open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ότοκαρ Α΄ της Στυρίας

Ο **Ότοκαρ Α΄**, γερμ.: *Ottokar* ή *Otakar* Ι (απεβ. 29 Μαρτίου 1075) από τον Οίκο των Οτοκαριδών ήταν κόμης στο Βαυαρικό Χήμγκαου και μάργραβος της Στυρίας από το 1056 μέχρι το τέλος του. Έγινε γενάρχης της δυναστείας των Οτοκαριδών.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ότακαρ Ε΄ κόμη του Χήμγκαου (απεβ. 1020) και της συζύγου του, κόρης του Άρνολντ ΑΒ΄ κόμη του Βελς-Λάμπαχ, ο οποίος είχε διοριστεί μάργραβος μετά την εκτόπιση του Aδαλβέρτου κόμη της Καρινθίας από τον βασιλιά Κορράδο Β΄ της Γερμανίας το 1035.

Ο Ότοκαρ Α΄ τεκμηριώνεται ως κόμης στο ανατολικό Χήμγκαου (Chiemgau) περί το 1048. Από τη μητέρα του κληρονόμησε εκτεταμένες ανεξάρτητες (allodium) εκτάσεις και τον τίτλο του μαργράβου του Tράουνγκαου γύρω από το φρούριο του Στάυρ. Υπηρέτησε επίσης ως επιμελητής (*[[vogt]]*) των μοναστηριών Λάμπαχ, Tράουνκιρχεν, 'Ομπερμυνστερ και Πέρσενμποϊγκ και ήταν συνιδρυτής του αβαείου Άντμοντ.

Από το 1056 εμφανίζεται ως μάργραβος της μαρκιωνίας της Καραντανίας, αργότερα γνωστής ως μαρκιωνία της Στυρίας (, από την πόλη Steyr/Στάυρ/Στυρία, όπου ήταν κόμης ο Ότοκαρ Α΄). Στην αυξανόμενη έριδα της Περιβολής παρέμεινε πιστός υποστηρικτής του βασιλιά Ερρίκου Δ΄. Ο Ότοκαρ Α΄ απεβίωσε στη Ρώμη, ενώ βρισκόταν σε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους .

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βίλιμπιργκ του Έπενσταϊν, πιθανώς κόρη του Αντάλμπερο δούκα της Καρινθίας. Είχε τέκνα:
* Aντάλμπερo απεβ. π. 1084, μάργραβος της Στυρίας (1075-82). 
* Ότοκαρ Β΄ απεβ. 1122, μάργραβος της Στυρίας (1082-1122). 

Ο πρεσβύτερος Aντάλμπερο διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά περιήλθε σε ρήξη με τον μικρότερο αδερφό του Ότοκαρ Β΄ κατά τη διάρκεια της έριδας της Περιβολής: εκτοπίστηκε και τελικά δολοφονήθηκε το 1082.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Οτοκαριδών
Ραιτία

thumb|Η επαρχία της Ραετίας με κόκκινο
Η **Ραιτία** (λατινικά: Rætia ή Rhætia) ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία πήρε το όνομά της από τους Ραιτούς. Συνόρευε στα δυτικά με τη χώρα των Ελβηττίων, στα ανατολικά με το Νωρικόν, στα βόρεια με την Ουινδολικία, στα νοτιοδυτικά με τη Ναρβωνική Γαλατία και στα νότια με τη Βενετία και Ίστρια, μια περιοχή της Ρωμαϊκής Ιταλίας.

Αποτελούσε έτσι τις περιοχές που καταλαμβάνονται στη σύγχρονη εποχή από την ανατολική και κεντρική Ελβετία (που περιέχει τον Άνω Ρήνο και τη λίμνη Κωνσταντίας), τη νότια Γερμανία (Βαυαρία και το μεγαλύτερο μέρος της Βάδης-Βυρτεμβέργης), το Φόραρλμπεργκ και το μεγαλύτερο μέρος του Τιρόλου στην Αυστρία και τμήμα της βόρειας Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η περιοχή των Ουινδολικών (σήμερα ανατολική Βυρτεμβέργη και δυτική Βαυαρία) προσαρτήθηκε στην επαρχία σε μεταγενέστερη περίοδο από τις άλλες. Τα βόρεια σύνορα της Ραιτίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας των αυτοκρατόρων Αυγούστου και Τιβερίου ήταν ο ποταμός Δούναβης. Αργότερα τα Ρηνικά Σύνορα σηματοδότησαν το βόρειο όριο, που εκτείνεται στα 166 χλμ βόρεια του Δούναβη. Η Ραιτία συνδεόταν με την Ιταλία κατά μήκος των Άλπεων μέσω του περάσματος Ρέσεν, από την αρχαία Οδό Κλαυδίου Αυγούστου.

Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Αυγούστα Ουινδελικών, το σημερινό Άουγκσμπουργκ στη νότια Γερμανία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία της Σουηβίας
Ούνρουοχ Β΄ του Φρίουλι

Ο **Ούνρουοχ Β΄**, γερμ.: *Unruoch / Unroch II* (απεβ. το 853) ήταν Φράγκος ευγενής και φίλος του Καρλομάγνου.  Συγκεκριμένα ήταν ένας από τους μάρτυρες της διαθήκης του Καρλομάγνου το 811.

Καταγόταν από τον Οίκο των Ουνρουοχιδών. Ήταν ο Φράγκος δούκας (μάγραβος) του Φρίουλι πριν από το 846. Μπορεί να ήταν γιος του Ούνρουοχ Α΄ του Φρίουλι ή του Μπέρενγκαρ, κόμη του Φρίουλι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ένγκελτρουντ (Ένγκλετρον), κόρη του Μπέγκο, κόμη της Τουλούζης και είχε τα εξής τέκνα:
* Εβεράρδος, γιος, διάδοχός του (π. 815/816 &#x2013; 866), νυμφεύτηκε τη Γκίζελα των Καρολιδών, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς.
* Bερεγγάριος ο *Σοφός*, σκοτώθηκε στη μάχη (π. 836).
* Aμαντέε γενν. 825, ένας γιος που έγινε κόμης του Πάυν Λάνγκρες (γενν. 825)
* Tερνοΐς γενν. 825, παντρεύτηκε τον Γκέμπχαρντ κόμη του Nήντερ-Λάνγκαου
* Άλαρντ, ηγούμενος του Σανκτ Μπέρτιν.
* Aμαντέους γενν. 827, κόμης της Βουργουνδίας.

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Οίκος των Ουνρουοχιδών
Ούνρουοχ Γ΄ του Φρίουλι

Ο **Ούνρουοχ Γ΄**, γερμ.: *Unruoch / (H)unroch III* (π. 840 - 874, μετά την 1η Ιουλίου) από τον Οίκο των Ουνρουοχιδών ήταν ο μάργραβος του Φρίουλι από το 863 έως το 874. Ήταν ο παλαιότερος διάδοχος του Εβεράρδος του Φρίουλι. Νυμφεύτηκε την Άφα, κόρη του Λίουτφριντ της Μόντσα, και άφησε έναν γιο, τον Εβεράρδος του Ζούλιχγκαου, ο οποίος νυμφεύτηκε την Ερμεντρούδη της Γαλλίας, εγγονή του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού, αλλά τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βερεγγάριος Α΄. Άφησε μία κόρη, που έγινε μοναχή στη Μπρέσια και απήχθη από άνδρες του Λιούτβαρντ του Βερτσέλι το 887 και αναγκάστηκε να παντρευτεί έναν από τους συγγενείς του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άφα (Ava), κόρη του Λιούτφριντ της Μόντσα, και άφησε έναν γιο:
* Εβεράρδος του Ζούλιχγκαου, ο οποίος νυμφεύτηκε την Ερμεντρούδη των Καρολιδών, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ του Τραυλού βασιλιά των Δυτικών Φράγκων.

## Πηγές
* Ανδρέας Μπεργομάτης, ''Χρονικόν'' στο Institut für Mittelalter Forschung. 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ουνρουοχιδών
Πρόεδρος της Κόστα Ρίκα

Ο **Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κόστα Ρίκα** είναι ο αρχηγός του κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης της Κόστα Ρίκα . Ο πρόεδρος εκλέγεται επί του παρόντος με άμεσες εκλογές για περίοδο τεσσάρων ετών, η οποία δεν είναι άμεσα ανανεώσιμη. Δύο αντιπρόεδροι εκλέγονται μαζί με τον πρόεδρο. Ο Πρόεδρος διορίζει το Υπουργικό Συμβούλιο. Λόγω της κατάργησης του στρατού της Κόστα Ρίκα το 1948, ο πρόεδρος δεν είναι αρχηγός του στρατού, σε αντίθεση με τον κανόνα στις περισσότερες άλλες χώρες, αν και το Σύνταγμα τον περιγράφει ως αρχιστράτηγο των δημόσιων δυνάμεων πολιτικής άμυνας.

Από το 1969 έως το 2005 απαγορεύτηκε στον Πρόεδρο να διεκδικήσει επανεκλογή. Μετά την ανατροπή από το Ανώτατο Δικαστήριο το 2005 της τροπολογίας που απαγόρευε την επανεκλογή, ο κάτοχος της προεδρίας δύναται να διεκδικήσει και άλλη θητεία, αφού περιμένει να παρέλθουν τουλάχιστον οκτώ χρόνια μετά την αποχώρησή του από τα καθήκοντά του. 

## Εκλογή
Ο Πρόεδρος της Κόστα Ρίκα εκλέγεται χρησιμοποιώντας ένα τροποποιημένο σύστημα δύο γύρων στο οποίο ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει τουλάχιστον το 40% των ψήφων για να κερδίσει στον πρώτο γύρο. Εάν κανένας υποψήφιος δεν κερδίσει στον πρώτο γύρο, διεξάγεται δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο υποψηφίων με τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων.

## Προσόντα
Σύμφωνα με το άρθρο 131 του Συντάγματος, για να είναι Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας απαιτείται:

*να έχει γεννηθεί στην Κόστα Ρίκα και να είναι πολίτης της χώρας.
*να είναι κοσμικός.
*να είναι ηλικίας άνω των 30 ετών.

## Περιορισμοί
Το Σύνταγμα θεσπίζει επίσης περιορισμούς στις εξουσίες του προέδρου  που μπορούν να διωχθούν σε περίπτωση παραβίασης.

## Κατάλογος προέδρων της Κόστα Ρίκα

## Τελευταίες εκλογές

## Παραπομπές
Φώτης Τακιανός

Ο **Φώτης Τακιανός** (14 Απριλίου 1969) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,98 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση πόιντ γκαρντ. Είναι ο τωρινός προπονητής στην Γκόλντεν Ιγκλ Ύλι.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο Τακιανός αγωνίστηκε στις ομάδες Α.Σ. Μακεδονικός, Π.Α.Ο.Κ., και Άρης Θεσσαλονίκης από τη θέση του πόιντ γκαρντ.

### Προπονητική σταδιοδρομία
Μετά την ολοκλήρωση της αθλητικής του καριέρας, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός στις ομάδες του Ηρακλή, της Α.Ε.Κ. και του Π.Α.Ο.Κ.. 

Το 2004 συμμετείχε στο προπονητικό καμπ που πραγματοποιήθηκε μεταξύ των κολλεγιακών ομάδων του Μέμφις και του Κεντάκι.

Από το 2007 είναι πρώτος προπονητής σε ομάδες της Α1 και Α2 κατηγορίες της Ελλάδας, καθώς και σε ομάδες πρώτων κατηγοριών στο εξωτερικό, στην Κύπρο, στο Κόσοβο και το Κατάρ.

Υπό την καθοδήγησή του η Δόξα Λευκάδας τη σεζόν 2016-2017 ανέβηκε στην Α1 για πρώτη φορά, με τη διεκδίκηση της θέσης μέσω της διαδικασίας γουάιλντ καρντ. 

Στις 18 Νοεμβρίου 2021, ο Φώτης Τακιανός επέστρεψε στην ελληνική λίγκα με την ομάδα της Κ.Α.Ε. Λάρισας, αντικαθιστώντας τον Νίκο Παπανικολόπουλο.

## Διακρίσεις

### Ως καλαθοσφαιριστής
Ήταν μέλος της ομάδας του Π.Α.Ο.Κ. όταν κατέκτησαν το 1994 το Κύπελλο Κόρατς στην Τεργέστη επικρατώντας επί της Στεφανέλ σε διπλό τελικό υπό την τεχνική ηγεσία του Σούλη Μαρκόπουλου.

* **Πρωταθλητές [[Κύπελλο Κόρατς]] **
** διπλό τελικό

### Ως προπονητής
* Προπονητής της χρονιάς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2022)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οι Έλληνες προπονητές που διδάσκουν μπάσκετ στην Ασία
* Τακιανός: Με κάνει αισιόδοξο η καθημερινότητα της Λάρισας
* Τακιανός: Οι παίκτες έκαναν κατάθεση ψυχής
* Τακιανός: Μεγάλη νίκη, είπαμε να αφήσουμε την καρδιά μας στο ματς
* Συνεχίζει στη Δόξα Λευκάδας ο Τακιανός
* Korać Cup 1994-94

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Fotis Takianos

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης στο εξωτερικό
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1982)

Αυτές είναι οι επιτυχίες στον κατάλογο **[[Billboard Hot 100|''Billboard'' Hot 100]]** που ήταν στο νούμερο ένα το έτος 1982. Τα μακροβιότερα νούμερο ένα σινγκλς του 1982 ήταν το "I Love Rock 'n' Roll" από την Joan Jett and the Blackhearts και το "Ebony and Ivory" από τους Πολ Μακάρτνεϊ και Στίβι Γουόντερ, τα οποία παρέμειναν το καθένα στην κορυφή επί 7 εβδομάδες. Το τραγούδι "Physical" της Ολίβια Νιούτον-Τζον ολοκλήρωσε την πορεία του στην κορυφή του καταλόγου έπειτα από 10 εβδομάδες, πορεία που ξεκίνησε το 1981.

Εκείνη τη χρονιά, 15 τραγούδια βρέθηκαν στην κορυφή, ο δεύτερος χαμηλότερος αριθμός για την εποχή εκείνη, από το 1956.  Συνολικά 10 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα βρέθηκαν στην κορυφή για πρώτη φορά. Ειδικότερα ήταν οι The J. Geils Band, Joan Jett and the Blackhearts, Vangelis, The Human League, Survivor, Τζον Κούγκαρ, Men at Work, Τζο Κόκερ, Τζένιφερ Γουάρνες και Τόνι Μπέιζιλ. 

Μόνο ένας καλλιτέχνης ή συγκρότημα έφτασε στην κορυφή του Hot 100 περισσότερες από μία φορές το 1982: ήταν οι Ντάριλ Χολ και Τζον Όουτς, με δύο τραγούδια στο νούμερο ένα, τα "I Can't Go for That (No Can Do)" και "Maneater".

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* ()
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Eighties* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1982
Συμμετοχή της Σαμόα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Σαμόα]]** (ονομαζόταν **Δυτική Σαμόα** έως το 1997) μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1984.

## Γενικές πληροφορίες
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας ιδρύθηκε το 1983 και αναγνωρίστηκε το ίδιο έτος από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Η πρώτη συμμετοχή σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες με 8 αθλητές. Έκτοτε, η Σαμόα έχει λάβει μέρος σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες με συνολικά 58 αθλητές, όμως δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε κάποια διοργάνωση Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.

Η μεγαλύτερη επιτυχία για τη χώρα ήρθε από την Ελέ Οπελόγκε στην κατηγορία +75 κιλών της άρσης βαρών στους Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Αν και η Οπελόγκε τερμάτισε αρχικά στην τέταρτη θέση με διαφορά μόλις ενός κιλού από την τρίτη Μαρίγια Γκραμποβέτσκαγια του Καζακστάν, όλα άλλαξαν το 2015. Η ΔΟΕ προέβη σε επανέλεγχο των δειγμάτων που είχαν δώσει αθλητές από τους Αγώνες του Πεκίνου και του Λονδίνου το 2012, χρησιμοποιώντας νεότερες και περισσότερο προηγμένες τεχνικές ελέγχου. Τον Οκτώβριο του 2016, η ασημένια Ολυμπιονίκης Όλια Κορόμπκα από την Ουκρανία βρέθηκε θετική στην αναβολική ουσία δεϋδρο-χλωρ-μεθυλτεστοστερόνη, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί και να της αφαιρεθεί το μετάλλιο. Την ίδια μοίρα είχε και η Γκραμποβέτσκαγια λίγες εβδομάδες αργότερα, όταν το επαναληπτικό δείγμα της βρέθηκε θετικό σε κοκτέιλ διαφόρων ουσιών. Έτσι, η Οπελόγκε έλαβε το ασημένιο μετάλλιο, ενώ η Μαριάμ Ουσμάν από τη Νιγηρία έλαβε το χάλκινο. Αυτό είναι και το μοναδικό μετάλλιο στην ιστορία της Σαμόα στους Ολυμπιακούς Αγώνες έως και σήμερα.

## Σημαιοφόροι
[thumb|350px|Ο δισκοβόλος Άλεξ Ρόουζ επιλέχθηκε ως σημαιοφόρος της Σαμόα στην τελετή έναρξης των [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Αγώνων του 2020 στο Τόκιο.]]

## Συμμετέχοντες
### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων
### Μετάλλια ανά διοργάνωση

### Μετάλλια ανά άθλημα

## Ολυμπιονίκες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Σαμοα
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σαμόα
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1983)

Αυτές είναι οι επιτυχίες στον κατάλογο **[[Billboard Hot 100|''Billboard'' Hot 100]]** που ήταν στο νούμερο ένα το έτος 1983. Τo μακροβιότερo νούμερο ένα σινγκλ του 1983 ήταν το "Every Breath You Take" από το συγκρότημα the Police,το οποίο ήταν στην κορυφή επί 8 εβδομάδες. 

Εκείνη τη χρονιά, 9 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα βρέθηκαν στην κορυφή για πρώτη φορά. Ειδικότερα ήταν οι Toto, Πάτι Όστιν, Τζέιμς Ίνγκραμ, Dexys Midnight Runners, Αϊρίν Κάρα, The Police, Eurythmics, Μάικλ Σέμπελο και Μπόνι Τάιλερ. Ο Μάικλ Τζάκσον ήταν ο μοναδικός καλλιτέχνης ή συγκρότημα που πέτυχε την κορυφή του Hot 100 περισσότερες από μία φορές το 1983, με δύο τραγούδια.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* ()
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Eighties* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1983
Μπράντφορντ (Οντάριο)

Το **Μπράντφορντ** (αγγλικά: Brantford) είναι πόλη στο Οντάριο του Καναδά, η οποία ιδρύθηκε στον Ποταμό Γκραντ στο νοτιοδυτικό Οντάριο. Περιβάλλεται από την κομητεία Μπραντ, αλλά είναι πολιτικά χωριστή με δική της δημοτική κυβέρνηση η οποία είναι πλήρως ανεξάρτητη από τη δημοτική κυβέρνηση της κομητείας.

Σύμφωνα με την καναδική απογραφή του 2016, η πόλη έχει πληθυσμό 97.496 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Σελάνγκορ ΦΚ

Η **Σελάνγκορ Φούτμπολ Κλαμπ** (πλήρες όνομα στα μαλαϊκά *Kelab Bola Sepak Selangor*), συνήθως αναφερόμενη ως **Σελάνγκορ ΦΚ**, είναι επαγγελματική μαλαισιανή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Σα Αλάμ, στο Σελάνγκορ, που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της Μαλαισίας. Ο σύλλογος έχει την προσωνυμία Κόκκινοι Γίγαντες. Ιδρύθηκε επίσημα το 1936 από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Σελάνγκορ (FAS), η ένωση έκτισε την ποδοσφαιρική της ανάπτυξη ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης με τη Selangor Association Football League (SAFL - ιδρύθηκε το 1905) και σχηματίζοντας την επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα γνωστή ως Σελάνγκορ ΦΑ. Στις 2 Οκτωβρίου 2020, ο σύλλογος έκανε επίσημα την ιδιωτικοποίησή του υπό μία νέα οντότητα ως Selangor Football Club, αφού εγκρίθηκε επίσημα από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Μαλαισίας (FAM) στις 29 Σεπτεμβρίου 2020. Ο σύλλογος επί του παρόντος παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο MBPJ χωρητικότητας 25.000 μετά το αρχικό σπίτι του συλλόγου υποβλήθηκε σε πλήρη ανακαίνιση και ανοικοδόμηση για τρία χρόνια.

Η Σελάνγκορ ΦΚ είναι η πιο επιτυχημένη και πιο πολυβραβευμένη ομάδα στη Μαλαισία, όσον αφορά τις συνολικές διακρίσεις με 52 τρόπαια κορυφαίων προκριματικών και 61 τρόπαια συλλογικά. Εσωτερικά, έχει κερδίσει συνολικά 6 τίτλους πρωταθλήματος κορυφαίας κατηγορίας Μαλαισίας. Στις διοργανώσεις κυπέλλου, ο σύλλογος έχει από κοινού 5 καλύτερα Κύπελλα Μαλαισίας, ρεκόρ 33 Κυπέλλων Μαλαισίας και ρεκόρ 8 Φιλανθρωπικών Ασπίδων Μαλαισίας. Επιπλέον, ο σύλλογος έχει επίσης κερδίσει δύο τίτλους δεύτερης κατηγορίας, ένα τίτλο Πρέμιερ Λιγκ Μαλαισίας και ένα τίτλο Σεμι-Προ Λιγκ δεύτερης κατηγορίας και από το 1951 έως το 1973, 7 Κύπελλα FAM Μαλαισίας, όπου το Κύπελλο FAM Μαλαισίας ενεργούσε ως δευτερεύων διαγωνισμός κυπέλλου νοκ άουτ μεταξύ κρατικών ομάδων μετά το Κύπελλο Μαλαισίας.

Η Σελάνγκορ ήταν επίσης ο πρώτος σύλλογος της Μαλαισίας που προκρίθηκε και συμμετείχε σε ένα τουρνουά ασιατικών ηπειρωτικών συλλόγων, όπου ο σύλλογος τερμάτισε δεύτερος το 1967, την πρώτη έκδοση του πρωταθλήματος ασιατικής ηπειρωτικής ομάδας, που έγινε αργότερα μετονομάστηκε σε ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ το 2002.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
* Επίσημο κανάλι στο YouTube
* Επίσημη σελίδα στο Facebook
* Σελάνγκορ στο ιστότοπο World Football

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαλαισίας
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαλαισίας 
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936
Ντόριαν Γκρέι (ηθοποιός)

Η **Μαρία Λουίζα Μανγκίνι** (ιταλικά: *Maria Luisa Mangini* 2 Φεβρουαρίου 1928 – 15 Φεβρουαρίου 2011), περισσότερο γνωστή ως **Ντόριαν Γκρέι** (ιταλικά: Dorian Gray), ήταν Ιταλίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Η Γκρέι έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή του θεάτρου το 1950. Πέντε χρόνια αργότερα, όμως, άφησε τον κόσμο του θεάτρου και αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο.
δεξιά|μικρογραφία| Η Γκρέι στο ''Totò, Peppino e... la malafemmina'' (1956).
Ο ρόλος που έπαιζε πιο συχνά σε ταινίες ήταν της σαγηνευτικής γατούλας του σεξ. Έπαιξε το «κακό κορίτσι» στην ταινία *Totò, Peppino e la malafemmina* (1956). Εμφανίστηκε επίσης στην *Κραυγή* (*Il grido,* 1957) του Μικελάντζελο Αντονιόνι, ενώ την ίδια χρονιά πήρε μέρος στο *[[Οι νύχτες της Καμπίρια]]* του Φεντερίκο Φελίνι.

## Θάνατος
Στις 15 Φεβρουαρίου 2011, η Γκρέι αυτοκτόνησε αυτοπυροβολούμενη στο σπίτι της στο Τορτσένιο. Ήταν 83 ετών. Ορισμένα μέσα ενημέρωσης, ωστόσο, ανέφεραν την ηλικία της ως 75, αφού η ίδια ισχυριζόταν ότι είχε γεννηθεί το 1936.
δεξιά|μικρογραφία| Η Γκρέι στην ταινία ''Ο κύριος Παπάβερι και οι γυναίκες'' (1955)

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νάστρο ντ' Αρτζέντο
Ίντα του Φόρμπαχ-Ράτελνμπεργκ

Η **Ίντα**, γερμ.: *Ida of Austria* (π. 1055 – Σεπτέμβριος 1101) έγινε με τον γάμο της μαργραβίνα της Αυστρίας. Ήταν μία Σταυροφόρος: συμματείχε στη Σταυροφορία του 1101 με δικό της στρατό.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ράποτο Δ΄ του Χαμ (Cham) και της Mατθίλδης. Είναι επίσης γνωστή ως **Ίθα**. Παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ της Αυστρίας και απέκτησε έναν γιο, τον Λεοπόλδο Γ΄. Ήταν γνωστή ως μία από τις μεγάλες καλλονές της εποχής της.

Το 1101, η Ίντα, μαζί με τον Tίεμο του Σάλτσμπουργκ και τους δούκες Γουέλφο Δ΄ της Βαυαρίας και Γουλιέλμο Θ΄ της Βαυαρίας, εντάχθηκε στη Σταυροφορία του 1101  και σήκωσε και οδήγησε τον δικό της στρατό προς την Ιερουσαλήμ.

Τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους, η Ίντα και ο στρατός της ήταν μεταξύ εκείνων που έπεσαν σε ενέδρα στην Ηράκλεια Κύβιστρα από τον σουλτάνο Kιλίτζ Αρσλάν Α΄. Ο Έκχαρντ της Άουρα αναφέρει ότι η Ίντα σκοτώθηκε στις μάχες, αλλά οι φήμες επέμειναν ότι επέζησε και μεταφέρθηκε σε ένα χαρέμι, σύμφωνα με τον Aλβέρτο του Άαχεν. Μεταγενέστεροι θρύλοι υποστήριζαν, ότι ήταν η μητέρα του μουσουλμάνου ήρωα Ζενγκί, όπως στην Ιστορία των Γουέλφων (Historia Welforum), αλλά αυτό είναι αδύνατο για χρονολογικούς λόγους. Ωστόσο, ο Έκεχαρντ της Άουρα είναι ίσως η πιο πιθανή εκδοχή, καθώς είναι ο μόνος που μπορεί να βασιστεί σε αυτόπτες μάρτυρες, που ήταν επιζήσαντες της μάχης της Ηράκλειας Κυβίστρων, τους οποίους ο έκεχαρντ συνάντησε λίγες εβδομάδες αργότερα στην Ιόππη/Γιάφα, ενώ ο Aλβέρτος του Άαχεν και ο συγγραφέας του *Historia Welforum* κατέγραψαν μόνο μετά από φήμες.

## Στη μυθοπλασία
Η μοίρα της Ίντας απεικονίζεται στο Αγαπητή Προσκυνήτρια (*Beloved Pilgrim)* του Κρίστοφερ Χέιγθορν (Christopher Hawthorne) του 2011.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ μάργραβο της Αυστρίας και είχε τέκνα:
* Λεοπόλδος Γ΄ 1073-1136), μάργραβος της Αυστρίας, διάδοχος του πατέρα του.
* Αδελαΐδα απεβ. μετά το 1120, παντρεύτηκε τον Τεοντέρικ Β΄ κόμη του Φόρμπαχ.
* Ελισάβετ απεβ. 1107, παντρεύτηκε τον Ότοκαρ Β΄ μάργραβο της Στυρίας.
* Γκερμπεργκα απεβ. 1142, παντρεύτηκε τον δούκα Μποζιβόι Β΄ δούκα της Βοημίας.
* Ίντα, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο των Πρεμυσλιδών πρίγκιπα του Zνόιμο.
* Ευφημία, παντρεύτηκε τον Κόνραντ Α΄ κόμη του Πάιλσταϊν.
* Σοφία απεβ. 1154, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο του Έπενσταϊν, δούκα της Καρινθίας από το 1090 έως το 1122, και μετά τον Ζήγκαρντ Ι΄ κόμη του Μπούργκαουζεν.

## Δείτε επίσης
* Kιλίτζ Αρσλάν Β΄ – ο οποίος ισχυριζόταν συγγένεια εξ αίματος με τον Ερρίκο τον Λέοντα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Β΄ Sources
* *Historia Welforum Weingartensis*
* Ράνσιμαν, Στίβεν . *History of the Crusades, Vol.* *II*
* Λέχνερ Καρλ . *Die Babenberger.* *Markgrafen und Herzoge von Österreich 976–1246* , Böhlau Verlag Wien-Köln-Weimar 1992.

Κατηγορία:Δούκισσες της Αυστρίας
Γερτρούδη του Μπάμπενμπεργκ, δούκισσα της Βοημίας

Η **Γερτρούδη**, γερμ.: *Gertrunde von Babenberg*, , (π. 1118 – 8 Απριλίου 1150), μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ, έγινε με τον γάμο της δούκισσα της Βοημίας από το 1140 μέχρι το τέλος της, με τον γάμο της με τον Βλαδίσλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Βοημίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας (απεβ. 1136) και της δεύτερης συζύγου του, της Σαλίας κληρονόμου Αγνή των Σαλίων του Βάιμπλινγκεν. Μετά το τέλος του πατέρα της, ο αδελφός της Γερτρούδης Λεοπόλδος Δ΄ έγινε μάργραβος της Αυστρίας και το 1138 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Πρεμυσλιδών, εξαδέλφη του μελλοντικού συζύγου της.

Η Γερτρούδη παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Β΄ μεγαλύτερο γιο του Βλαδίσλαου Α΄ δούκα της Βοημίας το 1140. Ο σύζυγός της είχε αφήσει το δουκάτο της Βοημίας κατά της εξουσία του θείου του δούκα Σομπιέσλαφ Α΄, αλλά ανακλήθηκε από τους τοπικούς ευγενείς έπειτα από το τέλος του Σομπιέσλαφ Α΄. Μέσω της μητέρας της, η Γερτρούδη ήταν ετεροθαλής αδελφή του Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, έτσι ήταν μία καλή επιλογή για τον Βλαδίσλαο Β΄. Την εποχή της πολιορκίας της Πράγας από τονεξάδελφό του Κορράδο Β΄ κόμη του Ζνόιμο το 1142, αυτήαμύνθηκε με επιτυχία το κάστρο της Πράγας με τη βοήθεια του κουνιάδου της Ντιεπόλτ Α΄, ενώ ο Βλαδίσλαος Β΄ ζητούσε ενίσχυση από τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας.

Η Γερτρούδη συμμετείχε στα σχέδια του συζύγου της Βλαδισλάουβ΄ για την ίδρυση νέων θρησκευτικών ιδρυμάτων και μετην ενθάρρυνσή της,ο δούκας προσκάλεσε ξένα θρησκευτικά τάγματα για να εγκατασταθούνστη Βοημία. Έκανε τέσσερα παιδιά και απεβίωσε το 1150, σε ηλικία 30 ετών, στην κατοικία της στην Πράγα.

## Οικογένεια
* Φρειδερίκος, δούκας της Βοημίας (*Bedřich*, απεβ. 1189).
* μια κόρη (Ρίχετσα;), παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ Β΄ του Κιέβου.
* Σβάτοπλουκ, παντρεύτηκε την Όντολα των Άρπαντ, κόρη του βασιλιά Γκέζα της Ουγγαρίας.
* Άνταλμπερτ Γ΄ της Βοημίας (*Vojtĕch,* 1145–1200), αρχιεπίσκοπος του Σάλτσμπουργκ.
* Aγνή (*Anežka*, απεβ. 1228), ηγουμένη του Αγίου Γεωργίου της Πράγας.

## Βιβλιογραφία
* ŽEMLIČKA, J. *Čechy v době knížecí 1034–1198*. Praha: NLN, 2002. 660 p.&nbsp;.

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Κατηγορία:Δούκισσες της Βοημίας
Άνγκρι (πόλη)

Το **Άνγκρι** (*Angri*) είναι πόλη και δήμος (*comune*) στην Καμπανία της νότιας Ιταλίας. Η ονομασία του αποδιδόταν παλαιότερα στην ελληνική και ως **Άγγρι**. Απέχει περί τα 24 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πόλη Σαλέρνο, στην επαρχία του οποίου υπάγεται. Το Άνγκρι είχε πληθυσμό 34.126 κατοίκους στα τέλη του 2017.

## Ιστορία
Ο Ρωμαίος (Βυζαντινός) στρατηγός Ναρσής νίκησε τον Τεΐα, τον τελευταίο βασιλιά των Οστρογότθων, στην αρχαία ρωμαϊκή πόλη και βουνό Λακτάριους, στα βόρεια και πολύ κοντά στη σημερινή πόλη Άνγκρι, το 553 μ.Χ..

Τον 19ο αιώνα η πόλη είχε πληθυσμό περί τις 10 χιλιάδες και η γύρω ύπαιθρος παρήγε μεγάλες ποσότητες σταφυλιών, καπνών και βαμβακιού.. Ακόμα και μετά τα μέσα του 20ού αιώνα υπήρχαν βαμβακοκλωστήρια και μεταξοκλωστήρια.

Το Άνγκρι ήταν η γενέθλια πόλη του Γκαμπριέλε Καπόνε και της Τερεζίνα Ραϊόλα, οι οποίοι μετανάστευσαν στις ΗΠΑ και έγιναν οι γονείς του διασημότερου ίσως γκάνγκστερ, του Αλ Καπόνε. Το Άνγκρι ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα και του διαδόχου του Καπόνε στην αρχηγία της Μαφίας του Σικάγου, Φρανκ Νίττι, αλλά και του Ρωμαιοκαθολικού ιερέα Αλφόνσο Μαρία Φούσκο, που το 2016 ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η μνήμη του εορτάζεται στις 6 Φεβρουαρίου.

## Γεωγραφία
Το Άνγκρι βρίσκεται κοντά στην περιοχή του Βεζούβιου, απέχοντας μόλις 6 χιλιόμετρα ανατολικά από την Πομπηία. Μαζί με το Σκαφάτι, αποτελούν τους βορειοδυτικότερους ακραίους δήμους της Επαρχίας του Σαλέρνο. Η έκταση του δήμου του Άνγκρι απλώνεται στους πρόποδες των βουνών του Λαττάρι (το αρχαίο Λακτάριους που προαναφέρθηκε), στην καρδιά της κοιλάδας του ποταμού Σάρνο, οι προσχώσεις του οποίου καθιστούν το έδαφος το πλέον γόνιμο σε ολόκληρη τη νότια Ιταλία. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 25 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 40°44΄ Βόρειο πλάτος και 14°34΄ Ανατολικό μήκος.

## Αξιοθέατα
Σημαντικά αξιοθέατα στην πόλη είναι το Κάστρο και το ανάκτορο του Ντόρια, καθώς και το δημοτικό πάρκο, που αντιστοιχεί στους παλιούς κήπους του ανακτόρου αυτού.

Ενδιαφέροντες ναοί είναι οι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, της Αγίας Μαρίας της Κωνσταντινούπολης, του Ευαγγελισμού (*Santissima Annunziata*) με μουσείο, ο ναός των Καρμηλιτών, η Αγία Αικατερίνη, ο Άγιος Βενέδικτος, το παρεκκλήσιο των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, και άλλοι.

## Μεταφορές
Το Άνγκρι επικοινωνεί με τον Αυτοκινητόδρομο A3, ενώ συνδέεται σιδηροδρομικώς με τη Νάπολη και το Σαλέρνο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Angri» στην *Encyclopædia Britannica*, 9η έκδοση
* Istituto Nazionale di Statistica: 2001 Στοιχεία απογραφής  (στην ιταλική)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας
Άγδος

**Άγδος** ονομαζόταν στην αρχαιότητα ένα πολύ βραχώδες βουνό της Φρυγίας στη Μικρά Ασία, που βρισκόταν κοντά στην πόλη Πεσσινούντα. Σύμφωνα με την παράδοση, που διασώζει ο Παυσανίας, στο βουνό αυτό βρισκόταν ο τάφος του Άττι. Ενάμιση αιώνα μετά τον Παυσανία, ο Χριστιανός απολογητής Αρνόβιος στο έργο του *Κατά Εθνικών* γράφει ότι επάνω στον Άγδο γεννήθηκε η ερμαφρόδιτη θεότητα *`Αγδιστις*, η οποία ταυτιζόταν με την Κυβέλη (ονομασία που πιθανώς σήμαινε «Μητέρα των Βουνών»). Επιπλέον επάνω στον Άγδο, όπως αναφέρουν οι φρυγικές παραδόσεις, διασώθηκαν ύστερα από τον Κατακλυσμό ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα (και όχι πάνω σε βουνό της Ελλάδας ή στην Αίτνα, όπως γράφουν οι περισσότεροι αρχαίοι συγγραφείς).

## Παραπομπές


## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1 (1972), σελίδα 264

Κατηγορία:Φρυγία
Ροσάνα Ποντεστά

[μικρογραφία|Η Ποντεστά με τον [Κερκ Ντάγκλας το 1953]]
Η **Ροσάνα Ποντεστά** (ιταλικά: Rossana Podestà, πραγματικό όνομα **Κάρλα Ντόρα Ποντεστά**, 20 Ιουνίου 1934 – 10 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός  που εργάστηκε κυρίως στην Ιταλία από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970.

## Βιογραφία
Η Ποντεστά γεννήθηκε στην Τρίπολη της Λιβύης, που τότε ήταν ιταλική αποικία. Πέρασε τα πρώτα της χρόνια εκεί, μετακομίζοντας στη Ρώμη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στα δεκαέξι της την ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Λεονίντ Μογκί ψάχνοντας ηθοποιούς για την ταινία *Η ζωή αρχίζει αύριο* (*Domani è un altro giorno,* 1951). Έτσι ξεκίνησε μια καριέρα κατά τη διάρκεια της οποίας η Ποντεστά συμμετείχε σε εξήντα ταινίες στην Ιταλία και στο εξωτερικό.
μικρογραφία| Η Ποντεστά το 1956
Στην Ιταλία, η Ποντεστά έμενε στο Ντουμπίνο του Σόντριο. Παντρεύτηκε και στη συνέχεια χώρισε με τον παραγωγό ταινιών Μάρκο Βικάριο. Από το 1980 ζούσε με τον ορειβάτη, εξερευνητή και δημοσιογράφο Βάλτερ Μπονάτι, ο οποίος πέθανε μόνος το 2011, σε ηλικία 81 ετών, σε ιδιωτική κλινική, επειδή η διοίκηση του νοσοκομείου δεν επέτρεπε στην επί 30 και πλέον σύντροφό του να περάσει τα τελευταία λεπτά της ζωής του μαζί γιατί οι δυο τους δεν ήταν παντρεμένοι. Στις 10 Δεκεμβρίου 2013, η Ποντεστά πέθανε στη Ρώμη, σε ηλικία 79 ετών. 

## Υποκριτική καριέρα
μικρογραφία| Η Ποντεστά στην ταινία ''Θα το πάρεις το κορίτσι'' (1954)
Ο πιο αξιομνημόνευτος ρόλος της Ποντεστά ήταν ως Ελένη στην ταινία του 1956 *[[Ο Τρωικός Πόλεμος (ταινία, 1956)|Ο Τρωικός Πόλεμος]]*, παραγωγής Ρόμπερτ Γουάιζ. Δεν μιλούσε αγγλικά, και έτσι έμαθε τον ρόλο της απέξω με τη βοήθεια ενός ειδικού. Η ταινία έκανε την Ποντεστά γνωστή διεθνώς, ενώ μαζί της έπαιζε και η νεαρή Μπριζίτ Μπαρντό. Χάρη στον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη μεξικάνικη ταινία *Το δίχτυ* (*La red,* 1953*)*, έγινε πολύ δημοφιλής στη Λατινική Αμερική.

Η Ποντεστά πρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία *[[Ομήρου Οδύσσεια (ταινία, 1954)|Ομήρου Οδύσσεια]]* (*Ulisse*, 1955), σε σκηνοθεσία Μάριο Καμερίνι, στον ρόλο της Ναυσικάς. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, έπαιξε σε κάποιες αισθησιακές ταινίες, όπως *Πάολο, ο θερμός (Paolo il caldo)* και *Ο παπάς παντρεύεται (Il prete sposato)* που οδήγησαν σε μια ημίγυμνη φωτογράφηση για το αμερικανικό περιοδικό *[[Playboy]]* τον Μάρτιο του 1966.
[μικρογραφία|Η Ποντεστά με τον [Τζιανκάρλο Τζιανίνι το 1973, στα γυρίσματα της ταινίας *Πάολο, ο θερμός*]]
Η τελευταία της ερμηνεία ήταν στο *Segreti segreti* (1985), σε σκηνοθεσία Τζουζέπε Μπερτολούτσι. Η Ποντεστά πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2013.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## ξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

 
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άγιος Ιωάννης Διακόφτης Μυκόνου

Ο **Άγιος Ιωάννης Διακόφτης** είναι χωριό της Μυκόνου. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Μυκονίων του δήμου Μυκόνου, της περιφερειακής ενότητας Μυκόνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. 
Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Σύρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης Διακόφτης είναι παράλιος οικισμός της νοτιοδυτικής Μυκόνου. Βρίσκεται απέναντι από τη Δήλο, στον βόρειο μυχό του φερώνυμου όρμου και στις απολήξεις του υψώματος «Διακόφτης» (136 μ.) που αποκόπτει και οριοθετεί την περιοχή σε σχέση με το υπόλοιπο νησί, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει περίπου 4,5 χλμ. Δ. της Χώρας Μυκόνου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυκονίων.
## Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Ιωάννης Διακόφτης είναι ο μοναδικός οικισμός της μικρής χερσονήσου του «Διακόφτη» και από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα της Μυκόνου, με άρτια τουριστική υποδομή (πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα).
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, 500 μ. βορειοδυτικά του οικισμού
*Η αμμουδερή παραλία του οικισμού
*Οι παραλίες «Κάππαρη» και «Γλυφάδι», βόρεια και νότια του οικισμού, αντίστοιχα
*Η θέση και το ακρωτήρι «Αλογομάνδρα» («Αλεομάντρα»), το απώτατο νοτιοδυτικό άκρο της Μυκόνου απέναντι από τις νησίδες Πρασονήσια (Κρομμύδι, Πράσο και Σφοντήλι)

## Εκδηλώσεις
Το τοπικό πανηγύρι του Αγίου Ιωάννη Ευαγγελιστή, στις 26 Σεπτεμβρίου, κατά το οποίο ντόπιοι και επισκέπτες πίνουν τον «χυμό», ζωμό κρέατος σε ποτήρι και τρώνε την παραδοσιακή κρεμμυδόπιτα. Γλυκά από αμυγδαλόψιχα υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία, ενώ προσφέρεται και άφθονο κρασί.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Μύκονος 1:40.000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της Μυκόνου
Άγιος Ιωάννης Θεολόγος Λακωνίας

Ο **Άγιος Ιωάννης Θεολόγος** είναι χωριό και έδρα της τοπικής κοινότητας Θεολόγου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οινούντος, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
* Στην τοπική κοινότητα Θεολόγου ανήκει και ο οικισμός Καλύβια Θεολόγου.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης Θεολόγος είναι χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται κοντά στη δυτική όχθη του ποταμού Οινούντα (Κελεφίνα) -παραπόταμου του Ευρώτα-, στις βορειοδυτικές υπώρειες του Πάρνωνα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 560. Απέχει 13 χλμ. περίπου Β. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα Θεολόγου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 14,159 χλμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σελλασίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Σελλασίας και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Θεολόγου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Θεολόγου και προσαρτήθηκε στον δήμο Οινούντος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οινούντος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάρτης.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου στο κέντρο του οικισμού
* Τα ξωκκλήσια του Αγίου Ανδρέα, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής
* Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη θέση «Αχραγιά», κοντά στα Καλύβια Θεολόγου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Πολυμέρης Βόγλης

Ο **Πολυμέρης Βόγλης** (Αθήνα, 1964) είναι Έλληνας ιστορικός, μέλος του ακαδημαϊκού περιοδικού «Ιστορείν», των ΑΣΚΙ και καθηγητής κοινωνικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Σπούδασε στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό του ΕΚΠΑ και εκπονησε τη διατριβή του στο Ευρωπαικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο. Κύριο ερευνητικό του ενδιαφέρον αποτελεί η ιστορία του μεταπολεμικού κόσμου.

## Παραπομπές


## Εργογραφία

### Μονογραφίες
 
*
*
*

### Επιμέλεια

*
*
*

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Άγιος Ιωάννης Θερμαστής Φούρνων

Ο **Άγιος Ιωάννης Θερμαστής** είναι οικισμός των νήσων Φούρνων. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Φούρνων Κορσεών, της  περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. 
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης Θερμαστής είναι παράλιος οικισμός στα νησιά Φούρνοι. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του κύριου νησιού των συστάδων, απέναντι από τις νησίδες Στρογγυλό και Μακρονήσι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 5,5 χλμ. περίπου ΝΑ. του χωριού Φούρνοι.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φούρνων Κορσεών, ο οποίος αναβαθμίστηκε σε δήμο, με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Θερμαστή
*Η παραλία του οικισμού καθώς και οι παραλίες «Κασίδι», «Βλυχάδα», νότια, και «Βιτσιλιά», ανατολικά του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Φούρνων Κορσεών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας
Οίκος των Ουνρουοχιδών

Οι **Ουνρουοχίδες**, γερμ.: *Unruochinger*, ιταλ.: Unrochingi, γαλλ.: Unrochides, ήταν Φραγκική οικογένεια ευγενών, που εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία. Η οικογένεια πήρε το όνομά της από το πρώτο μέλος της που έγινε γνωστό, τον Ούνρυοχ Β΄ μάργραβο του Φρίουλι (άκμασε στις αρχές του 9ου αι.).

Τα μέλη της οικογένειας είχαν διάφορους τίτλους στη βόρεια Ιταλία, συμπεριλαμβανομένου του μαργράβου και του δούκα του Φρίουλι, ενός φέουδου που ιδρύθηκε στις ανατολικές μαρκιωνίες του Φραγκικού βασιλείου. Η μαρκιωνία του Φρίουλι ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από το σύγχρονο Φρίουλι: κάλυπτε μεγάλο μέρος του σύγχρονου Βένετο και δυτικά μέχρι την επαρχία της Μπρέσια στη Λομβαρδία.

Οι κύριες γαίες της οικογένειας, ωστόσο, ήταν στη σύγχρονη Γαλλία, βόρεια του ποταμού Σηκουάνα και στο νότιο Βέλγιο. Το οικογενειακό μοναστήρι, το κέντρο της εξουσίας τους, ήταν στο Συζουάν (Cysoing), κοντά στο Τουρναί.

Σε αυτή την οικογένεια ανήκε ο βασιλιάς Βερεγγάριος Α΄ της Λομβαρδίας ("Ιταλίας"). Ο Bερεγγάριος Α΄ δεν άφησε άρρενες κληρονόμους, αλλά οι απόγονοι της κόρης του Γκίζελας και του συζύγου της Άνταλμπερτ Α΄ μαργράβου της Ιβρέας, συμπεριλαμβανομένου του γιου τους Bερεγγάριου Β΄ της Λομβαρδίας, τού γιου τού Bερεγγάριου Β΄ Άνταλμπερτ της Λομβαρδίας και τού γιου τού άνταλμπερτ, Όθωνα-Γουλιέλμου δούκα της Βουργουνδίας, συγκαταλέγονται στους εκ θηλυγονίας απογόνους των Ουνρουοχιδών.

Αξιοσημείωτα μέλη της οικογένειας στην απευθείας γραμμή περιλάμβαναν:

* Ούνρουοχ Β΄ του Φρίουλι (άκμασε στις αρχές του 9ου αι.).
* Βερεγγάριος ο Σοφός (απεβ. το 835).
* Εβεράρδος του Φρίουλι (απεβ. το 866).
* Ούνρουοχ Γ΄ του Φρίουλι (απεβ. γύρω στο 874).
* Bερεγγάριος Α΄ της Λομβαρδίας (απεβ. το 924).

## Γενεαλογία των Ουνρουοχιδών

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Riché, Pierre, *Les Carolingiens.* *Une famille qui fit l'Europe.* Παρίσι: Hachette/Pluriel, 1997.
Γουίδων της Τοσκάνης

Ο **Γουίδων**, γερμ.: *Guy* (επίσης *Guido* ή *Wido*, μεγάλωσε ως ο *Λέων*, αποκαλείτο ο *Φιλόσοφος*) (απεβ. στις 3 Φεβρουαρίου 929) από τον Οίκο των Βονιφατιδών  ήταν γιος του Aδαλβέρτου Β΄ της Τοσκάνης με τη Μπέρτας των Καρολιδών, κόρης του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας.

## Βιογραφία
Μετά το τέλος τού πατέρα του Αδαλβέρτου Β΄ το 915, έγινε κόμης και δούκας της Λούκα και μάργραβος της Τοσκάνης μέχρι το τέλος του το 928 ή το 929. Η μητέρα του Μπέρτα ήταν η επίτροπός του από τον τέλος του πατέρα του μέχρι το 916 που ενηλικιώθηκε.

Διατηρούσε Αυλή στη Μάντοβα γύρω στο 920. Το 924 ή το 925, έγινε ο δεύτερος σύζυγος της Mαροζίας, μίας Ρωμαίας ευγενούς, που είχε τον τίτλο *συγκλητική πατρικία της Ρώμης* (senatrix patricia Romanorum).

Προκειμένου να αντιμετωπίσει την επιρροή του πάπα Ιωάννη Ι΄ (τον οποίο ο εχθρικός χρονικογράφος Λιούτπραντ της Κρεμόνας ισχυρίζεται, ότι ήταν ένας από τους εραστές της Mαροζίας), η Mαροζία στη συνέχεια παντρεύτηκε τον αντίπαλό του Γουίδων της Τοσκάνης, ο οποίος αγαπούσε την όμορφη γυναίκα του, όσο αγαπούσε την εξουσία. Μαζί επιτέθηκαν στη Ρώμη, συνέλαβαν τον πάπα Ιωάννη Ι΄ στο Λατερανό και τον φυλάκισαν στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο. Είτε ο Γουίδων τον έπνιξε με ένα μαξιλάρι το 928, είτε απλώς απεβίωσε, ίσως από παραμέληση ή κακομεταχείριση. Η Mαροζία κατέλαβε την εξουσία στη Ρώμη με *[[πραξικόπημα]]*. Ο Γουίδων απεβίωσε στις 3 Φεβρουαρίου 929.

Οι ακόλουθοι πάπες, Λέων ΣΤ΄ και Στέφανος Ζ΄, ήταν και οι δύο μαριονέτες της. Το 931 κατάφερε μάλιστα να επιβάλει τον γιο της ως ποντίφικα, με το όνομα Ιωάννης ΙΔ΄. Ο Ιωάννης ήταν μόλις 21 τότε.

Είχε μία κόρη, τη Θεοδώρα (ή Μπέρτα), και πιθανώς μερικά άλλα παιδιά, για τα οποία τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό. Κανένα από τα παιδιά του δεν επέζησε και όταν απεβίωσε το 928 ή το 929, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Λαμβέρτος ως κόμης και δούκας της Λούκας και μάργραβος της Τοσκάνης. Ίσως είχε έναν γιο, τον Αδαλβέρτο τον μάργραβο (απεβ. 951), που ανήλθε στον ευγενικό τίτλο του *υποκόμη* το 940)  αυτό είναι αμφίβολο.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας
Βονιφάτιος Α΄ της Τοσκάνης

Ο **Βονιφάτιος Α΄** (απεβ. το 823) από τον Οίκο των Βονιφατιδών, διορίστηκε κυβερνήτης της Ιταλίας από τον Καρλομάγνο μετά το τέλος του βασιλιά Πεπίνου. Ήταν κόμης και δούκας της Λούκα και μερικές φορές θεωρείται ο πρώτος μάργραβος της Τοσκάνης λόγω των διαφόρων κομητειών που συγκέντρωσε: Πίζας, Πιστόιας, Βολτέρρας και Λούνι. Μαρτυρείται για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 812.

Άφησε έναν γιο, τον Βονιφάτιο Β΄, ο οποίος έγινε μάργραβος της Τοσκάνης και έναν άλλον ονόματι Μπέραρντ, ο οποίος βοήθησε τον αδελφό του στην υπεράσπιση της Κορσικής. Η μοναχοκόρη του Ριχίλντα, έγινε ηγουμένη των Σάνκτι Βενεντέτο ε Σκολάστικα στη Λούκα.

## Γενεαλογία των Βονιφατιδών

## Πηγές
* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000* . MacMillan Press: 1981.
* *Dizionario Biografico degli Italiani*.

## Παραπομπές σε πηγές
 

Κατηγορία:Οίκος των Βονιφατιδών
Βονιφάτιος Β΄ της Τοσκάνης

Ο **Βονιφάτιος Β΄** (απεβ. π. το 838) από τον Οίκο των Βονιφατιδών ήταν κόμης και δούκας της Λούκα (από τις 5 Οκτωβρίου 823) και ο πρώτος μάργραβος της Τοσκάνης από το 828 περίπου. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Βονιφάτιο Α΄ μάργραβο της Τοσκάνης στη Λούκα &#x2014;σε αυτό που ήταν ένα πρώιμο παράδειγμα κληρονομικής διαδοχής&#x2014; και επέκτεινε την εξουσία του στην περιοχή. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, οι επίσκοποι της Λούκα έχασαν σταδιακά τον έλεγχο της κυβέρνησης του δήμου, ο οποίος περιήλθε στους κόμητες.

Από το 770 στους κόμητες της Λούκα δόθηκε η παράκτια άμυνα της Τοσκάνης και της Κορσικής. Τον Φεβρουάριο του 825, στο Mαρένγκo, ο βασιλιάς Λοθάριος Α΄ των Φράγκων δημιούργησε ένα Κεφάλαιο για την εκστρατεία της Κορσικής (*Capitula de expeditione Corsicana)* για την άμυνα του νησιού. Το 828 ο Βονιφάτιος έλαβε τους τίτλους του *επάρχου (prefectus)* και του *[[έπαρχος|προστάτη]]* (tutela) του νησιού από τον Λοθάριο Α΄ και την αντιπροσώπευση του νησιού από τον επίσκοπο του Λούνι. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 828 ηγήθηκε ενός μικρού στόλου σε αναζήτηση Σαρακηνών πειρατών. Μη βρίσκοντας κανέναν στη θάλασσα, ο στόλος αποβιβάστηκε στη Σαρδηνία και εκεί αποφάσισε να επιτεθεί στην Αφρική. Επιτέθηκαν στην ακτή των Σαρακηνών μεταξύ Ούτικα και Καρχηδόνας με επιτυχία. Στη συνέχεια, ο στόλος επέστρεψε στην Κορσική.

Το 833 ο Βονιφάτιος υποστήριξε τον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή εναντίον του γιου του Λοθαρίου  Α΄, ο οποίος τον απέλυσε αμέσως και έβαλε τον Αγανό στη θέση του. Το 834 ενώθηκε με τον Ράταλντ επίσκοπο της Βερόνας και τον Πεπίνο κόμη του Βερμαντουά, για να ελευθερώσει την αυτοκράτειρα Ιουδήθ της Βαυαρίας από τη μονή-φυλακή της. Την συνόδευσαν πίσω στον Λουδοβίκο στο Άαχεν. Ο Βονιφάτιος πέρασε τα έτη 836 έως 838 στη Γερμανία στην Αυλή.

Τελικά αποσύρθηκε σε κληρονομικά εδάφη στη νότια Γαλλία. Προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη δίκη του Bερνάρδου της Σεπτιμανίας, αλλά απεβίωσε πριν προλάβει. Ο γιος του Αδαλβέρτος Α΄ ανέκτησε τη μαρκιωνία της Τοσκάνης αργότερα.

## Πηγές
* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000* . MacMillan Press: 1981.

Κατηγορία:Οίκος των Βονιφατιδών
Αδαλβέρτος Α΄ της Τοσκάνης

Ο **Αδαλβέρτος Α΄**, γερμ.: *Adalbert I* (π. 820 – 886 ) από τον Οίκο των Βονιφατιδών ήταν μάργραβος της Τοσκάνης από το 847 περίπου και ο *προστάτης της νήσου [[Κορσική|Κορσικής]]* (tutor Corsicae insulae).

Ήταν γιος του Βονιφάτιου Β΄ μαργράβου της Τοσκάνης, που είχε εκπέσει από τα φέουδα του από τον βασιλιά Λοθάριο Α΄ της Φραγκίας και διάδοχος του μεγαλύτερου αδελφού του Αγάνου. Η βασιλεία του Aδαλβέρτου Α΄ ήταν μακρά και επιτυχημένη.

Πήρε το μέρος του Καρλομάν βασιλιά της Βαυαρίας, εναντίον του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού, βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας, στον αγώνα για το βασίλειο της Λομβαρδίας, παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος υποστηρίχθηκε από τον πάπα. Όταν η Ρωμαϊκή Αυλή επέμενε σε αυτή την «παρέμβαση», ο Aδαλβέρτος Α΄ βάδισε στη Ρώμη, ανάγκασε τον Ιωάννη Η΄ να καταφύγει στη βασιλική του Αγίου Πέτρου και ανάγκασε τους Ρωμαίους πολίτες να ορκιστούν πίστη στον Καρλομάν. Ο αφορισμός από τον πάπα Ιωάννη Η΄ είχε μικρή επίδραση επάνω του. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ρότιλντ του Σπολέτο, κόρη του Γουίδων Α'  δούκα του Σπολέτο  και αδελφή των Λαμβέρτου Α΄ και Γουίδων Γ΄ δουκών του Σπολέτο.

Απεβίωσε το 884 ή, πιθανότερα το 886, και τον διαδέχθηκε ο γιος του Aδαλβέρτος Β΄.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βονιφατιδών
Αδαλβέρτος Β΄ της Τοσκάνης

Ο **Αδαλβέρτος Β΄** ο λεγόμενος *Πλούσιος*, γερμ.: *Adalbert II der Reiche* (π. 875 – 915  ), από τον Οίκο των Βονιφατιδών, ήταν γιος του Aδαλβέρτου Α΄ μαργράβου της Τοσκάνης και της Ρότιλντ του Σπολέτο.  Ήταν εγγονός του Βονιφάτιου Β΄ και ασχολήθηκε με τα προβλήματα της Λομβαρδίας, σε μία εποχή που τόσοι πολλοί πρίγκιπες αγωνίζονταν για τα συντρίμμια του Καρολίγγειου βασιλείου των Φράγκων. Πριν αποβιώσει ο πατέρας του το 884 ή το 886, του αποδόθηκε ο τίτλος του «κόμη». Κληρονόμησε από τον πατέρα του τους τίτλους τού κόμη και τού δούκα της Λούκας και τού μαργκράβου της Τοσκάνης.

Ο Aδαλβέρτος Β΄ απεβίωσε στις 10 ή 15 Σεπτεμβρίου 915 και τάφηκε στον καθεδρικό ναό της Λούκα. Η χήρα του Μπέρτα ήταν επίτροπος για τον μικρό γιο τους Γουίδων.

## Απόγονοι
Μεταξύ 895 και 898, νυμφεύτηκε τη Μπέρτα των Καρολιδών (π. 863–8 Μαρτίου 925), κόρη του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας και χήρα του Θεοβάλδου κόμη της Αρλ.  Είχαν τουλάχιστον τρία παιδιά:
* Γουίδων (απεβ. 3 Φεβρουαρίου 929),  διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης και δούκας της Λούκα και μάργραβος της Τοσκάνης.
* Λαμβέρτος (απεβ. μετά το 938),  διαδέχθηκε τον αδελφό του το 929 ως κόμης και δούκας της Λούκα και μάργραβος της Τοσκάνης, αλλά έχασε τους τίτλους το 931 από τον ετεροθαλή αδελφό του Μπόζο μάργραβο της Τοσκάνης.
* Eρμενγάρδη (απεβ. 932),  παντρεύτηκε τον Άνταλμπερτ Α΄ μάργραβο της Iβρέας το 915.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 26
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Λαμβέρτος της Τοσκάνης

Ο **Λαμβέρτος**, γερμ.: *Lambert* (απεβ. μετά το 938) από τον Οίκο των Βονιφατιδών ήταν ο δεύτερος γιος του Aδαλβέρτου Β΄ της Τοσκάνης και της Μπέρτας των Καρολιδών, κόρης του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας. Διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του, Γουίδων, ως κόμης και δούκας της Λούκας και μάργραβος της Τοσκάνης με το τέλος του το 938 ή το 939, χωρίς κληρονόμους.

Το 931, πριν από τις 17 Οκτωβρίου, ο Ούγος, βασιλιάς της Λομβαρδίας, αποκήρυξε και απομάκρυνε τον Λαμβέρτος, δίνοντας την Τοσκάνη και την οικογενειακή κατοχή της Λούκας στον αδελφό του Μπόζο. Ο Ούγος ήταν ετεροθαλής αδελφός του Γουίδων και του Λαμβέρτος, καθώς είχαν την ίδια μητέρα. Όταν ο Γουίδων απεβίωσε, ο Ούγος νυμφεύτηκε τη χήρα του Γουίδων, Μαροζία.

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας
Κατηγορία:Οίκος των Βονιφατιδών
Ούγος Α΄ του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί

Ο **Ούγος Α΄**, γαλλ.: *Hugh I compte de Clermont-en-Beauvaisis*, (1030–1101) από τον Οίκο του Κλερμόν, ήταν κόμης του Κλερμόν-αν-Μπωβεζί. Ήταν γιος του Ρενώ Α΄ του Κλερμόν (1010–1088) και γαμπρός του Bαλδουίνου Β΄ του Κλερμόν, του δεύτερου γνωστού κόμη του Κλερμόν.  Ο Ούγος ήταν πρώιμος ιδρυτής του Οίκου του Κλερμόν.

Νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα του Ραμερούπ, κόρη του Ιλντουέν Δ΄, κόμη του Μοντιντιέ και της συζύγου του Aλίκης του Ρουσύ. Ο Ούγος και η Μαργαρίτα είχαν οκτώ παιδιά:
* Ρενώ Β΄ κόμης του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί.
* Γκυ, ο οποίος απεβίωσε φυλακισμένος στη Ρουέν το 1119.
* Ούγος (απεβ. μετά το 1099)
* Eρμεντρούδη, παντρεύτηκε τον Ούγο του Αβράνς, 1ο κόμη του Τσέστερ. Πολλοί από τους απογόνους τους και άλλους συγγενείς απεβίωσαν στο ναυάγιο του Λευκού πλοίου το 1120.
* Η Aντελίζ (Aλίξ), παντρεύτηκε τον Ζιλμπέρ ΦιτζΡίτσαρντ, κύριο του Κλάρ, του οποίου οι απόγονοι ήταν εξέχοντες ευγενείς στην Αγγλία.
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ζιλμπέρ ντε Ζερμπερουά.
* Ρίχιλντε, παντρεύτηκε τον Ντρέ Β΄ κύριο του Μέλο.
* Έμμε (Bεατρίκη), κυρία του Λουζάρς, παντρεύτηκε με τον Mατθαίο Α΄, κόμη του Μπωμόν-συρ-Ουάζ.

Μετά το τέλος του, τον Ούγο διαδέχθηκε ο γιος του Ρενώ ως κόμης του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί.

## Πηγές
* Prime, Temple, *Σημείωμα για την Κομητεία του Clermont, Σημειώσεις σχετικά με ορισμένα θέματα που συνδέονται με τη γαλλική ιστορία*, De Vinne Press, Νέα Υόρκη, 1903 (διαθέσιμο στα Βιβλία Google )

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Κλερμόν
Κατηγορία:Κόμητες του Κλερμόν