open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εθνοσυνέλευση (Ακτή Ελεφαντοστού)

Η **Εθνοσυνέλευση** είναι η κάτω βουλή του Κοινοβουλίου της Ακτής Ελεφαντοστού από τον Νοέμβριο του 2016. Από το 1960 έως το 2016, η Εθνοσυνέλευση ήταν το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Ακτής Ελεφαντοστού. Εξελισσόμενη από ημι-αντιπροσωπευτικά σώματα της Γαλλικής αποικιακής περιόδου, η πρώτη Εθνοσυνέλευση συγκροτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1960 με 70 εκλεγμένα μέλη (*députés*) σύμφωνα με το Σύνταγμα της 31ης Οκτωβρίου 1960, το οποίο δημιούργησε την Πρώτη Δημοκρατία.

Η νομοθετική εξουσία στην Ακτή Ελεφαντοστού ασκείται από Βουλευτές που εκλέγονται από Εκλογικές Περιφέρειες (*Circonscriptions*) μέσω ενός συστήματος *[[Λίστα υποψηφίων|λίστας υποψηφίων]]* ή πλειοψηφικού συστήματος, το οποίο δεν διαθέτει ούτε στοιχείο αναλογικής εκπροσώπησης ούτε στοιχείο *[[panachage]]* (επιλογή υποψηφίων από διαφορετικές λίστες), κοινά σε πολλά τέτοια συστήματα. Οι εξουσίες αυτής της Συνέλευσης λήγουν στο τέλος της δεύτερης τακτικής συνόδου (*session ordinaire*) κατά το πέμπτο έτος της θητείας της. Στη συνέχεια, η Συνέλευση ανασυγκροτείται μέσω εκλογών από υποψηφίους που πρέπει να είναι Ιβοριανοί πολίτες ηλικίας 25 ετών και άνω, οι οποίοι δεν έχουν αποποιηθεί ποτέ την ιβοριανή ιθαγένειά τους.

Η πρώτη Εθνοσυνέλευση της Δεύτερης Δημοκρατίας της Ακτής Ελεφαντοστού που εξελέγη για την περίοδο 2000–2005 σημαδεύτηκε τόσο από εσωτερική πολιτική κρίση όσο και από τον Εμφύλιο Πόλεμο της Ακτής Ελεφαντοστού. Δεν διεξήχθησαν εκλογές το 2005, αλλά με την ειρηνευτική συμφωνία που τερμάτισε τον Εμφύλιο Πόλεμο, οι εκλογές αναμένονταν στις 30 Νοεμβρίου 2008.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 κυριάρχησε ο Συναγερμός των Ρεπουμπλικανών, το κόμμα του προέδρου Αλασάν Ουαταρά, ακολουθούμενο από το Δημοκρατικό Κόμμα της Ακτής Ελεφαντοστού – Αφρικανικός Δημοκρατικός Συναγερμός. Η σημερινή Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 255 εκλεγμένους αξιωματούχους.

## Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης

## Παραπομπές


Εθνοσυνελευση
Ακτη Ελεφαντοστου
Γερουσία (Ακτή Ελεφαντοστού)

Η **Γερουσία** είναι η άνω βουλή του Κοινοβουλίου της Ακτής Ελεφαντοστού. Η Γερουσία δημιουργήθηκε μετά την έγκριση ενός νέου συντάγματος μέσω δημοψηφίσματος το 2016.

## Ιστορία
Η Γερουσία συνεδρίασε για πρώτη φορά το 2018, μετά τις πρώτες γερουσιαστικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαρτίου 2018. Σύμφωνα με το σύνταγμα, η Γερουσία εκπροσωπεί τις περιφέρειες.

## Εκλογικό σύστημα
Στις 14 Φεβρουαρίου 2018 η κυβέρνηση της Ακτής Ελεφαντοστού αποφάσισε ότι οι πρώτες γερουσιαστικές εκλογές θα διεξαχθούν στις 24 Μαρτίου 2018. Θέσπισε επίσης νέους κανόνες για τον διορισμό των γερουσιαστών, οι οποίοι εκλέγονται από τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης, μέλη δημοτικών, αυτόνομων διαμερισμάτων και περιφερειακών συμβουλίων. Κάθε περιφέρεια και αυτόνομο διαμέρισμα έχει 2 εκλεγμένους γερουσιαστές και 1 διορισμένο από τον Πρόεδρο. Η Γερουσία έχει 99 μέλη, τα οποία υπηρετούν πενταετή θητεία.

## Πρόεδροι της Γερουσίας

Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους της Γερουσίας:

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική της Ακτής Ελεφαντοστού
Κοινοβούλιο της Ακτής Ελεφαντοστού

Το **Κοινοβούλιο της Ακτής Ελεφαντοστού** είναι το νομοθετικό σώμα της Ακτής Ελεφαντοστού. Από το 1960 έως το 2016 ήταν ένα μονοθάλαμο σώμα. Έγινε διθάλαμο σώμα μετά την έγκριση ενός νέου συντάγματος μέσω δημοψηφίσματος στις 30 Οκτωβρίου 2016. Το κοινοβούλιο αποτελείται από δύο σώματα:

*Τη Γερουσία (άνω βουλή) *Την Εθνοσυνέλευση (κάτω βουλή)

## Πρόσφατες εκλογές
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2025, με τον Συναγερμό Ουφουετιστών για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη να κερδίζει την πλειοψηφία των εδρών. Πέντε άλλα κόμματα εκπροσωπούνται, ενώ 26 εκπρόσωποι είναι ανεξάρτητοι από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική της Ακτής Ελεφαντοστού
Ακτη Ελεφαν
Βιάτιτσοι

[thumb|Οι φύλαρχοι των Βιάτιτσων υποβάλουν τα σέβη τους στον πρίγκιπα [Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου (966). Από το *[[Χρονικό του Καίνιξμπεργκ]]*, ύστερος 15ος αιώνας.]]
Οι **Βιάτιτσοι** () ήταν φυλή των Πρωτοσλάβων που ζούσαν σε περιοχές γύρω από τους ποταμούς Οκά, Μόσκοβα και Ντον.

Για μακρά περίοδο οι Βιάτιτσοι δεν είχαν πρίγκιπες και η πολιτική δομή των κοινωνιών τους βασιζόταν στη δημοκρατική λήψη αποφάσεων και την αυτοδιακυβέρνηση. Καθώς συνέβη και με άλλες σλαβικές φυλές, οι Βιάτιτσοι κατασκεύασαν τύμβους σε εδάφη της σημερινής κεντρικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας. Το λεγόμενο *[[Πρώτο Χρονικό]]* ή *Χρονικό του Νέστορα* (12ος αιώνας) αναφέρει ότι οι Βιάτιτσοι, οι Ραντμίχοι και οι Σιβηριανοί «είχαν τα ίδια έθιμα», χαρακτηρίζονταν από βιαιότητα, «έκαιγαν τους νεκρούς τους και διατηρούσαν την τέφρα τους σε ληκύθους πάνω σε στύλους δίπλα στους δρόμους», ενώ ήταν πολυγαμικοί, με τον άνδρα να έχει περισσότερες από μία συζύγους.

Το *Πρώτο Χρονικό* κατονομάζει έναν φύλαρχο, τον Βιάτκο, ως τον γενάρχη της φυλής, Λεχίτη και αδελφό του Ράντιμ, από τον οποίο προήλθαν οι Ραντμίχοι. Οι Βιάτιτσοι είχαν ως βασικές ασχολίες τη γεωργία, την κτηνοτροφία, το κυνήγι και το ψάρεμα στα ποτάμια. Τον 9ο και τον 10ο αιώνα οι Βιάτιτσοι ήταν φόρου υποτελείς στους Χαζάρους και αργότερα στους πρίγκιπες του Κιέβου. Η φυλή ωστόσο προσπαθούσε συνεχώς  να υπερασπίσει την πολιτική ανεξαρτησία της μέχρι τις αρχές του 12ου αιώνα. Μέχρι τον 11ο αιώνα οι Βιάτιτσοι είχαν ήδη εποικίσει όλη την κοιλάδα του Μόσκοβα, με την περιοχή της σημερινής Μόσχας. Τον 11ο και τον 12ο αιώνα η φυλή τους ίδρυσε πόλεις, εξαιτίας της διαδόσεως της χειροτεχνίας και της αυξήσεως του εμπορίου. Μερικές από αυτές τις πόλεις ήταν η ίδια η Μόσχα, το Κολτέσκ, το Ντέντοσλαβ και το Νερίνσκ. Το β΄ μισό του 12ου αιώνα η γη των Βιάτιτσων διαμοιράσθηκε ανάμεσα στους πρίγκιπες του Σούζνταλ και του Τσερνίχιβ. Η τελευταία άμεση αναφορά στους Βιάτιτσους βρίσκεται σε ένα χρονικό, εκεί που γράφει για το έτος 1197. Από την άλλη, υπάρχουν έμμεσες αναφορές έως τις αρχές του 14ου αιώνα.

Ο Άγιος Κούκσα των Σπηλαίων του Κιέβου ήταν ένας ιεραπόστολος που βάπτισε Χριστιανούς πολλούς Βιάτιτσους, οι οποίοι όμως αποκεφαλίσθηκαν από τους φυλάρχους τους, το 1115.

Πολλά αρχαιολογικά ευρήματα στη Μόσχα πληροφορούν σχετικώς με τη φυλή αυτή. Οι οχυρωμένοι οικισμοί τους του 11ου αιώνα βρίσκονταν στο ιστορικό κέντρο της σημερινής Μόσχας (λόφος του Κρεμλίνου) και γύρω από αυτό. Ταφικοί τύμβοι με αποτεφρωμένες σορούς έχουν βρεθεί κατά μήκος των ανώτερων τμημάτων των ποταμών Οκά και Ντον.

Οι Βιάτιτσοι απετέλεσαν σημαντικό συστατικό στοιχείο της εθνότητας των «Βελικορρώσων» (= «μεγαλορρώσων»), δηλαδή των «κυρίως» Ρώσων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αντ. Μαυρίδης: το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 400

Βιατιτσοι
Ανδρέας Βιαγκίνης

Ο **Ανδρέας Δ. Βιαγκίνης** (1884-1939) ήταν Νεοέλληνας ποιητής από τη Ζάκυνθο, ο οποίος επιπροσθέτως ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική. Δημοσίευσε δύο ποιητικές συλλογές με λυρικά ποιήματα: το 1929 με τον τίτλο *Ποιήματα* και το 1935. Ωστόσο έγραψε και σατιρικά ποιήματα που παρέμειναν αδημοσίευτα, και γενικότερα ο μεγαλύτερος όγκος του έργου του βρίσκεται διάσπαρτος σε διάφορες εφημερίδες, περιοδικά και ημερολόγια.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 395

## Βιβλιογραφία
* Φλεμοτόμος, Διονύσης: *«Ευρισκόμενος εις το άσυλον των ανιάτων»: ανέκδοτες επιστολές του Ανδρέα Βιαγκίνη στον Σπύρο Μαρίνο-Μισοπούλη*

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Ρομόλο Μούρρι

Ο **Ρομόλο Μούρρι** (, 27 Αυγούστου 1870 – 12 Μαρτίου 1944) ήταν Ιταλός ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και πολιτικός. Τού απαγορεύθηκε να ασκεί τα ιερατικά του καθήκοντα και το 1909 αφορίσθηκε από τον Πάπα επείδη ήταν μέλος του πολιτικού κόμματος «Εθνική Δημοκρατική Ένωση». Σήμερα ο Μούρρι θεωρείται ένας από τους προδρόμους της ιταλικής χριστιανοδημοκρατικής ιδεολογίας και κατ' επέκταση του κόμματος «Χριστιανική Δημοκρατία».

Γεννήθηκε στο Μόντε Σαν Πιετράντζελι και από νεαρή ηλικία πολιτικοποιήθηκε. Το 1894 ήταν υποστηρικτής της Ιταλικής Καθολικής Ομοσπονδίας Φοιτητών (FUCI), το 1901 της «Ιταλικής Χριστιανικής Δημοκρατίας» και το 1905 της Εθνικής Δημοκρατικής Ενώσεως, ενός κινήματος που ίδρυσε ο ίδιος. Ο Μούρρι ίδρυσε τα έντυπα *Vita nova* (1895), *Cultura sociale* (1898), *Il domani d'Italia* (1901), *Rivista di cultura* (1906) και *Il commento* (1910).

Οι δραστηριότητες του τον έφεραν σε αντιπαράθεση με την Αγία Έδρα, ιδίως μετά την ίδρυση από τον ίδιο της Εθνικής Δημοκρατικής Ενώσεως. Ο Πάπας Πίος Ι΄ κατεδίκασε με άμεσο τρόπο το κίνημα το 1906 με την εγκύκλιό του *Pieni l'Animo*, απαγορεύοντας σε όλους τους ιερείς να γίνουν μέλη του υπό την απειλή της θέσεώς τους σε διαθεσιμότητα.

Καθώς ο Μούρρι δεν συμμορφώθηκε, όντας ο ίδιος ιερέας και μέλος της Ενώσεως, η παραπάνω απαγόρευση εφαρμόσθηκε στο πρόσωπό του: τού απαγορεύθηκε δηλαδή να ασκεί τα ιερατικά του καθήκοντα το 1907. Το κίνημα καταδικάσθηκε εκ νέου από τον Πάπα Πίο με την εγύκλιο *[[Pascendi Dominici gregis]]*, η οποία το εξίσωνε με τον μοντερνισμό, και τελικώς ο Μούρρι αφορίσθηκε το 1909. Στις εκλογές όμως του ίδιου έτους εκλέχθηκε βουλευτής με το Ιταλικό Ριζοσπαστικό Κόμμα. 

Το 1912 έγινε ο γάμος του στη Ρώμη με τη Ράγκνχιλντ Λουντ (Ragnhild Lund), κόρη πρώην προέδρου του κοινοβουλίου της Νορβηγίας, με την οποία απέκτησαν έναν γιο. Το 1913 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής. Μετά την επιβολή του φασιστικού καθεστώτος στην Ιταλία, ο Μούρρι αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική, βρίσκοντας διέξοδο στη δημοσιογραφία. Από τις πράξεις του καθεστώτος επεκρότησε τη Συνθήκη του Λατερανού (1929).

Τον Νοέμβριο του 1943 ο Μούρρι συμφιλιώθηκε με την Εκκλησία και ο αφορισμός του άρθηκε από τον Πίο ΙΒ΄. Λίγους μήνες αργότερα όμως ο ιερέας πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 73 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί
Κατηγορία:Βουλευτές του Βασιλείου της Ιταλίας
Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
Μοσχογαλή

Η **μοσχογαλή** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Viverra*), είναι γένος από μικρά σαρκοφάγα θηλαστικά ζώα, που ορίσθηκε και ονομάσθηκε επιστημονικά από τον Λινναίο το 1758. Υπάχθηκε σε νέα, ομώνυμη οικογένεια, τις ''Viverridae'', από τον Τζον Έντουαρντ Γκρέι το 1821.

Το γένος περιλαμβάνει 4 είδη, που ξεχωρίζουν εξωτερικά από τα άλλα είδη της οικογένειας από τη δομή των εμπρόσθιων ποδιών: το τρίτο και τέταρτο δάκτυλο έχουν δερμάτινους λοβούς, που αποτελούν προστατευτικές θήκες για τα νύχια, που είναι ανασυρόμενα (όπως στις γάτες). Τα είδη μοσχογαλής είναι τα εξής:

* *[[Viverra zibetha]]*, Linnaeus, 1758 («μοσχογαλή η ινδική»)
* *[[Viverra tangalunga]]*, Gray, 1832
* *[[Viverra megaspila]]*, Blyth, 1862
* *[[Viverra civettina]]*, Blyth, 1862

## Παραπομπές


Μοσχογαλη
Γκεόργκι Βασίλιεφ

Ο **Γκεόργκι Νικολάγιεβιτς Βασίλιεφ** (, 13 Νοεμβρίου 1899 &ndash; 18 Ιουνίου 1946) ήταν Σοβιετικός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, σεναριογράφος και ηθοποιός, γεννημένος στην πόλη Βόλογκντα.

Από το 1928 μέχρι το 1943, συχνά από κοινού με τον Σεργκέι Βασίλιεφ (λανθασμένα αναφερόμενοι ως «αδελφοί Βασίλιεφ»), ο Γκεόργκι Βασίλιεφ σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες, μεταξύ των οποίων την επιδραστική βιογραφική πολεμική ταινία *[[Τσαπάγιεφ (ταινία)|Τσαπάγιεφ]]*.

## Εργογραφία
* 1928: «Подвиг во льдах» (= «ηρωισμός ανάμεσα στους πάγους», ντοκιμαντέρ), σκηνοθέτης
* 1930: «Спящая красавица» (= «η Ωραία κοιμωμένη»), σκηνοθέτης και σεναριογράφος
* 1932: «Личное дело» (= «μια προσωπική υπόθεση»), σκηνοθέτης και σεναριογράφος
* 1934: «Чапаев» (= «Τσαπάγιεφ»), σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός
* 1937: «Волочаевские дни» (= «η άμυνα του Βολοτσάγιεφσκ»), σκηνοθέτης και σεναριογράφος
* 1942: «Оборона Царицына» (= «η άμυνα του Τσαρίτσιν»), σκηνοθέτης και σεναριογράφος
* 1943: «Фронт» (= «μέτωπο»), σκηνοθέτης και σεναριογράφος

## Τιμητικές διακρίσεις
* Παράσημο του Τάγματος του Λένιν (1935)
* Δύο Βραβεία Στάλιν Α΄ τάξεως (1941 και 1942)
* Παράσημο του Τάγματος του Κόκκινου άστρου (1944)
* Μετάλλιο «Για γενναία εργασία στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945» (1945)

## Παραπομπές


{{DEFAULTSORT:Βασιλιεφ, Γκεοργκι Ν]]

Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Ρώσοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Ρώσοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Μοντέρ
Δεσιδέριος της Ακουιτανίας

Ο **Δεσιδέριος**, λατιν.: *Desiderius* (απεβ. το 587) ήταν Γαλατο-Ρωμαίος *[[Δουξ|δούκας]]* στο βασίλειο των Φράγκων, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Χιλπέριχου Α΄ και τού Γκούντραμ. Υπηρέτησε τον Χιλπέριχο ως δούκας τής Ακουιτανίας και ήταν ο σπουδαιότερος στρατηγός του.

Όταν ο Σιγιβέρτος Α΄ τής Αυστρασίας απεβίωσε το 575, ο Χιλπέριχος έστειλε τον Δεσιδέριο να εισβάλει στο βασίλειό του, αλλά ο Γκούντραμ τής Βουργουνδίας έστειλε τον πατρίκιο Μούμμολο εναντίον του και ο Δεσιδέριος ηττήθηκε και αναγκάστηκε να υποχωρήσει, αφήνοντας την Αυστρασία στον γιο τού Σιγιβέρτου, Χιλδεβέρτο Β΄. Το επόμενο έτος, με τούς στρατούς του Μπλάνταστ και Μπέρουλφ, περικύκλωσαν την περιοχή τής Μπουρζ. Στη συνέχεια κατέστρεψαν την Τουραίνη, όπως καταγράφει ο τότε επίσκοπος τής Τουρ, Γρηγόριος, ο ιστορικός.

Το 583 ο Χιλπέριχος έδωσε την επαρχία τής Ακουιτανίας σε αυτόν και τον Μπλάνταστ, και τούς έστειλε στη Βασκονία με μεγάλο στρατό. Ηττήθηκαν, και το μεγαλύτερο μέρος τού στρατού καταστράφηκε.

Όταν απεβίωσε ο Χιλπέριχος (584), ο Δεσιδέριος πήγε στην Τουλούζη, για να εξασφαλίσει τον θησαυρό που είχε κληροδοτηθεί στην κόρη τού Χιλπέριχου, Ριγούνθα, αρραβωνιασμένη με τον Ρεκκάρεδο, γιο τού Λεοβίγιλδου τού βασιλιά τής Ισπανίας. Την επόμενη χρονιά (584), ο Δεσιδέριος έκλεισε ειρήνη με τον Γκούντραμ. Το χρονικό τού Ιωάννη τού Μπίκλα αναφέρει, πώς γύρω στο 587 οι φραγκικές δυνάμεις επιτέθηκαν στον πρόσφατα ενθρονισμένο βασιλιά Ρεκκάρεδο τής Βησιγοτθικής Ισπανίας, αλλά ηττήθηκαν, με τον στρατηγό τους, Δεσιδέριο, να σκοτώνεται στη μάχη.  Η χήρα του, Τετράδα, κόρη μίας ευγενούς και ενός χωρικού, οδηγήθηκε στην αυλή από τον πρώην σύζυγό της, Ευλάλιο, από τον οποίο είχε φύγει με μεγάλο μέρος τής περιουσίας του. Η κλεμμένη περιουσία επιστράφηκε στον Ευλάλιο, και τα παιδιά τού Δεσιδέριου από αυτήν, απο-νομιμοποιήθηκαν.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Γρηγόριος της Τουρ . ''Historia Francorum'' . Archived   μετέφρασε ο Earnest Brehaut, 1916.
* Lewis, Archibald R. " The Dukes in the Regnum Francorum, AD 550-751. " *Speculum*, Vol. 51, Νο 3 (Ιούλιος 1976), σελ. 381 &#x2013; 410.

Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Τάσος Βενέτης

Ο **Τάσος Βενέτης ** (Λάρισα, 24 Μαρτίου 1980) είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού και νυν προπονητής.

## Καριέρα σε συλλόγους
Ο Βενέτης ξεκίνησε την καριέρα του στον Απόλλωνα Λαρσας, και πήρε μεταγραφή στον Ηρακλή μόλις στα 16 του, το καλοκαίρι του 1996. Την επόμενη σεζόν 1996-97 μεταγράφηκε στην ΑΕΛ στην Β' Εθνική αφού δεν είχε συμμετοχές με τον Ηρακλή. Μετά από δύο χρόνια στην ΑΕΛ, μετακόμισε στην Σκωτία και αγωνίστηκε για τριάμισι χρόνια με την Νταντί Γουνάιτεντ. Ακολούθησαν άλλοι έξι μήνες στην Ρος Κάουντι. όπου σκόραρε μία φορά. 

Ο Βενέτης επέστρεψε στην  Ελλάδα το 2003. Έκτοτε αγωνίστηκε για τον Ακράτητο, την Καλλιθέα, την ΑΕΛ και τον ΟΦΗ στην Σούπερ Λιγκ. Από το 2009 ως και το 2017 αγωνίστηκε στον ΑΟ Κέρκυρα.

## Εθνικές ομάδες
Ο Βενέτης έπαιξε για την ελληνική εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 21 ετών, όπου έκανε το ντεμπούτο του το 2000. 

## Προπονητική
Πλέον ακολουθεί καριέρα προπονητή. Τις περιόδους 2017-19 ήταν τεχνικός διευθυντής στην Κέρκυρα και το 2022-23 στην ΑΕΛ. Από το 2023 ως το 2025 ήταν προπονητής στην παλιά του ομάδα, τον Απόλλωνα Λάρισας. Στη συνέχεια ανέλαβε αρχιπροπονητής στην ακαδημία του συλλόγου.

## Αναφορές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρος Κάουντι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νταντί Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
NGC 3277

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3277** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λέοντα τον οποίο ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 11 Απριλίου 1785. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι  και βάσει του νόμου του Χαμπλ απέχει  εκατομμύρια έτη φωτός. Σύμφωνα όμως με άλλες μελέτες, που δεν στηρίζονται στη μετατόπιση προς το ερυθρό, ο γαλαξίας απέχει πολύ περισσότερο:  εκατομμύρια έτη φωτός.

Ο NGC 3277 είναι επίσης γαλαξίας Σίφερτ II και ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 3254 στην οποία εντάσσονται επίσης οι NGC 3245A (PGC 30174), NGC 3245, NGC 3254 και NGC 3265.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον NGC 3277: ο τύπου Ib **SN 2025coe** στις 24 Φεβρουαρίου 2025.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
3277
31166
05731
+05-25-022
Ιωάννης ντε Μπόουιν, 5ος κόμης του Χέρεφορντ

μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός τού κόμη τού Μπόουιν: ''επί κυανού πεδίου, διαγώνια αργυρή ταινία από μία χρυσή γραμμή εκατέρωθεν, από τρεις χρυσούς ορμώμενους λέοντες εκατέρωθεν αυτής.''
μικρογραφία|200εσ|Σφραγίδα τού Ιωάννη ντε Μπόουιν 5ου κόμη τού Χέρεφορντ.

Ο **Ιωάννης ντε Μπόουιν**, 5ος κόμης τού Χέρεφορντ, αγγλ.: *John de Bohun, 5th Earl of Hereford* (23 Νοεμβρίου 1306 - 20 Ιανουαρίου 1336) γεννήθηκε στο Σαιντ Κλήμεντς τής Οξφόρδης, από τον Χάμφρεϋ Ζ΄ ντε Μπόουιν 4ο κόμη τού Χέρεφορντ και την Ελισάβετ τού Ρούντλαν, κόρη τού Εδουάρδου Α΄ τής Αγγλίας.

Μετά το τέλος τού πατέρα του στη Μάχη τού Μπόροουμπριτζ, οι οικογενειακές γαίες κατασχέθηκαν. Μόνο μετά την πτώση των Ντεσπένσερ, επιτράπηκε στον Ιωάννη να διαδεχθεί την κληρονομική του θέση ως κόμη τού Χέρεφορντ και τού Έσσεξ, κληρονομικός φύλακας τής Αγγλίας και λόρδος τού Μπρέκνοκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε αρχικά, το 1325, την Αλίκη ΦιτςΆλαν (απεβ. το 1326), κόρη τού Εδμόνδου ΦιτςΆλαν 2ου κόμη τού Άρουντελ, και έπειτα τη Μαργαρίτα Μπάσετ (απεβ. το 1355). Μετά τον γάμο, ανακαλύφθηκε ότι το ζεύγος ήταν συγγενείς εξ αίματος στον 4ο βαθμό, και αναγκάστηκαν να ζήσουν χωριστά. Μία έκκληση προς τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ είχε ως αποτέλεσμα στις 19 Φεβρουαρίου 1331 μία παπική επιτροπή προς τούς επισκόπους τού Λίτσφιλντ και τού Λονδίνου να διεξάγουν έρευνα για την υπόθεση. Ωστόσο ο Ρογήρος Νόρθμπεργκ επίσκοπος τού Κόβεντρυ και τού Λίτσφιλντ, δεν ανέλαβε δράση, και η υπόθεση εκκρεμούσε ακόμη, όταν ο πάπας εξέδωσε περαιτέρω αίτημα για έρευνα το 1334. 

## Το τέλος
Δεν έπαιξε ιδιαίτερο δημόσιο ρόλο, παρά τούς υψηλούς τίτλους και τα αξιώματά του, πιθανότατα επειδή είχε κάποιο είδος ανικανότητας.  Οι νεότεροι αδελφοί του συχνά αναλάμβαναν την εκτέλεση των καθηκόντων του ως φύλακα. Απεβίωσε στο Κίρκμπυ Θορ, στο Γουέστμορλαντ, και τάφηκε στο αβαείο Στράτφορντ Λάνγκθορν, στο Λονδίνο.

## Πρόγονοι

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Οίκος ντε Μπόουιν
Αλγκόνα (Άιοβα)

Η **Αλγκόνα** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Κόσουθ στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 5,487 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 4,51 τετραγωνικά μίλια (11,7 km2), εκ των οποίων τα 4,49 τετραγωνικά μίλια (11,6 km2) είναι γη και τα 0,02 τετραγωνικά μίλια (0,05 km2) είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Άιοβα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Άιοβα
Λίζυ Λασηθιωτάκη

Λίζυ (γένν. Ελένη) Λασηθιωτάκη, 1946, Ηράκλειο - 4 Φεβρουαρίου 2024, Αθήνα. 

Ελληνίδα καθηγήτρια Φιλοσοφίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1978 ως τη συνταξιοδότηση της περί το 2011. 

Μαθήτρια του Ζαν Πολ Σαρτρ, βασικού εκπροσώπου του φιλοσοφικού ρεύματος του Υπαρξισμού.

Έμπνευση για το τραγούδι "Σ’ακολουθώ" του Μάνου Λοΐζου.

Κατηγορήθηκε άδικα κι αβάσιμα το καλοκαίρι του 2002 από μερίδα του ελληνικού τύπου για σύνδεση με την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.

## Οικογένεια - Παιδικά κι εφηβικά χρόνια
Ήταν κόρη του αρχιτέκτονα, επιθεωρητή δημοσίων έργων και λόγιου Κ_____ Λασηθιωτάκη, ενώ μητέρα της ήταν η αδερφή του μετέπειτα δήμαρχου Ηρακλείου Ανδρέα Καλοκαιρινού. Ως τα 12 μεγάλωσε στο Ηράκλειο κι έπειτα ακολούθησε την οικογένεια της στα Χανιά. Οι γονείς της διατηρούσαν στο σπίτι τους μια μεγάλη βιβλιοθήκη και είχαν ως επισκέπτες το Γιάννη Τσαρούχη και το Γιώργο Σεφέρη. Ήταν περίπου 17 ετών όταν ο θείος της και δήμαρχος Ηρακλείου τη συνέδεσε με το διανοούμενο και καθηγητή φιλοσοφίας σε πανεπιστήμιο του Παρισιού Ζαν Πολ Σάρτρ, με τον οποίο είχε πολύωρες και διαφωτιστικές συζητήσεις. Φοίτησε από το 1964 στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα της Γαλλικής Φιλολογίας, έως το 1967, έτος απόλυσης του πατέρα της από την υπηρεσία του από την κυβέρνηση της χούντας.

## Φοίτηση στην Αθήνα και το Παρίσι
Η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα και η ίδια μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου πήρε το πτυχίο της το 1972. Το ίδιο έτος έφυγε για το Παρίσι, εγγράφηκε στη Σορβόννη και για δύο χρόνια παρακολούθησε το τμήμα της "Στρατευμένης Λογοτεχνίας του Εικοστού Αιώνα"**.** Ολοκλήρωσε τις σπουδές της με δύο εργασίες πάνω στο έργο του Σαρτρ. (Maitrise και D.E.A.). Επέστρεψε στην Αθήνα το 1978.
Άλισον (Άιοβα)

Η **Άλισον** () είναι πόλη και έδρα της κομητείας Μπάτλερ στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 966 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 2,93 τετραγωνικά μίλια (7,59 km2) και είναι ολόκληρη χερσαία.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Μπάτλερ της Άιοβα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Άιοβα
Χάρλαν (Άιοβα)

Το **Χάρλαν** () είναι πόλη και έδρα της κομητείας Σέλμπι στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 4,893 κάτοικοι.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 4,39 τετραγωνικών μιλίων (11,37 km2), η οποία είναι ολόκληρη στεριά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Άιοβα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Άιοβα
NGC 3561

Με την ονομασία **NGC 3561** καταγράφεται στον Νέο Γενικό Κατάλογο το ζεύγος γαλαξιών NGC 3561A και NGC 3561B που βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 1185. Το ίδιο ζεύγος καταγράφεται στον *[[Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών|Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών]]* ως **Arp 105**. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 30 Μαρτίου 1827, του έχει αποδοθεί το προσωνύμιο «η Κιθάρα» και περιέχει έναν μικρό παλιρροϊκό νάνο γαλαξία, γνωστό ως »Κόμβο του Αμπαρτσουμιάν», ο οποίος θεωρείται ότι αποτελεί το απομεινάρι της εκτεταμένης παλιρροϊκής ουράς που αποσπάστηκε από έναν από τους γαλαξίες.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον NGC 3561A: ο αγνώστου τύπου **SN 1953A** στις 16 April 1953.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3561
33992
06224
+05-27-011
Αντιφασιστική Αντιιμπεριαλιστική Σπουδαστική Παράταξη Ελλάδας

Η **Αντιφασιστική Αντιιμπεριαλιστική Σπουδαστική Παράταξη Ελλάδας** (ΑΑΣΠΕ) ήταν η παράνομη φοιτητική οργάνωση του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (Ε.Κ.Κ.Ε.) στα χρόνια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών. Ιδρύθηκε τον Νοέμβρη του 1972. Μέλη της ΑΑΣΠΕ που μετείχαν στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου και οι προφορικές μαρτυρίες τους δημοσιεύτηκαν από τον ιστορικό Ιάσονα Χανδρινό ήταν ο Ανδρέας Αποστολίδης και ο Δημήτρης Κουμάνταρος. Το Μάιο του 1974 συνελήφθησαν 36 μέλη και στελέχη του ΕΚΚΕ και της ΑΑΣΠΕ (Πέτρος Στάγκος, Χρήστος Μπίστης, Γιάννης Μήλιος, Δημήτρης Κουμάνταρος, Α. Τσάρας, Ν. Παπαμιλτιάδης, Ανδρέας Αποστολίδης, Ν. Λιβέριος, Ε. Φαμελιάδου, Ι. Δημακόπουλος, Ν. Σκούφος, Ν. Μαστοράκης, Μ. Παπαδομανώλης, Μ. Καρατζάς, Γ. Καρατράτζης, Ι. Μαργαρίτης, Ι. Χαραλαμπίδης, Γ. Κοτανίδης, Ν. Κουτρέσης, Π. Παπαδομανώλη, Α. Παντελάκη, Ι. Κουβάρας, Σ. Σάλουστρος, Γ. Δραμουντάνης, Α. Κυνηγός, Π. Πιπέρης, Γ. Νίκαινας, Α. Μορδώχ, Δ. Αλεξάς, Α. Κουρτέσης, Σ. Λουκάτος, Α. Παπαντωνίου, Ε. Δραμουντάνης, Ε. Εφεντάκης, Δ. Τοπαλιάν, Α. Καπροδάκης). Στο Αρχείο της Ε.Ρ.Τ. σώζεται βίντεο με τη συνέντευξη τύπου του Δημητρίου Καρακώστα, Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ της τότε δικτατορικής Κυβέρνησης Αδ. Ανδρουτσόπουλου, στις 4 Μαΐου 1974, όπου οι συλλήψεις αυτές παρουσιάζονται ως «εξάρθρωση» του ΕΚΚΕ και της ΑΑΣΠΕ. Προκήρυξη της ΑΑΣΠΕ με τίτλο «Το συνεπές μαζικό κι οργανωμένο φοιτητικό κίνημα να βάλει φραγμό στη φασιστική τρομοκρατία» και ημερομηνία 9 Μαΐου 1974 κατήγγειλε την «εξάρθρωση» ως ψεύδος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Ριχάρδος ΦιτςΆλαν, 1ος κόμης του Άρουντελ

Ο **Ριχάρδος ΦιτςΆλαν**, 1ος κόμης τού Άρουντελ, αγγλ.: *Richard FitzAlan, 1st Earl of Arundel*  Φεβρουαρίου 1267 - 9 Μαρτίου 1302) ήταν Άγγλος ευγενής και στρατιωτικός, που πολέμησε στους Ουαλικούς πολέμους από το 1288 έως το 1294.

## Καταγωγή
μικρογραφία|200εσ|Ο θυρεός των ντ'Ωμπινύ κομήτων τού Άρουντελ, όπως αναγράφονται στο έργο ''Οικόσημα'' τού Καρόλου (13ος αι.), για τον Ούγο ντ'Ωμπινύ 5ο κόμη τού Άρουντελ (απεβ. 1243): ''Επί ερυθρού πεδίου, χρυσός λέων ορμώμενος''. Αυτά τα οικόσημα υιοθετήθηκαν από την οικογένεια ΦιτςΆλαν, διαδόχους στην κομητεία τού Άρουντελ. Καταγράφηκε ως θυρεός τού Ριχάρδου ΦιτζΆλαν 8ου κόμη τού Άρουντελ (1266-1302) στον θυρεό τού Φάλκιρκ, στον θυρεό του Γκλόβερ και στο Ποίημα τού Καίρλαβεροκ (1300), και εμφανίζεται στη σφραγίδα του στην Επιστολή των Βαρόνων, 1301. Σήμερα εμφανίζεται στο 4ο τεταρτημόριο τού θυρεού τού δούκα τού Νόρφολκ, τής οικογένειας ΦιτςΆλαν Χάουαρντ,  ο οποίος κατέχει τον δευτερεύοντα τίτλο "κόμης τού Άρουντελ".

Ήταν γιος τού Ιωάννη ΦιτςΆλαν Γ΄ κόμη του Άρουντελ και τής Ισαβέλλας Μόρτιμερ, κόρης τού Ρογήρου Μόρτιμερ 1ου βαρόνου Γουίγκμορ και τής Μωντ ντε Μπραόζ. Οι γονείς τού πατέρα του ήταν ο Ιωάννης ΦιτςΆλαν Β΄  και η Μωντ λε Μπότιγιερ. Η έδρα τής οικογένειάς τους ήταν το Κάστρο Άρουντελ.

Ο Ριχάρδος ήταν φεουδάρχης κύριος τού Κλαν και τού Όσβεστρι στα Ουαλικά Σύνορα. Το 1289 χρίστηκε κόμης τού Άρουντελ. 

Χρίστηκε ιππότης από τον βασιλιά Εδουάρδο Α΄ τής Αγγλίας το 1289.

## Μάχες στην Ουαλία, τη Γασκώνη και τη Σκωτία
Πολέμησε στους Ουαλικούς πολέμους, 1288-1294, όταν το ουαλικό κάστρο Κάστελ υ Μπερε (κοντά στο σημερινό Towyn) πολιορκήθηκε από τον Madog ap Llywelyn. Διοίκησε τη δύναμη που στάλθηκε για την ανακούφιση τής πολιορκίας, και συμμετείχε επίσης σε πολλές άλλες εκστρατείες στην Ουαλία, επίσης στη Γασκώνη το 1295-97, και επιπλέον στους Σκωτικούς πολέμους τού 1298-1300.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε κάποια στιγμή πριν από το 1285 την Αλίκη τού Σαλούτσο (γνωστή και ως Αλέσια ντι Σαλούτσο), κόρη τού Θωμά Α΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο στην Ιταλία.  Οι απόγονοί τους:
* Εδμόνδος, 2ος κόμης τού Άρουντελ.
* Ιωάννης, ιερέας.
* Αλίκη, παντρεύτηκε τον Στίβεν ντε Σέγκρεϊβ, 3ο λόρδο Σέγκρεϊβ.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Μποτιγιέρ (ή Μπάτλερ), δισεγγονό τού Ουαλού πρίγκιπα Gruffydd II ap Madog, κύριο τού Κάστρου Dinas Bran.
* Ελεονώρα ΦιτςΆλαν, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ντε Πέρσυ 1ο βαρόνο Πέρσυ. 

## Η ταφή
Ο Ριχάρδος και η μητέρα του είναι θαμμένοι μαζί στο ιερό τού αβαείου Χόμοντ, το οποίο συνδέεται στενά με την οικογένεια ΦιτςΆλαν.

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν
Ιωάννης ΦιτςΆλαν (1246-1272)

Ο **Ιωάννης ΦιτςΆλαν**, αγγλ.: *John FitzAlan III* (14 Σεπτεμβρίου 1246 18 Μαρτίου 1272), ήταν Άγγλος ευγενής. Διετέλεσε επίσης κύριος και βαρόνος των Κλαν & Όσβεστρυ στα Ουαλικά Σύνορα.

## Καταγωγή
Ήταν γιος τού Ιωάννη ΦιτςΆλαν Β΄ κόμη τού Άρουντελ (1223–1267), και τής Μωντ ντε Βερντέν, κόρης τού Θεοβάλδου λε Μποτιγιέρ (ή Μποτελέρ) και τής Ροέζ (ή Ροχεσίας) ντε Βερντέν.  Οι γονείς τού πατέρα του ήταν ο Ιωάννης ΦιτςΆλαν κύριος τού Όσβεστρυ και η Ισαβέλλα ντ'Ωμπινύ. 

## Οικογένεια
Ο λόρδος ΦιτςΆλαν νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Μόρτιμερ (απεβ. το 1292), κόρη τού Ρογήρου Μόρτιμερ 1ου βαρόνου Μόρτιμερ και τής Μωντ ντε Μπραόζ το 1260. Απέκτησαν έναν γιο:
* Ριχάρδος, 1ος κόμης τού Άρουντελ.

Είχαν τουλάχιστον μία κόρη:
* Ματθίλδη (Μωντ), παντρεύτηκε αρχικά τον Φίλιππο Μπερνέλ (απεβ. το 1294), έπειτα παντρεύτηκε τον Ροβέρτο ντε Μπρους, κύριο του Άναντεϊλ και κόμη τού Κάρικ, και μετά παντρεύτηκε τον Σίμωνα ντε Κρίκετοτ.

## Αναφορές

Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν
NGC 2340

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 2340** είναι μεγάλος ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Λύγκα. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι  και κατά συνέπεια βάσει του νόμου του Χαμπλ απέχει  εκατομμύρια έτη φωτός. Σύμφωνα όμως με άλλες μελέτες, που δεν στηρίζονται στη μετατόπιση προς το ερυθρό, ο γαλαξίας απέχει πολύ περισσότερο: . Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 9 Φεβρουαρίου 1788. Ενδεχομένως έχει ενεργό γαλαξιακό πυρήνα.

## Σμήνος γαλαξιών
Ο NGC 2340 ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 569 στο οποίο εντάσσονται 85 γαλαξίες, ο λαμπρότερος εκ των οποίων είναι ο NGC 2329.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον NGC 2340: ο τύπου Ia **SN 2025hlm** στις 16 Απριλίου 2025.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Λυγξ (αστερισμός)
2340
+08-13-096
20338
03720
Οικογένεια ΦιτςΆλαν

Οι **ΦιτςΆλαν**, αγγλ.: FitzAlan είναι ένα αγγλικό πατρωνυμικό επώνυμο Αγγλο-Νορμανδικής προέλευσης, που κατάγεται από τον ιππότη Άλαν ΦιτςΦλάαντ (απεβ. το 1120), ο οποίος συνόδευσε τον βασιλιά Ερρίκο Α' στην Αγγλία κατά τη διαδοχή εκείου. Ήταν εγγονός τού σενεσάλη τού επισκόπου τού Ντολ. Η οικογένεια ΦιτςΆλαν μοιραζόταν κοινή πατρική καταγωγή με τον Οίκο των Στιούαρτ.

Οι ΦιτςΆλαν κατείχαν την κομητεία τού Άρουντελ από το 1267 έως το 1580.

Οι παραλλαγές αυτού τού επωνύμου περιλαμβάνουν Fitz-Alan, Fitzalan, Fitzallen και Fitz Alan.

## Μέλη της οικογένειας
Αξιοσημείωτα άτομα με το επώνυμο ΦιτςΆλαν, περιλαμβάνουν: 

* Γουόλτερ (απεβ. το 1177)
* Γουλιέλμος, κύριος του Όσγουεστρυ (1085–1160), σημαντικός κύριας των Ουλικών Συνόρων και υποστηρικτής τής Ματθίλδης τής Αγγλίας, μεγαλύτερος αδελφός τού Γουόλτερ ΦιτςΆλαν.
* Γουλιέλμος, 1ος κύριος των Όσγουεστρυ και Κλουν (απεβ. το 1210), γιος τού Γουλιέλμου ΦιτςΆλαν κυρίου τού Όσγουεστρυ, και ένας κύριος των Συνόρων υπό τούς πρώτους βασιλείς των Πλανταγενετών.
* Γουλιέλμος, 2ος κύριος των Όσγουεστρυ και Κλουν (απεβ. το 1215), γιος τού Γουλιέλμου ΦιτςΆλαν 1ου κυρίου των Όσγουεστρυ και Κλουν· ήρθε σε σύγκρουση με τον βασιλιά Ιωάννη.
* Ιωάννης, 3ος κύριος των Όσγουεστρυ και Κλουν (1200–1240), γιος τού Γουλιέλμου ΦιτςΆλαν 1ου κυρίου των Όσβεστρυ και Κλουν. Νυμφεύτηκε μέλος τής οικογένειας ντ'Ωμπινύ, αποκτώντας έτσι την κομητεία τού Άρουντελ για τούς ΦιτςΆλαν.
* Ιωάννης, 6ος κόμης τού Άρουντελ (1223–1267)
* Ιωάννης, 7ος κόμης τού Άρουντελ (1246–1272).

* Ριχάρδος, 1ος ή 8ος κόμης τού Άρουντελ (1267–1302)
* Εδμόνδος, 2ος ή 9ος κόμης τού Άρουντελ (1285–1326) (απώλεσε το 1326)
* Ριχάρδος, 3ος ή 10ος κόμης τού Άρουντελ (1313–1376) (αποκαταστάθηκε το 1331)
* Ριχάρδος, 4ος ή 11ος κόμης τού Άρουντελ (1346–1397) (απώλεσε το 1397)
* Θωμάς, 5ος ή 12ος κόμης τού Άρουντελ (1381–1415) (αποκαταστάθηκε το 1400)
* Ιωάννης, 6ος ή 13ος κόμης τού Άρουντελ (1385–1421)
* Ιωάννης, 7ος ή 14ος κόμης τού Άρουντελ (1408–1435)
* Χάμφρεϋ, 8ος ή 15ος κόμης τού Άρουντελ (1429–1438)
* Γουλιέλμος, 9ος ή 16ος κόμης τού Άρουντελ (1417–1487)
* Θωμάς, 10ος ή 17ος κόμης τού Άρουντελ (1450–1524)
* Γουλιέλμος, 11ος ή 18ος κόμης τού Άρουντελ (1476–1544)
* Ερρίκος, 12ος ή 19ος κόμης τού Άρουντελ (1512–1580)
* Eλεονώρα (π. 1284 – π. 1328)
* Μράιαν, κύριος ΦιτςΆλαν (απεβ. το 1306)
* λαίδη Ελισάβετ (1366–1425)
* Θωμάς (απεβ. το 1430), Άγγλος ιππότης

Ο Ερρίκος ΦιτςΆλαν-Χάουαρντ, 14ος δούκας τού Νόρφολκ (1815–1860), ο 13ος κόμης τού Άρουντελ τής 4ης δημιουργίας (1580), αναβίωσε τη χρήση του επωνύμου ΦιτςΆλαν στην ενωτική μορφή "ΦιτςΆλαν-Χάουαρντ". Ο Εδμόνδος ΦιτςΆλαν-Χάουαρντ (1855–1947), γιος του 14ου δούκα τού Νόρφολκ, ανέβηκε στο επίπεδο των ευγενών ως "υποκόμης ΦιτςΆλαν τού Ντέργουεντ" το 1921, όταν διορίστηκε λόρδος υποδιοικητής τής Ιρλανδίας. Η λαίδη Μάρσια ΦιτςΆλαν-Χάουαρντ (γενν. το 1953), κόρη τού 17ου δούκα τού Νόρφολκ, χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Μάρσα ΦιτςΆλαν ως ηθοποιός.

## Γενεαλογία των ΦιτςΆλαν

## Οι θυρεοί
Δείτε επίσης: 

## Παραπομπές
Ιωάννης ΦιτςΆλαν (απεβ. 1240)

Ο **Ιωάννης ΦιτςΆλαν**, 3ος κύριος των Όσβεστρυ και Κλουν, αγγλ.: *John Fitzalan, 3rd Lord of Clun and Oswestry* (1200 &#x2013; 1240) ήταν Νορμανδός ευγενής στις Ουαλικά Σύνορα στην κομητεία τού Σρόπσιρ.

## Καταγωγή
Ο Ιωάννης διαδέχθηκε τον αδελφό του, Γουλιέλμο ΦιτςΆλαν 2ο κύριο των Όσβεστρυ και Κλουν, ο οποίος απεβ.ε το 1215 χωρίς απογόνους. Ήταν γιοι τού Γουλιέλμου ΦιτςΆλαν 1ου κυρίου των Όσβεστρυ και Κλουν (απεβ. π. το 1210) και μίας κόρης (αγνώστου ονόματος) τού Ούγου ντε Λασύ. Οι ΦιτςΆλαν ήταν απόγονοι τού Άλαν ΦιτςΦλάαντ, ενός Βρετόνου.

## Βασιλικές συγκρούσεις
Ήταν ένας από τούς φεουδάρχες βαρόνους, που έγιναν στόχος τής οργής τού βασιλιά Ιωάννη τής Αγγλίας, τού οποίου οι δυνάμεις επιτέθηκαν στην πόλη Όσβεστρυ και την έκαψαν το 1216. Ο Ιωάννης ΦιτςΆλαν ήταν κοντά στον Λιουέλιν απ Ιόρβερθ μέχρι το 1217.

Ήταν επίσης εκπρόσωπος τού Στέμματος σε μία διαμάχη μεταξύ τού βασιλιά Ερρίκου Γ΄ τής Αγγλίας και τού ηγέτη τής Ουαλίας, Λιουέλιν τού Μεγάλου, το 1226. Την ίδια χρονιά μεσολάβησε μεταξύ ενός γείτονα, του Γουίλιαμ Πάντουλφ (απεβ. το 1233), κυρίου τού Γουέμ στο Σρόπσαϊρ, και τού Μάντογκ απ Γκράφιντ (απεβ. το 1236) κυρίου τού Πόουις και εξαδέλφου τού Λιουέλιν απ Ιόρβερθ.

Το 1233/4, κατά τη διάρκεια τής σύγκρουσης μεταξύ τού βασιλιά Ερρίκου Γ΄, τού κόμη μαρεσάλη και τού Λιουέλιν τού Μεγάλου, ο Ιωάννης ΦιτςΆλαν τάχθηκε σταθερά με το Στέμμα, και το Όσγουεστρυ δέχτηκε ξανά επίθεση, αυτή τη φορά από Ουαλικές δυνάμεις.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα ντ'Ωμπινύ, κόρη τού Γουλιέλμου ντ'Ωμπινύ, 3ου κόμη τού Άρουντελ και τής Μέιμπελ τού Τσέστερ, και ήταν γονείς των:
* Ιωάννης Β΄, κύριος των Κλαν και Όσβεστρυ, και μετά τού Άρουντελ, τού οποίου ο εγγονός έγινε κόμης τού Άρουντελ.

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Λεξικό Εθνικής Βιογραφίας, Τόμοι 1-20, 22. Σελίδα 103
* Weis, Frederick Lewis, *Προγονικές Ρίζες Ορισμένων Αμερικανών Αποίκων που Ήρθαν στην Αμερική πριν από το 1700* σελ.&nbsp;149-28.
* DC Roberts *Μερικές πτυχές της ιστορίας της Λορδοσύνης του Όσβεστρι*, Διατριβή στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουαλίας.

Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν
Ιωάννης ΦιτςΆλαν (1223-1267)

Ο **Ιωάννης ΦιτςΆλαν Β΄'', αγγλ.: ''John Fitzalan II'' (1223–1267), κύριος του Κλαν και του Όσβεστρι, και του Άρουντελ, ήταν Άγγλος ευγενής και κύριος Συνόρων με εδάφη στα Ουαλικά Σύνορα.

== Καταγωγή ==
Ο γιος και κληρονόμος του [[Ιωάννης ΦιτςΆλαν (απεβ. 1240)|Ιωάννη ΦιτςΆλαν]], κυρίου του Όσβεστρι και του Κλαν, από το Σρόπσιρ. Η μητέρα του ήταν η Ισαβέλλα ντ'Ωμπινύ, κόρη του [[Γουλιέλμος ντ'Ωμπινύ, 3ος κόμης του Άρουντελ|Γουλιέλμου ντ'Ωμπινύ]] 3ου κόμη του Άρουντελ και της συζύγου του Μέιμπελ του Τσέστερ. Ο Ιωάννης απέκτησε την κατοχή των πατρικών του κτημάτων στις 26 Μαΐου 1244, σε ηλικία 21 ετών.

Μετά το τέλος του άτεκνου αδελφού της μητέρας του, [[Ούγος ντ'Ωμπινύ, 5ος κόμης του Άρουντελ|Ούγου ντ'Ωμπινύ]] 5ου Κόμη του Άρουντελ, κληρονόμησε ''jure matris'' το κάστρο και την κυριότητα του Άρουντελ το 1243, με την οποία, σύμφωνα με την «ομολογία» του [[Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας|Ερρίκου ΣΤ΄]] του 1433, αργότερα θεωρήθηκε αναδρομικά ότι έγινε ''[[de jure]]'' **κόμης του Άρουντελ*'.  Ωστόσο, ποτέ δεν χαρακτηρίστηκε ως τέτοιος κατά τη διάρκεια της ζωής του.  

== Συγκρούσεις στην Ουαλία ==
Το 1257 ο Ουαλός λόρδος Γκράφιντ απ Γκουένγουινγουιν, στο νότιο βασίλειο του Πόουις, ζήτησε τη βοήθεια του Λόρδου του [[Όσβεστρι]] εναντίον του Λούελιν απ Γκράφουντ. Ο Ιωάννης ΦιτςΆλαν ήταν ένα επιζόν μέλος της αγγλικής δύναμης, που ηττήθηκε από τους Ουαλούς στο Καϊμεράου (κοντά στο Ναντγκαρέντιγκ) στο Καρμάρθενσιρ.

Το 1258, ήταν ένας από τους βασικούς Άγγλους στρατιωτικούς διοικητές στις Ουαλικές Πορείες και κλήθηκε ξανά το 1260 για περαιτέρω σύγκρουση εναντίον των [[Ουαλία|Ουαλών]] . Ο Ιωάννης δίστασε στις συγκρούσεις μεταξύ [[Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας|του Ερρίκου Γ΄]] και των Βαρόνων. Πολέμησε στο πλευρό του Βασιλιά στη Μάχη του Λιούις το 1264, όπου συνελήφθη αιχμάλωτος. Από το 1278 έως το 1282, οι γιοι του συμμετείχαν σε εχθροπραξίες στα σύνορα της Ουαλίας, επιτιθέμενοι στα εδάφη του Λίουελιν.

Είναι θαμμένος στο Αβαείο Χόμοντ στο Σρόπσαϊρ.

== Οικογένεια ==
Νυμφεύτηκε τη Μωντ ντε Βερντόν, κόρη τού Θεοβάλδου λε Μποτιγιέρ (ή Μποτελέρ) και τής συζύγου του Ροέζίας ντε Βερντόν*,* ή Ροέζ (κόρη τού Νικολάου ντε Βερντέν και τής Κλημεντίας), με την οποία απέκτησε τα εξής παιδιά:
* [[Ιωάννης ΦιτςΆλαν (1246-1272)|Ιωάννης Γ΄]], μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος.
* Ιωάννα (π. 1267 μετά τις 6 Οκτωβρίου 1316), παντρεύτηκε τον σερ Ριχάρδο τής Κορνουάλης (απεβ. το 1296), νόθος γιος τού [[Ριχάρδος της Κορνουάλης|Ριχάρδου των Ανζού-Πλανταγενετών]] 1ου κόμη τής Κορνουάλης (1209–1272) (2ος γιος τού βασιλιά [[Ιωάννης της Αγγλίας|Ιωάννη]] (1199–1216)) από την ερωμένη του Ιωάννα ντε Μπαθ (ή ντε Βαλετόρτ).

== Αναφορές ==


== Πηγές ==
* Weis, Frederick Lewis, *Προγονικές Ρίζες Ορισμένων Αμερικανών Αποίκων που ήρθαν στην Αμερική πριν από το 1700'' (γραμμές: 70A-29, 149-29, Genealogical Pub Co· 7η έκδοση (1 Ιανουαρίου 1992)· 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tout, T.F (1889). "Fitzalan, John II, Lord of Oswestry, Clun and Arundel (1223–1267)" . In Stephen, Leslie (ed.). Dictionary of National Biography. Vol. 19. London: Smith, Elder & Co.
* 

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν
Γουλιέλμος ΦιτςΆλαν, 1ος κύριος των Όσγουεστρυ και Κλουν

Ο **Γουλιέλμος ΦιτςΆλαν**, αγγλ.: *William FitzAlan, 1st Lord of Oswestry and Clun* (απεβ. το 1210) ήταν Νορμανδός ευγενής, που έζησε στο Όσβεστρυ και το Κλαν, κοντά στο Σρούσμπερυ, κατά μήκος των μεσαιωνικών Ουαλικών Συνόρων. Ο Γουλιέλμος ήταν γιος τού Γουλιέλμου ΦιτζςΆλαν και τής Χριστίνας.

Ήταν ο πρώτος ΦιτςΆλαν που κατείχε και τα δύο κάστρα τού Κλαν και τού Όσβεστρυ από μόνος του, και ήταν υπεύθυνος για τη σημαντική επέκταση τού κάστρου τού Κλαν.  Ο Γουλιέλμος ήταν ακόμη ανήλικος το 1160, και ο Γκυ Λεστρέιντζ διορίστηκε ως κηδεμόνας του.  

Ο Γουλιέλμος αργότερα απέκτησε δύο γιους, τον πρώτο που ονομαζόταν επίσης:
* Γουλιέλμος, και έναν νεότερο γιο:
* τον Ιωάννη,

από την κόρη τού Ούγου ντε Λασύ, κυρίου τού Μηθ και τής Ροέζ τού Μόνμουθ, τής οποίας το όνομα δεν αναφέρεται σε κάποιο έγγραφο. 

Μετά το τέλος τού Γουλιέλμου το 1210, ο μεγαλύτερος γιος διαδέχθηκε τον πατέρα του.

## Βιβλιογραφία
* Μπράουν, Ρέτζιναλντ Άλεν. (1989) *Κάστρα από τον αέρα.* Κέιμπριτζ: Cambridge University Press.  .
* Mackenzie, James D. (1896) *Τα κάστρα της Αγγλίας: Η ιστορία και η δομή τους, Τόμος II.* Νέα Υόρκη: Macmillan.
* Αρχαιότητες του Σρόπσαϊρ, τόμος 3, Από τον Ρόμπερτ Γ. Έιτον (1856). σελ. 11
* Αρχαιότητες του Σρόπσαϊρ, τόμος 5, Από τον Ρόμπερτ Γ. Έιτον (1857). σελ. 86
* Αρχαιότητες του Σρόπσαϊρ, τόμος 7, Από τον Ρόμπερτ Γ. Έιτον (1858). σελ. 242
* Αρχαιότητες του Σρόπσαϊρ, τόμος 10, Από τον Ρόμπερτ Γ. Έιτον (1860). σελ. 126
* Πλήρες Κείμενο Ευγενών XII (2) σελ. 168 υποσημείωση g

## Αναφορές

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν
Γουλιέλμος ΦιτςΆλαν, 2ος κύριος των Όσγουεστρυ και Κλουν

Ο **Γουλιέλμος ΦιτςΆλαν**, αγγλ.: *William FitzAlan, 2nd Lord of Oswestry and Clun* ήταν ένας Νορμανδός ευγενής, που ζούσε στο Όσβεστρυ και το Κλουν κοντά στο Σριούσμπερυ, κατά μήκος των μεσαιωνικών Ουαλικών Συνόρων. Ο Γολιέλμος ήταν γιος τού Γουλιέλμου ΦιτςΆλαν 1ου κυρίου των Όσγουεστρυ & Κλουν, ελέγχοντας τα κάστρα τού Κλουν και τού Όσβεστρυ και αργότερα έγινε ο υψηλός σερίφης τού Σρόπσιρ.  Πολλοί άνθρωποι σήμερα συχνά συγχέουν τον Γουλιέλμο με τον πατέρα του, καθώς οι ημερομηνίες τέλους τους είναι παρόμοιες κατά 5 χρόνια. Εξαιτίας αυτού, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι αυτός ο Γουλιέλμος ήταν νυμφευμένος με τη Μαρία Έρινγκτον, κόρη τού Θωμά. Ο πατέρας τού Γουλιέλμου, Γουλιέλμος (απεβ. το 1210), είχε νυμφευτεί την κόρη τού Ούγου ντε Λασύ, τού οποίου το όνομα δεν αναφέρεται σε κάποιο έγγραφο.  Όταν ο Γουλιέλμος κληρονόμησε τα εδάφη του το 1210, ο βασιλιάς Ιωάννης απαίτησε ένα τέλος 10.000 μάρκων. Μη μπορώντας να πληρώσει, ο Γουλιέλμος δεν μπόρεσε να κληρονομήσει.  Έζησε περισσότερο από τον πατέρα του μόνο κατά λίγα χρόνια, και απεβίωσε γύρω στο Πάσχα τού 1215.  Οι ιδιοκτησίες τελικά ανακτήθηκαν από τον μικρότερο αδελφό του, Ιωάννη ΦιτςΆλαν. 

## Βιβλιογραφία
* Burke, John. (1831) *Γενικό και Εραλδικό Λεξικό των Ευγενών της Αγγλίας, της Ιρλανδίας και της Σκωτίας.* Λονδίνο: Colburn και Bentley.
* Eyton, William. (1862) «Τα κάστρα του Shropshire και τα σύνορά του». στο *Collectanea Archæologica: ανακοινώσεις προς τη Βρετανική Αρχαιολογική Ένωση* Τόμος 1. Λονδίνο: Longman.
* Mackenzie, James D. (1896) *Τα κάστρα της Αγγλίας: Η ιστορία και η δομή τους, Τόμος II.* Νέα Υόρκη: Macmillan.
* Αρχαιότητες του Shropshire, τόμος 3, Από τον Robert W. Eyton (1856). σελ.&nbsp;11
* Αρχαιότητες του Shropshire, τόμος 5, Από τον Robert W. Eyton (1857). σελ.&nbsp;86 Αρχαιότητες του Σρόπσαϊρ, τόμος 7, του Ρόμπερτ Γ. Έιτον (1858).
* σ.&nbsp;242 Αρχαιότητες του Shropshire, τόμος 10, Από τον Robert W. Eyton (1860). σελ.&nbsp;126
* Πλήρης Κατάλογος Ευγενών XII (2) σελ.&nbsp;168 υποσημείωση g

## Αναφορές

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν
Αντώνης Μυριαγκός

O **Αντώνης Μυριαγκός** (Χίος, 31 Οκτωβρίου 1973) είναι Έλληνας ηθοποιός και ζωγράφος, γνωστός για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη δραματική κινηματογραφική ταινία *[[Καποδίστριας (ταινία)|Καποδίστριας]]*.

## Βιογραφία
Ο Μυριαγκός γεννήθηκε στη Χίο το 1973. Μεγάλωσε στο Μόντρεαλ του Καναδά και στην Αθήνα.

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών υπό την καθοδήγηση των Δημοσθένη Κοκκινίδη και του Δημήτρη Μυταρά και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή «Εμπρός – Θέατρο Εργαστήριο», με δασκάλους μεταξύ άλλων την Άννα Μακράκη, τον Δημήτρη Καταλειφό και τον Τάσο Μπαντή.

Από το 2005 συνεργάζεται με το Θέατρο «Άττις» και τον σκηνοθέτη Θεόδωρο Τερζόπουλο, συμμετέχοντας σε παραστάσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Έχει επίσης συνεργαστεί με άλλες θεατρικές ομάδες και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Ο Μυριαγκός έχει ποικίλη θεατρική παρουσία, με συμμετοχές σε παραστάσεις όπως «Κάποιος θα έρθει» του Γιόν Φόσσε, και άλλες παραγωγές που έχουν παρουσιαστεί σε χώρους τέχνης στην Αθήνα και στην ελληνική περιφέρεια. Αξιοσημείωτη είναι η πρωταγωνιστική του συμμετοχή στον κινηματογράφο, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του Ιωάννη Καποδίστρια στην ομώνυμη ταινία του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, η οποία κυκλοφόρησε στις 25 Δεκεμβρίου 2025.

## Προσωπική ζωή
Σύμφωνα με πηγές, ο Μυριαγκός έχει δύο παιδιά. Συχνά παρεμβαίνει στα ΜΜΕ και μιλά για τη σημασία της οικογένειας και της ισορροπίας μεταξύ προσωπικής ζωής και επαγγελματικών υποχρεώσεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Εργογραφία

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Φέρντιναντ Κον

Ο **Φέρντιναντ Γιούλιους Κον** (*Ferdinand Julius Cohn*, 24 Ιανουαρίου 1828 – 25 Ιουνίου 1898) ήταν Γερμανός βιολόγος. Θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης βακτηριολογίας και της μικροβιολογίας.

## Βιογραφία
Ο Φέρντιναντ Γιούλιους Κον γεννήθηκε στην εβραϊκή συνοικία του Μπρεσλάου, στην πρωσική επαρχία της Σιλεσίας (σημερινό Βρότσλαβ, Πολωνία). Ο πατέρας του, Ίσακ Κον, ήταν επιτυχημένος έμπορος και βιομήχανος και για κάποιο διάστημα διετέλεσε πρόξενος της Αυστροουγγαρίας.
 
Θεωρήθηκε παιδί-θαύμα και μπορούσε να διαβάσει στην ηλικία των δύο ετών. Επίσης, υπέφερε από μικρή ηλικία από δυσκολία ακοής. Μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Μπρέσλαου το 1842 ή το 1844 (δηλαδή σε ηλικία 12 ή 14 ετών). Εκεί μελέτησε βοτανική υπό τον Χάινριχ Γκέππερτ και τον Κρίστιαν Νις φον Έσενμπεκ.

Ο Κόουν δεν έγινε δεκτός στο διδακτορικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Μπρέσλαου λόγω του εβραϊκού του υπόβαθρου. Έτσι, συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου πήρε διδακτορικό δίπλωμα το 1847. Η διδακτορική του διατριβή αφορούσε τη φυσιολογία των σπόρων και σε αυτήν υποστήριξε τη δημιουργία βοτανικών κήπων αφιερωμένων στη μελέτη της φυτικής φυσιολογίας, ένα όραμα στην υλοποίηση του οποίου διαδραμάτισε αργότερα σημαντικό ρόλο.

Το 1848 επέστρεψε στο Μπρεσλάου και, ύστερα από κάποια καθυστέρηση λόγω της εβραϊκής καταγωγής του, διορίστηκε ιδιωτικός υφηγητής (Privatdozent) το 1850. Παρέμεινε στο ίδιο πανεπιστήμιο καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, λαμβάνοντας τον τίτλο του καθηγητή το 1857 και, μετά τον θάνατο του μέντορά του Γκέππερτ, προήχθη σε τακτικό καθηγητή το 1872.

## Έργο
Ο Κόουν ήταν πολύ παραγωγικός συγγραφέας, αφήνοντας πίσω του πάνω από 150 επιστημονικές εργασίες, δοκίμια και βιβλία.

Κατά τη δεκαετία του 1850 μελέτησε την ανάπτυξη και τη διαίρεση των φυτικών κυττάρων. Το 1855 δημοσίευσε εργασίες σχετικά με τη σεξουαλικότητα των *Sphaeroplea annulina (*είδος που ανήκει στα χλωροφύκη) και αργότερα του *[[Volvox]] globator*. Στη δεκαετία του 1860 ασχολήθηκε με διάφορες πτυχές της φυτικής φυσιολογίας. Από το 1870 και έπειτα επικεντρώθηκε κυρίως στη μελέτη των βακτηρίων. Καθιέρωσε τη χρήση αποστειρωμένων θρεπτικών μέσων καλλιέργειας και συνέβαλε στην αναβίωση του βοτανικού κήπου του Λόρεντς Σολτς φον Ρόζεναου στο Μπρεσλάου.

Ο Κον ήταν ο πρώτος που ταξινόμησε τα φύκη ως φυτά και όρισε τα χαρακτηριστικά που τα διακρίνουν από τα πράσινα φυτά. Ήταν ο πρώτος που αντιμετώπισε τη βακτηριολογία ως ιδιαίτερο ερευνητικό κλάδο.  Η ταξινόμησή του των βακτηρίων σε τέσσερις ομάδες με βάση το σχήμα τους (σφαιρικά, ραβδοειδή, καμπυλοειδή και σπειροειδή) χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Μεταξύ άλλων, έδειξε πρώτος ότι τα βακτήρια του γένους ''Bacillus'' μπορούν να μεταβαίνουν από τη φυτική μορφή σε ενδοσπόριο όταν εκτίθενται σε περιβάλλον δυσμενές για τη φυτική τους κατάσταση. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Κατηγορία:Γερμανοί βιολόγοι
Κατηγορία:Βιολόγοι του 19ου αιώνα
Άνδρες με τα πράσινα

250px|μικρογραφία|Οι άνδρες με τα πράσινα στον Αερολιμένα της Συμφερόπολης
Οι **άνδρες με τα πράσινα** ήταν Ρώσοι στρατιώτες που φορούσαν μάσκες και στολές χωρίς διακριτικά κατά το ξεκίνημα του Ρωσοουκρανικού πολέμου το 2014. Δρούσαν λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της ρωσικής προσάρτησης της Κριμαίας και έφεραν κανονικά όπλα και εξοπλισμό, αλλά ήταν πάντα μασκοφόροι και φορούσαν ευδιάκριτα πράσινες στρατιωτικές στολές χωρίς διακριτικά. Η Ρωσία αρνείτο οποιαδήποτε εμπλοκή στην Ουκρανία πριν από την προσάρτηση.

Μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2014 κατέλαβαν και απέκλεισαν το Διεθνές Αεροδρόμιο της Συμφερόπολης, τις περισσότερες από τις στρατιωτικές βάσεις της Ουκρανίας στην Κριμαία, και το Ανώτατο Συμβούλιο της Κριμαίας. Το όνομα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί μερικές φορές για να αναφερθεί σε ρωσικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ντονμπάς. Το Κρεμλίνο δήλωσε ότι δεν υπήρχαν ρωσικά στρατεύματα στην περιοχή, αλλά πολλοί ένοπλοι με πράσινη περιβολή που επιχειρούσαν σε αυτήν την περιοχή μεταμφιεσμένοι σε φιλορώσους αυτονομιστές.

Τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονταν σε αυτούς με τον ευφημισμό «ευγενικοί άνθρωποι». (вежливые люди, vezhlivye lyudi)

Στις 17 Απριλίου 2014, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επιβεβαίωσε ότι ο ρωσικός στρατός επιχειρούσε στην Ουκρανία..  Επιπλέον, πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών κρατικών μέσων ενημέρωσης, επιβεβαίωσαν ήσαν ένα μείγμα πρακτόρων από τις Ειδικές Δυνάμεις Επιχειρήσεων και διάφορες άλλες μονάδες της Σπετσνάζ. Πιθανότατα περιελάμβαναν επίσης αλεξιπτωτιστές της 45ης Ταξιαρχίας Spetsnaz των Ρωσικών Αερομεταφερόμενων Δυνάμεων,  καθώς και μισθοφόρους από την κρατικά χρηματοδοτούμενη Ομάδα Βάγκνερ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος