open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οκτώηχος της Τσετίνιε

Ο **'Οκτώηχος της Τσετίνιε** (στη σερβική γλώσσα: **Цетињски октоих ή Cetinjski oktoih**) είναι ορθόδοξο λειτουργικό βιβλίο, που τυπώθηκε το 1494, στο τυπογραφείο Τσερνόγιεβιτς  στην πόλη Τσετίνιε, την πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Ζέτα, από τον Ιερομόναχο Μακάριο (στα σέρβικα: Јеромонах Макарије). Πρόκειται για το πρώτο αρχέτυπο που είναι γραμμένο στη  Serbian recension of Church Slavonic και για το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στο κυριλλικό αλφάβητο στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. 
 

Ο Οκτώηχος της Τσετίνιε αποτελείται από δύο τόμους: ο πρώτος, ο **Οκτώηχος του Πρώτου Τόνου** (**Oktoih prvoglasnik**) ολοκληρώθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1494 και έχει 270 φύλλα διαστάσεων 29 x 21,6 εκ. Περιλαμβάνει το ύμνους που ψέλνονται στους τέσσερις πρώτους τόνους του Οκτώηχου συστήματος και σήμερα διασώζονται 108 αντίτυπά του. Χαρακτηρίζεται από την υψηλή ποιότητα και την καθαρότητα της εκτύπωσης, σε κόκκινο και μαύρο, και τα κομψά τυπογραφικά στοιχεία του. Τα επίτιτλα, που είναι τυπωμένα με σκαλιστό ξύλο, είναι φτιαγμένα στο πνεύμα της Αναγέννησης αλλά έχουν και στοιχεία που συναντώνται σε παλαιότερα χειρόγραφα. Η ποιότητα της εκτύπωσης και της διακόσμησης του Οκτώηχου του Πρώτου Τόνου θεωρείται ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τις εκτυπώσεις στη Βενετία της ίδιας χρονικής περιόδου. Το 1987 η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μαυροβουνίου Djurdje Crnojevic εξέδωσε 600 αντίτυπα (facsimiles)του Οκτώηχου του Πρώτου Τόνου.

Ο δεύτερος τόμος ονομάζεται **Οκτώηχος του Πέμπτου Τόνου** (**Oktoih petoglasnik**) και περιλαμβάνει τους ύμνους που ψέλνονται στους υπόλοιπους οκτώ τόνους του Οκτώηχου συστήματος. Πρόκειται για το πρώτο εικονογραφημένο αρχέτυπο σε νοτιοσλαβική γλώσσα. Έχει διασωθεί σε τμήματα το μεγαλύτερο από τα οποία αποτελείται από 37 φύλλα. Έχει έξι εικόνες, που είναι τυπωμένες με σκαλιστό ξύλο, στις οποίες ο καλλιτέχνης κατάφερε να αποδώσει περίπλοκες συνθέσεις σε σχετικά μικρό χώρο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://digital.bms.rs/ebiblioteka/publications/view/2757

Κατηγορία:Σερβική λογοτεχνία του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα
Κατηγορία:Ψαλτήρια
Δημήτρης Πλουμπίδης

Ο **Δημήτρης Πλουμπίδης** (1948) είναι Έλληνας ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Νίκου Πλουμπίδη και της Ιουλίας Παπαχρήστου. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1972, ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική, την νευρολογία και την οικονομία της υγείας στη Γαλλία και το 1980 αναγορεύθηκε διδάκτορας Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1988 εξελέγη Λέκτορας Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών για να εξελιχθεί εν συνεχεία σε τακτικό καθηγητή Ψυχιατρικής. Από το Πανεπιστήμιο αποχώρησε το 2015 με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή Ψυχιατρικής.

Υπήρξε υπεύθυνος του Κέντρου Κοινοτικής Ψυχικής Υγιεινής Βύρωνα - Καισαριανής και της Α΄ Ψυχιατρικής  Κλινικής του ΕΚΠΑ ενώ σήμερα είναι εκπρόσωπος της Ελλάδας για θέματα ψυχικής υγείας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας καθώς και Πρόεδρος της Επιτροπής Ψυχικής Υγείας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας. Έχει συγγράψει έργα σχετικά με την ιστορία της ψυχιατρικής και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ασθενών.

Το 2019 ήταν υποψήφιος στις ευρωεκλογές με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

## Συγγραφικό έργο

**Βιβλία:**

* *Ιστορία της ψυχιατρικής στην Ελλάδα* (εκδόσεις Εξάντας, 2005)
* *Ημερολόγιο 2008, Η ιστορία της ψυχιατρικής και η ψυχιατρική στη νεότερη Ελλάδα* (Βήτα ιατρικές εκδόσεις, 2007)

**Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:**

* *Η συμβολή της ψυχανάλυσης στην ελληνική ψυχιατρική μεταρρύθμιση* (Εκδόσεις Παπαζήση, 2009)
* *Θέματα ψυχοκοινωνικής παιδοψυχιατρικής* (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2008)
* *Συζητήσεις για τον λόγο στο Αιγινήτειο* (Κοινός Τόπος Ψυχιατρικής, Νευροεπιστημών & Επιστημών του Ανθρώπου, 2008)
* *Ψυχανάλυση και αριστερά* (Νήσος, 2007)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι
Μιθριδάτης Β΄ της Κομμαγηνής

Ο **Μιθριδάτης Β΄** Αντίοχος Επιφανής Φιλέλλην Φιλορωμαίος Μονοκρίτης (απεβ. 20 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βασιλιάς της Κομμαγηνής (38-20 π.Χ.).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αντιόχου Α΄ Θεού της Κομμαγηνής και της Ισιάδας, κόρης τού Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας.

Είχε Αρμενική και Ελληνική καταγωγή. Το 38 π.Χ. διαδέχθηκε τον πατέρα του· ήταν σύμμαχος τού Μάρκου Αντωνίου. Το 31 π.Χ. οδήγησε προσωπικά το στρατό του στο Άκτιο της Ηπείρου για να τον υποστηρίξει στον εμφύλιο πόλεμο, που εκείνος είχε με τον Οκταβιανό. Έπειτα από την ήττα τού Μ. Αντωνίου, έγινε σύμμαχος τού Οκταβιανού Αυγούστου. Παρά ταύτα ο Αύγουστος τον ανάγκασε να τού παραχωρήσει το Ζεύγμα, πόλη της Κομμαγηνής και μεγάλο πέρασμα τού Ευφράτη προς στη ρωμαϊκή επαρχία της Συρίας. Για να δείξει την υποστήριξή του στον Αύγουστο ο Μιθριδάτης Β΄ επέρριψε το επίθετό του *Φιλέλλην* από τον αυλικό τίτλο του και πρόσθεσε το *Φιλορωμαίος*. Και τα δύο ήταν επίθετα τού πατέρα του, ο οποίος λατρευόταν στο ιεροθέσιο τού όρους Νεμρούτ. Το άλλο επίθετό του *Μονοκριτής* μάλλον προέρχεται από το κριτής = δικαστής.

Αδελφός του ήταν ο Αντίοχος Β΄ πρίγκιπας της Κομμαγηνής. Αυτός σκότωσε έναν πρεσβευτή τού Μιθριδάτη Β΄ προς τη Ρώμη. Για τον λόγο αυτό ο Αύγουστος κάλεσε τον Αντίοχο το 29 π.Χ. στη Ρώμη και τον εκτέλεσε.

Σύμφωνα με μία επιγραφή που βρέθηκε στο τωρινό χωριό Σοφράζ σε έναν ταφικό βωμό μίας πλούσιας τοπικής οικογένειας, που χρονολογείται περί τα μέσα του 1ου αι., η Ελληνίδα σύζυγός του εκαλείτο Λαοδίκη, όνομα σύνηθες στους Σελευκίδες. Ο βωμός αναγράφει τα ονόματα επτά γενεών μελών της οικογένειάς του, όπως τού ιδίου, τού πατέρα του και της συζύγου του. Ο Μιθριδάτης Β΄ απεβίωσε το 20 π.Χ. και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μιθροδάτης Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη και είχε τέκνο:
* Μιθριδάτης Γ΄, βασιλιάς της Κομμαγηνής (βασ. 20-12 π.Χ.).

Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Κατάλυμα Φθιώτιδας

Το **Κατάλυμα** αναφέρεται ως συνοικισμός της Σφάκας στην Φθιώτιδα, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 6 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Ελάτεια και 74 χλμ. ΝΑ. της Λαμίας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για το παλιό "χάνι του Μπλατσούρα" που ήταν κτισμένο δίπλα στην επαρχιακή οδό Αταλάντης - Λιβαδειάς και τα σπίτια γύρω από αυτό. Το χάνι βρίσκεται 1 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Σφάκα και από το 1922 έως το 1955 υπήρξε σημείο συνάντησης των εμπόρων και ταξιδιωτών της δυτικής με την ανατολική Λοκρίδα. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, μαζί με τη Σφάκα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σφάκας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμφίκλειας του δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και έχει ως πληθυσμό 11 κατοίκους. Από την Ε.Ε.Τ.Α.Α (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης) αναφέρεται ως οικισμός από το 1981.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Μιθριδάτης Γ΄ της Κομμαγηνής

Ο **Μιθριδάτης Γ΄** Αντίοχος Επιφανής (έζησε τον 1ο αι. π.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βσιλιάς της Κομμαγηνής (20-12 π.Χ.).

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού Μιθριδάτη Β΄ της Κομμαγηνής (γιού τού Αντιόχου Α΄ της Κομμαγηνής) και της Λαοδίκης. Το όνομα της μητέρας του ήταν σύνηθες στους Σελευκίδες.

Ο Μιθριδάτης Γ΄ είχε ιρανική (ή αρμενική) και ελληνική καταγωγή. Παντρεύτηκε την εξαδέλφη του, Ιοτάπα, κόρη της Αθηναΐδας, κόρης του Αντίοχου Α΄ της Κομμαγηνής. Απέκτησαν τέκνα την Άκα Β΄, τον Αντίοχο Γ΄, την Ιοτάπα και την Ιοτάπα.

Το 20 π.Χ. απεβίωσε ο πατέρας του και ο Μιθριδάτης Γ΄ τον διαδέθηκε. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του ως βασιλιά. Όταν απεβίωσε το 12 π.Χ., τον διαδέθηκε ο γιος του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιοτάπα, κόρη τού Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής και είχε τέκνα:
* Άκα Β΄ έζησε τον 1ο αι. π.Χ., παντρεύτηκε τον Θράσυλλο τον Μενδαίο γραμματικό, λογοτεχνικό σχολιαστή και αστρολόγο τού Τιβερίου.
* Αντίοχος Γ΄ Επιφανής απεβ. 17 μ.Χ., βασιλιάς της Κομμαγηνής.
* Ιοτάπα γενν. π. το 20 π.Χ., παντρεύτηκε τον Σαμψιγέραμο Β΄ της Έμεσας.
* Ιοτάπα γενν. π. το 20 π.Χ., παντρεύτηκε τον αδελφό της Αντίοχο Γ΄.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Άνω Καλύβια Φθιώτιδας

Τα **Άνω Καλύβια** είναι συνοικισμός της Αμφίκλειας στον δήμο Αμφίκλειας-Ελάτειας της Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 43 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Τα Άνω Καλύβια είναι αγροτική περιοχή σε απόσταση 3,5 χλμ βορειοδυτικά της Αμφίκλειας και 47 χλμ. νοτιοανατολικά από τη Λαμία. Μέσα από το χωριό περνάει η εθνική οδός Λιβαδειάς - Λαμίας. Καταγράφεται επίσημα ως οικισμός στις απογραφές από το 2011, όταν και είχε πληθυσμό 174 κατοίκων. Μαζί με την Αμφίκλεια, τη Μονή Δαδίου, την Περδικόβρυση, την Πευκόβρυση, τον Σταθμό Αμφίκλειας και τη Φτερόλακκα ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμφίκλειας.

Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Χριστόφορο. Κοντά στο χωριό επί του Κηφισού βρίσκεται το πέτρινο τοξωτό γεφύρι Κωμοπύλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Αντίοχος Γ΄ της Κομμαγηνής

Ο **Αντίοχος Γ΄** Επιφανής (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βασιλιάς της Κομμαγηνής (12 π.Χ.-17 μ.Χ.).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής και της Ιοτάπας, κόρης τού Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια.

Ο Αντίοχος Γ΄ είχε Αρμενική και Ελληνική καταγωγή. Λίγα γνωρίζουμε για τη βασιλεία του. Όταν το 17 π.Χ. απεβίωσε, δημιουργήθηκαν μεγάλα ζητήματα στο βασίλειο, που βρισκόταν σε πολιτική αναταραχή τότε. Οι αιτίες της κατάστασης δεν μας είναι σαφείς, αλλά μπορεί να είναι συνέπεια, τού ότι ο γιος του ήταν μικρός. Δημιουργήθηκαν δύο μερίδες: οι ευγενείς ήθελαν να τεθούν υπό την εξουσία της Ρώμης και οι πολίτες ήθελαν να διατηρηθεί η Κομμαγηνή ανεξάρτητη, υπό την εξουσία δικού της βασιλιά.

Και οι δύο έστειλαν πρέσβεις στη Ρώμη, ζητώντας από τον Τιβέριο να αποφασίσει για το μέλλον της. Ο Τιβέριος την έκανε μέρος της επαρχίας της Συρίας. Αυτό κράτησε ως το 38 μ.Χ., όταν ο Καλιγούλας αποκατέστησε το βασίλειο στα τέκνα τού Αντιόχου Γ΄.

Ο Αντίοχος Γ΄ και ο γιος του Αντίοχος Δ΄ τιμήθηκαν σε μνημείο στην Αθήνα, το οποίο η πόλη αφιέρωσε στον εξέχοντα και σεβαστό πολίτη της Φιλόπαππο, εγγονό τού Αντιόχου Δ΄. Το αριστερό γλυπτό τού μνημείου είναι ο Αντίοχος Δ΄, όπως δηλώνει η από κάτω του επιγραφή "βασιλεύς Αντίοχος, βασιλέως Αντιόχου υιός".

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την αδελφή του Ιοτάπα των Οροντιδών, κόρη τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής και είχε τέκνα:
* Αντίοχος Δ΄ πριν το 17 μ.Χ.-μετά το 72, βασιλιάς της Κομμαγηνής.
* Ιουλία Ιοτάπα πριν το 17 μ.Χ.-περίπου το 52, παντρεύτηκε τον αδελφό της Αντίοχο Δ΄ της Κομμαγηνής.

## Πηγές
* 
* Tacitus - The Annals, Part One: Tiberius, Chapter 4, First Treason Trials
* "Samosata". Catholicity.com. Retrieved 1 October 2017.
* "The Ancient City of Athens: The Philopappos Monument - 9/22". Stoa.org. Retrieved 1 October 2017.

Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Επαρχία Χακκιάρι

Η **Επαρχία Χακκιάρι** (, , ), είναι Τουρκική επαρχία στο νοτιοανατολικό άκρο της Τουρκίας. Το 2018 ο πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στους 286,470 κατοίκους από τους οποίους η πλειοψηφία είναι Κουρδική. Συνορεύει με το Ιράν από τα ανατολικά και με το Ιράκ από τα νότια.

## Περιοχές
Η Επαρχία χωρίζεται σε 4 περιοχές (η πρωτεύουσα με **έντονα**):
* **[[Χακκιάρι|Τζολεμέργκ]]**
* Γκεβέρ
* Σεμζινάν
* Τσελέ
* Ρουμπαρόκ

## Ιστορία
Η περιοχή έχει κατοικηθεί από πολλούς και διαφορετικούς λαούς με το πέρασμα τον χρόνων εκ τον οποίων οι Ακκάδιοι, οι Χετταίοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες, οι Έλληνες (Μακεδόνες), οι Αρμένιοι, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, και πιο σύγχρονα οι Οθωμανοί.

Η περιοχή κατά τον 19ο αιώνα κατοικούταν σχεδόν απόλυτα από Κούρδους και Ασσύριους μέχρι την γενοκτονία των Ασσυρίων το 1890.

## Δείτε επίσης
* Κουρδιστάν
* Άνω Μεσοποταμία
* Τουρκία

## Παραπομπές


Χακκιαρι
Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Οξυάθρης της Περσίας

Ο **Οξυάθρης της Περσίας** (αρχαία περσικά: *Vaxšuvarda*. έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.) ήταν αδελφός του Πέρση βασιλιά Δαρείου Γ΄. Διακρίθηκε για την ανδρεία του και στη μάχη της Ισσού, το 333 π.Χ., είχε ένα σημαντικό ρόλο στη μάχη για την υπεράσπιση του βασιλιά, όταν δέχτηκε επίθεση από το μακεδονικό ιππικό, υπό τις οδηγίες του ίδιου του Αλέξανδρου, όπως φαίνεται στο διάσημο ψηφιδωτό του Μεγάλου Αλεξάνδρου που βρέθηκε στην Πομπηία. Στη συνέχεια, συνόδευσε τον Δαρείο στην επιστροφή του στη Βακτρία και έπεσε στα χέρια του Αλεξάνδρου κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, αλλά αντιμετωπίστηκε με τη μέγιστη διάκριση από τον κατακτητή, ο οποίος του έδωσε ακόμη και μία αξιόλογη θέση για το δικό του πρόσωπο και στη συνέχεια του μεταβίβασε το καθήκον να τιμωρήσει τον γιο του Βήσσο για τη δολοφονία του Δαρείου Γ΄. Ήταν ο πατέρας της βασίλισσας Άμαστρις της Ηράκλειας.

***Μια περιγραφή του Οξυάθρη στη μάχη της Ισσού:*** 

## Παραπομπές




## Πηγές
* Ουίλλιαμ Σμιθ (συντάκτης). *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]* , "Oxathres (2)" , Βοστώνη, (1867)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Livius , Oxyathres  από την Γιόνα Λέντερινγκ

Κατηγορία:Πέρσες
Άνω Μπράλος Φθιώτιδας

Ο **Άνω Μπράλος** είναι ορεινό χωριό της Φθιώτιδας σε υψόμετρο 600 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 18,5 χλμ. ΒΔ. από την Αμφίκλεια και 32,5 Ν. από τη Λαμία. Δημιουργήθηκε από κατοίκους του παλιότερου χρονικά οικισμού Μπράλου που μετακινήθηκαν λόγω καθιζήσεων του εδάφους και ουσιαστικά αποτελεί τη βορειοδυτική συνέχεια του. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μπράλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Μπράλο και το Σταθμό αποτελούν την τοπική κοινότητα Μπράλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμφίκλειας του δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 82 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Μοχάμεντ Ομάρ

Ο Μουλάς **Μοχάμεντ Ομάρ** (παστού: ملا محمد عمر), γνωστός και ως **Μουλά Ομάρ**, (περ. 1960, Νοντέχ, Κανταχάρ–23 Απριλίου 2013, Καράτσι, Πακιστάν) ήταν ο ανώτατος ηγέτης του κινήματος των Ταλιμπάν και ηγέτης και δικτάτορας του Αφγανιστάν από το 1996 έως την πτώση των Ταλιμπάν το 2001. 

Ξεκινώντας από την αμερικανική εισβολή το 2001, ήταν ένα από τα πλέον καταζητούμενα άτομα από τις αμερικανικές αρχές ως αυτός που υπέθαλπε τον Οσάμα μπιν Λάντεν και την τρομοκρατική του οργάνωση Αλ Κάιντα. Ο Ομάρ λέγεται ότι κρυβόταν στο Πακιστάν μετά την απομάκρυνσή του το 2001.

Παρά την πολιτική του θέση και παρά το γεγονός ότι ήταν ένας από τους πλέον καταζητούμενους τρομοκράτες παγκοσμίως, ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για αυτόν. Ελάχιστοι αξιωματούχοι των Ταλιμπάν τον συνάντησαν. Ο Ομάρ, σύμφωνα με ορισμένες πηγές ήταν μονόφθαλμος και αναλφάβητος. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του ως «εμίρης» του Αφγανιστάν, ο Ομάρ έφυγε λίγες φορές από την Κανταχάρ και σπάνια συνάντησε μη μουσουλμάνους. Το μεγαλύτερο μέρος της επικοινωνίας μεταξύ του καθεστώτος και του υπόλοιπου κόσμου γινόταν μέσω του υπουργού εξωτερικών Βακίλ Αχμέντ Μουταβακίλ. Δεν υπάρχουν επίσημες φωτογραφίες του Ομάρ. Μια φωτογραφία που προηγουμένως θεωρήθηκε πως αναπαριστούσε τον Ομάρ αποκαλύφθηκε αργότερα ότι αναπαριστούσε διαφορετικό άτομο. Όλα αυτά έκαναν τον Ομάρ να θεωρείται ως προσωπικότητα φάντασμα ακόμη και από πολλούς Ταλιμπάν.

Μετά την πτώση των Ταλιμπάν το 2001 αποκαλύφθηκε μία φήμη πως ο Ομάρ είτε σκοτώθηκε στις μάχες είτε μόνος του. Το πιο πιθανό σενάριο ωστόσο ήταν πως ο Ομάρ διέφυγε μαζί με άλλους υψηλόβαθμους Ταλιμπάν στα σύνορα Αφγανιστάν-Πακιστάν. Στις 29 Ιουλίου 2015 αναφέρθηκε, σύμφωνα με αφγανικές κρατικές πηγές, ότι ο Ομάρ είχε πεθάνει σε νοσοκομείο του Πακιστάν τον Απρίλιο του 2013. Και οι ίδιοι οι Ταλιμπάν επιβεβαίωσαν τον θάνατο. Σύμφωνα με πηγές των Ταλιμπάν από το Κατάρ, ο Ομάρ πέθανε στις 23 Απριλίου 2013.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικά στοιχεία από το BBC 

Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Ιερά Μονή Αγίας Μαρίνας Λοκρίδας Φθιώτιδας

Η **Ιερά Μονή Ἁγίας Μαρίνης** ή **Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ἁγίας Μαρίνης** βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, σε απόσταση 12 χλμ. νότια από την Κάτω Τιθορέα. Είναι κτισμένη στις βορειοανατολικές πλαγιές του Παρνασσού σε υψόμετρο 720 μέτρων και έχει τα γνωρίσματα οχύρωσης των μεταβυζαντινών χρόνων.   

## Ιστορία
Αν και δεν προσδιορίζεται η χρονολογία ίδρυσής της, η αρχαιολογική υπηρεσία έχει συμπεράνει ότι το 1708 έγινε γενική επισκευή και συμπλήρωση της οχυρώσεως. Το καθολικό της Μονής είναι ρυθμού βασιλικής, η εικονογράφησή του είναι τεχνοτροπίας μεταβυζαντινής εποχής από λαϊκούς ζωγράφους. Στα τείχη της μονής υπάρχει εντοιχισμένος σταυρός με την εγχάρακτη επιγραφή *"Εκτίσθη ο Ναός έτους ΑΞΗ"* που μαρτυρά ότι ανήκε σε παλιό Σταυροπήγειο το οποίο στη συνέχεια εντοιχίσθηκε. Σε έγγραφα των Γενικών Αρχείων του Κράτους αναφέρονται πληροφορίες για την οικονομική κατάσταση της μονής την περίοδο ακμής της και για τη συμμετοχή της στα χρόνια της τουρκοκρατίας και της επανάστασης του 1821. Με διάταγμα του 1833, μετά την απελευθέρωση, η περιουσία της περιήλθε στο Ελληνικό κράτος.  

Η μονή το 1980 ανακαινίσθηκε και έκτοτε λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Παναγίας. Εορτάζει στις 15 και 23 Αυγούστου. Το 1984 με την ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ32/71571/2171 π.ε./4-1-1984 - ΦΕΚ 220/Β/10-4-1984 χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 μαζί με την Αγία Μαρίνα καταγράφονται στην τοπική κοινότητα Αγίας Μαρίνας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τιθορέας του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και έχει ως πληθυσμό 1 μοναχή. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ιταλοί στην Ελβετία

Οι **Ιταλοί της Ελβετίας** (όχι ο ιθαγενής Ιταλικός πολιτισμός της Ελβετίας) σχετίζεται με την ιταλική διασπορά στην Ελβετία.

## Ιστορία
Η μετανάστευση αυτή ξεκίνησε σε μεγάλη κλίμακα στα τέλη του 19ου αιώνα, αν και πολύ από τους μετανάστες που έφτασαν στη χώρα κατά την περίοδο αυτή επέστρεψαν τελικά πίσω στην Ιταλία μετά την άνοδο του φασισμού. Ο μελλοντικός Ιταλός ηγέτης Μπενίτο Μουσολίνι μετανάστευσε στην Ελβετία το 1902 αλλά απελάθηκε μετά τη συμμετοχή του στο σοσιαλιστικό κίνημα.

Ένα νέο μεταναστευτικό κύμα ξεκίνησε μετά το 1945, ευνοούμενος από τους τότε χαλαρούς νόμους μετανάστευσης. Η Ελβετική κυβέρνηση ενθάρρυνε τους ομογενής πολίτες να έχουν καλές σχέσεις με τους Ιταλούς ενώ επέτρεψε την χορήγηση του ίδιου καθεστώτος ενός Ελβετικού πολίτη μείον τα πολιτικά δικαιώματα.

Το 1970, στην Ελβετία απογράφηκαν 1,000,000 μετανάστες εκ τον οποίων 540,000 Ιταλοί. Δεν υπάρχουν νεώτερες απογραφές αλλά σύμφωνα με σύγχρονες εκτιμήσεις ο Ιταλικός πληθυσμός στην Ελβετία φτάνει περίπου τους 300,000 κατοίκους εξαιρώντας τους πολίτες που έχουν μισή Ιταλική ιθαγένεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλική διασπορά στην Ευρώπη
Δυναστεία των Οροντιδών

Η **Δυναστεία των Οροντιδών** ή **Γερβανντούν** (Αρμενική γλώσσα : *"Երվանդունի"*) ήταν κληρονομική δυναστεία που κυβέρνησε αρχικά την Σατραπεία της Αρμενίας (330 π.Χ.) και κατόπιν το αρχαίο Βασίλειο της Αρμενίας (321 π.Χ.-200 π.Χ.). Οι Οροντίδες κυβέρνησαν αρχικά ως υποτελείς Σατράπηδες στην Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία και μετά την κατάρρευση της ως ανεξάρτητοι βασιλείς. Ένας κλάδος της οικογένειας κατόπιν κυβέρνησε το Βασίλειο της Σωφηνής και την Κομμαγηνή μέχρι που υπέκυψαν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Η Δυναστεία των Οροντιδών θεωρείται η πρώτη δυναστεία που κυβέρνησε το αρχαίο βασίλειο της Αρμενίας. Οι περισσότεροι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι οι Οροντίδες ήταν Ιρανοί στην καταγωγή και είχαν οικογενειακούς δεσμούς με την Δυναστεία των Αχαιμενιδών. 

Οι ίδιοι ισχυρίζονταν την καταγωγή τους από τους Αχαιμενίδες με στόχο να νομιμοποιήσουν την θέση τους ως βασιλείς της Αρμενίας. Άλλοι λιγότεροι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι οι Οροντίδες ήταν καθαροί Αρμένιοι. Ο Ράζμικ Πανοσιάν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είχαν σχέσεις τόσο με την βασιλική δυναστεία των Περσών όσο και με άλλες ευγενείς οικογένειες της Αρμενίας αλλά η Αρμενική τους εθνότητα ήταν αβέβαιη. Το όνομα *"Ορόντης"* αποτελεί εξελληνισμένη μορφή ενός αρχαίου Περσικού ονόματος, μεταφράζεται ως *"Θαρραλέος"* ή *"γενναίος"*. Η παρουσία της δυναστείας είναι διαπιστωμένη από το 400 π.Χ., κυβέρνησαν την Αρμενία ως βασιλείς αρχικά με πρώτη πρωτεύουσα την Αρμαβίρ και κατόπιν την Γερβαντασάτ. Η χρονολογία ίδρυσης της δυναστείας αποτελεί θέμα συζήτησης, το βέβαιο είναι ότι εμφανίστηκε μετά την καταστροφή του αρχαίου Αρμενικού βασιλείου των Ουραρτίων από τους Σκύθες και τους Μήδες (612 π.Χ.). Οι Οροντίδες είναι η πρώτη από τις τρεις δυναστείες τού αρχαίου βασιλείου της Αρμενίας (321 π.Χ. - 428 μ.Χ.). Ακολούθησαν η Δυναστεία των Αρταξιαδών και η Δυναστεία των Αρσακιδών της Αρμενίας.

## Γενεαλογία Οροντιδών

## Παραπομπές



## Πηγές
* Schmitt, Rüdiger (2002). "ORONTES". Encyclopaedia Iranica
* Cyril Toumanoff. "A Note on the Orontids." Le Museon. 72 (1959), pp. 1–36 and 73 (1960), pp. 73–106.
* Hakop Manandyan. Քննական Տեսություն Հայ Ժողովրդի Պատմության (A Critical Study of the History of the Armenian People). vol. i. Yerevan: Haypethrat, 1944.


Οροντιδων
Μαρίνα Σίρτις

Η **Μαρίνα Σίρτις** (αγγλικά:*Marina Sirtis*) είναι Αγγλίδα και Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε περισσότερο γνωστή από τον ρόλο της ως σύμβουλος Ντιάνα Τροϊ  σε ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές του Σταρ Τρεκ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1955 στο Λονδίνο από γονείς ελληνοκυπριακής καταγωγής. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο Γκουίλντχολ της Μουσικής και του Δράματος. Ξεκίνησε τη καριέρα της το 1977 πρώτα στο θέατρο και μετά στην τηλεόραση.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

### Φωνητικός ρόλος

* *[[Griffin and Sabine]]* audio series (1993) ... Sabine
* *[[Gargoyles (TV series)|Gargoyles]]* (1994–97) ... Demona
* *[[Mass Effect]]* (Video game) (2007) ... Matriarch Benezia
* *[[Young Justice (TV series)|Young Justice]]* (2010–12, 2018) ... Queen Bee
* *[[Pilgrim of Eternity]]* (2013) ... Computer (recreation of the Computer from *[[Star Trek: The Original Series]]*)
* *[[Adventure Time]]* (2013) ... Samantha (Episode "The Pit")
* *[[XCOM 2: War of the Chosen]]* (Video Game) (2017) ... Elena Dragunova
* *[[OK K.O.! Let's Be Heroes]]* (2017) ... Cosma
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Άγγλοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Πρόσωπα με επίκτητη αμερικανική ιθαγένεια
Δήμος Ντεμπάρτσα

Ο **Δήμος Ντεμπάρτσα** ( ) είναι δήμος στο δυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοδυτικής Στατιστικής Περιφέρειας. Έδρα του δήμου είναι το χωριό Μπέλτσιστα.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Ντεμπάρτσα συνορεύει με:
*τον Δήμο Κίτσεβο στα βορειοανατολικά
*τον Δήμο Ντεμίρ Χισάρ στα ανατολικά
*τον Δήμο Οχρίδας στα νότια
*τον Δήμο Στρούγκας στα δυτικά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Φωτεινή Σκοπούλη

Η **Φωτεινή Σκοπούλη** είναι Ελληνίδα ιατρός, πανεπιστημιακός και πρώην υφυπουργός Υγείας.

## Βιογραφία
Σπούδασε ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ειδικεύτηκε στην παθολογία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.  Είναι ομότιμη καθηγήτρια Παθολογίας Ανοσολογίας στο Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου και μέλος της Επιτροπής Ηθικής και Δεοντολογίας της Έρευνας του ίδιου πανεπιστημίου. Επίσης, είναι διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής και του Τμήματος Αυτοάνοσων Νοσημάτων της Ευρωκλινικής Αθηνών.

Από τις 21 Ιουνίου 2012 έως τις 25 Ιουνίου 2013 διετέλεσε υφυπουργός Υγείας στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά του 2012, έπειτα από πρόταση της Δημοκρατικής Αριστεράς. Στις ευρωεκλογές 2019 ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας
Ορόντης Γ΄ της Αρμενίας

Ο **Ορόντης Γ΄** (, άκμασε 321-260 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (321-260).

## Βιογραφία
Μάλλον ήταν γιος τού Μιθρένη Α΄ σατράπη της Αρμενίας.

Κατά τη βασιλεία του αγωνίστηκε για τον έλεγο τού βασιλείου της Σωφηνής εναντίον τού Αντιόχου Β΄ των Σελευκιδών, ώσπου ηττήθηκε το 272 π.Χ. και αναγκάστηκε να πληρώσει μία μεγάλη εισφορά: 300 τάλαντα αργύρου, 1000 άλογα και ημιόνους. Ο Ορόντης Γ΄ ακολούθως φονεύθηκε το 260 π.Χ.· δεν γνωρίζουμε αν αυτό έγινε με την υποκίνηση τού Αντιόxου Β΄.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Σάμης Α΄ ως σατράπης της Σωφηνής και την Κομμαγηνής.

## Οικογένεια
Είχε γιο τον:
* Σάμης Α΄ της Αρμενίας σατράπης της Σωφηνής και της Κομμαγηνής (π. 260 π.Χ.).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Diodor 19,23; 31,19,4f.
* Polyainos 4,8,3
* Appian Syriaca 55

Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Περδικόβρυση Φθιώτιδας

Η **Περδικόβρυση** είναι οικισμός της Λοκρίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γενικά στοιχεία
Η Περδικόβρυση αναφέρεται ως συνοικισμός της Αμφίκλειας στην Φθιώτιδα. Πρόκειται για κατασκηνωτικό κέντρο του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων και βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Παρνασσού σε υψόμετρο 770 μέτρων. Ανατολικά και σε κοντινή απόσταση (360 μ.) βρίσκεται το εκκλησάκι του Αϊ-Γιάννη του Κυνηγού σε υψόμετρο 990 μ. το οποίο κτίστηκε τον 12ο αιώνα και είναι διακοσμημένο με ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες λαϊκής τέχνης. Απέχει 3,5 χλμ. ΝΔ. από την Αμφίκλεια και 56 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Λαμία. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός από το 1961. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, μαζί με την Αμφίκλεια, τη Μονή Δαδίου, τα Άνω Καλύβια, την Πευκόβρυση, το Σταθμό Αμφίκλειας και τη Φτερόλακκα ανήκουν στη δημοτική ενότητα Αμφίκλειας του δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστορία Κατασκηνωτικού Κέντρου Περδικόβρυσης από τον ιστότοπο http://www.amfiklia.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Ιωάννης Θειακάκης

Ο **Ιωάννης Ζ. Θειακάκης** (απαντάται και η γραφή Θιακάκης, 18?? – 1954)  ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως νομάρχης. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Ηράκλειο Κρήτης  και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι. Ήταν επίσης πρωτεργάτης του Δημοκρατικού αγώνα.

## Νομαρχιακό έργο
Από το 1924 έως το 1927 υπηρέτησε ως Νομάρχης Λέσβου. Έφτασε στη Λέσβο στις 4 Ιουλίου 1924 με το ατμόπλοιο "Ερμούπολις". Ως νομάρχης ασχολήθηκε με την οδοποιία της Λέσβου και ίδρυσε την κατασκήνωση της Νεάπολης, για να παραθερίζουν τα ορφανά παιδιά. Το καλοκαίρι του 1925 τον αναπλήρωσε στη νομαρχία ο διευθυντής Νομαρχίας, Διδάχος. Έπειτα από τη βραχύβια θητεία του Σολομωνίδη στη Νομαρχία Λέσβου, ο Θειακάκης επέστρεψε ως νομάρχης στο νησί αυτό τον Σεπτέμβριο του 1925 και εγκαινίασε το δρόμο Ερεσού-Τελωνείων-Γαβαθά. Επίσης, μερίμνησε για την κατασκευή υδραγωγείων, την προικοδότηση των αδερφών και θυγατέρων από τους στρατιώτες που είχαν εξαφανισθεί στο μέτωπο της Μικράς Ασίας και τη χορήγηση επιδομάτων για τον προσφυγικό κόσμο.  Στον αγροτικό τομέα, το σημαντικότερο επίτευμά του ήταν η εξαγωγή λαδιού και εκτός Ελλάδας.Ο αθλητισμός στη Μυτιλήνη γνώρισε ανάπτυξη κατά τη νομαρχία του Θειακάκη και οργανώθηκαν αγώνες αντισφαίρισης.  Τον Σεπτέμβριο του 1927 η θητεία του τερματίστηκε, παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων της Λέσβου υπέρ της παραμονής του.

Τον Φεβρουάριο του 1933 διορίστηκε Νομάρχης Κερκύρας, θέση στην οποία έμεινε για ελάχιστες εβδομάδες, καθώς αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1933 από τον Μελά. 

Απεβίωσε και κηδεύτηκε στις 30 Ιουνίου 1954 στην Αθήνα, έχοντας αποκτήσει παιδιά και έναν εγγονό.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Παναγιώτη Παρασκευαΐδη, Οι Νομάρχες του Νομού Λέσβου 1912-2006, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου 2006.

Θ
Θ
Σούλεβ Νόμμικ

Ο **Σούλεβ Νόμμικ** (εσθονικά: Sulev Nõmmik, 11 Ιανουαρίου 1931 στο Τάλιν - 28 Ιουλίου 1992, Κουρεσάαρε) ήταν Εσθονός σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου, ηθοποιός, συγγραφέας, κωμικός και χορευτής μπαλέτου. Επίσης τιμήθηκε με το βραβείο του Τιμημένου καλλιτέχνη της Εσθονικής ΣΣΔ (1976). 

## Βιογραφία
Ο Σούλεβ Νόμμικ γεννήθηκε το 1931 στο Τάλιν. Η μητέρα του ήταν δασκάλα. Μέχρι το 1936 έφερε το επώνυμο Ναμπί. Το 1945-47 σπούδασε στο Κολλέγιο Μεταλλευτικής του Τάλιν. Το 1959 αποφοίτησε από τη Σχολή Χορογραφίας του Τάλιν. Το 1960-64 σπούδασε στο Ινστιτούτο Θεάτρου, Μουσικής και Κινηματογράφου του Λένινγκραντ στο θέατρο. Από το 1947 έως το 1951 και από το 1954 ως το 1962 ήταν χορευτής μπαλέτου στο Εσθονικό Θέατρο. Το 1962-1992 εργάστηκε στο ίδιο θέατρο ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Μεταξύ των πιο διάσημων θεατρικών του παραγωγών συμπεριλαμβάνονται οι *Muinaslugu muusika*, *Mees La* *Manchast, Krahv Luxemburg*  . 

Στην καριέρα του υποδύθηκε πολλούς κωμικούς χαρακτήρες. Ήταν γνωστός για τον κωμικό χαρακτήρα του Κιάρνα Άρνι από το φανταστικό χωριό Ουντουβέρα, του οποίου ο ρόλος παιζόταν στο ραδιόφωνο στη δεκαετία 1970-1980. Εργάστηκε και ως σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ηθοποιός σε αρκετές εσθονικές ταινίες, όπως οι "Οι άνδρες δεν είναι δάκρυα μακριά" (1969), "Νεαρός συνταξιούχος" (1972), "Εδώ είμαστε!" (1979) . Σε πολλές ταινίες συνεργάστηκε με τον Ενν Βετεμάα για το σενάριο . 

Το 1988 ο Σούλεβ Νόμμικ τιμήθηκε με το βραβείο Μέιε Ματς στον τομέα του χιούμορ. 

Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1992 στην πόλη Κουρεσάαρε στο νησί Σάαρεμαα κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας. Τάφηκε στο νεκροταφείο του δάσους του Τάλιν.

## Οικογένεια
Το 1959 παντρεύτηκε την σκηνοθέτιδα Αϊλί Νόμμικ. Απέκτησαν μια κόρη, την Τίια-Μάι Νόμμικ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσθονοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Εσθονοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Εσθονοί σκηνοθέτες θεάτρου
Νεοπτόλεμος (στρατηγός στον Πόντο)

Ο **Νεοπτόλεμος** (απεβ. 63 π.Χ.) ήταν δικεκριμένος στρατηγός τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου, αδελφός τού Αρχελάου, επίσης στρατηγού τού βασιλιά. Ανιψιός του ήταν ο Αρχέλαος.

## Βιογραφία
Ο Νεοπτόλεμος και ο Αρχέλαος ήταν Έλληνες ευγενείς από την Καππαδοκία, ίσως Μακεδονικής καταγωγής, αγνώστων γονέων. Ίσως οι πρόγονοί τους να είχαν φθάσει στη Μ. Ασία μετά την εκστρατεία τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Η οικογένεια τού Νεοπτόλεμου δραστηριοποιήθηκε στην Αυλή τού Πόντου. Όπως και ο αδελφός του, ο Νεοπτόλεμος ήταν στρατηγός και ναύαρχος κατά τον Α΄ Μιθριδατικό Πόλεμο (89-85 π.Χ.). Πιο πριν είχαν κερδίσει στρατιωτική εμπειρία στις Ποντικές εκστρατείες στις βόρειες ακτές της τού Εύξεινου Πόντου. Έλαβε μέρος στις εκστρατείες ως την Κριμαία, ίσως μακριά ως την Τύρας, όπου έκτισε φρούριο, που ακόμη φέρει το όνομά του. Επίσης στην Κριμαία, στη Μαιώτιδα Λίμνη, πολέμησε στους εκεί βάλτους για δύο έτη και έδωσε δύο μάχες.

Το 88 π.Χ., ως μέρος τού Α΄ Μιθριδατικού Πολέμου, ο Νεοπτόλεμος και ο αδελφός του έκαναν εκστρατεία εναντίον τού Νικομήδη Δ΄ της Βιθυνίας. Στον ποταμό Αμνία οι δύο αδελφοί διοίκησαν την εμπροσθοφυλακή και κέρδισαν την πρώτη νίκη τού πολέμου. Ο Νεοπτόλεμος μετά πήγε και νίκησε τον Ρωμαϊκό στρατό στο Πρωτοπάχιον, μάλλον χωρίς τον αδελφό του. Ο Ρωμαϊκός στρατός, οδηγούμενος από τον Μάνιο Ακουίλλιο πιέστηκε να αποσυρθεί στην Πέργαμο. Με αυτές τις δύο νίκες ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ μπόρεσε να επεκτείνει τον έλεγχό του στη ρωμαϊκή *επαρχία της Ασίας* και οι στρατηγοί του μετέφεραν τον πόλεμο στην Ελλάδα.

Ο Νεοπτόλεμος συνόδευσε τον αδελφό του και τον Ποντικό στρατό στην Αθήνα. Διοίκησε το στράτευμα περί τη Χαλκίδα, όπου υπέστησαν ήττα από τον Ρωμαίο Μουνάτιο, χάνοντας 1500 άνδρες. Όταν ο Ποντικός στρατός άφησε την Ελλάδα το 85 π.Χ., ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έθεσε τον Νεοπτόλεμο στη διοίκηση τού Ποντικού στόλου, να φυλά τον Ελλήσποντο. Ο Νεοπτόλεμος συνεπλάκη με τον Ρωμαϊκό στόλο, που διοικούσε ο Λ. Λ. Λούκουλλος στη νήσο Τένεδο. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, που έχανε τη μία μάχη μετά την άλλη, αναγκάστηκε να παύσει τον πόλεμο με τον δικτάτορα Λ. Κ. Σύλλα. Έπειτα από αυτό, δεν αναφέρουν οι ιστορικές πηγές τον Νεοπτόλεμο.

## Πηγές
* D. Dueck, H. Lindsay and S. Pothecary, Strabo’s cultural geography: the making of a kolossourgia, Cambridge University Press, 2005

Κατηγορία:Δυναστεία του Αρχέλαου
Καρλ Λάιχτερ

Ο **Καρλ Γιούρεβιτς Λάιχτερ** (Νιάπι, 13 Οκτωβρίου 1902 - Τάλιν, 7 Μαρτίου 1987) ήταν Σοβιετικός μουσικολόγος Εσθονικής καταγωγής. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1902 στο Νιάπι (σήμερα ανήκει στην επαρχία Λέενε-Βίρουμαα στην Εσθονία). Το 1929 αποφοίτησε από το Ανώτερο Μουσικό Κολλέγιο του Τάρτου στην τάξη σύνθεσης του Χέινο Έλλερ, όπου σπούδασε με τους Έντουαρντ Τούμπιν, Άλφρεντ Καρίντι, Έντουαρντ Όγια και Όλαφ Ρόοτς. Το 1931 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τάρτου με πτυχίο μουσικής αισθητικής.. Η διατριβή του ονομάστηκε "Φιλοσοφικά και αισθητικά θεμέλια της δημιουργικότητας του Ρίχαρντ Βάγκνερ". 

Το 1929-1931 εργάστηκε στο Αρχείο Εσθονικής Λαογραφίας στο Εσθονικό Λαογραφικό Μουσείο. Κατά τα έτη 1930-1934 εργάστηκε ως κριτικός μουσικής για την εφημερίδα "Nädala Postimess" του Τάρτου. Το 1938-1940 εργάστηκε στο Τάλιν ως εκδότης εκδοτικού οίκου που εξέδιδε βιβλία για τη μουσική. Από το 1940 δίδαξε μουσική ιστορία στο Ωδείο του Τάλιν (από το 1946 ήταν αναπληρωτής καθηγητής). Το 1941 και το 1944-1947 ήταν κοσμήτορας. Το 1946-1949 ήταν επικεφαλής του τμήματος της μουσικής ιστορίας, το 1961-1962 ήταν επικεφαλής στο τμήμα μουσικολογίας και το 1966-1968 ήταν επικεφαλής στο τμήμα σύνθεσης και μουσικολογίας  . 

Έχει γράψει πολλά άρθρα σχετικά με την ιστορία της εσθονικής μουσικής σε περιοδικά της Εσθονίας. Μερικά άρθρα του για την εσθονική μουσική είναι τα εξής: «Μουσικός Πολιτισμός της Εσθονίας από τον 18ο αιώνα», «Εσθονική-Σοβιετική συμφωνική μουσική», «Τρόποι ανάπτυξης της Μουσικής Δωματίου στην Εσθονία» (με τον Γιαν Ράατς), «Σημειώσεις για την ανάπτυξη του χορωδιακού τραγουδιού της Εσθονίας», «Για τη συλλογή λαϊκών μουσικών κομματιών στην Εσθονία» και «Μουσικός πολιτισμός της Εσθονίας κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα» . 

Πέθανε στις 7 Μαρτίου 1987 στο Τάλιν, το οποίο αποτελούσε τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης ως Εσθονικής ΣΣΔ . 

Το μουσείο Εντουάρντ Τούμπιν στο Κάστρο της Αλατσκίβι φιλοξενεί εκθέματα σχετιζόμενα με τον Λάιχτερ και τους συναδέλφους - συμφοιτητές του στη Μουσική Σχολή του Τάρτου. Στην δεκαετία του 1990 η χήρα του δώρισε το μεγάλο αρχείο της αλληλογραφίας του Λάιχτερ με πολλούς Εσθονούς και ξένους μουσικούς στο Εσθονικό Μουσείο Θεάτρου και Μουσικής. 

## Έργο

### Στα ρωσικά

* Anatoly Garshnek. Μ., 1958 
* Mart Saar. Μ., 1960 

### Στα εσθονικά

* Richard Wagner. Τάρτου, 1934 
* 20 aastat eesti muusikat. Τάλιν 1938 
* Mart Saar. Τάλιν 1964 
* Kaasaja muusikast. Τάλιν, 1970 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου
Ροβίγκο

Το **Ροβίγκο** () είναι πόλη και κοινότητα στην Ιταλία η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ροβίγκο μίας από τις επτά Επαρχίες της Περιφέρειας Βένετο. Η έκταση της πόλης είναι 108.81 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2018 51.149 κάτοικοι, η πυκνότητα πληθυσμού στο Ροβίγκο είναι 470 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το Ροβίγκο βρίσκεται 80 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τη Βενετία και 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Πάντοβα, εκτείνεται ανάμεσα στους ποταμούς Αδίγη και Πάδο.

## Ιστορία

thumb|left|250px|O πλίνθινος πύργος του Ντονά στο Ροβίγκο.
Το Ροβίγκο εμφανίζεται για πρώτη φορά σε έγγραφο από τη Ραβένα (24 Απριλίου 838), η προέλευση του ονόματος του δεν είναι γνωστή. Ο επίσκοπος της Άντρια Πάολο Κατανέο μετά την καταστροφή της πόλης του από Ούγγρους κακοποιούς κατέφυγε στο Ροβίγκο (920) και διέταξε την οχύρωση της πόλης, ολοκληρώθηκε το 945. Οι υποκόμητες του Ροβίγκο έκτισαν τη δεκαετία του 1130 μία σειρά από πλίνθινα τείχη και πύργους με εντολή της Οικογένειας Έστε, το σημερινό Τόρρε Ντόνα προέρχεται από τις οχυρώσεις της εποχής. Το ύψος του φτάνει τα 66 μέτρα και αν οι χρονολογίες είναι ακριβείς είναι ο ψηλότερος πλίνθινος πύργος της εποχής. Ο Άτσο ΣΤ΄ των Έστε δούκας της Φεράρα κατέλαβε την πόλη και πήρε τον τίτλο του *"κόμη του Ροβίγκο"* (1194), η Οικογένεια Έστε διατήρησε την πόλη μέχρι την εποχή που η Δημοκρατία της Βενετίας την κατέλαβε με πολιορκία (1494). Η Οικογένεια Έστε ξαναπήρε για λίγο την πόλη μετά τον *"Πόλεμο της Λίγκας του Καμπραί"* αλλά η Βενετία την κατέλαβε ξανά (1514) και τη διατήρησε μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση. Ο Ναπολέων Α΄ δημιούργησε με κέντρο το Ροβίγκο ένα μεγάλο δουκάτο που το έκανε δώρο στον στρατηγό του Άννα Ιωάννη Μαρία Ρενέ Σαβαρί (1806), η Αυστριακή Αυτοκρατορία την έκανε βασιλική πόλη (1815).

Το Ροβίγκο προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Λομβαρδοβενετίας και μετά την πτώση του στο Βασίλειο της Ιταλίας (1866), την ίδια χρονιά συνδέθηκε σιδηροδρομικά με την Πάντοβα, τη Φεράρα και τη Βερόνα. Τη δεκαετία του 1900 εγκαταστάθηκαν σύγχρονες βιομηχανίες με πιό διαδεδομένα τα ζαχαροπλαστεία, το 1927 περιείχε πολλά μικρότερα προάστια. Ακολούθησε η εκτροπή του καναλιού Αντιγκέττο (1937) και στη θέση που βρισκόταν το κανάλι κατασκευάστηκε η μεγάλη λεωφόρος Κόρσο ντελ Πόπολο. Το Ροβίγκο προσαρτήθηκε στην Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία και στη συνέχεια στην Ιταλική Δημοκρατία (1946). Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 η πόλη είχε ταχύτατη αστικοποίηση, τη μεγαλύτερη από όλες τις υπόλοιπες πόλεις του Βένετο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
### Σχολεία και πανεπιστήμια
Ωδείο Francesco Venezze
## Παραπομπές


## Πηγές
*Various (1988). Rovigo. Ritratto di una Città. Rovigo: Minelliana.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ISTAT

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Κατηγορία:Εδάφη της Βενετικής Δημοκρατίας
Μπελλούνο

Το **Μπελλούνο** (ιταλικά: *Belluno*) είναι πόλη και κοινότητα στην Ιταλία, η πρωτεύουσα της Επαρχίας Μπελλούνο μίας από τις επτά Επαρχίες της Περιφέρειας Βένετο. Η έκταση της πόλης είναι 147.22 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2018 35.710 κάτοικοι, η πυκνότητα πληθυσμού στο Μπελλούνο είναι 240 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το Μπελλούνο βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα βόρεια από την Βενετία και είναι η σημαντικότερη πόλη στις Δολομιτικές Άλπεις. Συνορεύει στα βόρεια με τις Δολομιτικές Άλπεις και στα νότια με την προέκταση των Άλπεων που χωρίζει το Μπελλούνο με την πεδιάδα της Βενετίας, είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τόπους στον κόσμο για Σκι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία του Μπελλούνο είναι 9 βαθμοί και η μέση ετήσια βροχόπτωση 1.37 μέτρα. Το όνομα της πόλης έχει Κέλτικη προέλευση και μεταφράζεται ως *"υπέροχος λόφος"*, αυτό δείχνει την ευνοϊκή θέση της πόλης στην κοιλάδα.

## Ιστορία

Ο πληθυσμός της πόλης ήταν στην αρχαιότητα σε συντριπτική πλειοψηφία Βενετικός αλλά υπήρχε και ένα μικρό ποσοστό Κελτών, καθώς η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία επεκτάθηκε βόρεια προς τις Άλπεις οι Κέλτες συγχωνεύτηκαν ή μετανάστευσαν. Η πόλη ορκίστηκε πίστη στην Ρώμη (225 π.χ.) και την βοήθησε στους πολέμους της με τους Κέλτες και τον Αννίβα όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος. Το Μπελλούνο ιδρύθηκε γύρω στο 220 - 200 π.χ. με πολλές εμπορικές και στρατιωτικές σχέσεις με τους Ρωμαίους προμηθεύοντας την Δημοκρατία με σίδηρο και χαλκό. Τον 2ο αιώνα π.χ. που οι Ρωμαίοι επεκτάθηκαν βόρεια η πόλη ενώθηκε πολιτικά και διοικητικά με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Το διάστημα που μεσολάβησε από την χρονιά που δολοφονήθηκε ο Ιούλιος Καίσαρ μέχρι την άνοδο του Αυγούστου το Μπελλούνο έγινε αποικία της Ρώμης και κατοικήθηκε από την Ρωμαϊκή φυλή Παπίρια. Με τον Αύγουστο ενσωματώθηκε στην *"Περιοχή Χ"* ή *"Βενετία και Ίστρια"* και κυβερνήθηκε από το *"Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων"*. Ένας από τους επιφανέστερους κατοίκους του Μπελλούνο ήταν ο Γάιος Φλάβιος Χοστίλιους και η σύζυγος του Δομήτια, οι σαρκοφάγοι τους βρίσκονται από τον 3ο αιώνα στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου.

Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την περιοχή κατέκτησαν τον 6ο αιώνα οι Λομβαρδοί και τον 8ο αιώνα ο Οίκος των Καρολιδών, ο περίφημος *"Θησαυρός του Μπελλούνο"* που βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο χρονολογείται από εκείνη την περίοδο. Από τα τέλη του 9ου αιώνα η πόλη κυβερνήθηκε από έναν *"επίσκοπο-κόμη"* που δέχτηκε ένα κάστρο και τείχη, αργότερα πέρασε στην κατοχή των Γιβελλίνων. Μετά την ενσωμάτωση του Τρεβίζο κατακτήθηκε από την Δημοκρατία της Βενετίας (1404) και έγινε σημαντικό κέντρο μεταφοράς ξυλείας μέσω του ποταμού Πιάβε. Παρέμεινε στην Βενετία μέχρι την πτώση της Δημοκρατίας (1797), στην συνέχεια πέρασε στην Αυστροουγγαρία και στο Βασίλειο της Ιταλίας (1866). Ο σεισμός του 1873 κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης και τον Καθεδρικό ναό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ISTAT
*ISTAT 

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Κατηγορία:Εδάφη της Βενετικής Δημοκρατίας
Ευφροσύνη Καρασαρλίδου

Η **Ευφροσύνη (Φρόσω) Καρασαρλίδου** (γεννημένη στις 17 Αυγούστου 1962 στο Γιαννακοχώρι Νάουσας) είναι Ελληνίδα πολιτικός του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Ημαθίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Ευφροσύνη (Φρόσω) Γεωργίου Καρασαρλίδου, δελτίο στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας
Αλεξάντερ Μπέρκμαν

Ο **Αλεξάντερ Μπέρκμαν** (21 Νοεμβρίου 1870 - 28 Ιουνίου 1936) ήταν ηγετικό μέλος του αναρχικού κινήματος στις αρχές του 20ου αιώνα, διάσημος τόσο για τον πολιτικό του ακτιβισμό όσο και για τη γραφή του.

Ο Μπέρκμαν γεννήθηκε στη Βίλνα στη Ρωσική Αυτοκρατορία (σημερινό Βίλνιους, Λιθουανία) και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1888. Ζούσε στη Νέα Υόρκη, όπου ασχολήθηκε με το αναρχικό κίνημα. Ήταν για λίγο εραστής και της αναρχικής Έμμα Γκόλντμαν και φίλος της για όλη τη ζωή. Το 1892, πραγματοποιώντας  προπαγάνδας δια της πράξης, ο Μπέρκμαν έκανε μια ανεπιτυχή προσπάθεια να δολοφονήσει τον επιχειρηματία Henry Clay Frick, για την οποίο υπηρέτησε 14 χρόνια στη φυλακή. Η εμπειρία του στη φυλακή ήταν η βάση για το πρώτο του βιβλίο, *Memoirs of a Prison of Anarchist.*

Μετά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, ο Μπέρκμαν υπηρέτησε ως συντάκτης του αναρχικού περιοδικού της Γκόλνμαν, *[[Mother Earth]]*, και αργότερα ίδρυσε το δικό του περιοδικό The Blast. Το 1917, οι Μπέρκμαν και Γκόλντμαν καταδικάστηκαν σε δύο χρόνια φυλάκισης για συνωμοσία κατά του νεοσυσταθέντος σχεδίου. Μετά την απελευθέρωσή τους από τη φυλακή, συνελήφθησαν μαζί με εκατοντάδες άλλων και απελάθηκαν στη Ρωσία. Αρχικά υποστηρίζοντας τη μπολσεβίκικη επανάσταση της χώρας, ο Μπέρκμαν και ο Γκόλντμαν σύντομα απογοητεύτηκαν, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη χρήση του τρόμου από τους Σοβιετικούς μετά την κατάληψη της εξουσίας και την καταπίεση των συναδέλφων τους επαναστατών. Έφυγαν από τη Σοβιετική Ένωση στα τέλη του 1921 και το 1925, ο Berkman δημοσίευσε ένα βιβλίο για τις εμπειρίες του, το *[[Μπολσεβίκικος Μύθος]]*.

Ενώ ζούσε στη Γαλλία, ο Μπέρκμαν συνέχισε το έργο του υπέρ του αναρχικού κινήματος, δημιουργώντας την κλασική έκθεση των αναρχικών αρχών, *Το ABC του Κομμουνιστικού Αναρχισμού*. Υποφέροντας από κακή υγεία, ο Berkman αυτοκτόνησε το 1936.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αναρχικοί
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Πευκόβρυση Φθιώτιδας

Η **Πευκόβρυση** αναφέρεται ως συνοικισμός της Αμφίκλειας στην Φθιώτιδα. Πρόκειται για τις κατασκηνώσεις «Άγιος Παύλος» που βρίσκονται στις βόρειες πλαγιές του Παρνασσού, σε υψόμετρο 660 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 4 χλμ. Δ. από την Αμφίκλεια και 55 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Λαμία. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός από το 1961. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, μαζί με την Αμφίκλεια, τη Μονή Δαδίου, τα Άνω Καλύβια, την Περδικόβρυση, το Σταθμό Αμφίκλειας και τη Φτερόλακκα ανήκουν στη δημοτική ενότητα Αμφίκλειας του δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Πυγμαλίων Χρηστίδης

Ο **Πυγμαλίων Χρηστίδης** (18?? – 1955)  ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε πολλές φορές ως Δήμαρχος Ξάνθης. Εξελέγη για πρώτη φορά στις εκλογές του 1934 και υπηρέτησε έως το 1935, οπότε τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Χρήστος Κοψιδάς. Επανήλθε στη Δημοτική Αρχή το 1936, υπηρετώντας έως το 1941 και έπειτα εξελέγη ξανά δήμαρχος στις εκλογές του 1951. Επανεξελέγη το 1954 και τον διαδέχθηκε ο Βασίλειος Βασιλειάδης.
 
Υποστηρίχθηκε στις εκλογές του 1929 από γηγενείς αλλά και από πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και Μικρά Ασία. Κέρδισε τις εκλογές του 1934 με 2.582 ψήφους.

Υπέστη διώξεις από τους Βουλγάρους κατά την Κατοχή, όμως ο προσωρινός διοικητής των Γερμανών παρενέβη υπέρ του.

Στις εκλογές του 1951 εξελέγη ξανά δήμαρχος και επανεκλέχθηκε το εκλογές του 1954.

Πέθανε χωρίς να είναι εν ενεργεία δήμαρχος, έπειτα από σύντομη ασθένεια, στις 2 Ιουλίου 1955.

## Παραπομπές


Χρηστιδης
Κώστας Σκορδής

Ο **Κώστας (Ντίνος) Σκορδής** (Μαυρολιθάρι Φωκίδας, 29 Σεπτεμβρίου 1928 - Αθήνα, 22 Ιουνίου 1989) ήταν Έλληνας μουσικός - κλαρινίστας. Γεννήθηκε στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας το 1928 και πέθανε στην Αθήνα το 1989. Μαθήτευσε δίπλα στον κλαρινίστα Γιάννη Κυριακάτη και στη συνέχεια εργάστηκε για χρόνια με το δικό του συγκρότημα στο Κέντρο "Χωριάτικη Αυλή" στην Αθήνα ενώ τα καλοκαίρια έπαιζε με την ορχήστρα του στα χωριά της Ορεινής Φωκίδας. 

Συνεργάστηκε με πολλούς ερμηνευτές του ελληνικού παραδοσιακού τραγουδιού μεταξύ των οποίων οι παρακάτω:
Δημήτρης Καψοκέφαλος, Στάθης Κάβουρας, Δημήτρης Ζάχος, Φιλιώ Πυργάκη, Μαρία Χολέβα, Μαρία Χατζοπούλου, Γιώτα Παπακωστοπούλου, Ανθούλα Νούση, Σοφία Βώττα, Θανάσης Βώττας, Γιάννης Κοντάρας, Βάσω Σκαφίδα, Γιάννης Σιέττος, Χρήστος Νούλας, Γιάννης Στάμος, Τάσος Κρυστάλης, Βασίλης Βασιλείου, Γιώτα Βέη, Γιάννης Κουτσούκος, Γιάννης Σπαθούλας, Μαίρη Πόλυ, Βάσω Διαμαντή

Το 1965 είχε συμμετοχή στην ασπρόμαυρη δραματική βουκολική ταινία του Κώστα Δρίτσα «Παντρεύουν Την Αγάπη Μου» όπου ακούγεται επίσης το κλαρίνο του Β. Αγκανάκη.

## Παραπομπές


Σκορδής Κώστας
Δήμος Τσάσκα

Ο **Δήμος Τσάσκα** (; ) είναι δήμος στο κεντρικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Τσάσκα ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Τσάσκα.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Τσάσκα συνορεύει με:
*τον Δήμο Στουντενίτσανη και τον Δήμο Ζελενίκοβο στα βόρεια
*τον Δήμο Βελεσών, τον Δήμο Ρόσομαν και τον Δήμο Γκράντσκο στα ανατολικά
*τον Δήμο Μακέντονσκι Μπροντ και τον Δήμο Ντόλνενι στα δυτικά
*τον Δήμο Καβάνταρτσι και τον Δήμο Πρίλεπ στα νότια.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Λουίτζι Γκαλεάνι

Ο **Λουίτζι Γκαλεάνι** (Luigi Galleani) ήταν Ιταλός αναρχικός που έζησε και έδρασε  στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1901 έως το 1919. Είναι γνωστός για την ενθουσιώδη υπεράσπιση της «έμπρακτης προπαγάνδας», δηλαδή τη χρήση  βίας για την εξάλειψη εκείνων που θεωρούσε ως τυράννους και καταπιεστές αλλά και για να λειτουργήσει ως καταλύτης στην ανατροπή των υφιστάμενων κυβερνητικών θεσμών, αποδεικνύοντας ότι το κράτος δεν είναι παντοδύναμο.  Από το 1914 έως το 1932, οι οπαδοί του Γκαλεάνι στις Ηνωμένες Πολιτείες (γνωστοί ως *Galleanisti*) πραγματοποίησαν σειρά βομβιστικών επιθέσεων και προσπαθειών δολοφονίας εναντίον θεσμών και προσώπων που θεωρούσαν ως ταξικούς εχθρούς. Αφού ο Γκαλεάνι απελάθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες  τον Ιούνιο του 1919, οι  σύντροφοί  του πραγματοποίησαν τον επόμενο χρόνο (1920)  βομβιστική επίθεση στη Γουόλ Στριτ, η οποία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 38 ανθρώπων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αναρχικοί
Γόρδιος της Καππαδοκίας

Ο **Γόρδιος** (άκμασε 116-82 π.Χ.) ήταν το έμπιστο όργανο του Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου για την υπόταξη της Καππαδοκίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καππαδοκία και ήταν ευγενής στην Αυλή τού Πόντου. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τού ανέθεσε το 116 π.Χ. να σκοτώσει τον Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας. Αυτόν διαδέχθηκε ο γιος του Αριαράθης Ζ΄ της Καππαδοκίας, που όταν ζήτησε να τιμωρήσει τον Γόρδιο για την πράξη του, φονεύθηκε από αυτόν. Τότε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έθεσε βασιλιά τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄, που ήταν μικρός και ο Γόρδιος ανέλαβε την εκπαίδευσή του. Ο βασιλιάς τού Πόντου έστειλε τον Γόρδιο ως απεσταλμένο του στη Ρώμη και μετά τού ανέθεσε, μαζί με τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο της Αρμενίας να εκδιώξουν τον Αριοβαρζάνη Α΄, που οι Ρωμαίοι είχαν επιβάλλει στην Καππαδοκία το 93 π.Χ..

Το επόμενο έτος ο Σύλλας αποκατέστησε τον Αριαβαρζάνη Α΄ και έδιωξε τον Γόρδιο. Αυτός αντιτέθηκε στον Λ. Λ. Μουρένα στη μάχη τού Άλυος ποταμού το 82 π.Χ..

## Πηγές
* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Gordius", Boston, (1867)

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνιστικής περιόδου
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες