open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λα Ριόχα (Ισπανία)

Η **Λα Ριόχα** () είναι μία αυτόνομη κοινότητα της Ισπανίας, που βρίσκεται στα βόρεια της Ιβηρικής Χερσονήσου. Το διοικητικό της καθεστώς καθορίζεται στο πρώτο άρθρο του καταστατικού της αυτονομίας, όπως αυτό νομοθετήθηκε το 1999. Σε αυτήν περιλαμβάνεται μέρος της κοιλάδας του Έβρου, καθώς και των Ιβηρικών Ορέων. Διαθέτει επτά ποτάμια, που ενώνονται με τον ποταμό Έβρο. Η Λα Ριόχα αποκαλείται ως η «μία από τις επτά κοιλάδες» του ποταμού. Η περιοχή βόρεια του ποταμού έχει μεσογειακό κλίμα, ενώ η νότια ορεινή περιοχή διαθέτει ένα κλίμα περισσότερο υγρό και ηπειρωτικό.

Παραδοσιακά, η Λα Ριόχα χωρίζεται σε τρεις υποπεριοχές, τη Ριόχα Άλτα, τη Ριόχα Μέδια και τη Ριόχα Μπάχα. Κάποιες φορές χωρίζεται σε δύο ζώνες, τη Ριόχα Άλτα και τη Ριόχα Μπάχα, όταν σαν διαχωριστικό όριο εξετάζεται ο ποταμός Ιρέγουα. Κάθε μία από τις τρεις υποπεριοχές περιλαμβάνει μία σειρά από δήμους.

Η κοινότητα χαρακτηρίζεται μονοεπαρχιακή, γι'αυτό και δεν υπάρχει κάποια εκλεγμένη αντιπροσωπεία, πέρα από τους 174 δήμους. Ο πληθυσμός της είναι 319.485 κάτοικοι (Ε.Ι.Σ.-2022). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι το Λογρόνιο. Συνορεύει στα βόρεια με τη Χώρα των Βάσκων, στα βορειοανατολικά με τη Ναβάρα, στα νοτιοανατολικά με την Αραγωνία και στα δυτικά και νότια με την Καστίλλη-Λεόν.

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, η Λα Ριόχα υπήρξε, εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης, σημείο συνάντησης πολιτισμών και πεδίο αντιπαράθεσης. Συνδέθηκε ιστορικά με την επισκοπή της Καλαόρα και με το Βασίλειο της Νάχερα. Η πρώτη έγγραφη αναφορά της Λα Ριόχα, γραμμένη ως «Ριόγα», εμφανίζεται το έτος 1099. Το καταστατικό της αυτονομίας της Λα Ριόχα, που αποκαλείται και *Καταστατικό του Σαν Μιγιάν*, εγκρίθηκε το 1982, προικίζοντας έτσι την περιοχή με τοπική αυτοδιοίκηση.

Η περιοχή είναι ευρύτερα γνωστή για την οινοπαραγωγή της, με το κρασί της να είναι το παλαιότερο στην Ισπανία και ένα από τα πιο διάσημα στον κόσμο. Επιπλέον, διαθέτει πλούσια παλαιοντολογικά ευρήματα, όπως αποτυπώματα δεινοσαύρων. Από τα σημαντικότερα μνημεία της Λα Ριόχα είναι το μεσαιωνικό μοναστήρι του Σαν Μιγιάν ντε λα Κογόγια, το οποίο έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ.

## Δήμοι
Κατάλογος με τους 10 μεγαλύτερους δήμους της αυτόνομης κοινότητας Λα Ριόχα με βάση τον πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2015:

Η αυτόνομη κοινότητα Λα Ριόχα είναι η 7η στην Ισπανία σε σχέση με τη συγκέντρωση του πληθυσμού της στην πρωτεύουσα Λογρόνιο (47,10 %, σε σχέση με το 31,96 % που αποτελεί το μέσο όρο στην Ισπανία).

## Διοίκηση
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι o Γκονσάλο Καπεγιάν (Λαϊκό Κόμμα) από τις 29 Ιουνίου 2023. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 28 Μαΐου 2023.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Βλάχος (ψάρι)

Το ψάρι **βλάχος**  θεωρείται πρωτοξάδελφος του ροφού, της σφυρίδας και της στήρας αφού ανήκει στην ίδια οικογένεια των σερανιδών. Το επίσημο όνομά του είναι "Polyprion americanum" (Πολυπρίων ο αμερικανός) ή "επινέφελος γίγας", αν και σε πολλά συγγράμματα υπάρχει σύγχυση με τον ροφό σαν να αγνοείται ο βλάχος.

Το μήκος του φθάνει το 1,5 μέτρο και το βάρος του τα 120 κιλά (στις ελληνικές θάλασσες φθάνει τα 80 κιλά). Το χρώμα του είναι καφέ ομοιόμορφο ή γκριζωπό με σκόρπιες βούλες κιτρινωπές που στα μικρότερης ηλικίας είναι πυκνότερες. Γενικά το σώμα του χαρακτηρίζεται χονδρό, με το κεφάλι να αποτελεί το 1/3 του μήκους του. Τα μάτια του είναι κοντά στη κορυφή του κεφαλιού και το στόμα του με το κάτω σαγόνι να προεξέχει. Τα χείλη του είναι παχιά και φέρει δόντια κοφτερά σε διπλή σειρά. Τα βραγχιακά επικαλύμματά του φθάνουν πολύ πίσω από τα μάτια του. Τα λέπια του είναι πάμπολλα, σε σχήμα κτενοειδές. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μακρύ με σκληρές αγκαθωτές ακτίνες που καταλήγουν πίσω σε στρογγυλεμένες μαλακές. Το εδρικό πτερύγιο φέρει δύο σκληρές ακτίνες άνισες ενώ η ουρά του σχεδόν στρογγυλεύει.

Ο Βλάχος, σε αντίθεση με τον ροφό που είναι πετρόψαρο, ζει μοναχικά μεν αλλά σε αμμώδεις βυθούς, είναι δηλαδή βυθόψαρο και σαρκοφάγο. Οι μικρότεροι κινούνται κοπαδιαστά και φθάνουν μέχρι την επιφάνεια. Οι βλάχοι όπως και όλα τα ψάρια της οικογένειας των σερανιδών θεωρούνται από κάποιους ερευνητές ως ερμαφρόδιτα, δηλαδή συμβαίνει να αυτογονιμοποιούνται και τα αυγά τους να πλέουν στην επιφάνεια.
Τρέφεται με κεφαλόποδα και ψάρια που ζουν στα ίδια βάθη με αυτόν, όπως μουσμούλια, και με γαρίδες .
Ζει σε βάθη 120+ μέτρων .

## Αλιεία
Οι βλάχοι αλιεύονται κυρίως με τράτα, με χοντρό παραγάδι,  και καμιά  φορά πιάνονται καταλάθος σε βαθειές καθετές (μπαλαδοκαθετές).
*Η αλιεία του βλάχου στις ελληνικές θάλασσες, στατιστικά, παρακολουθείται. Συγκεκριμένα: το 2001 αλιεύθηκαν  79,3 τόνοι, το 2002  152,3 τόνοι και το 2003  155,4 τόνοι.

## Δείτε επίσης
*Αλιεία
*Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων 

Κατηγορία:Σερρανίδες
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Κατηγορία:Αλιεύματα
Πλατεία Εσταυρωμένου (Αιγάλεω)

Με την ονομασία **Πλατεία Εσταυρωμένου** είναι περισσότερο γνωστή η πλατεία "*Ελευθερίου Βενιζέλου*", που βρίσκεται στο κέντρο του Αιγάλεω και επί της Ιεράς Οδού, στο μέσο της απόστασης μεταξύ των Λεωφόρων Κηφισού και Θηβών. Αιτία είναι η παρουσία του Ιερού Ναού Υψώσεως Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είναι χτισμένος ακριβώς δίπλα της. Ουσιαστικά η πλατεία αποτελείται από δύο τμήματα, τα οποία διαχωρίζονται από την οδό Σμύρνης, που για κάποιο μικρό διάστημα είχε πεζοδρομηθεί σε εκείνο το σημείο της.

## Ιστορικό

Η αρχική ονομασία της ήταν *Πλατεία Ηρώων*, η οποία δόθηκε το 1941 από τη διοίκηση της τότε Κοινότητας Νέων Κυδωνιών. Το σημερινό της όνομα καθιερώθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του '60. Στην πλατεία βρισκόταν από το έτος 1949 έως και τα τέλη του 20ου αιώνα το άγαλμα της Ελευθερίας, έργο του γλύπτη Λαζάρου Λαμέρα που, λόγω των μετέπειτα έργων για τη διαμόρφωση σταθμού του Μετρό (η λειτουργία του οποίου ξεκίνησε επίσημα στις 26 Μαΐου 2007), έχει μεταφερθεί στο πλάι του Ναού, στο βόρειο τμήμα της πλατείας, γνωστό σαν "*Πλατεία Εσταυρωμένου*". Απέναντι από το άγαλμα της Ελευθερίας υπάρχει προτομή του Ελευθερίου Βενιζέλου, έργο του γλύπτη Σταύρου Βαλασάκη. Η οριστική μορφή της πλατείας πραγματοποιήθηκε το 2007 μετά την έναρξη λειτουργίας του Μετρό (σταθμός Αιγάλεω) και την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου με τα απομεινάρια του ίχνους της αρχαίας Ιεράς Οδού.

Η πλατεία θεωρείται το μεγαλύτερο κέντρο εμπορικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας στην περιοχή.

## Παραπομπές


Εσταυρωμενου
Κατηγορία:Αιγάλεω
Στρογγύλη

Η **Στρογγύλη** ήταν ηφαιστειακό νησί, το οποίο δημιουργήθηκε κατά την περίοδο του πλειοτεταρτογενούς, και το οποίο χρωστούσε το όνομα του στο κυκλικό σχήμα του. Το ηφαιστειακό σύστημα που τη δημιούργησε είναι το πιο ενεργό της Ελλάδας και ένα από τα πιο βίαια στον κόσμο. Τα τελευταία 400.000 χρόνια έχει δώσει 12 καταστροφικές εκρήξεις, οι οποίες κατά κανόνα προκαλούσαν καλδερικό βύθισμα. Στη συνέχεια γίνεται σταδιακά ανάδυση νέων ηφαιστειακών κώνων, μια διαδικασία που συνεχίζεται μέχρι την επόμενη καταστροφική έκρηξη. Μετά τη Μινωική έκρηξη, γύρω στο 1613 π.Χ., στο κεντρικό τμήμα του νησιού δημιουργήθηκε *ελλειψοειδής καλδέρα*, της οποίας ο άξονας από βορρά έως νότο είναι περίπου 11 χιλιόμετρα και ο άξονας από ανατολή προς δύση 7,5 χιλιόμετρα, ενώ απομεινάρια του προϊστορικού νησιού είναι η σημερινή Σαντορίνη, η Θηρασία και το Ασπρονήσι. 

Το ηφαιστειακό σύστημα της Στρογγύλης θεωρείται ότι έχει παραγάγει τουλάχιστον έξι με επτά ηφαιστειακούς κώνους, περιλαμβανομένων αυτών στην περιοχή της χερσονήσου Ακρωτηρίου, π.χ. κοντά στο σημερινό Μαυροραχίδι.

Μια μικρή δίοδος μεταξύ της θέσης που βρίσκεται σήμερα ο Φάρος του Ακρωτηρίου και του Ασπρονησίου επέτρεπε στη θάλασσα να εισέρχεται σε μία καλδέρα, στο κέντρο της οποίας χέρσευε η κορυφή ενός υποθαλάσσιου ηφαιστείου αντίστοιχου με τις σημερινές Καμένες. Ο κώνος της Μινωικής έκρηξης πρέπει να βρισκόταν κοντά στα σημερινά Φηρά, κάτι που αποδεικνύεται από το μεγαλύτερο πάχος στην περιοχή αυτή των πρώτων στρώσεων ηφαιστειακής κίσσηρης.

Η Στρογγύλη ήταν κατοικημένη ήδη από το 6.000 π.Χ., όπως αποδεικνύεται από ευρήματα που έχουν βρεθεί σε ορυχείο στα Φηρά, ενώ μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί προεκρηξιακοί οικισμοί ή ενδείξεις οικισμών στη Θηρασιά, στο Ακρωτήρι και στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Ειδικά στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου έχει βρεθεί μεγάλος αριθμός από τοιχογραφίες που μας δίνουν μία αρκετά καλή εικόνα του τοπίου πριν από τη μεγάλη ηφαιστειακή καταστροφή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η τοιχογραφία της Άνοιξης. Θεωρείται ότι είχε από τις πλουσιότερες πανίδες και χλωρίδες στο Αιγαίο.

## Αναφορές


Κατηγορία:Ελληνική προϊστορία
Κατηγορία:Σαντορίνη
Αδάμ Μπουσδούκος

Ο **Αδάμ Μπουσδούκος** (Αμβούργο, 25 Ιανουαρίου 1974) είναι Γερμανός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής που ζει και εργάζεται στη Γερμανία.

## Βιογραφία
Γιός Ελλήνων μεταναστών, ο Μπουσδούκος γεννήθηκε το 1974 στην Άλτονα, μια πολυεθνική περιοχή του Αμβούργου όπου μεγάλωσε μαζί με τον κατοπινό σκηνοθέτη Φατίχ Ακίν.

Η καριέρα του Μπουσδούκου ως ηθοποιού είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον Ακίν, ο οποίος παρέα με τον Μπουσδούκο παρουσίασε το 1993 το σενάριο της πρώτης του κινηματογραφικής επιτυχίας *[[Ακαριαίο χτύπημα]]* (γνωστό στα ελληνικά και ως *Βαθιά, κοφτά, ανθρώπινα*) από την εταιρεία παραγωγής *Hamburger Wüste Film Produktion* γραμμένο σε μπλοκ σερβιτόρου. Με εξαίρεση την *Getürkt* ο Μπουσδούκος έχει εμφανίσεις σε όλες τις ταινίες του Ακίν. Η συνεργασία τους ξεκίνησε με την μικρού μήκους ταινία *Sensin - Du bist es!* και συνεχίστηκε μεταξύ άλλων με το πολυβραβευμένο κοινωνικό δράμα «*Ακαριαίο Χτύπημα*» και την βραβευμένη με τη Χρυσή Άρκτο ταινία *[[Μαζί ποτέ]]* στη Μπερλινάλε του 2004. Η ερμηνεία του Μπουσδούκου και των άλλων δυο πρωταγωνιστών της ταινίας *Ακαριαίο Χτύπημα* Μεχμέτ Κουρτουλούς και Αλεξάνταρ Τζοβάνοβιτς βραβεύτηκε με το Μπρούντζινο Λιοντάρι του Διεθνούς Φεστιβάλ του Λοκάρνο της Ελβετίας το 1998 και με το βραβείο Adolf-Grimme 2001. Κατόπιν ο Μπουσδούκος είχε διάφορες μικρές εμφανίσεις σε ταινίες του Ακίν όπως π.χ. στην *Η Ιουλία τον Αύγουστο* (2000) και στο *Σολίνο* (2002) αλλά και σε διάφορες τηλεοπτικές ταινίες και σειρές. Το 2009 ήταν ο πρωταγωνιστής της ταινίας *[[Κουζίνα με ψυχή]]*, επίσης σε σκηνοθεσία Φατίχ Ακίν. Τη σεζόν 2023-24 σειρά Το προξενιό της Ιουλίας *στον ρόλο του Στράτου Ραζίνη στο [[Alpha TV|Alpha]].*

## Διάφορα
* Ο Μπουσδούκος ασχολείται επίσης με την μουσική. Στο *soundtrack* της ταινίας *[[Η Ιουλία τον Αύγουστο]]* υπάρχει κομμάτι του συγκροτήματός του J'Let. Ο τίτλος είναι «Suicide Swing».
* Στον ελεύθερο χρόνο του ασχολείται παρέα με άλλους Έλληνες με την αγαπημένη του μουσική, τα ρεμπέτικα.
* Είναι ιδιοκτήτης ελληνικής ταβέρνας στο Ότενσεν του Αμβούργου.

## Φιλμογραφία (επιλεγμένη)
μικρογραφία|250px|''Ο Αδάμ Μπουσδούκος (αριστερά) με το Φατίχ Ακίν, 2009.''

:**Πλήρης Φιλμογραφία: [http://www.imdb.com/name/nm0100196/ εδώ]**

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* adam-bousdoukos.de
* Αδάμ Μπουσδούκος στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ελληνικής καταγωγής
Μικρή Καμένη Θήρας

thumb|right|250px|Χάρτης του 1848, όπου φαίνεται η Μικρή Καμένη.
Μικρό ηφαιστειογενές νησί, το οποίο είχε δημιουργηθεί βορειοανατολικά της Παλαιάς Καμένης, στο κέντρο της καλδέρας της Σαντορίνης, κατά την ηφαιστειακή δραστηριότητα του 1570 (ή 1573). Κατά την ηφαιστειακή δραστηριότητα της περιόδου 1925 - 1928 ενώθηκε με την Νέα Καμένη.

## Σημείωση
Σε πολλά παλιά κείμενα υπάρχει σύγχυση μεταξύ του νησιού Ιερά και της Παλαιάς Καμένης και του νησιού Θεία και της Μικρής Καμένης. Η επικρατούσα σήμερα άποψη είναι ότι το νησί *Ιερά* που εμφανίστηκε το 197 π.Χ. αργότερα καταβυθίστηκε και σήμερα ταυτίζεται με τον ύφαλο **Μπάγκος** που βρίσκεται ανατολικά της Νέας Καμένης, κοντά στον οποίο πολλά χρόνια αργότερα εμφανίστηκε η Μικρή Καμένη. Επίσης η νήσος *Θεία*, που αναφέρεται από αρχαίους συγγραφείς, σήμερα ταυτίζεται με την Παλαιά Καμένη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η δημιουργία της Παλαιάς και της Νέας Καμένης

Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας
Δήμος Αγίου Γεωργίου

Με την ονομασία **Δήμος Αγίου Γεωργίου** υπάρχουν τρεις δήμοι της Ελλάδας:

*Ο Δήμος Αγίου Γεωργίου του νομού Θεσσαλονίκης.
*Ο Δήμος Αγίου Γεωργίου του νομού Κερκύρας.
*Ο Δήμος Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γιάννης Σκοπελίτης

Ο **Γιάννης** **Σκοπελίτης** (γενν. 2 Μαΐου 1978) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Α.Ο. Αιγάλεω (προερχόμενος από τους ερασιτέχνες του Απόλλωνα Αθηνών) με τα χρώματα της οποίας αγωνίστηκε από το 1997 έως και το καλοκαίρι του 2007. Διακρίνεται για το παθιασμένο του παιχνίδι και τις ηγετικές του ικανότητες αγωνιζόμενος στη θέση του ανασταλτικού μέσου.

Ξεκίνησε από το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής και έφθασε να αγωνισθεί έως και το κύπελλο UEFA. Είναι ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του συλλόγου που πήρε μετεγγραφή για το εξωτερικό και συγκεκριμένα την Αγγλική *Πόρτσμουθ*, με τη φανέλα της οποίας συμμετείχε στο πρωτάθλημα της *Premier League* από τον Ιανουάριο του 2005 έως τον Ιανουάριο του 2006.

Στη συνέχεια επέστρεψε στο Αιγάλεω και από το φθινόπωρο του 2007 ο Σκοπελίτης αγωνίσθηκε στο κυπριακό πρωτάθλημα, με τα χρώματα του συλλόγου της Ανόρθωσης.

Τον Ιανουάριο του 2008 υπέγραψε στον Ατρόμητο Αθηνών αλλά ύστερα από τον υποβιβασμό της ομάδας γύρισε και επανεντάχθηκε στο δυναμικό του κυπριακού σωματείου, με τη φανέλα του οποίου κέρδισε το δικαίωμα να λάβει μέρος στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ 2008-09. Σε ηλικία 39 ετών ο ποδοσφαιριστής υπέγραψε ξανά στο Αιγάλεω για να το ενισχύσει στο πρωτάθλημα της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νίκου Δημ. Νικολαϊδη: *Η ιστορία του Αιγάλεω, από τις λαμαρίνες στα σαλόνια της Ευρώπης* (2007)

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
New Jewish Publication Society of America Version

Η **New Jewish Publication Society of America Version** (***NJPS***), δηλαδή **Νέα Μετάφραση της Ιουδαϊκής Εκδοτικής Εταιρίας της Αμερικής**, της Ιουδαϊκής Βίβλου (δηλαδή, των Εβραϊκών Γραφών ή Παλαιάς Διαθήκης) αποτελεί τη δεύτερη μετάφραση που εκδόθηκε από την Ιουδαϊκή Εκδοτική Εταιρία της Αμερικής (Jewish Publication Society of America, *JPS*). Αυτή η έκδοση αντικατέστησε την αντίστοιχη μετάφραση του 1917. Αποτελεί μια εντελώς ανανεωμένη μετάφραση στη σύγχρονη αγγλική γλώσσα, ανεξάρτητη από την προηγούμενη ή άλλη έκδοση.

Η μετάφραση αυτή ακολουθεί πιστά το Μασοριτικό κείμενο. Το κυρίως κείμενο αποφεύγει τις διορθώσεις που εμφανίζονται στις περισσότερες μεταφράσεις του 20ου αιώνα, αν και γίνεται αναφορά σε αυτές στις υποσημειώσεις. Ο επιμελητής του μεταφραστικού έργου ήταν ο Χάρι Ορλίνσκι (Harry Orlinsky), ο οποίος συμμετείχε επίσης στην μετάφραση της New Revised Standard Version (Νέας Αναθεωρημένης Στερεότυπης Μετάφρασης, *NRSV*).

Η μεταφραστική εργασία ξεκίνησε το 1962 και ολοκληρώθηκε το 1982. Η πρώτη πλήρης μονότομη έκδοση της μετάφρασης *NJPS* εκδόθηκε το 1985, ενώ το 1999 δόθηκε στη δημοσιότητα η έκδοση που περιλαμβάνει κατά στήλες το αγγλικό κείμενο και το μασοριτικό κείμενο, όπως εμφανίζεται στον Κώδικα του Λένινγκραντ (Leningrad Codex).

## Βλέπε επίσης
* Μεταφράσεις της Αγίας Γραφής

Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Ασκανιά Θήρας

Η **Ασκανιά** ή **Ασκανία** είναι μικρή ακατοίκητη ηφαιστειογενής βραχονησίδα νοτιοδυτικά της Σαντορίνης, η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών Χριστιανά και διοικητικά ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Θήρας του Δήμου Θήρας. Το υψηλότερο σημείο της είναι 168 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας με έκταση 0,257 τ.χλμ.

Η Ασκανιά απέχει περίπου ένα μίλι βορειοδυτικά από τη βραχονησίδα Εσχάτη και 4 στάδια (περίπου 740 μ.) νότιο-νοτιοανατολικά από τη Χριστιανή. Είναι η μεσαία βραχονησίδα της συστάδας. 
Η Ασκάνια ή Ασκανιά περικλείεται εγγύτατα  από ξέρες. Στο μέσον και μόνο του διαύλου, μεταξύ αυτής και της Χριστιανής, το βάθος είναι μόλις 4 μέτρα, όπου και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

## Εικόνες

Αρχείο:Askania004.jpg|Η νησίδα Ασκανιά


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ΘΗΡΑΣΙΑ Ι μια διαχρονική διαδρομή - Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου  Κρήτης - Τμήμα Αρχιτεκτόνων Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης - Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Άνυδρος Αμοργού

Η νησίδα **Άνυδρος** ή **Αμοργοπούλα** είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα των νοτιοανατολικών Κυκλάδων. Βρίσκεται στο κέντρο περίπου του θαλάσσιου χώρου που περικλύεται από τα νησιά Σαντορίνη, Αμοργός, Ίος, Ανάφη και Αστυπάλαια. Απέχει 10 ναυτικά μίλια από την Αμοργό και περίπου 15 από τη Σαντορίνη. Διοικητικά, ανήκει στη Τοπική Κοινότητα Αρκεσίνης του δήμου Αμοργού ενώ πριν το 2011 ανήκε στο τοπικό διαμέρισμα Θήρας του Δήμου Θήρας. Η Αμοργοπούλα είναι ιδιόκτητο νησί από το 1860. Η έκτασή της είναι περίπου 1200 στρέμματα. 

Το νησί είναι απομονωμένο και έχει χαρακτηριστεί βιότοπος CORINE. Στο νησί απαντώνται φυτά ενδημικά των Κυκλάδων, όπως τα *Allium luteolum, Fibigia lunarioides, Origanum calcaratum, Pimpinella pretenderis* και *Trigonella rechingeri* και δύο σπάνια είδη ερπετών, το *Cyrtodactylus kotschyi solerii x saronicus* και το σιλιβούτι της Αμοργού (*Podarcis erhardii amorgensis*). Το νησί δεν διαθέτει  φυσική πηγή νερού.

Στο νησί έχουν βρεθεί νεολιθικά και πρωτοκυκλαδικά εργαλεία από οψιανό από τη Μήλο και το Γυαλί Νισύρου, υποδεικνύοντας ότι το νησί ήταν εμπορικός σταθμός. Επίσης έχουν βρεθεί στρατιωτικές εγκαταστάσεις, όπως λείψανα αμυντικού περιβόλου και πύργου, οι οποίες χρονολογούνται από τους γεωμετρικούς χρόνους μέχρι τον πρώιμο Μεσαίωνα. Έχουν βρεθεί επίσης ερείπια δωματίων, υπόγειες θολωτές δεξαμενές για τη συλλογή του βρόχινου νερού και μια μικρή βυζαντινή εκκλησία. Έχουν βρεθεί επίσης θραύσματα αποθηκευτικών αγγείων από την Ανατολική Μεσόγειο, υποδεικνύοντας ότι στο νησί λειτουργούσε σταθμός ανεφοδιασμού και καταφύγιο μέχρι τον Μεσαίωνα.

Τον Φεβρουάριο του 2025 εγκαταστάθηκε στην Άνυδρο σεισμογράφος που είναι συνδεδεμένος με ελληνικό σεισμολογικό ινστιτούτο λόγω της έντονης σεισμικής ακολουθίας που είχε σημειωθεί στο νησί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αμοργού
Μιχάλης Αρναούτης

Ο **Μιχάλης Αρναούτης** (γενν. 6 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Έλληνας επαγγελματίας πυγμάχος.

Το παρατσούκλι του είναι **Mighty Mike**, έχει γεννηθεί στην Αθήνα (Ζεφύρι) στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 και ζει στο Νιου Τζέρσεϊ. Έχει αγωνιστεί με την ομάδα της ΑΕΚ. Το 2001 ταξίδεψε στις ΗΠΑ για να αγωνιστεί επαγγελματικά μαζί με τους πυγμάχους της ΑΕΚ Τιγκράν Ουζλιάν και Νίκο Ανδρεάδη.

Σήμερα αγωνίζεται επαγγελματικά στις ΗΠΑ στην κατηγορία ελαφρών βαρών και είναι κάτοχος του τίτλου WBO-NABO (παγκόσμιος τίτλος για αθλητές που έχουν στο ενεργητικό τους έως 20 αγώνες), ενώ διεκδίκησε το 2007 τον παγκόσμιο τίτλο της WBO.

Έχει λάβει επίσης μέρος στο τηλεοπτικό ριάλιτι σόου του ΣΚΑΪ, Survivor. 

## Διακρίσεις
* Κάτοχος του τίτλου WBO-NABO , IBF-USBA 
* Αήττητος στην επαγγελματική του πορεία στην Αμερική σε 18 αγώνες. 
* Νο 1 στην επαγγελματική λίστα της W.B.O. 
* Στην πρώτη δεκάδα στις επαγγελματικές λίστες των W.B.A., I.B.F., E.B.U. 
* Πιο τηλεοπτικός πυγμάχος το 2004 (κανάλι SHOWBOX [NBC]). 
* Καλύτερο Νοκ-Άουτ για το 2005 (κανάλι ESPN). 
* Καλύτερος πυγμάχος της χρονιάς για το 2005 (κανάλι ESPN). 
* Καλύτερος αριστερόχειρας στον κόσμο (στατιστική υπηρεσία επαγγελματΙκής πυγμαχικής επιτροπής των Η.Π.Α.)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη σελίδα του
* Οι αγώνες του Μιχάλη Αρναούτη
* Συνέντευξη του Μιχάλη Αρναούτη (Αγγλικά)
* Φωτογράφιση του Μιχάλη Αρναούτη
* Mike Arnaoutis (Αγγλικά)

Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Πυγμάχοι Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Survivor Ελλάδας
Ακαριαίο χτύπημα

***Ακαριαίο χτύπημα*** ή ***Βαθιά, κοφτά, ανθρώπινα*** (πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά *Kurz und schmerzlos*, στα αγγλικά *Short Sharp Shock*) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Φατίχ Ακίν, παραγωγή του 1998. Το κοινωνικό δράμα είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ακίν.

## Περίληψη
Πρόκειται για την ιστορία μιας συμμορίας της περιοχής Άλτονα του Αμβούργου: ο Τούρκος Γκάμπριελ, ο Έλληνας Κώστας και ο Σέρβος Μπόμπι έχουν περάσει μαζί αρκετές επικίνδυνες καταστάσεις στο παρελθόν τους. Τα πράγματα αλλάζουν για τον Γκάμπριελ όταν βγαίνει από τη φυλακή, αποφασισμένος να αλλάξει την ζωή του και να ωριμάσει, πράγμα αρκετά δύσκολο έχοντας κοντά τους φίλους του: ο Κώστας συνεχίζει να συντηρείται με κλοπές ενώ ο Μπόμπι προσπαθεί να γίνει μέλος της μαφίας. Έτσι γνωρίζει τον Αλβανό νονό Μουχαμέρ (*Ralph Herforth*), ο οποίος ασχολείται με το παράνομο εμπόριο όπλων. Σύντομα ο Μπόμπι συνειδητοποιεί ότι η μαφία έχει τους δικούς της νόμους. Στη συνέχεια, διάφορα περιστατικά θέτουν σε αναπάντεχη δοκιμασία τη φιλία των τριών.

## Άλλες πληροφορίες
* Η ταινία διαδραματίζεται στο Αμβούργο, όπου μεγάλωσε ο ίδιος ο Ακίν.
* Ο Ακίν έχει μια μικρή εμφάνιση στην ταινία (ο διακινητής ναρκωτικών Νέγιο)

## Βραβεία
* Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο (1998)
* Adolf-Grimme-Preis (2001)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ακαριαίο χτύπημα στο cine.gr

Κατηγορία:Ταινίες του 1998
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Τζέιμς Μόνροου

Ο **Τζέιμς Μόνροου** (αγγλ.*James Monroe*, 28 Απριλίου 1758 – 4 Ιουλίου 1831), αναφερόμενος στην ελληνική βιβλιογραφία και ως **Τζέιμς Μονρόε**, ήταν ο 5ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θητεία του διήρκεσε από τις 4 Μαρτίου 1817 έως τις 4 Μαρτίου 1825.

Ο Μόνροου γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1758 στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ και σπούδασε νομικά υπό τον Τόμας Τζέφερσον από το 1780 έως το 1783. Το 1782 εκλέχθηκε βουλευτής. Ο Μονρόε ανήκε στο Δημοκρατικό-Ρεπουμπλικανικό κόμμα, το οποίο υποστήριζε το συγκεντρωτικό σύστημα και υπήρξε αντίπαλος του Ουάσινγκτον. Για ένα διάστημα διορίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Το 1806 εκλέχθηκε διοικητής της Βιρτζινίας. Το 1811, ο Πρόεδρος Μάντισον τον τοποθέτησε υπουργό εξωτερικών. Το 1816 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Συμπολιτείας και το 1820 εκλέχθηκε παμψηφεί, εκτός από μία ψήφο.

Το όνομα του Μόνροου έχει συνδεθεί με το δόγμα, που φέρει το όνομά του και καθιέρωνε την ουδετερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι των Ευρωπαϊκών διενέξεων.

Ο Μόνροου πέθανε στις 4 Ιουλίου 1831 από καρδιακή ανεπάρκεια και φυματίωση. Με αυτό το τρόπο, έγινε ο τρίτος στη σειρά Πρόεδρος που πέθανε την ημέρα της εθνικής γιορτής της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.

Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί ελευθεροτέκτονες
Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας

Η **Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας** (**ΕΥΡΑΤΟΜ**) ιδρύθηκε με τη συνθήκη της Ρώμης στις 25 Μαρτίου 1957. Ο υπερεθνικός αυτός οργανισμός αποσκοπούσε στο να θέσει υπό κοινό έλεγχο και διαχείριση την παραγωγή και τη διάθεση της ατομικής ενέργειας. Μετά τη σύμβαση των Βρυξελλών, το 1967 τα όργανά της συγχωνεύτηκαν με τα αντίστοιχα της ΕΟΚ και της ΕΚΑΧ, ώστε να σχηματιστούν οι λεγόμενες Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Η ΕΥΡΑΤΟΜ αποτελεί μαζί με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα τον πρώτο πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Απώτερος σκοπός της είναι να δημιουργήσει μια κοινή αγορά ατομικής ενέργειας. Στόχος είναι να αναπτύξει την παραγωγή της στα κράτη μέλη, προκειμένου να καλυφθούν οι ενεργειακές τους ανάγκες και να εξάγεται το πλεόνασμα εκτός της Ένωσης, με την όλη διαδικασία να βρίσκεται υπό κοινή εποπτεία. Το πλέον αξιοσημείωτο αυτής είναι ότι είναι η μόνη από τις τρεις κοινότητες που δεν ιδρύθηκε με συγκεκριμένο χρονικό περιορισμό (οι άλλες δύο ιδρύθηκαν αρχικά με ορίζοντα τα 50 χρόνια). Στις συζητήσεις για το Ευρωσύνταγμα αποφασίστηκε να εξαιρεθεί η ΕΥΡΑΤΟΜ από τη νομική υπόσταση της ΕΕ, λόγω των αντιδράσεων κρατών που αντιτίθενται στην παραγωγή και χρήση της Ατομικής Ενέργειας.

## Χρονοδιάγραμμα των συνθηκών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Europedia: Guide to European policies and legislation (ελληνικά) 

Κατηγορία:Κοινότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη
Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα

Η **Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα** ιδρύθηκε το 1951 με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης των Παρισίων και αποτελείτο από το Βέλγιο, τη Δυτική Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. Σκοπός της ήταν να θέσει την παραγωγή και εμπορία του άνθρακα και του χάλυβα, δηλαδή των δύο κύριων πρώτων υλών της πολεμικής βιομηχανίας μέχρι και το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό κοινή διαχείριση των πρώην εμπολέμων κρατών. Η Συνθήκη υπεγράφη στις 18 Απριλίου του 1951 και ετέθη σε ισχύ στις 23 Ιουλίου 1952, ορισμένη να διαρκέσει για πενήντα χρόνια. Έληξε στις 23 Ιουλίου 2002.

## Διακήρυξη του Σουμάν
Με τη Διακήρυξη του Γάλλου υπουργού εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν στις 9 Μαΐου 1950, εμπνευσμένη από τον Γάλλο αξιωματούχο και εν συνεχεία πρώτο Πρόεδρο της Ανωτάτης Αρχής της ΕΚΑΧ, Ζαν Μονέ, σηματοδοτήθηκε  μία νέα περίοδος στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης που ταυτίζεται με την έναρξη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το σχέδιο Schuman αφορούσε  μία προοδευτική ενοποίηση με πρώτο στάδιο τον οικονομικό τομέα και πρώτο βήμα του σταδίου αυτού την κοινή διαχείριση της γαλλο-γερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα υπό μία Ανώτατη Αρχή, στο πλαίσιο μάλιστα ενός οργανισμού που θα είναι ανοικτός στη συμμετοχή κι άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Με αυτό τον τρόπο επιδίωκε να εξασφαλίσει την συλλογική ασφάλεια, το αίτημα της οποίας παραμένει πρωταρχικό ιδιαίτερα μετά από τον μακρόχρονο ανταγωνισμό μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Ευθέως δηλώνεται και η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας με στοιχεία υπερεθνικότητας.

Χαρακτηριστικά: "*Η συσπείρωση των ευρωπαϊκών κρατών απαιτεί να εξαλειφθεί η προαιώνια αντίθεση μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας (...). Η από κοινού διαχείριση της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα θα εξασφαλίσει άμεσα την εγκατάσταση κοινών βάσεων οικονομικής ανάπτυξης, πρώτου σταδίου της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας και θα αλλάξει την μοίρα περιοχών, οι οποίες από μακρού προορίζονται για την κατασκευή πολεμικών όπλων, υπήρξαν δε και τα πιο σταθερά θύματα των τελευταίων (...). Η αλληλεγγύη που θα δημιουργηθεί στην παραγωγή θα καταδείξει ότι κάθε πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας καθίσταται όχι μόνον αδιανόητος αλλά και υλικά αδύνατος*"

Η πρόταση του Σουμάν είχε απήχηση στις χώρες της Βenelux, την Ιταλία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όχι όμως και στην Αγγλία.

## Χρονοδιάγραμμα των συνθηκών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Εγωκεντρισμός

Στην ψυχολογία **εγωκεντρισμός** είναι το χαρακτηριστικό τα οποίο ορίζει ένα πρόσωπο αναφερόμενο στις δικές του απόψεις και ενδιαφέροντα ως τα πιο σημαντικά. Ο όρος προέρχεται από το εγώ + κέντρο. 

Η αλλιώς, η τάση να αντιμετωπίζει κανείς τα πράγματα σαν να υπήρχαν μόνο γι΄ αυτόν, σύμφωνα με τη δική του άποψη και τα δικά του συμφέροντα· (πρβ.*εγωπάθεια, εγωλατρία, εγωισμός*). 

Κατηγορία:Ψυχολογικές θεωρίες
Κατηγορία:Αναπτυξιακή ψυχολογία
Κατηγορία:Ναρκισσισμός
Αντώνιος Ρικάκης

Ο **Αντώνιος Ρικάκης** (1824 - 1909) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπήρξε βουλευτής, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Κύθηρα αλλά είχε Κρητική καταγωγή. Μεγάλωσε στην Πάτρα και σπούδασε νομικά στην Αθήνα ενώ διετέλεσε μέλος στο διοικητικό συμβούλιο της Παναχαϊκής και της Φιλίππου Ενώσεως Ελ­λάδος . Το 1875 πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Πατρών με το Ρουφικό κόμμα. Το 1881 χρημάτισε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου και το 1885 υπουργός οικονομικών, επί κυβέρνησης Δελλιγιάννη, διετέλεσε δυο φορές πρόεδρος της Βουλής. 

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1909. Ήταν παντρεμένος με την Θεώνη Παπαδιαμαντοπούλου, κόρη του Παναγιώτη Παπαδιαμαντόπουλου και είχε έναν γιο, τον Ιωάννη.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Παναχαϊκή Γ.Ε.
Κατηγορία:Οικογένεια Παπαδιαμαντόπουλου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Χερσόνησος του Σινά

thumb|right|250px|Δορυφορική φωτογραφία της χερσονήσου του Σινά
Η **Χερσόνησος του Σινά** ή το **Σινά** (αραβικά: سِينَاء· αιγυπτιακά αραβικά: سينا· κοπτικά: Ⲥⲓⲛⲁ· εβραϊκά: סיני) είναι μια τριγωνικού σχήματος ασιατική χερσόνησος περίπου 60.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που συνδέει την Ασία με την Αφρική και πολιτικά ανήκει στην Αίγυπτο. Έχει πληθυσμό περίπου 600.000 κατοίκους.

## Όρια
Βρίσκεται στην Α.ΝΑ. λεκάνη της Μεσογείου από την οποία και ορίζεται από Β. Από Α. ορίζεται από τον Κόλπο της Άκαμπα ή Κόλπο του Εϊλάτ, που αποτελεί προέκταση του ανατολικού σκέλους της Ερυθράς θάλασσας, προς Ν. ομοίως από την Ερυθρά θάλασσα, και προς Δ. από το δυτικό σκέλος της Ερυθράς, τον αρχαίο Ηρωοπολιτικό κόλπο ή Κόλπο τoυ Σουέζ, όπως αποκαλείται σήμερα.

## Μορφολογία
μικρογραφία|Το τοπίο του όρος Σινά, χερσόνησος του Σινά, Αίγυπτος.
Η χερσόνησος του Σινά είναι τριπλάσια σε έκταση της Πελοποννήσου, χώρα κατάξερη, ορεινή και αμμώδης. Ειδικότερα το νότιο τμήμα αυτής αποτελεί ένα σύμπλεγμα ορεινών όγκων, το υψηλότερο των οποίων είναι το όρος Σινά ή *Τζεμπέλ Κατερίν* με υψόμετρο περίπου 2.650 μ. στους πρόποδες του οποίου και βρίσκεται η ιστορική και σπουδαία Μονή της Αγίας Αικατερίνης. Άλλες κορυφές του ίδιου ορεινού όγκου είναι το *Ντζεμπέλ Μούσα* (= όρος του Μωυσή), με υψόμετρο 2.990μ. και το *Ντζεμπέλ Σερβέλ* ύψους 2.060 μ. Η περιοχή αυτή είναι και η πλέον σεισμόπληκτη απ΄ όλη την ευρύτερη περιοχή.

## Υπέδαφος
Το υπέδαφος της χερσονήσου του Σινά είναι πλούσιο σε χαλκό, σίδηρο, πορφυρίτη, και άλλα μέταλλα ενώ υφίστανται πολλά λατομεία και μεταλλεία μερικά των οποίων χρονολογούνται από την 3η χιλιετία π.Χ.. Τελευταία ανευρέθηκαν και κάποια κοιτάσματα πετρελαίου, σε απόσταση 50 χλμ. από την περιοχή του Ασσάλ, που η εκμετάλλευσή  τους ξεκίνησε συστηματικά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημειώνεται ότι κοντά στη περιοχή του Σουέζ υφίστανται πολλές θερμοπηγές καλούμενες *Πηγές του Μωυσή* και νοτιότερα αυτών οι *Θέρμες των Φαραώ* καθώς και οι λεγόμενες *Δώδεκα πηγές*.

## Κλίμα
Το κλίμα στη περιοχή του Σινά είναι τελείως ξηρό, οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες και το χιόνι άγνωστο. Κάποιοι μικροί χείμαρροι που υπάρχουν το Καλοκαίρι είναι κατάξεροι. Συνεπώς και η χλωρίδα στη περιοχή αυτή είναι υποτυπώδης.

## Χλωρίδα - Πανίδα

Τα μόνα δέντρα που απαντώνται κι αυτά σπάνια είναι η μυρίκη (τάρφας) και κάποιο είδος ακακίας (σαγιάλ), αφθονούν όμως οι φοίνικες. Κάποια δέντρα που καταφέρνουν και επιβιώνουν μετά από προσπάθειες των μοναχών της μονής και γύρω από την ιστορική μονή είναι συκιές, αχλαδιές, ελιές, καθώς και αμπέλια. Κύρια κατοικίδια ζώα είναι οι καμήλες, οι κότες και λίγες κατσίκες, ενώ από τα άγρια είναι κυρίως φίδια, ποντίκια, σαύρες, ως και αετοί, κοράκια και άλλα. Πλούσιος είναι ενάλιος πλούτος των ακτών της χερσονήσου, ενώ θεωρείται ο σημαντικότερος του κόσμου ειδικότερα σε κοράλλια.

## Παρατηρήσεις
Η Χερσόνησος του Σινά κατά τον Πόλεμο των έξι ημερών κατελήφθη από το Ισραήλ, αλλά αργότερα αποδόθηκε ξανά στην Αίγυπτο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χερσόνησοι της Αιγύπτου
Κατηγορία:Ερυθρά Θάλασσα
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Ερυθράς Θάλασσας
Κατηγορία:Διώρυγα του Σουέζ
Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ

*Για άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα με τον όρο Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ, δείτε: [[Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ (αποσαφήνιση)]]*

Το **Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ** (*Αγγλ. University of Liverpool*) βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη Λίβεπουλ στην Αγγλία. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1881 ως πανεπιστημιακό κολλέγιο Λίβερπουλ. Το 1884 έγινε μέρος του ομοσπονδιακού πανεπιστημίου Βικτώριας και το 1903 έγινε ανεξάρτητο πανεπιστήμιο με την ονομασία *Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* (Αγγλικά) University of Liverpool
* (Αγγλικά) Liverpool Student Accommodation
* (Αγγλικά) University of Liverpool Online Distance-Learning Masters Programs (IT, ISM & MBA)
* (Αγγλικά) History of the University
* (Αγγλικά) Sydney Jones Library
* (Αγγλικά) University of Liverpool Guild of Students
* (Αγγλικά) ''Liverpool Student'' - student newspaper.
* (Αγγλικά) Icon Radio - student radio station.
* (Αγγλικά) Liverpool Academy
* (Αγγλικά) Liverpool Medical Students' Society (LMSS)



Λίβερπουλ
Κατηγορία:Λίβερπουλ
Χριστιανά Θήρας

Τα **Χριστιανά** αποτελούν συστάδα ακατοίκητων ηφαιστειογενών βραχονησίδων, περίπου 10 μίλια νοτιοδυτικά της Σαντορίνης, τα οποία ανήκουν στο ίδιο ηφαιστειακό συγκρότημα της Σαντορίνης. Η συστάδα αυτή αποτελείται από τις ακόλουθες τρεις νησίδες:
* Νησίδα Χριστιανή, είναι η βορειότερη της συστάδας, απέχει 9 μίλια νοτιοδυτικά από την Άκρα Ακρωτήρι της Σαντορίνης.
* τη νησίδα Ασκανιά, μικρότερη της προηγουμένης απέχει 4 στάδια νότια-νοτιοανατολικά από τη Χριστιανή και 1 μίλι ΒΔ. από την Εσχάτη, περίπου στο μέσον του μεταξύ αυτών διαύλου και
* τη νησίδα Εσχάτη, που είναι η νοτιότερη της συστάδας, και η πρώτη που απαντάται κατά τον πλου από Κρήτη.

Στη μεγαλύτερη από τις νησίδες, τη Χριστιανή, υπάρχουν υπολείμματα ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως παλιές ξερολιθιές, αλώνια, κτίσματα και παλιές καλλιέργειες που δείχνουν ότι η νησίδα αυτή παλαιότερα ήταν κατοικημένη. Επίσης έχουν εντοπιστεί λείψανα από τους προϊστορικούς χρόνους (τέλη 3ης χιλιετίας π.Χ.). Τα Χριστιανά θεωρούνται πολύ σημαντικός οικότοπος για τα μεταναστευτικά πουλιά. Η πανίδα τους περιλαμβάνει το φίδι *Telescopus fallax* (αγιόφιδο) και τη σαύρα *Cyrtodactylus kotschyi*, τα οποία με βάση τη Σύμβαση της Βέρνης και το Προεδρικό Διάταγμα 1335/83 είναι προστατευόμενα είδη. Η χλωρίδα των νησίδων περιλαμβάνει το χόρτο *Centaurea raphanina subsp. mixta* (αγκιναράκι) και το φυτό *Convolvulus pentapetaloides*. Στον θαλάσσιο πυθμένα γύρω από τις νησίδες έχουν εντοπιστεί υδροθερμικά φρέατα.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Askania004.jpg|Η νησίδα Ασκανιά.
Αρχείο:Christiani 6.jpg|Η νησίδα Χριστιανή από ΒΔ.
Αρχείο:Eschati.jpg|Η νησίδα Εσχάτη από Δυτικά.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας
Κατηγορία:Νομός Κυκλάδων
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Η Ιουλία τον Αύγουστο

**Η Ιουλία τον Αύγουστο** (πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά *Im Juli*, στα αγγλικά *In July*) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Φατίχ Ακίν, παραγωγή του 2000. Η διασκεδαστική ρομαντική κωμωδία γυρίστηκε σε στιλ ρόουντ μούβι και παίζει κατά το διάστημα της έκλειψης ηλίου του 1999.

## Περίληψη

Στις αρχές των θερινών διακοπών του 1999 ο δάσκαλος Ντάνιελ Μπανιέ (Μόριτς Μπλάιμπτροϊ) γνωρίζει τη Γιούλη (Κριστιάνε Πάουλ) που πουλάει κοσμήματα και μπιζού. Η όμορφη και τζοκόντια χαμογελαστή κοπέλλα τον ερωτεύεται και τον πείθει να αγοράσει ένα δακτυλίδι των Μάγια με το σύμβολο του ηλίου, το οποίο όπως λέει θα τον οδηγήσει στη γυναίκα της ζωής του. Επίσης τον καλεί να έρθει σε ένα πάρτι, όπου ελπίζει να τον βρει.

Πράγματι ο Ντάνιελ από περιέργεια εμφανίζεται στο πάρτι, όπου συναντά τη Μελέκ, η οποία φοράει μπλουζάκι με μοτίβο ένα μεγάλο ήλιο. Σίγουρος πως πρόκειται για τη γυναίκα της ζωής του, ο Ντάνιελ της μιλά και μαθαίνει ότι η Μελέκ (Ιντίλ Ουνέρ) είναι ξένη στην πόλη και ψάχνει για μέρος να διανυχτερεύσει. Αφού συμφωνούν να τη φιλοξενήσει ο Ντάνιελ, εγκαταλείπουν το πάρτι τη στιγμή που εμφανίζεται η Γιούλη η οποία τους βλέπει να φεύγουν μαζί.

Απογοητευμένη η Γιούλη αποφασίζει την άλλη κιόλας μέρα να εγκαταλείψει την πόλη. Κάνοντας ωτοστόπ θέλει να φύγει οπουδήποτε την πάει το πρώτο αυτοκίνητο που θα την πάρει μαζί. Τελείως κατά τύχη ο πρώτος οδηγός που σταματά είναι ο Ντάνιελ, ο οποίος επιστρέφει από το αεροδρόμιο, όπου είχε πάει το ίδιο πρωί τη Μελέκ και τώρα θέλει να την ακολουθήσει στην Κωνσταντινούπολη όπου ξέρει ότι θα βρίσκεται την ερχόμενη Παρασκευή στις 12 το μεσημέρι κάτω από τη γέφυρα Γαλατά. Η Γιούλη πείθει τον Ντάνιελ να τον συνοδεύσει και έτσι αρχίζει με το σαράβαλο αυτοκίνητο ενός φίλου του το μεγάλο και περιπετειώδες τους ταξίδι που θα τους οδηγήσει από τη Βαυαρία στην Αυστρία, στον χώρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τελικά στην Τουρκία. Εκεί ο Ντάνιελ επιτέλους βρίσκει τη γυναίκα των ονείρων του: τη Γιούλη.

## Άλλες πληροφορίες
*Η διαδρομή στη Ρουμανία φαίνεται στην ταινία μονάχα σε φωτογραφίες επειδή δεν δόθηκε άδεια γυρίσματος.
*Ο σκηνοθέτης Φατίχ Ακίν έχει σύντομη εμφάνιση στην ταινία (υπάλληλος στα ρουμανικά σύνορα).

## Βραβεία
* Deutscher Filmpreis 2001: Μόριτς Μπλάιμπτροϊ (Καλύτερος ηθοποιός)
* Tromsø International Film Festival: People's choice award: Φατίχ Ακίν (Καλύτερη σκηνοθεσία)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας
* Η Ιουλία τον Αύγουστο στο cine.gr

Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2000
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές κωμικές ταινίες
Λάμπετερ

Το **Λάμπετερ** (ουαλικά: *Llanbedr Pont Steffan*, πρφ. «Χλανμπέντρ Ποντ Στέφαν», αγγλικά: *Lampeter*) είναι πόλη στην περιοχή Ceredigion της Ουαλίας, επί των ποταμών Teifi και Dulas. Η κυριολεκτική μετάφραση του ονόματος της πόλης στα ελληνικά είναι Άγιος Πέτρος, από το ουαλικό Llan (άγιος - ως τοπωνύμιο) και Peter.

Η απογραφή του 1991 σημείωσε 1989 κατοίκους, εκ των οποίων 1410 ουαλόφωνοι. Η πόλη είναι κυρίως γνωστή για το πανεπιστήμιό της, που ιδρύθηκε το 1822. Το πανεπιστήμιο προσφέρει κυρίως πτυχία στις Ελεύθερες Τέχνες, ενώ παλαιότερα το κεντρικό κτήριο στέγαζε τη θεολογική σχολή του St David's University College. Η θεολογική σχολή μεταφέρθηκε σε δύο καινούρια κτήρια, και μεταξύ άλλων, προσφέρει προγράμματα στην Ορθόδοξη θεολογία.

Στο Λάμπετερ και στις γειτονικές του περιοχές ανήκουν ένα θέατρο (το Theatr Felinfach) και αρκετά τοπικά καταστήματα.

## Ιστορία
Ο Εδουάρδος Α' της Αγγλίας εγκαθίδρυσε τη βασιλική κομητεία του Κάρντιγκανσιρ μετά την ήττα του τελεύταιου πρίγκηπα των Ουαλών Llywelyn ap Gruffydd το 1282- τότε το Λάμπετερ τέθηκε υπό αγγλικό έλεγχο.
Το γεγονός αυτό, όμως είχε ελάχιστη επίπτωση στον πολιτισμό της πόλης, καθώς η Ουαλική γλώσσα και συνείδηση ευημερούσαν. 
Η παλαιότερη αναφορά στο Λάμπετερ χρονολογείται γύρω στο 1187, όταν ο Owain Gwennydd διέλυσε το κάστρο του βασιλιά της Ουαλίας γνωστό ως *Pont Steffan* (γέφυρα του Στεφάνου). Τα ερείπια του κάστρου χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως θεμέλια του κτηρίου του πανεπιστημίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Μπάνγκορ

Το **Μπάνγκορ** (ουαλικά: *Bangor*) είναι πόλη στην περιοχή Γκουίνεντ της βόρειας Ουαλίας, επί των ποταμών Άντα και Πένχριν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο αριθμός των κατοίκων ανέρχεται στους 13.725, εκ των οποίων οι 8.000 είναι φοιτητές. Επίσης, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 6.500 κάτοικοι μιλούν την Ουαλική γλώσσα -οι φοιτητές συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το δείγμα ενώ πολλοί προέρχονται από περιοχές εκτός της Ουαλίας.

## Ιστορία
Η ιστορία της πόλης ξεκινάει ουσιαστικά από την ίδρυση του καθεδρικού ναού του Μπάνγκορ, αφιερωμένου στον Κέλτη άγιο Ντέινιολ, στα τέλη του 6ου αιώνα. Μάλιστα το όνομα *Μπάνγκορ* προέρχεται από μια ουαλική λέξη που που αντιστοιχούσε σε έναν τύπο περίφραξης, στον οποίο και θεμελιώθηκε ο χώρος του καθεδρικού. Ο σημερινός ναός είναι ένα πιο σύγχρονο κτήριο που με τους αιώνες υπέστη πολλές μετατροπές. Αν και το κτήριο δεν είναι το παλαιότερο, ούτε το μεγαλύτερο, η επισκοπεία του είναι η παλαιότερη σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Καζαμπλάνκα

Η **Καζαμπλάνκα** (από ισπ.:*casa blanca* = λευκός οίκος, ορθή προφορά: Κασαμπλάνκα), αραβ.:الدار البيضاء *ad-Dār al-Bayḍā*) είναι πόλη στο δυτικό Μαρόκο, στις ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού. Κατοικείται από περίπου 3,5 εκατομμύρια ανθρώπους. Η Καζαμπλάνκα είναι η μεγαλύτερη πόλη του Μαρόκου, καθώς και το μεγαλύτερο λιμάνι του. Δικαίως αναφέρεται συχνά ως η οικονομική πρωτεύουσα της χώρας, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού τομέα βασίζεται στην ευρύτερη περιοχή της Καζαμπλάνκα. 

Είναι η κύρια βάση του Βασιλικού Μαροκινού Ναυτικού και αφετηρία των δύο κύριων σιδηροδρομικών γραμμών της χώρας. Η Καζαμπλάνκα φιλοξενεί τα γραφεία των μεγαλύτερων βιομηχανιών του Μαρόκου αλλά και πολυεθνικών εταιριών. Η πόλη ιστορικά βρίσκεται στην βιομηχανική ζώνη της χώρας, σύμφωνα με τις στατιστικές της βιομηχανίας. Ο λιμένας της Καζαμπλάνκα θεωρείται ο μεγαλύτερος τεχνητός λιμένας στον κόσμο. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος σε όλη τη Βόρεια Αφρική.

Η Καζαμπλάνκα ιδρύθηκε το 1515 από τους Πορτογάλους στη θέση της άλλοτε ακμάζουσας πόλης Αΰφα. Λόγω όμως της μεγάλης εχθρότητας και των συνεχών εξεγέρσεων των ιθαγενών κατοίκων, η κατοχή της πόλης δεν ήταν συνεχής.
Το 1907 οι Γάλλοι, επωφελούμενοι ενός ασήμαντου επεισοδίου, πήραν την πόλη υπό την κατοχή τους και άρχισαν αμέσως έργα εκσυγχρονισμού, με συνέπεια ο πληθυσμός από το 1920 μέχρι το 1950 να υπερπενταπλασιαστεί.

Τα τελευταία χρόνια στην Καζαμπλάνκα ανεγέρθηκε το μεγαλύτερο σε ύψος μουσουλμανικό τέμενος του κόσμου, έργο που ολοκληρώθηκε επί βασιλείας του Χασάν Β΄ και που σήμερα αποτελεί το καύχημα όλου του αραβικού κόσμου.

## Παραπομπές

  
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης. 


Κατηγορία:Λιμένες Μαρόκου
Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Βόρεια Αφρική

**Βόρεια Αφρική** καλείται η βόρεια περιοχή της Αφρικανικής ηπείρου, η οποία γεωπολιτικά, πολιτισμικά και κοινωνιολογικά είναι χωρισμένη από τη λεγόμενη Υποσαχάρια Αφρική, όρος που χρησιμοποιείται και ως προς τη διάκριση μεταξύ των δύο αυτών εκτενών γεωγραφικών περιοχών. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2024, εκτιμάται σε 272.131.000 κατοίκους, αποτελώντας το 18,0% του συνολικού πληθυσμού της Αφρικής και το 3,3% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Τα κράτη της Βόρειας Αφρικής, όπως ορίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη (Ο.Η.Ε.), περιλαμβάνουν την Αίγυπτο, την Αλγερία, τη Δυτική Σαχάρα, τη Λιβύη, το Μαρόκο, το Σουδάν και την Τυνησία. Ορισμένες φορές συνηθίζεται να περιλαμβάνονται και οι ισπανικές Κανάριες Νήσοι και η πορτογαλική Μαδέρα, ενώ επίσης καθαρά από γεωγραφική σκοπιά, η Αιθιοπία, η Ερυθραία, η Μαυριτανία, το Μάλι, ο Νίγηρας, το Νότιο Σουδάν, το Τζιμπουτί και το Τσαντ περιλαμβάνονται εξίσου στο βόρειο τμήμα της ηπείρου.

Οι κάτοικοι της Βόρειας Αφρικής χωρίζονται γενικά κατά τις κύριες γεωγραφικές περιοχές της Βόρειας Αφρικής, οι οποίες είναι οι εξής: το Μαγκρέμπ, η Έρημος Σαχάρα και η Κοιλάδα του Νείλου. 

Η βορειοδυτική Αφρική πιστεύεται ότι κατοικείται από Βέρβερους από την αρχή της ιστορίας, ενώ στη βορειοανατολική Αφρική κατοίκησαν οι Αιγύπτιοι, διάφορες φυλές της Ερυθραίας, Αβησσύνιοι και Νούβιοι. 
Τον 7ο αιώνα, μετά την κυριαρχία των Αράβων, η περιοχή πέρασε σε μια περίοδο εξαραβισιμού και εξισλαμισμού, κάτι που καθόρισε ριζικά την πολιτιστική της ταυτότητα. 

Πολλές νομαδικές φυλές, όπως οι Βεδουίνοι, διατηρούν έναν παραδοσιακό ποιμενικό τρόπο ζωής στις παρυφές της ερήμου, μετακινώντας τα κοπάδια τους (αιγοπρόβατα, καμήλες) από περιοχή σε περιοχή, περνώντας τα σύνορα των χωρών για να βρουν βοσκοτόπια.

## Δημογραφικά στοιχεία

### Αυτόνομες Περιοχές

 2020

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* North of Africa
Μόσταρ

Το **Μόσταρ** (σερβικά: *Мостар*, κροατικά: *Mostar*) είναι μια πόλη και δημοτική αρχή της Βοσνίας επί του ποταμού Νερέτβα και είναι η πέμπτη σε μέγεθος πόλη στη χώρα. Το όνομα της πόλης οφείλεται στο κεντρικό αξιοθέατο της πόλης, τη γέφυρα Στάρι Μοστ (Βοσνιακά: Stari Most, μετάφραση: παλαιά γέφυρα) και τους πύργους στις άκρες της, που ονομάζονται (Βοσνιακά: mostari, μετάφραση: φύλακες της γέφυρας) (*μοστάρι*). Η γέφυρα, που είχε χτιστεί επί οθωμανικής κυριαρχίας καταστράφηκε κατά τον πόλεμο της Βοσνίας από Κροάτες και ξαναχτίστηκε με βάση το αρχικό σχέδιο το 2004. Από το 2005 η γέφυρα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Εκτεταμένες καταστροφές, και πολλα θύματα μεταξύ των κατοίκων της, γνώρισε και η υπόλοιπη πόλη.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013, ο ευρύτερος δήμος του Μόσταρ είχε 105.797 κατοίκους και η πόλη 60195 κατοίκους.. 

Ο τοπικός πληθυσμός αποτελείται από τις ακόλουθες εθνοτικές ομάδες: Κροάτες (48,4%); Βόσνιοι (44,1%) και Σέρβοι (4,1%). Η πόλη του Μόσταρ έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό Κροατών στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Όπως σε πολλές άλλες πόλεις, το δημογραφικό του προφίλ άλλαξε σημαντικά μετά τον πόλεμο της Βοσνίας. στην περίπτωση του Μόσταρ, οι περισσότεροι Σέρβοι έφυγαν ή αναγκάστηκαν να φύγουν από την πόλη.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των τοπικών εκλογών του 2008, μεταξύ έξι δημοτικών εκλογικών περιφερειών, τρεις δυτικές (με Κροατική πλειοψηφία) είχαν εγγεγραμμένους 53.917 ψηφοφόρους και οι τρεις στα ανατολικά (με Βοσνιακή πλειοψηφία) είχαν 34.712 ψηφοφόρους.

## Αθλητισμός
Οι δύο πιο επιτυχημένες ομάδες είναι η Ζρίνσκι και η Βελέζ. Η Βελέζ, υπήρξε διαχρονικά μια πολυεθνική, δημοφιλής ομάδα της πόλης, η οποία κατέκτησε το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας το 1981 και το 1986. Εντούτοις, μετά τον πόλεμο της Βοσνίας, κάθε σύλλογος υποστηρίζεται γενικά από μια συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα (η Βελέζ για τους Βόσνιους και Ζρίνσκι για τους Κροάτες). Οι αγώνες μεταξύ των δύο συλλόγων είναι από τους πιο έντονους αγώνες της χώρας. Από την έναρξη της **Premier League της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης**, η Ζρίνσκι έχει κατακτήσει οκτώ πρωταθλήματα. 
Ο ανταγωνισμός μεταξύ των 2 ομάδων είναι οξύτατος παρά το γεγονός ότι η λειτουργία της Ζρίνσκι είχε αποκλειστεί (από το 1945 έως το 1992) καθώς είχε αγωνιστεί στη φασιστική ένωση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η αντιπαλότητα διογκώθηκε από το γεγονός ότι η ιστορική έδρα της Βελέζ (το στάδιο Βελέζ), που βρίσκονταν στο δυτικό κροατοκρατούμενο τμήμα της πόλης, μετατράπηκε μετά τη λήξη του πολέμου της Βοσνίας σε έδρα των αντιπάλων της, και η Βελέζ αναγκάστηκε να μετακινηθεί, και να χτίσει ένα νέο στάδιο. στην άλλη πλευρά της πόλης.

Στο μπάσκετ, η **HKK Zrinjski Mostar** αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο της χώρας, ενώ η **HMRK Zrinjski Mostar** αντιπροσωπεύει την πόλη στο κορυφαίο πρωτάθλημα του χάντμπολ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.mostar.ba/  - Πόλη του Μοστάρ.

Κατηγορία:Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Βοσνία Ερζεγοβίνη
Γκάο

Το **Γκαό** είναι μια πόλη στο Μάλι στη Δυτική Αφρική, επί του ποταμού Νίγηρα με 86.633 κατοίκους (2009). Είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Γκαό.
Το Γκάο διαθέτει ένα διεθνές αεροδρόμιο και συνδέεται με τις άλλες πόλεις επί του Νίγηρα - όπως η Τομπουκτού - μέσω μιας υπηρεσίας φέρρυ.

## Γεωγραφία
Το Γκαό βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μαλί, νοτιοδυτικά της Περιφέρειας Γκαό και νότια της Επαρχίας Γκαό. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Ποταμού Νίγηρα, στην περιοχή του οποίου μεγαλώνουν πολλά λαχανικά. Η πόλη βρίσκεται σε συνταγμένες 16°16′Β 0°03′Δ.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα ως *Κάουκαου*, και ο πρώτος της μονάρχης ήταν ο Κάντα, ο οποίος δημιούργησε την δυναστεία Ζα που αργότερα θα κυβερνούσε την αυτοκρατορία των Σονγκάι. Συνέβαλε στην ανάπτυξη της πόλης, επιτρέποντας σε εμπόρους που διέσχιζαν την έρημο της Σαχάρας και σε Βερβέρους να εγκατασταθούν.
Το εμπόριο άνθισε αφότου ο Ζα Κοσσόι προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ το 1009.

Η αυτοκρατορία του Μάλι κατέκτησε το Γκάο το 1325, αλλά ο Αλί Γκολόν αποκατέστησε την κυβέρνηση των Σονγκάι. Στα τέλη του 15ου αιώνα, υπό τον Αλί το Μέγα, η πόλη κατέστη κέντρο μιας ισχυρής αυτοκρατορίας, με περίπου 70.000 κατοίκους και  στόλο 1000 πλοίων.
Η μαροκινή εισβολή του 1591 κατέστρεψε το Γκάο και παρέμεινε μια μικρή πόλη μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι Γάλλοι επέβαλε την εξουσία της, επεκτείνοντας το λιμάνι και εγκαθιδρύοντας μια αποικιοκρατική βάση.

Κατηγορία:Πόλεις του Μάλι
Κατηγορία:Περιφέρεια Γκαό
Ονιάρα

thumb|300px|Μνημείο για τους Αμερικανούς που έπεσαν στο Γκουανταλκανάλ, στην Ονιάρα.
Η **Ονιάρα** ή Χονιάρα () είναι η πρωτεύουσα του νησιωτικού κράτους των Νησιών Σολομώντα, στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό, που αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο στην εν λόγω περιοχή. Έχει περίπου 78.000 κατοίκους. Διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο και λιμάνι από το οποίο αναχωρούν πορθμεία για τα υπόλοιπα νησιά.

## Ιστορικά στοιχεία
Η πόλη βρίσκεται στο νησί του Γκουανταλκανάλ και κτίστηκε ώστε να αντικαταστήσει την παλαιά πρωτεύουσα Τουλάγκι, στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ονιάρα επισήμως ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα των Νησιών Σολομώντα το 1952, όταν τα νησιά ήταν βρετανικό προτεκτοράτο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία των νήσων Σολομώντα
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ωκεανίας