open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάρολος Α΄ της Βουρβόνης (Αρχιεπίσκοπος της Ρουέν)

Ο **Κάρολος Α΄ της Βουρβόνης** (γαλλικά: *Charles Ier de Bourbon*, 22 Σεπτεμβρίου 1523 – 9 Μαΐου 1590) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Γάλλος καρδινάλιος και αρχιεπίσκοπος του Ρουέν.
## Βιογραφία
Ήταν το όγδοο παιδί του Καρόλου Δ΄ δούκα του Βαντόμ και της Φραγκίσκης των Βαλουά, κόρης του Ρενέ δούκα του Αλανσόν.

Ανέβηκε γρήγορα την ιεραρχία της Καθολικής εκκλησίας. Έγινε επίσκοπος Νεβέρ (1540 – 1545), καρδινάλιος Σαίντ (1548), αρχιεπίσκοπος της Ρουέν (1550 – 1590), επίσκοπος της Νάντης (1550 – 1554) παπικός απεσταλμένος στην Αβινιόν (1565 – 1590). Στις 31 Δεκεμβρίου 1578 έγινε γενικός αρχηγός του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος.

Όταν ο δούκας του Αλανσόν και του Ανζού πέθανε άτεκνος (1584), ενώ ο βασιλιάς ήταν ήδη άτεκνος, ήταν σαφές ότι η διαδοχή θα περνούσε στον Οίκο του Βαντόμ, που καταγόταν απευθείας από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ΄. Ωστόσο ο Ερρίκος της Ναβάρρας, γιος μεγαλύτερου αδελφού του Αντουάν, αποκλείστηκε από την διαδοχή γιατί ήταν Προτεστάντης. Στην μυστική συνθήκη του Ζουανβίλ (1584) ορίστηκε ο ίδιος ο Κάρολος διάδοχος του θρόνου, παρουσία και ενός απεσταλμένου του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β΄. Ο Ερρίκος Γ΄ αιχμαλώτισε τον Κάρολο στο κάστρο του Μπλουά στις 23 Δεκεμβρίου 1588. Μεταφέρθηκε σε πολλά κάστρα για λόγους ασφάλειας και με τον θάνατο του Ερρίκου Γ΄, ενώ ανακηρύχθηκε βασιλιάς, βρισκόταν αιχμάλωτος στο κάστρο του Σινόν. Το Κοινοβούλιο τον ανακήρυξε στις 21 Νοεμβρίου 1589 βασιλιά της Γαλλίας ως Κάρολος Ι΄, ωστόσο απαρνήθηκε τον τίτλο και παραιτήθηκε υπέρ του ανιψιού του Ερρίκου Δ΄, παρόλο που ήταν ανεπιθύμητος από την Καθολική εκκλησία.
## Πρόγονοι



## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Ρουέν
485 Γένουα

Η **Γένουα (Genua)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πόλη Γένοβα της Ιταλίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γένουας εκτιμάται σε 63,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 273 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,207 (από δεδομένα του IRAS). Η Γένουα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 35 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γενουα
Κατηγορία:Γένοβα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1998

Το **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1998** (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 1998) ήταν το 7ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη από τις 28 Μαρτίου μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1998. Πρωτάθλητρια αναδείχθηκε η Σπαρτάκ Μόσχας.

## Γεγονότα

* Η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, υπό την ηγεσία του Ανατόλι Μπισοβέτς, κατάφερε στον 1ο γύρο να λάβει την 1η θέση, αλλά μετά την αποχώρηση του προπονητή στην Εθνική Ρωσίας, έχασε το παιχνίδι της και τελικά έλαβε την 5η θέση.
* Στον 2ο γύρο, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας είχε 12 συνεχόμενες νίκες, και με αυτό τον τρόπο, κατάφερε από την 12η θέση να βρεθεί στην 2η. 
* Η ΦΚ Τιουμέν είχε κερδίσει μόνο 8 βαθμούς, ενώ στον αγώνα με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, ο οποίος τελείωσε ισόπαλος, δεν έδωσε στη Ζενίτ την ευκαιρία να λάβει την 4η θέση.
* Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 1998, υποβιβάστηκαν η ΦΚ Μπάλτικα και η ΦΚ Τιουμέν, ενώ τη θέση τους πήραν η Σατούρν Ράμενσκ και η Λοκομοτίβ Νίζνι Νόβγκοροντ.

## Αποτελέσματα

### Πρωτάθλημα

### Αγώνες

## Καλύτεροι σκόρερ

## 33 καλύτεροι

### Τερματοφύλακες

* Αλεξάντερ Φιλιμόνοφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
* Ρουσλάν Νιγκματούλιν (Λοκομοτίβ Μόσχας)
* Αντρέι Νοβοσάντοφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)

### Αμυντικοί

* Ντμίτρι Παρφιόνοφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
* Ευγκένι Βαρλάμοφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
* Ιγκόρ Τσουγκάϊνοφ (Λοκομοτίβ Μόσχας)
* Αντρέι Σολομάτιν (Λοκομοτίβ Μόσχας)
* Βαλέρι Μίνκο (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
* Αντρέι Κοντράσοφ (Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης)
* Ευγκένι Μπουσμάνοφ (Τορπέντο Μόσχας - Σπαρτάκ Μόσχας)
* Ντμίτρι Χλεστόφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
* Αλεξάντερ Σμαρκό (Ροτόρ Βολγκογκράντ)
* Ντμίτρι Ανάνκο (Σπαρτάκ Μόσχας)
* Μαξίμ Μπόκοφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
* Ολέγκ Κορναούχοφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)

### Μέσοι

* Σεργκέι Σιμάκ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
* Εγκόρ Τιτόφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
* Ιλιά Τσιμπαλάρ (Σπαρτάκ Μόσχας)
* Αντρέι Τίχονοφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
* Βαλέρι Εσίποφ (Ροτόρ Βολγκογκράν)
* Αλεξέι Σμέρτιν (ΦΚ Ουραλάν)
* Ιγκόρ Γιανόφσκι (Αλάνια-Βλαντικαφκάς)
* Βασίλι Μπαράνοφ (ΦΚ Μπάλτικα - Σπαρτάκ Μόσχας)
* Ντμίτρι Χομούχα (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
* Αλεξάντερ Κουρτιάν (Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης)
* Αλεξέι Ιγκόνιν (Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης)
* Γιούρι Ντροζντόφ (Λοκομοτίβ Μόσχας)

### Επιθετικοί

* Ολέγκ Βερετέννικοφ (Ροτόρ Βολγκογκράντ)
* Ολέγκ Τεριόχιν (Ντιναμό Μόσχας)
* Ζαζά Ντζανάσια (Λοκομοτίβ Μόσχας)
* Ιγκόρ Ματβέεφ (ΦΚ Ροστσελμάς)
* Αλεξάντερ Πανόφ (Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης)
* Βλαντιμίρ Κουλίκ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)

## Βραβεία

## Συμμετέχοντες στο [[Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998]] στο [[Παρίσι]]

## Πηγές

* Η στατιστική του Πρωταθλήματος Ρωσίας στο rsssf.com (Αγγλικά)
* Το Πρωτάθλημα Ρωσίας 1998 στο WildBall.ru (Ρωσικά)

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1998
Ατού

**Ατού** (ή κόζι) ονομάζεται, στα παιχνίδια με χαρτιά, το χρώμα που είναι ανώτερο από τα υπόλοιπα τρία.

## Παιχνίδια με μπάζες
Στα περισσότερα παιχνίδια με μπάζες (ή χαρτωσιές) κάποιο από τα 4 χρώματα συνήθως καθορίζεται σαν ατού. Αν κάποιος δεν έχει χαρτί με το χρώμα που παίχτηκε στην μπάζα αλλά έχει χαρτί **ατού** μπορεί να το ρίξει και να κερδίσει την μπάζα. Αυτό ονομάζεται *κόψιμο με ατού*.

Στα περισσότερα παιχνίδια δεν μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει ατού αν έχει χαρτί ίδιου χρώματος με αυτό που παίζεται η μπάζα.

Υπάρχουν διάφορα παιχνίδια όπου:
* Είναι υποχρεωτικό το κόψιμο με ατού αν κάποιος δεν έχει χαρτί ίδιου χρώματος με αυτό που παίζεται η μπάζα (όπως στην πρέφα ή στο 66 όταν "έχει κλείσει" το παιχνίδι)
* Μπορεί, κάποιος με ατού, να κόψει όποτε θέλει (όπως σε μερικές παραλλαγές του μπριτζ)
* Μπορεί μία παρτίδα να είναι *αχρωμάτιστη* δηλαδή να μην υπάρχουν ατού.

Στα παιχνίδια με ατού το ποιο χρώμα θα είναι το ατού (ή αν γενικά θα υπάρχει ατού) καθορίζεται 
* Είτε από τον "αγοραστή" 
* Είτε από το φύλλο που θα ανοιχτεί (όπως στο 66)
* Είτε είναι προκαθορισμένο (όπως στα μπαστούνια)
* Είτε από τον παίκτη που έχει σειρά να παίξει (όπως στο 1000)

Κατηγορία:Χαρτοπαικτική ορολογία
Χαρτωσιά

**Χαρτωσιά**(ή **μπάζα** ή **λεβέ**) ονομάζεται, στα παιχνίδια με τραπουλόχαρτα, η διαδικασία κατά την οποία κάθε ένας από τους παίκτες ρίχνει με τη σειρά του ένα τραπουλόχαρτο στο τραπέζι αλλά και το σύνολο αυτών των τραπουλόχαρτων.

Στα παιχνίδια με χαρτωσιές υπάρχει διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των 4 χρωμάτων. Σε γενικές γραμμές ο τρόπος παιξίματος μιας χαρτωσιάς είναι ο εξής:
* Ο παίχτης του οποίου είναι η σειρά του να παίξει την νέα χαρτωσιά ρίχνει ένα φύlλο στο τραπέζι
* Οι επόμενοι (συνήθως) είναι υποχρεωμένοι να ρίξουν, με τη σειρά, από ένα φύλλο από αυτά που κρατούν στα χέρια τους το οποίο να έχει την ίδια φυλή με αυτό που έριξε ο πρώτος.

Τη χαρτωσιά κερδίζει εκείνος που έριξε το μεγαλύτερο φύλλο ίδιου χρώματος με αυτό που έριξε ο πρώτος. Η δυναμικότητα των φύλλων εξαρτάται από το παιχνίδι. Υπάρχουν παιχνίδια όπου (από το μεγαλύτερο προς τα κάτω) η σειρά είναι Α, Κ, Q, J, 10, 9, 8, 7 (όπως στην πρέφα) αλλά και άλλα όπου η σειρά είναι Α, 10, Κ, Q, J, 9, 8, 7 (όπως στο 66)

Εξαίρεση αποτελεί όταν στο παιχνίδι υπάρχουν ατού. Τότε, αν στη χαρτωσιά υπάρχουν ατού, τη χαρτωσιά κερδίζει ο παίκτης που έριξε το μεγαλύτερο ατού ( ή αυτός που έριξε το μοναδικό ατού).

thumb|Μία παιγμένη χαρτωσιά σε παιχνίδι
Για παράδειγμα αναλύουμε τη διπλανή φωτογραφία:

Όπως είναι φανερό (από τη σειρά που είναι ακουμπισμένα το ένα πάνω στο άλλο) το πρώτο χαρτί που παίχτηκε ήταν ο Βαλές Καρό, το επόμενο το εφτά Κούπα κλπ. Επομένως:
# Τη χαρτωσιά κερδίζει ο παίκτης που έριξε το Βαλέ Καρό αν στην συγκεκριμένη μοιρασιά
#* δεν υπάρχουν ατού ή
#* τα καρά είναι το ατού ή
#* τα σπαθιά είναι το ατού
# Τη χαρτωσιά κερδίζει ο παίκτης που έριξε το εφτά Κούπα αν στην συγκεκριμένη μοιρασιά υπάρχουν ατού και είναι τα Καρά
# Τη χαρτωσιά κερδίζει ο παίκτης που έριξε το Ρήγα Μπαστούνι αν στην συγκεκριμένη μοιρασιά υπάρχουν ατού και είναι τα Μπαστούνια
# Τη χαρτωσιά κερδίζει ο παίκτης που έριξε το δέκα Μπαστούνι αν στην συγκεκριμένη μοιρασιά υπάρχουν ατού και είναι τα Μπαστούνια και στο συγκεκριμένο παιχνίδι το δέκα είναι ανώτερο από τον Ρήγα.

Τα περισσότερα παιχνίδια με χαρτωσιές χαρακτηρίζονται νομικά ως Τεχνικά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χαρτοπαικτική ορολογία
Άνθιμος ο Ίβηρας

thumb|232x232px|Ψηφιδωτό που απεικονίζει τον Άνθιμο.
Ο  **Άνθιμος ο Ίβηρας**  (1660-1716) ήταν Γεωργιανός ιεράρχης, λόγιος, τυπογράφος και καλλιτέχνης του 17ου και 18ου αιώνα με σημαντική δράση στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1660 στα εδάφη του βασιλείου του Κάρτλι (σημερινή δυτική Γεωργία) και σε νεαρή ηλικία εκάρη μοναχός. Κατά τα τέλη του 17ου αιώνα εγκαταστάθηκε στη Μολδοβλαχία όπου διδάχτηκε την τυπογραφική τέχνη και στη συνέχεια ανέλαβε τη διεύθυνση του τυπογραφείου του Βουκουρεστίου. Το 1705 χειροτονήθηκε επίσκοπος Ριμνίκου και τρία χρόνια αργότερα εξελέγη μητροπολίτης Ουγγαροβλαχίας. Το 1711 συμβούλεψε τον ηγεμόνα της Βλαχίας Κωνσταντίνο Μπρανκοβεάνου να προσεταιριστεί τον τσάρο Μεγάλο Πέτρο στα πλαίσια του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1710-1711. 

Το 1716 ο Άνθιμος ήρθε σε ρήξη με τους Φαναριώτες οσποδάρους της Βλαχίας ενώ παράλληλα θεωρήθηκε από τον ηγεμόνα Νικόλαο Μαυροκορδάτο ύποπτος για συνεννοήσεις με πράκτορες της Αυστρίας με αποτέλεσμα να καθαιρεθεί και να εξοριστεί στην Κωνσταντινούπολη, όμως κατά τη διάρκεια της μετάβασής του στην πρωτεύουσα, εκτελέστηκε από την συνοδεία του με πνιγμό σε παραπόταμο του Έβρου, κοντά στην Αδριανούπολη.

## Αποτίμηση
Αν και αλλοεθνής, ο Άνθιμος κατέχει σημαντικό ρόλο στην εθνική αφύπνιση των Ρουμάνων και στην καλλιέργεια της ρουμάνικης γλώσσας, τη χρήση της οποίας εισήγαγε στη θεία λειτουργία. Ίδρυσε δύο τυπογραφεία στο Ριμνίκ και το Σναγκόβ, μετέφρασε αρκετά εκκλησιαστικά βιβλία από τα ελληνικά στα ρουμάνικα και εξέδωσε βιβλία σε διάφορες γλώσσες (ελληνικά, ρουμάνικα, γεωργιανά, αραβικά κλπ). Ο ίδιος γνώριζε αρκετές γλώσσες ενώ ήταν ικανός γλύπτης αλλά και μικρογράφος. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται ο γλυπτός διάκοσμος που είναι τοποθετημένος στην είσοδο της μονής Αντίμ στο Βουκουρέστι και η διακόσμηση της Καινής Διαθήκης που ο ίδιος εξέδωσε το 1697. Η μνήμη του εορτάζεται από τις ορθόδοξες εκκλησίες της Ρουμανίας και της Γεωργίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Γεωργιανοί κληρικοί
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ουγγροβλαχίας
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 18ου αιώνα
Δημήτριος Θεοδοσίου

Ο **Δημήτριος Θεοδοσίου** ήταν Έλληνας τυπογράφος του 18ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Η οικογένεια του Θεοδοσίου καταγόταν από τα Ιωάννινα και υπήρξε μια από τις μεγάλες ηπειρώτικες οικογένειες εμπόρων στη Βενετία κατά τον 17ο  και 18ο αιώνα. Αφού εργάστηκε ως δόκιμος τυπογράφος στο εργαστήρι του Νικολάου Γλυκύ και το 1745 ανέλαβε τη διεύθυνση του τυπογραφείου, άνοιξε δικό του βιβλιοπωλείο. Το 1755 απέκτησε την άδεια να  ιδρύσει  Ελληνικό τυπογραφείο,με την υποχρέωση να τυπώνει βιβλία στα σλαβικά, χάριν των σλαβόφωνων πληθυσμών των Βαλκανίων. Το πρώτο βιβλίο που τύπωσε είναι η ΄΄Βίβλος ενιαύσιος την άπασαν εκκλησιαστικήν ακολουθίαν ανελλιπώς περιέχουσα΄΄. Σε ηλικία 65 ετών θα ζητήσει από τη Γερουσία άδεια να προσλάβει στην επιχείρηση τον γιο του αδελφού του, Ανδρέα. Ο Ανδρεάς θα μάθει την τέχνη της τυπογραφίας κοντά στον θείο του και θα εγγραφεί στην ΄΄Συντεχνία Τυπογράφων και Βιβλιοπωλών΄΄ ως κληρονόμος του. Την εποχή εκείνη το τυπογραφείο θα εξελιχθεί σε διαβαλκανικό κέντρο, καθώς διατηρεί εμπορικές σχέσεις με σλαβόφωνες χώρες οπως η Βοσνία, η Σερβία, η Βουλγαρία, η Βλαχία και η Ουγγαρία. Παρ΄όλη όμως τη διεθνική αυτή δραστηριότητα ο οίκος του Θεοδοσίου το 1780 αντιμετώπιζε οικονομικές δυσχέρειες. Έτσι, ο Δημήτρης Θεοδοσίου αναγκάσθηκε να συνεργαστεί με τον Pietro Marcuzzi, ο οποίος εργαζόταν και ως αρχιεργάτης στο τυπογραφείο. Στις 11 Μαρτίου του 1782 ο Δημήτριος Θεοδοσίου πεθαίνει και αναλαμβάνει ο ανηψιός του, Πάνος.
Εργαζόμενος με ζήλο για την ανόρθωση της επιχείρησης θα κατορθώσει το 1800 να αναβαθμίσει τα εκδοτικά προγράμματα και να εμπλουτίσει το τυπογραφικό υλικό του οίκου. Παράλληλα ανανέωσε τις συμφωνίες του με τους βιβλιοπωλικούς οίκους των σλαβικών χωρών και προσέλαβε ως διορθωτή τον Δοσίθεο Obradovic, ώστε οι σλαβικές εκδόσεις του να είναι πιο αξιόπιστες. Ωστόσο, ο Πάνος Θεοδοσίου συνεταιρίζεται περί το 1820, ενδεχομένως εξαιτίας νέων οικονομικών προβλημάτων, με τον λόγιο έμπορο Μιχαήλ Βασιλείου, και έκτοτε ουσιαστικά το τυπογραφείο διακόπτει τη λειτουργία του.
## Δείτε επίσης
* Ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας

## Πηγές
* 
*Κ. Σπ. Στάϊκος, Η εδραίωση της παραγωγής και της αγοράς του Ελληνικού βιβλίου στον διάσπαρτο Ελληνισμό της δύσης και της ανατολής, στο: Κ. Σπ. Στάϊκος, Τρ. Ε. Σκλαβενίτης (επιμ.), Πεντακόσια χρόνια έντυπης παράδοσης του Νέου Ελληνισμού (1499-1999)-Οδηγός της έκθεσης, εκδ. Βουλή των Ελλήνων, Αθήνα, 2000, σελ. 22

Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες τυπογράφοι
Ηλεκτρονιακή στιβάδα

μικρογραφία|Οι ηλεκτρονιακές στιβάδες με τα σύμβολά τους. Οι στιβάδες K και L εμφανίζονται συμπληρωμένες.
**Ηλεκτρονιακή στιβάδα** ονομάζεται η περιοχή κίνησης ενός ηλεκτρονίου ενός ατόμου, που καθορίζεται από την ενέργεια με την οποία το ηλεκτρόνιο συμμετέχει δομικά στο άτομο, η οποία με τη σειρά της καθορίζει την απόσταση του ηλεκτρονίου από τον πυρήνα του ατόμου. Η στιβάδα είναι χαρακτηριστικό προσδιορισμού ενός ηλεκτρονίου και αντιστοιχεί στον *κύριο [[κβαντικός αριθμός|κβαντικό αριθμό]]* n.

Οι στιβάδες είναι στοιχείο της δομής του ατόμου. Το πλήθος των υποστιβάδων κάθε στιβάδας εξαρτάται από την ίδια τη στιβάδα. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί εφτά στιβάδες οι οποίες ονομάζονται *K*, *L*, *M*, *N*, *O*, *P*, *Q* με αντίστοιχους κύριους κβαντικούς αριθμούς n=1, n=2, n=3, n=4, n=5, n=6, n=7 κατά σειρά από την εγγύτερη στην πιο απομακρυσμένη από τον πυρήνα στιβάδα. Κάθε στιβάδα χαρακτηρίζεται από μία μέση απόσταση από τον πυρήνα, έχει δηλαδή σχήμα σφαίρας με κέντρο τον πυρήνα. Ο ηλεκτρονιακός χημικός τύπος αναπαριστά τις στιβάδες με επίκεντρους στον πυρήνα κύκλους, πάνω στους οποίους αναπαριστώνται τα ηλεκτρόνια τα οποία έχει κάθε στιβάδα.

Η κάθε στιβάδα χωρίζεται σε υποστιβάδες. Όσο πιο απομακρυσμένη από τον πυρήνα είναι μία στιβάδα σε τόσο περισσότερες υποστιβάδες χωρίζεται.

Σε κάθε στιβάδα μπορούν να υπάρξουν συγκεκριμένος αριθμός ηλεκτρονίων ο οποίος ισούται με 2*n^{2}. Αν σε μια στιβάδα υπάρχει ο μέγιστος αριθμός ηλεκτρονίων, τότε αυτή λέγεται *συμπληρωμένη*.

## Κατανομή των ηλεκτρονίων σε στιβάδες
[μικρογραφία|Παράδειγμα κατανομής ηλεκτρονίων του [Νάτριο|Νατρίου.]]

Το κάθε άτομο τείνει να κατανείμει τα ηλεκτρόνια με βάση τη θεμελιώδη κατάστασή του, δηλαδή την κατανομή στην οποία το άτομο έχει ουδέτερο ηλεκτρικό φορτίο και επιπλέον η συνολική δυναμική ηλεκτρική ενέργεια του κάθε ζεύγους ηλεκτρόνιου-πυρήνα είναι η ελάχιστη δυνατή. Έτσι, θεωρώντας ότι ένα άτομο βρίσκεται στη θεμελιώδη κατάσταση ο αριθμός των ηλεκτρονίων του ισούται με τον ατομικό αριθμό. Έπειτα, τα ηλεκτρονια τείνουν να καταλαμβάνουν θέσεις στις εγγύτερες κατά το δυνατόν στιβάδες. Η κατανομή των ηλεκτρονίων σε στιβάδες εξαρτάται και από τις υποστιβάδες, αλλά σίγουρα οι συμπληρωμένες στιβάδες είναι οι εγγύτερες στον πυρήνα, ενώ μετά την τελευταία συμπληρωμένη στιβάδα ο αριθμός των ηλεκτρονίων μειώνεται ανά στιβάδα καθώς η κατανομή απομακρύνεται από τον πυρήνα.

## Κατάλογος ηλεκτρονίων ανά στιβάδα στα χημικά στοιχεία

## Δείτε επίσης
* Κύριος κβαντικός αριθμός

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Ατομική φυσική
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική
Κατάλογος των πρώην γερμανικών αποικιών

Αυτή είναι μια λίστα των πρώην αποικιών και των προτεκτοράτων της Γερμανικής Αυτοκρατορίας () εκτός των ευρωπαϊκών συνόρων της Αυτοκρατορίας, η Γερμανική Αποικιακή Αυτοκρατορία.

## Αφρική
Οι ακόλουθες είναι γερμανικές αποικίες, 1884-1920:

* Γερμανική Ανατολική Αφρική (ΓΑΑ - *Deutsch-Ostafrika*):
* Τανγκανίκα η οποία το 1961 απέκτησε την ανεξαρτησία της και το 1964 εντάχθηκε με το πρώην βρετανικό προτεκτοράτο από το Σουλτανάτο της Ζανζιβάρης για να σχηματίσουν τη σημερινή Τανζανία.
* Ρουάντα-Ουρούντι (1885-1917) - τη σημερινή Ρουάντα και το Μπουρούντι.
* Βίτουλαντ (1885-1890) - από το 1890 στην Κένυα.
* Τρίγωνο Κιόνγκα - από το 1920 (νωρίτερα κατεχόμενα) από την Πορτογαλική Μοζαμβίκη.
* Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική (*Deutsch-Südwestafrika*) - τη σημερινή Ναμίμπια, καθώς και μέρος της Μποτσουάνα (Südrand des Caprivi-Zipfels).
* Γερμανική Δυτική Αφρική (ΓΔΑ - *Deutsch-Westafrika*) - υπήρχε μία αποικία μόνο για δύο ή τρία χρόνια, στη συνέχεια χωρίστηκε σε δύο αποικίες λόγω αποστάσεων:
* Καμερούν (1884-1914) - μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίστηκε στο βρετανικό τμήμα του Καμερούν, καθώς και στο Γαλλικό Καμερούν, το οποίο έγινε το σημερινό Καμερούν. Η βρετανική πλευρά αργότερα χωρίζεται στα δύο, με ένα τμήμα, τη Νιγηρία και το Καμερούν.
* Τόγκολαντ (1884-1914) - μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο χωρίστηκε σε δύο μέρη: ένα βρετανικό τμήμα (*Gana-Westteil*), το οποίο προσχώρησε στην Γκάνα και ένα γαλλικό, το οποίο έγινε το σημερινό Τόγκο.

## Ειρηνικός

*Γερμανικές Αποικίες στον νότιο Ειρηνικό: *Kaiserwilhelmsland* και το Αρχιπέλαγος του Βίσμαρκ (Νήσοι Σολομώντος, Νήσοι Μάρσαλ, Νήσοι Καρολίνες)
*Γερμανική Νέα Γουινέα (*Deutsch-Neuguinea*) (1884-1914)
**Kaiser-Wilhelmsland*
*Αρχιπέλαγος του Βίσμαρκ (*Bismarck-Archipel*)
*Γερμανικές Νήσοι Σολομώντος ή Βόρειες νήσοι του Σολομώντος (*Salomonen* ή *Nördliche Salomon-Inseln*) (1885-1899)
*Νήσος Μπουγκαινβίλ (*Bougainville-Insel*) (1888-1919)
*Ναουρού (1888-1919)
*Νησιά Μάρσαλ (*Marschall-Inseln*) (1885-1919)
*Μαριάνες Νήσοι (*Marianen*) (1899-1919) - Οι σημερινές Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
*Νήσοι Καρολίνες (*Karolinen*) (1899-1919) - σημερινό Παλάου
*Γερμανική Σαμόα (*Deutsch-Samoa*) (1899-1914) - Σημερινή Μικρονησία και Σαμόα

## Πηγές


Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Γερμανια
MHPArena

Η **MHPArena** είναι ποδοσφαιρικό στάδιο στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας. Η ΦφΜ Στουτγκάρδη χρησιμοποιεί το στάδιο για τους εντός έδρας αγώνες της. Στο στάδιο αυτό έχουν επίσης διεξαχθεί αγώνες των Παγκοσμίων Κυπέλλων του 1974 και του 2006, του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου 1988 και οι τελικοί του κυπέλλου πρωταθλητριών το 1959 και το 1988. Μέχρι το 2008 το στάδιο ήταν γνωστό ως Gottlieb-Daimler-Stadion.

## Ανακατασκευή
200px|μικρογραφία|Άποψη του γηπέδου πριν την ανακατασκευή
Το 2009 αποφασίσθηκε η μετατροπή του σταδίου σε αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο. Ο αγωνιστικός χώρος βυθίστηκε κατά 1,3 μέτρα ενώ ανακατασκευάστηκε η οροφή, ώστε να καλύπτει τις νέες κερκίδες. Τα έργα ολοκληρώθηκαν με την έναρξη του Γερμανικού Πρωταθλήματος για την αγωνιστική περίοδο 2011-2012. Πριν την ανακατασκευή του το στάδιο φιλοξενούσε και αγώνες στίβου.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Mercedes-Benz Arena (Stuttgart) logo.svg|Λογότυπο του γηπέδου κατά τη διάρκεια της περιόδου χορηγίας της εταιρείας Mercedes-Benz.


## Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, Γερμανία 2006
Το πρόγραμμα των αγώνων, που έγιναν στην Mercedes-Benz Arena, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα του σταδίου (στα Γερμανικά)

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2006
Κατηγορία:Στουτγκάρδη
Κατηγορία:Βάδη-Βυρτεμβέργη
Κατηγορία:ΦφΜ Στουτγκάρδη
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1974
Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2024
Πέτρος Δηλιγιάννης

Ο **Πέτρος Δηλιγιάννης** ή **Δεληγιάννης** (1812- 1872) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, βουλευτής και τρεις φορές υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας (1841, 1849 και 1863).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1814 περίπου. Πατέρας του ήταν ο Αναγνώστης Παπαγιαννόπουλος (Δεληγιάννης) και μητέρα του η Σμαράγδα (το γένος Ταμπακοπούλου). Διετέλεσε σύμβουλος, διευθυντής και γενικός γραμματέας των Υπουργείων του Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών. Είχε εκλεγεί βουλευτής σε αρκετές βουλευτικές περιόδους. Υπηρέτησε αρχηγός της Ελληνικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Στην Κυβέρνηση Όθωνος 1841 και στην Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή 1849 είχε ορισθεί Υπουργός Εξωτερικών. Ήταν πληρεξούσιος Γορτυνίας στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862. Επιπλέον, στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1863, μετά την εκλογή του βασιλιά Γεωργίου Α' και πριν την άφιξή του στην Ελλάδα, έγινε Υπουργός Εξωτερικών και διαπραγματεύτηκε την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Πετρος
Πάνος Κορωναίος

Ο αντιστράτηγος **Πάνος Κορωναίος** ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γαλατά της Κωνσταντινούπολης το 1811, με καταγωγή από τα Κύθηρα. Το 1830 πήγε στην Ακαδημία της Κέρκυρας και ύστερα στη στρατιωτική σχολή Ευελπίδων, όπου εξήλθε το 1832-1833, ως αξιωματικός. Υπηρέτησε στο Ελληνικό πυροβολικό και το 1854 έλαβε μέρος στον πόλεμο της Κριμαίας, ως επικεφαλής των Ελλήνων εθελοντών με την  Ελληνική Λεγεώνα. Σύντομα όμως επέστρεψε στην Ελλάδα για να λάβει μέρος στην επανάσταση της Θεσσαλίας, η οποία όμως έληξε γρήγορα. Έπειτα έγινε ταγματάρχης του πυροβολικού και το 1858 μετέβη στη Συρία υπηρετώντας τον Γαλλικό στρατό. Αφού επέστεψε στην Ελλάδα αναμείχθηκε σε συνωμοσία εναντίον του Όθωνα και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία. Εξαιτίας της επανάστασης του 1861 απελευθερώθηκε και πολέμησε εναντίον του Βασιλιά, όμως στη μάχη της 1ης Μαρτίου του 1862 τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε ξανά. Λίγο αργότερα, με την έξωση του Όθωνα, αποφυλακίστηκε και διορίστηκε αρχηγός της Εθνοφυλακής. Στην Εθνική Συνέλευση του 1863 εκλέχθηκε Υπουργός Στρατιωτικών και έλαβε μέρος στον Ελληνικό εμφύλιο, στο πλευρό των ορεινών. Ύστερα έλαβε μέρος στη Κρητική επανάσταση του 1866, ως αρχηγός των επαναστατών του Ρεθύμνου. Το 1868 εκλέχθηκε βουλευτής Αττικής και από το 1878 μέχρι το 1886 ήταν βουλευτής Κυθήρων. Στάλθηκε επίσης στη διεθνή έκθεση των Παρισίων του 1878, ως αντιπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης. Αποστρατεύτηκε το 1887 με τον βαθμό του αντιστράτηγου και έφερε τα παράσημα του Ανωτέρου Ταξιάρχη του τάγματος του Σωτήρος, της Γαλλικής λεγεώνας της τιμής, του Κριμαϊκού πολέμου και του Οσμανιέ, το οποίο είχε λάβει από το Σουλτάνο το 1870.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου του 1899 και η κηδεία του έγινε στο ναό της Παναγίας της Χρυσοσπηλίωτισσας, επί της οδού Αιόλου. Όταν μάλιστα η ακολουθία πέρασε από τη πλατεία Συντάγματος, όπως πήγαινε για το Πρώτο Νεκροταφείο, ένα μεγάλο πλήθος δακρυσμένων ανθρώπων πλησίασε να τον αποχαιρετήσει. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869)
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Γεώργιος Μάνος

Ο **Γεώργιος Μάνος** ήταν Έλληνας νομικός, δημοσιογράφος και αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1794. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Μάνου μ. διερμηνέα και της Ραλλούς Υψηλάντη. Αδελφός του ήταν ο πρωτεργάτης της Επανάστασης Ιωάννη Μάνος, της μεγάλης Φαναριώτικης οικογένειας των Μάνων, με απώτερη καταγωγή από την Καστοριά. Ήταν νομικός και δημοσιογράφος και εξέδωσε πολλά πολιτικά συγγράμματα περί του Ανατολικού ζητήματος. 

Στις Βρυξέλλες εξέδιδε την εβδομαδιαία εφημερίδα «l' Orient» με περιεχόμενο γενικά πράγματα της Ανατολής. 

Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 και ιδιαίτερα στην Μάχη του Δραγατσανίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Γεωργιος
Αιαία

Η **Αιαία (Αία)** είναι το μυθικό νησί, όπου σύμφωνα με τον Όμηρο βρισκόταν το παλάτι της Κίρκης.

Ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του έφτασαν στη νήσο μετά την άτακτη φυγή τους από τη χώρα των Λαιστρυγόνων. Προσάραξαν το πλοίο τους σε μια ευρύχωρη παραλία και έμειναν εκεί δύο ημέρες. Την τρίτη μέρα, ο Οδυσσέας ανέβηκε σε ένα ύψωμα προκειμένου να προσανατολιστεί και να εντοπίσει ίχνη ανθρώπινης παρουσίας. Διέκρινε από ψηλά τον καπνό από το μέγαρο της Κίρκης, το οποίο περιβαλλόταν από ένα άλσος. Από τις περιγραφές του Οδυσσέα πληροφορούμαστε ότι επρόκειτο για ένα δασώδες νησί με χαμηλό έδαφος στο οποίο υπήρχαν μεγάλοι δρόμοι, καθώς και ένα ποτάμι. Από τα μετέπειτα λόγια της Κίρκης, μαθαίνουμε ότι στο νησί υπήρχαν και σπήλαια. Σχετικά με την πανίδα του νησιού, αναφέρεται: ένα ελάφι, εξημερωμένοι από την Κίρκη ορεσίβιοι λύκοι και λιοντάρια, γουρούνια και πρόβατα.

Οι Αχαιοί έμειναν στο νησί ένα χρόνο και στη συνέχεια αναχώρησαν προς αναζήτηση του Τειρεσία, στον Άδη. Μετά το πέρας και αυτής της αποστολής, επέστρεψαν στην Αιαία για να ταφεί ο σύντροφος του Οδυσσέα, Ελπήνωρ, που είχε μείνει άταφος στο παλάτι της Κίρκης. Αφού ύψωσαν τύμβο, αναχώρησαν από το νησί με προορισμό την Ιθάκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Γεωγραφία της Οδύσσειας
Μεταρρυθμισμένες εκκλησίες

Οι **Μεταρρυθμισμένες** ή **Αναμορφωμένες εκκλησίες** είναι μια κατηγορία Χριστιανικών Προτεσταντικών εκκλησιών, οι οποίες δογματικά χαρακτηρίζονται από ένα παρόμοιο μεταξύ τους Καλβινισμό, ενώ ταυτίζονται με τις Πρεσβυτεριανές εκκλησίες. Ιστορικά σχετίζονται με εκείνες τις εκκλησίες που προέκυψαν το 16ο αιώνα, κατά κύριο λόγο στο πλαίσιο της Ελβετικής Μεταρρύθμισης, υπό την ηγεσία του Ιωάννη Καλβίνου και του Ούλριχ Ζβίγγλιου.

Μέλος της Παγκόσμιας Κοινωνίας Αναμορφωμένων Εκκλησιών είναι και η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία.

## Υποσημειώσεις


## Δείτε επίσης
* Καλβινισμός
* Πρεσβυτεριανισμός

Κατηγορία:Καλβινισμός
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Φώτιος Αγγελίδης

Ο **Φώτιος Αγγελίδης** (1798 - 13 Δεκεμβρίου 1862) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1798. Με την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης το 1821 παρουσιάστηκε στο στρατόπεδο του αρχηγού της Ελληνικής επανάστασης Αλέξανδρου Υψηλάντη και υπηρέτησε ως προσωπικός του διαγγελέας σε όλους τους αγώνες. Το 1823 πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία και πτώση του Ακροκορίνθου. Κατατάχθηκε στον τακτικό στρατό και έφτασε διαδοχικά ως τον βαθμό του λοχαγού το έτος 1826 υπό τις διαταγές του αρχηγού Φαβιέρου. Εν συνεχεία έγινε μέλος του επιτελείου και υπασπιστής του στρατηγού Τσωρτς που μόλις είχε έλθει στην Ελλάδα. Στα χρόνια του Καποδίστρια υπηρέτησε στο 4ο τάγμα, και μετά την αντιπολίτευση η αντικυβερνητική επιτροπή τον διόρισε υποταγματάρχη και διοικητή του τότε 3ου τακτικού σώματος. Το 1844 επί Όθωνα έγινε ταγματάρχης, και το 1847 αντισυνταγματάρχης και πρόεδρος του στρατοδικείου της Αθήνας. Ακολούθησαν και άλλες υπηρεσίες, και έφτασε στον βαθμό του συνταγματάρχη. Δυσαρεστήθηκε με τον Όθωνα και αποσύρθηκε με βαθμό υποστράτηγου.

Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1862. 
## Πηγές
* 

Α
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Εξαφθοριούχος λευκόχρυσος

Ο **Εξαφθοριούχος λευκόχρυσος** ή **εξαφθορολευκόχρυσος** είναι η χημική ένωση με τον τύπο PtF6. Είναι ένα σκούρο κόκκινο στερεό. Η ένωση είναι ένα μοναδικό παράδειγμα του λευκοχρύσου  στην κατάσταση οξείδωσης +6. Ο Εξαφθοριούχος λευκόχρυσος είναι ισχυρό οξειδωτικό και είναι γνωστό για την αντίδρασή του με ξένο που δημιουργεί την χημική ένωση εξαφθορολευκοχρυσιούχο ξένο με τον τύπο XePtF6. Ανακάλυψαν αυτή την αντίδραση το 1962, και απέδειξαν ότι και τα ευγενή αέρια μπορούν να εμφανιστούν και με τη μορφή χημικών ενώσεων. Πριν από το πείραμα με ξένο, είχε αποδειχθεί ότι αντιδρά με οξυγόνο για να σχηματίσει διοξείδιο του εξαφθορολευκόχρυσου.
thumb

Κατηγορία:Ενώσεις λευκόχρυσου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Ικέσιος Λάτρης

Ο **Ικέσιος Λάτρης** (1799 - 1881) ήταν Έλληνας λόγιος, αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της Ελλάδας του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1799. Ο πατέρας του ήταν ιατρός το επάγγελμα. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα από τους διδασκάλους Κωνσταντίνο Κούμα και Στέφανο Οικονόμου στο Φιλολογικό Γυμνάσιο Σμύρνης.

Ήλθε στην Ελλάδα στις αρχές του 1822 και παρουσιάστηκε στο Νεόκαστρο, όπου χρησίμευσε ως βοηθός του φρούραρχου της πολιορκίας των μεσσηνιακών φρουρίων. Λίγους μήνες αργότερα πήγε στην Ύδρα όπου συνδέθηκε με τον γενικό Ναύαρχο Μιαούλη, ο οποίος τον έκανε προσωπικό του σύμβουλο, συμπράκτορα και διερμηνέα μέχρι το τέλος του πολέμου.

Το 1823 ο Λάτρης πήγε μαζί με τον αρμοστή Εμμανουήλ Τομπάζη στην Κρήτη, όπου διετέλεσε ως μέλος και γραμματέας της επταμελούς επιτροπής, η οποία είχε διοριστεί για να συντάξει την εσωτερική οργάνωση του νησιού.

Συνέχισε να παίρνει μέρος σε όλον τον αγώνα, και μετά διορίστηκε διευθυντής του Λακωνικού νομού και εισηγητής του συμβουλίου της Επικρατείας, έπειτα διοικητής των νήσων Μήλου και Σίφνου.

Μετά την μεταπολίτευση του 1843 ο Λάτρης ίδρυσε την εφημερίδα «Παναρμόνιον», πολιτικού και φιλολογικού περιεχομένου.

Εκλέχτηκε πληρεξούσιος των ομογενών της Σμύρνης στην Β' Εθνική Συνέλευση της Αθήνας.

Απεβίωσε στην Σμύρνη το 1881.
## Πηγές
* Ικέσιος Λάτρης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σπυρίδων Καλογερόπουλος

Ο **Σπυρίδων Καλογερόπουλος** (1790 – 7 Ιανουαρίου 1864) ήταν Έλληνας πολιτικός γιατρός στο επάγγελμα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το έτος 1790 περίπου. Σχολείο πήγε στην πατρίδα του και έμαθε τα πρώτα γράμματα. Πήγε στην Κωνσταντινούπολη σε αποστολή με την πρεσβεία, που διαπραγματεύθηκε τη συνθήκη μεταξύ της Ρωσίας και της Υψηλής Πύλης. Αργότερα πήγε στην Ιταλία για να σπουδάσει ιατρική. Απεφοίτησε και επέστρεψε στη Λιβαδειά, όπου εργάστηκε μικρό διάστημα ως γιατρός.

Στα χρόνια της επανάστασης αντιπροσώπευσε τη νέα του πατρίδα στις Εθνοσυνελεύσεις της Επιδαύρου, του Άστρους, της Τροιζήνας και της Ερμιόνης. Το 1826 διορίστηκε μέλος της επιτροπής που διεύθυνε τα διπλωματικά θέματα της Ελλάδας. Στα χρόνια του Καποδίστρια έγινε μέλος του Πανελληνίου και στην Εθνοσυνέλευση της 3ης Σεπτεμβρίου πήγε ως πληρεξούσιος της Καρύστου.

Απο το 1/3/1837 12/8/1838 διετέλεσε δήμαρχος στη Χαλκίδα. 

Το 1838 τιμήθηκε με το αξίωμα του συμβούλου της επικρατείας υπό του βασιλιά Όθωνα, μέχρι το 1844, οπότε διορίστηκε γερουσιαστής του βασιλείου.

Απεβίωσε στις 7 Ιανουαρίου 1864.

## Πηγές
* Γενικά αρχεία του κράτους 

* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Αναγνώστης Μοναρχίδης

Ο **Αναγνώστης Μοναρχίδης** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της Ελλάδας του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1777. Ο πατέρας του, Χατζή Δημήτριος, ήταν ένας από τους ευπατρίδες του νησιού, γυναίκα του ήταν η Μαρία που επέζησε της καταστροφής των Ψαρών με το ένα παιδί τους, το άλλο πνίγηκε.

Ο Αναγνώστης μπήκε στον ναυτικό βίο στην νεαρή ηλικία δεκαοκτώ χρονών. Με την έναρξη της επανάστασης πολέμησε από την αρχή με μεγάλο ενθουσιασμό.

Υπηρέτησε πολιτικά και βγήκε πρώτος πληρεξούσιος των Ψαριανών στην Εθνική συνέλευση της Επιδαύρου. Εκλέχτηκε βουλευτής της πρώτης περιόδου, και ξανά πληρεξούσιος στην Εθνική συνέλευση του Άστρους και της Επιδαύρου. Επίσης ήταν ο πρώτος νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας το 1833 και νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος το 1836.

## Πηγές
* Αναγνώστης Μοναρχίδης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821
Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Κατηγορία:Νομάρχες Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Δημήτριος Μπουντούρης

Ο **Δημήτριος Μπουντούρης** ή **Βουδούρης** ή **Μπουδούρης** (1814-1886) ήταν Έλληνας πολιτικός της Ελλάδας του 19ου αιώνα από την Ύδρα, πληρεξούσιος, βουλευτής και τρεις φορές υπουργός σε υπουργεία ναυτικών και εξωτερικών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η οικογένεια του Δ. Μπουντούρη καταγόταν από τη Γαράντζα (σημερινή Μέλπεια) της Μεσσηνίας, από την οποία όμως έφυγαν το 1715 λόγω διωγμών και διασκορπίστηκαν στην Ύδρα, στη Φιγαλεία Ηλείας (Ζούρτσα) και στη Χαλκίδα.

Ο Δημήτριος Στ. Μπουντούρης γεννήθηκε το 1815 στην Ύδρα αλλά ο πατέρας του τον έστειλε αρχικά στην Κεφαλλονιά και στη συνέχεια στη Δύση. Μεγάλωσε στην Ιταλία και την Αγγλία όπου σπούδασε στο λύκειο του Ίτον. Στην Αγγλία συνάντησε τον Καποδίστρια ο οποίος τον ώθησε να τελειώσει τις σπουδές του στην Ελβετία, θεωρώντας τα ήθη εκεί αυστηρότερα και απλοϊκότερα. Εκπαιδεύτηκε στη Γενεύη και στο Παρίσι. Το 1833, σε ηλικία 18 ετών διορίστηκε ακόλουθος της Ελληνικής πρεσβείας στο Μόναχο όταν πρέσβης ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, και το 1836 γραμματέας της ίδιας πρεσβείας, ενώ αργότερα  γίνεται γραμματέας της πρεσβείας στο Λονδίνο. Διατέλεσε επίσης πρεσβευτής στην Πετρούπολη. Ανήκε στο Αγγλικό κόμμα.

Από το 1843 ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε πληρεξούσιος της επαρχίας του στην Εθνοσυνέλευση. Χρημάτισε βουλευτής κατά τα έτη 1853, 1856, και 1859 και πληρεξούσιος στη Β' Εθνική Συνέλευση του 1862. Το 1857 (23 Νοεμβρίου) εκλεχθηκε πρόεδρος της Βουλής. Μετά το 1862 είχε συνταχθεί με τον Κωνσταντίνο Κανάρη και το Δημητρίο Γρίβα ως «ορεινός». Έγινε Υπουργός των Ναυτικών και του Εξωτερικού στις κυβερνήσεις Βάλβη του 1863, Κανάρη του 1864 και Κουμουνδούρου του 1865.

Αναφέρεται ότι είχε χάρισμα στην ευφυολογήματα. Σε μεγάλη ηλικία υπέφερε από βλάβη στην όραση του. Ήταν οικονομικά ευκατάστατος -είχε τυπώσει στη Φλωρεντία νόμισμα-μετάλλιο έχοντας στη μια όψη μορφή της Ελλάδας και στην άλλη το μονόγραμμα της οικογένειάς του - αν και στο τέλος της ζωής του δεν είχε αρκετά οικονομικά μέσα.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του Μπουντούρη στο υπουργείο Ναυτικών το 1865, εκδόθηκε Βασιλικό Διάταγμα του Υπουργείου Ναυτικών με την υπογραφή του που χαρακτήρισε τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν ως «επίσημον εθνικόν άσμα», δηλ., ως εθνικό ύμνο της Ελλάδος.

Απεβίωσε στον Πόρο το 1886.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δημήτριος Μπουντούρης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* Περιοδικό Άστυ, τόμος 1, No 27 (1886), σελ. 3 http://xantho.lis.upatras.gr/test2_pleias.php?art=45588
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Δημητριος
Επιστολή προς Ρωμαίους

Η **Επιστολή προς Ρωμαίους** είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης, γραμμένη από τον απόστολο Παύλο. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το 56 μ.Χ..

Η επιστολή απευθύνεται στην εκκλησία της Ρώμης. Οι μελετητές της Αγίας Γραφής συμφωνούν πως ο σημαντικότερος σκοπός για τον οποίο ο Παύλος την έγραψε, ήταν για να εξηγήσει ότι η σωτηρία προσφέρεται μέσω του ευαγγελίου και της χάρης του Ιησού Χριστού. Είναι μακράν η μεγαλύτερη από τις επιστολές του Παύλου, και θεωρείται η *πιο σημαντική θεολογική του κληρονομιά*.

## Διάγραμμα περιεχομένου
* Δογματικό μέρος: Το Ευαγγέλιο του Θεού. (1-8)
* Οικονομικό μέρος: Το Ευαγγέλιο και ο Ισραήλ. (9-11)
* Πρακτικό μέρος: Το Ευαγγέλιο στην καθημερινή ζωή. (12-16)

## Δείτε επίσης
* *[[Επιστολή του Ευγνώστου]]*
* *[[Επιστολή προς ένα χριστιανικό έθνος]]*
* *[[Επιστολή προς Φιλιππησίους]]*
* *[[Επιστολή προς Γαλάτες]]*
* *[[Επιστολή προς Εβραίους]]*
* *[[Επιστολές του Παύλου]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* newlife4you.gr: το αρχαίο κείμενο του βιβλίου στην κριτική έκδοση των Νέστλε-Άλαντ
* gospel.gr : το βιβλίο στην Νεοελληνική Μετάφραση και στην Μεταφορά στη Νεοελληνική

Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Ρωμαίους
Ντέγκου

Η **Ντέγκου**, ή **Τεγκού** (Κορεάτικα: , 대구, 大邱, κυριολεκτικά «μεγάλος λόφος», λατ. *Daegu*) είναι η τέταρτη σε πληθυσμό πόλη της Νότιας Κορέας, μετά τη Σεούλ (πρωτεύουσα), το Μπούσαν και το Ίντσον. Βρίσκεται βόρεια του λιμένα Μπούσαν και δυτικά του λιμένα Ούλσαν. Με το ίδιο όνομα φέρεται και ολόκληρη η γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει τη νοτιοανατολική άκρα της Χώρας.
Με απόφαση της Κυβέρνησης της Νότιας Κορέας από το 2000, το επίσημο όνομα της πόλης είναι "Μητροπολιτική πόλη Ντέγκου". Ο πληθυσμός της υπερβαίνει τα 5 εκατομμυρια κατοίκους.

Η πόλη είναι μεσόγεια και βρίσκεται περίπου 80 χλμ. ΒΔ. του Ουλσάν κοντά στην συμβολή των ποταμών Γκούμχο και Νάκντονγκ στην πεδιάδα Γκιόνγκσανγκ-ντο. Η λεκάνη της ομώνυμης περιοχής Ντέγκου, όπου και η μητροπολιτική πόλη αποτελεί το μεσαίο τμήμα της γύρω κοιλάδας (κάμπου) της περιοχής. 

Η Ντέγκου ήδη αποτελεί σήμερα το πολιτικό, πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο της όλης περιοχής. Είναι προπύργιο των συντηρητικών κομμάτων της Νότιας Κορέας.

## Ιστορία
Αρχαιολογικές έρευνες στην ευρύτερη περιοχή της Ντέγκου έχουν αποκαλύψει ένα μεγάλο αριθμό προϊστορικών οικισμών και τάφων (περ. 1500-300 π.Χ.). Αρχαία ιστορικά κείμενα αναφέρουν, από την περίοδο ακόμη των τριών πρώτων βασιλείων, ότι η πόλη αυτή ήταν ήδη γνωστή περιτειχισμένη πόλη - κράτος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Κορέας
Audi Cabriolet

Το **Audi Cabriolet** ήταν ένα μεσαίο καμπριολέ αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi, από τον Μάιο του 1991 έως τον Αύγουστο του 2000. Βασιζόταν στο αμάξωμα και τα μηχανικά μέρη του Audi 80 και του Audi Coupé. Παρά το γεγονός ότι η παραγωγή του Audi 80 σεντάν έληξε τον Αύγουστο του 1994, του στέισον βάγκον Audi 80 Avant τον Δεκέμβριο του 1995 και του Audi Coupé τον Δεκέμβριο του 1996, η παραγωγή του Audi Cabriolet συνεχίστηκε κανονικά έως το 2000, παράλληλα με το Audi A4 πρώτης γενιάς (που ήταν ο επίσημος διάδοχος του Audi 80).

Το 1994, το Audi Cabriolet απέκτησε στάνταρ αερόσακο οδηγού και έξτρα αερόσακο συνοδηγού, ο οποίος τελικώς έγινε και αυτός στάνταρ το 1995.

## Τεχνικά χαρακτηριστικά





## Βιβλιογραφία

* Heitz, Rudolf, ed. (1987). Auto Katalog 1988 (in German). 31. Stuttgart: Vereinigte Motor-Verlage GmbH & Co. KG. pp. 214, 244.
* Flammang, James M. (1994). Standard Catalog of Imported Cars, 1946-1990. Iola, WI: Krause Publications, Inc. p. 71. ISBN 0-87341-158-7.
* Gert Hack: Offene Partie, in auto, motor und sport, Heft 13/1991 S. 37
* Heitz, Rudolf, ed. (1986-08-01). Auto Katalog 1987 (in German). 30. Stuttgart: Vereinigte Motor-Verlage GmbH & Co. KG. pp. 26, 212–213. 81530/86001.
* Heitz, Rudolf, ed. (1985-08-01). Auto Katalog 1986 (in German). 29. Stuttgart: Vereinigte Motor-Verlage GmbH & Co. KG. p. 24. 81530/85001.
* Werner Oswald: Deutsche Autos 1945-1990, vol. 4, ISBN 3-613-02131-5, p. 263.

Cabriolet
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Επαρχία της Καστεγιόν

thumb|right|250px|Η επαρχία του Καστεγιόν
thumb|right|350px|Πόλεις με πληθυσμό μεγαλύτερο από 7,000 στην Επαρχία του Καστεγιόν (σύμφωνα με απογραφή του 2005)
Η **επαρχία της** **Καστελιό** ή **Καστεγιόν** (βαλενθιανικά: província de Castelló και ισπανικά: provincia de Castellón) είναι επαρχία στο βόρειο τμήμα της Βαλενθιανής Κοινότητας, στην Ισπανία. Συνορεύει με τις επαρχίες της Βαλένθια στα νότια, του Τερουέλ στα δυτικά, της Ταρραγόνα στα βόρεια, και τη Μεσόγειο στα ανατολικά.

Η πρωτεύουσα του είναι του είναι η Καστελιό δε λα Πλάνα. Η επαρχία είχε πληθυσμό 501.237 κατοίκων το 2002, από τους οποίους το 30% κατοικούσαν στην πρωτεύουσα, το 60% στη μητροπολιτική της περιοχής, και το 85% κατά μήκος της ακτογραμμής.

Είναι δίγλωσσο έδαφος, με πολλούς κατοίκους να μιλούν και τόσο την παραδοσική γλώσσα της επαρχίας, τα καταλανικά, όσο και τα ισπανικά

Άλλες μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν την Μπίλα-Ρεϊάλ, Μπουριάνα, την Μπαλ ντ' Ουισό και το Μπιναρός. Υπάρχουν 135 δήμοι στο Καστεγιόν.

## Κομάρκες
Η επαρχία υποδιαιρείται ιστορικά στις ακόλουθες κομητείες:
*(τα στοιχεία από την απογραφή του 2012)*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Καστεγιον
Κατηγορία:Κοινότητα της Βαλένθια
Καφέ Πιερ Λοτί

Το **Καφέ Πιερ Λοτί** (Piyer Loti Kahvesi) βρίσκεται στην περιοχή Εγιούπ (Eyup) της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης (Balmumcu Sokak 5, πάροδος Gumussuyu Caddesi, Eyup). 

Το διάσημο αυτό καφενείο, με πανοραμική θέα στον Κεράτιο Κόλπο (Golden Horn), βρίσκεται στην κορυφή του λόφου του νεκροταφείου του Εγιούπ και σε κοντινή απόσταση από το Τέμενος Εγιούπ (Eyup Camii), το ιερότερο τζαμί της Κωνσταντινούπολης, που χρονολογείται από το 1458 και τα χρόνια του Μωάμεθ του Πορθητή. Η πρόσβαση στο καφέ γίνεται είτε διασχίζοντας το ιστορικό κοιμητήριο του Εγιούπ είτε παίρνοντας το τελεφερίκ από το τέμενος του Εγιούπ.

Το καφέ πήρε το όνομά του από τον Γάλλο ρομαντικό συγγραφέα Πιέρ Λοτί (Pierre Loti, ψευδώνυμο του Julien Viaud, 1850 - 1923), ο οποίος έζησε για πολλά χρόνια στο Εγιούπ και επισκεπτόταν συχνά το καφενείο αυτό. Το Καφέ Λοτί είναι διακοσμημένο σήμερα με έπιπλα του 19ου αιώνα και με κεραμικά πλακάκια σε παραδοσιακά ισλαμικά σχέδια στους τοίχους.

Ο Πιερ Λοτί ήταν αξιωματικός του ναυτικού, ταξίδευε συχνά στις χώρες της Μέσης Ανατολής και έγραφε μυθιστορήματα με περιγραφές των ταξιδιών του. Τουρκόφιλος, είχε μεγάλο πάθος με την Κωνσταντινούπολη, ντυνόταν σαν Τούρκος και είχε ανατολίτικες διακοσμήσεις το σπίτι του. 

Επισκεπτόμενος για πρώτη φορά την Κωνσταντινούπολη το 1876 (αφού προηγουμένως είχε επισκεφθεί και την Ελλάδα), ο Πιερ Λοτί ερωτεύτηκε "τα πράσινα μάτια" μιας παντρεμένης Τουρκάλας, γυναίκας ενός πλούσιου Τούρκου επιχειρηματία. Για την ερωτική αυτή περιπέτειά του, ο Λοτί έγραψε το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα "Αζιγιαντέ" (Aziyade, 1879), που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά (βλ. "Αζιγιαντέ", μτφρ. Έφη Κορομηλά, Εκδόσεις Ωκεανίδα). 

## Πηγές

* "Κωνσταντινούπολη" (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις: Καθημερινή/Dorling Kindersley (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1999.
* "Κωνσταντινούπολη", Εκδοτικός Οίκος ΔΙΑΣ ΛΤΔ/Time Out Guides Ltd (ελληνική έκδοση), 2007.

Κατηγορία:Καφέ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Ανδρέας Αναγνωστάκης

Ο **Ανδρέας Αναγνωστάκης** (Αντικύθηρα, 11 Αυγούστου 1826 - Αθήνα, 27 Μαρτίου 1897) ήταν Έλληνας ιατρός, καθηγητής πανεπιστημίου. Στον οφθαλμιατρικό τομέα επινόησε απλό οφθαλμοσκόπιο και συντέλεσε στην διάδοση της διαγνωστικής αυτής μεθόδου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Αντικύθηρα, αλλά η οικογένειά του καταγόταν από τα Σφακιά της Κρήτης. Σπούδασε ιατρική πρώτα στην Αθήνα και κατόπιν στη Βιέννη, στο Βερολίνο και στο Παρίσι. Εξειδικεύτηκε στον οφθαλμιατρικό τομέα με διατριβές στο Παρίσι και Λονδίνο. Εκεί επινόησε οφθαλμοσκόπιο, το οποίο ήταν και το πιο απλό και εύχρηστο της εποχής του, βελτιώνοντας σημαντικά το αρχικό οφθαλμοσκόπιο του Χέρμαν φον Χέλμχολτζ, και με αυτή την εφεύρεση, μια από τις σημαντικότερες ιατρικές εφευρέσεις της εποχής του, συντέλεσε στην διάδοση της διαγνωστικής μεθόδου.

Επέστρεψε στην Αθήνα το 1854 και διορίστηκε διευθυντής του Οφθαλμιατρείου (σε ηλικία 28 ετών) και καθηγητής της οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (από το 1856 ως τον θάνατό του, δηλαδή επί 41 χρόνια), όπου διετέλεσε δύο φορές (1868 και 1873) κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής και μία φορά πρύτανης, το 1877.

Ο Ανδρέας Αναγνωστάκης υπήρξε πρόεδρος του Α΄ και του  Β΄ Πανελλήνιου Ιατρικού Συνεδρίου (1882 και 1885), διευθυντής της *«Ιατρικής Εφημερίδος»* και συντάκτης του περιοδικού *«Ασκληπιός»*. Το όνομα του φέρει η εγχειρητική μέθοδος θεραπείας του εντροπίου: είναι γνωστή ως «Εγχείρηση Αναγνωστάκη».

## Συγγράμματα
* *Περί οφθαλμικών παθών* (1871)
* *Περί εγχειρήσεως του εντροπίου και της τριχιάσεως* (1857)
* *Περί της οπτικής των αρχαίων* (1878)
* *Περί της αντισηπτικής μεθόδου παρά τοις αρχαίοις* (1889)
* *Η ιατρική του Αριστοφάνους* (1891)
* Ήταν τακτικός συνεργάτης του περιοδικού «Annales d'oculistique» που εκδίδονταν στις Βρυξέλλες.
* Έγραψε επίσης διάφορες επιστημονικές εργασίες στα ελληνικά και γαλλικά.
* Από το 1858 ως το 1860 εξέδιδε μαζί με τον Θεόδωρο Αφεντούλη την *«Ιατρική Εφημερίδα»*, που δημοσιευόταν στην Αθήνα.

Ο Ανδρέας Αναγνωστάκης υπήρξε και ποιητής. Μετέφρασε έμμετρα τη «Μαρία Στούαρτ» του Φρίντριχ Σίλερ το 1896 και εκλέχθηκε κριτής του «δραματικού αγώνος» (δηλ. διαγωνισμού θεάτρου) της Δ΄ Ολυμπιάδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5 (Αθήναι 1968), σελ. 324
* 

Κατηγορία:Έλληνες οφθαλμίατροι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες εφευρέτες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Σταύρος Βλάχος

Ο **Σταύρος Βλάχος** (1802 - 28 Δεκεμβρίου 1864) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1802. Ο πατέρας του, έμπορος το επάγγελμα τον προόριζε και αυτόν για το εμπόριο. Ο Σταύρος Βλάχος έλαβε την ανάλογη μόρφωση στα σχολεία της Αθήνας όπου δίδασκε ο φημισμένος διδάσκαλος Παλαμάς. Μετά τα γράμματα ο πατέρας του τον έβαλε στην δουλειά προσλαμβάνοντας τον στο κατάστημα.

Με την έναρξη της Επανάστασης εγκατέλειψε το εμπόριο και μπήκε στον αγώνα υπέρ της ελευθερίας των Ελλήνων. Πήρε ενεργό μέρος στην Πολιορκία των Αθηνών και στους αγώνες της ένδοξης φρουράς της Ακρόπολης.

Μετά την εγκατάσταση της βασιλείας διακρίθηκε σε διάφορες υπηρεσίες και πήρε μέρος στην μεταπολίτευση. Εκλέχτηκε πληρεξούσιος στη Α' Εθνική συνέλευση στην Αθήνα, και εκλέχτηκε βουλευτής για πέντε βουλευτικές περιόδους. Το 1852 ο Όθων τον διόρισε διευθυντή του Υπουργείου των Εκκλησιαστικών και της δημόσιας Εκπαίδευσης. Κατά τη διάρκεια της θητείας του το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναγνώρισε την Εκκλησία της Ελλάδος ως αυτοκέφαλη, αλλά και δημιουργήθηκε το ζήτημα της "κακοδοξίας" του Θεόφιλου Καϊρη, που συντάραξε την Εκκλησία και την κοινή γνώμη.

Παραιτήθηκε το 1854 και ιδιώτευσε. Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 1864.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σταύρος Βλάχος βιογραφικά στοιχεία από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
* 
* Πάπυρος Larousse Britanicca,τομ.12, σ.175, Αθήνα:Πάπυρος, 2007.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Ιωάννης Κώστας

Ο συνταγματάρχης της Βασιλικής Φάλαγγας **Ιωάννης Κώστας** ή **Γιαννηκώστας** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κράψη της Ηπείρου. Για να ξεφύγει από την τυραννία του Αλή Πασά, κατέφυγε σε παιδική ηλικία στην Κέρκυρα και κατατάχτηκε στην Σουλιώτικη φάλαγγα αρχικά στους Γάλλους και ύστερα στους Εγγλέζους. 

Το 1818 μπήκε στην υπηρεσία του Βασιλιά της Νεάπολης Φερδινάνδου. Κατηγορήθηκε επί συνωμοσία και κρατήθηκε στις φυλακές της Μεσσήνης. Πήρε αμνηστία το 1820 και επέστρεψε στην Κέρκυρα, όπου μυήθηκε στα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας. Άρπαξε τα όπλα από την αρχή του αγώνα και έγινε σημαιοφόρος του Νότη Μπότσαρη. Πήρε μέρος στην Άλωση της Άρτας και των Αγράφων, στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, στην υπεράσπιση της Σκιάθου και στις περισσότερες μάχες εναντίον του Ιμπραήμ.

Επί Καποδίστρια ονομάστηκε πεντακοσίαρχος και πολέμησε στην άλωση της Βόνιτσας και στην Μάχη του Μακρονερίου υπό τις διαταγές του Ρίτσαρντ Τσωρτς.

Απεβίωσε το 1877. 
## Πηγές
*http://greekfamilies.tribalpages.com/tribe/browse?userid=greekfamilies&view=63&pid=382&bview=0&rand=230224826 Ελληνικές Οικογένειες
* http://greekfamilies.tribalpages.com/tribe/browse?userid=greekfamilies&view=63&pid=382&photoindex=1&rand=527535187 Greek and Linked Families
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Αθανάσιος Λιδωρίκης

Ο **Αθανάσιος Λιδωρίκης** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1788 στο Παλαιοκάτουνο (σημερινό Κροκύλειο Φωκίδας) της επαρχίας Λιδωρικίου, η οικογένειά του παλαιότερα έφερε το επώνυμο *Σκαρλάτος* και το άλλαξε σε *Λιδωρίκης* λογω της επαρχίας που κατοικούσαν. Η γυναίκα του, Βασιλική, ήταν από την οικογένεια *Ντέμου* της Άρτας και μαζί της απέκτησε τους : Νικόλαο, Πηνελόπη και Αριστομένη .

Από παιδί εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα για να παρακολουθήσει τα σχολικά μαθήματα κοντά στον φημισμένο λόγιο της εποχής Αθανάσιο Ψαλίδα. Αργότερα εισήλθε στην υπηρεσία του Αλή Πασά, επιτυγχάνοντας να αναδειχτεί σε έναν από τους επιφανέστερους συμβούλους του. 

Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και συντέλεσε στην πρόοδο της Επανάστασης διακινδυνεύοντας ακόμα και την ίδια του την ζωή. Με την έναρξη της επανάστασης εκλέχτηκε βουλευτής και διορίστηκε μέλος της διμελούς επιτροπής της Ελλάδας προς διατήρηση των φρουρίων και των ατάκτων και τακτικών στρατευμάτων. 
Κατά την πολιορκία των Αθηνών πήγε με αποστολή της κυβέρνησης στην δυτική Ελλάδα για να διεγείρει σε επανάσταση τους εκεί ευρισκόμενους στρατιωτικούς, όπως και τα κατάφερε. 

Αργότερα διορίστηκε διοικητής της ανατολικής Ελλάδας και μέλος της Γερουσίας. Επί Όθωνα διορίστηκε διοικητής της επαρχίας Καρύταινας, και αργότερα της Λιβαδειάς. Διετέλεσε βουλευτής, και αργότερα γερουσιαστής και βασιλικός επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο. 

Απεβίωσε στις 5 Απριλίου του 1868 και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα.
## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας

Αθανασιος