open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής 2019–20

Για την **περίοδο 2019–20**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Δυτικής Αττικής.

Η πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής είναι η εξής:

* Α΄ κατηγορία
* Β΄ κατηγορία
### Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του **Πανελευσινιακού**.
 

Πηγή: ΕΠΣΔΑ

### Β΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο **Μεγαρικός** και δευτεραθλήτρια ο Σκορπιός Φυλής, οι οποίοι ανέβηκαν στην Α΄ Κατηγορία.

Πηγή : ΕΠΣΔΑ

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία μέλη της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. 

Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 αναδείχθηκε ο Βύζαντας Μεγάρων και φιναλίστ ο Απόλλων Ποντίων Ασπροπύργου. 

Η ανάδειξη του κυπελλούχου έγινε με κλήρωση, έπειτα την αναστολή των πρωταθλημάτων λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Νέα Ξανθόγεια Πέλλας

Τα **Νέα Ξανθόγεια** είναι ορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας σε υψόμετρο 573 μέτρων, το οποίο βρίσκεται βορειοανατολικά της λίμνης Βεγορίτιδας σε απόσταση 23 χλμ. Δ. από την Έδεσσα. Πρόκειται για οικισμό ο οποίος δημιουργήθηκε μετά την δεκαετία του 1950 όταν άρχισαν να εγκαταλείπονται σταδιακά από τους κατοίκους τους τα γειτονικά Ξανθόγεια. Είναι κτισμένα κοντά στην Άρνισσα (μόλις 5 χλμ. οδηγικά, περίπου 2 χλμ. σε ευθεία) και 25 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το χιονοδρομικό κέντρο Καϊμακτσαλάν και στην περιοχή του υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία και αγροτουριστικά καταλύματα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Άρνισσας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Άρνισσα, τον Άγιο Δημήτριο, την Δροσιά, και την Ξανθόγεια αποτελούν την τοπική κοινότητα Άρνισσας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεγορίτιδας του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 90  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Τζάνετ Μοντγκόμερι του Έγκλιντον και του Γουίντον

Η **Τζάνετ Μοντγκόμερι του Έγκλιντον και του Γουίντον** (*Janet Montgomerie of Eglinton and Winton*, γεννημένη ως Τζάνετ Λουκρητία Κάνινγκχεϊμ *Janet Lucretia Cuninghame* 1854 - 6 Οκτωβρίου 1923) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα και διοικητής του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1854 στη Βικτώρια, και ήταν κόρη του Αρχηγού του Βασιλικού Ναυτικού Μπόιντ Αλέξανδρου Κάνινγκχεϊμ και της Μαίρης Γουίλκινσον.

Στις 13 Νοεμβρίου  1873 παντρεύτηκε τον Γεώργιο, Κόμη του Έγκλιντον και του Γουίντον. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
*την Λαίδη *Γεωργιάνα* Θηρεσία (?-1938)
*την Λαίδη *Έντιθ* Μαίρη (?-1947)
*τον Λόρδο *Άρτσιμπαλντ* Σέτον (1880-1945)
*τον Λόρδο Γουλιέλμο Αλέξανδρο (1881-1903)
*τον Λόρδο Φραγκίσκο (1887-1950)

Πέθανε στις 6 Οκτωβρίου 1923 στη Γλασκώβη σε ηλικία 69 ετών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες
Ελισάβετ Λέβεσον-Γκόουερ του Σάδερλαντ

Η **Ελισάβετ Λέβεσον-Γκόουερ του Σάδερλαντ** (*Elizabeth Leveson-Gower of Sutherland*, γεννημένη ως Ελισάβετ Σάδερλαντ *Elizabeth Sutherland* 24 Μαΐου 1765 - 29 Ιανουαρίου 1839) ήταν Σκωτσέζα ευγενής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Μάϊου 1765 στο Λέβεν Λότζ του Εδιμβούργου, και ήταν κόρη του Γουλιέλμου Σάδερλαντ, 18ου Κόμη του Σάδερλαντ και της Μαίρης Μάξγουελ.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 1785 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Λέβεσον-Γκόουερ, 1ο Δούκα του Σάδερλαντ στην Εκκλησία Σεντ Μάριλεμπον του Λονδίνου. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*τον Λόρδο *Γεώργιο* Γκράνβιλ (1786–1861), παντρεύτηκε την Χάρριετ Χάουαρντ. Απέκτησαν 11 παιδιά.
*την Λαίδη *Καρλότα* Σοφία (1788–1870), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Φιτζάλαν-Χάουαρντ του Νόρφολκ. Απέκτησαν 5 παιδιά.
*την Λαίδη *Ελισάβετ* Μαίρη (1797–1891), παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Γκρόσβενορ του Γουέστμινστερ. Απέκτησαν 13 παιδιά.
*τον Λόρδο Φραγκίσκο (1800–1857), παντρεύτηκε την Χάρριετ Γκρέβιλ. Απέκτησαν 11 παιδιά.

Πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1839 στο Χάμιλτον Πλέϊς σε ηλικία 73 ετών. 

## Παραπομπές
* 
* 
* 


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Σούπερ Καπ Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών

Το **Super Cup Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών** αποτελεί την τρίτη σημαντικότερη εγχώρια διοργάνωση καλαθοσφαίρισης, μετά το πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας (G.B.L.) και το Κύπελλο Ελλάδας. Από το 2024 η διοργάνωση είναι γνωστή και με την ονομασία **Stoiximan Super Cup Ελλάδας** λόγω της χορηγίας από την εν λόγω εταιρεία. Διοργανώθηκε από την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Ε.Ο.Κ.) αρχικά το 1986 και για πρώτη φορά ως διπλός αγώνας μεταξύ του Πρωταθλητή Ελλάδας και του Κυπελλούχου Ελλάδας. Το Super Cup Ελλάδας αναβίωσε το 2020 από τον Ελληνικό Σύνδεσμο Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (Ε.Σ.Α.Κ.Ε.), υιοθετώντας τη μορφή του Final 4, με τη συμμετοχή των 4 πρώτων ομάδων του προηγούμενου πρωταθλήματος. Αυτό το οξύμωρο γεγονός, έχει σαν αποτέλεσμα να μπορεί να κερδίσει το σούπερ καπ μία ομάδα που την προηγούμενη χρονιά δεν έχει κερδίσει ούτε το πρωτάθλημα, ούτε το κύπελλο, ούτε είναι φιναλίστ σε κάποια από τις 2 διοργανώσεις.

## Ιστορία και μορφή
Το Super Cup Ελλάδας διεξήχθη για πρώτη φορά το 1986 μεταξύ του Άρη Θεσσαλονίκης, Πρωταθλητή της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο 1985–1986 και του Παναθηναϊκού, Κυπελλούχου Ελλάδας την ίδια περίοδο. Οι “Θεσσαλονικείς” κέρδισαν τους “Πράσινους” εντός έδρας με 117–85 και εκτός έδρας με 104–88, κατακτώντας έτσι τον πρώτο τίτλο του Super Cup Ελλάδας.

Ο Άρης Θεσσαλονίκης στη συνέχεια κέρδισε το Πρωτάθλημα Ελλάδας και το Κύπελλο Ελλάδας τις επόμενες τέσσερις συνεχόμενες σεζόν (1986–1987, 1987–1988, 1988–1989, 1989–1990), μη προκύπτοντας έτσι ζευγάρι για την διεκδίκηση του Super Cup Ελλάδας και η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης δεν διεξήγαγε ποτέ ξανά τη διοργάνωση για άγνωστους λόγους, ούτε το 1991 μεταξύ Άρη Θεσσαλονίκης και Πανιώνιου Σμύρνης, ούτε το 1992 μεταξύ Π.Α.Ο.Κ. και  Άρη Θεσσαλονίκης.

Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (Ε.Σ.Α.Κ.Ε.) αποφάσισε να διοργανώσει το Super Cup Ελλάδας, στο οποίο οι 4 πρώτες ομάδες της Α1 Εθνικής Κατηγορίας 2019–2020 θα συναγωνίζονταν μεταξύ τους, οι δύο από τις οποίες ήτανε  η νικήτρια και η φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας 2019–2020. Η διοργάνωση διεξήχθη σε μορφή Final 4 με μονούς αγώνες ημιτελικών και τελικών. Νικητής αναδείχτηκε ο Προμηθέας Πατρών. Το 2021 τον τίτλο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, ενώ τα τέσσερα επόμενα χρόνια νικητής ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς. 

## Νικήτριες ομάδες
* 1986: 22px Άρης Θεσσαλονίκης
* 2020: 22px Προμηθέας Πατρών
* 2021: 22px Παναθηναϊκός
* 2022: 
* 2023: 
* 2024: 
* 2025: 

## Τίτλοι ανά σύλλογο

## Τελικοί

## Final Four
Από το 2020 το Super Cup Ελλάδας διοργανώνεται με τη μορφή Final Four.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών
* Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών
* Ελληνικό All-Star Game καλαθοσφαίρισης ανδρών
* Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
* Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα
Σφαγή των Λιγκιάδων

Η **σφαγή στους Λιγκιάδες** έλαβε χώρα στις 3 Οκτωβρίου 1943. Ήταν γερμανικό έγκλημα πολέμου που διέπραξαν μέλη της 1ης Ορεινής Μεραρχίας της Βέρμαχτ κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ελλάδας. Το χωριό των Λιγκιάδων (κοντά στα Ιωάννινα) στη βορειοδυτική Ελλάδα, επελέγη αυθαίρετα από την Βέρμαχτ ως αντίποινα για την δολοφονία ενός γερμανού αξιωματούχου από μέλη της ελληνικής Αντίστασης. Η συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων ήταν παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένοι.

## Παρασκήνιο
Οι ελληνικές αντιστασιακές ομάδες ήταν ενεργές στη βορειοδυτική Ελλάδα (Ήπειρος) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σε ένα περιστατικό, ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (ΕΔΕΣ) έστησε ενέδρα σε γερμανικό κομβόι κοντά στη Πρέβεζα. Ως αποτέλεσμα αυτής της δράσης, ο διοικητής του τάγματος Γιόζεφ Ζάλμινγκερ σκοτώθηκε από μαχητές της αντίστασης. Ο Ζάλμινγκερ είναι υπεύθυνος για διάφορες επιθέσεις κατά αμάχων, όπως η σφαγή του Κομμένου η οποία οδήγησε στον θάνατο 317 ατόμων.

Το χωριό των Λιγκιάδων δεν μπορεί να συνδεθεί καθαρά με κάποια αντιστασιακή δραστηριότητα από τις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Ένας από τους λόγους που οι Γερμανοί επέλεξαν το χωριό για στόχο είναι ίσως το γεγονός ότι το χωριό ήταν ορατό από τα Ιωάννινα, ελπίζοντας ότι μια τέτοια καταστροφή θα τρόμαζε τους κατοίκους των Ιωαννίνων.

## Η επίθεση
Όσοι δεν κατάφεραν να ξεφύγουν, οδηγήθηκαν στην κεντρική πλατεία του χωριού από τους Γερμανούς. Αφού έγινε εκτεταμένη έρευνα και λεηλασία στις κατοικίες των χωριατών, όλοι οι πολίτες διαιρέθηκαν σε μικρές ομάδες και οδηγήθηκαν στις αποθήκες αρκετών σπιτιών. Ύστερα οι Γερμανοί τους εκτέλεσαν. Εκτός από την εκκλησία και το σχολείο του χωριού, όλα τα κτίρια του χωριού πυρπολήθηκαν. Η συντριπτική πλειοψηφία των 92 θύματα ήταν παιδιά, βρέφη, γυναίκες και ηλικιωμένοι.

Τρία παιδιά και δύο ενήλικες κατάφεραν να γλιτώσουν τον θάνατο. Προσποιήθηκαν τους νεκρούς ανάμεσα στα θύματα και το έσκασαν από τα πυρπολημένα κτίρια ανεβαίνοντας από το τζάκι. Οι περισσότεροι ντόπιοι ενήλικες δεν ήταν παρόντες κατά την διάρκεια της επίθεσης, επειδή δούλευαν σε γειτονικά χωριά και γλίτωσαν τον θάνατο.

## Μνήμη
Στις 7 Μαρτίου του 2014 ο πρόεδρος της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ επισκέφθηκε το χωριό των Λιγκιάδων μαζί με τον πρώην ΠτΔ Κάρολο Παπούλια. Ο Γκάουκ ήταν ο πρώτος επίσημος αξιωματούχος της Γερμανίας που επισκέφθηκε το χωριό και εξέφρασε τις απολογίες του για τις φρικαλεότητες που διέπραξαν τα στρατεύματα της Βέρμαχτ.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Λυγκιάδες 3 Οκτωβρίου 1943 – Ένα έγκλημα πολέμου της 1ης ορεινής μεραρχίας ορεινών καταδρομών «Εντελβάις», Α. Ράπτης, Ηπειρωτικος Αγών, 08/10/2021 (αποθηκευμένο εδώ)

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Σφαγές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα
Βάλντεμαρ Χόφεν

μικρογραφία|Ο Χόφεν καταθέτει κατά τη διάρκεια της δίκης
Ο **Βάλντεμαρ Χόφεν** (Waldemar Hoven, 10 Φεβρουαρίου 1903 - 2 Ιουνίου 1948) ήταν Ναζί ιατρός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ.

Ο Χόφεν γεννήθηκε στο Φράιμπουργκ. Μεταξύ των ετών 1919 και 1933, επισκέφθηκε τη Δανία, τη Σουηδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία και επέστρεψε το 1933 στο Φράιμπουργκ, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο λύκειο. Στη συνέχεια παρακολούθησε τα Πανεπιστήμια του Φράιμπουργκ και του Μονάχου. Το 1934, έγινε μέλος των Ες Ες. Το 1939, ολοκλήρωσε τις ιατρικές του σπουδές και έγινε γιατρός των Ες Ες. 

Ο Χόφεν έφτασε στο αξίωμα του Χαουπτστουρμφύρερ στη Waffen SS.

Συμμετείχε στη διεξαγωγή ιατρικών πειραμάτων σχετικά με τον τύφο και την ανοχή σε ορό φαινόλης, που οδήγησε στο θάνατο πολλών κρατουμένων. Συμμετείχε επίσης σε προγράμματα ναζιστικής ευθανασίας, κατά τη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκαν άτομα με αναπηρίες, όπως και Εβραίοι, που θεωρούνταν ακατάλληλοι για εργασία.

Συνελήφθη από τους Ναζί το 1943, κατηγορούμενος ότι χορήγησε θανατηφόρο ένεση φαινόλης σε αξιωματικό των Ες Ες, που ήταν πιθανός μάρτυρας σε έρευνα εναντίον της Ίλζε Κοχ, με την οποία φημολογούνταν ότι είχε σχέση. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, αν και αφέθηκε ελεύθερος τον Μάρτιο του 1945 λόγω έλλειψης γιατρών από τους Ναζί.

## Δίκη
Ο Χόφεν συνελήφθη στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Συμμάχους και ήταν κατηγορούμενος στη Δίκη των Ιατρών, μία από τις Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης. Κρίθηκε ένοχος για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. 

Καταδικάστηκε σε θάνατο και απαγχονίστηκε στις 2 Ιουνίου 1948 στη φυλακή Λάντσμπεργκ στη Βαυαρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη των Waffen-SS
Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για εγκλήματα πολέμου
Φραντς Μπέμε

Ο **Φραντς Φρίντριχ Μπέμε** (Franz Friedrich Böhme, 15 Απριλίου 1885 - 29 Μαΐου 1947) ήταν Αυστριακός στρατηγός της Βέρμαχτ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Υπηρέτησε ως Διοικητής του 18ου Ορεινού Σώματος, πληρεξούσιος στρατηγός του Χίτλερ στα Βαλκάνια και διοικητής στην κατεχόμενη από τη Γερμανία Νορβηγία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. 

Ο Μπέμε συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη από Αμερικανικό Στρατιωτικό Δικαστήριο στη Νυρεμβέργη στη Δίκη των Ομήρων με την κατηγορία ότι είχε σφαγιάσει χιλιάδες Σέρβους πολίτες. Αυτοκτόνησε στη φυλακή.

## Ζωή και σταδιοδρομία
Ο Φραντς Μπέμε γεννήθηκε στο Ζέλτβεγκ στη Στυρία της Αυστρίας στις 15 Απριλίου 1885. Εισήλθε στον Αυστροουγγρικό Στρατό τον Οκτώβριο του 1900 ως στρατιώτης και μπήκε υπολοχαγός σε ένα σύνταγμα πεζικού το 1905. Υπηρέτησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και παρέμεινε στις Αυστριακές Ένοπλες Δυνάμεις μετά το 1918 μεταφερόμενος στη Βέρμαχτ μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία (Άνσλους) το 1938.

Κατά τα εναρκτήρια έτη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπέμε βρισκόταν στη διοίκηση του 30ού και 32ου Τμημάτων Πεζικού συμμετέχοντας στην εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939 και στη Μάχη της Γαλλίας τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1940. Στις 29 Ιουνίου 1940, τιμήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών του Σιδήρου Σταυρού .

Μεταξύ 16 Σεπτεμβρίου 1941 και 2 Δεκεμβρίου 1941, ως Γενικός Διοικητής και Διοικητής της Σερβίας, ο Μπέμε διέταξε ως αντίποινα την εκτέλεση 2.000 αμάχων στο Κραγκούγιεβατς μετά από επίθεση των Παρτιζάνων σε 22 στρατιώτες.

Τον Δεκέμβριο του 1943, ο Μπέμε διορίστηκε Αναπληρωτής Διοικητής του 18ου Σώματος Στρατού και Διοικητής της 18ης Στρατιωτικής Περιοχής στο Ζάλτσμπουργκ. 

Τον Ιούλιο του 1944, ο Μπέμε μετατέθηκε στην Ανώτατη Διοίκηση, παραδίδοντας τον έλεγχο της 2ου Στρατιάς Πάντσερ στον στρατηγό Μαξιμίλιαν ντε Άντζελις. Μεταξύ 8 Ιανουαρίου 1945 και 7 Μαΐου 1945, διετέλεσε Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Νορβηγίας και αρχηγός του 20ού Ορεινού Στρατού.

## Δίκη και αυτοκτονία
Αφού συνελήφθη στη Νορβηγία, παραπέμφθηκε στη Δίκη των Ομήρων, τμήμα των Επακόλουθων Δικών της Νυρεμβέργης, και κατηγορήθηκε για Εγκλήματα πολέμου, που διαπράχθηκαν στη Σερβία κατά τον έλεγχο της περιοχής το 1941. Αύξησε το εύρος των αντιποίνων εναντίον Σέρβων, σκοτώνοντας εκατό Σέρβους για κάθε δολοφονημένο Γερμανό και πενήντα για κάθε τραυματία Γερμανό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη σφαγή χιλιάδων πολιτών. 

Όταν η έκδοσή του στη Γιουγκοσλαβία φαινόταν επικείμενη, ο Μπέμε αυτοκτόνησε πηδώντας από τον τέταρτο όροφο της φυλακής, στην οποία κρατούνταν. 
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού
Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κατηγορία:Αυστριακοί
Κατηγορία:Βέρμαχτ
Ούλριχ Κλέμαν

Ο **Ούλριχ Κλέμαν** (23 Μαρτίου 1892 – 1 Ιανουαρίου 1963) ήταν Γερμανός στρατηγός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αποδέκτης του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού της Ναζιστικής Γερμανίας. 

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Δωδεκανήσων, ο Κλέμαν διοικούσε 7.500 άνδρες της Μεραρχίας "Ρόδος" κατά τη διάρκεια της επίθεσης στην ιταλική φρουρά της Ρόδου. Ο Κλέμαν νίκησε τους Ιταλούς εντός δύο ημερών, προτού φθάσουν οι βρετανικές ενισχύσεις στο νησί. 

Τον Σεπτέμβριο του 1943, μόλις δύο εβδομάδες μετά την παράδοση των Ιταλών, οι βρετανικές δυνάμεις προσγειώθηκαν στη Σάμο, τη Λέρο και την Κω. Ο Κλέμαν αντεπιτέθηκε και εντός δύο μηνών υπερέβη τις τρεις βρετανικές φρουρές.

Τον Ιούνιο του 1944 δύο αξιωματικοί των SS έφτασαν με αεροπλάνο στη Ρόδο στις συζητήσεις με τον Κλέμαν για τους (ομιλούντες λαντίνο) Εβραίους της Ρόδου. Στις 13 Ιουλίου ο Κλέμαν εξέδωσε εντολή με την οποία διατάχθηκε ο εβραϊκός πληθυσμός του νησιού να συγκεντρωθεί στην πόλη της Ρόδου και στις πόλεις Τριάντα, Κρεμαστό και Βιλανόβα έως τις 17 Ιουλίου το μεσημέρι. Στις 16 Ιουλίου ο Κλέμαν αναγκάστηκε να εκδώσει άλλη μια διαταγή, που να δηλώνει ότι το Εβραϊκό Ζήτημα στη Ρόδο προφανώς προκάλεσε «αμφιβολίες» και εμπόδισε περαιτέρω αγνόηση εντολών από τα στρατεύματα. 1.700 μέλη της αρχαίας εβραϊκής κοινότητας της Ρόδου, από έναν πληθυσμό περίπου 2.000, συγκεντρώθηκαν και μεταφέρθηκαν στην ηπειρωτική Ευρώπη. Μόνο 160 από αυτούς επέζησαν από τα στρατόπεδα.  Από τους 6.000 Εβραίους που μιλούσαν λαντίνο, στα Δωδεκάνησα συνολικά, περίπου 1.200 επέζησαν διαφεύγοντας στα κοντινά παράλια της Τουρκίας.

Από τις 27 Νοεμβρίου 1944 έως τις 8 Μαΐου 1945 ο Κλέμαν διοικούσε το τάγμα *Feldherrnhalle* στο Ανατολικό Μέτωπο. Τα τεθωρακισμένα του Kλέμαν πολέμησαν στην Ουγγαρία και καταστράφηκαν στην Πολιορκία της Βουδαπέστης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2020

Το **[[Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών]]** **2020** ήταν η 1η έκδοση της αναβιωμένης επαγγελματικής εγχώριας διοργάνωσης του Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Συνδέσμου Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (ΕΣΑΚΕ), και η 2η συνολικά. Το ελληνικό σούπερ κύπελλο καλαθοσφαίρισης είχε διεξαχθεί μόνο μία φορά στο παρελθόν, το 1986, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ).

## Μορφή
Η διοργάνωση διεξήχθη σε μορφή Final Four με μονούς αγώνες πρόκρισης, μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν στις τέσσερις πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος Ελλάδας 2019-20, που περιλαμβάνουν τη νικήτρια και τον ηττημένο του Κυπέλλου Ελλάδας 2019-20.

