open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρκο Παρόλο

Ο **Μάρκο Παρόλο** (*Marco Parolo*, 25 Ιανουαρίου 1985) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν κυρίως στη θέση του μέσου.

## Καριέρα
Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά το 2004 από την Κάλτσιο Κόμο και στη συνέχεια έπαιξε σε διάφορες ιταλικές ομάδες. Από το 2014 μέχρι το 2021 αγωνιζόταν στη Λάτσιο, με την οποία κατέκτησε ένα κύπελλο Ιταλίας και δύο Σούπερ Καπ.

Στην Εθνική Ιταλίας κλήθηκε πρώτη φορά το 2011. Έχει αγωνιστεί στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κόμο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Πιστοϊέζε 1921
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ekahau Site Survey

Το **Ekahau Site Survey **είναι ένα εργαλείο σχεδιασμού δικτύων Wi-Fi, τοπογράφησης και διαχείρισης. Τρέχει σε Microsoft Windows ή macOS (beta) και υποστηρίζει τα ασύρματα δίκτυα τύπου 802.11 a / b / g / n / ac. Το Ekahau Site Survey αναπτύχθηκε από την Ekahau, Inc., μια εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ που ιδρύθηκε το 2000. Η Ekahau, Inc. είναι μια ιδιωτική εταιρία που υποστηρίζεται από επιχειρήσεις με έδρα το Northern Virginia Corridor στο Reston της Βιρτζίνια. Η εταιρεία κατέχει 10 διπλώματα ευρεσιτεχνίας για συστήματα εντοπισμού πραγματικού χρόνου.

## Λειτουργικότητα
Το Ekahau Site Survey παρέχει μια εικόνα σε επίπεδο εδάφους της κάλυψης και της απόδοσης του WLAN με βάση τα δεδομένα που συλλέγονται κατά τη διάρκεια παθητικής και ενεργητικής συλλογής μετρήσεων (έρευνας). Είναι επίσης σε θέση να πραγματοποιήσει προβλέψεις που διευκολύνουν τον προγραμματισμό WLAN κατά το στάδιο της προ-εγκατάστασης. Επιπλέον, η εφαρμογή είναι σε θέση να εκτελέσει ανάλυση φάσματος, η οποία απαιτεί έναν αναλυτή φάσματος που βασίζεται σε USB. Το Ekahau Site Survey είναι βελτιστοποιημένο για κεντρικά διαχειριζόμενα δίκτυα Wi-Fi 802.11n. Το Ekahau προσφέρει επίσης ένα βασικό εργαλείο επιτόπιας έρευνας που ονομάζεται HeatMapper και ένα βασικό εργαλείο αξιολόγησης WLAN για smartphones και tablets (υπολογιστής ταμπλέτα) που βασίζονται σε Android, που ονομάζεται Ekahau Mobile Survey.

## Χαρακτηριστικά
* 802.11 n και 802.11 ac υποστήριξη, καθώς και 802.11 a/b/g
* 3D πρόβλεψη σχεδιασμού του δικτύου
* Hybrid Site Surveys: Ταυτόχρονη παθητική και ενεργητική έρευνα (συλλογή μετρήσεων)
* GPS-assisted υπαίθριες έρευνες
* Δημιουργία προσαρμόσιμων εκθέσεων
* Ενσωμάτωση με το Ekahau Real-Time Location Tracking System (Ekahau Σύστημα Παρακολούθησης Τοποθεσίας σε Πραγματικό Χρόνο)
* Ενοποίηση με το Cisco WCS και Avaya WMS

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ασύρματο δίκτυο
Πάρκο Μιλ Εντς

Το **Πάρκο Μιλ Εντς** (Αγγλικά: Mill Ends Park) είναι ένα μικροσκοπικό αστικό πάρκο που βρίσκεται στη διαχωριστική νησίδα οδού της SW Naito Parkway, που προσεγγίζει τον παραλιακό δρόμο κατά μήκος του ποταμού Γουιλάμιτ κοντά στην οδό SW Taylor Street στο κέντρο του Πόρτλαντ, στο Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών. Το πάρκο είναι ένας μικρός κύκλος 0,61 μ., με συνολική έκταση 0,292 τ.μ.. Είναι το μικρότερο πάρκο στον κόσμο, σύμφωνα με το *[[Βιβλίο Γκίνες|βιβλίο καταγραφής παγκόσμιων ρεκόρ Γκίνες]]*, που το αναγνώρισε για πρώτη φορά το 1971.

## Ιστορία

Το 1948 ο χώρος που θα γινόταν το Πάρκο Μιλ Εντς προοριζόταν να είναι ο χώρος για έναν φανοστάτη. Όταν δεν κατάφεραν να στήσουν τον φανοστάτη και το άνοιγμα γέμισε ζιζάνια, ο Ντικ Φάγκαν, αρθρογράφος για την *Oregon Journal*, φύτεψε λουλούδια στην τρύπα και το ονόμασε με το όνομα της στήλης του  στην εφημερίδα "Mill Ends" (μια αναφορά σε απομεινάρια ακανόνιστων κομματιών ξύλου σε πριονιστήρια [lumber mills]). Το γραφείο του Φάγκαν στο κτίριο της εφημερίδας έβλεπε στην διαχωριστική στη μέση της πολυσύχναστης οδού μπροστά από το κτίριο (τότε γνωστή ως SW Front Avenue).

Το πάρκο ήταν αφιερωμένο στην Ημέρα του Αγίου Πατρικίου το 1976, ως "η μόνη αποικία λέπρεκον δυτικά της Ιρλανδίας", σύμφωνα με τον Φάγκαν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Mills End Park: World's Smallest Park. *Atlas Obscura*

Κατηγορία:Όρεγκον
Κατηγορία:Πάρκα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Δήμος Κορωνίδος Νάξου

Ο **Δήμος Κορωνίδος** ήταν δήμος της επαρχίας της Νάξου, που συστάθηκε το 1835, την εποχή που γινόντουσαν οι πρώτες προσπάθειες οργάνωσης του νέου Ελληνικού Κράτους. *Πρωτεύουσα* του δήμου ήταν ο οικισμός Κωμιακή. Καταργήθηκε το 1912, όταν λόγω της επέκτασης του Ελληνικού Κράτους, υπήρξε συνολική διοικητική αναδιοργάνωση.

## Διοικητικές μεταβολές
* Ιδρύεται το 1835, με συνολικό πληθυσμό 967 κατοίκους (271 οικογένειες) και αποτελείται από τους δύο οικισμούς Κωμιακή ( 560 κατ./ 149 οικογ.), Τρικουκιαί ( 211 κατ./ 63 οικογ.), Κεραμωτή ( 47 κατ./ 11 οικογ.) και Σκαδό ( 149 κατ./ 48 οικογ.). Ήταν δήμος Β΄ τάξεως στον οποίο ορίστηκε το 1836 από τον βασιλιά Όθωνα δήμαρχος ο Αναγνώστης Κορρές και εισπράκτωρ ο Ν.Μανoλάς.
* Το 1840 έχουμε αναδιάταξη των Δήμων της *επαρχίας Νάξου* και οι 10 δήμοι συγχωνεύονται σε 7. Σε αυτή την αναδιάταξη ο *δήμος Κορωνίδος* καταργείται. Οι οικισμοί Σκαδό, Βόθροι (ή Τρικουκιαί), Κεραμωτή και Κωμιακή αποσπώνται από τον *δήμο Κορωνίδος* και προσαρτώνται στον *[[Δήμος Απερανθίας Νάξου|δήμο Απειράνθου]]*.
* Το 1858 *δήμος Κορωνίδος* αναδημιουργείται με έδρα την Κωμιακή*. Ο*ι οικισμοι *Κωμιακή*, *Σκαδό*, *Βόθροι* και *Κεραμωτή* αποσπώνται από το *δήμο Απειράνθου* και προσαρτώνται στον επανασχηματίσθεντα *δήμο Κορωνίδος*.
* Το 1889, με την απογραφή ο οικισμός *Μονή Φανερωμένης* αποσπάται από το *δήμο Απειράνθου* και προσαρτάται στο *δήμο Κορωνίδος*.
* Το 1896, με την απογραφή, αναγνωρίζονται οι οικισμοί Απόλλωνας και Σκεπόνι και προσαρτώνται στο δήμο *Κορωνίδος*.
* Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Έτσι οι «μεγάλοι» σε πληθυσμό δήμοι, όπως αυτός της Κορωνίδος, καταργούνται και στη θέση τους έχουμε «μικρότερες» κοινότητες. Από την κατάργηση του δήμου προέκυψαν 3 κοινότητες:
*# της *Κορωνίδος*, με τους οικισμούς *Κωμιακή*, *Απόλλωνα*, *Σκεπόνι* και *Μονή Φανερωμένης*.
*# των *Βόθρων*, με τους οικισμούς *Βόθροι* και *Κεραμωτή*.
*# του Σκαδού.

## Δήμαρχοι
Οι διατελέσαντες δήμαρχοι μέχρι το 1912 ήταν:
* Αναγνώστης Ιω. Κορρές,
* Κωνσταντίνος Ν. Κωνσταντινίδης,
* Δημήτριος Κορρές και
* Αντώνιος Πρωτονοτάριος.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Νάξος
Κορωνίδος Νάξου
Κορωνίδος Νάξου
Σιβύλλα της Νορμανδίας

Η **Σιβύλλα της Νορμανδίας** (*Sibylle de Normandie*, 1092 - 13 Ιουλίου 1122) ήταν βασίλισσα της Σκωτίας, σύζυγος του Αλεξάνδρου Α΄ της Σκωτίας. 

Η Σιβύλλα ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας και της ερωμένης του Σιβύλλας Κορμπέτ του Άλκεστερ γεννημένης το 1077 στο Άλκεστερ του Γουόρικσερ. Ο μητρικός παππούς της ήταν ο Ροβέρτος Κορμπέτ του Άλκεστερ από την ισχυρή οικογένεια του Κορμπέτ. Παντρεύτηκε γύρω στο 1107 τον Αλέξανδρο Α΄ της Σκωτίας, η γαμήλια τελετή έγινε την περίοδο 1107 - 1114.

Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι στον λογαριασμό του σημειώνει ότι ο Αλέξανδρος Α΄ και η Σιβύλλα ήταν πιστό αλλά άτεκνο ζευγάρι και η Σιβύλλα ήταν πολύ ευσεβής. Η Σιβύλλα πέθανε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες τον Ιούλιο του 1122 στο Κενμόρ του Λοχ Ταί και τάφηκε στο αβαείο του Ντανφέρμλιν. Ο Αλέξανδρος δεν ξαναπαντρεύτηκε και ο συγγραφέας Ουόλτερ Μπάουερ (1385 - 1449)  σημειώνει ότι οικοδόμησε μια μονή Αυγουστινιανών αφιερωμένη στην μνήμη της συζύγου του στον τόπο θανάτου της. Η Σιβύλλα της Νορμανδίας τάφηκε στο αβαείο του Ντανφέρμλιν στο Φάιφ, ο γιος του Αλεξάνδρου Α΄ Μάλκολμ του Αλεξάνδρου δεν είναι γνωστό αν είναι γιος της Σιβύλλας ή νόθος.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Oram, Richard D. (2004). David I: the king who made Scotland. Tempus Pub Ltd.
*Michel Duchein, Histoire de l’Écosse, Fayard, 1998

Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων)
Εθνοσυνέλευση (Αζερμπαϊτζάν)

Η **Εθνοσυνέλευση** (αζερικά: *Milli Məclis*) είναι το νομοθετικό όργανο (*κοινοβούλιο*) της κυβέρνησης του Αζερμπαϊτζάν. Η μονοθάλαμη αυτή εθνοσυνέλευση αποτελείται από 125 εκλεγμένους αντιπροσώπους των πολιτών.

Οι πρώτες κοινοβουλευτικές εκλογές του Αζερμπαϊτζάν διεξήχθησαν στα τέλη του 1990, όταν το Ανώτατο Σοβιέτ είχε ήδη ξεκινήσει συζητήσεις για την ανεξαρτησία του Αζερμπαϊτζάν από τη Σοβιετική Ένωση. Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 1995 ήταν οι πρώτες που πραγματοποιήθηκαν μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της χώρας.

Επικεφαλής της συνέλευση είναι ο πρόεδρός της, ο οποίος επικουρείται από τον πρώτο αντιπρόεδρο και άλλους δύο αναπληρωτές αντιπροέδρους. Το έργο του κοινοβουλίου βρίσκεται στη διαχείριση της Κοινοβουλευτικής Δομής, της οποίας ηγείται ο Σέφα Μιρζάγιεφ και ο βοηθός του Ελχάν Αχμάντοφ. Η Κοινοβουλευτική Δομή χωρίζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων για τις Εδαφικές Μονάδες και τους Δήμους και στο Τμήμα Κωδικοποίησης Τομέα.

## Τελευταίες εκλογές (2024)

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2024, το κυβερνών κόμμα του Νέου Αζερμπαϊτζάν ενίσχυσε τις έδρες του στη νομοθετικό σώμα, εξασφαλίζοντας 68 από τις 125 έδρες. Οι υπόλοιπες έδρες πήγαν σε ανεξάρτητους βουλευτές, φιλοκυβερνητικούς υποψηφίους και σε κόμματα της λεγόμενης «μαλακής αντιπολίτευσης». 

## Επιτροπές

Επιτροπές της Εθνοσυνέλευσης:
*Επιτροπή Νομοθετικών Πολιτικών και Δημόσιας Διάρθρωσης
*Επιτροπή Άμυνας και Ασφάλειας
*Επιτροπή Οικονομικών Πολιτικών
*Επιτροπή Φυσικών Πόρων, Ενέργειας και Οικολογίας
*Επιτροπή Αγροτικών Πολιτικών
*Επιτροπή Κοινωνικών Πολιτικών
*Επιτροπή Περιφερειακών Θεμάτων
*Επιτροπή Επιστημών και Παιδείας
*Επιτροπή Πολιτιστικών Θεμάτων
*Επιτροπή Δημόσιων Ενώσεων και Θρησκευτικών Οντοτήτων
*Επιτροπή Νεότητας και Αθλητισμού
*Επιτροπή για Θέματα Υγείας
*Επιτροπή Διεθνών και Διακοινοβουλευτικών Σχέσεων
*Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

## Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης

## Σημειώσεις και παραπομπές



Αζερ
Μαρμάρι Ευβοίας

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Μαρμάρι Κω]]*

Το **Μαρμάρι** είναι παραθαλάσσιο χωριό της Εύβοιας στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο σε υψόμετρο 15 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Μαρμάρι βρίσκεται στην νότια Εύβοια και είναι κτισμένο αμφιθεατρικά σε έναν κόλπο ακριβώς απέναντι και δυτικά της Ραφήνας. Απέχει 111 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Χαλκίδα και 13 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κάρυστο. Η ευρύτερη περιοχή είναι πλούσια σε πετρώματα και τα οι κάτοικοί της από τα παλιότερα χρόνια ασχολούνται με την εξαγωγή και επεξεργασία πετρωμάτων μαρμάρου και σχιστόλιθου καθώς και με την εξόρυξη της φημισμένης πλάκας Καρύστου. Το χειμώνα είναι ένα ήσυχο ψαροχώρι, ενώ το καλοκαίρι αποτελεί παραθεριστικό κέντρο με πολλά καταλύματα (ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια) και κέντρα εστίασης (εστιατόρια, ψαροταβέρνες, ουζερί).

## Αξιοθέατα
Αξιοθέατα της περιοχής είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, τα νησιά των Πεταλιών, οι παραλίες, Κοκκίνης η οποία διαθέτει γαλάζια σημαία , Φυγιάς, Ζάστανη, Τριανταφυλλένια, Μπουμπούκι αλλά και η παραλία της Μεγάλης Άμμου η οποία το 2020 πρωταγωνίστησε στο διαφημιστικό σποτ του ΕΟΤ και είναι παγκοσμίως γνωστή και συνηθισμένος προορισμός για windserfing ή kitesurfing. Στην Δημοτική ενότητα Μαρμαρίου και σε μικρές απόστάσεις βρίσκονται διάφορα χωρία, πεζοπορικά μονοπάτια, φαράγγια και παραλίες προς την το Αιγαίο Πέλαγος (Γιαννίτσι, Άγιος Δημήτριος, Καλλιανού κ.α.). Το περιοδικό National Geographic κατατάσσει την περιοχή του Μαρμαρίου μεταξύ των 10 καλύτερων προορισμών του κόσμου για ιστιοπλοΐα.

## Το λιμάνι
μικρογραφία|αριστερά|252x252εσ|Το λιμάνι του Μαρμαρίου
Το λιμάνι του Μαρμαρίου είναι γνωστό από την αρχαιότητα και εξυπηρετούσε τη μεταφορά των πετρωμάτων που από τότε εξήγαγε η περιοχή. Τη σημερινή εποχή, συνδέεται ακτοπλοϊκά απ' ευθείας με τη Ραφήνα με κλειστού τύπου ferry boat και η διαδρομή, 14 ναυτικών μιλίων, διαρκεί περίπου μία ώρα.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 όταν αποσπάσθηκε ο οικισμός Μαρμάρι από το δήμο Μαρμαρίου και ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 830 κατοίκους.

## Αθλητικές ομάδες
* Ποδόσφαιρο: Α.Ο. Μαρμαρίου
μικρογραφία|Άποψη από το Μαρμάρι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Μαρμάρι στη Νότια Εύβοια, παραλίες και αξιοθέατα από τον ιστότοπο του www.travelphoto.gr
* Νότια Εύβοια: Μαρμάρι Εύβοια, τόσο κοντά και τόσο μακριά από τον ιστότοπο http://www.kathimerini.gr
* Μαρμάρι από τον ιστότοπο του Δήμου Καρύστου
* Τουριστικό Αγκυροβόλιο Μαρμαρίου από τον ιστότοπο του Οργανισμού Λιμένος Ν. Ευβοίας Α.Ε.
* Δρομολόγια πλοίων από το λιμάνι Ραφήνας προς Μαρμάρι από τον ιστότοπο των Gikas Apartments

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Ρούτα Μεϊλουτίτε

Η **Ρούτα Μεϊλουτίτε** (λιθουανικά *Rūta Meilutytė*, προφορά: *[[ΔΦΑ|​ruːˈtɐ mʲɛɪ̯ɫʊˈtʲi̇̂ːtʲeː]]*, γενν. 19 Μαρτίου 1997) είναι Λιθουανή ολυμπιονίκης της κολυμβήσεως και κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ, στα 100 μέτρα στο πρόσθιο. Η Μεϊλουτίτε γεννήθηκε στο Κάουνας και είναι το μικρότερο παιδί της τρίτεκνης οικογένειας των Σαούλιους και Ινγκρίντα. Ξεκίνησε να ασχολείται με την κολύμβηση σε ηλικία 7 ετών. Ήδη από την ηλικία των 15, είχε σπάσει έντεκα ρεκόρ στη λιθουανική γυναικεία κολύμβηση. Σε ηλικία 17 ετών έγινε η πρώτη αθλήτρια κολύμβησης που κατακτά όλα τα πιθανά μετάλλια νέων και γυναικών, έστω για μία φορά. 

Το 2011, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα στο πρόσθιο, το ασημένιο στα 50 μέτρα στο ελεύθερο και το χάλκινο στα 100 μέτρα στο ελεύθερο. Το 2012, στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα πρόσθιο, με χρόνο 1:05.47. Σε ηλικία 15 ετών έγινε η πιο νεαρή Λιθουανή αθλήτρια που κερδίζει χρυσό σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Στους ημιτελικούς είχε σπάσει το ευρωπαϊκό ρεκόρ, με χρόνο 1:05:21. Το 2013, έσπασε το δικό της ευρωπαϊκό ρεκόρ για 0.01. Την ίδια χρονιά, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης, πετυχαίνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 50 και στα 100 μέτρα πρόσθιο. 

Έως τώρα έχει συμμετάσχει σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, του Λονδίνου και του Ρίο, στους τελευταίους τερμάτισε έβδομη στα 100 μέτρα πρόσθιο. Έχει συμμετάσχει σε πέντε παγκόσμια πρωταθλήματα κολύμβησης και σε τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα υγρού στίβου. Το παγκόσμιο ρεκόρ που κρατούσε στα 50 μέτρα πρόσθιο χάθηκε από την Αμερικανίδα αθλήτρια το 2017, Λίλι Κινγκ. Το ρεκόρ που κατέχει στα 100 μέτρα πρόσθιο είναι: 1:02.36 και είχε επιτευχθεί στις 12 Οκτωβρίου 2013, στη Μόσχα. Ενώ ακόμα κατέχει το ευρωπαϊκό ρεκόρ των 50 και 100 μέτρων στο πρόσθιο, τα οποία και τα δύο είχαν γίνει στη Βαρκελώνη, το 2013, σε πισίνα 50 μέτρων, ενώ και στη μικρή πισίνα κατέχει τα ίδια ρεκόρ επίσης από το 2013. Το 2012 τιμήθηκε με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού από τη λιθουανική κυβέρνηση, για την προσφορά της στον αθλητισμό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Sports-Reference.com Rūta Meilutytė

Κατηγορία:Λιθουανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Κολυμβητές
Γκιντάρας Ρινκεβίτσιους

Ο **Γκιντάρας Ρινκεβίτσιους** (λιθουανικά: Gintaras Rinkevičius, γεννήθηκε το 1960) είναι Λιθουανός μαέστρος, ο οποίος βραβεύθηκε το 1994 με το Εθνικό Βραβείο Πολιτισμού και Τεχνών της Λιθουανίας. Το 1989 ίδρυσε τη Λιθουανική Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα.

## Ζωή και καριέρα
Ο Ρινκεβίτσιους αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών Μ.Κ. Τσιουρλιόνις της Λιθουανίας, από το Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης το 1983 και από το Κρατικό Ωδείο Τσαϊκόφσκι της Μόσχας το 1986. Το 1985 κέρδισε τον Διεθνή Διαγωνισμό Συνθετών στο Βερολίνο Χέρμπερτ φον Καραγιάν. Μεταξύ του 1996 και του 2003, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής και επικεφαλής μαέστρος της Εθνικής Όπερας της Λετονίας. Ήταν επίσης επικεφαλής μαέστρος στο Θέατρο Όπερας και Μουσικής του Μάλμο από το 2002 έως το 2005.

Μεταξύ των συμφωνικών ορχηστρών που έχει καθοδηγήσει είναι η Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου, η Staatskapelle Weimar, η Συμφωνική Ορχήστρα του Τίβολι στην Κοπεγχάγη, η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αγίας Πετρούπολης, η Ρωσική Εθνική Ορχήστρα και η Ρωσική Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα. Έχει κάνει παραστάσεις στο Σάλτσμπουργκ, το Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ στο Λονδίνο και το θέατρο των Ηλυσίων Πεδίων στο Παρίσι, καθώς και στην Ταϊβάν και το Χονγκ Κονγκ. Έχει εμφανιστεί ως μαέστρος στο Θέατρο Μπολσόι στη Μόσχα από το 2003.

Ο Ρινκεβίτσιους συνεχίζει να εργάζεται στη Λιθουανία, διοργανώνοντας όπερες στο Θέατρο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και Μπαλέτου της Λιθουανίας, ως αρχιμουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής της Λιθουανικής Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας και ως καθηγητής στη Λιθουανική Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου. Έχει χρησιμοποιήσει αυτές τις ευκαιρίες για να παρουσιάσει μια σειρά από πρωτότυπες συνθέσεις από Λιθουανούς συνθέτες, συμπεριλαμβανομένου του Μια Επιστολή σε Ολόκληρη την Κοινωνία από τους Αλγκίρντας Μαρτινάιτις, Άγκνους Ντέι και Φελίξας Μπαγιόρας.

Από τον Σεπτέμβριο του 2007 ο Γκιντάρας Ρινκεβίτσιους είναι επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής και κύριος διευθυντής της Ακαδημαϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας του Νοβοσιμπίρσκ.

## Βραβεύσεις
* Νικητής, Πέμπτος Ομόσπονδος Διαγωνισμός Συνθετών στη Μόσχα (1983)
* Δαφνοστεφής, Διεθνής διαγωνισμός στη μνήμη του Γιάνος Φέρεντσικ στη Βουδαπέστη (1986)
* Τάγμα του Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας Γκεντιμίνας, τέταρτη τάξη (1997)
* Μεγάλο Λετονικό Μουσικό Βραβείο (1997 και 2000)
* Λετονικό Τάγμα των Τριών Αστέρων
* Ιππότης του Βασιλικού Νορβηγικού Τάγματος της Αξίας
* Διοικητής του Πορτογαλικού Τάγματος της Αξίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.lvso.lt/en/?pid=475 Lithuanian State Symphony Orchestra. Retrieved September 7, 2007.
* http://www.lrkm.lt/EasyAdmin/sys/files/Vilnius2009_web.pdf Vilnius - European Capital of Culture in 2009. Ministry of Culture of the Republic of Lithuania. Retrieved September 7, 2007.

Κατηγορία:Λιθουανοί μουσικοί
Λίμνη Γουίνιπεγκ

Η **λίμνη Γουίνιπεγκ** (, ) είναι πολύ μεγάλη, αλλά σχετικά ρηχή λίμνη 24.514 τετραγωνικών χιλιομέτρων στην κεντρική Βόρεια Αμερική, στην επαρχία της Μανιτόμπα του Καναδά. Η νότια άκρη της βρίσκεται περίπου 55 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης του Γουίνιπεγκ. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη στα σύνορα του νότιου Καναδά και αποτελεί μέρος του μεγαλύτερου μη αναπτυγμένου υδροκρίτη του νότιου Καναδά.

Η λίμνη Γουίνιπεγκ είναι η έκτη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού του Καναδά και η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού που βρίσκεται εξ ολοκλήρου εντός του Καναδά, μα είναι σχετικά ρηχή (μέσο βάθος 12 μ.), εξαιρουμένου ενός στενού διαύλου 36 μέτρων μεταξύ των βόρειων και νότιων λεκανών. Είναι η ενδέκατη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στη Γη. Η ανατολική πλευρά της λίμνης έχει παρθένα αρκτικά δάση και ποτάμια που είναι υποψήφια για να χαρακτηριστούν Πάρκο Παγκόσμιας Κληρονομιάς των Ηνωμένων Εθνών. Η λίμνη είναι 416 χλμ. από το βορρά προς το νότο, με απομακρυσμένες αμμώδεις παραλίες, μεγάλους ασβεστολιθικούς βράχους και πολλές σπηλιές νυχτερίδων σε ορισμένες περιοχές. Η Manitoba Hydro χρησιμοποιεί τη λίμνη ως μία από τις μεγαλύτερες δεξαμενές στον κόσμο. Υπάρχουν πολλά νησιά, τα περισσότερα από τα οποία δεν έχουν αναπτυχθεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* The Canadian Encyclopedia 
* Lake Winnipeg Research Consortium
* Manitoba Water Stewardship - Lake Winnipeg
* Satellite images of Lake Winnipeg 
* Sail Lake Winnipeg 

Κατηγορία:Λίμνες του Καναδά
Μίνι-Ποσειδώνας

O **μίνι-Ποσειδώνας** ή υποποσειδώνας (μερικές φορές γνωστός ως νάνος αερίου ή μεταβατικός πλανήτης) είναι ένας πλανήτης με μάζα μέχρι  10 γήινες μάζες (M⊕), λιγότερο ογκώδης από τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, οι οποίοι έχουν περίπου 14,5 (M⊕) και 17 (M⊕), αντίστοιχα. Οι Μίνι-Ποσειδώνες έχουν παχιές ατμόσφαιρες υδρογόνου–ηλίου, μάλλον με βαθιά στρώματα πάγου, βράχου ή υγρούς ωκεανούς (από νερό, αμμωνία, ένα μείγμα και των δύο, ή βαρύτερες πτητικές ουσίες).

Οι θεωρητικές μελέτες αυτών των πλανητών βασίζονται  στις γνώσεις που έχουμε σχετικά με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Χωρίς πυκνή ατμόσφαιρα, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ωκεάνιοι πλανήτες. Υπολογίζεται ότι διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε ένα βραχώδη και ένα αέριο πλανήτη είναι περίπου 1,6 με 2,0 γήινες ακτίνες. Πλανήτες με μεγαλύτερη ακτίνα και μετρούμενες μάζες είναι ως επί το πλείστον χαμηλής πυκνότητας και απαιτούν μια εκτεταμένη ατμόσφαιρα  ώστε να εξηγηθούν οι μάζες και οι ακτίνες τους. Επίσης οι εμπειρικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι οι πλανήτες με μεγαλύτερη ακτίνα από περίπου 1,6 γήινες ακτίνες (με 6 γήινες μάζες περίπου) εμπεριέχουν σημαντικές ποσότητες πτητικών ουσιών ή αερίου Ηλίου (τέτοιοι πλανήτες φαίνεται να έχουν μια ποικιλία από συνθέσεις που δεν εξηγούνται από μια ενιαία σχέση μάζας–ακτίνας, όπως αυτή που βρέθηκε σε βραχώδεις πλανήτες). Παρόμοια αποτελέσματα επιβεβαιώνονται και από άλλες μελέτες. Όσο για τη μάζα, το κατώτερο όριο μπορεί να διαφέρει για διαφορετικούς πλανήτες ανάλογα με τις συνθέσεις τους, η διαχωριστική μάζα μπορεί να ποικίλει από μία γήινη μάζα μέχρι και στο υψηλό όριο των 20 γήινων μαζών (M⊕).

## Δείτε επίσης
* Αέριος γίγαντας
* Γίγαντας πάγου
* Καυτός Ποσειδώνας
* Υπεργαία
* Χθόνιος πλανήτης

## Παραπομπές

* Six New Planets: Mini-Neptunes Found Around Sunlike Star, Victoria Jaggard, Το National Geographic News, Που Δημοσιεύθηκε Τον Φεβρουάριο 2, 2011
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Super-Earths or Mini-Neptunes?
Κατηγορία:Γιγάντιοι πλανήτες
Κατηγορία:Υπεργαίες
Ουγγρική διασπορά

Η όρος **ουγγρική διασπορά** (*Magyar diaszpóra*) είναι μια έννοια που περιλαμβάνει τον συνολικό εθνικό ουγγρικό πληθυσμό που βρίσκεται εκτός των ορίων της σημερινής Ουγγαρίας.

Υπάρχουν δύο κύριες ομάδες των Ούγγρων της διασποράς. Στην πρώτη εντάσσονται εκείνοι που είναι αυτόχθονες στις χώρες που διαμένουν και ζουν έξω από την Ουγγαρία λόγω της αλλαγής των συνόρων από τη Συνθήκη του Τριανόν, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι νικήτριες δυνάμεις επανασχεδίασαν ταν σύνορα της Ουγγαρίας, έτσι ώστε να περιλαμβάνουν εδάφη μόνο ουγγρικής πλειοψηφίας. Κατά συνέπεια, 3,3 εκατομμύρια Ούγγροι βρέθηκαν εκτός των νέων συνόρων. Αυτοί οι Ούγγροι συνήθως δεν καταμετρούνται στον όρο «ουγγρική διασπορά», ανεξάρτητα από το αν αναφέρονται σε αυτό το άρθρο. Η άλλη κύρια ομάδα είναι οι μετανάστες που εγκατέλειψαν την Ουγγαρία σε διαφορετικές περιόδους (π.χ. κατά την Ουγγρική Επανάσταση του 1956). Ένα μικρό κύμα μετανάστευσης συνέβη με την προσχώρηση της Ουγγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδίως σε χώρες όπως η Γερμανία, όμως δεν ήταν στον ίδιο βαθμό έντονη όπως για άλλες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, όπως η Πολωνία ή η Σλοβακία.

## Κατανομή ανά χώρα

## Παραπομπές
Σαντζάκι του Καράκ

Το **σαντζάκι του Καράκ** (τουρκικά: *Kerek Sancağı*), γνωστό και ως **μουτεσαριφλίκι του Καράκ**, ήταν οθωμανικό έδαφος με ειδική διοικητική θέση που ιδρύθηκε το 1895 και βρίσκεται στη σύγχρονη Ιορδανία. Η πόλη του Καράκ ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας. Είχε πληθυσμό 72.562 το 1914.

## Ιστορία
Το Μάιο του 1892, υποβλήθηκε πρόταση για μια περιφερειακή κυβέρνηση με κέντρο το Μαάν (παλαιότερα γνωστό ως **σαντζάκι του Μαάν**, αραβικά: سنجق معان, το οποίο ιδρύθηκε το 1579 ως τμήμα του εγιαλετίου της Δαμασκού) η οποία εγκρίθηκε τον Αύγουστο. Στα μέσα του 1895, το διοικητικό κέντρο της περιοχής μεταφέρθηκε στο Καράκ, αποτελώντας τη νοτιότερη έκταση της οθωμανικής κυριαρχίας στο βιλαέτι της Συρίας.

## Διοικητικές διαιρέσεις
Το σαντζάκι αποτελούνταν από τέσσερις καζάδες:

* Κάζας του Καράκ
* Κάζας του Αλ Σαλτ
* Κάζας του Μαάν
* Κάζας της Ταφίλα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Atlas of Jordan

Καρακ
Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας
Σαντζάκι του Ντέιρ εζ-Ζορ

Το **σαντζάκι της Ντέιρ αλ-Ζορ** (τουρκικά: *Deyr-i-Zor Sancağı*) ήταν σαντζάκι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ορισμένα εδάφη του αποσπάστηκαν από το βιλαέτι της Βαγδάτης, όταν δημιουργήθηκε το 1857. Η περιοχή αναφερόταν μερικές φορές ως μέρος του βιλαετίου του Χαλεπίου ή του βιλαετίου της Συρίας.

Πρωτεύουσα ήταν η Ντέιρ αλ-Ζορ, μια πόλη στη δεξιά όχθη του Ευφράτη, η οποία ήταν και η μόνη σημαντική πόλη του σαντζακίου. Στις αρχές του 20ού αιώνα, το sanjak είχε έκταση 38.600 τετραγωνικών μιλίων (100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα), και υπολογίζεται πληθυσμός 100.000, κυρίως αραβικών νομάδων. Η ίδια η πρωτεύουσα ήταν ένα χωριό πριν γίνει το διοικητικό κέντρο του σαντζακίου.

## Διοικητικές διαιρέσεις
Οι καζάδες του σαντζακίου:

* Κάζας της Ντέιρ
* Κάζας του Ρεσούλ Αγίν
* Κάζας του Ασαρέ
* Κάζας του Ευμπιμάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Atlas of Jordan

Κατηγορία:Ιστορία του Λιβάνου
Ντειρ
Γυναίκες στην Ουγγαρία

μικρογραφία|Ουγγαρέζα χωρικός του 17ου αιώνα
Οι ρόλοι των **γυναικών στην [[Ουγγαρία]]** έχουν αλλάξει σημαντικά τα τελευταία 200 χρόνια. Ιστορικά, στην σημερινή επικράτεια της Ουγγαρίας, οι συζητήσεις για τους ρόλους των γυναικών, τα δικαιώματα και την πολιτική τους πρόσβαση, μαζί με τα φεμινιστικά κινήματα, αναπτύχθηκαν μέσα στο πλαίσιο των εξαιρετικά παραδοσιακών ρόλων των φύλων, που καθιερώθηκαν από τον Ρωμαιοκαθολισμό, τον Λουθηρανισμό και τον Καλβινισμό. Πιο πρόσφατα, το κομμουνιστικό δόγμα για τη θέση των γυναικών στην κοινωνία είχε, επίσης, επιρροή. Η μετακομμουνιστική εποχή στην Ουγγαρία παρήγαγε μια σειρά από οργανώσεις για την εξυπηρέτηση των αναγκών των γυναικών του έθνους και για να κινητοποιήσει τις γυναίκες ψηφοφόρους, ενώ πολλά πανεπιστήμια έχουν σήμερα προγράμματα σπουδών για θέματα των δύο φύλων. Στον 21ο αιώνα, η είσοδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει οδηγήσει σε μια πιο «Δυτικοποιημένη» κουλτούρα για τις γυναίκες στην Ουγγαρία.

## Κομμουνιστική εποχή
Κατά την κομμουνιστική περίοδο, οι γυναίκες θεωρούνταν ζωτικό μέρος της παραγωγικότητας του κράτους, τόσο ως μητέρες και συζύγους ανδρών εργαζομένων, όσο και ως ίδιες ως εργαζόμενες. Αν και οι γυναίκες συμπεριλήφθηκαν στο εργατικό δυναμικό με πιο ισότιμο τρόπο, υπό την κομμουνιστική κυριαρχία, ωστόσο τέθηκαν υπό μεγαλύτερο κρατικό έλεγχο όσον αφορά τις προσωπικές τους ελευθερίες, ιδίως όσον αφορά τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, τη σεξουαλικότητα και την οικογενειακή ζωή. Παρά τον επίσημο λόγο περί ισότητας, το κομμουνιστικό καθεστώς δεν επιδίωξε να αντιμετωπίσει πραγματικά τον βαθύ κοινωνικό ιστό της υποταγής των φύλων. Παρ΄ όλα αυτά, οι γυναίκες είδαν κάποια κέρδη με αυτό το καθεστώς, παρά το γεγονός ότι παρέμειναν υποδεέστερες από τους άνδρες. Ειδικότερα, έλαβαν μεγαλύτερη πρόσβαση στη δευτεροβάθμια και πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ιδίως σε τεχνικούς τομείς.

## Μετακομμουνιστική εποχή
Αρχίζοντας το 1989, οι γυναικείες και φεμινιστικές ομάδες σχημάτισαν και δημιούργησαν ισχυρές οργανώσεις που εργάστηκαν πάνω στην αντιμετώπιση των αναγκών των ουγγρικών γυναικών. Η μετακομμουνιστική οικονομία υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολη για τις γυναίκες που, εκτός από την παροχή εισοδήματος, ήταν υπεύθυνες για τη διατήρηση ενός σπιτιού και τη γενικότερη φροντίδα της οικογένειας. Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα για τις γυναίκες στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν ο περιορισμός των δικαιωμάτων των αμβλώσεων από συντηρητικά πολιτικά κόμματα. Το Φεμινιστικό Δίκτυο, το οποίο προέκυψε το Μάιο του 1990, έχει ηγετική θέση στο κίνημα για την ισότητα των γυναικών, και η Ομοσπονδία των Νέων Δημοκρατών έχει εξελιχθεί ως ένα σημαντικό πολιτικό κόμμα για νέες γυναίκες και για γυναικεία κινήματα. Το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας έχει επίσης έρθει στην προσοχή του κοινού κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών. Ένα σημαντικό βήμα αποτελεί η απομάκρυνση της συζυγικής ασυλίας πάνω στο βιασμό, με νόμο το 1997. Η Ουγγαρία, επίσης, έχει επικυρώσει τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων το 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνία της Ουγγαρίας
Ελληνική επιδρομή στην Αλεξάνδρεια (1825)

Η **Ελληνική επιδρομή στην Αλεξάνδρεια** κατά τον Αύγουστο του 1825, ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με αποτυχία για τους Έλληνες ναυτικούς.

## Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο Κωνσταντίνος Κανάρης προσπάθησε να πυρπολήσει τον αιγυπτιακό στόλο στη βάση του, στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας, τον Αύγουστο του 1825. Σύμφωνα με το σχέδιο του Κανάρη, τρία πυρπολικά και δύο πολεμικά πλοία κατευθύνθηκαν προς την Αίγυπτο και πλησίασαν την Αλεξάνδρεια. Στο λιμάνι μπήκε μόνο ο ίδιος με το πυρπολικό του, αλλά επειδή ο άνεμος είχε κοπάσει έβαλε στον αιγυπτιακό στόλο πρόωρα φωτιά.

Η επιχείρηση όμως έγινε αντιληπτή από ένα γαλλικό πολεμικό που άρχισε να τον κανονιοβολεί. Στην επιχείρηση αυτή ο Κωνσταντίνος Κανάρης επέδειξε μεγάλη τόλμη και γενναιότητα.

## Παραμπομπές


Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Αλεξάνδρεια
Μαυροβούνιοι στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας

Οι **Μαυροβούνιοι στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας** () είναι οι κάτοικοι με καταγωγή από το Μαυροβούνιο που ζουν και εργάζονται στο έδαφος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Οι Μαυροβούνιοι αναγνωρίζονται ως μία από τις 12 εθνικές μειονότητες της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, που σημαίνει ότι τα δικαιώματά τους προστατεύονται. Στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας υπάρχουν 1116 Μαυροβούνιοι, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2013.

## Κατανομή
Οι Μαυροβούνιοι άρχισαν να εγκαθίστανται συστηματικά στο έδαφος της σύγχρονης Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ζουν κυρίως σε μεγάλες πόλεις όπως το Τρεμπίνιε και η Μπάνια Λούκα. Ένας τεράστιος αριθμός Μαυροβούνιων, που ζει τώρα στην Ερζεγοβίνη, είναι η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.

## Θρησκεία
Όπως και οι Σέρβοι, οι Μαυροβούνιοι είναι κυρίως ενορίτες της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

## Κοινωνίες
Οι ακόλουθες Μαυροβουνιακές κοινωνίες λειτουργούν στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας:
* Μαυροβουνιακή κοινωνία στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας "Νιέγκος" (Μπάνια Λούκα)
* Μαυροβουνιακή κοινωνία "Νιέγκος" (Ντόμποϊ)
* Μαυροβουνιακή κοινωνία στην Ερζεγοβίνη "Βουκ Μιτσούνοβιτς" (Τρεμπίνιε)
* Κοινωνία Μαυροβουνίων και φίλων "Λούτσα" (Γκράντισκα)
* Τοπική κοινωνία των Μαυροβουνίων στην Ερζεγοβίνη "Πέταρ Πέτροβιτς Νιεγκός" (Τρεμπίνιε)
* Κοινωνία Μαυροβουνίων και Φίλων του Μαυροβουνίου "Λόβτσεν" (Μπάνια Λούκα)
* Κοινωνία Μαυροβουνίων "Λόβτσεν" (Μπιέλινα)
Η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας εορτάζει ετησίως τις Ημέρες του Μαυροβουνιακού πολιτισμού, στο πλαίσιο των οποίων διεξάγονται εκδηλώσεις για τη διαιώνιση της ιστορίας, του πολιτισμού και της τέχνης του Μαυροβουνίου. Τον Φεβρουάριο του 2016, η τοπική κοινότητα των Μαυροβουνίων στην Ερζεγοβίνη "Πέταρ Πέτροβιτς Νιεγκός" σχημάτισε το Βέτσε του Ντανίλοβγκραντ.

## Αξιοσημείωτα πρόσπωα
* **Ιγκόρ Ραντόιτσιτς,** δήμαρχος της Μπάνια Λούκα.
* **Μιλόγιε Ντέλετιτς**, πολιτικός
* **Ράντενκο Ρίκιτς**, πολιτικός
* **Ντεγιάν Άρσιτς**, σκηνοθέτης
* **Ντράγκοσλαβ Μεντόγιεβιτς**, ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.
* **Μίλοβαν Ντρόμπνιακ,** προπονητής της ομάδας κικμπόξινγκ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
* **Αντόνιο Πόποβιτς**, δημοσιογράφος της Ραδιοτηλεόρασης της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και μουσικός της ροκ.

## Δείτε επίσης
* Δημογραφικά στοιχεία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Савез националних мањина Републике Српске: Црногорци  (στα σερβικά)

Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας
Τσέχοι στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας

Οι **Τσέχοι στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας** (, ) είναι οι πολίτες τσεχικής καταγωγής που ζουν και εργάζονται στο έδαφος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Οι Τσέχοι αναγνωρίζονται ως μία από τις 12 εθνικές μειονότητες της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, που σημαίνει ότι τα δικαιώματά τους προστατεύονται. Στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας υπάρχουν 218 Τσέχοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2013.

## Κοινοτικές δραστηριότητες
Οι Τσέχοι εγκαταστάθηκαν στο έδαφος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης το 1878 μετά την προσχώρησή τους στην Αυστρία-Ουγγαρία. Οι Τσέχοι άποικοι έχτισαν οικισμούς, ασχολούνταν με την εξόρυξη και την υλοτομία, την κατασκευή ορυχείων, σιδηροδρόμων, τηλεγραφικών και τηλεφωνικών επικοινωνιών. Οι περισσότεροι ντόπιοι Τσέχοι και Τσέχοι από τη Γαλικία μετακόμισαν στο έδαφος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ζούσαν κυρίως στην Μπάνια Λούκα, Σαράγεβο, Μπροντ, Ντερβέντα και Μόσταρ, σε αγροτικές περιοχές όπως το Μάτσιν-Μπρντο, το Νόβα Βες, το Νόβο Τοπόλε, το Βραντούτς, και το Πρίγεντορ.

Στα πρώτα δύο χρόνια της επανεγκατάστασης, περίπου 7.000 Τσέχοι εγκαταστάθηκαν στη Βοσνία. Στα μεσοπολεμικά χρόνια, υπήρχαν 5886, και μετά τον πόλεμο υπήρχαν 1978 Τσέχοι. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο αριθμός τους μειώθηκε σε 871. Το 1981, 639 Τσέχοι παρέμειναν στη Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Κάποιοι από αυτούς ζουν στη Μπάνια Λούκα, μερικοί από αυτούς στη Ντερβέντα, στο Πρναβόρ, στο Πρίγεντορ και στη Γκράντισκα. Εργάζονται κυρίως ως αγρότες, δημόσιοι υπάλληλοι, δικαστές, τραπεζίτες, γιατροί, φαρμακοποιοί, δάσκαλοι και μουσικοί.

## Θρησκεία
Οι Τσέχοι στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας είναι κατά κύριο λόγο Ρωμαιοκαθολικοί. Στη Νόβα Βες και το Μάτσινο-Μπρντο υπάρχουν δύο καθολικές εκκλησίες, εκ των οποίων οι Τσέχοι είναι ενορίτες.

## Κοινωνίες
Στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας υπάρχει η τσεχική ένωση "Συζήτηση Τσέσκα". Τα παραρτήματά της βρίσκονται στις πόλεις Μπάνια Λούκα (ιδρύθηκε το 1997, και έχει περισσότερα από 200 μέλη), το Πρίγεντορ, το Μάτσινο-Μπρντο και το Νόβα Βες.

## Δείτε επίσης
* Τσέχοι στη Σερβία
* Τσέχοι στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Δημογραφικά στοιχεία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Савез националних мањина Републике Српске: Чеси (στα σερβικά)

Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας
Κινέζοι στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας

Οι **Κινέζοι στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας** (σερβικά: Кинези у Републици Српској, κινεζικά: 中國人 在 塞族共和國) είναι οι πολίτες κινεζικής καταγωγής της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης που ζουν και εργάζονται στην επικράτεια της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ο ακριβής αριθμός τους είναι άγνωστος. Επί του παρόντος, οι Κινέζοι δεν αποτελούν επίσημα αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.

## Ιστορία
Κινέζοι πολίτες μετανάστευσαν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000. Αν και πολλοί από αυτούς ήρθαν εδώ για να κάνουν επιχειρήσεις, έμειναν εδώ μόνιμα και ξεκίνησαν μια νέα ζωή. Οι Κινέζοι είναι εγκατεστημένοι σε ολόκληρη τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν στην Μπάνια Λούκα. Ασχολούνται κυρίως με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις, καθώς και με τη γεωργία (στη Μπιέλινα μεγάλο μέρος τους ασχολείται με τη γεωργία, στο Μόντριτς ασχολούνται με την εκτροφή χοίρων). Αναπτύσσουν επιχειρηματικές δραστηριότητες στον τομέα της διατροφής (π.χ. κινέζικα εστιατόρια, πώληση κινέζικων μπαχαρικών).

Στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σαράγεβο υπάρχει Τμήμα Σινολογίας και ένα τμήμα για τη μελέτη της κινεζικής γλώσσας, όπου οι Κινέζοι καθηγητές ασχολούνται καθημερινά με διδακτικές δραστηριότητες. Η κινεζική κοινότητα του ανατολικού Σαράγεβο είναι η κύρια πηγή ανάπτυξης του κινεζικού πολιτισμού, και υπάρχουν τακτικές εκδηλώσεις αφιερωμένες στην ιστορία και τον πολιτισμό της Κίνας. Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο περιέχει περισσότερα από 1.000 βιβλία για την Κίνα.

## Θρησκεία
Οι Κινέζοι ακολουθούν παραδοσιακές θρησκείες (Ταοϊσμός ή Χριστιανισμός), αν και ένας σημαντικός αριθμός δεν ανήκει σε κάποια θρησκεία.

## Ενώσεις
Στην Μπάνια Λούκα λειτουργεί η Εταιρεία Φίλων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, η οποία ιδρύθηκε το 1997 και αριθμούσε περισσότερους από 100 ανθρώπους. Τον Μάρτιο του 2016, ιδρύθηκε η Σερβική-Κινεζική Εταιρεία Φιλίας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας στο ανατολικό Σεράγεβο για να βελτιώσει τις σχέσεις μεταξύ της ΛΔΚ και της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και τη συνεργασία στους τομείς του πολιτισμού, της επιστήμης, της διδασκαλίας, της οικονομίας και του εμπορίου.

## Αξιοσημείωτα άτομα
* Τσου Σιγιουζούν, Καθηγητής του Τμήματος Σινολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο
* Σουζάν Ελέιν Βάνγκερ, Καθηγητής του Τμήματος Σινολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο
* Γουέι Ντουν, Καθηγητής του Τμήματος Σινολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο
* Γουέι Σιανγκτσούν, Καθηγητής του Τμήματος Σινολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο
* Γιου Γιοουσί, Καθηγητής του Τμήματος Σινολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο

## Δείτε επίσης
* Δημογραφικά στοιχεία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
* Κινεζική διασπορά

## Παραπομπές


Κινεζ
Εγιαλέτι του Χαμπές

Το **εγιαλέτι του Χαμπές** (οθωμανικά τουρκικά: ایالت حبش, *Eyletlet-i Ḥabeş*), ήταν εγιαλέτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επεκτεινόταν στις περιοχές της παράκτιας Χετζάζης και της βορειοανατολικής Αφρικής που συνόρευαν με τη λεκάνη της Ερυθράς Θάλασσας. Στη βορειοανατολική Αφρική, το εγιαλέτι περιλάμβανε τη Μασάουα, το Χιργκίγκο, το Σουακίν και τις ενδοχώρες τους. Όπως και ο οθωμανικός έλεγχος στη Βόρεια Αφρική, την Υεμένη, το Μπαχρέιν και τη Λαχσά, οι Οθωμανοί δεν είχαν αποτελεσματικό, μακροπρόθεσμο έλεγχο έξω από τα λιμάνια όπου υπήρχε άμεση οθωμανική παρουσία και φρουρά.

## Διοικητικές διαιρέσεις
Τα σαντζάκια του εγιαλετίου:
* Σαντζάκι του Ιμπρίμ
* Σαντζάκι του Σαουακίν
* Σαντζάκι του Χιργκίγκο
* Σαντζάκι της Μασάουα
* Σαντζάκι της Ζαϊλά
* Σαντζάκι της Τζέντα

Τα σαντζάκια το 1860:
* Σαντζάκι της Υεμένης (έως το 1849, έπειτα έγινε το εγιαλέτι της Υεμένης)
* Σαντζάκι του Νατζντ
* Σαντζάκι της Μέκκας
* Σαντζάκι της Τζέντα
* Σαντζάκι της Μεδίνας

## Παραπομπές


Χαμπες
Ερμενγάρδη του Μπομόν

Η **Ερμενγάρδη του Μπομόν** (γαλλ.:*Ermengarde de Beaumont*, περί το 1170 - 11 Φεβρουαρίου 1233) ήταν βασίλισσα της Σκωτίας μέσω του γάμου της με τον Γουλιέλμο τον Λέοντα, είχε εκτενή συμμετοχή στις κρατικές υποθέσεις αν και οι πληροφορίες για την ίδια υστερούν σημαντικά. Η Ερμενγάρδη ήταν κόρη του Ριχάρδου Α΄ υποκόμη του Μπομόν, του Φρεσνέι και του Σαιντ-Συζάν και της Λούσι ντε λ'Αίγκλ κόρης του Ριχάρδου Β΄  ντε λ'Αίγκλ. Ο πατέρας της ήταν γιος του Ροσελίν, υποκόμη του Μπομόν και της Μαώ ΦίτσΡοϋ νόθης κόρης του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας.

## Γάμος

Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο τον Λέοντα στο βασιλικό παρεκκλήσι του Γούντστοκ κοντά στην Οξφόρδη από τον Βαλδουίνο, αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι στις 5 Σεπτεμβρίου 1186, ο γάμος ρυθμίστηκε από τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας που ήταν τότε επικυρίαρχος της Σκωτίας. Ο Γουλιέλμος αν και θεωρούσε τον εαυτό του θιγμένο συμφώνησε με την προϋπόθεση να του πληρώσει ο Ερρίκος όλα τα έξοδα του γάμου που ήταν 100 μάρκα και αμοιβές 40 ιπποτών και να του επιστρέψει ο Άγγλος βασιλιάς τα κάστρα που του είχε στερήσει ανάμεσα στα οποία βρισκόταν και το Εδιμβούργο. 

## Βασίλισσα με ενεργή συμμετοχή

Ο ιστορικός Ουόλτερ Μπάουερ (1385 - 1449) περιγράφει την Ερμενγάρδη σαν *"εξαιρετική γυναίκα, προικισμένη με γοητεία και πνευματική ευγλωττία"*. Ο σύζυγος της αν και είχε πολλές ερωμένες μέχρι τότε στάθηκε πιστός μαζί της μετά τον γάμο τους και δεν την απάτησε ποτέ, οι συγγενείς της επωφελήθηκαν από την θέση της. Ασκούσε την προεδρία στην επισκοπή του Αγίου Ανδρέα με μια περίπλοκη αυλή, υπήρξε και μια καταγγελία ότι ένας βασιλικός ευνοούμενος πήρε την επισκοπή της Γλασκόβης ύστερα από δωροδοκία του βασιλιά και της βασίλισσας. Η βασίλισσα Ερμενγάρδη πιστώνεται στην διαπραγμάτευση της συνθήκης του 1209 λόγω της ανικανότητας του συζύγου της, λόγω της ασθένειας του συζύγου της είχε έντονη συμμετοχή στις κρατικές υποθέσεις τα τελευταία του χρόνια. Το 1212 συνόδευσε τον Γουλιέλμο και τα παιδιά της στο ταξίδι της στην αυλή του Άγγλου βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα για να εξασφαλίσει την διαδοχή στον γιο της Αλέξανδρο. Η Ερμενγάρδη περιγράφεται πολύ διαταραγμένη και σε κατάσταση ληθάργου όταν πέθανε ο σύζυγος της (1214).
Σαν χήρα και βασιλομήτωρ η Ερμενγάρδη πιστώνεται με την ίδρυση του Κιστερκιανού αβαείου του Μπαλμερίνο στο Φάιφ, ολοκληρώθηκε το 1229, το επισκέφτηκε πολλές φορές με τον γιο της Αλέξανδρο και έμεινε πολλές μέρες. 

## Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Γουλιέλμο τον Λέοντα απέκτησε :
* Μαργαρίτα του Κεντ
* Ισαβέλλα της Σκωτίας, κόμισσα του Νόρφολκ
* Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας 
* Μάρτζορη (1200 – 1244), παντρεύτηκε τον Γιλβέρτο Μάρσαλ, 4ο κόμη του Πέμπροκ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Marek, Miroslav. "beaumont/beaumont4.html". 
*Alison Weir, Britain's Royal Families: The Complete Genealogy
*"The Kings and Queens of Scotland" edited by Richard Oram
*"Scottish Queens 1034-1714" by Rosalind K. Marshall
*"British Kings and Queens" by Mike Ashley

Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Προφήτης Ηλίας Άρτας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Προφήτης Ηλίας (αποσαφήνιση)]]*

Ο **Προφήτης Ηλίας** είναι ένας μικρός ημιορεινός οικισμός του Δήμου Αρταίων σε υψόμετρο 380 μέτρα .

## Γενικά στοιχεία
Ο Προφήτης Ηλίας βρίσκεται δυτικά του ποταμού Άραχθου στα Κεντρικά Τζουμέρκα. Είναι κτισμένος δίπλα στην επαρχιακή οδό Άρτας - Ιωαννίνων, ανάμεσα στα χωριά Πλατανούσσα και Δαφνωτή και απέχει 54 χλμ. Β. από την Άρτα και 41 χλμ. ΝΑ. από τα Ιωάννινα. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δαφνωτής, ενώ το 1974 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Δαφνωτής και προσαρτήθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Δαφνωτή αποτελούν την τοπική κοινότητα Δαφνωτής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξηροβουνίου  του Δήμου Αρταίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει συνολικό πληθυσμό 25 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Ισαβέλλα της Σκωτίας, κόμισσα του Νόρφολκ

Η **Ισαβέλλα της Σκωτίας** (1195 - μετά το 1253) μέλος του Οίκου του Ντάνκελντ και με επιγαμία κόμισσα του Νόρφολκ ήταν δεύτερη κόρη και δεύτερο παιδί του βασιλιά της Σκωτίας Γουλιέλμου του Λέοντα και της συζύγου του Ερμενγάρδης του Μπομόν. Η μεγαλύτερη αδελφή της ήταν η Μαργαρίτα του Κεντ, ο μικρότερος αδελφός της ο Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας και η μικρότερη αδελφή της η Μαρζορί, κόμισσα του Πέμπροκ, η Ισαβέλλα είχε επίσης πολλά ετεροθαλή αδέλφια από τον πατέρα της.

## Αιχμαλωσία

Ο πατέρας της βρέθηκε σε πόλεμο με τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας και με τον μικρότερο γιο του Ιωάννη τον Ακτήμονα. Το αποτέλεσμα ήταν η Ισαβέλλα σε ηλικία 14 ετών μαζί με την μεγαλύτερη αδελφή της Μαργαρίτα και την ανιψιά του Άγγλου βασιλιά και διεκδικητή του Αγγλικού θρόνου Ελεονώρα της Βρετάνης να φυλακιστούν στο κάστρο του Κορφ (1209). Τον Ιούνιο του 1213 ο Ιωάννης ο Ακτήμονας έστειλε στα ευγενή κορίτσια πράσινες ρόμπες, μανδύες χωρίς μανίκια και καλοκαιρινά υποδήματα, τα κορίτσια θα μπορούσαν να βγουν έξω από την φυλακή αλλά μόνο υπό αυστηρή επιτήρηση.

## Γάμος

Μετά την απελευθέρωση της η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Άγγλο αριστοκράτη Ρογήρο Μπιγκόντ, 4ο κόμη του Νόρφολκ, όλα τα αδέλφια της παντρεύτηκαν μέλη της Αγγλικής αριστοκρατίας και ο ίδιος ο Αλέξανδρος Β΄ παντρεύτηκε την Ιωάννα της Σκωτίας κόρη του Ιωάννη του Ακτήμονα. Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας μετά τον γάμο της Ισαβέλλας της παραχώρησε την περιουσία της τον Μάιο του 1225, ο Ρογήρος ήταν 14 χρόνια νεώτερος της. Ο Ρογήρος έγινε φρουρός του νεαρού βασιλιά και κουνιάδου του Αλεξάνδρου Β΄, κράτησε την θέση μέχρι το 1228. Η Ισαβέλλα ήταν στην αρχή δεύτερη σε σειρά διαδοχής στον θρόνο της Σκωτίας μετά την αδελφή της Μαργαρίτα, όταν γεννήθηκε η κόρη της Μαργαρίτας (1227) έγινε τρίτη και όταν γεννήθηκε ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Γ΄ της Σκωτίας (1241) τέταρτη. 

Ο Ρογήρος και η Ισαβέλλα παρέμειναν άτεκνοι, ο Ρογήρος την χώρισε για λόγους συγγένειας (1245) αλλά αναγκάστηκε να την πάρει ξανά σύζυγο ύστερα από απαίτηση της εκκλησίας (1253).
 Ο Ματθαίος των Παρισίων στην περιγραφή του για τον δεύτερο γάμο της την κατέγραψε χωρίς όνομα σαν *"κόρη του Σκωτσέζου βασιλιά"*. Είναι άγνωστο πότε πέθανε η Ισαβέλλα, το βέβαιο είναι ότι ζούσε τον Οκτώβριο του 1263 στο Γκλόστερσαιρ αλλά δεν υπήρξε από τότε καμιά αναφορά για την ίδια. Η Ισαβέλλα τάφηκε στην εκκλησία των Μπλάκ Φρίαρς στο Λονδίνο, ο Ρογήρος πέθανε το 1270 και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ρογήρος Μπιγκόντ, 5ος κόμης του Νόρφλοκ. Το γενεαλογικό δέντρο του Γουλιέλμου από τα τέσσερα παιδιά του ξεκληρίστηκε το 1290 κάτι που οδήγησε σε κρίση διαδοχής.    

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Cawley, Charles, SCOTLAND KINGS, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
*Maxwell Lyte, H. C. (ed.) (1901) Patent Rolls of the reign of Henry III preserved in the Public Record Office 1215-1225 (London)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η Ελεονόρα της Βρετάνης στην αιχμαλωσία

Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Ελληνιστική τέχνη

**Ελληνιστική τέχνη** είναι η τέχνη της ελληνιστικής περιόδου, δηλαδή της περιόδου από το 323 π.Χ. μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. Αναπτύχθηκε στα ελληνιστικά κράτη, δηλαδή στις πόλεις-κράτη των ελληνιστικών χρόνων και στα βασίλεια που δημιουργήθηκαν μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν διαλύθηκε η αυτοκρατορία του.

## Αρχιτεκτονική
Οι καλλιτέχνες της ελληνιστικής περιόδου στηρίχθηκαν στην αρχαία ελληνική τέχνη των προηγούμενων αιώνων (της αρχαϊκής και της κλασικής εποχής δηλαδή) και διέδωσαν τον ελληνικό πολιτισμό σε όλη την ανατολή. Στην αρχιτεκτονική συνέχισαν να χρησιμοποιούνται οι τρεις αρχαίοι ελληνικοί ρυθμοί, ο δωρικός, ο ιωνικός και ο κορινθιακός, αλλά άρχισαν να συνδυάζονται μεταξύ τους. Από τον 3ο αιώνα και μετά τα κτίρια ήταν λιγότερο αυστηρά σε σχέση με εκείνα της κλασικής εποχής, και έγιναν πιο κομψά. Επίσης, άρχισαν να χρησιμοποιούνται και στοιχεία από την αρχιτεκτονική των πολιτισμών της Αιγύπτου και της Συρίας.

## Γλυπτική
Ιδιαίτερη ανάπτυξη γνώρισε η τέχνη της γλυπτικής. Τα αγάλματα απέκτησαν περισσότερο όγκο σε σχέση με εκείνα των προηγούμενων αιώνων και άρχισαν να απλώνονται περισσότερο στον χώρο. Η απεικόνιση θεμάτων από την καθημερινή ζωή έγινε συχνή, ενώ οι γλύπτες άρχισαν παράλληλα να εικονίζουν και τοπία στο βάθος των παραστάσεων. Παράλληλα, διατηρήθηκαν πολλά στοιχεία της γλυπτικής της κλασικής περιόδου. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το έργο του Λυσίππου, ο οποίος ήταν ένας από τους σπουδαιότερους γλύπτες της εποχής του.

## Κεραμική
Η αγγειογραφία δεν παρουσίασε τα αριστουργήματα της κλασικής περιόδου. Τα σημαντικότερα έργα της εποχής είναι οι λεγόμενοι ομηρικοί σκύφοι, δηλαδή κύπελλα με μαύρο χρώμα με ανάγλυφες σκηνές από τα έπη του Ομήρου.

## Ζωγραφική
Η ζωγραφική γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη την ελληνιστική εποχή και σημειώθηκαν σημαντικές εξελίξεις στην απεικόνιση ανθρώπινων μορφών. Επίσης, άρχισαν να ζωγραφίζονται και τοπία με αρκετές λεπτομέρειες. Τα σημαντικότερα έργα είναι οι τοιχογραφίες στους μακεδονικούς τάφους, κυρίως στα Λευκάδια (κοντά στη Νάουσα). Αξιοσημείωτα έργα είναι και οι επιτύμβιες στήλες σε τάφους στη Δημητριάδα της Θεσσαλίας. Κατά την ελληνιστική περίοδο σημειώθηκε ιδιαίτερη εξέλιξη και στην τέχνη του ψηφιδωτού: Άρχισαν να χρησιμοποιούνται ψηφίδες από επεξεργασμένο γυαλί, οι οποίες έδιναν μεγάλη ποικιλία στα χρώματα. Το πιο γνωστό ψηφιδωτό της ελληνιστικής περιόδου είναι το δάπεδο στη λεγόμενη Οικία των Προσωπείων στη Δήλο, το οποίο εικονίζει τον Διόνυσο πάνω σε πάνθηρα. Η ζωγραφική της ελληνιστικής περιόδου διαδόθηκε σε όλη την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο και τη Συρία και επηρέασε τη ζωγραφική και των επόμενων αιώνων. Οι ζωγράφοι της ρωμαϊκής περιόδου αντέγραψαν πολλές φορές ελληνιστικά έργα και ακόμα και η βυζαντινή ζωγραφική χρησιμοποίησε στοιχεία της ελληνιστικής περιόδου.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ελληνιστική γλυπτική