open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σαμ Πέκινπα

Ο **Ντέιβιντ Σάμιουελ «Σαμ» Πέκινπα** (, 21 Φεβρουαρίου 1925 - 28 Δεκεμβρίου 1984) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. 

Αποτελούσε μέλος της γενιάς σκηνοθετών που κατά τη δεκαετία του 1960 δεν ακολούθησαν τους παραδοσιακούς κινηματογραφικούς κανόνες, τόσο σε τεχνικό όσο και σε αφηγηματικό επίπεδο. Το 1969 σκηνοθετεί την περίφημη «Άγρια συμμορία» (*The Wild Bunch*). Η φήμη του κορυφώνεται, καθώς πλέον θεωρείται ένας από τους κύριους κινηματογραφιστές της δεκαετίας του '70. Η ρεαλιστικότητα των σκηνών δράσης και βίας, καθώς και η επαναπροσέγγιση του γουέστερν σαν κατηγορία με έναν πιο ατίθασο τρόπο αποτέλεσαν τα δύο κύρια χαρακτηριστικά του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φρέσνο της Καλιφόρνια. Μεγάλωσε με όλες τις ανέσεις, μέλος μιας πλούσιας οικογένειας δικηγόρων, δικαστών και πολιτικών. Έπειτα από μια μία μικρή θητεία στο σώμα των πεζοναυτών, αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα στον κινηματογράφο.

## Καριέρα
Αρχικά έκανε ένα πέρασμα από την τηλεόραση, όπου εργάστηκε ως σεναριογράφος σε κλασικές σειρές όπως το "Gunsmoke". Μετά την επιτυχία της σειράς «Ο Εκδικητής της Ερήμου» (*Ride the High Country*, 1962) ο Πέκινπα έγινε πολύ δημοφιλής. Τα πάρτι που οργάνωνε εκείνη την εποχή στο παραθαλάσσιο σπίτι του στο Μαλιμπού άφησαν εποχή. Η πρώτη υψηλού προϋπολογισμού ταινία που ανέλαβε να σκηνοθετήσει ο Πεκίνπα υπήρξε «Η Ταξιαρχία των Εκδικητών» (*Major Dundee*, 1965). Εκείνη τη χρονική περίοδο άρχισαν τα προβλήματά του με τα στούντιο, με τα οποία θα ερχόταν συχνά αντιμέτωπος καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο εξαρτημένος από το αλκοόλ σκηνοθέτης συγκρούστηκε με στενούς συνεργάτες ή φίλους. Οι φήμες για ατίθαση συμπεριφορά κόστισαν στον Πέκινπα τη συμμετοχή του στην ταινία «Ο Χαρτοπαίχτης» (*The Cincinnati Kid*, 1965), ενώ τα στούντιο τον έβαλαν για περισσότερο από τρία χρόνια στη μαύρη λίστα. 

Το 1969 σκηνοθετεί το «Άγρια συμμορία», οι κριτικές υπήρξαν ταυτοχρόνως διθυραμβικές και καταδικαστικές. Πολλοί μίλησαν για τον άγριο λυρισμό της, ενώ άλλοι υποστήριξαν ότι πρόκειται για εξύμνηση της βίας. Σε κάθε περίπτωση τότε κέρδισε το παρατσούκλι «Ματωμένος Σαμ». Αν και ο σκηνοθέτης σπάνια πλέον άφηνε το ποτό από τα χέρια του, η δεκαετία του 1970 ήταν η πιο γόνιμη περίοδος της καριέρας του. Έργα εκείνης της περιόδου, όπως το «Αδέσποτα Σκυλιά» (*Straw Dogs*, 1971) παραμένουν αμφιλεγόμενα μέχρι και σήμερα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο 

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Debout Congolais

**Debout Congolais** (Ξυπνήστε Κονγκολέζοι) είναι ο εθνικός ύμνος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1960 όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη και έπειτα από την άνοδο του Μομπούτου στην εξουσία αντικαταστάθηκε το 1971. Την ίδια χρονιά η χώρα μετονομάστηκε σε Ζαΐρ και ο ύμνος αντικαταστάθηκε από τον La Zaïroise. Επανήλθε ως ύμνος από τον Λοράν Καμπιλά όταν ο τελευταίος ήρθε στην εξουσία το 1997. Οι στίχοι είναι του Ζοζέφ Λουτούμπα και η μουσική του Σιμόν-Πιερ Μπόκα ντι Μπάσι Λόντι (Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi).

## Γαλλικοί στίχοι
ΧΟΡΩΔΙΑ
Debout Congolais,
Unis par le sort,
Unis dans l'effort pour l'indépendance,
Dressons nos fronts longtemps courbés
Et pour de bon prenons le plus bel élan, dans la paix,
Ο peuple ardent, par le labeur, nous bâtirons un pays plus beau qu'avant, dans la paix.

ΣΤΡΟΦΗ
Citoyens, entonnez l'hymne sacré de votre solidarité,
Fièrement, saluez l'emblème d'or de votre souveraineté, Congo.

ΡΕΦΡΕΝ
Don béni, (Congo) des aïeux (Congo),
Ο pays (Congo) bien aimé (Congo),
Nous peuplerons ton sol et nous assurerons ta grandeur.
(Trente juin) Ο doux soleil (trente juin) du trente juin,
(Jour sacré) Sois le témoin (jour sacré) de l'immortel serment de liberté 
Que nous léguons à notre postérité pour toujours.

### Ελληνική μετάφραση
ΧΟΡΩΔΙΑ
Ξυπνήστε, Κονγκολέζοι, 
Ενωμένοι από τη μοίρα,
Ενωμένοι στον αγώνα για την ανεξαρτησία,
Ας κρατήσουμε τα κεφάλια μας σκυφτά για τόσο πολύ,
Και τώρα για το καλό, ας συνεχίσουμε να προχωρούμε προς τα εμπρός με τόλμη, ειρηνικά.
Ω, φλογεροί άνθρωποι, θα πρέπει να οικοδομήσουμε με σκληρή δουλειά,
Ειρηνικά, μια χώρα ομορφότερη από πριν.

ΣΤΡΟΦΗ
Πολίτες, τραγουδήστε τον ιερό ύμνο της αλληλεγγύης σας,
Με περηφάνια χαιρετήστε το χρυσό έμβλημα της κυριαρχίας σας, το Κονγκό.

ΡΕΦΡΕΝ
Ευλογημένο δώρο των προγόνων μας,
Ω πολυαγαπημένη χώρα,
Θα πρέπει να εποικίσουμε το έδαφός σου και να εξασφαλίσουμε τη σπουδαιότητά σου.
Ω λαμπερέ ήλιε της 30ης του Ιούνη,
Γίνε μάρτυρας του αθάνατου όρκου για την ελευθερία
Την οποία θα παραδώσουμε στα παιδιά μας εσαεί.

*Σημείωση:* Οι λέξεις που βρίσκονται σε παρένθεση ψάλλονται από τη χορωδία, ενώ οι υπόλοιπες από σολίστες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.nationalanthems.info/zre.htm - National anthems.info - "La Zaïroise" (ο παλιός ύμνος)
* http://www.nationalanthems.info/cd.htm-  National anthems.info - "Debout Kongolaise"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Παιάνας

Ο **παιάνας**, επικά *παιήων*, αιολικό *πάων* και στην αττική διάλεκτο *[[παιών]]*, είναι συνώνυμο με το σύγχρονο εμβατήριο. Κατά την αρχαιότητα, και πολύ πριν αποτελέσει αρχαίο ελληνικό μουσικό είδος αποδίδονταν με τη σημασία του θεράποντα ιατρού.
 
Ειδικότερα επί Ομήρου με το όνομα «γιοι του Παιήωνος» αποκαλούνταν οι γιατροί της τότε εποχής. Μετά τον Όμηρο η λέξη αυτή σήμαινε θεραπεία που αποδίδονταν ως έργο στον Απόλλωνα τον οποίον επικαλούνταν οι έχοντες την ανάγκη της βοήθειάς του με την επίκληση *Παιάν*. Η επωνυμία όμως αυτή αποδίδονταν και σε άλλους Ολύμπιους Θεούς, όπως προς τον Δία στη Ρόδο, στον Διόνυσο, στον Πάνα, στον Ασκληπιό, αλλά και στην Αθηνά καλούμενη Παιανία, εξ ου και ο Δήμος Παιανίας (Αθηνάς) της αρχαίας Αθήνας (*υπένερθεν* και *καθύπερθεν* Παιανία).

Ως προσηγορικό όνομα ο παιάνας σήμαινε στη κυριολεξία τον σωτήρα και λυτρωτή και με αυτή την ερμηνεία αποδίδεται στο έργο του Αισχύλου «Αγαμέμνων» (99), του Σοφοκλή «Φιλοκτήτης» (168), αλλά και του Ευριπίδη «Ιππόλυτος» (1373).

Στη συνέχεια των παραπάνω ο παιάνας σήμαινε θρησκευτικό τραγούδι, ύμνος, και μάλιστα ως «ευχαριστήριος ύμνος» που αποτεινόταν προς τον Απόλλωνα μετά από κάποια λύτρωση ή προς τον Ποσειδώνα για διάσωση από σεισμό ή πνιγμό στη θάλασσα. Έτσι σιγά - σιγά ο παιάνας κατέληξε σε είδος αρχαίας λυρικής ποίησης που επικράτησε, είτε από την αρχαία φράση «**ίε παί**» (= κτύπα νέε), αντίστοιχο με το σύγχρονο παράγγελμα «ρίχτου» ή «πυρ», που ενθάρρυνε η Λητώ το γιο της Απόλλωνα, που μαχόταν τον δράκο Πύθωνα, είτε από την φράση «**Ιήιε Παιάν**» ή *Ιή* ή *Ιώ Παιάν* που επικαλούνταν οι ζητούντες τη βοήθεια του Απόλλωνα, άποψη που κρίνεται επικρατέστερη.

Γενικά ο παιάνας αποτελούσε θριαμβικό τραγούδι μετά από κάποιο επιτυχή αγώνα ή εξέλιξη. Όπως όμως περιγράφει και ο Αισχύλος, παιάνες τραγουδούσαν και οι στρατιώτες οι επερχόμενοι σε μάχη, δηλαδή ως σύγχρονο εμβατήριο, και μάλιστα με τη φράση «εξάρχειν τον παιάνα», ή «εξάρχεσθαι τον παιάνα» κατά συνομολογία του Ξενοφώντος. Τους παιάνες τους τραγουδούσαν αφενός πριν από την έναρξη επιχειρήσεων ως «καλό οιωνό» επιτυχίας, ή ακόμα σε γάμους (αντίστοιχο με σύγχρονο γαμήλιο εμβατήριο), ή και σε συμπόσια (αντίστοιχα με αυτά των σύγχρονων επί των στρατιωτικών παρατάξεων), αλλά ακόμη, και όχι σπάνια και σε θανάτους (ως πένθιμα εμβατήρια). Σπουδαιότεροι όμως εξ όλων αυτών ήταν οι πολεμικοί παιάνες.

Στην αρχαιότητα οι παιάνες αποδίδονταν μουσικά με λύρα, κιθάρα και αυλούς με χορούς που τους συγκροτούσαν μόνο άνδρες, με εξαίρεση στη Δήλο που μετείχαν μόνο ιέρειες γυναίκες. Συγγράφονταν σε στροφές και αντιστροφές ή είχαν ελεύθερη σύνθεση. Ως κύριο μέτρο μουσικό αυτών ήταν ο πεντάχρονος ρυθμός τον οποίο εισήγαγε στον αρχαίο ελλαδικό ηπειρωτικό χώρο ο Θαλήτας από την Κρήτη.

## Παραπομπές

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τομ. 15ος, σελ.308

Παιανας
*
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Ασμοδαίος (εφημερίδα)

Τον τίτλο ***Ασμοδαίος*** έφερε παλαιά εβδομαδιαία σατιρική και γελοιογραφική εφημερίδα που εξέδιδε στην Αθήνα ο Εμμανουήλ Ροΐδης, μαζί με τον Θέμο Άννινο. Η εφημερίδα αυτή κυκλοφόρησε για μια δεκαετία, από το 1875 μέχρι το 1885, με μια μικρή μόνο διακοπή κατά τον Ιούλιο του 1876. Στην προμετωπίδα της η εφημερίδα είχε τον βιβλικό δαίμονα Ασμοδαίο σε μορφή μικρού τοξοβόλου σάτυρου ερωτιδέα. Η εφημερίδα τυπωνόταν στο τυπογραφείο της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Κατά τη δεύτερη περίοδο της έκδοσής του τυπωνόταν στα τυπογραφεία των αδελφών Περρή και της Ενώσεως, Γ. Σ. Σταυριανού («Ο Ασμοδαίος»), Ανδρέου Κορομηλά, Ανέστη Κωνσταντινίδου και του Αττικού Μουσείου.

Σημαντικότεροι συνεργάτες της εφημερίδας αυτής ήταν ο Γεώργιος Σουρής, ο Μιχαήλ Μητσάκης,ο Ευάγγελος Κουσουλάκος, ο Δημήτριος Κόκκος, ο Αριστείδης Ρούκης, ο Μπάμπης Άννινος, ο Νικόλαος Σαράντης και άλλοι.

Η σάτιρα αλλά και η ευφυολογία του *Ασμοδαίου* σε γενικές γραμμές ήταν κόσμια, κομψή, πολιτισμένη χωρίς τίποτε το άγριο και χωρίς προσωπικές επιθέσεις. Διακρίνονταν όμως περισσότερο για τις εικονογραφήσεις που περιελάμβανε, κυρίως από τον Θέμο Άννινο που είχε αναγάγει τη γελοιογραφία σε επίπεδο "υψηλής τέχνης".

Σε κάποιο φύλλο σατιρίζοντας τα γεγονότα της τότε ελληνικής Βουλής έγραφε:

"*Η [[Ηνωμένο Βασίλειο|Αγγλία]] έχει δύο Βουλάς την Άνω και την Κάτω.
*Ημείς (Ελλάδα) έχομεν μίαν Βουλήν άνω-κάτω!"  

Στο τελευταίο φύλλο του Αυγούστου του 1885 η ανακοίνωση της παύσης της έκδοσης αναγγέλθηκε με στίχους του Σουρή. Ο υπογράφων στον *Ασμοδαίο* με το ψευδώνυμο "Θεοτούμπης",  Εμμανουήλ Ροΐδης, αποχαιρέτησε τους αναγνώστες με το τελευταίο του άρθρο που καυτηρίαζε τους διάφορους κατά καιρούς επικριτές του και που κατέληγε (για τον *Ασμοδαίο*):
«*Σπογγίζων τον κάλαμον ευχαριστώ τους αναγνώστας μου .... Τα δημοσιογραφικά όργανα της αγέλης με ονόμασαν εν συναυλία ασεβή άπατριν, χριστομάνον, φατριαστήν και κακοήθη. Ταύτα πάντα αναγιγνώσκομεν γελώντες, αλλ΄ εν τέλει μία των εφημερίδων τούτων αποκαλέσασα τον "Ασμοδαίον" συνάδελφον εύρε το τρωτόν του θώρακός του και ηνάγκασεν αυτόν να ρίψη τον κάλαμον ανακράζων: Έστω προδότης, έστω άπατρις, έστω ασεβής, έστω και κακοήθης. Αλλά και "συνάδελφος" των ανθρώπων τούτων! Απόστρεψον Κύριε απ΄ εμού το ποτήριον τούτο!*».
Με τη διακοπή της κυκλοφορίας του *Ασμοδαίου* τη θέση του διαδέχθηκε η σατιρική εφημερίδα ''Άστυ'' που ίδρυσε ο Μπάμπης Άννινος.

## Πηγές
**[[Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)|Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου]]* τομ.3ος, σελ. 787.
*Αρχείο τευχών 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κώστας Βασιλακάκης

Ο **Κώστας Βασιλακάκης** (γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1957 στην Πόρπη Ροδόπης), είναι πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός, αργότερα άλλαξε θέση και καθιερώθηκε ως αμυντικός μέσος και κεντρικός αμυντικός. Ο Πανθρακικός και η Δόξα Δράμας είναι οι δύο ομάδες με τις οποίες συνδέθηκε τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής.

Απο την ποδοσφαιρική σεζόν 2022-2023, θα είναι ο προπονητής στην ομάδα του Νέστου Χρυσούπολης.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών από τον Πανθρακικό το 1973, όπου αγωνίστηκε ως το 1981 στη Β΄ Εθνική. Λόγω της αξιόλογης απόδοσής του πήρε μεταγραφή στη Δόξα Δράμας που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, με την οποία αγωνίσθηκε επί 14 χρόνια (1981-1995), ολοκληρώνοντας σ' αυτήν την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.

Με τον Πανθρακικό αγωνίστηκε 8 περιόδους (1973-1981), 7 στη Β΄ Εθνική και 1 στην Γ΄. Είναι ο ρέκορντμαν συμμετοχών Α' Εθνικής, με 226+ εμφανίσεις (δεν υπάρχουν στοιχεία για την περίοδο 1981-82), της Δόξας Δράμας, αγωνιζόμενος μέχρι την ηλικία των 38. Από το 1981 έως το 1995 αγωνίστηκε 13 περιόδους στην Α' Εθνική και 1 περίοδο στη Β΄. Διατέλεσε αρχηγός και ήταν ηγετική μορφή στις ομάδες που αγωνίστηκε.

## Προπονητική καριέρα
Ως προπονητής ποδοσφαίρου οι μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν την περίοδο από το 2004 έως το 2008 όταν οδήγησε την ομάδα του Πανθρακικού στη μεγάλη ανοδική πορεία της, από την Δ΄ Εθνική στην Γ΄ την περίοδο 2004-05, στη Β΄ Εθνική την επόμενη περίοδο, ως την άνοδο στη Σούπερ Λίγκα την περίοδο 2007-08.

Ως προπονητής της Δόξας Δράμας πέτυχε την άνοδο της στη Β΄ Εθνική την περίοδο 2008-09, παραιτήθηκε όμως τον Μάρτιο του 2010. Ως βασικότερο λόγο της παραίτησης του πρόβαλε την αλλαγή της ψυχολογίας των ποδοσφαιριστών, μετά από συνεχή ατυχή αποτελέσματα. Επανήλθε στον Πανθρακικό καθώς προσελήφθη ως προπονητής για την περίοδο 2010-11, μετά τη μετακίνηση του Παύλου Δερμιτζάκη στον ΠΑΟΚ. Τον Οκτώβριο του 2010 παραιτήθηκε από τον πάγκο της ομάδας εξαιτίας μιας εντός έδρας ισοπαλίας αλλά και την αδυναμία του Πανθρακικού να κερδίσει βαθμούς μακριά από την έδρα του. Για 1,5 και πλέον χρόνο δεν εργάστηκε πουθενά και το καλοκαίρι του 2012 συμφώνησε να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Καβάλας, η οποία εντάχθηκε στη Football League, αποχώρησε όμως τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Την περίοδο 2013-14 επέστρεψε για τρίτη φορά ως προπονητής στη Δόξα Δράμας, ενώ το 2014 ανέλαβε τον Πανσερραϊκό.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Το προφίλ του Κώστα Βασιλακάκη στο transfermarkt
* Ο Κώστας Βασιλακάκης στο www.balleto.gr

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού
Εχέμμονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εχέμμονας** (***Εχέμμων***) είναι γνωστός ένας από τους γιους του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Εχέμμονας σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με τον αδελφό του Χρομίο από τον Διομήδη. Ο Εχέμμονας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ε, στίχοι 160 κ.ε.), αλλά και στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Γ΄ 12, 5), όπου απαντάται με τη γραφή ***Εχέμων***.

* Ο αστεροειδής **11887 Εχέμμων** (11887 Echemmon), που ανακαλύφθηκε το 1990 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, ονομάσθηκε έτσι από τον μυθικό αυτό Τρώα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Εχεμμονας
Χυμοπαθολογία

[thumb|''Οι τέσσερις ιδιοσυγκρασίες''. Αλληγορικός πίνακας του [Άλμπρεχτ Ντύρερ]]
Η θεωρία της **χυμοπαθολογίας** ή των **τεσσάρων χυμών τού σώματος** διατυπώθηκε και διαδόθηκε από τους εκπροσώπους της σχολής του Ιπποκράτη και βασιζόταν στη θεωρία των τεσσάρων στοιχείων του Εμπεδοκλή. 
## Οι τέσσερις χυμοί του σώματος
Η θεωρία των τεσσάρων χυμών διατυπώθηκε το 400 π.Χ. στη φιλοσοφική διατριβή *Περί της φύσης των ανθρώπων* της σχολής του Ιπποκράτη και βασιζόταν στη θεωρία των τεσσάρων στοιχείων του Εμπεδοκλή. Ο Γαληνός τη χρησιμοποίησε για να διατυπώσει τη θεωρία του περί ασθενειών και επηρέασε ιατρούς και επιστήμονες μέχρι τον Μεσαίωνα. Ακόμα και σήμερα, αν και οι θετικές επιστήμες έχουν εξελιχθεί και η θεωρία των τεσσάρων ιδιοσυγκρασιών έχει ξεπεραστεί, συνεχίζει να ισχύει στον τομέα της ψυχολογίας. Βάση της θεωρίας είναι η επίδραση που έχουν οι τέσσερις χυμοί του σώματος, οι οποίοι είναι 
* το αίμα
* η μαύρη χολή
* η κίτρινη χολή
* και το φλέγμα.

Καθένας από τους χυμούς αυτούς έχει δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά:

Οι τέσσερις χυμοί σχετίζονται επίσης με τέσσερα όργανα του σώματος, τα οποία παράγουν το καθένα ένα χυμό. Όταν οι τέσσερις χυμοί βρίσκονται σε ισορροπία μέσα στο σώμα, τότε πρόκειται για *ευκρασία*, δηλαδή ο άνθρωπος είναι υγιής όπως θα λέγαμε σήμερα. Αντίθετα, η *δυσκρασία* περιγράφει την κατάσταση όταν η ισορροπία των χυμών έχει χαθεί. Η δυσκρασία εκδηλώνεται με τις διάφορες ασθένειες που παρουσιάζονται.

Ο Ιπποκράτης υποστήριζε ότι οι χυμοί στο σώμα κυμαίνονται ανάλογα με τις εποχές.
* τον χειμώνα το φλέγμα αυξάνεται λόγω του κρύου
* την άνοιξη το φλέγμα ακόμα υπερισχύει, αλλά το αίμα αρχίζει να δυναμώνει επειδή οι μέρες γίνονται όλο και πιο ζεστές
* το καλοκαίρι το αίμα υπερισχύει, ενώ η χολή όλο και δυναμώνει
* το φθινόπωρο υπερισχύει η χολή.

## Βιβλιογραφία
* Vivian Nutton: *Humoralism*. In: W.F. Bynum and Roy Porter, eds.: *Companion Encyclopedia of the History of Medicine, Vol. I*. Routledge, London 1993.
* Erich Schöner: *Das Viererschema in der antiken Humoralpathologie*. Steiner, Wiesbaden 1964.
* Rudolph E. Siegel: *Galen's System of Physiology and Medicine*. Karger, New York 1968.
* Wolfhart Westendorf: *Erwachen der Heilkunst. Die Medizin im alten Ägypten*. Artemis & Winkler, Zürich 1992.
* Jutta Kollesch, Diethard Nickel (Hrsg.): *Antike Heilkunst - Ausgewählte Texte*. Reclam, Stuttgart 2007, ISBN 978-3-15-009305-4.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* www.klostermedizin.de

Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Κατηγορία:Ψυχολογικές θεωρίες
Κατηγορία:Ιστορία της ιατρικής
Κατηγορία:Βιολογικές θεωρίες
Εχένηος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εχένηος** είναι γνωστό ένα μέλος της αριστοκρατίας ή πρόκριτος των Φαιάκων. Αυτός ο Φαίακας αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία η, στίχοι 155 κ.ε., και λ 342 κ.ε.) ως *«γέρων ήρως»* και *«προγενέστερος Φαιήκων ανδρών»*, δηλαδή ο γεροντότερος από όλους τους Φαίακες όταν ο Οδυσσέας φιλοξενήθηκε ως ναυαγός στο νησί τους. Μετά τον λόγο του Οδυσσέα στα ανάκτορα, ο Εχένηος είπε στον βασιλιά των Φαιάκων Αλκίνοο: *«Δεν είναι, Αλκίνο, αυτό σωστό, μήτε να πεις ταιριάζει, / χάμω στη στιά να κάθεται στη στάχτη απάνω ο ξένος / κι όλοι μουδιάζουν, λόγο σου ν' ακούσουν καρτερώντας. / Μον' έλα τώρα σήκωσε τον ξένο να καθίσει / σ' ένα αργυρόκαρφο θρονί κι οι κράχτες ας κεράσουν / πάλε κρασί, να στάξουμε στο βροντορίχτη Δία, / που προστατεύει η χάρη του τους ξένους, κι η οικονόμα / απ' ό,τι μέσα βρίσκεται φαΐ στον ξένο ας δώσει.» (η 159 κ.ε., μετάφραση Ζ. Σίδερη)

==Πηγές==
* [[Μαρτίνος Κρούσιος|Κρουσίου]]: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* *Ομήρου Οδύσσεια'', αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Εχενηος
Εχέπωλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εχέπωλος** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα στην *[[Ιλιάδα]]*:

# Γιος του Θαλυσίου, ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Αντίλοχο (*Ιλιάδα*, Δ 458 κ.ε.). Πιο συγκεκριμένα, ο Αντίλοχος χτύπησε στην κορυφή της περικεφαλαίας τον Εχέπωλο με το ακόντιό του: *«το έμπηξε στο μέτωπον κι η χάλκιν' άκρη μέσα / επέρασε το κόκαλο κι έχασε αυτός το φως του / και ως πέφτει πύργος έπεσε στον φοβερόν αγώνα»* (Δ 460-462, μετάφρ. Ι. Πολυλά). Αμέσως μετά την πτώση, ο Ελεφήνορας έπιασε το σώμα του Εχεπώλου από τα πόδια για να το σύρει παράμερα από τη μάχη και να το σκυλεύσει, αλλά τον είδε ο Αγήνορας και τον σκότωσε.
# Γιος του Αγχίση από τη Σικυώνα. Αυτός ο Εχέπωλος, που ήταν πρώτος εξάδελφος του Πέλοπα, είχε χαρίσει δύο γρήγορα πουλάρια, την Αίθη και τον Πόδαργο, στον Μενέλαο και τον Αγαμέμνονα προκειμένου να μη συμμετάσχει μαζί τους στον Τρωικό Πόλεμο. Με αυτά τα άλογα έλαβε μέρος ο Μενέλαος στην αρματοδρομία που οργανώθηκε στη μνήμη του νεκρού Πατρόκλου (Ψ 294-299).

* Ο αστεροειδής **30708 Εχέπωλος** (30708 Echepolos), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, ονομάσθηκε έτσι από το πρώτο από το μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Εχεπωλος
Εχεπωλος
Τσαμπέκο

Το **τσαμπέκο** ήταν παλαιότερα ιδιαίτερος τύπος πολεμικού πλοίου, ξύλινου ιστιοφόρου που σήμερα έχει εκλείψει.

Το τσαμπέκο ήταν εξοπλισμένο με 6 ή και μέχρι 22 πυροβόλα που έφερε συνηθέστερα στο κατάστρωμα τα οποία χειρίζονταν διαμέσου θυρίδων του δίφρακτου. Ήταν σκάφος για πολεμικές αλλά περισσότερο για πειρατικές καταδρομές. Είχε χαμηλή πλώρη (χαμηλόπλωρο), και αντίθετα υψηλή πρύμνη (υψίπρυμνο), έμοιαζε πολύ με το "Μύστικο".

Έφερε ιστία (πανιά) και πολλά κουπιά που εκ του δυσανάλογα μεγάλου αριθμού του πληρώματός του για τις επιχειρήσεις, στη νηνεμία, έπλεε με ταχύτητα όμοια με εκείνη της αρχαίας λαβυρνίδας.

Από τους ξένους φέρονταν και με το όνομα zambecco. Στα διάφορα έγγραφα του Αγώνα του 1821 φέρεται και με το όνομα "**τσαμπέκα**", που πολλοί ιστοριοδίφες το συγχέουν με το σεμπέκο ή σεμπέκι εκ της αραβικής που σημαίνει μικρό πολεμικό πλοίο (Chebec).

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία της επανάστασης του 1821
Εχίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εχίος** αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα, όλα στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου:

# Ο πατέρας του Μηκιστέα (*Ιλιάδα*, Θ 333 και Ν 422).
# Αχαιός πολεμιστής στον Τρωικό Πόλεμο, που σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Πολίτη, τον γιο του Πριάμου (Ο 340).
# Πολεμιστής από τη Λυκία, γιος του Δαμάστορα. Ο Εχίος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Πάτροκλο μαζί με άλλους 8 συμπολεμιστές του (Π 416).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Εχιος
Κατηγορία:Λυκία
Εφιάλτης (μυθολογία)

μικρογραφία|δεξιά|250px|Απόλλων και Εφιάλτης. Ανάγλυφο από τα ανάκτορα της Περγάμου
Στην ελληνική μυθολογία ο **Εφιάλτης** ήταν γιος του Αλωέα και της Ιφιμεδείας. Ο Εφιάλτης και ο αδελφός του Ώτος είναι γνωστοί μαζί ως «Αλωάδες» από το όνομα του πατέρα τους. Ωστόσο, ο Υγίνος αναφέρει (*Fabulae* 25) τους Αλωάδες ως γιους του θεού Ποσειδώνα και της Ιφιμεδείας. Ο Εφιάλτης και ο `Ωτος αναφέρονται ως τεράστιοι γίγαντες και ήρωες: κράτησαν επί 13 μήνες αιχμάλωτο τον ίδιο τον θεό του πολέμου, τον `Αρη, μέσα σε ένα μεγάλο χάλκινο δοχείο. Ο Εφιάλτης μνημονεύεται τόσο στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ε, στίχος 385), όσο και στην *[[Οδύσσεια]]* (λ 305-319).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 357

Εφιαλτης
Ζέλεια

Η **Ζέλεια** ήταν μία αρχαία πόλη της Τρωάδας, στη Μικρά Ασία. Η Ζέλεια ήταν χτισμένη στους πρόποδες του βουνού Ίδη και στους μεταγενέστερους χρόνους ανήκε στην Κύζικο. Η Ζέλεια αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* ως συμμετέχουσα στον Τρωικό Πόλεμο (ραψωδία Β, στίχος 824, και ραψωδία  Δ, στίχος 103):

*«Από της `Ιδης τες ποδιές οι Τρώες της Ζελείας, / πλούσιος λαός, που το βαθύ πίνει νερό του Αισήπου, / τ' αγόρι του Λυκάονος τους διοικούσ' ο θείος / ο [[Πάνδαρος]], που έλαβε το τόξο από τον Φοίβον.»* (Β 824-827, μετάφραση Ι. Πολυλά).

Ο Αρριανός, στο έργο του *[[Αλεξάνδρου Ανάβασις]]*, αναφέρει ότι πριν από τη Μάχη του Γρανικού οι Πέρσες σατράπες συγκάλεσαν συμβούλιο στη Ζέλεια, στο οποίο συζήτησαν πώς να αντιμετωπίσουν καλύτερα τον Μέγα Αλέξανδρο.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Henschel

[thumb|200px|Η "103" τον [deutsche Bundesbahn|Σιδηροδρομων της Δυτικής Γερμανίας.]]
thumb|200px|Φορτηγό Henschel το 1960.
thumb|200px|Λεωφορείο τρόλεϊ "HS 160 OSL" του 1962.

Η **Henschel** (πλήρες όνομα: «*Χένσελ και Υιός*», γερμανικά: *Henschel & Sohn*) ήταν βιομηχανία μηχανημάτων, οχημάτων και αεροσκαφών με έδρα το Κάσσελ της Γερμανίας. Η εταιρεία στις αρχές τις δεκαετίας του 1970 διασπάστηκε. Σήμερα ο τομέας των φορτηγών ανήκει στην Daimler και ο τομέας τον τρένων στην καναδική Bombardier

## Ιστορία
Ο Γκέοργκ Κρίστιαν Καρλ Χένσελ (*Georg Christian Carl Henschel*) ίδρυσε την Χένσελ το 1810 στο Κάσσελ. Το εργοστάσιο έγινε ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ατμομηχανών στη Γερμανία κατά τον 20ό αιώνα. 

Στις αρχές του 1935 η Χένσελ ξεκίνησε την παραγωγή του άρματος μάχης Panzer I. Κατά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939 - 1940) ξεκίνησε την παραγωγή σε μεγάλη κλίμακα των αρμάτων Panzer III και του Panzer VI Tiger, από το 1941. Υπήρξε επίσης ο κύριος κατασκευαστής του άρματος Panzer VI. Το 1945 διέθετε 8.000 εργάτες, οι οποίοι δούλευαν σε δύο δωδεκάωρες βάρδιες, ενώ χρησιμοποίησε πρακτικές δουλικής εργασίας. Τα εργοστάσια της εταιρίας ήταν μεταξύ των πλέον σημαντικών στόχων των συμμαχικών βομβαρδισμών και καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς.  

Μετά την πώληση στην Rheinstahl τo 1968 και την μεταπώληση η κατασκευή μηχανών αμαξοστοιχιών, φορτηγών κλπ. συνέχισε πλέον ανεξάρτητα.

## Προϊόντα
;Άρματα μάχης
* Panzer VI Tiger
* Tiger II

;Αεροσκάφη και πύραυλοι
thumb|right|250px|Αεροσκάφος Henschel Hs126.
* Henschel Hs 117 *Schmetterling* (*Butterfly, πεταλούδα*), Πύραυλος επιφανείας - αέρος 
* Henschel Hs 121, μαχητικό και εκπαιδευτικό (πρωτότυπο)
* Henschel Hs 122, αεροσκάφος συνδέσμου / αναγνωριστικό 
* Henschel Hs 123, επίγειας προσβολής (διπλάνο)
* Henschel Hs 124, βαρύ μαχητικό και βομβαρδιστικό (πρωτότυπο)
* Henschel Hs 125, μαχητικό και εκπαιδευτικό (πρωτότυπο)
* Henschel Hs 126, αναγνωριστικό
* Henschel Hs 127, ταχύ μέσο βομβαρδιστικό (*schnellbomber* πρωτότυπο)
* Henschel Hs 129, επίγειας προσβολής
* Henschel Hs 130, αναγνωριστικό μεγάλου υψομέτρου και βομβαρδιστικό (πρωτότυπο)
* Henschel Hs 132, βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης (αεριωθούμενο) (πρωτότυπο)
* Henschel Hs 293, βόμβα (πυραυλοκίνητη)
* Henschel Hs 294, βόμβα κατά στόχων επιφανείας (πυραυλοκίνητη)
* Henschel Hs 297
* Henschel Hs 298, πύραυλος αέρος - αέρος (πυραυλοκίνητη)

Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Βιομηχανίες
Κατηγορία:Κατασκευαστές φορτηγών
Κατηγορία:Κάσσελ

Κατηγορία:Κατασκευαστές μηχανοκίνητων οχημάτων της Γερμανίας
Ινδουιστικό ημερολόγιο

Το **Ινδικό Εθνικό Ημερολόγιο** ή **Σάκα Σαμβάτ** είναι το επίσημο ηλιοσεληνιακό ημερολόγιο στο οποίο τα δίσεκτα έτη συμπίπτουν με αυτά του Γρηγοριανού ημερολογίου, το οποίο είναι ηλιακό. Στην Ινδία χρησιμοποιείται το Γρηγοριανό ημερολόγιο για διαχειριστικούς σκοπούς. Τα ινδικά θρησκευτικά ημερολόγια απαιτούν υπολογισμούς της κίνησης του ήλιου και της σελήνης. Πινακοποιήσεις των θρησκευτικών αργιών προετοιμάζονται από το Ινδικό Μετεωρολογικό Τμήμα και δημοσιεύονται ετησίως στο Ετήσιο Ινδικό Αστρονομικό Ημερολόγιο. Υπάρχουν πολλές τοπικές παραλλαγές με 14 από αυτές να είναι επίσημα, συνταγματικά κατοχυρωμένα και σε πλήρη χρήση ινδουιστικά ημερολόγια.

Τα Βικράμ Σαμβάτ, Σάκα Σαμβάτ και Κάλι Γιούγκα είναι όλα ινδουιστικά ημερολόγια.

Ο όρος μπορεί να αναφέρεται ασαφώς και στο ημερολόγιο Χίντου, και η Εποχή Σάκα χρησιμοποιείται επίσης συχνά από διαφορετικά ημερολόγια.

Στο Νεπάλ οι ινδουιστές ακολουθούν το ημερολόγιο Βικράμ Σαμβάτ.

## Πηγές
*Εισαγωγή στα ημερολόγια 

Ημερολόγιο
Κατηγορία:Ημερολόγια
Άγιος Πέτρος

Με το όνομα **Άγιος Πέτρος** είναι γνωστά τα παρακάτω.

## Άγιοι
*Απόστολος Πέτρος, σημαντικότατος Άγιος της Χριστιανικής εκκλησίας
*Άγιος Πέτρος του Άργους, άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας

## Ελληνικά τοπωνύμια
*Άγιος Πέτρος Αλοννήσου
*Άγιος Πέτρος Αρκαδίας
*Άγιος Πέτρος Κιλκίς
*Άγιος Πέτρος Κορινθίας
*Άγιος Πέτρος Λευκάδας
*Άγιος Πέτρος Μεσσηνίας
*Άγιος Πέτρος Άνδρου

## Ενορίες
*Άγιος Πέτρος, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, μια από τις 6 ενορίες του νησιού Αντίγκουα
*Άγιος Πέτρος, Δομινίκα, ενορία της Δομινίκας
*Άγιος Πέτρος, Μπαρμπάντος, ενορία του Μπαρμπάντος

## Θρησκευτικά κτίσματα

### Μονές

* Άγιος Πέτρος ο Παλιός (Ουέσκα)
* Άγιος Πέτρος της Σιρέσα

### Ναοί

* Άγιος Πέτρος (Αδελαΐδα)
* Άγιος Πέτρος (Βιέννη)
* Άγιος Πέτρος των Δομινικανών (Ηράκλειο)
* Άγιος Πέτρος της Χάκας

## Τέχνη
*Ο Άγιος Πέτρος (αγιογραφία)

## Άλλα
*Άγιος Πέτρος (νησίδα)

## Δείτε επίσης
*Πέτρος, αποσαφήνιση

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Καλαυρία (ατμοκορβέττα)

Η τροχήλατη ατμοκορβέττα **Καλαυρία** ήταν πολεμικό πλοίο του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Είχε προγραμματιστεί να παραδοθεί το 1828. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κωνσταντίνο Ν. Ράδο το κείμενο του οποίου αποτελεί και τη μοναδική πηγή για αυτό, αγοράστηκε μαζί με τις ατμοκορβέττες Επιχείρησις και Ερμής Ι και εντάχθηκε στον εθνικό στόλο.

Κατηγορία:Ελληνικές Κορβέτες
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία της επανάστασης του 1821
Μιαούλης ΙΙ (καταδρομικό)

Το καταδρομικό **«Ναύαρχος Μιαούλης»** ναυπηγήθηκε το 1878 στη Γαλλία και κατέπλευσε στον Πειραιά το 1879. Χαρακτηρίσθηκε αρχικώς ως «Θωρηκτό» καθώς διέθετε αρετές, όπως η ταχύτητα με την οποία μπορούσε να προσεγγίσει εχθρικά πλοία, ενώ χρησιμοποιείτο προκειμένου να πλήξει παράκτιους σταθμούς ανθράκευσης, εμποδίζοντας έτσι τον ανεφοδιασμό των τορπιλοβόλων. Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα σκάφος σύνθετης κατασκευής. Το κάτω μέρος του αποτελείτο από σιδερένιες πλάκες που το περίβλημά του ήταν ξύλινο (δρυς), το οποίο έφερνε επιχάλκωση για την αποφυγή συχνών καθαρισμών του πλοίου.
Η μηχανή ήταν κατά την καθέλκυση του πλοίου, τελευταίου τύπου, χαρακτηριζόμενη ως οριζόντια με τρεις κυλίνδρους. Οι δύο εξ αυτών είχαν το ίδιο μέγεθος, ενώ ο τρίτος κύλινδρος ήταν λίγο μικρότερος.
Η έλικα ήταν ορειχάλκινη, με τέσσερα πτερύγια, ενώ οι λέβητες κυλινδρικοί κατασκευασμένοι από άριστο σιδηρέλασμα.

Κατασκευάστηκε στο γαλλικό ναυπηγείο των Forges et Chantiers στην Seyne της Τουλόν μεταξύ 1878 – 1880 από τον περίφημο ναυπηγό Λαγκάν και ήταν από τα πιο όμορφα πλοία της εποχής του. 

Το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης κατασκευής του (2,3 εκατομμύρια χρυσές δραχμές) καλύφθηκε με χρήματα της εταιρείας ‘ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ’, που ιδρύθηκε το έτος 1886 από τον Κ. Νικόδημου, η οποία πρώτη φορά διέθεσε χρήματα για ναυπήγηση ή κατασκευή πολεμικού πλοίου. Χρησιμοποιήθηκε για την περιφορά της σημαίας σε χώρες της Μεσογείου και του Ατλαντικού και σαν εκπαιδευτικό πλοίο των Ναυτικών Δοκίμων. 

Με Κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Κ. Ζώτο τον Ιανουάριο του 1897 όταν είχε σταλεί στην Κρήτη για την προστασία του Χριστιανικού Πληθυσμού από τις τουρκικές σφαγές, εμπόδισε με – παρ’ όλο που δεν υπήρχε εμπόλεμη κατάσταση - το τουρκικό πολεμικό πλοίο "Φονάτ" να αποβιβάσει Τούρκους ατάκτους στην Σητεία, που η μεταφορά τους είχε σκοπό να καταπνίξει την εξέγερση των Χριστιανών.

Το 1897 στη Κρητική επανάσταση ήταν αρχηγίδα της Δυτικής μοίρας με Κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Κριεζή. 

To 1900 το «Ναύαρχος Μιαούλης» με Κυβερνήτη τον τότε Αντιπλοίαρχο του Βασιλικού Ναυτικού Παύλο Κουντουριώτη, πραγματοποιεί τον διάπλου του Ατλαντικού Ωκεανού, για πρώτη φορά από συστάσεως του νέου Ελληνικού κράτους, με αποστολή την επίδειξη της Ελληνικής Σημαίας στους εξήντα χιλιάδες ομογενείς των Η.Π.Α.. 

Το 1912 παροπλίστηκε και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σαν Σχολή Πυροβολικού και Σχολή Υπαξιωματικών. Το 1931 εκποιήθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά καταδρομικά
Μιαούλης IV (αντιτορπιλικό)

Το **Μιαούλης ΙV/D-211** ήταν αντιτορπιλικό στόλου τύπου Allen Sumner, μετασκευής Fram IΙ (πρώην USS INGRAHA DD694).

Ναυπηγήθηκε το 1944 στα ναυπηγεία ‘USA – Federl Shipbuilding and Drydoking Co, Nework, NJ’. Καθελκύστηκε στις 16 Ιανουαρίου 1944. Εν ενεργεία από τις 10 Μαρτίου 1944. Εκτόπισμα : 2200/3320 ΤΝ. – Πρόωση : ατμοστρόβιλοι. Πλήρωμα 274 άνδρες. – Οπλισμός : ο ίδιος με το ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ. Παρελήφθη στο Νόρφολκ της Βιργινίας των Η.Π.Α. στις 16 Ιουλίου 1971 από τον Αντιπλοίαρχο Κωνσταντίνο Μανιουδάκη και στην Ελλάδα κατέπλευσε στις 6 Νοεμβρίου 1971. Από τον Φεβρουάριο του 1976 ενισχύεται με ένα Ε/Κ τύπου ALOVETTE-III, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον Υ/Β και πλοίων επιφανείας. Παροπλίστηκε στις 25 Ιουλίου 1992.

Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Βίτους Μπέρινγκ

Ο **Βίτους Μπέρινγκ** (12 Αυγούστου 1681 - 19 Δεκεμβρίου 1741) ήταν εξερευνητής, θαλασσοπόρος αξιωματικός του ρωσικού ναυτικού, δανικής καταγωγής. Στα 1725-30 υπό την ιδιότητα του αρχηγού της 1ης ρωσικής αποστολής, που ονομάσθηκε «1η αποστολή Καμτσάτκας» και με βοηθό το Ρώσο θαλασσοπόρο Αλεξέι Τσίρικωφ, περιέπλευσε τις ανατολικές ακτές της Καμτσάτκας, τη νότια και ανατολική ακτή της χερσονήσου Τσουχόσκι και μπήκε στον πορθμό που χωρίζει την Ασία από την Αμερική (Βερίγγειος Πορθμός) και στη συνέχεια ανακάλυψε το νησί Άγιος Λαυρέντιος κ.ά.

Στη 2η αποστολή Καμτσάτκας (1733-1743) είχε και πάλι την αρχηγία της αποστολής. Αυτή τη φορά έφτασε από τον ίδιο δρόμο στις ακτές της Βόρειας Αμερικής και στη συνέχεια ανακάλυψε μερικά νησιά, από τη συστάδα των Αλεουτίων. Το 1741 ανακάλυψε τα νησιά που προς τιμήν του ονομάστηκαν «Νήσοι του Κυβερνήτη». Πέθανε στο ένα από τα δύο νησιά που μαζί με μερικά μικρότερα αποτελούν την ομάδα αυτή των «νησιών του Κυβερνήτη», όπου είχε μείνει να ξεχειμωνιάσει (χειμώνας 1741). Στο νησί που πέθανε δόθηκε το όνομα του.

Το όνομα του φέρει επίσης και η ομώνυμη θάλασσα του ΒΑ τμήματος του Ειρηνικού ωκεανού (Βερίγγειος θάλασσα).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Δανοί εξερευνητές
Κατηγορία:Ρώσοι εξερευνητές
Ρουτίλιο

Το **ρουτίλιο** (αγγλ. *rutile*) είναι ορυκτό του τιτανίου, του οποίου αποτελεί και το κυριότερο μετάλλευμα. Το όνομα προέρχεται από τη λατινική λέξη *rutilus*, που αποδίδεται ως «κοκκινωπός», λόγω του χρώματος των κρυστάλλων του. Είναι παλαιά ονομασία (pre-IMA, "grandfathered").

## Γενικά
Απαντά τόσο σε εκρηξιγενή πετρώματα (ανορθοσίτης, γρανιτικός πηγματίτης) όσο και μεταμορφωσιγενή πετρώματα (μεταμόρφωση υπό υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις), όπως μέσα σε γνεύσιο, μεταμορφωμένους ασβεστολίθους επαφής) αλλά και σε σχιστολίθους. Σε περιπτώσεις χαμηλότερων πιέσεων σχηματίζονται τα πολυμορφικά του ορυκτά **[[ανατάσης]]** και **[[μπρουκίτης]]**. Συχνά στη δομή του ρουτιλίου συμμετέχουν σίδηρος, νιόβιο και ταντάλιο, τα οποία του προσδίδουν μελανό χρώμα. 

Είναι ορυκτό συνδεδεμένο με αιματίτη, ιλμενίτη, απατίτη, αδουλάριο, τιτανίτη και, ιδιαίτερα, χαλαζία. 

Το φαινόμενο του αστερισμού, που εμφανίζουν ορισμένοι πολύτιμοι λίθοι, όπως το ζαφείρι, οφείλεται στην ύπαρξη μικρών κρυστάλλων ρουτιλίου.

Η σιδηρόμαυρου χρώματος παραλλαγή του ονομάζεται **νιγρίνης** (nigrin)

Χρησιμοποιείται, κυρίως, για την παρασκευή τιτανίου και άλλων, σπανιότερων μετάλλων, όπως ταντάλιο και νιόβιο, αλλά και για την επικάλυψη των ηλεκτροδίων της ηλεκτροσυγκόλλησης, οπότε το παραγόμενο κράμα περιέχει και τιτάνιο.

Ανευρίσκεται σε πολλές περιοχές ανά τον πλανήτη. Κύριοι παραγωγοί ρουτιλίου είναι η Αυστραλία, η Νότια Αφρική, η Ινδία, η Ουκρανία, η Σρι Λάνκα και η Μαδαγασκάρη.

Στην Ελλάδα απαντάται στα νησιά Άνδρο, Νάξο, Σάμο, στα μεταλλεία Λαυρίου (Πλάκα αριθ. 80), στην Κρήτη (Βιάννος (Ηρακλείου, στα Χανιά και στη Σητεία), στα μεταλλεία Κασσάνδρας (ορυχείο Ολυμπιάδας), στην Κοζάνη (οφιολιθικό σύμπλεγμα Βούρινου), στο Πολυδένδρι Θεσσαλονίκης, στη Λακωνία και στις Άνω Θέρμες του Νομού Ροδόπης.

Ανευρίσκεται επίσης και ο πολύμορφος ανατάσης στα μεταλλεία Λαυρίου και στις βωξιτικές αποθέσεις στην περιοχή των Μεγάρων.

## Πηγές
* Mindat.org
* Galleries.com
* Handbook of Mineralogy

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana: *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008, ISBN 1-4437-4224-4
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills: *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Ρουτιλιο
Μονζά Ροϊντεφό

Ο **Μονζά Ροϊντεφό** (Monja Roindefo Zafitsimilavo) είναι πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, Αντρί Ραζοελίνα, στις 7 Φεβρουαρίου του 2009 και απολύθηκε από τον ίδιο στις 11 Οκτωβρίου 2009. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από την αντιπολίτευση, το Μάρτιο του 2009, ανέλαβε και επίσημα πρωθυπουργός. Ανήκει στο κόμμα Αποφασισμένη Νεολαία της Μαδαγασκάρης.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1965  και είναι γιος του Μονζά Ζαόνα, επίσης πολιτικού της Μαδαγασκάρης. Το 2006 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα και ήρθε τελευταίος με μόλις 21 ψήφους στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Δεκεμβρίου του 2006. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη είχε αναπτύξει επιτυχημένη επιχειρηματική δραστηριότητα.

### Πρωθυπουργός
Στις 7 Φεβρουαρίου του 2009, ο Ραζοελίνα διόρισε σκιώδη πρωθυπουργό τον Ροϊντεφό, υπό προσωρινή αρχή. Την ίδια ημέρα περί τους 50 ανθρώπους σκοτώθηκαν από πυροβολισμούς του στρατού, κατά τις ταραχές του 2009. Ο Ροϊντεφό, ο οποίος κατηγόρησε για το "έγκλημα" της 7ης Φεβρουαρίου τον πρόεδρο Ραβαλομανάνα ανακοίνωσε το διορισμό 4 υπουργών για την προσωρινή του κυβέρνηση και δήλωσε ότι οι υπόλοιποι θα διορίζονταν ως το τέλος της εβδομάδας Ο Ραζοελίνα υποσχέθηκε τη συνέχιση του αγώνα σε διαδήλωση στις 17 Φεβρουαρίου και την ίδια ημέρα έγιναν καθιστικές διαμαρτυρίες από υποστηρικτές της αντιπολίτευσης κοντά σε σημαντικά υπουργεία. Εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υπουργός Άμυνας Ραναϊβονιαρίβο προσκάλεσε τον Ροϊντεφό σε συνομιλίες. Στις 14 Μαρτίου του 2009, στον απόηχο της ανταρσίας το στρατού εναντίον του προέδρου Μαρκ Ραβαλομανάνα, ο ίδιος ο Ροϊντεφό ανακοίνωσε την ανατροπή του Ραβαλομανάνα και την ανάληψη της εξουσίας από τον Ραζοελίνα, με την εντολή να διεξαγάγει εκλογές εντός 24 μηνών. 

Έπειτα από τη συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, απολύθηκε από τον πρόεδρο Ραζοελινά στις 10 Οκτωβρίου 2009 και νέος πρωθυπουργός διορίστηκε το πρόσωπο κοινής αποδοχής, Εζέν Μανγκαλαζά. Ο Ροϊντεφό προσέφυγε στο Συμβούλιο του Κράτους στις 12 Οκτωβρίου 2009, απαιτώντας την ακύρωση του διατάγματος με το οποίο διορίστηκε ο Μανγκαλαζά, ισχυριζόμενος ότι η διαδικασία παρουσίαζε σφάλματα και ότι οι ηγέτες των παρατάξεων χρειαζόταν να υπογράψουν τη συμφωνία με σκοπό την κύρωσή της. Στις 15 Οκτωβρίου η ισχύς του διατάγματος ανεστάλη από το Συμβούλιο ωστόσο λίγες ημέρες αργότερα το τελευταίο αρνήθηκε να ακυρώσει το διορισμό στην τελεσίδική του απόφαση που εκδόθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαδαγασκάρης
Άστυ (εφημερίδα)

***Το Άστυ*** (Αθήνα, 1885 - 1907) ήταν εβδομαδιαία κυριακάτικη σατιρική αθηναϊκή εφημερίδα η οποία εκδόθηκε μετά την παύση της έκδοσης της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας ''Ασμοδαίος''. Ιδρύθηκε από τον Μπάμπη Άννινο, ο οποίος αργότερα την εκχώρησε στον αδελφό του Θέμο Άννινο. Η εφημερίδα αυτή διέκοψε την κυκλοφορία της το 1889 και επανεκδόθηκε το 1890 όπου και συνέχισε μέχρι το 1907 ως ημερήσια πλέον πρωινή πολιτική και ειδησεογραφική εφημερίδα με αρχισυντάκτη τον Δημήτριο Κακλαμάνο και κατά τη τελευταία περίοδο υπό τον Εμμανουήλ Ρέπουλη.

Συνεργάτες της εφημερίδας *Άστυ* υπήρξαν κατά καιρούς οι καλύτεροι των λογίων και δημοσιογράφων της εποχής με συνέπεια να θεωρούνται τα φύλλα της ακόμα και σήμερα ο καθρέπτης της πολιτικής, πνευματικής αλλά και της κοινωνικής κίνησης της Αθήνας της εποχής εκείνης. Μεταξύ των συνεργατών της εφημερίδας συγκαταλέγονται οι: Γεώργιος Δροσίνης, Γεώργιος Σουρής, Γεώργιος Πωπ, Στέφανος Στεφάνου, Θεόδωρος Βελλιανίτης, Μιχάλης Μητσάκης, Κωστής Παλαμάς, Δημήτριος Κόκκος κ.ά.

Στα φύλλα της εφημερίδας αυτής περιλαμβάνεται το πλήθος των γελοιογραφιών του Θ. Άννινου που υπήρξε ένας από τους καλύτερους Έλληνες γελοιογράφους και σκιτσογράφους.

## Πηγές
**[[Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)|Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου]]* τομ.3ος, σελ. 842.

## Διαδικτυακές σελίδες
* Σελίδα στο Πανεπιστήμιο Πατρών

Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Gi Talo Gi Halom Tasi

Ο επίσημος ύμνος της Κοινοπολιτείας των Βορείων Μαριάνων Νήσων γράφηκε από τον Χοσέ Σ. Πανγκέλιναν (Mr. Jose S. Pangelinan) σε χρόνο που πιστεύεται ότι ήταν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στη διάρκεια της πρώτης συντακτικής συνέλευσης, υιοθετήθηκε ψήφισμα, με βάση το οποίο η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ανακηρύξει το εν λόγω άσμα ως εθνικό ύμνο της Κοινοπολιτείας, η οποία θα ιδρυόταν σύντομα. Το 1996 έγινε επίσημα εθνικός ύμνος με το Νόμο 10-28 και κατατέθηκε στην 10η Βουλή. Στη συνέχεια υπογράφηκε και τέθηκε σε ισχύ από τον Κυβερνήτη, Φρόιλαν Τενόριο. Και οι δύο εκδόσεις του ύμνου διδάσκονται στους μαθητές και στις μαθήτριες και εμφανίζονται κυρίως σε επίσημα προγράμματα και σε αφίσες. Η μελωδία του τραγουδιού προέρχεται από την γερμανική «Im Schoensten Wiesengrunde», τραγούδι που γράφτηκε από τον Βίλελμ Γκάντσχορν (Wilhelm Ganzhorn).

Καθώς τα νησιά αποτελούν εξαρτημένο έδαφος των ΗΠΑ ο επίσημος εθνικός ύμνος παραμένει το «Star Spangled Banner» (*Η Αστερόεσσα*).

## Στίχοι
**Gi Talo Gi Halom Tåsi/Satil Matawal Pasifiko**

### στη γλώσσα Chamorro

:Gi talo gi halom tåsi
:Nai gaige tano-hu
:Ayu nai siempre hu såga
:Malagu' ho
:Ya un dia bai hu hånåo
:Bai fåtto ha' ta'lo
:Ti sina håo hu dingo
:Ο tano-ho

**ΧΟΡΩΔΙΑ:**

:Mit beses yan mås
:Hu saluda håo
:Gatbo na islas Mariånas
:Hu tuna håo

### Στη γλώσσα των Καρολίνων(Refalawasch)

:Satil matawal Pacifico
:Igha elo faluweey iye
:Ighilal igha ebwe lootiw
:Tipeey iye
:Eew raal nge ibwe mwetesangi
:Nge ibwal sefaalitiiy
:Ese mmwel bwe ibwe lighiti
:Bwe falaweey

**ΧΟΡΩΔΙΑ:**

:Sangaras faal bwughuwal
:Ay tirow ngalugh
:Ling ghatchul teel
:Faluw Mariånas
:Ay Mwareiti

### Αγγλική μετάφραση
:In the middle of the sea
:Is where my home is
:That is where I will spend my days
:It is my desire
:If I ever leave this place
:One day I will return
:For I can never leave you
:Ο land of mine

**ΧΟΡΩΔΙΑ:**

:A thousand times and more
:I will honor and salute you
:Beautiful islands of the Mariånas
:Glory be to you

### Ελληνική μετάφραση

:Στη μέση της θάλασσας
:Εκεί όπου βρίσκεται το σπίτι μου
:Εκεί είναι ο τόπος που θα περάσω τις μέρες μου
:Αυτός είναι ο πόθος μου
:Αν κάποτε φύγω από αυτόν τον τόπο
:Μια μέρα θα επιστρέψω
:Γιατί δεν μπορώ να σε αφήσω
:Ω χώρα μου
**ΧΟΡΩΔΙΑ:**

:Χίλιες φορές και ακόμα περισσότερες
:Θα σας τιμώ και θα σας χαιρετώ
:Όμορφα νησιά των Μαριάνων
:Ας είστε δοξασμένα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Im schönsten Wiesengrunde
* Η μελωδία του τραγουδιού
* Παρτιτούρα
* Κι άλλη παρτιτούρα

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
Θάλεια (Νηρηΐδα)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θάλεια** είναι γνωστή και μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. 

Η Θάλεια είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου, ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Θαλεια
Θηβαίος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θηβαίος**, εκτός από τον κάθε κάτοικο των Θηβών της Βοιωτίας, είναι γνωστός και ένας από τους Τρώες που έζησαν κατά την εποχή του Τρωικού Πολέμου ή λίγο πιο πριν. Ο γιος του Θηβαίου, ο Ηνιοπέας, πήρε μέρος και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό. Ο Θηβαίος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Θ, στίχοι 119-120): *«κι ευρήκε τον ακόλουθον καλόν Ηνιοπέα, / που γόνος ήταν του υψηλού στο φρόνημα Θηβαίου»* (μετάφραση Ι. Πολυλά).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδοση υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Θηβαιος
Αρκεσίλαος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Αρκεσίλαος** ήταν γνωστοί οι παρακάτω:

* Αρκεσίλαος ο Λακεδαιμόνιος, ολυμπιονίκης του 5ου αιώνα π.Χ. στις αρματοδρομίες
* Αρκεσίλαος (φιλόσοφος), αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος του 4ου και 3ου αιώνα π.Χ.
* Αρκεσίλαος ο Μεγαλοπολίτης, ολυμπιονίκης του 2ου αιώνα π.Χ. στο άθλημα του σταδίου
* Τρία τουλάχιστον μυθολογικά πρόσωπα
* Αρκεσίλαος (ζωγράφος), Αρχαίος Έλληνας ζωγράφος
* Τέσσερεις βασιλείς της Κυρήνης, της δυναστείας των Βαττιαδών:
** Αρκεσίλαος Α΄ της Κυρήνης
** Αρκεσίλαος Β΄ της Κυρήνης
** Αρκεσίλαος Γ΄ της Κυρήνης
** Αρκεσίλαος Δ´ της Κυρήνης, ηγεμόνας της Κυρήνης κατά τον 5ο αι. π.Χ. και ολυμπιονίκης στις αρματοδρομίες
Θερσίλοχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θερσίλοχος** είναι γνωστός ένας Παίονας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Αχιλλέα μαζί με άλλους έξι συμπατριώτες του στις όχθες του ποταμού Σκαμάνδρου. Ο Θερσίλοχος αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ραψωδίες στην *[[Ιλιάδα]]* (Ρ 216, Φ 211).

* Με το όνομα **Θερσίλοχος** αναφέρεται και ένας «επώνυμος άρχοντας» των Αθηνών, που κατείχε το αξίωμα το 249-248 π.Χ.
* Ο αστεροειδής **11509 Θερσίλοχος** (11509 Thersilochos), που ανακαλύφθηκε το 1990 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το μυθικό πρόσωπο.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Επώνυμοι άρχοντες
Θόωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θόωνας** (***Θόων***) αναφέρονται τα ακόλουθα 5 πρόσωπα, όλα στα ομηρικά έπη (4 στην *[[Ιλιάδα]]* και ένας στην *[[Οδύσσεια]]*):

# Γιος του Φαίνοπα, ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, αδελφός του Ξάνθου. Ο Θόων σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Διομήδη (*Ιλιάδα*, Ε 152) μαζί με τον αδελφό του.
# Τρώας που επίσης πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Οδυσσέα (Λ 422).
# Και άλλος Τρώας, που όρμησε μαζί με άλλους 5 πολεμιστές του Ασίου στο τείχος των Αχαιών κατά τον Τρωικό Πόλεμο (Μ 140).
# Τέταρτος Τρώας, που σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Αντίλοχο (Ν 545) και ίσως να ταυτίζεται με τον προηγούμενο.
# Μέλος της αριστοκρατίας των Φαιάκων. Αυτός ο Φαίακας ευγενής αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (θ 113). Πήρε μέρος στους αγώνες που έγιναν προς τιμή του Οδυσσέα όταν αυτός φιλοξενήθηκε ως ναυαγός στο νησί των Φαιάκων.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 402

Θοωνας
Θοωνας
Κύπελλο Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας

Το **Κύπελλο Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας** είναι ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας.

## Πληροφοριακά στοιχεία
Η διοργάνωση του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας ξεκίνησε να διεξάγεται από την ΕΠΣΜ το 1971-72, όταν η ΕΠΟ καθιέρωσε το Κύπελλο Ερασιτεχνών. Ως τότε οι ερασιτεχνικές ομάδες μετείχαν στο Κύπελλο Ελλάδος μαζί με τις ομάδες Α΄ και Β΄ Εθνικής. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι ερασιτεχνικές ομάδες του νομού Μεσσηνίας. Συγκεκριμένα μετέχουν οι ομάδες των τριών τοπικών κατηγοριών, τα σωματεία-μέλη της ΕΠΣΜ που αγωνίζονται στη Δ΄ Εθνική και τα ερασιτεχνικά τμήματα όσων σωματείων του νομού αγωνίζονται στις επαγγελματικές κατηγορίες: Α΄ Εθνική, Β΄ Εθνική και Γ΄ Εθνική. 

Ο Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας αγωνίζεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος.

## Τελικοί

### Αγώνες
*Πηγή: [https://notosport.eleftheriaonline.gr/football/23000-kypello-messhnias-oi-telikoi-apo-to-1989-1990 eleftheriaonline.gr] και [https://www.tharrosnews.gr/2017/02/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%E2%80%93-%CF%80%CF%83-%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B1/ tharrosnews.gr]*

## Κυπελλούχοι
### Κύπελλα ανά σύλλογο
Πολυνίκεις του θεσμού με έντεκα κατακτήσεις είναι ο Πάμισος Μεσσήνης, ακολουθεί η Εράνη Φιλιατρών με εννιά. Συνολικά 16 διαφορετικοί σύλλογοι έχουν κατακτήσει ως το 2025 το Κύπελλο Μεσσηνίας.

## Πηγές
*ΚΥΠΕΛΛΟ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ: OI ΤΕΛΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟ 1972 ΕΩΣ ΤΟ 2024
* εφ. Ελευθερία Καλαμάτας, 19/3/2009, σελ. 26-27 και 20/3/2009, σελ. 20.
* εφ. Αθλητική Ηχώ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας
Όπτιμιστ

thumb|right|300px|σκάφη κλάσης ''Optimist''
Το **όπτιμιστ** είναι ένα σκάφος για ιστιοπλοΐα. Αρχικά ήταν ένα μικρό κασόνι που είχε για κατάρτι ένα μικρό σκουπόξυλο και για πανί ένα παλιό, κατάλληλα κομμένο σεντόνι. Στηριζόταν πάνω σε ροδάκια και κυκλοφορούσε στο έδαφος. Δεν είχε καρίνα ούτε σκότα.

Σταδιακά, αυτό το παιχνίδι άρχισε να γίνεται πιο δημοφιλές και εξαπλώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Στη συνέχεια δημιουργήθηκε η ιδέα να γίνει αγωνιστικό σκάφος. Έτσι, σήμερα, πάνω από 2.000.000 παιδιά σε όλο τον κόσμο απολαμβάνουν αυτό το σκάφος, ενώ πολλοι ομιλοι διοργανωνουν συχνα διασυλλογικους αγωνες με επαθλα. Ακομη καθε χρονο διοργανωνεται Πανελληνιος αγωνας στον οποιο παιρνουν μερος τα τελευταια χρονια πανω απο 300 παιδια.

## Περιγραφή

Το όπτιμιστ είναι ένα σκάφος ειδικά σχεδιασμένο για παιδιά. Αποτελείται από ένα τιμόνι με ένα κόντρα-δοιάκι, μια μεγάλη καρίνα από πολυεστέρα ή ξύλο, ένα ιστίο σε σχήμα τραπεζίου και τρία στεγανά για να το κρατούν στην επιφάνεια αν αναποδογυρίσει. 

Το σκάφος είναι φτιαγμένο από πολυεστέρα και είναι καλυμμένο με τζελκόουτ. Το πανί είναι φτιαγμένο από ντάκρον συνήθως, αλλά κάποιες φορές το κατασκευάζεται από κέβλαρ. Τα καρινοτίμονα κατασκευάζονται και αυτά από πολυεστέρα και τζέλκοουτ, αλλά κάποιες φόρες κατασκευάζεται από μια χημική ουσία που λέγεται «φιλέ» γιατί μοιάζει με δίχτυ.
Τα optimist είναι πολύ ευαίσθητα και χαλούν πολύ εύκολα.Το μόνο πρόβλημα τους είναι ότι στον δυνατό άνεμο ο χειριστής πρέπει να είναι έμπειρος για να μη μπατάρει.Οταν δεν φυσάει σχεδόν καθόλου πρέπει να λασκάρεις το out hol για να κρατάει τον αέρα, αλλα και ταυτόχρονα το πανί τόσο ώστε να τρέχεις πιο γρήγορα.Το πανί επάνω πάντα έχει μαλάκια τα οποία πρέπει να είναι παράλληλα για να πηγαίνεις σωστά τις πλεύσεις.
 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*https://web.archive.org/web/20090403021343/http://optisailors.com/
*http://www.isaf.com/
*http://www.eio.gr/
www.sailingchannel.gr

Κατηγορία:Ιστιοφόρα