open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ΠΑΑΟΚ

Η **Α΄ Κατηγορία ΠΑΑΟΚ** ήταν ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανωνόταν από την Ποδοσφαιρική Αθλητική Αγροτική Ομοσπονδία Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετείχαν ομάδες μέλη της ΠΑΑΟΚ. Αποτελούσε ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζονται οι ομάδες που θα προβιβαστούν στην Επίλεκτη Κατηγορία ΠΑΑΟΚ. Αρχικά ονομαζόταν Πρωτάθλημα Β'Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ και από το 2017 μετονομάστηκε σε πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Η Α΄ κατηγορία ΠΑΑΟΚ βρίσκεται στο 6ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών. Το 2025 αποφασίστηκε ο τερματισμός της διεξαγωγής του. 

## Δομή
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξάγονταν δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετώπιζε όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβαζόταν στην Επίλεκτη Κατηγορία ΠΑΑΟΚ.

## Ομάδες
Οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2024-25 είναι:

*Απόλλων Αγριδιών
*Απόλλων Επισκοπής
*ΑΤΕ ΠΕΚ Παρεκκλησιάς
*Ευρυπίδης Νούρος Απαισιάς
*Λευτεριά 2024
*ΘΟΙ Μοναγρίου
*Πανίκος & Σωκράτης Ζακακίου
*ΠΔΚ Λάνιας

## Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Δεν έχουν εντοπιστεί πληροφορίες για τις περιόδους πριν από το 2012. Την περίοδο 2014-15 διεξήχθη σε δύο ομίλους. Την περίοδο 2016-17 δεν διεξήχθη. Το πρωτάθλημα τις περιόδους 2019-20 και 2020-21 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

## Δείτε επίσης
* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
* Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα ΠΑΑΟΚ


Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Γεωμετρικός μέσος

Στα μαθηματικά, ο **γεωμετρικός μέσος** δύο θετικών πραγματικών αριθμών \alpha, \beta είναι ο αριθμός 
:\gamma = \sqrt{\alpha \cdot \beta},
δηλαδή είναι η τετραγωνική ρίζα του γινομένου τους.

Πιο γενικά, ο γεωμετρικός μέσος n θετικών πραγματικών αριθμών a_1, \ldots, a_n ορίζεται ως η <math>n</math>-οστή ρίζα του γινομένου τους
:
\overline{a}_G = \sqrt[n]{a_1 \cdot \ldots \cdot a_n}.


## Παράδειγμα
* Ο γεωμετρικός μέσος των αριθμών \alpha = 8 και \beta = 18 είναι \gamma = \sqrt{8 \cdot 18} = \sqrt{144} = 12. 
* Ο γεωμετρικός μέσος των αριθμών \alpha_1=2.3, \alpha_2 = 7.6, \alpha_3 = 9.1, \alpha_4 = 12.7, υπολογίζεται ως
::
\overline{a}_G = \sqrt[4]{2.3 \cdot 7.6 \cdot 9.1 \cdot 12.7} = 6.704..\ .


## Γεωμετρική κατασκευή

Μας δίνονται δύο ευθύγραμμα τμήματα \rm AB = \alpha και \rm \Gamma\Delta = \beta. Ακολουθούμε τα εξής βήματα για να κατασκευάσουμε τον γεωμετρικό τους μέσο με κανόνα και διαβήτη:
# Θεωρούμε κύκλο με κέντρο το \rm B και ακτίνα ίση με \rm \beta.
# Θεωρούμε το σημείο \rm E που ο κύκλος αυτός τέμνει την προέκταση της \rm AB.
# Κατασκευάζουμε το μέσο \rm M του ευθυγράμμου τμήματος \rm AE.
# Χαράζουμε τον κύκλο με κέντρο το \rm M και ακτίνα \rm MA.
# Κατασκευάζουμε την κάθετη από στο \rm AB στο σημείο \rm B.
# Θεωρούμε το σημείο \rm Z (δεν έχει σημασία ποιο από τα δύο) που η κάθετη τέμνει τον κύκλο.
# Το μήκος του \rm BZ είναι ο γεωμετρικός μέσος των \alpha, \beta.

## Δείτε επίσης
* Γεωμετρική πρόοδος
* Ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού-αρμονικού μέσου
* Μέσος όρος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέσοι όροι
Σπερματικός τόνος

μικρογραφία|260x260εσ|Ο σπερματικός πόρος ξεκινά από τον όρχι και εισέρχεται στην βουβωνική χώρα.

Ο **σπερματικός τόνος** είναι μια σωληνοειδής δομή που λειτουργεί ως αγωγός μεταξύ των όρχεων και του υπόλοιπου αναπαραγωγικού συστήματος. Συνίσταται από ινώδη ιστό, μύες, αιμοφόρα αγγεία και νεύρα, τα οποία κυλούν προς και από τον όρχι. Οι περισταλτικές συσπάσεις των μυϊκών ινών του σπερματικού πόρου συμβάλλουν στην εξώθηση των σπερματοζωαρίων από τον όρχι.

Ο σπερματικός πόρος αποτελεί επέκταση της ουράς της επιδιδυμίδας. Πορεύεται προς τα άνω κατευθυνόμενος προς την ουροδόχο κύστη και ακριβώς πριν φθάσει στον προστάτη διευρύνεται και σχηματίζει την *σπερματική λήκυθο*. Εκεί ενώνεται με τον πόρο της *σπερματοδόχου κύστης* και δημιουργούν τον *εκσπερματικό πόρο*, ο οποίος διαπερνά τον προστάτη και καταλήγει στην προστατική μοίρα της ουρήθρας. Κατά την διάρκεια της μεταφοράς τους τα σπερματοζωάρια αναμιγνύονται με το έκκριμα των επικουρικών γεννητικών αδένων δημιουργώντας το σπέρμα, το οποίο εξέρχεται από το στόμιο της ουρήθρας.

## Δείτε επίσης
*Επιδιδυμίδα
*Σπερματικά σωληνάρια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα
Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών θηλαστικών
Συκιά Καρδίτσας

Με την ονομασία **Συκιά Καρδίτσας** ή **Συκέα Καρδίτσας** αναφέρονται:

* η Συκιά Καταφυλλίου Καρδίτσας, χωριό στο δήμο Αργιθέας του νομού Καρδίτσας.
* η Συκιά Οξυάς Καρδίτσας, χωριό στο δήμο Μουζακίου του νομού Καρδίτσας.
* η Συκιά Πετρωτού Καρδίτσας, χωριό στο δήμο Αργιθέας του νομού Καρδίτσας.
Ζέλνικ

Το **ζέλνικ** (σλαβομακεδονικά: Зелник) είναι παραδοσιακή αλμυρή πίτα που καταναλώνεται στη Βουλγαρία και στη Βόρεια Μακεδονία. Αποτελείται από στρώσεις ζυμωμένης ζύμης από αλεύρι σίτου ή πιθανώς φύλλο, γεμισμένη με διάφορους συνδυασμούς σίρενε (ένα λευκό τυρί), φέτας, αυγών, λάπαθου, ροδισμένου κρέατος, πράσου και/ή ρύζι. Το χειμώνα, η γέμιση περιλαμβάνει παραδοσιακά λάχανο άλμης, από το οποίο το πιάτο παίρνει το όνομά του («λάχανο» στα , στα ). Το ζέλνικ μερικές φορές σερβίρεται με γιαούρτι και τρώγεται καλύτερα ζεστό.

Το ζέλνικ είναι παρόμοιο με το μπουρέκι, ένα πιάτο δημοφιλές στην Τουρκία, την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία. Το ζέλνικ συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως μπουρέκι. Σε αντίθεση με το ζέλνικ, το μπουρέκι λάχανου παρασκευάζεται στις διακοπές και φεστιβάλ και σερβίρεται με κεφίρ. Η κρούστα και τα στρώματα του μπουρεκιού είναι πιο παχιά και χρησιμοποιούνται άλλα μπαχαρικά. Το ζέλνικ συνήθως φτιάχνεται με πράσο και σίρενε και αποτελείται από πολύ λεπτά τυλιγμένα στρώματα φυλλου. Το ζέλνικ συνήθως παρασκευάζεται ως ένα μακρύ, λεπτό κομμάτι ζύμης και τυλίγεται σε σπειροειδές σχήμα.

## Δείτε επίσης
* Βαλκανική κουζίνα

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αλμυρές πίτες
Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα
Κατηγορία:Βουλγαρική κουζίνα
Κατηγορία:Κουζίνα της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Κυριακή Φιλτισάκου

Η **Κυριακή Φιλτισάκου** (γενν. Αθήνα, 14 Αυγούστου 2000) είναι Ελληνίδα αθλήτρια στο αγώνισμα του βάδην. Κατέκτησε δύο φορές το πανελλήνιο πρωτάθλημα στα 20 χλμ. (τα έτη 2021-2022), ενώ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο.

Η Κυριακή Φιλτισσάκου σε έλεγχο ντόπινγκ που διενεργήθηκε εν όψη των Ολυμπιακών αγώνων του Παρισιού βρέθηκε θετική σε απαγορευμένη ουσία και αποκλείστηκε από τους ολυμπιακούς αγώνες λίγες μέρες πριν αναχωρήσει η αποστολή.

Η αθλήτρια ποτέ δεν δέχτηκε την ενοχή της και αγωνίζεται για την αθώωσή της. Αναμένεται η δικαστική απόφαση, από την οποία θα αποφασιστεί η τιμωρία αποκλεισμού της.

## Καριέρα
Η Φιλτισάκου το 2016 κατέλαβε την 7η θέση στα 5.000 μ. βάδην (με χρόνο 24:21,57), στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Τιφλίδας, στην κατηγορία Κ18. Ενώ το 2019, τερμάτισε 5η στα 10.000 μ. βάδην στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20, στο Μπορός.

Στην κατηγορία των γυναικών, το 2021, συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων βάδην, που διεξήχθη στο Ποντεμπράντι της Τσεχίας, όπου κατέλαβε την 7η θέση στα 35 χλμ., ενώ ανταμείφθηκε με το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό του ίδιου αγώνα. Μεγάλη στιγμή στην καριέρα της αποτέλεσε η εκπροσώπηση της Ελλάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, όπου αγωνίστηκε στα 20 χλμ. βάδην γυναικών και κατέλαβε την 29η θέση με χρόνο 1:36:51, βαδίζοντας μαζί με την συμπατριώτισσά της Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, η οποία κατέλαβε την 8η θέση. Έναν χρόνο μετά (το 2022) αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων βάδην στο Μουσκάτ του Ομάν, όπου κατέλαβε την 11η θέση στα 20 χλμ. (χρόνος: 1:38:53) και την 2η θέση σε ομαδικό επίπεδο. Το ίδιο έτος συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Όρεγκον, όπου τερμάτισε στην 22η θέση, με χρόνο 1:34:55.

## Δείτε επίσης
* Βάδην στην Ελλάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του βάδην
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ρας Καν

Ο **Ρας Τζόζεφ Καν** (*Russ Joseph Kun*, γεννημένος στις 8 Σεπτεμβρίου 1975) είναι πολιτικός από το Ναουρού και Πρόεδρος του Ναουρού από τότε που εκλέχθηκε στις προεδρικές εκλογές του Ναουρού το 2022 έως την ανατροπή του με πρόταση μομφής τον Οκτώβριο του 2023.  Υπηρετεί ως βουλευτής για την Ουμπένιντε από το 2013.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1975. Υπηρέτησε ως ελεγκτής για τις γενικές εκλογές του 2003  και του 2004.  Διετέλεσε αναπληρωτής γραμματέας του υπουργείου Εμπορίου Βιομηχανίας & Πόρων το 2005.  Υπηρέτησε ως εκτελών χρέη αρχιγραμματέα το 2008  και ως αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών το 2012  Πριν εισέλθει στη Βουλή, εργάστηκε στο υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Περιβάλλοντος.  Ο Καν ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Επιτροπής του Ναουρού για την UNESCO από το 2008 έως το 2010  και από το 2012  έως το 2013 

Ο Καν εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο του Ναουρού το 2013, ως ένα από τα τέσσερα μέλη της εκλογικής περιφέρειας Ουμπένιντε. Επανεξελέγη το 2016, το 2019 και το 2022. Στην τελευταία κυβέρνηση του Λάιονελ Αϊνγκιμέα, ο Καν ήταν αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Λιμένων του Ναούρου, Τουρισμού και Εθνικής Κληρονομιάς και Μουσείου. 

Είναι μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κοινοβουλευτικών κατά της Διαφθοράς (GOPAC). Αφού παρακολούθησε ένα εργαστήριο της GOPAC, ηγήθηκε των προσπαθειών για την ανάπτυξη ενός κώδικα δεοντολογίας για το Κοινοβούλιο του Ναουρού. Για το σκοπό αυτό, διετέλεσε πρόεδρος της μόνιμης κοινοβουλευτικής επιτροπής για τον κώδικα ηγεσίας. 

Στην πρώτη συνεδρίαση του κοινοβουλίου μετά τις γενικές εκλογές του 2022, ο Καν ήταν ο μοναδικός υποψήφιος για Πρόεδρος του Ναούρου . Ορκίστηκε μαζί με το υπουργικό του συμβούλιο στις 29 Σεπτεμβρίου. Τα δικά του χαρτοφυλάκια περιλαμβάνουν τις εξωτερικές υποθέσεις και τη δικαιοσύνη και τον έλεγχο των συνόρων. 

Στις 30 Οκτωβρίου 2023 με πρόταση μομφής η κυβέρνηση κατέρρευσε. Νέος πρόεδρος έγινε ο Ντέιβιντ Αντέανγκ.

## Παραπομπές


Καν Ρας
Γιαν Γουκασιέβιτς

Ο **Γιαν Γουκασιέβιτς** (πολωνικά: Jan Łukasiewicz) (21 Δεκεμβρίου 1878 – 13 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Πολωνός λογικολόγος, μαθηματικός και φιλόσοφος, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για την πολωνική σημειογραφία και τη λογική Γουκασιέβιτς. Το έργο του επικεντρώθηκε στη φιλοσοφική λογική, τη μαθηματική λογική και την ιστορία της λογικής. Σκέφτηκε καινοτόμα τον παραδοσιακό προτασιακό λογισμό, την αρχή της μη αντίφασης και την αρχή αποκλειόμενου μέσου, προσφέροντας ένα από τα αρχαιότερα συστήματα λογικής πολλών αξιών. Η σύγχρονη έρευνα για την αριστοτελική λογική βασίζεται επίσης σε καινοτόμα έργα του Γουκασιέβιτς, τα οποία εφάρμοσαν μεθόδους από τη σύγχρονη λογική έως την επισημοποίηση της συλλογιστικής του Αριστοτέλη.

Η προσέγγιση Γουκασιέβιτς αναζωογονήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 σε μια σειρά εργασιών των Τζον Κόρκοραν και Τίμοθι Σμάιλι, που ενημερώνουν τις σύγχρονες μεταφράσεις του *Prior Analytics* από τον Ρόμπιν Σμιθ το 1989 και τη Γκίζελα Στράικερ το 2009. Ο Γουκασιέβιτς θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς ιστορικούς της λογικής.

## Βιογραφία

## Αναγνώριση
[σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/20070206_uw_buw_hall_glowny_biblioteki.jpg/330px-20070206_uw_buw_hall_glowny_biblioteki.jpg|μικρογραφία| [Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας – στην είσοδο υπάρχουν αγάλματα φιλοσόφων της Σχολής Λβουφ-Βαρσοβίας (*από δεξιά προς τα αριστερά*) Καζίμιες Τφαρντόφσκι, Γιαν Γουκασιέβιτς, Άλφρεντ Τάρσκι, Στανίσουαφ Λεσνιέφσκι.]]
Το 2008, η Πολωνική Εταιρεία Επεξεργασίας Πληροφοριών καθιέρωσε το Βραβείο Γιαν Γουκασιέβιτς, το οποίο απονέμεται στις πιο καινοτόμες πολωνικές εταιρείες πληροφορικής.

Από το 1999 έως το 2004, το κτίριο του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών στο UCD ονομαζόταν Κτίριο Γουκασιέβιτς, έως ότου όλα τα κτίρια της πανεπιστημιούπολης μετονομάστηκαν από τους κλάδους που στεγάζονταν.

Το μοντέλο του Γουκασιέβιτς της λογικής 3 αξιών επέτρεψε τη διατύπωση της τριμερούς λογικής του Κλέινι και ενός μετα-μοντέλου εμπειρισμού, μαθηματικών και λογικής, δηλ. της γενεαλογικής λογικής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Łukasiewicz entry at Polish Philosophy Page, εκδ. του F. Coniglione (Πανεπιστήμιο της Κατάνια)
* 

Κατηγορία:Πολωνοί λογικολόγοι
Κατηγορία:Πολωνοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Φιλοσοφία της λογικής
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Ροζέτα Λόι

Η **Ροζέτα Λόι** (*Rosetta Loy,* 15 Μαΐου 1931 – 1 Οκτωβρίου 2022) ήταν Ιταλίδα συγγραφέας.  Ήταν αποδέκτρια του βραβείου Ραπάλο Καρίτζε για το έργο *Le strade di polvere* ("Οι Σκονισμένοι Δρόμοι") το 1988. 

Γεννήθηκε με το όνομα **Rosetta Provera** (Ροζέτα Προβέρα), το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά ενός πατέρα από το Πεδεμόντιο και μιας μητέρας από τη Ρώμη. Έγραψε την πρώτη της ιστορία σε ηλικία εννέα ετών, αλλά η πραγματική της λογοτεχνική κλίση εκδηλώθηκε στα είκοσι πέντε της. Ωστόσο, έπρεπε να περιμένει μέχρι το 1974 για την πρώτη της έκδοση, που ήταν *Το Ποδήλατο*. 

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Ήταν παντρεμένη για τριάντα χρόνια με τον Μπέπε Λόι (αδερφό του σκηνοθέτη Νάνι Λόι), με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά και έμειναν μαζί έως τον θάνατό του (1981). 

Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο σπίτι της στη Ρώμη, σε ηλικία 91 ετών. Τάφηκε στο νεκροταφείο του Μιραμπέλο Μονφεράντο, της πόλης του Πιεμόντε όπου ήταν τοποθετημένοι *οι Σκονισμένοι Δρόμοι* και όπου βρίσκεται ακόμα το σπίτι του πατέρα της. 

## Παραπομπές


Ιταλίδες συγγραφείς
Θωμάς Καραλόγος

Ο **Θωμάς Καραλόγος** (Πειραιάς, 5 Αυγούστου 1951) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που συμμετείχε με την Εθνική ομάδα στις Ολυμπιάδες του 1968 στο Μεξικό του 1972 στο Μόναχο και του 1980 στη Μόσχα. Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς από το 1966 έως το 1986 (αρχηγός τη δεκαετία του '80) κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Ελλάδος όλες τις χρονιές με εξαίρεση το 1971 και το 1986. Με τον Εθνικό για τον οποίο υπήρξε από τα βασικά στελέχη του, αγωνίστηκε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1980, όταν και ο Εθνικός έγινε η πρώτη ομάδα που πέτυχε τέτοια διάκριση. Ο αδερφός του, Γιάννης Καραλόγος, υπήρξε συμπαίκτης του (1969–1979) και μετέπειτα προπονητής του Εθνικού τη διετία 1984-1985.

## Τίτλοι

* Πρωτάθλημα Ελλάδος **(19)**: 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985
* Κύπελλο Ελλάδος **(2)**: 1984, 1985

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Ουκρανική αντεπίθεση στην περιφέρεια Χαρκόβου

μικρογραφία|Χάρτης της Ουκρανικής αντεπίθεσης στην περιφέρεια του Χαρκόβου το 2022, κατά τη διάρκεια του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου.
Η **ουκρανική αντεπίθεση στην περιφέρεια Χαρκόβου** είναι μια στρατιωτική επιχείρηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων η οποία ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2022 και αποτελεί μέρος της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η αντεπίθεση του Σεπτεμβρίου έχει οδηγήσει έκτοτε σε σημαντικά εδαφικά κέρδη για την ουκρανική πλευρά. Μέσω αυτής της προέλασης, η ουκρανική πλευρά πέτυχε να ανακαταλάβει αρκετές πόλεις, όπως η Μπαλακλίγια, το Κουπιάνσκ, το Ιζιούμ, στη περιφέρεια Χαρκόβου, απελευθερώνοντας σχεδόν ολόκληρο το τμήμα της περιφέρειας που ήταν υπό ρωσική κατοχή, το Λίμαν στη περιφέρεια Ντόνετσκ και άλλες περιοχές στην περιφέρεια Ντόνετσκ. Στις 19 Σεπτεμβρίου οι Ουκρανοί ανακατέλαβαν εδάφη στην περιφέρεια Λουχάνσκ, η οποία από τις 3 Ιουλίου ήταν υπό πλήρη ρωσική κατοχή.

## Επισκόπηση
Στα τέλη Αυγούστου 2022, οι ουκρανικές δυνάμεις ξεκίνησαν μια αντεπίθεση στην περιφέρεια Χερσώνας στη νότια Ουκρανία. Έχοντας ήδη από το καλοκαίρι ενδείξεις για μια πιθανή αντεπίθεση στην περιφέρεια Χερσώνας από αρκετό καιρό νωρίτερα, οι Ρώσοι είχαν μεταφέρει στην Χερσώνα αρκετούς στρατιώτες από άλλες περιοχές, ενώ παράλληλα οι Ρώσοι βομβάρδισαν γέφυρες κατά μήκος του ποταμού Δνείπερου και άλλων γειτονικών περιοχών για να επιβραδυνθεί μια πιθανή ουκρανική αντεπίθεση. Στα τέλη Αυγούστου προς αρχές Σεπτεμβρίου, η ουκρανική πλευρά είχε συγκεντρώσει στρατεύματα με σκοπό την έναρξη αντεπίθεσης στην περιφέρεια Χαρκόβου, χωρίς να γίνει αντιληπτή αυτή η κίνηση από τους Ρώσους. Μάλιστα, ΜΜΕ όπως ο Γκάρντιαν θεωρούν ότι η πολυδιαφημισμένη αντεπίθεση στη Χερσώνα παρουσιάστηκε με στόχο να ξεγελάσει τους Ρώσους για τον πραγματικό στόχο των Ουκρανών που ήταν το Χάρκοβο.

### Έναρξη αντεπίθεσης
Στις 8 Σεπτεμβρίου, η Ουκρανία ανακατέλαβε τη στρατηγικής σημασίας πόλη Μπαλακλίγια. Οι φιλοπόλεμοι μπλόγκερ, που έχουν ιδιαίτερη απήχηση στη Ρωσία, ήδη από τις 9 Σεπτεμβρίου υποστήριζαν ότι η παραμονή των ρώσων στο Ιζιούμ γινόταν ολοένα και πιο αδύνατη. Στις 10 Σεπτεμβρίου οι Ουκρανοί κατέλαβαν το Ιζιούμ καθώς οι Ρώσοι αποσύρθηκαν από την πόλη για να μην περικυκλωθούν από τους Ουκρανούς. Ο Ανώτατος Διοικητής των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Βάλερι Ζαλούζνι, υπολόγισε ότι οι περιοχές που ανακατέλαβε η Ουκρανία έφταναν τα 3.000 τ.χλμ. Οι Ρώσοι υποχώρησαν στις περιοχές ανατολικά του ποταμού Όσκιλ που αποτελούσε φυσικό εμπόδιο με στόχο να αναδιατάξουν εκεί τις δυνάμεις τους, αν και λίγες μέρες αργότερα οι Ουκρανοί κατέλαβαν τα πρώτα εδάφη ανατολικά του ποταμού.

Κατά τη βιαστική υποχώρησή τους από μεγάλα τμήματα της Περιφέρειας Χαρκόβου, τα ρωσικά στρατεύματα εγκατέλειψαν αρκετό εξοπλισμό ο οποίος έπεσε στα χέρια των Ουκρανών. Πολλοί Ρώσοι στρατιώτες πιθανώς, σύμφωνα με πληροφορίες, αιχμαλωτίστηκαν από τους Ουκρανούς.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Κατηγορία:Χάρκοβο
Οπόρουφ (Βοεβοδάτο Λοτζ)

Το **Οπόρουφ** (πολωνικά: Oporów) είναι χωριό και η έδρα της Γκμίνα Οπόρουφ του Πόβιατ Κούτνο, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της Πολωνίας. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα από το Κούτνο και 6 χιλιόμετρα από το Ζίχλιν.

## Ιστορία
Το Οπόρουφ βρίσκεται στην ιστορική περιοχή Γουεντσίτσα. Τον 16ο αιώνα βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Γουεντσίτσα. Απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1399 και υποβαθμίστηκε μετά το 1661. Τον 14ο, 15ο και 16ο αιώνα, το Οπόρουφ ήταν η προγονική έδρα της διάσημης οικογένειας Οπορόφσκι, του  οικοσήμου Σουλίμα. Ο βοεβόδας της Γουεντσίτσα, Μικοουάι του Οπόρουφ, εντόπισε μια πόλη εδώ τα έτη 1399-1424 και έχτισε ένα οχυρό. Ο γιος του, Βουαντίσουαφ Οπορόφσκι - αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο, έχτισε ένα αμυντικό κάστρο στο Οπόρουφ, το οποίο εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα και ίδρυσε ένα μοναστήρι Παουλίνων το 1453. Η πόλη Οπόρουφ, που βρίσκεται στην περιοχή του σημερινού νεκροταφείου, δεν αναπτύχθηκε με μεγάλη επιτυχία, με 37 σπίτια και 250 κατοίκους το μέγιστο τον 16ο αιώνα. Οι περισσότεροι τεχνίτες ήταν κρεοπώλες, αρτοποιοί, ζυθοποιοί και οινοπνευματοποιοί. Ωστόσο, οι περισσότεροι από τους κατοίκους της πόλης έβγαζαν τα προς το ζην από τη γεωργία. Κάηκε κατά τη διάρκεια του Σουηδικού Κατακλυσμού το 1655 και στους επόμενους αιώνες έχασε τα δικαιώματα πόλης.

Κατά τα έτη 1975–1998, η πόλη διοικητικά ανήκε στο Βοεβοδάτο Πουότσκ.

## Μνημεία
αριστερά|μικρογραφία| Εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου
Σύμφωνα με το μητρώο μνημείων του Συμβουλίου Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας, στον κατάλογο των μνημείων περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:

* Μοναστηριακό συγκρότημα Παουλίνων που ιδρύθηκε το 1453, 15ος-19ος αιώνας:
** Εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου
** Μονή Παουλίνων
* συγκρότημα κάστρου, 15ος-19ος αιώνας, 20ος αιώνας:
** Κάστρο του Οπόρουφ, γοτθικό κάστρο από τα μέσα του 15ου αιώνα, που χτίστηκε από τις προσπάθειες του αρχιεπισκόπου του Γκνιέζνο, Βουαντίσουαφ Οπορόφσκι. Ύστερη γοτθική αμυντική κατοικία, ένα από τα λίγα μνημεία αυτού του τύπου στην Πολωνία . Επί του παρόντος, το Μουσείο του Κάστρου του Οπόρουφ λειτουργεί στο κάστρο
** Πάρκο
** Σπίτι του κηπουρού, αυτή τη στιγμή βιβλιοθήκη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της Γκμίνα Οπόρουφ (πολωνικά)
* Κάστρο του Οπόρουφ στη σελίδα Κάστρα και Παλάτια του Βοεβοδάτου Λοτζ  (πολωνικά)
* Κάστρο του Οπόρουφ - συλλογή φωτογραφιών

Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939)
IPhone 14

Τα **iPhone 14** και **iPhone 14 Plus** είναι έξυπνα τηλέφωνα της Apple Inc. Είναι τα iPhone της 16ης γενιάς, με τη χαμηλότερη τιμή, και διαδέχονται τα iPhone 13 και iPhone 13 Mini. Παρουσιάστηκαν σε μια εκδήλωση της Apple στο Apple Park στο Κουπερτίνο της Καλιφόρνια στις 7 Σεπτεμβρίου 2022, μαζί με τα κορυφαία iPhone 14 Pro και iPhone 14 Pro Max. Το iPhone 14 κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2022, ενώ το Plus στις 7 Οκτωβρίου στην Ελλάδα.

## Σχεδιασμός
Τα iPhone 14 και iPhone 14 Plus έχουν πανομοιότυπο σχεδιασμό με το iPhone 13, αν και τα μοντέλα των ΗΠΑ δε διαθέτουν φυσικό δίσκο SIM.

Τα iPhone 14 και iPhone 14 Plus είναι διαθέσιμα σε έξι χρώματα: Μπλε, Μωβ, Μαύρο του Μεσονυκτίου, Λευκό του Άστρου, Κίτρινο και Product Red. Το μωβ είναι ένα νέο χρώμα που αντικατέστησε το ροζ που χρησιμοποιείται στα iPhone 13 και iPhone 13 Mini. Η επιλογή κίτρινου χρώματος προστέθηκε στις 7 Μαρτίου 2023.

## Παραπομπές


Κατηγορία:IOS (Apple)
14
Μάραθος Καρδίτσας

Ο **Μάραθος** είναι χωριό στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητας Καρδίτσας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Ο Μάραθος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, κοντά και δυτικά του ποταμού Αχελώου ενώ απέχει περίπου 26 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 100 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα. Το χωριό είναι κτισμένος στις παρυφές του όρους Γαλάτσι (υψόμετρο 1.894 μ.) των Δυτικών Αγράφων, σε υψόμετρο 640 μέτρων με θέα την κοιλάδα του Αχελώου, τον Αχελώο ποταμό και τη Μονή Παναγίας Επισκοπής.

Αξιοθέατα είναι η πλακόστρωτη πλατεία, τα πέτρινα σπίτια του χωριού που είναι κτισμένα από τζουμερκιώτες τεχνίτες και αξιοπρόσεκτη η αρχιτεκτονική της ενοριακής του εκκλησίας Αγία Τριάδα. Από την άκρη του ξεκινάει το μονοπάτι της "αρκουδόσκαλας" που, αφού διασχίσει ένα ελατοδάσος τεσσάρων περίπου χιλιομέτρων, καταλήγει στην τοποθεσία "Κοντούρες" ενώ στα μισά της διαδρομής υπάρχει πηγή (το νερό της αρκουδόσκαλας).

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, με την παλιά του ονομασία *Αραχωβίτσα,* το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης  κοινότητας και το 1928 στο ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 να μετονομάζεται σε Μάραθος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Μάραθο Β' και το Μελάνυδρο αποτελούν την κοινότητα Μαράθου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχελώου του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 117 κάτοικοι.

Οι απογραφές μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχεία Δημοτικού Σχολείου Μαράθου από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη

Η **Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη** (1950) είναι Ελληνίδα λαογράφος. Διετέλεσε επί σειρά ετών διευθύντρια του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1950 στην Τσαγκαράδα του Πηλίου στον νομό Μαγνησίας και είναι ένα από τα τρία παιδιά αγροτικής οικογένειας. Πέρασε τα μαθητικά της χρόνια στο Οικονομικό Γυμνάσιο (Νανοπούλειος Σχολή) της γενέτειράς της και κατόπιν εισήχθη με υποτροφία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1972. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιέννη μετά από υποτροφία του Ιδρύματος Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ και πρόταση του Δημήτρη Λουκάτου. Το 1974 διορίστηκε ως συντάκτρια στο Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και το 1992 ως ερευνήτρια. Διετέλεσε διευθύντρια του Κέντρου Λαογραφίας από το 1994 μέχρι το 2013.

Από το 1991 μέχρι το 1994 δίδαξε τα μαθήματα της λαογραφίας και της Ιστορίας της παραδοσιακής τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ενώ από το 1994 μέχρι το 2000 δίδασκε ως λέκτορας λαογραφία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ. Επιπλέον παραδίδει μαθήματα στο Ινστιτούτο Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, σε ανοικτά πανεπιστήμια δήμων κ.α. Στο ερευνητικό της πεδίο εντάσσεται η μελέτη του «υλικού βίου» του Ελλήνων. Συμμετείχε στην Επιτροπή «Ελλάδα 2021» ως μέλος της ολομέλειας.

Το επιστημονικό της έργο της Πολυμέρου-Καμηλάκη περιλαμβάνει οργάνωση συνεδρίων, μουσειακών χώρων και εκθέσεων, διαλέξεις, ανακοινώσεις σε συνέδρια, επιτόπιες λαογραφικές έρευνες, συγγραφή βιβλίων, επιμέλεια εκδόσεων κ.ά.

Σε ό,τι αφορά την προσωπική της ζωή είναι παντρεμένη με τον φιλόλογο και λαογράφο Παναγιώτη Καμηλάκη και μητέρα δύο παιδιών.

## Εργογραφία (ενδεικτική)

* *Παραδοσιακός υλικός βίος του ελληνικού λαού. Ερωτηματολόγιο* (Ακαδημία Αθηνών, 1983).

* *Θεατρολογικά μελετήματα για το λαϊκό θέατρο. Από το κρητικό θέατρο στα δρώμενα της νεοελληνικής αποκριάς. Από την «Ερωφίλη» στην «Γκόλφω»* (Τροχαλία, Αθήνα 1998).
* *Ελαιοσοδεία. Μελέτες για τον πολιτισμό της ελιάς* (Ακαδημία Αθηνών, 2004).
* *Ωδή στην ελιά. Ode to the Olive Tree* (Υπουργείο Πολιτισμού-Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα 2004)
* *Ο λαϊκός πολιτισμός και η ναυτική παράδοση του Αιγαίου* (Εκδοτική Δημητριάδος, Βόλος 2017).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
HD1 (γαλαξίας)

Ο **HD1** αποτελεί προτεινόμενο γαλαξία υψηλής μετατοπίσεως προς το ερυθρό και θεωρείται, από τον Απρίλιο του 2022, ένας από τους πρώτους και μακρινότερους γνωστούς γαλαξίες που έχουν εντοπιστεί ακόμη στο παρατηρήσιμο σύμπαν. Ο γαλαξίας, με εκτιμώμενη μετατόπιση προς το ερυθρό περίπου z = 13,27, φαίνεται όπως ήταν περίπου 324 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, πριν από 13,787 δισεκατομμύρια χρόνια. Έχει απόσταση διανύσεως του φωτός 13.463 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, και λόγω της διαστολής του σύμπαντος, μια ορθή παροντική απόσταση 33.288 δισεκατομμυρίων ετών φωτός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλαξίες
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Κατηγορία:Εξάς (αστερισμός)
Φαλαινοκεφαλίδες

Οι **φαλαινοκεφαλίδες** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Balaenicipitidae*) είναι οικογένεια πουλιών της τάξεως των πελεκανόμορφων, όπου εντάχθηκε σε συμφωνία με τις σύγχρονες φυλογενετικές μελέτες (εξέταση του DNA), ενώ παραδοσιακά ταξινομείτο στα πελαργόμορφα. Η οικογένεια έχει μόνο ένα σημερινό γένος, το ομώνυμο φαλαινοκέφαλος, που με τη σειρά του είναι μονοτυπικό, δηλαδή περιλαμβάνει ένα μοναδικό είδος πουλιού. Η συγγενέστερη οικογένεια είναι οι σκοπίδες, που επίσης περιλαμβάνουν ένα μόνο είδος, τον σφυροκέφαλο (*Scopus umbretta*).

Υπάρχουν επίσης τα εξής δύο προϊστορικά εξαφανισμένα γένη που ταξινομούνται στην οικογένεια των φαλαινοκεφαλιδών:

* †*[[Γολιαθία|Goliathia]]* (ίσως να ήταν είδος φαλαινοκέφαλου), με απολίθωμα που ανακαλύφθηκε στο τότε Κυβερνείο Φαγιούμ, στην Αίγυπτο — 1 είδος (*Goliathia andrewsii*)
* †*Paludiavis*, με απολιθώματα που βρέθηκαν στο Πακιστάν και την Τυνησία — 1 είδος (*Paludavis richae*)

## Κοινά χαρακτηριστικά
Ιδιάζοντα χαρακτηριστικά της οικογένειας, που είναι κοινά στο σημερινό και στα εκλείψαντα προϊστορικά είδη:

* Το κυρτό άκρο του άνω ράμφους
* Μία αύλακα στο άνω ράμφος, κάτω από τα ρινικά τρήματα
* Οστεοποιημένος ρινικός χόνδρος
* Υποτυπώδης ή ανύπαρκτος μυς *expansor secundariorum*

## Παραπομπές
NGC 4320

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4320** είναι ιδιόμορφος γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 370 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 15 Απριλίου 1865 και ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 4325.

Ο NGC 4320 φαίνεται πως σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της βαρυτικής αλληλεπίδρασης και σταδιακής συγχώνευσης δύο σπειροειδών γαλαξιών.

## Δείτε επίσης
* «Γαλαξίες Κεραίες»
* «Γαλαξίες Ποντίκια»

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
4320
40160
07452
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
+02-32-018
NGC 4318

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4318** είναι μικρός φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 72 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 18 Ιανουαρίου 1828. Ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών Παρθένου W′, που βρίσκεται στο υπόβαθρο του Σμήνους γαλαξιών της Παρθένου. Σημαντικότερο μέλος της ομάδας W′ είναι ο γιγάντιος ελλειπτικός γαλαξίας NGC 4365.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο NGC 4318 έχει μικρό κλασικό εξόγκωμα και στον πυρήνα του υπάρχει αστρικός δίσκος διαμέτρου περίπου 70 ετών φωτός. Έξω από τον αστρικό δίσκο υπάρχει σαφώς ορισμένη περιοχή χαμηλής επιφανειακής φωτεινότητας διαμέτρου περίπου 230 ετών φωτός η οποία περιβάλεται από μεγαλύτερο εξωτερικό δίσκο.

Στο εσωτερικό του NGC 4318 υπάρχει υπερμαζική μελανή οπή της οποίας η μάζα εκτιμάται σε τέσσερα εκατομμύρια ηλιακές μάζες. Επίσης ο γαλαξίας περιβάλλεται από δεκαοκτώ σφαιρωτά αστρικά σμήνη.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
4318
40122
07446
+02-32-015
NGC 4056

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4056** είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 340 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 18 Μαρτίου 1865 και ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 4065.

Παρόλο που συνήθως θεωρείται ότι ο γαλαξίας που καταγράφεται ως PGC 38140 στον Κύριο Κατάλογο Γαλαξιών () είναι ο NGC 4056, εξακολουθεί να υπάρχει ασάφεια σε ό,τι αφορά την ορθή ταυτοποίησή του.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
4056
38140
Κατηγορία:Ομάδα γαλαξιών NGC 4065
NGC 4365

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4365** είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Παρθένο. Ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Απριλίου 1784.

Είναι ο κεντρικός γαλαξίας της Ομάδα γαλαξιών Παρθένου W′, που βρίσκεται περίπου έξι εκατομμύρια μεγαπαρσέκ πίσω από το Υπερσμήνος της Παρθένου. Η αστρική περιοχή στο κέντρο του στρέφεται με αντίθετη φορά, γεγονός που παρέχει ισχυρή υποστήριξη στην θεωρία ότι οι ελλειπτικοί γαλαξίες μεγαλώνουν μέσω συγχωνεύσεων.  Η μέση ηλικία του αστρικού πληθυσμού του NGC 4365 υπερβαίνει τα δώδεκα δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ για το ίδιο χρονικό διάστημα φαίνεται πως παραμένει επί της ουσίας αναλλοίωτη η τρισδιάστατη δομή του. Δεδομένου ότι οι υπερμεγέθεις μελανές οπές στο κέντρο των γαλαξιών τείνουν να εξακοντίζουν τους αστέρες σε νέες χαοτικές τροχιές, η αναλλοίωτη δομή του NGC 4365 και οι κινηματικά διακριτοί αστρικοί πληθυσμοί του δεικνύουν ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει μελανή οπή μεγαλύτερη των 3×109 ηλιακών μαζών.

«Ροή» σφαιρωτών αστρικών σμηνών συνδέει τον NGC 4365 με τον γειτονικό γαλαξία NGC 4342. Φαίνεται ότι ο NGC 4365 απορροφά αστρικά σμήνη και αστέρες από τον γείτονά του.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
4365
40375
07488
+01-32-048
Νίκολα Κάλινιτς

Με το ονοματεπώνυμο **Νίκολα Κάλινιτς**, αναφέρονται οι εξής:

* Νίκολα Κάλινιτς (ποδοσφαιριστής), Κροάτης διεθνής ποδοσφαιριστής
* Νίκολα Κάλινιτς (καλαθοσφαιριστής), Σέρβος διεθνής καλαθοσφαιριστής
Δούκας του Ρόθσεϊ

Ο **Δούκας του Ρόθσεϋ** (αγγλικά: *Duke of Rothesay*, σκωτικά γαελικά: *Diùc Baile Bhòid*, σκωτς: *Duik o Rothesay*) είναι ο κληρονομικός τίτλος της Σκωτίας, που δίδεται στον διάδοχο του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο σημερινός δούκας του Ρόθσεϋ είναι ο Γουλιέλμος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, μεγαλύτερος γιός του Καρόλου Γ΄. Η σύζυγος του εκάστοτε Δούκα του Ρόθσεϋ, λαμβάνει τον τίτλο της *Δούκισσας του Ρόθσεϋ*. Σημερινή δούκισσα είναι η Αικατερίνη, Πριγκίπισσα της Ουαλίας. 

Από την δημιουργία του Δουκάτου του Ρόθσεϋ το 1398 έως την δημιουργία του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας, του 1707, ο τίτλος του Δούκα του Ρόθσεϋ, δίδονταν στον εκάστοτε διάδοχο του θρόνου του Βασιλείου της Σκωτίας.  

Σήμερα, παραδοσιακά ο εκάστοτε Πρίγκιπας της Ουαλίας, είναι παράλληλα Δούκας της Κορνουάλης και Δούκας του Ρόθσεϋ, ομοίως και οι σύζυγοι αυτών. 

## Δούκες του Ρόθσεϊ
*Δαυίδ Στιούαρτ (1398-1402)
*Ιάκωβος Στιούαρτ του Κάρικ (1404-1406)
*Αλέξανδρος Στιούαρτ (1430)
*Ιάκωβος Στιούαρτ του Κάρικ (1431-1437)
*Ιάκωβος Στιούαρτ του Κάρικ (1452-1460)
*Ιάκωβος Στιούαρτ του Κάρικ (1473-1488)
*Ιάκωβος Στιούαρτ του Κάρικ (1507-1508)
*Αρθούρος Στιούαρτ του Όλμπανι (1509-1510)
*Ιάκωβος Στιούαρτ του Κάρικ (1512-1513)
*Ιάκωβος Στιούαρτ του Κάρικ (1540-1541)
*Ιάκωβος Κάρολος (1566-1567)
*Ερρίκος Φρειδερίκος της Ουαλίας (1594-1612)
*Κάρολος της Ουαλίας (1612-1625)
*Κάρολος Ιάκωβος της Κορνουάλης (1629)
*Κάρολος της Ουαλίας (1630-1649)
*Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος Στιούαρτ της Ουαλίας (1688-1702)
*Γεώργιος της Ουαλίας (1417-1727)
*Φρειδερίκος της Ουαλίας (1727-1751)
*Γεώργιος της Ουαλίας (1762-1820)
*Αλβέρτος Εδουάρδος της Ουαλίας (1841-1901)
*Γεώργιος της Ουαλίας (1901-1910)
*Εδουάρδος της Ουαλίας (1910-1936)
*Κάρολος της Ουαλίας (1952-2022)
*Γουλιέλμος της Ουαλίας (2022-σήμερα)

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σκωτσέζικοι βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Βασίλειο της Σκωτίας
Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Μαρί Αλάρ

Η **Μαρί Αλάρ** (*Marie Allard*, 1742 – 14 Ιανουαρίου 1802) ήταν Γαλλίδα χορεύτρια μπαλέτου, που διακρίθηκε στην Όπερα του Παρισιού. Διέθετε φυσική χάρη και γοητεία, και είναι βέβαιο πως είχε πολύ μεγάλο ταλέντο..

Γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια της Μασσαλίας. Υπήρξε πρώιμο ταλέντο και σε ηλικία 10 ετών εισάχθηκε στην *Comédie de Marseille*. Η μητέρα της πέθανε δύο χρόνια αργότερα και η Μαρί έφυγε για τη Λυών, όπου έγινε *première danseuse* (πρώτη χορεύτρια) στην εκεί όπερα. Σε ηλικία 14 ετών βρήκε εργασία στην Κομεντί Φρανσαίζ, οπότε εγκαταστάθηκε σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Παρίσι. Ξεκίνησε τότε σπουδές μπαλέτου με τον Γκαετάν Βεστρίς, με τον οποίο αργότερα έγιναν ζευγάρι και απέκτησαν μαζί έναν γιο το 1760, τον μετέπειτα επίσης χορευτή Ωγκύστ Βεστρίς. Σύντομα έγινε πρώτη χορεύτρια και στο μπαλέτο της Κομεντί Φρανσαίζ, διαδεχόμενη την επίσης νεαρή Μαρί-Μαντλέν Γκιμάρ.

Τον Ιούνιο του 1761 η Αλάρ χόρεψε για πρώτη φορά σε παράσταση της Όπερας του Παρισιού, όπου προσλήφθηκε κατευθείαν ως πρώτη χορεύτρια, συγκεκριμένα στην όπερα *Ζαΐς* του Ζαν Φιλίπ Ραμώ. Το κοινό γοητεύθηκε από την ερμηνεία της, ιδίως ο νεαρός δούκας ντε Μαζαρέν. Κατά την πρώτη της δεκαετία στην Όπερα του Παρισιού χόρεψε σε 35 ρόλους, και έλαβε έπαινο για το *[[pas de deux]]* της με τον Ζαν Ντωμπερβάλ στη *Συλβί*. Η Αλάρ σημείωσε πολύ μεγάλες επιτυχίες και απέκτησε τεράστια φήμη, ωστόσο κάποτε το συμβόλαιό της ανεστάλη προσωρινά με το αιτιολογικό ότι «η αξιοκατάκριτη συνήθειά της να γεννά δύο τέκνα κάθε 18 μήνες την έκανε να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση που ήταν καταστροφική για τη σκηνική παρουσία της». Οι Αλάρ και Βεστρίς δίδαξαν επίσης αμφότεροι χορό στον γιο τους Ωγκύστ. Η σταδιοδρομία της Αλάρ άρχισε να παρακμάζει καθώς ο γιος της αποκτούσε τη δική του φήμη και τελικώς συνταξιοδοτήθηκε το 1781, σε ηλικία μόλις 39 ετών αλλά με 20 χρόνια υπηρεσίας.

Η Αλάρ απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 59 ετών και τάφηκε στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Μαρί Αλάρ στο «Βρες τον τάφο του»

## Βιβλιογραφία
* Migel, Parmenia: *The Ballerinas: From the Court of Louis XIV to Pavlova*, εκδ. Macmillan, Νέα Υόρκη 1972

Κατηγορία:Γάλλοι χορευτές
Χασάν Αχούντ

Ο **Μοχάμαντ Χασάν Αχούντ** (γλώσσα παστού محمد حسن اخوند, γενν. περ. 1955) είναι Αφγανός μουλάς και ηγέτης των Ταλιμπάν, που εκτελεί σήμερα καθήκοντα Πρωθυπουργού του Αφγανιστάν. 

Ο Αχούντ είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κινήματος των Ταλιμπάν και από μακρού μέλος της ηγετικής ομάδας τους. Κατά την πρώτη διακυβέρνηση της χώρας από τους Ταλιμπάν (1996-2001) ήταν υφυπουργός Εξωτερικών.

## Καταγωγή και εκπαίδευση
Ο Αχούντ κατάγεται από το νότιο Αφγανιστάν. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γεννήθηκε στο Πασμούλ, στη σημερινή Επαρχία Ζαρί της Περιφέρειας του Κανταχάρ. Ο ΟΗΕ δίνει δύο εκτιμήσεις για το έτος γεννήσεώς του: είτε γεννήθηκε μεταξύ 1945 και 1950, είτε περίπου μεταξύ του 1955 και του 1958.

Ο Αχούντ σπούδασε σε διάφορα ιεροσπουδαστήρια στο Αφγανιστάν, αλλά όχι στο Πακιστάν. Αντίθετα με πολλούς ηγέτες των Ταλιμπάν, δεν έλαβε μέρος στον Σοβιετικο-αφγανικό πόλεμο.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Αχούντ είναι ένα από τα παλαιότερα μέλη των Ταλιμπάν και στενός συνεργάτης του Μουλά Ομάρ, του πρώτου επικεφαλής του κινήματος. Κατά την πρώτη διακυβέρνηση της χώρας από τους Ταλιμπάν ήταν υπουργός Εξωτερικών, από το 1998 μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 1999, και επίσης αναπληρωτής πρωθυπουργός. Καθώς συνέβη και με πολλά άλλα μέλη της ηγετικής ομάδας των Ταλιμπάν, επιβλήθηκαν στον Αχούντ κυρώσεις εκ μέρους του ΟΗΕ εξαιτίας της «παροχής καταφυγίου σε ομάδες τρομοκρατών».

Κατά την περίοδο που οι Ταλιμπάν είχαν χάσει την εξουσία και αγωνίζονταν για την ανατροπή της τότε κυβερνήσεως (2001-2021), ο Αχούντ διετέλεσε κατά διαστήματα μέλος του Κουέτα Σούρα. Το 2013 ήταν ο επικεφαλής των επιτροπών των Ταλιμπάν και ειδικότερα ο επικεφαλής της επιτροπής στρατολογήσεως.

Μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία το 2021, ο Αχούντ διορίσθηκε προσωρινός ή ενδιάμεσος πρωθυπουργός. Ο διορισμός του θεωρήθηκε ως ένας συμβιβασμός ανάμεσα στους μετριοπαθείς και τους σκληροπυρηνικούς των Ταλιμπάν. Ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Σεπτεμβρίου 2021.

## Πρόσθετες πληροφορίες
Ο Αχούντ έχει συγγράψει αρκετά βιβλία για το Ισλάμ. Σύμφωνα με το *[[BBC News]]*, έχει μεγαλύτερη επίδραση πάνω στη θρησκευτική πλευρά της πολιτικής των Ταλιμπάν, σε αντιδιαστολή με τον στρατιωτικό τομέα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν
Αλλαντοϊκό οξύ

Το **αλλαντοϊκό** ή **αλλαντοϊνικό οξύ** είναι οργανική χημική ένωση, με «προτιμώμενη ονομασία» κατά IUPAC **δι(καρβαμυλαμιν)οξικό οξύ** και μοριακό τύπο **C<sub>4</sub>H<sub>8</sub>N<sub>4</sub>O<sub>4</sub>**. Είναι παράγωγο της αλλαντοΐνης, από την οποία προκύπτει ύστερα από διαρρηξη του ιμιδαζολικού πυρήνα της με υδρόλυση. Στους βιολογικούς οργανισμούς αυτό συμβαίνει με την επίδραση ενός ειδικού ενζύμου που ονομάζεται αλλαντοϊνάση. Το μόριο του αλλαντοϊνικού οξέος αποτελείται από τη συνένωση δύο μορίων ουρίας με ένα μόριο γλυοξυλικού οξέος, ουσίες στις οποίες διασπάται όταν θερμανθεί μαζί με νερό.

Ως ουσία, το αλλαντοϊκό οξύ, που έχει μοριακό βάρος 176,132, είναι λευκή κρυσταλλική σκόνη, με πυκνότητα 1,618 gr/cm3 (γραμμάριο ανά κυβικό εκατοστόμετρο) και σημείο τήξεως 173 °C. Είναι δυσδιάλυτη στο νερό, αλλά ευδιάλυτη σε βάσεις, ανθρακικά και οξικά αλκάλια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «αλλαντοϊ(νι)κόν οξύ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 380

Κατηγορία:Καρβαμίδια
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Ντμίτρι Ιβανόφσκι

Ο **Ντμίτρι Ιβανόφσκι** (ρωσ. Дми́трий Ио́сифович Ивано́вский, 28 Οκτωβρίου 1864 – 20 Ιουνίου 1920) ήταν Ρώσος βοτανολόγος, ένας από τους ανθρώπους που ανεκάλυψαν (1892) τους ιούς και συνακόλουθα θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της επιστήμης της ιολογίας.

## Βίος και έργο
thumb|105px|Σοβιετικό γραμματόσημο με τον Ιβανόφσκι (1964)
Ο Ιβανόφσκι γεννήθηκε στο χωριό Νίζι του Κυβερνείου της Αγίας Πετρουπόλεως της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως, όπου είχε καθηγητή τον Αντρέι Φάμιντσιν. Το 1887 στάλθηκε στην Ουκρανία και τη Βεσσαραβία για να ερευνήσει μια ασθένεια του φυτού του καπνού, που προξενούσε μεγάλη ζημιά σε φυτείες εκείνη την εποχή. Τρία χρόνια αργότερα, τού ανατέθηκε να εξετάσει μια παρόμοια ασθένεια στο ίδιο φυτό, αυτή τη φορά στην Κριμαία. Ο Ιβανόφσκι ανεκάλυψε ότι σε αμφότερες οι περιπτώσεις η ασθένεια προκαλούσε ένας εξαιρετικά μικροσκοπικός μολυσματικός παράγοντας, ικανός να διέρχεται μέσα από ηθμούς (φίλτρα) Chamberland πορσελάνης, κάτι που δεν θα μπορούσαν να κάνουν ακόμα και τα μικρότερα βακτήρια. Ο επιστήμονας περιέγραψε τα ευρήματά του σε ένα άρθρο, που δημοσιεύθηκε το 1892, καθώς και σε μία διατριβή, που δημοσιεύθηκε το (1902). Στη συνέχεια της σταδιοδρομίας του, ο Ιβανόφσκι εργάσθηκε στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και στο Πανεπιστήμιο Ντονσκόι (το σημερινό Νότιο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο στο Ροστόφ επί του Ντον).

Το 1898 ο Ολλανδός μικροβιολόγος Μαρτίνους Μπέιερινγκ αναπαρήγαγε ανεξάρτητα τα αποτελέσματα των πειραμάτων του Ιβανόφσκι και πείσθηκε ότι το φιλτραρισμένο διάλυμα περιείχε μια νέα μορφή μολυσματικού παράγοντα, την οποία και ονόμασε «ιό». Στη συνέχεια ο Μπέιερινγκ ανεγνώρισε την προτεραιότητα της ανακαλύψεως του Ιβανόφσκι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι βιολόγοι
Κατηγορία:Ιολόγοι
Ελ (Καναάν)

[μικρογραφία|Επιχρυσωμένο αγαλματίδιο του θεού Ελ από την πόλη [Μεγιδδώ.]]

Ο όρος **Ελ** (Εβραϊκά: אֵל *ʾēl*, Φοινικικά:  𐤀𐤋ʾīl,  Ουγκαριτικά: 𐎛𐎍 *ʾīlu*) είναι Bορειοδυτική σημιτική λέξη που σημαίνει "θεός" και χρησιμοποιείται ως το κύριο όνομα διαφόρων αρχαίων θεοτήτων της Εγγύς Ανατολής. Συγκεκριμένες θεότητες με το όνομα *Ελ*, *Ηλ* ή *Ιλ* ήταν ο βασιλιάς θεός της αρχαίας χαναανιτικής θρησκείας και ο βασιλιάς θεός των ομιλητών της Ανατολικής σημιτικής γλώσσας κατά την πρώιμη δυναστική περίοδο της Μεσοποταμίας (2900 - 2350 π.Χ.). Στους Χετταίους ο Ελ ήταν γνωστός ως *Ελκουνίρσα* (Elkunirsa). Το όνομα προέρχεται από πρωτοσημτικό θέμα **ʔ il-,* που σήμαινε "θεός".

## Δείτε επίσης

* Βάαλ
* Ασερά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καναανιτική μυθολογία
Κατηγορία:Μεσανατολικές θεότητες
Κατηγορία:Αντιλήψεις για το Θεό
Κατάλογος πολιτικών κομμάτων της Κίνας

Η Κίνα είναι ένα μονοκομματικό κράτος που κυβερνάται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ). Τα οκτώ δευτερεύοντα κόμματα αποτελούν μέρος του Ενιαίου Μετώπου και συμμετέχουν επίσης στο πολιτικό σύστημα, αλλά δεν έχουν καμία εξουσία σε εθνικό επίπεδο. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αυτά τα κόμματα «παίζουν συμβουλευτικό παρά αντιπολιτευτικό ρόλο». 

## Κατάλογος κομμάτων

### Νόμιμα κόμματα

Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Κίνα
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Κίνα
Γάλαυρος

O **Γάλαυρος** (πριν το 678 π.Χ. - 640 π.Χ.) ήταν στα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. βασιλιάς των Ταυλάντιων Ιλλυριών. Στην εποχή του έγινε η πρώτη Ιλλυρική εισβολή στην Μακεδονία την εποχή που ήταν βασιλιάς ο Αργαίος Α΄ της Μακεδονίας, προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές. Η επιχείρηση ωστόσο απέτυχε και ο Αργαίος Α΄ κατόρθωσε να θανατώσει με τέχνασμα τους περισσότερους εισβολείς, οι υπόλοιποι δραπέτευσαν αλλά οι επιδρομές συνεχίστηκαν μέχρι την εποχή του Φιλίππου Β΄.

Ο ιστορικός Πολύαινος ο ρήτορας περιγράφει την μάχη στο βιβλίο του *"Στρατηγήματα"*:

*"Την εποχή του βασιλέως Αργέως οι Ταυλάντιοι Ιλλυριοί υπό την ηγεσία του Γάλαυρου επιτέθηκαν στην Μακεδονία. Ο βασιλιάς Αργαίος που δεν είχε ικανό στρατό να τους αντιμετωπίσει διέταξε τις παρθένες να ντυθούν ως μαινάδες και να κατέβουν από το βουνό της Ερεβίας. Οι Ιλλυριοί είδαν τις Παρθένες να κραδαίνουν τους [[Θύρσος|Θύρσους]] ως δόρατα, με τα στεφάνια του κισσού να σκιάζουν τα πρόσωπά τους, τις πέρασαν για άντρες και τράπηκαν σε φυγή, αφήνοντας πίσω τους όπλα και πολεμοφόδια. Ο Αργαίος ενθουσιασμένος που πέτυχε μια μεγάλη νίκη χωρίς να δώσει μάχη ανήγειρε ναό αφιερωμένο στον Διόνυσο Ψευδάνωρ και παρήγγειλε ιέρειες για τον ναό. Οι ιέρειες ονομάστηκαν από τους Μακεδόνες *"Κλώδωνες"*, αργότερα έμειναν γνωστές με τον τίτλο *"Μιμαλλόνες"''.

## Παραπομπές



## Πηγές
* Cabanes, Perre (2002). "Taulantii". In Hubert, Cancik; Schneider, Helmuth; Salazar, Christine F.; Orton, David E. (eds.). Brill's New Pauly: Sym–Tub. Brill's New Pauly.
* Jaupaj, Lavdosh (2019). Etudes des interactions culturelles en aire Illyro-épirote du VII au III siècle av. J.-C (Thesis). Université de Lyon; Instituti i Arkeologjisë (Albanie).*

Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Δαμασκηνός

Ο **Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Δαμασκηνός** (κατά κόσμον Κιαμέτης, Πειραιάς, γεν. 1975) είναι Έλληνας επίσκοπος, Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1975. Μεγάλωσε και φοίτησε στον τόπο καταγωγής του, την Σάμο. Σπούδασε Κοινωνική Θεολογία στο τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1997.

Το 1997 εκάρη μοναχός και κατόπιν χειροτονήθηκε διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικο. Το 1998 ακολούθησε τον νεοενθρονισθέντα Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιο στον Βόλο, όπου υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονός του και ως διευθυντής του ιδιαιτέρου Γραφείου του (1998-2003).

Από αυτόν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος το 2002 και έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού από το 2003 έως το 2006, ενώ από το 2006 έως την εκλογή του, το 2022, υπηρέτησε ως πρωτοσύγκελλός της. Ανέλαβε την διοργάνωση των μηνιαίων Ιερατικών Συνάξεων, πολλών Επιμορφωτικών Ιερατικών Σεμιναρίων, καθώς και πολυάριθμων Συνεδρίων και ποικίλων Εκδηλώσεων της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος. Διετέλεσε Προεδρεύων του Μητροπολιτικού Συμβουλίου, Διευθυντής του περιοδικού «Πληροφόρηση» (2002-2012), επί πενταετία Αρχηγός των κατασκηνώσεων αρρένων, ίδρυσε την Παιδική και Νεανική Χορωδία της Μητροπόλεως, και είχε την ευθύνη της έκδοσης πρότυπων Κατηχητικών Βοηθημάτων για όλες τις βαθμίδες των Κατηχητικών Σχολείων. Εμπνευστής, δημιουργός και Διευθυντής του Μουσείου Βυζαντινής Τέχνης και Πολιτισμού, στη Μακρινίτσα Πηλίου. Εξέδωσε δύο συλλογές ομιλιών και κηρυγμάτων με τον τίτλο «Από καρδίας: Εννέα λόγοι για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή» και «Κηρύττοντας σε σημαντικούς σταθμούς του Εκκλησιαστικού έτους».

Εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας στις 6 Οκτωβρίου 2022, λαμβάνοντας 60 ψήφους επί συνόλου 77. Η χειροτονία του στο επισκοπικό αξίωμα πραγματοποιήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2022 στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών. Ενθρονίστηκε στις 11 Νοεμβρίου 2022 στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Μεσολογγίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μπέλγκοροντ (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Μπέλγκοροντ** μπορεί να αναφέρεται σε:

## Πόλεις

* Μπέλγκοροντ, πόλη στη Δυτική Ρωσία

## Υποβρύχια

* Μπέλγκοροντ (υποβρύχιο), υποβρύχιο του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Γραβιά Καρδίτσας

Η **Γραβιά** είναι μικρός συνοικισμός της Καλής Κώμης του Δήμου Αργιθέας στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 740 μέτρων. Απέχει περίπου 2 χλμ. (οδηγικά) ΒΔ. από την Καλή Κώμη, 15 χλμ. Δ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 82 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καλής Κώμης του δήμου Αργιθέας. Σύμφωνα με το  Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Καλή Κώμη και το Περιβόλι, αποτελούν την κοινότητα Καλής Κώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 38  κάτοικοι όταν το 2001 ήταν 36

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Γράβια Καρδίτσας

Τα **Γράβια** είναι μικρός συνοικισμός βορειοδυτικά του Ελληνόκαστρου στο Δήμο Μουζακίου, στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχει περίπου 8 χλμ. Δ.-ΝΑ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 34 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Καρδίτσα ενώ έχει υψόμετρο 410 μέτρα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Ελληνοκάστρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ελληνόκαστρο και τα Πετρωτά αποτελούν την κοινότητα Ελληνοκάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Μουζακίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 20 κάτοικοι.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές και σημειώσεις


 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου