open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βολέσλαος ο Ευσεβής

Ο **Βολέσλαος** ο *ευσεβής*, πολων. Bolesław pobożny (1224/7-14 Απριλίου 1279) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μεγάλης Πολωνίας (1239-47), δούκας τού Κάλις (1247-49), τού Γκνιέζνο (1249-50), τού Γκνιέζνο-Κάλις (1253-57, 73-79), τού Ινόβροτσλαφ (1271-73), της Μεγάλης Πολωνίας και τού Πόζναν (1257-73), κυβερνήτης τού Λανντ (1261), επίτροπος της αρχής στα δουκάτα Μαζοβίας, Πουότσκ και Τσερσκ (1262-64) και στο Μπιντγκόστς (1268-73).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγααλύτερης Πολωνίας και της Χέντβικ/Γιάντβιγκα, που οι πηγές δεν αναφέρουν την καταγωγή της. Από τα ονόματα των τέκνων της οι ιστορικοί εκτιμούν, ότι θα ήταν κόρη τού Μέστβιν Α΄ δούκα της Πομερανίας ή τού Σβιατοπλούκ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας.

Μάλλον έλαβε το όνομα τού μεγάλου θείου του Μπολέσλαφ δούκα της Κουγιάβια. Το παρωνύμιό του *ο ευσεβής* αναφέρεται ήδη ενόσω ζούσε, από το *Χρονικό τού Συλλόγου τού Καθεδρικού στο Πόζναν*. Τα πρώτα έτη ο Μπολέσλαφ είδε τον πατέρα του να ερίζει εναντίον τού Βλάντισλαφ Γ΄ (θείου τού Βλάντισλαφ Οντόνιτς) για την κληρονομία. Ο πατέρας του ενδιαφέρθηκε  για τη μόρφωση των δύο γιων του και απόδειξη γι' αυτό είναι ότι ο Μπολέσλαφ και ο αδελφός του Πσέμισλ Α΄ μπορούσαν να διαβάσουν και να γράψουν Λατινικά.

Ο Μπολεσλάφ απεβίωσε χωρίς άρρενες απογόνους, έτσι τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Πσέμισλ Β΄, που στέφθηκε βασιλιάς της Πολωνίας το 1295. Όμως σκοτώθηκε όμως το επόμενο έτος· ήταν ο τελευταίος του κλάδου της Μεγάλης Πολωνίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1258 τη Γιολέντα (Ελένη) των Αρπάντ, κόρη τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ 1261/3-1304, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα.
* Γιαντβίγκα (1270/5-1339), παντρεύτηκε τον Βλάντισλαφ Α΄ των Πιαστ τον *Βραχύ*, δούκα της Κουγιάβια και βασιλιά της Πολωνίας.
* Άννα 1276/78-πριν το 1300, μοναχή στο Γκνιέζνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Στέφανος της Μεγάλης Πολωνίας

Ο **Στέφανος** (,  - 18 Οκτωβρίου 1166/77) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας της Πολωνίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιέσκο Γ΄ τού *γηραιού* δούκα της Μεγάλης Πολωνίας και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης τού Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Μάλλον έλαβε το όνομα του θείου του Στεφάνου Δ΄ της Ουγγαρίας.

Αδελφός του ήταν ο Όντον του Πόζναν. Ο Μιέσκο Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο και είχε γιους τους Μπολέσλαφ, Μιέσκο και Βλάντισλαφ Γ΄. Δεν γνωρίζουμε για τα πρώτα έτη τού Στεφάνου. Η ύπαρξή του πιστοποιείται από το ότι συμμετείχε στο συνέδριο στο Γιενντζέγιουφ, όταν ο Μιέσκο Γ΄ εξεγέρθηκε εναντίον τού αδελφού του Μπολέσλαφ Δ΄ τού *σγουρού*. Επίσης το όνομά του αναφέρεται σε έγγραφα, που εκδόθηκαν από την τοπική Κιστερκιανή μονή το διάστημα 1166-68).

Η μετέπειτα τύχη του είναι άγνωστη. Δεν νυμφεύτηκε και σίγουρα απεβίωσε πριν τον πατέρα του, διότι ο Μιέσκο Γ΄ άφησε, το 1202 που απεβίωσε, την κληρονομία του στον μόνο επιζήσαντα γιο του Βλάντισλαφ Γ΄ τον *μακροσκελή*. Δεν γνωρίζουμε, πού τάφηκε ο Στέφανος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Μπολέσλαφ της Κουγιάβια

Ο **Μπολέσλαφ**, πολων. Bolesław (1159 - 13 Σεπτεμβρίου 1195) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Κουγιάβια (1186-95).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μιέκσο Γ΄ τού *γηραιού* δούκα της Μεγάλης Πολωνίας και υψηλού δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Ευδοξίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Αν και ο Μιέσκο Γ΄ από τον πρώτο του γάμο είχε δύο γιους, ο Μπολέσλαφ εθεωρείτο σχεδόν αμέσως μετά τη γέννησή του ως ο κύριος διάδοχος εκείνου στη Μεγαλύτερη Πολωνία, ειδικά όταν ο Μιέσκο Γ΄ έγινε υψηλός δούκας και επικυρίαρχος της Πολωνίας το 1173, έπειτα από την αποβίωση τού αδελφού του Μπολέσλαφ Δ΄ τού *σγουρού*.

Έπειτα από το τέλος τού Μπολέσλαφ χωρίς άρρενες απογόνους, η Κουγιάβια επέστρεψε στον πατέρα του, ο οποίος το 1198 την παραχώρησε στους γιους τού αδελφού του Καζιμίρ Β΄ τού *δικαίου* με αντάλλαγμα την αναγνώρισή του ως υψηλού δούκα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1187/9 τη Ντομπροσλάβα πριγκίπισσα της Πομερανίας. Είχαν μόνο κόρες:
* Ευδοξία (Αουντάτσια) π. 1190/95 - 1270, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κόμη τού Σβερίν.
* Βιεστσοσλάβα πριν το 1195-π. 1212, μοναχή στο Στσέλνο.
* Ντομπροσλάβα (;) πριν το 1196-μετά το 1249/53, παντρεύτηκε τον Γιάσο Α΄ κύριο τού Γκούτσκουφ.

## Πηγές
* Cawley, Charles, POMERANIA: Dobroslawa M1 Boleslaw Kujavia M2 Wart Gutzkow, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Μιέσκο ο Νεότερος

Ο **Μιέσκο** ο *νεότερος*, πολων. Mieszko młodszy (μεταξύ 1160-65 - 2 Αυγούστου 1193) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Κάλις (1191-93).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Μιέσκο Γ΄ τού *Γηραιού*, δούκα της Μεγάλης Πολωνίας και υψηλού δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Ευδοξίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.

O αμέσως μεγαλύτερος αδελφός του Μπολέσλαφ γεννήθηκε το 1159 και ο αμέσως μικρότερος αδελφός του Βλάντισλαφ Γ΄ ζούσε το 1166, άρα ο Μιέσκο θα γεννήθηκε το 1160-65. Εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1166/7 σε έγγραφο, που υπέγραψε ο Μιέσκο Γ΄ με τον αδελφό του Καζιμίρ Β΄ τον *δίκαιο* στο συνέδριο στο Γιενντζέγιουφ. Έπειτα από μία εξέγερση εναντίον τού Μιέσκο Γ΄, οι γονείς τού Μιέσκο τού νεοτέρου και τα αδέλφια του εξορίστηκαν από την Πολωνία το 1177-79, επέστρεψαν όμως μάλλον το 1181, όταν ο Μιέσκο Γ΄ ανέκτησε την εξουσία επί της Μεγάλης Πολωνίας.

Δεν νυμφεύθηκε και όταν απεβίωσε, ο πατέρας του έδωσε το Κάλις στον πρωτότοκο γιο του Όντο.

## Πηγές
* *Encyclopædia Britannica*, 1815 edition

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Δίλακκο Ιωαννίνων

Το **Δίλακκο** είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Δίλακκο βρίσκεται ανατολικά του Άραχθου ποταμού και εντός του Εθνικού Πάρκου της Πίνδου. Είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Μετσόβου - Κήπων ανάμεσα στο Ελατοχώρι και Φλαμπουράρι. Απέχει 62 χλμ Β.-ΒΔ. της πόλης των Ιωαννίνων, 38 χλμ. ΒΑ. από το Μέτσοβο και 2 χλμ. από το Ελατοχώρι. Μέσα από το χωριό περνάει ο χείμαρρος Λάκκας Γκούρας που μετά από λίγο καταλήγει στον ποταμό Βάρδα. Σύμφωνα με τον Δημήτρη Λιθοξόου, αναφέρεται μεταξύ των βλάχικων χωριών της περιοχής Ζαγορίτικου. 

Παλιά ονομαζόταν **Σέσσα**, **Σέσο** αλλά και Σέσι. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1928 με το όνομα Σέσσα, το 1961 διορθώθηκε σε Σέσο και το 1963 μετονομάστηκε σε Δίλακκον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ελατοχώρι αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ελατοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 19 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Βλάντισλαφ Γ΄ ο Μακροσκελής

Ο **Βλάντισλαφ Γ΄** ο *μακροσκελής*, πολων. Władysław ΙΙΙ laskonogi (1161/7 - 3 Νοεμβρίου 1231) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μεγάλης Πολωνίας (1194-1202/1229), υψηλός δούκας της Πολωνίας και δούκας της Κρακοβίας (1202-06, 28-31), δούκας τού Κάλις (1202-06), κυβερνήτης τού Λούμπους (1206-10, 18-25) και τού Γνιέζνο (1216-17).

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Μιέσκο Γ΄ τού *Γηραιού*, δούκα της Μεγάλης Πολωνίας και υψηλού δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Ευδοξίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Το παρωνύμιό του *με τα ατρακτοειδή πόδια* αναφέρεται στο *Χρονικό της Μεγάλης Πολωνίας*. Ο Γιαν Ντουγκος υποθέτει, ότι οφείλεται στα ασυνήθιστα μακριά και λεπτά πόδια του. Η πρώτη εμφάνιση του Βλάντισλαφ Γ΄ στις πηγές είναι το 1168 στο συνέδριο στο Γιενντζέγιουφ, όπου ήταν μάρτυρας σε δωρεά στην τοπική Κιστερκιανή μονή.

Ο Μιέσκο Γ΄ έδειξε εύνοια στα τέκνα τού δεύτερου γάμου του, προσπαθώντας να εξαιρέσει από την κληρονομία αυτά του πρώτου γάμου του. Τότε ο πρωτότοκος γιος του Όντον από τον πρώτο γάμο με τη βοήθεια τού θείου του Καζιμίρ Β΄ τού *δικαίου* εξεγέρθηκε και ο Μιέσκο Γ΄ με την οικογένειά του εξορίστηκε από την Πολωνία το διάστημα 1177-79. Επέστρεψαν το 1181. Πέντε έτη μετά ο Βλάντισλαφ Γ΄ νυμφεύτηκε την κόρη τού πρίγκιπα τού Ρύγκεν με σκοπό να αυξήσει την επιρροή του ο Μιέσκο Γ΄ στη δυτική Πομερανία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1186 τη Λουτσία, κόρη τού Γιάρομαρ Α΄ πρίγκιπα του Ρύγκεν· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* M. Przybył, Władysław Laskonogi, książę wielkopolski 1202–1231, Poznań 1998, pp. 160-162.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Σιδηροδρομική γραμμή Τιθορέας - Μπράλου - Λιανοκλαδίου

Η **Σιδηροδρομική Γραμμή Τιθορέας - Μπράλου - Λειανοκλαδίου** είναι μία δευτερεύουσα γραμμή της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών - Θεσσαλονίκης των Σιδηροδρόμων Ελλάδος, η οποία συνδέει τον σιδηροδρομικό σταθμό Τιθορέας με τον σιδηροδρομικό σταθμό Λειανοκλαδίου μέσω του ορεινού Σιδηροδρομικού Περάσματος του Μπράλου, το οποίο αποτελούσε μέρος της αρχικής χάραξης του τμήματος από την Τιθορέα μέχρι το Λειανοκλάδι, από το 1908 έως στις 10/02/2018, οπότε αντικαταστάθηκε από τη γειτονική νέα διπλή Σιδηροδρομική Γραμμή Υψηλών Ταχυτήτων (Σ.Γ.Υ.Τ.) μέσω της σήραγγας Καλλιδρόμου, και υπήρξε τμήμα του βασικού σιδηροδρομικού άξονα της χώρας. Τέθηκε ξανά σε λειτουργία στις 15 Ιουλίου 2018, ως τμήμα της σύνδεσης της Αθήνας με το Λειανοκλάδι (αμαξοστοιχία 1520/1). 

Στις 11 Μαρτίου 2021, η γραμμή χαρακτηρίστηκε από τον Διαχειριστή Υποδομής ΟΣΕ ως τοπική και τουριστική.

Από την 1η Μαρτίου 2023 μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, η γραμμή είναι κλειστή και τα δρομολόγια εκτελούνται με οδικά μέσα της Hellenic Train με ενδιάμεσες στάσεις στους σιδηροδρομικούς σταθμούς της Αμφίκλειας, της Λιλαίας και του Μπράλου.

## Συρμοί
Η γραμμή εξυπηρετείται από τις αυτοκινητάμαξες σειράς 560 (Stadler GTW 2/6)

## Σταθμοί - Στάσεις

* Σταθμός Τιθορέα
* Στάση Παρνασσός
* Σταθμός Αμφίκλεια
* Σταθμός Λιλαία
* Σταθμός Μπράλος
* Σταθμός Ελευθεροχώρι (εξυπηρετεί και τον Σκαμνό στα 3 χλμ)
* Σταθμός Ασωπός
* Στάση Τραχίνα
* Σταθμός Αρπίνης
* Στάση Γοργοπόταμος
* Στάση Φον Στούντνιτς
* Σταθμός Λειανοκάδι

## Δυστυχήματα επί της δευτερεύουσας γραμμής Μπράλου
* 14/06/1966: Σύγκρουση Εμπορικών αμαξοστοιχιών 3044 και 3053 μεταξύ Κομομπιλίου και Λιλαίας με 4 νεκρούς.
* 27/09/2018: Στις 07.55 η αμαξοστοιχία 1511, που εκτελούσε τοπικό δρομολόγιο στην γραμμή του Μπράλου, συγκρούστηκε με Ι.Χ. αυτοκίνητο, το οποίο παραβίασε τις κατεβασμένες μπάρες ισόπεδης φυλασσόμενης διάβασης, λίγο έξω από τον Σταθμό της Τιθορέας (AΣΙΔ Μοδίου, σταθμός Παρνασσού). Στο Ι.Χ. αυτοκίνητο επέβαιναν τέσσερα άτομα, εκ’ των οποίων το ένα έχασε τη ζωή του επί τόπου ενώ τα υπόλοιπα τρία απεγκλωβίστηκαν από συνεργείο της Πυροσβεστικής και μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Λαμίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δρομολόγια ΤΡΑΙΝΟΣΕ 
* Συνοπτικά δρομολόγια εσωτερικού ΟΣΕ διαφόρων ετών
* Θεματικό Τρένο στη Φθιώτιδα Ομάδα στο Facebook
* Εκπολιτιστικός Σύλλογος Μπράλου

## Παραπομπές


Μπράλου
Μπράλου
Καζίμιρ Β΄ ο Δίκαιος

Ο **Καζιμίρ Β΄** ο *δίκαιος*, πολων. Kazimierz II Sprawiedliwy (1138 - 5 Μαΐου 1194) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μικρής (=Νέας) Πολωνίας στη Βισλίτσα (1166-73) και στο Σανντομίρς (1173-). Έγινε κυβερνήτης της κύριας επαρχίας της Πολωνίας στην Κρακοβία και έτσι υψηλός δούκας της Πολωνίας το 1177. Το 1186 κληρονόμησε το δουκάτο της Μαζοβίας από τον ανιψιό του Λέσεκ και ο κλάδος του, στον οποίο είναι ο προγεννήτωρ, ονομάστηκε των Πιαστ-Μαζοβίας· ο δισεγγονός του Βλάντισλαφ Α΄ ο *βραχύς* έγινε βασιλιάς της Πολωνίας. Ο τιμητικός τίτλος του *τού δικαίου* εμφανίζεται από τον 16ο αι.

## Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος τού Μπολέσλαφ Γ΄ τού *στραβόστομου* δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Σαλομέα, κόρης τού Ερρίκου κόμη τού Μπεργκ. Γεννήθηκε λίγο πριν αποβιώσει ο πατέρας του ή μάλλον λίγο μετά, γι' αυτό ήταν απών από τη διαθήκη αυτού και έμεινε χωρίς γη.

Κατά τα πρώτα έτη του έζησε με την αδελφή του Αγνή και τη μητέρα τους στις κτήσεις της Σαλομέα στη Βέντσιτσα. Εκεί έμεινε μακριά από τους αγώνες μεταξύ των αμφιθαλών αδελφών του Μπολέσλαφ Δ΄ τού *σγουρού* και Μιέσκο Γ΄ τού *γηραιού* εναντίον τού ετεροθαλούς αδελφού τους Βλάντισλαφ Β΄ τού *εξόριστου*, ο οποίος προσπάθησε να επανενώσει την Πολωνία υπό την εξουσία του, αλλά τελικά εξορίστηκε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1160-65 την Ελένη των Πρεμυσλιδών, κόρη τού Κορράδου Β΄ δούκα τού Ζνόιμο και είχε τέκνα:
* Μαρία απεβ. πριν το 1167, παντρεύτηκε τον Βσέβολοντ Δ΄ τον *ερυθρό* μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.
* Καζιμίρ π. 1162-1167, απεβ. 5 ετών.
* Μπολέσλαφ π. 1168/71-1182/3, απεβ. 13 ετών.
* Όντον 1169/84-απεβ. νήπιο.
* Αδελαΐδα π. 1177/84-1211, ιδρύτρια της μονής του Αγ. Ιακώβου στο Σανντομίες.
* Λέσεκ Α΄ 1184/5-1227, δούκας τού Σανντομίες, υψηλός δούκας της Πολωνίας.
* Κορράδος Α΄ π. 1187/88-1247, δούκας της Μαζοβίας και Κουγιάβια, υψηλός δούκας της Πολωνίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* K. Jasiński: Rodowód pierwszych Piastów, Poznań 2004.
* K. Jasiński: Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Poznań–Wrocław 2001.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κλάντοβο

Το **Κλάντοβο** (σερβικά: Кладово / Kladovo, ρουμανικά Cladova ή Claudia) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στην επαρχία Μπορ της ανατολικής Σερβίας. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Δούναβη. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 8.913, ενώ ο πληθυσμός του δήμου είναι 20.635 (απογραφή 2011).

## Γεωγραφία
Ανατολικά της πόλης είναι η αμμώδης περιοχή του Kladovski Peščar, δάση ψευδοακακίας και μια ελώδης περιοχή του Kladovski Rit που κάποτε ήταν λίμνη με ψάρια. Είναι κατοικία για 140 είδη πουλιών, εκ των οποίων τα 80 φωλιάζουν στην περιοχή. Υπάρχουν μικτές αποικίες λαγγόνων και ερωδιών, ενώ άλλα πτηνά περιλαμβάνουν κύκνους, θαλασσαετούς, ευρωπαίους μελισσοφάγους, πολυάριθμες πάπιες κλπ. Η γύρω τοποθεσία είναι περιοχή κυνηγιού για τους αγριόχοιρους. Οι γειτονικές γεωγραφικές θέσεις, όπως οι Οσόινα και Λολίτσεβα Τσέσμα, είναι περιοχές δημοφιλείς για τοπικές εκδρομές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Κορράδος Α΄ της Μαζοβίας

Ο **Κορράδος Α΄**, πολων. Konrad I (π. 1187/8 - 31 Αυγούστου 1247) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μαζοβίας και Κουγιάβια (1194-1247)· επίσης υψηλός δούκας της Πολωνίας (1229-32, 41-43).

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος (επιζήσας) γιος τού Καζιμίρ Β΄ τού *δικαίου* δούκα της Μαζοβίας και υψηλού δούκα της Πολωνίας και της Ελένης των Πρεμυσλιδών, κόρης τού Κορράδου Β΄ κυβερνήτη τού Ζνόγιμο της νότιας Μοραβίας.

Το 1194 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Κορράδος ανατράφηκε από τη μητέρα του, που δρούσε ως επίτροπος της αρχής στη Μαζοβίας. Το 1199 έλαβε τη Μαζοβίας και το 1205 τη γειτονική περιοχή της Κουγιάβια. Το 1205 μαζί με τον αδελφό του Λέσεκ Α΄ τον *λευκό* δούκα τού Σανντομίες είχαν τη μεγαλύτερη νίκη τους, στη μάχη τού Ζαβίτσοστ, εναντίον τού Ρόμαν τού *μεγάλου* βασιλιά της Γαλικίας-Βολινίας. Ο αντίπαλος στρατός εξαρθρώθηκε και ο ίδιος ο Ρόμαν σκοτώθηκε στη μάχη.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1208/9 την Αγκάφια (Αγάθη) των Ρουρικιδών, κόρη τού Σβιατοσλάβ Γ΄ πρίγκιπα τού Περεμίσλ και είχε τέκνα:
* Μπολέσλαφ Α΄ 1208-1248, δούκας τού Σανντομίες, τού Ντόμπζινι, της Μαζοβίας.
* Καζιμίρ Α΄ π. 1211-1267, δούκας της Κουγιάβια, τού Τσερσκ,  της Βέντιστσα, τού Ντόμπζινι.
* Σιέμοβιτ Α΄ π. 1224/8-1262, δούκας τού Τσερσκ, της Μαζοβίας, του Σιέρατς.
* Ευδοξία γενν. π. 1215-25, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Α΄ κόμη της Μπρένα & Βέττιν.
* Λουντμίλα, μάλλον μοναχή Νορμπερτίνα (των λευκών ιερέων τού Πρεμοντρέ) στο Πουότσκ.
* Ζιεμόμισλ π. 1220- 1241, απεβ. 21 ετών.
* Σαλομέα π. 1220/5-1268, μάλλον μοναχή (των πενήτων) της Αγ. Κλάρας στη Σκάουα.
* Γιούντιτ/Ιουδήθ π. 1222/7-1257/63, παντρεύτηκε πρώτα τον Μιέσκο Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον *Παχύ* δούκα τού Οπόλε-Ρατσίμπους και μετά τον Ερρίκο Γ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον *Λευκό*, δούκα του Βρότσλαφ.
* Ντουμπράβκα π. 1230-1265.
* Μιέσκο πριν το 1236-πριν το 1238, απεβ. 2 ετών.

## Πηγές
* Hartmut Boockmann, "Deutsche Geschichte im Osten Europas. Ostpreußen und Westpreußen", Berlin 1992
* Bernd Martin, "Masuren, Mythos und Geschichte", Evangelische Akademie Baden, Karlsruhe 1998
* Catholic Encyclopedia Innocent III resolved (1207) to organize a new crusade...Instead of concentrating the forces of Christendom against the Mohammedans, the pope himself disbanded them by proclaiming (1209) a crusade against the Albigenses in the south of France, and against the Almohades of Spain (1213), the pagans of Prussia, and John Lackland of England.



Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1971

Το **Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1971**, γνωστό ως **Ε΄ Βαλκανικοί Ιστιοπλοϊκοί Αγώνες** ήταν η 5η διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ιστιοπλοΐας, που διοργανώθηκε από την Βουλγαρική Ιστιοπλοική Ομοσπονδία. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Νεσέμπαρ από την Παρασκευή 10 έως και την Πέμπτη 16; Σεπτεμβρίου του 1971.

Το πρωτάθλημα διεξήχθη με σκάφη τύπου Φινν και Φλάινγκ Ντάτσμαν και έλαβαν μέρος μόνο άνδρες αθλητές από τις χώρες Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα, Ρουμανία και Τουρκία.

Στον πίνακα των μεταλλίων στο Φινν πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηλίας Χατζηπαυλής για την Ελλάδα. Τη δεύτερη και την τρίτη θέση κατέκτησαν οι Έλληνες Αναστάσιος Μπουντούρης και Παπαϊωάννου. Στο Φλάινγκ Ντάτσμαν πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χρήστος Μπόνας για την Ελλάδα. Το ασημένιο και το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησαν Γιουγκοσλάβοι και Βούλγαροι αθλητές.

Τη σύνθεση της Εθνικής Ελλάδας αποτέλεσαν οι Ηλίας Χατζηπαυλής, Αναστάσιος Μπουντούρης, Παπαϊωάννου και Σαρικαβάζης στο Φινν και Δήμου και Χρήστος Μπόνας στο Φλάινγκ Ντάτσμαν.

Στην κατηγορία Φινν η κάθε χώρα συμμετείχε με 4 σκάφη και στην κατηγορία Φλάινγκ Ντάτσμαν με 2.
## Κάτοχοι μεταλλίων

## Αποτελέσματα
### Φινν

### Φλάινγκ Ντάτσμαν

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας
Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 1971
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βουλγαρία
Άγιος Γεώργιος Δεματίου Ιωαννίνων

*Για οικισμούς με ίδιο όνομα δείτε: [[Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)]]*

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι ορεινός οικισμός της τοπικής κοινότητας Δεματίου, στο Ανατολικό Ζαγόρι της Ηπείρου, σε υψόμετρο 800 μέτρων.

## Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται βορειοανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων σε απόσταση περίπου 33 χιλιόμετρα, βόρεια της Εγνατίας Οδού (4 χιλιόμετρα από τον κόμβο Αράχθου/Ζαγορίου), 2 χιλιόμετρα βόρεια από τους Βουτανσαίους και 5 χιλιόμετρα δυτικά από τους Μηλιωτάδες. 
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δεματίου. Πριν φτάσει κανείς στον οικισμό, περνά από την περιοχή "Αυλότοπος", αντικρίζοντας δύο εγκαταλειμμένα σπίτια μπροστά του, και βλέποντας τον οικισμό του Αγίου Γεωργίου από κάτω του (εκκλησία, σπίτια, ένα κτίριο που παλιά λειτουργούσε ως χορευτικό, πηγή νερού από δίπλα, κ.λπ.). Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τους Μηλιωτάδες, το Δεμάτι, την Αγία Βαρβάρα και τους Βουτανσαίους αποτελούν την τοπική κοινότητα Δεματίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους. 

Σήμερα, ο οικισμός έχει εγκαταλειφθεί εντελώς και δεν υπάρχει κανένας κάτοικος που να ζει εκεί. Η μόνη ευκαιρία για συγκέντρωση πολλών ανθρώπων από όλο το χωριό και τους οικισμούς του (Δεμάτι, Βουτανσαίοι, Μηλιωτάδες κ.λπ.), είναι η γιορτή του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, η μοναδική ημέρα του χρόνου που ανοίγει και ο τοπικός ναός και τελείται Θεία Λειτουργία.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Λαγκμάν (φαγητό)

[μικρογραφία|Το Λαγκμάν σερβιρισμένο σε Ουιγουρικό εστιατόριο στο [Τόκιο]]
[μικρογραφία|Ουζμπεκικό λαγκμόν στη [Τασκένδη]]
Το **Λαγκμάν **( *lağman,* ,  *leghmen*,  *lagman*) είναι Κεντροασιατικό πιάτο με τραβηγμένα νουντλς, κρέας και λαχανικά.

Οι μητρικές τουρκικές λέξεις δεν αρχίζουν με L, οπότε η λέξη läghmän πρέπει να είναι ένα δάνειο, πιθανόν από το κινεζικό λαμιάν, αν και η γεύση και η προετοιμασία είναι ευδιάκριτα Ουιγουρική.

Είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Κιργιζία και το Καζακστάν, όπου θεωρείται εθνικό πιάτο των εθνοτικών μειονοτήτων των Ουιγούρων και των Ντουνγκάνων. Είναι επίσης δημοφιλές στο Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το βορειοανατολικό Αφγανιστάν, όπου προστίθενται σε αυτό ρεβίθια, και στις περιοχές του Τσιτράλ και Γκιλγκίτ του βορείου Πακιστάν, είναι γνωστό ως Κάλλι ή Ντάου Ντάου.

Στη γειτονιά Μπράιτον Μπιτς στο Μπρούκλιν και την περιοχή Μικρής Μπουχάρα στο Κουίνς στις Ηνωμένες Πολιτείες, Ουιγουρικά και Ουζμπεκικά εστιατόρια πουλούν νουντλ Λαγκμάν.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος πιάτων με βάση τα νουντλ

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κουζίνα της Κεντρικής Ασίας
Κατηγορία:Κουζίνα του Καζακστάν
Ορόμο (πιάτο)

μικρογραφία|Ορόμο
**Ορόμο** (, ) είναι παραδοσιακή πίτα που παρασκευάζεται στην Κεντρική Ασία, ιδιαίτερα μεταξύ των Κιργίζιων και Καζάκων. Το όνομα προέρχεται από μια  "τυλίσσω"/"περιτυλίγω", αναφερόμενο στο πώς γίνεται το φαγητό.

Η ζύμη για οράμα είναι κατασκευασμένη από αλεύρι, νερό και αλάτι. Είναι ζυμωμένη και τυλίσσεται λεπτά, και η γέμιση απλώνεται από πάνω. Η γέμιση μπορεί να περιέχει πατάτες με κιμά, ζωικό λίπος με κιμά, και μερικές φορές κιμά κολοκυθάκι ή κάποιο άλλο λαχανικό. Η ζύμη στη συνέχεια τυλίσσεται γύρω από τη γέμιση σε τμήματα, έτσι ώστε να δημιουργήσει ένα μακρύ, λεπτό περικάλυμμα. Τα περικαλύμματα τοποθετούνται σε ένα κύκλο σε  και αχνίζεται.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κουζίνα της Κεντρικής Ασίας
Κατηγορία:Κιργιζική κουζίνα
Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση
Κατηγορία:Κουζίνα του Καζακστάν
Κατούβ σλεχ

Το **Κατούβ σλεχ** (κυριολεκτικά μαστίγωμα του εκτελεστή) είναι τσεχικό πιάτο που σερβίρεται σε πιο παραδοσιακά εστιατόρια. Είναι γεύμα χαμηλού κόστους το οποίο μπορεί να προετοιμαστεί εύκολα και γρήγορα. Αυτό γίνεται σε πολλές παραλλαγές, ωστόσο, το απαραίτητο χαρακτηριστικό είναι η έντονη οξύτητα ή νοστιμάδα και η παρουσία χοιρινού κρέατος ή κρέατος κοτόπουλου και ζυμαρικών.

## Σύνθεση

* κρέας κοτόπουλου ή χοιρινό κρέας με μακαρόνια (μπορεί να αναμιχθούν μαζί)
* κρεμμύδι
* τσίλι<br />
* καυτή πάπρικα
* γλυκιά πάπρικα
* σάλτσα ντομάτας
* πίκλες
* μαύρο πιπέρι σε σκόνη
* σάλτσα Ουορσέστερσαϊρ<br />

## Προετοιμασία
Το κρέας τηγανίζεται σε ένα τηγάνι και αργότερα εξαχνίζεται με τα συστατικά. Μπορεί να σερβιριστεί με ρύζι, μαγειρεμένο με πατάτες ή πατάτες τηγανητές

## Ονομασία
Το όνομα κατούβ σλεχ είναι επίσης πολύ . Τα ονόματα Τσερτόβο ταγιεμστβί (μυστικό του δαίμονα) ή Πεκελνέ νουντλίτσκι (Νουντλς κρέατος της κόλασης) επίσης χρησιμοποιούνται από καιρό σε καιρό.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Κουλάιντα

[μικρογραφία|Η νότια [Βοημία|βοημική σούπα κουλάιντα]]
Η **Κουλάιντα **είναι μια σούπα της τσέχικης κουζίνας. Μια  παρασκευάζεται με κρέμα γάλακτος, πατάτες, άνηθο και αυγά ορτυκιού. Τα μανιτάρια είναι επίσης σημαντικό συστατικό της σούπας.

Σε ορισμένες περιοχές, η κίσελο, τσεχική σούπα με βάση το ξινό μανιτάρι ονομάζεται εσφαλμένα ως κουλάιντα. Η διαφορά είναι ότι το κίσελο χρησιμοποιεί προζύμι και (τις περισσότερες φορές) ούτε ξινή κρέμα ή γάλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Κατηγορία:Σούπες
Πρντελάτσκα

μικρογραφία|Πρντελάτσκα
Η ***Πρντελάτσκα ***είναι μια παραδοσιακή τσεχική χοιρινή  που παρασκευάζεται κατά τη διάρκεια της εποχής σφαγής των χοίρων. Παρασκευάζεται με πουτίγκα χοιρινού αίματος, πατάτα, κρεμμύδι και σκόρδο, που αποτελούν κύρια συστατικά. Είναι παραδοσιακό μέρος της σφαγής των χοίρων.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος σουπών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Σμαζένι σιρ

Το **Σμαζένι σιρ** (smažený sýr) ή **βιπραζάνι σιρ** (vyprážaný sýr) – και τα δύο σημαίνουν "σαγανάκι" – είναι τσεχικό και σλοβακικό πιάτο με βάση το τυρί που καταναλώνεται ευρέως και στις δύο χώρες της πρώην Τσεχοσλοβακίας. Είναι κοινό φαγητό δρόμου και στις δύο χώρες.
μικρογραφία|Τηγανητό Γκρουγιέρ/Ελβετικό τυρί, σερβιρισμένο με σάλτσα και σαλάτα
Μια φέτα τυριού (που είναι συνήθως ένταμ, αλλά επίσης μπορεί να είναι Χερμελίν ή Νίβα στην Τσεχία, και Έμενταλ στη Σλοβακία) έχει πάχος περίπου 1.5 εκατοστών και παναρίζεται πρώτα με αλεύρι, αυγό και ψίχουλα ψωμιού και στη συνέχεια τηγανίζεται είτε σε ταψί ή βαθύ παχύ τηγάνι. Συνήθως σερβίρεται με σάλτσα ή μαγιονέζα, και σερβίρεται συχνά συνοδευόμενο από σαλάτα, πατάτες (τηγανιτές ή βραστές)

Είναι παρόμοιο με το ιταλικό μοτσαρέλα ιν καρότσα. Το πιάτο μπορεί, επίσης μπορεί να προετοιμαστεί με μια λεπτή φέτα ζαμπόν παρεμβαλλόμενη ανάμεσα σε δύο φέτες τυρί, και τα τσεχικά καταστήματα γρήγορου φαγητού συχνά το σερβίρουν σε μορφή σάντουιτς – κάτι παρόμοιο με χάμπεργκερ.

## Δείτε επίσης

* Τηγανητό τυρί
* Κατάλογος φαγητών του δρόμου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Κατηγορία:Σλοβάκικη κουζίνα
Κατηγορία:Φαγητό δρόμου
Λέσεκ Α΄ ο Λευκός

O **Λέσεκ Α΄** ο *λευκός*, πολων. Leszek biały (π. 1184/5 - 24 Νοεμβρίου 1227) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας τού Σανντομίες και υψηλός δούκας της Πολωνίας (1194-98, 99, 1206-10, 11-27). Κατά τα πρώτα στάδια της ηγεμονίας του ο θείος του Μιέσκο Γ΄ ο Γηραιός και ο γιος αυτού Βλάντισλαφ Γ΄ ο Μακροσκελής από τον κλάδο της Μεγάλης Πολωνίας ανταγωνίστηκαν το δικαίωμα τού να είναι υψηλός δούκας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος τού Καζιμίρ Β΄ τού *δικαίου* και της Ελένης των Πρεμυσλιδών, κόρης τού Κορράδου Β΄ πρίγκιπα τού Ζνόιμο.

Όταν το 1194 ο πατέρας του απεβίωσε, ο Λέσεκ Α΄ ήταν 9-10 ετών, σύμφωνα με τον Κ. Γιασίνσκι (2001) ή 7-8 ετών κατά την παλαιότερη ιστοριογραφία. Η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος της αρχής με την επικουρία τού Μικολάι Γκριφίτα επισκόπου και βοεβόδα της Κρακοβίας.

Ωστόσο ο θείος του Μιέσκο Γ΄ ο *Γηραιός*, που ήταν πιο πριν ηγεμόνας της Κρακοβίας (1173-77) και εκτοπίστηκε μετά από μία εθνική εξέγερση εναντίον του, αρνήθηκε να το αποδεχθεί και με τη βοήθεια των ισχυρών οικογενειών της Μικρής Πολωνίας αποφάσισε να ανακτήσει της Κρακοβία. Ο πόλεμος ξεκίνησε το 1195. Με το μέρος τού Λέσεκ A΄ και τού μικρότερου αδελφού του Κορράδου Α΄ πολέμησαν οι ευγενείς της Κρακοβίας, τού Σανντομίες και πιθανώς ο Ρόμαν των Ρουρικιδών πρίγκιπας της Γαλικίας-Βολινίας. Ο Μιέσκο Γ΄ διαπραγματεύθηκε με τους συγγενείς του των Πιαστ-Σιλεσίας Μιέσκο Α΄ του Λεπτόποδος δούκα τού Ρατσιμπούς και του ανιψιού αυτού Γιαρόσλαφ δούκα τού Οπόλε, που υποσχέθηκε να τον ανεφοδιάζει σε τρόφιμα κατά την εκστρατεία.

## Οικογένεια
Η παλαιότερη ιστοριογραφία θεωρούσε ότι ο Λέσεκ Α΄ νυμφεύτηκε το 1207 τη Γκζιμισλάβα των Ρουρικιδών, κόρη τού Ίνγκβαρ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. Ωστόσο οι σύγχρονοι ερευνητές εκτιμούν, ότι νυμφεύτηκε δύο φορές, πρώτα το 1207/8 με μία αγνώστου ονόματος κόρη τού Ίνγκβαρ και όταν ο Λέσεκ Α΄ την έδιωξε, νυμφεύτηκε τη Γκζιμισλάβα, κόρη τού Γιαροσλάβ Γ΄ Βλαντιμιρόβιτς πρίγκιπα τού Νόβγοροντ και πως από αυτόν τον δεύτερο γάμο είχε τέκνα:
* Σαλωμέα 1211/2-1268, παντρεύτηκε τον Κολομάν των Άρπαντ βασιλιά της Γαλικίας.
* Μπολέσλαφ Ε΄ 1226-1279, υψηλός δούκας της Πολωνίας.

## Πηγές
* Leszek Biały i jego czasy. Wydaw. Dolnośląskie. 2002. ISBN 978-83-7023-935-0.
* Nora Berend; Przemysław Urbańczyk; Przemysław Wiszewski (19 December 2013). Central Europe in the High Middle Ages: Bohemia, Hungary and Poland, c.900–c.1300. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-78156-5.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Βουτανσαίοι Ιωαννίνων

Οι **Βουτανσαίοι** είναι οικισμός στο Δεμάτι Ανατολικού Ζαγορίου του νομού Ιωαννίνων της Ηπείρου.

## Γενικά στοιχεία
Οι Βουτανσαίοι βρίσκονται δυτικά του Άραχθου ποταμού και είναι κτισμένο στις νοτιοδυτικές απολήξεις της βόρειας Πίνδου, σε υψόμετρο 800 μέτρων. Απέχει περίπου 36 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων, 4 χιλιόμετρα βόρεια από τον κόμβο Αράχθου/Ζαγορίου της Εγνατίας Οδού, 5 χιλιόμετρα δυτικά από τους Μηλιωτάδες και 4 χιλιόμετρα από το Δεμάτι. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Δεματίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τους Μηλιωτάδες, το Δεμάτι, την Αγία Βαρβάρα και τον Άγιο Γεώργιο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δεματίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε πληθυσμό 39 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Βολέσλαος Ε΄ ο Αγνός

Ο **Βολέσλαος Ε΄** ο *αγνός*, πολων. Bolesław V wstydliwy (21 Ιουνίου 1226 - 7 Δεκεμβρίου 1279) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Σαντόμιες στη Μικρή Πολωνία (1232-) και υψηλός δούκας της Πολωνίας (1243-79).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Λέσεκ Α΄ τού *Λευκού* πρίγκιπα τού Σαντόμιες και υψηλού δούκα της Πολωνίας και της Γκζιμισλάβας των Ρουρικιδών, κόρης τού Ίνγκβαρ του Κιέβου ή τού Γιαροσλάβ Γ΄ Βλαντιμιρόβιτς πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ. Έλαβε το όνομα τού προπάππου του Μπολέσλαφ Γ΄ τού *Στραβόστομου*. Το παρωνύμιό του δόθηκε, όταν με τη σύζυγό του ορκίστηκαν αγνότητα στον γάμο τους, ο οποίος έτσι δεν ολοκληρώθηκε. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της εξαιρετικής αφοσίωσης και ταπείνωσης και επηρέασε τις γυναίκες συγγενείς του.

Το 1227 κατά το συνέδριο της Γκονσάβα, ο πατέρας του φονεύθηκε. Όπως ο πατέρας του και ο πάππος του, ορφάνεψε νωρίς. Πολλοί διεκδίκησαν την επιμέλειά του: οι ευγενείς της Κρακοβίας ήθελαν τη Γκζιμισλάβα και τον επίσκοπο της Κρακοβίας. Αλλά αυτό ήταν αντίθετο με τη συνθήκη αμοιβαίας κληρονομίας, που υπέγραψε το 1217 ο Λέσεκ Α΄ με τον εξάδελφό του Βλάντισλαφ Γ΄ τον *Μακροσκελή*, στην οποία συμφωνήθηκε πως σε περίπτωση θανάτου τού ενός, ο άλλος θα αναλάμβανε τις γαίες του και την επιμέλεια των τέκνων του.

## Πηγές
* Tomasz Biber, Anna Leszczyńska, Maciej Leszczyński: Poczet Władców Polski. Poznań: Wydawnictwo Podsiedlik-Raniowski i Spółka, 2003, pp. 73–78.
* Kazimierz Jasiński: Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich. Poznań – Wrocław: Wydawnictwo Historyczne, 2001, pp. 43–49.
* Andrzej Marzec: Bolesław V Wstydliwy [in:] Piastowie. Leksykon biograficzny. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1999, pp. 191–197.



Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Οίκος της Πομερανίας

Ο **Οίκος της Πομερανίας** η **Οίκος των Γρυπών (Γκρίφφινς)**, πολων. Gryfici ήταν μία ευγενής οικογένεια, που μέλη της έγιναν δούκες της Πομερανίας από τον 12ο αι. ως το  1637. Το όνομα Γκρίφφινς χρησιμοποιήθηκε από τη δυναστεία μετά τον 15ο αι. και λήφθηκε από τον θυρεό τού δουκάτου, που έχει έναν γρύπα. Ο Βάρτισλαβ Α΄ ήταν ο πρώτος ιστορικός ηγεμόνας τού δουκάτου και ο ιδρυτής τού Οίκου.

Τα πιο εξέχοντα μέλη των Γκρίφφιν ήταν ο Έρικ, που έγινε βασιλιάς της ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας, Σουηδίας, Νορβηγίας) το 1397. Ο τελευταίος δούκας τού Οίκου στην Πομερανία ήταν ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄, που απεβίωσε το 1637 κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, ο οποίος έληξε μοιράζοντας την Πομερανία μεταξύ Βρανδεμβούργου-Πρωσίας και Σουηδίας. Η αδελφή του Άννα φον Κρόυ απεβίωσε το 1660, η τελευταία των Γκρίφφιν.

## Το όνομα τού Οίκου
Το έλαβε από τον γρύπα (griffin), σύμβολο στον θυρεό τους. Η πιο παλαιά χρήση τού γρύπα ως έμβλημα τού Οίκου έχει πιστοποιηθεί σε βούλα τού Καζιμίρ Β΄ και δείχνει το μυθικό πτηνό μέσα σε ασπίδα· η βούλα συνοδεύει έγγραφο τού 1194. Το όνομα της χώρας Πομερανία προέρχεται από το Σλαβικό *Po more*, που σημαίνει "(γη) κατά μήκος της θάλασσας".

## Οι κλάδοι
* Στολπ, κύριος κλάδος, εξέλιπε.
* Βόλγκαστ, πλάγιος κλάδος, που όταν εξέλιπε ο κλάδος Στολπ, έγινε κύριος κλάδος.
* Στεττίν, πλάγιος κάδος.

## Γενεαλογία τού Οίκου των Γκρίφφινς, δουκών της Πομερανίας

## Πηγές
* Edward Rymar: Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 1995.
* Martin Wehrmann: Genealogie des pommerschen Fürstenhauses. Veröffentlichungen the landesgeschichtlichen Forschungsstelle für Pommern, Reihe 1, Bd. 5. Leon Saunier, Stettin 1937.
* Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern. Weltbild Verlag 1992, Reprint der Ausgaben von 1919 und 1921, ISBN 3-89350-112-6
* Udo Madsen: Die Greifen - Das herzogliche Geschlecht von Pommern
Μανουήλ Καντακουζηνός Γκιν

Ο **Μανουήλ Καντακουζηνός** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος στο Δεσποτάτο του Μυστρά, γόνος της οικογένειας των Καντακουζινών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του Μανουήλ ήταν ο Γεώργιος Καντακουζηνός και παππούς του ο Δημήτριος Α΄ Καντακουζηνός δεσπότης του Μωρέως.

Ενώ μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως διατελούσε διοικητής της Μάνης, εκμεταλλεύτηκε την εμφύλια διαμάχη που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στους δύο τελευταίους δεσπότες του Μωρέως, Θωμά και Δημήτριο Παλαιολόγο, και επαναστάτησε εναντίον τους, διεκδικώντας την ηγεσία του δεσποτάτου .

Υποστηρίχθηκε κυρίως από τους Αλβανούς της Πελοποννήσου, που είχαν επαναστατήσει και αυτοί υπό την ηγεσία του Πέτρου Μπούα, αντιδρώντας για τον υψηλό φόρο υποτέλειας, που δέχθηκαν να πληρώνουν στους Οθωμανούς οι δύο δεσπότες. Μάλιστα, προκειμένου να συσφίξει τις σχέσεις του με του Αλβανούς, άλλαξε το δικό του όνομα σε Γκιν και της γυναίκας του σε Κούκια.

Μετά τις πρώτες νίκες των στασιαστών οι δύο Παλαιολόγοι, όντας υποτελείς του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄, ζήτησαν τη βοήθειά του. Έτσι κατόπιν δύο διαδοχικών εκστρατειών των Οθωμανών κατά τα έτη 1453 και 1454 οι επαναστάτες νικήθηκαν. Ο Πέτρος Μπούα πήρε χάρη από το σουλτάνο και παρέμεινε στην Πελοπόννησο, ενώ ο Μανουήλ μετά από λίγα χρόνια κατέφυγε στην Ουγγαρία, όπου και πέθανε.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ουίλλιαμ Μίλλερ, *[http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/d/a/3/metadata-449-0000017.tkl&do=139762_02.pdf Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)]* Μετάφραση Σ. Λάμπρου, τόμος 2ος, Αθήνα 1909 – 1910. 
* Τσιόπας Ζήσης, *[http://ikee.lib.auth.gr/record/107402?ln=el Η Βυζαντινή Πελοπόννησος υπό τους Παλαιολόγους. Η πολιτική ιστορία του Δεσποτάτου του Μορέως την περίοδο 1382-1448.]* Διδακτορική διατριβή. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Θεσσαλονίκη 2008.

Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου του Μορέως
Garcinia holttumii

Η ***Garcinia holttumii***, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Κλουσιίδων (*[[Clusiaceae]]*). Πρόκειται για δέντρο ενδημικό στη Χερσόνησο της Μαλαισίας.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία
* *[[Garcinia cantleyana]]*
* *[[Garcinia clusiaefolia]]*
* *[[Garcinia uniflora]]*

## Παραπομπές

holttumii
Κατηγορία:Ενδημική Χλωρίδα της Χερσονήσου της Μαλαισίας
Κατηγορία:Ευάλωτα φυτά
Τλατσένκα

δεξιά|μικρογραφία|Τλατσένκα
Η **τλατσένκα **είναι η τσεχική και σλοβακική ποικιλία κεφαλότυρου παρόμοιο με το πολωνικό *σαλτσέσον*. Το τσεχικό ανοιχτόχρωμο τλατσένκα . Παρασκευάζεται με χοιρόδερμα και διάφορους συνδυασμούς κομματιών κρέατος (δηλαδή αρθρώσεων, κεφάλι), εντόσθια (γλώσσα, καρδιά, ήπαρ) και λίπους με μπαχαρικά (αλάτι και διάφοροι συνδυασμοί μπαχαρικών - μαντζουράνα, σκόρδο, κύμινο, πιπέρι, γαρύφαλλο, μπαχάρι κλπ.). Μια άλλη εκδοχή - η σκούρη τλατσένκα - παρασκευάζεται με προσθήκη αίματος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Κατηγορία:Σλοβάκικη κουζίνα
Τσεσνέτσκα

μικρογραφία|Η τσεσνέτσκα σε ένα εστιατόριο στο Χράντνεκ ναντ Νίσου, Τσεχία.
Η **τσεσνέτσκα **(τσεχικά: Česnečka) είναι ένα σούπα σκόρδου στην τσέχικη και σλοβακική κουζίνα που αποτελείται από ένα λεπτό ζωμό, σκόρδο, πατάτες σε φέτες και μπαχαρικά όπως αγριοκύμινο, μαντζουράνα και κύμινο. Συνήθως χρησιμοποιείται αρκετή ποσότητα σκόρδου, και συνήθως σερβίρεται με ψημένο ψωμί σε κύβους. Τα επιπλέον υλικά που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν λαρδί ή βούτυρο και τριμμένο τυρί. Συνήθως παρασκευάζεται χωρίς κρέας.

Η σούπα επίσης καταναλώνεται λόγω της διαδεδομένης πίστης ότι μειώνει ή ανακουφίζει τον πονοκέφαλο μετά από μέθη.

## Ιστορία
Η τσεσνέτσκα καταναλωνόταν από τους φτωχούς αγρότες στην Τσεχία, στη δεκαετία του 1910.

## Δείτε επίσης
* Τρόφιμα πονοκέφαλου
* Κατάλογος πιάτων με βάση το σκόρδο
* Κατάλογος σουπών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Κατηγορία:Σλοβάκικη κουζίνα
Κατηγορία:Σούπες λαχανικών
Χειμερινή Ώρα Σιγκαπούρης

Η **Χειμερινή Ώρα Σιγκαπούρης** (**SST**) ή **Waktu Piawai Singapura (WPS)** στα μαλαϊκά, επίσης γνωστή ως **Ώρα Σιγκαπούρης (SGT)** χρησιμοποιείται στη Σιγκαπούρη και είναι 8 ώρες μπροστά από τον UTC (UTC+08:00).

## Ιστορία
Ως μέρος της Βρετανικής Μαλαισίας, η Σιγκαπούρη αρχικά χρησιμοποίησε τη Μαλαϊκή ώρα, η οποία ήταν 7 ώρες και 30 λεπτά μπροστά από τον GMT.

Μετά την Ιαπωνική κατοχή, η Μαλαισία υιοθέτησε την ώρα Τόκιο στην GMT+9 στις 15 Φεβρουαρίου του 1942. Αν και οι επίσημες συναντήσεις γίνονταν σύμφωνα με την ώρα Τόκιο ήταν κοινή πρακτική να κρατώνται δύο διαφορετικές ώρες: η ώρα πριν τη κατοχή στο σπίτι και η ώρα Τόκιο στα προσωπικά ρολόγια.

Στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την επιστροφή της Μαλαισίας στη Βρετανία, η Σιγκαπούρη επανήλθε στη προπολεμική ζώνη ώρας.

### Θερινή ώρα στη Σιγκαπούρη
Αν και η Σιγκαπούρη προς το παρόν δεν χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα κατά την παραδοσιακή έννοια του όρου λόγω της τροπικής τοποθεσίας, μια μορφή θερινής ώρας, χρησιμοποιώντας μια μετατόπιση 20 λεπτών, εισήχθη σε ετήσια βάση από το Νομοθετικό Συμβούλιο των Οικισμών των Στενών 1933, ενώ μια προηγούμενη προσπάθεια εγκαταλείφθηκε το 1920. Αυτή η μετατόπιση εγκρίθηκε επίσημα ως πρότυπο στη Σιγκαπούρη το 1936 και το 1941 η μετατόπιση αυξήθηκε σε 30 λεπτά, όπως και στη πρόταση του 1920.

### Μαλαισιανή τυποποίηση
Το 1981, η Μαλαισία αποφάσισε να τυποποιήσει την ώρα σε όλη την επικράτειά της στην ενιαία UTC+08:00. Η Σιγκαπούρη αποφάσισε να ακολουθήσει το παράδειγμά τους, επικαλούμενη επιχειρηματικά και ταξιδιωτικά προγράμματα. Η αλλαγή τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1982, όταν η Σιγκαπούρη μετακινήθηκε μισή ώρα προς τα εμπρός, δημιουργώντας τη "Χειμερινή Ώρα Σιγκαπούρης" (SST). Η SST είναι οκτώ ώρες μπροστά από τον UTC και είναι συγχρονισμένη με το Χονγκ Κονγκ, την Ταϊπέι, το Πεκίνο, τηΜανίλα και το Περθ.

## Χρονομέτρης
Το Εργαστήριο Ώρας και Συχνότητας του Εθνικού Κέντρου Μετρολογίας καθιερώνει, διατηρεί και διαδίδει την εθνική κλίμακα ώρας της Σιγκαπούρης, η οποία είναι η Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα της Σιγκαπούρης, UTC (SG) και η Χειμερινή Ώρα Σιγκαπούρης (SST). Το κέντρο τοποθετεί την SST στη διεθνή κλίμακα ώρας, τη UTC, μέσω τακτών χρονικών συγκρίσεων με την τεχνική All-In-View του Παγκόσμιου Συστήματος Εντοπισμού Θέσης (GPS) κάτω από ένα παγκόσμιο δίκτυο περίπου σαράντα εθνικών τυποποιημένων εργαστηρίων.

## Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA
Η Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για τη Σιγκαπούρη στο αρχείο zone.tab:

## Δείτε επίσης

* Κοινή Ώρα ASEAN
* Ώρα στην Ινδονησία
* Ώρα στη Μαλαισία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χειμερινή Ώρα Σιγκαπούρης
* Εθνικό Κέντρο Μετρολογίας

Κατηγορία:Ώρα στη Σιγκαπούρη
Άμπελος Ιωαννίνων

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε: [[Άμπελος]]*

Η **Άμπελος** είναι ορεινό χωριό στο Ανατολικό Ζαγόρι του νομού Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 700 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Άμπελος βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βάρδα και απέχει περίπου 42 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων, 11 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τον κόμβο Αράχθου/Ζαγορίου της Εγνατίας Οδού και 4 χιλιόμετρα βόρεια από τους Μηλιωτάδες. Από το 1979 έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Η παλιά ονομασία ήταν **Τσίπιανη** και έτσι την αναφέρει το 1889 ο Ιωάννης Λαμπρίδης. Το πιο σημαντικό αξιοθέατο είναι το πέτρινο μονότοξο με τρία βοηθητικά τόξα "Γεφύρι της Τσίπιανης". Το γεφύρι βρίσκεται στη άκρη του χωριού στο δρόμο που πηγαίνει προς τους Μηλιωτάδες και ενώνει τις όχθες του ποταμού Βάρδα, που είναι ο ένας από τους δύο παραποτάμους που σχηματίζουν τον Άραχθο ποταμό.

## Διοικητικά
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 με το όνομα Τσίπιανη και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Γρεβενιτίου. Μετονομάστηκε σε Άμπελος το 1963. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Γρεβενίτι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Γρεβενιτίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γεφύρι Της Τσίπιανης από τον ιστότοπο Πέτρινα γεφύρια της Ελλάδος
* Γέφυρα Τσίπιανης από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20180809152747/http://architecturalfiles.gr/ της Επιχείρησης Πολιτισμού Δήμου Βέροιας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Ώρα στην Παλαιστίνη

Η **Ώρα στη Παλαιστίνη** αντιπροσωπεύεται από **Χειμερινή Ώρα Παλαιστίνης**. Βρίσκεται δύο ώρες μπροστά από τον UTC (UTC+02:00) και είναι ταυτόσημη με την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα, μία ώρα μπροστά από τη χειμερινή ώρα (UTC+03:00). Η χώρα εκπροσωπείται από δύο χώρες στην βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA, τις Asia/Gaza και Asia/Hebron. Η θερινή ώρα χρησιμοποιείται από το τελευταίο Σάββατο του Μαρτίου έως τη τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.

Ωρα
Παλαιστινη
Πέρσι Πίλτσερ

Ο **Πέρσι Σινκλαίρ Πίλτσερ** (, 16 Ιανουαρίου 1866 – 2 Οκτωβρίου 1899) ήταν Βρετανός εφευρέτης και πρωτοπόρος της αεροπορίας ο οποίος ήταν ο σημαντικότερος πειραματιστής της μη τροφοδοτούμενης πτήσης στη χώρα του στα τέλη του 19ου αιώνα.

Σχεδίαζε να πετάξει με ένα μηχανοκίνητο αιωρόπτερο, αλλά σκοτώθηκε σε συντριβή ανεμοπτέρου λίγο πριν το πραγματοποιήσει.

Μνημείο προς τιμήν του βρίσκεται σε χωράφι κοντά στο Στάνφορντ Χολ.

## Πρώτα χρόνια
Ο Πέρσι Πίλτσερ γεννήθηκε στο Μπαθ το 1866, και υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό για επτά χρόνια από το 1880. Στη συνέχεια έγινε μαθητευόμενος ναυπηγός, στη Γλασκώβη της Σκωτίας.

## Σταδιοδρομία
thumb|200px|Το ανεμόπτερο ''The Hawk'' το 1897.
Το 1891 ο Πίλτσερ άρχισε να εργάζεται ως βοηθός υφηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και άρχισε να αναπτύσσει το ενδιαφέρον του για την αεροπορία. Κατασκεύασε ένα αιωρόπτερο το οποίο ονόμασε *The Bat*, με το οποίο πέταξε για πρώτη φορά το 1895. 
Αργότερα την ίδια χρονιά ο Πίλτσερ συνάντησε τον Ότο Λίλιενταλ, ο οποίος ήταν πρωτοπόρος στα ανεμόπτερα στη Γερμανία. Οι συζητήσεις μαζί του οδήγησαν τον Πίλτσερ στην κατασκευή άλλων δύο ανεμοπτέρων, των *The Beetle* και *The Gull*. Βασισμένος στο έργο του μέντορά του Ότο Λίλιενταλ, ο Πίλτσερ κατασκεύασε το 1897 ένα ανεμόπτερο με όνομα *The Hawk* με το οποίο έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ απόστασης πετώντας για 250 μέτρα στο Λέστερσαϊρ της Αγγλίας.

Ο Πίλτσερ στράφηκε στη μηχανοκίνητη πτήση: ανέπτυξε ένα τριπλάνο το οποίο τροφοδοτούνταν από κινητήρα 4 ίππων (3 kW). Ωστόσο, η κατασκευή του τριπλάνου το προκάλεσε οικονομική κατάρρευση, και έτσι ο Πίλτσερ χρειάστηκε χορηγία για την ολοκλήρωση του έργου του.

thumb|upright|Ταφικό μνημείο, κοιμητήριο Μπρόμπτον, Λονδίνο
Ο Πίλτσερ σχημάτισε εταιρεία μαζί με τον Γουόλτερ Γκόρντον Γουίλσον, ο οποίος στη συνέχεια έγινε επιτυχημένος μηχανολόγος.

## Θάνατος
Στις 30 Σεπτεμβρίου 1899, ενώ είχε ολοκληρώσει το τριπλάνο του, σκόπευε να το παρουσιάσει σε θεατές και πιθανούς χορηγούς σε χωράφι κοντά το Στάνφορντ Χολ. Ωστόσο, μερικές μέρες πριν, ο στροφαλοφόρος άξονας του κινητήρα είχε σπάσει, και για να μην απογοητεύσει τους επισκέπτες του, αποφάσισε να πετάξει με το *Hawk*. Ο καιρός ήταν βροχερός, αλλά στις 4 μ.μ. ο Πίλτσερ αποφάσισε πως ο καιρός ήταν αρκετά καλός για να πετάξει. Ενώ πετούσε, η ουρά έσπασε και ο Πίλτσερ έπεσε στο έδαφος από υψόμετρο 10 μέτρων. Πέθανε δύο μέρες αργότερα από τα τραύματά του και το τριπλάνο του να μην έχει παρουσιαστεί.

Τάφηκε στο Κοιμητήριο Μπρόμπτον, στο δυτικό Λονδίνο.

## Δείτε επίσης
*Ιστορία της αεροπορίας

## Παραπομπές


*A British Gliding Pioneer: The Experiments of Percy Pilcher

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Πανεπιστήμιο Monash: Πληροφορίες για τον Πίλτσερ

Κατηγορία:Άγγλοι αεροπόροι
Κατηγορία:Άγγλοι εφευρέτες
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Ξηροκαρίταινα Αρκαδίας

Η **Ξηροκαρίταινα** είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας.

## Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται χτισμένο σε μια ορεινή τοποθεσία στην ανατολική πλευρά του Αφροδίσιου Όρους, σε υψόμετρο περίπου 860 μέτρων και σε πλησία θέση βορείως της τεχνητής Λίμνης Λάδωνα. Χωροθετείται στο βόρειο τμήμα της Αρκαδίας και εγγύς των ορίων της με την Αχαΐα. Γειτνιάζει από την πλευρά της Αρκαδίας με την Πουρναριά, την Μουριά, την Βάχλια και την Πέρα Βάχλια, καθώς και από την πλευρά της Αχαΐας με τη Δάφνη και τα Νάσια.

Απέχει περί τα: 22 χιλιόμετρα από την έδρα του πρώην Δήμου Κλείτορος την Μυγδαλιά, 49 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα, 68 χιλιόμετρα από την έδρα του Δήμου Γορτυνίας την Δημητσάνα, 73, χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 113 χιλιόμετρα από την Πάτρα. Επίσης, απέχει από την Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως ("111") περίπου 9 χιλιόμετρα (κοντά στο ύψος της Ποταμιάς Παΐων).

## Δημογραφικά στοιχεία
Η Ξηροκαρίταινα, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 34 κατοίκους. Κατά την Απογραφή του 2001 η Ξυροκαρύταινα είχε πληθυσμό που ανερχόταν σε 104 κατοίκους, ενώ ακόμα παλιότερα και σύμφωνα με την Απογραφή του 1991 είχε 97 κατοίκους.

## Εκκλησίες
Ο κεντρικός και ενοριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στο Γεννέθλιον του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου και πανηγυρίζει στις 24 Ιουνίου, ενώ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του οικισμού. Λίγο έξω από τον οικισμό προς τα νότια, υπάρχει ο κοιμητηριακός ναός της Αγίας Μαρίνας που πανηγυρίζει στις 17 Ιουλίου. Στην περιφέρεια του χωριού βρίσκονται επίσης τα ξωκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και της Παναγιάς που γιορτάζουν στις 23 Απριλίου (ή την Δευτέρα του Πάσχα, εάν αυτό βρίσκεται ημερολογιακά μετά από αυτήν την ημερομηνία) και στις 31 Αυγούστου (Τιμία Ζώνη) αντίστοιχα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Inarcadia.gr - Ξηροκαρύταινα.
* Exploring-Greece.gr - Ξηροκαρύταινα.
* Arcadia.ceid.upatras.gr - Ξηροκαρύταινα
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Ξηροκαρίταινας.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κατηγορία:Δήμος Κλείτορος
ΦΚ Σούντουβα Μαριγιάμπολε

Η **ΦΚ Σούντουβα Μαριγιάμπολε** είναι λιθουανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Μαριγιάμπολε. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιθουανίας. Ιδρύθηκε το 1921. Χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το κόκκινο. Έδρα της ομάδας είναι το ARVI Football Arena.

## Τίτλοι-διακρίσεις
***[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιθουανίας]]**
****Πρωταθλήτρια**  (3): 2017, 2018, 2019
****Δεύτερη θέση**  (3): 2007, 2010, 2020
****Τρίτη θέση**  (5): 2005, 2009, 2011, 2012, 2016
***[[Κύπελλο Λιθουανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο Λιθουανίας]]**
****Κυπελλούχος  (3):** 2006, 2009, 2019
****Φιναλίστ  (4):** 1976, 2002, 2016, 2020
***[[Σούπερ Καπ Λιθουανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Σούπερ Καπ Λιθουανίας]]**
****Νικήτρια  (4):** 2009, 2018, 2019, 2022
****Φιναλίστ  (2):** 2007, 2020

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ουέ

Το **Ουέ** () είναι μικρή πόλη στην κοινότητα Λίφου, στην επαρχία των Νήσων Λουαγιοτέ στη Νέα Καληδονία. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της νήσου Λίφου. Το Ουέ είναι το διοικητικό κέντρο του δήμου Λίφου, καθώς και της θέσης της επαρχιακής συνέλευσης των Νήσων Λουαγιοτέ.

## Ιστορία
Το Ουέ μοιραζόταν ανάμεσα σε τρεις φυλές που ανήκουν στις τρεις επαρχίες: Κανόνο για τη Γκάικα, Λουεσίλα για τη Ουέτρ και τη Χνάσε για τη Λόσσι. Ήταν ο παραδοσιακός τόπος φυλετικών συγκρούσεων, μέχρι τον ευαγγελισμό του νησιού στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα. Ήταν επίσης ένας από τους λόγους για τους οποίους η γη αυτή χορηγήθηκε στους Ευρωπαίους για την ίδρυση του διοικητικού τους κέντρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νέα Καληδονία