open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκιουλρούχ Χατούν

Η **Γκιουλρούχ Γκιουλεντάμ Χατούν** (Οθ. Τούρκικα:گل رخ خاتون) (Τούρκικα: *Gülruh Gülendam Hatun*) ήταν η πέμπτη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Gülruh Gülendam Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Για την Γκιουλρούχ δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες, ούτε για το που και πότε γεννήθηκε, ούτε για πιο έτος πέθανε, το μόνο γνωστό στοιχείο είναι ότι πέθανε στην Προύσα.

Η Γκιουλρούχ Χατούν παντρεύτηκε τον Βαγιαζίτ στην Αμάσεια. Μαζί απέκτησαν δυο παιδιά:
*τον Ηγεμόνα Αλεμσάχ (πέθανε το 1502 ή 1503), Κυβερνήτης της Μανίσας
*την Καμέρσαχ Σουλτάν, παντρεύτηκε το Νταμάτ Μουσταφά Πασά

Όταν άφησε τα βασιλικά της καθήκοντα, η Γκιουλρούχ έχτισε τον τάφο του γιου της αλλά και τον δικό της.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οίκος του Αρτουά

Ο **Οίκος του Αρτουά** ήταν ένας πλάγιος κλάδος του Οίκου των Καπετιδών. 

## Ιστορικό
Από τα τέκνα του Λουδοβίκου  Η΄ της Γαλλίας, ο Λουδοβίκος Θ΄ έγινε βασιλιάς, στον Ροβέρτο Α΄ δόθηκε ως πρόσοδος (appanage) η κομητεία του Αρτουά, στον Αλφόνσο η κομητεία της Τουλούζης και στον Κάρολο η κομητεία του Ανζού. 'Ετσι ο Ροβέρτος Α΄ έγινε ο γενάρχης του Οίκου του Αρτουά. 

Ο γιος του Ροβέρτος Β΄ κόμης του Αρτουά είχε δύο τέκνα: τη Μαώ και τον Φίλιππο. Ο Φίλιππος πέθανε πριν από τον πατέρα του, αφήνοντας τον γιο τον Ροβέρτο Γ΄. Όταν το 1302 απεβίωσε ο Ροβέρτος Β΄, η Μαώ διεκδίκησε την κομητεία από τον ανιψιό της. Η Σύνοδος των ευγενών (Parlement) του Παρισιού διοίκησε την κομητεία εν ονόματι της Μαώς και αποζημίωσε τον Ροβέρτο Γ΄ με την κυριότητα του Μπωμόν-λε-Ροζέ. 

Τότε ο Ροβέρτος Γ΄ έφτιαξε πλαστά έγγραφα για την υποστήριξη του αιτήματός του, που όταν αποκαλύφθηκε η απάτη, έχασε την κτήση του. Το Αρτουά πήγε στους απογόνους της Μαώς και του συζύγου της Όθωνα Δ΄ των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας. Οι απόγονοι του Ροβέρτου Γ΄ πολέμησαν κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου εναντίον της Αγγλίας και έλαβαν την κομητεία του Ε (Eu).

## Γενεαλογία Οίκου Αρτουά

. 

## Βιβλιογραφία
Χιουσνιουσάχ Χατούν

Η **Χιουσνιουσάχ Χατούν** (Οθ. Τούρκικα:حسن شاہ خاتون) (Τούρκικα: *Hüsnüşah Hatun*, 1454 - 1513) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Hüsn-ü Şah Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Χιουσνιουσάχ Χατούν γεννήθηκε το 1454 και ήταν κόρη του Νασούχ Μπέη. Το 1474 σε ηλικία είκοσι ετών γέννησε τον γιο της, Ηγεμόνα Σεχινσάχ, ενώ αργότερα ακολούθησε η γέννηση της Σουλτανζαντέ Σουλτάν. Το 1481 ο ηγεμόνας Σεχινσάχ στάλθηκε στην Αμάσεια ως κυβερνήτης και η Χιουσνιουσάχ τον ακολούθησε. Εκεί το 1490 η Χιουσνιουσάχ έχτισε ένα τζαμί.

Μετά τον θάνατο του ηγεμόνα Σεχινσάχ το 1511, η Χιουσνιουσάχ πήγε στην Προύσα, όπου και πέθανε εκεί το 1513 και είναι θαμμένη στο Συγκρότημα Μουραντιγιέ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Δουκάριος

Ο **Δουκάριος** ήταν Γαλάτης της φυλής των Ινσούβρων, που πολέμησε στο πλευρό του Αννίβα κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο.

Σύμφωνα με τον Τίτο Λίβιο, ήταν αυτός ο οποίος, στη Μάχη της λίμνης Τρασιμένης (217 π.Χ.), σκότωσε τον επικεφαλής του ρωμαϊκού στρατού, τον ύπατο Γάιο Φλαμίνιο Νέπο. Στη διάρκεια της μάχης, ο Δουκάριος αναγνώρισε το πρόσωπο του Φλαμίνιου και θέλοντας να εκδικηθεί για τις πράξεις του ενάντια στον λαό του, όρμησε με το άλογο προς αυτόν. Αφού σκότωσε τον ακόλουθό του, που μπήκε στη μέση, διαπέρασε τον Φλαμίνιο με το δόρυ του.

## Σημειώσεις


## Πηγές
* Λίβιος, *Ab urbe condita*, 22.6

Κατηγορία:Γαλάτες
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου
Επικράτεια Όρμου Τζέρβις

Η **Επικράτεια Όρμου Τζέρβις** () είναι επικράτεια της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Παραδόθηκε από την πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας στην κυβέρνηση της Κοινοπολιτείας το 1915, ώστε η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα της Καμπέρας να έχει πρόσβαση στη θάλασσα.

Διευθυνόταν από το Υπουργείο Εσωτερικών (και αργότερα από το Τμήμα της Πρωτεύουσας), σαν να ήταν μέρος της Επικράτειας της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας, αν και ήταν πάντα ένα ξεχωριστό έδαφος της Κοινοπολιτείας. Η αντίληψη ότι αποτελεί μέρος της Επικράτειας της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας πηγάζει από το ότι σύμφωνα με τους όρους του νόμου για την αποδοχή της επικράτειας του Όρμου Τζέρβις, οι νόμοι της Επικράτειας της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας ισχύουν για την περιοχή του Όρμου Τζέρβις. Το 1989, όταν η Επικράτεια της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας πέτυχε αυτοδιοίκηση, το Τμήμα Τεχνών, Αθλητισμού, Περιβάλλοντος, Τουρισμού και Εδαφών ανέλαβε την ευθύνη για τη διοίκηση της Επικράτειας του Όρμου Τζέρβις και από τότε διαχειρίζεται από διάφορα Διαμερίσματα της Κοινοπολιτείας που ήταν υπεύθυνα του Υπουργού Εδαφών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πολιτείες της Αυστραλίας
Κλάνιτσα

Η **Κλάνιτσα** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως του Βάλιεβο, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Κόλουμπαρα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 529 κατοίκους.

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (2002)

## Φωτογραφίες

File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Panorama 1.jpg|Πανοραμική άποψη της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Panorama 11.jpg|Πανοραμική άποψη της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Panorama 14.jpg|Πανοραμική άποψη της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Panorama 15.jpg|Πανοραμική άποψη της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Panorama 2.jpg|Πανοραμική άποψη της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Panorama 7.jpg|Πανοραμική άποψη της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Škola 1.jpg|Άποψη του σχολείου της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Škola 2.jpg|Άποψη του σχολείου της Κλάνιτσα.
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Škola 3.jpg|Άποψη της παλαιάς φιλύρας, ευρισκόμενης εντός της αυλής του σχολείου. 
File:Selo Klanica - opština Valjevo - zapadna Srbija - Panorama 10.jpg|Πανοραμική άποψη της Κλάνιτσα.


## Δείτε επίσης
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Βάλιεβο
Κάρολος του Πεζνά

Ο ** Κάρολος** (1328 - 1385) από τον Οίκο του Αρτουά ήταν κόμης του Πεζνά (1364-85). 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροβέρτου Γ΄ κόμη του Μπωμόν-λε-Ροζέ  και της Ιωάννας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Βαλουά. 

Το 1356 έγινε κόμης του Λονγκεβίλ, αλλά παραιτήθηκε υπέρ του Μπερτράν ντυ Γκεκλάν το 1364, προκειμένου να λάβει την κομητεία του Πεζενά (Pézenas) στη νότια Γαλλία. 

Για ένα διάστημα ήταν αρχηγός Γασκώνων μισθοφόρων στη Γκυγιέν.

## Οικογένεια
Το 1360 νυμφεύτηκε την Ιωάννα κυρία του Μπωκαί και είχε τέκνα:
* Λουδοβίκος, γενν. 1362 και απεβίωσε νωρίς.

Σύμφωνα με έγγραφα του Γραφείου της Ριβιέρας είχε ένα εκτός γάμου τέκνο από τη σχέση του με τη Βεατρίκη ντε Ρουσύ:
* (νόθος) Φίλιππος, γενν. 1354/5.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Αρτουά
Τιμολέων Πάρρης

Ο **Τιμολέων Πάρρης** (1907 – 30 Σεπτεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που θήτευσε ως βουλευτής τη δεκαετία του '50.

Καταγόταν από τη Σύρο και ήταν γιος του Αλέξανδρου Πάρρη.

Για πρώτη φορά ήταν υποψήφιος βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1946 με το συνδυασμό της Εθνική Πολιτική Ενώσεως (Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα) και έλαβε 1.674 ψήφους. Δύο χρόνια αργότερα, στις 18 Μαΐου 1948, απεβίωσε ο Περικλής Μαζαράκης και ο Πάρρης κατέλαβε την έδρα του. Επανεξελέγη με το Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα το 1950. Στις 20 Ιανουαρίου 1951 προσχώρησε στο Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα και εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και Σύρου το 1952.

Πέθανε σε ηλικία 97 ετών στις 30 Σεπτεμβρίου 2004.

## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Ερρίκος Γ΄ της Βραβάντης

Ο **Ερρίκος Γ΄** (*Henri III de Brabant*, 1231 - 28 Φεβρουαρίου 1261) από τον Οίκο των Ρέγκιναρ ήταν δούκας της Βραβάντης (1248-61). 

Ήταν γιος του Ερρίκου Β΄ και της Μαρίας των Χοενστάουφεν, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και βασιλιά της Γερμανίας.

Το διάστημα 1257-75, ένας από τους διεκδικητές του γερμανικού στέμματος ήταν ο Αλφόνσος Ι΄ Ιβρέα, βασιλιάς της Καστίλης· του έδωσε το αμφισβητούμενο Λοτιέ (Lothier), πρώην δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης. Τον όρισε εκπρόσωπό του (vicar) για την προώθηση της διεκδίκησής του ως Γερμανού βασιλιά. 

Συνέθεσε μερικά κομμάτια μουσικής, μεταξύ αυτών το "Amors m'est u cuer entree" και το "Se kascuns del monde savoit".

Το 1251 νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, κόρη του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τα εξής τέκνα:
* Ερρίκος Δ΄ π. 1251-μετά το 1272, διανοητικά ανάπηρος, παραιτήθηκε το 1267 υπέρ του αδελφού του.
* Ιωάννης Α΄ 1253-1294, δούκας της Βραβάντης.
* Μαρία 1256-1321, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Γ΄ της Γαλλίας.
* Γοδεφρείδος 1302-1277, κύριος του Άαρσοτ.

Επίσης είχε δύο νόθα τέκνα, τον Ιωάννη Λύνγκγουντ και τον Ζιλ, πρόγονο των φαν ντερ Μπάλχ.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ
Ιωάννης Α΄ της Βραβάντης

Ο **Ιωάννης Α΄** ο *νικηφόρος* (*Jean Ier de Brabant*, 1253 - 3 Μαΐου 1294) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν δούκας της Βραβάντης και του Λοτιέ (1267-94). Επίσης του Λίμπουργκ (1288-94). Κατά τον 19ο αι. λατρεύτηκε ως ένας λαϊκός ήρωας του Βελγίου.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λουβέν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Βραβάντης και του Λοτιέ και της Αδελαΐδας, κόρης του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας. Το 1261 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρεσβύτερος αδελφός του Ερρίκος Δ΄, που λόγω της διανοητικής υστέρησής του εκτοπίστηκε το 1267 για χάρη του Ιωάννη Α΄.

Η μεγαλύτερη στρατιωτική νίκη του ήταν η μάχη του Βόριγκεν το 1288, με την οποία εξουσίασε το δουκάτο του Λίμπουργκ: οι εχθροί υπερείχαν αριθμητικά κατά πολύ, αλλά κατεύθυνε την εισβολή στη Ρηνανία με επιτυχία και νίκησε την ομοσπονδία τους. Το 1288 το Λίμπουργκ ενοποιήθηκε επίσημα με τη Βραβάντη.

Λεγόταν ότι ήταν το πρότυπο φεουδαρχικού πρίγκιπα: γενναίος, περιπετειώδης, υπερείχε σε κάθε δραστηριότητα, λάτρευε την επίδειξη και ήταν γενναιόδωρος με μέτρο. Εθεωρείτο ο πιο χαρισματικός πρίγκιπας της εποχής του. Αυτό τον έκανε πολύ δημοφιλή στην ποίηση και τη λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Ως σήμερα υπάρχει ωδή σε αυτόν, τόσο δημοφιλής, που ήταν υποψήφια για εθνικός ύμνος της βόρειας Βραβάντης. Χαιρόταν τις κονταρομαχίες και λάμβανε με προθυμία μέρος σε αυτές. Ακόμη ήταν διάσημος για τα νόθα τέκνα του. 

Σε μία γαμήλια εορτή το 1294, ο Ιωάννης Α΄ πληγώθηκε θανάσιμα στο χέρι από τον αντίπαλό του Πιέρ ντε Μπωσνέ. Τάφηκε στο ναό του Μίντερμπρόεντερς των Βρυξελλών, αλλά την περίοδο της εικονοκλαστικής Μεταρρύθμισης (1566) δεν έμεινε τίποτε από τον τάφο του.

Ο δούκας μνημονεύεται στο λαϊκό τραγούδι *Χαρμπαλορίφα*, που παραμένει δημοφιλές. Η λαϊκή Ολλανδική μπύρα *δούκας Ιωάννης (hertog Jan)* ονομάστηκε από τον δούκα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1270 την Μαργαρίτα των Καπετιδών, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Όταν γέννησε η σύζυγός του, το παιδί και η ίδια απεβίωσαν.

Το 1273 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Μαργαρίτα των Νταμπιέρ, κόρη του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Β΄ 1275-1312, δούκας της Βραβάντης, του Λοτιέ και του Λίμπουργκ.
* Μαργαρίτα 1276-1311, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ζ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Γερμανίας.
* Μαρία απεβ. μετά το 1338, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο Ε΄ κόμη της Σαβοΐας. Η κόρη τους
** (Ιωάννα) Άννα, παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Από εκτός γάμου σχέσεις είχε πέντε φυσικά τέκνα, μεταξύ των οποίων:
* (νόθος) Ζαν Μεβ, κύριος του Βαβρ και του Ντόνγκελμπεργκ.
* (νόθη) Μαργαρίτα του Τερβούρεν, παντρεύτηκε τον Ζαν ντε Ρόντε ντε Λάντβυκ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ
Ιωάννης Β΄ της Βραβάντης

Ο **Ιωάννης  Β΄** ο *ειρηνικός* (*Jan II van Brabant*, 27 Σεπτεμβρίου 1275 - 27 Οκτωβρίου 1312) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν δούκας της Βραβάντης, του Λοτιέ και του Λίμπουργκ (1294-1312).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης και της Μαργαρίτας των Νταμπιέρ, κόρης του Γκυ κόμη της Φλάνδρας. Το 1294 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Κατά την διακυβέρνησή του η Βραβάντη συνέχισε να υποστηρίζει τη συμμαχία ενάντια στη Γαλλική εξάπλωση. Προσπάθησε να κατακτήσει τη Νότια Ολλανδία του γαλλόφιλου Ιωάννη Β΄ κόμη της Ολλανδίας, αλλά χωρίς επιτυχία. 

Υπέφερε από πέτρες στα νεφρά και θέλοντας να υπάρχει ειρήνη και μετά από αυτόν, συνέταξε το 1312 τη Χάρτα του Κόρτενμπεργκ, όπου θεσπιζόταν Κοινοβούλιο, από τα πρώτα στην Ευρώπη. Απεβίωσε ένα μήνα αργότερα και τάφηκε στον καθεδρικό των Αγ. Μιχαήλ και Γκουντούλα στις Βρυξέλλες.

## Οικογένεια
Το 1290 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ανζού, κόρη του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και είχε τέκνο:
* Ιωάννης Γ΄ 1300-1355, δούκας της Βραβάντης, Λοτιέ, Λίμπουργκ. 

Από εκτός γάμου σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
* Γιαν φαν Κορσέλαερ.
* Γιαν φαν Βυβλιέτ.
* Γιαν Κόρντεκεν, ιδρυτής του Οίκου των Γκλύμες.
* Γιαν Μάγκερμαν.

## Πρόγονοι




## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ
Κιμ Μαν-ιλ

Ο **Κιμ Μαν-ιλ** (κορεατικά χάνγκουλ: 김만일, χάντζα: 金萬一, 1944–1947/8) ήταν ο δεύτερος γιος και παιδί του ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Ιλ-σονγκ και της πρώτης συζύγου του, της Κιμ Γιονγκ-σουκ. 

Σοβιετικές αναφορές αναφέρουν ότι γεννήθηκε ως** Αλεξάντερ Ιρσένοβιτς Κιμ** () το 1944 στο Ρωσικό χωριό Βιάτσκογιε. Εντός της οικογένειάς του, ονομαζόταν *Σούρα*. Επίσημες Βορειοκορεατικές βιογραφίες αναφέρουν ότι ο Σούρα και ο αδερφός του Κιμ Τζονγκ-Ιλ είχαν πολύ καλές σχέσεις και έπαιζαν μαζί.

Βορειοκορεατικές πηγές υποστηρίζουν ότι το καλοκαίρι του 1947 ή του 1948, ο Σούρα και ο αδερφός του έπαιζαν με σε μια λιμνούλα στην Πιονγιάνγκ, όταν ο Σούρα πνίγηκε από ατύχημα. Ρωσικές πηγές αναφέρουν ότι πνίγηκε σε πηγάδι στο Βιάτσκογιε, πριν την επιστροφή της οικογένειας στην Κορέα. Επίσημες αναφορές αναφέρουν ότι ο Κιμ Γιονγκ-ιλ συνετρίβη και δεν μπόρεσε να συνέλθει ποτέ από το τραύμα της απώλειας του μικρότερου αδερφού του. Το 1949, η μητέρα του, η Κιμ Γιονγκ-σουκ πέθανε κατά την διάρκεια της γέννας ενός κοριτσιού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βορειοκορεάτες
Κατηγορία:Δυναστεία των Κιμ (Βόρεια Κορέα)
Τζιμ Πόλαρντ

Ο **Τζιμ Πόλαρντ** (αγγλικά: *Jim Pollard*, 9 Ιουλίου 1922 - 22 Ιανουαρίου 1993) ήταν Αμερικανός καλαθοσφαιριστής και προπονητής, ο οποίος αγωνίστηκε στην θέση του σμολ φόργουορντ για την ομάδα των Μινεάπολις Λέικερς, κατακτώντας συνολικά πέντε πρωταθλήματα του NBA.

## Βιογραφία
Ο Πόλαρντ σπούδασε στο τεχνικό λύκειο του Όουκλαντ, κατακτώντας τρεις τοπικούς τίτλους με την ομάδα καλαθοσφαίρισης από το 1938 ως το 1940, με μέσο όρο 19,8 πόντων. Στην συνέχεια, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, παίζοντας για δύο χρονιές στους Ίντιανς με προπονητή τον Έβερετ Ντιν. Στην δεύτερη του σεζόν, κατέκτησε τον τίτλο του NCAA, αν και δεν αγωνίστηκε στον τελικό λόγω ίωσης.

Από το 1942 ως το 1946 υπηρέτησε στην ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών, κερδίζοντας με την ομάδα της ακτοφυλακής τον τίτλο της Βόρειας Καλιφόρνια το 1943 και το πρωτάθλημα ενόπλων του 1946. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1954, στην προτελευταία χρονιά της επαγγελματικής του καριέρας.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1947 στους Μινεάπολις Λέικερς, οι οποίοι συμμετείχαν στο NBL. Μαζί με τον Βερν Μίκελσεν και τον Τζορτζ Μάικαν και υπό τις οδηγίες του προπονητή Τζον Κούντλα, κατέκτησαν τον τίτλο του NBL το 1948, όπως και το πρωτάθλημα του BAA την επόμενη χρονιά. Ακολούθησαν τέσσερις ακόμη τίτλοι ως το 1954, με μοναδική τους απώλεια το 1951. Σε σύνολο οκτώ σεζόν είχε μέσους όρους 13,2 πόντων, 7,8 ριμπάουντ και 3,2 ασίστ ανά αγώνα.

Αποχώρησε από την αγωνιστική δράση το 1955 και ανέλαβε την θέση του προπονητή στο πανεπιστήμιο Λα Σαλλ, σημειώνοντας ρεκόρ 48 νικών και 28 ηττών σε τρεις χρονιές. Τον Ιανουάριο του 1960 κάθισε στον πάγκο των Λέικερς για μισή σεζόν, με ρεκόρ 14-25, πριν γίνει πρώτος προπονητής στην ιστορία των Σικάγο Πάκερς, μετέπειτα Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, την σεζόν 1961-62.

Από το 1967 ως το 1969 προπόνησε ομάδες του ΑΒΑ και στις αρχές της δεκαετίας του '70 την ομάδα του πανεπιστημίου Φλόριντα Ατλάντικ. Το 1978, εντάχθηκε στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

Πέθανε στις 22 Ιανουαρίου 1993, σε ηλικία εβδομήντα ετών.

## Τίτλοι και διακρίσεις
* 5 πρωταθλήματα ΝΒΑ: 1949, 1950, 1952, 1953, 1954
* 4 φορές All-Star: 1951, 1952, 1954, 1955
* 2 φορές στην καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ: 1949, 1950
* 2 φορές στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ: 1952, 1954
* 1 πρωτάθλημα NCAA: 1942

## Στατιστικά ΝΒΑ




## Παραπομπές


## Πηγές
* Jim Pollard Stats | Basketball-Reference.com
* Jim Pollard Player Profile, Minneapolis Lakers, NBA Stats

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης 
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA 
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ 
Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Ευτροπία η Νεότερη

Η **Ευτροπία η Νεότερη** (*Eutropia*, θάν. 350) ήταν κόρη του αυτοκράτορα Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού και της Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας και, επομένως, ετεροθαλής αδερφή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α'. Έλαβε το όνομά της από την εκ μητρός γιαγιά της, Ευτροπία.

Παντρεύτηκε τον Βίριο Νεποτιανό, πρώην σύμβουλο. Έκαναν έναν γιο, τον Νεπωτιανό. Όταν ο Μαγνέντιος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας περίπου στο 350, ο γιος της είχε ανακηρυχθεί αυτοκράτορας από τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Πέθανε ωστόσο 28 ημέρες μετά και η Ευτροπία πιθανότατα εκτελέστηκε από τον Μαγνέντιο.

## Βιβλιογραφία
* Eutropia (2). RE 6: col. 1519.4ff.

## Παραπομπές


Ευτροπια
Φεραχσάντ Χατούν

Η **Μουχτερεμέ Φεραχσάντ Χατούν** (Οθ. Τούρκικα:فرح الصدر خاتون) (Τούρκικα: *Muhtereme Ferahşad Hatun*, 1460 - 1530) ήταν η ένατη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Muhtereme Ferāh-Şâd Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***
left|thumb|240x240px|Το μνημείο της Φεραχσάντ Χατούν
## Βιογραφία
Η Φεραχσάντ Χατούν γεννήθηκε το 1460 και ήταν κόρη του Μεχμέτ Σαντζάκ Μπέη. Υπάρχουν εικασίες ότι η Φεραχσάντ και η Μουχτερεμέ Χατούν μια άλλη σύζυγος του Βαγιαζίτ ήταν το ίδιο πρόσωπο. Πιστεύεται ότι αν η Φεραχσάντ και η Μουχτερεμέ ήταν δυο διαφορετικά πρόσωπα, ο ηγεμόνας Μεχμέτ ήταν γιος της Φεραχσάντ και όχι της Μουχτερεμέ. Οι ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι η Μουχτερεμέ ήταν η πραγματική μητέρα του Μεχμέτ.

Μετά τον θάνατο του Βαγιαζίτ, η Φεραχσάντ έζησε μια ήρεμη ζωή μέσα στο παλάτι. Ασχολήθηκε πολύ με τις φιλανθρωπίες, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούσε ένα ίδρυμα για τους φτωχούς στην Σηλυβρία (σημερινό Σιλιβρί) της Κωνσταντινούπολης. Η Φεραχσάντ πέθανε το 1530 σε ηλικία 70 ετών στην Κωνσταντινούπολη και είναι θαμμένη στο Βαγιαζίτ Τζαμί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Σουλτάν Χατούν

Η **Σουλτάν Χατούν** (Οθ. Τούρκικα:سلطان خاتون) (Τούρκικα: *Sultan Hatun*) ήταν η δέκατη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Sultan Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Για την Σουλτάν Χατούν δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες το μόνο γνωστό γι' αυτήν είναι ότι ήταν κόρη του Εμίρ Μπέη, Εμίρη της Αμάσειας. Η Σουλτάν Χατούν παντρεύτηκε τον Βαγιαζίτ στην Αμάσεια. Μαζί απέκτησαν τέσσερις κόρες:
*την Σελτσούκ Σουλτάν, παντρεύτηκε το 1485 τον Νταμάτ Μεχμέτ μπέη, γιο του Νταμάτ Καρά Μουσταφά Πασά
*την Ιλαλντί Σουλτάν, παντρεύτηκε τον Νταμάτ Χάιν Αχμέτ Πασά
*την Χιουμασάχ Σουλτάν, παντρεύτηκε τον Νταμάτ Ανταλιαλί Μπαλί Πασά
*την Μελιχά Σουλτάν

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Φαινυλοπροπανόνη

Η **φαινυλοπροπανόνη** (αγγλικά *phenylpropanone*) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο **[[C9H10O|C<sub>9</sub>H<sub>10</sub>O]]**, αλλά παριστάνεται επίσης με τους τύπους **C<sub>6</sub>H<sub>5</sub>CH<sub>2</sub>COCH<sub>3</sub>**, **PhCH<sub>2</sub>COCH<sub>3</sub> και BnA<sub>c</sub>.** Είναι μια αρωματική κετόνη. Η χημικά καθαρή φαινυλοπροπανόνη, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο ελαιώδες υγρό με ευχάριστη οσμή, διαλυτό σε οργανικούς διαλύτες. Χρησμοποιείται για την παραγωγή της μεθαμφεταμίνης και της αμφεταμίνης, που είναι κοινώς γνωστή ως **P2P**. Λόγω των παράνομων χρήσεων της φαινυλοπροπανόνης από τη λαθροχημεία, εντάχθηκε στο πρόγραμμα II, ως ελεγχόμενη ουσία από τις ΗΠΑ το 1980. Στον άνθρωπο, η φαινυλοπροπανόνη παρουσιάζεται ως ένας μεταβολίτης της αμφεταμίνης και της μεθαμφεταμίνης, μέσω καταλυόμενης από φλαβινομονοξυγονογεννάση-3 οξειδωτικής απαμίνωσης. Ο όρος **φαινυλακετόνη** επεκτείνεται και πέρα από τη «μητρική» ένωση, σε μια σειρά «θυγατρικών» παραγώγων αυτής, που ενίοτε ονομάζονται συλλύβδην ως «φαινυλακετόνες».

## Μεταβολισμός αμφεταμίνης
κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|600x600εσ

## Δείτε επίσης
* Αμφεταμίνη
* Κυτόχρωμα 2D6
* 4-υδροξυαμφεταμίνη
* 4-υδροξυνορεφεδρίνη
* β-υδροξυλάση της ντοπαμίνης
* Νορεφεδρίνη
* Φλαβινομονοξυγονογεννάση-3
* 4-υδροξυφαινυλακετόνη
* Βενζοϊκό οξύ
* ΒουτυροσυνενζυμοΑ-λυγάση
* Ιππουρικό οξύ
* 3,4-μεθυλενοδιοξυφαινυλοπροπανόνη
* Κυκλοεξυλοπροπανόνη
* Μεθαμφεταμίνη

## Πηγές
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

## Αναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες
Κατηγορία:C9
Ανδρέας Κοκκέβης (γερουσιαστής)

Ο **Ανδρέας Κοκκέβης** ( 18.. - 8 Δεκεμβρίου 1929) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910 (Β΄ Αναθεωρητική), του Μαρτίου του 1912 και Τριφυλίας το 1923. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής για τριετή θητεία.
Απεβίωσε στις 8 Δεκεμβρίου 1929 όταν τον παρέσυρε μοτοσυκλέτα, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει τη θητεία του ως γερουσιαστή. Στην έδρα του τον αντικατέστησε ο Αντώνιος Ζησιμόπουλος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Τριφυλίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα

O **Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα** (*Gartzea III.a Sanoitz*, περί το 1012 - 15 Σεπτεμβρίου 1054)  από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν βασιλιάς της Παμπλόνα (1034 - 1054), κόμης της Άλαβας και κυβερνήτης μεγάλου τμήματος της κομητείας της Καστίλης. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα και της Μουνιαδόνας της Καστίλης. Κληρονόμησε όλα τα δικαιώματα του στο στέμμα της Παμπλόνα και έγινε κυρίαρχος στα αδέλφια του : τον Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας που πήρε εδάφη τα οποία έγιναν η βάση για την δημιουργία της κομητείας της Αραγωνίας και τον Γκονθάλο που κληρονόμησε την Κομητεία του Σοβράρβε και την Κομητεία της Ριβαγόρθα. Είχε επίσης δικαιώματα κυριαρχίας και στον αδελφό του Φερδινάνδο ο οποίος την εποχή που ήταν βασιλιάς ο πατέρας του είχε διατελέσει κόμης της Καστίλης. 

Ο Γκαρθία Σάντσεθ κληρονόμησε το στέμμα της Παμπλόνα παρακάμπτοντας τον μεγαλύτερο αδελφό του Ραμίρο επειδή ήταν νόθος, νίκησε τον ετεροθαλή αδελφό του σε μάχη (1043) σταθεροποιώντας τα ανατολικά σύνορα του βασιλείου του. Ο Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ εκμεταλλεύτηκε το πλεονέκτημα από την εξασθένιση των Ισλαμικών βασιλείων της Ιβηρικής μετά την διάλυση του Χαλιφάτου της Κόρδοβας για να αυξήσει τα σύνορα του στα νότια καταλαμβάνοντας την πόλη της Καλαόρρας. Κληρονόμησε τέλος την κομητεία της Άλαβας και ένα μεγάλο τμήμα από την κομητεία της Καστίλης. 
Συμμάχησε με τον αδελφό του 1037 τον νόμιμο κόμη της Καστίλης σε μάχη εναντίον του βασιλιά της Λεόν κοντά στον ποταμό Πισουέργα στην μάχη της Ταμαρόν. Ο Βερμούνδος Γ΄ της Λεόν ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην μάχη διακόπτοντας την δυναστεία η οποία έφτανε ως τον Πέτρο της Κανταβρίας, ο Φερδινάνδος ορκίστηκε βασιλιάς της Λεόν. Οι σχέσεις στην συνέχεια ανάμεσα στα δυο αδέλφια βρέθηκαν σε κρίση για την διανομή των εδαφών μεταξύ της Λεόν και της Παμπλόνα φτάνοντας μέχρι την μάχη της Αταπουέρκα στη οποία ο Γκαρθία Σάντσεθ έχασε και σκοτώθηκε.  

## Οικογένεια

Με την σύζυγό του Στεφανία της Ναβάρρας (1038) απέκτησε : 

* Σάντσο Δ΄π. 1039-1076, βασιλιάς της Παμπλόνα.
* Ουρράκα, παντρεύτηκε τον Γκαρθία Ορδόνιεθ κύριο της Νάχερα και της Γρανιόν.
* Ερμεσίνδα, παντρεύτηκε τον Φοτούν Σάντσεθ κύριο της Γιανόρθ και της Γιέκεδα.
* Ραμίρο, κύριος της Καλαόρρας (απεβ. 1083).
* Φερνάντο, κύριος της Μπουθέστα, Χουβέρα, Λαχουνίγια και Οπρέλα.
* Ραμόν, κύριος του Μουρίγιο και του Αγονθίγιο.
* Χιμένα, κυρία τού Κορκουέτος, του Όρνος ντε Μονκαλβίγιο και της Δαρόκα.
* Μάγιορ/Μαρία, κυρία της Γιανχούας.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
* Σάντσο π. 1036, 1083, κύριος του Ουνκαστίγιο.
* Μενθία, παντρεύτηκε τον Φορτούν Οτσόιθ, κύριο του Κάμερος.
* Σάντσα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Bernard F. Reilly, The Contest of Christian and Muslim Spain 1031–1157, (Blackwell Publishers Inc., 1995)
*Joseph F. O'Callaghan, A History of Medieval Spain, (Cornell University Press, 1975)
*Martínez Díez, Gonzalo (2007). Sancho III el Mayor Rey de Pamplona, Rex Ibericus. Madrid.
*Salazar y Acha, Jaime de (1992). "Reflexiones sobre la posible historicidad de un episodio de la Crónica Najarense". Príncipe de Viana, Anejo 14:537–564.

Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας
Κατηγορία:Δυναστεία των Χιμένεθ
Ζωή Φυτούση

Η **Ζωή Φυτούση** (Αθήνα, 4 Σεπτεμβρίου 1933 – 24 Ιουλίου 2017) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου (συνεργάσθηκε με πολλούς θιάσους και συμμετείχε σε πολλές  θεατρικές παραστάσεις κάθε είδους), του κινηματογράφου (εμφανίσθηκε σε αρκετές ταινίες), της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, συγγραφέας (είχε συγγράψει 7 βιβλία), ποιήτρια, αρθρογράφος, συνδικαλίστρια και τραγουδίστρια.  Ιδιαίτερη καριέρα έκανε και στο χώρο του τραγουδιού, με γνωστότερη ερμηνεία της στη σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι «Φέρτε μου ένα μαντολίνο». Καταγόταν από τη Χίο. Το 1996 τιμήθηκε για το ποίημά της «Κανείς, μα κανείς».

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Ζ. Φυτούση συμμετείχε ως ηθοποιός. 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Πέθανε η ηθοποιός και τραγουδίστρια, Ζωή Φυτούση»

Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Προπιοφαινόνη

H **προπιοφαινόνη** (αγγλικά *propiophenone*) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο **[[C9H10O|C<sub>9</sub>H<sub>10</sub>O]]**, αλλά παριστάνεται επίσης με τους τύπους **C<sub>6</sub>H<sub>5</sub>OCH<sub>2</sub>CCH<sub>3</sub>**, **PhCOCH<sub>2</sub>CH<sub>3</sub> και BzEt.** Πιο συγκεκριμένα είναι μια αρυλοκετόνη. Η χημικά καθαρή προπιοφαινόνη, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό με (ευχάριστη) γλυκιά οσμή, αδιάλυτο στο νερό, αλλά αναμίξιμο με οργανικούς διαλύτες. Χρησιμοποιείται ως πρόδρομη ένωση για την παρασκευή άλλων ενώσεων. Ο όρος **προπιοφαινόνη** επεκτείνεται και πέρα από τη «μητρική» ένωση, σε μια σειρά «θυγατρικών» παραγώγων αυτής, που ενίοτε ονομάζονται συλλύβδην ως «προπιοφαινόνες».

## Παραγωγή
Η προπιοφαινόνη μπορεί να παραχθεί με αντίδρασ Friedel–Crafts η του προπιονικού οξέος (CH3CH2COOH) με το βενζόλιο (PhH). Είναι, επίσης, έτοιμη εμπορικά με κετονίωση του βενζοϊκό οξέος (PhCOOH με προπιονικό οξύ πάνω από το οξικό ασβέστιο [(CH3COO)2Ca] και αλουμίνας (Al2O3) στου 450-550&nbsp;°C:

\mathrm{PhCOOH + CH_3CH_2COOH \xrightarrow[Al_2O_3]{(CH_3COO)_2Ca} PhCOCH_2CH_3+CO_2 +H_2O}

O Λούντβιγκ Κλάισεν (*Ludwig Claisen*) ανακάλυψε ότι οι α-μεθοξυστυρενομορές αυτής της ένωσης, όταν θερμαίνεται για μια ώρα σε 300&nbsp;°C (65% απόδοση).

## Εφαρμογές
Είναι πρόδρομη ένωση για τη σύνθεση φαρμακευτικών προϊόντων και άλλων οργανικών ενώσεων. μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη σύνθεση της αρυλ-αλκενίων, όπως τα φαινυλοπροπανοειδή. Η προπιοφαινόνη, με μια λουλουδάτη μυρωδιά, είναι ένα συστατικό σε ορισμένα αρώματα.

## Πηγές
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

## Αναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:C9
Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες
Παραλία Κορινού

:*Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Παραλία (αποσαφήνιση)|Παραλία]].*

Η **Παραλία Κορινού** είναι παράλιος οικισμός της κωμόπολης Κορινού του δήμου Κατερίνης στο Νομό Πιερίας. Απέχει 2 χλμ. από τον Κορινό και αποτελεί έναν δημοφιλή τουριστικό προορισμό στην Πιερία. Διαθέτει πλατιά αμμώδη ακτή μήκους πολλών χιλιομέτρων με λεπτή άμμο και ρηχή θάλασσα και βραβεύεται επί σειρά ετών με τη Γαλάζια σημαία. Η Παραλία Κορινού έχει υψόμετρο 1 μέτρο από την επιφάνεια της θάλασσας και πληθυσμό 38 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραλίες της Ελλάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Κατάλογος των Νιγηριανών πολιτειών ανά ΑΕΠ

μικρογραφία|Πολιτείες της Νιγηρίας ανά ΑΕΠ, 2010
Ο ακόλουθος κατάλογος παρουσιάζει μια λίστα των Νιγηριανών πολιτειών με βάση το ΑΕΠ το 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομία της Νιγηρίας
Λουτς Βλαδιβοστόκ

Η **Λουτς Βλαδιβοστόκ** (ρωσικά: «Луч-Энергия» Владивосток) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Βλαδιβοστόκ της Ρωσίας. Τα χρώματα της είναι το κίτρινο και το μπλε. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Ντιναμό, χωρητικότητας 10.200 θεατών.

Ο σύλλογος ονομαζόταν «Λουτς» (Луч), που στα ρωσσικά σημαίνει "ηλιακτίδα", έως το 2003, όταν μετονομάστηκε σε «Λουτς Ενέργκια» (Луч-Энергия) λόγω χορηγίας από την εταιρεία διανομής ενέργειας «Дальневосточная энергетическая компания». Κύριος μέτοχος του συλλόγου αποτελεί η Διοίκηση Κράι Πριμόρσκι. Το 2018, η ομάδα πήρε ξανά την ονομασία «Λουτς».

## Ιστορία
Η Λουτς μετείχε στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα από το 1958. Ο σύλλογος αγωνιζόταν στο περιφερειακό τουρνουά της Άπω Ανατολής ομάδων δευτέρου επιπέδου και το κατέκτησε τελικά το 1965, κερδίζοντας την άνοδο στην πρώτου επιπέδου κατηγορία. Η Λουτς μετείχε σε αυτό το περιφερειακό τουρνουά μέχρι την αναδιοργάνωση του πρωταθλήματος το 1972. Από το 1972 έως το 1991, η Λουτς αγωνιζόταν στην ανατολική ζώνη της Σοβιετικής Δεύτερης Κατηγορίας. Το καλύτερο αποτέλεσμα του συλλόγου ήταν η δεύτερη θέση το 1984. Το 1992, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Λουτς είχε το δικαίωμα να παίξει στην ανατολική ζώνη της Ρωσικής Πρώτης Κατηγορίας όπου στέφθηκε πρωταθλήτρια. Μετείχε στην Ρωσική Κορυφαία Κατηγορία το 1993 και υποβιβάστηκε έχοντας τερματήσει 15η.

Η Λουτς αγωνίστηκε στη Ρωσική Πρώτη Κατηγορία από το 1994 μέχρι τον υποβιβασμό το 1997 και στη Ρωσική Δεύτερη Κατηγορία από το 1998 έως το 2003. Το 2003, η Λουτς Ενέργκια τερμάτισε στην 1η θέση στην ανατολική ζώνη και κέρδισε την άνοδο. Ο σύλλογος πέρασε άλλα 2 χρόνια στην Πρώτη Κατηγορία, κερδίζοντας την άνοδο στο Πρωτάθλημα Ρωσίας το 2005. Το 2008 η Λουτς τερμάτησε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Ρωσική Πρώτη Κατηγορία. Ο σύλλογος είχε ορισμένα οικονομικά προβλήματα και αναγκάστηκε να πουλήσει μερικούς από τους κορυφαίους πάικτες του, κάτι που κατέστησε την ομάδα εύάλωτη στην έδρα της, η οποία προηγουμένως θεωρούνταν φρούριο στην απομακρυσμένη ακτή του Ειρηνικού.

## Επιπλοκές
Η ομάδα εδρεύει στη ρωσική Άπω Ανατολή, γεγονός που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τα εκτός έδρας παιχνίδια της ομάδας, π.χ. η πτήση προς Μόσχα διαρκεί 9 ώρες. Όταν η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης αγωνίστηκε στο Βλαδιβοστόκ, οι οπαδοί της ομάδας οδήγησαν 15.000 χιλιόμετρα με τ' αυτοκίνητά τους τα οποία υπέστησαν βλάβες, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να γυρίσουν πίσω στα σπίτια τους. Τελικά επέστρεψαν και πάλι πίσω στην Αγία Πετρούπολη με τον Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο, όπου ο σύλλογος τους επιβράβευσε με νέο αυτοκίνητο την 1η Οκτωβρίου του 2006.

## Επιτυχίες
* **[[Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου Ρωσίας|Πρώτη Κατηγορία]]** (Β΄ Επιπέδου)
::Πρωταθλήτρια (2): 1992, 2005

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
Οίκος του Βαλουά-Ανζού

Ο **Οίκος του Βαλουά-Ανζού**, γαλλ. Maison de Valois-Anjou, ήταν ένας ευγενής Οίκος που ήταν πλάγιος κλάδος του Οίκου των Βαλουά, που και αυτός ήταν κλάδος του Οίκου των Καπετιδών.
## Ιστορικό
Το 1350 ο Ιωάννης Β΄ των Βαλουά έγινε βασιλιάς της Γαλλίας. Η από τον πατέρα του γιαγιά του Μαργαρίτα ήταν κόμισσα του Ανζού (και του Μαιν) και πρεσβύτερη κόρη του Καρόλου Β΄ της Νάπολης, από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού. Την κομητεία του Ανζού κληρονόμησε ο πατέρας του Φίλιππος ΣΤ΄ και μετά ο ίδιος. Το 1360 την παραχώρησε στον δευτερότοκο γιο του Λουδοβίκο Α΄, που έτσι έγινε ο ιδρυτής του Οίκου των Βαλουά-Ανζού. 

Το 1382 απεβίωσε η δεύτερη εξαδέλφη τού Ιωάννη Β΄, η Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, αλλά πιο πριν, αν και υπήρχαν κοντινοί συγγενείς της από τον Οίκο Καπετιδών-Ανζού, όπως π.χ. οι Ανζού-Δυρραχίου, αυτή είχε υιοθετήσει τον Λουδοβίκο Α΄ ως μέλλοντα βασιλιά της Νάπολης. Όταν απεβίωσε η Ιωάννα Α΄, οι Ανζού-Δυρραχίου κατέλαβαν τη Νάπολη, αλλά ο Λουδοβίκος Α΄ κατέλαβε την Προβηγκία και τη Νάπολη (1389-99). Το 1435 εξέλιπε ο τελευταίος των Ανζού-Δυρραχίου και οι Βαλουά-Ανζού εγκαταστάθηκαν στη Νάπολη, αλλά το 1442 τους εκτόπισε ο διεκδικητής της Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας.

Ο Ρενέ, τελευταίος των Βαλουά-Ανζού, απεβίωσε το 1480 και η κομητεία του Ανζού επέστρεψε στο Γαλλικό στέμμα. Το 1472 απεβίωσε ο Κάρολος κόμης του Μαιν και της Προβηγκίας, και το Μαιν και η Προβηγκία επέστρεψαν επίσης στο Γαλλικό στέμμα. Η κόρη του Ρενέ, η Γιολάντα δούκισσα της Λωρραίνης συνέχισε να διεκδικεί το βασίλειο της Νάπολης, πράγμα που συνέχισαν και οι απόγονοί της δούκες της Λωρραίνης. Μάλιστα ο δισεγγονός της Φραγκίσκος Α΄ δούκας της Λωρραίνης, κατά τους Ιταλικούς Πολέμους (1551-59) μεταξύ των Βαλουά και των Αψβούργων, οδήγησε Γαλλικό στρατό εναντίον της Νάπολης, αλλά χωρίς επιτυχία.

## Γενεαλογία των Βαλουά-Ανζού

## Βιβλιογραφία

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Άλφα Δικτύου

Ο **α (άλφα) Δικτύου** (Alpha Reticuli, α&nbsp;Ret) είναι ο φωτεινότερος αστέρας στον νότιο αστερισμό Δίκτυον. Φαίνεται να είναι μεμονωμένος αστέρας, ευρισκόμενος σε απόσταση 162 ετών φωτός από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα. Παρά το ότι είναι αστέρας τρίτου μεγέθους και άρα εύκολα ορατός με γυμνό μάτι, είναι τόσο νότια στην ουράνια σφαίρα, ώστε δεν φαίνεται ποτέ (*αφανής αστέρας*) από την Ελλάδα, ούτε από κανένα σημείο της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Ο α Δικτύου είναι γίγαντας έως λαμπρός γίγαντας αστέρας, έχοντας διασταλεί σε 12,8 φορές μεγαλύτερη διάμετρο από τον Ήλιο και μάζα 3,11 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Η ηλικία του εκτιμάται σε περίπου 330 εκατομμύρια έτη. Η ενεργός θερμοκρασία του είναι 5.196&nbsp;K., κάτι που σε συνδυασμό με το εμβαδό της επιφάνειάς του σημαίνει ότι έχει απόλυτο μέγεθος −0,17, δηλαδή έχει πραγματική λαμπρότητα 240 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Ακτίνες Χ έχουν ανιχνευθεί από αυτόν τον αστέρα, που αντιπροσωπεύουν εκπεμπόμενη ισχύ ίση με 3 × 1022 Watt.

Ο αστέρας απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 35,5 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (128 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα).

Ο α Δικτύου έχει έναν ερυθρό νάνο αστέρα 12ου μεγέθους, τον **CCDM J04144-6228B**, που εμφανίζεται πολύ κοντά του όπως φαίνεται από τη Γη, μόλις 48 δευτερόλεπτα της μοίρας, προς τα βόρεια (γωνία θέσεως 355°). Επειδή αμφότεροι οι αστέρες έχουν κοινή ιδία κίνηση, είναι πιθανό να αποτελούν διπλό σύστημα, περιφερόμενοι περί το κοινό τους κέντρο μάζας. Στην περίπτωση αυτή όμως, προκειμένου να εκτελέσουν μία τέτοια περιφορά θα χρειάζονται τουλάχιστον 60 χιλιάδες γήινα έτη.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Δικτύου

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δίκτυον (αστερισμός)
Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου G
Κατηγορία:Λαμπροί γίγαντες τύπου G
Κάρολος του Μαιν

Ο **Κάρολος** (1414 - 1472) από τον Οίκο των Βαλουά-Ανζού ήταν κόμης του Μαιν (*Maine*) το διάστημα 1441-1472.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού και της Γιολάντας του Οίκου της Βερκελώνης, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας.

Το 1437 ακολούθησαν τον Κάρολο Ζ΄ Βαλουά της Γαλλίας στην κατάληψη του Μοτερώ και του Ποντουάζ το 1441. Τότε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρενέ Α΄ δούκας του Ανζού και κόμης του Μαιν του παραχώρησε την κομητεία του Μαιν. Συνέχισε να συμμετέχει στις εκστρατείες του Καρόλου Ζ΄.

Μία διαφωνία για την κομητεία του Γκιζ μεταξύ του Καρόλου και του αδελφού της συζύγου του Ισαβέλλας, του Λουδοβίκου του Οίκου Λουξεμβούργου κόμη του Σαιν-Πολ, διευθετήθηκε, λαμβάνοντας η Ισαβέλλα το Γκιζ ως προίκα.

Οδήγησε την οπισθοφυλακή του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας (γιου του Καρόλου Ζ΄) στη μάχη του Μονλερύ το 1465.

## Οικογένεια
Το 1434 νυμφεύτηκε την Κομπέλα Ρούφο κόμισσα του Μοντάλτο και του Κοριλιάνο. Ο γιος τους απεβίωσε βρέφος.

Το 1442 απεβίωσε η Κομπέλα και το επόμενο έτος ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα του Οίκου Λουξεμβούργου, κόρη του Πέτρου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ και είχε τέκνα:
* Λουίζα 1445-1477, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο των Αρμανιάκ δούκα του Νεμούρ και κόμη του Λα Μαρς.
* Κάρολος Δ΄ 1446-1481, δούκας του Ανζού και κόμης του Μαιν, της Προβηγκίας, του Γκιζ.

## Υποσημειώσεις

## Αναφορές
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κάρολος Δ΄ του Ανζού

Ο **Κάρολος Δ΄ του Ανζού** (1446 - 10 Δεκεμβρίου 1481) μέλος του Οίκου των Βαλουά-Ανζού ήταν Δούκας του Ανζού και Κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ (1480 - 1481). Επίσης κόμης του Μαιν και του Γκιζ (1472 - 1481).

## Βιογραφία

Ήταν γιος του Καρόλου κόμη του Μαιν και του Γκιζ και της δεύτερης συζύγου του Ισαβέλλας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρη του Πέτρου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ.

Το 1480 απεβίωσε ο Ρενέ Α΄ δούκας του Ανζού και κόμης της Προβηγκίας, μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα του και τον κληρονόμησε με διαθήκη του· ο πατέρας του είχε αποβιώσει νωρίτερα. Οι δύο γιοί και ο εγγονός τού Ρενέ Α΄ είχαν επίσης αποβιώσει. Η κόρη του Ρενέ Α΄, η Γιολάντα έλαβε την κομητεία του Μπαρ και ήταν ήδη δούκισσα της Λωρραίνης. Ο Ρενέ Α΄ ήταν διεκδικητής βασιλιάς της Νάπολης και είχε ονομάσει τον γιο του και μετά τον εγγονό του δούκες της Καλαβρίας. Όταν ο εγγονός του απεβίωσε το 1473, σε ένδειξη των αξιώσεων αυτών ονόμασε τον Κάρολο Δ΄ δούκα της Καλαβρίας.

Με τη διαθήκη του άφησε τις κτήσεις του στον τρίτο εξάδελφό του Λουδοβίκο ΙΑ΄ Βαλουά της Γαλλίας. Έτσι οι διάδοχοι βασιλείς αξίωναν το βασίλειο της Νάπολης και τις επόμενες δεκαετίες επεδίωξαν να το αποκτήσουν.

## Οικογένεια
Το 1474 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου της Λωρραίνης, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Υποσημειώσεις


## Αναφορές
*

|-

|-

Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Λουδοβίκος του Ανζού-Κομερσί

Ο **Λουδοβίκος του Ανζού, μαρκήσιος του Ποντ-α-Μουσόν** (16 Οκτωβρίου 1427 - 22 Μαΐου - 16 Οκτωβρίου 1444) από τον Οίκο των Βαλουά-Ανζού ήταν μαρκήσιος του Ποντ-α-Μουσόν (1441 - 1443). Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρενέ Α΄ δούκα του Ανζού και της πρώτης συζύγου του Ισαβέλλας, κόρης και κληρονόμου του Καρόλου Β΄, δούκα της Λωρραίνης. Πέθανε πρόωρα και τον διαδέχθηκε σε όλους τους τίτλους ο πατέρας του. Αυτός και ο μεγαλύτερος αδελφός του ο Ιωάννης Β΄ του Ανζού δόθηκαν ως όμηροι στη Βουργουνδία τον Απρίλιο του 1432 για να ελευθερωθεί ο πατέρας τους Ρενέ Α΄, που είχε αιχμαλωτιστεί. Ο Ιωάννης Β΄ αφέθηκε ελεύθερος να επιστρέψει, αλλά κρατήθηκε ο Λουδοβίκος, που ασθένησε από Πνευμονία και απεβίωσε στην ομηρία, 16 ετών. Τάφηκε στο ναό του Αγ. Αντωνίου στο Ποντ-α-Μουσόν.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Margaret Kekewich, "The Good King: René of Anjou and Fifteenth Century Europe", Palgrave Macmillan, 2008, xiv;Bertrand Percy Wolffe, "Henry VI", Yale Press, 1983,372
*The Crusade of Nicopolis, Burgundy, and the Entombment of Christ at Pont-a-Mousson, Christoph Brachmann, Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, Τόμος. 74 (2011), 158

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Ιωάννης του Μπερί (Κόμης του Μονπανσιέ)

Ο **Ιωάννης** (1375/1376 - 1401) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν κόμης του Μονπανσιέ (Montpensier) (1386 - 1401).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη δούκα του Μπερί και της Ιωάννας, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Αρμανιάκ. Απεβίωσε πριν από τον πατέρα του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1386 την Αικατερίνη των Βαλουά, κόρη του Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας.

Το 1388 απεβίωσε η Αικατερίνη και έπειτα από δύο έτη ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα της Βουρβόνης (1380-1408), κόρη του Ιακώβου Α΄ κόμη του Λα Μαρς.

Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Rohr, Zita Eva (2016). Yolande of Aragon (1381-1442) Family and Power: The Reverse of the Tapestry. Palgrave Macmillan.

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
C8H8O2

Ο μοριακός τύπος **C<sub>8</sub>H<sub>8</sub>O<sub>2</sub>**  με μοριακή μάζα 136,15 amu (ακριβέστερη μοριακή μάζα 136,05243), μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς οξυγονούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 5, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
# Ανισαλδεΰδη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|102x102εσκαι αριθμό CAS 123-11-5.
# Βενζοδιοξάνιο, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|70x70εσ και αριθμό CAS 493-09-4.
# 3,4-διυδροξυστυρένιο, με γραμμικό τύποχωρίς-πλαίσιο|80x80εσ  και αριθμό CAS 6053-02-7.
# 2-υδροξυ-4-μεθυλοβενζαλδεΰδη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|96x96εσκαι αριθμό CAS 698-27-1.
# Βενζοϊκός μεθυλεστέρας, με συντομογραφικό τύπο **BzOMe** (όπου Bz = PhCO- και Me = CH3-) και αριθμό CAS 93-58-3.
# Αιθανικός φαινυλεστέρας, με συντομογραφικό τύπο **Α<sub>c</sub>OPh** (όπου A<sub>c</sub> = CH3CO- και Ph = C6H5-) και αριθμό CAS 122-79-2.
# Φαινυλαιθανικό οξύ, με συντομογραφικό τύπο **BnA<sub>c</sub>OH** (όπου Bn = PhCH2-) και αριθμό CAS 103-82-2.
# Υδροξυακετοφαινόνες
## 2-υδροξυακετοφαινόνη, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|70x70εσ και αριθμό CAS  582-24-1.
## 3-υδροξυακετοφαινόνη,  με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|69x69εσ και αριθμό CAS 121-71-1.
## Πικεόλη, με  γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|80x80εσ και αριθμό CAS 99-93-4.
# Τολουϊκά οξέα
## 2-τολουϊκό οξύ, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|70x70εσ και αριθμό CAS 118-90-1.
## 3-τολουϊκό οξύ, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|72x72εσκαι αριθμό CAS 99-04-7.
## 4-τολουϊκό οξύ, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|109x109εσκαι αριθμό CAS 99-94-5.

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:C8
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Φίλιππος της Ορλεάνης (1396-1420)

Ο **Φίλιππος** (21/24 Ιουλίου 1396 - 1 Σεπτεμβρίου 1420) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν κόμης του Βερτύ (Vertus) το διάστημα 1408-1420.
## Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης και της Βαλεντίνας Βισκόντι, κόμισσας του Βερτύ και κόρης του Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα του Μιλάνου. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος Α΄ δούκας της Ορλεάνης ήταν διάσημος ποιητής και ο μικρότερος αδελφός του ήταν ο Ιωάννης δούκας του Ανγκουλέμ.

Το 1410 πήρε το μέρος των Αρμανιάκ στην Ένωση του Ζιάν. Με τους όρους της Συνθήκης του Ωξέρ το 1412, θα νυμφευόταν την δεύτερη εξαδέλφη του Αικατερίνη, κόρη του Ιωάννη των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. 

Υπηρέτησε στο στρατό του θείου του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και τον ακολούθησε στην Πικαρδία και στο Αρτουά (1414). Όταν στη μάχη του Αζενκούρ (1415) ο αδελφός του Κάρολος Α΄ αιχμαλωτίστηκε, μερίμνησε για το οικογενειακό δουκάτο της Ορλεάνης. Υποστήριξε τον γιο του Καρόλου, τον διάδοχο Κάρολο Ζ΄ στη διαμάχη του με τους Άγγλους και τους Βουργουνδούς. Ορίστηκε υποδιοικητής του στρατού (1418) και πολιόρκησε και κατέλαβε το Παρτεναί στο Πουατού. Έμεινε στην υπηρεσία του διαδόχου και διοικούσε την περιοχή μεταξύ Σηκουάνα και Λίγηρα.

Απεβίωσε αιφνίδια, 24 ετών και ο διάδοχος έχασε τον καλύτερο υπερασπιστή του. Στην κομητεία του Βερτύ τον διαδέχθηκε η αδελφή του Μαργαρίτα και αυτήν ο γιος της Φραγκίσκος Β΄ δούκας της Βρετάνης.
## Οικογένεια
Ήταν άγαμος. Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθος) Αντώνιος, μπήκε στην υπηρεσία του θείου του Καρόλου Α΄. Έγινε κυβερνήτης του Μπλουά. Έλαβε μέρος στην πολιορκία του Μοντερώ, που το κατείχαν οι Άγγλοι. το 1443 ορίστηκε κυβερνήτης του Κουσύ από τον Λουδοβίκο Ζ΄. Απεβίωσε λίγο πριν το 1446. 

Ο γλύπτης Καμίλ Κλωντέλ και ο αδελφός του ποιητής Πωλ Κλωντέλ είναι απόγονοι, σύμφωνα με έναν θρύλο, ενός νόθου τέκνου του Φιλίππου.

## Πρόγονοι




## Αναφορές
* Françoise Autrand: Charles VI le roi fou.


Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς