open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
101η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Trieste

Η **101<sup>η</sup>&nbsp;Μηχανοκίνητη Μεραρχία ''Trieste*** ([[ιταλικά]]: 101ª&nbsp;Divisione motorizzata&nbsp;"Trieste") ήταν ένας από τους μηχανοκίνητους σχηματισμούς του [[Ιταλικός Βασιλικός Στρατός|Ιταλικού Βασιλικού Στρατού]] που γνώρισε πολεμική δράση κατά τον [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]]. Σχηματίστηκε το 1939 και επιχείρησε στην [[Αλβανία]] και την [[Βόρεια Αφρική]], όπου και παραδόθηκε στους [[Συμμαχικές δυνάμεις (Β' Παγκόσμιος Πόλεμος)|Συμμάχους]] τον Μάιο του 1943.

== Ιστορικό ==
Η [[μεραρχία]] συγκροτήθηκε το 1939 από στοιχεία της 8ης&nbsp;Μεραρχίας&nbsp;[[Πεζικό|Πεζικού]]&nbsp;*Po*. Το 1940 επιστρατεύτηκε, παραμένοντας αρχικά στην [[Βασίλειο της Ιταλίας|Ιταλία]] ως εφεδρεία και το 1941 στάλθηκε στην Αλβανία.

=== Βόρεια Αφρική ===
Τον Αύγουστο του 1941 η *Trieste* στάλθηκε στη [[Ιταλική Λιβύη|Λιβύη]], ως τμήμα του [[Ιταλικό XX Μηχανοκίνητο Σώμα|Ιταλικού ΧΧ&nbsp; Μηχανοκίνητου Σώματος]]. Η μεραρχία συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές επιχειρήσεις στη Βόρειο Αφρική, συμπεριλαμβανομένης της [[Επιχείρηση Σταυροφόρος|Επιχείρησης Σταυροφόρος (Crusader)]], της μεγάλης αντεπίθεσης των δυνάμεων του [[Άξονας Βερολίνου-Ρώμης|Άξονα]] τον Ιανουάριο του 1941, της [[Μάχη της Γκαζάλα|Μάχης της Γκαζάλα]], της [[Μάχη στο Μπιρ Χακίμ|Μάχης στο Μπιρ Χακίμ]] και της [[πρώτη μάχη του Ελ Αλαμέιν|πρώτης]] και [[Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν|δεύτερης Μάχης του Ελ Αλαμέιν]]. Στην τελευταία ουσιαστικά διαλύθηκε. Στην [[Επιχείρηση Σταυροφόρος]] (Operation Crusader) η *Trieste* σημείωσε αξιόλογη επιτυχία όταν την 1η&nbsp;Δεκεμβρίου εκμεταλλεύθηκε την υποχώρηση της βρετανικής 4ης&nbsp;Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας για να αποκόψει το [[Τομπρούκ]]. Λίγες ημέρες αργότερα υπερασπίστηκε επιτυχώς το Σημείο 208. Στη μάχη της Γκαζάλα η μεραρχία διαδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο στην καταστροφή της 2ης και της 4ης&nbsp;βρετανικής Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας ενώ κατά την πρώτη μάχη του Ελ Αλαμέιν αμύνθηκε σθεναρά καθυστερώντας έτσι την προέλαση των Συμμάχων για αρκετές ώρες και επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο στις Γερμανικές δυνάμεις να αντεπιτεθούν επιτυγχάνοντας συντριπτικά αποτελέσματα. Η *Trieste* συνέχισε να μάχεται ενάντια στους Βρετανούς μέχρι και την τελική αναδίπλωση των δυνάμεων του [[Άξονας Βερολίνου - Ρώμης|Άξονα]] στην Τυνησία. Επισήμως παραδόθηκε στις 13&nbsp;Μαΐου 1943.




== Διοικητές ==
* [[Αντιστράτηγος]] [[Εμίλιο Γκαραβέλλι]] (Emilio Garavelli), 1&nbsp;Απριλίου 1941 - 9&nbsp;Αυγούστου 1939
* [[Υποστράτηγος]] [[Βίτο Φερρόνι]] (Vito Ferroni), 10&nbsp;Αυγούστου 1939 - 9&nbsp;Σεπτεμβρίου 1940
* Αντιστράτηγος [[Αλεσσάντρο Πιατσόνι]] (Alessandro Piazzoni), 10&nbsp;Σεπτεμβρίου 1940 - 10&nbsp;Δεκεμβρίου 1941
* Αντιστράτηγος [[Αρνάλντο Άτσι]] (Arnaldo Azzi), 11&nbsp;Δεκεμβρίου 1941 - 29&nbsp;Ιουλίου 1942
* Υποστράτηγος [[Φραντσέσκο Λα Φέρλα]] (Francesco La Ferla), 30&nbsp;Ιουλίου 1942 - 13&nbsp;Μαΐου 1943
* Υποστράτηγος [[Φραντσέσκο Ρόνκο]] (Francesco Ronco), Μάιος&nbsp;1943

== Παραπομπές ==
<references />

== Βιβλιογραφία ==
*
* Loi, Salvatore *Aggredisci e Vincerai - Storia della Divisione Motorizzata "Trieste"'', Mursia, Milano

Κατηγορία:Μεραρχίες του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μαρτίνος Α΄ της Σικελίας

Ο **Μαρτίνος Α΄ της Σικελίας** (1374 - 25 Ιουλίου 1409), αποκαλούμενος "Ο Νέος" (ισπανικά:*Martín el Joven*), ήταν βασιλιάς της Σικελίας (1390-1409). Ήταν υιός του Μαρτίνου Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας και της Μαρίας δε Λούνα, κόρης του Λόπε κόμη του Λούνα.

## Βιογραφία
Το 1392 νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη του πατέρα του, τη Μαρία Βαρκελώνης βασίλισσα της Σικελίας· ο γάμος έγινε στην Αραγωνία, αναγκάστηκε όμως να επιστρέψει με στρατό στη Σικελία με στρατιωτική δύναμη, όπου νίκησε μια ομάδα αντιτιθέμενων βαρώνων. Ο μόνος υιός τους Πέτρος απεβίωσε 6ετής· όταν το 1401 απεβίωσε και η Μαρία, αποκήρυξε τη Συνθήκη της Βιλενέβ του 1372, που όριζε ότι μόνο απόγονοι της Μαρίας μπορούν να γίνουν βασιλείς της Σικελίας, και συνέχισε να κυβερνά μόνος ως βασιλιάς. 

Το 1402 νυμφεύτηκε τη Λευκή Καπετιδών-Εβρέ μέλλουσα βασίλισσα της Ναβάρρας, αλλά ο υιός τους Μαρτίν απεβίωσε ενός έτους. Το 1409 με το στρατό που οδήγησε για την κατάκτηση της Σαρδηνίας εναντίον του κυβερνήτη τής Αρμπορέα, είχε αποφασιστική νίκη στη μάχη του Σανλούρι. Λίγο αργότερα απεβίωσε εκεί το ίδιο έτος και τον διαδέχθηκε ο πατέρας του Μαρτίνος της Αραγωνίας ως Μαρτίνος Β' βασιλιάς της Σικελίας. Ο Μαρτίνος Α' είχε ένα νόθο υιό, τον Φαδρίκο, που ο πάππος του Μαρτίν Β' προσπάθησε να καταστήσει διάδοχο της Αραγωνίας και Σικελίας. Όταν ο Μαρτίνος Β' απεβίωσε το 1410 παρουσιάστηκαν άλλοι 5 διεκδικητές, που με το Συμβιβασμό του Κάσπε ορίσθηκε διάδοχος ο υιός της αδελφής του Ελεονώρας, ο Φερδινάνδος Α' Τρασταμάρα.

## Οικογένεια
Το Νοέμβριο του 1391, νυμφεύτηκε την πρώτη του σύζυγο Μαρία Βαρκελώνης βασίλισσα της Σικελίας, κόρη του Φρειδερίκου Γ' βασιλιά της Σικελίας. Υιός τους ήταν ο:
* Πέτρος 1394 - 1400, απεβίωσε 6ετής.

Το 1402 νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Λευκή Α΄ Καπετιδών-Εβρέ, μέλλουσα βασίλισσα της Ναβάρρας, κόρη του Καρόλου Β' βασιλιά της Ναβάρρας. Υιός τους ήταν ο:
* Μαρτίνος 1406 - 1407, που απεβίωσε ενός έτους.

Από την εκτός γάμου σχέση του με την Αγάθη ντε Πέσε είχε φυσικό τέκνο τη:
* Βιολάντη π.1400 - 1428, νυμφεύτηκε πρώτα τον Ενρίκουε Πέρεζ ντε Γκουζμάν και έπειτα τον εξάδελφό του Μαρτίν Φερνάντεζ ντε Γκουζμάν.

Από την εκτός γάμου σχέση του με την Ταρσία Ριτζάρι είχε ένα φυσικό τέκνο:
* Φρειδερίκος της Λούνα π.1401 - 1438, νυμφεύτηκε τη Βιολάντη Λουίζα ντε Μουρ.

### Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές

* (Αγγλικά) Setton, Kenneth M. (1975) "", Edited by Harry W. Hazzard, University of Wisconsin Press: Madison. Ανακτήθηκε 21/06/2018.

*Francesco Aprile: Della cronologia universale della Sicilia, Palermo, 1725., p.207. – 5 October 2011

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2015-16

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2015–16 ήταν το 29ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη ως συνήθως με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε στις 22 Μαΐου ο Ολυμπιακός για 7η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στην σειρά των τελικών με 3-0 της Βουλιαγμένης, κατακτώντας τον τίτλο αήττητος και μόνο με νίκες (19/19). 

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

* Ο ΝΟΒΑ έχει ένα μηδενισμό και μία ποινή αφαίρεσης τριών βαθμών.
* Ο ΝΟ Βουλιαγμένης έχει έναν (1) βαθμό λιγότερο, με βάση απόφαση του Α.Δ από την περσινή περίοδο.

### Αποτελέσματα
Πηγή: ΣΠΟΡ ΦΜ

## Πλέι οφ
Στα πλέι οφ προκρίθηκαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ημιτελικές σειρές και ο μικρός τελικός κρίνονται στις δύο νίκες, ενώ ο μεγάλος τελικός κρίνεται στις τρεις.

Το πανόραμα των πλέι οφ:

### Ημιτελικοί

### Μικρός τελικός

### Μεγάλος τελικός

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος

2015 2016
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2015
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2016
Κατούλ Μεντές

Ο **Κατούλ Μεντές** (*Catulle Mendès*, 1841, Μπορντώ - 1909, Σαίν Ζερμέν-αν-Λαί) ήταν Γάλλος ποιητής και συγγραφέας. Υπήρξε ιδρυτής της *Revue fantaisiste* και πρόδρομος της σχολής των παρνασσιστών. Έγραψε πολυάριθμες ποιητικές συλλογές, όπως τη *Φιλομήλα* (Philoméla 1864) και *Θράκα του σταχτοδοχείου* 1900, πενήντα περίπου μυθιστορήματα εξεζητημένου ερωτισμού, θεατρικά έργα σε πεζό και σε στίχους ρομαντικής τεχνοτροπίας ακομά και μερικά λιμπρέτα για το μουσικό θέατρο.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Catulle Mendès από τη γαλλική wikipedia

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Σαντίκ Kαν

Ο **Σαντίκ Καν** ή **Χαν** (ούρντου: *صادق خان*, αγγλικά: *Sadiq Aman Khan*, 8 Οκτωβρίου 1970), είναι Βρετανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Δήμαρχος του Λονδίνου από το 2016. Γεννήθηκε σε οικογένεια πακιστανικής καταγωγής. Εκλέχτηκε δήμαρχος της βρετανικής πρωτεύουσας στις δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Μεγάλη Βρετανία στις 6 Μαΐου 2016. Είναι μέλος του Εργατικού Κόμματος. Επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου για την περιφέρεια του Τούτινγκ (στο Λονδίνο) από το 2005 έως το 2016. Επανεξελέγη δήμαρχος το 2021 και το 2024 και είναι ο πρώτος δήμαρχος που επανεκλέγεται για τρίτη θητεία.

## Βιογραφικό
Ο Σαντίκ Καν γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1970 στο Τούτινγκ, στο νότιο Λονδίνο. Οι γονείς του είναι πακιστανικής καταγωγής. Μετανάστευσαν από το Λάκναου του Ούταρ Πραντές της σημερινής Ινδίας στο σημερινό Πακιστάν μετά τον διαμελισμό της τότε Βρετανικής Ινδίας και ύστερα μετανάστευσαν από το Πακιστάν στην Αγγλία λίγο πριν τη γέννησή του.
Ο πατέρας του ήταν οδηγός λεωφορείου και η μητέρα του ράφτρα. Έχει άλλα εφτά αδέρφια.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Λονδίνου ενώ παράλληλα δούλευε. Από το 1994 μέχρι το 1997 ήταν αρχικά ασκούμενος και στη συνέχεια βοηθός δικηγόρος. Από το 1997 και για οκτώ χρόνια ήταν συνεργάτης με την δικηγόρο Λουίζ Κριστιάν, στη δικηγορική εταιρία Christian Khan. Ως δικηγόρος ασχολήθηκε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και υποθέσεις αστυνομικής βίας και φυλετικών διακρίσεων.

Ο Καν ήταν δώδεκα χρόνια (1994 -2006) σύμβουλος στο Γουάντσγουερθ, κομητεία του Λονδίνου. Το 2005 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Εργατικό Κόμμα, στο Τούτινγκ. Στις επόμενες εκλογές, το 2010, εξελέγη και πάλι όπως και το 2015. Στη διαδικασία εκλογής νέου προέδρου του Εργατικού Κόμματος, που διεξήχθη μετά την ήττα των εργατικών στις βουλευτικές εκλογές της 6 Μαΐου 2010, και την παραίτηση του προέδρου του κόμματος και πρώην πρωθυπουργού, Γκόρντον Μπράουν, ο Καν υποστήριξε τον Έντ Μίλιμπαντ.

## Επανεκλογές
Τον Μάιο του 2021 ο Καν κέρδισε επανεκλογή.

O Καν επανεξελέγη δήμαρχος και στις εκλογές του 2024, και έγινε ο  πρώτος δήμαρχος στα χρονικά του Λονδίνου που επανεξελέγη για τρίτη φορά.

## Δείτε επίσης
* Λόρδος Δήμαρχος του Λονδίνου (Τζέφρι Έβανς)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* www.london.gov.uk

Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Δήμαρχοι του Λονδίνου
Κατηγορία:Λονδίνο
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων (Ηνωμένο Βασίλειο)
Πέτρος Β΄ της Σικελίας

Ο **Πέτρος Β΄ της Σικελίας**, (ιταλ. *Pietro II di Sicilia*, 1304 – 15 Αυγούστου 1342) του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Βασιλιάς της Σικελίας (1337 - 1342).

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας των Καπετιδώ-Ανζού, κόρης του Καρόλου Β΄ της Νάπολης.

## Βασιλιάς της Σικελίας
Την εποχή του περιγράφονται σκληρές συγκρούσεις ανάμεσα στον βασιλιά και την αριστοκρατία όπως και πόλεμοι ανάμεσα στη Σικελία και το Βασίλειο της Νεαπόλεως. 
Οι πηγές της εποχής του περιγράφουν τον Πέτρο Β΄ σαν άνθρωπο χαμηλής νοημοσύνης. Ο Τζιοβάνι Βιλλανί στα *"Νέα Χρονικά"* τον αναφέρει σαν *"σχεδόν ηλίθιο"* και ο Νικολά Σπεσιάλ στην *"Ιστορική Σικελία"* σαν *"φτωχό και απλό"*. Οι Σικελοί κατέκτησαν με τον Πέτρο τις Αιολίδες νήσοι και πολλές άλλες πόλεις μέσα στη Σικελία. Πέθανε αιφνίδια (15 Αυγούστου 1342) στην Έννα και τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Παλέρμο. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκος σε ηλικία μόλις 5 ετών.

## Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρη του Όθωνα Γ΄ δούκα της Καρινθίας απέκτησε τέκνα:
* Κωνσταντία 1324-1355, αντιβασίλισσα της Σικελίας, άγαμη.
* Ελεονώρα 1325-1375, παντρεύτηκε το 2ο εξάδελφό της Πέτρο Δ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας.
* Βεατρίκη 1326-1365, παντρεύτηκε τον Ρούπερτ Β΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
* Ευφημία 1330-1359, αντιβασίλισσα της Σικελίας (1355 - 1357), άγαμη.
* Λουδοβίκος 1338-1355, βασιλιάς της Σικελίας, διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά απεβίωσε 17ετής.
* Φρειδερίκος Γ΄ 1341-1377, βασιλιάς της Σικελίας, διαδέχθηκε τον αδελφό του Λουδοβίκο. Κόρη του ήταν η:
** Μαρία 1363-1401, βασίλισσα της Σικελίας, παντρεύτηκε τον Μαρτίνο Α΄ του Οίκου της Βαρκελώνης.
* Ιωάννης 1342-1353, απεβ. 11 ετών.
* Λευκή 1342 - 1373, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ κόμη του Εμπούριες.

### Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* Philip Grierson and Lucia Travaini: *Medieval European Coinage: With a Catalogue of the Coins in the Fitzwilliam Museum*, Cambridge, vol. 14 (Italy), part 3 (South Italy, Sicily, Sardinia), Cambridge University Press, 1998

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΣΙΚΕΛΙΑ

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας
Ιωάννης του Ραντάτσο

Ο **Ιωάννης του Ραντάτσο** ή **Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας** (*Giovanni d'Aragona*, 1317 - 7 Απριλίου 1348) ήταν δούκας του Ραντάτσο, των Αθηνών και των Νέων Πατρών (1338 - 1348), κόμης της Μάλτας και αντιβασιλιάς της Σικελίας (1342 - 1348). Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ήταν ο τέταρτος υιός του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας του Ανζού, τρίτης κόρης του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου Β΄ και της Μαρίας της Ουγγαρίας.

## Βιογραφία

Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ήταν ο πιο ισχυρός ευγενής της Σικελίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αδελφού του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και του ανιψιού του Λουδοβίκου της Σικελίας. Όταν απεβίωσε ο αδελφός του Πέτρος Β΄ (1342), ανέλαβε την αντιβασιλεία και την κηδεμονία του Λουδοβίκου, υιού του Πέτρου Β΄. Την εποχή του έγινε πάπας ο Κλήμης ΣΤ΄ (1242) και αποφάσισε μπροστά στον Οθωμανικό κίνδυνο να συμφιλιωθεί με τους Καταλανούς και να διακόψει οριστικά τον πόλεμο που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχος του Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ με τους αφορισμούς. Ο πάπας ανέθεσε στον Λατίνο πατριάρχη και την σύναψη ειρήνης ανάμεσα στους Καταλανούς και στον Γκωτιέ ΣΤ΄ του Μπριέν.  Η Οθωμανική εκστρατεία που ακολούθησε απέτυχε αλλά οι Καταλανοί επέστρεψαν στους κόλπους της παπικής εκκλησίας. 

Μπόρεσε και κράτησε την ειρήνη κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας του, αν και υποστήριζε τη μερίδα των Καταλανών έναντι των ευγενών της Σικελίας. Έτσι όρισε τον Καταλανό Μπλάσκο Β΄ ντ' Αλαγκόνα ως διάδοχό του. Απεβίωσε το 1348 κατά τη διάρκεια της Επιδημίας Πανώλους και ετάφη στον Καθεδρικό της Κατάνης, δίπλα στον πατέρα του. Μετά το θάνατό του ξέσπασε πόλεμος.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Καισάρεια, κόρη του Πέτρου κόμη της Καλταμπελότα και είχε τέκνα:

* Φρειδερίκος Α΄ 1340-1355, κόμης της Μάλτας· διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών (Υπάτης).
* Ελεονώρα 1346-μετά το 1369, παντρεύτηκε τον Γκουιλλέν δε Περάλτα κόμη της Καλταμπελότα.
* Κωνσταντία.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / Ουίλιαμ Μίλερ, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Εν Αθήναις Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, 1909-1910
*Setton, Kenneth M. (general editor) A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975.
*Setton, Kenneth M. Catalan Domination of Athens 1311–1380. Revised edition. Variorum: London, 1975.

|-

Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών
Κατηγορία:Δούκες των Νέων Πατρών
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Γερμανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1902

Το **Γερμανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1902** ήταν η 5η διοργάνωση του Γερμανικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Γερμανικής Ομοσπονδίας Στίβου (DLV). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε τρεις διαφορετικές πόλεις: το Αννόβερο, την Φραγκφούρτη και το Αμβούργο, στις 3 Αυγούστου, στις 17 Αυγούστου και τον Σεπτέμβριο του 1902.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν τρία αγωνίσματα ανδρών, με τα 1500 μέτρα να επιστρέφουν στο πρόγραμμα ύστερα από διακοπή ενός έτους. Τα 1500 μέτρα έλαβαν χώρα στο Αννόβερο στις 3 Αυγούστου, τα 100 μέτρα στη Φραγκφούρτη στις 17 Αυγούστου και τα 200 μέτρα στο Αμβούργο τον Σεπτέμβριο.

Στον πίνακα των μεταλλίων τις πρώτες θέσεις κατέκτησαν οι σύλλογοι Γκερμάνια Αμβούργου, ΜΤΒ Μονάχου και Μπερλίνερ ΦΚ Πρωσίας. Η ΜΤΒ Μονάχου και η Μπερλίνερ ΦΚ Πρωσίας μπήκαν για πρώτη φορά στον πίνακα μεταλλίων του Γερμανικού Πρωταθλήματος με τα χρύσα.

Σε όλα τα αγωνίσματα που πραγματοποιήθηκαν υπήρξαν νέοι πρωταθλητές. Ο Julius Keyl αναδείχθηκε πρωταθλητής στα 100 μέτρα, ο Ράινχολντ Χέρτινγκ στα 200 μέτρα και ο Χέρμαν Φρίζε στα 1500 μέτρα.

## Πρόγραμμα αγωνισμάτων

## Αποτελέσματα
thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 1500 μέτρα, Χέρμαν Φρίζε.

## Πίνακας μεταλλίων

## Συμμετέχοντες σύλλογοι

*Γκερμάνια Αμβούργου
*ΜΤΒ Μονάχου
*Μπερλίνερ ΦΚ Πρωσίας

## Βιβλιογραφία
*Fritz Steinmetz: *75 Χρόνια Γερμανικό Πρωτάθλημα Στίβου (1898–1972)*. Bartels und Wernitz, Βερολίνο 1973, ISBN 3-87039-956-2.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γερμανικό Πρωτάθλημα Στίβου (έως 2003) στο sport-komplett.de

Κατηγορία:Γερμανικά Πρωταθλήματα Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 1902
Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του

Το ***Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του*** (πρωτότυπος τίτλος: *En duva satt på en gren och funderade på tillvaron*) είναι σουηδική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ρόι Άντερσον.

Είναι το τρίτο της τριλογίας του σκηνοθέτη για τον άνθρωπο.

## Πλοκή
Ο Σαμ και ο Τζόναθαν είναι δύο περιπλανώμενοι πωλητές παιχνιδιών που προκαλούν γέλιο. Οι υποψήφιοι πελάτες είναι δύσπιστοι στο να τα αγοράσουν, ενώ η όλη περιπλάνηση των δύο πωλητών δεν έχει λογική συνέχεια και παρεμβάλλονται σουρεαλιστικές σκηνές.

## Διανομή
*Νιλς Βέστμπλομ ως Σαμ
*Χόλγκερ Άντερσον ως Τζόναθαν

## Βραβεία
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας του 2014. 

Επίσης, κέρδισε το βραβείο καλύτερης κωμωδίας στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου του 2015. Ήταν η πρόταση της Σουηδίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 88α Βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες
Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2014
Κατηγορία:Σουρεαλιστικές ταινίες
Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Λέοντα
Αχέλεια

Η **Αχέλεια** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Η Αχέλεια βρίσκεται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 35 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βορειοανατολικά συνορεύει με την Αγία Βαρβάρα, στα ανατολικά με την Τίμη και στα βορειοδυτικά με την Γεροσκήπου. Το νότιο και δυτικό μέρος της διοικητικής έκτασης είναι παραθαλάσσιο. 

## Ονομασία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη γαλλική λέξη L’Eschelle (Ασσέ’έλεια). Η λέξη αυτή σημαίνει λιμάνι ή αποβάθρα ή γενικότερα μέρος που δένουν καράβια. Πιθανόν στην περιοχή εκεί να υπήρχε ένα μικρό αγκυροβόλιο την εποχή της Φραγκοκρατίας, εποχή στην οποία εμφανίζεται το όνομα Αχέλεια.

## Ιστορία
Την περίοδο της Αγγλοκρατίας, η Αχέλεια ήταν τσιφλίκι. Αποτελούσε μια συμπαγή έκταση γεωργικής γης. Μέχρι το 1945 άνηκε σε μια οικογένεια απογόνων του Κιπρισλί Μεχμέτ Εμίν Πασά. Το 1945 η βρετανική κυβέρνηση κατάσχεσε ολόκληρο το τσιφλίκι. Το ενοικίασε στη *Συνεργατική Έπαυλη Αχέλειας*, η οποία το διαμοίρασε στα μέλη της, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους.

Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, μεγάλο μέρος της γης πέρασε στα χέρια του κράτους, η οποία διατέθηκε για τις ανάγκες του Υπουργείου Γεωργίας. Ένα άλλο μέρος της γης χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του αεροδρομίου Πάφου και την κατασκευή δρόμων. Το υπόλοιπο μέρος της γης δόθηκε διανεμήθηκε σε 139 κλήρους.

## Πληθυσμός
Μέχρι το 1960 η Αχέλεια ήταν μεικτή κοινότητα, δηλαδή διέμεναν σε αυτήν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, με τους πρώτους να πλειοψηφούν. Την περίοδο των διακοινοτικών διαταραχών του 1958, πέντε οικογένειες Τουρκοκυπρίων εγκατέλειψαν την κοινότητα τις 28 Ιουλίου 1958 και εγκαταστάθηκαν στην Πάφο. Δύο από αυτές επέστρεψαν το 1960. Την περίοδο των διακοινοτικών διαταραχών της περιόδου 1963-64, όλοι οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας μετακόμισαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα της Πάφου (Ιανουάριος 1964). Παρέμειναν εκεί έως το 1975, όταν στις 14 Αυγούστου μεταφέρθηκαν από την UNFICYP στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Εγκαταστάθηκαν κυρίως στην περιοχή της Μόρφου. Στην Αχέλεια παρέμειναν οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι της.

Παρόλο που η Αχέλεια βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Πάφου, δίπλα από τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου και παρ' όλη την ύπαρξη παράλιας περιοχής, δεν έχει γνωρίσει οικιστική και πληθυσμιακή ανάπτυξη. Ο βασικότερος λόγος είναι το γεγονός ότι το 90% της έκτασης της κοινότητας είναι κυβερνητική γη. Επιπλέον, η ιδιωτική γη δεν μπορεί να αναπτυχθεί καθώς δεν είναι ενταγμένη σε οικιστική ή τουριστική ζώνη, αλλά σε γεωργική. Ακόμη, σημαντικό μέρος της γεωργικής ζώνης ανήκει στη Μονή Αγίου Νεοφύτου.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Απαγόρευση ανατοκισμού

Στο ρωμαϊκό δίκαιο ίσχυε απόλυτη **απαγόρευση του ανατοκισμού** (anatocismus ή usurae usurarum), δηλαδή του τοκισμού των τόκων. Επίσης, απαγορευόταν οι τόκοι να υπερβούν το σύνολο του κεφαλαίου (ultra duplum, ultra alterum tantum)  . 

Οι κανόνες αυτοί -απαγόρευση ανατοκισμού και απαγόρευση διπλασιασμού της οφειλής λόγω των τόκων- αποτυπώνονται και στην Εξάβιβλο ως εξής: 

-" Τόκος τόκου οὐκ ἀπαιτεῖται(...)".

-"Τῶν τόκων τὸ κεφάλαιον διπλασιαζόντων ὁ τόκος παύεται" .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινορωμαϊκό Δίκαιο
Αγία Μαρινούδα

Η **Αγία Μαρινούδα** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Η Αγία Μαρινούδα είναι κτισμένη σε απόσταση 8 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 125 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα δυτικά και νότια συνορεύει με τη Γεροσκήπου, στα βόρια με τα Κόνια και στα βορειοανατολικά με την Άρμου.

## Τοπωνύμιο
Το χωριό πήρε το όνομα του από την Αγία Μαρίνα.

## Ιστορία
Τα παλιά χρόνια οι κάτοικοι της κοινότητας ασχολούνταν με την γεωργία και τη κτηνοτροφία. Επιπλέον, επειδή οι μεταξοσκώληκες ήταν άφθονοι στην περιοχή λόγω της καλλιέργειας πολλών μουριών, πολλοί κάτοικοι ασχολήθηκαν με την παραγωγή μεταξιού. Επιπλέον, στην περιοχή υπήρχε εργοστάσιο μεταξουργίας. 

Επιπλέον, στο χωριό καλλιεργείτο ή φύτρωνε κάνναβη. Οι ίνες της κάνναβης αποτελούσαν πρώτη ύλη στην υφαντουργία και στην κατασκευή σχοινιού, αλλά και άλλων υλικών. Ωστόσο, απαγορεύτηκε η καλλιέργεια κάνναβης με αποτέλεσμα το εργοστάσιο μεταξιού να κλείσει.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της κοινότητας παρουσίασε αυξομειώσεις. Πριν το 1974 στην κοινότητα, εκτός από Ελληνοκύπριοι, κατοικούσαν και μερικοί Τουρκοκύπριοι. Τις τελευταίες δεκαετίες ο πληθυσμός του χωριού αυξήθηκε σημαντικά.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Εκκλησίες
Στην κοινότητα υπάρχει μόνο μία εκκλησία, η οποία είναι αφιερωμένη στην Αγία Μαρίνα. Οικοδομήθηκε το 1985.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Πυρόσβεση

μικρογραφία|280x280εσ|Πυρόσβεση στη Φινλανδία
**Πυρόσβεση** είναι η πράξη της κατάσβεσης των πυρκαγιών. Ένας πυροσβέστης καταστέλλει και  σβήνει φωτιές για να προστατεύσει ζωές και να αποτρέψει την καταστροφή περιουσίας και του περιβάλλοντος. Οι πυροσβέστες μπορεί να παρέχουν και άλλες πολύτιμες υπηρεσίες στις κοινότητές τους, συμπεριλαμβανομένων και ιατρικών υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.

Η πυρόσβεση απαιτεί μια επαγγελματική προσέγγιση. Πολλοί πυροσβέστες επιτυγχάνουν υψηλού βαθμού τεχνικές γνώσεις, ως αποτέλεσμα ετών εκπαίδευσης τόσο σε γενικές τεχνικές πυρόσβεσης όσο και την ανάπτυξη εξειδικευμένης τεχνογνωσίας σε ιδιαίτερες πυρκαγιές και διασώσεις όπως διάσωση αεροσκαφών/αεροδρομίων, δασοπυρόσβεση και έρευνα και διάσωση.

Κατηγορία:Πυροσβεστική
HMS Champion (1915)

Το **HMS&nbsp;''Champion*** ήταν ελαφρύ [[καταδρομικό]] [[κλάση πλοίου|κλάσης]] *C* του [[Βασιλικό Ναυτικό|Βασιλικού Ναυτικού]] το οποίο ήταν επιχειρησιακό στον [[ΑΠΠ|Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]].

== Περιγραφή ==
Στα πλαίσια του προϋπολογισμού του Ναυτικού για το 1913 παραγγέλθηκαν οκτώ νέα ελαφρά καταδρομικά. Τα έξι εξ αυτών ήταν της υποκλάσης *Caroline* και διέθεταν συμβατικό σύστημα πρόωσης, όμως τα άλλα δύο (τα HMS *Champion* και [[HMS Calliope (1914)|HMS *Calliope*]]) διέθεταν νέες διατάξεις που αξιοποιούσαν μειωτήρες ώστε να επιτυγχάνονται οι βέλτιστες ταχύτητες στροβίλων και [[έλικα|ελίκων]]. Οι διατάξεις αυτές ακολουθούσαν την εμπειρία που είχε αποκομηθεί προηγουμένως με τα [[αντιτορπιλικό|αντιτορπιλικά]] [[HMS Badger (1911)|HMS *Badger*]],  [[HMS Beaver (1911)|HMS *Beaver*]], [[HMS Leonidas (1913)|HMS *Leonidas*]] και [[HMS Lucifer (1913)|HMS *Lucifer*]].

Το *Champion* ναυπηγήθηκε από την [[Hawthorn Leslie and Company]] στο Tyneside της [[Αγγλία]]ς.<name="conway" /> Οι εργασίες ξεκίνησαν στις 9 Μαρτίου 1914, η [[καθέλκυση]] έλαβε χώρα στις 29 Μαΐου 1915 και το σκάφος ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 1915.

Στα *Champion* και *Calliope* δοκιμάστηκαν διαφοροποιημένα συστήματα πρόωσης. Κατά; την διάρκεια των συγκριτικών δοκιμών και τα δύο έφθασαν στους 41.000&nbsp;shp , όμως το *Champion* έφθασε σε μέγιστη ταχύτητα 29,5&nbsp;[[κόμβοι|kn]] καταναλώνοντας 470&nbsp;τόνους καυσίμου ανά ημέρα ενώ το *Caroline* στους 29&nbsp;kn καταναλώνοντας 550&nbsp;τόνους καυσίμου ανά ημέρα.

== Επιχειρησιακή ιστορία ==

=== Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ===
Το *Champion* εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 20&nbsp;Δεκεμβρίου 1915, ως αρχηγίδα του 13&nbsp;Στολίσκου [[Αντιτορπιλικό|Αντιτορπιλικών]] του [[Μέγας Στόλος|Μεγάλου Στόλου]]. Παρέμεινε σε αυτό τον σχηματισμό μέχρι τις αρχές του 1919, λαμβάνοντας μάλιστα μέρος στη [[ναυμαχία της Γιουτλάνδης]] ως [[ναυαρχίδα]] του Αρχηγού της Δύναμης Αντιτορπιλικών του στόλου.

=== Μεσοπόλεμος ===
Το 1919 εντάχθηκε για μικρό χρονικό διάστημα στην 2η&nbsp;Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών και στην συνέχεια στάλθηκε στο Σχολείο HMS&nbsp; *Vernon* όπου και παρέμεινε μέχρι τον παροπλισμό του το 1924. Τον Μάιο του 1925 το *Champion* επέστρεψε στην ενεργό δράση ξανά ως εκπαιδευτικό πλοίο, αναλαμβάνοντας τέτοια καθήκοντα μέχρι και το 1928. Επίσης πραγματοποιήθηκαν επί του πλοίου οι δοκιμές των πρώτων RPC συστημάτων του Βασιλικού Ναυτικού.

Το *Champion'' παροπλίστηκε οριστικά το Δεκέμβριο του 1933 και το επόμενο έτος πωλήθηκε για σκραπ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*Jane's Fighting Ships of World War One (1919), Jane's Publishing Company
*Ships of the Calliope class
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης C
Λοράν Μπλαν

Ο **Λοράν Μπλαν** (*Laurent Blanc*, γεννήθηκε 19 Νοεμβρίου 1965) είναι Γάλλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ως επί το πλείστον, αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.

Αγωνίστηκε σε μερικές από τις γνωστότερες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Μονπελιέ, η Νάπολι, η Μπαρτσελόνα, η Μαρσέιγ, η Ίντερ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κ.ά. Επίσης, αγωνίστηκε 97 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Γαλλίας, πετυχαίνοντας και 16 τέρματα. Έπαιξε σε αρκετές διεθνείς διοργανώσεις με την Εθνική του, κατακτώντας μάλιστα το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000. Του δόθηκε το παρατσούκλι *Le Président* (Ο Πρόεδρος), ονομασία που του δόθηκε την περίοδο που ήταν στη Μαρσέιγ, λόγω των ηγετικών ικανοτήτων του.

Το 2007, ξεκίνησε και την προπονητική του καριέρα στη γαλλική Μπορντό, κατακτώντας και το Γαλλικό Πρωτάθλημα τη σεζόν 2008-09. Το 2010, ανέλαβε την Εθνική Γαλλίας, πόστο που άφησε το 2012. Το 2013, προσλήφθηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν, όπου ακολούθησαν πολλοί τίτλοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*Profile  at FFF.fr
*Profile at Soccerbase.com
*Laurent Blanc  at Goal.com
*Laurent Blanc at Eurosport.com
*PSG Official Website  

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιμ Ολιμπίκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζιροντέν Μπορντό
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παρί Σεν Ζερμέν
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Flash Gordon OST

***Flash Gordon*** είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ / Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 1981 μέσω της "Elektra".

## Ιστορία του δίσκου
Το καλοκαίρι του 1979, πλησίασε το συγκρότημα ο σκηνοθέτης Ντίνο ντε Λαουρέντις, ο οποίος θα σκηνοθετούσε την ταινία για τον Φλας Γκόρντον, υπερήρωα της δεκαετίας του '30. Ο ντε Λαουρέντις τους έδωσε καλλιτεχνική ελευθερία, πείθοντας τους να αναλάβουν το πρότζεκτ, με τον Μπράιαν Μέι και τον Ρέινολντ Μακ να γίνονται παραγωγοί του δίσκου.

Οι αρχικές ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στις αρχές του 1980, αλλά ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 1980, όταν πραγματοποιήθηκε ένα διάλειμμα από τις συνεχείς τους περιοδείες. Για να πλησιάσουν το ύφος της ταινίας, η οποία ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, οι Queen χρησιμοποίησαν συνθεσάιζερ σε μεγάλο βαθμό για πρώτη φορά.

Ο δίσκος έλαβε μέτριες κριτικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, η "The Guardian" με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, η "Chicago Tribune" με 1 / 4 και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,4 / 5.

Η εμπορική του επιτυχία υπήρξε χαμηλότερη σε σχέση με τα υπόλοιπα άλμπουμ του συγκροτήματος, αφού ανέβηκε μέχρι τη δέκατη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών και την 23η θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και έφθασε στην κορυφή των αυστριακών τσαρτ και τη δεύτερη θέση στη Γερμανία. Επιπλέον ώθηση στις πωλήσεις του άλμπουμ έδωσε το επιτυχημένο σινγκλ "*Flash*", το οποίο μπήκε στο Top-10 της πατρίδας τους, της Ιρλανδίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας και έφθασε στο # 1 στην Αυστρία.

Επανεκδόθηκε το 1991 με ένα remix του "*Flash's Theme*", το 2011 από την "Universal Records" με ένα μπόνους ΕΡ έξι ζωντανά ηχογραφημένων και εναλλακτικών εκτελέσεων, όπως και στα "iTunes" με τρία μπόνους βίντεο.

## Τραγούδια του δίσκου

## Θέσεις τσαρτ

## Βραβεία

## Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Flash Gordon*" ήταν οι εξής:

* **[[Φρέντι Μέρκιουρι]]** - φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ
* **[[Μπράιαν Μέι]]** - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ
* **[[Τζον Ντίκον]]** - μπάσο, κιθάρα, συνθεσάιζερ
* **[[Ρότζερ Τέιλορ]]** - τύμπανα, κρουστά, φωνητικά, συνθεσάιζερ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Flash Gordon (Original Motion Picture Soundtrack) - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Queen - Flash Gordon (album review) | Sputnikmusic
* QUEEN Flash Gordon reviews and MP3 - Prog Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980
Χουσεΐν Ζεϊμπέκ

Ο **Χουσεΐν Ζεϊμπέκ** (τουρκικά: *Hüseyin Zeybek*, Ξάνθη, 11 Μαρτίου 1968)  είναι Έλληνας φαρμακοποιός, πολιτικός και βουλευτής της Νέας Αριστεράς, εκλεγμένος με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Π.Σ. στις εκλογές του Ιουνίου 2023.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1968 στη Ξάνθη και ανήκει στη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Σπούδασε στην φαρμακευτική σχολή του Πανεπιστημίου Άγκυρας, και ασκεί το επάγγελμα του από το 2003. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του φαρμακευτικού συνεταιρισμού Ξάνθης και πρόεδρος της σχολικής εφορίας του 1ου Μειονοτικού Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης.

Ήταν υποψήφιος βουλευτής το 2009 και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη το 2010. Εκλέγεται βουλευτής Ξάνθης από το 2012 με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., από τον οποίο αποχώρησε στις 23 Νοεμβρίου 2023, μαζί με οκτώ ακόμη βουλευτές της Κίνησης «6+6» δημοσιοποιώντας σχετικό κείμενο. Από τις 5 Δεκεμβρίου 2023 είναι βουλευτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες τουρκικής καταγωγής
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης
Μας Μίκελσεν

Ο **Μας Μίκελσεν** (; (*Mads Dittmann Mikkelsen*, Δανέζικα: [ˈmas ˈmiɡl̩sn̩]), (22 Νοεμβρίου 1965) είναι Δανός ηθοποιός.

Αρχικά ήταν γυμναστής και χορευτής, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1996. Στη Δανία έγινε γνωστός ως "Tonny", ο αντιπρόσωπος ναρκωτικών στις πρώτες δύο ταινίες της τριλογίας των κινηματογραφικών ταινιών Pusher και ως "Allan Fischer", από τον ρόλο του ως αδίστακτου αλλά ευαίσθητου αστυνομικού, στην τηλεοπτική σειρά Rejseholdet του Peter Thorsboe.  Έχει συμμετάσχει σε ταινίες τόσο στη Δανία, όσο και στο Χόλυγουντ. 

Ο Mikkelsen έγινε ευρύτερα γνωστός για το ρόλο του ως "Tristan" στην παραγωγή του Jerry Bruckheimer "King Arthur" (2004), αλλά πέτυχε παγκόσμια αναγνώριση υποδυόμενος τον "Le Chiffre" στην εικοστή πρώτη ταινία του James Bond, το Casino Royale (2006).
Το 2012 κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών για το ρόλο του στην ταινία "*Το κυνήγι*". Την ίδια χρονιά, ψηφίστηκε Πρόσωπο της Χρονιάς της Δανικής Αμερικανικής Εταιρείας. 
Στην τηλεοπτική σειρά "Hannibal" (2013-15) πρωταγωνίστησε ως Dr. Hannibal Lecter.
Το 2016, ο Mikkelsen υποδύθηκε τον "Kaecilius" στην ταινία της Marvel, το "Doctor Strange", και τον "Galen Erso" στο  "Rogue One: A Star Wars Story" της Lucasfilm.
Το 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο θα τιμήσει τον ηθοποιό με την «Τιμητική Καρδιά του Σαράγεβο», ένα από τα σημαντικότερα βραβεία συνεισφοράς στην κινηματογραφική τέχνη.

Είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Hanne Jacobsen και πατέρας δύο παιδιών.
## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση
*2000 Unit One
*2002 Bertelsen - de uaktuelle nyheder
*2005 Julie
*2013 - 2015 Hannibal

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Δανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Δανοί ηθοποιοί φωνής
Μινκόβσκι (κρατήρας)

Ο **Μινκόβσκι** (Minkowski) είναι κρατήρας διαμέτρου 113 χλμ. ο οποίος βρίσκεται στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται βόρεια-βορειοανατολικά του παρομοίων διαστάσεων κρατήρα Λεμαίτρ. Στα βορειοδυτικά του Μινκόβσκι είναι ο κρατήρας Μπαλντέ και στα νοτιοανατολικά ο Φιζώ.

Το εξωτερικό χείλος του Μινκόβσκι έχει υποστεί σοβαρή διάβρωση και σήμερα δεν πρόκειται παρά για μια ακανόνιστη ράχη κυκλικού σχήματος.
Υπάρχουν πολυάριθμοι κρατήρες επί του χείλους, εκ των οποίων τα δύο ζεύγη στην ανατολική πλευρά είναι ίσως τα πλέον αξιόλογα παραδείγματα. Ο πυθμένας είναι σχετικά επίπεδος, με μία σκουρόχρωμη ζώνη στο βορειοανατολικό τεταρτημόριο -χαρακτηριστικό που υποδηλώνει εκροή λάβας στην επιφάνεια. Περίπου στο κέντρο του Μινκόβσκι υπάρχει ένας κρατήρας με σχήμα που ομοιάζει με μπολ.

## Δευτερεύοντες κρατήρες

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Ίσκρα

μικρογραφία|δεξιά|Η πρώτη έκδοση της Ίσκρα
Η **Ίσκρα** (Ρωσικά: И́скра, Σπίθα) ήταν η πολιτική εφημερίδα των Ρώσων σοσιαλιστών φυγάδων, που καθιερώθηκε σαν το επίσημο όργανο του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (ΡΣΔΕΚ). Αρχικά, την διηύθυνε ο Βλαντιμίρ Λένιν, μετακινούμενη όπου μετακινούταν αυτός. 

Ακόμη στην εξορία ο Β.Ι. Λένιν είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αποφασιστικό ρόλο στη δημιουργία μαρξιστικού κόμματος θα παίξει μια πανρωσική πολιτική εφημερίδα. Ο Λένιν το 1900, μόλις τελείωσε η εξορία του, καταπιάστηκε δραστήρια με την οργάνωση της εφημερίδας. Γύρισε μια σειρά πόλεις και συνομίλησε με πολλούς σοσιαλδημοκράτες, προσελκύοντας και συσπειρώνοντας οπαδούς για τη μελλοντική εφημερίδα. Ο Λένιν αφού προετοίμασε το έδαφος στη Ρωσία έφυγε στο εξωτερικό για να οργανώσει εκεί την έκδοση της εφημερίδας. 

Μέλη της σύνταξής της ήταν οι εκπρόσωποι των σοσιαλδημοκρατικών οργανώσεων της Ρωσίας: Λένιν, Μάρτοφ, Πότρεσοφ, και τα μέλη της ομάδας “Απελευθέρωση της Εργασίας”: Πλεχάνοφ, Αξελρόντ και Ζασούλιτς. Πραγματικός εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής της Ίσκρα ήταν ο Λένιν. 

Η πρώτη έκδοση έγινε στην Λειψία, της Γερμανίας, την 1η Δεκεμβρίου 1900. Στο κύριο άρθρο του πρώτου φύλλου της Ίσκρα, *Επιτακτικά καθήκοντα του κινήματός μας*, που το έγραψε ο Β.Ι. Λένιν, καθοριζόταν σαν κύριο καθήκον της εφημερίδας η δημιουργία μαρξιστικού κόμματος στη Ρωσία. Άλλες εκδόσεις έγιναν στο Μόναχο (1900 – 1902) και στη Γενεύη από το 1903. Όταν ο Λένιν ήταν στο Λονδίνο (1902 – 1903) η εφημερίδα ετοιμαζόταν σε ένα μικρό γραφείο στο 37a Clerkenwell Green, EC1,  με τον Χένρι Κουέλτς να προετοιμάζει τις αναγκαίες εκτυπωτικές εργασίες.  

Το 1903, μετά την διάσπαση του ΡΣΔΕΚ, ο Λένιν έφυγε (αφού η αρχική του πρόταση να μειωθεί η συντακτική επιτροπή σε τρεις – τον ίδιο, τον Γιούλι Μάρτοφ και τον Γκεόργκι Πλεχάνοφ – βρήκε σφοδρή αντίθεση), η εφημερίδα ήρθε υπό τον έλεγχο των Μενσεβίκων και την εξέδιδε ο Πλεχάνοφ μέχρι το 1905. Η μέση κυκλοφορία ήταν 8.000. 

Το επίγραμμα της Ίσκρα ήταν "Из искры возгорится пламя" (*Ιζ ίσκρι βαζγκορίτσια πλαμιά*, σε ελεύθερη απόδοση Από τη σπίθα να ανάψει η φλόγα) – ένας στίχος από την απάντηση που ο Αλεξάντερ Οντοέφσκι έγραψε σε ένα ποίημα του Αλεξάντερ Πούσκιν, που απευθύνεται στους φυλακισμένους στη Σιβηρία αντι-τσαρικούς Δεκεμβριστές.

Κάποιοι από το προσωπικό αργότερα συμμετείχαν στην Επανάσταση των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917.

Αρχικά μέλη του προσωπικού ήταν:
*Βλαντιμίρ Λένιν (Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ)
*Ντμίτρι Ίλιτς Ουλιάνοφ, ο μικρότερος αδελφός του
*Γκεόργκι Πλεχάνοφ
*Βέρα Ζασούλιτς
*Πάβελ Αξελρόντ (Pinchas Borutsch)
*Γιούλι Μάρτοφ (Ilija Cederbaum)
*Αλεξάντρ Πότρεσοφ

Και αργότερα:
*Λέον Τρότσκι (Lev Davidovich Bronstein)

Εκτύπωση: Μπλούμενφελντ.

Ένας από τους ανθρώπους που χρηματοδότησαν οικονομικά την εφημερίδα ήταν ο Σάββα Μοροζόφ.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Ρωσική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες
Φυγή στην Αίγυπτο (Πουσέν)

Η **Φυγή στην Αίγυπτο** (γαλλικά: *La Fuite en Égypte*) είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Νικολά Πουσέν (*Nicolas Poussin*) που φιλοτεχνήθηκε από τον καλλιτέχνη το 1658.

## Θέμα
Το έργο αποτελεί μια κλασική απεικόνιση ενός χαρακτηριστικού επεισοδίου από την παιδική ηλικία του Ιησού της Καινής Διαθήκης που αναφέρεται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (2. 13-33). Περιέχει διάφορους χριστιανικούς συμβολισμούς και πιθανότατα φιλοτεχνήθηκε με την προοπτική να χρησιμοποιηθεί ως εκκλησιαστικός διάκοσμος για λογαριασμό του Ζακ Σεριζιέ (Jacques Cerisier).

## Πληροφορίες
Ο πίνακας είναι φιλοτεχνημένος με λάδι σε καμβά με διαστάσεις 97 εκ. x 133 εκ. και εντάσσεται στο καλλιτεχνικό ρεύμα του κλασικισμού. Το έργο έχει χαρακτηριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας ως εθνικός θησαυρός και εκτίθεται από το 2007 στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Λυών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικοί πίνακες
Φιζώ (κρατήρας)

Ο **Φιζώ** (Fizeau) είναι κρατήρας διαμέτρου 111 χλμ. ο οποίος βρίσκεται στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Στα δυτικά-βορειοδυτικά του βρίσκεται ο κρατήρας Μινκόβσκι και στα νοτιοδυτικά ο Άικμαν.

Το βόρειο μισό του εσωτερικού χείλους του αποτελείται από αναβαθμίδες ενώ στο νότιο τμήμα είναι απότομο. Στο εσωτερικό υπάρχει μικρότερος κρατήρας κατά μήκος τους νοτιοδυτικού χείλους ενώ η επιφάνεια καλύπτεται κατά κύριο λόγο από πτυχώσεις/αναβαθμίδες. Μικρότεροι κρατήρες υπάρχουν επίσης στο βορειοανατολικό και το δυτικό-νοτιοδυτικό χείλος.

Ο πυθμένας είναι σχετικά επίπεδος πέρα από τις αναβαθμίδες, με ελάχιστους κρατήρες ή άλλα αξιόλογα χαρακτηριστικά πλην της κεντρικής κορυφής και μερικών ελαφρά ανυψωμένων σημείων στα βορειοδυτικά.

## Δευτερεύοντες κρατήρες

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Ιζαμπέλα Ροσελίνι

Η **Ιζαμπέλα Ροσελίνι** (, 18 Ιουνίου 1952) είναι Ιταλίδα ηθοποιός και μοντέλο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1952 στη Ρώμη. Οι γονείς της ήταν ο σκηνοθέτης Ρομπέρτο Ροσελίνι και η ηθοποιός Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Το 1979 απέκτησε και την αμερικανική υπηκοότητα, εκτός της ιταλικής που ήδη κατείχε. Υπήρξε παντρεμένη με τον Μάρτιν Σκορτσέζε, τον οποίο χώρισε για τις ψυχολογικές του μεταπτώσεις. Γνώρισε τον Ντέιβιντ Λιντς το 1986 στα γυρίσματα της ταινίας *[[Μπλε βελούδο]]* και από εκείνο το έτος μέχρι το 1991 είχε σχέση μαζί του. Ο Λιντς της είπε ότι έμοιαζε πολύ με την Μπέργκμαν, χωρίς να γνωρίζει ότι είναι κόρη της.

## Ενδεικτική φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα
Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής
Γέφυρα Μπουλάκ

Η **Γέφυρα Μπουλάκ** (επίσης γνωστή ως **Γέφυρα Αμπού Ελ Ελά** ή **Γέφυρα Αμπού αλ-Ελά**) ήταν γέφυρα η οποία διέσχιζε τον Ποταμό Νείλο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Συνέδεε την Νήσο Γκεζίρα με το Μπουλάκ.

## Ιστορία
Η γέφυρα σχεδιάστηκε και ανεγέρθηκε μεταξύ του 1908 και του 1912 από τον Ουίλιαμ Σέρτζερ. Διέθετε κυλιόμενο μηχανισμό και μηχανισμό κλειδώματος, ο οποίος χρησιμοποιείτο για το άνοιγμα της γέφυρας στην κυκλοφορία επί του ποταμού, ενώ είχε 274,5 μέτρα μήκος και 20 μέτρα πλάτος. Η Γέφυρα Μπουλάκ κατεδαφίστηκε το 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Γέφυρες στο Κάιρο
Κατηγορία:Γέφυρες επί του Νείλου
Κατηγορία:Ιστορία του Καΐρου
Γέφυρα Ιμπάμπα

Η **Γέφυρα Ιμπάμπα** είναι σημαντική σιδηροδρομική γέφυρα, η οποία ευρίσκεται στο Κάιρο της Αιγύπτου κατά μήκος του Ποταμού Νείλου. Ευρίσκεται σε απόσταση περίπου 935 χιλιομέτρων καθοδικά από το Φράγμα του Ασουάν. Η Γέφυρα Ιμπάμπα είναι σήμερα η μοναδική σιδηροδρομική γέφυρα πάνω από το Νείλο στο Κάιρο. Η σημερινή μορφή της γέφυρας χτίστηκε μεταξύ του 1912 και του 1924 από την βελγική εταιρεία *[[Baume-Marpent]]*.
Η πρώτη εκδοχή της γέφυρας ανεγέρθηκε το 1891 και σχεδιάστηκε ώστε να επιτρέπει στους σιδηροδρόμους να διασχίζουν τον Νείλο προς τα δυτικά και τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Γκίζας.

## Παραπομπές


Ιμπαμπα, Γεφυρα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κατάρ

Το **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κατάρ** (αραβικά: دوري نجوم قطر, αγγλικά: Qatar Stars League, παλαιότερη ονομασία: س الدوري, αγγλικά: *Q-League*) είναι το ανώτατο επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στο Κατάρ, ενώ στην επόμενη βαθμίδα βρίσκεται η Δεύτερη Κατηγορία (Qatargas League). Την ευθύνη της διοργάνωσης έχει η Qatar Stars League υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Κατάρ. Το πρωτάθλημα περιλαμβάνει 12 συλλόγους, με έναν από αυτούς να υποβιβάζεται και να αντικαθίσταται από την πρωταθλήτρια της δεύτερης κατηγορίας.

Το σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων του Κατάρ εμπεριέχει 4 εγχώρια κύπελλα. Το Κύπελλο του Εμίρη του Κατάρ, στο οποίο λαμβάνουν μέρος όλες οι ομάδες που μετέχουν στην πρώτη και στη δεύτερη κατηγορία, το Κύπελλο του Πρίγκιπα του Κατάρ, μία διοργάνωση η οποία αφορά τις τέσσερις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος, το Κύπελλο του Σεϊχη Γιασέμ, το οποίο διεξάγεται πριν την έναρξη κάθε ποδοσφαιρικής περιόδου και το Λιγκ Καπ του Κατάρ, μία διοργάνωση η οποία διεξάγεται στα μισά κάθε ποδοσφαιρικής περιόδου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αθλητισμός στο Κατάρ
Καταρ
Καταρ
Τουρισμός στην Αυστρία

[thumb|250px|Το μέγαρο [Μπελβεντέρε (Βιέννη)|Μπελβεντέρε στη Βιέννη.]]
Ο **τουρισμός** αποτελεί σημαντικό μέρος της **αυστριακής** οικονομίας, που αποδίδει σχεδόν το 9% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της χώρας.
Το 2007, ο συνολικός αριθμός των διανυκτερευόντων τουριστών ήταν σχεδόν ο ίδιος για το καλοκαίρι και το χειμώνα, με περιόδους αιχμής τον Φεβρουάριο και τον Ιούλιο ως τον Αύγουστο.

Το 2007 η Αυστρία βρισκόταν στην 9η θέση παγκοσμίως σε τουριστικές εισπράξεις από αλλοδαπούς, οι οποίες έφθασαν τα 18,9 δισεκατομμύρια δολάρια. Όσον αφορά τις αφίξεις των αλλοδαπών τουριστών κατείχε τη 12η θέση, έχοντας 20,8 εκατομμύρια τουρίστες.

Η Βιέννη προσελκύει το μεγαλύτερο μέρος αυτών των τουριστών, τόσο το καλοκαίρι, όσο και το χειμώνα. Το Σάλτσμπουργκ λαμβάνει περίπου το ένα πέμπτο των τουριστικών διανυκτερεύσεων, σε σχέση με τη Βιέννη. Την χειμερινή περίοδο, μια σειρά από θέρετρα χειμερινών αθλημάτων, ξεπερνούν το Σάλτσμπουργκ στον αριθμό των τουριστικών διανυκτερεύσεων, όπως το Σόλντεν, το Σάλμπαχ-Χίντεργκλεμ, το Ισγκλ, το Σανκτ Άντον αμ Άρλμπεργκ και το Ομπερτάουερν.

Τα ταξίδια στην Αυστρία περιλαμβάνουν, ως επί το πλείστον, εκδρομές στη Βιέννη, τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου, τα παραδοσιακά οινοποιία (*Heurigen*) και ρομαντικές μουσικές εκδηλώσεις με χορό Βαλς. Σημαντικοί προορισμοί είναι το Σάλτσμπουργκ, γενέτειρα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, το Ίνσμπρουκ, πρωτεύουσα του Τυρόλο και περιβάλλεται από τις Άλπεις, και οι κοιλάδες του Δούναβη με τους αμπελώνες τους, όπως για παράδειγμα το Βαχάου και το Ντουνκελστάινερβαλντ, που βρίσκονται μεταξύ του Μελκ και του Κρεμς αν ντερ Ντόναου. Στο δυτικό τμήμα της χώρας, η επαρχία Φόραρλμπεργκ φθάνει ως τη Λίμνη της Κωνσταντίας, στο ανατολικό τμήμα της Λίμνης Ναϊζίντλ. Τα τρία πιο διάσημα αξιοθέατα στην Αυστρία είναι τα Ανάκτορα Σενμπρούν (2.590.000 επισκέπτες ετησίως), ο Ζωολογικός Κήπος της Βιέννης (2.453.987 επισκέπτες) και η Βασιλική του Μαριατσέλ (1.500.000 επισκέπτες). 

Μεγάλης τουριστικής σημασίας είναι τα αυστριακή θέρετρα σκι, πεζοπορίας και ορειβασίας στις Άλπεις, καθώς και οι οικογενειακοί χώροι αναψυχής, όπως το θεματικό πάρκο «Νερό των Μαγισσών» στο Τυρόλο. Το ίδιο ισχύει και για τις πολυάριθμες λίμνες της Αυστρίας, όπως η Λίμνη Βόλφγκανγκ και η Λίμνη Βέρτερ, και για τα κάστρα.

Για τους επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την τέχνη σύγχρονων μέσων, υπάρχει το Αρς Ελεκτρόνικα Σέντερ στην πόλη Λιντς. Από το 1979 αυτό το εκθεσιακό κέντρο οργανώνει το Φεστιβάλ Αρς Ελεκτρόνικα και αποδίδει το βραβείο Πριξ Αρς Ελεκτρόνικα, το ανώτερο παγκόσμιο βραβείο για την σύγχρονη τέχνη μέσων.

## Αφίξεις ανά εθνικότητα
Οι περισσότεροι επισκέπτες που έφθασαν στην Αυστρία σε βραχυπρόθεσμη βάση, το 2014, προέρχονταν από τις ακόλουθες χώρες:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα του Αυστριακής Εθνικής Τουριστικής Υπηρεσίας
Ενέργεια στην Αυστρία

Η **Ενέργεια στην Αυστρία** περιλαμβάνει τις πηγές παραγωγής ενέργειας και ηλεκτρισμού, τις καταναλώσεις και τις πιθανές εισαγωγές πηγών ενέργειας στην Αυστρία. Η Αυστρία είναι μία από τις σπουδαιότερες χώρες παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη. Οι πιο σημαντικές εγκαταστάσεις τροφοδοσίας ανήκουν στο δημόσιο τομέα, ενώ το 50% των μετοχών των μεγάλων ιδιωτικών παραγωγών βρίσκονται στον έλεγχο των κυβερνήσεων των κρατιδίων.

## Γενική εικόνα

## Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
Σύμφωνα με τον αυστριακό υπουργό περιβάλλοντος, Νικολάους Μπερλακόβιτς, η Αυστρία έχει θέσει ως στόχο μέχρι το 2020 να παράγει το 34% των αναγκών της σε ενέργεια ανανεώσιμες πηγές, καθώς και 100% αυτάρκεια σε ενέργεια έως το 2050. Όπως δήλωσε ο Μπερλακόβιτς σε εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας, υπολογίζεται ότι 100.000 νέες πράσινες θέσεις εργασίας θα ανοίξουν μέχρι το 2020 στη χώρα.

## Ηλεκτρισμός
Το 2000, η καθαρή παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας έφθασε τις 58,8 TWh, εκ των οποίων το 28,5% προερχόταν από ορυκτά καύσιμα, το 68,6% από υδροηλεκτρικές πηγές και το υπόλοιπο από άλλες πηγές. Κατά το ίδιο έτος, η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας ανήλθε σε 54,8 TWh. Η συνολική εγκατεστημένη ισχύ στις αρχές του 2001 ήταν 14,2 εκατομμύρια kW. Το 2000 το πετρέλαιο αντιπροσώπευε το 39% της καταναλώσιμης ενέργειας, το φυσικό αέριο το 20%, ο άνθρακας το 10%, η υδροηλεκτρική ενέργεια το 31%, ενώ η πυρηνική ενέργεια 0%. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν υπάρχει μικρότερη ροή νερού για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, η εγχώρια ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας συμπληρώνεται από εισαγωγές μέσω γειτονικών χωρών.

## Πετρέλαιο
Πετρέλαιο παράγεται στη χώρα από το 1863 και βρίσκεται τόσο στην Άνω Αυστρία, κοντά στο Βόλγσεγκ αμ Χάουσρουκ, όσο και στην Κάτω Αυστρία, στην περιοχή της Βιέννης. Μετά την άντληση των περίπου 3.700.000 τόνων πετρελαίου το 1955, η παραγωγή σταδιακά μειώθηκε στα 22.000 βαρέλια την ημέρα, κατά το 2000. Η παραγωγή φυσικού αερίου έφθασε τα 1,698 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το 1998, πολύ λιγότερα από τις εγχώριες ανάγκες. Η κατανάλωση ανήλθε στα 6.862 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το εν λόγω έτος.

## Παραπομπες


Κατηγορία:Οικονομία της Αυστρίας
Αυστρια