open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σπυρίδων Νικολόπουλος

Ο **Σπυρίδων Νικολόπουλος** (Καλαμάτα, 1884-1938) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας, ιδρυτής της εφημερίδας *[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]* το 1913.

Σπούδασε νομική, αλλά από νωρίς ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία ως συντάκτης και κατόπιν αρχισυντάκτης της εφημερίδας *[[Καιροί (εφημερίδα)|Καιροί]]*. Τον Μάρτιο του 1913 ίδρυσε την εφημερίδα *Έθνος*, της οποίας το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.

Ο Νικολόπουλος υπήρξε επίσης και συγγραφέας. Έγραψε τα θεατρικά έργα *Οι σκλάβοι* και *Άλλος κόσμος*, καθώς και τα μυθιστορήματα *Μαρία Μαγδαληνή* και *Σβησμένα όνειρα.*

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 18 (1972), σελ. 375

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Κώστας Νίκολς

Ο **Κώστας Νίκολς** (γενν. 1908) ήταν Έλληνας χορογράφος που γεννήθηκε στο Βουκουρέστι. Υπήρξε επίσης σημαντικός *δάσκαλος* του κλασικού χορού.

Προπολεμικώς εργάσθηκε ως χορευτής στο θέατρο «Ρόξυ» της Νέας Υόρκης και ως χορογράφος στο ρουμανικό Εθνικό Μπαλέτο. Πριν το 1937 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ίδρυσε ομάδα χορού. Σε αυτή την ομάδα είχε μαθητή τον μετέπειτα γνωστό χορευτή Γιάννη Φλερύ. Το 1939 η ομάδα εξελίχθηκε σε Σχολή Μπαλέτου. Μεταπολεμικώς, το 1946, ο Νίκολς ίδρυσε χορευτικό όμιλο, με τον οποίο πραγματοποίησε περιοδείες στο εξωτερικό. Εκτός αυτού, διετέλεσε χορογράφος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Εθνικού Θεάτρου.

Ο Κώστας Νίκολς ήταν και καλλιτεχνικός συνεργάτης σε αθηναϊκές εφημερίδες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 18 (1972), σελ. 375

Νικολς, Κωστας
Μπελογκραττσίκ

Το **Μπελογκραττσίκ** (βουλγ. Белоградчик) είναι μικρή πόλη της βορειοδυτικής Βουλγαρίας στην Επαρχία Βιντίν, έδρα ομώνυμου δήμου. Η πόλη είχε πληθυσμό 5.334 κατοίκους τον Δεκέμβριο του 2009. Το Μπελογκραττσίκ είναι αξιοσημείωτο για τους εντυπωσιακούς βράχους του, που μοιάζoυν με τα Μετέωρα σε μικρότερη κλίμακα και καλύπτουν μια έκταση 90 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 522 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 43°37΄ Βόρειο πλάτος και 22°41΄ Ανατολικό μήκος. Απέχει σε ευθεία γραμμή μόλις 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Σερβία και 28 χιλιόμετρα από τον ποταμό Δούναβη και τα σύνορα με τη Ρουμανία.

Το Μπελογκραττσίκ αποτελεί τουριστικό προορισμό, με τους τουρίστες να προσελκύονται από το μεσαιωνικό φρούριό της και βεβαίως από τους ιδιόμορφους βράχους της. Χαμηλότερα, στα βορειοδυτικά, βρίσκεται το Σπήλαιο Μαγκούρα, ένα από τα μεγάλα επισκέψιμα σπήλαια της Βουλγαρίας, περίφημο για τις προϊστορικές βραχογραφίες του.

## Εικόνες

Αρχείο:Belogradchik rocks galleryfull.jpg|Οι Βράχοι του Μπελογκραττσίκ
Αρχείο:Belogradchik-fortress-svik.JPG|Το Φρούριο του Μπελογκραττσίκ
Αρχείο:Belogradchik-svik.JPG|Μια άποψη της πόλεως


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Μπελογκραττσίκ στα Βικιταξίδια

Μπελογκραττσικ
Νικολούδης

Το ελληνικό επώνυμο **Νικολούδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αλέξανδρος Νικολούδης (1874-1944), αρχιτέκτονας και ακαδημαϊκός
* Θεολόγος Νικολούδης (1890-1946), δημοσιογράφος, βουλευτής και υπουργός
* Νικόλαος Νικολούδης (1836-1908), Κρητικός επαναστάτης και πολιτικός
* Νικόλαος Γ. Νικολούδης (γενν. 1960), συγγραφέας και βυζαντινολόγος
* Παναγιώτης Νικολούδης (γενν. 1949), δικαστικός (αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου) που διετέλεσε υπουργός Επικρατείας
* Τάκης Νικολούδης (γενν. 1951), ποδοσφαιριστής
Λίντιγια Τσεράσκαγια

Η **Λίντιγια Πετρόβνα Τσεράσκαγια** (ρωσ. Лидия Петровна Цераская, 22 Ιουνίου 1855 – 24 Δεκεμβρίου 1931) ήταν Ρωσίδα αστρονόμος.

Η Λίντιγια (ελλην. Λυδία) Τσεράσκαγια γεννήθηκε στο Άστραχαν και απεφοίτησε από το «Ινστιτούτο Διδασκάλων» (Παιδαγωγική Ακαδημία) της Αγίας Πετρουπόλεως. Εργάσθηκε στο (Πανεπιστημιακό) Αστεροσκοπείο της Μόσχας, το μετέπειτα Αστρονομικό Ινστιτούτο Στέρνμπεργκ, από όπου ανεκάλυψε 219 μεταβλητούς αστέρες, μεταξύ τους και τον RV Ταύρου (1905) του οποίου ανεγνώρισε την ιδιαίτερη φύση. 

Η Τσεράσκαγια ήταν η σύζυγος του Βίτολντ Κάρλοβιτς Τσεράσκι (1849-1925), Καθηγητή της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και διευθυντή του Αστεροσκοπείου της Μόσχας, και οι ερευνητικές εργασίες της δημοσιεύονταν με το όνομα του συζύγου της.. Ο κρατήρας «Τσεράσκαγια» (*Tseraskaya*) στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη Αφροδίτη ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της Τσεράσκαγια, ενώ ο αστεροειδής 807 Σερασκία και ο κρατήρας Τσεράσκι (*Tseraskiy*) της Σελήνης ονομάσθηκαν έτσι προς τιμή του συζύγου της.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Biographical Encyclopedia of Astronomers''

Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι
Βίτολντ Τσεράσκι

Ο **Βίτολντ Κάρλοβιτς Τσεράσκι** (, 9 Μαΐου 1849 – 29 Μαΐου 1925) ήταν Ρώσος αστρονόμος και επινοητής αστρονομικών εργαλείων και τεχνικών.

## Βιογραφία

Ο Τσεράσκι γεννήθηκε στην πόλη Σλουτσκ της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα ανήκει στη Λευκορωσία), όπου ο πατέρας του, πολωνολιθουανικής καταγωγής, ήταν καθηγητής της γεωγραφίας σε γυμνάσιο. Η εμφάνιση του Κομήτη του Ντονάτι το 1858 δημιούργησε ενδιαφέρον για την αστρονομία στον μικρό Τσεράσκι, οπότε εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1867, όπου περνούσε αρκετό χρόνο στο Πανεπιστημιακό Αστεροσκοπείο, το μετέπειτα Αστρονομικό Ινστιτούτο Στέρνμπεργκ. Εκεί προσλήφθηκε αρχικώς ως βοηθός. Το 1874 ταξίδεψε στην πόλη Κιάχτα της Ασιατικής Ρωσίας προκειμένου να παρατηρήσει τη διάβαση της Αφροδίτης. Από τότε ενδιαφέρθηκε για την αστρονομική φωτογραφία και το 1883 πήρε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών για την ανάπτυξη τεχνικών προσδιορισμού της φωτεινότητας λευκών αστέρων. Επενόησε επίσης τεχνικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται σήμερα στο λεγόμενο «φωτόμετρο Zöllner-Tserasky». Ο Τσεράσκι άρχισε να διδάσκει σε σχολή από τη δεκαετία του 1870 και το 1884 νυμφεύθηκε την επίσης αστρονόμο Λίντιγια Πετρόβνα, γνωστή σήμερα για την ανακάλυψη πολλών μεταβλητών αστέρων. Ο Βίτολντ Τσεράσκι έγινε Καθηγητής της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1889. Το επόμενο έτος διορίσθηκε και διευθυντής του πανεπιστημιακού αστεροσκοπείου. Συνταξιοδοτήθηκε το 1916 και πήγε να μείνει στη Θεοδοσία (πόλη) της Κριμαίας, αλλά επέστρεψε προκειμένου να είναι κοντά στον γιο τους στη Μόσχα, όπου και απεβίωσε.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο αστεροειδής 807 Σερασκία (*Ceraskia*), που ανακαλύφθηκε το 1915.
* Ο κρατήρας Τσεράσκι (*Tseraskiy*) στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κενταυρομαχία

μικρογραφία|Η μάχη των Κενταύρων, Arnold Böcklin
Στην Ελληνική μυθολογία, με τον όρο **Κενταυρομαχία**, περιγράφεται μια μάχη στην οποία συμμετείχαν κένταυροι. Πολύ  γνωστή είναι  η  μάχη μεταξύ Κενταύρων και Λαπιθών, κατά τη διάρκεια της γιορτής για το γάμο Πειρίθου, βασιλιά των Λαπιθών, και της Διηδαμεια. Το συγκεκριμένο  περιστατικό αναφέρεται με λεπτομέρειες στο έργο του Οβίδιου «Μεταμορφώσεις», βιβλίο 12, μύθοι 3 και 4, αλλά και στην Ιλιάδα του Ομήρου (Α, 263 έως 275). Και στα δυο έργα τα γεγονότα διηγείται  ο Νέστορας, ο οποίος είχε λάβει μέρος στη μάχη. Παρών στη μάχη ήταν και ο Θησέας, φίλος του Πειρίθου.

Ο Πειρίθους, ετεροθαλής αδερφός των κενταύρων, κάλεσε τον κένταυρο Ερυτίωνα στο γάμο του. Ο Ευρυτίωνας είχε τη φήμη του πιο άγριου από τους κένταυρους. Στο γλέντι μέθυσε και παρεκτράπη, με αποτέλεσμα να επιτεθεί στην νύφη, την Διηδαμεια. Οι Λάπιθες εξοργίστηκαν από την ασέβεια του καλεσμένου. Του επιτέθηκαν, τον τραυμάτισαν σοβαρά  και του έδωσαν εντολή να φύγει από το γλέντι. Οι υπόλοιποι κένταυροι έμαθαν για το περιστατικό, εξοργίστηκαν  με τη σειρά τους εξ αιτίας της συμπεριφοράς των Λαπιθών απέναντι στον αδελφό τους, και τους επιτέθηκαν. Αν και οι Λάπιθες υστερούσαν σε δύναμη, νίκησαν τους κένταυρους, καθώς είχαν τη βοήθεια του Θησέα. Όσοι κένταυροι επέζησαν, εκδιώχθηκαν  μακριά από το Πήλιο

Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Κένταυροι
Αριστογένης (στρατηγός)

Ο **Αριστογένης** () ο Αθηναίος ήταν αρχαίος Έλληνας στρατηγός κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, ένας από τους δέκα διοικητές που διορίστηκαν να αντικαταστήσουν τον Αλκιβιάδη μετά τη ναυμαχία του Νοτίου το 407 π.Χ..

Ήταν ένας από τους οκτώ που νίκησαν τον Καλλικρατίδα στη ναυμαχία των Αργινουσών το 406 π.Χ.. Αυτός και ο Πρωτόμαχος, αφού δεν επέστρεψαν στην Αθήνα μετά τη μάχη, ήταν οι μόνοι δύο που δεν εκτελέστηκαν, αν και καταδικάστηκαν σε θάνατο ερήμην.

Ήταν πατέρας του Ηρακλείδη.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Λόφος Ασπίδος (Άργος)

μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη του λόφου Ασπίδος από το κάστρο του Άργους.
thumb|Άποψη του λόφου από το πρώτο λύκειο Άργους.
Ο **λόφος Ασπίδος**, γνωστός και ως **λόφος του Προφήτη Ηλία**, είναι ένας επίπεδος σχετικά λόφος ο οποίος βρίσκεται στην πόλη του Άργους. Ο λόφος χρησίμευε σαν μία από τις δύο ακροπόλεις του αρχαίου Άργους (μαζί με το κάστρο Λάρισας). Το όνομα «Ασπίς» αναφέρεται στο σχήμα του λόφου. Ο λόφος έχει υψόμετρο που φτάνει περίπου τα 80 μέτρα.

Ίχνη κατοίκησης σε περιοχές κοντά στο λόφο έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον από το 3000 π.Χ. Ο λόφος οχυρώθηκε με τείχος στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, ο λόφος πήρε το όνομα του από την ασπίδα που έκρυψε η θεά Αθηνά σε ένα λόφο του Άργους.

Στη δυτική πλαγιά του λόφου ιδρύθηκαν κατά την αρχαία εποχή τα ιερά του Απόλλωνα και της Αθηνάς. Για αρκετούς αιώνες στον λόφο αυτό ήταν χτισμένη η πόλη του Άργους, η οποία με την έναρξη της μυκηναϊκής εποχής μεταφέρθηκε στην σημερινή της θέση.

Σήμερα, στο κέντρο του λόφου βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία, από όπου προέρχεται το δεύτερο όνομα του λόφου - λόφος του Προφήτη Ηλία.

## Αρχαιολογική σημασία
Κατά την μεσοελλαδική εποχή (21ος με 17ος αιώνας π.Χ.) οργανώθηκε ένας οικισμός στην περιοχή του λόφου ο οποίος έφτανε τα είκοσι χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα σε έκταση, και αναπτύχθηκε σταδιακά σε τρεις φάσεις. Στην τέταρτη φάση του οικισμού, τον 17ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε ένα τείχος για την περαιτέρω οχύρωση της πόλης.

Ο οικισμός του Άργους μεταφέρθηκε στην πεδινή έκταση ανατολικά του λόφου στην αρχή της μυκηναϊκής εποχής, αν και στην έκταση του λόφου συνέχισε να υπάρχει νεκροταφείο μέχρι το τέλος της μυκηναϊκής εποχής.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άργος
Μεγάρχη Τρικάλων

Η **Μεγάρχη** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Μεγάρχη βρίσκεται στις δυτικές όχθες του Πηνειού σε υψόμετρο 150 μέτρων ενώ απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τα Τρίκαλα. Στη περιοχή, στα βορειοδυτικά και ανάμεσα με το Καλονέρι (Νικλίτσι) έχουν εντοπιστεί αρχαία λείψανα. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. *"Πρόκειται για μονόχωρο δρομικό ναό καμαροσκεπή με νάρθηκα, που περικλείει εν είδει στοάς τη βόρεια και δυτική πλευρά. Η τοιχοποΐα του είναι από αργολιθοδομή και εσωτερικά φέρει τοιχογραφίες σε όλες τις πλευρές εκτός από την οροφή, που έχει επιχρισθεί πρόσφατα και που σύμφωνα με επιγραφή, αρκετά δυσανάγνωστη, χρονολογούνται στα 1819, και η παράδοση θέλει την Κυρά- Βασιλική χορηγό του ναού αυτού".*

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πιαλίων και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Καλονέρι και τον Ουρανό αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαλώρειας του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 788 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστορία για το “αγρόκτημα Μεγάρχης” από τον ιστότοπο https://www.trikalavoice.gr/.
* Μεγάρχη Τρικάλων από ψηλά (Ι.Ν. Αναλήψεως Κυρίου) στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Μέλιγος Τρικάλων

Ο **Μέλιγος** είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μέλιγος βρίσκεται στον κάμπο των Τρικάλων σε υψόμετρο 113 μέτρων και σε απόσταση περίπου 11 χιλιομέτρων Δ. από τα Τρίκαλα, ανάμεσα στο Βαλτινό (δίπλα και ΒΔ.), την Φωτάδα (ΒΑ.), την Κάτω Ελάτη (ΝΔ.) και τα Ματσουκιώτικα (Δ.). Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βαλτσινού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την  Κάτω Ελάτη και την Αμμουδιά, αποτελούν την κοινότητα Κάτω Ελάτης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 128 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Ματονέρι Τρικάλων

Το **Ματονέρι** είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων. Μέχρι το 1930 η επίσημη ονομασία του οικισμού ήταν Κοκλέσι και παλαιότερα Κουκλαίοι 

## Γενικά στοιχεία
Το Ματονέρι βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφέρεια Ηπείρου, νότια του Μαλακασιώτικου ρέματος σε πυκνόφυτη βουνοπλαγια με υψόμετρο 840 μέτρων. Απέχει περίπου 57 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από τα Τρίκαλα και 37 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου). Πρόκειται για βλαχοχώρι του οποίου το όνομα προέρχεται από την τοποθεσία *Άpa di okli* (δηλ. νερό των ματιών), όπου υπήρχε εικόνισμα των Αγίων Αναργύρων ενώ παλιά περνούσε ο δρόμος Μετσόβου-Τρικάλων. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την αμπελουργία.

Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά ονομασία από την Τουρκοκρατία ως *Κουκλαίοι* να προσαρτάται στον τότε δήμο Καστανέας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 το όνομα διορθώθηκε σε *Κοκλέσι*   και το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε  Ματονέρι. Το 1934 με το ΦΕΚ 395Α - 15/11/1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί  κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καστανιάς του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 83 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων

Η **Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων** είναι μέρος της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής που έχει επιφορτιστεί με τη διεξαγωγή Κοινών Επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχουν τα διάφορα μέρη της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής.

## Ιστορία
Η Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1997 κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης αναδιοργάνωσης των ενόπλων δυνάμεων. 

Πριν από την αναδιοργάνωση, κάθε σκέλος της Υπηρεσίας είχε ένα επιτελείο επιχειρήσεων υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μονάδων του σύμφωνα με τις οδηγίες του Αρχηγού Υπηρεσίας και του Αρχηγού της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής. Ο Αρχηγός της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής είχε ένα επιτελείο επιχειρήσεων, που έπαιζε συντονιστικό ρόλο.

Μετά την αναδιοργάνωση, κάθε σκέλος υπηρεσίας χρειάζεται να παρέχει κατάλληλα εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες δυνάμεις στις κοινές επιχειρήσεις. Οι κοινές επιχειρήσεις θα ανέπτυσσαν στη συνέχεια αυτές τις δυνάμεις όπως είναι απαραίτητο και να επανέλθουν στη μητρική τους υπηρεσία μετά την αποστολή. Εξαίρεση αποτελεί η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων, η οποία βρίσκεται άμεσα υπό τη διοίκηση του Αρχηγού της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής  και είναι μόνιμα διατεθειμένη στις κοινές επιχειρήσεις.

Υπάρχουν εννέα κοινά επιχειρησιακά-τακτικά στρατηγεία υπό τον Αρχηγό Κοινών Επιχειρήσεων της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής, κάτω από τα οποία λειτουργούν πολλές μονάδες του Στρατού. Για παράδειγμα, η Βόρεια Τοπική Κοινή Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης (RJTFN) βρίσκεται στο Πολοκουάνε, που διοικείται από έναν υποστράτηγο.  Το Αρχηγείο της Βόρειας Τοπικής Κοινής Επιχειρησιακής Ομάδας Δράσης είναι υπεύθυνο για την επιχειρησιακή ανάπτυξη του αρχηγείου του Ομίλου ή του αρχηγείου τακτικής υπό τη διοίκηση του. Η Βόρεια Τοπική Κοινή Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης υποδιαιρείται σε περιοχές, καθεμία υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο ενός αρχηγείου ομάδας. Για παράδειγμα, το αρχηγείο του Ομίλου στη Μουσίνα ονομάζεται Στρατιωτική Περιοχή του Σούτπανσμερπγκ. Οι άλλες περιοχές είναι η ομάδα 33, Μπομπέλα ; Ομάδα 12, Ερμέλο ; και Ομάδα 14, Πολοκουάνε .

Το αρχηγείο της Δυτικής Τοπικής Κοινής Επιχειρησιακής Ομάδας Δράσης βρίσκεται στο Κέιπ Τάουν, ενώ το Αρχηγείο της Ανατολικής Περιφερειακής Κοινής Ομάδας Εργασίας βρίσκεται στο Ντέρμπαν .

## Παραπομπές

Κατηγορία:Στρατός της Νότιας Αφρικής
Θινόρνις

Η **θινόρνις** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Thinornis*) είναι γένος χαραδριόμορφων πτηνών, που περιλαμβάνει δύο απειλούμενα με εξαφάνιση είδη. Μοιάζουν πολύ με τον χαραδριό. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *θις* = ακτή, άμμος (από όπου το θίνα) και *όρνις* = πουλί.

## Ταξινομική
Το γένος *Thinornis* εισάχθηκε το 1844 από τον Άγγλο ζωολόγο Τζωρτζ Ρόμπερτ Γκρέυ για να περιλάβει ένα συγκεκριμένο είδος, το *Thinornis rossii*, που σήμερα θεωρείται μη επικρατούν συνώνυμο του είδους *Thinornis novaeseelandiae*. 

Το γένος θινόρνις περιλαμβάνει σήμερα τα εξής δύο είδη:

* Θινόρνις η καλυπτροφόρος (*Thinornis cucullatus*)
* Θινόρνις η νεοζηλανδική (*Thinornis novaeseelandiae*)

Παλαιότερα οι ορνιθολόγοι προσέθεταν και ένα τρίτο είδος, το προαναφερθέν *Thinornis rossii*, γνωστό από μόνο ένα δείγμα του 1840. Αυτό θεωρείται πλέον γενικώς ότι ήταν μια νεαρή *Thinornis novaeseelandiae*, της οποίας ο τόπος ευρέσεως καταγράφηκε λανθασμένα.

## Εικόνες

Αρχείο:NZ Shore plover male.JPG|*Thinornis novaeseelandiae*
Αρχείο:Thinornis rubricollis - Orford.jpg|*Thinornis cucullatus*


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Les Christidis και Walter Boles: *Systematics and Taxonomy of Australian Birds*, CSIRO Publishing, 2008, ISBN 978-0-643-06511-6

Κατηγορία:Χαραδριίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ωκεανίας
Αμαζονομαχία

Στην ελληνική μυθολογία, με τον όρο «**Αμαζονομαχία**» περιγράφονται διάφορες μάχες μεταξύ των Αμαζόνων και  Ελλήνων ηρώων.

Από αυτές, δυο πολύ γνωστές μάχες είναι :
* Η μάχη ανάμεσα στον Ηρακλή και την Ιππολύτη και
* Η μάχη ανάμεσα στον  Αχιλλέα και την  Πενθεσίλεια.

## [[Ηρακλής]] και [[Ιππολύτη (μυθολογία)|Ιππολύτη]]
Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, (βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, βιβλίο 2, κεφάλαιο 5, παράγραφος 9 /  Apollodorus 2, 5, 9)  ο ένατος άθλος που ανατέθηκε στον Ηρακλή από τον Ευρυσθέα ήταν να κλέψει τη ζώνη της Ιππολύτης, βασίλισσας των αμαζόνων για  να την δώσει στην Αδμήτη,  κόρη του Ευρυσθέα. Ο Ηρακλής μαζί με τους συντρόφους του έφτασε  στη χώρα των Αμαζόνων μετά από περιπέτειες. Εκεί  έπεισε την Ιππολύτη  να  του δώσει τη ζώνη της, η οποία ήταν δώρο του θεού Άρη και συμβόλιζε τη δύναμη.  Όμως παρενέβη η Ήρα, η οποία διέδωσε  στις υπόλοιπες αμαζόνες τη φήμη ότι ο Ηρακλής είχε σκοπό να  την σκοτώσει  τη βασίλισσά τους. Εξοργισμένες οι αμαζόνες επιτέθηκαν στον Ηρακλή και τους συντρόφους του. Ο Ηρακλής, νομίζοντας ότι υπήρχε δόλος πίσω από την επίθεση, σκοτώνει την Ιππολύτη και της αφαίρεσε τη ζώνη.  Ο ίδιος και οι σύντροφοί του κατάφεραν να διαφύγουν.

## [[Αχιλλέας]] και [[Πενθεσίλεια]]
Τη μάχη μεταξύ του Αχιλλέα και της Πενθεσίλειας  βρίσκουμε με λεπτομέρεια στο έργο του Κόιντου από τη Σμύρνη «τα μεθ’  Όμηρον» (η πτώση της Τροίας: βιβλίο 1 ). Μετά το θάνατο του Έκτορα οι αμαζόνες, με επικεφαλής τη βασίλισσά τους  Πενθεσίλεια, έφτασαν στην Τροία για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο βασιλιά Πρίαμο. Οι αμαζόνες σκότωσαν πολλούς Αχαιούς. Η Πενθεσίλεια  μάχεται εναντίον του Αχιλλέα, ο οποίος τη σκοτώνει. Όταν ο Αχιλλέας έβγαλε το κράνος της Πενθεσίλειας θαμπώνεται από την ομορφιά της. Οι συμπολεμιστές του αντιλαμβάνονται τη συγκίνησή του και ο Θερσίτης τον περιγελά. Τότε ο Αχιλλέας, σε έξαλλη κατάσταση, σκοτώνει και τον Θερσίτη.

Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Άρης Χατζηστεφάνου

Ο **Άρης Χατζηστεφάνου** είναι Έλληνας δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Έχει εργαστεί για διεθνή και ελληνικά μέσα ενημέρωσης, ασχολούμενος ειδικότερα με τη ραδιοφωνική παραγωγή, την αρθρογραφία και τη δημιουργία ηχητικών και οπτικοακουστικών ντοκιμαντέρ πολιτικού, κυρίως, περιεχομένου. 

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Η δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1996 στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100,3, όπου το 2005 ξεκίνησε δική του εκπομπή υπό τον τίτλο *Infowar*, τη μόνη εκπομπή ηχητικών ντοκιμαντέρ στο ελληνικό ραδιόφωνο. Περαιτέρω, εργάστηκε για την Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC στο Λονδίνο και την Κωνσταντινούπολη και συνεισέφερε με μικρά ντοκιμαντέρ και άρθρα στην εφημερίδα *[[The Guardian]]* και σε άλλα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Τον Απρίλιο του 2011 κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ *[[Χρεοκρατία (ντοκιμαντέρ)|Χρεοκρατία]]* (*Debtocracy*), με θέμα την ελληνική οικονομική κρίση χρέους, το οποίο σκηνοθέτησε από κοινού με την Κατερίνα Κιτίδη. Το ντοκιμαντέρ συγκέντρωσε συνολικά σχεδόν ένα εκατομμύριο θεάσεις στο YouTube, ωστόσο, δέχτηκε κριτική από τα παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Μάλιστα, εκείνη την περίοδο ο Χατζηστεφάνου απολύθηκε από την εργασία του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100,3. Ο ίδιος δήλωσε αναφορικά ότι «οι πληροφορίες που παρουσίαζα στην εκπομπή δεν ταίριαζαν με τη φιλοκυβερνητική και φιλομνημονιακή γραμμή που επιχειρούσε να επιβάλλει η διεύθυνση».

Το 2012 σκηνοθέτησε από κοινού με την Κατερίνα Κιτίδη το ντοκιμαντέρ *[[Catastroika]]* που επικεντρώνεται στις επιπτώσεις των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων στην ελληνική και σε άλλες οικονομίες. Στο ντοκιμαντέρ συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, η δημοσιογράφος και συγγραφέας Ναόμι Κλάιν και ο φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ. Το 2013 συμμετείχε στην ίδρυση του πολιτικού περιοδικού *Unfollow*. Ένα έτος αργότερα σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ *Φασισμός ΑΕ* (*Fascism Inc.*), όπου εξετάζονται οι τρόποι με τους οποίους οι οικονομικές ελίτ της εποχής υποστήριξαν τον φασισμό κατά τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 και εκτίθενται οι ομοιότητες με τις πολιτικές κρίσεις των αρχών του 21ου αιώνα. Το 2016 σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ *This Is Not A Coup* («Αυτό δεν είναι ένα πραξικόπημα») με θέμα τις επιπτώσεις των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην περιφέρεια της Ευρωζώνης. Το 2019, σκηνοθέτησε και κυκλοφόρησε ένα ακόμα πολιτικό ντοκιμαντέρ υπό τον τίτλο *Make the Economy Scream*, μια εξέταση της πολιτικοοικονομικής κατάστασης της Βενεζουέλας. Το 2022 εξέδωσε το βιβλίο του *Προπαγάνδα και παραπληροφόρηση: πώς τις εντοπίζουμε*, με θέμα τις μεθόδους άσκησης προπαγάνδας μέσω της δημοσιογραφίας.

## Ουκρανία
Ο Χατζηστεφάνου από το 2014 στήριξε τις ρωσόφωνες αυτονομιστικές δυνάμεις, ενώ επιπρόσθετα αναφέρθηκε σε "δεσμούς αίματος" μεταξύ της ελληνικής μειονότητας και των Ρώσικης συνείδησης πολιτών. Αργότερα δημοσίευε κείμενα σε ρωσικής ιδιοκτησίας ιστοσελίδες, οι οποίες απαγορεύτηκαν στην Ευρώπη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα εκπομπής INFOWAR
* 

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
The Independent

Η ***The Independent*** είναι μια βρετανική διαδικτυακή εφημερίδα. Ιδρύθηκε το 1986 ως εθνική πρωινή έντυπη εφημερίδα. Με το παρατσούκλι *Indy*, ξεκίνησε ως εφημερίδα μεγάλου μεγέθους και άλλαξε σε μορφή ταμπλόιντ το 2003.  Η τελευταία έντυπη έκδοση κυκλοφόρησε το Σάββατο 26 Μαρτίου 2016, αφήνοντας μόνο την ηλεκτρονική έκδοση. 

Η εφημερίδα ελεγχόταν από την Ιρλανδική Independent News & Media του Tony O'Reilly από το 1997 έως ότου πουλήθηκε στον Ρώσο ολιγάρχη και πρώην αξιωματικό της KGB Αλεξάντερ Λεμπέντεφ το 2010. Ο Λεμπέντεφ είναι επίσης συνιδιοκτήτης της *[[Νόβαγια Γκαζέτα|Novaya Gazeta]]* μαζί με τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Το 2017, ο σουλτάνος Μουχαμάντ Αμπουλιαδάγιελ αγόρασε το 30% των μετοχών της *Independent* . 

Η ημερήσια έκδοση ονομάστηκε Εθνική Εφημερίδα της Χρονιάς στα Βραβεία Βρετανικού Τύπου το 2004. Ο ιστότοπος και η εφαρμογή για κινητά είχαν συνδυασμένη μηνιαία προσέγγιση 19.826.000 το 2021. 

Ανταγωνιζόμενος σε μια ετοιμοθάνατη αγορά, *ο The Independent* πυροδότησε μια γενική ανανέωση του σχεδιασμού των εφημερίδων καθώς και, μέσα σε λίγα χρόνια, έναν πόλεμο τιμών στον τομέα της αγοράς.  Όταν *ο The Independent* κυκλοφόρησε *το The Independent την Κυριακή* το 1990, οι πωλήσεις ήταν λιγότερες από τις αναμενόμενες, εν μέρει λόγω της κυκλοφορίας του *Sunday Correspondent* τέσσερις μήνες πριν, αν και αυτός ο άμεσος αντίπαλος έκλεισε στα τέλη Νοεμβρίου 1990. Ορισμένες πτυχές της παραγωγής συγχωνεύτηκαν με την κύρια εφημερίδα, αν και η εφημερίδα της Κυριακής διατήρησε ένα σε μεγάλο βαθμό ξεχωριστό συντακτικό προσωπικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Λονδίνο
Κατηγορία:Κοινωνικός φιλελευθερισμός
Βασιλική Γιαννακά

Η **Βασιλική Γιαννακά** (γενν. 13 Οκτωβρίου 2004) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως αμυντικός για τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης και την Εθνική Ελλάδος γυναικών.

Η Γιαννάκα έχει αγωνιστεί με τον ΠΑΟΚ  στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών τη σεζόν 2022-2023.

Επιπλέον, έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδας σε ανώτερο επίπεδο για τον προκριματικό γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών του 2023.

## Διακρίσεις

; ΑΕΚ Μεσολογγίου

* Β Κατηγορία (2): 2016/17, 2018/19
* Κύπελλο Ελλάδας U17 (1): 2018

; ΠΑΟΚ

* Πρωτάθλημα Ελλάδας (1): 2021/22

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Βασιλική Γιαννακά στο Soccerway
* Η Βασιλική Γιαννακά στο Goal.com
* Η Βασιλική Γιαννακά στην UEFA

Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ
Καλονέρι Τρικάλων

Το **Καλονέρι** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Το Καλονέρι βρίσκεται δυτικά του Πηνειού σε υψόμετρο 350 μέτρων ενώ απέχει περίπου 21 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τα Τρίκαλα. Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883, με την παλιά του ονομασία από την Τουρκοκρατία, ως *Νικλίτσι* να προσαρτάται στον τότε δήμο Πιαλίων και το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Καλονέριον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Μεγάρχη και τον Ουρανό αποτελούν την κοινότητα Μεγάρχης που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαλώρειας του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 204 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Αρμάς (Οθωμανική Αυτοκρατορία)

thumb|250px|Το Αρμενικό Μοναστήρι και Ιεροδιδασκαλείο του Αρμά
Ο **Αρμάς** (αρμενικά: Արմաշ) ήταν μικρή αρμενική πόλη η οποία βρισκόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, κοντά στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Με το ιεροδιδασκαλείο και το μοναστήρι Τσαρχαπάν Σουρμπ Αστβατσατσίν (Παναγία Θεοτόκος Καταστροφέας του Κακού), ο Αρμάς χρησίμευσε ως πνευματικό κέντρο των Αρμενίων στη δυτική Μικρά Ασία μέχρι το 1915, όταν οι κάτοικοί του συγκεντρώθηκαν και στάλθηκαν σε πορείες θανάτου στην έρημο της Συρίας με διαταγές των ηγετών του κόμματος της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανική περίοδος στη Μικρά Ασία
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Art of Life

Το ***Art of Life*** είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του ιαπωνικού heavy metal συγκροτήματος, X Japan. Κυκλοφόρησε στις 25 Αυγούστου του 1993 από την Atlantic Records. Αποτελείται από το ομότιτλο μουσικό ορχηστρικό κομμάτι διάρκειας 29 λεπτών, το οποίο γράφτηκε από τον Yoshiki στην αγγλική γλώσσα και ηχογραφήθηκε σε συνεργασία με την βρετανική Royal Philharmonic Orchestra. Το κομμάτι έφτασε στην κορυφή του τσαρτ Oricon και πούλησε περισσότερα από 600 χιλιάδες αντίγραφα. Είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας μετά την αλλαγή του ονόματός της από "X" και το πρώτο στο οποίο συμμετέχει ο μπασίστας Heath.

## Σύνοψη

Με την κυκλοφορία δύο πετυχημένων στούντιο άλμπουμ, το *[[Blue Blood]]* (1989) και το *[[Jealoucy]]* (1991), οι X Japan έγιναν πάρα πολύ επιτυχημένοι στο metal/rock είδος στην Ιαπωνία και με τις ζωντανές εμφανίσεις τους ξεπουλούσαν ετησίως τη μεγαλύτερη κλειστή αίθουσα της χώρας, το Tokyo Dome. Ωστόσο, το 1992 αποχώρησε ο μπασίστας Taiji και αντικαταστάθηκε από τον Heath.

## Υποδοχή
Ο Νικ Μπάτλερ του Sputnikmusic βαθμολόγησε το *Art of Life* με το τέλειο σκορ των 5 αστεριών και το χαρακτήρισε ως "Το ιαπωνικό *[[Stairway to Heaven]]* -ένα πολυεπίπεδο τραγούδι με σχεδόν μυθική φήμη, που κρυσταλλοποιεί όλα όσα έκαναν τη μπάντα τόσο υπέροχη". Πρόσθεσε ότι είναι αναπόφευκτη η σύγκριση το *[[A Change of Seasons]]* των Dream Theater, ένα άλμπουμ με παρόμοιο θέμα, και σημείωσε ότι το *Art of Life* είναι "πιο συναισθηματικό, πολύπλευρο, έντονο, εντυπωσιακό και επικό" και ότι τα μέλη του X είναι πιο ικανά τεχνικά στα μουσικά όργανά τους. Ολοκλήρωσε την κριτική του δηλώνοντας ότι είναι "αδιαμφισβήτητα το καλύτερο τραγούδι που έχω ακούσει".

## Συντελεστές

; X Japan

* Φωνητικά: Toshi
* Κιθάρα: Pata
* Κιθάρα: Hide
* Μπάσο: Heath
* Ντραμς, πιάνο, συνθεσάιζερ: Yoshiki

; Επιπλέον μουσικοί

* Ορχήστρα: Royal Philharmonic Orchestra
* Conductor, strings arrangement, orchestration: Dick Marx

; Παραγωγή

* Παραγωγός: Yoshiki
* Συμπαραγωγός: Naoshi Tsuda, X
* Ηχογράφηση και mixing: Ρίτσαρντ Μπριν
* Σύνθεση έγχορδων, ενορχήστρωση: Σέλι Μπεργκ
* Προγραμματισμός MIDI: Καζουχίκο Ινάντα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το ''Art of Life'' ζωντανά στο Tokyo Dome (31 Δεκεμβρίου 1993) στο Youtube

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Κατηγορία:Ιαπωνικά τραγούδια
Κατηγορία:X Japan
Κατηγορία:Symphonic metal άλμπουμ
Η απαγόρευση (Μπαλζάκ)

***Η απαγόρευση*** (γαλλικός τίτλος: *L'Interdiction*) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύτηκε το 1836 και από το 1844 περιλαμβάνεται στις *Σκηνές της ιδιωτικής ζωής* της *[[Η Ανθρώπινη κωμωδία|Ανθρώπινης κωμωδίας]].*

Η πλοκή αναφέρεται στην αίτηση μιας μαρκησίας να θέσει τον σύζυγό της υπό νομική απαγόρευση, καθώς ανησυχεί για την κατασπατάληση της περιουσίας του. Ωστόσο, ο ανακριτής καταλήγει σε διαφορετικά συμπεράσματα. 

## Υπόθεση

Το 1828, μια από τις πιο επιφανείς γυναίκες στο Παρίσι, η μαρκησία ντ' Εσπάρ, υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο του Παρισιού για να θέσει σε νομική απαγόρευση και κηδεμονία τον εν διαστάσει σύζυγό της. Κατηγορεί τον μαρκήσιο, από τον οποίο είναι χωρισμένη για περισσότερα από δέκα χρόνια, ότι την εμποδίζει να δει τα δύο παιδιά της που πήρε μαζί του και ότι για άγνωστους λόγους ξοδεύει την περιουσία του για να συντηρήσει την εντελώς ξένη οικογένεια Ζανρενώ. Η γυναίκα ισχυρίζεται ότι ο σύζυγός της αρρώστησε ψυχικά. Είναι ο μαρκήσιος τρελός ή δαιμονισμένος, όπως ισχυρίζεται η κυρία; Η υπόθεση ανατίθεται στον ανακριτή Ζαν-Ζυλ Ποπινό. 

Μια πρώτη επίσκεψη στη μαρκησία τον πείθει για την ψυχρή, εγωιστική και υπολογιστική φύση της. Δυσπιστώντας στις εξηγήσεις της, ο Ποπινό διεξάγει έρευνα, ανακρίνει την κυρία Ζανρενώ και σχεδόν σίγουρα αποκλείει την υπόθεση της γοητείας και της αποπλάνησης: η γυναίκα είναι σεμνή και ηλικιωμένη. Με την ανάκριση του μαρκήσιου, ο Ποπινό κατέληξε με βεβαιότητα ότι ο άνθρωπος ήταν υγιής αλλά τα κίνητρα που καθοδηγούσαν τη συμπεριφορά του ανήκαν σε περασμένη εποχή, όταν κυριαρχούσε το αίσθημα της τιμής. Έχοντας μάθει τυχαία την προέλευση της περιουσίας της οικογένειάς του, ο μαρκήσιος θέλησε να υποστηρίξει την οικογένεια Ζανρενώ ως ένα είδος αποζημίωσης για τα λάθη που προκάλεσε ο προπάππους του: την εποχή της ανάκλησης του Διατάγματος της Νάντης (1685), ο Προτεστάντης Ζανρενώ είχε συλληφθεί και απαγχονιστεί και τα εδάφη του είχαν κατασχεθεί προς όφελος των ντ' Εσπάρ. Έτσι, ο Ποπινό αποκλείει τη λεγόμενη τρέλα του μαρκήσιου και ετοιμάζεται να κάνει την αναφορά του που δεν είναι ευνοϊκή για την ενάγουσα.

Όμως η μαρκησία μαθαίνει για τις πράξεις του και τον αναγκάζει να αποσυρθεί από την υπόθεση, την οποία αναλαμβάνει ο φιλόδοξος και αδίστακτος δικαστής Καμυζό.

## Θέματα
Πρόκειται για ένα σύνθετο έργο που συγκεντρώνει πολλά θέματα. Αγγίζει τόσο την πολιτική, την προέλευση της περιουσίας, την άσκηση δικαιοσύνης, όσο και την πρακτική της φιλανθρωπίας και τα οικογενειακά προβλήματα. Το κείμενο βασίζεται στην αντιπαράθεση μεταξύ του «ακραίου κακού», που αντιπροσωπεύεται από την υψηλή κοινωνία του Παρισιού που κυριαρχείται από το πάθος για το χρήμα, και του «ακραίου καλού» που ενσαρκώνουν οι ευγενείς και ενάρετες μορφές του μαρκήσιου ντ' Εσπάρ και του ακέραιου ανακριτή Ποπινό.

## Διασκευή

* *Η απαγόρευση*, γαλλική τηλεοπτική ταινία του Jean-Daniel Verhaeghe, που κυκλοφόρησε το 1993. 

## Μετάφραση στα ελληνικά

* *Η απαγόρευση*, μετάφραση: Δέσποινα Μαντοπούλου, εκδόσεις Bookstar-Γιωγγαράς, 2012 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κοινότητα Στροβλών

Η **Κοινότητα Στροβλών** είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων στην Κρήτη, η οποία συστάθηκε το 1928 με την απόσπαση του οικισμού Στροβλές από την κοινότητα Πλεμενιανών και τον ορισμό του ως έδρα της ομώνυνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Αλιγοί. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αλιγοί, οι (21)
* Στροβλές, οι (44)

Συνολικά η κοινότητα έχει 65 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Παναγιώτη Ηλιάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Βραβείο Καλύτερης Πρώτης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης

Το **Βραβείο Καλύτερης Πρώτης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης** είναι ένα βραβείο που απονέμεται από τον Κύκλο Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης και τιμά προικισμένους κινηματογραφιστές για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία τους.

## Νικητές

### Δεκαετία του 1990

### Δεκαετία του 2000

### Δεκαετία του 2010

### Δεκαετία του 2020

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης
Κοινότητα Πλατάνου Κισσάμου Χανίων

Η **Κοινότητα Πλατάνου** είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Πλάτανος. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς:  Άνω Σφηνάρι, Καβούσι, Λιμενίσκος, Σφηνάρι και Φαλασαρνά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Άνω Σφηνάρι, το (5)
* Καβούσι, το (13)
* Λιμενίσκος, ο (40)
* Πλάτανος, ο (975)
* Σφηνάρι, το (125)
* Φαλασαρνά, τα (21)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.179 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Χρυσάνθο Λουπασάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Sakura Sakura

μικρογραφία|Άνθη κερασιάς στην Ουάσιγκτον, ΗΠΑ, 2006.
Το ***Sakura Sakura*** (ιαπωνικά: さくら さくら, δηλ. "Άνθη Κερασιάς, Άνθη Κερασιάς"), γνωστό και απλά ως ***Sakura*** είναι ιαπωνικό παραδοσιακό τραγούδι  που αναφέρεται στην άνοιξη, την εποχή που ανθίζουν τα άνθη κερασιάς. Συχνά τραγουδιέται σε διεθνή γεγονότα ως το αντιπροσωπευτικό, εθνικό τραγούδι της Ιαπωνίας. Σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, το τραγούδι δεν έχει αρχαίες ρίζες, αλλά ήταν δημοφιλής μελωδία της περιόδου Έντο (1603-1867).

## Στίχοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Sakura Sakura'' με κότο στο YouTube
* Σύνδεσμος με ηχογράφηση mp3, ιαπωνικοί στίχοι, αγγλική μετάφραση και παρτιτούρα

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Ιαπωνικά τραγούδια
Κατηγορία:Παραδοσιακά τραγούδια
Κοινότητα Σηρικαρίου

Η **Κοινότητα Σηρικαρίου** είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 419Α - 29/11/1926 με την απόσπαση του οικισμού Συρικάρι από την κοινότητα Καλαθενών και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς:  Κιολιανά, Κωστογιάννηδες και Σινενιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Κιολιανά, τα (22)
* Κωστογιάννηδες, οι (32)
* Σηρικάρι, το (19)
* Σινενιανά, τα (37)

Συνολικά η κοινότητα έχει 110 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ευστράτιο Μαντραμπασάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κοινότητα Βουλγάρω

Η **Κοινότητα Βουλγάρω** είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με την απόσπαση του οικισμού  Άνω Βουργάρω από την κοινότητα Κουκουναράς και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς: Δερμιζιανά, Λατζιανά, Μάκρωνας, Μουρί και Χουδαλιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Βουλγάρω, το (201)
* Δερμιζιανά, τα (22)
* Λατζιανά, τα (17)
* Μάκρωνας, ο (18)
* Μουρί, το (40)
* Χουδαλιανά, τα (16)

Συνολικά η κοινότητα έχει 314 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Νεκτάριο Χουδαλάκης. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κοινότητα Δραπανιά

Η **Κοινότητα Δραπανιά** είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Δραπανιάς. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς:  Άνω Δραπανιάς, Κόκκινο Μετόχι και Νωπήεια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Άνω Δραπανιάς, ο (17)
* Δραπανιάς, ο (270)
* Κόκκινο Μετόχι, το (77)
* Νωπήγεια, τα (63)

Συνολικά η κοινότητα έχει 427 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Αντώνιο Κοκοτσάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Μάχη του Λήδρα Πάλας

Η **Μάχη στο Λήδρα Πάλας** διεξήχθη κατά την τούρκικη εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974.

Το Λήδρα Πάλας βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας, περίπου 2,6 χλμ. βόρεια του Προεδρικού Μεγάρου και πάνω στην πράσινη γραμμή. Κατά την διάρκεια της εισβολής, και μάλιστα από τις αρχές του πολέμου στης 20 Ιουλίου, το Λήδρα Πάλας ήταν ένα σημείο ζωτικής σημασίας για τον τούρκικο στρατό και η τυχόν κατάληψή του, θα οδηγούσε στην καταστροφή και την διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

## 20 Ιουλίου
Ο Λόχος Εφέδρων Αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, μερικές μέρες πριν από την εισβολή, είχε εδρεύσει στο στρατόπεδο του 11ου τακτικού συγκροτήματος, το οποίο βρισκόταν κοντά στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και στις 20 Ιουλίου έλαβε διαταγές για να καταλάβει το Λήδρα Πάλας και την γύρω περιοχή πριν από τους Τούρκους.

Άνδρες του 1ου Λόχου του 211 Τάγματος Πεζικού πήγαν στην στέγη του ξενοδοχείου και ανέβασαν πολυβόλο 50 χιλιοστών και όταν αρχίσαν Τούρκοι αλεξιπτωτιστές να πέφτουν, άρχισαν να ρίχνουν ενάντια τους.

Οι Τούρκοι επιτιθέμενοι, κατά τις 8 π.μ. άρχισαν να χτυπούν τους εθνοφρουρούς και την γύρω περιοχή με σφαίρες, βλήματα από όλμους και πυροβόλα και αυτό συνεχίστηκε μέχρι και το τέλος της μέρας με άνδρες της ΟΥΝΦΙΚΥΠ να μεταφέρουν απειλές των Τούρκων ότι αν δεν εγκαταλείπαν οι εθνοφρουροί, θα ρίχναν βόμβες ναπάλμ πάνω τους αλλά αρνηθήκαν να εγκαταλείψουν οι Έλληνες. Μέχρι το τέλος της μέρας, είχαν πέσει νεκροί οι πρώτοι εθνοφρουροί.

## 21 Ιουλίου
Την 21η Ιουλίου, από το πρωί, άρχισε πάλι η μάχη με τους εθνοφρουρούς να ρίχνουν ενάντια των Τούρκων που ήταν οχυρωμένοι στα γύρω σπίτια. Κατά την διάρκεια της μάχης, ένας Ελληνοκύπριος άνοιξε πυρ ενάντια του Τούρκικου ιστού με την σημαία της Τουρκίας (και συνεπώς έπεσε) για να παραπλανήσουν τους άλλους Τούρκους στρατιώτες ότι καταλήφθηκε το φυλάκιο (για να στείλουν ενισχύσεις). Μερικοί Τούρκοι στρατιώτες προσπάθησαν επίσης να παγιδέψουν τους εθνοφρουρούς δήθεν πως παραδίδονταν για να παν οι εθνοφρουροί.

Μετά από αυτό το συμβάν, οι Τούρκοι δοκιμάσαν μέσω των Ηνωμένων Εθνών (ΟΥΝΦΙΚΥΠ), να γίνει κατάπαυση του πυρός με την απειλή πως αν δεν φεύγαν οι Έλληνες, θα ρίχναν βόμβες ναπάλμ αλλά αρνηθήκαν οι εθνοφρουροί να εγκαταλείψουν. Στη συνέχεια, έλαβαν τηλεφώνημα από την κυβέρνηση για να εγκαταλείψουν το ξενοδοχείο αλλά αρνηθήκαν γιατί φοβόνταν ότι αν φεύγαν, θα καταλαβαίναν το ξενοδοχείο οι Τούρκοι και ως εκ τουτού, διαπραγματεύτηκαν με την κυβέρνηση για ένα σχέδιο το οποίο συμπεριλάμβανε την εγκατάλειψη του ξενοδοχείο από την Ε.Φ. και την παράδοση του στην ειρηνευτική δύναμη.

## Συνέπειες
Η Τουρκία δεν δοκίμασε να καταλάβει το ξενοδοχείο και ως εκ τούτου, το ξενοδοχείο παραμένει υπό τον έλεγχο της ΟΥΝΦΙΚΥΠ με διάφορες συναντήσεις και εκδηλώσεις να γίνονται εκεί είτε από την Κυπριακή Δημοκρατία, είτε από τα Ηνωμένα Έθνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό

***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Diary of a Wimpy Kid: Old School*) είναι ένα Αμερικανικό μυθιστόρημα γραμμένο από τον συγγραφέα Τζεφ Κίνι, και το δέκατο βιβλίο της σειράς *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα]]*. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικήςκυκλοφόρησε από την Amulet Books στις 3 Νοεμβρίου του 2015, ενώ στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

## Πλοκή
Ο Γκρεγκ Χέφλι αναρωτιέται εάν η ζωή ήταν καλύτερη παλιότερα, καθώς η πόλη του καταργεί τις ηλεκτρονικές συσκευές από την καθημερινότητα. Ενώ η οικογένεια των Χέφλι συνέχεια περνάει εντάσεις, ο Γκρεγκ προσπαθεί να βρει τρόπους να επιβιώσει.

## Συνέχεια
Αυτό είναι το δέκατο βιβλίο της σειράς *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα]]*. Το προηγούμενο είναι *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα]]* και το επόμενο *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Όλα Για Όλα]]*.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό'' στις Εκδόσεις Ψυχογιός

Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (σειρά)
Βραβείο ευρωπαϊκού κινηματογράφου καλύτερης ταινίας

**Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Κινηματογράφου Καλύτερης Ταινίας** είναι ένα από τα ετήσια Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, που απονέμεται από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου για ως αναγνώριση των καλύτερων στην ευρωπαϊκή κινηματογραφική παραγωγή. Απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1988 στην πολωνική ταινία *[[Μικρή ιστορία για ένα φόνο]]*, σε σκηνοθεσία Κσίστοφ Κιεσλόφσκι, που ήταν ο πρώτος αποδέκτης του βραβείου.

Οι σκηνοθέτες Τζάνι Αμέλιο, Λαρς φον Τρίερ και Μίχαελ Χάνεκε έχουν λάβει τις περισσότερες νίκες σε αυτή την κατηγορία με τρεις νίκες έκαστος, ενώ Πέδρο Αλμοδόβαρ είναι ο σκηνοθέτης με τις περισσότερες (επτά) υποψηφιότητες, έχοντας κερδίσει δύο φορές. Η Μάρεν Άντε ήταν η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτης που κέρδισε το βραβείο, λαμβάνοντας το για την ταινία *[[Toni Erdmann|Τόνι Έρντμαν]]* το 2016.

## Νικητές και υποψήφιοι

### Δεκαετία του 1980

### Δεκαετία του 1990

### Δεκαετία του 2000

### Δεκαετία του 2010

### Δεκαετία του 2020

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι υποψήφιοι και οι νικητές  στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου

Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κινηματογραφικά βραβεία
Κοινότητα Τοπολίων

Η **Κοινότητα Τοπολίων** είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Τοπόλια. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς: Αϊκυργιάννης, Καψανιανά, Κουτσοματάδος και Τσουρουνιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:  

* Αϊκυργιάννης, ο (36)
* Καψανιανά, τα (11)
* Κουτσοματάδος, ο (42)
* Τοπόλια, τα (122)
* Τσουρουνιανά, τα (14)

Συνολικά η κοινότητα έχει 225 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Νικόλαο Τσουρουνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κοινότητα Χαιρεθιανών

Η **Κοινότητα Χαιρεθιανών** είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1948 με το ΦΕΚ 24Α - 28/01/1948 με την απόσπαση του οικισμού  Χαιρεθιανά από την κοινότητα Δραπανιά και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Χαιρεθιανών έχει 70 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011  εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Θεοδωρογλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας . 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Μπουντακντογάντζα

Η **Μπουντακντογάντζα** (ελληνικά: **Γεράνη**, τουρκικά: Budakdoğanca) είναι χωριό στο διαμέρισμα Αδριανούπολης της επαρχίας Αδριανούπολης. Απέχει 23 χλμ. από το κέντρο της πόλης της Αδριανούπολης και βρίσκεται πλησίον των βουλγαροτουρκικών συνόρων, στα βόρεια της συνοριακής πύλης Καπίκουλε. Το παλιό όνομα του χωριού είναι **Ντογάντζα** στα αρχεία του 1877 και **Ντουβάντζεβο** στα αρχεία του 1913.

Το 2022 είχε πληθυσμό 95 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αδριανούπολη
Χένρικ Ρολίραντ

Ο **Χένρικ Ρολίραντ** (πολωνικά: Henryk Rolirad) (11 Απριλίου 1909 – 4 Ιανουαρίου 1984) ήταν Πολωνός μηχανικός συστημάτων τροφίμων, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως Δίκαιος των Εθνών για τη διάσωση Εβραίων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Πρώιμη ζωή
Ο Χένρικ Ρολίραντ γεννήθηκε στο Πόζναν της Πολωνίας και υιοθετήθηκε σε ηλικία δύο ετών από τον Στανίσουαφ και τη Στεφάνια Ρολίραντ. Αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Πόζναν. Εργάστηκε αρχικά σε ένα τοπικό Βιοτεχνικό Επιμελητήριο, στη συνέχεια ως διευθυντής του υποκαταστήματος του Πόζναν του πολωνικού ταξιδιωτικού γραφείου *Orbis*. Το 1938, ο Ρολίραντ άνοιξε ένα γραφείο *Orbis* στο Ζμπόνσιν.

## Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1938, η Ναζιστική Γερμανία απέλασε πολλούς Πολωνοεβραίους μετανάστες πίσω στην πατρίδα τους, την  Πολωνία. Ακόμη και πριν ξεκινήσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Χένρικ Ρολίραντ βοηθούσε αυτούς τους μετανάστες που έφτασαν στην πόλη διέλευσης του Ζμπόνσιν.
[μικρογραφία|220x220εσ| Πλακέτα στο [Γιαντ Βασσέμ, στην Ιερουσαλήμ, προς τιμήν του Χένρικ Ρολίραντ]]
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας, ο Ρολίραντ ήταν μέλος του Σώματος Ασφαλείας του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού και, με αυτή την ιδιότητα, εργάστηκε με την Εβραϊκή Στρατιωτική Ένωση (*Żydowski Związek Wojskowy*) που δραστηριοποιήθηκε στο Γκέτο της Βαρσοβίας. Ο Ρολίραντ προμήθευε τους Εβραίους με τρόφιμα, φάρμακα και πλαστά έγγραφα, εντός και εκτός του Γκέτο, και διέθεσε το δικό του σπίτι ως προσωρινό καταφύγιο για τους Εβραίους που διέφευγαν από το Γκέτο. Νοίκιασε επίσης τουλάχιστον άλλα τρία σπίτια για να κρύβει Εβραίους.

Στις 23 Απριλίου 1943, καθώς έκρυβε Εβραίους σε ένα από τα σπίτια του, ο Ρολίραντ συνελήφθη από τη γερμανική Γκεστάπο. Στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία, η ποινή για τη βοήθεια των Εβραίων ήταν θάνατος. Η Γκεστάπο τοποθέτησε τον Ρολίραντ και δύο Εβραίες σε ένα φορτηγό. Κατά τη διάρκεια της διέλευσης, το φορτηγό σταμάτησε σε μια διασταύρωση και ο άνδρας της Γκεστάπο άφησε το φορτηγό για να μπει σε ένα κοντινό σπίτι, αφήνοντας πίσω μόνο δύο φρουρούς. Ένα μέλος της πολωνικής υπόγειας αντίστασης, μη μπορώντας να δει ποιος ήταν μέσα στο φορτηγό, πέταξε μια χειροβομβίδα. Ο Ρολίραντ τραυματίστηκε σοβαρά και έμεινε ανάπηρος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Το 1944, ο Ρολίραντ συνάντησε τη Μαρία Αϊνστάιν, και οι δύο με καταγωγή από το Πόζναν. Είχαν γνωρίσει νωρίτερα ενώ βοηθούσαν Εβραίους στο Ζμπόνσιν. Ο Ρολίραντ φρόντιζε τη Μαρία Αϊνστάιν, σώζοντάς της τη ζωή.

## Μεταπολεμικά
Μετά τον πόλεμο, ο Ρολίραντ παντρεύτηκε τη Μαρία Αϊνστάιν. Το 1965 μετανάστευσαν με τις κόρες τους στο Ισραήλ, ζώντας στο Ραμάτ Γκαν.

Ο Ρολίραντ πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1984, από κακοήθη ασθένεια. Ενταφιάστηκε στο Καθολικό Νεκροταφείο της Γιάφα στο Τελ Αβίβ.

## Αναγνώριση
Στις 18 Οκτωβρίου 1966, το Γιαντ Βασσέμ, στην Ιερουσαλήμ, αναγνώρισε τον Χένρικ Ρολίραντ ως Δίκαιο των Εθνών.

## Δείτε επίσης
* Διάσωση των Εβραίων από τους Πολωνούς κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος
* Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Μέλη του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού
Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στο Ισραήλ