open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Goldair Rail

Η **Goldair Rail** (παλαιότερα «Rail Cargo Logistics Goldair» ή «RCL Goldair») αποτελεί ιδιωτική ανώνυμη εταιρεία του ομίλου Goldair που δραστηριοποιείται στις εθνικές και διεθνείς σιδηροδρομικές εμπορευματικές μεταφορές.

Η εταιρεία συστάθηκε το 2014 όπου προέκυψε από την δημιουργία κοινοπραξίας μεταξύ της αυστριακής *Rail Cargo Group* (ÖBB/Rail Cargo Group) και του ελληνικού ομίλου Goldair και δραστηριοποιείται στην διασυνοριακή και εσωτερική εμπορευματική σιδηροδρομική μεταφορά.

## Ιστορικό

### Ίδρυση Εταιρείας (2014)
Η *Goldair Rail* (αρχικά *Rail Cargo Logistics Goldair*) ιδρύθηκε το 2014 ως κοινοπραξία μεταξύ της αυστριακής *Rail Cargo Group* (μέλους των ÖBB) και του ελληνικού ομίλου *Goldair* *Cargo Group*. Ο κύριος στόχος της κοινοπραξίας αυτής ήταν η είσοδος στην αγορά των εμπορευματικών σιδηροδρομικών μεταφορών στην Ελλάδα, η ανάπτυξη υπηρεσιών logistics, συνδυασμένων μεταφορών (intermodal) και η αξιοποίηση το γεωγραφικού πλεονεκτήματος της χώρας ως σημείο διαμετακομιδής προς την Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη.

### Παραχώρηση Άδειας (2015)
Σύντομα από την ίδρυσή της, η εταιρεία εξέφρασε το ενδιαφέρον διεξαγωγής εμπορευματικών δρομολογίων στο ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο και επίσημα, καταθέτοντας έτσι αίτημα στην αρμόδια αρχή. Το 2015 η *Goldair Rail* έλαβε από τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) άδεια για την παροχή υπηρεσίας έλξης σιδηροδρομικών συρμών, της οποίας η δραστηριότητα θα εκτεινόταν σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο και ιδιαίτερα στην μεταφορά φορτίων στη Βόρεια Ελλάδα.

#### Υπηρεσίες εταιρείας
Η εταιρεία στοχεύει στην σταδιακή ενίσχυση των εμπορικών δρομολογίων και στην ένταξη νέου τροχαίου υλικού στο δυναμικό της, μέσω ενός σημαντικού αναπτυξιακού προγράμματος πενταετούς διάρκειας για την περίοδο 2018-2023, το οποίο περιελάμβανε επίσης και επέκταση των αποθηκευτικών εγκαταστάσεων στη Σίνδο.

### Έναρξη Δραστηριοτήτων (2018-σήμερα)
Το 2018 ξεκινά επίσημα η λειτουργία της εταιρείας με εμπορευματικά δρομολόγια κυρίως σε πρώτο στάδιο στην Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα στον άξονα Θεσσαλονίκη - Ειδομένη και Θεσσαλονίκη- Αλεξανδρούπολη. Ταυτόχρονα την εποχή εκείνη δημιουργήθηκαν ιδίες τερματικές υποδομές σε συνεργασία με τοπικούς συντελεστές, ενώ σήμερα η εταιρεία έχει επεκταθεί και στην Αττική.

#### Αλλαγή επωνυμίας
Τον Αύγουστο του 2025, η εταιρεία προχώρησε στην αλλαγή της επωνυμίας της από *Rail Cargo Logistics Goldair* σε *Goldair Rail*, ως απόρροια του εταιρικού μετασχηματισμού της.

## Τροχαίο Υλικό
Η *Goldair Rail* δεν διαθέτει ιδιόκτητο τροχαίο υλικό, αλλά μισθώνει κινητήριες μονάδες από τους Σιδηροδρόμους Ελλάδος (μέχρι πρότινος από την ΓΑΙΑΟΣΕ), τον κρατικό φορέα διαχείρισης σιδηροδρομικού τροχαίου υλικού. H εταιρεία διαθέτει προς χρήση τέσσερις μηχανές έλξης, εκ των οποίων δύο είναι ηλεκτροκίνητες (HellasSprinter) και δύο πετρελαιοκίνητες (DE2000), ενώ η σχετική σύμβαση υπεγράφη το 2020 και ανανεώθηκε το 2022 για διάρκεια 2,5 ετών, με δυνατότητα παράτασης για δύο ακόμη χρόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα
Κατάλογος δημάρχων Πέλλας

Ο **Δήμαρχος Πέλλας** αποτελεί τον εκλεγμένο εκπρόσωπο και επικεφαλή του Δήμου Πέλλας, ο οποίος συνιστά μία από τις διοικητικές μονάδες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στην Ελλάδα. Παραδοσιακά, η κατοικία του Δημάρχου βρίσκεται στα Γιαννιτσά, που αποτελούν την έδρα του Δήμου, καθώς οι περισσότεροι από τους διατελέσαντες δημάρχους προέρχονταν από αυτήν. Οι δημοτικοί άρχοντες από το 1917 έως το 1925 ήταν διορισμένοι, ανάλογα με το κόμμα που κυβερνούσε (βενιζελικοί - λαϊκοί). Μετά την ανακήρυξη της Β΄ Δημοκρατίας το 1924, από τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου άρχισαν να γίνονται δημοτικές εκλογές, για πρώτη φορά το 1925. Επίσης γίνονταν και διορισμοί από το Υπουργείο Εσωτερικών κατά την ταραχώδη περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου και της Στρατιωτικής Δικτατορίας. Ειδικότερα, η θέση του δημάρχου σε αυτές τις περιόδους ήταν συχνά κατειλημμένη από περιορισμένο αριθμό ατόμων που διορίζονταν κεντρικά.

Η παραδοσιακή ονομασία «Δήμαρχος Γιαννιτσών» αντικαταστάθηκε το 2011, με την εφαρμογή των διοικητικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Καλλικράτης, όταν η πόλη των Γιαννιτσών και οι υπόλοιποι τέσσερις πρώην δήμοι (Κρύας Βρύσης, Κύρρου, Μεγάλου Αλεξάνδρου και Πέλλας) συγχωνεύθηκαν σε έναν ενιαίο Δήμο Πέλλας. Έτσι, η νέα διοικητική πραγματικότητα επιτάσσει την αναγνώριση του Δημάρχου ως ανώτατου τοπικού άρχοντα του συνόλου της περιοχής και των πέντε πρώην δήμων.

Η θέση του Δημάρχου στα Γιαννιτσά έχει τις ρίζες της το 1912, αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης από τους Οθωμανούς. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η διοίκηση της πόλης ανήκε στον Καϊμακάμη, ο οποίος ήταν ο διοικητής και επόπτης του καζά (επαρχίας) Γιαννιτσών. Η θέση αυτή είχε παραδοσιακά έναν κληρονομικό χαρακτήρα, καθώς συνήθως αναλαμβάνονταν από μέλη της τοπικής οικογένειας Εβρενόσογλου, γενάρχης της οποίας ήταν ο στρατηγός και κατακτητής της Μακεδονίας, Γαζή Αχμέτ Εβρενός (1330-1417), που κατέκτησε τα Γιαννιτσά και μετοίκησε εκεί. Ο τελευταίος Καϊμακάμης του καζά Γιαννιτσών, πριν την απελευθέρωση, ήταν ο Εμίν Μπέης, ο οποίος και εγκατέλειψε την πόλη, μετά τη νίκη των ελληνικών στρατευμάτων. Στα Οθωμανικά χρόνια, την ελληνική κοινότητα των Γιαννιτσών εκπροσωπούσαν οι δημογέροντες, οι οποίοι εκλέγονταν κάθε δύο ή τρία χρόνια και είχαν την ευθύνη για την οργάνωση και διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.

## Κατάλογος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Γιαννιτσών
πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας
Παλαιόχωρα Λακωνίας

Η **Παλαιόχωρα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Παλαιόχωρα βρίσκεται προς το νότιο τμήμα της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μέσα Μάνη) στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Σαγγιάς και κοντά στα δυτικά της παράλια σε υψόμετρο περίπου 280 μέτρα. Απέχει περίπου 38 χιλιόμετρα ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και 23 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από το Οίτυλο. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Paleo-Khora* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte* *Occidentale*) → Τμήμα Μαΐνης (*Section* *de* *Maïni*) και να έχει πληθυσμό 12 οικογένειες (συνολικά 57 άτομα).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 ως *Παληόχωρα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιππολών μέχρι το 1940 οπότε το όνομα διορθώθηκε σε Παλαιοχώρα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Δρυάλου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 20 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Παλαιόχωρα
Παλαιόχωρα
Μιανές Λακωνίας

Οι **Μιανές** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία. Βρίσκεται στο το νότιο τμήμα της χερσονήσου Ταϋγέτου (Μάνης), δίπλα στο Ακρωτήριο Ταίναρο και σε υψόμετρο 240 μέτρα ενώ απέχει 68 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από το Γύθειο. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βάθειας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Βάθεια και τους Κάπους αποτελούν την Κοινότητα Βάθειας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 κάτοικοι ενώ το 2011 ήταν 4 και το 2001 ήταν 7.

## Παραπομπές


Μιανές
Μιανές
Enron

Η **Enron Corporation** ήταν αμερικανική εταιρεία ενέργειας, εμπορευμάτων και υπηρεσιών με έδρα το Χιούστον του Τέξας. Ηγήθηκε για πολλά συναπτά έτη από τον Kenneth Lay και ανεπτύχθη το 1985 μέσω συγχώνευσης μεταξύ της Houston Natural Gas και της InterNorth, και οι δύο σχετικά μικρές περιφερειακές εταιρείες κατά τη στιγμή της συγχώνευσης. Πριν από την πτώχευσή της στις 2 Δεκεμβρίου 2001, η Enron απασχολούσε περίπου 20.600 υπαλλήλους και ήταν μια μεγάλη εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου, επικοινωνιών και χαρτοπολτού και χαρτιού, με δηλωμένα έσοδα σχεδόν 101 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά τη διάρκεια του 2000. Το Fortune ονόμασε την Enron «την πιο καινοτόμο εταιρεία της Αμερικής» για έξι συνεχόμενα έτη.

Στο τέλος του 2001, αποκαλύφθηκε ότι η αναφερόμενη οικονομική κατάσταση της Enron υποστηριζόταν από μια θεσμοθετημένη, συστηματική και δημιουργικά σχεδιασμένη λογιστική απάτη, γνωστή έκτοτε ως το σκάνδαλο Enron. Η Enron έγινε συνώνυμη με την εκούσια, θεσμική απάτη και τη συστημική διαφθορά. Το σκάνδαλο έθεσε υπό αμφισβήτηση τις λογιστικές πρακτικές και δραστηριότητες πολλών εταιρειών στις Ηνωμένες Πολιτείες και ήταν ένας παράγοντας στην ψήφιση του Νόμου Sarbanes-Oxley του 2002. Επηρέασε τον ευρύτερο επιχειρηματικό κόσμο προκαλώντας, μαζί με την ακόμη μεγαλύτερη δόλια πτώχευση της WorldCom, τη διάλυση της λογιστικής εταιρείας Arthur Andersen, η οποία ήταν ο κύριος ελεγκτής της Enron και της WorldCom και συνεργός στην απάτη για χρόνια.

Η Enron υπέβαλε αίτηση πτώχευσης στο Περιφερειακό Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης στα τέλη του 2001 και επέλεξε την Weil, Gotshal & Manges ως σύμβουλο πτώχευσης. Η Enron βγήκε από την πτώχευση τον Νοέμβριο του 2004, βάσει ενός σχεδίου αναδιοργάνωσης που εγκρίθηκε από το δικαστήριο. Ένα νέο διοικητικό συμβούλιο άλλαξε το όνομά της σε Enron Creditors Recovery Corp. και έδωσε έμφαση στην αναδιοργάνωση και την εκκαθάριση ορισμένων λειτουργιών και περιουσιακών στοιχείων της Enron πριν από την πτώχευση. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2006, η Enron πούλησε την τελευταία εναπομείνασα θυγατρική της, Prisma Energy International, στην Ashmore Energy International Ltd. (τώρα AEI).Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πτώχευση που οφείλεται ειδικά σε απάτη στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στις 2 Δεκεμβρίου 2024, ο ιστότοπος της Enron ανέβηκε ξανά ως σάτιρα/μιμ,με τον Connor Gaydos, συνιδρυτή της Birds Aren't Real, ως διευθύνοντα σύμβουλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πρώην οργανώσεις με έδρα τις ΗΠΑ
Enron
Enron
Παγκόσμιος Στολίσκος για την Ελευθερία

Ο **Παγκόσμιος Στολίσκος για την Ελευθερία** ' () (αραβικά: أسطول الصمود العالمي,), ήταν μια διεθνής ναυτιλιακή πρωτοβουλία με επικεφαλής την κοινωνία των πολιτών που ξεκίνησε στα μέσα του 2025, η οποία προσπάθησε να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, αλλά ματαιώθηκε από αναχαίτιση από ισραηλινές ναυτικές δυνάμεις. Ονομάστηκε από το ṣumūd, που στα αραβικά σημαίνει «σταθερότητα» ή «ανθεκτικότητα». Η πρωτοβουλία ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2025, και οργανώθηκε από τον Συνασπισμό του Στόλου της Ελευθερίας, το Παγκόσμιο Κίνημα για τη Γάζα, τον Στόλο Sumud του Μαγκρέμπ και το Sumud Nusantara, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Γάζας. Ο στολίσκος αποτελούνταν από πάνω από 40 σκάφη με 500 συμμετέχοντες από περισσότερες από 44 χώρες, καθιστώντας τον τη μεγαλύτερη νηοπομπή με επικεφαλής πολίτες του είδους του στην ιστορία. Ορισμένες προσπάθειες για τη διάσπαση του ισραηλινού αποκλεισμού ήταν επιτυχείς πριν από το 2010, αλλά έκτοτε πλοία έχουν αναχαιτιστεί ή δεχθεί επιθέσεις από ισραηλινές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης μιας επίθεσης με drones τον Μάιο του 2025 και αναχαιτίσεων σε διεθνή ύδατα τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2025. Από την 1η Οκτωβρίου 2025, οι νηοπομπές του στολίσκου είχαν αναφέρει επιθέσεις με drones, ενώ είχαν αποσταλεί ναυτικά σκάφη για την παροχή βοήθειας. Στις αρχές της 3ης Οκτωβρίου, το Ισραήλ αναχαίτισε όλα τα σκάφη του στολίσκου.

Ο στολίσκος άρχισε να αποπλέει στα τέλη Αυγούστου 2025 με αντιπροσωπείες και νηοπομπές να αναχωρούν από το Οτράντο, τη Γένοβα και τη Βαρκελώνη, ακολουθούμενες από την Κατάνια, τη Σύρο και την Τύνιδα στις αρχές Σεπτεμβρίου. Ορισμένες νηοπομπές αντιμετώπισαν αρχικά προσωρινές διακοπές και καθυστερήσεις στις αναχωρήσεις λόγω ισχυρών ανέμων και μιας σημαντικής καταιγίδας. Στις 3 Σεπτεμβρίου, η ιταλική νηοπομπή έφτασε στη Σικελία και τα τυνησιακά σκάφη άρχισαν να συγκλίνουν στην Τύνιδα. Τέσσερις ημέρες αργότερα, μέρος της ισπανικής νηοπομπής έφτασε στη βόρεια Τυνησία, όπου τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Σεπτεμβρίου ξέσπασε πυρκαγιά σε ένα από τα κύρια πλοία, η οποία ύποπτα προερχόταν από επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Μια δεύτερη εμπρηστική επίθεση αναφέρθηκε την επόμενη νύχτα σε ένα άλλο πλοίο. Στις 19 Σεπτεμβρίου, οι ισπανικές και οι τυνησιακές νηοπομπές, αφού συγχωνεύτηκαν στη Σικελία, αναχώρησαν κατευθυνόμενες προς την Ελλάδα. Στις 22 Σεπτεμβρίου, η ελληνική νηοπομπή αναχώρησε στη συνέχεια από τη Μήλο κατευθυνόμενη προς την Κρήτη, φτάνοντας την επόμενη μέρα. Τη νύχτα της 24ης Σεπτεμβρίου, έντεκα πλοία δέχτηκαν επίθεση από μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Στις 28 Σεπτεμβρίου, με τις νηοπομπές να συγχωνεύονται στην Κρήτη, ο στολίσκος αναχώρησε για να συνεχίσει το ταξίδι του προς τη Γάζα. Μέχρι τις 2 Οκτωβρίου, το Ισραηλινό Ναυτικό είχε αναχαιτίσει τα περισσότερα πλοία του στολίσκου, κρατώντας εκατοντάδες ανθρώπους. Ο στολίσκος ήταν η πρώτη μη εξουσιοδοτημένη ναυτική ανθρωπιστική αποστολή που έφτασε σε απόσταση 70 ναυτικών μιλίων (130 χλμ.) από τις ακτές της Γάζας από την επιβολή του αποκλεισμού το 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανθρωπιστική βοήθεια
Κατηγορία:Γεγονότα το 2025
Κατηγορία:Γεγονότα στο Ισραήλ
Κατηγορία:Ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση
Αλίφρων

Ο **αλίφρων** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Haliphron atlanticus*), αποκαλούμενος μερικές φορές και **επτάπους** (*septopus*), είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα είδη χταποδιού που γνωρίζει η επιστήμη: το μεγαλύτερο δείγμα που έχει καταγραφεί είχε συνολικό μήκος 3,5 μέτρα και μάζα 75 χιλιόγραμμα. Το άλλο εξίσου μεγάλο είδος χταποδιού είναι το γιγάντιο χταπόδι του Ειρηνικού, το *[[Enteroctopus dofleini]]*.

Οι ονομασίες *Alloposina* (Grimpe, 1922), *Alloposus* (Verrill, 1880) και *Heptopus* (Joubin, 1929) είναι όλα δευτερεύοντα συνώνυμα του γένους **Haliphron**, που είναι μονοτυπικό, περιλαμβάνει δηλαδή το μοναδικό είδος αλίφρων του Ατλαντικού. Με τη σειρά του το γένος ανήκει στην επίσης μονοτυπική οικογένεια **αλλοποσίδες** (*Alloposidae*), της υπεροικογένειας των αργοναυτοειδών (τάξη οκτάποδες).

## Περιγραφή
Η ονομασία *επτάπους* οφείλεται στο ότι στους αρσενικούς αλίφρονες ο εκτοκότυλος (το τροποποιημένο πλοκάμι που χρησιμεύει στη γονιμοποίηση των ωαρίων) είναι τυλιγμένο σε έναν σάκκο κάτω από το δεξί μάτι. Εξαιτίας του χονδρού ζελατινώδους ιστού, αυτός ο βραχίονας δεν παρατηρείται εύκολα, δίνοντας την εντύπωση ότι το ζώο έχει μόνο επτά πλοκάμια. Ωστόσο, όπως όλα τα χταπόδια, στην πραγματικότητα έχει οκτώ.

## Παραπομπές


Αλιφρων
Παροκτάπους

Ο **παροκτάπους** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Paroctopus*) είναι γένος χταποδιών. Είναι σχετικώς μικρά, με μικρή θυλακοειδή «κουκούλα» και σχετικώς κοντά και χονδρά πλοκάμια, με μήκος διπλάσιο ή τριπλάσιο εκείνου της κουκούλας. Τα αρσενικά έχουν 1 εώς 3 μεγεθυμένες βεντούζες σε κάθε πλοκάμι, με το τρίτο δεξιό να έχει εξελιχθεί στον εκτοκότυλο, όντας βραχύτερο από το αντίστοιχο αριστερό.

Οι παροκτάποδες ζουν στον βορειοανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό, στα ανοικτά του Μεξικού και στον Κόλπο της Καλιφόρνιας, αλλά και στον δυτικό Ατλαντικό Ωκεανό, την Καραϊβική Θάλασσα και τον Κόλπο του Μεξικού.

Τον 21ο αιώνα (2010) αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής δύο είδη παροκτάποδα:

* *Paroctopus digueti* (Perrier & Rochebrune, 1894
* *Paroctopus mercatoris* (Adam, 1937)

Επίσης, μερικοί προσθέτουν το είδος *Paroctopus araneoides* (Taki, 1964), που είναι όμως *[[taxon inquirenda]]*.

## Παραπομπές


Παροκταπους
Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού Περάματος

μικρογραφία|Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού Περάματος

μικρογραφία|Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού Περάματος


Ο **Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού** βρίσκεται σε λόφο στο Πέραμα.

## Ιστορικό
Τον Ιούλιο του 1950 κάτοικοι του Περάματος συγκέντρωναν πέτρες και ξύλα για την αναστήλωση του τότε Ναϊδρίου Προφήτου Ηλιού Περάματος οι οποίοι είχαν τη βοήθεια από την Οργάνωση Νέων "Φιλική Εταιρεία" με πρόεδρο τον μακαριστό Γεώργιος Πυρουνάκης και επίτιμος πρόεδρος ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος. Το Μάιο του ίδιου έτους ο πρόεδρος της "Φιλικής Εταιρείας" έκανε αίτημα για να αναλάβει τη φροντίδα του ναού στην εκκλησιαστική επιτροπή του  Ιερού Ναού Άγιος Γεώργιος Περάματος μοναδική  εκκλησία της περιοχής.

Το Δεκέμβριο του 1954 ο τότε επίσκοπος Μαραθώνος και αργότερα Μητροπολίτης Ναυπακτίας, Δαμάσκηνος Κοτζιάς, εκπρόσωπος και υπεύθυνος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών επισκέφθηκε τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Περάματος και μαζί με τον επίτροπο του Ναού περιηγήθηκαν τον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλιού όπου εξέφρασε τα θερμά του συγχαρητήρια αλλά επισύναψε και τις ελλείψεις του.

Ο Μάνος Σταυρίδης επίτροπος του Ιερού Ναού Άγιος Γεώργιος συνέστησε την σύσταση του προσωρινού συλλόγου Αποπερατώσεως Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Περάματος με 5 μέλη ΔΣ και μαζί με άλλα 30 ιδρυτικά μέλη συνέταξαν καταστατικό και το υπέβαλαν προς έγκριση από το Πρωτοδικείο Πειραιά το οποίο πήρε τον αριθμό 417/17-02-1955.
Το 1957 το ΔΣ του συλλόγου αποφάσισε να γίνει μετονομασία σε σύλλογος "Επεκτάσεως και Αποπερατώσεως Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού" και από 5 μέλη έγιναν 7, το οποίο εγκρίθηκε από το πρωτοδικείο Πειραιά με αριθμό 4381/1957.

Σήμερα ο σύλλογος δεν υφίσταται γιατί έχει ολοκληρώσει το έργο του, εδώ και αρκετά χρόνια. Τα χρόνια που ήταν ενεργός, έκανε αρκετές δράσεις για την συλλογή απαραίτητων υλικών και χρήματων για επέκταση και ολοκλήρωση του. Υπήρχε ιδιαίτερη συμμετοχή των πιστών της ενορία με προσωπικές εργασίες και δωρεές για να φτάσει στην μορφή που είναι σήμερα, εξωτερικά και εσωτερικά του Ναού. 

Ο εφημέριος πατέρας Ορέστης Μουμτζής του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού ήταν και μέλος του τότε ΔΣ του συλλόγου "Επεκτάσεως και Αποπερατώσεως Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού".

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστορικόν ανεγέρσεων του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Περάματος και συστάσεως του συλλόγου Επέκταση και αποπεράτωση 1950-1997 σελίδες 1-22
Τσου της Ινδίας

[μικρογραφία|270x270εσ|Νόμισμα του ηγεμόνα των Κουσάν, Τσου. Το γράμμα «Chhu».[Αρχείο:Gupta_ashoka_chhu.jpg|18x18εσστη γραφή Bράχμι εμφανίζεται κάτω από το αριστερό χέρι τού ηγεμόνα. ]]

Ο **Τσου***, Chhu,* (γραφή Βράχμι) :18x18εσ Chhu) φαίνεται να ήταν ένας από τους ύστερους ηγεμόνες τής αυτοκρατορίας των Κουσάν, ο οποίος κυβέρνησε από το 310 έως το 325 μ.Χ.  Τα νομίσματά του είναι πολύ παρόμοια με αυτά τού σχεδόν σύγχρονού του Βασουδέβα Β΄.  Η βασιλεία του αντιστοιχεί στις τελευταίες ημέρες τής αυτοκρατορίας των Κουσάν, πριν από την κατάκτηση από τον Κιδάρα. 

Η κυριαρχία του Τσου πιθανότατα επικεντρώθηκε στο Παντζάμπ και στις γειτονικές περιοχές. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Χρήστος Μαζάνης

Ο **Χρήστος Μαζάνης** είναι Έλληνας δημοσιογράφος και στρατιωτικός συντάκτης, γνωστός για τη μακρόχρονη παρουσία του στο ενημερωτικό μέσο *Zougla.gr*. Έχει υπογράψει εκατοντάδες ρεπορτάζ σχετικά με τις Ένοπλες Δυνάμεις, την ασφάλεια και σημαντικά κοινωνικά γεγονότα στην Ελλάδα.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του πορεία στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με ενασχόληση στο ερευνητικό ρεπορτάζ και την κάλυψη θεμάτων δημόσιου ενδιαφέροντος.  
Σταδιακά εξειδικεύτηκε στη στρατιωτική και αμυντική θεματολογία, συμμετέχοντας σε αποστολές και ρεπορτάζ από στρατιωτικές μονάδες και πεδία ασκήσεων.

## Δημοσιογραφική πορεία
Ο Χρήστος Μαζάνης εργάζεται στο *Zougla.gr* από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, όπου έχει υπογράψει πληθώρα ρεπορτάζ για εθνική άμυνα, κοινωνικά ζητήματα και θέματα ασφάλειας. Ενδεικτικά:
* «Kένταυρος», «Τηλέμαχος» και «Υπερίων» – η ελληνική απάντηση στον πόλεμο των drones.
* «Ο γρίφος της εξαφάνισης του 63χρονου Μπάμπη Καράμπαλη στη Λευκάδα».
* «Τατόι: Το σενάριο της “εικονικής αναγκαστικής προσγείωσης”».

Παράλληλα, συνεργάζεται με το *KranosGR*, όπου υπογράφει ρεπορτάζ και αφιερώματα για στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.

## Εκπομπές και ΜΜΕ
Έχει εμφανιστεί σε ενημερωτικές εκπομπές και διαδικτυακές παραγωγές. Είναι δημιουργός του καναλιού στο YouTube με τίτλο *exothema*, στο οποίο παρουσιάζει θέματα άμυνας, κοινωνίας και τεχνολογίας.  
Κατά την περίοδο 2013–2014 συμμετείχε στο *ZouglaTV*, παρουσιάζοντας ερευνητικές εκπομπές και ρεπορτάζ ειδικού ενδιαφέροντος.

## Θεματολογία
* Θέματα εθνικής άμυνας και στρατιωτικής τεχνολογίας  
* Κοινωνικά φαινόμενα και ζητήματα ασφάλειας  
* Έρευνες πεδίου και αποστολές σε περιοχές επιχειρησιακού ενδιαφέροντος  
* Συνεντεύξεις με στρατιωτικά στελέχη και ειδικούς

## Αναγνωρισιμότητα
Έχει αναγνωριστεί για τη συνέπεια και την εγκυρότητα των ρεπορτάζ του σε θέματα εθνικής ασφάλειας. Οι συνεντεύξεις και τα βίντεό του έχουν προβληθεί από ενημερωτικές ιστοσελίδες και κοινωνικά μέσα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ρεπορτάζ στο Zougla.gr  
* Ρεπορτάζ στο KranosGR  
* Κανάλι YouTube «exothema»  
* Σελίδα στο Facebook

## Παραπομπές
Βίλλα Σαντίνα

Η **Βίλλα Σαντίνα** () είναι κοινότητα (δήμος), στην περιφερειακή αποκεντρωμένη οντότητα του Ούντινε της ιταλικής περιφέρειας Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 363 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 12,99 τ.χλμ.Κατά την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός ήταν 2,170 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ούντινε
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2024-25

Το **Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2024-25** (γνωστή ως **Serie A Enilive** και **Serie A Made in Italy** για λόγους χορηγίας εντός και εκτός Ιταλίας, αντίστοιχα) ήταν η 123η σεζόν του κορυφαίου ιταλικού ποδοσφαίρου και η 15η από τότε που ανέλαβε η Λέγκα Σέριε Α. Η Νάπολι κατέκτησε τον τίτλο μετά από νίκη με 2–0 επί της Κάλιαρι στο Στάδιο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα στις 23 Μαΐου 2025. 

Ο τίτλος της Νάπολι ήταν ο τέταρτος τίτλος πρωταθλήματος στην ιστορία της ομάδας και ο δεύτερος σε τρεις σεζόν. Η Ίντερ, η οποία ήταν η κάτοχος του τίτλου, τερμάτισε έναν βαθμό πίσω από τη Νάπολι.

## Ομάδες

## Βαθμολογία

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέριε Α
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
Τα Backrooms

**Τα Backrooms** (πίσω δωμάτια) είναι μια φανταστική τοποθεσία που προέρχεται από ένα thread του 2019 στο 4chan. Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα της οριακής αισθητικής του χώρου, τα Backrooms συνήθως απεικονίζονται ως μια αδύνατον μεγάλη εξωδιάστατη (άπειρη) έκταση κενών δωματίων, προσβάσιμη με έξοδο από την πραγματικότητα.

Οι χρήστες του Διαδικτύου επέκτειναν την έννοια των Backrooms, εισάγοντας έννοιες όπως «επίπεδα« και εχθρικά πλάσματα που κατοικούν το χώρο. Στις αρχές του 2022, ο Αμερικανός YouTuber Kane Parsons ξεκίνησε μια σειρά από μικρές ταινίες Backrooms στο YouTube, οι οποίες έγιναν viral. Τα βίντεο έχουν πιστωθεί ότι προκάλεσαν μια αύξηση του περιεχομένου των Backrooms και ότι έφεραν την ιδέα στο κύριο ρεύμα.
Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας

Το **Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας** (συντομογραφία: ) είναι ελληνικό μουσικό ερευνητικό κέντρο. Ιδρύθηκε το 1979 στην Αθήνα από τους Ιάννη Ξενάκη, Γιάννη Παπαϊωάννου και Στέφανο Βασιλειάδη με στόχο την ανάδειξη της σύγχρονης, κυρίως ηλεκτρονικής, μουσικής και την εξέλιξη της ηχητικής τεχνολογίας στην Ελλάδα. Από τον Μάιο του 2018, το ινστιτούτο στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του Ωδείου Αθηνών, με το οποίο συνεργάζεται τακτικά.

Το έναυσμα για σύσταση του ΚΣΥΜΕ προήλθε από το Εργαστήριο Ηλεκτρονικός Μουσικής, ένα εγχείρημα του Ελληνικού Συνδέσμους Σύγχρονης Μουσικής. Η λειτουργία του παραμένει αδιάλειπτη, παρά τη λήξη της κρατικής επιχορήγησης στις αρχές της δεκαετίας του 1980, πραγματοποιώντας έρευνες, εκπαιδευτικά προγράμματα, καλλιτεχνικά δρώμενα και συνεργασίες για τον εμπλουτισμό του αρχείου του.

Σημαντικό απόκτημα είναι το Σύστημα Πολυαγωγίας, που ανέπτυξε ο Ξενάκης, ικανό να μετατρέπει ήχο σε σχέδια και άλλα οπτικά δεδομένα μέσω ηλεκτρομαγνητικής γραφίδας.

## Πηγές

* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Σελίδα στο Instagram

Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα
Μπουμάκα της Ινδίας

Ο **Μπουμάκα***, Bhumaka* (Χαρόστι: ***' , [[Βράχμι]]: ***'  , 1ος αι. μ.Χ.) ήταν ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. Ήταν ο πατέρας τού μεγάλου ηγεμόνα Ναχαπάνα, σύμφωνα με ένα από τα νομίσματα τού τελευταίου. Προηγήθηκε ο Αβιράκα (Αουβιράκης), για τον οποίο είναι γνωστά μερικά νομίσματα.  Ορισμένοι μελετητές τον ταυτίζουν με τον Γισαμοτίκα, τον πατέρα του Τσαστάνα. 

Τα νομίσματά του φέρουν βουδιστικά σύμβολα, όπως τον οκτάκτινο τροχό (νταρματσάκρα) ή το λιοντάρι καθισμένο σε κιονόκρανο, μία αναπαράσταση μίας στήλης του Ασόκα.

Νομίσματα του Μπουμάκα έχουν βρεθεί στις περιοχές Γκουτζαράτ, Κατιαγουάντ και Μάλβα. 

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Τζιβαντάμαν της Ινδίας

Ο **Τζιβαντάμαν***, Jivadaman,* ήταν ηγεμόνας των Σακών των Δυτικών Σατραπών στη βορειοδυτική Ινδία κατά τον 2ο αι. μ.Χ. Ήταν γιος του Νταματζαντάσρι Α΄ (170–175), και αδελφός του Σατγιαντάμαν. 

## Βιογραφία
Η ακριβής χρονολόγηση της βασιλείας του Τζιβαντάμαν έχει συζητηθεί. Πιθανότατα βασίλευσε μέχρι και το έτος των Σακών 121 (199 μ.Χ.). 

Ο Τζιβαντάμαν δεν είχε γιους, και έτσι τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ρουντρασένα Α΄. 

## Νομίσματα του Τζιβαντάμαν
Με τον Τζιβαντάμαν άρχισαν να κόβονται νομίσματα των Δυτικών Σατραπών, με ημερομηνία γραμμένη σε αριθμούς Βράχμι πίσω από το κεφάλι τού βασιλιά.  Σύμφωνα με τα νομίσματά του, ο Τζιβαντάμαν φαίνεται να βασίλευσε δύο φορές, μία φορά μεταξύ τής εποχής των Σακών 100 και 103 (178–181 μ.Χ.), πριν από τη βασιλεία τού Ρουντρασίμα Α΄, και μία φορά μεταξύ της εποχής των Σακών 119 και 120 (197–198 μ.Χ.).

[μικρογραφία|351x351εσ|Ένα νόμισμα που χρονολογείται από την αρχή της πρώτης βασιλείας του Τζιβαντάμαν, το έτος 100 ([Αρχείο:One_hundred_in_the_Brahmi_script_of_the_Western_Satraps.jpg|17x17εσ|One hundred in the Brahmi script of the Western Satraps) της εποχής των Σακών (178 μ.Χ.). *Οπίσθια όψη* : τρικόρυφο όρος (Chaitya) με επιγραφή σε γραφή Βράχμι: εναλλ.=Jivadaman, Brahmi coin legend|κέντρο|350x350εσ| Τζιβανταμάν, θρύλος του νομίσματος Μπράχμι, δηλ. «Βασιλιάς και μέγας σατράπης Τζιβαντάμαν, γιος τού βασιλιά και μεγάλου σατράπη Νταματζαντάσρι» .]]

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Βρετανικό Μουσείο
* Rapson, Edward James *Κατάλογος των ινδικών νομισμάτων στο Βρετανικό Μουσείο.* *Κατάλογος των νομισμάτων της δυναστείας Άντρα, των Δυτικών Κσατράπα, της δυναστείας Τραϊκουτάκα και της δυναστείας Μπόντι*, Eastern Book House, Ινδία, 1990. Πρώτη δημοσίευση το 1908.

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Νταματζαντάσρι Α΄ της Ινδίας

Ο **Νταμαγιαντάσρι Α΄***, Damajadaśri I,* ( –175 μ.Χ.) ήταν ηγεμόνας της δυναστείας των Δυτικών Σατραπών. Ήταν γιος του Ρουντραντάμαν Α΄. 

## Η βασιλεία του
κέντρο|μικρογραφία|400x400εσ|Είδη νομισμάτων του Νταματζαντάσρι Α΄.

Η βασιλεία του σημαδεύτηκε από την παρακμή τής δυναστείας, αφού οι κτήσεις του κατακτήθηκαν από τους Σαταβαχάνα, και την άνοδο των Αμπχίρα στο νότο και των Μαλάβα στο βορρά. Είναι επίσης γνωστός ως *Νταμαγισάντα*, *Νταμαζάντα* ή *Νταμαγκσάντα*. Οι Τζα και Ρατζγκόρ θεωρούν τους Νταμαζαντάσρι και Νταμαζάντα διαφορετικά πρόσωπα.  Ο Τάντον πιστεύει ότι είναι ένα και το αυτό, και το όνομά του θα έπρεπε να διαβάζεται *Νταμαζάντα*. 

Το όνομα του Νταμαγισάντα λείπει από το επίσημο γενεαλογικό δέντρο, που καταγράφηκε κατά την εποχή τού αδελφού και τού ανιψιού του. Αν και αυτά τα αρχεία συνήθως δείχνουν μόνο την κύρια γραμμή από πατέρα σε γιο, και συχνά παραλείπουν τους πλάγιους κλάδους, ο Ράψον πιστεύει ότι ο Νταμαϊσάντα παραλείφθηκε σκόπιμα, επειδή μετά το τέλος του, ο αδελφός του Ρουντρασίμχα Α΄ και ο γιος του Τζιβαντάμαν μάλωναν, για το ποιος θα γινόταν βασιλιάς. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Σατγιαντάμαν της Ινδίας

Ο **Σατγιαντάμαν**, *Satyadaman*, ήταν ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών (βασ. 197-198 μ.Χ.).  Ήταν γιος του βασιλιά Νταματζαντάσρι Α΄, και αδελφός του Τζιβαντάμαν, ο οποίος ήταν βασιλιάς, αλλά κάποια στιγμή πριν από αυτόν. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Ράψον, «Κατάλογος των νομισμάτων της δυναστείας Άντρα, των Δυτικών Κσατράπα, της δυναστείας Τραϊκουτάκα και της δυναστείας «Μπόντι»»

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Τζαγιαντάμαν της Ινδίας

Ο **Τζαγιαντάμαν**, *Jayadaman*, ήταν ένας ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών, αν και πιθανώς μόνο ένας κσατράπα, και όχι ένας μαχακσατράπα. Ήταν γιος τού Τσαστάνα και πατέρας του Ρουντραντάμαν Α΄, αλλά μπορεί να είχε αποβιώσει πριν από τον Τσαστάνα, και να μην κυβέρνησε ποτέ ως ανώτατος ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών.  Αυτό υποδηλώνεται από το γεγονός ότι ο Τσαστάνα και ο Ρουντράμαν Α΄ είναι γνωστό, από σύγχρονες ινδικές επιγραφές, ότι κυβέρνησαν από κοινού. 

Ο μειωμένος τίτλος του μπορεί επίσης να ήταν συνέπεια των κατακτήσεων των Σαταβαχάνα στην περιοχή Κσατράπα. 

Τα νομίσματα του Τζαγιαντάμαν ήταν μάλλον ακατέργαστα, φτιαγμένα μόνο από χαλκό, και τετράγωνα σε σχήμα. 

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Sonic Temple

Το ***Sonic Temple*** είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Cult, που κυκλοφόρησε στις 10 Απριλίου 1989. Σε παραγωγή του Μπομπ Ροκ, το άλμπουμ περιλαμβάνει μερικά από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του συγκροτήματος, όπως το "Fire Woman" και το "Edie (Ciao Baby)". Περιγραφόμενο από τον κιθαρίστα Μπίλι Ντάφι ως "ροκ μουσική από ευρωπαϊκή οπτική γωνία με τις ευαισθησίες του πανκ", το Sonic Temple ήταν το τελευταίο άλμπουμ που ηχογραφήθηκε με τον επί χρόνια μπασίστα Τζέιμι Στιούαρτ, ο οποίος έφυγε από το συγκρότημα το 1990, και το πρώτο στο οποίο συμμετείχε ο ντράμερ Μίκι Κάρι.

## Παραγωγή
Κατά τη διάρκεια του 1988, το συγκρότημα ηχογράφησε την πρώτη demo έκδοση 14 κομματιών του *Sonic Temple* με τον Έρικ Σίνγκερ (αργότερα των Kiss) στα ντραμς. Αργότερα, ηχογράφησαν μια νέα demo έκδοση του άλμπουμ, ηχογραφώντας δεκαπέντε τραγούδια με τον Κρις Τέιλορ, ντράμερ του συγκροτήματος Rock and Hyde του παραγωγού Μπομπ Ροκ. Ωστόσο, αφού τα πράγματα δεν πήγαν καλά με τον Σίνγκερ και τον Τέιλορ, ο Μίκι Κάρι προσλήφθηκε για να ηχογραφήσει το τελικό άλμπουμ.

Ηχογραφημένο στα Little Mountain Sound Studios στο Βανκούβερ από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο του 1988, το *Sonic Temple* σηματοδότησε την πρώτη φορά που το συγκρότημα συνεργάστηκε με τον Ροκ, ο οποίος αργότερα θα έκανε την παραγωγή των *The Cult*, *Beyond Good and Evil*, *Choice of Weapon* και *Hidden City*.

## Μουσικό στυλ
Ενώ το άλμπουμ συνέχισε στο hard rock και heavy metal ύφος του προκάτοχού του, το *[[Electric (άλμπουμ των The Cult)|Electric]]*, το άλμπουμ είδε το συγκρότημα να στρέφεται προς έναν πιο heavy ήχο με επιρροές από μπλουζ, progressive και arena rock.

## Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια είναι γραμμένα από τους Ίαν Άστμπερι και Μπίλι Ντάφι.

## Προσωπικό
**The Cult**

* Ίαν Άστμπερι – φωνή, χτυπήματα
* Μπίλι Ντάφι – κιθάρα
* Τζέιμι Στιούαρτ – μπάσο, πλήκτρα

**Επιπλέον προσωπικό**
* Έρικ Σίνγκερ – ντραμς κατά τη διάρκεια της πρώτης demo έκδοσης του *Sonic Temple* (πιστώνεται με "ειδικές ευχαριστίες") 
* Κρις Τέιλορ – ντραμς κατά τη διάρκεια της δεύτερης demo έκδοσης του *Sonic Temple*.
* Μίκι Κάρι – ντραμς
* Iggy Pop – δεύτερα φωνητικά στο "New York City"
* Τζον Γουέμπστερ – πλήκτρα
* Μπομπ Μπάκλεϊ – ενορχήστρωση εγχόρδων στο "Edie (Ciao Baby)"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ των The Cult
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2025-26

Το **Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2025-26** (γνωστή ως **Serie A Enilive** και **Serie A Made in Italy** για λόγους χορηγίας εντός και εκτός Ιταλίας, αντίστοιχα) είναι η 124η σεζόν του κορυφαίου ιταλικού ποδοσφαίρου και η 16η από τότε που ανέλαβε η Λέγκα Σέριε Α.

Η σεζόν ξεκίνησε στις 23 Αυγούστου 2025 και έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί στις 24 Μαΐου 2026. Η Νάπολι είναι η κάτοχος του τίτλου, έχοντας κατακτήσει τον τέταρτο της τίτλο την προηγούμενη σεζόν.

## Ομάδες

### Ομάδες ανά Επαρχία

## Βαθμολογία

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέριε Α
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2025–2026
Μάικλ Πάουελ

**Ο Μάικλ Λάθαμ Πάουελ** (αγγλ.:*Michael Latham Powell*, 30 Σεπτεμβρίου 1905–19 Φεβρουαρίου 1990) ήταν Άγγλος σκηνοθέτης, γνωστός για τη συνεργασία του με τον Έμερικ Πρέσμπεργκερ. Μέσω της εταιρείας παραγωγής τους, The Archers, έγραψαν, παρήγαγαν και σκηνοθέτησαν μαζί μια σειρά από κλασικές βρετανικές ταινίες, όπως *οι The Life and Death of Colonel Blimp* (1943), *A Canterbury Tale* (1944), *I Know Where I'm Going!* (1945), *Ζήτημα ζωής και θανάτου* (1946), *[[Μαύρος Νάρκισσος]]* (1947), Τα κόκκινα παπούτσια (1948) και *The Tales of Hoffmann* (1951).

Η αμφιλεγόμενη ταινία του *Peeping Tom* (1960), η οποία δέχτηκε τόσο μεγάλη κριτική στην πρώτη κυκλοφορία της που έπληξε σοβαρά την καριέρα του, θεωρείται πλέον κλασική και πιθανώς η πρώτη «σλάσερ ταινία». Πολλοί διάσημοι σκηνοθέτες, όπως οι Φράνσις Φορντ Κόπολα, Τζωρτζ Ρομέρο, Μπράιαν Ντε Πάλμα, Μπερτράν Ταβερνιέ και Μάρτιν Σκορσέζε, έχουν αναφέρει τον Πάουελ ως επιρροή.

Το 1981, οι Πάουελ και Πρέσμπεργκερ έλαβαν την υποτροφία BAFTA, την υψηλότερη τιμή που μπορεί να απονείμει η Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης σε έναν σκηνοθέτη. Πέντε από τις ταινίες τους συμπεριλήφθηκαν στη λίστα με τις 100 καλύτερες βρετανικές ταινίες του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου.

Το 2024, το έργο τους εξερευνήθηκε στο ντοκιμαντέρ που είχε τον τίτλο *Made in England: The Films of Powell and Pressburger*, με αφηγητή τον Μάρτιν Σκορσέζε. Ο Ντέιβιντ Τόμσον έγραψε: *Δεν υπάρχει Βρετανός σκηνοθέτης με τόσες πολλές αξιόλογες ταινίες στο ενεργητικό του όσο ο Μάικλ Πάουελ*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Άγγλοι παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι σεναριογράφοι
Ρουντρασένα Α΄ της Ινδίας

μικρογραφία|Επιγραφή Γκάντα (Γιάσνταν) του Ρουντρασένα, έτος των Σακών 127 (204-205 μΧ).

Ο **Ρουντρασένα Α΄***, Rudrasena I,* (βασ. 200–222 ) ήταν ηγεμόνας των Σακών τής δυναστείας των Δυτικών Σατραπών στην περιοχή τής Μάλβα στην αρχαία Ινδία. Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του, οι Σάκες  παρέμειναν ισχυροί, μετά από μία περίοδο αστάθειας κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Ρουντρασίμα Α΄. 

## Βιογραφία
Είναι κυρίως γνωστός από τα νομίσματά του. Αρκετά έχουν ημερομηνία με αρίθμηση Bράχμι στο πίσω μέρος (όπως 142 της εποχής των Σακών = 220 μΧ). Το πίσω μέρος απεικονίζει έναν τρικόρυφο λόφο ή Chaitya, με ένα ποτάμι, μία ημισέληνο και τον ήλιο, μέσα σε μία επιγραφή σε Brahmi *"Rajno Mahaksatrapasa Rudrasihaputrasa Rajno Mahaksatrapasa Rudrasenasa"*, δηλ. "ο μεγάλος σατράπης Ρουντρασένα, γιος του μεγάλου σατράπη Ρουντρασίχα".

## Η βασιλεία του
Ο Ρουντρασένα διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Τζιβαντάμαν, ο οποίος δεν είχε γιους, ως ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών. 

[μικρογραφία|350x350εσ|Νόμισμα του Ρουντρασένα Α΄ (200–222). Χρονολογία Μπράχμι: έτος 131 εποχής των Σακών. 16 χλστ., 2,2 γραμ. ''Εμπρόσθια όψη'': πορτρέτο του ηγεμόνα, με ψευδο-ελληνική επιγραφή γύρω του (..ΥΙΟΙΙΙΥΛΙΟ..) και ημερομηνία ([Αρχείο:Hundred_and_thirty_one,_in_Brahmi_numerals_of_the_Western_Satraps.jpg|30x30εσ|Hundred and thirty one, in Brahmi numerals of the Western Satraps, 131) στα αριστερά σε Bράχμι. *Πίσω όψη*: Λόφος Chaitya, με την επιγραφή Bράχμι γύρω (ξεκινώντας από τη 1 η ώρα): εναλλ.=Rudrasena I (Brahmi coin legend)|κέντρο|350x350εσ| Rudrasena I (θρύλος του νομίσματος Brahmi)]]

Η αδελφή του, Πραμπουντάμα, πιθανώς ήταν παντρεμένη με έναν ηγεμόνα του Βαϊσάλι.  Μετά το τέλος του, οι Μαλάβα υπό τον βασιλιά τους Σόμα ανέλαβαν πάλι την ανεξαρτησία τους από τους σατράπες των Σακών. 

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νομίσματα Σατραπών της Δύσης Archived 
 
Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Εργατικός Σύλλογος Ελλήνων του Κεμπέκ

Ο **Εργατικός Σύλλογος Ελλήνων του Κεμπέκ** ( ή ) είναι οργάνωση με έδρα το Μόντρεαλ του Κεμπέκ. Αποτελεί εκπρόσωπο της εργατικής κοινότητας των Ελλήνων μεταναστών της επαρχίας.

## Ιστορία
150px|μικρογραφία|αριστερά|Το λογότυπο του Εργατικού Συλλόγου Ελλήνων του Κεμπέκ.
Η οργάνωση ιδρύθηκε στις 3 Μαρτίου 1971 από προοδευτικά μέλη της ελληνικής διασποράς, σε ρήξη με τις επίσημες οργανώσεις της διασποράς, οι οποίες, εκείνη την περίοδο, βρίσκονταν περισσότερο σε ιδεολογική σύγκλιση με το ελληνικό δικτατορικό καθεστώς. Αρχικώς ιδρυθείσα με απώτερο σκοπό την παροχή πληροφοριών και υπηρεσιών μετάφρασης στα μέλη της ελληνικής διασποράς, ωστόσο, στην πορεία, η ATGQ εξελίχθηκε σε «οργάνωση ταξική, των μαζών των αυτοαπασχολούμενων εργαζομένων, ανεξάρτητων από τις πολιτικές δυνάμεις». Καθ'όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, παρείχε υποστήριξη στους Έλληνες εργαζομένους, τόσο ως προς την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, όσο, επίσης, και ως προς την πρόσβασή τους στο ευρύτερο κίνημα του συνδικαλισμού, πέραν της διοργάνωσης δραστηριοτήτων πολιτισμικού χαρακτήρα. 

Έχοντας, αρχικώς, ως έδρα τα τοπικά γραφεία της YMCA του Μόντρεαλ από την ημέρα ίδρυσής της κι έπειτα, η οργάνωση προχώρησε στην αγορά, το 1979, κτιρίου γραφείων επί του αριθμού 5359 της Λεωφόρου του Πάρκου, στο Μόντρεαλ. 

Ο σύλλογος στηρίζει, γενικά, αριθμό προοδευτικών πρωτοβουλιών και κινημάτων, όπως συνδικαλιστικά, αντιιμπεριαλιστικά και διεθνιστικά, όπως, μεταξύ άλλων το κίνημα αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, καθώς και προς την Κούβα, το αντιπολεμικό κίνημα, το κίνημα αντίθεσης στις εξορύξεις, καθώς και το κίνημα υπέρ της αύξησης του κατώτατου μισθού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ομάδες υπεράσπισης
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στο Κεμπέκ
Ρικάρντο Ορσολίνι

Ο **Ρικάρντο Ορσολίνι** (γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1997) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως ακραίος επιθετικός για την Μπολόνια και την εθνική Ιταλίας.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ως προϊόν της ακαδημίας νέων της Άσκολι, ο Ορσολίνι έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στη Σέριε B της σεζόν 2015–16, μετρώντας εννέα συμμετοχές στο πρωτάθλημα.&#x5B; *[[Βικιπαίδεια:Εκκρεμεί παραπομπή|<span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2025)">απαιτείται παραπομπή</span>]]* &#x5D; Στις 30 Ιανουαρίου 2017, μεταγράφηκε μόνιμα στη Γιουβέντους μέχρι τον Ιούνιο του 2021 έναντι ποσού 6 εκατομμυρίων ευρώ, συν επιπλέον 4 εκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με ορισμένες προϋποθέσεις. Ωστόσο, ο Ορσολίνι παρέμεινε στην Άσκολι Πιτσένο μέχρι το τέλος της σεζόν. Στις 14 Ιουλίου 2017, ο Ορσολίνι εντάχθηκε στην Αταλάντα ως δανεικός για δύο έτη.

Έχοντας εμφανιστεί μόνο ως αλλαγή για την Αταλάντα, ο Ορσολίνι επέστρεψε στη Γιουβέντους πριν μετακομίσει στην Μπολόνια τον Ιανουάριο του 2018, σε 18μηνο δανεισμό με οψιόν αγοράς. Στις 19 Ιουνίου 2019, ο Ορσολίνι υπέγραψε μόνιμο συμβόλαιο για τον σύλλογο. Στις 25 Αυγούστου 2023, ο Ορσολίνι επέκτεινε το συμβόλαιό του με την Μπολόνια μέχρι τις 30 Ιουνίου 2027.

Στις 14 Μαΐου 2025, ο Ορσολίνι κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας με την Μπολόνια, το πρώτο μεγάλο τρόπαιο του συλλόγου μετά από 51 χρόνια. Την σεζόν 2024–25, πέτυχε προσωπικό ρεκόρ σκοράροντας 15 γκολ στη Σέριε Α και συνολικά 17 σε όλες τις διοργανώσεις, γεγονός που τον καθιστά τον πρώτο σκόρερ του συλλόγου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909
Τολμέτσο

Το **Τολμέτσο** () είναι κοινότητα (δήμος), στην περιφερειακή αποκεντρωμένη οντότητα του Ούντινε της ιταλικής περιφέρειας Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 323 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 64,62 τ.χλμ.Κατά την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός ήταν 9,891 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ούντινε
Μποσανκούρ

Το **Μποσανκούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Στυλιανού Γονατά Σερρών

Ο **Συνοικισμός Στυλιανού Γονατά**, γνωστός και ως **Συνοικισμός Πυροβολικού**, ήταν προσφυγικός συνοικισμός στις Σέρρες, ο οποίος με την πάροδο του χρόνου εντάχθηκε στον πολεοδομικό ιστό και σήμερα αποτελεί συνοικία της πόλης. Οριοθετείται από τις σημερινές οδούς Προύσης, Σιγής και Προικονήσου, καθώς και το πρώην στρατόπεδο «Παπαλουκά».

## Ιστορία
Ο συνοικισμός δημιουργήθηκε το 1932 στο πλαίσιο των στεγαστικών προγραμμάτων του Μεσοπολέμου, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Το 1928 η πόλη των Σερρών αριθμούσε 29.640 κατοίκους, εκ των οποίων οι 14.950 ήταν πρόσφυγες (ποσοστό 50,4%), γεγονός που την κατέτασσε πέμπτη στην Ελλάδα σε ποσοστό προσφυγικού πληθυσμού. Την ίδια εποχή πολλοί γηγενείς παρέμεναν άστεγοι, εξαιτίας του εμπρησμού της πόλης από τους Βούλγαρους το 1913.

Ανεγέρθηκε με δαπάνες του Υπουργείου Εθνικής Προνοίας και η κατασκευή του ανατέθηκε με εργολαβία στον πολιτικό μηχανικό Αλέξανδρο Καλκάνη. Αναπτύχθηκε σε έκταση 10.200 τ.μ. και περιελάμβανε 68 κατοικίες σε ισάριθμα οικόπεδα — τα μεγαλύτερα 100 τ.μ. και τα μικρότερα 65 τ.μ. Η αγοραστική αξία του οικοπέδου ανερχόταν σε 50 δραχμές ανά τ.μ. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε δρόμους πλάτους 8 μ. και μια πλατεία περίπου 180 τ.μ.

Έλαβε το όνομά του από τον Στυλιανό Γονατά, αξιωματικό και πολιτικό που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η ονομασία *«Συνοικισμός Πυροβολικού»* προήλθε από τη γειτνίασή του με στρατώνες Πυροβολικού, οι οποίοι αργότερα αποτέλεσαν το Στρατόπεδο Παπαλουκά στις Σέρρες. Δυτικά του συνοικισμού διέρχονταν σιδηροδρομική γραμμή στενού εύρους τύπου Ντεκοβίλ, η οποία χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά λιγνίτη από τα λιγνιτωρυχεία της εταιρείας «Κ. Περδικάρη Α.Ε.» προς τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Σερρών έως το 1960.

Αν και αρχικά εκτός του ρυμοτομικού σχεδίου του 1925, με το πέρασμα των δεκαετιών ο συνοικισμός εντάχθηκε οργανικά στον αστικό ιστό της πόλης.****** Σήμερα, αποτελεί κατοικημένη συνοικία με μόνιμο πληθυσμό, όπου παλαιά προσφυγικά σπίτια συνυπάρχουν με νεότερες κατοικίες, διατηρώντας στοιχεία της ιστορικής του φυσιογνωμίας.

## Πηγές

* Λ. Θεοδωρίδου-Σωτηρίου, Ελ. Παναγιωτόπουλος, Γ. Καριώτης, *Αστικοί Προσφυγικοί Συνοικισμοί στα Σέρρας του Μεσοπολέμου* (Σερραϊκά Ανάλεκτα, 2006), σελ. 207–246.
* Λ. Θεοδωρίδου-Σωτηρίου, *Προσφυγικά σπίτια στην πόλη των Σερρών* (Μικρασιατική Σπίθα, 2010), σελ. 83–94.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες των Σερρών
Κατηγορία:Σέρρες
Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Ρόκι Βούλοβιτς

Ο **Ρόντολιουμπ Βούλοβιτς** (Σερβικά: *Родољуб Вуловић*, γεν: Μπιέλινα, 1η Μαΐου 1955), ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Ρόκι Βούλοβιτς είναι Σερβοβόσνιος λαϊκός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Συχνά περιγράφεται ως Τούρμπο-φολκ τραγουδιστής και είναι γνωστός για τα σερβικά πολεμικά τραγούδια του. Είναι περισσότερο γνωστός για το άλμπουμ του Semberski junaci του 1992 και το σινγκλ "Panteri – Mauzer" για τους Garda Panteri, την πιο επίλεκτη μονάδα του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας.

Είναι παντρεμένος με τη Σέρβα μουσικό Γέλιτσα Βούλοβιτς και έχει δύο παιδιά, τον Βλαντιμίρ και τη Μιλιάνα. Μιλάει άπταιστα γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η βίζα εισόδου του στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει απορριφθεί αρκετές φορές λόγω των αντιΝΑΤΟϊκών του απόψεων τη δεκαετία του 1990. Η διάδοση της τεχνολογίας τον κατέστησε ιδιαίτερα δημοφιλή στις νεότερες γενεές κα δη στη Γιουγκοσλαβική διασπορά αλλά συνάμα και αντικείμενο meme λόγωτ της χαμηλής αισθητικής των βίντεο κλιπ ελλείψει προϋπολογισμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι καλλιτέχνες
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Variety (περιοδικό)

Το ***Variety*** είναι αμερικανικό περιοδικό που ανήκει στην Penske Media Corporation. Ιδρύθηκε από τον Σιμ Σίλβερμαν στη Νέα Υόρκη το 1905 ως εβδομαδιαία εφημερίδα που κάλυπτε το θέατρο και το Βοντβίλ. Το 1933, ξεκίνησε η έκδοση του ***Daily Variety***, με έδρα το Λος Άντζελες, για να καλύψει την κινηματογραφική βιομηχανία. Ο ιστότοπος του *Variety* περιλαμβάνει ειδήσεις ψυχαγωγίας, κριτικές, αποτελέσματα εισιτηρίων, καθώς και μια βάση δεδομένων με συντελεστές, γραφήματα παραγωγών και ημερολόγιο ταινιών.

## Ιστορία
### Ίδρυση
Το *Variety* εκδίδεται συνεχώς από τις 16 Δεκεμβρίου 1905, όταν ξεκίνησε από τον Σιμ Σίλβερμαν ως εβδομαδιαίο περιοδικό που κάλυπτε το θέατρο και την Βοντβίλ, με έδρα τη Νέα Υόρκη. Ο Σίλβερμαν είχε απολυθεί από την εφημερίδα *The Morning Telegraph* το 1905 επειδή είχε επικρίνει μια παράσταση που είχε βγάλει μια διαφήμιση για 50 δολάρια. Στη συνέχεια αποφάσισε να ξεκινήσει τη δική του έκδοση που, όπως είπε, «δεν θα επηρεαζόταν από τη διαφήμιση». Με δάνειο 1.500 δολαρίων από τον πεθερό του, ξεκίνησε το *Variety* ως εκδότης και συντάκτης. Εκτός από την *The Morning Telegraph*, άλλοι σημαντικοί ανταγωνιστές κατά την ίδρυση της εταιρείας ήταν η *The New York Clipper* και η *New York Dramatic Mirror*.

### 20ός αιώνας
Το 1922, ο Σίλβερμαν απέκτησε την εφημερίδα The New York Clipper , η οποία έκανε ρεπορτάζ για το θέατρο και άλλα ψυχαγωγικά μέσα από το 1853, σε μια προσπάθεια να προσελκύσει διαφημιστικά έσοδα μακριά από το Billboard , μετά από μια διαμάχη με τον Γουίλιαμ Ντόναλντσον, τον ιδιοκτήτη του Billboard. Ο Σίλβερμαν το έκλεισε δύο χρόνια αργότερα, αφού ξόδεψε 100.000 δολάρια, συγχωνεύοντας ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του στο Variety . Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε την εφημερίδα *Times Square Daily* , την οποία χαρακτήρισε ως «τη χειρότερη ημερήσια εφημερίδα στον κόσμο» και σύντομα διέκοψε τη λειτουργία της. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μέλη του προσωπικού του Variety εργάστηκαν και στις τρεις εφημερίδες. 

Μετά την κυκλοφορία του The Hollywood Reporter το 1930,  με έδρα το Χόλιγουντ. Ο Σίλβερμαν ίδρυσε την *Daily Variety* το 1933 με εκδότη τον Άρθουρ Άνγκαρ. Αντικατέστησε το Variety Bulletin που εκδιδόταν στο Χόλιγουντ τις Παρασκευές ως ένα τετρασέλιδο ένθετο του Weekly. Το Daily Variety αρχικά εκδιδόταν κάθε μέρα εκτός Κυριακής, αλλά κυρίως από Δευτέρα έως Παρασκευή.  Οι εφημερίδες Daily και Weekly λειτουργούσαν αρχικά ως ουσιαστικά ανεξάρτητες, με την Daily να επικεντρώνεται κυρίως στα νέα του Χόλιγουντ και την Weekly στην κάλυψη των γεγονότων από τις ΗΠΑ και το εξωτερικό. 

## Κυκλοφορία
Το πρώτο τεύχος του *Variety* πούλησε 320 αντίτυπα το 1905.

Η πληρωμένη κυκλοφορία του εβδομαδιαίου περιοδικού το 2023 ήταν 85.300.  Κάθε αντίτυπο κάθε τεύχους διαβάζεται από κατά μέσο όρο τρία άτομα, με εκτιμώμενο συνολικό αναγνωστικό κοινό 255.900.  Επίσης το *Variety.com* έχει 32 εκατομμύρια μοναδικούς μηνιαίους επισκέπτες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Περιοδικά κινηματογράφου
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Βιτζαγιασένα της Ινδίας

Ο **Βιτζαγιασένα***, Vijayasena,* (Βράχμι **𑀯𑀺𑀚𑀬𑀲𑁂𑀦,** βασ. 238-250) ήταν Σάκας ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών στην Ινδία κατά τον 2ο αι. μ.Χ.   Ήταν ένας από τους 4 γιους του Νταμασένα, που ανέβηκαν στο θρόνο.  Το 242 μ.Χ. τού σφετερίστηκε τον θρόνο ο Ισβαραντάτα, αλλά ο Βατζαγιασένα ανέκτησε τον θρόνο του περίπου ενάμιση χρόνο αργότερα. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, Νταμαζαντάσρι Γ΄. 
[κέντρο|μικρογραφία|Παραλλαγές των νομισμάτων τού Βιτζαγιασένα. Το όνομα Βιτζαγιασένα ( [Βράχμι|Μπράχμι15x15εσ|Gupta ashoka vi13x13εσ17x17εσ17x17εσ13x13εσ ) εμφανίζεται στο επάνω μέρος της πίσω όψης. ]]

## Αναφορές

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Νταματζαντάσρι Γ΄ της Ινδίας

Ο **Νταματζαντάσρι Γ΄***, Damajadasri III,* (Βράχμι15x15εσ15x15εσ15x15εσ15x15εσ24x24εσ)  ήταν ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών. Η βασιλεία του διήρκεσε πιθανώς  από το 251 π.Χ. περίπου, έως το 256 μ.Χ.  

## Βιογραφία
Ο Νταματζαντάσρι Γ΄ ήταν ένας από τους τέσσερις γιους του Νταμασένα. Ο Νταματζαντάσρι Γ΄ ήταν ο νεότερος από τα αδέλφια του. Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Βιτζαγιασένα ως ηγεμόνας. 

Πιθανότατα κατείχε τον τίτλο τού μεγάλου σατράπη (*μαχακσατράπα)*. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι θα κατείχε το αξίωμα τού σατράπη (*κσατράπα)*. 

Έχουν βρεθεί μεγάλες ποσότητες νομισμάτων που κόπηκαν στο όνομα του Νταματζαντάσρι Γ΄. 

Τον Νταματζαντάσρι Γ΄ διαδέχθηκε ως Δυτικός Σατράπης ο ανιψιός του Ρουντρασένα Β΄, ο οποίος ήταν γιος τού Βιραντάμαν. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Νταμασένα της Ινδίας

μικρογραφία|300x300εσ|Νόμισμα τού Νταμασένα. Η ημερομηνία κοπής, εδώ το έτος 153 (100-50-3 σε αριθμούς γραφής Βράχμι) τής εποχής των Σακών, επομένως 232 μΧ, εμφανίζεται καθαρά πίσω από την κεφαλή τού βασιλιά.

Ο **Νταμάσενα**, *Damasena*, ήταν ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών, ο οποίος βασίλευσε από το 223 έως το 232 μ.Χ.  Από τη βασιλεία τού Ρουντρασίμα Α΄, το έτος κοπής κάθε νομίσματος, που υπολογίζεται στην εποχή των Σακών, είναι συνήθως γραμμένο στην εμπρόσθια όψη, πίσω από την κεφαλή τού βασιλιά, με αριθμούς Βράχμι, επιτρέποντας την αρκετά ακριβή χρονολόγηση τής βασιλείας κάθε βασιλιά.   Αυτή είναι μία μάλλον ασυνήθιστη περίπτωση στην ινδική νομισματική. Κάποιοι, όπως ο νομισματολόγος Ρ. Σ. Σήνιορ, θεώρησαν ότι αυτές οι ημερομηνίες μπορεί να αντιστοιχούν στην πολύ παλαιότερη εποχή των Αζών.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς