Ειρήνη Παπά

Η **Ειρήνη Παπά** (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της **Ειρήνης Λελέκου**, Χιλιομόδι Κορινθίας, 3 Σεπτεμβρίου 1929 - Κηφισιά, 14 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός με διεθνή σταδιοδρομία. 

Συμμετείχε σε σημαντικές διεθνείς παραγωγές όπως ''Τα κανόνια του Ναβαρόνε'' (1961), ο ''Αλέξης Ζορμπάς'' (1964) και το ''Z'' (1969).

## Προσωπικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1926 στο Χιλιομόδι Κορινθίας ως **Ειρήνη Λελέκου** μέλος οικογένειας δασκάλων, όπως ο παππούς της, οι γονείς της και η θεία της, που την επηρέασαν στη μόρφωσή της. Η μητέρα της Ελένη Λελέκου, από το γένος Πρεβεζάνου (1902–1990), ήταν δασκάλα, από την οποία είχε ακούσει πολλά παραμύθια και ιστορίες. Ο πατέρας της Σταύρος Λελέκος (1870–1968) ήταν καθηγητής κλασικού δράματος, υπήρξε διευθυντής στο σχολείο του Σοφικού Κορινθίας και την έμαθε να διαβάζει αρχαίους Έλληνες. Ήταν θεία του σεναριογράφου Μανούσου Μανουσάκη (1950–2024), γιός της αδελφής της Δέσποινας (1926–2009) και ο ηθοποιός Αίαντας Μανθόπουλος (1962–2023), γιος της αδελφής της Ευαγγελίας (1925–2023). Η κόρη του Αίαντα, Λήδα (2005), είναι αθλήτρια του στίβου και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στα 100 μέτρα T38.

Το 1947 παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη και ηθοποιό Άλκη Παπά (1922–2018), με τον οποίο χώρισαν το 1951, αλλά διατήρησε το επίθετό του. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες ο γάμος τους διήρκεσε από το 1943 έως το 1947. Δεν απέκτησε δικά της παιδιά.

Η ίδια είχε αποκαλύψει το 2004 στην ιταλική εφημερίδα *[[Corriere della Sera]]*, μετά τον θάνατο του Μάρλον Μπράντο, ότι είχαν συναντηθεί το 1954 στη Ρώμη, και ότι είχαν συνάψει μακροχρόνια σχέση. Όπως είπε τον εκτιμούσε πολύ, ήταν το «μεγάλο πάθος της ζωής της» και συναντήθηκαν για τελευταία φορά το 1999 στην Αθήνα.

### Θάνατος
Το 2013, διαγνώστηκε με τη Νόσο Αλτσχάιμερ. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έμενε σε κατ’ οίκον φροντίδα στην οικία της ανιψιάς της στη Κηφισιά, όπου και απεβίωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022 σε ηλικία 93 ετών.

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε από την ηλικία των 15 ετών ως ραδιοφωνική παραγωγός, τραγουδίστρια και χορεύτρια σε διάφορες εκδηλώσεις. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, που τότε ονομαζόταν Εθνική Σχολή Κλασικού Θεάτρου με δασκάλους τους Γιώργο Γληνό, Νικόλαο Παρασκευά, Λουκά Καρυντινό, Πέλο Κατσέλη, Δημήτρη Ροντήρη, κλπ.

### Κινηματογράφος και θέατρο
Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1948, στην επιθεώρηση των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου *Άνθρωποι… Άνθρωποι*, στη Λυρική Σκηνή. Στην αυτοβιογραφία του ο Αλέκος Σακελλάριος, γράφει ότι την πρωτοείδε στο Σύνταγμα. Λόγω της εμφάνισής της, της ένδυσης και του περπατήματος της του έμοιαζε σαν «ζωντανή Καρυάτιδα». Την παρουσίασε στον Φίνο και έπαιξε στην πρώτη της ταινία το 1948, που ήταν οι *[[Χαμένοι άγγελοι]]* του Νίκου Τσιφόρου.

Το 1951 έγινε γνωστή διεθνώς με την κοινωνική δραματική ταινία *[[Νεκρή πολιτεία|Νεκρή Πολιτεία]]* της Φίνος Φιλμ που προβλήθηκε, αντιπροσωπεύοντας την Ελλάδα, στο Φεστιβάλ των Καννών, του σκηνοθέτη Φρίξου Ηλιάδη και συμπρωταγωνιστή τον Γιώργο Φούντα (ο οποίος εμφανίζεται για πρώτη φορά στον κινηματογράφο) και διαδραματίζεται στον Μυστρά. Στη συνέχεια έλαβε μέρος σε δεκάδες ταινίες, πολλές από τις οποίες ήταν αμερικανικής, γαλλικής και ιταλικής παραγωγής. Ανάμεσα σε αυτές ήταν οι βραβευμένες ''Τα κανόνια του Ναβαρόνε'' (1961), ο ''Αλέξης Ζορμπάς'' (1964) και το ''Z'' (1969). Συμμετείχε και σε ελληνικές ταινίες, όπως οι μεταφορές στην μεγάλη οθόνη των αρχαίων τραγωδιών,  ''Ηλέκτρα'' (1962) και ''Ιφιγένεια'' (1977) που αναδείχτηκαν υποψήφιες για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Επίσης πρωταγωνίστησε το 1967 και στο θέατρο Μπρόντγουεϊ. Το 1979 στο Ηρώδειο, όταν ήταν να παιχτεί το *Αντώνιος και Κλεοπάτρα*, βρέθηκε σε διαμάχη με τον Δημήτρη Χορν που είχε εκφραστεί απαξιωτικά εναντίον της. Το 1983 εμφανίστηκε στην Επίδαυρο ενσαρκώνοντας την *Ηλέκτρα* στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή, σε μια παραγωγή του ΘΟΚ, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, με τον οποίο είχε συνεργαστεί και στον κινηματογράφο.

### Κριτικές
Σύμφωνα με τον κριτικό Ρότζερ Ίμπερτ, είχε τρία «μειονεκτήματα», το ύψος της, που έκανε πολλούς ηθοποιούς να μην θέλουν να σταθούν δίπλα της, την ομορφιά της που ήταν ανταγωνιστική για τις άλλες ηθοποιούς και τη «βαριά» πελοποννησιακή προφορά της. Ο Πορτογάλος σκηνοθέτης Μανοέλ Ντε Ολιβέιρα, είχε πει ότι είναι «η πανέμορφη και μεγαλοπρεπή φιγούρα που ενσαρκώνει τη γυναικεία ψυχή στη βαθύτερη έκφρασή της και η εικόνα της Ελλάδας όλων των εποχών».

### Αναγνώριση
μικρογραφία|Η Παπά το 1956
Τιμήθηκε με το Παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο το 1995.

Το 2008, η Ιταλία την τίμησε με το «Βραβείο Ρώμη» στο αρχαίο θέατρο της «Όστια Αντίκα». Τότε όταν παρέλαβε το βραβείο είχε πει: «Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω, μπορώ μόνο να πω ότι η Αθήνα θα είναι πάντα η μητέρα μου, αλλά η Ρώμη, παράλληλα, είναι δεύτερη μητέρα μου, από ξεκάθαρη επιλογή μου». Στην Ιταλία συνεργάστηκε με πολλούς Ιταλούς σκηνοθέτες και οι Ιταλοί την αγάπησαν, λέγοντας Bella Greca και Irene Nostra (δηλ. «η δικιά μας Ειρήνη»). Στην Ιταλία κατέφυγε τα χρόνια της χούντας, δεδομένου ότι ήταν υποστηρίκτρια του κομμουνισμού.

Η Πορτογαλία έδειξε την εκτίμησή της με την υποστήριξη στο θέατρο που ίδρυσε εκεί για να παίζονται αρχαίες τραγωδίες. Γι' αυτό το θέατρο η Ειρήνη Παπά διέμενε στην Πορτογαλία τα τελευταία ενεργά χρόνια της.

Το 2000 τιμήθηκε με τον τίτλο «Γυναίκα της Ευρώπης» και το 2009 με τον Χρυσό Λέοντα Μπιενάλε του Θεάτρου της Βενετίας, από τα χέρια του σκηνοθέτη Μαουρίτσιο Σκαπάρο.

Τα τελευταία χρόνια είχε τιμηθεί και με τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο Τορ Βεργκάτα της Ρώμης στην Ιταλία. Συνολικά έλαβε περισσότερες από 24 τιμητικές διακρίσεις και βραβεία.

## Πολιτική
Την περίοδο της Χούντας αυτοεξορίστηκε εκτός Ελλάδας και ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση. Ήταν μέλος του ΚΚΕ, αλλά θαύμαζε την προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου.

## Φιλμογραφία
Ενδεικτικά:

## Μουσική
* 1968 Ειρήνη Παπά - Σε ένδεκα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη
* 1972 Aphrodite's Child - 666
* 1977 Γιάννης Μαρκόπουλος - Ελεύθεροι πολιορκημένοι
* 1978 Ειρήνη Παπά ● Βαγγέλης Παπαθανασίου - Ωδές
* 1982 Ντέμης Ρούσσος - Demis
* 1986 Ειρήνη Παπά ● Βαγγέλης Παπαθανασίου - Ραψωδίες
* 1969 Irene Papas - Canta Theodorakis
* 2001 Τάσος Καρακατσάνης - ...Και Το Τρένο Πάει Στον Ουρανό

## Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες

* Η Ειρήνη Παπά έψαλε τον Ακάθιστο ύμνο στον ναό της Αγιάς Σοφιάς, στην Κωνσταντινούπολη, το 1983, με την άδεια του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* Ειρήνη Παππά - Irene Papas, στο facebook.

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες