open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αριστόβουλος Πετιμεζάς

Ο **Αριστόβουλος Πετιμεζάς** ήταν Έλληνας ολυμπιονίκης και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και ήταν αθλητής του Παναχαϊκού, ήταν γιος του Λεωνίδα Πετιμεζά πολιτικού. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, πήρε μέρος στη γυμναστική, στο αγώνισμα του μονόζυγου και κατέκτησε την τρίτη θέση, πίσω από τους Γερμανούς αθλητές Χέρμαν Βάινγκερτνερ και Άλφρεντ Φλάτοου. Στο μονόζυγο μετείχαν 17 αθλητές και ο Πετμεζάς ήταν ο μοναδικός Έλληνας.

Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτικής εκλεγόμενος πρώτη φορά βουλευτής Καλαβρύτων το 1908 σε αναπληρωματική εκλογή λόγω θανάτου του πατέρα του Λεωνίδα Πετιμεζά. Επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδος στις εκλογές του Αυγούστου 1910, του 1912, του Μαΐου 1915 καθώς και σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915.

## Πανελλήνιες νίκες
* Πανελλήνιοι αγώνες 1896 :
::2ος στο Άλμα εις ύψος
::3ος στο Άλμα εις μήκος
::1ος στις Ασκήσεις σε εφαλτήριο
Συμμετείχε ακόμα και στον Μαραθώνιο

## Άλλες νίκες
* Α΄Εσωτερικοί αγώνες του Παναχαϊκού 1892:
::1ος Ασκήσεις επί της γέφυρας (Εταίρων, κάτω των 18)

* Β΄ Εσωτερικοί Αγώνες Παναχαϊκού 1893 :
::1ος Άλμα απλούν εις μήκος
::1ος Ασκήσεις επί δίζυγου

* Δοκιμαστικοί Αγώνες Παναχαϊκού 1895 :
::1ος Άλμα εις μήκος
::1ος Άλμα εις ύψος άνευ βατήρος 1,65 μ. 
::1ος δρόμο 100 μ. σε κατωφέρεια 12΄΄5

* Εσωτερικοί Αγώνες Παναχαϊκού 1896 :
::2ος Άρση βαρών δι αμφοτέρων χειρών

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κώστας Α. Κοκκοβίκας: *Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος*, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004
* Νίκος Ε. Πολίτης: *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Β΄, *Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X
* Νίκος Ε. Πολίτης: *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Α΄, *Η πρώτη δεκαετία 1891-1900*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994, ISBN 9607164911

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Οικογένεια Πετιμεζά
Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Οδός Ονείρων

Η **Οδός Ονείρων** είναι ιστορική μουσικοθεατρική παράσταση που ανέβηκε τον Ιούνιο του 1962 στο θερινό θέατρο Μετροπόλιταν της Αθήνας. Είναι είδος μιούζικ χολ ή επιθεώρησης: μια σειρά από νούμερα, τραγούδια και χορευτικά δρώμενα.  Το ίδιο όνομα φέρει και το άλμπουμ με τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις.

## Συντελεστές
Η *Οδός Ονείρων* θεωρήθηκε ως μια απόπειρα ανανέωσης της επιθεώρησης για την οποία συνεργάστηκαν ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Αλέξης Σολωμός, ο Μίνως Αργυράκης και ο Μανώλης Καστρινός. Πρωταγωνιστούσαν ο Δημήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Μάρω Κοντού, η Ζωή Φυτούση, ο Λάκης Παππάς, ο Γιώργος Εμιρζάς, ο Γιώργος Κωνσταντίνου και πολλοί νέοι ηθοποιοί της εποχής. Χόρευαν ο Μανώλης Καστρινός και η Χρυσούλα Ζώκα. Έκτακτες εμφανίσεις πραγματοποίησαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Νάνα Μούσχουρη και ο Ευγένιος Σπαθάρης με τον Καραγκιόζη του.

## Κυκλοφορία άλμπουμ
Ο δίσκος, που κυκλοφόρησε όσο ακόμα παιζόταν η παράσταση, περιλαμβάνει κλασικά τραγούδια όπως ο *Ηθοποιός* με τον Δημήτρη Χορν (που επίσης πρωταγωνιστεί στην παράσταση), η *Μαύρη Φορντ* με τη Μάρω Κοντού, *Το Τρένο* με τη Ζωή Φυτούση, *Ο κυρ-Μιχάλης* και *Μανούλα Μου* με τον Λάκη Παππά. Ο δίσκος δεν περιλαμβάνει τα τραγούδια που ερμήνευε η πρωταγωνίστρια του έργου, η Ρένα Βλαχοπούλου, επειδή ανήκε σε άλλη δισκογραφική εταιρία. Στην αρχική έκδοση του δίσκου σε βινύλιο δεν αναφερόταν το όνομά της. Όταν το 2000 ο δίσκος επανεκδόθηκε σε CD, το όνομά της Βλαχοπούλου προστέθηκε στους συντελεστές της παράστασης καθώς επίσης και αρκετές φωτογραφίες της, μολονότι δε διασώζεται κάποια ηχογράφησή της.

## Υποδοχή
Η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία και το θέατρο ήταν ασφυκτικά γεμάτο καθημερινά. Την παρακολούθησαν μάλιστα πολλές καλλιτεχνικές προσωπικότητες απ' όλο τον κόσμο. Θεωρήθηκε το αντίπαλον δέον της *Όμορφης Πόλης*, της παράστασης του Μίκη Θεοδωράκη που παιζόταν λίγα μέτρα πιο κάτω στην ίδια οδό, στο θέατρο Παρκ. Και εκείνη η παράσταση ήταν μια απόπειρα ανανέωσης της επιθεώρησης, ωστόσο, παρά την επιτυχία που είχαν και τα δυο έργα, δεν πέτυχαν κάποια σημαντική ανανέωση του δημοφιλούς αυτού θεατρικού είδους και στην ιστορία έχουν μείνει περισσότερο για τα μουσικά παρά για τα θεατρικά τους επιτεύγματα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ο
Ο
Κατηγορία:Μιούζικαλ
Ανδρέας Πολλάκης

Ο **Ανδρέας Πολλάκης** ήταν Έλληνας ολυμπιονίκης από την Πάτρα.

Συμμετείχε στην Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906 και αναδείχτηκε ολυμπιονίκης στο γυμναστικό πένταθλο με 86 βαθμούς 2ος και στο Γυμναστικό έξαθλο με 102 βαθμούς 2ος. Ήταν αθλητής του Παναχαικού.

## Πανελλήνιες νίκες
*Πανελλήνιοι αγώνες 1906:
::1ος Αναρρίχηση σε σχοινί

## Άλλες νίκες
*Πανιώνιοι αγώνες  1904:
::1ος ασκήσεις στο δίζυγο
::2ος Ασκήσεις στο μονόζυγο

*Πανιώνιοι αγώνες  1907:
::1ος Ασκήσεις σε δίζυγο
::2ος Ασκήσεις σε  μονόζυγο

## Πηγές
* Κώστας Α. Κοκκοβίκας, *Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος*, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004
* Πέτρος Λινάρδος, *Η Σμύρνη του Πανιώνιου*, Οι φίλοι των τεχνών, Νέα Σμύρνη 1998. ISBN 960-86238-0-4
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Β΄, *Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Α΄, *Η πρώτη δεκαετία 1891-1900*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 9607164911

Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής
Βασίλειος Ψάχος

Ο **Βασίλειος Ψάχος** (1887 - ? ) ήταν Έλληνας 2ος ολυμπιονίκης από τα Ζαρουχλέικα της Πάτρας στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906 στο αγώνισμα της διελκυστίνδας με την εθνική ομάδα. Αδελφός του ήταν ο επίσης ολυμπιονίκης στο ίδιο αγώνισμα Γεώργιος Ψάχος. Την υπόλοιπη ομάδα αποτελούσαν οι Σπυρίδων Λάζαρος, Κωνσταντίνος Λάζαρος, Αντώνιος Τσίτας, Σπυρίδων Βέλλας, Γεώργιος Παπαχρήστου, Κωνσταντίνος Παρνασσάς και Παναγιώτης Τριβουλίδας. Ήταν αθλητής της Γ.Ε. Πατρών.

## Πανελλήνιες νίκες
*Πανελλήνιοι αγώνες 1906 :
::1ος με την ομάδα διελκυστίνδας της ΓΕΠ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κώστας Α. Κοκκοβίκας, *Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος*, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Β΄, *Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Α΄, *Η πρώτη δεκαετία 1891-1900*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 9607164911

Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της διελκυστίνδας
Κωνσταντίνος Παρνασσάς

Ο **Κωνσταντίνος Παρνασσάς** ήταν Έλληνας από την Πάτρα, 2ος ολυμπιονίκης στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906 και στο αγώνισμα της Διελκυστίνδας μαζί με τους Γ. Ψάχο, Β. Ψάχο, Σπ. Λάζαρο, Κ. Λάζαρο, Αντ. Τσίτα, Σπ. Βέλλα, Γ. Παπαχρήστου και Παν. Τριβουλίδα. Ήταν αθλητής της Γ.Ε. Πατρών.

## Πανελλήνιες νίκες
*Πανελλήνιοι αγώνες 1906:
::1ος με την ομάδα διελκυστίνδας της ΓΕΠ

## Άλλες νίκες
*Παναχαϊκοί αγώνες 1900:
::1ος Άρση Βαρών (80 οκάδες)
::1ος ασκήσεις σε εφαλτήριο

## Πηγές
* Κώστας Α. Κοκκοβίκας, *Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος*, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Β΄, *Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Α΄, *Η πρώτη δεκαετία 1891-1900*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 9607164911

Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της διελκυστίνδας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Κατηγορία:Αρσιβαρίστες της Παναχαϊκής
Σάββας Ασιδηνός

Ο **Σάββας Ασιδηνός** (τέλη 12ου αιώνα-αρχές 13ου) ήταν βυζαντινός τοπάρχης.

Είχε έδρα του την κωμόπολη Σαμψών (αρχαία Πριήνη) και μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Τέταρτης Σταυροφορίας το 1204, ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος ηγεμόνας. Φαίνεται ότι στα πρώτα χρόνια της εξουσίας στη Νίκαια του Θεόδωρου Λάσκαρη εξουσίαζε το νότιο μέρος της κοιλάδας του ποταμού Μαιάνδρου. 

Ο Θεόδωρος Λάσκαρης, μάλιστα, του είχε δώσει για σύζυγο μία βυζαντινή πριγκίπισσα, από την οικογένεια Φωκάδων συγγενείς του θείου του Θεοδότου, και τον τίτλο του *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]*. Μετά το θάνατο του Ασιδηνού το κράτος του προσαρτήθηκε στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εγκυκλοπαίδειας της Εκδοτικής Αθηνών.

Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Ηλεκτρική διπολική ροπή

Στη φυσική, η **ηλεκτρική διπολική ροπή** αποτελεί ένα μέτρο της πόλωσης ενός συστήματος ηλεκτρικών φορτίων. Ορίζουμε την ηλεκτρική διπολική ροπή **p** που έχει φορτία +q και -q ως

:
  \mathbf{p} = q \, \mathbf{r}.


όπου με **r** συμβολίζουμε το διάνυσμα από το αρνητικό στο θετικό φορτίο. Από τη στιγμή που το **r** είναι διάνυσμα με συγκεκριμένη διεύθυνση, το ίδιο ισχύει και για την **p**.

Επειδή συχνά είναι βολικό να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε πολύπλοκες κατανομές ηλεκτρικών φορτίων στο κατά πόσο η συμπεριφορά τους μοιάζει με εκείνη ενός διπόλου, γενικεύουμε τους ορισμούς μας ως εξής: σε περιπτώσεις όπου κάποιος θέλει να βρει την ηλεκτρική διπολική ροπή μιας κατανομής Ν διακριτών φορτίων, η διπολική ροπή ορίζεται ως

:
  \mathbf{p} = \sum_{i=1}^N \, q_i \, \mathbf{r}_i .


όπου το κάθε \mathbf{r}_i είναι ένα διάνυσμα από κάποια σταθερή αρχή αξόνων στο αντίστοιχο q_i, με μέτρο ίσο με το φορτίο του q_i. Το παραπάνω άθροισμα μπορεί να μετατραπεί σε ολοκλήρωμα στην περίπτωση μιας συνεχούς κατανομής φορτίων:

:\mathbf{p} = \int\rho(\mathbf{r'})\, \mathbf{r'} \ d \tau' 

Η διπολική ροπή χρησιμοποιείται συχνά σε συστήματα με ουδέτερο συνολικό φορτίο. Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι αντίθετων φορτίων, ή ένας ουδέτερος αγωγός σε ομογενές ηλεκτρικό πεδίο. Για τέτοια συστήματα, η τιμή της ηλεκτρικής διπολικής ροπής είναι ανεξάρτητη από την αρχή του συστήματος αξόνων. Για μη ουδέτερα συστήματα, εμφανίζεται μια εξάρτηση από την επιλογή της αρχής των αξόνων. Για να ανακτηθεί η χρησιμότητα της ηλεκτρικής διπολικής ροπής στον υπολογισμό διάφορων ποσοτήτων, η αρχή των αξόνων λαμβάνεται συχνά ως το κέντρο του απόλυτου φορτίου, \vec{R}, του συστήματος, που ορίζεται όπως το κέντρο μαζας και είναι, για αρκετά συστήματα, το ίδιο.

\vec{R} = \frac{1}{Q} \sum_{i} \left | q_i \right \vert \vec{x}_i, Q = \sum_{i} \left | q_i \right \vert

Το \mathbf{r}_i για τη διακριτή περίπτωση, ή το \mathbf{r'} για τη συνεχή, λαμβάνονται τότε σε σχέση με την αρχή των αξόνων που ορίζεται από το \vec{R}.

## Δείτε επίσης
*Μαγνητική διπολική ροπή
*Ηλεκτρική διπολική ροπή του ηλεκτρονίου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ηλεκτρική διπολική ροπή 

Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός
Θεόδωρος Μακρής

Ο **Θεόδωρος Μακρής** ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και υπήρξε πρώτος ολυμπιονίκης στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906, στο αγώνισμα άλμα επί κοντώ με 3,25μ, πετυχαίνοντας νέο Πανελλήνιο ρεκόρ. Ήταν αθλητής της Γ.Ε. Πατρών, αλλά το 1904 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναχαικού για να ξαναεπιστρέψει στη ΓΕΠ και να ξαναπάει στον Παναχαϊκό το 1910.

## Πίνακας επιτευγμάτων
;Πανελλήνιες νίκες
*Πανελλήνιοι αγώνες 1904 :
::1ος άλμα είς ύψος 3,22 **(Πανελλήνιο ρεκόρ)**
*Πανελλήνιοι αγώνες 1906 :
::1οςάλμα είς ύψος άνευ φόρας 1,26
*Πανελλήνιοι αγώνες 1906 :
::3ος στο Άλμα επί κοντώ 2.80

;Άλλες νίκες
*Παναχαϊκοί αγώνες 1900 :
::1ος Άλμα επί κοντώ

;Εσωτερικοί αγώνες ΓΕΠ 1900 :
::1ος Άλμα επί κοντώ 2.88 μ.
::1ος Μονόζυγο
::2ος κρίκους

## Πηγές
* Κώστας Α. Κοκκοβίκας, *Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος*, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Β΄, *Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Α΄, *Η πρώτη δεκαετία 1891-1900*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 9607164911

Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής
Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μιχάλης Μπέλλης

Ο **Μιχάλης Μπέλλης** (Θεσσαλονίκη, 1 Φεβρουαρίου 1940) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής.

## Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
### Σε συλλογικό επίπεδο
Αγωνίστηκε με τους Ολυμπιακό Πολυκάστρου, Ηρακλή Θεσσαλονίκης, Παναθηναϊκό, Παναχαϊκή και ΠΑΟΚ, ενώ μεταξύ 1968 και 1969 είχε ενταχθεί για κάποιους μήνες σε σωματείο Ελλήνων ομογενών της Αυστραλίας. Υπήρξε παίκτης της μεσαίας γραμμής, ακραίος αμυντικός και με τον ΠΑΟΚ επίσης κεντρικός. Το 1967 αποτέλεσε τον 10ο ποδοσφαιριστή που συμπλήρωσε 200 αγώνες στην ιστορία της Α΄ Εθνικής κατηγορίας (από την καθιέρωσή της το 1959) και εξαετία αργότερα τον 7ο με 300. Την ίδια χρονιά αποχώρησε από την ενεργό δράση στα 33 του εξαιτίας σοβαρού τραυματισμού (κάταγμα ποδιού) και έχοντας πραγματοποιήσει 310 συνολικά εμφανίσεις, τις μισές σχεδόν (148) για λογαριασμό του Ηρακλή. Μετείχε σε τέσσερις τελικούς του κυπέλλου Ελλάδας, δύο με τον Παναθηναϊκό (1967, 1968), ισάριθμες με τον ΠΑΟΚ (1971, 1972) και κατακτώντας το τρόπαιο από μία φορά –τις άλλες ο Ολυμπιακός Πειραιώς–, τη δεύτερη εναντίον του προηγούμενου συλλόγου του.

### Στην εθνική ομάδα
Χρίστηκε 5 φορές διεθνής για την Ανδρών Ελλάδας το διάστημα 1965-1967, όλες αγωνιζόμενος στην άμυνα. Συμπτωματικά, την πρώτη, δεύτερη και τελευταία αντιμετώπισε την εθνική Σοβιετικής Ένωσης σε προκριματικά Παγκοσμίου κυπέλλου και Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, γνωρίζοντας την ήττα.

## Προπονητική σταδιοδρομία
Με την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του πορείας, ακολούθησε αυτή του τεχνικού που χαρακτηρίζεται σημαντική. Αρχικά εντάχθηκε στο επιτελείο του ΠΑΟΚ, ως βοηθός του Λες Σάνον και έπειτα του Γκιούλα Λόραντ. Την δεκαετία 1986-1996, ανέλαβε σε τρεις περιπτώσεις το σύλλογο της Θεσσαλονίκης μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου και τις δύο πρώτες έως το τέλος της, αντικαθιστώντας ξένους προπονητές (Σκότσικ, Λίμπρεχτς, Κοκότοβιτς). Μεγαλύτερη σε διάρκεια και πλέον επιτυχημένη, υπήρξε η ενδιάμεση Δεκέμβριος 1987-Μάιος 1988, όπου μέσω της τρίτης θέσης στο πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο επόμενο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Από τις θητείες του με άλλα σωματεία, ξεχωρίζει η ανάδειξη του ΑΣ Ρόδος ως πρωταθλητή νοτίου ομίλου Β΄ Εθνικής την περίοδο 1980-81 κατόπιν μπαράζ με τον ΑΟ Αιγάλεω και η (επ)άνοδος της ομάδας στην κορυφαία κατηγορία.

## Τίτλοι
### Ως ποδοσφαιριστής
Με τον Παναθηναϊκό: Κύπελλο Ελλάδας 1966-67

Με τον ΠΑΟΚ: Κύπελλο Ελλάδας: 1971-72.

### Ως προπονητής
Με τον ΑΣ Ρόδος: Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής (νότιος όμιλος) 1980-81.

## Άλλα στοιχεία
Εργάστηκε στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ).

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* Γιώργος Παγιωτέλης: *Το έπος της Α' Εθνικής*, σειρά αφιερωμάτων αθλητικού περιοδικού *Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*, τχ. 8-31 (Αύγ 1994-Ιούλ 1996)

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Νίκος Κουρμπανάς

Ο **Νίκος Κουρμπανάς** (Βέλο Κορινθίας, 22 Μαρτίου 1962) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τη Δάφνη Πουλίτσας και στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ελλάδα Βέλου και τον Πέλοπα Κιάτου, από τον οποίο το 1982 μεταγράφηκε στον Α.Π.Σ. Κόρινθος. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Παναχαϊκή, στον Παναθηναϊκό, στον Πανιώνιο και στο Μαρκό Μαρκοπούλου. Υπήρξε 8 φορές διεθνής με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας (5 με την Παναχαΐκή και 3 με τον Παναθηναϊκό) και 4 φορές με τη φανέλα της Εθνικής ολυμπιακής ομάδας.

Σταματώντας το ποδόσφαιρο έγινε προπονητής και συνεχίζει μέχρι σήμερα.

## Ομάδες

## Προπονητική καριέρα
Σαν προπονητής ξεκίνησε την καριέρα του με τη Μαρκό το 1996. Ακολούθησαν ο Αιολικός, η Δόξα Βύρωνα, πάλι η Μαρκό, η Παναχαϊκή, η Καλλιθέα, η Κέρκυρα ο Φωστήρας, η Νίκη Βόλου, πάλι η Παναχαϊκή, ο Ολυμπιακός ΑΣΚ Βόλου, δεύτερη θητεία στη Νίκη Βόλου, τρίτη θητεία στην Παναχαϊκή, τρίτη στη Νίκη Βόλου,έπειτα στη Λαμία και τέλος στον Βύζαντα Μεγάρων μέχρι τον Ιανουάριο του 2010. Από το 2011 ως το 2013 ήταν στον πάγκο του Παναιγιάλειου. Τον Ιούλιο του 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Π.Σ. Καλαμάτα.

## Τίτλοι
* πρωτάθλημα Ελλάδας : 1990 και 1991
* Κύπελλο Ελλάδας :1989, 1991 και 1993

## Παραπομπές


## Εξωτερική σύνδεση
* http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=21772

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Μαρκό
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Μαρκό
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιολικού Μυτιλήνης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φωστήρα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Κορίνθου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βύζαντα Μεγάρων
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανηλειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ηροδότου Νέας Αλικαρνασσού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Σ. Ρόδου
Άγιος Γεώργιος Θήρας

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι οικισμός της Σαντορίνης. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Εμπορείου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Θήρας, της περιφερειακής ενότητας Θήρας, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θήρας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι παράλιος οικισμός στη ΝΑ. Σαντορίνη, λίγο νοτιότερα της Περίσσας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 12,5 χλμ. περίπου ΝΑ. των Φηρών. 
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Εμπορείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Εμπορείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Θήρας.

## Αξιοθέατα
*Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Θαλασσινού ή Θαλασσίτη, από την οποία ονομάστηκε ο οικισμός. Έχει κτιστεί πάνω στα θεμέλια μεγάλης τρίκλιτης Βασιλικής.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD» (Σαντορίνη 1:30.000)

## Βιβλιογραφία
*Κονταράτος Α.: *ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ πορεία στον χρόνο.* Εκδόσεις Ηλιότοπος. Σαντορίνη 2007

Αγιος Γεώργιος
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Άγιος Παντελεήμονας Πρινιά

Ο **Άγιος Παντελεήμονας** είναι ένα μικρό εκκλησάκι χτισμένο στο βορειότερο και ψηλότερο σημείο του υψώματος της Πατέλλας του Πρινιά.

Πλήθος κόσμου μαζεύεται κάθε χρόνο το απόγευμα της 26ης και το πρωί της 27ης Ιουλίου για να γιορτάσουν μαζί την γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα. Μετά τον εσπερινό, λαβαίνει χώρα το παραδοσιακό πανηγύρι στην πλατεία του χωριού του Πρινιά την προηγούμενη βραδιά (26η Ιουλίου).

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Κρήτη
Κατηγορία:Δήμος Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου
Εθνόσημο της Ουγγαρίας

thumb|right|100px
Το σύγχρονο **εθνόσημο της [[Ουγγαρία|Ουγγαρίας]]** καθιερώθηκε τον Ιούλιο του 1990, έπειτα από την πτώση του κομμουνισμού στη χώρα. Αν και η Ουγγαρία είναι δημοκρατία, ο θυρεός περιβάλλεται από το στέμμα του Βασιλέα Στεφάνου του Αγίου.

Το εθνόσημο ήταν σε χρήση και πρώτα, χωρίς και με το βασιλικό στέμμα του Αγίου Στεφάνου. Πολλά από τα στοιχεία του θυρεού ανάγουν χρονικά στο Μεσαίωνα.

Οι ασημένιες γραμμές αντιπροσωπεύουν, όπως υποστηρίζεται συνήθως, τους 4 ποταμούς (Δούναβη, Ντράβα, Τίσα και Σάβα) και οι λόφοι συμβολίζουν τις τρεις βουνοκορφές (Μάτρα, Τάτρα και Φάτρα). Ωστόσο, η θεωρία αυτή δεν είναι ιστορικά αποδεδειγμένη.

Το εθνόσημο επίσης έχει το διπλό πατριαρχικό σταυρό στη δεξιά πλευρά, όπως και το Εθνόσημο της Σλοβακίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Ουγγρικό Εθνόσημο

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ουγγαρίας
Ουγγαρια
Νόμοι πλανητικού συστήματος

Οι κύριοι φυσικοί νόμοι που διέπουν το Πλανητικό Σύστημα είναι κυρίως **τρεις νόμοι** που διατύπωσε ο **Κέπλερ** και αναφέρονται στην *κίνηση των πλανητών* γύρω από τον Ήλιο.

:Ο Νόμος της παγκόσμιας έλξης ή Νόμος του Νεύτωνα.
:Ο Νόμος των ελλειπτικών τροχιών ή 1ος Νόμος Κέπλερ
:Ο Νόμος των εμβαδών ή 2ος Νόμος Κέπλερ που αναφέρεται στην επιβατική ακτίνα.
:Ο Νόμος αστρικών περιφορών ή 3ος Νόμος Κέπλερ, και
:Ο Κανόνας του Μπόντε.

## Νόμοι του Κέπλερ
**1ος Νόμος:** Η τροχιά των πλανητών είναι *ελλειπτική* με τον Ήλιο να βρίσκεται στη μία εστία της έλλειψης.

**2ος Νόμος:** Η ακτίνα που ενώνει τον Ήλιο και τον κάθε πλανήτη διαγράφει σε *ίσους χρόνους ίσα εμβαδά.*

**3ος Νόμος:** Το τετράγωνο της περιόδου περιφοράς του κάθε πλανήτη είναι *ανάλογο* με τον κύβο του μήκους του μεγάλου ημιάξονα της έλλειψης που διαγράφει.

Κατηγορία:Αστροφυσική
Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού

Ο **Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού** (*Louis Ier d'Anjou*, 23 Ιουλίου 1339 - 20 Σεπτεμβρίου 1384) μέλος του Οίκου των Βαλουά-Ανζού ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη του Αγαθού και της Μπόννης του Λουξεμβούργου. Ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν Κόμης του Ανζού (1356 - 1360), του Μαιν (1356 - 1384), της Τουραίνης (1370 - 1384), Βασιλιάς της Νεαπόλεως, τιτλούχος βασιλιάς των Ιεροσολύμων, και Κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ (1382 - 1384).

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν παρών στη μάχη του Πουατιέ το 1356 στο τάγμα που ήταν υπό τις διαταγές του μεγάλου του αδελφού Καρόλου του δελφίνου.

Ηττήθηκαν συντριπτικά και όλη η ομάδα κατόρθωσε να δραπετεύσει στα μέσα της σύγκρουσης. Μετά την ταπείνωση τους, το μόνο θετικό είναι ότι κατάφερε να αποφύγει την αιχμαλωσία, κάτι που ο πατέρας του και ο μικρός αδελφός του, Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας, δεν κατάφεραν να κάνουν και συνελήφθησαν από τον Εδουάρδο, τον μαύρο πρίγκηπα. Η εξαγορά της ελευθερίας του και οι ειρηνικές συνθήκες με την Αγγλία κατοχυρώθηκαν στη Συνθήκη του Μπρετινύ το 1360. Ανάμεσα στις υπόλοιπες προτάσεις της συνθήκης ήταν και η αποστολή 40 ευγενών ως αντικαταστάτες στην ομηρεία του πατέρα του, βασιλιά Ιωάννη Β΄. Ανάμεσα στα πρόσωπα αυτά ήταν και ο ίδιος.

Η Γαλλία βρισκόταν σε τραγική οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Έμεινε στην εξορία περίπου έξι μήνες. Προσπάθησε να διαπραγματευτεί την ελευθερία του με τον Άγγλο βασιλιά Εδουάρδο Γ΄ και, όταν είδε ότι απέτυχε, αποφάσισε να δραπετεύσει. Στην επιστροφή του στη Γαλλία, βρήκε τον πατέρα του δυσαρεστημένο στην απόφαση του αυτή και ο ίδιος ο πατέρας του αποφάσισε, για να αποκαταστήσει την τιμή του, να επανέλθει οικειοθελώς στην εξορία.

Ήταν Αντιβασιλιάς του μικρού του ανιψιού, βασιλιά Καρόλου ΣΤ΄ (1380 - 1382). Είχε υποδειχτεί σαν διάδοχος στον θρόνο της Νάπολης από την ίδια τη βασίλισσα Ιωάννα Α΄ της Νάπολης. Η Ιωάννα είχε κάνει τη συγκεκριμένη επιλογή γιατί ήταν άτεκνη και δεν ήθελε να αφήσει τη διαδοχή σε άλλους στενούς συγγενείς τους, τους οποίους θεωρούσε αντιπάλους. Αλλά η ανατροπή της Ιωάννας και ο φόνος της από τον ξάδελφο της, Κάρολο Γ΄ της Νάπολης, ματαίωσαν τα σχέδια σχετικά με τη διαδοχή της Ιωάννας στον θρόνο της Νάπολης.
 
## Οικογένεια
Το 1360 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Σατιγιόν-Μπλουά (απεβ. το 1404), κόρη του Καρόλου δούκα της Βρετάνης συζυγικώ δικαιώματι. Παιδιά τους ήταν:
* Λουδοβίκος Β΄ 1377-1417, δούκας του Ανζού.
* Κάρολος 1380-1404, πρίγκιπας του Τάραντα, απεβ. 24 ετών.
* Μαρία 1370-μετά το 1383.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


|-

|-

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κατηγορία:Μονάρχες της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν
Κατηγορία:Δούκες του Ανζού
Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας
Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού
Κατηγορία:Θάνατοι στην Ιταλία
Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ
Δήμος Αιγινίου

Ο **Δήμος Αιγινίου** ήταν ένας από τους συνολικά 13 Δήμους της Πιερίας. Υπήρξε ο δεύτερος μετά την Κατερίνη δήμος που ιδρύθηκε στην Πιερία. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύδνας - Κολινδρού του οποίου το Αιγίνιο αποτελεί την έδρα του. Ο πληθυσμός του ήταν 5.264 , σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Η έδρα του Δήμου βρισκόταν στο Αιγίνιο. 

## Δημοτικά Διαμερίσματα
Στο δήμο περιλαμβάνονταν:
: ** Δ.δ. Αιγινίου ** [ 4.548 ]  
::* το Αιγίνιο [ 4.280 ]  
::* η Μεγάλη Γέφυρα [ 268 ]  
: ** Δ.δ. Καταχά ** -- ο Καταχάς [ 716 ]

## Κατάλογος κοινοταρχών και δημάρχων

Κοινοτάρχες και δήμαρχοι Αιγινίου έχουν διατελέσει οι:

## Πρόεδροι Δημοτικής Κοινότητας (από το 2011 έως το 2025 Κοινότητας) Αιγινίου
*2011- 2012 Βασιλική Νικολοπούλου
*2013-2014 Σωτήριος Παπαργυρίου
*2014-2019    Αναστάσιος Λουκάς
*2019-2023 : Νικόλαος Γκορίδης
*2024 σήμερα: Ιωάννης καρακασίδης

## Σημειώσεις και παραπομπές



Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Μεγάλη Γέφυρα Πιερίας

thumb|Ο μοναδικός ναός της Μεγάλης Γέφυρας, ο Άγιος Γεώργιος
Η **Μεγάλη Γέφυρα** είναι χωριό της Δημοτικής Κοινότητας Αιγινίου του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού στο Νομό Πιερίας και απέχει 36 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Αποτελεί το βορειότερο οικισμό του εν λόγω νομού, καθώς έπειτα από το χωριό βρίσκονται τα όρια του Νομού Πιερίας με το Νομό Ημαθίας. Ο πληθυσμός του, με βάση την απογραφή του 2011, είναι 192 κάτοικοι. Η αποκλειστική ασχολία είναι η γεωργία (καλλιέργεια καπνού, ρυζιού κλπ.). Οι υπηρεσίες (σχολεία, ιατρείο κλπ.) στο γειτονικό Αιγίνιο εξυπηρετούν και τους λιγοστούς κατοίκους του χωριού. Ο μοναδικός ενοριακός ναός στη Μεγάλη Γέφυρα είναι ο Άγιος Γεώργιος.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ονομαζόταν **Μυλωβός**. Με υπουργική απόφαση του 1927 έλαβε τη σημερινή του ονομασία, εξαιτίας της γέφυρας που υπάρχει εκεί κοντά. Πρόκειται για τη γέφυρα του ποταμού Αλιάκμονα.

Ο περιηγητής Σχοινάς γράφει για το χωριό αναφέροντάς το με το όνομα **Μήλοβον**, *"τσιφλίκιον διαχωρισθέν υπό του Αλιάκμονος οικούμενον υπό 80 οικογενειών χριστιανικών, και έχον ιδιόκτητον σχεδίαν (περαταριάν). Το χωρίον τούτο απέχει της θαλάσσης μιση ώρας"* . Άλλος πάλι ταξιδευτής, ο Τρύφων Ευαγγελίδης γράφει το χωριό ως *"*'Μυλοβός*', κάτοικοι 250"* περίπου στα 1910.

## Παραπομπές και σημειώσεις


Μεγάλη Γέφυρα
Σημαία της Μπελίζ

[right|thumb|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3]]

Η εθνική **[[σημαία]] της [[Μπελίζ]]** καθιερώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1981, την ίδια ημέρα που η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η σημαία είναι μια έκδοση- συνέχεια της σημαίας της Βρετανικής Ονδούρας, όπως ονομαζόταν η χώρα κατά την αποικιοκρατία. Αυτή η σημαία δημιουργήθηκε το 1950. Οι δύο κόκκινες λωρίδες στην κορυφή και στο κάτω μέρος προστέθηκαν στο αρχικό σχέδιο έπειτα από την ανεξαρτησία. Στο κέντρο της σημαίας υπάρχει το Εθνόσημο της Μπελίζ. Η σημαία της Μπελίζ κατέχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να διαθέτει 12 χρώματα, τρία περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη εθνική σημαία στον κόσμο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* - Εθνικά σύμβολα της Μπελίζ- επίσημος ιστότοπος της Κυβέρνησης της χώρας.

Μπελίζ
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μπελίζ
Εθνόσημο της Μπελίζ

right|200px|Το εθνόσημο της Μπελίζ.

To **[[εθνόσημο]] της [[Μπελίζ]]** καθιερώθηκε το 1981 έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας και διαφέρει ελάχιστα από το παλαιό βρετανικό εθνόσημο την περίοδο που η χώρα ήταν βρετανική αποικία. 

Οι κυκλικές άκρες του αποτελούνται από 25 φύλλα και μέσα στον κύκλο αυτόν βρίσκεται ένα δέντρο μαονιού (*mahogany*), μπροστά από το οποίο βρίσκεται ένας θυρεός. Μέσα στο θυρεό βρίσκονται τα εργαλεία του υλοτόμου στα πάνω τεταρτημόρια και ένα πλοίο στο κάτω τεταρτημόριο. Αυτά είναι συμβολικά για τη σημασία του δέντρου και της χρήσης του στην κατασκευή πλεούμενων.

Το θυρεό βαστούν δύο υλοτόμοι από διαφορετικές φυλές. Ο υλοτόμος που είναι στα αριστερά κρατάει ένα πελέκι και αυτός που είναι στα δεξιά ένα κουπί. Στο κάτω μέρος σε περγαμηνή βρίσκεται το εθνικό ρητό της χώρας.

Το εθνόσημο αποτελεί και το κύριο μέρος στη Σημαία της Μπελίζ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* - Εθνικά σύμβολα της Μπελίζ- επίσημος ιστότοπος της Κυβέρνησης της χώρας.

Μπελιζ
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μπελίζ
Βόννη του Λουξεμβούργου

Η **Βόννη** ή **Ιουδίθ**, τσεχ.: Jitka Lucemburská, (20 Μαΐου 1315 - 11 Σεπτεμβρίου 1349) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλλίας.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη, βασιλιά της Βοημίας, και της πρώτης του συζύγου, Ελισάβετ των Πρεμυσλιδών, κόρης του Βεγκέσλαου Β΄ της Βοημίας.

Το βαπτιστικό της όνομα ήταν Γιούτα και παντρεύτηκε σε ηλικία 17 ετών τον -κατά τέσσερα χρόνια μικρότερό της- διάδοχο του Γαλλικού θρόνου, μέλλοντα βασιλιά Ιωάννη Β΄. Επειδή το βαπτιστικό της όνομα σήμαινε στη μητρική της γλώσσα «*Καλή*», με τον γάμο της με τον Γάλλο πρίγκηπα το όνομα της άλλαξε σε Μπόννη ή Μπόνα.

Πέθανε το 1349 στη μεγάλη επιδημία της βουβωνικής πανώλης, που έπληξε τη Γαλλία σε ηλικία 32 ετών. Αμέσως μετά πέθανε και ο πεθερός της, Φίλιππος ΣΤ΄ και ο σύζυγός της Ιωάννης στέφθηκε βασιλιάς. Ο αδελφός της, Κάρολος Δ΄ της Βοημίας, στέφθηκε την ίδια χρονιά βασιλιάς της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1332 τον Ιωάννη (Β΄) τότε δούκα της Νορμανδίας (μετέπειτα βασιλιά της Γαλλίας) και είχε τέκνα:
* Κάρολος Ε΄ 1338-1380, βασιλιάς της Γαλλίας. 
* Λουδοβίκος Α΄ 1339-1384, δούκας του Ανζού.
* Ιωάννης 1340-1416, δούκας του Μπερρύ.
* Φίλιππος Β΄ ο *Τολμηρός* 1342-1404, δούκας της Βουργουνδίας.
* Ιωάννα 1343-1373, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ της Ναβάρρας.
* Μαρία 1344-1404, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο δούκα του Μπαρ.
* Ισαβελλα 1348-1372, παντρεύτηκε τον Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι τότε διάδοχο δούκα του Μιλάνου.
* Μαργαρίτα 1347-1352 απεβ. 5 ετών, Αγνή 1345-1349 απεβ. 4 ετών, Αικατερίνη 1338 απεβ. νήπιο.

## Πρόγονοι


	

## Παραπομπές


## Πηγές
* d'Arras, Jean (2012) [First publ. 1394]. Melusine; or The Noble History of Lusignan. Translated by Maddox, Donald; Sturm-Maddox, Sara. Penn State University Press. OCLC 782252390.
* Boehm, Barbara Drake; Fajt, Jiri, eds. (2005). Prague: The Crown of Bohemia, 1347-1437 (pdf). Yale University Press.
* Hand, Joni M. (2013). Women, Manuscripts and Identity in Northern Europe, 1350-1550. Ashgate Publishing. OCLC 1067212145.
* Nicolle, David (2004). Poitiers 1356: The Capture of a King. Osprey Publishing. ISBN 9781841765167.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Κόμισσες του Ανζού
Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας
Κατηγορία:Κόμισσες του Μαιν
Εύμηλος ο Κορίνθιος

Ο **Εύμηλος ο Κορίνθιος** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, μέλος της μεγάλης Δωρικής οικογένειας των Βακχιαδών, που έζησε τον 8ο αιώνα π.Χ. και είχε λάβει μέρος στους αγώνες των Ίσθμιων. Ο Εύμηλος το 757 π.Χ. ακολούθησε τον Αρχία και εγκαταστάθηκε στην νεοσύστατη πόλη των Συρακουσών. Πρόσφατα, ο Μάρτιν Λίτσφιλντ Γουέστ τον θεωρεί μεταγενέστερο (περί το 600 μ.Χ.).

Ο Εύμηλος συνέθεσε το ποίημα *«Τιτανομαχία»*, το οποίο είχε υπόψη του ο Ησίοδος κατά τη συγγραφή της *«Θεογονίας»* του. Επίσης, αποδίδονται στον Εύμηλο διάφορα ιστορικά έπη που χάθηκαν. Το σπουδαιότερο από αυτά ήταν τα «Κορινθιακά», θρύλοι και ιστορικές πληροφορίες της γενέτειράς του. Τα άλλα επιγράφονταν:

* *«Ευρωπία»*
* *«Νόστος Ελλήνων»*
* *«Βουγονία»* (ίσως να πρόκειται για το ίδιο έργο με την «Ευρωπία»)
* *«Προσόδιον ες Δήλον»*

Το «προσόδιον» ήταν ο τιμημένος ύμνος της μεσσηνιακής ανεξαρτησίας που ψαλλόταν σε πομπή στη Δήλο. Μικρό απόσπασμα σώζεται στον Παυσανία. Ο Παυσανίας μάλιστα αναφέρει ότι ο πατέρας του ποιητή ονομαζόταν Αμφίλυτος και θεωρεί ότι το «προσόδιον» ήταν το μοναδικό γνήσιο έργο του Ευμήλου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia.
*

## Επιπλέον ανάγνωση

* M.L. West: "Eumelos: A Corinthian Epic Cycle?", *The Journal of Hellenic Studies*, τόμος 122 (2002), σσ. 109-133.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Πήδημα Μεσσηνίας

Το **Πήδημα** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 277 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην *Κοινότητα Πηδήματος* και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 26 μέτρων.

## Πληροφορίες
Το Πήδημα απέχει 15 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και εδώ βρίσκονται οι «Πηγές Πηδήματος», που υδροδοτούν την Καλαμάτα και ένα μεγάλο μέρος της Μεσσηνίας.

Διαθέτει το «Δημοτικό Πάρκο Πηδήματος», κατάλληλο για εκδρομές και εκδηλώσεις.

Το χωριό πήρε το όνομά του, όταν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να γλιτώσουν από τους Τούρκους, τα νεαρά κορίτσια της περιοχής, πήδηξαν από τα κοφτερά βράχια, πάνω από τις πηγές και σκοτώθηκαν.

Στην κορυφή του βραχώδους υψώματος, χτίσθηκε το «Κάστρο Πηδήματος», από τους Βυζαντινούς. Αργότερα το κατέλαβαν οι Ενετοί και ύστερα οι Τούρκοι.

## Διοικητικές μεταβολές
* 21-04-1835, ο οικισμός Πήδημα προσαρτάται στο Δήμο Άριος.
* 31-08-1912, ο οικισμός Πήδημα αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και προσαρτάται στην Κοινότητα Αγρίλου.
* 16-03-1928, ο οικισμός Πήδημα αποσπάται από την Κοινότητα Αγρίλου και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Πηδήματος.
* 04-12-1997, ο οικισμός Πήδημα αποσπάται από την Κοινότητα Πηδήματος και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
* 07-06-2010, ο οικισμός Πήδημα αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πήδημα Μεσσηνίας - Πηγές (Βίντεο στο youtube)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Εύηνος ο Πάριος

Ο **Εύηνος ο Πάριος** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, ο γνωστότερος από τους εκπροσώπους της ελεγειακής ποίησης του 5ου αιώνα π.Χ. (γεννήθηκε το 460 π.Χ.).

Στα χρόνια του Ευήνου, όλοι σχεδόν οι άνθρωποι του πνεύματος συνέθεταν ελεγεία, επειδή η ποίηση αυτή προσαρμοζόταν σε όλα τα συναισθήματα και τα θέματα: μπορούσε να είναι άλλοτε αφηγηματική, άλλοτε φιλοσοφική, εγκωμιαστική ή επικριτική, κλπ. Το εύκολο αυτό είδος κατάντησε έτσι γρήγορα τετριμμένο και ανάξιο ιδιαίτερης προσοχής.

Ο Εύηνος ο Πάριος υπήρξε φημισμένος ποιητής, όσο και σοφιστής. Τα λίγα αποσπάσματα ποιημάτων του που διασώθηκαν διακρίνονται από καλλιέπεια, χάρη και λεπτότητα, όχι όμως και από σαφήνεια ή πάθος. Αρεσκόταν στην ηθικολογία. Γενικώς το έργο του, όπως και το *«Συμπόσιο»* του Ξενοφώντα, αντικαθρεφτίζουν τη λεγόμενη «καλή κοινωνία» των Αθηνών της κλασικής εποχής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα
* Μάρκος, Αντώνιος, «Η έννοια της ‘σοφίας’ στον ποιητή Εύηνο», Παρνασσός 29 (1987), 432-444. 

Ευηνος
Κατηγορία:Σοφιστές
Λεσβώναξ

Ο **Λεσβώναξ** ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας, σοφιστής και γραμματικός από τη Μυτιλήνη, που έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ.

Ο Λεσβώναξ υπήρξε πολύ αξιόλογος συγγραφέας, που έγραφε σε αυστηρά αττικιστικό ύφος. Ως έργα του αναφέρονται οι *«Μελέται ρητορικαί»*, *«Ερωτικαί επιστολαί»* και *«Λόγοι πολιτικοί δεκαέξ»*. Από αυτά σώθηκε ο «Πολιτικός λόγος» που γράφτηκε κατά απομίμηση του «Πλαταϊκού» του Ισοκράτη. Σώθηκαν ακόμη δύο «Προτρεπτικοί» του, είδος προσφωνήσεως. Ο ένας Προτρεπτικός Λόγος απευθύνεται γενικώς προς πολεμιστές πριν από τη μάχη, ενώ ο άλλος ειδικά προς Αθηναίους προ της μάχης κατά των Λακεδαιμονίων. Επίσης, του αποδίδονται κάποιες ερωτικές επιστολές. Ο «Λεσβώναξ» που αναφέρει το *[[Λεξικό της Σούδας]]* ως συγγραφέα πολλών φιλοσοφικών έργων είναι μάλλον κάποιος πολύ προγενέστερος συγγραφέας, ενώ αντιθέτως ο συγγραφέας μιας μικρής πραγματείας περί των γραμματικών μορφών (εκδ. Rudolf Miller, Λειψία 1900) είναι πιθανώς μεταγενέστερο πρόσωπο.

Οι λόγοι του Λεσβώνακτος εκδίδονται συνήθως μαζί με τα έργα του Αντιφώντα ή στη συλλογή «Ελάσσονες Αττικοί ρήτορες». Κλασική είναι η έκδοση του F. Kiehr *Lesbonactis sophistae quae supersunt* (Λειψία 1906).
## Πηγές
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Μυτιληνιοί
Ερρίκος της Βουργουνδίας

Ο **Ερρίκος της Βουργουνδίας** ή **Ερρίκος ο Γενναίος** (περί το 1035 - 1074), μέλος του Οίκου των Καπετιδών-Βουργουνδίας ήταν δεύτερος γιος του Ροβέρτου Α΄ της Βουργουνδίας και της πρώτης συζύγου του Ιλί του Σεμούρ, εγγονός του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες γύρω από τον ίδιο, παρά μονάχα ότι πέθανε λίγο πριν από τον πατέρα του και δεν μπόρεσε να τον διαδεχτεί στο δουκάτο της Βουργουνδίας. Οι δυο μεγαλύτεροι γιοι του έγιναν δούκες της Βουργουνδίας μετά τον θάνατο του πάππου τους, ενώ ο μικρότερος γιος του Ερρίκος μετά τον γάμο του με την Θηρεσία, κόμισσα της Πορτογαλίας, κόρη του Αλφόνσου ΣΤ΄ τού Λεόν και της Καστίλης, έγινε κόμης της Πορτογαλίας και γενάρχης του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας.

## Θεωρίες για τη σύζυγό του
Το όνομα της συζύγου του Ερρίκου είναι άγνωστο, το πιθανότερο είναι ότι λεγόταν Σιβύλλη ή Κλημεντία αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί. To όνομα Σιβύλλη προκύπτει από μια νεκρολογία προερχόμενη από το Μπεζανσόν με τίτλο "Σιβύλλη, μητέρα του δούκα της Βουργουνδίας", η νεκρολογία δεν την αναφέρει δούκισσα, αλλά σύζυγο τού πατέρα τού δούκα, πιθανότατα τού ίδιου τού Ερρίκου που δεν έγινε δούκας. Ο Ζαν Ρίτσαρντ ισχυρίζεται ωστόσο ότι Σιβύλλη ήταν το όνομα της μητέρας του Ούγου Β΄ της Βουργουνδίας και συζύγου του Εύδη του Ερυθρού γιου του Ερρίκου της Βουργουνδίας και ότι το πραγματικό όνομα της συζύγου του Ερρίκου ήταν Κλημεντία.  Το γενεαλογικό δέντρο του Ούγγρου ιστορικού Σζαμπόλκ ντε Βαζάι προτείνει ότι η σύζυγος του Ερρίκου ήταν κόρη του Βερεγγάριου Ραμόν Α΄ κόμη της Βαρκελώνης και της τρίτης συζύγου του, εγγονή του κόμη της Βαρκελώνης Ραμόν Μπορέλ.   

## Οικογένεια
Με την σύζυγο του Σιβύλλη ή Κλημεντία απέκτησε:
* Ούγος Α΄ 1057-1093, δούκας της Βουργουνδίας.
* Εύδης Α΄ 1058-1103, δούκας της Βουργουνδίας.
* Ροβέρτος 1059-1111, επίσκοπος του Λανγκρ.
* Ηλί γενν. 1061, μοναχή.
* Βεατρίκη γενν. 1063, παντρεύτηκε τον Γκυ Γ΄ κύριο του Βινορύ.
* Ραϋνάλδος 1059-1090, ηγούμενος του Φλαβινύ.
* Ερρίκος 1066-1112, κόμης της Πορτογαλίας. Είναι ο γενάρχης τού κλάδου της Πορτογαλίας.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*Richard, Jean (1958). "Sur les alliances familiales des ducs de Bourgogne aux XIIe et XIIIe siècles". Annales de Bourgogne
*Vajay, Szabolcs de (1960). "Bourgogne, Lorraine et Espagne aux XIe siècle: Étiennette, dite de Vienne, comtesse de Bourgogne". Annales de Bourgogne.
*Vajay, Szabolcs de (1962). "A propos de la 'Guerre de Bourgogne': Notes sur les successions de Bourgogne et de Mâcon aux Xe et XIe siècles". Annales de Bourgogne.
*Vajay, Szabolcs de (2000), "Parlons encore d'Etiennette", in Keats-Rohan, Katherine S. B.; Settipani, Christian, Onomastique et Parente dans l'Occident medieval, Prosopographica et Genealogica no. 3

 
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Ούγος Α΄ της Βουργουνδίας

Ο **Ούγος Α΄ της Βουργουνδίας** (*Hugues Ier de Bourgogne*, 1057 - 29 Αυγούστου 1093) ήταν μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας και Δούκας της Βουργουνδίας (1076 - 1079). Ο Ούγος Α΄ της Βουργουνδίας ήταν μεγαλύτερος γιος του Ερρίκου της Βουργουνδίας, εγγονός και διάδοχος του Ροβέρτου Α΄ της Βουργουνδίας.  Σε τρία χρόνια παραιτήθηκε υπέρ του αδελφού του Εύδη Α΄ της Βουργουνδίας μετά από μια σύντομη μάχη με τους Μαυριτανούς στην Ιβηρική στο πλευρό του Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας. Αποσύρθηκε σε μοναστήρι, έγινε μοναχός και στην συνέχεια ηγούμενος στο Αββαείο του Κλυνύ.  Παντρεύτηκε την Σιβύλλη του Νεβέρ η οποία πέθανε την εποχή που ήταν ακόμα δούκας (1078) χωρίς να αποκτήσει παιδιά. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σίβυλλα του Νεβέρ.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Elizabeth Hallam, Capetian France:987-1328, (Longman Group Ltd., 1980)
*Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198, (Cornell University Press, 1987)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Αφθόνιος ο Αντιοχέας

Ο **Αφθόνιος** ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας από την Αντιόχεια, που έζησε στο τέλος του 3ου και στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., και υπήρξε μαθητής ή και φίλος του Λιβανίου. Από τα πολλά έργα του, που έχουν ως θέμα τους σχεδόν αποκλειστικά τη Ρητορική, σώθηκαν τα *«Προγυμνάσματα»* και οι *«Μύθοι»*, παρόμοιοι με τους Μύθους του Αισώπου. Τα «Προγυμνάσματα» ήταν ασκήσεις για τη σύνθεση μύθων, διηγημάτων, κλπ., προς χρήση των νέων πριν αυτοί εισέλθουν σε κανονικές ρητορικές σχολές, ενώ στους μεσαιωνικούς χρόνους τα χρησιμοποιούσαν στα σχολεία ως διδακτικό βιβλίο.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Leonhard von Spengel: *Rhetores Graeci*, ii.
* Finckh: *Aphthonii Progymnasmata* (1865)
* Oskar Philipp Hoppichler: *De Theone, Hermogene, Aphthonique Pro-gymnasmatum Scriptoribus* (1884)
* Έκδοση των «Μύθων» από τον Francesco de Furia (1810)

## Πηγές
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Σοφιστές
Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Λέσχης

Ο **Λέσχης** ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής από τη Λέσβο, που έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. (κατά μία άποψη είναι μυθικό πρόσωπο). Κατά τον Παυσανία ήταν γιος του Αισχυλίνου από την Πύρρα.

## Ο μύθος
Φέρεται ως ο ποιητής της *«Μικράς Ιλιάδος»*, που ήταν μία σειρά επικών ασμάτων, τα οποία συνάρμοσε ο Πρόκλος στην «Επιτομή» του. Αναφέρεται ακόμα ως ο δημιουργός του έπους *«Ιλίου Πέρσις»* (δηλαδή το «πάρσιμο», η άλωση, της Τροίας), την οποία διεκδικούσε και ο ποιητής Αρκτίνος. Φαίνεται μάλλον ότι ο Λέσχης, όντας ένα αιώνα μεταγενέστερος του Αρκτίνου, τον συναγωνίσθηκε δουλεύοντας πάνω στο ίδιο θέμα με αυτόν.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι
Εύδης Α΄ της Βουργουνδίας

Ο **Εύδης Α' της Βουργουνδίας** ή **Εύδης ο Ερυθρός** (*Eudes Ier de Bourgogne*,1058 /1060- 23 Μαρτίου 1103 ) ήταν μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας και Δούκας της Βουργουνδίας (1079 - 1103). Ο Εύδης Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Ερρίκου της Βουργουνδίας και εγγονός του Ροβέρτου Α΄ της Βουργουνδίας. Διαδέχθηκε τον αδελφό του Ούγο Α΄ της Βουργουνδίας όταν παραιτήθηκε προκειμένου να γίνει μοναχός. Παντρεύτηκε την Σίβυλλα της Βουργουνδίας (1065 - 1101) κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Βουργουνδίας.  

## Η συνάντηση με τον Άγιο Άνσελμο

Ένα ενδιαφέρον περιστατικό γύρω από τον Εύδη περιγράφει ο Ίντμερ, βιογράφος του Άνσελμου του Καντέρμπερι. Ο Άγιος Άνσελμος στον δρόμο για την Ρώμη πέρασε μέσα από την περιοχή του Εύδη (1097). Ο Εύδης καραδοκούσε την συνοδεία του Άνσελμου προκειμένου να τον ληστέψει, πλησίασε την πομπή που τον μετέφερε και ρώτησε ποιος είναι ο αρχιεπίσκοπος. Τότε ο Άγιος Άνσελμος που τον αναγνώρισε του είπε «άρχοντα μου επέτρεψε μου να σε αγκαλιάσω». Ο έκπληκτος δούκας αμέσως αγκάλιασε τον επίσκοπο, από τότε έγινε ο ταπεινότερος υπηρέτης του.
Ο Εύδης συμμετείχε στην αποτυχημένη πολιορκία της Τουντέλα (1087)  και στην Σταυροφορία του 1101.

## Οικογένεια

Με την σύζυγο του Σίβυλλα της Βουργουνδίας απέκτησε: 

* Ηλίη π.1080-1141, παντρεύτηκε πρώτα τον Βερτράνδο κόμη της Τουλούζης και μετά τον Γουλιέλμο Γ΄ κόμη του Ποντιέ.
* Φλωρίνη 1083-1097.
* Ούγος Β΄ 1084-1143, δούκας της Βουργουνδίας.
* Ερρίκος 1087-1125/31, ιερέας

## Πρόγονοι



## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Gwatkin, H.M., Whitney, J.P. (ed) The Cambridge Medieval History: Volume II—The Rise of the Saracens and the Foundations of the Western Empire. Cambridge University Press, 1926.
*Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198, (Cornell University Press, 1987)
*Spain in the Eleventh Century, Simon Barton, The New Cambridge Medieval History: Volume 4, C.1024-c.1198, Part II, ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, (Cambridge University Press, 2015)
*The Crusade of 1101, James Lea Cate,A History of the Crusades: The First Hundred Years, ed.Kenneth Meyer Setton and M. W. Baldwin, (The University of Wisconsin Press, 1969)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς

***Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς*** (*Harry Potter and the Goblet of Fire*) είναι το τέταρτο από τα εφτά βιβλία της επιτυχημένης και δημοφιλούς σειράς μυθιστορημάτων *[[Χάρι Πότερ]]* της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, με ήρωα το νεαρό μάγο Χάρι Πότερ.

Το βιβλίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ στις 8 Ιουλίου του 2000. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

## Υπόθεση
Ο Χάρι Πότερ επιστρέφει για το τέταρτο έτος των σπουδών του στο Χόγκουαρτς. Εκεί μαθαίνει ότι ετούτην την χρονιά θα διεξαχθεί στο Χόγκουαρτς το Τρίαθλο Μαγείας, ένας θεσμός διοργάνωσης στον οποίον συμμετέχουν διάφορα σχολεία μαγείας τα οποία συνεργάζονται μεταξύ τους για την πραγματοποίηση αυτού του θεσμού και ο οποίος περιλαμβάνει τρεις άθλους. Τα σχολεία τα οποία θα συμμετέχουν θα είναι το Χόγκουαρτς, το Μπομπατόν και το Ντάρμστρανγκ. Από το κάθε σχολείο επιλέγεται ένας πρωταθλητής, ο οποίος είναι και ο εκπρόσωπος του κάθε σχολείου στους άθλους αυτούς.Ο πρωταθλητής επιλέγεται από το Κύπελο της Φωτιάς, ένα μαγικό αντικείμενο, κύπελλο, το οποίο θεωρείται ο αμερόληπτος κριτής αφού αυτό επιλέγει μονάχα τους πρωταθλητές που θα εκπροσωπήσουν το κάθε σχολείο. Ωστόσο, για την ασφάλεια των μαθητών, θεσπίζεται ένας κανονισμός σύμφωνα με τον οποίον κανένας μαθητής κάτω των 17 ετών δεν θα μπορεί να δηλώσει συμμετοχή σε αυτούς τους άθλους. Παρ 'όλα αυτά, ο Χάρι Πότερ, παρότι μικρότερος σε ηλικία απ' ό,τι προβλέπει ο κανονισμός, επιλέγεται να συμμετάσχει στο Τρίαθλο Μαγείας, συμμετέχοντας έτσι και στους τρεις άθλους του Τριάθλου. Ο πρώτος άθλος θα είναι να αντιμετωπίσει έναν δράκο σε μια αρένα και να του κλέψει το αυγό του, ο δεύτερος άθλος θα είναι να αντιμετωπίσει τους γοργονανθρώπους στη λίμνη του Χόγκουαρτς ενώ ο τρίτος άθλος θα είναι να μπει σε έναν λαβύρινθο και εκεί να βρει και να πάρει πρώτος το κύπελλο του Τριάθλου.Στην πορεία ο Χάρι θα ανακαλύψει μια σκοτεινή συνωμοσία που υφαίνεται γύρω του η οποία θα τον επηρεάσει στη συμμετοχή του στους άθλους αυτούς κι όχι μόνο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς  στην ιστοσελίδα του Bloomsbury για τον Χάρι Πότερ 
*Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς στο Bloomsbury

Κ
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2000