open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διπλάτανος Αιτωλοακαρνανίας

Ο **Διπλάτανος** είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Θέρμου.

## Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την τεχνητή λίμνη Ευήνου, σε περιοχή δυτικά της, όντας χτισμένο στις ανατολικές υπώρειες της κορυφής Άννινος του Παναιτωλικού όρους σε υψόμετρο περίπου 745 έως 890 μέτρων, με πανοραμική θέα προς την Ευηνολίμνη, και εγγύς του βρίσκονται, πέρα από το Θέρμο που αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, τα χωριά Άγιος Δημήτριος, Καστανιά, Νεοχώρι, Κρανές, Αράχωβα, Κλεπά, Περδικόβρυση, Κονίσκα και Πούλινος. Απέχει από το Αγρίνιο 60,5 χλμ., από το Θέρμο 31 χλμ., από το Καρπενήσι 70 χλμ. ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς μέσω Θέρμου 70 χλμ.

## Διοικητική εξέλιξη
Αποτελεί ένα από τα χωριά της ιστορικής περιοχής του Απόκουρου ενώ παλιότερα εθεωρείτο ένα από τα χωριά της ευρύτερης περιοχής των Κραβάρων. Η τότε «Τερπίτσα» αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το ΦΕΚ 19Α της 07/12/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Προσχίου. Με το ΦΕΚ 3Α της 08/01/1869 αποσπάστηκε από το Δήμο Προσχίου και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Παρευηνίων. Με το ΦΕΚ 261Α της 31/08/1912, και τον σχηματισμό των Κοινοτήτων, ορίστηκε ως έδρα της τότε Κοινότητας Τερπίτσας. Με το ΦΕΚ 81Α της 14/05/1928 ο οικισμός μετονομάστηκε σε «Διπλάτανος», ομοίως και η κοινότητα. Στις 16/05/1928 αποσπάστηκε από την τότε Επαρχία Ναυπακτίας και εντάχθηκε στην τότε Επαρχία Τριχωνίδας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», αποτελούσε έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), *Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001)*, Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Διπλάτανος στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Διπλάτανου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Διπλάτανου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Θέρμου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.
* Μαρίνα Ζαρκαβέλη, «Διπλάτανος ορεινής Τριχωνίδας. Νόστος για την πατρίδα, πίκρα για την εγκατάλειψή της». e-gegonos.gr. 12 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Κατηγορία:Κράβαρα
Κάτω Χρυσοβίτσα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Κάτω Χρυσοβίτσα** είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στην περιοχή της Τριχωνίδας σε υψόμετρο 420 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Ο οικισμός βρίσκεται ανάμεσα στον Εύηνο ποταμό (Δ.) και τη Τριχωνίδα λίμνη (Α.). Απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα  Α.-ΝΑ. από το Αγρίνιο, 47 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Ναύπακτο και 6 χιλιόμετρα ΝΑ.-Ν. από το Θέρμο. Το χωριό είναι αραιοχτισμένο σε μικρό λεκανοπέδιο που περικλείεται από λόφους μακίας βλάστησης και μέσα από αυτό διέρχεται η επαρχιακή οδός Θέρμου - Πλατάνου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία και το αναφέρουν με το όνομα "Βάλτσα. Αξιοθέατα της περιοχής θεωρούνται η Αρχαία Πηγή, τα απομεινάρια Πελασγικού τείχους και οι νερόμυλοι στα στενά του "Βαλτσορέματος". Στην ίδια τοποθεσία, στα βορειοδυτικά του χωριού, σε απόσταση  περίπου 4 χιλιόμετρα και νοτιοδυτικά της σημερινής γέφυρας του Εύηνου, βρίσκεται η παλιά σιδερένια γέφυρα Μπέλεϋ που συνέδεε από τη δεκαετία του 1950 την Τριχωνίδα με τη Ναυπακτία.

## Ιστορικά στοιχεία
Το 1908 βρέθηκε στην περιοχή μικρό αρχαίο ιερό για την άσκηση υπαίθριας λατρείας κοντά σε φυσική πηγή, λατρευτικό χαρακτηριστικό που εμφανίστηκε τον 6ο αι. π.Χ. και διήρκεσε έως τα ρωμαϊκή εποχή. Βρέθηκαν πάνω από 4.000 αναθηματικά ειδώλια με μεγάλη ποικιλία μορφών τα οποία απεικονίζουν όρθιες ή καθιστές γυναικείες μορφές που κρατούν προσφορές, θεούς που δειπνίζουν, υδριαφόροι και προτομές. Αρκετά από τα ευρήματα αυτά βρίσκονται και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θέρμου (αμφορίσκοι, σκυφίδια, υδρίσκες, κρατηρίσκοι, λύχνοι και αγνύθες). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θεωρείται μια χάλκινη φιάλη με εγχάρακτη διακόσμηση τεσσάρων δελφινιών και ρόδακα, από τον οποίο εκφύονται περιμετρικά ανθέμια. Δύο ειδώλια με γυναικείες πληθωρικές μορφές, που πιθανολογείται ότι απεικονίζουν κάποια θεά της γονιμότητας, χρονολογούνται περί το 2.500 π.Χ. και είναι τα παλαιότερα εκθέματα του μουσείου.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 207Α-29/09/1927 και η Κάτω Χρυσοβίτσα ορίστηκε έδρα της. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δοσούλα και το Διάσελλο αποτελούν τη τοπική Κοινότητα Κάτω Χρυσοβίτσης που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 234 κατοίκους ενώ ως οικισμός 138.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κάτω Χρυσοβίτσα από τον ιστότοπο http://www.aetolia.gr
* Η Κάτω Χρυσοβίτσα στο https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Ρόγκια (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ρόγκια** είναι γνωστοί οι οικισμοί:

*Ρόγκια Βραγκιανών Καρδίτσας
*Ρόγκια Καρυάς Καρδίτσας
*Ρόγκια Τρικάλων

## Δες επίσης
* Ρόγγια Αιτωλοακαρνανίας 

Ρογκια
Καζιμίρ Β΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Ο **Καζιμίρ Β΄**, γερμ. Casimir II (π. 1180 - 1219) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1187-1219).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αναστασίας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας.

Ο Μπόγκισλαβ Α΄ είχε έδρα το Στεττίν και ο νεότερος αδελφός του Καζιμίρ Α΄ το Ντεμμίν. Ο Καζιμίρ Α΄ απεβίωσε το 1180 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄, ο Βάρτισλαβ Β΄, ο οποίος απεβίωσε το 1184. Το 1187 απεβίωσε ο πατέρας τους Μπόγκισλαβ Α΄ και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Μπόγκισλαβ Β΄ με έδρα το Στεττίν και ο Καζιμίρ Β΄ στο Ντεμμίν.

Καθώς ήταν 7 ετών, η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος. Μαζί της ήταν και ο Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς καστελλάνος τού Στεττίν (πολων. Στσετσίν) ως το 1189, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Γιαρομάρ Α΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν. Η επιτροπεία κράτησε ως το 1194. Παρά το ότι η Πομερανία ήταν πιο πριν υποτελής στη Γερμανία, τώρα με την πίεση τού Δανού βασιλιά έγινε φέουδο αυτού. Οι δύο αδελφοί έγιναν, έπειτα από τον πρίγκιπα τού Ρύγκεν, υποτελείς τού [Κ[α]νούτου Δ΄](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%94%CE%84_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%94%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82) της Δανίας.

Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Βάρτισλαβ Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1210 την Ίνγκαρντις της Δανίας και είχε τέκνο:
* Βάρτισλαβ Γ΄ π. 1160-π. 1184, δούκας της Πομερανίας-Ντεμίν.
* Ελισάβετ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gottfried von Bülow (1876), "Bogislav I.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 40–41
* Häckermann (1876), "Bogislav II.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 41–42
* Joachim Wächter: Das Fürstentum Rügen – Ein Überblick. In: Beiträge zur Geschichte Vorpommerns: die Demminer Kolloquien 1985–1994. Thomas Helms Verlag, Schwerin 1997, ISBN 3-931185-11-7.
* Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern. Band 1, Weltbild Verlag 1992, Reprint der Ausgaben von 1919 und 1921, ISBN 3-89350-112-6, Seite 91–95.

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Ρόγγια Αιτωλοακαρνανίας

*Για παρώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Ρόγκια (αποσαφήνιση)]]*

Τα **Ρόγγια** είναι μικρό ορεινό χωριό στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 580 μέτρα, το οποίο βρίσκεται δυτικά του Εύηνου ποταμού απέχοντας μόλις 3,5 χλμ. βορειοανατολικά από το Θέρμο και 38 χλμ. δυτικά χλμ. από το Αγρίνιο. Στην περιοχή από το 1995 υπάρχει το Ιερό Μετόχι και Ησυχαστήριο της Αγίας Παρασκευής που υπάγεται και ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ωρωπού και Φυλής. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χρυσοβίτσας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Χρυσοβίτσα και τα Δοκίμια αποτελούν τη τοπική κοινότητα Χρυσοβίτσας που υπάγεται στο Δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Βαρτσίσουαφ Γ΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Ο **Βάρτισλαβ Γ΄**, γερμ. Wartislaw Iii (π. 1210 - 17 Μαΐου 1264) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1219-64).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Καζιμίρ Β΄ δούκα της Πομερανίας-Ντεμμίν και της Ινγκάρντις της Δανίας.

Το 1019 διαδέχθηκε τον πατέρα του· ήταν 9 ετών και η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος ως το 1226. Τότε και τα δύο μέρη της Πομερανίας (το Στεττίν και το Ντεμμίν) είχαν αναγκαστεί να αναγνωρίσουν την επικυριαρχία της Δανίας. Αυτή μειώθηκε μετά τη μάχη τού Μπόρνχεβετ (1227) και εξαλείφθηκε μετά από την αντιμετώπιση των Δανών από τον Βάρτισλαβ Γ΄ μαζί με τους συμμάχους του της Λυβέκης (1234).

Το 1236 έχασε μεγάλο μέρος των εδαφών του από τα γειτονικά Μεκλεμβούργο και Βρανδεμβούργο: ο Ερρίκος-Μπόρβιν Γ΄ κύριος τού Μεκλεμβούργου-Ρόστοκ έκανε εκστρατεία και κατέλαβε την Κιρκιπάνια (τη δυτική Πομερανία εκτός τού Ντεμμίν)· επίσης το 1236 με τη συνθήκη τού Κρέμμεν ο Βάρτισλαβ Γ΄ αναγκάστηκε να παραχωρήσει τρεις περιοχές στο Βρανδεμβούργο και να γίνει υποτελής του. Οι περιοχές τελικά περιήλθαν στο Μεκλεμβούργο με το όνομα Στρέλιτς.

Τάφηκε στο αββαείο της Έλντενα κοντά στο Γκράιφσβαλτ μαζί με τη μητέρα του. Δεν είχε τέκνα και το Ντεμμίν ενσωματώθηκε με το Στεττίν τού εξαδέλφου του Μπάρνιμ Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Dietmar Lucht: Herzog Wartislaw III. von Pommern. In: Baltische Studien, Neue Folge Bd. 53, 1967, S. 13–15.
* Edward Rymar: Rodowód Książąt pomorskich, Sczecin 2005, S. 151–154.

Βαρτισλαβ 03
Μπάρνιμ Β΄ της Πομερανίας

Ο **Μπάρνιμ Β΄**, γερμ. Barnim II (π. 1277 - 28 Μαΐου 1295) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1278-95).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της τρίτης συζύγου του Μέχτιλτ/Ματίλντας των Ασκάνα, κόρης τού Όθωνα Β΄ μαργράβου τού Βρανδεβούργου.

Το 1278 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ , ο Μπάρνιμ Β΄ και ο Όθων Α΄. Ο πρώτος ήταν 22 ετών, ο δεύτερος ενός και ο τρίτος ήταν υστερότοκος. Κυβέρνησε ο Μπόγκισλαβ Δ΄, ο οποίος ήταν από την πρώτη σύζυγο τού Μπάρνιμ Α΄. Ο Μπάρνιμ Β΄ είχε την προστασία της μητέρας του και το 1294 έλαβε με τον Όθωνα Α΄ ένα μερίδιο της Πομερανίας.

Το επόμενο έτος αποπλάνησε μία παντρεμένη και ο θυμωμένος σύζυγός της τον σκότωσε στα Ρείκια τού Ουκεμύνντερ. Δεν είχε απογόνους και οι αδελφοί του μοίρασαν την Πομερανία: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ και ο Όθων Α΄ το Στέττιν.

## Πηγές
* Werner Buchholz (ed.), Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern. Siedler Verlag, Berlin 1999, ISBN 3-88680-272-8

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2007-2008

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2007-08** αποτέλεσε τη 19η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 8 Ιουλίου έως τις 12 Ιουλίου 2008 στο Μετς. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων για τέταρτη φορά στην ιστορία του.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία

## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:



**[[Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων|Άνω Λιόσια]] **
* **4** Καμπουράκη
* **5** Ναυροζίδου
* **6** Χελιώτη
* **7** Κόλλια
* **8** Παυλή
* **9** Μάρκου
* **10** Βούλγαρη
* **11** Καξέρη
* **12** Χριστακοπούλου
* **13** Βάλβη
* **14** Χαλκιά
* **15** Ηλιοπούλου
* **C:** Γιαννουλάκης

**[[Αρκάδι (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Αρκάδι]] **
* **4** Σαρτζετάκη
* **5** Ανυφαντάκη
* **6** Δάμο-Σαλιάι
* **7** Νικολιδάκη
* **8** Δαμανάκη
* **9** Ζαχαράκη Ευ.
* **10** Καλογεροπούλου
* **11** Νυκτάρη
* **12** Λετζάκη
* **13** Φραγκιαδάκη
* **14** Βαβουράκη
* **15** Ζαχαράκη Μ.
* **C:** Πλευράκης

**[[Γ.Α.Σ. Απόλλων Πτολεμαΐδας|Απόλλων Πτολεμαΐδας]] **
* **4** Χωλοπούλου Σ.
* **5** Αθανασιάδου
* **6** Παπαβασιλείου
* **7** Κυρατζή
* **8** Λεσγίδου
* **9** Γιαννούλη
* **10** Σιδηροπούλου
* **11** Χωλοπούλου Μ.
* **12** Αρσενίδου
* **13** Καραγκιολίδου
* **14** Παπαδοπούλου
* **15** Κόνιαλη
* **C:** Κυνηγοπούλου

**[[Ηρακλής Θεσσαλονίκης (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Ηρακλής]]**
* **4** Ζεβαχιργιάν
* **5** Παπαιωάννου
* **6** Βρακά
* **7** Ευδοκία
* **8** Λουκάτου
* **9** Καππάτου
* **10** Πολιτοπούλου
* **11** Γιαννακοπούλου
* **12** Σταφυλά
* **13** Μηνά
* **14** Αβδούλου
* **15** Γιαμπάνη
* **16** Κατσαδάκη
* **17** Κοτζαμάνη
* **18** Ερμείδου
* **C:** Αναγνωστόπουλος

**[[Α.Σ. Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου 2004|Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου]]**
* **4** Μεταξά Κ.
* **5** Γεωργίου
* **6** Ντερβισαλιάι
* **7** Αρβανίτη 
* **8** Φίλη 
* **9** Νικολούλια 
* **10** Μάρα
* **11** Αγριομήτρου
* **12** Δέμου
* **13** Μεταξά Χ.
* **14** Κολοκούρη
* **15** Γιουρούκου
* **C** Ρούτση 


## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

* MVP: Ειρήνη Δάμο-Σαλιάι (Αρκάδι)
* Κορυφαία σκόρερ: Ευγενία Λουκάτου (Εσπερίδες)
* Καλύτερη πεντάδα:
*# Ειρήνη Δάμο-Σαλιάι (Αρκάδι)
*# Ελένη Κυρατζή (Απόλλων)
*# Ευγενία Λουκάτου (Εσπερίδες) 
*# Χριστίνα Ναυροζίδου (Άνω Λιόσια)
*# Ράνια Ελευθεριάδου (Ηρακλής)

## Παραπομπές


 

2007 2008
Πανελληνιο Κορασιδων
Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Αθήνα
Λάος (αποσαφήνιση)

Το **[[Λάος]]** είναι χώρα στη νοτιοανατολική Ασία.

Το **Λάος** ή το **ΛΑΟΣ** μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:

* Ποταμός Λάος, ένα ποτάμι της νότιας Ιταλίας
* Λάος, μια αρχαία ελληνική αποικία που βρίσκεται στο παραπάνω ποτάμι
* Αώος, ποταμός της Ηπείρου
* Γκαλάνγκαλ, γνωστό και ως *Λάος*, ανατολίτικο μπαχαρικό
* Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, γνωστός ως ΛΑΟΣ, ελληνικό ακροδεξιό λαϊκιστικό/εθνικιστικό πολιτικό κόμμα
Κοσκινάς (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Κοσκινάς** είναι γνωστοί οι οικισμοί:

*Κοσκινάς Αιτωλοακαρνανίας
*Κοσκινάς Ηλείας
*Κοσκινάς Καρδίτσας
*Κοσκινάς Χίου

Κοσκινας
Όθων Α΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Ο **Όθων Α΄** (γερμ.: *Otto I*, 1279 - 31 Δεκεμβρίου 1344) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1294-1344). Έγινε ο ιδρυτής του πλάγιου κλάδου της  Πομερανίας-Στεττίν.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μπάρνιμ Α΄, δούκα της Πομερανίας, και της τρίτης συζύγου του Μέχτιλτ/Ματίλντας των Ασκάνια, κόρης του Όθωνα Γ΄, δούκα του Βρανδεμβούργου. Γεννήθηκε λίγο μετά την αποβίωση του πατέρα του.

Το 1278 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ 22 ετών, ο Μπάρνιμ Β΄ 1 έτους και ο Όθων Α΄, υστερότοκος. Ο πρώτος ήταν από προηγούμενο γάμο του Μπάρνιμ Α΄ και ο δεύτερος ήταν γιος της Ματίλντας. Κυβέρνησε ο Μπόγκισαβ Δ΄· τo 1294 οι δύο μικρότεροι αδελφοί του έλαβαν ένα μερίδιο της χώρας. Το επόμενο έτος ο Μπάρνιμ Β΄ απεβίωσε και οι δύο εναπομείναντες αδελφοί διαίρεσαν την Πομερανία: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ και ο Όθων Α΄ το Στεττίν, γενόμενος ιδρυτής πλάγιου κλάδου.

Τον διαδέχθηκε το 1344 ο μόνος γιος του Μπάρνιμ Γ΄, που ήδη από το 1320 ήταν συγκυβερνήτης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1296 την Ελισάβετ των Σάουενμπουρκ, κόρη του Γκέρχαρτ Β΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν, και είχε τέκνα:
* Μπάρνιμ Γ΄ π. 1300-1368, δούκας της Πομερανίας.
* Μέχτιλτ/Ματίλντα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄, κύριο του Μεκλεμβούργου-Βέρλε.

## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Barnim s.v. Barnim I.". Encyclopædia Britannica. 3 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 415.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μπάρνιμ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Ο **Μπάρνιμ Γ΄**, γερμ. Barnim III (π. 1300 - 14 Αυγούστου 1368) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1344-68).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερνίας-Στεττίν και της Ελισάβετ των Σάουενμπουρκ, κόρης τού Γκέρχαρτ Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Πλεν.

Το 1320 ο πατέρας του τον έκανε συγκυβερνήτη· είχε εξέχουσα θέση στην άμυνα και τη διοίκηση. Ήθελε την ανεξαρτητοποίηση από το Βρανδεμβούργο και γι' αυτό συμμάχησε με την Πολωνία και τη Βοημία. Πράγματι το 1338 το Βρανδεμβούργο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την επικυριαρχία της Πομερανίας. Εν τω μεταξύ ο πατέρας του απεβίωσε το 1344. Το 1348 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας αναγνώρισε την Πομερανία ως φέουδο της Γερμανίας· αυτό προστάτευσε τη χώρα από τους μαργράβους τού Βρανδεμβούργου. Το 1349-54 έγινε εμφύλιος πόλεμος στο Βρανδεμβούργο και αυτό επέτρεψε στον Μπάρνιμ Γ΄ να επεκτείνει με κατακτήσεις το δουκάτο του. Έγινε ο πρώτος δούκας των Κασουβιανών (Σλάβων της ανατολικής Πομερελίας).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή των Γουέλφων, κόρη τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και είχε τέκνα:
* Καζιμίρ Γ΄ 1348-1372, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
* Σβάντιμπορ Γ΄ π. 1351-1413, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
* Μπόγκισλαβ Ζ΄ 1355-1404, συγκυβερνήτης της Πομερανίας-Στεττίν.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Barnim s.v. Barnim III.". Encyclopædia Britannica. 3 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 415–416.

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Πάνος Χαλδέζος

Ο **Πάνος Χαλδέζος** (1895- 1983) ως Γενικός Διευθυντής των Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων στη διάρκεια της Κατοχής  συνέβαλε στη διάσωση εκατοντάδων Ελλήνων Εβραίων. Για την προσφορά του αυτή τιμήθηκε με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών.   
 
## Βιογραφικό
Ο Πάνος Χαλδέζος γεννήθηκε στο Πλωμάρι, το 1895. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1916 και άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος στο Δήμο Πλωμαρίου. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία όπου μεταξύ άλλων πήρε μέρος στη Μάχη του Τουλού Μπουνάρ στην οποία τραυματίστηκε δύο φορές. Επίσης συμμετείχε στην εκστρατεία για την απελευθέρωση του Αϊδινίου.  Το 1927 άρχισε να εργάζεται  στον Δήμο Αθηναίων. Το 1938 ανέλαβε την προεδρία της Λέσχης Νέας Σμύρνης η οποία με δική του εισήγηση μετονομάστηκε σε Εστία Νέας Σμύρνης. Υπήρξε συνεχώς πρόεδρος της Εστίας Νέας Σμύρνης μέχρι το θάνατό του, το 1983.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής από τη θέση του Γενικού Διευθυντή των Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων και σε συνεργασία με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό και τον Αστυνομικό Διοικητή Αθηνών Άγγελο Έβερτ, εξέδωσε 543 πλαστά πιστοποιητικά σε Έλληνες Εβραίους με βάση τα οποία απέκτησαν ταυτότητες με χριστιανικά ονόματα, και έτσι διέφυγαν της σύλληψης  από τις κατοχικές αρχές.  Για τη δράση του αυτή και τη συμβολή του στη διάσωση εκατοντάδων Ελλήνων Εβραίων τιμήθηκε, το 1994, από το ίδρυμα Γιαντ Βασσέμ με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών.  

Ο Πάνος Χαλδέζος τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος, με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος Γεωργίου Α’, με το Χρυσό Κλειδί της Πόλης των Αθηνών, με το Ανώτατο Παράσημο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, με το Χρυσό Μετάλλιο του Δήμου Ρόδου, με το Σταυρό του Πανάγιου Τάφου από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο, με το Μετάλλιο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πολεμιστών Παρισίων και με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης της Νέας Σμύρνης. Το 1980 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. 

Έγραψε διάφορα βιβλία μεταξύ των οποίων ήταν τα εξής: «Ερμηνεία των Διατάξεων περί Εκτελέσεως Δημοτικών και Κοινοτικών Έργων και Συμβάσεων Ηλεκτροφωτισμού», «Τα φορολογικά Δήμων και Κοινοτήτων» και «Ερμηνεία των Διατάξεων περί Καταστάσεως Δήμων και Κοινοτήτων». 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βραβευθέντες Δίκαιοι των Εθνών
Καζιμίρ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

O **Καζιμίρ Γ΄**, γερμ. Casimir III (1348 - 24 Αυγούστου 1372) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1368-72).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1368 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους νεότερους αδελφούς του Σβάντιμπορ Γ΄ και Μπόγκισλαβ Ζ΄. Έκανε εκστρατεία εναντίον τού μαργραβάτου τού Βρανδεμβούργου, αλλά στην πολιορκία τού Κένιγκσμπερκ (Νόιμαρκ) το 1372 απεβίωσε. Ήταν 24 ετών και άγαμος. Το Στεττίν έμεινε στους δύο μικρότερους αδελφούς του·  το 1404 απεβίωσε ο Μπόγκισλαβ Ζ΄ επίσης άγαμος και ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας.

## Πηγές
* Michael Zywietz, Volker Honemann, Christian Bettels, Gattungen und Formen des Europäischen Liedes vom 14. Bis zum 16. Jahrhundert: Internationale Tagung vom 9. Bis 12. Dezember 2001 in Münster Waxmann Verlag, 2005, p.74, ISBN 3-8309-1549-7 [1]
* Martin Wehrmann, Geschichte von Pommern, Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha 1904 / Augsburg 1992, ISBN 3-89350-112-6, pp.144,151

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μπόγκισλαβ Ζ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Ο **Μπόγκισλαβ Ζ΄**, γερμ. Bogislaw VII (πριν το 1355 - 1404) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν, συγκυβερνήτης με τους μεγαλύτερους αδελφούς του.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1368 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος Καζιμίρ Γ΄, μαζί με τους νεότερους Σβάντιμπορ Γ΄ και Μπόγκισλαβ Ζ΄. Το 1372 απεβίωσε ο πρώτος σε μάχη εναντίον τού Βρανδεμβούργου σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Έμειναν δούκες οι δύο μικρότεροι. Αν και ο Μπόγκισλαβ Ζ΄ ήταν τυπικά ίσος με τον Σβάντιμπορ Γ΄, επισκιάστηκε από αυτόν.

Το 1404 απεβίωσε άγαμος και ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας της Πομερανίας. Η συλλογή οικοσήμων *Κώδιξ Γκέλρε* στα τέλη τού 14ου αιώνα αναφέρει έναν δούκα τού Γκρόσβιν· ίσως είναι ο Μπόγκισλαβ Ζ΄.

## Πηγές
* Klaus Conrad: Herzogliche Schwäche und städtische Macht in der zweiten Hälfte des 14. und im 15. Jahrhundert, in: Werner Buchholz (ed.): Deutsche Geschichte im Osten Europas: Pommern, Siedler Verlag, Berlin, 1999, ISBN 3-88680-272-8, p. 127-202.
Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol. 1, 2nd ed., Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Κοσκινάς Αιτωλοακαρνανίας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Κοσκινάς (αποσαφήνιση)]]*

Ο **Κοσκινάς** (αναφέρεται και ως η *Κοσκινά*) είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη περιοχή του Θέρμου σε υψόμετρο 570 μέτρα.

## Γεωγραφία - ιστορία
Ο Κοσκινάς βρίσκεται ανατολικά του χείμαρρου Γιδομανδρίτη που καταλήγει στον Εύηνο ποταμό και δυτικά από το χωριό Δρυμώνα σε περιοχή που χαρακτηριστικό της είναι οι καλλιέργειες δημητριακών και τα πολλά νερά. Απέχει 44,5 χλμ.
Α. από το Αγρίνιο, 15 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Θέρμο και 5 χλμ. Δ. από τον Δρυμώνα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο  νερόμυλος και η επιβλητική ρεματιά με τα τρεχούμενα νερά. Ως οικισμός αναφέρεται το 1845 να προσαρτάται στο δήμο Αμβρακίας με το ΦΕΚ 32Α-08/12/1845. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Δρυμώνα, τον Άνω Δρυμώνα και την Αγία Τριάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δρυμώνος που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μεγάλη κατολίσθηση στην Κοσκινά Θέρμου  από τον ιστότοπο https://www.xiromerobest.gr 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2006-2007

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2006-07** αποτέλεσε τη 18η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 28 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 2007 στον Εύοσμο. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων για τρίτη φορά στην ιστορία του.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία

## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:

## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

## Παραπομπές


 


2006 2007
Πανελληνιο Κορασιδων
Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στη Θεσσαλονίκη
Αραβικά Μπαρέκι

Τα **Αραβικά Μπαρέκι** () είναι η ποικιλία των αραβικών που ομιλείται στο Μπαρέκ στη Σαουδική Αραβία. Ομιλείται σε πολλές πόλεις και χωριά στο ομώνυμο ουάντι.

Ομιλείται από περίπου 60.000 άτομα.

## Χαρακτηριστικά
Τα αραβικά Μπαρέκι έχουν πολλές πτυχές που τα διαφοροποιούν από όλες τις άλλες διαλέκτους στον Αραβικό κόσμο. Φωνολογικά, τα αραβικά Μπαρέκι είναι παρόμοια με τις περισσότερες διαλέκτους της Υεμένης και την Χιμιαριτική γλώσσα. Όλες οι διάλεκτοι Μπαρέκι επίσης μοιράζονται το ασυνήθιστο χαρακτηριστικό αντικατάστασης του οριστικού άρθρου *αλ-* με το πρόθεμα *αμ-*. Οι διάλεκτοι πολλών πόλεων και χωριών στο ουάντι και στη παράκτια περιοχή χαρακτηρίζεται από την αλλαγή του ج (/dʒ/) σε υπερωικό προσεγγιστικό ي [j].

Κατηγορία:Γλώσσες της Σαουδικής Αραβίας
Μ
Σβάντιμπορ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Ο **Σβάντιμπορ Γ΄**, γερμαν. Swantibor III (π. 1351 - 21 Ιουνίου 1413) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1372-1413).

## Βιογρφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1368 απεβίωσε ο Μπάρνιμ Γ΄ και τον διαδέχθηκαν από κοινού οι τρεις γιοί του. Όμως το 1372 απεβίωσε ο πρωτότοκος Καζιμίρ Γ΄ και το 1404 ο τρίτος γιος Μπόγκισλαβ Ζ΄, άγαμοι και οι δύο, έτσι ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας.

Στη διένεξη τού Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας με την Χανσεατική Ένωση και τον Αλβέρτο Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου, ο Μπάρνιμ Γ΄ είχε λάβει το μέρος τού πρώτου. Ωστόσο οι γιοί του στάθηκαν ουδέτεροι με τη Δανία και ειρήνευσαν με τον Αλβέρτο Β΄ το 1368. Η διένεξη κλιμακώθηκε σε πόλεμο και ο Καζιμίρ Γ΄ κατά την πολιορκία της Χόγινα απεβίωσε το 1372.

Τώρα η Πομερανία -που ήταν κατατετμημένη σε Στολπ, Βόλγκαστ, Στεττίν και Καμμίν- έπρεπε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις τού Βρανδεμβούργου: όταν ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας θέλησε να αποκτήσει το Βρανδεμβούργο για τους συγγενείς του, ο δούκας φοβήθηκε, μήπως ο βασιλιάς επικαλεστεί την παλαιά υποτέλεια της Πομερανίας στο Βρανδεμβούργο. Πράγματι ο Κάρολος Δ΄ απέκτησε το Βρανδεμβούργο το 1373 με τη συνθήκη τού Φύρστενβαλντε, αλλά θέλησε φιλικές σχέσεις με την Πομερανία· ίσως διότι είχε νυμφευτεί την Ελισάβετ, κόρη τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ, 2ου εξαδέλφου τού Σβάντιμπορ Γ΄. Ο τελευταίος συμμετείχε ενίοτε στα βασιλικά ζητήματα και υπηρέτησε ως βασιλικός δικαστής.

Η χώρα είχε αποδιοργανωθεί από τις συγκρούσεις των δουκών της με τις πόλεις και οι έριδες τους εξάντλησαν οικονομικά.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1374 την Άννα των Χοεντσόλερν, κόρη τού Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης (γιου τού Φρειδερίκου Δ΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης). Είχε τέκνα:
* Όθων Β΄ π. 1380-1428, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
* Καζιμίρ Ε΄ μετά το 1380-1434, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ούλριχ Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Klaus Conrad: Herzogliche Schwäche und städtische Macht in der zweiten Hälfte des 14. und im 15. Jahrhundert, in: Werner Buchholz (ed.): Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern, Siedler Verlag, Berlin, 1999, ISBN 3-88680-272-8, p. 127-202
* Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern. vol. 1, 2nd ed., Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6
* Martin Wehrmann (1908), "Swantibor III., Herzog von Pommern-Stettin", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 54, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 640–641
* Gottfried von Bülow (1887), "Otto II. (und Casimir VI.)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 25, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 785–787

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2017-2018

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2017-18** αποτέλεσε την 45η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 11 έως τις 15 Απριλίου 2018 στο «Φιλωνίδειο» Κλειστό Γυμναστήριο του Λιμένος Χερσονήσου Ηρακλείου. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για πρώτη φορά στην ιστορία του.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία






## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:

## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων 2018, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.



2017 2018
Πανελληνιο Εφηβων
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Ηράκλειο
Ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας-Ιράκ

δεξιά|μικρογραφία|352x352εσ|Χάρτης της πρώην Ουδέτερης Ζώνης μεταξύ του Ιράκ και της Σαουδικής Αραβίας
μικρογραφία|320x320εσ|Τοπογραφικός χάρτηςΗ **Ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας-Ιράκ** ήταν μια περιοχή 7.044 τ.χλμ. στα σύνορα Σαουδικής Αραβίας και Ιράκ , εντός της οποίας τα διμερή σύνορα δεν είχαν διευθετηθεί. Η ουδέτερη ζώνη ήρθε σε ύπαρξη μετά το Πρωτόκολλο του Ουκαήρ το 1922 που καθόρισε τα σύνορα μεταξύ Ιράκ και το Σουλτανάτο του Νετζντ (προκάτοχο κράτος της Σαουδικής Αραβίας). Η ύπαρξη της ουδέτερης ζώνης τερματίστηκε το 1981, όταν το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία συμφώνησαν στο διαμελισμό της ζώνης.

## Ιστορία
Η Συνθήκη του Μουχαραμάχ (Χοραμσάχρ) υπεγράφη στις 5 Μαΐου 1922. Η συμφωνία ματαίωσε την επικείμενη σύγκρουση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο κατείχε την εντολή για το Ιράκ και του Βασιλείου του Νετζντ το οποίο αργότερα έγινε η Σαουδική Αραβία (όταν συνδυάστηκε με το βασίλειο της Χετζάζης). Η συνθήκη απέφυγε τον καθορισμό των ορίων. Μετά από περαιτέρω διαπραγματεύσεις, το Πρωτόκολλο του Ουκαήρ υπεγράφη στις 2 Δεκεμβρίου 1922, ορίζοντας τα περισσότερα από τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών και δημιουργώντας την ουδέτερη ζώνη.

Επίσης ορίστηκε ότι δεν θα χτιστούν στρατιωτικά ή μόνιμα κτίρια στην ή κοντά στην ουδέτερη ζώνη και οι νομάδες των δύο χωρών θα έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση στα λιβάδια και τα πηγάδια.

Η διοικητική διαίρεση της ζώνης επετεύχθη το 1975 και μια συνοριακή συνθήκη ολοκληρώθηκε το 1981. , Για άγνωστους λόγους, η συνθήκη δεν υποβλήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη και κανείς έξω από το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία είχε ειδοποιηθεί για την αλλαγή. Επίσης δεν υπήρχαν χάρτες με λεπτομέρειες από το νέο σύνορο. Καθώς ο Πόλεμος του περσικού Κόλπου συνέβη στις αρχές του 1991, το Ιράκ ακύρωσε όλες τις διεθνείς συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία από το 1968. Η Σαουδική Αραβία αντέδρασε με την εγγραφή κάθε προηγούμενης συνοριακής συμφωνίας στο Ιράκ στα Ηνωμένα Έθνη τον Ιούνιο του 1991. Αυτό το γεγονός τερμάτισε την νομική υπόσταση της ουδέτερης ζώνης Σαουδικής Αραβίας-Ιράκ.

Οι περισσότεροι επίσημοι χάρτες δεν εμφανίζουν πλέον την ουδέτερη ζώνη σε σχήμα διαμαντιού, αλλά μάλλον ζωγραφίζουν την γραμμή των συνόρων περίπου στο κέντρο του εδάφους. Για παράδειγμα, το Γραφείο του Γεωγράφου των Ηνωμένων Πολιτειών χαρακτήριζε τη περιοχή ως το να έχει μόνο ένα προσεγγιστικό σύνορο και όχι ακριβής.

Η ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας–Ιράκ κατείχε παλαιότερα τους κωδικούς ISO 3166-1 NT και NTZ. Οι κωδικοί διακόπηκαν το 1993. Ο κωδικός FIPS 10-4 για την ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας–Ιράκ ήταν ο IY. Αυτός ο κώδικας διεγράφη το 1992.

## Δείτε επίσης

*Γεωγραφία του Ιράκ
*Γεωγραφία της Σαουδικής Αραβίας
*Ενοποίηση της Σαουδικής Αραβίας
*Συνοριακές διαφορές Σαουδικής Αραβίας-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
*Ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας-Κουβέιτ

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The Straight Dope on the Neutral Zone
* Arabian Boundary Disputes
* International Boundary Study No. 111
* International Frontier Treaty Between Saudi Arabia and Iraq splitting the Neutral Zone, July 2, 1975
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράκ
Κατηγορία:Ιστορία της Σαουδικής Αραβίας
Κατηγορία:Αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες
Φραγκονικά της Λωρραίνης

μικρογραφία|Γλωσσικό περίγραμμα γύρω στο 1630.
μικρογραφία|Περιοχή των Φραγκονικών γλωσσών: Οι κεντρικές φραγκονικές διάλεκτοι είναι σε πράσινο.Τα **Φραγκονικά της Λωρραίνης** (Φραγκονικά της Λωρραίνης: *Plàtt*, *lothrìnger Plàtt*, , ) είναι διφορούμενη ονομασία για διαλέκτους των Δυτικοκεντρικών Γερμανικών (), μια ομάδα των υψηλών γερμανικών γλωσσών που ομιλούνται στο τμήμα Μοζέλα της πρώην βορειοανατολικής γαλλικής περιοχής της Λωρραίνης (Βλέπε Γλωσσικό σύνορο της Λωρραίνης).

## Περιγραφή
Ο όρος Φραγκονικά της Λωρραίνης έχει πολλαπλούς ορισμούς. Μερικοί μελετητές τον χρησιμοποιούν για να αναφερθούν σε όλη την ομάδα των Δυτικοκεντρικών γερμανικών διαλέκτων που ομιλούνται στην γαλλική περιοχή της Λωρραίνης. Άλλοι το χρησιμοποιούν πιο στενά για αναφερθούν στην Μοζελική Φραγκονιανή διάλεκτο που ομιλείται στην κοιλάδα του ποταμού Νιέντ (Πάις ντε Νιέντ, του οποίου η μεγαλύτερη πόλη είναι το Μπουλάι-Μοζέλ), για να τη διακρίνουν από τις άλλες δύο φραγκονικές διαλέκτους που ομιλούνται στη Λωρραίνη, τα Λουξεμβουργιανά στα δυτικά και τα Φραγκονικά του Ρήνου στα ανατολικά.

Το 1806 υπήρχαν 218.662 ομιλητές των Φραγκονικών της Λωρραίνης στον Μοζέλα και 41.795 ομιλητές στο Μορθ.

Στο μέρος της ασάφειας του όρου, οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ομιλητών των Φραγκονικών της Λωρραίνης στη Γαλλία ποικίλλουν ευρέως, ενώ κυμαίνονται από 30.000 έως 400.000 άτομα (η οποία θα την έκανε τρίτη πιο ομιλούμενη περιφερειακή γλώσσα στη Γαλλία, μετά τα Οξιτανικά και τα Αλσατικά).

Τα πιο αξιόπιστα δεδομένα προέρχονται από το *Enquête famille* που διενεργήθηκε από την INSEE (360.000 άτομα στην απογραφή του 1962) ως μέρος της απογραφής του 1999, αλλά δίνει μια κάπως έμμεση εικόνα της τρέχουσας κατάστασης. Περίπου 78.000 άνθρωποι αναφέρθηκαν να ομιλούν τα Φραγκονικά της Λωρραίνης, αλλά λιγότεροι από 50.000 περνούσαν βασικές γνώσεις της γλώσσας στα παιδιά τους.

## Δίγλωσσες πινακίδες

File:Roussy-le-Bourg.jpg|
File:Grouss H.jpg|


## Παραπομπές


## Πηγές

* http://www.cairn.info/article.php?ID_REVUE=HER&ID_NUMPUBLIE=HER_105&ID_ARTICLE=HER_105_0102 Auburtin, Éric. 2002. "Langues régionales et relations transfrontalières dans l’espace Saar-Lor-Lux". *Hérodote* 105, pp.&nbsp;102–122.
* http://www.ined.fr/fichier/t_publication/65/publi_pdf1_pop_et_soc_francais_376.pdf Héran, François, et al. 2002. "La dynamique des langues en France au fil du XXe siècle". *Population et sociétés* 376. Paris: Institut National d'Études Démographiques (INED).
* Hughes, Stephanie. 2005. Bilingualism in North-East France with specific reference to Rhenish Franconian spoken by Moselle Cross-border (or frontier) workers. In Preisler, Bent, et al., eds. *The Consequences of Mobility: Linguistic and Sociocultural Contact Zones*. Roskilde, Denmark: Roskilde Universitetscenter: Institut for Sprog og Kultur. 87-7349-651-0.
* Kieffer, Jean-Louis. 2006. *Le Platt Lorrain de poche*. Assimil. 2-7005-0374-0

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Redde-n-ìhr Plàtt ; — Ιστορικές, φιλολογικές και γλωσσικές πληροφορίες (στα γαλλικά)
* Gau un Griis — Ένωση για την υπεράσπιση και την προώθηση των Φραγκονικών της Λωρραίνης
* Plattweb

Κατηγορία:Γλώσσες της Γαλλίας
Κατηγορία:Λωρραίνη
Τζαρίρ

Ο **Τζαρίρ**, πλήρως ονομαζόμενος **Τζαρίρ Ιμπν Ατίγια Ιμπν Χουντχάιφα αλ-Χατάφα Ιμπν Μπαντρ** (αραβικά: جرير بن عطية بن حذيفة الخطفى بن بدر التميمي) ήταν Άραβας ποιητής της ομεϋαδικής περιόδου, που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 640 και πέθανε το 728 ή το 729. Έγινε γνωστός για τα σατιρικά ποιήματα που αντάλλασσε για διάστημα σαράντα ετών με τους ανταγωνιστές του, Φαραζντάκ και Αλ-Αχτάλ. Οι τρεις τους, αποτέλεσαν την γνωστή ως «ομεϋαδική τριάδα». Οι τρεις ποιητές, μεταξύ τους ίσης αξίας, αποτέλεσαν πηγή συζητήσεων για διάστημα αρκετών αιώνων στα σαλόνια και τις αντιπαραθέσεις μεταξύ λογίων, όπου γινόταν προσπάθεια να καταδειχθεί ο κορυφαίος εκ των τριών.

Η «ομεϋαδική τριάδα» αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη της αραβικής ποίησης, ακολουθώντας τα σημαντικά προϊσλαμικά πρότυπα, ανανεώνοντας, ταυτόχρονα, την θεματολογία των ειδών της σάτιρας και του πανηγυρικού.

## Δείτε επίσης
* Αλ-Αχτάλ
* Φαραζντάκ
* Αραβική λογοτεχνία
* Αραβική ποίηση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άραβες ποιητές
Αλφάβητο Ντάινκο

μικρογραφία|Ένα ποίημα από τον Ντάινκο στο αλφάβητο Ντάινκο
Το **αλφάβητο Ντάινκο** () ήταν σλοβενικά αλφάβητο το οποίο εφευρέθηκε από τον Πέτερ Ντάινκο. Χρησιμοποιήθηκε από το 1824 έως το 1839 ως επί το πλείστον στη Στυρία (στη σημερινή ανατολική Σλοβενία).

## Ιστορία
Ο Ντάινκο εισήγαγε το αλφάβητο στο βιβλίο του *Lehrbuch der windischen Sprache* ("Το Βιβλίο της σλοβενικής Γλώσσας"), το 1824. Αποφάσισε να αντικαταστήσει το παλαιότερο αλφάβητο Μπόχοριτς με το δικό του νέο σύστημα γραφής καθώς υπήρχαν προβλήματα με τη γραφή ορισμένων γραμμάτων. Το 1825, ο Φραντς Σέραφιν Μετέλκο ήρθε με μια παρόμοια πρόταση, περιπλέκοντας το θέμα. Το αλφάβητο Ντάινκο εισήχθη στα σχολεία το 1831 και έλαβε κατηγορηματική αντίθεση από τους Αντόν Μούρκο και Αντόν Μαρτίν Σλόμσεκ. Μετά το 1834 άρχισε να εγκαταλείπεται σταδιακά με την έγκριση μιας ελαφρώς τροποποιημένης έκδοση του λατινικού αλφάβητου του Γκάι ως το νέο σλοβενικό αλφάβητο και το 1839 καταργήθηκε επίσημα.

## Γράμματα
Το αλφάβητο εκπροσωπούσε τα φωνήματα ,  και  με τα γράμματα **C**, **S**, **Z** (όπως και στο σύγχρονο σλοβενικό αλφάβητο) ενώ τα φωνήματα ,  και  εκπροσωπούνταν με ειδικούς χαρακτήρες (βλέπε τον παραπάνω πίνακα). Επιπλέον, δημιούργησε δύο επιπλέον σύμβολα, τα οποία παραλείφθηκαν μετά το 1829 (βλέπε το παρακάτω πίνακα):

Η σειρά των γραμμάτων στο αλφάβητο Ντάινκο ήταν η παρακάτω:

A B C D E F G H I J K L M N O P R S Ȣ Z X T U Y V Ч

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σλοβενική γλώσσα
Βέστμανεγιαρ

Το **Βέστμανεγιαρ** (ισλανδικά: *Vestmannaeyjar*) είναι δήμος και αρχιπέλαγος στα νότια παράλια της Ισλανδίας.

Το μεγαλύτερο νησί, το Χέιμαεϊ, έχει πληθυσμό 4.135 κατοίκους, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν στην κύρια πόλη του αρχιπελάγους, την Βέστμανναεϊγιαμπαϊρ. Τα άλλα νησιά είναι ακατοίκητα, αν και έξι έχουν μονόκλινα ξυλόσπιτα κυνηγιού. Το Βέστμανναεϊγιαρ έλαβε διεθνή προσοχή το 1973 με την έκρηξη του ηφαιστείου Έλντφετλ, το οποίο κατέστρεψε πολλά κτίρια και ανάγκασε σε πολύμηνη εκκένωση ολόκληρου του πληθυσμού να πάει στην ηπειρωτική Ισλανδία. Περίπου το ένα πέμπτο της πόλης καταστράφηκε πριν σταματήσει η ροή της λάβας με εφαρμογή 6,8 δισεκατομμυρίων λίτρων κρύου θαλασσινού νερού.
μικρογραφία|αριστερά|Ο Βράχος του Ελέφαντα είναι ένας φυσικός βραχώδης σχηματισμός
Το γνωστότερο αξιοθέατο της περιοχής είναι ο επονομοαζόμενος **Βράχος του Ελέφαντα**. Πρόκειται για ένα φυσικό σχηματισμό βράχου από βασάλτη στο νησί Χέιμαεϊ, στο αρχιπέλαγος των Βέστμανεγιαρ. που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια  ηφαιστειακής έκρηξης του Έλντφελ. Ο σχηματισμός παρομοιάζει σε έναν ελέφαντα που ξεπροβάλλει από τη θάλασσα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ισλανδίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισλανδίας
Βοσνοχώρι

Το **Βοσνοχώρι** ή **Μποσνοχώρι** () είναι χωριό στην Ανατολική Θράκη, στην επαρχία Αδριανούπολης της Τουρκίας.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται 7 χλμ. δυτικά της Αδριανούπολης.

## Ιστορία
Την εποχή της Τουρκοκρατίας μια μικρή ομάδα οικογενειών κατοικούσε σε έναν μικρό οικισμό, σε απόσταση 8 με 10 χλμ. περίπου νοτιοδυτικά της Αδριανούπολης, στις παρυφές υψωμάτων με την ονομασία Παλάτι. Ο οικισμός αυτός, επειδή διέτρεχε τον κίνδυνο του πλήρους αφανισμού, λόγω του ότι βρισκόταν υπό τη διαρκή απειλή ληστών αναγκάστηκε να μετοικήσει πλησιέστερα προς την Αδριανούπολη, όπου και περιορίζονταν οι κίνδυνοι. Στον τόπο όπου εγκαταστάθηκαν οι λίγες αυτές οικογένειες κατοικούσαν Βόσνιοι αιχμάλωτοι και για το λόγο αυτό με τον καιρό ονομάστηκε Μπόσνα (τόπος των Βοσνίων), ενώ οι Τούρκοι τον αποκαλούσαν *Μποσνάκιοϊ*. Οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι ενώθηκαν με εξόριστους Χριστιανούς, με κατοίκους του οικισμού Παλατάκι και άλλες χριστιανικές οικογένειες που μετέβησαν εκεί από διάφορες γωνιές της Αυτοκρατορίας, όπως Φιλιππούπολη, Αδριανούπολη, Χίο, Βάρνα, Σαράντα Εκκλησιές, Μικρά Ασία, Πόντο και άλλες περιοχές και δημιούργησαν το Βοσνοχώρι. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η παραμονή των Βοσνίων ήταν βραχύχρονη και κατά συνέπεια δεν υπήρξε καμία αφομοίωση με τους ντόπιους. Βέβαια σαν αποτέλεσμα της διέλευσης των Βοσνίων από το μέρος εκείνο έμεινε μόνο η ονομασία του οικισμού ως Βοσνοχώρι.

Τον Αύγουστο το 1923, με την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης, η οποία ρύθμιζε τα σύνορα και την ανταλλαγή των πληθυσμών, η Μπόσνα δόθηκε στους Τούρκους, μαζί με την Σιδηρόπετρα (Ντεμιρτάς). Οι κάτοικοι του Βοσνοχωρίου (Μπόσνα) εγκαταστάθηκαν στην τωρινή τοποθεσία 4 χλμ. νοτιότερα, δίπλα στα σύνορα, σε περιοχή που βρισκόταν ο τουρκικός οικισμός Αχύρκιοϊ ή Αχυροχώρι και ο οποίος το 1932 μετονομάστηκε σε Νέα Βύσσα. Είναι δύσκολο να ερμηνεύσει κανείς την καθιέρωση αυτής της ονομασίας. Κατά πάσα πιθανότητα το όνομα αυτό δόθηκε στο Μποσνοχώρι ως ανάμνηση της αρχαίας θρακικής πόλης Βίσας. Μπορεί ωστόσο η ονομασία να οφείλεται και σε διοικητικούς λόγους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχία Αδριανούπολης
Ούνι (γράμμα)

Το **Ούνι **(ασομταβρούλι: ႭჃ, αργότερα Ⴓ, νουσχούρι: ⴍⴣ, αργότερα ⴓ, μχεντρούλι: უ) είναι το 23ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.

Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης η τιμή του είναι 400 όπως και το γράμμα Βίε.

Το Ούνι συνήθως αντιπροσωπεύει τον ήχο .

## Μορφές γράμματος

## Κωδικοποιήσεις υπολογιστή

## Μπράιγ

## Δείτε επίσης

* U, το αντίστοιχο λατινικό γράμμα

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Mchedlidze, T. (1) The restored Georgian alphabet, Fulda, Germany, 2013
* Mchedlidze, T. (2) The Georgian script; Dictionary and guide, Fulda, Germany, 2013
* Machavariani, E. Georgian manuscripts, Tbilisi, 2011
* The Unicode Standard, Version 6.3, (1) Georgian, 1991-2013
* The Unicode Standard, Version 6.3, (2) Georgian Supplement, 1991-2013

Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Μαίρη Τοντ Λίνκολν

Η **Μέρι Αν Τοντ Λίνκολν** (, 13 Δεκεμβρίου 1818 - 16 Ιουλίου 1882) ήταν η σύζυγος του 16ου προέδρου των ΗΠΑ Αβραάμ Λίνκολν, και ως εκ τουτου η πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1861 έως το 1865. Μετά τη γέννηση της νεώτερης αδερφής της Αν Τοντ (Κλαρκ) αφαίρεσε το όνομα *Αν* από το ονοματεπώνυμό της, ενώ μετά τον γάμο της δεν χρησιμοποίησε το επίθετο *Τοντ*.

## Βιογραφία
Η Μέρι ήταν μέλος μια μεγάλης, εύπορης οικογένειας από το Κεντάκι και έλαβε καλή μόρφωση. Αφού τελείωσε το σχολείο μετακόμισε στο Σπρίνγκφιλντ του Ιλλινόι όπου έζησε με την παντρεμένη αδερφή της Ελίζαμπεθ Έντουαρντς. Πριν από τον γάμο της με τον Αβραάμ Λίνκολν, η Μέρι είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον του επι πολλά χρόνια πολιτικού αντιπάλου του Λίνκολν, Στίβεν Α. Ντάγκλας. Η Μέρι Τοντ παντρεύτηκε τον Αβραάμ Λίνκολν στις 4 Νοεμβρίου 1842, στο σπίτι της αδερφής της Ελίζαμπεθ στο Σπρίνγκφιλντ του Ιλινόι. Εκείνη ήταν 23 χρονών και αυτός 33. Με τον Λίνκολν απέκτησαν 4 παιδιά, εκ των οποίων μόνο ένα ζούσε όταν η Μέρι πέθανε. 

Υποστήριξε τον σύζυγό της καθόλη τη διάρκεια της προεδρίας του και υπήρξε μάρτυρας του θανάσιμου πυροβολισμού εναντίον του, καθώς βρισκόταν μαζί του στο προεδρικό θεωρείο του θεάτρου Φορντ στην Ουάσινγκτον. 

Δέκα χρόνια μετά τη δολοφονία του συζύγου της, η Μέρι νοσηλεύτηκε για σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς τη θέλησή της, εξαιτίας ψυχιατρικών προβλημάτων, αλλά αργότερα αποσύρθηκε στο σπίτι της αδερφής της.

Στις 15 Ιουλίου 1882, ακριβώς έντεκα χρόνια μετά τον θάνατο του νεότερου γιού της, η Μέρι έπεσε σε κώμα και πέθανε το επόμενο πρωί από εγκεφαλικό.

## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ της Μέρι Τοντ Λινκολν από τον Λευκό Οίκο 
* Mrs. Abraham Lincoln: A Study of Her Personality and Her Influence on Lincoln του W. A. Evans
* Αποφθέγματα της Μέρι Τοντ Λίνκολν
* Αυθεντικές χειρόγραφες επιστολές: Mary Todd Lincoln Shapell Manuscript Foundation

Λινκολν
Κατηγορία:Αβραάμ Λίνκολν
Μπε-ιν Κιούν

Το **Μπε-ιν Κιούν**, επίσης γνωστό ως **νήσος Αμπάι**, είναι μικρό νησί στα ανοικτά των ακτών της πολιτείας Ραχίν στη Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία).

## Γεωγραφία
Το Μπε-ιν Κιούν έχει μήκος 1.1 χλμ. και πλάτος 0.35 τ.χλμ.. Το νησί είναι επίπεδο με μέγιστο ύψος 4 μ. Βρίσκεται 1.2 χλμ. μακριά από την ηπειρωτική ακτή.

### Κοντινά νησιά
Εκεί υπάρχει ένα μικρό θαμνώδες νησάκι στη μέση του πορθμού που χωρίζει το Μπε-ιν Κιούν από την ηπειρωτική ακτή.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος νησιών της Βιρμανίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Βιρμανίας
Αικουινική γλώσσα

Η **αικουινική γλώσσα** (ISO 639-3: *xae*, Glottolog: *aequ1238*) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν από τον λαό των Αίκουων, στους λόφους της Άλμπα του βορειοδυτικού Λατίου και ανατολικά των κεντρικών Απεννίνων όρων, από τον 5ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. κατά την πρώιμη και μέση ρωμαϊκή δημοκρατία. 

## Περιγραφή

Η γλώσσα αποτελεί μέλος της σαβελικής υποομάδας των ιταλικών γλωσσών. Είναι πιθανό πως σχετίζονταν με αυτή των γειτονικών Μαρσίων στα ανατολικά. Eίχε πολλές ομοιότητες με τα τα λατινικά και ενδεχομένως αποτελούσε διάλεκτο τους.

Διασώζονται μόνο 2 επιγραφές στην γλώσσα αυτή, ενώ τα υπόλοιπα τεκμήρια προκύπτουν έμμεσα από τοπωνύμια και ανθρωπωνύμια, τα οποία ωστόσο είναι άγνωστο αν αποτελούν ενδώνυμα ή λατινικά εξώνυμα. 

Η μια επιγραφή βρέθηκε στην πόλη Άλμπα Φούκενς με το κείμενο *ALBSI PATRE*. Η πρώτη λέξη πιθανώς είναι στην δοτική ως **albe(n)si* (*αλμπανικό*/ς). Μια άλλη εκτίμηση θεωρεί πως η επιγραφή στα λατινικά αποδίδεται ως *Albano patri* (*πατέρας των Άλμπανων*).

Η δεύτερη επιγραφή ανακαλύφθηκε στην Κλιτέρνια (σύγχρονο Καπραντόσσο) της περιοχής Πετρέλα Σάλτο 60 χλμ νοτιοανατολικά της Ρώμης, με το κείμενο να είναι:
: VIA INFERIOR | PRIVATAST | T VMBRENI C F |
: PRECARIO | ITVR | PECVS PLOSTRV | NIQVIS AGAT

το οποίο θεωρείται ως ειδοποίηση πως *ο δρόμος είναι ιδιωτικός, η διάβαση γίνεται με άδεια από τον Τίτο Ουμπρένο, γιο του Γαΐου, αλλά απαγορεύονται τα υποζύγια*.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Εδομιτική γλώσσα

Η **εδομιτική γλώσσα** (ISO 639-3: *xdm*, Glottolog: *edom1234*) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ήταν σε χρήση κατά την 1η χιλιετία π.Χ. στις περιοχές που αντιστοιχούν στην σημερινή νοτιοδυτική Ιορδανία και νότιο Ισραήλ. Διαθέτει ένα πολύ μικρό σώμα κειμένων το οποίο είναι γνωστό κυρίως από επιγραφές που έχουν βρεθεί σε όστρακα, και γραφόταν με το φοινικικό αλφάβητο.

Όπως και τα μωαβιτικά, διατηρούσε την θηλυκή κατάληξη των λέξεων με το γράμμα -τ. Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. ξεκίνησε πλέον να χρησιμοποιεί το αραμαϊκό αλφάβητο, και παράλληλα υιοθέτησε και λέξεις αραμαϊκής και αραβικής προέλευσης. Θεωρείται επίσης πιθανό πως δεν ήταν ξεχωριστή γλώσσα αλλά διάλεκτος της εβραϊκής γλώσσας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  OLAC resources in and about the Edomite language

Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Κατηγορία:Εβραϊκές γλώσσες
Βεστινιανή γλώσσα

Η **βεστινιανή** ή **ουιστινιανή γλώσσα** (ISO 639-3: *xvs*) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν από την ιταλική φυλή των Ουηστίνων κατά την περίοδο 250 με 100 π.χ. της μέσης ρωμαϊκής δημοκρατίας. Το γνωστό σώμα κειμένων της αποτελείται από μονάχα 2 επιγραφές, και η ονομασία της φυλής θεωρείται πως είναι ρωμαϊκό εξώνυμο. Βάσει των λιγοστών πληροφοριών για την γλώσσα, δεν μπορεί να ταξινομηθεί περαιτέρω από το ότι είναι μια από τις ιταλικές γλώσσες. Αποτελεί μια από τις πολλές γλώσσες οι οποίες ομιλούνταν στις περιοχές των Απεννίνων όρων και υπάρχουν πολύ λίγα διαθέσιμα στοιχεία για αυτές, και γενικά είναι γνωστές και ως *ελάσσονες διάλεκτοι*, χωρίς να είναι δυνατό να ταξινομηθούν. 

Η μια από τις επιγραφές ανακαλύφθηκε στην περιοχή του Ναβέλλι στο Αμπρούτσο, και χρονολογείται στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ.:

Βεστινιανό κείμενο:

: *t.vetio | duno | didet | herclo | iovio | brat | data*

Μετάφραση στα λατινικά:

: *T. Vetius donum dedit Herculi Jovio. Grate data.*

Μετάφραση:

: *Ο Τίτος Βέτιος έδωσε (αυτό ως) δώρο στον Ηρακλή Γιόβιο. Δόθηκε με ευγνωμοσύνη.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  OLAC resources in and about the Vestianic language

Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Κατηγορία:Ιταλικές γλώσσες