open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαιζονσέλ-Τουιλρί

Το **Μαιζονσέλ-Τουιλρί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας (ύπατος το 36 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας**, λατινικά: *Lucius Nonius Asprenas* ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, που πολέμησε με τον Ιούλιο Καίσαρα και εξελέγη *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|αντικαταστάτης ύπατος]]* (consul suffectus) το 36 π.Χ.

## Βιογραφία
Ένας *νέος άνθρωπος* (novus homo) της ύστερης Δημοκρατίας και αρχικά με καταγωγή από το Πικηνόν,  ο Aσπρένας εξελέγη στο αξίωμα του πραίτορα το 47 π.Χ.  Αν και δεν είχε προφανείς διασυνδέσεις ή πολιτικούς δεσμούς με τον Ιούλιο Καίσαρα , διετέλεσε υπατική διοίκηση υπό τον Καίσαρα στην Αφρική κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα, κρατώντας την πόλη της Θάψου με δύο λεγεώνες το 46 π.Χ.  Το επόμενο έτος ακολούθησε τον Ι. Καίσαρα στην Ισπανία, όπου του δόθηκε η διοίκηση του ιππικού, πιθανώς ως λεγάτος. 

Κατά τα πρώτα χρόνια της Δεύτερης Τριανδρίας, ο Ασπρένας αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό στη στρατιωτική διοίκηση, αλλά τελικά του δόθηκε μία θέση στον πόλεμο του Οκταβιανού εναντίον του Σέξτου Πομπηίου.  Βραβεύτηκε για τις υπηρεσίες του με την εκλογή του ως αντικαταστάτη υπάτου το 36 π.Χ. . Το 31 π.Χ. ο Ασπρένας εκλέχθηκε ως ένας από τους *[[Epulones|επτά άνδρες των εορτών]]* (septemviri epulones). 

Είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον Λεύκιο Νόνιο Ασπρένα, ο οποίος ήταν πατέρας του Λεύκιου Νόνιου Ασπρένα, του υπάτου του 6 μ.Χ. Είχε επίσης μία κόρη, τη Νονία Πόλλα, η οποία παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βολούσιο Σατουρνίνο. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων
* Κατάλογος Ρωμαίων στρατηγών

## Σημειώσεις

## Πηγές
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic, Vol II* (1952).
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution* (1939)

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Κρουσελίων

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος**, λατινικά: *Lucius Cornelius Lentulus* (πιθανότατα **Κρουσελίω***ν*, λατινικά: *Cruscellio*)  (π. 1ος αι. π.Χ.) ήταν ένας αναπληρωτής ύπατος το 38 π.Χ., στην ύστερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.

## Βιογραφία
Μέλος του πατρικίου γένους των Κορνηλίων, ο Κρουσελίων ήταν γιος του Λεύκιου Κορνήλιου Λέντουλου Κρους.  Από τις 20 Σεπτεμβρίου έως τις 23 Οκτωβρίου 54 π.Χ. ήταν ο εισαγγελέας, που απήγγειλε κατηγορίες υπό τη *Lex Cornelia de maiestate* κατά του Aύλου Γαβίνιου, του πρώην υπάτου του 58 π.Χ. 

Το 44 π.Χ. πιθανότατα εξελέγη στο αξίωμα του πραίτορα, και ήταν ένας από αυτούς που δήλωσαν, ότι η κατανομή των επαρχιών από τη Σύγκλητο για το επόμενο έτος (κατά τη συνεδρίαση της 28ης Νοεμβρίου 44 π.Χ.) δεν ήταν δεσμευτική. 

Πιθανώς ως αποτέλεσμα της υποστήριξης τού πατέρα του προς τον Γναίο Πομπήιο Μάγνο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, ο Κρουσελίων προγράφτηκε από τους κυβερνώντες της *[[Δεύτερη Τριανδρία|Β΄ Τριανδρίας]]*. Ως εκ τούτου το 42 π.Χ. κατέφυγε στον Σέξτο Πομπήιο στη Σικελία. Ο Σέξτος του έδωσε ναυτική διοίκηση ως λεγάτου, πιθανώς *αντί του πραίτορα* (*legatus pro praetore)*.  Πιθανώς μετά το σύμφωνο του Mισηνού το 39 π.Χ. ο Κρουσελίων συμφιλιώθηκε με τους άνδρες της Τριανδρίας και έγινε υποστηρικτής του Mάρκου Αντώνιου. Ως αποτέλεσμα, διορίστηκε ύπατος το 38 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ. 

Ο Κρουσελίων ήταν νυμφευμένος με τη Σουλπικία, και ίσως ήταν ο πατέρας του Λεύκιου Κορνήλιου Λέντουλου, υπάτου το 3 π.Χ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων προξένων

## Αναφορές

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol. II (1951)

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Η κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα

***Η κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα*** είναι μία ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά των Μιχάλη Ρέππα - Θανάση Παπαθανασίου, βασισμένη στην ταινία Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο (2001). Η σειρά προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV, έκανε πρεμιέρα στις 24 Σεπτεμβρίου 2024 και ολοκληρώθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2024, με συνολικά 14 επεισόδια, αριθμός που είχε εξ αρχής ανακοινωθεί, ήδη από τη στιγμή που ξεκίνησαν τα γυρίσματα.

## Πλοκή
Πελοπόννησος, σήμερα. Ανάμεσα σε δύο χωριά, την Άνω και Κάτω Παπαριά εξελίσσεται μία ιστορία αγάπης Ρωμαίου και Ιουλιέτας… από εκεί και πέρα, τίποτα δεν θα μείνει όρθιο! Αδίστακτοι επιχειρηματίες, διαπλοκή, οικογενειακή αλλοτρίωση, επαγγελματίες δολοφόνοι, εκβιασμοί, απαγωγές και κάθε είδους πιθανή και απίθανη ανατροπή θα συμβεί σε αυτή τη σειρά. Ας είναι καλά το "Τζέλα Δ" και τα φουγάρα του, γιατί μπορεί ο αδέκαστος δικηγόρος Στέφανος Μπάρας να συνταξιοδοτήθηκε εις τας Αθήνας, αλλά η κατάρα της Τζέλας θα παραμείνει εις τους αιώνας.

## Διανομή

## Έκτακτες συμμετοχές
*Φώτης Σεργουλόπουλος ως Παρουσιαστής 
*Γιάννης Τσιμιτσέλης ως Στέφανος 
*Μιχάλης Μιχαλακίδης
*Αλέξανδρος Πανταζούδης
*Γιώργης Παρταλίδης ως Γιώργης 
*Παντελής Καναράκης ως Ιλαρία και Μανταλένα 
*Γιάννης Μπουραζάνας ως Τζίμης 
*Ασπασία Κοκόση ως Ναργίς 
*Κωνσταντίνα Βαρσάμη ως Νοσοκόμα 
*Μαρία Αντουλινάκη ως Θεώνη Μπαλουκατζόνσον
*Κωνσταντίνος Γαβαλάς
*Χρήστος Τριπόδης ως Απαγωγέας
*Στέργιος Άντουλας ως Απαγωγέας
*Βλαδίμηρος Κυριακίδης 
*Παρθένα Χοροζίδου 
*Κατερίνα Ζαρίφη ως Παναγιώτα
*Πηνελόπη Πιτσούλη ως Πεθερά Παναγιώτας
*Μίρκα Παπακωνσταντίνου ως Τζέλα Δελαφράγκα

## Επισκόπηση σειράς

## Μουσική
Στην σειρά, σε κάθε επεισόδιο, ερμηνεύτηκαν τραγούδια από ηθοποιούς που συμμετέχουν στην σειρά, αλλά και από τραγουδιστές, σε στίχους Αφροδίτης Μάνου και μουσική Γιώργου Θεοφάνους. Τραγουδιστές που ερμήνευσαν τραγούδια στην σειρά είναι ο Μπάμπης Τσέρτος, η Πέγκυ Ζήνα, η Κατερίνα Λιόλιου, η Josephine, η Μελίνα Ασλανίδου, ο Νίκος Μακρόπουλος, ο Πέτρος Ιακωβίδης και ο Γιώργος Λιβάνης.  Κυκλοφόρησαν 14 τραγούδια από την δισκογραφική εταιρεία Panik Records.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλα (ύπατος το 35 π.Χ.)

Ο **Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλα**, λατινικά: *Publius Cornelius Dolabella* (ρ. 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 35 π.Χ. με συνάδελφό του τον Τίτο Πεδουκαίο. 

## Βιογραφία

### Νεανική ζωή
Μέλος του πατρίκιου κλάδου Δολαβέλλα του *γένους των Κορνηλίων*, ο Π. Κ. Δολαβέλλα ήταν πιθανότατα απόγονος του Γναίου Κορνήλιου Δολαβέλλα, ο οποίος ήταν ''πραίτωρ της πόλης'' (praetor urbanus) το 81 π.Χ.  Ο πατέρας του μπορεί να ήταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλα ο ύπατος του 44 π.Χ. 

Ίσως ήταν ο άνθρωπος που ενημέρωσε την Κλεοπάτρα για τα σχέδια του Οκταβιανού όταν την είχε αιχμαλωτίσει. 

### Σταδιοδρομία
Μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του είναι άγνωστο. Με βάση μία σειρά από σπάνια και αινιγματικά χάλκινα νομίσματα, έχει υποτεθεί ότι μπορεί να ήταν *ένας των τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* (triumvir monetalis) στη Σικελία, σε κάποια πρώιμη στιγμή της σταδιοδρομίας του. Διορίστηκε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|αντικαταστάτης ύπατος]]* (consul suffectus) το 35 π.Χ., σε αντικατάσταση του Σέξτου Πομπήιου, αλλά δεν είναι γνωστό αν ήταν οπαδός του Γάιου Οκταβιανού ή του Μάρκου Αντώνιου. Ίσως επίσης να ήταν ο Δολαβέλλα που συνόδευσε τον Αύγουστο στη Γαλατία μεταξύ 16 – 13 π.Χ. 

## Οικογένεια
Εικάζεται ότι ο Δολαβέλλα παντρεύτηκε μία Κουινκτιλία, μία αδελφή του Πόπλιου Κουικτίλιου Βάρου, και ότι γιος τους ήταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλα, ο οποίος ήταν Ρωμαίος ύπατος το 10 μ.Χ. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Tansey, Patrick, «The Perils of Prosopography: The Case of the Cornelii Dolabellae», *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik*, 130 (2000), σελ. 265–271

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Κόσσος Κορνήλιος Λέντουλος Γαιτουλικός

Ο **Κόσσος Κορνήλιος Λέντουλος Γαιτουλικός**, λατινικά: *Cossus Cornelius Lentulus Gaetulicus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, ο οποίος ήταν ύπατος το 1 π.Χ. με συνάδελφο τον Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα Οιωνοσκόπο. 

Αρχικά γεννημένος Κόσσος Κορνήλιος Λέντουλος, ο Γαιτουλικός ήταν μέλος του πατρίκιου κλάδου των Λεντούλων, του γένους των Κορνηλίων.

Παρά το γεγονός ότι έδινε την εμφάνιση ραθυμίας,  του δόθηκε μία σειρά από σημαντικές εντολές. Αφού υπηρέτησε ως ύπατος το 1 π.Χ. δίπλα στον Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα, εξελέγη ανθύπατος της Αφρικής το 6 μ.Χ.  Ενώ βρισκόταν εκεί, πολέμησε μία επιτυχημένη εκστρατεία εναντίον των Γαετούλων, η οποία του χάρισε τον *παρωνύμιο (agnomen)* Γαιτουλικός.  Ένα από τα λίγα άτομα που εμπιστευόταν ο Αυτοκράτορας Τιβέριος , στάλθηκε στην Παννονία το 14 μ.Χ. για να συνοδεύσει τον γιο του Τιβέριου Δρούσο στην καταστολή μίας ανταρσίας των λεγεώνων εκεί.  Αργότερα, του δόθηκε η θέση του ''επάρχου της πόλης'' (praefectus urbi) το 33 μ.Χ.  κρατώντας το για αρκετά χρόνια πριν από το τέλος του.

Ο Γαιτουλικός είχε τουλάχιστον δύο γιους, τον Κόσσο Κορνήλιο Λέντουλο και τον Γναίο Κορνήλιο,. Λέντουλο Γαιτουλικό, υπάτους το 25 και το 26 μ.Χ. αντίστοιχα. 

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution*, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939.
* Smith, William, *A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (1860)

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Δρεπάνι Πάρου

Το **Δρεπάνι** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο.**** Βρίσκεται απέναντι από τα δυτικά παράλια του νησιού και την Παροικιά ενώ δίπλα και νοτιοδυτικά της είναι η νησίδα Άγιος Σπυρίδωνας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Αγία Καλή Πάρου

Η **Αγία Καλή** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο. Βρίσκεται στα βόρεια του νησιού και τον Όρμο της Νάουσας, βορειοδυτικά από την Νάουσα, ανατολικά από τις Κολυμπήθρες και έχει ψηλότερο σημείο στα 15 μέτρα. Οφείλει το όνομά της στο ομώνυμο εκκλησάκι που υπάρχει επάνω της. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Πάρου και από το 1981 απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στην κοινότητα Ναούσης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Γάιος Κάσσιος Λογγίνος (ύπατος το 96 π.Χ.)

Ο **Γάιος Κάσσιος Λογγίνος**, λατινικά: *Gaius Cassius Logginus*, ήταν ύπατος το 96 π.Χ. με τον Γναίο Δομίτιο Αηνοβάρβο.  Έγινε υποψήφιος για το αξίωμα του τριβούνου των πληβείων το 104 π.Χ., αλλά ήταν ανεπιτυχής. Μετά την υπατεία του, μπορεί να ήταν ο Γάιος Κάσσιος που επρόκειτο να αναλάβει την ανώτατη διοίκηση κατά των Μαριανών στον Πόλεμο του Οκταβιανού. 

Αναφέρεται από τον Κικέρωνα ως ένα από εκείνα τα άτομα, που εκλέχτηκε ύπατος, χωρίς προηγουμένως να είχε γίνει ''αγορανόμος'' (aedile).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Münzer, Friedrich (1899). "Cassius 57" . Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (in German). Vol. III, 2. Stuttgart: Butcher. cols. 1726–27 – via Wikisource.
* Smith, William, ed. (1870). "Longinus, Cassius (7)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 799.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Άγιος Αρτέμιος Πάρου

Ο **Άγιος Αρτέμιος** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο. Βρίσκεται στα βόρεια του νησιού και τον Όρμο της Νάουσας, απέναντι και ανατολικά από τις Κολυμπήθρες ενώ δίπλα και νοτιοδυτικά της είναι η βραχονησίδα Αγία Καλή. Από το 2001 απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στο Τοπικό Διαμέρισμα Ναούσης του δήμου Πάρου. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Μάρκος Ερέννιος (ύπατος το 93 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Ερέννιος**, λατινικά: *Marcus Herrenius* ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 93 π.Χ. 

## Βιογραφία
Αν και πληβείος και αδιάφορος ως ρήτορας, νίκησε τον Λεύκιο Μάρκιο Φίλιππο στις υπατικές εκλογές για το 93 π.Χ.  Ο Πλίνιος  αναφέρει την υπατεία του Ερέννιου ως αξιοσημείωτη για την ποσότητα κυρηναϊκού σιλφίου, *ferula tingitana*, που στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Αυτό το ακριβό φάρμακο άξιζε ένα αργυρό δηνάριο ανά λίβρα, και οι εμπορικές συνδέσεις των Ερέννιων στην Αφρική μπορεί να προκάλεσαν αυτή την ασυνήθιστη προσφορά.

## Παραπομπές


* Smith, William, ed. (1870). "Herennius (6)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p.&nbsp;407.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Κόιντος Φαβρίκιος

Ο **Kόιντος Φαβρίκιος**, λατινικά: *Quintus Fabricius* (π. 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 2 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Κόιντος Φαβρίκιος θεωρείται ύποπτος, ότι ήταν είτε γιος, είτε εγγονός του Κόιντου Φαβρίκιου, που ήταν τριβούνος των πληβείων το 57 π.Χ. 

## Βιογραφία
Ένας μακροχρόνιος υποστηρικτής της μερίδας του Αυγούστου, η πίστη του ανταμείφθηκε το 2 π.Χ., όταν τα γεγονότα -που οδήγησαν στην εκδίωξη της Ιουλίας της Πρεσβύτερης και στην εκτέλεση ορισμένων επιφανών Ρωμαίων συγκλητικών- τον είδαν να γίνεται αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) την 1η Δεκεμβρίου, στη θέση τού Γάιου Φούφιου Γεμίνου, ο οποίος μπορεί επίσης να είχε εμπλακεί στην κρίση. Αν ήταν έτσι, τότε ο Αύγουστος είδε τον Φαβρίκιο ως έναν άνθρωπο, του οποίου η πίστη ήταν ακλόνητη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κρίσης.

Δεν υπάρχει τίποτε άλλο γνωστό για τη σταδιοδορμία του, είτε πριν, είτε μετά τη θητεία του. 

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με μία γυναίκα, που ονομαζόταν Πόλλα, πιθανώς μία Aντωνία Πόλλα.  

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Αναφορές

## Πηγές
* Syme, Ronald, *The Augustan Aristocracy* (1986) Clarendon Press.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος (ύπατος το 3 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος**, λατινικά: *Lucius Cornelius Lentulus* (π. 42 π.Χ. – π. 4 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως ύπατος το 3 π.Χ.

## Βιογραφία
Μέλος του πατρικίου γένους των Κορνηλίων, ο Λέντουλος ήταν πιθανότατα γιος του Λεύκιου Κορνήλιου Λέντουλου Κρουσελλίωνα και της Σουλπικίας. Υποστηρικτής του Τιβέριου, ο Λέντουλος εξελέγη ύπατος δίπλα στον Μάρκο Βαλέριο Μεσάλλα Μεσαλλίνο το 3 π.Χ., υπηρετώντας ολόκληρο το έτος. Γύρω στο 4 μ.Χ. διορίστηκε κυβερνήτης της Αφρικής.  Ως κυβερνήτης βρέθηκε αντιμέτωπος με εξεγέρσεις των ιθαγενών φυλών, στα νότια της επαρχίας και πέρα από τα σύνορα. Κατά τη διάρκεια μίας αποστολής στην έρημο της Λιβύης εναντίον μίας από τις φυλές, των Nασαμόνων, σκοτώθηκε. 

Η Λέντουλος νυμφεύτηκε κάποια στιγμή, αν και ο Ρόναλντ Σάυμ παραδέχεται, ότι είναι αβέβαιος για την ταυτότητα της συζύγου του, προτείνοντας την κόρη του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα υπάτου το 16 π.Χ., ή του Publius Cornelius Lentulus Marcellinus, «αλλά δεν αποκλείεται η Aιμιλία Λεπίδα».  Απέκτησαν μία κόρη, την Κορνηλία Λεντούλα, η οποία παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βολούσιο Σατουρνίνο, τον αντικαταστάτη ύπατο του 3 μ.Χ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Καλβίσιος Σαβίνος (ύπατος το 4 π.Χ.)

Ο **Γάιος Καλβίσιος Σαβίνος**, λατινικά: *Γάιος Καλβίσιος Σαβίνος* (γενν. π. το 36 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε ύπατος το 4 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Γ. Καλβίσιος Σαβίνος ήταν γιος του Γάιου Καλβίσιου Σαβίνου, ο οποίος ήταν ύπατος το 39 π.Χ. Ακολουθώντας τα βήματα τού πατέρα του, εικάζεται ότι εκλέχτηκε ως ένας από τους *[[Epulones|επτά άνδρες των εορτών]]* (septemviri epulonum), πιθανώς κάποια στιγμή μετά το 12 π.Χ., και πιθανώς μετά το τέλος του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα ή του Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ. 

Ο Καλβίσιος Σαβίνος εξελέγη στην υπατεία ως αυτοκρατορικός υποψήφιος το 4 π.Χ.  Κατά τη διάρκεια της υπατείας του εισήγαγε και μίλησε υπέρ ενός αυτοκρατορικού διατάγματος, το οποίο ενίσχυε τα δικαιώματα των ανθρώπων που ορίστηκαν ως σύμμαχοι της Ρώμης στην ανάκτηση χρημάτων, που μπορεί να τους είχαν εκβιαστεί. 

Ο Καλβίσιος Σαβίνος είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον Γάιο Καλβίσιο Σαβίνο, ο οποίος εξελέγη ύπατος το 26 μ.Χ.

## Δείτε επίσης
* γένος Καλβισίων Σαβίνων, για άλλους με παρόμοιο όνομα

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Βουνιά Λευκών Πάρου

Τα **Βουνιά** Λευκών είναι μικρός οικισμός στην Πάρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Βουνιά βρίσκονται προς το κεντρικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο περίπου 360 μέτρα. Απέχουν περίπου 7 χλμ. ΝΔ. από την Παροικιά (ή Χώρα - έδρα και λιμάνι του νησιού) και 8 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τις Λεύκες. Εδώ είναι το Ιερό Ησυχαστήριο της Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Θαψανών η οποία κτίστηκε το 1936 από τον όσιο γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο. 

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην κοινότητα Λευκών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Λεύκες, το Άσπρο Χωριό, τα Γλυφά και τη Λαγκάδα αποτελούν την κοινότητα Λευκών που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 36 κατοίκους. 

## Σημείωση
Δυτικά και κοντά είναι ο συνώνυμος οικισμός Βουνιά που υπάγεται όμως στην Κοινότητα Πάρου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Δέκιμος Λαίλιος Βάλβος

Ο **Δέκιμος Λαίλιος Βάλβος**, λατινικά: *Decimus Laelius Balbus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου. 

## Βιογραφία
Υπήρξε ύπατος το 6 π.Χ. με συνάδελφο τον Γάιο Αντίσιο Βήτο.  Ο Bάλβος ήταν εγγονός του Δέκιμου Λαίλιου, τριβούνου των πληβείων το 54 π.Χ., και ως εκ τούτου ένας *νέος άνθρωπος* (novus homo).

Ο Βάλβος ήταν ένας από τους *δεκαπέντα άνδρες των ιεροπραξιών* (quindecimviri sacris faciundis)*,* που οργάνωναν τους επετειακούς αγώνες το 17 π.Χ.  Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει, ότι η συμμετοχή του σε αυτό το διάσημο ρωμαϊκό ιερατείο, οδήγησε στην είσοδο του Βάλβου στην υπατεία δώδεκα χρόνια αργότερα. «Αυτό το γεγονός καθιστά αυτόν τον *novus homo* όχι λίγο αινιγματικό», γράφει ο Σάυμ, «αλλά καθαγιάζει την αξία και τη σημασία των ιερών συλλόγων, καθώς και των υπατειών». 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μονή Λογγοβάρδας Πάρου

Η **Μονή Λογγοβάρδας** ή **﻿Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής ** βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Πάρου και τα παράλιά του (Όρμο Νάουσας). Είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 145 μέτρα. Απέχει περίπου 6 χλμ. ΒΑ. από την Παροικιά και 6 χλμ. ΝΔ. από την Νάουσα.

## Ιστορικά στοιχεία
Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1638 με το καθολικό της να κτίζεται το 1657. Εγκαταλείφθηκε την περίοδο 1800 με 1825 αλλά να επανασυσταθεί στη συνέχεια και μέχρι το 1930 να γνωρίσει τη μεγαλύτερη ακμή του. 

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1879 να προσαρτάται στον δήμο Γαυρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μπατσί και το Στιβάρι αποτελούν την Κοινότητα Γαυρίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Γαυρίου του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 7 μοναχές  ενώ με αυτήν του 2011 είχε 6. 

## Παραπομπές


Λογγοβαρδας
Καμπίσα

Η **Καμπίσα** ή **Κουμπαϊσά** (αραβ. كبيسة) είναι κωμόπολη του Ιράκ στο Κυβερνείο του Αλ Ανμπάρ και ειδικότερα στο Διαμέρισμα Χιτ. Σήμερα έχει πληθυσμό περί τους 8 χιλιάδες κατοίκους

Στις 4 Οκτωβρίου 2014 η Καμπίσα καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS). Την 25η Μαρτίου 2016 οι δυνάμεις του ISIS εκδιώχθηκαν από τις Ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας.

## Παραπομπές


Καμπισα
Μαλαχαμέχ

Το **Μαλαχαμέχ** είναι χωριό του Ιράκ στο Κυβερνείο του Αλ Ανμπάρ, βορειοδυτικά της πόλεως Φαλούτζα και βορείως του ποταμού Ευφράτη και της πόλεως Χαμπανίγια. Η Νήσος Χαλιντίγια (στην πραγματικότητα χερσόνησος που σχηματίζει ο Ευφράτης) βρίσκεται ανατολικώς του Μαλαχαμέχ. Το χωριό δεν πρέπει να συγχέεται με το Μαλάχμα, ένα άλλο χωριό στα νότια του Μαλαχαμέχ.

## Παραπομπές


Μαλαχαμεχ
Αν Νουχαΐμπ

Το **Νουχαΐμπ** (**Αν Νουχαΐμπ**, αραβ. النخيب) είναι κωμόπολη του Ιράκ στο Κυβερνείο Αλ Ανμπάρ. Πριν από τη δεκαετία του 1940 και επίσης για ένα σύντομο διάστημα της δεκαετίας του 1970, το Νουχαΐμπ υπαγόταν στο Κυβερνείο της Καρμπάλα. Γενικότερα υπήρχε σύγκρουση απόψεων ως προς το ποιο κυβερνείο θα έπρεπε να έχει την κωμόπολη, η οποία το 2018 είχε πληθυσμό 3.571 κατοίκους.

Το Νουχαΐμπ είναι κτισμένο στην όχθη του μεγάλου ξεροπόταμου (ουάντι) Αλ-Αμπγιάντ, στη σημαντικότερη οδική διασταύρωση της περιοχής. 

## Παραπομπές


Νουχαιμπ
Ακασάτ

Το **Ακασάτ** (αραβ. عكاشات) είναι κωμόπολη του Ιράκ στο Κυβερνείο του Αλ Ανμπάρ και ειδικότερα στο Διαμέρισμα Αρ-Ρούτμπα, επί της οδού μεταξύ Αρ-Ρούτμπα and Αλ Καΐμ, όχι μακριά από τα σύνορα με τη Συρία. Σήμερα έχει πληθυσμό περί τους 5 χιλιάδες κατοίκους. Δημιουργήθηκε ως οικισμός μόλις το 1985 για την εξόρυξη φωσφάτων από το γειτονικό λατομείο και διοικείτο από το Υπουργείο Βιομηχανίας του Ιράκ. Το εργοστάσιο φωσφάτων στο Ακασάτ απασχολεί περί τους 50 έως 60 μόνιμους εργάτες. Η παραγωγή μειώθηκε κατά πολύ από τις κυρώσεις του ΟΗΕ μετά το 1991, καθώς και από τον πόλεμο του 2003, με αποτέλεσμα να παράγει σήμερα ένα κλάσμα της δυναμικότητάς του. Ωστόσο εκτός από φωσφορικά άλατα στο Ακασάτ συνεχίζει να εξορύσσεται μετάλλευμα ουρανίου, η επεξεργασία του οποίου γίνεται στο Αλ Καΐμ (που έχει επίσης ορυχείο ουρανίου), 100&nbsp;χιλιόμετρα μακριά, σε εργοστάσιο που κατασκεύασε τη δεκαετία του 1980 μια ελβετική εταιρεία.

## Παραπομπές


Ακασατ
Βουτάκος Αγκαιριάς Πάρου

Ο **Βουτάκος** Αγκαιριάς είναι οικισμός στην Πάρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Βουτάκος βρίσκεται στην νοτιοδυτική άκρη του νησιού σε υψόμετρο περίπου 30 μέτρα. Απέχει περίπου 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Παροικιά (ή Χώρα - έδρα και λιμάνι του νησιού). Ανατολικά του είναι ο παλιός αεροδιάδρομος του Κρατικού Αερολιμένα Πάρου ενώ βορειοδυτικά ο νέος. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 γραμμένη *Βουτάκου* να απογράφεται στην κοινότητα Αγκαιριάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Αγκαιριάς που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 81 κατοίκους. 

## Σημείωση
Δίπλα και δυτικά είναι ο συνώνυμος οικισμός Βουτάκος που υπάγεται όμως στην Κοινότητα Πάρου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Βουτάκος Πάρου

Ο **Βουτάκος** είναι παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία στην Πάρο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Βουτάκος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά παράλια του νησιού, απέναντι από την Αντίπαρο σε υψόμετρο 18 μέτρα. Απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Παροικιά (ή Χώρα - έδρα και λιμάνι του νησιού) ενώ στα βόρειά του είναι ο νέος αεροδιάδρομος του Αερολιμένα Πάρου. Η παραλία της είναι αμμουδερή, με κάποια σημεία με μικρά βότσαλα και δεν είναι οργανωμένη. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Πάρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Πάρου που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 65 κατοίκους.

## Σημείωση
Ανατολικά και δίπλα είναι ο συνώνυμος οικισμός Βουτάκος που υπάγεται όμως στην Κοινότητα Αγκαιριάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Μαρτενκούρ (Ουάζ)

Το **Μαρτενκούρ** () είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Γλαρόμπουτα Πάρου

Η **Γλαρόμπουτα** ή ή **Γλαρόμπι** ή **Γλαροβίδα** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νησιού και ανατολικά της Αντιπάρου και έχει ψηλότερο σημείο στα 17 μέτρα και έκταση 0,209 τ.χλμ. Αποτελεί μέρος του μικρού συμπλέγματος Παντερονήσια. Δίπλα και νοτιοανατολικά της είναι οι βραχονησίδες Τηγάνι και Παντερονήσι ενώ βορειοδυτικά το Μικρονήσι. 

Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Πάρου και από το 1991 απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στην κοινότητα Αγκαιριάς. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Τηγάνι Πάρου

Το **Τηγάνι** ή η **Τηγάνα** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο, η οποία βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νησιού και ανατολικά της Αντιπάρου. Αποτελεί μέρος του μικρού συμπλέγματος Παντερονήσια και είναι ανάμεσα στην Γλαρόμπουτα (ΒΔ.) και to Παντερονήσι (Ν.). Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Πάρου και από το 2001 απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στην κοινότητα Αγκαιριάς. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Δρυονήσι Πάρου

Το **Δρυονήσι** ή **Τριονήσι ** ή **Δρυός** είναι νησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο, η οποία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νησιού, στον κόλπο του Δρυού. Έχει έκταση 0,371 τ.χλμ. και υψηλότερο σημείο στα 37 μέτρα. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Πάρου και από το 2001 απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στην κοινότητα Μαρπήσσης . Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Μονή Αγίων Θεοδώρων Πάρου

Η **Μονή Αγίων Θεοδώρων** βρίσκεται προς το νότιο τμήμα της Πάρου, σε απόσταση περίπου 17 χλμ. Ν. από την Παροικιά και 6 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Αγκαιριά ενώ είναι κτισμένη σε υψόμετρο 330 μέτρα. Το μοναστήρι κτίσθηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερης μονής του 16ου-17ου αιώνα και είναι γυναικείο παλαιοημερολογίτικο. Είναι  φρουριακού τύπου με πολεμίστρες και το καθολικό του είναι σταυροειδής με τρούλο, αφιερωμένο στους Αγίους: Θεόδωρος ο Στρατηλάτης και Θεόδωρος ο Τήρων. Διαθέτει ένα διώροφο κτίριο (κελιά, ξενώνες) και διάφορα ισόγεια κτίσματα. Εορτάζει κάθε χρόνο το πρώτο Σάββατο μετά την Καθαρή Δευτέρα.

## Διοικητικά στοιχεία
Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός από το 1991 στην κοινότητα Αγκαιριάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει στην Κοινότητα Αγκαιριάς που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πάρου του Δήμου Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 20 μοναχές .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιερά Μονη Αγίων Θεοδώρων στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Θεοδωρων
Η πατρίδα (θεατρικό έργο)

***Η πατρίδα*** (), είναι θεατρικό έργο του Γερμανού θεατρικού συγγραφέα Χέρμαν Ζούντερμαν, που παρουσιάστηκε το 1893. Το έργο, επίσης γνωστό και ως ***Μάγδα*** από το όνομα της ηρωίδας, ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα δράματα του τέλους του 19ου αιώνα.

Απεικονίζει τις συγκρούσεις της Μάγδας, μιας διάσημης τραγουδίστριας της όπερας που επιστρέφει στη γενέτειρά της, μια επαρχιακή πόλη από όπου είχε φύγει στιγματισμένη, και αντιμετωπίζει το παρελθόν της.

Η επιτυχία του έργου τον 19ο αιώνα οφείλεται στο θέμα της εξέγερσης ενάντια στην πατρική τυραννία αλλά και στην ηρωίδα, που εκπροσωπεί την αντισυμβατική, συναισθηματική και γεμάτη αυτοπεποίθηση αναδυόμενη Νέα γυναίκα.

## Υπόθεση
Περήφανη και φιλόδοξη, η νεαρή Μάγδα δεν αντέχει άλλο την αυστηρά ελεγχόμενη ζωή της μικρής πόλης της και φεύγει από το σπίτι σε μια προσπάθεια χειραφέτησης από την αυστηρή πατρική εξουσία και το ασφυκτικό περιβάλλον. Στα δέκα χρόνια που έλειπε έχει καταφέρει να αναγνωρισθεί ως επιτυχημένη τραγουδίστρια της όπερας. Ωστόσο, επιστρέφοντας στην πόλη της σε μια προσπάθεια να συμφιλιωθεί με τους γονείς της, η Μάγδα συγκρούεται με τον απόστρατο αξιωματικό πατέρα της ο οποίος θέλει να την αναγκάσει, για να αποκατασταθεί το καλό όνομα της οικογένειας καθώς αποτελεί απειλή για την οικογένεια και τον γάμο της αδερφής της, να παντρευτεί τον νεανικό της έρωτα, από τον οποίο είχε αποκτήσει ένα νόθο παιδί. Αλλά η Μάγδα αρνείται γιατί ο άνδρας, που τώρα δέχεται να την παντρευτεί, πριν δέκα χρόνια την είχε εγκαταλείψει, με αποτέλεσμα ο πατέρας της να αυτοκτονήσει. 

## Διασκευές

* 1917: *Magda,* αμερικανική βουβή ταινία σε σκηνοθεσία Emile Chautard.
* 1938: *Heimat:* γερμανική ταινία σε σκηνοθεσία Carl Froelich.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικά θεατρικά έργα
Δρυός Πάρου

Ο **Δρυός** είναι παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία στις Κυκλάδες και την Πάρο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Δρυός βρίσκεται στα νοτιοανατολικά παράλια του νησιού και τον ομώνυμο κόλπο, σε υψόμετρο 20 μέτρα ενώ απέχει περίπου 23 χλμ. ΝΔ. από την Παροικιά (ή Χώρα - έδρα και λιμάνι του νησιού). Χαρακτηριστικά του χωριού είναι η γύρω πλούσια βλάστηση με αρκετά τρεχούμενα νερά και ήρεμες παραλίες. Υπήρξε το λιμάνι της Πάρου κατά την αρχαιότητα και είναι ακόμα εμφανείς οι βάσεις ανέλκυσης των πλοίων στους βράχους δίπλα στην παραλία.  

Η παραλία του χωριού αποτελείται από άμμο και βότσαλα ενώ σκιά προσφέρουν συστάδες δέντρων και μεγάλα αλμυρίκια. Δεν είναι μεγάλη σε μήκος αλλά είναι αρκετά πλατιά. Στην ανατολική άκρη της είναι ένα μικρό λιμανάκι, όπου δένουν τα καΐκια και οι ψαρόβαρκες της περιοχής και στη συνέχεια μια μικρότερη βοτσαλωτή παραλία με τα αλμυρικά να φτάνουν έως την θάλασσα.  

Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 στην κοινότητα Μαρπήσσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Μαρπήσσης που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 223 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πάρος από Δρυός σε Χρυσή Ακτή στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Γναίος Πομπήιος (ύπατος το 31 π.Χ.)

Ο **Γναίος Πομπήιος (Ρούφος)**, λατιν.: Gnaeus Pompeius (Rufus) (απεβ. το 14 μ.Χ.) ήταν ύπατος το 31 π.Χ., κατά τη μεταβατική περίοδο κατά την οποία ο Οκταβιανός, ο μελλοντικός Αύγουστος, εδραίωσε τις εξουσίες του ως *πρώτου (princeps)*.

Μέλος του πληβείου *γένους των Πομπηίων*, μπορεί να ήταν ένας από τους Πομπήιους Ρούφους, γιος του Κόιντου Πομπήιου Ρούφου, και επομένως δισεγγονός του δικτάτορα Σύλλα. 

Ως συγκλητικός, ο Γναίος Πομπήιος διορίστηκε ''αντικαταστάτης ύπατος'' (consul suffectus) για να αναπληρώσει τον Μάρκο Τίτιο, και κράτησε το αξίωμα από την 1η Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 31 π.Χ.  Ο Γναίος Πομπήιος ήταν επίσης ένας από τους *δεκαπέντε άνδρες των ιεροπραξιών* (quindecimviri sacris faciundis), ενός ιερατικού συλλόγου στον οποίο ανήκε μέχρι το τέλος του το 14 μ.Χ. 

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol II (1951)
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol III (1986)
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution* (1939)

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Ομάδα Κραϊόβα

Η **Ομάδα Κραϊόβα**, επίσης γνωστή ως **Craiova Group**, **Craiova Four** ή **C4**, είναι σχέδιο συνεργασίας τεσσάρων ευρωπαϊκών κρατών - Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα Σερβία - με σκοπό την προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης τους, καθώς και της οικονομικής, μεταφορικής και ενεργειακής συνεργασίας μεταξύ τους. Η ομάδα ξεκίνησε από μια συνάντηση κορυφής των αρχηγών των κυβερνήσεων της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Σερβίας, που πραγματοποιήθηκε στις 24 Απριλίου 2015 στην ρουμανική πόλη Κραϊόβα. Στην εναρκτήρια συνάντηση της ομάδας, ο τότε πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Βίκτορ Πόντα, ανέφερε ότι εμπνεύστηκε από την Ομάδα Βίσεγκραντ. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Ιανουαρίου 2007, ενώ η Σερβία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις ένταξης από τον Ιανουάριο του 2014. Από τον Οκτώβριο του 2017 στην συνάντηση στη Βάρνα της Βουλγαρίας, με την ένταξη της Ελλάδας, οι συναντήσεις είναι τετραμερής.

Μια από τις πρώτες πρωτοβουλίες, μετά από μια συνάντηση στο Βίντιν της Βουλγαρίας, ήταν η ενίσχυση των δικτύων τηλεπικοινωνιών στις συνοριακές περιοχές των χωρών. Άλλοι στόχοι περιλαμβάνουν την υποστήριξη της Σερβίας στην ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την κατασκευή αυτοκινητοδρόμου που συνδέει το Βουκουρέστι, τη Σόφια και το Βελιγράδι.

Στις 2 Νοεμβρίου 2018, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ, δήλωσε ότι ο πρωθυστριαρχός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, πρότεινε κοινή υποψηφιότητα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2030 από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Σερβία και την Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της συνάντησης στη Θεσσαλονίκη.

## Τρέχοντες ηγέτες

Αρχείο:Dimitar_Glavchev_2024.jpg| Βουλγαρία,Πρωθυπουργός Ντιμίταρ Γκλάβτσεφ
Αρχείο:Kyriakos_MITSOTAKIS_in_Informal_leaders'_meeting_-_June_2024_(cropped).jpg| Ελλάδα, Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης
Αρχείο:Marcel_Ciolacu,_September_2024_(cropped).jpg| Ρουμανία, Πρωθυπουργός Μαρσέλ Τσολάκου
Αρχείο:Miloš_Vučević_(53965807723).jpg| Σερβία, Πρωθυπουργός Μίλος Βούτσεβιτς


## Δείτε επίσης

* Ένταξη της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
* Frugal Four
* Inner Six
* Σκανδιναβική Αμυντική Συνεργασία (NORDEFCO)

### Άλλες ομάδες στη Νοτιοανατολική Ευρώπη

* Bucharest Nine
* Αμυντική Συνεργασία Κεντρικής Ευρώπης
* Πρωτοβουλία Κεντρικής Ευρώπης
* Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών

### Άλλα

* Ανατολικό Μπλοκ
* Κεντρική Ευρώπη
* Κομεκόν
* Ομάδα των Εννέα
* Σοβιετική Ένωση
* Σύμφωνο Ελεύθερων Πόλεων
* Συμφωνία της Βαρσοβίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διακυβερνητικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Διεθνείς πολιτικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ρουμανίας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Σερβίας
Κατηγορία:Ανατολική Ευρώπη
Ελβίρα Ντόλιναρ

Η **Ελβίρα Ντόλιναρ** (*Elvira Dolinar*, ψευδώνυμο **Ντάνιτσα**, 1870–1961) ήταν Σλοβένα συγγραφέας, φεμινίστρια και εκπαιδευτικός. Είναι περισσότερο γνωστή για το ότι έγραψε υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών στο περιοδικό *Slovenka* και θεωρείται η πρώτη Σλοβένα φεμινίστρια.

## Βιογραφία
Η Ελβίρα Ντόλιναρ γεννήθηκε το 1870 στο Κρσκο από γονείς αυστριακής και γερμανικής καταγωγής. Σπούδασε για να γίνει εκπαιδευτικός, καθώς η διδασκαλία ήταν, εκείνη την εποχή, ένα από τα μοναδικά πνευματικά επαγγέλματα στη Σλοβενία, τα οποία θεωρούνταν αποδεκτά για τις γυναίκες. Ωστόσο, αργότερα σταμάτησε να διδάσκει, αφού παντρεύτηκε. Αυτή και ο σύζυγός της είχαν τέσσερα παιδιά. Χρησιμοποιούσε το όνομα της κόρης της, Ντάνιτσα, ως ψευδώνυμο.

Η Ντόλιναρ άρχισε να ενδιαφέρεται για τα γυναικεία θέματα, ενώ σπούδαζε για να γίνει δασκάλα, γεγονός που την ενέπνευσε να γράψει άρθρα σχετικά με το θέμα, τα οποία άρθρα δημοσιεύτηκαν σε διάφορα αυστριακά περιοδικά. Το έργο της με τη μεγαλύτερη επιρροή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό *Slovenka* («Σλοβένα γυναίκα»), ένα περιοδικό που κυκλοφόρησε από το 1897 έως το 1902 και περιείχε γραπτά κυρίως από γυναίκες εκπαιδευτικούς. 

Έγραψε περισσότερα από 40 άρθρα για το περιοδικό *Slovenka* για την προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών. Με το πρώτο της άρθρο, με τίτλο «Ženska emancipacija» («Η χειραφέτηση των γυναικών»), το οποίο δημοσιεύτηκε το 1897, έγινε η πρώτη συνεργάτιδα του περιοδικού, η οποία προώθησε ρητά τα δικαιώματα των γυναικών και έκτοτε θεωρείται η πρώτη Σλοβένα φεμινίστρια

Το πιο επιδραστικό και πολυδιαβασμένο άρθρο της, με τίτλο «Svobodna ljubezen in zakon» («Δωρεάν αγάπη και γάμος»), δημοσιεύθηκε το 1900 και διακήρυξε ότι το διαζύγιο θα έπρεπε να είναι επιτρεπτό, όταν και οι δύο σύζυγοι θεωρούν τη σχέση «αφόρητη», ένα συναίσθημα που ερχόταν σε αντίθεση με τις ρωμαιοκαθολικές αξίες, που είχαν οι περισσότεροι Σλοβένοι εκείνη την εποχή. 

Δέχτηκε μεγάλη κριτική, ειδικά από τους Καθολικούς, για τις απόψεις της. Εκτός από τη δημοσιογραφία και τα κείμενα γνώμης, έγραψε και μυθιστορήματα.

Η Ελβίρα Ντόλιναρ πέθανε το 1961 στο Μπλεντ. Καθ' όλη την περίοδο κατά την οποία η Σλοβενία κυβερνήθηκε από την κομουνιστική Γιουγκοσλαβία, αρχής γενομένης από το 1945, η Ντόλιναρ και άλλα ακτιβιστικά μέλη του φεμινιστικού κινήματος καταδικάστηκαν. Μόνο από τότε που η Σλοβενία κέρδισε την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία το 1991, θεωρήθηκε ως «πρωτοπόρος της σλοβενικής φεμινιστικής σκέψης».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σλοβένοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Πρόσωπα αυστριακής καταγωγής
Κατηγορία:Πρόσωπα γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Φεμινιστές
Κόιντος Αίλιος Τούβερο (ιστορικός)

Ο **Κόιντος Αίλιος Τούβερο**, λατιν.: *Quintus Aelius Tubero* (άκμασε στα μέσα 1ου αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος νομικός και ιστορικός.

## Βιογραφία

### Καταγωγή
Ο Κόιντος εικάζεται ότι ήταν γιος του Λεύκιου Αίλιου Τούβερo και της Βισελλίας, κόρης του Γάιου Ακούλεο και της Ελβίας, και εκ μητρός εξάδελφος του ρήτορα Μ. Τ. Κικέρωνα. 

### Σταδιοδρομία
Πολέμησε για τον Γν. Πομπήιο Μάγνο στη μάχη της Φαρσάλου το 48 π.Χ., αλλά στη συνέχεια του δόθηκε χάρη από τον Ιούλιο Καίσαρα. Το 46 π.Χ. ο Tούβερo προσπάθησε ανεπιτυχώς να διώξει έναν από τους αντιπάλους του Καίσαρα, τον Κόιντο Λιγάριο, του οποίου την υπεράσπιση ανέλαβε ο Κικέρων. Αυτό τον ώθησε να εγκαταλείψει τη δημόσια σταδιοδρομία του, και συνέχισε να σπουδάζει νομικά υπό τον Aύλο Οφίλιο.

Ο Tούβερο έγραψε πολλά έργα για το δίκαιο, καθώς και μία χρονική ιστορία της Ρώμης σε τουλάχιστον 14 βιβλία, που καλύπτουν την περίοδο από την ίδρυση της πόλης μέχρι τις ημέρες του. Είναι γνωστό ότι χρησιμοποίησε τα *libri lintei* (τα λινά βιβλία ή ρολά) ως πηγή, και ο ιστορικός Λίβιος τον παραθέτει ως αναφορά.

### Οικογένεια
Ο Tούβερo νυμφεύτηκε την κόρη του νομικού Σέρβιου Σουλπίκιου Ρούφου, και ήταν πατέρας του Κόιντου Αίλιου Τούβερο και του Σέξτου Αίλιου Κάτου, υπάτων το 11 π.Χ. και το 4 μ.Χ. αντίστοιχα. Είχε επίσης μία κόρη, της οποίας γιος ήταν ο νομικός Γάιος Κάσσιος Λογγίνος, ύπατος το 30 μ.Χ.

## Αναφορές

## Πηγές
* *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]*, "  "
* Klebs, Elimar (1893), "Aelius 156", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume 1, part 1, columns 537–538.
* *[[Κλασικό λεξικό της Οξφόρδης|Κλασικό Λεξικό της Οξφόρδης]]*, "  "

Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κόιντος Αίλιος Τούβερο (ύπατος)

Ο **Κόιντος Αίλιος Τούβερο**, λατιν.: Quintus Aelius Tubero (άκμασε το 17–11 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. 

## Βιογραφία
Ήταν ένας από τους ιερείς *δεκαπέντε άνδρες των ιεροπραξιών* (quindecimviri sacris faciundis), που επέβλεπε τον εορτασμό των επαιτειακών αγώνων το 17 π.Χ. Κατείχε το αξίωμα του υπάτου το 11 π.Χ. με τον Παύλο Φάβιο Μάξιμο. Ο Ρύπκε και ο Γκλοκ χρονολογούν τον διορισμό του στον σύλλογο των ιερέων περί το 21 π.Χ.

Ήταν γιος του Κόιντου Αίλιου Τούβερο, νομικού και ιστορικού, και μίας κόρης του νομικού Σέρβιου Σουλπίκιου Ρούφου. Ο αδελφός του ήταν ο Σέξτος Αίλιος Κάτος, ύπατος το 4 μ.Χ. Η οικογένεια ανέβηκε στο βαθμό του πατρικίου από τον Αυτοκράτορα Αύγουστο. Ήταν επίσης ο εκ μητρός θείος του νομικού Γάιου Κάσσιου Λογγίνου, και πιθανώς εκ πατρός εξάδελφος (σύμφωνα με τον Σάμνερ) του διαβόητου Λεύκιου Αίλιου Σηιανού. Ο Tούβερo ήταν επίσης πιθανώς θείος της Aιλίας Παιτίνας, συζύγου του Αυτοκράτορα Κλαύδιου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Φούρνιος (ύπατος)

Ο **Γάιος Φούρνιος**, λατιν.: *Gaius Furnius*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου και ύπατος το 17 π.Χ. με συνάδελφο τον Γάιο Ιούνιο Σιλανό. 

Ήταν γιος του Γάιου Φούρνιου, ο οποίος ήταν πιστός οπαδός του Μάρκου Αντώνιου μέχρι το 31 π.Χ. Ο νεότερος Φούρνιος συμφιλίωσε επιτυχώς τον πατέρα του και τον Oκταβιανό, και ο μεγαλύτερος Φούρνιος έγινε ύπατος το 29 π.Χ.  Ο Τάκιτος αναφέρει, ότι κάποιος Φούρνιος θανατώθηκε κατά τη βασιλεία του Τιβέριου, το 26 μ.Χ., για μοιχεία με την Κλαυδία Πούλχρα, αλλά είναι αμφίβολο αν ήταν το ίδιο πρόσωπο. 

## Δείτε επίσης
* γένος Φουρνίων

## Αναφορές

* Smith, William, ed. (1870). "C. Furnius (3)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p.&nbsp;191.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Σέξτος Αίλιος Κάτος

Ο **Σέξτιος Αίλιος Κάτος**, λατιν.: *Sextus Aelius Catus*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και τακτικός ύπατος για το 4 μ.Χ. με συνάδελφο τον Γάιο Σέντιο Σατουρνίνο.  Ο Κάτος ήταν πατέρας της Aιλίας Παιτίνας, που ήταν η δεύτερη σύζυγος του Αυτοκράτορα Κλαύδιου από το 28 μ.Χ. έως περίπου το 31 μ.Χ. (όταν ο θετός αδελφός της Aίλιος Σηιανός έπεσε από την εξουσία). Το μόνο γνωστό εγγόνι του ήταν η κόρη του Αιλία, και η κόρη του Κλαύδιου Κλαυδία Αντωνία, που γεννήθηκε το 30.

Ο Κάτος πιθανώς καταγόταν από τον Σέξτο Αίλιο Παίοτ Κάτο, Κόιντου υιό, ύπατο του 198 π.Χ. και αργότερα τιμητή (censor), ή πιθανώς από τον Κόιντο Αίλιo Τούβερο, ύπατο το 11 π.Χ. Η κόρη του Aιλία Παιτίνα λέγεται ότι ανήκε στους Aιλίους Τουβήρωνες, υπονοώντας την καταγωγή από τον ύπατο του 11 π.Χ.

Εκτός από την υπατεία του, η μόνη θέση που είναι γνωστό ότι κατείχε ο Κάτος ήταν ως κυβερνήτης της Μοισίας. Αυτό βασίζεται σε μία αναφορά του Στράβωνα, ότι ο Κάτος μετέφερε 50.000 Γέτες κατά μήκος του Δούναβη, και τους εγκατέστησε στη Μοισία.  Το πότε έγινε αυτή η συνάντηση είναι αβέβαιο: ο Ρόναλντ Σάυμ εικάζει ότι ήταν είτε πραιτοριανός κυβερνήτης, κάτι που θα χρονολογούσε τη θητεία του πριν από το 4 μ.Χ., είτε υπατικός κυβερνήτης, που θα τη χρονολογούσε στα 9-11 μ.Χ. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Γάιος Σέντιος Σατουρνίνος (ύπατος το 4)

Ο **Γάιος Σέντιος Σατουρνίνος**, λατιν.: *Gaius Sentius Saturninus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, και τακτικός ύπατ''ος'' για το 4 μ.Χ. ως συνάδελφος του Σέξτου Αίλιου Κάτου.  Ήταν ο μεσαίος γιος του Γάιου Σέντιου Σατουρνίνου, υπάτου το 19 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του εξέδωσε τη *Lex Aelia Sentia*, νομοθεσία που αφορούσε την απελευθέρωση των δούλων.

Ο Σατουρνίνος, με τους αδελφούς του Γναίο Σέντιο Σατουρνίνο ύπατο το 4 μ.Χ., και Λεύκιο Σέντιο Σατουρνίνο, συνόδευσαν τον πατέρα τους, όταν ανέλαβε τον κυβερνήτη της Συρίας το διάστημα 9 έως 7 π.Χ., υπηρετώντας ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτοι]]* ή βοηθοί του. 

## Αναφορές

* Alison E. Cooley, The Cambridge Manual of Latin Epigraphy (Cambridge University Press, 2012), p. 458
* Ronald Syme, Augustan Aristocracy (Oxford Clarendon Press, 1983), p. 322 n. 74

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Γάιος Μάρκιος Κενσορίνος (ύπατος το 8 π.Χ.)

Ο **Γάιος Μάρκιος Κενσορίνος** (, απεβ. π. το 2 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που εξελέγη ύπατος το 8 π.Χ.

## Βιογραφία
Μέλος του κλάδου των πληβείων Κενσορίνων του *[[Οικογένεια των Μαρκίων|γένους των Μαρκίων]]*, ο Mάρκιος Κενσορίνος ήταν γιος του Lucius Marcius Censorinus, του υπάτου του 39 π.Χ. Διορίστηκε ως *ένας των τριών ανδρών του νομισματοκοπείου (triumvir monetalis)* κάπου γύρω στο 20 ή 19 π.Χ.  Εξελέγη ύπατος το 8 π.Χ. στο πλευρό του Γάιου Ασίνιου Γάλλου Σαλονίνου, αλλά η εκλογή του θολώθηκε από κατηγορίες για εκλογική δωροδοκία. Ο Αυτοκράτορας Αύγουστος ωστόσο αρνήθηκε να παρέμβει.  Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, πρόσφερε αναθήματα στον  (Jupiter Optimus Maximus) για την επιστροφή του Αυγούστου, που περιόδευε τότε στις επαρχίες.  Προήδρευσε επίσης της συνόδου της Συγκλήτου, που ψήφισε τη μετονομασία του μήνα *Έκτου* (Sextilis) σε Αύγουστο, προς τιμήν του Αυτοκράτορα. 

Πριν από το 11 π.Χ., ο Mάρκιος Κενσορίνος έγινε δεκτός στον σύλλογο *(collegium)* των οιωνοσκόπων (augurs).  Γύρω στο 3 π.Χ. η με κλήρωση εκλογή τον ανέδειξε σε ανθύπατο της Ασίας.  Εικάζεται ότι ήταν αργότερα ο υπατικός *[[legatus Augusti pro praetore]]* (ή αυτοκρατορικός κυβερνήτης) της Γαλατίας γύρω στο 2 μ.Χ., όπου φιλοξένησε τον Γάιο Καίσαρα κατά την παραμονή του στα δυτικά. Απεβίωσε εκείνη τη χρονιά, ενώ ήταν ακόμη κυβερνήτης της Γαλατίας. 

Ο Mάρκιος Κενσορίνος ήταν προστάτης (patron) της πόλης της Μιλήτου και στην πόλη Mύλασα του δόθηκε ο τίτλος του «σωτήρα και ιδρυτή», και κάθε χρόνο γινόταν προς τιμήν του αγώνες, που ονομάζονταν *Κενσορίνιοι* (Censorineia).   Ο ποιητής Οράτιος έγραψε μία ωδή προς τιμήν του,  και υμνήθηκε από τον Ρωμαίο ιστορικό M. Β. Πατέρκουλο ως "ανήρ από ταπεινούς ανθρώπους γεννημένος" (*vir demerendis hominibus genitus)*.  Δεν είχε γνωστά παιδιά.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
* CIL VI, 36789

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μάρκος Βινίκιος (ύπατος το 19 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Βινίκιος**, λατιν.: *Marcus Vinicius* (επίσης γράφεται *Βινούκιος*) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, ο οποίος κατείχε διάφορες θέσεις στην υπηρεσία του πρώτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα, Αυγούστου. Ο Βινίκιος ήταν ύπατος στο δεύτερο μέρος του 19 π.Χ., με συνάδελφο τον Κόιντο Λουκρήτιο Βεσπίλωνα. 

## Σταδιοδορμία
Γεννημένος ως γιος Ρωμαίου ιππέα στο Κάλες στην *Regio I* (Λάτιο και Καμπανία) της Ιταλίας, ο Βινίκιος διακρίθηκε ως *[[legatus Augusti pro praetore]]* (ή κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας) Βελγική Γαλατία το 25 π.Χ., όταν ηγήθηκε μίας επιτυχημένης εκστρατείας στη Γερμανία.  

Σε κάποιο σημείο, ο Βινίκιος μπορεί επίσης να υπηρετούσε ως κυβερνήτης της συγκλητικής επαρχίας της Αχαΐας. Μία επιγραφή από την Κόρινθο, που χρονολογείται από το 18–12 π.Χ. και τιμά τη στρατηγεία του και του -δεξιού χεριού τού Αυτοκράτορα- Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα, αποκαλύπτει ότι μία διοικητική διαίρεση της πόλης είχε ονομαστεί *Βινικία φυλή* (tribus Vinicia), προφανώς προς τιμή του Βινίκιου.  Σε αναγνώριση των υπηρεσιών του, ο Βινίκιος, ο αρχέτυπος *νέος άνθρωπος* (homo novus), διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 19 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Γάιο Σέντιο Σατουρνίνο.

Μετά την υπατεία του, στον Βινίκιο συνεχίστηκε να του ανατίθενται σημαντικές στρατιωτικές εντολές. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του Ιλλυρικού στην αρχή μίας σειράς εξεγέρσεων, που ονομάστηκαν από τις ρωμαϊκές πηγές *Παννονικός Πόλεμος* (bellum Pannonicum, 14–10 π.Χ.) μέχρι τα τέλη του 13 π.Χ., όταν ο Αύγουστος ανέθεσε την ανώτατη διοίκηση στον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.     Μία επιγραφή που βρέθηκε στο Tούσκουλον γράφει "... αντιπραίτωρ του Καίσαρα Αυγούστου στο [Ιλλυρικό· ήταν ο πρώτος που προχώρησε] πέρα από τον ποταμό Δούναβη· [οδήγησε] τον στρατό των [Δακών] και των Βασταρνών στη μάχη. έφερε τους Κοτίνους, [Oσι], . . . και Aνάρτιους [υπό την κυριαρχία του Αυτοκράτορα Καίσαρα] Aυγούστου [και του ρωμαϊκού λαού]. 

Μεταξύ 1 και 4 μ.Χ., ο Βινίκιος διοικούσε τις πέντε λεγεώνες, που στάθμευαν στη Γερμανία. Ο στρατός του πολέμησε τόσο επιτυχώς, που του απονεμήθηκε μία *τιμητική διάκριση* (ornamenta triumphalia).  

Σε όλη του τη ζωή, ο Βινίκιος φαίνεται να απολάμβανε μία στενή φιλία με τον Αυτοκράτορα: ο ιστορικός Σουητώνιος παραθέτει μία επιστολή του Aυγούστου, στην οποία μιλάει για το παιχνίδι με ζάρια με τον Βινίκιο και τον συνάδελφό του *νέο άνθρωπου* (homo novus), Πόπλιο Σίλιο Νέρβα.  

## Οικογένεια
Ο γιος του Βινικίου, Πόπλιος, ήταν ύπατος το 2 μ.Χ. Ο εγγονός και ομώνυμός του Μάρκος Βινίκιους ήταν ύπατος το 30 και σύζυγος της Ιουλίας Λιβίλλας, αδελφής του Αυτοκράτορα Καλιγούλα.

## Υστεροφημία
Προς τιμήν του πιθανώς ονομάστηκε η ρωμαϊκή φυλή Βινικία. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Ronald Syme (1939). *Η Ρωμαϊκή Επανάσταση.* Οξφόρδη: Clarendon Press.
* Ursula Vogel-Weidemann (1982). *Die Statthalter von Africa und Asia in den Jahren 14-68 n. Ο Χρ.* *: Eine Untersuchung zum Verhältnis Princeps und Senat.* Βόννη: Habelt.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Γιώργος Στάσσης

Ο **Γιώργος Στάσσης** (Αθήνα, 1974) είναι Έλληνας μηχανικός και επιχειρηματικό στέλεχος, γνωστός για τη συμβολή του στον ενεργειακό τομέα, ο οποίος από το 2019 κατέχει τη θέση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ).

## Εκπαίδευση και καριέρα
Είναι απόφοιτος Πολιτικός Μηχανικός και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (Construction Management) από το Kingston University. Έχει επίσης παρακολουθήσει προγράμματα σε κορυφαία πανεπιστήμια όπως το Harvard Business School.

Από το 2001 έως και το 2006 εργάστηκε στην Tellas Telecommunications S.A., ως μέλος της Διοικητικής Ομάδας και ως Executive Director of Strategic Projects and Procurement.

Διετέλεσε Διευθύνων Σύμβουλος της Enel Romania (2016–2019), και προηγουμένως επικεφαλής της Enel Green Power για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, με ευθύνη για χώρες όπως η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Τουρκία και η Αίγυπτος.

Κατέχει επίσης τη θέση του αντιπροέδρου του ΔΣ του Συλλόγου Ξένων Επενδυτών (Foreign Investments Council) στη Ρουμανία, είναι πρόεδρος της Επιτροπής Ενέργειας της Συνομοσπονδίας για την Ανάπτυξη της Ρουμανίας (Coalition for Romania's Development), ενώ παράλληλα συμμετέχει στο ΔΣ του ACUE (Association of Utilities), στο Board of Trustees του Αspen Institute Romania, και στο ΔΣ του Κέντρου Ενέργειας Ρουμανίας (CRE). Επίσης, έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), μέλος της Eπιτροπής Ενέργειας του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, και πρόεδρος της Επιτροπής Ενέργειας του G20Y.

## Θητεία στη ΔΕΗ
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, η ΔΕΗ έχει προχωρήσει σε ευρύ πρόγραμμα εκσυγχρονισμού και "πράσινου" μετασχηματισμού. Πραγματοποιήθηκαν επενδύσεις άνω των 7 δισεκατομμυρίων ευρώ, κυρίως σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και ψηφιακές υποδομές.

Το 2025, ανακοινώθηκε επενδυτικό σχέδιο ύψους 5,8 δισ. ευρώ για τη Δυτική Μακεδονία, με δυνατότητα επέκτασης έως τα 12 δισ. ευρώ, το οποίο προβλέπει τη δημιουργία περίπου 20.000 θέσεων εργασίας.

Ο Στάσσης έχει εκφραστεί υπέρ της ενίσχυσης της διατλαντικής συνεργασίας στον ενεργειακό τομέα και έχει συμμετάσχει σε σχετικές εκδηλώσεις όπως το συνέδριο "Geopolitics Connectivity and Energy Security - An Athens Conversation" που διοργανώθηκε από το German Marshall Fund.

Η ΔΕΗ, υπό την διεύθυνση του Γ. Στάσση, έχει χαρακτηριστεί από καινοτομία, διορατικότητα όπως και από αποτελεσματικότητα, συμβάλλοντας στον ευρύ μετασχηματισμό της σε έναν ανταγωνιστικό και βιώσιμο ενεργειακό παράγοντα, με δεδομένο ότι η ΔΕΗ ως εταιρεία ήταν προς πλήρη χρεοκοπία ήδη το 2019.

## Προσωπική ζωή
Ζει μόνιμα στην Αθήνα, είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό σημείωμα

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες