Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων

Το **Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων**, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως **Μουσείο Ανακτόρων της Ταϊπέι**,    είναι ένα εθνικό μουσείο με έδρα την Ταϊπέι της Ταϊβάν.  Αρχικά το μουσείο ιδρύθηκε το 1925 στο Πεκίνο και το 1965 επανιδρύθηκε στο Σιλίν της Ταϊπέι, ενώ αργότερα επεκτάθηκε με ένα νότιο παράρτημά του στο Ταϊμπάο της περιοχής Τσιαγί το 2015.

Το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων διαθέτει μια μόνιμη συλλογή από σχεδόν 700.000 αντικείμενα και έργα τέχνης, η οποία περιλαμβάνει κυρίως αντικείμενα που μεταφέρθηκαν από το Μουσείο Ανακτόρων του Πεκίνου καθώς και από άλλους φορείς στην ηπειρωτική Κίνα κατά τη διάρκεια της υποχώρησης της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Κίνας (1912–49) στην Ταϊβάν. Πριν από την επανίδρυση του μουσείου στο Σιλίν της Ταϊπέι το 1965, αυτές οι συλλογές βρίσκονταν προσωρινά στεγασμένες σε διάφορες τοποθεσίες σε όλη την Ταϊβάν.

Καλύπτοντας 8.000 χρόνια ιστορία από τη νεολιθική εποχή έως τη σύγχρονη εποχή, οι συλλογές του μουσείου αντικατοπτρίζουν μια ολοκληρωμένη καταγραφή της κινεζικής ιστορίας.  Όπως το Μουσείο των Ανακτόρων στο Πεκίνο, έτσι και εδώ, η πλούσια συλλογή από αντικείμενα και έργα τέχνης του μουσείου είναι βασισμένη στις αυτοκρατορικές συλλογές των δυναστείων Μινγκ και Τσινγκ που βρίσκονταν στην Απαγορευμένη Πόλη.

## Ιστορία του μουσείου

### Στην ηπειρωτική Κίνα
δεξιά|μικρογραφία| Ο θησαυρός του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων μεταφέρεται για να γλιτώσει από τις ιαπωνικές δυνάμεις κατά τη δεκαετία του 1930.
Το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων ιδρύθηκε αρχικά ως Μουσείο Ανακτόρων στην Απαγορευμένη Πόλη του Πεκίνου, στις 10 Οκτωβρίου 1925, λίγο μετά την εκδίωξη από την Απαγορευμένη Πόλη του Που Γι,   του τελευταίου αυτοκράτορα της Κίνας, από τον πολέμαρχο Φενγκ Γιουσιάνγκ. Τα αντικείμενα τα οποία περιλαμβάνονταν στο μουσείο αποτελούνταν από τιμαλφή που ανήκαν στην πρώην αυτοκρατορική οικογένεια.

Το 1931, λίγο αφότου είχε σημειωθεί το περιστατικό της Μαντζουρίας, η εθνικιστική κυβέρνηση διέταξε το μουσείο να προετοιμαστεί για εκκένωση, στέλνοντας τα πιο πολύτιμα περιεχόμενά του έξω από την πόλη έτσι ώστε να μην πέσουν στα χέρια του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού. Ως εκ τούτου, από τις 6 Φεβρουαρίου έως τις 15 Μαΐου του 1933, 13.491 κιβώτια από το Μουσείο Ανακτόρων καθώς και 6.066 κιβώτια με αντικείμενα από την Υπηρεσία Εκθέσεων Αρχαίων Αντικειμένων, τα Θερινά Ανάκτορα του Πεκίνου και την Αυτοκρατορική Ακαδημία Χανλίν μεταφέρθηκαν σε πέντε αποστολές στην πόλη της Σαγκάης.  Το 1936, η συλλογή μεταφέρθηκε στη Ναντζίνγκ μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής των αποθηκών στο ταοϊστικό μοναστήρι Chaotian Palace.  Καθώς ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός προχωρούσε περισσότερο στην ενδοχώρα κατά τη διάρκεια του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου, ο οποίος συγχωνεύθηκε με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που αποτελούσε ευρύτερη σύρραξη, η συλλογή του μουσείου μεταφέρθηκε προς τα δυτικά μέσω τριών διαδρομών σε διάφορα μέρη, όπως η Ανσούν και η Λεσάν, μέχρι την συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας το 1945. Το 1947, η συλλογή στάλθηκε πίσω στην αποθήκη στο Ναντζίνγκ.

### Στην Ταϊβάν
Ο Κινεζικός Εμφύλιος Πόλεμος συνεχίστηκε μετά την παράδοση του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού, με τελικό αποτέλεσμα την απόφαση του στρατηγού Τσιανγκ Κάι Σεκ να σταλούν όλα τα έργα τέχνης στην Ταϊβάν, η οποία, το 1945, είχε παραδοθεί στη Δημοκρατία της Κίνας. Όταν οι μάχες μεταξύ του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού και του στρατού του Κινεζικού Εθνικιστικού Κόμματος επιδεινώθηκαν το 1948, το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων του Πεκίνου καθώς και άλλα πέντε ιδρύματα πήραν την απόφαση να στείλουν ένα μέρος από τα πιο πολύτιμα αντικείμενά τους στην Ταϊβάν.  Ο Χανγκ Λι Γου, ο οποίος αργότερα θα γινόταν διευθυντής του μουσείου, ήταν το άτομο που επέβλεψε τη μεταφορά τμήματος της συλλογής του μουσείου σε τρεις αποστολές από τη Ναντσίνγκ μέχρι το λιμάνι Κίλουνγκ της Ταϊβάν ανάμεσα στον Δεκέμβριο του 1948 και τον Φεβρουάριο του 1949. Μέχρι τη στιγμή που τα αντικείμενα της συλλογής έφτασαν στην Ταϊβάν, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός είχε ήδη πάρει υπό τον έλεγχό του τη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων του Πεκίνου, επομένως η συλλογή δεν ήταν πλέον δυνατόν να σταλεί στην Ταϊβάν ολόκληρη. Στην Ταϊβάν μεταφέρθηκαν συνολικά 2.972 κιβώτια με αντικείμενα του μουσείου από την Απαγορευμένη Πόλη, τα οποία αντιστοιχούν στο 22 μόνο τοις εκατό των κιβωτίων που μεταφέρθηκαν αρχικά προς τα νότια, αν και τα αντικείμενα ήταν μερικά από τα καλύτερα της συλλογής.

Οι συλλογές αντικειμένων από το Εθνικό Μουσείο του Πεκίνου, από το Εθνικό Κεντρικό Μουσείο, από την Εθνική Κεντρική Βιβλιοθήκη και από την Εθνική Βιβλιοθήκη του Πεκίνου αποθηκεύτηκαν σε μια αποθήκη του σιδηροδρομικού σταθμού της Γιανγκ Μέι μετά τη μεταφορά τους μέσω του Στενού της Ταϊβάν, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στους αποθηκευτικούς χώρους ενός μύλου ζαχαροκάλαμου που βρισκόταν κοντά στην Ταϊτσούνγκ.  Το 1949, το Εκτελεστικό δημιούργησε το Κοινό Γραφείο Διοίκησης του Εθνικού Μουσείου του Πεκίνου, του Εθνικού Κεντρικού Μουσείου και της Εθνικής Κεντρικής Βιβλιοθήκης, έτσι ώστε να είναι σε θέση να επιβλέπει την οργάνωση της συλλογής.  Για λόγους ασφαλείας, το Κοινό Γραφείο Διοίκησης επέλεξε το ορεινό χωριό Μπεϊγκού, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Γουεφένγκ της Ταϊτσούνγκ, ως νέο χώρο αποθήκευσης για τη μουσειακή συλλογή.  Τη χρονιά που ακολούθησε, η συλλογή η οποία ήταν αποθηκευμένη στον μύλο ζαχαροκάλαμου μεταφέρθηκε στη νέα τοποθεσία στο Μπεϊγκού. 

Με την αποκατάσταση της Εθνικής Κεντρικής Βιβλιοθήκης το 1955, η συλλογή η οποία προήλθε από την Εθνική Βιβλιοθήκη του Πεκίνου ενσωματώθηκε ταυτόχρονα με τη συλλογή της Εθνικής Κεντρικής Βιβλιοθήκης.  Το Κοινό Γραφείο Διοίκησης του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων του Πεκίνου και το αντίστοιχο Γραφείο του Εθνικού Κεντρικού Μουσείου παρέμειναν στο χωριό Μπεϊγκού άλλα δέκα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας αυτής, ο οργανισμός έλαβε επιχορήγηση από το Asia Foundation με στόχο την κατασκευή μιας μικρής κλίμακας εκθεσιακής αίθουσας την άνοιξη του 1956.  Ο εκθεσιακός χώρος, ο οποίος άνοιξε τον Μάρτιο του 1957, χωρίστηκε σε τέσσερις γκαλερί στις οποίες ήταν δυνατό να είναι εκτεθειμένα περισσότερα από 200 αντικείμενα.

Το φθινόπωρο του 1960, ο φορέας έλαβε επιχορήγηση ύψους 32 εκατομμυρίων νέων δολαρίων Ταϊβάν από την αμερικανική υπηρεσία AID.  Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας κατέβαλε επίσης περισσότερα από 30 εκατομμύρια νέα δολάρια Ταϊβάν για τη δημιουργία ενός ειδικού ταμείου με στόχο την κατασκευή ενός μουσείου στο προάστιο Γουαϊσανσί της Ταϊπέι. Η κατασκευή του μουσείου στο Γουαϊσανσί ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1965.  Ο νέος χώρος του μουσείου πήρε το όνομα «Μουσείο Τσουνγκ Σαν» για να τιμηθεί ο ιδρυτής της Δημοκρατίας της Κίνας, Σουν Γιατ Σεν και άνοιξε για πρώτη φορά στο κοινό κατά την εκατονταετηρίδα των γενεθλίων του Σουν Γιατ Σεν. Από τότε, το μουσείο στην Ταϊπέι διαχειρίζεται, συντηρεί και εκθέτει τις συλλογές του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων του Πεκίνου καθώς και του Εθνικού Κεντρικού Μουσείου.

## Αρχιτεκτονική του μουσείου
μικρογραφία| Η κεντρική αίθουσα της βόρειας πτέρυγας του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων

### Βόρεια πτέρυγα
Το κεντρικό κτήριο του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων στην Ταϊπέι σχεδιάστηκε από τον Χουάνγκ Μπαογιού και οικοδομήθηκε από τον Μάρτιο του 1964 έως τον Αύγουστο του 1965.   Λόγω της ανεπάρκειας του χώρου για να εκτεθούν πάνω από 600.000 αντικείμενα, το μουσείο υποβλήθηκε σε διαδοχικές επεκτάσεις. Η πρώτη από αυτές έγινε το 1967 και οι επόμενες το 1970, το 1984 και το 1996, αντίστοιχα.  Το 2002, το μουσείο υποβλήθηκε σε μια μεγάλη ανακαίνιση με κόστος 21 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Με τον τρόπο αυτόν, το μουσείο ανακαινίστηκε για να γίνει πιο ευρύχωρο αλλά και πιο μοντέρνο.   Με την ανακαίνιση έκλεισαν τα δύο περίπου τρίτα αυτής της πτέρυγας του μουσείου και το μουσείο άνοιξε ξανά επίσημα τον Φεβρουάριο του 2007.  

Οι μόνιμες εκθέσεις ζωγραφικής και καλλιγραφίας του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων εναλλάσσονται η μία την άλλη μία φορά κάθε τρεις μήνες.  Περίπου 3.000 από τα κομμάτια των συλλογών του μουσείου μπορούν να εκτείθενται σε μια δεδομένη στιγμή.  Αν και σύντομες, αυτές οι εκθέσεις είναι εξαιρετικά δημοφιλείς. Το 2014, το μουσείο έχει διοργανώσει τις τρεις κορυφαίες εκθέσεις με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, με εκθέματα όπως πίνακες και καλλιγραφικά έργα του Τανγκ Γιν, καθώς και απεικονίσεις του Αυτοκράτορα Κιαν Λονγκ από τη δυναστεία Τσινγκ τα οποία εξετάστηκαν εκ νέου από σύγχρονους καλλιτέχνες. 

#### Κήπος Σισάν
δεξιά|μικρογραφία| Ο κήπος Σισάν
δεξιά|μικρογραφία| Ο κήπος Σίντε
Ο κήπος Σισάν στεγάζεται στο συγκρότημα του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων. Αυτός ο κλασικός κήπος σε στιλ των κινέζικων δυναστειών Σονγκ και Μινγκ καλύπτει μια έκταση 1,88 εκταρίων (τα οποία ισοδυναμούν με 18.800 τετραγωνικά μέτρα).  Ο κήπος Σισάν ενσωματώνει τις αρχές διαφορετικών κλάδων όπως το φενγκ σούι, η κινεζική αρχιτεκτονική, η κατάλληλη διαχείριση του νερού, η αρχιτεκτονική τοπίου καθώς και η κινεζική λαογραφία. Στον κήπο, ο οποίος ολοκληρώθηκε και άνοιξε το 1985, περιλαμβάνονται πολυάριθμες λιμνούλες, υδάτινα έργα και ξύλινα κινέζικα κιόσκια. Υπάρχει επίσης ένας δεύτερος κήπος που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά και είναι γνωστός ως ο κήπος Σίντε. 

#### Κατοικία Τσανγκ Ντάι Σιεν
Στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων υπάρχει επίσης και η κατοικία του Κινέζου ζωγράφου Τσανγκ Ντάι Σιεν, η οποία βρίσκεται επίσης στο Σιλίν της Ταϊπέι. Η κατοικία, γνωστή ως Κατοικία Τσανγκ Ντάι Σιεν ή Κατοικία της Μάγια, άρχισε να κατασκευάζεται το 1976 και ολοκληρώθηκε το 1978.  Πρόκειται για ένα διώροφο κτήριο με κήπους σε κινέζικο στιλ οι οποίοι καταλαμβάνουν μια έκταση περίπου 1.911 τετραγωγνικών μέτρων. Μετά το θάνατο του Τσανγκ Ντάι Σιεν το 1983, τόσο το σπίτι όσο και οι κήποι δωρίστηκαν στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων και μετατράπηκαν σε μουσείο και μνημείο αντίστοιχα.

### Νότια πτέρυγα
Η νότια πτέρυγα του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων βρίσκεται στο Ταϊμπάο της περιοχής Τσιάγι της Ταϊβάν και εκτείνεται σε μια έκταση γης 70 εκταρίων (τα οποία ισοδυναμούν με 700.000 τεταγωνικά μέτρα). Στις εγκαταστάσεις της νότιας πτέρυγας υπάρχουν επίσης λίμνη και κήπος ασιατικού στιλ. Ο σχεδιασμός για την κατασκευή της νότιας πτέρυγας ξεκίνησε το 2000.  Το κτήριο επρόκειτο να σχεδιαστεί από τον αρχιτέκτονα Αντουάν Πρεντόκ και άρχισε να κατασκευάζεται το 2005. Παρ' όλα αυτά, λόγω σοβαρών κατασκευαστικών καθυστερήσεων και διαφωνιών ανάμεσα στους εργολάβους και το μουσείο, η εταιρεία αποσύρθηκε από το έργο το 2008.  Ο διευθυντής του μουσείου Τσου Κουνγκ Σιν δήλωσε τον Αύγουστο του 2010 ότι ο νέος αρχιτέκτονας Κρις Γιάο επρόκειτο να ξεκινούσει το έργο, το οποίο θα ολοκλρωνόταν το 2015.   Το έργο κόστισε 7,9 δισεκατομμύρια νέα δολάρια Ταϊβάν (τα οποία ισοδυναμούν με 268 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) και καταλαμβάνει μια έκταση πάνω από 70 εκτάρια (700.000 τετραγωνικά μέτρα).  Το ίδιο το μουσείο, 9.000 τετραγωνικών μέτρων στο σύνολό του,  σχεδιάστηκε από την εταιρεία Artech Inc. με έδρα την Ταϊβάν και είναι τόσο ανθεκτικό σε σεισμούς όσο και σε πλημμύρες.  Μετά τα εγκαίνιά του στις 28 Δεκεμβρίου 2015, στο κτήριο υπήρξε σημαντική διαρροή νερού, η οποία επέβαλε το κλείσιμό του τον Απρίλιο του 2016. Η νότια πτέρυγα άνοιξε εκ νέου στις 23 Αυγούστου του 2016, αφού ολοκληρώθηκαν οι επισκευές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων με τη διαρροή νερού. 

## Συλλογές
Νεφρίτης

Πλήρεις έλεγχοι των εκθεμάτων έχουν πραγματοποιηθεί τρεις φορές: το 1951-1954, το 1989-1991 και το 2008-2012, από τότε που το μουσείο άρχισε να φέρνει της συλλογές του στην Ταϊβάν, ξεκινώντας από το 1948.  Σύμφωνα με επίσημη έκθεση, το μουσείο φιλοξενεί αντικείμενα κινεζικής καλλιγραφίας, πορσελάνες, μπρούτζινα αντικείμενα, πίνακες ζωγραφικής, νεφρίτες και πολλά άλλα αντικείμενα, από τα οποία το 22% (δηλαδή 2.972 από τα 13.491 κιβώτια) μεταφέρθηκαν αρχικά προς τα νότια από την Απαγορευμένη Πόλη.  Τα υπόλοιπα αντικείμενα τα οποία προστέθηκαν περιλαμβάνουν μεταφορές από άλλα ιδρύματα, διάφορες δωρεές καθώς και αγορές που έγιναν από το ίδιο το μουσείο. Ένας μεγάλος αριθμός από αυτά τα αντικείμενα μεταφέρθηκαν από τον Τσιάνγκ Κάι Σεκ πριν οι δυνάμεις του Κινεζικού Εθνικιστικού Κόμματος εγκαταλείψουν την ηπειρωτική χώρα το 1949.  Το μουσείο έχει συγκεντρώσει σχεδόν 700.000 αντικείμενα σημαντικής ιστορικής ή καλλιτεχνικής αξίας. Με μια συλλογή αυτού του μεγέθους, μόνο το 1% της συλλογής είναι δυνατό να εκτίθεται ανά πάσα στιγμή. Η υπόλοιπη συλλογή είναι αποθηκευμένη σε ελεγχόμενες θερμοκρασίες. 

Το μουσείο φιλοξενεί πολλά πολύτιμα αντικείμενα τα οποία αποτελούν τα καλύτερα κομμάτια της συλλογής του και είναι παγκοσμίως γνωστά. Οι αρχαιότητες οι οποίες βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων καλύπτουν μια περίοδο χιλιάδων χρόνων με μια ποικιλία ειδών. 

### Μεταλλικά αντικείμενα
Μεταξύ των συλλογών από μπρούτζινα αντικείμενα που διαθέτει τοΕθνικό Μουσείο Ανακτόρων, το Σονγκ Σου Σονγκ (η καμπάνα των Σου), η οποία είχε παραγγελθεί από τον βασιλιά Λι της δυναστείας των Σου, είναι το πιο σημαντικό μουσικό όργανο που χυτεύτηκε με βασιλικό διάταγμα του Λι.  Το Μάο Γκονγκ Ντινγκ (Καζάνι του Άρχοντα του Μάο) της ύστερης δυτικής δυναστείας των Σου (1046–771 π.Χ.) φέρει τις μεγαλύτερες κινεζικές μπρούτζινες επιγραφές που έχουν διασωθεί μέχρι στιγμής.

Το 1995, το μουσείο απέκτησε το Ταΐχε Σακουαμούνι, ένα άγαλμα του Σιντάρτα Γκαουτάμα από τη βόρεια δυναστεία των Γουέι, το οποίο αντιπροσωπεύει μια κομβική αλλαγή από το πρώιμο ινδικό στιλ στο κινεζικό βουδιστικό στιλ.  

### Κεραμικά αντικείμενα
Με 21 από λιγότερα από 80 σωζόμενα κομμάτια, το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή κεραμικών Ρου στον κόσμο,  τα οποία είναι από τα σπανιότερα κινέζικα κεραμικά, κατασκευασμένα αποκλειστικά για την αυλή, καθώς και έναν από τους πέντε μεγάλους κλιβάνους της δυναστείας Σονγκ (960– 1279), μαζί με πορσελάνες Ντινγκ, Γιουν, Γκουάν και Γκε.   Ρο μουσείο έχει σημαντικές συλλογές με όλα τα παραπάνω.

### Σκαλιστά
Ένα από τα πιο δημοφιλή κομμάτια γλυπτικής από νεφρίτη στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων είναι το λάχανο από νεφρίτη,  ένα κομμάτι από νεφρίτη σκαλισμένο σε σχήμα λάχανου και με μια μεγάλη και μια μικρή ακρίδα κρυμμένη στα φύλλα. Τα κατσαρά ημιδιαφανή φύλλα του οφείλονται στον αριστοτεχνικό συνδυασμό των διαφόρων φυσικών χρωμάτων του νεφρίτη ο οποίος αναδημιουργεί τις χρωματικές παραλλαγές ενός πραγματικού λάχανου.  Η πέτρα σε σχήμα κρέατος εκτίθεται συχνά μαζί με το λάχανο από νεφρίτη.  

Στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων εκτίθενται και διάφορα άλλα σκαλιστά υλικά από υλικά όπως μπαμπού, ξύλο, ελεφαντόδοντο, κέρας ρινόκερου και κουκούτσια φρούτων.  Το σκαλισμένο καράβι από πέτρα ελιάς, σκαλισμένο από τον Τσεν Ζουσάνγκ, είναι ένα μικροσκοπικό σκάφος λαξευμένο από μια πέτρα ελιάς. 

### Ζωγραφική και καλλιγραφία
Οι πίνακες στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων χρονολογούνται από την περίοδο της δυναστείας Τανγκ (618–907) έως τη σύγχρονη εποχή.  Η συλλογή καλύπτει πάνω από χίλια χρόνια κινεζικής ζωγραφικής και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ειδών, όπως τοπία, λουλούδια και πουλιά, φιγούρες κ.τ.λ. Ανάμεσα στους πιο δημοφιλείς πίνακες της συλλογής είναι το *Qing Palace Version of Along the River During the Qingming Festival* από πέντε ζωγράφους της δυναστείας Τσινγκ. 

Το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων διαθέτει επίσης μια τεράστια συλλογή έργων καλλιγραφίας από τα χέρια μεγάλων καλλιγράφων, μελετητών και σημαντικών αυλικών στην ιστορία της κινεζικής αυτοκρατορίας. Τα έργα καλλιγραφίας χρονολογούνται από τις δυναστείες Τζιν (266–420) και Τανγκ (618–907), με ποικιλία από στιλ.

### Σπάνια βιβλία και έγγραφα
Τα σπάνια βιβλία που φιλοξενούνται στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων κυμαίνονται από τα χρόνια των δυναστειών Σονγκ (960–1279) και Γιουάν (1271–1368) έως την εποχή των δυναστειών  Μινγκ (1368–1644) και Τσινγκ (1644–1912). Ο αριθμός αυτών των βιβλίων ανέρχονται σε πάνω από 200.000 τόμους.   Η *[[Εγκυκλοπαίδεια Γιονγκλέ]]* είναι μεταξύ των εκθεμάτων αυτών.  

Τα ιστορικά έγγραφα στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων περιλαμβάνουν ένα σύνολο αρχείων των Μαντσού τα οποία είναι είναι μια κύρια πηγή της πρώιμης ιστορίας του Μαντσού.  Άλλα επίσημα έγγραφα, όπως για παράδειγμα τα αρχεία της αυλής, είναι διαθέσιμα για έρευνα πάνω στην ιστορία της δυναστείας Τσινγκ.

### Εκθέσεις στο εξωτερικό
μικρογραφία| Είσοδος της βόρειας πτέρυγας του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων
Λόγω των φόβων ότι τα αντικείμενα μπορεί να κατασχεθούν και να διεκδικηθούν από την Κίνα λόγω του αμφιλεγόμενου πολιτικού καθεστώτος της Ταϊβάν, το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων δεν πραγματοποιεί εκθέσεις στην ηπειρωτική Κίνα. Από την ίδρυση του μουσείου το 1965 στην Ταϊπέι, το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων έχει πραγματοποιήσει μόνο έξι μεγάλες υπερπόντιες εκθέσεις σε χώρες που έχουν ψηφίσει νόμους για την αποτροπή δικαστικής κατάσχεσης των θησαυρών: στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1996, στη Γαλλία το 1998, στη Γερμανία το 2003, στην Αυστρία το 2008, στην Ιαπωνία το 2014 και στην Αυστραλία το 2019.   

Παλαιότερες εκθέσεις που έλαβαν χώρα στο εξωτερικό είναι οι εξής: 

* 1935: «Διεθνής Έκθεση Κινεζικής Τέχνης του Λονδίνου» στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών του Λονδίνου.
* 1940: "Έκθεση κινεζικής τέχνης" στη Μόσχα κα το Λένινγκραντ.
* 1961: "Έκθεση Αρχαίας Κινεζικής Τέχνης" στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής: στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον, στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, στην Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγου και στο Μουσείο Ντε Γιανγκ.
* 1973: "Έκθεση Κίνας" στη Σεούλ της Νότιας Κορέας.
* 1991: "Με την ευκαιρία του 1492: η τέχνη της Εποχής των Εξερευνήσεων" στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον.
* 1996: "Θησαυροί της Αυτοκρατορικής Κίνας" στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγου, στο Μουσείο Ασιατικής Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο και στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον.
* 1998: «Αυτοκρατορία της Μνήμης» στο Γκραν Παλέ στο Παρίσι.
* 1999: Έκθεση του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων στην Κεντρική Αμερική.
* 2000: «Ταοϊσμός και κινεζική τέχνη», στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγου και στο Μουσείο Ασιατικής Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο.
* 2003: «Treasures of the Son of Heaven», στο Βερολίνο και στη Βόννη.
* 2005: "Museum of World Culture Expo Korea" στην Κορέα.
* 2005: «Η Μογγολική Αυτοκρατορία – Ο Τζένγκις Χαν και η γενιά του» στο Μουσείο Ανθρωπολογίας στο Μόναχο.
* 2006: "Μαγευτικά χρόνια της αυλής των Τσινγκ (1662–1795)" στο Εθνικό Μουσείο Ασιατικών Τεχνών - Γκιμέ της Γαλλίας.
* 2007: «Σαγκάη – Μοντέρνα Τέχνη» στην Ιαπωνία.
* 2008: «Αυτοκρατορικοί Θησαυροί» στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης.
* 2014: "Οι πολύτιμοι θησαυροί του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων της Ταϊπέι" στο Εθνικό Μουσείο του Τόκιο και στο Εθνικό Μουσείο της Κιούσου. 
* 2019: «Ουρανός και γη στην κινεζική τέχνη» στην Πινακοθήκη της Νέας Νότιας Ουαλίας.

## Διοίκηση
δεξιά|μικρογραφία| Διοικητικό κτήριο της βόρειας πτέρυγας του Εθνικού Μουσείου Ανακτόρων
Το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων διοικήθηκε από πολλούς διευθυντές όλα αυτά τα χρόνια:  

### Κατάλογος διευθυντών

## Αντιπαραθέσεις και επικρίσεις

### Διαφωνίες ιδιοκτησίας
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Ίαν Τζόνσον, πολλά πολιτιστικά αντικείμενα στην ηπειρωτική χώρα καταστράφηκαν υπό την κομμουνιστική κυριαρχία και κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης. Γι' αυτό το Κινεζικό Εθνικιστικό Κόμμα έχτισε το νέο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων ώστε να δείξει ότι η Ταϊβάν είναι η καλύτερη εκδοχή της Κίνας. Τώρα που το κινεζικό κομμουνιστικό κόμμα έχει επαναπροσδιορίσει την αποστολή του για να προστατεύσει το πολιτιστικό παρελθόν της Κίνας, το Πεκίνο ζήτησε την επιστροφή των αντικειμένων που εκτίθενται στην Ταϊπέι. Το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων αρνείται να το πράξει αυτό και δεν δανείζει τα εκθέματα ούτε σε άλλες χώρες, από φόβο μήπως επαναπατριστούν έμμεσα στην ηπειρωτική Κίνα. 

Εν μέσω καλύτερων σχέσεων ανάμεσα στα δύο μουσεία τα τελευταία χρόνια, το Μουσείο Ανακτόρων στο Πεκίνο έχει δανείσει κειμήλια στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων από το 2009.  Ο επιμελητής του μουσείου του Ανακτόρων, Σενγκ Σινμιάο, δήλωσε ότι τα έργα τέχνης τόσο στα μουσεία της ηπειρωτικής χώρας όσο και στα μουσεία της Ταϊβάν είναι «η πολιτιστική κληρονομιά της Κίνας που ανήκει από όλους τους ανθρώπους πέρα από τα στενά της Ταϊβάν». 

### Παράνομη ιδιοποίηση
Ορισμένα κινεζικά αντικείμενα που χρονολογούνται από τις δυναστείες Τανγκ και Σονγκ, μερικά από τα οποία ανήκαν στον αυτοκράτορα Σενζόνγκ, ήταν προϊόντα ανασκαφών και στη συνέχεια περιήλθαν στα χέρια του στρατηγού του Κινεζικού Εθνικιστικού Κόμματος Μα Χονγκούι, ο οποίος αρνήθηκε να παραδώσει τα ευρήματα στο κράτος. Μεταξύ των αντικειμένων ήταν μια λευκή μαρμάρινη πλάκα από τη δυναστεία των Τανγκ, χρυσές πόρπες και ζώνες από μέταλλο. Μόνο μετά τον θάνατο του Μα, η σύζυγός του πήγε το 1971 από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στην Ταϊβάν για να φέρει τα τέχνεργα στον Τσιανγκ Κάι Σεκ, ο οποίος τα παρέδωσε στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων. 

### Ανησυχίες περί ασφάλειας
Τον Οκτώβριο του 2022, αποκαλύφθηκε ότι τρία αντικείμενα από τις δυναστείες Μινγκ και Τσινγκ, αξίας 77 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, είχαν υποστεί ζημιές. Σε απάντησή του στις σχετικές ερωτήσεις, το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων παραδέχτηκε ότι τον Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του ίδιου έτους βρέθηκαν σπασμένα δύο φλιτζάνια τσαγιού και ότι τον Μάιο είχε πέσει ένα πιάτο. Ο διευθυντής Γου Μι Τσα υποψιαζόταν ότι τα φλιτζάνια του τσαγιού μπορεί να είχαν καταστραφεί λόγω των μη ικανοποιητικών πρακτικών αποθήκευσης, τις οποίες το μουσείο προσπαθεί να βελτιώσει. 

Τον Αύγουστο του 2022, οι στρατιωτικές ασκήσεις του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού στην Ταϊβάν προκάλεσαν ανησυχίες σχετικά με την πιθανή ασφάλεια των αντικειμένων τα οποία βρίσκονταν στο Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων. Ο πρώην διευθυντής του μουσείου Τσου Κουνγκ Σιν πρότεινε τη δημιουργία ενός σχεδίου για την αποθήκευσή τους στις σήραγγες του βουνού εκεί κοντά. Αφού στάλθηκαν αρχικά στην Ταϊβάν, τα έργα τέχνης αποθηκεύτηκαν για πρώτη φορά μέσα σε σήραγγες στο Ταϊτσούνγκ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 για να μεταφερθούν τελικά στην Ταϊπέι, όπου χτίστηκε το Εθνικό Μουσείο Ανακτόρων. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Southern Branch of the National Palace Museum official website 
* Chiang Dai-chien residence Archived 27 November 2019 at the Wayback Machine
* Virtual tour of the National Palace Museum provided by Google Arts & Culture

Κατηγορία:Μουσεία ασιατικής τέχνης
Κατηγορία:Κινεζικός πολιτισμός
Κατηγορία:Ταϊπέι