Αρδάριχος

Ο **Αρδάριχος** (Αρντάρικ), λατιν.: Ardaricus (π. 450 μ.Χ.) ήταν ο βασιλιάς των Γεπιδών, μίας γερμανικής φυλής στενά συνδεδεμένης με τους Γότθους. Ήταν «φημισμένος για την αφοσίωση και τη σοφία του», ένας από τους πιο έμπιστους οπαδούς του Αττίλα του Ούννου, ο οποίος «τον εκτιμούσε περισσότερο από όλους τους άλλους αρχηγούς». Ο Αρδάριχος αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ιορδάνη ως ο πιο πολύτιμος υποτελής του Αττίλα στη μάχη των Καταλαυνικών Πεδίων (451):

: «Ο φημισμένος βασιλιάς των Γεπιδών, ο Αρδάριχος, ήταν επίσης εκεί με αμέτρητο στρατό, και λόγω της μεγάλης αφοσίωσής του στον Αττίλα, συμμερίστηκε τα σχέδιά του. Διότι ο Αττίλας, συγκρίνοντάς τους -αρχηγούς] με τη σοφία του, τον εκτίμησε αυτόν και τον Βαλαμίρ βασιλιά των Οστρογότθων, περισσότερο από όλους τους άλλους αρχηγούς.» (Ιορδάνης, *Γετικά*, μτφρ. CC Mierow, 1915)

Μετά το τέλος του Αττίλα το 453, ο Αρδάριχος ηγήθηκε της εξέγερσης εναντίον των γιων του Αττίλα, και τους κατατρόπωσε στη μάχη του Νέδαο, τερματίζοντας έτσι την κυριαρχία των Ούννων στην Ανατολική Ευρώπη. Από το τέλος του Αττίλα, ο μεγαλύτερος γιος του, ο Έλλακ, είχε ανέλθει στην εξουσία. Υποστηριζόμενος από τον κύριο υποδιοικητή του Αττίλα, τον Ονεγέσιο, ήθελε να διεκδικήσει τον απόλυτο έλεγχο, με τον οποίο είχε κυβερνήσει ο Αττίλας, ενώ οι άλλοι δύο γιοι τού Αττίλα, ο Δενγίζικ και ο Ερνάκ, διεκδίκησαν τη βασιλεία σε μικρότερες υποτελείς φυλές.

Το 454 ο Αρδάριχος οδήγησε τους Γεπίδες και τις Οστρογοτθικές δυνάμεις του εναντίον τού γιου τού Αττίλα, Έλλακ, και του στρατού των Ούννων. Η μάχη του Νέδαο ήταν μία αιματηρή, αλλά αποφασιστική νίκη για τον Αρδάριχο, στην οποία σκοτώθηκε ο Έλλακ.  Το πιο άμεσο επίτευγμα του Αρδάριχου ήταν η εγκατάσταση του λαού του στη Δακία. Η ήττα του επί των Ούννων στον ποταμό Νέδαο μείωσε την απειλή εισβολής, που έθετε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Το όνομα *Ardaricus* θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το γερμανικό **Hardu-reiks*· ο Σύττε (1933) ταύτισε διστακτικά τον Heiðrekr του γερμανικού θρύλου με τον ιστορικό βασιλιά των Γεπιδών. 

Το έτος τέλους του Αρδάριχου είναι άγνωστο. Ο βασιλιάς των Γεπιδών, Μούνδος (*Mundonus*), ο οποίος κυβέρνησε στις αρχές του 6ου αι., ήταν πιθανώς εγγονός του. 

## Γενεαλογία του Οίκου του Αρδάριχου

## Δείτε επίσης
* Βαλαμίρ
* Θεοδώριχος Α΄

## Αναφορές

## Πηγές
*Charnock, R.S. "The Peoples of Transylvania." Journal of the Anthropological Society of London 7 (1869).
*Horworth, H.H. "The Westerly Drifting of Nomads, from the Fifth to the Nineteenth Century. Part XII. The Huns." The Journal of the Anthropological Institute of Great Britain and Ireland 3 (1874): 452-75.
*Kim, Hyun Jin, *The Huns, Rome and the Birth of Europe* Cambridge University Press (2013).
*Makkai, Laszlo, and Andras Mocsy, eds. History of Transylvania Vol. 1: From the Beginnings to 1606. New York: Columbia UP, 2001.
*Mierow, Charles C., trans. *Jordanes: The Origin and Deeds of the Goths.* Texts for Ancient History Courses. 22 Apr. 1997. Department of Greek, Latin and Ancient History, University of Calgary. 26 November 2008 (acs.ucalgary.ca ).
*Man, John. Attila : The Barbarian King Who Challenged Rome. New York: Thomas 	Dunne Books, 2006.
*Oliver, Marilyn Tower. Attila the Hun. New York: Blackbirch P, Incorporated, 2005.
*Wolfram, Herwig. The Roman Empire and Its Germanic Peoples. Trans. Thomas Dunlap. New York: University of California P, 1997.

Κατηγορία:Γερμανοί πολέμαρχοι