open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Φυλής

Ο **Δήμος Φυλής** είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Φυλής, Άνω Λιοσίων και Ζεφυρίου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 105,128 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 48.157 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Έδρα του δήμου ορίστηκε να είναι τα Άνω Λιόσια.

## Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος Φυλής συστάθηκε για πρώτη φορά το 1840. Μέχρι τότε η περιοχή του δήμου ανήκε στον δήμο Αχαρνών. Ο δημότης ονομαζόταν *Φυλάσιος*. Έδρα του ήταν η Χασιά. Έμβλημα της σφραγίδος του δήμου ήταν ένας κισσός. Το 1912 το μεγαλύτερο τμήμα του δήμου Φυλής αποτέλεσε την νεοσύστατη κοινότητα Χασιάς μετέπειτα κοινότητα Φυλής. Το 1990 η κοινότητα Φυλής αναγνωρίστηκε σε δήμο που διατηρήθηκε αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας το 1997. Η συνολική του έκταση ήταν 69,3 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ήταν 13.013 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.  Μετά την 1η Ιανουαρίου 2011, με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης, ο δήμος Φυλής συνενώθηκε με τους δήμους Άνω Λιοσίων και Ζεφυρίου σχηματίζοντας τον νέο διευρυμένο δήμο Φυλής.

## Πληθυσμός

## Αξιοθέατα Δήμου Φυλής
* Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Ζεφυρίου 
* Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλειστών Φυλής
* Αρχαίο τείχος “Δέμα”
* Φρούριο Φυλής
* Σπήλαιο ΠΑΝΟΣ
* Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου & Λαογραφικό Μουσείο
* Αρχαία πηγή Φυλής

## Κατάλογος Δημάρχων Άνω Λιοσίων και Φυλής

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
* Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Οφηλία

Το όνομα **Οφηλία** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω λήμματα:

## Φανταστικοί χαρακτήρες

* Οφηλία, η αγαπημένη του Άμλετ στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Σαίξπηρ.
* Οφήλια, χαρακτήρας στην σειρά άνιμε και μάνγκα *Claymore*. 
* Οφήλια,, χαρακτήρας στην κινηματογραφική ταινία του 2006, *Ο Λαβύρινθος του Πάνα*.

## Έργα τέχνης
**Οφηλία*, πίνακας ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1852 ο Τζον Έβερετ Μιλλαίς.
**Οφηλία*, πίνακας ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1870 ο Πιερ Ωγκύστ Κοτ.
**Οφηλία*, πίνακας ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1883 ο Αλεξάντρ Καμπανέλ.
**Οφηλία*, πίνακας ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1889 ο Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαους.
**Οφηλία*, πίνακας ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1895 ο Πωλ Άλμπερτ Στεκ.

## Φυσικά φαινόμενα και αντικείμενα
* Οφηλία, δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού.
* 171 Οφηλία, αστεροειδής.
* Τυφώνας Οφηλία, τυφώνας που χτύπησε το 2005.
## Όνομα βαφτιστικό
*Οφηλία (όνομα)
Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ

Το **Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ** (Fürstentum Birkenfeld) έχει το όνομα του άπο την πόλη και περιοχή Μπίρκενφελντ στη Ρηνανία-Παλατινάτο στη Γερμανία. Η περιοχή οριοθετείται από (από το νότο και με τη φορά του ρολογιού), με τις περιφέρειες  του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel) του Σάαρ (Saarland), του Τριρ Σάαμπουργκ (Trier-Saarburg), του Μπέρνκάστελ Βίτλιχ (Bernkastel-Wittlich), του Ράιν Χούνσρουκ (Rhein/Hunsrück), του Μπάντ Κρόιτσναχ (Bad Kreuznach) και του Κούζελ (Kusel).

## Ιστορία
Στην ιστορία ο ποταμός Νάε (Nahe) ήταν ένα τμήμα γραμμής μεταξύ δύο μικροσκοπικών Πριγκιπάτων: του Πριγκιπάτου του Μπίρκενφελντ(Birkenfeld) το οποίο ευρισκόταν δυτικά του ποταμού Νάε (Nahe) και του Πριγκιπάτου του Λίχτενμπεργκ (Lichtenberg) που ευρισκόταν ανατολικά του ποταμού. Το Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) προσαρτήθηκε στο Όλντεμπουργκ (Oldenburg) το 1817  την στιγμή που και το Πριγκιπάτο Λίχτενμπεργκ (Lichtenberg) δόθηκε στο Δουκάτο της Σαξονιας-Κοβούργου (Sachsen-Coburg).Τέλος το Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) εξαγοράσθηκε από την Πρωσία το 1834 και έγινε η περιοχή του Νομού του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel).

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το νότιο ήμισυ του Νομού του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel) παραχωρήθηκε ως έδαφος στο Σαάρ(Saarland) ,και το υπόλοιπο μικρό μέρος που απομένει στην Πρωσία στη συνέχεια αποκαλείται επισήμως Restkreis Sankt Wendel δηλαδή ( "υπόλοιπο διαμέρισμα του Sankt Wendel").Το 1937 η περιοχή του Όλντεμπουργκ και Μπίρκενφελντ (Oldenburgian Birkenfeld) συγχωνεύθηκε με την υπόλοιπη περιοχή του Σανκτ Βέντελ(Sankt Wendel)  για να αποτελέσουν το νέο πρωσικό διαμέρισμα του Μπίρκενφελντ(Birkenfeld).

Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο ακόμη 24 χωριά του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) παραχωρήθηκαν στο Σάαρ(Saarland). Έτσι, πριν από το 1970, η περιοχή πήρε τη σημερινή της μορφή.

## Γεωγραφία
Ο ποταμός Νάε (Nahe) περνά μέσα από την περιοχή από βορρά προς νότο. Το τμήμα δυτικά του ποταμού βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του Βουνού Χούνσρουκ (Hunsrück).

## Σημερινές Πόλεις του πρώην Πριγκιπάτου
*Μπάουμχόλντερ (Baumholder) 
*Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) 
*Ίνταρ Όμπερσταιν (Idar-Oberstein)
*Μπίρκενσταιν (Birkenstein) 
*Χέρσταιν (Herrstein)

## Βιβλιογραφία
*Μεγάλη ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος δωδέκατος "*Ζαχάρωφ - Ιλισός*" .Εκδόσεις Πυρσός, Αθήνα, 1930 
*Hansjürgen Hilgert: Ami, bleib hier – Die Baumholderstory Deutschland, 2007 D

Κατηγορία:Σάαρλαντ
Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Κατηγορία:Γερμανικά ιστορικά κράτη
Τεχνητή Λίμνη Ασπρόκρεμμου

Η **Τεχνητή Λίμνη Ασπρόκρεμου** είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Πάφου στην Κύπρο. Αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη σε χωρητικότητα τεχνητή λίμνη της Κύπρου (52,375 εκατομμύρια κυβικά μέτρα).

## Ιστορικό και πληροφορίες
Το μεγαλύτερο μέρος της τεχνητής λίμνης βρίσκεται στην κοινότητα Φοίνικας Πάφου, ενώ μικρά μέρη της βρίσκονται εντός των διοικητικών ορίων των κοινοτήτων Αναρίτα, Νικόκλεια και Μαντριά.

Το νερό που συγκεντρώνει η τεχνητή λίμνη προέρχεται από τον ποταμό Ξερό.

Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 1982. Αποτελεί μέρος του Αρδευτικού Έργου Πάφου.

Η Τεχνητή Λίμνη Ασπρόκρεμμου υπερχείλισε εφτά φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα (1988, 1989, 29 Ιανουαρίου 2004, 26 Ιανουαρίου 2012, 2013, 5 Μαρτίου 2019, 4 Ιανουαρίου 2020).

Η Τεχνητή Λίμνη Ασπρόκρεμμου εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Ασπρόκρεμμου υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λαβράκι, κυπρίνος, κουνουπιέρης, κοκκινοφτέρα, βλίκα, τιλάπια, γατόψαρο, αστακός, ηλιόψαρο.

## Δείτε ακόμη
* Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου

## Παραπομπές

## Πηγές

*
*

Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Πάφου
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου
Κατηγορία:Φοίνικας Πάφου
Κατηγορία:Αναρίτα
Κατηγορία:Νικόκλεια Πάφου
Κατηγορία:Μαντριά Πάφου
Τεχνητή Λίμνη Κούρη

Η **Τεχνητή λίμνη Κούρη** είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί την μεγαλύτερη σε χωρητικότητα τεχνητή λίμνη της Κύπρου (115 εκατομμύρια κυβικά μέτρα). Ο ταμιευτήρας της τεχνητής λίμνης αποτελεί το 35% της ολικής χωρητικότητας των φραγμάτων της χώρας.

## Ιστορικό και πληροφορίες
Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λεμεσού. Το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης βρίσκεται στην κοινότητα Άλασσας, ενώ μικρά μέρη της βρίσκονται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Καντού και του Δήμου Ύψωνα.

Το νερό που συγκεντρώνει η τεχνητή λίμνη προέρχεται από τους ποταμούς Κούρη, Λιμνάτη και Κρυό. Επιπλέον, η λίμνη ενισχύεται από την εκτροπή του ποταμού Διάριζου μέσω σήραγγας.

Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα με κεντρικό αργιλικό πυρήνα, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1984 και ολοκληρώθηκε το 1988. Λόγω της δημιουργία της λίμνης, ο οικισμός της κοινότητας Άλασσας, ο οποίος βρισκόταν μέσα στην περιοχή που δημιουργήθηκε η λίμνη, μεταφέρθηκε σε υψηλότερο σημείο. Σε περιόδους που η στάθμη του νερού της λίμνης είναι χαμηλή, διακρίνονται τα ερείπια της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.

Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη αποτελεί μέρος του Σχεδίου Νότιου Αγωγού.

Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη υπερχείλισε τρεις φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα:

* 4 Μαρτίου 2004
* 6 Απριλίου 2012
*7 Ιανουαρίου 2020

Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Κούρη υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λουτσιόπερκα, κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, κουνουπιέρης, λαβράκι, βλίκα.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Kouris Dam overflowing on 8 April 2012 -e.jpg|Φράγμα Κούρη
Αρχείο:Kouris Dam, Cyprus.jpg|Φράγμα Κούρη
Αρχείο:Kouris Dam - overflow day 8 April 2012 -c.jpg|Υπερχειλιστής φράγματος
Αρχείο:Kouris Dam - overflow day 8 April 2012 -b.jpg|Υπερχειλιστής φράγματος


## Δείτε ακόμη
* Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου

## Παραπομπές

## Πηγές

*
*
*
*
*

## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λεμεσού
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου
Κατηγορία:Άλασσα
Κατηγορία:Καντού Λεμεσού
Κατηγορία:Ύψωνας
Αλυκή Λεμεσού

Η **Αλυκή Λεμεσού** ή **Αλυκή Ακρωτηρίου**, είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Κύπρου. 

Βρίσκεται στην Επαρχία Λεμεσού στα νότιο ανατολικά της πόλης της Λεμεσού και καταλαμβάνει επιφάνεια 13.67 τ.χλμ.. Το χαμηλότερο σημείο της είναι 2,7 μ. κάτω από το επίπεδο της θάλασσας .  . 

Αυτό είναι το φαινόμενο "τόμπολο" κατά το οποίο ένα νησί ενώνεται με την ηπειρωτική χώρα. Στην προκειμένη περίπτωση η περιοχή του ακρωτηρίου ήταν αρχικά νησί. Οι δύο ποταμοί Κούρης και Γαρίλλης μετέφεραν υλικά στις εκβολές τους και σταδιακά το νησί ενώθηκε με την Κύπρο. Με αυτή την ένωση εγκλωβίστηκε μεγάλη ποσότητα θαλασσινού νερού σχηματίζοντας την αλυκή. 

Η λίμνη θεωρείται από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους της Ανατολικής Μεσογείου. Το γεγονός ότι η στάθμη του νερού πάνω από το 50% της λίμνης είναι μικρότερη από 70 εκατοστά βάθος προσελκύει χιλιάδες πουλιά που τη χρησιμοποιούν ως ενδιάμεσο σταθμό κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης. Η Birdlife International εκτιμά ότι από 2000 έως και 20.000 Μεγαλύτερη Φλαμίνγκο (Phoenicopterus roseus) θα περάσουν το χειμώνα στην λίμνη.

Η λίμνη βρίσκεται εντός των ορίων της βρετανικής Βάσης του Ακρωτηρίου, έναν τομέα που διέπεται από το Ηνωμένο Βασίλειο, υπό τους όρους που καθορίζονται από την ανεξαρτησία το 1960. Το 2003 δημιουργήθηκε αντιπαράθεση από την ανέγερση δύο γιγαντιαίων κεραιών ως τμήμα του δικτύου κατασκοπείας στη Μέση Ανατολή. Τοπικοί παράγοντες και οργανώσεις οικολόγων ισχυρίζονταν ότι οι κεραίες κοντά σε αυτό το εύθραυστο οικοσύστημα μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην άγρια πανίδα, , .

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Limassol Salt Lake 1.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 2.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 3.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 4.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 5.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 6.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 7.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 8.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 9.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 10.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 11.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 12.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake 13.JPG
Αρχείο:Limassol Salt Lake from Ayia Fyla 1.jpg
Αρχείο:Limassol Salt Lake from Ayia Fyla 2.jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Κύπρου

Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Κατηγορία:Αλυκές
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Κύπρου
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Αΐν Τεμουχέντ

Η **Αΐν Τεμουχέντ** είναι πόλη και περιοχή της Αλγερίας.

Η πόλη Αΐν Τεμουχέντ βρίσκεται στην ομώνυμη επαρχία, περίπου 500 χλμ δυτικά από το Αλγέρι. Το 1950 αριθμούσε 18.000 κατοίκους, ενώ σήμερα πλησιάζει τις 93.000. Τα κτίσματα της πόλης ακολουθούν γενικά γαλλική αρχιτεκτονική ενώ η ευρύτερη περιοχή της παρουσιάζει αξιόλογη σταφυλοπαραγωγή με μεγάλο εξαγωγικό εμπόριο κυρίως προς τη Γαλλία. Οι κάτοικοί της ομιλούν αραβικά και γαλλικά.

Το όνομά της προέρχεται από την αραβική λέξη "*αΐν*" και την βερβερική "*ουχέντ*". Πρόκειται για την άλλοτε ρωμαϊκή πόλη *Άλμπουλε*.

## Πηγές
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.848

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηλεκτρονική Πύλη της Αΐν Τεμουχέντ
* Ηλεκτρονική σελίδα πόλης και περιοχής της

Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Πάπας Βίκτωρ Β΄

Ο **Βίκτωρ Β΄** (*Viktor II*, 1020 - 28 Ιουλίου 1057) ήταν Πάπας από τις 13 Απριλίου του 1055 έως το θάνατό του το 1057.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε περίπου το 1020. Ο πατέρας του ήταν Σουηβός βαρόνος. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεβεχάρδος (*Gebhard*). Ήταν κόμης του Καλβ, του Τoλλενστάιν και του Χίρσμπεργκ (γερμανικά *Gebhard Graf von Calw, Tollenstein und Hirschberg*), και συγγενής του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1039–56). Λόγω της επιμονής ενός άλλου Γκέµπχαρντ, επισκόπου του Ρέγκενσμπουρκ και θείου του Ερρίκου Γ΄, διορίστηκε σε ηλικία είκοσι τεσσάρων ετών επίσκοπος του Έιχστετ. Από τη θέση αυτή στήριξε τα συμφέροντα του αυτοκράτορα και τελικά έγινε ένας από τους στενότερους συμβούλους του. Τέθηκε υποψήφιος για το παπικό αξίωμα από τον ίδιο τον αυτοκράτορα Ερρίκο στο Μάιντς το Σεπτέμβριο του 1054, με αφορμή μία ρωμαϊκή αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Χίλντερμπραντ, τον μετέπειτα Πάπα Γρηγόριο Ζ΄, που πιθανότατα ήθελε να στερήσει τον αυτοκράτορα από έναν από τους ικανότερους συμβούλους του. Χειροτονήθηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη στις 13 Απριλίου του 1055. Ανήκει σε μία σειρά Γερμανών Παπών που εκλέχτηκαν κατά τη Γρηγοριανή Μεταρρύθμιση (περίπου 1050–80).

190px|left
Τον Ιούνιο του 1055, ο Πάπας Βίκτωρ συνάντησε τον αυτοκράτορα στη Φλωρεντία και διεξήγαγε μία σύνοδο, που επικύρωσε την καταδίκη του γάμου των κληρικών και της σιμωνίας από τον Πάπα Λέοντα Θ΄ (1049–54) και την απώλεια της εκκλησιαστικής περιουσίας. Το επόμενο έτος, τάχθηκε στο πλευρό του αυτοκράτορα, και ήταν μαζί του όταν αυτός πέθανε στο Μπόντφελντ του Χαρτζ στις 5 Οκτωβρίου του 1056. Ως φύλακας του γιου του Ερρίκου Γ΄, Ερρίκου Δ΄ (1056–1105), που ήταν ακόμη βρέφος και σύμβουλος της αυτοκράτειρας Αγνής, μητέρας και αντιβασίλισσας του Ερρίκου Δ΄, ο Βίκτωρ κατείχε πλέον τεράστια δύναμη, την οποία χρησιμοποίησε για να διατηρήσει την ειρήνη μέσα στην αυτοκρατορία και να ενισχύσει την παποσύνη ενάντια στις επιθέσεις των βαρόνων. Πέθανε λίγο μετά την επιστροφή του στην Ιταλία, στις 28 Ιουλίου του 1057 στο Αρέτσο.

Η ακολουθία του Βίκτωρα Β΄ επιθυμούσε να ταφεί η σορός του ποντίφικα στον καθεδρικό του Έιχστετ. Ωστόσο πριν φτάσουν στην πόλη, ορισμένοι κάτοικοι της Ραβέννα «έκλεψαν» τη σορό και την ενταφίασαν στο ναό της Σάντα Μαρία Ροτόντα, τόπο ταφής του Θευδέριχου του Μεγάλου. 

Αν και έχουν υπάρξει οκτώ Γερμανοί Πάπες, ο Βίκτωρ Β΄ είναι ένας από τους τρεις που προέρχονται από τα όρια  της σημερινής Γερμανίας. Οι άλλοι δύο είναι ο Κλήμης Β΄ (1046–47) και ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 9η έκδοση (1888) της *[[Encyclopædia Britannica]]*
*  Ο  Πάπας Βίκτωρ Β΄ στην *[[Καθολική Εγκυκλοπαίδεια]]* του 1913 

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Γερμανοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα
Steyr Daimler Puch

thumb|250px|Steyr μοντέλο 1991, ελληνικής κατασκευής
Η **Steyr-Daimler-Puch AG** είναι μεγάλη κατασκευαστική επιχείρηση, η οποία είχε αρχικά έδρα το Στάγιερ της Αυστρίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε υπό την επωνυμία "Josef und Franz Werndl & Co" το 1864 με αρχικό τομέα ενασχόλησης την κατασκευή τυφεκίων. Το 1924 μετονομάστηκε σε "Steyr-Werke AG". Η εταιρία διασπάστηκε το 2001.

Αργότερα, το 1990, διαιρέθηκε σε διάφορες επιμέρους επιχειρήσεις. Τα προϊόντα της (φορτηγά, τρακτέρ, αυτοκίνητα, όπλα, ρουλεμάν και ποδήλατα) πωλούνταν με τους διακριτικούς τίτλους Steyr, Puch και Steyr-Puch. Ο τομέας κατασκευής αυτοκινήτων αγοράστηκε από την Magna. Μέχρι το 1987 είχε και εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη, με την επωνυμία Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων, η οποία είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία οχημάτων στην Ελλάδα μέχρι σήμερα.

Η Steyr-Daimler-Puch Spezialfahrzeug GmbH, όπως είναι η σημερινή επωνυμία της, είναι τμήμα της κοινοπραξίας εταιρειών "General Dynamics European Land Systems" και εδρεύει στην Βιέννη. Η κοινοπραξία αυτή είναι εξ' ολοκλήρου ιδιοκτησία της Αμερικανικής General Dynamics Corporation και αποτελείται από τις εταιρείες MOWAG (έδρα Κρόιτσλινγεν / Kreuzlingen - Ελβετία), Santa Bárbara Sistemas de Madrid, (έδρα Μαδρίτη - Ισπανία) και Steyr-Daimler-Puch Spezialfahrzeug GmbH.

## Γνωστά προϊόντα

* Αυτοκίνητο Austro-Daimler ADR (1927-1934)
* Φορτηγό Steyr 680M (1960-1984)
* Φορτηγό Steyr 91 (1978-1984)
* Φορτηγό Steyr 12M18, (ως Steyr 14M14 από την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων)
* Τεθωρακισμένο Όχημα Μάχης Steyr SK 105 Kürassier
* Τεθωρακισμένο Όχημα Μάχης Saurer (ως ΤΟΜΠ Λεωνίδας από την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων)
* Όχημα παντός εδάφους Mercedes-Benz W460 και Mercedes-Benz W461 (ως Mercedes-Benz W462 από την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων)

## Αναφορές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας
Κατηγορία:Κατασκευαστές φορτηγών
Κατηγορία:Τρακτέρ
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία
Κατηγορία:Κατασκευαστές λεωφορείων
Κατηγορία:Κατασκευαστές μοτοσικλετών
Steyr 91

260px|thumb|right|Steyr 91 της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Το **Steyr 91** ήταν ένας τύπος φορτηγού της εταιρίας Steyr με τον κινητήρα *WD 615*. Κατασκευαζόταν και στην Ελλάδα το διάστημα 1978 - 1984 από την ΣΤΑΓΙΕΡ ΕΛΛΑΣ ΑΒΕ (σήμερα ΕΛΒΟ) και χρησιμοποιήθηκε ως επί το πλείστον από διάφορες δημόσιες υπηρεσίες και κυρίως ως απορριμματοφόρα από τους Δήμους Αθηναίων και Θεσσαλονίκης.

Κατηγορία:Μοντέλα φορτηγών
Γανγκάρ Πουενσούμ

Το **Γανγκάρ Πουενσούμ** είναι το υψηλότερο βουνό του Μπουτάν και το υψηλότερο απάτητο βουνό στον κόσμο με υψόμετρο 7570 μέτρων και έξαρση εδάφους 2990 μέτρων. Βρίσκεται στα σύνορα της χώρας με το Θιβέτ. Ωστόσο η ακριβής του θέση έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφωνιών. Το 1983 επιτράπηκε η ορειβασία στο Μπουτάν και τέσσερις αποστολές πραγματοποίησαν αποτυχημένες προσπάθειες να ανέβουν στην κορυφή του το 1985 και το 1986. Ωστόσο, το 1998, μία ομάδα αναρριχήθηκε επιτυχώς σε μία δευτερεύουσα κορυφή του βουνού από το Θιβέτ.

Το υψόμετρο του Γανγκάρ Πουενσούμ μετρήθηκε για πρώτη φορά το 1992, αλλά μέχρι πρόσφατα οι χάρτες της περιοχής δεν ήταν καθόλου ακριβείς και το βουνό απεικονιζόταν σε διάφορες τοποθεσίες και με διαφορετικά υψόμετρα. Λόγω της ανεπαρκούς χαρτογράφησης, η πρώτη ομάδα που επιχείρησε να αναρριχηθεί σε αυτό δεν κατόρθωσε ούτε να το εντοπίσει. 

Με βάση την αναφορά της βρετανικής αποστολής του 1986 το ύψος του βουνού αγγίζει τα 24.770 πόδια και ολόκληρο το βουνό βρίσκεται εντός των ορίων του Μπουτάν, ενώ το κοντινό Κούλα Κάνγκρι μέσα στα όρια του Θιβέτ. Το Κούλα Κάνγκρι με ύψος 7554 μέτρα, είναι ένα ξεχωριστό βουνό που βρίσκεται 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά και για πρώτη φορά αναρριχήθηκαν στην κορυφή του το 1986. έχει χαρτογραφηθεί αρκετά και περιγράφεται σαν να βρίσκεται στο Θιβέτ ή στο Μπουτάν.

Από το 1994 η αναρρίχηση σε βουνά άνω των 6000 μέτρων απαγορεύτηκε στο Μπουτάν από σεβασμό στις τοπικές πνευματικές πεποιθήσεις και από το 2003 η ορειβασία απαγορεύτηκε εντελώς.
Το Γανγκάρ Πουενσούμ είναι πιθανόν να διατηρήσει την πρωτιά του για αρκετό καιρό. Όλες οι υπόλοιπες απάτητες κορυφές στον κόσμο είναι κατά πάσα πιθανότητα δευτερεύουσες κορυφές και όχι ξεχωριστά βουνά.

Το 1998 μία ιαπωνική αποστολή εξασφάλισε άδεια από την Κινεζική Ένωση Ορειβασίας  για να αναρριχηθεί στο βουνό, αλλά η άδεια αυτή αποσύρθηκε εξαιτίας ενός πολιτικού ζητήματος με το Μπουτάν. Ωστόσο, το 1999 η ομάδα ξεκίνησε από το Θιβέτ και ανέβηκε με επιτυχία την ύψους 7535 μέτρων δευτερεύουσα κορυφή, Λιανκάνγκ Κάνγκρι, γνωστή και σαν Βόρειο Γανγκάρ Πουενσούμ. Αντίθετα με τους περισσότερους χάρτες, η αναφορά της αποστολής απεικονίζει την κορυφή αυτή στο Θιβέτ και τα σύνορα του Θιβέτ και του Μπουτάν φαίνονται να διασχίζουν την κορυφή του Γανγκάρ Πουενσούμ, περιγράφοντας την σαν την «υψηλότερη κορυφή του Μπουτάν» με ύψος 7570 μέτρα. Το υψόμετρο αυτό υποστηρίζεται από ιαπωνικές πηγές, οι οποίες με τη σειρά τους βασίζονται σε κινέζικες πηγές. Δεν έχει ωστόσο ερευνηθεί από το Μπουτάν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Berry, Steven K. (1988). ‘’The Thunder Dragon Kingdom: A Mountaineering Expedition to Bhutan’’ (1st ed.). Marlborough: Crowood Press ISBN 1-85223-146-7 and Seattle: Cloudcap Press ISBN 0-938567-07-1. Αποτελεί την περιγραφή της πρώτης βρετανικής αποστολής το 1986.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Nirvana Expeditions φωτογραφία του βουνού (απεικόνιση, χλωρίδα και πανίδα). 
* Αναφορά της ιαπωνικής αποστολής του 1999 . 

Κατηγορία:Ιμαλάια
Κατηγορία:Βουνά του Μπουτάν
Κατηγορία:Βουνά της Κίνας
Μιχάλης Μπεκίρης

Ο **Μιχάλης Μπεκίρης** (Πάτρα, 1971) είναι πολιτικός, βουλευτής Αχαΐας και έχει διατελέσει υφυπουργός.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1971 στην Πάτρα και είναι γιος του πρώην βουλευτή & υπουργού Βασίλη Μπεκίρη. 

Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στη Γαλλία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. 

Εντάχθηκε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και στις εκλογές του 2000 έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής χωρίς όμως επιτυχία.

Στις εκλογές του 2004 εξελέγη βουλευτής Αχαΐας για πρώτη φορά και επανεξελέγη το 2007 καθώς και το 2009 πρώτος σε ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία στον νομό Αχαΐας. Στις εκλογές του 2012 απέτυχε να εκλεγεί και έκτοτε δεν συμμετείχε σε ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. 

Την περίοδο 2004-2007 διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της βουλής. Από τον Ιανουάριο του 2009 έως την λήξη της θητείας της κυβέρνησης Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός μεταφορών.

Τον Ιανουάριο του 2016, μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, ο Μιχάλης Μπεκίρης, είχε αναλάβει Διευθυντής του πολιτικού του γραφείου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις αρχές Απριλίου του 2018 όταν παραιτήθηκε επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.

Στις 10 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε ο ορισμός του Μιχάλη Μπεκίρη, ως Διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, στην Βουλή των Ελλήνων.

Είναι παντρεμένος με την επιχειρηματία Θανασούλια Ιωάννα , και έχουν αποκτήσει 2 παιδιά . 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Γιάννης Γιαννέλης

Ο **Γιάννης Γιαννέλης-Θεοδοσιάδης** είναι Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και κατάγεται από παλιά οικογένεια του νησιού. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και συγκαταλέγεται στα ιδρυτικά της μέλη. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος Μυτιλήνης, ενώ το 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου. Επανεξελέγη το 1990, το 2004 με 11.760 σταυρούς και το 2007. Επίσης εχει θέσει δύο φορές υποψηφιότητα για τη νομαρχία χωρίς επιτυχία.

Στην ιδιοκτησία του βρίσκεται ο πατρογονικός πύργος της οικογένειας Γιαννέλη, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1910 από τον αρχιτέκτονα Αδαλή κατόπιν παραγγελίας του προγόνου του Γιαννέλη - Θεοδοσιάδη, Ιωάννη Γιαννέλη. Στον πύργο έχουν φιλοξενηθεί σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Οδυσσέας Ελύτης κ.α. ενώ σήμερα υπάρχουν παλιά βιβλία και σπάνιες συλλογές.

Είναι διαζευγμένος. Κατοικεί μόνιμα στη Μυτιλήνη και έχει συγγράψει αρκετά βιβλία. Έχει τιμηθεί από την ολλανδική κυβέρνηση με το ανώτατο παράσημο του Τάγματος των Ιπποτών της Οράγγης-Νάσσαου και είναι επίτιμος πρόξενος της Ολλανδίας.

Στις 15 Μαΐου 2012 αποχώρησε από τη Ν.Δ. και εντάχθηκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Σύνοδος του Ακυϊσγράνου

Στην χριστιανική εκκλησιαστική ιστορία με την ονομασία **Σύνοδος του Ακυϊσγράνου** φέρονται συνολικά 22 Εκκλησιαστικές Σύνοδοι που πραγματοποιήθηκαν στη γερμανική πόλη Ακυίσγρανον (σημερινό Άαχεν) και που συγκροτήθηκαν όλες μεταξύ του 8ου και 12ου αιώνα. Από τις 22 αυτές, σπουδαιότερες, που επηρέασαν γενικά τον Χριστιανισμό στην εποχή τους ήταν μόνο δύο, η του 798 και η (σημαντικότερη όλων) του 802.

## Σύνοδος του 798
Κατά τη Σύνοδο αυτή ο αιρεσιάρχης Ούργκελ που υποστήριζε ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν "θετός" υιός του Θεού, αναγκάσθηκε τελικά μετά από συζητήσεις έξι ημερών να ανακαλέσει τη δοξασία αυτή που δίδασκε.

## Σύνοδος του 802
Η Σύνοδος αυτή είναι η περίφημη εκείνη που δημιούργησε τη μεγάλη δογματική διαφορά μεταξύ της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Δυτικής Καθολικής με το ζήτημα του "Φιλιόκβε".

Όπως είναι γνωστό, το ζήτημα αυτό συνίσταται στο ότι οι Δυτικοί (Καθολικοί) παραδέχονταν απ΄ αρχής ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται τόσο "*εκ του Πατρός*" (όπως πιστεύουν οι Ανατολικοί, (Ορθόδοξοι χριστιανοί), όσο "*και εκ του Υιού*". Εξ αυτού ο Παπισμός προσέθεσε στο Σύμβολο της Πίστεως (εκ του "Πιστεύω"), των Πατέρων της "εν Νικαία Συνόδου", τη λατινική φράση "Φιλιόκβε" (Filioque), δηλαδή "*και εκ του Υιού*".
Εν τούτοις, ο Πάπας Λέων Γ΄ (795-816) απέρριψε επίσημα την προσθήκη εκείνη και αναγράφοντας το "Πιστεύω", χωρίς αυτή,  σε δύο ασημένιες πλάκες τις ανήρτησε στον Ιερό Ναό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, οπότε και γεφυρώθηκε το δογματικό εκείνο χάσμα.

Παρά ταύτα και ίσως για πολιτικούς λόγους ο ίδιος ο Πάπας συνεκάλεσε το 802, στη πόλη Ακυίσγρανον, που ήταν ήδη πρωτεύουσα της Αγίας και Μεγάλης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Εκκλησιαστική Σύνοδο η οποία και τελικά επανέφερε την προσθήκη του Φιλιόκβε με συνέπεια να δημιουργηθεί έτσι εκ νέου το Σχίσμα της Εκκλησίας.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.15

Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γερμανία
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Άαχεν
Τζένιφερ Εσπόζιτο

Η **Τζένιφερ Εσπόζιτο** (*Jennifer Esposito*, 11 Απριλίου 1973) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1973 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης από ιταλο-Αμερικανούς γονείς. Η μητέρα της, Φίλις, είναι διακοσμήτρια και ο πατέρας της, Ρόμπερτ, μουσικός παραγωγός, ενώ έχει μια ακόμα αδερφή. Παρακολούθησε δημοτικό και γυμνάσιο σε καθολικά σχολεία του Στάτεν Άιλαντ. Το 2006 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Μπράντλεϊ Κούπερ για να χωρίσουν οριστικά ένα χρόνο αργότερα.

## Σταδιοδρομία
Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 1996 στην αστυνομική σειρά *[[Νόμος και τάξη (τηλεοπτική σειρά)|Νόμος και τάξη]]*, αλλά έγινε διάσημη μέσα από το επιτυχημένο σίτκομ *Spin City*. Οι κινηματογραφικές της εμφανίσεις περιλαμβάνουν ρόλους σε ταινίες όπως *I Still Know What You Did Last Summer* (Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι), *Summer of Sam*, *Dracula 2000* και το βραβευμένο με Όσκαρ *Crash*. Τη σεζόν 2008-2009 εμφανίζεται στην κωμική σειρά του ABC *Samantha Who?*.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Τζένιφερ Εσποζίτο στην IMDb
*Η Τζένιφερ Εσποζίτο  στo TV.com

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ουρανία (αρχαία πόλη)

Η **Ουρανία** ήταν αρχαία πόλη-λιμάνι της Κύπρου στη χερσόνησο της Καρπασίας της επαρχίας Αμμοχώστου.

Η πόλη βρισκόταν πολύ κοντά στη Καρπασία και εγκαταλείφθηκε τον 7ο αιώνα εξαιτίας των αραβικών επιδρομών. Μια λαϊκή παράδοση μάλιστα αναφέρει πως κάποια μέρα που είχαν γάμο εμφανίστηκαν σε αυτόν δύο ξένοι , οι ξένοι αυτοί έλεγαν συνέχεια *«Όσπου στέκει το φεγγάρι είμαστε φίλοι και κουμπάροι, άμα όμως δύσει το φεγγάρι θα γίνουμε μαλιά κουβάρι»*, προσπαθώντας να προειδοποιήσουν τους κατοίκους και να φύγουν αφού το βράδυ θα έρχονταν οι πειρατές. Αλλά οι κάτοικοι δεν κατάλαβαν τα λόγια και το βράδυ οι πειρατές σκότωσαν τους περισσότερους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Καρπασία (αρχαία πόλη)

Η **Καρπασία** ήταν πόλη - λιμάνι της αρχαίας Κύπρου και πιστεύεται ότι βρισκόταν κοντά στο σημερινό Ριζοκάρπασο της επαρχίας Αμμοχώστου.

Αναφέρεται από πολλούς αρχαίους συγγραφείς , όπως ο Στράβων στις πόλεις λιμάνια της Κύπρου. Σύμφωνα με την μυθολογία την πόλη ίδρυσε ο Πυγμαλίων, ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει ότι λέγεται και *Καρπάσεια*, *Κάρπασος* και *Καρβασία* από τον άνεμο που φυσάη στη περιοχή και λέγεται *Καρβάς* . Στους καταλόγους του μαντείου των Δελφών αναφέρεται μαζί με τις άλλες Κυπριακές πόλεις στους Θεορωδόκους, δηλαδή στις πόλεις που φιλοξένησαν απεσταλμένους του μαντείου. Η πόλη εγκαταλείφθηκε τον 7ο αιώνα εξαιτίας των αραβικών επιδρομών.

Η Καρπασία είναι από τις πρώτες Κυπριακές πόλεις που ασπάστηκαν τον χριστιανισμό. Είχε δική της επισκοπή, την Επισκοπή Καρπασίας,  με πρώτο επίσκοπο τον Άγιο Φίλων , άλλος σημαντικός επίσκοπος ήταν ο Άγιος Θέρσος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Παπανδρέου

Το επώνυμο **Παπανδρέου** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω πρόσωπα:

* Παπά-Ανδρέας Σταυρόπουλος, ιερέας και γενάρχης της οικογένειας Παπανδρέου (η αλλαγή του επωνύμου έγινε το 1901)
** Νικόλαος Παπανδρέου (θαν. 1913), σχολάρχης Πατρών, γιος του Παπά-Ανδρέα
** Γεώργιος Παπανδρέου, (1888-1968) νομικός, πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, γιος του Παπα-Ανδρέα
*** Γιώργος Γ. Παπανδρέου, (1928-2020), γιος του Γεωργίου Παπανδρέου
*** Ανδρέας Παπανδρέου, (1919-1996) πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, γιος του Γεωργίου Παπανδρέου
*** Μαργαρίτα Παπανδρέου - Τσαντ (γενν. 1923), ακτιβίστρια, δεύτερη κατά σειρά σύζυγος του Ανδρέα Παπανδρέου
*** Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου (γενν. 1955), αεροσυνοδός, πολιτικός, τρίτη κατά σειρά σύγυζος του Ανδρέα Παπανδρέου
**** Γιώργος Α. Παπανδρέου, (γενν. 1952) πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, βουλευτής, υπουργός, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, γιος του Ανδρέα και της Μαργαρίτας Παπανδρέου
**** Νίκος Παπανδρέου, (γενν. 1956) συγγραφέας, γιος του Ανδρέα και της Μαργαρίτας Παπανδρέου
**** Ανδρέας Α. Παπανδρέου, (γενν. 1960) καθηγητής οικονομίας του Περιβάλλοντος, γιος του Ανδρέα και της Μαργαρίτας Παπανδρέου

* Απόστολος Παπανδρέου (γενν. 1975), αθλητής του κανόε-καγιάκ
* Βάσω Παπανδρέου (γενν. 1944), βουλευτής και υπουργός
* Γεώργιος Παπανδρέου (ιστορικός) (1859-1940)
* Γιώργος Παπανδρέου (ποδοσφαιριστής) (γενν. 1969)
* Έλενα Παπανδρέου (γενν. 1966) Ελληνίδα κλασική κιθαρίστρια.
Σεΐχ Άντεν Μαντόμπε

Ο Σεΐχ **Αντάν Μοχάμετ Νούουρ "Μαντόμπε"** (Adan Mohamed Nuur "Madobe", στα σομαλικά: *Sheekh Aaden Maxamed Nuur ή Sheekh Aaden Madoobe*) είναι Σομαλός πολιτικός και πρόεδρος της Βουλής της χώρας του. Έπειτα από την παραίτηση της κυβέρνησης του προέδρου Αμπντουλαχί Γιουσούφ Αχμέτ το Δεκέμβριο του 2008, ανέλαβε προσωρινός πρόεδρος. Όπως πολλοί Σομαλοί πολιτικοί, είναι πρώην πολέμαρχος και ήταν δάσκαλος του Κορανίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σεΐχ Αντάν Μαντόουε γεννήθηκε στη Μαντέρα στη βορειοανατολική επαρχία της Κένυας. Κατάγεται από τη φυλή Ντίτζιλ-Μιρίφλε και ειδικότερα από το υποφύλο Χαντάμε.

## Αντιστασιακή δράση
Υπηρέτησε ως πρώτος αντιπρόεδρος του Αντιστασιακού Στρατού Ραχανουέιν (*Rahanweyn Resistance Army, αρκτικόλεξο: RRA*), που ήταν μία από τις φατρίες που πρωταγωνίστησαν στον Εμφύλιο Πόλεμο στη Σομαλία. Σύμφωνα με τον Μαντόμπε, από το 1996 ο RRA αποδέχθηκε τη βοήθεια της Αιθιοπίας στη στρατιωτική του εκπαίδευση. Το 2003 για μικρό χρονικό διάστημα παρουσιάστηκε σχίσμα με τον ηγέτη του RRA Χασάν Μοχάμετ Νουρ "Σατιγκαντούντ"  παρότι συμφιλιώθηκαν αργότερα και αμφότεροι υπηρέτησαν σε χαρτοφυλάκια στην προσωρινή κυβέρνηση.

## Προσωρινή Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση
Ο "Μαντόμπε" είναι αντιπρόσωπος του Προσωρινού Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου (TFP), το οποίο το Νοέμβριο του 2004 επεκύρωσε την Προσωρινή Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση και ενέκρινε τον Προσωρινό Ομοσπονδιακό Καταστατικό Χάρτη, στη διάρκεια διάσκεψης στο Ναϊρόμπι. Διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης με την έγκριση του πρωθυπουργού Αλί Μοχάμετ Γκεντί στο δεύτερο ανασχηματισμό της κυβέρνησης του τελευταίου τον Ιανουάριο του 2005, ωστόσο στη Σομαλία θεσπίστηκε ένα νέο δικαστικό σύστημα έπειτα από την ήττα της Ένωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων (ICU) τον Ιανουάριο του 2007.

Το Μάιο του 2005 ο πολιτικός αντίπαλος και πολέμαρχος Μοχάμετ Ιμπραχίμ Χαμπσάντε κατηγόρησε τον Μαντόμπε και τον υπουργό  Γεωργίας Χασάν Μοχάμετ Νούουρ "Σατιγκουντούντ" για επίθεση εναντίον της πόλης Μπαϊντόα  με σκοπό την κατάληψη της πόλης για λογαριασμό του προέδρου Αμπντουλαχί Γιουσούφ Αχμέτ, ο οποίος αργότερα χρησιμοποίησε την πόλη με σκοπό την ίδρυση προσωρινής πρωτεύουσας εντός της χώρας. Δεκαεννέα άνθρωποι σκοτώθηκαν, πολλοί εκ των οποίων ήταν πολίτες, και άλλοι 28 τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις για τον έλεγχο της πόλης.

Μετά την απόλυση του Σαρίφ Χασάν Σεΐχ Αντάν, με ψήφο του Προσωρινού Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου, στις 17 Ιανουαρίου του 2007ο Μαντόμπε εξελέγη νέος πρόεδρος του Κοινοβουλίου στις 31 Ιανουαρίου του ιδίου έτους και ορκίστηκε στις 3 Φεβρουαρίου.

## Προσωρινός πρόεδρος
Ο Μαντόμπε ανέλαβε προσωρινός πρόεδρος της Σομαλίας στις 29 Δεκεμβρίου του 2008 μετά την παραίτηση του Αμπντουλαχί Γιουσούφ Αχμέτ.Κυβέρνησε ως το 2009, οπότε εξελέγη διάδοχός του, ο Σαρίφ Αχμέτ.

## Παραπομπές


Νουουρ
Ενετικό Κτηματολόγιο της Βοστίτσας

Το **Ενετικό Κτηματολόγιο της Βοστίτσας** (*Catastico ordinario dei Teritorio di Vostizza*) είναι έγγραφο του 1700 που περιλαμβάνει πληροφορίες διοικητικού ενδιαφέροντος για τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία που αφορούν την περιοχή του Αιγίου κατά την αποκαλούμενη Β΄ Περίοδο της Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο. Συγκεκριμένα αφορά μία ιδιαίτερη διαχειριστική καταγραφή θεμάτων νομικής, οικονομικής και χωροταξικής υφής που σχετίζονται με την ορθολογικότερη διοίκηση της κτήσης, ενώ συγχρόνως καθορίζει τις σχέσεις υποχρεώσεων ανάμεσα σε αυτήν και τους υποτελείς της.

Οι Ενετοί υπό την εποπτεία του Ενετού αρμοστή Φραγκίσκου Γριμάνι κατέγραψαν ολόκληρη την περιοχή και τους κατοικημένους τόπους της Βοστίτσας (η ονομασία του Αιγίου κατά την περίοδο αυτή). Το κτηματολόγιο φυλάσσεται στα αρχεία της Βενετίας και είναι σημαντική πηγή πληροφοριών για την περιοχή του Αιγίου την εποχή του 1700.

## Πηγές
* Κωνσταντίνος Ντόκος, Ιωάννα Αθανασοπούλου, *Η πόλη της Βοστίτσας και ο πληθυσμός της κατά την περίοδο της Β΄ Βενετοκρατίας 1685 - 1715*, εκδ. Εταιρεία Επιστήμης και Πολιτισμού Αιγειαλείας (ΕΤ.Ε.Π.Α), Αίγιο 2007. ISBN 978-960-89756-0-6.
* Παπαγεωργίου, Γ. (1968). *Ἡ ἱστορία τῆς Φτέρης Αἰγίου: Μέ ἀνέκδοτα ἔγγραφα ἀγωνιστῶν τοῦ 1821.* Ἀθῆναι: [χ.ἐ.] 1968.

Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Αχαΐας
Κατηγορία:Ιστορία του Αιγίου
Κατηγορία:Βασίλειο του Μoρέως
Βυζαντινός Εσπερινός

Ο **Βυζαντινός Εσπερινός** είναι δίσκος του Απόστολου Καλδάρα. Κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου  του 1973 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Τους στίχους έγραψε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Σύμφωνα με τον συνθέτη, τα τραγούδια αυτού του δίσκου δημιουργήθηκαν με βάση την Βυζαντινή Μουσική και τους ήχους της. Είναι μάλιστα ο μοναδικός Ελληνικός δίσκος όπου κάθε τραγούδι είναι γραμμένο σε διαφορετικό "δρόμο", χαρακτηριστικό πολύ σημαντικό για τη μελέτη και κατανόηση των "δρόμων" από τους μουσικούς. Συγκεκριμένα ο συνθέτης αναφέρει:

Αρκετά κομμάτια του δίσκου επανεκτελέστηκαν ζωντανά από τον Γιώργο Νταλάρα και τη Γλυκερία στις συναυλίες - αφιέρωματα στον Απόστολο Καλδάρα που έλαβαν χώρα σε όλη την Ελλάδα το 2013.

Η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της "Columbia" με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθούς τον Μίμη Καννή και τον Γιώργο Τζάννες. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι ένα κέντημα της Ρούλας Μάτσα.

## Τραγούδια
Τα τραγούδια που περιέχει είναι τα εξής:

# Εκεί που σμίγει η Δύση κι η Ανατολή (Γ. Νταλάρας)
# Βάρα νταγερέ (Χ. Αλεξίου)
# Για πάρε γύφτο σφυρί κι αμόνι (Γ. Νταλάρας)
# Καμπάνα του εσπερινού (Χ. Αλεξίου)
# Για πάρε μάνα (Γ. Νταλάρας)
# Απτάλικο (Ορχηστρικό)
# Αχ και να 'μουνα το παλικάρι (Γ. Νταλάρας)
# Με βρήκε ο χάρος (Γ. Νταλάρας)
# Στην ξενιτιά (Χ. Αλεξίου)
# Κάπου χαράζει (Γ. Νταλάρας)
# Τα χεράκια μου δεμένα (Χ. Αλεξίου)
# Η Παναγιά (Γ. Νταλάρας και χορωδία)

## Δείτε ακόμη
***Αναλυτική δισκογραφία: [[Γιώργος Νταλάρας (δισκογραφία)]]***

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Κατηγορία:Δισκογραφία του Απόστολου Καλδάρα
Κατηγορία:Δισκογραφία του Γιώργου Νταλάρα
Κατηγορία:Δισκογραφία της Χαρούλας Αλεξίου
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1973
Κατηγορία:Άλμπουμ από τη Minos EMI
Άαραου

Η **Άαραου** είναι πόλη της βόρειας Ελβετίας, πρωτεύουσα του καντονίου Άαργκαου, καθώς και της ευρύτερης πέριξ της πόλης ομώνυμης περιοχής. Είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη του καντονίου. Το 1946 αριθμούσε 13.200 κατοίκους, το 1970 έφθασε τους 17.000, ενώ το 2005, μόλις που υπερέβαινε τις 15.500 κατοίκους οι οποίοι είναι γερμανόφωνοι και επί το πλείστον στο θρήσκευμα Προτεστάντες.

thumb|left|Οι περίφημες στέγες της Άαραου
Η Άαραου βρίσκεται σε υψόμετρο 380 μέτρα και συγκεκριμένα στο ελβετικό οροπέδιο, στη κοιλάδα του ποταμού Άαρ,  επί της δεξιάς όχθης του, στο νότιο άκρο της οροσειράς Ιούρα, δυτικά της Ζυρίχης. Είναι συνδεδεμένη με το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, και η έκτασή της φθάνει περίπου τα 9 τετρ.χλμ. Παλαιότερες ονομασίες της πόλης ήταν *Αρούλα* ή *Άρουλα*, *Αρόλα* και νεότερα *Αραλίς*.

Η παλιά πόλη που βρίσκεται σε παρακείμενο λόφο χαρακτηρίζεται σήμερα ως «πόλη των πανέμορφων τριγωνικών στεγών», αετωμάτων, τις λεγόμενες «γκέιμπλς». Το 1798 υπήρξε  πρωτεύουσα της Ελβετίας πριν αναδειχθεί στη συνέχεια  η Λουκέρνη.

Στην Ααράου υπάρχει σπουδαία βιβλιοθήκη με σπάνια χειρόγραφα καθώς και ανεπτυγμένη βιομηχανία υφαντουργίας, μεταλλουργίας, (χυτήρια) και ηλεκτρικών ειδών. Επίσης εδώ βρίσκονται και τα ερείπια του Πύργου των Αψβούργων που κτίσθηκε το 1020.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα τ.1ος, σ.33
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.1ος, σ.13.

Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Κουφονήσι Λασιθίου

Το **Κουφονήσι** είναι νησίδα, ακατοίκητη σήμερα, του νότιου Κρητικού πελάγους,  που βρίσκεται στη νοτιοανατολική εσχατιά της Κρήτης και συγκεκριμένα 3 ναυτικά μίλια νότια του ακρωτηρίου Γουδερό. Πρόκειται για τη νησίδα **Ονεσία** των αρχαίων Ελλήνων, όπως μας διέσωσε το όνομά της ο Πλίνιος. Η επιφάνεια της νησίδας είναι περίπου 4,26 τ.χλμ. 

Διοικητικά ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και ειδικότερα στην Κοινότητα Αγίας Τριάδος του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας. 

Η κύρια ασχολία παλαιότερα των κατοίκων της ήταν η σπογγαλιεία. Εξ ου και το φημισμένο για τους σπόγγους του "Μπογάζι του Κουφονησιού".

## Ιστορία
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και συγκεκριμένα τον Απρίλιο του 1823 μια ομάδα 28 γενναίων Κρητικών από τις ανατολικές επαρχίες της Κρήτης, υπό τους οπλαρχηγούς Εμμανουήλ Καζάνη, Εμμανουήλ Αλέξη κ.ά. επιβιβάστηκαν σε μικρό πλοιάριο και επέδραμαν νύκτα στο Κουφονήσι όπου βρισκόταν εκεί για διασκέδαση ο διαβόητος Τούρκος γενίτσαρος Μεχμέτ Πιλαβάς με τους 30 συντρόφους του. Κατά την επιχείρηση εκείνη, μετά τον αποκλεισμό και τον όλεθρο που ακολούθησε, φονεύθηκαν τόσο ο Πιλαβάς όσο και οι 27 σύντροφοί του, ενώ μόνο τρεις κατάφεραν να σωθούν, παραμένοντας κρυμμένοι σε ρωγμές των βράχων. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://www.ert.gr/menoumellada/kriti/libyko-pelagos-to-koufonisi-lasithiou-00450.htm
*http://www.visitcrete.com/uk/article/archaeological-site-of-koufonisi-lefki#.VT0d9vDAMng

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Αβανιά

Η λέξη **Αβανιά** ήταν μια πολύ διαδεδομένη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες επί τουρκοκρατίας με την κυριολεκτική σημασία την αρπαγή περιουσίας μετά όμως από συκοφαντία ή ψευδή μήνυση. Πρόκειται γενικά για λέξη άγνωστης προέλευσης με ίσως κάποια πιθανότητα εκ της εβραϊκής γλώσσας.

Η αβανιά είχε ιδιαίτερα αναπτυχθεί επί τουρκοκρατίας σε βάρος του υπόδουλου Ελληνισμού ως ένας χονδροειδής νομιμοφανής τρόπος αρπαγής των περιουσιακών αγαθών των Ελλήνων, από τους Τούρκους, που πολλές φορές έφθανε ακόμα και στον αφανισμό τους από εκδίκηση. Η ανάπτυξη της αβανιάς οφειλόταν κυρίως αφενός μεν στις αρπακτικές διαθέσεις των Τούρκων, αφετέρου δε και στην πλήρη ατιμωρησία των αποκαλυπτομένων στη συνέχεια συκοφαντών, που λόγω της ανικανότητας της τότε οθωμανικής ποινικής νομοθεσίας δεν καταδίωκε στη συνέχεια αυτούς.

Συνηθέστερος τρόπος άσκησης της αβανιάς ήταν η καταγγελία κάποιου Έλληνα ενώπιον των τότε Αρχών για οποιοδήποτε αδίκημα, περισσότερες φορές φανταστικό παρά πραγματικό, όπου ακολουθούσε η καταδίκη του και η δήμευση της περιουσίας του. Συνηθέστερα όμως αυτή καθαυτή η καταγγελία ήταν τρόπο εκβιασμού κατά του κατηγορουμένου, ο οποίος προκειμένου ν΄ αποφύγει μια επικίνδυνη δίκη δεχόταν ασμένως να καταβάλλει σημαντικό χρηματικό ποσό στον (υπόψη) μηνυτή ή ακόμα και στον δικαστή (καδή).

Πολλά είναι τα παραδείγματα της αβανιάς που εφαρμόστηκαν στα χρονικά της μακραίωνης δουλείας του Ελληνισμού. Οι Τούρκοι την εποχή εκείνη δεν απέφυγαν να την εφαρμόσουν ακόμα και στους κορυφαίους Έλληνες, δεδομένου ότι και Πατριάρχες ακόμα είχαν υποστεί τις συνέπειες της αβανιάς. Σήμερα η λέξη αυτή δεν χρησιμοποιείται πλην όμως ως έννοια όμοιας πράξης όχι σπάνια βλέπει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας με άλλες σύγχρονες δημώδεις ονομασίες (π.χ. εκβιασμός, φακελάκι, λάδωμα, κ.λπ.).

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.22

Κατηγορία:Τουρκοκρατία
Κατηγορία:Εκφράσεις
Αδαμάντιος Διαμαντής

Ο **Αδαμάντιος Διαμαντής** (Λευκωσία, 23 Ιανουαρίου 1900 - Λευκωσία, 28 Απριλίου 1994) ήταν Κύπριος ζωγράφος. Από τους σημαντικότερους Κύπριους καλλιτέχνες, θεωρείται ο πατέρας της Κυπριακής τέχνης. Έργα του σήμερα υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές αλλά και στην Εθνική Πινακοθήκη της Λευκωσίας.

## Βιογραφία
Σπούδασε ζωγραφική στο Λονδίνο και ακολούθως έγινε καθηγητής τέχνης στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας από το 1926 έως το 1962. Ήταν μέλος της εταιρίας Κυπριακών σπουδών, συλλέκτης έργων λαϊκής τέχνης και ιδρυτής του μουσείου λαϊκής τέχνης Κύπρου του οποίου ήταν και πρώτος διευθυντής. Τον συνέδεσε μεγάλη φιλία με τον Γιώργο Σεφέρη, ο Γιώργος Σεφέρης του είχε αφιερώσει το ποίημα *Λεπτομέρειες στην Κύπρο*.  

Βραβεύτηκε το 1923 με το Α΄ βραβείο σχεδίου από το Royal College of Art του Λονδίνο. Το 1976 από την Ακαδημία Αθηνών για τις υπηρεσίες του σαν καθηγητής τέχνης αλλά και τη γενική του προσφορά. Επίσης τιμήθηκε το 1989 από το Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά και το 1993 με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών.
## Τα έργα του
Τα έργα του ήταν εμπνευσμένα κυρίως από τη φύση, σημαντικότερο έργο του θεωρείται ο πίνακας *Ο κόσμος της Κύπρου*, με διαστάσεις 17,50 μέτρα μήκος και 1,75 μέτρα ύψος, που το ζωγράφισε ανάμεσα στα 1967 - 1972.  Σε κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα **ΑΓΩΝ** (12 Ιουνίου 1975) με τίτλο, Αδαμ. Διαμαντή: Ο κόσμος της Κύπρου,ο *Γ.Χατζηκωστής* παρουσιάζει το βιβλίο του ζωγράφου με τίτλο *<u>Ο κόσμος της Κύπρου-Αφήγηση</u>* (12 Ιουνίου 1975), καταλήγοντας με το χαρακτηρισμό για το "δίκλωνο έργο του Διαμαντή".

Μετά το θάνατό του, ο γιος του δώρισε τη βιβλιοθήκη του, που περιλάμβανε 1.200 βιβλία, στο πανεπιστημίου Κύπρου.

## Ενδεικτική εργογραφία
**Οι Φυτεύτριες*, (1932/33)
**Ο κόσμος της Κύπρου* (1967-1972)
**Οι Λεύκες της Λαπήθου*
**Στο Πανηγύρι της Παναγιάς του Άρακα*
**Οι Αμαξάρηδες της Ασμάλτι*
**Κορίτσια της Πάφου*
**Αγωνίες*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αδαμάντιος Διαμαντής στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Κύπριοι ζωγράφοι
Σίξτος

Το **Σίξτος** (*Sixtus*) είναι Ρωμαϊκό όνομα, παραφθορά του ελληνικού «*Ξυστός*». Η αρχική του γραφή ήταν "Xystus". Δεν πρέπει να συγχέεται με το όνομα Σέξτους (*Sextus*), που σημαίνει «έκτος».

Υπήρξαν πέντε Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα Σίξτος, εκ των οποίων οι πρώτοι τρεις έχουν καταγραφεί ως "Xystus":

* Πάπας Σίξτος Α΄ (115/116–125)
* Πάπας Σίξτος Β΄ (257–258)
* Πάπας Σίξτος Γ΄ (432–440)
* Πάπας Σίξτος Δ΄ (1471–1484)
* Πάπας Σίξτος Ε΄ (1585–1590)
Πάπας Αλέξανδρος

Υπήρξαν οκτώ Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα **Αλέξανδρος**:

* Πάπας Αλέξανδρος Α΄ (περίπου 106-115)
* Πάπας Αλέξανδρος Β΄ (1061-1073)
* Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ (1159-1181)
* Πάπας Αλέξανδρος Δ΄ (1254-1261)
* Αντιπάπας Αλέξανδρος Ε΄ (1409-1410) (αν και σήμερα θεωρείται Αντιπάπας, ο διάδοχός του πήρε το όνομα Αλέξανδρος ΣΤ΄ για να αποφευχθεί σύγχιση)
* Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ (1492-1503)
* Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ (1655-1667)
* Πάπας Αλέξανδρος Η΄ (1689-1691)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πάπας Πίος

Υπήρξαν 12 Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα **Πίος**:

* Πάπας Πίος Α΄ (περίπου 142 – 157)
* Πάπας Πίος Β΄ (1458–1464)
* Πάπας Πίος Γ΄ (1503–1503)
* Πάπας Πίος Δ΄ (1559–1565)
* Πάπας Πίος Ε΄ (1566–1572)
* Πάπας Πίος ΣΤ΄ (1775–1799)
* Πάπας Πίος Ζ΄ (1800–1823)
* Πάπας Πίος Η΄ (1829–1830)
* Πάπας Πίος Θ΄ (1846–1878)
* Πάπας Πίος Ι΄ (1903–1914)
* Πάπας Πίος ΙΑ΄ (1922–1939)
* Πάπας Πίος ΙΒ΄ (1939–1958)

Είναι επίσης γνωστός ο Αντιπάπας Πίος ΙΓ΄.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πάπας Βίκτωρ

Υπήρξαν τρεις Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα **Βίκτωρ**:

* Πάπας Βίκτωρ Α΄ (189-199)
* Πάπας Βίκτωρ Β΄ (1055-1057)
* Πάπας Βίκτωρ Γ΄ (1086-1087)

Είναι γνωστοί επίσης δύο Αντίπαπες με το όνομα Βίκτωρ Δ΄:

* Αντίπαπας Βίκτωρ Δ΄ (1138)
* Αντίπαπας Βίκτωρ Δ΄ (1159-1164)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πάπας Κλήμης

Υπήρξαν 14 Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα **Κλήμης** (*Clemens*):

* Πάπας Κλήμης Α΄, άγιος (88-98)
* Πάπας Κλήμης Β΄ (1046-1047)
* Πάπας Κλήμης Γ΄ (1187-1191)
* Πάπας Κλήμης Δ΄ (1265-1268)
* Πάπας Κλήμης Ε΄ (1305-1314) 
* Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ (1342-1352)
* Πάπας Κλήμης Ζ΄ (1523-1534) 
* Πάπας Κλήμης Η΄ (1592-1605)
* Πάπας Κλήμης Θ΄ (1667-1669)
* Πάπας Κλήμης Ι΄ (1670-1676)
* Πάπας Κλήμης ΙΑ΄ (1700-1721)
* Πάπας Κλήμης ΙΒ΄ (1730-1740)
* Πάπας Κλήμης ΙΓ΄ (1758-1769)
* Πάπας Κλήμης ΙΔ΄ (1769-1774)

Είναι επίσης γνωστοί δύο αντίπαπες:

* Αντιπάπας Κλήμης Γ΄ 
* Αντιπάπας Κλήμης Ζ΄

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πάπας Κάλλιστος

Υπήρξαν τρεις Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα **Κάλλιστος** (*Callixtus*):

* Πάπας Κάλλιστος Α΄ (217-222)
* Πάπας Κάλλιστος Β΄ (1119-1124)
* Πάπας Κάλλιστος Γ΄ (1455-1458)

Είναι επίσης γνωστός ο Αντιπάπας Κάλλιστος Γ΄.
Πάπας Ουρβανός

Υπήρξαν οκτώ Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα **Ουρβανός**:

* Πάπας Ουρβανός Α΄, άγιος (περίπου 222-230)
* Πάπας Ουρβανός Β΄ (1088-1099)
* Πάπας Ουρβανός Γ΄ (1185-1187)
* Πάπας Ουρβανός Δ΄ (1261-1264)
* Πάπας Ουρβανός Ε΄ (1362-1370)
* Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ (1378-1389)
* Πάπας Ουρβανός Ζ΄ (1590)
* Πάπας Ουρβανός Η΄ (1623-1644)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πάπας Λούκιος

Υπήρξαν τρεις Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα **Λούκιος**:

* Πάπας Λούκιος Α΄ (253-254)
* Πάπας Λούκιος Β΄ (1144-1145)
* Πάπας Λούκιος Γ΄ (1181-1185)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Δυναστεία των Αιακιδών

Οι **Αιακίδες** (*Αἰακίδαι*) ήταν οι απόγονοι του Αιακού, ο οποίος ήταν γιος του Δία και της νύμφης Αίγινας.

Πρώτος Αιακίδης ήταν ο Πηλέας, γιος του Αιακού και της νύμφης Ενδηίδας. Αιακίδης ονομαζόταν και ο Τελαμών, αδελφός του Πηλέα, ο Αίαντας, γιος του Τελαμώνος και ήρωας του Τρωικού πολέμου.

## Ιστορία των Αιακιδών
Η Δυναστεία των Αιακιδών ήταν σειρά βασιλέων της Ηπειρωτικής φυλής των Μολοσσών. Ήταν απόγονοι του Νεοπτόλεμου, γιου του Αχιλλέως και της Δειδάμειας και απόγονου του Αιακού. Βασίλεψαν από τον 5ο αι π.Χ. μέχρι το 231 π.Χ. Σημαντικότερος των Αιακιδών ήταν ο βασιλιάς Πύρρος της Ηπείρου, που έκανε εκστρατεία κατά του ανερχόμενου Ρωμαϊκού κράτους. Επίσης σημαντική θυγατέρα των Αιακιδών ήταν η Ολυμπιάς, μητέρα του Αλέξανδρου Γ΄ του Μεγάλου. Γι'αυτό και ο Αλέξανδρος θεωρείται απόγονος του Αχιλλέως. Επίσης, ο Περσεύς είναι απόγονος των Αιακιδών. Τέλος ο οι κάτοικοι της Αίγινας ονομάζονταν Αιακοί και λάτρευαν τον Αιακό. Μετά τον θάνατο του Πτολεμαίου Β΄ οι Ηπειρωτικές φυλές καταλύουν την μοναρχία και ιδρύουν την δημοκρατία με το όνομα Κοινό των Ηπειρωτών.

## Κατάλογος βασιλιάδων της Ηπείρου της Δυναστείας των Αιακιδών

## Γενεαλογία των Αιακιδών, βασιλέων της Ηπείρου

## Πηγές
* P.R. Franke, *Alt-Epirus und das Königtum der Molosser*, Erlangen, 1955.
* M. Dieterle, ''Dodona. Religionsgeschichtliche und historische Untersuchungen zu Entstehung und Entwicklung des Zeus-Heiligtums'', diss. Universiteit Hamburg, 1999. 


Αιακιδες
Κάβο Γάτα

thumb|right|Η περιοχή του Ακρωτηρίου, το Κάβο Γάτα κάτω δεξιά.
Το **Κάβο Γάτα** ( Παλαιότερα κάβο Κουριάς ), είναι ακρωτήριο της Κύπρου, είναι το νότιο ανατολικό σύνορο του κόλπου του Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στη χερσόνησο Ακρωτηρίου και ανήκει στη βάση Ακρωτηρίου. Είναι το νοτιοανατολικό σημείο της Ευρώπης, κείμενο 14 πρώτα λεπτά της μοίρας ή 25 χιλιόμετρα νοτιότερα από το ακρωτήριο Τρυπητή της Γαύδου.

Η ονομασία του ακρωτηρίου προέρχεται από το κοντινό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Όπως αναφέρει ο Γιώργος Σεφέρης, είναι ιστορία που άκουσε από κάποιο μοναχό όταν πέρασε από εκεί το 1952: Κάποτε έπεσε ανομβρία στο νησί για πολλά χρόνια και γέμισε ο τόπος φίδια. Τότε οι μοναχοί ανέθρεψαν γάτες και κάθε μέρα το χάραμα αλλά και το βράδυ τις έστελναν έξω από το μοναστήρι να κυνηγήσουν τα φίδια. Η μάχη αυτή των φιδιών με τις γάτες κράτησε χρόνια, στο τέλος εξολόθρευσαν τα φίδια αλλά και οι ίδιες χάθηκαν αφού δεν άντεξαν το δηλητήριο. Και έτσι απο κάβο Κουριάς, ονομάστικε κάβο Γάτα. Άλλη παράδοση αναφέρει ότι τις γάτες τις έφερε η Αγία Ελένη

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Ακραία σημεία της Κύπρου

Γατα
Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Κύπρου
Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Κύπρου
Μηχανή εξωτερικής καύσης

thumbnail|330px|Χρήση ατμοστρόβιλου στο κύκλο Rankine. Η καύση γίνεται έξω από το ατμοστρόβιλο
Μια **μηχανή εξωτερικής καύσης** είναι μια θερμική μηχανή στην οποία η καύση του καυσίμου δεν γίνεται μέσα στο χώρο παραγωγής έργου αλλά εκτός αυτού του χώρου. Το εργαζόμενο μέσο σε αυτή τη μηχανή δεν είναι τα καυσαέρια αλλά κάποιο ρευστό.

Τύποι μηχανών εξωτερικής καύσης είναι η ατμομηχανή και ο ατμοστρόβιλος και η  μηχανή θερμού αέρα (ή άλλου ρευστού), λέγεται και μηχανή Stirling.

## Δείτε επίσης
*Μηχανή εσωτερικής καύσης

Κατηγορία:Θερμικές μηχανές
Κατηγορία:Κινητήριες μηχανές
Κατηγορία:Μηχανές