## Αγώνες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
* Επίσημος ιστότοπος της Basket League

2020
Σουπερκαπ Ελλαδος Ανδρων
Γκέοργκ Λίντεμαν

Ο **Γκέοργκ Λίντεμαν** (8 Μαρτίου 1884 – 25 Σεπτεμβρίου 1963) ήταν Γερμανός στρατηγός κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Διοίκησε την 18η Στρατιά κατά τη διάρκεια της σοβιετικής επίθεσης Κίνγκισεπ-Γκντοβ.

## Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1936, ο Λίντεμαν προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε τη διοίκηση της 36ης Μεραρχίας Πεζικού, που συμμετείχε στην εισβολή στη Γαλλία. Ο Λίντεμαν προήχθη σε στρατηγό και ανέλαβε τη διοίκηση του 50ού Σώματος Στρατού. 

Τον Ιούνιο του 1941, κατά την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, οι άνδρες του Λίντεμαν αποτελούσαν κομμάτι της Ομάδας Στρατιών Βορρά. Ο Λίντεμαν ηγούνταν του σώματος κατά τη διάρκεια της προόδου προς το Λένινγκραντ. Η μονάδα του μεταφέρθηκε για λίγο στη διοίκηση της Ομάδας Στρατιών Κέντρου κατά τη διάρκεια της Μάχης του Σμολένσκ. Μεταφέρθηκε έπειτα και πάλι στην Ομάδα Στρατιών Βορρά.

Στις 16 Ιανουαρίου 1942, ο Λίντεμαν ανέλαβε τη διοίκηση της 18ης Στρατιάς. Το καλοκαίρι του 1942, προήχθη σε αρχιστράτηγο. Ο Λίντεμαν ηγούνταν της 18ης Στρατιάς σε όλες τις εκστρατείες γύρω από το Λένινγκραντ και κατά τη διάρκεια της υποχώρησης του Ιανουαρίου 1944 από το Ορανιενμπάουμ στη Νάρβα. Προήχθη στη διοίκηση της Ομάδας Στρατιών Βορρά στις 31 Μαρτίου 1944. 

Στις 4 Ιουλίου 1944, απαλλάχθηκε των καθηκόντων του και μεταφέρθηκε στον Εφεδρικό Στρατό. Την 1η Φεβρουαρίου 1945, διορίστηκε στη διοίκηση όλων των γερμανικών στρατευμάτων στη Δανία ως «Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων στη Δανία». 

Η Γερμανία παραδόθηκε άνευ όρων στη βορειοδυτική Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και τη Δανία στις 5 Μαΐου 1945. Στη συνέχεια, ο Λίντεμαν είχε το καθήκον να διαλύσει τη γερμανική κατοχή της Δανίας μέχρι τις 6 Ιουνίου 1945, όταν συνελήφθη στο αρχηγείο του στο Σίλκεμποργκ. Παρέμεινε υπό αμερικανική κράτηση μέχρι το 1948. 

Πέθανε το 1963 στο Φρόιντενσταντ της Δυτικής Γερμανίας.

## Βιβλιογραφία

* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Λαοκρατική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν

Η **Λαοκρατική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν** (**ΛΔΑ**, ), επίσης γνωστή ως **Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν** (), ή απλώς ως **Αζερμπαϊτζάν** στην Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού, 1919–1920, ή **Καυκάσιο Αζερμπαϊτζάν** σε ορισμένα διπλωματικά έγγραφα στο εξωτερικό, ήταν μια από τις πρώτες κοσμικές σύγχρονες δημοκρατίες στον τουρκικό και μουσουλμανικό κόσμο. Η ΛΔΑ ιδρύθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο του Αζερμπαϊτζάν στην Τυφλίδα στις 28 Μαΐου 1918 μετά την κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Τα καθιερωμένα σύνορά της ήταν με τη Ρωσία στα βόρεια, τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γεωργίας στα βορειοδυτικά, την Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας στα δυτικά και το Ιράν στα νότια. Ο πληθυσμός της αριθμούσε 2,86 εκατομμύρια. Η Γκατζά ήταν η προσωρινή πρωτεύουσα της Δημοκρατίας καθώς το Μπακού ήταν υπό τον έλεγχο των Μπολσεβίκων. Το όνομα του «Αζερμπαϊτζάν», που υιοθετήθηκε για την χώρα από το ηγετικό κόμμα Μουσαβατ για πολιτικούς λόγους, χρησιμοποιούταν πριν από την ίδρυση της Δημοκρατίας αποκλειστικά για τον προσδιορισμό της γειτονικής περιοχής του σύγχρονου βορειοδυτικού Ιράν.

Υπό την ΛΔΑ, αναπτύχθηκε ένα κυβερνητικό σύστημα στο οποίο ένα Κοινοβούλιο εκλεγμένο με βάση την καθολική, ελεύθερη και αναλογική εκπροσώπηση ήταν το ανώτατο όργανο της κρατικής εξουσίας. Το Συμβούλιο Υπουργών αναφερόταν σε αυτό. Ο Φαταλι Χαν Χοϊσκι έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός του. Εκτός από την πλειοψηφία του Μουσαβατ, το Αχραρ, το Ιττιχαντ, οι Μουσουλμάνοι Σοσιαλδημοκράτες και οι εκπρόσωποι των αρμενικών (21 από τις 120 έδρες), ρωσικών, πολωνικών, εβραϊκών και γερμανικών μειονοτήτων κέρδισαν έδρες στο κοινοβούλιο. Μερικά μέλη υποστήριξαν πανισλαμιστικές και παντουρκικές θέσεις.

Μεταξύ των σημαντικών επιτευγμάτων του Κοινοβουλίου ήταν η επέκταση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες, καθιστώντας το Αζερμπαϊτζάν ένα από τα πρώτα κράτη στον κόσμο, και την πρώτη χώρα με πλειοψηφία μουσουλμάνων, που παραχώρισε στις γυναίκες ίσα πολιτικά δικαιώματα με τους άνδρες. Ένα άλλο σημαντικό επίτευγμα της ΛΔΑ ήταν η ίδρυση του Κρατικού Πανεπιστημίου του Μπακού, το οποίο ήταν το πρώτο πανεπιστήμιο σύγχρονου τύπου που ιδρύθηκε στο Αζερμπαϊτζάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην κράτη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Κράτη της περιόδου μετά την Ρωσική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:20ός αιώνας στο Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Λαϊκές Δημοκρατίες
Μανσούρ ιμπν Σαρτζούν

Ο **Μανσούρ Ιμπν Σαρτζούν** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος αραβικής καταγωγής του 7ου αιώνα. Ήταν πατέρας του Σέργιου ή Σαρτζούν και ο παππούς των Ιωάννη Δαμασκηνού και Κοσμά Μαϊουμά.
Ο Μανσούρ ήταν ο τελευταίος βυζαντινός κυβερνήτης της Δαμασκού και αυτός που παρέδωσε την πόλη το 635 στους Άραβες και συνέχισε να έχει αξιώματα στο Χαλιφάτο των Ομεϋαδών . Ο Μανσούρ διορίσθηκε επί αυτοκράτορα Μαυρικίου *λογοθέτης* στη Δαμασκό και υπεύθυνος για τη φορολογία στην περιοχή, στην ίδια θέση παρέμεινε και επί του επόμενου αυτοκράτορα Ηρακλείου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Άραβες Χριστιανοί
Κατηγορία:Σύροι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Ομεϋαδών
Ανκαράτρα

[thumb|right|285px|Το ηφαιστειακό πεδίο Ανκαράτρα σε απεικόνιση από δορυφόρο [Πρόγραμμα Landsat|''Landsat'' της NASA. Ο βορράς είναι προς τα επάνω.]]
Ο **Ανκαράτρα** (*Ankaratra*) είναι ηφαιστειογενής ορεινός όγκος και ηφαιστειακό πεδίο, που βρίσκεται στην κεντρική Μαδαγασκάρη, περίπου 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Ταναναρίβη, την πρωτεύουσα του νησιωτικού αυτού κράτους. Ανήκει στα λεγόμενα Κεντρικά Υψίπεδα και πλαισιώνεται από τις μικρότερες πόλεις Αριβονιμαμό στα βόρεια, Αμπατολαμπύ στα ανατολικά, Φαρατσιό (Faratsiho) στα δυτικά και Μπεταφό στα νότια. Αποτελείται από ηφαιστειακούς κόλουρους κώνους τέφρας, θόλους τραχιτικής λάβας, σχίσματα και μάαρ. Η έκτασή του εκτιμάται σε 5 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ηφαιστειακά πεδία της Μαδαγασκάρης, εκτεινόμενο σε μήκος περίπου εκατό χιλιομέτρων. Θεωρείται το «πλέον εξέχον και ηφαιστειολογικώς ποικιλόμορφο» της χώρας. Η υψηλότερη κορυφή του Ανκαράτρα έχει υψόμετρο 2.644 μέτρα και φέρει το χαρακτηριστικό όνομα Τσιαφατζαβόνα (*Tsiafajavona*), που στη μαλαγασική γλώσσα σημαίνει «ποτέ έξω από την ομίχλη».

Ορισμένα ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας παραμένουν στο νοτιότατο μέρος του όγκου και εκδηλώνονται με την παρουσία θερμών πηγών στην περιοχή γύρω από τη μεγάλη πόλη Αντσιραμπέ. Η τελευταία έκρηξη στον Ανκαράτρα έλαβε χώρα πριν από κάποιες δεκάδες χιλιάδες χρόνια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 751

Ανκαρατρα
Αντώνιος Σιγάλας

Ο **Αντώνιος Σιγάλας** (1890 - 1981) ήταν Έλληνας Καθηγητής Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εμπνευστής της δημιουργίας της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Ανέπτυξε σημαντική δράση κατά την Εθνική Αντίσταση στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σύρο στις 5 Απριλίου 1890. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου μεσαιωνική και νέα ελληνική φιλολογία και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του ίδιου πανεπιστημίου.

Από το 1926 διετέλεσε καθηγητής Παπυρολογίας και Παλαιογραφίας και από το 1940 τακτικός καθηγητής Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης οργάνωσε την πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη, συνέβαλε στη δημιουργία τμημάτων ξένων γλωσσών για τους φοιτητές αλλά και Φοιτητικής Λέσχης, της οποίας διετέλεσε επόπτης. Ακόμη ανέλαβε διάφορες επιστημονικες ερευνητικές αποστολές.

Αποτέλεσε έναν από τους εμπνευστές της ίδρυσης ενός επιστημονικού φορέα για την μελέτη της ιστορίας και του πολιτισμού της Μακεδονίας στην πόλη της Θεσσαλονίκης τον οποίο ο ίδιος ονόμασε «Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών». Επίσης είχε την επιστημονική εποπτεία και οργάνωση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Θεσσαλονίκης και διετέλεσε πρόεδρος της εφορείας της. Ακόμη ίδρυσε το πρώτο λαϊκό Πανεπιστήμιο ώστε να έχουν όλοι οι πολίτες πρόσβαση στην ακαδημαϊκή γνώση.

Κατά την Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944 πολλοί καθηγητές και φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης συμμετείχαν ενεργά στην Εθνική Αντίσταση. Ανάμεσα στους καθηγητές που έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση ήταν ο Γιάννης Ιμβριώτης, ο Γιώργος Τενεκίδης, ο Νίκος Ρουσόπουλος, ο Χαράλαμπος Θεοδωρίδης, ο Κώστας Τζώνης, ο Δημήτριος Καββάδας και ο Αντώνιος Σιγάλας.

Μεταπολεμικά εκδιώχθηκε από το πανεπιστήμιο και αναγκάσθηκε από το 1948 να γράφει στην εφημερίδα «Μακεδονία» και τα «Μακεδονικά Χρονικά» για να ανταπεξέρχεται στα έξοδα διαβίωσής του. Αργότερα, το 1956, μετέβη στο Μόναχο όπου εργάσθηκε έως το 1961 για την έκδοση των καταλόγων των βυζαντινών αυτοκρατορικών εγγράφων της Ακαδημίας Επιστημών της πόλης. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εξέδωσε την περίοδο 1970-1971 το δίτομο έργο «Εκλαϊκευμένα Μελετήματα» και τα «Βασικά προβλήματα προφοράς, γραφής, ορθογραφίας».

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 1981.
Το όνομά του δόθηκε τιμητικά σε οδούς των Δήμων Θεσσαλονίκης και Ερμούπολης.

## Πηγές
**Αντώνιος Σιγάλας (1890-1981) Ο Δάσκαλος της Μακεδονίας*, Ρούσσος - Μηλιδώνης Μάρκος, ISBN 139789608509450, Πνευματικό Κέντρο Πατέρων Ιησουιτών, 1991

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Βάκουλος του Σορέντο

Ο **Άγιος Βάκουλος** (San Bacolo di Sorrento, San Baccolo di Sorrento) ήταν Επίσκοπος του Σορέντο τον 7ο αιώνα και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας όπου τιμάται στις 27 Αυγούστου. Είναι προστάτης άγιος της Νάπολης και του Σορρέντο.

Η ζωή του Αγίου Αντωνίου, ηγούμενου του Σορέντο, που γράφτηκε τον 9ο αιώνα ή αργότερα, αναφέρει μερικούς από τους προστάτες αγίους του Σορέντο: τους επίσκοπους Ρενάτ, τον Αθανάσιο και τον Βάκουλο. Το έργο περιέχει μια περιγραφή του αγίου, που λαμβάνεται από τις τοιχογραφίες εκείνης της εποχής στους τοίχους του καθεδρικού ναού της πόλης.

Η εποχή της επισκοπίας του Αγίου Βάκουλου δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Ο Φερντινάντο Ουγκέλι, βασισμένος σε ένα χειρόγραφο που χρονολογείται νωρίτερα από τον 12ο αιώνα, που βρέθηκε στον καθεδρικό ναό του Σορρέντο, απέδωσε την επισκοπία του Αγίου στον 7ο αιώνα Οι Βολανδιστές πίστευαν ότι έζησε περίπου το 660 Ωστόσο, ο Φρανσέσκο Λαντσόνι ανέφερε ότι στην ενότητα που αφορά την επισκοπία του αγίου, δεν υπάρχουν χρονολογικές λεπτομέρειες. Έτσι, τίποτα δεν μας εμποδίζει να πιστέψουμε ότι ο Βάκολυος θα μπορούσε να έζησε και τον 5ο ή 6ο αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Σορρέντο
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Ιταλοί Ρωμαιοκαθολικοί άγιοι
Συνθήκη του Περεγιάσλαβ (1630)

Η **Συνθήκη του Περεγιάσλαβ** υπεγράφη στα τέλη Ιουνίου 1630 μεταξύ των επαναστατημένων δυνάμεων των Κοζάκων του Ταράς Φεντόροβιτς (βλ. Εξέγερση του Φεντορόβιτς) και των πολωνικών δυνάμεων των οποίων ηγείτο ο Στανίσουαφ Κονιετσπόλσκι. 

Οι όροι της συμφωνίας έλεγαν ότι οι Κοζάκοι θα έπρεπε να σταματήσουν να εισβάλλουν σε οθωμανικά εδάφη, να επιστρέψουν τα κανόνια του πυροβολικού που είχαν καταλάβει από τους Πολωνούς και ότι ο Φεντορόβιτς έπρεπε να απομακρυνθεί από την εξουσία του επί των Κοζάκων. Ο αριθμός των Κοζάκων που θα στρατεύονταν από τους Πολωνούς αυξήθηκε σε 8.000.

Ο Τ. Φεντορόβιτς επέκρινε τη Συνθήκη, που απέτυχε να θέσει τέρμα στις αυξανόμενες εντάσεις Πολωνών-Κοζάκων.
Κατηγορία:Συνθήκες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου 2019–20

Για την **περίοδο 2019–20**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Δωδεκανήσου.

Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία (3 Όμιλοι)
* Γ΄ Κατηγορία

### Α΄ Κατηγορία
Η Α΄ Κατηγορία «Blue Star Ferries» διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 ομάδων. Η πρώτη σε βαθμολογία ομάδα προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, οι ομάδες από 14η θέση και κάτω υποβιβάζονται στη Β΄ Κατηγορία.

Πηγή: Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου
*1 Μετονομασία του συλλόγου «Α.Ε. Δίκαιος-Αντίμαχος Κω» τον Ιούνιο του 2020

### Β΄ Κατηγορία

#### Βαθμολογία 1ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου

#### Βαθμολογία 2ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου

#### Βαθμολογία 3ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου

### Γ΄ Κατηγορία

Πηγή: Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Αθανάσιος του Σορέντο

Ο **Άγιος Αθανάσιος του Σορέντο** (Santo Atanasio di Sorrento) ήταν Επίσκοπος του Σορρέντο του 6ου αιώνα και πριν, και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας όπου τιμάται στις 26 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Αθανάσιος απεικονίζεται σε αγιογραφία στον ναό του Αγίου Αντωνίνου του Σορέντο μαζί με τους άλλους , τρεις επισκόπους, αγίους και προστάτες της πόλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Σορρέντο
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Φρίντριχ Ούμπελχερ

Ο **Φρίντριχ Ούμπελχερ** (γερμανικά: *Friedrich Uebelhoer*, 25 Σεπτεμβρίου 1893, Ρότενμπουργκ ομπ ντερ Τάουμπερ, Βασίλειο της Βαυαρίας - θεωρήθηκε νεκρός το 1945) ήταν Γερμανός πολιτικός και αξιωματούχος του ναζιστικού Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος.

## Πρώιμος βίος
Ο Ούμπελχερ υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Αυτοκρατορικό Γερμανικό Στρατό στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγινε μέλος του ναζιστικού Κόμματος αρχικά το 1922 και πάλι το 1925, μετά την ανάκληση της απαγόρευσης που επιβλήθηκε στο κόμμα μετά το πραξικόπημα του Μονάχου.

Έγινε Κράισλαϊτερ στο Νάουμπουργκ το 1931. Διετέλεσε δήμαρχος του Νάουμπουργκ από το 1933 έως το 1939 και διετέλεσε επίσης επικεφαλής της Εθνικής Σοσιαλιστικής Λαϊκής Πρόνοιας στο Γκάου Χάλε-Μέρζενμπουργκ.

## Δραστηριότητα στη Σούτσσταφφελ
Ο Ούμπελχερ κατείχε το βαθμό του Μπριγκάντεφυρερ (Ταξιάρχου) στη Σούτσσταφφελ και έλαβε επαίνους για τη συμμετοχή του στην προσάρτηση της Σουδητίας και για τον ρόλο του στην προσάρτηση της Αυστρίας. Μετά την κατοχή της Πολωνίας, υπηρέτησε ως επιθεωρητής στο Ράιχσγκαου Βάρτελαντ. Διέταξε την κατασκευή του Γκέτο του Λοτζ στις 10 Δεκεμβρίου 1939, ένα μέτρο που χαρακτήρισε ως προσωρινό, προσθέτοντας ότι τελικά οι Ναζί σκόπευαν να «κάψουν αυτό το χωματερή πανούκλας».

Στις αρχές Οκτωβρίου 1941, ο Ούμπελχερ προκάλεσε την οργή του Ράινχαρντ Χάιντριχ, όταν διαμαρτυρήθηκε έντονα ενάντια στην προβλεπόμενη απέλαση 60.000 Γερμανοβραίων στο ήδη γεμάτο γκέτο. Σε μια επιστολή προς τον Ούμπελχερ, ο Χάιντριχ απείλησε να βγάλει «κατάλληλα συμπεράσματα» εάν ο Ούμπελχερ δεν άλλαζε τη στάση του. Μέσα από διαπραγματεύσεις με τον Άντολφ Άιχμαν, ο αριθμός που τελικά έφτασε ήταν 20.000 Εβραίοι και 5.000 τσιγγάνοι που στάλθηκαν στο Λοτζ, ενώ δεκάδες χιλιάδες στάλθηκαν σε άλλα γκέτο. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, για να κατευνάσει τους προβληματισμούς του Ούμπελχερ σχετικά με τον εμπρησμό του γκέτο που ξεκίνησε από τους τσιγγάνους, ο Χάινριχ Χίμλερ συμβούλεψε τον Ούμπελχερ να πυροβολήσει δέκα τσιγγάνους για κάθε πυρκαγιά που ξέσπασε μέσα στο γκέτο.Όσοι τσιγγάνοι δεν χάθηκαν στο Γκέτο του Λοτζ σκοτώθηκαν από φορτηγά αερίων τον Ιανουάριο του 1942 στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο.

Ο Ούμπελχερ απολύθηκε από τη θέση του ως κυβερνήτης του Λοτζ τον Δεκέμβριο του 1942, αφού κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση από τον Άρτουρ Γκράιζερ (Arthur Greiser). Οι κατηγορίες τελικά δεν αποδείχθηκαν, αλλά η υποψία έβλαψε τη φήμη του και σταμάτησε την πρόοδό του στη Σούτσσταφφελ. Θα επέστρεφε τον Ιανουάριο του 1944, στον μικρότερο ρόλο του κυβερνήτη της περιοχής Μέρζεμπουργκ.

Ο Ούμπελχερ εξαφανίστηκε τις τελευταίες μέρες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε αγνοούμενος. Κηρύχθηκε νομικά νεκρός το 1950.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  
* 

 
Κατηγορία:Αξιωματούχοι της Ναζιστικής Γερμανίας
Κατηγορία:Ναζί που υπηρέτησαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:SS-Brigadeführer
Κατηγορία:Γκέτο του Λοτζ
Κατηγορία:Αυτουργοί του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Κατηγορία:Αυτουργοί της γενοκτονίας των Ρομά
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηρακλείου 2019–20

Για την **περίοδο 2019–20**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηρακλείου.

Η πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου είναι η εξής:
* Α1 Κατηγορία 
* Α2 Κατηγορία 
* Β΄ Κατηγορία
** 1ος Όμιλος
** 2ος Όμιλος
* Γ΄ Κατηγορία 

### A1 Κατηγορία

Στην Α1 Κατηγορία συμμετείχαν 14 ομάδες. 

Πηγή: Ε.Π.Σ.Η.

### A2 Κατηγορία

Στην Α2 Κατηγορία συμμετείχαν 18 ομάδες. 

Πηγή: Ε.Π.Σ.Η.

### Β΄ Κατηγορία

#### Βαθμολογία 1ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ.Η.

#### Βαθμολογία 2ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ.Η.

### Γ΄ Κατηγορία

Στην Γ΄ Κατηγορία συμμετείχαν 13 ομάδες. 

Πηγή: Ε.Π.Σ.Η.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηρακλείου
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Ράμφος (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Ράμφος** μπορεί να αναφέρεται σε:
* Ράμφος (πτηνά) - μια σκληρή ανατομική δομή στο κεφάλι των πτηνών
* Ράμφος κεφαλόποδου - μια σκληρή ανατομική δομή στο στόμα των κεφαλόποδων

Ως επώνυμο  πιθανόν αναφέρεται στους:
* Κωνσταντίνος Ράμφος (1776–1871), Έλληνας λογοτέχνης
* Στέλιος Ράμφος (γενν. 1939), Έλληνας φιλόσοφος και συγγραφέας

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Αεροδρόμιο της Κατουμπέλα

Το **Αεροδρόμιο της Κατουμπέλα**  είναι αεροδρόμιο στην ομώνυμη πόλη, στις ακτές του Ατλαντικού στην επαρχία της Μπενγκέλα της Ανγκόλας. Αφού επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε, το αεροδρόμιο άνοιξε το 2012 και λόγω της χωρητικότητας και του μεγέθους του, θα λάμβανε ετήσια επιβατική κίνηση περίπου 2,2 εκατομμυρίων. Το αεροδρόμιο της Κατουμπέλα θα αποτελέσει εναλλακτική για το αεροδρόμιο στη Λουάντα. Η εθνική διαδικασία πιστοποίησης για το αεροδρόμιο Catumbela της επαρχίας Benguela αναμενόταν να ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο του 2019, υπό την προϋπόθεση ότι τα πρότυπα ασφαλείας συμμορφώνονται με την «Empresa Nacional de Navegação Aérea» σχετικά με τις υποδομές. Το αεροδρόμιο διαθέτει δύο φυσούνες επιβίβασης, διάδρομο 3.700 μέτρων και 16 γκισέ check-in. Διαθέτει επίσης εστιατόρια και μπαρ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αεροδρομίων της Ανγκόλας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* OurAirports - Catumbela

Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ανγκόλα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 2018–19

Για την **περίοδο 2018–19**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Βοιωτίας.

Η πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία
** 1ος Όμιλος
** 2ος Όμιλος



### Α΄ Κατηγορία
Η Α΄ Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 16 συλλόγων.  

Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Κιθαιρώνα Καπαρελλίου και προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Πηγή: ΕΠΣ Βοιωτίας 

#### Play Out Α΄ Κατηγορίας

Πηγή ΕΠΣ Βοιωτίας 

### Β΄ Κατηγορία

Πηγή: 1ος όμιλος  2ος όμιλος 

1Αγώνας κατάταξης:13/05/2019, γήπεδο Υπάτου: **Ελλοπιακός** - Α.Ε. Σκούρτων 2-1.

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. 

Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα του Α.Ο. Υπάτου και απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Βοιωτίας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Κατουμπέλα

Η **Κατουμπέλα** () είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Μπενγκέλα στην Ανγκόλα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 175.805 κατοίκων το 2014.

## Ιστορία
Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, οι Πορτογάλοι έχτισαν το *Forte de São Pedro* (Οχυρό του Αγίου Πέτρου) για να εγκατασταθούν στη Μπενγκέλα. Σήμερα, το φρούριο είναι σε ερειπωμένη κατάσταση, αλλά υπάρχουν σχέδια για την αποκατάστασή του και τη μετατροπή του σε μουσείο.

Η Κατουμπέλα ήταν κοινότητα στον δήμο του Λομπίτο μέχρι το 2011, όταν έγινε αυτόνομος δήμος.

## Μεταφορές
Η Κατουμπέλα εξυπηρετείται από σταθμό στο εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο καθώς και από το αεροδρόμιο της Κατουμπέλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Χέρτα Ομπερχόιζερ

Η **Χέρτα Ομπερχόιζερ** (γερμανικά: Herta Oberheuser, 15 Μαΐου 1911 - 24 Ιανουαρίου 1978) ήταν Ναζί ιατρός, η οποία καταδικάστηκε ως εγκληματίας Πολέμου στη Δίκη των Ιατρών (μία από τις συνακόλουθες δίκες της Δίκη της Νυρεμβέργης), καθώς προέβη σε φρικαλεότητες επί κρατουμένων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ. Αρχικά καταδικάστηκε σε είκοσι έτη φυλάκισης, αλλά εξέτισε μόνον τα πέντε. Μια επιζώσα του Ράβενσμπρικ την χαρακτήρισε ως "κτήνος με ανθρώπινη μορφή".

## Εκπαίδευση και προσχώρηση στο Ναζιστικό Κόμμα
Το 1937 η Ομπερχόιζερ έλαβε το πτυχίο Ιατρικής στη Βόννη, έχοντας ειδικευτεί στη δερματολογία. Σχεδόν αμέσως έγινε μέλος στο Ναζιστικό Κόμμα ως ειδικευόμενη ιατρός και αργότερα υπηρέτησε ως ιατρός στην Ένωση Γερμανίδων Κορασίδων. Τοποθετήθηκε ς βοηθός του Καρλ Γκέμπχαρντ, τότε Αρχιχειρουργού των SS και προσωπικού ιατρού του Χάινριχ Χίμλερ.

## Εγκλήματα πολέμου
Ο Γκέμπχαρτ και η Ομπερχόιζερ έφθασαν στο Ράβενσμπρικ το 1942, προκειμένου να διεξαγάγουν πειράματα στις κρατούμενες του στρατοπέδου, με έμφαση στην ανεύρεση καταλληλότερων μεθόδων για τη θεραπεία μολύνσεων. Εξετέλεσαν φρικτά ιατρικά πειράματα, μολύνοντας επίτηδες τραύματα ώστε να τα θεραπεύσουν με σουλφανιλαμίδη, ενώ παράλληλα αασχολήθηκαν με την αναγέννηση οστών, μυών και νευρικών ινών καθώς και με μεταμοσχεύσεις, σε 86 κρατούμενες, 74 από τις οποίες ήταν Πολωνές πολιτικές κρατούμενες στο στρατόπεδο.

## Σε δίκη
μικρογραφία|Η Χέρτα Ομπερχόιζερ κατα την Δίκη των Ιατρών πριν την τελευταία απόφαση.
Η Ομπερχόιζερ ήταν η μοναδική γυναίκα κατηγορουμένη στη Δίκη των Ιατρών, όπου καταδικάστηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε φυλάκιση είκοσι ετών.

## Ύστερος βίος
Η Ομπερχόιζερ αφέθηκε ελεύθερη τον Απρίλιο του 1952 λόγω καλής διαγωγής και έγινε οικογενειακή ιατρός στο Στόκζεε κοντά στο Κίελο στην τότε Δυτική Γερμανία. Έχασε τη θέση της τον Αύγουστο του 1958, όταν μια επιζώσα του Ράβενσμπρικ την αναγνώρισε και ο Υπουργός Εσωτερικών της τοπικής Κυβέρνησης του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, Χέλμουτ Λέμκε, ανακάλεσε την ιατρική της άδεια και έκλεισε το ιατρείο της. Η Ομπερχόιζερ κατέθεσε προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, το οποίο, τον Δεκέμβριο του 1960, απέρριψε την προσφυγή της. Δεν άσκησε ξανά την ιατρική και της επιβλήθηκε και πρόστιμο.
. Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1978 σε ηλικία 66 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
Κατηγορία:Ναζιστές
Τζέιν Φέλοους

Η **Τζέιν Φέλοους** (*Jane Fellowes*, γεννημένη ως Σίνθια Τζέιν Σπένσερ *Cynthia Jane Spencer*, 11 Φεβρουαρίου 1957 -) είναι Βρετανίδα ευγενής και αδελφή της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1957 στο Παρκ Χάουζ του Σάντρινγκχαμ, και είναι το δεύτερο παιδί και κόρη του Ιωάννη Σπένσερ, 8ου Κόμη Σπένσερ και πρώτης συζύγου της Φράνσις Ρουθ Ρότς.

Το 1961 ήταν παράνυφος στον γάμο του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Κεντ και της Αικατερίνης Γουόρσλεϊ. Όπως και οι αδελφές της, σπούδασε στο οικοτροφείο West Heath του Κεντ.

Στις 20 Απριλίου 1978 παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Φέλοους, Βαρώνο Φέλοους στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*την *Λάουρα* Τζέιν (γενν. το 1980-), παντρεύτηκε τον Νικόλαο Πέτρο Πέτμαν. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*τον *Αλέξανδρο* Ροβέρτο (γενν. το 1983-), παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα Φίνλεϊ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την *Ελεονόρα* Ρουθ (γενν. το 1985-)

Το καλοκαίρι του 1980 η Νταϊάνα πήγε στη Σκωτία για να είναι κοντά στην αδελφής που μόλις είχε γεννήσει, και φέρεται να υπήρχε φλερτ από τον Πρίγκιπα της Ουαλίας.

Μετά το θάνατο της Νταϊάνα, εκφράστηκαν αντιφατικές απόψεις για τη σχέση των δύο αδελφών. Ο μπάτλερ της Νταϊάνα, Παύλος Μπάρελ, δήλωσε ότι η σχέση τους ήταν τεταμένη λόγω της θέσης του Λόρδου Φέλοους ως γραμματέας της βασίλισσας, μέχρι και τη στιγμή του θανάτου της Νταϊάνα δεν είχαν μιλήσει για αρκετά χρόνια. 

Από την άλλη πλευρά, η νταντά της Νταϊάνα, η Μαίρη Κλαρκ, συγγραφέας των απομνημονευμάτων για την εμπειρία της νταντάς στην ανατροφή της Νταϊάνα, δήλωσε ότι οι σχέσεις μεταξύ της Τζέιν και της Νταϊάνα δεν ήταν τόσο πικρές, όπως υποτίθεται ότι είπε ο μπάτλερ και κάποιοι άλλοι.

Δεν είναι ξεκάθαρο πότε η σχέση τους επιδεινώθηκε (αν συνέβη τελικά), αλλά οι αδελφές ήταν γειτόνισσες στο κτήμα του Παλατιού του Κένσινγκτον, με την Νταϊάνα να ζει στα διαμερίσματα 8 και 9, και η Τζέιν να ζει σε ένα σπίτι που ονομάζεται Old Barracks.

Η Σάρα και η Τζέιν πέταξαν στο Παρίσι με τον πρώην γαμπρό τους Πρίγκιπα Κάρολο για να πάρουν το σώμα της πριγκίπισσας πίσω στο Λονδίνο. Μετά το θάνατο της Νταϊάνα, ο Λόρδος και η Λαίδη Φέλοους έζησαν μια πιο ιδιωτική ζωή μαζί με τα τρία παιδιά τους.

Ήταν παρών στους γάμους των ανιψιών της, Πρίγκιπα Ουίλιαμ με την Κέιτ Μίντλετον στις 29 Απριλίου 2011, και του Πρίγκιπα Χάρι με την Μέγκαν Μαρκλ στις 19 Μαΐου 2018.

Η κόρη της Λάουρα είναι ανάδοχος της Πριγκίπισσας Σάρλοτ, κόρη του Πρίγκιπα Ουίλιαμ.

## Τίτλοι
***11 Φεβρουαρίου 1957 - 9 Ιουνίου 1975**: *Η Αξιότιμη* Τζέιν Σπένσερ
***9 Ιουνίου 1975 - 20 Απριλίου 1978**: Η Λαίδη Τζέιν Σπένσερ
***20 Απριλίου 1978 -  12 Ιουλίου 1999**: Η Λαίδη Τζέιν Φέλοους
***12 Ιουλίου 1999 - μέχρι σήμερα**: Τζέιν Φέλοους, Βαρώνη Φέλοους

## Παραπομπές
*
*


Κατηγορία:Οικογένεια Σπένσερ
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες βαρώνισσες
Φριτς Κλάιν

Ο Φριτς Κλάιν (γερμανικά:Fritz Klein ,24 Νοεμβρίου 1888 - 13 Δεκεμβρίου 1945) ήταν Γερμανός ναζί γιατρός και εγκληματίας πολέμου και απαγχονίστηκε για το ρόλο του στις φρικαλεότητες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν Μπέλζεν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Κλάιν γεννήθηκε στο Feketehalom της Αυστροουγγαρίας (τώρα Codlea στην κεντρική Ρουμανία).

Ο ίδιος θεωρήθηκε εθνοτικός Γερμανός. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης και ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στη Ρουμανία, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Βουδαπέστη μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έζησε και εργάστηκε ως γιατρός στο Ζιμπενμπύργκεν (Siebenbürgen στη Τρανσυλβανία) της Ρουμανίας.

Το 1939, ως Ρουμάνος πολίτης, επιστρατεύτηκε στον ρουμανικό στρατό, όπου μετά το ξέσπασμα του πολέμου με τη Σοβιετική Ένωση το 1941 υπηρέτησε ως παραϊατρικός στο Ανατολικό μέτωπο. Τον Μάιο του 1943, ο Ρουμάνος δικτάτορας Μάρσαλ Ιόν Αντονέσκου ,έπειτα από αίτημα του Χίτλερ να αποδεσμεύσει τους Γερμανούς από τον Ρουμανικό Στρατό, τους έστειλε στο γερμανικό στρατό. Ως εκ τούτου, ο Κλάιν έγινε στρατιώτης στα Waffen-SS, ήταν εγγεγραμμένος στο Κεντρικό γραφείο προσωπικού των SS και στάλθηκε στη Γιουγκοσλαβία.

## Καριέρα
μικρογραφία|254x254εσ|Ο Φριτς Κλάιν περιτριγυρισμένος από πτώματα σε μαζικό τάφο στο Μπέργκεν Μπέλζεκ. Ο Βρετανικός στρατός που απελευθέρωσε το   στρατόπεδο τον ανάγκασε να θάψει τα πτώματα των κρατουμένων.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1943, έφτασε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, όπου στην αρχή υπηρέτησε ως γιατρός στρατοπέδευσης στο στρατόπεδο των γυναικών στο Μπιρκενάου. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως γιατρός στο στρατόπεδο των Τσιγγάνων. Συμμετείχε επίσης σε πολλές επιλογές κρατουμένων κατά τη διάρκεια της άφιξης τους στη ράμπα. Τον Δεκέμβριο του 1944 μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νόιενγκαμε, από όπου στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν Μπέλζεν τον Ιανουάριο του 1945. Παρέμεινε στο στρατόπεδο με τον διοικητή Γιόζεφ Κράμερ και παραδόθηκαν μαζί στα βρετανικά στρατεύματα. Ο Κλάιν φυλακίστηκε και αναγκάστηκε να βοηθήσει στη ταφή όλων τα νεκρών σε μαζικούς τάφους. Η Βρετανική Στρατιωτική Μονάδα Κινηματογράφου και Φωτογραφίας φωτογράφισε τον Κλάιν να στέκεται σε έναν μαζικό τάφο, σε μια γνωστή φωτογραφία του 1945 (φαίνεται στα δεξιά).

Όταν ρωτήθηκε πώς συμβάδιζαν οι ενέργειές του με τις ηθικές του υποχρεώσεις ως γιατρός, ο Κλάιν δήλωσε περήφανα:

Ο Κλάιν και 44 άλλοι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν στη δίκη του Μπέλζεν από βρετανικό στρατιωτικό δικαστήριο στο Λύνεμπουργκ. Η δίκη διήρκεσε αρκετές εβδομάδες, από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο του 1945. Κατά τη διάρκεια της δίκης, η Ανίτα Λάσκερ κατέθεσε ότι ο Κλάιν συμμετείχε σε επιλογές κρατουμένων για τους θαλάμους αερίου. 

Καταδικάστηκε σε θάνατο και κρεμάστηκε στη φυλακή Χάμελιν από τον Βρετανό εκτελεστή  Άλμπερτ Πιερπόιντ στις 13 Δεκεμβρίου 1945. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για εγκλήματα πολέμου