open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σχέσεις Ελλάδας και Μεξικού

Οι **σχέσεις Ελλάδας και Μεξικού** αναφέρεται στις ιστορικές και τρέχουσες διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Μεξικού. Και οι δύο χώρες είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και των Ηνωμένων Εθνών.

## Ιστορία
[μικρογραφία|Η πρώην Υπουργός Εξωτερικών του Μεξικού Πατρίσια Εσπινόσα και ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας [Δημήτρης Αβραμόπουλος|Δημήτρη Αβραμόπουλος στην Αθήνα τον Ιούλιο του 2012]]
δεξιά|μικρογραφία|Πρεσβεία του Μεξικού στην Αθήνα
Οι διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και το Μεξικό εγκαταστάθηκαν Ουάσιγκτον στις 17 Μαΐου του 1938. Μεταξύ των 1955-1964 οι διπλωματικές σχέσεις πραγματοποιούνταν μεταξύ της Μεξικάνικης πρεσβείας στη Ρώμη και την ελληνική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και μέσω των αντίστοιχων επίτιμων προξενείων. Το 1965, ιδρύθηκαν κατοικούμενες πρεσβείες στις πρωτεύουσες των χωρών τους. Το 1963, ο Πρόεδρος Αδόλφο Λόπεθ Ματέος ήταν ο πρώτος υψηλότερος στην ιεραρχία μεξικανός αξιωματούχος που επισκέφθηκε την Ελλάδα. Τον Αύγουστο του 1986, η επίσκεψη βρήκε ανταπόκριση από τον Έλληνα Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου.

## Εμπορικές σχέσεις
Το 2000, το Μεξικό υπέγραψε μια Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση (που περιλαμβάνει και την Ελλάδα). Από το 2000, το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών έχει αυξηθεί σημαντικά. Το 2017, το διμερές εμπόριο μεταξύ των δύο εθνών ανήλθαν σε 230 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι ελληνικές εξαγωγές προς το Μεξικό περιλαμβάνουν: ξυράφια (42.2%), αξεσουάρ για συσκευές ενεργειακών μετρητών (17.5%), καπνός (10.5%), λεπίδες για ηλεκτρικά ξυράφια (4.9%), ροδάκινα (3.9%). Οι μεξικάνικες εξαγωγές προς την Ελλάδα περιλαμβάνουν: χταπόδια (13%), ρεβίθια (12.9%), μπύρα (12.9%), εκχυλίσματα καφέ (12.6%) και τεκίλα (7.5%).

## Κατοικούμενες διπλωματικές αποστολές
* Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Πόλη του Μεξικού, 
* Το Μεξικό έχει πρεσβεία στην Αθήνα.

## Δείτε επίσης
* Ελληνική μετανάστευση στο Μεξικό

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τις διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Μεξικού (αγγλικά και ελληνικά)
* Σελίδα του Μεξικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του Μεξικού και της Ελλάδας (ισπανικά) 

Μεξικο
Ελλαδα
Κατηγορία:Μεξικό-επέκταση
Ακραία σημεία της Ινδίας

μικρογραφία|Ακραία σημεία της Ινδίας επισημασμένα στο χάρτη της Ινδίας
Τα **ακραία σημεία της Ινδίας** περιλαμβάνουν τις συντεταγμένες που είναι οι βορειότερες, νοτιότερες, ανατολικότερες ή δυτικότερες από οποιαδήποτε άλλη τοποθεσία στην Ινδία. και το υψηλότερο και το χαμηλότερο υψόμετρο στη χώρα. Το βορειότερο σημείο που διεκδικείται από τη Ινδία βρίσκεται στο έδαφος που αμφισβητείται μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν. Με εξαίρεση το Κανγιακουμάρι (ακρωτήριο Κομορίν), το νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ινδίας, όλες οι άλλες ακραίες τοποθεσίες είναι ακατοίκητες. Αλλά μερικοί θεωρούν το Ίντιρα Πόιντ ως ακραίο σημείο, αλλά η εκτίμηση δεν είναι ούτε σωστή ούτε λάθος.

Το γεωγραφικό πλάτος και το γεωγραφικό μήκος εκφράζονται σε σημειογραφία δεκαδικών βαθμών, όπου η θετική γεωγραφική απόσταση αναφέρεται στο βόρειο ημισφαίριο και η αρνητική τιμή αναφέρεται στο νότιο ημισφαίριο. Ομοίως, μια θετική τιμή γεωγραφικού μήκους αναφέρεται στο ανατολικό ημισφαίριο και μια αρνητική τιμή αναφέρεται στο δυτικό ημισφαίριο. Οι συντεταγμένες που χρησιμοποιούνται σε αυτό το άρθρο προέρχονται από το Google Earth, το οποίο χρησιμοποιεί το γεωδαιτικό σύστημα αναφοράς WGS84. Επιπλέον, μια αρνητική υψομετρική τιμή αναφέρεται σε γη κάτω από τη στάθμη της θάλασσας.

## Ακραία σημεία
Το βορειότερο σημείο που διεκδικεί η Ινδία έγκειται στο έδαφος που σήμερα διοικείται από την Κίνα ως μέρος της επαρχίας Σιντσιάνγκ αλλά κάποτε διεκδικούταν από την Χούνζα και ως εκ τούτου διεκδικείται από την Ινδία ως μέρος της αμφισβητούμενης πολιτείας Τζαμού και Κασμίρ. Το βορειότερο σημείο που διοικεί η Ινδία βρίσκεται στο Τζαμού και Κασμίρ. Η διεκδίκηση της Ινδίας στο σύνολο του Κασμίρ αμφισβητείται από το Πακιστάν και την Κίνα, με το έδαφος να χωρίζεται στη πακιστανική Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν, την κινεζική περιοχή Ακσάι Τσιν και την ινδική πολιτεία Τζαμού και Κασμίρ. Ο κατάλογος αυτός παρέχει το βορειότερο σημείο που διεκδικεί Ινδία. το βορειότερο αμφισβητούμενο σημείο που διοικείται από την Ινδία και το βορειότερο μη αμφισβητούμενο σημείο στην Ινδία. Η περίπτωση αυτή ισχύει και για τις υψηλότερες ανυψωμένες περιοχές.

Η ανατολικότερη πολιτεία της Ινδίας είναι το Αρουνάτσαλ Πραντές. Μέρος της πολιτείας διεκδικείται από την Κίνα ως "Νότιο Θιβέτ", αν και διοικείται από την Ινδία. Η ανατολικότερη περιοχή που διοικείται από την Ινδία βρίσκεται σε αυτήν την αμφισβητούμενη περιοχή. Έτσι, η λίστα περιλαμβάνει τα αμφισβητούμενα και μη αμφισβητούμενα ανατολικότερα σημεία στην Ινδία.

## Υψόμετρα

## Δείτε επίσης

* Γεωγραφία της Ινδίας
* Σύγκρουση του Κασμίρ

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδίας
Κατηγορία:Ακραία σημεία ανά χώρα
Μόνο η αλήθεια θριαμβεύει

[μικρογραφία|[Έμβλημα της Ινδίας|Εθνικό έμβλημα της Ινδίας]]
Το **Σατγιάμεβα Τζαγιάτε** (σανσκριτικά: सत्यमेव जयते, satyam-eva jayate, κυριολεκτικά "Μόνο η αλήθεια θριαμβεύει.") είναι μια μάντρα από το αρχαίο ινδικό γλυπτό Μουντάκα Ουπανισάντ. Μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας, υιοθετήθηκε ως το εθνικό σύνθημα της Ινδίας στις 26 Ιανουαρίου 1950. Καταγράφεται σε αλφάβητο στη βάση του εθνικού εμβλήματος. Το έμβλημα και οι λέξεις "Σατγιάμεβα Τζαγιάτε" είναι γραμμένες στη μία πλευρά του συνόλου του ινδικού νομίσματος. Το έμβλημα είναι μια προσαρμογή της Πρωτεύουσας των Λεόντων του Ασόκα, το οποίο ανεγέρθηκε γύρω στο 250 π.Χ. στο Σαρνάθ, κοντά στο Βαρανάσι, στην ινδική πολιτεία Ούταρ Πραντές. Επιγράφεται σε όλα τα νομίσματα και εθνικά έγγραφα.

## Προέλευση
Η προέλευση του συνθήματος είναι η γνωστή μάντρα 3.1.6 από το Μουντάκα Ουπανισάντ. Η μάντρα είναι η παρακάτω:

; Στο αλφάβητο Ντεβανάγκαρι
:


सत्यमेव जयते नानृतं सत्येन पन्था विततो देवयानः ।
येनाक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामा यत्र तत् सत्यस्य परमं निधानम् ॥


; Μεταγραφή


*satyameva jayate nānṛtaṃ*
*satyena panthā vitato devayānaḥ*
*yenākramantyṛṣayo hyāptakāmā*
*yatra tat satyasya paramaṃ nidhānam*


; Στα ελληνικά
:


Η Αλήθεια μόνο θριαμβεύει, όχι το ψεύδος.
Μέσω της αλήθειας το θεϊκό μονοπάτι απλώνεται
με το οποίο οι σοφοί των οποίων οι επιθυμίες έχουν εκπληρωθεί πλήρως,
φτάνοντας εκεί που είναι ο υπέρτατος θησαυρός της Αλήθειας..


## Δημοφιλείς συνεκδοχές
Οι δημοφιλείς συνεκδοχές της φράσης περιλαμβάνουν:

* 'Η αλήθεια μένει ανίκητη'
* 'Η αλήθεια μόνο θριαμβεύει'
* 'Η αλήθεια μόνο νικά, όχι το ψεύδος'
* 'Το αληθές θριαμβεύει, όχι το αναληθές' 
* 'Η αλήθεια μόνο θριαμβεύει, όχι η μη αλήθεια' 
* 'Η αλήθεια μόνο θριαμβεύει, όχι το (να) που είναι εκτός του Ιερού νόμου (Ρτα)
* Βαϊμάγιε Βέλλουμ (Ταμίλ: வாய்மையே வெல்லும்)
* Σάτγια Μάτρα Βιτζαγιοτσβαγκάλου (κανάντα: ಸತ್ಯ ಮಾತ್ರ ವಿಜಯೋತ್ಸವಗಳು)

Το σύνθημα διαδόθηκε και εισήχθη στο εθνικό λεξικό από τον Παντίτ Μαντάν Μοχάν Μαλαβίγια το 1918, όταν υπηρετούσε τη δεύτερη από τις τέσσερις θητείες του ως Πρόεδρος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου.

## Δείτε επίσης

* Η αλήθεια θριαμβεύει

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ινδίας
Βιντεοπαιχνίδια στην Ινδία

Τα **βιντεοπαιχνίδια στην Ινδία** είναι αναδυόμενη αγορά. Με κύκλο εργασιών 30 εκατομμυρίων δολαρίων το 2006, ο τομέας των βιντεοπαιχνιδιών εξακολουθεί να είναι υπανάπτυκτος σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ασίας, όπως η Κίνα και η Νότια Κορέα. Ωστόσο, πολλές εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών αρχίζουν να επενδύουν και η Ινδία θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική αγορά για αυτόν τον τομέα.

Η ινδική αγορά βιντεοπαιχνιδιών είναι πολύ διαφορετική. Παρόλο που υπάρχει ένας τομέας από σκληρούς παίκτες, υπάρχουν ακόμα πολλοί παίκτες που παίζουν παιχνίδια με φυσίγγια σε συσκευές τηλεόρασης και φορητές συσκευές. Αυτό έχει οδηγήσει στη διάδοση των πειρατικών, μεταχειρισμένων και άλλων τύπων παιχνιδιών για την κάλυψη των αναγκών ενός ευρέος φάσματος καταναλωτών με διαφορετική πρόσβαση σε χρήματα και πληροφορίες. Με ποσοστό πειρατείας λογισμικών και κονσολών πάνω από 80% και με ρυθμό διείσδυσης υπολογιστών που εξακολουθεί να είναι χαμηλός, η αγορά των βιντεοπαιχνιδιών της Ινδίας είναι πολύ πίσω από τον υπόλοιπο κόσμο, με τους εκδότες και διανομείς βιντεοπαιχνιδιών να αγωνίζονται να βρουν τη θέση τους. Η καθυστέρηση αυτή εξηγείται επίσης από το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει παραδοσιακά ποτέ μια πραγματική κουλτούρα βιντεοπαιχνιδιών. Ωστόσο, η κατάσταση αυτή αλλάζει λόγω της αύξησης του μέσου εισοδήματος των Ινδών και της αύξησης του ενδιαφέροντος για το διαδίκτυο και την ψυχαγωγία.

Όπως η Κίνα και η Νότια Κορέα, η Ινδία βιώνει έντονη ανάπτυξη στα διαδικτυακά παιχνίδια. Με περίπου 400 εκατομμύρια χρήστες Διαδικτύου, η χώρα προσελκύει ενδιαφέρον από την διαδικτυακή βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών, η οποία είναι δύσκολο να χακαριστεί. Τον Οκτώβριο του 2005, η Level Up! Games ήταν η πρώτη που διένειμε ένα μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι με πολλούς παίκτες στην Ινδία με το "Ragnarok Online" και σύντομα ακολουθήθηκαν από άλλες εταιρείες όπως η Syfy με το παιχνίδι Α3. Τα τελευταία είναι νοτιοκορεατικά παιχνίδια τα περιεχόμενα των οποίων έχουν προσαρμοστεί προκειμένου να ευχαριστήσουν τους ανθρώπους της χώρας. Ωστόσο, αυτά τα παιχνίδια ήταν μέτρια επιτυχημένα, με περίπου 10.000 το 2006. Καθώς οι επενδύσεις συνεχίζουν να αυξάνονται, ωστόσο, η αγορά των βιντεοπαιχνιδιών αναμένεται να αυξηθεί ραγδαία στην Ινδία.

Ένας από τους παράγοντες που οδηγούν στην ανάπτυξη της αγοράς βιντεοπαιχνιδιών είναι ο μεγάλος αριθμός των ίντερνετ καφέ. Η χώρα έχει πράγματι πάνω από 100.000 το 2006, από τα οποία το 40% χρησιμοποιείται για διαδικτυακά παιχνίδια. Τα βιντεοπαιχνίδια διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξή τους, προσελκύοντας και διατηρώντας πελάτες και αντίθετα τα ίντερνετ καφέ συμβάλλουν στην προώθηση των βιντεοπαιχνιδιών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Bendik Stang, Morten A. Osterholt et Erik Hoftun, The Book of Games, Volume 2 : The Ultimate Reference on PC & Video Games, Book of Games, 2007, p.397 ()
* Maitrayee Deka, (2016). Bazaars and Video Games in India. BioScope: South Asian Screen Studies. 7 (2)

Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας
Ινδια
Ερμενγκόλ Η΄ του Ουρζέλ

Ο **Ερμενγκόλ Η΄**, (Καταλανική γλώσσα ː *Ermengol VIII* 1158 - 1208) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Ουρζέλ (1184 - 1208).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ερμενγκόλ Ζ΄ κόμη τού Ουρζέλ και της Δούλτσε, κόρης τού Ρογήρου Γ΄ κόμη της Φουά.

Ο Ερμενγκόλ Η΄ δεν είχε άρρενες απογόνους και ήθελε να τον διαδεχθεί η κόρη του Αουρεμπιάιξ υπό την επιτροπεία της μητέρας της. Τότε ξεκίνησε η παρακμή της κομητείας από τον υποκόμη τού Άζερ: το 1206 άρχισε μία περίοδος αταξίας, εξ' αιτίας των φιλοδοξιών τού εξαδέλφου της Αουρεμπιάιξ Γκεράου Δ΄ υποκόμη της Καβρέρα, που αμφισβήτησε το δικαίωμα διαδοχής της Αουρεμπιάιξ. Ο Ερμενγκόλ Η΄ απέσπασε υπόσχεση τού Πέτρου Β΄ της Αραγωνίας (από τον Οίκο της Βαρκελώνης), ότι θα υπερασπιστεί το δικαίωμα της κόρης του και της χήρας του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1178 την Ελβίρα τού Σουβιράτς και είχε τέκνο:
* Αουρεμπιάιξ 1196-1231, κόμισσα τού Ουρζέλ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβάρο Πέρεθ δε Κάστρο μαγιορδόμο της Λεόν και μετά τον Πέτρο Α΄ από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας, που έγινε κόμης τού Ουρζέλ συζυγικώ δικαιώματι  (jure auxoris).

Η Ελβίρα ήταν κόρη μάλλον τού Μανρίκε Πέρεθ δε Λάρα ή ίσως τού Πέδρο Αλφόνσο των Αστουριών, κυρίου τού Τολέδο και Λεόν. Έχει υποστηριχθεί η άποψη, ότι είχε και δεύτερη σύζυγο, την Ελβίρα, κόρη τού Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα, μητέρα της Αουρεμπιάις.

## Πρόγονοι

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Κόμητες του Ουρζέλ
Σκληρότητα υλικών

Η **σκληρότητα υλικού** είναι το μέτρο της αντίστασης που προβάλλει σε προσπάθεια διείσδυσης, παραμόρφωσης ή εκδοράς από ξένο σώμα. Η σκληρομέτρηση υλικού γίνεται με δοκιμή σκληρότητας, και αποδίδεται σε μονάδες της κλίμακας Μος.

Η σκληρότητα είναι ιδιότητα της ύλης που εξαρτάται από τις άλλες: συνάφεια, συνοχή, ελατότητα, την ολκιμότητα, την ελαστικότητα, την πλαστικότητα, την επιφανειακή τάση, τη συμπιεστότητα, το ιξώδες και την αντοχή σε εφελκυσμό και θλίψη.

Ορισμένα υλικά (π. χ. μέταλλα) είναι σκληρότερα από άλλα, όπως πλαστικά, ξύλο.Κοινά παραδείγματα **σκληρών υλικών** είναι τα κεραμικά, το σκυρόδεμα, ορισμένα μέταλλα, και υπερσκληρά υλικά που αντιπαραβάλλονται στα υπερμαλακά υλικά.

## Σκληρομέτρηση
μικρογραφία|Μέτρηση σκληρότητας με τη μέθοδο Vickers
Οι μετρήσεις σκληρότητας διακρίνονται σε: *σκληρότητα διείσδυσης*, *σκληρότητα εκδοράς* και *δυναμική σκληρότητα*. 

Η μέτρηση περιλαμβάνει έναν εισβολέα από πολύ σκληρό χάλυβα ή από διαμάντι, κατάλληλης γεωμετρικής μορφής, που πιέζεται υπό κάθετο και σταθερό φορτίο για καθορισμένο χρονικό διάστημα στο υπό εξέταση δείγμα υλικού. Μετά, μετρώνται οι διαστάσεις του αποτυπώματος και η σκληρότητα σε Μος υπολογίζεται με έναν μαθηματικό τύπο. Ο αριθμός που προκύπτει είναι ανάλογος της σκληρότητας του υλικού.

Οι τρεις μέθοδοι προσδιορισμού της σκληρότητας: η μέθοδος Brinell, η μέθοδος Vickers, και η μέθοδος Rockwell, διαφέρουν ως προς την γεωμετρική μορφή του εισβολέα της δοκιμής και τον μαθηματικό τύπο που αποδίδει τη σκληρότητα σε Μος.

## Βιβλιογραφία


## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* Davis, J. R. (Ed.). (2002). *Επιφάνεια σκλήρυνση χαλύβων: Κατανόηση τα βασικά. * Υλικά Πάρκο, Ω: ASM International.
* Dieter, George E. (1989). *Μηχανική Μεταλλουργία. * SI Μετρική Προσαρμογή. Maidenhead, ηνωμένο βασίλειο: McGraw-Hill Education. 
* 
* Revankar, Γ. (2003). "Εισαγωγή στη δοκιμή σκληρότητας." *Μηχανική δοκιμή και αξιολόγηση*, ASM σε απευθείας Σύνδεση Vol. 8.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εισαγωγή στη σκληρότητα υλικών
* Κατευθυντήριες γραμμές για τη δοκιμή σκληρότητας 
* Σκληρομετρήσεις των Μετάλλων

Κατηγορία:Φυσική συμπυκνωμένης ύλης
Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Κατηγορία:Ύλη
Κατηγορία:Μηχανική στερεών
Γλώσσες της Γερμανίας

Η επίσημη γλώσσα της Γερμανίας είναι τα γερμανικά με πάνω από το 95 τοις εκατό της χώρας να μιλά τα Πρότυπα Γερμανικά ή κάποια γερμανική διάλεκτο ως πρώτη τους γλώσσα. Αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει ομιλητές των Βόρειων Κάτω Σαξονικών, αναγνωρισμένη μειονοτική ή περιφερειακή γλώσσα που δεν θεωρείται ξεχωριστή από τη στατιστική των πρότυπων γερμανικών. Οι αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες είναι επίσημες συνήθως στις αντίστοιχες περιοχές τους.

## Μειονοτικές γλώσσες
Οι αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες της Γερμανίας είναι οι παρακάτω:

* Άνω Σορβιανά και Κάτω Σορβιανά (0.09%)
* Ρομάνι (0.08%) - γλώσσα των Ρομά της Γερμανίας
* Δανικά (0.06%)
* Βόρεια Φριζιανά (0.01%) και Φριζικά του Σάτερλαντ

## Άλλες γλώσσες
Οι γλώσσες των μεταναστών που ομιλούνται από μεγάλες κοινότητες πρώτης και της δεύτερης γενιάς (η κυρίαρχη προέλευση των ομιλητών είναι στις παρενθέσεις):

* Τουρκικά (νότια Ευρώπη και τη Δυτική Ασία) π. 1.8% - ομιλείται από τους μετανάστες από την Τουρκία
* Κουρδικά (Δυτική Ασία) π. 0.3% - ομιλείται από τους Κούρδους μετανάστες από την Τουρκία, το Ιράκ, τη Συρία και το Ιράν
* Ταμίλ (Νότια Νοτιοανατολική Ασία) - ομιλείται από τους Ταμίλ μετανάστες από τη Σρι Λάνκα και την Ινδία
* Ρωσική (Ανατολική Ευρώπη και Βόρεια Ασία) - ομιλείται από τους μετανάστες από τη Ρωσία, την Ουκρανία, το Καζακστάν και τη Λευκορωσία.
* Αραβικά (Δυτική Ασία και Βόρεια Αφρική) - ομιλείται από τους μετανάστες από τις χώρες της περιοχής της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής (κυρίως τη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική).
* Ελληνικά (νότια Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Ελλάδα και την Κύπρο
* Ολλανδικά (Δυτική Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Ολλανδία και το Ολλανδόφωνο Βέλγιο, γειτονικές χώρες της Γερμανίας
* Ίγκμπο (Δυτική Αφρική) - ομιλείται από τους μετανάστες από τη Νιγηρία και διάφορα άλλα κράτη της Δυτικής Αφρικής
* Πολωνικά (κεντρική Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Πολωνία, γειτονική χώρα της Γερμανίας
* Σερβοκροατικά (Δυτικά Βαλκάνια, νότια Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Σερβία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Σλοβενία και Βόρεια Μακεδονία)
* Ιταλικά (νότια Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Ιταλία, και ορισμένους Ιταλόφωνους Ελβετούς

## Δεύτερες γλώσσες
Οι περισσότεροι Γερμανοί μαθαίνουν τα αγγλικά ως πρώτη ξένη γλώσσα στο σχολείο. Μερικές φορές, τα γαλλικά ή τα λατινικά διδάσκονται πρώτα αλλά συνήθως τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα λατινικά είναι η δεύτερη ή τρίτη ξένη γλώσσα. Τα ρωσικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα πολωνικά, τα ολλανδικά, τα κλασικά ελληνικά και άλλες γλώσσες προσφέρονται σε σχολεία, συχνά ανάλογα με τη γεωγραφική θέση του σχολείου.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γερμανική γλώσσα
Βερεγγάριος Ραϋμόνδος της Προβηγκίας

Ο **Βερεγγάριος Ραϋμόνδος της Προβηγκίας**, (Ισπανικάː *Berenguer Ramon* (1115 - 1144) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Προβηγκίας (1131 - 1144). 

## Βιογραφία

Ο Βερεγγάριος Ραϋμόνδος ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ραϋμόνδου Βερεγγαρίου Γ΄ της Βαρκελώνης και της Ντους Α΄ της Προβηγκίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Βαρκελώνης έλαβε την κομητεία της Βαρκελώνης από τον πατέρα του και ο Βερεγγάριος-Ραϋμόνδος έλαβε την κομητεία της Προβηγκίας της μητέρας του.
Έκανε γάμο με τη Βεατρίκη, κληρονόμο τού Μελγκέιγ. Κατά τη διακυβέρνησή του απασχολήθηκε με πολέμους με τον Οίκο των Μπω, που διεκδικούσαν την εξουσία του. Επίσης έκανε μία επίθεση στη Γένουα, αλλά κατά την επιχείρηση απεβίωσε στο Μελγκέιγ το 1144. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Β΄ στην Προβηγκία, αλλά το Μελγκέιγ επέστρεψε στη Βεατρίκη και τον δεύτερο σύζυγό της Βερνάρδο Β΄ των Πιγιέ κυρίου τού Αλέ.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη και κληρονόμο τού Βερνάρδου Δ΄ κόμη τού Μελγκέιγ (νυν Μωγκιό) και είχε τέκνο:
* Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Προβηγκίας (περί το 1135-1166), κόμης της Προβηγκίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmerson, Richard K. (2013). Key Figures in Medieval Europe: An Encyclopedia. Routledge. p. 553. ISBN 978-1136775192.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Γουίλιαμ Νέβιλ, 4ος κόμης του Αμπεργκαβεννί

Ο **Γουίλιαμ Νέβιλ, 4ος κόμης του Αμπεργκαβεννί** (28 Ιουνίου 1792 - 17 Αυγούστου 1868), Βρετανός ευγενής και κληρικός ήταν τέταρτος γιος του Χένρι Νέβιλ, 2ου κόμη του Αμπεργκαβεννί και της Μαρίας Ρόμπινσον (1760 - 1796), κόρης του Ιωάννη Ρόμπινσον. Χειροτονήθηκε (1816) και κράτησε δυο οικογενειακές κατοχές μέχρι το 1844, διαδέχθηκε την επόμενη χρονιά στην κομητεία του Αμπεργκαβεννί τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Νέβιλ 3ο κόμη του Μπεργκαβεννί. Ο Γουίλιαμ Νέβιλ βαπτίστηκε στις 2 Αυγούστου 1792 ατο Άισλγουορθ του Μίντλσεξ. Εκπαιδεύτηκε στο Ούκφιλντ και έκανε εγγραφή στην εκκλησία του Ιησού Χριστού στην Οξφόρδη (22 Οκτωβρίου 1812). Έγινε δεκτός σαν ακόλουθος στο *Κολέγιο της Μαγδαληνής* στο Κέιμπριτζ στις 29 Μαρτίου 1816 και δέχτηκε την ίδια χρονιά την θέση του *Μάστερ των Τεχνών*.

Χειροτονήθηκε διάκονος στις 21 Ιουλίου 1816 και την 1 Νοεμβρίου 1816 διορίστηκε πρύτανης στο Μπέρλινγκ, στο Κεντ και στις 23 Σεπτεμβρίου 1818 δέχτηκε την υποκομητεία του Φράντ και του Σάσσεξ μετά την παραίτηση του μεγαλύτερου αδελφού του Ιωάννη. Παραιτήθηκε από όλους τους τίτλους (1844) και διαδέχθηκε την επόμενη χρονιά τον άτεκνο αδελφό του Ιωάννη Νέβιλ ως 4ος κόμης του Αμπεργκαβεννί.

## Οικογένεια

Με την σύζυγο του Καρολίνα Λίκι (πέθανε στις 9 Μαίου 1873) (7 Σεπτεμβρίου 1824) κόρη του Ραλφ Λίκι του Λόνγκφορντ Χολ στο Σροπσάιρ απέκτησε :
*Γουίλιαμ Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Αμπεργκαβεννί (1826–1915)
*Λαίδη Καρολίνα Έμιλυ Νέβιλ (1829–1887), φωτογράφος
*Λαίδη Εριέττα Αυγούστα Νέβιλ (1830–1912), παντρεύτηκε τον Τόμας Λόιντ - Μόστιν (10 Ιουλίου 1855)
*Λαίδη Ισαβέλλα Μαρία Φραγκίσκη Νέβιλ (1831 - 1915), παντρεύτηκε τον Έντουαρντ Βέσι Μπλάι (23 Ιανουαρίου 1854)
*Ραλφ Πέλχαμ Νέβιλ (1832 - 1914), παντρεύτηκε την Λουίζα Μσριάννα, κόρη του Σερ Τσάρλς Μακλίας, 9ου βαρονέτου.

Ο Γουίλιαμ Νέβιλ πέθανε στην βίλα του Μπίρλινγκ στις 17 Αυγούστου 1868 και τάφηκε εκεί στις 25 Αυγούστου, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Γουίλιαμ Νέβιλ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Cokayne, George E. (1910). Gibbs, Vicary, ed. The complete peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, extant, extinct, or dormant
*Foster, Joseph (1888). Alumni Oxonienses 1715–1886

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιωάννης Νέβιλ 
*Βάπτιση, γάμοι και θάνατος στην Οικογένεια Νέβιλ

Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Σινούιτζου

Το **Σινούιτζου** (κορεατικά: 신의주시, ) είναι πόλη στη Βόρεια Κορέα απέναντι από το Ταντούνγκ της Κίνας στα διεθνή σύνορα του ποταμού Γιαλού. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας του Βόρειου Πιόνγαν. Μέρος της πόλης περιλαμβάνεται στην Ειδική Διοικητική Περιφέρεια Σινούιτζου, η οποία ιδρύθηκε το 2002 με σκοπό τον πειραματισμό με την εισαγωγή της οικονομίας της αγοράς.

## Ιστορία
Αναπτυσσόμενο ως ένας σημαντικός οικισμός κατά τη διάρκεια της αποικιακής κυριαρχίας στο τέρμα μιας σιδηροδρομικής γέφυρας στον ποταμό Γιαλού (Άμροκ), το Σινούιτζου βρίσκεται 11 χλμ νότια νοτιοδυτικά του Ούιτζου, η παλιά πόλη από την οποία προέρχεται η ονομασία *Σινούιτζου* (που σημαίνει "Νέο Ούιτζου"). Ως ανοιχτό λιμάνι, αναπτύχθηκε εμπορικά με τη βιομηχανία υλοτομίας που χρησιμοποιούσε τον ποταμό Γιαλού για τη μεταφορά ξυλείας. Επιπλέον, αναπτύχθηκε μια χημική βιομηχανία μετά την κατασκευή του υδροηλεκτρικού φράγματος Σούπουνγκ.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας, μετά την αποχώρησή του από την Πιονγιάνγκ, ο Κιμ Ιλ Σουνγκ και η κυβέρνησή του μετέφεραν προσωρινά την πρωτεύουσά τους στο Σινούιτζου - αν και οι δυνάμεις του UNC προσέγγισαν, η κυβέρνηση κινήθηκε και πάλι - αυτή τη φορά στο Κάνγκε. Επίσης, η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές από εναέριο βομβαρδισμό, ως μέρος των στρατηγικών βομβαρδισμών της Βόρειας Κορέας από την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά η πόλη ξαναχτίστηκε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*City profile of Sinuiju

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Κορέας
Γλώσσα Καουάτσα

Η **Καουάτσα **είναι σχεδόν εξαφανισμένη Ανγκανή γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Ανήκει στην διανεογουινεακή γλωσσική οικογένεια. Σύμφωνα με μια πηγή, υπολογίζεται ότι 12 άνθρωποι ομιλούν τη γλώσσα, Ομιλείται σύμφωνα με μια πηγή από το 30% της εθνικότητας ή λιγότερο (χωρίς ημερομηνία).

## Παραπομπές


Κ
Γλώσσα Γιεκόρα

Η **Γιεκόρα **είναι Παπούα γλώσσα που ομιλείται στην Επαρχία Μορόμπε της Παπούα Νέας Γουινέας. Είναι μέρος της Μπιναντερεανής οικογένειας της Διανεογουινεακής οικογένειας γλωσσών, και συγγενεύει ιδιαίτερα με την Ζία. Ανήκει στον κλάδο Ζία-Γιεκόρα των Μπιναντερεανών γλωσσών.

## Παραπομπές


Γ
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Προβηγκίας

Ο **Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Προβηγκίας΄**, (Ισπανικάː *Ramon Berenguer II*, Γαλλικάː *Raymond Berengar ΙΙ*, (περί το 1135 - 1166) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Προβηγκίας (1144 - 1166).

## Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο τού Βερεγγάριου-Ραϋμόνδου κόμης της Προβηγκίας και της Βεατρίκης, κόρης και κληρονόμου τού Βερνάρδου Δ΄ κόμη τού Μελγκέιγ. 
Το 1144 ο πατέρας του έκανε επίθεση στη Γένουα, αλλά απεβίωσε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης και τον διαδέχθηκε ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Β΄ σε ηλικία 9 ετών. Τότε ανέλαβε επίτροπος της αρχής ο θείος του Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Δ΄ κόμης της Βαρκελώνης. Όταν ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος συνέχισε την αντιπαράθεση, την οποία είχε ο πατέρας του με τον Οίκο των Μπω, που διεκδικούσε την εξουσία του. Αμέσως έκανε στρατιωτική εκστρατεία, με τη βοήθεια τού θείου του, το 1147 για να εξασφαλίσει τη θέση του. Ο πόλεμος με τους Μπω συνεχίστηκε ως την αποβίωση τού θείου του το 1162.

Το 1161 είχε ταξιδέψει στο Τορίνο με τον θείο του για να λάβει την επικύρωσή του ως κόμη από τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν, μια και η Προβηγκία ήταν νομικά φέουδο υποτελές της Γερμανίας. Εκεί συνάντησε τη Ριχέτσα, κόρη τού εξόριστου Βλάντισλαφ Β΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας και έκανε τον γάμο του μαζί της. Κατά το ταξίδι της επιστροφής του ο θείος του απεβίωσε.

Ανανέωσε τον πόλεμο με τη Γένουα, αλλά απεβίωσε προσπαθώντας να καταλάβει τη Νίκαια το 1166. Τον διαδέχθηκε το μόνο τέκνο του, η Ντούσε Β΄.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1161 τη Ριτσέζας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Βλάντισλαφ Β΄ του *Εξόριστου*, υψηλού δούκα της Πολωνίας & δούκα της Σιλεσίας και είχε τέκνο:
* Ντους Β΄ της Προβηγκίας, π.1162-1172, κόμισσα της Προβηγκίας.

Η χήρα Ριτσέζα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ραϋμόνδο Ε΄ κόμη της Τουλούζης.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*Reilly, Bernard F. (2003). The Medieval Spains. Cambridge University Press.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Πλάτανος Ευρυτανίας

O **Πλάτανος** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας, σε υψόμετρο 700 μέτρων, που βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού σε περιοχή με πολλά πλατάνια και νερά. Απέχει 47 χλμ. B.-ΒΑ. από το Καρπενήσι, 53 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Καρδίτσα και 8 χλμ. BΔ. από τη Φουρνά. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κλειστού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με  το Κλειστό, το Μεσοχώρι, και τον Μαυρόλογγο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κλειστού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 72 κατοίκους.

## Σημείωση
*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα [[Πλάτανος (αποσαφήνιση)]]*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Φουρνάς
Ειδική Διοικητική Περιφέρεια Σινούιτζου

H **Ειδική Διοικητική Περιφέρεια Σινούιτζου** (τζόσονγκουλ: 신의주 특별 행정구, χάντσα: 新義州 特別 行政區) είναι ειδική διοικητική περιφέρεια της Βόρειας Κορέας από το 2002 (αλλά τέθηκε σε λειτουργία το 2014), στα σύνορα με την Κίνα. Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2002 και σχετίζεται άμεσα με τις "Άμεσα Διοικούμενες Πόλεις". Η ειδική διοικητική περιφέρεια διαμορφώθηκε σύμφωνα με τις ειδικές διοικητικές περιφέρειες της Κίνας, το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο, που, όπως κι αυτές, διαθέτει ένα βασικό νόμο (기본법, κίμπονποπ).

## Οικονομία
Στο Σινούιτζου υπάρχουν εργοστάσια, ορισμένα εκ των οποίων παράγουν καταναλωτικά προϊόντα για τοπική χρήση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Κορέας
Πέτρος της Βαρκελώνης

Ο **Πέτρος της Αραγωνίας** (Αραγωνέζικα : *Pero*, 4 Μαΐου 1152 - Ουέσκα, πριν το 1164) ήταν μεγαλύτερος γιος του Ραϊμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ της Βαρκελώνης και της Πετρονίλας της Αραγωνίας. Η μητέρα του ήταν μέλος του Οίκου των Χιμένεθ και κόρη του Ραμίρο Β΄ της Αραγωνίας. Με τον θάνατο του πατέρα του κληρονόμησε την Κομητεία της Σερδάνια, Καρκασσόν και την Ναρμπόν. Μερικές πηγές αναφέρουν ότι επέζησε αλλά δεν υπάρχουν πληροφορίες για το πρόσωπο του. Τα *"Χρονικά των βασιλέων της Ναβάρρας"* ονομάζουν τα τέκνα της Πετρονίλας με τη σειρά ως εξής: Πέτρος, Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας, Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας, Πέτρος, Σάντσο της Προβηγκίας και Ντούλτσε, σύζυγος τού Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας.

## Διαφωνίες για τον θάνατό του

Ο Πέτρος πήρε τον τίτλο του κόμη της Σερδάνιας, του Καρκασσόν και της Ναρμπόν. Μερικές πηγές αναφέρουν ότι πέθανε το 1157 λίγο μετά τον θάνατο του Βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσο τον Αυτοκράτορα. Την επόμενη χρονιά γεννήθηκε ο τρίτος αδελφός του που πήρε το όνομα επίσης Πέτρος πιθανότατα για να τιμήσουν οι γονείς του τον μνήμη του (1158). Το βέβαιο είναι ότι ο μεγαλύτερος Πέτρος είχε πεθάνει στις 18 Ιουλίου 1164, την ίδια χρονιά η μητέρα του παραιτήθηκε υπέρ του δεύτερου αδελφού του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου που έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας ως Αλφόνσος Β΄. Τα *"Χρονικά των Βασιλέων της Ναβάρρας"* καταγράφουν τον θάνατο του στην Ουέσκα.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Bruno Aguilera Barchet, A History of Western Public Law: Between Nation and State, (Springer, 2015)
*Fredric L. Cheyette, Ermengard of Narbonne and the World of the Troubadours, (Cornell University Press, 2001)
*Thomas N. Bisson, Medieval France and her Pyrenean Neighbours: Studies in Early Institutional History, (The Hambledon Press, 1989)

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Σκληρότητα

**Σκληρότητα** είναι το μέτρο της αντίστασης που προβάλλει ένα υλικό στην προσπάθεια εκδοράς ή παραμόρφωσης από ξένο σώμα.

Η ονομασία σκληρότητα μπορεί να αναφέρεται σε:
* Σκληρότητα υλικών που αποδίδεται κατόπιν σκληρομέτρησης σε μονάδες της κλίμακας Μος
* Τη σκληρότητα νερού, μία παράμετρο ποιότητας του νερού που σχετίζεται με την περιεκτικότητά του σε άλατα ασβεστίου και μαγνησίου.
* Τη σκληρότητα χαρακτήρα ή σκληρότητα των ανθρώπων, που σημαίνει έλλειψη ευαισθησίας, απονιά, αγριότητα, ασπλαχνία.

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Ταντούνγκ

Το **Ταντούνγκ** (απλοποιημένα κινεζικά: 丹东, παραδοσιακά κινεζικά: 丹東), παλαιότερα γνωστό ως **Αντόνγκ**, είναι πόλη στη νοτιοανατολική επαρχία Λιαονίνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Είναι η μεγαλύτερη κινεζική συνοριακή πόλη, απέναντι από το Σινούιτζου, της Βόρειας Κορέας στον ποταμό Γιαλού, που οριοθετεί τα σύνορα μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας. Στα νοτιοδυτικά της πόλης, ο ποταμός ρέει στον κόλπο της Κορέας. Το Ταντούνγκ έχει επομένως μια δυναμική ιστορία λόγω της στρατηγικής του θέσης για τους πλούσιους φυσικούς πόρους βορειοανατολικά και λόγω της εύκολης πρόσβασης στον ωκεανό. Έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικό κέντρο παραγωγής εξαγωγών για την επαρχία και είναι μια πόλη λιμάνι που συνδέεται σιδηροδρομικώς με το Σενγιάνγκ και το Σινούιτζου. Η πόλη έχει σημαντικές εμπορικές σχέσεις με τη Βόρεια Κορέα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας

Ο **Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας**, (Ισπανικά ː *Ramon Berenguer III*, 1158 - 5 Απριλίου 1181) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Προβηγκίας (1173 - 1181) και Κόμης της Σερδάνια (1162 - 1181).

## Βιογραφία

Ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ ήταν ο τρίτος γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης και της Πετρονίγια των Χιμένεθ, κόρης τού Ραμίρο Β΄ της Αραγωνίας.
Έλαβε τη Σερδάνια, περιλαμβανομένης της Καρκασσόν και τού Νερμπόν, όταν το 1162 απεβίωσε ο πατέρας του. Το 1168 παραιτήθηκε υπέρ τού επόμενου αδελφού του Σάντσο. Δεν κυβέρνησε ποτέ πραγματικά τα εδάφη του.

Το 1173 ο δευτερότοκος αδελφός του Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας τού χορήγησε την Προβηγκία. Το 1176 ακολούθησε τον Σάντσο στην κατάκτηση της Νίκαιας από τη Γένουα. Έπειτα αποτόλμησε να πολεμήσει με τους κυρίους τού Λανγκντόκ και τον κόμη της Τουλούζης, αλλά δολοφονήθηκε το 1181 από έναν άνδρα τού Αντεμάρ ντε Μυρβιέλ, κοντά στο Μονπελιέ. Η Προβηγκία πέρασε στον Σάντσο.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmerson, Richard K. (2013). Key Figures in Medieval Europe: An Encyclopedia. Routledge. p. 553. ISBN 978-1136775192.

|-

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Γαλέττα

Η **γαλέττα** ή, σύμφωνα με την ορθή γραφή, **γαλέτα** είναι τριμμένη φρυγανιά που χρησιμοποιείται στο στάδιο του παναρίσματος ενός τροφίμου πριν το τηγάνισμα. Δηλαδή, το τρόφιμο αλευρώνεται, βουτιέται σε χτυπημένο αυγό και περνιέται από τριμμένη φρυγανιά. Μετά το τηγάνισμα, αφήνει μία τραγανή και γευστική κρούστα. Υπάρχουν συνταγές για παρασκευή γαλέτας από ψωμί ή παξιμάδια, αλλά διατίθεται και έτοιμη συσκευασμένη στα καταστήματα τροφίμων.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Σκληρότητα νερού

μικρογραφία|Συσσώρευση αλάτων ασβεστίου σε φίλτρο βρύσης.
Η **σκληρότητα νερού **είναι παράμετρος ποιότητας του νερού που σχετίζεται με την περιεκτικότητα αυτού σε άλατα ασβεστίου και μαγνησίου. Το** σκληρό νερό** είναι το νερό που προκαλεί προβλήματα από τις επικαθήσεις αλάτων σε σωληνώσεις, οικιακές συσκευές και φθορές σε επιφάνειες.

Το σκληρό πόσιμο νερό δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία. Οικιακά, δεν αφρίζει καλά στο πλύσιμο με σαπούνι και αφήνει λευκά αποθέματα πουριού στην εσωτερική επιφάνεια των οικιακών συσκευών, βραστήρες και θερμοσίφωνες. Σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, η σκληρότητα του νερού παρακολουθείται συστηματικά ώστε να αποφευχθούν οι δαπανηρές βλάβες σε λέβητες, ψυκτικούς πύργους και άλλον εξοπλισμό. 

## Παράμετροι σκληρότητας
Η σκληρότητα νερού καθορίζεται από την συγκέντρωση των πολυσθενών κατιόντων σε αυτό, Ca2+ και Mg2+. Τα κατιόντα εισάγονται στην παροχή νερού από τον υδροφορέα, ενώ το νερό της βροχής και το αποσταγμένο νερό είναι μαλακά. 

Η ακόλουθη αμφίδρομη αντίδραση περιγράφει την ισορροπία διάλυσης και σχηματισμού ανθρακικού ασβεστίου:

: CaCO3 (s) + CO2 (aq) + H2O (l) ⇋ Ca2+ (aq) + 2HCO3− (aq)

Το βρόχινο νερό και το διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα αντιδρούν με ανθρακικό άλας ασβεστίου προς σχηματισμό ιόντων ασβεστίου, τα οποία μεταφέρονται και επανακαθιζάνουν ως άλατα ασβεστίτης. Τοιουτοτρόπως σχηματίζονται και οι σταλακτίτες και σταλαγμίτες.

### Μέτρηση σκληρότητας
**Προσωρινή σκληρότητα** είναι αυτή που οφείλεται σε ανθρακικά και όξινα ανθρακικά άλατα ασβεστίου και μαγνησίου. **Μόνιμη σκληρότητα** είναι αυτή που οφείλεται σε χλωριούχα, νιτρικά, θεϊκά, φωσφορικά και πυριτικά άλατα ασβεστίου και μαγνησίου. Η ολική σκληρότητα είναι το άθροισμα των δύο, δηλαδή:Ολική σκληρότητα = Προσωρινή σκληρότητα + Μόνιμη σκληρότητα.

Η μέτρηση της σκληρότητας γίνεται με ποσοτική ενόργανη ανάλυση, του αθροίσματος των μοριακών συγκεντρώσεων των Ca2+ και Mg2+, σε mol/L ή mmol/L μονάδες. 

Αποδίδεται σε μονάδες μέτρησης:

* Γερμανικός βαθμός (°dH): 1&nbsp;mg CaO/100mL νερού, 
* Αμερικάνικος βαθμός: ppm CaCO3 
* Γαλλικός βαθμός (°fH, °F ή °HF) σε 1&nbsp;mg CaCO3/100mL.

### Χαρακτηρισμός σκληρού/μαλακού νερού

**ΔΕΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΟ en article: https://en.wikipedia.org/wiki/Hard_water**

**Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ**

Το θαλασσινό νερό είναι πολύ σκληρό, συνήθως της τάξης του 6630 ppm. Το γλυκό νερό έχει σκληρότητα 15 - 375 ppm.

## Βιβλιογραφία
Cite webURLTitleUK Hard Water MapURL access date12 January 2018Cite webURLTitleUK Hard Water MapURL access date12 January 2018

Κατηγορία:Μορφές του νερού
Κατηγορία:Νερό
Στον αγώνα!

Το **Στον αγώνα!** (γαλλικά: *En lutte !*) ήταν καναδική μαρξιστική-λενινιστική, δηλ. μαοϊκή, ομάδα (η οποία, ωστόσο, αναπτύχθηκε κυρίως στο Κεμπέκ) η οποία υφίστατο από το 1972, έτος έκδοσης της μπροσούρας *Για το προλεταριακό κόμμα* (γαλλικά: *Pour le parti prolétarien*) από τον Σαρλ Γκανιόν (1939-2005) και τη συντακτική ομάδα της εφημερίδας της οργάνωσης, έως το 1982, οπότε και διέκοψε απότομα τη λειτουργία της.

## Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε από τον Γκανιόν, πρώην μέλος του Μετώπου Απελευθέρωσης του Κεμπέκ, κεμπεκιώτικης αποσχιστικής ομάδας. Όταν ο μακροχρόνιος συνεργάτης του, Πιερ Βαλιέρ, αποφάσισε να ενταχθεί στο Παρτί Κεμπεκουά, σταματώντας, ως αποτέλεσμα, τον ένοπλο αγώνα με στόχο της επίτευξη της ανεξαρτησίας και του σοσιαλισμού, μέσω της επιλογής της εκλογικής οδού, ο Γκανιόν αποφάσισε να εγκαταλείψει την στράτευσή του υπέρ του εθνικού αγώνα, προκειμένου να αφοσιωθεί στον αγώνα της πανκαναδικής προλεταριακής επανάστασης.

Η νέα οργάνωση, της οποίας ο Γκανιόν ήταν γενικός γραμματέας, είχε ως πηγή έμπνευσης την κινεζική Πολιτιστική Επανάσταση. Μαχόταν ενάντια στον αναθεωρητισμό, τον αναρχισμό, καθώς και άλλες μαρξιστικές οργανώσεις, όπως η Κομμουνιστική Ένωση (Μαρξιστική-Λενινιστική) του Καναδά (LC(m-l)C). Η ομάδα εξέδιδε, επίσης, εφημερίδα, η οποία, στο απόγειό της, κυκλοφορούσε , την *En lutte!*.

## Οργάνωση
Στο απόγειό της, προς το 1980, η Στον αγώνα! φέρεται να διέθετε περίπου .  Ήταν πολύ καλά οργανωμένη, καθώς διέθετε τέσσερα βιβλιοπωλεία (σε Μόντρεαλ, Κεμπέκ, Τορόντο και Βανκούβερ). Το 1980, φέρεται να διέθετε ετήσιο προϋπολογισμό της τάξεως των 800.000 δολαρίων. H οργάνωση διαλύθηκε το Μάιο του 1982, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου με συμμετοχή 224 ατόμων. Το γεγονός αιφνιδίασε τον Γκανιόν, ο οποίος προανήγγειλε τη δημοσίευση κειμένων για την αναδημιουργία της οργάνωσης, κάτι που ωστόσο δε συνέβη ποτέ.

## Σημαντικά μέλη
Στην οργάνωση υπήρξαν μέλη ονόματα γνωστά από τη θέση τους στην πολιτική ζωή του Κεμπέκ, τις τοπικές ενώσεις και συλλόγους, καθώς και το πανεπιστήμιο. Ανάμεσα σε αυτά ήταν: 
* Ρομπέρ Κομώ (καθηγητής στο UQAM, πρώην μέλος του FLQ)
* Φρανσουάζ Νταβίντ
* Ζαν-Φρανσουά Λιζέ
* Πιερ Ντυμπύκ
* Ζιλ Ντυσέπ
* Πιερ Ντυφόρ
* Φρανσουά Σαγιάν

## Δείτε επίσης
* Κομμουνισμός στο Κεμπέκ
* Χρονολόγιο του κομμουνιστικού κινήματος στο Κεμπέκ

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

*  

*  

## Πρόσθετη ανάγνωση
*  

Κατηγορία:Κομμουνισμός στο Κεμπέκ
Κατηγορία:Μαρξιστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Οργανώσεις με έδρα το Κεμπέκ
Άμροκανγκ ΣΚ

Η **Άμροκανγκ Τσέγιουκταν** (τζόσονγκουλ: 압록강체육단, χάντσα: 鴨綠江體育團, κυριολεκτικά: *Αθλητικός Όμιλος Ποταμού Γιαλού*) είναι αθλητικό σωματείο στο Σινούιτζου της Βόρειας Κορέας. Ο σύλλογος είναι στενά συνδεδεμένος με το Υπουργείο Λαϊκής Ασφάλειας. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό. Δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου, της καλαθοσφαίρισης, της πετοσφαίρισης, της χειροσφαίρισης και του χόκεϊ επί πάγου.

Φυσική έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Στάδιο Σινούιτζου, χωρητικότητας 17.500 θεατών. οι εντός έδρας αγώνες της ποδοσφαιρικής ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Γιάνγκακντο, χωρητικότητας 30.000 θεατών. Η ομάδα έχει αντιπαλότητα με την 4.25, ομάδα του στρατού.

## Ιστορία
Η «Άμροκανγκ» Τσέγιουκταν ιδρύθηκε το 1947.

## Επιτυχίες
.

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Κορέας|Πρωτάθλημα ΛΔ Κορέας]]**
::Πρωταθλήτρια (3): 2001, 2006, 2008
* **[[Κύπελλο Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο ΛΔ Κορέας]]**
::Ημιτελικά (1): 2015

## Ποδόσφαιρο γυναικών
Το ποδοσφαιρικό τμήμα γυναικών του συλλόγου κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα το 2004.

## Άλλα αθλήματα
thumb|100px|Παραδοσιακό σήμα
Εκτός του ποδοσφαίρου, ο σύλλογος διαθέτει τμήματα στα αθλήματα της καλαθοσφαίρισης, της πετοσφαίρισης, της χειροσφαίρισης και του χόκεϊ επί πάγου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Северные корейцы учат русский, стоят на голове и ждут документы с родины 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1956
Καλεσμένο Ευρυτανίας

Το **Καλεσμένο** είναι ορεινός οικισμός στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 600 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Καλεσμένο βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβα), κοντά στην εθνική οδό Καρπενησίου - Αγρινίου και απέχει 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Κτίστηκε από κατοίκους του Άνω Καλεσμένου που αρχικά είχαν τα χωράφια τους στην περιοχή αλλά σταδιακά μετοίκησαν σε χαμηλότερο υψόμετρο και ευφορότερα εδάφη με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά. Το χωριό φημίζεται για την παραγωγή αλκοολούχου ποτού και λικέρ από μούρα και κάθε χρόνο στα τέλη Ιουλίου γίνεται «γιορτή μούρου». Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1912 με το ΦΕΚ 261Α-31/08/1912, ανήκε αρχικά στον νομό Αιτωλοακαρνανίας και έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο οικισμός. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Άνω Καλεσμένο, την Αρωνιάδα και το Μοναστηράκι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Καλεσμένου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 97 κατοίκους ενώ ως οικισμός 77.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Μοναστηράκι Ευρυτανίας

Στο νομό Ευρυτανίας υπάρχουν οι παρακάτω οικισμοί με το όνομα **Μοναστηράκι**:

* Μοναστηράκι Αγράφων Ευρυτανίας
* Μοναστηράκι Καλεσμένου Ευρυτανίας
Κουρκούτι

[εναλλ.=A spoon pouring batter into a bowl|μικρογραφία|Λεπτόρρευστο  κουρκούτι για αγγλικές [Τηγανίτα|τηγανίτες]]
μικρογραφία|Προσθήκη φύλλων τριγωνέλλας σε κουρκούτι από σιτάρι για την παρασκευή τηγανίτων Ντόσα
Το **κουρκούτι** είναι λεπτόρρευστη ζύμη  που παρασκευάζεται με νερό, αλεύρι και μαγιά. Χρησιμοποιείται στο στάδιο του παναρίσματος πριν το τηγάνισμα, και για παρασκευή τηγανίτων. 

Συνήθως παρασκευάζεται με ανάμειξη αλεύρων και ενός υγρού:  νερό, γάλα ή αυγά. Εναλλακτικά, παρασκευάζεται με μούλιασμα σιτηρών σε νερό και υγρή άλεση. Με προσθήκη ενός παράγοντα διόγκωσης , όπως μπέικιν πάουντερ, το κουρκούτι αερίζεται και φουσκώνει με το μαγείρεμα. Ενώ, με προσθήκη μαγιάς νοστιμίζει. Με προσθήκη ανθρακούχου νερού, ή μπύρας το μείγμα αερίζεται. 

Το ιξώδες του μπορεί να είναι πολύ "πυκνό"  έως και "λεπτόρρευστο", σαν κρέμα γάλακτος. Το κουρκούτι σταθεροποιείται κατά το μαγείρεμα, με τηγάνισμα,  ψήσιμο ή στον ατμό. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι γλυκό ή αλμυρό, με προσθήκη ζάχαρης ή αλατιού αντίστοιχα. Πολλά βότανα, μπαχαρικά, φρούτα ή λαχανικά προστίθενται στο μείγμα για άρωμα και νοστιμιά.
Αρχείο:Crepesteig 040.jpg|Κουρκούτι για κρέπες
Αρχείο:Batter spatula.jpg|Κουρκούτι και κουτάλα
Αρχείο:Angel food cake batter 1.jpg|Κοντινό πλάνο από κουρκούτι
μικρογραφία|Ψάρι με κουρκούτι μπύρας και πατάτες τηγανητές
Το **κουρκούτι μπύρας** είναι ιδανικό για πανάρισμα, και παρασκευάζεται με προσθήκη μπίρας στο βασικό μείγμα για κουρκούτι.  Οι φυσαλίδες της μπίρας προσθέτουν όγκο και ελαφρότητα στο κουρκούτι, ενώ το είδος και η ποιότητά της καθορίζουν το χρώμα και τη γεύση του κουρκουτιού. Συνταγές που περιλαμβάνουν κουρκούτι μπίρας είναι τηγανητά ψάρια, τηγανητές πατάτες, και κρεμμυδοροδέλες.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Μαγειρική
Ποταμός Γιαλού

Ο **Γιαλού** (κινεζικά: 鸭绿江), που ονομάζεται επίσης **Άμροκ** ή **Άμνοκ** (κορεατικά: 압록강, 鴨綠江), είναι ποταμός στα σύνορα μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας. Μαζί με τον ποταμό Τουμέν στα ανατολικά του και ένα μικρό τμήμα του Πάεκτου, ο Γιαλού αποτελεί το σύνορο μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας και είναι αξιοσημείωτος ως τόπος εμπλεκόμενος με στρατιωτικές συγκρούσεις όπως ο πρώτος σινοϊαπωνικός πόλεμος, ο ρωσοϊαπωνικός πόλεμος, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και ο πόλεμος της Κορέας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Κίνας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Λευτέρης Κελαρινόπουλος

Ο **Λευτέρης Κελαρινόπουλος** ήταν ο καραγκιοζοπαίχτης της Λιβαδειάς. Είναι ο εφευρέτης της σούστας, ένα σύστημα λαβής με μεντεσέ που επιτρέπει στη φιγούρα να γυρίζει δεξιά - αριστερά στο πανί. Ήταν μέλος του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών – Καραγκιοζοπαικτών, που ιδρύθηκε το 1924, και την περίοδο 1928-1936 είχε περισσότερα από 120 μέλη. Βγήκε από την σχολή του Μέμου. Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα εντοπίστηκε σε Σύρο, Βοιωτία και Κόρινθο. Η καλλιτεχνική του συλλογή περιλαμβάνει πολλές φιγούρες, του Ιμπραήμ Πασά, του Παπά , κ.α.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Καραγκιοζοπαίκτες
Μοναστηράκι Καλεσμένου Ευρυτανίας

Το **Μοναστηράκι** Καλεσμένου είναι ορεινός οικισμός στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 640 μέτρων. Το χωριό βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβας), κοντά στην εθνική οδό Καρπενησίου - Αγρινίου και απέχει 21 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Καλεσμένου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Άνω Καλεσμένο, το Καλεσμένο και την Αρωνιάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Καλεσμένου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκους.

## Δείτε επίσης
* Μοναστηράκι Αγράφων Ευρυτανίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Νούνιο Σάντσεθ

Ο **Νούνιο Σάντσεθ**, (Ισπανικά *Nuño Sánchez*, περί το 1185 - 1242) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν ευγενής, πολιτικός της Αραγωνίας και διορισμένος Κόμης της Σερδάνια (1212 - 1242).

## Βιογραφία
Ο Νούνιο Σάντσεθ ήταν το μόνο τέκνο τού Σάντσο κόμη της Προβηγκίας, Ρουσσιγιόν & Σερδάνια και της Σάντσα Νούνιεθ, κόρης τού κόμη Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα.
Ο πατέρας του εκτοπίστηκε από την Προβηγκία και έμεινε με το Ρουσσιγιόν και τη Σερδάνια ως το τέλος του. Ήδη από το 1223 είχε δώσει τη διακυβέρνηση στον Νούνιο, που περιεβλήθη τα αξιώματα αυτά επίσημα το επόμενο έτος από τον εξάδελφό του Πέτρο Β΄ της Αραγωνίας. Επίσης ήταν κύριος τού Βαγιέσπιρ και τού Κονφλέντ. Ο πλήρης τίτλος του ήταν: *Nunus Sancii, Dei gratia dominus de Rossillionis, Vallis de Asperii, Conflent et Cerritane*.

Ο Νούνιο έφθασε αργά στη μάχη τού Μπύρετ το 1213 και έτσι δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον Πέτρο Β΄. Ακολούθως αυτός και ο πατέρας του έγιναν αντιβασιλείς για τον Ιάκωβο Α΄, γιο τού Πέτρου Β΄. Το 1223 ενηλικιώθηκε ο νεαρός βασιλιάς και ο Σάντσο απεβίωσε. Ο Νούνιο άρχισε να υπηρετεί τον Ιάκωβο Α΄ ως κύριος σύμβουλος σε θέματα της υποκομητείας τού Βεάρν.

Ως το 1225 είχε κουραστεί από την πολιτική της Αραγωνίας και άλλαξε ενδιαφέροντα: αγόρασε το επόμενο έτος τις υποκομητείες τού Φενουιγιέντ & Περπετιούζ από τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας και έδωσε όρκο υποτέλειας σε αυτόν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1215 την Πετρονέγια, κόρη τού Βερνάρδου Δ΄ κόμη τού Κομμένζ. Η Πετρονέγια ήταν κόμισσα τού Βιγόρρε από τη μητέρα της. Όμως ο Πάπας Ονώριος Γ΄ ακύρωσε τον γάμο το επόμενο έτος.

Το 1220 έκανε δεύτερο γάμο με την Τερέσα Λόπεθ, κόρη τού Λόπε Ντίαθ Β΄ δε Άρο κυρίου της Βιθκάγια. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) αμύνθηκε της πόλης Έλνε από τους Γάλλους κατά την Αραγωνική Σταυροφορία τού 1284.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bisson, Thomas N. The Medieval Crown of Aragon: A Short History. Oxford: Clarendon Press, 1986. ISBN 0-19-821987-3.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Αργεντόρατο

Το **Αργεντόρατο** (λατινικά: **Argentoratum**) ήταν ρωμαϊκό φρούριο που βρισκόταν στη θέση που βρίσκεται σήμερα το Στρασβούργο. 

Κατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους, υπό τον Νέρωνα Κλαύδιο Δρούσο, στη ρωμαϊκή επαρχία της Άνω Γερμανίας κοντά σε ένα κέλτικο (Gaulish) οικισμό, το  Argentorate, από το οποίο πήρε το όνομά του –Argentoratum. Πρώτη φορά η ονομασία Argentoratum συναντάται το 12 π.Χ.

Από το 90 μ.Χ. στάθμευε στο Αργεντόρατο η VIII Λεγεώνα Αουγκούστα (Legio VIII Augusta). Το φρούριο τότε εκτεινόταν σε μια έκταση 20 εκταρίων, από 6 την εποχή του Τιβέριου. Περιστασιακά είχαν σταθμεύσει στο Αργεντόρατο η XIV Λεγεώνα Gemina και η XXI Λεγεώνα Rapax, η τελευταία στα χρόνια του Νέρωνα.

Το κέντρο του στρατοπέδου βρισκόταν στο Grande Île, ο δρόμος που διέσχιζε το στρατόπεδο από βορρά προς νότο (Cardo) συμπίπτει με τη σημερινή Rue du Dôme ενώ ο δρόμος που διέσχιζε το στρατόπεδο από ανατολικά προς δυτικά (Decumanus) συμπίπτει με τη σημερινή Rue des Hallebardes. Πολλά ρωμαϊκά τεχνουργήματα βρέθηκαν στο προάστιο Kœnigshoffen όπου υπήρχαν νεκροπόλεις καθώς και κατοικίες πολιτών και καταστήματα που συνηθίζονταν να χτίζονται έξω από ρωμαϊκά φρούρια (vicus). Στο ίδιο προάστιο βρέθηκαν και ερείπια ενός μεγάλου Mithraeum που είχε καταστραφεί από τους πρώτους Χριστιανούς το 4ο αιώνα.  

Από το 1947 μέχρι το 1953 έγιναν στην περιοχή αρχαιολογικές έρευνες, υπό τον αρχαιολόγο και διευθυντή του Αρχαιολογικού Μουσείου του Στρασβούργου Jean-Jacques Hatt, από τις οποίες προέκυψε ότι το Αργεντόρατο κάηκε και ξαναχτίστηκε έξι φορές από τον 1ο μέχρι τον 5ο αιώνα μ.Χ.: το 70, το 97, το 235, το 355, το τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα και τα πρώτα χρόνια του 5ου αιώνα μ.Χ. Μετά την πυρκαγιά του 97 μ.Χ, στα χρόνια του αυτοκράτορα Τραϊανού, το Αργεντόρατο απέκτησε τη μέγιστη έκταση που είχε ποτέ και την πιο ενισχυμένη του μορφή.  
Το 357 μ.Χ. διεξήχθη στην περιοχή η Μάχη του Αργκεντοράτουμ μεταξύ των Ρωμαίων, με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Ιουλιανό, και των Αλεμάννων, με επικεφαλής τον βασιλιά Chnodomar. Στη μάχη αυτή οι Ρωμαίοι νίκησαν και έπιασαν αιχμάλωτο τον Αλεμάννο βασιλιά. 
Στις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ οι Αλεμμάνοι κατέλαβαν τη σημερινή Αλσατία και ένα μεγάλο μέρος της Ελβετίας και από τότε εξαφανίζεται από τα ιστορικά αρχεία η ονομασία Argentoratum και αντικαθίσταται από την ονομασία Stratisburgum. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
#http://www.encyclopedie.bseditions.fr/article.php?pArticleId=169&pChapitreId=33152&pSousChapitreId=33154&pArticleLib=Le+vicus+et+les+canabae+%5BHistoire+de+Strasbourg%A0%3A+quand+Strasbourg+%E9tait+Argentorate-%3ECulture%2C+%E9conomie+et+soci%E9t%E9%5D
#http://www.encyclopedie.bseditions.fr/article.php?pArticleId=169&pChapitreId=33142&pArticleLib=Introduction+%5BHistoire+de+Strasbourg%A0%3A+quand+Strasbourg+%E9tait+Argentorate%5D
#https://books.google.gr/books?id=O_es8SaXB-oC&lpg=PA1&hl=fr&pg=PA1&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false

Κατηγορία:Αρχαία ιστορία της Αλσατίας
Κατηγορία:Ιστορία του Στρασβούργου
Κατηγορία:Γαλλορωμαϊκές πόλεις
Κατηγορία:Γκραντ Ιλ (Στρασβούργο)
Νέλλη Μασλούμ

Η **Νέλλη Μαζλούμ **Κάλβο***' (9 Ιουνίου 1929 - 21 Φεβρουαρίου 2003), μια [[Έλληνες της Αιγύπτου|Αιγυπτιώτισσα]] ιταλικής καταγωγής από πατέρα και ελληνικής από μητέρα, ήταν ηθοποιός, χορογράφος, χορεύτρια και δασκάλα χορού.

Έχει κάνει πολλές εμφανίσεις στον κινηματογράφο και την τηλεόραση της [[Αίγυπτος|Αιγύπτου]], σόλο και με τον «Αραβικό θίασο χορευτών της Νέλλης Μασλούμ». Πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση ήταν το 1938 στην ταινία ''Η προσφυγοπούλα'', με πρωταγωνίστρια τη [[Σοφία Βέμπο]], στον ρόλο της κόρης της.*****' Από σφάλμα αναφέρεται ότι ήταν μητέρα του διάσημου τραγουδιστή Ντέμη Ρούσσου. Όμως, πρόκειται για συνωνυμία. Η Νέλλη Μασλούμ απέκτησε το επώνυμο Ρούσσου, μετά τον γάμο της με τον Αιγυπτιώτη βιομήχανο ζαχαρωτών Ανδρέα Ρούσσο, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο και μια κόρη: τη χορογράφο και δασκάλα χορού Μαριάννα-Ρούσου. Ενώ γονείς του Ντέμη Ρούσσου υπήρξαν ο μηχανικός και κλασσικός κιθαρίστας Γεώργιος Ρούσσος και η σύζυγός του Όλγα Βεντούρη.

## Αναφορές

## Πηγές
* Nelly Mazloum "Oriental Dance Technique" Το 1990. English "Αστήρ", Αθήνα 1992 

Κατηγορία:Αιγύπτιες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ιταλικής καταγωγής