open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λαρίσα Ποπουγκάεβα

Η **Λαρίσα Ποπουγκάεβα** (; 3 Σεπτεμβρίου 1923 - 19 Σεπτεμβρίου 1977) ήταν Σοβιετική γεωλόγος, υποψήφια για γεωλογικές και ορυκτολογικές επιστήμες (1970), μία  από αυτούς, που ανακάλυψαν αποθέματα διαμαντιών στην ΕΣΣΔ.

## Βιογραφία
Η Λαρίσα γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1923 στην Καλούγκα. Ο πατέρας της, Ανατόλι Γκριντσεβίτς, γραμματέας της επιτροπής κόμματος της επαρχίας Πριγκορόντνι στην Οδησσό, πυροβολήθηκε το 1937. Η μητέρα της, Όλγα  Γκριντσεβίτς, είναι κριτικός τέχνης του Λένινγκραντ.

Το 1937, μετά το θάνατο του πατέρα της, μαζί με τη μητέρα της και τη γεννημένη στην Οδησσό αδερφή της Ιρίνα, η Λαρίσα επέστρεψε στο Λένινγκραντ. Το 1941 αποφοίτησε από το σχολείο και εισήλθε στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ.

Η Λαρίσα Γκριντσεβίτς ήρθε αντιμέτωπη με το Ανατολικό μέτωπο στη Μόσχα, όπου, μαζί με άλλους σπουδαίους μαθητές αποφοίτων από τα σχολεία του Λένινγκραντ στάλθηκαν με ειδική άδεια στην παν-Ενωτική αγροτική έκθεση. Στην αρχή του πολέμου, αυτή η ομάδα έμεινε επ' αόριστον στη Μόσχα. Εν τω μεταξύ, η μητέρα και η αδελφή της Λαρίσας έφυγαν κατά την εκκένωση προς τα Ουράλια.

Τον Σεπτέμβριο του 1941, η Λαρίσα έφτασε στο Μολότοφ, όπου εκκενώθηκε η μητέρα και η τετράχρονη αδερφή της. Εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Μολότοφ (τώρα Κρατικό Πανεπιστήμιο Περμ). Αποφοίτησε από τα σεμινάρια νοσηλευτικής, και  εργάστηκε στην κλινική. Στη συνέχεια αποφοίτησε από τα σεμινάρια των πολυβόλων.

Από τον Απρίλιο του 1942 έως τον Ιούλιο του 1945, ήταν εθελοντής στο τμήμα αεροπορικής άμυνας της Μόσχας, ο διοικητής του πληρώματος όπλων, προήχθη στο αξίωμα του κατώτερου λοχία.

Το 1950 αποφοίτησε από το Τμήμα Ορυκτολογίας του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ. Ταυτόχρονα με τις σπουδές της εργάστηκε για τρία χρόνια ως γεωλόγος-εξερευνητής σε διάφορες αποστολές της Βορειοδυτικής Γεωλογικής Διοίκησης.

Ήδη το 1950, το έργο της στο βόρειο τμήμα της περιοχής του Ιρκούτσκ συνδέθηκε με διαμάντια. Το καλοκαίρι του 1951 βρισκόταν σε μια αποστολή στα Υποπολικά Ουράλια. Το 1952, η Λαρίσα παντρεύτηκε τον καθηγητή LISI Βίκτορ Ποπουγκάεφ.

Τον Ιούνιο του 1954, η Λαρίσα  Ποπουγκάεβα ανακάλυψε μια επιφάνεια κιμπερλίτη, που αργότερα ονομάστηκε ορυχείο Ζαρνίτσα. Το επόμενο έτος, άλλοι 10 αγωγοί άνοιξαν σε αυτήν την τοποθεσία.

Η Λαρίσα  Ποπουγκάεβα πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1977 από απόφραξη και ρήξη της αορτής.

## Μνήμη
Το όνομα της Λαρίσα  Ποπουγκάεβα δόθηκε σε ένα διαμάντι βάρους 29,4 καρατίων (περίπου 12&nbsp;mm σε πλάτος). Οι δρόμοι στις διαμαντένιες πόλεις του Ουντάτσνι και του Αϊχάλ φέρουν το όνομά της. Στην Γιακούτια, στην πόλη της Ουντάτσνι, χτίζεται ένα μνημείο για τη Λαρίσα  Ποπουγκάεβα.

## Βραβεία
* Μετάλλιο για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945 (1945)
* Τάγμα του Λένιν (1957)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες
Ντίβνα Βέκοβιτς

Η **Ντίβνα Βέκοβιτς** (1886-1944) είναι γυναίκα από το Μαυροβούνιο που έγινε η πρώτη γυναίκα ιατρός στη χώρα. Εκτός από το ότι ήταν γιατρός κατά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βέκοβιτς ήταν επίσης ανθρωπιστής και μεταφράστρια λογοτεχνίας. Ως μεταφράστρια, ήταν η πρώτη που μετέφρασε το *[[Το στεφάνι του βουνού|The Mountain Wreath]]* (επίσης γνωστό ως *The Mountain of Wreath* ) από τη σερβική γλώσσα στη γαλλική γλώσσα. *Το Mountain Wreath* είναι ένα γνωστό ποίημα και έργο στη λογοτεχνία του Μαυροβουνίου που γράφτηκε από τον Πρίγκιπα-Επίσκοπο και ποιητή Πέτρο Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος. Η Βέκοβιτς μετέφρασε και άλλα ποιήματα, όπως αυτό του Σέρβου ποιητή Γιοβάν Γιοβάνοβιτς Ζμάι.

Συνέχισε τη δουλειά της ως ιατρός μέχρι το θάνατό της πριν από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαυροβούνιοι ιατροί
Γκιντάρε Σκάιστε

Η **Γκιντάρε Σκάιστε** (το γένος Σιμονίτε, γεννημένη στις 4 Αυγούστου 1981 στο Κάουνας) είναι Λιθουανή πολιτικός, μέλος του κοινοβουλίου της Λιθουανίας  για την εκλογική περιφέρεια Panemunė, οικονομολόγος καιι κάτοχος διδακτορικού των Κοινωνικών Επιστημών. Ήταν Δημοτική Σύμβουλος του Κάουνας μεταξύ 2007 και 2016.

Στις 7 Δεκεμβρίου 2020, η Σκάιστε ορίστηκε ως υπουργός Οικονομικών στο Υπουργικό Συμβούλιο της Σιμονίτε.

Η Σκάιστε αποφοίτησε από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κάουνας το 2010 με πτυχίο Οικονομικών. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στα Οικονομικά (2011) από το Πανεπιστήμιο Μύκολας Ρομέρις και διδακτορικού στις Κοινωνικές Επιστήμες (2016).

Εργάστηκε ως ειδική στο Λιθουανικό Ινστιτούτο Κοινωνικής Ανάπτυξης Αγοράς. Η Σκάιστε είναι επίσης μέλος της Λιθουανικής Ένωσης Τουφεκιοφόρων και Επίτιμο Μέλος της Λιθουανικής Κοινότητας της Συνθήκης του Ατλαντικού.  

Από το 2005, η Σκάιστε είναι μέλος του κόμματος Ένωση της Πατρίδας. Μεταξύ 2007 και 2016 ήταν Δημοτική Σύμβουλος του Κάουνας. Το 2016 εξελέγη μέλος της Βουλής της Δημοκρατίας της Λιθουανίας.

## Άλλες δραστηριότητες
* Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ), Ex-Officio Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (από το 2020) 
* Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ), Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (από το 2020) 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* https://www.lrs.lt/sip/portal.show?p_r=35299&p_k=1&p_a=498&p_asm_id=71923 

Κατηγορία:Λιθουανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σύνθια Τέρνερ

Η **Σύνθια Τέρνερ** (1932 - 1 Φεβρουαρίου 2021) ήταν πιανίστα από τη Μάλτα. Ήταν η πιο γνωστή πιανίστα της Μάλτας και μία από τους πιο διάσημους μουσικούς της.  Έπαιξε για τη βασίλισσα Ελισάβετ κατά τη διάρκεια μίας βασιλικής παράστασης στο θέατρο Manoel στις 15 Νοεμβρίου 1967. Έδωσε παραστάσεις σε θέατρα και έπαιξε στο καλωδιακό ραδιόφωνο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση στη Μάλτα, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Αίγυπτο.

Έλαβε πολλά βραβεία. Έγινε μέλος στο Τάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων και έγινε συνεργάτης της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής στο Λονδίνο.

Το 1987, όταν το Εθνικό Συμβούλιο Γυναικών της Μάλτας ίδρυσε τον Διαγωνισμό Μουσικής Bice Mizzi Vassallo, η Τέρνερ ήταν μέλος της οργανωτικής επιτροπής και προήδρευσε της κριτικής επιτροπής για όλες τις εκδόσεις του διαγωνισμού.

Έγινε μέλος του Εθνικού Τάγματος Αξίας το 2004, μία από τις υψηλότερες τιμές του κράτους της Μάλτας.

## Προσωπική ζωή
Η Τέρνερ γεννήθηκε στη Βαλέτα το 1932. Πήγε στο σχολείο της Μονής της Ιερής Καρδιάς. Παντρεύτηκε τον Άντονι Καράουν και είχαν δύο γιους: τον Νίκολας και τον Κρίστοφερ. Είχε πέντε εγγόνια. 

## Θάνατος
Η Τέρνερ έπαθε κάταγμα ισχίου και καρπού και μετά νόσησε από COVID-19 κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 στη Μάλτα. Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 2021, στα 88 της χρόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πιανίστες
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εκατερίνα Κοβαλέβσκαγια

Η **Εκατερίνα Κοβαλέβσκαγια** (, 17 Απριλίου 1974,  Ροστόφ Ον Ντον) είναι Ρωσίδα σκακίστρια με τίτλους FIDE International Master (IM) και Woman Grandmaster (WGM). Κέρδισε το Ρωσικό Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών το 1994 και το 2000  και ήταν δεύτερη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών 2004. Με αυτό το τελευταίο επίτευγμα της, κέρδισε τον τίτλο της International Master.

Η Κοβαλέβσκαγια κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ατομικού Σκακιού Γυναικών το 2000 και το 2001.

Έπαιξε για τη ρωσική εθνική ομάδα στους Ολυμπιάδες Σκακιού Γυναικών του 1994, 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Παγκόσμιας Ομάδας Γυναικών του 2007, 2009 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομαδικού Σκακιού Γυναικών του 2005 και 2007.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ekaterina Kovalevskaya chess games at 365Chess.com
* Ekaterina Kovalevskaya player profile and games at Chessgames.com

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ρωσίδες
Κατηγορία:Ρώσοι σκακιστές
Ανώτερη Παλαιολιθική

Η **Ανώτερη Παλαιολιθική**, γνωστή και ως Ύστερη Εποχή του Λίθου, είναι η τρίτη και τελευταία υποδιαίρεση της Παλαιολιθικής ή Εποχής του Λίθου. Καλύπτει την περίοδο 50.000 με 12.000 χρόνια πριν από το σήμερα (αρχή της Ολόκαινου Εποχής) σύμφωνα με ορισμένες θεωρίες οι οποίες συμπίπτουν με την εμφάνιση της νεοτερικής συμπεριφοράς στους πρώτους σύγχρονους ανθρώπους, οι οποίοι έζησαν μέχρι την έλευση της Νεολιθικής Επανάστασης και της γεωργίας.

Ο ανατομικά σύγχρονος άνθρωπος (δηλαδή ο Homo sapiens) πιστεύεται ότι εμφανίστηκε στην Αφρική πριν από περίπου 300.000 χρόνια, αν κι ορισμένοι υποστήριξαν ότι αυτός ο τρόπος ζωής άλλαξε ελάχιστα από τον τρόπο ζωής των ανθρώπων της Μέσης Παλαιολιθικής Εποχής, μέχρι πριν από περίπου 50.000 χρόνια, όταν σημειώθηκε μια σημαντική αύξηση στην ποικιλομορφία των αντικειμένων. Αυτή η περίοδος συμπίπτει με τη μετανάστευση των σύγχρονων ανθρώπων από την Αφρική σε όλη την Ασία και την Ευρασία, γεγονός που συνέβαλε στη μετανάστευση των Νεάτερνταλ (Homo neanterthalensis).

Η Ανώτερη Παλαιολιθική περιλαμβάνει τις πρώτες γνωστές αποδείξεις για τους οργανωμένους οικισμούς, που είχαν τη μορφή καταυλισμών και ορισμένοι περιείχαν λάκκους αποθήκευσης. Άνθισαν τα καλλιτεχνικά έργα μέσω της ζωγραφικής των σπηλαίων, των πετρογλυφικών, των γλυπτών και των χαρακτικών σε οστά ή ελεφαντόδοντο. Έρχονται στην επιφάνεια και τα πρώτα στοιχεία για την αλιεία χάρη στα αντικείμενα που ανακαλύπτονται σε μέρη όπως στο σπήλαιο Blombos στη Νότια Αφρική. Εμφανίστηκαν πιο περίπλοκες κοινωνικές ομάδες, εμφανίστηκε μεγαλύτερη ποικιλία και αξιοπιστία στην εξεύρεση της τροφής αλλά και πιο εξειδικευμένοι τύποι εργαλείων. Αυτές οι εξελίξεις συνέβαλαν πιθανότατα στην ενίσχυση της ταυτότητας ή της εθνικότητας των ομάδων.

Η κατοίκηση στην Αυστραλία πιθανόν πραγματοποιήθηκε πριν από περίπου 60 χιλιετίες. Η Ευρώπη κατοικήθηκε πριν από περίπου 45 χιλιετιές. Είναι γνωστό πως οι ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι επεκτάθηκαν βόρεια προς τη Σιβηρία μέχρι τον 58ο παράλληλο πριν από περίπου 45 χιλιετίες. Οι δυο Αμερικές κατοικήθηκαν κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, με τους πληθυσμούς της Ανατολικής και Κεντρικής Ασίας να φτάνουν στη γέφυρα του Μπέρινγκ πριν από περίπου 35 χιλιετίες. Στη δυτική Ευρασία, η παλαιολιθική περίοδος ξεκίνησε πριν από περίπου 15 χιλιετίες. Η υποχώρηση των παγετώνων κατά την Ολόκαινο Εποχή ξεκίνησε την 10η χιλιετία πΧ και σηματοδότησε την εμφάνιση των πρώτων μορφών καλλιέργειας του εδάφους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*The Upper Paleolithic Revolution 
*Picture Gallery of the Paleolithic (reconstructional palaeoethnology) , Libor Balák at the Czech Academy of Sciences, the Institute of Archaeology in Brno, The Center for Paleolithic and Paleoethnological Research
* Gilman, Antonio (1996). "Explaining the Upper Palaeolithic Revolution". Pp.&nbsp;220–239 (Chap. 8) in Contemporary Archaeology in Theory: A Reader. Cambridge, MA: Blackwell.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικές περίοδοι
Κατηγορία:Προϊστορία
Περικλής Καλλιμανόπουλος

Ο **Περικλής Καλλιμανόπουλος** γεννήθηκε το 1892 στην Πάτρα και είναι γνωστός για την δημιουργία της εταιρείας τακτικών γραμμών Hellenic Lines το 1934, όπου ήταν η μοναδική στην Ελλάδα για την εποχή. Πέθανε το 1979.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1892 και ήταν ένα από τα πέντε παιδιά του τελωνειακού υπαλλήλου Γρηγόρη Καλλιμανόπουλου, ο οποίος ήταν εγγονός του οπλαρχηγού Καλλιμάνη, ηγετική μορφή στην επανάσταση του 1821. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε ερεθίσματα από την οικογένεια του, ο Περικλής εμφάνισε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ναυτιλία. Σπούδασε Αγγλικά, Γαλλικά και λογιστική, αλλά η κακή κατάσταση της οικονομίας της χώρας τον ώθησε να μεταναστέψει στην Αίγυπτο όταν ήταν 19 ετών. Εκεί δούλεψε στην Αλεξάνδρεια σε ένα πρακτορείο πλοίων και ανήλθε σε διευθυντική θέση στην Koulis & Co. Στην αρχή αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες, καθώς ο μισθός του ήταν πολύ χαμηλός και δεν δεχόταν την βοήθεια της οικογένειάς του. 

Η καριέρα του διακόπηκε με την εκκίνηση του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς επιστρατεύτηκε στον Ελληνικό στρατό. Μετά τον πόλεμο άνοιξε τα γραφεία του στον Πειραιά όπου εργαζόταν ως ναυλομεσίτης, ενώ δραστηριοποιούνταν και στο εμπόριο γαιάνθρακα. Το 1924 ξεκίνησε την καριέρα του ως εφοπλιστής αγοράζοντας το πρώτο του πλοίο, ένα ατμοπλοίου ηλικίας 34 ετών, το οποίο και ονόμασε "GRIGORIOS C." προς τιμήν του πατέρα του. Μόλις 2 χρόνια αργότερα αγόρασε ένα ακόμη ατμόπλοιο.

Ίδρυσε την Hellenic Lines το 1934 και τα πλοία μεταφοράς του μετακινούνταν στην Μαύρη Θάλασσα, στην Μεσόγειο, στο Λονδίνο, στην Βόρεια Ευρώπη καθώς και στην Μέση Ανατολή.  Στο τέλος του ίδιου έτους αγόρασε και το πρώτο πλοίο που εντάχθηκε στον στόλο της εταιρείας τακτικών γραμμών. Μέχρι το 1938 ο στόλος της Hellenic Lines είχε στο σύνολο 8 πλοία και έκανε αισθητή την παρουσία της στην διεθνή ναυτιλία, δημιουργόντας αντιδράσεις από τους συνασπισμούς της Βόρειας Ευρώπης που είχαν συνηθήσει να κατέχουν το μονοπώλιο. Έως το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο στόλος της εταιρείας μετέφερε πολλές εξαγωγές από την Ελλάδα πρός την Ευρώπη.  Τα δρομολόγια της πύκνωσαν τόσο πολύ που η εταιρεία χρησιμοποιούσε 16 ατμόπλοια πέραν από τα 8 του στόλου της για την εκπλήρωσή τους.  Κατά τη διάρκεια του πολέμου, τα πλοία της χρησιμοποιήθηκαν για την μεταφορά εθνικών φορτίων και 7 από αυτά βυθίστηκαν, αφήνοντας της μόνο το πρώτο της πλοίο. 

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για δεκατέσσερις θητείες.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Οξάνα Λυνίβ

Η **Οξάνα Λυνίβ** (Ουκρ. *Оксана Линів*, γεννημένη στις 6 Ιανουαρίου 1978) είναι Ουκρανή μαέστρος.

## Ζωή
Γεννημένη στο Μπρόντι (τότε στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας), η Λυνίβ είναι κόρη δύο μουσικών και εγγονή ενός χορωδικού μαέστρου. Ο πατέρας της είναι επίσης μαέστρος. Ως νεαρή, σπούδασε πιάνο, φλάουτο, βιολί και τραγούδι. Από το 1992 έως το 1996, σπούδασε φλάουτο και ορχηστρική στη Μουσική Σχολή Stanislav Liudkevych στο Λβιβ. Διήυθυνε για πρώτη φορά ορχήστρα στην ηλικία των 16 ετών  και αυτή η εμπειρία ξεκίνησε το ενδιαφέρον της για την διεύθυνση ορχήστρας. Από το 1996 έως το 2003, ήταν μαθήτρια της μουσικής ακαδημίας Lysenko στο Λβιβ, όπου οι καθηγητές της περιλάμβαναν τον Μπογκντάν Ντάσακ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, η Λυνίβ έγινε βοηθός μαέστρος στην Όπερα Λβιβ του Myron Yusypovych. Έγινε η βασική  φιλοξενούμενη διευθύντρια της Συμφωνικής Ορχήστρας του Επιμελητηρίου Leopolis το 2003.

Το 2004 η Λυνίβ συμμετείχε στον πρώτο διαγωνισμό Gustav Mahler της Συμφωνικής Ορχήστρας Μπάμπεργκ και κέρδισε το 3ο βραβείο. Το 2005 έγινε βοηθός μαέστρος του Τζόναθαν Νοτ στη Συμφωνική Ορχήστρα του Μπάμπεργκ. Από το 2005 έως το 2009, η Λύνιβ συνέχισε τις μουσικές της σπουδές στο μουσικό λύκειο Δρέσδης (Κολλέγιο μουσικής «Καρλ Μαρία φον Βέμπερ»). Συμμετείχε σε ένα masterclass με τον Ekkehard Klemm το 2007. Κατείχε υποτροφία από τη Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD), το Ινστιτούτο Goethe και το Ίδρυμα Oscar και Vera Ritter. Από το 2007 έως το 2009, η Λύνιβ προήχθη από το "Dirigentenforum" του Γερμανικού Μουσικού Συμβουλίου. Έχει παρακολουθήσει περαιτέρω μαθήματα διεύθυνσης ορχήστρας με τους Χάρτμουτ Χένχεν, Κουρτ Μασούρ, Πέτερ Γκέλκε, Γκέοργκ Φριτζ και Ρόναλντ Σάιφαρθ.

Από το 2008 έως το 2013, η Λύνιβ ήταν αναπληρώτρια διευθύντρια της Εθνικής Όπερας της Οδησσού. Εργάστηκε για τη δημιουργία μίας εθνικής ορχήστρας νέων στην Ουκρανία. Από την σεζόν 2013-2014, η Λύνιβ υπηρετεί στο διευθυντικό προσωπικό της Κρατικής Όπερας της Βαυαρίας, ως βοηθός μαέστρος στον Κίριλ Πετρένκο. Η δουλειά της στην Κρατική Όπερα της Βαυαρίας περιελάμβανε τη διεξαγωγή παραγωγών των *Mirandolina* (Martinu), *Die Soldaten* (Zimmermann) και *Selma Ježková* (Poul Ruders).

Τον Οκτώβριο του 2016 η Λυνίβ έκανε την πρώτη της φιλοξενούμενη εμφάνιση με την Graz Opera, σε παραγωγή του *[[Τραβιάτα|La Traviata]]*. Με βάση αυτή τη δέσμευση, τον Φεβρουάριο του 2017, η Graz Opera ανακοίνωσε το διορισμό της ως επόμενου διευθυντή της Όπερας Graz και της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Graz, με ισχύ από την σεζόν 2017-2018, με αρχικό συμβόλαιο 3 ετών. Αυτός ο διορισμός σηματοδοτεί την πρώτη της θέση ως επικεφαλής διευθύντρια ορχήστρας. Είναι η πρώτη γυναίκα μαέστρος που ονομάστηκε επικεφαλής μαέστρος της Όπερας του Γκρατς και της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Γκρατς. Τελείωσε τη θητεία της στο Γκρατς στο τέλος της σεζόν 2019-2020.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Opera4u.com GmbH agency page on Oksana Lyniv
* Philharmonia Lviv page on Oksana Lyniv
* Conductor's personal website

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ουκρανοί μουσικοί
Καλλιμανόπουλος

Με το επίθετο **Καλλιμανόπουλος** μπορεί να αναφέρονται:

* ο Γρηγόρης Καλλιμανόπουλος, εφοπλιστής, γιος του Περικλή Καλλιμανόπουλου
* ο Περικλής Καλλιμανόπουλος, εφοπλιστής, ιδρυτής της Hellenic Lines το 1934

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Γκουλνάρα Μπεκίροβα

Η **Γκουλνάρα Τασίμοβνα Μπεκίροβα** (, γεννημένη στις 21 Φεβρουαρίου 1968) είναι Κριμαία Τατάρα ιστορικός, συγγραφέας και μέλος της PEN International. Στο έργο της ως ιστορικός ήταν σύμβουλος στη δημιουργία της ταινίας "Haytarma". Ως συγγραφέας, έχει γράψει πολλά άρθρα και βιβλία σχετικά με τις διεθνικές σχέσεις των εκτοπισμένων Τάταρων της Κριμαίας και τη μοίρα τους υπό τη σοβιετική, ουκρανική και ρωσική διακυβέρνηση. Έχει επικρίνει τα ρωσικά εγχειρίδια για την απεικόνιση των Τάταρων της Κριμαίας ως κατώτερων και υποστηρίζει τα ξενοφοβικά στερεότυπα των Τάταρων της Κριμαίας από τη σοβιετική εποχή. Ως ενεργός συγγραφέας για το RadioFreeEurope έχει γράψει άρθρα σχετικά με το *krymr* σχετικά με την παρούσα κατάσταση στην Κριμαία, καθώς και τον ρόλο των Τάταρων της Κριμαίας στον Κόκκινο Στρατό και το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων των Ταταρτών της Κριμαίας.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κριμαίοι Τάταροι συγγραφείς
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μίνα Βίτκοτζ

μικρογραφία| Τάφος της Μίνα Βίτκοτζ
Η **Μίνα Βίτκοτζ** (28 Μαΐου 1893, στο Μπουργκ, Γερμανική Αυτοκρατορία &#x2013; 11 Νοεμβρίου 1975, στο Κόλκβιτζ, Ανατολική Γερμανία) ήταν Σόρβια δημοσιογράφος, εθνική υποστηρίκτρια και ποιήτρια. Έγραψε στην Κάτω Σορβική γλώσσα.

## Εργα
* *Dolnoserbske basni*, Budyšin 1925
* *Wĕnašk błośańskich kwĕtkow*, Budyšin 1934
* *K swĕtłu a słyńcu*, Βερολίνο 1955
* *Prĕdne kłoski*, Βερολίνο 1958
* *Po drogach casnikarki*, Budyšin 1987

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mina Witkojc , literaturport.de

Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1947

Το **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1947** ή **Ολυμπιακοί Αγώνες Στίβου Συμμαχικών Ενόπλων Δυνάμεων**, ήταν η 2η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Αθλητικού Συμβουλίου Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο, στο Βερολίνο μεταξύ 13 και 14 Σεπτεμβρίου του 1947.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 8 χώρες-μέλη του ΑΣΣΔ. Η Νορβηγία συμμετείχε για πρώτη φορά. Κατά τη διάρκεια των αγώνων καταρρίφθηκαν 11 ρεκόρ πρωταθλήματος. Η διοργανώτρια αρχή ανέδειξε τον Γιαν Κλέιν από την Ολλανδία, ως τον καλύτερο αθλητή της διοργάνωσης. Τους αγώνες παρακολούθησαν 30.000 θεατές.

Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβε η Δανία με 4 χρυσά μετάλλια και 7 συνολικά. Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 3 χρυσά μετάλλια και 16 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 3 χρυσά μετάλλια και 13 συνολικά. Στην επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε η Γαλλία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με 38 βαθμούς. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών με 34 βαθμούς και την τρίτη η Μεγάλη Βρετανία με 26 βαθμούς.

## Αποτελέσματα
1946 | 1947 | 1948 | 1949
thumb|O πρωταθλητής στα 800 μέτρα, Νιλς Χολστ-Σόρενσεν.
thumb|O πρωταθλητής στα 400 μέτρα εμπόδια, Ζακ Αντρέ.

## Στατιστικά
### Πίνακας μεταλλίων

### Βαθμολογία
Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:

## Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 8 χώρες-μέλη του Αθλητικού Συμβουλίου Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC).

## Παραπομπές


1947
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βερολίνο
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στη Γερμανία
Κατηγορία:Στίβος το 1947
Ζίλια Βαλέεβα

Η **Ζίλια Βαλέεβα** (Zilya Rakhimyanovna Valeeva, γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1952 στην Ουφά, Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας) - είναι δημόσιο πρόσωπο και πολιτικός στη Δημοκρατία του Ταταρστάν, τιμημένη πολιτιστική λειτουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας με διδακτορικό σε φιλοσοφικές μελέτες (2010).

Για 20 χρόνια, κατά την περίοδο 1992-2012, ενεργούσε ως μία από τις πρώτες ανώτερες αξιωματούχους και η πιο επιδραστική γυναίκα στην πολιτική της Δημοκρατίας του Ταταρστάν, που παραδοσιακά είναι μία από τις πατριαρχικές μουσουλμανικές περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εκπροσωπεί ενεργά την περιοχή σε διεθνές επίπεδο.

Επί του παρόντος, η Ζίλια Βαλέεβα εργάζεται ως Διευθύντρια του Ιστορικού και Αρχιτεκτονικού Συγκροτήματος του Κρατικού Μουσείου στο Κρεμλίνο του Καζάν, είναι επίσης πρόεδρος της δημόσιας οργάνωσης Οι Γυναίκες του Ταταρστάν, πρόεδρος της Επιτροπής της Δημοκρατίας του Ταταρστάν στην UNESCO 

## Βραβεία

* Το Μετάλλιο για Έντονη Εργασία
* Η επιστολή της τιμής της Δημοκρατίας του Ταταρστάν (2002) ·
* Μετάλλιο "Εορτασμός της 300ης επετείου της Αγίας Πετρούπολης" (2003).
* Μετάλλιο "Σε μνήμη της 1000ης επετείου του Καζάν" (2005)
* Επιστολή εκτίμησης εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας του Ταταρστάν (2007) ·
* Τάξη Φιλίας (2008)
* Κρατικό βραβείο Ρωσικής Ομοσπονδίας στον παραλήπτη Πολιτισμός (2009).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ταταρστάν
Παγούρια Ροδόπης

Τα **Παγούρια** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Παγούρια βρίσκονται στην πεδιάδα της Κομοτηνής, σε υψόμετρο 20 μέτρων. Το χωριό απέχει 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης ενώ είναι ανάμεσα στο Μικρό Κρανοβούνι (Β.) και το Νέο Σιδηροχώρι (Α.). Στην ανατολική άκρη του χωριού περνάει ο Βοσβόζης που καταλήγει νοτιότερα στη λίμνη Ισμαρίδα (ή Μητρικού) και από εκεί στα παράλια του Θρακικού Πελάγους.  Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι αλλά και χριστιανοί πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, τον Εύξεινο Πόντο καθώς και Σαρακατσάνοι οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Σύλλογος Παλιννοστούντων Ομογενών Παγουριών. 

Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Μπαγιατλή* ενώ μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα ως Παγούρια για πρώτη φορά το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 όταν προσαρτήθηκαν στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελούν την τοπική κοινότητα Παγουρίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νέου Σιδηροχωρίου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 392 κατοίκους.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Ιερά Μητρόπολις Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου

Η **Ιερά Μητρόπολις Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου** είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «*Νέων Χωρών*». Έδρα της είναι η πόλη της Μυτιλήνης και Μητροπολίτης της είναι από το 1988 ο Ιάκωβος (Φραντζής). 

## Ιστορικά στοιχεία
[thumb|right|260px|[Άγιος Θεράπων Μυτιλήνης]]
### Επισκοπικός κατάλογος

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 


Μηθυμνης
Κατηγορία:Λέσβος
Πάμφορο Ροδόπης

Το **Πάμφορο** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης. .

## Γεωγραφία - ιστορία
Το Πάμφορο βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής με υψόμετρο 20 μέτρων σε απόσταση 21 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και 15 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Κομοτηνή. Ανατολικά από το χωριό περνάει ο χείμαρρος Μακροπόταμος που μετά από λίγο συμβάλλει νοτιότερα στον ποταμό Λίσσο (ή Φιλιούρι), νότια και δυτικά περνάει η Εγνατία Οδός, δυτικά είναι τα Αμάραντα, βορειοδυτικά η Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής και βόρεια ο Άρατος. Οι κάτοικοί του είναι οι περισσότεροι μουσουλμάνοι και λιγότεροι χριστιανοί οι οποίοι ασχολούνται περισσότερο με την γεωργία (καλλιέργεια σιτηρών και δημητριακών προϊόντων) και λιγότερο την κτηνοτροφία. Στο χωριό λειτουργεί περιφερειακό ιατρείο.

Η παλιά του ονομασία, από της περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Αμπάρ-κιοϊ* και επίσημα αναφέρεται ως Πάμφορο (λόγω της εύφορης γύρω περιοχής), μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμαράντων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Αμάραντα, τον Βάκο, το Ίσαλο και την Καλλιθέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμαράντων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 235 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πάμφορο από τον ιστότοπο Γενικά αρχεία του κράτους - Νομός Ροδόπης
* Οι νεράιδες της Ροδόπης από τον ιστότοπο https://www.newsnowgr.com/
*Το έθιμο της φωτιάς στο Πάμφορο από τον ιστότοπο http://www.xanthi.ilsp.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Σιδηράδες Ροδόπης

Οι **Σιδηράδες** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Οι Σιδηράδες βρίσκονται στη βόρεια άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης με υψόμετρο 200 μέτρων, σε απόσταση 10 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από το κέντρο της πόλης. Βορειοανατολικά του χωριού είναι η τεχνητή λίμνη Γρατινής, νοτιοανατολικά η Γρατινή, νότια περνάει η επαρχιακή οδός Κομοτηνής - Βουλγαρικά σύνορα ενώ νοτιοδυτικά είναι ο Κάλχαντας και δυτικότερα περνάει ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι (αρκετοί Πομάκοι κυρίως από τα χωριά Κύμη, Κάρδαμος, Άνω Βυρσίνη) ασχολούνται με τη γεωργία (καλλιέργεια καπνών) και την κτηνοτροφία. 

Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο  της τουρκοκρατίας, είναι *Δεμιρτζηλάρ* ενώ μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Σιδηράδες στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Σιδηράδων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 178 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Κατάλογος πολιτικών κομμάτων της Λιθουανίας

Το παρόν άρθρο παραθέτει **πολιτικά κόμματα στη Λιθουανία**. Η Λιθουανία διαθέτει πολυκομματικό σύστημα με πολλαπλά πολιτικά κόμματα, στο οποίο κανένα κόμμα δεν έχει συχνά την ευκαιρία να αποκτήσει εξουσία μόνο του και τα κόμματα πρέπει να συνεργαστούν για να σχηματίσουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Από το 2021, υπάρχουν 29 πολιτικά κόμματα εγγεγραμμένα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, δύο εκ των οποίων βρίσκονται σε διαδικασία διαγραφής.

## Μεγάλα κόμματα

### Τρέχοντα κόμματα στο κοινοβούλιο
Επί του παρόντος, δέκα κόμματα εκπροσωπούνται στο Σέιμας. Η σημερινή κυβέρνηση είναι ένας συνασπισμός ευρείας πλειοψηφίας της Εσωτερικής Ένωσης - Λιθουανοί Χριστιανοδημοκράτες, του Φιλελεύθερου Κινήματος και του Κόμματος Ελευθερίας.

## Κόμματα χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση

* Λαϊκό Κόμμα της Λιθουανίας (*Lietuvos Liaudies Partija*) 
* Χριστιανική Ένωση (*Krikščionių Sąjunga*)
* Λιθουανικό Κεντρώο Κόμμα - Εθνιστές (*Centro partija - Tautininkai)*
* Λιθουανική Εθνιστική και Δημοκρατική Ένωση (*Lietuvių tautininkų ir respublikonų sąjunga*) 
* Νεαρή Λιθουανία (*Jaunoji Lietuva*) 
* Ο Δρόμος του Θάρρους *(Drąsos kelias) *
* Σαμογιτιακό Κόμμα *(Žemaičių partija,* *Žemaitiu partėjė)* 
* Λιθουανική Λίστα (*Lietuvos sąrašas*) 
* Ρωσική Συμμαχία (*Rusų aljansas*) 
* Λιθουανική Ένωση Ρώσων (*Lietuvos rusų sąjunga*) 
* Ένωση Μαχητών για τη Λιθουανία (*Kovotojų už Lietuvą sąjunga*) 
* Ένωση αλληλεγγύης μεταξύ γενεών - Συνοχή για τη Λιθουανία (*Kartų solidarumo sąjunga - Santalka Lietuvai*)
* Λιθουανία - για όλους (*Lietuva - Visų*)
* Λιθουανικό Κόμμα Χριστιανοδημοκρατίας (*Lietuvos krikščioniškosios demokratijos sąjunga*) 
* Εθνική Συμμαχία ( *Nacionalinis susivienijimas* ) 
* Κέντρο συνδικαλιστικών οργανώσεων (*Profesinių sąjungų centras*) 
* Λιθουανικό πατριωτικό μέτωπο (*Lietuvos Patriotinis Frontas*)
* Σοσιαλιστικό Λαϊκό Μέτωπο *(Socialistinis liaudies frontas)*

## Παραπομπές
Θάμνα Ροδόπης

Τα **Θάμνα**, είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Θάμνα βρίσκονται στα βόρεια της πεδιάδας της Κομοτηνής με υψόμετρο 100 μέτρων, σε απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων ΒΔ. από το κέντρο της πόλης και 20 χιλιομέτρων Α.-ΒΑ. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο στις νότιες απολήξεις του Παπίκιου όρους, βορειοδυτικά του είναι οι Ασώματοι, νότια η Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής. Οι κάτοικοί  του είναι μουσουλμάνοι, ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και ειδικότερα, όπως τα γειτονικά χωριά, καλλιεργούν κεράσια, στο δε χωριό εδρεύει ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Παραγωγών Κερασιών. Από το χωριό ξεκινούν πολλές πεζοπορικές διαδρομές κυρίως προς το βουνό.

Στην τοποθεσία "Τσοπάν-καγιά" (*Coban kaya*) και σε απόσταση 5 χιλιομέτρων ΒΑ. υπάρχουν λαξευμένοι τάφοι σε βράχο που πιθανολογείται ότι είναι της παλαιοχριστιανικής εποχής καθώς και ίχνη κιβωτιόσχημων τάφων. Σε απόσταση 6 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. και στο βραχώδες ύψωμα "Καλές" βρίσκονται λείψανα τείχους (με ή χωρίς συνδετικό υλικό) μιας μικρής οχύρωσης με περίμετρο περίπου 100 μέτρων καθώς και ρωμαϊκή, βυζαντινή αλλά και παλαιότερη κεραμική.

Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Εσέκ-Τσελή* και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, ως Θάμνα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ασωμάτου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Ασώματους, το Αγίασμα, τη Δύμη, το Ρίζωμα και τη Φωλιά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ασωμάτων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σωστού του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 513 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή "Θάμνα - Φυλάκιο Μαχαίρα - Παπίκιο" από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Ανρί Τουσαίν

Ο **Ζαν Ζοζέφ Ανρί Τουσαίν** (*γαλλ.* Jean Joseph Henri Toussaint, Henry Toussaint), γνωστός και ως **Ανρί Τουσαίν**, ήταν Γάλλος κτηνίατρος που διακρίθηκε για τις μελέτες του στη βακτηριολογία, αν και το έργο του αναγνωρίστηκε *μετά θάνατον*. 

Μελέτησε το βάκιλο της χολέρας και πρότεινε μεθόδους εμβολιασμού κατά βάκιλλου του άνθρακα. Χρησιμοποίησε πρώτος ένα αντισηπτικό (τη φαινόλη). Ενώ πρώτος είχε ανακαλύψει τη χρήση από εξασθενημένο διχρωμικό κάλιο για το εμβόλιο του άνθρακα, ευρεσιτεχνία που ήταν προϊόν λογοκλοπής από τον Λουί Παστέρ ο οποίος τη χρησιμοποίησε σαν δικιά του στο διάσημο πείραμα Pouilly-le-Fort..

## Βιογραφία και σπουδές
Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1847 στην κωμόπολη Rouvres-la-Chétive της Γαλλίας.

Το 1869 έλαβε το δίπλωμά του από την κτηνιατρική σχολή, στη Λυών. Το 1876 διορίστηκε καθηγητής ανατομίας, φυσιολογίας και ζωολογίας στην κτηνιατρική σχολή της Τουλούζης.

## Διακρίσεις
Ο Τουσαίν είχε συνεισφορές στον τομέα της βακτηριολογίας. Πραγματοποίησε σημαντικές έρευνες για τη χολέρα του κοτόπουλου, τη σήψη και τη φυματίωση.

Η πιο σημαντική συμβολή του ήταν η ανάπτυξη μιας μεθόδου εμβολιασμού κατά του άνθρακα. Ωστόσο, η αναγνώριση για τη δημιουργία του εμβολίου για τον άνθρακα πήγε εξ ολοκλήρου στον Λουί Παστέρ, με το εμβόλιο στη πειραματική δημόσια επίδειξη με πρόβατα στο Pouilly-le-Fort, από τις 5 Μαΐου έως τις 31 Μαΐου 1881. Τότε, ο Παστέρ (χωρίς να δηλώσει την εν λόγω φόρμουλα) χρησιμοποίησε ένα εμβόλιο εξασθενημένο από διχρωμικό κάλιο, χρησιμοποιώντας μια διαδικασία απολύτως παρόμοια με αυτή του Τουσάντ, η οποία είχε ήδη ανακοινωθεί, με μέσο εξασθένισης από ένα άλλο αντισηπτικό, το καρβολικό οξύ. 

Ο Παστέρ δεν έδωσε ποτέ ελάχιστη αναγνώριση ή αναφορά στον Τουσαίν για την έρευνά του. Ο ανιψιός του Παστέρ, βακτηριολόγος Adrien Loir (1862-1941), γνώριζε ήδη τη δουλειά του Τουσαίν με το εμβόλιο. Το γεγονός αυτό (δηλ. *[[λογοκλοπή]]*) τεκμηριώθηκε από σχετική έρευνα του 1938, *A l'ombre de Pasteur ("In the Shadow of Pasteur")*.

## Τελευταία χρόνια
Από το 1881, ο Τουσαίν υπέφερε πολύ από μια άγνωστη νευρολογική ασθένεια, η οποία του κλόνισε την υγεία. Έτσι αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Το Γαλλικό κράτος του αναγνώρισε το έργο του, και για τις υπηρεσίες του, του απένειμε μια πολύ καλή σύνταξη. 

Πέθανε στις 3 Αυγούστου 1890 σε ηλικία μόλις 43 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες
Πολυξένα Σισκίνα-Ιαβέιν

Η **Πολυξένα Σισκίνα-Ιαβέιν** (Απρίλιος 1875 - Μάρτιος 1947) ήταν μία σουφραζέτα και ιατρός της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Σοβιετικής Ένωσης.

## Ζωή
Η Πολυξένα Νεστόροβνα Σισκίνα-Ιαβέιν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1875 στο Μικολάιβ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (τώρα Μικολάιβ της Ουκρανίας). Παντρεύτηκε έναν καθηγητή της Ιατρικής-Χειρουργικής Ακαδημίας, τον Γκεόργκι Ιουλίεβιτς Ιαβέιν, το 1900, ενώ σπούδαζε στο Ινστιτούτο Γυναικών της Αγίας Πετρούπολης. Απέκτησαν μία κόρη και έναν γιο μαζί πριν γίνει μία από τις πρώτες γυναίκες που αποφοίτησαν από το Ινστιτούτο το 1904. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Σισκίνα-Ιαβέιν δίδαξε ιατρικά μαθήματα, εργάστηκε σε νοσοκομείο για στρατιώτες και βοήθησε στην οργάνωση δημόσιων κυλικείων και καταφυγίων γυναικών. Η οικογένεια εγκατέλειψε την Αγία Πετρούπολη μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και μετακόμισε στη νέα ανεξάρτητη Εσθονία, αλλά η Σισκίνα-Ιαβέιν δεν είχε τη δυνατότητα να ασκήσει ιατρική εκεί. Μετά το θάνατο του συζύγου της το 1920, επέστρεψε στο Λένινγκραντ (όπως ονομάστηκε τώρα η Αγία Πετρούπολη). Επιβίωσε από την πολιορκία του Λένινγκραντ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και πέθανε εκεί το Μάρτιο του 1947.

## Δραστηριότητες
Η Σισκίνα-Ιαβέιν έγινε πρόεδρος της Πανρωσικής Ένωσης για την Ισότητα των Γυναικών () το 1910 και άλλαξε την πολιτική του Συνδέσμου από έναν γενικό στόχο της καθολικής δημοκρατίας σε μία πιο επικεντρωμένη επιδίωξη της ψήφου των γυναικών μέσω νομοθετικής δράσης. Έγινε η «μεγαλύτερη και ισχυρότερη πολιτική οργάνωση γυναικών στη Ρωσία»  κατά τη διάρκεια της θητείας της. Η Σισκίνα-Ιαβέιν έγραψε για το περιοδικό *Jus Suffragi*, το επίσημο περιοδικό της Διεθνούς Συμμαχίας Γυναικών και είχε πολλές επαφές με ξένες φεμινίστριες. Ο Σύνδεσμος ήταν κάπως επιτυχής στη βελτίωση των δικαιωμάτων των γυναικών κατά την Τέταρτη Κρατική Δούμα του 1912-17 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Σοβιετικοί ιατροί
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καταρίνα Ιβάνοβιτς

Η **Καταρίνα Ιβάνοβιτς** (1811–1882) ήταν Σέρβα ζωγράφος από την Αυστριακή Αυτοκρατορία (αργότερα Ουγγαρία στην Αυστρία-Ουγγαρία). Θεωρείται ως η πρώτη γυναίκα Σέρβα ζωγράφος στην ιστορία της σύγχρονης τέχνης.

## Βιογραφία
Η Ιβάνοβιτς γεννήθηκε στο Βέσπρεμ στην Αυστριακή Αυτοκρατορία από μία οικογένεια μεσαίας τάξης και μεγάλωσε στο Σεκεσφεχερβάρ . Μετά από σπουδές στη Βουδαπέστη, εργάστηκε στο Βελιγράδι από το 1846 έως το 1847. Τα τελευταία χρόνια, πέρασε πολύ χρόνο ταξιδεύοντας και ζώντας σε διάφορα μέρη, όπως το Παρίσι και το Ζάγκρεμπ. Η Ιβάνοβιτς επέστρεψε και πέθανε στο Σεκεσφεχερβάρ το 1882.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης ταξίδεψε στο Μόναχο, το Παρίσι και την Ιταλία. Έφερε νέα θέματα στη σερβική ζωγραφική: Είδος τέχνης και νεκρή φύση. Ήταν στυλιστικά ανάμεσα στις ιδέες του Μπίντερμαϊερ και του ρομαντισμού. Προσπάθησε να ζωγραφίσει ιστορικές συνθέσεις αλλά είχε τα μεγαλύτερα επιτεύγματά της ως ζωγράφος πορτρέτων. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι αυτοπροσωπογραφίες της  Ως η πρώτη μορφωμένη Σέρβα ζωγράφος, το 1876 έγινε η πρώτη γυναίκα μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών και μία από τους ιδρυτές του Εθνικού Μουσείου στο Βελιγράδι.

## Εκθεσιακός χώρος

Αρχείο:Sima Milutinovic Sarajlija.jpg|*[[Sima Milutinović Sarajlija]]* (1840)
Αρχείο:Osvajanje Beograda.jpg|*[[The Conquest of Belgrade|Η κατάκτηση του Βελιγραδίου]]* (1844–45)
Αρχείο:Катарина Ивановић Стеван Книћанин 1847.jpg|*[[Stevan Knićanin|Stevan Kni Knanin]]* (1847)


## Δείτε επίσης
* Λίστα ζωγράφων από τη Σερβία
* Σερβική τέχνη
* Κωνσταντίνος Ντανίλ
* Νίκολα Αλεξίκι
* Đura Jakšić
* Νόβακ Ραντόνι
* Στίβαν Τοντορόβιτς

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Sanu Education Listing
* Her works (Serbian)
* Лепе и умне понос рода свог (Serbian)
* National Journal (Hungarian)
* Katarina Ivanović Brief Bio  (in English)

Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Φρούριο του Σμεντέρεβο

Το **Φρούριο του Σμεντέρεβο** (    / *Smederevska tvrđava* ) είναι μεσαιωνική οχυρωμένη πόλη η οποία βρίσκεται στο Σμεντέρεβο της Σερβίας. Το Σμρντέρεβο διετέλεσε προσωρινή πρωτεύουσα της Σερβίας κατά τον Μεσαίωνα. Χτίστηκε μεταξύ των ετών 1427 και 1430 με εντολή του δεσπότη Γεωργίου Μπράνκοβιτς, κυβερνήτη του Δεσποτάτου της Σερβίας. Πρώτα ολοκληρώθηκε το εσωτερικό της πόλης το 1430, έπειτα τα οχυρωμένα προάστια το 1439 και οι εξωτερικές άμυνες την δεκαετία του 1480.

Το οχυρό ενισχύθηκε περαιτέρω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία είχε καταλάβει την πόλη το 1459. Στις αρχές του 18ου αιώνα προστέθηκαν οι τάφροι στο οχυρό.

Το φρούριο έχει αντέξει αρκετές πολιορκίες τόσο από Οθωμανούς όσο και από Σέρβους, επιζώντας σχετικά άθικτο. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπέστη σοβαρές ζημιές, από εκρήξεις και βομβαρδισμούς. Από το 2009 βρίσκεται εν μέσω εκτεταμένων εργασιών αποκατάστασης και συντήρησης. Το φρούριο παραμένει «μια από τις σπάνιες περιπτώσεις διατηρημένων αυλών των μεσαιωνικών Σέρβων ηγεμόνων». 

Το οχυρό του Σμεντέρεβπ ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο εξαιρετικής σημασίας το 1979. Το 2010, το φρούριο τοποθετήθηκε στη δοκιμαστική λίστα μαζί με άλλες υποψηφιότητες για εισαγωγή στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο. 

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρισμός στη Σερβία
Κατηγορία:Φρούρια στη Σερβία
Κατηγορία:Πολιτισμικά μνημεία εξαιρετικής σημασίας στη Σερβία
Κατηγορία:Δεσποτάτο της Σερβίας
Κατηγορία:Σμεντέρεβο
Γκασπέ (Κεμπέκ)

Το **Γκασπέ** (γαλλικά: Gaspé) είναι πόλη στην άκρη της χερσονήσου Γκασπέ στην περιοχή Γκασπεζί–Ιλ-ντε-λα-Μαντλέν του ανατολικού Κεμπέκ στον Καναδά. Το Γκασπέ βρίσκεται περίπου 650 χλμ. βορειοανατολικά της Πόλης του Κεμπέκ και 350 χλμ. ανατολικά του Ριμουσκί. Από την Καναδική Απογραφή του 2011, η πόλη είχε συνολικό πληθυσμό 15.163 κατοίκους.
Εκτός από την πόλη, η περιοχή του Γκασπέ περιλαμβάνει τις κοινότητες Καπ-ωζ-Ος, Καπ-ντε-Ροζιέ, Ντάγκλασταουν, Αλντιμόν, Ζερζέ Κοβ, Λ'ανς-α-Φουζέρ, Λ'ανς-α-Βαλλώ, Λ'ανς -ω-Γκριφόν, Πενουίγ, Πετίτ-Καπ, Πετίτ-Ριβιέρ-ω-Ρενάρ, Πουάν-Ζων, Ριβιέρ-ω-Ρενάρ, Ριβιέρ-Μορρίς, Σάντυ Μπιτς, Σαιν-Μαζορίκ, Σαιν-Μωρίς-ντε-λ'Εσουερί, Γουέικχαμ και Γιορκ Σεντρ. Η επικράτεια της πόλης καταλαμβάνει 1.440 τετραγωνικά χιλιόμετρα και γειτονεύει με τη θάλασσα και τον ποταμό Άγιο Λαυρέντιο για περίπου 130 χιλιόμετρα. Τα γαλλικά είναι η πρώτη γλώσσα που μαθαίνει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του Γκασπέ, όπου σχεδόν το 90% του πληθυσμού είναι Γαλλοκαναδοί.
Το Γκασπέ είναι η τοποθεσία όπου ο Ζακ Καρτιέ κατέλαβε τη Νέα Γαλλία (πλέον μέρος του Καναδά) στο όνομα του Φραγκίσκου Α’ της Γαλλίας στις 24 Ιουλίου 1534.

## Διεθνείς σχέσεις
Το Γκασπέ είναι αδελφοποιημένο με:
*  Πουέρτο Μονττ, Χιλή (2005)
*  Σαιν-Μαλό, Γαλλία (2009)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Κεμπέκ
Akinator

μικρογραφία|Λογότυπο του Akinator
Το ***Akinator*** είναι ένα παιχνίδι από τη γαλλική εταιρεία Elokence. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, προσπαθεί να προσδιορίσει ποιον φανταστικό/πραγματικό χαρακτήρα, αντικείμενο ή ζώο σκέφτεται ο παίκτης μέσα από μία μια σειρά ερωτήσεων (όπως το παιχνίδι *Twenty Questions*). Χρησιμοποιεί ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης που διαμορφώνει τις καλύτερες ερωτήσεις που θέτει μέσω της εμπειρίας του με τους παίκτες.

## Τρόπος παιχνιδιού
Για να ξεκινήσει το ερωτηματολόγιο, ο χρήστης πρέπει να πατήσει το κουμπί της έναρξης και να σκεφτεί έναν δημοφιλή χαρακτήρα, αντικείμενο ή άλλα πράγματα που έρχονται συχνά στο μυαλό (μουσικός, αθλητής, πολιτικός, βιντεοπαιχνίδι, μητέρα ή πατέρας, ηθοποιός, φανταστικός χαρακτήρας ταινίας/τηλεόρασης, προσωπικότητα διαδικτύου κλπ.). Ο Ακινέιτορ, ένα τζίνι, θέτει μια σειρά ερωτήσεων (όσες χρειάζονται), όλες ανεξαιρέτως απαντούνται με "Yes", "No", "Probably Yes", "Probably No" ή "Don’t Know". Εάν η απάντηση περιορίζεται σε μία πιθανή επιλογή προτού υποβληθούν 25 ερωτήσεις, το πρόγραμμα θα ρωτήσει αυτόματα εάν ο χαρακτήρας που επέλεξε είναι σωστός. Εάν ο χαρακτήρας μαντέψει λάθος τρεις φορές στη σειρά (ή περισσότερα, συνήθως σε διαστήματα 25, 50 και 80 ερωτήσεων), τότε το πρόγραμμα θα ζητήσει από τον χρήστη να εισαγάγει το όνομα του χαρακτήρα, για να επεκτείνει τη βάση δεδομένων των επιλογών του. 

## Κριτικές
Το *L'Express,* ένα γάλλικο περιοδικό, βαθμολόγησε το *Akinator* με 5 στα 5 για τον κατάλογο των καλύτερων εφαρμογών εφαρμογών iPhone της εβδομάδας στις 9 Σεπτεμβρίου του 2009. Η *Excite France* γράφει ότι το Akinator «είναι απλά τόσο διαδραστικό, επαναστατικό, ελκυστικό και διασκεδαστικό»".

Στην Ευρώπη, το παιχνίδι έφτασε στην κορυφή της δημοτικότητας του το 2009.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Windows Phone
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Γαλλία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φυλλομετρητών
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2007
Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο

Το **Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο** (ιταλ. *Osservatorio Astrofisico di Asiago*) είναι αστεροσκοπείο στη βόρεια Ιταλία, που ανήκει και διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ιδρύθηκε το 1942 και βρίσκεται κοντά στην κωμόπολη Αζιάγκο, από όπου πήρε και το όνομά του.

## Δεδομένα
Το αστεροσκοπείο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.045 μέτρα και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°51′59΄΄ Βόρειο πλάτος και 11°31′35΄΄ Ανατολικό μήκος, στην Επαρχία Βιτσέντσα, στο οροπέδιο του Αζιάγκο, 90 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Πάδοβα. Το βασικό του τηλεσκόπιο είναι το κατοπτρικό τηλεσκόπιο «Γκαλιλέο», διαμέτρου 1,22 μέτρου, που σήμερα χρησιμεύει μόνο για  φασματοσκοπικές παρατηρήσεις (δεν πρέπει να συγχέεται με το πολύ μεγαλύτερο ιταλικό «Εθνικό Τηλεσκόπιο Γαλιλαίος», που βρίσκεται στα Κανάρια νησιά).

## Αστρονομικός σταθμός Τσίμα Έκαρ
Ο γειτονικός Αστρονομικός σταθμός Τσίμα Έκαρ (ιταλ. *Stazione osservativa di Asiago Cima Ekar*), που υπάγεται στο Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο, βρίσκεται σε απόσταση από αυτό περίπου 3,8 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά, στην κορυφή του όρους Έκαρ, και έχει το μεγαλύτερο/ισχυρότερο τηλεσκόπιο που βρίσκεται σε ιταλικό έδαφος (διάμετρος 1,82 μέτρο). Συμμετέχει στην Επισκόπηση Αστεροειδών Asiago-DLR, ένα διεθνές πρόγραμμα για την ανακάλυψη και παρακολούθηση αστεροειδών και κομητών, με ιδιαίτερη έμφαση στα γεωπλήσια αντικείμενα.

## Δείτε επίσης
* Εθνικό Τηλεσκόπιο Γαλιλαίος (TNG) στα Κανάρια νησιά, το μεγαλύτερο ιταλόκτητο τηλεσκόπιο (διάμετρος 3,58 μ.)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα του Αστεροσκοπείου

Αζιαγκο
Πανεπιστήμιο του Μπάρι

Το **Πανεπιστήμιο «Άλντο Μόρο» του Μπάρι** (ιταλ. *Università degli Studi di Bari «Aldo Moro»*, λατ. *Universitatis Barensis*), γνωστό απλώς ως «Πανεπιστήμιο του Μπάρι», είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στην πόλη Μπάρι της νότιας Ιταλίας, που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1925 ως *Αδριατικό Πανεπιστήμιο «Μπενίτο Μουσολίνι»* (*Università Adriatica «Benito Mussolini»*).

## Γενικά
Το Πανεπιστήμιο του Μπάρι προσφέρει πολλά μαθήματα, τόσο προπτυχιακά, όσο και μεταπτυχιακά. Εκτός από τη διδασκαλία, το ίδρυμα εστιάζει και στην επιστημονική έρευνα στο διδακτορικό επίπεδο, με ερευνητικά κέντρα με μεγάλο βαθμό διαδραστικότητας, που έχουν διασυνδέσεις με διάφορα τμήματα, άλλα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.

Είναι ένα από τα υψηλότερου κύρους Α.Ε.Ι. της νότιας Ιταλίας και ένα από τα δέκα μεγαλύτερα σε φοιτητικό πληθυσμό σε όλη την Ιταλία, με 43.215 φοιτητές και φοιτήτριες το 2018. Μια σχετικώς πρόσφατη μεταβολή της ονομασίας του, το 2008, προσέθεσε το όνομα του δολοφονημένου πρωθυπουργού της Ιταλίας Άλντο Μόρο (1916-1978), που φοίτησε σε αυτό έως το 1939 και κατόπιν δίδαξε σε αυτό ως τακτικός καθηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου και του Ποινικού Δικαίου.

## Σχολές και τμήματα
Το Πανεπιστήμιο έχει δύο σχολές, την Ιατρική και τη Σχολή Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας. Σήμερα διαθέτει τα ακόλουθα 23 τμήματα:

* Βιολογίας
* Βιοεπιστημών και Βιοτεχνολογίας
* Χημείας
* Φαρμακευτικής
* Φυσικής
* Μαθηματικών
* Νομικής
* Πληροφορικής
* Οικονομίας
* Οικονομικών και Διοικήσεως Επιχειρήσεων
* Διεπιστημονικής Ιατρικής
* Νομικών και Οικονομικών Συστημάτων της Μεσογείου
* Γραμμάτων, γλωσσών, ιταλικών και συγκριτικών σπουδών
* Γεωργικών και περιβαλλοντικών Επιστημών (Di.S.A.A.T)
* Εδαφολογίας, Βοτανικής και Τροφίμων (Di.S.S.P.A.)
* Αναπτυξιακών Επιστημών, Ψυχολογίας και Επικοινωνιών
* Γεωεπιστημών και Γεωπεριβάλλοντος
* Βασικών ιατρικών Επιστημών, Νευροεπιστήμης και αισθητηρίων οργάνων
* Βιοϊατρικών Επιστημών και Ανθρώπινης Ογκολογίας
* Ιατρικής Επειγόντων και Μεταμοσχεύσεων
* Κτηνιατρικής
* Πολιτικών Επιστημών
* Ανθρωπιστικών Σπουδών

Το Πανεπιστήμιο έχει επίσης Βοτανικό Κήπο και φιλοξενεί, στο Τμήμα Χημείας του, έναν από τους 4 τομείς του Ινστιτούτου Φυσικοχημικών Διεργασιών, που ανήκει στο Τμήμα Υλικών και Συσκευών του Εθνικού Συμβουλίων Ερευνών της Ιταλίας.

## Δείτε επίσης
* Μπάρι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
* Το Πανεπιστημιακό Αθλητικό Κέντρο (CUS Bari)

Μπαρι
Πανεπιστημιο Μπαρι
Ψυχιατρείο

[250px|μικρογραφία|Το ψυχιατρείο York Retreat (περίπου 1796) χτίστηκε στο [Γιορκ από τον Ουίλιαμ Τιουκ, έναν πρωτοπόρο της ηθικής θεραπείας για τους ψυχικά ασθενείς.]]
**Ψυχιατρείο**, ονομάζεται η ιατρική μονάδα που ειδικεύεται στη θεραπεία σοβαρών ψυχικών διαταραχών, όπως μείζονος κατάθλιψης, σχιζοφρένειας και διπολικής διαταραχής. Τα ψυχιατρεία ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό στο μέγεθος και την κατάταξή τους. Ορισμένα νοσοκομεία μπορεί να ειδικεύονται μόνον σε βραχυπρόθεσμη θεραπεία για ασθενείς με χαμηλό κίνδυνο. Άλλα μπορεί να ειδικεύονται στην προσωρινή ή μόνιμη φροντίδα των τροφίμων που, ως αποτέλεσμα ψυχολογικής διαταραχής, χρειάζονται συνεχή βοήθεια. Οι ασθενείς συχνά γίνονται δεκτοί σε εθελούσια βάση.  Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις όπου οι ψυχίατροι, βλέποντας ότι οι ασθενείς ενδέχεται να αποτελούν σημαντικό κίνδυνο για τον εαυτό τους ή για τους άλλους, αποφασίζουν ότι πρέπει να εγκλειστούν ακούσια.

Το σύγχρονο ψυχιατρείο εξελίχθηκε και τελικά αντικατέστησε το άσυλο. Η μεταχείριση των κρατουμένων στα παλαιότερα άσυλα ήταν μερικές φορές βάναυση και επικεντρωνόταν στον περιορισμό και την απομόνωση.  Με διαδοχικές μεταρρυθμίσεις και την εισαγωγή αποτελεσματικών θεραπειών βάσει επιστημονικών στοιχείων, τα περισσότερα σύγχρονα ψυχιατρικά νοσοκομεία δίδουν έμφαση στη θεραπεία και προσπαθούν, το κατά δύναμιν, να βοηθήσουν τους ασθενείς να ελέγξουν τη ζωή τους στον έξω κόσμο, με τη χρήση ενός συνδυασμού φαρμάκων και ψυχοθεραπειών. Εξαίρεση αποτελεί η Ιαπωνία και η Κίνα, όπου πολλά ψυχιατρικά νοσοκομεία εξακολουθούν να εφαρμόζουν περιορισμούς στους ασθενείς, δένοντάς  τους στο κρεβάτι για μέρες ή ακόμη και μήνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοσοκομεία
Κατηγορία:Ψυχιατρική