open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιφρίτ

Στους αραβικούς μύθους, **Ιφρίτ** ή **Εφρίτ** (αραβ. عفريت) είναι ένα είδος ισχυρού δαιμονικού τζίνι, περίφημου για τη δύναμη και την πονηριά τους. 

Είναι ένα πλάσμα από φωτιά, αρσενικό ή θηλυκό, που ζει κάτω από τη γη κοντά σε ερείπια. Τα ιφρίτ είναι τρωτά μονάχα στη μαγεία, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για να τα σκοτώσει είτε να τα αιχμαλωτίσει.

Όπως και τα τζίνι, τα ιφρίτ μπορεί να είναι καλά ή κακά, αλλά απεικονίζονται συνηθέστερα ως αδυσώπητα και διεφθαρμένα πλάσματα. 

## Ετυμολογία
Η λέξη Ιφρίτ  έχει φοινικική ρίζα (`PRT), η οποία παραπέμπει στην έννοια του τάφου ή του Κάτω Κόσμου.

## Χίλιες και Μια Νύχτες
Στις Χίλιες και Μία Νύχτες, στην ιστορία του Χαμάλη και των Τριών Κυριών της Βαγδάτης, η Σεχραζάτ αφηγείται την ιστορία ενός πρίγκιπα, που δέχτηκε επίθεση από πειρατές και κρύφτηκε σε ένα υπόγειο σπήλαιο, όπου βρήκε μια γυναίκα που την είχε απαγάγει ένα ιφρίτ. Όταν κοιμούνται μαζί, και οι δυο δέχονται την επίθεση του ζηλόφθονου ιφρίτ, που μεταμορφώνει τον πρίγκιπα σε πίθηκο. Αργότερα όμως μια πριγκίπισσα λύνει τα μάγια και αντιμετωπίζει σε μάχη το πνεύμα, που παίρνει διάφορες μορφές ζώων, φρούτων και στο τέλος γίνεται φωτιά και μένει η στάχτη του.

## Επιρροές στη σύγχρονη κουλτούρα
Τα ιφρίτ πολλές φορές χρησιμοποιούνται ως δημιουργική έμπνευση σε παιχνίδια ρόλων ή βιντεοπαιχνίδια, καθώς και στην λογοτεχνία. 

Στην "Τριλογία του Μπαρτιμέους" του Τζόναθαν Στράουντ, τα ιφρίτ είναι ένα από τα πέντε είδη δαιμόνων που μπορούν να επικαλεστούν οι άνθρωποι μάγοι, λιγότερο ισχυρό μονάχα από τα μαρίντ. 

Στο μυθιστόρημα του Νιλ Γκέιμαν "Ο Πόλεμος των Θεών" (American Gods), ο χαρακτήρας Σαλίμ από το Ομάν συναντάει ένα Ιφρίτ στους δρόμους της Νέας Υόρκης που δουλεύει ως ταξιτζής. Το ιφρίτ ισχυρίζεται ότι είναι ένα από τα Τζίνι και ο Σαλίμ βλέπει ότι έχει μάτια που καίνε σαν φλόγες, αλλά έχει σάρκα και οστά. 

Στον "Αλαντίν" της Walt Disney, τα ιφρίτ ήταν πνεύματα που σχετίζονταν με τα στοιχεία της φύσης. Υπήρχαν τουλάχιστον δυο είδη: τα ιφρίτ της πέτρας και του πάγου.

Τα πλάσματα αυτά παρουσιάζονται και σε μάνγκα ως μεγάλα δαιμονικά όντα που είτε έρχονται κατόπιν επίκλησης είτε ζουν μέσα σε μαγικά αντικείμενα π.χ. σπαθιά. 

Εμφανίζονται επίσης στη σειρά παιχνιδιών Final Fantasy, στο Devil May Cry, στη σειρά Heroes of Might and Magic, Dungeons and Dragons καθώς και στο Lineage II. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Encyclopedia Brittanica - Ifrit
*Χίλιες και Μια Νύχτες: Ο Χαμάλης και οι Τρεις Κυρίες της Βαγδάτης
* The Ghosts of Thebes

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αραβική μυθολογία
Ερυθρές Ιωνίας

Οι **Ερυθρές** () ήταν αρχαία πόλη της Ιωνίας, χτισμένη στην δυτική πλευρά της ομώνυμης χερσονήσου στο δυτικότερο σχεδόν σημείο της Μικράς Ασίας. Η πόλη χτίστηκε τον 11ο αιώνα π.Χ. την περίοδο του πρώτου ελληνικού αποικισμού από Ίωνες. Σύμφωνα με τον Παυσανία η πόλη χτίστηκε αρχικά από Κρήτες με αρχηγό τον Ερυθρό, γιο του Ραδάμανθυ. Οι Κρήτες εκδιώχθηκαν στην συνέχεια από τους Ίωνες που μετανάστευσαν στην περιοχή τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με τον Στράβωνα αρχηγός των Ιώνων ήταν ο Κνώπος, νόθος γιος του μυθικού βασιλιά της Αθήνας Κόδρου. 

Η πόλη ήταν μία από τις δώδεκα πόλεις της Ιωνίας που συμμετείχαν στο Κοινό των Ιώνων. Από την Ερυθραία προέρχονταν δύο γνωστές Σίβυλλες της αρχαιότητας. Στην θέση της σήμερα βρίσκεται το χωριό Λιθρί, Ildırı στην τουρκική γλώσσα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ερυθραία, The Princeton Encyclopedia of Classical Sites 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιωνίας
Ερυθραία (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Ερυθραία** μπορεί να αναφέρεται
*Στην Ερυθραία: Χώρα της ανατολικής Αφρικής
*Στην Ερυθραία: Αρχαία πόλη της Ιωνίας

Επίσης
*Νέα Ερυθραία: Προάστιο της Αθήνας
Μανάμα

thumb|300px|Η Μανάμα τη νύχτα.
Η **Μανάμα** (, διαβάζεται «αλ-Μανάμα») είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Μπαχρέιν. Η πόλη βρίσκεται στη βόρειο-ανατολική άκρη του Μπαχρέιν, σε μια γενικά επίπεδη περιοχή, με μικρές υψομετρικές διαφορές. Μπροστά της υπάρχει ένα μεγάλο θαλάσσιο μέτωπο, ενώ ο πληθυσμός της εκτιμάται περίπου στις 155.000 κατοίκους. Η πόλη αποτελεί οικονομικό κέντρο της χώρας, βασίστηκε κατά κύριο λόγο στο πετρέλαιο, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ο τουρισμός αλλά και η βαριά βιομηχανία. Αρκετές πολυεθνικές έχουν γραφεία στην πόλη. Επίσης υπάρχουν αρκετά πανεπιστήμια και σχολές. Στη Μανάμα υπάρχουν και κάποια από τα υψηλότερα κτίρια στη Γη.

Κάποιες πρώτες αναφορές για τη Μανάμα έχουμε από Ισλαμικά χρονικά του 1345. Το 1521 καταλήφθηκε από Πορτογάλους και το 1602 από Πέρσες. Το 1958 ανακηρύχθηκε ως ελεύθερο λιμάνι, ενώ το 1971 έγινε η πρωτεύουσα του Μπαχρέιν.

Το κλίμα της πόλης είναι ιδιαίτερα θερμό, με το καλοκαίρι η θερμοκρασία να φτάνει τους 48 βαθμούς Κελσίου. Την πόλη εξυπηρετεί το Διεθνές Αεροδρόμιο του Μπαχρέιν που βρίσκεται στο γειτονικό νησί Αλ Μουχάρακ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπαχρέιν
Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Κατηγορία:Οικισμοί στο Μπαχρέιν
Κατηγορία:Ευρωπαϊκός αποικισμός της Ασίας

Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στο Μπαχρέιν
Μυούς

220px|right|thumb|Οι πόλεις της αρχαίας Ιωνίας
Η **Μυούς** ή (*ο Μυούς*, Μυοῦς) ήταν αρχαία πόλη της Ιωνίας, χτισμένη στις εκβολές του Μαίανδρου ποταμού. Η πόλη χτίστηκε τον 11ο αιώνα π.Χ. από Ίωνες που προέρχονταν πιθανόν από την Αττική. Σύμφωνα με τον Παυσανία και τον Στράβωνα οικιστής της πόλης ήταν ο Κυδρήλος ή Κυάρητος, απόγονος του μυθικού βασιλιά της Αθήνας Κόδρου. 

Η πόλη ήταν από τις ιδρυτικές του Κοινού των Ιώνων. Συμμετείχε στον Μελιακό πόλεμο μαζί με τις γειτονικές της πόλεις Μίλητο και Πριήνη. Με την λήξη του πολέμου μοιράστηκε την περιοχή της ηττημένης Μελίας μαζί με την Μίλητο, την Πριήνη και την Έφεσο. 

Η Μυούντα την περίοδο που χτίστηκε ήταν παραλιακή πόλη αλλά σταδιακά λόγω των προσχώσεων του ποταμού Μαίανδρου ή ακτογραμμή μετατοπίστηκε πολύ δυτικότερα και μετατράπηκε σε πόλη της ενδοχώρας. Στην θέση της σήμερα βρίσκεται το Τουρκικό χωριό Avşar Kalesi.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μυούς, Princeton Encyclopedia of Classical Sites

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιωνίας
Βασίλειος Σταυρινός

Ο **Βασίλειος Σταυρινός** (Κωνσταντινούπολη 1907 – Αθήνα, 12 Μαρτίου 1987) ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου. Πανελληνιονίκης Βαλκανιονίκης και μέλος της εθνικής ομάδας από το 1927 έως το 1934.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Κωνσταντινούπολη και στον τοπικό Α.Σ. Πέρα ως ποδηλάτης παίρνοντας μέρος σε αγώνες ποδηλασίας. Το 1924 η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα και γράφτηκε στην ΑΕΚ στο τμήμα κλασικού αθλητισμού. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε αγώνες στα Παναθήναια του 1926 παίρνοντας δυο χρυσά στα 1000 μέτρα και στα 3000 μ. και ένα αργυρό μετάλλιο στα 300 μ.. Τον Οκτώβριο του 1930 κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 400 μ., το είχε ισοφαρίσει δύο μήνες πριν στα *Εκατόμβαια*, με την εθνική ομάδα 4×400 είχε καταρρίψει τρεις φορές το πανελλήνιο ρεκόρ, ρέκορντμαν ήταν μια φορά και στα 300 μ. το 1928.  

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Άμστερνταμ το 1928. Σταμάτησε τον αθλητισμό το 1936.

Κηδεύθηκε από τον ιερό ναό του νεκροταφείου Βύρωνος στις 13 Μαρτίου 1987.

## Διακρίσεις

***Πανελλήνιο πρωτάθλημα**
:800μ.
::χρυσό: 1927, 1932
::αργυρό: 1930
::χάλκινο: 1928
:400μ.
::χρυσό: 1932
::αργυρό: 1927, 1928, 1929
:4×400
::χρυσό: 1929, 1931, 1934
::αργυρό: 1928
:Βαλκανική σκυτάλη
::Αργυρό: 1929

***Βαλκανικοί αγώνες**
:4×400
::χρυσό: 1930, 1934
:Βαλκανική σκυτάλη
::χρυσό: 1932, 1933
:400m.
::χρυσό: 1929
:800μ.
::αργυρό: 1932, 1933

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σωτήρης Νόταρης, *ΑΕΚ, Κλασικός Αθλητισμός, Ο καρπός της αθλητικής παράδοσης της πόλης στη σύγχρονη Αθήνα από το 1924 έως τις μέρες μας*, Εκδόσεις Καλαύρια, Αθήνα 2002
*Βαλκανικοί αγώνες όλοι οι νικητές http://gbrathletics.co.uk/ic/bg.htm

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Πορτ οφ Σπέιν

Το **Πορτ οφ Σπέιν** (, ) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Αποτελεί τον τρίτο μεγαλύτερο σε πληθυσμό δήμο της χώρας, μετά από αυτούς του Σαν Φερνάντο και του Τσαγκουάνας, με τον πληθυσμό της πόλης να φτάνει γύρω στις 49.000 κατοίκους το 2000 (στην ευρύτερη περιοχή εκτιμάται πως ζούσαν το 1990 γύρω στις 128.000 κάτοικοι). Η πόλη βρίσκεται στον κόλπο του Παρία, στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού Τρινιντάντ, και αποτελεί πρωτεύουσα του νησιού από το 1757. Αποτελούσε από εκείνη την εποχή ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Καραϊβικής. Η πόλη είναι σήμερα από τις πιο ταχύτατα αναπτυσσόμενες πόλεις της περιοχής.

Η πόλη ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα από τους Ισπανούς, αρχικά με το όνομα «Πουέρτο ντε λος Ισπανιόλες» (Puerto de los Hispanioles) και αργότερα «Πουέρτο ντε Εσπάνια» (Puerto de España). Το 1757, ο κυβερνήτης δον Πέντρο ντε λα Μονέντα μετέφερε την πρωτεύουσα του νησιού από τη Σαν Χοσέ ντε Ορούνια (San José de Oruña) στο Πορτ οφ Σπέιν. Το 1797 καταλήφθηκε από τους Βρετανούς, ενώ από το 1958 έως το 1962 αποτέλεσε πρωτεύουσα της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών. Μετά την ανεξαρτητοποίηση του Τρινιντάντ και Τομπάγκο έγινε η πρωτεύουσα του νέου κράτους.

Το κλίμα της πόλης είναι τροπικό. Από τον Ιούνιο μέχρι τον Δεκέμβριο είναι η υγρή περίοδος, ενώ η περίοδος ξηρασίας ξεκινά από τον Ιανουάριο και διαρκεί μέχρι τον Μάιο.

Η οικονομία της πόλης βασίζεται στο εμπόριο και τις υπηρεσίες. Οι περισσότερες κυβερνητικές υπηρεσίες της χώρας βρίσκονται στην πόλη, ενώ είναι και έδρα δύο σημαντικών τραπεζών της Καραϊβικής, της Republic Bank, Trinidad and Tobago Limited και της RBTT. Η πόλη, όπως και το υπόλοιπο νησί, εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο του Πιάρκο, 10 χιλιόμετρα από αυτή. Στην πόλη υπάρχουν επίσης διάφορα κολέγια.

thumb|right|700px|Πανοραμική φωτογραφία του Πορτ οφ Σπέιν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Spain City Corporation
* The Trams and Trolleybuses of Port of Spain
* Fallingrain Map

Κατηγορία:Γεωγραφία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Μυκάλη

[250px|right|thumb|Η χερσόνησος της Μυκάλης. Στον χάρτη σημειώνονται οι διαφορετικές θέσεις της νότιας ακτής που μετατοπίζεται δυτικότερα λόγω προσχώσεων του ποταμού [Μαίανδρος (ποταμός)|Μαίανδρου]]
Η **Μυκάλη** () είναι χερσόνησος της δυτικής ακτής της Μικράς Ασίας νοτιοανατολικά της Σάμου. Ολόκληρη η χερσόνησος καταλαμβάνεται από το ομώνυμο *όρος Μυκάλη* με μέγιστο υψόμετρο 1.243 μέτρα. Η βόρεια πλευρά της χερσονήσου είναι αρκετά ομαλή ενώ η νότια είναι απόκρημνη στο μεγαλύτερο μέρος της. Μεταξύ της Σάμου και της χερσονήσου σχηματίζεται πορθμός πλάτους 1600 μέτρων που ονομάζεται πορθμός της Μυκάλης. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν και επταστάδιος πορθμός γιατί το πλάτος του αντιστοιχούσε σε επτά στάδια. Μυκάλη (ή Μεσόκαμπος) ονομάζεται επίσης και η απέναντι ακτή της Σάμου.

## Ιστορία
Η Μυκάλη ήταν πολύ σημαντική τοποθεσία κατά την αρχαιότητα αφού εκεί βρισκόταν το Πανιώνιο, θρησκευτικό κέντρο και έδρα του κοινού των Ιώνων. Στο Πανιώνιο υπήρχε σημαντικό ιερό αφιερωμένο στον ''Ελικώνιο Ποσειδώνα'' προς τιμήν του οποίου διοργανώνονταν γιορτές από τους Ίωνες, τα *[[Πανιώνια]]*. Το Πανιώνιο φαίνεται πως χτίστηκε στη θέση μιας παλαιότερης Καρικής πόλης της Μελίας η οποία καταστράφηκε από τις γειτονικές της Ιωνικές πόλεις σε έναν πόλεμο που ονομάστηκε Μελιακός. Μετά το τέλος του πολέμου σχηματίστηκε το κοινό των Ιώνων που έκανε θρησκευτικό του κέντρο τη Μυκάλη. Γύρω από τη Μυκάλη βρίσκονταν ορισμένες από τις σημαντικότερες Ιωνικές πόλεις. Στα νότια της χερσονήσου βρισκόταν η Πριήνη ενώ σε λίγο μεγαλύτερη απόσταση νοτιότερα ήταν η Μίλητος και η Μυούς. Στα βόρεια βρισκόταν η Έφεσος. 

Σημαντικότερο γεγονός που διαδραματίστηκε στην περιοχή κατά την αρχαιότητα ήταν η ναυμαχία της Μυκάλης. Η ναυμαχία αυτή διεξήχθη το 479 π.Χ. και είχε ως αποτέλεσμα την οριστική συντριβή και την απομάκρυνση του Περσικού στόλου από το Αιγαίο. 

## Οικολογία
Η χερσόνησος της Μυκάλης έχει χαρακτηριστεί εθνικό πάρκο από την Τουρκία. Διαθέτει πολύ πλούσια βλάστηση κυρίως στη βόρεια πλευρά της. Στη χερσόνησο κυριαρχούν τα είδη της Μεσογειακής μακίας όπως σχίνοι, χαρουπιές, μυρτιές και κυπαρίσσια. Στη βόρεια πλευρά υπάρχουν και πολλά πλατύφυλλα, όπως πλατάνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χερσόνησοι της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου
Έρμος ποταμός

Ο **Έρμος** (τουρκικά: *Gediz Nehri*) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Δυτικής Τουρκίας που εκβάλει στο Αιγαίο.  Πηγάζει από τα όρη Μουράτ στην περιοχή της Κιουτάχειας και εκβάλει στο Αιγαίο βόρεια της Σμύρνης. Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 401 χιλιόμετρα. Ο Έρμος χώριζε στην αρχαιότητα την περιοχή της Αιολίδας από την Ιωνία με εξαίρεση την Φώκαια που ήταν η μόνη Ιωνική πόλη βορειότερα του Έρμου. Στις όχθες του Έρμου κατά την αρχαιότητα ήταν χτισμένη η Μαγνησία του Σιπύλου. Στη θέση της σήμερα βρίσκεται η πόλη Μανίσα. Στα νότια της κοιλάδας του Έρμου, στους πρόποδες του όρους Τμώλος βρίσκονταν οι Σάρδεις, η πρωτεύουσα των Λυδών. Στο σημείο αυτό ο Έρμος δεχόταν τα νερά του παραπόταμού του, Πακτωλού.

## Παραπομπές


Ερμος
Κατηγορία:Ιωνία
Κύπελλο Κόρατς 1993-94

Το **Κύπελλο Κόρατς [[καλαθοσφαίριση]]ς ανδρών περιόδου [[1993]]-[[1994|94]]** ήταν η διοργάνωση κατά την οποία μια Ελληνική ομάδα έφθασε στην πρώτη κατάκτησή της και τέταρτη συνολικά για την Ελλάδα σε όλα τα Ευρωπαϊκά Κύπελλα. Το Κύπελλο Κόρατς 1993-94 διεξήχθη σε ομίλους και αλλεπάλληλους γύρους διπλών αναμετρήσεων από τους 8 και μετά, έως και τον Τελικό, στον οποίο προκρίθηκαν η Ιταλική Στεφανέλ Τριέστε του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς και ο ΠΑΟΚ του Σούλη Μαρκόπουλου. Προηγουμένως, στα ημιτελικά, οι Θεσσαλονικείς είχαν αποκλείσει τον έτερο εκπρόσωπο της Ελλάδας Πανιώνιο του Κώστα Μίσσα και μάλιστα με δυο νίκες, τόσο στο κλειστό της Νέας Σμύρνης με 85-83, όσο και στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο με 82-64.

## Ο διπλός τελικός
Ο πρώτος τελικός δόθηκε στο Παλέ Ντε Σπορ στις 9 Μαρτίου του 1994 και μια βδομάδα αργότερα ακολούθησε η ρεβάνς στο στάδιο "Κιαρμπόλα" της Ιταλικής πόλης.

Ο ΠΑΟΚ, με τον ενθουσιασμό από την πρόσφατη κατάκτηση της τρίτης θέσης στην Ευρωλίγκα ανδρών (1993, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) και υποστηριζόμενος από ένα ένθερμο κοινό 6.000 οπαδών του ανέτρεψε το άσχημο ξεκίνημα (η Στεφανέλ προηγήθηκε στο 4ο λεπτό με 2-10, αλλά ο ΠΑΟΚ στο 7' πέρασε μπροστά και στο 14' είχε ήδη ξεφύγει στο σκορ με 6 πόντους) και έκλεισε το ημίχρονο με 35-28 υπέρ του.

Στο δεύτερο μέρος η διαφορά έφθασε έως και τους 17 πόντους (49-32, 53-36) ενώ 4 λεπτά προ του τέλους η ομάδα της Θεσσαλονίκης προηγήθηκε με 71-58. Ένα ξέσπασμα των Ιταλών στα τελευταία λεπτά έφερε σχεδόν τα πάνω-κάτω (72-66), αλλά ο Τζον Κόρφας με τρίποντο ακριβώς στην εκπνοή αύξησε τις πιθανότητες για τον κυπελλούχο Ευρώπης του 1991.

Επτά βράδια μετά, ο θρίαμβος επαναλήφθηκε για την ελληνική ομάδα. Παρά το γεγονός ότι η Στεφανέλ απέδωσε εξαιρετικά και στο β' ημίχρονο σχεδόν ανέτρεψε το μειονέκτημά της, προηγούμενη μέχρι και με 6 πόντους (64-58, 66-60),ο ΠΑΟΚ βρήκε το ψυχικό σθένος να αντεπιτεθεί και να περάσει μπροστά λίγο πριν το τέλος με 79-81. Από εκεί και πέρα παίχθηκε ελεύθερο μπάσκετ και ο ΠΑΟΚ επικράτησε ολοκληρωτικά με 91-100 κατακτώντας για πρώτη φορά το τρόπαιο. Άψογη ήταν η διαιτησία του Ισπανού Σαντσίζ και του Ελβετού Λεμάν.

## Οι συνθέσεις
*Από πλευράς ΠΑΟΚ, στους δυο τελικούς αγωνίσθηκαν οι Νίκος Μπουντούρης, Γιώργος Μπαλογιάννης, Νάσος Γαλακτερός, Χρήστος Τσέκος, Αχιλλέας Μαματζιόλας, Τζον Κόρφας, Μπάνε Πρέλεβιτς, Ζόραν Σάβιτς, Ουόλτερ Μπέρι και Ευθύμης Ρετζιάς.

*Η Στεφανέλ χρησιμοποίησε τους Μποντιρόγκα, Τζεντίλε, Πιλούτι, Φούτσκα, Ντεπόλ, Λάμπλεϊ, Κανταρέλο, Καλαβίτα και Πολμπονέτο.

## Πηγή
*Περιοδικό "Τρίποντο"

1993 1994
Κορατς
Κορατς
Ψηφιακός καπιταλισμός

**Ψηφιακός καπιταλισμός** () είναι ο συνδυασμός του γνωστού οικονομικού μοντέλου με τις νέες τεχνολογίες, στη διακίνηση αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων στα πλαίσια μιας παγκοσμιοποιημένης αγοράς με χρήση του ηλεκτρονικού εμπορίου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Καπιταλισμός
Τριβρωμιούχο βόριο

Το **τριβρωμιούχο βόριο** ή **τριβρωμίδιο του βορίου** ή **βοριοτριβρωμίδιο** ή **τριβρωμοβοράνιο** ή **τριβρωμοβόριο**, BBr3, είναι μια άχρωμη (προς το κεχριμπαρί) ατμίζουσα πτητική υγρή χημική ένωση που περιέχει βόριο και βρώμιο. Είναι πολύ πτητικό και ατμίζει όταν έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα γιατί αντιδρά έντονα με την υγρασία που περιέχει σχηματίζοντας βορικό οξύ και υδροβρώμιο.

## Ιστορία

Η πρώτη σύνθεση έγινε από τον Μ. Ποτζιάλε το 1846 με την αντίδραση τριοξειδίου του βορίου με άνθρακα και βρώμιο σε υψηλές θερμοκρασίες:


\mathrm{B_2O_3 + 3C \xrightarrow{\triangle} 2B + 3CO \uparrow}
\mathrm{2B + 3Br_2 \xrightarrow{} 2BBr_3}


Μια βελτίωση αυτής της μεθόδου αναπτύχθηκε από τον Φ. Βέλερ και τον Ντεβίλ το 1857. Αρχίζοντας από άμορφο βόριο (B) οι θερμοκρασίες αντίδρασης είναι χαμηλότερες και δεν παράγεται καθόλου μονοξείδιο του άνθρακα (CO):


\mathrm{2B + 3Br_2 \xrightarrow{} 2BBr_3}


## Παραγωγή

1. Η αντίδραση του καρβιδίου του βορίου (B4C) με το βρώμιο σε θερμοκρασίες άνω των 300 C οδηγεί στον σχματισμό του τριβρωμιδίου του βορίου. Το προϊόν μπορεί να είναι καθαρό με απόσταξη σε κενό:

\mathrm{B_4C + 8Br_2 \xrightarrow{300^oC} 4BBr_3 + CBr_4}


2. Το βορικό οξύ βρωμιώνεται επίσης με βρώμιο, παρουσία φωαφόρου (το μίγμα παράγει ενδιάμεσα φωσφοροτριβρωμίδιο):

\mathrm{2H_3BO_3 + 3Br_2 + 2P \xrightarrow{} 2BBr_3 + 2H_3PO_3} 


## Χημικές ιδιότητες και εφαρμογές

1. Το τριβρωμίδιο του βορίου είναι εμπορικά διαθέσιμο και είναι ένα ισχυρό οξύ κατά Λιούις. Είναι έξοχος απαλκυλιωτικός παράγοντας για τους αιθέρες

2. Επιπροσθέτως, βρίσκει εφαρμογές στον πολυμερισμό αλκενίων, με τη μέθοδο Friedel-Crafts ως καταλύτης.

## Χρήσεις

# Παραγωγή φαρμακευτικών προϊόντων.
# Επεξεργασία εικόνας.
# Εφαρμογές ημιαγωγών: Η βιομηχανία ηλεκτρονικών χρησιμοποιεί το βοριοτριβρωμίδιο ως πηγή βορίου στην κατασκευή ημιαγωγών με τη μέθοδο της προαπόθεσης.
# Παραγωγή φωτοβολταϊκών.
# Αντιδραστήριο για διάφορες χημικές διεργασίες

## Βλέπε επίσης

* Κατάλογος πολύ τοξικών αερίων

## Επιπλέον πληροφορίες

* 

## Παραπομπές και παρατηρήσεις


## Πηγές
* 1962 Patent on the production of boron tribromide 
* MSDS

Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βορίου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις
Περραιβία

250px|right|thumb|Η αρχαία Θεσσαλία
Η **Περραιβία** ήταν αρχαία ελληνική χώρα της Ηπειρωτικής Ελλάδας στα βόρεια της Θεσσαλίας που ούτε ανεξάρτητη υπήρξε ποτέ, ούτε και με συγκεκριμένα όρια. Οι Περραιβοί ήταν περίοικος λαός της αρχαίας Θεσσαλίας. Σήμερα ταυτίζεται με την επαρχία Ελασσόνας.

## Ιστορία
Κατά το 5ο αιώνα π.Χ. η Περραιβία εκτεινόταν μεταξύ του Ολύμπου και του Πηνειού περιοριζόμενη γεωγραφικά από τις διαβάσεις των Τεμπών, της Πέτρας και του Σαρανταπόρου. Κατά δε τον 2ο αιώνα φαίνεται να είχε περιοριστεί στη μεταξύ Ολύμπου, Πιερίων και Καμβουνίων πεδιάδα, διαρρεόμενη από τον παραπόταμο του Πηνειού Εύρωπο, τον ομηρικό Τιταρήσιο.

Κύριες πόλεις της Περραιβίας ήταν τότε το Πύθιο, η  Δολίχη και η Άζωρος που αποτελούσαν και την λεγόμενη Περραιβική Τρίπολη.

Αρχαιότερες πόλεις της Περραιβίας που μνημονεύει ακόμα και ο Όμηρος ήταν η Κύφος και η "δυσχείμερος Δωδώνη" (η θεσσαλική) των οποίων οι κάτοικοι Αινιάνες (Αινιάνες) και "μενεπτόλεμοι" (= ατρόμητοι), Περραιβοί είχαν συμμετάσχει στην εκστρατεία στην Τροία υπό τον Γουνέα, καθώς επίσης και οι πόλεις Άργισσα, Όρθη, Ηλώνη, Γυρτώνη και Ολοσσών των οποίων οι κάτοικοι είχαν εκστρατεύσει ομοίως υπό τον Πολυποίτητο γιο του ήρωα Πειρίθου. Υπήρχαν ακόμη και οι Χυρετίαι, που είναι το σημερινό Δομένικο, το Ερεικίνιον και άλλες.

Απ΄ όλες τις παραπάνω πόλεις κατά τους ιστορικούς χρόνους σώζωνταν μόνο η Ολοοσσών, η Γυρτώνη, που μετονομάστηκε Άργουρα, η Άργισσα που μετονομάστηκε σε Λειμώνη, η Ηλώνη, ενώ νεότερα φέρεται να κτίσθηκαν οι πόλεις Γόννοι, στην είσοδο των Τεμπών, η Φάλαννα, στα ερείπια της ομηρικής Όρθης και η Άτραξ, καθώς και οι πόλεις της παραπάνω Περραιβικής Τρίπολης. Επίσης οι Χυρετίαι, η σημαντικότερη πόλη νότια της Ολοοσσών στη κοιλάδα του Τιταρήσιου μετονομάστηκαν Δομένικο,ονομασία που διατηρείται ακόμη και σήμερα.

## Δείτε επίσης
*Περραιβοί

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.65
*Τσακνάκης Β., 2013. Αρχαία Περραιβία και Περραιβική Τρίπολις. Αντανακλάσεις του Μύθου και της Ιστορίας. Στο *Ανιστόρητον (Μονογραφίες 2013).* Αθήνα. http://www.anistor.gr/greek/grback/Perraivia_2013_Anistoriton.pdf
*https://perevia.gr 

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία ανά περιοχή
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Θεσσαλίας
Χερσόνησος της Ερυθραίας

Η **Χερσόνησος της Ερυθραίας** () είναι μία από τις μεγαλύτερες χερσονήσους της Τουρκίας και μαζί με την περιοχή της Τρωάδας αποτελούν τα δυτικότερα σημεία της Μικράς Ασίας. Βρίσκεται δυτικά της Σμύρνης απέναντι από τη Χίο και χωρίζει τον Κόλπο της Σμύρνης από τον Κόλπο της Εφέσου (ή *Σκαλανόβας*). Η χερσόνησος πήρε το όνομά της από την αρχαία Ελληνική πόλη Ερυθρές που βρισκόταν στη δυτική ακτή της χερσονήσου.

Στην αρχαιότητα η χερσόνησος είχε αποικιστεί από Ίωνες και στις ακτές της είχαν ιδρύσει τις πόλεις Ερυθρές, Κλαζομενές και Τέως. Σήμερα η χερσόνησος είναι αρκετά αραιοκατοικημένη. Οι μεγαλύτεροι οικισμοί της χερσονήσου είναι το Τσεσμέ στη δυτική άκρη της χερσονήσου, τα Βουρλά στα ανατολικά της χερσονήσου και το Καραμπουρούμ στα βόρεια της χερσονήσου.

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1922, με την αποτυχία της Μικρασιατικής εκστρατείας, τα τελευταία Ελληνικά στρατεύματα οχυρώθηκαν στη χερσόνησο των Ερυθρών, με μία ισχυρή στρατιωτική δύναμη να φυλάει το λεπτότερο σημείο του ισθμού, μήκους 11 χιλιομέτρων. Από εκεί ξεκίνησε η οργανωμένη και ασφαλής αποχώρηση των Ελληνικών στρατευμάτων. Όσοι στρατιώτες ήταν να επιστρέψουν στον Πειραιά παροπλίστηκαν, αλλά αυτοί που μεταφέρθηκαν προς τη Θράκη διατήρησαν τον οπλισμό τους. 
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή Έλληνες πρόσφυγες από τις Ερυθρές και συγκεκριμένα από τα χωριά Λυθρί, Βουρλά, Αλάτσατα, Τσεσμέ, Σιβρισάρι, Καράμπουρνα, Μελί κ.α., εγκαταστάθηκαν πάνω από την Κηφισιά όπου ίδρυσαν τον οικισμό της **[[Νέα Ερυθραία|Νέας Ερυθραίας]]**.

Η χερσόνησος έχει κυρίως χαμηλά υψώματα με το μεγαλύτερο να έχει κορυφή στα 1.218 μέτρα. Η βλάστηση της χερσονήσου είναι κυρίως θαμνώδης με εξαίρεση ορισμένες ζώνες που καλύπτονται από πευκοδάση.

## Γκαλερί

Αρχείο:Badembükü 2.jpg|Μπαντενμπουκού
Αρχείο:Haseki köyü.jpg|Χάσεκι
Αρχείο:Karaburun yarımadadan sakız adası.jpg|Θέα της Χίου από τη χερσόνησο της Ερυθραίας
Αρχείο:Sarpıncık 2.jpg|Θέα του χωριού Σαρπινσίκ
Αρχείο:Kaynarpınar.jpg|Γενική άποψη του Καϊνάρ-πινάρ
Αρχείο:Küçükbahçe.jpg|Το χωριό Κιουτσούκ-μπαχσέ
Αρχείο:Küçükbahçe ağıl.jpg|Στάνη στο Κιουτσούκ-μπαχσέ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Βήμα, οδοιπορικό στην περιοχή της Ερυθραίας και της Σμύρνης

Ερυθραιας
Κατηγορία:Επαρχία Σμύρνης
Αριστείδης Κωνσταντινίδης

Ο **Αριστείδης (Άρης) Κωνσταντινίδης** ήταν Έλληνας ποδηλάτης και χρυσός Ολυμπιονίκης το 1896.

Καταγόταν από το Λευκόνοικο της Κύπρου και ήταν από τους πρωτοπόρους της ποδηλασίας στην Ελλάδα, αναφέρεται ότι ήταν από τους πρώτους που έφερε ποδήλατο στην χώρα. Ήταν μάλιστα ιδρυτής του Ποδηλατικού Συλλόγου Αθηνών το 1891 και της Ποδηλατικής Εταιρίας Αθηνών, συμβάλλοντας καθοριστικά στην οργάνωση και διάδοση του ποδηλάτου στην Ελλάδα της εποχής.

Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896 κέρδισε την πρώτη θέση στον αγώνα ποδηλασίας δρόμου 87 χλμ που διεξήχθη στην διαδρομή Αθήνα - Μαραθώνας - Φάληρο. Δεύτερος ήταν ο Γερμανός Γκέντριχ με επίδοση 3.42.18.0 και τρίτος ο Γάλλος Φλάμεγκ , ο αγώνας έγινε στις  31 Μαρτίου 1896.

Στους Μεσολυμπιακούς αγώνες του 1906 συμμετείχε στην κούρσα 20 χλμ αλλά εγκατέλειψε χωρίς να τερματίσει.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Έλληνες χρυσοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Βασιλίσκος (μυθολογία)

[thumb|right|350px|Ξυλογραφία από το ''Serpentum et draconum historiae'' του [Ulisse Aldrovandi (Μπολόνια 1640)]]
Ο **βασιλίσκος** ήταν ένα μυθολογικό τέρας το οποίο έλαβε μεγάλη δημοφιλία κατά τον Μεσαίωνα. Στις πρώτες αναπαραστάσεις του έμοιαζε με ένα μικρό φίδι με λοφίο, που μπορούσε να σκοτώσει με το δηλητήριο του αλλά και με το ίδιο του το βλέμμα, καθώς πίστευαν πως μπορεί να βάλει φωτιά ή να πετρώσει κάποιον ή κάτι όταν το κοιτάει. Κατά το Μεσαίωνα, το φαντάζονταν μεγαλύτερο, με ανάσα που μπορούσε να σκοτώσει και έναν τρομακτικό βρυχηθμό. Αργότερα άλλαξε για τελευταία φορά η μορφή του: υποστήριζαν πως προερχόταν από αυγό που είχε γεννήσει πετεινός και κλώσησε βάτραχος. Έτσι τελικά απέκτησε κεφάλι και σώμα κόκορα, φτερά δράκου και ουρά φιδιού. 
## Αδυναμίες/τρόποι φόνευσης
Ο μόνος τρόπος για να σκοτώσει κανείς βασιλίσκο ήταν να του δείξει το είδωλό του σε έναν καθρέφτη ή να τον βάλει να ακούσει το λάλημα ενός κόκορα. Το μόνο ζώο όμως που μπορούσε να σκοτώσει το τρομερό τέρας αυτό ήταν η μικροσκοπική νυφίτσα, καθώς είχε ανοσία στο βλέμμα και το δηλητήριό του.

## Πηγές
*The Medieval Bestiary - Basilisk

Κατηγορία:Μυθολογικά πλάσματα
Κισανγκάνι

To **Κισανγκάνι** (*Kisangani* προφορά: kēsangä'nē) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και η μεγαλύτερη από τις πόλεις που βρίσκονται στα τροπικά δάση του Κονγκό. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τσόπο. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Στάνλειβιλ (*Stanleyville *) στα γαλλικά (ή *Stanleystad* στα ολλανδικά), ενώ το σημερινό της όνομα το πήρε από τους Καταράκτες Μπογιόμα που βρίσκονται βόρεια της πόλης, το οποίο ήταν και το όνομα της περιοχής πριν χτιστεί η πόλη, και το οποίο και στις δύο γλώσσες, (Σινγκιτίνι ή Σινγκατίνι στα Λινγκάλα, Κισανγκάνι στα σουαχίλι), σημαίνει «*η πόλη στο νησί*» εξαιτίας των παραποτάμων που αποκόπτουν μεγάλο μέρος του Κισανγκάνι ενώ είναι γνωστό και ως Κισανγκάνι Μπογιόμα (*Kisangani Boyoma*) .

Η πλέον διαδεδομένη γλώσσα είναι τα σουαχίλι και τα λινγκάλα καθώς και τα γαλλικά. Η επίσημη γλώσσα του Κισανγκάνι είναι η γαλλική όπως ορίζεται από Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Η πόλη βρίσκεται 1.300 μίλια από τις εκβολές του ποταμού Κονγκό και αποτελεί το . Το Κινσαγκάνι είναι το μεγαλύτερο μεσόγειο λιμάνι της χώρας μετά την Κινσάσα, σημαντικός εμπορικός κόμβος για τις επίγειες και ποτάμιες μεταφορές και μείζον κέντρο αγορών και διανομής για το βορειοανατολικό μέρος της χώρας. Είναι η εμπορική πρωτεύουσα του βόρειου Κονγκό από τα τέλη του 19ου αιώνα.

Το Κισανγκάνι είναι η γενέτειρα πολλών σημαντικών πολιτικών, όπως ο εθνικός ήρωας Πατρίς Λουμούμπα, πρώτος πρωθυπουργός της χώρας.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Σταμάτης Νικολόπουλος

Ο **Σταμάτης Νικολόπουλος** ήταν Έλληνας αθλητής της ποδηλασίας, Ολυμπιονίκης το 1896 με δύο δεύτερες θέσεις.

Συμμετείχε στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896. Ήταν 2ος στην κούρσα 2 χλμ πίσω από τον Γάλλο Πολ Μασσόν με επίδοση 5.00.2 και στην κούρσα ταχύτητας (σπριντ) 333μ πάλι δεύτερος πίσω από τον Μασσόν με επίδοση 25.4.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Έλληνες αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Ισσός

Πόλη της Κιλικίας, κοντά στην τοποθεσία της μεγάλης μάχης μεταξύ του Δαρείου Γ' και του Αλέξανδρου το 333 π.Χ., από την οποία ο Δαρείος τράπηκε σε φυγή αφήνοντας τη γυναίκα του και άλλα μέλη της άμεσης οικογένειας του ως αιχμαλώτους στα χέρια του Αλέξανδρου. Λίγα χρόνια αργότερα άποικοι από αυτήν την ελληνική πόλη ίδρυσαν την **[[Ισσός Μηδίας|Ισσό]]** στην Μηδία. 

## Βιβλιογραφία
* Cartledge, Paul. «Μέγας Αλέξανδρος : Η αναζήτηση ενός νέου παρελθόντος», μετάφραση Ρένα Καρακατσάνη. Αθήνα : Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2004.
 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Γεώργιος Κωλέττης

Ο **Γεώργιος Κωλέττης** ήταν Έλληνας αθλητής της ποδηλασίας, Ολυμπιονίκης το 1896 .

Συμμετείχε στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896. Ήταν 2ος στην κούρσα 100 χλμ πίσω από τον Γάλλο Φλαμένγκ  , ο αγώνας έγινε στο Ποδηλατοδρόμιο του Φαλήρου.. Στον αγώνα συμμετείχαν 10 ποδηλάτες κι έκαναν 300 φορές τον γύρο του ποδηλατοδρομίου για να συμπληρώσουν τα 100 χλμ , η έναρξη δόθηκε στις 13.00 μ.μ. στην διάρκεια της διαδρομής μάλιστα ο Λεόν Φλαμένγκ έπεσε με το ποδήλατό του και συνέχισε τον αγώνα. Μετά από δύο ώρες περίπου οι υπόλοιποι αθλητές είχαν εγκαταλείψει και έμειναν στον αγώνα ο Κωλέττης με τον Φλαμένγκ, τελικά ο Φλαμένγκ τερμάτισε πρώτος 11 γύρους μπροστά από τον Έλληνα ποδηλάτη . Στον αγώνα συμμετείχαν άλλοι δύο Έλληνες οι Αριστείδης Κωνσταντινίδης και Γιώργος Ασπιώτης.

Στις 26 Απριλίου 1898 αναφέρεται ότι συμμετείχε στους ποδηλατικούς αγώνες που διοργάνωσε στο ποδηλατοδρόμιο του Φαλήρου ο Ποδηλατικός Γυμναστικός σύλλογος Αθηνών και ήταν πρώτος σε αγώνισμα.

## Παραπομπές


Κωλέττης
Κωλέττης
Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Ευτυχία

**Ευτυχία** είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών και στόχων του.

Ο Αριστοτέλης στα Ηθικά του συγγράμματα διαχωρίζει την ευτυχία, η οποία μπορεί να είναι προϊόν τύχης και πρόσκαιρη, από την ευδαιμονία, η οποία συνδέεται με τη διαβίωση και τη δράση σύμφωνα με τις ηθικές αρετές και τη λογική.

Στο πεδίο της ψυχολογίας, η ευτυχία εξετάζεται από ψυχολόγους της λεγόμενης ανθρωπιστικής σχολής, όπως ο Άμπρααμ Μάσλοου, και τη λεγόμενη θετική ψυχολογία, η οποία εξετάζει τις θετικές όψεις της ψυχολογίας του υγιούς υποκειμένου, εν αντιθέσει με τους πιο παραδοσιακούς κλάδους ψυχολογίας, οι οποίοι εξετάζουν τις ψυχικές παθήσεις και διαταραχές.

Οι Βουδιστές θεωρούν πως για να κατακτήσεις την ευτυχία χρειάζεται ένας συνεχής αγώνας που συμπεριλαμβάνει τον διαλογισμό και την πειθαρχία. Αναφέρεται πως ο άνθρωπος κατακτά την απόλυτη ευτυχία όταν παύει να έχει τον νου στον παρελθόν ή το μέλλον και βρίσκεται στο εδώ και το τώρα. Η κατάσταση της μόνιμης ευτυχίας ονομάζεται φώτιση.

## Πηγές
* «Λεξικό αναπτυγμένων εννοιών», Φώτιος Π. Χατζηθωμάς - Παντελής Αλέφαντος, 2001.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Συναισθήματα
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Κατηγορία:Έννοιες στην Ηθική
Κατηγορία:Καθημερινή ζωή

Κατηγορία:Ευχαρίστηση
Κατηγορία:Φιλοσοφία της αγάπης
(82075) 2000 YW134

**(82075) 2000 YW<sub>134</sub>** 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Σπέισγουοτς

Ανακαλύφθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2000

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 74,155 AU

Περιήλιο 41,053 AU

Ημιάξονας τροχιάς 57,604 AU

Εκκεντρότητα 0,287 

Περίοδος περιφοράς 437,2 χρόνια

Κλίση 19,847° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 120,96° 

Όρισμα του περιηλίου 315,45° 

Δορυφόροι 1 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

Διάμετρος  431 km  

Λευκαύγεια 0,09 (υποτιθέμενο) 

Φαινόμενο μέγεθος 21,3  

Απόλυτο μέγεθος 4,81 





Το **(82075) 2000 YW<sub>134</sub>** είναι ένα μεγάλο αντικείμενο διασκορπισμένου δίσκου με διάμετρο περίπου 430 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2000.

Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 44,2 ΑΜ από τον Ήλιο.

## Δορυφόρος
Το 2000 YW134 έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο περίπου 250 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 1.900 χιλιομέτρων σε τρεις ημέρες. Έχει λάβει την προσωρινή ονομασία S/2005 (82075) 1. Αποτελούν διπλό σύστημα. Ανακαλύφθηκε από την κάμερα NICMOS του ΔΤΧ τις 25 Οκτωβρίου 2002.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διάγραμμα Τροχιάς από το JPL (απαιτείται λογισμικό JAVA)

2000 YW134
2000 YW134
Ίμρε Κέρτες

Ο **Ίμρε Κέρτες** (*Imre Kertész*, 9 Νοεμβρίου 1929 - 31 Μαρτίου 2016) ήταν Ούγγρος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής, επιζών του Ολοκαυτώματος, που βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2002 καθώς με το έργο του «*αναδεικνύει την εύθραυστη ατομική εμπειρία απέναντι στη βάρβαρη αυθαιρεσία της ιστορίας*».

## Βιογραφία
Ο Κέρτες γεννήθηκε το 1929 στη Βουδαπέστη. Το 1944, σε ηλικία 14 ετών, συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς και αργότερα στο Μπούχενβαλντ. Μετά την απελευθέρωση, ο Κέρτες εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε μια εφημερίδα, αλλά απολύθηκε το 1951 μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Έζησε πολλά χρόνια στη Γερμανία, όπου εργάστηκε ως μεταφραστής (μετέφρασε στα ουγγρικά έργα των Φρόυντ, Νίτσε, Χόφμανσταλ, Σνίτσλερ, Βίντγκενσταϊν κ.ά.). Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 άρχισε να ξαναγράφει και να εκδίδει μυθιστορήματα. Έζησε στο Βερολίνο, ωστόσο συνέχισε να γράφει στα ουγγρικά και να συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους της Ουγγαρίας.

## Το έργο του
Το έργο του *Το μυθιστόρημα ενός ανθρώπου δίχως πεπρωμένο* (1975), στο οποίο περιγράφεται η εμπειρία ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ορισμένοι υποστήριξαν ότι είναι αυτοβιογραφικό, ο ίδιος όμως το αρνήθηκε, αν και είναι εμπνευσμένο από τα προσωπικά του βιώματα. Το βιβλίο αυτό χαρακτηρίστηκε από Γερμανούς κριτικούς ως ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του αιώνα μας και έκανε γνωστό τον Κέρτες.

Άλλα έργα του, που μεταφράστηκαν και στα Ελληνικά: *Το φιάσκο* (1988), *Η αγγλική σημαία* (1990), *Καντίς για ένα αγέννητο παιδί* (1990), *Ημερολόγιο της γαλέρας* (1992), *Εγώ, ένας άλλος* (1997), *Εκκαθάριση*, *Φάκελος Κ*. Εξέδωσε επίσης συλλογές δοκιμίων (*Το Ολοκαύτωμα ως πολιτισμός* (1993) και *Η εξόριστη γλώσσα* (2001)) και έγραψε ένα μυθιστορηματικό ημερολόγιο σε δύο μέρη που καλύπτει τις περιόδους από το 1961 έως το 1991 και το από το 1991 μέχρι το 1995.

## Βραβεύσεις
Τον Οκτώβριο του 2002 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Σύμφωνα με την Σουηδική Ακαδημία, ο Ίμρε Κέρτες «*εξερευνά τις πιθανότητες του να συνεχίσει κανείς να ζει και να σκέφτεται ως άτομο σε μια εποχή που η υποταγή του ανθρώπου σε κοινωνικές δυνάμεις γίνεται ολοκληρωτική*». Για τον Κέρτες, το Άουσβιτς αποτελεί την απόλυτη αλήθεια σχετικά με την ανθρώπινη εξαθλίωση στην σύγχρονη εποχή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, τόμος 28.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΙΔΕΕΣ" Εφημερίδα "Ελευθερία" Λάρισας. Γράφει η Γιώτα Λαγουδάκου: "Ιμρε Κέρτες: το Άουσβιτς είναι παντού". http://www.eleftheria.gr/m/%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B1/item/156783-%C2%AB%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D%C2%BB.html Υπεύθυνος σειράς Αχιλλέας Ε. Κούμπος
* 
* 

Κατηγορία:Ούγγροι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ούγγροι μεταφραστές
Κατηγορία:Εβραίοι λογοτέχνες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Κατηγορία:Επιζήσαντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ
Κατηγορία:Επιζήσαντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς
(230965) 2004 XA192

(230965) 2004 XA192 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Πάλομαρ

Ανακαλύφθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2004

Χαρακτηριστικά τροχιάς 

Αφήλιο 59,490 AU

Περιήλιο 35,479 AU

Ημιάξονας τροχιάς 47,484  AU

Εκκεντρότητα 0,253 

Περίοδος περιφοράς 327,2 χρόνια

Κλίση 38,095° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 328,71° 

Όρισμα του περιηλίου 131,90° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Διαστάσεις 339+120-95 km 

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 7,88 h 

Λευκαύγεια 0,26+0,34-0,15


Φαινόμενο μέγεθος 19,85 

Απόλυτο μέγεθος  4,0




Το **(230965) 2004 XA<sub>192</sub>** είναι ένα μεγάλο αντικείμενο της εξωτερικής ζώνης του Κάιπερ με απόλυτο μέγεθος 4. Η διάμετρός του υπολογίστηκε με βάση παρατηρήσεις από τα διαστημικά τηλεσκόπια Χέρσελ και Σπίτζερ σε 339+120-95 χλμ.. Ανακαλύφθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2004 στο αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Είναι υποψήφιος πλανήτης νάνος. Η πιο πιθανή περίοδος περιστροφής είναι 7,88 ώρες, ενώ μια άλλη, λιγότερο πιθανή, τιμή είναι 11,49 ώρες.

Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 35,6 ΑΜ από τον Ήλιο, κοντά στο περιήλιό του. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Διάγραμμα Τροχιάς από το JPL (απαιτείται λογισμικό JAVA)

2004 XA192
2004 XA192
Βασιλίσκος

Με το όνομα **Βασιλίσκος** αποδίδονται τα εξής:

*Ο Φλάβιος Βασιλίσκος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου
*Το μυθικό τέρας με μορφή φιδιού, Βασιλίσκος
*Ο αστέρας Βασιλίσκος που βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα
*Το ερπετό Βασιλίσκος το οποίο απαντάται στην Λατινική Αμερική
Γιάννης Βογιατζής (τραγουδιστής)

Ο **Γιάννης Βογιατζής** (Αθήνα, 20 Δεκεμβρίου 1934 - 15 Μαΐου 2023) ήταν Έλληνας τραγουδιστής που δραστηριοποιήθηκε στο θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το τραγούδι από τις βραδιές ταλέντων του Ζοζέφ Κορίνθιου στο Άλσος Παγκρατίου. Υπήρξε ένα από τα πιο δημοφιλή ονόματα της δεκαετίας του 1960. 

Από το 1958 έως το 1962 ήταν επίσημος τραγουδιστής των ανακτόρων. Το 1970 έκανε εγχείρηση για πολύποδες και μετά από τρία χρόνια σταμάτησε το τραγούδι. Από το 1978 συνέχισε να τραγουδά.

Βραβεύτηκε δύο φορές με το 1ο βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, το 1963 με το τραγούδι *«Πέταξε ένα πουλί»* (των Κώστα Κλάββα και Αλέξη Αλεξόπουλου) και το 1970 με το τραγούδι *«Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά»* (των Τόλη Βοσκόπουλου και Ηλία Λυμπερόπουλου). Το 1966 τραγούδησε την "Όμορφη Πόλη" στο Θέατρο Παρκ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στην ομώνυμη παράσταση (στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος, μουσική: Μίκης Θεοδωράκης).

## Προσωπική ζωή
Έπειτα από 25 χρόνια πολιτικού γάμου, παντρεύτηκε το 2007 τη γυναίκα του και με θρησκευτικό γάμο. Ήταν πρώτος εξάδελφος του ηθοποιού Γιάννη Βογιατζή. Ήταν φίλαθλος του Παναθηναϊκού και έχει τραγουδήσει τον ύμνο της ομάδας.https://www.youtube.com/watch?v=H6NlbayLxGI

Απεβίωσε στις 15 Μαΐου 2023, σε ηλικία 88 ετών. Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Κερατέας.

## Φιλμογραφία
### Ως ηθοποιός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Ιωάννης Γεωργιάδης (ολυμπιονίκης)

Ο **Ιωάννης Γεωργιάδης** (1874 ή 1876 - 1960) ήταν Έλληνας αθλητής, οπλομάχος και τρεις φορές Ολυμπιονίκης στην ξιφασκία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 29 Μαρτίου 1874 ή 1876. Σπούδασε ιατρική και αργότερα έγινε καθηγητής ιατροδικαστικής και τοξικολογίας στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, εξέδωσε πολλά βιβλία ιατρικής και επιστημονικά συγγράμματα. Ήταν αθλητής της Γυμναστικής Εταιρείας Πατρών και της Αθηναϊκής Λέσχης. Το 1933 με δική του πρωτοβουλία άνοιξε μουσείο Εγκληματολογίας. Νωρίτερα, ίδρυσε το Ανθρωπομετρικό Τμήμα της Αστυνομίας (1909) και το Νεκροτομείο Αθηνών (1912).

Στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες σπαθασκίας φιλάθλων. Το αγώνισμα έγινε στις 8 Απριλίου στο Ζάππειο Μέγαρο, συμμετείχαν πέντε αθλητές -δύο ξένοι και τρεις Έλληνες- και αγωνίστηκαν όλοι εναντίον όλων με τον Γεωργιάδη να νικά και τους τέσσερις αντιπάλους του. Συμμετείχε και στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες του 1900 στο Παρίσι, αλλά αποκλείστηκε από τους κριτές για αντικανονικά χτυπήματα. Ο Γεωργιάδης και πριν τους αγώνες βρισκόταν στη γαλλική πρωτεύουσα, όπου σπούδαζε Ιατρική. Σε διεθνείς αγώνες σπάθης που έγιναν το 1900 στο Παρίσι νίκησε τον Γάλλο ολυμπιονίκη Κοστέ, όπως και το 1901. 

Στη Μεσολυμπιάδα του 1906 κατέκτησε άλλα δύο μετάλλια, ένα χρυσό κι ένα αργυρό. Ήταν πρώτος στη σπάθη ενώ ήταν δεύτερος με την εθνική ομάδα οπλομαχίας στο ομαδικό της σπάθης. Ο Ιωάννης Χρυσάφης αναφέρει ότι πριν τους αγώνες *«το σπαθί του ήταν 10 χρόνια αήττητο»* είχε να χάσει δηλαδή 10 χρόνια σε αγώνα.

Η τελευταία του συμμετοχή σε αθλητική διοργάνωση ήταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 1924, χωρίς όμως κάποια επιτυχία. Πάντως, μέχρι τη δεύτερη πρωτιά του Πύρρου Δήμα στην Ατλάντα (1996), ο Γεωργιάδης ήταν ο μόνος έλληνας ολυμπιονίκης με δύο χρυσά μετάλλια. Από το 1918 έως το 1936 διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1960.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Αθήνα 1896-Ατλάντα 1996*, έκδοση του *ΕΘΝΟΣΠΟΡ*, Αθήνα, 1996 
*Όμιλος Ξιφασκίας Φλώρινας «Ξιφασκία με οδηγό το 1896»
*Olympics at Sports-Reference.com

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Κατηγορία:Έλληνες χρυσοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ξιφομάχοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Νικόλαος Μεταξάς

Με το όνομα Νικόλαος Μεταξάς μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Ο ιερομόναχος Νικόδημος Μεταξάς, κατά κόσμον Νικόλαος, Έλληνας λόγιος και τυπογράφος του 17ου αιώνα
* Ο Επίσκοπος Αθηνών Νεόφυτος (1762, 1861)
* Ο Νικόλαος Γ. Μεταξάς,(1833-1903), στρατιωτικός και πολιτικός.
Υδροζινκίτης

Ο **υδροζινκίτης** είναι ένυδρο ανθρακικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στα συστατικά του ("υδρο" από το ένυδρος, ζινκίτης από το *zincum* = ψευδάργυρος (λατ.)).

Σχηματίζεται στις ζώνες οξείδωσης ψευδαργυρούχων ορυκτών, συνήθως από εξαλλοιώσεις σφαλερίτη και / ή σμιθσονίτη. Σχετίζεται με τα δύο προαναφερθέντα ορυκτά καθώς και με ημιμορφίτη, βιλεμίτη, αουριχαλκίτη, ασβεστίτη και ένυδρα οξείδια του σιδήρου (λειμονίτης).

Ανευρίσκεται σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στο Μπλάιμπεργκ (Καρινθία, Αυστρία), στη Σαρδηνία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Σημαντικά και ιδιαίτερα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματά του στο Σανταντέρ της Ισπανίας. Υπάρχει ακόμη εκμεταλλεύσιμος σε περιοχές των ΗΠΑ (Πενσιλβάνια, Μισούρι, Αϊόβα, Τέξας, Νεβάδα) την Αυστραλία (Νέα Νότια Ουαλία), Τασμανία, την Ινδία, το Αφγανιστάν και την Κίνα.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα Μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον, Σερπιέρη, Εσπεράντσα, Πλάκα, Αδάμη αρ. 2, Σούνιο (μεταλλεία αρ. 6 και 19), Αγριλέζα και Βρωμοπούσι).

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Μάχη Μόροβα-Ιβάν

Η μάχη που οδήγησε στην κατάληψη των ορεινών όγκων **Μόροβα (ή Μοράβα)-Ιβάν** (13-22 Νοεμβρίου 1940), αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της ελληνικής αντεπίθεσης, μετά την απώθηση της ιταλικής εισβολής, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940–1941 και έδωσε το έναυσμα για σταθερή προέλαση στην Βόρειο Ήπειρο σε βάθος 30 έως 80 χιλιομέτρων.

## Ιστορικό
Την 28η Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο. Μετά την αρνητική απάντηση που έλαβε (το περίφημο «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν να προσβάλλουν την μεθόριο από τις πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας. Παρόλη την ιταλική αριθμητική υπεροχή, η εισβολή απωθήθηκε στις Μάχες της Πίνδου και Ελαίας-Καλαμά, αναπτερώνοντας το ηθικό της ελληνικής πλευράς. Στις 13 Νοεμβρίου η ιταλική πλευρά μετά την πλήρη αποτυχία των σχεδίων της τηρούσε αμυντική στάση, ενώ οι ελληνικές δυνάμεις ήταν έτοιμες να αναλάβουν επιθετικές πρωτοβουλίες μετατοπίζοντας το θέατρο των επιχειρήσεων προς βορρά.

## Η επίθεση
Το ελληνικό στρατηγείο απέβλεπε στην κατάληψη της στρατηγικής τοποθεσίας Μόροβα-Ιβάν που κάλυπτε τον συγκοινωνιακό κόμβο κοντά στην Κορυτσά. Οι ελληνικές δυνάμεις, αποτελούνταν συνολικά από οκτώ μεραρχίες πεζικού, δύο ταξιαρχίες πεζικού και μία μεραρχία ιππικού, ενώ η επιθετική πρωτοβουλία ξεκίνησε με το Γ' Σώμα Στρατού. Οι ιταλικοί σχηματισμοί αμύνθηκαν επίμονα και οι συγκρούσεις διήρκεσαν ως την 21 Νοεμβρίου. Δρώντας παράλληλα από νότο, το Β' Σώμα Στρατού κινήθηκε δια μέσω του Αώου ποταμού, από τον Γράμμο και εισήλθε στην Ερσέκα. 

Από τις 18 Νοεμβρίου είχαν ήδη δημιουργηθεί σημαντικά ρήγματα στις ιταλικές αμυντικές γραμμές και τελικά οι ορεινοί όγκοι Μόροβα-Ιβάν καταλήφθηκαν μετά από έντονες συγκρούσεις στις 21. Την επόμενη ημέρα τάγμα της IX μεραρχίας εισέρχεται στην Κορυτσά, που είχαν μόλις εγκαταλείψει οι Ιταλοί.

## Απολογισμός
Περισσότεροι από 1.000 Ιταλοί στρατιώτες αιχμαλωτίσθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης, ενώ η κατάληψη της Κορυτσάς χαιρετήθηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από την ελληνική κοινή γνώμη. Κατά τις επόμενες μέρες η προέλαση συνεχίστηκε. Ο ελληνικός στρατός προελαύνοντας σταθερά στο Βορειοηπειρωτικό έδαφος στις 6 Δεκεμβρίου εισέρχεται στο λιμάνι των Αγίων Σαράντα και δύο ημέρες αργότερα στο Αργυρόκαστρο.

## Πηγές
* Θάνος Βερέμης, Μιχάλης Ν. Κατσίγερας. *Εμείς οι Έλληνες.* Σκάι 2008. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας. ISBN 9789606845161.
* Βάσος Π. Μαθιόπουλος. Η συμμετοχή της Ελλάδος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακαδημία Αθηνών, 1998. Τόμος Β'.

Μ
Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Γεώργιος Ορφανίδης

100px|right|Campione olimpico
Ο **Γεώργιος Ορφανίδης** (1861 - 1942) ήταν Έλληνας αθλητής της σκοποβολής, ολυμπιονίκης και από τους πρωτοπόρους της σκοποβολής στην Ελλάδα. 

## Βιογραφία
Καταγόταν από την Σμύρνη από εύπορη οικογένεια, είχε σπουδάσει νομικά και την περίοδο των αγώνων ήταν ήδη δικηγόρος και ασκούσε το επάγγελμα. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής ιατρικής και ο θείος του Θεόδωρος βοτανολόγος με συμμετοχή στις Ζάππειες ολυμπιάδες. Σύζυγος του ήταν η Όλγα Σαρόγλου, αδελφή του Πέτρου Σαρόγλου δωρητή του Σαρόγλειου Μεγάρου. Ήταν λάτρης του κυνηγιού και των όπλων, στους αγώνες χρησιμοποίησε όπλο Μάουζερ που το χρησιμοποίησε πρώτη φορά στους αγώνες. Διετέλεσε και μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. 

Συμμετείχε στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα πήρε δύο μετάλλια ένα χρυσό και ένα αργυρό στην σκοποβολή, οι αγώνες έγιναν στο νεόκτιστο τότε σκοπευτήριο Καλλιθέας. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα καραμπίνας σε τρεις στάσεις από 300μ. με επίδοση 1583 και αργυρός ολυμπιονίκης στο αγώνισμα βολής με πιστόλι από 25 μ. με επίδοση 249.

Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 ήταν επίσης πρώτος με στο αγώνισμα με πιστόλι από 50μ. Ο Ορφανίδης είχε συμμετάσχει και στα Γ΄ Ολύμπια (ή Ζάππεια Ολυμπιάδα) του 1875. Διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1921 έως το 1930.

## Πηγές
* 
* Καθημερινή, "Από τον Λούη στον Tσικλητήρα" 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Έλληνες χρυσοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Μήνυση

Η **μήνυση** είναι ένας από τους τρόπους καταγγελίας (γνώσης του τελούμενου εγκλήματος) αυτεπαγγέλτως διωκόμενου εγκλήματος (ποινικά αξιόποινης πράξης), η οποία υποβάλλεται ενώπιον του εισαγγελέα πλημμελειοδικών καθώς και στους άλλους ανακριτικούς υπαλλήλους (αστυνομία), είτε από τον ίδιο τον μηνύοντα είτε από τον δικηγόρο με ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο φέρει τη γνησιότητα της υπογραφής του εντολέα. Αν η μήνυση υποβληθεί σε ανακριτικό υπάλληλο, τότε αυτός οφείλει να τη διαβιβάσει χωρίς χρονοτριβή στον αρμόδιο για την ποινική δίωξη εισαγγελέα ή δημόσιο κατήγορο (άρθ. 46 και 42 παρ. 2,3 ΚΠΔ). Το άρθρο 42 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. ορίζει "Εκτός από αυτόν που αδικήθηκε, και οποιοσδήποτε άλλος έχει το δικαίωμα να καταγγείλει στην αρχή τις αξιόποινες πράξεις που διώκονται αυτεπαγγέλτως, τις οποίες πληροφορήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο". 

Η διάκριση της μηνύσεως από την **έγκληση** συνίσταται στο ότι η έγκληση είναι η καταγγελία διαπραττόμενου εγκλήματος στις αρμόδιες ως άνω αρχές: 
* 1. *από τον αμέσως από την αξιόποινη πράξη παθόντα* (άρθ. 118 παρ. 1 Π.Κ.), δηλαδή τον φορέα του έννομου αγαθού, που προστατεύεται από την οικεία ποινική διάταξη και προσβάλλεται αντίστοιχα με την εγκληματική πράξη. Π.χ. ο υβρισθείς στην εξύβριση, ο τραυματισθείς στη σωματική βλάβη κ.α. 
* 2. *από τον αδικηθέντα*, δηλαδή αυτόν που ζημιώθηκε με οποιονδήποτε τρόπο άμεσα από το έγκλημα, ο οποίος δεν είναι όμως και ο παθών. Π.χ. ο ψευδώς καταμηνυθείς στην ψευδή καταμήνυση (άρθρο 229 Π.Κ.) (βλ. ποινικό δικονομικό δίκαιο, Αργύριου Καρρά). 

Η προθεσμία για την υποβολή της εγκλήσεως στα κατ' έγκληση διωκόμενα εγκλήματα είναι 3 μήνες από την ημέρα που ο παθών έλαβε γνώση για την τέλεση εις βάρος του της πράξεως και του προσώπου που την τέλεσε (άρθρο 117 παρ. 1 Π.Κ.). Στα αυτεπαγγέλτως διωκόμενα εγκλήματα, τα οποία  τιμωρούνται  σε βαθμό πλημμελήματος, η πράξη παραγράφεται εντός 5 ετών από της τελέσεώς της, οπότε θα πρέπει να επιδοθεί κλητήριο θέσπισμα εντός της προθεσμίας των 5 ετών από της τελέσεως της πράξεως.

Στο Ποινικό Δίκαιο, μόνος αρμόδιος για την υποβολή μιας υπόθεσης σε δικαστική κρίση με την άσκηση της ποινικής δίωξης είναι ο Εισαγγελέας για κακουργήματα ή πλημμελήματα και ο Δημόσιος κατήγορος για τα πταίσματα.

Αρμόδια Δικαστήρια είναι τα Ποινικά Δικαστήρια, ενώ οι δράστες τιμωρούνται με τις ποινές της φυλάκισης, της κάθειρξης, της χρηματικής ποινής ή/και του προστίμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ποινική Δικονομία