open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντώνιος Γ. Μπετεινάκης

Ο **Αντώνιος Γ. Μπετεινάκης** (7 Ιουνίου 1886 - 27 Οκτωβρίου 1943) ήταν Συνταγματάρχης Πεζικού, ο οποίος εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στην Αγυιά Χανίων  στις 27 Οκτωβρίου 1943.

## Βιογραφία
Ο Αντώνιος Γ. Μπετεινάκης γεννήθηκε στις Αρχάνες Ηρακλείου Κρήτης στις 7 Ιουνίου του 1886. Με την ίδρυση της Kρητικής Πολιτείας (1898-1913) βρίσκουν τον Αντώνιο Μπετεινάκη να έχει τελειώσει την τετρατάξια Δημοτική Σχολή Αρρένων Αρχανών. Συνεχίζει τις σπουδές του και εισάγεται στο νεοϊδρυμένο τότε στις Αρχάνες Τριτάξιο Ελληνικό Σχολείο και με την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο Ηρακλείου μπαίνει και φοιτά στο διδασκαλείο Ηρακλείου, παίρνει πτυχίο και είναι έτοιμος να προσφέρει υπηρεσίες στη στοιχειώδη εκπαίδευση των παιδιών της Κρήτης. Το 1907 που ιδρύεται η Κρητική Πολιτοφυλακή, σε ήλικία 21 έτους κατατάσσεται και υπηρετεί την θητεία του για ένα έτος.Απολύεται το 1908 με τον βαθμό του δεκανέα.

Σώματα Κρητών εθελοντών στα οποία συμμετείχε και Μπετινάκης έλαβαν μέρος το 1912 - 1913 στην πολιορκεία του Μπιζανίου από την έναρξη του Ελληνοτουρκικού Πολέμου μέχρι το τέλος του. Συγκεκριμένα με το βαθμό του Λοχία πήρε μέρος στις μάχες κατά των Τούρκων στο Τσαγκαρόπουλο, στα Πέντε Πηγάδια, στην κατάληψη του χωριού Βαρλάμ, στη Μάχη των Πεστών, στις μάχες περί την στενωπό Φουάτ Μπέη, στη Μάχη της Αετορράχης, στις πολιορκητικές επιχειρήσεις γύρω από το Μπιζάνι και στην καταδίωξη των Τούρκων προς το Αργυρόκαστρο. Πριν την πτώση του Μπιζανίου του ανετέθη η επικίνδυνη αποστολή μεταφοράς επιστολής του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου ΙΒ΄ προορισμένη για τον Τούρκο Στρατηγό Εσσάτ Πασσά σαν πολεμικός κήρυκας στις γραμμές των τουρκικών προφυλακών. Αποστολής επικίνδυνης, που απαιτούσε αρκετή τόλμη και θάρρος, στην αποστολή αυτή τον συνόδευε, διερμηνέας και σαλπιγκτής ο οποίος σάλπιζε το παύσατε πυρ συνεχώς.

Έλαβε επίσης μέρος στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο και Α΄ Ευρωπαϊκό πόλεμο  1917-1919, στη Μικρασιατική Εκστρατεία και τέλος στην Μάχη της Κρήτης 20-30 Μαΐου 1941. Το 1943 τον εξετέλεσαν οι Γερμανοί στην Αγυιά Νομού Χανίων στις 27 Οκτωβρίου 1943, γιά συμμετοχή του στη Εθνική Αντίσταση.

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Πέτερ Σέερερ

Ο **Πέτερ Σέερερ** (γερμ. Peter Scheerer, γεννημένος στις 16 Δεκεμβρίου του 1973) είναι σκηνοθέτης, παραγωγός ταινιών και σεναριογράφος. Συνεργάζεται με τον Μίχαελ Ρες στα έργα του.

Από την παιδική ηλικία του, ο Σέερερ ενθουσιαζόταν με τα έργα. Στο σχολείο άρχισε να γυρίζει ταινίες σε φιλμ 8χιλ. Μετά το σχολείο ο Σέερερ δούλευε σε διαφημιστική εταιρία. Αργότερα ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με τον συνέταιρο του, Μίχαελ Ρες, ως επιτυχής σεναριογράφος και εργάστηκε σε διάφορες ικανότητες παραγωγής. Μεταξύ των σεναρίων που έγραψαν είναι τα έργα House of the Dead 2 και το Far Cry.

Το 2006 ο Ρες και ο Σέερερ σκηνοθέτησαν το πρώτο τους feature, το θρίλερ με βρικόλακες Brotherhood of Blood, με την Βικτόρια Πρατ, τον Σιντ Χάιγκ και τον Κεν Φόρεε. Η παγκόσμια πρεμιέρα του έργου ήταν στο Sitges Film Festival στο Σίτγκες, Ισπανία τον Οκτώβριο του 2007.

Το 2007 ο Ρες και ο Σέερερ σκηνοθέτησαν το Alone in the Dark II. Είναι η συνέχεια του Alone in the Dark του 2005.

## Φιλμογραφία

**[[Alone in the Dark II]]* (2009) (σκηνοθέτης, σεναριογράφος)
**[[Far Cry (ταινία)|Far Cry]]* (2007) (σεναριογράφος)
*''In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale'' (2007) (Συμπαραγωγός)
**[[Brotherhood of Blood]]* (2006) (σκηνοθέτης, σεναριογράφος)
**[[BloodRayne (film)|BloodRayne]]* (2006) (Co-παραγωγός)
**[[House of the Dead 2 (film)|House of the Dead 2]]* (2005) (σεναριογράφος)
**[[Alone in the Dark (2005 film)|Alone in the Dark]]* (2005) (σεναριογράφος)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες
Μιχάλης Μόσιος

Ο **Μιχάλης Μόσιος** (Θεσσαλονίκη, 10 Μαρτίου 1947) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και κατάγεται από την Στενήμαχο Ημαθίας.

## Βιογραφία
Δημιούργησε στο θέατρο τον χαρακτήρα του γύφτου "Ταμτάκου", χαρακτήρας που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών. Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1972 με το έργο Αν ήμουν πλούσιος.

Έπαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, έχει πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες, και έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Μέσα από την δημιουργία του αυθόρμητου και σατιρικού "Ταμτάκου" γνωρίστηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο.

## Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
Ξεκίνησε τα πρώτα βήματα στο ελληνικό θέατρο στην Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο 1969-1972 συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως "Πλούτος" του Αριστοφάνη, "Αγαμέμνων" του Αισχύλου, "Βάτραχοι" του Αριστοφάνη, "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, "Μάκβεθ" του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, "Φάουστ" του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, "Ένα Ονειρόδραμα" του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας" του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, "Ερωτόκριτος" του Βιτσέντζου Κορνάρου, "Ο Βασιλικός" του Αντωνίου Μάτεση, "Το Ζευγάρωμα" του Γρηγόριου Ξενόπουλου, "Οι Πίθηκοι" του Γρηγόρη Βαφιά και "Γεωργάκης Ολύμπιος - Εμμανουήλ Παππάς - Οι ρίζες" των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.

Έπειτα κατέβηκε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 1972 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία *"Αν Ήμουν Πλούσιος"* σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου και στην θεατρική παράσταση *"Ριχάρδος Γ'"* με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς*.* Την χειμερινή περίοδο 1972-1973 εμφανίστηκε στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση "Τα Πατατάκια" του Άρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση *"Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο"*, την περίοδο 1973-1974 συμμετείχε στην περιοδεία της παράστασης *"Ο Σεΐχης Της Καβάλας"* με την Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκίμησε τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετείχε την περίοδο 1974-1975 στην παράσταση "Παπαδόπουλος και Σία" και το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση "Η Χαρτοπαίχτρα".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ματέο Αντρεΐνι

Ο **Ματέο Αντρεϊνι** (γεννηθείς 10 Οκτωβρίου 1981) είναι διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο. Αγωνίζεται στην Τρε Φιόρι και στην Εθνική Σαν Μαρίνο.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Καϊλούνγκο το 2003. Το 2004 υπέγραψε στην Λιμπερτάς. Την επόμενη χρονιά μετεγράφηκε στην Τρε Φιόρι, παραμένοντας στην ομάδα μέχρι και σήμερα.

## Διεθνής Καριέρα
Από το 2005 είναι διεθνής με την Εθνική Σαν Μαρίνο. Έχει συνολικά 24 συμμετοχές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο national-football-teams.com

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τρε Φιόρι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΠ Καϊλούνγκο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Λιμπερτάς
Νικόλα Αλμπάνι

Ο **Νικόλα Αλμπάνι** (γεννηθείς 15 Απριλίου 1981) είναι διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο. Αγωνίζεται στην Σ.Σ. Μουράτα και στην Εθνική Σαν Μαρίνο. Με το εθνόσημο στο στήθος έχει 37 συμμετοχές και ένα γκολ, στις 25 Απριλίου 2001, στο ισόπαλο (1-1) παιχνίδι με την Εθνική Λετονίας, στη Ρίγα, στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.fifa.com/worldcup/preliminaries/europe/teams/team=43966/profile.html 
* http://www.uefa.com/uefaeuro/season=2012/teams/player=34822/index.html
* http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=13025

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σ.Σ. Μουράτα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβένες Ντογκάνα
Αλεξ Ντέλα Βάλε

Ο **Αλεξ Ντέλα Βάλε** (γεννηθείς 8 Ιουνίου 1982) είναι διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο. Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίζεται από το 2002 έχοντας 41 συμμετοχές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=7992

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φολγκόρε Φαλτσιάνο
Νταμιάνο Βανούτσι

Ο **Νταμιάνο Βανούτσι** (γεννηθείς 30 Ιουλίου 1977) είναι ένας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο. Αγωνίζεται στην Λα Φιορίτα και στην Εθνική Σαν Μαρίνο. Στην εθνική ομάδα έχει 65 συμμετοχές και κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών με την Εθνική Ομάδας της πατρίδας του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=5798

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Λιμπερτάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβένες Ντογκάνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σ.Π. Λα Φιορίτα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασσοτσατσιόνε Κάλτσο Βίρτους
Βαγγέλης Βλάχος

Ο **Βαγγέλης Βλάχος** (Νέα Αρτάκη, 6 Ιανουαρίου 1962) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής της Α.Ε. Μυκόνου.

## Καριέρα ποδοσφαιριστή

### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ΑΕΚ, προερχόμενος από τις ακαδημίες της, το 1980 και έμεινε στην ομάδα πέντε χρόνια, έως το 1985. Στην παρουσία του εκεί, κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1983 και από την επόμενη χρονιά, έως ότου έφυγε, έγινε ο αρχηγός της ομάδας.

Το 1985 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο έμεινε ως το 1991, κατακτώντας 3 πρωταθλήματα (1986, 1990, 1991) και 4 κύπελλα Ελλάδας (1986, 1988, 1989, 1991), όπως επίσης και το Σούπερ Καπ του 1988.

Έκλεισε την καριέρα του, αγωνιζόμενος για μια περίοδο (1991-92), στην Κόρινθο.

### Στις εθνικές ομάδες
Έχει αγωνιστεί 4 φορές στην εθνική Ελλάδας το διάστημα 1982-1987. Επίσης μεταξύ 1984-1987 συμμετείχε σε 3 αγώνες (1 γκολ) με την ολυμπιακή ομάδα της Ελλάδας.

## Καριέρα προπονητή
Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 1999 από την Ξάνθη, όπου παρέμεινε μια περίοδο. Το 2000 ανέλαβε προπονητής της Παναχαϊκής και το 2001 του Απόλλων Καλαμαριάς. Το 2002 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον Φωστήρα, καθώς λίγο αργότερα στην ίδια περίοδο συνέχισε στην Καλλιθέα. Το 2003 ανέλαβε τον Ιωνικό, από τον οποίο αποχώρησε το 2005, για να συνεχίσει στον ΟΦΗ, ενώ το 2006 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον Πανιώνιο και μετά το τέλος της θητείας του εκεί, αποσύρθηκε για τρία χρόνια λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων.

Επέστρεψε στην προπονητική τον Οκτώβριο του 2009 με τον Αστέρα Τρίπολης, όπου παρέμεινε έως τα μέσα Ιανουαρίου 2011. Έπειτα από 1½ έτος, ανέλαβε την ΑΕΚ κατά το διάστημα Ιούνιος-Σεπτέμβριος 2012, συγκεκριμένα για τις 5 πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος 2012-13, στη λήξη του οποίου ο σύλλογος υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Τον Ιανουάριο του 2015 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από την Καλλονή.

Τον Αύγουστο του 2022 ανακοινώθηκε η πρόσληψη του σαν τεχνικός διευθυντής στην Α.Ε. Μυκόνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Βαγγέλης Βλάχος στο soccerway
* Το προφίλ του Βαγγέλη Βλάχου στο transfermarkt
* Η καριέρα του Βαγγέλη Βλάχου στο national football teams

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Ξάνθης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Καλλονής
Οίνος της Μαδέρας

thumb|οίνος της ΜαδέραςΟ **οίνος της Μαδέρας** είναι ένα κρασί από το νησί της Μαδέρας, το οποίο παράγεται  με έναν ειδικό τρόπο.
Η κλασσική μέθοδος Canteiro, στην οποία το ενισχυμένο κρασί Μαδέρας θερμαίνεται σε ξύλινα βαρέλια υπό μια μεταλλική στέγη με φυσικό τρόπο έχει γίνει πολύ σπάνια για οικονομικούς λόγους. Η απώλεια του όγκου ανά έτος είναι τρία τοις εκατό.
Ο φθηνότερος τρόπος είναι αυτός, χρησιμοποιώντας τη γρήγορη θέρμανση σε ανοξείδωτο ή σκυροδέματο δοχείο. Τα δοχεία αυτά δεν είναι εντελώς γεμάτα και θερμαίνονται επί τουλάχιστον 90 ημέρες στους 55 ° C. 
Το *Μαδέρα* παράγεται σε μια ποικιλία από στυλ που κυμαίνονται από ξηρά κρασιά που μπορούν να καταναλωθούν από μόνα τους ως απεριτίφ έως γλυκά κρασιά που περισσότερο συνήθως καταναλώνονται με το επιδόρπιο.
Η αποθήκευση και η ανάπτυξη γίνεται σε δρύινα βαρέλια. 

Κατηγορία:Πορτογαλικό κρασί
Κατάθεση όψεως

Η **κατάθεση όψεως** είναι ένας τραπεζικός καταθετικός λογαριασμός μηδενικού ή πολύ χαμηλού επιτοκίου. Χρησιμοποιείται από τους καταθέτες για άμεση αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών εκδίδοντας τραπεζικές επιταγές. 

Οι καταθέσεις όψεως διαφέρουν από τις υπόλοιπες καταθέσεις στο ότι συνήθως χρησιμοποιούνται από επιχειρήσεις για να καλύψουν τρέχουσες ανάγκες τους. Συνήθως δεν έχουν επιτόκιο, ή έχουν πολύ μικρό. Τα χρήματα των καταθέσεων όψεως χρησιμοποιούνται από τις τράπεζες κατά ένα πολύ μικρό ποσοστό για άλλες δραστηριότητες της  τράπεζας, καθώς είναι χρήματα που αλλάζουν γρήγορα χέρια (και τράπεζες, όταν δυο διαφορετικές επιχειρήσεις συνεργάζονται με διαφορετικές τράπεζες). Οι τράπεζες προσπαθούν να προσεγγίσουν όσες πιο πολλές επιχειρήσεις γίνεται με σκοπό τα χρήματα να μένουν στην τράπεζα από τους λογαριασμούς όψεως, ώστε να μπορεί η τράπεζα να αυξήσει ελάχιστα το ποσοστό εκμετάλλευσής τους.

Οι λογαριασμοί όψεως έχουν χαμηλότερα επιτόκια σε σχέση με αυτά του ταμιευτηρίου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι με τις καταθέσεις όψεως γίνονται πολύ συχνά συναλλαγές, που σημαίνει κόστος για την τράπεζα (απασχόληση υπαλλήλων, μηχανημάτων, κόστος επικοινωνίας κ.τ.λ.).

**Πρόσθετα στοιχεία και παροχές:**

- Εκδίδεται µπλοκ επιταγών

- Δυνατότητα έκδοσης μηνιαίου ή εξαμηνιαίου statement

- Δυνατότητα πληρωμής λογαριασμών μέσω πάγιων εντολών ή μέσω της υπηρεσίας e-banking

- Ο λογαριασµός κινείται µε επιταγές ή µετρητά. 

- Η τροφοδότηση του λογαριασµού γίνεται µε µετρητά, µε επιταγή ή µε έµβασµα.

## Εξωτερικές Πηγές
Λογαριασμός Όψεως

ΕΙΔΗ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ (σχολικό Βιβλίο Α' Λυκείου - Αρχές Οικονομίας)
Καταθεση οψεως
Άντριου Κοέν

Ο Άντριου Κοέν (γεννηθείς 13 Μαΐου 1981 στην Καλκάρα της Μάλτας, είναι ένας μαλτέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Α’ κατηγορία της Μάλτας με την Χιμπέρνιανς ΦΚ από το 1999. Αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού.

## Καριέρα
### Χιμπέρνιανς
Ο Κοέν ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Χιμπέρνιανς ΦΚ. Την περίοδο 1999-2000 μεταφέρθηκε στην πρώτη ομάδα της Χιμπέρνιανς ΦΚ. Την πρώτη σεζόν έκανε εφτά εμφανίσεις και σκόραρε ένα γκολ.

## Τίτλοι
* 2 πρωταθλήματα Μάλτας (2001-02, 2008-09)
* 2 κύπελλα Μάλτας (2006, 2007)
* 1 ασπίδα Μάλτας (2007)
* 2 φορές παίχτης της χρονιάς στη Μάλτα (2004-05, 2005,-06)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Andrew Cohen at ΜάλταFootball.com
* National Football Teams
* Andrew Cohen profile στο playerhistory.com

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας
Κατηγορία:Μαλτέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμπέρνιανς ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας
Πάουλ Γιόνας Μάιερ

Ο **Πάουλ Γιόνας Μάιερ** (γερμ. *Paul Jonas Meier*, 1857-1946) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος και διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου του Μπράουνσβάιγκ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1857 στο Μαγδεμβούργο. Σπούδασε αρχαία ελληνικά στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν και μετά συνέχισε με αρχαιολογία και κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Διορίστηκε το 1882 καθηγητής γυμνασίου στο Μπράουνσβαϊγκ, όπου υπηρέτησε μέχρι το 1892. Κατά την διάρκεια αυτή εργάζονταν και στο Μουσείο του Μπράουνσβαϊγκ από το 1886, ως υπεύθυνος της νομισματικής συλλογής, της συλλογής σφραγιδόλιθων και των εκμαγείων. Το 1888 προάχθηκε στον βαθμό του επιθεωρητή του μουσείου, ενώ το 1901 διαδέχτηκε τον Χέρμαν Ρίγκελ αναλαμβάνοντας τον βαθμό του διευθυντή του μουσείου. Το 1894 αναγορεύτηκε καθηγητής Πανεπιστημίου και δίδαξε από το 1897 το μάθημα της ιστορίας της τέχνης στο Πολυτεχνείο του Μπράουνσβαϊγκ. Αποσύρθηκε στην σύνταξη το 1924. 
 
Απεβίωσε στις 11 Φεβρουαρίου 1946 στο Μπράουνσβαϊγκ. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος.
## Δράση και εργογραφία
Ο Μάιερ διεύρυνε την νομισματική συλλογή και την συλλογή αγγείων του Μουσείου του Μπράουνσβαϊγκ. Αν και δεν διέθετε μεγάλους προϋπολογισμούς, διεύρυνε και την συλλογή των εκμαγείων και επέκτεινε τις κτιριακές εγκαταστάσεις του μουσείου. Δημοσίευσε πολλά έργα, μεταξύ των οποίων και τα εξής:
* Paul Jonas Meier und Karl Steinacker: *Bau- und Kunstdenkmäler des Landes Braunschweig*, 1904 bis 1922
* *Werk und Wirkung des Meisters [[Κόνραντ φον Ζοστ|Konrad von Soest]]*, Münster 1921
* *Das Kunsthandwerk des Bildhauers in der Stadt Braunschweig seit der Reformation*, Braunschweig 1936 (Braunschweiger Werkstücke Bd. 8)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jochen Luckhardt: *Meier, Paul Jonas*. In: *Braunschweiger Stadtlexikon*, herausgegeben im Auftrag der Stadt Braunschweig von Luitgard Camerer, Manfred R. W. Garzmann und Wolf-Dieter Schuegraf unter besonderer Mitarbeit von Norman-Mathias Pingel, Braunschweig, 1992, ISBN 3-926701-14-5, S. 156
* Horst-Rüdiger Jarck, Günter Scheel (Hrsg.): *Braunschweigisches Biographisches Lexikon. 19. und 20. Jahrhundert*, Hannover, 1996, S. 408

Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Βαλανσιέν ΦΚ

{
"type": "FeatureCollection", "features": [
 { "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [3.532269, 50.348563] }, 
"properties": { "title": "Σταντ ντυ Αινώ", "marker-color": "ED1C24", "marker-symbol": "soccer", "marker-size":"medium", "description": ""} },
]
}

Η **Βαλανσιέν Φουτμπόλ Κλεμπ** (πιο γνωστή ως **Βαλανσιέν** ή **ΟΣΒΑ**) είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Βαλανσιέν. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1913 και αγωνίζεται αυτό τον καιρό στη Λιγκ 2, τη δεύτερη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η Βαλανσιέν δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο νεόκτιστο Σταντ ντυ Αινώ, το οποίο βρίσκεται εντός της πόλης. Η ομάδα βρίσκεται υπό την τεχνική καθοδήγηση του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Ντανιέλ Σαντσέζ και αρχηγός της είναι ο μέσος Σεμπαστιάν Ρουντέ.

Η Βαλανσιέν ιδρύθηκε υπό την ονομασία **Ουνιόν Σπορτίβ ντε Βαλανσιέν Ανζέν** (ΟΣΒΑ). Η ομάδα πέρασε πάνω από 80 χρόνια αγωνιζόμενη υπό αυτή την ονομασία προτού το αλλάξει στο τωρινό της. Η Βαλανσιέν έχει περάσει ίδιο περίπου χρονικό διάστημα αγωνιζόμενη στη Λιγκ 1 και τη Λιγκ 2, έχοντας αγωνιστεί 40 σεζόν στην πρώτη κατηγορία και 36 σεζόν στη δεύτερη κατηγορία. Η ομάδα δεν έχει ποτέ αναδειχτεί πρωταθλήτρια στην πρώτη κατηγορία, αλλά το έχει καταφέρει δύο φορές στη Λιγκ 2. Η Βαλανσιέν έχει επίσης κατακτήσει την Νασιονάλ και το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας το 2005 και το 1998, αντιστοίχως. Το 1951, η ομάδα πραγματοποίησε τη μία και μοναδική παρουσία σε τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας. Χορηγός της φανέλας της Βαλανσιέν είναι η Nike.

Την περίοδο 2004–2011, πρόεδρος της Βαλανσιέν ήταν ο Φρανσίς Ντεκουριέρ, ένας πρώην πολιτικός ο οποίος υπηρέτησε ως Ευρωβουλευτής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος την περίοδο 1994–1999 και αργότερα του κεντρώου πολιτικού σχηματισμού *[[Ένωση για τη Γαλλική Δημοκρατία]]* (*Union pour la Démocratie Française*) την περίοδο 1999–2004. Το 2011, ο Ντεκουριέρ εγκατέλειψε τον προεδρικό θώκο, με τον Ζαν-Ρεϊμόν Λεγκράν να παίρνει τη θέση του.

## Παίκτες
### Τωρινή Ομάδα

*Ως την 23η Ιανουαρίου 2019*

### Ρεζέρβες
*Ως τις 12 Ιουλίου 2012*

## Δανεικοί

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα Ομάδας   


Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Κύλιξ με σκηνή Σατύρου (Μουσείο καλών τεχνών Βοστώνης, 10.179)

Η **κύλιξ με σκηνή Σατύρου** που φιλοξενείται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης είναι αρχαίο ελληνικό έργο τέχνης.
## Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε στο Ορβιέτο της Ούμπρια. Ήταν μέρος της συλλογής Bourguignon στη Νάπολη. Το 1910 αγοράστηκε από το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, όπου φιλοξενείται μέχρι σήμερα. 
## Περιγραφή
Το εξωτερικό της κύλικος είναι άκοσμο. Το εσωτερικό κοίλο είναι διακοσμημένο με ερυθρόμορφη αγγειογραφία ενός ιθυφαλλικού Σάτυρου που χορεύει εκστατικά. Φοράει στεφάνι από κισσό στα μαλλιά και λουράκι στον αριστερό αστράγαλο. Στο έδαφος πίσω από τον Σάτυρο ένας άδειος αμφορέας. Σύμφωνα με άλλη ερμηνεία, ο Σάτυρος κάθεται επάνω στον ξαπλωμένο Αμφορέα. 

Το αγγείο φέρει τις επιγραφές «*ΑΘΕΝΟΔΟΤΟΣ ΚΑΛΟΣ*», «*ΛΕΑΓΡΟΣ ΚΑΛΟΣ*» και «*ΚΑΛΟΣ*». Η εικόνα περιβάλλεται από μαίανδρο. 
## Αξιολόγηση του έργου
Η αρχαϊκή αγγειογραφία του 500 - 480 π.Χ. είναι ύψιστο δείγμα αρχαίας ελληνικής τέχνης. Οι λεπτομέρειες του σώματος και των κινήσεων του Σατύρου αποδεικνύουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν βαθιά γνώση της ανατομίας του σώματος και απέδιδαν τους μυς και τα μέλη του σώματος με μεγάλη σαφήνεια. 
## Πηγές
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* παρουσίαση του αγγείου από το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης
* παρουσίαση του αγγείου από το πανεπιστήμιο TUFTS

Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Κύλιξ
Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός
Στιβ Μποργκ

Ο **Στιβ Μποργκ** (γεννηθείς στις 15 Μαΐου 1988) είναι διεθνής Μαλτέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού. Την περίοδο αυτή αγωνίζεται με τη Βαλέτα ΦΚ και την Εθνική Μάλτας.

## Καριέρα
### Μόστα ΦΚ
Το 2005 υπέγραψε με τη μαλτέζικη Μόστα ΦΚ. Αγωνίστηκε με την ομάδα αυτή μέχρι το 2009.
 
### Βαλέτα ΦΚ
Το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με έναν από τους πιο πετυχημένους συλλόγους της Μάλτας, τη Βαλέτα ΦΚ.

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Μάλτας 2010-11
* Κύπελλο Μάλτας 2009-10
* Σουπερ Καπ Μάλτας 2010-11, 2011-12

## Διεθνής καριέρα
Τον Οκτώβριο του 2011 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Μάλτας στα πλαίσια αναμέτρησης για τα προκριματικά του Euro 2012 απέναντι στη Λετονία και τέσσερις μέρες αργότερα αγωνίστηκε στον αγώνα της χώρας του απέναντι στο Ισραήλ. Το 2012 είχε μέχρι τον Αύγουστο 3 συμμετοχές.

## Πηγές

* http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=48017
* http://www.worldfootball.net/spieler_profil/steve-borg

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας
Κατηγορία:Μαλτέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλέτα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόστα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικός αγώνας ανδρών σε δημόσιο δρόμο

Ο **ατομικός αγώνας ανδρών σε δημόσιο δρόμο** ήταν ένα από τα έξι αγωνίσματα ποδηλασίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. 

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το μοναδικό αγώνισμα ποδηλασίας δρόμου διεξήχθη στις 12 Απριλίου (ήταν το προτελευταίο χρονολογικά αγώνισμα της ποδηλασίας). Οι επτά ποδηλάτες από τρεις χώρες διήνυσαν συνολικά μία απόσταση 87 χιλιομέτρων από την Αθήνα έως τον Μαραθώνα και πίσω.

Ο Αριστείδης Κωνσταντινίδης οδηγούσε την κούρσα από την αρχή μέχρι και την άφιξη στον Μαραθώνα. Το ποδήλατό του όμως έσπασε κατά την επιστροφή του στην Αθήνα και έχασε πολύτιμο χρόνο μέχρι να βρεθεί κάποιο άλλο ποδήλατο για να συνεχίσει, κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Βρετανός Έντουαρντ Μπάτελ ο οποίος πέρασε μπροστά. 

Τόσο ο Κωνσταντινίδης όσο και ο Μπάτελ έπεσαν από μία ακόμη φορά πριν τερματίσουν, αλλά η πτώση του Βρετανού ήταν πιο σοβαρή καθώς τον έριξε στην τρίτη θέση. Ο Κωνσταντινίδης κατάφερε τελικά να τερματίσει στην πρώτη θέση, με τον Γερμανό Άουγκουστ Γκέντριχ να κατακτά τη δεύτερη.

## Τελική κατάταξη
[μικρογραφία|δεξιά|180px|Ο [Αριστείδης Κωνσταντινίδης]]

## Πηγές


* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 12).
* 
* 

Ατομικό ανδρών σε δημόσιο δρόμο
Λέαγρος (έφηβος)

Ο **Λέαγρος** ήταν αρχαίος Έλληνας έφηβος, που μνημονεύεται σε πολλές αφιερωματικές επιγραφές σε αρχαία ελληνικά αγγεία. 

## Βιογραφία
Η ζωή του τοποθετείται στα τέλη του 6ου - αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Τον εξυμνούν ο ζωγράφος Ευφρόνιος και οι καλλιτέχνες του Εργαστηρίου του Λεάγρου. Ο μαθητής του Ευφρόνιου, Σμίκρος, μας χάρισε μια αγγειογραφία που εικονίζει τον Λέαγρο. Μια άλλη απεικόνιση του Λεάγρου έχουμε από τον Ονήσιμο.

## Συμβολισμός
Ο έφηβος Λέαγρος έγινε σύμβολο στην εποχή του. Αντικατόπτριζε έναν νέο τύπο ανθρώπου, που με την συναναστροφή του χάριζε το συναίσθημα της φροντίδας, της στοργής, της ανθρωπιάς, και της ανάπτυξης του πνεύματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες
Σούπερ Καπ Ισπανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το **Σούπερ Καπ Ισπανίας** (ισπανικά: *Supercopa de España*) είναι ποδοσφαιρική διοργάνωση της Ισπανίας στην οποία αγωνίζονται ο πρωταθλητής και ο κυπελλούχος της κάθε σεζόν. Η σημερινή διοργάνωση υπάρχει από το 1982, ωστόσο μεταξύ 1940 και 1953 έγιναν αρκετές διοργανώσεις παρόμοιου τύπου (ανάμεσα στον πρωταθλητή και στον κάτοχο του Κυπέλλου, το οποίο ονομαζόταν τότε Copa del Generalísimo). Το 1940 η διοργάνωση ονομαζόταν *Copa de Campeones*. Δεν ξαναπαίχτηκε ποτέ ως το 1945, όταν ο πρεσβευτής της Αργεντινής προσέφερε ένα τρόπαιο που ονομαζόταν Χρυσό Κύπελλο (Copa de Oro Argentina).

Το 1947 θεσμοθετήθηκε το Κύπελλο Εύας Περόν (Copa Eva Duarte de Perón), ως φόρος τιμής στον Πρόεδρο Περόν και στη σύζυγό του, Εβίτα.

## Νικητές των τελικών

### Copa Eva Duarte

### Άλλοι πρόδρομοι του Supercopa

## Τίτλοι ανά ομάδα Supercopa

## Τίτλοι ανά ομάδα στο Copa Eva Duarte και στους προδρόμους του Supercopa

## Σύνολο τίτλων ανά ομάδα

## Σημειώσεις και παραπομπές


Σ
Ισπανια
Στάδιο Τάσος Μάρκου

Το **Στάδιο Τάσος Μάρκου** είναι στάδιο που χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ανήκει στο Δήμο Παραλιμνίου της Κύπρου. Βρίσκεται στο Παραλίμνι και στην Διεύθυνση Αντώνη Παπαδοπούλου 17, Τ.Κ. 5310. Εγκαινιάστηκε το 1996. 

Έχει χωρητικότητα 5.800 θέσεων και οι κερκίδες του είναι προσανατολισμένες ανατολικά και δυτικά.

Το γήπεδο χρησιμοποιείται ως έδρα της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου για τους ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Το γήπεδο ονομάζεται και σπιτι των ανέμων.

Το όνομα του γηπέδου, αναφέρεται στον δημοκρατικό στρατιωτικό Τάσο Μάρκου, ο οποίος ήτανε αντιχουντικός και σκοτώθηκε κατά την τούρκικη εισβολή στην Κύπρο του 1974.

## Παραπομπές

## Πηγές

*Επίσημη ιστοσελίδα ΕΝΠ

Τ
Κατηγορία:Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Παραλίμνι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Αμμοχώστου
Σχετική πυκνότητα

Ως σχετική πυκνότητα ορίζεται, για υγρά, ο λόγος της πυκνότητας του συγκεκριμένου υγρού προς την πυκνότητα του νερού στους 4 βαθμούς Κελσίου, ενώ σχετική πυκνότητα αερίων ορίζεται ως προς την πυκνότητα του αέρα σε κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, δηλαδή σε πίεση μίας ατμόσφαιρας και θερμοκρασία 15,5 βαθμούς Κελσίου[1],[2].

Η σχετική πυκνότητα ως λόγος είναι αδιάστατη παράμετρος.
----[1] Darby, R., 2001. Chemical Engineering Fluid Mechanics, 2nd edt., Martin Dekker Inc., pg. 316.

[2] Κελεσίδης, Β.Χ., 2025. Βασικές Αρχές της Μηχανικής Ρευστών, 1η έκδοση, ΙΩΝ, σελ. 31.
Ψηφιδωτό του Αχιλλέα στη Σκύρο (Μουσείο Σπάρτης, αρ. 280)

Το **Ψηφιδωτό του Αχιλλέα στη Σκύρο** είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Σπάρτη που εκτίθεται στο εκεί αρχαιολογικό μουσείο με αριθμό 280 στην αίθουσα Β΄.

## Ιστορικό του ευρήματος
Το ψηφιδωτό βρέθηκε το 1874 στον κήπο της οικίας του κυρίου Γεωργίου Μουραμπά στη Σπάρτη. Ήταν σκεπασμένο από το έδαφος σε βάθος ενός μέτρου. Καταγράφτηκε από τον αρχαιολόγο Παναγιώτη Σταματάκη της Αρχαιολογικής Εταιρείας και μελετήθηκε για πρώτη φορά το 1874 από τον Γερμανό Χίρσφελντ (1847-1895) και το 1876 από τον Ρούντολφ Βάιλ (1848 - 1914). Ακολούθησε λεπτομερής περιγραφή από τους Ντρέσσελ (1845 - 1920) και Μιλχόφερ (1852-1903) που δημοσίευσαν για πρώτη φορά τη λεπτομερή περιγραφή των εκθεμάτων της συλλογής του Αρχαιολογικού Μουσείου της Σπάρτης.

## Περιγραφή
Το ψηφιδωτό παρουσιάζει τον Αχιλλέα, που όπως μας μεταφέρει ο μύθος τον είχε κρύψει η μητέρα του η Θέτιδα στο παλάτι του βασιλιά Λυκομήδη στη Σκύρο. Για την ακρίβεια απαθανατίζει τη στιγμή της αποκάλυψής του. Ο Αχιλλέας στο κέντρο εικονίζεται να βγάζει από πάνω του τα γυναικεία ρούχα, και αφού έχει βάλει το κράνος του, αδράζει την ασπίδα του έτοιμος για να αναχωρήσει για τον πόλεμο της Τροίας. Δύο κόρες του Λυκομήδη, η μία από αριστερά, και η Δηιδάμεια, με την οποία ο Αχιλλέας απέκτησε παιδί, από τα δεξιά προσπαθούν να τον αποτρέψουν. Η Δηιδάμεια εικονίζεται γυμνή με τα ενδύματά της στο αριστερό χέρι. Ο τόπος της διαδραματιζόμενης σκηνής υποδηλώνεται αρχιτεκτονικά από τέσσερις κίονες με δωρικά κιονόκρανα που στηρίζουν οριζόντιους διακοσμημένους δοκούς, σε σχήμα κυκλικής αίθουσας. Ανάμεσα στον δεύτερο και τρίτο κίονα αισθανόμαστε την ύπαρξη ενός ανοίγματος που οδηγεί σε κήπο, στον οποίο μια φυλλωτή πρασινόλευκη κόμη ενός ανθισμένου θάμνου υψώνεται στο βάθος πίσω από τον Αχιλλέα. Στην αίθουσα βρίσκεται μια πολυθρόνα με μαλακό πράσινο μαξιλάρι, και ένα υποπόδιο. Ένα δοχείο έχει αναποδογυριστεί από την ανακατωσούρα, και το περιεχόμενό του κύλισε στο πάτωμα. Το βάθος της σκηνής είναι σε σκοτεινό μαύρο χρώμα, ενώ τα χρώματα των ενδυμάτων είναι έντονα, πολύχρωμα και φωτεινά. Πιστεύεται ότι το ψηφιδωτό αυτό είναι απόσπασμα μιας μεγαλύτερης εικόνας που περιείχε περισσότερους χαρακτήρες.

## Πηγές
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* μια φωτογραφία του ψηφιδωτού

Κατηγορία:Ψηφιδωτά
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Μάρκος Ιούλιος Φίλιππος Σεβήρος

Ο **Μάρκος Ιούλιος Φίλιππος Σεβήρος**, επίσης γνωστός ως *Φίλιππος Β΄ ο Νεότερος*, (238 - 249) ήταν ο γιος και κληρονόμος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Φίλιππου Α' του Άραβα από τη σύζυγό του, Μαρκία Οτασιλία Σεβήρα. Είχε επίσης και μια αδερφή που ονομαζόταν Ιουλία Σεβήρα.

Όταν ο πατέρας του έγινε αυτοκράτορας το 244 διορίστηκε Καίσαρας. Το 247 έγινε αξιωματούχος και λίγο αργότερα Αύγουστος. 
Ο πατέρας του σκοτώθηκε, πολεμώντας τον στασιαστή Δέκιο το 249. Όταν η είδηση του θανάτου του πατέρα του έφτασε στη Ρώμη, δολοφονήθηκε από την Πραιτοριανή Αυλή στην αγκαλιά της μητέρας του στην ηλικία των έντεκα ετών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι
Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη

Η **Συμμαχία Φιλελεύθερων και Δημοκρατών για την Ευρώπη** (*Alliance of Liberals and Democrats for Europe*, ALDE) είναι μία από τις επτά ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η πολιτική της ιδεολογία είναι ο φιλελευθερισμός και το Κέντρο. Στην ευρωβουλευτική περίοδο 2009-2014 αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη με 85 από τις 766 έδρες. Ηγέτης της ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο πρώην Βέλγος πρωθυπουργός Γκι Φερχόφστατ, ο οποίος έχει επίσης επιλεγεί από το κόμμα και ως υποψήφιος Πρόεδρος για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2014.

## Μέλη της περιόδου 2009-2014

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα ALDE

Κατηγορία:Πολιτικές ομάδες Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Τίβολι

Το **Τίβολι** (, ) είναι πόλη της επαρχίας Ρώμης.

## Γεωγραφική θέση

## Ιστορία

Ο Γάιος Ιούλιος Σολίνος στηρίχτηκε στο έργο του Κάτωνα *"Αρχές"* για να περιγράψει την ίδρυση του Τίβουρ από τον μυθικό Κάτιλλο γιο του Αμφιάραου που δραπέτευσε από τη σφαγή στη Θήβα. Το όνομα του ο οικισμός τον πήρε από τον Τίβουρτο, έναν από τους τρεις γιους του Κάτιλλου. Ο ποταμός Τίβερης πιθανότατα προέρχεται από την ίδια ρίζα στη Λατινική γλώσσα. Την εποχή των Ετρούσκων στο Τίβουρ ζούσαν οι Σαβίνοι. Στην πόλη υπήρχαν δύο μικροί ναοί, ένας στρογγυλός αφιερωμένος στη Βέστα και ένας ορθογώνιος στη Σίβυλλη του Τίβυρη την οποία ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρων καταγράφει ως *"Αλβουνέα"*. Η Αλβουνέα ήταν νύμφη που ζούσε στις όχθες του ποταμού Ανιένε, πρόκειται για τη δέκατη Νύμφη πέρα από τις εννιά τις οποίες καταγράφουν οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς. Η θέση του Τίβουρ ήταν σημαντική στον δρόμο που έπρεπε να διασχίσουν οι Ρωμαίοι από τα Απέννινα όρη στην Αμπρούτσο όπου ζούσαν οι μεγάλοι τους εχθροί Βόλσκοι, Σαβίνοι και Σαμνίτες. Στην αρχή ήταν ανεξάρτητοι σύμμαχοι της Ρώμης, κατόπιν συμμάχησαν με τους Κέλτες (361 π.Χ.) αλλά οι Ρωμαίοι τους υπέταξαν (338 π.Χ.). Οι κάτοικοι πήραν τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη (90 π.Χ.) και η περιοχή έγινε διάσημη χάρη στον φυσικό πλούτο και τα νερά της, οι περισσότεροι Ρωμαίοι αυτοκράτορες ανήγειραν παραθεριστικές βίλες. Το όνομα του Τίβουρ σταδιακά μετονομάστηκε σε Τίβολι, οι κάτοικοι ωστόσο εξακολουθούσαν να ονομάζονται Τιβουρτίνοι. Την εποχή που ξέσπασαν οι Γοτθικοί πόλεμοι (547) το Τίβολι οχύρωσε ο Βελισάριος αλλά αργότερα το κατέστρεψε ο Τωτίλας, ο Καρλομάγνος το μετέτρεψε σε ανεξάρτητη κομητεία. Τον 10ο αιώνα έγινε ανεξάρτητη κοινότητα και σκληρή αντίπαλος της Ρώμης στις προσπάθειες τους να ελέγξουν το Λάτσιο. Ο Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το κατέκτησε (1001) και κατόπιν πέρασε σταδιακά σε παπικό έλεγχο. Τον 13ο αιώνα το Τίβολι βρισκόταν υπό την προστασία της Ρώμης αλλά είχε το δικαίωμα να διοικείται ανεξάρτητα. Όταν ξέσπασαν οι πόλεμοι ανάμεσα στους Γουέλφους και τους Γιβελλίνους το Τίβολι υποστήριξε τους Γουέλφους και τον πάπα Ουρβανό ΣΤ΄ απέναντι στον Αντίπαπα Κλήμη Ζ΄. Το Τίβολι είχε επίσης ένα προάστειο στο οποίο ζούσαν Εβραίοι.

## Δημογραφική εξέλιξη

## Μνημεία και αξιοθέατα
* Έπαυλη του Αδριανού
* Ναός της Εστίας

## Παραπομπές



## Πηγές

*Filippo Alessandro Sebastiani, Viaggio a Tivoli antichissima città latino-sabina fatto nel 1825, Foligno (1828).
*Dictionary of Greek and Roman Geography, William Smith, ed., Little, Brown and Company, Boston (1854).
*George Davis Chase, "The Origin of Roman Praenomina", in Harvard Studies in Classical Philology, vol. VIII, σσ. 103–184 (1897).
*Rachel Wischnitzer, Architecture of the European Synagogue, Jewish Publication Society of America, Philadelphia (1964).
*Lazio Itinerari ebraici. I luoghi, la storia, l'arte, Marsilio, ed. (1997)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*
*Βιβλία για την ιστορία του Tivoli 

Κατηγορία:Πόλεις του Λάτιου
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στο Λάτιο
Διαδουμενιανός

Ο **Διαδουμενιανός** (*Marcus Opellius Antoninus Diadumenianus*, 14 Σεπτεμβρίου 208 - Ιούνιος 218) ήταν γιος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μακρίνου και χρησιμοποιήθηκε για λίγο από τον πατέρα του ως Καίσαρας (Μάιος 217 - 218) και ως Αύγουστος (το 218).

Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 208. Η μητέρα του ήταν η αυτοκράτειρα Νόνια Κέλσα. Ο Διαδουμενιανός είχε λίγο χρόνο να απολαύσει τη θέση του επειδή οι λεγεώνες της Συρίας επαναστάτησαν και κήρυξαν τον Ηλιογάβαλο Ρωμαίο αυτοκράτορα. Όταν ο Μακρίνος νικήθηκε στις 8 Ιουνίου του 218, στην Αντιόχεια, ο θάνατος του Διαδουμενιανού ακολούθησε και τον θάνατο του πατέρα του, Μακρίνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Life of Diadumenianus (*Historia Augusta* at LacusCurtius: Latin text and English translation) 
(αγγλικά)
*''De imperatoribus Romanis: an on-line encyclopedia of Roman emperors''. (αγγλικά)

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Κατηγορία:Μονάρχες των Βερβέρων
Γρηγόρης Πολυχρονίδης

Ο **Γρηγόρης Πολυχρονίδης** είναι Έλληνας παραολυμπιονίκης στο άθλημα μπότσια.

Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1981 στο Βατούμι της Γεωργίας και το 1989 ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα. Πάσχει από νωτιαία μυϊκή ατροφία (SMA III). Τελείωσε με άριστα το 12o Λύκειο Περιστερίου το 2001 και σπούδασε στο Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Άρχισε να ασχολείται με το μπότσια το 2002. Προπονητής του ήταν ο Γεώργιος Τζήμας. Έχει κερδίσει δεκαεννέα χρυσά μετάλλια στην κατηγορία BC3 Ατομικό και οκτώ χρυσά και ένα αργυρό στην κατηγορία BC3 Ζεύγη στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μπότσια.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπότσια στη Βραζιλία το 2006 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία BC3 Ατομικό και δύο χρόνια αργότερα στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου ήταν και πάλι δεύτερος στην ίδια κατηγορία. Το 2009 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Πορτογαλία στην κατηγορία BC3 Ατομικό και το χάλκινο στην κατηγορία BC3 Ζεύγη. Στο Παγκόσμιο κύπελλο του 2011 στο Μπέλφαστ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία BC3 Ζεύγη. Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, το Σεπτέμβριο του 2012, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μπότσια στην κατηγορία BC3 Ζεύγη, μαζί με την Ελένη Κορδαλή και το Νίκο Πανανό.

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής ομάδας. Στους εν λόγω αγώνες κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία BC3 Ατομικό και το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία BC3 Ζεύγη, μαζί με τον Νίκο Πανανό και την Άννα Ντέντα. Στους Παραολυμπιακούς του 2020 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο BC3 ατομικό και το χάλκινο στην κατηγορία BC3 ζεύγη μαζί με την Άννα Ντέντα και την Αναστασία Πυργιώτη. Στους Παραολυμπιακούς του 2024 κατέκτησε το χάλκινο στο BC3 ατομικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα
*Προφίλ στη σελίδα της IPC

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές
Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση

Η **Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση** (ολλ. *Christen-Democratisch Appèl, CDA*) είναι ένα χριστιανοδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στις Κάτω Χώρες. Τοποθετείται στο κέντρο ή στην κεντροδεξιά του πολιτικού φάσματος. Ηγέτης του είναι ο Βόπκε Χούκστρα.

Έχει συμμετάσχει σε δύο κυβερνήσεις από την ίδρυσή του. Δημιουργήθηκε ύστερα από τη συγχώνευση του Καθολικού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο συμμετείχε σε όλες τις κυβερνήσεις πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, του Αντεπαναστατικού Κόμματος και της Χριστιανικής Ιστορικής Ένωσης. 

Τα ποσοστά του κόμματος μειώθηκαν σημαντικά ύστερα από τις εκλογές του 2010, όταν βρέθηκε από την πρώτη στην τέταρτη θέση. Το κόμμα συμμετείχε στην κυβέρνηση του Ρούτε μαζί με το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία, η οποία στηριζόταν από το ακροδεξιό Κόμμα για την Ελευθερία. Είχε έξι υπουργούς στην κυβέρνηση Ρούτε. Ο τωρινός αρχηγός του κόμματος Σάιμπραν φαν Χέρσμα Μπούμα ηγείται της κοινοβουλευτικής ομάδας στη Βουλή των Αντιπροσώπων και είναι αρχηγός του κόμματος από τις 18 Μαΐου 2012.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα
Σμαρκ Μισέλ

Ο **Σμαρκ Μισέλ** (Georges Jean-Jacques Smarck Michel ή απλώς Smarck Michel, 29 Μαρτίου 1937 &ndash; 1η Σεπτεμβρίου 2012) ήταν πολιτικός και επιχειρηματίας από την Αϊτή . Χρημάτισε Πρωθυπουργός της χώρας από το 1994 ως το 1995.  Ο Σμαρτ ήταν ο τρίτος πρωθυπουργός επί προεδρίας του Ζαν Μπερτράντ Αριστίντ και ο πρώτος που διορίστηκε μετά την επιστροφή του Αριστίντ από την εξορία.

## Προσωπικά στοιχεία
Ο Μισέλ γεννήθηκε στο Σαν Μαρκ και καταγόταν από οικογένεια στρατιωτικών. Ακολούθησε σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, τις οποίες ολοκλήρωσε στις ΗΠΑ. Παντρεύτηκε τη Βικτουάρ Μαρί-Ροζ Στερλίν, με την οποία απέκτησε 1 γιο και 2 κόρες.

Προτού ασχοληθεί με την πολιτική είχε επιχείρηση με μανάβικο και ήταν υπεύθυνος στον οικογενειακό τους φούρνο.

## Πολιτική καριέρα
Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε όταν διορίστηκε ως υπουργός Εμπορίου.Διορίστηκε Πρωθυπουργός στις 27 Οκτωβρίου 1994 και ο διορισμός του εγκρίθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1995, οπότε και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα. Παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 16 Οκτωβρίου 1995.

Ο Μισέλ πέθανε κοντά στο Πορτ-ο-Πρενς από εγκεφαλικό όγκο σε ηλικία 75 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αϊτής
Ψηφιδωτό της Ευρώπης (Μουσείο Σπάρτης, αρ. 279)

Η **Απαγωγή της Ευρώπης** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Σπάρτη που εκτίθεται στο εκεί αρχαιολογικό μουσείο με αριθμό 279.
## Ιστορικό του ευρήματος
Το ψηφιδωτό βρέθηκε το 1872 στον κήπο της οικίας του κυρίου Φουστάνου στην Σπάρτη. Ήταν σκεπασμένο από το έδαφος σε βάθος μισού μέτρου. Καταγράφτηκε από τον αρχαιολόγο Παναγιώτη Σταματάκη της Αρχαιολογικής Εταιρείας και μελετήθηκε για πρώτη φορά το 1874 από τον Γερμανό Χίρσφελντ (1847-1895). Ακολούθησε λεπτομερής περιγραφή από τους Ντρέσσελ (1845 - 1920) και Μιλχόφερ (1852-1903) που δημοσίευσαν για πρώτη φορά την λεπτομερή περιγραφή των εκθεμάτων της συλλογής του Αρχαιολογικού Μουσείου της Σπάρτης.
## Περιγραφή
Είναι εμπνευσμένο από την μυθολογία και εικονίζει την αρπαγή της Ευρώπης από τον Δία που είναι μεταμορφωμένος σε ταύρο. Η Ευρώπη είναι καθισμένη στην πλάτη του ταύρου, ενώ αυτός κολυμπάει στην θάλασσα. Οι ταξιδιώτες έχουν για συνοδούς δύο δαφνοστεφανωμένους Έρωτες που κρατούν ουράνιο τόξο.

## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Ψηφιδωτά
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Σοσιαλιστικό Κόμμα (Ολλανδία)

Το **Σοσιαλιστικό Κόμμα** (ολλ. *Socialistische Partij, SP*) είναι ένα σοσιαλιστικό κόμμα στις Κάτω Χώρες. Τοποθετείται στην αριστερά του πολιτικού φάσματος. Ηγέτης του κόμματος είναι ο Τζίμι Ντάικ.

Μετά από τις εκλογές του 2006, το κόμμα έγινε ένα από τα μεγαλύτερα της Ολλανδίας με 25 έδρες από τις συνολικά 150 στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το κόμμα βρέθηκε στην αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Ρούτε. Στις εκλογές του 2010 κέρδισε 15 έδρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Δημοκράτες 66

Οι **Δημοκράτες 66** (ολλ. *Democraten 66, D66*) είναι οικονομικά φιλελεύθερο ή σοσιαλφιλελεύθερο και πολιτισμικά προοδευτικό κόμμα στις Κάτω Χώρες. Χαρακτηρίζεται γενικότερα ως κεντρώο, ενώ στην πραγματικότητα τοποθετείται στην δεξιά ή κεντροδεξιά του πολιτικού φάσματος όσον αφορά τα κοινωνικο-οικονομικά θέματα και στα προοδευτικά σε ό,τι αφορά την κοινωνία και τον πολιτισμό. Σημερινός ηγέτης του κόμματος είναι ο Ρομπ Γιέτεν, ενώ ιδρύθηκε το 1966 από μία ομάδα πολιτικά ανένταχτων και μορφωμένων νέων υπό τον δημοσιογράφο Χανς φαν Μιέρλο.

Ο κύριος στόχος του κόμματος ήταν να μετατραπεί το πολίτευμα της Ολλανδίας στα πρότυπα του προεδρικού συστήματος των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις εκλογές του 1967, το κόμμα κέρδισε 7 από τις συνολικά 150 στη Βουλή των Αντιπροσώπων, περισσότερες από κάθε άλλο νεοσύστατο κόμμα. Τα εκλογικά αποτελέσματα του κόμματος χαρακτηρίζονται γενικά από μεγάλη αστάθεια, αφού σε κάποιο σημείο έφτασε τις 24 έδρες ενώ, μετά τις εκλογές του 2010, κέρδισε 10 έδρες. Βρέθηκε στην κυβέρνηση στις περιόδους 1973-1977, 1981-1982, 1994-2002 και 2003-2006.

Αρχηγός του κόμματος και αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι ο Αλεξάντερ Πέκτολτ από το 2006. Βρέθηκε στην αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Ρούτε. Το κόμμα έχει έναν μικρό αριθμό εκλεγμένων αντιπροσώπων στις περιφέρειες, αλλά έχουν έναν σχετικά μεγάλο αριθμό δημάρχων που πρόσκεινται στο κόμμα, οι οποίοι διορίζονται. Το κόμμα συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα ποσοστά τους σε μεγάλες πόλεις, ειδικά σε αυτές που έχουν πανεπιστήμιο.

Το πρόγραμμα των Δημοκρατών 66 στηρίζεται στις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Σημαντικές αποφάσεις παίρνονται ύστερα από δημοψηφίσματα. Είναι μέλος της Φιλελεύθερης Διεθνούς, του Ευρωπαϊκού Φιλελεύθερου Δημοκρατικού και Μεταρρυθμιστικού Κόμματος και της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ολλανδικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
Κατηγορία:Προοδευτισμός
Νίκος Πολίτης (λογοτέχνης)

Ο **Νίκος Πολίτης** (1918 - 1995) ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του σκηνοθέτη & κριτικού Φώτου Πολίτη και της Ιουλίας Χρύση. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από οικογένεια λογίων & ακαδημαϊκών καθώς ήταν εγγονός του Νικολάου Πολίτη, λαογράφου & ακαδημαϊκού, και ανηψιός του Λίνου Πολίτη, φιλόλογου και ακαδημαϊκού.

Δημοσίευσε πολλές ποιητικές συλλογές καθώς και πεζά. Το 1965 τιμήθηκε με το β΄ κρατικό βραβείο πεζογραφίας για το μυθιστόρημα Εξωτερικός μονόλογος. Αρθρογραφούσε για μεγάλο διάστημα στην εφημερίδα "Η Καθημερινή".

## Παραπομπή


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Φραάτης Ε΄ της Παρθίας

Ο **Φραάτης Ε΄ της Παρθίας** ήταν βασιλιάς της Αυτοκρατορίας της Παρθίας από το 2 π.Χ. έως το 4 μ.Χ. . Ήταν ο τελευταίος γιος του Φραάτη Δ' και της Μούσας της Παρθίας. Το 1 μ.Χ. υπέγραψε συμφωνία με το Ρωμαίο Αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο που του παραχωρούσε την Αρμενία. Το 4 μ.Χ. ο Φραάτης Ε' της Παρθίας παντρεύτηκε τη μητέρα του Μούσα της Παρθίας κι έτσι οι Πάρθοι ξεσηκώθηκαν και τον ανέτρεψαν δίνοντας το στέμμα στον Ορόντη Γ΄ της Παρθίας (που βασίλευσε έως το 6 μ.Χ.). Ο Φραάτης Ε΄ δολοφονήθηκε το 4 μ.Χ. μαζί με τη μητέρα-γυναίκα του Μούσα της Παρθίας από ανθρώπους του Ορόντη Γ΄.

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Ορόντης Γ΄ της Παρθίας

Ο **Ορόντης Γ' της Παρθίας** ήταν αυτοκράτορας της Παρθίας το 4 μ.Χ. έως το 6 μ.Χ., αφού θανάτωσε τον Φραάτη Ε' της Παρθίας. Σκοτώθηκε δύο χρόνια μετά λόγω της ακραίας σκληρότητάς του. Μετά το θάνατό του ο αδελφός του Φραάτη Ε', Βορώνης Α' (βασίλεψε περίπου 8-12 μ.Χ.) προσπάθησε να αναλάβει τον θρόνο, αλλά ένας εμφύλιος πόλεμος με τον Αρτάβανο Γ' (βασίλευσε περίπου 12-38) όπου και σκοτώθηκε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Πρόθεσις (Μουσείο του Λούβρου αρ. ΜΝΒ 905)

Η **Πρόθεσις** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Αθήνα που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου. Αγοράστηκε από το Μουσείο το 876.

## Περιγραφή
Εικονίζει σκηνή θρήνου, στην οποία μια οικογένεια, ως επί το πλείστον γυναίκες, αποχαιρετίζει τον νεκρό. Από τις επιγραφές μαθαίνουμε ότι τα εικονιζόμενα πρόσωπα είναι η σύζυγος, αδελφές, μητέρα και κόρη του θρηνούμενου. Το μικρό κοριτσάκι ακουμπάει με το χέρι της το πόδι του νεκρού, ενώ θρηνεί σπαρακτικά. Ένα μεγαλύτερο κορίτσι πλησιάζει για να αγγίξει και αυτό με την σειρά του τον αγαπημένο νεκρό.

## Πηγές
* Stefan Schmidt, John Howard Oakley: Hermeneutik der Bilder - Beiträge Zur Ikonographie und Interpretation Griechischer Vasenmalerei, σελ. 95
* Ada Cohen, Jeremy B. Rutter: Constructions of Childhood in Ancient Greece and Italy σελ. 90-91

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του πίνακα από το Μουσείο του Λούβρου
* Παρουσίαση του πίνακα από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας
* Παρουσίαση του πίνακα από το Πανεπιστήμιο TUFTS

Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία
Κατηγορία:Αρχαιότητες στο Λούβρο
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Ουρουμτσί

Το **Ουρουμτσί** (προφορά στα ουιγουρικά: [ʏrʏmˈtʃi], Ουιγουρικά: ئۈرۈمچى‎‎, μεταγραφή: Ürümçi, Κινέζικα: 乌鲁木齐; πινγίν: *Wūlǔmùqí*) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Αυτόνομης Περιοχής Σιντζιάνγκ της Κίνας. Ο πληθυσμός του υπολογίζεται σε 2.302.146 κατοίκους (απογραφή 2010) και είναι το οικονομικό και εμπορικό κέντρο της Σιντζιάνγκ. Το όνομα της πόλης στη μογγολική γλώσσα σημαίνει «όμορφο βοσκοτόπι». Το Ουρουμτσί αναφέρεται στο Βιβλίο Γκίνες ως η πόλη η οποία απέχει περισσότερο από τη θάλασσα, περίπου 2.500 χιλιόμετρα.

Αν και βρίσκεται κοντά στη βόρεια διαδρομή του δρόμου του Μεταξιού, το Ουρουμτσί είναι μια σχετικά νεαρή πόλη. Ιδρύθηκε το 1760 από τη δυναστεία Τσινγκ ώστε να ελέγχει το μόνο δρόμο που ενώνει τη λεκάνη Ταρίμ με τη Τζουνγκαρία μέσω των Τιεν Σαν. Το 1884 έγινε πρωτεύουσα της Σιντζιάνγκ, που στα κινεζικά σημαίνει νέο σύνορο. Σήμερα είναι μια μεγάλη μητρόπολη και οικονομικό κέντρο. Η μετανάστευση στη πόλη έχει οδηγήσει στην εκτόπιση των ντόπιων Ουιγούρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Κατηγορία:Οικισμοί κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού
Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης

Το **Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης** (2004-2009) ήταν εθνικός φορέας ο οποίος προέκυψε μετά από πρωτοβουλία του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή με την κατάργηση του Υπουργείου Τουρισμού στις 11.10.2004. Πέντε χρόνια μετά, στις 7 Οκτωβρίου 2009, μετά από απόφαση του πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου το Υπουργεία Τουριστικής Ανάπτυξης και το Υπουργείο Πολιτισμού συγχωνεύθηκαν στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

## Ιστορία

* Στις 14 Μαρτίου 1989 με τον Ν. 1835/1989 συνεστήθη το Υπουργείο Τουρισμού.
* Στις 11 Οκτωβρίου 1991 με το Π.Δ. 417/1991, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, το Υπουργείο Τουρισμού καταργήθηκε και οι υπηρεσίες του μεταφέρθηκαν στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
* Στις 15 Νοεμβρίου 1993 με το Π.Δ. 459/1993, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, το Υπουργείο Τουρισμού ανασυστάθηκε με απόσπαση των υπηρεσιών του από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
* Την 1η Φεβρουαρίου 1996 με το Π.Δ. 27/1996, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, το Υπουργείο Τουρισμού συγχωνεύθηκε με τα Υπουργεία Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας και Εμπορίου στο Υπουργείο Ανάπτυξης.
* Στις 17 Μαρτίου 2004 με το Π.Δ. 122/2004, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, το Υπουργείο Τουρισμού ανασυστάθηκε με απόσπαση της Γενικής Γραμματείας Τουρισμού από το Υπουργείο Ανάπτυξης.
* Στις 11 Οκτωβρίου 2004 με τον Ν. 3270/2004 το Υπουργείο Τουρισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης.
* Στις 7 Οκτωβρίου 2009 με το Π.Δ. 186/2009, μετά από απόφαση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, τα Υπουργεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Πολιτισμού συγχωνεύθηκαν στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.
* Στις 21 Ιουνίου 2012 με το Π.Δ. 85/2012, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, συνεστήθη το Υπουργείο Τουρισμού από τις υπηρεσίες που ανήκαν στο πρώην Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης κατά τη συγχώνευση του τελευταίου με το Υπουργείο Πολιτισμού στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

## Διατελέσαντες υπουργοί Τουριστικής Ανάπτυξης 2004-2009

## Παραπομπές


Τουρισμού
Κατηγορία:Τουρισμός στην Ελλάδα