ου μ.Χ. αιώνα Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέροντας ως σημαντικότερες πόλεις των Αλμώπων τον Ευρωπό (Φούστανη), την Άψαλο, το Τρέσινο (Όρμα) και το Μπίζοβο. Στον οικισμό σώζεται επίσης το παλιό φυλάκιο του χωριού στην ανατολική του είσοδο, καθώς και ο σταθμός από το «Τρένο της Καρατζόβας» ή «Ντεκοβίλ» που έκανε στάση στον Μεγαπλάτανο μισό χιλιόμετρο νότια του οικισμού. Τέλος σημαντική είναι η παλιά εκκλησία του χωριού χτισμένη το 1860. Βρίσκεται στο κοιμητήριο του χωριού και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.

Ο πληθυσμός του το 1912 ήταν περίπου 880 κάτοικοι, εκ των οποίων 30 μουσουλμάνοι 760 εξαρχικοί και 90 πατριαρχικοί. Το 1924 οι μουσουλμάνοι κάτοικοι μετανάστευσαν αναγκαστικά στην Τουρκία και στη θέση τους εγκαταστάθηκαν χριστιανοί πρόσφυγες. Το 1928 υπήρχαν στο χωριό 30 πρόσφυγες και 800 Μακεδόνες.

## Διοικητικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, με την παλιά του ονομασία Μπίζοβο το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Μεγαπλάτανος το 1925 με το ΦΕΚ 148Α - 13/06/1925. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγαπλατάνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αριδαίας του Δήμου Αλμωπίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 542 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 378.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Συσκευή εισόδου

μικρογραφία|Συσκευες εισόδου
Μία **συσκευή εισόδου** είναι οποιαδήποτε περιφερειακή μονάδα (μέρος του υλικού υπολογιστή) μέσω της οποίας δεδομένα εισάγονται από τον άνθρωπο στον Η/Υ. 

Παραδείγματα συσκευών εισόδου:
#Πληκτρολόγιο
#Ποντίκι
#Σαρωτής (ή αλλιώς σκάνερ) 
#Χειριστήρια παιχνιδιών 
#Μικρόφωνο
#Ιχνόσφαιρα (trackball) 
#Ψηφιακή κάμερα, Webcam
#Φωτογραφίδα (light pen)
#Bar code scanner/reader
#Kinect
#Touchpad  (οθόνη αφής)
#Joystick
Πολλές συσκευές εισόδου μπορούν να ταξινομηθούν σύμφωνα με:
* Το μέσο εισόδου (π.χ. μηχανική κίνηση, ακουστικό, οπτικό, κλπ.)
* Διακριτή εισαγωγή (π.χ. κτυπήματα πλήκτρων) ή συνεχής (π.χ. η θέση του ποντικιού, αν και ψηφιοποιείται σε διακριτές τιμές, μπορεί να μεταβάλλεται από τον ανθρώπινο χειριστή τόσο γρήγορα που να θεωρείται συνεχής εισαγωγή δεδομένων).
Οι συσκευές κατάδειξης είναι συσκευές εισόδου που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν μία θέση στο χώρο και μπορούν να ταξινομηθούν περαιτέρω ως εξής:
* Με κριτήριο την άμεση ή έμμεση είσοδο. Παραδείγματα άμεσης εισόδου είναι η οθόνη αφής και η φωτογραφίδα. Παραδείγματα έμμεσης εισόδου είναι το ποντίκι και η ιχνόσφαιρα.
* Με κριτήριο την χωρική πληροφορία, που μπορεί να είναι απόλυτη (π.χ. οθόνη αφής) ή σχετική (π.χ. το ποντίκι).
Οι συσκευές εισόδου και οι συσκευές εξόδου, συνθέτουν το υλικό μέρος της διεπαφής μεταξύ ανθρώπου και υπολογιστή.
## Δείτε επίσης
* Περιφερειακή συσκευή
* Συσκευή εξόδου

Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής
Κατηγορία:Περιφερειακά υπολογιστών
Γεώργιος Κουβέλης

Ο **Γεώργιος Κουβέλης** ήταν Δήμαρχος Αιγίου (από το 1946 ως το 1950).
## Βιογραφία
Ήταν διορισμένος από την κυβέρνηση Τσαλδάρη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του επέστρωσε την κεντρική αγορά, ίδρυσε κατόπιν ενεργειών του πυροσβεστικό σταθμό στο Αίγιο και κατασκεύασε το πάρκο Ροκφέλλερ. Επίσης επισκεύασε τα σφαγεία, το Δημαρχείο και την ψαραγορά.

Κ
Ινστιτούτο Ωκεανογραφικών και Αλιευτικών Ερευνών

Πολλές ναυτιλιακές Χώρες στον κόσμο έχουν ιδρύσει ειδικά επιστημονικά  ινστιτούτα θαλασσίων ερευνών καθώς και εσωτερικών υδάτων μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα.

Το **Ινστιτούτο Ωκεανογραφικών και Αλιευτικών Ερευνών** Ελλάδας (Ι.ΩΚ.Α.Ε) ιδρύθηκε το 1965 (δια του Ν.4482/1965) με σκοπό την επιστημονική έρευνα των ελληνικών θαλασσών καθώς και εκείνων των εσωτερικών υδάτων της Χώρας επί των οργανισμών που ζουν μέσα σ΄ αυτά, καθώς και των συνθηκών που βεβαίως αναπτύσσονται αυτοί, χωρίς και να παραλείπεται η παρακολούθηση της οικονομικής εκμετάλλευσής τους (των ψαριών).

Στη πραγματικότητα το Ι.ΩΚ.Α.Ε. διαδέχθηκε το από το 1945 ιδρυθέν "Ελληνικό Υδροβιολογικό Ινστιτούτο" της Ακαδημίας Αθηνών. Η Έδρα του εν λόγω Ινστιτούτου βρίσκεται στη παραλία του Αγίου Κοσμά (έναντι του παλαιού αεροδρομίου του Ελληνικού) με ιδιόκτητες λιμενικές εγκαταστάσεις. Εποπτεύεται από το Υπουργείο Βιομηχανίας και διατηρεί περιφερειακές υπηρεσίες στη Ρόδο στο Λαύριο καθώς και στην Έδεσσα. Συνεργάζεται με πολλές Υπηρεσίες και Φορείς παράλληλου αντικειμένου όπως, με το Λιμενικό Σώμα, την Υδρογραφική Υπηρεσία κ.ά.

## Εξέλιξη
Το 1983 μετονομάσθηκε σε "Εθνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών" (ΕΚΘΕ) και τελευταία με το Κυβερνητικό Διάταγμα 3 Ιουνίου 2003 έλαβε τον σημερινό  τίτλο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) σε ενιαία δομή διοίκησης, υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων όπου και ενσωματώθηκαν οι ερευνητικές προσπάθειες του πρώην ΕΚΘΕ και ΙΘΑΒΙΚ (αντίστοιχου ερευνητικού κέντρου Πανεπιστημίου Κρήτης).

Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Αθήνα
Κατηγορία:Ελληνική ναυτιλία
Κατηγορία:Αλιεία
Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας
Κατηγορία:Υπουργείο Ανάπτυξης (Ελλάδα)
Διεθνής Ένωση Πλοιοκτητών Δεξαμενοπλοίων

Το όνομα **Ιντερτάνκο** (INTERTANΚO) αποτελεί ακρωνύμιο του αγγλικού τίτλου "**Inter**national Association of Independent **Tank**er **O**wners" με το οποίο φέρεται η **Διεθνής Ένωση Πλοιοκτητών [[δεξαμενόπλοιο|Δεξαμενοπλοίων]]** (tankers).

Η διεθνής αυτή ένωση ιδρύθηκε το 1934 με κύριο αντικείμενο την προάσπιση των συμφερόντων των ανά τον κόσμο μελών της και με αρχική ονομασία "International Tanker Owners Association". Το 1970 μετονομάστηκε σε International Association of Independent Tanker Owners.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Διεθνείς Ναυτιλιακοί Οργανισμοί
Δομνίστα Ευρυτανίας

Η **Δομνίστα** είναι ένας ορεινός οικισμός (υψόμετρο 1.003 μέτρα) του νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, πολύ κοντά στα όρια με τον Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Η απόστασή της από την πρωτεύουσα του νομού, το Καρπενήσι, είναι 41 χιλιόμετρα. 

Διοικητικά υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός δήμος Δομνίστας) και έχει πληθυσμό 287 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Το 2001 στη Δομνίστα είχαν απογραφεί 584 κάτοικοι σε 141 νοικοκυριά, ενώ το 1991 αριθμούσε 351 κατοίκους σε 123 νοικοκυριά, με μόνιμο πληθυσμό μόλις 195 κατοίκους.

## Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|αριστερά|Το ξέφωτο με το εκκλησάκι του Αϊ-Λιά, στην άκρη του χωριού
Αναφέρεται  ότι το όνομά της προέρχεται από την Ντομνίστα, κόρη της αρχόντισσας Ντόμνας, από τον καιρό των Φράγκων ιπποτών. Υπάρχει όμως και ότι η ετυμολογία οφείλεται στην βλάχικη λέξη  που σημαίνει αυγή.

Το 1821 βρήκε εκεί καταφύγιο ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του χωριού είναι η κήρυξη του ένοπλου αγώνα κατά των Γερμανών από τον Άρη Βελουχιώτη, ηγέτη του ΕΛΑΣ, του αντάρτικου σώματος του EAM, το 1942.

## Τοπική κοινότητα Δομνίστης
Η Δομνίστα αποτελεί την έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους οικισμούς Σκοπιά (6 κάτοικοι) και Μαρίνος (41 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής κοινότητας Δομνίστης ανέρχεται, κατά την απογραφή του 2011, σε 334 κατοίκους.

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλοπρόοδος Σύλλογος Δομνίστας Ευρυτανίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Δομνίστας
Δήμος Δομνίστας

Ο **Δήμος Δομνίστας** ήταν καποδιστριακός δήμος και νυν δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Καρπενησίου. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού Ευρυτανίας και είχε σαν έδρα το χωριό Κρίκελλο. Ήταν ορεινός δήμος και συνόρευε με τους νομούς Αιτωλοακαρνανίας και Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.163 κατοίκους και έκταση 215.755 στρέμματα.

Ο δήμος περιελάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** Δ.δ. Κρικέλλου ** -- το Κρίκελλο
: ** Δ.δ. Άμπλιανης (Σταυροπηγίου) ** -- η Άμπλιανη (*τ. Σταυροπήγιον*)
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Δομνίστης Ευρυτανίας|Δ.δ. Δομνίστης]] **
::* η Δομνίστα
::* ο Μαρίνος
::* η Σκοπιά
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μεσοκώμης Ευρυτανίας|Δ.δ. Μεσοκώμης]] **
::* η Μεσοκώμη
::* το Ρυάκι
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ροσκάς Ευρυτανίας|Δ.δ. Ροσκάς]] **
::* η Ροσκά
::* η Στουρνάρα (*τ. Δολιανά*)
: ** Δ.δ. Στάβλων ** -- οι Στάβλοι
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ψιανών Ευρυτανίας|Δ.δ. Ψιανών]] **
::* τα Ψιανά
::* ο Άγιος Χαράλαμπος
::* το Βύθισμα
::* η Καστανούλα
::* το Παλαιοχώρι

## Αξιοθέατα
Στην περιφέρεια του δήμου ανήκει το φημισμένο φαράγγι «Πανταβρέχει».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Δομνίστας
*Σελίδα αφιερωμένη στο δήμο Δομνίστας
*Στοιχεία για τον δήμο Δομνίστας από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
*Δήμος Δομνίστας. Διαδραστικός & Περιηγητικός Χάρτης με όλα τα αξιοθέατά του

Δομνίστας
*
Αντιλίμπερτυ

Με τον διεθνή όρο **αντιλίμπερτυ** (*antiliberty)* χαρακτηρίζεται ο νεότερος τύπος πλοίου που ναυπηγείται με ναυπηγικό υποκατάστατο του τύπου Λίμπερτυ.

Κυριότεροι σύγχρονοι τύποι των  antiliberties φορτηγών πλοίων είναι ο τύπος "SD-14" (βρετανικός τύπος), ο ιαπωνικός "Freedom" καθώς και ο γερμανικός τύπος  "MK II".

Και οι τρεις παραπάνω τύποι πλοίων έχουν ικανότητα μεταφοράς της τάξεως των 14 - 15.000 τόν., ταχύτητα 15-18 κόμβους, ευρύχωρα κύτη (αμπάρια), απλόχωρο κατάστρωμα και πολλές φορτωεκφορτωτικές ευκολίες (π.χ. ηλεκτρικούς γερανούς κλπ.), εξασφαλίζοντας έτσι μεγάλες μεταφορικές ικανότητες.

Κατηγορία:Φορτηγά πλοία
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Προσκύνηση

**Προσκύνηση** είναι η κλίση ή αλλαγή στάσης του σώματος με σεβασμό, ή ασπασμός, για να τιμηθεί ή να λατρευτεί κάποιος ή κάτι. Ο άνθρωπος ως ψυχοσωματική ενότητα, δεν λατρεύει ή δεν τιμά κάτι μόνο με τη σκέψη ή με τα λόγια, αλλά και με τη στάση του σώματός του.

Όταν αποδίδεται σε Θεό η προσκύνηση είναι λατρευτική άλλως είναι τιμητική, ήτοι προς ένδειξη ή απόδοση τιμής.

Η προσκύνηση είναι έννοια που συνδέεται με τη θρησκεία: προσκύνηση στον Θεό, στον άγιο, στο εικόνισμα αγίου, στον παπά, και ουδόλως ταυτίζεται εννοιολογικά με την υπόκλιση. Η υπόκλιση του θυρωρού ενός ξενοδοχείου προς τον εισερχόμενο πελάτη, δεν αποτελεί προσκύνηση.

Ανάλογα με τη θρησκεία, υπάρχει διαφορετική αντίληψη στην έννοια της προσκύνησης. Σε μια πανθεϊστική θρησκεία, που θεωρεί τα πάντα ως μέρος της θεότητας ή απόρροια της θείας ουσίας, δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά τιμής και προσκύνησης.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όπου η γίνεται σαφής διάκριση άκτιστης και κτιστής ουσίας, υπάρχει και σαφής διαφορά στην λατρεία και την προσκύνηση. Το άκτιστο λατρεύεται, το κτιστό απλώς τιμάται. Συχνά στους ορθόδοξους ναούς, γίνεται και σχετική προσκύνηση για να τονισθεί η διαφορά τιμής και λατρείας. Για παράδειγμα, όταν σε δύο διπλανές εικόνες υπάρχει στη μία ο Χριστός και στην άλλη η Παναγία, του μεν Χριστού φιλούν οι πιστοί τα πόδια, στη δε Παναγία τα χέρια, έτσι ώστε να δείξουν τη διαφορά προσκύνησης μεταξύ του Χριστού ως λατρευόμενου Θεού, και της Παναγίας ως τιμώμενης Αγίας.

Κατηγορία:Θρησκειολογία
Κατηγορία:Χειρονομίες σεβασμού
Παγάνης

Ο **Παγάνης** ήταν Βυζαντινός στρατηγός επί αυτοκρατορίας Μιχαήλ Γ'. Το 866, όταν ο αυτοκράτορας όρισε συμβασιλέα τον Βασίλειο Α' τον Μακεδόνα, ήταν διοικητής του θέματος του Οψικίου. Στασίασε κατά του Βασιλείου κι έκαψε τα κτήματα των αυλικών που βρίσκονταν στην περιφέρειά του. Με το που ήρθε ο χειμώνας, οι οπαδοί του τον εγκατέλειψαν. Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε εξορία αφού πρώτα του έβγαλαν και τα δύο μάτια και του έκοψαν τη μύτη.

Κατηγορία:Κυβερνήτες του θέματος Οψικίου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Νικόλαος Παγανάς

Ο **Νικόλαος Παγανάς** (1844 – 1907) ήταν Έλληνας μουσικός στο χώρο της εκκλησιαστικής μουσικής. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1844 στο Πλωμάρι Λέσβου. Εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και μέχρι το θάνατό του διετέλεσε διευθυντής στο ληξιαρχείο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Εξέδωσε τα έργα «Γραμματική της μουσικής γλώσσης» (1894), «Μουσική παιδαγωγία» (1897) και «Μουσικός κόσμος» (1901). Οι θεωρητικές απόψεις του ανασκευάστηκαν από τον Ανδρέα Σπαθάρη, ενώ τα μαθήματά του δεν εγκρίθηκαν από τη Μεγάλη Εκκλησία (δηλαδή το Πατριαρχείο). Πέθανε το 1907.

Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 11/2012
Κατηγορία:Μουσική-επέκταση
Αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός

Ο **Αυτοσχέδιος Εκρηκτικός Μηχανισμός** ή **ΑΕΜ** (αγλλ. *Improvised Exlosive Device - IED*) είναι μία αυτοσχέδια βόμβα κατασκευασμένη από στρατιωτικά, εργοστασιακά, αλλά κυρίως από μη-στρατιωτικά, μη-εργοστασιακά εξαρτήματα. Συχνά χρησιμοποιείται κατά τις επιθέσεις τους, από διάφορες τρομοκρατικές ομάδες, αντάρτες και άλλους βίαους μη κρατικούς φορείς. Χρησιμοποιούνται όμως και από ομάδες ανορθόδοξου πολέμου τακτικών στρατευμάτων, όπως οι ειδικές δυνάμεις. Αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί έχουν χρησιμοποιηθεί κατά κόρον από τρομοκρατικές ομάδες, σε πολέμους και βίαιες συράξξεις στη Μέση Ανατολή, όπως στους πολέμους του Ιράκ και του Αφγανιστάν.

Αποτελείται από τον μηχανισμό πυροδότησης, τον πυροκτοτητή, μία αυτοσχέδια εκρηκτική ύλη και το περίβλημα.

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης

* Λήμμα: TM 31-210 Εγχειρίδιο αυτοσχέδιων πυρομαχικών του Αμερικανικού Στρατού Ξηράς (''TM 31-210 Improvised Munitions Handbook'')
** PDF εγχειριδίου: 

Κατηγορία:Όπλα