open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λιμάνι της αρχαίας Πέλλας

**Το λιμάνι της αρχαίας Πέλλας** αποτελούσε τη θαλάσσια σύνδεση της πόλης της Πέλλας, πρωτεύουσας του μακεδονικού βασιλείου, με τον Θερμαϊκό κόλπο. Κατά την Κλασική εποχή και την ελληνιστική περίοδο η πόλη επικοινωνούσε με τη θάλασσα μέσω πλωτού καναλιού, το οποίο επέτρεπε την πρόσβαση πλοίων και τη μεταφορά εμπορευμάτων προς την πρωτεύουσα της Μακεδονίας.

Η θαλάσσια αυτή σύνδεση συνέβαλε στην οικονομική και στρατηγική σημασία της Πέλλας, ιδιαίτερα κατά την εποχή των Μακεδόνων βασιλέων όπως ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας και ο Μέγας Αλέξανδρος.

Με την πάροδο των αιώνων οι προσχώσεις των ποταμών της πεδιάδας της Κεντρικής Μακεδονίας μετατόπισαν σταδιακά την ακτογραμμή προς τα νότια, με αποτέλεσμα η αρχαία πόλη που άλλοτε ήταν παραθαλάσσια να βρίσκεται σήμερα αρκετά χιλιόμετρα μακριά από τη θάλασσα.

## Δείτε επίσης
* Αρχαία Πέλλα
* Μακεδονικό βασίλειο
* Θερμαϊκός Κόλπος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λιμάνι της αρχαίας Πέλλας

Κατηγορία:Αρχαία Μακεδονία
Κατηγορία:Πέλλα
Κατηγορία:Λιμάνια της αρχαιότητας
Σιγερίτσα Κορινθίας

Η **Σιγερίτσα** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Σιγερίτσα βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Τρικαλίτικος (ή Σύθας) σε υψόμετρο 170 μέτρων ενώ απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το κέντρο του Ξυλοκάστρου (έδρα του δήμου) και 49 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ρίζας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ρίζα, Βάλτος, Γεωργανταίικα και Χαρτσιάνικα αποτελούν την Κοινότητα Ρίζης, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 4 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 δεν είχε απογραφεί κανείς. 

## Παραπομπές


Σιγερίτσα
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Πελλήνη Κορινθίας

Η **Πελλήνη** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Πελλήνη βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Κυλλήνη και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 700 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα ΝΔ. από το κέντρο του Ξυλοκάστρου (έδρα του δήμου) και 54 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο. Το όνομά της προέρχεται από την αρχαία πόλη-κράτος Πελλήνη (ή Πελλάνα) που αναφέρεται από τον Παυσανία. Δυτικά της, στην κορυφογραμμή "Τσέρκοβα ή Τσέρκοβι", διασώζονται μέχρι σήμερα ερείπια από τον ναό της Αθηνάς, ένα δάπεδο ναού με μωσαϊκά και ένα μικρό αρχαίο θέατρο.  Ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων την μνημονεύει στον κατάλογο του με το όνομα Κέρκοβα (Πελλήνη, η νυν Κέρκοβα). Στο αρχείο Νανί (περί το 1686) απογράφεται στους οικισμούς της περιοχής ως *SUGRA* ενώ σε αυτήν των Ενετών (το 1700) ως *Ζούγρα* με 5 οικογένειες.  

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1834 ως *Ζούγρα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Τρικάλων. Μετονομάστηκε σε Πελλήνη το 1845. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 61 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 82. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πελλήνη Κορινθίας - Σεργιάνι στο χωριό από το youtube.com.  

## Παραπομπές


Πελλήνη
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Σαρανταπηχιώτικα Κορινθίας

Τα **Σαρανταπηχιώτικα** είναι παραλιακός οικισμός και παραλία στην Πελοπόννησο και την Κορινθία.

## Γενικά στοιχεία
Τα Σαρανταπηχιώτικα βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αχαΐας, στα νότια παράλια του Κορινθιακού κόλπου σε υψόμετρο 15 μέτρων. Απέχουν 16 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από το Ξυλόκαστρο (έδρα του δήμου) και 54 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο ενώ στα νότιά τους περνάει η ΕΟ Κορίνθου - Πατρών. Είναι γνωστά στην περιοχή για την βοτσαλωτή παραλία τους και το μικρό δασύλλιο από πεύκα, «μικρός Πευκιάς», που αποτελεί δημοφιλή καλοκαιρινό προορισμό.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1928 να προσαρτώνται στην κοινότητα Σαρανταπήχου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Σαραντάπηχο αποτελούν την Κοινότητα Σαρανταπήχου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ευρωστίνης του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 122 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 είχε 187. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Σαρανταπηχιώτικα
Καλλιθέα Ευρωστίνης Κορινθίας

Η **Καλλιθέα** ή **Άνω Καλλιθέα** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Καλλιθέα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Μαύρου Όρους (πρόβουνο της Κυλλήνης) σε υψόμετρο 860 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 33 χιλιόμετρα Δ. από το κέντρο του Ξυλοκάστρου (έδρα του δήμου) και 70 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο. Το χωριό αναφέρεται από την Τουρκοκρατία με την ονομασία *Σκούπα* ενώ είναι κτισμένο σε περιοχή με πολύ πράσινο και τρεχούμενα νερά. 

Έχει χαρακτηριστικές πέτρινες κατασκευές και τρεις εκκλησίες: την Αγία Μαρίνα (πρωτοκτίστηκε το 1875, αλλά μετά από καταστροφές, ξαναχτίστηκε), τον Άγιο Αθανάσιο (του 1690, με ξύλινο, παμπάλαιο τέμπλο) και τον Προφήτη Ηλία (εποχής τουρκοκρατίας). Ανατολικά του περνάει το Φαράγγι Καλλιθέας ή Αγίου Λουκά ή Σκουπέϊκο Ρέμα το οποίο πηγάζει από τους πρόποδες του όρους Χελυδορέα ή Μαύρο όρος (με υψόμετρο 1.756 μέτρων) κατηφορίζοντας προς τον Κορινθιακό κόλπο, περνά κοντά από τα Άνω Πιτσά (και το εκκλησάκι του Αγίου Λουκά) και καταλήγει στην Λυκοποριά.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Skoupa* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 31 και συνολικό πληθυσμό: 147 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Σκούπα* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Ζάχολης με αριθμό οικογενειών: 31 και συνολικό πληθυσμό: 134 άτομα.

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1834 με την ονομασία *Σκούπα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Αιγείρας και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1953 μετονομάστηκε σε Καλλιθέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Σκουπαίικα αποτελούν την Κοινότητα Καλλιθέας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ευρωστίνης του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 155 κάτοικοι. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φαράγγι Καλλιθέας-Αγίου Λουκά Ξυλοκάστρου: ένας μικρός φυσικός παράδεισος στην Κορινθία! στον ιστότοπο korinthiaguide.com.
* Φαράγγι Καλλιθέας. Περιοδικό ΚΟΡΦΕΣ-237.

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Κορινθίας) αλλά στον Δήμο Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων είναι ο συνώνυμος οικισμός Καλλιθέα.

## Παραπομπές


Καλλιθέα
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Νίκος Παναγιωτίδης (ποδοσφαιριστής)

Ο **Νίκος Παναγιωτίδης** (γεννημένος στις 2 Δεκεμβρίου 1971 στα Γιαννιτσά) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Αν και κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες, θεωρείται, κυρίως, βετεράνος της Αναγέννης Γιαννιτσών καθώς προέρχεται από τα σπλάχνα του συλλόγου.
## Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Παναγιωτίδης ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο στην Αναγέννης Γιαννιτσών. Με την ομάδα της γενέτειράς του, αγωνίστηκε από το 1990 έως το Γενάρη του 1993, στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής.

Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον  ΠΑΟΚ, στον οποίο στον οποίο αγωνίστηκε για τα επόμενα 4,5 χρόνια πραγματοποιώντας 83 συμμετοχές στην κορυφαίας εγχώρια κατηγορία ποδοσφαίρου.

Το καλοκαίρι του 1997, έμεινε ελεύθερος από τον ΠΑΟΚ και διάβηκε τον Ρουβικώνα της Θεσσαλονίκης μεταπηδώντας, μαζί με τον συμπαίκτη του Μπάμπη Νικολάου, στον Άρης Θεσσαλονίκης . Έτσι κατόρθωσαν να μπουν και οι 2 στο πολύ μικρό κλαμπ των παικτών που έχουν φορέσει τις φανέλες των δυο μεγάλων ομάδων της πόλης. Με τη φανέλα του Άρη ο Παναγιωτίδης κατέγραψε 29 συνολικά συμμετοχές (25 στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής και 4 στο Κύπελλο Ελλάδας), βοηθώντας ουσιαστικά την ομάδα να επανέλθει στην Α’ Εθνική.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα  στις 17 Αυγούστου 1997, στον αγώνα κυπέλλου Αναγέννηση Άρτας-Άρης 0-0, με προπονητή τον Γιώργο Φοιρό.

Κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου της σεζόν 1998/99 παραχωρήθηκε  στον Παναιτωλικό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, καταγράφοντας 7 συμμετοχές στο υπόλοιπο της σεζόν.

Επόμενοι σταθμοί της καριέρας του υπήρξαν ο Εθνικός Πειραιώς (Β' Εθνική) και τα Τρίκαλα, στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής.

Τελικά επέστρεψε στην Αναγέννηση Γιαννιτσών, όπου και κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, αγωνιζόμενος για τη διετία 2005-07 με την ομάδα της γενέτειράς του στη Δ' Εθνική.

Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής ανέλαβε το πόστο του προπονητή στην ομάδα της Αναγέννησης Γιαννιτσών (2012/13) και της Νίκης Αξού (2018).
## Παραπομπές

## Εξωτερικές Πηγές
* Προφίλ Ν. Παναγιωτίδη στο transfermarkt.gr
*Ανδρέας Μπόμης, "ΓΚΟΛ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σ. 502.
*Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 221-224.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Γιαννιτσών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Γενοκτονία των Ισαάκ

μικρογραφία|370x370εσ|Χάρτης των τόπων που σχετίζονται με τη γενοκτονία των Ισαάκ
 
Η γενοκτονία των Ισαάκ (Σομαλικά: Xasuuqii beesha Isaaq; Αραβικά: الإبادة الجماعية لقبيلة إسحاق), γνωστή και ως **Ολοκαύτωμα της [[Χαργκέισα]]**, ήταν η συστηματική, κρατική γενοκτονία των αμάχων Ισαάκ μεταξύ 1987 και 1989 από την Δημοκρατική Δημοκρατία της Σομαλίας, υπό τη δικτατορία του Σιάντ Μπάρε, κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ανεξαρτησίας της Σομαλιλάνδης. Ο αριθμός των θανάτων αμάχων σε αυτή τη σφαγή εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 50.000 και 200.000, σύμφωνα με διάφορες πηγές,     Η γενοκτονία, η οποία κλιμακώθηκε μετά την επίθεση του Σομαλικού Εθνικού Κινήματος (ΣΕΚ) στη Βόρεια Σομαλία το 1988,   χαρακτηρίστηκε από έντονες μάχες που περιλάμβαναν επιθέσεις του ΣΕΚ σε στρατόπεδα προσφύγων Ογκάντεν. Αυτοί οι πρόσφυγες, οι οποίοι είχαν φτάσει μετά τον πόλεμο του Ογκάντεν του 1977, θεωρούνταν από το ΣΕΚ ως παραστρατιωτική δύναμη που χρησιμοποιήθηκε από το κράτος για να αποικίσει τη γη των Ισαάκ.  Η γενοκτονία περιελάμβανε την ισοπεδία και την πλήρη καταστροφή των μεγαλύτερων και δεύτερων μεγαλύτερων πόλεων της Σομαλιλάνδης, της Χαργκέισας (που καταστράφηκε κατά 90%)  και του Μπουράο (70% καταστράφηκαν), αντίστοιχα. Επιπλέον, έως και 500.000   Σομαλιλανδοί, κυρίως από την φυλή Ισαάκ,  διέφυγαν στα σύνορα ως πρόσφυγες στο Χαρτ Σέικ, στην Αιθιοπία, σε αυτό που περιγράφεται ως "μία από τις ταχύτερες και μεγαλύτερες καταναγκαστικές μετακινήσεις ανθρώπων που έχουν καταγραφεί στην Αφρική",  η οποία οδήγησε στη δημιουργία του τότε μεγαλύτερου καταυλισμού προσφύγων στον κόσμο.  Επιπλέον 400.000 Σομαλιλανδοί εκτοπίζονται εσωτερικά.   Η κλίμακα καταστροφής οδήγησε την Χάργκέισα να γίνει γνωστή ως η "Δρέσδη της Αφρικής".  Οι δολοφονίες έγιναν κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου της Σομαλίας και αναφέρονται ως "ξεχασμένη γενοκτονία".
Κατηγορία:CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list
Πόλεμος του Λιβάνου (2026)

Στις 2 Μαρτίου 2026, κατά τη διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου με το Ιράν μεταξύ του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, η Χεζμπολάχ, ένας υποστηριζόμενος από το Ιράν πληρεξούσιος στον Λίβανο, άρχισε να εξαπολύει πλήγματα στο Ισραήλ ως απάντηση στη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ. Σε απάντηση, το Ισραήλ άρχισε να εξαπολύει πλήγματα στη Βηρυτό, την πρωτεύουσα του Λιβάνου. Η επίθεση αποτελεί σημαντική κλιμάκωση της ευρύτερης σύγκρουσης σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
## Ιστορικό

Μετά το ξέσπασμα του πολέμου της Γάζας τον Οκτώβριο του 2023, το Ισραήλ και η λιβανέζικη σιιτική πολιτοφυλακή Χεζμπολάχ έχουν εμπλακεί σε σύγκρουση, ως μέρος μιας ευρύτερης περιόδου εχθροπραξιών μεταξύ των δύο από την ίδρυση της δεύτερης το 1982. Η Χεζμπολάχ εξαπέλυε πλήγματα εναντίον του Ισραήλ για έναν χρόνο μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, δηλώνοντας ότι ενεργεί σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους μετά τις επιθέσεις και την έναρξη του ισραηλινού βομβαρδισμού της Λωρίδας της Γάζας. Σε απάντηση, τον Οκτώβριο του 2024 το Ισραήλ εισέβαλε στον νότιο Λίβανο, από όπου αποχώρησε στα τέλη Νοεμβρίου έπειτα από κατάπαυση του πυρός με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, έχοντας ωστόσο πρώτα σκοτώσει τον ηγέτη της Χεζμπολάχ, κληρικό Χασάν Νασράλα. Ωστόσο, μεταξύ Νοεμβρίου 2024 και Μαρτίου 2026 σημειώθηκαν αρκετές παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των δύο πλευρών, με το Ισραήλ να εξακολουθεί να εξαπολύει σχεδόν καθημερινά επιθέσεις στον Λίβανο ένα χρόνο μετά την εκεχειρία.

## Δείτε επίσης

* Πόλεμος του Ιράν (2026)

## Σημειώσεις


## Παραπομπές
Κοινοβούλιο της Ουγκάντας

Το **Κοινοβούλιο της Ουγκάντας** (αγγλικά: *Parliament of Uganda*, σουαχίλι: *Bunge la Uganda*) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας της Ουγκάντας. Μία από τις κύριες λειτουργίες του είναι η ψήφιση νόμων για την αποτελεσματική διακυβέρνηση της χώρας. Οι υπουργοί της κυβέρνησης οφείλουν να λογοδοτούν στους εκπροσώπους του λαού στο σώμα και μπορούν να διορίζονται από τα μέλη του.

Μέσω των διαφόρων κοινοβουλευτικών επιτροπών, το κοινοβούλιο ελέγχει τα κυβερνητικά προγράμματα, ιδιαίτερα όπως αυτά περιγράφονται στο διάγγελμα για την «Κατάσταση του Έθνους» από τον πρόεδρο. Δημοσιονομικά θέματα, όπως η φορολογία και τα δάνεια, απαιτούν κοινοβουλευτική έγκριση μετά από σχετική συζήτηση. Το κοινοβούλιο έχει επίσης την εξουσία να επικυρώνει ορισμένους προεδρικούς διορισμούς και, μέσω πρότασης μομφής, μπορεί να εξαναγκάσει έναν υπουργό σε παραίτηση.

## Σύνθεση
Το 11ο Κοινοβούλιο (2021–2026) αριθμούσε συνολικά 557 έδρες, συμπεριλαμβανομένων 353 εκπροσώπων που εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες. Με την ίδια μέθοδο πληρώνονται 146 έδρες που προορίζονται για γυναίκες, με μία έδρα ανά περιφέρεια. Τέλος, 30 έδρες πληρώνονται έμμεσα μέσω ειδικών εκλεκτορικών σωμάτων: 10 από τον στρατό, 5 από τη νεολαία, 5 από τους ηλικιωμένους, 5 από τα συνδικάτα και 5 από άτομα με αναπηρία, ενώ υπάρχουν και 28 αυτεπάγγελτα μέλη.

## Ιστορία
Το κοινοβούλιο της Ουγκάντας ιδρύθηκε το 1962, λίγο μετά την ανεξαρτησία της χώρας.

### Πρώτο Κοινοβούλιο (1962–1963)
Το σώμα ήταν τότε γνωστό ως Εθνοσυνέλευση. Είχε 92 μέλη και προεδρευόταν από τον Σερ Τζον Μπόους Γκρίφιν, Βρετανό νομικό και πρώην αρχιδικαστή της Ουγκάντας.

### Πέμπτο Κοινοβούλιο (1986–1996)
Γνωστό ως Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης (NRC), το Πέμπτο Κοινοβούλιο ιδρύθηκε μετά το τέλος του Πολέμου των Θάμνων. Πρόεδρος κατά τη διάρκεια του Πέμπτου Κοινοβουλίου ήταν ο Γιουέρι Μουσέβενι, ο οποίος υπηρετούσε ταυτόχρονα και ως Πρόεδρος της Ουγκάντας.

### Ενδέκατο Κοινοβούλιο (2021–2026)
Στην αρχή του 11ου Κοινοβουλίου τον Μάιο του 2021, ο Τζέικομπ Ουλάνια εξελέγη Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, με την Ανίτα Αμόνγκ να υπηρετεί ως Αντιπρόεδρος. Ο Ουλάνια απεβίωσε τον Μάρτιο του 2022 ενώ βρισκόταν εν ενεργεία. Μετά τον θάνατό του, η Αμόνγκ εξελέγη Πρόεδρος στις 25 Μαρτίου 2022. Την ίδια ημέρα, ο Τόμας Ταγιέμπουα εξελέγη νέος Αντιπρόεδρος.

## Κατάλογος προέδρων του Κοινοβουλίου της Ουγκάντας
Αυτός είναι ένας κατάλογος των προέδρων του Κοινοβουλίου της Ουγκάντας, από το 1962:

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος

Ουγκαντα
Vinted

Η **Vinted Group UAB** είναι λιθουανική εταιρεία τεχνολογίας, γνωστή κυρίως για την ηλεκτρονική της αγορά *Vinted*, που σημαίνει vintage στα λιθουανικά. Η Vinted είναι η κορυφαία αγορά μεταχειρισμένων ειδών μόδας στην Ευρώπη και ένας δημοφιλής προορισμός για κάθε είδους μεταχειρισμένα είδη. Σύμφωνα με την εταιρεία, η αποστολή της είναι να καταστήσει τα μεταχειρισμένα την πρώτη επιλογή παγκοσμίως.

Η εταιρεία λειτουργεί ως ένα οικοσύστημα επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της Vinted Marketplace (πλατφόρμα μεταπώλησης peer-to-peer), της Vinted Go (υπηρεσίες logistics και αποστολής), της Vinted Pay (λύσεις πληρωμών εντός εφαρμογής) και της Vinted Ventures (ένας επενδυτικός βραχίονας που υποστηρίζει την κυκλική οικονομία). Ιδρύθηκε το 2008 με έδρα το Βίλνιους της Λιθουανίας, διαθέτει επίσης γραφεία στη Γερμανία και την Ολλανδία και απασχολεί περισσότερα από 2.000 άτομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καταστήματα μόδας
Κατηγορία:Ιστότοποι αγοραπωλησιών
Δηλητηρίαση από κυανίδιο

Η **δηλητηρίαση από κυανίδιο** είναι δηλητηρίαση που προκαλείται από την έκθεση σε διάφορες μορφές κυανιδίου. Τα πρώιμα συμπτώματα περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ζάλη, ταχυκαρδία, δύσπνοια και εμετό. Μπορεί να ακολουθήσoυν επιληπτικές κρίσεις, βραδυκαρδία, υπόταση, απώλεια συνείδησης και καρδιακή ανακοπή. Η έναρξη των συμπτωμάτων γίνεται συνήθως εντός λίγων λεπτών. Σε περίπτωση που το άτομο επιβιώσει, ενδέχεται να υπάρξουν μακροχρόνια νευρολογικά προβλήματα.

Οι ενώσεις που περιέχουν τοξικό κυανίδιο περιλαμβάνουν το αέριο υδροκυάνιο και μια σειρά από κυανιούχα άλατα. Η δηλητηρίαση είναι σχετικά συνηθισμένη μετά την εισπνοή καπνού σε μια οικιακή πυρκαγιά. Άλλοι πιθανοί τρόποι έκθεσης περιλαμβάνουν τους χώρους εργασίας όπου γίνεται στίλβωση μετάλλων, ορισμένα εντομοκτόνα, το φαρμακευτικό νιτροπρωσσικό και ορισμένους σπόρους, όπως εκείνους των μήλων και των βερίκοκων. Οι υγρές μορφές κυανιδίου μπορούν να απορροφηθούν μέσω του δέρματος. Τα ιόντα κυανιδίου παρεμβαίνουν στην κυτταρική αναπνοή, με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι ιστοί του σώματος να χρησιμοποιήσουν οξυγόνο.

Η διάγνωση είναι συχνά δύσκολη. Ενδέχεται να υπάρξουν υποψίες για ένα άτομο που έχει μειωμένα επίπεδα συνείδησης, υπόταση ή υψηλό γαλακτικό οξύ αίματος μετά από μια οικιακή πυρκαγιά. Τα επίπεδα κυανιδίου στο αίμα μπορούν να μετρηθούν, αλλά απαιτείται χρόνος. Οι τιμές 0,5-1 mg/L είναι ήπιες, 1-2 mg/L μέτριες, 2-3 mg/L υψηλές, ενώ τιμές μεγαλύτερες από 3 mg/L οδηγούν γενικά στον θάνατο.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;

Εάν υπάρχει υποψία έκθεσης, το άτομο πρέπει να απομακρυνθεί από την πηγή έκθεσης και να απολυμανθεί. Η θεραπεία περιλαμβάνει υποστηρικτική φροντίδα και χορήγηση στο ατόμο 100% οξυγόνου. Η υδροξοκοβαλαμίνη (βιταμίνη B12α) φαίνεται να είναι χρήσιμη ως αντίδοτο και γενικά αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί θειοθειικό νάτριο. Ιστορικά το κυανίδιο χρησιμοποιήθηκε για μαζικές αυτοκτονίες και από τη Ναζιστική Γερμανία για γενοκτονίες.

## Αναφορές
Δημοτικές εκλογές του Δήμου Θεσσαλονίκης 2023

Οι Δημοτικές εκλογές στον Δήμο Θεσσαλονίκης του 2023 διεξήχθησαν στο πλαίσιο των Ελληνικών αυτοδιοικητικών εκλογών 2023 και αφορούσαν την εκλογή Δημάρχου και Δημοτικού Συμβουλίου του μεγαλύτερου δήμου της Βόρειας Ελλάδας. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν την 8η Οκτωβρίου 2023 για τον πρώτο γύρο και την 15η Οκτωβρίου 2023 για τον δεύτερο γύρο (επαναληπτικές εκλογές), καθώς κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε απόλυτη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο ψήφων.

## Υπόβαθρο
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας άλλαξε τον νόμο για τις τοπικές εκλογές, θεσπίζοντας τον Νόμο 4804/2021. Σύμφωνα με τον νόμο αυτό, «η κατανομή των θέσεων των δημοτικών ή περιφερειακών συμβουλίων μεταξύ της λίστας του επιτυχόντος και των υπολοίπων γίνεται με σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, έτσι ώστε ο επιτυχών συνδυασμός να κατέχει τουλάχιστον τα 3/5 των θέσεων του συμβουλίου».

Επίσης ορίζει ότι, προκειμένου μια λίστα να είναι δικαιούχος τουλάχιστον μίας θέσης στο δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο, πρέπει να λάβει τουλάχιστον το 3% των έγκυρων ψηφοδελτίων στον πρώτο γύρο των εκλογών. Ο συνδυασμός που λαμβάνει τουλάχιστον το 43% των έγκυρων ψηφοδελτίων συν μία ψήφο στον πρώτο γύρο ανακηρύσσεται επιτυχών και ο επικεφαλής του εκλέγεται δήμαρχος ή περιφερειάρχης." 

## Πρώτος γύρος – 8 Οκτωβρίου 2023
Στον πρώτο γύρο, ο Κωνσταντίνος Ζέρβας συγκέντρωσε το **27,3%** των ψήφων και ο Στυλιανός Αγγελούδης το **25,7%**, ωστόσο κανένας από τους δύο πρώτους υποψήφιους δεν συγκέντρωσε άνω του 50%, με συνέπεια να διεξαχθεί δεύτερος γύρος.

## Δεύτερος γύρος – 15 Οκτωβρίου 2023
Στον δεύτερο γύρο, ο Στέλιος Αγγελούδης επικράτησε με το **67,3%** των ψήφων, έναντι του **32,7%** του Κωνσταντίνου Ζέρβα, καταλαμβάνοντας το αξίωμα του Δημάρχου Θεσσαλονίκης.

## Αποτελέσματα Δημοτικού Συμβουλίου
Με βάση τα επίσημα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου και την κατανομή εδρών, η δημοτική παράταξη του Στέλιου Αγγελούδη έλαβε την πλειοψηφία των εδρών στο Δημοτικό Συμβούλιο (26 θέσεις), ενώ οι υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις κατανέμονται ανάλογα με τα ποσοστά που συγκέντρωσαν.

## Αποτελέσματα

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές
Επίσκοπος Στρατονικείας Στέφανος

Ο **Επίσκοπος Στρατονικείας Στέφανος** (κατά κόσμον *Αθανάσιος Κατές*, Ζυρίχη, 1 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας πρώην στρατιωτικός, θεολόγος και ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος και πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Κατές γεννήθηκε στη Ζυρίχη της Ελβετίας, την 1η Οκτωβρίου 1969. Έλαβε την εγκύκλια εκπαίδευση στα Τρίκαλα. Φοίτησε στην Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε το 1987 και στη συνέχεια υπηρέτησε τον Ελληνικό Στρατό για 12 έτη ως υπαξιωματικός, από όπου αποστρατεύτηκε το 1998. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Χειροτονήθηκε διάκονος στις 6 Ιανουαρίου 1999 από τον Μητροπολίτη Λέρου Νεκτάριο και στις 9 Δεκεμβρίου 2001, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον ίδιο αρχιερέα, ενώ παράλληλα ανέλαβε καθήκοντα εφημερίου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Βοθύνων Καλύμνου. Από το 2002 έως το 2004 διετέλεσε διευθυντής του Ορφανοτροφείου Αρρένων «Μιχαήλειον Σπίτι Στοργής» Καλύμνου. Τον Ιανουάριο του 2004 διορίστηκε εφημέριος στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λέρου. Από το 2007 έως το 2016 διετέλεσε διευθυντής του «Ισιδώρειου Γηροκομείου - Η Παναγία του Κάστρου» Λέρου. Παράλληλα με τα καθήκοντά του, διετέλεσε εφημέριος των στρατιωτικών μονάδων και των σωμάτων ασφαλείας του νησιού της Λέρου και τις λοιπές ακριτικές νησίδες. Το Δεκέμβριο του 2010, διορίστηκε ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως. Τον Σεπτέμβριο του 2015, έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου.

Στις 30 Νοεμβρίου 2016 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος επίσκοπος Στρατονικείας, βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας. Στις 27 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λέρου, από τον Μητροπολίτη Λέρου Καλύμνου και Αστυπαλαίας Παΐσιο, συμπαραστατούμενο από αρχιερείς του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Την 1η Αυγούστου 2020, με απόφαση Μητροπολίτη Παΐσιου, διορίστηκε πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως.

## Παραπομπές

Στρατονικείας Στέφανος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Scary Movie 3

Το ***Scary Movie 3*** είναι αμερικανική ταινία παρωδίας του 2003 σε σκηνοθεσία από τον Ντέιβιντ Ζούκερ και σενάριο από τους Κρεγκ Μάζιν και Πατ Προφτ. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας *[[Scary Movie 2]]* (2001) και το τρίτο μέρος της σειράς ταινιών ''Scary Movie''. Οι Άννα Φάρις και Ρετζίνα Χολ πρωταγωνιστούν ως Σίντι Κάμπελ και Μπρέντα Μικς, επαναλαμβάνοντας τους ρόλους τους από τις δύο πρώτες ταινίες, πλαισιωμένες από τους Τσάρλι Σιν, Σάιμον Ρεξ, Άντονι Άντερσον, Κέβιν Χαρτ, Queen Latifah και Λέσλι Νίλσεν. Είναι η πρώτη ταινία της σειράς χωρίς τη συμμετοχή της οικογένειας Γουέιανς. Τοποθετημένη στην Ουάσινγκτον, η ταινία παρωδεί διάφορες δημοφιλείς ταινίες από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας 2000, περιλαμβάνοντας τα *[[Σήμα κινδύνου]]* (2002), *[[Οιωνός (ταινία)|Οιωνός]]* (2002), *[[The Matrix Reloaded]]* (2003) και *[[8 Mile (ταινία)|8 Mile]]* (2002).

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες περιοχές της Καλιφόρνια από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 2003. Το *Scary Movie 3* έκανε πρεμιέρα στις 20 Οκτωβρίου 2003 στο Γουέστγουντ της Καλιφόρνια και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις 24 Οκτωβρίου από τη Dimension Films. Αν και έλαβε αρνητική ανταπόκριση από τους κριτικούς, εισέπραξε $220.7 εκατομμύρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό $45–48 εκατομμυρίων. Μια συνέχεια με τίτλο *[[Scary Movie 4]]* κυκλοφόρησε το 2006.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2003
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Παρωδία (ταινίες)
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films
Βορακίτης

Ο **βορακίτης** (αγγλ. *boracite*) είναι ορυκτό του μαγνησίου, που από χημικής απόψεως αποτελεί βορικό άλας του μαζί με χλωριούχο μαγνήσιο, έχοντας μοριακό χημικό τύπο **Mg<sub>3</sub>B<sub>7</sub>O<sub>13</sub>Cl**. Συναντάται ως γαλαζοπράσινοι, γκριζωποί, κίτρινοι ή λευκοί κρύσταλλοι του ορθορομβικού-πυραμιδικού κρυσταλλικού συστήματος, αλλά έχει και ψευδο-ισομετρικές κυβικές και οκταεδρικές μορφές. Οι τελευταίες πιστεύεται ότι είναι αποτέλεσμα μεταβάσεως από μια ασταθή ισομετρική μορφή υψηλής θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια ψύξεως. Διεισδύσεις διδυμίας δεν είναι ασυνήθιστες. Ο βορακίτης υπάρχει τόσο ως καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι όσο και ως διάσπαρτοι κόκκοι, συχνά ενσωματωμένοι εντός κρυστάλλων ένυδρου και άνυδρου γύψου. Είναι σκληρό ορυκτό και ελαφρώς διπλοθλαστικό, με δείκτες διαθλάσεως nα = 1,658 έως 1,662, nβ = 1,662 έως 1,667 και nγ = 1,668 έως 1,673. Η θραύση του γίνεται σε καμπύλες και όχι επίπεδες επιφάνειες (κογχοειδής θραύση) και δεν εμφανίζει σχισμό. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον βόρακα: μεταξύ άλλων, ο βόρακας διαλύεται πολύ στο νερό, ενώ ο βορακίτης είναι αδιάλυτος σε αυτό.

Συνήθως ο βορακίτης συναντάται σε ακολουθίες εβαποριτών, συνδεόμενος με γύψους, αλίτη, συλβίτη, καρναλίτη, καϊνίτη και χιλγκαρδίτη. Το ορυκτό περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1789 από δείγματα εκ του λόφου Κάλκμπεργκ του Λύνεμπουργκ, στην Κάτω Σαξονία της Γερμανίας. Επίσης βρίσκεται κοντά στο Σάσεξ του Νιου Μπράνσγουικ (Καναδάς). Η ονομασία του προέρχεται από το συστατικό του βόριο (19 έως 20% κατά μάζα).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 726
* Palache, C., H. Berman, και C. Frondel (1951): *Dana’s system of mineralogy*, 7η έκδ., τόμος II, σσ.&nbsp;378-381

Κατηγορία:Ορυκτά του βορίου
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου
Κατηγορία:Ορυκτά του χλωρίου
Δισσόκαρπος

Ο **δισσόκαρπος** ή **διττόκαρπος** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Dissocarpus*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια του σπανακιού και του παντζαριού, τα αμαρανθοειδή. Σήμερα είναι γενικώς δεκτά τα εξής τέσσερα είδη δισσοκάρπου, όλα ιθαγενή της Αυστραλίας:

* *[[Dissocarpus biflorus]]* (R.Br.), F.Muell.
* *Dissocarpus fontinalis*, Paul G.Wilson
* *Dissocarpus latifolius* (J.M.Black), Paul G.Wilson
* *[[Dissocarpus paradoxus]]* (R.Br.), F.Muell. από Ulbr.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμαρανθοειδή
Κατηγορία:Πανίδα της Αυστραλίας
Ψιλότριχο

Το **ψιλότριχο** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Psilotrichum*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια του σπανακιού και του παντζαριού, τα αμαρανθοειδή. Σήμερα είναι γενικώς δεκτά τα παρακάτω 26 είδη ψιλότριχου, ιθαγενή της τροπικής Αφρικής, της Αραβίας και της τροπικής Ασίας:

* *Psilotrichum amplum*, Suess.
* *[[Psilotrichum aphyllum]]*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum axilliflorum*, Suess.
* *Psilotrichum cyathuloides*, Suess. & Launer
* *Psilotrichum erythrostachyum*, Gagnep.
* *Psilotrichum fallax*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum ferrugineum* (Roxb.), Voigt
* *Psilotrichum gloveri*, Suess.
* *Psilotrichum gnaphalobryum* (Hochst.), Schinz
* *Psilotrichum gracilipes*, Hutch. & E.A.Bruce
* *Psilotrichum lanatum*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum laxiflorum*, Cavaco
* *Psilotrichum leptostachys*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum madagascariense*, Cavaco
* *Psilotrichum majus*, Peter
* *Psilotrichum nudum* (B.Heyne ex Wall.), Moq.
* *Psilotrichum patulum* (Willd.), I.M.Turner
* *Psilotrichum schimperi*, Engl.
* *Psilotrichum scleranthum*, Thwaites
* *Psilotrichum sericeum* (J.Koenig από Roxb.), Dalzell
* *Psilotrichum stenanthum*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum suffruticosum*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum tomentosum*, Chiov.
* *Psilotrichum virgatum*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum vollesenii*, C.C.Towns.
* *Psilotrichum yunnanense*, D.D.Tao

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμαρανθοειδή
Γεώργιος Βορεάδης

Ο **Γεώργιος Βορεάδης** (1890-1966) ήταν Έλληνας γεωλόγος, που γεννήθηκε στη Σινώπη του Πόντου.

Ο Βορεάδης σπούδασε φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύθηκε σε διδάκτορα. Υπηρέτησε ως γεωλόγος στη Γεωλογική Υπηρεσία Ελλάδος, ενώ μετέπειτα δίδασκε ως καθηγητής της Κοιτασματολογίας και Εφαρμοσμένης γεωλογίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1948-1960) και ταυτοχρόνως ως καθηγητής της Ορυκτολογίας και γεωλογίας στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή Αθηνών (1948-1960). Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Γεωλογίας και Ερευνών Υπεδάφους.

Ο Βορεάδης υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρείας και πρόεδρός της από το 1950 μέχρι το 1958. Συνέγραψε τα εξής βιβλία: 

* *Στοιχεία Γεωλογίας-Ορυκτολογίας* (1938)
* *Τα μεταλλικά ύδατα της Ελλάδος από γεωλογικής σκοπιάς* (1957)
* *Στοιχεία Γεωλογίας* (1958)
* *Κοιτασματολογία* (1960)

και αρκετές εργασίες, μεταξύ των οποίων και τις εξής:

* «Ο ορυκτός άνθραξ της Κανιρέβας», περιοδικό *Αρχιμήδης*, 1918
* «Αι βασικαί και υπερβασικαί εκρήξεις των διαπλάσεων του Υμηττού», *Υπόμνημα Γεωλογ. Υπηρεσίας*, τεύχος Α΄, 1920
* «Η γεωλογία της Σαλαμίνος. Α΄: Η ανάπτυξις του Παλαιοκρητιδικού», Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών, 1927
* «Η σχιστοκερατολιθική διάπλασις της Σαλαμίνος και αι βασικαί και υπερβασικαί εκρήξεις αυτής», δημοσ. Γεωλογ. Υπηρ. Ελλάδος, αρ. 19, 1932

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 729

Κατηγορία:Έλληνες γεωλόγοι
Νικολάι Βόρβουλιόφ

Ο **Νικολάι Ντμίτριεβιτς Βόρβουλιόφ** (, 22 Ιανουαρίου 1917 &ndash; 29 Αυγούστου 1967) ήταν Ρώσος Σοβιετικός τραγουδιστής της όπερας, με φωνή βαρύτονου.

Ο Νικολάι Βόρβουλιόφ γεννήθηκε στην πόλη Πάβλοφσκ, του τότε Κυβερνείου του Βορόνεζ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο της Λευκορωσίας. Από το 1946 ήταν μονωδός (σολίστ) στο Λευκορωσικό Κρατικό Μεγάλο Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου στο Μινσκ, ενώ από το 1957 μέχρι τον πρόωρο θάνατό του το 1967 ήταν μονωδός στο Κρατικό Ακαδημαϊκό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου «Τ.Γ. Σεβτσένκο», τη σημερινή Εθνική Όπερα της Ουκρανίας, στο Κίεβο, πόλη στην οποία και πέθανε. Από το 1955 περιόδευσε στο εξωτερικό (Πολωνία, Γιουγκοσλαβία, Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας, Αγγλία).

Μεταξύ των σπουδαιότερων ρόλων όπερας που ερμήνευσε ο Βόρβουλιόφ κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του περιλαμβάνονται και οι εξής:

* Ευγένιος Ονέγκιν στην ομώνυμη όπερα του Τσαϊκόφσκι
* Ίγκορ στον *[[Πρίγκιπας Ίγκορ|Πρίγκιπα Ίγκορ]]* του Μποροντίν
* Εσκαμίγιο στην *[[Κάρμεν]]* του Μπιζέ
* Βαλεντίν στον *[[Φάουστ (όπερα)|Φάουστ]]* του Γκουνώ

## Πηγές
* Το λήμμα «Βορβουλιώφ Νικολάι Δημήτριεβιτς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 727

Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Σοβιετικοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Βαρύτονοι
Χόλιστερ (Καλιφόρνια)

Το **Χόλιστερ** (αγγλικά: *Hollister*) είναι πόλη και έδρα της κομητείας Σαν Μπενίτο, στην περιοχή Κεντρικής Ακτής της Καλιφόρνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με πληθυσμό 41.678 κατοίκων στην απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020, το Χόλιστερ είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις στην περιοχή του κόλπου του Μοντερέι. Η πόλη είναι μια αγροτική πόλη γνωστή κυρίως για τα τοπικά βερίκοκα Μπλένχαϊμ, το ελαιόλαδο, τους αμπελώνες, τα ρόδια και τη σοκολάτα.

## Ιστορία
Η περιοχή του σύγχρονου Χόλιστερ ιστορικά κατοικούνταν από την ομάδα Μουτσούν των Ινδιάνων Ολόνε. Με την κατασκευή της Ιεραποστολή Σαν Χουάν Μπαουτίστα το 1797, το Ολόνε εντάχθηκε στο σύστημα ιεραποστολών της Καλιφόρνια.

Η πόλη Χόλιστερ ιδρύθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1868 από τον Γουίλιαμ Γουέλς Χόλιστερ, στους χώρους του πρώην μεξικανικού ράντσο Σαν Χούστο. Εκείνη την εποχή, το Χόλιστερ βρισκόταν εντός της κομητείας Μοντερέι, μέχρι που η κομητεία Σαν Μπενίτο σχηματίστηκε από το Νομοθετικό Σώμα της Καλιφόρνια το 1874 από τμήματα των κομητειών Μοντερέι, Μέρσεντ και Σάντα Κρουζ.

Η πόλη είναι ο τόπος ενός ετήσιου ράλι μοτοσικλετών γύρω στην 4η Ιουλίου. Η ταραχή στην αρχική εκδήλωση του 1947 αποτέλεσε τη βάση για την ταινία του 1953, *[[Ο Ατίθασος (ταινία)|Το Άγριο]]*. Το συλλαλητήριο αναβίωσε το 1997 ως το Hollister Independence Rally.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Καλιφόρνια
Αμενονκούρ

Το **Αμενονκούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μερτ-ε-Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μερτ-ε-Μοζέλ
Λαβυρινθίτιδα

Η **λαβυρινθίτιδα**, γνωστή και ως **αιθουσαία νευρίτιδα**, αποτελεί ένα είδος δυσλειτουργίας του εσωτερικού αυτιού. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ίλιγγο, εμετό και βουητό. Η παρουσία του ιλίγγου είναι συνήθως συνεχής, ενώ η απώλεια ακοής μεταβάλλεται. Η έναρξη είναι γενικά αιφνίδια. Ενώ τα συμπτώματα ενδέχεται να βελτιωθούν μετά από λίγες ημέρες, μπορεί να χρειαστούν έξι εβδομάδες ή και περισσότερο για να εξαλειφθούν πλήρως.

Αιτία θεωρείται ότι είναι κάποια ιογενής λοίμωξη, όπως αυτή του κοινού κρυολογήματος. Ενώ η λαβυρινθίτιδα αφορά σε φλεγμονή του λαβυρίνθου του εσωτερικού αυτιού και η αιθουσαία νευρίτιδα του αιθουσαίου νεύρου του εσωτερικού αυτιού, και οι δύο οδηγούν σε παρόμοια συμπτώματα, και οι όροι χρησιμοποιούνται γενικά χωρίς διάκριση. Η διάγνωση βασίζεται στα συμπτώματα. Αποτελεί ένα είδος περιφερειακής αιθουσαίας διαταραχής (διαταραχή ισορροπίας).

Η θεραπευτική αγωγή μπορεί να περιλαμβάνει την ολιγοήμερη χρήση αντιισταμινικών, όπως η διμενυδρινάτη. Η θεραπεία αιθουσαίας αποκατάστασης έχει αποδειχθεί χρήσιμη. Στεροειδή, όπως η μεθυλπρεδνιζολόνη, ενδέχεται να βελτιώσουν την ανάρρωση, εφόσον χρησιμοποιηθούν εντός τριών ημερών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Τα  φάρμακα δεν έχουν αποδειχθεί χρήσιμα. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν πλήρως, ορισμένοι ηλικιωμένοι ενδέχεται να έχουν συνεχή ζάλη που διαρκεί μήνες. Τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια είναι ασυνήθιστα.

Περίπου 3 με 4 ανά 100.000 ανθρώπους επηρεάζονται ετησίως. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ωστόσο όσοι είναι 30 έως 60 ετών επηρεάζονται συχνότερα. Η κατάσταση περιγράφηκε για πρώτη φορά στην ιατρική βιβλιογραφία το 1909 από τον Ρούτιν.

## Αναφορές


Κατηγορία:Παθήσεις του ωτός και της μαστοειδούς απόφυσης
Νόσος Μενιέρ

**Η νόσος Μενιέρ** **(MD)** είναι μια διαταραχή του εσωτερικού αυτιού που χαρακτηρίζεται από επεισόδια ψευδούς αίσθησης περιστροφής του περιβάλλοντος ή του εαυτού (ίλιγγος), βουητό στα αυτιά (εμβοές), απώλεια ακοής και αίσθημα πληρότητας στο αυτί. Συνήθως επηρεάζεται αρχικά μόνο το ένα αυτί. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, ενδέχεται να επηρεαστούν και τα δύο αυτιά. Τα επεισόδια συνήθως διαρκούν από 20 λεπτά έως μερικές ώρες. Ο χρόνος μεταξύ των επεισοδίων ποικίλλει. Η απώλεια ακοής και το βουητό στα αυτιά, με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να γίνουν συνεχή.

Η αιτία της νόσου Μενιέρ δεν είναι σαφής, αλλά πιθανότατα αφορά τόσο γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για τον λόγο που συμβαίνει, συμπεριλαμβανομένων της συστολής των αιμοφόρων αγγείων, των ιογενών λοιμώξεων και των αυτοάνοσων αντιδράσεων. Περίπου στο 10% των περιπτώσεων υπάρχει κληρονομικότητα. Τα συμπτώματα θεωρείται ότι εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της αυξημένης συσσώρευσης υγρού στον λαβύρινθο του εσωτερικού αυτιού. Η διάγνωση βασίζεται στα συμπτώματα και, συχνά, σε κάποιο τεστ ακοής. Άλλες καταστάσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα περιλαμβάνουν την αιθουσαία ημικρανία και το παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο.

Δεν υπάρχει θεραπεία. Οι κρίσεις αντιμετωπίζονται συχνά με φάρμακα που βοηθάνε στη ναυτία και στο άγχος. Γενικά, τα μέτρα για την πρόληψη των κρίσεων ελάχιστα υποστηρίζονται από τις ενδείξεις. Το άτομο μπορεί να δοκιμάσει μια δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε αλάτι, διουρητικά και κορτικοστεροειδή. Η φυσιοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην ισορροπία και η συμβουλευτική με το άγχος. Ενέσεις στο εσωτερικό του αυτιού ή χειρουργική επέμβαση μπορούν επίσης να δοκιμαστούν, εφόσον δεν είναι αποτελεσματικά άλλα μέτρα, ωστόσο συνδέονται με κινδύνους. Η χρήση σωληνίσκων αερισμού, ενώ είναι δημοφιλής, δεν υποστηρίζεται.

Η νόσος Μενιέρ αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 1800 από τον Προσπέρ Μενιέρ. Επηρεάζει μεταξύ 0,3 και 1,9 ανά 1.000 ανθρώπους. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 40 έως 60 ετών. Οι γυναίκες επηρεάζονται πιο συχνά από τους άντρες. Μετά από 5 έως 15 χρόνια συμπτωμάτων, τα επεισόδια ιλίγγου γενικά σταματούν και το άτομο μένει με μια ήπια απώλεια ισορροπίας, μέτρια βαρηκοΐα στο επηρεασμένο αυτί και βουητό.

## Αναφορές
Στιβ Γουίτκοφ

Ο **Στιβ Τσαρλς Γουίτκοφ** (Νέα Υόρκη, 15 Μαρτίου 1957) είναι Αμερικανός εργολάβος ακινήτων, μεσίτης, επενδυτής και ιδρυτής του Witkoff Group. Από το 2025 είναι ειδικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή και ειδικός απεσταλμένος για ειρηνευτικές αποστολές. Έχει επίσης ενεργήσει ως de facto απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Γεννημένος στο Μπρονξ και μεγαλωμένος στο Λονγκ Άιλαντ, ο Γουίτκοφ απέκτησε πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες και πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο Hofstra. Αφού ξεκίνησε την καριέρα του ως δικηγόρος ακινήτων, στράφηκε στην ανάπτυξη ακινήτων στη Νέα Υόρκη και το Μαϊάμι. Ο Γουίτκοφ απέκτησε κτίρια στο Μανχάταν, όπως το Daily News Building και το Woolworth Building. Τον Μάιο του 2025 το Forbes εκτίμησε την καθαρή του περιουσία σε 2 δισεκατομμύρια δολλάρια ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ, ο Γουίτκοφ ήταν μέλος των Great American Economic Revival Industry Groups, που δημιουργήθηκαν για την καταπολέμηση του οικονομικού αντίκτυπου της πανδημίας COVID-19 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 1987 παντρεύτηκε τη Λόρεν Ράποπορτ με την οποία χώρισε το 2024 για να συνάψει σχέση με τη Λόρεν Ολάιλ. Ο γιος του, Άντριου, πέθανε το 2011 από υπερβολική δόση ναρκωτικών.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Ντόναλντ Τραμπ
Επιληψία μετωπιαίου λοβού

Η **επιληψία μετωπιαίου λοβού (ΕΜΛ)** είναι ένας τύπος επιληψίας που χαρακτηρίζεται συχνά από κρίσεις με σημαντική κινητική εκδήλωση αλλά χωρίς απώλεια συνείδησης. Οι κινητικές εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν την ώθηση της λεκάνης ή ποδηλατικές κινήσεις και των δύο ποδιών. Άλλα συμπτώματα ενδέχεται να περιλαμβάνουν την παραγωγή ήχων, την ασυνήθιστη συμπεριφορά, την απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης και τη στροφή των ματιών προς τη μία πλευρά. Τα άτομα μπορεί να αισθάνονται τις επερχόμενες κρίσεις. Μετά την κρίση ενδέχεται να υπάρξει ένα διάστημα κατά το οποίο το άτομο δεν μπορεί να κινήσει μέρος του σώματός του, ενώ συχνά απουσιάζει ένα διάστημα σύγχυσης.

Οι αιτίες μπορεί να περιλαμβάνουν γενετικούς παράγοντες, εγκεφαλικές δυσπλασίες, εγκεφαλικούς όγκους και τραυματισμούς. Πολλές φορές εμφανίζονται μόνο κατά τη διάρκεια του ύπνου. Προέρχονται από τον μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου. Η διάγνωση μπορεί να βασιστεί στα συμπτώματα. Η μαγνητική τομογραφία εντοπίζει ανωμαλίες στο περίπου 66% των περιπτώσεων, ενώ το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα συχνά προσθέτει ελάχιστα. Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) ή η τομογραφία εκπομπής φωτονίων (SPECT) μπορούν επίσης να βοηθήσουν στον εντοπισμό της πληγείσας περιοχής. Άλλες καταστάσεις που μπορεί να εμφανίζονται με παρόμοια συμπτώματα περιλαμβάνουν τις ψυχογενείς μη επιληπτικές κρίσεις (PNES) και τις διαταραχές ύπνου.

Η αρχική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει τη χορήγηση αντιεπιληπτικών φαρμάκων, την κετογονική διατροφή ή τη διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου. Ενώ τα φάρμακα συχνά δεν σταματούν τις κρίσεις, μπορούν να αποτρέψουν την εμφάνιση γενικευμένων κρίσεων. Αν αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, μπορεί να διεξαχθεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του τμήματος του μετωπιαίου λοβού που έχει επηρεαστεί. Η χειρουργική επέμβαση είναι πλήρως επιτυχής στο περίπου 30% των ανθρώπων στα 5 έτη.

Η επιληψία είναι σχετικά συνηθισμένη, επηρεάζοντας το 0,5-1% του πληθυσμού, με την επιληψία του μετωπιαίου λοβού να αντιπροσωπεύει περίπου το 1-2% αυτού του αριθμού (1 στους 5.000 έως 20.000). Είναι ο δεύτερος πιο συχνός τύπος εστιακής επιληψίας μετά την επιληψία του κροταφικού λοβού. Οι άντρες και οι γυναίκες επηρεάζονται με παρόμοια συχνότητα. Η πρώτη σαφής περιγραφή κρίσης του μετωπιαίου λοβού χρονολογείται από το 1827, από τον Λουί Φρανσουά Μπραβέ.

## Αναφορές
Εκλογές Ανώτατου Θρησκευτικού Ηγέτη στο Ιράν (2026)

Οι εκλογές για τον τρίτο ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη του Ιράν έχουν προγραμματιστεί να διεξαχθούν σε απροσδιόριστη ημερομηνία το 2026, μετά τη Δολοφονία του Αλί Χαμενέι στις 28 Φεβρουαρίου 2026 κατά τη διάρκεια των ισραηλινο-αμερικανικών επιδρομών στο Ιράν.

Πριν από τον θάνατο του Χαμενέι, κανείς δεν είχε ανακηρυχθεί επίσημα ως κληρονόμος του ούτε ως υποψήφιος, αν και διάφορες πηγές όπως το Reuters και το BBC News έχουν αναφέρει πιθανούς υποψηφίους.. Το 2014, αναφέρθηκε ότι η διαδοχή του Χαμενεΐ θεωρείται ότι έχει αποφασιστεί αλλά δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Πριν από τον θάνατό του, ο Χαμενέι δεν είχε συζητήσει την αντικατάστασή του.

Συνταγματικά, η Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων έχει την εντολή να επιλέξει τον επόμενο ηγέτη, ένα συμβούλιο που εξετάζει πιθανούς υποψηφίους με μυστικότητα, ενώ παράλληλα συμβουλεύει τον νυν ηγέτη.  Η έκτη και τρέχουσα σύνοδός του ξεκίνησε μετά την εκλογή του το 2024 και έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει έως το 2032. Οι τρέχοντες πιθανοί υποψήφιοι για να διαδεχθούν τον Χαμενέι περιλαμβάνουν τον γιο του Μοτζταμπά Χαμενεΐ, τους βοηθούς του Ασγκάρ Χιτζάζι, Αλί Λαριτζανί, Σαντίκ Λαριτζανί, Αλιρεζά Αραφί, Μοχάμεντ-Μαχντί Μιρμπαγκέρι και Μοχσέν Αράκι, καθώς και τον Χασάν Χομεϊνί, εγγονό του ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας Ρουχολάχ Χομεϊνί. Ο πρώην πρόεδρος Εμπραχίμ Ραΐσι αναφέρθηκε συχνά στους επικρατέστερους για τη θέση πριν από τον θάνατό του σε συντριβή ελικοπτέρου τον Μάιο του 2024.

Στις 3 Μαρτίου, τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι το γραφείο της Συνέλευσης Εμπειρογνωμόνων στο Κομ χτυπήθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες κατά τη διάρκεια συνόδου που συγκλήθηκε για εκλογικούς σκοπούς. 

Στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας που διεξήχθη στις 8 Μαρτίου, ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ έλαβε πενήντα επτά ψήφους από τις ογδόντα οκτώ και στον δεύτερο γύρο εξελέγη παμψηφεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιράν
Κατηγορία:Εκλογές στο Ιράν
Κατηγορία:Εκλογές του 2026
Γιόχαν Κρόιφ Σιλντ

Το **Γιόχαν Κρόιφ Σιλντ** (αγγλικά: Johan Cruyff Shield / ολλανδικά: Johan Cruijff Schaal) είναι το ολλανδικό Super Cup, ένας ετήσιος ποδοσφαιρικός αγώνας που σηματοδοτεί την έναρξη της σεζόν. Ο θεσμός καθιερώθηκε το 1949 (ως *[[Holland Sport Cup]]*), αλλά από το 1991 διεξάγεται ετησίως με το σημερινό του όνομα προς τιμήν του Γιόχαν Κρόιφ ο πρωταθλητής της Eredivisie και ο νικητής του Κυπέλου Ολλανδίας (KNVB Beker). Η ΠΣΦ Αϊντχόφεν και ο ΑΦΚ Άγιαξ είναι οι ομάδες με τους περισσότερους τίτλους στην ιστορία του θεσμού, θεωρείται το πρώτο επίσημο τρόπαιο της σεζόν στην Ολλανδία και διεξάγεται συνήθως στο Johan Cruyff Arena (έδρα του Άγιαξ) ή σε ουδέτερη έδρα, ανάλογα με τη χρονιά.
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο
Επίσκοπος Σινώπης Αμβρόσιος

Ο **Επίσκοπος Σινώπης Αμβρόσιος** (κατά κόσμον *Σταμπλιάκας*, Κοζάνη, 1978) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Γαλλίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Επίσκοπος Αμβρόσιος γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1978. Φοίτησε στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και σπούδασε θεολογία στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Το 2002 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Αμβρόσιο, υπηρετώντας στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης πόλεως Κοζάνης. Το 2007 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Παύλο και χειροθετήθηκε αυθημερόν αρχιμανδρίτης, υπηρετώντας ως εφημέριος του Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης πόλεως Κοζάνης. Από το 2010 έως το 2013, διετέλεσε Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης. Παράλληλα, διετέλεσε υπεύθυνος του «Τιαλείου Εκκλησιαστικού Γηροκομείου» αλλά και ως στέλεχος του Γραφείου Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως. Το 2015 μετατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, όπου και υπηρέτησε ως πρόεδρος της διοικητικής επιτροπής του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Το 2021 αποσπάσθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Γαλλίας, υπηρετώντας ως ιερατικός προϊστάμενος του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίου Στεφάνου Παρισίων και ως πρωτοσύγκελλος αυτής.

Στις 8 Ιανουαρίου 2026 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος επίσκοπος Σινώπης, βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Γαλλίας. Την 1η Φεβρουαρίου του ιδίου έτους, χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό στον Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου Παρισίων από τον Μητροπολίτη Γαλλίας Δημήτριο, συμπαραστατούμενο από αρχιερείς του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

## Παραπομπές

Σινώπης Αμβρόσιος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Οίκος Βάλενμπεργκ

Ο **Οίκος Βάλενμπεργκ** είναι μια εξέχουσα οικογένεια της Σουηδίας, που αποτελείται από γνωστούς τραπεζίτες, επιχειρηματίες και βιομήχανους, πολιτικούς, γραφειοκράτες και διπλωμάτες. Η εν λόγω οικογένεια κυριαρχεί στο ευρύτερο επιχειρείν της Σουηδίας για δεκαετίες, και σήμερα κατέχει μεγάλα μερίδια κυριότητας σε μεγάλες και επώνυμες σουηδικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών, EQT AB, Ericsson, Electrolux, ABB, SAS Group, SKF, Atlas Copco, Saab AB, καθώς και άλλων. 

Στη δεκαετία του 1970 οι επιχειρήσεις του οίκου Βάλενμπεργκ απασχολούσαν το 40% του βιομηχανικού εργατικού δυναμικού της Σουηδίας, και οικονομικά αντιπροσώπευαν το 40% της συνολικής αξίας της χρηματιστηριακής αγοράς της Στοκχόλμης. Η κορυφαία εταιρεία του οίκου, η Investor AB, έχει σήμερα μια κεφαλαιοποίηση περίπου 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Το πιο διάσημο μέλος από την οικογένεια αυτή υπήρξε, μέχρι σήμερα, ο Ραούλ Βάλενμπεργκ, που ήταν διπλωμάτης. Ο Ραούλ, ενώ δούλευε στη Βουδαπέστη, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μπόρεσε να σώσει δεκάδες χιλιάδε; Εβραίους από το Ολοκαύτωμα, την περίοδο μεταξύ Ιουλίου και Δεκεμβρίου 1944. Τότε, με παρεμβάσεις του εξέδωσε διαβατήρια για Εβραίους (δήθεν σουηδικής υπηκοότητας), διασώζοντας χιλιάδες εβραϊκές ζωές. Δεν είναι γνωστό πως απεβίωσε, αφού εξαφανίστηκε ξαφνικά το 1947, μετά τη λήξη του πολέμου.

Ο οίκος συμμετέχει ενεργά σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες μέσω των ιδρυμάτος που κατέχει, και ιδίως διά του ίδρυματος Knut και Alice Wallenberg.

## Εξέχοντα μέλη

Αρχείο:AOWallenberg.jpg|Αντρέ Όσκαρ Βάλενμπεργκ (1816–1886)
Αρχείο:KnutWallenberg.jpg|Knut Agathon Wallenberg (1853–1938)
Αρχείο:MarcusWallenberg3.jpg|Marcus Wallenberg Sr. (1864–1943)
Αρχείο:Jacob_Wallenberg_(1892-1980).jpg|Jacob Wallenberg (1892–1980)
Αρχείο:Marcus_wallenberg_1960-1969.jpg|Marcus Wallenberg Jr. (1899–1982)
Αρχείο:Raoul_Wallenberg.jpg|Ραούλ Βάλενμπεργκ (1912–c.1947)
Αρχείο:MarcWallenberg-jr.jpg|Marc Wallenberg (1924–1971)
Αρχείο:Wallenbergare-peter.jpg|Peter Wallenberg Sr. (1926–2015)
Αρχείο:Jacob_Wallenberg_at_History_Marketing_Summit_2018_portrait.jpg|Jacob Wallenberg (1956–)
Αρχείο:Recebe_em_audiência_o_presidente_do_Conselho_Administrativo_do_Shandinaviska_Enskilda_Banken,_Electrolux_e_SAAB_-_Sistemas_de_Defesa_Aeroespacial,_Marcus_Wallenberg._(16794468978)_(cropped).jpg|Marcus Wallenberg (1956–)
Αρχείο:Max_IV_invigning_Peter_Wallenberg_Jr_20160621_0039_(27748566472)_(cropped).jpg|Peter Wallenberg Jr. (1959–)


## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδοί επιχειρηματίες