open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εθνικό Τυπογραφείο της Κέρκυρας

Ιδρύθηκε το 1797 μετά την πτώση της Βενετικής Δημοκρατίας. Πρώτος διευθυντής του ήταν ο H. Jouenne. Αρχικά είχε αποφασιστεί να ιδρυθούν τρία τυπογραφεία στους τρεις νομούς των Ιονίων Νήσων, όπως διοικητικά είχαν διαιρέσει τα Επτάνησα οι Γάλλοι, στο νομό Κερκύρας, Ιθάκης, και Αιγαίου αλλά λόγω οικονομικών δυσχερειών ιδρύθηκε μόνον ένα στην Κέρκυρα.   

Ο χαρακτήρας του ήταν δημόσιος και αποτελούσε όργανο της πολιτικής εξουσίας, των εκάστοτε στρατευμάτων κατοχής όπως άλλωστε διαφαίνεται και από την εκδοτική του παραγωγή.
Στο τυπογραφείο αυτό τυπώθηκε το έτος 1800 ο «Θούριος» του Ρήγα Φεραίου, ενώ το πρώτο δημοσιευμένο έντυπο του τυπογραφείου αυτού ήταν προκήρυξη, η οποία ανήγγειλε ότι για πρώτη φορά ιδρύονταν τυπογραφείο στην Ελλάδα.Στα χρόνια από το 1799 που ξεκινά η ιστορία του τυπογραφείου έως και το 1817 που λήγει το νησί θα γνωρίσει τέσσερα διαφορετικά καθεστώτα. Αυτό αποτελεί και το λόγο που η εξέλιξη του τυπογραφικού ζητήματος στην Κέρκυρα δεν κατέληξε σε μια σταθερή και ομαλή κατάσταση όλα αυτά τα χρόνια παρά σε προσπάθειες συγκρότησης και αναβάθμισης. Ωστόσο, η τυπογραφική παραγωγή είναι αρκετά πλούσια σε βιβλία, εφημερίδες και φυλλάδια.
Ήδη με την εγκατάσταση των Δημοκρατικών Γάλλων το 1798 στο νησί (1798-1799), έπειτα από την κατάληψη του νησιού από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα, ξεκινά η διαδικασία ίδρυσης τυπογραφείου της οποίας τη διευθέτηση αναλαμβάνουν δυο μέλη της Amministratione Municipale, οι Nocca και Garazia. Οι προτάσεις που γίνονται για τη λειτουργία του είναι ή να την αναλάβει το ίδιο το κράτος και να πληρώνει τα έξοδα για υλικά και αμοιβές εργατών ή να ανατεθεί η λειτουργία του σε ιδιώτη. Με ασύμφορη οικονομικά την πρώτη πρόταση η διοίκηση καταλήγει στη δεύτερη επιλογή. Έτσι, η διοίκηση θα παράσχει στον εργολάβο τον εξοπλισμό και το χαρτί και ο ίδιος θα τυπώνει γι’ αυτή τα έντυπα που του ζητά. Πρώτος ενδιαφερόμενος φαίνεται να είναι ο Παύλος Καππάδοκας ο οποίος ζητά δοκιμαστική περίοδο ενός μήνα για να μάθει την τυπογραφική τέχνη, στο οποίο βρίσκει σύμφωνη τη διοίκηση. Οι διαδικασίες ξεκινούν και «η εγκατάσταση πρέπει να ολοκληρώνεται στις αρχές Μαΐου του 1798 και λίγο αργότερα η τυπογραφία θα αρχίσει τις εργασίες της. Ήδη, στις 8/19 Μαΐου αυτού του χρόνου έχουμε το πρώτο, βιβλιογραφικά διαπιστωμένο, έντυπο από τα πιεστήριά της, τη σχετική με τη σύστασή της προκήρυξη».
## Δείτε επίσης
Ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας
## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές εκδοτικές επιχειρήσεις
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Κέρκυρα
Κάθοδος του Χριστού στον Άδη

thumb|200px|Ορθόδοξη εικόνα της καθόδου του Χριστού στον Άδη
Κατά κάποιες Χριστιανικές παραδόσεις, ο όρος **Κάθοδος του Χριστού στον Άδη** ορίζει τη μετάβαση της ψυχής του Ιησού Χριστού, στον τόπο των νεκρών (στα ελληνικά «Άδης»), όπου μίλησε στους νεκρούς κατά το διάστημα του τριήμερου θανάτου του, όπως είχε κάνει και στους ζωντανούς, (βλ. γι’ αυτό την ορθόδοξη εικόνα «Εις Άδου κάθοδος», αλλά και τη μαρτυρία του αποστόλου Πέτρου, μαθητή του Χριστού, στην πρώτη επιστολή του, Επιστολή Πέτρου Α΄ - Κεφάλαιο 3, στίχοι 19-20).   

:ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν, ἀπειθήσασί ποτε, ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ Θεοῦ μακροθυμία ἐν ἡμέραις Νῶε κατασκευαζομένης κιβωτοῦ, εἰς ἣν ὀλίγαι, τοῦτ' ἔστιν ὀκτὼ ψυχαί, διεσώθησαν δι' ὕδατος.Νέα ελληνικά: *Με αυτό και κήρυξε, αφού πορεύτηκε στα πνεύματα που ήταν στη φυλακή,* *τα οποία κάποτε απείθησαν, όταν περίμενε η μακροθυμία του Θεού κατά τις ημέρες του Νώε, ενώ κατασκευαζόταν η κιβωτός, στην οποία λίγοι, τουτέστι οχτώ ψυχές, διασώθηκαν διαμέσου του νερού.*

Κατά την Κάθοδο του Ιησού στον Άδη, ο Άγιος Επιφάνιος Κύπρου, αναφέρει ότι ο Χριστός σώζει όσους πίστεψαν.

Τότε πήρε τις ψυχές των νεκρών από τον Άδη και τις έφερε στον τόπο όπου πηγαίνουν οι ψυχές τώρα, τόπο που τον ονομάζουμε «ουρανό». Εκεί οι ψυχές των προ Χριστού νεκρών και οι ψυχές των ανθρώπων που έζησαν μετά το Χριστό, μαζί, περιμένουν την ανάσταση, για να ζήσουν στη βασιλεία του Θεού παίρνοντας πάλι τα σώματά τους, αλλά ως αθάνατα και φωτεινά πλέον σώματα.

Η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη αναφέρεται και στην ομιλία του αποστόλου Πέτρου, στις Πράξεις των Αποστόλων, Κεφάλαιο 2, στίχος 31.

:προϊδὼν ἐλάλησε περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ὅτι οὐ κατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ᾅδου οὐδὲ ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδε διαφθοράν.Νέα ελληνικά: *προείδε και μίλησε για την ανάσταση του Χριστού ότι ούτε εγκαταλείφτηκε στον άδη ούτε η σάρκα του είδε φθορά.*

Το "Σύμβολο των Αποστόλων" λέει ότι ο Χριστός "παθόντα ὑπὸ Ποντίου Πιλάτου, σταυρωθέντα, θανόντα, καὶ ταφέντα, κατελθόντα εἰς τὰ κατώτατα".

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Γιατρομανωλάκης Γιώργης, ''Κάθοδος στον Αδη και ομηρική Νέκυια'' Το Βήμα, 08/04/2007

Κατηγορία:Σκηνές από την Καινή Διαθήκη
Καθοδος
Κατηγορία:Άδης
Χένρυ Φορντ

Ο **Χένρυ Φορντ** (αγγλ.:*Henry Ford*, 30 Ιουλίου 1863 – 7 Απριλίου 1947) ήταν Αμερικανός βιομήχανος, επιχειρηματίας και ο ιδρυτής της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford Motor Company το 1903, και θεωρείται ο πατέρας της γραμμής συναρμολόγησης που χρησιμοποιείται στη μαζική παραγωγή, αρχής γενομένης με το πρώτο «αυτοκίνητο για το λαό», το περίφημο Ford Model T του 1908–1927.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Ιστορία του Χένρυ Φορντ στην επίσημη ιστοσελίδα της Ford Ελλάδος
* Αφιέρωμα για τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Χένρυ Φορντ
* Η βιογραφία του Χένρυ Φορντ στην ιστοσελίδα "Σαν Σήμερα"

Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αυτοκινητοβιομηχανίας
Κατηγορία:Αμερικανοί ελευθεροτέκτονες
Φίλιππος Μανουηλίδης

Ο **Φίλιππος Μανουηλίδης** (1881 - 27 Οκτωβρίου 1968) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ραιδεστό της Ανατολικής Θράκης. Πολιτεύτηκε και εκλέχτηκε επανειλημμένα Βουλευτής και πληρεξούσιος στην Εθνοσυνέλευση το 1920. Μετά την απελευθέρωση της Θράκης, εξελέγη βουλευτής Ραιδεστού κι έπειτα Έβρου. Διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών επί κυβέρνησης Θεμιστοκλή Σοφούλη.

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών στην Αθήνα το 1968 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ιάνθη και είχαν μία κόρη, τη Φούλα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Ραιδεστού
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως
Υποπτέραρχος

Ο **Υποπτέραρχος** (Υπτχος) είναι βαθμός ανωτάτου Αξιωματικού (OF-7) που συναντάται στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, ανώτερος του Ταξίαρχου και κατώτερος του Αντιπτέραρχου.

Το βαθμό αυτό φέρουν ο Διοικητής της Σχολής Ικάρων (ΣΙ), ο Διοικητής της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας (ΣΠΑ), ο Διοικητής της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης (ΔΑΥ), ο Διοικητής της Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης (ΔΑΕ) και (κατά κανόνα) οι Διοικητές Πτερύγων.

Είναι ο υψηλότερος βαθμός που μπορούν να λάβουν οι Αξιωματικοί Ειδικοτήτων της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και οι Αξιωματικοί Ν/Τ (Νοσηλευτές και Νοσηλεύτριες). 

Οι αντίστοιχοι βαθμοί στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς είναι ο Υποστράτηγος και στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό είναι ο Υποναύαρχος.

## Ετυμολογία
Η λέξη υποπτέραρχος προέρχεται από το υπο- + Πτέραρχος.

## Άλλες χώρες
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία, ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Air Vice-Marshal**, ενώ στις ΗΠΑ και πολλές ακόμα χώρες (Καναδάς, Ιρλανδία} , καλείται **Major General** όπως ο Υποστράτηγος στο Στρατό Ξηράς . Στις γαλλόφωνες χώρες στη μεν Γαλλία αποκαλείται **Général de division aérienne**, αλλά στον Καναδά **Major-général** και στο Βέλγιο **Général-major** όπως ο Υποστράτηγος στο Στρατό Ξηράς.

## Διακριτικό
Το διακριτικό του Υποπτέραρχου στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία είναι δύο γαλάζιες λωρίδες που πλαισιώνονται από μαύρες γραμμές, με την κατώτερη λωρίδα και γραμμές να είναι διπλάσιου πάχους και ένας ρόμβος που αποφύεται από την ανώτερη λωρίδα. Το υπηρεσιακό αυτοκίνητό του φέρει δύο αστέρια σε γαλάζιο πλαίσιο. Προσφωνείται *Πτέραρχος*.


Hellenic Air Force OF-7.svg|Το διακριτικό του Υποπτέραρχου στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
US Air Force O8 shoulderboard.svg|Το διακριτικό του Υποπτέραρχου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
UK-Air-OF7.svg|Ηνωμένο Βασίλειο (RAF)
RAAF O8 rank.png|Αυστραλία (RAAF)
Air Vice Marshal of IAF.png|Ινδία


## Δείτε επίσης

* Υποστράτηγος 

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Αρχαιολεμούριος

Ο **Αρχαιολεμούριος** (*Archaeolemur*) είναι εξαφανισμένο γένος λεμούριου που περιλαμβάνει δύο είδη, το ***Archaeolemur edwardsi*** και το ***A. majori***. 

Το γένος ήταν διαδεδομένο στη Μαδαγασκάρη κατά το μεγαλύτερο μέρος του Ολόκαινου, και τα υπολείμματά του είναι συχνά άφθονα σε τοποθεσίες απολιθωμάτων σε όλο το νησί. Το μεγάλο γεωγραφικό και χρονικό εύρος του γένους μπορεί να αποδοθεί στο ότι ήταν γενικευμένο είδος. Ο Αρχαιολεμούριος ήταν ημιεδαφόβιο τετράποδο που περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο έδαφος, όντας ωστόσο προσαρμοσμένο και στη δενδρόβια κίνηση. Παρά την τάση του για κυρίως εδαφικό τρόπο ζωής, δεν ήταν καλά προσαρμοσμένος για τρέξιμο όπως οι μακάκοι και οι μπαμπουίνοι, επιζώντα πρωτεύοντα με τα οποία συχνά συγκρίνεται. Εν σχέσει με τους κατά κύριο λόγο εδαφόβιους μπαμπουίνους, ο Αρχαιολεμούριος είχε πιο κοντά και ρωμαλέα άκρα, μικρότερα δάκτυλα και ευρύτερο κορμό. Η δίαιτά του πιστεύεται ότι αποτελούνταν από μεγάλο εύρος τροφών, συμπεριλαμβανομένων σπόρων από φυτά της σαβάνας. Οι κοπτήρες του Αρχαιολεμούριου ήταν μεγεθυμένοι και προσαρμοσμένοι στην αφαίρεση σκληρών κελυφών και φλοιών από σπόρους και φρούτα. Η ευρυτοπική προσαρμογή του Αρχαιολεμούριου ενδέχεται να εξηγεί το γιατί ήταν ένας από τους τελευταίους λεμούριους γνωστούς από υποαπολιθώματα που εξαφανίστηκε. Εξαφανίστηκε από τη Μαδαγασκάρη γύρω στο 1047-1280 μ.Χ.

## Ταξινόμηση
 
* **Τάξη [[Πρωτεύοντα]]**
** **Υποτάξη [[Στρεψίρρινα]]**: μη τάρσιοι προπίθηκοι
*** **Ενδοτάξη [[Λεμουριόμορφα]]**
**** **Οικογένεια †[[Αρχαιολεμουρίδες]]**
***** **Γένος †''Αρχαιολεμούριος***
****** Είδος †*Archaeolemur edwardsi*
****** Είδος †*Archaeolemur majori*
***** Γένος †*Αδροπίθηκος''
**** Οικογένεια Χειρογαλεΐδες
**** Οικογένεια Δωβεντονιίδες
**** Οικογένεια Ιντριίδες
**** Οικογένεια Λεμουρίδες
**** Οικογένεια Λεπιλεμουρίδες
**** Οικογένεια †Μεγαλαδαπίδες
**** Οικογένεια †Παλαιοπροπιθηκίδες
*** Ενδοτάξη Λορισόμορφα
** Υποτάξη Απλόρρινα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαιολεμουρίδες
Ευστάθιος Κούη

Ο **Ευστάθιος Κούη (Κουγιουμτζόπουλος)** ήταν Έλληνας επιστήμονας και ιδιοφυΐα στις αρχές του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1898. Πατέρας του ήταν ο διακεκριμένος Έλληνας γιατρός Ιωάννης Κουγιουμτζόπουλος. Μεγάλωσε στην Αίγυπτο. Το 1915, σε ηλικία δεκαεπτά χρονών αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολλέγιο της Βηρυτού, και γράφτηκε στο Κολλέγιο Καλαμαζού στην Αμερική. Αποφοίτησε δύο χρόνια αργότερα με βαθμό άριστα στα Μαθηματικά, Γερμανικά και Χημεία. Κατετάγη αμέσως εθελοντής στον Αμερικανικό στρατό και έγινε δόκιμος στη σχολή των Αξιωματικών του Πυροβολικού. Πήγε στο Πανεπιστήμιο Κλαρκ ως βοηθός Πειραματιστής της Χημείας και μέσα σε ένα χρόνο έλαβε το πτυχίο «Bachelor of Science». Σε ηλικία είκοσι ενός χρονών δημοσίευσε στο «Journal of American Chemical Society» μια περισπούδαστη διατριβή ως αποτέλεσμα των ερευνών του. Το 1920 διορίστηκε βοηθός Πειραματιστής στη Χημική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Συμπλήρωσε τις σπουδές του και μετά δύο έτη αναδείχτηκε διδάκτωρ από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Πήγε στη Γερμανία και παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Γκαίτιγκεν, και του Βερολίνου. Επέστρεψε στην Αμερική και διορίστηκε υφηγητής του Πανεπιστημίου Γέιλ. 

Ήταν πραγματική ιδιοφυΐα. Ασχολείτο σχεδόν αποκλειστικά με τη χημεία, ενώ μιλούσε εκτός από Ελληνικά, και Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Αραβικά. Αγαπούσε την ποίηση και τη φιλολογία, τη μουσική και τις καλές Τέχνες, ενώ δεν αμελούσε τη σωματική αγωγή, ήταν πολύ γερός και εξασκημένος παλαιστής, έπαιζε τένις και άλλα αθλήματα και αγαπούσε να κάνει μακρινούς περιπάτους και ορειβασία. 

Απεβίωσε αναπάντεχα σε ηλικία 27 χρονών όταν αυτοκτόνησε τον Μάιο του 1925 στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ.
## Συγγράμματα
Μέσα στο πολύ μικρό χρονικό διάστημα της επιστημονικής έρευνάς του δημοσίευσε δώδεκα πρωτότυπες διατριβές, τέσσερις σε γερμανικά και οκτώ σε αμερικάνικα επιστημονικά περιοδικά. Άφησε δε άλλες εννέα διατριβές έτοιμες προς δημοσίευση. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Έρνεστ Ορλάντο Λόρενς

Ο ** Έρνεστ Ορλάντο Λόρενς** (*Ernest Orlando Lawrence*, 8 Αυγούστου 1901 - 27 Αυγούστου 1958) ήταν Αμερικανός φυσικός ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1939 για την εφεύρεση και την εξέλιξη του κυκλότρου και για τα αποτελέσματα που αποκτήθηκαν μέσω αυτού, κυρίως αυτά που αφορούν τεχνητά ραδιενεργά στοιχεία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Έρνεστ Ορλάντο Λόρενς Ίδρυμα Νόμπελ, βραβείο Νόμπελ Φυσικής

Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Πολ Ντιράκ

Ο **Πωλ Άντριεν Μορίς Ντιράκ** (αγγλ. *Paul Α.Μ. Dirac*, 8 Αυγούστου 1902 - 20 Οκτωβρίου 1984), Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας ήταν Βρετανός θεωρητικός φυσικός. Η συμβολή του Ντιράκ στα αρχικά στάδια της Κβαντομηχανικής και της Κβαντικής Ηλεκτροδυναμικής θεωρείται πολύ σημαντική.

Μεταξύ άλλων ανακαλύψεων, διετύπωσε την **[[εξίσωση Ντιράκ]]**, η οποία περιγράφει την συμπεριφορά των φερμιονίων, και προέβλεψε την ύπαρξη αντιύλης.

Ο Ντιράκ μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1933 με τον Έρβιν Σρέντινγκερ «για την ανακάλυψη νέων, παραγωγικών μορφών της ατομικής θεωρίας».

## Προσωπική ζωή
### Πρώτα χρόνια
Ο Paul Adrien Maurice Dirac γεννήθηκε στο σπίτι της οικογενείας του στο Bristol, England, στις 8 Αυγούστου 1902.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κρίστοφερ Κόκερελ

Ο **Κρίστοφερ Κόκερελ** (*Christofer Cockerell*) ήταν Βρετανός μηχανικός, γνωστός για την εφεύρεση του χόβερκραφτ. 

## Βιογραφία
Ο Κρίστοφερ Κόκερελ γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1910 στο Κέμπριτζ της Αγγλίας. Φοίτησε στο Κολλέγιο Πίτερχαους στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, όπου και μελέτησε μηχανική. Άρχισε τη σταδιοδρομία του στην εταιρία του Γκουλιέλμο Μαρκόνι το 1935, ενώ παντρεύτηκε ύστερα. Δούλεψε σχετικά με τα ραντάρ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κέρδισε το Μετάλλιο Χάουαρντ Ποτς το 1965. Ο Κρίστοφερ Κόκερελ έλαβε τον τίτλο του "Σερ" το 1969 για τη συνεισφορά του στη μηχανική. Πέθανε την 1η Ιουλίου 1999 στο χωριό Χάιθ του Χάμσαϊρ σε ηλικία 88 ετών.

## Το χόβερκραφτ
Ο Κρίστοφερ Κόκερελ άρχισε να δουλεύει πάνω στο χόβερκραφτ το 1953. Αρχικά πειραματίστηκε με ένα πιστολάκι για τα μαλλιά με αντεστραμμένο τον αέρα και μια κονσέρβα. Με το πείραμα αυτό, διαπίστωσε ότι η πίεση του αέρα που εξερχόταν από το κουτί είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από ότι αφαίρεσε η κονσέρβα. Κατοχύρωσε αίτηση για ευρεσιτεχνία το 1955, η οποία κατοχυρώθηκε το 1960. Στις 30 Μαΐου το χόβερκραφτ πραγματοποίησε με επιτυχία το πρώτο επιτυχημένο πέρασμα από τη Μάγχη.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί
Κατηγορία:Βρετανοί εφευρέτες
Δωρόθεος Τύρου

Ο **Δωρόθεος** (255 - 362) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Τύρου και μάρτυρας της Ορθόδοξης εκκλησίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον πρεσβύτερο της Αντιοχείας. Παραδοσιακά πιστώνεται με τις *Πράξεις* των Εβδομήκοντα Αποστόλων (που μπορεί να είναι το ίδιο έργο με το χαμένο *Ευαγγέλιο των Εβδομήκοντα*), οι οποίοι αναφέρονται στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον 10:1. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δωρόθεος ήταν λόγιος όχι μόνο των θείων γραφών, αλλά και της ελληνικής παιδείας. Ήταν στείρος εκ γενετής, τον οποίο ο Διοκλητιανός κατέστησε επίτροπο της Τύρου. Άνθισε το έτος 303, όταν υπέμεινε πολλά δεινά στους διωγμούς του Διοκλητιανού, και τελικά εξορίστηκε. 

Επανήλθε στην εκκλησία του, αφού πέρασε το κακό, και εποίμανε τους πιστούς μέχρι τους χρόνους του Ιουλιανού και μετά κατέφυγε στην Οδησσό. Εκεί συνελήφθη από τους άρχοντες του αυτοκράτορα, βασανίστηκε μέχρι θανάτου και βρήκε μαρτυρικό θάνατο σε ηλικία 107 χρονών.

Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 5 Ιουνίου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Κατηγορία:Ευνούχοι
Τζορτζ Τόμσον

Ο **Τζορτζ Π. Τόμσον** (*George Paget Thomson*, 3 Μαΐου 1892 - 10 Σεπτεμβρίου 1975) ήταν Άγγλος φυσικός και νομπελίστας φυσικής το 1937 για την πειραματική ανακάλυψη της σκέδασης ηλεκτρονίων από κρυστάλλους. Ο Τόμσον γεννήθηκε στο Κέιμπριτζ της Αγγλίας το 1892, ήταν γιος του διάσημου φυσικού και νομπελίστα Τζόζεφ Τζον Τόμσον και της Ροζ Ελίζαμπεθ Πέιτζετ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Το 1924 παντρεύτηκε την Καθλίν Σμιθ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Ρετίκιος

Ο **Ρετίκιος** (λατ. *Rheticius*) επίσκοπος του Αυγουστοδούνου είναι άγιος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τον Γρηγόριο της Τορώνης, η καταγωγή του Ρετέκιου ήταν από σημαντική οικογένεια και είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη για την πολυμάθειά του. Ο Ιερώνυμος του αποδίδει ευφράδεια λόγου και καλλονή, και ύφος υψηλό και μεγαλοπρεπές. Άκμασε επί του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου, απολαμβάνοντας στη Γαλλία τη μεγαλύτερη φήμη και υπόληψη. Πήρε μέρος στη Σύνοδο της Ρώμης το έτος 313 ως κριτής παρά τον Πάπα. Ο ιερός Αυγουστίνος ονομάζει τον Ρετέκιο «άνθρωπο του Θεού» και συνμνημονεύει το όνομά του μαζί με τους άλλους άγιους. 

Ο Ρετίκιος μετά τα πρώτα έτη της νεανικής του ηλικίας παντρεύτηκε, αλλά δεν απόκτησε απογόνους. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του εκλέχτηκε από τον λαό επίσκοπος του Αυγουστοδούνου. 

Υπήρξε ο πρώτος κατηχητής του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, όταν αυτός έλαβε την οπτασία του σημείου του σταυρού που φάνηκε στον ουρανό το έτος 311 ή 312. Ο Αυτοκράτορας τον έκανε επίσκοπο της Κολωνίας και του Μαρίνου, επίσκοπο της Αρελάτης, και δικαστή των Δονατιστών στη σύνοδο του 313.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αμμούν

Ο **Αμμούν** (ή **Αμμώνιος**) είναι άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας και η μνήμη του γιορτάζεται στις 4 Οκτωβρίου.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν ασκητής. Η καταγωγή του ήταν από την Αίγυπτο. Άκμασε το έτος 330 επί Κωνσταντίνου του Μεγάλου. Επειδή οι γονείς του τον πίεσαν να παντρευτεί, ο Αμμούν μετά τον γάμο έπεισε την γυναίκα του να απαρνηθούν και οι δυο τα εγκόσμια, να διατηρήσουν την παρθενία τους και να ασκητέψουν. Ζήσαν και οι δύο επί δεκαοκτώ χρόνια με άσκηση και προσευχή και μετά χώρισαν. Ο Αμμώνιος για χάριν πιο ασκητικού βίου πήγε στο όρος της Νιτρίας, όπου έμεινε είκοσι δύο χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του. 

Λένε ότι ο Μέγας Αντώνιος είδε τους αγγέλους να ανεβάζουν την ψυχή του Αμμούν ουρανό. 

Ο Παλλάδιος, ο Σωζομενός και ο Σωκράτης ιστορούν πολλά αξιοπερίεργα περί της ευσέβειας, του ήθους και των θαυμάτων που έκανε ο Αμμούν.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Αιγύπτιοι
Αστέριος ο Καππαδόκης

Ο **Αστέριος ο Καππαδόκης** ή **ο Σοφιστής** ήταν εκκλησιαστικός συγγραφέας, ρήτορας και λόγιος του 4ου αιώνα που μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη εκκλησία.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αστέριος ο Καππαδόκης υπήρξε μαθητής του ιδρυτή της Αντιοχειανης σχολής Λουκιανού, που μαρτύρησε το 312. Κατά τους διωγμούς του Μαξιμιανού 303-304] θυσίασε στα είδωλα για να σώσει τη ζωή του, αλλά αργότερα μετανόησε και επέστρεψε στην Εκκλησία με τη βοήθεια του Λουκιανού. Ως μαθητής του Λουκιανού αναδείχτηκε σε υποστηρικτή του  και της διδασκαλίας του Αρειανισμού, αλλά η έκπτωσή του από τον χριστιανισμό δεν του έδωσε τη δυνατότητα να γίνει κληρικός. Κήρυξε όμως τις αντιλήψεις του περιοδεύοντας σε πολλές επισκοπές του Πόντου και της Συρίας. Έγραψε πραγματεία υπέρ της διδασκαλίας του Άρειου, όπως και εναντίον των θεολογικών θέσεων του Μάρκελλου Αγκύρας, με τον τίτλο *Συνταγμάτιον*. Άκμασε μετά την οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας περίπου το έτος 330.

## Κριτική
Ο αρειονόφρονας και εκκλησιαστικός ιστορικός Φιλοστόργιος τον κατηγορεί ότι παραμόρφωνε τη θεολογία του διδασκάλου του Λουκιανού γιατί ήταν πιθανότητα, μετριοπαθής αρειανόφρονας.  Ο Ιερώνυμος αναφέρει ότι έγραψε υπομνήματα στην προς τους Ρωμαίους Επιστολή, στα Ευαγγελία, στους Ψαλμούς, καθώς και άλλα συγγράμματα. Ο Ρίτσαρντ υποστήριξε την ταύτιση αποσπασμάτων από τις Σειρές στους Ψαλμούς του Αστέριου με ψευδεπίγραφες ομιλίες Ιωάννου του Χρυσόστομου.

Ο Αστέριος εκτελέστηκε με ξίφος γύρω στο 341. Αν και με τη δράση του βοήθησε στην ακτινοβολία του Αρειανισμού, η Ορθόδοξη εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 7 Αυγούστου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
**Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα (Εγκυκλοπαιδεια)*

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αρειανισμός
Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Άγιος Δόνατος

Ο **Δόνατος** (λατ. *DONATUS*) είναι άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Άγιο Δονάτο της Παραμυθίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Αφρική. Ο Ιερώνυμος τον κατατάσσει στους εκκλησιαστικούς συγγραφείς. Ήταν επίσκοπος των Δονατιστών σχισματικών στην Καρχηδόνα, οι οποίοι αποχωρίστηκαν από την εκκλησία το 311, και είχαν αρχηγό, έναν άλλο ομώνυμο Δόνατο, τον επίσκοπο των Μελαινών καλύβων (casae nigrae). Ήταν διάδοχος του Μαγιορίνου που πέθανε το 315. Ως χαρακτήρας ήταν κενόδοξος, υπερήφανος, υπερβολικά αλαζόνας και αυθάδης, ακόμα και στους απεσταλμένους του αυτοκράτορα που κάναν προπαγάνδα για την επανένωση των εκκλησιών. Εξορίστηκε από την Καρχηδόνα το έτος 348 ή το 355.
## Πηγές
* 

Δονατος
Δόκτορας Αυγένιος

Ο **Δόκτωρ Άιβο "Αυγένιος****" Ρομπότνικ** (αγγλικά: **Doctor Ivo "Eggman" Robotnik**) είναι φανταστικός χαρακτήρας βιντεοπαιχνιδιών και ο μεγαλύτερος εχθρός του Σόνικ στη σειρά *[[Sonic the Hedgehog]]*. Ο Αυγένιος λέγεται έτσι λόγω της εξωτερικής του εμφάνισης: γιατί είναι παχύς με μια κοιλιά σε σχήμα αυγού και έχει μια καράφλα. Ο Σόνικ άρχισε να τον λέει έτσι για να τον εκνευρίσει, μα αργότερα ταυτίστηκε ο ίδιος με το παρατσούκλι αυτό και άρχισε ακόμη και να αποκαλεί τον εαυτό του έτσι. Είναι ένας σατανικός και τρελός επιστήμονας, ένας άρχοντας της ρομποτικής, μια σατανική μεγαλοφυΐα με δείκτη νοημοσύνης 300. Έχει βάλει σκοπό της ζωής του την παγκόσμια κυριαρχία και την εξόντωση του μεγαλύτερού του εχθρού, του Σόνικ, ο οποίος μαζί με τους φίλους του στέκεται συνεχώς εμπόδιο στα σατανικά σχέδιά του. Χαρακτηριστικό του είναι το γεγονός ότι προσθέτει τη λέξη "αυγό" σε σχεδόν όλες του τις εφευρέσεις. Ο χαρακτήρας είναι δημιούργημα του Ναότο Οσίμα και ο σχεδιασμός του αποτελεί γελοιογραφία του Αμερικανού προέδρου Θίοντορ Ρούζβελτ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χαρακτήρες του Sonic the Hedgehog
Χρυσαλλίς

μικρογραφία|Το 67 τεύχος του περιοδικού
Η **Χρυσαλλίς** ήταν δεκαπενθήμερο ελληνικό περιοδικό ποικίλης ύλης του 19ου αιώνα. 

Εκδόθηκε στην Αθήνα από τον Ιανουάριο του 1863 έως τον Δεκέμβριο του 1866, με διευθυντή τον Ειρηναίο Ασώπιο, και με εκδότες τον Θεμιστοκλή Νικολαΐδη Φιλαδελφέα και τον Ντέκα Πασχαλίδη. Συνολικά εκδόθηκαν 4 τόμοι με 96 τεύχη. Στο 95ο τεύχος αναγγέλθηκε η διακοπή της έκδοσης από το επόμενο τεύχος, επειδή υπήρχε έλλειψη συνδρομητών.

## Περιγραφή και περιεχόμενο
Είχε σχήμα τέταρτο με 32 σελίδες. Για προμετωπίδα είχε ωραία ξυλογραφία του ξυλογράφου Περ. Σκιαδόπουλου, που εικονίζει μια όμορφη πεταλούδα που πετούσε πάνω από ολάνθιστο αγρό. Από το δεύτερο φύλλο η προμετωπίδα άλλαξε, και κάτω από την πεταλούδα βλέπουμε μικρούς έρωτες να παίζουν, ενώ στο βάθος διακρίνεται ο Παρθενώνας στα αριστερά και η Μητρόπολη στα δεξιά. 

Το περιοδικό ήταν επιστημονικό, φιλολογικό, καλλιτεχνικό και εγκυκλοπαιδικό. Απευθυνόταν τόσο σε επιστήμονες, όσο και σ' εκείνους που δεν διάβαζαν βιβλία ή δεν μπορούσαν να κατέχουν δική τους βιβλιοθήκη.  Ενημέρωνε και παρακολουθούσε με σοβαρότητα όλους τους τομείς ενδιαφέροντός του, και φιλοξένησε τα καλύτερα φιλολογικά ονόματα της εποχής. Με το περιοδικό συνεργάστηκαν όλα τα καθιερωμένα αλλά και τα ανερχόμενα ονόματα της εποχής, ο Αλέξανδρος Ραγκαβής, οι αδελφοί Αναστάσιος και Αλέξανδρος Βυζάντιοι, ο Ορφανίδης, ο Άγγελος Βλάχος, ο Ροΐδης, οι Παράσχοι, ο Καρασούτσας, ο Δημήτριος Στρούμπος και άλλοι.

Η Χρυσαλλίς στο διάστημα της μικρής ζωής της ήταν το όργανο με το οποίο οι λαμπροί συνεργάτες της προσπάθησαν να φέρουν στο ελληνικό κοινό τις νεωτεριστικές ιδέες σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής, που κυκλοφορούσαν στην Ευρώπη.

## Πηγές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ψηφιακή Συλλογή Κοσμόπολις - Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης, Πανεπιστήμιο Πατρών -*Ανοικτή Πρόσβαση στο πλήρες κείμενο των άρθρων του περιοδικού*

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Αρχαιολεμουρίδες

Οι **αρχαιολεμουρίδες** (*Archaeolemuridae*), γνωστοί και ως **λεμούριοι μαϊμούδες** ή **λεμούριοι μπαμπουίνοι**, είναι εξαφανισμένη οικογένεια λεμούριων η οποία περιελάμβανε δύο γένη (Αδροπίθηκος, *Hadropithecus* και Αρχαιολεμούριος, *Archaeolemur*) και τρία είδη. Όπως δηλώνει η επιστημονική ονομασία και παρά τα κοινά ονόματα, έχουν μεγαλύτεροι σχέση με τους λεμούριους παρά με τους υπόλοιπους πίθηκους.

## Παραπομπές
Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Δημητσάνας

Η **Βιβλιοθήκη Δημητσάνας** είναι ελληνική δημόσια βιβλιοθήκη στη Δημητσάνα της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας.

## Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε μαζί με το περίφημο Σχολείο το έτος 1764 και αποτελέστηκε αρχικά από τα βιβλία που μεταφέρθηκαν εκεί από την Μονή του Φιλοσόφου. Εμπλουτίστηκε συστηματικά επί 57 έτη με εκδόσεις κυρίως Ελλήνων συγγραφέων πεζογράφων και ποιητών και εκκλησιαστικών πατέρων.

Στα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης λεηλατήθηκε και το χαρτί χρησίμευσε για την κατασκευή πυριτιδοβολών. Έμειναν μόνο 550 τόμοι. Μετά την επανάσταση προστέθηκαν από δωρεές άλλα 2.000 βιβλία.

Σήμερα η συλλογή της Βιβλιοθήκης ανέρχεται σε 35000 τόμους βιβλίων παλαιών κα νέων, κλπ.

## Δείτε επίσης
* Europeana
* Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ιστορικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Βιβλιοθηκη
Επαρχία Ναυπλίας

right|200px|thumb|Η επαρχία Ναυπλίας
Η **επαρχία Ναυπλίας** (ή **Ναυπλιέων** ή **Επιδαυρίας**) ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του νομού Αργολίδας. Έδρα της ήταν το Ναύπλιο. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Άργους στα βόρεια και Ερμιονίδας στα νότια.

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά to 1828  από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν επαρχία του Τμήματος Αργολίδος. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν μία από τις έξι επαρχίες του νομού Αργολίδας και Κορινθίας.

Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε με την αρχική της μορφή μέχρι την τελική της κατάργηση το 1997 που ήταν αποτέλεσμα του σχεδίου Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Ναυπλίου, Ασκληπιείου, Ασίνης, Μιδέας και Επιδαύρου, ενώ με το σχέδιο Καλλικράτης απέμειναν οι δήμοι Ναυπλίου και Επιδαύρου.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Αργολίδας
Αεροδρόμιο Ντονγκ Χόι

thumb|250px|right|Το αεροδρόμιο Dong Hoi
Το **Αεροδρόμιο Dong Hoi** (*Sân bay Đồng Hới*) είναι αεροδρόμιο στην πόλη Ντονγκ Χόι (DongHoi) της επαρχία Quang Binh του Βιετνάμ.

Το αεροδρόμιο μπορεί να εξυπηρετεί 500.000 επιβάτες ετησίως και κατασκευάστηκε από Γάλλους το 1930, ξαναχτίστηκε από το στρατό του βόρειου Βιετνάμ για τον πόλεμο του Βιετνάμ. Μετά τον πόλεμο δεν χρησιμοποιήθηκε. Τον Αύγουστο του 2006 ξεκίνησε η ανοικοδόμηση και το Μάιο του 2008 ξεκίνησε τη λειτουργία του. Σήμερα εξυπηρετεί ντήσει με το Ανόι και Χο Τσι Μιν (πόλη). Εξυπηρετεί τους τουρίστες της περιοχής Phong Nha-Ke Bang.

## Αεροπορικές Εταιρίες και Προορισμοί
* Vietnam Airlines: με πτήσεις προς Ανόι και Χο Τσι Μιν (πόλη)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αεροδρόμια στο Βιετνάμ
Δυνατότητα

Η **δυνατότητα** (*ability*), όταν αφορά σε πρόσωπα, αποτελεί έμφυτο χαρακτηριστικό ή φυσική κλίση (ταλέντο) του ατόμου, για την εκτέλεση κάποιας εργασίας/έργου. Διακρίνονται σε *φυσικές* και σε *νοητικές*. Παραδείγματα φυσικών δυνατοτήτων είναι φυσική κατάσταση/αντοχή, η όραση, η ακοή, η δυνατότητα εκτέλεσης συγκεκριμένων χειρωνακτικών και σωματικών έργων, κτλ. Παραδείγματα νοητικών δυνατοτήτων είναι η αντίληψη, η ευφυία, η συνεργασία, η αυτοπεποίθηση, η αυτοεκτίμηση, ο αυτοέλεγχος, η ευελιξία, η προσαρμοστικότητα, η επιμονή, ο ζήλος, η δυνατότητα δημιουργίας κινήτρων (αυτοπροώθηση), η δυνατότητα επίτευξης στόχων, επίλυσης προβλημάτων, αναλυτική/ερευνητική σκέψη, κτλ. Οι δυνατότητες του ατόμου αποτελούν βασικά προαπαιτούμενα πάνω στα οποία μπορούν με την κατάλληλη εκπαίδευση να δομηθούν περαιτέρω γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες.

Οι δυνατότητες του ατόμου αποτελούν μετρήσιμο μέγεθος με τη χρήση εξειδικευμένων εργομετρικών και ψυχομετρικών τεστ ελέγχου (εφαρμόζονται σε χώρες όπως ΗΠΑ και Μ. Βρετανία).

Η **δυνατότητα (capability)** αναφέρεται επίσης σε ότι χρειάζεται στην πράξη (τρόπος ενέργειας ή/και μέσα) για την επίτευξη συγκεκριμένου αποτελέσματος που συμβάλλει στην εκπλήρωση της αποστολής και της στρατηγικής ενός οργανισμού, εταιρείας ή επιχείρησης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ψυχολογία
Κατηγορία:Δεξιότητες
Επαρχία Άργους

right|200px|thumb|Η επαρχία Άργους
Η **επαρχία Άργους** (ή **Αργολίδας** ή **Άργους-Μυκηνών**) ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του νομού Αργολίδας. Έδρα της ήταν το Άργος. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Ναυπλίας στα νότια και τον νομό Κορινθίας στα βόρεια. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με τη διοικητική διαίρεση του 1833, ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Αργολίδας και Κορινθίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836, η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα, και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε με την αρχική της μορφή μέχρι την τελική της κατάργηση, το 1997, που ήταν αποτέλεσμα του Σχεδίου Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Άργους, Νέας Κίου, Λέρνας, Μυκηναίων, Κουτσοποδίου, Λυρκείας και οι κοινότητες Αλέας και Αχλαδοκάμπου. Με το σχέδιο Καλλικράτης, που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας, τα εδάφη της επαρχίας απετέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως Δήμος Άργους - Μυκηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αργολίδας
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828
Επαρχία Τροιζηνίας

right|200px|thumb|Η επαρχία Τροιζηνίας πριν την κατάργησή της το 1997

Η **Επαρχία Τροιζηνίας** ήταν μονάδα τοπικής αυτοδιοίκησης στην Βορειοανατολική Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στο νοτιοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Αργολίδας που υπήρχε τα διαστήματα 1833–1836 και 1845–1997. Η επαρχία βρισκόταν στον ίδιο χώρο με το αρχαίο ελληνικό κράτος της Τροιζηνίας από το οποίο πήρε και το όνομά της. Στην Επαρχία Τροιζηνίας περιλαμβάνονταν ο Πόρος, ο Γαλατάς και τα Μέθανα.

## Γεωγραφική περιγραφή
Η Επαρχία Τροιζηνίας καταλάμβανε το νοτιοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Αργολίδας. Το τμήμα αυτό περιλαμβάνει και τη χερσόνησο των Μεθάνων. Βρέχεται από τον Σαρωνικό κόλπο και γειτνιάζει με τα νησιά του Αργοσαρωνικού, Πόρο (ο οποίος ανήκε στην επαρχία) και Ύδρα. Το έδαφος είναι ορεινό και καλύπτεται στο μεγαλύτερο τμήμα του από τους ορεινούς όγκους των Αδερών και του Ορθολιθίου. Κυριότερη πεδιάδα είναι η πεδιάδα της Τροιζήνας που βρίσκεται περίπου στο μέσο της επαρχίας.

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Αργολίδας και Κορινθίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1845.

Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας (1845) επανασυστάθηκε η επαρχία Τροιζηνίας. Το 1925 ενσωματώθηκε στον νομό Αττικής. Η επαρχία έγινε μέρος του νομού Πειραιώς στο διάστημα που αυτός ίσχυσε και στην συνέχεια επανήλθε στον νομό Αττικής (νομαρχία Αττικής). Περιλάμβανε επίσης και τον Πόρο ο οποίος ήταν και η έδρα της επαρχίας. Συνόρευε δυτικά με την επαρχία Ερμιονίδας. Καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Τροιζήνιας, Μεθάνων και Πόρου. Με το σχέδιο Καλλικράτης εδάφη της επαρχία θα αποτελούν αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Τροιζηνίας, με εξαίρεση του νησί του Πόρου που θα αποτελέσει ξεχωριστό δήμο.

## Παραπομπές


*
Τροιζηνιας
Παύλος Διομήδης

Ο **Παύλος Διομήδης** ήταν Έλληνας εκδότης του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την μεγάλη Σπετσιώτικη οικογένεια Διομήδη-Κυριακού. Πατέρας του ήταν ο διαπρεπής επιστήμονας Διομήδης Κυριακού. Ήταν Γενικός Γραμματέας της Εθνικής Τράπεζας. Ο πεθερός του Δημήτριος Μαυροκορδάτος του άφησε κληροδότημα μερικές χιλιάδες δραχμές για την έκδοση ενός οικογενειακού περιοδικού, και έτσι ο Παύλος έγινε εκδότης του περιοδικού Η Εστία.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Παυλος
Κατηγορία:Αρβανίτες
Αεροδρόμιο Ταν Σον Νιάτ

250px|right|thumb|Αεροδρόμιο Ταν Σον Νιάτ
Το **Αεροδρόμιο Ταν Σον Νιάτ** (*Sân bay quốc tế Tân Sơn Nhất*) είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στο Βιετνάμ.

Βρίσκεται στο Χο Τσι Μιν (πόλη), στο νότιο Βιετνάμ. 

Το αεροδρόμιο έχει έκταση 850 εκτάρια, διαθέτει δύο τερματικά και μπορεί να εξυπηρετήσει 23,5 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. 

Το 2009 εξυπηρέτησε πάνω από 13 εκατομμύρια επιβάτες. 

Κατασκευάστηκε από τους Γάλλους το 1930, και ξαναχτίστηκε από τον στρατό των ΗΠΑ για τις ανάγκες του πολέμου του Βιετνάμ. Από το 2020 θα εξυπηρετεί μόνο εγχώρεις πτήσεις, καθώς την θέση του ως διεθνές αεροδρόμιο της πόλης θα το πάρει το νέο αεροδρόμιο Λονγκ Ταν. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αεροδρόμια στο Βιετνάμ
Επαρχία Ολυμπίας

right|200px|thumb|Η επαρχία Ολυμπίας
Η **επαρχία Ολυμπίας** ήταν μία από τις δύο επαρχίες του νομού Ηλείας. Έδρα της ήταν αρχικά η Παρρασία (Φανάρι) και αργότερα η Ανδρίτσαινα. Καταλάμβανε το νότιο τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Ηλείας στα βόρεια με τον νομό Αρκαδίας στα ανατολικά και με τον νομό Μεσσηνίας στα νότια. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Τμήματος Αρκαδίας και με την ονομασία *Επαρχία Φαναρίου*. 

Με την διοικητική διαίρεση του 1833 μετονομάστηκε σε *Επαρχία Ολυμπίας* ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Τριφυλίας τον νεοσύστατο νομό Τριφυλίας. Ο νομός Τριφυλίας καταργήθηκε το 1909 και η  επαρχία μαζί με την επαρχία Ολυμπίας συνενώθηκε πάλι με την Μεσσηνία. Το 1939, με τον Αναγκαστικό Νόμο 1937/1939 (ΦΕΚ 355/Α΄/2-9-1939 και 395/Α΄/18-9-1939), εντάχθηκε στον νομό Ηλείας, με την εξαίρεση 8 κοινοτήτων της που αποσπάστηκαν και υπήχθησαν στην επαρχία Τριφυλίας. Η επαρχία Ολυμπίας παρέμεινε στον νομό Ηλείας μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστρια δημιουργήθηκαν στην περιοχή οι δήμοι Ανδρίτσαινας και Ζαχάρως. Ο δήμος Βώλακος αν και γεωγραφικά ανήκε στην επαρχία Ολυμπίας υπάχθηκε στο Δήμο Πύργου που ανήκε στην επαρχία Ηλείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Ηλείας
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ηλείας
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Αρκαδίας

Ολυμπιας
Επαρχία Καλαμάτας

right|200px|thumb|Η επαρχία Καλαμάτας
Η **επαρχία Καλαμάτας** (παλαιότερα **επαρχία Καλαμών**) ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Καλαμάτα. Καταλάμβανε το νοτιοανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε με την επαρχία Μεσσήνης, στα δυτικά, και το νομό Λακωνίας, στα ανατολικά. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με τη διοικητική διαίρεση του 1833, ως μία από τις έξι επαρχίες του Νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στη συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836, η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα, και επανασυστάθηκε το 1848. Στην επαρχία Καλαμάτας ενσωματώθηκε το 1939 και τμήμα της Μάνης, που ονομάστηκε Μεσσηνιακή Μάνη. Καταργήθηκε οριστικά το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης δημιουργήθηκαν στην περιοχή οι δήμοι Καλαμάτας και Μεσσηνιακής Μάνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Μεσσηνίας
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828
Επαρχία Οιτύλου

right|200px|thumb|Η επαρχία Οιτύλου
Η **επαρχία Οιτύλου** (ή **επαρχία Δυτικής Μάνης**) ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Έδρα της ήταν το Οίτυλο. Καταλάμβανε το δυτικό τμήμα της Μάνης την οποία μοιραζόταν με την επαρχία Γυθείου. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Στην επαρχία Οιτύλου συμπεριλαμβανόταν αρχικά και η περιοχή της μετέπειτα Μεσσηνιακής Μάνης, η οποία το 1939 αποσπάστηκε από την Λακωνία και δόθηκε στην Μεσσηνία. Με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, αντικαταστάθηκε από τον δήμο Οιτύλου. Με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την περιοχή της πρώην επαρχίας Γυθείου αποτέλεσε τον δήμο Μάνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Λακωνίας
Επαρχία Καλαβρύτων

right|200px|thumb|Η επαρχία Καλαβρύτων πριν το 1997.
Η **επαρχία Καλαβρύτων** ήταν μία από τις τρεις επαρχίες της Αχαΐας. Έδρα της ήταν τα Καλάβρυτα.  

Καταλάμβανε το νότιο και ορεινό τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Πάτρας στα δυτικά και Αιγιαλείας στα βόρεια, καθώς και με τις επαρχίες Ηλείας δυτικά, Γορτυνίας και Μαντινείας νότια και Κορινθίας ανατολικά. 

## Ιστορία
Για πρώτη φορά επαρχία Καλαβρύτων ή αλλιώς Τερριτόριο των Καλαβρύτων συστάθηκε  το 1687 κατά την  Β' ενετοκρατία (1685-1715) και σύμφωνα με την ενετική διοικητική διαίρεση ανήκε στη Διοίκηση της Αχαΐας. Η διοικητική αυτή διαίρεση συνεχίστηκε και επί Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση με μικρές μεταβολές ως προς την έκταση της.

### Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την Διοικητική διαίρεση του 1828 από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν *Επαρχία Καλαβρύτων*. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν μία από τις πέντε επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος με το όνομα **επαρχία Κυναίθης**. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1845. Παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστρια σχεδόν όλα τα εδάφη της επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Καλαβρύτων. Μόνη εξαίρεση τέσσερα χωριά της τα οποία ενσωματώθηκαν στο δήμο Αιγιαλείας. Αυτά είναι: η Αγία Βαρβάρα, η Ζαρούχλα, το Μεσορρούγι και η Περιστέρα. Παλαιότερα και μέχρι το 1841 στην επαρχία ανήκε και η περιοχή των Νεζερών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νίκος Γ. Ασπιώτης, ''Διοικητικοί και Αυτοδιοικητικοί Θεσμοί στην Κέρκυρα. Πρόσωπα και Γεγονότα (1817‐1951)'', Κέρκυρα 2009. Ανακτήθηκε: 15/03/2016. (αρχείο pdf)
* Α.Ι. Κλάδου, *[https://web.archive.org/web/20160304213844/http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/8/c/metadata-01-0000515.tkl Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837]*, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* Γεώργιος Παπανδρέου, ''Ιστορία των Καλαβρύτων*, επιμέλεια: Δημήτρης Σ. Αβραμίδης, Έκδοση της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης και Ποιότητας Ζωής Δήμου Καλαβρύτων (ΔΕΠΑΠΟΖ), Καλάβρυτα 2011, Δεύτερη Έκδοση. ISBN 978-960-89356-3-1. (α' έκδοση: 1928)*
* 
* Αθανάσιος Δ. Τζώρτζης, *Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων. Χωριά, οικισμοί, τοπωνύμια, ιστορία, λαογραφία*, Αθήνα 2014-2016. ISBN (SET) 978-618-81562-6-5. (επτάτομο)

*
Ε
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος
Επαρχία Μαντινείας

right|200px|thumb|Η επαρχία Μαντινείας
Η **επαρχία Μαντινείας** ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Αρκαδίας και η μεγαλύτερη σε έκταση. Έδρα της ήταν η Τρίπολη. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νομού.

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικές επαρχίες του νομού Αρκαδίας. Σε αυτή τη διοικητική διαίρεση αρχικά είχε 17 δήμους (Διοικητική διαίρεση επαρχίας Μαντινείας (1833)). Το 1836, οι δήμοι γίνονται 18 με την απόσπαση του οικισμού Κακούρι από τον δήμο Ορχομενού και τον ορισμό τους ως έδρα του δήμου Κακουρίου. Το 1841, οι δήμοι περιορίζονται σε 9.

Η διοικητική διαίρεση του 1836 ουσιαστικά καταργήσε προσωρινά την επαρχία Μαντινείας και το νομαρχιακό σύστημα, αλλά επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας τα εδάφη της επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Τρίπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αρκαδίας
Έντουαρτ Σάουμπερτ

Ο **Έντουαρτ Σάουμπερτ** (γερμανικά: *Eduard Schaubert*, γραφή *Έδουαρδ Σάουμπερτ*) (1804 - 1860) ή στην εξελληνισμένη του μορφή **Εδουάρδος Σάουμπερτ** ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας που έδρασε στη νεοσύστατη Ελλάδα τον 19ο αιώνα. Σχεδίασε το πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας, του Πειραιά και της Ερέτριας. Πήρε μέρος σε αρχαιολογικές έρευνες. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1804. Η καταγωγή του ήταν από παλαιά οικογένεια της Σιλεσίας. Το 1825 περίπου άρχισε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στη Βασιλική Τεχνική Ακαδημία του Βερολίνου. Αποφοίτησε το 1829 και ταξίδεψε στην Ιταλία και εκεί δέχτηκε τη συμβουλή του καλού φίλου του Σταμάτη Κλεάνθη που τον ήξερε από φοιτητή, να κατέβει στην Ελλάδα. Ήρθε στην Ελλάδα το 1830 και παρέμεινε είκοσι χρόνια. 

Ο Σάουμπερτ και ο Κλεάνθης πήγαν μαζί στην Αίγινα όπου έμενε τότε ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, και εκεί άρχισαν να κατασκευάζουν αποθήκες και νοσοκομεία. Το 1831 εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Εκεί έκτισαν ένα μικρό σπιτάκι, τη «Μικρή Ακρόπολη», το οποίο έκανε τόσο καλή εντύπωση στους Αθηναίους, που το διάλεξαν ως κατάλληλο για την εορτή των εγκαινίων του Πανεπιστημίου το 1837. Το 1831-32 σχεδίασαν την πλατεία Δημαρχείου ως κεντρική πλατεία του εμπορικού κέντρου γνωστή σήμερα ως «πλατεία Κοτζιά».

Εν ακολούθως έκτισαν αρκετά ιδιωτικά σπίτια, του Άγγλου ναύαρχου Μάλκολμ, του Ρώσσου και του Αυστριακού πρόξενου, πολλών Αμερικάνων και Άγγλων. Με την πάροδο του χρόνου προβιβάστηκαν και οι δυο σημαντικά, και γίνανε διευθυντές της Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας Αθηνών. Εκπόνησαν σχέδια για την ανοικοδόμηση των Αθηνών και του Πειραιά. Τελικά όμως απόκτησαν τόσους πολλούς ραδιουργούς εχθρούς, που παραιτήθηκαν και οι δύο τον Δεκέμβριο του 1834.

Η κυβέρνηση ανεκάλεσε την αποδοχή της παραίτησης τον Ιανουάριο του 1835 και προβίβασε μάλιστα τον Σάουμπερτ σε διευθυντή της Τεχνικής Υπηρεσίας όλης της χώρας και σε σύμβουλο του Υπουργείου των Εσωτερικών. Στη θέση αυτή παρέμεινε ο Σάουμπερτ εννέα χρόνια. Το 1843 με την εκδήλωση της καταφοράς εναντίον όλων των ξένων που διατελούσαν στην υπηρεσία της κυβέρνησης απολύθηκε και ο Σάουμπερτ, όπως και οι άλλοι. Έμεινε όμως ως ιδιώτης και προσλήφθηκε ως υπάλληλος από το Βασιλικό Μουσείο του Βερολίνου στην Αθήνα για να υποστηρίζει τις ανασκαφές. 

Μετά και από αυτήν την εργασία παρέμεινε στην Αθήνα και έκανε μερικές ακόμα σημαντικότατες εργασίες, όπως την αναστύλωση της Ακρόπολης και την ανέγερση των ανακτόρων. Τελικά εγκατέλειψε την Ελλάδα το 1850 και επέστρεψε στο Μπρέσλαου, όπου και πέθανε το 1860.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες
Επαρχία Τριφυλίας

right|200px|thumb|Η επαρχία Τριφυλίας
Η **επαρχία Τριφυλίας** (παλαιότερα Επαρχία Αρκαδίας) ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Κυπαρισσία. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Πυλίας στα νότια με όριο τον ποταμό Σέλα, Μεσσήνης στα ανατολικά με όριο την οροσειρά Αιγάλεο και με την επαρχία Ολυμπίας του νομού Ηλείας στα βόρεια με όριο το ποτάμι Νέδα.

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Τμήματος Άνω Μεσσηνίας και με την ονομασία *Επαρχία Αρκαδίας*. Η Επαρχία Αρκαδίας καταργήθηκε με την επόμενη η Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1833 και μετονομάστηκε σε Επαρχία Τριφυλίας.

Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Ολυμπίας τον νεοσύστατο νομό Τριφυλίας. Ο νομός Τριφυλίας καταργήθηκε το 1909 και η  επαρχία εντάχθηκε ξανά στον νομό Μεσσηνίας και παρέμεινε μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Κυπαρισσίας, Φιλιατρών, Αυλώνα, Αετού, Δωρίου, Είρας και Γαργαλιάνων και το μεγαλύτερο τμήμα του Δήμου Νέστορος ενώ με το σχέδιο Καλλικράτης δημιουργήθηκαν στην περιοχή ο δήμος Τριφυλίας και ο δήμος Οιχαλίας.

## Παραπομπές


Τριφυλιας
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Μεσσηνίας
Επαρχία Ηλείας

right|200px|thumb|Η επαρχία Ηλείας πριν την κατάργησή της το 1997
Η **επαρχία Ηλείας** (παλαιότερα **επαρχία Ήλιδας**) ήταν πριν το 1997 μία από τις δύο επαρχίες του νομού Ηλείας. Έδρα της ήταν ο Πύργος. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Ολυμπίας στα νότια με τον νομό Αρκαδίας στα ανατολικά και με τον νομό Αχαΐας στα βόρεια. 

## Επαρχία Ηλείας: 1833-1836
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος που αργότερα (1835) έγιναν πέντε. Η επαρχία Ηλείας αποτελούταν από την μέχρι τότε επαρχία Γαστούνης και τα μέρη της επαρχίας Πύργου που ήταν στη δεξιά όχθη του Αλφειού. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1845.

## Επαρχία Ηλείας: μετά το 1845 και μέχρι το 1997
Η επαρχία Ηλείας επανασυστάθηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1845. Σε αυτήν ενσωματώθηκε και τμήμα της  επαρχία Διποταμίας που είχε δημιουργηθεί το 1835. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε ξεχωριστό νομό. Το 1939 ενώθηκε με την επαρχία Ολυμπίας και σχημάτισε τον νομό Ηλείας. Η επαρχία καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστρια δημιουργήθηκαν στην περιοχή οι δήμοι Ανδραβίδας - Κυλλήνης, Αρχαίας Ολυμπίας, Ήλιδας, Πηνειού και Πύργου.

## Παραπομπές


Ηλειας

Ηλειας
Εβδομάς (περιοδικό)

Η **Εβδομάς** ήταν ελληνικό λογοτεχνικό περιοδικό του 19ου αιώνα (1884-1892).
## Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε το 1884 από τον Δημήτριο Καμπούρογλου, γιο του Γρηγορίου Καμπούρογλου, που εξέδωσε το περιοδικό Ευτέρπη. Λίγα χρόνια πριν είχε προσπαθήσει να επανεκδώσει το περιοδικό του πατέρα του, αλλά η απόπειρα εκείνη περιορίστηκε στην κυκλοφορία σχετικής αγγελίας μοναχά. Για ένα διάστημα συντάκτης του περιοδικού ήταν και ο ποιητής και πεζογράφος Κώστας Κρυστάλλης. 

Το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 1884. Εκτυπωνόταν στο τυπογραφείο «Κορίννης». Συνέχισε να εκδίδεται μέχρι τον Ιούλιο του 1892, οπότε ανακοινώθηκε η διακοπή της κυκλοφορίας του περιοδικού.

## Περιγραφή και περιεχόμενο
Είχε σχήμα μεγάλου τέταρτου χωρίς εξώφυλλο. Στο «Πολιτικό Δελτίο» και στα «Έργα και Ημέραι» ο Καμπούρογλου σχολιάζει σε λακωνικές παραγράφους τα κυριώτερα πολιτικά και κοινωνικά συμβάντα της εβδομάδας. Είχε επίσης βιβλιοκρισίες, αινίγματα, βίους αγίων της ημέρας και αλληλογραφία. Ήταν ευχάριστο και εγκυκλοπαιδικότατο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Αθήνα