open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πετρωτό Θεσσαλονίκης

Το **Πετρωτό** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης.

## Γενικά στοιχεία
Το Πετρωτό βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς, ανατολικά του Γαλλικού Ποταμού και νοτιοανατολικά της Πικρολίμνης σε υψόμετρο 170 μέτρα. Απέχει περίπου 16 χλμ. βόρεια από το Ωραιόκαστρο (έδρα του δήμου), 24 χλμ. νότια από το Κιλκίς και 29 από το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής του χωριού, γίνονται διάφορες εκδηλώσεις κατά την ετήσια πανήγυρη. Μέσα από το χωριό διέρχεται η Εθνική Οδός Θεσσαλονίκης - Κιλκίς. Ανατολικά του χωριού, σε χαμηλό ύψωμα με την ονομασία "Καλές" ή "Γαλές" βρίσκονται ερείπια Βυζαντινού κάστρου.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Η παλιά ονομασία του, επί τουρκοκρατίας, ήταν *Γενή Μαχαλά* και με το όνομα αυτό αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 152Α-09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μπάλτζης (σημ. Μελισσοχωρίου). Το 1926 μετονομάστηκε σε Πετρωτό. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Μεσαίο και το Μονόλοφο αποτελούν την κοινότητα Μεσαίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καλλιθέας του δήμου Ωραιοκάστρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε πληθυσμό 289 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Ωραιοκάστρου
Αλέξανδρος Παππάς

Με το ονοματεπώνυμο **Αλέξανδρος Παππάς** αναφέρονται οι:

* Αλέξανδρος Ι. Παππάς, καθηγητής και πρύτανης στο ΕΜΠ
* Αλέξανδρος Παππάς, χειρουργός και πολιτικός
Δημοτικό διαμέρισμα Φοίνικα Σύρου

Το **Δημοτικό διαμέρισμα Φοίνικα** ανήκει στον δήμο Σύρου - Ερμούπολης και παλαιότερα στον δήμο Ποσειδωνίας. Έχει συνολικό πληθυσμό 822 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και αποτελείται από τα χωριά Φοίνικας (625 κατοίκους) και Βήσσας (197 κατοίκους).

Δ
Βήσσας Σύρου

Ο **Βήσσας** ή η **Βήσσα** είναι ένας μικρός οικισμός που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού της Σύρου σε υψόμετρο 57 μέτρα. Απέχει 7,6 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη.

Είναι μία ημιορεινή περιοχή με ψηλή βλάστηση και οι κάτοικοί του ασχολούνται με αγροτικές καλλιέργειες και την κτηνοτροφία. Στην περιοχή υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός θερμοκηπίων και λειτουργεί το μοναδικό λιοτρίβι του νησιού. Επίσης, υπάρχει ιδιωτικό ποδοσφαιρικό γήπεδο 5x5.

## Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 222 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 
* Syros.gr 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Αζόλιμνος Σύρου

Η **Αζόλιμνος** είναι οικισμός και παραλία που βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού της Σύρου και απέχει 5 χιλιόμετρα από την Ερμούπολη.

## Γενικές πληροφορίες
Είναι τουριστικά αναπτυσσόμενος οικισμός που περιλαμβάνει παραλία με αλμυρίκια και το κοντινότερο παραθαλάσσιο χωριό στην Ερμούπολη. Έτσι, προτιμάται από πολλούς -ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες- λόγω της μικρής του απόστασης από την πρωτεύουσα. Διαθέτει αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία, ταβερνάκια, καφετέριες και ένα ιδιωτικό ποδοσφαιρικό γήπεδο 5x5. Στο χωριό έχουν χτιστεί τρεις καθολικές εκκλησίες: ο Άγιος Ιωσήφ, ο Άγιος Φραγκίσκος και το εκκλησάκι της Αναλήψεως, όπου κάθε χρόνο γίνεται το πανηγύρι της Αγίας Τριάδος.

Σε μικρή απόσταση στα νότια βρίσκεται το ακρωτήρι Φωκιότρυπες, το οποίο έχει μία μικρή παραλία που συγκεντρώνει φώκιες, κορμοράνους, γλάρους και μαυροπετρίτες.

Από την Αζόλιμνο διακρίνονται η Τήνος και η Μύκονος, αλλά και το μικρό ακατοίκητο νησί Άσπρο.

## Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, το μεγαλύτερο μέρος της Αζολίμνου ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ερμουπόλεως, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ερμουπόλεως. Η πορεία του πληθυσμού στην περιοχή:

Το νότιο τμήμα του χωριού ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται επίσης στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης και παλαιότερα στον Δήμο Ποσειδωνίας. Η πορεία του πληθυσμού στην περιοχή:

Συνολικά στην Αζόλιμνο ζουν σήμερα 727 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, με τον πληθυσμό να παρουσιάζει συνεχώς αυξητική τάση κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 
*Siros.gr 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Κατηγορία:Παραλίες της Σύρου
Electro (χαρακτήρας κόμικ)

Ο **Electro** (Maxwell "Max" Dillon) είναι εικονικός χαρακτήρας που πρωτοεμφανίστηκε στο κόμικ της Marvel Comics *[[The Amazing Spider-Man]]* #9 (Feb. 1964).

## Ιστορία δημοσιεύσεων

Ο Electro δημιουργήθηκε από τον Σταν Λι και τον Στιβ Ντίτκο. Το 2009, ο Electro κατατάσσεται από το IGN ως ο 87ος Καλύτερος Υπερκακοποιός Κόμικ Βιβλίων όλων των εποχών.

## Ιστορικό
Πρώην ηλεκτρολόγος, ο Μαξ χτυπήθηκε από κεραυνό καθώς επιδιόρθωνε ένα καλώδιο. Δεν σκοτώθηκε, αλλά το νευρικό του σύστημα μεταλλάχθηκε, δίνοντας του έτσι νέες ικανότητες. Ο Μαξ δεν έχασε χρόνο και παράτησε την κανονική του δουλειά για μια εγκληματική καριέρα.

## Δυνάμεις και ικανότητες
Ο Electro μπορεί να δημιουργεί και να ελέγχει τεράστια ποσά ηλεκτρικής ενέργειας. Έχει την ικανότητα να αποθηκεύσει πάνω από 1.000.000 Βολτ και να εκτοξεύει κεραυνούς εναντίον των εχθρών του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Στιβ Ντίτκο
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Spider-Man
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1964
Εθνική Πινακοθήκη

Το όνομα **Εθνική Πινακοθήκη** μπορεί να αναφέρεται στα εξής λήμματα:
* Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
* Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Κέρκυρας
* Εθνική Πινακοθήκη του Ζε ντε Πομ
* Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά
* Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου
* Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας
* Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον
Σπύρος Αλαμάνος

Ο **Σπύρος Αλαμάνος** (Κέρκυρα, 1947 - Κέρκυρα, 18 Ιουλίου 2011) ήταν Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης, γραφίστας και φωτογράφος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1947 στην Κέρκυρα. Γονείς του ήταν ο ελαιοχρωματιστής Γεώργιος Αλαμάνος, ο οποίος σε νεαρή ηλικία υπήρξε μαθητής του ζωγράφου Άγγελου Πιζάνη, και η Αικατερίνη Σάββα. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα έλαβε δίπλα στον ιερέα Νικόλαο Κουρτελέση και έπειτα σπούδασε ζωγραφική στην Καλλιτεχνική Σχολή Κέρκυρας στην οποία αργότερα υπήρξε καθηγητής. Αργότερα σπούδασε στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο Αθηνών. Το 1977 επέστρεψε στην Κέρκυρα όπου προσλήφθηκε ως φωτογράφος και διοικητικός υπάλληλος στην τοπική Αρχαιολογική Υπηρεσία, ασχολούμενος παράλληλα με τα εικαστικά. 

Έργα του παρουσιάστηκαν στο κοινό σε 13 ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας και χαρακτικής στην Κέρκυρα. Έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Κέρκυρα, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Κεφαλλονιά, στην Πάτρα και αλλού. Έχει φιλοτεχνήσει πολλές αφίσες με διάφορα θέματα, ενώ το 1971 του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο για τη φιλοτέχνηση της αφίσας της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Το 1993 παρουσιάστηκε στο παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης της Κέρκυρας έκθεση έργων του αναδρομικού χαρακτήρα. 

Έργα του φιλοξενούνται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, στη Δημοτική Πινακοθήκη Κερκύρας, στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδος, στην Πινακοθήκη της Ιονικής Τράπεζας και της Τράπεζας Αττικής, στο Μουσείο Σολωμού Κερκύρας και στην Αναγνωστική Εταιρεία Κερκύρας, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του βρίσκεται σε ιδιωτικές συλλογές. Ακόμη στην Κερκυραϊκή Πινακοθήκη υπάρχει μία τεράστια συλλογή από έργα του στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα "Σπύρος Αλαμάνος".Η δημιουργία του χαρακτηρίζεται ως ανθρωποκεντρική ενώ η τεχνοτροπία του είναι σουρεαλιστική και εξπρεσιονιστική. Τα έργα του έχουν ονειρικό χαρακτήρα.

Πέθανε στις 18 Ιουλίου του 2011 στην Κέρκυρα όπου και κηδεύτηκε.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Πόρος Ναυπακτίας Αιτωλοακαρνανίας

:*Για τοποθεσίες κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: [[Πόρος Αιτωλοακαρνανίας]]*

Ο **Πόρος** είναι μικρός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Ριγανίου της δημοτικής ενότητας Ναυπάκτου του «Καλλικρατικού» δήμου Ναυπακτίας στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με την ονομασία "Πόριαρη" στις 07/04/1951 και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Ριγανίου. Με το ΦΕΚ 101Α της 24/05/1954 μετονομάστηκε σε **Πόρος**. Μεταξύ 1997-2010 υπήρξε τμήμα του τότε δημοτικού διαμερίσματος Ριγανίου του «Καποδιστριακού» Δήμου Ναυπάκτου.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πόρου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/11/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ριγανίου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/11/2017.
* Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Πόριαρη-Πόρος. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 01/11/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Olivetti

[thumb|Γραφομηχανή Valentine, σχεδιασμένη το 1969 από τον [Ετόρε Σότσας]]
thumb|Υπολογιστής Olivetti P6060 του 1977
Η Olivetti είναι μια ιταλική βιομηχανία υπολογιστών και τηλεπικοινωνιών. Ιδρύθηκε το 1908 από τον Camillo Olivetti στην Ιβρέα (Ivrea). Για δεκαετίες ήταν γνωστή στο ευρύ κοινό για τις γραφομηχανές και αριθμομηχανές της, ενώ η εταιρία είχε έντονες δραστηριότητες και στον βιομηχανικό σχεδιασμό και την αρχιτεκτονική τον κτιρίων της. Με την αγορά της Telecom Italia οι δραστηριότητές της πλέον είναι, ως επί το πλείστον, στις τηλεπικοινωνίες.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* olivetti.com (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας
Πέδρο (ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1987)

Ο **Πέδρο Ελιεθέρ Ροδρίγεθ Λεδέσμα** (ισπ.: *Pedro Eliezer Rodríguez Ledesma*, 28 Ιουλίου 1987) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στο ιταλικό πρωτάθλημα με την ΣΣ Λάτσιο ενώ αποτελεί και στέλεχος της εθνικής ομάδας.

## Τίτλοι
### Μπαρτσελόνα
* 5 Πρωταθλήματα Ισπανίας: 2009, 2010, 2011, 2013, 2015
* 3 Κύπελλα Ισπανίας: 2009, 2012, 2015
* 4 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2009, 2010, 2011, 2013
* 3 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 2009, 2011, 2015
* 3 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 2009, 2011, 2015
* 2 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων: 2009, 2011

## Τσέλσι
* 1 Πρεμιερ Λιγκ 2017
* 1 Κύπελλο FA 2018
* 1 Γιουρόπα Λιγκ 2019
### Ισπανία
* 1 Μουντιάλ: 2010
* 1 Euro: 2012

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*FC Barcelona official profile
*
*
*National team data
*
*
*
*

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Στεφάνους Βινάντους Πίγγιους

Ο **Στέβεν Βίναντ Πίγγε** (*Steven Winand Pigge*, 1520 - 16 Οκτωβρίου 1604), γνωστός και με το φιλολογικό του όνομα που ο ίδιος διάλεξε **Στεφάνους Βινάντους Πίγγιους** (*Stephanus Winandus Pighius*) ήταν Ολλανδός ουμανιστής, ιδιωτικός διδάσκαλος, φιλόλογος και συλλέκτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1520 στο Κάμπεν της Ολλανδίας. Σπούδασε στην Λέουβεν, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Το 1547 πήγε στην Ιταλία και υπηρέτησε γραμματέας του τότε καρδινάλιου και ύστερα Πάπα Μάρκελλου Β'. Το 1555 έγινε βιβλιοθηκάριος του τότε καρδινάλιου και αργότερα αντιβασιλέα της Νεαπόλεως Antoine Perrenot de Granvelle στις Βρυξέλλες. Ο «Βίλχελμ ο Εύπορος» (*Wilhelm der Reiche*) τον διόρισε το 1574 ιδιωτικό διδάσκαλο στην αυλή του, όπου ο Στεφάνους ανέλαβε την μόρφωση του νεαρού διαδόχου του θρόνου. Απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 1604 στην Ξάντεν της Γερμανίας. 

## Συγγράμματα
**Mythologia*, 1559
**Themis dea seu de lege diuina*, Αμβέρσα 1568
**Hercules Prodicius*, Αμβέρσα 1587
**Annales Magistratuum Romanorum*, Τόμος 1 Αμβέρσα 1599 (Τόμοι 2 και 3 εκδόθηκαν 1615 από τον Andreas Schott)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hilde Hiller: *Archäologische Studien von St. V. Pighius in Xanten*. In: *Antikenzeichnung und Antikenstudium in Renaissance und Frühbarock. Akten des internationalen Symposions Coburg 1986*, hg. von Henning Wrede / Richard Harprath, Mainz 1989, S. 167–183.
* Otto Jahn: *Über die Zeichnungen antiker Monumente im Codex Pighianus*. In: *Berichte der Königlich Sächsischen Gesellschaft der Wissenschaften zu Leipzig*, 1868, S. 161–235.
* Henning Wrede: *Die Themis Dea des S.V. Pighius*. In: *Antonio Agustín between Renaissance and Counter-Reform*, hg. von M.H. Crawford, London 1993, 189-210.
* Otto Jahn: *Über ein römisches Deckengemälde des Codex Pighianus*. In: *Berichte der Königlich Sächsischen Gesellschaft der Wissenschaften zu Leipzig*, 1869, S. 1–38.
* Jan Hendrik Jongkees: *Stephanus Winandus Pighius Campensis*. In: *Mededelingen van het Nederlands Historisch Instituut te Rome* 8, 1954, S. 120–185.
* Jan Hendrik Jongkees: *De brieven van Stephanus Pighius*. In: *Bijdragen voor de Geschiedenis der Nederlanden* 16, 1961, S. 228–243.
* Richard Hoche: Pighius, Stephan Vinandus. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 26, Duncker & Humblot, Leipzig 1888, S. 126 f.
* Marc Laureys: *Lipsius and Pighius. The changing Face of Humanist scolarship*. In: *Filologie en literatuurgeschiedenis (Philologie et histoire lettéraire)* 68, 1998, S. 329–344.
* Theodor Mommsen: *Die Sammlung von Briefen von und an Pighius*. In: *Monatsberichte der königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften zu Berlin*, 1866, S. 419–436.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κείμενο του ''Hercules Prodicius'' (λατινικά) 

Κατηγορία:Ολλανδοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ουμανιστές
Καρλ Ντίλταϊ

Ο **Καρλ Ντίλταϊ** (γερμανικά: *Karl Dilthey*, 18 Μαρτίου 1839 − 4 Μαρτίου 1907) υπήρξε Γερμανός κλασικός φιλόλογος και κλασικός αρχαιολόγος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1839 στο Βισμπάντεν. Αδελφός του ήταν ο φιλόσοφος Βίλχελμ Ντίλταϊ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ και στη Βόννη. Περιηγήθηκε την Ελλάδα μελετώντας τα αρχαιολογικά μνημεία. Εργάστηκε ως καθηγητής στη Βόννη μέχρι το έτος 1866/67 και εν συνεχεία στη Ρώμη. Διορίστηκε καθηγητής της Κλασικής Φιλολογίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 1878 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκέττιγκεν. Από το 1892 διετέλεσε διευθυντής της αρχαιολογικής και νομισματικής συλλογής του Πανεπιστημίου, και έγινε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών του Γκέττιγκεν.

Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 1907.

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Dilthey, Karl*. Στο: *Deutsche Biographische Enzyklopädie*, Band 2, σελ. 578

Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Μέγαρο του Λαού, Πεκίνο

thumb|right|Το Μέγαρο του Λαού, Πεκίνο.
Το **Μέγαρο του Λαού** (αγγλικά: The Great Hall of the People) βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Πλατείας της Ουράνιας Ειρήνης (Τιεν Αν Μεν) στην καρδιά του Πεκίνου στην Κίνα. Αποτελεί την έδρα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και είναι χώρος συνεδρίων και εορτασμών επίσημων επετείων ή γεγονότων. Τμήματα του μεγάρου, όταν δεν υπάρχουν επίσημα γεγονότα, είναι προσβάσιμα στο κοινό. 

Το Μέγαρο του Λαού χτίστηκε το 1959, σε σχέδια του Κινέζου αρχιτέκτονα Zhang Bo, με την ευκαιρία των εορτασμών για τη 10η επέτειο από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1949). Η κατασκευή του έγινε εξολοκλήρου με την εθελοντική συμμετοχή ομάδων αγροτών και εργατών και διήρκεσε μόνο δέκα μήνες. Καλύπτει μια επιφάνεια 171.800 τετραγωνικών μέτρων. 

Το εντυπωσιακό αυτό κτιριακό συγκρότημα αποτελείται από το κεντρικό τμήμα της πρόσοψης με μια κιονοστοιχία και μια σειρά από μεγάλες μπρούντζινες θύρες και δύο επιμήκεις πτέρυγες. Πάνω από την κεντρική στοά της πρόσοψης είναι αναρτημένο το κόκκινο έμβλημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Οι εξέδρες, που υπάρχουν δίπλα στο γιγαντιαίο αυτό κτίριο και από τις οποίες παρακολουθούνται οι οργανωμένες από το καθεστώς παρελάσεις, μπορούν να χωρέσουν περίπου 20.000 άτομα. 

Η ογκώδης αρχιτεκτονική του Μεγάρου του Λαού υποδηλώνει την αισθητική του σοβιετικού σοσιαλιστικού ρεαλισμού και την επίδραση των Ρώσων τεχνικών συμβούλων του Μάο Τσετούνγκ. Μέσα στο Μέγαρο υπάρχει ένα αμφιθέατρο χωρητικότητας 10.000 θέσεων, όπου συνεδριάζει κατά διαστήματα το εθνικό κογκρέσο του λαού, καθώς και 300 άλλες αίθουσες συνεδριάσεων. Η οροφή του αμφιθεάτρου διακοσμείται από ένα τεράστιο κόκκινο αστέρι, που περιβάλλεται δορυφορικά από ένα γαλαξία με αμέτρητα φώτα και συμβολίζει την κυρίαρχη κεντρική θέση της Κίνας μέσα στο κομμουνιστικό σύμπαν.

Στη βόρεια πτέρυγα του μεγάρου υπάρχει μια αίθουσα επίσημων δεξιώσεων, που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 5.000 καλεσμένους. Εδώ δεξιώθηκε ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Ρίτσαρντ Νίξον κατά την επίσκεψή του στην Κίνα το 1972.

## Πηγές
* “1001 Buildings You Must See Before You Die”, p.515: Great Hall of the People, General Editor Mark Irving, Cassell Illustrated, London, 2008.
* “Beijing”, p. 18: The Great Hall of the People, Insight Compact Guides, Apa Publications Ltd, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κίνα
Ανάγλυφον ψηφίσματος Μεσσηνίων

Το **Ψήφισμα των Μεσσηνίων** είναι αττικό ανάγλυφο. Βρέθηκε στην Αθήνα και φιλοξενείται σήμερα στο αρχαιολογικό μουσείο *Rijksmuseum van Oudheden* του Λέιντεν της Ολλανδίας. Είναι καταχωρημένο στον κατάλογο *[[Corpus Inscriptionum Graecarum]]* με τον αύξοντα αριθμό 873.
## Περιγραφή
Από το αρχικό ανάγλυφο σώζεται μόνο ένα κομμάτι πεντελικού μαρμάρου διαστάσεων 17x10 εκατοστών. Λείπουν τα τμήματα από όλες τις πλευρές εκτός της επάνω πλευράς, η οποία σχηματίζει προεξέχον επιστύλιο με χαραγμένη επιγραφή, και κυμάτιο. Κάτω από αυτό παριστάνεται γυναικεία μορφή προς τα δεξιά. Φοράει χιτώνα χωρίς ζώνη. Η πλούσια κόμη σκεπάζει τους ώμους. Η κεφαλή είναι στολισμένη με βαρύ και φαρδύ καλαθόμορφο διάδημα, το οποίο είναι μαλακά προσαρμοσμένο επάνω σε κνέφαλλο, σπείρα, ή τύλη, και δεν αποτελεί μέρος καθημερινής ενδυμασίας. Το αριστερό χέρι που είναι υψωμένο μέχρι τον ώμο, λείπει από τον αγκώνα και μετά. Το δεξί χέρι είναι προτεταμένο χαμηλότερα, ίσως σε χαιρετιστήρια στάση χειραψίας.

## Ερμηνεία
Το ανάγλυφο ανήκει στην τάξη των διακοσμητικών καλλιτεχνημάτων, που χρησίμευαν ως συμπληρωματικό ή επεξηγητικό στοιχείο στήλης αθηναϊκού ψηφίσματος. Πιστεύεται ότι η γυναικεία μορφή παριστάνει την εκπρόσωπο των Μεσσηνίων, και ίσως ή την προσωποποίηση της Μεσσήνης, ή την μυθική θυγατέρα του Τρίοπα και σύζυγο του Πολυκάονα, η οποία αργότερα τιμήθηκε ως επώνυμη ηρωΐδα και προς τιμή της κτίστηκε ναός με άγαλμα από χρυσό και Πάριο μάρμαρο. Πιστεύεται ότι στο υπόλοιπο τμήμα του ανάγλυφου βρισκόταν παράσταση της καθιστής Αθηνάς, την οποία στεφάνωνε η Μεσσήνη με το αριστερό, ενώ με το δεξί αντάλλαζαν χειραψία.

## Ιστορική τοποθέτηση
Το ανάγλυφο είναι ένα από τα αρχαιότερα ανάγλυφα ψηφίσματα, αφού οι επιγραφές του κατατάσσονται στην εποχή της 83ης Ολυμπιάδας, δηλ. περί το 445 π.Χ.. Η επιγραφή και η ανάγλυφη παράσταση είναι έργα αττικού και μεσσηνιακού καλλιτέχνη αντίστοιχα. Φιλοτεχνήθηκε με αφορμή τη φυγή των Ειλώτων στην Ναύπακτο μετά τον μεγάλο σεισμό της Σπάρτης.

## Δείτε επίσης
* Ανάγλυφον ψηφίσματος Σαμίων
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ανάγλυφα
Φράνσις Λέγκατ Τσάντρυ

thumb|right|200px|Ανδριάντας του Γεωργίου Κάνινγκ. Έργο του Φράνσις Λέγκατ Τσάντρυ. Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα.
Ο **Σερ Φράνσις Λέγκατ Τσάντρυ** (*Sir Francis Legatt Chantrey*, Νόρτον, κοντά στο Σέφιλντ, 7 Απριλίου 1781 – Λονδίνο, 25 Νοεμβρίου 1841) ήταν Άγγλος γλύπτης, ο μεγαλύτερος, μαζί με τον Τζων Φάξμαν, νεοκλασικός καλλιτέχνης στην Αγγλία. Ήταν βασικά αυτοδίδακτος στη γλυπτική και για λίγο διάστημα παρακολούθησε μαθήματα στις Σχολές της Βασιλικής Ακαδημίας (1807). Ταξίδεψε στη Γαλλία και την Ιταλία, προκειμένου να βελτιώσει τη γλυπτική αισθητική του. 

Το 1809, ο Τσάντρυ εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο, όπου παντρεύτηκε μια πλούσια σύζυγο. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήταν η νατουραλιστικού ύφους προτομή του Χορν Τουκ (Horne Tooke, Μουσείο Φιτζγουίλιαμ, Καίμπριτζ), που εκτέθηκε στη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου το 1811. Χρίστηκε ιππότης (Sir) από τον βασιλιά Γουλιέλμο Δ΄ το 1835.

Ο Τσάντρυ φιλοτέχνησε στο εργαστήριο στο Πίμλικο (Pimlico) του Λονδίνου εντυπωσιακά έργα, από τα πιο έξοχα δείγματα της αγγλικής γλυπτικής στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Το ποικίλο έργο του περιλαμβάνει έφιππους ανδριάντες (Ουέλινγκτον, Γεώργιος Δ΄ στην Πλατεία Τράφαλγκαρ του Λονδίνου), αγάλματα (Γεώργιος Δ΄, Γεώργιος Ουάσινγκτον, Ουίλιαμ Πιτ), προτομές από μάρμαρο του ζωγράφου και χαράκτη Τζων Ράφαελ Σμιθ (1825), του Ουίλιαμ Στιούαρτ, Αρχιεπισκόπου του Άρμαγκ (Armagh), του Σκώτου συγγραφέα Σερ Ουίλιαμ Σκοτ, καθώς και επιτύμβια μνημεία (1ου δούκα του Σάδερλαντ κ. ά.).

Ο Τσάντρυ φιλοτέχνησε το 1834, κατά παραγγελία του δούκα του Σάδερλαντ, τον μαρμάρινο ανδριάντα (ύψους 2,30 μ.) του Άγγλου πολιτικού και ένθερμου φιλέλληνα Τζωρτζ Κάνινγκ (George Canning, 1770 – 1827), που έχει τοποθετηθεί στην Πλατεία Κάνιγγος στην Αθήνα. Τα αποκαλυπτήρια, όπως αναφέρει η Ζέττα Αντωνακοπούλου, «τελέστηκαν με λαμπρότητα στις 6 Απριλίου 1931, στα πλαίσια του εορτασμού της εκατονταετηρίδας του ελληνικού κράτους. Την αποκάλυψη έκανε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ενώ λόγους εκφώνησαν ο Σπ. Μερκούρης, Δήμαρχος Αθηναίων, ο Ελ. Βενιζέλος και ο πρεσβευτής της Αγγλίας Σερ Πάτρικ Ράμσεϋ». Αντίγραφο του ανδριάντα του Κάνινγκ, φιλοτεχνημένο κι αυτό από τον Τσάντρυ, βρίσκεται και στο Αβαείο του Ουέστμινστερ στο Λονδίνο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Margaret Whinney: “English Sculpture 1720 – 1830”, pp. 147 – 153, Victoria and Albert Museum, Her Majesty’ s Stationery Office, London, 1971.
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Τσάντρυ, Σερ Φράνσις Λέγκατ», τόμος 58, σελ. 183, Εκδόσεις Πάπυρος, 1996.
*Ζέττα Αντωνοπούλου: «Τα γλυπτά της Αθήνας: Υπαίθρια γλυπτική 1834 – 2004», σελ. 74, α΄ έκδοση, Εκδόσεις «Ποταμός», Αθήνα, 2003.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι γλύπτες
WWE '12

Το ***WWE '12*** είναι βιντεοπαιχνίδι επαγγελματικής πάλης που δημιουργήθηκε από τη Yuke's και διανέμεται από την THQ για τις κονσόλες PlayStation 3, Wii και Xbox 360. Είναι το πρώτο παιχνίδι στη σειρά *WWE* και το δέκατο τέταρτο συνολικά στη συνδυασμένη σειρά. Είναι το σίκουελ του *WWE SmackDown vs. Raw 2011*. Επίσης είναι το πρώτο παιχνίδι στη σειρά που αναπτύσσεται αποκλειστικά για κονσόλες τελευταίας γενιάς. Κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου 2011 στη Βόρεια Αμερική, στις 25 Νοεμβρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 26 Ιανουαρίου 2012 στην Ιαπωνία.

## Τρόπος παιχνιδιού
Οι χαρακτήρες μπορούν να διακόπτουν τις κινήσεις των αντιπάλων τους ενώ βρίσκονται ξαπλωμένοι στο καναβάτσο και επίσης οι χαρακτήρες εκτελούν τις κινήσεις ανάλογα με τη ψυχολογική τους κατάσταση. Μια νέα προσθήκη που ονομάζεται "Δυναμική Επιστροφή" δίνει στους παίχτες την ικανότητα να κερδίσουν έναν αγώνα ακόμα κι αν ο παλαιστής είναι έτοιμος να χάσει. Το "WWE Universe" περιέχει νέα και απρόβλεπτα γεγονότα, τα οποία ο κάθε παίχτης θα μπορεί να επηρεάζει χάρη στις επιλογές του.  Στο WWE '12, ο παίχτης έχει την ικανότητα να δημιουργήσει παλαιστές, τελειωτικές κινήσεις, βίντεο με στιγμιότυπα, σενάρια και για πρώτη φορά θα μπορεί να φτιάχνει την αρένα της επιλογής του.

Η THQ πρόσθεσε ένα νέο σύστημα animation που λέγεται "Predator Technology". Χάρη σε αυτό οι παίχτες μπορούν να διακόπτουν κινήσεις που είναι μεγάλες σε διάρκεια και κινήσεις όπως το Five Knuckle Shuffle του Τζον Σίνα θα γίνονται σε οποιοδήποτε σημείο του ρινγκ.

Στο παιχνίδι περιλαμβάνονται οι: Arn Anderson, Batista (μέσω download), Booker T, Brock Lesnar, Demolition Ax, Demolition Smash, Eddie Guerrero, Edge, Jerry Lawler (μέσω download), Kevin Nash, Mick Foley (μέσω download), Ricky Steamboat, Road Warrior Animal, Road Warrior Hawk, The Rock (μόνο με ειδική παραγγελία), Randy Savage (μέσω download), Steve Austin, Shawn Michaels (μέσω download), και Vader. Οι νέοι χαρακτήρες που προστέθηκαν σε αυτό το *[[WWE]]* είναι οι: Alberto Del Rio, Alex Riley, Brodus Clay (μέσω download), Daniel Bryan, David Otunga, Heath Slater, Husky Harris, Jim Ross (μέσω download), Justin Gabriel, Mason Ryan, Michael Cole (μέσω download), Michael McGillicutty, Sin Cara και Wade Barrett.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Αφιέρωμα στο wwe.com
* Αφιέρωμα στο metacritic.com 

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια WWE
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πάλης
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της THQ
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2002-2003

Την περίοδο **2002-03** oι ομάδες στη Γ' Εθνική αυξήθηκαν από 16 σε 20 σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης των κατηγοριών. Σύμφωνα με την αρχική προκήρυξη θα ανέβαιναν στη Β΄ Εθνική 2 ομάδες απευθείας και η τρίτη θα έπαιζε μπαράζ με την 14η της Β΄ Εθνικής , ενώ στα πλαίσια νέας αναδιάρθρωσης και προσθήκης 2ου ομίλου στη Γ΄ Εθνική θα υποβιβάζονταν μόνο 3 ομάδες στο Περιφερειακό πρωτάθλημα. Τελικά όμως το σχέδιο αναδιάρθρωσης αναβλήθηκε για την επόμενη χρονιά και υποβιβάστηκαν στη Δ΄ Εθνική 5 ομάδες , ενώ στη Β' ανέβηκαν τέσσερις λόγω της αδυναμίας του Ολυμπιακού Βόλου να αγωνιστεί στη Β' Εθνική. 

Για τις δύο θέσεις που οδηγούσαν αρχικά στη Β΄ Εθνική πάλεψαν ο Ποσειδώνας Νέων Πόρων που αναδείχθηκε πρωταθλητής , ο Εργοτέλης που ανέβηκε τερματίζοντας 2ος και ο Λεβαδειακός που έμεινε στο νήμα 3ος και ανέβηκε τελικά μέσω μπαράζ. Τελικά ανέβηκε και η 4η Νίκη Βόλου σε βάρος του συμπολίτη της Ολυμπιακού που υποβιβάστηκε για οικονομικούς λόγους. 

Στην ουρά Ναυπακτιακός Αστέρας και Α.Ο. Τρίκαλα κατέρρευσαν οικονομικά και υποβιβάστηκαν έχοντας μηδενιστεί σε 2 και 12 ματς αντίστοιχα. Ο Α.Ο. Αγ. Νικολάου τους ακολούθησε μετά από μια απογοητευτική πορεία στο 2ο γύρο. Για την αποφυγή των άλλων δύο θέσεων μονομάχησαν δυο ιστορικές ομάδες, ο Εθνικός Πειραιώς και η Α.Ε.Λ. μαζί με την Α.Ε. Χανίων και τον Βύζαντα Μεγάρων. Ο τελευταίος πέτυχε κάποιες μεγάλες νίκες, με σπουδαιότερη το 0-2 στο Αλκαζάρ και παρέμεινε στην κατηγορία. Ο Εθνικός, αντίθετα, υποβιβάστηκε μετά την ήττα από τους Κρητικούς στον Πειραιά με 0-1. Χανιά και Α.Ε.Λ. μονομάχησαν μέχρι τέλους, με την Α.Ε.Λ. να διατηρεί προβάδισμα ενός βαθμού πριν τον καθοριστικό μεταξύ τους αγώνα στα Περιβόλια. Εκεί, οι γηπεδούχοι ανέτρεψαν το σκορ από 0-2 σε 3-2, αλλά οι "*βυσσινί"* πήραν τελικά ισοπαλία 3-3 και απέφυγαν έναν ιστορικό υποβιβασμό στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα, σε αντίθεση με τα Χανιά που υποβιβάστηκαν. Η 15η θέση, πάντως, που κατέλαβε τελικά η Α.Ε.Λ. παραμένει η χειρότερη στην ιστορία της.

## Βαθμολογία

## Μπαράζ ανόδου-υποβιβασμού

*Για μια θέση στη '''Β΄ Εθνική''':
Έπαιξαν σε ουδέτερο γήπεδο η 14η ομάδα της Β΄ με την 3η της Γ΄, δηλαδή η Καβάλα και ο Λεβαδειακός. Επικράτησε ο **Λεβαδειακός** στην παράταση και ανέβηκε κατηγορία.
****8 Ιουνίου 2003**, γήπ. Αλκαζάρ: Καβάλα - **[[Λεβαδειακός]]**: 1-2 (Τσαγκάρης 76΄ (αυτ.) - Τσαγκάρης 21΄, Παστός 97΄ (πεν.)).

## Παραπομπές

## Πηγές

*Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).

Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2002-2003
Παλαίλιμνος Ρεθύμνης

Η **Παλαίλιμνος** (επίσημο: **Ο Παλαίλιμνος**) είναι οικισμός της Κοινότητας Ρουστίκων του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Ο πληθυσμός του οικισμού είναι 104 κάτοικοι. Βρίσκεται 16 χλμ. νοτιοδυτικά (35o 17' 32.39" N, 24o 23' 12.22" E) της πόλης του Ρεθύμνου σε υψόμετρο 300 μέτρων. Η πρόβαση στoν οικισμό γίνεται μέσω της παλαιάς εθνικής οδού Ρεθύμνης – Χανίων.

Η οικονομία του οικισμού βασίζεται κυρίως στην κτηνοτροφία (χοίρων και αιγοπροβάτων) και στην ελαιοπαραγωγή. Κοντινά χωριά είναι ο Καλονύκτης στον οποίο υπάγεται εκκλησιαστικά, οι Σαϊτούρες, ο Άγιος Κωνσταντίνος και τα Ρούστικα Ρεθύμνης στα οποία υπάγεται διοικητικά.

## Ονομασία
Υπάρχουν δυο εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας του οικισμού. Σύμφωνα με την πρώτη, η ονομασία οφείλεται σε μία λίμνη που υπήρχε παλαιά στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το χωριό.Το διεβρωμένο πέτρωμα που μπορεί να συναντηθεί σήμερα εκεί,καθώς και τα απολιθώματα που έχουν βρεθεί, ενισχύουν την υπόθεση αυτή. Κατά μία δεύτερη εκδοχή, η ονομασία οφείλεται στα πολλά λιμνάζονται νερά που παρατηρούνται τον χειμώνα και σχηματίζουν λίμνη.

## Γεγονότα
*1923: εκτοπισμός λόγω συγγένειας με λιποτάκτη

## Παλαιλιμνιανοί
* Γιαννουλάκης Μανούσος: πολεμιστής Βαλκανικών Πολέμων με το σώμα του Στυλιανού Γαλερού, στην τιμητική συνοδεία Ρεθύμνου της κηδείας Ελευθερίου Βενιζέλου και εστιάτορας παλιάς πόλης Ρεθύμνης
* Γιαννούλης Γ. Νικόλαος: Φαρμακοποιός Τριπόλεως
* Παναγιωτάκης Ανδρέας: Αγωνιστής Εθνικής Αντίστασης
* Πάτρος (Πατράκης) Αντώνιος του Εμμανουήλ (Πατραντώνης): Ανθυπολοχαγός του ΕΛΑΣ Κρήτης, διακριθείς στη Μάχη των Ποταμών στις 11-9-1944 και ιδιοκτήτης της Κρυφής Φωλιάς στην Αθήνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Πάπυρος της Αρτεμισίας

thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Πάπυρου της Αρτεμισίας
Ο **Πάπυρος της Αρτεμισίας** είναι ένα από τα αρχαιότατα περισωζόμενα δείγματα ελληνικής φιλολογικής γραφής. Περιλαμβάνεται σε απόσπασμα παπύρου που βρίσκεται στην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της Βιέννης. 

Στο κείμενο αυτό, η Αρτεμισία παραπονείται στον Σέραπι εναντίον του πατέρα του κοινού τους παιδιού, διότι την εγκατέλειψε και από τότε δεν εκπληρώνει τις πατρικές του υποχρεώσεις. 

Ο πάπυρος μπορεί να αναβιβαστεί τουλάχιστον στο πρώτο ήμισυ του 3ου αιώνα π.Χ.
## Πηγές
* 


Κατηγορία:Παλαιογραφία
Αρτεμισιας
Πάπυρος του Φαίδωνος του Πλάτωνος

thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Πάπυρου του Φαίδωνα
Ο **Πάπυρος του Φαίδωνος του Πλάτωνος** είναι ένα από τα αρχαιότατα περισωζόμενα δείγματα ελληνικής φιλολογικής γραφής. Περιλαμβάνεται σε απόσπασμα παπύρου που βρίσκεται στην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της Βιέννης. 
Ο πάπυρος μπορεί να αναβιβαστεί στο πρώτο ήμισυ του 3ου αιώνα π.Χ., διότι βρέθηκε μαζί με δημόσια έγγραφα, τα οποία χρονολογούνται στα έτη της βασιλείας του δεύτερου και του τρίτου των Πτολεμαίων. Ο πάπυρος αυτός αναμφισβήτητα ήταν σε χρήση από τον πρώτο κάτοχό του και για πολύχρονο διάστημα, ίσως και εφ όρου ζωής, μέχρι που, για κάποιο άγνωστο λόγο, παραμελήθηκε. 
## Πηγές
* 



Κατηγορία:Παλαιογραφία
Φαιδωνος του Πλατωνος
Σφακιανοί

Οι **Σφακιανοί**  είναι οι κάτοικοι της περιοχής των Σφακίων που βρίσκεται στη δυτική Κρήτη. 
Οι Σφακιανοί διατηρούν καταγωγή από τους Δωριείς που ήρθαν το νησί γύρω στο 1100 π.Χ. Οι κάτοικοι των Σφακίων έχουν αντιμετωπίσει πολλούς ξένους εισβολείς, γεγονός στο οποίο οφείλουν τη φήμη τους ως θαρραλέοι πολεμιστές.
Είναι σαν πληθυσμός σπουδαίοι ναυτικοί και ακόμη σπουδαιότεροι πειρατές, καθώς και σπουδαίοι πολεμιστές που έπαιζαν πρώτο ρόλο σε όλους τους αγώνες για την ελευθερία της Ελλάδας.
Φημίζονται για τις επαναστάσεις εναντίον των Ενετών και αργότερα εναντίον των Τούρκων, καθώς και τις βεντέτες τους.
Ο Πολιτισμός τους είναι πλούσιος όπως και η ιστορία τους. Στα Σφακιά ανθούν Κρητικοί χοροί και τραγούδια καθώς και μαντινάδες. 
Οι Σφακιανοί ειναι ψηλοί, γεροδεμένοι και ξανθοί με ανοιχτόχρωμα μάτια και συνηθίζουν να φορούν στο κεφάλι το γνωστό κεφαλομάντηλο καθώς και Παραδοσιακές φορεσιές. 
Οι Σφακιανοί γιορτάζουν κάθε χρόνο την γιορτή της Γραβιέρας στην Ανώπολη, ενώ συμμετέχουν στην κουρά των αμνών, ένα έθιμο κατά το οποίο όλοι οι κάτοικοι ενός χωριού βοηθούν στο να κουρευτούν τα αιγοπρόβατα. Ο ιδιοκτήτης του κοπαδιού για να τους ευχαριστήσει διοργανώνει έπειτα ένα μεγάλο παραδοσιακό γλέντι.

Το τσιγαριαστό αρνί, τα σύγλινα, το σταμναγκάθι, το κριθάρι με το πιλάφι, τα τοπικά παξιμάδια τους και η πίτα με μέλι φτιαγμένη με τοπική μυζήθρα, αποτελούνε την Σφακιανή τους κουζίνα, μαζί με τα τοπικά γαλακτοκομικά τους προϊόντα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οι Σφακιανοί και τα έθιμά τους , ανακτήθηκε στις 12/03/2015.
* e-sfakia.gr, Σφακιά, Η ρίζα της Κρήτης, ανακτήθηκε στις 12/03/2015.
*Kalantzis, Konstantinos (2021-08-09). Tradition in the Frame: Photography, Power, and Imagination in Sfakia, Crete
*Agelarakis, P. A. (2012), Cretans in Byzantine foreign policy and military affairs following the Fourth Crusade. Cretika Chronika, 32, 41-78

Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
*
Φραγκοκάστελλο Χανίων

Το **Φραγκοκάστελλο** ή ο **Παράδεισος** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα

Το Φραγκοκάστελλο βρίσκεται στις νότιες ακτές του νησιού, στο Λιβυκό Πέλαγος και προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου. Το χωριό είναι χτισμένο σε μια στενή παράκτια πεδιάδα νότια των Λευκών Όρων σε υψόμετρο 5 μέτρων. Απέχει περίπου 55 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ρεθύμνου, 80 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά των Χανίων και 13 χιλιόμετρα από τη Χώρα Σφακίων. 
αριστερά|μικρογραφία|Η κεντρική παραλία και το κάστρο Φραγκοκάστελλο
Είναι περισσότερο γνωστό για το κάστρο Φραγκοκάστελλο, δηλ. Κάστρο των Φράγκων, από το οποίο πήρε το όνομά του. Το κάστρο κτίστηκε κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας το 1371 και σήμερα σώζονται μόνο τέσσερις γωνιακοί πύργοι και τα τείχη. Το χωριό διαθέτει αρκετά ενοικιαζόμενα καταλύματα, κέντρα εστίασης, αλιευτικό λιμάνι, σούπερ μάρκετ, ενώ η κεντρική παραλία του είναι αμμώδης, με ρηχά νερά και οργανωμένη. Βορειοδυτικά σχηματίζεται η μεγάλη παραλία του Βάταλου, η οποία είναι αμμουδερή και κατά τόπους βότσαλα και βράχια. Τον χειμώνα σχηματίζεται ένας σπουδαίος υδροβιότοπος με λιμνούλες γλυκού νερού. Ανατολικά είναι η παραλία της Ορθής Άμμου με μεγάλους αμμόλοφους που κατηφορίζουν έως τη θάλασσα. Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η Μονή του Αγίου Χαραλάμπους.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη κατοίκησής της από τους προϊστορικούς χρόνους και κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο (όπως αποδεικνύουν η κεραμική και τα αρχιτεκτονικά λείψανα). Εξακολούθησε να είναι σημαντική και την πρώιμη βυζαντινή περίοδο όπως συμπεραίνεται από τα ερείπια των δύο παλαιοχριστιανικών βασιλικών εκκλησιών (του Αγίου Νικήτα και του Αστράτηγου - 6ος αιώνας). Ολόκληρη η τοποθεσία, αλλά και η αρχική ονομασία του μετέπειτα κάστρου, ήταν γνωστή για καιρό ως Άγιος Νικήτας, από την προηγούμενη εκκλησία. Πιθανολογείται ότι εγκαταλείφθηκε περίπου την εποχή της αραβικής κατάκτησης του νησιού τον 7ο αιώνα.

Αναφέρεται επίσημα το 1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Πατσιανού μέχρι το 1928 οπότε σταμάτησε να απογράφεται. Άρχισε να απογράφεται ξανά το 1981, αλλά με την ονομασία *Παράδεισος* μέχρι το 2001 οπότε μετονομάστηκε πάλι σε Φραγκοκάστελλο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Πατσιανό, τον Καλλικράτη και το Καψόδασος αποτελούν την κοινότητα Πατσιανού, που υπάγεται στον Δήμο Σφακίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 165 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 148. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιερά Μονή Αγίου Χαραλάμπους στο Φραγκοκάστελο Σφακίων στον ιστότοπο https://www.thepressroom.gr/.

## Δείτε επίσης
Ιστορία και περιγραφή του Φραγκοκάστελλου.

## Παραπομπές


Φραγκοκάστελλο
Φραγκοκάστελλο
Νταν

Το **Νταν** είναι ιαπωνικό σύστημα, που δηλώνει το επίπεδο ενός ατόμου, σε μια τέχνη, άθλημα, παιχνίδι.

Χρησιμοποιείται ευρέως στον κόσμο, για να δηλώσει τα επίπεδα τον ατόμων που ασχολούνται με πολεμικές τέχνες.

## Ιστορία

Το σύστημα Νταν επινοήθηκε από τον επαγγελματία παίκτη Γκο, Χονίνμπο Ντοσάκου (1645-1702), που έζησε κατά την περίοδο Έντο, με σκοπό να υποδηλώνει το επίπεδο των παικτών με βάση τη βαθμολογία τους.

Το σύστημα αυτό μεταφέρθηκε στις πολεμικές τέχνες το 1883, από τον Τζιγκόρο Κάνο (ιδρυτής του Τζούντο), για να υποδηλώνει τα επίπεδα των μαθητών και δασκάλων. 

Στη συνέχεια το σύστημα υιοθέτησαν και άλλες πολεμικές τέχνες.

## Συστήματα που Χρησιμοποιούν το σύστημα Νταν

* Τζούντο
* Ζίου Ζίτσου
* Κέντο
* Ταεκβοντό
* Ιάιντο
* Χαπκίντο

Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Κέντο

**Κέντο **(剣道 στα ιαπωνικά) ονομάζεται η τέχνη της ιαπωνικής ξιφασκίας. 
Τα σπαθιά που χρησιμοποιούνται είναι από μπαμπού, (竹刀  σινάι, στα ιαπωνικά). Η πανοπλία αποτελείται απο προστατευτικά για το κεφάλι, θώρακα, χέρια και γοφούς. (防具 μπόγκου στα ιαπωνικά)

## Ετυμολογία

Η λέξη *Κέντο* προέρχεται από τις ιαπωνικές λέξεις Ken (σπαθί) και do (δρόμος) ο δρόμος του σπαθιού.

## Προέλευση

Το *Κέντο* δεν έχει ιδρυτή ούτε υπάρχουν διαφορετικά στυλ όπως σε άλλες πολεμικές τέχνες. Πρωτοεμφανίστηκε στα 1800 μ.Χ. περίπου από την ανάγκη των σαμουράι να εξασκούνται με ασφάλεια, απ’οπου και προέρχεται..

## Εξοπλισμός
Ο εξοπλισμός στο Κεντό αποτελείται από το χακάμα, το σακάκι φόρμας Κέντο (μοιάζει με του τζούντο αλλά είναι πιο λεπτό και σε μπλε χρώμα),το ειδικό κράνος και το σινάι (ξίφος από μπαμπού).
 
File:Shinai.jpg|Ένα σινάι (ξίφος από μπαμπού).
File:Men (kendo).jpg|Κράνος (Μεν)
File:Do_kendo.jpg|Ένα σακάκι φόρμας Κέντο (Ντο)
File:Tare.jpg|Ένα τάρε
File:Kote.jpg|Γάντια (Κότε)
File:Kendo uniform parts.png|Εξαρτήματα ένδυσης


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* International Kendo Federation

## Οπτικό Υλικό
* The Movies of KENDO
* TV2ne1 Official Channel

Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες
Κατηγορία:Ξιφασκία
Κατηγορία:Μαχητικά αθλήματα
Νάτα Σύρου

Τα **Νάτα** ή **Λανάδο** είναι μικρή βραχονησίδα του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων. Είναι ακατοίκητη και βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σύρου και δυτικά της Ρήνειας. 

Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύρου
Άσπρο Σύρου

Το **Άσπρο** ή **Ασπρονήσι** ή **Σκάρπα** είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα που βρίσκεται απέναντι από το χωριό Βάρη, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Σύρου. 

Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

## Παραπομπές


Ασπρο
Στρογγυλό Ερμούπολης Σύρου

Το **Στρογγυλό** ή **Στρογγυλό Δίδυμης** ή Ερμούπολης είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα που βρίσκεται απέναντι από το λιμάνι της Ερμούπολης, στο ανατολικό τμήμα της Σύρου και δίπλα στην επίσης ακατοίκητη βραχονησίδα Διδύμη. 

Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ερμουπόλεως, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης υπαγόταν στον Δήμο Ερμουπόλεως.

Η συγκεκριμένη ονομασία οφείλεται στο σχήμα του. Κοντά στη Σύρο υπάρχει μία ακόμα βραχονησίδα με το ίδιο όνομα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

## Σημείωση
Στη Σύρο αλλά στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας υπάρχει η συνώνυμη νησίδα Στρογγυλό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύρου
Δημοτικό διαμέρισμα Βάρης Σύρου

Το **Δημοτικό διαμέρισμα Βάρης** ανήκει στον δήμο Σύρου - Ερμούπολης και παλαιότερα στον δήμο Ποσειδωνίας. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, έχει συνολικό πληθυσμό 1.451 κατοίκους και αποτελείται από τα χωριά Βάρη (1.187 κατοίκους), Αζόλιμνος (58 κατοίκους) και ένα μέρος του χωριού Μέγας Γιαλός (206 κατοίκους).

Επίσης, στο συγκεκριμένο Δημοτικό διαμέρισμα ανήκουν και οι ακατοίκητες βραχονησίδες Άσπρο και Νάτα.

Δ
Δονάκιο της χολέρας

To **Δονάκιο της χολέρας** (επιστ. ονομ.: ***Vibrio cholerae***) είναι αρνητικό κατά Γκραμ βακτηρίδιο μήπους περίπου 2–4 μm και ο αιτιολογικός παράγοντας της χολέρας. Έχει σχήμα καμπυλωτό, όμως μετά από παρατεταμένη καλλιέργεια μπορεί να ευθειαστεί μερικώς. Διαθέτουν μαστίγιο. Η εντεροτοξίνη που παράγει είναι υπεύθυνη για τις υδαρές διαρροϊκές κενώσεις που παρουσιάζονται κατά την λοίμωξη. Βρίσκεται σε στάσιμα νερά. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Δονακιώδη
Χώρα Σφακίων

Η **Χώρα Σφακίων** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος καθώς και έδρα του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 75 χιλιόμετρα από τα Χανιά.

Βρίσκεται σε μία ιδιαίτερα δυσπρόσιτη και τραχιά περιοχή που περιβάλλεται από τις απόκρημνες πλαγιές των Λευκών Ορέων και τα πολυάριθμα φαράγγια που σχηματίζονται σε αυτές. Το χωριό είναι χτισμένο σχεδόν στην κατάληξη του φαραγγιού του Ίμπρου, ενός από τα φαράγγια της περιοχής, από το οποίο διέρχεται και ο δρόμος που συνδέει τον οικισμό με τα Χανιά. Σήμερα αποτελεί έδρα του Δήμου Σφακίων, ενώ παλαιότερα ήταν και η έδρα της άλλοτε Επαρχίας Σφακίων.  Έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.

## Περιγραφή
Η Χώρα Σφακίων είναι σήμερα μικρό χωριό με πληθυσμό 253 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Διαθέτει λιμάνι από το οποίο αναχωρούν πλοία για τη Γαύδο αλλά και το μικρό λιμανάκι της Αγίας Ρούμελης οπού καταλήγει το Φαράγγι της Σαμαριάς.

Κύριο προϊόν της περιοχής είναι το λάδι. Σήμερα οι Σφακιανοί ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό. Κοντά στον οικισμό υπάρχουν αξιόλογες παραλίες, ενώ σημαντικά αξιοθέατα στη γύρω περιοχή είναι το Φραγκοκάστελλο και το φαράγγι Ίμπρου.

## Ιστορία
Η ιστορία της Χώρας Σφακίων συνδέεται άμεσα με την ιστορία της ευρύτερης περιοχής των Σφακίων της Κρήτης.

Την περίοδο της Βενετοκρατίας ο οικισμός αναφέρεται με την ονομασία «Ομπρόσγιαλος», τα επόμενα χρόνια αποκαλείται με το όνομα Σφακιά και τελικά αποκτάει το σημερινό της όνομα.

Μετά το τέλος της μάχης της Κρήτης, το 1941, διέφυγαν από το λιμάνι της Χώρας, καθώς και από τις ακτές της ευρύτερης περιοχής, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες στην Αίγυπτο.

Η Χώρα υπήρξε έδρα της Επαρχίας Σφακίων και από το 1999 αποτελεί έδρα του διευρυμένου Δήμου Σφακίων.

## Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ορίστηκε ορίζεται έδρα του δήμου Σφακίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Βριτομάρτις και Κομιτάδες αποτελούν την κοινότητα Χώρας Σφακίων που υπάγεται στο δήμο Σφακίων ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 212 κατοίκους.

*Δείτε: *'Κοινότητα Χώρας Σφακίων**'

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σφακιά, η ρίζα της Κρήτης

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Σφακιά
Πέτρα Τρωάδος

Η **Πέτρα** ήταν αρχαία πόλη της Τρωάδος. Βρισκόταν στα ΝΝΔ της Τροίας. Η ύπαρξη της πόλης πιστοποιείται από τους καταλόγους της Αθηναϊκής συμμαχίας κατά το 425/4 π.Χ., μετά την καταστολή της επανάστασης στην Μυτιλήνη (427 π.Χ.). Η πόλη ανήκε στις *ακταῖες πόλεις* και πλήρωνε τον *ακταῖον φόρον*. Πιθανώς να βρισκόταν στο σημερινό όρος Ballı Dağ της Τουρκίας.

## Πηγές
* Η αρχαία γεωγραφία της Τρωάδος.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Πάπυρος πραγματείας περί διαλέκτων

thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Πάπυρου της πραγματείας περί διαλέκτου
Ο **Πάπυρος της πραγματείας περί διαλέκτων** είναι αρχαίο δείγμα ελληνικής φιλολογικής γραφής των βιβλίων. Βρίσκεται σε βιβλιοθήκη των Παρισίων και γράφτηκε πριν το 160 π.Χ.. Σώζονται δεκατέσσερις στενές σελίδες του έργου. Το κείμενο είναι γραμμένο με στρογγυλόσχημα γράμματα σε πολύ απλό σχηματισμό. Προφανώς είναι γραμμένο από επαγγελματία βιβλιογράφο. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι σελίδες του έχουν μια κάποια κλίση, δηλαδή οι γραμμές δεν είναι κάθετα στοιχισμένες από αριστερά.
## Πηγές
* 



Κατηγορία:Παλαιογραφία
πραγματεια περι διαλεκτων
Πάπυρος Υπερείδου υπέρ Λυκόφρονος απολογία

thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Πάπυρου Υπερείδου, «Υπέρ Λυκόφρονος απολογία»
Ο **Πάπυρος του Υπερείδου «Υπέρ Λυκόφρονος Απολογία»** είναι αρχαίο δείγμα ελληνικής φιλολογικής γραφής των βιβλίων. Βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Χρονολογείται πιθανώς στον 1ο αι. π.Χ.. Περιέχει τους λόγους του Υπερείδη «Υπέρ Λυκόφρονος» και «Υπέρ Ευξενίππου». Η γραφή είναι στρογγυλόσχημη, και ιδιαίτερα κανονική και κομψή. Περιέχει δε και δείγμα του αρχαίου συστήματος στίξεως. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι σελίδες του αποκλίνουν προς τα αριστερά.
## Πηγές
* 



Κατηγορία:Παλαιογραφία
Υπερειδου υπερ Λυκοφρονος απολογια
Τραγασαί Τρωάδος

Οι **Τραγασές** (Τραγασαί) ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Τρωάδος. Ήταν ξακουστή για τις αλυκές της κατά την αρχαιότητα. Βρισκόταν στην περιοχή της Αμαξιτίας και τοποθετείτο μεταξύ της Αμαξιτού και της Άσσου. Αναφέρεται στα *Γεωγραφικά* του Στράβωνος. 

Κτίστηκε κατά την παράδοση από τον Τράγασο, που ήταν πατέρας της Φιλονόμης, μιας δόλιας συζύγου του Θράκα βασιλιά Κύκνου. Οι αλυκές της πόλης απέδωσαν πολλά κέρδη στην γειτονική Αμαξιτό και επρόκειτο μάλιστα να φοροληθούν από τον βασιλιά Λυσίμαχο της Θράκης. Τελικά το μέτρο αυτό δεν πραγματοποιήθηκε. Πρόκειται για την σημερινή Τούζλα της Τουρκίας, στα νότια της Τροίας.

## Πηγές
* Η αρχαία γεωγραφία της Τρωάδος. 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Στρογγυλό

Η ονομασία **Στρογγυλό** μπορεί να αναφέρεται στις εξής ελληνικές νησίδες:

* Στρογγυλό Αλοννήσου, νησίδα στα δυτικά της Αλοννήσου.
* Στρογγυλό (ή Στρογγυλή Αντιπάρου), βραχονησίδα νοτιοδυτικά της Αντιπάρου στις Κυκλάδες.
*Στρογγυλό (ή Στρογγυλή) Αρκιών, νησίδα στη Πάτμο.
* Στρογγυλό (ή Στρογγυλή) Δονούσας, νησίδα μεταξύ Νάξου και Δονούσας.
* Στρογγυλό Ικαρίας, νησίδα ανάμεσα στους Φούρνους Ικαρίας και Μακρονήσι.
* Στρογγυλό Κυθήρων, στη συστάδα Στρογγυλονησίων στα Κύθηρα.
* Στρογγυλό Λασιθίου, νησίδα στα νότια του Νομού Λασιθίου στη Κρήτη.
* Στρογγυλό Σάμου, βραχονησίδα βορειοανατολικά της Σάμου.
* Στρογγυλό Σκοπέλου, βραχονησίδα στα δυτικά της Σκοπέλου.
* Στρογγυλό Ερμούπολης Σύρου, νησίδα απέναντι από το λιμάνι της Ερμούπολης στη Σύρο.
* Στρογγυλό Ποσειδωνίας Σύρου, νησίδα νοτιοδυτικά της Σύρου.
* Στρογγυλό Ύδρας, βραχονησίδα νοτιοδυτικά της Ύδρας.
* Στρογγυλό Ρόδου, βραχονησίδα στο ακρωτήριο Άγιος Γεώργιος στη Ρόδο.

ή στον οικισμό:

* Στρογγυλό Αρκαδίας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πάπυρος Ομήρου του Χάρις

thumb|right|350px|Δείγμα γραφής του Παπύρου της Ιλιάδος του Χάρις
Ο **Όμηρος του Χάρις** (αναφερόμενος στην διεθνή βιβλιογραφία ως «**the Harris Homer**, B.M. Pap. 126» (British Museum Papyrus 126), αλλά και «Cat. Anc. MSS., i., pi. 1») είναι χειρόγραφο αντίγραφο μέρους της Ιλιάδας του Ομήρου που έχει παλαιογραφική σημασία.

## Προέλευση και ιστορική αναδρομή
Το όνομα του παπύρου προέρχεται από τον πρώτο καταγεγραμμένο αγοραστή του, Άντονυ Τσαρλς Χάρρις. Αναφέρεται ότι βρέθηκε στο Φαγιούμ το 1849-1850 στον «λάκκο των κροκοδείλων»  και ότι το 1899 βρισκόταν στην ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου. Ενώ αρχικά οι μελετητές τον χρονολογούσαν στον 1ο αι. π.Χ., σήμερα τοποθετείται στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ.

## Παλαιογραφική σημασία
Το χειρόγραφο κείμενο είναι γραμμένο σε πάπυρο και περιέχει τμήματα του 18ου βιβλίου της Ιλιάδας. Αποτελεί δείγμα αναφοράς της ελληνικής φιλολογικής γραφής των βιβλίων, δηλαδή χρησιμοποιείται από τους παλαιογράφους ως χαρακτηριστικό δείγμα ελληνικής γραφής της εποχής του. Η γραφή διαφέρει ως προς τις παλαιότερες. Τα γράμματα είναι τετραγωνικότερα και ακαμπτότερα. Το σχήμα τους είναι πολύ λεπτό, και γενικά θυμίζουν την αρχαία ελληνική επιγραμματική γραφή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Παλαιογραφία
Ομηρου Ιλιας
Κατηγορία:Ιλιάδα
Πάπυρος του Φιλοδήμου

thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του παπύρου του Φιλοδήμου
Ο **Πάπυρος του Φιλοδήμου** είναι αρχαίο δείγμα ελληνικής φιλολογικής γραφής των βιβλίων. Περιέχει λίγους στίχους από την πραγματεία του Φιλοδήμου «Περί θανάτου». Χρονολογείται στους πρώτους μεταχριστιανικούς χρόνους. Η γραφή είναι κομψή και κανονική, ενώ τα γράμματα έχουν σχήμα απλό.
## Πηγές
* 



Κατηγορία:Παλαιογραφία
Φιλοδημου