open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ισαβέλλα Δάρα

Η **Ισαβέλλα Δάρρα** (γενν. 1978) είναι Ελληνίδα και Γαλλίδα πρώην μοντέλο, εστεμμένη Μις Ευρώπη του 1997.

## Βιογραφία
Το 1997 στέφθηκε Ελληνίδα '97 στα ελληνικά καλλιστεία, χορηγίας του ANT1. Λίγους μήνες αργότερα κέρδισε τον τίτλο Μις Ευρώπη στο Κίεβο της Ουκρανίας. Ήταν η τέταρτη νικήτρια του τίτλου από την Ελλάδα. 

Μιλάει πέντε γλώσσες (ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά και γερμανικά) ενώ πέρα από τη σταδιοδρομία της ως μοντέλο, έχει ασχοληθεί με τη μουσική και την υποκριτική. Έχει δίπλωμα πιάνου αλλά και πτυχίο από το Ωδείο Αθηνών, καθώς και από το Ωδείο Νάκα. Έχει εκλεγεί ως δημοτική σύμβουλος. 

Από το 2004 έως το 2014 ήταν παντρεμένη με τον μουσικό παραγωγό Κωνσταντίνο Θεοφίλου, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Αχιλλέα (γενν. 2005).

## Εταιρείες-περιοδικά με τα οποία έχει συνεργαστεί
* Triumph International 
* *Gala*
* *Madame*
* *Maxim*
* *[[Playboy]]*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Κατηγορία:Έλληνες γαλλικής καταγωγής
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Άγκνες Χέλερ

Η **Άγκνες Χέλερ** (Agnes Heller, Βουδαπέστη, Ουγγαρία, 12 Μαΐου 1929 - 19 Ιουλίου 2019) ήταν Ουγγαρέζα φιλόσοφος, εβραϊκής καταγωγής και πολιτική ακτιβίστρια.

Επιζήσασα του ολοκαυτώματος, μεταπολεμικά θήτευσε δίπλα στον Γκέοργκ Λούκατς, του οποίου αργότερα έγινε βοηθός. Το 1968 στηλίτευσε δημόσια τη Σοβιετική εισβολή στην Ουγγαρία με αποτέλεσμα να διωχθεί από το καθεστώς και να αναγκαστεί να εγκαταλείψει, τελικά, τη χώρα της, το 1977. Αφού πέρασε από Αυστραλία και ΗΠΑ επέστρεψε στην Ουγγαρία τα τελευταία χρόνια, συνεχίζοντας να μετέχει στα κοινά. Έως και 2 ημέρες πριν το θάνατό της, που ήλθε σε ηλικία 90 ετών από πνιγμό, ήταν ενεργή συγγραφέας και αρθρογράφος.

## Πηγές
* Θανάσης Γιαλκέτσης, "Ελεύθεροι αλλά αλυσοδεμένοι" (φύλλο της "Εφημερίδας των Συντακτών", 19-20 Οκτωβρίου 2019, σελ. 117, στήλη "Ιδέες")
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακτιβιστές
Κατηγορία:Φιλοσοφία
Κατηγορία:Ούγγροι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Αντώνιος Θεοφιλόπουλος

Ο **Αντώνιος Θεοφιλόπουλος**, με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **«ΑΘΕΟΦ»**, ήταν Έλληνας γελοιογράφος και ζωγράφος. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1919, ενώ είναι άγνωστο το πότε πέθανε. Από μαθητής στο γυμνάσιο ασχολήθηκε με την εικονογράφηση διηγημάτων και μυθιστορημάτων. Συνεργάσθηκε με τα τότε εκδιδόμενα περιοδικά *Θεατής* και *Εβδομάς*. Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου υπήρξε μαθητής του Παρθένη και του Ουμβέρτου Αργυρού. Εργάσθηκε από το 1955 ως τακτικός πολιτικός γελοιογράφος για λογαριασμό της εφημερίδας *[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]*. Φιλοτέχνησε πολλά σκίτσα κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-41), τα οποία δημοσιεύονταν στην πρώτη σελίδα του εντύπου. Από το 1967 και μετά την επιβολή της δικτατορίας στράφηκε στη ζωγραφική. Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις των έργων του στην Αθήνα, με έναρξη το φθινόπωρο του 1969. Το έργο του, παρά το ότι περιέχει νεότερα στοιχεία, είναι πολύ επηρεασμένο από τους ιμπρεσιονιστές. Βασικό χαρακτηριστικό της τέχνης του, εξάλλου, ήταν η εναλλαγή των εκφραστικών μέσων. Επίσης εικονογράφησε ιστορίες που εκδόθηκαν από τον εκδοτικό οίκο «Ατλαντίς», στην ελληνική εκδοχή της σειράς «Κλασσικά Εικονογραφημένα», όπως και τη σειρά κόμικ-στριπ με τίτλο «Λόλα».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 13 (1972)

Κατηγορία:Έλληνες γελοιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κόλπος της Μανφρεντόνια

Ο **Κόλπος της Μανφρεντόνια** () είναι ένας κόλπος στην ανατολική ακτή της Ιταλίας, στη νότια Αδριατική Θάλασσα. Σχηματίζεται από το νότιο μέρος της χερσονήσου Γκαργκάνο προς βορρά και την ακτή της Απουλίας προς νότο. Αρκετά ποτάμια εκβάλλουν στον Κόλπο της Μανφρεντόνια, μεταξύ των οποίων ο Καραπέλλε και ο Τσερβάρο. Ο κόλπος πήρε το όνομά του από την παραλιακή πόλη Μανφρεντόνια, που είναι κτισμένη στον μυχό του, βόρεια από τα ερείπια της αρχαίας πόλεως Σίποντο. Σε άλλα μέρη οι ακτές του κόλπου είναι βαλτώδεις, σχηματίζοντας και αλυκές, όπως τη Σαλίνε ντι Μαργκερίτα ντι Σαβοΐα, που είναι υγροβιότοπος της Συμβάσεως Ραμσάρ.

## Παραπομπές


Κολπος Μανφρεντονια
Μανφρεντονια
Φραγκονία (αποσαφήνιση)

Ο όρος Φραγκονία αναφέρεται σε:

* Φραγκονία
* Άνω Φραγκονία
* Μέση Φραγκονία
* Κάτω Φραγκονία
Σιδερένιο χέρι

Το **σιδερένιο χέρι** (Κινέζικα: ) είναι μια σειρά ασκήσεων που έχουν αναπτύξει οι μοναχοί Σαολίν με σκοπό να σκληρύνουν τα χέρια τους, ώστε να προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά στον αντίπαλο και να προστατεύονται οι ίδιοι από τραυματισμούς. Οι περισσότερες από αυτές τις ασκήσεις περιλαμβάνουν το χτύπημα των χεριών σε σκληρά αντικείμενα όπως κουβάδες με άμμο, σακιά με χαλίκια ή τοίχους. Τέτοιου είδους ασκήσεις μπορούν να εξηγηθούν θεωρητικά από τον νόμο του Βολφ, που ορίζει ότι όσο αυξάνουμε τον φόρτο που δέχεται ένα οστό, αυτό προσαρμόζεται και γίνεται ανθεκτικότερο. Πάντως μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει εκτενείς επιστημονικές έρευνες σε αυτές τις ασκήσεις.

Οι αρχαίοι Έλληνες παλαιστές του παγκρατίου και της πυγμής είχαν αναπτύξει παρόμοιες τεχνικές για τη σκλήρυνση των χεριών τους, όπως με τη χρήση του κώρυκου, ενός σκάκου γεμισμένου με άμμο ή όσπρια.  Οι Ιάπωνες για τον ίδιο σκοπό χρησιμοποιούν το Μάκι Γουαρά, μια ειδική ξύλινη κατασκευή την οποία χτυπούν για να εξασκήσουν τη τεχνική και τα χέρια τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Μανούσος Μανουσάκης

Ο **Μανούσος Μανουσάκης** (Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 1950 - Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2024) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, παραγωγός και συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Ο πατέρας του καταγόταν από το χωριό Αβδού Ηρακλείου, ενώ η μητέρα του Δέσποινα, το γένος Λελέκου, καταγόταν από το Χιλιομόδι Κορινθίας και ήταν η μεγαλύτερη αδελφή της ηθοποιού Ειρήνης Παπά.

Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου (London Film School) στην Αγγλία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά στον κινηματογράφο.

Μία από τις πρώτες του δουλειές ήταν η ταινία *Βαρθολομαίος* το 1973. Στην ταινία αυτή είχε τριπλό ρόλο καθώς έγραψε το σενάριο και έκανε την σκηνοθεσία και την παραγωγή αυτής. Η ταινία απέσπασε ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Ρέμο του 1973, αλλά στην Ελλάδα απαγορεύτηκε από τη χούντα, η ταινία αυτή προβλήθηκε και  σε κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης το 1973 (οδός Βασ. Όλγας και οδός Μαρτίου), οι ηθοποιοί στο σύνολό τους σχεδόν ήταν κάτοικοι του Χιλιομοδίου Κορίνθιας. Ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως το *Άρχοντες* το 1978, *Η σκιάχτρα* το 1985 ενώ συμμετείχε στις ταινίες *Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο* και *Το τραγούδι της επιστροφής*, όπου είχε παρουσία ως ηθοποιός. Στα μέσα τις δεκαετίας του 1980 έκανε τα πρώτα του βήματα ως σκηνοθέτης τηλεοπτικών σειρών. Πιο συγκεκριμένα ανέλαβε την σκηνοθεσία των σειρών: *Καλλικαντζαροδουλειές* (1985-1986), *Μικρογραφίες* (1986-1987) και *Τα καλύτερά τους χρόνια* (1989).

Το όνομά του έχει συνδυαστεί με τη σκηνοθεσία και παραγωγή ελληνικών τηλεοπτικών σειρών στην ιδιωτική τηλεόραση από τις αρχές του 1990 μέχρι σήμερα. Οι δραματικές σειρές οι οποίες σκηνοθέτησε βασίζονται σεναριακά σε απαγορευμένους έρωτες, ενώ κάποιες από αυτές (*[[Ψίθυροι καρδιάς]]*, *[[Άγγιγμα ψυχής]]*, *[[Μη μου λες αντίο]]*, *[[Η αγάπη ήρθε από μακριά]]*) θεωρούνται από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.

Στον κινηματογράφο είχε υπογράψει σκηνοθετικά τις ταινίες *Παραλάβατε διορισμόν* το 1996, *Κόκκινος δράκος* το 1998 και *[[Ουζερί Τσιτσάνης]]* το 2015.
## Προσωπική ζωή

Ήταν παντρεμένος από το 1975 με τη παραγωγό Μαρία Μανουσάκη με την απέκτησαν δύο παιδιά, τον Μανόλη και την Κλεώνη-Δέσποινα.

Απεβίωσε στις 20 Νοεμβρίου 2024, σε ηλικία 74 ετών. Ενταφιάστηκε σε οικογενειακό τάφο στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 23 Νοεμβρίου.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Γιώργος Μαρσέλλος

Ο **Γιώργος Μαρσέλλος** (γεν. Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1936) είναι Έλληνας αθλητής, πρώην πρωταθλητής στίβου, αθλητικός παράγοντας και πολιτικός.

Προερχόμενος από αθλητική οικογένεια, καθώς ο πατέρας του, Μανώλης Μαρσέλλος ήταν σπρίντερ και άλτης του τριπλούν, ξεκίνησε τον αθλητισμό από το σύλλογο του Πανιωνίου και ασχολήθηκε με τρία αθλήματα (110 μ. μετ’ εμποδίων, δέκαθλο και άλμα εις ύψος). Κατέκτησε πολλές διακρίσεις (6 φορές Πανελλήνιος πρωταθλητής, πρώτος Μεσογειονίκης και δις Βαλκανιονίκης, ενώ πήρε μέρος και σε δύο Ολυμπιάδες, το 1960 στη Ρώμη και το 1964 στο Τόκυο, όπου ήταν και ο Σημαιοφόρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Ομάδας), ενώ μετά τη λήξη της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας θήτευσε ως πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ , από το Δεκέμβριο του 1975 έως το Σεπτέμβριο του 1982. Επιχείρησε να εκλεγεί σε θέσεις τοπικής αυτοδιοίκησης, όντας υποψήφιος στις Δημοτικές Εκλογές του 1978. Ο Γιώργος Μαρσέλλος είναι πατέρας δύο παιδιών (ενός αγοριού που επίσης έγινε αθλητής και ενός κοριτσιού) και σήμερα τυγχάνει συνταξιούχος.
## Πηγές
* «Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή – Γιώργος Μαρσέλλος» Ανακτήθηκε στις 20/10/2019 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών Ομοσπονδιών
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1959
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Αζονκούρ

Το **Αζονκούρ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Αμπρί ντε λα Μαντλέν

thumb|Το βραχώδες καταφύγιο λα Μαντλέν
[thumb|Διάτρητο σκύταλον με χαμηλό ανάγλυφο αλόγου, από το Αμπρί ντε λα Μαντλέν, στο [Βρετανικό Μουσείο.]]
Ο αρχαιολογικός χώρος **Abri de la Madeleine** (Αμπρί ντε λα Μαντλέν) είναι βραχώδες καταφύγιο (σπηλιά) κάτω από έναν προεξέχοντα γκρεμό που βρίσκεται κοντά στο Τουρσάκ, στο νομό Δορδόνης της Περιοχής Ακουιτανίας της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Αντιπροσωπεύει την τυπική τοποθεσία του Μαγδαληναίου πολιτισμού της Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου. Ο *βίσονας που γλύφει δάγκωμα εντόμου*, ένα γλυπτό 20.000 ετών εξαίρετης καλλιτεχνικής ποιότητας, ανασκάφθηκε στο χώρο. Το καταφύγιο είχε επίσης κατοικηθεί κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Το μεσαιωνικό κάστρο Petit Marsac βρίσκεται στην κορυφή του γκρεμού ακριβώς πάνω από το καταφύγιο. Μια χαραγμένη ράβδος οστού από τη σπηλιά, που απεικονίζει μια λέαινα να γλείφει το άνοιγμα είτε ενός γιγαντιαίου ανθρώπινου πέους είτε ενός αιδοίου, παρουσιάζει την πρώτη καταγεγραμμένη πράξη κτηνοβασίας.

## Ανασκαφές
Ο Εντουάρ Λαρτέ (Édouard Lartet) και ο Ανρί Κριστί (Henry Christy) ήταν οι πρώτοι συστηματικοί εκσκαφείς του χώρου, και δημοσίευσαν τα ευρήματά τους το 1875 με την ονομασία Εποχή του ταράνδου («L'âge du renne»). Τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο χώρο του **λα Μαντλέν** κατανεμήθηκαν σε πολλά μουσεία, όπως στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Τουλούζης, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Γαλλίας, το Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λε και το Βρετανικό Μουσείο.

## Συλλογή

file:F07_0015.Ma.JPG|
file:F07_0020.Ma.JPG|
file:F07_0021.Ma.JPG|
file:F07_0051.Ma.JPG|
File:F07 0038.Ma.JPG|
File:F07 0043.Ma.JPG|
File:F07 0058.Ma.JPG|
File:Burg Petit Marzac.jpg|
File:F07 0068.Ma.JPG|
File:F07 0065.Ma.JPG|
File:F07 0007.Mad.JPG|
File:Site de La Madeleine - France (F07 0010.ma).jpg|
File:F07 0019.Ma.JPG|


## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
*Laming-Emperaire, Annette. *Origines de l'archéologie préhistorique en France*, 1964.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Προϊστορικοί αρχαιολογικοί τόποι στη Δορδόνη
Κατάλογος κοινοτήτων της Μοζέλ

πλαίσιο|δεξιά|215x215εσ
Το παρόν λήμμα καταγράφει τις **[[Κοινότητα (Γαλλία)|κοινότητες]]** του νομού της **[[Μοζέλ (νομός)|Μοζέλ]]** στη Γαλλία. Η Μοζέλ αριθμούσε 725 κοινότητες την 1 Ιανουαρίου 2019.

## Παραπομπές


*
Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο»

Το **Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο** της Αθήνας είναι ελληνικό δημόσιο, πολυδύναμο θεραπευτικό ίδρυμα, ενταγμένο στο ΕΣΥ, η οργανική δύναμη του οποίου ανέρχεται στις 600 κλίνες. Βρίσκεται στην περιοχή των Αμπελόκηπων, ανήκει στο Υπουργείο Υγείας και αποτελεί Πανεπιστημιακό χώρο. Το Νοσοκομείο ιδρύθηκε το 1922 λόγω της ανάγκης κάλυψης των υγειονομικών αναγκών των προσφύγων από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Στο προσωπικό του συμμετέχουν περισσότεροι από 1.300 εργαζόμενοι.

## Δομή & διάρθρωση
Το νοσοκομείο διαθέτει Παθολογικό (με 2 Κλινικές και 6 Τμήματα) και Χειρουργικό Τομέα (2 Κλινικές και 8 Τμήματα), δέκα Ειδικές Μονάδες, Εξωτερικά Ιατρεία, δέκα Εργαστήρια, Τμήμα Διατροφής, Νοσηλευτική Υπηρεσία και 1 Ειδικό Κέντρο Υγείας.

## Πηγή
* Επίσημη ιστοσελίδα του Νοσοκομείου Ανακτήθηκε στις 21/10/2019

## Παραπομπές


Γ Ν Α Ιπποκρατειο
Γ Ν Α Ιπποκρατειο
Ασσέμινι

Η **Ασσέμινι** είναι Δήμος της Μητροπολιτικής Πόλης του Κάλιαρι ή πρώην Επαρχίας του Κάλιαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας Κάλιαρι και ο πληθυσμός της έχει καταγραφεί 26.901 κάτοικοι (31 Δεκεμβρίου 2017). Η περιοχή έχει απέραντες δασικές εκτάσεις και μεγάλη παράδοση στην αγγειοπλαστική, από την εποχή που κυριαρχούσε η Καρχηδόνα.

## Παραπομπές
 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος του Ασσέμινι

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής πόλης του Κάλιαρι
Καποτέρρα

Η **Καποτέρρα** είναι Δήμος της Μητροπολιτικής Πόλης του Κάλιαρι ή πρώην Επαρχίας του Κάλιαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Η Καποτέρρα βρίσκεται 15 χιλιόμετρα δυτικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας Κάλιαρι και ο πληθυσμός της πόλης έχει καταγραφεί 24.017 κάτοικοι (Απογραφή 2011). Η οικονομία της πόλης βασίζεται ιδιαίτερα στον τουρισμό που έχει αναπτυχθεί έντονα τις τελευταίες δεκαετίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής πόλης του Κάλιαρι
Μάικλ Κρέμερ

O **Μάικλ Ρόμπερτ Κρέμερ** (γεννημένος στις 12 Νοεμβρίου 1964) είναι Αμερικανός οικονομολόγος της ανάπτυξης και καθηγητής Αναπτυσσόμενων Κοινωνιών στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Το 2019 τού απονεμήθηκε Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών, από κοινού με τους Αμπχιζίτ Μπάνερτζι και Εστέρ Ντιφλό, «για την πειραματική τους προσέγγιση στην καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχειας».

## Βιογραφία
Ο Κρέμερ γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1964 στη Νέα Υόρκη. Τόσο ο πατέρας του όσο και η μητέρα του ήταν παιδιά Εβραίων μεταναστών από την Πολωνία και την Αυστρία-Πολωνία αντίστοιχα.Ο πατέρας του δίδασκε αρχιτεκτονική στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Κάνσας, και η μητέρα του ήταν καθηγήτρια αγγλικής λογοτεχνίας στο ίδιο πανεπιστήμιο, με εξειδίκευση στη λογοτεχνία των Αμερικανών Εβραίων και του Ολοκαυτώματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Home page 
* Innovations for Poverty Action
* Precision Agriculture for Development (PAD)

Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Τουμπί (μουσικό όργανο)

Το **τουμπί** ή **τοομπί** (Παντζάμπι: ਤੂੰਬੀ), το οποίο ονομάζεται και **τουμπά** ή **τοομπά**, είναι παραδοσιακό μουσικό όργανο από την περιοχή του Παντζάμπ στη βόρεια Ινδική υποήπειρο. Το υψηλής συχνότητας, απλό έγχορδο μουσικό όργανο συνδέεται με την παραδοσιακή μουσική του Παντζάμπ και τη σημερινή πολύ δημοφιλή Δυτική μπάνγκρα μουσική.

Το τουμπί έγινε δημοφιλές στη σύγχρονη εποχή από τον παραδοσιακό Παντζάμπι τραγουδιστή Λαλ Τσαντ Γιαμλά Τζατ (1914-1991). Τις δεκαετίες 1960, 1970 και 1680, οι περισσότεροι από τους Παντζάμπι τραγουδιστές όπως οι Κουλντίπ Μανάκ, Μοχάμεντ Σαντίκ, Ντιντάρ Σαντού, Αμάρ Σινχ Τσαμκίλα και Καρτάρ Ραμλά, χρησιμοποιούσαν το τουμπί.

Χρησιμοποιείται επίσης από Παντζάμπι Σούφι τραγουδιστές όπως οι Κανγουάρ Γκριγουάλ και Σαΐν Ζαχόρ.

## Σχεδιασμός
Το όργανο είναι φτιαγμένο από ένα ξύλινο ραβδί, τοποθετημένο σε ένα κέλυφος αντηχείου νεροκολοκύθας. Μια απλή μεταλλική χορδή περνάει πάνω από μια γέφυρα στο αντηχείο και δένεται στο κλειδί που βρίσκεται στο τέλος του ραβδιού. Ο οργανοπαίκτης παίζει τη χορδή με τη συνεχή κίνηση και αναδίπλωση του πρώτου δακτύλου (δείκτη).

## Χρήση στη Δυτική μουσική
*Το *Get Ur Freak On*, ένα χιτ σινγκλ του 2001 από την Μίσι Έλιοτ σε παραγωγή του Timbaland, σύστησε τον ξεχωριστό ήχο του τουμπί στη δημοφιλή επικρατούσα μουσική σκηνή.
*Το τραγούδι *Mundian Ton Bach Ke Rahin (Beware of Boys)* από τον Panjabi MC, μια τεράστια επιτυχία στα τσαρτς του Ηνωμένου Βασιλείου, αποτελεί ίσως το πιο γνωστό παράδειγμα χρήσης του τουμπί στην δημοφιλή Δυτική μουσική.
*Το *20 Inch* από τον Master P (με συμμετοχή του Τζαμαϊκανού ρέγκε καλλιτέχνη Κάτι Ρανκς και του ράπερ Κόμπρα Καν) περιείχε μουσική από τουμπί, το οποίο έπαιζε ο ιθαγενής Καναδός Σον Ραμπτά (εγγονός του διάσημου Παντζάμπι παραδοσιακού τραγουδιστή, Χαζάρα Σινχ Ραμπτά).
*Το τραγούδι *Baby Doll me Sone di* της Ινδής τραγουδίστριας Κανίκα Καπόρ, περιλαμβάνει τουμπί καθ'όλη τη διάρκειά του.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
*

Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Υπερεπίπεδο

Στην γεωμετρία **υπερεπίπεδο** είναι ο υποχώρος/η υποπεριοχή μίας διάστασης λιγότερης από τον περιβάλλοντα χώρο. Εάν ένας χώρος είναι 3-διάστατος (τρισδιάστατος) τότε τα **υπερεπίπεδά** του είναι 2-διάστατα (δισδιάστατα) επίπεδα, ενώ εάν ο χώρος είναι 2-διάστατος (δισδιάστατος), τα υπερεπίπεδά του είναι 1-διάστατες (μονοδιάστατες) γραμμές.

Κατηγορία:Πολύτοπα
Κατηγορία:Πολυδιάστατη γεωμετρία
Κατηγορία:Ευκλείδεια Γεωμετρία
Κατηγορία:Ομοπαραλληλική γεωμετρία
Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι

Η **Μητροπολιτική Πόλη του Κάλαρι** είναι μια από τις Μητροπολιτικές Πόλεις της Ιταλίας στη Σαρδηνία, περιλαμβάνει την πρωτεύουσα Κάλιαρι και άλλους 17 Δήμους. Η Μητροπολιτική πόλη αντικατέστησε την Επαρχία του Κάλιαρι με κυβερνητικό διάταγμα (2016). Ο σημερινός δήμαρχος της Μητροπολιτικής Πόλης είναι ο Μασσίμο Ζεντά, εκλεγμένος με την Ιταλική Αριστερά. Ο αστικός πληθυσμός της πόλης είναι 432.000 κάτοικοι, ο Ευρύτερος αστικός πληθυσμός φτάνει τους 477.000 κατοίκους.

Η Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι έχει Μεσογειακό κλίμα με θερμά ξηρά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Είναι ασυνήθιστες οι θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών το καλοκαίρι ενώ τον χειμώνα πέφτει συχνά η θερμοκρασία κάτω από το μηδέν, οι πυκνές χιονοπτώσεις χρονολογούνται κάθε τριάντα χρόνια. Ο Ιανουάριος είναι ο πιο κρύος μήνας με μέση θερμοκρασία 10 βαθμούς Κελσίου και ο Αύγουστος ο θερμότερος μήνας με μέση θερμοκρασία 25 βαθμούς Κελσίου. Ο Αφρικάνικος αντικυκλώνας φέρνει πολλούς καύσωνες μετά τον Ιούνιο, από τα μέσα Ιουνίου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες και περιορίζονται σε λίγες απογευματινές μπόρες. Οι βροχοπτώσεις ξεκινούν στα μέσα Σεπτεμβρίου αλλά τα κρύα ξεκινούν τον Δεκέμβριο που είναι ο θερμότερος μήνας.

## Δήμοι

Οι σημαντικότεροι Δήμοι στη Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι είναι οι εξής:

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σαρδηνία
*[Το κλίμα του Κάλιαρι (1971 - 2000)](http://clima.meteoam.it/AtlanteClimatico/pdf/(560)Cagliari.pdf)

Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας
Καλιαρι
Δίκτυο Οικονομικών Βιβλιοθηκών

Το **Δίκτυο Οικονομικών Βιβλιοθηκών (ΔΙ.Ο.ΒΙ.)** ιδρύθηκε το 2012 στην Αθήνα με στόχο τη σύμπραξη των Οικονομικών Βιβλιοθηκών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Πρόκειται για μία άτυπη ένωση βιβλιοθηκών, η οποία στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην εθελοντική εργασία και προσφορά των μελών της. Οι βιβλιοθήκες του Δικτύου ανήκουν σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, τράπεζες, υπουργεία, δημόσιους οργανισμούς κ.λπ.

## Σκοπός
Το ΔΙ.Ο.ΒΙ. αποσκοπεί στην ανάπτυξη στενής συνεργασίας ανάμεσα σε βιβλιοθήκες οικονομικής κατεύθυνσης με απώτερο στόχο τη βέλτιστη εξυπηρέτηση των χρηστών τους. Βασικό κίνητρο για την ίδρυση του ΔΙ.Ο.ΒΙ. αποτέλεσε η σκέψη για τη δημιουργία μιας πλήρως ενημερωμένης συλλογής οικονομικών τίτλων, η οποία θα αποτελεί δεξαμενή γνώσης και πληροφόρησης για τους φοιτητές, ερευνητές, μελετητές, αναλυτές και λοιπούς ενδιαφερόμενους. Η υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών, η συνεχής κατάρτιση των μελών, η διαρκής αλληλοενημέρωση και ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις εξελίξεις στην οικονομική επιστήμη και τη βιβλιοθηκονομία, αποτελούν βασικές επιδιώξεις του ΔΙ.Ο.ΒΙ. 

## Μέλη
Τα μέλη του ΔΙ.Ο.ΒΙ. προέρχονται από τις βιβλιοθήκες που δραστηριοποιούνται στην πανεπιστημιακή κοινότητα, σε εμπορικές και κεντρικές τράπεζες, σε δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς, υπουργεία κλπ.. Κύρια προϋπόθεση για να ενταχθεί μία βιβλιοθήκη στο ΔΙ.Ο.ΒΙ. αποτελεί ο οικονομικός χαρακτήρας της συλλογής της.

**Σήμερα τα μέλη του ΔΙ.Ο.ΒΙ. είναι οι βιβλιοθήκες οι οποίες ανήκουν στους παρακάτω φορείς:**

* Τράπεζα της Ελλάδος      
* Alpha Bank  
* Εθνική Τράπεζα  
* Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ)  
*Πανεπιστήμιο Πειραιώς   
*Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών  
*Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο  
*Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ)  
*Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης   
*Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ)  

## Δράση
Το ΔΙ.Ο.ΒΙ. βασίζεται στην εθελοντική προσφορά των μελών του και στη συμφωνία τους για συνεργασία, αλληλοβοήθεια και ανταλλαγή υλικού και πληροφοριών. Παρά την άτυπη οργάνωση του Δικτύου, η συμμετοχή επιβάλλει ένα σύνολο υποχρεώσεων και καθηκόντων στα οποία τα μέλη ανταποκρίνονται στο βαθμό που τους επιτρέπουν τα κύρια επαγγελματικά καθήκοντά τους και οι αρμοδιότητές τους. Συγκεκριμένα:

* Το Δίκτυο πραγματοποιεί συναντήσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα (περίπου 11 ετησίως) στις οποίες τα μέλη συζητούν το σχεδιασμό της δράσης του, καθώς και άλλα ζητήματα που σχετίζονται με τη δράση, τη διεύρυνση και τη λειτουργία του Δικτύου
* Διοργανώνει ημερίδες, στις οποίες ενίοτε συμμετέχουν τα μέλη ως ομιλητές 
* Συμμετέχει σε εγχώρια ή διεθνή συνέδρια προβάλλοντας το ρόλο του Δικτύου και τη συμβολή του στην οικονομική παιδεία της χώρας
* Συνεργάζεται με πολιτιστικούς οργανισμούς  για τη διοργάνωση εκθέσεων, ομιλιών κ.λπ.
* Διοργανώνει σεμινάρια οικονομικής και βιβλιοθηκονομικής κατεύθυνσης, τα οποία απευθύνονται σε φοιτητές, ερευνητές, αναλυτές αλλά και στο ευρύτερο κοινό
* Συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην προβολή της αποστολής του Δικτύου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Επιχειρηματικό μοντέλο

Στην οικονομία, το **επιχειρηματικό μοντέλο** συνιστά ένα εργαλείο που επιτρέπει σε μια επιχείρηση να δημιουργήσει πραγματικά έσοδα από ένα τεχνολογικό προϊόν ή από μια νέα υπηρεσία που η επιχείρηση εισάγει στην αγορά και η οποία στηρίζεται στη χρήση τεχνολογίας.

## Βιβλιογραφία

* Λιούκας, 2010, σ. 313.

Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων
Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20 (υδατοσφαίριση)

Η **Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20** (αγγλικά: *LEN Euro League Women 2019–20*) είναι η 33η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώνεται από την LEN και η 7η περίοδος από τότε που μετονομάστηκε από Τσάμπιονς Καπ σε Ευρωλίγκα Γυναικών.

Το Final Four επρόκειτο να διεξαχθεί το διήμερο 24 και 25 Απριλίου του 2020. Η διοργάνωση διακόπηκε οριστικά εξαιτίας της εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού και δεν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα για το 2020.

## Επισκόπηση
### Κατανομή ομάδων
Οι 4 ομάδες του Final Four της περιόδου 2018–19 προκρίθηκαν απευθείας στον Προκαταρκτικό γύρο.

### Φάσεις και ημερομηνίες γύρων
Το πρόγραμμα της διοργάνωσης έχει ως εξής.

## Προκαταρκτικός γύρος 1
Η κλήρωση του 1ου προκαταρκτικού γύρου έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2019 στο Βόλο με αφορμή το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Νέων Γυναικών. Ο 1ος προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε 4 ομίλους μεταξύ 31 Οκτωβρίου και 3 Νοεμβρίου του 2019. Οι τρεις πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στον Προκαταρκτικό γύρο.

### 1ος όμιλος
Οι αγώνες του 1ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Centro Federale Polo Natatorio Ostia στη Ρώμη.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

### 2ος όμιλος
Οι αγώνες του 2ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στη Βουδαπέστη.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

### 3ος όμιλος
Οι αγώνες του 3ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Βερολίνο.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

### 4ος όμιλος
Οι αγώνες του 4ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στην Ουτρέχτη.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

## Προκαταρκτικός γύρος
Η κλήρωση του προκαταρκτικού γύρου έγινε στις 5 Νοεμβρίου του 2019 στη Νιόν. Ο προκαταρκτικός γύρος θα διεξαχθεί σε 4 ομίλους μεταξύ 29 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου του 2019. Οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο θα προκριθούν στα προημιτελικά.
### 1ος όμιλος
Οι αγώνες του 1ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στο Παπαστράτειο Κολυμβητήριο στον Πειραιά.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

### 2ος όμιλος
Οι αγώνες του 2ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στο Piscina Can Llong στο Σαβαδέλ.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

### 3ος όμιλος
Οι αγώνες του 3ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στο Κίρισι.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

### 4ος όμιλος
Οι αγώνες του 4ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στην Κατάνια.

Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
**(Δ)** Διοργανώτρια ομάδα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωλίγκα Γυναικών - Αποτελέσματα

2019–20
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2020
Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα

Το **Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα** () είναι δημόσιο αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 2,5 χλμ. βόρεια της Τεμπέσα,  πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας (*[[βιλάγια]]*) στην Αλγερία. 

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εγκατάσταση ήταν γνωστή ως **Αεροδρόμιο της Τεμπέσα**. Ήταν μια από τις βάσεις της 12ης Σμηναρχίας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής εναντίον των γερμανικών Άφρικα Κορπς. Χρησιμοποιήθηκε επιχειρησιακά από το 31ο Σμήνος Μαχητικών, το οποίο επιχειρούσε με αεροσκάφη Supermarine Spitfire από το αεροδρόμιο μεταξύ 17 και 21 Φεβρουαρίου 1943. Ήταν επίσης έδρα της 12ης Διοίκησης Μαχητικών μεταξύ Δεκεμβρίου 1942 και 12 Ιανουαρίου 1943.

## Εγκαταστάσεις
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 811 μ. πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο διάδρομους με άσφαλτο: τον 11/29 ο οποίος έχει διαστάσεις 3.000 x 45 μ. και τον 12/30 ο οποίος έχει διαστάσεις 2.400 x 30 μ.. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τρέχουσες καιρικές συνθήκες     
* Ιστορικό ατυχημάτων   

Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Αλγερία
Κατοχικό δάνειο

Το **κατοχικό δάνειο** χορηγήθηκε στις αρχές της Ναζιστικής Γερμανίας κατά την κατοχή της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα. Το ποσό του δανείου ανέρχεται σε 228 εκατομμύρια δολάρια (σημ. περίπου 4.5 δισεκατομμύρια δολάρια) και χορηγήθηκε το 1942. Αποτελεί μέρος των μεταπολεμικών οικονομικών διεκδικήσεων της Ελλάδας εναντίον της Γερμανίας, μαζί με τις πολεμικές αποζημιώσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Κατηγορία:Δανεισμός
Κατηγορία:1942
Κατηγορία:Ελληνογερμανικές σχέσεις
Προφήτης Ηλίας Εύβοιας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Προφήτης Ηλίας (αποσαφήνιση)]]*

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.526944,
          38.445278
        ]
      }
    }
  ]
}

Ο **Προφήτης Ηλίας** είναι ακατοίκητος ημιορεινός οικισμός της Δροσιάς της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας σε υψόμετρο 260 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Προφήτης Ηλίας βρίσκεται στην ηπειρωτική Στερεά Ελλάδα και είναι κτισμένος στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Κτυπά (Μεσσάπιο) ενώ δυτικά του περνάει η ΕΟ Θήβας - Χαλκίδας. Απέχει περίπου 17 χλμ. ΝΔ. της Χαλκίδας με την οποία συνδέεται μέσω της παλιάς γέφυρας του Ευρίπου, 8 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Δροσιάς και 26 χλμ. ΒΑ. της Θήβας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Δροσιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' μαζί με τη Δροσιά, την Κρόνια, την Ξυρόβρυση και τη νησίδα Κτηπονήσι αποτελούν την δημοτική κοινότητα Δροσιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανθηδώνος του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Καλόγερος Ρεθύμνου

Ο **Καλόγερος** ή το **Καλογέρου** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 30 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 480 μέτρα στις βορειοδυτικές πλαγιές της κοιλάδας του Αμαρίου. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Θρόνος. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

## Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Calogeru*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Calogieru* με 67 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα του 1630 αναφέρεται ως *Calogieri*. Με φιρμάνι που εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1648 το χωριό ορίστηκε ως βακούφι για τη συντήρηση του αυτοκρατορικού τεμένους Σουλτάνου Ιμπραήμ στο Ρέθυμνο.

Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους διέθετε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 7 χριστιανικές οικογένειες να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μέρωνα και είχε 192 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 233 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925, ο Καλόγερος υπάχθηκε στην κοινότητα Θρόνου, αλλά το 1930 ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου.

*Δείτε: *'Κοινότητα Καλογέρου**'

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Κοντά στο χωριό σώζεται ο ναός της Αγίας Μαρίνας, ο οποίος στο εσωτερικού είναι τοιχογραφημένος. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, χρονολογείται από το 1300 (,ςωη = 6808). Στη θέση Σπήλιος βρίσκεται ο τοιχογραφημένος ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Στο δυτικό τοίχο σώζεται η κτητορική επιγραφή, η οποία γράφει ότι ο ναός κτίστηκε το 1347 με έξοδα του Ιωάννη Ασπρομούρη. Οι τοιχογραφίες του ναού μεταξύ άλλων παρουσιάζουν γεγονότα από τη ζωή του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, όπως το ναυάγιο. Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος απεικονίζεται επίσης στο τεταρτημόριο της κόγχης στην παράσταση της Δέησης.

Στο χωριό έχει την έδρα της μονάδα παραγωγής τυροκομικών προϊόντων.

## Παραπομπές


καλογερος
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Καρέ Ρεθύμνου

Η **Καρέ** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 16 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 460 μ., στους πρόποδες του όρους Βρυσίνας. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Στέργιος Σπανάκης ταυτίζει το χωριό με το χωριό *Carea* η οποία αναφέρεται σε έγγραφο του δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1381 ως φέουδο του Τζ. Κιρίνο, χωρίς όμως να προσδιορίζεται η επαρχία. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Carea* στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Carea* με 215 κατοίκους και 404 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Charea. Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως *Karya* με 40 σπίτια. Στο έργο *Κρητικά* του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842 αναφέρεται ως Καρές. Το όνομα προέρχεται από το δέντρο καρυδιά, το οποίο στην τοπική διάλεκτο λέγεται καρέ.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Χρωμοναστηρίου ως Καρέ και είχε 181 Χριστιανούς και 71 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 165 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως υπογόμενη στον αγροτικό δήμο Αμπελακίου. Το 1925, η Καρέ ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Καρές]]***

Στο παρελθόν στο χωριό λειτουργούσαν τρία καφενεία, δύο τυροκομία, τρία ελαιοτριβεία και ένα μύλος άλεσης σιταριού, αλλά λόγω της ερήμωσης πλέον λειτουργεί μόνο ένα καφενείο.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στην Καρέ βρίσκεται ο ναός του Αγίου Στεφάνου, μονόκλιτος ναός με τέμπλο του 1913, και ο ναός του Αγίου Γεωργίου, με κολυμβήθρα του 1880 και φορητές εικόνες του 1838 και 1843. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Στην ενορία Καρέ υπάγονται επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

## Προσωπικότητες
* Γιώργης Ανδρουλιδάκης: δημοσιογράφος
* Ευάγγελος Ανδρουλιδάκης: δημοσιογράφος
* Γεώργιος Φραγκούλης: καπετάνιος επανάστασης 1821 (Καριώτης)

## Παραπομπές


καρε
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Κάστελλος Ρεθύμνης

Ο **Κάστελλος** ή **Κάστελος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 14 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 400 μ., στην κορυφή λόφου με θέα προς το όρος Βρύσινας. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του χωριού έχει ανασκαφεί ακρόπολη της υστερομινωϊκής περιόδου, από την οποία σώζονται δύο σειρές τείχη και τρεις πύργοι μεταγενεστέρων χρόνων. Κοντά στον Κάστελλο έχει βρεθεί το υστερομινωικό νεκροταφείο Αρμένων.

Στις ενετικές απογραφές αναφέρεται ως δύο χωριά, τον Πώδε και τον Εκείθεν ή Πέραν Κάστελο. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 τους αναφέρει ως *Castello Epodhes* και *Castello Echít*e. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον  Καστροφύλακα αναφέρονται ως *Péra Castello* με 206 κατοίκους και *Póde Castello* με 176 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει τους *Péra* και *Epodhes Castello*. Δεν αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αλλά αναφέρεται στο έργο *Κρητικά* του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842, ως Κάστελος. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Ατσιπόπουλου και είχε 168 Χριστιανούς και 17 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 195 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, ο Κάστελλος υπάχθηκε αρχικά στην κοινότητα Αρμένων και το 1928 ορίστηκαν έδρα της κοινότητας Κάστελλου, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Καστέλλου Ρεθύμνης]]***

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Το κτίριο του δημοτικού σχολείου ανακαινίστηκε το 2004 από το δήμο Ρεθύμνης και λειτουργεί πλέον ως μουσείο βελανιδιάς, με στόχο την ανάδειξη της επεξεργασίας του βελανιδιού και τη χρήση του στη βυρσοδεψία. Ο δίκλιτος ναός της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Παντελεήμονα 2,5 χιλιόμετρα από το χωριό ήταν στο παρελθόν καθολικό μοναστηριού.

## Προσωπικότητες
* Βιβυλάκης Εμμανουήλ: εκδότης Ραδάμανθυς, σημαιοφόρος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Εθνεγερσία του 1821
* Κωνσταντίνος Ηλιάκης: ήρωας φονευθείς υπό των Τούρκων πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας
* Καλαϊτζάκης Εμμανουήλ: αγωνιστής Εθνεγερσίας 1821
* Καλαϊτζάκης Εμμ. Στυλιανός: γενάρχης δημοσιογραφικής οικογένειας Καλαϊτζάκη (Κρητική Επιθεώρησις)
*Κωνσταντίνος Πωλογεώργης, με καταγωγή από την Ίμπρο Σφακίων της οικογένειας  Πωλογεώργη, εγγονός του Γεωργίου Πωλογεώργη, οπλαρχηγού Κομιτάδων κατά την επανάσταση του 1821 στα Σφακιά. Υπήρξε καθηγητής Φιλοσοφίας και Θεολογίας, παρασημοφορήθηκε στο Μακεδονικό (μάχη του Σκρα) και στη Μικρασιατική Εκστρατεία, όπου πιάστηκε αιχμάλωτος των Νεότουρκων, έζησε μέχρι την ηλικία των 108

## Παραπομπές


καστελλος
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Σάσα Ντάριο

Η **Αναστασία Πρωτονοταρίου** (Πειραιάς, 21 Φεβρουαρίου 1926), γνωστή καλλιτεχνικά ως **Σάσα Ντάριο**, είναι Ελληνίδα κορυφαία χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ηθοποιός του κινηματογράφου και κριτικός χορού. 

Έγινε πανελλήνια γνωστή χάρις στη συμμετοχή της στην κριτική επιτροπή νέων ταλέντων της εκπομπής «Να η Ευκαιρία» της κρατικής τηλεόρασης, μαζί με τους Γιώργο Κατσαρό, Γρηγόρη Γρηγορίου, Ροζίτα Σώκου και Λευτέρη Παπαδόπουλο. Η Σάσα Ντάριο γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε την τέχνη του χορού στις σχολές των Μοριάνοβ, Ζουρούδη, Κνιάζεφ, Πρεομπραζένσκα, Λένσκι, Νόρα, Αντόνιο Αλκαράζ, και Ντε Πιαν, ενώ συνεργάσθηκε και με πολλούς θεατρικούς θιάσους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες χορευτές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Καστρί Ρεθύμνης

Το **Καστρί** είναι οικισμός της Κοινότητας Αγίου Μάμαντος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 23 κατοίκους. Απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 360 μέτρα. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Κοντά στον οικισμό σώζεται μεσαιωνικό κάστρο το οποίο κτίστηκε από τους Καλλέργηδες.

## Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με έγγραφο του 1374 από το δουκικό αρχείο του Χάνδακα, αναφέρεται ότι το φέουδο στο Καστρί ανήκε στον Αλέξιο Καλλέργη από το 1341. Στο χρονικό του, ο Λορέντζο ντε Μονάκις αναφέρει ότι οι Καλλέργηδες κατασκεύασαν στο Καστρί οχυρό, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα. Από αυτό το οχυρό πήρε το όνομά του ο οικισμός. Δουκικό έγγραφο του 1382 αναφέρει ότι ο Ιάκωβος ντε Μέντιο αγόρασε ένα ιπποτικό φέουδο στο Καστρί και δύο πεζικά φέουδα στο Μελιδόνι.

Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως *Castri* στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρνται ως *Castri* με 106 κατοίκους και 199 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα δεν το αναφέρει το 1630, αλλά αναφέρεται στην τουρκική απογραφή του 1671. Το 1826 κοντά στο Καστρί, Τούρκοι με επικεφαλής τον Αχμέτ Κερίμη πολιόρκησαν 39 επαναστάτες σε παλιό εκκλησάκι. Οι πολιορκούμενοι κατάφεραν να αμυνθούν, σκοτώνοντας 40 από τους πολιορκητές και έδιωξαν τους υπόλοιπους.

Στην απογραφή του 1881 υπαγόταν στον δήμο Αβδανιτών και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, μετρώντας 60 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 67 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Αλιακών. Το 1925, το Καστρί προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Μάμαντος, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Γεροποτάμου.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο λόφο πάνω από το Κάστρι σώζονται ακόμη τα ερείπια του μεσαιωνικού κάστρου των Καλλέργηδων. Μέσα στο κάστρο σώζεται ο ναός της Παναγίας. Άλλοι ναοί του χωριού είναι οι Aγία Aικατερίνη, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Nεκτάριος και ο Άγιος Στέφανος, ένας βυζαντινός ναός με τοιχογραφικό διάκοσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Καπεδιανά Ρεθύμνου

Τα **Καπεδιανά** είναι οικισμός της Κοινότητας Χρομοναστηρίου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 28 κατοίκους. Απέχουν 11 χιλιόμετρα νότια από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 380 μ. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στο έργο *Κρητικά* του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Χρωμοναστηρίου και είχε 2 Χριστιανούς και 17 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 120 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, τα Καπεδιανά υπάχθηκαν αρχικά στην κοινότητα Ρουσοσπητίου, έπειτα στην κοινότητα Χρωμοναστηρίου για 7 χρόνια και το 1935 προσαρτήθηκαν εκ νέου στην κοινότητα Ρουσοσπητίου. Με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Το χωριό έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Πολλά από τα σπίτια του είναι ερειπωμένα. Στην είσοδο του χωριού σώζεται κρήνη με τουρκική επιγραφή. Απόμερα από το χωριό βρίσκεται ο δίκλιτος ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και του Αγίου Φανουρίου. Το κλίτος της Μεταμόρφωσης είναι το παλαιότερο, κτισμένο στις αρχές του 20ού αιώνα στη θέση παλαιότερου ναού. Το κλίτος του Αγίου Φανουρίου κτίστηκε το 1998.

## Παραπομπές


Καπεδιανα
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Λιμός

Ο **λιμός** είναι εξαπλωμένη έλλειψη τροφίμων, η οποία προκαλείται από διάφορους παράγοντες όπως: πόλεμος, πληθωρισμός, αποτυχία παραγωγής επαρκών τροφίμων, πληθυσμιακή ανισορροπία ή κυβερνητικές πολιτικές. Το φαινόμενο συνήθως συνοδεύεται ή ακολουθείται από τοπικό υποσιτισμό, λιμοκτονία, επιδημία και αυξημένα επίπεδα θνησιμότητας. Κάθε κατοικημένη ήπειρος έχει περάσει περιόδους λιμού στην ιστορία της. Στον 19ο και 20ό αιώνα οι περισσότεροι θάνατοι από λιμούς ήταν γενικά στη νοτιοανατολική και νότια Ασία, και σε μικρότερο αριθμό στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη. Από τη δεκαετία του 2000 ο αριθμός θανάτων από λιμούς μειώνεται πολύ γρήγορα. 

Μερικές χώρες, ιδιαίτερα στη υποσαχάρια Αφρική, συνεχίζουν να υποφέρουν από λιμούς ευρείας έκτασης. Από το 2010, η Αφρική είναι η πιο επηρεασμένη ήπειρος στον κόσμο. Το 2017 τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησαν ότι πάνω από 20 εκατομμύρια άτομα απειλούνται με υποσιτισμό στη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν, τη Νιγηρία και την Υεμένη. Η διανομή των τροφίμων έχει επηρεαστεί από συγκρούσεις. Τα περισσότερα προγράμματα σίτισης πλέον κατευθύνουν τη βοήθεια τους στην Αφρική.

## Παραπομπές
The Deep (Τα Μυστικά της Αβύσσου)

**The Deep** (ελληνικά: «Τα Μυστικά της Αβύσσου» ) είναι μία Αυστραλό-καναδική τηλεοπτική σειρά καρτούν, βασισμένη στο αντίστοιχο κόμικ. Δημιουργοί της είναι οι Tom Taylor και James Brower και η σειρά εκδίδεται από την εκδοτική εταιρεία Gestalt Comics.

Η τηλεοπτική σειρά δημιουργήθηκε από την εταιρεία Technicolor , μία παραγωγή της A Stark Production και του καναδικού στούντιο Nerd Corps Entertainment, του Ομίλου DHX Media, μέσω του καναλιού ABC. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στον Καναδά στις 1 Δεκεμβρίου 2015 και στις ΗΠΑ στις 1 Ιουνίου 2016.

## Πλοκή
Μία οικογένεια ζει μέσα στο μεγαλύτερο ερευνητικό υποβρύχιο του κόσμου και η δουλειά τους είναι να προστατεύουν τη ζωή ανθρώπων και ζώων στη θάλασσα, καθώς και να ανακαλύπτουν υποθαλάσσια τέρατα και να φέρνουν στο φως καλά κρυμμένα μυστικά της αβύσσου. Ταυτόχρονα όμως, η οικογένεια Nekton [William - πατέρας, Kaiko-μητέρα, Fontaine - κόρη , Anteas - γιος] ψάχνουν την καλά κρυμμένη Lemuria, έναν αρχέγονο πολιτισμό. Κατά τη διάρκεια των περιπετειών τους, αποκτούν αντιπαλότητα με δύο εχθρικές ομάδες, όπως τους υποθαλάσσιους πειρατές (με επικεφαλής τον "σφυροκέφαλο") και τον Alpheus, ο οποίος, χάρις στο υπερσύγχρονο σκάφος του, έχει στόχο του να βρει πρώτος τη χαμένη πόλη και να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις που υπάρχουν σε αυτήν, για κακό σκοπό. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η σειρά στο imdb Ανακτήθηκε στις 21/10/2019
* Επίσημη ιστοσελίδα της σειράς Ανακτήθηκε στις 21/10/2019

## Παραπομπές


Deep The
Deep The
Deep The
Deep The
Ελπίδα Καραμανδή

Η **Ελπίδα Σταύρεβα Καραμανδή** (, , Φλώρινα, 1 Ιανουαρίου 1920 - 1942) ήταν εθνική ηρωίδα της Γιουγκοσλαβίας, ελληνικής καταγωγής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλώρινα σε μια οικογένεια Αρομάνων. Η μάνα της χώρισε και μετακόμισε στους συγγενείς της στην Μπίτολα στην τότε Γιουγκοσλαβία, όπου ξαναπαντρεύτηκε. Η Ελπίδα μαθήτευσε στην Μπίτολα και ύστερα συνέχισε τις σπουδές της στο Βελιγράδι, όπου εντάχθηκε στην Ένωση της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας το 1939. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος επέστρεψε στην Μπίτολα. Τον Ιούνιο του 1941 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας αλλά οι δραστηριότητες της εντοπίστηκαν από την βουλγάρικη αστυνομία και συνελήφθη. Μετά την αποφυλάκιση της η Ελπίδα συνέχισε το αντιστασιακό έργο της.

Τον Απρίλιο του 1942 έφυγε από την Μπίτολα και εντάχθηκε στο πρώτο παρτιζανικό απόσπασμα της Μπίτολα. Στις 3 Μαΐου το απόσπασμα περικυκλώθηκε από την βουλγαρική αστυνομία. Βαριά τραυματισμένη, η Ελπίδα συνελήφθη και πέθανε φυλακισμένη. Στις 11 Οκτωβρίου 1951 ονομάστηκε εθνική ηρωίδα της Γιουγκοσλαβίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι βλάχικης καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες βλάχικης καταγωγής
Κατηγορία:Βλάχοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αντιστασιακοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αντιστασιακοί φονευθέντες από τη Ναζιστική Γερμανία
Αλγκράνζ

Το **Αλγκράνζ** (, , ,  ή ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ιακωβίδης

Το ελληνικό επώνυμο **Ιακωβίδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αγάθωνας Ιακωβίδης (1955-2020), λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης
* Αρχέλαος Ιακωβίδης (1936-1997), γεωπόνος και βουλευτής
* Γεώργιος Ιακωβίδης (1853-1932), ζωγράφος
* Μίμης Ιακωβίδης (γενν. 1926), λογοτέχνης
* Μιχάλης Ιακωβίδης (1889-1959), ηθοποιός, γιος του Γεωργίου
* Πέτρος Ιακωβίδης (γενν. 1988), τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός
* Πολύκλειτος Ιακωβίδης (1912-1976), δήμαρχος Μόρφου, ιατρός
* Σπύρος Ιακωβίδης (1922-2013), προϊστορικός αρχαιολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Σόρσο

Η **Σόρσο** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Σάσσαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία. Βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα βόρεια από την πρωτεύουσα της επαρχίας Σάσσαρι και έχει πληθυσμό περίπου 14.700 κατοίκους. Η Σόρσο έχει μεγάλη τουριστική κίνηση λόγω της θέσης της στον κόλπο της Αζινάρα, έχει επιπλέον μεγάλα οικονομικά έσοδα απο τη γεωργία. Ο Δικαστής Μπαριζόν Γ΄ του Τόρρες δολοφονήθηκε στη Σόρσο στην διάρκεια αγροτικής εξέγερσης (1236).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας
Οτσιέρι

Η **Οτσιέρι** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία. Βρίσκεται σε ιστορική περιοχή στην πρώην Δικαιοδοσία του Λογκουντόρο και έχει 11.000 κατοίκους. Ο Καθεδρικός ναός της πόλης είναι η έδρα της Ρωμαϊκής Καθολικής Επισκοπής του Οτσιέρι. Στην αρχαιότητα ήταν το κέντρο μεγάλου προϊστορικού πολιτισμού γνωστού σαν Πολιτισμός της Οτσιέρι.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Κοινότητα του Οτσιέρι

Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Πόρτο Τόρρες

Η **Πόρτο Τόρρες** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία. Βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή του νησιού, 25 χιλιόμετρα ανατολικά από το Στενό του Μπονιφάτσιο στον κόλπο της Αζινάρα.

## Αρχαιότητα

Ο *"Πύργος Λιβύσσωνος"* ήταν στην αρχαιότητα μία από τις σημαντικότερες πόλεις στη Σαρδηνία, την ίδρυσαν οι Ρωμαίοι πιθανότατα ο Ιούλιος Καίσαρ γι'αυτό είχε τον τίτλο *"Αποικία Ιουλία"*. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος καταγράφει ότι ήταν η μοναδική αποικία που είχε ιδρύσει στο νησί στην εποχή του η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, δεν υπήρχε πόλη πριν στο σημείο αυτό πάρα μόνο ένα κάστρο.
 Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και τα Ημερολόγια του Αυτοκράτορα Αντωνίνου καταγράφουν τον Πύργο Λιβύσσωνος αλλά σαν πόλη χωρίς σημασία.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι τη Ρωμαϊκή περίοδο ήταν μια σημαντική πόλη, ο κύριος δρόμος στη Σαρδηνία ξεκινούσε από το Κάλιαρι και κατέληγε στο Πόρτο Τόρρες. Οι δύο δρόμοι με απόκλιση στη Σάντα Τζούστα έκαναν τη σύνδεση απ'ευθείας από την Κάραλις στην Τόρρες, τους δυο σημαντικότερους οικισμούς του νησιού. Τα πρώτα χρόνια του Μεσαίωνα το Πόρτο Τόρρες ήταν επίσης επισκοπική έδρα.

## Νεώτερα χρόνια

Το σημερινό λιμάνι του Πόρτο Τόρρες που είναι εξ΄ολοκλήρου τεχνητό βασίζεται σε Ρωμαϊκά θεμέλια, υπάρχουν υπολείμματα ενός ναού αφιερωμένο στη Φορτούνα που αποκατέστησε ο Φίλιππος ο Άραβας. Στην περιοχή υπάρχουν επίσης Ρωμαϊκό λουτρό, βασιλική, υδραγωγείο και μία γέφυρα για τη σύνδεση του με τον γειτονικό ποταμό. Η αρχαία πόλη συνέχισε να κατοικείται μέχρι τον 11ο αιώνα, το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού μετανάστευσε κατόπιν στο Σάσσαρι 15 χιλιόμετρα εσωτερικά πάνω σε έναν λόφο. Η πόλη πέρασε κατόπιν στη Δημοκρατία της Γένοβας και στις αρχές του 15ου αιώνα κατακτήθηκε από το Στέμμα της Αραγωνίας, την εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας ανήκε στο Βασίλειο της Σαρδηνίας. Το Πόρτο Τόρρες διαχωρίστηκε από τον Δήμο του Σάσσαρι (1842), η περιοχή γύρω από τη βασιλική του Σαν Γκαβίνο ενώθηκε με τον οικισμό των ψαράδων κοντά στο λιμάνι και δημιουργήθηκε το σημερινό Πόρτο Τόρρες.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Smith, William, ed. (1857). "Turris Libyssonis"
*Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Φυσική Ιστορία, Τόμος 3, Βιβλίο 12

Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι