open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ

Ο **Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ** (1789–1864) ήταν Άγγλος φιλελεύθερος κριτικός και λογοτεχνικός συγγραφέας. Υπηρέτησε για πολλά χρόνια στο Γραφείο Οικονομικών του Βασιλικού Ναυτικού (*Navy Pay Office*), και αφότου συνταξιοδοτήθηκε το 1830, αφοσιώθηκε στις λογοτεχνικές του φιλοδοξίες.

## Λογοτεχνικό έργο
Οι φιλελεύθερες πολιτικές του βλέψεις και το λογοτεχνικό του ενδιαφέρον, τον έφεραν σε επαφή με τον ποιητή και συντάκτη της εφημερίδας *The Examiner,* Λέι Χαντ. Απο το 1814 μέχρι το 1816 έφτιαξε την συνέχεια του *Collection of English Plays* (ελληνικά: *Συλλογή Αγγλικών Θεατρικών Έργων*) του Ρόμπερτ Ντόντσλι, και το 1829 απέκτησε μέρος ιδιοκτησίας του Βρετανικού περιοδικού *The* *Athenaeum,* γίνοντας επίσης και συντάκτης του, μεγαλώνοντας πολύ την επιρροή του περιοδικού. Το 1846 παραιτήθηκε απο συντάκτης του *Athenaeum*, και συνέχισε ως συντάκτης της εφημερίδας *Daily News*, αλλά συνείσφερε και στο *Athenaeum* γράφοντας για συγγραφείς και ποιητές όπως τους Αλεξάντερ Πόουπ, Έντμουντ Μπερκ, Τζούνιους και άλλους. Ο εγγονός του, Σερ Τσαρλς Ντιλκ o 2ος, αναδημοσίευσε αυτά τα γραπτά το 1875 υπό τον τίτλο, *Papers of a Critic* (*Γραπτά ενός Kριτικού*).

## Οίκος Ουέντγουερθ
Κατά τον Οκτώβριο του 1816, ο Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ και ο φίλος του, Τσαρλς Άρμιτατζ Μπράουν μετακόμισαν σε ένα ζευγάρι μεζονετών στο Χάμπστεντ του Λονδίνου. Αργότερα το μέρος ονομάστηκε Οίκος Ουέντγουερθ. Ο ποιητής Τζον Κιτς έζησε με τον Τσαρλς Μπράουν τα έτη μεταξύ 1818 και 1820 και ήταν γνωστός με τον Τσαρλς Ντιλκ. Το 1822 ο Τσαρλς Μπράουν μετακόμισε στην Ιταλία, πουλώντας το μέρος της περιουσίας που του άνηκε στον Τσαρλς Ντιλκ. Σήμερα ο Οίκος Ουέντγουερθ είναι γνωστός ως Οίκος Κιτς και είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στον Τζον Κιτς.

## Οικογένεια και θάνατος
Πατέρας του ήταν ο συνονόματος Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ (1742-1826), δημόσιος υπάλληλος στην Αγγλία. Και μητέρα του η Σάρα Μπλούφορντ.

Ο Ντιλκ ήταν παντρεμένος για 40 χρόνια με την "κόρη ενός αγρότη απο το Γιόρκσαϊρ" η οποία πέθανε το 1850. Μετά τον θάνατό της αλλά και της θετής του κόρης το 1853, αποφάσισε να βρει περισσότερο χρόνο στην φροντίδα του δεκάχρονου συνονόματου εγγονού του, μελλοντικού βουλευτή και 2ου Βαρονέτου.

Ο γιος του ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ος Βαρονέτος.

Ο Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ παντρεύτηκε την Μαρία Ντόουβ Γουόκερ (1790–1850). Η Μαρία ήταν κόρη του Έντουαρντ Γουόκερ και της συζύγου του Φράνσις Ντέιβις.

Πέθανε το 1864 σε ηλικία των 74 ετών. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της περιοχής Κένσαλ Γκριν στο Κένσινγκτον της Αγγλίας.

## Βιβλιογραφία

* Garrett, William, *Charles Wentworth Dilke*. Boston, Twayne, 1982.
* Garrett, William, *Hazlitt's Debt to C.W. Dilke*. In: *The Keats-Shelley Memorial Bulletin*, No. XV, 1964, σελ. 37–42.
* Garrett, William, *Two Dilke Letters*. In: *The Keats-Shelley Memorial Bulletin*, No. XXVII, 1976, σελ. 1–9.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι κριτικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ

Ο **Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ** (11 Αυγούστου 1850 – 12 Μαρτίου 1883) ήταν Βρετανός Ριζοσπάστης και φιλελεύθερος πολιτικός που κατείχε έδρα στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου απο το 1880 μέχρι το 1883.

## Οικογένεια

* Ο Άστον γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν ο μικρότερος γιος του Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ου Βαρονέτου και της συζύγου του, Μέρι Τσάτφιλντ. Η μητέρα του πέθανε το 1853 όταν ο ίδιος ήταν τριών χρονών.

* Ο μεγάλος αδελφός του Άστον ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 2ος Βαρονέτος, επίσης πολιτικός του Φιλελεύθερου Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου.
* Σύζυγός του εώς και τον θάνατό του ήταν η Μάργκαρετ Γιούστας Σμιθ, η μεγαλύτερη κόρη του Τόμας Γιούστας Σμιθ.
* Ο μεγαλύτερος γιος του και κληρονόμος της περιουσίας αλλά και του τίτλου των Βαρονέτων Ντίλκ ήταν ο Σερ Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 4ος Βαρονέτος. Ο δεύτερος γιος του ήταν ο Κλίμεντ Ουέντγουερθ Ντιλκ και η κόρη του η Σύμπιλ Μέρι Ουέντγουερθ Ντιλκ.

## Προσωπική ζωή
[αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Το κτήριο της Ένωσης του [Κέιμπριτζ]]
Μαθησιακή εκπαίδευση έλαβε ιδιωτικά απο τον πατέρα του πριν γίνει η εγγραφή του στο Trinity Hall του Κέιμπριτζ το 1868. Έγινε λόγιος πριν το 1870 και ένα διακεκριμένο μέλος της Ένωσης του Κέιμπριτζ, παρόλο που παράτησε το κολλέγιο το 1872 πριν πάρει το πτυχίο του, για να ταξιδέψει στη Ρωσία. Για αρκετούς μήνες έζησε σε ένα Ρωσικό χωριό και μελέτησε τη γλώσσα, αλλά και για την κοινωνική τάξη των χωρικών της περιοχής. Επέστρεψε στο Λονδίνο το 1873, έχοντας σημάδια φυματίωσης, της αρρώστιας που αργότερα θα τον σκότωνε. Ξεκίνησε να γράφει ένα βιβλίο για τη Ρωσία, του οποίου δύο κεφάλαια εμφανίστηκαν στο *Fortnightly Review* του 1874, αλλά το οποίο δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.

Το 1875, αγόρασε την εφημερίδα *Weekly Dispatch* για £14,000 (στερλίνες), δρώντας ως συντάκτης της μέχρι το 1876 και μετά ξανά απο το 1878 μέχρι το 1880. Το 1878 δημοσίευσε μια μετάφραση του βιβλίου *Virgin Soil* του Ivan Turgenev.

Το 1876 παντρεύτηκε τη Μάργκαρετ Σμιθ, τη μεγαλύτερη κόρη του Τόμας Γιούστας Σμιθ, με την οποία έκανε δύο γιους και μία κόρη.

Το 1880 εκλέχθηκε ως Μέλος του Κοινοβουλίου του Νιούκαστλ, αλλά η επιδείνωση της υγείας του τον έκανε να παραιτηθεί τον Φεβρουάριο του 1883, ξοδεύοντας τους τελευταίους μήνες τις ζωής του στο Αλγέρι, όπου και πέθανε τον Μάρτιο σε ηλικία 32 ετών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνεισφορές του Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ στο Κοινοβούλιο:https://api.parliament.uk/historic-hansard/people/mr-ashton-dilke

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Δημοψήφισμα του Λίχτενσταϊν (2019)

Ένα **δημοψήφισμα για τη χρηματοδότηση ενός νέου δημόσιου νοσοκομείου στη [[Βαντούζ]]** διεξήχθη στο Λίχτενσταϊν στις 24 Νοεμβρίου 2019. Η πρόταση εγκρίθηκε από το 56% των ψηφοφόρων.

## Πλαίσιο
Το 2011 είχε διεξαχθεί δημοψήφισμα για το ίδιο θέμα, έπειτα από την απόφαση της Βουλής (Landtag) να κτίσει ένα νέο νοσοκομείο στην πρωτεύουσα Βαντούζ με κόστος 83 εκατ. ελβετικά φράγκα, και το οποίο θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί με δάνειο. Οι ψηφοφόροι τότε είχαν απορρίψει την πρόταση σε ποσοστό 58% έναντι 42% που είχαν ταχθεί υπέρ.

Έπειτα από το δημοψήφισμα, συστάθηκε μία επιτροπή προκειμένου να επεξεργαστεί ένα νέο σχέδιο, καθώς το κόστος για το νοσοκομείο ήταν η κυριότερη αιτία για την απόρριψη της πρότασης. Η νέα πρόταση ήταν ξανά μέσω δανείου, με κόστος 65,5 εκατ. ελβετικά φράγκα. Η Βουλή ψήφισε υπέρ της πρότασης στις 5 Σεπτεμβρίου 2019 με ψήφους 17 προς 8.

Η ψηφοφορία έλαβε τον χαρακτήρα ενός προαιρετικού δημοψηφίσματος με κοινοβουλευτική προέλευση για ένα θέμα προϋπολογισμού. Με βάση το Άρθρο 66 του Συντάγματος, η κατανομή του προϋπολογισμού γίνεται από τη Βουλή και για το ζήτημα αυτό απαιτείται η ομόφωνη απόφαση των βουλευτών.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2019
Λιχτενσταιν
Καρβίδιο

[μινιατούρα|[Ασβεστοκαρβίδιο]]
[μινιατούρα|[Πυριτιδοκαρβίδιο]]

**Καρβίδια** είναι οι ενώσεις του άνθρακα με ηλεκτροθετικά στοιχεία, κυρίως σε μέταλλα. Διακρίνονται ανάλογα με τον τύπο του χημικού δεσμού σε τρεις ομάδες.

Τα ιοντικά που σχηματίζονται από τα ισχυρά ηλεκτροθετικά μέταλλα, τα ομοιοπολικά όπως, για παράδειγμα, SiC ή WC, και τα μεταλλικά καρβίδια που μπορούν μάλλον να θεωρηθούν ως κράματα μετάλλων με άνθρακα. Μεταξύ αυτών μπορεί να αναγνωριστεί, για παράδειγμα, το cementite (καρβίδιο του σιδήρου, ο τύπος του οποίου είναι διαφορετικός, αλλά κατά μέσο όρο είναι παρόμοιο με Fe3C) ή από χυτοσίδηρο. Έχουν ενδιάμεση χημική δραστηριότητα στον βαθμό μεταξύ ιοντικών και ομοιοπολικών καρβιδίων.
*
Μπότης Θαλασσινός

Ο **Μπότης Θαλασσινός** (1926 – 2017) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τύλισο, στο Ηράκλειο Κρήτης. Στην τρίτη Δημοτικού βραβεύτηκε από το Υπουργείο Παιδείας για το πορτρέτο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η διάκριση του αυτή ήταν η αφορμή για να ασχοληθεί από τα εφηβικά του χρόνια με τη ζωγραφική, την αγιογραφία και την αγγειοπλαστική.

Παρακολούθησε μαθήματα αγιογραφίας πλάι σε δύο σπουδαίους δασκάλους στην Κρήτη. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εργάστηκε ως σκηνογράφος στα θέατρα 'Ρεξ' και 'Κοτοπούλη'. Το 1956 έφυγε και σπούδασε στη Βραζιλία, στο Σάο Πάολο, πεντέμισι χρόνια, στη Σχολή Καλών Τεχνών, Associacao Paulista De Belas Artes.

Στη συνέχεια βρέθηκε στις ΗΠΑ, έπειτα από πρόσκληση του Αρχιεπίσκοπου Αμερικής, Ιάκωβου. Εκεί αγιογράφησε την εκκλησία 'Η Κοίμιση της Θεοτόκου' στο Μπρούκλιν. Γνώρισε πολλές γνωστές προσωπικότητες όπως τον Τέλι Σαβάλας, το Σπύρο Σκούρα, το Σαλβαντόρ Νταλί  και τη Τζάκι Κένεντι.  Έζησε εκεί σαράντα χρόνια και παρουσίασε τη δουλειά του σε πάνω από σαράντα εκθέσεις. Εκθέσεις παρουσίασε επίσης σε Λονδίνο, Παρίσι, Μαδρίτη και Ελλάδα. Στη συλλογή του βρίσκονται περίπου 150 διεθνή βραβεία.

Είχε ζωγραφίσει  πορτρέτα  της Τζάκι Κένεντι, του Τζον Γουέιν, της Μπάρμπρα Στρέιζαντ, της βασίλισσας της Ισπανίας Άννα Μαρία, του Ελευθέριου Βενιζέλου, του Νίκου Ξυλούρη, του Λυκούργου Καλλέργη και άλλων διάσημων προσώπων. Σειρά έργων του απεικονίζουν στιγμές από τη Μάχη της Κρήτης, γεγονός που τον σημάδεψε ως πατριώτη και ως άνθρωπο που βίωσε την απώλεια σε προσωπικό επίπεδο.  Άλλα έργα του παρουσιάζουν νεκρές φύσεις, θαλασσογραφίες και την κρητική φύση. Δημιούργησε και σουρεαλιστικά έργα με μια δική του τεχνοτροπία που ονόμασε 'φωτοκυλινδρισμό' . Σε πολλά από τα έργα του χρησιμοποίησε ως υλικό το παστέλ.

Στην Αθήνα διατηρούσε για χρόνια γκαλερί και σχολή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στο Ηράκλειο.

Μετά το θάνατό του, το 2017 , λειτούργησε η Δημοτική Πινακοθήκη Μαλεβιζίου 'Μπότης Θαλασσινός', όνειρο ζωής του. Στην πινακοθήκη φιλοξενείται μόνιμη έκθεση με 148 έργα, που ο ζωγράφος δώρισε.



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τα έργα του Μπότη Θαλασσινού

Τα έργα του διάσημου ζωγράφου Μπότη Θαλασσινού


## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Arte Povera

H **Arte Povera**, η **φτωχή τέχνη** ως μεταμοντέρνο κίνημα έχει τις ρίζες της στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στις μεγάλες πόλεις της Ιταλίας και κυρίως στο Τορίνο. Ο όρος πιστώνεται στον Ιταλό κριτικό της τέχνης Γκερμάνο Τσελάντ (Germano Celant) το 1967 και εισήχθη στην Ιταλία σε περίοδο κοινωνικής αναταραχής, όταν οι καλλιτέχνες υιοθέτησαν ριζοσπαστική στάση, επιτιθέμενοι στις αξίες των καθιερωμένων θεσμών της κυβέρνησης, της βιομηχανίας και του πολιτισμού.

Σημείο εκκίνησης του κινήματος θεωρείται η έκθεση *Im Spazio*, που επιμελήθηκε ο Celant και πραγματοποιήθηκε στη Galleria La Bertesca στη Γένοβα της Ιταλίας, από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 1967. Ο Celant, από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του κινήματος Arte Povera, διοργάνωσε δύο εκθέσεις το 1967 και το 1968 και συνέγραψε το *Arte Povera Storie e protagonisti*, προωθώντας την ιδέα μιας επαναστατικής τέχνης, ελεύθερης από δομικές και οικονομικές συμβάσεις.

## Σημειώσεις παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Giuliano, S. 2011, Arte Povera, A Question of Image, *Études photographiques* διαθέσιμο στο http://journals.openedition.org/etudesphotographiques/3471, ανάκτηση 16/12/2019.
*Lumley, R., 2010, Germano Celant. The Arte Povera period, *Domus*, διαθέσιμο στο https://www.domusweb.it/en/art/2010/10/31/germano-celant-the-arte-povera-period.html, ανάκτηση 10/11/2017.
*Ρουμπέκα, Κ. 2011, Arte Povera (Φτωχή Τέχνη) - Μέρος Α, *ArtMag* διαθέσιμο στο http://www.artmag.gr/art-history/art-history/item/2659-arte-povera-part-a , ανάκτηση 12/11/2017.
*Ρουμπέκα, Κ. 2011, Arte Povera (Φτωχή Τέχνη) - Μέρος Β, *ArtMag* διαθέσιμο στο http://www.artmag.gr/art-history/art-history/item/2720-arte-povera-part-b , ανάκτηση 12/11/2017.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Arte Povera". *Glossary of Art, Architecture & Design since 1945*, 3rd. ed.
* Germano Celant, Arte povera, history and stories, Electa
* Arte Povera at Artcyclopedia
* Walker Art Museum exhibit, 2001-2002
* Tate Collection glossary 
* Studio International magazine review of Arte Povera exhibit
* GOLDFISH BOWL KNIFE - Jannis Kounellis at MONA Hobart Tasmania
Οικία Στρίγκου (Γιάννης Τσαρούχης)

[thumb|Οικία Στρίγκου, [ακουαρέλα]]
Η **Οικία Στρίγκου** είναι έργο του Γιάννη Τσαρούχη. Ζωγράφος, σκηνογράφος και διανοητής ο Γιάννης Τσαρούχης, μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας *Αρμός* θεωρείται αφενός εκφραστής του ελληνοκεντρικού μοντερνισμού, αφετέρου μεταμοντερνιστής στη δεκαετία του 1970. Το έργο του *Οικία Στρίγκου* ανήκει σε ένα σύνολο έργων («Νεοκλασικά του Πειραιά»), που αποτυπώνουν μια ιδανική εικόνα για τον Πειραιά, στον οποίο έζησε και σχεδίασε ο καλλιτέχνης επί σειρά ετών και αντανακλά έναν χαρακτηριστικό κλασικισμό και ρομαντισμό του καλλιτέχνη που εξιδανικεύει το αστικό τοπίο. Αν και τα παραπάνω πιθανώς φαίνονται αντιφατικά, είναι στην πραγματικότητα αντιπροσωπευτικά του γεγονότος ότι ο Γιάννης Τσαρούχης «είναι γέννημα θρέμμα του τόπου του», όπως παρατηρεί ο Α. Λεβίδης και εν προκειμένω της γενέτειράς πόλης του. Η οικία Στρίγκου φιλοξένησε επί σειρά ετών το Γαλλικό Ινστιτούτο, παράρτημα Πειραιώς και είναι σήμερα ιδιοκτησία του ιδρύματος «Αικατερίνη Λασκαρίδη».

Το «φως του Πειραιά», βιωματική εμπειρία του καλλιτέχνη που θεωρεί ότι έμαθε πολλά αντικρίζοντας μικρό παιδί το φως της γενέτειράς του, αποτυπώνεται στο νεοκλασικό κτίριο και τον ορίζοντα και τονίζεται με λιτές παρεμβάσεις φωτοσκίασης στα παράθυρα, στην είσοδο του προαύλιου χώρου, στην κεντρική είσοδο της οικίας και στα στόρια του κτιρίου της εισόδου. Το λευκό στους πυργίσκους του περιβόλου προβάλλει μέσα από το πράσινο ενός ειδυλλιακού ρομαντικού κήπου, που παραπέμπει με τον εντυπωσιακό φοίνικα σε τοπία της ανατολής, ανακατεμένα με το γηγενές τοπίο της δενδροφύτευσης του πεζοδρομίου. Οι ελληνικές σημαίες στον εξώστη της εισόδου και σε πλευρικό σημείο του κτιρίου προσδίδουν την ταυτότητα του ελληνοκεντρισμού στην τέχνη που υπηρέτησε ο καλλιτέχνης, παρά τις διεθνείς τάσεις του μοντερνισμού που διδάχθηκε στο Παρίσι.

## Σημειώσεις παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Κοτίδης, Α. 2000, Το μεταπολεμικό πρόσωπο της ελληνικής τέχνης, στο Δασκαλοθανάσης, Ν. και Α. Κοτίδης, *Τέχνες Ι: Ελληνικές εικαστικές Τέχνες, Επισκόπηση Ελληνικής Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας: Νεότερη και Σύγχρονη Τέχνη*, Τόμ. Γ΄, Πάτρα: Ε.Α.Π.
*Λεβίδης, Α. 1998. Κήρυξ της Ελληνικότητος, στο Σαββάκης, Α. (επιμ.) *Ωσεί Μύρα-Γιάννης Τσαρούχης 1910-1989*, (271-278), Αθήνα: Καστανιώτης.
*Λουκάκη, Α. 2009. Πειραιάς: Ιδανική εκδοχή του αστικού τοπίου στη ζωγραφική του Γιάννη Τσαρούχη», στο Καλαφάτης, Θ. (επιμ.), *Πειραιάς- Ιστορία και Πολιτισμός* (Πρακτικά Συνεδρίου του Πανεπιστημίου Πειραιά), Αθήνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Περιδιαβάζοντας στον Πειραιά , ΟΛΠ
*Πειραιάς Τότε και Σήμερα: Οικία Στρίγκου
*Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη

Κατηγορία:Γιάννης Τσαρούχης
Κατηγορία:Πειραιάς
Ντένι Κλόζε

Ο **Ντένι Κλόζε** (γεννημένος στις 28 Μαρτίου 1979 στο Άινμπεκ) είναι Γερμανός τηλεπαρουσιαστής και κωμικός.

Ο Κλόζε ήταν μέλος του θεατρικού συγκροτήματος της κοινότητας του Άινμπεκ. Εμφανίστηκε επίσης σε θεατρική εταιρεία του Μύνστερ (την Εταιρεία Καμπαρέ του Μύνστερ). Το 1999 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Καφέ Τσιβίλ και το 2001 ήταν ηθοποιός στην τηλεοπτική εκπομπή Internet Four. Το 2002 είχε επιπλέον σόλο εμφανίσεις στο Γκέτινγκεν και τη γύρω περιοχή, δημιουργώντας το πρώτο ατομικό σταντ-απ θεατρικό του με τίτλο The Last Ice Horn. Το 2003 ήταν υποψήφιος για το βραβείο κωμωδίας ΦΦΝ στην κατηγορία του νεοεισερχόμενου. (γερμανικά: ffn-ComedyAward-Newcomer - σημείωση: η χρήση της αγγλικής γλώσσας είναι συνήθης σε κατηγορίες και τίτλους γερμανικών και μη βραβείων).

Ο Κλόζε έγινε γνωστός στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό το 2003 με τη συμμετοχή του στην πρώτη σεζόν του Star Search στη Γερμανία, όπου έφτασε στον 16ο γύρο στην κατηγορία Κωμικοί. Εμφανίστηκε και στην εκπομπή Comedy Total τον Ιανουάριο του 2006, ένα νυχτερινό σόου του Super RTL.

Εκτός από τις τηλεοπτικές του παρουσιάσεις, ο Κλόζε συντονίζει και εκδηλώσεις, γράφει για διάφορα (ηλεκτρονικά) μέσα, εργάζεται ως ομιλητής στην εκπαίδευση των νέων και των ενηλίκων και είναι λέκτορας τηλεοπτικής κωμωδίας στο τεχνικό πανεπιστήμιο του Μπραουνσβάιχ, στο Πανεπιστήμιο του Πασάου και στο Μόναχο.

Ο Κλόζε πέρασε την πρώτη του κρατική εξέταση στο Πανεπιστήμιο Γκέοργκ-Άουγκουστ της Γοτίγγης το 2008 στα θέματα του αθλητισμού και της διδασκαλίας της γερμανικής. Από τον Αύγουστο του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2011 εργάστηκε ως εκπαιδευτικής στην κρατική αθλητική ένωση της Κάτω Σαξονίας. Ο Κλόζε εργάζεται ως σύμβουλος, προπονητής και εκπαιδευτής από τον Ιανουάριο του 2012.



Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Συμμετοχή του Περού στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Το **[[Περού]]** θα συμμετέχει στους **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020]]** στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. 

## Δείτε επίσης
* Το Περού στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019

## Παραπομπές

Περού
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Σερ Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 4ος Βαρονέτος

O **Σερ Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 4ος Βαρονέτος** (1877-1944), ήταν ο γιός του Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ, ενός Βρετανού Φιλελεύθερου πολιτικού του 18ου αιώνα με έδρα στο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου, και της συζύγου του Μάργκαρετ Σμιθ. Το 1918 κληρονόμησε τον τίτλο του Βαρονέτου και την οικία της οικογένειας των Ντιλκ στην οδό Sloane 76 του Λονδίνου, μετά τον θάνατο του ξαδέλφου του, Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 3ου Βαρονέτου.

## Σπουδές
Σπούδασε στο Τρίνιτι Χωλ του Κέιμπριτζ της Αγγλίας απο όπου και αποφοίτησε έχοντας Μπάτσελορ Τεχνών.

## Τίτλος και κληρονομιά
[εναλλ.=Το σπίτι του Σερ Τσαρλς Ντιλκ στην οδό Sloane του Λονδίνου|αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Το σπίτι των Ντιλκ Βαρονέτων στην οδό Sloane 76 του [Λονδίνο|Λονδίνου.]]
Ο Σερ Φίσερ Ντιλκ, απέκτησε τον τίτλο του Βαρονέτου το 1918 σε ηλικία 41 ετών. Ο τίτλος του Βαρονέτου κατά κανόνα κληροδοτείται στον μεγαλύτερο γιο του απελθόντος Βαρονέτου. Για παράδειγμα, ο παππούς του Φίσερ ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ος Βαρονέτος και όταν πέθανε, ο τίτλος και η περιουσία του μεταφέρθηκαν στον μεγάλο γιο του και αδελφό του Άστον, Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 2ο Βαρονέτο. Ο τίτλος μετά τον θάνατο του 2ου Βαρονέτου κληροδοτήθηκε στον γιο του, Σερ Τσαρλς Ουεντγουερθ Ντιλκ, 3ο Βαρονέτο. Ο ίδιος πέθανε το 1918 πριν αποκτήσει απογόνους και έτσι τον τίτλο αλλά και την περιουσία των Ντιλκ Βαρονέτων της Οδού Sloane τον κληρονόμησε ο ξάδελφός του, Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ γίνοντας έτσι ο 4ος Βαρονέτος της οικογένειας.

## Οικογένεια
Ήταν γιος του Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ και της Μάργκαρετ Μέρι Σμιθ. Είχε έναν αδελφό, Κλίμεντ Ουέντγουερθ Ντιλκ, και μία αδελφή, Σύμπιλ Μέρι Ουέντγουερθ Ντιλκ. Θείος του (αδελφός του πατέρα του) ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 2ος Βαρονέτος. Ο παππούς του ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ος Βαρονέτος και ο προπάππους του ήταν ο Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ.

Στις 7 Ιουνίου του 1905, σε ηλικία 28 ετών, παντρεύτηκε την Έθελ Λούσι Κλίφορντ (1876-1959), συγγραφέα και ποιήτρια (Songs of Dreams, 1903 και Love's Journey, 1905) και απέκτησε μαζί της 3 γιούς:

*Σερ Τζον Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 5ος Βαρονέτος (8 Μαΐου 1906 - 28 Ιουνίου 1998)
* Μάικλ Κλίφορντ Ουέντγουερθ Ντιλκ (22 Μαρτίου 1909 - 25 Μαρτίου 1944)
*Κρίστοφερ Ουέντγουερθ Ντιλκ (15 Δεκεμβρίου 1913 - 2 Νοεμβρίου 1987)

## Θάνατος
Πέθανε στις 25 Μαρτίου του 1944 σε ηλικία 67 ετών στο Λονδίνο.

## Πηγές

Κατηγορία:Βαρονέτοι της Μεγάλης Βρετανίας
Κατηγορία:Βρετανοί
Κατηγορία:Βρετανοί καλλιτέχνες
Στέλλα Kουκουλάκη

Η **Στέλλα Κουκουλάκη** είναι 
Ελληνίδα εικαστικός.  Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών – (Accademia di belle Arti στη Φλωρεντία (1981-1985) στο εργαστήριο του Φερνάντο Φαρούλι.  Παράλληλα σπούδασε Γραφικές Τέχνες  και Διαφήμιση  στην Accademia Cappiello.  Έπειτα (1986 – 87) ειδικεύτηκε στην μεταξοτυπία σε χαρτί και ύφασμα και στην τεχνική του μπατίκ, Accademia Italiana Moda. Το 1987 σπούδασε χαρακτική με την υποτροφία Angelo Badiani. Η διαμονή της στη Φλωρεντία  διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην καλλιτεχνική της ταυτότητα. Από το 1987 έως το 2005 εργάστηκε σαν καθηγήτρια εικαστικής παιδείας στη μέση εκπαίδευση. 

Συνεργάστηκε με τη Βικελαία Βιβλιοθήκη Ηρακλείου σε εκδοτικά της προγράμματα.  Έργα της έχουν εκτεθεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει εκπροσωπήσει δύο φορές την Ελλάδα στην διεθνή μπιενάλε τέχνης του Πεκίνου με τα έργα της «η *Πολλαπλή Ανάκλαση»* και το «*338-71-1305-354»*, το 2010 και το 2012. 

Τα τελευταία χρόνια έχει εντάξει στην τέχνη της την τεχνολογία, που άλλαξε ριζικά τον τρόπο ζωής του ανθρώπου. Χρησιμοποιεί το βίντεο, τον ήχο, την εικόνα, σα συντελεστές του εικαστικού αποτελέσματος.

Τα barcodes, QR Codes και οι επιλογές υλικών και χρωμάτων έχουν μεγάλη σημασία για την τέχνη της, καθώς αποτελούν ξεχωριστά σύμβολα του σήμερα και λειτουργούν ως συνεκτικοί κρίκοι στην εποχή μας.

Το 2018 παρουσίασε στη Θεσσαλονίκη, στην Artion Galleries, την έκθεση 'Art Code'.  Το 2019 στη Βασιλική Αγίου Μάρκου, στο Ηράκλειο, παρουσίασε, έπειτα από μακρόχρονη έρευνα, την έκθεση 'Curriculum Chromae', μια εννοιακή ενότητα για το χρώμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
USB Human Interface Device class

Στην υπολογιστική, η **κλάση συσκευών ανθρώπινης διεπαφής USB** (**USB HID class**) είναι μέρος του ορισμού USB για τα περιφερειακά υπολογιστών: ορίζει μια κατηγορία συσκευών (τύπος υλικολογισμικού υπολογιστών) για συσκευές ανθρώπινης διεπαφής όπως πληκτρολόγια, ποντίκια, τηλεχειριστήρια και αλφαριθμητικές συσκευές προβολής. Πρόκειται για ένα σύστημα το οποίο προϋποθέτει αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ συστήματος και χρήστη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:USB
Δαμάσκο

Το **δαμάσκο** είναι κεντημένο ύφασμα (στόφα) με χρυσά (συνήθως) κρόσσια που  κρεμούν από τα παράθυρα (κάτω μέρος του κουφώματος) και τα μπαλκόνια στην Κέρκυρα, όταν περνούν λιτανείες, του Αγίου Σπυρίδωνος, της Αγ. Θεοδώρας της Αυγούστας (Κυριακή της Ορθοδοξίας - Αναστήλωση των εικόνων), Επιτάφιοι, το βράδυ της Αναστάσεως, καθώς και Θεομητορικές (Παναγίας) λιτανείες.

Τα υφάσματα αυτά είναι κεντημένα με την τεχνική της "στόφας" (ανάγλυφο κέντημα) και απεικονίζουν διάφορες παραστάσεις, που χρησιμοποιούνται και στην Ορθόδοξη αγιογραφία, με πολύτιμες κλωστές και λέγεται δαμάσκο επειδή προέρχονται από τη Δαμασκό που τα έφερναν την παλαιά εποχή, αλλά και, διότι είναι συνήθως σε χρώμα δαμασκηνί ή πορφυρούν (το χρώμα της χλαμύδας των Αυτοκρατόρων - Βασιλέων - αρχόντων κλπ). Υπάρχουν βέβαια και χωρίς κεντήματα, απλά δαμάσκο, πάντα όμως στα παραπάνω χρώματα.

Το έθιμο "κρατάει" από την Βυζαντινή εποχή που τα κρεμούσαν σε διάφορες θρησκευτικές αλλά και θριαμβευτικές ή ονομαστικές των Αυτοκρατόρων γιορτές. Από τους Βυζαντινούς το αντέγραψαν οι Βενετοί, που είχαν, τότε, πολιτισμικές (και όχι μόνον), σχέσεις.
Κατηγορία:Υφάσματα
Bad Guy (τραγούδι της Μπίλι Άιλις)

Το "**Bad Guy**" είναι τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Μπίλι Άιλις, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ντεμπούτο δίσκο της *[[When We All Fall Asleep, Where Do We Go?]]* (2019). Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε ως το πέμπτο single από τον ντεμπούτο δίσκο της. Το κομμάτι γράφτηκε από την ίδια την τραγουδίστρια και τον αδελφό της Φινέας Ο'Κόνελ, το κομμάτι χαρακτηρίζεται από τον μινιμαλισμό του, περιέχοντας μόνο synthesizer, kick drum, 808 και χτύπημα δαχτύλων. Στους στίχους χλευάζεται ο "κακός χαρακτήρας" ενός εραστή, αλλά παράλληλα αναφέρονται και θέματα όπως η μισανδρία και ο σαρκασμός.

Κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας του single, συνάντησε πολύ θετικές κριτικές από τους κριτικούς μουσικής. Τεράστια, επίσης, ήταν και η εισπρακτική του επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 1 των αμερικανικών, *[[Billboard Hot 100]]*, και μεταξύ άλλων έφτασε στο νούμερο 1 στα καναδικά, ελληνικά, εστονικά, αυστραλιανά, φινλανδικά, ουγγρικά, ισλανδικά, νεοζηλανδικά, νορβηγικά και ρωσικά charts. Στις ΗΠΑ, παρέμεινε 19 εβδομάδες στο νούμερο 1. Στη Μεγαλή Βρετανία, έφτασε στο νούμερο 2, μεταξύ άλλων χωρών. Το κομμάτι, επίσης, ήταν υποψήφιο σε 3 κατηγορίες στα Grammy Awards του 2020, κερδίζοντας 2 από τις τρεις κατηγορίες (Song of the year, record of the year) .

Για την προώθηση του κομματιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο σκηνοθετήθηκε από τον Ντέιβ Μάγιερς. Το κλιπ ανέβηκε στο προσωπικό YouTube κανάλι της τραγουδίστρας, ενώ ταυτόχρονα κυκλοφορούσε και σε digital μορφή το single. Το βίντεο παρουσιάζεται η τραγουδίστρια να κάνει διάφορες δραστηριότητες, όπως push-ups στην πλάτη ένος άνδρα, άγριο χορό κ.ά. Στις 11 Ιουλίου του 2019, κυκλοφόρησε κι ένα remix του τραγουδιού, στο οποίο συμμετείχε ο Καναδός τραγουδιστής Τζάστιν Μπίμπερ, το οποίο δέχτηκε ανάμικτες κριτικές, οι οποίες αφορούσαν τα φωνητικά του Μπίμπερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Τραγούδια του 2019
Κατηγορία:Singles του 2019
Κατηγορία:Τραγούδια της Μπίλι Άιλις
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Κατηγορία:Τραγούδια του Τζάστιν Μπίμπερ
Κατηγορία:Singles της Interscope Records
Ηπειρωτική Μαλαισία

thumb|Δορυφορική εικόνα με τεχνητό χρωματισμό της ηπειρωτικής Μαλαισίας

Η **Ηπειρωτική Μαλαισία**, επίσης γνωστή ως **Μαλάγια** ή **Δυτική Μαλαισία**, είναι το τμήμα της Μαλαισίας που βρίσκεται στη χερσόνησο της Μαλαισίας και τα γύρω νησιά. Η έκτασή της είναι 132.265 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή σχεδόν το 40% της συνολικής έκτασης της χώρας. Μοιράζεται χερσαία σύνορα με την Ταϊλάνδη στα βόρεια και τη Σιγκαπούρη στο νοτιότερο άκρο.

Δυτικά από το στενό της Μαλάκκα βρίσκεται η νήσος Σουμάτρα (Ινδονησία) και ανατολικά απέναντι από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας βρίσκονται τα νησιά Νάτουνα (Ινδονησία). Η ηπειρωτική Μαλαισία αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία (περίπου 81,3%) του πληθυσμού και της οικονομίας της Μαλαισίας, το 2017 ο πληθυσμός της ήταν περίπου 26 εκατομμύρια (92% του συνολικού πληθυσμού).

## Κρατίδια και Ομοσπονδιακές Επικράτειες
thumb|Χάρτης της ηπειρωτικής Μαλαισίας
Η ηπειρωτική Μαλαισία αποτελείται από τα ακόλουθα 11 κρατίδια της Μαλαισίας και δύο ομοσπονδιακές επικράτειες (ξεκινώντας από τον Βορρά προς Νότο):
* *Βόρεια Περιφέρεια*: Περλίς, Κεντάχ, Πενάνγκ, Περάκ
* *Ανατολική Περιφέρεια*: Κελάνταν, Τερενγκάνου, Παχάνγκ,
* *Κεντρική Περιφέρεια*: Σελάνγκορ, ομοσπονδιακές επικράτειες της Κουάλα Λουμπούρ και Πουτρατζάγια
* *Νότια Περιφέρεια*: Νέγκερι Σεμπιλάν, Μαλάκκα, Τζοχόρ

## Ετυμολογία
thumb|upright|Τοπογραφικός χάρτης της Ηπειρωτικής Μαλαισίας
Η Ηπειρωτική Μαλαισία είναι επίσης γνωστή ως Δυτική Μαλαισία (Malaysia Barat) ή Κρατίδια της Μαλάγια (Negeri-negeri Tanah Melayu).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Virtual Malaysia   - Η επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Τουρισμού της Μαλαισίας

Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαλαισίας
Τόσια

Η **Τόσια** (ελληνικά: **Θεοδοσία** ή **Δοκεία**) είναι κωμόπολη της Τουρκίας στα ΝΑ της Κασταμονής, κτισμένη στους πρόποδες του Ολγάσσυου όρους εν μέσω κατάφυτων αμπελώνων. Ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους κάπου μεταξύ 2ου και 5ου μ.Χ αιώνα ενώ γνώρισε ιδιαίτερη ακμή την ύστερη Βυζαντινή περίοδο. Κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους κατά τον 13ο αιώνα.

Σύμφωνα με τα οθωμανικά στατιστικά αρχεία του βιλαετίου Κασταμονής του 1898, οι Έλληνες κάτοικοι της Τόσιας ήταν 551, εκ των οποίων 275 άνδρες και 276 γυναίκες. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι ήταν 21.519 και οι Αρμένιοι 50. Για τους Έλληνες της Μικράς Ασίας ήταν γνωστή και ως *Θεοδοσία*.

Η Τόσια ήταν γνωστή για την παραγωγή ρυζιού, την οικιακή υφαντουργία, τις κατασκευές μεταλλικών αντικειμένων, ιδιαίτερα τα ξακουστά της μαχαίρια, τα οποία πωλούνταν στις αγορές της Κασταμονής, της Άγκυρας, της Καισάρειας και της Σμύρνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Πολωνέζες, Op. 71 (Σοπέν)

Οι **3 Πολωνέζες, Op. 71** γράφτηκαν από το Φρεντερίκ Σοπέν, στα πρώιμα του χρόνια, ήτοι στις αρχές του 1820. Και οι τρεις είναι *Allegro maestoso*, γραμμένες με σειρά, σε Ρε ελάσσονα, Σι ύφεση μείζονα και Φα ελάσσονα. Μετά τον θάνατο του συνθέτη, ο Τζούλιαν Φοντάνα μάζεψε και κυκλοφόρησε τις 3 πολωνέζες, το 1855 και συχνά τώρα έχουν την αρίθμηση 8, 9 και 10, ακολουθώντας τη γενική αρίθμηση που έχουν οι πολωνέζες. Τέλος, όπως και οι άλλες πολωνέζες του Σοπέν, κι αυτές ακολουθούν την τριαδική φόρμα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Παρτιτούρα των Πολωνέζων, Op. 71](https://imslp.org/wiki/Polonaises_Op.71_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org

Πολωνεζα 71
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1825
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1828
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα
Παναγιώτα Δριτσέλη

Η **Παναγιώτα Δριτσέλη** (γεννημένη στις 11 Ιανουαρίου 1982 στα Τρίκαλα) είναι Ελληνίδα φιλόλογος και πολιτικός. 

## Βιογραφία
Αποφοίτησε από τη σχολή Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων . 

Στις εκλογές του Ιουνίου 2012, καθώς και του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη στη Βουλή των Ελλήνων με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την περιφέρεια Τρικάλων. Εξελέγη γραμματέας στην πρώτη συνεδρίαση της 16ης κοινοβουλευτικής περιόδου με 216 θετικές ψήφους στις 6 Φεβρουαρίου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παναγιώτα Ιωάννη Δριτσέλη, σελίδα στον ιστοτόπο της Βουλής των Ελλήνων 
* Επίσημος ιστότοπος 

Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P856
Αντιπαραθετικό σύστημα

**Αντιπαραθετικό σύστημα** ή **κατηγορητικό σύστημα** ονομάζεται το δικονομικό σύστημα όπου δύο αντίδικοι εκπροσωπούν αντίθετες θέσεις ενώπιον αμερόληπτου προσώπου ή ομάδας ανθρώπων, συνήθως ενόρκων ή δικαστή, το οποίο επιχειρεί να προσδιορίσει την αλήθεια και να κρίνει την υπόθεση αφού ακούσει τις δύο πλευρές.    Έρχεται σε αντίθεση με το ανακριτικό ή εξεταστικό σύστημα όπου οι δικαστές διερευνούν οι ίδιοι την υπόθεση, εξετάζοντας και ανακρίνοντας τους μάρτυρες και τον κατηγορούμενο.   

Το αντιπαραθετικό σύστημα έχει την γένεσή του στο δικονομικό σύστημα των Αρχαίων Αθηνών ενώ σήμερα χρησιμοποιείται για ποινικές δίκες στις χώρες του κοινού δικαίου, ενώ το ανακριτικό χρησιμοποιείται σε αυτές του ρωμαϊκού δικαίου. 

## Βασικά χαρακτηριστικά

Σε μια ποινική αντιπαραθετική δίκη, οι δύο αντίδικοι είναι ο συνήγορος υπεράσπισης, ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος, και ο εισαγγελέας ή συνήγορος πολιτικής αγωγής, ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ένοχος. Εάν οι δύο πλευρές συμφωνήσουν σε μία συμβιβαστική λύση, για παράδειγμα την παραδοχή ενοχής του κατηγορούμενου με αντάλλαγμα ελαφρύτερη ποινή, την καταθέτουν από κοινού στο δικαστήριο και η υπόθεση κλείνει χωρίς δίκη. 

Σε αντίθετη περίπτωση, η κάθε πλευρά παρουσιάζει μάρτυρες και στοιχεία υπέρ της θέσεώς της και ανακρίνει κατ' αντιμωλία τους μάρτυρες της άλλης πλευράς. Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να καταθέσει παρά μόνον εφόσον επιλέξει ο ίδιος να κληθεί ως μάρτυρας υπεράσπισης από τον συνήγορό του. Σε τέτοια περίπτωση όμως υποβάλλεται κανονικά σε ανάκριση κατ' αντιμωλία από τον εισαγγελέα όπως κάθε άλλος μάρτυρας υπεράσπισης και ενδέχεται να καταδικαστεί για ψευδορκία αν καταθέσει ψευδώς. 

Στο αντιπαραθετικό σύστημα, ο δικαστής λειτουργεί ως ουδέτερος διαιτητής μεταξύ των δύο αντιδίκων και ούτε καλεί μάρτυρες ούτε παραθέτει στοιχεία ο ίδιος ούτε ανακρίνει τον κατηγορούμενο, τους μάρτυρες ή τους δικηγόρους. Στο τέλος της δίκης, οι ένορκοι ή/και ο δικαστής, έχοντας ακούσει τις αγορεύσεις των δύο πλευρών, αποφαίνονται για την υπόθεση. Στα συστήματα αγγλοσαξονικού δικαίου, οι ένορκοι συνήθως αποφασίζουν για το αν ο κατηγορούμενος είναι αθώος ή ένοχος και, σε περίπτωση που κρίνουν ότι είναι ένοχος, ο δικαστής, κατόπιν περαιτέρω αγόρευσης των συνηγόρων, αποφαίνεται για την ποινή.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δίκαιο
When the Party's Over (τραγούδι)

Το "**When the Party's Over**" είναι ένα τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Μπίλι Άιλις, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ντεμπούτο δίσκο της *[[When We All Fall Asleep, Where Do We Go?]]* (2019). Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από τον παραπάνω δίσκο. Το κομμάτι γράφτηκε από τον αδελφό της τραγουδίστριας, Φινέας Ο'Κόνελ.

Το single, έφτασε έως και το 29 στα Billboard Hot 100, ένω έφτασε στο νούμερο 1 των βελγικών, και κατάφερε να μπει συνολικά στο τοπ 10, άλλων έξι χωρών. To 2018, κυκλοφόρησε και video clip για την προώθηση του κομματιού, το οποίο  σκηνοθετήθηκε από τον Κάρλος Λόπεθ Εστράδα, και κέρδισε βραβεία στα Clio Awards. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Τραγούδια του 2018
Κατηγορία:Singles του 2018
Κατηγορία:Τραγούδια της Μπίλι Άιλις
Κατηγορία:Singles της Interscope Records
Πρελούδιο, Op. 28, No. 4 (Σοπέν)

Το **Πρελούδιο, Op. 28, No. 4, σε Μι ελάσσονα** είναι ένα από τα 24 συνολικά πρελούδια του Φρεντερίκ Σοπέν και ένα από τα πιο δημοφιλή εξ αυτών. Μέσω της κόρης της Γεωργίας Σάνδη, φημολογείται ότι το εν λόγω πρελούδιο είχε τιτλοφορηθεί από τον ίδιο τον Σοπέν, αλλά τίποτα δεν είναι γνωστό σήμερα, καθότι είχε γράψει όλους του τίτλους των πρελουδίων, χωρίς όμως να τα αντιστοιχίσει, πιθανολογείται πάντως ότι ο τίτλος του είναι *Quelles larmes au fond du cloître humide?*. 

Η συγκεκριμένη σύνθεση, έχει χρησιμοποιηθεί δεκάδες φορές στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, ενώ αρκετοί είναι και οι μουσικοί που το έχουν διασκευάσει. Επίσης, ο Μπέντζαμιν Ζάντερ, σε μία ομιλία του στο TED, μίλησε για τα πρελούδια και πόσο ευχάριστη είναι η εν λόγω μουσική, χρησιμοποιώντας και το παραπάνω πρελούδιο. Τέλος, ο συνθέτης, λέγεται ότι με δική του απαίτηση, ήθελε να ακουστεί στην κηδεία του αυτή του η σύνθεση, καθώς και το Requiem του Μότσαρτ, μεταξύ άλλων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρτιτούρα του κομματιού στο Musescore.com

Κατηγορία:Πρελούδια του Φρεντερίκ Σοπέν
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1839
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ελάσσονα
Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου

Η **Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου** (γεννηθείσα στις 9 Απριλίου 1960 στο Κιλελέρ) είναι Ελληνίδα πολιτικός. 

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής στην εκλογική περιφέρεια της Λάρισας. Τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν επανεξελέγη. Το 2018 αποχώρησε από την Χρυσή Αυγή. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Κότμπους

Το **Κότμπους** (Cottbus) (γερμανική προφορά: [kɔtbʊs]) ; Chóśebuz) είναι πανεπιστημιακή πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Βρανδεμβούργο της Γερμανίας. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 125 χλμ. Νοτιοανατολικά του Βερολίνου, στον ποταμό Σπρέε, ενώ το Κότμπους είναι επίσης ένας σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος με εκτεταμένες παρακαμπτήριες γραμμές. Παρόλο που μόνο μια μικρή Σερβική μειονότητα ζει στο ίδιο το Κότμπους, η πόλη θεωρείται ως το πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο των Σορβών στην Κάτω Λουζία (Niederlausitz). Δίπλα στο Κότμπους βρίσκεται το περίφημο πάρκο Μπράνιτς, το οποίο δημιουργήθηκε από τον πρίγκηπα Χέρμαν φον Πύκλερ-Μουσκάου μετά το 1845. Κάθε χρόνο φιλοξενεί το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανατολικής Ευρώπης. Το Κότμπους έχει μια ομάδα ποδοσφαίρου, την ΦΚ Ενεργκί Κότμπους, που παίζει στην 3η Λίγκα.

## Προσωπικότητες
* Γκούσταφ Σουφτ (1876  - 1948) ήταν αθλητής της γυμναστικής.
* Έρβιν Χέλμχεν (1907 - 1981): ο πιο παραγωγικός σκόρερ σε επίσημα παιχνίδια στην καταγεγραμμένη ιστορία του ποδοσφαίρου σύμφωνα με την Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF)

## Παραπομπές


Κοτμπους
Νικόλ Σούλη

Η **Νικόλ Μπεθ Σούλη** (γεν. 17 Μαΐου 1985 στο Σαλίνα των Ηνωμένων Πολιτειών) είναι παλαίμαχη αμερικανίδα καλαθοσφαιρίστρια, πολιτογραφημένη ελληνίδα. Αγωνίστηκε για την Γκριν Μπέι Φοίνιξ από το 2003 έως το 2007. Από το 2007 έως το 2011 αγωνίστηκε στον Αθηναϊκό και ύστερα για τους Φλάινγκ Φόξις για μια χρονιά (2011-2012). Το 2010 αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ γυναικών με την εθνική Ελλάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Μαίρη Ιωαννίδου

Η **Μαίρη Ιωαννίδου** (γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1952) είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια της κολύμβησης. Αγωνίστηκε σε δύο αγώνες κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της κολύμβησης
Τίμπορ Κέμενι

Ο **Τίμπορ Κέμενι** (ουγγρικά: *Kemény Tibor*, **Κεμένι Τίμπορ**, 5 Μαρτίου 1913 - 25 Σεπτεμβρίου 1992), ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. 

## Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής
### Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κέμενι ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στη Φερεντσβάρος, με την οποία αντιμετώπισε δύο φορές τη Γιουβέντους το 1938.

### Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Κέμενι υπήρξε διεθνής με την Εθνικής Ουγγαρίας (9 συμμ.). Ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 στην Ιταλία. Έπαιξε σε έναν αγώνα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, εναντίον της Αυστρίας στους προημιτελικούς, όπου η Ουγγαρία έχασε με 2-1.

## Σταδιοδρομία ως προπονητής

Ως προπονητής ο Κέμενι προπόνησε την Ούιπεστ τη σεζόν 1949-50 και τον Ολυμπιακό τη σεζόν 1957-58. Με τον Ολυμπιακό κέρδισε έναν τίτλο Πρωταθλήματος και έναν Κυπέλλου, πετυχαίνοντας το νταμπλ στη μοναδική του σεζόν στην ομάδα. Χρησιμοποίησε το σύστημα 4-2-4 και με αυτόν ως προπονητή ο Ολυμπιακός έπαιξε μεγάλο ποδόσφαιρο, το οποίο συνεχίστηκε από τον Μάρτον Μπούκοβι όταν εκείνος τον αντικατέστησε στην ομάδα του Πειραιά. 

Ο Κέμενι υπήρξε επίσης προπονητής της ΜΤΚ Βουδαπέστης το 1955, με την οποία κέρδισε το Μιτρόπα Καπ εκείνης της σεζόν, καθώς και της Ντόρογκι και των πολωνικών ΓΚΣ Κατοβίτσε και Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς.

## Τίτλοι

### Ως παίκτης
**Φερεντσαβάρος** 

* Πρωτάθλημα Ουγγαρίας (5) 
* 1932, 1934, 1938, 1940, 1941 
* Κύπελλο Ουγγαρίας (5) 
* 1933, 1935, 1942, 1943, 1944 
* Κύπελλο Μιτρόπα (1) 
* 1937 

### Ως προπονητής
**MTK Βουδαπέστης** 

* Κύπελλο Μιτρόπα (1) 
* 1955 

**Ολυμπιακός** 

* Πρωτάθλημα Ελλάδας (1) 
* 1958 
* Κύπελλο Ελλάδας (1) 
* 1958 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1934
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ούιπεστ ΦΚ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΜΤΚ Βουδαπέστης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντόρογκι ΦΚ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό 
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΓΚΣ Κατοβίτσε
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς
Πρβόσλαβ Ντραγκίτσεβιτς

Ο **Πρβόσλαβ Ντραγκίτσεβιτς** (*Prvoslav Dragićević*, σερβικά κυριλλικά: Првослав Дпагићевић, 4 Μαρτίου 1914 &#x2013; 27 Δεκεμβρίου 1974) ήταν Γιουγκοσλάβος προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής.

## Σταδιοδρομία ως παίκτης

### Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ντραγκίτσεβιτς έπαιξε στις ΣΚ Γεντίστβο Μπέογκραντ και ΟΦΚ Βελιγραδίου από το 1936 ως το 1941 ως μέσος και ήταν μέρος της αξιομνημόνευτης μεσαίας γραμμής, που σχημάτισε μαζί με τους Πέταρ Μάνολα και Γκούσταβ Λέχνερ. Με την ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1939. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έπαιξε επίσης με τη Ραντνίτσκι Μπέογκραντ και τη Ντιναμό Πάντσεβο, στην οποία ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του το 1948. 

### Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει έξι συμμετοχές με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας από το 1939 έως το 1940. Μετά την εισβολή της Γερμανίας στη Γιουγκοσλαβία το 1941, ο Ντραγκίτσεβιτς εγκατέλειψε τη χώρα. 

## Σταδιοδρομία ως προπονητής

### Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο
Ήταν ο προπονητής της Σελιέζνιτσαρ Σαράγεβο τη σεζόν 1954-55. Παρ' όλο που η ομάδα εξασφάλισε μόνο την 11η θέση, αρκούσε για να σωθεί από τον υποβιβασμό. 

### Ολυμπιακός
Το 1956 πήγε στην Ελλάδα για να γίνει προπονητής του Ολυμπιακού. Η ομάδα έκανε το νταμπλ τη σεζόν 1956-57. Το πρωτάθλημα κερδήθηκε μετά από μία μακρά πορεία, που έληξε με τον Ολυμπιακό να κερδίζει έναν αγώνα πλέι οφ ενάντια στον «αιώνιο» αντίπαλο, Παναθηναϊκό, στο ουδέτερο στάδιο «Νίκος Γκούμας» (1-0). Στο κύπελλο, ο Ολυμπιακός νίκησε την ΑΕΚ με 1-0 στα προημιτελικά, με γκολ του Μπάμπη Κοτρίδη και τον Παναθηναϊκό με 1-0 στους ημιτελικούς. Η ομάδα ολοκλήρωσε κερδίζοντας τον Ηρακλή με 2-0 στον τελικό και γιόρτασε το πρώτο από τα τρία συνεχόμενα νταμπλ (1957, 1958, 1959), που παραμένει ρεκόρ για τις ελληνικές ομάδες. Ο Ντραγκίτσεβιτς έφυγε από την ομάδα το 1960, ύστερα από μία επιτυχημένη περίοδο στον Ολυμπιακό. 

## Διακρίσεις

### Ως παίκτης

; ΟΦΚ Βελιγραδίου 
* Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας: 1938-39

### Ως προπονητής

; Ολυμπιακός 
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1956-57, 1957-58, 1958-59 
* Κύπελλο Ελλάδας: 1956-57, 1957-58, 1958-59, 1959-60 

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές

* Σταδιοδρομία στο Reprezentacija.rs. 

Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Γεντίστβο Μπέογκραντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντνίτσκι Μπέογκραντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Πάντσεβο
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Ιωάννης Καραγιάννης

Ο **Ιωάννης Καραγιάννης** (γενν. 3 Νοεμβρίου 1960 στα Ιωάννινα) είναι Έλληνας πολιτικός.

## Πληροφορίες
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου 2015 εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια των Ιωαννίνων.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Κωστής Μουδάτσος

Ο **Κωστής Μουδάτσος** (Κωνσταντίνος Μουδατσάκης) είναι Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1950. Σπούδασε Νομική στη Θεσσαλονίκη και έπειτα ειδικεύτηκε στην Ιστορία του Δικαίου στο Νανσί της Γαλλίας. Εκεί σπούδασε παράλληλα και στη Σχολή Καλών Τεχνών (1976–1980). Από το 1976, παρουσιάζει το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Το 2004 συμμετείχε στο επετειακό αφιέρωμα των  «80 χρόνων του υπερρεαλισμού», στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λευκάδος και στην έκθεση «Ακρίτες της Ευρώπης», στο Βυζαντινό Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών και στην έκθεση «Ελαίας Εγκώμιον», που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Ακαδημίας Αθηνών και αργότερα σε άλλα μέρη της Ελλάδας και στη Ν. Υόρκη.

Το  2008 συμμετείχε στην έκθεση «Κοινή Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Κληρονομιά»,  στην Πολωνία  και στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Σόφιας στη  Βουλγαρία.

Η ζωγραφική του κινείται ανάμεσα σε δύο κόσμους, εκείνον της πραγματικότητας και της λογικής και εκείνον της φαντασίας, της παραδοξότητας και του μυστηρίου.

Το 2009 παρουσίασε στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, στο Ηράκλειο, την έκθεση 'Γεωμετρώντας τη Μνήμη'. Στα έργα της ενότητας αυτής ο Κωστής Μουδάτσος  χρησιμοποιεί ένα κάναβο με υποδιαιρέσεις και  αρμονικές χαράξεις. Το κάθε έργο τεμαχίζεται έτσι σε μικρά τετράγωνα, αποτελείται από πολλές εικόνες, ενίοτε και κολάζ,  που όμως από μακριά σχηματίζουν ένα ενιαίο θέμα. Στη δημιουργία αυτής της τεχνικής αυτής τον οδήγησαν οι μνήμες του από το τυπογραφείο του παππού του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Ράνια Πρασσά

Η **Ράνια Πρασσά** (γεν. 10 Μαΐου 1976 στην Θεσσαλονίκη) είναι παλαίμαχη Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ γυναικών του 2001 ως μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας, ενώ το 2005-2006 αγωνίστηκε στον Μεγαλέξανδρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Στέλλα Φουράκη

Η **Στυλιανή (Στέλλα) Φουράκη**, γεννημένη στις 24 Μαρτίου 1994 στην Αθήνα, είναι Ελληνίδα αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Διαθέτοντας ύψος 188 εκατοστά, αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ. Από τον Αύγουστο του 2024 έχει υπογράψει συμβόλαιο με την ομάδα της Νέας Ιωνίας. Έχει αγωνιστεί σε όλα τα ηλικιακά κλιμάκια των αναπτυξιακών εθνικών ομάδων της Ελλάδας, ενώ από το 2017 καλείται και στην Εθνική Ελλάδας Γυναικών.

## Στατιστικά διεθνών διοργανώσεων
*Τελευταία ενημέρωση*: *30 Ιουλίου 2025*

#### Διοργανώσεις με την Εθνική Ελλάδος
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Φουράκη παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς επίσημες διοργανώσεις με την Εθνική Ελλάδας Γυναικών: 

#### Διοργανώσεις νέων με την Εθνική Ελλάδος
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Φουράκη παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς νεανικές διοργανώσεις: 

#### Διασυλλογικές διοργανώσεις
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Φουράκη παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις: 

## Εξωαγωνιστική ζωή
Η Φουράκη είναι απόφοιτη της Νομικής Σχολής του Έθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακό στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Έχει ειδικότητα στο Διεθνές Τραπεζικό και Χρηματοοικονομικό Δίκαιο και εργάζεται, παράλληλα με τον αθλητισμό, ως νομικός σύμβουλος στον ιδιωτικό τομέα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στέλλα Φουράκη, συμμετοχές με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
* Styliani Fouraki, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA. 
* Styliani Fouraki, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA για τα Πρωταθλήματα 3x3. 
* Styliani Fouraki, στατιστικά στον ιστότοπο EuroBasket.com. 
* Styliani Fouraki, στατιστικά στον ιστότοπο FlashScore.com. 
* Styliani Fouraki, στατιστικά στον ιστότοπο ProBallers.com. 
* 
* Stella Fouraki, επίσημος λογαριασμός στο LinkedIn.
* «Στέλλα Φουράκη: Η Δύναμη της Θέλησης», αφιέρωμα στον ιστότοπο AthleteStories.gr, 30 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε 16 Ιουλίου 2025.

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ20
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ18
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας 3x3 Open
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ένωσης Γαλατσίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σουρμένων-Ελληνικού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Καλιντόνια Πράιντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Βερβιέ-Πεπινστέρ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Χάλε Λάιονς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Νίκης Λευκάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Νέας Ιωνίας
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Πετροχώρι Ρεθύμνης

Το **Πετροχώρι** (επίσημο: ***Πετροχώριον***, μέχρι το 1931 *Αποσέτι*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 40 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 360 μ. στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Σάμιτος, πάνω από την κοιλάδα του Αμαρίου. Η οικονομία του χωριού είναι κυρίως αγροκτηνοτροφική.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Aposetti*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Aposseti* με 83 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως *Apossetis*. Ο Νίκος Σταυρινίδης έχει ταυτίσει το χωριό με το χωριό *Abesgat* το οποίο αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1659 με 9 σπίτια, όμως ο Στέργιος Σπανάκης σημειώνει ότι εκείνο το χωριό ήταν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου και όχι στην επαρχία Αμαρίου.

Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 12 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 195 χριστιανούς και 35 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 260 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

*Δείτε: *'Κοινότητα Πετροχωρίου**'

Πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι δίκλιτος αφιερωμένος στο Άγιο Πνεύμα και στους Άγιους Πάντες. Ο ναός κτίστηκε το 1885 στα ανατολικά ερειπωμένο μεσαιωνικού ναΰδριου, του 13ου αιώνα, το οποίο στη συνέχεια ξανακτίστηκε. Ο νέος ναός στη νότια είσοδο φέρει επιγραφή η οποία γράφει *Το πνεύμα της αληθείας το παρά του πατρός εκπορευόμενον μαρτυρύσει περί εμού: Αύγουστος ,ΑΩϡΕ΄ ο αρχητέκτων Ηλίας Μοσχάκης*. Πάνω από τη βόρεια είσοδο βρίσκεται καμπαναριό, ενώ διαθέτει και δεύτερο, νεότερο, καμπαναριό στην αυλή του. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο μικρός ναός των Αγίων Αποστόλων. Στο εσωτερικό του ναού βρίσκεται χάραγμα από επισκέπτη του ναού το οποίο γράφει *Die prima Marzo 1580. Hic fruit Aloisio Neotero*.

## Προσωπικότητες
* Διογένης Μοσχοβίτης - δάσκαλος και οπλαρχηγός στην επανάσταση του 1866.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου