open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Στογιάν Ντάνεφ

Ο **Στόγιαν Πετρώφ Ντάνεφ** (, 28 Ιανουαρίου 1858 – 30 Ιουλίου 1949) ήταν Βούλγαρος πολιτικός και το όνομά του συνδέθηκε κυρίως με τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1855 και είχε σπουδάσει νομικά στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι και όταν επέστρεψε ασχολήθηκε αρχικά με το επάγγελμα του δικηγόρου και στη συνέχεια με την πολιτική της Χώρας του και τη δημοσιογραφία. Το 1895, μετά τη δολοφονία του Σταμπούλωφ εκλέχθηκε πρώτος αντιπρόεδρος της βουλγαρικής Βουλής (εθνοσυνέλευσης) και το 1901 ανέλαβε υπουργός των Εξωτερικών και Παιδείας. Στη συνέχεια μέχρι το 1903 χρημάτισε πρόεδρος της Κυβέρνησης. Στη διάρκεια αυτή, υπήρξε από τους φανατικότερους οπαδούς της Ρωσοβουλγαρικής προσέγγισης βασισμένος στο θρήσκευμα και στη γλώσσα, υπέρ της οποίας και εργάσθηκε έντονα. Το 1911 διετέλεσε, για σύντομο όμως διάστημα, εκ νέου πρόεδρος της Κυβέρνησης, σε αντικατάσταση του δημοκρατικού Μαλίνωφ, όπου σε λίγες ημέρες παρέδοσε στον εθνικόφρονα, πλην όμως μετριοπαθή πολιτικό Ιβάν Γκέσωφ, ενώ συγχρόνως εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής. Τον Ιούνιο του 1913 διαδέχθηκε και πάλι στη θέση αυτή τον Γκέσωφ, ο οποίος με υπόδειξη της Ρωσίας είχε κηρυχθεί υπέρ της ειρηνικής διευθέτησης των μετά της Ελλάδας και Σερβίας διαφορών της Βουλγαρίας με συνέπεια ν΄ αναγκασθεί στο τέλος λόγω αντιδράσεων, και διαφωνίας του με τον Βασιλέα, σε παραίτηση.

Αντί αυτών όμως ο Ντάνεφ, μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία κήρυξε τον πόλεμο εναντίον των πρώην συμμάχων της Χώρας του, (Β' Βαλκανικός Πόλεμος), που κατέληξε όμως στην ήττα της Βουλγαρίας με συνέπεια η κυβέρνησή του να παραιτηθεί. Την εποχή εκείνη στην Αθήνα δημοφιλέστατο υπήρξε σχετικό σατυρικό τραγούδι στην επιθεώρηση "Παναθήναια" με τους ακόλουθους στίχους του ρεφραίν:

*Φεύγει ο στρατός του Ντάνεφ
*άνευ - άνευ - άνευ
*και τραβάει για τη Σόφια
*ψόφια - ψόφια - ψόφια

Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ταχθεί ενάντια της συμμετοχής της Χώρας του στον πόλεμο.
Παρά το ότι υπήρξε ο κύριος υπεύθυνος της ήττας εντούτοις αργότερα το 1918 ανέλαβε υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Τεοντόρωφ και το επόμενο έτος των Στρατιωτικών. Επί εποχής δε Στομπολίσκι ανέλαβε και πάλι υπουργός των Οικονομικών (1919-1921).

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικον Λεξικόν Ηλίου* τ.5ος, .776.
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη* τ.Η΄ .861-862.
* Dakin D. 1984, *Η Ενοποίηση της Ελλάδας*, MIET, Αθήνα, 299.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Βούλγαροι νομικοί
Κατηγορία:Βούλγαροι δημοσιογράφοι
Φραγκονία

μικρογραφία|Επαρχίες στη Γερμανία, οι οποίες βρίσκονται κυρίως (μπλε) ή εν μέρει (πράσινο) στην περιοχή της Φραγκονίας
Η **Φραγκονία** ή *Φρανκονία* είναι ιστορική περιοχή της Γερμανίας στη Βαυαρία, που σήμερα διαιρείται στις διοικητικές περιοχές: Άνω Φραγκονία με 1.250.000 κατoίκους, Κάτω Φραγκονία με 1.100.500 κατοίκους και Μέση Φραγκονία με 1.400.000 κατοίκους. Η Φραγκονία, αρχικά περιφέρεια του βασιλείου του Λουδοβίκου του Ευσεβή, κηρύχτηκε δουκάτο το 840. Κατά τον 9ο αιώνα, στη Φραγκονία επικρατούσαν δύο αντιμαχόμενες οικογένειες, οι Μπάμπενμπερκ και οι Κονραδίνοι, των οποίων οι συγκρούσεις προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στη χώρα. Τελικά οι Κονραδίνοι επικράτησαν κατά το τέλος της βασιλείας του Αρνούλ. Το 1500 η Φραγκονία έγινε μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και το 1814 περιήλθε στη Βαυαρία.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βαυαρία
Έλβας

[thumb|300px|Η [λεκάνη απορροής του Έλβα]]
Ο **Έλβας** (γερμ. *Elbe*, τσεχ. *Labe*) είναι ένας ποταμός της Τσεχίας και Γερμανίας. 

## Γεωγραφία
Πηγάζει από τα βουνά Κρκονόσε της Βοημίας και χύνεται στη Βόρεια θάλασσα κοντά στο Αμβούργο, σχηματίζοντας δέλτα. Έχει μήκος 1.165 χλμ., κατευθύνεται από ΝΑ προς ΒΔ, περνά από την κωμόπολη Πάρντουμπιτσε, δέχεται τα νερά του ποταμού Χρούντιμκα, του Όχρζε, του Μούλντε, περνά από την πόλη του Μαγδεμβούργου, δέχεται τα νερά του Χάβελ και χωρίζεται στον Β. και Ν. Έλβα. Περνά το Αμβούργο και διευρύνεται πολύ (πλάτος 15 χλμ.). Είναι πλωτός για 842 χλμ. και αποτελεί σπουδαία συγκοινωνιακή αρτηρία της κεντρικής Ευρώπης. Συνδέεται με διώρυγες με τους ποταμούς Εμς, Βέζερ, Ρήνο και Όντερ.

## Ιστορία
Υπήρξε σύνορο των κτήσεων του Καρλομάγνου και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά την οθωνική περίοδο του εκγερμανισμού και εκχριστιανισμού των δυτικών Σλάβων. 

Πάνω στον Έλβα, στις 25 Απριλίου 1945, συναντήθηκαν ο αμερικανικός και σοβιετικός στρατός, στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Τσεχίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαξονίας-Άνχαλτ
Κατηγορία:Αμβούργο
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Κατηγορία:Ποταμοί του Βρανδεμβούργου
Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Αθλητικά γεγονότα του 2008/Οκτώβριος

Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα που έλαβαν χώρα τον Οκτώβριο του 2008, ακολουθούμενα από την πηγή που τα μετέδωσε.

## [[2 Οκτωβρίου]]
* Ποδόσφαιρο: Στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ προκρίνεται ο Ολυμπιακός, με νίκη με 5-0 επί της Νόρτζελαντ. https://web.archive.org/web/20081003145515/http://www.in.gr/sports/article.asp?lngEntityID=943764&lngDtrID=1107

## [[4 Οκτωβρίου]]
*Ιππασία: Τρία μετάλλια κατακτά η ελληνική αποστολή στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μαρκόπουλο, με το Δημήτρη Νάτση, τον Ηλία Μπαλιούση και τη Δανάη Τσάτσου να κατακτούν χρυσό, αργυρό και χάλκινο μετάλλιο αντίστοιχα. https://web.archive.org/web/20081009021019/http://www.in.gr/news/quicknews.asp?lngEntityid=944377
*Ποδόσφαιρο: Ο Βασίλης Γκαγκάτσης εκλέγεται για τρίτη φορά στην προεδρία της ΕΠΟ. http://www.naftemporiki.gr/news/static/08/10/04/1572395.htm 

## [[5 Οκτωβρίου]]
*Μηχανοκίνητος αθλητισμός: Ο Σεμπαστιάν Λεμπ κερδίζε τον 12ο αγώνα του παγκοσμίου πρωταθλήματος αυτοκινήτου στην Καταλωνία. http://www.in.gr/sports/article.asp?lngEntityID=944466&lngDtrID=1600
*Πετοσφαίριση: Ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης κατακτά το Σούπερ Καπ, με νίκη στη Λάρισα επί του ΠΑΟ με 3-2 σετ στο τάι μπρέικ. https://web.archive.org/web/20081017065809/http://www.in.gr/sports/article.asp?lngEntityID=944483&lngDtrID=1300

## [[11 Οκτωβρίου]]
*Ποδόσφαιρο: Η ελληνική εθνική ανδρών κερδίζει τη Μολδαβία με 3-0, σε αγώνα για την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. http://www.naftemporiki.gr/news/static/08/10/11/1575825.htm 

## [[14 Οκτωβρίου]]
*Ιστιοπλοΐα: Πρωταθλητές Ελλάδας στο Γύθειο αναδεικνύονται ο Τάσος Μηλιώνης στους άνδρες και η Ερμιόνη Οικονομοπούλου στις γυναίκες, στην κατηγορία Europe. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 49er πρώτευσαν οι Δ. Δήμου - Π. Πατενιώτης. http://www.in.gr/sports/article.asp?lngEntityID=947841&lngDtrID=1604

## [[15 Οκτωβρίου]]
*Ποδόσφαιρο: Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας σε αγώνα για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 χάνει από την Ελβετία με 2-1 στο στάδιο Καραϊσκάκη.https://web.archive.org/web/20081017154148/http://www.in.gr/sports/article.asp?lngEntityID=948252&lngDtrID=1100

## [[23 Οκτωβρίου]]
*Ποδόσφαιρο:Σε αγώνα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ο Ολυμπιακός ηττάται με 1-0 από τη Γαλατά Σαράι στην έδρα της.https://web.archive.org/web/20081028022543/http://www.enet.gr/online/online_text/c=115,dt=24.10.2008

## [[28 Οκτωβρίου]]
*Υδατοσφαίριση: Η γυναικεία ομάδα της Βουλιαγμένης κερδίζει το τουρνουά που έγινε στη μνήμη του Άκη Τσαταλιού, νικώντας στον τελικό τον ΑΝΟΓ με 7-2. Ο Ολυμπιακός επικράτησε του Εθνικού με 13-6 και κατέκτησε την τρίτη θέση.http://www.in.gr/sports/article.asp?lngEntityID=951982&lngDtrID=1406.

## [[29 Οκτωβρίου]]
*Μπέιζμπολ: Οι Φιλαδέλφεια Φίλις κερδίζουν το World Series για το 2008 με 4 παιχνίδια έναντι 1, νικώντας τους Τάμπα Μπέι Ρέιζ 4-3 στο 5ο παιχνίδι. (''The New York Times'')
*Σκάκι:Ο Ινδός Βισουανάθαν Άναντ παραμένει παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι, με νίκη επί του Ρώσου Βλαντιμίρ Κράμνικ, στη Βόνη. (CNN-IBN) 

91|Οκτ
Τζόσιας Μόλι

Ο **Τζόσιας Μόλι ** (Josias Moli, γενν. στις 19 Αυγούστου 1954) είναι πολιτικός από το Βανουάτου, πρώην πρόεδρος της Βουλής και πρώην υπηρεσιακός πρόεδρος της μικρής νησιωτικής χώρας. Είναι μέλος του κόμματος Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων.

## Προεδρία
Έγινε προσωρινός πρόεδρος και πρόεδρος του Κοινοβουλίου στις 28 Ιουλίου του 2004. Διαδέχθηκε σε αμφότερα τα αξιώματα το Ρότζερ Αμπιούτ, ο οποίος ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2004. Με βάση το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Βουλής αναλαμβάνει και υπηρεσιακός Πρόεδρος όταν το Κοινοβούλιο δεν έχει ακόμα εκλέξει Πρόεδρο, κάτι που ήταν απαραίτητο μετά την καθαίρεση του Άλφρεντ Μασένγκ. Ο Μόλι απώλεσε τη θέση του προσωρινού προέδρου όταν εξελέγη από το Κοινοβούλιο και τους επικεφαλής των περιοχών ένας νέος πρόεδρος, στις 16 Αυγούστου του 2004. Ήταν το τέταρτο πρόσωπο που υπηρέτησε στο αξίωμα του Προέδρου του Βανουάτου σε 4 μήνες. Τον διαδέχθηκε ο Καλκότ Ματασκελέκελε, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος από ειδικό σώμα. Ο Μόλι απώλεσε και το αξίωμα του προέδρου της Βουλής, τον Δεκέμβριο του 2004, όταν η κυβέρνηση του Σερζ Βοχόρ αντικαταστάθηκε από νέα κυβέρνηση με αρχηγό τον Χαμ Λίνι. 

## Παραπομπές


Μολι
Ντόναλντ Καλπόκας

Ο **Ντόναλντ Καλπόκας** (Donald Masike'Vanua Kalpokas, 1943-2019) ήταν πολιτικός από το Βανουάτου. Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου του 1943 στο νησί Εφάτε. Ίδρυσε , μαζί με τον Ουόλτερ Λίνι το κόμμα Vanua'aku Pati, το οποίο υποστήριζε την ανεξαρτησία του Βανουάτου και είχε σοσιαλιστική ιδεολογία. Το εν λόγω κόμμα έτυχε μεγάλης υποστήριξης κυρίως από τον αγγλόφωνο πληθυσμό του νησιού.Ο ίδιος ο Καλπόκας, μαζί με το Λίνι και τον Τζον Μπανί ήταν εκδότες εφημερίδας, που προπαγάνδιζε την ιδέα για ανεξαρτησία. Το Βανουάτου έγινε ανεξάρτητο το 1980 με το Λίνι να ορκίζεται πρώτος πρωθυπουργός. Ο Καλπόκας έγινε υπουργός Εξωτερικών το 1983, ωστόσο, λίγους μήνες μετά αποχώρησε από το αξίωμα. Το 1987 επέστρεψε στο Υπουργείο Εξωτερικών και διατηρήθηκε εκεί για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

## Αυτομόληση
Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991 ο Καλπόκας μαζί με άλλα μέλη του Vanua'aku Pati απέσυρε την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση Λίνι και υποστήριξε πρόταση μομφής εναντίον της τελευταίας. Ο Καλπόκας ανέλαβε στη συνέχεια πρωθυπουργός και παρέμεινε στην εξουσία μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές εκείνες κέρδισε η Αντιπολίτευση και τον έλεγχο του Κοινοβουλίου απέκτησε η Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων. Ο Καλπόκας αποχώρησε από την πρωθυπουργία στις 16 Δεκεμβρίου του 1991. Το ρήγμα στους κόλπους του κόμματος Vanua'aku Pati παρέμεινε. Ο Λίνι έφυγε και ίδρυσε ένα άλλο κόμμα.

Τον Μάρτιο του 1998, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, το κόμμα Vanua'aku Pati και το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα του Λίνι συγκέντρωσαν μεγάλα ποσοστά. Ο Καλπόκας και ο Λίνι σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού. Έτσι, ο Καλπόκας επέστρεψε στην πρωθυπουργία στις 30 Μαρτίου του 1998. Έγινε επίσης για τρίτη θητεία υπουργός Εξωτερικών, όμως σύντομα αποχώρησε από το αξίωμα. Ο Λίνι απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1999 αλλά η κυβέρνηση συνέχισε να υφίσταται, Κατέρρευσε τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, με την παραίτηση του Καλπόκας, με σκοπό να μη διεξαχθεί ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο για πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης.

Το 2001 αποχώρησε από την ηγεσία του κόμματος Vanua'aku Pati. Το 2004 ήταν υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου. Έλαβε 26 ψήφους στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας και σύντομα αποσύρθηκε, καθώς ήταν σαφές ότι δε θα μπορούσε να κερδίσει την απαιτούμενη υποστήριξη.

Ο Καλπόκας απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 2019.

## Πηγές
* KALPOKAS, Donald International Who's Who. Προσπελάστηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2006.
* Index Ka Rulers.org.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Καλποκας
Σαύρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σαύρος** είναι γνωστός ένας ληστής της `Ηλιδας που σκοτώθηκε από τον Ηρακλή. Ο Σαύρος είχε ταλαιπωρήσει πολύ την περιοχή και για τον λόγο αυτό ο τόπος της εγκληματικής του δραστηριότητας αναφερόταν και με το όνομα ***Σαύρου δειράς***. Δίπλα στον τάφο του Σαύρου υπήρχε ιερό του Ηρακλή. Το μέρος αυτό ήταν μία ράχη στα σύνορα της Πίσας και της Αρκαδίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σαυρος
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Νικολάι Λόσκι

Ο **Νικολάι Ονουφρίγιεβιτς Λόσκι** (ρωσικά: *Николай Онуфриевич Лосский*, 6 Δεκεμβρίου/Π.Η. 24 Νοεμβρίου 1870 – 24 Ιανουαρίου 1965) ήταν ρώσος φιλόσοφος, εκπρόσωπος του ρωσικού ιδεαλισμού, ενορατισμού, ατομικισμού, φιλελευθερισμού, ηθικολογίας, αξιολογίας, και του δικής του έμπνευσης ενορατισμού. Γεννήθηκε στο χωριό Κρεσλάβσκα, περιοχή Ντίναμπυργκ, της επαρχίας Βιτέμπσκ της Ρωσικής αυτοκρατορίας και πέθανε από φυσικά αίτια σε θεραπευτήριο κοντά στο Παρίσι. Ο Λόσκι είχε τρεις γιους και μία κόρη που πέθανε σε παιδική ηλικία. Ο πιο γνωστός από τους γιους του ήταν ο θεολόγος της Ορθόδοξης εκκλησίας Βλαντιμίρ Λόσκι.

## Ζωή
Ο Λόσκι ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη Γερμανία υπό την εποπτεία των Βίλχελμ Βίντελμπαντ, Βίλχελμ Βουντ και Μίλλερ λαμβάνοντας τον μεταπτυχιακό του τίτλο το 1903 και τον διδακτορικό το 1907. Επιστρέφοντας στη Ρωσία έγινε αρχικά λέκτορας και στη συνέχεια αναπληρωτής καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Ο Λόσκι τόνιζε την ανάγκη για μια θρησκευτική και πνευματική αναγέννηση στη Ρωσία την ίδια στιγμή που στηλίτευε τις μετεπαναστατικές υπερβολές. Την περίοδο αυτή επέζησε ενός ατυχήματος με ανελκυστήρα που παραλίγο να αποβεί μοιραίο κάτι που τον έκανε να επιστρέψει στο μονοπάτι της Ρωσικής ορθόδοξης εκλησσίας υπό την καθοδήγηση του πατέρα Παβλ Φλορένσκυ. Οι κριτικές που επέσυρε η ενέργειά του αυτή, του κόστισαν την έδρα του και οδήγησαν στην εξορία του από τη Σοβιετική Ένωση ως αντεπαναστάτη με το περίφημο πλοίο των φιλοσόφων το 1922. 

Ο Λόσκι προσκλήθηκε στην Πράγα από τον Τόμας Μάσαρικ αναλαμβάνοντας την καθηγητική έδρα στο Ρωσικό πανεπιστήμιο της Πράγας, στην Μπρατισλάβα. Εκεί συνδέθηκε με μια ομάδα πρώην μαρξιστών που περιελάμβανε τους Νικολάι Μπερντιάγιεφ, Σεργκέι Μπουλγακόφ, Γκέρσεζον, Πήτερ Μπενγκάρτοβιτς Στρούβε και Σήμεν Φρανκ. Αν και Φαβιανός σοσιαλιστής συνέβαλε στο συμπόσιο του γκρούπ *Βέκι*. Επίσης βοήθησε τον κοινωνιολόγο του Χάρβαρντ, Πιτιρίμ Σορόκιν πάνω στις κοινωνικές και πολιτιστικές δυναμικές. Το 1947 έλαβε την έδρα της Ανατολικής ορθόδοξης θεολογίας στην Piously-Vladimir πνευματική ακαδημία ή αγίου Βλαδίμηρου Ορθόδοξο θεολογικό σεμινάριο στη Νέα Υόρκη. Το 1961, μετά τον θάνατο του γιου, του Βλαντιμίρ, ο Λόσκι εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε άρρωστος εκεί.

Κατηγορία:Ρώσοι φιλόσοφοι
Βαμβακού

Με την ονομασία **Βαμβακού** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
*η Βαμβακού Λακωνίας και 
*η Βαμβακού Λάρισας 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δαύνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δαύνος** ή **Δαύνιος** είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του Λυκάονα του Τρώα, αδελφός του Ιάπυγα, του Πευκητίου και του Πανδάρου. Ο Δαύνος είναι ο επώνυμος ήρωας της χώρας Δαυνίας στην Ιταλία. Πράγματι, οι τρεις πρώτοι από τους παραπάνω αδελφούς μετανάστευσαν στην Ιταλία μετά την άλωση της Τροίας και ίδρυσαν αντίστοιχα βασίλεια. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Δαύνος παρεχώρησε τμήμα της χώρας του στον Διομήδη και του έδωσε την κόρη του ως σύζυγο, σε ανταμοιβή για τη βοήθεια που έλαβε από αυτόν στον αγώνα του εναντίον των Μεσσαπίων. Σύμφωνα όμως με άλλη παραλλαγή, ο Δαύνος φιλονίκησε με τον Διομήδη και τον σκότωσε.

* Με το ίδιο όνομα αναφέρεται στην *[[Αινειάδα]]* του Βιργιλίου (Χ 616) ο πατέρας του Τούρνου, βασιλιά των Ρουτούλων.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Δαυνος
Παλαιστίνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Παλαιστίνος** είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Θράκης, ο οποίος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα. Ο Παλαιστίνος, όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο του γιου του, του Αλιάκμονα, αυτοκτόνησε στον ποταμό **Κόνοζο**, που από αυτό το γεγονός μετονομάσθηκε σε «Παλαιστίνο» και αργότερα (και μέχρι σήμερα) σε Στρυμόνα λόγω του θανάτου του Στρυμώνα, γιου του Άρη, που αυτοκτόνησε στον ίδιο ποταμό μαθαίνοντας τη δολοφονία του δικού του γιου, Ρήσου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Παλαιστινος
Δήμος Πολυδάμαντα

Ο **Δήμος Πολυδάμαντα**, με τη διοικητική διαίρεση του 1997, λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας», ως Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, από το 1999 έως το 2010, με έδρα την Βαμβακού.

Βρισκόταν στην Επαρχία Φαρσάλων και συνόρευε με τους Δήμους, Δήμος Νίκαιας, Δήμος Ενιππέα, Δήμος Ναρθακίου, Δήμος Φαρσάλων και Δήμος Φερών Μαγνησίας. Είχε έκταση 293 τ.χλμ. και πληθυσμό 6.412 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2010, με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», από 1 Ιανουαρίου 2011, εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Φαρσάλων, της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ως Δημοτική Ενότητα Πολυδάμαντα.

## Διοικητική διαίρεση

## Προέλευση ονομασίας

Ο Δήμος Πολυδάμαντα, έφερε το όνομα του αρχαίου Έλληνα αθλητή Πολυδάμαντα, του οποίου η καταγωγή ήταν από το Πολυδάμειο, ή τη Σκοτούσσα, φημισμένου στην Αρχαιότητα για την σωματική του δύναμη.

## Διατελέσαντες Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Φαρσάλων - Δημοτική Ενότητα Πολυδάμαντα  (από την ιστοσελίδα του Δήμου Φαρσάλων).

## Παραπομπές


Πολυδαμαντα
Παιώνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Παιώνας** (***Παιών***) ή **Παινίωνας** είναι γνωστός ένας θεός, ανεξάρτητος αρχικώς, του οποίου το όνομα διαβάστηκε σε πινακίδες της Κνωσού. Στα ομηρικά έπη ο Παιών παρουσιάζεται ως θεραπευτής θεός και θεραπεύει τον τραυματισμένο Άδη. Ο Παιώνας γιάτρευε με τη βοήθεια βοτάνων και ονομαζόταν *«πολυφάρμακος Παιών»*. Βαθμιαία ο Παιώνας ταυτίσθηκε με τον θεό Απόλλωνα και το όνομά του αναφερόταν πλέον ως μία από τις πολλές επικλήσεις του Απόλλωνα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Παιωνας
Παιωνας
Πατριάρχης Σέργιος Α΄

Ο **Σέργιος Α΄** (... - 9 Δεκεμβρίου 638) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 610 έως το 638. Είναι πιο γνωστός για την προώθηση του Μονοθελητισμού.

## Βιογραφία
Ήταν Σύρος στην καταγωγή και είχε μεγάλη μόρφωση. Διετέλεσε διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας και «*πτωχοτρόφος*». Εξελέγη Πατριάρχης το Μεγάλο Σαββάτο, 8 Απριλίου του 610. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους έστεψε Αυτοκράτορα τον Ηράκλειο.

Το 615 οι Πέρσες πήραν τον Τίμιο Σταυρό από τα Ιεροσόλυμα, πράγμα που θεωρήθηκε βαθιά ταπείνωση στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι, με πρωτοβουλία του Σέργιου, η Εκκλησία πρόσφερε δάνειο στην Πολιτεία. Τα εισοδήματα της Εκκλησίας παραδόθηκαν στον Αυτοκράτορα, ενώ τα σκεύη των εκκλησιών έλιωσαν για να πάρουν το μέταλλο. Έτσι, η Εκκλησία χρηματοδότησε τις εκστρατείες του Αυτοκράτορα Ηρακλείου, μετατρέποντάς τες σε Ιερό Πόλεμο.

Ο Πατριάρχης Σέργιος έπαιξε επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντίσταση της Πόλης σε επιδρομή των Αβάρων, η οποία συνέβη κατά την απουσία του Αυτοκράτορα. Ενώ αυτός εκστράτευε στην Τραπεζούντα, ο Σέργιος ανέλαβε ο ίδιος την άτυπη πολιτική ηγεσία και με λαϊκή κινητοποίηση, αλλά και τη συνδρομή καταιγίδας, η οποία αποδόθηκε σε θεϊκή αρωγή, καθώς επέφερε μεγάλες ζημιές στον εχθρικό στόλο, η Πόλη διασώθηκε. Μετά τη νίκη αυτή, στις 8 Αυγούστου του 626, ο λαός της Πόλης έψαλε στο Ναό των Βλαχερνών όρθιος ευχαριστήριο ύμνο προς την Παναγία, ο οποίος καθιερώθηκε και ονομάζεται έκτοτε «Ακάθιστος Ύμνος».

Θέλοντας να υποστηρίξει την πολιτική του Ηρακλείου εναντίον των Περσών, εισήγαγε τις κακοδοξίες του μονοθελητισμού και του μονοενεργητισμού ως παραδεκτές θεολογικές βάσεις προσέγγισης με τους αντιχαλκηδονίους. Πράγματι, με βάση τη φόρμουλα αυτή, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύρος κατόρθωσε το 633 να πετύχει την κοινωνία Ορθοδόξων και (μετριοπαθών) Αντιχαλκηδονίων στην Αλεξάνδρεια.

Ο Μονοενεργητισμός, το θεωρητικό κατασκεύασμα του Σεργίου, συνάντησε ισχυρές θεολογικές αντιρρήσεις. Ο λόγιος μοναχός και μετέπειτα Πατριάρχης Ιεροσολύμων και άγιος Σωφρόνιος κατέγραψε τις αντιρρήσεις του στην ενθρονιστήρια συνοδική του επιστολή. Ο ίδιος ο Σέργιος απευθύνθηκε με επιστολή στον Πάπα Ονώριο Α΄ ζητώντας τη γνώμη του για το κατά πόσο μπορεί να συνυπάρχουν δύο «υπεναντία» θελήματα στον Χριστό. Ο Πάπας απέρριψε αυτή τη θεωρία, απαντώντας ότι ο Χριστός είχε ένα θέλημα, και όχι δύο «υπεναντία», έδωσε όμως τη γενική του υποστήριξη στον Σέργιο.

Παρά ταύτα, με τη βοήθεια του συμβούλου του και διαδόχου του Πύρρου, ετοίμασε μια «Έκθεση» μονοθεληστικού περιεχομένου, η οποία πήρε τη μορφή αυτοκρατορικού διατάγματος, με σκοπό την επαναπροσέγγιση με τους Αντιχαλκηδονίους. Η «Έκθεση» αυτή ενεκρίθη και συνοδικά.

Ο Σέργιος ευλόγησε τον έκθεσμο γάμο του Ηρακλείου με την ανιψιά του Μαρτίνα. Σε αυτήν την περίπτωση έδρασε ως πολιτικός στην υπηρεσία της Εκκλησίας. Αποτιμώντας την κρίσιμη κατάσταση της αυτοκρατορίας υποχώρησε στην τήρηση των εκκλησιαστικών κανόνων.

Ο Σέργιος πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου του 638 και το έργο του συνέχισε ο Πατριάρχης Πύρρος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Σύροι ιεράρχες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Καραβάκα ντε λα Κρουθ

Η **Καραβάκα ντε λα Κρουθ** (ή απλά και κοινότερα **Καραβάκα**) είναι πόλη και δήμος της νοτιοανατολικής Ισπανίας, στην επαρχία της Μούρθια, κοντά στην αριστερή όχθη του ποταμού Καραβάκα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2005 έχει πληθυσμό 24.664 κατοίκων (INE). Παρουσιάζει δηλαδή δημογραφική αύξηση, αφού το 1900 είχε 15.846 κατοίκους.

Η Καραβάκα κυριαρχείται από το μεσαιωνικό κάστρο του Σάντα Κρουθ, αρκετές μονές και την περίφημη ενορία με τον θαυματουργό σταυρό, που εορτάζεται σε ετήσιο γιορτασμό στις 3 Μαΐου. Οι λόφοι που εκτείνονται προς βορράν είναι πλούσιοι σε μάρμαρο και σίδηρο. Η πόλη είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο επίσης με μεγάλα σιδηρουργεία, χαρτοβιομηχανίες ελαιουργεία και βιοτεχνίες παραγωγής σοκολάτας.

Ο νεοκλασικός ζωγράφος Ραφαέλ Τεχέο (*Rafael Tejeo*) γεννήθηκε στην Καραβάκα.

## Παραπομπές


## Εικόνες

Image:Caravaca-castillo-santuario-Vera-Cruz.jpg|Η μπαρόκ πρόσοψη της Βασιλικής της Βέρα Κρουθ
Image:Caravaca de la Cruz Murcia España Torre de los pastores.jpg|Ο αποκαλούμενος και «Πύργος των βοσκών»
Image:Caravaca de la Cruz Fuentes del Marqués invierno.jpg|Οι πηγές του Μαρκησίου
Image:Caravaca de la Cruz Murcia Espana castillo santuario de la vera cruz.jpg|Κάστρο και εκκλησία του Βέρα Κρουθ ('αληθινού σταυρού')


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα του δήμου Καραβάκα ντε λα Κρουθ

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Περιοχή της Μούρθια
Αγώνες της Γαλλοφωνίας

Οι **Αγώνες της Γαλλοφωνίας** (γαλ.: *Jeux de la Francophonie*) είναι ένας συνδυασμός αθλητικών αγώνων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που διοργανώνεται από τον Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας (Francophonie). Διεξάγονται κάθε τέσσερα έτη από το 1989. Είναι το γαλλικό αντίστοιχο των βρετανικών Αγώνων της Κοινοπολιτείας. 

## Λεπτομέρειες

Στους αγώνες μπορούν να συμμετέχουν αθλητές και καλλιτέχνες των μελών του διεθνούς οργανισμού *"[[Διεθνής Οργανισμός Γαλλοφωνίας|Francophonie]]"*, στον οποίο μετέχουν 55 κράτη, δύο συνδεδεμένα κράτη-μέλη και 13 κράτη παρατηρητές. Ο Καναδάς εκπροσωπείται από τρεις ομάδες: Κεμπέκ, Νιου Μπράνσγουικ (γαλ.: *Nouveau-Brunswick*, τη μόνη επισήμως δίγλωσση καναδική επαρχία) και μια ομάδα για όλη την υπόλοιπη χώρα. Το Βέλγιο στέλνει ομάδα από αθλητές των γαλλόφωνων περιοχών της χώρας, κυρίως της Βαλονίας.

Μέχρι τώρα έχουν γίνει πέντε διοργανώσεις και η συμμετοχή κυμαίνεται μεταξύ των 1.700 και 3.000 αθλητών και καλλιτεχνών. Το 2009 έχει προγραμματιστεί η έκτη διοργάνωση στη Βηρυτό του Λιβάνου.

## Διοργανώσεις

* **1989**:  Καζαμπλάνκα - Ραμπάτ
* **1994**:  Παρίσι
* **1997**:  Ανταναναρίβο
* **2001**:  Οττάβα
* **2005**:   Νιαμέ
* **2009**:  Βηρυτός
* **2013**:  Νίκαια
* **2017**:  Αμπιτζάν

## Μετέχοντα κράτη

### Κράτη-μέλη

### Συνδεδεμένα κράτη-μέλη

### Κράτη-παρατηρητές

## Αγωνίσματα – Δραστηριότητες

Στους τελευταίους Αγώνες των Γαλλόφωνων, που έγιναν το 2005 στη Νιαμέι του Νίγηρα διεξήχθησαν αγωνίσματα και δραστηριότητες σε επτά σπορ και επτά καλές τέχνες

## Δείτε επίσης
* Αγώνες της Κοινοπολιτείας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official site of the Comité international des jeux de la Francophonie

Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Θεοδωράκης Δεληγιάννης

Ο **Θοδωράκης Δεληγιάννης ή Παπαγιαννόπουλος** (1774-20 Σεπτεμβρίου 1821) γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας.  Ήταν ο τέταρτος γιος του προεστού Ιωάννη Δεληγιάννη και της Σμυρνιάς Μαρίας Πετροπούλου. Πήρε την αρχηγία της οικογένειας μετά τον θάνατο του πατέρα του και ύστερα από παραίτηση από την αρχηγία των τριών γηραιότερων αδελφών του.

## Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την ασθένεια του πατέρα του το 1815 ανέλαβε το αξίωμα του μοραγιάνη της Πελοποννήσου. Ένα χρόνο αργότερα ο πατέρας του δολοφονήθηκε από τους Τούρκους και ο Θοδωράκης μετακόμισε με την γυναίκα του, Ελένη Σ. Κουγιά, στην Τρίπολη. Απέκτησαν αρκετά παιδιά, τον Ιωάννη, τον Δημήτριο και τον Βασίλειο.
 
Το 1820 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και αναδείχτηκε κορυφαίο στέλεχος της. Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης οικιοθελώς και γνωρίζοντας ότι θα πεθαίνει, παραδόθηκε στους Τούρκους ως όμηρος, προκειμένου να τους ξεγελάσει ότι δεν θα επαναστατούσαν οι Έλληνες, και να δώσει έτσι χρόνο στους Έλληνες να προετοιμάσουν την άλωση της Τρίπολης και την Επανάσταση. Φυλακίστηκε στην Τρίπολη μαζί με άλλους προεστούς.. Λίγους μήνες αργότερα οι επαναστατικές δυνάμεις ξεκίνησαν την πολιορκία της πόλης. Ο αδερφός του Θοδωράκη, Κανέλλος, διαπραγματεύτηκε μάταια για την απελευθέρωσή του. 
Τελικά ο Θοδωράκης εκτελέστηκε από τους Τούρκους ως αντίποινα για την μη λύση της πολιορκίας της Τρίπολης στις 20 Σεπτεμβρίου 1821, λίγες ώρες πριν την άλωση της πόλης.

Υπήρξε πολύ μορφωμένος και τουρκομαθής και έδωσε μεγάλο μέρος της περιουσίας του για τον αγώνα.

## Βιβλιογραφία
* Δρ. Βίκτωρ Γ. Παπαγιαννόπουλος Η Ιστορία της οικογένειας Παπαγιαννόπουλου - Δεληγιάννη - Λίτινα - Λίθινου- Litinus - Latinus με γενάρχες τους αρχαίους βασιλείς Λατίνο και Πελασγό εκδόσεις VIPAPHARM, Αθήνα 2104, ISBN 978-618-81495-2-6

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δρ. Βίκτωρ Γ. Παπαγιαννόπουλος Η Ιστορία της οικογένειας Παπαγιαννόπουλου - Δεληγιάννη - Λίτινα - Λίθινου- Litinus - Latinus με γενάρχες τους αρχαίους βασιλείς Λατίνο και Πελασγό εκδόσεις VIPAPHARM, Αθήνα 2104, ISBN 978-618-81495-2-6
*Ιστοσελίδα Πανεπιστημίου Πατρών, Σύντομη βιογραφία

Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Θεοδωρακης
Δημητράκης Δεληγιάννης

Ο **Δημητράκης Δεληγιάννης** (Λαγκάδια, 1783 - Λαγκάδια, 1848) ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 από την Αρκαδία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1783 στα Λαγκάδια Αρκαδίας και ήταν γιος του σημαντικού προεστού Ιωάννη Δεληγιάννη που σκοτώθηκε προεπαναστατικά από τις οθωμανικές αρχές με σουλτανικό φιρμάνι. Υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και με την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, συμμετείχε ενεργά μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια του. Προχώρησε στη γενική σφαγή των Οθωμανών κατοίκων των Λαγκαδίων που είχαν αφοπλιστεί λίγο καιρό νωρίτερα από τις δυνάμεις του αδελφού του Κανέλλου και συμμετείχε στην εκστρατεία που οδήγησε στην εκπόρθηση του ισχυρού οθωμανικού προπυργίου του Λάλα. Έπειτα, έλαβε μέρος στην καθοριστική για τον αποκλεισμό της Τριπολιτσάς, μάχη της Γράνας και λίγες ημέρες αργότερα προχώρησε με 500 άνδρες στην κατάληψη του χωριού Μαντζάγρα, πλησίον της Τριπολιτσάς. Κατά την άλωση της πόλης, εισήλθε σε αυτή από τον προμαχώνα του Σεραγιού. Έπειτα, κατευθύνθηκε προς την Πάτρα όπου συμμετείχε στην πολιορκία της πόλης. Κατά το 1822 συμμετείχε στην προσπάθεια απόκρουσης της εκστρατείας του Δράμαλη πολεμώντας μεταξύ άλλων στο Αγιονόρι. Για τη συμβολή του, ανήλθε στις 22 Ιανουαρίου του 1823 στο βαθμό του αντιστρατήγου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, τάχτηκε κατά της κυβέρνησης Κουντουριώτη. Μετά την ήττα της πλευράς που υποστήριξε, παραδόθηκε μαζί με τους υπόλοιπους αδελφούς του στις αρχές Φεβρουαρίου του 1825 στο Ναύπλιο και φυλακίστηκε στην Ύδρα.

Αργότερα, αποφυλακίστηκε και συμμετείχε στις επιχειρήσεις κατά του αιγυπτιακού στρατού του Ιμπραήμ πασά. Το 1825 πολέμησε επικεφαλής στρατιωτών στην αποτυχημένη για τις ελληνικές δυνάμεις μάχη της Τραμπάλας και τον Ιούλιο πραγματοποίησε διάφορες ενέδρες κατά των εχθρικών δυνάμεων στα Δερβένια Λεονταρίου. Πολέμησε στην Πιάνα και στις αρχές του 1826 σε νικηφόρα μάχη κοντά στα χωριά Ζευγολατιό και Αγιάννης.

Απέκτησε με την γυναίκα του, Σταθούλα, έναν γιο, τον Ιωάννη που είχε πολιτευθεί και έγινε υπουργός το 1874. Προήχθη στο βαθμό του αρχιστράτηγου και μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκε στα Λαγκάδια όπου και πέθανε το 1848.
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Αποστόλου Ε. Βακαλοπούλου, *Ιστορία του Νέου Ελληνισμού*, τόμος ΣΤ΄, Θεσσαλονίκη 1982.
* Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου.
* Διονυσίου Κοκκίνου, *Η Ελληνική Επανάστασις*, εκδόσεις Μέλισσα, έκτη έκδοσις, Αθήναι 1974, τόμοι Α΄ και Β΄.
* Ευτυχία Λιάτα, *Αρχείο της Οικογένειας Δεληγιάννη*, Εταιρεία των Φίλων του Λαού- Ιστορικόν Αρχείον, Αθήνα 1992.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Δημητρακης
Κωνσταντάκης Δεληγιάννης

Ο **Κωνσταντάκης Δεληγιάννης** (Λαγκάδια Αρκαδίας, 1786 - Καλαμάτα, 1853) υπήρξε Έλληνας πολιτικός και μέλος της Φιλικής Εταίριας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Λαγκάδια της σημερινής περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας. Ήταν γιος του κοτζαμπάση της Πελοποννήσου, Ιωάννη Δεληγιάννη.

Προεπαναστατικά έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρίας, αλλά δεν πήρε μέρος στις μάχες. Το 1823, διορίστηκε έπαρχος Μυστρά και ύστερα κατέλαβε διάφορες πολιτικές θέσεις. Με το τέλος της Επανάστασης εγκαταστάθηκε στην Καλαμάτα συνεχίζοντας το πολιτικό του έργο. Κατά το πρώτο έτος του αγώνα εμπόδισε πολλούς κατοίκους από τη Γορτυνία που είχαν πρόθεση να παραδοθούν στους Τούρκους, προλαβαίνοντας γενικευμένη παράδοση.Κατέλαβε διάφορες επίσημες θέσεις στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Προς το τέλος έζησε στη Γορτυνία περιορισμένος σε ολίγα στα οποία "αι πολιτικαί περιστάσεις τον έφερον".Πέθανε το 1852 και νεκρολογία του βρίσκουμε στο φ.43/03-10-1852 της εφημερίδας "Βελτίωσις".
## Παραπομπές


Κωνσταντακης
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έπαρχοι Μυστρά
Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών

Η **Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών** (αγγλικά: *Athletic Association of Small States of Europe*, **AASSE**) είναι ένας διεθνής αθλητικός οργανισμός που εκπροσωπεί τα μικρά κράτη της Ευρώπης.

## Ίδρυση
Την ίδρυση μιας ξεχωριστής αθλητικής ομοσπονδίας για τα μικρά κράτη της Ευρώπης πρότειναν τέσσερις χώρες: η Κύπρος, η Ισλανδία, το Λίχτενσταϊν και το Λουξεμβούργο το 1989 στο συνέδριο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού (*IAAF*) που διεξήχθη στη Βαρκελώνη.

Η επίσημη σύσταση της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών έγινε το 1994 στη Βενετία κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της *Ευρωπαϊκής Αθλητικής Ομοσπονδίας* (*ΕΑΑ*), παρουσία του προέδρου της ΕΑΑ Καρλ-Όλαφ Χόμεν. Το ιδρυτικό καταστατικό υπέγραψαν εκπρόσωποι επτά μικρών ευρωπαϊκών κρατών: Άγιος Μαρίνος, Ανδόρα, Ισλανδία, Κύπρος, Λίχτενσταϊν, Λουξεμβούργο και Μάλτα. Σύμφωνα με το καταστατικό στην Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών γίνονται δεκτά κράτη της Ευρώπης με πληθυσμό μικρότερο από 1.000.000 κατοίκους. Όλα τα αναγνωρισμένα κράτη μπορούν να γίνουν μέλη με εξαίρεση το Βατικανό, το οποίο δεν συμμετέχει στις διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις.

## Σημερινά μέλη
Τα σημερινά μέλη της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών είναι δέκα. Κατά χρονολογική σειρά ένταξης είναι: 

#  Άγιος Μαρίνος: ιδρυτικό μέλος (1994)
#  Ανδόρα: ιδρυτικό μέλος
#  Ισλανδία: ιδρυτικό μέλος
#  Κύπρος: ιδρυτικό μέλος
#  Λίχτενσταϊν: ιδρυτικό μέλος
#  Λουξεμβούργο: ιδρυτικό μέλος
#  Μάλτα: ιδρυτικό μέλος
#  Μονακό: από το 2000
#  Μαυροβούνιο: από το 2006
#  Γιβραλτάρ: από το 2015.

## Διοργανώσεις

Η Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών προωθεί την αθλητική ιδιαιτερότητα των μικρών κρατών της Ευρώπης, που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα κράτη με μεγάλο πληθυσμό. Τρεις αθλητικές δραστηριότητες εντάσσονται στις τώρα δράσεις της:

* Τα μέλη της αγωνίζονται ως ενωμένη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων.
* Τα μέλη της διοργανώνουν και συμμετέχουν στους Αγώνες των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών, που διεξάγονται ανά διετία εναλλάξ σε μία από τις χώρες-μέλη. Οι αγώνες αυτοί είχαν ξεκινήσει από το 1985, πριν ακόμα ιδρυθεί η Ομοσπονδία, και περιλαμβάνουν πολλά σπορ. Στην τελευταία διοργάνωση που έγινε το 2007 στο Μονακό έγιναν 12 αθλήματα ανδρών και γυναικών.
* Τα μέλη της θα αγωνιστούν στο πρώτο Πρωτάθλημα Στίβου των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών το 2016.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*AASSE official website 
*Monaco 2007 GSSE
*Cyprus 2009 GSSE 

Κατηγορία:Αθλητικές οργανώσεις
Λέιτον Μπέινς

Ο **Λέιτον Τζον Μπέινς** (Leighton John Baines) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερός μπακ και ανήκει στην Έβερτον .Είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα  της Αγγλίας.

## Βιογραφικό
Ο Μπέινς γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1984 στο Λίβερπουλ και ξεκίνησε την καριέρα του το 2002 από την Γουίγκαν Αθλέτικ. Με τη φανέλα της Γουίγκαν πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις με αποτέλεσμα να προκαλέσει το ενδιαφέρον ομάδων όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ , η Νιουκάστλ και η Άρσεναλ. Τελικά στις 6 Αυγούστου του 2007 μεταγράφηκε στην Έβερτον έναντι 5 εκ λιρών. Κατά την πρώτη του χρονιά στην ομάδα του λιμανιού δεν κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού εξαιτίας ενός τραυματισμού που του επέτρεψε να αγωνιστεί μόλις σε 22 αγώνες πρωταθλήματος,την δεύτερη χρονιά του όμως κατάφερε να καθιερωθεί μετρώντας 30 συμμετοχές και 1 τέρμα.

Τον Μάρτιο του 2010 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την Εθνική Αγγλίας στην φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την Αίγυπτο ενώ συμπεριλήφθηκε από τον Φάμπιο Καπέλλο στην προεπιλογή της Εθνικής Αγγλίας για το Μουντιάλ του 2010.

## Στατιστικά

## Πηγές

* Προφίλ στο national-football-teams.com

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουίγκαν Αθλέτικ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ριγιάλ του Κατάρ

Το **ριγιάλ** (στα αραβικά: ريال, κωδικός ISO 4217: *QAR*) αποτελεί το νόμισμα του Κατάρ. Υποδιαιρείται σε 100 ντιρχάμ (dirham,αρ.: درهم) και βραχυγραφείται είτε με το αγγλικό **QR** είτε με το αραβικό **ر.ق** .

## Ιστορία
Ως το 1966 το Κατάρ χρησιμοποιούσε για τις συναλλαγές τη Ρουπία της Ινδίας, στη μορφή των «Ρουπιών του Κόλπου». Με την υποτίμηση της αξίας της ρουπίας από την Ινδία το 1966 κατά περίπου 35, το Κατάρ επέλεξε μαζί με άλλα κράτη που χρησιμοποιούσαν τη ρουπία του Κόλπου, να εισαγάγει το δικό του νόμισμα. Προτού γίνει αυτό, το Κατάρ για μικρό χρονικό διάστημα υιοθέτησε το Ριγιάλ της Σαουδικής Αραβίας ως νόμισμα. Στη συνέχεια εισήχθη το Ριγιάλ του Κατάρ και του Ντουμπάι (QDR). Το σαουδαραβικό ριγιάλ άξιζε 1,065 ρουπίες, ενώ το ριγιάλ Κατάρ και Ντουμπάι ήταν ίσο με μία ρουπία προτού η τελευταία υποτιμηθεί.

Ως το 1973 το Κατάρ και το Ντουμπάι τύπωναν από κοινού το ριγιάλ. Ωστόσο, έπειτα από την προσχώρηση του Ντουμπάι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ ξεκίνησε την έκδοση δικού του νομίσματος ξεχωριστά από το Ντουμπάι.

## Κέρματα

Το 1966 εισήχθησαν κέρματα στο όνομα των Κατάρ και Ντουμπάι και σε αξίες των 1, 5, 10, 25 και των 50 ντιρχάμ (dirham). Το 1973 κυκλοφόρησε μια νέα σειρά κερμάτων με το ίδιο μέγεθος και στη σύνθεση των παλαιότερων κερμάτων, με γραμμένο αποκλειστικά το όνομα του Κατάρ.

## Χαρτονομίσματα

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1966 εισήχθησαν χαρτονομίσματα από τη Νομισματική Επιτροπή του Κατάρ και του Ντουμπάι σε αξίες των 1, 5, 10, 25, 50 και των 100 ριγιάλ. Το 1973 αυτά αντικαταστάθηκαν από χαρτονομίσματα του Νομισματικού Γραφείου του Κατάρ σε αξίες των 1, 5, 10, 50, 100 και των 500 ριγιάλ. Το 1996 η Κεντρική Τράπεζα του Κατάρ (QCB) ανέλαβε το έργο της έκδοσης των χαρτονομισμάτων και συνέχισε να εκδίδει τις ίδιες ονομαστικές αξίες που τύπωνε και το Νομισματικό Γραφείο.

## Σταθερή ισοτιμία με το δολάριο ΗΠΑ
Από τον Ιούνιο του 1980 η ισοτιμία του Ριγιάλ του Κατάρ «κλειδώθηκε» από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έναντι του αμερικανικού Δολαρίου. Σταθεροποιήθηκε έτσι στα 3,64 ριγιάλ προς 1 Δολάριο ΗΠΑ από το 1980. Αυτό μεταφράζεται κατά προσέγγιση σε 1 ριγιάλ = 0,274725 δολάρια. Η ισοτιμία αυτή έγινε επίσημη τον Ιούλιο του 2001.

## Παραπομπές


Ριγιαλ
Κατηγορία:Κατάρ
Άτι Τζορτζ Σοκομάνου

Ο **Άτι Τζορτζ Σοκομάνου** (Ati George Sokomanu, γενν. 1937) είναι πολιτικός από το Βανουάτου. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της χώρας όταν έγινε ανεξάρτητη τον Ιούλιο του 1980. Ανήκει στο κόμμα Vanua'aku Pati και είναι θείος του πρώην πρωθυπουργού, Μπαράκ Σοπέ.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου του 1937 και είναι αγγλόφωνος. Το αρχικό του όνομα ήταν Τζορτζ Καλκόα (*George Kalkoa*). Εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο όταν το Βανουάτου έγινε ανεξάρτητο, το 1980. Υπηρέτησε στο ύπατο αξίωμα του κράτους ως τη λήξη της θητείας του, το 1984. Στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου παραιτήθηκε, ωστόσο κατάφερε να επανεκλεγεί στην προεδρία του κράτους το 1984 και υπηρέτησε για πέντε χρόνια ακόμα, από το 1984 ως το 1989. Από τις 6 Ιανουαρίου του 1993 ως τις 7 Ιανουαρίου του 1996 υπήρξε Γενικός Γραμματέαςτης Κοινότητας του Ειρηνικού (Pacific Community).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Φοροαποφυγή

**Φοροαποφυγή** (αγγλικά: *tax avoidance* ή *tax mitigation*) αποκαλείται η εφαρμογή καλά σχεδιασμένων λογιστικών πρακτικών που αποτελούν απόρροια προσεκτικής μελέτης της εμπορικής νομοθεσίας, της φορολογικής πρακτικής, των διεθνών προτύπων χρηματοοικονομικής πληροφόρησης, δικαστικών και υπουργικών αποφάσεων με μοναδικό στόχο τη μείωση της φορολογητέας ύλης ενός φυσικού ή νομικού προσώπου. Πραγματοποιείται στα πλαίσια ενός καλά μελετημένου φορολογικού σχεδιασμού, κατά τον οποίο δημιουργούνται διάφορα σενάρια και εναλλακτικές, μέχρι να προσδιοριστεί ο ελάχιστος δυνατός φόρος, συνήθως στα πλαίσια του νόμου. 

Διαφέρει από την έννοια της φοροδιαφυγής και σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος (Φοροαποφυγή-Φοροδιαφυγή, Τεύχος 13-14 Ιούλιος-Αύγουστος 2011)  η φοροαποφυγή ορίζεται ως η οποιαδήποτε νόμιμη διαδικασία ή τρόπος για την αποφυγή πληρωμής φόρων.

## Παρεμφερείς Έννοιες

* φοροδιαφυγή

## Δείτε Επίσης

* φορολογικός σχεδιασμός
* υπεράκτια εταιρία
* φορολογικός παράδεισος

Κατηγορία:Φορολογία
Πλειάς Ι (υδρογραφικό)

'''Πλειάς Ι(Ναρκαλιευτικό μετασκευασμένο σε υδρογραφικό)

Ναυπηγήθηκε το 1926 στα ναυπηγεία ‘Italy – Soc. Italiana Ernesto Breda, Nostre Yard, Venice’.
Καθελκύστηκε στις 28 Απριλίου 1926. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στη Σαλαμίνα στις 27 Φεβρουαρίου 1927. Υδρογραφικό από το 1936. Βυθίστηκε στις 25 Απριλίου 1941 στη θέση > στον όρμο Κάτω Βασιλικής Πατραϊκού. Στις 22 Απριλίου 1941 είχε υποκύψει στα τραύματα του ο Κυβερνήτης του Υποπλοίαρχος Βύρων Κρυσταλλίδης που είχε τραυματιστεί σε προηγούμενη αεροπορική επιδρομή.Αναλυτικά την 21 Απριλίου 1941 η ΠΛΕΙΑΣ διεταχθη να πλεύση για συνοδεία του Α/Π ΕΛΛΗΝΙΣ το οποίο μετέφερε τραυματίες από την Πρέβεζα στην Πατρα και στο οποίο είχαν επιτεθεί γερμανικά αεροσκάφη.Εξω από το λιμάνι της Πάτρας δέχτηκαν επίθεση από γερμανικά Στούκας.Από τις βόμβες που έπεσαν εγγύς του πλοίου σκοτώθηκαν δυο ναύτες και τραυματίστηκαν αρκετοί μεταξύ των οποίων και ο κυβερνήτης Βυρων Κρυσταλλιδης ο οποίος βρισκόταν στη γεφυρα του πλοίου.Την διακυβέρνηση του πλοίου ανέλαβε ο έφεδρος Σημαιοφόρος  Δ.Ανατσιτσος ο οποίος και διέταξε την αποβίβαση των τραυματιών στην Πατρα όπου και την επόμενη υπέκυψε στα τραύματα του ο Υποπλοίαρχος Βυρων Κρυσταλλιδης.Με το από 7 Μαΐου 1943 Β.Διάταγμα προήχθη στο βαθμό του Πλωτάρχη και του απονεμήθηκε το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας.Ο Βυρων Κρυσταλλιδης υπήρξε λαμπρος αξιωματικός ,θερμός πατριώτης και είχε λάβει εξειδίκευση στην Υδρογραφια.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Δάφνη ΙΙΙ (ναρκαλιευτικό)

Το **Δάφνη ΙΙΙ ([[Ναρκαλιευτικό]]) / M-247** (πρώην ‘USS MSC 307), ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Peterson Builders Co. Sturgeon Bay, Wist'. Παραδόθηκε από τους Αμερικάνους στις 2 Ιούλιος 1964 στην Βοστόνη Μασαχουσέτης και αμέσως εντάχθηκε στο Στολίσκο Ναρκοπολέμου. Κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. στον Ναύσταθμο της Βοστόνης. Ένα από τα 6 Ν/Α που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας.  Όμοιου τύπου πλοία ήταν τα Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ. 

Η κατασκευή του είναι από ξύλινο και αντιμαγνητικό υλικό. Εχει εκτόπισμα 320/370 ΤΝ, διαστάσεις 144Χ28Χ8, και 5 πόδια, η πρόωση είναι Ντίζελ 380 ΗΡ ενω ο οπλισμός περιλαμβάνει 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών με πλήρωμα 39 άνδρες.

## Βιβλιογραφία
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Κλειώ ΙΙΙ (ναρκαλιευτικό)

**Κλειώ ΙΙΙ ([[Ναρκαλιευτικό]]) / 317, M-213**

Πρώην ‘USS MSC 317’. Πρώην ‘ΑΡΓΩ ΙΙ’.

Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. στις 21 Νοεμβρίου 1968 (Στρατιωτική βοήθεια). Ναυπηγήθηκε στις ΗΠΑ ‘Peterson Builders Co, Stungeon Bay Wisc’. Η καθέλκυση έγινε στις 9 Ιουλίου 1942. Στις 29 Αυγούστου 1978 μετονομάστηκε σε ‘ΚΛΕΙΩ ΙΙΙ’. Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, **Κλειώ ΙΙΙ**, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ. Παροπλίστηκε στις 3 Οκτωβρίου του 2006

## Βιβλιογραφία
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Λίμνη του Λουγκάνο

Η **λίμνη Λουγκάνο** είναι λίμνη στα νοτιοανατολικά της Ελβετίας, στα σύνορα με την Ιταλία. Πήρε το όνομά της από την πόλη Λουγκάνο που χτίστηκε αργότερα. Βρίσκεται ανάμεσα στη λίμνη Ματζόρε και στη λίμνη Κόμο.

Το 1848 χτίστηκε πάνω σε παγετωνικές προσχώσεις το φράγμα του Μελίντε, ανάμεσα στο Μελίντε και το Μπισόνε. Ο αυτοκινητόδρομος Α2 και ο σιδηρόδρομος Gotthard, που συνδέουν το Λουγκάνο με το Chiasso, διασχίζουν τη λίμνη σε αυτό το σημείο. Η λίμνη Λουγκάνο είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός. 

Κατηγορία:Λίμνες της Ελβετίας
Κατηγορία:Λίμνες της Ιταλίας
Νικολάκης Δεληγιάννης

Ο **Νικολάκης Δεληγιάννης** ή **Νικόλαος Δεληγιάννης** ή **Νικόλαος Δηλιγιάννης** (Λαγκάδια Αρκαδίας, 1795 - ; , 1877) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας και ήταν το τελευταίο παιδί του πανίσχυρου μοραγιάνη Ιωάννη Δεληγιάννη. Ήταν αρκετά μορφωμένος καθώς μαθήτευσε στην "Ακαδημεία" των Λαγκαδίων. Έγινε αδερφοποιτός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Μνηστεύτηκε την κόρη του προκρίτου της Καρύταινας, Κούλα, αλλά για να αποφύγει τον γάμο κατέφυγε, μετά το 1814, στην Κωνσταντινούπολη όπου βρισκόταν ο αδερφός του Αναγνώστης.

Με το ξεκίνημα της επανάστασης του ΄21 κατέβηκε με τον αδερφό του στην Πελοπόννησο όπου πολέμησε. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου φυλακίστηκε στην Ύδρα μαζί με τα αδέρφια του Κανέλλο, Αναγνώστη και Δημητράκη.

Μετά την επανάσταση, εγκαταστάθηκε στην Κόρινθο. Πήρε μέρος στην στην Δ' κατ' επανάληψη Εθνική των Ελλήνων συνέλευση, με το όνομα όπως φαίνεται στα πρακτικά ως *Ν. Δηλιγιάννης* και ως πληρεξούσιος Καρυταίνης το 1831 και στο Δ' κατά συνέχειαν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση το 1832 με τον όνομα *Ν. Δηλιγιάννης*. 

Υπήρξε ταγματάρχης και συνταγματάρχης της Ελληνικής Βασιλικής Φάλαγγας και διετέλεσε νομάρχης Ευβοίας το 1845, βουλευτής Αργολίδος και Κορινθίας στις εκλογές του 1854, δήμαρχος Κορίνθου το 1859 και γερουσιαστής το 1861 στη Γερουσία). Το 1862 έγινε ξανά πληρεξούσιος στην εν Αθήναις Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση, αυτή τη φορά ως πληρεξούσιος Κορινθίας.

Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Νοταρά και απέκτησε δύο παιδιά, τον Ιωάννη, μετέπειτα βουλευτή Κορινθίας και Πρόεδρο της Βουλής, και την Χαρίκλεια.

Απεβίωσε το 1877.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Νομάρχες Ευβοίας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας
Νικολακης
Πανάγος Δεληγιάννης

Ο **Πανάγος Δεληγιάννης** (1788-1839), γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας και ήταν το ένατο παιδί του κοτζαμπάση, Ιωάννη Δεληγιάννη.
## Βιογραφία
Ήταν μορφωμένος καθώς μαθήτευσε στην "Ακαδημεία" των Λαγκαδίων. Ήταν αποκλειστικός υπεύθυνος για τη διαχείριση των οικονομικών της οικογένειας και τηρούσε την οικογενειακή αλληλογραφία. Πήρε μέρος στην επανάσταση του ΄21 ως Φιλικός. 

Μετά τον αγώνα υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις: διοικητής Γαστούνης (1832), έπαρχος Ήλιδας (1833) και τέλος διοικητής Ήλιδας (1836). Από το 1837 μέχρι το 1838, υπήρξε διοικητής Κορίνθου. Ύστερα κατέφυγε στο Ναύπλιο όπου πέθανε πάμφτωχος ένα χρόνο μετά, το 1839. 

Παντρεύτηκε την Ελένη Θεοδοσίου Μιχαλοπούλου και απέκτησαν πέντε παιδιά, ένα από τα οποία ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας Θεόδωρος Δηλιγιάννης. Τα άλλα παιδιά του ήταν η Μαρία (1822-;), ο Νικόλαος (1831-1890, ανώτατος δικαστικός), ο Κωνσταντίνος (1833-1898) και η Καλλιρρόη (1834-;).

Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι
Παναγος
Σεφταλιά

Η **σεφταλιά** ή **σιεφταλιά** (ΔΦΑ: ) είναι ένα δημοφιλές παραδοσιακό κυπριακό φαγητό. Αν και έχουν πολλές ομοιότητες με τα γαλλικά *crépinette* (η χρονική περίοδος της ονομασίας τους τοποθετείται γύρω στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα), ωστόσο, δεν υπάρχουν καθόλου ιστορικές πηγές ή αναφορές, εάν οι σεφταλιές εισήχθηκαν στην Κύπρο από τους Φράγκους (13ος - 15ος αιώνας).

Αποτελείται από μείγμα χοιρινού κιμά, ψιλοκομμένου κρεμμυδιού, μαϊντανού, κανέλας, αλατιού, κύμινου (κυπρ.: *αρτυσιά*) και μαύρου πιπεριού. Κάποιες παραλλαγές θέλουν να προσθέτουν και άλλα καρυκεύματα, όπως δυόσμο ή ακόμη ψίχα από βρεγμένο ψωμί και λίγο ελαιόλαδο.  Ένα γεμάτο κουτάλι της σούπας από το μείγμα τυλίγεται σε αρνίσια μπόλια (κυπρ.: *πάννα*), περνιέται έπειτα σε σιδερένια μακριά καλαμάκια (κυπρ.: *σμίλες*) και ψήνεται στα κάρβουνα. Τυγχάνει της ίδιας μεταχείρισης με τα σουβλάκια, αφού όταν ψηθούν, τότε μπαίνουν σε ζεστή κυπριακή πίτα μαζί με κομμένη ντομάτα, αγγουράκι, κρεμμύδι, λεπτοκομμένο λάχανο (κυπρ.: *κραμπί*)  και μαϊντανό. Απαραίτητα στην πίτα τοποθετείται και μισό λεμόνι. Είναι πάρα πολύ διαδεδομένο να σερβίρονται μαζί με τα σουβλάκια, οπότε η παραγγελία σε αυτή την περίπτωση παίρνει το όνομα «μιξ» (ανάμεικτα).

Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Αναγνώστης Παπαγιαννόπουλος (Δεληγιάννης)

Ο **Αναγνώστης Παπαγιαννόπουλος (Δεληγιάννης) (Σοφιανός)** (1771, Λαγκάδια Αρκαδίας-1857, Αθήνα) υπήρξε ο πρωτότοκος γιος του κοτζαμπάση της Πελοποννήσου, Ιωάννη Δεληγιάννη.
## Βιογραφία
Μετά το 1826 υπέγραφε ως **Αναγνώστης Δεληγιάννης**, όπως αναφέρεται από τον Μαμούκα (1839).

Το 1800 διορίστηκε βεκίλης (αντιπρόσωπος) στην Κωνσταντινούπολη όπου απέκτησε τεράστια ισχύ.
Με το ξεκίνημα όμως της επανάστασης του ΄21 κατέβηκε στην Πελοπόννησο. Έγινε μέλος της Γερουσίας στην Πράξη των Καλτετζών και αντιτάχθηκε, μαζί με τους υπόλοιπους προκρίτους, στο σχέδιο του Δημητρίου Υψηλάντη να θέσει την Επανάσταση υπό ενιαία στρατιωτική και πολιτική ηγεσία, προκαλώντας την αρχή του Εμφυλίου Πολέμου. Κατά την Α' Εθνοσυνέλευση διορίστηκε μέλος του Εκτελεστικού και αργότερα ενεπλάκη στις εμφύλιες διαμάχες. Με την επικράτηση της κυβερνητικής παράταξης φυλακίστηκε μαζί με τα αδέρφια του στην Ύδρα. 

Με το τέλος του εμφυλίου και εκλέχτηκε μέλος της «Διοικητικής Επιτροπής της Ελλάδος» από την Γ' Εθνοσυνέλευση και αργότερα, αφού εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο, αντιτάχθηκε στην διακυβέρνηση Καποδίστρια. Ύστερα, πήγε στην Αθήνα όπου έγινε πρόεδρος της Γερουσίας το 1851

Παντρεύτηκε την Σμαράγδα Ταμπακοπούλου με την οποία απέκτησαν 4 παιδιά. Γιος του ήταν ο Πέτρος Δηλιγιάννης.
## Αναφορές


Δεληγιαννης
Αναγνωστης
Δ
Χαράλαμπος Δεληγιάννης

Ο **Χαράλαμπος Παπαγιαννόπουλος (Δεληγιάννης)** ( Λαγκάδια Αρκαδίας, 1798-Αθήνα, 1864) ήταν γιος του Αναγνώστη Δεληγιάννη και εγγονός του κοτζαμπάση της Πελοποννήσου, Ιωάννη Δεληγιάννη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε στη σχολή της Δημητσάνας και κατά την διάρκεια της επανάστασης του ΄21 πολέμησε στο πλευρό του πατέρα του και των θείων του. 

Μετά την απελευθέρωση ανέλαβε από το 1841 μέχρι το 1854 διάφορες διοικητικές θέσεις μεταξύ των οποίων διοικητής ή έπαρχος Νάξου, Τήνου, Μεγαρίδος, Κυνουρίας και Ευρυτανίας.

Προς το τέλος της ζωής του καταπιάστηκε με την συγγραφή ενός μεγάλου έργου: *"Ιστορία του Ελληνικού Έθνους"* το οποίο δεν εκδόθηκε ποτέ και θεωρείται σήμερα χαμένο. Απεβίωσε στην Αθήνα.


Χαραλαμπος
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι
Κατηγορία:Έπαρχοι Μεγαρίδος
Περιθώριο TED

Το **περιθώριο TED** (αγγλικά: *TED Spread*, από το **T**reasury Bills και **Ε**uro**D**ollar) ονομάζεται η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου των δανείων της διατραπεζικής αγοράς και του βραχυπρόθεσμου επιτοκίου των ομολόγων αμερικανικού δημοσίου T-bills. Υπολογίζεται ως η διαφορά του τριμηνιαίου επιτοκίου των T-bills και του τριμηνιαίου επιτοκίου LIBOR. 

Κατηγορία:Τραπεζική
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά