open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ερρίκος Γ΄ του Σάουμπουργκ-Χόλσταϊν

Ο **Ερρίκος Γ΄, κόμης του Σάουμπουργκ-Χόλσταϊν** (*Heinrich III. von Schauenburg-Holstein*, πέθανε το 1421) ανήκε στον Οίκο του Σάουμπουργκ, ήταν επίσκοπος του Οσναμπρύκ (1403-1410) και κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1404-1421) και ήταν ο μικρότερος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της δεύτερης συζύγου του Ίνγκεμποργκ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Ως νεότερος γιος προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία και έγινε αρχικά διάκονος στο Οσναμπρύκ, ενώ μετά τον θάνατο του επισκόπου Ντίτριχ (1403) ορίστηκε διάδοχος του. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Γεράρδος ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και Αλβέρτος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ πέθαναν πρόωρα σε μάχες αφήνοντας τον Ερρίκο μοναδικό διάδοχο στο Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και διεκδικητή του δουκάτου του Σλέσβιχ, το οποίο είχε παραχωρηθεί ως δώρο στον Γεράρδο ΣΤ΄ (1386). Η Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας και ο διάδοχος της Ερρίκος της Πομερανίας το αρνήθηκαν, επειδή βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία να προσαρτήσουν το Σλέσβιχ στη Δανία. 

Ο Ερρίκος της Πομερανίας συγκάλεσε την αριστοκρατία στο Κόλντινγκ και συνέλαβε αιχμάλωτο τον Ερρίκο Γ΄ στο νησί του Φιν. Για την απελευθέρωση του τον ανάγκασε να πληρώσει 11.000 μάρκα και να παραχωρήσει το Φλένσμπουργκ στη Δανία για έναν χρόνο, αλλά τελικά το δέχτηκε χωρίς να πάρει χρήματα από τον Ερρίκο. Αυτό οδήγησε σε πόλεμο μεταξύ του Χόλσταϊν, του Ρέντσμπουργκ και της Δανίας. Στις 13 Ιουλίου 1409 ο Ερρίκος συμμάχησε με το Ντίτμαρσεν. Στις 12 Αυγούστου 1410 οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στο οροπέδιο του Σόλερουπ στην περιοχή του Έγκεμπεκ, ο στρατός του Χόλσταϊν νίκησε και ο Δανός στρατηλάτης Μόγκενς Πέντερσεν Μουνκ έπεσε στην μάχη. Στις 26 Μαΐου 1411 ξεκίνησαν ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στο Κόλντινγκ.

Η Μαργαρίτα πέθανε τον Οκτώβριο του 1412 και οι ευγενείς του Χόλσταϊν αρνήθηκαν να παραδώσουν την περιοχή στον Ερρίκο, όπως είχε συμφωνηθεί το 1411. Ο Ερρίκος της Πομερανίας συγκάλεσε την αριστοκρατία στο Νίμποργκ στις 29 Ιουλίου 1413 και αποφασίστηκε να απαγορευτεί στον Ερρίκο Γ΄ να παραλάβει το δουκάτο. Τα στρατεύματα της Δανίας κατέλαβαν το Σλέσβιχ, ενώ ο Ερρίκος αναγκάστηκε να συμμαχήσει με το Αμβούργο, το οποίο δεν ήθελε κάποιον ισχυρό γείτονα. Τα στρατεύματα της Δανίας κατέλαβαν και λεηλάτησαν το Φέμαρν, αλλά τα στρατεύματα του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ συναθροίστηκαν και νίκησαν ξανά κοντά στο Χάδερσλεου (γερμ. Χάντερσλεμπεν) και τελικά μια νέα ειρήνη κλείστηκε στις 26 Νοεμβρίου 1420.
Στις αρχές του 1421 ο Ερρίκος Γ΄ εξελέγη επίσκοπος του Σλέσβιχ, αλλά δεν πρόλαβε να πάρει την θέση, αφού πέθανε τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου.

## Πηγές
* Allgemeine Encyklopädie der Wissenschaften und Künste, vol. II p. 324

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Θεμιστόκλεια

Η **Θεμιστόκλεια** (γνωστή και ως **Αριστόκλεια** ή **Θεόκλεια**) ήταν ιέρεια των Δελφών που έζησε τον 6ο αι. π.Χ.. Υπήρξε δασκάλα του Πυθαγόρα.

## Η ζωή της
Η Θεμιστόκλεια ήταν γνωστή για τις μαθηματικές τις γνώσεις και δίδασκε στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς όποιον είχε την διάθεση να μάθει. Ήταν τέτοια η αγάπη της για την γεωμετρία που λέγεται ότι είχε διακοσμήσει και τον ναό με γεωμετρικά σχέδια. 

Ο Πυθαγόρας την μνημόνευε σαν δασκάλα του και λέγεται ότι έλαβε από αυτή γνώσεις σχετικά με την ηθική, την γεωμετρία και την αριθμοσοφία. Ο σεβασμός του προς την δασκάλα του ήταν τέτοιος που τον ώθησε αργότερα να δέχεται τις γυναίκες στη Σχολή του ως μαθήτριες αλλά και ως δασκάλες.

Αν και η Θεμιστόκλεια την εποχή της ήταν πολύ γνωστή, σήμερα δυστυχώς γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για αυτή.

## Βλέπε επίσης

* Γυναίκες πυθαγόριοι φιλόσοφοι 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες
Κατηγορία:Γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα
Κατηγορία:Μαθηματικοί (γυναίκες)
Κατηγορία:Μαθηματικοί (γυναίκες) στην Ελλάδα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες)
Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιέρειες
Κατηγορία:Ιέρειες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες της Ελλάδας
Κατηγορία:Πυθαγόρας
Αμφιδέτης

Ο **αμφιδέτης** στη σιδηροδρομική ορολογία είναι μία σιδερένια ράγα που ενώνει δύο σιδηροτροχιές στα πλάγια. Οι σιδηροτροχιές τοποθετούνται κατά μήκος η μία δίπλα στην άλλη, αφήνοντας αρμούς ανάμεσα τους σε περίπτωση διαστολής. Η ένωση των σιδηροτροχιών επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση αμφιδετών στους αρμούς και το βίδωμα τους με μπουλόνια. Οι αμφιδέτες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: οι απλοί και οι μονωμένοι για γραμμές με σηματοδότηση, ώστε να αποκλειστεί ένα τμήμα της γραμμής.

## Ιστορικό

Ο αμφιδέτης εφευρέθηκε από τον Ουίλιαμ Μπριτζις Άνπαμς τον Μάιο του 1842, λόγω της δυσαρέσκειας του με τα τότε συστήματα ένωσης σιδηροτροχιών. Παρατήρησε πως με τον τότε τρόπο ένωσης, η σιδηροτροχιά σε ένα σημείο ήταν πολύ αδύναμη. Εργάστηκε στην εφεύρεσή του στη γραμμή Eastern Counties το 1844, αλλά μόνο ως σφήνα ανάμεσα στους αρμούς των ραγών. Τρία χρόνια αργότερα, το 1847, ο Άνταμς μαζί με τον Ρόμπερτ Ρίτσαρντσον κατοχύρωσαν την εφεύρεση τους, ενώ το 1849 ο Τζέιμς Σάμιουελ μηχανικός της ECR ανέπτυξε αμφιδέτες που θα μπορούσαν να βιδωθούν στις ράγες.

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ο αμφιδέτης θα πρέπει να πληροί τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
*Να συνδέονται με τέτοιο τρόπο οι ράγες, ώστε να λειτουργούν ως ενιαίος δοκός
*Να παρουσιάζει μια αντίσταση, όση των ραγών, στην παραμόρφωση
*Να εμποδίζει τις κατακόρυφες και πλευρικές κινήσεις των άκρων της κάθε σιδηροτροχιάς σε σχέση με την άλλη, επιτρέποντας όμως τη διαστολή
*Η κατασκευή να είναι απλή

Αν η γραμμή είναι ηλεκτροκίνητη, τότε στους αμφιδέτες τοποθετούνται χάλκινα καλώδια για να συνεχίσει το ρεύμα να διέρχεται μέσα από τις ράγες.

## Βελτιώσεις
Αν και οι αμφιδέτες ενισχύουν τα αδύναμα σημεία των σιδηροτροχιών, μπορούν ακόμα να γίνουν βελτιώσεις, όπως για παράδειγμα η ένωση των ραγών με ηλεκτροσυγκόλληση θερμίτη. Το 1967, στο Χίθερ Γκριν των Βρετανικών Σιδηροδρόμων, έγινε ένα ατύχημα όταν ένα τρένο έσπασε έναν αμφιδέτη, με αποτέλεσμα την επίσπευση των εργασιών ενοποίησης των τροχιών πάνω σε τσιμεντένιους ή ξύλινους στρωτήρες.

## Δείτε επίσης

* Σιδηροτροχιά
* Στρωτήρες

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Ellis, C. Hamilton (1958). *Twenty Locomotive Men*, Ian Allan Ltd, Λονδίνο.

Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές
Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης-Μάρμπουργκ

O **Λουδοβίκος Δ΄**, γερμ. Ludwig IV (27 Μαΐου 1537 - 9 Οκτωβρίου 1604) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Μάρμπουργκ. 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκοςγιος του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Έλαβε μόρφωση στην Αυλή του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης και αργότερα νυμφεύτηκε την πρώτη κόρη του.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1567 και οι τέσσερις γιοί του μοίρασαν την Έσση: ο Γουλιέλμος Δ΄ έλαβε το Κάσσελ, ο Λουδοβίκος Δ΄ το Μάρμπουργκ, ο Φίλιππος Β΄ το Ράινφελς και ο Γεώργιος Α΄ το Ντάρμστατ.

Η περιοχή του περιελάμβανε το Μάρμπουργκ και το Γκήσσεν και ήταν μέρος της Άνω Έσσης. Ανακαίνισε το κάστρο του Μάρμπουργκ με τον αρχιτέκτονα Έμπερτ Μπάλντεβαϊν. Επέκτεινε την επικράτειά του, αγοράζοντας ένα μέρος της μαρκιωνίας του Φούλντισεν από τον κόμη του Νασσάου-Σααρμπρύκεν (1570) και το υπόλοιπο από τον κόμη του Νασσάου-Βάλιμπουργκ (1583).

Το 1597 έφτιαξε διαθήκη, όπου μοίραζε το Μάρμπουργκ στου δύο ανιψιούς του Μαυρίκιο και Λουδοβίκο Ε΄, με τον όρο να μείνουν Λουθηρανοί. Απεβίωσε άτεκνος το 1604.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1563 τη Χέντβιχ, κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης, η οποία απεβίωσε το 1590.

Έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία κόμισσα του Μάνσφελτ, που και αυτή απεβίωσε (το 1604) χωρίς απογόνους.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Rudersdorf, Manfred. Ludwig IV. Landgraf von Hessen-Marburg 1537-1604, ISBN 978-3-8053-1269-1

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Πυθιάδα

Η **Πυθιάδα** (αρχαία ελληνικά: *Πυθιάς*) ήταν βιολόγος και εμβρυολόγος. Ήταν υιοθετημένη κόρη του Ερμία και σύζυγος του Αριστοτέλη. Λέγεται ότι συνεργάστηκε μαζί του για την συγγραφή μίας εγκυκλοπαίδειας που αντλούσε πληροφορίες από τα δείγματα μικρών ζώων και εντόμων που συνέλεξαν κατά τη διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού τους στην Μυτιλήνη. Επίσης συνεργάστηκαν στην έρευνα για την κατηγοριοποίηση των ζώων. Έκανε μία κόρη που ονομάστηκε και αυτή Πυθιάδα. Πέθανε κάποια στιγμή μετά το 326 π.Χ. στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αριστοτέλης
Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες
Κατηγορία:Γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα
Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες της Ελλάδας
Κατηγορία:Εμβρυολόγοι
Κατηγορία:Βιολόγοι
Φίλιππος Β΄ της Έσσης-Ράινφελς

Ο **Φίλιππος Β΄** o *νεότερος*, γερμ. Filipp II der jüngste (1541 - 1583) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Ράινφελς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μάρμπουργκ και ήταν ο τρίτος γιος του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας.

Το 1567 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τέσσερις γιοί του μοίρασαν την κτήση του: ο Γουλιέλμος Δ΄ έλαβε το Κάσσελ, ο Λουδοβίκος Δ΄ το Μάρμπουργκ, ο Φίλιππος Β΄ το Ράινφελς και ο Γεώργιος Α΄ το Ντάρμστατ. 

Η περιοχή του Φιλίππου Β΄ ήταν γύρω από το κάστρο Ράινφελς και τον Αγ. Γκόαρ, στην αριστερή όχθη του Ρήνου. Ήλεγχε 6 πόλεις και την πρώην κομητεία του Καττσενελνμπόγκεν, βόρεια του ποταμού Μάιν, που οι δασμοί και τα τελωνεία της την έκαναν αξιοθαύμαστα πλούσια.

Απεβίωσε το 1583 στο κάστρο Ράινφελς και τάφηκε στον Αγ. Γκόαρ. Ήταν άτεκνος, έτσι τον κληρονόμησε ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουλιέλμος Δ΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ, ο οποίος ανήγειρε ένα εντυπωσιακό μνημείο στον Αγ. Γκόαρ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1569 την Άννα-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου, ενός από τους ηγέτες του Καλβινισμού. Δεν απέκτησε απογόνους.

## Πρόγονοι

## Υποσημειώσεις & Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κάρολος Α΄ της Έσσης-Φίλιπσταλ

Ο **Κάρολος Α**, γερμ. Karl I. (23 Σεπτεμβρίου 1682 - 8 Μαΐου 1770) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1721-1770).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σμαλκάλντεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Αικατερίνης Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Όθωνα, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ.

Εισήλθε στον στρατό της Δανίας το 1701 και πολέμησε στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1702-14). Διακρίθηκε στη μάχη του Χέλσινγκμποργκ (1710) και προήχθη σε αντιστράτηγο. Το 1715 συμμετείχε στην εισβολή στο Ρύγκεν και την πολιορκία του Στράλζουντ. Έπειτα εισήλθε στον στρατό της Γαλλίας και έγινε υποστράτηγος (1721).

Το 1721 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Κάρολος Α΄ τον διαδέχθηκε στο Φίλιπσταλ. Έδωσε ένα τμήμα της επικράτειάς του ως πρόσοδο στον μικρότερο αδελφό του Γουλιέλμο, συγκεκριμένα το Μπάρχφελντ, που ήταν υποτελές στο Φίλιπσταλ.

Το 1731 του απονεμήθηκε από τη Δανία το Διάσημο του Τάγματος του Ελέφαντος. Αργότερα εισήλθε στον στρατό της Αυστρίας, όπου έγινε στρατάρχης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1725 την Καρολίνα Χριστίνα των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
* Γουλιέλμος 1726-1810, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ.
* Καρολίνα-Αμαλία 1728-1746.
* Φρειδερίκος 1729-1751.
* Καρλόττα-Αμαλία 1730-1801, παντρεύτηκε τον Αντώνιο-Ούλριχ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
* Φιλιππίνη 1731-1762.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Carl Eduard Vehse: Geschichte der deutschen Höfe seit der Reformation p. 319

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Γουλιέλμος Ζ΄ της Έσσης-Κάσσελ

O **Γουλιέλμος Ζ΄** (γερμ.: *Wilhelm VII. von Hessen-Kassel*, 21 Ιουνίου 1651 - 21 Νοεμβρίου 1670) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ (1663-1670).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λάντγκραβου της Έσσης-Κάσσελ και της Χέντβιχ-Σοφίας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου εκλέκτορα  του Βρανδεμβούργου.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1663 και τον διαδέχθηκε σε ηλικία 12 ετών.

Αρραβωνιάστηκε την εξαδέλφη του Μαρία-Αμαλία των Κέττλερ, κόρης του Ιακώβου δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγκάλλια. Μετά τον αρραβώνα ξεκίνησε τη *Μεγάλη Περιοδεία* σε Ολλανδία, Αγγλία, Γαλλία. Στο Παρίσι ασθένησε από πυρετό και οι γιατροί προσπάθησαν να τον θεραπεύσουν με καθαρτικά, εμετικά, κλύσματα και αιμοληψίες που τον σκότωσαν.

Τάφηκε στο ναό Μάρτινσκιρχε του Κάσσελ. Η αρραβωνιαστικιά του τελικά παντρεύτηκε τον επόμενο αδελφό του Κάρολο, που τον διαδέχθηκε.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hans Philippi: Die Landgrafschaft Hessen-Kassel 1648–1806, in the series Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hessen, issue 46, also Kleine Schriften, vol. 8, Marburg, 2007.
*Franz Carl Theodor Piderit: Geschichte der Haupt- und Residenzstadt Kassel p. 239
*Kaspar Nöding: Statistik, Topographie und Geschichte des Landgräflich und Kurfürstlichen ... p. 222 f.

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φίλιππος της Έσσης-Φίλιπσταλ

O **Φίλιππος**, γερμ. Philipp (14 Δεκεμβρίου 1655 - 18 Ιουνίου 1721) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1663-1721). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Έσσης-Φίλιπσταλ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄ και της Χέντβιχ Σοφίας, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1680 την Αικατερίνη, κόρη του Καρόλου Όθωνα, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ και είχε τέκνα:
* Βιλελμίνη 1681-1699
* Κάρολος Α΄ 1682-1770, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ
* Αμαλία 1684-1754
* Φίλιππος 1686-1717, παντρεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Αλβέρτου, κόμη του Λίμπουργκ
* Ερριέττα 1688-1761
* Γουλιέλμος 1692-1761, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ
* Σοφία 1695-1728, παντρεύτηκε τον Πέτρο Αύγουστο, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ

Το 1925 εξέλιπαν οι άρρενες απόγονοι του Καρόλου Α΄, εκείνοι όμως του Γουλιέλμου υπάρχουν ως τις ημέρες μας: 6ος απόγονος του τελευταίου είναι ο Γουλιέλμος.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις

Ο **Τζόναθαν Ντέιτον** (αγγλικά: *Jonathan Dayton*, 7 Ιουλίου 1957 -) και η **Βάλερι Φάρις** (αγγλικά: *Valerie Faris*, 20 Οκτωβρίου 1958 -) είναι ένα καλλιτεχνικό δίδυμο από την Αμερική, το οποίο ασχολείται με τη σκηνοθεσία ταινιών και μουσικών video clip. Εκτός από την επαγγελματική τους συνεργασία είναι και ανδρόγυνο. Περισσότερο γνωστοί έγιναν με το σκηνοθετικό τους ντεμπούτο στον κινηματογράφο, το 20106, Με την ταινία *[[Little Miss Sunshine]]*, από την οποία έλαβαν πολύ θετικές κριτικές. Το 2012, το ζευγάρι, συνέχισε στον κινηματογράφο, με το επίσης καλό όσον αφορά τις κριτικές, *Ruby Sparks*. 
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Γουλιέλμος της Έσσης-Φίλιπσταλ

Ο **Γουλιέλμος**, γερμ. Wilhelm (29 Αυγούστου 1726 - 8 Αυγούστου 1810) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1770-1810).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Α΄, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Αικατερίνης Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ.

Το 1770 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Υπηρέτησε στον ολλανδικό στρατό ως διοικητής του ιππικού και κυβερνήτης του 'σ-Χερτόγκενμπος. Έγινε διοικητής των Ιωαννιτών ιπποτών στην επαρχία Ουάγκουφ της Πολωνίας. Το 1806 το λαντγραβάτο του κατελήφθη από τον γαλλικό στρατό και ενσωματώθηκε στο βραχύβιο βασίλειο της Βεστφαλίας.

Απεβίωσε το 1810 σε ηλικία 84 ετών, πριν δει την επικράτειά του ελεύθερη. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος και μετά ο Ερνέστος Κωνσταντίνος. Άλλοι δύο γιοι του είχαν αποβιώσει πριν από αυτόν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1755 την εξαδέλφη του Ουλρίκα-Ελεονόρα, κόρη του Γουλιέλμου λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και είχε τέκνα:
* Κάρολος 1757-1793, αντισυνταγματάρχης στο Σύνταγμα Φρουράς της Έσσης-Κάσσελ. Η κόρη του: 
** Καρολίνα 1793-1872, παντρεύτηκε τον θείο της Ερνέστο-Κωνσταντίνο λαντγκράβο της Έσσης-Φίλιππσταλ.
* Ιουλιανή 1761-1799, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Ερνέστο, κόμη του Σάουμπουργκ-Λίππε.
* Φρειδερίκος 1764-1794, αντισυνταγματάρχης της Ρωσίας στο Σύνταγμα Θωρακοφόρων Φρουρών.
* Λουδοβίκος 1766-1816, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ.
* Ερνέστος-Κωνσταντίνος 1771-1849, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ. Νυμφεύτηκε την ανιψιά του Καρολίνα, κόρη του αδελφού του Καρόλου.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Carl Eduard Vehse: Geschichte der deutschen Höfe seit der Reformation, p. 319
* Georg Hassel: Allg. Europäisches Staats u. Address…, p. 247

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φρούριο Αγίων Θεοδώρων Καστελίου

Το **Φρούριο των Αγίων Θεοδώρων Καστελίου** είναι μεσαιωνικό οχυρό κτίσμα, ερείπια του οποίου διασώζονται κοντά στο χωριό Καστέλλι του Δήμου Καλαβρύτων.

Στα νοτιοανατολικά  του χωριού υψώνεται ο κωνοειδής λόφος "Άγιοι Θεόδωροι" που πήρε το όνομά του από το ομώνυμο εξωκλήσι που βρισκόταν εκεί. Στο λόφο αυτό που είναι τειχισμένος, υπάρχουν οικοδομικά κατάλοιπα κτηρίων των υστεροβυζαντινών χρόνων (1204 μ.Χ. - 1453 μ.Χ.). Εντός της οχύρωσης που έχει μήκος 90 μέτρα, διακρίνεται δεξαμενή και μεγάλο κτήριο ορθογώνιας κάτοψης. Εικάζεται ότι το εξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων διαστάσεων 5,50 μ. Χ 7,00 μ. που βρίσκεται στα νότια, ήταν αρχικά πύργος. Για το χτίσιμο του κεντρικού κτηρίου και της δεξαμενής έχει χρησιμοποιηθεί ως συνδετικό υλικό ισχυρό ασβεστοκονίαμα. Στις πλαγιές του λόφου υπάρχουν τα ερείπια ενός ακόμα μικρού ναού (της Ευαγγελίστριας) αλλά και δεκάδων άλλων οικοδομημάτων χτισμένων από λευκό τιτανόλιθο χωρίς όμως τη χρήση ασβεστοκονιάματος.

Το μικρό αυτό φρούριο στο οποίο οφείλει το όνομά του το χωριό Καστέλι, φαίνεται να χρησίμευε ως κατοικία για έναν από τους 12 φεουδάρχες της βαρωνίας των Καλαβρύτων.

## Πηγές

* Γεώργιος Παπανδρέου, ''Ιστορία των Καλαβρύτων*, επιμέλεια: Δημήτρης Σ. Αβραμίδης, Έκδοση της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης και Ποιότητας Ζωής Δήμου Καλαβρύτων (ΔΕΠΑΠΟΖ), Καλάβρυτα 2011, Δεύτερη Έκδοση, σελ. 126. ISBN 978-960-89356-3-1. (Α' έκδοση: 1928)*
* 

Κ
Κ
Φ
Φ
Φράγκικο οχύρωμα Καστελίου

Το **Φράγκικο οχύρωμα Καστελίου** είναι μεσαιωνικό οχυρό κτίσμα, ερείπια του οποίου διασώζονται κοντά στο χωριό Καστέλλι του Δήμου Καλαβρύτων.

Στα νοτιοανατολικά του χωριού, κοντά στο λόφο "Άγιοι Θεόδωροι" όπου και βρίσκονται τα ερείπια του ομώνυμου φρουρίου, υπάρχει ένας ακόμα λόφος στην κορυφή του οποίου υπάρχουν και εκεί ερείπια κτισμάτων των υστεροβυζαντινών χρόνων (1204 μ.Χ. - 1453 μ.Χ.). Είναι ορατά τα θεμέλια ενός κτιρίου διαστάσεων 3,50 μ. × 3,50 μ. που πρέπει να ήταν πύργος, και τα ίχνη μιας δεξαμενής. Στη βόρεια πλευρά του λόφου, που εφάπτεται της Επαρχιακής οδού Καλαβρύτων - Πριολίθου - Κλειτορίας, υπάρχει και πηγή.

Στον ίδιο χώρο έχει εντοπιστεί κεραμική ακόμα και της Νεολιθικής περιόδου.

## Πηγές

* Γεώργιος Παπανδρέου, ''Ιστορία των Καλαβρύτων*, επιμέλεια: Δημήτρης Σ. Αβραμίδης, Έκδοση της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης και Ποιότητας Ζωής Δήμου Καλαβρύτων (ΔΕΠΑΠΟΖ), Καλάβρυτα 2011, Δεύτερη Έκδοση, σελ. 127. ISBN 978-960-89356-3-1. (Α' έκδοση: 1928)*
* 

Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαβρύτων
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Λουδοβίκος της Έσσης-Φίλιπσταλ

Ο **Λουδοβίκος**, γερμ. Ludwig (8 Οκτωβρίου 1766 - 15 Φεβρουαρίου 1816) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1810-16).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φίλιπσταλ και ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Ουλρίκας Ελεονόρας, κόρης του Γουλιέλμου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ.

Εισήλθε στον ολλανδικό στρατό. Νυμφεύτηκε το 1791 τη Μαρία Φραγκίσκη Μπέργκε, κόμισσα του Τριπς, αλλά οι γονείς της ήταν καθολικοί και το ζεύγος έκανε τον γάμο χωρίς να τους ενημερώσει. Όταν αυτοί το έμαθαν δεν τον αναγνώρισαν. Επίσης ο ολλανδικός στρατός δεν επέτρεπε γάμο στελέχους του με καθολική και ο Λουδοβίκος έπρεπε να παραιτηθεί, όμως η σύζυγός του με τις γνωριμίες της κατάφερε να τον προσλάβουν στο βασίλειο της Νάπολης.

Κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους πολέμησε με το βασίλειο της Νάπολης. Κατά τον Πόλεμο του Γ΄ Συνασπισμού εναντίον του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας διοικούσε τη φρουρά του οχυρού Γκαέτα, όταν το πολιόρκησαν οι Γάλλοι το 1806. Αρνήθηκε την παράδοσή του, ακόμη και όταν η κυβέρνηση της Νάπολης τον διέταξε να το παραδώσει. Ο στρατός του άντεξε έξι μήνες, αλλά καθώς οδηγούσε τους άνδρες του στους προμαχώνες, πληγώθηκε και εγκατέλειψε το οχυρό.

Το 1807 μαζί με τον συνταγματάρχη Νουντσιάντε, τον αντισυνταγματάρχη Μπαρντό και 4000 άνδρες εκστράτευσε από τη Σικελία και προσπάθησε να ανακαταλάβει την ηπειρωτική Νάπολη. Όμως στη μάχη του Μίλετο ηττήθηκαν. Ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος απεβίωσε στην πολιορκία της Φραγκφούρτης το 1793 και ο δευτερότοκος Φρειδερίκος το επόμενο έτος, οπότε ο Λουδοβίκος έγινε διάδοχος. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1810 και τον διαδέχθηκε, αν και το λαντγραβάτο ελευθερώθηκε από τους Γάλλους το 1813, οπότε ανέλαβε και ουσιαστικά. Ο ίδιος απεβίωσε το 1816 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ερνέστος Κωνσταντίνος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1791 τη Μαρία Φραγκίσκη Μπέργκε, κόμισσα του Τριπς και είχε τέκνα:
* Καρολίνα 1793-1872, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο, κόμη ντε Λα Βιγ-συρ-Ιλόν, διαζεύχθηκε το 1814
* Γουλιέλμος 1798-1802

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Le Bas, Philippe (1842). France, dictionnaire encyclopédique (in French). Firmin Didot.

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1988-89

Το **Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1988-89** ή αλλιώς η **Ερεντιβίζιε 1988-89** ήταν το 33ο πρωτάθλημα Ερεντιβίζιε. Ξεκίνησε στις 20 Αυγούστου 1988  και ολοκληρώθηκε στις 21 Μαΐου 1989.

Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αϊντχόφεν για 11η φορά στην ιστορία της, ενώ υποβιβάστηκαν στην Εέρστε Ντιβίζιε οι Τσβόλε, Φένλο και Φέινταμ. Την είσοδο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1989-90 κέρδισε η Αϊντχόφεν, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1989-1990 προκρίθηκαν οι Άγιαξ, Τβέντε, Φέγενορντ, στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1989-90 η Χρόνινγκεν, ενώ στο Κύπελλο Ιντερτότο οι Βάαλβαϊκ και Ντεν Μπος.

## Ομάδες
Συνολικά 18 ομάδες αγωνίστηκαν στη συγκεκριμένη σεζόν: οι πρώτες 15 ομάδες της περσινής σεζόν, οι δύο πρώτες της Εέρστε Ντιβίζιε 1987-88 και η νικήτρια των play-offs ανόδου της Εέρστε Ντιβίζιε.

## Βαθμολογία

1 Φιναλίστ, καθώς πρωταθλήτρια του κυπέλλου ήταν η Αϊντχόφεν.

### Αποτελέσματα

Πράσινο: Νίκη γηπεδούχου ομάδας
Μπλε: Ισοπαλία
Κόκκινο: Νίκη φιλοξενούμενης ομάδας 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*RSSSF (Αγγλικά)

Κατηγορία:Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1988-1989
Κάρολος Β΄ της Έσσης-Φίλιπσταλ

Ο **Κάρολος Β΄**, γερμ. Karl II (22 Μαΐου 1803 - 12 Φεβρουαρίου 1868) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1849-1866/68).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φίλιπσταλ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Κωνσταντίνου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Λουίζας, κόρης του Φρειδερίκου Καρόλου πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.

Το 1837 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδος σε ηλικία 38 ετών και το 1849 ο πατέρας του, τον οποίο διαδέχθηκε ως λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ. Είχε τιμητικά τον τίτλο του αντιστράτηγου στο στρατό του εκλέκτορα της Έσσης. Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 η Πρωσία προσάρτησε το εκλεκτοράτο της Έσσης και την Έσση-Φίλιπσταλ.

Ο Κάρολος Β΄ έμεινε τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ και απεβίωσε το 1868. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερνέστος στον τίτλο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1845 τη Μαρία (1818-1888), κόρη του Ευγένιου δούκα της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα:
* Ερνέστος 1846-1925, τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ
* Κάρολος 1853-1916

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Gothaischer genealogischer Hofkalender nebst diplomatisch-statistichem Jahrbuch p. 23

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ερνέστος της Έσσης-Φίλιπσταλ

Ο **Ερνέστος** (γερμ. *Ernst*, 20 Δεκεμβρίου 1846 - 22 Δεκεμβρίου 1925) από τον Οίκο της Έσσης ήταν τιτουλάριος λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ το 1868.

## Βιογραφία
Ο *Ερνέστος Ευγένιος Κάρολος Αύγουστος Βερνάρδος Παύλος* γεννήθηκε στο Φίλιππσταλ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ της Έσσης-Φίλιππσταλ και της Μαρίας, κόρης του Ευγενίου της Βυρτεμβέργης.

Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 η Πρωσία προσάρτησε το εκλεκτοράτο της Έσσης (του πρεσβύτερου κλάδου) και την Έσση-Φίλιππσταλ. Ο Ερνέστος και ο τρίτος εξάδελφος του πατέρα του Αλέξιος της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ (του νεότερου κλάδου), παραιτήθηκαν των διεκδικήσεών τους το 1868. Το 1880 του δόθηκαν ως αποζημίωση 300.000 μάρκα ετησίως και τα κάστρα Χάναου, Ρότενμπουργκ και Σένφελντ στο Κάσσελ.

Απεβίωσε το 1925 άγαμος, τελευταίος του κλάδου του της Έσσης-Φίλιππσταλ. Έμειναν απόγονοι του πρεσβύτερου κλάδου της Έσσης-Ρούμπενχαϊμ και του νεότερου της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Hessen-Philippsthal'', in: *Meyers Konversations-Lexikon*, 1888

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φρειδερίκος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ

Ο **Φρειδερίκος**, γερμ. Friedrich (1727 - 1777) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (1761-1777).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και της Καρλόττας Βιλελμίνης, κόρης του Λέμπρεχτ, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσάιτς-Χόιμ.

Το 1761 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ. Το 1764 ετελεύτησε ο επόμενος αδελφός του Κάρολος Γουλιέλμος σε ηλικία 30 ετών.

Ο Φρειδερίκος απεβίωσε το 1777 σε ηλικία 50 ετών, έπειτα από 16 έτη διακυβέρνησης. Ήταν άτεκνος, έτσι τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Αδόλφος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1772 τη Σοφία Ερριέττα, κόρη του κόμη του δρυμού και του Ρήνου του Ζαλμ-Γκρούμπαχ. Δεν απέκτησαν τέκνα και η Σοφία Ερριέττα απεβίωσε το 1800.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Johann Samuel Ersch (Hrsg.): Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer Folge, S. 297

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ντέιβιντ Τ. Φρέντλι

Ο **Ντέιβιντ Τ. Φρέντλι** (αγγλικά: *David T. Friendly*, 1 Μαΐου 1956 -) είναι Αμερικανός παραγωγός, κυρίως, του κινηματογράφου. Περισσότερο γνωστός είναι ως συμπαραγωγός της αμερικανικής ταινίας *[[Little Miss Sunshine]]*, μέσω της οποίας έλαβε και υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, καθώς και BAFTA Καλύτερης Ταινίας. Πέρα από την προαναφερθείσα ταινίας, έχει συμμετάσχει στην παραγωγή, μεταξύ άλλων, και στα *[[Big Momma's House 2]]* (2006), *[[Γνωρίστε τον Ντέιβ|Meet Dave]]* (2008) και  *[[Big Mommas: Like Father, Like Son]]* (2011).

Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε στον κλάδο της δημοσιογραφίας, γράφοντας στο *[[Newsweek]]*, το 1978. Το 1985, μετακινήθηκε στους *[[Los Angeles Times]]*, όπου έγραφε για την κινηματογραφική βιομηχανία. Το 1987, οι ιδρυτές της Imagine Entertainment, τον προσέγγισαν και έπεισαν να γίνει αντιπρόεδρος της εταιρείας στο κινηματογραφικό τμήμα της. Το 1994, έγινε πρόεδρος της εταιρείας Davis Entertainment. Κατόπιν, άνοιξε τη δική του εταιρεία, ονόματι *Friendly Productions*, με πρώτη παραγωγή να είναι το *Here on Earth* (2000). Ο Φρέντλι είναι νυμφευμένος με τη γνωστή μοντέρ, Πρισίλια Νεντ-Φρέντλι.  Είναι, επίσης, γιος του Φρεντ Γ. Φρέντλι, ο οποίος ήταν πρόεδρος στις ειδήσεις του CBS, από το 1964 έως το 1966.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Profile of David T. Friendly by *Northwestern Magazine*

Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Γουλιέλμος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (1692-1761)

Ο **Γουλιέλμος**, γερμ. Wilhelm (1 Απριλίου 1692 - 13 Μαΐου 1761) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (1721-1761).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φίλιππου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Αικατερίνης Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Όθωνα, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ.

Το 1721 απεβίωσε ο πατέρας του και σύμφωνα με τη διαθήκη του ο πρωτότοκος Κάρολος Α΄ τον διαδέχθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του Φίλιπσταλ, ενώ ο Γουλιέλμος έλαβε το Μπάρχφελντ και το Χερλεσχάουζεν. Ο Γουλιέλμος έκτισε κάστρο με τρεις πτέρυγες σε ρυθμό μπαρόκ, το οποίο πήρε το όνομά του: *Βίλχελμσμπουργκ*. Η οικοδόμηση έγινε το διάστημα 1690-1732.

Υπηρέτησε στον στρατό της Έσσης και μετά στον ολλανδικό στρατό. Το 1732 ορίστηκε κυβερνήτης του Υπρ και το επόμενο έτος προήχθη σε υποδιοικητή του ιππικού. Το 1743 οδήγησε τον ολλανδικό στρατό στον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής. Το επόμενο έτος έπρεπε να παραδώσει το Υπρ στους Γάλλους. Πολέμησε στη μάχη του Φοντενουά και αμύνθηκε για το Μπέρχεν οπ Σομ και το Μονς. Το 1747 προήχθη σε διοικητή του ιππικού.

Ήταν κυβερνήτης της Μπρέντα, όταν απεβίωσε το 1761 σε ηλικία 69 ετών. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φρειδερίκος και μετά ο Αδόλφος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1724 την Καρλόττα Βιλελμίνη, κόρη του Λέμπρεχτ, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσάιτς-Χόιμ και είχε τέκνα:
* Καρλόττα 1725-1798, παντρεύτηκε τον Αλφρέδο Αύγουστο, κόμη του Ίζενμπουργκ
* Γουλιέλμος 1726, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία
* Φρειδερίκος 1727-1777, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ
* Φίλιππος 1728-1745
* Ιωάννα Καρλόττα 1730-1799
* Καρολίνα 1731-1808
* Ουλρίκα Ελεονόρα 1732-1795, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο, λαντγράβο της Έσσης-Φίλιπσταλ
* Κάρολος Γουλιέλμος 1734-1764
* Άννα 1735-1785, παντρεύτηκε τον Αδόλφο, κόμη του Λίππε-Ντέτμολντ
* Γεώργιος 1737-1740
* Δωροθέα Μαρία 1738-1799, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κάρολο Λουδοβίκο, πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ
* Χριστιανός 1740-1750
* Λουδοβίκος Φρειδερίκος 1741, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία
* Αδόλφος 1743-1803, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ
* Αύγουστος 1745, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Johann Samuel Ersch (ed.): Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer Folge, p. 297

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ερνέστος Κωνσταντίνος της Έσσης-Φίλιπσταλ

Ο **Ερνέστος Κωνσταντίνος** (γερμ. *Ernst Konstantin*, 8 Αυγούστου 1771 - 25 Δεκεμβρίου 1849) του Οίκου της Έσσης ήταν λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ (1816-1849).

## Βιογραφία
Ήταν το πέμπτο παιδί και ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου της Έσσης-Φίλιππσταλ και της Ουλρίκας Ελεονώρας, κόρης του Γουλιέλμου της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ.

Υπηρέτησε στον Ολλανδικό στρατό ως το 1796. Το 1797 απέκτησε το εργοστάσιο πορσελάνης στο Φόλκστετ, προάστιο του Ρούντολστατ, αλλά το πώλησε δύο έτη μετά. Το 1808 έγινε μέγας Καγκελάριος του Ιερωνύμου Βοναπάρτη, όταν εκείνος ήταν βασιλιάς της Βεστφαλίας.

Το 1793 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος, 36 ετών, και το επόμενο έτος ο δευτερότοκος Φρειδερίκος, 30 ετών. Ο πατέρας τους ετελεύτησε το 1810 και τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός του, Λουδοβίκος, που όμως απεβίωσε το 1816 άτεκνος. Ο Ερνέστος Κωνσταντίνος τον διαδέχθηκε.

Επανήλθε στον Ολλανδικό στρατό. Απεβίωσε το 1849 σε ηλικία 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του, Κάρολος Β΄, μια και ο πρωτότοκος είχε τελευτήσει από το 1837.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1796 τη Λουίζα, κόρη του Φρειδερίκου Καρόλου του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος (1797).
* Φερδινάνδος (1799 - 1837).
* Κάρολος Β΄ (1803 - 1868), Λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ
* Φραγκίσκος (1805 - 1861), Βαρόνος του Φάλκενερ. Νυμφεύτηκε μοργανατικά.

Το 1808 απεβίωσε η Λουίζα και ο Ερνέστος έκανε δεύτερο γάμο με την ανιψιά του Καρολίνα, κόρη του πρωτότοκου αδελφού του, Καρόλου, και είχε ένα επιζών τέκνο:
* Βικτωρία (1812 - 1837).

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer ... p. 297 f.
*Otto Wigand: Wigand's Conversations-lexikon p. 633
*Genealogisches Staats-Handbuch p. 93

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αδόλφος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ

Ο **Αδόλφος**, γερμ. Adolf (29 Ιουνίου 1743 - 17 Ιουλίου 1803) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (1772-1803).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος επιζών γιος του Γουλιέλμου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και της Καρλόττας Βιλελμίνης, κόρης του Λέμπρεχτ, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσάιτς-Χόιμ. 

Το 1761 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος. Το 1764 ετελεύτησε ο δευτερότοκος Κάρολος Γουλιέλμος σε ηλικία 30 ετών, έτσι όταν το 1777 απεβίωσε ο Φρειδερίκος άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο Αδόλφος.

Είχε ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία και είχε εισέλθει στον στρατό της Έσσης-Κάσσελ. Έπειτα πήγε στον ολλανδικό στρατό, όπου έγινε συνταγματάρχης του 3ου πεζικού Συντάγματος  *Οράγγης-Νάσσαου*. Το 1773 εισήλθε στον πρωσικό στρατό και έγινε διοικητής του 5ου Συντάγματος Τυφεκιοφόρων. Κέρδισε την εύνοια του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας, o οποίος τον διόρισε αντιστράτηγο. Στον Πόλεμο για τη Διαδοχή της Βαυαρίας του επιτέθηκε ο στρατηγός Βούρμσερ και κατέστη αιχμάλωτος των Αυστριακών στο Χάμπελσβερτ (σημερινή Μπιστσίτσα Κβότσκα της Πολωνίας) το 1779. Το επόμενο έτος παραιτήθηκε από στρατιωτικός και αποσύρθηκε στο Μπάρχφελντ.

Απέκτησε την ιδιοκτησία Νεσσελρέντεν το 1794 και τρία έτη μετά πώλησε την ιδιοκτησία Βέρα (*Wehra*) στο κτηματικό γραφείο του Κάσσελ αντί του ποσού των 24.000 ταλήρων.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1781 τη Λουίζα των Βέττιν, κόρη του Αντωνίου Ούλριχ, δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
* Κάρολος 1784-1854, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ.
* Γουλιέλμος 1786-1834, νυμφεύτηκε την Ιουλιανή-Σοφία του Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου διαδόχου της Δανίας.
* Ερνέστος-Φρειδερίκος 1789-1850, στρατηγός του ιππικού της Ρωσίας.
*  Φρειδερίκος 1782-1783 απεβ. 1 έτους, Γεώργιος 1787-1788 απεβ. 1 έτους, Καρλόττα 1794 απεβ. σε νήπιο.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Johann Samuel Ersch (ed.): Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer Folge, p. 297
* Eduard Lange, Die soldaten Friedrich's des Grossen, p. 259

## Παραπομπές σe πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αυτόνομος Θιβετιανός Νομός Χαϊμπέι

Ο **Αυτονόμος Θιβετιανός Νομός Χαϊμπέι** (κινεζικά: 海北藏族自治州 Θιβετιανά: མཚོ་བྱང་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་) είναι αυτόνομος νομός στα βορειοανατολικά της επαρχίας Τσινγκχάι της Κίνας. Ο νομός έχει έκταση 39.354 τ.χλμ. και η έδρα είναι η κομητεία Χαϊγιάν. Το όνομά του σημαίνει κυριολεκτικά "βόρεια της λίμνης Τσινγκχάι."

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, το Χαϊμπέι έχει πληθυσμό 258.922 κατοίκων με πληθυσμιακή πυκνότητα 6.58 κατοίκων ανά τ.χλμ. 

Ακολουθεί ένας κατάλογος των εθνικών ομάδων στον νομό σύμφωνα με την απογραφή του 2000.

## Υποδιαιρέσεις
Ο νομός χωρίζεται σε 4 διαιρέσεις κομητειακού επιπέδου: 3 νομούς και 1 αυτόνομη κομητεία. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νομοί του Τσινγκχάι
Φουζίλι

Τα **φουζίλι** (), επίσης γνωστά στα ελληνικά ως **βίδες**, είναι είδος ζυμαρικών σε σχήμα κοχλία, που προέρχονται από τη νότια Ιταλία.

## Φουζίλι απ' τη Μολίζε
Στη Μολίζε είναι ένα παραδοσιακό γεωργικό προϊόν 

Γυναίκες που εξειδικεύνταν στην τέχνη των φουζίλι εργάζονταν στις κουζίνες των πιο εύπορων οικογενειών όταν οι τελευταίοι ήθελαν να απολαύσουν τέλεια φουζίλι και θαύμαζαν την ταχεία επιδεξιότητα τους.  Σε Gragnano εξακολουθούν σήμερα να φτιάχνονται χειροποίητα, στρίβοντας τα μακαρόνια με ένα σύρμα και αφήνωντας τα να στεγνώσουν. Αυτή η ίδια τεχνική, κάποτε ευρέως διαδεδομένη, εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε πολλές περιοχές της Νότιας Ιταλίας και χρησιμοποιείται για την παρασκευή άλλων τύπων ζυμαρικών που είναι διαφορετικά από τα φουζίλι σε μορφή ή ζύμη. Αξιοσημείωτη είναι η συνταγή για τα φουζίλι αλά Μολιζάνα.

## Στην Καμπανία
Επίσης, στην Καμπανία είναι παραδοσιακό ζυμαρικό: τα φουζίλι από το Felitto, αυτά από το Αβελλίνο, από το Gioi και το φουζίλι "φουριτάνο" από το Minori εισάγονται στην πραγματικότητα από την *περιοχή της Καμπανίας* από τα παραδοσιακά προϊόντα τροφίμων της Καμπανίας.

### Φουζίλι από το λ
Πρόκειται για μια παραλλαγή, με στενότερο και επίμηκες σχήμα, που λαμβάνεται ακριβώς από την επεξεργασία της ζύμης γύρω από έναν άξονα.

### Φουζίλι από το Φελίτο
Αυτή η παραλλαγή γεννήθηκε σε μια πόλη στην επαρχία του Σαλέρνο, το Felitto. Πρόκειται για ένα ειδικό ζυμαρικό αυγών, χειροποίητο, κατασκευασμένο με τη βοήθεια λεπτού σύρματος, με σιμιγδάλι σκληρού σίτου, αυγά και λίγο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Μοιάζει με διάτρητο μακαρόνι με μεταβλητό μήκος (μεγαλύτερο από 20&nbsp;cm) και μειωμένο πάχος (μέχρι και 24 χιλ.), κιτρινωπού χρώματος, λιγότερο ή περισσότερο έντονο.
μικρογραφία|Busiate trapanesi

## Μπουσιάτε από το Τράπανι
Στη Σικελία, η *μπουσιάτε* (ή το μπουσιάτι), είναι μια παραδοσιακή συνταγή από την κουζίνα του Τράπανι. Έχουν το ίδιο σχήμα με τα φουζίλι από το Αβελλίνο, αλλά είναι ελαφρώς μεγαλύτερα, και παίρνουν το όνομά τους από το *buso *(βαρέλι) που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την παραγωγή τους.* *Το μπουσιάτι περιλαμβάνεται στον κατάλογο των παραδοσιακών τροφίμων της Σικελίας. Παραδοσιακά σερβίρεται με πέστο αλά τραπανέζ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ζυμαρικά
Γκεραρντέλο ντα Φιρέντσε

O **Γκεραρντέλο ντα Φιρέντσε**, ή αλλιώς **Νίκολο ντι Φραντσέσκο** (1320/1325 – 1362 ή 1363), ήταν Ιταλός συνθέτης που ανήκε στη νέα μουσική της Ars nova.

## Βιογραφία
Ο Γκεραρντέλο ήταν μέλος οικογένειας μουσικών. Ο αδελφός του, Jacopo και ο γιος του, Τζιοβάνι ήταν επίσης συνθέτες. Κανένα δείγμα της μουσικής τους δεν έχει ληφθεί. Γεννήθηκε μάλλον στη Φλωρεντία ή στη γύρω περιοχή και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πόλη της Τοσκάνης. 

Το 1343 , εμφανίζεται το όνομά του στα γραπτά του Καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας ως υπάλληλος. Αυτό συνέβη πριν χτιστεί ο παρόν καθεδρικός ναός της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε. Αργότερα έγινε ιερέας και ήταν εφημέριος της Santa Reparata από το 1345 έως το 1351 κατά τη διάρκεια της επιδημίας της πανώλης.

Πιθανότατα γύρω στο 1351 μπήκε στην εκκλησία του Vallombrosani, ένα μοναστήρι των βενεδικτίνων 30 χιλιόμετρα από τη Φλωρεντία. 
Υπάρχουν μερικές λεπτομέρειες από τα τελευταία χρόνια της ζωής του, και η ημερομηνία του θανάτου του περιλαμβάνονται στο σονέτο "Ralegratevi, Muse, or giubilate" που γράφτηκε μεταξύ 1362 και 1363 από τον Francesco di Simone Peruzzi, το οποίο μιλάει για το θάνατό του στη Φλωρεντία.

## Μουσική
Αν και ο Γκεραρντέλο ήταν γνωστός για την εκκλησιαστικη μουσική, λίγα απομεινάρια από αυτή την παραγωγή έχουν διασωθεί. Τα Gloria και Agnus Dei, και τα δύο του Γκεραρντέλο , είναι από τα λίγα κομμάτια που έχουν απομείνει από τη παραγωγή των Ιταλών συνθετών του 14ου αιώνα.Το ύφος της παραγωγής του Γκεραρντέλο είναι παρόμοια με τα μαδριγάλια της ίδιας περιόδου. Τα κομμάτια είναι δύο φωνές, με πέρασμα σε μια ενιαία φωνή εναλλάξ. 

Η κοσμική μουσική του Γκεραρντέλο υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες: δέκα μαδριγάλια για δύο φωνές, πέντε μπαλάντες για σόλο φωνή, και μία δημοφιλής caccia (ιδιαίτερος τύπος μαδριγαλίου), ***Tosto che l'alba*** για τρεις φωνές. Από στυλιστική άποψη, η μουσική του είναι χαρακτηριστική των αρχών 14ου αιώνα κυρίως ορμονική, με εξαίρεση τη caccia στην οποία οι δύο ανώτερες φωνές τραγουδούν έναν κανόνα και η τρίτη φωνή είναι ένας τενόρος χωρίς κείμενο (πιθανώς ενόργανος) σε μακριές νότες. Σε μία από τις μονοφωνικές μπαλάντες του βρέθηκε ρυθμός Landini.

Μεγάλο μέρος από τη μουσική του Γκεραρντέλο βρίσκεται στον κώδικα Squarcialupi, αν και άλλα χειρόγραφα επίσης, όλα από την Τοσκάνη, περιέχουν τα έργα του. Στον κώδικα υπάρχει ένα πορτρέτο, κατά πάσα πιθανότητα δικό του (κάθε συνθέτης απεικονίζεται στις σελίδες του κώδικα).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* (Αγγλικά) *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie.  20 vol.  London, Macmillan Publishers Ltd., 1980.  ISBN 1-56159-174-2
* (Αγγλικά) Gustave Reese, *Music in the Renaissance*.  New York, W.W. Norton & Co., 1954.  ISBN 0-393-09530-4
* (Αγγλικά) Richard H. Hoppin, *Medieval Music*.  New York, W.W. Norton & Co., 1978.  ISBN 0-393-09090-6
* (Αγγλικά) Kurt von Fischer/Gianluca d'Agostino: "Gherardello da Firenze", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed December 20, 2005), (subscription access)

## Σχετικά στοιχεία
* Ars nova
* Niccolò Soldanieri

Κατηγορία:Συνθέτες του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Κάρολος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ

Ο **Κάρολος** (γερμ. *Karl*, 27 Ιουνίου 1784 - 17 Ιουλίου 1854) του Οίκου της Εσσης ήταν λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ (1803-1854).

## Βιογραφία
Ο *Κάρολος Αύγουστος Λουδοβίκος Φίλιππος* γεννήθηκε στο Μπάρχφελντ και ήταν το δεύτερο παιδί και ο δεύτερος (πρώτος επιβιώσας) γιος του Αδόλφου της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ και της Λουίζας, κόρης του Αντωνίου Ούλριχ της Σαξονίας-Μάινινγκεν.

Το 1803 διαδέχθηκε τον πατέρα του που απεβίωσε. Το 1806 το Μπάρχφελντ προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Βεστφαλίας. Όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης ηττήθηκε στη μάχη της Λειψίας, ο Κάρολος επανήλθε στο Μπάρχφελντ, υπό την κηδεμονία του Εκλεκτοράτου της Έσσης.

Υπηρέτησε στον πρωσικό στρατό και αργότερα στο ρωσικό στρατό. Πολέμησε μαζί με τους Ρώσους κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους (1803-15), ιδιαίτερα στη μάχη του Μποροντίνο. Αφού αποσύρθηκε από το ρωσικό στρατό εισήλθε στο στρατό της Έσσης, όπου προήχθη σε αντιστράτηγο το 1836.

Αργότερα έζησε στο Κάστρο Αουγκούστεναου στο Χερλεσχάουζεν και απεβίωσε το 1854 σε ηλικία 70 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του, Αλέξιος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1816 την Αυγούστα, κόρη του Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Χοενλόε-Ίνγκελφινγκεν, και είχε δύο τέκνα:
* *Μπέρτα* Βιλελμίνη Καρολίνα Λουίζα Μαρία (1818 - 1888), παντρεύτηκε το Λουδοβίκο του Μπέντχαϊμ και Στάινφουρτ, απέκτησε έξι παιδιά.
* Αιμιλία (1821 - 1836).

Το 1821 απεβίωσε η Αυγούστα και ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο το 1823 με τη Σοφία, κόρη του Λουδοβίκου Γουλιέλμου Γελδρίκου Ερνέστου του Μπέντχαϊμ και Στάινφουρτ, και είχε τέσσερα τέκνα:
* Βίκτωρ (1824 - 1846).
* Αλέξανδρος (1826 - 1841).
* Αλέξιος (1829 - 1905), Λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ, άτεκνος.
* Γουλιέλμος (1831 - 1890), υποναύαρχος της Πρωσίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Απέκτησε δέκα παιδιά. Ο γιος του:
** Χλωδοβίκος, διαδέχθηκε το θείο του, Αλέξιο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Johann Samuel Ersch (ed.): Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer ..., p. 297

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αλονζανφάν

To ***Αλονζανφάν*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Allonsanfàn***) είναι ιταλική ταινία του 1974 σε σκηνοθεσία και σενάριο των αδερφών Ταβιάνι. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από τις δύο πρώτες λέξεις της Μασσαλιώτιδας (Allons enfants).

## Πλοκή
Στις αρχές του 19ου αιώνα, την περίοδο της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων ο αριστοκρατικής καταγωγής και πρώην επαναστάτης, Φούλβιο Ιμπριάνι, επιστρέφει στο σπίτι του μετά από χρόνια αιχμαλωσίας. Δυσκολέυεται πολύ να προσαρμοστεί στη νέα του ζωή και αντιμετωπίζει προβλήματα με τη σύντροφό του.

Οι παλιοί του σύντροφοι τον πείθουν να πάρει μέρος σε μια επαναστατική επιχείρηση, η οποία γίνεται αντιληπτή. Ωστόσο δεν καταφέρνουν να την αναχαιτίσουν και οι επαναστάτες μαζί με τον Φούλβιο συνεχίζουν την επιχείρησή τους.

Όταν φτάνουν, ο Φούλβιο καταδίδει τους συντρόφους του στον ιερέα της περιοχής, ο οποίος ειδοποιεί τις αρχές. Όμως, ο τελευταίος επιζών της επανάστασης, ο Αλονζανφάν, ξεγελά τον Φούλβιο και του λέει πως η επανάσταση πέτυχε. Τότε, βάζει ξανά τα κόκκινα ρούχα που φορούσε όταν ήταν με τους συντρόφους, με αποτέλεσμα οι στρατιώτες να τον δουν και να τον σκοτώσουν.
## Διανομή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία αδερφών Ταβιάνι
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες του 1974
Μαλλορέντους

Το **μαλλορέντους**, μερικές φορές γνωστό ως *σαρδηνιακό [[νιόκι]]*, είναι είδος ζυμαρικών χαρακτηριστικό της κουζίνας της Σαρδηνίας. Έχουν τη μορφή μακρών ριγέ οστράκων  από περίπου 2&#x20;cm και πάνω, και είναι φτιαγμένα από αλεύρι, σιμιγδάλι και νερό. Τρώγονται με διάφορες σάλτσες.

Στο Σασαρέζε ονομάζονται *κιτζόνες *ή *κιτσόνες*, στο Λογκουντόρο *μακαρόν κάιντος *ή *μακαρόν ντε πούντσου*, στην επαρχία του Νουόρο *κραβάος*.

## Σύντομη ιστορία του μαλλορέντους
Το μαλλορέντους είναι ήταν πάντα το παραδοσιακό πιάτο στη Σαρδηνία που ετοιμαζόταν σε όλες τις μεγάλες περιπτώσεις, τόσο σε πανηγύρια όσο και σε φεστιβάλ χωριών και κατά τη διάρκεια γάμων.

Από την αρχαιότητα οι νοικοκυρές ετοίμαζαν αυτό το είδος ζυμαρικών. Η προέλευση βρίσκεται στο χιλιετημένο πρότυπο αγροτικής καλλιέργειας στη Μεσόγειο, βασισμένο κυρίως στην καλλιέργεια σιταριού.

Ο όρος *malloreddu* (πληθυντικός *malloreddus*) είναι υποκοριστικό του *malloru*, που στην campidanese sardinian (νότια Σαρδηνία και την κεντρική-νότια), σημαίνει ταύρος. Κατά συνέπεια, *malloreddus* σημαίνει *μοσχάρια*.

Η προέλευση του ονόματος βρίσκεται στον τρόπο έκφρασης στο αγροτικό περιβάλλον. Η χειρωνακτική επεξεργασία των μαλλορέντους στο νοικοκυριό ήταν το ζύμωμα του σκληρού σιμιγδαλιού με νερό και η δημιουργία κύλινδρων ζύμης μήκους περίπου 15 cm, οι οποίοι κόβονται σε κύβους.Στη συνέχεια, το σχήμα αποκτάται με τη σύνθλιψη των κύβων ζύμης ενάντια στο άκρο ενός καλαθιού άχυρου, που αναφέρθηκε στο κέϊλι (το κόσκινο) για να τα γίνουν γδαρμένοι ή αρκετά λείοι για να τα συνθλίφτούνι απλά σε μια ξύλινη βάση. Παίρνει κανείς ένα παραγεμισμένο προϊόν που στη φαντασία του αγροτικού κόσμου πήρε τη μορφή μικρών μοσχαριών (σκεφτείτε εκφράσεις όπως,"*ωραίο, λίπος" σε ένα μοσχάρι*).

## Πιάτα με μαλλορέντους
Το κλασικό πιάτο από την κουζίνα της Σαρδηνίας είναι το μαλλορέντους αλά καμπιντανέζε. Σε αυτό το πιάτο, φτιάχνετε μια σάλτσα κόβοντας σε κομμάτια λουκάνικο Σαρδηνίας, τα οποία αφήνετε να ροδίσουν σε λάδι με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, στη συνέχεια βράζετε για περίπου μία ώρα με σάλτσα ντομάτας, ενώ στη συνέχεια, προσθέτετε κάποιες κλωστές Σαφράν δέκα λεπτά πριν το τέλος του μαγειρέματος. Τα βρασμένα ζυμαρικά σερβίρονται με αυτή τη σάλτσα και με τριμμένο πεκορίνο Σαρδηνίας.

Αρχικά το σαφράν χρησιμοποιούνταν απευθείας στη ζύμη των μαλλορέντους, αλλά τώρα προστίθεται τελικά στη σάλτσα.

Κατηγορία:Ζυμαρικά
Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Εσπίριτο Σάντο

Το **Εσπίριτο Σάντο** (πορτογαλικά: *Espírito Santo*) είναι πολιτεία στη νοτιοανατολική περιοχή της Βραζιλίας. Συνορεύει βόρεια με τις πολιτείες Μπαΐα, δυτικά με το Μίνας Ζεράις και νότια με την Ρίο ντε Τζανέιρο. Ανατολικά η πολιτεία βρέχεται από τον Ατλαντικό. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι η Βιτόρια.

Στα πορτογαλικά το όνομα της πολιτείας σημαίνει *Άγιο Πνεύμα.*

Το Περναμπούκο διοικητικά διαιρείται σε τέσσερις μεσοπεριοχές και 13 μικροπεριοχές και έχει 78 δήμους. Η πολιτεία έχει πληθυσμό 3.514.952 κατοίκους και έκταση 46.098,6 τ.χλμ.

## Οικονομία
Κύριοι κλάδοι της οικονομίας είναι η γεωργία και η εξόρυξη ορυκτών. Στην πρωτεύουσα της πολιτείας Βιτόρια βρίσκεται σημαντικό εμπορικό λιμάνι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Αλέξιος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ

Ο **Αλέξιος** (γερμ. *Alexis Prinz und Landgraf von Hessen-Philippsthal-Barchfeld*, 13 Σεπτεμβρίου 1829 - 16 Αυγούστου 1905) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ (1854 - 1866) και μετά τιτουλάριος μόνο (1866 - 1905).

## Βιογραφία
Ο *Αλέξιος Γουλιέλμος Ερνέστος Φίλιππος* γεννήθηκε στο Μπουργκστάινφουρτ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και της Σοφίας, κόρης του Λουδοβίκου Γουλιέλμου Γέλδρικου Ερνέστου του Μπέρτχαϊμ & Στάινφουρτ.

Διαδέχθηκε το 1854 τον πατέρα του που απεβίωσε. Ήταν τιμητικά στρατηγός του Ιππικού της Πρωσίας. Από το 1866 ήταν μέλος της Πρωσικής Άνω Βουλής των Λόρδων και ιππότης του Τάγματος του Μέλανος Αετού. Η Πρωσία προσάρτησε το εκλεκτοράτο της Έσσης από το 1866, συμπεριλαμβανομένου του Μπάρχφελτ. Ο Αλέξιος και ο γιος του τρίτου εξαδέλφου του Ερνέστος της Έσσης-Φίλιπσταλ, έλαβαν μαζί ως αποζημίωση 300.000 μάρκα ετησίως. Τους δόθηκαν επίσης τρία κάστρα: το κάστρο την πόλης του Χάναου, το κάστρο του Ρότενμπουργκ και το κάστρο Σένφελντ στο Κάσσελ.

Το 1890 απεβίωσε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος. Ο ίδιος ο Αλέξιος απεβίωσε το 1905 στο Χερλεσχάουζεν σε ηλικία 76 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμου, Χλωδοβίκος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1854 τη Λουίζα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Καρόλου της Πρωσίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και χώρισαν το 1861.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Preußisches Jahrbuch. Dritter Jahrgang, Berlin 1863, S. 191

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης