open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αδέλα Νοριέγα

Η **Αδέλα Νοριέγα** (*Adela Amalia Noriega Méndez*, 24 Οκτωβρίου 1969 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός. Έγινε ευρέως γνωστή από τις *[[Δεκαπεντάχρονη|Quinceañera]]*, *Dulce desafío*, *María Isabel*, *[[Χριστίνα, Δικαίωμα στην αγάπη|El privilegio de amar]]*, *[[Η άνοιξη|El Manantial]]* και *[[Αληθινή αγάπη (τηλενουβέλα, 2003)|Amor real]]*. 

Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Πόλη του Μεξικού. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν έφηβη και η μητέρα της πέθανε το 1995 από καρκίνο. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Ρέινα και έναν μικρότερο αδελφό, τον Αλεχάντρο. 

Σε ηλικία δώδεκα ετών, άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο και να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές διαφημίσεις και μουσικά βίντεο. Έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών στην τηλενουβέλα *Principessa* και λίγο στην *Juana Iris*.

## Φιλμογραφία
**Los Amantes del Señor de la Noche* - 1984 (ταινία)
**Un sábado más* - 1985, ως Λουσία (ταινία)
**Cachún cachún ra ra!* - 1984/87, ως Αδέλα (σειρά)
**Principessa* - 1984, ως Αλίνα
**Juana Iris* - 1985, ως Ρομίνα
**Yesenia* - 1986, ως Γιεσένια
**[[Δεκαπεντάχρονη|Quinceañera]]* - 1987, ως Μαρικρούς Φερνάντες Σαρκοσέρ
**Dulce desafío* - 1989, ως Λουσέρο Σαντοβάλ
**Guadalupe* - 1993, ως Γουαδαλούπε Σαμπράνο Σάντος/Σολεδάδ "Τσόλε" Σάντος
**María Bonita* - 1995, ως Μαρία "Μπονίτα" Ρεινόσο
**María Isabel* - 1997, ως Μαρία Ισαμπέλ Σάντσεζ
**[[Χριστίνα, Δικαίωμα στην αγάπη|El privilegio de amar]]* - 1999, ως Κριστίνα Μιράντα/Κριστίνα Βελάρδε Ερνάντες ντε Ντουβάλ
**[[Η άνοιξη|El Manantial]]* - 2001, ως Αλφονσίνα Βαλντές Ριβέρο
**[[Αληθινή αγάπη (τηλενουβέλα, 2003)|Amor real]]* - 2003, ως Ματίλντε Πενιαλβέρ ι Μπεριστάϊν Κουριέλ ντε Φουέντες Γκέρρα
**[[Η παρθένα σύζυγος|La esposa virgen]]* - 2005, ως  Βιρχίνια Αλφάρο ντελ Σουρ χηρ. ντε Ορτίζ
**[[Καμένοι για εκδίκηση|Fuego en la sangre]]* - 2008, ως Σοφία Ελισόντο Ατσεβέδο/Σοφία Ελισόντο Ροδρίγκες

## Βραβεία & υποψηφιότητες
;Βραβεία New York Latin ACE

;Βραβεία Bravo

;Βραβεία Sol de Oro

;Βραβεία Laurel de Oro

;Βραβεία TVyNovelas México

;Βραβεία TVyNovelas Colombia

;Βραβεία Palmas de Oro

;Βραβεία Eres 

;Βραβεία Califa de Oro

;Βραβεία El Heraldo de México

;Βραβεία INTE

;Βραβεία FAMA 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 
* Página oficial

Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Μισέλ Ρενό

Η **Μισέλ Ρενό** (*Michelle Renaud*, γεννημένη ως Μισέλ Ρενό Ρουέσγα *Michelle Renaud Ruesga*, 9 Σεπτεμβρίου 1988 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός. 

Το 1992 ντεμπούτο της στην τηλενουβέλα *Ángeles sin paraíso*. Το 2004 επέστρεψε στην τηλεόραση και πρωταγωνιστώντας στην τηλενουβέλα *[[Rebelde]]*. Το 2009 έπαιξε στην τηλενουβέλα *Camaleones*, και το 2014 έπαιξε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο *La sombra del pasado*.

## Φιλμογραφία
**Ángeles sin paraíso* - 1992
**Rebelde* - 2004/06, ως Μισέλ Ρενό 
**Camaleones* - 2009, ως Μπετίνα Μοντενέγρο
**Llena de amor* - 2010, ως Λορένα Φονσέκα
**Ni contigo ni sin ti* - 2011, ως Κονσεπσιόν "Κόνι" Τσαμόρο ντε Γαρνίκα
**[[Η Γυναίκα Καταιγίδα|La mujer del Vendaval]]* - 2012/13, ως Άλμπα Μαρία Μοράλες Αλδάμα
**[[Το χρώμα του πάθους|El color de la pasión]]* - 2014, ως Ρεμπέκα Μουρίγιο Ροδρίγκες (νεαρή)
**Como dice el dicho* - 2014, ως Αναλού (Σεζόν 4, Επεισόδιο 29:"Ni bebas agua que no veas")
**[[Η σκιά του παρελθόντος|La sombra del pasado]]* - 2014/15, ως Αλντόνσα Αλκοσέρ Λοσάδα
**Pasión y poder* - 2015/16, ως Ρεχίνα Μοντενέγρο Πέρες
**Súper X* - 2017, ως Βίκι
**[[Οι Κόρες της Σελήνης|Hijas de la luna]]* - 2018, ως Χουάνα Βικτόρια Ραμίρες Νιέτο/Χουάνα Βικτόρια Οροπέσα Νιέτο 
**La reina soy yo* - 2019, ως Γιαμελί Μοντόγια Βελές/Λάρι Ανδράδε

## Βραβεία & υποψηφιότητες
;Βραβεία TVyNovelas

;Βραβεία Bravo

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Δεκαεπτά (ταινία, 2019)

Το ***Δεκαεπτά*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Diecisiete***) είναι ισπανική κωμική-δραματική ταινία του 2019, σε σκηνοθεσία Δανιέλ Σάντσεθ Αρέβαλο. Το σενάριο γράφτηκε από τον σκηνοθέτη και τον Αρεκάλι Σάντσεθ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι  Μπιέλ Μοντόρο και Νάτσο Σάντσεθ.  Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τη σχέση δύο αδελφών. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 27 Σεπτεμβρίου 2019, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου San Sebastián, ενώ ένα μήνα περίπου αργότερα κυκλοφόρησε και στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ισπανίας. Τον ίδιο μήνα, στις 18, ανέλαβε την ψηφιακή του διανομή το Netflix. Η ταινία βραβεύθηκε ως Καλύτερη Ταινια από το κοινό στο φεστιβάλ Toulouse Cinespaña, ενώ ο Σάντσεθ είναι υποψήφιος για βραβείο Goya, στην κατηγορία Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2019
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές κωμωδίες
Κατηγορία:Ταινίες του Netflix
Κουκουναρά Χανίων

Η **Κουκουναρά** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κουκουναρά απέχει 10 χιλιόμετρα από το Καστέλλι Κισσάμου, δυτικά του ποταμού Τυφλού και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 220 μέτρων. Το όνομα της προέρχεται από το φυτό κουκουναριά.

Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχε 202 χριστιανούς και 7 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 αναφέρεται μαζί με τον οικισμό Χαλέπα στον ίδιο δήμο και είχαν 171 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κισσάμου.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοιδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Τσικαλαριά, Χαρχαλιανά και Χορευτιανά αποτελούν την κοινότητα Κουκουναράς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κισσάμου του δήμου Κισσάμου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Κουκουναράς]]***

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Καλουδιανά Χανίων

Τα **Καλουδιανά** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Απέχουν 38,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά και 3,7 χιλιόμετρα από το Καστέλλι Κισσάμου. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 20 μέτρων. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην αγροτική παραγωγή, με κυρία προϊόντα το ελαιόλαδο, τα κηπευτικά και το κρασί.

Το όνομα του χωριού πιθανόν προέρχεται από το οικογενειακό επίθετο Καλούδης. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχε μαζί με τα Γερωνυμιανά 101 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 οι δύο οικισμοί ανήκαν στον ίδιο δήμο και είχαν 190 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1928 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τοτε δήμο Μυθήμνης.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Καλουδιανών]]***

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Είναι κτισμένος στο ρυθμό βασιλικής επί οθωμανικών χρόνων και στο εσωτερικό του βρίσκεται επίχρυσο τέμπλο. Στη θέση Μπαντουριανά βρίσκεται ο κοιμητηριακός ναός του χωριού, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Είναι η παλαιότερη σωζόμενη εκκλησία στο χωριό, κτισμένη επί ενετικών χρόνων. Άλλοι ναοί στο χωριό περιλαμβάνουν τους Άγιος Ραφαήλ, κτισμένο το 2005, και Άγιοι Κωνσταντίνου και Ελένης, κτισμένοι το 2000. Και ο ναός του Αγίου Νεκταρίου στα γερωνυμιανά δηλαδή νότια του χωριού 

## Eπώνυμοι Καλουδιανοί
* Γιώργος Παρτσαλάκης, ηθοποιός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Καλυβιανή Χανίων

Η **Καλυβιανή** είναι οικισμός της Κοινότητας Γραμβουσής του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 149 κατοίκους. Βρίσκεται 6 χιλιόμετρα δυτικά από το Καστέλλι Κισσάμου και 49 από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 50 μέτρων στον δυτικό  του κόλπου της Κισσάμου.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη χερσόνησο βόρεια της Καλυβιανής, στη θέση Άη Σώστης βρισκόταν κατά την αρχαιότητα ιερό και εκεί τοποθετείται το αρχαίο πόλισμα Αγνείο. Στη θέση Τύλιφος, στην λοφοσειρά ανάμεσα στην Καλυβιανή και τη Φαλάσαρνα βρέθηκε ελληνιστική επιγραφή 22 στίχων, η οποία αφορά προσπάθεια ειρήνης ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις Φαλάσσαρνα και Πολυρρήνια.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Caliviani*, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Caliviani* με 47 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό επίσης ως *Caliviani*. Ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ στα ταξίδια του στην Κρήτη αναφέρει την Καλυβιανή μαζί με άλλα χωριά της περιοχής με την ονομασία Μεσόγεια.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Μεσογείων και σύμφωνα με την απογραφή είχε μαζί με το Νιο Χωριό και τον Αζογυρές 385 χριστιανούς κατοίκους και 8 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 208 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Αγίου Γεωργίου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαρδά (από το 1940 και έπειτα Γραμβούσης), μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κισσάμου.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Το χωριό διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα, με τις νεότερες κατασκευές να εξακολοθούν να κατασκευάζονται από πέτρα. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και στο εσωτερικό της φέρει τοιχογραφίες, ψηφιδωτό και στεγάζει εκκλησιαστικό μουσείο. Στα Κουτουφιανά βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου, κτισμένος το 1908. Δίπλα στον ναό στο παρελθόν λειτουργούσε σχολείο, ενώ σήμερα στεγάζεται εκεί το Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Κισσάμου. Στην κορυφή λόφου σώζεται το καθολικό μονής αφιερωμένης στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο ναός χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και στο εσωτερικό του σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών.

Από την Καλυβιανή ξεκινάει χωματόδρομος μήκους 9,5 χιλιομέτρων, ο οποίος καταλήγει κοντά στην αβαθή λιμνοθάλασσα του Μπάλου, η οποία σχηματίζεται ανάμεσα στο ακρωτήριο Τηγάνι και τη χερσόνησο της Γραμβούσας. Βόρεια του οικισμού εκτείνεται η παραλία της Καλυβιανής, η οποία είναι ελάχιστα ανεπτυγμένη τουριστικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κοινοβούλιο της Φινλανδίας

Το **Κοινοβούλιο της Φινλανδίας** ή αλλιώς **Εντουσκούντα** (, ) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Φινλανδίας, που ιδρύθηκε την 9η Μαΐου 1906. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 200 μέλη που εκλέγονται δημοκρατικά, με γενικές εκλογές που διεξάγονται ανά τετραετία.  

Το Κοινοβούλιο ψηφίζει τους νόμους, εγκρίνει τον κρατικό προϋπολογισμό, εκλέγει τον Πρωθυπουργό, εποπτεύει την Κυβέρνηση, επικυρώνει τις διεθνείς συνθήκες και ασκεί επιρροή σε θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προτάσεις νόμων που υποβάλλονται στο Κοινοβούλιο παρουσιάζονται και συζητούνται στις συνόδους ολομέλειας. Ετήσια υποβάλλονται περίπου 250 προτάσεις νόμων, ενώ 50.000 νομοταγείς πολίτες μπορούν να υποβάλλουν μία πρόταση υπογράφοντας μία Πρωτοβουλία Πολιτών. Οι συνεδριάσεις της Βουλής είναι ανοιχτές στο κοινό και συχνά προβάλλονται στην τηλεόραση. 

Το Κοινοβούλιο έχει 16 δεκαεπταμελείς Επιτροπές και μία Μεγάλη Επιτροπή 25 μελών που ασχολείται με τα θεματα της Ε.Ε.  Κατά κανόνα, έκαστος βουλευτής είναι μέλος σε δύο Επιτροπές. Οι συνεδριάσεις των Επιτροπών δεν είναι ανοιχτές στο κοινό. 

Στις βουλευτικές εκλογές της 2 Απριλίου 2023 κέρδισε το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, που σχημάτισε μία Κεντροδεξιά κυβέρνηση συνεργασίας μαζί με το Κόμμα των Φινλανδών, τους Χριστιανοδημοκράτες και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα.

## Κατάλογος προέδρων του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά νομοθετικά σώματα
Φινλανδια
Κατηγορία:Πολιτική της Φινλανδίας
Αμυγδαλοκεφάλι Χανίων

Το **Αμυγδαλοκεφάλι** (επίσημο: το **Αμυγδαλοκεφάλιον**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 26 χιλιόμετρα από το Καστέλι Κισάμου και 68 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 460 μέτρων.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Amyghdalo Chief(al)a*, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Amigdallo Chieffali* με 158 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως *Amigdalochiefali*.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Εννέα Χωριών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 179 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 213 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. To 1920 αποτελούσε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 ορίστηκε έδρα της κοινότητα Αμυγδαλοκεφαλίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Ιναχωρίου.

*Δείτε: *'Κοινότητα Αμυγδαλοκεφαλίου**'

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Κοντά στην παραλία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Φωτίου. Χρονολογείται από την ενετική εποχή και στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Στίχος

**Στίχοι** (ενικός: **στίχος**) ονομάζονται τα λόγια που βρίσκονται σε ένα τραγούδι και συνήθως αποτελούν το ρεφρέν και το κουπλέ του, όπως επίσης και οι λέξεις που βρίσκονται σε ένα ποίημα, οι οποίες αποτελούν το μέτρο και τη ρυθμική ενότητα. Ο συγγραφέας που γράφει τους στίχους, ονομάζεται στιχουργός και αφορά το τραγούδι. Ο στίχος επίσης βρίσκεται και στην όπερα, αλλά σε αυτήν ονομάζεται λιμπρέτο και οι συγγραφείς αυτών, λιμπρετίστες. Οι στίχοι, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να είναι άμεσοι ή και έμμεσοι. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις οι στίχοι μπορεί να είναι παράλογοι, ή και ακατανόητοι, σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να δίνεται έμφαση στην έκφραση του μουσικού είδους, στην άρθρωση, στο μέτρο ή και στη συμμετρία. Οι στίχοι είναι μια σειρά από λέξεις που συνήθως συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ρυθμικό και μελωδικό περιεχόμενο.

Οι διαφορές ποιημάτων και τραγουδιών μπορεί να γίνουν λιγότερο σημαντικές όταν ο στίχος μελοποιείται, σε σημείο που οποιαδήποτε διάκριση να γίνεται δύσκολα. Ωστόσο, ο στίχος μπορεί να προηγείται της μελωδίας, ή η μελωδία μπορεί να χαθεί με την πάροδο του χρόνου, αλλά οι λέξεις να επιβιώνουν, σε συνδυασμό με διάφορες διαφορετικές μελωδίες (αυτό είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο στους ύμνους και τις μπαλάντες).

Τα λόγια ενός τραγουδιού αποτελούνται από μεμονωμένες γραμμές που μπορούν να ομοιοκαταληκτούν ως στίχοι και συνήθως σχηματίζουν στροφές ή ρεφρέν ή μεταβάσεις. Συχνά ένα ποίημα ή ένα απόσπασμα χρησιμοποιείται επίσης ως στίχος τραγουδιού. Από την άλλη πλευρά, τα τραγούδια μπορούν να γίνουν ποιήματα χάνοντας τη μελωδία.

Οι στίχοι παλαιών / αρχαίων τραγουδιών επιτρέπουν συχνά την εξαγωγή συμπερασμάτων για την αλλαγή της γλώσσας, αλλά και για το κοινωνικό περιβάλλον την εποχή που γράφτηκαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναγνώριση από τους γλωσσολόγους του αν μια συλλαβή προφερόταν ως μακρά ή βραχεία.

## Περαιτέρω μελέτη
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Στίχοι
Κατηγορία:Ποίηση
Ευθανασία μιας αγάπης

Η **Ευθανασία μιας αγάπης** (ιταλικά: Euthanasia di un amore) είναι μια δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1978 σε σκηνοθεσία Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζόρτζιο Σαβιάνε. Πρωταγωνιστούν η Ορνέλλα Μούτι και ο Τόνι Μουζάντε.
## Υπόθεση
Ο Πάολο, ένας καθηγητής πανεπιστημίου, προσπαθεί να αποκαταστήσει τον δεσμό που είχε με τη Σένα, μία πρώην φοιτήτρια του που τον άφησε χωρίς να του δώσει κάποια εξηγήση και γι'αυτό πηγαίνει στο Παρίσι όπου την βρίσκει να έχει σχέση με κάποιον άλλον άντρα. Ωστόσο, η Σένα επιστρέφει πίσω στη Φλωρεντία, όπου αποκαλύπτει στον Πάολο τον λόγο για τον οποίο τον εγκατάλειψε, αλλά τώρα θα ήθελε η ίδια να είναι πάλι μαζί με την προϋπόθεση όμως να αποκτήσουν ένα παιδί. Ο Πάολο δείχνει εμφανώς την αντίθεση του σε αυτό το ενδεχόμενο, καθώς δεν θέλει να γίνει πατέρας και αυτός θα είναι ο λόγος για τον οποίο θα χωρίζουν αυτή τη φορά οριστικά.

## Διανομή ρόλων
* Ορνέλλα Μούτι ως Σένα
* Τόνι Μουζάντε ως Πάολο
*Μόνικα Γκουεριτόρε ως άλλη κοπέλα
*Μάριο Σατσία ως Γιατρός
*Λάουρα Τρότερ ως Πατρίτσια
*Τζεράρντο Αμάτο ως Ντομένικο
## Πληροφορίες παραγωγής
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η  

Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1978
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλωρεντία
Βλάτος Χανίων

Το **Βλάτος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 54 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 380 μέτρων. Το χωριό αναπτύσσεται σε συνοικίες (Αρχοντικά, Κορακιανά, Κουτσουνάρα, Μπερτιανά κ.ά.) εντός κοιλάδας με πλούσια βλάστηση. Κύρια προϊόντα του χωριού είναι το ελαιόλαδο και τα κάστανα.

## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή του χωριού κατά τους ενετικούς χρόνους ανήκε στην οικογένεια Μινότο, η οποία εγκατέστησε κατά τον 15ο αιώνα στην περιοχή του χωριού δουλοπάροικους ώστε να φροντίζουν τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις, δημιουργώντας σταδιακά ένα χωριό.
Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Vlatos* με 52 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως *Vlatos*. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης στο έργο του *Γεωγραφία της Κρήτης* (1890) ανέφερε ότι προέρχεται από τη λέξη βλάβος, και ανέφερε επίσης ότι στο χωριό ενδημούσε η ελονοσία. Ο Στέργιος Σπανάκης θεωρεί πιθανότερη την ετυμολογία από τη λέξη βάλτος.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Εννέα Χωριών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 241 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 255 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. To 1920 αποτελούσε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έλους, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Ιναχωρίου.

*Δείτε: *'Κοινότητα Βλάτους**'

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιεωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου. Είναι ο καθεδρικός του χωριού από το 1968, ενώ παλαιότερα κεντρική εκκλησία ήταν ο ναός της Αγίας Τριάδας. Ο ναός της Αγίας Τριάδας κτίστηκε το 1472 και ήταν αρχικά αφιερωμένος στον άγιο Γεώργιο και την Κυρά των Αγγέλων. Η αφιέρωση άλλαξε μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους. Το τέμπλο του ναού είναι ξύλινο και φέρει αγιογραφίες του Εμμανουήλ Παπαδάκη, φιλοτεχνημένες περί το 1882, ενώ η εικόνα της Παναγίας και της Αγίας Τριάδας φαίνεται να είναι παλαιότερες. Ο ναός επεκτάθηκε το 1862.

Το παλαιό σχολείο του χωριού πλέον στεγάζει λαογραφική και εκκλησιαστική συλλογή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του χωριού

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Σύριγγα (ιατρική)

[μικρογραφία|Σύμφωνα με τον [Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας|Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου το 90% των ιατρικών συριγγών χρησιμοποιούνται για την ένεση φαρμάκων, το 5% χρησιμοποιείται για εμβολιασμούς και το 5% για άλλες χρήσεις όπως μεταγγίσεις αίματος.]]
Μια **σύριγγα** είναι απλή εναλλασσόμενη αντλία η οποία αποτελείται από ένα έμβολο το οποίο μπαίνει σφιχτά μέσα σε ένα κυλινδρικό σωλήνα που ονομάζεται βαρέλι. Το έμβολο μπορεί να είναι τραβηγμένο γραμμικά και σπρωγμένο κατά μήκος του εσωτερικού του σωλήνα, επιτρέποντας στη σύριγγα να λάβει και να απομακρύνει το υγρό ή το αέριο μέσω μιας οπής απαλλαγής στο μπροστινό (ανοιχτό) μέρος του σωλήνα. Οι σύριγγες χρησιμοποιούνται συχνά στην κλινική ιατρική για την χορήγηση ενέσεων, τον εμποτισμό ενδοφλέβιας θεραπείας στην κυκλοφορία του αίματος, για την χορήγηση κάποιου εμβολίου και για πολλές άλλες χρήσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ιατρικές συσκευές
Άντριου Σκοτ (ηθοποιός)

Ο **Άντριου Σκοτ** (αγγλικά: *Andrew Scott*, 21 Οκτωβρίου 1976) είναι Ιρλανδός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Περισσότερο δημοφιλής έγινε για τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά του BBC, *[[Sherlock (τηλεοπτική σειρά)|Sherlock]]*, όπου υποδύεται τον Jim Moriarty. Με τον ρόλο αυτόν κέρδισε κι ένα βραβείο BAFTA, στην κατηγορία Television Award for Best Supporting Actor. Στην τηλεόραση, έχει, επίσης, εμφανιστεί και σε σειρές όπως το *[[Black Mirror]]*, το *Fleabag* και το *Big Hero 6: The Series*.

Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως το *[[Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν]]* (1998), το *Locke* (2013), το *[[Pride (ταινία 2014)|Pride]]* (2014), το *[[Spectre (ταινία)|Spectre]]* (2015), το *Alice Through the Looking Glass* (2016) και το *[[1917 (ταινία)|1917]]* (2019). Στο θέατρο έπαιξε *[[Άμλετ]]*, το 2017, δουλειά που του έδωσε μια υποψηφιότητα στα Βραβεία Ολίβιε στην κατηγορία Καλύτερου Ηθοποιού, ενώ έχει κερδίσει κι ένα στην κατηγορία Outstanding Achievement in an Affiliate Theatre, το 2005.

Ο Σκοτ γεννήθηκε στο Δουβλίνο, γιος της Νορα και Τζιμ Σκοτ κι έχει 2 αδελφές. Η μητέρα του ήταν δασκάλα τέχνης και ο πατέρας του εργαζόταν σε πρακτορείο εργασίας. Αργότερα, τελείωσε το Gonzaga College και η πρώτη του δουλειά αφορούσε διαφημίσεις. Σε ηλικία 17 ετών κάνει ντεμπούτο στον κινηματογράφο, με το *Korea*. Ο Σκοτ, το 2013, δήλωσε πως είναι ομοφυλόφιλος. Η *The Independent*, τον κατέταξε στη θέση 22, στη Rainbow List, το 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Ιρλανδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιρλανδοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA
Κατηγορία:Ιρλανδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Gem TV

Το **Gem TV** (στυλιζαρισμένο ως GEM TV, περσικά: جم تیوی) είναι όμιλος μετάδοσης δορυφορικών καναλιών ψυχαγωγικού περιεχομένου στην περσική γλώσσα. Η έδρα του ομίλου βρίσκεται στην gem tv dec. 2021 Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Για να επεκτείνει το κοινό της, ο όμιλος ίδρυσε επίσης διάφορα κανάλια στα αραβικά, κουρδικά και τουρκικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Τουρκίας
Χρυσές Σφαίρες του 1944

μικρογραφία|Η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, νικήτρια του βραβείου Χρυσή Σφαίρα για Καλύτερη ηθοποιό σε πρωταγωνιστικό ρόλο το 1944
Η δεύτερη τελετή απονομής των **[[Χρυσές Σφαίρες|βραβείων Χρυσές Σφαίρες]]**, που τίμησαν τα καλύτερα επιτεύγματα στον κινηματογράφο του έτους 1944, πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1945   στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χιλς, στο Μπέβερλι Χιλς, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

## Νικητές

### Καλύτερη ταινία
***[[Ο δρόμος της αγάπης]]'' σε σκηνοθεσία του [[Λίο ΜακΚάρεϊ]]''' 

=== Καλύτερος ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο ===
'''[[Αλεξάντερ Νοξ]]''' - ''[[Πρόεδρος Γουίλσον]]''

=== Καλύτερη ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο ===
'''[[Ίνγκριντ Μπέργκμαν]] - ''[[Φωταέριο (ταινία 1944)|Φωταέριο]]''  

=== Δεύτερου ανδρικού ρόλου ===
***Μπάρι Φιτζέραλντ - Going My Way*

=== Δεύτερου γυναικείου ρόλου ===
*'Άνιες Μούρχεντ - *[[Mrs. Parkington]]* 

### Καλύτερος σκηνοθέτης
**'Λίο ΜακΚάρεϊ - Ο δρόμος της αγάπης''

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες
Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1945
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1947

Η **1η τελετή απονομής των [[βραβεία BAFTA|βραβείων]] της [[Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου|Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου]]** έγινε στις 29 Μαΐου 1949 στο Odeon Cinema, της Πλατείας Λέστερ στο Λονδίνο, για τις ταινίες που προβλήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο τα έτη 1947 και 1948. Παρουσιάστηκαν από την Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (British Film Academy, σημερινή *British Academy of Film and Television Arts* (BAFTA)), έναν οργανισμό που ιδρύθηκε το 1947 από κινηματογραφιστές της Βρετανίας για την "πρόοδο της τέχνης και της τεχνικής των ταινιών". Απονεμήθηκαν βραβεία σε τρεις κατηγορίες: Καλύτερης βρετανικής Ταινίας, Καλύτερης Ταινίας από Οποιαδήποτε προέλευση, βρετανική ή ξένη και ένα Ειδικό Βραβείο. Πρόεδρος της τελετής απονομής ήταν ο Βρετανός παραγωγός Μάικλ Μπάλκον.

Η ταινία *[[Odd Man Out]]* κέρδισε το βραβείο για την καλύτερη βρετανική ταινία. Η αμερικανική ταινία *[[Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας]]* βραβεύτηκε ως καλύτερη ξενόγλωσση ταινία (ταινία από οποιαδήποτε προέλευση). Το ντοκιμαντέρ, *[[Ο κόσμος είναι πλούσιος]]* απέσπασε το ειδικό βραβείο. Στους σκηνοθέτες των βραβευμένων ταινιών δόθηκαν χάλκινα αγαλματίδια, κατασκευασμένα από τον Χένρι Μουρ.

## Νικητές
Οι νικητές εμφανίζονται με **έντονους χαρακτήρες**. 

### Ειδικό βραβείο
* *[[Ο κόσμος είναι πλούσιος]]* (ντοκιμαντέρ)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης

1947
Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1946
Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1947
Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής και Εικονογράφησης

Τα **Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής και Εικονογράφησης** (αρκτικόλεξο **ΕΒΓΕ**) είναι ένας ετήσιος διαγωνισμός για έργα οπτικής επικοινωνίας. Σαν διοργάνωση έχει σκοπό την ανάδειξη και την επιβράβευση της ελληνικής δημιουργικότητας στους τομείς της γραφιστικής, της εικονογράφησης και του ψηφιακού σχεδιασμού.

Τα βραβεία ΕΒΓΕ πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 2001 στην Αθήνα από τον Δημήτρη Φακίνο, εκδότη του περιοδικού *+Design Magazine*, και έκτοτε απονέμονται σε ετήσια βάση, συνεισφέροντας στην αναγνώριση της αξίας του έργου που παράγεται από Έλληνες σχεδιαστές στους παραπάνω τομείς.

Τα βραβεία ΕΒΓΕ απονέμονται σε έργα κατόπιν διαδικασίας αξιολόγησης από κριτικές επιτροπές. Αυτές απαρτίζονται από επαγγελματίες γραφίστες, εικονογράφους, σχεδιαστές ιστοσελίδων και ευρύτερα άτομα με επαγγελματική εμπειρία και αναγνωρισμένη συμβολή στον χώρο των γραφικών τεχνών. Στους νικητές του διαγωνισμού απονέμεται βραβείο και πιστοποίηση με τα στοιχεία του έργου και των συντελεστών του.

## Κατηγορίες βράβευσης
Οι κατηγορίες των βραβείων εξελίχθηκαν οργανικά από την πρώτη απονομή, με κάποιες κατηγορίες να προστίθενται και άλλες να καταργούνται, ανάλογα με τις τρέχουσες εξελίξεις στον τομέα. 

### Γραφιστική
*Περιοδικό
*Βιβλίο
*Εξώφυλλο βιβλίου
*Κατάλογος καλλιτεχνών
*Ημερολόγιο
*Λογότυπος - μικροί και μεσαίοι πελάτες
*Λογότυπος - μικροί πελάτες
*Λογότυπος - πολιτισμός και δημόσιοι φορείς
*Εταιρική ταυτότητα
*Πολλαπλές εφαρμογές
*Γραφιστικά χώρου / Σήμανση
*Εταιρικό έντυπο
*Αφίσσα / Γιγαντοαφίσσα
*Σειρά αφισσών
*Διαφημιστικό έντυπο
*Πρόγραμμα πολιτιστικού γεγονότος
*Πρόσκληση / Flyer / Ευχετήρια κάρτα
*Καταχώρηση
*Αυτοπροβολή
*Εξώφυλλο δίσκου
*Αλκοολούχων ποτών
*Τροφίμων & Μη αλκοολούχων ποτών
*Ελαιόλαδου
*Ειδών υγείας & ομορφιάς
*Γενική συσκευασίας
*Αυτοέκδοση
*Ακυκλοφόρητη εγρασία
*Νέοι δημιουργοί
*Μενού
*Γραφήματα

### Εικονογράφηση
*Εικονογράφηση βιβλίου
*Εικονογράφηση εξωφύλλου
*Εικονογράφηση άρθρου
*Εικονογράφηση διαφήμισης
*Εικονογράφηση συσκευασίας
*Εικονογράφηση ψηφιακών εφαρμογών
*Γενική εικονογράφησης

### Ψηφιακές Εφαρμογές
*Ιστοσελίδες προβολής
*Ιστοσελίδες πληροφορίας
*Ηλεκτρονικό κατάστημα
*Ιστοσελίδες αυτοπροβολής
*Animation / Motion graphics
*Εφαρμογές για οθόνες αφής
*Γενική ψηφιακών εφαρμογών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής και Εικονογράφησης
* EBGE 2012 - ET1 report (Simeio Art)

Κατηγορία:Γραφιστική
Κατηγορία:Εικονογραφία
Κατηγορία:Βραβεία
Ίαλσουιθ

Η **Έλσγουιθ** (πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 902) ήταν βασίλισσα των Αγγλοσαξόνων ως σύζυγος του Αλφρέδου του Μέγα. Η Έλσγουιθ ήταν κόρη του κόμητος Έθελρεντ Μουκέλ και της Έαντμπουρ που προερχόταν από την Βασιλική οικογένεια της Μερκίας, ο ιστορικός Κύριλ Χαρτ γράφει ότι ήταν απόγονος του Κοένγουλφ της Μερκίας. Εορτάζεται σαν Αγία τόσο από την Καθολική Εκκλησία όσο και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η μνήμη της τιμάται στις 20 Ιουλίου.
Η Έλσγουιθ παντρεύτηκε τον Αλφρέδο στο Γκαίνσμπορω του Λινκολνσάιρ (868). Ο μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ ήταν ήδη βασιλιάς του Ουέσσεξ και ο Αλφρέδος ήταν ο νόμιμος διάδοχος. Την ίδια χρονιά οι Βίκινγκ είχαν καταλάβει την πόλη της Μερκίας Νότιγχαμ και ο γάμος ήταν πιθανότατα μια συμμαχία ανάμεσα στο Ουέσσεξ και την Μερκία για να τους αντιμετωπίσουν. Ο Έθελρεντ πέθανε πρόωρα και άτεκνος (871), τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Αλφρέδος. Η Έλσγουιθ δεν αναφέρεται στις σύγχρονες πηγές, δεν καταγράφει σε κανένα διάταγμα στην εποχή της και ο Άσσερ δεν γράφει τίποτα για αυτήν στο έργο του *"Η Ζωή του Βασιλιά Αλφρέδου"*. Στα Αγγλοσαξονικά έθιμα της εποχής υποτιμούσαν πάντοτε την βασίλισσα χωρίς να γράφουν ούτε το όνομα της, πιθανότατα χάρη στην άσχημη φήμη που είχαν οι βασίλισσες από την εποχή που η Ίντμπουρ δηλητηρίασε κατά λάθος τον σύζυγο της.

Ο Αλφρέδος ο Μέγας άφησε στην διαθήκη του σημαντικές εκτάσεις στην σύζυγο του : η Έντινγκτον στο Γουιλσάιρ την τοποθεσία που νίκησε τους Βίκινγκ, το Λάμπουρν στο Μπέρκσαϊρ και την γενέτειρα του Γουόντατζ. Οι περιοχές αυτές παρέμειναν στην κατοχή της Έλσγουιθ μέχρι τον θάνατο της. Με τον θάνατο του Αλφρέδου (89) η Έλσγουιθ ίδρυσε το Αβαείο της Αγίας Μαρίας στο Γουίντσεστερ, πέθανε (5 Δεκεμβρίου 902) και τάφηκε στο Βενεδικτινό Αβαείο του Εδουάρδου Νιου Μίνστερ στο Γουίντσεστερ. Απομνημονεύεται σε έγγραφα των αρχών του 10ου αιώνα σαν *"η πραγματική και αγαπητή Κυρία της Αγγλίας"*. Η Έλσγουιθ είχε έναν αδελφό τον ΄Εθελγουλφ (πέθανε το 901) που έγινε κόμης της δυτικής και της κεντρικής Μερκίων την εποχή που ήταν Βασιλιάς της Μερκίας ο σύζυγος της ανεψιάς του Έθελρεντ, λόρδος της Μερκίας.

## Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Αλφρέδο τον Μέγα απέκτησε :

*Έθελφλιντ
*Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος
*Έλφθριθ της Φλάνδρας
*Έθελουερντ, γιος του Αλφρέδου
*Έθελγκιφου, ηγουμένη του Σάφτεσμπουρι

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Costambeys, Marios (2004). "Ealhswith (d. 902), consort of Alfred, king of the West Saxons". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. 
*Hart, Cyril (1973). "Athelstan 'Half King' and his family". Anglo-Saxon England. Cambridge University Press. 2: 115–144. 
*Keynes, Simon; Lapidge, Michael, eds. (1983). Alfred the Great: Asser's Life of King Alfred & Other Contemporary Sources. Penguin Classics. 
*Williams, Ann (1991). "Ealhswith wife of King Alfred d. 902". In Ann Williams, Alfred P. Smyth and D. P. Kirby eds (eds.). A Biographical Dictionary of Dark Age Britain. Seaby.

Κατηγορία:Βασίλισσες των Αγγλοσαξόνων
Αιόλειο

Το **Αιόλειο** (αρχ. ελλ. *Αἰόλειον*) ήταν μικρή πόλη της αρχαιότητας στη Χαλκιδική της αρχαίας Μακεδονίας. Κατά τους κλασικούς χρόνους ανήκε στη Συμμαχία της Δήλου (Αθηναϊκή συμμαχία), καθώς εμφανίζεται στο κατάστιχο των Αθηναίων για τα έτη 434/3, 433/2 και 429/8&nbsp;π.Χ., όπου αναφέρεται ότι πλήρωνε ετήσιο *φόρον* 500 δραχμών. Μάλιστα ήταν μία από τις πόλεις που είχαν το προνόμιο να καθορίζουν μόνες τους το ύψος της συνεισφοράς αυτής, που πλήρωναν στη συμμαχία.

Το όνομα της πόλεως εμφανίζεται επίσης σε μία συμφωνία συμμαχίας μεταξύ των Αθηναίων και των Βοττιαίων του 422 π.Χ., από την οποία προκύπτει ότι το Αιόλειο υπαγόταν στη Βοττική. Ωστόσο, σε ένα χωρίο-σπάραγμα του Θεοπόμπου του Χίου που σταχυολόγησε ο Στέφανος ο Βυζάντιος, το Αιόλειο αναφέρεται ως πόλη της αρχαίας Θράκης, κοντά στον Ελλήσποντο (''Θρακική Χερσόνησος'').

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 26

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Χαλκιδικής
Αιόλη

Η **Αιόλη** ήταν μικρή πόλη της αρχαίας Θεσσαλίας. Αναφέρεται σε μία επιγραφή επάνω σε πλάκα, σύμφωνα με την οποία οι στρατηγοί Διονυσόδωρος του Ευφραίου και Μένης του Ιππίου κατάγονταν από την Αιόλη. Η πλάκα αυτή βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Βόλου.

Η ακριβής τοποθεσία της Αιόλης είναι άγνωστη. Κατά τον Wace πάντως βρισκόταν στη θέση του Κατηγιώργη Πηλίου, ενώ σύμφωνα με τον Α. Αρβανιτόπουλο βρισκόταν στην κοιλάδα της Μπούφας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 25

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις
Αιολόδοντας

Ο **αιολόδοντας** (διεθνής επιστημονική ονομασία *Aeolodon*, καθαρ. *αιολόδους* ή *αιολόδων*) είναι ένα εξαφανισμένο γένος κροκοδειλόμορφων ερπετών, της οικογένειας τελεοσαυρίδες, που ζούσαν στη θάλασσα από την ύστερη (ανώτερη) Ιουράσια περίοδο (Τιθώνιος εποχή), Απολιθώματά του βρέθηκαν στη σημερινή Γερμανία. Αν και παλαιότερα ταυτιζόταν με τον στενεόσαυρο, νεότερη ανάλυση κλάδων το θεωρεί μακρινό μόνο συγγενή του.

Το κεφάλι του αιολόδοντα αποτελούσε το ένα πέμπτο του συνολικού μήκους του σώματός του και κατέληγε σε πάρα πολύ μακρύ και στενό ρύγχος. Τα απολιθώματά του στην περιοχή του Μάνχαϊμ βρέθηκαν μέσα σε λιθογραφικό σχιστόλιθο της ύστερης Ιουράσιας περιόδου. Από την άλλη, ο ολότυπος του είδους *Aeolodon priscus* βρέθηκε στο Ντάιτιν της Βαυαρίας, στο ίδιο λατομείο όπου βρέθηκε ο ολότυπος του *Geosaurus giganteus*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «αιολόδους» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 32

Αιολοδοντας
Γιόχαν Γιάκομπ Χέκελ

Ο **Γιόχαν Γιάκομπ Χέκελ** (*Johann Jakob Heckel*, 23 Ιανουαρίου 1790 – 1 Μαρτίου 1857) ήταν Αυστριακός βαλσαμωτής και ζωολόγος-ιχθυολόγος. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον (γνωστότερο) Ερνστ Χέκελ (που γράφεται *Haeckel*).

## Η ζωή του
Ο Γιόχαν Γ. Χέκελ γεννήθηκε στο Μάνχαϊμ του τότε Ελεκτοράτου του Παλατινάτου. Παρά το ότι δεν απέκτησε ποτέ πτυχίο βιολογίας, ανέβηκε την ιεραρχία, καθιστάμενος τελικώς διευθυντής της συλλογής ιχθύων στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης. Δεν ήταν ένας ταξιδευτής, όπως πολλοί από τους βιολόγους και γεωλόγους της εποχής του, αλλά παρέμενε κυρίως στη Βιέννη, όπου μελετούσε, ενέγραφε σε καταλόγους και κατέτασσε δείγματα που αποστέλλονταν στο μουσείο από διάφορα μέρη της Γης. Ανάμεσα στους ανθρώπους που τού έφερναν δείγματα ήταν οι Καρλ Αλεξάντερ Χύγκελ, Γιόζεφ Ρούσεγκερ και Τέοντορ Κότσυ &mdash; με συλλεκτικές δραστηριότητες στο Κασμίρ, τη Μέση Ανατολή και τη βορειοανατολική Αφρική, που εμπλούτισαν κατά πολύ το μουσείο της Βιέννης. Τα ψάρια ήταν η ειδικότητα του Χέκελ, που συνεργάσθηκε με πολλούς από τους μεγαλύτερους ιχθυολόγους της εποχής του, μεταξύ των οποίων και οι Ζωρζ Κυβιέ, Ασίλ Βαλανσιέν, Σαρλ Λουσιέν Βοναπάρτης, Γιοχάνες Πέτερ Μύλερ και Φραντς Χέρμαν Τρόσελ.

Στους κλάδους της συστηματικής και της ταξινομικής, ο Χέκελ πραγματοποίησε σημαντική συνεισφορά με τις έρευνές του στις κυπρινίδες. Συνέγραψε περισσότερα από 60 έργα, με το πλέον αξιοσημείωτο να είναι το «Ιχθύες των γλυκέων υδάτων της Αυστριακής Μοναρχίας», το οποίο συνέγραφε επί περισσότερα από 24 έτη και πέθανε πριν την τελική του έκδοση. Ο θάνατός του οφείλεται, το πιθανότερο, σε βακτηριακή μόλυνση, στην οποία εκτέθηκε κατά την ανάκτηση σκελετού από νεκρή φάλαινα φυσητήρα.

## Επιλεγμένη εργογραφία
* *Cyprinen, Scaphirhynchus und andere ichthyologica* (1836-1840), με τον Γιόχαν Νάτερερ
* *Fische aus Caschmir* (1838), με τον Καρλ φον Χύγκελ
* *Die Süßwasserfische der österreichischen Monarchie, mit Rücksicht auf die angränzenden Länder bearbeitet* (με 204 ξυλογραφίες), με τον Ρούντολφ Κνερ (1858).
* *Beiträge zur kenntniss der fossilen fische Österreichs* (1856)
* *Neue Beiträge zur Kenntniss der fossilen Fische Österreichs* (1861), με τον Ρούντολφ Κνερ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης

Κατηγορία:Αυστριακοί βιολόγοι
Κατηγορία:Ιχθυολόγοι
Γκρέτελ Βαλντές

Η **Γκρέτελ Βαλντές** (*Grettell Valdéz*, γεννημένη ως Γκρέτελ Βαλέρια Βαλντές Χιμένες *Grettell Valeria Valdéz Jimenéz*, 7 Ιουλίου 1976) είναι Μεξικανή ηθοποιός και πρώην fashion model. 

Έκανε το ντεμπούτο της το 1997 στην τηλενουβέλα *Sin ti*. Αργότερα έπαιξε σε αρκετές τηλενουβέλες όπως *Clase 406*, *[[Rebelde]]*, *Lola, érase una vez*, *Amorcito corazón*, *[[Μονσεράτ (τηλενουβέλα)|Lo que la vida me robó]]* και *[[Δεν σε συγχωρώ|Lo imperdonable]]*. Το 2004 έπαιξε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλενούβελα *[[Λουτσία, η ατίθαση καρδιά|Ángel rebelde]]*.

Στις 10 Ιουλίου 2004 παντρεύτηκε με τον Αργεντινό ηθοποιό και τραγουδιστή Πατρίσιο Μποργκέτι. Στις αρχές του 2008 ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος στο πρώτο της παιδί, και στις 25 Ιουλίου 2008 γέννησε ένα αγόρι, τον Σαντίνο. Τον Οκτώβριο του 2009 ανακοίνωσε ότι χώρισε από τον σύζυγό της και ότι παίρνουν διαζύγιο. Τον Δεκέμβριο του 2011 εκδόθηκε και επίσημα το διαζύγιο τους. Από το Δεκέμβριο του 2018 είναι παντρεμένη με τον Ελβετό επιχειρηματία Λεονέλ Κλέρκ.

## Φιλμογραφία
**Sin ti* - 1997
**[[Άντζελα (τηλενουβέλα)|Ángela]]* - 1998/99, ως Ελοίσα
**[[Όλα για την αγάπη|Por tu amor]]* - 1999, ως Αλεχάντρα Αβεγιάν (νεαρή)
**[[Κόλαση στον Παράδεισο|Infierno en el paraíso]]* - 1999 
**El duende del reloj* - 2000, ως Ίρις (ταινία)
**Un mundo raro* - 2001, ως Εντεκάν
**Clase 406* - 2002/03, ως Ντανιέλα Χιμένες Ρόμπλες 
**[[Λουτσία, η ατίθαση καρδιά|Ángel rebelde]]* - 2004, ως Λουσία Βαλντεράμα Κοβαρούμπιας/Άνχελα
**[[Rebelde]]* - 2004/06, ως Ρενάτα Λισάλντι
**Heridas de amor* - 2006, ως Πάμελα Αλταμιράνο Βιγιαμίλ
**Lola, érase una vez* - 2007, ως Καρλότα Σάντο Ντομίνγκο Τόρρες-Οβιέδο
**[[Σιδερένια ψυχή|Alma de hierro]]* - 2008, ως Μελίσα
**[[Γυναίκες δολοφόνοι|Mujeres asesinas]]* - 2008, ως Μαρσέλα Γκονσάλες (Σεζόν 1, Επεισόδιο 1:"Sonia, desalmada")
**Verano de amor* - 2009, ως Πέρλα Γκόμες (Επεισόδιο: "En fuga")
**Camaleones* - 2009, ως Σιλβάνα Σάενς Αρόγιο
**Tiempo final* - 2009, ως Πάολα (Επεισόδιο: "El funeral")
**[[Όταν ερωτεύομαι|Cuando me enamoro]]* - 2010/11, ως Ματίλντε "Μάτι" Λόπεζ ντε Εστράδα
**Amorcito corazón* - 2011/12, ως Σόε Γκερρέρο ντε Γκαρσία ντε Άλβα
**La clínica* - 2012, ως Μαρία Καρλότα "Λα Βαγαμπούντα"
**[[Μονσεράτ (τηλενουβέλα)|Lo que la vida me robó]]* - 2013/14, ως Μαρία Σαμούδιο
**[[Δεν σε συγχωρώ|Lo imperdonable]]* - 2015, ως Βιρχίνια Πράδο-Καστέλο
**Unas por otras* - 2015 (θεατρική παράσταση)		
**Duele* - 2016 (θεατρική παράσταση
**[[Οι αμαζόνες|Las amazonas]]* - 2016, ως Κασσάνδρα Σάντος Λούνα
**Tenías que ser tú* - 2018, ως Γιένιφερ "Γιένι" Πίνεδα Σαλχάδο
**Sobre tus huellas* - 2018, ως Έυα
**[[Γιατροί, Η γραμμή της ζωής|Médicos, línea de vida]]* - 2019/20, ως Ιατ. Άνα Καμπαγιέρο
**Los pecados de Bárbara* - 2020, ως Γκλόρια Πεκάδο Τοβάρ
**Buscando a Frida* - 2021, ως Γκαμπριέλα Πονς ντε Καρμόνα
**Amores que engañan* - 2022, ως Σόφι
**Reputación dudosa* - 2022, ως Μαρία Κονσεπσιόν "Μάκο"

## Βραβεία & υποψηφιότητες
;Βραβεία TVyNovelas

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Μεξικανές μοντέλα
Αιολίσκος

O **αιολίσκος** (*Aeoliscus*) είναι γένος ψαριών της οικογένειας των κεντρισκιδών, που ζουν στον Ινδικό και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το σώμα τους είναι μακρύ και πλακωτό και έχουν μήκος έως 15 εκατοστόμετρα. Τα ψάρια αυτά έχουν το μοναδικό χαρακτηριστικό να ζουν/κολυμπούν κατακόρυφα στο νερό, με το κεφάλι προς τα κάτω και την ουρά προς τα επάνω. Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί κατά τους επιστήμονες μία προσαρμογή για να προφυλάσσεται ανάμεσα στα αγκάθια αχινών.

## Είδη
Σήμερα είναι γνωστά δύο αναγνωρισμένα είδη του γένους αιολίσκος:

* Το *Aeoliscus punctulatus* (Bianconi, 1854) ή «κηλιδωτό γαριδόψαρο»
* Το *[[Aeoliscus strigatus]]* (Günther, 1861) ή «ξυραφόψαρο»

Επιπλέον η πύλη Fossilworks αναγνωρίζει ένα εξαφανισμένο είδος του γένους, του οποίου έχει βρεθεί απολίθωμα, το *Aeoliscus heinrichi* (Heckel, 1850).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jordan, David Starr και Starks, Edwin Chapin (1902): «A Review of the Hemibranchiate Fishes of Japan», *Proceedings of the United States National Museum*, τόμος 26, σσ. 71-72
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 32

Αιολισκος
Κεφαλοχορδωτά

Τα **κεφαλοχορδωτά** είναι υποσυνομοταξία της συνομοταξίας των χορδωτών. Είναι μικρά θαλάσσια ζώα. Διαθέτουν επιμήκη σώματα, ενώ η νοτοχορδή τους εκτείνεται σε όλο το μήκος του ζώου, από το κεφάλι μέχρι την ουρά, και παραμένει στη θέση της καθ'όλη τη ζωή του ζώου. Τα κεφαλοχορδωτά εκπροσωπούνται στους ωκεανούς από τα **Αμφιοξυόμορφα**. Τρέφονται με μικροοργανισμούς.

Τα κεφαλοχορδωτά έχουν πολύ μικρό μέγεθος και δεν έχουν σκληρά μέρη, δυσκολεύοντας έτσι την εύρεση απολιθωμάτων τους. Απολιθωμένα κεφαλοχορδωτά έχουν βρεθεί σε πολύ παλιά πετρώματα. Έχουν βρεθεί απολιθώματα κεφαλοχορδωτών στην περιοχή Μπέργκες της Βρετανικής Κολομβίας, τα οποία χρονολογούνται από τη μέση Κάμβρια εποχή. Πρόσφατα, έχουν βρεθεί διάφορα απολιθώματα κεφαλοχορδωτών στην νότια Κίνα. Χρονολογούνται από την πρώιμη Κάμβρια περίοδο και είναι το παλαιότερο γνωστό απολίθωμα κεφαλοχορδωτού. Τα απολιθώματα της Κίνας εμφανίζουν πολλά βράγχια και ξεχωριστά φύλα. 

## Χαρακτηριστικά
Το **κεφαλοχορδωτό** είναι ζώο το οποίο ανήκει στην συνομοταξία των χορδωτών, **κεφαλοχορδωτά**. Είναι χορδωτά με 5&nbsp;συναπομορφίες. Οι συναπομορφίες εμφανίζονται σε όλα τα είδη χορδωτών κατά την προνυμφική ηλικία ή στα στάδια της ενηλικίωσης. 

## Φυλογένεση
Σε μια μελέτη που διεξήχθη από τους Μπλερ και Χέντζις το 2005, αυτοί χρησιμοποίησαν δεδομένα πρωτεϊνικής ακολουθίας 75&nbsp;διαφορετικών πρωτεϊνών για να προσδιορίσουν την απόσπαση των κεφαλοχορδωτών από την υπόλοιπη συνομοταξία των χορδωτών περίπου 891 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η φυλογένεση βασίζεται σε συνδυασμό μελετών πάνω σε εξαφανισμένα και υφιστάμενα είδη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χορδωτά
Κρεπενή Καστοριάς

Η **Κρεπενή** είναι οικισμός της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κρεπενή βρίσκεται στις νοτιοανατολικές όχθες της λίμνης Καστοριάς (ή Ορεστιάδα) σε υψόμετρο 619 μέτρα και απόσταση 11 χλμ. νοτιοανατολικά από την Καστοριά. Δυτικά της είναι το Δισπηλιό, βόρεια το Μαυροχώρι και μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Καστοριάς - Αμυνταίου. 

Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί τρεις νεκροπόλεις διαφορετικής μεταξύ τους χρονολόγησης. Η παλαιότερη είναι του 8ου με 7ο αιώνα π.Χ. (Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου) με πυκνές ταφές σε απλούς, συνήθως ορθογώνιους λάκκους, λίγοι από τους οποίους είναι κιβωτιόσχημοι. Τριακόσια μέτρα από την πρώτη βρέθηκαν είκοσι συνολικά τάφοι με μοναδικά ευρήματα της αρχαϊκής εποχής (6ος π.Χ. αιώνας) και η τρίτη των πρώιμων ελληνιστικών χρόνων του δ΄ τέταρτου του 4ου αιώνα ή και των αρχών του 3ου π.Χ. αιώνα.

## Διοικητικά στοιχεία
Η Κρεπενή αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μαυρόβου (Μαυροχώρι). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Μαυροχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαυροχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακεδνών του Δήμου Καστοριάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 210 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα ευρήματα του αρχαιολογικού χώρου Κρεπενής στο https://www.youtube.com
* Κρεπενή Καστοριάς: Διατηρώντας τη διαχρονική ιστορική μνήμη - Δρ. Γεωργία Στρατούλη, ΑΠΕ-ΜΠΕ
* "Το Στοιχειό της Κρεπένης" από το Κέντρο Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Κατακόρυφη βαροβαθμίδα

**Κατακόρυφη βαροβαθμίδα** ονομάζεται η τάση της ατμοσφαρικής πίεσης να ελαττώνεται καθώς αυξάνεται το υψόμετρο (άρα και η απόσταση από την επιφάνεια της Γης) και εκφράζει την διαφορά της πίεσης μεταξύ των διαφόρων στρωμάτων της ατμόσφαιρας.

Κατηγορία:Ατμόσφαιρα
Μόνικα Σέλες

Η **Μόνικα Σέλες** είναι πρώην πρωταθλήτρια αντισφαίρισης από τη Σερβία. Γεννημένη το 1973, αγωνίστηκε για τη ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας και ύστερα για την ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Είναι ουγγρικής καταγωγής και κατέχει την ουγγρική και αμερικανική υπηκοότητα.

Η Μόνικα Σέλες γεννήθηκε το 1973 στο Νόβι Σαντ της Γιουγκοσλαβίας (σημερινής Σερβίας) από γονείς ουγγρικής καταγωγής. Ξεκίνησε από μικρή το τένις και έγινε επαγγελματίας σε ηλικία 15 ετών. Έναν χρόνο αργότερα, το 1990, έγινε η μικρότερη σε ηλικία παίκτρια που κατέκτησε το Ρολάν Γκαρός, ενώ στην τριετία που ακολούθησε, κυριάρχησε απόλυτα κατακτώντας επτά ακόμα majors (3 σερί Αυστραλιανά Όπεν, τρία σερί Ρολάν Γκαρός και δυο σερί Αμερικανικά Όπεν), πριν καν κλείσει τα 20! Όλα όμως άλλαξαν στις 30 Απριλίου του 1993, στη διάρκεια του προημιτελικού του τουρνουά του Αμβούργου, εκεί όπου η Σέλες έπαιζε με την Βουλγάρα Μαλέεβα. Ο Γκίντερ Πάρχε, ένας Γερμανός, ψυχικά διαταραγμένος και φανατικός θαυμαστής της Στέφι Γκραφ, επιτέθηκε στην Σέλες και την τραυμάτισε στην πλάτη με ένα μαχαίρι. Παρά το γεγονός ότι η πληγή της επουλώθηκε μέσα σε μια εβδομάδα, χρειάστηκε να περάσουν πάνω από δυο χρόνια, για να επιστρέψει στην αγωνιστική δράση, σαφέστατα επηρεασμένη από το συμβάν (υπέφερε από κατάθλιψη). Αν και έφτασε στην κατάκτηση ενός ακόμα major το 1996 (Αυστραλιανό Όπεν), ποτέ δεν κατάφερε να επανέλθει στην εκπληκτική φόρμα που είχε στο ξεκίνημα της καριέρας της.

Από τον τραυματισμό της και μετά, εκτός από τον τίτλο στην Αυστραλία, έφτασε σε τρεις ακόμα τελικούς Grand Slam, όμως μετά το 1996 ακολούθησε μια μέτρια επταετία με πτωτική πορεία, με την Σέλες να δίνει το 2003 το τελευταίο επίσημο παιχνίδι της, αν και η επίσημη αποχώρηση από την αγωνιστική δράση ήρθε το 2008. Η Μόνικα, που το 1994 πολιτογραφήθηκε Αμερικανίδα, είχε ένα σπάνιο όπλο, αφού ήταν από τις ελάχιστες τενίστριες με backhand και forehand με τα δυο χέρια, κάτι που έδινε περισσότερη δύναμη και σταθερότητα στα χτυπήματά της και από τις δυο πλευρές. Ήταν εκπληκτική στην άμυνα, διέθετε μια μοναδική ευκινησία μέσα στο γήπεδο και διακρινόταν για τα ασταμάτητα winner της, κυρίως από τη βασική γραμμή. Πολλοί ειδικοί, αλλά και τενίστριες-θρύλοι του αθλήματος, έχουν υποστηρίξει ότι αν δεν είχε συμβεί το επεισόδιο με το μαχαίρωμα, η Σέλες θα είχε αναδειχθεί ως η κορυφαία όλων των εποχών. Το σίγουρο είναι ότι κατέχει το ρεκόρ της τενίστριας με τα περισσότερα majors (8) κάτω των 20 ετών. Παρέμεινε συνολικά 178 εβδομάδες στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης (91 συνεχόμενες).

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση)
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Μαλάξα Χανίων

Η **Μαλάξα** είναι χωριό του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 115 κατοίκους. Απέχει 16 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 470 μ., στο ομώνυμο ύψωμα, στους βόρειους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Στη Μαλάξα βρίσκεται κέντρο εκπομπής.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μνεία του χωριού γίνεται από τον Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630, όταν ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου, με το όνομα *Malaxa*, ενώ δεν αναφέρεται στις άλλες ενετικές απογραφές. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Αντώνης Γιάνναρης ανέφερε στο *περί Ερωτόκριτου* ότι το όνομα προέρχεται από το όνομα του τοπικού φεουδάρχη, του κόντε Μαλούσα. Ο Πωλ Φορ ανέφερε ότι προέρχεται από τη ρίζα μάλα, η οποία αναφέρεται σε ύψωμα.

Λόγω της θέσης του, η οποία δεσπόζει πάνω από τον κόλπο της Σούδας, το ύψωμα της Μαλάξας γινόταν συχνά ορμητήριο επαναστατών. Το 1660, σε μια προσπάθεια να λυθεί η πολιορκία του Χάνδακα από τους Οθωμανούς, μερικοί Γάλλοι αποβιβάστηκαν στον κόλπο της Σούδας και μαζί με ντόπιους κατέλαβαν το ύψωμα της Μαλάξας. Οι Οθωμανοί όμως κατάφεραν να τους νικήσουν, έπειτα από σφοδρές μάχες. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1770, ο Δασκαλογιάννης κατέλαβε τη Μαλάξα, ώστε να μπορεί να πλήξει την οχυρωμένη πόλη των Χανίων. Στις 11 Ιουνίου 1821, κατά την επανάσταση του 1821, στη Μαλάξα δόθηκε μάχη η οποία έληξε με νίκη των Τούρκων.

Σύμφωνα με την απογραφή η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους το 1834 και διέσωσε ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ, η Μαλάξα τότε είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 225 οικογένειες να κατοικούν σε αυτή. Κατά την επανάσταση του 1866 οι Οθωμανοί κατασκεύασαν στη Μαλάξα οχυρό πύργο στον οποίο εγκαταστάθηκε φρουρά. Ο πύργος αυτός γκρεμίστηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1897, όταν κανονιοβολήθηκε από πολεμικά πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων στον κόλπο της Σούδας.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Κεραμειών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 319 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Στην απογραφή του 1900 είχε 497 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κεραμιών.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Χανίων