open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ίσλα ντελ Πεσκάδο

Το **Ίσλα ντελ Πεσκάδο** (Isla del Pescado), ακριβής μετάφραση από τα ισπανικά το **«νησί του ψαριού»** είναι ένα «νησί» στη μέση του Σαλάρ Ντε Ουγιούνι (Salar de Uyuni) στο βολιβιανό υψίπεδο των Άνδεων, το οποίο με τη σειρά του μεταφράζεται σε «θάλασσα του αλατιού» και είναι η μεγαλύτερη ξηρή λίμνη στον κόσμο με έκταση 10.582 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Σαλάρ Ντε Ουγιούνι αποτελεί ένα βασικό αξιοθέατο στη Βολιβία, το οποίο δέχεται χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.

Το Ίσλα ντελ Πεσκάδο έχει έκταση 24,62 εκτάρια και είναι ένα άγριο και τραχύ «νησί», γεμάτο από γιγάντιους κάκτους. 

Οι κάκτοι και το όνομα του νησιού, το οποίο μοιάζει όντως με ψάρι όταν κάποιος το δει από μακριά, το κάνουν πόλο έλξης για τους τουρίστες. 

Στο «νησί» δεν υπάρχουν ξενοδοχεία και συνεπώς η διανυκτέρευση είναι αδύνατη. Οι τουρίστες το χρησιμοποιούν σαν στάση στην περιπλάνηση τους (οργανωμένες εκδρομές με 4Χ4 με οδηγό και μάγειρα) στο αχανές αλλά ποικιλόμορφο τοπίο των Άνδεων.

## Εικόνες

File:Isla de Pescado Bolivia Salar de Uyuni.jpg|Ίσλα ντελ Πεσκάδο από μακριά που φαίνεται σαν ψάρι
File:Isla de Pescado Bolivia Salar de Uyuni 1.jpg |Ίσλα ντελ Πεσκάδο Κάκτοι και η θάλασσα από αλάτι με πλοίο το 4Χ4.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Βολιβίας
Φίλιππος του Βελγίου (1837-1905)

Ο **Φίλιππος** (γαλλ. *Philippe, comte de Flandre*, 24 Μαρτίου 1837 - 17 Νοεμβρίου 1905) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας ήταν πρίγκιπας του Βελγίου και κόμης της Φλάνδρας.

## Βιογραφία
Ο *Φίλιππος Ευγένιος Φερδινάνδος Μαρία Κλήμης Βαλδουίνος Λεοπόλδος Γεώργιος* γεννήθηκε στο Ανάκτορο του Λάκεν στις 24 Μαρτίου 1837 και ήταν το τρίτο παιδί και ο τρίτος γιος του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου και της Λουίζας της Ορλεάνης. 

Ήταν διάδοχος του μεγαλύτερου αδελφού του, Λεοπόλδου Β΄, από το 1869, όταν πέθανε ο ανιψιός του, Λεοπόλδος, Δούκας της Βραβάντης, ως το δικό του θάνατο. Ήταν, ακόμη, αδελφός της Καρλόττας, Αρχιδούκισσας της Αυστρίας και Αυτοκράτειρας του Μεξικού.

Το 1862, μετά την παραίτηση του Αλεξάντρ Ίοαν Κούζα, αρνήθηκε το ρουμανικό θρόνο, τον οποίο δέχτηκε αργότερα ο γαμπρός του, Κάρολος του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν. Είχε, επίσης, αρνηθεί και τον ελληνικό θρόνο που ανέλαβε ο πρίγκιπας Γεώργιος της Δανίας.

Πέθανε στο Παλάτι του Κόμη της Φλάνδρας στις Βρυξέλλες σε ηλικία 68 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μόνος επιζών γιος του, Αλβέρτος, που έγινε βασιλιάς του Βελγίου το 1909.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρη του Καρόλου Αντωνίου τoυ Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν και της Ιωσηφίνας της Βάδης, στις 25 Απριλίου 1867 στο Βερολίνο. Απέκτησαν πέντε παιδιά:
* Βαλδουίνος (1869 - 1891), Πρίγκιπας του Βελγίου.
* Ερριέττα (1870 - 1948), παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ της Ορλεάνης, Δούκα του Βαντόμ.
* Ιωσηφίνα Μαρία (1870 - 1871), δίδυμη της Ερριέττας.
* Ιωσηφίνα Καρολίνα (1872 - 1958), παντρεύτηκε τον Κάρολο Αντώνιο του Χοεντσόλλερν.
* Αλβέρτος Α΄ (1875 - 1934), Βασιλιάς του Βελγίου.

## Πρόγονοι


## Τιμές και Διακρίσεις
Ήταν ο 1033ος ιππότης στο τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Ισπανία (1872) και ο 70ος μεγάλος Ιππότης του τάγματος του Πύργου και του Σπαθιού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Weintraub, Stanley, Uncrowned King: The Life of Prince Albert, The Free Press, New York, 1997, p. 458.
* Willis, Daniel (also known as Daniel A. Brewer-Ward), The Descendants of Louis XIII, Clearfield Co., Inc., Baltimore, Maryland, 1999, ISBN 0-8063-4942-5, p. 99.
* NEXUS Jan/Feb 1998, Vol. XV, No. 1, p. 32.

## Βιβλιογραφία
* Damien Bilteryst, Philippe Comte de Flandre, Frère de Léopold II, Bruxelles, Editions Racine, juin 2014, 336 p. ISBN 978-2-87386-894-9

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Βαλδουίνος του Βελγίου (1869-1891)

Ο **Βαλδουίνος** (γαλλ. *Baudouin de Belgique*, 3 Ιουνίου 1869 - 23 Ιανουαρίου 1891) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας ήταν πρίγκιπας του Βελγίου.

## Βιογραφία
Ο *Βαλδουίνος Λεοπόλδος Φίλιππος Μαρία Κάρολος Αντώνιος Ιωσήφ Λουδοβίκος* γεννήθηκε στις Βρυξέλλες ήταν το πρώτο παιδί και ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου, Κόμη της Φλάνδρας & Διαδόχου του Βελγίου, και της Μαρίας των Χοεντσόλλερν-Ζιγκμαρίνγκεν, κόρης του Καρόλου Αντωνίου του Χοεντσόλλερν. Ήταν ανιψιός του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου.

Ήταν δεύτερος σε διαδοχή στον βελγικό θρόνο μετά τον πατέρα του, αφού ο θείος του, Λεοπόλδος Β΄, είχε μόνο δύο κόρες, μετά τον πρόωρο θάνατο του γιου του, που απεβίωσε το 1869 σε ηλικία 10 ετών.

Πέθανε, επίσης, πρόωρα στις Βρυξέλλες στις 23 Ιανουαρίου 1891 σε ηλικία 22 ετών, μία ημέρα μετά την επέτειο του θανάτου του εξαδέλφου του, Λεοπόλδου. Φήμες έλεγαν ότι αυτοκτόνησε με τον ίδιο τρόπο που αυτοκτόνησε και ο Ροδόλφος, Διάδοχος της Αυστρίας, σύζυγος της εξαδέλφης του, Στεφανίας του Βελγίου. Την εποχή του θανάτου του ήταν αρραβωνιασμένος με την εξαδέλφη του, Κλημεντίνη. 

Ήταν 2ος στη διαδοχή του βελγικού θρόνου, μετά τον πατέρα του. Μετά το τέλος του, 2ος στη διαδοχή έγινε ο μικρότερος αδελφός του, Αλβέρτος. Το 1905 απεβίωσε ο πατέρας του και διάδοχος έγινε ο Αλβέρτος. Το 1909 απεβίωσε και ο θείος του, Λεοπόλδος Β΄, και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του ως *Αλβέρτος Α΄ του Βελγίου*.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Αγάπη (αποσαφήνιση)

Με τον όρο **αγάπη** αναφέρονται:

## Γενικά
*Αγάπη, συναίσθημα
*Αγάπες, χριστιανικές εκδηλώσεις

## Οικισμοί
*Αγάπη Γρεβενών, χωριό του νομού Γρεβενών
*Αγάπη Τήνου, χωριό της Τήνου

## Τέχνες

* ''Αγάπη'' (ταινία)

## Δείτε επίσης
*Ο ύμνος της αγάπης

Αγαπη
Γενοκτονία της Ρουάντα

[μικρογραφία|Μνημείο Γενοκτονίας στην [Νυαμάτα ]]
 class="infobox" width=315 style="font-size: 100%;"
-
style="background: #B5C7DE; text-align: center; color:black" colspan="2" | **Γενοκτονία της Ρουάντα**
-
**Περιοχή**
Ρουάντα
-
**Περίοδος**
1994
-
**Θύματα**
Πληθυσμός Τούτσι, Τούα και μετριοπαθείς Χούτου
-
**Είδος επίθεσης**
Γενοκτονία - Μαζική εξόντωση
-
**Θάνατοι**
500.000–1.000.000
-
**Δράστες - Αυτουργοί**
Κυβέρνηση των Χούτου, παραστρατιωτικές ομάδες Ιντεραχάμουε και Ιμπουζαμουγκάμπι
}

Η **γενοκτονία της Ρουάντα** ήταν η μαζική δολοφονία περίπου 850.000 ανθρώπων, κυρίως της φυλής Τούτσι, από τους ομοεθνείς τους που ανήκαν στη φυλή Χούτου, το 1994. 

## Επισκόπηση
Η δολοφονία του Ζουβενάλ Χαμπιαριμανά και του Σιπριάν Νταριαμιρά, στις 6 Απριλίου 1994, υπήρξε η αφορμή για την γενοκτονία στη Ρουάντα, γνωστή και ως γενοκτονία εναντίον των Τούτσι. Ακολούθησε μαζική σφαγή των Τούτσι στη Ρουάντα από τα μέλη της κυβερνητικής πλειοψηφίας των Χούτου. Υπολογίζεται ότι 500.000-1.000.000 Ρουαντέζοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των 100 ημερών, από τις 7 Απριλίου έως τα μέσα Ιουλίου 1994, που αποτελούν το 70% των Τούτσι και το 20% του συνολικού πληθυσμού της Ρουάντα. Μετά την ανάκτηση του ελέγχου της χώρας από το Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα RPF η γενοκτονία τελείωσε για να ακολουθήσει η προσφυγική κρίση του Γκρέιτ Λέικς. Κατ' εκτίμηση 2.000.000 Ρουαντέζοι εκτοπίστηκαν και έγιναν πρόσφυγες (το μεγαλύτερο μέρος του Χούτου πληθυσμού). Η γενοκτονία προγραμματίστηκε από τα μέλη του πυρήνα των πολιτικών ελίτ, πολλοί από τους οποίους είχαν καταλάβει θέσεις σε ανώτερα επίπεδα της εθνικής κυβέρνησης. Οι δράστες προέρχονταν από τις τάξεις του στρατού της Ρουάντα, της αστυνομίας και της κυβέρνησης υποστηριζόμενοι από παραστρατιωτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Ιντεραχάμουε και της Ιμπουζαμουγκάμπι, καθώς και με τη συμμετοχή απλών πολιτών.

## Δείτε επίσης
*Εμφύλιος πόλεμος στη Ρουάντα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί συνδέσμοι

*Ντοκιμαντέρ για την γενοκτονία στην Ρουάντα.
*.
* Genocide Archive Rwanda
* Through My Eyes Website Imperial War Museum – Online Exhibition
* United Nations International Criminal Tribunal for Rwanda
* Rwanda Commemoration Project: Genocide in Our Time 
* Rwandan Genocide Background from the Human Rights Watch
* Step Up! American Association for Rwandan Women
* Gacaca Film Series Official site for the documentary film series that includes "My Neighbor My Killer" (Official Selection at Cannes Film Festival), "Gacaca Living Together in Rwanda?", "In Rwanda We Say&nbsp;... The family that does not speak dies" and "The Notebooks of Memory" By Emmy-winner Anne Aghion
* Rwandan Overview. Committee on Conscience: Rwandan Genocide. United States Holocaust Memorial Museum
* Voices of Rwanda: The Rwanda Testimony Film Project—A populous oral history archive dedicated to filming video testimonies of Rwandans
* Sexual Violence and Genocide Against Tutsi Women 
* International Criminal Tribunal for Rwanda Archives 
* Gacaca Courts Archives

Ρουαντα
Κατηγορία:Ιστορία της Ρουάντα
Κατηγορία:Εθνοκάθαρση στην Αφρική
Μεχμέτ Σερίφ Δαμάδογλου

right|thumb|200px|Ο Μουφτής Διδυμότειχου στο χωριό Σιδηρώ.
Ο **Μεχμέτ Σερίφ Δαμάδογλου** (Τουρκικά: Mehmet Şerif Damadoğlu, 1952-) ήταν ο Μουφτής του Διδυμότειχου από το 1986 έως το 2018. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Άνω Βυρσίνη του νομού Ροδόπης και τελείωσε το δημοτικό σχολείο Σιδηρούς. Σπούδασε στο Μουσουλμανικό Ιεροσπουδαστήριο Κομοτηνής και στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης όπου αποφοίτησε το 1979. Το διάστημα 1980-1986 εργάστηκε ως εκπαιδευτικός και το 1986 thumb|right|200px|Νεκροταφείο μεταναστών χωρίς χαρτιά λίγο έξω από το χωριό Σιδηρώ.

Την ταφή των νεκρών μεταναστών (αγνώστων στοιχείων) αναλαμβάνει εδώ και 10 χρόνια ο Σερίφ Δαμάδογλου σε ένα ύψωμα λίγο έξω από το χωριό Σιδηρώ Έβρου.

Η δημοσίευση φωτογραφιών από αυτό το νεκροταφείο μεταναστών (τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο 2010) χωρίς χαρτιά έχει λάβει αρνητική κριτική από διεθνή και τοπικά μέσα ενημέρωσης. Το νεκροταφείο αυτό χαρακτηρίστηκε ως "νεκτροταφείο-χωματερή" και αναφέρθηκαν στην ύπαρξη ομαδικών τάφων.

## Βίντεο-ρεοπορτάζ
*14-Οκτ-2010 - Άρθρο στο tvxs.gr: "Η μάχη για την πλατεία Αττικής". Ντοκυμαντέρ 20 λεπτών της Νορβηγικής τηλεόρασης για τις μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα, γυρισμένο το Φθινόπωρο 2010. Το Ντοκυμαντέρ ξεκινά με πλάνα με τον Μουφτή και το νεκροταφείο μεταναστών χωρίς χαρτιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουφτήδες
Μποϊκάτικα Παξών

Τα **Μποϊκάτικα** είναι οικισμός στους Παξούς και την Περιφερειακή Ενότητα Κέρκυρας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Μποϊκάτικα βρίσκονται στη μέση περίπου του νησιού, κοντά στη δυτική ακτή του, σε υψόμετρο 145 μέτρων. Σε μικρή απόσταση από το χωριό υπάρχει η εκκλησία Άγιοι Απόστολοι και το ακρωτήριο Πούντα. Αξιοθέατο της περιοχής είναι οι "στέρνες του Σαρακηνού" ή "Μπουλούκου" που μοιάζουν με μικρές καλύβες φτιαγμένες με λαξευτή πέτρα.

Μερικά από τα επίθετα των οικογενειών που κατοικούσαν προπολεμικά στο χωριό είναι: Ανεμογιάννης, Αντίοχος, Καλοδίκης, Καποδίστριας, Μητσιάλης, Πολυμέρης και Ράπτης.

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:  

## Βιβλιογραφία
*Vogiatzis, G., Petris, T. & Desypriw, I. (n.d.). *Corfu & Paxos*. Athens: Editions Toubi's 
*Bleasdale, I. K. (2006). *The Bleasdale walking map of Paxos*. Isle of Man: Quine & Cubbon Ltd
*(2007). Μποϊκάτικα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμος 37 Αθήνα: Πάπυρος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος Παξών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Παξών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Πόλεμος του Λιβάνου (1982)

thumb|right|300px|Ισραηλινό ΤΟΜΠ (Τεθωρακισμένο Όχημα Μεταφοράς Προσωπικού) στο νότιο Λίβανο, Ιούνιος 1982
Ο **Πόλεμος του Λιβάνου** το 1982 ή *Επιχείρηση Ειρήνη για τη [[Γαλιλαία]]*, όπως ονομάστηκε από το Ισραήλ, στην ιστοριογραφία τού οποίου ονομάστηκε μετέπειτα *Πόλεμος του [[Λίβανος|Λιβάνου]]* και *Πρώτος Πόλεμος του Λιβάνου*, ήταν η ένοπλη σύρραξη που ξεκίνησε με την εισβολή του ισραηλινού στρατού στα εδάφη του νοτίου Λιβάνου. Η εισβολή είχε αφορμή την απόπειρα δολοφονίας του ισραηλινού πρέσβη στις Η.Π.Α Σλόμο Αργκόβ από την εξτρεμιστική παλαιστινιακή οργάνωση του Αμπού Νιντάλ, η πραγματική όμως αιτία υπήρξε η εκκαθάριση των βάσεων της Ο.Α.Π που βρίσκονταν στο έδαφος του Λιβάνου, αφαιρώντας έτσι από την Ο.Α.Π την εδαφική βάση που είχε αποκτήσει στη *Χώρα των Κέδρων*, ώστε να διασπαρούν οι δυνάμεις της, να εξασθενίσει η ηγεσία της και να ακολουθήσει την οδό της υποταγής.

Στη σύρραξη ενεπλάκησαν και δυνάμεις της Συρίας η οποία είχε αναλάβει την προστασία του Λιβάνου από το Ισραήλ και έπαιζε σπουδαίο ρόλο στα πολιτικά πράγματα τής μικρής αυτής χώρας. Μετά από σκληρότατες μάχες και μεγάλης έντασης αντίσταση, μαχόμενο εναντίον των λιβανέζικων δυνάμεων, των παλαιστίνιων προσφύγων και των συριακών ενισχύσεων, το Ισραήλ κατέλαβε το νότιο Λίβανο περικυκλώνοντας τις δυνάμεις της Ο.Α.Π και τμήματα των συριακών δυνάμεων. Περικυκλωμένες στο δυτικό τομέα της πόλης της Βηρυτού και υποκείμενες σε ανελέητους και συνεχείς βομβαρδισμούς, οι δυνάμεις της Ο.Α.Π και οι σύμμαχοί τους σύρθηκαν σε διαπραγματεύσεις για την εκκένωση του Λιβάνου υπό την επίβλεψη του ειδικού απεσταλμένου του Ο.Η.Ε Φιλίπ Χαμπίμπ και την προστασία διεθνών ειρηνευτικών δυνάμεων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Λιβανου 1982
Πολεμος 1982
Πολεμος Λιβανου 1982
Πολεμος Λιβανου 1982
Πολεμος Λιβανου 1982
Βενέτικος

Ο **Βενέτικος** (και Βελονιάς) είναι ποταμός της Μακεδονίας του νομού Γρεβενών. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του Αλιάκμονα. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους του Σμόλικα, της Βασιλίτσας, του Όρλιακα και της Βάλια Κάλντα και ρέει ανατολικά. Λίγο νοτιότερα των Γρεβενών ρέει μέσα από κατακόρυφους κροκαλοπαγείς βράχους και σχηματίζει τις περίφημες Πύλες του Βενέτικου. Στην συνέχεια ρέει ανατολικότερα και συμβάλλει στον Αλιάκμονα κοντά στο χωριό Αγάπη. Στο μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου τα νερά του έχουν έντονο γαλαζοπράσινο χρώμα, εκτός από τις περιόδους έντονων βροχοπτώσεων οπότε τα νερά του γεμίζουν λάσπη από τους παρακείμενους χείμαρρους. Ο ποταμός προσφέρεται για δραστηριότητες όπως ράφτινγκ και καγιάκ.

## Τα γεφύρια του Βενέτικου
Ο Βενέτικος φημίζεται για τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια του. Οι όχθες του γεφυρώνονταν στο παρελθόν από 19 γεφύρια από τα οποία σώζονται τα περισσότερα. Πιο γνωστά είναι το γεφύρι του Αζίζ Αγά, κοντά στο χωρίο Τρίκωμο και το γεφύρι της Πορτίτσας κάτω από το χωριό Σπήλαιο. Το γεφύρι του Αζίζ Αγά είναι το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της Μακεδονίας και το τρίτο μεγαλύτερο της Ελλάδας, μετά το γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο και το γεφύρι της Κόνιτσας στον Αώο. Χτίστηκε γύρω στο 1727 μ.Χ. και το όνομά του οφείλεται σ' εναν Τούρκο Αγά που υπήρξε χρηματοδότης του. Το γεφύρι της Πορτίτσας βρίσκεται στην είσοδο του ομώνυμου φαραγγίου κάτω από το χωριό Σπήλαιο. Χτίστηκε γύρω στο 1743 και το μήκος τόξου του είναι 13 μέτρα.

## Εικόνες

Αρχείο:Venetikos02.jpg|Ο Βενέτικος με λασπωμένα νερά
Αρχείο:Venetikos03.jpg|Ο Βενέτικος σε χιονισμένο τοπίο
Αρχείο:Mesolouri-Venetikos river.jpg|Ο Βενέτικος κοντά στο χωριό Μεσολούρι
Αρχείο:Rafting in Veneticos River 02.jpg|Ράφτινγκ κάτω από μία από τις γέφυρες του Βενέτικου


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γρεβενά, Βενέτικος 
*Νομός Γρεβενών, παραπόταμοι Αλιάκμονα
*Μένουμε Ελλάδα, Βενέτικος ποταμός

Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Γρεβενών
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλιάκμονα
Σακουλέβας

Ο **Σακουλέβας** (ή ποτάμι της Φλώρινας) είναι ποταμός της Μακεδονίας, που στο μεγαλύτερο μήκος του ρέει στον νομό Φλώρινας. Πηγάζει από το όρος Βαρνούντας και ρέει αρχικά ανατολικά περνώντας μέσα από την πόλη της Φλώρινας. Στην συνέχεια διαρρέει την πεδινή έκταση ανατολικά της Φλώρινας, στρέφεται βορειοανατολικά και εισέρχεται στο έδαφος της Βόρειας Μακεδονίας όπου συμβάλλει με τον Εριγώνα, παραπόταμο του Αξιού.Έχει νερό την άνοιξη και το καλοκαίρι.

## Εικόνες

Αρχείο:Lerin cathedral.jpg|Ο Ιερός Ναός του Αγίου Παντελεήμονος, Πολιούχου της Φλώρινας, στο Σακουλέβα
Αρχείο:Florina-houses.jpg|Μια άλλη άποψη του Σακουλέβα, στο ύψος του κέντρου της Φλώρινας
Αρχείο:Florina-Sakuleva.jpg|Τμήμα του Σακουλέβα στην περιοχή Βαρόσι της Φλώρινας
Αρχείο:Sakoulevas river.jpg|Ο Σακουλέβας διασχίζει την πόλη της Φλώρινας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πόλη της Φλώρινας

Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Φλώρινας
Κατηγορία:Περιφέρεια Πελαγονίας
Μάττερταλ

[thumb|250px| Το [Βάισσχορν πάνω από την κοιλάδα Μάττερ (στο βάθος)]]

Η **κοιλάδα του Μάττερ** (Γερμανικά: **Mattertal**) βρίσκεται στη νοτιοδυτική  Ελβετία, νοτίως της κοιλάδας του Ροδανού στο καντόνι του Βαλαί. Το χωριό του Ζερμάττ είναι ο πιο σημαντικός οικισμός της κοιλάδας, η οποία περικλείεται από  πολλές κορυφές των 4000 μέτρων, μεταξύ αυτών και του Μάτερχορν.

## Γεωγραφία
Ευρισκόμενο στις Πέννινες Άλπεις, η κοιλάδα του Μάττερ αρδεύεται από τον *Μάττερ Βίσπα*, έναν παραπόταμο του Ροδανού. Η ίδια η κοιλάδα τελειώνει στο Στάλντεν, όπου συναντά την Σααστάλ ή κοιλάδα του Σάας. Η επόμενη κοιλάδα συνεχίζει για μερικά χιλιόμετρα μέχρι που φτάνει στην πόλη του Βισπ. Η κοιλάδα αρχίζει ανάμεσα από τις υψηλές κορυφές νότια του  Ζερμάττ (Μόντε Ρόζα, Μάττερχορν) στα σύνορα με την Ιταλία. Η επάνω πλευρά έχει παγετώνα, τον δεύτερο μεγαλύτερο παγετώνα των Άλπεων, τον Παγετώνα Γκόρνερ που κείται στις υπώρειες του Μόντε Ρόζα (4,634 m), ενώ ο  Παγετώνας Ζμουττ κείται στις υπώρειες του Μάττερχορν (4,478 m). Γύρω από το χωριό  Ράντα βρίσκονται το Βάισσχορν (4,505 m) και το Ντομ (4,545 m). Η διαφορά υψομέτρου ανάμεσα στο χαμηλότερο σημείο και τις κορυφές των δυο πλευρών ξεπερνά τα 3&nbsp;χλμ. Το συνολικό μήκος της κοιλάδας είναι περίπου  40&nbsp;χλμ. 

### Εγκαταστάσεις
Η Ζερμάττ (1,600 m), με περίπου  5600 κατοίκους, είναι ο μεγαλύτερος οικισμός της κοιλάδας και βρίσκεται στο μεγαλύτερο υψόμετρο. Το St. Niklaus ακολουθεί με 2400 κατοίκους. Μεταξύ αυτών βρίσκονται τα μικρότερα χωριά  Täsch και Randa. Τα χωριά Grächen, Embd και Törbel βρίσκονται πάνω από την κοιλάδα. Το Stalden, ευρισκόμενο προς το τέλος της κοιλάδας, είναι το χαμηλότερο σε υψόμετρο χωριό (800 m).

## Μεταφορές
thumb|left|Το Εξπρές του Παγετώνα κατά μήκος της Μάττερ Βίσπα
Από το τέλος του 19ου αιώνα το άνω τμήμα της κοιλάδας συνδέεται σιδηροδρομικά  από το   Βισπ (Matterhorn Gotthard Bahn). Αν και ο κύριος δρόμος συνδέει το Ζερμάττ με το Βισπ, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μεταξύ Täsch και Ζερμάττ, καθώς ο δεύτερος είναι εντελώς απαλλαγμένος από αυτοκίνητα.

Από το  1930 η κοιλάδα συνδέεται ευθέως με το Σαιν Μόριτς με το πανοραμικό τρένο Εξπρές του Παγετώνα.

## Παραπομπές
Χάρτες του Swisstopo 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοιλάδες της Ελβετίας
Κατηγορία:Άλπεις
Γιάκομπ ντε Μπάκερ

Ο **Γιάκομπ ντε Μπάκερ** (Jacob de Backer), ή αλλιώς Ζακ (Jacques), που γεννήθηκε μάλλον το 1555 και πέθανε περίπου το 1585, ήταν Φλαμανδός μανιεριστής ζωγράφος και σχεδιαστής που δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα μεταξύ των ετών 1571-1585.

Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ, ο ντε Μπάκερ εγκαταλείφθηκε όταν ήταν ακόμη παιδί από τον πατέρα του, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αμβέρσα εξαιτίας μιας δικαστικής διαμάχης. Σπούδασε με τον Αντόνιο φαν Παλέρμο (Antonio van Palermo) και τον Χέντρικ φαν Στέινσβαϊκ Ι (Hendrik van Steenwijk I). Κατά τον φαν Μάντερ, ο φαν Παλέρμο τον εξαντλούσε τόσο πολύ που ο ντε Μπάκερ πέθανε στην αγκαλιά της κόρης του δασκάλου του σε ηλικία μόλις τριάντα ετών.

Ζωγράφιζε σύμφωνα με το υψηλό μανιεριστικό στυλ της Ρώμης και της Φλωρεντίας - ειδικότερα της γενιάς του Τζόρτζιο Βαζάρι - ωστόσο δεν φαίνεται να είχε ποτέ ταξιδέψει στην Ιταλία, αν και κάτι τέτοιο πιθανολογείται για την περίοδο 1570 - 1575.
Η σειρά των έργων του με τίτλο «Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα» αγοράστηκε το 1594 από το γραμματέα του Αλεσσάντρο Φαρνέζε (Alessandro Farnese) και μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Οι πίνακες αυτοί βρίσκονται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Καποντιμόντε της Νάπολι. 

Άλλα έργα που αποδίδονται στον ντε Μπάκερ είναι η «Δευτέρα Παρουσία», ένα τρίπτυχο με θέμα την Ημέρα της κρίσης για τον τάφο του Κριστόφ Πλαντέν στον καθεδρικό ναό της Αμβέρσας (περίπου 1589) και η «Αλληγορία των τριών εποχών του ανθρώπου» που βρίσκεται στο μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη.
Πολλές συνθέσεις του διακρίνονται για τα σύνθετα αλληγορικά θέματά τους, γεγονός που πιθανώς μαρτυρά πως ο ντε Μπάκερ έλαβε ουμανιστική εκπαίδευση και πως πελάτες του ήταν μέλη της ιντελιγκέντσιας της Αμβέρσας.

Δεν πρέπει να συγχέεται με τον ζωγράφο της χρυσής ολλανδικής περιόδου Γιάκομπ Μπάκερ (Jacob Adriaensz Backer, 1609 - 1651) από το Άμστερνταμ.


File:Jacob_de_Backer_-_The_Last_Judgement_-_WGA01126.jpg|*Δευτέρα Παρουσία*, 1580, Αμβέρσα, Onze-Lieve-Vrouwekathedraal
File:Backer_Judgment.JPG|*Δευτέρα Παρουσία*, 1585, Βαρσοβία, Εθνικό Μουσείο
File:Jacob_de_Backer_(Flemish,_active_1545_-_1600)_-_Paris_Being_Admitted_to_the_Bedchamber_of_Helen_-_Google_Art_Project.jpg|*Ο Πάρις στην κρεββατοκάμαρα της Ελένης*, 1585-90, Λος Άντζελες, Μουσείο Γκέτι
File:Jacob_de_Backer_-_The_Nativity_-_WGA1127.jpg|*Η Γέννηση*, ιδιωτική συλλογή
File:Jacob_de_Backer_-_The_Garden_of_Eden.jpg|*Ο κήπος της Εδέμ*, Μπρυζ, Groeningemuseum
File:Jacob_de_Backer_-_Adam_and_Eve.jpg|*Αδάμ και Εύα* 
File:Lussuria,_Jacques_de_Backer_001.JPG|*Λαγνεία*, Νάπολη, Εθνικό Μουσείο Καποντιμόντε
File:Superbia,_Jacques_de_Backer_001.JPG|*Υπεροψία*, Νάπολη, Εθνικό Μουσείο Καποντιμόντε


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*The State Hermitage Museum [accessed 16 May, 2007].
*Carel van Mander, "Life of Jacob de Backer" in *Het Schilder-boeck* (older Dutch), [accessed 16 May, 2007].
*Museo di Capodimonte, ''Superbia'' (Italian), [προσπελάστηκε στις 15-04-2012].
*Carl van de Velde: "Backer, Jacob de [Jacques]" *Grove Art Online*. Oxford University Press, [accessed 16 May, 2007].

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Μανιερισμός
Κατηγορία:Σχολή της Αμβέρσας
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2005-2006

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2005-2006 ήταν το 43ο από την καθιέρωση της Μπουντεσλίγκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μπάγερν Μονάχου, για 20ή φορά στην ιστορία της. Ταυτόχρονα κατέκτησε και το Κύπελλο Γερμανίας, πετυχαίνοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά το νταμπλ. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Μίροσλαβ Κλόζε της Βέρντερ Βρέμης, με 25 γκολ.

## Βαθμολογία

Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2005-2006
Ντέιβιντ Αρκέτ

Ο **Ντέιβιντ Αρκέτ** (αγγλ.:*David Arquette*, 8 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι μέλος της οικογένειας **Αρκέτ** και έγινε γνωστός το 1996 όταν έπαιξε στην επιτυχημένη ταινία τρόμου *[[Scream]]* και στις τρεις συνέχειές της. Αργότερα εμφανίστηκε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες. Το 2022 υποδύθηκε μία ακόμη φορά το ρόλο που τον ανέδειξε στο *[[Scream (ταινία, 2022)|Scream]]* (2022) μαζί με τους αρχικούς πρωταγωνιστές της τριλογίας Νιβ Κάμπελ και Κόρτνεϊ Κοξ.

## Πρώτα χρόνια
Ο Αρκέτ γεννήθηκε στο Ουίντσεστερ της Βιρτζίνια από τους Μπρέντα "Μάρντι" Ολίβια και Λιούις Αρκέτ. Οι γονείς του ήταν και οι δύο ηθοποιοί. Ο παππούς του ήταν ο κωμικός Κλιφ Αρκέτ. Τα αδέρφια του Ροζάνα, Αλέξις, Ρίτσμοντ και Πατρίσια Αρκέτ είναι όλοι ηθοποιοί.

## Καριέρα
Ο Αρκέτ εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων και των ταινιών *Μπάφι: Η Βαμπιροφόνισα* (Buffy the Vampire Slayer, 1992) και *Airheads* (1994). Έχει κάνει γκεστ εμφανίσεις σε αρκετές επιτυχημένες αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές όπως* Blossom*, *[[Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς]]* (*[[Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς]]*) και *[[Τα Φιλαράκια|Friends]]*. Το 1999 έπαιξε δίπλα στη Ντρου Μπάριμορ στην επιτυχημένη αισθηματική κωμωδία *Δεν Με Φίλησαν Ποτέ* (Never Been Kissed).

Η μεγάλη αναγνωρισιμότητα όμως ήρθε το 1996 όταν υποδύθηκε το σερίφη Ντιούι Ράιλι στην καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία *[[Scream]]*. Στα γυρίσματα του *Scream* γνώρισε και τη μέλλουσα σύζυγό του Κόρτνεϊ Κοξ. Μαζί ίδρυσαν την εταιρία παραγωγής Coquette Productions (το όνομα της οποίας προέρχεται από τα αρχικά των επιθέτων τους). Η εταιρία τους έχει αναλάβει αρκετές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές όπως *Dirt* και *Cougar Town* στις οποίες πρωταγωνιστεί η Κοξ.

Το 2007 ο Αρκέτ πρωταγωνίστησε στη σειρά *In Case of Emergency*, η οποία κόπηκε μετά την προβολή 12 επεισοδίων. Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στην κωμωδία *Άμλετ 2: Η Ανάσταση* (Hamlet 2).

Τον Απρίλιο του 2011 επανέλαβε το ρόλο του Ντιούι Ράιλι στην τρίτη συνέχεια της σειράς ταινιών τρόμου *[[Scream 4]]*.

## Προσωπική ζωή
Στις 12 Ιουνίου 1999 παντρεύτηκε την Κόρτνεϊ Κοξ με την οποία απέκτησε και μία κόρη, την Κοκό Ράιλι Αρκέτ, στις 13 Ιουνίου 2004. Νονά της μικρής έγινε η φίλη του ζευγαριού Τζένιφερ Άνιστον. Στις 11 Οκτωβρίου 2010 ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι χώρισε αλλά "ακόμα αγαπούν πολύ ο ένας τον άλλο".

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ντέιβιντ Αρκέτ στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιών
Λόρις

**Λόρις** είναι το κοινό όνομα των στρεψίρρινων πρωτευόντων της υποοικογένειας **Λορίναι** (Lorinae) της οικογένειας Λορισίδες. Το γένος Λόρις είναι ένα γένος της υποοικογένειας και περιλαμβάνει τους λεπτούς λόρις, ενώ το γένος Νυκτικήβος περιλαμβάνει τους αργούς λόρις.

Οι λόρις είναι νυκτόβιοι. Βρίσκονται σε τροπικά δάση της Ινδίας, της Σρι Λάνκα και της νοτιοανατολικής Ασίας. Οι λόρις κινούνται με αργό και επιφυλακτικό σκαρφάλωμα σε τέσσερα πόδια. Κάποιοι λόρις είναι εξ ολοκλήρου εντομοφάγοι, ενώ άλλοι συμπεριλαμβάνουν φρούτα, φυσικές ρητίνες, φύλλα και γυμνοσάλιαγκες στη δίαιτά τους.

Οι θηλυκοί λόρις αφήνουν τα μικρά τους στις φωλιές τους. Πριν το κάνουν αυτό, καθαρίζουν τα μικρά με το αλλεργιογόνο σάλιο τους που προκύπτει από το γλύψιμο περιοχών στο εσωτερικό των αγκώνων τους το οποίο εκκρίνει μία μέτρια τοξίνη που αποθαρρύνει τους περισσότερους θηρευτές.

## Ταξινόμηση
Οι οικογένεια των Λορισίδων ανήκει στην ενδοτάξη των Λορισίμορφων μαζί με την οικογένεια των Γαλαγίδων που περιλαμβάνει τους γαλάγους. Αυτή η ενδοτάξη είναι αδελφικό τάξο των Λεμουριόμορφων που περιλαμβάνει τους λεμούριους. Στην υποοικογένεια των Λορίνων ανήκουν πέντε είδη λόρις σε δύο γένη.

* Οικογένεια Λορισίδες
** Υποοικογένεια Perodicticinae
** **Υποοικογένεια Λορίναι**
*** Γένος *[[Λόρις (γένος)|Λόρις]] (Loris)*
**** *[[Λόρις ο λιντεκεριανóς]]* (*Loris lydekkerianus*)
***** *Loris lydekkerianus grandis*
***** *Loris lydekkerianus lydekkerianus*
***** *Loris lydekkerianus malabaricus*
***** *Loris lydekkerianus nordicus*
**** *[[Λόρις ο βραδύσκελος]]* (*Loris tardigradus*)
***** *Loris tardigradus tardigradus*
***** *Loris tardigradus nyctoceboides*
*** Γένος *[[Νυκτικήβος]] (Nycticebus)*
**** *[[Nycticebus coucang]]*
**** *[[Nycticebus bengalensis]]*
**** *[[Nycticebus pygmaeus]]*

## Παραπομπές



Κατηγορία:Λορισίδες
Μικροκήβος

Οι **λεμούριοι ποντικοί** είναι νυκτόβιοι λεμούριοι του γένους ***Μικροκήβος***. Όπως όλοι οι λεμούριοι, οι λεμούριοι ποντικοί είναι ενδημικά ζώα της Μαδαγασκάρης. 

Οι λεμούριοι ποντικοί έχουν συνολικό μήκος από το κεφάλι έως την ουρά μικρότερα από 27&nbsp;cm, όντας έτσι τα μικρότερα πρωτεύοντα, ο μικρότερος από τους οποίους είναι ο Λεμούριος ποντικός της Μαντάμ Μπερτ. Το βάρος τους ωστόσο κυμαίνεται αναλόγως με την διάρκεια της ημέρας.

Οι λεμούριοι ποντικοί είναι παμφάγοι. Στην δίαιτά τους περιλαμβάνονται εκρίσεις εντόμων, αρθρόποδα, μικρά σπονδυλωτά, ρητίνες, φρούτα, άνθη, νέκταρ καθώς και φύλλα και μπουμπούκια αναλόγως με την εποχή.

## Είδη
* Γένος ***Μικροκήβος (Microcebus)***: λεμούριοι ποντικοί
** Γκρι λεμούριος ποντικός, *Microcebus murinus* (Μικροκήβος ο μυόχρωμος)
** Κοκκινογκρί λεμούριος ποντικός, *Microcebus griseorufus* (*Μικροκήβος ο σταχτοερυθρός*)
** Χρυσοκαφέ λεμούριος ποντικός, *Microcebus ravelobensis* (*Μικροκήβος του Ραβελόμπε*)
** Βόρειος καφέ λεμούριος ποντικός, *Microcebus tavaratra* (*Μικροκήβος ο ταβαράτρα*)
** Λεμούριος ποντικός του Σαμπιράνο, *Microcebus sambiranensis* (*Μικροκήβος του Σαμπιράνο*)
** Λεμούριος ποντικός του Σίμονς, *Microcebus simmonsi* (*Μικροκήβος του Σίμονς*)
** Πυγμαίος λεμούριος ποντικός, *Microcebus myoxinus* (*Μικροκήβος ο μυόξινος*)
** Καφέ λεμούριος ποντικός, *Microcebus rufus* (*Μικροκήβος ο ερυθρός*)
** Λεμούριος ποντικός της Μαντάμ Μπερτ, *Microcebus berthae* (*Μικροκήβος της Βέρθας*)
** Λεμούριος ποντικός του Γκούντμαν, *Microcebus lehilahytsara* (*Μικροκήβος ο λεχιλαχητσάρα*)
** Λεμούριος ποντικός του Τζόλι, *Microcebus jollyae* (*Μικροκήβος του Τζόλι*)
** Λεμούριος ποντικός του Μακάρθουρ, *Microcebus macarthurii*  (*Μικροκήβος του Μακάρθουρ*)
** Λεμούριος ποντικός του Μιτερμάιερ, *Microcebus mittermeieri* (*Μικροκήβος του Μιτερμάιερ*)
** Λεμούριος ποντικός του Κλερ, *Microcebus mamiratra* (*Μικροκήβος ο μαμιράτρα*)
** Λεμούριος ποντικός του Μπονγκολάβα *Microcebus bongolavensis*  (*Μικροκήβος του Μπονγκoλάβα*)
** Λεμούριος ποντικός του Ντάνφος *Microcebus danfossi*  (*Μικροκήβος του Ντάνφος*)
** Λεμούριος ποντικός του Άρνολντ, *Microcebus arnholdi* (*Μικροκήβος του Άρνολντ*)
** Λεμούριος ποντικός της Μάργκοτ Μαρς, *Microcebus margotmarshae* (*Μικροκήβος της Μάργκοτ Μαρς*)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Χειρογαλεΐδες
Βάτσλαβ Σβέρκος

Ο **Βάτσλαβ Σβέρκος** (*Václav Svěrkoš*) (γεν. την 1 Νοεμβρίου 1983 στην πόλη Τρίνετς της Μοραβίας στην ανατολική Τσεχία) είναι διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής από την Τσεχία, με πλούσια καριέρα σε διάφορα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα: Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία. Έχει ύψος 1,84 και με την εθνική Τσεχίας μετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2008. Από τον Ιανουάριο του 2011 αγωνίστηκε δανεικός στον Πανιώνιο για έξι μήνες και επέστρεψε στην Μπάνικ.

## Βιογραφικό
Ο Σβέρκος ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Φρίντεκ-Μίστεκ (VP Frýdek-Místek) και από 14 χρονών στην Μπάνικ Οστράβα. Στην ίδια ομάδα υπέγραψε συμβόλαιο το 2001 σε ηλικία 18 ετών. Αγωνίστηκε δύο χρόνια στο πρωτάθλημα Τσεχίας και η ευχέρειά του στο σκοράρισμα τράβηξε το ενδιαφέρον της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ, με την οποία αγωνίστηκε τις επόμενες δύο σεζόν πετυχαίνοντας 17 γκολ σε 70 ματς. Συνέχισε μια σεζόν στη Χέρτα Βερολίνου πριν επιστρέψει στη Γκλάντμπαχ. Η μέτρια παρουσία του είχε ως αποτέλεσμα να δοθεί στην Αούστρια Βιέννης και το 2007 να γυρίσει πίσω στην Μπάνικ. Εκεί ξαναβρήκε τη φόρμα του και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος τη σεζόν 2007-08 με 15 γκολ, με αποτέλεσμα να κληθεί στην εθνική Τσεχίας και να πάρει μέρος στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2008. Τον Ιανουάριο του 2009 πήρε νέα μεταγραφή στο εξωτερικό, στη γαλλική Σοσό Μονμπελιάρ, με την οποία έκανε ένα καλό πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας 10 γκολ σε 44 ματς. Τον Ιανουάριο του 2009 δόθηκε δανεικός για έξι μήνες στον Πανιώνιο.

## Διεθνής
Ο Σβέρκος υπήρξε 23 φορές διεθνής με την εθνική ελπίδων της Τσεχίας από το 2003 ως το 2005, με την οποία σκόραρε οκτώ φορές. Προηγουμένως είχε αγωνιστεί 66 φορές (23 γκολ) με τις εθνικές ομάδες όλων των πιο μικρών ηλικιών. Το 2008 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών, με την οποία έκανε ντεμπούτο στις 27/5/2008 στο φιλικό αγώνα κατά της Λιθουανίας. Ήταν μέλος της Τσεχίας στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008, στο οποίο σκόραρε το πρώτο γκολ της διοργάνωσης στη νίκη με 1-0 της ομάδας του στο εναρκτήριο ματς επί της Ελβετίας. Είναι 11 φορές διεθνής και έχει σκοράρει τρία γκολ.

### Γκολ με την εθνική Τσεχίας

## Καριέρα

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ του παίκτη στην ιστοσελίδα της Τσεχικής Ομοσπονδίας
* Προφίλ της Μπάνικ Οστράβα
* Στατιστικά σεζόν 2010-11.

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ15
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάνικ Οστράβα
Παρλαμάς

Με την ονομασία **Παρλαμάς** ή Παρλαμέντο, εκ του γαλλικού όρου «parlament», λεγόταν κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα (13ος-15ος αιώνας) το συμβουλευτικό σώμα που διατηρούσε ο κάθε πρίγκιπας, ηγεμόνας ή άλλος χωροδεσπότης. Τέτοια σώματα λειτούργησαν στην Ελλάδα στα διάφορα πριγκιπάτα και δουκάτα, κυρίως στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας, όπου γίνονταν οι συνελεύσεις στην Ανδραβίδα.

Το 1209, όταν έλαβε τη διοίκηση της ηγεμονίας ο Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Σαμπλίτη, η πρώτη πράξη του νέου ηγεμόνα ήταν η σύγκληση συνελεύσεως (παρλαμά), στην οποία ψηφίστηκε ο καταστατικός χάρτης του κράτους**,** το «ρετζίστρο».

Δεν έχει την έννοια της σύγχρονης δημοκρατικής βουλής, αλλά της φεουδαρχικής συνέλευσης με βάση τα δυτικά πρότυπα στον ελληνικό χώρο.

Στον παρλαμά συμμετείχαν οι βαρόνοι και οι ανώτεροι υποτελείς της φραγκικής διοίκησης συζητώντας σημαντικά ζητήματα, όπως η κήρυξη πολέμου, η φορολογία ή η απονομή δικαιοσύνης. Σημειώνεται ότι με ανάλογη συγκρότηση του παρλαμά λειτουργούσε και το εκάστοτε, ανά διοικητική περιφέρεια των παραπάνω, δικαστικό σώμα της εποχής εκείνης, που λεγόταν «κούρτη».

Στο Νίκλι διαδραματίστηκε ένα από τα χαρακτηριστικά επεισόδια της Φραγκοκρατίας, ο *παρλαμάς των Κυράδων* (δηλαδή η συνέλευση των κυριών), όταν συγκεντρώθηκαν εκεί το 1262 οι γυναίκες των αιχμαλωτισθέντων αρχόντων για να επικυρώσουν την παραχώρηση τριών κάστρων στους Βυζαντινούς: του Μυστρά, της Μονεμβασιάς και της Μαΐνης ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση του Πρίγκιπα της Αχαΐας Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου, που μαζί με άλλους ιππότες ήταν αιχμάλωτος στην Πόλη μετά την ήττα στη μάχη της Πελαγονίας το 1259.

Σήμερα, το όνομα Παρλαμάς απαντάται ως ελληνικό επίθετο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Αχαΐας
Εξαρχάτο

**Εξαρχάτο** ονομαζόταν διοικητική περιφέρεια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας στην Ιταλία και τη βόρεια Αφρική από τον 6ο ως τον 8ο αιώνα. Το εξαρχάτο ήταν απομακρυσμένο από το κέντρο, και ο διοικητής (Έξαρχος) συγκέντρωνε την πολιτική και στρατιωτική εξουσία.

## Ραβέννα
Το εξαρχάτο της Ραβέννας ιδρύθηκε για πρώτη φορά από το διορατικό Βυζαντινό αυτοκράτορα Μαυρίκιο (582 - 602), με σκοπό να οργανώσει την άμυνα των δυτικών επαρχιών της αυτοκρατορίας που απειλούνταν από τις αλλεπάλληλες βαρβαρικές επιδρομές. Πρωτεύουσά του ήταν η ομώνυμη πόλη. Ο έξαρχος έμενε στο παλιό αυτοκρατορικό παλάτι και, όταν πήγαινε στη Ρώμη, διέμενε στο Παλατίνο των Καισάρων. Είχε την ανώτατη εξουσία στην οικονομία, στη δικαιοσύνη, στον στρατό και στην πολιτική διοίκηση. Περιστοιχιζόταν από στρατιωτική και πολιτική αυλή και ρύθμιζε τα παρουσιαζόμενα ζητήματα με μεγάλη ανεξαρτησία από τον αυτοκράτορα. Οποιαδήποτε όμως απειθαρχία των εξάρχων προς τον αυτοκράτορα είχε ως συνέπεια την καθαίρεσή τους. 

Το 751 η Ραβένα καταλήφθηκε από τους Λομβαρδούς και το εξαρχάτο της διαλύθηκε.
## Βόρεια Αφρική
Το Εξαρχάτο της Αφρικής απέβλεπε στην οργάνωση της άμυνας εναντίον των Βερβέρων επιδρομέων. Πρωτεύουσά του ήταν η Καρχηδόνα. Από εκεί ξεκίνησε ο Ηράκλειος, που στέφτηκε αυτοκράτορας του Βυζαντίου το 610 μ.Χ. Το 697 οι Άραβες κατόρθωσαν να γίνουν κύριοι της Καρχηδόνας.
*
Σούλα Πιερράκου

Η **Σούλα Πιερράκου** γεννήθηκε στη Σκάλα Λακωνίας στις 8 Σεπτεμβρίου 1943 και πέθανε στις 14 Απριλίου 2008. Είχε σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στo Πάντειο Πανεπιστήμιο και Θέατρο στη Σχολή Θεάτρου του Γρ. Βαφιά. 

## Σταδιοδρομία
Σε νεαρή ηλικία έγραψε τα μυθιστορήματα «Η Μπόρα Πέρασε» (1960) και «Σκιές Της Νύχτας» (1962) καθώς και 12 θεατρικά έργα για το παιδικό θέατρο. Αργότερα εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» (1964-1967) και ως κειμενογράφος στα ραδιοφωνικά «Ταξίδια Του Καιρού Μας», ΕΡΤ, 1976. 
Από το 1973 ασχολήθηκε συστηματικά με τη συγγραφή σεναρίων για την τηλεόραση και καθιερώθηκε ως μία από τις πρώτες Ελληνίδες επαγγελματίες σεναριογράφους, υπογράφοντας ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τις δεκαετίες του 1970 και 1980, όπως τον μακροβιότατο "Μεθοριακό Σταθμό" (1974-1981), και τις τηλεοπτικές διασκευές μυθιστορημάτων του Γρ. Ξενόπουλου ("Αναδυομένη", Μυστικοί Αρραβώνες" κ.ά.) αλλά και των Σπ. Πλασκοβίτη, Ι. Μπουκουβάλα-Αναγνώστου και Τ. Αθανασιάδη.

## Εργογραφία
### Κινηματογράφος
**Κλειστό Κύκλωμα*, μεγάλου μήκους σε σκηνοθεσία Ν. Γιαννόπουλου, 1988.

### Τηλεόραση
* Συνεργασίες στις σειρές αυτοτελών επεισοδίων: *Μαγική Νύχτα*, σκηνοθεσία: Δ. Παναγιωτάτος, ΕΤ 1, 1995, *Έρως Και Πάθος*, ΜΕGΑ, 1994, και *Τολμηρές Ιστορίες*, σκηνοθεσία: Δ. Αρβανίτης, Θ. Αντωνίου, ΑΝΤ1, 1994.
* *Χωρίς Μακιγιάζ*, τηλεταινία σε σκηνοθεσία Ντ. Μαυροειδή, ΑΝΤ1, 1994.
* *Οι Φρουροί Της Αχαΐας*, διασκευή στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τάσου Αθανασιάδη, σκηνοθεσία: Γ. Διαμαντόπουλος, (40 επεισ.) ΜΕGΑ, 1992. 
* *Παρακαμπτήριος*, σίριαλ, συνσεναριογράφος: Γ. Μαρούδας, σκηνοθεσία: Π. Μιχαήλ, (26 επεισ.) ΕΤ 1, 1991. 
* *Μυρτώ*, διασκευή στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ιωάννας Μπουκουβάλα-Αναγνώστου, σκηνοθεσία: Φρ. Κάραμποτ, (20 επεισ.) ΕΡΤ 1, 1990. 
* *Η Πόλη*, διασκευή στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σπύρου Πλασκοβίτη, σκηνοθεσία: Δ. Παπακωνσταντής, (12 επεισ.) ΕΤ 2, 1990. 
* Τις διασκευές των ομώνυμων μυθιστορημάτων του Γρηγορίου Ξενόπουλου για την ΥΕΝΕΔ σε σκηνοθεσίες Ερ. Ανδρέου: *Ο Κόσμος Κι Ο Κοσμάς*, 1981 (27 επεισ.), *Η Απερίγραπτη*, 1981 (26 επεισ.), *Λάουρα*, 1980 (26 επεισ.), *Μυστικοί Αρραβώνες*, 1979 (38 επεισ.), *Τυχεροί Και Άτυχοι*, 1979 (30 επεισ.), *Η Αναδυομένη*, 1978 (16 επεισ.) και *Αφροδίτη*, 1977 (26 επεισ.). 
* *Ο Φάρος*, σίριαλ, σκηνοθεσία: Γ. Σκαλενάκης, (58 επεισ.) ΥΕΝΕΔ, 1976. 
* *[[Μεθοριακός Σταθμός]]*, σίριαλ, σκηνοθεσία: Γ. Πετρίδης, (349 επεισ.) ΥΕΝΕΔ, 1974-1981. 
* *Ο Μικρός Ήρωας*, σίριαλ, σκηνοθεσία: Τ. Βουγιουκλάκης, (27 επεισ.) ΥΕΝΕΔ, 1972.

### Ραδιόφωνο
* *Ταξίδια Του Καιρού Μας*, ραδιοφωνικά κείμενα, ΕΡΤ, 1976.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Σαντούρι

Το **σαντούρι** είναι έγχορδο κρουστό μουσικό όργανο τραπεζοειδούς σχήματος. Το όνομά του προέρχεται της ελληνικής λέξης ψαλτήρι μέσω της περσικής σαντούρ (). Καθοριστικό ρόλο για την καθιέρωσή του έπαιξαν οι κομπανίες από Μικρασιάτες μουσικούς που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.

Πρόκειται για αρχαίο μουσικό όργανο που επινοήθηκε πιθανόν στην Περσία, από την οποία και διαδόθηκε τόσο προς την Ινδία και την Κίνα, όσο και δυτικά στη Μέση Ανατολή και τη Βαλκανική. Κατασκευάζεται κυρίως από ξύλο ελάτης και έχει επένδυση από σφενδάμι ή οξυά. Έχει σχήμα τραπεζοειδές επί του οποίου φέρονται οριζοντίως και επάλληλα περίπου 100-105 μεταλλικές χορδές, που διαμοιράζονται ανά τρεις, τέσσερις ή πέντε για κάθε φθόγγο, αποδίδοντας έτσι 41 νότες, με τις μεγαλύτερες σε μήκος χορδές στο κάτω μέρος και τις μικρότερες στο επάνω. Οι χορδές του οργάνου χορδίζονται με ειδικά μεταλλικά κλειδιά που φέρονται συνηθέστερα επί της δεξιάς πλευράς του οργάνου και οι οποίες κρούονται με μικρά ξύλινα ραβδία, που λέγονται μπαγκέτες.

Το σαντούρι χρησιμοποιείται κυρίως στην παραδοσιακή μουσική των Μικρασιατών και νησιωτών της Ελλάδας και άλλων χωρών της Εγγύς Ανατολής. Υπήρξαν πολλοί σπουδαίοι σαντουρίστες όπως ο Τάσος Διακογιώργης, που είχε συμμετάσχει σε όλα τα σύγχρονα έργα συνθετών όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Νίκος Καλαϊτζής (Μπινταγιάλας), γνήσιος εκφραστής της μικρασιάτικης μουσικής, ο Αριστείδης Μόσχος, ο οποίος είχε δημιουργήσει σχολή παραδοσιακής μουσικής. 

Στην μεταγενέστερη Ελλάδα, το σαντούρι επανεμφανίστηκε δισκογραφικά περίπου από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, μέχρι και όλη τη δεκαετία του 1970. Το 1964, χρησιμοποιήθηκε στον δίσκο *Άξιον Εστί* του Θεοδωράκη. Μετέπειτα το χρησιμοποίησαν ο Μάνος Λοΐζος, ο Δήμος Μούτσης, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Λίνος Κόκοτος, ο Βασίλης Δημητρίου και περισσότερο απ' όλους ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Ο Ξαρχάκος στη δεκαετία του 1970 με το σαντούρι σηματοδότησε την αλλαγή του μουσικού του ύφους σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1960 κυρίως με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη. Το 1981, εντάχθηκε στο δίσκο *Τα Σμυρναίικα* με την Γλυκερία, δίσκος με παραδοσιακά τραγούδια από τη Μικρά Ασία. Στη δεκαετία του '90, το χρησιμοποίησε ο Παντελής Θαλασσινός, στην προσωπική του σταδιοδρομία που χάραξε, αφού αποχώρησε από το μουσικό σχήμα «Λαθρεπιβάτες». Σταδιοδρομία που συνέχισε ο ίδιος, και μετά από το 2000. Σήμερα υπάρχουν αρκετοί μουσικοί που συνεχίζουν επάξια το έργο των μεγάλων δασκάλων, όπως οι Μάριος Παπαδέας, Κλέαρχος Κορκόβελος, Βαγγέλης Πασχαλίδης, Ουρανία Λαμπροπούλου, Παναγιώτης Βέργος, Δημήτρης Κοφτερός, Ανδρέας Κατσιγιάννης, Στέλλα και Λουκία Βαλάση, Σταυρούλα Σπανού, Αρετή Κετιμέ κ.λπ.

## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*
* 

Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Κατηγορία:Παραδοσιακά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Μουσικά όργανα
Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Ζαν Παρμαντιέ

Ο **Ζαν Παρμαντιέ** (1494 - 1530) ήταν Γάλλος θαλασσοπόρος - εξερευνητής, χαρτογράφος και ποιητής.
Γεννήθηκε στη Διέπη το 1494 κι από μικρός του άρεσε να ταξιδεύει στη θάλασσα. Από την εμπειρία που απέκτησε από ένα μεγάλο ταξίδι που έκανε στη Βόρεια και Νότια Αμερική, καθώς και στη Δυτική Αφρική, όταν επέστρεψε ξεκίνησε με τον αδελφό του Ραούλ θαλάσσια εξερεύνηση προς την Ανατολή με δύο πλοία με απώτερο σκοπό να σπάσει το μονοπώλιο μπαχαρικών που είχε αναπτύξει στο μεταξύ η Πορτογαλία, φθάνοντας ακόμα και στη Κίνα.

Έτσι τα δυο αδέλφια, ξεκινώντας στις 3 Απριλίου του 1529 με δύο πλοία, αφού επιχείρησαν τον περίπλου της Αφρικής προσέγγισαν αρχικά τη Μαδαγασκάρη κι από εκεί τις Κομόρες και τις Μαλβίδες από όπου και στη συνέχεια κατέληξαν στη Σουμάτρα.

Οι προσπάθειές τους εκεί για την ανάπτυξη εμπορίου υπήρξαν ανεπιτυχείς. Σπαταλώντας το χρόνο τους εκεί, αρρώστησαν και πέθαναν και τα δύο αδέλφια, όπως και πολλά μέλη των πληρωμάτων τους. Έτσι οι εναπομείναντες  αποφάσισαν τον επανάπλου τους στη Γαλλία όπου τελικά και έφθασαν ασφαλώς στις 22 Ιανουαρίου του 1530.

Στη διάρκεια του ταξιδιού τους ο Ζαν Παρμαντιέ συνέγραψε πολλά ποιήματα στα οποία εξύμνησε τη θάλασσα και τις φυσικές ομορφιές των τόπων που προσέγγισε. Επίσης συνέταξε κάποιο αριθμό σπουδαίων για την εποχή τους χαρτών και πορτολάνων, που δυστυχώς όλοι φέρονται να έχουν χαθεί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.48ος, σελ.211.

Κατηγορία:Γάλλοι εξερευνητές
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι χαρτογράφοι
Αλεκσάντερ Βόλστσαν

Ο **Αλεκσάντερ Βόλστσαν** () είναι σύγχρονος Πολωνός αστρονόμος, γνωστός από την ανακάλυψη των πρώτων εξωηλιακών πλανητών, οι οποίοι περιφέρονται γύρω από ένα πάλσαρ (αστέρα νετρονίων), το 1992.

## Επιστημονική σταδιοδρομία
Ο Βόλσταν γεννήθηκε στο Στετσίνεκ (Szczecinek, πρώην Νέο Στεττίνο) της Πολωνίας στις 29 Απριλίου 1946 και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» στο Τορούν (MSc το 1969 και διδακτορικό το 1975). Το 1982 μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να εργαστεί στα Πανεπιστήμια Κορνέλ και Πρίνστον. Αργότερα έγινε καθηγητής της Αστρονομίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όπου και διδάσκει μέχρι σήμερα, ενώ από το 1994 έως το 2008 ήταν ταυτόχρονα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» στο Τορούν. Επίσης είναι μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών.

Μαζί με τον Ντέιλ Φρέιλ ο Βόλσταν πραγματοποίησε αστρονομικές παρατηρήσεις από το Αστεροσκοπείο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, οι οποίες τους οδήγησαν στην ανακάλυψη του πάλσαρ PSR B1257+12 το 1990. Το 1992, βασιζόμενοι σε περιοδικές μικρομεταβολές στον χρονισμό των παλμών του, κατέδειξαν ότι το σώμα αυτό έχει δύο πλανήτες που περιφέρονται γύρω του σε απόσταση από αυτό 0,36 και 0,47 AU. Αυτή ήταν η πρώτη επιβεβαιωμένη ανακάλυψη πλανητών πέρα από το Ηλιακό Σύστημα (αρκετές εκατοντάδες είναι γνωστοί σήμερα).

Το 2003 οι Βόλσταν και Maciej Konacki προσδιόρισαν και τις κλίσεις των τροχιών αυτών των πλανητών ως προς τη διεύθυνση της Γης, υπολογίζοντας με τον τρόπο αυτό τις μάζες τους σε 3,9 και 4,3 φορές τη μάζα της Γης. Ο Βόλσταν συνέχισε τις έρευνές του ανακαλύπτοντας και άλλους εξωηλιακούς πλανήτες ή εξωπλανήτες, όπως αποκαλούνται.

Το 1996 ο Βόλσταν τιμήθηκε με το Βραβείο Μπεατρίς Τίνσλεΰ από την Αμερικανική Αστρονομική Εταιρεία, ενώ το 2002 η μορφή του διακόσμησε ένα πολωνικό γραμματόσημο.

Ο Αλεκσάντερ Βόλσταν έχει λάβει μέρος σε πολλά επιστημονικά συνέδρια, ανάμεσα στα οποία και σε διεθνές συνέδριο ("Close Binaries in the 21st Century: New Opportunities and Challenges") στην Ερμούπολη των Κυκλάδων τον Ιούνιο 2005.

## Ανάμιξη με την υπηρεσία ασφαλείας
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2008 ο Βόλσταν παραδέχθηκε την αλήθεια παλαιότερων ισχυρισμών πολωνικών πηγών, σύμφωνα με τους οποίους από το 1973 μέχρι το 1988 υπήρξε πληρωμένος πληροφοριοδότης της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Υπουργείου Εσωτερικών (Służba Bezpieczeństwa), που ήταν η μυστική αστυνομία του τότε κομμουνιστικού καθεστώτος της Πολωνίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Wolszczan, A., and D.A. Frail. ''A planetary system around the millisecond pulsar PSR 1257+12.'' Nature 355(6356):145-7, January 9, 1992.
* Wolszczan, A. *Confirmation of Earth-mass planets orbiting the millisecond pulsar PSR B1257+12.* Science 264(5158):538-42, April 22, 1994.
* Konacki, M. and Wolszczan, A. ''Masses and Orbital Inclinations of Planets in the PSR B1257+12 System'' Astrophysical Journal, Vol. 591, Issue 2, pp. L147-L150, 2003.
* Maciej Marosz "Gazeta Polska", September 17, 2008

Κατηγορία:Πολωνοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Πολωνοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Νικόλαος Κοπέρνικος του Τόρουν
864 Άαζε

Η **Άαζε** (*Aase*) είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,657. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο του δράματος *[[Πέερ Γκυντ]]* (1867) του Ερρίκου Ίψεν. Η Άαζε ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Ταυτότητα
Το αντικείμενο A917 CB που ανακαλύφθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1917 από τον Μαξ Βολφ ονομάσθηκε 864 Άαζε και το αντικείμενο 1926 XB που ανακαλύφθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1926 από τον Ράινμουτ ονομάσθηκε 1078 Μέντα. Το 1958 όμως διαπιστώθηκε ότι αυτά τα δύο ήταν στην πραγματικότητα ένα και το αυτό ουράνιο σώμα. Το 1974 αυτή η σύγχυση τακτοποιήθηκε κρατώντας για το σώμα αυτό το όνομα 1078 Μέντα και επαναχρησιμοποιώντας το όνομα και τον αριθμό 864 Άαζε για το αντικείμενο 1921 KE, που είχε ανακαλυφθεί στις 30/9/1921 από τον Καρλ Ράινμουτ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Άαζε δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ααζε
865 Τσουμπάιντα

Η **Τσουμπάιντα** (*Zubaida*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,479. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο της όπερας *Αμπού Χασάν* (1811) του Καρλ Μαρία φον Βέμπερ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τσουμπάιντα εκτιμάται σε 17,78 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,097. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Τσουμπάιντα γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσουμπαιντα
Περδίκκας Γ΄ της Μακεδονίας

Ο **Περδίκκας ο Γ' ** ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας από το 365 έως το 359 π.Χ. και διαδέχτηκε τον αδελφό του Αλέξανδρο Β'.

Δευτερότοκος γιος του Αμύντα Γ' και της Ευριδίκης και μεγαλύτερος αδελφός του Φιλίππου Β'. Όταν ήταν ανήλικος ακόμα ο αδελφός του σκοτώθηκε από τον Πτολεμαίο τον Αλωρίτη ο οποίος ανέλαβε τον θρόνο ως αντιβασιλέας. Το 365, ο Περδίκκας σκότωσε τον Πτολεμαίο και ανέλαβε τον θρόνο.

Εργάστηκε για να βελτιώση την διοίκηση και τα οικονομικά του κράτους του. Εξεστράτευσε εναντίον των Ιλλυριών, προσπαθώντας να σταματήσει τις καταστροφικές τους επιδρομές στην Μακεδονία, αλλά η εκστρατεία κατέληξε σε καταστροφή, κατά την οποία έχασε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του και την ζωή του.

Τον διαδέχτηκε στον θρόνο ο γιος του Αμύντας Δ' ενώ ήταν ακόμη νήπιο. Την βασιλεία στην Μακεδονία ουσιαστικά άσκησε σαν αντιβασιλέας, ο θείος του Φίλιππος Β'.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστορία των Ελλήνων, Λεξικό του αρχαίου κόσμου - Εκδ. *Δομή* Α.Ε.
* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου - National Geografic τόμος 6

Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες
867 Κοβάτσια

Η **Κοβάτσια** (*Kovacia*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,322. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κοβάτσια εκτιμάται σε 24,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **B**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0923. Η μάζα της Κοβάτσια εκτιμάται σε 10 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 1,4 gr/cm³. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 °C κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε -31. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κοβάτσια γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κοβατσια