open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χετούμ ο ιστορικός

Ο **Χετούμ/Χαϋτόν o ιστορικός**, αρμεν. Հեթում Պատմիչ, αγγλ. Het'own patmιč (π. 1240 - π. 1310/20) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ευγενής της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας), κύριος του Κόρυκος, μοναχός και ιστοριογράφος.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Οσίν Α΄ κυρίου του Κόρυκος (γιου του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν) και της Αλίκης των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Γ΄ κυρίου του Λαμπρόν (δισεγγονού του Οσίν Α΄ κυρίου του Λαμπρόν).

Είναι ο συγγραφέας του έργου *Flos historiarum terre Orientis (Το άνθος των Ιστοριών της Ανατολής)* ένα ιστοριογραφικό έργο με ιστορίες από την Ασία, ειδικά για τις Μουσουλμανικές κατακτήσεις και τη Μογγολική εισβολή. Γράφτηκε κατά παραγγελία τού πάπα Κλήμη Ε΄ το 1307, όταν ο Χετούμ βρισκόταν στο Πουατιέ. Το αρχικό κείμενο γράφτηκε σε παλαιά Γαλλικά και μεταφράστηκε στα Λατινικά από τον Νικολά Φωλκόν. Το έργο διαδόθηκε ευρέως κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και επηρέασε τη διαμόρφωση της άποψης των Δυτικοευρωπαίων για την Ανατολή.

Το έργο αποτελείται από τέσσερα *βιβλία* (κεφάλαια), άνισης έκτασης: το 1ο κεφάλαιο περιγράφει τη γεωγραφία και την ιστορία της Ασίας. Το 2ο επιγράφεται *Η επικράτεια των Σαρακηνών* και αναφέρεται στην Μουσουλμανική εξάπλωση από τον 7ο αι. ως τα διάδοχα χαλιφάτα. Το 3ο, η *Ιστορία των Τατάρων*, περιέχει την ιστορία των Μογγόλων και των εισβολών τους· είναι το κυριότερο και μερικές φορές όλο το έργο έχει τον τίλο του βιβλίου αυτού. Το 4ο προτείνει συμμαχία της Χριστιανοσύνης με τη Μογγολική αυτοκρατορία για μία νέα Σταυροφορία στους Αγίους τόπους.

Ως πηγές του αναφέρει για τους Μογγόλους μία *Ιστορία των Τατάρων* ως τη βασιλεία του Μόνγκε χάνου των Μογγόλων (δεκαετία του 1250). Για πιο νέα γεγονότα επικαλείται τον θείο του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας και δικές του εμπειρίες. Είναι ενήμερος δυτικών πηγών για την Ιστορία των Σταυροφοριών και μάλλον άντλησε πληροφορίες από τον Τζοβάννι ντα Πιαν ντελ Σάρπινς και του Μάρκο Πόλο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα του Ιμπελέν, κόρη του Γκυ (γιου του Βαλδουίνου σενεσάλη της Κύπρου) και της Μαρίας των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας. Είχε τέκνα:
* Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Οσίν των Χετουμιδών της Αρμενίας.
* Κωνσταντίνος Β΄ απεβ. 1329, κύριος του Κόρυκος.
* Οσίν Β΄ απεβ. 1329, αντιβασιλιάς της Αρμενίας, κύριος του Κόρυκος.

## Πηγές
* Demurger, Alain (2009). The last Templar : the tragedy of Jacques de Molay. London: Profile. ISBN 978-1846682247.
* Jackson, Peter (2005). The Mongols and the West: 1221-1410. Longman. ISBN 978-0-582-36896-5.
* Grousset, René (1935). Histoire des Croisades III, 1188-1291 (in French). Editions Perrin. ISBN 2-262-02569-X.
* Mutafian, Claude (2001) [1993]. Le Royaume Armenien de Cilicie (in French). CNRS Editions. ISBN 2-271-05105-3.
* Richard, Jean (1999). The Crusades: c. 1071-c. 1291. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62566-1.
* Runciman, Steven (1987) [First published in 1952-1954]. A History of the Crusades 3. Penguin Books. ISBN 978-0-14-013705-7.
* Stewart, Angus Donal (2001). The Armenian Kingdom and the Mamluks: War and diplomacy during the reigns of Het'um II (1289-1307). BRILL. ISBN 90-04-12292-3.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών
Φούγκλαφιορντουρ

thumb|Η υπερμοντέρνα εκκλησία του 1984
Το **Φούγκλαφιορντουρ** (, ) είναι μεγάλο χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στην ανατολική ακτή της νήσου Έστουροϊ. Το όνομά του σημαίνει «φιόρδ των πτηνών». Το χωριό έχει 1.614 κατοίκους (εκτιμήσεις 1-2025). Το χωριό βρίσκεται στην άκρη ενός κόλπου και επεκτείνεται στους γύρω απόκρημνους λόφους. Το κέντρο του χωριού βρίσκεται κοντά στο λιμάνι και περιλαμβάνει τα περισσότερα καταστήματα και υπηρεσίες. Το λιμάνι του Φούγκλαφιορντουρ είναι συνήθως πολυάσχολο, καθώς η οικονομία της πόλης βασίζεται στην επεξεργασία ψαριών και ιχθυαλεύρων. Υπάρχει αλιευτική βιομηχανία και αποθήκες πετρελαίου. Τα τελευταία χρόνια, το Φούγκλαφιορντουρ έχει γίνει διάσημο για το νεοσύστατο πολιτιστικό του κέντρο, στο κέντρο της πόλης, που έχει γίνει ένα από τα κυριότερα πολιτιστικά αξιοθέατα του Έστουροϊ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Φούγκλαφιορντουρ 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Μίντβαγκουρ

thumb|left|234px|Μίντβαγκουρ
thumb|Το κτίριο Kálvalíd
Το **Μίντβαγκουρ** (, ) είναι μεγάλο χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στη νήσο Βάγκαρ. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2009 ήταν ξεχωριστός δήμος ενώ έπειτα συγχωνεύθηκε με το Σάνταβαγκουρ και σχημάτισαν τον δήμο Vága. Βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Βάγκαρ και είναι το μεγαλύτερο χωριό του νησιού. Το χωριό έχει 1.135 κατοίκους (εκτίμηση 1-2025). Το Μίντβαγκουρ είναι γνωστό ως μια καλή τοποθεσία για τη φαλαινοθηρία. Το Μίντβαγκουρ κατοικήθηκε τουλάχιστον από την εποχή των Βίκινγκ, όπως έδειξαν οι ανασκαφές. Από τότε υπήρξε ένα τοπικό "Thingstätte" (τοπικό κοινοτικό συμβούλιο), ή "Várting". Το πιο ενδιαφέρον κτίριο του χωριού είναι το Kálvalíð, ένα σπίτι που πιθανώς χτίστηκε στα τέλη του Μεσαίωνα. Πρόκειται για το παλαιότερο κτήριο του χωριού και ενδεχομένως των Νήσων Φερόες. Το Kálvalíð αποτελείται από δύο δωμάτια με οροφή από χλοοτάπητα, χτισμένα σύμφωνα με το παραδοσιακό στυλ των Νήσων Φερόες. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Μίντβαγκουρ 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Κωνσταντίνος Ε΄ της Αρμενίας

Ο **Κωνσταντίνος Ε΄**, αρμεν. Կոստանդին, αγγλ. Gosdantin (17 Απριλίου 1313 - 21 Δεκεμβρίου 1362) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ηγεμόνας της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) το διάστημα 1344-1362. Αριθμείται ως Κωνσταντίνος Γ΄ βασιλιάς της Αρμενίας, μια και οι δύο πρώτοι ηγεμόνες με το όνομα αυτό ήταν πρίγκιπες της Αρμενίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Βαλδουίνου κυρίου του Νεγκίρ, γιου του Κωνσταντίνου κυρίου του Νεγκίρ, γιου του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπεμπερόν. Ήταν 2ος εξάδελφος των αδελφών Χετούμ Β΄, Θόρου Γ΄, Σεμπάντ, Κωνσταντίνου Γ΄ και Οσίν βασιλέων της Αρμενίας και της αδελφής τους Ισαβέλλας.

Όταν το 1344 έγινε εξέγερση και ο Κωνσταντίνος Γ΄ σκοτώθηκε, τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Ε΄. Προσπάθηκε να εξαλείψει τους διεκδικητές που στασίασαν: τον Βοημούνδο των Πουατιέ γιο της Ισαβέλλας και τον Λέοντα ΣΤ΄ γιο του Ιωάννη των Πουατιέ (αδελφού του Βοημούνδου). Πριν όμως τους σκοτώσει, αυτοί διέφυγαν στην Κύπρο.

Κατή τη διακυβέρνησή του το βασίλειο περιορίστηκε, λόγω των επιδρομών και των κατακτήσεων των Μαμελούκων, οι οποίοι κατέλαβαν την πόλη Αιγεαί (νυν Γιουμουρταλίκ) το 1347, την Ταρσό και τα Άδανα το 1359.

Οι δύο γιοί του απεβίωσαν νέοι το 1356-57, έτσι το 1362 που απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Ε΄ δεν είχε επιζόντα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Κωνσταντίνος ΣΤ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Οσίν Β΄ κυρίου του Κόρυκος και της Ιωάννας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα και είχε τέκνα:
* Οσίν απεβ. 1356, απεβίωσε μικρός. 
* Λέων 1338-πριν το 1357.

## Πηγές
* Boase, T. S. R. (1978). The Cilician Kingdom of Armenia. Edinburgh: Scottish Academic Press. ISBN 0-7073-0145-9.
* Rüdt-Collenberg, W. H. (1963). The Rupenides, Hethumides and Lusignans: the Structure of the Armeno-Cilician Dynasties. Paris: Imprimerie A. Pignie.



Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Ρηγόλιθος

Ο **Ρηγόλιθος** είναι στρώμα αραιών ετερογενών επιφανειακών κοιτασμάτων που καλύπτει στερεό πέτρωμα. Περιλαμβάνει σκόνη, χώμα, σπασμένο πέτρωμα και άλλα σχετικά υλικά, και υπάρχει στη Γη, στη Σελήνη, στον Άρη, σε μερικούς αστεροειδείς και σε άλλους γήινους πλανήτες και σε φεγγάρια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνεργατικό Κέντρο Ερευνών για το Τοπίο, το Περιβάλλον και την Εξερεύνηση Ορυκτών
* Το Γλωσσάρι του Ρηγόλιθου: Επιφανειακή Γεωλογία, Έδαφος και Τοπία, Ρίτσαρντ Α Έγκλετον, Εκδότης

Κατηγορία:Γεωμορφολογία
Κατηγορία:Πλανητική γεωλογία
Οσίν του Κόρυκος

Ο **Οσίν Β΄** (απεβ. 1329) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν αντιβασιλιάς της μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) το διάστημα 1320-1329) και κύριος του Κόρυκος.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Χετούμ τού ιστορικού κυρίου τού Κόρυκος και της Ισαβέλλας των Ιμπελέν, κόρης του Γκυ (γιου τού Βαλδουίνου σενεσάλη της Κύπρου).

Το 1320 απεβίωσε ο 2ος εξάδελφός του Οσίν της Αρμενίας και τον διαδέχθηκε ο γιος εκείνου Λέων Ε΄ της Αρμενίας, ηλικίας 11 ετών. Ο Οσίν Β΄ ανέλαβε αντιβασιλιάς. Υπήρχαν φήμες ότι είχε δηλητηριάσει τον Οσίν της Αρμενίας. Μάλλον είναι υπεύθυνος και για τον θάνατο της Ισαβέλλας, αδελφής του Οσίν και των δύο πρώτων γιων της Ούγου και Ερρίκου το 1323, με σκοπό να μην υπάρχουν διεκδικητές του θρόνου.

Από τον πρώτο του γάμο είχε κόρη την Αλίκη, που την πάντρεψε με τον Λέοντα Ε΄. Έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα των Καπετιδών-Ανζού, χήρα του Οσίν της Αρμενίας. Το 1329 ο Λέων Ε΄ διέταξε τη θανάτωση τού Οσίν Β΄ και της Αλίκης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Ιμπελέν και είχε τέκνο:
* Αλίκη απεβ. 1329, παντρεύτηκε τον Λέοντα Ε΄ της Αρμενίας.

Μετά έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα και είχε τέκνο:
* Μαρία 1321-1405, παντρεύτηκε πρώτα τον Κωνσταντίνο Ε΄ της Αρμενίας και μετά τον Κωνσταντίνο ΣΤ΄ της Αρμενίας (εξάδελφο του προηγουμένου). Και οι δύο ήταν από τον Οίκο των Χετουμιδών, 2α εξαδέλφια του πατέρα της.

## Πηγές
* "Le Royaume Armenien de Cilicie", Claude Mutafian, Editions CNRS, Paris, ISBN 2-271-05105-3



Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών
Καλύβια Αστρά Ηλείας

Τα **Καλύβια Αστρά** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος στις πλαγιές του όρους Αστράς σε υψόμετρο περίπου 615-640 μέτρων, στην κοιλάδα που σχηματίζει ο Ερύμανθος ποταμός, βόρεια των οικισμών της Τοπικής Κοινότητας Ψωφίδος και της από εκεί διερχόμενης «111». Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 59 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Αρχαίας Ολυμπίας, περίπου 77 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Λάλα) και περίπου 51 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα (μέσω Σοπωτού). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 133 μόνιμοι κάτοικοι.

Πρόκειται για οικισμό που δημιουργήθηκε από τους κατοίκους του γειτονικού χωριού Αστράς (πρώην Νουσά) το οποίο βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 14η Μαρτίου 1971 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Αστρά. Αποτελούσε οικισμό της μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Αστρά του δήμου Λάμπειας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Αστρά του «καλλικρατικού» δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλυβίων Αστρά Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αστρά Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λαμπείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Κατηγορία:Δήμος Λάμπειας
Παλιοφυτιά Ηλείας

Η **Παλιοφυτιά** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε τοποθεσία πάνω στα διοικητικά όρια με την Αχαΐα.

## Τοποθεσία
Είναι κτισμένη στις νότιες-νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Λάμπεια (Αστράς), διακλάδωσης του Ερυμάνθου, σε υψόμετρο περίπου 550-560 μέτρων, σχεδόν συγχωνευμένη με τον παρακείμενο οικισμό των Τριποτάμων της Αχαΐας. Από την περιοχή διέρχεται η «111». Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 74 χιλιομέτρων ανατολικά-βορειοανατολικά της Αρχαίας Ολυμπίας (μέσω Εφύρας), περίπου 71,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Λάλα) και περίπου 92,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Πάτρας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 12 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 7η Απριλίου 1951 με την ονομασία **Παλαιοφυτειά** και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Ορεινής. Έχασε το καθεστώς του οικισμού στις 14/03/1971 με την κατάργησή του ενώ αναγνωρίστηκε εκ νέου ως οικισμός με τη σημερινή του ονομασία στις 17 Μαρτίου 1991 υπαγόμενος εκ νέου στην Κοινότα Ορεινής. Αποτελούσε οικισμό της Κοινότητας Ορεινής μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Ορεινής του Δήμου Λαμπείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Ορεινής του «καλλικρατικού» δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Παλιοφυτιάς Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ορεινής Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λαμπείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Η Παλιοφυτιά στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Κατηγορία:Δήμος Λάμπειας
Αμυγδαλή Ηλείας

Η **Αμυγδαλή** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος στις νότιες πλαγιές του όρους Λάμπεια (Αστράς), διακλάδωσης του Ερυμάνθου, σε υψόμετρο περίπου 770-825 μέτρων. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40,5 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Αρχαίας Ολυμπίας (μέσω Λάλα), περίπου 58,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Λάλα) και περίπου 72 χιλιόμετρα νότια της Πάτρας. Πολύ κοντά στο χωρίο και επί της «111» βρίσκεται ο μικρός συνοικισμός Καλλιμάνι. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 61 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία.

## Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 16η Οκτωβρίου 1940 με την ονομασία **Μπαρμπότα** και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λαμπείας. Με το ΦΕΚ 287Α της 10ης Οκτωβρίου 1955 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Αποτελούσε οικισμό της Κοινότητας Λαμπείας μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Λαμπείας του Δήμου Λαμπείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Λαμπείας του «καλλικρατικού» δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αμυγδαλής Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λαμπείας Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λαμπείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Κατηγορία:Δήμος Λάμπειας
Κωνσταντίνος ΣΤ΄ της Αρμενίας

Ο **Κωνσταντίνος ΣΤ΄**, αρμεν. Կոստանդին, αγγλ. Gosdantin (απεβ. 1373) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ηγεμόνας της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) το διάστημα 1362-1373. Αριθμείται Κωνσταντίνος Ε΄ ως βασιλιάς της Αρμενίας, μια και ο πρώτος ηγεμόνας με το όνομα αυτό ήταν πρίγκιπας της Αρμενίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Χετούμ του Νεγκίρ, γιου του Κωνσταντίνου του Νεγκίρ, γιου του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν.

Το 1362 απεβίωσε ο εξάδελφός του Κωνσταντίνος Ε΄· τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος ΣΤ΄ και νυμφεύτηκε τη χήρα του Μαρία. Συμμάχησε με τον Πέτρο Α΄ των Πουατιέ της Κύπρου προσφέροντάς του το λιμάνι και το κάστρο του Κόρυκος. Όταν το 1369 απεβίωσε ο Πέτρος Α΄, ο Κωνσταντίνος ΣΤ΄ αναζήτησε συμμαχία με τον σουλτάνο της Αιγύπτου. Οι βαρόνοι του βασιλείου δυσαρεστήθηκαν με την πολιτική αυτή και φοβούμενοι ότι ο σουλτάνος θα τους προσαρτήσει, τον σκότωσαν το 1373.

Τον διαδέχθηκε ο εγγονός της 2ης εξαδέλφης του Ισαβέλλας, ο Λέων ΣΤ΄ των Πουατιέ, γιος του κοντόσταυλου της Κύπρου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1362 τη Μαρία των Χετουμιδών, κόρη του Οσίν Β΄ κυρίου του Κόρυκος και της Ιωάννας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Boase, T. S. R. (1978). The Cilician Kingdom of Armenia. Edinburgh: Scottish Academic Press. ISBN 0-7073-0145-9.



Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Πηγανούσσα Λέρου

Η **Πηγανούσσα** είναι νησίδα της Λέρου στα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται ανατολικά από το ακρωτήριο Διαπόρι της Λέρου με το οποίο σχηματίζει το στενό της Πηγανούσσας και έχει έκταση 376 στρέμματα. Είναι καταφύγιο πουλιών και με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae)*, Κιρκινέζι (*Falco naumanni)*, Πετρίτης (*Falco peregrinus)* και Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii)* . Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Λέρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Βελόνα Λέρου

Η **Βελόνα** είναι βραχονησίδα της Λέρου στα Δωδεκάνησα η οποία βρίσκεται νοτιοανατολικά από το ακρωτήριο Διαπόρι της Λέρου και έχει έκταση 66 στρέμματα. Μαζί με το Μεγάλο και Μικρό Γλαρονήσι αποτελούν επικίνδυνες ξέρες για τη ναυσιπλοϊα στο στενό μεταξύ Καλύμνου - Λέρου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Λέρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Βάρδας Φωκάς ο πρεσβύτερος

Ο **Βάρδας** (π. 878 - π. 968) από τον μικρασιατικό Οίκο των Φωκάδων ήταν αξιοσημείωτος Βυζαντινός στρατηγός του α΄ μισού του 10ου αι.  και πατέρας του  Βυζαντινού αυτοκράτορα Νικηφόρου Β΄ και του Λέοντα του κουροπαλάτου.

## Βιογραφία
Ο Οίκος του ήταν από τους πιο μεγάλους της αριστοκρατίας της Μικράς Ασίας. Ήταν διαπρεπής στρατηγός με διακεκριμένη υπηρεσία στην Ιταλία. Το 917 συμμετείχε υπό τις διαταγές τού μεγαλύτερου αδελφού του Λέοντα στην καταστροφική μάχη της Αγχιάλου, όπου νίκησε ο Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας. 

Το 941 ήταν κυβερνήτης του θέματος των *Αρμενιακών* (Αρμενίων), θέμα που περιελάμβανε και την Παφλαγονία. Το έτος αυτό οι Ρως, υπό τον ηγεμόνα τους Ιγκόρ πρίγκιπα του Κιέβου επιτέθηκαν στην Αυτοκρατορία. Όταν αποκρούστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, στράφηκαν στη Βιθυνία και τη λεηλάτησαν. Ο Βάρδας τους συγκράτησε από το να κάνουν περισσότερη ζημία με τοπικές πολιτοφυλακές, ώσπου ήλθε ο βυζαντινός στρατός υπό τον Ιωάννη Κουρκούα και τους εκδίωξε.

Διορίστηκε το 945 Δομέστικος των Σχολών (Διοικητής των Στρατευμάτων) της Ανατολής από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων. Από αυτή τη θέση δεν έκανε μεγάλη πρόοδο εναντίων των αραβικών δυνάμεων, καθώς ηττήθηκε επανειλημμένα από τον Σαΰφ αλ-Ντάουλα εμίρη του Χαλεπίου. Το 953 ηττήθηκε και πληγώθηκε σοβαρά από τον Σαΰφ στη μάχη του Μαράς και έπειτα από περαιτέρω ήττες, αντικαταστάθηκε από τον γιο του Νικηφόρο Β΄ το 955/956.

Όταν ο Νικηφόρος Β΄ ανέλαβε το σκήπτρο της βασιλείας, τον τίμησε με το αξίωμα του *καίσαρα*, ένα βαθμό κάτω από τον Αυτοκρατορικό τίτλο. Το 968 απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών.

## Οικογένεια
Είχε τα εξής τέκνα:
* Νικηφόρος Β΄ π. 912-969, Βυζαντινός αυτοκράτορας.
* Λέων π. 915-920 - μετά το 971, στρατηγός, λογοθέτης του Γενικού.

## Πηγές
* Norwich, John Julius. Byzantium: The Apogee. (New York: Alfred A Knopf, 1992)

## Αναφορές


Βαρδας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Γήινος πλανήτης

**Γήινος πλανήτης**, **τελλουρικός πλανήτης** ή **βραχώδης πλανήτης** είναι ο πλανήτης που αποτελείται κυρίως από πυριτικά πετρώματα ή μέταλλα. Μέσα στο Ηλιακό Σύστημα, οι γήινοι πλανήτες είναι οι εσωτερικοί πλανήτες που είναι πλησιέστεροι προς τον Ήλιο, δηλαδή ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη και ο Άρης. Ο όρος "τελλουρικός πλανήτης" προέρχεται από τη λατινική λέξη για τη Γη (*Tellus*), και ονομάστηκαν έτσι επειδή αυτοί οι πλανήτες, από άποψη δομής, είναι "παρόμοιοι με τη Γη".

Οι γήινοι πλανήτες έχουν σταθερή πλανητική επιφάνεια, κάνοντάς τους ουσιαστικά διαφορετικούς από τους μεγαλύτερους γιγάντιους πλανήτες, οι οποίοι αποτελούνται κυρίως από κάποιο συνδυασμό υδρογόνου, ηλίου και νερού που υπάρχει σε διάφορες φυσικές καταστάσεις.

## Δομή
Όλοι οι γήινοι πλανήτες στο Ηλιακό Σύστημα έχουν τον ίδιο βασικό τύπο δομής, όπως έναν κεντρικό μεταλλικό πυρήνα, κυρίως σιδήρου, με περιβαλλόμενο πυριτικό μανδύα. Η Σελήνη είναι παρόμοια, αλλά έχει πολύ μικρότερο πυρήνα σιδήρου. Η Ιώ και η Ευρώπη είναι επίσης φυσικοί δορυφόροι που έχουν εσωτερικές δομές παρόμοιες με εκείνες των γήινων πλανητών. Οι γήινοι πλανήτες μπορούν να έχουν φαράγγια, κρατήρες, βουνά, ηφαίστεια και άλλες δομές επιφάνειας, ανάλογα με την παρουσία νερού και τεκτονικής δραστηριότητας.

## Ατμόσφαιρες
Οι γήινοι πλανήτες έχουν δευτερεύουσες ατμόσφαιρες, που παράγονται μέσω της ηφαιστειότητας ή των κομητικών συγκρούσεων, σε αντίθεση με τους γιγάντιους πλανήτες, των οποίων οι ατμόσφαιρες είναι πρωτεύουσες, που συλλαμβάνονται απευθείας από το αρχικό ηλιακό νεφέλωμα.

## Δείτε επίσης
* Χθόνιος πλανήτης
* Κατάλογος πιθανώς κατοικήσιμων εξωπλανητών
* Πλανητική κατοικησιμότητα
* Κατάλογος σφαιροειδών αντικειμένων του Ηλιακού συστήματος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Είδη πλανητών
Σάνταβαγκουρ

thumb|Η εκκλησία του Σάνταβαγκουρ
thumb|Η Ρουνική λίθος του Σάνταβαγκουρ
Το **Σάνταβαγκουρ** (, ) είναι μεγάλο χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Βάγκαρ. Το χωριό έχει 1.038 κατοίκους (εκτίμηση 1-2025). Το όνομα Σάνταβαγκουρ σημαίνει αμμώδης κόλπος και αναφέρεται στην αμμώδη παραλία που ήταν πολύ μεγαλύτερη από αυτή που υπάρχει σήμερα. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2009 ήταν ξεχωριστός δήμος ενώ έπειτα συγχωνεύθηκε με το Μίντβαγκουρ και σχημάτισαν το δήμο Vága. Μία Ρουνική λίθος του 13ου αιώνα, που ανακαλύφθηκε το 1917, φέρει μια επιγραφή που δηλώνει ότι ο Νορβηγός Βίκινγκ Torkil Onundarson από την Ρόγκαλαντ ήταν ο πρώτος οικιστής στην περιοχή αυτή. Η ρουνική λίθος εκτείθεται στην εκκλησία του Σάνταβαγκουρ. Οι ανασκαφές στο χωριό έχουν αποκαλύψει επίσης ερείπια από την εποχή του Μεσαίωνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Σάνταβαγκουρ 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Νεφέλωμα του Αυγού

Το **Νεφέλωμα του Αυγού** (αγγλικά: *Egg Nebula*, επίσης γνωστό ως **RAFGL 2688** και **CRL 2688**) είναι ένα διπολικό πρωτοπλανητικό νεφέλωμα σε απόσταση περίπου 3.000 ετών φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Κύκνου. Οι περίεργες ιδιότητες του περιγράφηκαν για πρώτη φορά το 1975, χρησιμοποιώντας δεδομένα που λήφθηκαν από το Εργαστήριο Γεωφυσικής της Πολεμικής Αεροπορίας (AFGL) των Η.Π.Α. από το 1971 έως το 1974. 

Το χαρακτηριστικό του Νεφελώματος του Αυγού είναι μια σειρά από φωτεινά τόξα και κύκλους γύρω από το κεντρικό αστέρι. Ένα πυκνό στρώμα αερίων και σκόνης περιβάλλει το κεντρικό άστρο, εμποδίζοντας την απευθείας παρατήρηση του φωτός του. Ωστόσο, το φως από το κεντρικό άστρο διαπερνά τις λεπτότερες περιοχές αυτής της σκονισμένης "περίφραξης", φωτίζοντας τα εξωτερικά στρώματα του αερίου, δημιουργώντας έτσι τα τόξα της περίλαμπρης εικόνας του νεφελώματος.
αριστερά|μικρογραφία|Εικόνα παραγόμενη από έκθεση στο ορατό και το υπέρυθρο φως από την Ευρέος Πεδίου Κάμερα 3 του τηλεσκοπίου Χαμπλ.
Το αποτελούμενο από σκόνη περίβλημα γύρω από το κεντρικό άστρο είναι, πολύ πιθανό, ένας δίσκος. Οι διπολικές εκροές στην εικόνα υποδεικνύουν ότι το σύστημα έχει στροφορμή, η οποία πολύ πιθανόν δημιουργείται από ένα δίσκο προσαύξησης. Επιπλέον, μία γεωμετρία τύπου δίσκου θα εξηγούσε το διαφορετικό πάχος του περιβλήματος που επιτρέπει στο φως να διαφύγει στον άξονα του δίσκου και να φωτίσει τα εξωτερικά στρώματα του αερίου, εξακολουθώντας να αποκλείει την άμεση θέαση κατά μήκος της άκρης του δίσκου. Βέβαια, δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί η ύπαρξη δίσκου σκόνης γύρω από το Νεφέλωμα του Αυγού.

Το νεφέλωμα φωτογραφήθηκε από την Ευρέος Πεδίου και Πλανητική Κάμερα 2 του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ.

Το Νεφέλωμα του Αυγού εκπέμπει πολωμένο φως το οποίο μπορεί επίσης να εντοπιστεί οπτικά από ένα μεσαίου μεγέθους τηλεσκόπιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός)
Κατηγορία:Νεφελώματα
Γιώργος Παπαθεοδώρου

μικρογραφία|Γιώργος Παπαθεοδώρου.

Ο  **Γιώργος Παπαθεοδώρου** είναι Έλληνας σκηνοθέτης και γεννήθηκε το 1968 στη Ράχη Άρτας. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στην Αθήνα.  Από το 1987 ως το 1990 εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη και στη συνέχεια εργάστηκε ως σκηνοθέτης. Από το 1987 έως σήμερα συνεργάζεται με πολλές εταιρείες παραγωγής στο χώρο της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου ,με ειδικότητες σκηνοθέτης, οπερατέρ, υπεύθυνος παραγωγής, παραγωγός κλπ. Από το 2014 μέχρι και σήμερα έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια ώστε να επιβληθεί η νοηματική γλώσσα στο θέατρο και να υποστηριχθεί η  ακουστική περιγραφή για τυφλούς.

## Ταινίες
* Sinatra! Eternity (2025)
* *Εύρηκα (Μη μου τους κύκλους τάραττε)*, 2024
* *Ciao Italia*, 2020
* *Άγρια Νύχτα*, 2009

## Βραβεύσεις
Το 2015 βραβεύτηκε από την UNESCO για την σκηνοθεσία και την οπτικοποίηση του Αγίου  Δωδεκαημέρου της  Ανατολικής Ορθοδόξου εκκλησίας στην νοηματική γλώσσα.

Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και μέλος της Ακαδημίας Κινηματογράφου του RIFF (ROMA INDEPENDENT FILM FESTIVAL)

Η ταινία Sinatra! Eternity (2025), σε σκηνοθεσία του Γιώργος Παπαθεοδώρου και παραγωγή της Crisis Cinema, έχει διακριθεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. Συνολικά έχει αποσπάσει περισσότερα από **20 διεθνή βραβεία** με ιδιαίτερη αναγνώριση στον ηθοποιό Michael Madsen και τον σκηνοθέτη Γιώργο Παπαθεοδώρου.

### 2024
**Las Vegas International Film & Screenplay Festival**

* Καλύτερη Ταινία Μυθοπλασίας – *Crisis Cinema*
* Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος – *Michael Madsen*

**Seattle Film Festival**

* Καλύτερος Ηθοποιός – *Michael Madsen*
* Καλύτερη Σκηνοθεσία – *Γιώργος Παπαθεοδώρου*

### 2025
**Cannes Arts Film Fest**

* Καλύτερος Ηθοποιός – *Michael Madsen*
* Καλύτερη Σκηνοθεσία – *Γιώργος Παπαθεοδώρου*

**Hollywood International Golden Age Festival**

* Καλύτερος Ηθοποιός – *Michael Madsen*

**Jersey Shore Film Festival (ΗΠΑ)**

* Καλύτερος Ηθοποιός – *Rich Cronin*
* Καλύτερη Ανεξάρτητη Ταινία Δράσης

**LA Sun Film Fest**

* Καλύτερος Ηθοποιός – *Michael Madsen*

**Palermo International Film Festival**

* Βραβείο Fulltime Work – *Crisis Cinema*
* Τιμητική Διάκριση (*Certificate of Appreciation*)

**Tokyo Cinema Awards**

* Καλύτερο Κινηματογραφικό Έργο (*Best Cinematic Award*)
* Καλύτερη Αφηγηματική Ταινία – *Γιώργος Παπαθεοδώρου  & Michael Oblowitz*
* Καλύτερος Ηθοποιός – *Michael Madsen*

## Sinatra! Eternity (2025)
Συνσκηνοθεσία με τον Michael Oblowitz, παραγωγή **Crisis Cinema**

Η ταινία είναι βιογραφική για τον Frank Sinatra, εστιάζοντας:

* τα χρόνια που αντιμετώπισε προβλήματα φωνής,
* την καθοριστική βράβευση με Όσκαρ που αναγέννησε την καριέρα του,
* τη θυελλώδη σχέση του με την Ava Gardner

Παγκόσμια πρεμιέρα στις **30 Ιουλίου 2025** στον Φάρο Ναυπλίου, υπό την αιγίδα ΕΟΤ, της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του Δήμου Ναυπλιέων 

Η ταινία έχει λάβει πάνω από **20 διεθνή βραβεία**, όπως:

* Best Film στο Seattle International Film Festival,
* Best Actor για τον Michael Madsen (για το ρόλο του Sinatra) στο LA Sun Film Festival,
* Βραβείο κοινού στο Las Vegas International Film & Screenwriting Festival

## Παραπομπές

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Μαρία Μπρους

Η **Μαρία Μπρους** (περί το 1282 - 1323) ήταν η μικρότερη κόρη του Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ου λόρδου του Άναντεϊλ και της Μάρτζορι, κόμισσας του Κάρικ, μικρότερη αδελφή του θρυλικού Ροβέρτου Μπρους.
Μαζί με την αδελφή της Χριστίνα Μπρους, την ανιψιά της Μάρτζορι Μπρους, την νύφη της Ελισάβετ του Μπουργκ και την οπαδό της οικογένειας Ισαβέλλα ΜακΝταφ συνελήφθησαν και παραδόθηκαν στους Άγγλους από τον κόμη του Ρος (1306). Ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας διέταξε η Μαρία και η Ισαβέλλα ΜακΝταφ να κρατηθούν αιχμάλωτες και να τοποθετηθούν σε κλουβιά σε δημόσια θέα στα κάστρα του Ρόξμπουρζ και του Μπέργουικ αντίστοιχα. Το 1310 μεταφέρθηκαν φυλακισμένες σε καλύτερες συνθήκες, οι Άγγλοι είχαν ηττηθεί από τους Σκωτσέζους πρόσφατα και θα ήταν εκτεθειμένοι σε περίπτωση θανάτου τους. Οι δυο γυναίκες ελευθερώθηκαν ύστερα από συμφωνία ανταλλαγής αιχμαλώτων που ακολούθησε μετά την *μάχη του Μπάνοκμπερν* (1314).

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*David Cornell, "Bannockburn: The Triumph of Robert the Bruce"

Κατηγορία:Οίκος Μπρους
Τόμας ντε Μπρους

Ο **Τόμας ντε Μπρους** (περ. 1284 – 9 Φεβρουαρίου 1307) ήταν ένας από τους μικρότερους γιους του Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ου λόρδου του Άναντεϊλ και της Μάρτζορι, κόμισσας του Κάρικ, ένας από τους μικρότερους αδελφούς του θρυλικού Ροβέρτου Μπρους. Ο Τόμας ντε Μπρους νυμφεύθηκε την Ελένη Έρσκιν. Ο Τόμας και ο αδελφός του Αλέξανδρος ντε Μπρους επιτέθηκαν στο Λοχ Ρίαν με 8 γαλέρες, οι δυνάμεις τους συνετρίβησαν, τα δυο αδέλφια συνελήφθησαν από τον Ντουνγκάλ ΜακΝτουάλ, οπαδό των Κόμυν, και παραδόθηκαν στους Άγγλους. Ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας διέταξε την εκτέλεση τους. Ο Τόμας και ο Αλέξανδρος αποκεφαλίστηκαν στις 9 Φεβρουαρίου 1307 στο Καρλάυλ.  

## Παραπομπές


## Πηγές
* G.W.S. Barrow: *Robert Bruce and the Community of the Realm of Scotland*, E.U.P., 4η έκδ., Εδιμβούργο 2005

Κατηγορία:Οίκος Μπρους
Διεθνείς σχέσεις του Κοσσυφοπεδίου

Οι **εξωτερικές σχέσεις του Κοσσυφοπεδίου** υλοποιούνται μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου. Το Κοσσυφοπέδιο διαθέτει 24 πρεσβείες στο εξωτερικό και φιλοξενεί 21 Πρεσβείες στην Πρίστινα. Συμμετέχει, επίσης, σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς.

Στις 17 Φεβρουαρίου 2008 οι βουλευτές του Κοινοβουλίου του Κοσσυφοπεδίου κήρυξαν την ανεξαρτησία της περιοχής από τη Σερβία. Η κίνηση αυτή χαρακτηρίστηκε αμφιλεγόμενη μεταξύ της διεθνούς κοινότητας, η οποία αντέδρασε με ανάμικτες δηλώσεις. Η διεθνής εποπτεία του Κοσόβου ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012, με τη χώρα να γίνεται υπεύθυνη για τη δική της διακυβέρνηση. Η Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου έχει αναγνωριστεί από 113 κράτη μέλη του ΟΗΕ, τη Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν), τις Νήσους Κουκ και το Νιούε. Επιπλέον, ορισμένες χώρες που δεν αναγνωρίζουν επισήμως τη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου (Κίνα, Ρωσία, Ρουμανία, Σλοβακία, Ελλάδα) διατηρούν μη διπλωματικά γραφεία συνδέσμων στο Κοσσυφοπέδιο, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο σημερινός υπουργός εξωτερικών του Κοσόβου είναι ο Μπεντζέτ Πατσόλι.

## Καθεστώς των διπλωματικών σχέσεων
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου έχει ξεκινήσει τη διαδικασία σύναψης διπλωματικών σχέσεων με όλα τα κράτη που έχουν αναγνωρίσει τη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου, είτε εγκαθιδρύοντας νέες διπλωματικές αποστολές είτε με διαπίστευση πρεσβευτών μη μόνιμων κατοίκων στις χώρες αυτές.

Η Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου έχει καθιερώσει διπλωματικές σχέσεις με «89» χώρες:





## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική του Κοσσυφοπεδίου
Κοσσυφοπεδιο
Οίκος του Ρετέλ

Ο **Οίκος των κομήτων του Ρετέλ**, γαλλ. Maison de Rethel είναι ένας ευγενής Οίκος από τη Γαλλία (10ος - 12ος αι.), που δραστηριοποιήθηκε στην Παλαιστίνη· μάλιστα ο Βαλδουίνος Β΄ έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ. Οι απόγονοι της αδελφής του Ματθίλδης που κατείχαν την κομητεία, αποτελούν τον 2ο Οίκο του Ρετέλ (12ος - 14ος αι.).

## Ιστορία του Οίκου
Η καταγωγή δεν είναι ακριβώς γνωστή· φαίνεται ότι είναι ένας πλάγιος κλάδος των κομήτων του Πορσιάν (Porcien). Αρκετοί Οίκοι διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλο ως κόμητες της περιοχής, που αποσπάστηκε και οι δύο πρώτοι φέρουν το όνομα του Ρετέλ. 

Οι πρώτες γενιές δεν είναι γνωστές με ακρίβεια: Από την αρχή ο Οίκος αντιμετώπισε τους αγώνες για επιρροή μεταξύ των Οίκων των Καρολιδών, των Ροβερτιδών και των Ερβερτιδών. Ιδιαίτερα για την επισκοπή του Ρενς διαφιλονίκησαν ο Ούγος των Καρολιδών-Βερμαντουά και ο Αρτώ: στην αρχή ο Ούγος έδιωξε τον Αρτώ και έγινε επίσκοπος, μετά όμως ο Αρτώ και ο αδελφός του Ντουντόν νίκησαν τον Ούγο και έγινε αυτός επίσκοπος. Ανιψιός του Αρτώ ήταν ο Μανασσής Α΄ πρώτος κόμης του Ρετέλ. Μέλη του Οίκου ήταν επίτροποι (avoués) του αββαείου του Σαιν-Ρεμύ· ο Μανασσής Α΄ απέκτησε κύρος και έγινε κόμης του Ρετέλ.

Ο γιος του Μανασσής Β΄ νυμφεύτηκε τη Ντάντα, που ένα καταστατικό δωρεάς αναφέρει ως συγγενή του "Όντο, κόμη του Τρουά, Μω και Ρενς". Πρέπει να είναι ο Όντο Β΄ των Μπλουά κόμης της Καμπανίας, Τρουά, Μω και Ρενς. Η κόρη του Μανασσή Β΄, η Ντόντα παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Β΄ των Αρντέν-Βερντέν δούκα της Κάτω Λωρραίνης. 

Ο γιος του κόμη του Ρετέλ, ο Μανασσής Γ΄ νυμφεύτηκε τη Ζουντίτ/Ιουδήθ είτε του Ρουσύ, είτε της Βουλώνης, είτε την Κάτω-Λωρραίνης. Ο γιος του Ούγος Α΄ νυμφεύτηκε τη Μελισσάνθη των Μονλερύ,  οποία είχε σημαντικούς συγγενείς. Ο γιος της Βαλδουίνος του Μπουρζ ήταν, μέσω αυτής, εξάδελφος του Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν και του αδελφού του Βαλδουίνου Α΄ πρώτων βασιλέων της Ιερουσαλήμ. Όταν το 1118 απεβίωσε ο δεύτερος, τον διαδέχθηκε ο Βαλδουίνος του Μπουρζ ως Βαλδουίνος Β΄, καθώς υποστηρίχθηκε από τα εξαδέλφια του Ούγο Β΄ του Πουιζέ και Ζολέν του Κουρτεναί, των οποίων οι μητέρες Αλίκη και Ελισάβετ/Ισαβέλλα αντίστοιχα ήταν αδελφές της Μελισσάνθης.

### Ο 2ος Οίκος του Ρετέλ
Ο Βαλδουίνος Β΄ ήταν ο τελευταίος άρρην του Οίκου και απεβίωσε το 1131. Το 1124 είχε αποβιώσει ο αδελφός του Ζερβαί κόμης του Ρετέλ και η κομητεία πέρασε στην αδελφή του Ματίλντα, σύζυγο του Εύδη (Eudes) καστελάνου του Βιτρύ (Vitry). Οι απόγονοί τους αποτελούν τον 2ο Οίκο του Ρετέλ. O γιος τους Ιτιέ νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ναμύρ και είχε δύο τέκνα, τους Μανασσή Δ΄ κόμη του Ρετέλ (κλάδος Ρετέλ) και Ερρίκο καστελάνο του Βιτρύ (κλάδος Βιτρύ). Δεν έκαναν σημαντικές επιγαμίες και έμειναν μεταξύ των τοπικών ευγενών· εξέλιπαν τον 13ο αι. Η κομητεία του Ρετέλ πέρασε διαδοχικά στους Οίκος Νταμπιέρ, Βαλουά-Βουργουνδίας, Αλμπρέ, Λα Μαρκ-Κλέβης, Γοντζάγκα, Μαζαρέν.

## Γενεαλογία των Οίκων του Ρετέλ

## Πηγές
*Foundation for Medieval Genealogy : Comtes de Rethel
Τρυπητή Λέρου

Η **Τρυπητή** είναι βραχονησίδα στα βόρεια της Λέρου στα Δωδεκάνησα η οποία βρίσκεται ανατολικά της νησίδας Αρχάγγελος και βόρειοδυτικά της Στρογγυλής. Με τις όμορες αυτές νησίδες αποτελούν αγαπημένο προορισμό ιστιοπλοϊκών σκαφών, έχει όμορφα νερά για κολύμπι αλλά και αρκετές ξέρες που  απαιτούν μεγάλη προσοχή στην προσέγγιση της. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Λέρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Μανασσής Β΄ του Ρετέλ

Ο **Μανασσής Β΄**, γαλλ. Manasses II (απεβ. 1032) από τον Οίκο του Ρετέλ ήταν κόμης του Ρετέλ (; -1032).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μανασσή Α΄ του Ομόν και της Καστρίτσιας. Στις αρχές του 11ου αι. ανακήρυξε τον εαυτό του κόμη του Ρετέλ.

Το 1032 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μανασσής Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ντάντα και είχε τέκνο:
* Μανασσής Γ΄ 1022-1065, κόμης του Ρετέλ.

## Πηγές
* Alan V. Murray, The crusader Kingdom of Jérusalem: A Dynastic History, 1099-1125, Oxford, Prosopographica et genealogica, coll. « Occasional Publications / 4 », 2000, 280 p.



Κατηγορία:Οίκος του Ρετέλ
Μανασσής Γ΄ του Ρετέλ

Ο **Μανασσής Γ΄**, γαλλ. Manasses III (1022 - 1065) από τον Οίκο του Ρετέλ ήταν κόμης του Ρετέλ (1032-1065).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μανασσή Β΄ κόμη του Ρετέλ και της Ντάντα.

Το 1032 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ρετέλ. Το Ρετέλ είναι πόλη επί του ποταμού Αιν (Aisne) στην περιοχή των Αρδεννών, στη βορειοανατολική Γαλλία.

Το 1065 απεβίωσε σε ηλικία 43 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούγος Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ζουντίτ του Ρουσύ, κόρη του Γκίλμπερτ κόμη του Ρενς & Ρουσύ (γιου του Ρενώ κόμη του Ρουσύ) και είχε τέκνα:
* Ούγος Α΄ 1040-1118, κόμης του Ρετέλ.
* Μανασσής.
* Γιουντίτ/Ιουδήθ.

## Πηγές
* Jean-Noël Mathieu, « La Succession au comté de Roucy aux environs de l'an mil », dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre College, Unit for Prosopographical Research, coll. « Prosopographica et Genealogica / 3 », 2000, 310 p. (ISBN 1-900934-01-9), p. 75-84



Κατηγορία:Οίκος του Ρετέλ
Ούγος Α΄ του Ρετέλ

Ο **Ούγος Α΄**, γαλλ. Hugues Ι (1040 - 1118) από τον Οίκο του Ρετέλ (Αρδέννες) ήταν κόμης του Ρετέλ (Αρδέννες) (1065-1118).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μανασσή Γ΄ κόμη του Ρετέλ (Αρδέννες) και της Ζουντίτ/Ιουδήθ του Ρουσύ, κόρης του Γκίλμπερτ κόμη του Ρενς & Ρουσύ.

Το 1065 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ρετέλ (Αρδέννες). 

Απεβίωσε το 1118 σε ηλικία 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ζερβαί ως κόμης του Ρετέλ (Αρδέννες), ενώ ο άλλος γιος του Βαλδουίνος Β΄ έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μελισσάνθη, κόρη του Γκυ Α΄ κόμη του Μονλερύ και είχε τέκνα:
* Μανασσής 1054-1115.
* Ζερβαί 1056-1124, κόμης του Ρετέλ (Αρδέννες).
* Βαλδουίνος Β΄ 1058-1131, βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.
* Ματθίλδη 1091-1151, κόμισσα του Ρετέλ (Αρδέννες). Παντρεύτηκε τον Όντο καστελάνο του Βιτρύ. 
* Οντιέρνα, παντρεύτηκε τον Εριμπράνντ Γ΄ κύριο του Ιέρζ.
* Σεσιλιά/Καικιλία απεβ. μετά το 1126, παντρεύτηκε τον Ρογήρο επίτροπο της Αντιόχειας.
* Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Λέοντα Α΄ των Ρουπενιδών πρίγκιπα της Αρμενίας.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Ρετέλ (Αρδέννες)
Τρυπητή (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Τρυπητή** αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:

* Τρυπητή Ηλείας, στο Δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων του νομού Ηλείας.
* Τρυπητή Μήλου, στη νήσο Μήλο.
* Τρυπητή Χαλκιδικής, στο Δήμο Αριστοτέλη της Χαλκιδικής.

αλλά και τα παρακάτω:

* Τρυπητή Λέρου, βραχονησίδα στα βόρεια της νήσου Λέρου.
* Παραλία Τρυπητή, στο Αίγιο.
* Παραλία Τρυπητή, στο Ηράκλειο Κρήτης.
* Παραλία Τρυπητή, στη νήσο Θάσο.
* Φαράγγι Τρυπητής, στα Χανιά της Κρήτης.
Ζερβαί του Ρετέλ

Ο **Ζερβαί/Γερβάσιος**, Gervais (άκμασε τον 11ο αι.) ήταν Γάλλος αρχιεπίσκοπος του Ρενς (1106) και ευγενής, κόμης του Ρετέλ (1118-1124).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούγου Α΄ κόμητου Ρετέλ και της Μελισσάνθης, κόρης του Γκυ Α΄ κυρίου του Μονλερύ. Ο επόμενος αδελφός του Βαλδουίνος Β΄ έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.

Υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος του Ρενς (Reims), πριν ονομαστεί αρχιεπίσκοπος εκεί από τους υποστηρικτές του βασιλιά, ενάντια στον Ραούλ τον Πράσινο το 1106. Το επόμενο έτος ο πάπας Πασχάλιος Β΄ τον κήρυξε ακατάλληλο και ακύρωσε την εκλογή. Ο Ζερβαί παραιτήθηκε το 1109 και επέστρεψε στην πρότερη θέση του, τού αρχιδιακόνου και τον διαδέχθηκε ο Ραούλ ο Πράσινος.

Όταν το 1115 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Μανασσής, ο Ζερβαί παραιτήθηκε από κληρικός και νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Ναμύρ. Το 1118 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Το 1124 απεβίωσε και η χήρα του έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροζέρ Κλαρεμπώ κύριο του Ροζουά. Ο νεότερος αδελφός του Βαλδουίνος Β΄ ήταν στη Παλαιστίνη και έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, έτσι δεν μπορούσε να τον διαδεχθεί: η κομητεία πέρασε στην αδελφή τους Ματίλντα και στον σύζυγό της Όντο καστελάνο του Βιτρύ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ναμύρ και είχε, σύμφωνα με το *Χρονικό* του Αλμπερίκ του Τρουά-Φονταίν, τέκνο:
* Μιλισάν/Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Ρομπέρ Μαρμιόν. Απόγονοί τους είναι οι βαρόνοι Μαρμιόν της Αγγλίας.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Ρετέλ
Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Kasabian

Οι **Kasabian** (/kəˈseɪbiən/ kə-SAY-bee-ən) είναι ένα αγγλικό ροκ συγκρότημα που ξεκίνησε στο Λέστερ το 1997. Τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος ήταν ο Τομ Μίαν (φωνητικά), ο Σέρτζιο Πιτσόρνο (κιθάρα και φωνητικά), ο Κρις Κάρλοφ (κιθάρα) και ο Κρις Έντουαρντς (μπάσο). Η σύσταση του συγκροτήματος ολοκληρώθηκε με τον ντράμερ Ίαν Μάθιους το 2004. Ο Κάρλοφ εγκατέλειψε το συγκρότημα το 2006 και την θέση του πήρε ο Jay Mehler μέχρι το 2013, για να αντικατασταθεί μετά την αποχώρηση του από τον Τιμ Κάρτερ.

## Δισκογραφία
;Άλμπουμ
* *Kasabian* (2004)
* *Empire* (2006)
* *West Ryder Pauper Lunatic Asylum* (2009)
* *Velociraptor!* (2011)
* *48:13* (2014)
* *For Crying Out Loud* (2017)
* *The Alchemist's Euphoria* (2022)
* *Happenings* (2024)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αγγλικά indie rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Κατηγορία:Νικητές NME Awards
Κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου

Η **κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου** (αλβανικά: *Qeveria e Kosovës*, σερβικά: *Vlada Kosova*) ασκεί την εκτελεστική εξουσία στη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου. Αποτελείται από τους υπουργούς της κυβέρνησης και βρίσκεται υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού. Ο πρωθυπουργός εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση του Κοσσυφοπεδίου. Οι υπουργοί διορίζονται από τον πρωθυπουργό και στη συνέχεια λαμβάνουν ψήφο εμπιστοσύνης από το κοινοβούλιο.

Η τρέχουσα κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα μετά τις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2021. Πρωθυπουργός είναι ο Άλμπιν Κούρτι. Η κυβέρνησή του ανέλαβε καθήκοντα στις 22 Μαρτίου 2021. Στην έμμεση προεδρική εκλογή της 4ης Απριλίου. το Κοσοβίτικο Κοινοβούλιο εξέλεξε την Βιόσα Οσμάνι για Πρόεδρο του Κοσσυφοπεδίου.

## Εκλογική διαδικασία
Το άρθρο 95 του κεφαλαίου 4 του συντάγματος ρυθμίζει τα θέματα της εκλογής της κυβέρνησης του Κοσσυφοπεδίου. Μετά από βουλευτικές εκλογές, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας προτείνει στο Κοινοβούλιο τον υποψήφιο για τη θέση του πρωθυπουργού. Με αυτόν τον τρόπο, συμβουλεύεται το κόμμα ή τον συνασπισμό που κέρδισε τις εκλογές. Εντός δεκαπέντε ημερών μετά τη συνάντηση με τον πρόεδρο, ο υποψήφιος πρέπει να υποβάλει στο κοινοβούλιο τη σύνθεση της σχεδιαζόμενης κυβέρνησής του. Η κυβέρνηση εκλέγεται αν λάβει την απλή πλειοψηφία όλων των βουλευτών.

## Σύνθεση της κυβέρνησης

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική του Κοσσυφοπεδίου
Ούγος του Ιμπελέν

Ο **Ούγος**, γαλλ. Hugues (π. 1130-33 - 1169/71) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν ένας σημαντικός ευγενής του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ, κύριος του Ιμπελέν και καστελάνος της Ράμλα.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπαριζάν κυρίου του Ιμπελέν και της Ελβίς, κόρης του Βαλδουίνου Α΄ καστελάνου της Ράμλα.

Ήταν ενήλικος ώστε να είναι μάρτυρας σε καταστατικά του 1148, άρα θα γεννήθηκε το 1130-33, καθώς η ενηλικίωση ήταν πολλές φορές τα 15 έτη. Μαζί υπογράφει και ο δευτερότοκος αδελφός του Βαλδουίνος. Ο Ούγος ήταν δέκα έτη μεγαλύτερος του τρίτου αδελφού του Μπαλιάν.

Το 1150 απεβίωσε ο πατέρας τους και η μητέρα τους έκανε δεύτερο γάμο με τον Μανασσή των Ιερζ κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ, έναν σφοδρό υποστηρικτή της Μελισσάνθης των Ρετέλ βασίλισσας της Ιερουσαλήμ στον αγώνα για επικράτηση ενάντια στον γιο της Βαλδουίνο Γ΄ των Ανζού. Το 1152 επικράτησε ο τελευταίος και ο Μανασσής εξορίστηκε· στον Ούγο επετράπη να διαδεχθεί τη μητέρα του στη Ράμλα. 

Ο Ούγος έλαβε μέρος στην πολιορκία το 1153 της Ασκαλώνος. Το 1157 στη μάχη του Μπανιάς (αρχ. Πανιάς) αιχμαλωτίστηκε, ελευθερώθηκε όμως μάλλον το επόμενο έτος. Το 1159 επισκέφθηκε την Αντιόχεια και συνάντησε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, που ήλθε να επιβάλλει την επικυριαρχία του επί του πριγκιπάτου. Νυμφεύτηκε την Αγνή, χήρα του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ και μητέρα του Βαλδουίνου Δ΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ. Είναι πιθανό η Αγνή να τον είχε παντρευτεί πριν τον Αμωρί Α΄, το 1157 (ή ενωρίτερα) και όταν ο Ούγος φυλακίστηκε, παντρεύτηκε τον Αμωρί Α΄· όπως και να έχει το πράγμα, το 1163 ο Αμωρί Α΄ πιέστηκε να τη διαζευχθεί για να αναλάβει τον θρόνο. 

Συμμετείχε το 1167 στην εκστρατεία του Αμωρί Α΄ στην Αίγυπτο, μάλιστα έκτισε μία γέφυρα επί του Νείλου. Οι Σταυροφόροι συμμάχησαν με τον σουλτάνο εναντίον του Σιρκούχ, στρατηγού του Νουρ αντ-Ντιν Ζανγκί, που πολεμούσε για τον έλεγχο της Αιγύπτου. Ο Ούγος στάλθηκε να προστατέψει το Κάιρο μαζί με τον γιο του σουλτάνου Καμίλ. Έγινε ο πρώτος Σταυροφόρος που είδε το ανάκτορο του σουλτάνου. Στην ίδια εκστρατεία, σύμφωνα με παράδοση του Οίκου, έπεσε από το άλογο και έσπασε το πόδι του, όμως ο Ούγος του Μιλλύ του έσωσε τη ζωή. Το 1169 απεβίωσε σε προσκύνημα στο Αγ. Ιάκωβο στην Κομποστέλα. Το Ιμπελέν και η Ράμλα πέρασε στον αδελφό του Βαλδουίνο. Μικρανιψιός του ήταν ο Ούγος των Ιμπελέν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1163 την Αγνή των Κουρτεναί κυρία του Τορόν, κόρη του Ζοσλέν Β΄ κόμη της Έδεσσας· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943.
* Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997.
* H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982.
* Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Βαλδουίνος του Ιμπελέν

Ο **Βαλδουίνος**, γερμ. Baldwin, γαλλ. Baudouin d'Ibelin (αρχές της δεκαετίας του 1130 - π. 1187 ή 86/88) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν ένας σημαντικός ευγενής του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ τον 12ο αι. Ήταν κύριος του Μιραμπέλ, του Ιμπελέν και της Ράμλα.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπαριζάν κυρίου του Ιμπελέν και της Ελβίς, κόρης και κληρονόμου του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα.

Εμφανίζεται μάρτυρας σε καταστατικά το 1148 μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ούγο. Ο Ούγος, τρίτος σύζυγος της Αγνής των Κουρτεναί (χήρας του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ) απεβίωσε άτεκνος το 1169 και ο Βαλδουίνος τον διαδέχθηκε ως κύριος (καστελάνος) του Ιμπελέν και της Ράμλα. Ο Βαλδουίνος ήταν και κύριος του Μιραμπέλ (Αντιπατρίς), έτσι κράτησε τη Ράμλα και παραχώρησε το Ιμπελέν στον νεότερο αδελφό τους Μπαλιάν.

Η κόρη του Εσίβα παντρεύτηκε τον Αμωρί των Λουζινιάν και ο Βαλδουίνος τον σύστησε για πρώτη φορά στην Αυλή. Οι αδελφοί Βαλδουίνος και Μπαλιάν υποστήριξαν τον Ραϋμόνδο Γ΄ της Τουλούζης κόμη της Τρίπολης έναντι του Μιλ του Πλανσύ το 1174, ως αντιβασιλιά κατά την ανηλικιότητα του Βαλδουίνου Δ΄ του Ανζού της Ιερουσαλήμ. Οι δύο αδελφοί το 1177 ήταν παρόντες στη μάχη του Μονζιζάρ.

Ανιψιός του ήταν ο Βαλδουίνος των Ιμπελέν σενεσάλης της Κύπρου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα πριν το 1157 τη Ρισίλντ ντε Μπετσάν και είχε τέκνα:
* Θωμάς πριν το 1175-π. 1188, κύριος της Ράμλα· άγαμος.
* Εσίβα π. 1160-χειμώνας του 1196-97, παντρεύτηκε τον Αμωρί των Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου, Β΄ της Ιερουσαλήμ. Όταν αυτή απεβίωσε, ο Αμωρί νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ.
* Στεφανία, παντρεύτηκε τον Αμωρύ υποκόμη του Ναμπλούς (Νεάπολης).

Το 1174 ο γάμος ακυρώθηκε και ο Βαλδουίνος το 1175 έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα/Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη Γκότμαν· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1177/78 απεβίωσε η Ισαβέλλα και το 1180 ο Βαλδουίνος έκανε τρίτο γάμο με τη Μαρία, κόρη του Ρενιέ κοντόσταυλου της Τρίπολης· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943.
* Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996.
* Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997.
* Bernard Hamilton, The Leper King and his Heirs. Cambridge University Press, 2000.
* H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982.
* Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.



Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν