open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ορνιθοπόλεμος

right|thumb|350px|Γενική άποψη της της Χώρας των Σφακίων
Με την ονομασία **ορνιθοπόλεμος** φέρεται στην ιστορία της Κρήτης μια τρίχρονη εξέγερση κυρίως των κατοίκων της περιοχής των Σφακίων που συνέβη το 1470 επί Βενετοκρατίας της νήσου.

Αιτία αυτής της εξέγερσης ήταν μια επιπλέον φορολογία που επέβαλαν οι Βενετοί κατά την οποία κάθε πρώτη του μηνός όφειλε κάθε οικογενειάρχης να καταβάλει στον παρτσινέβελο, (= μεριδιούχο άρχοντα), κατά περιοχή, μια παχιά κότα (όρνιθα) ή το αντίτιμο αυτής ισότιμο με δέκα γαζέτες .Όσοι δεν συμμορφώνονταν στην καταβολή αυτή απειλούνταν με μαστίγωση και τρίμηνη εξορία, εκτοπισμό. 
Όπως ήταν φυσικό ένα τέτοιο βαρύ μέτρο ξεσήκωσε διαμαρτυρίες ιδιαίτερα από τους αγρότες που δεν είχαν κότες αλλά και διενέξεις και προστριβές με τους εύπορους του νησιού που δεν αντιδρούσαν. Περισσότερες όμως αναστατώσεις παρατηρήθηκαν στα Σφακιά που ο τόπος, ιδιαίτερα άγονος, δεν παρείχε ικανό αριθμό ορνίθων. Έτσι, μετά από πολλές άκαρπες προσπάθειες των Σφακιανών όπως απαλλαγούν αυτού του βαρέος φόρου συμφώνησαν τουλάχιστον αντί ορνίθων να δίνουν τα αυγά τους. Μετά την άρνηση των Βενετών στην πρόταση αυτή οι Σφακιανοί προβαίνοντας σε συνέλευση στο λόφο του Αγίου Θεοδώρου αποφάσισαν να μη καταβάλουν πλέον αυτό τον φόρο, συντάσσοντας σχετική έκθεση επί των οικονομικών αδυναμιών της συγκεκριμένης περιοχής καταγγέλλοντας ταυτόχρονα παρεκτροπές και διάφορες σημειούμενες καταχρήσεις εκ μέρους των Βενετών. Την έκθεση αυτή έστειλαν στη συνέχεια στα Χανιά προκειμένου ν' αποσταλεί στη Γαληνοτάτη Βενετία. Οι Βενετοί όμως άρχοντες των Χανίων αντί να προσπαθήσουν να εξετάσουν το θέμα προβαίνοντας έστω σε κάποια ελάφρυνση, εξεμάνησαν και διέταξαν τη σύλληψη και φυλάκιση των κομιστών της έκθεσης αλλά και εκατοντάδων άλλων Σφακιανών. 

Οι ενέργειες αυτές κορύφωσαν την αγανάκτηση με συνέπεια οι Σφακιανοί να εκδιώξουν αμέσως από τον τόπο τους τον Καστελλάνο, τον έπαρχο και κάθε Βενετό υπάλληλο προπαρασκευαζόμενοι για πόλεμο. Μετά από αυτή την εξέλιξη στάλθηκαν διάφορα στρατιωτικά αποσπάσματα τα οποία όμως τίποτε δεν κατάφεραν. Οι συγκρούσεις αυτές διατηρήθηκαν επί τρία χρόνια χωρίς όμως και να γίνεται καμία είσπραξη του φόρου. Έτσι μπροστά και στην παρουσία του Τούρκου μεγαλοπειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα που άρχιζε τότε να παρενοχλεί τις ακτές της Κρήτης η Βενετική διοίκηση αποφάσισε μονομερώς να δώσει τέρμα σ' αυτόν τον πόλεμο αποστέλλοντας στα Σφακιά ανώτερο υπάλληλο κομιστή πλήρους και γενικής αμνηστίας, αλλά και παραχώρησης προνομίων, όπως να μη εκδίδονται εντάλματα σύλληψης χωρίς αποδεδειγμένη ενοχή, να περιοριστεί η  απληστία  των τιμαριούχων σε όλο το νησί και τα δε Σφακιά να απαλλαγούν από κάθε φορολογία. Μάλιστα ο κομιστής των παραπάνω, παρουσία των Σφακιανών, έριξε στη φωτιά όλες τις δικογραφίες και εντολές που είχαν σχηματιστεί και εκδοθεί σε βάρος των τελευταίων.

Τελικά με την ευνοϊκή εξέλιξη αυτή ο επίμαχος φόρος των ορνίθων καταργήθηκε σε όλη την Κρήτη.   

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ. ΙΘ΄, σ. 83

Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης
Κατηγορία:Σφακιά
Nordland I

***Nordland I*** είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Mark Records". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα "Mimo Sound" της Στοκχόλμης από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2002.

Το άλμπουμ αυτό αποτελεί το πρώτο μέρος μιας ανολοκλήρωτης τετραλογίας, αφού ο Quorthon πέθανε το 2004 έχοντας ηχογραφήσει μόνο τα "*Nordland I*" και "*[[Nordland II]]*". Σηματοδότησε την επιστροφή των Bathory στον επικό ήχο του Viking Metal, μετά τον πειραματισμό του Quorthon με το thrash metal. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι δημιουργία του Κρίστιαν Βόχλιν.

Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "The Metal Observer" 9 / 10, το "Metal Storm" 8,5 / 10 και το "Ultimate Guitar" 7,8 / 10.

## Τραγούδια του δίσκου
**1. Prelude** *(Quorthon)* - 2:35
**2. Nordland** *(Quorthon)* - 9:21
**3. Vinterblot** *(Quorthon)* - 5:17
**4. Dragon's Breath** *(Quorthon)* - 6:45
**5. Ring of Gold** *(Quorthon)* - 5:35
**6. Foreverdark Woods** *(Quorthon)* - 8:06
**7. Broken Sword** *(Quorthon)* - 5:35
**8. Great Hall Awaits a Fallen Brother** *(Quorthon)* - 8:17
**9. Mother Earth Father Thunder** *(Quorthon)* - 5:38
**10. Heimfard** *(Quorthon)* - 2:12

## Τα μέλη των Bathory
Το "*Nordland I*" ηχογραφήθηκε αποκλειστικά από τον Quorthon, ο οποίος έπαιξε μπάσο, κιθάρα, τύμπανα, κρουστά, συνθεσάιζερ και τραγούδησε όλα τα κομμάτια του άλμπουμ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Nordland I - Bathory | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Bathory - History archive - Bathory
* Bathory - Nordland I - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Bathory
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Inside the Electric Circus

***Inside the Electric Circus*** είναι ο τίτλος του τρίτου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου του 1986 μέσω της "Capitol Records". 

Τα τραγούδια "*I Don't Need No Doctor*" και "*95-Nasty*" αποτέλεσαν τα δύο σινγκλ του δίσκου, με το πρώτο να ανεβαίνει στο # 31 στην Μεγάλη Βρετανία, ωθούμενο από την προβολή του βίντεο κλιπ του, στο τηλεοπτικό δίκτυο "MTV". Το άλμπουμ έφθασε ως το # 60 του Billboard και παρέμεινε στους καταλόγους επιτυχιών για 19 εβδομάδες.

Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος για τον οποίο ο Μπλάκι Λόουλες έπαιζε κιθάρα και όχι μπάσο, το οποίο ανέλαβε ο Τζόνι Ροντ, παραμένοντας στο συγκρότημα μέχρι και την κυκλοφορία του "*[[The Headless Children]]*" το 1989. 

## Τραγούδια του δίσκου
**1. The Big Welcome** *(Lawless)* - 0:51
**2. Inside the Electric Circus** *(Lawless)* - 4:06
**3. I Don't Need No Doctor** *(Armstead, Ashford, Simpson)* - 3:28
**4. 9.5.-N.A.S.T.Y.** *(Lawless, Holmes)* - 4:50
**5. Restless Gypsy** *(Lawless)* - 5:02
**6. Shoot from the Hip** *(Lawless)* - 4:44
**7. I'm Alive** *(Lawless)* - 4:24
**8. Easy Living** *(Hensley)* - 3:13
**9. Sweet Cheetah** *(Lawless, Holmes)* - 5:18
**10. Mantronic** *(Lawless, Holmes)* - 4:12
**11. King of Sodom and Gomorrah** *(Lawless, Holmes)* - 3:52
**12. The Rock Rolls On** *(Lawless, Holmes)* - 3:57

## Θέσεις τσαρτ

## Τα μέλη των W.A.S.P.
Το "*Inside the Electric Circus*" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
* **[[Μπλάκι Λόουλες]]** - φωνητικά, κιθάρα
* **[[Κρις Χολμς]]** - κιθάρα
* **Τζόνι Ροντ** - μπάσο, φωνητικά
* **Στίβ Ράιλι** - τύμπανα, φωνητικά

## Παραπομπές


## Πηγές
* Inside the Electric Circus - WASP | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* W.A.S.P. - Inside the Electric Circus (album review ) | Sputnikmusic
* W.A.S.P. - Inside the Electric Circus - Encyclopaedia Metallum

Κατηγορία:Δισκογραφία των W.A.S.P.
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Ανδρόβιος

Ο **Ανδρόβιος** (πιθ. 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ζωγράφος από τη Σικιώνα, πόλη της Παλλήνης στη Χαλκιδική.

Ο Παυσανίας αναφέρει τον Ανδρόβιο περιγράφοντας τα αναθήματα των Δελφών. Εκεί ξεχώριζε η ζωγραφιά του Σικιωναίου μυθικού ήρωα Σκύλλι ή Σκύλλου, ο οποίος είχε την ικανότητα να καταδύεται σε μεγάλα βάθη στη θάλασσα, πράγμα που δίδαξε και στην κόρη του. Αυτό το έργο ήταν του Ανδροβίου, όπως είχε διαπιστώσει και ο Πλίνιος τον 1ο αιώνα μ.Χ. (*Nat. hist.*, xxxv 139). Ο Ανδρόβιος ωστόσο είχε ζωγραφίσει τον Σκύλλι ως ιστορικό πρόσωπο, να κόβει τις άγκυρες του πλοίου του στόλου του Ξέρξη.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 5 (1968), σελ. 566

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ανδρόβιος στην ''Enciclopedia dell' Arte Antica'' (1958) (στην ιταλική γλώσσα)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Ευτύχιος Πρόκλος

Ο **Ευτύχιος Πρόκλος** ήταν γραμματικός του 2ου μ.Χ. αιώνα. Καταγόταν από την πόλη *Σίκκα* την Βορείου Αφρικής και υπήρξε διδάσκαλος του μετέπειτα αυτοκράτορα και φιλοσόφου Μάρκου Αυρηλίου.
Ο Λατίνος λόγιος του 4ου μ.Χ. αιώνα Τρεβέλλιος Πολλίων τον μνημονεύει ως τον πολυμαθέστερο γραμματικό της εποχής του.

Ορισμένοι σήμερα τον ταυτίζουν με τον *Πρόκλο* τον συγγραφέα της *[[Χρηστομάθεια του Πρόκλου|Χρηστομάθειας]]* (μιας συλλογής πληροφοριών για την αρχαία ελληνική λογοτεχνία, αποσπάσματα της οποίας περιέχονται στην *Βιβλιοθήκη του [[Πατριάρχης Φώτιος Α΄|Φωτίου]]* και στον κώδικα Venetus A της Ιλιάδας).

## Παραπομπές


κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κώδικας Venetus A

Ο **Κώδικας Venetus A**, γνωστός επίσης και ως *Marcianus Graecus 454*, που βρίσκεται σήμερα στην κατοχή της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης της Βενετίας είναι το αρχαιότερο και αρτιότερο διασωθέν αντίγραφο της Ιλιάδας. 

Αντιγράφηκε τον 10ο μ.Χ. αιώνα, πιθανόν από τον γνωστό και από άλλα χειρόγραφα της ίδιας εποχής *μοναχό Εφραίμ*. Τον 15ο αιώνα βρισκόταν στην κατοχή του Καρδιναλίου Βησσαρίωνος, ο οποίος το 1468 το πρόσφερε μαζί με τα άλλα χειρόγραφα της πλούσιας βιβλιοθήκης του στην πόλη της Βενετίας. Η δωρεά αυτή του Βησσαρίωνος αποτέλεσε τον αρχικό πυρήνα της μετέπειτα ιδρυθείσας Μαρκιανής Βιβλιοθήκης.

Στον Venetus A, εκτός από το αρχαίο κείμενο της *Ιλιάδος*, συμπεριλαμβάνονται εκτεταμένες συλλογές σχολίων και σημειώσεων αλεξανδρινών λογίων, καθώς και αποσπάσματα από την Χρηστομάθεια του Πρόκλου στα οποία διασώζονται σύντομες περιλήψεις χαμένων ποιημάτων του Τρωικού κύκλου.

Τον Venetus A "ανακάλυψε" στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη ο Γάλλος φιλόλογος Ζαν-Μπατίστ ντε Βιλουαζόν και τον εξέδωσε το 1788 στην Βενετία. Στην περίφημη αυτή έκδοση βασίζονται έκτοτε όλες οι μεταγενέστερες εκδόσεις της *Ιλιάδος*.

Τα τελευταία χρόνια το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ σε συνεργασία με την Μαρκιανή Βιβλιοθήκη φωτοτύπησε με τα σύγχρονα μέσα που διαθέτει ολόκληρο των κώδικα Venetus A, με στόχο να τον καταστήσει διαδικτυακά προσβάσιμο. 

## Παραπομπές


κατηγορία:Χειρόγραφα
Λύχνος Μέκερ-Φίσερ

Ένας **λύχνος Μέκερ-Φίσερ** ή **λύχνος Μέκερ** είναι ένας λύχνος αερίου εργαστηρίου που παράγει πολλαπλές φλόγες ανοικτού καυσίμου, που χρησιμοποιείται για θέρμανση, αποστείρωση και καύση. Χρησιμοποιείται όταν η εργαστηριακή εργασία απαιτεί μια πιο θερμή φλόγα από αυτήν του λύχνου Μπούνσεν, ή όταν χρειάζεται μια φλόγα με μεγαλύτερη διάμετρο, όπως με το βρόχο ενοφθαλμισμού ή σε κάποιες λειτουργίες φυσήματος γυαλιού. Ο λύχνος εισήχθη από τον Γάλλο χημικό Georges Méker σε ένα άρθρο που δημοσίευσε το 1909.

Η έξοδος της θερμότητας του καυστήρα Μέκερ-Φίσερ μπορεί να είναι πάνω από  ανά ώρα (περίπου 3,5 kW) χρησιμοποιώντας υγραέριο. Επιτυγχάνονται θερμοκρασίες μέχρι . Συγκρινόμενος με τον λύχνο Μπούνσεν, το κατώτερο τμήμα του σωλήνα του έχει περισσότερα ανοίγματα με μεγαλύτερες συνολικές διατομές, επιτρέποντας περισσότερο αέρα και διευκολύνοντας καλύτερη ανάμειξη αέρα και καυσίμου. Ο σωλήνας είναι πιο πλατύς και η κορυφή του καλύπτεται με ένα μεταλλικό πλέγμα που διαχωρίζει τη φλόγα σε μια διάταξη μικρότερων φλογών με ένα κοινό εξωτερικό περίβλημα, εξασφαλίζοντας ομοιόμορφη θέρμανση και αποτρέπει επίσης επιστροφή φλόγας στον πυθμένα του σωλήνα, που είναι ένας κίνδυνος σε υψηλές αναλογίες αέρα προς καύσιμο και περιορίζει το μέγιστο ρυθμό της εισροής αέρα σε έναν λύχνο Μπούνσεν. Η φλόγα καίγεται χωρίς θόρυβο, αντίθετο προς τους λύχνους Μπούνσεν ή Τέκλου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Video of Meker burner in use.

Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Κατηγορία:Όργανα εργαστηρίου χημείας
Γεωδαισιακή γραμμή

**Γεωδαισιακή γραμμή** είναι καμπύλη ελάχιστου μήκους που συνδέει δύο σημεία του χωροχρόνου. Είναι η γενίκευση της ευθείας γραμμής σε Καμπύλους Χώρους.

Είναι εκείνη η γραμμή, η οποία ενώνει δυο σημεία που βρίσκονται πάνω σε μια επιφάνεια και έχει το ελάχιστο δυνατό μήκος. Το γνωστότερο παράδειγμα γεωδαισιακής, είναι ένας μέγιστος κύκλος στην επιφάνεια μιας σφαίρας.

Σύμφωνα με την Γενική θεωρία της Σχετικότητας, τα σώματα (τόσο τα υλικά (π.χ. η Γη) όσο και το φως) όταν κινούνται "ελεύθερα" (δηλ. μόνον υπό την επίδραση του βαρυτικού πεδίου στο οποίο βρίσκονται) δεν ακολουθούν οποιεσδήποτε καμπύλες τροχιές, αλλά τις γεωδαισιακές διαδρομές του τετραδιάστατου Χωροχρόνου.

Ένα παράδειγμα γεωδαισιακής είναι η τροχιά που διαγράφει η σκιά ενός αεροπλάνου που ίπταται επάνω από λόφους. Αν και το αεροπλάνο ακολουθεί ευθεία γραμμή στον επίπεδο (flat) τρισδιάστατο χώρο, η σκιά του ακολουθεί καμπύλη γραμμή στον καμπύλο (curved) δισδιάστατο χώρο του εδάφους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωδαισία
Μαρμακέτο Λασιθίου

Το **Μαρμακέτο** (ή αλλιώς **Μαρμακέτω** ή **Μαρμακέτον**) είναι ένα μικρό χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, της περιφερειακής ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Μαρμακέτο βρίσκεται στις ανατολικές πλευρές του Οροπεδίου Λασιθίου σε υψόμετρο 850 μέτρα, στους πρόποδες του λόφου Φακιδιά. Στην κοινότητα του Μαρμακέτου ανήκει και ο οικισμός Φαρσάρω.

Η κατοίκηση της περιοχής του Μαρμακέτω ξεκινάει από την Νεολιθική Εποχή (3500 π.Χ.), όπως μαρτυρούν τα ευρήματα στον λόφο Κάστελο. Εδώ υπάρχει το "Κρόνιο Σπήλαιο" ή "Τράπεζας", όπου βρέθηκαν αντικείμενα λατρείας.

Το χωριό πήρε το όνομα του από τους πολλούς μαρμαράδες που κατοικούσαν.

Στο Μαρμακέτω γεννήθηκε το 1793 ο οπλαρχηγός του Λασιθίου Εμμανουήλ Ροβίθης (Καπετάν Καζάνης), ο οποίος πολέμησε εναντίον των Τούρκων και ηγήθηκε των Λασιθιωτών σε πολλές μάχες. Ο Καπετάν Καζάνης πέθανε πάμφτωχος εργάτης στη Νάξο το 1846, καθώς η Ελληνική κυβέρνηση διέκοψε τη σύνταξη του. Προς τιμήν του Καζάνη, έχει στηθεί ανδριάντας στην κεντρική πλατεία του χωριού, περιτριγυρισμένος από δάφνες, όπου κατατίθεται στεφάνι σε κάθε εθνική γιορτή.

### Πληθυσμός
* 1630 : 30 οικογένειες
* 1671 : 45 οικογένειες
* 1900 : Μαρμακέτο 164 κάτοικοι , Φαρσάρο 111 κάτοικοι
* 1940 : Μαρμακέτο 177 κάτοικοι , Φαρσάρο 145 κάτοικοι
* 1981 : Μαρμακέτο 123 κάτοικοι , Φαρσάρο 83 κάτοικοι
* 1991 : Μαρμακέτο 86 κάτοικοι , Φαρσάρο 78 κάτοικοι
* 2001 : Μαρμακέτο 55 κάτοικοι , Φαρσάρο 49 κάτοικοι
* 2011 : Μαρμακέτο 25 κάτοικοι , Φαρσάρο 18 κάτοικοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο οπλαρχηγός Εμμανουήλ Καζάνης από το Μαρμακέτο Λασιθίου από τον ιστότοπο http://iscreta.gr/

## Διοικητικά στοιχεία
μικρογραφία|400x400εσΩς ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τζερμιάδων και το 1928 στοΦΕΚ 60Α - 18/04/1928 να ορίζεται έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Φαρσάρο αποτελούν την Κοινότητα Μαρμακέτου που ανήκει στον δήμο Οροπεδίου Λασιθίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 25 κατοίκους.

*Δείτε: *'Κοινότητα Μαρμακέτου**''</big>

=== Κοινότητα Μαρμακέτου ===
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα περιλαμβάνει και το Φαρσάρο. Η [[Απογραφή του 2011 (Ελλάδα)|απογραφή του 2011]] αναφέρει:

* **Μαρμακέτο''', το (25)
* Φαρσάρο, το (18)

Συνολικά η κοινότητα έχει 43 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παναγιώτη Μπαμνιεδάκη.

### Κοινοτάρχες Μαρμακέτου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μαρμακέτου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστοσελίδα www.marmaketo.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου
Φαρσάρο Λασιθίου

To **Φαρσάρο** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Κοινότητος Μαρμακέτου του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου και της τέως Επαρχίας Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης σε υψόμετρο 860 μέτρα, που γειτνιάζει με το Μαρμακέτο και βρίσκεται  στο Οροπέδιο Λασιθίου. 

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τζερμιάδων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Μαρμακέτο αποτελούν την Κοινότητα Μαρμακέτου του δήμου Οροπεδίου Λασιθίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.. Στο Φαρσάρο βρίσκεται ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Άγιος Ιωάννης Θεολόγος στο Μαρμακέτο.JPG|Ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Φαρσάρο Λασιθίου.
Αρχείο:Φαρσάρο.JPG|Άποψη του οικισμού Φαρσάρο.



## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου
Metal Heart

***Metal Heart*** είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου του 1985 από την "RCA Records" στην Ευρώπη και από την "Portrait Records" στην Αμερική. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1984 στα "Dierks Studios" της Κολωνίας με παραγωγό τον ιδιοκτήτη του στούντιο, Ντίτερ Ντιρκς.

Το ομώνυμο κομμάτι είναι ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του συγκροτήματος και στο ξεκίνημα του οι Accept διασκευάζουν το "*Marche Slave*" του Πιότρ Τσαϊκόφσκι, ενώ το βασικό ριφ και το σόλο έχουν ως βάση το "*Für Elise*" του Μπετόβεν. Επίσης, το "*Midnight Mover*" αποτέλεσε το βίντεο κλιπ του άλμπουμ, με την τεχνική βιντεοσκόπησης "bullet time", η οποία χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον μία δεκαετία αργότερα.

Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Storm" 8,6 / 10. Το άλμπουμ ανέβηκε στο Top-10 στη Νορβηγία και τη Σουηδία και το Top-20 στη Γερμανία και την Ελβετία, ενώ ήταν ο τελευταίος τους δίσκος που κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρι το "*[[Stalingrad (άλμπουμ)|Stalingrad]]*" του 2012.

## Τραγούδια του δίσκου
**1. Metal Heart** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 5:19
**2. Midnight Mover** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 3:05
**3. Up to the Limit** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 3:47
**4. Wrong Is Right** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 3:08
**5. Screaming for a Love-Bite** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 4:06
**6. Too High to Get It Right** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 3:47
**7. Dogs on Leads** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 4:23
**8. Teach Us to Survive** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 3:32
**9. Living for Tonite** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 3:33
**10. Bound to Fail** *(Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy)* - 4:58

## Θέσεις τσαρτ
***Metal Heart*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[4 Μαρτίου]] [[1985]]***

## Τα μέλη των Accept
Το "*Metal Heart*" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
* **[[Ούντο Ντιρκσνάιντερ]]** - φωνητικά
* **[[Βολφ Χόφμαν]]** - κιθάρα
* **[[Γιοργκ Φίσερ]]** - κιθάρα
* **[[Πέτερ Μπάλτες]]** - μπάσο
* **[[Στέφαν Κάουφμαν]]** - τύμπανα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Metal Heart - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Accept - Metal Heart - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* starling.rinet.ru - Metal Heart

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985
Κατηγορία:Άλμπουμ των Accept
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1951

Οι **ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1951** που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 15 Απριλίου του 1951 ήταν οι πρώτες ελεύθερες δημοτικές και κοινοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στη χώρα έπειτα από 17 ολόκληρα χρόνια, καθώς οι προηγούμενες είχαν πραγματοποιηθεί το 1934, δύο έτη πριν την επιβολή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου 1936, ενώ στη συνέχεια ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ακολούθως επήλθε η Κατοχή αλλά και ο Εμφύλιος με συνέπεια να μη διεξάγονται εκλογές και οι ανώτατοι άρχοντες να είναι "δοτοί", δηλαδή διορισμένοι από τις εκάστοτε αρχές. Οι εκλογές του 1951 ήταν ακόμη οι πρώτες στα χρονικά κατά τις οποίες δόθηκε το δικαίωμα ψήφου στις Ελληνίδες γυναίκες  Οι εκλογές έγιναν με το σύστημα της απλής αναλογικής, κάτι που σήμαινε ότι για την εκλογή κάποιου υποψηφίου δημάρχου από την πρώτη Κυριακή απαιτούνταν ποσοστό ψήφων της τάξης του 51%.
## Τα αποτελέσματα στους μεγαλύτερους δήμους
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν, στην Αθήνα εκλέχθηκε από την πρώτη Κυριακή ο συνδυασμός του Κωνσταντίνου Κοτζιά με το πολύ μεγάλο ποσοστό του 63% των ψήφων. Στον Πειραιά επικράτησε ο Γεώργιος Ανδριανόπουλος και στη Θεσσαλονίκη ο Παντελής Πετρακάκης στις 8 Ιουνίου 1951, καθώς αντικατέστησε την αρχικώς εκλεχθείσα πρώτη δήμαρχο στη χώρα Αρίστη Παγιατάκη, που ακυρώθηκε από το Εκλογοδικείο λόγω του νόμου 733/1951 που απέκλειε την εκλογή γυναικών ως δημάρχων.

## Πηγές
* Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδων "Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας"


## Παραπομπές


1951
Κατηγορία:Φεμινισμός στην Ελλάδα
Κατηγορία:Δικαίωμα ψήφου γυναικών στην Ελλάδα
Κύκλωμα LED

Στην ηλεκτρονική ως **κύκλωμα LED** αναφέρεται το ηλεκτρικό κύκλωμα με το οποίο μπορεί να τροφοδοτηθεί μια δίοδος εκπομπής φωτός (αναφέρεται ως LED: light-emitting diode). Το κύκλωμα θα πρέπει να επιτρέπει να τροφοδοτηθεί με συγκεκριμένη τιμή ρεύματος που χρειάζεται το LED για να εκπέμψει φως χωρίς να καεί.

## Βασικό κύκλωμα
Στο βασικό κύκλωμα λειτουργίας ενός LED έχουμε μια πηγή συνεχούς ρεύματος (DC), μια αντίσταση η οποία λειτουργεί ως ρυθμιστής της λειτουργίας του LED και το LED. Προαιρετικά μπορεί να υπάρξει και ένας διακόπτης ο οποίος θα ανοίγει και θα κλείνει το κύκλωμα. Παρόλο που το κύκλωμα είναι απλό δεν είναι το πιο αποδοτικό κύκλωμα (από πλευράς ενέργειας) που μπορεί να λειτουργήσει το LED αφού μέρος της ενέργειας χάνεται στην αντίσταση. Πιο πολύπλοκα κυκλώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μεγαλύτερη ενεργειακή αποδοτικότητα.

Το LED που χρησιμοποιείται έχει τάση λειτουργίας η οποία εξαρτάται από το ρεύμα που διαρρέεται. Ο Νόμος του Ωμ και οι Κανόνες του Κίρχοφ χρησιμοποιούνται για να υπολογιστεί η αντίσταση η οποία θα ρυθμίσει το ρεύμα λειτουργίας του LED. Η τιμή υπολογίζεται αφαιρώντας την μείωση της τάσης που προκαλεί ο LED από την τάση της πηγής διαιρώντας με το επιθυμητό ρεύμα λειτουργίας (από τον κατασκευαστή). Αν η τάση της πηγής είναι ίση με την μείωση τάση του LED δεν χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί αντίσταση.  

Αυτό το βασικό κύκλωμα χρησιμοποιείται σε πολλές εφαρμογές, όπως συσκευές όπως οι φορτιστές κινητών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηλεκτρονική
Newsweek

Το **Newsweek** είναι ένα εβδομαδιαίο αμερικανικό περιοδικό που εδρεύει στη Νέα Υόρκη. Το πρώτο του φύλλο εκδόθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1933.

Επανεμφανίστηκε σε έντυπη μορφή στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2014, μετά από διακοπή της στο τέλος του 2012, οπότε το περιοδικό ήταν προσωρινά διαθέσιμο μόνο μέσω διαδικτύου. Η διεθνής έκδοση και αυτή για το Ηνωμένο Βασίλειο εκδιδόταν μέχρι το 2013 και στη συνέχεια μετατράπηκε σε «ψηφιακό-μόνο», αλλά εντός του 2014 αναμένεται να κυκλοφορήσει και πάλι σε έντυπη μορφή.

Το 2008-2012, το Newsweek αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες, οι οποίες οδήγησαν στην παύση της δημοσίευσης και στη μετάβαση σε ψηφιακή μορφή στο τέλος του 2012. Η έντυπη έκδοση επέστρεψε τον Μάρτιο του 2014.

Αργότερα εκείνο το έτος, η Newsweek συγχωνεύθηκε με την ιστοσελίδα ειδήσεων και απόψεων The Daily Beast, σχηματίζοντας την νέα εταιρεία Newsweek Daily Beast Company. Η Newsweek ανήκε από κοινού στην περιουσία του Χάρμαν και του της εταιρείας Internet IAC. Το 2013, η IBT Media ανακοίνωσε ότι απέκτησε το Newsweek από την IAC. Η αγορά περιελάμβανε το εμπορικό σήμα Newsweek και την διαδικτυακή έκδοση του, αλλά όχι το The Daily Beast.

Η IBT Media μετονομάστηκε σε Newsweek Media Group το 2017, αλλά μετονομάστηκε και πάλι σε IBT Media το 2018 αφού το Newsweek ανεξαρτητοποιήθηκε. Οι πτώσεις στα κέρδη οδήγησαν την πώληση του περιοδικού τον Αύγουστο του 2010, από τον ιδιοκτήτη The Washington Post Company στον Σίντνεϊ Χάρμαν—για την τιμή του ενός δολαρίου και την ανάληψη των ευθυνών του περιοδικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Graham Holdings Company
* Ιστορία και δημογραφικά στοιχεία του Newsweek

Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία

**Οι Ταραχές** (ιρλανδικά: *Na Trioblóidí*, αγγλικά: *The Troubles*) είναι η κοινή ονομασία για την εθνο-εθνικιστική σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία, που έχει επεκταθεί σε διάφορες περιόδους στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην Αγγλία και στην ηπειρωτική Ευρώπη. Οι Ταραχές άρχισαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και θεωρείται από πολλούς ότι έχουν τελειώσει με τη Συμφωνία της «Μεγάλης Παρασκευής» του Μπέλφαστ το 1998, αλλά η σποραδική βία συνεχίζεται από τότε. Σε διεθνές επίπεδο, οι Ταραχές είναι επίσης γνωστές ως η **Σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία** και έχει περιγραφεί συχνά ως πόλεμος.

Η σύγκρουση ήταν κυρίως πολιτική, αλλά είχε επίσης μια εθνοτική ή θρησκευτική διάσταση, αν και δεν ήταν μια θρησκευτική σύγκρουση. Τα βασικά διακυβεύματα ήταν το συνταγματικό καθεστώς της Βόρειας Ιρλανδίας και η σχέση μεταξύ των δύο κύριων κοινοτήτων. Ενωτικοί και νομιμόφρονες, οι οποίοι είναι ως επί το πλείστον Προτεστάντες του Όλστερ, σε γενικές γραμμές θέλουν τη Βόρεια Ιρλανδία να παραμείνει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Ιρλανδοί εθνικιστές και ρεπουμπλικανοί, οι οποίοι είναι ως επί το πλείστον Καθολικοί, γενικά θέλουν να εγκαταλείψουν το Ηνωμένο Βασίλειο και αφού ενωθούν με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας να ενταχθούν σε μια ενωμένη Ιρλανδία. Οι πρώτοι θεωρούν τους εαυτούς τους Βρετανούς και οι τελευταίοι συνήθως βλέπουν τους εαυτούς τους ως Ιρλανδούς. Οι κύριοι συντελεστές των ταραχών ήταν ρεπουμπλικανικές παραστρατιωτικές οργανώσεις (όπως ο Προσωρινός IRA), νομιμόφρονες παραστρατιωτικοί (όπως η UVF και η UDA), οι βρετανικές δυνάμεις κρατικής ασφάλειας (ο βρετανικός στρατός και η RUC, αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας), πολιτικοί ακτιβιστές και πολίτες. Οι δυνάμεις ασφαλείας της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας έπαιξαν μικρότερο ρόλο. Περισσότεροι από 3.500 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη σύγκρουση.

## Εικόνες

 British troops investigate a couple on the street in Belfast.jpg|Τα βρετανικά στρατεύματα και η αστυνομία ερευνούν ένα ζευγάρι πίσω από το Europa Hotel, Σεπτέμβριος 1974
 Belfast - the morning after . . . - geograph.org.uk - 628924.jpg|Μπέλφαστ - αργότερα το πρωί, ενώ τις βραδυνές ώρες μια βόμβα εξερράγη στην Chichester Street, 15 Ιουνίου 1985


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* David McKittrick, Seamus Kelters, Brian Feeney and Chris Thornton (1999), *Lost Lives: The stories of the men, women and children who died as a result of the Northern Ireland troubles*, Mainstream Publishing Company; .
* Greg Harkin and Martin Ingram (2004), *[[Stakeknife]]: Britain's secret agents in Ireland*, O'Brien Press (18 February 2004); 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Northern Ireland Elections Archive 
* Northern Ireland Conflict Archive on the Internet (CAIN Project) 
* BBC Northern Ireland: The Troubles

Σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία
Πύργος του Σαν Μαρτίν

Ο **Πύργος του Σαν Μαρτίν** (ισπανικά: *Torre de San Martín*), ή «Πύργος του Αγίου Μαρτίνου», είναι κτίριο αρχιτεκτονικής μουδέχαρ που βρίσκεται στην πόλη Τερουέλ, στην περιοχή της Αραγωνίας, στην βορειοανατολική Ισπανία. Το κτίριο ανεγέρθη το 1316 και ανακαινίστηκε τον 16ο αιώνα, όταν προστέθηκε η πέτρινη βάση του. Το 1986 προστέθηκε στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO, ως τμήμα της αρχιτεκτονικής μουδέχαρ της Αραγωνίας.

## Ιστορία
Κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1315 και το 1316 και ανακαινίστηκε το 1550 από τον Πιερ Βεντέλ, ο οποίος κατεδάφισε μερικά από τα σπίτια της πόλης ώστε να δημιουργήσει μια πλατεία στο πύργο και να ενισχύσει την τοιχοποιία του στη βάση ώστε να επιδιορθώσει και να προλάβει την διάβρωση στη βάση του λόγω της υγρασίας. Το 1926, ο Ρικάρδο Γκαρθία Γκερέτα ανέλαβε μια εκτεταμένη ανακαίνιση, όπως και μεταπολεμικά ο Μανουέλ Λορέντε Χουνκέρα, ο οποίος αποκατέστησε τη κεραμικά πλακάκια του πύργου με κάποια με πιο ήπιο τόνο απ' ότι τα αρχικά. Ανάμεσα στο 2002 και το 2007 έλαβε χώρα εκτεταμένη ανακαίνιση, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό του πύργου, στην οποία βρέθηκε η αρχική είσοδος του πύργου.

## Περιγραφή
Βρίσκεται στην Πλάθα ντε Πέρεθ Πράδο, απέναντι από τους «Ερωτευμένους του Τερουέλ». Είναι, όπως και άλλοι πύργοι στην πόλη του Τερουέλ, ένας πλίνθινος πύργος-πύλη με υαλοποιημένα κεραμικά διακοσμητικά πλακάκια. Στη βάση του στηρίζεται με ένα γοτθικό τόξο. Οι τρεις του πλευρές είναι ορατές, ενώ η τέταρτη είναι ενσωματωμένη στην μπαρόκ εκκλησία του Σαν Μαρτίν, από την οποία πήρε το όνομά του ο πύργος.

Ο πύργος μιμείται την δομή των μιναρέδων των Αλμοχάδων, με δύο ομόκεντρους τετράγωνους πύργους μέσα στους οποίους βρίσκονται τα κλιμακοστάσια. Ο εσωτερικός πύργος έχει τρία πατώματα που καλύπτονται με σταυρωτό θόλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Ιστοσελίδα πληροφοριών στο aragonmudejar.com 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αραγωνία
Κατηγορία:Πύργοι
Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία
Ντέιβιντ Ούρκχαρτ

Ο **Ντέιβιντ Ούρκχάρτ** (, 1805 - 1877) ήταν Σκωτσέζος διπλωμάτης, συγγραφέας, περιηγητής και πολιτικός που έπαιξε σημαντικό ρόλο μετά το 1827 στην εδραίωση της ελληνικής επανάστασης του 1821. Διετέλεσε και μέλος του κοινοβουλίου 1847 - 52.

## Εργογραφία

Στο βιβλίο του «Η Τουρκία και οι πόροι της» που δημοσίευσε το 1833 αναφέρεται στα Μεταλλεία της Χαλκιδικής και την ευρύτερη περιοχής της ταυτόχρονα με το δεύτερο βιβλίο του «Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία και Τουρκία». Το 1839 το εξέδωσε το " Το πνεύμα της Ανατολής". Επίσης το 1860 εξέδωσε το τέταρτο του βιβλίο «Λίβανος».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκωτσέζοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σκωτσέζοι περιηγητές
Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Γαζέττα

Η **Γαζέττα** (gazetta) ήταν μεταλλικό νόμισμα μικρής αξίας, χάλκινο, της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας που ήταν διαδεδομένο και στις κτήσεις της. Εκ του νομίσματος αυτού προήλθε και η πρώτη ονομασία των έντυπων ανακοινώσεων και εφημερίδων, ή χρήση της οποίας υφίσταται μέχρι και σήμερα.

## Γενικά
Η γαζέττα ήταν ένα χάλκινο νόμισμα μικρής αξίας ίσης περίπου του . Κατά τον 15ο αιώνα για να διαβάσει κάποιος τα διάφορα βενετικά διατάγματα ή ανακοινώσεις που εκδίδονταν και τοιχοκολλούνταν σε δημόσιους χώρους και ειδικότερα τα χειρόγραφα ειδησεογραφικά δελτία που ερμήνευαν τα προηγούμενα ή παρείχαν και άλλες πληροφορίες, τα λεγόμενα «*Notizie scritte*», έπρεπε να καταβάλλει μία γαζέττα. Από τη χρήση αυτή γαζέττες «Gazette» επικράτησε να αποκαλούνται κατ' επέκταση και τα παραπάνω ακριβώς δελτία.
Το 1600 υπό τον τίτλο Gazetta εκδόθηκε στη Βιέννη η πρώτη έντυπη εφημερίδα και μάλιστα εβδομαδιαία. Εξ αυτού γενικεύτηκε στη συνέχεια η χρήση του όρου  ως ονομασία εφημερίδας που ισχύει ακόμα και σήμερα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο. Πρώτες εφημερίδες με τον τίτλο αυτό ήταν η «Oxford Gazette» στην Αγγλία, η «Gazette de France» του Θεόφραστου Ρενωντό στο Παρίσι, ή  «Gazette de Leopoli» στη Γαλικία κ.ά.

Περί της ετυμολογίας του όρου ο Αθανάσιος Σταγειρίτης, στη «*Συνοπτική ιστορία του τύπου*» που δημοσίευσε στην εφημερίδα «Καλιόπη» στη Βιέννη στο πρώτο φύλλο του Ιανουαρίου του 1819, εκτός από την παραπάνω εκδοχή προέλευσης, ως αξία επί αντικειμένου, πρόσθεσε ότι ο όρος γαζέττα κατά την έννοια της είδησης - εφημερίδας προέρχεται από την περσική λέξη «γάζα» που σημαίνει θησαυρός, ή χρήμα, εξ ου εκ του ευαγγελίου ο όρος γαζοφυλάκιο (= θησαυροφυλάκιο) αποδίδοντας κατ' έννοια αποθησαύριση ειδήσεων αλλά και γνώσεων. Κατ΄ άλλους δε η ονομασία κατ΄ έννοια εφημερίδας αποδίδεται περισσότερο ειρωνικά από τη λέξη γαζέττα όπου στη κοινή βενετική διάλεκτο ονομάζεται η κίσσα πτηνό φλύαρο που μαζεύει στη φωλιά της κάθε είδους μικροαντικείμενα.  Εκ των δύο αυτών εκδοχών η πρώτη φέρεται και περισσότερο βάσιμη ως παράγωγη ετυμολογικά στην έννοια του νομίσματος εκ του περσικού «γάζα».

## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ. Η΄, σ. 18

## Δείτε επίσης
* Γαζέτα Επτανήσου Πολιτείας
* Ορνιθοπόλεμος
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Ιστορία της Βενετικής Δημοκρατίας
Τάγμα της Οράγγης

Το **Πιστό Ίδρυμα της Οράγγης** (αγγλικά: *Loyal Orange Institution*), πιο γνωστό ως το **Τάγμα της Οράγγης** (Orange Order), είναι μια προτεσταντική αδελφική οργάνωση που εδρεύει στη Βόρεια Ιρλανδία. Ιδρύθηκε στην Κομητεία του Άρμαχ το 1795 - κατά τη διάρκεια μιας περιόδου Προτεσταντικής-Καθολικής θρησκευτικής σύγκρουσης - στα πρότυπα της Μασονικής αδελφότητας με όρκο να υπερασπιστεί την Προτεσταντική υπεροχή. Το όνομά του είναι αφιερωμένο στον, ολλανδικής καταγωγής, προτεστάντη βασιλιά Γουλιέλμο της Οράγγης, ο οποίος νίκησε τον στρατό του Καθολικού βασιλιά Ιακώβου Β΄ στη Μάχη του Μπόιν, το 1690. Τα μέλη του φορούν πορτοκαλί κορδέλες και αναφέρονται ως «Πορτοκαλί» (Orangemen). Το Τάγμα είναι πιο γνωστό από τις ετήσιες παρελάσεις του, η μεγαλύτερη από τις οποίες πραγματοποιείται στις 12 Ιουλίου («Η Δωδεκάτη», *The Twelfth*). Αν και ισχυρότερο στη Βόρεια Ιρλανδία, το Τάγμα έχει επίσης σημαντική παρουσία στα πεδινά της Σκωτίας και σε στοές, σε όλη την Κοινοπολιτεία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σε πολιτικό επίπεδο, το Τάγμα της Οράγγης είναι μια συντηρητική βρετανική ενωτική οργάνωση, συνδεδεμένη με την νομιμοφροσύνη του Όλστερ, και τους αγώνες κατά της ανεξαρτησίας της Σκωτίας. Το Τάγμα βλέπει τον εαυτό του ως υπερασπιστή των προτεσταντικών πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών, ενώ οι κριτικοί έχουν κατηγορήσει το Τάγμα ως σεχταριστικό, θριαμβολογικό και υπεροπτικό. Έχει επίσης επικριθεί για τη σύνδεση με νομιμόφρονες παραστρατιωτικές ομάδες. Ως προτεσταντική κοινωνία, μη-Προτεστάντες δεν μπορούν να γίνουν μέλη, εκτός αν συμφωνήσουν να τηρούν τις αρχές του Οραγγισμού και μεταστραφούν. Οι Πορτοκαλί παρελάσεις σε κυρίως καθολικές και ιρλανδικές εθνικιστικές γειτονιές, συχνά έχουν οδηγήσει σε βία.

## Εικόνες

 William III of England.jpg|Ο Γουλιέλμος Γ΄ της Οράγγης
 Drumcree Church - geograph.org.uk - 312428.jpg|Προτεσταντική εκκλησία στο Ντράμκρι του Πόρτανταουν
 Memoriallodge.jpg|Παρέλαση του Τάγματος


## Δείτε επίσης
* Μαθητευόμενοι του Ντέρι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The Grand Orange Lodge Of Ireland

Τάγμα της Οράγγης
Ζβενό

Η **Ζβενό** (*[[βουλγαρικά]]: Звено*) (μτφ: κρίκος της αλυσίδας) ήταν πολιτική οργάνωση στη Βουλγαρία, η οποία ιδρύθηκε το 1927.

Η Ζβενό ιδρύθηκε από αξιωματικούς του στρατού και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη πολιτική της Βουλγαρίας. Το 1923 έκανε στρατιωτικό πραξικόπημα καθαιρώντας τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Αλεξάνταρ Σπαμπολίσκι. Τα μέλη της Ζβενό απέρριπταν τα πολιτικά κόμματα και ήταν ιδιαίτερα εχθρικοί προς την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση.

Στις 19 Μαΐου 1934 η Ζβενό έκανε στρατιωτικό πραξικόπημα με αρχηγούς τους Ντάμιαν Βέλτσεφ και Κίμων Γκεοργκίεφ. Ο Γκεοργκίεφ έγινε πρωθυπουργός, διάλυσε όλα τα πολιτικά κόμματα και τα συνδικάτα και εισήγαγε οργάνωση κορπορατισμού παρόμοια με εκείνη της φασιστικής Ιταλίας. Ο Βούλγαρος βασιλιάς Μπόρις Γ΄ ανέτρεψε την κυβέρνηση Γκεοργκίεφ στις 22 Ιανουαρίου 1935 και διόρισε τον Σλάτεφ πρωθυπουργό.

Το 1943 η οργάνωση εντάχθηκε στο Πατριωτικό Μέτωπο με το οποίο ανέβηκε την εξουσία στις 9 Σεπτεμβρίου. Ο Γκεοργκίεφ έγινε για δεύτερη φορά Πρωθυπουργός και συνήψε ανακωχή με τη Σοβιετική Ένωση. Τον Νοέμβριο του 1946 αντικαταστάθηκε από τον Γκεόργκι Δημητρόφ. Η Ζβενό αποχώρησε από το Πατριωτικό μέτωπο το 1949.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Σχέσεις Βουλγαρίας-Γιουγκοσλαβίας
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1945

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 18 Νοεμβρίου 1945, για πρώτη φορά ψήφισαν και γυναίκες. Η Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση και το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας κέρδισαν 94 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 84,8%.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1929

Οι **ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1929** διεξήχθησαν σε όλη την Ελλάδα την Κυριακή 4 Αυγούστου 1929 και οι νέοι ανώτατοι άρχοντες ανέλαβαν επίσημα τα καθήκοντά τους στις 1 Σεπτεμβρίου 1929. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δήμος Θεσσαλονίκης, όπου ουδείς υποψήφιος εξασφάλισε την απαραίτητη πλειοψηφία, οπότε οι εκλογές επαναλήφθηκαν στις 29 Σεπτεμβρίου 1929, υπερισχύοντος τελικά του συνδυασμού του Ν. Μάνου που εκλέχθηκε δήμαρχος της πόλης, σε βάρος των βασικών αντιπάλων του Αρζόγλου, Πατρίκιου και Θέου. Επαναληπτικές εκλογές διεξήχθησαν και στη Δράμα. Στην Αθήνα επικράτησε ο Σπυρίδων Μερκούρης σε βάρος του Σπ. Πάτση και στον Πειραιά ο Τάκης Α. Παναγιωτόπουλος.
## Εκλεγέντες στην επαρχία
Αίγιο: Πολυχρονιάδης, Αλεξανδρούπολη: Κ. Αλτιναλμάζης, Αμαλιάδα: Ξυδιάς, Αργοστόλι: Γεράκης, Βέροια: Πρωτοψάλτης, Βόλος: Κωνσταντίνος Καρτάλης, Γιαννιτσά: Κοσμίδης, Διδυμότειχο: Χατζηπεντίδης, Έδεσσα: Πέτσιος, Ζάκυνθος: Καρρέρ, Ηράκλειο Κρήτης: Παπαδόπουλος, Ιωάννινα: Δημ. Βλαχλείδης, Καβάλα: Κλεάνθης Τερμεντζής, Καλαμάτα: Κροντήρης, Καλλιθέα Αττικής: Αναγνώστου, Καστοριά: Ωρολογόπουλος, Κέρκυρα: Κόλλας, Κοζάνη: Καραγκούνης, Κομοτηνή: Κομνηνός, Λαμία: Γ. Πλατής, Λάρισα: Σιάπκας, Λαύριο: Βογιατζής, Μεσολόγγι: Ευαγγελάτος, Μπραχάμι: Τζανέτος, Νάουσα: Περδικάρης, Ναύπλιο: Κόκκινος, Ξάνθη: Χασιρτζόγλου, Παλαιό Φάληρο: Λάππας, Πάτρα: Ιωάννης Βλάχος, Πολύγυρος: Μαγδάλης, Πρέβεζα: Ιωάννης Ρέντζος, Πύργος: Κορκολής, Ρέθυμνο: Πετυχάκης, Σέρρες: Επαμεινώνδας Τικόπουλος, Σουφλί: Παπαναστασίου, Σπάρτη: Γκορτσολόγος, Σύρος: Παπαδάμ, Τρίπολη: Πετρινός, Φλώρινα: Σαπουντζής, Χαλάνδρι: Θεοδοσίου, Χαλκίδα: Ν. Βασιλείου.

## Πηγές
* [Εφημερίδα "Έθνος", φύλλο της [Δευτέρα]ς 5 Αυγούστου 1929, σελ. 6]
* [Εφημερίδα "Μακεδονία", φύλλο της [Δευτέρα]ς 5 Αυγούστου 1929, σελ. 1 & 4]
* [Εφημερίδα "Μακεδονία", φύλλο της [Τρίτη]ς 6 Αυγούστου 1929, σελ. 4]

## Παραπομπή


1929
Κατηγορία:Ελληνικός μεσοπόλεμος
Κατηγορία:1929
Μάχη του Μπόιν

Η **Μάχη του Μπόιν** (, ) διεξήχθη το 1690 μεταξύ των δύο αντίπαλων διεκδικητών των θρόνων της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας - του Καθολικού Ιακώβου Ζ΄ και Β΄ και του Προτεστάντη Γουλιέλμου Γ΄ και Β΄ (ο οποίος, με τη σύζυγό του, Μαρία Β΄, κόρη του Ιακώβου, είχε καθαιρέσει τον Ιάκωβο το 1688) - πέρα από τον Ποταμό Μπόιν, κοντά στην Ντρόεντε, στην ανατολική ακτή της Ιρλανδίας. Η μάχη, την οποία κέρδισε ο Γουλιέλμος, ήταν ένα σημείο καμπής στην αποτυχημένη προσπάθεια του Ιακώβου να επανακτήσει το στέμμα και τελικά βοήθησε στο να εξασφαλιστεί η συνέχιση της υπεροχής των Προτεσταντών στην Ιρλανδία.

Η μάχη έλαβε χώρα την 1η Ιουλίου 1690, σύμφωνα με το «παλαιού τύπου» (Ιουλιανό) ημερολόγιο. Αυτό αντιστοιχούσε στην 11η Ιουλίου στο «νέου τύπου» (Γρηγοριανό) ημερολόγιο, αν και σήμερα ο εορτασμός της είναι στις 12 Ιουλίου, ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η αποφασιστική Μάχη του Όγκριμ, ένα χρόνο αργότερα. Οι δυνάμεις του Γουλιέλμου επικράτησαν έναντι αυτών του Ιακώβου. Η συμβολική σημασία αυτής της μάχης, την κάνει μια από τις πιο γνωστές μάχες στην ιστορία των Βρετανικών Νήσων και ένα βασικό μέρος της λαογραφίας του Τάγματος της Οράγγης. Η ανάμνησή της σήμερα τιμάται κατά κύριο λόγο από το προτεσταντικό Ίδρυμα της Οράγγης.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Padraig Lenihan, *1690 Battle of the Boyne*, Tempus Publishing, Gloucestershire 2003. ISBN 0-7524-3304-0
* G.A Hayes McCoy, *Irish Battles*, Belfast 1990, ISBN 0-86281-250-X.
* Richard Doherty, 'The Williamite War in Ireland 1688–1691', Dublin: Four Courts Press, 1998. ISBN 1-85182-375-1

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Battle of the Boyne visitor centre at Oldbridge, plus battle information
* Boyne Valley Tourist Portal – Information on Battle of the Boyne
* Tourist Information on Battle of the Boyne Visitor Centre
* Primary and secondary sources relating to the Battle of the Boyne (From the National Library of Ireland's Sources database)
* Modern mapping of the area Ordnance Survey Ireland Select "Historic mapping" to see the site of the "Boyne Obelisk" (destroyed, 1923) on the northern side of the [subsequent] bridge.
* Interview with historian Padraig Lenihan on the Battle of the Boyne

Μαχη Μποι
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1925

Οι **ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1925** διεξήχθησαν σε ολόκληρη την Ελλάδα την Κυριακή 25 Οκτωβρίου του 1925.
Ήταν οι πρώτες δημοτικές εκλογές που έλαβαν χώρα στη Θεσσαλονίκη, 13 χρόνια μετά την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό (1912) και οι πρώτες μετά τη λήξη του Α΄Π.Π.
Δήμαρχος Αθηναίων εκλέχθηκε ο Σπυρίδων Πάτσης, επικρατώντας του Σπ. Μερκούρη. 

Στη Θεσσαλονίκη νικητής αναδείχθηκε ο νεαρός Μηνάς Πατρίκιος που εν συνεχεία διώχθηκε επανειλημμένως από το δικτάτορα στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο, στην Πάτρα ο Ιωάννης Βλάχος, ενώ στον Πειραιά εκλέχθηκε ο Τάκης Α. Παναγιωτόπουλος επικρατώντας του Δημ. Σκυλίτση.

Στην Ξάνθη εξελέγη ο καπνεργάτης Μιχάλης Λουκοβίκας με τον συνδυασμό του ΚΚΕ, αλλά ο Πάγκαλος ακύρωσε τις εκλογές που επαναλήφθησαν τον Δεκέμβριο, με νικητή τον Χασιρτζόγλου γύρω από τον οποίο συσπειρώθηκαν όλοι οι άλλοι υποψήφιοι. 
## Εκλεγέντες στην υπόλοιπη χώρα
Αγρίνιο: Παναγόπουλος, Αίγιο: Παναγιωτόπουλος, Αμαλιάδα: Ξυδιάς, Άργος: Μπόμπος, Αργοστόλι: Βανδώρος, Βέροια: Ιωάννης Μάρκου, Βόλος: Σπυρίδων Σπυρίδης, Βροντάδες Χίου: Γεωργαντάς, Γιαννιτσά: Θωμάς Μανδριώτης, Δεδεαγάτς: Κωνσταντίνος Αλτιναλμάζης, Δράμα: Νικόλαος Παρμεντίδης, Έδεσσα: Κλέων Παναγιώτου, Ζάκυνθος: Διονύσιος Ιθακήσιος, Ιωάννινα: Βασίλειος Πυρσινέλλας, Καβάλα: Ευγένιος Ιορδάνου, Καλαμάτα: Κροντήρης, Καρδίτσα: Μπαϊρακτάρης, Κοζάνη: Αστέριος Τέρπος, Κομοτηνή: Νικόλαος Ζωΐδης, Λαμία: Μακρόπουλος, Λαμία: Λαμπρόπουλος, Λάρισα: Σιάπκας, Μέγαρα: Μωραΐτης, Μεσολόγγι: Χρήστος Ευαγγελάτος, Νάουσα: Αρνής, Ναύπλιο: Σοφρώνιος, Ξάνθη: Μιχαήλ Λουκοβίκας (καπνεργάτης), Πρέβεζα: Βασίλειος Μπάλκος, Πύργος: Μπελούσης, Ρέθυμνο: Τίτος Πετυχάκης, Σέρρες: Επαμεινώνδας Τικόπουλος, Σουφλί: Απόστολος Καλπάκας, Σπάρτη: Μυλωνάκος, Σύρος: Παπαδάμ, Τρίπολη: Πατρινός, Φλώρινα: Θεοδοσίου, Χαλκίδα: Ν. Βασιλείου, Χανιά: Μουντάκης.

## Πηγές
* [Φύλλο εφημερίδας "Μακεδονία" της [Δευτέρα]ς 26 Οκτωβρίου 1925]
* [Φύλλο εφημερίδας "Μακεδονία" της [Τρίτη]ς 27 Οκτωβρίου 1925]
* [Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της Δευτέρας 26 [Οκτώβριος|Οκτωβρίου] 1925]


## Παραπομπές


1925
Κατηγορία:Ελληνικός μεσοπόλεμος
Κατηγορία:1925
Εθνική Αιθιοπίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η **εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αιθιοπίας** εκπροσωπεί την Αιθιοπία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις από το 1943, έτος ίδρυσης της. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αιθιοπίας. Έχει κατακτήσει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 1962, όταν φιλοξενούσε τη διοργάνωση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ethiopian Team Profile  at FIFA.com
* Ethiopia at National-Football-Teams.com.
*  Latest Ethiopian Football News Ethiopian Football News website.
* Ethiopian soccer at US-based Ethiosports.com.
Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων

Η **Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων** (συντομογραφία: **ΤΕΔ**, καθαρεύουσα: **Τηλεόρασις Ἐνόπλων Δυνάμεων**) ήταν το δεύτερο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι που ξεκίνησε στην Ελλάδα και ανήκε στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ξεκίνησε να λειτουργεί στις 27 Φεβρουαρίου 1966, 4 μέρες μετά το ξεκίνημα του καναλιού του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ). Το Νοέμβριο του 1970 το κανάλι μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (ΥΕΝΕΔ), με έδρα κτίριο στη συμβολή των λεωφόρων Μεσογείων και Κατεχάκη.

Η **ΤΕΔ** ήταν το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε τηλεοπτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα (το πρώτο ήταν το κανάλι του ΕΙΡ), από το στούντιο της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού στο Πεδίο του Άρεως, και λίγο αργότερα από στούντιο στα Τουρκοβούνια. Η πρώτη εκπομπή της ΤΕΔ ήταν το ντοκιμαντέρ "Κέρκυρα". Ο **[[ΔΕΗ (τηλεοπτικός σταθμός)|Σταθμός Τηλεοράσεως της ΔΕΗ]]** είχε διεξάγει το πρώτο πείραμα τηλεοπτικής μετάδοσης πανελλαδικώς στα πλαίσια της 25ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, ωστόσο αυτό δεν περιελάμβανε επίσημη εκπομπή ή τηλεοπτικό κανάλι.

Η ΤΕΔ το πρώτο διάστημα της λειτουργίας ήταν γνωστή και ως "Κανάλι 10 (ή Δίαυλος 10)", λόγω της συχνότητας από την οποία εξέπεμπε. Λίγα χρόνια αργότερα, μεταφέρθηκε στην συχνότητα 5 VHF (εκπομπή από Πάρνηθα) και αναφερόταν "Κανάλι 5".

## Λογότυπα

## Δείτε Επίσης
*Τηλεόραση στην Ελλάδα
*Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων
*Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1966
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας
Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς τηλεόρασης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1914

Οι **ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1914** ήταν οι πρώτες δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Ελλάδα μετά την ενσωμάτωση σε αυτήν των λεγόμενων "*Νέων Χωρών*", όπως ονομάζονταν οι επαρχίες (Ήπειρος, Μακεδονία, νησιά Αιγαίου) που προστέθηκαν στον εθνικό της κορμό έπειτα από τη νικηφόρα έκβαση των βαλκανικών πολέμων (1912-13) και την ένωση της Κρήτης (1913). Ήσαν επίσης, οι τελευταίες εκλογές πριν το ξέσπασμα του Α΄Π.Π. (Ιούλιος 1914).
Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου του 1914. Είχαν την ιδιαιτερότητα ότι σε αυτές χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στα χρονικά τα ψηφοδέλτια, όπως και τα εκλογικά βιβλιάρια. Έως τότε ακουλουθούνταν μια πολύπλοκη εκλογική διαδικασία με σφαιρίδια και πολλαπλές κάλπες, που δυσχέραινε το έργο των ψηφοφόρων και των εφορευτικών επιτροπών.
## Οι εκλεγέντες στους τρεις μεγάλους δήμους
Δήμαρχος Αθηναίων εκλέχθηκε ο Εμμανουήλ Μπενάκης, επικρατώντας του Σπυρίδωνα Μερκούρη, παππού της Μελίνας Μερκούρη.
Στην Πάτρα επικράτησε ο Δημήτριος Ανδρικόπουλος - Μπουκαούρης, ενώ στον Πειραιά δήμαρχος αναδείχθηκε ο Αναστάσιος Παναγιωτόπουλος.
Στην απελευθερωμένη από τον Οκτώβριο του 1912 Θεσσαλονίκη δεν διεξήχθησαν εκλογές καθότι δεν είχε ακόμη μεταβληθεί το διοικητικό καθεστώς της και στο δημοτικό θώκο παρέμενε πάντοτε ο μουσουλμάνος Οσμάν Σαΐτ Ιμπραήμ Χακή Βέης που είχε αναλάβει δυο χρόνια νωρίτερα.

## Πηγές
* Η άγνωστη ιστορία των Δημοτικών εκλογών εν Ελλάδι 


## Παραπομπές


1914
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1959

Οι **ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1959** διεξήχθησαν την Κυριακή 5 Απριλίου 1959 μέσα σε κλίμα έντονης αντιπαλότητας, με το Κόμμα Φιλελευθέρων να καταγγέλει περιστατικά "βίας και τρομοκρατίας", σύμφωνα με τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής. Στους περισσότερους δήμους απαιτήθηκε η διαδικασία των επαναληπτικών εκλογών προκειμένου να επιλεγούν οι ανώτατοι άρχοντες. Επαναληπτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου 1959, στις 31 Μαΐου 1959, ενώ σε Αθήνα και Πειραιά απαιτήθηκαν αλλεπάλληλες ψηφοφορίες μεταξύ των εκλεγέντων δημοτικών συμβούλων στις 7 και 14 Ιουνίου 1959, μέχρις ότου ανακηρυχθούν επίσημα οι νέοι δήμαρχοι.
## Οι εκλεγέντες στους μεγαλύτερους δήμους
* Αθηναίων: Άγγελος Τσουκαλάς - Πειραιωτών: Παύλος Ντεντιδάκης
* Θεσσαλονικέων: Ιωάννης Παπαηλιάκης
* Πατρέων: Κωνσταντίνος Γκολφινόπουλος (αντικαθιστώντας για λίγες ημέρες τον Βασ. Ρούφο, έως ότου αναλάβει δήμαρχος ο Νικόλαος Βέτσος).  
* Βόλου: Ιωάννης Κονταράτος - Ιωαννίνων: Γρηγόριος Σακκάς
* Ηρακλειωτών (Κρήτης): Νικόλαος Κρασαδάκης - Λαρισέων: Δημήτριος Χατζηγιάννης

## Παραπομπές


## Πηγές
* [Φύλλο εφημερίδας "''Έθνος''" της [Δευτέρα]ς 6 Απριλίου 1959, σελ. 1, 8 & 10]
* [Φύλλο εφημερίδας "''Μακεδονία''" της [Τρίτη]ς 7 Απριλίου 1959, σελ. 1, 4, 7 & 8]
* [Φύλλο εφημερίδας "''Έθνος''" της [Δευτέρα]ς 8 Ιουνίου 1959, σελ. 1 & 10]
* [Φύλλο εφημερίδας "''Μακεδονία''" της [Τρίτη]ς 9 Ιουνίου 1959, σελ. 1 & 5]

1959