open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κουέντιν Μασσάις ο νεότερος

Ο **Κουέντιν Μασσάις ο νεότερος** (φλαμανδικά: **Quentin Metsys de jonge** (**Quinten** ή **Massys**, περ. 1543 &ndash; 1589) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης, ένας από τους αρκετούς Φλαμανδούς που δραστηριοποιήθηκαν στην Αυλή των Τυδώρ κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Ήταν γιος του Φλαμανδού ζωγράφου Γιαν Μασσάις και εγγονός και συνώνυμος του Κουέντιν Μασσάις.

Ο νεότερος Κουέντιν γεννήθηκε στην Αμβέρσα, όπου έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1574. Το 1581, περίπου, ζούσε στο Λονδίνο, έχοντας δραπετεύσει από τη γενέτειρά του λόγω θρησκευτικών διαφορών, όπως είχαν κάνει τόσο ο πατέρας όσο και ο θείος του. Το 1588 εγκατέλειψε το Λονδίνο μετοικώντας στη Φρανκφούρτη, όπου και απεβίωσε το επόμενο έτος.

Είναι ευρύτερα γνωστός για το *πορτρέτο με το κόσκινο* της Ελισάβετ Α΄, την οποία απεικόνισε ως Τούτσια (Tuccia), μια παρθένο της θεάς Εστίας, η οποία απέδειξε την αγνότητά της μεταφέροντας νερό με ένα κόσκινο από τον ποταμό Τίβερη ως τον ναό της Εστίας χωρίς να χύσει ούτε μια σταγόνα. Η Ελισάβετ περιβάλλεται από σύμβολα της Αυτοκρατορίας, μια κολόνα και μια υδρόγειο σφαίρα, εικονογραφία που θα εμφανιζόταν ξανά και ξανά στις προσωπογραφίες της κατά τις δεκαετίες 1580 και 1590, κυρίως στο *πορτρέτο της Αρμάδας* του 1588 (άγνωστου Άγγλου ζωγράφου).

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
*Φλαμανδική ζωγραφική

## Πηγές
*Hearn, Karen, ed. *Dynasties: Painting in Tudor and Jacobean England 1530–1630*.  New York: Rizzoli, 1995.  ISBN 0-8478-1940-X
*Strong, Roy,*The English Icon: Elizabethan and Jacobean Portraiture*, 1969, Routledge & Kegan Paul, London (Strong 1969)
*Strong, Roy: *The Cult of Elizabeth*, 1977, Thames and Hudson, London, ISBN 0-500-23263-6 (Strong 1977)
*Strong, Roy: *Gloriana: The Portraits of Queen Elizabeth I*, Thames and Hudson, 1987, ISBN 0-500-25098-7 (Strong 1987)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Γιαν Πίτερ φαν Μπρέντελ ο νεότερος

Ο **Γιαν Πίτερ φαν Μπρέντελ ο νεότερος** (φλαμανδικά: **Jan Pieter van Bredael de jonge** or **Jan Peeter van Bredael de jonge**, 27 Ιουλίου 1683 – 1735) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, γνωστός για τις σκηνές μάχης ιππικού και τα τοπία του, καθώς και τις ρωπογραφίες με πανηγύρεις και εορτές χωριών.

## Βιογραφία
Ο Γιαν Πίτερ φαν Μπρέντελ ο νεότερος γεννήθηκε από οικογένεια καλλιτεχνών στην Αμβέρσα. Ήταν γιος του Γιόρις φαν Μπρέντελ και της Γιοχάννα Μαρία φαν Ντίπενμπεϊκ. Ο πατέρας του, ο παππούς του Πίτερ φαν Μπρέντελ και οι θείοι του Γιαν Φρανς φαν Μπρέντελ και Γιαν Πίτερ ο πρεσβύτερος ήταν όλοι ζωγράφοι. Η μητέρα του ήταν θυγατέρα του επιφανούς μπαρόκ ζωγράφου Άμπραχαμ φαν Ντίπενμπεϊκ. Ο αδελφός του, Γιόζεφ φαν Μπρέντελ σταδιοδρόμησε επιτυχημένα ως ζωγράφος και αντιγραφέας τόσο στην Αμβέρσα όσο και στο Παρίσι.

Ο Γιαν Πίτερ εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του. Όταν αυτός απεβίωσε, έφυγε από την Αμβέρσα το 1706 για να ζήσει και να εργαστεί στην Πράγα. Προσλήφθηκε, για μακρά χρονική περίοδο, από τον Πρίγκηπα Ευγένιο της Σαβοΐας, επιτυχημένο στρατηγό και πολιτικό άνδρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αυστριακής Μοναρχίας.

Το 1720 ο καλλιτέχνης επέστρεψε στη γενέτειρά του, Αμβέρσα, και έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα παραμονής του εκεί, ο πρίγκηπας Ευγένιος τον κάλεσε ξανά να εργαστεί γι' αυτόν στη Βιέννη. Εκεί απεβίωσε, χωρίς να έχει ποτέ νυμφευτεί, το 1735. Ο αδελφός του, Γιόζεφ, όρισε τον Φλαμανδό ζωγράφο Φρανς φαν Στάμπαρτ, Αυλικό ζωγράφο στη Βιέννη, να ενεργήσει ως διαχειριστής της περιουσίας του Γιαν Πίτερ.

## Έργο
Όπως ο πατέρας του και ο αδελφός του, ο Γιαν Πίτερ ειδικεύτηκε σε απεικονίσεις αψιμαχιών ιππικού. Σε μια εποχή με αυξημένες τις συγκρούσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπήρχε αυξημένη ζήτηση για πίνακες που απεικόνιζαν μάχες μεταξύ Χριστιανικών και τουρκικών δυνάμεων. Ο πάτρονάς του, πρίγκηπας Ευγένιος, ήταν σημαντικός στρατηγός κατά τον πόλεμο εναντίον των Οθωμανών και παράγγειλε στον Γιαν Πίτερ μερικούς πίνακες με αυτό το θέμα, καθώς και πίνακες με κυνηγετικές σκηνές. Καθώς ο φαν Μπρέντελ ζωγράφισε επίσης σκηνές μάχης από τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701-1714), στις οποίες ο πρίγκηπας Ευγένιος δεν συμμετείχε, μπορεί να υποτεθεί ότι ο πρίγκηπας δεν ήταν ο μόνος του πάτρονας. Οι περισσότερες από τις συνθέσεις αυτές απεικονίζουν ενέδρες και αψιμαχίες που δεν σχετίζονται με κάποια συγκεκριμένη μάχη. Οι σκηνές ιππικού του Γιαν Πίτερ χαρακτηρίζονται από την παλέτα με ζωηρά χρώματα και τις εν γένει "χαλαρές" πινελιές.

Ο Γιαν Πίτερ ζωγράφισε, επίσης, πολλά τοπία με χωριά και λαϊκά γλέντια, παιχνίδια και εορτές. Παράδειγμα τέτοιων πινάκων είναι το ζεύγος συνθέσεων *Χειμώνας* και *Καλοκαίρι* (πωλήθηκαν από τον οίκο "Cambi" στις 13 Μαρτίου 2013), όπου απεικονίζει χειμερινές και θερινές δραστηριότητες αντίστοιχα σε φλαμανδικό και ιταλικού τύπου χωριό..

Συνήθως υπέγραφε τις δημιουργίες του με το όνομα *J.P.van:Bredal*.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
*Φλαμανδική ζωγραφική

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μπαλπίκ Μπι

Το **Μπαλπίκ Μπι **() είναι οικισμός και πρωτεύουσα της επαρχίας Κόκσου στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Πήρε το όνομά του από τον καζακικό στρατιωτικό ήρωα Μπαλπίκ Ντερμπισαλιούλι. Πληθυσμός: 12,654 (απογραφή 2009) 12,145 (απογραφή 1999).

Βρίσκεται στον ποταμό Κόκσου, ενώ το εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας Κιζιλμπουλάκ βρίσκεται στην περιοχή.

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Σατμπάγιεφ

Το **Σατμπάγιεφ **(), γνωστό ως Νικόλσκ μέχρι το 1990, είναι πόλη του Καζακστάν στηνπεριφέρεια Καραγκάντα. Το όνομά της πόλης δόθηκε προς τιμήν του Κανίς Σατμπάγιεφ, ενός από τους ερευνητές της σοβιετικής μεταλλογένεσης (metallogeny) και πρώτου προέδρου της Καζακικής Ακαδημίας Επιστημών. Ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν 60.105 κατοίκους κατά την απογραφή του 2009 και 58.652 σύμφωνα με την απογραφή του 1999.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ατάσου (Καζακστάν)

Το **Ατάσου **είναι μια πόλη στην περιφέρεια Καραγκάντα, κοντά στον ποταμό Σαρίσι. 

## Γεωγραφική θέση
Βρίσκεται στην επαρχία Ζαναάρκα της περιφέρειας Καραγκάντι. είναι το σημείο στο οποίο ολοκληρώνεται ο πετρελαιαγωγός Κίνας-Καζακστάν.

## Οδική σύνδεση
Συνδέεται οδικώς με το Καραγκάντι, και με την περιφέρεια Κιζιλόρντα επίσης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ακσατάου (περιφέρεια Καραγκάντι)

Το **Ακσατάου** είναι πόλη στην επαρχία Σετ της περιφέρειας Καραγκάντα στο Καζακστάν. Ο αυτοκινητόδρομος Αστανά-Αλμάτι περνάει από την πόλη. Το Ακσού-Αγιούιλι απέχει 100 χιλιόμετρα, ενώ η Καραγκάντα 220 χιλιόμετρα. 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι 2050 κάτοικοι (2006). Το 97,7% είναι Καζάκοι. Το υπόλοιπο 2,3% είναι άλλων εθνικοτήτων, ή περίπου 45 άτομα. 

## Υποδομή
Το Ακσατάου έχει 3 σχολεία, ταχυδρομείο, ασθενοφόρο, ομοσπονδιακά σημεία μαιευτικής και άλλες υποδομές, καθώς και φάρμα. Ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός είναι αυτός του Ακαντίρ, 81 χιλιόμετρα από το Ακσατάου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μπράλος Φθιώτιδας

Ο **Μπράλος** είναι χωριό του δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας, του  νομού Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μπράλος έχει 114 κατοίκους, ενώ η τοπική κοινότητα Μπράλου, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους οικισμούς Άνω Μπράλο και Σταθμό έχει 280 κατοίκους. Είναι κτισμένος στους πρόποδες του Καλλίδρομου, σε υψόμετρο 530 μέτρων. Βρίσκεται στα όρια του δήμου Αμφικλείας με τους δήμους Καλλιέων, Δαμάστας και Γραβιάς.

## Ιστορία
Η τοπική κοινότητα Μπράλου χωρίζεται σε τρεις οικισμούς με τον κάτω Μπράλο να είναι ο πιο παλιός από τους τρεις. Εκεί ήταν το μέρος που πρωτοκτίστηκε ο Μπράλος. Όμως εξαιτίας καθιζήσεων το χωριό μετακινήθηκε βορειότερα. Οι κάτοικοί που μετακινήθηκαν έφτιαξαν τον Άνω Μπράλο, σε υψόμετρο 600. Οι δύο οικισμοί πλέον δεν διαχωρίζονται. Το τρίτο κομμάτι του Μπράλου είναι ο σταθμός του Μπράλου που απέχει 3 χιλιόμετρα από τους άλλους δύο οικισμούς. Είναι κτισμένος στις όχθες του ποταμού Κηφισού και υπάρχει εκεί ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός από το 1904. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1836 στο ΦΕΚ 80Α-28/12/1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Χαραδραίων.

Στον Μπράλο βρίσκεται βρετανικό νεκροταφείο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Οκτώβριο του 1917, δημιουργήθηκε στον Μπράλο το 49ο Σταθερό Νοσοκομείο, μαζί με τα στρατόπεδα των συμμαχικών δυνάμεων. Παρέμεινε σε χρήση μέχρι τον Απρίλιο του 1919. Πολλοί από τους νεκρούς του νοσοκομείου - κυρίως από επιδημία γρίπης - είναι θαμμένοι στο βρετανικό νεκροταφείο Μπράλου. Περιλαμβάνει συνολικά 101 ταφές, από τις οποίες οι 95 προέρχονται από την Βρετανική Κοινοπολιτεία. Ο Μπράλος ήταν η τοποθεσία της Μάχης των Θερμοπυλών τον Απρίλιο του 1941, ανάμεσα στα γερμανικά στρατεύματα και τα στρατεύματα της Κοινοπολιτείας.
μικρογραφία|Το βρετανικό νεκροταφείο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Στις 12 Ιανουαρίου 1947, με αρχηγό τον καπετάν Διαμαντή και 300 αντάρτες, ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας κατέλαβε αιφνιδιαστικά τον σιδηροδρομικό σταθμό Μπράλου στις 14:00, όταν έφτασε η αμαξοστοιχία. Οι αντάρτες κατέστρεψαν τους ασυρμάτους, κάλεσαν τους επιβάτες να κατέβουν από το τρένο και χώρισαν τους πολίτες από τους στρατιώτες. Στην κατάληψη προέβαλαν αντίσταση οι λοχαγοί Σταθακόπουλος, Νικολόπουλος και ο χωροφύλακας Καστανάς, οι οποίοι σκοτώθηκαν στην ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολούθησε. Οι αντάρτες έκατσαν μιάμιση ώρα στον σταθμό, ανατίναξαν με νάρκη την καπνοδόχο της ατμομηχανής και έβαλαν φωτιά στο τρένο, με αποτέλεσμα να καούν δύο βαγόνια. Στη συνέχεια αποχώρησαν με αυτοκίνητα παίρνοντας μαζί τους 20 περίπου στρατιωτικούς αιχμαλώτους, διάφορα εφόδια και το ταμείο του σταθμού, και κατέφυγαν στην Οίτη. Δυνάμεις του στρατού και της χωροφυλακής τους καταδίωξαν χωρίς αποτέλεσμα.

## Δημογραφική εξέλιξη
Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει τη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού Μπράλος:

## Προσωπικότητες
Στο χωριό γεννήθηκε ο Ιωάννης Καρμίρης (1903-1992), θεολόγος και ακαδημαϊκός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Μονή Αγίας Τριάδας Μετεώρων

Η **Μονή Αγίας Τριάδας** είναι ελληνορθόδοξο μοναστήρι στα Μετέωρα, στην κεντρική Ελλάδα. Είναι ένα από τα έξι που συνεχίζουν να είναι ενεργά στα Μετέωρα, τα οποία από το 1988 συμπεριλαμβάνονται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η κατασκευή της άρχισε τον 14ο - 15ο αιώνα.

## Ιστορία
Η ιστορία κατασκευής μοναστηριών στους απότομους βράχους των Μετεωρών αρχίζει τον 14ο και 15ο αιώνα. Ακόμη και πριν από αυτό, μοναστικές κοινότητες είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή από τον 11ο αιώνα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η μονή της Αγίας Τριάδας κτίστηκε από τον μοναχό Δομήτιο το 1438, όμως υπάρχουν αναφορές της μονής από το 1362. Το καθολικό της μονής, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, κτίστηκε το 1475-76. Η αγιογράφηση του ναού ξεκίνησε το 1741.

## Αρχιτεκτονική
thumb|250px|Τοιχογραφίες του καθολικού
Το καθολικό της μονής είναι του σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου με τρούλο ο οποίος υποστηρίζεται από δύο κολώνες. Το καθολικό του μοναστηριού κατασκευάστηκε τον 15ο αιώνα και αγιογραφήθηκε το 1741 από τους μοναχούς Αντώνιο και Νικόλαο. Ένα μικρό σκευοφυλάκιο κτίστηκε στην νοτιοανατολική γωνία του ναού το 1689. Ο ευρύς εσωνάρθηκας με τη θολωτή οροφή κτίστηκε το 1689 και αγιογραφήθηκε το 1692. Το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, λαξευμένο στο βράχο, περιέχει τοιχογραφίες του 1682. Ήταν πλούσια διακοσμημένο και περιείχε σημαντικούς θησαυρούς, οι οποίοι όμως απομακρύνθηκαν από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το παρεκκλήσι έχει μορφή ροτόντας. Αριστερά της εισόδου βρίσκεται ο πύργος του βριζονίου και η τράπεζα και απέναντι βρίσκονται τα κελιά. Πίσω από το καθολικό, στο ψηλότερο σημείο του βράχου, υπάρχει εξώστης.

Η μονή είναι προσβάσιμη σήμερα είτε με τη χρήση μηχανοκίνητου ανελκυστήρα ή μέσω κλίμακας λαξευμένης στο βράχο με 145 σκαλοπάτια.

## Τηλεόραση
Η Μονή εμφανίζεται στην ταινία του Τζέιμς Μποντ "Για τα μάτια σου μόνο" το 1981, όπως και στην σειρά Το Τατουάζ του σκηνοθέτη και ηθοποιού Ανδρέα Γεωργίου, το 2018.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Τριαδα
Σεμιόν Μπουντιόνι

Ο **Σεμιόν Μιχαήλοβιτς Μπουντιόνι** (Семён Миха́йлович Будённый, 25 Απριλίου [Π.Η. 13 Απριλίου] 1883 – 26 Οκτωβρίου 1973) ήταν Ρώσος διοικητής του ιππικού και στρατάρχης του Κόκκινου Στρατού. Προσωπικός φίλος του Στάλιν, πολέμησε στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο, στον Ρωσοπολωνικό Πόλεμο, και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέθανε το 1973 στη Μόσχα, σε ηλικία 90 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατάλογος έργων του Ουίλλιαμ Χόγκαρθ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Ουίλλιαμ Χόγκαρθ. Παρουσιάζονται μόνο πίνακες ζωγραφικής και όχι τα χαρακτικά και λοιπά έργα του.

## Έργα διάφορα

## A Rake's Progress
Στα πλαίσια των έργων του «κοινωνικής κριτικής» ο Χόγκαρθ εξιστορεί την «Πορεία ενός ασώτου» - προς την καταστροφή εννοείται. - Οκτώ πίνακες με λάδι σε καμβά, διαστάσεων 62,5 × 75 cm, ζωγραφισμένοι το 1732-1733. Ένα χρόνο αργότερα αποδόθηκαν σε χαρακτικά και τυπώθηκαν. Οι πίνακες βρίσκονται στο Sir John Soane’s Museum του Λονδίνου.

## Four Times of the Day
«Τέσσερις ώρες της μέρας». Χιουμοριστικές σκηνές από τους δρόμους του Λονδίνου. Τέσσερις πίνακες του 1736 που αναπαρήχθησαν σε χαρακτικά.

## Marriage à-la-mode
Ο “Γάμος της μόδας”, είναι το γνωστότερο έργο του Χόγκαρθ και θεωρείται από πολλούς το καλύτερό του αν και ήταν οικονομική αποτυχία. Σάτιρα της «υψηλής κοινωνίας», καυτηριάζει τα ήθη της και πρωτίστως τους γάμους συμφέροντος που κανονίζονται από το οικογενειακό περιβάλλον. Οι έξι πίνακες της σειράς (λάδι σε καμβά, 69.9 × 90.8 cm) φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ 1743 και 1745 και βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη  του Λονδίνου. 

## The Humours of an Election
Σάτιρα των εκλογικών ηθών. 1754-1755, λάδι σε καμβά, τέσσερις πίνακες διαστάσεων 101.5 × 127 cm. Λονδίνο, Sir John Soane's Museum
	 

 
Χογκαρθ
Μεταλλογένεση

Με τον όρο **μεταλλογένεση** στην γεωλογία εννοείται η μελέτη της γένεσης κοιτασμάτων μετάλλων (κοιτασματογένεση), εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, ανάμεσα στους οποίους διακρίνονται η ενέργεια του μάγματος, η διαδικασία γένεσης των ιζημάτων (ιζηματογένεση), η αλλοίωση των πετρωμάτων εξαιτίας φυσικών, χημικών ή βιολογικών παραγόντων (αποσάθρωση) και τα διαφορετικά φαινόμενα οριστικής μεταβολής της σύστασης των πετρωμάτων κυρίως εξαιτίας της πίεσης που ασκείται από ορογενετικές διαδικασίες (δυναμομεταμόρφωση).

## Παραπομπές-σημειώσεις


Κατηγορία:Γεωλογικές διεργασίες
Ιωάννης Κορναράκης

Ο **Ιωάννης Κορναράκης** (1926-2013) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και εκκλησιαστικός συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1926 στον Πειραιά. Αφού ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ συνέχισε με σπουδές ψυχοπαθολογίας και θεραπευτικών κλινικών εφαρμογών στην Πανεπιστημιακή Κλινική του Ίνσμπρουκ στην Αυστρία. Στη συνέχεια, σπούδασε Χριστιανική Παιδαγωγική και Ποιμαντική στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και Ψυχολογία του Βάθους στη Ρωμαιοκαθολική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μύνστερ.

Το 1960 έγινε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με την διατριβή *«Η βίωσις του πάθους κατά την διδασκαλίαν της Αγίας Γραφής»*, ενώ το 1966 με την εργασία *«Η νεύρωσις ως αδαμικόν πλέγμα. Συμβολή εις την Ποιμαντικήν Θεολογίαν»*, εξελέγη υφηγητής. Το 1968 ορίστηκε εντεταλμένος υφηγητής και το 1974 τακτικός καθηγητής στην έδρα της Ποιμαντικής Ψυχολογίας. Τέσσερα χρόνια μετά, το 1978 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην ίδια έδρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διδάσκοντας και Εξομολογητική. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1993, όταν έγινε ομότιμος καθηγητής.

Απεβίωσε στις 12 Ιουλίου 2013 στην Αθήνα.

## Συγγραφικό έργο
Έγραψε αρκετά έργα σχετικά με το πεδίο εργασίας του. Μεταξύ αυτών:
* *Η ανθρώπινη κραυγή*, 1979
* *Το πρόβλημα των σχέσεων*, 1986
* *Βιβλικά ψυχογραφήματα*, 1986
* *Η κρίση της μονοθεΐας*, 1991
* *Εγχειρίδιον ποιμαντικής ψυχολογίας*, 1993
* *Ταρσώ*, 2004
* *Ψυχολογία και πνευματική ζωή*, 2010
* *Στοιχεία νηπτικής ψυχολογίας*, 2010
* *Σχιζοφρένια ή ασκητισμός;*, 2012

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο

Ο **Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο** (Marcelino Menéndez Pelayo) ήταν Ισπανός διανοούμενος, φιλόλογος και ιστορικός των ιδεών. Ιδεολογικά συντηρητικός και καθολικός, υπήρξε η μεγαλύτερη ακαδημαϊκή μορφή της Ισπανίας της Βουρβονικής Παλινόρθωσης και ένα από τους κύριους ιδεολόγους του ισπανικού εθνικισμού. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, όπου μεταξύ άλλων είχε ως φοιτητή τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Γνωστότερο έργο του είναι το *Historia de los heterodoxos españoles* («Ιστορία των Ισπανών ετεροδόξων», 1880–1882).

## Βιογραφία και έργο
Μεγάλωσε στο Σανταντέρ και σπούδασε αρχικά στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, όπου υπήρξε μαθητής του Μανουέλ Μιλά ι Φοντανάλς, και έπειτα σε αυτό της Μαδρίτης. Εχθρός του κραουζισμού και του φιλελευθερισμού, υιοθέτησε θέσεις του ισπανικού συντηρητισμού και του ανανεωμένου καθολικισμού των μέσων του 19ου αιώνα. Το 1885 εξέδωσε το *Horacio en España* («Ο Οράτιος στην Ισπανία») και το 1882 το *Historia de los heterodoxos españoles* όπου ανέλυε τη σχέση μεταξύ καθολικισμού και Ισπανίας. Συνέχισε με το *Historia de las Ideas Estéticas en España* («Ιστορία των Ιδεών της Αισθητικής στην Ισπανία», 1883–1889) και με μελέτες πάνω σε θέματα ιστορίας της λογοτεχνίας και φιλοσοφίας. Καθόλη τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε πολυγραφότατος, με τα Άπαντά του να εκδίδονται από το Ανώτατο Συμβούλιο Επιστημονικών Ερευνών της Ισπανίας σε 65 τόμους το 1940. Πέθανε από κίρρωση του ήπατος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Pedro Aullón de Haro, "La recepción de la obra de Menéndez Pelayo y la creación de la Historia de las Ideas", en *Analecta Malacitana*, XXXVII, 1-2 (2014), pp. 7-39.
* Javier García Gibert, "Humanismo y genio crítico en Marcelino Menéndez Pelayo", en *Liburna. Revista de Humanidades*, 5 (2012), pp. 57-120.
* Antonio Lago Carballo (ed.), *Sobre Menéndez Pelayo*, II, Santander, UIMP, 2004.
* José Luis García Delgado (ed.), *Sobre Menéndez Pelayo*, Santander, UIMP, 2003.
* Pedro Laín Entralgo, *Menéndez Pelayo y el mundo clásico*, Madrid, Taurus, 1963.
* Dámaso Alonso, *Menéndez Pelayo crítico literario o las palinodias de Don Marcelino*, Madrid, Gredos, 1956.
* José María Sánchez de Muniáin, *Antología general de Menéndez Pelayo*, Madrid, La Editorial Católica, 1956. Nueva edición Madrid, BAC, 2007, 2 vols.
* *Archivum*, Revista de la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad de Oviedo, VI, núms. 1 y 2 (1956).
* Florentino Pérez Embid (ed.), *Estudios sobre Menéndez Pelayo*, Madrid, Editora Nacional, 1956.
* Pedro Laín Entralgo, *Menéndez Pelayo*, Buenos Aires, Espasa-Calpe, 1952; 2ª ed. Madrid, Espasa-Calpe, 1952.

Κατηγορία:Ισπανοί ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ισπανικός εθνικισμός
Ακσατάου (περιφέρεια Ακτόμπε)

Το **Ακσατάου **είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Ακτόμπε, στην επαρχία Οϊίλ. Το υψόμετρο είναι 117 μέτρα, και βρίσκεται σε επίπεδη επιφάνεια. Είναι κοντά σε βουνά, και στα σύνορα της περιφέρειας με αυτές του Ατιράου και Δυτικού Καζακστάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Το Κύκνειο άσμα (θεατρικό έργο)

**"Το κύκνειο άσμα"** (Ρωσικά: Лебединая_песня) είναι θεατρικό έργο - *δραματική σπουδή σε μία πράξη* - του Άντον Τσέχωφ. Γράφτηκε το  1887, και πρόκειται για θεατρική μεταφορά του διηγήματός του «Ο Κάλχας». Αφορά στον μονόλογο ενός ηθοποιού που αναμετρά τα θετικά και τα αρνητικά μιας ζωής σαράντα χρόνων αφιερωμένη στο θέατρο.

Παραστάθηκε για πρώτη φορά στο θέατρο «ΚΩΣΤΑΣ» της Μακρακώμης τον Φεβρουάριο του 1888. 

Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε στις 20 Απριλίου του 1929 στην αίθουσα του Ωδείου Αθηνών, από τον Μιχάλη Κουνελάκη, πρωταγωνιστή, μεταφραστή και σκηνοθέτη του έργου. 

## Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το κύκνειο άσμα"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το κείμενο https://www.scribd.com/document/8942545/%CE%A4%CE%BF-%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%86%CF%83%CE%BC%CE%B1
*Το βιβλίο:  «Οι τρεις αδελφές. Ο βυσσινόκηπος. Ο γάμος. Το κύκνειο άσμα»  · μετάφραση Λυκούργος Καλλέργης. Εκδόσεις «Δωδώνη» ISBN 978-960-558-177-0

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Αντόν Τσέχωφ
Βίλχελμ Μέγερ-Λύμπκε

O **Βίλχελμ Μέγερ-Λύμπκε** (Wilhelm Meyer-Lübke, Ντούμπεντορφ (Ελβετία),  30 Ιανουαρίου 1861 – Βόννη, 4 Οκτωβρίου 1936) ήταν Ελβετός ρομανιστής φιλόλογος, μέλος της Νεογραμματικής σχολής.

## Βιογραφία και έργο
Υπήρξε μαθητής του πατέρα των Ρομανικών Σπουδών στην Ευρώπη, Φρίντριχ Ντιτς, τις θεωρίες του οποίου εξέλιξε σε πολλά σημεία. Κύρια θέση του υπήρξε η αμφισβήτηση των μελετών γύρω από την επιρροή των μη ρομανικών γλωσσικών υποστρωμάτων στις ρομανικές γλώσσες δεδομένης της ελλειπούς γνώσης των παραπάνω γλωσσικών συστημάτων. Είναι συγγραφέας της *Grammatik der romanischen Sprachen* («Γραμματική των ρομανικών γλωσσών», 4 τ., 1890-1902), του, ακόμη χρήσιμου για την ετυμολογία, *Romanisches etymologisches Wörterbuch* («Ετυμολογικό λεξικό των ρομανικών γλωσσών», 1911). Στη δεκαετία του 1920 πρωταγωνίστησε τη διαμάχη με τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ αναφορικά με την ανεξαρτησία της καταλανικής γλώσσας σε σχέση με την οξιτανική και, εν τέλει, την κατηγοριοποίησή της στις ιβηρορομανικές ή τις γαλατορομανικές γλώσσες (όπου εντασσόταν τότε η οξιτανική). Την ίδια εποχή δίδαξε στο Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών και συνεργάστηκε με τους λεξικογράφους Αντόνι Αλκοβέ και Φρανσέσκ Μολ. Επίσης εξέδωσε πολλές μελέτες λογοτεχνίας και την κριτική έκδοση της *Grammatica linguae graecae vulgaris* του Σίμωνα Πόρκιου με εισαγωγή του Γιάννη Ψυχάρη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Simon Portius (Simone Porzio): *[http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k78792 Grammatica linguae graecae vulgaris].* Reproduction de l'édition de 1638 suivie d'un commentaire grammatical et historique par Wilhelm Meyer avec une introduction de Jean Psichari. E. Bouillon et E. Vieweg, Παρίσι, 1889.

Κατηγορία:Ελβετοί ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Ρομανιστές
Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ελβετοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ελβετοί λεξικογράφοι
Φρίντριχ Ντιτς

Ο **Φρίντριχ Ντιτς** (Friedrich Christian Diez, Γκίσεν, 15 Μαρτίου 1794 – 29 Μαΐου 1876) ήταν Γερμανός ρομανιστής φιλόλογος, γνωστός για τα δύο του έργα *Grammatik der romanischen Sprachen* («Γραμματική των ρομανικών γλωσσών», Βόννη, 1836-1844) και του πρώτου συγκριτικού λεξικού των ρομανικών γλωσσών, *Etymologisches Wörterbuch der romanischen Sprachen* («Ετυμολογικό λεξικό των ρομανικών γλωσσών», 1836-1844). Θεωρείται ο πατέρας των Ρομανικών Σπουδών στην Ευρώπη και εισηγητής της επιστημονικής μεθόδου στην ιστορία της γλώσσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί λεξικογράφοι
Κατηγορία:Ρομανιστές
Κατηγορία:Γερμανοί γλωσσολόγοι
Rogue One: A Star Wars Story

To ***Rogue One: A Star Wars Story*** (η απλά ***Rogue One***) είναι μία αμερικανική επική ταινία διαστημικής όπερας του 2016, σε σκηνοθεσία Γκάρεθ Έντουαρντς. Το σενάριο γράφτηκε από τους Κρις Βέιτς και Τόνι Γκιλρόι, το οποίο βασίστηκε στην ιστορία των Τζον Νολ και Γκάρι Γουάιτα. Η παραγωγή έγινε από την Lucasfilm και η διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Η ταινία τοποθετείται στο σύμπαν του *[[Star Wars]]*, και είναι η πρώτη ανεξάρτητη ταινία της σειράς. Χρονολογικά η ταινία τοποθετείται πριν το *[[Ο Πόλεμος των Άστρων (ταινία)|Μια Νέα Ελπίδα]]* (1977) και μετά το *[[Star Wars: Επεισόδιο III – Η Εκδίκηση των Σιθ|Η Εκδίκηση των Σιθ]]* (2005). Πρωταγωνιστούν οι Φελίσιτι Τζόουνς, Ντιέγο Λούνα, Μας Μίκελσεν και ο Φόρεστ Γουίτακερ. Η πλοκή επικεντρώνεται στην Τζιν Έρσο, την κόρη του απρόθυμου σχεδιαστή του υπερόπλου Άστρο του Θανάτου, για την Γαλαξιακή Αυτοκρατορία.

Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα Elstree Studios, κοντά στο Λονδίνο, αρχές Αυγούστου του 2015, τα οποία τελείωσαν το καλοκαίρι του 2016. Το *Rogue One: A Star Wars Story* έκανε πρεμιέρα στις 10 Δεκεμβρίου του 2016, στο Λος Άντζελες και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 16 Δεκεμβρίου. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, με επαίνους για τις ερμηνείες, την ιστορία, τα οπτικά εφέ, τη μουσική, την κινηματογράφηση και το σκοτεινότερο ύφος συγκριτικά με τις προηγούμενες ταινίες *Star Wars*, αλλά και επικρίσεις για τη ροή, τους χαρακτήρες και τις ψηφιακές αναδημιουργίες της Κάρι Φίσερ και του νεκρού ηθοποιού Πίτερ Κούσινγκ. Η ταινία ξεπέρασε το $1 δισεκατομμύριο παγκοσμίως, με αποτέλεσμα να γίνει η 2η ταινία του 2016 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις και έλαβε δύο υποψηφιότητες στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2016. Το *[[Andor (τηλεοπτική σειρά)|Andor]]*, μια πρίκουελ τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον Λούνα, προβλήθηκε στο Disney+ με δύο κύκλους από το 2022 ως το 2025.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  at 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lucasfilm
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιορδανία
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες 4DX
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες spin-off Star Wars
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γκάρεθ Έντουαρντς
Κατηγορία:Ταινίες ιντέρκουελ
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κάθλιν Κένεντι
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάικλ Τζακίνο
Καρατάου (Καζακστάν)

Το **Καρατάου **() είναι πόλη στην επαρχία Ταλάς στην περιφέρεια Τζαμπίλ Καζακστάν. Έχει εκτιμώμενο πληθυσμό περίπου 30.000 κάτοικων. Η πλησιέστερη μεγάλη πόλη είναι η περιφερειακή πρωτεύουσα και η 6η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, το Ταράζ, 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά. 

## Όνομα
Το όνομα *Καρατάου *σημαίνει *Μαύρο Βουνό *στην Καζακική γλώσσα. Το Καρατάου πήρε το όνομά του από το όρος Καρατάου που βρίσκεται δίπλα από τη πόλη. 

## Δείτε επίσης
* Οτράρ
* Ορυχεία Καρατάου
* Πετρογλυφικά του Άρπα-Ουζέν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* AmerasianWorld.com's Καραταυ, το Καζακστάν, το (Μαύρο Βουνό) [αγγλικά]
* Φωτογραφίες από Καραταυ [αγγλικά]
* Καραταυ, Καζακστάν - Facebook Σελίδες [Αγγλικά]
* Karatay Malenkii Gorod Boshix Nadezhd [Ρωσικά]

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Τσαπάγιεφ (Περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν)

Το **Τσαπάγιεφ **είναι μια πόλη στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν (καζακικά: Батыс Қазақстан), και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ακζαϊλίκ. 

## Γεωγραφική θέση
Το περιφερειακό κέντρο, το Οράλ απέχει 125 χιλιόμετρα, ενώ ο ποταμός Ουράλης είναι δίπλα από την πόλη. 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Τσαπάγιεφ είναι ο εξής:
* 8.500 κάτοικοι (2006);
* 8.400 κάτοικοι (2009).

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Βίκυ Γεωργαντά

Η **Βασιλική "Βίκυ" Γεωργαντά**, Καραβία από το 1956, είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, της επιτραπέζιας αντισφαίρισης και της τοιχοσφαίρισης, αθλήτρια του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Γεννήθηκε στο Σουέζ της Αιγύπτου από έλληνες γονείς με καταγωγή το Γαλαξίδι.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ήταν πρώτη στο μονό το 1948, 1949, 1950, 1952, 1953, 1954, 1957 και το 1958, δεύτερη ήταν το 1947. Στο διπλό γυναικών ήταν πρώτη το 1953 με συμπαίκτρια την Μαρία Ακριβού, δεύτερη ήταν το 1948 και 1949 με συμπαίκτρια την Λένα Βούλτσου, και το 1951 με συμπαίκτρια την Μαρία Ακριβού. Στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερη το 1948, 1952, 1953ref name="εμπρος1"/>, 1957 όλες με συμπαίκτη τον Αλέξανδρο Οράτη και το 1958 με συμπαίκτη τον Ν. Τσιπουρόπουλο.

Είχε συμμετάσχει κατακτώντας και πρώτες θέσεις σε όλα τα εγχώρια τουρνουά της εποχής, επίσης στο πρωτάθλημα Ανατολικής Μεσογείου το 1953 και στο διεθνές τουρνουά Κωνσταντινούπολης το 1950.

Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης ήταν πρώτη στο μονό το 1951.

Στην τοιχοσφαίριση και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν τρίτη το 1953.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της τοιχοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Σιέλι (περιφέρεια Κιζιλόρντα)

Το **Σιέλι **είναι μια πόλη στην Περιφέρεια Κιζιλόρντα, πρωτεύουσα της επαρχίας Σιέλι (από το 1938).

## Γεωγραφική θέση
Το περιφερειακό κέντρο, η Κιζιλορντά είναι 128 χιλιόμετρα βορειοδυτικά, και επίσης ο Συρ Ντάρια απέχει λίγα χιλιόμετρα από την πόλη. 

## Πληθυσμός
Οι κάτοικοι του Σιέλι είναι οι εξής:
* 28,0 χιλιάδες άτομα (2004); 
* 30,0 χιλιάδες άτομα (2012).

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1904 με την δημιουργία, του σιδηροδρομικού σταθμού Ορινμπόρ - Τασκένδης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Σόνζι

Το **Σόνζι **είναι μια πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι, στην επαρχία Ουιγκίρ. 

## Γεωγραφική θέση
Η περιφερειακή πρωτεύουσα, το Ταλντικοργκάν, απέχει 355 χιλιόμετρα από το Σόνζι, στα βορειοδυτικά σε σχέση με την πόλη. 

## Πληθυσμός
Κατά την εκτίμηση του 2006, περίπου 22.100 κάτοικοι ζουν στο Σόνζι. 

## Οδική σύνδεση
Ο αυτοκινητόδρομος Αλμάτι - Ζαρκέντ - Χοργκός, διασχίζει την πόλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Σκοτ Κολούμπους

O **Βάλτερ Σκοτ Κολούμπους** (αγγ.: *Walter Scott Columbus*, 10 Νοεμβρίου 1956 - 4 Απριλίου 2011) ήταν Αμερικανός ντράμερ της heavy metal μουσικής, γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Manowar από το 1983 ως το 1991 και από το 1994 ως το 2008.

## Βιογραφία
Ο Κολούμπους μεγάλωσε ακούγοντας συγκροτήματα όπως οι Led Zeppelin, The Who, Black Sabbath και Cream, έχοντας ξεκινήσει να παίζει τύμπανα από την ηλικία των έξι ετών. Κατά τη δεκαετία του '70 έπαιξε στους Hell Hostage και στα 25 του χρόνια ανακαλύφθηκε από μία οπαδό των Manowar. Προτάθηκε για να αντικαταστήσει τον Ντόνι Χάμτσικ και έπαιξε για πρώτη φορά στον δίσκο "*[[Into Glory Ride]]*", συνεχίζοντας με τα "*[[Hail to England]]*", "*[[Sign of the Hammer]]*", "*[[Fighting the World]]*" και "*[[Kings of Metal]]*".

Το 1991, αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω αρρώστιας του υιού του, δίνοντας τη θέση του στον Κένι Ερλ Έντουαρντς. Μέχρι το 1994, έπαιξε με τους Gunshy και δούλεψε σε εργοστάσιο αγριοράπανων. Επέστρεψε στους Manowar το 1994 και ηχογράφησε μαζί τους το άλμπουμ "*[[Louder Than Hell]]*", μπαίνοντας στο Top-10 στη Γερμανία.

Το 1998, πήρε διαζύγιο από τη σύζυγο του Βικτόρια, μετά από δεκαεπτά χρόνια γάμου και δύο παιδιά, τους Σκοτ και Άντονι. Πιο πριν, είχε παντρευτεί την Κίμι Μπρετ για λιγότερο από ένα χρόνο, με την οποία έκανε μία κόρη, την Τερέσα Μπάνγκντορφ.

Συνέχισε στους Manowar μέχρι το 2008, ηχογραφώντας τους δίσκους "*[[Warriors of the World]]*" και "*[[Gods of War]]*", όπως και τα ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ "*[[Hell on Wheels]]*", "*[[Hell on Stage]]*" και "*[[Gods of War Live]]*'.

Μετά την αποχώρηση του από το συγκρότημα, εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Ross the Boss. Στις 5 Απριλίου 2011, πέθανε από άγνωστα αίτια, σε ηλικία 54 ετών. Ωστόσο, στις 5 Απριλίου 2020, η κόρη του Κολούμπους, η Τερέζα, ανακοίνωσε δημόσια ότι η αιτία θανάτου του πατέρα της ήταν η αυτοκτονία και ζήτησε μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση σχετικά με τις ψυχικές ασθένειες και την κατάθλιψη.

## Δισκογραφία
;με τους Manowar
* *[[Into Glory Ride]]* (1983)
* *[[Hail to England]]* (1984)
* *[[Sign of the Hammer]]* (1984)
* *[[Fighting the World]]* (1987)
* *[[Kings of Metal]]* (1988)
* *[[Louder Than Hell]]* (1996)
* *[[Hell on Wheels]]* (1997)
* *[[Hell on Stage]]* (1999)
* *[[Warriors of the World]]* (2002)
* *[[Gods of War]]* (2007)
* *[[Gods of War Live]]* (2007)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Scott Columbus | Credits | AllMusic
* Scott Columbus - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* Manowar - Biography - Metal Storm

Κατηγορία:Ντράμερς
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Αουλιεκόλ

Το **Αουλιεκόλ **() είναι μια κωμόπολη και διοικητικό κέντρο στην επαρχία Αουλιεκόλ στην περιφέρεια Κοστανάι, στο βορειοδυτικό Καζακστάν και βρίσκεται νοτιοανατολικά του Κοστανάι. Ο πληθυσμός της είναι 11,692 (απογραφή 2009).

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Τασμπουγκέτ

Το **Τασμπουγκέτ ** () είναι μια μικρή πόλη στην περιφέρεια Κιζιλορντά, λίγα χιλιόμετρα νότια από την Κιζιλόρντα. 

## Γεωγραφική θέση
Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νότια της Κιζιλόρντα, δίπλα από τον ποταμό Συρ Ντάρια και συνδέεται με την απέναντι πλευρά με γέφυρες. 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Τασμπουγκέτ είναι ο ακόλουθος:
* 18.800 κάτοικοι (2005)
* 19.993 κάτοικοι, με βάση την εκτίμηση της 1ης Φεβρουαρίου 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μποζσακέλ

Το **Μποζσακόλ **είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Παβλοντάρ, στην επαρχία Εκιμπαστούζ. 

## Γεωγραφική θέση
Το Εκιμπαστούζ, μια μεγάλη πόλη στην περιφέρεια, βρίσκεται 82 χιλιόμετρα από το Μποζσακόλ. 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι περίπου 400 κάτοικοι (2009).

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Άστυλος (αποσαφήνιση)

**Άστυλος** ήταν το όνομα μυθολογικών  και ιστορικών προσώπων της Αρχαίας Ελλάδας:
* Άστυλος ο Κροτωνιάτης, αρχαίος Έλληνας πολύ-Ολυμπιονίκης του 5ου π.Χ. αι. από τον Κότρωνα της Κάτω Ιταλίας.
* Άστυλος (Κένταυρος) που προσπάθησε χωρίς επιτυχία να πείσει τα αδέλφια του να μην πολεμήσουν εναντίον των Λαπιθών. 
* Άστυλος (Πυθαγόρειος φιλόσοφος) ο οποίος αναφέρεται από τον Ιάμβλιχο.
Επαρχία Τσελινογκράντ

Η **επαρχία Τσελινογκράντ** είναι η επαρχία που περιβάλλει την πρωτεύουσα της Αστανά, στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Ακμόλ Πληθυσμός: 58,350 (απογραφή 2009) 42,068 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Τσελινογκραντ
Αστύοχος

Με το όνομα **Αστύοχος** αναφέρονται τα εξής μυθολογικά και ιστορικά πρόσωπα:
# Γιός του Προκάονα, που σκοτώθηκε από τον Νεοπτόλεμο και τη σκηνή του φόνου ζωγράφισε ο Πολύγνωτος στους Δελφούς.
# Γιός του Φαέθοντα, πατέρας του Σανδάκου.
# Ναύαρχος της Σπάρτης που πολέμησε στον Πελοποννησιακό πόλεμο το 412 π.Χ. στη Χίο και Λέσβο με σκοπό να τις αποσπάσει από την Αθηναϊκή Συμμαχία. Επειδή ο Τισσαφέρνης καθυστερούσε των μισθό και τον εφοδιασμό στους Λακαιδεμενιους.Πίστευαν οι άνδρες του Αστύοχου ότι είναι ο Αστύοχος ο υπαίτιος που δεν μισθώνονται διότι δεν αντιδρούσε για προσωπικά κέρδη. Και εξέτια αυτού οι ναύτες από τες Συρακούσες και το Θουρίω προσέγγισαν των Αστύοχο με απολυτή αυθάδεια και ζητούσαν τον μισθό τους, Ο Αστύοχος ώμος απάντησε απότομα και σήκωσε το ραβδί του στον Δωριέα. Όταν το αντιλήφθηκαν οι άλλοι ναύτες του επιτέθηκαν με σκοπό του λιθοβολισμού, αλλά το κατάλαβε έγκαιρος και απέδρασε σε έναν βωμό γλιτώνοντας. Έτσι οι Λακεδαιμόνιοι όταν είδαν τα πάνω γεγονότα δεν μπορούσαν να αφήσουν τον Αστύοχο σαν διοικητή με την ένταση που επικρατούσε και έτσι αντικαταστάθηκε από τον Μίνδαρο.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*, τόμ. 5, σελ. 283, Αθήνα 1996
Αλίγια Ναζαρμπάγιεβα

Η **Αλίγια Νουρσουλτανκιζί Ναζαρμπάγιεβα** (*, ) (γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1980) είναι καζακστανή επιχειρηματίας, και η μικρότερη κόρη του Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, πρόεδρου του Καζακστάν. Εκπαιδεύτηκε πρώτα στο Καζακστάν, μετά στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να μιλήσει καζακικά, αγγλικά, ρωσικά και γερμανικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καζάκοι επιχειρηματίες
Ντινάρα Ναζαρμπάγιεβα

Η **Ντινάρα Νουρσουλτανκιζί Ναζαρμπάγιεβα** (* ) (γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1967) είναι μια καζακστναή επιχειρηματίας, δεύτερη κόρη του προέδρου του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Γεννήθηκε στο Τεμιρτάου, στην τότε Καζακική ΣΣΔ της ΕΣΣΔ. Παρά το ότι δεν είναι δημόσιο πρόσωπο, είναι ο τέταρτος πλουσιότερος άνθρωπος στο Καζακστάν, με μια περιουσία που εκτιμάται σε περίπου 1.3 δισ. δολάρια.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον Τιμούρ Κουλιμπάγιεφ, και το ζευγάρι έχει τρία παιδιά: ένα γιο και δύο κόρες. Ο σύζυγός της είναι επιφανής επιχειρηματίας στο Καζακστάν, ο τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος του Καζακστάν και ο 938ος πλουσιότερος άνθρωπος παγκοσμίως.

## Παραπομπές


Ναζαρμπαγιεβα, Ντιν
Τάσος Βασιλειάδης

Ο **Αναστάσιος "Τάσος" Βασιλειάδης**, γεννημένος στις 16 Φεβρουαρίου 1974, είναι πρώην Ελληνοαυστραλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και σήμερα προπονητής. Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης και σήμερα στον *Κρίκετ κλαμπ Μελβούρνης* της Αυστραλίας.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ανδρών και γυναικών στο μονό αντρών ήταν πρώτος το 1998 όπου νίκησε στον τελικό τον Κωνσταντίνο Οικονομίδη με 7-5 2-6 6-3. Στο διπλό ήταν πρώτος το 1998, και δεύτερος το 2000 με συμπαίκτη και τις δύο φορές τον Γιάννη Βλάχο.

Με την εθνική ομάδα συμμετείχε στα Ντέιβις Καπ, μονό και διπλό αντρών, του 1995, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, και 2002. Με την εθνική νέων Αυστραλίας έχει συμμετάσχει στο αντίστοιχο Ντέιβις καπ του 1990 όπου έφτασε μέχρι τον τελίκό όπου έχασε από την ΕΣΣΔ.

To 2008 και το 2012 τιμήθηκε στην Αυστραλία με το βραβείο *Dr. Donald Cordner Award for the Most Valuable Player*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑ Θεσσαλονίκης
Φλογοκρύπτης

thumb|Φλογοκρύπτης τύπου κλωβού (τύπος Α2), την στιγμή που εξέρχεται το βλήμα.
Ο **φλογοκρύπτης** είναι εξάρτημα που βρίσκεται στο άκρο της κάνης των όπλων, με κύρια λειτουργία τον περιορισμό της λάμψης από την εκπυρσοκρότηση. Ο βασικός σκοπός του φλογοκρύπτη είναι να προφυλάσσει τον σκοπευτή από την προσωρινή τύφλωση που προκαλεί η λάμψη όταν βάλει, ιδίως κατά την νύχτα. Παράλληλα μειώνει την ένταση της λάμψης που βλέπει ο εχθρός, ενώ μειώνει και το μέγεθος της ανάκρουσης του όπλου. Τέλος, ο φλογοκρύπτης μπορεί να είναι σχεδιασμένος ώστε να μειώνει την ποσότητα σκόνης που σηκώνεται από το έδαφος κατά την πρηνηδόν βολή. Όταν η κύρια λειτουργία είναι ο περιορισμός της ανάκρουσης (συνήθως σε μεγάλα πυροβόλα), το αντίστοιχο εξάρτημα ονομάζεται πέδη πυροβόλου.

Ο φλογοκρύπτης λειτουργεί εκτρέποντας τα καυσαέρια της έκρηξης πλαγίως, μακρυά από την γραμμή σκόπευσης, ώστε να περιορίζεται η θάμβωση του σκοπευτή. Παράλληλα, και ανάλογα με τον σχεδιασμό του, μπορεί να προκαλεί και ψύξη των καυσαερίων, μειώνοντας την ένταση της λάμψης. Η εκτροπή των καυσαερίων έχει ως πρόσθετη, ευεργετική συνέπεια την μείωση της ανάκρουσης κατά το ποσοστό που αυτή οφείλεται στην προς τα εμπρός εκτόξευση των καυσαερίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο φλογοκρύπτης μπορεί να περιορίζει την εκτροπή του όπλου κατά την εκπυρσοκρότηση, όπως για παράδειγμα στο τυφέκιο AK-47.

Κατηγορία:Πυροβόλα
Γεώργιος Γαλίτης

Ο **Γεώργιος Γαλίτης** (Σούρπη Μαγνησίας, 8 Νοεμβρίου 1926 - Αθήνα, 28 Ιουλίου 2022) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και συγγραφέας θεολογικών βιβλίων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1926 στη Σούρπη του Βόλου. Οι γονείς του είχαν τέσσερα παιδιά εκ των οποίων αυτός ήταν ο πρωτότοκος. Ο πατέρας του Αντώνιος Γαλίτης ήταν δικαστικός. 

Το 1943 εισάχθηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παρακολούθησε μαθήματα και της Φιλοσοφικής Σχολής. Απέκτησε πτυχίο Θεολογίας από το πανεπιστήμιο Αθηνών στις 25 Μαΐου 1950 και μετά πήγε με υποτροφία στο Ίνσμπουρκ της Αυστρίας το 1952, για να παρακολουθήσει μαθήματα ψυχοδιαγνωστικής. Για ένα μικρό διάστημα το 1953 εργάστηκε ως αναπληρωτής καθηγητής στο Β' Γυμνάσιο Αρρένων στα Χανιά. 

Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Μάρμπουργκ, της Βόννης και του Μάιντς. Το 1959 αναγορεύθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ την περίοδο 1964-1969 διετέλεσε υφηγητής και εντεταλμένος υφηγητής στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Αμέσως μετά, το 1969, εξελέγη τακτικός καθηγητής στην έδρα της Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έμεινε εκεί μέχρι το 1979, και στο διάστημα αυτό διετέλεσε κοσμήτορας και συγκλητικός. Το 1979 μετακλήθηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διδάσκοντας Εισαγωγή και Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μέχρι το 1994, όταν αφυπηρέτησε και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.

Δίδαξε ακόμη μεταξύ άλλων ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, στη Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία, στο Μαράσλειο Διδασκαλείο και την Ανωτέρα Εκκλησιαστική Ακαδημία. Ο Γεώργιος Γαλίτης απεβίωσε σε ηλικία 95 ετών και η κηδεία του έγινε στις 30 Ιουλίου 2022 στην Ανθούσα Αττικής.

## Προσωπική ζωή
Ο Γεώργιος Γαλίτης ήταν νυμφευμένος με την Ζαφειρία Σταυρακάκη από το 1957 και είχε αποκτήσει τρεις κόρες: τη Γεωργία, την Καλλιόπη και την Λυδία.

## Έργο
Ο Γαλίτης ήταν μέλος επιτροπών διαλόγου μεταξύ ορθόδοξων και μη εκκλησιών, ενώ συμμετείχε σε πολλά διεθνή συνέδρια και συνελεύσεις. Για το θεολογικό έργο του τιμήθηκε από τα Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως και Ιεροσολύμων. Υπήρξε διευθυντής του περιοδικού *Ανάπλαση*, ενώ έγραψε πολλά θεολογικά βιβλία. Μεταξύ αυτών:

* *Η χρήσις του όρου Αρχηγός εν τη Καινή Διαθήκη*, 1960
* *Αρχηγός-Αρχηγέτης εν τη ελληνική γραμματεία και θρησκεία*, 1960
* *Χριστολογία των λόγων του Πέτρου*, 1963
* *Η προς Τίτον Επιστολή – Εισαγωγή-Υπόμνημα*, 1978
* *Ορθοδοξία και Θεολογία*, 1980
* *Η ουσία της ελευθερίας*, 1981
* *Ερμηνευτικά της Καινής Διαθήκης*, 1982
* *Η προς Τίτον επιστολή του Αποστόλου Παύλου*, 1995
* *Ιστορία εποχής της Καινής Διαθήκης*, 1999

Το 2006 το Πανεπιστήμιο Αθηνών του επέδωσε τιμητικό τόμο προς αναγνώριση του έργου του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Η μετάφραση της Βίβλου» - Τιμητική εκδήλωση για τους μεταφραστές της Καινής Διαθήκης

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ταλντισάι

Το **Ταλντισάι** είναι μικρή πόλη στην επαρχία Κόμπντα στην περιοχή Ακτόμπε του δυτικού Καζακστάν. Βρίσκεται κατά μήκος του δρόμου R-76 δυτικά της Κομσομόλσκογιε. 

Δύο χιλιόμετρα νότια της πόλης βρίσκεται διατηρημένο μαυσωλείο, από καμένα τούβλα με κωνικό τρούλο.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Τετράγωνο (άλγεβρα)

Στα μαθηματικά, **τετράγωνο** ενός αριθμού x ονομάζουμε το γινόμενο με τον εαυτό του, δηλαδή x \cdot x. Η πράξη αυτή είναι ισοδύναμη με την ύψωση του αριθμού στη δεύτερη δύναμη, οπότε και συμβολίζεται ως x^2. 

Για παράδειγμα, στους φυσικούς αριθμούς το τετράγωνο του αριθμού 4 (δηλαδή το γινόμενο με τον εαυτό του) είναι 16. Αυτό γράφεται ως 4 \cdot 4 = 16 ή ως 4^2 = 16.

Για κάθε σύνολο S και δυαδική πράξη \cdot : S \times S \to S (δηλαδή για το μάγμα (S, \cdot)), το τετράγωνο του στοιχείου x \in S είναι το x \cdot x.

## Περαιτέρω ανάγνωση

### Ελληνικά άρθρα
* 
* 

### Ξενόγλωσσα άρθρα
* 
* 
* 
* 

## Δείτε επίσης
* Τετράγωνο αθροίσματος και τετράγωνο διαφοράς
* Τετραγωνική ρίζα
* Διαφορά τετραγώνων
* Κύβος (άλγεβρα)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά
Pro Evolution Soccer (βιντεοπαιχνίδι)

Το ***Pro Evolution Soccer*** (γνωστό στην Ιαπωνία ως ***World Soccer: Winning Eleven 5***) είναι το πρώτο βιντεοπαιχνίδι της ομώνυμης σειράς. Κυκλοφόρησε στις 23 Νοεμβρίου του 2001 για το PlayStation 2 και αργότερα το 2002 για το PlayStation. Το *World Soccer: Winning Eleven 5 - Final Evolution* κυκλοφόρησε αργότερα στην Ιαπωνία, μετά το *Pro Evolution Soccer*. 

## Ομάδες
Το παιχνίδι περιέχει 50 εθνικές ομάδες και 32 ομάδες. Το παιχνίδι δεν έχει επίσημη άδεια για τις ομάδες, έτσι όλες οι ομάδες που είναι παρόμοιες με τις πραγματικές δεν έχουν εμβλήματα.

### Εθνικές

### Ομάδες
Κάποιες ομάδες δεν έχουν τα αληθινά ονόματά τους, αντιθέτως έχουν πλαστά ονόματά.

## Υποδοχή

Το *Pro Evolution Soccer* δέχτηκε θετικές κριτικές. Η BBC Sport το βαθμολόγησε με 95%, χαρακτηρίζοντάς το ως "το πιο σημαντικό βιντεοπαιχνίδι ποδοσφαίρου."

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ελληνική κοινότητα για το Pro Evolution Soccer || WeHellas.gr
* Pro Evolution Soccer στο MobyGames

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2001
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Κατηγορία:Pro Evolution Soccer
Κατηγορία:Νικητές Golden Joystick Award
Σεμοναΐχα

Η **Σεμοναΐχα **(, ) είναι πόλη στην επαρχία Σεμονάϊχα στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν, στο ανατολικό Καζακστάν. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ουμπά, παραπόταμου του Ιρτύς. Πληθυσμός: 19,127 (απογραφή 2009), 19,924 (απογραφή 1999).

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1766, με το όνομα **Σεμοναγιέβσκογιε**. Το όνομα προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή. Το 1896, ήταν η έδρα της Αλεκσαντρόβσκαγια Βολόστ, του Ζμεϊνογκόρσκι Ουγιέζντ στο κυβερνείο Τομσκ. Το 1917 μετακινήθηκε στο κυβερνείο Αλτάι και στις 13 Ιουνίου 1921 μετακινήθηκε στο κυβερνείο Σεμιπαλατίνσκ.

Στις 17 Ιανουαρίου 1928 το κυβερνείο Σεμιπαλατίνσκ καταργήθηκε, και η πόλη έγινε το κέντρο της επαρχίας Σεμοναΐχα του οκρούγκ Σεμιπαλατίνσκ της Καζακικής ΑΣΣΔ. Στις 17 Δεκεμβρίου 1930 το Οκρούγκ καταργήθηκε, και οι επαρχίες έγιναν μέρος της Δημοκρατίας. Στις 20 Φεβρουαρίου 1932 ιδρύθηκε η σημερινή περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν και η επαρχία Σεμοναΐχα. Το 1938, με την ολοκλήρωση του σιδηρόδρομου ανάμεσα στο Ρουμπτσόβσκ και του Ρίντερ, η Σεμοναΐχα απόκτησε στάτους αστικού τύπου οικισμού. Το 1961, απόκτησε καθεστώς πόλης.

## Οικονομία

### [[Βιομηχανία]]
Οι περισσότερες από τις βιομηχανικές επιχειρήσεις στη Σεμοναΐχα σχετίζονται με τη βιομηχανία φαγητού.

### Μεταφορές
Η πόλη έχει σιδηροδρομικό σταθμό που συνδέει το Λοκότ (που είναι συνδεδεμένο με το Μπαρναούλ και το Σεμέι) και το Ζαστσίτα (με συνδέσεις προς Ρίντερ, Οσκεμέν και Ζιργιανόβσκ). Σπάνια υπάρχει κίνηση επιβατών υπάρχει προς το Μπαρναούλ, την Αστανά και το Ρίντερ.

Η πόλη είναι συνδεδεμένη με τον δρόμο A10 που συνδέεται με το Οσκεμέν και έχει οδική σύνδεση επίσης με το Σεμέι. 

## Πολιτισμός
Υπάρχει ένα τοπικό μουσείο στην πόλη.

Ένα μνημείο για τα δύο πιο γνωστά μυθιστορήματα του Ανατόλι Ιβάνοφ ιδρύθηκε το 2009.

## Άνθρωποι που σχετίζονται με τη Σεμοναΐχα
* Γενέτειρα του συγγραφέα Ανατόλι Ιβάνοφ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Σερεμπριάνσκ

Το **Σερεμπριάνσκ **(ρωσικά και ) είναι πόλη στην επαρχία Ζιργιάν στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν. Πληθυσμός: 10.129 (απογραφή 2009) 11.903 (απογραφή 1999). Η πόλη βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Ιρτίς, κοντά στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Μπουχτάρμα. 

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1953 ως ο αστικού τύπου οικισμός **Σερεμπριάνκα**. Ο σκοπός του οικισμού ήταν να φιλοξενήσει τους εργαζομένους στην κατασκευή του υδροηλεκτρικού εργοστάσιου Μπουχτάρμα. Το χωριό Νοβοαλεξαντρόβκα βρίσκεται στο χώρο που είναι σήμερα το Σερεμπριάνσκ. Στις 9 Ιουλίου 1962 χορηγήθηκε καθεστώς πόλης με την επαρχία Ζιργιάν.

## Οικονομία

### Βιομηχανία
Το Σερεμπριάνσκ εξυπηρετεί κυρίως το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Υπάρχει, επίσης, ένα εργοστάσιο χημικών.

### Μεταφορές
Η πόλη εξυπηρετείται σιδηροδρομικώς με το Οσκεμέν και το Ζιργιανόβσκ.

Το Σερεμπριάνσκ έχει πρόσβαση στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που βρίσκεται στην δεξιά όχθη του ποταμού Ιρτύς και συνδέει το Οσκεμέν και το Ζιργιανόβσκ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Επαρχία Ερεϊμεντάου

Η **επαρχία Ερεϊμεντάου **() είναι μια επαρχία της περιφέρειας Ακμόλα στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Ερεϊμεντάου. Πληθυσμός: 32,236 (απογραφή 2009) 42,246 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Ερειμενταου
Επαρχία Μπουραμπάι

Η **επαρχία Μπουραμπάι** (, ) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Ακμόλα του βόρειου Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Στσουτσίνσκ. Πληθυσμός: 81,739 (απογραφή 2009) 73,169 (απογραφή 1999).

Πριν από τις 3 Σεπτεμβρίου 2009, το όνομά της επαρχίας ήταν επαρχία Στσουτσίνσκ.

## Παραπομπές


Μπουραμπαι
Κατάλογος έργων του Αντρέα ντελ Σάρτο

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Αντρέα ντελ Σάρτο.

## Έργα διάφορα

## Chiostro dei Voti
Πρόκειται για μικρή περίστυλο αυλή ("των Προσφορών") της βασιλικής της Santissima Annunziata της Φλωρεντίας, τοιχογραφημένη κατά κύριον λόγον από τον Αντρέα, με επεισόδια της ζωής της Παναγίας και του τοπικού Αγίου Filippo Benizi. Οι νωπογραφίες εκτελέστηκαν σε διάστημα τριών-τεσσάρων ετών.

## Chiostro dello Scalzo
Μικρή περίστυλος αυλή, που στην πραγματικότητα ήταν στοά προς την κατεδαφισμένη σήμερα εκκλησία των Ξυπόλυτων (Scalzi) μοναχών στη Φλωρεντία. Διακοσμήθηκε από τον Αντρέα ντελ Σάρτο μεταξύ των ετών 1509 και 1526 με οκτώ παραστάσεις σε μονοχρωμία (chiaroscuro) από τη ζωή του Ιωάννη Βαπτιστή και τέσσερις ακόμη με τις Αρετές. Δύο ακόμη νωπογραφίες εκτέλεσε ο Franciabigio, συνεργάτης του Αντρέα, κατά την απουσία του τελευταίου στη Γαλλία. 

Τα έργα παρουσιάζονται εδώ σύμφωνα με τη διάταξή τους στους τοίχους.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης