open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μνημείο της Ζεγκότα

Το **Μνημείο της Ζεγκότα** (πολωνικά: *Pomnik Żegoty*) είναι πέτρινο μνημείο αφιερωμένο στην οργάνωση Ζεγκότα, η οποία διέσωσε Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία. Βρίσκεται στην οδό Ανιελεβίτσα (*ul. Anielewicza*) στη συνοικία Μουράνουφ της Βαρσοβίας στην Πολωνία, κοντά στο Μνημείο των Ηρώων του Γκέτο και στο Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων.

## Περιγραφή
Το μνημείο έχει μια επιγραφή σε τρεις γλώσσες (εβραϊκά, πολωνικά και αγγλικά) που συνοψίζει την ιστορία της Ζεγκότα (ο οργανισμός είναι επίσης γνωστός ως Συμβούλιο Βοήθειας Εβραίων με την Κυβερνητική Αντιπροσωπεία για την Πολωνία). Η επιγραφή γράφει: «Συμβούλιο Ανακούφισης για τους Εβραίους 1942 Ζεγκότα 1945. Η οργάνωση ιδρύθηκε από το Πολωνικό Υπόγειο Κράτος για τη διάσωση των Εβραίων του Ολοκαυτώματος. Ήταν η μόνη τέτοια οργάνωση στη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη που χρηματοδοτήθηκε από την εξόριστη κυβέρνησή της».

## Αποκαλυπτήρια
Το μνημείο, που χρηματοδοτήθηκε από την αμερικανική πολωνική διασπορά, σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Χάνα Σμάλενμπεργκ και Μάρεκ Μόντεραου. Αποκαλύφθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1995 από τον Βουαντίσουαφ Μπαρτοσέφσκι, το τελευταίο επιζών μέλος της Ζεγκότα εκείνη την εποχή. Κατά τη διάρκεια της τελετής αποκαλυπτηρίων, εισακούστηκαν προσευχές από τον αρχιραββίνο της Βαρσοβίας Πίνχας Μενάχεμ Γιοσκόβιτς και τον Επίσκοπο Στανίσουαφ Γκοντέτσκι. Άλλοι παρευρισκόμενοι ήταν οι πρέσβεις του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών και ο Πολωνοεβραίος ακτιβιστής Άρνολντ Μοστόβιτς.

Το μνημείο τοποθετήθηκε δίπλα σε μια βελανιδιά, που φυτεύτηκε το 1988 για να τιμήσει την 45η επέτειο της Εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας.

Κατά τη διάρκεια εορτασμών και εκδηλώσεων που σχετίζονται με τη μνήμη της διάσωσης των Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία, κατατίθενται λουλούδια στο μνημείο.

## Δείτε επίσης

* Πάρκο των Επιζώντων (Λοτζ), όπου υπάρχει ένα άλλο μνημείο αφιερωμένο στη Ζεγκότα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία
Κατηγορία:Μνημεία του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Θηβαΐνη

**Η** **Θηβαΐνη** (παραμορφίνη), επίσης γνωστή ως **μεθυλενολαιθέρας κωδεΐνης**, είναι οπιούχο αλκαλοειδές,  το όνομά του προέρχεται από το ελληνικό Θῆβαι, *[[Θήβαι Αιγύπτου|Θήβαι]]* (Θήβα), αρχαία πόλη στην Άνω Αίγυπτο. Ένα δευτερεύον συστατικό του οπίου, η θηβαΐνη είναι χημικά παρόμοια με τη μορφίνη και την κωδεΐνη, αλλά έχει διεγερτικές και όχι καταθλιπτικές επιδράσεις. Σε υψηλές δόσεις προκαλεί σπασμούς παρόμοιους με τη δηλητηρίαση από στρυχνίνη. Το συνθετικό εναντιομερές (+)-θηβαΐνη εμφανίζει αναλγητικά αποτελέσματα που προφανώς έχουν ως μεσολαβητή τους υποδοχείς οπιοειδών, σε αντίθεση με το ανενεργό φυσικό εναντιομερές (-)-θηβαΐνη. Ενώ η θηβαΐνη δεν χρησιμοποιείται θεραπευτικά, είναι το κύρια αλκαλοειδές που εκχυλίζεται από την *Papaver bracteatum* (ιρανικό όπιο / περσική παπαρούνα), και μπορεί να μετατραπεί βιομηχανικά σε μία ποικιλία ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων υδροκοδόνης, υδρομορφόνης, οξυκωδόνης, οξυμορφόνης, ναλβουφίνης, ναλοξόνης, ναλτρεξόνης, βουπρενορφίνης και ετορφίνης. Η βουτορφανόλη μπορεί επίσης να προέρχεται από τη θηβαΐνη.

Η θηβαΐνη ελέγχεται σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, καταγράφεται ως φάρμακο κατηγορίας Α σύμφωνα με τον νόμο περί κατάχρησης ναρκωτικών του 1971 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ελέγχεται ως ανάλογο ενός φαρμάκου του Προγράμματος II σύμφωνα με τον νόμο *Analog Act* στις Ηνωμένες Πολιτείες και ελέγχεται, μαζί με το παράγωγα και άλατά της, ως ουσία του Παραρτήματος Ι του νόμου περί ελεγχόμενων φαρμάκων και ουσιών στον Καναδά. Η συνολική ποσόστωση παραγωγής του 2013 της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ (DEA) για τη θηβαΐνη  (ACSCN 9333) παρέμεινε αμετάβλητη από το προηγούμενο έτος στους 145 μετρικούς τόνους.

Αυτό το αλκαλοειδές σχετίζεται βιοσυνθετικά με τη σαλουταριδίνη, την οριπαβίνη, τη μορφίνη και τη ρετικουλίνη.

Το 2012 παρήχθησαν 146.000 κιλά θηβαΐνης. Το 2013, η Αυστραλία ήταν ο κύριος παραγωγός άχυρου παπαρούνας πλούσιου σε θηβαΐνη, ακολουθούμενη από την Ισπανία και μετά τη Γαλλία. Μέχρι το 2017, η παγκόσμια παραγωγή θηβαΐνης μειώθηκε στα 2.008 κιλά. Μαζί, αυτές οι τρεις χώρες αντιπροσώπευαν περίπου το 99% της παγκόσμιας παραγωγής τέτοιου άχυρου παπαρούνας. Οι κάψουλες σπόρων Papaver bracteatum είναι η κύρια πηγή θηβαΐνης, με σημαντική ποσότητα και στο στέλεχος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αιθέρες
Παλαιοχώρα Ιωαννίνων

Η **Παλαιοχώρα** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 500 μέτρα, το οποίο απέχει 56 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 64 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Βόρεια και πολύ κοντά του είναι η Βερενίκη ενώ βορειοδυτικά ο Βεντερίκος. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Βερενίκης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Βερενίκη, την Κάτω Βερενίκη και τον Βεντερίκο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Βερενίκης της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 56 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Παλιουρή Ζίτσας Ιωαννίνων

Η **Παλιουρή** Ζίτσας είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - Αξιοθέατα
Η Παλιουρή βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας, κτισμένο σε λόφο με υψόμετρο 295 μέτρα ενώ απέχει 22 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 16 χλμ. Δ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Βόρεια από το χωριό περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας και βορειότερα, προς το Σουλόπουλο, η Ιερά Μονή Γεννήσεως Θεοτόκου Παλιουρής η οποία είναι ανδρική, πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου και το καθολικό της έχει χαρακτηριστεί αρχαίο μνημείο. Στην περιοχή και τον Σμολίτσα, παραπόταμο του Καλαμά, βρίσκεται το πέτρινο ομώνυμο γεφύρι που κτίστηκε το 1835 στο πιο στενό σημείο της κοίτης του και είναι θεμελιωμένο πάνω σε βράχια. Το γεφύρι έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο γιατί *"αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ηπειρώτικης λαϊκής αρχιτεκτονικής, τεχνικής στην κατασκευή των γεφυριών και ιστορικής μαρτυρίας όσον αφορά τον τρόπο επικοινωνίας και κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης της περιοχής"*

### Ιερά Μονή Γεννήσεως Θεοτόκου Παλιουρής
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το μοναστήρι κτίστηκε το 1688-1690 από τον *Παπαναστάσιο Αλεξίου* από τη Ζίτσα αν και παλιότερα προϋπήρχε ναός που είχε ιδρύσει το 1373 ο Σέρβος δεσπότης των Ιωαννίνων Θωμάς Πρελιούμποβιτς και ο οποίος ήδη τον 17ο αιώνα ήταν ερειπωμένος. Στη συνέχεια απέκτησε πλούτο και μεγάλη κτηματική περιουσία και το 1782 καταστράφηκε από τον Αλή Πασά το 1782 και ανοικοδομήθηκε το 1786 με χρηματοδότηση προεστών του Ζαγορίου, ενώ το 1796 ανακαινίσθηκε. Ξανακαταστράφηκε το 1820 από τουρκικά στρατεύματα με αποτέλεσμα οι τότε  μοναχοί της να το εγκαταλείψουν αλλά το 1825 ξαναλειτούργησε, με ειδικό διάταγμα του διοικητή των Ιωαννίνων, Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή.

Το μοναστήρι έχει ψηλό περίβολο, ορθογώνια αυλή με δέντρα, στο κέντρο του είναι το καθολικό το οποίο περιστοιχίζεται από κελιά και βοηθητικούς χώρους. Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική με τρούλο  και η στέγη του είναι θολωτή, με δώδεκα ισομεγέθεις θόλους διαταγμένους σε τρεις σειρές, που στηρίζονται σε δύο κιονοστοιχίες με τρεις κίονες η καθεμία. Το εσωτερικό διακοσμείται από λαϊκής τεχνοτροπίας αγιογραφίες του 1833, των τοπικών ζωγράφων Θεοδόσιου και του γυιού του Κωνσταντίνου ενώ στη βόρεια πλευρά η παράσταση του Χριστού είναι έργο του ζωγράφου Διονύσιου Ζούκη από τους Καλαρρύτες. Το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο καθώς και φορητές εικόνες (χρονολογίας 1678) είναι έργο του Εμμανουήλ Τζάνε.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να απογράφεται στην τότε  κοινότητα Αραχωβίτσης με την παλιά της ονομασία Δραγωμή που το 1928 διορθώθηκε σε *Δραγουμή*. Το 1946 με το ΦΕΚ 271Α - 09/09/1946 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Παλιουρή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Παλιουρής της δημοτικής ενότητας Ευμένων που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 156 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Μεντρεσέ Τζαμί

Το **Μεντρεσέ Τζαμί** είναι οθωμανικό τζαμί το οποίο βρίσκεται στη Βέροια, στη βόρεια Ελλάδα.

Το τζαμί καταλαμβάνει τη θέση της βυζαντινής εκκλησίας του Αγίου Παύλου, στο νότιο τμήμα της πόλης, έξω από το τείχος της πόλης. Αφού κατέλαβαν την πόλη το 1430, οι Οθωμανοί μετέτρεψαν την εκκλησία στο **Τζαμί του Μουσά Τσελεμπή**. Αυτό αργότερα γκρεμίστηκε για άγνωστους λόγους και το οικοδομικό του υλικό επαναχρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή του σημερινού οικοδομήματος. Το τζαμί πήρε το όνομά του από τον κοντινό *[[Μεντρεσές|μεντρεσέ]]*, ο οποίος κάηκε κάποια στιγμή στη δεκαετία του 1920. Κατά την Οθωμανική περίοδο, αυτό ήταν το μεγαλύτερο τζαμί της πόλης, και ξεχώριζε για την ιδιαίτερη ομορφιά του γύρω χώρου. Ο περιηγητής του 17ου αιώνα Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει επίσης ότι ένα μουσουλμανικό νεκροταφείο υπήρχε κοντά.

Το τζαμί παραμένει το καλύτερα διατηρημένο από τα εναπομείναντα τζαμιά της πόλης. Είναι μια απλή τετράγωνη κατασκευή, με τρούλο διαμέτρου 11,5 μέτρων, που υποστηρίζεται από ένα δωδεκαγωνικό τύμπανο. Στο εσωτερικό, ωστόσο, το τύμπανο δεν φαίνεται και ο τρούλος φαίνεται να ακουμπάει απευθείας στους τοίχους της κύριας αίθουσας. Ο τρούλος ήταν επενδυμένος με μπρούτζο και το εσωτερικό του ήταν διακοσμημένο με φυτικά μοτίβα τυπικά της ισλαμικής τέχνης και στίχους από το Κοράνι. Το *[[μιχράμπ]]* σώζεται επίσης, αν και κατεστραμμένο, διατηρώντας ίχνη από την πλούσια χρωματιστή διακόσμησή του. Το κτίριο διαθέτει επίσης τον μοναδικό μιναρέ που σώζεται αλώβητος στην πόλη. Στα θεμέλιά του διακρίνεται ένα μαρμάρινο θραύσμα από τον αρχαίο ναό της Ευνομίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Ελλάδα
Κατηγορία:Βέροια
Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής** είναι μουσείο στην Αιανή Κοζάνης, στη Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας της Ελλάδας.

Αν και το μουσείο εγκαινιάστηκε το 1970, με μια συλλογή αρχαιοτήτων της αρχαίας πόλης, το 1983 ορισμένα σημαντικά πρόσθετα ευρήματα σήμαιναν ότι το μουσείο έπρεπε να επεκταθεί σημαντικά για να στεγαστούν τα νέα αντικείμενα.

Η κατασκευή ενός νέου μουσείου ξεκίνησε το 1992 αλλά καθυστέρησε λόγω γεγονότων όπως ο σεισμός στις 13 Μαρτίου 1995. Μετά την αποθήκευση σε διάφορα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του δημαρχείου, το μουσείο ολοκληρώθηκε τελικά το 1997, αλλά μόνο δύο από τις εκθεσιακές αίθουσες του μουσείου άνοιξαν τον Οκτώβριο του 2002.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής, που βρίσκεται τώρα σε ένα διώροφο κτίριο, παρουσιάζει την ιστορία της αρχαίας Αιανής, πρωτεύουσας της Ελίμειας, που ήταν ένα από τα σημαντικότερα βασίλεια της Άνω Μακεδονίας.

Σημαντικές συλλογές περιλαμβάνουν ευρήματα της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (1500 - 1200 π.Χ.) και της Αρχαϊκής και Κλασικής περιόδου (600 -500 π.Χ.), τα οποία παρέχουν μια σημαντική εικόνα για τη διαμόρφωση των δωρικομακεδονικών λαών στην περιοχή και την αστική και πολιτική ανάπτυξη της Αιανής, ιδιαίτερα κατά τον έκτο αιώνα π.Χ.

## Εικόνες

Αρχείο:Macedonian Museums-1-Arx Aiani-3.jpg|Χρυσή περόνη του 2ου μισού του 6ου αιώνα π.Χ
Αρχείο:Macedonian Museums-1-Arx Aiani-4.jpg|Σκεύη με ματ ζωγραφική διακόσμηση του 14ου αιώνα π.Χ
Αρχείο:Macedonian Museums-1-Arx Aiani-5.jpg|Πήλινο ειδώλιο κόρης, που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ.
Αρχείο:Macedonian Museums-1-Arx Aiani-6.jpg|Πήλινο ειδώλιο της αρχαίας θεάς Αθηνάς
Αρχείο:Macedonian Museums-1-Arx Aiani-7.jpg|Πήλινη βάση με ματ διακόσμηση του 14ου αιώνα π.Χ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού
* Μακεδονική κληρονομιά  Αρχείο

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κοζάνης
Αιανη
Ημέρα της Εσπεράντο

Η **Ημέρα Εσπεράντο** (εσπεράντο: Esperanto-Tago) είναι μια παγκόσμια εορτή στις 26 Ιουλίου, η οποία γιορτάζει την έκδοση του *[[Unua Libro]]*, του πρώτου βιβλίου στην εσπεράντο γλώσσα, από τον δημιουργό της γλώσσας, Λουδοβίκο Λ. Ζαμένχοφ σε αυτήν την ημέρα το 1887. Το ετήσιο πολυήμερο Παγκόσμιο Συνέδριο Εσπεράντο πραγματοποιείται περίπου αυτήν την περίοδο.

## Δείτε επίσης

* Ημέρα Ζάμενχοφ

## Παραπομπές


Εσπεραντο
Κατηγορία:Εσπεράντο
Παρεκκλήσι της Παναγίας της Θείας Πρόνοιας (Καμπούλ)

Το **Παρεκκλήσι της Παναγίας της Θείας Πρόνοιας** ή **Παρεκκλήσι της Ιταλικής Πρεσβείας στην Καμπούλ**, είναι θρησκευτικό κτίριο που συνδέεται με την Καθολική Εκκλησία και βρίσκεται στην οδό Μεγάλου Μασούντ, στην πόλη της Καμπούλ, πρωτεύουσα του Αφγανιστάν.

Το παρεκκλήσι ακολουθεί τη λατινική ιεροτελεστία και εξαρτάται από την Αυτόνομη Ιεραποστολή στο Αφγανιστάν (*Missio sui iuris Afghanistaniensis*) που δημιουργήθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ το 2002. Το παρεκκλήσι εγκρίθηκε το 1933 και έχει επιβιώσει από πολέμους, αναταραχές και την εποχή της κυβέρνησης των Ταλιμπάν χάρη στην προστασία που παρέχει η Ιταλική Πρεσβεία.

Τελεί υπό την ποιμαντική ευθύνη του Ιταλού ιερέα Πατέρα Ιώσηπου Μορέττι από το 2016. Το σημερινό κτίριο έχει τις ρίζες του το 1921 όταν η Ιταλία και το Αφγανιστάν συνήψαν διπλωματικές σχέσεις. Ολοκληρώθηκε το 1960. Τα περισσότερα χριστιανικά σύμβολα είναι περιορισμένα, μόνο ένας μικρός σταυρός έχει επιτραπεί να κοσμεί την είσοδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες
Κάτω Λαψίστα Ιωαννίνων

Η **Κάτω Λαψίστα** είναι χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κάτω Λαψίστα απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων, 8 χλμ. ΒΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και είναι σε υψόμετρο 480 μέτρα. Στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε η ομώνυμη λίμνη η οποία  αποξηράνθηκε το 1958 και δημιουργήθηκε γεωργική γη και βοσκότοποι. Θρησκευτικό αξιοθέατο αλλά και πολιούχος ναός του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χρονολογίας του 15ου αιώνα με σπάνιες τοιχογραφίες. 

Το χωριό και η εκκλησία αναφέρονται σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Παλαιολόγου του πρεσβυτέρου το 1319 ως "Λεαυσίστα" ή "Λαυσίστα" αναγράφεται σε ένα άλλο χρυσόβουλο του ίδιου αυτοκράτορα περί την αρχαία εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε  κοινότητας Λαψίστης. Το 1936 με το ΦΕΚ 104Α - 22/02/1936 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Άνω Λαψίστης της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 386 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Τεκμήριο αθωότητας

Ως **τεκμήριο αθωότητας** νοείται η νομική αρχή σύμφωνα με την οποία κάθε άνθρωπος, που κατηγορείται για οποιοδήποτε έγκλημα θεωρείται αθώος, έως ότου αποδειχθεί η ενοχή του. Υπό το τεκμήριο της αθωότητας, το νομικό βάρος απόδειξης φέρει, επομένως, η κατηγορούσα αρχή, η οποία πρέπει να παρουσιάσει επιτακτικά στοιχεία στον δικαστή ή τον ένορκο. Η εισαγγελία θα πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος πέρα από κάθε αμφιβολία. Εάν η δίωξη δεν καταφέρει να αποδείξει τις κατηγορίες αληθείς, τότε ο κάθε άνθρωπος απαλλάσσεται από όλες τις προηγούμενες κατηγορίες. Συμπερασματικά, εάν υπάρχουν εύλογες αμφιβολίες, ο κατηγορούμενος πρέπει να αθωωθεί.

Σε πολλές χώρες και σε πολλά νομικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων του κοινού δικαίου και του αστικού δικαίου, το τεκμήριο αθωότητας αποτελεί το ανώτερο νόμιμο δικαίωμα του κατηγορουμένου σε ποινική δίκη. Είναι επίσης ένα διεθνές ανθρώπινο δικαίωμα, σύμφωνα με την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, άρθρο 11.

Επισήμως, καθιερώθηκε με τον Πανδέκτη επί Ιουστινιανού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποινική Δικονομία
Κατηγορία:Αμφιβολία
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα
Εργατικό δυναμικό

**Εργατικό δυναμικό**΄ονομάζεται το κομμάτι του πληθυσμού που είτε εργάζεται, στον δημόσιο τομέα ή τον ιδιωτικό, είτε είναι αυτοαπασχολούμενο ή είναι άνεργο και επιθυμεί να εργαστεί. Χρησιμοποιείται γενικά για να περιγράψει όσους εργάζονται για μια εταιρεία, της οποίας αποτελεί μέρος του εργατικού δυναμικού της, ακόμη και ο εργοδότης αποτελεί μέρος του εργατικού δυναμικού. Νόμιμη εργασία θεωρείται κάθε είδους απασχόλησης που είναι καταγεγραμμένη με αποδοχές.  Σε αντίθεση με μαύρη αγορά της οποίας τα μέλη δεν θεωρούνται μέρος του εθνικού εργατικού δυναμικού, η νόμιμη εργασία εντός μιας χώρας συμβάλλει στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν, το οποίο διαφέρει από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, αυτής της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εργασία
Parental Advisory

250px|μικρογραφία|Η ετικέτα

Η ετικέτα **Parental Advisory** (συντομογραφία PAL) είναι προειδοποιητική ετικέτα που εισήχθη από την Recording Industry Association of America (RIAA) το 1985 και υιοθετήθηκε από τη British Phonographic Industry το 2011. Χρησιμοποιείται σε δίσκους για αναγνώριση βωμολοχίας, με σκοπό να προειδοποιηθούν οι γονείς για υλικό δυνητικά ακατάλληλο για παιδιά. Η ετικέτα επικολλήθηκε για πρώτη φορά σε δίσκους 33 1/3rpm, CD και κασέτες, ενώ, χρησιμοποιείται επίσης σε ψηφιακά μέσα.

Το υλικό που φέρει την ετικέτα Parental Advisory κυκλοφορεί συχνά μαζί με μια λογοκεκριμένη έκδοση που αφαιρείται το αμφιλεγόμενο περιεχόμενο. Ωστόσο, η ετικέτα έχει περιγραφεί ως αναποτελεσματική στον περιορισμό του ακατάλληλου υλικού στο οποίο εκτίθεται το νεανικό κοινό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογοκρισία
Κατηγορία:Μουσική βιομηχανία
Άνω Λαψίστα Ιωαννίνων

Η **Άνω Λαψίστα** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Άνω Λαψίστα βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας σε απόσταση 12 χλμ. ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 6 χλμ. ΒΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο στην πεδιάδα της Λαψίστας σε υψόμετρο 490 μέτρα. Στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε η ομώνυμη λίμνη η οποία αποξηράνθηκε την περίοδο 1954 - 1958 για να δημιουργηθεί καλλιεργήσιμη γη και βοσκότοποι.

Αναφορές για το χωριό υπάρχουν, χωρίς όμως τον επιρρηματικό προσδιορισμό *άνω* ή *κάτω,* σε χρυσόβουλο (το λεγόμενο απολυθέν) του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Παλαιολόγου του πρεσβυτέρου το 1319 όπου αναφέρεται ως "Λεαυσίστα" ενώ ως "Λαυσίστα" αναγράφεται και σε ένα άλλο χρυσόβουλο του 1321 του ίδιου αυτοκράτορα μαζί με την αρχαία εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (του 15ου αιω. - στην Κάτω Λαψίστα).

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της τότε  κοινότητας Λαψίστης.**** Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Άνω Λαψίστης που υπάγεται στηδημοτική ενότητα Πασαρώνος τυο δήμου Ζίτσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 η έχει πληθυσμό 283 κατοίκους, από 386 που είχε το 2011. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,949 χμ² (2011).
### Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άνω και Κάτω Λαψίστα από το Γυμνάσιο Ελεούσας

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Απευθείας ανάθεση

Απευθείας ανάθεση ονομάζεται η διαδικασία ανάθεσης σε συγκεκριμένο φορέα δίχως να έχει προηγηθεί διαγωνισμός, με έρευνα αγοράς και διαβούλευσης με το ποσό των φορέων της κρίσης της αναθέτουσας αρχής.  Οι συμβάσεις με απευθείας ανάθεση πρέπει να είναι κάτω των 30.000€ απαρέγκλιτα εκτός ειδικών και κοινωνικών περιπτώσεων που δεν υπερβαίνουν τα 60.000€. Το ισχύον νομικό πλαίσιο βασίζεται στον Νόμο 4412 (ΦΕΚ Α' 147/08-08-2016). Έχουν αναφερθεί, παρατηρηθεί περιπτώσεις διαφθοράς και κατάχρησης του νομικού πλαισίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Ιστολογιόσφαιρα

Η **ιστολογιόσφαιρα** (ή **μπλογκόσφαιρα**) αποτελείται από όλα τα ιστολόγια και τις διασυνδέσεις τους. Ο όρος υπονοεί ότι τα ιστολόγια υπάρχουν μαζί ως μια συνδεδεμένη κοινότητα (ή ως μια συλλογή συνδεδεμένων κοινοτήτων) ή ως μια υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης στην οποία οι καθημερινοί συγγραφείς μπορούν να δημοσιεύουν τις απόψεις τους. Από τότε που επινοήθηκε ο όρος, έχει αναφερθεί σε πολλά μέσα ενημέρωσης και χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στο διαδίκτυο.

## Ιστορία
Ο όρος επινοήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1999 από τον Brad L. Graham, ως αστείο. Επαναπροσδιορίστηκε το 2002 από τον William Quick και γρήγορα υιοθετήθηκε και διαδόθηκε από την κοινότητα των warblogs. Ο όρος μοιάζει με την παλαιότερη λέξη λογόσφαιρα (από το ελληνικό logos που σημαίνει λέξη, και σφαίρα, που ερμηνεύεται ως κόσμος), "ο κόσμος των λέξεων", το σύμπαν του λόγου.
Παρά τη χιουμοριστική πρόθεση του όρου, το CNN, το BBC και τα προγράμματα του National Public Radio Morning Edition, Day To Day και All Things Considered τον έχουν χρησιμοποιήσει αρκετές φορές για να συζητήσουν την κοινή γνώμη. Τα τελευταία χρόνια πολλά μέσα ενημέρωσης άρχισαν να αντιμετωπίζουν την μπλογκόσφαιρα ως μέτρο της κοινής γνώμης, και έχει αναφερθεί τόσο σε ακαδημαϊκές όσο και σε μη ακαδημαϊκές εργασίες ως απόδειξη της αυξανόμενης ή μειούμενης αντίστασης στην παγκοσμιοποίηση, της κόπωσης των ψηφοφόρων και πολλών άλλων φαινομένων, καθώς και σε αναφορά για τον εντοπισμό ιστολόγων με επιρροή και "οικείων ξένων" στην ιστολογιόσφαιρα.

## Πηγές
*Technorati's State of the BlogosphereΚατηγορία:Διαδίκτυο
Κατηγορία:Διαδίκτυο στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιστολογία
Κυβερνήτης της Βιρτζίνια

Ο **Κυβερνήτης της Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια** (αγγλικά: *Governor of the Commonwealth of Virginia*), είναι ο αρχηγός της πολιτείας, ο επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης, και ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος στην Αμερικανική πολιτεία της Βιρτζίνια. Ο Κυβερνήτης επίσης, είναι και ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων και αστυνομικών δυνάμεων της πολιτείας.

Σημερινός και 74ος Κυβερνήτης της Βιρτζίνια, είναι ο Ρεπουμπλικανός **[[Γκλεν Γιάνγκιν]]**, από τις 15 Ιανουαρίου 2022. 

## Προϋποθέσεις
Σύμφωνα με το άρθρο 5 και παράγραφο 3 του Συντάγματος της Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια, ο υποψήφιος για το αξίωμα του '''''Κυβερνήτη''''', πρέπει να πληροί τις εξής προϋποθέσεις: 

* Να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών
* Να έχει συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας του
* Να είναι κάτοικος και εγγεγραμμένος ψηφοφόρος στην Κοινοπολιτεία της Βιρτζίνια για τουλάχιστον 5 χρόνια πριν από τις εκλογές

## Διαδοχή

## Πρώην Κυβερνήτες (εν ζωή)

Αρχείο:Chuck Robb (2019).jpeg|**[[Τσακ Ρομπ]]** (Δ), (γενν. 1939), υπηρέτησε: 1982-1986
Αρχείο:Douglas Wilder 2003 NIH.jpg|**[[Ντάγκλας Γουάλιντερ]]** (Δ), (γενν. 1931), υπηρέτησε: 1990-1994
Αρχείο:George Allen official portrait.jpg|**[[Τζορτζ Άλεν]]** (Ρ), (γενν. 1952), υπηρέτησε: 1994-1998
Αρχείο:Jim Gilmore 2015.jpg|**[[Τζιμ Γκίλμορ]]** (Ρ), (γενν. 1949), υπηρέτησε: 1998-2002
Αρχείο:Mark Warner, official 111th Congress photo portrait (cropped).jpg|**[[Μαρκ Ουόρνερ]]** (Δ), (γενν. 1954), υπηρέτησε: 2002-2006
Αρχείο:Tim Kaine, official 113th Congress photo portrait (cropped 3x4).jpg|**[[Τιμ Κέιν]]** (Δ), (γενν. 1958), υπηρέτησε: 2006-2010
Αρχείο:Bob McDonnell by Gage Skidmore.jpg|**[[Μπομπ ΜακΝτόνελ]]** (Ρ), (γενν. 1954), υπηρέτησε: 2010-2014
Αρχείο:Virginia Governor Democrats Terry McAuliffe 095.jpg|**[[Τέρι ΜακΌλιφ]]** (Δ), (γενν. 1957), υπηρέτησε: 2014-2018
Αρχείο:Governor Ralph Northam Gives Inaugural Address (39348612584) (cropped).jpg|**[[Ραλφ Νόρθαμ]]** (Δ), (γενν. 1959), υπηρέτησε: 2018-2022


## Παραπομπές


Βιρτζινια

Κατηγορία:Βιρτζίνια
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Πανδέκτης

**Πανδέκτης** (Λατινικά: Digesta seu Pandectae), ονομάζεται η σύνοψη νομικών κειμένων του Ρωμαϊκού Δικαίου που συντάχθηκε κατ' εντολήν του αυτοκράτορος Ιουστινιανού  Α´ μεταξύ 530–533 μ.Χ. Χωρίζεται σε 50 βιβλία. Αποτελεί μέρος της κωδικοποίησης όλων των ρωμαϊκών νόμων μέχρι εκείνη την εποχή, που αργότερα έγινε γνωστό ως Corpus Juris Civilis, ο γνωστός Ιουστινιάνειος Κώδικας. Τα άλλα δύο μέρη ήταν μια συλλογή καταστατικών, ο Κώδικας, και ένα εισαγωγικό εγχειρίδιο, τα Ινστιτούτα. Ο αρχικός Κώδικας Ιουστινιανού εκδόθηκε τον Απρίλιο του 529 ως "Summa", καταργώντας το λοιπό ρωμαϊκό δίκαιο, εκτός των περιπτώσεων που τα γραπτά θεωρούνταν απολύτως έγκυρα. Από τα 1.500 βιβλία που αποτελούταν, συνολικά, το δίκαιο, μειώθηκαν στα 50.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο
Κατηγορία:Βυζαντινό Δίκαιο
Κατηγορία:Ιουστινιανός Α΄
Αντικείμενο (γραμματική)

Στη γλωσσολογία, αντικείμενο είναι όρος της πρότασης που δηλώνει το πρόσωπο, αντικείμενο κλπ που μεταβαίνει η ενέργεια του υποκειμένου. Δεν είναι απαραίτητο ότι όλες οι προτάσεις έχουν αντικείμενο, αν και υπάρχουν περιπτώσεις που υπάρχουν πάνω από ένα και χωρίζονται σε άμεσο και έμμεσο αντικείμενο. Το αντικείμενο βρίσκεται πάντοτε σε πτώση γενική, δοτική (στα αρχαία και την καθαρεύουσα) και αιτιατική. Η εύρεση του αντικειμένου γίνεται με τις ερωτήσεις τι + ρήμα + υποκείμενο ποιον + ρήμα + υποκείμενο ή σε ποιον + ρήμα + υποκείμενο.

Κατηγορία:Γραμματική
Κατηγορία:Συντακτικό
Αρχαιολογικό Μουσείο Σητείας

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Σητείας** είναι μουσείο στη Σητεία της Κρήτης, στην Ελλάδα. Η συλλογή του αποτελείται από ευρήματα της Μινωικής εποχής από τη Σητεία, τη Ζάκρο, τoν Πετρά και το Παλαίκαστρο.

## Δείτε επίσης

* Κούρος Παλαικάστρου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
* Το μουσείο στο ancient-greece.org
* Το μουσείο στο www.interkriti.org
* Το μουσείο στο www.planetware.com
*Το μουσείο  στο odysseus.culture.gr
*Πληροφορίες μουσείου  στο sitia.gr

Σητεια
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λασίθι
Αρχαιολογικό Μουσείο Αστυπάλαιας

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Αστυπάλαιας** είναι μουσείο στην Αστυπάλαια, στη Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου της Ελλάδας.

## Ιστορία
Το μουσείο στεγάζεται σε ισόγεια αίθουσα, η οποία παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού από το Εκκλησιαστικό Φιλανθρωπικό Ταμείο Αστυπάλαιας το 1994. Η έκθεση διοργανώθηκε το 1995–1996 και τα επόμενα χρόνια βελτιώθηκε και εμπλουτίστηκε με το ειδικό οπτικοακουστικό πρόγραμμα (Echorama), που τελικά οδήγησε στα εγκαίνια του μουσείου τον Σεπτέμβριο του 1998.

## Εκθέματα
Η έκθεση περιέχει ευρήματα που καλύπτουν ένα ευρύ χρονολογικό εύρος, από την προϊστορική περίοδο έως και τους μεσαιωνικούς χρόνους.

Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν:

* Μια συλλογή από πολλά προϊστορικά ευρήματα.
* Ασημένιο νόμισμα θησαυρού της κλασικής εποχής, που βρέθηκε στο νησί.
* Αναθηματική ενεπίγραφη βάση του Απόλλωνα με τα ίχνη του μνημειώδους αγάλματος, 4ος αιώνας π.Χ.
* Μέρος χρυσού στεφάνου με φύλλα και καρπούς.
* Ενεπίγραφη στήλη με ιερό νόμο για τις προϋποθέσεις εισόδου σε ιερό, 3ος αιώνας π.Χ.
* Ενεπίγραφη πέτρινη στήλη με γράμμα του Αυτοκράτορα Αδριανού προς τους άρχοντες και τη Βουλή της Κνιδίας.
* Συλλογή αγγείων γεωμετρικών έως ρωμαϊκών χρόνων από τις νεκροπόλεις του Κατσάλου και της Κυλίνδρας.
* Μαρμάρινες ασπίδες, κιονόκρανα και άλλα μέρη παλαιοχριστιανικών βασιλικών.
* Μαρμάρινο οικόσημο της οικογένειας Κυβερνητών Κουερίνι του νησιού, από το τοπικό ενετικό κάστρο.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Μουσεία στην Αστυπάλαια
Αστυπαλαια
Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου** είναι μουσείο στη Μύκονο, στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου της Ελλάδας. 

## Ιστορία
Το μουσείο χτίστηκε το 1905 για να στεγάσει τα ευρήματα από το *Βόθρο της Καθάρσεως* του 425/426 π.Χ., που ανακαλύφθηκε το 1898 στη νησίδα Ρήνεια από τον Δ. Σταυρόπουλο. Είναι ένα από τα παλαιότερα μουσεία της Ελλάδας και σχεδιάστηκε από τον Αλέξανδρο Λυκάκη και χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας και την Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών. Το οικόπεδο ήταν δωρεά του Δήμου Μυκόνου. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν εκθέματα που χρονολογούνται από την Προϊστορική έως την Ελληνιστική περίοδο.

Το αρχικό νεοκλασικό κτίριο υποβλήθηκε σε ανακαινίσεις και επεκτάσεις τις δεκαετίες του 1930 και του 1960 και το μεγάλο ανατολικό δωμάτιο προστέθηκε το 1972. Το μουσείο περιέχει αντικείμενα από το γειτονικό νησί Ρήνεια, όπως κεραμική του 9ου έως 8ου αιώνα π.Χ. από τις Κυκλάδες και έργα του 7ου έως 6ου αιώνα π.Χ. από άλλες περιοχές του Αιγαίου. Το πιο διάσημο αντικείμενο είναι το μεγάλο αγγείο που δημιουργήθηκε στην Τήνο, που δείχνει σκηνές από την πτώση της Τροίας.

## Εικόνες

Αρχείο:Building of the AM of Mykonos, 143545.jpg|Κτήριο του Μουσείου
Αρχείο:Frying Pan 0502304.jpg|Πρωτοκυκλαδική κεραμική, 2800-2300 π.Χ
Αρχείο:Mykmm201.jpg|Βάζο γαϊδούρας, ανατολίτικης τεχνοτροπίας, πιθανότατα από τη Σίφνο, 700-650 π.Χ.
Αρχείο:Mykmm206.jpg|Μεγάλοι ανάγλυφες πίθοι, κατάληψη της Τροίας, 675-650 π.Χ
Αρχείο:Mykmm229.jpg|Μεγάλοι ανάγλυφες πίθοι, κατάληψη της Τροίας, λεπτομέρεια, 675-650 π.Χ.
Αρχείο:Mykon M Mykmm233.jpg|Μηλιανός αμφορέας, κορίτσι με σκουλαρίκι, 625-600 π.Χ
Αρχείο:Mykmm205.jpg|Κούρος ως λαβή, αρχαϊκό μικρό χάλκινο, 560-540 π.Χ
Αρχείο:Mykon M 0502309.jpg|Αμφορέας, Διόνυσος και μενάδα, Ζωγράφος Σουβάλοφ, 450-425 π.Χ.
Αρχείο:Mykon M 060340.jpg|Ηρακλής, Παρακαστρί, ρωμαϊκό αντίγραφο κλασικού αττικού έργου


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
* Ανασκόπηση Ειδικής Έκθεσης 
* Μουσείο στο www.planetware.com

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μύκονο
Μυκονος
Ναός Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττας (Βέροια)

O **Ναός Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττας** είναι μεσαιωνική ορθόδοξη εκκλησία στο νότιο τμήμα της Βέροιας, Ελλάδα. Ο ναός αποτελεί παρεκκλήσι της ενορίας του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα.

Ο ναός χτίστηκε τον 14ο αιώνα από τον επίσκοπο Βεροίας Μακάριο σύμφωνα με την κεραμική επιγραφή στον εξωτερικό τοίχο της κόγχης του ιερού. Σύμφωνα με επιστολή του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αντώνιου Δ΄ το 1395, ο ναός ήταν το καθολικό σταυροπηγειακού μοναστηριού και αργότερα μετατράπηκε σε ενοριακό ναό. Αυτό συνέβη πριν το 1589, όταν ο Κωστής χρηματοδότησε την εκ νέου αγιογράφηση του ναού. Ο αρχικός ναός ήταν σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο, ο μοναδικός αυτού του ρυθμού στη Βέροια. Πιθανότατα τον 16ο αιώνα ο τρούλος κατέρρευσε και ο ναός έγινε μονόχωρος ξυλόστεγος. Επίσης προστέθηκε περίστωο σε τρεις από τις πλευρές του. Στα ανατολικά υπάρχουν τρεις αψίδες με κεραμική διακόσμηση.

Η πρόθεση περιέχει κατάλοιπα τοιχογραφιών από τα μέσα του 14ου αιώνα, και στους εξωτερικούς δυτικούς και νότιους τοίχους του ναού - από τον 15ο αιώνα. Σύμφωνα με την επιγραφή πάνω από την πόρτα της δυτικής εισόδου, το 1589 ο άρχοντας Κωστής πλήρωσε για την επανατοιχογράφηση του ναού. Οι τοιχογραφίες αυτής της περιόδου βρίσκονται στην αψίδα, στο βόρειο και στο νότιο τοίχο του ιερού, στην πρόθεση και στον σηκό. Στον σηκό οι τοιχογραφίες διατάσσονται σε τρεις ζώνες, με ολόσωμους αγίους στην κάτω, με σκηνές από τη ζωή του προφήτη Ηλία και άλλες παραστάσεις, όπως ο Ασπασμός του Ιωακείμ και της Άννας, ο Ευαγγελισμός της Άννας και ο Άγιος Ιγνάτιος ανάμεσα σε λιοντάρια. Στην ανώτερη ζώνη βρίσκονται σκηνές από το Δωδεκάορτο.

Ο ναός διασώζει το αρχικό μαρμάρινο τέμπλο του. Εκεί που θα βρισκόταν το πέρασμα ανάμεσα σε κεντρικό κλίτος και διακονικό έχει τοποθετηθεί ψευδοαρκοσόλιο με παράσταση του Χριστού που ευλογεί τους αγίους Κήρυκο και Ιουλίττα. Το φράξιμο των ανοιγμάτων έγινε μάλλον το 17ο αιώνα.

## Εικόνες

ΚηρύκοςIMG 20160714 200942.jpg|Ανατολική άποψη με τις αψίδες του ιερού και της πρόθεσης
Quriaqos and Julietta in Veria Fresco 02.jpg|Ο Χριστός ευλογεί τους αγίους Κήρυκο και Ιουλίττα
Πρόναος Κηρύκου και Ιουλίτας.jpg|Τοιχογραφίες στον πρόναο


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέροια
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Κεντρική Μακεδονία
Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Αρχαιολογικό Μουσείο Σίφνου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Σίφνου** είναι μουσείο στο χωριό Κάστρο της Σίφνου (πρωτεύουσα του νησιού από την Αρχαϊκή περίοδο έως το 1836), στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου της Ελλάδας. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν εκθέματα που χρονολογούνται από την πρώιμη Εποχή του Χαλκού έως την ύστερη Βυζαντινή Περίοδο. Υπάρχουν κυρίως τοπικά ευρήματα.

Το κτίριο του μουσείου ανήκει στον μεσαιωνικό πυρήνα του Κάστρου. Αναστηλώθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και άνοιξε για το κοινό το 1986.

## Εικόνες

Αρχείο:Archaeological Museum of Sifnos, building, Kastro, 153401.jpg|Ιστορικό κτίριο του Μουσείου
Αρχείο:Early Cycladic kandila, marble, 3rd mil BC, AM Sifnos 163, 153446.jpg|Πρωτοκυκλαδική κανδήλα (πολυέλαιος), μάρμαρο, περίπου 3000 π.Χ
Αρχείο:Cases with Greek geometric and archaic pottery, AM Sifnos, 15M6750.jpg|Θήκες με ελληνική γεωμετρική και αρχαϊκή κεραμική
Αρχείο:Protocorinthian cotyle, beginning 7th c BC, AM Sifnos, 153421.jpg|Πρωτοκορινθιακή κοτύλη, αρχές 7ου αιώνα π.Χ
Αρχείο:Base of marble perirhanterion, Sifnos, AM Sifnos, No 217, 153461.jpg|Βάση μαρμάρινου περιχαντηρίου (αγίασμα) από το Κάστρο της Σίφνου
Αρχείο:Rooms with ancient statues and reliefs, AM Sifnos, 153465.jpg|Δωμάτια με αρχαία γλυπτά
Αρχείο:Head of Kouros, Sifnos, 550 BC, AM Sifnos, 153434.jpg|Διαβρωμένη κεφαλή κούρου, μάρμαρο, 550 π.Χ
Αρχείο:Marble stele, inscription, honouring a Delian lyre player, Hellenistic, AM Sifnos, No 32, 153448.jpg|Τμήμα μαρμάρινης στήλης, εγγεγραμμένο με διάταγμα προς τιμήν Δηλιώτη λυράρη, ελληνιστική περίοδος
Αρχείο:Portrait of man, marble, Roman age, AM Sifnos, No 5, 153430.jpg|Ρωμαϊκό πορτρέτο ενός άνδρα, μάρμαρο
Αρχείο:Fresco from a church, ca 1700 AD, AM of Sifnos, 153464.jpg|Τοιχογραφία από εκκλησία στο Κάστρο της Σίφνου, περίπου 1700 μ.Χ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες στον ιστότοπο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού
* Αρχαιολογικό Μουσείο Σίφνου στο www.greeka.com

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σίφνο
Σιφνος
Μουσείο Προϊστορικής Θήρας

Το **Μουσείο Προϊστορικής Θήρας** βρίσκεται στα Φηρά, στο νησί της Σαντορίνης στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου της Ελλάδας. Κτίστηκε στη θέση της παλιάς εκκλησίας της Υπαπαντής που καταστράφηκε στον σεισμό της Αμοργού το 1956.

Το μουσείο φιλοξενεί έναν πολύ μεγάλο αριθμό αρχαίων αντικειμένων από διάφορες ανασκαφές στη Σαντορίνη, όπως στο Ακρωτήρι (νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, που βρίσκεται σε χερσόνησο) και στην κοντινή τοποθεσία Ποταμός.

Οι πρώτες ανασκαφές στη Σαντορίνη διεξήχθησαν από τον Γάλλο γεωλόγο Φ. Φουκ το 1867, αφού ορισμένοι ντόπιοι βρήκαν παλιά αντικείμενα σε ένα λατομείο. Αργότερα, το 1895-1900, οι ανασκαφές του Γερμανού αρχαιολόγου Βαρώνου Φρειδερείκου Χίλλερ φον Γκέρτρινγκεν αποκάλυψαν τα ερείπια της αρχαίας Θήρας στο Μέσα Βουνό. Επικεντρώθηκε στους οικισμούς του 9ου αιώνα π.Χ. εκεί, που πιστεύεται ότι ήταν σπαρτιατική αποικία.

Επίσης, λίγο αργότερα ο Ρ. Ζαν έκανε ανασκαφές στην τοποθεσία Ποταμός, υπό την αιγίδα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Οι κύριες ανασκαφές στο Ακρωτήρι έγιναν υπό τη διεύθυνση της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών.

## Εκθέματα
αριστερά|μικρογραφία| Χάλκινο θυμιατό από το Ακρωτήρι, 1700 π.Χ. Μουσείο Προϊστορικής Θήρας
Το μουσείο καλύπτει την ιστορία του νησιού από την Ύστερη Νεολιθική περίοδο έως την Υστεροκυκλαδική Α΄ περίοδο. Η ιστορία του Ακρωτηρίου χρονολογείται από το 3300 π.Χ. και η πόλη άκμασε ιδιαίτερα κατά την ώριμη Υστεροκυκλαδική Α΄ περίοδο (17ος αιώνας π.Χ.). Τα τεχνουργήματα αυτής της περιόδου είναι αφθόνως εικονογραφημένα.

Οι συλλογές ταξινομούνται χρονολογικά και περιλαμβάνουν κεραμικά, γλυπτά, κοσμήματα, τοιχογραφίες και τελετουργικά αντικείμενα. Η μνημειακή τέχνη της τοιχογραφίας αναπαρίσταται με μεγάλη λεπτομέρεια. Εξηγείται επίσης το πολύπλοκο δίκτυο επαφών του νησιού με τον έξω κόσμο.

Το μουσείο απεικονίζει τη νεολιθική κεραμική που βρέθηκε στο νησί και τα πρωτοκυκλαδικά μαρμάρινα ειδώλια και αγγεία.
μικρογραφία| Κεραμική στάμνα με χελιδόνια από το Ακρωτήρι, 1700 π.Χ. Μουσείο Προϊστορικής Θήρας
Συγκεκριμένα, η «ομάδα Καστρί» αντικειμένων απεικονίζει τη μεταβατική φάση από την Υστεροκυκλαδική ΙΙ στην Υστεροκυκλαδική ΙΙΙ περίοδο. Τα σχετικά ευρήματα είναι από τις νησίδες Χριστιανά και το Ακρωτήρι.

Η μεσοκυκλαδική κεραμική αντιπροσωπεύεται από μια σειρά από εντυπωσιακές κανάτες πουλιών, που συχνά περιλαμβάνουν χελιδόνια. Τα αντικείμενα αυτά, που χρονολογούνται στον 20ο-18ο αιώνα π.Χ., βρέθηκαν στον Φτελλό, στο Μεγαλοχώρι και στο Ακρωτήρι.

Αντιπροσωπεύονται επίσης πρωτοκυκλαδικά μεταλλικά τεχνουργήματα από διαφορετικές τοποθεσίες.

## Δείτε επίσης

* Αρχαία Θήρα
* Μινωικός πολιτισμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού Μουσείο Προϊστορικής Θήρας 
* Santorini.com: Μουσείο Προϊστορικής Θήρας

Κατηγορία:Μουσεία στη Θήρα
Προιστορικης Θηρας
Σουδανέζικο πραξικόπημα του 2021

Στις 25 Οκτωβρίου 2021 έγινε **[[πραξικόπημα]] στο [[Σουδάν]]**. Ο Στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ Αλ Μπουρχάν και οι Ένοπλες Δυνάμεις διέλυσαν την κυβέρνηση και το Συμβούλιο Κυριαρχίας του Σουδάν, συνέλαβαν τον Πρωθυπουργό Αμπντάλα Χάμντοκ και κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη χώρα. Από την τηλεόραση υποσχέθηκαν ότι τον Ιούλιο του 2023 θα γίνουν νέες δημοκρατικές εκλογές, και ότι η νέα τεχνοκρατική κυβέρνηση που συστάθηκε είναι προσωρινή. Η πολιτική συμμαχία Δυνάμεις Ελευθερίας και Αλλαγής, ο Σουδανέζικος Σύλλογος Επαγγελματιών, και άλλες πολιτικές δυνάμεις και συνδικαλιστές, βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν κατά του στρατιωτικού πραξικοπήματος. Στις ταραχές που ακολούθησαν 7 άτομα έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 140 τραυματίστηκαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πραξικοπήματα
Κατηγορία:Πολιτική του Σουδάν
Ζόργιανη Ιωαννίνων

Η **Ζόργιανη** ή **Ζώριανη** είναι πολύ μικρό ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Η Ζόργιαννη είναι κτισμένη στις δυτικές πλαγιές του όρους Κολοβού σε υψόμετρο 570 μέτρα. Απέχει 43 χιλιόμετρα (οδικά) Δ.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 36 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Σύμφωνα με μια άποψη το όνομα Ζώριανη προέρχεται από τον γαιοκτήτη και αξιωματούχου του Δεσποτάτου της Ηπείρου Μιχαήλ Ζωριάνου που κτήμα του  ήταν η γύρω περιοχή στα τέλη του 13ου και αρχές 14ου αιώνα κατά τη διάρκεια της δεσποτείας του Θωμά Αγγέλου του Κομνηνού. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία *Ζώριανη* το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χήνκας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Χίνκα και τη Λάλιζα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Χίνκας της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 9 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ζόργιανη Χίνκας (Φ.391) από το http://archive.data.gov.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Πουέρτο Πρινσέσα

Το **Πουέρτο Πρινσέσα**, επίσημα η **Πόλη του Πουέρτο Πρινσέσα** (χιλιγκάινον: Dakbanwa sang Puerto Princesa· κουγιονόν: Siyudad i'ang Puerto Princesa· ταγκάλογκ: Lungsod ng Puerto Princesa), (ελληνικά: Λιμάνι της Πριγκίπισσας) είναι εξαιρετικά αστικοποιημένη πόλη 1ης κατηγορίας στη περιοχή Μιμαρόπα των Φιλιππίνων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει πληθυσμό 307.079 κατοίκους.

Βρίσκεται στη δυτική φιλιππινέζικη επαρχία Παλαβάν, και είναι η δυτικότερη πόλη των Φιλιππίνων. Αν και αποτελεί έδρα της κυβέρνησης και πρωτεύουσα της επαρχίας, η ίδια η πόλη είναι μία από τις 38 ανεξάρτητες πόλεις εντός των Φιλιππίνων που δεν ελέγχονται από την επαρχία στην οποία βρίσκονται γεωγραφικά και επομένως αποτελεί ανεξάρτητη περιοχή που βρίσκεται στο Παλαβάν.

Είναι η λιγότερο πυκνοκατοικημένη πόλη στις Φιλιππίνες με 110 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Όσον αφορά την έκταση γης, η πόλη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη γεωγραφικά μετά την πόλη Ζαμποάνγκα με έκταση 2.381,02 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Πουέρτο Πρινσέσα είναι η τοποθεσία του αρχηγείου της Δυτικής Διοίκησης των Φιλιππίνων.

Σήμερα, το Πουέρτο Πρινσέσα είναι μια τουριστική πόλη με πολλά παραλιακά θέρετρα και εστιατόρια με θαλασσινά. Έχει αναγνωριστεί αρκετές φορές ως η καθαρότερη και πρασινότερη πόλη στις Φιλιππίνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις των Φιλιππίνων
Ζωοδόχος Ιωαννίνων

Η **Ζωοδόχος** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Ζωοδόχος βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας σε υψόμετρο 600 μέτρα ενώ απέχει περίπου 4 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 10 χλμ. ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται στα Γραμμενοχώρια και η ονομασία του οφείλεται στο ομώνυμο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, που βρίσκεται σε ύψωμα στα δυτικά του. Διασώζεται μόνο το καθολικό της Μονής, το οποίο έχει κηρυχθεί αρχαίο μνημείο. Παλαιότερα λεγόταν *Ζοντήλα* που στη σλαβική  σημαίνει "θαυμάσιος τόπος". Είναι ο τόπος καταγωγής του Ιωάννη Καμπέρη (1924-1996), ευεργέτη των Ιωαννίνων και ιδρυτή του Καμπερείου Πνευματικού Ιδρύματος, όπου στεγάζονται το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ιωαννίνων, η Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη, η αίθουσα διαλέξεων «Μαρία Καμπέρη» και το Κέντρο Πρόληψης "Σχεδία" ενώ από το 1981 έως 1991 στεγαζόταν η Ιατρική Σχολή στα Γιάννενα. Στο κέντρο του χωριού είναι η ενοριακή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, παλιό καθολικό της ομώνυμης Μονής (με έτος ίδρυσης 1412) το οποίο έχει κηρυχθεί και αυτό αρχαίο μνημείο.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία *Ζωνδήλα Κουρέντων* το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητα Ζωνδήλας. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Ζωοδόχος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ζωοδόχου της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 504 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Αρχαιολογικό Μουσείο Επιδαύρου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Επιδαύρου** είναι μουσείο στην Επίδαυρο του Νομού Αργολίδας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου της Ελλάδας. Το μουσείο, γνωστό για τις ανακατασκευές ναών, τις στήλες και τις επιγραφές του, ιδρύθηκε το 1902 και άνοιξε το 1909 για να εκθέσει αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν στον αρχαίο χώρο της Επιδαύρου στη γύρω περιοχή.
δεξιά|μικρογραφία| Τοποθεσίες της Επιδαύρου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες  στο odysseus.culture.gr
* Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών
* www.greece-museums.com
* Εικόνες αντικειμένων που βρέθηκαν στην Επίδαυρο

Επιδαυρος
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Αργολίδας
Αρχαιολογικό Μουσείο Νεμέας

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Νεμέας** είναι μουσείο στη Νεμέα του Νομού Κορινθίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου της Ελλάδας. Κατασκευάστηκε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και δόθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο το 1984. Το μουσείο βρίσκεται στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Νεμέας. Εκτίθενται ευρήματα από αυτή την τοποθεσία και τις γύρω περιοχές, από τη Χαλκολιθική περίοδο έως την πρώιμη βυζαντινή εποχή.

## Εικόνες

Αρχείο:Female figurine, small terracotta, Flious, 4500-3200 BC, AM Nemea, Nemm433.jpg|Θραύσμα γυναικείου ειδωλίου, Φλειούς, 4500-3200 π.Χ.
Αρχείο:Pottery, Early Bronze Age, 2700-2200 BC, AM Nemea, Nemm423.jpg|Πρωτοελλαδική κεραμική, 2700-2200 π.Χ
Αρχείο:Mycenaean figurines, "Bird goddesses", 14th-13th century BC, AM Nemea, Nemm432.jpg|Μυκηναϊκά ειδώλια, λεγόμενες θεές των πτηνών, 1400-1200 π.Χ.
Αρχείο:Gold rings with reliefs, Late Bronze Age, AM Nemea, Nemm426.jpg|Χρυσά δαχτυλίδια με ανάγλυφα, Υστεροελλαδική (Μυκηναϊκή)
Αρχείο:Opheltes, small figurine, AM of Nemea, TC 117, 201816.jpg|Μικρό παιδί, πιθανότατα Οφέλτης, Ιερό των Οφελτών στη Νεμέα


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
* Νεμέα. Οδηγός για τον χώρο και το μουσείο

Κατηγορία:Δήμος Νεμέας
Νεμεα
Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου** είναι μουσείο που βρίσκεται στο Λιμένα της Θάσου, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας της Ελλάδας. Καταλαμβάνει ένα σπίτι που χτίστηκε το 1934 και το οποίο επεκτάθηκε. Οι αποθήκες και τα εργαστήρια έχουν ήδη οργανωθεί και σήμερα λειτουργεί πλήρως: το κατάστημα, η αίθουσα επισήμων λειτουργιών, η παλιά πτέρυγα, η προϊστορική συλλογή και το νέο τμήμα.

Τα εκθέματα αποτελούνται από συλλογές γλυπτικής, κεραμικής και αρχιτεκτονικών καταλοίπων από τη Νεολιθική έως τη Ρωμαϊκή περίοδο στη Θάσο. Τα σημαντικότερα εκθέματα της πρώιμης περιόδου είναι ένας πήλινος αμφορέας από τον νεολιθικό οικισμό και μια κυκλαδική πλάκα διακοσμημένη με παράσταση του ήρωα Βελλεροφόντη στον φτερωτό Πήγασο που καρφώνει την τρικέφαλη Χίμαιρα (7ος αι. π.Χ.).

Δύο από τα γλυπτά της αρχαϊκής περιόδου είναι εξαιρετικά: ένας εντυπωσιακός κούρος τριάμισι μέτρων, άγαλμα ενός νεαρού γυμνού άνδρα που κουβαλάει μια κατσίκα (600 π.Χ.), που βρέθηκε στο Πύθιο και μια προτομή του Πήγασου (500 π.Χ.). Από τα εκθέματα της κλασικής περιόδου, ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ένα κεφάλι του Διονύσου του 4ου αιώνα π.Χ., το οποίο ανήκε στο μεγαλύτερο από το φυσικό μέγεθος άγαλμα του θεού που κοσμούσε τη μεγάλη εξέδρα ενός από τα δύο χορικά μνημεία του Ναός Διονύσου και ένα άγαλμα Κωμωδίας.

Από την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο υπάρχει ένα άγαλμα μιας Μούσας με πέπλο, επίσης από το ναό του Διονύσου (3ος αιώνας π.Χ.), ένα μικρό άγαλμα της Αφροδίτης με ένα δελφίνι και έναν έρωτα (3ος αιώνας π.Χ.), ένα κεφάλι του Αλέξανδρου του Μέγα, και ένα άγαλμα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αδριανού, οπλισμένου για μάχη. Το τελευταίο βρέθηκε στην αρχαία αγορά της Θάσου. Υπάρχουν επίσης προτομές με προσωπογραφίες του Κλαύδιου, του Ιουλίου Καίσαρα και του Λεύκιου Καίσαρα, καθώς και πήλινα ειδώλια που χρονολογούνται από την Αρχαϊκή έως την Ελληνιστική περίοδο.

## Εικόνες

Αρχείο:Macedonian Museums-28-Arx Thasou-459.jpg|Κούρος Αρχαϊκής περιόδου από το Πίθιο Θάσου
Αρχείο:Macedonian Museums-28-Arx Thasou-460.jpg|Ανακατασκευή αρχαίου νεκροταφείου
Αρχείο:Macedonian Museums-28-Arx Thasou-461.jpg|Δείγματα βραχογραφιών


## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες  στο odysseus.culture.gr
*Πληροφορίες στο kavalagreece.gr

Κατηγορία:Θάσος
Θασος
Αρχαιολογικό Μουσείο Ολύνθου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Ολύνθου** είναι μουσείο στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Ολύνθου, 5 χλμ από τα Νέα Μουδανιά του Νομού Χαλκιδικής, στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας της Ελλάδας. Το μουσείο άνοιξε τον Ιούλιο του 1998.

Τα ανασκαφικά ευρήματα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου. Το Μουσείο Ολύνθου διαθέτει μόνο οπτικοακουστικό υλικό, σκοπός του οποίου είναι να δώσει στους επισκέπτες μια εικόνα του αρχαιολογικού χώρου της Ολύνθου, ξεκινώντας από την ιστορία της πόλης και προχωρώντας στην περιγραφή της ανασκαφής και της αποκατάστασης.

Οι επισκέπτες μαθαίνουν ότι η πόλη χτίστηκε σε ιπποδάμειο σχέδιο (δύο φαρδιές λεωφόρους με νησάκια που περιέχουν δέκα (τετράγωνα) σπίτια και έναν σωλήνα αποχέτευσης κάθε πέντε σπίτια). Ένα τυπικό ολυνθιακό σπίτι ήταν μια τετράγωνη διώροφη κατοικία με δωμάτια και μια σκεπαστή εσωτερική αυλή και χτιζόταν από ποταμίσιες πέτρες και πηλό, με την ανωδομή από άψητα τούβλα ενισχυμένα με ξύλινο πλαίσιο. Στα περισσότερα σπίτια, το δάπεδο ήταν από συμπαγές χώμα, αλλά τέσσερα έχουν ψηφιδωτά δάπεδα φτιαγμένα με βότσαλα ποταμού και κονίαμα.

Φωτογραφίες και κείμενα περιγράφουν την οικιακή οργάνωση (προετοιμασία φαγητού, αποθήκευση ειδών διατροφής, υφαντική) και την οικονομική ζωή της πόλης (λιθοδομή, κοροπλαστικά, αγροτικές δραστηριότητες, αναψυχή, συμπόσια).

Οι επισκέπτες μαθαίνουν επίσης για την πορεία των ανασκαφών, από το έργο του Ρόμπινσον το 1928 έως τις ανασκαφές του 1990 και του 1992.

## Εικόνες

Αρχείο:Macedonian Museums-39-Arx Olynthou-165.jpg|Εξωτερική άποψη
Αρχείο:Macedonian Museums-39-Arx Olynthou-166.jpg|Εσωτερική άποψη
Αρχείο:Macedonian Museums-39-Arx Olynthou-167.jpg|Εσωτερική άποψη


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες στο gtp.gr

Ολυνθος
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Χαλκιδικής