open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παναγιώτης Ποντικός

Ο **Παναγιώτης Ποντικός** (γεννήθηκε 6 Δεκεμβρίου 1979), είναι  Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Στον αγώνα πρωταθλήματος της 6ης Μαΐου 2007 αγωνιζόμενος με τον Όλυμπο Ξυλοφάγου και με αντίπαλο τη ΣΕΚ, που έληξε 24–3, σημείωσε 16 γκολ ισοφαρίζοντας το ρεκόρ κόσμου του Γάλλου Στεφάν Ντεμπικί από το 1942. Η επίδοσή του έχει αναγνωριστεί από το Βιβλίο Γκίνες.

## Καριέρα
Ο Ποντικός ήταν τότε 28 ετών και αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία του κυπριακού πρωταθλήματος. Η αναμέτρηση της 6ης Μαΐου 2007 μεταξύ ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου και Ολύμπου Ξυλοφάγου που ήταν και στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, έμεινε ιστορική. Σημείωσε 16 τέρματα και ισοφάρισε το  παγκόσμιο ρεκόρ 
(ακριβώς στα λεπτά 3, 20, 33, 35, 47, 50, 55, 56, 58, 61, 68 , 75, 76, 83, 86 και 87). Τη σεζόν εκείνη ο Ποντικός  αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Γ’ Εθνικής Κύπρου, ενώ η ομάδα του προβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία μετά από αυτή τη νίκη. Η αντίπαλη ομάδα είχε επιδείξει ιδιαίτερα αδύναμη άμυνα έχοντας δεχθεί μέχρι εκείνη την ημέρα περισσότερα από 90 τέρματα σε 25 αγώνες. Ο αγώνας επιπλέον δεν είχε καμία σημασία για τους φιλοξενούμενους που παρέταξαν και νέους παίκτες στη σύνθεση της. Μέχρι τότε ο Ποντικός ήταν ουσιαστικά άγνωστος ακόμα και στην πατρίδα του. Παρά την εκδήλωση ενδιαφέροντος από τις μεγάλες ομάδες της Κύπρου μετά την επίτευξη του ρεκόρ, ο παίκτης παρέμεινε στο σύλλογο και την επόμενη χρονιά. Ο Όλυμπος στην μοναδική συμμετοχή του στη Β΄ κατηγορία την περίοδο 2007–08 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. 

Στη συνέχεια της καριέρας του ο Ποντικός πήρε την πρώτη του μεταγραφή στην Ομόνοια Αραδίππου στην οποία αγωνίστηκε σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, ενώ αγωνίστηκε και σε αρκετές άλλες ομάδες όπως η Ελπίδα Ξυλοφάγου, ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006, ο Λειβαδιακός/Σαλαμίνα Λειβαδιών, ενώ έκλεισε την καριέρα του με ένα αγώνα με την ομάδα των Τρούλων σημειώνοντας ένα γκολ στα 17 λεπτά συμμετοχής του. Δεν κατάφερε κάτι αξιοσημείωτο στην παρουσία του στους επτά συλλόγους που αγωνίστηκε μετά την επίτευξη του ρεκόρ, παραμένοντας σε επίπεδο δεύτερης και τρίτης κατηγορίας πρωταθλήματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Αραδίππου
Σουμπάτ Α΄ του Κλαρτζέτι

Ο **Σουμπάτ/Συμβάτιος Α΄** Αρτανουτζέλι,  Sumbat (απεβ. το 899) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας (της μετέπειτα Γεωργίας) και κληρονομικός ηγεμόνας του Kλαρτζέτι από περίπου το 870 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Aδαρνάση Β΄ του Tάο-Κλαρτζέτι. Ο Σουμπάτ Α΄ έλαβε την επαρχία Kλαρτζέτι ως πρόσοδο, όπου κυβέρνησε με τον τίτλο του *πατρός-κυρίου* (mampali), ο οποίος φαίνεται να πέρασε στον Σουμπάτ Α΄ και τους απογόνους του μετά την εξαφάνιση της γραμμής του Γκουάραμ Μαμπάλι. Έφερε επίσης τον Βυζαντινό τίτλο του ανθυπάτου πατρικίου (αντιπατρικίου). Ο Σουμπάτ Α΄ είχε την κατοικία του στο Aρτανούτζι (σημερινό Aρντανούτς της Τουρκίας), το οποίο στα τέλη του 9ου αι. άρχισε να εξελίσσεται σε ένα ακμάζον εμπορικό κέντρο. Από την πόλη προέρχεται το επίθετό του Aρτανουτζέλι (არტანუჯელი), δηλαδή «του Aρτανούτζι». Ο Σουμπάτ Α΄ αναφέρεται ως "Μέγας" από τον Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων, συγγραφέα του *[[Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν|Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν [περί διοικήσεως της Αυτοκτρατορίας]]]*, όπου το όνομά του αποδίδεται ως Συμβάτιος.

Εκτός από το Kλαρτζέτι, ο Σουμπάτ Α΄ πρέπει επίσης να είχε στην κατοχή του τα Ατζάρα και Nιγκάλι, δεδομένου ότι τα δύο τελευταία εμφανίζονται ανάμεσα στις κτήσεις τού γιου του Δαβίδ Α΄ (απεβ. 943). Ο Σουμπάτ Α΄ είχε επίσης έναν μικρότερο γιο, τον Βαγράτ Α΄ (απεβ. το 900). Το Μουσείο Τέχνης της Γεωργίας στην Τιφλίδα διαθέτει μία λειψανοθήκη-σταυρό τού τέλους του 9ου αι., του οποίου η επιγραφή δωρεάς αναφέρεται στη Χοσροβανούς (Khosrovanush), σύζυγο του Σουμπάτ Α΄, και στους γιους της Bαγράτ Α΄ και Δαβίδ Α΄. Η Χοσροβανούς δεν αναφέρεται σε άλλες πηγές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Νιζόπολη

Η **Νιζόπολη** (σλαβομακεδονικά: Нижеполе, βλάχικα: Nijopolea, αλβανικά: Xhinxhopola) είναι χωριό του δήμου Μοναστηρίου στη Βόρεια Μακεδονία και αποτελεί αλπικό οικισμό σε απόσταση 7,85 χιλιομέτρων από τη Μπίτολα. Βρίσκεται χτισμένη στον Βαρνούντα, στην περιοχή της Πελαγονίας.

## Ιστορία
thumb|left|Η Νιζόπολη, με το ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο και την ορθόδοξη εκκλησία, στις αρχές του 20ου αιώνα
Ο πληθυσμός της Νιζοπόλεως αποτελούνταν από παλαιότερους κατοίκους Βλάχων (Αρμάνων) και αργότερα Αρβανιτοβλάχων που αποτελούσαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού του χωριού. Ένας μικρός αριθμός Μουσουλμάνων Αλβανών με την πάροδο του χρόνου εγκαταστάθηκε στη Νιζόπολη με καταγωγή από την επαρχεία της Κορυτσάς. Κατά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Νιζόπολη έπεσε στη συμμαχική πλευρά του Μακεδονικού μετώπου και οι Βλάχοι χωρικοί του κατέφυγαν πρώτα στη Φλώρινα και στη συνέχεια οι περισσότεροι πήγαν στην Κατερίνη. Μετά τον πόλεμο, οι περισσότεροι Βλάχοι της Νιζοπόλεως προτίμησαν να παραμείνουν στην Κατερίνη αφού μερικοί που επέστρεψαν γύρισαν και μίλησαν για την καταστροφή του χωριού. Μόνο το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και την άφιξη των Ελλήνων προσφύγων μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο (1919–1922) ορισμένοι κάτοικοι της Νιζοπόλεως επέστρεψαν στο χωριό.

## Άτομα από τη Νιζόπολη
* Θεόδωρος Αδάμ, Έλληνας οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μπίτολα
Κατηγορία:Αλβανικές κοινότητες στη Βόρεια Μακεδονία
Σουμπάτ Β΄ του Κλαρτζέτι

Ο **Σουμπάτ/Συμβάτιος Β΄**,  Dumbat II (απεβ. το 988) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας και ηγεμόνας του Κλαρτζέτι από το 943 ως το τέλος του.

## Βιογραφία
Ο Σουμπάτ Β΄ ήταν ο μόνος γιος του Δαβίδ Α΄, τον οποίο διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Κλαρτζέτι. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Ο Γεωργιανός συγγραφέας βίων αγίων του 10ου αι. Γκιόργκι Μερχούλε και ένα ένθετο στο χειρόγραφο των Ευαγγελίων από το μοναστήρι Παρχάλι τον αναφέρουν ως δούκα των δουκών (eristavt-eristavi) και *eristavi* (δούκα), αντίστοιχα. Σύμφωνα με *[[Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν|Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν (περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας)]]* του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου, ο Σουμπάτ Β΄ ήταν νυμφευμένος με την εξαδέλφη του, κόρη του Βαγράτιος Α΄ του Κλαρτζέτι.

Είχε δύο γιους:  
* Δαυίδ Β΄.
* Βαγράτ Β΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Τιμ Μπάροους

Ο **Τιμ Μπάροους** (γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1969) είναι ένας, με ύψος 2,03 μέτρων, πρώην καλαθοσφαιριστής. που αγωνιζόταν στην θέση του πάουερ φόργουορντ από το Πανεπιστήμιο του Τζάκσονβιλ και συντάχθηκε με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς στο δεύτερο γύρο, με την 51η συνολική επιλογή στο Ντραφτ του ΝΒΑ του 1992 .

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* basketpedya.com 

Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μοντεκατινιτέρμε Μπάσκετμπολ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Δημήτριος του Κλαρτζέτι

Ο **Δημήτριος**,  Demeter (απεβ. το 1028) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γεωργίου (γιου του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι), ο οποίος επαναστάτησε γύρω στο 1010 κατά του βασιλιά Βαγράτιος Γ΄ της Γεωργίας και στέφθηκε βασιλιάς του Κλαρτζέτι, ωστόσο το 1012 ο Γεώργιος εκτελέστηκε. Ο Δημήτριος διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έλαβε Ελληνική εκπαίδευση. Επιστρέφοντας στη Γεωργία με το τέλος του Βαγράτ Γ΄ το 1014, κατάφερε να βρει μία θέση στην υψηλή κοινωνία του βασιλείου και έγινε αρχηγός της φιλο-Βυζαντινής μερίδας της Γεωργίας. Λίγο μετά την άνοδο του Βαγράτ Δ΄ στον θρόνο, ο Κωνσταντίνος Η΄ των Μακεδόνων έστειλε στρατό για να καταλάβει τη βασική πόλη-φρούριο του Αρτανούτζι για λογαριασμό του Δημητρίου των Βαγρατιδών, πρίγκιπα της Ιβηρίας. Αρκετοί Ίβηρες ευγενείς αυτομόλησαν στους Βυζαντινούς, αλλά οι πιστοί υπήκοοι του Βαγράτ Δ΄ έδωσαν μία πεισματική μάχη. Οι Βυζαντινοί κατέλαβαν τα Ιβηρικά σύνορα και πολιόρκησαν το Kλντεκάρι, ένα βασικό φρούριο στην επαρχία Τριαλέτι, αλλά δεν κατάφεραν να το καταλάβουν και βάδισαν πίσω στην περιοχή Σαβσέτι. Ο τοπικός επίσκοπος Σάβα του Tμπέτι οργάνωσε μία επιτυχημένη άμυνα της περιοχής, αναγκάζοντας τους Βυζαντινούς να υποχωρήσουν. Τελικά ο Βαγράτ Δ΄ κατάφερε να νικήσει τον Δημήτριο και τον φυλάκισε. Το *Γεωργιανό Χρονικό* αναφέρει, ότι απεβίωσε κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του.

## Πηγές
* Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle : Tables généalogiques et chronologiques, Ρώμη, 1990, σελ.&nbsp;132-133.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Γεωργιανοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Μονάρχες της Γεωργίας
Σουμπάτ Γ΄ του Κλαρτζέτι

Ο **Σουμπάτ Γ΄**,  Sumbat III (απεβ. το 1011) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας και ο τελευταίος ηγεμόνας του Κλαρτζέτι, από το 993 έως ότου εκτοπίστηκε από τον βασιλιά Βαγράτιος Γ΄ της Γεωργίας το 1011.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι (απεβ. το 988) (γιου του Σουμπάτ Β΄ του Κλαρτζέτι). Ο Σουμπάτ Γ΄ διαδέχθηκε τον άτεκνο θείο του Δαβίδ Β΄ -όταν εκείνος απεβίωσε- ως ηγεμόνας του Κλαρτζέτι, θέση την οποία μοιραζόταν με τον αδελφό του Γεώργιο. Ο Γεωργιανός χρονικογράφος των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας του 10ου αι. Σουμπάτ Νταβίτις-Ντζε, τους αποδίδει έναν βασιλικό τίτλο: *κυρίαρχοι του Κλαρτζέτι* (claრჯნი ჴელმწიფენი klarjni khelmtsipeni). Ο Σουμπάτ Γ΄ και ο Γεώργιος κυβέρνησαν ένα τμήμα της κληρονομικής επικράτειας των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας, που παρέμενε εκτός του ελέγχου του μακρινού εξαδέλφου τους Βαγράτ Γ΄, ο οποίος είχε γίνει βασιλιάς μίας ενοποιημένης Γεωργίας το 1008. Το 1011 οι αδελφοί προσκλήθηκαν από τον Βαγράτ Γ΄ σε διαπραγματεύσεις στο κάστρο του Πανασκέρτι, αλλά συνελήφθησαν και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι στο κάστρο του Τμόγκβι, όπου σύντομα θανατώθηκαν. Οι κτήσεις τους πέρασαν στον Βαγράτ Γ΄ και τους απογόνους του. Τα παιδιά τους, ο Βαγράτ Γ΄ γιος του Σουμπάτ Β΄ και ο Δημήτριος γιος του Γεωργίου, κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη, από όπου θα προσπαθούσαν να ανακτήσουν τα πατρογονικά εδάφη με τη Βυζαντινή βοήθεια, για τελευταία φορά το 1032, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Βαγράτ Γ΄ του Κλαρτζέτι

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Άντονι Πελ

Ο **Άντονι Πελ** (γεννήθηκε την 1 Δεκεμβρίου 1972) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που επιλέχθηκε από τους Ντένβερ Νάγκετς στον δεύτερο γύρο (44η συνολική επιλογή) του ντραφτ του ΝΒΑ το 1995. Ο Πελ, ο οποίος γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης και έπαιξε συλλογικά στο Πανεπιστήμιο Βιλανόβα και στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Φρέσνο, δεν εμφανίστηκε σε κανέναν αγώνα του ΝΒΑ, αλλά ασχολήθηκε με πολλά πρωταθλήματα στην Ευρώπη, κυρίως στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία, καθώς και σε πρωταθλήματα δεύτερης κατηγορίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Κολεγιακή σταδιοδρομία
Αφού βγήκε από το Λύκειο Στίβενσον, στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, ο Πελ δεσμεύτηκε στο Πανεπστήμιο Βιλανόβα να παίξει υπό τον προπονητή Στιβ Λάπας . Έμεινε στο Βιλανόβα για τρία χρόνια, εμφανίστηκε σε 81 αγώνες και είχε μέσο όρο 3,1 πόντους ανά παιχνίδι, 2,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και 1,2 τάπες ανά παιχνίδι. Την εποχή που έφυγε από το Βιλανόνα, το 1993, ήταν τέταρτος όλων των εποχών σε τάπες για το ίδρυμα. Τον Μάιο του 1993 ο Πελ συνελήφθη για επίθεση εναντίον ενός άλλου σπουδαστή. Αφού πήρε μεταγραφή στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Φρέσνο, έμεινε εκτός για την περίοδο 1993-1994. Την τελευταία χρονιά του στο κολέγιο, ο Πελ εμφανίστηκε σε 24 αγώνες για τους Μπουλντόγκς με μέσο όρο 10,8 πόντους ανά αγώνα, 8,0 ριμπάουντ ανά αγώνα και 2,0 τάπες ανά αγώνα.

## Επαγγελματική πορεία
Ο Πελ επιλέχθηκε 44ος στο ντραφτ του ΝΒΑ το 1995 από τους Ντένβερ Νάγκετς . Το 1995 ο Πελ υπέγραψε στην ΑΕΚ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα . Την επόμενη χρονιά έπαιξε για την ΚΜ Χιρόνα όπου είχε μέσο όρο 10,1 πόντους, 8,6 ριμπάουντ και 3,0 τάπες ανά παιχνίδι σε 33 αγώνες. Στη συνέχεια, ο Πελ έπαιξε για πολλές ομάδες σε Ιταλία, Κύπρο, Πορτογαλία, Τουρκία, Γερμανία . Ο Πελ έχει παίξει επίσης σε πρωταθλήματα δεύτερης κατηγορίας στις ΗΠΑ ( ABA, CBA, NBDL και USBL ). Στις 30 Σεπτεμβρίου 2002 υπέγραψε στους Ντιτρόιτ Πίστονς ως ελεύθερος αλλά αποσύρθηκε μετά από λίγες μέρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ παίκτη στο USAbasket.com

Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μπράντον Ουίλιαμς (καλαθοσφαιριστής)

Ο **Μπράντον Ντ. Ουίλιαμς** (γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1975) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής .

Γεννημένος στο Κόλινστον της Λουιζιάνα, ο Ουίλιαμς παρακολούθησε την Ακαδημία Φίλιπς Έξετερ και έπαιξε κολλεγιακό μπάσκετ για το Κολέγιο Ντάβιντσον .  Έπαιξε επαγγελματικά στο ΝΒΑ για τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς (1997–98), Σαν Αντόνιο Σπερς (1998–99, πρωταθλητές ΝΒΑ) και Ατλάντα Χοκς (2002–03). Εμφανίστηκε σε 18 αγώνες NBA με μέσους όρους 9,1 λεπτά μέσο όρο, 2,3 πόντους μέσο όρο και 1,0 ριμπάουντ μέσο όρο.  Είχε επίσης συμβόλαιο με τους Τορόντο Ράπτους (1997), Μιλγουόκι Μπακς (1999 και 2004), Νιου Γιορκ Νικς (2000) και Σιάτλ Σουπερσόνικς (2000), αλλά δεν έπαιξε ποτέ κανένα παιχνίδι κανονικής περιόδου για αυτές τις ομάδες. Ο Ουίλιαμς επιλέχτηκε στη Δεύτερη Ομάδα της Πανηπειρωτικής Ένωσης Καλαθοσφαίρισης (CBA) το 2000 ενώ έπαιζε για τους Λα Κρος Μπόμπκατς . 

Τον Σεπτέμβριο του 2013, ονομάστηκε γενικός διευθυντής των Ντέλαγουερ 87ερς .  Στις 4 Φεβρουαρίου 2016 προήχθη σε Αρχηγό Επιτελείου για τους Φιλαδέλφεια 76ερς .  Στις 30 Ιουλίου 2017, ο Ουίλιαμς προσλήφθηκε ως ο νέος βοηθός γενικού διευθυντή των Σακραμέντο Κινγκς, αντικαθιστώντας τον ρόλο που είχε προηγουμένως ο Σκοτ Πέρι για λίγους μόνο μήνες.  Εκτός από την σταδιοδρομία του στο μπάσκετ, ο Ουίλιαμς παρακολούθησε την νομική σχολή του Ράττζερς Λόου από το 2009 έως το 2013. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάντσβιλ Φλάιτ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Νίκολα Γιεστρατίγιεβιτς

Ο **Νίκολα Γιεστρατίγιεβιτς** (    ; γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1976 στο Ζέμουν της Σερβίας ) είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.

Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας στο Ολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης του 2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Νίκολα Γιεστρατίγιεβιτς στο euroleague.com
* Ο Νίκολα Γιεστρατίγιεβιτς στο eurobasket.com

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρασίνγκ Μπασκέτ Παρί
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΦΜΠ Ζελέζνικ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Κυβρί

Το **Κυβρί** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Νταλστάιν

Το **Νταλστάιν** () είναι κοινότητα στο νομό του Μοζέλ στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κοινοτήτων της Μοζέλ 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Συμφωνίες του Πάσχα

Οι **Αγγλο-Iταλικές Συμφωνίες του 1938**, που ονομάζονται επίσης **Σύμβαση του Πάσχα** ή **Συμφωνίες του Πάσχα** (ιταλικά: *Patto* ή *Accordi di Pasqua*), ήταν μια σειρά συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της βρετανικής και της ιταλικής κυβέρνησης στη Ρώμη στις 16 Απριλίου 1938 προκειμένου να διατηρηθεί η υπάρχουσα παγκόσμια τάξη και την αποτραπεί μία συμμαχία της Ιταλίας με τη Γερμανία.

Οι συμφωνίες καταχωρήθηκαν στις 15 Μαρτίου 1939 στη *Σειρά Συνθηκών* της Κοινωνίας των Εθνών.

## Υπόβαθρο
Από το 1935, οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας προσπαθούσαν να προσεγγίσουν την ιταλική κυβέρνηση του Μπενίτο Μουσολίνι, με την ελπίδα να αποτρέψουν τη δημιουργία συμμαχίας μεταξύ της Φασιστικής Ιταλίας και της Ναζιστικής Γερμανίας. Η ανησυχία αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ανοχή της Βρετανίας και της Γαλλίας απέναντι στην ιταλική εισβολή στην Αιθιοπία και την ιταλική εμπλοκή στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.

Εν τω μεταξύ, η Ιταλία προσπάθησε να απομακρύνει τη Βρετανία από τη Γαλλία, έτσι ώστε η Βρετανία να παραμείνει ουδέτερη όταν η Ιταλία θα αποφάσιζε να επιτεθεί στη Γαλλία. Αυτή η πολιτική θα διαρκέσει μέχρι την είσοδο των Ιταλών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1940.

## Όροι
Στις διάφορες συμφωνίες που υπογράφηκαν την ίδια ημέρα, η βρετανική και η ιταλική κυβέρνηση δεσμεύτηκαν να τηρήσουν την παρούσα τάξη στη Μεσόγειο και να απέχουν από κάθε ενέργεια κατά της κυριαρχίας των Βασιλείων της Σαουδικής Αραβίας και της Υεμένης, όπου η βρετανική κυβέρνηση είχε ερείσματα στο Άντεν, ενώ η ιταλική κυβέρνηση έλεγχε τη Σομαλία. Ανέλαβαν, επίσης, να διακηρύξουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Διώρυγα του Σουέζ και να διατηρήσουν την ειρήνη μεταξύ των αποικιακών κτήσεων τους στην Ανατολική Αφρική. Για το ζήτημα της Αιθιοπίας, παρότι δεν κατονομαζόταν στις συμφωνίες, ήταν σαφές ότι η βρετανική κυβέρνηση σκόπευε να αγνοήσει τις εκεί ιταλικές ενέργειες. Η ιταλική κυβέρνηση ανέλαβε να αποσύρει τις δυνάμεις της από την Ισπανία για να διευκολύνει την αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα.

## Επακόλουθο
Η πολιτική κατευνασμού προς την ιταλική κυβέρνηση δεν εμπόδισε τη δημιουργία μιας γερμανο-ιταλικής συμμαχίας, η οποία συνήφθη τον Μάιο του 1939 μέσα από το λεγόμενο Χαλύβδινο Σύμφωνο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το κείμενο των συμφωνιών

Κατηγορία:Συνθήκες του Βασιλείου της Ιταλίας
Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου
Αγία Σοφία Κεφαλονιάς

Η **Αγία Σοφία** είναι οικισμός της Κεφαλονιάς. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κομιτάτων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ερίσου, του δήμου Σάμης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Σάμης του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Επτανήσων.

## Γεωγραφία
Η Αγία Σοφία είναι παράλιος οικισμός της ΒΑ. Κεφαλονιάς. Βρίσκεται στον μυχό μικρού ορμίσκου του Στενού Ιθάκης, απέναντι ακριβώς από το κεντρικό τμήμα της Ιθάκης και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει περίπου 47 χλμ. ΒΑ. του Αργοστολίου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κομιτάτων της Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κομιτάτων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ερίσου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ερίσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμης.

## Ιστορικά στοιχεία
Παλαιότερα υπήρχε μικρός οικισμός (μη καταγεγραμμένος) στη θέση του σημερινού, αλλά καταστράφηκε από τον μεγάλο σεισμό του 1953. Ερείπια από εκείνα τα παλαιά σπίτια υπάρχουν ακόμη και σήμερα.

## Αξιοθέατα
*Η μικρή παραλία του οικισμού, καθώς και η παραλία «Καλό Λιμιόνι», βόρεια του οικισμού
*Η παραλία «Χοργοτάς», νότια του οικισμού, όπου γυρίστηκαν κάποιες σκηνές από την κινηματογραφική ταινία «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι»

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Notino

Η **Notino** είναι ηλεκτρονικό κατάστημα που ειδικεύεται στην πώληση αρωμάτων, καλλυντικών και παραφαρμακευτικών προϊόντων. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ηλεκτρονικά καταστήματα πώλησης αρωμάτων και προϊόντων ομορφιάς στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 2004 στο Μπρνο της Τσεχικής Δημοκρατίας από όπου επεκτάθηκε σε άλλες 27 ευρωπαϊκές χώρες. Στην ελληνική αγορά μπήκε το 2017.

## Ιστορία
Η Notino ιδρύθηκε το 2004 στην Τσεχική Δημοκρατία ως ηλεκτρονικό κατάστημα με αρώματα. Ωστόσο, σταδιακά επέκτεινε την γκάμα των προϊόντων της σε ολόκληρο τον τομέα της ομορφιάς. Σήμερα το ηλεκτρονικό κατάστημα προσφέρει πάνω από 82 χιλιάδες προϊόντα από 1.500 διαφορετικές μάρκες. Mε τζίρο 737 εκατομμύρια ευρώ (2021) συγκαταλλέγεται ανάμεσα στις κορυφαίες επιχειρήσεις λιανικής στην ευρωπαϊκή αγορά καλλυντικών και προϊόντων ομορφιάς.

Λόγω του αυξανόμενου αριθμού πελατών, ο οποίος το 2020 ανήλθε σε 16,5 εκατομμύρια, η Notino άνοιξε και ένα δεύτερο κέντρο διανομής στη Ρουμανία. Οι παραγγελίες  για τη Ρουμανία, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία τώρα εκτός από την Τσεχία αποστέλλονται κι από το Βουκουρέστι. Το 2020, η εταιρεία διαχειρίστηκε περισσότερα από 12 εκατομμύρια δέματα.

Εκτός από την ελληνική αγορά, όπου η εταιρεία δραστηριοποιείται από το 2017, η Notino επιχειρεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης:

* 2004 Τσεχία
* 2005 Σλοβακία
* 2006 Πολωνία
* 2007 Γερμανία, Αυστρία
* 2008 Ουγγαρία
* 2009 Ρουμανία
* 2010 Ουκρανία
* 2012 Βουλγαρία
* 2013 Σλοβενία, Ισπανία
* 2014 Πορτογαλία
* 2015 Μεγάλη Βρετανία
* 2017 Ελλάδα, Βέλγιο, Κροατία, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Σουηδία
* 2019 Ελβετία, Ρωσία
* 2021 Ιρλανδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία

Η εταιρεία αρχικά λειτουργούσε μόνο ηλεκτρονικά καταστήματα, αλλά αργότερα άνοιξε και φυσικά καταστήματα τα οποία βρίσκονται στην Τσεχία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ουκρανία. Στο πλαίσιο της επέκτασής της, το 2021 άνοιξε το έβδομο τσεχικό κατάστημά της στο Μπρνο, το οποίο είναι επίσης το μεγαλύτερο κατάστημα αρωμάτων και καλλυντικών στη χώρα. Συνολικά, η εταιρεία διαθέτει 26 φυσικά καταστήματα σε όλη την Ευρώπη.

## Οικονομικές πληροφορίες
Το 2021, τα ηλεκτρονικά καταστήματα της Notino πούλησαν συνολικά πάνω από 77 εκατομμύρια προϊόντα, καθώς η εταιρεία κατέγραψε 20 εκατομμύρια πελάτες σε όλη την Ευρώπη. Η εταιρεία έκλεισε το 2021 με οικονομικά αποτελέσματα ρεκόρ και κατάφερε να επιτύχει κύκλο εργασιών 737 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 35% από το προηγούμενο έτος. Οι υψηλότερες πωλήσεις καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της καμπάνιας Black Friday, όταν το ηλεκτρονικό κατάστημα εκκαθάρισε έως και 182.000 αποστολές σε μία ημέρα. Ο κανονικός ημερήσιος όγκος είναι περίπου 35.000.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Ιστοσελίδες
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Τσεχίας
Αγία Σοφία Μεσσηνίας

Η **Αγία Σοφία**, παλαιότερα γνωστή ως **Γούρνιτσα**, είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Καρδαμύλης, της δημοτικής ενότητας Λεύκτρου, του δήμου Δυτικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μεσσηνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Καλαμών του νομού Μεσσηνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

## Γεωγραφία
Η Αγία Σοφία είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του χειμάρρου Βυρού, πολύ κοντά στην Καρδαμύλη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει περίπου 41 χλμ. ΝΑ της Καλαμάτας.  

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως *Γούρνιτσα* και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρδαμύλης του, τέως, νομού Λακωνίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρδαμύλης και το 1938 υπήχθη στον νομό Μεσσηνίας. Το 1956 μετονομάστηκε σε *Αγία Σοφία*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καρδαμύλης και προσαρτήθηκε στον δήμο Λεύκτρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λεύκτρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Μάνης.

## Αξιοθέατα
* Η πετρόκτιστη εκκλησία της Αγίας Σοφίας, στη νοτιοδυτική έξοδο του οικισμού, με θέα προς την Καρδαμύλη. Μοναστήρι παλαιότερα, έχει χαρακτηριστικό τρούλο που φέρει ψηλό δωδεκάπλευρο τύμπανο. Είναι σταυροειδής, δικιόνιος ναός κατασκευασμένος από πωρόλιθο το 1604 (ή 1630) και αγιογραφημένος από τον Γεώργιο Μακρυμάλλη, το 1700.
* Το εκκλησάκι της Παναγίτσας, κτίσμα του 1768.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://naoistimani.blogspot.com/p/blog-page_55.html

Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Βαχτάνγκ (υιός του Δαυίδ Δ΄ της Γεωργίας)

Ο **Βαχτάνγκ**,  Vakhtang ή **Τσουάτα,**  Tsuata, (π. 1118 – 1138) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας της Γεωργίας και γιος του βασιλιά Δαυίδ Δ΄ του *Κτίστη* (βασ. 1089–1125), πιθανότατα από τον δεύτερο γάμου του με την Κουμανο-Κιπτσάκα «πριγκίπισσα» Γκουραντούχτ, κόρη του Ότροκ.

## Βιογραφία
Το έγγραφο του 12ου αιώνα *Η Διαθήκη του βασιλιά Δαβίδ* περιέχει ένα ασαφές και αμφιλεγόμενο απόσπασμα, όπου ο Δαβίδ Δ΄ δίνει εντολή στον πρωτότοκο γιο και διάδοχο Δημήτριο Α΄  να αναθρέψει τον μικρότερο αδελφό του Βαχτάνγκ και να τον κάνει διάδοχο του θρόνου, εάν ο τελευταίος αποδειχθεί «ικανός». Δεδομένης της Γεωργιανής σειράς διαδοχής που βασίζεται στη διαδοχή στον πρωτότοκο και την ένδειξη ότι έγινε μία απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Δημητρίου Α΄ τη δεκαετία του 1130 από τον Βαχτάνγκ, πολλοί σύγχρονοι μελετητές στη Γεωργία θεωρούν ότι το απόσπασμα είναι πλαστογραφία των τελευταίων ημερών από τους συμπαθούντες του Βαχτάνγκ. Μία αναφορά στη συνωμοσία των ευγενών εναντίον τού Δημητρίου Α΄ για λογαριασμό του Βαχτάνγκ βρίσκεται στο σύγχρονο Αρμενικό χρονικό τού Βαρντάν, αν και ο συγγραφέας δεν κατονομάζει άμεσα τον επαναστατημένο πρίγκιπα. Αυτό το σχέδιο, που είχε σκοπό να δολοφονήσει τον Δημήτριο Α΄, σκηνοθετήθηκε από τον σημαντικό ευγενή Iβάνε Aμπουλετίσντζε και τον γιο του Kιρκίς. Ο βασιλιάς προειδοποιήθηκε έγκαιρα από τον πατέρα τού Ιβάνε, τον Αμπουλέτ. Ο Βαχτάνγκ συνελήφθη, τυφλώθηκε και οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου μάλλον απεβίωσε λίγο αργότερα.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κόνιαλι

Το **Κόνιαλι** είναι παραδοσιακός μικρασιατικός χορός από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, από όπου έλαβε και το όνομά του. Οι χορευτές κρατούν από τέσσερα ξύλινα κουτάλια, δύο στο κάθε χέρι, και για τον λόγο αυτό ονομάζεται και ο χορός των κουταλιών. Ο χορός αποτελείται από έξι βήματα και αυτά ολοκληρώνονται σε δύο μουσικά μέτρα. Το μουσικό μέτρο είναι 2/4. Τον χορό συνοδεύουν το ντέφι, το βιολί και το ούτι. 
thumb|Έλληνες του Ικονίου.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μικρασιατικοί χοροί
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Ικόνιο
Φωτογραφίδα

Το στυλό φωτός είναι μια συσκευή εισόδου υπολογιστή με τη μορφή μιας φωτοευαίσθητης ράβδου που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με την οθόνη καθοδικού σωλήνα (CRT) ενός υπολογιστή.

Επιτρέπει στο χρήστη να δείχνει προς τα εμφανιζόμενα αντικείμενα ή να σχεδιάζει στην οθόνη με παρόμοιο τρόπο όπως μια οθόνη αφής, αλλά με μεγαλύτερη ακρίβεια θέσης. Ένα ελαφρύ στυλό μπορεί να λειτουργήσει με οποιαδήποτε οθόνη που βασίζεται σε CRT, αλλά η ικανότητά του να χρησιμοποιείται με οθόνες LCD ήταν ασαφής (αν και η Toshiba και η Hitachi παρουσίασαν μια παρόμοια ιδέα στην έκθεση "Display 2006" στην Ιαπωνία[1]).

Μια φωτεινή γραφίδα ανιχνεύει αλλαγές στη φωτεινότητα των κοντινών εικονοστοιχείων της οθόνης όταν σαρώνεται με δέσμη ηλεκτρονίων καθοδικού σωλήνα και επικοινωνεί τον χρονισμό αυτού του συμβάντος στον υπολογιστή. Εφόσον μια CRT σαρώνει ολόκληρη την οθόνη ένα pixel τη φορά, ο υπολογιστής μπορεί να παρακολουθεί τον αναμενόμενο χρόνο σάρωσης διαφόρων τοποθεσιών στην οθόνη από τη δέσμη και να συμπεράνει τη θέση της πένας από την πιο πρόσφατη χρονική σήμανση.
Ιστορία
Το πρώτο στυλό φωτός, που εκείνη την εποχή εξακολουθούσε να ονομάζεται "light gun", δημιουργήθηκε γύρω στο 1945-1955 ως μέρος του έργου Whirlwind I στο MIT, όπου χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή διακριτών συμβόλων στην οθόνη,[2][3][2] 4][5] και αργότερα στο έργο SAGE, όπου χρησιμοποιήθηκε για τον τακτικό έλεγχο σε πραγματικό χρόνο ενός εναέριου χώρου δικτυωμένου με ραντάρ.[3]

Μία από τις πρώτες πιο ευρέως αναπτυγμένες χρήσεις ήταν στις κονσόλες Situation Display του AN/FSQ-7 για στρατιωτική επιτήρηση εναέριου χώρου. Αυτό δεν είναι πολύ περίεργο, δεδομένης της σχέσης του με τα έργα Whirlwind. Για περισσότερες λεπτομέρειες, ανατρέξτε στο Ημιαυτόματο περιβάλλον εδάφους.

Κατά τη δεκαετία του 1960, οι φωτεινές πένες ήταν κοινές σε τερματικά γραφικών όπως το IBM 2250 και ήταν επίσης διαθέσιμα για το τερματικό μόνο κειμένου IBM 3270.

Η χρήση του ελαφρού στυλό επεκτάθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 σε σταθμούς εργασίας μουσικής όπως το Fairlight CMI και προσωπικούς υπολογιστές όπως το BBC Micro. Συμβατές με IBM PC CGA, HGC και ορισμένες κάρτες γραφικών EGA διέθεταν επίσης μια υποδοχή συμβατή με ένα ελαφρύ στυλό, όπως και οι πρώτοι υπολογιστές Tandy 1000, [σημειώσεις 1] η οικογένεια υπολογιστών Thomson MO5, η Atari 8 bit, Commodore 8 bit, ορισμένοι MSX υπολογιστές[6] και οικιακούς υπολογιστές Amstrad PCW. Για τους υπολογιστές MSX, η Sanyo παρήγαγε μια κασέτα διασύνδεσης με ελαφρύ στυλό.[7]

Επειδή ο χρήστης έπρεπε να κρατά το χέρι του μπροστά από την οθόνη για μεγάλες χρονικές περιόδους (ενδεχομένως να προκαλεί "βραχίονα γορίλα") ή να χρησιμοποιεί ένα γραφείο που γέρνει την οθόνη, το στυλό έπεσε εκτός χρήσης ως είσοδος γενικής χρήσης συσκευή.

Κατηγορία:Συσκευές εισόδου Η/Υ
Αχαλτσίχε

Η **Αχαλτσίχε** (γεωργιανά: ახალციხე, κυριολεκτικά «νέο κάστρο») είναι μικρή πόλη στη γεωργιανή νοτιοδυτική περιφέρεια (μχάρε) του Σάμτσχε-Τζαβαχέτι. Βρίσκεται στις δύο όχθες από το ποταμάκι Ποτσχόβι, το οποίο χωρίζει την πόλη μεταξύ της παλιάς πόλης στο βορρά και της νέας στο νότο.

Στο παλιό τμήμα της πόλης διακρίνεται το κάστρο Αχαλτσίχε (Ραμπάτι), χτισμένο τον 9ο αιώνα, πρόσφατα ολικά ανακατασκευασμένο. Αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατα της περιοχής Σάμτσχε-Τζαβαχέτι, μαζί με τη Βάρτζια, την κωμόπολη Βάλε, το Όκρος Τσίχε και το Μοναστήρι του Ζάρζμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Αμπρολαούρι

Το **Αμπρολαούρι** (γεωρ.: ამბროლაური *Αμ’μπρολαούρι*) είναι πόλη στη Γεωργία, η οποία βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της χώρας, στις δύο όχθες του ποταμού Φάσιδος, σε υψόμετρο 550 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι αυτοδιοικούμενη πόλη. Ταυτόχρονα, η πόλη λειτουργεί ως έδρα της περιφερειακής διοίκησης Ράτσα-Λετσχούμι και Κβέμο Σβανέτι και του δήμου Αμπρολαούρι.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, η πόλη είχε πληθυσμό 2.021 κατοίκους. Η έκτασή του είναι 1,6 τ.χλμ.

Το Αμπρολαούρι καταγράφεται για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα ως τόπος, στον οποίο βρισκόταν ένα από τα ανάκτορα των βασιλέων της Ιμερετίας. Απέκτησε καθεστώς πόλης το 1966 και έγινε αυτοδιοικούμενη πόλη με τη δική της δημοτική κυβέρνηση το 2014.

## Παραπομπή


Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ρεπαντινί (Καλβαντός)

Το **Ρεπαντινί** (γαλλικά: *Repentigny*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεπαντινουά (γαλλικά: *Repentinois*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αναστάσιος Γ. Βάρβογλης

O **Αναστάσιος Γ. Βάρβογλης** είναι ομότιμος καθηγητής Οργανικής Χημείας στο Τμήμα Χημείας του ΑΠΘ. 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Πατέρας του ήταν ο διακεκριμένος χημικός και καθηγητής των ΑΠΘ και ΕΚΠΑ, Γεώργιος Α. Βάρβογλης.

Σπούδασε χημεία στο ΑΠΘ και ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές του το 1961. Εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του στην οργανική χημεία -το 1967- στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στην Αγγλία.

Υπηρέτησε στο τμήμα Χημείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1968 έως και το έτος 2005, όταν και συνταξιοδοτήθηκε. Δίδαξε σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο επίσης στα Πανεπιστήμια Αθήνας, Κρήτης και Κύπρου, κυρίως τα γνωστικά πεδία της οργανικής χημείας και της ιστορίας της χημείας.

Έχει δημοσιεύσει, μαζί με συνεργάτες του, περισσότερες από 70 πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες και πέντε άρθρα επισκόπησης και το ερευνητικό έργο του έχει αναγνωριστεί με περισσότερες από 2.000 ετεροαναφορές στη βάση *[[Scopus]]*. Συνεργαζόμενος με συναδέλφους του, έχει συγγράψει αρκετά βασικά βιβλία οργανικής χημείας για φοιτητές και γενικής χημείας για μαθητές Λυκείου.

## Εργογραφία
Πρόσθετα, έχει συγγράψει αρκετά βιβλία για την απλούστευση και την κατανόηση της χημείας στη ζωή μας, με απλό και εκλαϊκευμένο χαρακτήρα.
* *Λογοφιλία*
* *Χημείας απόσταγμα*
* *Η κρυφή γοητεία της Χημείας*
* *Μεγάλοι χημικοί* (τρεις τόμοι) 
* *Πορτρέτα των στοιχείων*
* *Λογοτεχνία της Χημείας* 
* *Χημεία της καθημερινής ζωής*
* *Χημεία στο πιάτο*
* *Χημεία χωρίς τύπους* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αμπελάκια Ιωαννίνων

Τα **Αμπελάκια** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Αμπελάκια βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων και στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Λάκμος σε υψόμετρο 960 μέτρα. Απέχουν 50 χλμ. ΒΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων (μέσω Εγνατίας) και 22 χλμ. ΝΔ. από το Μέτσοβο (έδρα του δήμου).

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 με την παλιά του ονομασία *Κρυόβρυση* να απογράφεται στην κοινότητα Μεγάλου Περιστερίου. Το 1963 με το ΦΕΚ 91Α - 13/06/1963 μετονομάστηκε σε Αμπελάκια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Καρυόφυτο, το Καστρί, την Κερασιά, το Μεγάλο Περιστέρι και τις Μηλιές αποτελούν την τοπική κοινότητα Μεγάλου Περιστερίου της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 60 κάτοικοι.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2

Το **Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2** (επίσης γνωστό ως **200 Greenwich Street**) είναι ένας προγραμματισμένος ουρανοξύστης ως μέρος του συγκροτήματος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Θα αντικαταστήσει το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1972 και στη συνέχεια καταστράφηκε κατά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, και θα καταλάβει τη θέση του αρχικού Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 5. Οι εργασίες θεμελίωσης ολοκληρώθηκαν το 2013.
μικρογραφία|Η πτήση 175 της United Airlines συγκρούεται στον  Νότιο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.

Το νέο κτίριο 82 ορόφων, εάν ανεγερθεί, θα έχει συνολικό ύψος 1.323 πόδια (403 m). Συγκριτικά, η οροφή του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ στον 102ο όροφο είναι 1.250 πόδια (380 m) ύψος, 1.454 πόδια (443 m) με την κεραία του και το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2 (ο Νότιος Πύργος) ήταν 1.362 πόδια ( 415 m).

## Το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2 (1973–2001)
Όταν ολοκληρώθηκε το 1973, το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2 έγινε το δεύτερο ψηλότερο κτίριο στον κόσμο – πίσω από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 1. Το κατάστρωμα παρατήρησης στον τελευταίο όροφο του Νότιου Πύργου είχε ύψος 1.362 πόδια (415 m) και το εσωτερικό κατάστρωμα παρατήρησής του είχε ύψος 1.310 πόδια (400 m). Οι Δίδυμοι Πύργο κατείχαν το ρεκόρ ύψους μόνο για λίγο. Ο πύργος Γουίλις Τάουερ στο Σικάγο, που ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1973, έφτασε τα 1.450 πόδια (440 μέτρα) στην ταράτσα. Σε όλη την ύπαρξή του, όμως, ο Νότιος Πύργος είχε περισσότερους ορόφους (στους 110) από οποιοδήποτε άλλο κτίριο. Αυτός ο αριθμός δεν ξεπεράστηκε μέχρι την εμφάνιση του Μπουρτζ Χαλίφα, που άνοιξε το 2010.

Από τους 110 ορόφους, οι οκτώ προορίζονταν για τεχνικές υπηρεσίες σε μηχανολογικούς ορόφους (όροφοι 7/8, 41/42, 75/76 και 108/109), οι οποίοι ήταν τέσσερις διώροφοι χώροι που απείχαν ομοιόμορφα το κτίριο. Όλοι οι υπόλοιποι όροφοι ήταν ελεύθεροι για ανοιχτά γραφεία. Κάθε όροφος των πύργων είχε 40.000 τετραγωνικά πόδια (3.700 m2) χώρο για κατάληψη. Το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου *2* είχε 95 express και τοπικούς ανελκυστήρες. Ο πύργος είχε 3.800.000 τετραγωνικά πόδια (350.000 m2) χώρο γραφείων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Η επίσημη ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 2

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ουρανοξύστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Καταστροφές κτιρίων και κατασκευών στις Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001
Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου

Ο **Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου** (αγγλικά: White House Press Secretary), είναι υψηλόβαθμη κυβερνητική θέση στον Λευκό Οίκο, με κύρια αρμοδιότητα την επίσημη εκπροσώπηση του Προέδρου των ΗΠΑ, της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και την υπεράσπιση της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής.

Επιπλέον, είναι υπεύθυνος για συλλογή πληροφοριών και γεγονότων που συμβαίνουν και αφορούν την Κυβέρνηση των ΗΠΑ, καθώς και τις εξελίξεις σε διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου, διατηρεί επαφή και αλληλοεπιδρά καθημερινά με το δημοσιογραφικό κοινό, και τους πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, διορίζεται από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών (δεν απαιτείται η συγκατάθεση της Γερουσίας). Υπηρετεί σε αυτή τη θέση παραθέτοντας τις επίσημες απόψεις του Προέδρου στα τρέχοντα γεγονότα, ενημερώνει το αμερικανικό κοινό και δέχεται ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους του Λευκού Οίκου. Το αξίωμα διαθέτει ισχυρή παγκόσμια αναγνωρισιμότητα και κύρος εντός της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των ΗΠΑ, λόγω της καθημερινής επαφής με τα ΜΜΕ, καθώς και την στενή συνεργασία με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και το επιτελείο του.

Η 35η Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, στην κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν, από τις 13 Μαΐου 2022 εώς τις 20 Ιανουαρίου 2025, ήταν η Καρίν Ζαν-Πιέρ.

## Κατάλογος Εκπροσώπων του Λευκού Οίκου

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Πρόεδρος των ΗΠΑ 
* Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ
* Υπουργικό Συμβούλιο των ΗΠΑ
* Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ
* Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ
* Λευκός Οίκος 
* Γραφείο του Λευκού Οίκου
* Εκτελεστικό Γραφείο του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών
* Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου


Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ανατίναξη στο Κούγκι

Η **Ανατίναξη στο Κούγκι** διεξήχθη στις 12 Δεκεμβρίου 1803, στο Κούγκι, μεταξύ των Σουλιωτών και του Αλή Πασά.

## Υπόβαθρο
Κατά την διάρκεια των πολέμων του Αλή πασά για τις βενετικές επικράτειες, οι Σουλιώτες δεν πήραν μέρος γιατί ο Γιώργης Μπότσαρης, ένας από τους μεγαλύτερους πολέμαρχους του Σουλίου, είχε λάβει μεγάλη χρηματική αμοιβή από τον Αλή πασά, το οποίο προκάλεσε έριδες μεταξύ τους. Αργότερα ο Μπότσαρης, μπροστά στις έντονες αντιδράσεις των συμπατριωτών του, κατέφυγε στον Αλή, ο οποίος του επέτρεψε να μείνει στα Τζουμέρκα και στο Ραδοβίζι με διορία 2 ετών. Εις αντάλλαγμα, ο Μπότσαρης τον συμβούλευσε να διεξάγει επίθεση εναντίον του Σουλίου και να το καταλάβει. Ο πασάς των Ιωαννίνων, αφού τρομοκράτησε τους Παργινούς να μην λάβουν μέρος στις επικείμενες συγκρούσεις, επιστράτευσε Έλληνες αρματολούς εναντίον των Σουλιωτών και αναχαίτισε Αλβανούς αντιπάλους του, πολιόρκησε στενά το Σούλι.

## Η ανατίναξη
Περίπου στις αρχές του 1803 οι Σουλιώτες υπέφεραν από έλλειψη προμηθειών και από έριδες μεταξύ τους. Αργότερα ο Σουλιώτης Πήλιος Γούσης πρόδωσε το Σούλι και ο Αλή πασάς περικύκλωσε το Σούλι. Πολλοί κατέβηκαν στην οχυρή θέση του Κουγκίου, όπου ο ηρωικός καλόγερος Σαμουήλ και τετρακόσιοι περίπου άντρες αμύνονταν εναντίον των Τουρκαλβανών.

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1803, εξουθενωμένοι από την πείνα και τις κακουχίες, μερικοί Σουλιώτες διεξήγαγαν έφοδο με σπαθιά στα χέρια και κατάφεραν να σωθούν. Ωστόσο, οι υπόλοιποι παρέδωσαν τις θέσεις τους υπό τον όρο να φύγουν ένοπλοι όπου εκείνοι επιθυμούσαν. Αλλά ο καλόγερος Σαμουήλ, μαζί με άλλους πέντε άνδρες, όταν ήρθε η ώρα να παραδώσουν την αποθήκη με τις υπόλοιπες προμήθειες, ανατίναξε τις πυριτιδαποθήκες μαζί με πολλούς άνδρες του Αλή πασά.

## Τα ακόλουθα γεγονότα
Ο Αλή πασάς θεώρησε την ανατίναξη του Κουγκίου ως καταπάτηση των όρων της συνθήκης, οπότε επιτέθηκε εναντίον των Σουλιωτών που κατευθύνονταν στην Πάργα και στο Ζάλογγο. Οι Σουλιώτες κατευθυνόμενοι στην Πάργα κατόρθωσαν ύστερα από σκληρές μάχες να φθάσουν στον προορισμό τους. Εκατό οικογένειες όμως, που κατευθύνονταν στο Ζάλογγο, πολιορκήθηκαν από τους Τουρκαλβανούς και μόνο ένα τμήμα Σουλιωτών υπό τον Κίτσο Μπότσαρη κατάφερε να διασωθεί. Οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν, ενώ 22 γυναίκες και 6 άνδρες αυτοκτόνησαν από τα υψώματα με τα παιδιά τους. Η καταστροφή των Σουλιωτών ολοκληρώθηκε με την μάχη του Σέλτσου.

## Μνήμη
Η ανατίναξη στο Κούγκι έχει απαθανατιστεί στην ταινία Σουλιώτες (1972), σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις και σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπακωνσταντή. Τον ρόλο του καλόγερου Σαμουήλ ερμήνευσε ο Λαυρέντης Διανέλλος.

## Δείτε επίσης
* Σουλιώτες 
* Μάχη του Σέλτσου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές πηγές
* Απόστολος Βακαλόπουλος, «Επιθέσεις του Αλή εναντίον των Σουλιωτών. Κούγκι - Ζάλογγο (1803)», *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙA, 1975, σσ. 406-407.

Κατηγορία:Σούλι
Χαμελίν του Σάρρεϋ

Ο **Χαμελίν του Σάρρεϋ**, κόμης του Σάρρεϋ (περί το 1170 - 7 Μαίου 1202), Αγγλοσάξονας πρίγκιπας ήταν μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Β΄ από τη δυναστεία των Πλανταγενετών, ήταν εξέχουσα φυσιογνωμία στη βασιλική αυλή την εποχή που ήταν βασιλείς οι ανεψιοί του Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος και Ιωάννης της Αγγλίας. Ο Χαμελίν ήταν νόθος γιος του κόμητος του Ανζού Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη γενάρχη της δυναστείας των Πλανταγενετών και μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκου Β΄ πρώτου βασιλιά της Αγγλίας από τη δυναστεία του. Ο Ερρίκος Β΄ τακτοποίησε τον γάμο του με μια πλούσια Αγγλίδα ευγενή την Ισαβέλλα του Βαρέν, 4η κόμισσα του Σάρρεϋ, χήρα του Γουλιέλμου Α΄ του Μπλουά. Ο γάμος έγινε τον Απρίλιο του 1164 και ορίστηκε αμέσως κόμης του Βαρέν κάτι που ήταν συνηθισμένο για τους κόμητες του Σάρρεϋ. Με τον γάμο πήραν και οι απόγονοι του τον τίτλο του κόμη του Βάρεν, απέκτησε έναν γιο και τρεις κόρες :

*Γουλιέλμος του Βάρεν, 5ος κόμης του Σάρρεϋ, παντρεύτηκε τη Ματθίλδη Μαρσάλ, κόρη του Γουλιέλμου Μαρσάλ, 1ου κόμη του Πέμπροκ.
*Έλα, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ρόμπερτ ντε Νιούμπεργκ και σε δεύτερο γάμο τον Γουίλιαμ Φιτζγουίλιαμ. Έγινε μια από τις ερωμένες του ετεροθαλούς ξαδέλφου της βασιλιά της Αγγλίας Ιωάννη του Ακτήμονα, από τη σχέση γεννήθηκε ο νόθος γιος του βασιλιά Ρίτσαρντ ΦιτζΡόυ, φεουδαρχικός βαρόνος στο Τσίλχαμ του Κεντ.
*Ματθίλδη, σύζυγος της ο Ερρίκος Β΄ του Ε.
*Ισαβέλλα, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ρόμπερτ ντε Λασύ του Πόντεφρακτ και σε δεύτερο τον Γκίλμπερτ ντι Λ'αίγκλ.

Τα εδάφη του Χαμελίν βρισκόντουσαν στο Γιόρκσιρ όπου είχε οικοδομήσει ένα πανίσχυρο κάστρο, έπαιρνε το ένα τρίτο των φόρων της κομητείας του Σάρρεϋ και κατείχε δύο κάστρα στη Νορμανδία. Υποστήριξε τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι Τόμας Μπέκετ (1164), μετά τον θάνατο του έγινε πιστός οπαδός της αγιοποίησης του, ακούγεται ότι απέκτησε ξανά την όραση του με θεία επέμβαση του Αγίου. Συνόδευσε τη μικρότερη ανεψιά του Ιωάννα της Αγγλίας στη Σικελία για να παντρευτεί (1176). Παρέμεινε πιστός στον αδελφό του Ερρίκο Β΄ παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι σχέσεις του, όταν εξεγέρθηκαν οι γιοι του υποστήριξε τον τρίτο γιο του βασιλιά Ριχάρδο. Όταν ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος απουσίαζε για την Γ΄ Σταυροφορία υποστήριξε τον αντιβασιλέα Γουίλιαμ ντε Λόνγκτσεμπ. Ο Χαμελίν βρέθηκε στη δεύτερη στέψη του βασιλιά Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου (1194) και στη στέψη του βασιλιά Ιωάννη του Ακτήμονα (1199). Πέθανε (1202) και τάφηκε στη μονή Λιους του Σάσσεξ, τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος του Βάρεν, 5ος κόμης του Σάρρεϋ.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*George Edward Cokayne, The complete peerage; or, A history of the House of lords and all its members from the earliest times, Volume XII, Part 1, Ed. Geoffrey H. White (London: The St. Catherine Press, Ltd., 1953)
*John Guy, Thomas Becket: Warrior, Priest, Rebel (New York: The Random House Publishing Group, 2012)
*Malden, Henry Elliot, A History of Surrey, (Eliot Stock, 1900)

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Αγία Σοφία Μαγνησίας

Η  **Αγία Σοφία** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Τρικερίου, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

## Γεωγραφία
Η Αγία Σοφία είναι πεδινός οικισμός που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού Παλαιό Τρίκερι του Παγασητικού κόλπου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5 μέτρων.

## Πληθυσμός




## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τρικερίου του νομού Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τρικερίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου.

## Αξιοθέατα

*Ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής στον όρμο του οικισμού 
*Η παραλία του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Βολβουρηθραίος αδένας

Ο **βολβουρηθραίος αδένας**, γνωστός και ως **αδένας του Κάουπερ** (αλλιώς **Cowper**), είναι ένα ζευγάρι μικρών εξωκρινών αδένων που συναντώνται στο ανθρώπινο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα και είναι υπεύθυνοι για την παραγωγή των προσπερματικών υγρών κατά τη σεξουαλική διέγερση. Το υγρό μετριάζει την οξύτητα των τοιχωμάτων της ουρήθρας για να διευκολύνει τη διέλευση και την επιβίωση του παραγόμενου σπέρματος. Πέρα από τον άνθρωπο, οι αδένες συναντώνται ακόμη σε αρκετά αρσενικά θηλαστικά.

Στον άνθρωπο, ο κάθε ένας από τους δύο αδένες του Κάουπερ έχει περίπου το μέγεθος ενός μπιζελιού. Βρίσκονται στην περιοχή του περίνεου, πάνω από τον βολβό του σηραγγώδους σώματος της ουρήθρας και κάτω από τον προστάτη. Εκβάλλουν στην ουρήθρα με έναν μικρό πόρο λίγων εκατοστών, μέσω του οποίου εκκρίνουν το διαυγές προσπερματικό υγρό στην αναπαραγωγική οδό.

## Εικόνες


Αρχείο:Male anatomy numbers 1.png|Αδένας του Cowper στο νούμερο 13
Αρχείο:Bulbourethral gland -- very high mag.jpg|Ο ιστός του αδένα στο μικροσκόπιο


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα
Κατηγορία:Αδένες
Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών θηλαστικών
Κατηγορία:Γεννητικά όργανα
Γκόρνο-Αλτάισκ

Το **Γκόρνο-Αλτάισκ** (ρωσικά: Горно-Алтайск· αλταϊκά: Улалу, *Ουλάλου*) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας των Αλτάι στη Ρωσία.

Ο πληθυσμός ανέρχεται σε περίπου 64.000 άτομα από το 2020 με σταθερή αύξηση τα τελευταία χρόνια. Στο παρελθόν η πόλη ήταν γνωστή ως *Ουλάλα* (μέχρι τις 23 Ιουνίου 1932) και στη συνέχεια *Όιροτ-Τούρα* (23 Ιουνίου 1932 - 7 Ιανουαρίου 1948).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Σαιν-Γκασιέν-ντε-Μπουά

Το **Σαιν-Γκασιέν-ντε-Μπουά** (γαλλικά: *Saint-Gatien-des-Bois*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Γκασιεναί (γαλλικά: *Saint-Gatiennais*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός