open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νότιο Ανταμάν

Το **Νότιο Ανταμάν**, (αγγλικά: *South Andaman Island*) είναι νησί της Ινδίας και συγκεκριμένα το τρίτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των Ανταμάν, μετά το Κεντρικό Ανταμάν και το Βόρειο Ανταμάν. Έχει έκταση 1.348 τ.χλμ. και 181.949 κατοίκους (2001). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νησιού αλλά και των νησιών Ανταμάν είναι το Πορτ Μπλερ.

Νοτιο Ανταμαν
Κουσάντασι

thumb|250px|Άποψη της πόλης
Το **Κουσάντασι** (τουρκικά: Kuşadası· ελληνικά: **Νέα Έφεσος**) είναι παραθαλάσσια πόλη επί της τουρκικής ακτής του Αιγαίου, στην επαρχία Αϊδινίου (στα παράλια Μικράς Ασίας), που σήμερα αποτελεί τουριστικό θέρετρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, το Κουσάντασι έχει 70.143 κατοίκους, ενώ όλη η περιοχή έχει 90.652 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται 95 χιλιόμετρα νότια της Σμύρνης, κτισμένη σε μια χερσόνησο. Το όνομά του σημαίνει «Νησί των Πουλιών» και οφείλεται στο σχήμα της χερσονήσου, καθώς μοιάζει με κεφάλι πουλιού. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ήταν γνωστό ως ***Ἔφεσος Νεόπολις***, ενώ οι Βενετοί και οι Γενουάτες το ονόμαζαν *Σκάλα Ν(ου)όβα* (*Scala Nova* ή *Scala Nuova*).

Η περιοχή κατοικείται από το 3.000 π.Χ. Κατά τη διάρκεια του πρώτου ελληνικού αποικισμού δημιουργήθηκε ανάμεσα στις υπόλοιπες πόλεις και η Νεόπολις, αλλά στη συνέχεια επισκιάστηκε από την κοντινή Έφεσο. Το λιμάνι πέρασε στην κατοχή των Τούρκων το 1086, αλλά οι Βυζαντινοί το ανέκτησαν στη συνέχεια, για να γίνει τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1413. Οι Οθωμανοί έχτισαν τα τείχη της πόλης και το καραβανσεράι.

Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ο κόλπος της Εφέσου υπήρξε πεδίο επιχειρήσεων του ελληνικού στόλου, ο οποίος είχε ως βάση τη Σάμο. Στις 9 Ιουλίου τα ελληνικά πλοία κατέπλευσαν στην Άσπρη Πούντα, στο νησί Πύργος και στο Τσαγκλί. Στη ναυμαχία που έλαβε χώρα ο ελληνικός στόλος κατέλαβε τέσσερα Τουρκικά πλοία και απέκρουσε την προσπάθεια των Τούρκων να αποβιβάσουν δυνάμεις στη Σάμο. Η επιτυχία των Ελλήνων στη ναυμαχία εξαγρίωσε του Τούρκους της περιοχής, με αποτέλεσμα να αρχίσουν διωγμούς κατά των Ελλήνων. Τούρκοι άτακτοι συγκεντρώθηκαν από γειτονικές πόλεις μαζί με τα πληρώματα από τρία τουρκικά πλοία. Πολλές συνοικίες λεηλατήθηκαν, πολλοί από τους Έλληνες κατοίκους σφαγιάστηκαν και οι ελληνικοί ναοί βεβηλώθηκαν. Για τις σφαγές των Χριστιανών για τις οποίες έγραψε ο Μικρασιάτης Δημήτριος Ειρηνίδης το 1881. Συνολικά σκοτώθηκαν 462 Έλληνες σε έξι ημέρες.

Η πόλη ονομαζόταν ήδη από το 1890 *Νέα Έφεσος* και το ελληνικό στοιχείο παρουσίαζε άνθηση. Όμως κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Έλληνες διώχθηκαν και μετεγκαταστάθηκαν στην μητροπολιτική Ελλάδα ως πρόσφυγες.

Το Κουσάντασι μέχρι τη δεκαετία του 1970, όταν και άρχισε να αναπτύσσεται τουριστικά, ήταν ένα ψαροχώρι με περίπου 5.000 κατοίκους. Σήμερα ο τουρισμός είναι η κύρια βιομηχανία της πόλης. Στο λιμάνι δένουν κρουαζιερόπλοια, ενώ υπάρχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με τη Σάμο.

Στην πόλη γεννήθηκε η οσία Γερόντισσα Άννα Μακκαβαίου η Μικρασιάτισσα, η οποία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή έζησε στη Δράμα, τη Θεσσαλονίκη και έγινε μοναχή στη Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος Δράμας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου
Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία
Αγγίτης Δράμας

Ο **Αγγίτης** είναι οικισμός της Τοπικής κοινότητας Κοκκινογείων, της Δημοτικής ενότητας και Δήμου Προσοτσάνης, της Περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Δράμας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην Επαρχία και Νομό Δράμας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

*Μέχρι το 1950 ο οικισμός ονομαζόταν **Νέο Καλαπότι**.

## Γεωγραφία
Ο Αγγίτης είναι πεδινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Δράμας. Βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Φαλακρού όρους και πολύ κοντά στις πηγές του ποταμού Αγγίτη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει πρίπου 24 χιλιόμετρα ΒΔ. της Δράμας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως *Νέο Καλαπότι* και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Κουμπαλίστης του Νομού Δράμας. Το 1950 μετονομάστηκε σε *Αγγίτης*. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την Νοινότητα Κοκκινογείων και προσαρτήθηκε στον Δήμο Προσοτσάνης.

## Αξιοθέατα
* Οι πηγές του ποταμού Αγγίτη, με χώρο διαμορφωμένο κατάλληλα για υποδοχή επισκεπτών.
* Το **Σπήλαιο των Πηγών του Αγγίτη** (**Μααρά**): εξαιρετικής ομορφιάς σπήλαιο, ένα από τα σημαντικότερα του ελληνικού χώρου και από τα μεγαλύτερα σε μήκος εσωτερικών διαδρόμων παγκοσμίως. Βρίσκεται στη βορινή έξοδο του χωριού και αποτελείται από ένα πολύπλοκο καρστικό σύστημα στο οποίο συμμετέχει η κοίτη του ποταμού Αγγίτη, εκεί όπου τα νερά του ρέουν ακόμη υπόγεια με, σπηλαιώδη τμήματα που αντιστοιχούν σε σημεία όπου διακόπτεται παροδικά η ροή τους (*σίφωνες*). Τα τμήματα αυτά σχηματίζουν θαλάμους με ψηλή οροφή κα διαθέτουν διάκοσμο από εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Παρά το εντυπωσιακό μήκος κάποιων από αυτά τα τμήματα (μέχρι 2.600 μ.), αρκετά παραμένουν ακόμη ανεξερεύνητα και η πρόσβαση των επισκεπτών δεν επιτρέπεται. (Βλ. λήμμα Σπήλαιο Αγγίτη

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα*, 1978, 2006
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς*, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια *Δομή*, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό *Διακοπές*, εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Google Earth
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Αριστείδης Οικονόμου

Ο ** Αριστείδης Οικονόμου ** (1821 ή 1823, Βιέννη – 31 Ιανουαρίου  1887, Αθήνα) ήταν  Έλληνας προσωπογράφος που έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής και της καλλιτεχνικής του πορείας στην Αυστρία.

## Βιογραφία
Ο Αριστείδης Οικονόμου γεννήθηκε το 1821 ή το 1823 στη Βιέννη και ήταν μέλος της εκεί ελληνικής παροικίας. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης και στη συνέχεια πραγματοποίησε εκπαιδευτικό ταξίδι στη Βενετία, για να εμβαθύνει περαιτέρω την τέχνη του στην τοπική Ακαδημία. Το 1873 συμμετείχε στη Διεθνή Έκθεση της Βιέννης καταφέρνοντας να διακριθεί και το 1878 συμμετείχε με δύο έργα του στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.

Μέχρι το 1881 έζησε και εργάστηκε στη Βιέννη. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου το 1882 υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου των Ωραίων Τεχνών. Το 1883 ήταν μέλος της επιτροπής που οργάνωσε το διαγωνισμό για την κατασκευή του ανδριάντα του Γλάδστωνα. Πέθανε το 1887 στην Αθήνα. Γιος του ήταν ο ηθοποιός και ένας από τους πρώτους σκηνοθέτες του νεοελληνικού θεάτρου, Θωμάς Οικονόμου (1864-1927).

## Τεχνοτροπία
Ο Οικονόμου ανήκει στην πρώιμη ελληνική προσωπογραφία. Ζωγράφισε κατά κύριο λόγο προσωπογραφίες ενώ προχώρησε και στην αντιγραφή έργων διάφορων Ιταλών ζωγράφων. Τα πορτραίτα του ήταν επηρεασμένα από τη μαθητεία του στην Ευρώπη, διέθεταν αστικό χαρακτήρα και απευθύνονταν σε εκλεπτυσμένο κοινό.

## Γκαλερί


*Προσωπογραφία.jpg|Αριστείδης Οικονόμου, Ελαιογραφία σε μουσαμά, Ιδιωτική Συλλογή.
OECONOMOU-1.jpg|”Προσωπογραφία του Αχιλλέα Ποστολάκα”, 1847.
Aristide Oeconomou Portrait of an unknown woman 1849.jpg|“Προσωπογραφία κυρίας”, 1849.
File:Oeconomo Portrait of János Bornemisza 1846.jpg|Πορτραίτο του βαρώνου János Bornemisza.



## Μερικά έργα του
* Προσωπογραφία του Anton Freiherr Bourguignon von Baumberg, αντινάυαρχου και διοικητή του Αυτοκρατορικού Ναυτικού, Πολεμικό μουσείο Βιέννης
* Προσωπογραφία του βαρόνου Janosz Bornemisza, 1846, Εθνικό μουσείο της Ουγγαρίας
* Προσωπογραφία της βαρόνης Antónia Jósika Bornemisza, 1846, Εθνικό μουσείο της Ουγγαρίας
* Προσωπογραφία του συνομήλικου και συμπατριώτη του Αχιλλέα Ποστολάκα, 1847 (Αχιλλεύς Ποστολάκας, Βιέννη 1821- Αθήνα 1897 ), που την περίοδο από το 1856 ως το 1887 ήταν διευθυντής του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Οικονόμου Αριστείδης – Aristeidis Oikonomou 1821-1887

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Nintendo Land

Το ***Nintendo Land***  (ιαπωνικά: ニンテンドーランド, Χέμπορν: Nintendō Rando) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πάρτυ που δημιουργήθηκε και εκδόθηκε από την Nintendo ως ένα πακέτο στο λανσάρισμα του τίτλου για την κονσόλα Wii U. Αναπτύχθηκε από την Nintendo Entertainment Analysis & Development και ανακοινώθηκε πρώτη φορά στην E3 του 2012. Δημιουργήθηκε από τον Κατσούγια Εγκούτσι, ενώ σκηνοθετήθηκε από τους Τακαγιούκι Σιμαμούρα και Γιοσικάζου Γιαμασίτα. 

## Τρόπος παιχνιδιού
Το Nintendo Land διαθέτει δώδεκα διαφορετικά μίνι παιχνίδια, καθένα με βάση ένα υπάρχον παιχνίδι franchise της Nintendo όπως τα Mario και The Legend of Zelda, που απεικονίζεται ως αξιοθέατο στο ομώνυμο φανταστικό λούνα παρκ. Τα μίνι παιχνίδια σχεδιάστηκαν με σκοπό να επιδείξουν τις ικανότητες και το χειριστήριο του Wii U για τους νέους παίκτες, με τον ίδιο τρόπο που το παιχνίδι Wii Sports κατέδειξε το Wii και το Wii Remote. Μερικά μίνι παιχνίδια ενσωματώνουν τα Wii Remote Plus και τα Nunchuk για εναλλακτικά συστήματα ελέγχου και υποστήριξη για πολλούς παίκτες, το οποίο βοηθά επίσης στην έκθεση του «ασύμμετρου τρόπου παιχνιδιού», μια έννοια στην οποία ορισμένοι παίκτες έχουν διαφορετικές εμπειρίες που βασίζονται στο χειριστήριο που χρησιμοποιούν.

## Αποδοχή
Το Nintendo Land δέχτηκε καλές κριτικές από τους κριτικούς, κερδίζοντας συνολικά αποτελέσματα 77.80% και 77% από το GameRankings και Metacritic. Το παιχνίδι έχει πουλήσει 4,68 εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι τον Μάρτιο του 2015, τη στιγμή που είναι το τρίτο σε πωλήσεις παιχνίδι του Wii U.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Mario
Κατηγορία:The Legend of Zelda
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii U
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πάρτυ
Οι Κούρδοι

**Οι Κούρδοι** είναι κοινωνικό δράμα του Γιάννη Καμπύση

## Υπόθεση
Πρόκειται για ένα τρίπρακτο κοινωνικό δράμα. Χώρος πλοκής του είναι μια αυλή.Μια ηλικιωμένη γυναίκα, η Σταβρόπλενα ζει με τον γιο της Πέτρο και την κόρη της Σμαράγδα σε μια αυλή. Στην ίδια αυλή ζουν η νεαρή μοδίστρα Αννέτα μαζί με τη γριά τυφλή μητέρα της και ένα ζευγάρι Αρμένηδων. Ο Πέτρος φοιτητής νομικής έχεο *σοσιαλίζουσες*ιδέες αρνείται να βρει δουλειά και να τελειώσει τις σπουδές. Ο πλούσιος ανειψιός της οικογένειας θέλει να αποπλανήσει την Αννέτα και το κατορθώνει. Ο Πέτρος υποψιάζεται πως ο Βάσος επιθυμεί την αδελφή του και του απαγορεύει να έλθει στο σπίτι. Η Αννέτα δείχνει συμπάθεια προς τον Πέτρο κι εκείνος δείχνει κλίση προς αυτήν, τόσο που είναι έτοιμος για χάρη της να παρατήσει τις ιδέες του και να γίνει ένας συμβατικός οικογενειάρχης.
Το ζεύγος των Αρμενίων αναγκάζεται να απομακρυνθεί από την Ελλάδα λόγω της ανατρεπτικής δράσης σε βάρος της Τουρκίας (και των Κούρδων). Ο Πέτρος ξυπνά χαράματα για να τους συνοδεύσει στο λιμάνι του Πειραιά και τότε βλέπει τον Βάσο να βγαίνει από το σπίτι της Αννέτας. Απειλεί να τον σκοτώσει αλλά δεν έχει τη δύναμη να το κάνει. Η Αννέτα αποκαλύπτει πως ο Βάσος μπήκε κρυφά στο σπίτι της με σκοπό να τη βιάσει. Η Σταβρόπλενα τη συγχωρεί τελικά.

## Παρατηρήσεις
Χώρος πλοκής του είναι μια αυλή. Η αυλή ως καθρέφτης της λαϊκής μικροκοινωνίας χρησιμοποιείται για πρώτη φορά ως τόπος πλοκής σε θεατρικό έργο.
Οι *Κούρδοι* είναι παντού: είναι οι εκμεταλλευτές,οι καταπιεστές, οι βιαστές, οι εχθροί της λαϊκής και εργατικής τάξης. Ο *άρμενικός* αυτός συμβολισμός που παρουσιάζει τους Αρμένιους ως θύματα των Κούρδων κατασκευάζεται πριν από τη γενοκτονία των Αρμενίων στην Τουρκία το 1915

## Πηγές
* Βάλτερ Πούχνερ, «Οι Κούρδοι», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ.Β-βιβλίο 2, Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.469-478

Κατηγορία:Γιάννης Καμπύσης
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ιταλίας

thumb|Ιταλική πινακίδα αυτοκινήτου

Οι **πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της [[Ιταλία]]ς** είναι λευκού χρώματος με μαύρα γράμματα και αριθμούς. Η σημερινή  αρίθμηση χρησιμοποιείται από το 1994 και από το 1999 οι πινακίδες είναι «ευρωπαϊκού τύπου». Στη Ιταλία οι πινακίδες εκδίδονται κατά επαρχία της χώρας και είναι της μορφής ΑΑ 000ΑΑ. Τα δύο πρώτα γράμματα δηλώνουν τον τόπο έκδοσης, για τη Ρώμη χρησιμοποιείται ολόκληρη η λέξη  (Roma), ακολουθούν τρεις αριθμοί και δύο γράμματα.
## Κατάλογος ιταλικών πινακίδων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μεταφορές στην Ιταλία
Ιταλια
Ο Τρίτος

**Ο Τρίτος** είναι δράμα του Γρηγόριου Ξενόπουλου.

## Υπόθεση
Ο Άλκης Ροδιάς, ένας τριανταπεντάρης αρχιτέκτονας, είναι παντρεμένος με την εικοσιπεντάχρονη Κάκια. Ο σύζυγος είναι συμβατικός και εκείνη ωραία και κομψή. Στη ζωή της μπαίνει ο Κρίτων Φωκάς, ένας νέος πλούσιος *άεργος και εύμορφος*. Ο σύζυγος πληροφορείται τον δεσμό της γυναίκας του και τελικά συνειδητοποιώντας πως δεν είναι ο ίδιος παρά μόνο ένας *τρίτος* μέσα σε αυτή τη σχέση που τείνει να εδραιωθεί μεταξύ της γυναίκας του και του εραστή της, επιλέγει να αυτοκτονήσει.
## Πληροφορίες
Το έργο παρουσιάστηκε το 1895 μαζί με την κωμωδία *[[Ο ψυχοπατέρας]]* από τον θίασο του Νικόλαου Λεκατσά.
## Εκδόσεις
* Γρηγόριος Ξενόπουλος, Ο Τρίτος - Ο ψυχοπατέρας - Φωτεινή Σάντρη - Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέρραινας, εκδ.Βλάσσης, Αθήνα,1991

## Πηγές
* Βάλτερ Πούχνερ, «Ο Τρίτος», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ.Β-βιβλίο 2, Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ. 454-469

Τριτος Ο
Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής** (Ισπανικά *Partido Comunista de Chile* ή *PCCh*) είναι πολιτικό κόμμα στη Χιλή, εμπνευσμένο από τους Λουίς Εμίλιο Ρεκαβάρεν, Καρλ Μαρξ και Λένιν. Πρόεδρος του κόμματος είναι Γκιγιέρμο Τεϊγιέρ.

Ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου, 1912 ως το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και στο τρίτο συνέδριό του αποφασίστηκε η ένταξη του στην Κομμουνιστική Διεθνής, υιοθετώντας το όνομα του Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής.

Ανάμεσα στα πιο εξέχοντα μέλη του κόμματος περιλαμβάνονται: Λουίς Εμίλιο Ρεκαβάρεν, Πάμπλο Νερούδα, Βίκτορ Χαρα, Γκλάδις Μαρίν, Λουίς Κορβαλάν και Καμίλα Βαγιέχο. Η οργάνωση νεολαίας του κόμματος είναι η κομμουνιστικής νεολαίας Χιλής (JJCC).

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στη Χιλή στις 17 του Νοέμβρη 2013, το κόμμα κέρδισε 6 από τις 120 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Επί του παρόντος, αυτό είναι μέρος της "Nueva Mayoría" (Νέα Πλειοψηφία) η κεντροαριστερού συνασπισμού με επικεφαλής τη Μιτσέλ Μπατσελέτ.

## Εκλογικά αποτελέσματα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Χιλής
Χιλη
Αγδίνες Ευβοίας

Οι **Αγδίνες** (ή *Αγδινοί*) είναι  χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρτεμισίου, του δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Ιστιαίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Οι Αγδίνες είναι χωριό στο βόρειο τμήμα της Εύβοιας, στις βόρειες απολήξεις του όρους Ξηρού και πάνω από τον μικρό ποταμό Κάλα (Ξηριά) σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Ο οικισμός απέχει περίπου 114 χλμ. ΒΔ. της Χαλκίδας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένες ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 10,893 χμ² (2011).

## Απογραφές πληθυσμού

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρτεμισίων του νομού Ευβοίας. Το 1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγδινών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρτεμισίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρτεμισίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιστιαίας-Αιδηψού.

## Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για το όνομα του χωριού: σύμφωνα με την πρώτη, η ονομασία είναι παράφραση του ρήματος *αγναντεύω*, λόγω της θέσης του χωριού και τη δυνατότητα να αγναντεύει κάποιος μακριά και προς όλες τις διευθύνσεις. Σύμφωνα με την άλλη -και πιθανότερη- εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από κάποιον Αϊγκτίν Αγά, έναν από τους ιδιοκτήτες της περιοχής. Πάντως, η ονομασία του χωριού μετά την τουρκοκρατία και μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας, είχε μικρές διαφοροποιήσεις. Επί τουρκοκρατίας ονομαζόταν *Άγδινος*, ενώ ο   Ραγκαβής αναφέρεται στο χωριό με το όνομα *Άγδινον*. Τέλος σε κείμενο του 1836 βρίσκουμε τις Αγδίνες και ως *Ογδίνους*.

## Αξιοθέατα
* Ο ναός του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου στο βοριοκεντρικό τμήμα του οικισμού
* Ο μεταβυζαντινός ναός της Αγίας Τριάδας, μέσα στο δάσος της περιοχής
* Η εγκατελειμμένη βρύση και το τουρκικό σπίτι από την εποχή τηςΤουρκοκρατίας 
* Ο καταρράκτης στη θέση *Κρέμασι* ή *Κρέμαση*, εξαιρετικής ομορφιάς

Οι Αγδίνες, όπως και όλα τα χωριά της περιοχής υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από την πυρκαγιά της Β. Εύβοιας, τον Αύγουστο του 2021.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Google Earth
* eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* agdines.gr
* http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/2013/08/blog-post.html

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Κασσάνδρεια (αρχαία πόλη)

Η **Κασσάνδρεια** ήταν μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας, η οποία ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο το 316 π.Χ. και πήρε το όνομά του. Βρισκόταν στη θέση της προηγούμενης αρχαίας πόλης της Ποτίδαιας στον ισθμό της χερσονήσου της Κασσάνδρας. Το γεγονός ότι ο Κάσσανδρος έδωσε το όνομά του στην πόλη υποδηλώνει ότι μπορεί να σκόπευε να την κάνει πρωτεύουσά του, και αν ανασκαφτόταν το κανάλι που κόβει σε αυτό το σημείο την χερσόνησο, ή τουλάχιστον υπήρχαν πλάνα να γίνει αυτό, ο Κάσσανδρος μπορεί να σκόπευε να αναπτύξει τις ναυτικές του δυνάμεις εκεί, χρησιμοποιώντας τα δύο λιμάνια στην ανατολική και δυτική πλευρά.   

Η Κασσάνδρεια έγινε σύντομα μεγάλη και ισχυρή πόλη, ξεπερνώντας τις άλλες μακεδονικές πόλεις σε πλούτου. Ο Φίλιππος Β΄ έκανε την Κασσάνδρεια την κυριώτερη ναυτική βάση του.Το 43 π.Χ. , με διαταγή του Βρούτου, ο τότε ανθύπατος της Μακεδονίας Q. Hortensius Hortalus ίδρυσε στην Κασσάνδρεια μια αξιόλογη ρωμαϊκή αποικία (colonia), η οποία το 30 π.Χ., επί Αυγούστου, ενισχύθηκε με νέους αποίκους (Ιταλούς πολίτες και απόμαχους του ρωμαϊκού στρατού) και έλαβε την επίσημη ονομασία **Colonia Iulia Augusta Cassandrensis**. Η επικράτεια (territorium) της αποικίας είχε συμπεριλάβει μέσα στα όριά της ολόκληρη τη χερσόνησο της Παλλήνης, καθώς και τα εδάφη που εκτείνονταν βόρεια από τη διώρυγα ως τους πρόποδες του Χολομώντα και ανατολικά ως τη σημερινή Νικήτη. Όπως αναφέρεται στην εγκυκλοπαίδεια του Πλίνιου  και τις καταγραφές τις, η αποικία είχε το στάτους *ius Italicum*, τιμητική απόδοση σε πόλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά την οποία αυτή η πόλη απολάμβανε κάποια προνόμια. Καταστράφηκε από τους Ούννους και τους Σλάβους γύρω στο 540 μ.Χ..

Ο σύγχρονος  οικισμός της Κασσάνδρειας (που ονομαζόταν Βάλτα πριν το 1955) είναι νότια της αρχαίας τοποθεσίας. Η αρχαία τοποθεσία της Κασσάνδρειας κοντά στην πόλη της Νέα Ποτίδαια δεν έχει ακόμα ανασκαφεί.  

## Προσωπικότητες
*Αριστόβουλος της Κασσάνδρειας (4ος αιώνας π.Χ.), ιστορικός
*Ποσείδιππος (3ος αιώνας π.Χ.), κωμικός ποιητής

## Παραπομπές


## Πηγές
*F. Papazoglou, *Les villes de Macédoine à l'époque romaine*, Supplément du BCH 16, Αθήνα, 1988.
*D. Samsaris, La colonie romaine de Cassandréa en Macédoine. Colonia Iulia Augusta Cassandrensis (The Roman Colony of Cassandra in Macedonia.  *Colonia Iulia Augusta Cassandrensis*). *Dodona* 16(1), 1987, 353-437.
*John R. Melville-Jones, 'L'ixola di Caxandria' in Thesaurismata 27, 1997, 125-138.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Greek Coinage of Cassandreia, by Moushmov number

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χαλκιδικής
Τότζο Χιντέκι

Ο **Τότζο Χιντέκι**. ή *Τόζο*, ή *Τόγιο Χιντόκι* (, 30 Δεκεμβρίου 1884 – 23 Δεκεμβρίου 1948) ήταν Ιάπωνας στρατηγός του αυτοκρατορικού στρατού και πρωθυπουργός της Ιαπωνίας.

## Βίος
Ο Τότζο Χίντεκι γεννήθηκε το 1884 στην περιφέρεια Κοτζιμάτσι (Kōjimachi) του Τόκιο. Απόφοιτος της Αυτοκρατορικής Στρατιωτικής Ακαδημίας της Ιαπωνίας ακολούθησε ανώτερες στρατιωτικές σπουδές στη Σχολή Πολέμου, υπηρετώντας μετά τον Α' Π.Π. ως στρατιωτικός ακόλουθος στην ιαπωνική πρεσβεία του Βερολίνου για μικρό χρονικό διάστημα και κατόπιν στην Ελβετία.

Το 1941 έγινε πρωθυπουργός της Ιαπωνίας και εργάστηκε προς την κατεύθυνση της υπογραφής του Τριμερούς Συμφώνου με τη ναζιστική Γερμανία. Στις 7 Δεκεμβρίου του 1941, με την έγκρισή του έγινε η επίθεση της Ιαπωνίας κατά της αμερικανικής βάσης του Περλ Χάρμπορ.

Μετά το τέλος του Β' Π.Π. και την παράδοση της Ιαπωνίας συνελήφθη παρά την απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε, δικάστηκε και καταδικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου υπεύθυνος για τον θάνατο 4.000.000 ανθρώπων και κατεξοχήν υπεύθυνος για τη διεξαγωγή βιολογικών πειραμάτων σε αιχμαλώτους πολέμου. Απαγχονίστηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1948.

Παρόλο που ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για τις πράξεις του, ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν ότι η επιτροπή υπό τον Ντάγκλας Μακ Άρθουρ που ανέλαβε να διερευνήσει ζητήματα ευθυνών των Ιαπώνων αξιωματούχων, προσπαθώντας να προστατέψει την αυτοκρατορική οικογένεια και τον αυτοκράτορα Χιροχίτο, μετατόπισε την έσχατη ευθύνη του στον Τότζο.

## Σημειώσεις-παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Young Tojo.JPG|Σε νεαρή ηλικία
Αρχείο:Tojo2.jpg|Με στρατιωτική περιβολή
Αρχείο:Tojo suicide.jpg|Μετά την απόπειρα αυτοκτονίας
Αρχείο:Tojo at IMTFE.png|Ενώπιον του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου για την Άπω Ανατολή
Αρχείο:TojoHideki20110802.jpg|Ο τάφος του


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* WW2DB: Hideki Tōjō
* Hideki Tōjō Quotes
* Address by Tojo Hideki, Premier of Japan

Κατηγορία:Ιάπωνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί
Κατηγορία:Ιάπωνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Αριστόβουλος ο Κασσάνδρειoς

Ο **Αριστόβουλος o Κασσάνδρειoς** (περ. 375 π.Χ. – 301 π.Χ.), ήταν Έλληνας ιστορικός, γιος του Αριστόβουλου, πιθανόν Φωκέας που εγκαταστάθηκε στην Κασσάνδρεια, συνόδεψε τον Μέγα Αλέξανδρο στις εκστρατείες του. Σε αυτές υπηρέτησε ως αρχιτέκτονας και πολεμικός μηχανικός, ενώ ήταν και στενός φίλος του Αλέξανδρου, απολαμβάνοντας την βασιλική εμπιστοσύνη. Ανέλαβε το έργο της επισκευής του τάφου του Κύρου του Μέγα στην πόλη Πασαργάδες.

Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, γύρισε στην Ελλάδα, και πιθανότατα εγκαταστάθηκε στην Κασσάνδρεια. Οι πηγές αναφέρουν ότι έζησε στα βαθιά γεράματα (ως τα 90 σύμφωνα με έναν ανώνυμο συγγραφέα των *Μακρόβιων*, ψευδολουκιανός),αλλά δεν είναι δυνατόν να είμαστε σίγουροι για την χρονολογία του θανάτου του.  

Έγραψε μια καταγραφή, κυρίως γεωγραφική και εθνολογική. Το έργο του δεν έχει διασωθεί παρά μόνο αποσπασματικά, και δεν έχουμε ενδείξεις για έκτασή του και για τον αριθμό των έργων του. Θα κάλυπτε ίσως όλα τα γεγονότα της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την καταστροφής της Θήβας (335 π. Χ.), μέχρι το θάνατο του μακεδόνα βασιλιά.  

Το έργο του χρησιμοποιήθηκε κατά μεγάλο μέρος από τον Αρριανό. Ο Πλούταρχος επίσης τον αναφέρει σαν πηγή.      

Ο Γιακόμπι, στο μνημειώδες έργο του *Die Fragmente der griechischen Historiker* (*Αποσπάσματα Ελλήνων Ιστορικών*), Berlino-Leiden, 1923-58) έχει συλλέξει 63 αποσπάσματα συναφή με τον Αριστόβουλο, από τα οποία μόνο ένα δεν είναι σχετικό με τα έργα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Τα αποσπάσματα παρέχουν πληροφορίες για στρατό του Αλέξανδρου, τις συνομωσίες της μακεδονικής αυλής, σε γεωγραφικές και εθνολογικές λεπτομέρειες, και στις χλωρίδα και πανίδα των χωρών από τις οποίες πέρασε ο Αλέξανδρος.    

## Παραπομπές
*Ancient Library 


## Βιβλιογραφία
*P. A. BRUNT, Notes on Aristobulus of Cassandria, in «CQ» XXIV, 1974, pp.&nbsp;65–69
*L. PEARSON, Aristobulus the Phocian, in «AJPh» LXXIII, 1952, pp.&nbsp;71–75
*L. PEARSON, The lost histories of Alexander the Great, Chico 1983 [1960]
*P. PÉDECH, Historiens compagnons d’Alexandre. Callisthène – Onésicrite – Néarque – Ptolémée - Aristobule, Paris 1984

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Aristobulus at Livius.org
*Aristobulus  at the Wiki Classical Dictionary

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Κατηγορία:Γεωγράφοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Έντουαρντ Μέρικε

Ο **Έντουαρντ Φρίντριχ Μέρικε** (*Eduard Friedrich Mörike*, 8 Σεπτεμβρίου 1804 - 4 Ιουνίου 1875) ήταν Γερμανός ποιητής του Ρομαντισμού.

## Βιογραφία
Ο Μέρικε γεννήθηκε στο Λούντβιγκσμπουργκ (Ludwigsburg) ως γιος του Καρλ Φρίντριχ Μέρικε (Karl Friedrich Mörike), ιατρικού συμβούλου της περιφέρειας, και της Σαρλόττε Μπάγερ (Charlotte Bayer). Ο Έντουαρντ παρακολούθησε εγκύκλιες σπουδές στο Λατινικό σχολείο της πόλης του και στη συνέχεια φοίτησε στο ιεροσπουδαστήριο του Ούραχ το 1818, όπου γνώρισε τους Βίλχελμ Χάρτλαουμπ (Wilhelm Hartlaub) και Βίλχερμ Βάιμπλινγκερ (Wilhelm Waiblinger). Στη συνέχεια σπούδασε Θεολογία στην ιερατική σχολή του Τύμπιγκεν, όπου και γνώρισε τους Λούντβιχ  Μπάουερ (Ludwig Bauer), Ντάβιντ Φρίντριχ Στράους (David Friedrich Strauss) και Φ. Τ. Fίχερ (F. T. Vischer).

Ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία και έγινε Λουθηρανός πάστορας. Το 1834 ονομάστηκε πάστορας στο Κλεβερσούλτσμπαχ, κοντά στο Βάινσμπεργκ και, ύστερα από την πρόωρη παραίτησή του για λόγους υγείας έγινε Καθηγητής της γερμανικής φιλολογίας στο *Katharinenstift* της Στουτγκάρδης, θέση στην οποία παρέμεινε ως τη συνταξιοδότησή του το 1866. Παρέμεινε στην πόλη μέχρι τον θάνατό του. Ως προς τις πολιτικές και κοινωνικές του πεποιθήσεις, ήταν συντηρητικός και φιλομοναρχικός.

## Εργογραφία

### Μελοποιήσεις έργων του
Πολλοί από τους στίχους του μελοποιήθηκαν από τον Χούγκο Βολφ (Hugo Wolf),  τον Λούντβιχ Χετς (Ludwig Hetsch) και τον Φριτς Κάουφμαν (Fritz Kauffmann). Ο Ίγκνατς Λάχνερ (Ignaz Lachner) μελοποίησε την όπερά του *Die Regenbrüder*. ενώ πολλά από τα ποιήματά του έγιναν λαϊκά άσματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Ρομαντισμός
Αριστόβουλος της Χαλκίδας

Ο **Αριστόβουλος της Χαλκίδας** ήταν γιος του Ηρώδη της Χαλκίδας και της πρώτης γυναίκας αυτού, της Μαριάμνης, και κατά συνέπεια δισέγγονος του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου. 

Το 55 μ.Χ. διορίστηκε από τον Νέρωνα βασιλιάς της Μικράς Αρμενίας, και συμμετείχε με τις δυνάμεις του στον πόλεμο του 58-63 μεταξύ των Ρωμαίων και Πάρθων, όπου και πήρε ένα μικρό μέρος της Αρμενίας σαν αντάλλαγμα. Παρέμεινε ηγεμόνας της μέχρι την ενσωμάτωση εκ νέου της περιοχής στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 72 μ.Χ. Φέρεται επίσης να του είχε κατοχυρωθεί το βασίλειο της Χαλκίδος, ενώ η περίοδος της βασιλείας του χρονολογείται στο 57-92 μ.Χ.     

Νυμφεύτηκε την Σαλώμη μετά το θάνατο του πρώτου άνδρα της, Φίλιππου του Τετράρχη. Με αυτήν ο Αριστόβουλος απέκτησε τρία παιδιά. Έχουν βρεθεί τρία νομίσματα, που απεικονίζουν αυτόν και τη γυναίκα του https://web.archive.org/web/20071004213641/http://www.jerusalemperspective.com/default.aspx?tabid=27&ArticleID=1474.

Το όνομα "Σαλώμη" δίνεται στην προγονή του Ηρώδη Αντίπα (που δεν κατονομάζεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου και Μάρκου) στο έργο του Φλάβιου Ιώσηπου *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία* (Βιβλίο XVIII, Κεφάλαιο 5, 4).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σαλώμη Γ΄, κόρη του Ηρώδη Β΄ Φιλίππου πρίγκιπα της Ιουδαίας και είχε τέκνα:
* Ηρώδης Η΄ Τιμόθεος.
* Αγρίππας Δ΄.
* Αριστόβουλος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Χούγκο Βολφ

Ο **Χούγκο Βολφ** (γερμ.: *Hugo Wolf*, 13 Μαρτίου 1860 - 22 Φεβρουαρίου 1903) ήταν Αυστριακός συνθέτης με καταγωγή από τη Σλοβενία, ιδιαίτερα γνωστός για τα καλλιτεχνικά τραγούδια του είδους Λίντερ (Lieder) στο οποίο επέφερε ένα ρεύμα έντονης εκφραστικότητας η οποία ήταν πρωτοφανής για τη μετέπειτα ρομαντική μουσική, η οποία συνδέεται με τη λακωνικότητα της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης αλλά αποκλίνει διακριτά από αυτή ως προς την τεχνική.

Υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγικός σε συγκεκριμένες περιόδους, ειδικά τα έτη 1888 και 1889. Η κατάθλιψη συχνά διέκοπτε τις δημιουργικές του περιόδους και η τελευταία του σύνθεση ολοκληρώθηκε το έτος 1898, λίγο πριν καταρρεύσει πνευματικά από τη σύφιλη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Άννα Αντρουσένκο

Η **Άννα Βαλέριεβνα Αντρουσένκο** (Анна Валерьевна Андрусенко, γεννημένη 3 Ιουλίου 1989) είναι Ρωσίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Η Άννα Αντρουσένκο γεννήθηκε στην περιοχή Ντονέτσκ της Ουκρανίας . Το 2012 αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Θεάτρου  Στσέπκιν του Μπορίς Κλιούεφ.

Η Άννα έχει συμμετάσχει σε παραγωγές της Εθνικής Ακαδημίας Maly Theatre και το παιδικό θέατρο τα έργα "Η ιστορία του περιπλανώμενου πρίγκιπα", "Ο Μάγος του Οζ", "Puss in Boots" στη σκηνή "Vernadsky , 13". 

Η διάσημη ηθοποιός είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη ρωσική μυστική τηλεοπτική σειρά "Closed School" (Κλειστό Σχολείο (τηλεοπτική σειρά) με συμπρωταγωνιστές τους: Αντόν Χαμπάροφ, Πάβελ Πριλούτσνι, Αλεξέι Κοριακόφ, Τατιάνα Κοσματσιόβα, Αγκάτα Μουτσενίτσε και Προχόρ Ντουμπράβιν. Άννα έπαιξε το ρόλο ενός κοριτσιού δεκαέξι ετών την Ελίζαμπεθ Βινογκράτοβα, η οποία υπέστη καρδιακή ανεπάρκεια και μετά από μεταμόσχευση καρδιάς ανακάλυψε ότι διαθέτει ψυχικές ικανότητες. Το 2012 έγινε γνωστό ότι έχει επιλεγεί για τον κύριο ρόλο στη Ρωσική προσαρμογή της ισπανικής τηλεοπτικής σειράς Άγγελος ή δαίμονας (Ангел или демон) . Το 2013, έγινε γνωστό ότι έχει επιλεγεί για το ρόλο της Βαλέρια στη σειρά " Major" , που θα κυκλοφορήσει το 2014.

## Στοιχεία
* Βάρος: 44kg
* Ύψος: 1,65
* Νούμερο Ενδύματος: 42
* Νούμερο Παπουτσιού: 36
* Χρώμα Ματιών: Πράσινα
* Χρώμα Μαλλιών: Καστανά, Ξανθά
* Περιγραφή: Ευρωπαία Ρωσίδα
* Ξένες Γλώσσες: Ρώσικα, Ουκρανικά, Αγγλικά
* Αθλητισμός: Τένις
* Μουσικό Όργανο: Βιόλα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.imdb.com/name/nm5313592/

Κατηγορία:Ουκρανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ουκρανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τριμερές Σύμφωνο

Το **Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα** ήταν σύμφωνο στρατιωτικής συμμαχίας που υπογράφτηκε στο Βερολίνο στις 27 Σεπτεμβρίου, 1940, ανάμεσα στις Δυνάμεις του Άξονα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το σύμφωνο υπέγραψαν οι αντιπρόσωποι των χωρών που συμμετείχαν. Για το Γερμανικό Ράϊχ υπέγραψε ο Αδόλφος Χίτλερ, για το Βασιλείο της Ιταλίας ο υπουργός των εξωτερικών Γκαλεάτσο Τσιάνο και για την Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας ο Ιάπωνας πρέσβης στη Γερμανία Σαμπουρό Κουρούσου.

## Η συμφωνία
Τα τρία έθνη που συνυπέγραψαν συμφώνησαν σε δεκαετή συνεργασία, με στόχο την ευημερία και την πολιτική, στρατιωτική και οικονομική αλληλεγγύη στην περίπτωση που οποιοδήποτε από τα τρία δεχτεί εξωτερική επίθεση. Στη συνθήκη, εκτός των ιδρυτικών μελών-κρατών, συμμετείχαν:
* Βασίλειο της Ουγγαρίας, 20 Νοεμβρίου 1940
* Βασίλειο της Ρουμανίας, 23 Νοεμβρίου 1940 
* Σλοβακική Δημοκρατία, 24 Νοεμβρίου 1940
* Βασίλειο της Βουλγαρίας, 1 Μαρτίου 1941
* Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, 25 Μαρτίου 1941
* Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, 15 Ιουνίου 1941

## Μη επίσημη συμμετοχή

* Βασίλειο της Ταϊλάνδης 
* Κράτος της Μαντζουρίας
* Κίνα (Κυβέρνηση Νανκίν)

## Άλλα εμπλεκόμενα έθνη

* ΕΣΣΔ: Το 1939 υπεγράφη το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης, γνωστό και ως Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ, μεταξύ του Γερμανικού Ράϊχ κα της ΕΣΣΔ. Για το Τριμερές Σύμφωνο η σοβιετική κυβέρνηση γνώριζε αρκετά πριν την υπογραφή την ύπαρξη της συμφωνίας αυτής και διερεύνησε τις δυνατότητές της να την υπογράψει. Με την επίσκεψη του Μολότωφ συμφωνήθηκε καταρχήν η συμμετοχή της ΕΣΣΔ, με την προϋπόθεση να γίνει επαναδιαπραγμάτευση στο ζήτημα της προσάρτησης της Φινλανδίας. Η σοβιετική κυβέρνηση έστειλε μια αναθεωρημένη έκδοση της συνθήκης στη Γερμανία στις 25 Νοεμβρίου.. Ωστόσο, οι Γερμανοί αρνήθηκαν έχοντας ήδη καταστρώσει σχέδια επίθεσης κατά της ΕΣΣΔ.
* Φινλανδία: Η στρατιωτική συνεργασία της Φινλανδίας και της ναζιστικής Γερμανία ξεκίνησε στα τέλη του 1940 μετά την απώλεια εδαφών της πρώτης από την ΕΣΣΔ.

## Το τέλος του συμφώνου
Το Βασίλειο της Ιταλίας παραδόθηκε στους Συμμάχους το 1943, σημειώνοντας την έναρξη του τέλους του συμφώνου. Το 1944, η Βουλγαρία και η Ρουμανία άλλαξαν στρατόπεδο και έγιναν στρατιωτικοί σύμμαχοι της ΕΣΣΔ. Μετά την καταστολή της σλοβακικής εξέγερσης από τους Γερμανούς, στις αρχές του Απριλίου του 1945, η Ουγγαρία μετά την ανατροπή της φιλοναζιστικής της κυβέρνησης αποχώρησε. Η παράδοση της Ιαπωνίας και η ολοκληρωτική ήττα της Γερμανίας σήμαναν το τέλος του Τριμερούς Συμφώνου.

## Σημειώσεις παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
* 

## Δείτε επίσης
*Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*The text of the Tripartite Pact
*Signing of the Tripartite Pact
*The Axis Alliance

Κατηγορία:Συνθήκες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Συνθήκες της Γερμανίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ιταλίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα
Βασίλης Βουράκης

Ο **Βασίλης Βουράκης** (1940, Πειραιάς – 21 Αυγούστου 2010, Πειραιάς) ήταν Έλληνας διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου, μετέπειτα παράγοντας διαιτησίας και πολιτικός στην τοπική αυτοδιοίκηση.

## Βιογραφικά στοιχεία
Επαγγελματικά, διατηρούσε κοσμηματοπωλείο στην πειραιώτικη συνοικία Πηγάδα. Δραστηριοποιήθηκε στα κοινά της πόλης, εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος το 2006 και διατέλεσε αντιδήμαρχος Πειραιά. Απεβίωσε στις 21 Αυγούστου 2010 σε ηλικία 70 ετών, ύστερα από επιπλοκές εγκεφαλικού επεισοδίου που είχε υποστεί το Μάιο.

## Σταδιοδρομία
### Ως διαιτητής
#### Σε εγχώριο επίπεδο
Υπήρξε μέλος του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Πειραιά και την αγωνιστική περίοδο 1972-73 έλαβε το χρίσμα να μετέχει σε συναντήσεις πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής. Για τη συγκεκριμένη διοργάνωση διεύθυνε 44 αγώνες και επί 10 χρόνια:

με τελευταίο τον Πανιώνιος Σμύρνης-Ηρακλής Θεσσαλονίκης 2-3 στις 30 Μαΐου 1982, ενώ εκείνο το ποδοσφαιρικό έτος σε περισσότερους είχε οριστεί μόνον ο Αντώνης Βασσάρας (10). Αποσύρθηκε ταυτόχρονα με τον Κωνσταντίνο Δέδε (σχεδόν 40 αναμετρήσεις από το 1977) σε ένα κύμα παραιτήσεων έμπειρων ή και διεθνών στελεχών, το οποίο είχε αρχίσει με τον Μανώλη Πλατόπουλο (80 περίπου από το 1969) για να ακολουθήσει ο Νίκος Ζλατάνος (133 από το 1967). Τον περασμένο Ιανουάριο, ο πρώτος είχε υπάρξει διαιτητής με επόπτες –σήμερα βοηθούς– τους Βουράκη και Ζλατάνο στο Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός Πειραιώς 3-2 (παράταση, 2-2 η κανονική διάρκεια), ένα νοκ άουτ ντέρμπι κυπέλλου μεταξύ των αιωνίων αντιπάλων που δημοσιογραφικά καταγράφηκαν πλήθος αμφισβητούμενων αποφάσεων σε βάρος και των δύο. 

Διεύθυνε τον τελικό του ίδιου θεσμού το 1980 ΑΓΣ Καστοριάς-Ηρακλής 5-2, όπου πρώτη φορά επαρχιακός σύλλογος κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας.

#### Σε διεθνές επίπεδο
Επιλέχθηκε από την UEFA για δύο συναντήσεις –εντός τριών εβδομάδων– ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων (με τονισμένα οι προκριθέντες): 

ενώ διαιτήτευσε ισάριθμα φιλικά εθνικών ομάδων: 

Ο αγώνας του γηπέδου Παναθηναϊκού, αποτέλεσε τον πρώτο του Μίμη Δομάζου με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα για περισσότερα από 3½ χρόνια και ο αποχαιρετιστήριος (τον τίμησαν πριν από την έναρξη οι ποδοσφαιρικές αρχές), συνοδεύτηκε με τέρμα του 39ετούς παίκτη και επίσης εσφαλμένες υποδείξεις κατά αμφότερων των ομάδων. 

### Ως παράγοντας
Διατέλεσε υψηλόβαθμος παράγοντας του διαιτητικού χώρου σε θεσμικό επίπεδο, μεταξύ άλλων πρόεδρος στην Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας (ΚΕΔ) της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ("αρχιδιαιτητής") το 1998 –τουλάχιστον– και το διάστημα 2001-2003.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γιώργος Παγιωτέλης, *Το έπος της Α΄ Εθνικής*, σειρά άρθρων αφιερωμάτων αθλητικού περιοδ. *Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*
* Ανδρέας Μπόμης, *Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας (και πώς φτάσαμε στην Αφρική)*, Εκδόσεις Ερεχθηίδας, Αθήνα 2009, ISBN 960-9912-50-8.

Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Original video animation

Το **Original video animation** (ιαπωνικά: オリジナル・ビデオ・アニメーション, Χέπμπορν: Orijinaru bideo animēshon, μτφρ.: πρωτότυπο βίντεο κινουμένων σχεδίων), ή εναλλακτικά **OVA**, είναι όρος που ξεκίνησε να χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία για ταινίες κινουμένων σχεδίων οι οποίες προορίζονται για οικιακή προβολή, δηλαδή χωρίς να παρουσιάζονται στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου τμήματα OVA προβλήθηκαν δημόσια για διαφημιστικούς λόγους, αλλά τα περιστατικά είναι μεμονωμένα και σπάνια. Ονομάζονται πρωτότυπα διότι, αν και μπορούν να βασίζονται σε κάποιο anime ή manga, προορίζονται να έχουν υλικό το οποίο δεν εμπεριέχεται στις αρχικές σειρές. Πρόκειται για παράλληλες ιστορίες, οι οποίες δεν εξελίσσουν την πλοκή της κύριας ιστορίας, αν και μπορούν να εμπεριέχουν επεξηγήσεις και νέα στοιχεία γι'αυτή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Anime News Network 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Anime
*Manga

Κατηγορία:Ορολογία anime και manga
Σπαθαραίοι Σάμου

μικρογραφία|Ηλιοβασίλεμα στους Σπαθαραίους.
Οι **Σπαθαραίοι** είναι ορεινό χωριό της Σάμου με πληθυσμό 236 κατοίκους (2011). Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Πυθαγορείου του Δήμου Σάμου.

## Γεωγραφική Θέση
Το χωριό βρίσκεται στα νότια του νησιού σε υψόμετρο 582 μέτρων.

## Περιγραφή
Οι Σπαθαραίοι είναι σχεδόν χτισμένοι στην κορυφή του βουνού "Μπουρνιάς" , έτσι που αν δεν έχει συννεφιά, μπορείς να βλέπεις το σύμπλεγμα των Φούρνων και την Ικαρία και Νοτιοανατολικά μέχρι την Πάτμο.  Γι' αυτό και οι Σαμιώτες αποκαλούν το χωριό ως "το μπαλκόνι του Αιγαίου". Βρίσκονται σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το χωριό Πύργος στο δρόμο προς το χωριό Παγώνδας, ενώ με αγροτικό δρόμο επικοινωνεί και με το χωριό Σκουραίϊκα. 

Το χωριό είναι ονομαστό επίσης για την του γραφική πλατεία με το Γιασεμί (Δέντρο) και τον αιωνόβιο Πλάτανο, ενώ η Εκκλησία των Ταξιαρχών, δίπλα ακριβώς στην Πλατεία, είναι το κέντρο του Χωριού. Τα πανηγύρια για την Κοίμηση της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) και για τον Πολιούχο Ταξάρχη Μιχαήλ (9 Νοεμβρίου) είναι ονομαστά. Επίσης στο χωριό την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς τελείται ακόμα και σήμερα το έθιμο του Καδή.  Το Έθιμο του Καδή έχει την καταγωγή του στην ιστορία του νησιού και σχετίζεται με την επίσημη εδραίωση του Καδή στο νησί το 1617.Ο Καδής επισκεπτόμενος το νησί δυο φορές το χρόνο εισέπραττε τους φόρους αλλά και ασχολείτο και με την εκδίκαση διαφόρων ζητημάτων. Η διαφθορά, η αυστηρότητα και οι αυθαιρεσίες που διέπραττε τον έκαναν να είναι μισητός στους κατοίκους του νησιού.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία με σημαντικότερη καλλιέργεια την ελιά.   

Στους Σπαθαραίους ανήκουν και οι νεώτεροι παραλιακοί οικισμοί Αβάντι, (*Ζέφυρος*), Απόστολος Παύλος (* Παύλου*), Βεργή, Καλογερά, Κυργιάννη, Λιμνιωνάκι, Μετόχι, Συκιά και το νησάκι  Σαμιοπούλα.

### Ονομασία
Το όνομά του οφείλεται στον παπά Πέτρο Σπάθα που το πρωτοκατοίκησε και δημιούργησε το χωριό με τα 18 παιδιά του. Άλλη εκδοχή είναι ότι κατά τον επαν-εποικισμό του νησιού το κατοίκησαν έποικοι από το Σπαθάρι της Εύβοιας. Τέλος μια άλλη ακόμα εκδοχή συνδέει το χωριό με τους ***[http://asiaminor.ehw.gr/Forms/fGlossarySummary.aspx?glossaryID=568 Σπαθάριους]*** (λατινικά:  **[[:en:Spatharios|S''patharii'']]***) της Βυζαντινής Αυλής.* Η εκδοχή αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι λόγω της θέσης του το χωριό θα μπορούσε να είναι χώρος όπου θα εξορίζονταν οι Σπαθάριοι, όταν άλλαζε η φατρία που κυβερνούσε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά επίσης και στο ότι έχουν βρεθεί ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή του χωριού (θέσεις "Καστρί & Παλιοεκκλησιές") και δικαιολογούν την ύπαρξη κατοίκων  πριν τον επαν-εποικισμό.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σάμου
Κατηγορία:Σάμος
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Αμερικανικός Κοκκινολαίμης

thumb|Αρσενικό τραγουδά
thumb|''Turdus migratorius ''
Ο **αμερικανικός κοκκινολαίμης** (*Κίχλη η μεταναστευτική - Turdus migratorius*), επίσης γνωστός ως **κοκκινολαίμης**, είναι μεταναστευτικό ωδικό πτηνό της οικογενείας των Κιχλιδών. Πήρε το όνομά του από τον ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη εξαιτίας του κοκκινωπού-πορτοκαλί του στήθους, μολονότι τα δύο είδη δεν είναι στενώς συγγενικά, αφού ο ευρωπαϊκός κοκκινολαίμης ανήκει στην οικογένεια των Μυιθηριδών (Muscicapidae). Ο αμερικανικός κοκκινολαίμης είναι ευρέως διαδεδομένος σε όλη τη Βόρειο Αμερική, ξεχειμωνιάζοντας από τον νότιο Καναδά στο κεντρικό Μεξικό και κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού. Είναι το πτηνό  της πολιτείας του Κοννέκτικατ, του Μίσιγκαν, και του Γουισκόνσιν. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο αμερικανικός κοκκινολαίμης κατατάσσεται πίσω μόνο από τον αγελαίο τον φοινικέα (και μόλις εμπρός του εισηγμένου ευρωπαϊκού ψαρονιού) ως το πλέον πολυπληθές, σωζόμενο χερσαίο πτηνό της Βορείου Αμερικής. Έχει επτά υποείδη, αλλά μόνο ο *Τ. ο μ. ο μεθοριακός - T. m. confinis* της Νότιας Κάτω Καλιφόρνιας είναι ιδιαίτερα ξεχωριστός, με ανοιχτή γκριζοκάστανη κοιλιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κιχλίδες
Κατηγορία:Σύμβολα του Κονέκτικατ
Κατηγορία:Σύμβολα του Μίσιγκαν
Κατηγορία:Σύμβολα του Ουισκόνσιν
Ο ψυχοπατέρας

**"Ο ψυχοπατέρας"** είναι θεατρικό έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου.
## Υπόθεση
Ο Λεωνίδας Βενιέρης έχει υπό την προστασία του τρία ορφανά: τον Γιώργο, την Ουρανία και την Ανθή. Ο Ευτύχιος Καλημέρης, νεαρός γιατρός από το Παρίσι ερχόμενος, ζητά το χέρι της Ουρανίας, αλλά αντιμετωπίζει τη σθεναρή αντίδραση του ψυχοπατέρα, ο οποίος υποτίθεται πως υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ψυχοπαιδιών του. Πιστεύει πως ο επίδοξος γαμπρός εποφθαλμιά την κληρονομιά που άφησε συμπατριώτης του Συριανός στην Αμερική. Τελικά πληροφορούμενος πως δεν υπάρχει πλέον κληρονομιά από την Αμερική του δίνει την ψυχοκόρη του.

## Παρατηρήσεις
Πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό το 1895 από τον Νικόλαο Λεκατσά αν και ο κωμικός πρωταγωνιστικός ρόλος είχε γραφτεί για τον Ευάγγελο Παντόπουλο. Το έργο δημοσιεύθηκε σε συνέχειες από τη *Φιλολογική ηχώ* της Κωνσνταντινούπολης. Πρόκειται για ένα *έργο σαλονιού* που συνδυάζει φαρσικά και κοινωνικοκριτικά στοιχεία. Η δομή του είναι συγκεντρωτική επειδή όλα κινούνται γύρω από την προσωπικότητα του Λεωνίδα Βενιέρη.
## Πηγές
* Βάλτερ Πούχνερ, «Οι Κούρδοι», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β-βιβλίο 2, Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ. 534-556

ψυχοπατερας ο
Ξημερώνει

Το **Ξημερώνει** είναι θεατρικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη.
## Υπόθεση
Η Λαλώ είναι σύζυγος ενός εύπορου αστού, του Αλέκου, και μητέρα ενός μικρού κοριτσιού, της Χρυσούλας. Η οικογένεια ζει ευτυχισμένη μέχρι τη στιγμή που ο αδερφός του Αλέκου, Φίλιππος, αποφασίζει να τους επισκεφθεί αναπάντεχα. Η Λαλώ είναι κρυφά ερωτευμένη με τον Φίλιππο, ο οποίος ανταποκρίνεται στα αισθήματά της. Αδυνατεί να καταπνίξει τον έρωτά της, ούτε, όμως, μπορεί να φύγει μαζί του, εγκαταλείποντας την κόρη της αλλά ούτε και να συνάψει μαζί του παράνομη σχέση, όπως τη συμβουλεύει η φίλη της, Φωφώ.  Η ηρωίδα παλεύει με όλες τις δυνάμεις της σε μια άνιση μάχη μεταξύ των παρακείμενων εξωτερικών παραγόντων και του εσωτερικού συναισθηματικού κόσμου της. Τελικά, αποφασίζει τη λύτρωση από το μαρτύριό της, αυτοκτονώντας.

## Παρατηρήσεις
Υποβλήθηκε τον Ιανουάριο του 1907 στον Παντελίδειο Δραματικό Διαγωνισμό του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών και επαινείται από τον Σπυρίδωνα Λάμπρο αλλά δεν βραβεύεται, διότι διατυπώνονται επιφυλάξεις για το τολμηρό περιεχόμενο. Το έργο ανεβαίνει το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου στο θέατρο *Αθήναιον* του Θωμά Οικονόμου, με την Ευαγγελία Παρασκευοπούλου στον κεντρικό ρόλο.
Το θεατρικό έργο περιγράφει το ηθικό δίλημμα και το συναισθηματικό μαρτύριο της κεντρικής ηρωίδας, Λαλώς, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη από τη μία, με την οικογενειακή ισορροπία και τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό και από την άλλη, με την προσωπική επιθυμία της. Ο Καζαντζάκης συγγράφει το κείμενο σαφέστατα επηρεασμένος από την εποχή του, ενώ το θέμα του είναι παρόμοιο με την πλοκή του μυθιστορήματος Άννα Καρένινα του Τολστόι.
Μελετητές επισημαίνουν τα αυτοβιογραφικά στοιχεία του έργου: η Λαλώ είναι η Γαλάτεια, η οποία εκείνη την εποχή χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο *Lalo de Castro*. Ο καταπνιγμένος έρωτας μάλλον προερχόταν από τη δική του τη μεριά, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής.

## Εκδόσεις
*Νίκου Καζαντζάκη, Ξημερώνει, Δράμα εις πράξεις τρεις. επιμ. Νίκος Μαθιουδάκης, Αθανάσιος Καρασίμος,Εκδόσεις Καζαντζάκη, 2013

## Πηγές
* Βάλτερ Πούχνερ, «Ξημερώνει», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β-βιβλίο 2, Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.558-578

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Νίκου Καζαντζάκη
Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας

**"Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας"** είναι θεατρικό έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου.

## Υπόθεση
Η οικογένεια της γριάς Βαλέραινας, δηλαδή η ίδια με τον γιο της, Μανώλη, τη γυναίκα του, Τασία, και τον γιο τους, Παυλάκη, βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας. Η γριά Βαλέραινα διαχειρίζεται ένα μυστικό γιατροσόφι που πέρασε από γενιά σε γενιά μέσα στην οικογένειά της εδώ και 250 χρόνια για ασθένειες των ματιών. Προκειμένου να ζήσουν πωλούν τα βιβλία της βιβλιοθήκης τους, ενώ ο Μανώλης επιδιώκει να διοριστεί αστυνομικός. Η κατάσταση αυτή της ανέχειας παρωθεί τα μέλη της οικογένειάς της να πωλήσουν το μυστικό γιατροσόφι. Όμως η Βαλέραινα επιθυμεί η διαχείριση του φαρμάκου να γίνεται αφιλοκερδώς. Ο απατεώνας Τζώρτζης Πάπουζας τους πιέζει να τους πουλήσουν το φάρμακο. Η γριά Βαλέραινα προμηθεύεται δηλητήριο. Η νύφη της, Τασία, αποσπά το μυστικό χωρίς να δεσμευθεί να το κρατήσει. Τελικά αποκαλύπτει το μυστικό, που είναι μια απλή συνταγή, και αυτοκτονεί. Τότε φτάνει ο Μανώλης με δύο νέα: διορίστηκε αστυνομικός και συνελήφθη ο Πάπουζας ως απατέωνας. Η θυσία της γριάς Κοντέσσας δεν έχει νόημα πια και πεθαίνοντας ζητά να ζήσει. Η νύφη της υπόσχεται να κρατήσει το μυστικό.

## Πρόσωπα

* Κοντέσσα Βαλέραινα
* Μανώλης, ο γιος της κοντέσσας
* Τασία, η νύφη της κοντέσσας
* Παυλάκης, ο γιος του Μανώλη και της Τασίας
* Όρσολα, η υπηρέτρια
* Τζώρτζης Πούπουζας, ο έμπορος

## Πληροφορίες
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος διασκεύασε ένα πεζογράφημα του 1897 με τίτλο του *Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας*, που διαδραματίζεται στη Ζάκυνθο, σε θεατρικό έργο και ανέβηκε το 1904 στη Νέα Σκηνή του Χρηστομάνου με μικρή απήχηση στο κοινό. Ο ίδιος ο Ξενόπουλος το θεωρούσε ένα από τα καλύτερα έργα του. Δεν τυπώθηκε στους πρώτους τόμους των θεατρικών έργων (1913, 1922) και αυτοτελώς δημοσιεύται το 1928. Το 1918 ξαναπαίχτηκε από το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Το γραφικό περιβάλλον της επαρχίας δεν έχει ως πρωταγωνιστές στη σκηνή λαϊκούς ανθρώπους, αλλά την ξεπεσμένη αριστοκρατία των Επτανήσων, η οποία πιστεύει σε λαϊκές δεισιδαιμονίες και σε παλιά γιατροσόφια.

## Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

* Κατάλογος ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας"
* Ελληνίδες ηθοποιοί που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της Βαλέραινας

## Παραπομπές

## Πηγές
* Βάλτερ Πούχνερ, «Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ.Β-βιβλίο 2, Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.616-627
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μυστικο της κοντεσσας βαλεραινας το