open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μεταρρύθμιση Μεϊτζί

Η **μεταρρύθμιση Μεϊτζί** ή **Αποκατάσταση Μεϊτζί** (明治維新, Μεϊτζί Ισίν) ήταν μια αλυσίδα γεγονότων με την οποία αποκαταστάθηκε η αυτοκρατορική κυριαρχία στην Ιαπωνία το 1868. Η αποκατάσταση οδήγησε σε τεράστιες αλλαγές στην πολιτική και κοινωνική δομή της Ιαπωνίας, με την κατάργηση του Σογκουνάτου και τον εκσυχρονισμό της Ιαπωνίας. Πήρε το όνομά της από τον αυτοκράτορα Μεϊτζί, ο οποίος βασίλευσε στη Ιαπωνία από το 1867 ως το 1912.

Στη περίοδο αυτή έγινε μια καταπληκτική προσπάθεια να εκσυγχρονιστεί η Ιαπωνία για να συμβαδίσει με τον δυτικό πολιτισμό χωρίς όμως να ‘χάσει την ψυχή της’

Επικεντρώθηκε στην πολεμική βιομηχανία, αλλά και έγινε μια τεράστια προσπάθεια εξάλειψης του αναλφαβητισμού, που είχε εξαιρετικά αποτελέσματα μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα (περίπου 30 χρόνων).

Η τεράστια αυτή αλλαγή στον Ιαπωνικό τρόπο ζωής θεωρείται το πρώτο Ιαπωνικό Θαύμα. Το δεύτερο είναι η ανάκαμψή της μετά την συντριπτική της ήττα στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μειτζι
Γκέοργκ Κρίστιαν Άντλερ

Ο **Γκέοργκ Κρίστιαν Άντλερ** (γερμ. *Georg Christian Adler*) (1724 - 1804) υπήρξε γερμανός ιεροκήρυκας, συγγραφέας και αρχαιοδίφης. Γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1724 στο Μπράντενμπουργκ. Πατέρας του ήταν ο επίσης Γκέοργκ Κρίστιαν Άντλερ, διδάσκαλος στο Κολλέγκιουμ Φριντερικιάνουμ. Παντρεύτηκε το 1755 την Γιοάννα Ελίζε το γένος Σούλτσε, και απόκτησαν μαζί τον γιο Γιάκομπ Γκέοργκ Κρίστιαν Άντλερ. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Χάλλε και διετέλεσε ιεροκήρυκας το 1755 στην Άρνις και το Σάραου. Ένα χρόνο αργότερα εγκαταστάθηκε στην Άλτονα, όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας (*St. Trinitatis*) στην Άλτονα. Πέρα από τις θεολογικές του ενασχολήσεις μελέτησε την ιστορία της Ρώμης και συνέταξε αρκετές μελέτες επί του θέματος. Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 1804 στην Άλτονα (*Altona*) του Χόλσταϊν (*Holstein*).

## Ενδεικτική εργογραφία
**Ausführliche Beschreibung der Stadt Rom*, με 15 χαλκοτυπογραφίες και χάρτες, 4 τόμοι, Altona 1781-1782
**Nachricht von den Pomtinischen Sümpfen und deren Austrocknung mit einer genauen Charte derselben*, Verlag Bohn, Hamburg 1783
* Επανέκδοση του βιβλίου *„Sexti Iulii Frontini de Aquae ductibus urbis Romae“* του Sextus Iulius Frontinus. Altona, 1792

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οικογενειακό δέντρο των Άντλερ 

Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Στέλιος Ρόκκος

[μικρογραφία|268x268εσ|Ο Ρόκκος με τον  [Αντώνης Ρέμος το 2013]]

Ο **Στέλιος Ρόκκος** (Καλλιόπη Λήμνου, 11 Φεβρουαρίου 1965) είναι Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός. 

Γεννήθηκε το 1965 στην Καλλιόπη της Λήμνου. Έχει τρία αδέρφια. Ξεκίνησε να τραγουδά και να παίζει κιθάρα επαγγελματικά στη Λήμνο το 1984 και από το 1988 εκτός Λήμνου. Από τότε έχει κυκλοφορήσει πάνω από 18 άλμπουμ, τα περισσότερα από τα οποία γνώρισαν εμπορική επιτυχία. Απο το 2014 ανήκει στο δυναμικό της Panik Platinum. 

Το μεγαλύτερο μέρος των τραγουδιών που έχει ερμηνεύσει είναι σε δικούς του στίχους και μουσική. Στο παρελθόν συνεργάστηκε με πολλά ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Γιάννης Πλούταρχος, ο Γιάννης Πάριος, ο Πασχάλης Τερζής, ο Βασίλης Καρράς, ο Αντώνης Ρέμος, ο Γιώργος Μαργαρίτης, ο Σάκης Ρουβάς, η Νατάσα Θεοδωρίδου, ο Γιάννης Βαρδής, ο Νίκος Κουρκούλης, η Σοφία Αρβανίτη, η Πέγκυ Ζήνα, ο Δήμος Αναστασιάδης, ο Νίκος Οικονομόπουλος, η Έλενα Παπαρίζου, ο Χρήστος Δάντης, ο Γιάννης Καψάλης, ο Χρήστος Νικολόπουλος, η Λένα Ζευγαρά κ.ά. Επίσης το 2002 μοιράστηκε τη σκηνή με τον διεθνούς φήμης συνθέτη Γκόραν Μπρέγκοβιτς σε κοινές εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Από το 2008 μέχρι το 2022 ο Στέλιος, συνεργάστηκε στις εμφανίσεις του, με το μεγάλο του γιο του, τον Δημήτρη Ρόκκο, στην κιθάρα. 

Δικά του τραγούδια έχουν συμπεριλάβει σε προσωπικά τους άλμπουμ οι: Σάκης Ρουβάς, Νίκος Νομικός, Σταμάτης Γονίδης, Θέμης Αδαμαντίδης, Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Πέγκυ Ζήνα, Βλάσσης Μπονάτσος, Λιζέττα Νικολάου, Γιάννης Κότσιρας, Σπύρος Παπαδήμας, Κώστας Μαρτάκης κ.ά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα του καλλιτέχνη στο facebook από http://www.facebook.com

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
827 Βολφιανή

Η **Βολφιανή** (*Wolfiana*) είναι ένας μικρός αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,08. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Γερμανού αστρονόμου Μαξ Βολφ. Η Βολφιανή ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βολφιανής εκτιμάται σε 7,9 χιλιόμετρα και ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βολφιανη
Καραϊσκάκης Αιτωλοακαρνανίας

Ο **Καραϊσκάκης** είναι πεδινό χωριό του Αστακού στην Αιτωλοακαρνανία με υψόμετρο 30 μέτρα

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Καραϊσκάκης βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βελούτσα σε απόσταση 4 χλμ. βόρεια του Αστακού και 58 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μεσολογγίου. Το παλαιότερό του όνομα ήταν *Δραγαμέστο* και μετονομάστηκε σε Καραϊσκάκης το 1930, επειδή εκεί είχε διατηρήσει το στρατόπεδό του ο Καραϊσκάκης κατά την επανάσταση του 1821. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Καραϊσκάκη που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 518 κατοίκους ενώ στην απογραφή του 2001 είχε 630 κατοίκους.

## Πηγές
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αστακού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Κατηγορία:Γεώργιος Καραϊσκάκης
828 Λιντεμάννια

Η **Λιντεμάννια** (*Lindemannia*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,171. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από τον γερμανικής καταγωγής Βρετανό μηχανικό, επιχειρηματία και ερασιτέχνη αστρονόμο Άντολφ Φρήντριχ Λίντεμαν (1846-1927).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λιντεμάννιας εκτιμάται σε 53,38 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,046. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λιντεμάννια γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λιντεμαννια
829 Ακαδημία

Η **Ακαδημία** (*Academia*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,863. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ακαδημίας εκτιμάται σε 43,76 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,048. Η Ακαδημία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 53,5 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ακαδημια
831 Στάτειρα

Η **Στάτειρα** (*Stateira*) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,024. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη Β΄. Η Στάτειρα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Στατείρας είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Στατειρα
832 Κάριν

Η **Κάριν** (*Karin*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,185. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Κάριν Μάνσντοτερ, συζύγου του βασιλέα Ερρίκου ΙΔ΄ της Σουηδίας (16ος αιώνας).

Η Κάριν αποτελεί το μεγαλύτερο μέλος του «Σμήνους Κάριν», στο οποίο έδωσε το όνομά της και το οποίο θεωρείται πολύ νέο, δημιουργημένο από μία σύγκρουση πριν από 5,8 εκατομμύρια χρόνια.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κάριν εκτιμάται σε 19,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160. Η Κάριν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 21 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Καριν
Καιροί (εφημερίδα)

Με τον τίτλο ***Καιροί*** άρχισε να εκδίδεται στην Αθήνα, από το 1872, ημερήσια πολιτική εφημερίδα η οποία διατηρήθηκε μέχρι το 1923. Ιδρυτής και εκδότης των *Καιρών* ήταν ο Πέτρος Κανελλίδης μέχρι το θάνατό του το 1911. Από τότε τη συνέχιση της έκδοσης ανέλαβε η κόρη του Νέλλη Κανελλίδου μέχρι το 1923.

Η εφημερίδα αυτή, που ιδρύθηκε, υπόψη, τον ίδιο χρόνο που ο Χαρίλαος Τρικούπης ίδρυσε το λεγόμενο "Πέμπτο Κόμμα", ουσιαστικά αποτελούσε το πολιτικό δημοσιογραφικό όργανο του Χ. Τρικούπη. Στην εφημερίδα αυτή φιλοξενήθηκαν ανυπόγραφα τα ιστορικά άρθρα του Χ. Τρικούπη με τους τίτλους «Τις πταίει» και «Παρελθόν και Ενεστώς» με συνέπεια να συλληφθεί ο εκδότης και ν΄ αποκαλυφθεί ο πραγματικός συγγραφέας οπότε και οι δύο υπέστησαν δίωξη.

## Πηγές
* *[[Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)|Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου]]* τομ.10ος, σελ.50.
* Βουλή των Ελλήνων: *500 χρόνια έντυπης παράδοσης (1499-1999)*, Αθήνα 2000, σελ. 87

Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Αλεξάνδρα Μαυροκορδάτου

Η **Αλεξάνδρα Μαυροκορδάτου** (1605-1684), επίσης γνωστή ως **Λοξάνδρα Σκαρλάτου**, ήταν Ελληνίδα διανοούμενη και οικοδέσποινα λογοτεχνικού σαλονιού.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Σκαρλάτου Μπεγλιτζί και μέλος της Οικογένειας Μαυροκορδάτου, μίας εκ των σημαντικότερων φαναριώτικων οικογενειών, ενώ μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και έλαβε σημαντική μόρφωση. Παντρεύτηκε τον εύπορο Έλληνα έμπορο μεταξιού Νικόλαο Μαυροκορδάτο (1599-1649).

Έπειτα από δύο αποτυχημένους γάμους, κατέστη η πρώτη Ελληνίδα που ξεκίνησε λογοτεχνικό σαλόνι εντός των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η εκ μέρους της δημιουργία λογοτεχνικού σαλονιού κατέστη δυνατή καθώς οι Έλληνες χριστιανικού θρησκεύματος δεν ήσαν υποχρεωμένοι να ακολουθούν την ισλαμική νομοθεσία σύμφωνα με την οποία όφειλε να υπάρχει περιορισμός ως προς τις συνευρέσεις μεταξύ ατόμων των δύο φύλων. Σύντομα, το παράδειγμά της ακολουθήθηκε και από άλλες Ελληνίδες, ενώ η ίδια απέκτησε σημαντική επιρροή σε κοινωνικό επίπεδο, αποτελώντας το επίκεντρο πολιτικού περιεχομένου συζητήσεων.

Το 1683, ο υιός της, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, συμμετείχε στη Μάχη της Βιέννης και κατηγορήθηκε για την οθωμανική ήττα εναντίον των Αυστριακών, ενώ η ίδια η Αλεξάνδρα κατηγορήθηκε από τους Τούρκους πως ενεθάρρυνε την φερόμενη ως προδοσία του λόγω της δικής της επιθυμίας για απελευθέρωση της Ελλάδας από την οθωμανική κυριαρχία.

Ως αποτέλεσμα, συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου και απεβίωσε το 1684, σε ηλικία 79 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  

Αλεξανδρα
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Αθήνα
Νικόλαος Καλλιάκης

Ο **Νικόλαος Καλλιάκης** (*Nicolaus Calliachius*) (1645 - 1707) υπήρξε Κρητικός λόγιος και φιλόσοφος που άκμασε στην Ιταλία τον 17ο αιώνα. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας και θεολογίας στην Ρώμη, καθηγητής πανεπιστημίου των Ελληνικών και Λατινικών και της αριστοτελικής φιλοσοφίας στην Βενετία το 1666 και καθηγητής των καλών γραμμάτων (*belles-lettres*) και ρητορικής στην Πάδοβα το 1667. 
## Βιογραφικά στοιχεία
thumb|Νικόλαος Καλλιάκης, πίνακας του 17ου αιώνα, Εθνική βιβλιοθήκη της Αυστρίας
Γεννήθηκε το 1645 στον Χάνδακα (Ηράκλειο) της Κρήτης. Η καταγωγή του ήταν κρητική. Κατέφυγε στην Ρώμη όπου διέμεινε επί δέκα χρόνια, διαπρέποντας ως ένας από τους πιο έξοχους διδασκάλους της ελληνικής και λατινικής γλώσσας. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας και θεολογίας. Πήγε στην Βενετία το 1666 όπου αναγορεύτηκε καθηγητής της αριστοτελικής φιλοσοφίας και της ελληνικής και λατινικής γλώσσας. Έγινε διευθυντής του Ελληνομουσείου Φλαγγίνη από το 1665 ως το 1676. Το 1677 δέχτηκε την πρόσκληση για την Πάδουα και ανέλαβε την έδρα του καθηγητή των καλών γραμμάτων (*belles-lettres*) και της φιλοσοφίας και ρητορικής. Συνέγραψε διατριβή περί των αρχαιοτήτων της Ελλάδας και της Ρώμης και σπούδασε τον χορό στην κλασική αρχαιότητα. Κύριο έργο του ήταν το ***De ludis scenicis mimorum et pantomimorum syntagma***. Στην Πάδουα παρέμεινε ως τον θάνατό του το 1707.

## Πηγές και παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ουμανιστές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της Αναγέννησης
Αικατερίνη Ζλατάνου

Η **Αικατερίνη Ζλατάνου** ήταν Ελληνίδα με σημαντική κοινωνική και φιλελληνική δράση. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν από αρχαιότατη αθηναϊκή οικογένεια. Πατέρας της ήταν ο Μιχαήλ Καζαντζής (ή Καζανζής). Αδελφός της μητέρας της ήταν ο Λουκάς Νίκας. Έτυχε εκλεκτής μόρφωσης και σε νεαρή ηλικία παντρεύτηκε τον Γρηγόριο Ζλατάνο, μεγαλέμπορο από το Μελένικο της  Μακεδονίας. Εγκαταστάθηκαν στο Μάντσεστερ. Το 1897 δημοσίευσε σε αγγλική εφημερίδα φλογερό άρθρο και κίνησε το αίσθημα του αγγλικού λαού υπέρ του απελευθερωτικού αγώνα της Κρήτης. Ίδρυσε το «φιλοκρητικό κομιτάτο», το οποίο αναδείχτηκε κέντρο εθνικής ενέργειας. Έκανε διαλέξεις σε πολλές πόλεις της Αγγλίας προκαλώντας μεγάλο ρεύμα φιλελληνισμού και συγκεντρώνοντας χρηματικά ποσά για την ενίσχυση του αγώνα υπέρ της Κρήτης και της Θεσσαλίας. Προσέφερε γενναία χρηματικά ποσά, φάρμακα, φορεία, απολυμαντικά είδη και χιλιάδες ενδύματα στον Ερυθρό Σταυρό και σε άλλα σωματεία.

## Πηγές
*  
*  

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ούστικα

Η **Ούστικα** (, , ) είναι ιταλικό νησί, βόρεια της Σικελίας, με έκταση 8,7 τ.χλμ και πληθυσμό 1.302 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Ούστικα.

## Ιστορία
Ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1989 στο Φαραλιόνι έχουν αποκαλύψει ένα μεγάλο προϊστορικό χωριό που χρονολογείται από τον 14ο έως τον 13ο αιώνα π.Χ. Ανακαλύφθηκαν τα θεμέλια περίπου 300 πέτρινων σπιτιών, και τα αμυντικά τείχη του οικισμού συγκαταλέγονται μεταξύ των ισχυρότερων οχυρώσεων οποιασδήποτε περιόδου γνωστής στην Ιταλία. Πιστεύεται ότι αυτοί οι πρώτοι άποικοι ήρθαν από τις Αιολίδες νήσους.

Σε ιστορικούς χρόνους, το νησί είχε κατοικηθεί τουλάχιστον από το 1500 π.Χ. περίπου, από φοινικικούς λαούς. Στην αρχαία Ελλάδα, το νησί ονομάστηκε *Οστεώδες* (οστεοθήκη) στη μνήμη των χιλιάδων στασιαστών της Καρχηδόνας που απέμειναν εκεί και πέθαναν από την πείνα τον 4ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι μετονόμασαν το νησί σε *Ustica*, η λατινική λέξη για το καμένο· για τους μαύρους βράχους του. Το νησί είναι επίσης γνωστό στην περιοχή ως το «μαύρο μαργαριτάρι».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας
Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Παλέρμο
Κατηγορία:Επαρχία του Παλέρμο
Ιωάννης Μαυροκορδάτος

Ο **Ιωάννης Μαυροκορδάτος** (23 Ιουλίου 1684 - 23 Νοεμβρίου 1719) ήταν Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα και καϊμακάμης της Μολδαβίας και αργότερα οσποδάρος (πρίγκιπας) της Βλαχίας.

## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την περίφημη οικογένεια Μαυροκορδάτου. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, αδελφός του ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος, τον οποίο διαδέχτηκε στο αξίωμα του μεγάλου λογοθέτη του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, και αργότερα του δραγουμάνου της Υψηλής Πύλης από το 1710 ως το 1717. Διετέλεσε οσποδάρος (ηγεμόνας) της Μολδαβίας μετά από τον Δημήτριο Καντεμίρ από τις 7 Οκτωβρίου 1711 ως τις 16 Νοεμβρίου 1711 και πρίγκηπας της Βλαχίας από τις 2 Δεκεμβρίου 1716 ως τις 6 Μαρτίου 1719. Ήταν άνδρας σοφός, μεγαλοφυής, γονιμότατος στο πνεύμα και εμβαθύνων στα ενδότερα της φιλοσοφίας. Μιλούσε Ελληνικά, Λατινικά, Γαλλικά και Ιταλικά, όλα άπταιστα. Ήξερε επίσης Αραβικά και Περσικά. Έγραψε βιβλίο *Περί των καθηκόντων*, το οποίο γνώρισε ευρεία διάδοση. Πριν ηγεμονεύσει έγραψε βιβλίο με τον τίτλο «Φιλοθέω Πάρεργα». Απεβίωσε στις 23 Νοεμβρίου 1719 στο Βουκουρέστι.

Ο Ιωάννης Α' νυμφεύτηκε τη Ζαφείρα Ιουλιανού, κόρη του Δημητρίου Ιουλιανού, μεγάλου λογοθέτη του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Γιος τους ήταν ο
Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1710-1738).

Στις ηγεμονίες της Βλαχίας και της Μολδαβίας έγιναν αργότερα πρίγκιπες οι ανεψιοί του Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος και Ιωάννης Β' Μαυροκορδάτος, γιοί του μεγαλύτερου αδελφού του Νικολάου.

## Πηγές
*  
* 

Ιωαννης
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Λεβάντσο

Το **Λεβάντσο** () είναι ιταλικό νησί με έκταση 5,8 τ.χλμ. και πληθυσμό 220 κατοίκους. Είναι το μικρότερο, σε έκταση, νησί του συμπλέγματος των Αιγάδων νήσων και πρωτεύουσα του νησιού είναι το Λεβάντσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο της Φαβινιάνας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας
Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
Μαρίκα Παπαγκίκα

Η **Μαρίκα Παπαγκίκα** (Κως, 1 Σεπτεμβρίου 1890 – Νέα Υόρκη, 2  Αυγούστου 1943) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια. Θεωρείται η σπουδαιότερη ελληνική φωνή στην Αμερική των αρχών του 20ού αιώνα (από όσες τουλάχιστον ηχογραφήθηκαν σε δίσκους).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κω την 1η Σεπτεμβρίου 1890. Το πατρικό της ήταν Κατσόρη.

Μετέβη από την Κω στην Αλεξάνδρεια το 1913 με την οικογένειά της και το 1915 στις Η.Π.Α. μαζί με τον σύζυγό της, Κώστα (Γκας) Παπαγκίκα, με καταγωγή από το Μαρτίνο. 

Ως το 1925, η Μαρίκα και ο Κώστας είχαν ανοίξει το νάιτ κλαμπ Marika's στο νούμερο 215W της 34ης Οδού κοντά στην 8η Λεωφόρο, το πρώτο καφέ αμάν στη νέα Υόρκη, ένα χώρο με ελληνική κουζίνα και μουσική και χώρο συνάντηση για Έλληνες κι άλλους μετανάστες από την Μεσόγειο (Αλβανούς, Άραβες, Αρμένιους, Βούλγαρους και Τούρκους).

Είχε σπουδαία διαδρομή στο πάλκο και στη δισκογραφία μέχρι το Κραχ του 1929, οπότε και καταστράφηκε οικονομικά. Δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα, ενώ το μουσικό της ρεπερτόριο έγινε ευρέως γνωστό στην Ελλάδα μετά από 40 χρόνια.

Στις Η.Π.Α. ηχογράφησε το πρώτο της τραγούδι το 1918 στα στούντιο της Victor Records με τίτλο «Με ξέχασες» για να ακολουθήσει το «Σμυρναίικο μινόρε». Το 1919 μπαίνει στο στούντιο της Columbia, μαζί με τον Αθανάσιο Μακεδόνα στο βιολί, τον Μάρκο Σιφνιό στο τσέλο και τον σύζυγό της, Κώστα Παπαγκίκα, στο τσίμπαλο. Ως το 1929, ηχογράφησε γύρω στα 250 τραγούδια, κλείνοντας τη δισκογραφική της παρουσία με 4 τραγούδια το 1937.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έζησε με τον Κώστα στο 198 της Λεωφόρου Λίλυ Ποντ, στο Σάουθ Μπητς του Στέιτεν Άιλαντ στην Νέα Υόρκη, όπου πέθανε στις 2 Αυγούστου 1943.

## Παραπομπές

## Πηγές
* *Τα Ρεμπέτικα* του Παναγιώτη Κουνάδη, Έκδοση *Τα Νεα*, 2010
* Frangos, Steve. *Marika Papagika and the Transformation of Modern Greek Music*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηχογραφήσεις της Μαρίκας Παπαγκίκα - Internet Archive

Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Μουσική-επέκταση
Πρισίλα Πρίσλεϋ

Η **Πρισίλα Πρίσλεϋ** (αγγλ. *Priscilla Presley*, 24 Μαΐου 1945 - ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου.

## Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1945 το γένος *Ανν Βάγκνερ* (*Ann Wagner*) στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Πατέρας της ήταν ο Τζέιμς Βάγκνερ, ο οποίος πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του. Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε, τον Ζοζέφ Μπολιέ *(Joseph Beaulieu)*, αξιωματικό της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας. Η Πρισίλα στα δεκατέσσερα χρόνια της γνωρίστηκε με τον Έλβις Πρίσλεϊ και τον παντρεύτηκε στο Λας Βέγκας. Απέκτησε μαζί του τη Λίζα Μαρί Πρίσλεϊ.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλβις Πρίσλεϊ
Αλέξανδρος Καλλιμάχης

Ο **Αλέξανδρος Καλλιμάχης** (*Alexandru Callimachi*, 1737 – 12 Δεκεμβρίου 1821) ήταν Έλληνας πρίγκηπας της Μολδαβίας. 

Η καταγωγή του ήταν από την σπουδαία Φαναριώτικη οικογένεια Καλλιμάχη. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του Ιωάννης Καλλιμάχης και ο αδελφός του Γρηγόριος Καλλιμάχης είχαν διατελέσει πρίγκιπες της Μολδαβίας. Διετέλεσε μεγάλος διερμηνέας στην Υψηλή Πύλη από το 1785 ως το 1794, και Πρίγκηπας της Μολδαβίας το 1795. Απεβίωσε στο Μπολού το 1821.Διάδοχός του ήταν ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης. 

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Ελένη Γκίκα, θυγατέρα του Σκαρλάτου Γκίκα και είχαν τα εξής τέκνα:
* Σκαρλάτος Καλλιμάχης 1773-1821, ηγεμόνας της Μολδαβίας. Νυμφεύθηκε τη Σμαράγδα Μαυρογένη και είχαν τέκνα τον Αλέξανδρο Καλλιμάχη ηγεμόνα της Σάμου, τη Ραλού και την Ευφροσύνη.
* Ραλλού 1771-1787, παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Υψηλάντη, πρίγκιπα της Βλαχίας και της Μολδαβίας.
* Ευφροσύνη 1776-1835, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Σούτσο.
* Ιωάννης 1775-1821, μέγας δραγομάνος, νυμφεύθηκε τη Ρωξάνδρα Μουρούζη και απέκτησε έξι τέκνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Αλεξανδρος
Ιωάννης Θεόδωρος Καλλιμάχης

Ο **Ιωάννης Θεόδωρου Καλλιμάχης** (, 1690—1780) υπήρξε Έλληνας πρίγκηπας της Μολδαβίας από το 1758 ως to 1761. Πατέρας του ήταν ο Θεόδωρος Καλμάσουλ. Σπούδασε στην Λβιβ. Ήταν πολύγλωσσος και μιλούσε λατινικά, τουρκικά, ιταλικά, ελληνικά και γαλλικά. Υπηρέτησε στον Ιωάννη Μαυροκορδάτο και στον Γρηγόριο Β΄ Γκίκα. Διετέλεσε επί δεκαέξι χρόνια μεγάλος Δραγουμάνος της Πύλης και στην συνέχεια Πρίγκηπας της Μολδαβίας. Αποσύρθηκε το 1761 και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του, δεκαεννιά χρόνια αργότερα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Ιωαννης Θεοδωρος
Γιάννης Σπαχάνης

Ο **Γιάννης Σπαχάνης** ήταν Έλληνας μουσικός, που αποτέλεσε έναν από τους πρώτους τραγουδιστές που ηχογράφησαν τραγούδια με μπουζούκι, πριν ακόμα και από το Γιώργο Μπάτη και το Μάρκο Βαμβακάρη. Δύο από τα τραγούδια του είναι τα: «Τα δίστιχα του μάγκα» (1931), «Καλέ μάνα δεν μπορώ» (1931).

## Πηγές
* Πετρόπουλος, Ηλίας. «Ρεμπέτικα τραγούδια», 2η έκδ., Αθήνα: Κέδρος, 1991. ISBN 9789600400519

Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Μάριους Μύλλερ-Βέστερνχαγκεν

Ο **Μάριους Μύλερ-Βέστερνχαγκεν** (γερμ. *Marius Müller-Westernhagen*) (γενν. 6 Δεκεμβρίου 1948, Ντύσσελντορφ) είναι Γερμανός ηθοποιός, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής της ροκ μουσικής. Θεωρείται ως πιο εμπορικά επιτυχημένος Γερμανός μουσικός. Πατέρας του ήταν ο ηθοποιός Χανς Μύλλερ-Βέστερνχαγκεν.

## Καριέρα

## Δισκογραφία

### Ζωντανοί

## Φιλμογραφία
thumb|right|250px|Ο Μάριους Μύλερ-Βέστερνχαγκεν στο φεστιβάλ της Μπιενάλε το 2010

### Ως Ηθοποιός
* 1962: *Die höhere Schule*
* 1964: *Sechs Personen suchen einen Autor*
* 1967: *Ostern*
* 1968: *Harakiri Whoom*
* 1968: *Der Unfall*
* 1970: *no prizes-no wagering*
* 1970: *Express*
* 1971: *Hurra, bei uns geht’s rund!*
* 1973: *Veränderung in Milden*
* 1974: *Ein deutsches Attentat*
* 1975: *Verlorenes Leben*
* 1976: *Sladek oder die schwarze Armee*
* 1976: *Tatort: „Transit ins Jenseits“*
* 1976: *[[Aufforderung zum Tanz (Film)|Aufforderung zum Tanz]]*
* 1977: *Das zweite Erwachen der Christa Klages*
* 1977: *Klaras Mutter*
* 1978: *Der Gehilfe*
* 1979: *[[Εγώ είμ' ο νεκρός|Der Tote bin ich]]*
* 1979: *Der Mörder*
* 1980: *[[Theo gegen den Rest der Welt]]*
* 1980: *Geteilte Freude*
* 1980: *Mosch*
* 1982: *[[Der Mann auf der Mauer]]*
* 1984: *[[Der Schneemann]]*
* 1987: *Deshima*
* 1987: *Der Madonna-Mann*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* 
* 

Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Αλλέγκρα Γκατένιο

Η **Αλλέγκρα Γκατένιο** (Θεσσαλονίκη, 1921 - Ισραήλ, ;) ήταν Ελληνίδα εβραϊκής καταγωγής αθλήτρια του στίβου και πανελληνιονίκης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στη Θεσσαλονίκη και πατέρας ήταν ο Μόρδος Γκατένιο. Έπαιρνε μέρος σε αγώνες με το γυμνάσιο Θηλέων και την Μέση σχολή όπου την εντόπισαν παράγοντες του Ηρακλή και το 1938 έγινε η πρώτη αθλήτρια του συλλόγου. Σημείωσε πολλές διακρίσεις σε τοπικές διοργανώσεις όπως το πρωτάθλημα Μακεδονίας, το  1939 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν τρίτη στα 60 μέτρα. Στους επόμενους πανελλήνιους του 1940 ήταν πρώτη στα 100 μέτρα, δεύτερη στο άλμα εις ύψος και τρίτη στα 60 μέτρα. 

Το 1943 η ίδια και η οικογένεια της οδηγήθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και για πολλά χρόνια χάθηκαν εντελώς τα ίχνη της. Μεταπολεμικά αναφέρεται από κάποιους ότι ζούσε για κάποιο διάστημα στην Θεσσαλονίκη και την είχαν συναντήσει. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες αυτές ήταν η μόνη που είχε επιζήσει από την οικογένεια της και τέλος μετανάστευσε στην Παλαιστίνη όπου είναι άγνωστη η ζωή της εκεί.

## Διακρίσεις
* Πανελλήνιο πρωτάθλημα
:60 μέτρα
::Χάλκινο: 1939, 1940
:100 μέτρα
::χρυσό: 1940
:Άλμα εις ύψος
::Αργυρό: 1940

## Πηγές
* *Γυμναστικός Σύλλογος Μακαμπή Θεσσαλονίκης 1908-2010*, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης 2010, ISBN 978-960-92592-9-3

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλήτριες στίβου Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ζαχαρίας Καψαλάκης

Ο **Ζαχαρίας Καψαλάκης** (1930 - 8 Φεβρουαρίου 1995) ήταν Έλληνας νευροχειρουργός, ιδρυτής του Ινστιτούτου "Εγκέφαλος" και Υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών στην Έδρα του καθηγητή Χειρουργικής Γεώργιου Τούντα στο "Αρεταίειο".

## Επιστημονική καρριέρα
Γεννήθηκε το 1930 στην Αγία Γαλήνη Ρεθύμνου και μετά τις γυμνασιακές του σπουδές (1948), σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1948-1954), ενώ στο Λονδίνο συνέχισε την ειδίκευσή του στη Νευροχειρουργική μέχρι το 1960. Αρχικά εξάσκησε την Νευροχειρουργική ως συνεργάτης Υφηγητής της Νευροχειρουργικής, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και σε ιδιωτικές κλινικές. Ο Καψαλάκης θεωρείται ο πατέρας της διάγνωσης και της θεραπείας των Ενδοκρανιακών αιματωμάτων, από τις δημοσιεύσεις του και τα μαθήματα που έκανε στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Ο Ζαχαρίας Καψαλάκης είχε πλούσια προσφορά στην επιστήμη του, έχοντας στο ενεργητικό του πάρα πολλές νευροχειρουργικές επεμβάσεις, ιδίως εγκεφάλου και σπονδυλικής στήλης. Είναι ο πρώτος που έφερε το έτος 1977 τον πρώτο αξονικό τομογράφο στην Ελλάδα. Σταθμό στην καριέρα του αποτέλεσε η ίδρυση του Ινστιτούτου "Εγκέφαλος" στο Χαλάνδρι, που αργότερα επεκτάθηκε με τη δημιουργία άλλων επτά αντίστοιχων Κέντρων ανά την Ελλάδα.
Σημαντική όμως ήταν η προσφορά του και σε άλλους τομείς. Ειδικότερα στο κίνημα ειρήνης, όπου είχε διατελέσει μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ.

## Οικογενειακή κατάσταση
Ήταν παντρεμένος με τη Δήμητρα Σταμίδου και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά.

## Απόπειρα δολοφονίας
Στις 4 Φεβρουαρίου 1987, στο Χαλάνδρι, ο Ζαχαρίας Καψαλάκης δέχθηκε επίθεση από μέλη της Οργάνωσης 17 Νοέμβρη με πυροβολισμούς στα πόδια, αλλά επέζησε του τραυματισμού του.

## Θάνατος
Ο Ζαχαρίας Καψαλάκης πέθανε το πρωί 8 Φεβρουαρίου 1995 στις 9.00, σε ηλικία 65 χρόνων. Στην οικογένεια του εκλιπόντος έστειλαν συλλυπητήρια τηλεγραφήματα η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα και ο επίτιμος Πρόεδρος του Κόμματος Χαρίλαος Φλωράκης. Η κηδεία του Ζαχαρία Καψαλάκη πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι στις 3.30 στο Β Νεκροταφείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νευροχειρουργοί
Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Κατηγορία:Θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Ντε Μόιν (Άιοβα)

Το **Ντε Μόιν** (, ) είναι η πρωτεύουσα και πολυπληθέστερη πόλη στην πολιτεία Άιοβα των Η.Π.Α.. Είναι επίσης η έδρα της Κομητείας Πολκ. Ένα μικρό τμήμα της πόλης εκτείνεται στην κομητεία Γουόρεν. Ενσωματώθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1851, καθώς το Φορτ Ντι Μόιν () συντομεύθηκε σε "Ντι Μόιν" () το 1857. Ονομάσθηκε έτσι από τον Ποταμό Ντι Μόιν, του οποίου το όνομα πρέπει να υιοθετήθηκε από το γαλλικό *Rivière des Moines*, που αποδίδεται ως «Ποταμός των Μοναχών». Η μητροπολιτική περιοχή που περιέχει πέντε κομητείες κατατάσσεται 88η αναφορικά με τον πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες με 569.633 κατοίκους σύμφωνα με τη μέτρηση του 2010 από το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 203.433 στην απογραφή του 2010.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει έκταση 90,65 τετραγωνικά μίλια (234,78 km2), εκ των οποίων τα 88,93 τετραγωνικά μίλια (230,33 km2) είναι στεριά και τα 1,73 τετραγωνικά μίλια (4,48 km2) καλύπτονται από νερό. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Πολκ της Άιοβα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Άιοβα
Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Φινλανδίας

Η **Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Φινλανδίας** (φινλανδικά: *Suomen evankelis-luterilainen kirkko*, σουηδικά: *Evangelisk-lutherska kyrkan i Finland*) είναι η εθνική εκκλησία της Φινλανδίας, και δογματικά συγκαταλέγεται στα Λουθηρανικά χριστιανικά δόγματα.

Η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Φινλανδίας. Σύμφωνα με εκτίμηση που έγινε στα τέλη του 2013, το 75,2% των Φινλανδών ανήκει στην εκκλησία. Με βάσει τα 4,1 εκατομμύρια μέλη της, η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Φινλανδίας είναι μία από από τις μεγαλύτερες Λουθηρανικές εκκλησίες στον κόσμο. Επίσης, συμμετέχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και στο Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, και μαζί με τη Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται *εθνική εκκλησία* στη Φινλανδία. Εκτός από τη Χριστιανική λατρεία, οι τοπικές κοινότητες της Εκκλησίες, διοργανώνουν πολλές μη θρησκευτικές δραστηριότητες.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη σελίδα της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας της Φινλανδίας

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Φινλανδία
Φινλανδια
Μιχαήλ Σιωνίδης

Ο **Μιχαήλ Σιωνίδης** (Γκίρτσιστα Βογδάντσας, 1870 - Εύζωνοι Κιλκίς, 1935) ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από την Γκίρτσιστα Βογδάντσας (Οθωμανική Αυτοκρατορία, σήμερα Βόρεια Μακεδονία).

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχαήλ Σιωνίδης γεννήθηκε το 1870 στην Γκίρτσιστα Βογδάντσας (Οθωμανική Αυτοκρατορία, σήμερα Βόρεια Μακεδονία). Πριν ακόμα την επίσημη εμπλοκή του Ελληνικού κράτους στον Μακεδονικό Αγώνα, το 1902 οργάνωσε ένοπλο σώμα εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων της ΕΜΕΟ, δρώντας στις περιοχές Γκίρτσιστας, Γευγελής και Δοϊράνης. Από το 1904, Συνεργάστηκε με τους Εμμανουήλ Κατσίγαρη και Γεώργιο Ζήρα. Το φθινόπωρο του 1904 Βούλγαροι κομιτατζήδες εισέβαλαν στην Γκίρτσιστα (που σημαίνει *χωριό [[Έλληνες|Ελλήνων]]*) και σκότωσαν αρκετούς Έλληνες κατοίκους, μεταξύ των οποίων και τη δασκάλα Αικατερίνη Χατζηγεωργίου (21 ετών), εξαδέρφη του Μιχάλη Σιωνίδη, τον δάσκαλο Κωνσταντίνο Σιωνίδη και την κόρη του, και έναν ακόμα συγγενή του καπετάν Μιχάλη, τον Λεωνίδα Σιωνίδη. Όταν ο καπετάν Μιχάλης επέστρεψε στο χωριό, συγκρότησε ένοπλη ομάδα και εισέβαλε στο χωριό Μερβίντσα, όπου κρύβονταν οι κομιτατζήδες. Στη μάχη που ακολούθησε, τραυματίστηκε και μετέβη στη Γευγελή, όπου περιθάλπηκε (Ιανουάριος 1905). Στη συνέχεια συνελήφθη απ' τις Οθωμανικές Αρχές και φυλακίστηκε έως την Επανάσταση των Νεοτούρκων το 1908, οπότε και αποφυλακίστηκε λόγω αμνηστίας.

Μετά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, η Γκρίτσιστα περιήλθε υπό Σερβική κυριαρχία, και ο Μιχάλης Σιωνίδης προσέφυγε με την οικογένειά του, στο Ματσίκοβο (σήμερα Εύζωνοι) του νομού Κιλκίς, δίπλα στα τότε Ελληνοσερβικά σύνορα. Κατά του Βαλκανικούς Πολέμους, το σπίτι του στο Ματσίκοβο χρησιμοποιήθηκε από τον βασιλιά Κωνσταντίνο, ως στρατηγείο. Ο Μιχαήλ Σιωνίδης πήρε μέρος στις Μάχες Κιλκίς - Λαχανά, όπου τραυματίστηκε και αργότερα στη Μάχη του Σκρα Ντι Λέγκεν (κατά τον Α¨ Παγκόσμιο Πόλεμο). Κατά τη διάρκεια του πολέμου υπηρέτησε ως μυστικός πράκτορας του Γ' Σώματος Στρατού μπροστά από τις γραμμές του μετώπου, έως την περιοχή της Στρώμνιτσας.

Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μιχάλης Σιωνίδης, ως πρόεδρος της Κοινότητας Ματσικόβου, συνέλεξε τα πτώματα των εννέα Ευζώνων που είχαν σκοτωθεί από τους Βουλγάρους κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο στο φυλάκιο του Αρτζάν (σήμερα Κάστρο) και τους ενταφίασε με τιμές στο Ματσίκοβο. Το 1927 η Επιτροπή Μετονομασίας μετονόμασε το *Ματσίκοβο* σε *Εύζωνοι*, στη μνήμη των εννέα Ευζώνων. Ο Μιχαήλ Σιωνίδης πέθανε το 1935 στους Ευζώνους.

Για τις υπηρεσίες του τιμήθηκε με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας την ανώτερη τιμή του Ελληνικού κράτους, τον Πολεμικό Σταυρό και το Αναμνηστικό Μετάλλιο Μακεδονικού Αγώνα. Ο Ελληνικός Στρατός τιμώντας τον, ονόμασε το στρατόπεδο στην Αξιούπολη *"Στρατόπεδο Σιωνίδη"*.

## Αναφορές
*Η Ελληνικη Αντισταση στη Μακεδονια 1904-1908 ή εικόνα Μιχαήλ Σιωνίδη
*Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα
*Σημειώσεις Μιχαήλ Σιωνίδη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατηγορία:Ελληνικός πολεμικός σταυρός
Κατηγορία:Χρυσό Αριστείο Ανδρείας
Κατηγορία:Μακεδόνες
Χριστιανική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στη Βόρεια Αμερική

Η **Χριστιανική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στη Βόρεια Αμερική** ή **Χριστιανική Αναμορφωμένη Εκκλησία στη Βόρεια Αμερική** (αγγλ.: *Christian Reformed Church in North America* ή εν συντομία *CRCNA*), είναι Προτεσταντικό Χριστιανικό εκκλησιαστικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, με Καλβινιστική και Ευαγγελική θεολογία. 

Έχοντας τις ρίζες της στην Ολλανδική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία, η Χριστιανική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία ιδρύθηκε από τον Γκίσμπερτ Χάαν και ολλανδούς μετανάστες που εγκατέλειψαν την Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική το 1857. Σήμερα αριθμεί περίπου 250.000 μέλη σε περισσότερες από 1.100 κοινότητες. Είναι μέλος της Παγκόσμιας Κοινωνίας Αναμορφωμένων Εκκλησιών.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη σελίδα της Χριστιανικής Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας στη Βόρεια Αμερική

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική

Η **Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική** ή **Αναμορφωμένη Εκκλησία στην Αμερική** (αγγλ.: *Reformed Church in America* ή εν συντομία *RCA*), είναι Προτεσταντικό Χριστιανικό εκκλησιαστικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, με Καλβινιστική θεολογία.

Ιδρυμένη το 1628 ως κλάδος της Ολλανδικής Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας, αποτελεί την αρχαιότερη Προτεσταντική εκκλησία με διαρκή διακονία, και επιπλέον ο αρχαιότερος οργανισμός στη Βόρεια Αμερική. Αργότερα, το 1819 έχοντας πλέον ανεξαρτησία από την Ολλανδική εκκλησία ονομάστηκε *Μεταρρυθμισμένη Προτεσταντική Ολλανδική Εκκλησία*, ενώ το σημερινό της όνομα επιλέχθηκε το 1867. Σήμερα έχει γύρω στα 240,000 μέλη.

Η Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική είναι ιδρυτικό μέλος αρκετών οικουμενικών οργανισμών μεταξύ των οποίων και του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, καθώς και μέλος της Παγκόσμιας Κοινωνίας Αναμορφωμένων Εκκλησιών. Μέρος του δόγματος συμμετέχει στον Εθνικό Σύνδέσμο Ευαγγελικών.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η επίσημη σελίδα της Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας στην Αμερική

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Λάζαρος Αποστολίδης

Ο **Λάζαρος Αποστολίδης** η **καπετάν Λάζος** ήταν Μακεδονομάχος οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα από τη Λεύκη Καστοριάς (πρώην Ζουπάνιστα).

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λάζαρος Αποστολίδης γεννήθηκε το 1886 στη Λεύκη Καστοριάς (πρώην Ζουπάνιστα). Αρχικά εντάχθηκε στην *Εθνική Επιτροπή* και συνεργάστηκε με τον οπλαρχηγό Αριστείδη Μαργαρίτη από την Καστοριά, με τον οποίο πήρε μέρος στην μάχη του Πετροπουλακίου Καστανοχωρίων, εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων. Με την εξέγερση του Ίλιντεν προσέφυγε στην Αθήνα και στη συνέχεια επανήλθε στη Μακεδονία όπου συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Τσόντο (Βάρδα). Τον Ιούνιο του 1905 το σώμα του με υπαρχηγό τον Ηλία Δεληγιαννάκη, έδωσε μάχη με τους κομιτατζήδες Κωνστάντο Ζίφκωφ στην Κοντορρόπη (*σήμερα* Μεταμόρφωση) Καστοριάς ενώ το Φεβρουάριο του ίδιου έτους, το σώμα του συνεπλάκη με τις ομάδες των Κυριάκ Σκούρτωφ και Πάντο Σίντωφ στο Ίζγλιμπι (*σήμερα* Πορειά) Καστοριάς. Λίγο καιρό αργότερα πραγματοποιήθηκε σύγκρουση και με την ομάδα του Ναούμ Πετρώφ στη Μάγγελα (*σήμερα* Άνω Περιβόλι) Καστοριάς.

Αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα και συνέχισε τη δράση του και μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων, το 1908. Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο μαζί με το Γεώργιο Αλεξίου (Μακρή) υπερασπίστηκαν το Βογατσικό και πήραν μέρος στη μάχη της Σιάτιστας. Συμμετείχε στο Βορειοηπειρωτικό Αγώνα και το σώμα του διακρίθηκε ιδιαίτερα στις μάχες της Βίγλιστας και της Μοσχόπολης, το 1916.

Πήρε μέρος επίσης, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη διάρκεια του οποίου τραυματίστηκε και διακομίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και πέθανε μετά από λίγο καιρό. Πίσω του άφησε τέσσερα παιδιά (τρία κορίτσια και ένα αγόρι). Η κόρη του Πηνελόπη παρασημοφορήθηκε δύο φορές ως εθελόντρια του Ερυθρού Σταυρού, ενώ ο γιος του Αθανάσιος υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό φτάνοντας στο βαθμό του Στρατηγού, μετείχε ο δευτεροετής Εύελπις κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολέμησε επί δύο έτη στον ΕΔΕΣ και τέλος στον Εμφύλιο Πόλεμο όπου και τραυματίστηκε.

Το 1960 στήθηκε προτομή του στην Καστοριά, ενώ το όνομά του φέρει οδός της πόλης.
[κέντρο|μικρογραφία|Γράμμα από τον [Γεώργιος Τσόντος Βάρδας|Γεώργιο Τσόντο Βάρδας στον Λάζαρο Αποστολίδη στις 29 Δεκεμβρίου 1914.]]

## Δείτε επίσης
* Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Α-198
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), *Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι*, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 71
* Σφακιά, Η ρίζα της Κρήτης, Γενεαλογία και Ιστορία Δεληγιαννάκηδων και Βαρδουλάκηδων
* Έγχρωμη φωτογραφία του Λάζαρου Αποστολίδη με τους συμπολεμιστές του

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα
Νίκος Αντωνίου

Ο **Νίκος Αντωνίου** είναι Έλληνας συνθέτης.

Γράφει μουσική για καλλιτέχνες από το 2005 καθώς και μουσική για ταινίες μικρού μήκους, θέατρο, video art και εκθέσεις τέχνης από το 2007. Τον Απρίλιο του 2010 κυκλοφόρησε τον τρίτο δίσκο του με τίτλο "Daydreamer". Ο Κώστας Καρυωτάκης και το πεζό κείμενό του με τίτλο Ονειροπόλος (The Daydreamer) αποτελούν έμπνευση για αυτόν τον δίσκο. Ζει μόνιμα στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official Website

Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Δεύτερος θερμοδυναμικός νόμος

300px|μικρογραφία|Μια θερμική μηχανή αριστερά και μια ψυκτική δεξιά. Σε κάθε μηχανή το πάνω ορθογώνιο αναπαριστά μια ''δεξαμενή ψηλής θερμοκρασίας'' και το κάτω ορθογώνιο μια ''δεξαμενή χαμηλής θερμοκρασίας''. Τα βέλη αναπαριστούν τη μεταφορά ενέργειας. Από αυτό το σχήμα φαίνεται ότι η θερμική μηχανή είναι το θεωρητικό αντίστροφο της ψυκτικής μηχανής.

Ο **δεύτερος θερμοδυναμικός νόμος** είναι ο ένας σημαντικός νόμος της θερμοδυναμικής. Υπάρχουν δύο ισοδύναμες βασικές διατυπώσεις του νόμου:
**Κάθε [[θερμική μηχανή]] έχει απώλειες ενέργειας.*
**Για τη λειτουργία μιας [[ψυκτική μηχανή|ψυκτικής μηχανής]] απαιτείται καταβολή ενέργειας*.

Εξετάζοντας τον νόμο με βάση την εντροπία με κάθε μεταβολή που γίνεται στο σύστημα η συνολική εντροπία μεγαλώνει και μόνο στην ιδανική περίπτωση των αντιστρεπτών μεταβολών μένει σταθερή. 

## Θερμική μηχανή

*Θερμική μηχανή* είναι μια μηχανή η οποία παράγει έργο στηριζόμενη σε θερμοδυναμικά φαινόμενα. Για να λειτουργήσει η μηχανή μεταβάλλεται περιοδικά η θερμοκρασία κάποιου σώματος, συνήθως κάποιου αερίου. Η μεταβολή της θερμοκρασίας του σώματος γίνεται με μεταφορά θερμότητας. Αρχικά στο σώμα δίνεται θερμική ενέργεια, δηλαδή αυξάνεται η θερμοκρασία του. Το σώμα αποβάλλει την ενέργεια παράγοντας έργο για να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση και να ξαναπροσλάβει ενέργεια, δηλαδή η θερμική μηχανή *ολοκλήρωσε έναν κύκλο λειτουργίας*. Η θερμική ενέργεια που δόθηκε στο σώμα είναι σε γενικές γραμμές η ενέργεια που καταναλώνει η μηχανή, ενώ το έργο που παράγει το σώμα είναι το έργο που παράγει η μηχανή. Στον κύκλο λειτουργίας εκτός από αυτές τις δύο βασικές μεταβολές συμμετέχουν και άλλες. Σύμφωνα με το δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο σε κάθε κύκλο λειτουργίας υπάρχει ένα ποσό ενέργειας το οποίο αποβάλλει το σώμα όχι με τη μορφή έργου, αλλά με τη μορφή θερμότητας. Έτσι σε κάθε κύκλο λειτουργίας, η ενέργεια του έργου, δηλαδή η ωφέλιμη ενέργεια που δίνει η μηχανή είναι μικρότερη από την ενέργεια που της δόθηκε.

Από μηχανική άποψη ο δεύτερος θερμοδυναμικός νόμος σημαίνει ότι σε οποιοδήποτε θερμικό σύστημα υπάρχει σπατάλη ενέργειας. Ακόμη μεγαλύτερους περιορισμούς θέτει η μηχανή Καρνό. Ο Καρνό απέδειξε ότι η θεωρητική του μηχανή έχει τη μέγιστη δυνατή αποδοτικότητα, άρα οι απώλειές της είναι οι ελάχιστες δυνατές.

## Ψυκτική μηχανή

Η θερμική ενέργεια μεταφέρεται αυθόρμητα από θερμότερα σώματα σε ψυχρότερα. Ωστόσο, μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο ως το τελικό αποτέλεσμα μιας ψυκτικής μηχανής. Σύμφωνα με το νόμο για να γίνει αυτό πρέπει να καταβληθεί ενέργεια. Η ενέργεια που καταβάλλεται καταλήγει με τη μορφή θερμότητας στο θερμό σώμα η οποία προστίθεται στη θερμότητα που προέρχεται από το ψυχρό. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιείται στις ψυκτικές μηχανές. Η ψυκτική μηχανή είναι το αντίθετο της θερμικής μηχανής. Σε όρους μαθηματικής λογικής η μία διατύπωση του νόμου είναι το αντιστροφοαντίθετο της άλλης διατύπωσης.

Δευτερος
Χρήστος Καψάλης (επαναστάτης)

Ο **Χρήστος Καψάλης** (1751-1826) ήταν Έλληνας προύχοντας και πολεμιστής του Μεσολογγίου. 

## Βιογραφία
[300px|μικρογραφία|αριστερά|Η ανατίναξη του Χρήστου Καψάλη. Λάδι. [Θεόδωρος Βρυζάκης.]]
Ο Χρήστος Καψάλης καταγόταν από παλιά οικογένεια του Μεσολογγίου και ήταν πρόκριτος την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας. Διέθεσε όλη την περιουσία του για τον αγώνα. Όταν ο Λόρδος Βύρωνας πήγε στο Μεσολόγγι του παραχώρησε ένα από τα σπίτια του και σε όλη τη διάρκεια της πολιορκίας. Ακόμη συμμετείχε στην επισκευή των προμαχώνων αλλά και στην εμψύχωση των πολιορκημένων. Το σπίτι του μάλιστα ήταν αποθήκη πυρίτιδας και πυρομαχικών.

Στις 8 Απριλίου 1826, όταν αποφασίστηκε η Έξοδος, ο δημογέροντας Καψάλης μην μπορώντας, λόγω ηλικίας, να συμμετέχει, προτίμησε να πεθάνει στα ερείπια της πατρίδας του. Την παραμονή της εξόδου είχε περιέλθει την πόλη και είχε συγκεντρώσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που δεν μπορούσε να ακολουθήσει την ηρωική φρουρά. Συγκέντρωσε πολλές γυναίκες, παιδιά, ασθενείς, τραυματίες, ηλικιωμένους, εξαντλημένους από την πείνα και τις αρρώστιες, και όσους ανάπηρους δεν μπορούσαν να πάρουν μέρος στην έξοδο, σχεδόν 400 άτομα. Λίγες ώρες νωρίτερα, το μεσημέρι, είχε κηδεύσει τη γυναίκα του, η οποία πέθανε από τις κακουχίες και την εξάντληση. Κατέλαβε την μεγάλη πυριτιδαποθήκη κάτω από τον προμαχώνα του Μπότσαρη, η οποία ήταν γεμάτη εκρηκτικές ύλες. Όταν η πυριτιδαποθήκη γέμισε από τους πολιορκημένους, έκλεισε την πόρτα και έβαλε τις πιο νέες κοπέλες στα παράθυρα, για να τις δουν οι εχθροί και να μαζευτούν. Οι έγκλειστοι καταλαβαίνουν πως έφθασε η ύστατη στιγμή και τραγουδούν θρηνητικά τραγούδια. Το πρωί, όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην πόλη, ο Καψάλης ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη μαζί με όλους τους παρευρισκόμενους και πλήθος Τούρκων εχθρών.

Για τη πράξη αυτή υμνήθηκε τόσο από τους Έλληνες όσο και από ξένους ποιητές. Προτομή του Καψάλη έχει στηθεί στο ηρώο του Μεσολογγίου από το 1926,επίσης τον Δεκέμβριο του 2025 πραγματοποιήθηκαν αποκαλυπτήρια του αγάλματος του εντός της Πύλης του Μεσολογγίου. Ο δήμος της πόλης, στον εορτασμό της εκατονταετηρίδας της εθνικής ανεξαρτησίας, έκοψε χρυσά, αργυρά και χαλκά αναμνηστικά μετάλλια τα οποία απεικόνιζαν στην μια όψη τους την ανατίναξη και στην άλλη είχαν χαραγμένη τη φράση «Το Μεσολόγγι προς το ολοκαύτωμα του Χρήστου Καψάλη 1826-1930». Κάθε χρόνο το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων γίνονται επετειακές εορτές σε ανάμνηση της εξόδου των Πολιορκημένων με αναπαράσταση της εξόδου και της ανατινάξεως της οικίας του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Εκδόσεις Εθνικής Τράπεζας, *Μεσολόγγι*, Αθήνα 1976
*
*Κολόμβας Ν., *Η τραγική μοίρα των αμάχων κατά την τελευταία Πολιορκία, 15 Απριλίου 1825-10 Απριλίου 1826*, Αθήνα 2006.
* Σπυρομήλιος,  *Απομνημονεύματα της δευτέρας πολιορκίας του Μεσολογγίου* ,εκδόσεις Τσουκαλά, Αθήνα 1957.
* Στασινόπουλος,Κ.Α οι Μεσολογγίται, Αθήναι 1926.
* Δημήτριος Φωτιάδης, *Μεσολόγγι. Το έπος της μεγάλης πολιορκίας*, Αθήνα 1977, 8η Έκδοση.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έξοδος του Μεσολογγίου
Κόλλιας Πλαπούτας

Ο **Κόλ(λ)ιας Πλαπούτας** ήταν κλεφταρματολός και οπλαρχηγός στην Επανάσταση του 1821.

## Βιογραφία
Ήταν γενάρχης της οικογένειας Πλαπούτα, ο οποίος γεννήθηκε στο αρβανιτοχώρι Σουλιµά της Τριφυλίας το 1735. 

Από τους περίφηµους Ντρέδες της Τριφυλίας, µε πρωτόγονους τρόπους, βίαιο χαρακτήρα και ασυνήθιστη σωµατική ρώµη, διέπραξε περί το 1753 φόνο ενός Τούρκου σπαή (φοροεισπράκτορα). Μετά από διετή παραμονή κοντά στους Τζαβελαίους στο Δραγώι της Ολυμπίας, βγήκε στο βουνό κλέφτης για να αποφύγει τα τουρκικά αποσπάσματα και, επειδή δεν γνώριζε την ελληνική γλώσσα, περιπλανήθηκε στα αλβανόφωνα χωριά της Ηραίας, Παπαδά, Σέρβου και Σαρακήνι. Κατέληξε στο χωριό Παλούμπα και το 1755 εγκταστάθηκε μόνιμα εκεί. 

Στην Παλούμπα ο Κόλλιας αρχικά διορίστηκε ταχυδρόμος, αργότερα Κάπος και τελικά Καπόμπασης στις προσταγές των Δεληγιανναίων. Εκεί ο Πλαπούτας έχτισε ισχυρό και απόρθητο πύργο, ο οποίος σώζεται - αναστηλωμένος - έως σήμερα. Ως αρματολός και Καπόμπασης προσέφερε πολλά για την απελευθέρωση του έθνους. 

Στην Παλούμπα γεννήθηκαν οι γιοι του, Δημήτρης Πλαπούτας και Γεωργάκης Πλαπούτας, καθώς και τ' άλλα αδέλφια τους. 

Συνδέθηκε με άλλους κλέφτες του Μοριά, όπως τον Ζαχαριά, τον Κωνσταντή Κολοκοτρώνη και τους Πετιμεζαίους και συμμετείχε ενεργά στα Ορλωφικά (1769-1770). Στη συνέχεια (1779) πήρε µέρος - µαζί µε τα σουλτανικά στρατεύµατα - στην εξάλειψη των Αλβανών. 

Με την έναρξη του Αγώνα ο Κόλλιας κήρυξε την επανάσταση στο χωριό Μπέτσι, ενώ παρευρέθηκε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς δίνοντας πολεμικές συμβουλές στον προσφιλή του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Δεν είχε όμως λόγω ηλικίας (ήταν 85 χρονών) πολεµική συµµετοχή. 

Ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η επιδρομή και η καταστροφή της Γορτυνίας από τον Ιμπραήμ, τα παιδιά του τον μετέφεραν στη μονή Προδρόμου κοντά στη Δημητσάνα και εκεί πέθανε και τάφηκε σε ηλικία 92 ετών. 

## Οικογένεια
Ο Κόλλιας απέκτησε οκτώ παιδιά: 

* τον Γεωργάκη και τον Δηµήτρη από τη νόμιμη σύζυγό του, Κυράτσω, το γένος Τζώρτζη, και άλλες τρεις κόρες
* τον Παρασκευά, τον Θανάση και την Παγώνα από την επίσηµη ερωµένη του, Λιόσα, μουσουλμάνα αλβανικής καταγωγής.

Αναφέρεται ότι ο Γιωργάκης σκότωσε την δεύτερη γυναίκα του πατέρα του, Λιόσα, λόγω της υποβαθμισμένης θέσης που είχε η δική του μητέρα ως νόμιμη σύζυγος.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
*Τσελάλης, Αγησίλαος (2000). Πλαπούτας. Tripoli: Γιαννίκος.  

Κατηγορία:Έλληνες επαναστάτες
Αναστάσιος Πλέσας

Ο υποστράτηγος **Αναστάσιος Πλέσας** υπήρξε Έλληνας αγωνιστής του 1821 και αργότερα στρατιωτικός και πολιτικός του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Γεννήθηκε το 1808 στα Ιωάννινα. Υπηρέτησε στα άτακτα Σώματα από το 1821. Πήρε μέρος στης μάχες στην Ήπειρο και την Δυτική Ελλάδα κατά του Ομέρ Πασά και της πολιορκίας του Αιτωλικού και Μεσολογγίου. Πήρε επίσης μέρος στις μάχες στην Τρίπολη. Διετέλεσε επιθεωρητής και αρχηγός της Χωροφυλακής και Επιθεωρητής του Στρατού. Το 1865 εκλέχτηκε βουλευτής. Αποστρατεύτηκε το 1883 και απεβίωσε στις 4 Απριλίου του 1884.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αρχηγοί Ελληνικής χωροφυλακής
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Πολογεωργάκης

Ο **Πολογεωργάκης** ήταν σημαντικός οπλαρχηγός της Κρήτης κατά την επανάσταση του 1821. Διέπρεψε σε διάφορους αγώνες, ιδίως κατά του Χασάν πασά στο Ρέθυμνο και αλλού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αρχικοτζάμπασης

**Αρχικοτζάμπασης** ονομάζονταν κατά τα τελευταία έτη της Τουρκοκρατίας ο διοικητής της Ύδρας. Διορίζονταν από τον Καπουδάν Πασά. Μόνος αρχικοτζάμπασης διετέλεσε από το 1805 - 1813 ο Γεώργιος Βούλγαρης.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Κατηγορία:Ύδρα
Κατηγορία:Τουρκοκρατία
Κωνσταντίνος Βρούλος

Ο **Κωνσταντίνος Βρούλος** ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821 από τα Ψαρά. Υπηρέτησε ως ναύκληρος πυρπολικών. Ήταν ένας από τους πιο πιστούς συντρόφους του Κανάρη. Τον ακολούθησε στις Ναυμαχίες της Κω, της Κρήτης, του Γέροντα, και στον κανονιοβολισμό του φρουρίου της Χίου. Το 1826 ήταν κυβερνήτης του κανονιοφόρου «Ελβετία», όταν πυρπολήθηκαν στον Κορινθιακό κόλπο επτά τουρκικά πλοία. Το πλοίο του βυθίστηκε κατά την ατυχή εκστρατεία της Χίου το 1827. Μετά την άφιξη του Καποδίστρια στην Ελλάδα συμμετείχε στην εκστρατεία για την απελευθέρωση της Δυτική Στερεάς Ελλάδος (1828-1829).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Πάπυρος Larousse Britannica, τομ.12, σ.646, Αθήνα:Πάπυρος, 2007.

Βρουλος Κωνσταντινος