open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βούσιρις

Στην ελληνική μυθολογία ο **Βούσιρις** ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου. 

## Ο μύθος
Αναφέρεται ως γιος του θεού Ποσειδώνα και της Λυσιάνασσας ή της Λιβύης ή της Ανίφρας ή Ανίππης (κόρης ή εγγονής του Νείλου). Ο Βούσιρις ήταν σκληρός και αφιλόξενος, αφού θανάτωνε κάθε ξένο που έφθανε στο βασίλειό του. Η αφορμή ήταν το εξής γεγονός: όταν η Αίγυπτος υπέφερε κάποτε από ακαρπία επί εννέα χρόνια, έφθασε στη χώρα ο Κύπριος μάντης Φράσιος, που συμβούλεψε τον Βούσιρι να θυσιάζει κάθε χρόνο ένα ξένο στον Δία για να σταματήσει το κακό. Ο Αιγύπτιος βασιλιάς σκότωσε τότε πρώτο-πρώτο τον Φράσιο και έπειτα όλους τους ξένους που έρχονταν στην Αίγυπτο.

Στη σκληρότητα του Βούσιρι έβαλε τέλος ο Ηρακλής όταν πέρασε από την Αίγυπτο στο ταξίδι του για τον άθλο των μήλων των Εσπερίδων ή των βοδιών του Γηρυόνη. Τον συνέλαβαν τότε και τον έδεσαν καλά με πέτσινα λουριά για να τον θυσιάσουν, αλλά ο Ηρακλής έσπασε τα δεσμά του, σκότωσε τον Βούσιρι, τον γιο του Αμφιδαμαντα, και όλους τους ανθρώπους του βασιλιά.

Στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* ο Βούσιρις είναι ένας από τους 50 γιους του Αιγύπτου, που παντρεύτηκαν τις ισάριθμες Δαναΐδες. Ο Ευριπίδης και ο Επίχαρμος έγραψαν με βάση τον μύθο του Βούσιρι ομώνυμα δράματα, ενώ και ο Ισοκράτης είχε συγγράψει φερώνυμο έργο για την «ψεύτικη ιστορία του Ηρακλή και του Βούσιρι»  Με το όνομα του βασιλιά αυτού ήταν γνωστές στους αρχαίους Έλληνες πόλεις της Αιγύπτου, ενώ ο ίδιος φαίνεται προϊόν της ελληνικής μυθοπλασίας, ετυμολογούμενο από τη λέξη *[[Όσιρις]]*. Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι οι πριν από τον Ψαμμήτιχο φαραώ της Αιγύπτου «έπασχαν από *[[ξενηλασία]]*», από όπου και ο μύθος. Τη σχετική όμως με τον Ηρακλή παράδοση την αποκρούει ο Ηρόδοτος ως ανόητη.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα
Γανύκτορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γανύκτορας** (***Γανύκτωρ***) αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Γιος του βασιλιά της Χαλκίδας Αμφιδάμαντα. Ο Γανύκτορας έγινε γνωστός από τους περίφημους αγώνες που οργάνωσε στη μνήμη του πατέρα του, στους οποίους λέγεται πως διαγωνίσθηκαν στον στίχο ο Όμηρος και ο Ησίοδος: ο δεύτερος γράφει ότι το βραβείο που του έδωσαν το αφιέρωσε στις Μούσες (*`Εργα και Ημέραι*, 654 κ.ε.)
# Γιος του Φηγέα, από την Οινόη της Λοκρίδας. Ο ίδιος είχε δύο γιους, τον Άντιφο και τον Κτιμένη, και μία κόρη με άγνωστο όνομα. Κατά την παράδοση, ο ήρωας Γανύκτορας κατηγορήθηκε ότι μαζί με τον αδελφό του Αμφιφάνη σκότωσε τον Ησίοδο ως υπαίτιο αποπλανήσεως της αδελφής του ή της κόρης του και πέταξε το πτώμα του στον Ευβοϊκό Κόλπο. Ο Παυσανίας πάντως αναφέρει (Θ 31, 6) ότι οι δολοφόνοι του Ησιόδου ήταν οι δυο *γιοι* του Γανύκτορα. Οι δύο αδελφοί, για να σωθούν από την οργή των συμπολιτών τους, έφυγαν για την Κρήτη, αλλά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους πνίγηκαν ή χτυπήθηκαν με κεραυνό από τον Δία. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, κατέφυγαν στη Μολυκρία και εκεί καταδικάσθηκαν για ασέβεια. Κατά μία εκδοχή θυσιάσθηκαν *«θεοίς τοις ξενίοις»* από τον μάντη Ευρυκλή για παράβαση των θεσμών της φιλοξενίας, μετά την αποκάλυψη του εγκλήματός τους από τον σκύλο του Ησιόδου. Κατά τον Πλούταρχο (*Επτά Σοφ.Συμπ.*, 19) οι Λοκροί πέταξαν στη θάλασσα τα πτώματά τους και κατέστρεψαν το σπίτι τους.
# Ραψωδός που αναφέρει ο Νόννος στα *Διονυσιακά* (Μ 226) ότι ακολούθησε τον Διόνυσο στην εκστρατεία του στις Ινδίες και ύμνησε τους Βάκχους που έπεσαν στις μάχες.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Γανυκτορας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Εύβοιας
Άργος ο Πανόπτης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Άργος ο Πανόπτης** ήταν τερατόμορφος γίγαντας, απόγονος (όχι όμως ο γιος) του ομώνυμου ιδρυτή του Άργους, γιος του Ινάχου ή του Αγήνορα ή του Αρέστορα και της κόρης του Ασωπού ή του Ινάχου Ισμήνης. Θρυλικός φρουρός της ερωμένης του Δία Ιούς, την οποία ο Δίας είχε μεταμορφώσει σε αγελάδα για να αποφύγει τις σκηνές ζηλοτυπίας της Ήρας (κατ' άλλους η μεταμόρφωση έγινε από τη ζηλιάρα Ήρα), ο Άργος αυτός ανήκει στα ισχυρότερα και φοβερότερα τέρατα της ελληνικής μυθολογίας: ήταν γνωστός ως *πανόπτης* ή *μυριωπός* γιατί είχε εκατό μάτια διάσπαρτα σε όλο του το σώμα (σύμφωνα με άλλη εκδοχή όμως, μόνο τρία ή τέσσερα). Υποτίθεται, έτσι, ότι μόνο μερικά από τα μάτια «κοιμούνταν» σε κάθε στιγμή, ενώ πάντα θα υπήρχαν κάποια που θα έμεναν ανοικτά. Σε αγγειογραφίες εμφανίζεται ως διπρόσωπος και με σώμα γεμάτο από μάτια.

Ο Άργος ήταν υπηρέτης της Ήρας και φρουρούσε την Ιώ μετά από εντολή της. Η μεγαλύτερη υπηρεσία του στους ολύμπιους θεούς ήταν η σφαγή του χθόνιου ερπετόμορφου τέρατος, της Έχιδνας, καθώς αυτή κοιμόταν στη σπηλιά της. Τον Άργο σκότωσε, εκτελώντας διαταγή του Δία, ο θεός Ερμής με πέτρα ή ξίφος ή δηλητήριο, αφού πρώτα, μεταμφιεσμένος σε βοσκό, τον αποκοίμισε με τη μουσική του. Η Ήρα, για να τιμήσει τον άγρυπνο φύλακα, διατήρησε για πάντα τα εκατό του μάτια στην ουρά των παγωνιών, των ιερών της πουλιών. Ο θάνατος του Άργου ελευθέρωσε την Ιώ, που άρχισε να τρέχει σε όλη τη γη κεντριζόμενη από τον Οίστρο, αλογόμυγα που της έστειλε η Ήρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Κατηγορία:Γίγαντες
Ηρόδοτος ο φιλόσοφος

Ο **Ηρόδοτος** ο φιλόσοφος αναφέρεται ως μαθητής του φιλοσόφου Επίκουρου, στον οποίο και αφιερώνει την *Επιτομή της Φυσικής* του. Όπως όμως δηλώνεται στο έργο του *Περί Επικούρου*, στη συνέχεια αυτός και ο Τιμοκράτης φαίνεται πως αποσχίστηκαν από τον δάσκαλό τους. Ο Ηρόδοτος καταφέρθηκε εναντίον του, ότι δεν ήταν γνήσιος αστός, πράγμα που πιθανώς πρέσβευε και ο Τιμοκράτης.

Τα παραπάνω στοιχεία μνημονεύει ο Διογένης ο Λαέρτιος στο περί τον βίο των φιλοσόφων έργο του.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τόμ. 9ος, σελ. 371

Ηροδοτος
Βυβλίδα

Στην ελληνική μυθολογία η **Βυβλίδα** (***Βυβλίς***, ή και **Βιβλίς**) ήταν θυγατέρα του Μιλήτου, εγγονή ή δισεγγονή του Μίνωα και δίδυμη αδελφή του Καύνου. Μητέρα της Βυβλίδος ήταν η Αρεία ή η Κυανέη (κόρες του Μαιάνδρου), ή η Τραγασία (κόρη του Κελαινού), ή η Ειδοθέα (κόρη του βασιλιά της Καρίας Ευρύτου).

Η Βυβλίδα ερωτεύθηκε τον αδελφό της Καύνο. Τρομαγμένος αυτός έφυγε από τη Μίλητο και ίδρυσε στην Καρία την πόλη Καύνο. Από τη λύπη της τότε η Βυβλίδα τρελάθηκε και περιπλανιόταν σε όλη τη Μικρά Ασία, ώσπου κρεμάστηκε από μια βελανιδιά ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, τη στιγμή που έτρεχε να πέσει από ένα ψηλό βράχο για να αυτοκτονήσει την έσωσαν οι Νύμφες. Οι Νύμφες τη μεταμόρφωσαν σε ομώνυμη πηγή, από όπου κυλούσε νερό σαν τα δάκρυα της κόρης, το ***Βυβλίδος δάκρυον*** (Παυσανίας Ζ 5, 10).

Μία αντίθετη παράδοση αναφέρει ότι ο Καύνος ήταν αυτός που είχε ερωτευθεί την αδελφή του (απ' όπου και ο αρχαίος όρος *«καύνιος έρως»*), πράγμα που προκάλεσε τον απαγχονισμό της. Φαίνεται ότι ο μύθος συνδέεται με τη λατρεία της Αφροδίτης στη Μίλητο και στις αποικίες της πόλεως αυτής στην Κρήτη.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[199 Βυβλίς]]** (199 Byblis), που ανακαλύφθηκε το 1879, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Βυβλιδα
Ηρόδοτος ο Ολύνθιος

Ο **Ηρόδοτος ο Ολύνθιος** ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας γλύπτης ανδριαντοποιός. Καταγόταν από την Όλυνθο εξ ου και το προσωνύμιο. Στα έργα του παράστησε κυρίως εταίρες της αρχαιότητας όπως τη Φρύνη, την Αργεία, τη Γλυκέρα κ.ά.

Με το ίδιο επίσης όνομα και από την ίδια πόλη υπήρξε κι άλλος ανδριαντοποιός στον οποίο δεν είναι γνωστά ποια έργα αποδίδονται.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τόμ.9ος, σ.371

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ολύνθιοι
Γαράμας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Γαράμας** ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της πριγκηποπούλας της Κρήτης Ακάλλης, η οποία ήταν θυγατέρα του Μίνωα και της Πασιφάης. Η μητέρα του τον γέννησε την εποχή που ήταν εξόριστη στην Λιβύη, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος έγραψε ότι όταν έφτασε η Ακάλλη στην Αφρική ήταν ήδη έγκυος. Ο Γαράμας είχε τρεις ομοθαλείς αδελφούς, τον Μίλητο, τον Αμφίθεμι και τον Όαξο, ο πρώτος και ο τελευταίος από τους οποίους έδωσαν τα ονόματά τους σε αντίστοιχες πόλεις. Πολλές φορές ο Γαράμας ταυτίζεται με τον Αμφίθεμι (Απολλώνιος, Δ 1494 και *Σχόλια*). Στα «Λιβυκά» εξάλλου του Αγροίτου ο Γαράμας αναφέρεται ως εραστής πολλών Νυμφών και πατέρας σειράς ολόκληρης ηρώων που έδωσαν τα ονόματά τους σε αφρικανικούς λαούς όπως οι Γαράμαντες.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Γαραμας
Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
Γάρανος

Στην κλασική μυθολογία ο **Γάρανος** (*Garanus*) είναι μία αινιγματική μυθική μορφή, για την οποία δεν έχει εξακριβωθεί εάν προέρχεται από την ελληνική ή τη ρωμαϊκή-ιταλική μυθολογία. Σε έναν μύθο (Βέρριος Φλάκκος, παρά Σερβίω εις *Αινειάδα*, VIII 203) ο Γάρανος αντικαθιστά τη μορφή του Ηρακλή στην περιπέτειά του με το τέρας Κάκο. Εξάλλου έχουν ερευνηθεί οι πιθανότητες να πρόκειται: 1) Για τον Ηρακλείδη Κάρανο, τον μυθικό γενάρχη του μακεδονικού βασιλικού οίκου. 2) Για τον ιταλικό θεό *Cerus*, συγγενικό του ρωμαϊκού θεού *Genius*, που απαντάται στον ύμνο των Σαλίων και λατρευόταν από τους Ούμβρους και τους Όσκους.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδοτ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Γαρανος
Γαρανος
Γλαύκη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γλαύκη** αναφέρονται τα ακόλουθα 8 πρόσωπα:

# Θαλάσσια θεότητα που ταυτίζεται μερικώς με τον θεό-δαίμονα Γλαύκο. Εικονίζεται σε ερυθρόμορφο κρατήρα και σε κάλυμμα πυξίδας στο Βρετανικό Μουσείο.
# Γυναικεία μορφή που, σύμφωνα με αθηναϊκή παράδοση, ήταν Αμαζόνα, σύζυγος του Θησέα και μητέρα του Ιππολύτου. Πρόκειται δηλαδή για το πρόσωπο που είναι γνωστό και ως Ιππολύτη, Μελανίππη ή Αντιόπη.
# Κόρη του Κυχρέα, βασιλιά της Σαλαμίνας, μητέρα του Τελαμώνα από τον Ακταίο.
# Κόρη του Κύκνου η οποία γέννησε τον Αιαντίδη από τον Αίαντα.
# Κόρη του Δαναού και της Ατλαντείης (ή της Φοίβης). Παντρεύτηκε τον Άλκη ή Άλκι και τον σκότωσε την πρώτη νύχτα του γάμου, όπως και οι άλλες 48 Δαναΐδες.
# Μητέρα της «τρίτης Αρτέμιδας», της επονομαζομένης *`Ωπιδος*.
# Μία από τις Μελίες Νύμφες, που γεννήθηκαν από τις σταγόνες του αίματος του θεού Ουρανού.
# Κόρη του Κρέοντα, βασιλιά της Κορίνθου, όταν ζήτησαν καταφύγιο εκεί ο Ιάσονας και η Μήδεια (βλ.λ.). Με την πάροδο του χρόνου ο Ιάσονας άρχισε να βαριέται τη Μήδεια και άρχισε να βλέπει την όμορφη και πολύ νεότερη Γλαύκη (γνωστή και ως Κρέουσα). Τελικώς τη μνηστεύθηκε. Η Μήδεια τότε προσπάθησε να πείσει τον Ιάσονα να της μείνει πιστός, θυμίζοντάς του τους όρκους πίστεως που της είχε δώσει και επικαλούμενη ως μάρτυρες τους ίδιους τους θεούς. Αυτά όμως αποδείχθηκαν μάταια, οπότε η Μήδεια εκδηλώθηκε ξανά ως μάγισσα: Απέστειλε ως γαμήλιο δώρο στη Γλαύκη ένα νυφικό χιτώνα ή πέπλο, που μόλις τον φόρεσε πήρε φωτιά και την έκαψε ζωντανή. Το ίδιο έπαθε και ο πατέρας της, ο Κρέων, προσπαθώντας να τη βοηθήσει. Σύμφωνα με μεταγενέστερους μύθους, από τη Γλαύκη πήρε την ονομασία της η πηγή Γλαύκη στην Κόρινθο.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 288 Γλαύκη (288 Glauke), που ανακαλύφθηκε το 1890, πήρε το όνομά του από τη μυθική κόρη του Κρέοντα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Γλαυκη
Μεγαμήδη

Στην ελληνική μυθολογία η **Μεγαμήδη** ήταν βασίλισσα των Θεσπιών της Βοιωτίας, σύζυγος του βασιλιά των Θεσπιών Θεσπίου, γιου του βασιλιά της Αττικής Ερεχθέως. Ο Θέσπιος και η Μεγαμήδη είχαν αρκετές θυγατέρες, αλλά όχι γιους. Σε μια μάταιη προσπάθεια να αποκτήσει άρρενα απόγονο, ο Θέσπιος άρχισε να έχει και εξωσυζυγικές σχέσεις με την ανοχή της Μεγαμήδης, αλλά κατέληξε τελικώς να έχει 50 κόρες. Το πρόβλημα το έλυσε κατά κάποιο τρόπο ο ήρωας Ηρακλής, χαρίζοντάς τους τουλάχιστον πολλά αρσενικά εγγόνια. (Για περισσότερα βλ. τα λήμματα Θέσπιος, Θεσπιάδες.)

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Βοιωτίας
Κύδων

Στην κλασική μυθολογία, ο **Κύδωνας** (***Κύδων***) ήταν γιος της Ακάλλης και του θεού Ερμή. Επομένως ο Κύδων ήταν εγγονός του Μίνωα ή της Κρήτης. Ο Κύδων έχτισε την πόλη Κυδωνία από το όνομά του, στη δυτική Κρήτη (τα σημερινά Χανιά). Οι Τεγεάτες υπεστήριζαν ότι ο Κύδων ήταν γιος του Τεγεάτη, που είχε μεταναστεύσει στην Κρήτη με ομάδα συμπολιτών του.

Ο Κύδωνας έγινε βασιλιάς στην πόλη του και είχε μία κόρη, την Ευλιμένη. Την είχε αρραβωνιάσει με τον Άπτερο, αλλά η Ευλιμένη διατηρούσε κρυφή ερωτική σχέση με τον Λύκαστο. Ο Κύδων βρέθηκε κάποτε σε δυσχερή θέση εξαιτίας επαναστάσεων των γειτονικών του πόλεων. Ρώτησε ένα μαντείο σχετικά και έλαβε την απάντηση ότι έπρεπε να θυσιάσει μία παρθένα στους ήρωες της χώρας. Τραβήχθηκε κλήρος για τον σκοπό αυτό και έπεσε στην Ευλιμένη. Τότε ο Λύκαστος, για να γλιτώσει την αγαπημένη του, απεκάλυψε στον Κύδωνα τη σχέση του με τη θυγατέρα του. Ο λαός αποφάνθηκε ότι η Ευλιμένη άξιζε ακόμα περισσότερο τον θάνατο. Ο Κύδων έσφαξε τότε την Ευλιμένη, άνοιξε την κοιλιά της και διεπίστωσε ότι πραγματικά ήταν έγκυος. 

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Παιδιά του Ερμή
Κυδωνας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κρήτης
Πυρίας

Στην κλασική μυθολογία ο **Πυρίας** ήταν ένας πλοηγός από την Ιθάκη. Ο Πυρίας ευσπλαγχνίσθηκε ένα γέρο, αιχμάλωτο πειρατών, ο οποίος μέσα σε αμφορείς μετέφερε κουκουνάρια, και τον φιλοξένησε για κάποιες ημέρες στο σπίτι του. Μετά, ο γέρος έφυγε και άφησε τους αμφορείς στον Πυρία. Λίγο καιρό αργότερα, διαπιστώθηκε ότι κάτω από τα κουκουνάρια υπήρχαν κοσμήματα και πολύτιμοι λίθοι. Ο Πυρίας τότε, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, θυσίασε ένα βόδι για τον άγνωστο ευεργέτη του.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ιθάκης
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Φόρβαντας

Με το όνομα **Φόρβαντας** ή **Φόρβας** είναι γνωστά 5 πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.

# Θεσσαλός, γιος του Λαπίθη και της Ορσινόμης και αδελφός του Περίφαντα. Εγκαταστάθηκε στην Αχαική πόλη Ώλενο, πατέρας της Διογένειας που παντρεύτηκε τον Αλέκτωρα.
#Αργείος, εγγονός του Φορωνέα, γιος του Άργου και αδελφός του Πείρασου. Γιος του ήταν ο Τρίοπας και εγγονοί του ο Αγήνωρας και ο Ίασος. 
# Γιος του Ήλιου και πατέρας της Αμβρακίας.
# Αργείος, γιος του βασιλιά του Άργους Κρίασου και της Μελανθώς ή Μελάνθης, αδελφός του Ερευθαλίωνα και της Κλεόβοιας. Σύζυγός του ήταν η Εύβοια κόρη του Ασωπού, παιδιά του οι Τρίοπας, Αρέστορας και η Προνόη.
# Ένας από τους Πάνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Κατηγορία:Αρχαία Αχαΐα
Ηρόδοτος (ιατρός)

Ο **Ηρόδοτος ο ιατρός**, επίσης και φιλόσοφος, έζησε στην εποχή των Φλαβίων Αυτοκρατόρων στην αρχαία Ρώμη (τον 1ο αιώνα μ.Χ.). Υπήρξε μαθητής του περίφημου Αγαθίνου, ιατρού στον οποίο και ο Ηρόδοτος αφιέρωσε το σπουδαίο του έργο «Περί σφυγμών».

Σημαντικά επίσης έργα του ήταν «Ιατρός», το «Περί βοηθημάτων», το οποίο και υποδιαιρείται σε «Περί κενουμένων βοηθημάτων» και «Περί πονουμένων βοηθημάτων», καθώς και το «Περί των έξωθεν προσπιπτόντων». Άλλο περισπούδαστο έργο του είναι η «Διάγνωσις περί των οξέων και χρονίων νοσημάτων».

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμος 9ος, σελ. 371

Ηροδοτος
Ηροδοτος
Ράκιος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ράκιος** ήταν ήρωας της Κρήτης, που πήρε ως σύζυγό του την κόρη του μάντη Τειρεσία, τη μάντισσα Μαντώ, όταν εκείνη πήγε κατά διαταγή του θεού Απόλλωνα στην Κλάρο ή στην Κολοφώνα της Μικράς Ασίας. Ο Ράκιος ήταν αρχηγός των Κρητών που είχαν εγκατασταθεί εκεί.

Ο Ράκιος και η Μαντώ απέκτησαν ένα παιδί, τον κορυφαίο μάντη Μόψο. Ωστόσο, ως σύζυγος της Μαντώς αναφέρεται, εκτός από τον Ράκιο, και κάποιος Ζωγραίος, πιθανώς Κορίνθιος. Μια άλλη παράδοση τέλος αναφέρει ότι η Μαντώ γέννησε τον Μόψο από τον ίδιο τον Απόλλωνα.

Σύμφωνα με μάλλον τοπικό θρύλο, ο Ράκιος είχε και μία κόρη, την Παμφυλία, ηρωίδα που έδωσε το όνομά της στην ομώνυμη περιοχή της Μικράς Ασίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Φελίξ Λαμέχ

Ο **Φελίξ Σεμλά Λαμέχ** ή **Λαμές** (, 1894 – 1962) ήταν Γάλλος μετεωρολόγος και αστρονόμος-σεληνογράφος.

Ο Λαμέχ γεννήθηκε στην Τυνησία και σπούδασε Μετεωρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα, όπου συνέβαλε στην πρώτη ουσιαστική προσπάθεια για την ανάπτυξη και διάδοση της ερασιτεχνικής Αστρονομίας στον ελληνικό χώρο, με την εκεί «Αστρονομική Εταιρεία της Ελλάδος εν Κερκύρα», της οποίας κατασκεύασε το αστεροσκοπείο το 1927. Υπήρξε δάσκαλος του μεγάλου Έλληνα παρατηρησιακού αστρονόμου Ιωάννη Φωκά. Αργότερα έφυγε από την Ελλάδα και ίδρυσε αστεροσκοπεία στη Γαλλία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Ο Λαμέχ συνέταξε αρκετούς χάρτες της Σελήνης και δημοσίευσε αρκετές ερευνητικές εργασίες Αστρονομίας στο γαλλικό περιοδικό *Ciel et Terre*.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο κρατήρας Λαμέχ (Lamèch) στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης πήρε το όνομά του από τον Φελίξ Σ. Λαμέχ ενώ ακόμα αυτός βρισκόταν στη ζωή (1935).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μετεωρολόγοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Σεληνογράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ταφίοι

Οι **Ταφίοι** ή **Τηλεβόες** ήταν, πιθανώς μυθικός, ελληνικός λαός που αναφέρεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια και ανήκαν σε μια φυλή Ακαρνάνων.

Σύμφωνα με τον Όμηρο, η Αθηνά μιλάει στον Τηλέμαχο και του λέει ότι η ίδια είχε μεταμφιεστεί σε Ταφιώτη. Η Αθηνά του μιλάει για κάποιο Ταφίο *Μέντη* που έκανε εμπόριο χαλκού και σιδήρου και είχε δεσμό φιλοξενίας με τον πατέρα του Οδυσσέα. Οι Ταφίοι μιλούσαν ελληνικά, ήταν φημισμένοι κωπηλάτες όπως οι Φαίακες και έκαναν θαλάσσιο εμπόριο με άλλες πόλεις λιμάνια. 
Ο Απολλόδωρος μας αναφέρει έναν άλλον μύθο για τους Ταφίους  για τους οποίους μάλιστα αναφέρει ότι ζούσαν σε νησιά, κάποτε ο Αμφιτρύων πολιόρκησε την πόλη όταν βασιλιάς της ήταν ο Πτερέλαος, γιος του Τάφιου. Ο Πτερέλαος είχε μια κόρη την Κομαιθώ η οποία όμως τον πρόδωσε αφού ερωτεύθηκε τον Αμφιτρύωνα και με την βοήθειά της κατέλαβε την πόλη και μετά την σκότωσε για την προδοσία της.

Ο Απολλώνιος έγραψε ότι οι Ταφίοι ή Τηλεβόες έκλεψαν τα βόδια του βασιλιά των Μυκηνών Ηλεκτρύωνα και σκότωσαν τους γιους του οι οποίοι ήταν και αδελφοί της Αλκμήνης. Ο άντρας της Αλκμήνης Αμφιτρύωνας αποφάσισε να τους τιμωρήσει, λεηλάτησε τα χωριά τους με την βοήθεια Βοιωτών, Λοκρών και Φωκιαίων.

Ταφίοι ήταν επίσης οι πρώτοι κάτοικοι της Κεφαλλονιάς. Τάφος λέγεται αλλιώς το Μεγανήσι, μια νησίδα νοτιοανατολικά της Λευκάδας, η οποία τον καιρό του Στράβωνα λεγότανε Ταφιάς και ανήκε στις λεγόμενες Ταφίους Νήσους. Οι άλλες Ταφίοι νήσοι ήταν τα υπόλοιπα νησιά μεταξύ Ακαρνανίας και Λευκάδας, όπως ο Κάλαμος (παλαιότερα Κάρνος), ο Καστός, η Άτοκος και το Αρκούδι. Μετά την ήττα τους από τον Κέφαλλο, οι Ταφίοι λέγεται ότι εγκατέλειψαν τις Εχινάδες και αποίκησαν το Κάπρι και την Καμπανία.

## Πηγές
**Η Αρχαϊκή Ελλάδα, από τον Όμηρο ως τον Αισχύλο*, Claude Mosse, μετάφραση Στρατή Πασχάλη,  Αθήνα 1991, Έκδοση Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, σελίδα 84, ISBN 960-250-046-8
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πειρατές
Κατηγορία:Ταφίοι
Ελιά Ηρακλείου

Η **Ελιά**, επισήμως γνωστή ως **Ελαία**, είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος.

## Γενικά στοιχεία
Η Ελιά είναι κτισμένη σε λόφο με πανοραμική θέα, σε υψόμετρο 226 μέτρων ενώ απέχει 12 χλμ. ΝΑ. από το Ηράκλειο και περίπου 12 χλμ. ΝΔ. (μέσω Καρτερού) από τις Γούρνες (έδρα του δήμου). Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και ειδικότερα η ελαιοκομία αλλά και η κτηνοτροφία . Παράγονται επίσης κρασί, σταφίδα και είναι επίσης ανεπτυγμένη η ορνιθοκομία. Συνδέεται με το  Ηράκλειο  με ασφαλτόστρωτο δρόμο, που είναι 15 χιλιόμετρα. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Επιπλέον στο παραδοσιακό χωριό λειτουργούν καφενεία και δύο ταβέρνες. Στην Ελιά υπάρχουν δύο εκκλησίες που βρίσκονται στην πλατεία του χωριού, ο Άγιος Παντελεήμονας και η Παναγία, όπως και πολλά εκκλησάκια περιφερειακά του χωριού.

Στο χωριό Ελιά Ηρακλείου είχε εγκατασταθεί μετά την απόσυρση του από την ενεργό δράση ο Ευγένιος Γκέραρντ, ιστορικός προπονητής του Ο.Φ.Η. Έκτοτε, υπήρξε μόνιμος κάτοικος του χωριού μέχρι το θάνατο του.

Επιπλέον σε αυτό το χωριό υπάρχει ένα ελαιουργείο, φροντιστήριο ξένων γλωσσών και ωδείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Αναφέρεται το 1583 ως *Elia* και *Glia* με 346 κατοίκους. Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούσαν πολλοί  Τούρκοι. Δεν έχει εξακριβωθεί αν έχει σχέση με την αρχαία κρητική πόλη Ελαία, την οποία μερικοί τοποθετούν στη Δυτική Κρήτη. Το 1866 ισχυρό τουρκικό σώμα κατόρθωσε να εισχωρήσει μέσα στο  χωριό και να πάρει πολλά πράγματα των κατοίκων. Όμως πριν αποκτήσουν τη λεία τους χτυπήθηκαν από επαναστάτες και σκοτώθηκαν 25 άτομα.

Στη θέση Αρτσά, μεταξύ Κάτω Βάθειας και Ελιάς, ανακάλυψε ο  Ξανθουδίδης το 1903 ένα λαξευτό τάφο που χρονολογείται από την Ύστερομινωική εποχή ο οποίος περιείχε δύο πήλινες λάρνακες με  μήκος 1,20 μέτρα με τους σκελετούς διατηρημένους σε καλή κατάσταση στην αρχική θέση, με συμπτυγμένους τους μηρούς και τις  κνήμες (*sepoltura   accovachiata*). Έτσι, αποδείχτηκε ότι την εποχή εκείνη τους νεκρούς τους έθαβαν σε συνεσταλμένη θέση με κεκαμμένα τα κάτω άκρα.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925, γραμμένη ως *Εληά*, να ορίζεται έδρα ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Ελαία. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997  αποσπάστηκε από την κοινότητα Επάνω Βαθείας και προσαρτήθηκε στο τότε δήμο Γουβών.

## Αθλητισμός
Ο *Αθλητικός Όμιλος Ελιάς «ο Ρωμανός»* εκπροσωπεί το χωριό στο ποδόσφαιρο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και αποτελεί τη συνέχεια του πρώτου ποδοσφαιρικού συλλόγου της Ελιάς, *«Αλκιμέδων Ελιάς»*, που ιδρύθηκε το 1959 και αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ το 1960 με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 850. Συμμετέχει στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και έδρα του αποτελεί το ποδοσφαιρικό γήπεδο του χωριού, το Δημοτικό Γήπεδο Ελιάς.

## Φωτοθήκη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Η Ελιά στον ιστότοπο του Δήμου Γουβών.
* Η Ελιά στην ιστοσελίδα Τουρισμού Πολιτισμού του Δήμου Χερσονήσου (ανακτήθηκε 1η Μάη 2019)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Γουβών
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Λαπίθης

Ο **Λαπίθης** ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.

Ο Λαπίθης ήταν επώνυμος, γενάρχης και 1ος μυθικός βασιλιάς των Λαπίθων αρχαίου ελληνικού φύλλου της Θεσσαλίας. Ήταν γιος της Στίλβης και του Απόλλωνα, ανηψιός του Υψέα, εγγονός του Πηνειού , επώνυμου του ποταμού, και της νύμφης Κρέουσας, αδελφός του ήταν ο Κένταυρος. Ήταν πατέρας της Διομήδης συζύγου του Αμύκλα και των Αυγεία και Άκτωρα .

## Πηγές


Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Λαπίθων
Ρίτσαρντ Μπερνς

Ο **Ρίτσαρντ Μπερνς** (*Richard Alexander Burns*, 17 Ιανουαρίου 1971 – 25 Νοεμβρίου 2005) ήταν Άγγλος επαγγελματίας οδηγός.

Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1971 στο Ρέντινγκ (Μπερκσάιρ) που βρίσκεται στην Μ.Βρετανία. Οι πρώτες προσπάθειες να οδηγήσει αυτοκίνητο έγιναν όταν ήταν μόλις σε ηλικία οκτώ χρονών. Μόλις «άγγιξε» την ηλικία των δεκαπέντε γράφτηκε σε σχολή οδηγών στην Ουαλία όπου και ξεκίνησε την εκπαίδευση του στους δρόμους που ακόμα και σήμερα φιλοξενούν ένα μεγάλο μέρος του RAC (Royal Automobile Club). Ανήλικος ακόμα έλαβε μέρος στα πρώτα ράλι με μια Talbot Sunbeam to 1988. Κατά την διάρκεια που αγωνιζόταν επαρακολούθητο από τον ειδικό σε τέτοιου είδος διαδρομές Ντέιβιντ Γουίλιαμς. Χάρη σε αυτόν ο Μπερκς προσελήφθη από την Peugeot και το 1990 κατάφερε να νικήσει για πρώτη του φορά σε μεγάλη διοργάνωση της Peugeot για οχήματα μεγάλου τουρισμού.

## Πρώτη μεγάλη διοργάνωση
Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση που έλαβε μέρος ήταν το 1990 στο RAC. Τερμάτισε 26ος με ένα Peugeot 309 GTI. Τον επόμενο χρόνο, (1991) τερμάτισε 16ος έχοντας στη θέση του συνοδηγού τον Ρόμπερτ Ριντ, ο οποίος έμελε να γίνει ο πιο πιστός συνοδηγός του.

## Η αρχή της καριέρας του
260px|thumb|right|Ο Ρίτσαρντ Μπέρνς στο Σουμπαρού του.

Το 1992 ο Μπερνς πήρε μεταγραφή για την Subaru όπου και κέρδισε το εθνικό πρωτάθλημα ράλι στο τιμόνι ενός Subaru Legacy. Το όνειρο του Μπερνς ήταν να πάρει την θέση του μεγάλου οδηγού της Subaru Κόλιν Μακ Ρέι. Το 1993 ο Ριτσαρντ μετά από άρνηση του Κόλιν Μακ Ρέι να κατέβει στο Βρετανικό πρωτάθλημα πήρε την 1η θέση για την ιαπωνική εταιρεία. Τον ίδιο χρόνο διεκδίκησε και την πρωτιά στο πρωτάθλημα RAC, πλην όμως τερμάτισε 7ος. Επίσης τερμάτισε 3ος στο πρωτάθλημα Ασίας-Ειρηνικού και 5ος στο Σαφάρι της Κένυας το 1994. Το 1995 και για πρώτη φορά απολαμβάνει την αίσθηση του βάθρου καθώς τερματίζει 3ος στο RAC και 9ος στη κατάταξη των οδηγών. Τη χρονιά του 1996, η Mitsubishi έκλεισε τον μεγάλο οδηγό και το ζευγάρι, αυτού και του συνοδηγού του, πρωτοεμφανίστηκε με ένα Mitsubishi Lancer EVO III στο ράλι Ινδονησίας. Το 1997 άλλαξε αυτοκίνητο και άρχισε να αγωνίζεται με ένα Mitsubishi Carisma GT.

## Οι πρώτες μεγάλες επιτυχίες και η χρυσή πορεία

## Ο θάνατός του

Ο θάνατος του Μπερνς δεν ήταν ένα ξαφνικό γεγονός, αφού εθεωρείτο αναμενόμενος, ιδίως μετά την τελευταία εξέλιξη της υγείας του στις αρχές του φθινοπώρου του 2005. Νοσηλευόταν από το Νοέμβριο του 2003. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2001 έπασχε σύμφωνα με ειδικούς από μία σπάνια μορφή καρκίνου του εγκεφάλου, που ονομάζεται αστροκύττωμα. Επίσης, όπως είχε αναφερθεί, δεν υπήρχαν πολλές πιθανότητες για καλυτέρευση της υγείας του, αφού όσοι ξεπέρασαν το εμπόδιο αυτής της ασθένειας είναι εκπληκτικά πολύ λίγοι. Τις τελευταίες μέρες του, τις πέρασε σε εξειδικευμένη κλινική, πλην όμως δεν είχε επαφή με το περιβάλλον, αφού είχε πέσει σε κώμα. Ο θάνατός του ήρθε το απόγευμα της 25ης Νοεμβρίου στην συγκεκριμένη καρκινολογική κλινική του Ρίντινγκ. Στάθηκαν στο πλευρό του πολλοί συγγενείς και φίλοι, καθώς και η αγαπημένη του Ζωή που ήταν πάντα δίπλα του από το φθινόπωρο του 2003 και μετά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Γουίλιαμ Φίχτνερ

Ο **Γουίλιαμ Έντουαρτ "Μπιλ" Φίχτνερ** (*William Edward "Bill" Fichtner, Jr.*, 27 Νοεμβρίου 1956) είναι Αμερικανός ηθοποιός, επίσης γνωστός και ως *Bill Fichtner*.

## Βιογραφία
### Νεαρή Ηλικία
Ο Φίχτνερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, με καταγωγή από τη Γερμανία. Αποφοίτισε από το *State University of New York at Brockport* με *Bachelor of Arts* στην ποινική δικαιοσύνη το 1978, κατόπιν αποφάσισε να σπουδάσει στο *American Academy of Dramatic Arts* της Νέας Υόρκης.

### Καριέρα
Ο Φίχτνερ ξεκίνησε την καριέρα του με την τηλεοπτική σειρά "*As the World Turns*" το 1987. Ωστόσο, έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές γνωστές αμερικάνικες ταινίες:  *Αρμαγεδδών*, *Μαύρο Γεράκι: Η Κατάρριψη* και *[[Crash (ταινία 2004)|Crash]]*. Για την τελευταία, μάλιστα,  βραβεύτηκε,  με το βραβείο "Καλύτερης Συνολικής Ερμηνείας", μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του καστ,  στα *Screen Actors Guild* και *Broadcast Film Critics Choice*. Το 2005, ο Φίχτνερ πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά *Invasion*. Το 2006 ο Φίχτνερ επιλέχθηκε για τον ρόλο του Πράκτορα *Alexander Mahone* στην αμερικανική σειρά Prison Break.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* William Fichtner at the official Contact movie website
* Random Roles at the Onion A.V. Club

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Σωτήρης Λυμπερόπουλος

Ο **Σωτήρης Λυμπερόπουλος** (29 Ιουνίου 1977) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα για την ομάδα της Καλλιθέας.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1977 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική ομάδα Νίκη Πλάτης και στη συνέχεια στην Εράνη Φιλιατρών μαζί με τον ξάδερφό του Νίκο. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Καλαμάτα και παράλληλα αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων. Με την Καλαμάτα έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 14 Ιανουαρίου 1996, εναντίον του Απόλλωνα Αθηνών στη Ριζούπολη.

Ακολούθησε μια σειρά από μεταγραφές σε πολλές ομάδες. Ο Εθνικός Πειραιώς, η ΑΕΚ, η βελγική Λα Λουβιέρ, ο Άρης Θεσσαλονίκης, ο Ακράτητος και η Καστοριά.

Από το καλοκαίρι του 2007 έως και το καλοκαίρι του 2013, για έξι περιόδους, αγωνίστηκε στη Skoda Ξάνθη. Συνολικά έχει αγωνιστεί σε 188 αγώνες πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής, από τους οποίους σχεδόν οι μισοί είναι με την ακριτική ομάδα, ενώ 21 έχει με τον Άρη. Από τον Αύγουστο του 2013 ανήκει στην Καλλιθέα που συμμετέχει στη Β' Εθνική κατηγορία.

### Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε μέλος των εθνικών ομάδων Παίδων (έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων στην Κατερίνη το 1995, κατακτώντας την τρίτη θέση κι έχοντας 22 συνολικά συμμετοχές), Νέων (32 συμμετοχές) και Ελπίδων, με την οποία έλαβε μέρος στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας, έχοντας συνολικά 18 συμμετοχές, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε την τρίτη θέση στους Μεσογειακούς αγώνες στο Μπάρι.

## Πηγές

* Εθνοσπόρ, 3-9-2007, σελ. 80.
* εφημερίδα "Τα Νέα" (28-1-2008), σελ. 32.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καστοριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Φίλιστος

Ο **Φίλιστος** (περ. 430 π.Χ. - 356 π.Χ.) ήταν ιστορικός από τις Συρακούσες, ο οποίος διακρίθηκε και ως πολιτικός και στρατηγός. Είναι γνωστός για το έργο του *Σικελικά* στο οποίο εξιστορεί την ιστορία του Ελληνισμού της Δύσης.

## Βίος
Σε νεαρή ηλικία υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της εκστρατείας των Αθηναίων στη Σικελία (415 - 413). Το 405 βοήθησε τον Διονύσιο Α' να καταλάβει την εξουσία και υπήρξε ο κύριος σύμβουλός του. Γνώρισε όμως και τη δυσμένειά του, γεγονός που είχε ως συνέπεια να εξοριστεί και να καταφύγει στην Ήπειρο. Αργότερα ανακλήθηκε από τον Διονύσιο Β' να διαδραμάτίσει ενεργό ρόλο στη διαμάχη του με τον Δίωνα, στην εξορία του οποίου ο Φίλιστος συνέβαλε (356). Στην εκστρατεία που ο Δίων οργάνωσε εναντίον του Διονυσίου, ο Φίλιστος, που κατείχε σημαντικό αξίωμα, δεν μπόρεσε να εμποδίσει την απόβαση του αντιπάλου του τυράννου στη Σικελία (357). Τον επόμενο χρόνο νικήθηκε σε ναυμαχία και λίγο αργότερα αυτοκτόνησε.

## Το έργο του
Το ιστορικό του έργο *[[Σικελικά]]* σε 13 βιβλία (από τα οποία σώζονται λιγοστά αποσπάσματα), ο Φίλιστος το έγραψε σε μεγάλο μέρος κατά την περίοδο της εξορίας του στην Ήπειρο. Τα πρώτα επτά βιβλία, δηλαδή το πρώτο μέρος, που ίσως να αποτελούσε και ξεχωριστό έργο, περιλάμβανε την ιστορία της Σικελίας από τις αρχές ως το 406 π.Χ. Το δεύτερο μέρος σε έξι βιβλία διαπραγματευόταν τα σύγχρονα με τον ιστορικό γεγόνοτα από τον Διονύσιο Α' ως τα πρώτα χρόνια του Διονυσίου Β' (367 - 363). 

Το έργο του Φίλιστου κέρδισε την κοινή εκτίμηση κατά την αρχαιότητα, στάθηκε μάλιστα το μόνο ιστορικό έργο που ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μαζί του κατά την εκστρατεία του. Υπήρξε βασική πηγή για τους μεταγενέστερους ιστορικούς και μάλιστα για τον Τίμαιο και τον Έφορο, καθώς ο Φίλιστος είναι ο κυριότερος ιστορικός που ασχολήθηκε με τον Ελληνισμό της Δύσης και μάλιστα με ιδιαίτερη αξία, αφού είχε πολιτική πείρα και άμεση γνώση για πολλά από τα γεγονότα που αφηγήθηκε. Πρότυπό του θεωρείται ότι είχε τον Θουκυδίδη, κυρίως ως προς τη μέθοδο διαπραγμάτευσης και ότι ήταν αντίθετος στο δραματικό τρόπο αφήγησης άλλων ιστορικών. Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς πίστευε ότι η σύνθεση του έργου είχε πολλά ελαττώματα και ότι ο Φίλιστος, τον οποίο δεν συμπαθούσε καθόλου, μιμήθηκε άσχημα τον Θουκυδίδη, ενώ αντίθετα ο Κικέρων τον επαίνεσε και τον χαρακτήρισε "σχεδόν μικρογραφία του Θουκυδίδη". Γενικά τα *Σικελικά* του Φίλιστου φαίνεται ότι ήταν όχι μόνο η πιο βασική πηγή για την περίοδο που διαπραγματεύθηκε, αλλά και ιστορικό έργο ιδιαίτερα σημαντικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Γεδεωνίτες

thumb|155px|right|To έμβλημα των Γεδεωνιτών
Οι **Γεδεωνίτες** ή **Φίλοι της Αγίας Γραφής** (αγγλ.: *Gideons International*) είναι ένας αιρετικός χριστιανικός σύνδεσμος, που ιδρύθηκε το 1899 στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ και δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 180 χώρες. Η βασική δραστηριότητα τους είναι δωρεάν διανομή αντιτύπων της Καινής Διαθήκης και της Αγίας Γραφής, την οποία διαμοιράζουν σε πάνω από 80 γλώσσες. Συνηθίζουν να τοποθετούν ή να διανέμουν Βίβλους σε ξενοδοχεία, ξενώνες, νοσοκομεία, οίκους ευγηρίας, ποινικά ιδρύματα, στρατόπεδα, σχολεία και πανεπιστήμια. Το όνομά τους το έχουν πάρει από τον Γεδεών της Αγίας Γραφής.

thumb|185px|right|Γεδεωνίτης τοποθετεί μία Αγία Γραφή σε δωμάτιο ξενοδοχείου
Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται από τον Μάρτιο του 1953 με πρωτεργάτη τον Μιλτιάδη Αγγελάτο από την Ελεύθερη Ευαγγελική Εκκλησίακαι επεκτάθηκε ώστε και αλλά μέλη από διάφορες Εκκλησίες συμμετέχουν στο έργο αυτό. Αρχικά διαμοίραζαν αντίτυπα της Νεοελληνικής Μετάφρασης. Σήμερα διαμοιράζουν και άλλες σύγχρονες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Χριστιανικές οργανώσεις
Κατηγορία:Διεθνείς μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Τριαντάφυλλο στο στήθος

***Τριαντάφυλλο στο στήθος*** (πρωτότυπος τίτλος *The Rose Tattoo*, δηλ. τατουάζ που εικονίζει τριαντάφυλλο) είναι ο τίτλος ενός θεατρικού έργου του Τενεσί Ουίλιαμς. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ το 1951, ενώ έγινε και κινηματογραφική ταινία το 1955 με τον ίδιο τίτλο και με πρωταγωνιστές την Άννα Μανιάνι (Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου) και τον Μπαρτ Λάνκαστερ. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1956 από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν. 

## Περίληψη του έργου
Το έργο τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του '50 και διηγείται την ιστορία της Σεραφίνα ντέλλε Ρόζε, μιας Ιταλοαμερικανίδας χήρας στη συνοικία των Ιταλών μεταναστών στη Λουιζιάνα της Αμερικής. Απλή, αλλά γεμάτη συναισθήματα, αποτραβιέται ωστόσο οικειοθελώς από τον έξω κόσμο μετά τον θάνατο του αγαπημένου της συζύγου και ορκίζεται πίστη στη μνήμη του και εγκράτεια, παρά την πληθωρικότητά της. Δουλεύει ως μοδίστρα, ενώ την ίδια συμπεριφορά και τρόπο ζωής επιβάλλει και στην κόρη της, τη δεκαπεντάχρονη Ρόζα. Ωστόσο, η Ρόζα είναι ερωτευμένη με έναν ναύτη, τον Τζακ Χάντερ, ο οποίος γνωρίζει τη μητέρα της και υπόσχεται ότι οι σκοποί του για την κόρη της είναι αγνοί. 

Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν στη ζωή της Σεραφίνας εμφανίζεται ένας άγνωστος άντρας, ο Αλβάρο Μαντζακαβάλλο, οδηγός φορτηγού, με το ίδιο τατουάζ, σαν του άντρα της, ένα "τριαντάφυλλο στο στήθος". Η Σεραφίνα αντιστέκεται στις επιθυμίες της σάρκας, αλλά τελικά υποκύπτει όταν μαθαίνει πως ο μακαρίτης άνδρας της την απατούσε με την Εστέλλα Χοχενγκάρντεν. 

## Το έργο και η προσωπική ζωή του συγγραφέα
Ο Τενεσί Ουίλιαμς έγραψε το έργο αυτό κατά τη διάρκεια της πολύχρονης σχέσης του με τον Ιταλό μετανάστη Φρανκ Μέρλο κι είναι το μόνο του έργο με ευτυχή κατάληξη. Το έργο περιέχει πολλές προσωπικές νύξεις: ο Μέρλο ήταν οδηγός φορτηγού πριν εγκατασταθεί στο σπίτι του συγγραφέα, ενώ ακόμα υπάρχει κι η αφιέρωση «Στον Φρανκ, σε ανταπόδοση για τη Σικελία». 

## Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
Η πρώτη παραγωγή του έργου από το Εθνικό Θέατρο έκανε πρεμιέρα στις 8 Απριλίου 1971 σε μετάφραση Καίτης Ασπρέα-Σάγια και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Μέλη του θιάσου ήταν οι Μαίρη Αρώνη, Φωτεινή Μανέτα, Βάντα Καρακατσάνη, Ελένη Χαλκούση, Ευαγγελία Σαμιωτάκη, Ελένη Ζαφειρίου, Παντελής Ζερβός και Κάκια Παναγιώτου. 

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών παραστάσεων του έργου "Τριαντάφυλλο Στο Στήθος".

Κατάλογος Ελληνίδων ηθοποιών που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της Σεραφίνα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Τενεσί Ουίλιαμς
Τζουλιάνα της Ολλανδίας

Η **Γιουλιάνα της Ολλανδίας**, ή εξελληνισμένα **Ιουλιανή της Ολλανδίας** (ολλανδικά: *Juliana van Oranje-Nassau*, 30 Απριλίου 1909 - 20 Μαρτίου 2004), από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν βασίλισσα της Ολλανδίας (1948-1980).

## Βιογραφία
Η *Ιουλιανή Λουίζα Έμμα Μαρία Βιλελμίνη* γεννήθηκε στη Χάγη, κόρη και διάδοχος της Βιλελμίνης της Ολλανδίας και του Ερρίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Το 1937 παντρεύτηκε τον Γερμανό Βερνάρδο του Λίππε-Μπίστερφελντ, από τον οποίο απέκτησε τέσσερις κόρες. Εγγονός της είναι ο σημερινός βασιλιάς της Ολλανδίας Γουλιέλμος-Αλέξανδρος.

Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ιουλιανή εγκατέλειψε την Ολλανδία (1940) και εγκαταστάθηκε αρχικά στον Καναδά και ύστερα στην Αγγλία. Επέστρεψε στην πατρίδα της το 1945 και τρία χρόνια αργότερα, μετά την παραίτηση της μητέρας της, ανέβηκε στον ολλανδικό θρόνο. Στις 30 Απριλίου 1980, ημέρα των 61ων γενεθλίων της παραιτήθηκε υπέρ της πρωτότοκης Βεατρίκης. 

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Ιουλιανή υπέφερε από την νόσο του Αλτσχάιμερ, αν και αυτό διαψεύστηκε από τη βασιλική οικογένεια, ενώ έπαψαν και οι δημόσιες εμφανίσεις της. Ο πρίγκιπας Βερνάρδος παραδέχτηκε σε τηλεοπτική συνέντευξή του το 2001, ότι η Ιουλιανή δεν αναγνώριζε πλέον ούτε τους οικείους της. Απεβίωσε ενώ κοιμόταν στις 20 Μαρτίου 2004 σε ηλικία 94 ετών, ακριβώς 70 χρόνια μετά το θάνατο της γιαγιάς της Έμμας.

Ο σύζυγός της Βερνάρδος απεβίωσε μόλις οκτώ μήνες μετά, την 1 Δεκεμβρίου 2004, σε ηλικία 93 ετών.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1937 τον Βερνάρδο του Λίππε-Μπίστερφελτ, και είχε τέκνα:
* Βεατρίκη (γενν. 1938), Βασίλισσα της Ολλανδίας. Παντρεύτηκε τον Κλάους φον Άμσμπεργκ.
* Ειρήνη (γενν. 1939), παντρεύτηκε τον Κάρολο Ούγο των Βουρβόνων, τιτουλάριο Δούκα της Πάρμα και επικεφαλής του Οίκου των Βουρβόνων-Πάρμας.
* Μαργαρίτα (γενν. 1943), παντρεύτηκε τον Πήτερ φαν Φόλλεχοουφε.
* Χριστίνα (1947 - 2019), παντρεύτηκε τον Χόρχε Πέρεθ υ Γκιγιέρμο.

## Πρόγονοι


## Πινακοθήκη

Prinses Juliana 1934.jpg
Koninklijk Huis, SFA001001811 01.jpg
Prinses Juliana december 1936.jpg
Bezoek Koningin Juliana Zeist en omgeving Koningin Juliana met bloemen, Bestanddeelnr 912-5523.jpg


Κατηγορία:Μονάρχες της Ολλανδίας
Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Λίτσα Φωκίδου

Η **Λίτσα (ή Έλσα) Παπαστεργίου Φωκίδου** (19 Οκτωβρίου 1929 - 25 Ιανουαρίου 2008) ήταν Ελληνίδα φιλόλογος, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και δημοτική σύμβουλος Πανοράματος. Έγινε γνωστή ως η πρώτη παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης. Ήταν παντρεμένη με τον γνωστό αρχιτέκτονα εσωτερικών χώρων, Γιώργο Φωκίδη, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη την Μαρίνα Φωκίδη.

## Βιογραφικά στοιχεία

Η Λίτσα Φωκίδου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Τον Σεπτέμβριο του 1960 ανέλαβε το ρόλο της παρουσιάστριας της πρώτης τηλεοπτικής εκπομπής που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της πειραματικής εκπομπής της ΔΕΗ, από το χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, μιας προσπάθειας που διήρκεσε μόλις 23 ημέρες. Είχε παρουσιάσει, στην 1η εκπομπή, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό, την Μαίρη Λω στο τραγούδι και τον Νίκου Γιάκοβλεφ στο πιάνο.

Ακολούθησε μακρά σταδιοδρομία ως δημοσιογράφος. Εργάστηκε επί 25 έτη στην Εφημερίδα "Ελληνικός Βορράς", ενώ παράλληλα ήταν τακτική συνεργάτιδα της ΕΤ3 και του ραδιοφωνικού σταθμού Αntenna Θεσσαλονίκης. Υπήρξε απο τα ιδρυτικά στελέχη και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του κολεγίου ICBS .  Για πολλα συναπτά έτη παρουσίασε  και επιμεληθηκε μαζί με τον ηθοποιο Διονύση Καλό  την τηλεοπτική εκκπομή  Εν Ολίγοις στην κρατική τηλεόραση ΕΤ3 .Τα τελευταία χρόνια παρουσίαζε τα πρωινά του Σαββατοκύριακου στον FM100, την εκπομπή "αισιόδοξα και από καρδιάς", με κεντρικό σύνθημα ότι *η ζωή είναι ωραία και μπορούμε να ελπίζουμε σε ηλιόλουστες μέρες και καλύτερο αύριο*. Ήταν αγαπητή στο κοινό και μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες φωνές των ερτζιανών της Θεσσαλονίκης.

Ως πτυχιούχος Φιλοσοφικής, είχε αναλάβει μεταφράσεις βιβλίων , είχε συμμετάσχει ως εισηγήτρια σε παρουσιάσεις βιβλίων και επιμελούνταν εκπομπές για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Επίσης, είχε εργαστεί αναλαμβάνοντας καθήκοντα υπεύθυνης δημοσίων σχέσεων . 

Ενεργή στην πολιτική ζωή της περιοχής του Πανοράματος, όπου κατοικούσε, είχε εκλεγεί δύο φορές δημοτική σύμβουλος με το συνδυασμό του δημάρχου Ιγνάτιου Καϊτεζίδη. Διετέλεσε επί οκταετία γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πανοράματος και το ίδιο χρονικό διάστημα άσκησε καθήκοντα αντιδημάρχου Πολιτισμού στον ίδιο δήμο.

Πεθανε αιφνίδια νωρίς το πρωί της Παρασκευής 25 Ιανουαρίου 2008, από πνευμονική εμβολή. Κηδεύτηκε στις 3μμ της επόμενης μέρας, στον ιερό ναό του Αγίου Παντελεήμονα Πανοράματος, δημοσία δαπάνη.

## Πηγές


Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Ηρωίς

Η ελληνική λέξη "Ηρωίς" (στη καθαρεύουσα), ή ηρωίδα αποτελεί το θηλύκό τύπο του ήρως ή ήρωα αντίστοιχα. Στην αρχαιότητα με το όνομα **Ηρωίς** φέρονταν βακχική μυστικιστική εορτή που τελούνταν στη περίοδο του Χειμώνα, στους Δελφούς, ανά εννέα χρόνια. Σ΄ αυτή τη γιορτή λάμβαναν μέρος οι λεγόμενες Θυιάδες γυναίκες.

Ο χαρακτήρας της εορτής αυτής ήταν μυστικός. Τα δε λεγόμενα στην εορτή αυτή τα γνώριζαν μόνο οι γυναίκες που συμμετείχαν, τα δε δρώμενα στη κύρια εορτή ανάγονταν στη Σεμέλη, μητέρα του Διονύσου, δηλαδή την επαναφορά της από τον Άδη στη ζωή.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.9ος σ.376

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Τζιοβάνι Μπατίστα Ντονάτι

Ο **Τζιοβάνι Μπατίστα Ντονάτι** (, 16 Δεκεμβρίου 1826 – 20 Σεπτεμβρίου 1873) ήταν Ιταλός αστρονόμος.

Ο Ντονάτι γεννήθηκε στην Πίζα της Ιταλίας και σπούδασε στο πανεπιστήμιό της. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο προσωπικό του αστεροσκοπείου της Φλωρεντίας, το 1852. Μεταξύ των ετών 1854 και 1864 ο Ντονάτι ανακάλυψε έξι νέους κομήτες, μεταξύ των οποίων ο θεαματικός Κομήτης του Ντονάτι (C/1858 L1), που ανακαλύφθηκε στις 2 Ιουνίου 1858. Υπήρξε επίσης πρωτοπόρος στη φασματοσκοπία των κομητών (ο πρώτος που απέκτησε και ανέλυσε το φάσμα κομήτη) με σκοπό τη διακρίβωση της φυσικής και χημικής τους συστάσεως, οπότε βρήκε πως όταν ένας κομήτης πλησίαζε τον Ήλιο το φάσμα του κομήτη μεταβαλλόταν. Συμπέρανε σωστά ότι η σύσταση των κομητών ήταν, τουλάχιστον μερικώς, αεριώδης. Μετά από αυτά, ο Ντονάτι διορίσθηκε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Φλωρεντίας, το 1864. Εννέα χρόνια αργότερα πέθανε στην ίδια πόλη κατά την επιδημία πανούκλας, σε ηλικία 47 ετών.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο κρατήρας *Ντονάτι* (Donati) στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης πήρε το όνομά του από τον Τζιοβάνι Μπατίστα Ντονάτι, το ίδιο και ο αστεροειδής *16682 Ντονάτι* (16682 Donati) που ανακαλύφθηκε το 1994.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περισσότερες πληροφορίες

Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Αρέστορας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αρέστορας** (***Αρέστωρ***) ήταν ήρωας του Άργους. Για τον λόγο αυτό οι Αργείοι αποκαλούνταν στην αρχαιότητα και **Αρεστορίδες**. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Αρέστορας ήταν γιος του Εκβάσου και εγγονός του Άργου, του βασιλιά που έδωσε στην πόλη το όνομά της. Συνεπώς, ο Αρέστορας ήταν δισέγγονος του ίδιου του Δία. Παιδιά του Αρέστορα ήταν ο Πελασγός και ο Άργος ο Πανόπτης. Μία άλλη εκδοχή, αναφερόμενη από τον Παυσανία (Β 16, 3), παρουσιάζει τον Αρέστορα ως γιο του Φόρβαντα και σύζυγο της Μυκήνης, θυγατέρας του Ινάχου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Αιτωλός

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αιτωλός** είναι γνωστά 3 πρόσωπα καταγόμενα από την Ηλεία, οι:
# **Αιτωλός ο Ενδυμίωνος**, 4ος μυθικός βασιλιάς της Ήλιδας, γιος του Ενδυμίωνα και της νύμφης Ιφιάνασσας, αδελφός του Παίονα επώνυμου της Παιονίας, του Επειού -επώνυμου των Επειών- και της Ευρυκύδας. Γυναίκα του ήταν η Προνόη, κόρη του Φόρβου, και παιδιά του ο Πλευρών -επώνυμος της Πλευρώνας- και ο Καλυδών, επώνυμος της Καλυδώνας. Αναγκάστηκε να φύγει από την Ηλεία όταν σε αγώνα δρόμου για την διαδοχή στον θρόνο νίκησε ο Επειός, τότε ο Παίονας έφυγε και πήγε στην περιοχή που πήρε το όνομα του, την Παιονία, ο Αιτωλός σκότωσε τον Άπι γιο του Φορωνέα και κατέφυγε στην χώρα των Κουρήτων. Εκεί τον φιλοξένησαν οι Λαοδόκος και ο Πολυποίτης, γιοί του Απόλλωνα και της Φθίας, ο Αιτωλός τους σκότωσε και έγινε βασιλιάς της περιοχής δίνοντας της το όνομα του, *[[Αιτωλία]]*.
# **Αιτωλός ο Οινέως**, γιος του Οινέα απόγονος του προηγούμενου. και ο
# **Αιτωλός ο Οξύλου**, γιος του βασιλιά Όξυλου και της Πιερίας, αδελφός του Λάιου και εγγονός του Θόαντα.
# Αιτωλός ο Αιτωλός.

## Πηγές


Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ήλιδας
Γλαυκία

Στην ελληνική μυθολογία η **Γλαυκία** ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου της Τροίας. Ερωτεύθηκε κατά τον Τρωικό Πόλεμο τον Βοιωτό Δηίμαχο και μαζί έκαναν ένα γιο, αλλά ο Δηίμαχος σκοτώθηκε και ο σύντροφός του οδήγησε τη Γλαυκία και το παιδί στον πατέρα του Δηιμάχου, τον Ελεώνα. Ο γιος της ονομάσθηκε κι αυτός «Σκάμανδρος», αργότερα έγινε βασιλιάς και μετονόμασε τον βοιωτικό ποταμό Ίναχο σε Σκάμανδρο και ονόμασε το γειτονικό ποταμάκι «Γλαυκία» προς τιμή της μητέρας του.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Γλαυκια
Κατηγορία:Τρώες
Ιωσήφ Ησαΐας

Ο **Ιωσήφ Ησαΐας** (το β΄ όνομα: επώνυμο) ήταν Ιταλός φιλέλληνας καταγόμενος από τη Μεσσήνη της Σικελίας.

Στην αρχή ακολούθησε τον Φαβιέρο στην Ισπανία και σ΄ άλλα μέρη αλλά στη συνέχεια τον εγκατέλειψε και ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα να πολεμήσει. Έτσι όταν ο Φαβιέρος ήλθε στην Ελλάδα για να οργανώσει τακτικό ελληνικό στρατό βρήκε τον Ησαΐα ήδη ν΄ αγωνίζεται όπου και τον προσέλαβε ως αξιωματικό του πεζικού. Με την ιδιότητα αυτή ο Ησαΐας πολέμησε στο Χαϊδάρι, στον Ωρωπό και σ΄ άλλα μέρη και τελικά με τον Φαβιέρο εισήλθε στην Ακρόπολη στην Αθήνα και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος της πολιορκίας. Στη διάρκεια όμως της πολιορκίας τυφλώθηκε από οβίδα που πέρασε μπροστά από τα μάτια του, οπότε και μετά συνέχισε να προσφέρει βοηθητικές υπηρεσίες.

Μετά την απελευθέρωση τιμήθηκε από τον Όθωνα με Αργυρό Σταυρό και Αριστείο λαμβάνοντας και γαίες στην Εύβοια.
 
Πέθανε στη Χαλκίδα το 1850.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν* τ.9ος, σ.387.

Κατηγορία:Ιταλοί αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα
Γαργαρείς

Οι **Γαργαρείς** ήταν μυθικός λαός του Καυκάσου, αποτελούμενος μόνο από άνδρες, όπως αντίστοιχα οι Αμαζόνες ήταν ένας λαός αποτελούμενος μόνο από γυναίκες.

Κατά την παράδοση οι Γαργαρείς συνευρίσκονταν κάθε άνοιξη με τις Αμαζόνες, που κατοικούσαν σε κοντινή περιοχή, *«τεκνοποιίας χάριν, αφανώς τε και εν σκότει ο τυχών τη τυχούση»* (Στράβων, ΙΑ΄ 504). Τα παιδιά που γεννιούνταν από τις συναντήσεις αυτές, αν ήταν κορίτσια τα κρατούσαν οι Αμαζόνες, ενώ αν ήταν αγόρια τα έδιναν στους Γαργαρείς. Ο μύθος αναφέρεται και από τον Στέφανο τον Βυζάντιο.

Μερικοί μελετητές ταυτίζουν τους Γαργαρείους με τους Ρουτούλους.

Οι Γαργαρείς υποστηρίζεται από κάποιους ιστορικούς ότι αποτελούν τμήμα των προγονικών καταβολών των Τσετσένων και των Ινγκουσετίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μυθολογικοί λαοί
Γλύκη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γλύκη** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο δευτερεύοντα γυναικεία πρόσωπα:

# Μία από τις Νηρηίδες, δηλαδή θυγατέρα του Νηρέα και της Δωρίδας, γνωστή από μία επιγραφή πάνω σε κύλικα από την Κάμειρο.
# Συντρόφισσα του Θησέα κατά τον φόνο του Μινωταύρου. Υπάρχει απεικόνισή της σε μελανόμορφη κύλικα που βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Μονάχου.

## Πηγή
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 10 (1973), σελ. 114-115.

Κατηγορία:Νηρηίδες
Γλυκη