Γκίλντα

Η ***Γκίλντα*** (αγγλ. ***Gilda***) (γνωστό κι ως *Τζίλντα*) είναι αμερικανικό αισθηματικό φιλμ νουάρ του 1946, σε σκηνοθεσία Τσαρλς Βίντορ. Πρωταγωνιστούν ο Γκλεν Φορντ και η Ρίτα Χέιγουορθ, που εμφανίζεται στον ομώνυμο ρόλο ως μια από τις διασημότερες φαμ φατάλ στην ιστορία του κινηματογράφου. Η ταινία φημίζεται για την φωτογραφία του Ρούντολφ Ματέ, για τα κοστούμια της Χέιγουορθ που σχεδιάστηκαν από τον Ζαν Λουί, καθώς και για τα τραγούδια *Put the Blame on Mame* και *Amado Mio* τα οποία ερμηνεύει (με τη φωνή της Ανίτα Έλις) η ηθοποιός λικνίζοντας το κορμί της με ερωτισμό ακολουθώντας τις οδηγίες του χορογράφου Τζακ Κόουλ, 
Η ταινία διαγωνίστηκε επίσης στην πρώτη διοργάνωση του Φεστιβάλ των Καννών το 1946..

## Υπόθεση
Στο Μπουένος Άιρες του 1945 ένας τυχοδιώκτης τζογαδόρος, ο Τζόνι Φάρελ (Γκλεν Φορντ) γίνεται το δεξί χέρι του Μπάλιν Μάντσον (Τζορτζ Μακρίντι), ενός ιδιοκτήτη λέσχης παράνομων παιχνιδιών. Κάποια στιγμή ο Μπάλιν αναχωρεί για ταξίδι αφήνοντας τον Τζόνι να διευθύνει τη λέσχη κι όταν επιστρέφει συνοδεύεται από τη νέα του σύζυγο Γκίλντα (Ρίτα Χέιγουορθ). 

Η Γκίλντα κι ο Τζόνι γνωρίζονται καθώς υπήρξαν ζευγάρι στο παρελθόν, προσποιούνται όμως ότι συναντιούνται για πρώτη φορά. Η φαινομενική αδιαφορία την οποία δείχνει ο Τζόνι στη Γκίλντα την εξοργίζει και κάνει τα πάντα προκειμένου να τον εξοργίσει. Έτσι αφήνει να εννοηθεί ότι απατάει τον Μπάλιν με άλλους άντρες κι ο Τζόνι κάνει τα πάντα ώστε οι εξωσυζυγικές της δραστηριότητες να μείνουν κρυφές. Οι εξωσυζυγικές σχέσεις της Γκίλντα γεμίζουν με ζήλια τον Τζόνι, ο οποίος στην πραγματικότητα τη θέλει για τον εαυτό του. μικρογραφία|H Ρίτα Χέιγουορθ ως Γκίλντα το 1946 ερμηνεύοντας το τραγούδι  "Put The Blame On Mame" στο τρέιλερ της ταινίας Γκίλντα.Στο μεταξύ οι τοπικές αρχές πληροφορούνται για τις παράνομες δραστηριότητες του Μπάλιν, ο οποίος είναι μπλεγμένος σε παράνομο καρτέλ βολφραμίου και ξεκινούν τις έρευνες στο καζίνο, καθώς δυο Γερμανοί μαφιόζοι απαιτούν από τον Μπάλιν να τους επιστρέψει το καρτέλ που είχαν χρηματοδοτήσει εφόσον ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος έχει τελειώσει. Ο Μπάλιν πυροβολεί και σκοτώνει τον ένα από αυτούς και προκειμένου να ξεφύγει της σύλληψης σκηνοθετεί το θάνατό του αφήνοντας την περιουσία του στην Γκίλντα και τη διαχείρησή της στον Τζόνι. Ο Τζόνι τότε παντρεύεται τη Γκίλντα, όχι επειδή την αγαπάει, αλλά για να την κάνει να πληρώσει για τις αμαρτίες του παρελθόντος.

## Πληροφορίες παραγωγής
Η ταινία αποτελεί τη δεύτερη από τις τρεις ταινίες στις οποίες το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Ρίτα Χέιγουορθ και Γκλεν Φορντ σκηνοθετήθηκαν από τον Τσαρλς Βίντορ (οι άλλες δυο ήταν οι *Seduction, 1941* και *Οι Αγάπες της Κάρμεν (The Loves of Carmen, 1948)*. Η ταινία γυρίστηκε αποκλειστικά για την επιστροφή της Χέιγουορθ στα κινηματογραφικά δρώμενα, εφόσον είχε αποσυρθεί από το 1944 μετά τη γέννα της κόρης της Ρεβέκκα.

Η πραγματοποίηση της ταινίας αποτέλεσε δύσκολο εγχείρημα καθώς η Χέιγουορθ βρισκόταν σε μόνιμη διαμάχη με τον ιδιοκτήτη της Columbia Χάρι Κον, ο οποίος ζήλευε τη στενή σχέση της ηθοποιού με τον Γκλεν Φορντ. Επίσης ο σκηνοθέτης Τσαρλς Βιντόρ ζήτησε την αποδέσμευσή του από το συμβόλαιο με την εταιρία. 

Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 4 Σεπτεμβρίου του 1945. Κανένας από τους ηθοποιούς δεν ήξερε ποιο ήταν το τέλος της ταινίας κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Λίγο πριν ξεκινήσουν το γύρισμα λάμβαναν δυο ή τρεις σελίδες από το σενάριο με οδηγίες για τη συνέχεια. Αφότου τελείωσαν τα γυρίσματα προστέθηκαν οι σκηνές στις οποίες η Χέιγουορθ ερμηνεύει τα τραγούδια *Put the Blame on Mame* και *Amado Mio* λικνίζοντας το κορμί της υπό τις ενδείξεις του χορογράφου Τζακ Κόουλ. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι η φωνή της Χέιγουορθ αυτή που ακούγεται στην ταινία, εφόσον την ντούμπλαρε η Ανίτα Έλις, τα δυο αυτά τραγούδια είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένα με την εικόνα της ηθοποιού.

## Υποδοχή
### Κριτικές
Η ταινία έκανε τεράστια εμπορική επιτυχία με εισπράξεις άνω των τριών εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά οι κριτικοί της περιόδου την υποδέχτηκαν με ανάμεικτα συναισθήματα. Οι κριτικοί του περιοδικού *[[Variety (περιοδικό)|Variety]]* έκαναν θετικά σχόλια για την ταινία, τονίζοντας το γεγονός ότι η ταινία προβάλλει έντονα και με εύστοχο τρόπο τον ερωτισμό της Χέιγουορθ. Αναφέρθηκαν επίσης στο γεγονός ότι ο ρόλος του Τζόνι Φάρελ ήταν ο πρώτος καλός ρόλος που δόθηκε στον Φορντ μετά από χρόνια και χαρακτήρισαν τη σκηνοθεσία της ταινίας στατική, αποδίδοντας το λάθος στο σενάριο.

Πιο πρόσφατα ο κριτικός κινηματογράφος Εμάνουελ Λέβι, επαίνεσε την ταινία λέγοντας: Ο ρόλος της Γκίλντα αποτελεί την καλύτερη ερμηνεία της Χέιγουορθ. Η ταινία που γυρίστηκε αμέσως μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αντλεί τη δύναμή της από τη μείξη πολλών κινηματογραφικών ειδών καθώς και από την αλληλεπίδραση των κεντρικών ρόλων. Η *Γκίλντα* αποτελεί τη χρυσή τομή ανάμεσα στα σκληροπυρηνικά φιλμ νουάρ και στα μελοδράματα της δεκαετίας του '40. Η ταινία που είναι εμποτισμένη με μοντέρνα αισθητική, πραγματεύεται με θαρραλέο τρόπο κρίσιμα σεξουαλικά προβλήματα. Η ταινία έχει βαθμολογία 93% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes. 

## Αναφορές
Αναφορές στην ταινία γίνονται στο ντοκιμαντέρ του Σολ Τιουρέλ *Οι Θεές του Έρωτα (The Love Goddesses, 1965)*, στην ταινία του Φρανκ Ντάραμποντ *[[Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ]] (The Shawshank Redemption, 1994)*, στην ταινία  του Ρότζερ Μίτσελ *[[Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ]] (Notting Hill, 1999)* καθώς και στην ταινία του Ντέιβιντ Λιντς *[[Οδός Μαλχόλαντ]] (Mulholland Drive, 2001)*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Ταινίες του 1946
Κατηγορία:Φιλμ νουάρ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον τζόγο