open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ενεργειακό Χωριό Feldheim

To **Feldheim** (**Φέλντχαιμ**) είναι παράδειγμα πρωτοποριακού ενεργειακού χωριού στην Ευρώπη. Η επιτυχία του ενεργειακού έργου, οφείλεται στην καλή συνεργασία μεταξύ της πόλης Treuenbrietzen, των κατοίκων της περιοχής, του αγροτικού συνεταιρισμού Fläming eG και της εταιρείας ανάπτυξης του έργου Energiequelle GmbH. Ο οικισμός Feldheim βρίσκεται 60 χλμ νοτιοδυτικά από το Βερολίνο της Γερμανίας, και έχει πληθυσμό περίπου 150 κατοίκους. Το πρώτο που παρατηρεί ένας επισκέπτης στο χωριό, είναι ότι δεν υπάρχουν ηλεκτροφόρα καλώδια καθώς είναι όλα υπόγεια και μεταφέρουν ενέργεια που παράγεται αποκλειστικά με μεθόδους ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, από το ίδιο το χωριό. Η ενεργειακή πρωτοβουλία ξεκίνησε το 1995, από ένα επιχειρηματία και φοιτητή μηχανολογίας, τον Μίχαελ Ράσεμαν, ο οποίος πρότεινε την τοποθέτηση ανεμογεννητριών στο χωριό.

Σταδιακά, στο χωριό δημιουργήθηκε ένα μεγάλο αιολικό πάρκο που σήμερα φτάνει τις 55 ανεμογεννήτριες, με ηλεκτρική ισχύ 122,6 MW  και  τροφοδοτεί 65.403 νοικοκυριά. Στη συνέχεια, το 2008 ο τοπικός αγροτικός συνεταιρισμός, αποφάσισε της κατασκευή μιας βιολογικής μονάδας παραγωγής βιοαερίου από κοπριά, αραβόσιτο και θρυμματισμένους κόκκους, με το οποίο οι κάτοικοι  θερμαίνουν τα σπίτια τους, κτηνοτροφικές και άλλες εμπορικές μονάδες, εξοικονομώντας 259.000 λίτρα πετρελαίου θέρμανσης κάθε χρόνο. Επίσης, το τοπικό δίκτυο θέρμανσης ενισχύεται και με την λειτουργία μονάδας βιομάζας από ροκανίδια ξύλου, αποφεύγοντας περίπου 91 τόνους εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Το σύστημα ενεργοποιείται σε ώρες αιχμής για παραγωγή ενέργειας. Επιπλέον, κατασκευάστηκε ένα ηλιακό πάρκο σε μια παλιά εγκαταλελειμμένη σοβιετική στρατιωτική βάση,  έκτασης 45 εκταρίων, από το οποίο σήμερα παράγεται ετήσια ενέργεια 2748 MWh, που επαρκεί να καλύψει 600 νοικοκυριά. Επίσης, στο χωριό έχουν τοποθετηθεί σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων και λειτουργεί εργοστάσιο ελέγχου και αποθήκευσης της ενέργειας.

Κατά την υλοποίηση του εγχειρήματος, υπήρξαν σημαντικά εμπόδια για την πλήρη ενεργειακή αυτονομία του χωριού, καθώς η εταιρεία παροχής ενέργειας αρνήθηκε να νοικιάσει ή ακόμη και να πουλήσει δίκτυα μεταφοράς ρεύματος. Το χωριό αντέδρασε δημιουργώντας ένα δικό του, ξεχωριστό τοπικό δίκτυο, το οποίο ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2010, μέσω του οποίου η θερμότητα και η ηλεκτρική ενέργεια που παράγονται επί τόπου, κατευθύνονται απευθείας στους καταναλωτές, αποφεύγοντας έτσι τα υψηλά κόστη και τις εξαρτήσεις από τα δίκτυα των παραδοσιακών προμηθευτών ενέργειας.

Το αξιοσημείωτο είναι πως στο Feldheim  οι κάτοικοι δεν στηρίχθηκαν μόνο σε κρατικές επιχορηγήσεις, αλλά οι ίδιοι  επένδυσαν για την παραγωγή ενέργειας και την κατασκευή δικού τους ενεργειακού δικτύου. Τα θετικά αποτελέσματα όλων των παραπάνω επενδύσεων από την ίδια τη κοινότητα, είναι η ενεργειακή αυτονομία του χωριού αλλά και η μείωση της τιμής του ηλεκτρισμού κατά 30%, σε σχέση με αυτή που ισχύει στην υπόλοιπη γερμανική αγορά.  Προσελκύει, επίσης, πάνω από 3.000 τουρίστες το έτος, οι οποίοι αναζητούν εναλλακτικές πρακτικές για παροχή ενέργειας ή θέλουν να δουν από κοντά την εξέλιξη του ενεργειακού αυτού χωριού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Γερμανίας
Γάγγλιο

thumb|Γάγγλιο με χρώση ηωσίνης-αιματοξυλλίνης
Ένα **γάγγλιο** είναι μια ομάδα σωμάτων νευρώνων στο περιφερικό νευρικό σύστημα. Στο σωματικό νευρικό σύστημα αυτό περιλαμβάνει τα νωτιαία γάγγλια και τα γάγγλια του τριδύμου μεταξύ μερικών άλλων. Στο αυτόνομο νευρικό σύστημα υπάρχουν τόσο συμπαθητικά όσο και παρασυμπαθητικά γάγγλια που περιέχουν τα κυτταρικά σώματα των μεταγαγγλιακών συμπαθητικών και παρασυμπαθητικών νευρώνων αντίστοιχα.

## Δομή
Τα γάγγλια αποτελούνται κυρίως από σωματικές και δενδριτικές δομές που είναι σε δέσμες ή συνδεδεμένες. Τα γάγγλια συχνά διασυνδέονται με άλλα γάγγλια για να σχηματίσουν ένα πολύπλοκο σύστημα γαγγλίων γνωστό ως πλέγμα. Τα γάγγλια παρέχουν σημεία αναμετάδοσης και ενδιάμεσες συνδέσεις μεταξύ διαφορετικών νευρολογικών δομών στο σώμα, όπως το περιφερικό και το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Στα σπονδυλωτά υπάρχουν τρεις μεγάλες ομάδες γαγγλίων:

* Τα γάγγλια της ραχιαίας ρίζας (επίσης γνωστά ως νωτιαία γάγγλια) περιέχουν τα κυτταρικά σώματα των αισθητήριων (προσαγωγών) νευρώνων.
* Τα γάγγλια των κρανιακών νεύρων περιέχουν τα κυτταρικά σώματα των νευρώνων των κρανιακών νεύρων.
* Τα αυτόνομα γάγγλια περιέχουν τα κυτταρικά σώματα των αυτόνομων νεύρων.

Στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, οι ίνες από το κεντρικό νευρικό σύστημα προς τα γάγγλια είναι γνωστές ως προγαγγλιακές ίνες, ενώ αυτές από τα γάγγλια έως το όργανο-τελεστή ονομάζονται μεταγαγγλιακές ίνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νευροανατομία
Κιοσέ Μεχμέτ

Ο **Κιοσέ Μεχμέτ** **[[Πασάς]]** γεννήθηκε το το έτος 1780 μ.Χ., ενώ ο θάνατός του έλαβε χώρα το 1832 μ.Χ. Ήταν Οθωμανός στρατιωτικός**,** και πιο συγκεκριμένα κατείχε το αξίωμα του πασά, οποίος συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ήταν υπήκοος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και ήταν προσηλυτισμένος στην Ισλαμική θρησκεία. Στάθηκε στην παράταξη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και έδρασε στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα τα πρώτα δυο χρόνια της Ελληνικής επανάστασης. Ήταν γνωστός υπηρέτης του Χουρσίτ Πασά, ενώ παράλληλα γνωστή είναι και η συμμαχία του με τον Ομέρ Βρυώνη, με τον όποιον συμμάχησε στη μάχη της Σπερχειάδας (μια σημερινή κωμόπολη του Νόμου Φθιώτιδας).

## Αρχές Στρατιωτικής Σταδιοδρομίας
Ο Κιοσέ Μεχμέτ Πασάς υπηρετούσε υπό των διαταγών του Χουρσίτ Πασά από το 1805 μ.Χ., στον ρόλο του αρχηγού του ιππικού του. Κατόπιν, από το 1815 μ.Χ., ανέλαβε τον ρόλο του υπασπιστή (τότε επονομαζόμενου ως κεχαγιά) του προαναφερθέντα πασά.

## Συμμετοχή στην Καταπολέμηση της Ελληνικής Επανάστασης
Τα δύο πρώτα χρόνια (1821 μ.Χ. - 1822 μ.Χ.) της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ο Κιοσέ Μεχμέτ Πασάς συμμετείχε στις εχθροπραξίες, και ανήκε στην παράταξη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Συμμετείχε σε ποικίλες μάχες, αν και πολεμούσε κυρίως στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα.

## Κατανίκηση Ελλήνων Οπλαρχηγών
Τον Απρίλιο του 1821 μ.Χ., ο Κιοσέ Μεχμέτ, σε στενή συνεργασία με τον Ομέρ Βρυώνη, κατανικήσαν τις δυνάμεις των Ελλήνων οπλαρχηγών στη Σπερχειάδα (μια σημερινή κωμόπολη του Νομού Φθιώτιδας). Αξιοσημείωτο σημείο της εν λόγω μάχης ήταν η αιχμαλωσία του Αθανάσιου Διάκου.

## Αιχμαλωσία Αθανασίου Διάκου
Ο Κιοσέ Μεχμέτ Πασάς, όπως προαναφέρθηκε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη σύλληψη και στην αιχμαλωσία του Αθανάσιου Διάκου. Ο τελευταίος, μάλιστα, εκτελέστηκε στη Λαμία με ανασκολοπισμό, κατόπιν διαταγής του ίδιου του Κιοσέ Μεχμέτ Πάσα. Πριν πεθάνει, ο περίφημος οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821, δήλωσε: *«Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθαίνω»*, απαρνούμενος οποιαδήποτε πρόταση παράδοσης ή και συμβιβασμού, ενώ παράλληλα σημείωσε πικρόχολα *«Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει: τώρα που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γης χορτάρι».*

## Κάθοδος Οθωμανικού Αγήματος εναντίον των Σαλώνων & Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς
Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς (1821 μ.Χ.), ο Κιοσέ Μεχμέτ Πασάς ήταν μέρος της οπισθοφυλακής του Οθωμανικού αγήματος, το οποίο βάδισε εναντίον των Σαλώνων. Ωστόσο, η κάθοδος των τουρκικών στρατευμάτων αναχαιτίστηκε από μια ομάδα Ελλήνων υπό την ηγεσία του Έλληνα οπλαρχηγού Οδυσσέα Ανδρούτσου, στη Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς.

## Δείτε επίσης
* Αθανάσιος Διάκος 
* Ομέρ Βρυώνης
* Χουρσίτ Πασάς
* Οδυσσέας Ανδρούτσος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Fate/stay night

Το ***Fate/stay night*** ξεκίνησε ως ιαπωνικό οπτικό μυθιστόρημα (visual novel) που δημιουργήθηκε από την εταιρεία Type Moon το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Ιανουαρίου του 2004 και κυκλοφόρησε αρχικά ως βιντεοπαιχνίδι για ενήλικες. 

Η ιστορία εστιάζεται γύρω από τον Σίρο Έμιγια,έναν μάγο ο οποίος λαμβάνει μέρος στον αγώνα του Ιερού Δισκοπότηρου με την βοήθεια ενός πνεύματος που ονομάζεται Σέιμπερ. Το Fate/stay night χωρίζεται σε 3 διαφορετικές ιστορίες ανάλογα με ποια ηρωίδα θα έρθει κοντά ο πρωταγωνιστής.

## Fate Zero
Το Fate Zero είναι μια σειρά πρίκουελ. Τα γεγονότα διαδραματίζονται κατά τον 4ο Ιερό πόλεμο για το Ιερό Δισκοπότηρο. Η σειρά αποτελείται από 2 σεζόν .Η πρώτη σεζόν έκανε πρεμιέρα το φθινόπωρο του 2011. Η 2η σεζόν έκανε πρεμιέρα την άνοιξη του 2012. Τη δημιουργία της σειράς ανέλαβε το στούντιο Ufotable. 

Ο καθένας θα προσπαθήσει να διεκδηκήσει το Ιερό Δισκοπότηρο για τους δικούς του σκοπούς. Στον πόλεμο λαμβάνουν μέρος ο Tokiomi Tosaka, ο επικεφαλής της οικογένειας Tosaka, ο Kirei Kotomine ένας ιερέας, ο Kariya Matou μέλος της οικογένειας των Matou, ο καθηγητής Kayneth El-Melloi Arhibald, ο Waver Velvet και ο κυνηγός μάγων Kiritsugu Emiya.

Η σειρά απέσπασε θετικές κριτικές.Η μουσική γράφτηκε από την Γιούκι Κατζιούρα.

## Fate/stay night Unlimited Blade Works
Το Fate/stay night Unlimited Blade Works ακολούθησε μετά το Fate Zero. Η σειρά αποτελείται από 2 σεζόν. Η πρώτη σεζόν έκανε πρεμιέρα το φθινόπωρο του 2014. Η 2η σεζόν έκανε πρεμιέρα την άνοιξη του 2015. Τη δημιουργία της σειράς ανέλαβε το στούντιο Ufotable.

Σε αυτή την εκδοχή της ιστορίας η Rin Tosaka λαμβάνει μέρος στον πόλεμο ελπίζοντας να κερδίσει το Ιερό Δισκοπότηρο. Ο συμμαθητής της Shirou Emiya άθελα του λαμβάνει μέρος στον πόλεμο με την υπηρέτη Saber. Καθώς αντιμετωπίζουν δυσκολίες η Rin προτείνει στον Shirou να συμμαχήσουν προσωρινά. Η σειρά βασίζεται στο κομμάτι της ιστορίας από την πλευρά της Rin Tosaka.

## Καστ
* Ματ Μέρσερ 
* Μαρίν Μίλερ
* Μπράις Πάπενμπρουκ 
* Μόνα Μάρσαλ
* Μαρκ Ντιραίσον
* Μέλα Λι
* Λίαμ Ο'Μπράιεν
* Κρίσπν Φρίμαν
* Κάρεν Στάρσμαν
* Βικ Μινιόνα
* Κάρι Γουόλγκρεν 
* Ντείβιντ Βίνσετ 
* Κάζι Τάνγκ
* Μελίσσα Φαν
* Γκραντ Τζορτζ
* Κάιλ Χέμπερτ
* Πάτρικ Σέιτζ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σειρές manga
Κατηγορία:Aniplex
Κατηγορία:Anime και manga σκοτεινής φαντασίας
Κατηγορία:Manga του 2015
Κατηγορία:Manga του 2021
Κατηγορία:Manga του 2006
Κατηγορία:Manga του 2005
Κάρλος Σαλαντρίγας Ζάγιας

Ο **Κάρλος Σαλαντρίγας Ζάγιας** (ισπανικά: *Carlos Saladrigas Zayas*, 13 Οκτωβρίου 1900 – 15 Απριλίου 1956) ήταν ένας Κουβανός πολιτικός και διπλωμάτης.

Ήταν ένας δικηγόρος-συμβολαιογράφος που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής (1936-1940), Υπουργός της Δικαιοσύνης (1934), Υπουργός των Εξωτερικών (1933, 1955-1956), Πρωθυπουργός (1940-1942), Πρέσβης στο Ηνωμένο Βασίλειο και υποψήφιος Πρόεδρος της Κούβας στις εκλογές του 1944. Πολιτεύθηκε με το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Ήταν ο γιος του Ενρίκε Σαλαντρίγας Λουνάρ και της Μαρία Λουίζα Ζάγιας-Ντιάγο. Παντρεύτηκε τρεις φορές και απέκτησε δύο παιδιά, την Γκλόρια και τον Κάρλος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κουβανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Κουβανοί πολιτικοί
Studio 54

Το **Studio 54** είναι θέατρο του Μπρόντγουεϊ και πρώην νυχτερινό κλαμπ ντίσκο, το οποίο βρίσκεται στην 54η Λεωφόρο στο κέντρο του Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Το κτίριο άνοιξε το 1927 ως **Gallo Opera House**. Λειτούργησε ως χώρος ψυχαγωγίας με διάφορα ονόματα μέχρι το 1942, όταν το CBS άρχισε να το χρησιμοποιεί ως ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό στούντιο με το όνομα Studio 52.

Το 1977, ο Στιβ Ρούμπελ και ο Ίαν Σράγκερ άνοιξαν ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο κτήριο, διατηρώντας πολλές παλιές τηλεοπτικές και θεατρικές σκηνές και το ονόμασαν από την οδό του. Ξεκίνησε στην κορύφωση της τάσης του χορού και της μουσικής ντίσκο, το κλαμπ έγινε παγκοσμίως γνωστό, πιο αξιοσημείωτα για τις λίστες καλεσμένων διασημοτήτων, τις περιοριστικές (και υποκειμενικές) πολιτικές εισόδου (με βάση την εμφάνιση και το στυλ του), την αχαλίνωτη χρήση ναρκωτικών και την ανοιχτή σεξουαλική δραστηριότητα στο περίφημο μπαλκόνι και τα υπόγεια VIP δωμάτια του κλαμπ. Το 1980, το κλαμπ έκλεισε αφού οι ιδρυτές του καταδικάστηκαν για φοροδιαφυγή. Πούλησαν το κλαμπ στον Μαρκ Φλάισμαν, ο οποίος το άνοιξε ξανά. Στη συνέχεια το πούλησε το 1984 σε νέους ιδιοκτήτες, οι οποίοι το έκλεισαν το 1986.

Από τον Νοέμβριο του 1998, η τοποθεσία λειτουργεί ως χώρος παραγωγής της Roundabout Theatre Company και διατηρεί το όνομα Studio 54. Ένα ξεχωριστό εστιατόριο και νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, το Feinstein's/54 Below, λειτουργεί στο υπόγειο του κτηρίου.

Το 2020, επεκτάθηκε σε μουσικά, συμπεριλαμβανομένης μιας δισκογραφικής εταιρείας, του Studio 54 Music και του ραδιοφωνικού σταθμού στο Sirius XM, στο Studio 54 Radio.

## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος για το Roundabout Theatre στο Studio 54
* "A Historical Look at Studio 54"  της Σαμπρίνα Κούπερ, *CR Fashion Book*, 26 Απριλίου 2019

Κατηγορία:Θέατρα Μπρόντγουεϊ
Κατηγορία:Πολιτιστική ιστορία της Νέας Υόρκης
Κατηγορία:Disco
Κατηγορία:Μανχάταν
Κοινότητα Πανάσου

Η **Κοινότητα Πανασού** είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με τον οποίο ο οικισμός Πανασός ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η κοινότητα έχει 179 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Χρήστο Τιτάκη.

## Κοινοτάρχες Πανασού
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πανασού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Άνω Καστανιά Λακωνίας

Η  **Άνω Καστανιά** (επίσημη ονομασία *Άνω Καστανέα*) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου-Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
## Γεωγραφία
Η Άνω Καστανιά είναι οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στην περιοχή της Νεάπολης, πάνω από τον κόλπο Επιδαύρου Λιμηράς και κοντά στον επαρχιακο δρόμο Νεάπολης-Παναγίας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360 μέτρα. Απέχει 123 χιλιόμετρα περίπου ΝΑ. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα Άνω Καστανιάς (Άνω Καστανέας) είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 17,293 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1935 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Καστανιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο ανατολικό τμήμα του οικισμού, κεντρική εκκλησία του οικισμού
*Το σπήλαιο Καστανιάς (Αγίου Ανδρέα), ανατολικά του οικισμού, με πλούσιο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο προσβάσιμο στο κοινό. Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε στις αρχές του περασμένου αιώνα αλλά, μόλις το 1958, έγινε ευρύτερα γνωστό και εξερευνήθηκε. Εχει ηλικία μεγαλύτερη από 3εκ. έτη, έκταση 1.500 τ.μ. και είναι επισκέψιμο σε διαδρομή 500 μέτρων
*Η εκκλησία του Aγίου Ανδρέα, κοντά στο σπήλαιο, με τοιχογραφίες που χρονολογούνται στο τελευταίο τέταρτο του 14ου αιώνα
*Το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, στην αρχή φαραγγιού βόρεια του οικισμού
*Το μνημείο Ειρηνοδρόμου, σημείο τερματισμού του δρομέα Ντίνου Τσίρου, το 1991
*Ο όρμος και η παραλία της Παναγίας, ανατολικά του οικισμού, μετά το σπήλαιο

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.exploring-greece.gr/el/show/41889/:ttd/ANO-KASTANIA#.YosgVdR97Dc
*https://www.exploring-greece.gr/el/show/41895/:ttd/AGIOS-PADELEIMON#.Yosg_9R97Dc
*https://www.youtube.com/watch?v=hSYmFXpWW8U

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Μονεμβασιάς
Κοινότητα Γέργερης

Η **Κοινότητα Γέργερης** είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας και της τέως Επαρχίας Καινουργίου στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με τον οποίο ο οικισμός  Γέργερη ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Απομαρμά, Καρδαμιανά, Μαστραχιανά, Ράπτης, Τζανιανά και Ψαλίδα.

## Πληθυσμός

μικρογραφία|502x502εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γέργερης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Άνω Καστελλιανά Ηρακλείου

Τα **Άνω Καστελλιανά** είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Κάτω Καστελλιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρκαλοχωρίου, του δήμου Μινώα Πεδιάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφία
Τα Άνω Καστελλιανά είναι χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Ηρακλείου, κοντά στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Κόφινα και στη νότια όχθη του ποταμού Αναποδιάρη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 44 χλμ. περίπου Ν. ΝΑ. του Ηρακλείου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάτω Καστελλιανών του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάτω Καστελλιανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρκαλοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μινώα Πεδιάδας.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο νότιο τμήμα του οικισμού
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στη δυτική έξοδο του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://www.discoverminoapediadas.gr/project/%CE%AC%CE%BD%CF%89-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC/
*https://www.youtube.com/watch?v=AdSGF5PJ9Qc

Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Διαδηλώσεις στη Σρι Λάνκα 2022

Οι **Διαδηλώσεις στη Σρι Λάνκα 2022**, στη Σρι Λάνκα αναφέρονται ως "Aragalaya" (Σιναλεζικά: අරගලය) που σημαίνει "Πάλη" είναι μια σειρά από συνεχιζόμενες διαδηλώσεις στη Σρι Λάνκα από τον λοό και τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατά της κυβέρνησης και του προέδρου, Γκοταμπάγια Ραγιαπάκσε, ο οποίος κατηγορείται για κακή διαχείριση της οικονομίας, απόρροια του υψηλού πληθωρισμού, καθημερινές διακοπές ρεύματος έως και 10 ώρες και έλλειψη καυσίμων και πολλών βασικών ειδών. Το βασικό αίτημα των διαδηλωτών είναι η παραίτηση της κυβερνήσεως. Παρά τη συμμετοχή της αντιπολίτευσης, οι περισσότεροι διαδηλωτές δεν συντάσσονται με κανένα πολιτικό κόμμα, και ορισμένοι έχουν εκφράσει ακόμη και δυσαρέσκεια με την τρέχουσα αντιπολίτευση. Κυρίαρχο σύνθημα είναι το «Πήγαινε σπίτι, Γκότα». Συμμετέχουν δάσκαλοι, φοιτητές, ιατροί, υγειονομικοί, αγρότες, δικηγόροι, ακτιβιστές, αθλητές, μηχανικού ακόμη και αστυνομικοί. Ορισμένες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν από άτομα με πολιτικές διασυνδέσεις και πολιτικά κόμματα, αλλά στη συνέχεια κατέρρευσαν λόγω έλλειψης υποστήριξης. Η νεολαία της Σρι Λάνκα έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διεξαγωγή διαμαρτυριών, φωνάζοντας συνθήματα όπως "Έχετε μπλέξει με τη λάθος γενιά" και "Μην παίζετε με το μέλλον μας".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες του 2022
Μπλουπ

**Μπλουπ** ονομάστηκε υποβρύχιος ήχος εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας και υψηλού πλάτους που ανιχνεύθηκε από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ το 1997. Μέχρι το 2012, οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο ήχος προερχόταν από  άγνωστο θαλάσσιο κήτος , ωστόσο η Εθνική Υπηρεσία απεφάνθη ότι τελικά πρόκειται για ήχο που παράγεται από μη τεκτονικούς κρυοσεισμούς που προέρχονται από κινήσεις παγετώνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ειρηνικός Ωκεανός
Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Πλατανοχώρι Χαλκιδικής

Το **Πλατανοχώρι** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας και της Χαλκιδικής.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Πλατανοχώρι βρίσκεται στα βόρεια όρια της Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης στους βόρειους πρόποδες του Χολομώντα σε υψόμετρο 200 μέτρα. Οι κάτοικοί του είναι κυρίως ποντιακής καταγωγής αφού μετά το 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκε σημαντικός αριθμός προσφύγων από τον Εύξεινο Πόντο. Απέχει περίπου 53 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Θεσσαλονίκη και 25 χλμ. Β. από τον Πολύγυρο (έδρα του δήμου). Βορειοδυτικά είναι το Καλαμωτό, βορειοανατολικά η Μαραθούσσα και νοτιοανατολικά η Ριζά.

Αναφέρεται για πρώτη φορά επίσημα μετά την απελευθέρωση της Χαλκιδικής, με την ονομασία του από την τουρκοκρατία, ως *Ντερέ Μαχαλέ* το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κάτω Ραβνών (σημερινή Μαραθούσσα). Το 1927 με το ΦΕΚ 7Α - 14/01/1927 μετονομάστηκε σε Πλατανοχώρι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τη Μαραθούσσα  αποτελούν την κοινότητα Μαραθούσσας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ζερβοχωρίων του Δήμου Πολυγύρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 127 κατοίκους.

### Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Πλατανοχωρι
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Κατηγορία:Πολύγυρος
Κορνέλις Μπέιλτ

μικρογραφία| Η Grote Markt (Κεντρική Αγορά) του Χάαρλεμ, περ. 1670-90, του Κορνέλις Μπέιλτ
δεξιά|μικρογραφία| Χειμερινό τοπίο με πατινέρ στον πάγο
**Ο Κορνέλις Μπέιλτ (Cornelis Beelt**, γεννημένος το 1602/1612 &#x2013; πέθανε το 1664/1702), ήταν Ολλανδός τοπιογράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής .

## Βιογραφία
Σύμφωνα με το RKD, αν και παλαιότερες πηγές ισχυρίζονται ότι γεννήθηκε στο Ρότερνταμ το 1640, αυτό είναι αδύνατον, επειδή ήταν αρραβωνιασμένος στο Χάαρλεμ στις 30 Μαρτίου 1630.  Αυτό τοποθετεί το έτος γέννησής του μεταξύ 1602 και 1612. Είναι άγνωστο σε ποια χρονιά έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ, αλλά καταγράφεται το 1661 ως ένας από τους 51 πιο γνωστούς ζωγράφους από το σύνολο των 72 ζωγράφων που πλήρωσαν τους 7 μαθητές τους εκείνη τη χρονιά.  Είναι γνωστός για τα υπογεγραμμένα τοπία μεταξύ 1651 και 1664.  Περιλαμβάνεται στη λίστα του Vincent van der Vinne με τα μέλη της συντεχνίας που γνώριζε και το όνομά του σημειώθηκε με "d" για νεκρούς πριν από το 1702 ως "cor: beelt".. Ήταν οπαδός του Βίλλεμ Χίλις Κόολ (Willem Gillisz Kool).  Το τελευταίο του χρονολογημένο έργο ήταν από το 1664, επομένως απεβίωσε κάποια στιγμή μεταξύ 1664 και 1702. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


* Cornelis Beelt στο Artnet

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άμπραχαμ Μπεχέιν

μικρογραφία| Λουλούδια σε πέτρινο βάζο, 1670
μικρογραφία| Άμπραχαμ Μπεχέιν: Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ στο κυνήγι στο ''Jagdschloss Grunewald''
**Ο Άμπραχαμ Μπεχέιν** (Abraham Begeyn, περ. 1637 Λέιντεν – 11 Ιουνίου 1697 Βερολίνο), ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής .

## Βιογραφία
Ο Μπεχέιν γεννήθηκε στο Λέιντεν. Αν και ίσως γνωστός ως επί το πλείστον για τα *ιταλικά* τοπία και τα βοοειδή του με την τεχνοτροπία του Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ, ο Μπεχέιν ήταν εξαιρετικά καταρτισμένος ζωγράφος, που δραστηριοποιήθηκε σε πολλά είδη, ο οποίος ταξίδεψε πολύ. Σύμφωνα με το RKD, το παλαιότερο γνωστό έργο του Μπεχέιν είναι του 1653, αν και έγινε δεκτός για πρώτη φορά στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στο Λέιντεν το 1655. Σταμάτησε να πληρώνει τη συνδρομή τουτο 1667, επειδή ξεκίνησε για ταξίδι στην Ιταλία. Καταγράφεταιι στη Ρώμη και τη Νάπολη από το 1659–1660. Το  έτος καταστροφής (rampjaar), 1672, καταγράφεται στο Άμστερνταμ και στη συνέχεια έζησε στο Λονδίνο, όπου ζωγράφιζε στο "Ham House" του Σάρεϊ, μαζί με τον Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε τον νεότερο (1633–1707) και τον Ντιρκ φαν Μπέρχεν. (1645–1690). Το 1681 βρέθηκε στη Χάγη όπου δύο χρόνια αργότερα έγινε μέλος της συντεχνίας ζωγράφων «Pictura». Μετοίκησε στο Βερολίνο το 1688, όπου έγινε ζωγράφος της Πρωσικής αυλής . 

Εκεί τα έργα του εκτιμήθηκαν πολύ και, σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν, ήταν ο κύριος ζωγράφος του Φρειδερίκου Γ', εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, στη συνέχεια βασιλιά της Πρωσίας . Πέθανε από καρδιακή προσβολή όταν ο Αουγκουστίνους Τερβέστεν ήρθε να επισκεφθεί το εργαστήριό του, συνοδευόμενος από άλλους δύο ζωγράφους.  Είναι πολύ πιθανό να ένιωσε ότι δεχόταν μεγάλη πίεση από τον Τερβέστεν για να ζωγραφίσει, καθώς ο Τερβέστεν είχε γίνει επίσης ζωγράφος της Αυλής στο Βερολίνο και είχε επίσης ιδρύσει Ακαδημία εκεί, η οποία άρχισε να λειτουργεί το 1697. Ο Μπεχέιν πέθανε στο Βερολίνο .

Σε πολλές συλλογές στην Ολλανδία, οι εικόνες του Μπεχέιν συγκαταλέγονται σε εκείνες των πιο θαυμαστών Δασκάλων. Η σχεδίασή του του είναι ελαφρά και ελεύθερη, και ο χρωματισμός του πολύ ευχάριστος. Πολλά από τα έργα του είναι τοπία όπως το *Peasants with Cattle by a Ruin* (= χωρικοί με βοοειδή πλάι σε ερείπια), με θέα σε ποτάμια, ερείπια και έργα αρχιτεκτονικής, εμπλουτισμένα με μορφές και ποικιλία ζώων. Είναι επίσης γνωστός για τις νεκρές φύσεις του με λουλούδια και κυνηγετικά σύνεργα. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Rose, Hugh James (1857). "Begyn, Abraham". A New General Biographical Dictionary. Vol. 4 BEE–BRA. London: B. Fellowes et al. p. 7. 

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Άνω Κερά Ηρακλείου

Η **Άνω Κερά** είναι οικισμός της κοινότητας Κεράς, της δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφία
Η Άνω Κερά είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις δυτικές κλιτύς του όρους Σελένα, δίπλα στα όρια με τον νομό Λασιθίου και σχεδόν απέναντι από το Τζερμιάδο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 690. Απέχει 47 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ηρακλείου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεράς του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεράς και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
## Αξιοθέατα
*Ο αρχαιολογικός χώρος στη θέση «Καρφί», ανατολικά του οικισμού, όπου έχουν εντοπιστεί ίχνη από μινωικό ιερό κορυφής της Υστερομινωϊκής περιόδου. 
*Το φαράγγι Ρόζα, νότια του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κριστόφφελ φαν ντεν Μπέργκε

μικρογραφία| ''Νεκρή φύση με λουλούδια σε βάζο'', Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας, 1617
Ο **Κριστόφφελ φαν ντεν Μπέργκε** (Christoffel van den Berghe (χρησιμοποίησε το μονόγραμμα CvB),  περίπου 1590, Αμβέρσα &#x2013; περ. 1645, Μίντελμπουρχ) ήταν Φλαμανδός που έζησε και εργάστηκε στην Ολλανδία ως ζωγράφος τοπίων και νεκρών φύσεων της Χρυσής ολλανδικής Εποχής . 

## Βιογραφία
Πολύ λίγα είναι γνωστά για τον φαν ντεν Μπέργκε και ανακαλύφθηκε ξανά ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης μόλις τη δεκαετία του 1950, όταν κάποια έργα που προηγουμένως αποδίδονταν σε άλλους καλλιτέχνες του αποδόθηκαν εκ νέου. Πιστεύεται ότι γεννήθηκε στην Αμβέρσα και ότι η οικογένειά του εγκατέλειψε τη Φλάνδρα για να εγκατασταθεί στο Μίντελμπουρχ. Πιθανόν εκπαιδεύτηκε από τον Αμπρόσιους Μπόσχερτ .  Το 1619 εγγράφηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στο Μίντελμπουρχ και το 1621 ήταν κοσμήτορας της Συντεχνίας. Αγόρασε ένα σπίτι στο Μίντελμπουρχ το 1621, το οποίο κατείχε ακόμα το 1628 

Ο Γιοχάννες Χούντερτ (Johannes Goedaert) ήταν μαθητής του. 

## Έργα
μικρογραφία| Χειμερινό τοπίο με παγοδρόμους και φανταστικό κάστρο, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, περ. 1615–20
Ζωγράφιζε κυρίως δύο είδη: τοπία και νεκρές φύσεις με άνθη. Υπάρχουν τέσσερα γνωστά παραδείγματα νεκρών φύσεων με άνθη από το χέρι του. Μια νεκρή φύση με άνθη στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας φέρει την υπογραφή και την ημερομηνία «CV BERGHE 1617».  Αυτή η νεκρή φύση ανθέων στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας δείχνει την επιρροή του Αμπρόσιους Μπόσχερτ (που μπορεί να ήταν ο Δάσκαλός του) και του Ρούλαντ Σάβεραϊ, δύο άλλων Φλαμανδών ζωγράφων νεκρών φύσεων που είχαν μεταναστεύσει στην Ολλανδική Δημοκρατία .  Οι άλλες νεκρές φύσεις με άνθη είναι παρόμοιες, εκτός από αυτήν που διατηρεί το Μουσείο Γκέτι, το οποίο έχει υπογραφή και χρονολογία «Cv berghe 1624» και μια νεκρή φύση *vanitas* με κρανίο, κοχύλι και ένα βάζο με λουλούδια.  

Ένα «χειμερινό τοπίο» που σήμερα κατέχει το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αποδόθηκε παλαιότερα στον Χέντρικ Άφερκαμπ, τον πρωτοπόρο των χειμερινών σκηνών στην Ολλανδική Δημοκρατία. Μοιάζει με ένα άλλο «χειμερινό τοπίο» που πραγματοποιήθηκε στο Μαουριτσχάους στη Χάγη της ίδιας περιόδου. Τα χειμερινά τοπία θυμίζουν περισσότερο παρόμοια έργα που ζωγράφισε ο Άντριεν φαν ντε Φέννε (Adriaen van de Venne), ο οποίος ήταν ο σύγχρονος του φαν ντεν Μπέργκε  στο Μίντελμπουρχ. Οι τοπιογράφοι στο Μίντελμπουρχ ακολούθησαν τις φλαμανδικές συνήθειες στη ζωγραφική, γεγονός που εξηγεί την παλαιότερη απόδοση του πίνακα στο Μαουριτσχάους στους Φλαμανδούς καλλιτέχνες τοπίων Ντάβιντ Φίνκμποονς και αργότερα στον Πάουλ Μπριλ. Ο φαν ντεν Μπέργκε  ζωγράφιζε ο ίδιος τις μορφές στα τοπία του, κάτι που βοηθά να ξεχωρίσει από άλλους καλλιτέχνες, που συχνά χρησιμοποιούσαν ειδικούς για αυτή την εργασία. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Γιομπ Άντριενς Μπερκχέιντε

**Ο Γιομπ Άντριενς Μπερκχέιντε**  (Job Adriaenszoon Berckheyde, βαπτίστηκε στις 27 Ιανουαρίου 1630 &#x2013; πριν από τις 23 Νοεμβρίου 1693) ήταν Ολλανδός καλλιτέχνης του 17ου αιώνα, που δραστηριοποιήθηκε στο Χάαρλεμ, στο Άμστερνταμ και στη Χάγη.

## Βιογραφία
Ο Γιομπ Μπερκχέιντε γεννήθηκε στο Χάααρλεμ και ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του ζωγράφου Χέρριτ Μπερκχέιντε τον οποίο αργότερα δίδαξε να ζωγραφίζει.  Μαθήτευσε από τις 2 Νοεμβρίου 1644 στον Γιάκομπ ντε Βετ (Jacob Willemszoon de Wet) και η επιρροή του Δασκάλου του είναι εμφανής στον πρώτο χρονολογημένο πίνακά του, "Ο Χριστός κηρύττει στα παιδιά" (1661), μια από τις λίγες βιβλικές σκηνές του. Στις 10 Ιουνίου 1653 εξόφλησε ένα δάνειο από τη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ . Από το 1656-1660 τα δύο αδέρφια έκαναν εκτεταμένο ταξίδι κατά μήκος του Ρήνου στη Γερμανία, σταματώντας στην Κολωνία, τη Βόννη, το Μάνχαϊμ και τελικά τη Χαϊδελβέργη, ακολουθώντας το παράδειγμα του συναδέλφου τους Φίνσεντ φαν ντερ Φίννε (Vincent van der Vinne).   Τα αδέλφια εργάστηκαν στη Χαϊδελβέργη για τον Κάρολο Α΄ Λουδοβίκο του Παλατινάτου (με τον Γιομπ να ζωγραφίζει πορτρέτα και σκηνές κυνηγιού και να λαμβάνει μια χρυσή αλυσίδα από τον Εκλέκτορα ως ανταμοιβή) αλλά τελικά δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στην αυλική ζωή και έτσι επέστρεψαν στο Χάαρλεμ, όπου μοιράστηκαν ένα σπίτι και ίσως και εργαστήριο.  Έγινε μέλος της συντεχνίας του Χάαρλεμ «De Wijngaardranken» το 1666–1682.  Καταγράφεται στο Άμστερνταμ την περίοδο 1682–1688, όπου έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά εκεί το 1685–1688.  Ο Μπερκχέιντε τάφηκε στο Χάαρλεμ. 

## Έργο
Μπορούσε να ζωγραφίζει τοπία στο ίδιο ύφος με τον αδελφό του, αλλά φαίνεται ότι προτιμούσε εσωτερικούς χώρους και ρωπογραφίες, ενώ το έργο του αδελφού του αποτελείται κυρίως από σκηνές υπαίθρου. Η χρυσή αλυσίδα του Εκλέκτορα μπορεί να είναι αυτή που φοράει στην πρώιμη αυτοπροσωπογραφία του (1655), το μοναδικό τεκμηριωμένο έργο του από τη δεκαετία του 1650. Ο Γιομπ είναι περισσότερο γνωστός για το μεταγενέστερο έργο του, το οποίο αποτελείται κυρίως από εσωτερικές απόψεις του ναού "Sint-Bavokerk" (Εκκλησία του Αγίου Μπάβο) στο Χάαρλεμ και απλές σκηνές του είδους που θυμίζουν εκείνες των συγχρόνων του στο Χάαρλεμ, Άντριεν φαν Οστάντε και Γιαν Στέιν. Λιγότερο παραγωγικός από τον αδελφό του, αλλά πιο ποικίλος στην παραγωγή του, ζωγραφίζοντας σκηνές της Βίβλου και ρωπογραφίες καθώς και αστικά τοπία. Η σύγχυση μεταξύ των έργων τους μπορεί να προέκυψε από την ομοιότητα των υπογραφών τους, όπου το j του Job μοιάζει με το g του Χέρριτ. Ο Γιομπ υπέγραφε επίσης τα έργα του με ένα H (για Hiob ή Job) και με το μονόγραμμα HB. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Job Adriaensz Berkheyde στο Artnet
* Art 4 2 Day
* ''Είσοδος εκκλησίας, με μορφές''

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Μαρκ Σοουόλτερ

Ο **Μαρκ Σοουόλτερ** (αγγλικά: *Mark R. Showalter*, γεννημένος στις 5 Δεκεμβρίου 1957) είναι Αμερικανός αστρονόμος και ανώτερος ερευνητής του Ινστιτούτου ΣΕΤΙ. Ανακάλυψε έξι δορυφόρους και τρεις πλανητικούς δακτυλίους. Είναι ο κύριος ερευνητής του Πλανητικού Συστήματος Δεδομένων της NASA, συν-ερευνητής στην αποστολή Κασσίνι-Χόιχενς στον Κρόνο και συνεργάζεται στενά με την αποστολή New Horizons στον Πλούτωνα.

## Βιογραφία
Ο Σοουόλτερ γεννήθηκε στο Άμπινγκτον της Πενσυλβάνιας. Του άρεσε να παίζει με παιχνίδια με θέμα την επιστήμη όταν ήταν παιδί, και αργότερα ως έφηβος καθάριζε κήπους για να αγοράσει ένα τηλεσκόπιο στο γυμνάσιο. Έλαβε Bachelor of Arts στη φυσική και στα μαθηματικά από το κολέγιο Όμπερλιν το 1979. Αρχικά ήταν αναποφάσιστος να ακολουθήσει μια καριέρα στην αστρονομία μετά την προπτυχιακή του εκπαίδευση, αλλά αποφάσισε αφού είδε τις εικόνες του Δία που στάλθηκαν πίσω στη Γη από το Βόγιατζερ 2.

Ο Σοουόλτερ έλαβε, το 1982, το Μάστερ του στην αστρονομία στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ και το 1985 το διδακτορικό του στο Κορνέλ. Η διατριβή του αφορούσε το σύστημα δακτυλίων του Δία, στο οποίο ανακάλυψε τους αμυδρούς εξωτερικούς δακτυλίους του Δία.

Το 1990, χρησιμοποιώντας δεδομένα δέκα ετών από την αποστολή Βόγιατζερ, ο Σοουόλτερ ανακάλυψε τον Πάνα, το δέκατο όγδοο και πιο εσωτερικό δορυφόρο του Κρόνου. Περιφέρεται σε τροχιά, μέσα στο χάσμα, και διατηρεί ανοιχτό το χάσμα Ένκε στους δακτυλίους του Κρόνου.

Το 2003, ο Σοουόλτερ και ο Jack J. Lissauer ανακάλυψαν δύο νέους δορυφόρους του Ουρανού (Μαμπ και Κιούπιντ) σε εικόνες του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ. Το 2006, ανακοίνωσαν την ανακάλυψη δύο πολύ αμυδρών δακτυλίων, των δακτυλίων μ και ν, με τα ίδια δεδομένα.

Το 2010, ο Σοουόλτερ ανακάλυψε ότι οι σπειροειδείς κάθετες αυλακώσεις στους δακτυλίους του Δία προκλήθηκαν από την πρόσκρουση του κομήτη Σουμέηκερ-Λέβυ 9 τον Ιούλιο του 1994. Ένα δεύτερο μικρότερο σύνολο αυλακώσεων φαίνεται να είναι σύμφωνο με μια άγνωστη πρόσκρουση στις αρχές του 1990. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του βρήκαν επίσης παρόμοια σπειροειδή μοτίβα στον Δακτύλιο Δ του Κρόνου.

Ο Σοουόλτερ βοήθησε την ομάδα του New Horizons στον προσδιορισμό των κινδύνων που θα συναντούσε το διαστημόπλοιο καθώς πετούσε κοντά στον Πλούτωνα. Μια αναζήτηση για αμυδρά δαχτυλίδια σκόνης του Πλούτωνα χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ το 2011 οδήγησε στην ανακάλυψη του τέταρτου δορυφόρου, Κέρβερου. Δουλεύοντας με την ομάδα του New Horizons, ο Σοουόλτερ βρήκε τον πέμπτο δορυφόρο Στύγα τον Ιούλιο του 2012.

Στις 15 Ιουλίου 2013, μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Σοουόλτερ ανακάλυψε έναν μέχρι πρότινος άγνωστο δέκατο τέταρτο δορυφόρο του Ποσειδώνα σε εικόνες που λήφθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ από το 2004 έως το 2009. Ανώνυμος εκείνη την εποχή, ο Ιππόκαμπος πιστεύεται ότι είχε διάμετρο περίπου 34,8 χιλιόμετρα.

Ο Σοουόλτερ ήταν ο αποδέκτης του Βραβείου Χάρολντ Μασούρσκι για την αξιόλογη υπηρεσία στην Πλανητική Επιστήμη το 2021.

Ο αστεροειδής 18499 Σοουόλτερ που διασχίζει τον Άρη πήρε το όνομά του από τον Σοουόλτερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 21ου αιώνα
Τζον Χούλντινγκ

Ο **Τζον Χούλντινγκ** ( Αύγουστος 1833 – 17 Μαρτίου 1902) ήταν Άγγλος επιχειρηματίας, διετέλεσε δήμαρχος της πόλης του Λίβερπουλ και ιδρυτής της ποδοσφαιρικής ομάδας Λίβερπουλ ΦΚ. Τον Νοέμβριο του 2018, ο Χούλντινγκ τιμήθηκε με ένα άγαλμα έξω από το Anfield για τους εορτασμούς των 125 χρόνων από την ίδρυση της Λίβερπουλ.

Ο Τζον Χούλντινγκ έλαβε μόρφωση στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Διοικούσε ένα ζυθοποιείο το οποίο του παρείχε οικονομική άνεση για όλη του τη ζωή. Το 1897 εκλέχτηκε δήμαρχος του Λίβερπουλ.  Πριν από την εκλογή του ο Χουλντινγκ αναμείχθηκε με την πρώτη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του Λίβερπουλ, την Έβερτον. Το 1882, η Έβερτον αναγκάστηκε να παίζει τους αγώνες της σε κλειστό έδαφος, ενώ μέχρι τότε αγωνιζόταν στο  Stanley Park. Μία συνάντηση έλαβε μέρος στο Sandon Hotel, το οποίο ανήκε στον Χούλντινγκ και εκεί αποφασίστηκε η Έβερτον να νοικιάσει έναν χώρο πριν το  Priory Road. Όταν οι ιδιοκτήτες του χώρου ζήτησαν από την ομάδα να φύγει, ο Χούλντινγκ εξασφάλισε έναν νέο χώρο πληρώνοντας ένα μικρό ενοίκιο στον John Orrell, που ήταν επίσης ζυθοποιός. Το πρώτο ποδοσφαιρικό παιχνίδι στο Άνφιλντ διεξήχθη στις 28 Σεπτεμβρίου του 1884.

Οι εξέδρες του Άνφιλντ γέμιζαν με κόσμο και η παρουσία των οπαδών ανερχόταν στους 8.000 σε κάθε παιχνίδι. Η Έβερτον έγινε ιδρυτικό μέλος του αγγλικού πρωταθλήματος το 1888. Ωστόσο, ο Χούλντινγκ αύξησε το ενοίκιο και ανάγκαζε την ομάδα να χρησιμοποιεί το δικό του ξενοδοχείο πριν και μετά τους αγώνες.

Πολλά από τα μέλη της Έβερτον πίστευαν πως ο Χούλντινγκ  προσπαθούσε να βγάλει κέρδος σε βάρος της ομάδας. Τα 279 μέλη της ομάδας συναντήθηκαν τον Ιανουάριο του 1892 για να συζητήσουν επί του θέματος. Μετά από δεύτερη συνάντηση στις 15 Μαρτίου του 1892, η Έβερτον αποφάσισε να εγκαταλείψει το Άνφιλντ και αργότερα την ίδια χρονιά βρήκε νέο χώρο, το Γκούντισον Παρκ, βόρεια του Στάνλεϊ Παρκ.

Ο Χούλντινγκ και ο Όρελ έμειναν με ένα άδειο γήπεδο και ο Χούλντινγκ πίστευε πως ο μόνος τρόπος να το αξιοποιήσουν ήταν να ιδρυθεί μία νέα ομάδα. Η νέα ομάδα αρχικά ονομάστηκε Έβερτον Αθλέτικ αλλά η ποδοσφαιρική ομοσπονδία δεν τον ενέκρινε λόγω της ομοιότητας με την πρώτη ομάδα της πόλης. Έτσι η νέα ομάδα ονομάστηκε Λίβερπουλ ΦΚ. Το πρώτο παιχνίδι της Λίβερπουλ ήταν ένα φιλικό απέναντι στην   Rotherham Town.

Ο Χούλντινγκ πέθανε το 1902 στη Νίκαια της Γαλλίας μετά από μακροχρόνια ασθένεια. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν παίκτες και παράγοντες τόσο της Λίβερπουλ και της Έβερτον για να τιμήσουν τη συνεισφορά στην πόλη του Λίβερπουλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ
Κατηγορία:Λίβερπουλ Φ.Κ.
Κορνέλις Μπέχα

μικρογραφία| ''Ο Αλχημιστής'', 1663
μικρογραφία| ''Νεαρό Ζευγάρι σε Ταβέρνα'', του Κορνέλις Μπέχα. Λάδι σε καμβά, 1661, Μουσείο Hallwyl .
**Ο Κορνέλις Μπέχα** (Cornelis Pietersz Bega, ή Cornelis Pietersz Begijn, 1631/32 &#x2013; 27 Αυγούστου 1664) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης της Χρυσής ολλανδικής Εποχής .

Ο Μπέχα γεννήθηκε, έζησε και εργάστηκε στο Χάαρλεμ και ήταν γιος του γλύπτη και χρυσοχόου Πίτερ Γιανζ Μπεχάιν (Pieter Jansz. Begijn). Η μητέρα του, Μαρία, ήταν νόθα θυγατέρα του ζωγράφου του Χάαρλεμ Κορνέλις φαν Χάαρλεμ .  Πήρε το όνομα "Μπέχα" όταν άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με τη ζωγραφική. Ήταν μαθητής του Άντριεν φαν Οστάντε και δημιούργησε ρωπογραφίες με παρόμοια θέματα, συνήθως ομάδες λίγων αγροτικών μορφών, συχνά σε εσωτερικά περιβάλλοντα, ή φανταστικές μορφές όπως ο *Αλχημιστής* (Μαλιμπού) ή *ο Αστρολόγος* (Λονδίνο).

Από το 1653 έως το 1654 ταξίδεψε με άλογο και βάρκα σε μεγάλη περιοδεία με τους συναδέλφους του ζωγράφους Ντιρκ Χελμπρέκερ (Dirk Helmbreker), Φίνσεντ φαν ντερ Φίννε (Vincent van der Vinne) και Γκουίλλαμ Ντυμπουά (Guillam Dubois) μέσω Γερμανίας, Ελβετίας και Γαλλίας . Αυτό το ταξίδι καταγράφηκε στα ημερολόγια του φαν ντερ Φίννε και δίνει την ακριβή εικόνα της τέχνης στις πόλεις που επισκέπτονταν εκείνη την εποχή.  Τα χρονολογημένα έργα του ξεκινούν το 1652 και το 1654 έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ και μόλις δέκα χρόνια αργότερα απεβίωσε, κάτι που σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν οφειλόταν στην πανώλη.   Ήταν στενός φίλος με τον ζωγράφο του Χάαρλεμ Λέιντερτ φαν ντερ Κοογκεν (Leendert van der Cooghen).  Όταν απεβίωσε , τάφηκε στον τάφο του παππού του Κορνέλις φαν Χάαρλεμ (Cornelis van Haarlem). 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Neil MacLaren, *Catalog of the Dutch School, 1600–1900 (National Gallery (Μεγάλη Βρετανία)//National Gallery Catalogues) (Τόμος 1)* . Λονδίνο: Εθνική Πινακοθήκη.ISBN&nbsp; (σκληρό εξώφυλλο).ISBN&nbsp; (χαρτόδετο, 1994).
* Βιογραφία του Κορνέλη Μπέγκα στο *De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen* (1718) του Arnold Houbraken, ευγενική προσφορά της Ψηφιακής βιβλιοθήκης για την Ολλανδική λογοτεχνία . (in Dutch)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έργα και βιβλιογραφία στο PubHist
* Βιογραφία

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Αεροδρόμιο Αττάλειας

Το **Αεροδρόμιο Αττάλειας**  () είναι διεθνές αεροδρόμιο που βρίσκεται 13 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου της πόλης της Αττάλειας στην Τουρκία. Αποτελεί σημαντικό προορισμό κατά την ευρωπαϊκή καλοκαιρινή περίοδο αναψυχής λόγω της θέσης του στις ακτές της Μεσογείου της χώρας. Διαχειρίστηκε 18.741.659 επιβάτες το 2016, καθιστώντας το το τρίτο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Τουρκία. Το αεροδρόμιο διαθέτει δύο διεθνείς τερματικούς σταθμούς και έναν τερματικό σταθμό εσωτερικού. Η Αττάλεια είναι ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της νοτιοδυτικής Τουρκίας, με τα άλλα να είναι το Αεροδρόμιο Μπόντρουμ-Μιλάς και το Αεροδρόμιο Νταλαμάν.

## Ιστορία
Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει τα εκατομμύρια των επιβατών που έρχονται στις παραλίες της Μεσογείου της Τουρκίας το καλοκαίρι. Αποτελείται από δύο διεθνείς τερματικούς σταθμούς και έναν εγχώριο τερματικό. Η κατασκευή του Διεθνούς Τερματικού Σταθμού 1 ξεκίνησε το 1996 από την Bayindir Holding και ήταν έτοιμος για χρήση την 1η Απριλίου 1998. Ο Διεθνής Τερματικός Σταθμός 2 άνοιξε το 2005 και ο τερματικός σταθμός εσωτερικού άνοιξε το 2010. Το αεροδρόμιο διαχειρίζεται η Fraport TAV Antalya AS, μια κοινοπραξία μεταξύ της Fraport AG και της TAV Airports.

Τον Ιούλιο του 2011, το αεροδρόμιο επιλέχθηκε ως το Καλύτερο Αεροδρόμιο στην Ευρώπη (κατηγορία 10–25 εκατομμυρίων επιβατών) από το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων (ΔΣΑ).

Το 2003, το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 10 εκατομμύρια επιβάτες, που αντιπροσωπεύει αύξηση 78% από το 1998. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του ΔΣΑ, το αεροδρόμιο Αττάλειας κατέλαβε την 30η θέση το 2005, το 2008 και το 2009 για τη διεθνή επιβατική κίνηση. Το 2008, το αεροδρόμιο ήταν το 30ο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στον κόσμο σε διεθνή επιβατική κίνηση. Το 2009, το αεροδρόμιο κατείχε επίσης την 30ή θέση σε αυτή την κατηγορία μεταξύ των παγκόσμιων αεροδρομίων, με 15.210.733 διεθνείς επιβάτες. Μέχρι το τέλος του 2010, ανέβηκε στην 23η θέση με πάνω από 18 εκατομμύρια διεθνείς επιβάτες.

Ένα νέο αεροδρόμιο πρόκειται να ανοίξει δυτικά της Αττάλειας, κοντά στο Κας.

## Στατιστικά κυκλοφορίας

## Επίγεια μεταφορά
Υπάρχουν 2 αστικά λεωφορεία που εξυπηρετούν το αεροδρόμιο της Αττάλειας (αριθμοί 600 και 400). Η διαδρομή 600 πηγαίνει προς/από το *Otogar* (σταθμός αστικών λεωφορείων) και η διαδρομή με αριθμό 400 πηγαίνει προς/από το *Sarısu*. Αυτά τα δρομολόγια χρεώνουν διπλάσια κόμιστρα από τα κανονικά αστικά λεωφορεία. Επίσης, τα λεωφορεία Havaş εξυπηρετούν το αεροδρόμιο προς/από το εμπορικό κέντρο 5M Migros. Αυτό το λεωφορείο κοστίζει 16 τουρκικές λίρες. Το τραμ της Αττάλειας έχει επεκταθεί στο αεροδρόμιο για να παρέχει σιδηροδρομική σύνδεση με την πόλη.

## Διοίκηση αεροδρομίου της Αττάλειας
Υπάρχει ένας άλλος διάδρομος προσγείωσης ακριβώς δίπλα στο διάδρομο προσγείωσης του αεροδρομίου της Αττάλειας. Πρόκειται για διάδρομο ή είσοδο που χρησιμοποιείται από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και η προσγείωσή απαγορεύεται σε πολίτες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ταξιδιωτικός οδηγός Αττάλειας 
* Οδηγός μεταφοράς Αττάλειας

Ατταλεια Αεροδρομιο
Κατηγορία:Αττάλεια
Κουϊράιν φαν Μπρεκέλενκαμ

μικρογραφία| Κουϊράιν φαν Μπρεκέλενκαμ, ''Το εργαστήριο του ράφτη'', 1661.
Ο **Κουϊράιν φαν Μπρεκέλενκαμ** (Quirijn ή Quiringh Gerritsz van Brekelenkam, 1622/29, Ζβάμμερνταμ – 1669/79, Λέιντεν),  ήταν Ολλανδός ζωγράφος του μπαρόκ. Πιθανότατα σπούδασε κοντά στον Χέρριτ Ντάου και ως αποτέλεσμα οι πίνακές του, από τις δεκαετίες του 1640 και του 1650 είναι παρόμοιοι με εκείνους των "Leiden fijnschilders" (= καλοί ζωγράφοι του Λέιντεν), όρος που από τον 19ο αιώνα υποδηλώνει τους ζωγράφους που ακολούθησαν την τεχνοτροπία του - πρωτοπόρου σε αυτήν - Χέρριτ Ντάου. Η ομάδα αυτή ζωγράφων έδινε τη μέγιστη σημασία στην πιστή και όσον το δυνατόν πιο φυσική αναπαράσταση της πραγματικότητας.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Elizabeth Alice Honig, "Brekelenkam, Quiringh [Quirijn] (Gerritsz.) van," στο Jane Shoaf Turner (επιμ. ), *Από τον Ρέμπραντ στον Βερμέερ: Ολλανδοί καλλιτέχνες του 17ου αιώνα*, λεξικό τέχνης The Grove. Νέα Υόρκη: St. Martin's Press (2000): 59–60.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έργα και βιβλιογραφία για τον Quirijn van Brekelenkam
* Vermeer and The Delft School, ένας πλήρης κατάλογος έκθεσης κειμένου από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ο οποίος περιέχει υλικό για τον Κουϊράιν φαν Μπρεκέλενκαμ

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Ζήτις Καρμανίας

Η **Ζήτις** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Καρμανία της νότιας Περσίας.

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη αυτής της πόλεως ήταν από τον Ρωμαίο ιστορικό Πλίνιο την τοποθετούσε κοντά στην επίσης ελληνική Αλεξάνδρεια της περιοχής.

Ο Βρετανός ιστορικός Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν (William Woodthorpe Tarn) πίστευε ότι την έκτισε ο ναύαρχος **[[Νέαρχος]]** το 324 π.Χ. στην *«αναζήτηση»* του για τον Μεγάλο Αλέξανδρο, εξ ού και η ονομασία της πόλεως. Προσέθεσε ότι η Ζήτις ήταν το προσωνύμιο της Αλεξάνδρειας εν Καρμανία.

Καμία άλλη πληροφορία δεν είναι γνωστή για την πόλη αυτή. Λογικά όμως θα βρισκόταν στην σημερινή επαρχία Κερμάν στο νότιο Ιράν. Ο ερευνητής Treidler υποστήριζε ότι η τοποθεσία της Ζήτιδος είναι το σημερινό Gulashkird του νοτίου Ιράν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Κορνέλις Μπίσχοπ

Ο **Κορνέλις Μπίσχοπ (Cornelis Bisschop**, 12 Φεβρουαρίου 1630 &#x2013; 21 Ιανουαρίου 1674), ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Εποχής .

## Βιογραφία
Γύρω στα 1650 ήταν μαθητής του Φέρντιναντ Μπολ στο Άμστερνταμ .  Το 1653 επέστρεψε στο Ντόρντρεχτ, όπου νυμφεύτηκε. Σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν ήταν ο πρώτος που ζωγράφισε σκαλιστά ξύλινα πάνελ *trompe-l'œil* (οφθαλμαπάτη) με τόσο έξυπνο τρόπο, που έγιναν πολύ δημοφιλή.  Ζωγράφισε ιστορικές αλληγορίες, πορτρέτα, νεκρές φύσεις και ρωπογραφίες. Του ζητήθηκε να ζωγραφίσει για την Αυλή της Δανίας, αλλά απεβίωσε απροσδόκητα, αφήνοντας τη γυναίκα του με τα ένδεκα παιδιά τους. 

Από αυτά τα παιδιά, οι δύο γιοι Άμπραχαμ και Γιάκομπους και τρεις κόρες έγιναν ζωγράφοι. Αυτοί ήταν οι μαθητές του μαζί με τη Μαρχαρέτα φαν Χοντεβάικ (Margaretha van Godewijk) που δημιούργησε ένα έμβλημα για την αυτοπροσωπογραφία του με ένα παραπέτασμα, που απεικονίζει τον θρύλο του Ζεύξιδος. 
Αρχείο:Cornelis Bisschop - Kitchen interior with a woman cooking and a boy blowing flames.jpg|*Εσωτερικό κουζίνας με γυναίκα που μαγειρεύει και αγόρι που φυσά φλόγες*
Αρχείο:C. Bisschop Girl peeling an apple 1667.jpg| *Κορίτσι που ξεφλουδίζει μήλο* 1667
Αρχείο:Cornelis Bisschop - A Young Woman and a Cavalier (Metropolitan Museum of Art).jpg| *Νεαρή γυναίκα και έφιππος*
Αρχείο:Allegorie op de tocht naar Chatham (1667) met een portret van Cornelis de Witt - Allegory on the Raid on the Medway (Cornelis Bisschop, 1668).jpg|*Αλληγορία του ταξιδού προς Τσάθαμ*


## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έργα και βιβλιογραφία για τον Cornelis Bisschop

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι