open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κούντουρα Αττικής

Τα **Κούντουρα** ήταν παλαιός οικισμός της Μεγαρίδας, που άκμασε πληθυσμιακά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και αποτέλεσε κοιτίδα των μεγαλύτερων οικισμών του Θριάσιου Πεδίου. Εγκαταλείφθηκαν σταδιακά μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού τους εγκαταστάθηκε στη Μάνδρα, στη Μαγούλα, στην Ελευσίνα και στο οροπέδιο της Οινόης.
Ο οικισμός βρισκόταν στα ορεινά, βόρεια της Μάνδρας, κτισμένος στα μικρά οροπέδια που σχηματίζονται στις ανατολικές απολήξεις του όρους Πατέρας. Η περιοχή των Κούντουρων άρχισε να ανοικοδομείται ξανά κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα και σήμερα υπάρχουν στη θέση του εγκαταλελειμμένου οικισμού διάσπαρτοι νεόκτιστοι οικισμοί, όπως ο Άγιος Σωτήρας, το Πανόραμα και το Παλαιοχώρι.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα Κούντουρα κτίστηκαν κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα μ.Χ. με την εγκατάσταση Αρβανιτών στην Αττική και Βοιωτία. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Αρβανίτες κτηνοτρόφοι που μετακινούνταν με τα κοπάδια τους μεταξύ του οικισμού και του Θριάσιου Πεδίου. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο πληθυσμός αυξήθηκε σε σημείο να εξελιχθούν τα Κούντουρα σε ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Αττικής. Στα τέλη του 18ου αιώνα παρουσίαζαν όψη κωμόπολης, έχοντας περισσότερα από 300 σπίτια. 

Οι Κουντουριώτες έδωσαν το παρόν σε πολλά επαναστατικά κινήματα κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Συμμετείχαν στον ΣΤ' Βενετοτουρκικό πόλεμο, στα Ορλωφικά και στην Επανάσταση του 1821, με αποτέλεσμα την καταστροφή του χωριού δύο φορές, την πρώτη το 1698 κατά τη διάρκεια του ΣΤ' Βενετοτουρκικού πόλεμου και την δεύτερη 1826 κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Στην Επανάσταση του 1821 τα Κούντουρα ανέδειξαν τον οπλαρχηγό Νικόλαο Ρόκα ή Ζερβονικόλα που πολέμησε στην Κρήτη. 

Στα Κούντουρα οφείλει και το επώνυμό της η σημαντική Υδραίικη οικογένεια Κουντουριώτη. Η οικογένεια άλλαξε το αρχικό της επώνυμο όταν ο Χατζη-Γεώργιος Ζέρβας, παππούς του Λάζαρου και του Γεώργιου Κουντουριώτη, ταξίδεψε στα Κούντουρα. Επιστρέφοντας φορούσε την παραδοσιακή στολή των Κουντουριωτών με αποτέλεσμα να του μείνει το παρατσούκλι "Κουντουριώτης", που διατηρήθηκε στους απογόνους του ως επώνυμο.

Τα Κούντουρα άρχισαν να ερημώνουν αμέσων μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας και οι κάτοικοί τους μετακινήθηκαν σε πεδινότερες τοποθεσίες, αυξάνοντας τον πληθυσμό των οικισμών του Θριάσιου Πεδίου, Μάνδρας, Μαγούλας και Ελευσίνας καθώς και της Οινόης βορειότερα. Τις επόμενες δεκαετίες ο οικισμός εγκαταλείφθηκε εντελώς.

## Παλαιοκούντουρα
Η περιοχή των Κούντουρων που είχε εγκαταλειφθεί οριστικά μετά τα μέσα του 19ου αιώνα άρχισε να επανοικίζεται, καθώς βγήκε από την απομόνωση χάρη στην εθνική οδό Αθηνών – Θηβών. Η τοποθεσία ονομάστηκε τότε Παλαιοκούντουρα ή Παλαιοκούνδουρα, ονομασία που δηλώνει την παλιά θέση του οικισμού Κούντουρα. Η τοποθεσία αυτή βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στους οικισμούς Παλαιοχώρι και Άγιος Σωτήρας, κατά μήκος της παλαιάς εθνικής οδού Αθηνών – Θηβών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της Αττικής
Έντα Μόζερ

Η **Έντα Μόζερ** (γερμανικά: *Edda Moser*), γεννημένη στις 27 Οκτωβρίου 1938, είναι Γερμανίδα υψίφωνος, μια από τις επιφανέστερες και πιο πολύπλευρες των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα. Υπήρξε αποτελεσματική σε οπερατικούς ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου, όπως για παράδειγμα του Μότσαρτ, του Βάγκνερ και του Πουτσίνι, καθώς και σε σύγχρονα έργα, όπως των δημιουργών Λουίτζι Νόνο, Βόλφγκανγκ Φόρτνερ και Μπερντ Αλόις Ζίμερμαν. Η φωνή της χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς ιδιαίτερα δυναμική, ικανή να υιοθετεί τόσο τις τεχνοτροπίες μιας κολορατούρα όσο και μιας λυρικο-δραματικής σοπράνο.   

## Βιογραφία
Η Μόζερ γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 27 Οκτωβρίου 1938, όντας κόρη ενός διάσημου μουσικολόγου (καθώς και συγγραφέα και συνθέτη), του Χανς Γιοακιμ Μόζερ (Hans Joachim Moser). Η Έντα έδειξε ταλέντο από την εφηβεία της και εστάλη να σπουδάσει στο Κονσερβατόριο του Βερολίνου υπό τους Hermann Weissenborn και Gerty König. Η καριέρα της ξεκίνησε με αργά βήματα, αρχικά με ένα μικρό ρόλο το 1962 στην Deutsche Oper (ως Κέιτ Πίνκερτον στη «Μαντάμα Μπατερφλάι» του Πουτσίνι), ενώ την επόμενη χρονιά συμμετείχε στη χορωδία της Würzburg Opera.

Τραγούδησε για μικρότερους θιάσους στη Γερμανία στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και κατόπιν με την Frankfurt am Main Opera από το 1968 μέχρι το 1971. Το 1968 πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, στο ρόλο της Wellgunde, στο έργο «Ο Χρυσός του Ρήνου» (Das Rheingold) του Βάγκνερ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Φρανκφούρτη, άρχισε να εμφανίζεται συχνά στη Βιέννη και το Σάλτσμπουργκ, καθώς και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Γερμανίας.

Οι εμφανίσεις της στη Μητροπολιτική Όπερα έγιναν συχνότερες κατά τη δεκαετία του 1970 και στην πρώιμη δεκαετία του 1980. Ερμήνευσε οκτώ διαφορετικούς ρόλους εκεί κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, και οι εμφανίσεις της κυρίως, ως Λιου, στην «Τουραντώ» του Πουτσίνι, ως Βασίλισσα της Νύχτας, στο «Μαγικό Αυλό» του Μότσαρτ, και ως Δόννα Άννα στον «Ντον Τζοβάνι» του Μότσαρτ, έγιναν δεκτές με μεγάλους επαίνους. Ο τελευταίος ρόλος έγινε κάτι σαν το σήμα κατατεθέν της στο κοινό της Νέας Υόρκης: ερμήνευσε τη Δόννα Άννα πάμπολες φορές στη Μητροπολιτική Όπερα, 48 στον αριθμό, περισσότερες από οποιαδήποτε καλλιτέχνιδα στην ιστορία. Στο θέατρο αυτό εμφανίστηκε εννέα σαιζόν ανάμεσα στα έτη 1968-1984.

Παρόλο που η Μόζερ συνδέθηκε κυρίως με την όπερα κατά τη διάρκεια της μακράς της καριέρας, διακρίθηκε και σε άλλα είδη ρεπερτορίου, με ερμηνείες και ηχογραφήσεις σε ποικίλα έργα, όπως το «Missa Solemnis» του Μπετόβεν, την «Cantata della Fiaba Estrema» του Χανς Βέρνερ Χένζε και λίντερ του Χανς Πφίτσνερ. Από τη δεκαετία του 1980 η Μόζερ έχει αποσυρθεί σταδιακά από την ενεργό δράση, ωστόσο πολλές από τις ηχογραφήσεις της έχουν κυκλοφορήσει από την EMI, την DG, και άλλες μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφικό στον ιστότοπο Allmusic.com. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
* Συνέντευξη στη γερμανική τηλεόραση (1991).

Μοζερ
Μοζερ
Κούντουρα

Με το όνομα **Κούντουρα** αναφέρονται:
*Κούντουρα Αττικής, εγκαταλελειμμένος οικισμός της δυτικής Αττικής
*Κούντουρα Αιτωλοακαρνανίας, παλιός οικισμός της Αιτωλοακαρνανίας, κοντά στο Αιτωλικό

Επίσης:
*Ελαιώνας του Κούντουρα: άγνωστη σήμερα τοποθεσία στον Μεσσηνιακό κάμπο όπου διεξήχθη η Μάχη του ελαιώνα του Κούντουρα

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λεύκα Αττικής

Η **Λεύκα** είναι μικρός νεόκτιστος οικισμός της Δυτικής Αττικής. Ανήκει διοικητικά στο δήμο Μάνδρας - Ειδυλλίας ενώ παλαιότερα ανήκε στον δήμο Μάνδρας και ήταν ο βορειότερος του δήμου. Είναι χτισμένη στην ανατολική πλευρά του οροπεδίου της Οινόης, κοντά στην Μονή Οσίου Μελετίου. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1971 και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 28 κάτοικοι.

Στην περιοχή της Λεύκας βρίσκονται ίχνη αρχαίου οικισμού ο οποίος σύμφωνα με μία άποψη αντιστοιχεί στην Μυούπολη, ενώ σύμφωνα με άλλη άποψη το σημείο αποτελεί άλλη πιθανή θέση της αρχαίας Οινόης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Υστέρνια Τήνου

Τα **Υστέρνια**, επίσης γνωστά ως **Ιστέρνια**, είναι χωριό της Τήνου. Ο πληθυσμός τους είναι 119 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Παλαιότερα γράφονταν επίσημα Ιστέρνια, αλλά το 1996 η επίσημη γραφή διορθώθηκε σε Υστέρνια. Το χωριό συγκαταλέγεται στα παραδοσιακά κέντρα μαρμαροτεχνίας της Τήνου και έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978.

## Τοποθεσία
Τα Υστέρνια βρίσκονται στο δυτικό τμήμα του νησιού, γνωστό ως Έξω Μέρη ή Έξω Μεριά. Απέχουν 23 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Τήνου και 4 χιλιόμετρα ανατολικά του Πανόρμου, χτισμένα σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα και σε υψόμετρο 310 μέτρων.

## Ιστορικά στοιχεία
Για την ονομασία του οικισμού υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με μία εκδοχή η ονομασία οφείλεται στο γεγονός πως στο παρελθόν το χωριό ήταν το τελευταίο που περνούσε αμαξωτός δρόμος, ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή η ονομασία οφείλεται στις πολλές στέρνες που υπήρχαν γύρω από το χωριό.

Τα Υστέρνια αναπτύχθηκαν στο παρελθόν χάρη κυρίως στη ναυτιλία και στη μαρμαροτεχνία. Υπήρξαν το δεύτερο σημαντικότερο κέντρο της μαρμαροτεχνίας στην Τήνο μετά τον Πάνορμο, αναδεικνύοντας ορισμένους από τους σπουδαιότερους Έλληνες γλύπτες.

Το χωριό άκμασε πληθυσμιακά κατά τον 18ο και 19ο αιώνα ενώ κατά τη διάρκεια του 20ου  ο πληθυσμός παρουσίασε σημαντική μείωση. Σύμφωνα με την απογραφή του 1834 τα Υστέρνια είχαν 1.021  κατοίκους και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του νησιού. Διοικητικά, στο διάστημα 1835-1912 ανήκαν στον δήμο Πανόρμου. Στο διάστημα 1912-1998 αποτέλεσαν έδρα ανεξάρτητης κοινότητας, της κοινότητας Υστερνίων.

Στο διάστημα 1998-2010 οπότε και ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκαν στον δήμο Εξωμβούργου ενώ σήμερα ανήκουν διοικητικά στον δήμο Τήνου.

## Πρόσωπα
Από τα Υστέρνια κατάγονταν οι:
*Γεώργιος Βιτάλης, Έλληνας γλύπτης (1835-1901) 
*Λάζαρος Φυτάλης, Έλληνας γλύπτης (1831-1909)
*Λάζαρος Σώχος, Έλληνας γλύπτης (1862-1911)
*Αντώνιος Σώχος, Έλληνας γλύπτης (1888-1975)
*Νικόλαος Σώχος, Έλληνας γλύπτης (1908-1993)
*Ιερώνυμος Κοτσώνης, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Φωνημική επίγνωση

**Φωνημική επίγνωση** είναι η δυνατότητα αντιστοίχισης της φωνολογικής εκφοράς κάθε φωνήματος με την αντίστοιχη γραπτή μορφή του. Αποτελεί μια από της παλαιότερες και συνηθέστερες μορφές διδασκαλίας της πρώτης ανάγνωσης στην Α' τάξη Δημοτικού. Αποτελεί χαρακτηριστικό των αλφαβητικών συστημάτων γραφής και εξαρτάται από το βαθμό αμφιμονοσημαντότητας (κάθε φώνημα αντιστοιχεί σε ένα γράφημα) της κάθε γλώσσας.

Κατηγορία:Εκπαίδευση
Κατηγορία:Φωνητική
Λούστρος

thumb|right|250px|Λούστρος
**Λούστρος** ή **λουστραδόρος** ονομάζεται ο πλανόδιος που  το επάγγελμά του είναι να  βερνικώνει και να γυαλίζει παπούτσια περαστικών. Στη δουλειά του λούστρου χρησιμοποιείται κασελάκι που μέσα έχει τα βερνίκια και βούρτσες για το γυάλισμα των παπουτσιών. Σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα παλαιότερα, οι περισσότεροι λούστροι ήταν παιδιά ή έφηβοι. Η αμοιβή τους ήταν ελάχιστη καθώς ένας πελάτης τους έδινε περίπου δύο δεκάρες.

Διαδεδομένη σε πολλά μέρη του κόσμου, η δουλειά του λούστρου εξαφανίζεται σταδιακά στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, και σήμερα το λουστράρισμα σχεδόν πάντα θεωρείται περισσότερο μια τέχνη, παρά μια πραγματική δουλειά. Στις περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας, το επάγγελμα αυτό δεν ασκείται από πολλούς σήμερα.

## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20160306142743/http://entre.gr/category/programmata/epaggelmata-tou-parelthontos/page/4/
## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα
Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές
Κατηγορία:Υπαίθριοι μικροπωλητές
Ένδυση

250 px|μικρογραφία|Η ένδυση ανά του αιώνες: 1. Αρχαίος Αιγύπτιος, 2. Αρχαία Αιγύπτια, 3. Αρχαία Ελληνίδα με πέπλο, 4. Αρχαίος Έλληνας με χιτώνα, 5. Ελληνίδα της ελληνιστικής περιόδου, 6. Ευγενής Ρωμαίος με χιτώνα, 7. Ρωμαία την εποχή της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας, 8. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός, 9. Η βυζαντινή αυτοκράτειρα Θεοδώρα, 10. Φράγκος ευγενής, 11. Φράγκικη κυρία, 12. Γερμανός ευγενής 13ος αι., 13. Γερμανίδα ευγενής 13ου αι., 14. Νεαρή κοπέλα με τίτλο ευγενείας (1400), 15. Νεαρός άνδρας με τίτλο ευγενείας (1400), 16. Βουργουνδός κύριος, 17. Βουργουνδός κύριος, 18. Βουργουνδή κυρία και 19. Πολίτης της Νυρεμβέργης (1500).|εναλλ.=Η ένδυση ανά του αιώνες
Η **ένδυση** αναφέρεται στην κάλυψη του ανθρώπινου σώματος με ρούχα. Ο τρόπος της ένδυσης ποικίλει ανάλογα με τη χώρα προέλευσης και τη σχετική κουλτούρα, την ηλικία, το επάγγελμα, το κοινωνικό υπόβαθρο και την κοινωνική περίσταση.

Πιο συγκεκριμένα, σε μερικές φυλές της Αφρικής για παράδειγμα ένδυση αποτελεί η κάλυψη του ανθρώπινου σώματος με ελάχιστο ύφασμα αφήνοντας πολλά σημεία του σώματος ακάλυπτα, σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές χώρες που κάτι τέτοιο θα ήταν επιλήψιμο.

Η ένδυση στη σημερινή εποχή παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε σχέση με τους προηγούμενους αιώνες.

Σήμερα η ένδυση έχει αναδειχθεί σε πολύ σημαντικό κομμάτι της σημερινής ανθρώπινης κοινωνίας και ζωής, με αποτέλεσμα τη δημιουργία σχετικών επαγγελμάτων.

Η τυποποίηση των μεγεθών χρησιμοποιούνται στην ένδυση διαφέρει ανά χώρες/περιοχές και συνήθως χρησιμοποιούνται πίνακες μετατροπής για να ταυτιστούν. Κύριο λήμμα: Μεγέθη ρούχων.

Η ένδυση έχει άμεση σχέση με τη μόδα.

## Γυναικεία ένδυση βάση σωματοτύπου
Η γυναικεία ένδυση είναι ίσως πλέον να είναι στο κορυφώμα της. Για κάθε γύναικα όμως υπάρχει και ένα διαφορετικό στύλ το όποιο επηρεάζεται βάση τον σωματοτυπό της.

## Δείτε επίσης
* Ένδυση στην Αρχαία Ελλάδα

## Πηγές
* Γυναικείες μπλούζες: Πώς να διαλέξεις την κατάλληλη ανάλογα με το σωματότυπό σου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Beauty Club
Βιολόγος

[μικρογραφία|δεξιά|260px|Η βιολόγος νικήτρια του [Βραβείο Νόμπελ|Βραβείου Νόμπελ Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ.]]
**Βιολόγος** (ή γενικότερα **βιοεπιστήμονας**, π.χ. βιοχημικός, βιοφυσικός, γενετιστής, μικροβιολόγος, ανοσοβιολόγος, νευροβιολόγος, κ.α.) είναι ο επιστήμονας που ασχολείται επαγγελματικά με τη βιολογία (Βιολογικές Επιστήμες, Βιοεπιστήμες, Επιστήμες Ζωής), δηλαδή, μελετά το φαινόμενο της ζωής σε επίπεδο μοριακό, κυτταρικό, ιστολογικό, οργανικό, κοινωνικό και οικολογικό. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς ή διαγνωστικούς σκοπούς.

Οι βιολόγοι μπορούν να εργάζονται ως υπεύθυνοι βιολογικών εργαστηρίων στην ΕΕ και στις ΗΠΑ (δημόσια ή ιδιωτικά), μετά από κατάλληλη μεταπτυχιακή ειδίκευση (π.χ. MSc ή PhD στη Βιοχημεία, Γενετική κ.α.), ενώ στην Ελλάδα, εκτός από τον ιδιωτικό τομέα ως ελεύθεροι επαγγελματίες όπου μπορούν να ιδρύουν εργαστήρια ανάλυσης βιολογικών δειγμάτων (π.χ. τροφίμων, υδάτων κ.α.), οι βιολόγοι μπορούν να εργάζονται σε εργαστήρια δημόσιων νοσηλευτικών ιδρυμάτων (π.χ. βιοχημείας), στα οποία μπορεί να προάγονται μέχρι και το βαθμό του Διευθυντή του εργαστηρίου.Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη νομοθεσία (όπως και στην ΕΕ), ο Βιολόγος ανήκει στα Επαγγέλματα Υγείας (ΠΔ υπ.αριθ.38, αρ.φύλλου 38, 25/3/2010, Παράρτημα VIII).

Επίσης, οι βιολόγοι μπορούν να εργάζονται ως ερευνητές ή μελετητές-ελεύθεροι επαγγελματίες στο αντικείμενο της Βιολογίας των φυτικών οργανισμών (Βοτανική, Γεωπονική, Φαρμακευτικά Φυτά), της Βιολογίας των ζωικών οργανισμών (Ζωολογία, Ιχθυολογία, Θαλάσσια Βιολογία, Κτηνιατρική), της Βιολογίας του Περιβάλλοντος-Οικοσυστημάτων (Οικολογία, Οικοτοξικολογία, Διαχείριση Οικοσυστημάτων, Βιοποικιλότητα, Βιολογία Πληθυσμών, Κοινωνιοβιολογία), της Βιολογίας-Βιοχημείας των τροφίμων (μπορούν να ιδρύουν εργαστήρια ανάλυσης τροφίμων ΦΕΚ32/11-2-2014, Νόμος υπ’ αριθ. 4235) και στη διατροφολογία (θρέψη και μεταβολισμός φυτικών οργανισμών- ζωικών οργανισμών-ανθρώπου).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


*
Κατηγορία:Επιστημονικά επαγγέλματα
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2010-2011

Το **[[Κύπελλο Ελλάδος πετοσφαίρισης γυναικών]] 2010−2011**, ήταν το 13ο στην ιστορία του θεσμού. Για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης δεν έγινε τελική φάση (φάιναλ−4 ή φάιναλ−8) αλλά τελικός σε ουδέτερη έδρα. Μέχρι τα ημιτελικά οι αγώνες έγιναν στις έδρες ομάδων. Επίσης μετά από αρκετά χρόνια δεν υπήρχε εξάρτηση του θεσμού από την κατάταξη του πρωταθλήματος (από το 2003 μέχρι το 2007 η διοργάνωση έγινε υπό τη μορφή φάιναλ−8 και συμμετείχαν οι οκτώ πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος, ενώ από το 2008 έως το 2010 στην κλήρωση για τις προκριματικές φάσεις υπήρχαν περιορισμοί ανάλογα με την κατάταξη της κάθε ομάδας στο πρωτάθλημα). Και οι δώδεκα ομάδες της Α1 μπήκαν στην κλήρωση χωρίς περιορισμούς. Το κύπελλο κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός.

## Α' φάση

* Η ΕΑ Λάρισας αποχώρησε. Ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, η Κερατέα και το Πειραματικό προχώρησαν στη Β' φάση χωρίς αγώνα.

## Προημιτελικοί

## Ημιτελικοί

## Τελικός
Κλειστό Σάμου, 16 Απριλίου 2011

***MVP**: Ευαγγελία Χαντάβα
***Συνθέσεις:
**** **** (Γιάννης Νικολάκης): Νικούλη 2 πόντοι (2/5 επιθέσεις), Κυριακίδου 12 π. (4 άσοι, 4/10 επιθ., 4 μπλοκ), Γιακουμή 13 π. (1 άσος, 11/15 επιθ., 1 μπλοκ), Ογκνιένοβιτς 6 π. (4 άσοι, 2/2 επιθ.), Χαντάβα 20 π. (20/41 επιθ., 45% υποδοχή), Κόλεβα 18 π. (16/39 επιθ., 38% υποδ., 2 μπλοκ), Μαγγίνα (λ. 69% υποδ., 9 άμ.), Μουστάκη, Καβαθά, Γκίμπσον 7 (6/9 επιθ., 1 μπλοκ)
**** ΑΕΚ (Κυριάκος Καμπερίδης)**: Κουτουξίδου 5 π. (3 άσοι, 1/3 επιθ., 1 μπλοκ), Κις 23 π. (20/42 επιθ., 3 μπλοκ), Μποροβίντσεκ 10 π. (1 άσος, 8/10 επιθ., 1 μπλοκ), Παπαγεωργίου, Λαμπρινίδου 4 π. (2/6 επιθ., 2 μπλοκ), Καλαϊντζίεβα 8 π. (8/24 επιθ., 31% υποδ.), Σάκκουλα (λ, 65% υπ., 11 άμ.), Κουνάδη, Ντελ Ρίο 15 π. (1 άσος, 11/23 επιθ., 41% υποδ., 3 μπλοκ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αποτελέσματα Ιστότοπος volleyball.gr
*Τελικός Ιστότοπος volleynews.gr
*MVP του τελικού Ιστότοπος volleyball.gr



2010 2011
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2010 2011
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2010 2011
BNF

Ο όρος **BNF** ή **Bnf** μπορεί να αναφέρεται:
* στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας αρκτικόλεξο του **B**ibliothèque **Ν**ationale de **F**rance 

* στη Μορφή Μπάκους-Νάουρ, αρκτικόλεξο του **B**ackus **N**ormal **F**orm
Βασίλης Ορφανός

Ο **Βασίλης Ορφανός** είναι Έλληνας πρωταθλητής οδηγός αγωνιστικών μοτοσυκλετών. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 1973 και κατάγεται από την Όλυμπο της Καρπάθου. 

Έχει συμμετάσχει σε πληθώρα αγώνων στην Ελλάδα κατακτώντας εγχώριους τίτλους ως πρωταθλητής Ελλάδος (1991, 1995,1996,1997,1998).

Δοκίμασε τις δυνάμεις του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Εντούρο όπου κατάφερε να διακριθεί τερματίζοντας 15ος το 1995 και 12ος το 1997. Είναι ο πρώτος Έλληνας που συμμετείχε, τερμάτισε και νίκησε στη παρθενική του εμφάνιση στο Ράλι Ντακάρ του 2003, στην κατηγορία των 400 cc.
Πρώτη φορά η Ελληνική σημαία κυμάτισε στο βάθρο του δυσκολότερου αγώνα Ράλι raid του κόσμου.
Έχει συμμετοχές σε αγώνες Παρίσι-Ντακάρ το 2004, 2005, 2008, 2009, 2011

Παράλληλα με την αγωνιστική πορεία, ολοκληρώνει τις σπουδές του ως Μηχανολόγος Μηχανικός.
## Συμμετοχές σε RALLY DAKAR

## Παγκόσμιες Διακρίσεις

## Ελληνικές Διακρίσεις

## Βραβεύσεις

Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών
Θεόδωρος Αδάμ

Ο **Θεόδωρος Αδάμ** ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Νιζόπολη Πελαγονίας (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία).

## Βιογραφικά στοιχεία
left|thumb|300px|Οι μακεδονομάχοι Θεόδωρος Αδάμ, Γεώργιος Κουρής και άλλοι ένοπλοι από την ομάδα τους, σε φωτογραφία μεταξύ του 1908-1909.
Ο Θεόδωρος Αδάμ γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Νιζόπολη Πελαγονίας (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία). Οργάνωσε από πολύ νωρίς (πριν το 1903) την Εθνική επιτροπή της γενέτειράς του, Νιζόπολης και συγκρότησε ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Αντιμετώπισε τη Βουλγαρική ένοπλη δράση στις περιοχές Πελαγονίας και Φλώρινας έως το 1904, όταν κατέφθασαν αξιωματικοί από το Ελληνικό κράτος. 

Στη συνέχεια το σώμα του συνεργάστηκε σε πολλές επιχειρήσεις με τον αξιωματικό Ιωάννη Καραβίτη από την Κρήτη έως το 1907. Το 1908, το σώμα του που αποτελούνταν κυρίως από Νιζοπολίτες, συμπτύχθηκε σε ενιαίο σώμα υπό τις γενικές οδηγίες του Κρητικού Παν. Γερογιάννη, προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι πολυάριθμες Βουλγαρικές τσέτες. 

Η δράση του συνεχίστηκε έως τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο το 1912 καθώς ακόμα και μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων, διάφορα Βουλγαρικά ένοπλα σώματα τρομοκρατούσαν την περιοχή της Πελαγονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Πελαγονία
Κατηγορία:Μακεδόνες
Φώτης Παπανικολάου

Ο **Φώτης Παπανικολάου** ήταν σημαντικός Έλληνας εκπαιδευτικός, συγγραφέας και λαογράφος του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κριμίνι της επαρχίας Βοΐου του νομού Κοζάνης τον Οκτώβριο του 1900 και καταγόταν από προγόνους που ήρθαν από το Παλαιοκριμίνι στις αρχές του 19ου αιώνα. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείου Κριμινίου, στα γυμνάσια Τσοτυλίου και Κοζάνης, ενώ το 1919 αποφοίτησε από το Διδασκαλείο Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε ως δάσκαλος στην Ιεροπηγή της Καστοριάς, στην Κορυφή του Βοΐου και από το 1939 έως το 1958 στο Κριμίνι, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, δίδαξε στο Γυμνάσιο Τσοτυλίου το μάθημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ήταν παντρεμένος με τη Θωμαή Τσαούση από τα Αηδόνια και μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τη Γεωργία και τον Νικόλαο. Έζησε όλα του τα χρόνια στο Κριμίνι και πέθανε το 1974.

Ο Φώτης Παπανικολάου αφιέρωσε περισσότερο από τριάντα χρόνια ζωής στη μελέτη και συγγραφή ενός ιστορικού, λαογραφικού και λογοτεχνικού έργου για την επαρχία Βοΐου. Όσον αφορά στη λαογραφία, συγκέντρωνε συστηματικά πληροφορίες από τους γέροντες τόσο της Κορυφής, όταν υπηρετούσε εκεί ως δάσκαλος, όσο και του Κριμινίου. Διάβαζε πολλές ώρες την ημέρα και παρακολουθούσε τακτικά το περιοδικό Νέα Εστία και άλλα έντυπα. Ήταν γνώστης του έργου του πατέρα της ελληνικής λαογραφίας Νικόλαου Πολίτη και των καθηγητών Στίλπονα Κυριακίδη και Γεώργιο Μέγα. Οι δύο τελευταίοι μάλιστα, που τους γνώριζε προσωπικά, εκτίμησαν το έργο του, τον καθοδηγούσαν και δημοσίευαν τις μελέτες του.

## Συγγράμματα
Τα έργα που συνέγραψε και εκδόθηκαν είναι:
*Ιστορία Κριμινίου, Σύλλογος Κριμινιωτών Θεσσαλονίκης, 1959
*Ο γάμος στη Δυτική Μακεδονία, ανάτυπο από το περιοδικό  «Λαογραφία» τ. ΙΘ΄, 1960
*Λαογραφικά Δυτικής Μακεδονίας, Προοδευτική Ένωση Κριμινιωτών Θεσσαλονίκης ,1962
*Γλώσσα και Λαογραφία Επαρχίας Βοίου, Βοϊακή  Εστία ,1973
*Παιδικές Αναμνήσεις, Βοϊακή Εστία, 1985
*Λαογραφικά Βοΐου, Σύλλογος Ροδοχωριτών «Η πρόοδος», 1999

Ανέκδοτες λαογραφικές εργασίες του Φ. Παπανικολάου είναι:
*Ηθογραφικά διηγήματα
*Γράμματα της μοναξιάς
*Πατριδογνωσία Κριμινίου
*Το δέντρο της ζωής μου

Δημοσίευσε παιδαγωγικές εργασίες στον «Εκπαιδευτικό Τύπο». Λαογραφικά του θέματα μεταδόθηκαν από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με λαογραφικά θέματα στις εκδόσεις «Μακεδονικό Ημερολόγιο», «Ημερολόγιο Δυτικής Μακεδονίας», «Μακεδονικά Γράμματα» και στις εφημερίδες της Κοζάνης «Βόρειος Ελλάς», «Ένωσις» και «Δυτική Μακεδονία».

Λαογραφικές μελέτες του βραβεύτηκαν από την Ακαδημία Αθηνών, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Κεφαλόβρυσο Αργολίδας

Το **Κεφαλόβρυσο** *(παλαιά ονομασία: Άνω Μπελέσι)* είναι ορεινός οικισμός της Αργολίδας στην Πελοπόννησο.  

## Γενικά στοιχεία
Το Κεφαλόβρυσο βρίσκεται 48 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ναυπλίου και 5 χιλιόμετρα βόρεια από την έξοδο 7 (*Νεοχώρι*) του Αυτοκινητοδρόμου Μορέα. Είναι κτισμένος στην βορειο-ανατολική πλευρά του Λύρκειου Όρους σε υψόμετρο 635 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Άργους-Μυκηνών και είναι η έδρα της κοινότητας Κεφαλόβρυσου. Υπήρξε τμήμα του Καποδιστριακού Δήμου Λυρκείας την περίοδο 1997 - 2010. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 20 μόνιμους κατοίκους. Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου.μικρογραφία|Το Μελιδόνι ή Ξεροβούνι με 1.289 μέτρα ύψος, απέναντι από το Κεφαλόβρυσο

Στην νότια είσοδο του χωριού βρίσκονται η κεντρική πλατεία του χωριού και οι πηγές του ποταμού Ινάχου. Οι κάτοικοι την πηγή ονομάζουν σήμερα, απλώς «κεφαλάρι». Το κεφαλάρι είναι ένα σπήλαιο καρστικού τύπου, από το οποίο εκρέει άφθονο κρύο νερό 11 βαθμών Κελσίου, σε σταθερή θερμοκρασία όλο το χρόνο. Μαζί με τον Ερασίνο ποταμό (Κεφαλάρι Άργους) και τη Λέρνη Μύλων είναι μία από τις τρεις πηγές του Δήμου Άργους - Μυκηνών που λειτουργούν όλο τον χρόνο.
μικρογραφία|Άποψη του χωριού από το βουνό Μαυροβούνι

Για όσους ασχολούνται και με το παιγνίδι Geocaching, στο Κεφαλόβρυσο μπορείτε να βρείτε και κάποιες ενδιαφέρουσες κρύπτες που θα σας οδηγήσουν σε κάποιες όμορφες τοποθεσίες του χωριού.

Το κλίμα είναι θερμόξηρο Μεσογειακό με ζέστα, ξερά καλοκαίρια και ήπιους, υγρούς χειμώνες αλλά είναι σαφώς πιο ψυχρό και υγρό απ'ότι οι πεδινές περιοχές της Αργολίδας αφού βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο. 

Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται οι οικισμοί Νεοχώρι, Δούκα Βρύση, Φρουσιούνα, Σάγκας και Καπαρέλλι.

## Ιστορία
Η πρώτη ιστορική μαρτυρία βάσει γραπτών στοιχείων του χωριού είναι η Ενετική απογραφή του 1696 όπου το χωριό εμφανίζεται να έχει 176 κατοίκους ενώ στης επόμενη του 1700 έχει 159. Το χωριό ήταν γνωστό μέχρι το 1927, όταν πήρε το σύγχρονο όνομα του από την ομώνυμη πηγή που βρίσκεται το χωριό, ως Άνω Μπελέσι ενώ αντίστοιχα η Λυρκεία ήταν το Κάτω Μπελέσι. 

Ο βουλευτής Κώστας Κάππος καταγόταν από το Κεφαλόβρυσο.

## Πληθυσμός
Από το 1879 μέχρι το 1907 ο πληθυσμός είχε αυξητική τάση αλλά από το 1920 και ύστερα ο πληθυσμός άρχισε να μειώνεται. Ειδικά μετά το 1940 ο πληθυσμός μειώθηκε σημαντικά λόγω του πολέμου και της αστυφιλίας με αποτέλεσμα σήμερα να μένουν μόνιμα πολλοί λίγοι κάτοικοι.

## Πηγές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Fureai Kippu

**Fureai kippu** (:Κουπόνια Φροντίδας Συγγενών) είναι ένα Ιαπωνικό κοινωνικό νόμισμα που δημιουργήθηκε το  1995 από το ίδρυμα Sawayaka Welfare έτσι ώστε τα μέλη του να μπορούν να παίρνουν βαθμούς βοηθώντας ηλικιωμένους στην δική τους κοινότητα.

Το βασικό νόμισμα είναι ο χρόνος κοινωνικής προσφοράς σε κάποιον ηλικιωμένο. Υπάρχει η δυνατότητα οι ίδιοι οι ηλικιωμένοι βοηθάνε ο ένας τον άλλο και κερδίζουν βαθμούς που μπορούν να εξαργυρώσουν αργότερα για να ζητήσουν οι ίδιοι βοήθεια. Υπάρχει όμως και η δυνατότητα κάποιος να κερδίσει βαθμούς βοηθώντας ηλικιωμένους στην περιοχή που μένει και να μεταφέρει τους βαθμούς στους γονείς τους που μένουν μακριά. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιο μέλος του δικτύου να βοηθήσει μια ηλικιωμένη γυναίκα που δυσκολεύεται να μετακινηθεί να κάνει τα ψώνια της και να κερδίσει κάποιους βαθμούς, ανάλογα με τις ώρες που ξόδεψε.  Μετά, μπορεί να μεταφέρει τους πόντους αυτούς στους γονείς του που μένουν σε άλλη πόλη, έτσι ώστε αυτοί να μπορούν να ζητήσουν βοήθεια από κάποιο μέλος που μένει κοντά τους για να κάνουν τα δικά τους ψώνια.

Μετά από δημοσκόπηση, έγινε σαφές ότι οι ηλικιωμένοι τείνουν να προτιμούν υπηρεσίες που πληρώνονται σε Fureai Kippu παρά αυτές που πληρώνονται σε yen. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι στην πρώτη περίπτωση οι σχέσεις τείνουν να γίνονται προσωπικές και ζεστές, ενώ στην δεύτερη ψυχρές και επαγγελματικές.  

Κατηγορία:Κοινωνικά νομίσματα
Κατηγορία:Οικονομία της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Κοινωνία της Ιαπωνίας
Έμπολι (Καμπανία)

Το **Έμπολι** (ιταλ. Eboli, στην τοπική διάλεκτο "Jévl") είναι ιταλική πόλη, στην επαρχία του Σαλέρνο στην Καμπανία, με περίπου 38.000 κατοίκους.

## Ιστορία
Σύμφωνα με τα ευρήματα από τις αρχαιολογικές ανασκαφές, η περιοχή του Έμπολι κατοικήθηκε ήδη από την Χαλκολιθική περίοδο και την Εποχή του Χαλκού. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως ευρήματα από τον πολιτισμό των Βιλανόβα (Civiltà villanoviana) που κατοικούσαν στην περιοχή γύρω στο 800-700 π.Χ. 

Σύμφωνα με ορισμένες επιγραφές που έχουν βρεθεί στην Καμπανία, εκεί που βρίσκεται σήμερα το Έμπολι, και πάνω στη Ποπίλια οδό (Via Popilia), στην αρχαιότητα ήταν το Eburum, μια από τις πόλεις των Λουκανών την οποία οι Ρωμαίοι την είχαν εντάξει στο καθεστώς *municipium*. Αναφορά στο Eburum γίνεται επίσης από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο.

Ο πόλη καταστράφηκε από τον Αλάριχο τον Α’ το 410 μ.Χ. και από τους Σαρακηνούς τον 9 και τον 10 αιώνα. Στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα του Πριγκηπάτο του Σαλέρνο και ο Robert Guiscard έχτισε εκεί ένα πολύ μεγάλο κάστρο.

Το Έμπολι υπέστη μεγάλες ζημιές από τον σεισμό του 1980 που προκάλεσε το θάνατο περίπου 3000 ανθρώπων στην ευρύτερη περιοχή. 

Εμπολι
Ενεργά φίλτρα

**Ενεργά φίλτρα** είναι τα φίλτρα τα οποία χρειάζονται εξωτερική τροφοδοσία ενέργειας για να λειτουργήσουν. Εκτός από αντιστάσεις και πυκνωτές, συνήθως περιλαμβάνουν και τελεστικούς ενισχυτές, οι οποίοι απαιτούν εξωτερική τροφοδοσία και δίνουν στα φίλτρα επιπλέον χαρακτηριστικά που είναι πολύ χρήσιμα για πολλές ηλεκτρονικές εφαρμογές. Επιπλέον, παρέχουν μεγαλύτερη ευκολία και ευελιξία στην σχεδίαση και γι’ αυτό προτιμώνται συχνά. Τα φίλτρα αυτά χρησιμοποιούνται για εφαρμογές χαμηλών συχνοτήτων.

## Πλεονεκτήματα
* Δεν εισάγουν απώλειες, μιας και ο τελεστικός ενισχυτής παρέχει κέρδος
* Κοστίζουν φθηνότερα από τα παθητικά μιας και τα πηνία που απαιτούνται στα παθητικά είναι πιο ακριβά
* Συντονίζουν και ρυθμίζουν πιο εύκολα
* Προσαρμόζονται εύκολα, μιας και ο τελεστικός ενισχυτής παρουσιάζει μεγάλη αντίσταση εισόδου και μικρή εξόδου

## Μειονεκτήματα
* Απαιτούν τροφοδοσία
* Η απόκριση συχνότητας είναι συνάρτηση του τελεστικού ενισχυτή που χρησιμοποιείται

## Πηγές
* *Εισαγωγή στη ψηφιακή επεξεργασία σήματος και εικόνας Α. Ν. ΣΚΟΔΡΑΣ*

## Δείτε επίσης
* Ηλεκτρονικό φίλτρο

Κατηγορία:Ηλεκτρονικά κυκλώματα
Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική
Βούτυρο (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Βούτυρο** αναφέρονται:

*Το Βούτυρο παράγωγο του γάλακτος , ζωικό λίπος.
*Η Μαργαρίνη συμπυκνωμένο φυτικό έλαιο από διάφορα ελαιοδοτικά φυτά (Αραβόσιτος, Ηλίανθος κ.ά.), καταχρηστικά.
*Βούτυρο Ευρυτανίας, χωριό της Ευρυτανίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Θέμα Πελοποννήσου

Το **Θέμα της Πελοποννήσου** ήταν διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που περιελάμβανε την Πελοπόννησο. Ιδρύθηκε περίπου στο 800 και η πρωτεύουσά του ήταν η Κόρινθος, έπειτα η Μονεμβάσια και τέλος ο Μυστράς.

## Ιστορική αναδρομή
Μέχρι τον 7ο αιώνα, οι περιοχές της Πελοποννήσου που ήταν κάτω από τον έλεγχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν μέρος του θέματος Ελλάδος. Κατά το 800 όμως, το θέμα αυτό χωρίστηκε. Το όνομα «Θέμα Ελλάδος» κρατήθηκε για τα εδάφη της ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας ενώ η Πελοπόννησος έγινε ένα χωριστό θέμα. Ο πρώτος γνωστός στρατηγός (διοικητής ενός θέματος) της Πελοποννήσου ήταν ο Λέων Σκληρός, που αναφέρεται είτε το 805 ή το 811. Ίσως δε να ήταν και ο πρώτος κάτοχος της στρατηγείας Πελοποννήσου. Η ίδρυση χωριστού θέματος είχε άμεση σχέση με την επανάκτηση του ελέγχου από την κυβέρνηση της αυτοκρατορίας από τα σλαβικά φύλα (βλ. τους Εζερίτες και τους Μηλιγγούς) καθώς και με την εγκατάσταση Ελλήνων εποίκων από την Ιταλία και τη Μικρά Ασία.

Ο στρατηγός της Πελοποννήσου θεωρούνταν πρώτος τη τάξει ανάμεσα στους διοικητές των "δυτικών", δηλ. των ευρωπαϊκών θεμάτων. Βασικός του ρόλος ήταν ο έλεγχος των υποτελών σλαβικών φύλων της ενδοχώρας και η άμυνα ενάντια στις αραβικές επιδρομές, που ήταν ιδιαίτερα συχνές τον ένατο και δέκατο αιώνα. Μεταξύ των υφισταμένων του αξιωματούχων βρισκόταν και ένας τουρμάρχης «της παραλίου» που διοικούσε μια ναυτική μοίρα από τέσσερα χελάνδια. Μετά τη βυζαντινή ανακατάληψη της Κρήτης το 961 και την κατάλυση του πειρατικού εμιράτου του Χάνδακα, η Πελοπόννησος, απαλλαγμένη από τις αραβικές επιδρομές, γνώρισε μια περίοδο μεγάλης άνθησης.

Μετά το τέλος του 10ου αιώνα, η Πελοπόννησος συχνά διοικούνταν από κοινού με το θέμα Ελλάδος. Κατά τον 11ο αιώνα, και οι δυο επαρχίες διοικούνταν από τον μέγα δούκα, τον ανώτατο διοικητή του Βυζαντινού στόλου. Η Πελοπόννησος έμεινε υπό τον έλεγχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα, όταν καταλήφθηκε από τους Λατίνους, κατά τα γεγονότα που ακολούθησαν την Τέταρτη Σταυροφορία, οπότε οι Σταυροφόροι με αρχηγό τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη σχημάτισαν το Πριγκιπάτο της Αχαΐας.

Γνωστοί διοικητές ήταν οι παρακάτω :
* Λέων Σκληρός, 805 ή 811
* Πέτρος, 9ος αιών
* Θεόκτιστος Βρυέννιος, 842
* Κρηνίτης Αροτράς, 922
* Βάρδας ο Πλατυπόδης
* Βασίλειος Απόκαυκος, 997
* Κωνσταντίνος Τεσσαροκονταπήχυς, 10ος αιώνας
* Αλέξιος Αριστηνός, πραίτωρ
* Νικόλαος Αγιοθεοδωρίτης, πραίτωρ
* Θεόδωρος Στυππειώτης, πραίτωρ, μετά τον Αγιοθεοδωρίτη
* Κωνσταντίνος Χοιροσφάχτης
* Νικηφορίτζης, ? - 1071
* Θεοδόσιος, 11ος αιώνας
* Ευμάθιος Φιλοκάλης, 1093-1112
* Μιχαήλ Στρυφνός, ? - 1203?, μέγας δούξ
* Μιχαήλ Δούκας, ανάμεσα 1195 - 1201
* Μιχαήλ Καντακουζηνός (απεβ. 1316), 1308 - 1316, επίτροπος Πελοποννήσου
* Ανδρόνικος Ασάν, 1316-1322, επίτροπος Πελοποννήσου
* Δεσπότες του Μυστρά

## Δείτε επίσης
*Όριον Πατρών και Μεθώνης
*Όριον Κορίνθου, Άργους και Ναυπλίου
*Επαρχία Λακεδαίμονος
*Μηλιγγοί
*Εζερίτες

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Μεσαιωνική Πελοπόννησος
Πελοποννησου
Βαπτιστής Ιωαννίνων

Ο **Βαπτιστής** (πρώην *Γκούρα Χουλιαράδων*, *Γκούρα* και *Βαπτιστής Ιωάννης*) είναι ορεινό χωριό του δήμου Βορείων Τζουμέρκων του νομού Ιωαννίνων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 146 μόνιμους κατοίκους. 

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Βαπτιστής είναι χτισμένος σε μία πλαγιά του όρους των Τζουμέρκων Λάπατα, σε υψόμετρο 880 μέτρων, μέσα σε μια χαράδρα που χωρίζει τα υψώματα Κακούρι και Κορούνα κοντά στον παραπόταμο του Αράχθου, Καλαρρύτικο. Απέχει 35 χιλιόμετρα από την πόλη των Ιωαννίνων. Τριγύρω του κυριαρχούν δάση, λαγκάδια, γκρεμοί και ανατολικά βρίσκεται η κορυφή Καταρραχιάς των Τζουμέρκων, με υψόμετρο 2.280 μ. 

Ιστορικά, μέχρι και το τέλος της Τουρκοκρατίας ο Βαπτιστής δεν αναγνωριζόταν ως αυτόνομο χωριό, αλλά ως συνοικισμός των γειτονικών Χουλιαράδων. Όπως και τα υπόλοιπα 14 των Τζουμέρκων που βρίσκονταν στην αριστερή όχθη του Αράχθου, προσαρτήθηκε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και στην απαρίθμηση που ακολούθησε από τις ελληνικές αρχές καταχωρήθηκε ως αυτοτελής οικισμός. 

Διοικητικά αποτέλεσε μέχρι το 1997 οικισμό της επαρχίας Δωδώνης. Αρχικά ανήκε στην κοινότητα Χουλιαράδων, από την οποία αργότερα αποσπάστηκε για να αποτελέσει έδρα ομώνυμης κοινότητας, ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον δήμο Τζουμέρκων. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Βορείων Τζουμέρκων. Οι λίγοι μόνιμοι κάτοικοί του, ασχολούνται κυρίως με την πτηνοτροφία.
## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Μιχάλης Κοκολάκης, *[http://helios-eie.ekt.gr/EIE/handle/10442/8080 Το ύστερο Γιαννιώτικο Πασαλίκι. Χώρος, διοίκηση και πληθυσμός στην τουρκοκρατούμενη Ηπειρο (1820-1913)],* Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ε.Ι.Ε., Αθήνα 2003.
*Νικ. Χ. Παπακώστα, *Ηπειρωτικά. Ιστορικά, Λαογραφικά, Κοινωνικά*, τόμος Α΄ (Αθαμανικά), Αθήναι 1967.
*Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*, Α΄ τόμος, ΤΑ ΝΕΑ, Αθήνα 2012.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Ιμάτιο

Το **ιμάτιο** ήταν ένδυμα στην αρχαία Ελλάδα. Φοριόταν συνήθως επάνω από το χιτώνα. Ήταν από βαρύ ύφασμα, και είχε την ίδια χρήση με το σημερινό παλτό. Ήταν ελαφρύτερο από τη ρωμαϊκή τόγκα. Όταν φορούνταν χωρίς χιτώνα, ονομαζόταν «αχιτών». Συνέχισε να φοριέται και στο Βυζάντιο, και συχνά συναντάται σε εικόνες και αγιογραφίες. Θεωρούνταν ρούχο των φτωχών και της κατώτερης τάξης.

## Βλέπε επίσης
*Χιτών, ένδυμα που φοριόταν κάτω από το ιμάτιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πανωφόρια
Κατηγορία:Ένδυση στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτισμός στην αρχαία Ελλάδα
Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Ντιζάιν

thumb|160px|Το λογότυπο της Παγκόσμιας Πρωτεύουσας του Ντιζάιν.
Η **Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Ντιζάιν** (Αγγλικά: *World Design Capital*) είναι ένα πρόγραμμα προώθησης πόλεων από το Διεθνές Συμβούλιο Εταιρειών Βιομηχανικού Σχεδίου (ICSID) που πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια για να αναγνωριστούν και να απονεμηθούν οι ολοκληρώσεις που γίνονται από τις πόλεις σε όλο τον κόσμο στον τομέα του σχεδιασμού.

## Παγκόσμιες Πρωτεύουσες του Ντιζάιν ανά έτος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελιδα

## Δείτε επίσης
*Διεθνές Συμβούλιο Εταιρειών Βιομηχανικού Σχεδίου (ICSID)

Κατηγορία:Βιομηχανικός σχεδιασμός
Πολύκαρπος Γιωρκάτζης

Ο **Πολύκαρπος Γιωρκάτζης** (Παλαιχώρι Ορεινής, 21 Νοεμβρίου 1932 - Μια Μηλιά, 15 Μαρτίου 1970) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός και αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Διετέλεσε υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, υπουργός Εσωτερικών και υπουργός Άμυνας. Δολοφονήθηκε το 1970 από αγνώστους και μέχρι σήμερα ο θάνατος του παραμένει επισήμως ανεξιχνίαστος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης γεννήθηκε στο Παλαιχώρι Ορεινής στις 21 Νοεμβρίου 1932. Την περίοδο 1950-1954 εργάστηκε ως γραφέας στο Εμπορικό Επιμελητήριο Λευκωσίας. 
## Ένταξη στην ΕΟΚΑ
Το 1954 μυήθηκε στην ΕΟΚΑ από τον Μάρκο Δράκο και στη συνέχεια γνώρισε τον Γεώργιο Γρίβα.

Τον Απρίλιο του 1955 ξεκίνησε ο αγώνας της ΕΟΚΑ με τον Γιωρκάτζη να είναι υπεύθυνος των Μυστικών Υπηρεσιών της Οργάνωσης με το ψευδώνυμο *Κικέρων*. Τον Ιούνιο του 1955 αναλαμβάνει την οργάνωση και διεύθυνση των ομάδων του εκτελεστικού στη Λευκωσία. Συλλαμβάνεται από τους Άγγλους τον Σεπτέμβριο του 1955 και υποβάλλεται σε βασανιστήρια. Περνάει από δίκη για τη συμμετοχή του στην ΕΟΚΑ και αθωώνεται. Στη συνέχεια ξανά συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στα κρατητήρια ως πολιτικός κρατούμενος. Δραπετεύει και συνεχίζει τον αγώνα ως καταζητούμενος. Τον Απρίλιο του 1956 ανέλαβε τομεάρχης της Λευκωσίας. Ακολούθησαν άλλες δύο συλλήψεις του και ισάριθμες αποδράσεις, που του έδωσαν το παρατσούκλι *ο Χουντίνι της ΕΟΚΑ*.

Το 1967 παντρεύτηκε την Φωτεινή Μιχαηλίδου του γένους Λεβέντη με την οποία απέκτησε ένα υιό, τον Κωνσταντίνο Γιωρκάτζη, και μία κόρη.

Ο Βάσος Λυσαρίδης υποστήριξε ότι ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης χρηματίστηκε με πεντακόσιες χιλιάδες λίρες το 1960 από την CIA.
### Δολοφονία
Ο Γεωρκάτζης βρέθηκε δολοφονημένος στις 15 Μαρτίου 1970 στη κατεχόμενη σήμερα 
Μια Μηλιά, περίπου 
10 χιλιόμετρα ανατολικά της Λευκωσίας. Είχε προηγηθεί η απόπειρα δολοφονίας του Μακαρίου μια εβδομάδα νωρίτερα.  Ο Γεωρκάτζης 
πιθανόν δολοφονήθηκε 
από πράκτορες της Χούντας των Αθηνών.

## Πολιτική διαδρομή
Τον Απρίλιο του 1959 ήταν μέλος της μεταβατικής επιτροπής,που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας από την αποικιοκρατική κυβέρνηση στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, έχοντας θέση προσωρινής κυβέρνησης. Ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης ανέλαβε το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για την περίοδο 2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960. 

Στις 16 Αυγούστου 1960, ημέρα ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, διορίζεται Υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960, θέση στην οποία παρέμεινε και στα αρχικά στάδια της Κυβέρνησης Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968, έως την 1η Νοεμβρίου 1968.

Στις 7 Απριλίου 1964, μετά την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από την κυβέρνηση, αναλαμβάνει παράλληλα και το Υπουργείο Άμυνας, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1968.

Το 1969 αποτέλεσε εκ των ιδρυτών του Ενιαίου Κόμματος.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

|-

Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας (Κύπρος)
Κατηγορία:Υπουργοί Εσωτερικών (Κύπρος)
Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960
Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968
Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί
Τσάκωνες

270px|μικρογραφία|Χάρτης που απεικονίζει την εξάπλωση της κάθε γλώσσας στην Πελοπόννησο στα τέλη του 19ου αιώνα. Η Τσακωνική διάλεκτος σημειώνεται με γαλάζιο
Οι **Τσάκωνες** () είναι πληθυσμιακή ομάδα, τα μέλη της οποίας μιλούν μία ξεχωριστή νεοελληνική διάλεκτο την Τσακωνική. Είναι εγκατεστημένοι στην ανατολική Πελοπόννησο, στην επαρχία Κυνουρίας. Η περιοχή εξάπλωσής τους καλύπτει ένα τμήμα των ορεινών του Πάρνωνα και των κοντινών ακτών του Αργολικού κόλπου και περιλαμβάνει τις κωμοπόλεις Λεωνίδιο και Τυρό και τα χωριά Πραστός, Καστάνιτσα, Άγιος Ανδρέας, Σίταινα, Πέρα Μέλανα, Σαπουνακαίικα, Πραγματευτής και Βασκίνα. 

## Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με το χρονικό της Μονεμβασίας οι Τσάκωνες προέρχονταν από πληθυσμούς της Λακωνίας που κατέφυγαν στα ορεινά του Πάρνωνα κατά τη διάρκεια των Αβαρο-Σλαβικών επιδρομών στην Πελοπόννησο στα τέλη του 6ου αιώνα. Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο στην προέλευσή τους οφείλεται και το όνομα Τσάκωνες το οποίο αποτελεί παραφθορά του Λάκωνες. Έδρα της ορεινής τους κοινότητας έγινε ο Πραστός, ενώ το πρώτο χωριό των Τσακώνων για το οποίο εμφανίζονται αναφορές στα τέλη του 13ου αιώνα είναι η Καστάνιτσα. Οι Τσάκωνες ήταν κυρίως κτηνοτρόφοι και χτίστες. Ως χτίστες μάλιστα απέκτησαν μεγάλη φήμη και έγιναν περιζήτητοι ακόμα και μακριά από τον τόπο τους.  

Έδωσαν το παρόν στην επανάσταση του 1821, κατά τη διάρκεια της οποίας κάηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ η πρωτεύουσά τους, ο Πραστός, το 1826. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας πολλοί Τσάκωνες μετακινήθηκαν στις κοντινές παραθαλάσσιες περιοχές με αποτέλεσμα νέα πρωτεύουσά τους να γίνει το Λεωνίδιο. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας τα Τσακωνοχώρια μοιράστηκαν αρχικά μεταξύ των δήμων Λιμναίων, Βρασιών και Σιταίνης ενώ μετά το 1840 μεταξύ των δήμων Λιμναίων (που είχε έδρα το Λεωνίδιο) και Βρασιών (που είχε έδρα τον Πραστό).

Η τοπική διάλεκτος δεν στηρίχθηκε από την ελληνική πολιτεία και ο αριθμός των ομιλητών της άρχισε να φθίνει. Σήμερα υπάρχουν λίγοι κυρίως ηλικιωμένοι ομιλητές της Τσακώνικης διαλέκτου. Αν και οι κάτοικοι των Τσακωνοχωρίων  είναι 8.122, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, οι ομιλητές της διαλέκτου υπολογίζονται σε λιγότερους από 2.500. Οι περισσότεροι είναι ομιλητές του νότιου ιδιώματος της διαλέκτου και συναντώνται κυρίως στον Τυρό, τα Πέρα Μελανά, τα Σαπουνακαίικα και την Βασκίνα.

## Πολιτισμικά στοιχεία
### Τσακώνικος χορός

Οι Τσάκωνες έχουν διατηρήσει στους αιώνες τον αρχαίο χορό Τσακώνικο, ο οποίος χορεύεται ως και σήμερα. Χορεύεται φορώντας την Τσακώνικη φορεσιά και ακολουθεί ιστορικά τους Τσάκωνες από την εποχή ακόμη της Ελληνικής Μυθολογίας.

## Δείτε επίσης
* Τσακωνική διάλεκτος
* Τσακώνικη ενδυμασία
* Κυνουρία
* Δήμος Νότιας Κυνουρίας
* Δήμος Βόρειας Κυνουρίας

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες ανά εθνοτική ή εθνική καταγωγή
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων

Το **Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριας Ζωής**, (αρκτικόλεξο **ΕΚΠΑΖ**), είναι ένα ιδιωτικό μη κερδοσκοπικό σωματείο που ιδρύθηκε το 1990, ενώ η συστηματική δραστηριότητά του είχε ξεκινήσει από το 1984, στη Θεσσαλονίκη.

Κύρια δραστηριότητα του ΕΚΠΑΖ είναι η ανάληψη κτηνιατρικής φροντίδας κάθε άγριου ζώου και πουλιού της ελληνικής πανίδας, (μη περιοριζόμενη μόνο σ΄ αυτή), που χρήζει περίθαλψης, ανεξάρτητα μεγέθους και σπανιότητας, με απώτερο στόχο την επανένταξή του στη φύση, ή αν αυτό δεν είναι εφικτό τουλάχιστον την μόνιμη διατήρησή του  σε περιβάλλον που οι συνθήκες να προοομοιάζουν με το φυσικό του βιότοπο. Έτσι υπό τις συνθήκες αυτές το ΕΚΠΑΖ συμβάλλει ουσιαστικά και στην επιβίωση κάποιων ειδών που πλησιάζουν το όριο εξαφάνισής των.

Σημαντικότερος παράγοντας της λειτουργίας του ΕΚΠΑΖ θεωρείται αφενός μεν η ευαισθητοποίηση πολιτών στην ανακάλυψη και ειδοποίηση για σωτηρία άγριου ζώου και αφετέρου η συνδρομή και βοήθεια που παρέχουν διάφορες δημόσιες υπηρεσίες - Αρχές (δασικές, κοινοτικές, δημοτικές, νομαρχίες, αστυνομικές, λιμενικές και πυροσβεστικές) που ευαισθητοποιημένες στους στόχους του παρέχουν άμεσες διευκολύνσεις στη περισυλλογή και μεταφορά τέτοιων ζώων, πουλιών προκειμένου να φτάσουν στις μόνιμες εγκαταστάσεις ασφαλώς.

Η προσφορά του ΕΚΠΑΖ έχει αναγνωριστεί επίσημα με αρκετές βραβεύσεις όπως από το Υπουργείο Γεωργίας το 1987, την Ακαδημία Αθηνών το 1992, το παράρτημα UNESCO Ελλάδας το 2005 κ.λπ.

Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Οικολογικές οργανώσεις
1150 Αχαΐα

Η **Αχαΐα (Achaia)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,535. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της αρχαίας Ελλάδας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος και τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της Αχαΐας είναι άγνωστα. Η Αχαΐα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 61 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αχαια
1151 Ιθάκη

Η **Ιθάκη (Ithaka)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,135. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο ελληνικό νησί.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιθάκης εκτιμάται σε 22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιθακη
Κατηγορία:Ιθάκη
1152 Παβόνα

Η **Παβόνα (Pawona)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,953. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Το όνομά του είναι ένας συνδυασμός των ονομάτων των αστρονόμων Γιόχαν Παλίζα και Μαξ Βολφ, προς αναγνώριση της συνεισφοράς τους.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Παβόνας εκτιμάται σε 15,68 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **SI** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2167. Η Παβόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 25 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Παβονα
1153 Βαλλενμπέργκια

Η **Βαλλενμπέργκια (Wallenbergia)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,018. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γερμανού μαθηματικού Γκέοργκ Τζέιμς Βάλλενμπεργκ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βαλλενμπέργκιας εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος. Η Βαλλενμπέργκια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 6 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βαλλενμπεργκια
1154 Αστρονομία

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1154 Αστρονομία
Ο **1154 Αστρονομία (Astronomia)** είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,311. Ανακαλύφθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή της επιστήμης της Αστρονομίας (με την ελληνική λέξη για αυτή, και διεθνώς).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αστρονομίας εκτιμάται σε 61,08 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **FXU**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0296. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αστρονομία γύρω από τον εαυτό της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

## Παραπομπές


Αστρονομια
Κατηγορία:Αστρονομία
Νάιτζελ Φάρατζ

Ο **Νάιτζελ Πολ Φάρατζ** (*Nigel Paul Farage*, 3 Απριλίου 1964) είναι Βρετανός πολιτικός και αρχηγός του Kόμματος Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UK Independence Party – UKIP) από το 2010 ως τον Ιούλιο του 2016, γνωστός για την ευφράδεια και τον δηκτικό του λόγο ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή την στιγμή διατελεί μέλος του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου αντιπροσωπεύοντας την Νοτιοανατολική Αγγλία και μαζί με τον Φραντσέσκο Σπερόνι διαχειρίζεται την ευρωπαϊκή ομάδα «Ευρώπη Ελευθερίας και Δημοκρατίας». Κύριο χαρακτηριστικό τόσο του Φάρατζ όσο και της ομάδας είναι ο ευρωσκεπτικισμός και η εναντίωση στην νομισματική ένωση της Ευρώπης. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως φιλελεύθερο και συντηρητικό.

Ο Φάρατζ παραιτήθηκε από την ηγεσία του Kόμματος Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) στις 4 Ιουλίου 2016, έπειτα από το δημοψήφισμα που απέβη θετικό στην πρόταση για αποχώρηση του ΗΒ από την ΕΕ, λέγοντας ότι ο ίδιος και οι υπόλοιποι βουλευτές του κόμματος θα συνεχίσουν τη θητεία τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

## Αμφιλεγόμενες δηλώσεις
Το 2014 σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό LBC ο Φάρατζ δήλωσε ότι θα ένιωθε "προβληματισμένος" εαν κάποιοι Ρουμάνοι μετακόμιζαν δίπλα του. Όταν ο παρουσιαστής της εκπομπής τον ρώτησε "και ποιά είναι η διαφορά Ρουμάνων με Γερμανών, αναφερόμενος στη γυναίκα και στα παιδιά του οι οποίοι είναι Γερμανοί αυτός απάντησε: "ξέρεις πολύ καλά ποιά είναι η διαφορά" , μαζί με άλλες δηλώσεις που χαρακτηρίστηκαν από μερίδα του τύπου ως ρατσιστικές. Τον Οκτώβριο του 2017 σε ραδιοφωνική εκπομπή του LBC ο Φάρατζ δήλωσε ότι για εκείνον είναι πιο προβληματική η ισχύς του "Εβραϊκού Λόμπι" της Αμερικής παρά η Ρωσική παρέμβαση στις Αμερικανικές εκλογές του 2016. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές του Ηνωμένου Βασιλείου
Αίγα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Αίγα** αναφέρονται:

* Στη ζωολογία, το μηρυκαστικό κατσίκα
* Αίγα (αστέρας),(γνωστός διεθνώς με τη λατινική ονομασία *Capella*, ο φωτεινότερος αστέρας στον αστερισμό Ηνίοχο
* Η Αίγα Αμάλθεια, γλυπτό του Τζιαν Λορέντσο Μπερνίνι
* Αίγα, κόρη της Κίρκης στην Ελληνική μυθολογία

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
1155 Αέννα

Η **Αέννα (Aënna)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,749. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Το όνομά της δόθηκε προς τιμή του ιστορικού γερμανικού αστρονομικού περιοδικού *[[Astronomische Nachrichten]]*, από τα αρχικά του (*α* - *εν*) συν την κατάληξη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αέννας εκτιμάται σε 11,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Xe**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,3278. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αέννα γύρω από τον εαυτό της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αεννα