open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής Γιαννιτσών

Ο **Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής** βρίσκεται επί της ομώνυμης οδού, στα Γιαννιτσά. Αριστερά του είναι χτισμένος ο νέος Ναός της Αγίας Παρασκευής ενώ δεξιά του το ανατολικό νεκροταφείο της πόλης. Υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας. Η αρχική του μορφή ήταν Οθωμανικό κτίριο του 15ου αιώνα, μέχρι που μετατράπηκε σε χριστιανική ορθόδοξη εκκλησία στα μέσα του 20ου αιώνα. Γιορτάζει κάθε 26 Ιουλίου, όπου συρρέει πλήθος κόσμου για να επισκεφθεί το πανηγύρι της και να εκκλησιαστεί.

## Ιστορία
Χτίστηκε το 15ο αιώνα ως τζαμί πιθανώς από απόγονο του Γαζή Εβρενός, με μεγάλες πέτρες, όπως αναφέρει ο Εβλιγιά Τσελεμπή. Σύμφωνα με τη παράδοση, στην ίδια τοποθεσία υπήρχε ναός αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή από τα βυζαντινά χρόνια, αλλά με την άφιξη των Τούρκων στην περιοχή, γκρεμίστηκε για να οικοδομηθεί το τζαμί. Επί Οθωμανοκρατίας ονομαζόταν **Τζαμί Γιακούμπ Μπέη** (τουρκ.*Yakup Bey Camii*) και βρισκόταν στην ομώνυμη συνοικία, η οποία περιλάμβανε και έναν τεκέ. 

Το 1947-48, ο αρχιμανδρίτης Νίκανδρος Παπαϊωάννου, ιδιοκτήτης του οικοπέδου στο οποίο βρισκόταν εντός το τζαμί, το μετέτρεψε σε εκκλησία και το 1951 δώρισε αυτήν, το αγίασμα και το οικόπεδο στην Ιερά Μητρόπολη του νομού. Λειτούργησε σαν μοναστήρι για περίπου σαράντα χρόνια και διέθετε βοηθητικούς χώρους και καταλύματα. Από τον Οκτώβριο του 1995,  ο ναός είναι ενοριακός. 

Στις 13 Ιουνίου 1990 το κτίριο ανακηρύχθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.  

## Περιγραφή
Το αρχικό κτίριο είναι η πρόσοψη της σημερινής εκκλησίας – μια οκταγωνική κατασκευή, τυπική των μαυσωλείων του 15ου αιώνα, με μήκος τοίχου 3,5 μ. και τρούλο ύψους 7 μ. Έγιναν αρχιτεκτονικές αλλαγές και χτίστηκε ένα καμπαναριό στη θέση του κατεστραμμένου μιναρέ. Η αγιογράφηση πραγματοποιήθηκε από τους αγιογράφους Κάρλα, Βύρωνα και Αβραμίδη. Οι εικόνες φιλοτεχνήθηκαν από μοναχούς της Μονής του Αγίου Πνεύματος στον Ωρωπό.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Αγία Παρασκευή
Κατηγορία:Πρώην τζαμιά στην Ελλάδα
Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Γιαννιτσά
Κατηγορία:15ος αιώνας στη θρησκεία
Αριάν Τσάνι

Ο **Αριάν Τσάνι** ( 
, Αργυρόκαστρο, 4 Μαΐου 1968) είναι Αλβανός δημοσιογράφος και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Είναι ευρύτερα γνωστός ως δημιουργός και παρουσιαστής της εκπομπής πολιτικού σχολιασμού *Zonë e Lirë*, η οποία έχει προβληθεί σε διάφορα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα της Αλβανίας.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Γυροκάστρα, και πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας με τους παππούδες του, μεγαλώνοντας σε περιβάλλον ελληνόφωνο. Όπως έχει αποκαλύψει, έμαθε αλβανικά αργότερα και πέρασε κάποια περίοδο της παιδικής του ηλικίας σε ορφανοτροφείο στη Σκόδρα.

## Καριέρα
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική και τηλεοπτική του πορεία στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το όνομά του συνδέθηκε κυρίως με την εκπομπή *Zonë e Lirë*, την οποία δημιούργησε και παρουσιάζει. Η εκπομπή ξεκίνησε από το Telenorba, μεταφέρθηκε στο Vizion Plus και στη συνέχεια στο TV Klan (2007–2011). Μετά από μια παύση, επανήλθε στο ABC News (2023) και πλέον προβάλλεται στο MCN TV τρεις φορές την εβδομάδα.   

## Δημόσια παρουσία
Ο Τσάνι έχει αποκτήσει φήμη για τις αιχμηρές και συχνά προκλητικές του δηλώσεις για την πολιτική κατάσταση στην Αλβανία και τα μέσα ενημέρωσης. Έχει συμμετάσχει σε πλήθος συζητήσεων και τηλεοπτικών πάνελ, κάνοντας ευθείες τοποθετήσεις απέναντι σε πολιτικά και κοινωνικά θέματα.

## Προσωπική ζωή
Ο Τσάνι είναι παντρεμένος με την παιδοδοντίατρο Ενίντα Πέτρο (). Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Αλβανοί τηλεπαρουσιαστές
Βλαστεγιόβιτσε

Το **Βλαστεγιόβιτσε** (τσεχ. *Vlastějovice*) είναι χωριό και δήμος της κεντρικής Τσεχίας, που υπάγεται στο Διαμέρισμα της Κουτνά Χόρα της Περιφέρειας Κεντρικής Βοημίας. Απέχει σε ευθεία γραμμή 25 χιλιόμετρα περίπου νότια από το κέντρο της πόλεως Κουτνά Χόρα, πρωτεύουσας του διαμερίσματος, και 67 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το κέντρο της πρωτεύουσας της Τσεχίας, της Πράγας. Το Βλαστεγιόβιτσε αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το έτος 1305 μ.Χ.. Ως δήμος έχει έκταση 19,06 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός ήταν 471 κάτοικοι στις αρχές του 2025, έναντι 533 κατοίκων το 1991 και 1.205 κατοίκων το 1910. Το χωριό είναι κτισμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού Σάζαβα, σε κεντρικό υψόμετρο 354 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκτός από το κυρίως χωριό, ο δήμος περιλαμβάνει άλλα επτά δημοτικά διαμερίσματα, οικισμούς κανένας από τους οποίους δεν υπερβαίνει σε πληθυσμό τους 60 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Βλαστεγιοβιτσε
Νίκος Γκουλής

Ο **Νίκος Γκουλής** (Λιβαδειά, 18 Φεβρουαρίου 1959) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε κυρίως στον ΟΦΗ (1983–1993), με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1987.

Ξεκίνησε την καριέρα του στον Πανελευσινιακό (1982–1983). Το 1983 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ, όπου έμεινε για μία δεκαετία (1983–1993), σημειώνοντας πάνω από 200 συμμετοχές. Με τον ΟΦΗ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1987. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Λεβαδειακό (1993–1995) και έκλεισε την καριέρα του στον Πανελευσινιακό (1995–1996).

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ακολούθησε προπονητική πορεία σε αρκετές ελληνικές ομάδες, μεταξύ των οποίων:
* Πανελευσινιακός
* Καβάλα
* Τρίκαλα
* Απόλλων Σμύρνης
* Κέρκυρα
* Θρασύβουλος
* Εθνικός Πειραιώς
* Καλλιθέα
* Ιωνικός Νικαίας
* Πιερικός
* Γλυφάδα

Διετέλεσε επίσης προπονητής του ΟΦΗ σε δύο περιόδους (2009–2010 και 2015–2016).

Από το 2022 έως το 2024 ήταν προπονητής της ομάδας Κ17 του Λεβαδειακού και είχε διατελέσει Γενικός Διευθυντής Ακαδημιών του συλλόγου.

Ο Γκουλής κατέχει άδεια **UEFA Pro** και προτιμά τον σχηματισμό **4-2-3-1**.

Ο Γκουλής έχει γράψει άρθρα και αφηγήσεις για το ποδόσφαιρο, μιλώντας για την εμπειρία του δίπλα σε προσωπικότητες όπως ο Ευγένιος Γκέραρντ και ο Θόδωρος Βαρδινογιάννης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ προπονητή στο Transfermarkt
* Άρθρα του Νίκου Γκουλή στο AthleteStories
* «Μια μπαλάντα για τον ποδοσφαιριστή» – άρθρο του Νίκου Γκουλή
* Συνέντευξη στο Gentikoule

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Μπόχντανετς

Το **Μπόχντανετς** (τσεχ. *Bohdaneč*) είναι χωριό και δήμος της κεντρικής Τσεχίας, που υπάγεται στο Διαμέρισμα της Κουτνά Χόρα της Περιφέρειας Κεντρικής Βοημίας. Απέχει 19,5 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της πόλεως Κουτνά Χόρα, πρωτεύουσας του διαμερίσματος, και 66 χιλιόμετρα ανατολικά-νοτιοανατολικά από το κέντρο της πρωτεύουσας της Τσεχίας, της Πράγας. Το Μπόχντανετς αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το έτος 1233 μ.Χ.. Ως δήμος έχει έκταση 16,59 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός ήταν 452 κάτοικοι στις αρχές του 2025, έναντι 446 κατοίκων το 1991 και 1.234 κατοίκων το 1900. Εκτός από το ομώνυμο χωριό, ο δήμος περιλαμβάνει άλλα 5 δημοτικά διαμερίσματα-οικισμούς. Το χωριό είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 463 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην όχθη του μικρού ποταμιού Οστρόφσκι, που σχηματίζει δύο λιμνούλες με ψάρια δίπλα στο χωριό, την όμορφη Πίλσκι ρύμπνικ και την Καρμπάνουβ ρύμπνικ. Το σημαντικότερο αξιοθέατο του Μπόχντανετς είναι ο Ναός του Ευαγγελισμού, που κτίσθηκε αρχικώς στον γοτθικό ρυθμό στα μέσα του 14ου αιώνα και δέχθηκε προσθήκες σε ρυθμό μπαρόκ  τη δεκαετία του 1760 και το 1868.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μποχντανετς
Αμμόλοφοι Καβάλας

Οι **Αμμολόφοι** είναι παραλιακή περιοχή στον Νομό Καβάλας, στον Δήμο Παγγαίου. Βρίσκεται δυτικά της Νέας Περάμου, περίπου 17 χιλιόμετρα από την πόλη της Καβάλας, και φημίζεται για τις παραλίες της με ψιλή χρυσή άμμο και τους φυσικούς αμμόλοφους από τους οποίους έχει πάρει το όνομά της, εκτεινόμενη από το τέλος της Νέας Περάμου και Αγίου Αθανασίου, Πρώτοι Αμμόλοφοι, μέχρι τη Σαρακίνα. 

Οι Αμμολόφοι αποτελούν σημαντικό τουριστικό προορισμό, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Η περιοχή διαθέτει οργανωμένες παραλίες με beach bars, εγκαταστάσεις θαλάσσιων σπορ, κατασκηνωσεις και κάμπινγκ. Οι παραλίες της περιοχής έχουν βραβευθεί επανειλημμένα με Γαλάζια Σημαία για την καθαρότητα των υδάτων. 

Η περιοχή είναι εύκολα προσβάσιμη από την Εγνατία Οδό, με έξοδο προς Νέα Πέραμο. Υπάρχει τακτική σύνδεση με την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη μέσω ΚΤΕΛ.

## Ιστορία και Πολιτισμός
Η ευρύτερη περιοχή κατοικείται από την αρχαιότητα. Στην περιοχή της σημερινής Νέας Περάμου βρισκόταν η αρχαία Οισύμη, αποικία των Θασίων, που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη. Κατά τη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο, η περιοχή παρέμεινε στρατηγικό πέρασμα, ενώ στον Μεσαίωνα ενισχύθηκε η οχύρωση με το κάστρο της Ανακτορούπολης.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, οι οποίοι επηρέασαν τον πολιτισμό και την ταυτότητα της περιοχής. Σήμερα, πολιτιστικοί σύλλογοι της Νέας Περάμου και των γύρω οικισμών διοργανώνουν φεστιβάλ και συναυλίες και εκδηλώσεις κάθε καλοκαίρι.

Η περιοχή γνώρισε ραγδαία τουριστική ανάπτυξη από τα τέλη της δεκαετίας του 2000.

## Σημεία ιστορικού ενδιαφέροντος

Στον λόφο πάνω από τη Νέα Πέραμο βρίσκονται τα ερείπια της βυζαντινής οχύρωσης γνωστής ως Ανακτορούπολη. Το κάστρο χτίστηκε τον 11ο αιώνα και χρησίμευσε ως στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο της περιοχής μέχρι την κατάκτηση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, κατά το 1385. Σώζονται τμήματα των τειχών και πύργοι, ενώ χρησιμοποιείται και ως χώρος εκδηλώσεων.

Λίγα χιλιόμετρα δυτικά των Αμμολόφων βρίσκεται ο Πύργος της Απολλωνίας, βυζαντινός παρατηρητηριακός πύργος του 14ου αιώνα. Ήταν μέρος του αμυντικού δικτύου που προστάτευε τις ακτές και τα εμπορικά περάσματα. Ο πύργος είναι επισκέψιμος και εντεταγμένος σε πολιτιστικές διαδρομές της περιοχής.

Στο νοτιότερο σημείο της Νέας Περάμου βρίσκεται το Ακρωτήριο Βρασίδα, που έλαβε το όνομά του από τον Σπαρτιάτη στρατηγό Βρασίδα, ο οποίος φέρεται να αποβιβάστηκε εκεί κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Βρασίδας έδρασε στην περιοχή της Αμφίπολης και της Οισύμης. 

## Δείτε επίσης
* Νέα Πέραμος Καβάλας
* Νέα Ηρακλίτσα
* Καβάλα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καβάλα
Κατηγορία:Παραλίες της Ελλάδας
Κατηγορία:Τουρισμός στην Ελλάδα
Κατηγορία:Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Διονυσία Αλεξανδρή

Η **Διονυσία Αλεξανδρή**, γεννημένη στις 24 Οκτωβρίου 1989 στην Αθήνα, είναι Ελληνίδα αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Διαθέτοντας ύψος 170 εκατοστά, αγωνίζεται ως πλέι μέικερ. Έχει αγωνιστεί σε όλα τα ηλικιακά κλιμάκια των αναπτυξιακών εθνικών ομάδων της Ελλάδας, ενώ από το 2019 καλείται και στην Εθνική Ελλάδας Γυναικών.

## Στατιστικά διεθνών διοργανώσεων
*Τελευταία ενημέρωση*: *25 Ιουλίου 2025*

### Διοργανώσεις με την Εθνική Ελλάδος
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Αλεξανδρή παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς επίσημες διοργανώσεις με την Εθνική Ελλάδας Γυναικών: 

#### Διοργανώσεις νέων με την Εθνική Ελλάδος
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Αλεξανδρή παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς νεανικές διοργανώσεις: 

#### Διασυλλογικές διοργανώσεις
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Αλεξανδρή παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις: 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διονυσία Αλεξανδρή, συμμετοχές με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
* Dionysia Alexandri, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA. 
* Dionysia Alexandri, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA για τα Πρωταθλήματα 3x3. 
* Dionysia Alexandri, στατιστικά στον ιστότοπο EuroBasket.com. 
* Dionysia Alexandri, στατιστικά στον ιστότοπο SofaScore.com. 
* Dionysia Alexandri, στατιστικά στον ιστότοπο FlashScore.com. 
* Dionysia Alexandri, στατιστικά στον ιστότοπο ProBallers.com. 
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ20
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ18
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας 3x3 Open
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΔΑΣΑΛ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Κτησιφόντα Παιανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Νέας Κηφισιάς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Δάφνης Αγίου Δημητρίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ελευθερίας Μοσχάτου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας 3x3
Γιένισοφ

Το **Γιένισοφ** (τσεχ. *Jenišov*, γερμ. *Janessen*) είναι χωριό και δήμος της δυτικής Τσεχίας, που υπάγεται στο Διαμέρισμα του Κάρλοβι Βάρι της Περιφέρειας του Κάρλοβι Βάρι. Απέχει, σε ευθεία γραμμή, περί τα 5 χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο της πόλεως Κάρλοβι Βάρι (πρωτεύουσας του διαμερίσματος και της περιφέρειας), όντας ουσιαστικά προάστιό του, και 117 χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο της πρωτεύουσας της Τσεχίας, της Πράγας. Το Γιένισοφ αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το έτος 1390. Ως δήμος έχει έκταση 5,18 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός ήταν 1.124 κάτοικοι στις αρχές του 2025, έναντι 306 κατοίκων το 1991 και 1.203 κατοίκων το 1900. Εκτός από το ομώνυμο χωριό, ο δήμος περιλαμβάνει και το δημοτικό διαμέρισμα-οικισμό Ποντ Ρόχεμ. Το χωριό είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 421 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας,

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γιενισοφ
Βέλιτσοφ

Το **Βέλιτσοφ** (τσεχ. *Velichov*, γερμ. *Welchau*) είναι χωριό και δήμος της δυτικής Τσεχίας, που υπάγεται στο Διαμέρισμα του Κάρλοβι Βάρι της Περιφέρειας του Κάρλοβι Βάρι. Απέχει, σε ευθεία γραμμή, 12 χιλιόμετρα ανατολικά-βορειοανατολικά από το κέντρο της πόλεως Κάρλοβι Βάρι (πρωτεύουσας του διαμερίσματος και της περιφέρειας) και 104 χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο της πρωτεύουσας της Τσεχίας, της Πράγας. Το Βέλιτσοφ αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το 1142 μ.Χ.. Ως δήμος έχει έκταση μόλις 2,35 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός ήταν 501 κάτοικοι στις αρχές του 2025, έναντι 487 κατοίκων το 1991 και 558 κατοίκων το 1900. Το χωριό είναι κτισμένο στη δεξιά κυρίως όχθη του ποταμού Όχζε (που πιο πάνω στον ρου του έχει περάσει και από το Κάρλοβι Βάρι), σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 348 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

* Το Βέλιτσοφ είναι γενέτειρα του συνθέτη και μουσικολόγου Μπέντριχ Ντιβίς Βέμπερ (1766-1842).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Βελιτσοφ
Ότροτσιν

Το **Ότροτσιν** (τσεχ. *Otročín*, γερμ. *Landek*) είναι ημιορεινό χωριό και δήμος της δυτικής Τσεχίας, που υπάγεται στο Διαμέρισμα του Κάρλοβι Βάρι της Περιφέρειας του Κάρλοβι Βάρι. Απέχει, σε ευθεία γραμμή, 23 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της πόλεως Κάρλοβι Βάρι, πρωτεύουσας του διαμερίσματος, και 110 χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο της πρωτεύουσας της Τσεχίας, της Πράγας. Το Ότροτσιν αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το έτος 1233 μ.Χ.. Ως δήμος έχει έκταση 35,80 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός ήταν 437 κάτοικοι στις αρχές του 2025, έναντι 567 κατοίκων το 1991 και 2.205 κατοίκων το 1900. Η μεγάλη αναντιστοιχία μεταξύ του προπολεμικού και των μεταπολεμικών πληθυσμών υποδεικνύει ότι η μεγάλη πλειονότητα των προπολεμικών κατοίκων ήταν Γερμανοί, που εκδιώχθηκαν μετά την ήττα της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1945. Εκτός από το ομώνυμο χωριό, ο δήμος περιλαμβάνει άλλα 4 δημοτικά διαμερίσματα-οικισμούς. Το χωριό είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 632 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας,

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της Περιφέρειας του Κάρλοβι Βάρι
Κορράντο ντελα Τόρε

Ο **Κορράντο**, που ονομάζεται επίσης *Μύγα*, ιταλ.: *Corrado della Torre*, που ονομάζεται επίσης *Mosca* (  – 24 Οκτωβρίου 1307) από τον Οίκο ντελα Τόρε, ήταν Ιταλός πολιτικός του Μεσαίωνα και κοντοτιέρος.

## Βιογραφία
Ο Κορράντο ήταν γιος του Ναπολεόνε ντελα Τόρε και της Μαργαρίτας του Μπω, μίας Προβηγκιανής ευγενούς. Γύρω στο 1266 ήταν *ποντεστά* (podestà) της Μάντοβας, και το 1277 συμμετείχε στη μάχη του Ντέζιο, στην οποία συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Κάστρο Μπαραντέλο, κοντά στο Κόμο, μαζί με τον πατέρα και τους αδελφούς του. Ο Νάπο απεβίωσε εκεί το 1278, ενώ ο Κορράντο και ο αδελφός του αργότερα κατάφεραν να διαφύγουν. Έγινε κυβερνήτης της Ίστρια το 1277–1278 και το 1293–1297, και το 1293 *ποντεστά* της Τεργέστης, όλα υπό την αιγίδα τού θείου του Ραϊμόντο, τότε πατριάρχη της Ακυληίας. Το 1284–1285 συμμετείχε στην άμυνα της Τεργέστης, η οποία πολιορκούνταν από τους Βενετούς. Το 1289 πολέμησε εναντίον του Άστι, στο πλευρό του Γουλιέλμου Ζ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου.

Το 1302 συμμετείχε στη συμμαχία κατά των Βισκόντι, η οποία ανάγκασε τον Ματτέο Α΄ Βισκόντι να εγκαταλείψει το Μιλάνο, που επιστράφηκε στους ντελα Τόρε. Το 1305 ηγήθηκε μίας εκστρατείας εναντίον του Ματτέο Α΄ στην Μπρέσια, νικώντας τον. Δύο χρόνια αργότερα ο Βισκόντι σχεδίασε να σκοτώσει τον Κορράδο και τον εξάδελφό του Γκουίντο, αλλά η απόπειρα απέτυχε. Ο Κορράντο απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1307 στο Μιλάνο και τάφηκε στην εκκλησία του Σαν Φραντσέσκο Γκράντε.

Μεταξύ των γιων του, ο Κασσόνε (Γκαστόνε) ήταν αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου από το 1308 έως το 1316, και πατριάρχης της Ακυληίας από το 1317 έως το 1318.

## Πηγές
* [Σελίδα στο ''Dizionario biografico degli Italiani''](http://www.treccani.it/enciclopedia/della-torre-corrado-detto-mosca_(Dizionario-Biografico)/)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε
Ραϊμόντο ντελα Τόρε

Ο **Ραϊμόντο**, ιταλ.: *Raimondo della Torre* (απεβ. στις 23 Φεβρουαρίου 1299) από τον Οίκο ντελα Τόρε, ήταν Ιταλός κληρικός, πατριάρχης της Ακυληίας από το 1273 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Εκ γενετής μέλος των ντελα Τόρε, μίας ευγενούς οικογένειας υποστηρίκτριας των Γουέλφων, που κυβέρνησε το Μιλάνο, ήταν γιος του Παγκάνο Α΄ ντελα Τόρε (1175-1241) κυρίου του Μιλάνου και της Βαλσασίνα, και τής συζύγου του, Αγάθης της Γενεύης (γενν. 1179). Αδελφός του Ραϊμόντο ήταν ο Ναπολεόνε ντελα Τόρε. Ο Ραϊμόντο διετέλεσε αρχιερέας της Μόντσα το 1251–1262, αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου το 1261–1262 (αν και μόνο κατ' όνομα) και επίσκοπος του Κόμο από το 1262 έως το 1274.

Το 1269 συνελήφθη από τον Κόνραντ φον Ματς, κύριο του κάστρου της Μποφαλόρα κοντά στο Μαντέζιμο, και εκτέθηκε δημόσια σε ένα κλουβί στο Σόνταλο στη Βαλτελίνα. Τα στρατεύματα του Ναπολεόνε τον απελευθέρωσαν, και κατέστρεψαν το κάστρο στις 25 Σεπτεμβρίου 1273.

Κορυφαίος εκπρόσωπος της πλευράς των Γουέλφων (φιλοπαπικών) στον αγώνα μεταξύ του παπισμού, του βασιλιά της Γερμανίας και των ιταλικών κοινοτήτων, ο Ραϊμόνδος διορίστηκε πατριάρχης/κύριος της Ακυληίας στις 21 Δεκεμβρίου 1273. Μετά τη μάχη του Ντέζιο, τα ηττημένα μέλη της οικογένειας ντελα Τόρε βρήκαν καταφύγιο υπό την ηγεσία του στο Φρίουλι.

Κατά τη διάρκεια τής πατριαρχικής του θητείας, πολεμούσε συνεχώς εναντίον της γειτονικής Δημοκρατίας της Βενετίας, πρώτα στη σύγκρουση για το Καποντίστρια (1274–1279) και στη συνέχεια για την Τεργέστη (1283–1291). Αφού συγκέντρωσε στρατό περίπου 45.000 πεζών και 5.000 ιππέων, κατάφερε να εισβάλει στο φρούριο του Μοκκό το 1289, και μετά την ειρήνη του Τρεβίζο (1291) προσάρτησε την Τεργέστη στο πατριαρχείο. Αργότερα απέκρουσε μία επίθεση του Ντα Καμίνo του Τρεβίζο, και κατέστειλε αρκετές εξεγέρσεις των υποτελών του. Το 1297 κατέστειλε επίσης μία εξέγερση των κομήτων της Γκορίτσια.

Ο Ραϊμόντο απεβίωσε το 1299, και τάφηκε στη βασιλική της Ακυληίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* [Βιογραφία στο ''Dizionario biografico italiano''](http://www.treccani.it/enciclopedia/raimondo-della-torre_res-366a74c6-87ec-11dc-8e9d-0016357eee51_(Dizionario_Biografico)/)

Κατηγορία:Επίσκοποι Κόμο
Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε
Γκουίντο ντελα Τόρε

Ο **Γκουίντο**, ιταλ.: *Guido della Torre* (27 Σεπτεμβρίου 1259 – καλοκαίρι 1312) από τον Οίκο ντελα Τόρε, ήταν κύριος του Μιλάνου μεταξύ 1302 και 1312.

## Πρώιμη ζωή
Ήταν γιος του Φραντσέσκο (αδελφού του Nαπολεόνε), του ποντεστά (podestà) της Noβάρα (απεβ. 1277) και τής συζύγου του Ιουλίας, κόρης του Κορράντo Καστιλιόνε, ποντεστά της Toρτόνα και της Ίζολα Λαμπουνιάνι. 

## Βιογραφία
Στο πλαίσιο της φατριαστικής αναταραχής μεταξύ Γουέλφων και Γιβελλίνων, η σύγκρουση της οικογένειας Γουέλφων (παπικών) του Γκουίντο με τους Γιβελλίνους (του βασιλιά της Γερμανίας) Βισκόντι, με επικεφαλής τον Οτόνε Βισκόντι, κυριάρχησε σε μεγάλο μέρος τής παιδικής του ηλικίας.  Το 1277, μετά τη μάχη του Ντέζιο, στην οποία έχασε τον πατέρα του, συνελήφθη αιχμάλωτος μαζί με τον θείο του Ναπολεόνε,  και φυλακίστηκε στο κάστρο του Μπαραντέλο στο Κόμο. Διέφυγε από αυτό το κάστρο το 1284,  με τη βοήθεια του Λοτέριο Ρούσκα κυρίου του Κόμο, και του Γουλιέλμου Ζ΄, μαρκησίου του Μομφερράτου. Διέφυγε με τον θείο του Ραϊμόντο ντελα Τόρε, ο οποίος ήταν πατριάρχης της Ακυληίας. Το 1287 ο Γκουίντο έγινε ποντεστά του Τρεβίζο. 

Μετά την απόδρασή του από το κάστρο Μπαραντέλο, ο Γκουίντο ηγήθηκε των Γουέλφων στις ταραχές, που έλαβαν χώρα στο Μιλάνο τα τελευταία χρόνια του 13ου αι. Το 1302, μία ομάδα Γουέλφων, συμπεριλαμβανομένων των κυρίων της Πιατσέντσα και της Πάρμας, Αλμπέρτο Σκότι και Γκιμπέρτο ντα Κορέτζιο, ανάγκασαν τους Βισκόντι να εγκαταλείψουν το Μιλάνο. Μετά από 25 χρόνια εξορίας, ο Γκουίντο ντελα Τόρε και η οικογένειά του ανέκτησαν την εξουσία τους στο Μιλάνο. 

Το γεγονός ότι ήταν επικεφαλής της οικογένειας ντελα Τόρε βοήθησε τον Γκουίντο να εκλεγεί *καπιτάνο ντελ πόπολο* του Μιλάνου το 1307. Την επόμενη χρονιά, το Μιλάνο τον εξέλεξε ως μόνιμο *καπιτάνο ντελ πόπολο*.  Ωστόσο το 1311 ο Γκουίντο ήλθε σε σύγκρουση με τον εξάδελφό του Κασσόνε ντελα Τόρε, αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου: μετά από μία ανεπιτυχή επανάσταση εναντίον του βασιλιά Ερρίκου Ζ΄, αναγκάστηκε να καταφύγει πρώτα στο Λόντι, και στη συνέχεια στην Κρεμόνα, όπου ο Γκουίντο απεβίωσε το καλοκαίρι του 1312. 

## Οικογένεια
Ο Γκουίντο προσπάθησε να σφυρηλατήσει νέες συμμαχίες μέσω γάμων:  Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά το 1276 τη Βεατρίκη Γκουίντι (απεβ. το 1302), κόρη του Σίμωνα Γκουίντι κόμη του Μπατιφόλε. Μετά το τέλος της, νυμφεύτηκε τη Μπρουνισέντα Λανγκόσκο, κόρη του Φιλίππο Λανγκόσκο, παλατινού κόμη του Λομέλο. Ο μεγαλύτερος γιος του, Αμουράτ, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα ντι Τσέβα, ο δεύτερος γιος του, Σιμόνε, νυμφεύτηκε την Αντιόχια, κόρη του Πιέτρο Βισκόντι και τέλος, ο μικρότερος γιος του Φραντσέσκο, ο οποίος διετέλεσε κυβερνήτης της Ίστρια, νυμφεύτηκε την Κοστάντσα, ανιψιά του Αλμπέρτο Σκότι κυρίου της Πιατσέντζα (1270-1318).

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε
Παγκάνο ντελα Τόρε

Ο **Παγκάνο ντελα Τόρε**, ιταλ.: *Pagano della Torre* (απεβ. στις 30 Ιουλίου 1365) από τον Οίκο ντελα Τόρε, ήταν πατριάρχης της Ακυληίας από το 1319 έως το 1332. Ήταν εγγονός του Παγκάνο Α' ντελα Τόρε, που ήταν στρατιωτικός ηγέτης των Γουέλφων (του πάπα) και κύριος της Βαλκιαβένα κατά το πρώτο μισό του 13ου αι. (απεβ. το 1256). Ήταν ανιψιός των Ναπολεόνε και Ραϊμόντο, και εξάδελφος των Κορράντο και Γκουίντο, όλοι εμπλεκόμενοι σε περιφερειακές συγκρούσεις της Λομβαρδίας. 

Γιος του Καβέρνο ντελα Τόρε, ήταν μέλος μίας οικογένειας που είχε μετακομίσει στο Φρίουλι, αφότου οι Βισκόντι τους είχαν εκδιώξει από το Μιλάνο. Ο Παγκάνο ήταν επίσκοπος της Πάντοβα από το 1302 έως το 1319, και διαδέχθηκε τον θείο του Κασσόνε ως κοσμικός πατριάρχης της Ακυληίας μετά το τέλος τού τελευταίου, αφού ήταν υποψήφιος για την ίδια θέση και το 1302. Το 1318 διορίστηκε επίσης *καπιτάνο* στην Τεργέστη.

Ο Παγκάνο συμμετείχε στη σταυροφορία εναντίον των Βισκόντι, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την πώληση συγχωροχαρτιών στην Τεργέστη. Ωστόσο, ηττήθηκε πρώτα στη Μπασινιάνα (6 Ιουλίου 1322) και στη συνέχεια στο Βάπριο (16 Αυγούστου 1324). Οι ντελα Τόρε παραιτήθηκαν για πάντα από το Μιλάνο, και ο Παγκάνο εγκατέστησε την κατοικία του στο Ούντινε. Ωστόσο οι φόροι που επέβαλε για να γεμίσει το κρατικό ταμείο, οδήγησαν στην απόσχιση αρκετών πόλεων (συμπεριλαμβανομένων του Ρόβινι, της Πούλα και του Μπάλε) κατά τη δεκαετία του 1330, υπέρ της Δημοκρατίας της Βενετίας. Ο πατριάρχης απάντησε διατάσσοντας τη λεηλασία των βενετικών εδαφών στην Ίστρια, αλλά αιχμαλωτίστηκε από τον εχθρικό διοικητή Τζιοβάννι Κορνέρ. Η κατάσταση οριστικοποιήθηκε με συνθήκη ειρήνης με τη μεσολάβηση του πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ (1332).

Την ίδια χρονιά, ο Παγκάνο αντιμετώπισε επίσης μία εισβολή στο Φρίουλι από τα στρατεύματα του βασιλιά Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας, την οποία κατάφερε να αναχαιτίσει με τη βοήθεια του Μαστίνο Β΄ ντελα Σκάλα κυρίου της Βερόνας. Απεβίωσε στα τέλη του 1332, και τάφηκε στη βασιλική της Ακυληίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε
Μαρτίνο ντελα Τόρε

Ο **Μαρτίνο**, ιταλ.: *Martino della Torre* (πέθανε το 1263) από τον Οίκο ντελα Τόρε, ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και πολιτικός.

Ο Μαρτίνο ντελα Τόρε ήταν γιος του Τζάκοπο ντελα Τόρε και ανιψιός του Παγκάνο Α΄, ο οποίος εγκαθίδρυσε την εξουσία της οικογένειας ντελα Τόρε (γνωστής και ως Τοριάνι) στο Μιλάνο. Το 1241 αντιτάχθηκε στον διορισμό του Πάολο ντα Σορεζίνα ως ποντεστά της πόλης, και νυμφεύτηκε μία από τις αδελφές του ντα Σορεζίνα, με την οποία δεν απέκτησε παιδιά. 

## Σταδιοδρομία
Ηγέτης του λαϊκού κόμματος, το 1259 εξελέγη στο Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων, αλλά όταν καταχράστηκε την εξουσία του, οι εκδιωγμένοι ευγενείς κάλεσαν τον ηγέτη των Γιβελλίνων (του βασιλιά της Γερμανίας) Ετσελίνο Γ΄ ντα Ρομάνο να τον πολεμήσει. Ο τελευταίος ηττήθηκε στο Κασάνο ντ'Άντα από την ένωση των Γουέλφων (του πάπα) με επικεφαλής τον Μαρτίνο και τον Ομπέρτο Παλλαβιτσίνο: ο ντελα Τόρε απέκτησε τις κτήσεις του Λόντι, του Κόμο, του Βερτσέλλι και του Μπέργκαμο.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε ενάντια στην εκλογή του Οτόνε Βισκόντι ως αρχιεπισκόπου του Μιλάνου από τον πάπα Ουρβανό Δ΄, αλλά τελικά τα κατάφερε. Αφού νίκησε τους συμμάχους των Βισκόντι, ανέλαβε τον ηγεμόνα της Νοβάρα.

## Το τέλος
Ο Μαρτίνο ντελα Τόρε πιθανότατα απεβίωσε στο Λόντι της Λομβαρδίας στις 20 Νοεμβρίου 1263, και τάφηκε στην Αμπατσία ντι Κιαραβάλε δίπλα στον πατέρα του και τον Παγκάνο. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε
Βουλευτικές εκλογές 2023 στη Γουινέα-Μπισσάου

Πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γουινέα-Μπισάου στις 4 Ιουνίου 2023. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Ουμάρο Σισόκο Εμπαλό διέλυσε το κοινοβούλιο στις 16 Μαΐου 2022, κατηγορώντας τους βουλευτές για διαφθορά και για «ανεπίλυτες» διαφορές μεταξύ της Εθνοσυνέλευσης του Λαού και άλλων θεσμών της κυβέρνησης.

Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον συνασπισμό της αντιπολίτευσης Πλατφόρμα Συμπεριληπτικής Συμμαχίας – Terra Ranka, υπό την ηγεσία του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πράσινου Ακρωτηρίου, ο οποίος κέρδισε 54 από τις 102 έδρες.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 102 μέλη της Εθνοσυνέλευσης του Λαού εκλέγονται με δύο μεθόδους· οι 100 με κλειστή λίστα και αναλογική εκπροσώπηση από 27 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες και οι δύο υπόλοιποι από μονοεδρικές περιφέρειες που εκπροσωπούν απόδημους πολίτες στην Αφρική και την Ευρώπη.

## Αποτελέσματα

## Επακόλουθα
Ο πρόεδρος Εμπαλό διέλυσε το κοινοβούλιο, το οποίο ελεγχόταν από την αντιπολίτευση, στις 4 Δεκεμβρίου 2023, δηλώνοντας ότι μια «απόπειρα πραξικοπήματος» τον εμπόδισε να επιστρέψει στην πατρίδα του από τη Διάσκεψη για το Κλίμα COP28. Σε απάντηση στη διάλυση, ο πρόεδρος της Βουλής Ντομίνγκος Σιμόες Περέιρα κατηγόρησε τον πρόεδρο ότι διέπραξε ένα «συνταγματικό πραξικόπημα». Ο πρόεδρος Εμπαλό συνέχισε αποπέμποντας τον πρωθυπουργό Ζεράλντο Μαρτίνς, ο οποίος είχε διοριστεί από την Εθνοσυνέλευση του Λαού που ελεγχόταν από το PAIGC, και στη θέση του διόρισε, με προεδρικό διάταγμα, τον Ρούι Ντουάρτε ντε Μπαρός.

## Παραπομπές


2023
Γουινεα Μπισαου
Ομπέρτο Παλλαβιτσίνο

Ο **Ομπέρτο** (ή **Ουμπέρτο**), ιταλ.: *Oberto Pallavicino* (1197–1269) από την Οικογένεια Παλλαβιτσίνο, ήταν Ιταλός στρατιωτικός διοικητής, που υπηρέτησε υπό τον Φρειδερίκο Β΄, βασιλιά της Γερμανίας. Ήταν μέλος του Λομβαρδικού κλάδου της οικογένειας Παλλαβιτσίνι.

Ο Παλλαβιτσίνο υποστήριξε τον Φρειδερίκο Β΄ εναντίον του πάπα Γρηγορίου Θ΄ ήδη από το 1234. Αρχής γενομένης από το 1250, έθεσε με επιτυχία υπό βασιλικό έλεγχο αρκετές βασικές πόλεις της Λομβαρδίας: την Πάρμα, την Κρεμόνα, την Πιατσέντζα, την Παβία και τη Μπρέσια. Μία σημαντική πρωτογενής πηγή που τεκμηριώνει αυτή τη φάση της σταδιοδρομίας του είναι ένα βασιλικό καταστατικό, που εκδόθηκε από τον Φρειδερίκο Β΄ τον Νοέμβριο του 1250, στο οποίο ο βασιλιάς παραχωρεί στον Παλλαβιτσίνο την εξουσία να προσφέρει βασιλική επιείκεια και νομική ασυλία σε υπηκόους από την Πιατσέντζα και τις γύρω περιοχές. Το έγγραφο επιβεβαιώνει επίσης ότι τυχόν υποσχέσεις ή συμφωνίες, που έκανε ο Παλλαβιτσίνο εκ μέρους του βασιλιά, θα επικυρώνονταν από τη βασιλική Αυλή.  Αυτό το διάταγμα ανακαλύφθηκε ξανά το 2011 σε ένα κουτί με θραύσματα χειρογράφων στο Αρχείο Σλότενστιφτ στη Βιέννη. 

Λόγω της αυξανόμενης αντιπαλότητας με τον Ετσελίνο Γ΄ ντα Ρομάνο, ο Παλλαβιτσίνο αργότερα άρχισε να συμμαχεί με την παράταξη των Γουέλφων, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στη μάχη του Κασσάνο (1259), όπου η Λομβαρδο-Γουέλφική Ένωση νίκησε τις δυνάμεις του Ετσελίνο Γ΄. Σε ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, ο Παλλαβιτσίνο έλαβε τον έλεγχο μεγάλων πόλεων: Μιλάνο, Κόμο, Λόντι, Νοβάρα, Τορτόνα και Αλεσσάντρια.  Παρά τη μετατόπιση αυτή, όταν ο Κάρολος Α΄ των Ανζού βασιλιάς της Νάπολης εισέβαλε στη Λομβαρδία, ο Παλλαβιτσίνο τάχθηκε για άλλη μία φορά με τους Γιβελλίνους, αν και υπέστη αρκετές ήττες κατά τη διάρκεια αυτής της ανανεωμένης σύγκρουσης. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικογένεια Παλλαβιτσίνο
Κατηγορία:Πόλεμοι των Γουέλφων και Γιβελλίνων
Σωτήρες Πάρου

Οι **Σωτήρες** είναι οικισμός της Πάρου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Οι Σωτήρες βρίσκονται στο δυτικό τμήμα του νησιού και προς τα παράλιά του, σε υψόμετρο 56 μέτρα. Απέχουν 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Παροικιά (την πρωτεύουσα και λιμάνι του νησιού) ενώ στη πλευρά άκρη του περνάει ο δρόμος από αυτήν με το αεροδρόμιο. Βορειοανατολικά είναι η Μονή Χριστού Δάσους ή Ιερά Μονή Αγίου Αρσενίου (του 17ου αιώνα). Αξιοθέατο είναι και η πυργοκατοικία της αρχοντικής οικογένειας των Αλησάφηδων, η οποία βρίσκεται σε λόφο, νοτιοανατολικά από το χωριό κοντά στην ακτή της Πάρου. Ο πύργος κτίστηκε το 1469 σύμφωνα με εντοιχισμένη μαρμάρινη επιγραφή στο εσωτερικό του.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Απογράφονται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 στο Δήμο Πάρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Πάρου που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 125 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Ετσελίνο Α΄ ντα Ρομάνο

Ο **Ετσελίνο Α΄**, ιταλ.: *Ezzelino I da Romano*, γνωστός και ως *Ezzelino il Balbo* (απεβ. το 1189) από τον Οίκο των Ετσελίνι, ήταν Ιταλός ευγενής, ο οποίος ήταν κύριος των Oνάρα, Ρομάνο, Μπασάνο και Γκοντέγκο.

## Βιογραφία
Γιος του Αλμπέρικο, και εγγονός του Ετσέλο ιδρυτή της οικογένειας, το 1148 συμμετείχε στη Β΄ Σταυροφορία μαζί με τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας και τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας, πολεμώντας στη Δαμασκό και την Ασκαλόν. Με την επιστροφή του στην Ιταλία, παρέλαβε τα φέουδα του Οντέρτσο και του Μουσολέντε.

Το 1173 διορίστηκε *ποντεστά (podestà)* του Τρεβίζο, και την ίδια περίοδο, ήταν επίσης *ποντεστά* της Βιτσέντζα. Το 1175, μαζί με τον Ανσέλμο της Ντοβάρα, διοικούσε τον στρατό της Λομβαρδικής Ένωσης, ο οποίος σταμάτησε την πορεία τού Φρειδερίκου Βαρβαρόσα κοντά στην Αλεσσάντρια. Το 1176 ηγήθηκε των στρατευμάτων του Τρεβίζο στη μάχη του Λενιάνο.

Μετά την ειρήνη της Κωνσταντίας, άλλαξε την πίστη του από τους Γουέλφους στη μερίδα των Γιβελλίνων, και συμφιλιώθηκε με τον βασιλιά της Γερμανίας. Ο Ετσελίνο Α΄ απεβίωσε το 1189, και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ετσελίνο Β΄.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών
Κατηγορία:Πόλεμοι των Γουέλφων και Γιβελλίνων
Ετσελίνο Β΄ ντα Ρομάνο

μικρογραφία|300x300εσ|Ο Ετσελίνο Β΄ ντα Ρομάνο απαγγέλλει τις ηρωικές του πράξεις στο Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου της Πάντοβας· πίνακας του Καρλ Βίλχελμ Κόλμπε.

Ο **Ετσελίνο Β΄ ο Μοναχός**, ιταλ.: *Ezzelino II da Romano*, γνωστός και ως *Ezzelino il Monaco* (απεβ. το 1235) από τον Οίκο των Ετσελίνι, ήταν Ιταλός ευγενής, ο οποίος ήταν κύριος των Oνάρα (μέχρι το 1199), Ρομάνo, Μπασάνo και Γκοντέγκo.

## Βιογραφία
Γιος του Ετσελίνο Α΄, το 1182 πολέμησε για γαίες που ανήκαν στους μοναχούς ενός μοναστηριού στο Σέστο αλ Ρεγένα. Στις 24 Απριλίου 1198, ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ ζήτησε από τον Πελεγρίνο Β΄, πατριάρχη της Ακυληίας, να επιλύσει το ζήτημα και να άρει τον αφορισμό, που είχε λάβει ο Ετσελίνο από τον πατριάρχη του Γκράντο.

Το 1191-1193 ο Eτσελίνο Β΄ ήταν ποντεστά (*podestà, κυβερνήτης)* του Τρεβίζο και αργότερα της Βερόνας (1200). Ο Eτσελίνο Β΄ συγκέντρωσε στρατό, για να εκδιώξει τον Άτσο ΣΤ΄ των Έστε, αφού ο τελευταίος έγινε *ποντεστά* της Βερόνας το 1207. 

Το 1199 το κάστρο του στην Ονάρα καταστράφηκε από τους Παντοβιανούς, αφού ο Ετσελίνο Β΄ είχε υπογράψει ξεχωριστή ειρήνη με τη Βιτσέντζα. Ως εκ τούτου, μετέφερε την οικογενειακή κατοικία στο Ρομάνο, όνομα με το οποίο η οικογένειά του θα ήταν γνωστή τις επόμενες δεκαετίες. Το 1209-1210 ήταν μεταξύ των οπαδών του βασιλιά Όθωνα Δ΄ της Γερμανίας, ο οποίος του έδωσε την κατοχή του Μπασάνο (1211). Ο Ετσελίνο Β΄ έγινε *ποντεστά* της Βιτσέντζα το 1211.

Το 1212 ο Ετσελίνο Β΄ συγκρούστηκε κοντά στη Βερόνα με τα στρατεύματα της Λομβαρδικής Ένωσης. Η τελευταία ηττήθηκε, και ο διοικητής της, Άτσο ΣΤ΄ των Έστε, σκοτώθηκε. Το 1213 πολέμησε με την Πάντοβα εναντίον των Έστε, και τον επόμενο χρόνο εναντίον των Βενετών.

Το 1221 ο Ετσελίνο κατέφυγε σε ένα μοναστήρι στο Ολιέρο στη Βαλστάνια και στη συνέχεια στο Καμπέζε, εξ ου και το επώνυμό του *Μonaco* («μοναχός»), αφήνοντας τη διοίκηση των φεούδων στους γιους του Ετσελίνο και Αλμπέρικο ντα Ρομάνο. Η κόρη του Κουνίτσα ντα Ρομάνο παντρεύτηκε τον Ρικάρντο ντι Σαν Μπονιφάτσιο, κύριο της Βερόνας.

Απεβίωσε στο μοναστήρι του Καμπέζε το 1235.

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεμοι των Γουέλφων και Γιβελλίνων
Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
ΣπΦγγ Μπαϊρόιτ

Η **ΣπΦγγ Μπαϊρόιτ** είναι γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Μπαϊρόιτ της Βαυαρίας. Εκτός από το ότι έφτασε σε απόσταση δύο αγώνων από την άνοδο στην Μπούντεσλιγκα το 1979, ο σύλλογος έφτασε επίσης στα προημιτελικά του Κυπέλλου Γερμανίας δύο φορές, το 1977 και το 1980.
Νίκος Γ. Παπαϊωάννου

Ο **Νικόλαος (Νίκος) Γ. Παπαϊωάννου** είναι Έλληνας πολιτικός και Καθηγητής Κτηνιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από τον Μάρτιο του 2025 υπηρετεί ως Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, αρμόδιος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2023. Προηγουμένως, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης (2024–2025). Από το 2019 έως το 2023 υπηρέτησε ως Πρύτανης του ΑΠΘ.

## Βιογραφία

### Σπουδές και επιστημονική πορεία
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας. Είναι απόφοιτος της Κτηνιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1988) και κάτοχος διδακτορικού τίτλου (1991) στην Παθολογική Ανατομική από την ίδια σχολή.

Το 1995 εξελέγη Λέκτορας στο Τμήμα Κτηνιατρικής του ΑΠΘ και το 2012 προήχθη σε Καθηγητή πρώτης βαθμίδας. Από το 2013 είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου Παθολογικής Ανατομικής. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Κτηνιατρικής (2017–2019) και Αναπληρωτής Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας.

### Πρυτανική θητεία (2019–2023)
Στις 11 Ιουνίου 2019 εξελέγη Πρύτανης του ΑΠΘ και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου 2019.  

Κατά την Πρυτανεία του υπήρξε ευρεία αναδιοργάνωση του συστήματος ασφαλείας του πανεπιστημιακού χώρου.

Η θητεία του χαρακτηρίστηκε από την εκκένωση πανεπιστημιακού χώρου στο Τμήμα Βιολογίας, ο οποίος τελούσε υπό κατάληψη για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, με σκοπό την ανέγερση νέας πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης.

Η ενέργεια αυτή αποτέλεσε αντικείμενο δημόσιου διαλόγου και χαρακτήρισε τη διοίκησή του.  

Η Πρυτανική του θητεία ολοκληρώθηκε το 2023.

### Ερευνητική δραστηριότητα
Έχει εξειδικευτεί στην παθολογική ανατομική και έχει πραγματοποιήσει μετεκπαιδεύσεις στην Ελβετία, Ολλανδία και ΗΠΑ. Το ερευνητικό του έργο επικεντρώνεται σε νευροεκφυλιστικές και νεοπλασματικές διεργασίες. Έχει δημοσιεύσει πληθώρα επιστημονικών εργασιών και έχει επιβλέψει διδακτορικές διατριβές.

## Πολιτική πορεία

### Γενικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης (2024–2025)
Τον Ιούλιο 2024 ορίστηκε Γενικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης, με ευθύνη για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών στα ελληνικά πανεπιστήμια. Η τοποθέτησή του έγινε στο πλαίσιο της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

### Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (2025–σήμερα)
Στις 15 Μαρτίου 2025, του ανατέθηκαν καθήκοντα Υφυπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, αρμόδιου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, από τον Πρωθυπουργό Κυριάκος Μητσοτάκης. Στο χαρτοφυλάκιό του περιλαμβάνεται η εποπτεία των ΑΕΙ, η έρευνα, η διεθνής εξωστρέφεια των ελληνικών πανεπιστημίων και η εκπαιδευτική πολιτική στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* kathimerini.gr

* athens.indymedia.org

* protothema.gr

* pedkm.gr

* ertnews.gr

* cnn.gr

## Παραπομπές
Ηρακλέων (Αιγύπτιος)

Ο **Ηρακλέων ο Αιγύπτιος** (Ἡρακλέων Αἰγύπτιος), ήταν αρχαίος γραμματικός από το χωριό Τιλώτης στην Αίγυπτο, το οποίο υπαγόταν στην Ηρακλεούπολη. Δίδαξε στη Ρώμη και συνέγραψε υπόμνημα στον Όμηρο, οργανωμένο κατά ραψωδία, καθώς και έργα για τους λυρικούς ποιητές και μία πραγματεία με τίτλο *Περί των προστακτικών ρημάτων στον Όμηρο* (Περὶ τῶν παρ' Ὁμήρῳ προστακτικῶν ῥημάτων). Τον αναφέρει η Σούδα. Τα έργα του συνοψίστηκαν αργότερα από τον γραμματικό Δίδυμο τον Κλαύδιο, αν και ορισμένοι μελετητές προτείνουν ότι ίσως αναφερόταν αντ' αυτού στον Ηρακλέωνα τον Εφέσιο.

## Βιβλιογραφία

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Πρόεδρος της Ζιμπάμπουε

Ο **Πρόεδρος της Ζιμπάμπουε** είναι ο επικεφαλής του κράτους και της κυβέρνησης της Ζιμπάμπουε. Ο πρόεδρος προεδρεύει του υπουργικού συμβουλίου και είναι ο επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ζιμπάμπουε. Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Έμμερσον Μανανγκάγκουα, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Νοεμβρίου 2017 μετά την παραίτηση του προκάτοχου του, Ρομπερτ Μουγκάμπε, μετά το πραξικόπημα του 2017.

## Ιστορικό
Το αξίωμα του προέδρου της Ζιμπάμπουε καθιερώθηκε το 1980, όταν η χώρα κέρδισε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τη Συμφωνία του Λάνκαστερ Χάουζ, η Ζιμπάμπουε υπήρξε αρχικά μία κοινοβουλευτική δημοκρατία, με τον πρόεδρο να υπηρετεί κυρίως σε εθιμοτυπικό ρόλο. Ενώ την πραγματική εξουσία κατείχε ο τότε πρωθυπουργός, ο Ρομπερτ Μουγκάμπε.

Πρώτος πρόεδρος της χώρας εξελέγη ένας Μεθοδιστής ιερέας, ο Κανάαν Μπανάνα, υπηρετώντας μέχρι το 1987. Λίγο μετά το 1987, μετά την τροποποίηση του Συντάγματος παραιτήθηκε από το αξίωμα ώστε η προεδρία να λάβει εκτελεστικές εξουσίες και παράλληλα το αξίωμα του πρωθυπουργού να καταργηθεί. Ως διάδοχός του διορίστηκε ο Μουγκάμπε ο οποίος και επανεξελέγη το 1990 και τέσσερις ακόμα φορές.

Το αξίωμα του Πρωθυπουργού αποκαταστάθηκε ως αποτέλεσμα των πολιτικών διαπραγματεύσεων του 2008-2009, αλλά καταργήθηκε ξανά μετά το συνταγματικό δημοψήφισμα του 2013. Σύμφωνα με τους κανόνες που υιοθετήθηκαν από το ίδιο δημοψήφισμα, ο πρόεδρος υπηρετεί μέχρι δύο πενταετείς θητείες. Από το 2021, υπάρχει ένα όριο δύο θητειών για τον πρόεδρο στο Σύνταγμα της Ζιμπάμπουε. Το όριο θητείας δεν έχει εκπληρωθεί από κανένα κάτοχο του αξιώματος ακόμα. Η κατάργηση του όριου των δύο θητειών θα απαιτούσε δημοψήφισμα.  Ο Έμερσον Μανανγκάγκουα, ο σημερινός πρόεδρος, αποκλείει μέχρι στιγμής την επιζήτηση τρίτης θητείας.  Στη 21η Εθνική Συνέλευση του, το πλειοψηφικό κόμμα της Ζιμπάμπουε, η Εθνική Αφρικανική Ένωση της Ζιμπάμπουε-Πατριωτικό Μέτωπο ψήφισε ομόφωνα να παρατείνει της προεδρική θητεία, κάτι που όμως θα απαιτούσε δύο ξεχωριστές συνταγματικές τροποποιήσεις.  Ο Μανανγκάγκουα έχει επίσης αρνηθεί την παράταση της δεύτερης θητείας του. 

## Κατάλογος προέδρων της Ζιμπάμπουε

## Χρονοδιάγραμμα

## Κατάταξη με βάση την διάρκεια θητείας

## Βλέπε επίσης

* Κατάλογος αρχηγών κράτους της Ζιμπάμπουε
* Πρωθυπουργός της Ζιμπάμπουε
* Αντιπρόεδρος της Ζιμπάμπουε
* Πρόεδρος της Ροδεσίας
* Πρόεδρος της Ζιμπάμπουε Ροδεσία

## Παραπομπές


Ζιμπαμπουε
Θωμάς Γουσόπουλος

Ο **Θωμάς Γουσόπουλος** του Αναστασίου (1872-1944) ήταν Έλληνας δάσκαλος με σημαντική δράση κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Γεννήθηκε στο τότε τουρκοκρατούμενο ακόμη χωριό Κάτω Γραμματικό Πέλλας. Σπούδασε στο Διδασκαλείο της Θεσσαλονίκης και το 1892 διορίστηκε στη γενέτειρά του. Το σχολικό έτος 1901-1902 υπηρέτησε ως δάσκαλος στο Κερτς της Ρωσίας. 

## Δράση στον Αγώνα
Ο Γουσόπουλος μυήθηκε στον Μακεδονικό Αγώνα από τον πρόξενο του Μοναστηρίου, Νικόλαο Μαυρουδή, και τον φαρμακοποιό Φίλιππο Καπετανόπουλο. Ο ξάδερφός του, Σταύρος Γουσόπουλος (1870-1906), συμμετείχε επίσης στον Αγώνα ως οπλίτης. Ο Θωμάς Γουσόπουλος επιφορτίσθηκε αρχικά με την οργάνωση των χωριών Γραμματικό και Πύργοι, και εκεί μύησε τέσσερις κατοίκους των χωριών, οι οποίοι και κατατάχθηκαν στο σώμα του Κωνσταντίνου Μαζαράκη. Στη συνέχεια, διορίστηκε Πράκτορας του Ελληνικού Προξενείου Θεσσαλονίκης και ταμίας της Επιτροπής Άμυνας. Συγκέντρωνε στοιχεία για την εθνική κατάσταση των κατοίκων του Γραμματικού και των γύρω χωριών, και ενημέρωνε το Ελληνικό Προξενείο Μοναστηρίου. Ακόμη ήταν επιφορτισμένος για την ασφαλή τοποθεσία και διαφύλαξη του οπλισμού, όπως επίσης και για την εξεύρεση καταλυμάτων για τους διερχόμενους αντάρτες. 

Για τη δράση του τιμήθηκε από την Ελληνική πολιτεία με το μετάλλιο και το δίπλωμα του Μακεδονομάχου, αναγνωρισθείς ως Πράκτορας Β΄ Τάξης. Απεβίωσε το 1944, σε ηλικία 72 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι
Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
Φαίη Κωτούλα

Η **Ελισάβετ-Ευφροσύνη (Φαίη) Κωτούλα**, γεννημένη στις 18 Μαΐου 1994 στην Αττική, είναι Ελληνίδα αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Διαθέτοντας ύψος 174 εκατοστά, αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ. Από τον Ιούλιο του 2020 έχει ενταχθεί στο δυναμικό της ομάδας του Παναθηναϊκού. Έχει αγωνιστεί σε ηλικιακά κλιμάκια των αναπτυξιακών εθνικών ομάδων της Ελλάδας.

## Στατιστικά διεθνών διοργανώσεων
*Τελευταία ενημέρωση*: *26 Ιουλίου 2025*

#### Διοργανώσεις νέων με την Εθνική Ελλάδος
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Κωτούλα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς νεανικές διοργανώσεις: 

#### Διασυλλογικές διοργανώσεις
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Κωτούλα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις: 

## Εξωαγωνιστική ζωή
Η Κωτούλα διαθέτει πτυχίο από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ξαδέρφη της Φαίης είναι η Ευγενία Κωτούλα, επίσης πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια και νυν προπονήτρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελισάβετ-Ευφροσύνη Κωτούλα, συμμετοχές με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
* Elisavet Kotoula, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA. 
* Faih Kotoula, στατιστικά στον ιστότοπο EuroBasket.com. 
* Faih Kotoula, στατιστικά στον ιστότοπο FlashScore.com. 
* Elisavet Kotoula, στατιστικά στον ιστότοπο ProBallers.com. 
* Elisavet Kotoula, στατιστικά στον ιστότοπο SofaScore.com. 
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ20
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Λασσάνη Κοζάνης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παναθλητικού Συκεών (Σ.Φ.)
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παναθλητικού Συκεών (Α.Ε.)
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Σταύρια Κόνιαλη

Η **Σταύρια Κόνιαλη**, γεννημένη στις 15 Δεκεμβρίου 1993, είναι Κύπρια αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης.  Διαθέτοντας ύψος 1,71 μέτρα, αγωνίζεται ως Πόιντ γκαρντ και Σούτινγκ γκαρντ. Διεθνής από το 2012 με την Εθνική Κύπρου Γυναικών.
 

## Στατιστικά διεθνών διοργανώσεων
*Τελευταία ενημέρωση*: *26 Ιουλίου 2025*

#### Διοργανώσεις με την Εθνική Κύπρου
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Κόνιαλη παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς επίσημες διοργανώσεις με την Εθνική Κύπρου Γυναικών: 

#### Διασυλλογικές διοργανώσεις
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Κόνιαλη παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις: 

## Εξωαγωνιστική ζωή
Η Κόνιαλη διαθέτει πτυχίο και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Stavroula Koniali, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA. 
* Stavroula Koniali, στατιστικά στον ιστότοπο EuroBasket.com. 
* Stavria Koniali, στατιστικά στον ιστότοπο FlashScore.com. 
* Stavroula Koniali, στατιστικά στον ιστότοπο ProBallers.com. 
* Stavroula Koniali, στατιστικά στον ιστότοπο SofaScore.com. 
* 
* 
* Σταύρια Κόνιαλη, επίσημος λογαριασμός στο LinkedIn.

Κατηγορία:Κύπριες καλαθοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Κεραυνού Στροβόλου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Μελισσίων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Καλυβίων Θορικού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Ε. Λεμεσού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες TK Hannover Luchse
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ματαρό Μαρέσμε
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ο.Α. Χανίων
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κρασάς Ηρακλείου

Ο **Κρασάς** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Κρήτη.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κρασάς βρίσκεται στο νότιο άκρο του νησιού, κοντά στα παράλιά της σε υψόμετρο 57 μέτρα. Απέχει περίπου 38 χιλιόμετρα νότια από τον Ευαγγελισμό (έδρα του δήμου) και 2 χιλιόμετρα ανατολικά από τον Τσούτσουρο. Αναφέρεται για πρώτη φορά επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1997 να προσαρτάται στην  κοινότητα Δεματίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με το Δεμάτι, αποτελούν την κοινότητα Δεματίου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 7 κάτοικοι ενώ με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 22 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παραλία Κρασσάς στον ιστότοπο https://www.cretanbeaches.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Τοίχος Ηρακλείου

Ο **Τοίχος** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Κρήτη.

## Γενικά στοιχεία
Ο Τοίχος βρίσκεται στο κέντρο του νησιού,  σε υψόμετρο 536 μέτρα. Απέχει 37 χιλιόμετρα ΝΑ. από το Ηράκλειο, 20 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από το Αρκαλοχώρι και 7 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το Καστέλλι. Η ονομασία του, μάλλον προέρχεται από τον τοίχο του αρχαίου υδραγωγείου της Λύττου, που περνούσε παλαιότερα κοντά από αυτήν την τοποθεσία και επιβεβαιώνεται από τον *Onorrio Belli* σε έγγραφο του 16ου αιώνα. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι το υδραγωγείο της Λύττου, το οποίο μετέφερε το νερό της πηγής Κουρνά, περνούσε πάνω από έναν τοίχο με πάχος 12 πόδια και ύψος 100 πόδια, ο οποίος εντοπιζόταν μεταξύ του σημερινού οικισμού Τοίχου και της γειτονικής Κασταμονίτσας. Ωστόσο, η παλαιότερη, σωζόμενη γραπτή αναφορά για οικισμό, χρονολογείται μόλις το 1920. 

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται για πρώτη φορά επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κασταμονίτσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την  Κασταμονίτσα, αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καστελλίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 κάτοικοι ενώ με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 9.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2024

To **Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2024** μπορεί να αναφέρεται:

* Στις βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2024.
* Στις βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2024