K-56 (υποβρύχιο, 1940)

Το ***K-56*** ήταν ένα από τα δώδεκα υποβρύχια («υποβρύχια καταδρομικά») κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης K (ΕΣΣΔ)|Κ]]* που ναυπηγήθηκαν για το Σοβιετικό Πολεμικό Ναυτικό στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Η ολοκλήρωσή του καθυστέρησε εξαιτίας της εισβολής των Δυνάμεων του Άξονα στην ΕΣΣΔ (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα) τον Ιούνιο του 1941 και της Πολιορκίας του Λένινγκραντ που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο. Εν τέλει εντάχθηκε στον Στόλο της Βαλτικής το 1942 αλλά όντας εγκλωβισμένο στο Λένινγκραντ δεν έλαβε μέρος σε πολεμικές αποστολές μέχρι το 1944 και τη διάσπαση της πολιορκίας. Οι τρεις πολεμικές περιπολίες που πραγματοποίησε από το 1944 μέχρι το τέλος του πολέμου δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένες.

Το 1948 μεταφέρθηκε στον Βόρειο Στόλο. Στα τέλη του 1956 έγινε «πειραματικό πλοίο» και το επόμενο έτος βυθίστηκε στο πλαίσιο πυρηνικής δοκιμής στην Αρκτική.

## Περιγραφή

Παρόλο που τα σκάφη της κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Πράβντα|Πράβντα]]* δεν ήταν επιτυχημένα, η ηγεσία του Σοβιετικού Ναυτικού επέμεινε στην απόκτηση «καταδρομικών υποβρυχίων» που θα ήταν ικανά να επιχειρούν μακριά από την ΕΣΣΔ. Το 1936 εγκρίθηκε η ναυπήγηση τέτοιων σκαφών που θα είχαν επιπλέον δυνατότητα πόντισης ναρκών. Το εκτόπισμά τους ήταν 1490&nbsp;t (1470&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 2104&nbsp;t (2071&nbsp;LT) σε κατάδυση. Είχαν ολικό μήκος 97,7&nbsp;m, πλάτος 7,4&nbsp;m και βύθισμα 4,5&nbsp;m όταν ήταν πλήρως έμφορτα. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 80&nbsp;m. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 66 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν χάρη σε δύο ντιζελοκινητήρες 9DKR οι οποίοι μπορούσαν να αποδώσουν έως και 8400&nbsp;hp και η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης ήταν 21&nbsp;kn. Εν καταδύσει προωθούνταν από δύο ηλεκτροκινητήρες PG11 μέγιστης ισχύος 1200&nbsp;hp χάρη στους οποίους μπορούσαν να φθάσουν τους 10,3&nbsp;kn. Η ακτίνα δράσης στην επιφάνεια έφθανε τα  με ταχύτητα πλεύσης 10,3&nbsp;kn και εν καταδύσει τα  με ταχύτητα 3,1&nbsp;kn.

Τα υποβρύχια της κλάσης *Κ* διέθεταν έξι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm στην πλώρη και τέσσερις, ίδιου διαμετρήματος, στην πρύμνη. Μπορούσαν να μεταφέρουν έως και δώδεκα τορπίλες. Στο κατάστρωμα υπήρχαν δύο πυροβόλα των 100&nbsp;mm ενώ αντιαεροπορική κάλυψη παρείχαν δύο όπλα των 45&nbsp;mm.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του *K-56* άρχισε στις 17 Οκτωβρίου 1937 στο Ναυπηγείο Νο.&nbsp;189 στο Λένινγκραντ και η καθέλκυσή του έλαβε χώρα στις 29&nbsp;Δεκεμβρίου 1940. Στις 22&nbsp;Ιουνίου 1941, εναρκτήρια ημέρα της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, ήταν ολοκληρωμένο κατά 87% και βάσει του πλάνου αναμένονταν να ολοκληρωθεί το Σεπτέμβριο. Εξαιτίας της εισβολής ολοκληρώθηκε στις 29&nbsp;Οκτωβρίου του επόμενου έτους και εντάχθηκε στον Στόλο της Βαλτικής στις 12 Νοεμβρίου. Πραγματοποίησε την πρώτη του αποστολή μόλις τον Οκτώβριο του 1944, έπειτα από τη διάσπαση της πολιορκίας και την απελευθέρωση της Εσθονίας.

Στην πρώτη του περιπολία έπλευσε στις ακτές της Ανατολικής Πρωσίας και επιχείρησε ανεπιτυχώς να βυθίσει ένα πλοίο στις 26 Οκτωβρίου. Απέπλευσε για την επόμενη αποστολή του στα μέσα Δεκεμβρίου και στις 23 του μηνός αυτού επιχείρησε να βυθίσει το γερμανικό πλοίο εκπαιδεύσεως *[[Hansa (επιδρομικό)|Hansa]]*. Στις 26&nbsp;Δεκεμβρίου προκάλεσε ζημιές στο εμπορικό πλοίο *Baltenland* και τρεις ημέρες αργότερα βύθισε το σουηδικό *Venersborg*. Η τρίτη αποστολή άρχισε μόλις τον Μάρτιο του 1945· προσπάθησε να βυθίσει το γερμανικό ανθυποβρυχιακό *UJ&nbsp;1201* στις 4&nbsp;Απριλίου και στις 11&nbsp;του ίδιου μήνα κατάφερε να βυθίσει το σουηδικό *Ramona*.

Το 1948 μεταφέρθηκε στον Βόρειο Στόλο και το επόμενο έτος μετονομάστηκε σε *Β-9*. Στις 30 Δεκεμβρίου 1956 έγινε «πειραματικό πλοίο» και στις 24&nbsp;Σεπτεμβρίου 1957 βυθίστηκε στην περιοχή της Νόβαγια Ζεμλιά κατά τη διάρκεια πυρηνικής δοκιμής.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
* 

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης K (ΕΣΣΔ)
Κατηγορία:Σοβιετικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου