open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρκάζ (υποδιαίρεση χώρας)

Ο **μαρκάζ** είναι αραβικός όρος που σημαίνει "κέντρο". Στη Μέση Ανατολή, η λέξη (ή μια περσική και τουρκική παράγωγη) μερικές φορές χρησιμοποιείται για τις υποδιαιρέσεις χώρας δευτέρου επιπέδου. Μεταξύ αυτών είναι:

* Μαρκάζ της Αιγύπτου
* Μαρκάζ στη Σαουδική Αραβία, υπό τις Επαρχίες της Σαουδικής Αραβίας
* Η πρωτεύουσα της κάθε επαρχίας του Ιράν
* Στην Τουρκία, μερκέζ είναι μια επαρχία (ilçe) που χρησιμεύει ως η πρωτεύουσα της επαρχίας.

Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Σιγιάχα

Ο **Σεγιάχα** ή **σιγιάχα** () είναι όρος στην αραβικής γλώσσας όρος για το τέταρτο επίπεδο των διοικητικών διαιρέσεων της Αιγύπτου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Γκιρίς Μάντσα

Το **Γκιρίς Μάντσα** είναι ένα αμφιθέατρο θεάτρου που βρίσκεται στο Μπαγκμπαζάρ, στην Καλκούτα της Δυτικής Βεγγάλης στην Ινδία. Η αίθουσα εγκαινιάστηκε την 1 Ιουλίου 1986, από τον επικεφαλής υπουργό της Δυτικής Βεγγάλης (εκείνη την εποχή) Τζιότι Μπάσου. Το αμφιθέατρο πήρε το όνομά του από τον Γκιρίς Τσάντρα Γκος.

Το σχέδιο του αμφιθέατρου έγινε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων. Το Τμήμα Δημοσίων Έργων επίσης διεξαγάγει τις εργασίες συντήρησης της αίθουσας. Αυτή η αίθουσα χρησιμοποιείται τακτικά από διάφορες θεατρικές ομάδες. Το Γκιρίς Μάντσα είναι ένα από τα πιο ενεργά αμφιθέατρα θεάτρου της Καλκούτας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Βεγγάλης
Άμανα (διοικητική υποδιαίρεση)

Ο **Άμανα **() είναι αραβικός όρος που χρησιμοποιείται για τη δημαρχία ή το δήμο.

Σε ορισμένες αραβικές χώρες, ο άμανα είναι ο δήμος της πρωτεύουσας.

## Παραδείγματα

* Άμανα Βαγδάτης ()
* Δήμος Ευρύτερου Αμμάν ()
* Δήμος Ιεράς Πόλης ()
* Δήμος Σανά ()

## Παραπομπές


Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Μπαλαντίγια

Ο **Μπαλαντίγια** () είναι ένας τύπος αραβικής διοικητική διαίρεση που μπορεί να μεταφραστεί ως "επαρχία", "υποεπαρχίας" ή "δήμος". Ο πληθυντικός είναι μπαλαντιγιάτ (). Γραμματικά, είναι το θηλυκό του بلدي που σημαίνει "αγροτικός, χωρο-, λαϊκο-".

Ο αραβικός όρος άμανα () επίσης, χρησιμοποιείται για το "δήμο".

## Αραβικές χώρες

### Σύνολα

### Άλλα

* Δήμος Δυτικής Περιφέρειας ()
* Δήμος Ντουμπάι ()
* Δήμος Ουναϊζάχ ()

## Τουρκικά
Στην τουρκική, η λέξη **belediye** (οριστική αιτιατική *belediyesi*), η οποία είναι δάνειο από τα αραβικά,  σημαίνει "δήμος" ή "δημοτικό συμβούλιο".

## Δείτε επίσης

* Οπστίνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Νταΐρα

Μία **νταΐρα **ή **νταεράχ** (, μετάφραση: *κύκλος*, πληθυντικός *dawaïr*) είναι διοικητική διαίρεση της βιλάγια (= επαρχία) στην Αλγερία και στη Δυτική Σαχάρα.

## Αραβικές χώρες

* Αλγερία: διοικητικά, η νταΐρα είναι η υποδιαίρεση της βιλάγια (επαρχία). Βλέπε επίσης: Νταΐρα της Αλγερίας.
* Δυτική Σαχάρα: διοικητικά, η νταΐρα είναι η υποδιαίρεση της βιλάγια (επαρχία). Βλέπε επίσης: Νταΐρα της Δυτικής Σαχάρας.

## Νοτιοανατολική Ασία

* Επαρχίες της Μαλαισίας
* Επαρχίες του Μπρουνέι
* Στην Ινδονησία, ο όρος "***daerah istimewa***" χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε ειδικά εδάφη.

## Δείτε επίσης

* Επαρχίες της Αλγερίας

Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Μουταμιντίγια

[μικρογραφία|Έδρα του μουταμιντίγια, στο [Μοναστίρ (Κυβερνείο)|κυβερνείο Μοναστίρ]]
Η **μουταμιντίγια **είναι όρος διοικητικής διαίρεσης που χρησιμοποιούνται στην Τυνησία. Ανήκει στο δεύτερο επίπεδο της διοικητικής διαίρεσης της Δημοκρατίας της Τυνησίας, όπου τα μουταμιντίγια των κυβερνείων επίσης χωρίζονται σε δήμους (πόλεις) και, στη συνέχεια, σε ιμαντάτ και στη συνέχεια σε συμβούλια χωριών.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Διοικητικές διαιρέσεις της Τυνησίας

Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Μίντακα

Ο **Μίντακα** ( ; πληθυντικός  *manāṭiq* ) είναι διοικητική διαίρεση πρώτου επιπέδου στη Σαουδική Αραβία και το Τσαντ και ανήκει στο δεύτερο επίπεδο διοικητικής διαίρεσης σε πολλές άλλες Αραβικές χώρες. Συχνά μεταφράζεται ως *[[περιοχή]]* ή *επαρχία*, αλλά η κυριολεκτική έννοια είναι η "περιφέρεια" ή "περιοχή".

## Χρήση

* Περιφέρειες του Μπαχρέιν (πρώην κορυφαίου επιπέδου, αντικαταστάθηκε από κυβερνεία)
* Περιφέρειες του Ομάν (πρώην κορυφαίου επιπέδου, παράλληλα με τις επαρχίες, τώρα μόνο κυβερνεία)
* Περιφέρειες του Τσαντ (κορυφαίου επιπέδου)
* Επαρχίες της Σαουδικής Αραβίας (κορυφαίου επιπέδου, πάνω από τα κυβερνεία)
* Επαρχίες της Συρίας (δεύτερο επίπεδο, κάτω από τα κυβερνεία) - τα μίντακα στη Συρία ονομάζονταν παλαιότερα *[[Καζάς|καντάα]]*.
* Επαρχίες του Ισραήλ (κορυφαίου επιπέδου)

Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Μουχάφαδα

Ένα **μουχάφαδα** ( ; πληθυντικός:  muḥāfaẓāt ) είναι διοικητική διαίρεση πρώτου επιπέδου σε πολλές Αραβικές χώρες, και δεύτερο επίπεδο διοικητικής διαίρεσης στη Σαουδική Αραβία. Ο όρος συνήθως μεταφράζεται σε "κυβερνείο", και περιστασιακά σε "επαρχία". Προέρχεται από την αραβική ρίζα  *ḥ-f-ẓ*, το οποίο σημαίνει "κρατώ" και "φυλάσσω". Ο επικεφαλής ενός μουχάφαδα είναι ο μουχαφίδ.

## Μουχάφαδα στις Αραβικές χώρες

* Κυβερνεία του Μπαχρέιν
* Κυβερνεία της Αιγύπτου
* Κυβερνεία του Ιράκ
* Κυβερνεία της Ιορδανίας
* Κυβερνεία του Κουβέιτ
* Κυβερνεία της Λιβύης (ιστορικό)
* Κυβερνεία του Λιβάνου
* Κυβερνεία του Ομάν
* Κυβερνεία της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής
* Κυβερνεία της Σαουδικής Αραβίας (2ο επίπεδο)
* Κυβερνεία της Συρίας
* Κυβερνεία της Υεμένης

Τα Κυβερνεία της Τυνησίας ονομάζονται *[[βιλάγια]]* στα αραβικά.

Κατηγορία:Κυβερνεία
Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Μουντίριγια

Ο **Μουντίριγα** (, πληθυντικός Μουντιριγιάτ), που σημαίνει "διεύθυνση" (από το مدير *μουντίρ*, που σημαίνει "διευθυντής"), είναι μια διοικητική υποδιαίρεση, επίσης γνωστή ως **μουντιράτο**, και συχνά μεταφράζεται ως "επαρχία". Χρησιμοποιήθηκε στην Αίγυπτο και στην Αγγλο-Αιγυπτιακό Σουδάν. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στην Υεμένη. Τα μουντίργια υποδιαιρούνταν σε μαρκάζ, ή επαρχίες. Στη σύγχρονη Αίγυπτο, οι υποδιαιρέσεις αυτές αντικαταστάθηκαν από κυβερνεία (μουχάφαδα).

## Δείτε επίσης
* Πολιτείες του Σουδάν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Σαμπίγια

Ο **Σαμπίγια** () (πληθυντικός: Shabiyat, شعبيات) είναι μια διοικητική διαίρεση της Λιβύης. Συχνά μεταφράζεται ως *δημοτικάτο*, αλλά και ως "δήμος" ή "επαρχία".

## Ετυμολογία
Ο όρος ("شعبية") στα αραβικά σημαίνει "δημοτικότητα" ή "Ότι είναι του λαού" ή πιο απλά "που σχετίζεται με το λαό". Η δεύτερη έννοια χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση της Λιβύης για να αναφερθεί στις επαρχίες της Λιβύης, σε συνδυασμό με τη γενική ιδεολογία του κράτους. Τα Σαμπίγια στη Λιβύη έχουν το υψηλότερο διοικητικό επίπεδο. Το χαμηλότερο επίπεδο, που ισοδυναμεί με ένα νομό, υπάρχει και διαιρεί κάθε Σαμπίγια σε μικρότερες οντότητες.

Ο όρος είναι νέος και χρησιμοποιείται αποκλειστικά στη Λιβύη, σύμφωνα με αποκλειστικές όρους για τη δημοκρατία (τζαμαχιρία), υπουργείο (άμανα) και πρεσβεία (προεδρείο του λαού)—τα οποία είναι διαφορετικά από αυτά που χρησιμοποιούνται σε όλες τις αραβόφωνες χώρες, συμπεριλαμβανομένης ακόμη και της Λιβύης, πριν από την έγκριση της νεολογίας.

## Δείτε επίσης

* Επαρχίες της Λιβύης

## Παραπομπές

Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Μωυσής Τσόμπε

Ο **Μωυσής Τσόμπε** (*Moise Tshombe*, Μουσούμπα, Βελγικό Κονγκό, 10 Νοεμβρίου 1919 – Αλγέρι, Αλγερία, 29 Ιουνίου 1969) ήταν Κογκολέζος πολιτικός, πρωθυπουργός του Κονγκό και πρόεδρος της «δημοκρατίας της Κατάγκα».

Γεννημένος στο Βελγικό Κονγκό της Κεντρικής Αφρικής από γονείς απογόνους της δυναστείας των Λούνδας, ήταν επιβλητικός στο παρουσιαστικό (ύψος 1,85 μ. , 92 κιλά) κάτι που τον βοήθησε κατά την είσοδό του στην πολιτική σκηνή, σε ηλικία 39 ετών (1958). Ήταν ένας από τους ιδρυτές του κόμματος «Κόνακατ» («Συνομοσπονδία των Ενώσεων της Κατάνγκας») για την οποία επαρχία, αγωνίσθηκε επί σειρά ετών ώστε η τελευταία να αποτελέσει αυτόνομο Ομοσπονδιακό κρατίδιο, με την προοπτική ολόκληρη η χώρα να μετατραπεί, μελλοντικά, σε ανεξάρτητη δημοκρατία. Στις 30 Ιουνίου του 1960 κηρύσσεται η ανεξαρτησία του Κονγκό με ηγέτη τον Πατρίς Λουμούμπα, αλλά στις 11 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς ο Τσόμπε ηγείται αποσχιστικού κινήματος στην επαρχία της Κατάγκα, την οποία στις 4 Αυγούστου ανακηρύσσει Δημοκρατία, με Πρόεδρο τον εαυτό του.

Η ανακήρυξη της ανεξάρτητης Κατάγκα συναντά την αντίδραση της κυβέρνησης του Κονγκό αλλά και των Ηνωμένων Εθνών, ακολούθως ξεσπά εμφύλιος πόλεμος που τελικά έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπή του Λουμούμπα, τη σύλληψη και τη δολοφονία του (1961) για την οποία διατυπώθηκαν υπόνοιες ότι υπεύθυνος ήταν ο Τσόμπε. Αντιδρώντας στις κατηγορίες, ο Τσόμπε δήλωσε πως θεωρούσε ότι η ευθύνη της δολοφονίας ανήκε στον πρόεδρο της χώρας, Ιωσήφ Καζαβούμπου.

Το χρονικό διάστημα 1961 – 1963 το Κονγκό σπαράσσεται από συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών που έχουν τη συμπαράσταση «κυανόκρανων» του ΟΗΕ και ανδρών του Τσόμπε (χωροφυλακή της Κατάγκα), οι οποίοι υποστηρίζονται από μισθοφορικά σώματα. Ο Τσόμπε τελικά ηττάται, συλλαμβάνεται και κρατείται στην Ελίζαμπετβιλ, προηγούμενη έδρα του (1963). Αργότερα εξορίζεται στην Ευρώπη, όμως το 1964 ο Καζαβούμπου τον καλεί πίσω και του αναθέτει την πρωθυπουργία της χώρας. Η θητεία του λήγει άδοξα, όταν στις 30 Ιουνίου του 1967 και ενώ ταξιδεύει αεροπορικώς πάνω από τη Μαγιόρκα απάγεται από αεροπειρατές και οδηγείται αιχμάλωτος στην Αλγερία. Εκεί παρέμεινε, παρά τις αιτήσεις έκδοσης της κυβέρνησης του Κονγκό, αλλά και εκκλήσεις για απελευθέρωσή του που διατυπώθηκαν από δυτικές χώρες, έως και το θάνατό του, σε ηλικία 49 ετών, από καρδιακή ανακοπή, όπως δηλώθηκε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Φύλλο εφημερίδας «Έθνος» της 7 Ιουλίου 1969: «Μωυς Τσόμπε: ‘Ευγενής καταγωγή, πολύκροτος δράσις, και δραματικόν τέλος’»

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Βαργιάδες Ιωαννίνων

Οι **Βαργιάδες**, επίσης γνωστοί ως **Βαριάδες** ή **Βαρυάδες**, είναι ορεινό χωριό της Δωδώνης στην Ήπειρο σε υψόμετρο 760 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Βαργιάδες βρίσκονται στο νότιο τμήμα του νομού, δίπλα στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δερβίζιανα, ανάμεσα στα χωριά Κοπάνη (ΒΑ.) και Αχλαδιές (ΝΔ.) . Απέχουν  33 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη πόλη των Ιωαννίνων και 12,5 χλμ. από την εθνική οδό Άρτας - Ιωαννίνων (μέσω Λαγκιώτισσας - Κοπάνη). Ο οικισμός είναι κτισμένος στις νότιες απολήξεις του όρους Τόμαρος και το διάσελο "Προφήτης Ηλίας" μεταξύ Βαργιάδες και Αχλαδιές θεωρείται το νότιο όριο του.

Η ονομασία Βαρυάδες, σύμφωνα με μια τοπική εκδοχή, προέρχεται από την Αχερουσία λίμνη (ή "πύλη του Άδη") που βρίσκεται νοτιοδυτικά του χωριού και για την οποία οι κάτοικοι έλεγαν *"Βαρύς ο Άδης" = Βαρυάδες*. Ο Ηπειρώτης λαογράφος Λαμπρίδης αναφέρει το χωριό Βαργιάδες ή Βαρυάδες, στο έργο του *"Ηπειρώτικα Αγαθοεργήματα Και Ηπειρωτικά Μελετήματα"* από το έτος 1308. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι το πλήθος (10) των εκκλησιών και εξωκλησιών που υπάρχουν, οι οποίες είναι όλες συντηρημένες και λειτουργικές. Πιο σημαντική θεωρείται ο ιερός ναός Γενεσίου της Θεοτόκου, του 1750. Είναι τρίκλιτη βασιλική μετά τρούλου, η οποία στεγάζεται από δεκατέσσερις τυφλούς τρουλίσκους ή "φουρνικά" και τον κεντρικό τρούλο. Στα βόρεια - βορειοδυτικά του χωριού ξεκινά η χαρακτηρισμένη ως "Άλλος βιότοπος" περιοχή του όρους Τόμαρος. Κατά το 1820, υπολογίζεται πως στους Βαργιάδες ζούσαν 120 οικογένειες, ενώ επί Αλή Πασά είχε ανεγερθεί στην περιοχή κάστρο.

Μεταξύ των ετών 1820 και 1821, έγιναν αρκετές μάχες μεταξύ των Σουλιωτών, με αρχηγούς τον Νότη και Μάρκο Μπότσαρη, εναντίον τουρκαλβανών ή και Τούρκων, που την εποχή εκείνη αντιμάχονταν τον Αλή Πασά (βλ. μάχη των Βαριάδων).

## Διοικητικά στοιχεία
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 και έδρα τον οικισμό. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελούν τη τοπική κοινότητα Βαργιάδων, που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 188 κατοίκους.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ενορία Γενεσίου της Θεοτόκου Βαργιάδων 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Μονή Πεπελενίτσης

Η **Ιερά Μονή Παναγίας Πεπελενίτσης** είναι γυναικείο ορθόδοξο ελληνικό μοναστήρι. Το καθολικό του μοναστηριού είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 15 Αυγούστου. Γύρω από το καθολικό υπάρχουν πέντε παρεκκλήσια.

## Θέση
Βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων, σε πλαγιά στο φαράγγι που σχηματίζει ο ποταμός Σελινούντας, απέναντι από το μοναστήρι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, εγγύς της Κουνινάς και σε απόσταση περί τα 18 χλμ. από το Αίγιο. 

## Κτήτορες
Σχετικά με τους κτήτορες του μοναστηριού υπάρχει εκδοχή που θέλει ως τέτοιους τη μητέρα και την αδερφή του Οσίου Λεοντίου, άλλη που υποστηρίζει ότι δημιουργήθηκε από την Ελένη Παλαιολογίνα, σύζυγο του βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, και μια τρίτη σύμφωνα με την οποία κτήτορας ήταν η κόρη του Θωμά Παλαιολόγου, ηγεμόνα της Αχαΐας, Μπέμπελ-Ελενίτσα ή Μπέμπες-Ελενίτσα.

## Ονομασία
Σύμφωνα με μια άποψη, κατά παράφραση της ονομασίας Μπέμπελ-Ελενίτσα ή Μπέμπες-Ελενίτσα, από το όνομα μίας εκ των φερόντων ως κτητόρων του μοναστηριού, επικράτησε το «Πεπελενίτσα». Άλλη άποψη υποστηρίζει ότι η ονομασία έχει σλαβική καταγωγή και προέρχεται από τη λέξη πέπελ, δηλ. τέφρα, με προτεινόμενη ερμηνεία από τη μεταφορική έννοια της λέξης τεφροδοχείο, ότι πρόκειται δηλ. για τόπο όπου εξαγνίζονται οι αμαρτίες.

## Ιστορικά στοιχεία
Ήταν αρχικά κτισμένη σε χαμηλότερο υψόμετρο, σε πλαγιά στην αριστερή όχθη του Σελινούντα, τοποθεσία όπου σώζονται τα ερείπια της αρχικής εγκατάστασης του μοναστηριού η οποία ονομάζεται «Παλαιομονάστηρο». Θεωρείται κτίσμα της ίδιας χρονικής περιόδου με αυτό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και χρονολογείται στον 15ο αιώνα. Αρχικά έφερε την ονομασία «Ελπίς των Απηλπισμένων». Καταστράφηκε το 1772, αμέσως μετά τα Ορλωφικά, και ξανακτίστηκε σε ψηλότερη τοποθεσία μέσα σε απόκρημνους βράχους για περισσότερη ασφάλεια. Για ένα διάστημα υπήρξε μετόχι του διπλανού μοναστηριού των Ταξιαρχών.

Το μοναστήρι καταστράφηκε από την πυρκαγιά που έπληξε την περιοχή της Αιγιάλειας το 2007.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μονή Πεπελενίτσης. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κουνινάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
* Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Μοναστήρια. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 05/07/2018.

Π
Κατηγορία:Δήμος Αιγίου
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Μπιλγκοράι πιερόγκι

Το **Μπιλγκοράι πιερόγκι** (πολωνικά: *Pieróg biłgorajski*, *piróg biłgorajski*, *krupniak*) είναι παραδοσιακό πολωνικό περιφερειακό πιάτο, που προέρχονται από τη γη Μπιλγκοράι και πρώην προετοιμαζόταν για σημαντικές γιορτές και αργίες.

Το Μπιλγκοράι πιερόγκι παρασκευάζεται με βάση το κάσζα, πατάτες, αυγά, και σμιέτανα. Ανάλογα με τη συνταγή, μπορεί να παρασκευαστεί και με άλλα συστατικά, μεταξύ άλλων τη μέντα, το λαρδί και το φάτμπακ. Γενικά, το πιάτο έχει ορθογώνιο ή κυκλικό σχήμα. Η υφή του πιερόγκ (στον ενικό) είναι στερεή, ενώ η εμφάνισή του μοιάζει με ένα φρεσκομαγειρεμένο πατέ. Μπορεί να σερβιριστεί μαζί με γάλα.

Ένα πολωνικό πιάτο με ένα παρόμοια γεύση είναι το κάσζακ το οποίο είναι ντε φάκτο ένα ρολό ψωμιού, γεμισμένο με Μπιλγκοράι πιερόγκι.

Από τις 4 Οκτωβρίου 2005, το Μπιλγκοράι πιερόγκι βρίσκεται στο Κατάλογο Παραδοσιακών Προϊόντων του στο πολωνικού Υπουργείου Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης.

## Δείτε επίσης
* Πολωνική κουζίνα
* Κουζίνα Λουμπελστσίζνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαστ φουντ
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα
Κυανή Ακτή (τοπωνύμιο)

Με την ονομασία **Κυανή Ακτή** μπορεί να αναφέρονται τα εξής:

* η περιοχή της Γαλλικής ριβιέρας, διεθνώς γνωστή ως Κυανή Ακτή.
* η Κυανή Ακτή Συρίας, παραθαλάσσιο θέρετρο.

* οι εξής οικισμοί της Ελλάδας:
** Κυανή Ακτή Αττικής
** Κυανή Ακτή Αχαΐας
** Κυανή Ακτή Ηλείας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
ΟΕ Ενγκορντάνι

Η ** Ουνιό Εσπορτίβα Ενγκορντάνι **  (καταλανικά:*Unió Esportiva Engordany*) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο της Ανδόρρας που εδρεύει στην πόλη Εσκάλντες-Ενγκορντάνι. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1980 και παίζει στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό.

## Ιστορία
Η Ουνιό Εσπορτίβα Ενγκορντάνι ιδρύθηκε το 1980 και η επίσημη εγγραφή του συλλόγου έγινε στις 28 Ιανουαρίου 1981. Το 2001 έγινε μέλος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Ανδόρρας και ξεκίνησε να αγωνίζεται στη δεύτερη ποδοσφαιρική κατηγορία της Ανδόρρας, την Σεγόνα Ντιβιζιό. Το 2003 τερμάτισε πρώτη και προβιβάστηκε στη πρώτη κατηγορία, την Πριμέρα Ντιβιζιό, για να υποβιβαστεί όμως την αμέσως επόμενη χρονιά. Την σεζόν 2013/14 κατάφερε πάλι να ανέβει κατηγορία, όπου παραμένει μέχρι σήμερα. 

Η σημαντικότερη επιτυχία της ομάδας μέχρι στιγμής ήταν η κατάκτηση του Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) το 2019, έχοντας αποκλείσει στον τελικό την ΦΚ Σάντα Κολόμα με 2-0. Όσον αφορά το πρωτάθλημα της χώρας, σημαντικότερη επιτυχία ήταν η κατάκτηση της δεύτερης θέσης της Πριμέρα Ντιβιζιό την περίοδο 2017/18, τερματίζοντας μόνο μ'ένα βαθμό διαφοράς από την πρωταθλήτρια ΦΚ Σάντα Κολόμα. 

### Πρόσφατο ιστορικό

## Παίκτες
 

## Ευρωπαϊκές συμμετοχές και αποτελέσματα

;Σημειώσεις
* **ΠΓ**: Προκαταρκτικός γύρος
* **1Γ**: Πρώτος γύρος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Τζέι Έντγκαρ Χούβερ

Ο **Τζέι Έντγκαρ Χούβερ** (αγγλικά: *John Edgar Hoover*, 1 Ιανουαρίου 1895 – 2 Μαΐου 1972) ήταν Αμερικανός αξιωματούχος των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και ο πρώτος διευθυντής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών (FBI) των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Είχε διοριστεί διευθυντής του Γραφείου Ερευνών, δηλαδή του προκατόχου τού FBI, το 1924, και συνέβαλε στην ίδρυση του FBI το 1935, όπου παρέμεινε διευθυντής μέχρι και τον θάνατό του, το 1972, σε ηλικία 77 ετών. Στον Χούβερ έχει πιστωθεί η εξέλιξη του FBI ως ένας από τους  μεγαλύτερους οργανισμούς καταπολέμησης  του εγκλήματος και η θέσπιση αυστηρών κριτηρίων επιλογής και εκπαίδευσης προσωπικού. Ο Χούβερ καθιέρωσε το αρχείο δακτυλικών αποτυπωμάτων με τη δημιουργία βάσης δεδομένων, ίδρυσε επιστημονικό εργαστήριο εξακρίβωσης εγκλημάτων, καθώς επίσης προχώρησε στην ίδρυση της  Εθνικής Ακαδημίας του FBI.

## Πρώτα χρόνια
Ο Χούβερ γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1895 στην Ουάσιγκτον από ευκατάστατη οικογένεια βρετανο-γερμανικής καταγωγής. Ο πατέρας του, Ντίκερσον Χούβερ, ήταν πετυχημένος λιθογράφος, ώσπου ένας νευρικός κλονισμός τον έστειλε σε άσυλο. Ο πρόωρος θάνατος του πατέρα του ανάγκασε τον Έντγκαρ να εργαστεί από μικρός, προκειμένου να υποστηρίξει τα τρία αδέλφια του. Σπούδασε στη Νομική και το 1917 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του.

## Καριέρα
Το 1917 έγινε υπάλληλος του υπουργείου Δικαιοσύνης και δυο χρόνια μετά έγινε βοηθός του Γενικού Εισαγγελέα Μίτσελ Πάλμερ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το κύμα διώξεων κατά κομμουνιστών, αναρχικών και άλλων ριζοσπαστών την περίοδο του λεγόμενου “Κόκκινου Τρόμου” μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγινε διευθυντής του Γραφείου Ερευνών όπως λεγόταν ακόμα τότε, το οποίο βρισκόταν σε αποσύνθεση μετά από σειρά σκανδάλων. 

Στις αρχές της δεκαετίας του ’30, όταν στις ΗΠΑ είχαν έντονη δράση οι γκάνγκστερ που είχαν αναδειχθεί την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, ο Χούβερ αξιοποίησε τη δυνατότητα να προβάλει τη σύλληψη εγκληματιών, όπως του Τζον Ντίλιντζερ ως προσωπικό και υπηρεσιακό επίτευγμα, αποσπώντας ολοένα και μεγαλύτερες αρμοδιότητες και ελευθερίες από κυβερνητικής πλευράς. Στα τέλη της δεκαετίας ο πρόεδρος Ρούζβελτ του ανέθεσε να παρακολουθεί τόσο φασίστες, όσο και κομμουνιστές για κατασκοπευτική δραστηριότητα στις ΗΠΑ. 

Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και του μακαρθισμού λίγο μετά, αποτέλεσε το αποκορύφωμα της δραστηριότητας  του Χούβερ, που παρακολουθούσε χιλιάδες κομμουνιστές, συμπαθούντες ή  απλά μη αρεστούς στην κυβέρνηση πολίτες και διανοούμενους. Αργότερα η προσοχή του στράφηκε στην παρακολούθηση  των ηγετών του κινήματος χειραφέτησης των Αφροαμερικανών, με προεξάρχοντα τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ενώ η λίστα παρακολουθήσεων περιλάμβανε και διάσημα ονόματα του θεάματος όπως η Μέριλιν Μονρόε και ο Ντιν Μάρτιν.

## Δείτε επίσης

*J. Edgar ταινία του 2011

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αντικομμουνιστές
Κατηγορία:Πρεσβυτεριανισμός
Κατηγορία:Αμερικανοί
Κατηγορία:FBI
Κατηγορία:Αμερικανοί ελευθεροτέκτονες
Μόμτσιλο Μπέλομπρκ

Ο **Μόμτσιλο Μπέλομπρκ** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: , γεννηθείς το 1905 και αποβιώσας το 1980) ήταν Σέρβος αρχιτέκτονας.

## Έργα
* Η Πολυκατοικία του Λιούμπομιρ Μιλαντίνοβιτς (Οδός *[[Σβετόγκορσκα]]*, 6) στο Βελιγράδι. Το κτίριο, χαρακτηριστικό παράδειγμα του μοντερνισμού, είναι, σήμερα, κατηγοριοποιημένο από την Πόλη του Βελιγραδίου.
* το Κτίριο του Ιππευτηρίου, στο Βελιγράδι, το οποίο τροποποιήθηκε από τον Μπέλομπρκ το 1947, προκειμένου να φιλοξενήσει το Γιουγκοσλαβικό Δραματικό Θέατρο Βελιγραδίου

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Σέρβων αρχιτεκτόνων
* Αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι αρχιτέκτονες
Ιλ Σαιν-Λουί

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η δυτική μεριά του νησιού
μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης του νησιού
Το **Ιλ Σαιν-Λουί** ή **Νησί του Αγίου Λουδοβίκου** (γαλλικά: Île Saint-Louis, γαλλική προφορά: il sɛ̃ lwi) είναι ένα από τα δύο φυσικά νησιά του Σηκουάνα στο Παρίσι (το άλλο φυσικό νησί είναι το Νησί της Πόλης, ή Ιλ ντε λα Σιτέ) καθώς το νησί των Κύκνων (Île aux Cygnes), το οποίο είναι τεχνητό.

Το νησί συνδέεται με το υπόλοιπο του Παρισιού με τέσσερις γέφυρες στις δύο όχθες του ποταμού. Παλαιότερα, το νησί χρησιμοποιούνταν για τη βόσκηση βοοειδών και την αποθήκευση ξύλων. Πήρε το όνομα από τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας και έχει πληθυσμό 4.453 κατοίκων.

Κατηγορία:4ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού

Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Παρίσι
Δερβένι Αχαΐας

:*Για οικισμούς κ.λπ. με την ονομασία Δερβένι στην Ελλάδα, δείτε: [[Δερβένι]].


Το *'Δερβένι*', γνωστό και ως «Δερβενάκι», είναι μικρός ημιορεινός οικισμός του [[Νομός Αχαΐας|Νομού Αχαΐας]], αποτελεί τμήμα της [[Τοπική Κοινότητα|Τοπικής Κοινότητας]] Μαμουσιάς, και σύμφωνα με το «[[Πρόγραμμα Καλλικράτης]]» από 1/1/2011 ανήκει στο [[Δήμος Αιγιαλείας|Δήμο Αιγιαλείας]]. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «[[Σχέδιο Καποδίστριας|Σχεδίου Καποδίστριας]]», ανήκε στον πρώην [[Δήμος Διακοπτού|Δήμο Διακοπτού]] ως τμήμα του πρώην [[Δημοτικό διαμέρισμα Μαμουσιάς Αχαΐας|Δημοτικού διαμερίσματος Μαμουσιάς]].

Εγγύς του, στο δρόμο προς τη [[Ροδιά Διακοπτού Αχαΐας|Ροδιά]], τη Γέφυρα Τσαγκρή, την Π.Ε.Ο. Πατρών-Αθηνών και την [[Ολυμπία Οδός|Ολυμπία Οδό]] βρίσκεται ο μικρός συνοικισμός των [[Βιλιβινιώτικα Ροδιάς Αιγίου|Βιλιβινιώτικων]].

==Δημογραφική εξέλιξη==
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον [[21ος αιώνας|21ο αιώνα]] είναι η εξής:


==Παραπομπές==
<references/>

==Πηγές==
* [https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας], *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* [https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_3.pdf Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001], Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), *Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001)'', Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δερβενίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/07/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μαμουσιάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/07/2018.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Φουσατζίρο Γιαμαούτσι

Ο **Φουσατζίρο Γιαμαούτσι** (*山内 房治郎* *Yamauchi, Fusajirō*, 22 Νοεμβρίου 1859 – 1 Ιανουαρίου 1940) ήταν Ιάπωνας επιχειρηματίας, που ίδρυσε την εταιρεία η οποία είναι τώρα γνωστή ως Nintendo. Ο Γιαμαούτσι έζησε στο Κιότο και είχε μια γυναίκα και μια κόρη, την Τέι Γιαμαούτσι (που αργότερα παντρεύτηκε το μελλοντικό πρόεδρο της Nintendo Σεκίριο Κανέντα).

## Nintendo Koppai
Στις 6 Νοεμβρίου 1889, ο Φουσατζίρο Γιαμαούτσι άνοιξε το πρώτο κατάστημα καρτών "*χανάφουντα*" (κάρτες λουλουδιών) που ονομαζόταν "*Nintendo Koppai*" όταν η Ιαπωνική κυβέρνηση απαγόρευε το παίξιμο καρτών από  τα χέρια του κοινού, επειδή συνδεόταν με τα τυχερά παιχνίδια, με εξαίρεση της κάρτες παιχνιδιών του Γιαμαούτσι. Με την τεράστια επιτυχία που είχε στην πώληση των εν λόγω καρτών, γρήγορα άρχισε η επέκταση και άνοιξε ένα άλλο κατάστημα καρτών στην Οσάκα. Αργότερα άρχισε να δημιουργεί περισσότερα παιχνίδια καρτών.

## Συνταξιοδότηση και θάνατος
Ο Φουσατζίρο αναχώρησε από την εταιρεία το 1929, αφήνοντάς τον γαμπρό του Σεκίριο Κανέντα (του οποίου το όνομα είχε αλλάξει σε Σεκίριο Γιαμαούτσι) ως υπεύθυνο της εταιρείας. Τα επόμενα έντεκα χρόνια ο Φουσατζίρο αποσύρθηκε από την επιχείρηση μέχρι που είχε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο τον οδήγησε στον θάνατο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες επιχειρηματίες
Ούσκα

Το **Ούσκα** (που σημαίνει "μικρά αυτιά" στα πολωνικά) είναι μικρά ζυμαρικά (μια πολύ μικρή και συνεστραμμένη εκδοχή του πιερόγκι) συνήθως γεμάτο με  μανιτάρια και/ή κιμά. Συνήθως σερβίρεται με μπορς, αν και μπορεί να φαγωθεί μόνο με λιωμένο βούτυρο και μυρωδικά (συνήθως σχοινόπρασο) πασπαλισμένα από πάνω. Όταν είναι στη χορτοφαγική εκδοχή (όπου συμπληρώνεται μόνο με μανιτάρια και με κρεμμύδια) είναι ένα μέρος των παραδοσιακών πιάτων της Παραμονής Χριστουγέννων στην Πολωνία και την Ουκρανίακαι είτε προστίθεται στη σούπα, ή τρώγεται ως ένα δευτερεύον πιάτο.
[δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ούσκα στο παραδοσιακό πολωνικό [Μπορς|μπαρς]]
Στις γλώσσες των γειτονικών χωρών ονομάζεται ως εξής:[''εκκρεμεί&nbsp;παραπομπή'']

*λευκορωσικά: вушкі (vúški)
* (pelmenie)
* (vúška)

## Δείτε επίσης
* Πιερόγκι
* Βαρενίκι
* Κρέπλεχ
* Μαουλτάσε
* Μπαρς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνταγή: ''Ούσκα'' 
* Συνταγή:'' Βούσκα (Ουκρανικά Μικρά Ζυμαρικά Αυτιού'')
* '' Η αρχική συνταγή για ούσκα''
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα
Κλωντ Μοσέ

Η **Κλοντ Μοσέ** (γαλλικά: Claude Mossé) (24 Δεκεμβρίου 1924 – 12 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Γαλλίδα ιστορικός, η οποία ειδικευόταν στην ιστορία της αρχαίας Ελλάδας.

## Βιογραφία

Η Μοσέ ήταν η κόρη ενός παραγωγού κρασιού από το Παρίσι. Ήταν η αδερφή της Ελιάν Μοσέ (Eliane Mossé), ερευνήτριας της μακροοικονομίας και της Αρλέτ Μοσέ (Arlette Mossé), κλινικής διατροφολόγου. Τον χειμώνα του 1941, κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ούσα σε ηλικία 16 ετών, ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με ένα κείμενο του Δημοσθένη για την ελευθερία και τη δημοκρατία και από τότε, είχε αφιερώσει την ζωή της στην ελληνική ιστορία. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν είχε αποκτήσει παιδιά.

Το αγαπημένο της ιστορικό θέμα ήταν η Αθήνα του 4ου αιώνα π.Χ. Η Μοσέ ανήκε στην ίδια γενιά ιστορικής σκέψης με τον Ζαν-Πιερ Βερνάν και τον Πιερ Βιντάλ-Νακέ. Ήταν επίτιμη διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Παρισίου VIII. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών, των γερμανικών, των ισπανικών, των ιταλικών και των ελληνικών.

## Επιλεγμένη εργογραφία

* *La Fin de la démocratie athénienne. Aspects sociaux et politiques du déclin de la cité grecque au iv<sup>e</sup> siècle av. J.-C.*, Παρίσι, 1962
* *Le Travail en Grèce et à Rome*, Παρίσι, PUF, Que sais-je?, 1966
* *Les Institutions grecques*, Παρίσι, Armand Colin, 1968
* *La Tyrannie dans la Grèce antique*, Παρίσι, PUF, 1969
* *La Colonisation dans l'Antiquité*, Παρίσι, Nathan, 1970
* *Histoire d'une démocratie, Athènes*, Παρίσι, Le Seuil, 1971
* *Histoire des doctrines politiques en Grèce*, Παρίσι, PUF, Que sais-je?, 1975
* *La Femme dans la Grèce antique*, Παρίσι, Albin Michel, 1983
* *La Grèce archaïque d'Homère à Eschyle*, Παρίσι, Le Seuil, 1984
* *Le Procès de Socrate*, Βρυξέλλες, Complexe, 1987
* *L'Antiquité dans la Révolution française*, Παρίσι, Albin Michel, 1989
* *Précis d'histoire grecque. Du début du deuxième millénaire à la bataille d'Actium*, with Annie Schnapp-Gourbeillon, Παρίσι, Armand Colin, 1990
* *Les Mythes Grecs*, Photographs by Erich Lessing, Nathan, 1991
* *Dictionnaire de la civilisation grecque*, Βρυξέλλες, Complexe, 1992
* *Le Citoyen dans la Grèce antique*, Παρίσι, Nathan, 1993
* *Démosthène ou les ambiguïtés de la politique*, Παρίσι, Armand Colin, 1994
* *Politique et société en Grèce ancienne. Le « modèle » athénien*, Παρίσι, Aubier, 1995
* *Meurtres sur l'Agora*, Calmann-Lévy, 1995
* *Alexandre. La destinée d'un mythe*, Παρίσι, Payot, 2001
* *Périclès, l'inventeur de la démocratie*, Payot, coll. βιογραφία, 2005
* *Les Grecs inventent la politique*, Complexe, 2005
* *Sacrilèges et trahisons à Athènes*, Larousse, 2009
* *Au nom de la loi. Justice et politique à Athènes à l'âge classique*, Payot, 2010
* *Regards sur la démocratie athénienne*, Περίν, 2013

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές
Κατηγορία:Γαλλίδες ιστορικοί
Κατηγορία:Μελετητές της αρχαίας ελληνικής ιστορίας
Μάρτα Νταβούζ

Η **Μάρτα Νταβούζ** (γεννημένη ως Marta Železná, Πράγα 12 Μαΐου 1945 - Βρετάνη Γαλλίας 4 Ιουλίου 2018) ήταν Τσέχα δημοσιογράφος, συγγραφέας και εκδότρια.

## Βιογραφία
Αποφοίτησε από την Φιλοσοφική Σχολή του Ηνωμένου Βασιλείου και εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος και ως δημοσιογράφος άποψης. Είχε διατελέσει διευθύντρια του Κέντρου Φρανς Κάφκα, το οποίο δημοσίευσε την πλήρη εργογραφία του Κάρελ Πολάτσεκ και του ίδιου του Κάφκα. Θεωρείται η εμπνεύστρια του Βραβείου Φρανς Κάφκα και του Μνημείου Φρανς Κάφκα που είναι στην Πράγα και φιλοτεχνήθηκε από τον Γιάροσλαβ Ρόνα.

## Προσωπική ζωή
Ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο Βλάντιμιρ Ζελέζνυ, με τον οποίο απέκτησε δυο γιους : τον David και τον Jakub. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Γάλλος Γιοέλ Νταβούζ.

## Βιβλιογραφία

* Podobizny lásky, Albatros, 1996
* Robert Piesen, Nakladatelství Franze Kafky, 2001
* *Dům v Bretani*, Mladá fronta, 2013, ISBN 978-80-204-3144-8
* *Zrcadlení*,  Mladá fronta, 2014. ISBN 978-80-204-3312-1
* *Vypadni z mýho života!* Mladá fronta, 2015. ISBN 978-80-204-3845-4
* *Loď v Bretani*, Mladá fronta, 2016. ISBN 978-80-204-4185-0
* *Celej Franz!*, Mladá fronta, 2017. ISBN 978-80-204-4559-9
* *Víkend s Miriam*, 2018

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τσέχοι συγγραφείς
Γεώργιος Νέβιλ, 1ος βαρόνος του Λάτιμερ

Ο **Γεώργιος Νέβιλ, 1ος βαρόνος του Λάτιμερ** (1407 - 30 Δεκεμβρίου 1469) Άγγλος ευγενής ήταν πέμπτος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ της κόρης του Ιωάννη της Γάνδης και της τρίτης συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ. Με τον θάνατο του ετεροθαλούς θείου του Ιωάννη Λάτιμερ, 6ου βαρόνου του Λάτιμερ (1430) κληρονόμησε τα εδάφη του Λάτιμερ και στις 25 Φεβρουαρίου 1432 ονομάστηκε από το Κοινοβούλιο *βαρόνος του Λάτιμερ*. Ο Λάτιμερ πολέμησε στην Σκωτία (1436), ήταν δικαστής της ειρήνης στο Κάμπερλαντ (1437) και διηύθυνε το βασιλικό συμβούλιο (1439).

## Οικογένεια

Ο Γεώργιος Νέβιλ παντρεύτηκε την Λαίδη Ελισάβετ (1417 - 1480) κόρη του Ριχάρδου Μπωσάμπ, 13ου κόμη του Γουόρικ και της Αικατερίνης Μπέρκλεϋ, μαζί της απέκτησε:
* Αικατερίνη Νέβιλ
* Σερ Χένρυ Νέβιλ (απεβ. στις 26 Ιουλίου 1469, παντρεύτηκε την Ιωάννα Μπικυρτσιερ, κόρη του Ιωάννη Μπικύρτσιερ και της Μάρζορι Μπέρνερς με την οποία απέκτησε :
** Ιωάννα Νέβιλ, παντρεύτηκε τον Σερ Τζέιμς Ρατκλίφο.
** Ριχάρδος Νέβιλ, 2ος βαρόνος του Λάτιμερ (1468 - 1530), παντρεύτηκε στο Γούστερσαϊρ (1490) την Άννα Στάφορντ κόρη του Σερ Χάμφρεϊ Στάφορντ του Γκράφτον (1427 - 1486) και της Αικατερίνης Φρέι (1437 - 1482) με την οποία απέκτησε τον Ιωάννης Νέβιλ, 3ο βαρόνο του Λάτιμερ.
** Τόμας Νέβιλ (Σενστουν 1468 - 1546), λόρδος του Μάθομ, παντρεύτηκε την Λετίτια Άρκουρ (1494 - 1520) κόρη του Σερ Ρόμπερ Άρκουρ και της Αγνής Λιμπρέικ.
* Τόμας Νέβιλ του Σενστουν
* Τζέιν Νέβιλ, παντρεύτηκε τον Όλιβερ Ντάντλεϊ.

Ο Γεώργιος Νέβιλ υπέφερε από μια μορφή άνοιας τα τελευταία χρόνια της ζωής του γι'αυτό περιγράφεται ως *"ηλίθιος"*, η ηγεμονία των εδαφών του μεταφέρθηκε τότε στον ανιψιό του Ριχάρδο Νέβιλ, 16ο κόμη του Γουόρικ. Ο Γεώργιος Νέβιλ, 1ος βαρόνος του Λάτιμερ απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου 1469 και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ριχάρδος Νέβιλ, 2ος βαρόνος του Λάτιμερ, ο μεγαλύτερος γιος του Χένρυ Νέβιλ είχε αποβιώσει λίγους μήνες πριν από τον ίδιο, έπεσε στην *μάχη του Έτζεκοτ Μουρ* στις 26 Ιουλίου 1469.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Burke, John (1831). A General and Heraldic Dictionary of the Peerages of England, Ireland, and Scotland, Extinct, Dormant, and in Abeyance
*G.E. Cokayne; with Vicary Gibbs, H.A. Doubleday, Geoffrey H. White, Duncan Warrand and Lord Howard de Walden, editors, The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed., 13 volumes in 14 (1910–1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K.: Alan Sutton Publishing, 2000)
*Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οικογένεια Νέβιλ

Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Άννα Νέβιλ, δούκισσα του Μπάκιγχαμ

Η **Άννα Στάφορντ, δούκισσα του Μπάκινγκχαμ** (περί το 1414 - 1480) ήταν μια από τις μικρότερες κόρες του Ραλφ Νέβιλ 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ, της κόρης του Ιωάννη της Γάνδης και της τρίτης συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ.

## Βιογραφία
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1424 τον Χάμφρεϊ Στάφορντ 1ου δούκα του Μπάκιγκχαμ, διάδοχο του Εδμόνδου Στάφορντ 5ου κόμη του Στάφορντ, ενός από τους πλουσιότερους άνδρες στην Αγγλία. Ο Χάμφρεϊ και η Άννα ήταν γονείς του:
* Χάμφρεϊ Στάφορντ (απεβ. 22 Μαίου 1458) γνωστού και ως *κόμη του Στάφορντ* και οι παππούδες του:
** Ερρίκου Στάφορντ, 2ου δούκα του Μπάκιγχαμ του αρχηγού της *"Επανάστασης του Μπάκιγχαμ"* (1483) εναντίον του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας, όταν αυτός σφετερίστηκε τον θρόνο από τον ανιψιό του Εδουάρδο Ε΄ της Αγγλίας. Ο Ερρίκος Στάφορντ εκτελέστηκε στις 2 Νοεμβρίου 1483 μετά την αποτυχία της εξέγερσης. 
* Ερρίκος Στάφορντ, ιππότης.
* Ιωάννης, 1ος κόμης του Γουίλτσιρ (2η δημιουργία).

Ο Χάμφρεϊ Στάφορντ 1ος δούκας του Μπάκινγκχαμ έπεσε στην *μάχη του Νόρθαμπτον* (1460), και η Άννα προχώρησε σε δεύτερο γάμο (1467) με τον Γουόλτερ Μπλάαντ 1ο βαρόνο του Μούντζοϊ (απεβ. το 1474). Στην διαθήκη του εκδήλωσε την επιθυμία του να αφήσει στην Άννα *"όλα τα αγαθά που είχε πριν από τον γάμο τους, και όλα τα αγαθά που τους δόθηκαν από οποιοδήποτε πρόσωπο."* 

Η Άννα Στάφορντ έγινε με τον πρώτο γάμο της μεγάλη γαιοκτήμονας: κυβέρνησε τα εδάφη της με μεγάλη επιτυχία και με σημαντική αύξηση των κερδών. Τα ετήσια έσοδα αυξήθηκαν από 884 λίρες τη χρονιά που έμεινε χήρα (1460), στις 1245 λίρες την χρονιά που ο εγγονός της ενηλικιώθηκε (1473).
Η Άννα ήταν εξαιρετικά μορφωμένη, και είχε μεγάλη συλλογή από βιβλία: κατείχε τις *"Ώρες του Γουίνγκφιλντ"*, και ένα ψαλτήριο με μία προσευχή ήταν στην ιδιοκτησία της. Η διαθήκη της είχε μεγάλο αριθμό από βιβλία στην Αγγλική και τη Γαλλική γλώσσα, τα οποία πέρασαν στην συνέχεια στην νύφη της Μαργαρίτα Μπωφόρ κόμισσα του Στάφορντ, την κόρη του Εδμόνδου Μπωφόρ 2ου δούκα του Σόμερσετ. Οι δυο γυναίκες είχαν ανταλλάξει πολλά βιβλία, την εποχή που η Μαργαρίτα βρέθηκε μαζί με την πεθερά της στο Σάρρεϋ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Barbara J. Harris, English Aristocratic Women, 1450-1550 (Oxford, 2002)
* Harris, English Aristocratic Women
* Rebecca Krug, Reading Families. Women's literate practice in late medieval England (New York 2002)
* Krug, Reading Families

Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Εδουάρδος Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί

Ο **Εδουάρδος Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί** (πριν το 1414 - 18 Οκτωβρίου 1476) Άγγλος ευγενής ήταν έβδομος και μικρότερος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ της κόρης του Ιωάννη της Γάνδης και της τρίτης συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ελισάβετ ντε Μπωσάμπ (σπεβ. στις 18 Ιουνίου 1448) κόρη του Ριχάρδου Μπωσάμπ, 1ου κόμη του Γούστερ, μαζί της απέκτησε :
* Ριχάρδος Νέβιλ (απεβ. πριν το 1476).
* Τζωρτζ Νέβιλ, 4ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί πρόγονος της Μάρι Μπαλλ Ουάσινγκτον της μητέρας του Τζορτζ Ουάσινγκτον..
* Αλίκη, παντρεύτηκε τον Σερ Τόμας Γκρέυ.
* Αικατερίνη.

Η Ελισάβετ ντε Μπωσάμπ απεβ. το φθινόπωρο του 1448 και ο Εδουάρδος Νέβιλ προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη Χάουαρντ, κόρη του Ροβέρτου Χάουαρντ και αδελφή του Τζων Χάουαρντ, 1ου δούκα του Νόρφολκ με την οποία απέκτησε:
* Αικατερίνη Νέβιλ (1452 - 1473), παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Τάνφιλντ γιο του Ρόμπερτ Τάνφιλντ και της Ελισάβετ Μπρούκ, ο γιος τους Γουλιέλμος είναι προπάτορας του Τόμας Τζέφερσον.
* Μαργαρίτα Νέβιλ (απεβ. το 1506), παντρεύτηκε τον Τζων Μπρούκ, 7ο βαρόνο του Κόμπχαμ
* Άννα Νέβιλ (απεβ. το 1480)

Ο Εδουάρδος Νέβιλ στέφτηκε ιππότης μετά το 1426 και έγινε δικαστής της ειρήνης του Ντάραμ (1438). Έγινε Καπετάνιος στο στρατιωτικό δουκάτο της Νορμανδίας (1449), ο μεγαλύτερος γιος του Ριχάρδος ήταν ένας από τους ομήρους που δόθηκαν στους Γάλλους μετά την παράδοση της Ρουέν την ίδια χρόνια. Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του κλήθηκε από το Κοινοβούλιο (1450) που του έδωσε τον τίτλο του *βαρόνου του Μπεργκαβεννί*, λόγω των δικαιωμάτων της συζύγου του ονομάστηκε τρίτος βαρόνος αντί για πρώτος. Διορίστηκε στο βασιλικό συμβούλιο (1454) στο οποίο Λόρδος προστάτης ήταν ο Ριχάρδος της Υόρκης μαζί με άλλους ευγενείς από την Οικογένεια Νέβιλ, διορίστηκε επίτροπος του Κεντ (1461) και στρατηγός του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας την επόμενη χρονιά. Διορίστηκε ξανά επίτροπος (1470) και έμεινε πιστός στον Εδουάρδο Δ΄ σε αντίθεση με τον ανιψιό του  Ριχάρδο Νέβιλ, 16ο κόμη του Γουόρικ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Doyle, James Edmund (1886). The Official Baronage of England

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τζορτζ Ουάσινγκτον
*Εδουάρδος Νέβιλ

Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Άσεν Τσάνκοφ

Ο **Άσεν Τσάνκοφ** , (βουλγαρικά : Асен Цанков) (3 Ιανουαρίου 1912 - 1994), ήταν Βούλγαρος πρωταθλητής του αλπικού σκι και της αντισφαίρισης. Ήταν από τους πρώτους βούλγαρους αθλητές που πήραν μέρος σε χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες.

Συμμετείχε στους Χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες του 1936 στην πόλη Γκάρμις-Παρτενκίρχεν της Γερμανίας, όπου ήταν 53ος στη κατωφέρεια και 45ος μετά την πρώτη εκτέλεση του σλάλομ . Στην αντισφαίριση ήταν πρωταθλητής Βουλγαρίας το 1939, το 1940, το 1941 και το 1942. 

Μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες ο Τσάνκοφ ξεκίνησε τις σπουδές του στο βουλγαρικό κρατικό ωδείο. Αποβλήθηκε από τον πρύτανη μαζί με τον αδελφό του Τσάνκο Τσάνκοφ με την κατηγορία ότι πήγε να υπονομεύσει το κύρος του Ωδείου επειδή πήρε μέρος σε τουρνουά αντισφαίρισις στη Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια, ο Τσάνκοφ ξεκίνησε νομικές σπουδές αλλά του αφαιρέθηκε το δικαίωμά να εργάζεται ως δικηγόρος και αποσύρθηκε κερδίζοντας τα προς το ζην παίζοντας μουσική σε παμπ και εορτασμούς. 

Μετά την μετακόμιση της οικογένειάς του στη Ρούσε του ανατέθηκε η αναβίωση της συμφωνικής ορχήστρας και της όπερας στην πόλη. Το 1956, επετράπη να ζήσει ξανά στη Σόφια. Ο Τσάνκοφ πέθανε το 1994.

Ο γιος του Πέταρ Τσάνκοφ είναι ένας από τους δημιουργούς της βουλγαρικής μπάντας Στουρτσιτέ ("η απάντηση της Βουλγαρίας στους Beatles"). Θείος του Τσάνκοφ ήταν ο Αλεξάνταρ Τσάνκοφ πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από το 1923 έως το 1926.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές των χιονοδρομιών
Κατηγορία:Βούλγαροι μουσικοί
Κατηγορία:Βούλγαροι νομικοί
Ζωοδόχος Πηγή Αγίας Αναστασίας Ιωαννίνων

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα στο νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: [[Ζωοδόχος Πηγή Πλατανούσσης Ιωαννίνων]]*
*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Ζωοδόχος Πηγή (αποσαφήνιση)]]*

Η **Ζωοδόχος Πηγή** (πρώην *Ποταμιά*) είναι ημιορεινό χωριό του δήμου Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 16 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεία
Η Ζωοδόχος Πηγή είναι κτισμένη σε υψόμετρο 480 μέτρων και βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων σε απόσταση 26 χλμ., νοτιοανατολικά από το Μπέρκο (2 χλμ.) και κοντά στην Εγνατία Οδό. Η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν **Ποταμιά** και αναγνωρίστηκε το 1961 όταν υπήχθη στην τότε κοινότητα Αγίας Αναστασίας και το 1963 έλαβε τη σημερινή της ονομασία. Διοικητικά, αρχικά υπαγόταν στην επαρχία Δωδώνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αγία Αναστασία αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίας Αναστασίας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του ομώνυμου δήμου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Άγιος Ιωάννης (Λεμεσός)

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

## Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με την Ομόνοια, στα βόρεια με τον Απόστολο Ανδρέα, στα ανατολικά με την Καθολική, στα νοτιοανατολικά με την Αρναουτογειτονιά και νότια με τα Τσιφλικούδια.

## Πληθυσμός
Πριν την τουρκική εισβολή του 1974 στη συνοικία παρέμειναν αρκετοί Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι δεν εγκαταστάθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα μετά τις δικοινοτικές διαταραχές της περιόδου 1963-1964, και οι οποίοι συναναστρέφονταν στην καθημερινότητα με τους Ελληνοκύπριους.

Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αγίου Ιωάννη παρουσιάζει αυξομειώσεις στην πορεία των χρόνων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Ιωάννη όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Αθλητικές εγκαταστάσεις
Στη συνοικία Αγίου Ιωάννη βρίσκονται το Κλειστό Στάδιο Νίκος Σολομωνίδης (ιδιοκτησίας ΑΕΛ Λεμεσού) και το Κλειστό Απόλλωνα Λεμεσού (ιδιοκτησίας Απόλλων Λεμεσού).

## Χάρτης περιοχής




## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Φιλίππη Νέβιλ

Η **Φιλίππη Νέβιλ**, βαρόνη του Ντάκρε (*κάστρο του Ρέμπι* 1386 - 1453) ήταν τρίτη κόρη του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Στάφορντ. Παντρεύτηκε πριν τις 20 Ιουλίου 1399 τον Τόμας Ντάκρε, 6ο βαρόνο του Ντάκρε γιο του Γουίλλιαμ Ντάκρε, 5ου βαρόνου του Ντάκρε και της Ιωάννας Ντάγκλας της νόθης κόρης του Σερ Γουίλιαμ Ντάγκλας, 1ου κόμη του Ντάγκλας.

Ο Τόμας Ντάκρε και η Φιλίππη Νέβιλ απέκτησαν:
*Σερ Τόμας Ντάκρε, παντρεύτηκε την Ελισάβετ Μπόουετ με την οποία απέκτησε δυο κόρες : Την Ιωάννα Ντάκρε, 7η βαρόνη του Ντάκρε σύζυγο του Ριχάρδου Φάινς και την Φιλίππη Ντάκρε σύζυγο του Ροβέρτου Φάινς.
*Ράντολφ Ντάκρε, 1ος βαρόνος των Ντάκρε του βορά, παντρεύτηκε την Ελεονώρα Φιτσούγ αλλά δεν απέκτησε παιδιά, έπεσε στην *μάχη του Τάουτον* στις 29 Μαρτίου 1461 και οι τίτλοι του κατασχέθηκαν.
*Χάμφρεϊ Ντάκρε, 1ος βαρόνος του Ντάκρε, παντρεύτηκε την Μέιμπελ Παρρ (απεβ. στις 14 Νοεμβρίου 1508) με την οποία απέκτησε έξι γιους και τρεις κόρες.
*Ραλφ Ντάκρε
*Ριχάρδος Ντάκρε
*Γεώργιος Ντάκρε
*Ιωάννης Ντάκρε
*Ιωάννα Ντάκρε, παντρεύτηκε τον Τόμας Ντάκρε, 8ο βαρόνο του Κλίφορντ
*Μαργαρίτα Ντάκρε, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Λε Σκρόυπι

Ο σύζυγος της απεβίωσε στις 5 Ιανουαρίου 1458, είναι άγνωστη η ημερομηνία θανάτου της Φιλίππης αφού ζούσε στις 8 Ιουλίου 1453.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Cokayne, George Edward (1916). The Complete Peerage, edited by Vicary Gibbs. IV. London: St. Catherine Press.
*Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. II (2nd ed.).

Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Ιωάννης Νέβιλ (απεβ. το 1420)

Ο **Ιωάννης Νέβιλ** (1387 – 20 Μαΐου 1420) ήταν μεγαλύτερος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της πρώτης του συζύγου Μαργαρίτας Στάφορντ. Λίγα είναι γνωστά για την παιδική του ηλικία, είχε οριστεί από τον πατέρα του διάδοχος των εδαφών του στη βόρεια Αγγλία αλλά δεν έγινε ποτέ επειδή πέθανε πριν από τον πατέρα του. Ο πρόωρος θάνατος του έφερε συγκρούσεις ανάμεσα στους γιους του Ιωάννη και τα αδέλφια του σχετικά με την κληρονομιά των Γουέστμορλαντ κάτι που οδήγησε την Οικογένεια Νέβιλ σε εμφύλια σύγκρουση. Ο Ιωάννης απέκτησε το *κάστρο του Κίρκμπαιμουρσαιντ* περίπου 13 μίλια βόρεια από την έδρα του πατέρα του στο Χάτον. Ο Ραλφ ορίστηκε *Φύλακας των Δυτικών Μαρς* (1403) και ο Ιωάννης πήρε τη θέση του το 1414. Με δική του εισήγηση στον πατέρα του επέστρεψε από την εξορία στη Σκωτία ο κόμης Χένρυ Πέρσι γιος του κόμη του Νορθάμπερλαντ για να παντρευτεί την ετεροθαλή αδελφή του Ελεονώρα Νέβιλ, κόμισσα του Νορθάμπερλαντ.

Ο πατέρας του παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ιωάννα Μπωφόρ κόρη του Ιωάννη της Γάνδης και της τρίτης συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ (1396), σύντομα άρχισε να ευνοεί προκλητικά τα παιδιά από τον δεύτερο γάμο ιδιαίτερα τον μεγαλύτερο Ριχάρδο Νέβιλ, 5ο κόμη του Σόλσμπερι. Ο Ιωάννης Νέβιλ παρόλο που θεωρούσε τον εαυτό του αδικημένο κατά περίεργο τρόπο όχι μόνο σιωπούσε αλλά πολλές φορές υπέγραφε μαζί με τον πατέρα του παραχωρήσεις στα ετεροθαλή Μπωφόρ αδέλφια του. Ο Ραλφ στην πραγματικότητα δεν είχε σκοπό να αδικήσει τον μεγαλύτερο γιο του, σε διαθήκη του (1404) έκανε τεράστιες παραχωρήσεις στον εγγονό του Ραλφ Νέβιλ, 2ο κόμη του Γουέστμορλαντ γιο του Ιωάννη, αλλά η διαθήκη άλλαξε μετά τον πρόωρο θάνατο του Ιωάννη στη Γαλλία τον Μάιο του 1420.
Ο Ιωάννης Νέβιλ είναι μια από τις μορφές που εμφανίζονται στη *"Βίβλο των Ωρών των Νέβιλ"* (1431).

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε (1394) την Ελισάβετ Χόλλαντ (1388-1423) κόρη του Θωμά Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και απέκτησε:
* Ραλφ Νέβιλ (1406-1484), 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ
* σερ Θωμάς Νέβιλ (1407-1459)
* Μαργαρίτα Νέβιλ (1408 - 1426)
* Ιωάννης Νέβιλ (1410 - 29 Μαρτίου 1461), βαρόνος του Νέβιλ

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Cokayne, G.E. (1959). G.H. White, ed. The Complete Peerage. 12.2 (2nd ed.).
* Emery, A. (1996). Greater Medieval Houses of England and Wales, 1300–1500. Volume I: Northern England. Cambridge University Press. 
* Laynesmith, J.L. (2017-07-13). Cecily Duchess of York. Bloomsbury Academic.
* Richardson, D. (2011). Everingham, Kimball G., ed. Magna Carta Ancestry. 3 (2nd ed.). 
* Richardson, D. (2013). Everingham, Kimball G., ed. Royal Ancestry. 2. Salt Lake City. 
* Richardson, D. (2013). Everingham, Kimball G., ed. Royal Ancestry. 3. Salt Lake City. 
* Richardson, D. (2013). Everingham, Kimball G., ed. Royal Ancestry. 4. Salt Lake City.
* Tuck, A. (2004). "Neville, Ralph, first earl of Westmorland (c. 1364–1425)"Paid subscription required. Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. 

Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