open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αβραάμ Ρεκανάτι

Ο **Αβραάμ Ρεκανάτι** (Avraham Shmuel Rakanti (,  1888-1980) ήταν Ελληνο-Ισραηλινός πολιτικός και δημοσιογράφος.  Στην Ελλάδα υπηρέτησε ως Αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης μεταξύ των ετών 1930 και 1933, ενώ στο Ισραήλ ήταν μέλος της Κνέσετ με το κόμμα Herut του Μεναχέμ Μπέγκιν μεταξύ 1949 και 1951.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888 στη Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της σιωνιστικής ένωσης Μιζραχί. Το 1925 έγινε μέλος των ρεβιζιονιστών σιωνιστών και τέθηκε επικεφαλής του ελληνικού τους τμήματος. Το 1930 έγινε αντιδήμαρχος της Θεσσαλονίκης, υπηρετώντας στη θέση ως το 1933. Το 1934 μετανάστευσε στην Παλαιστίνη και ήταν ο μόνος ελληνικής καταγωγής εβραίος που δραστηριοποιήθηκε στο Ισραήλ, διαδραματίζοντας σημαντικό πολιτικό ρόλο. Ως δημοσιογράφος ίδρυσε την εφημερίδα Pro-Yisrael, η οποία ήταν γραμμένη στα γαλλικά. Εξελέγη στις πρώτες βουλευτικές εκλογές του Ισραήλ το 1949 με τη λίστα του Herut, όμως έχασε την έδρα του στις βουλευτικές εκλογές του 1951.

## Οικογένεια
Ο αδερφός του, Λέον Ρεκανάτι, ήταν επικεφαλής της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας του Ισραήλ.

Ο Ρεκανάτι απεβίωσε στο Τελ Αβίβ στις 3 Μαρτίου 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Εβραίοι
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Βουρβουλίτης Ηρακλείου

Ο **Βουρβουλίτης** είναι οικισμός της Κοινότητας Αγίων Δέκα του Δήμου Γορτύνης και της τέως Επαρχίας Καινουργίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Βρίσκεται 41 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, σε υψόμετρο 420 μ. 

Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη βουρβουλιάς, που σημαίνει χωράφι στο οποίο αναβλύζει νερό.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στον Βουρβουλίτη γίνεται σε δουκικό έγγραφο του 1370. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως *Vurvuliti* στην επαρχία Καινούριου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Vurvuliti* με 108 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως *Vurvuliti*, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται με το ίδιο όνομα και είχε 8 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως *Vurvuliti* με 12 οικογένειες, όλες τουρκικές.

Στην απογραφή του 1881, ο Βουρβουλίτης είχε 2 Χριστιανούς και 50 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Αμπελούζου. Στην απογραφή του 1900 δεν αναφέρεται. Το 1920 υπαγόνταν στον αγροτικό δήμο Αγίων Δέκα. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίων Δέκα και με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη, ο ναός του Αγίου Ανδρέα και ο μονόχωρος ναός του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής, πιθανόν της ενετικής εποχής, με δύο κόγχες. Κοντά στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα ο Τζουζέπε Γκερόλα κατέγραψε σκαλιστή κρήνη διακοσμημένη με επιγραφές και τοιχογραφίες. Επίσης, στο νότιο τμήμα του οικισμού, δίπλα σε παλιό κτήριο, εντόπισε λείψανα κρήνης, την οποία χρονολόγησε στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Κούνεο

Το **Κούνεο** () είναι πόλη και δήμος στο Πεδεμόντιο, στη βόρεια Ιταλία. Έχει πληθυσμό 56.032 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2019. Είναι έδρα της Κούνεο. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 550 μέτρων, σε ένα οροπέδιο στη συμβολή των ποταμών Στούρα και Γκέσο. Το οροπέδιο ανάμεσα στους δύο ποταμούς έχει σχήμα σφήνας (cuneo), που έδωσε το όνομα στην πόλη.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Κούνεο ιδρύθηκε το 1198, ως ελεύθερος δήμος, από πρόσφυγες μετά την καταστροφή του Μιλάνου το 1198 από τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα. Το 1259, η πόλη πέρασε στην κατοχή του οίκου της Ανζού και του Καρόλου της Ανζού. Ήταν μία από τις κυριότερες κτίσεις της Ανζού στη Βόρεια Ιταλία, μαζί με την Άλμπα. Το 1382 πέρασε στην κατοχή του Δουκάτου της Σαβοΐας. Το Κούνεο ήταν ισχυρά οχυρωμένο και άντεξε πολυάριθμες πολιορκίες από τους Γάλλους τον 16ο, 17ο και 18ο αιώνα. Οι Γάλλοι τελικά το κατέλαβαν κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων το 1796, μέχρι το 1814. Το 1859 έγινε τμήμα της ενοποιημένης Ιταλίας. Σήμερα είναι σιδηροδρομικός κόμβος και η οικονομία του βασίζεται στη μεταποίηση τροφίμων, τη μεταλλουργία, τα διυλιστήρια και την επεξεργασία μεταξιού.

## Αξιοθέατα
Αξιοσημείωτα κτίρια του Κούνεο είναι καθεδρικός ναός, ο οποίος κατασκευάστηκε τον 10ο αιώνα και στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε, ο ναός του σαν Φρανσέσκο, του 1227, το δημαρχείο και το Παλάτσο Αουντιφρέντι, του 18ου αιώνα. Η πόλη εξυπηρετείται από αεροδρόμιο.

## Φωτοθήκη

I-CN-Cuneo17.JPG|Ο ναός του Σαν Φραντσέσκο
Kathedrale-Cuneo.jpg|Η πρόσοψη του καθεδρικού
I-CN-Cuneo06.JPG|H Βιαντότο Σολέρι


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Επαρχία Μπεσάρ

Το **Μπεσάρ** () είναι επαρχία (*[[βιλάγια]]*) στην Αλγερία. Έλαβε το όνομά της από την πρωτεύουσα της Μπεσάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 270.061 κατοίκους. 

## Στοιχεία
Το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας είναι ακατοίκητα πεδία αμμοθινών (εργκ), και ιδίως το Μεγάλο Δυτικό Εργκ και το Εργκ Ερ Ραουί, ή ξηρές πεδιάδες (χαμάντα) κατάλληλες για βοσκή, αλλά με ανεπαρκές επιφανειακό νερό για γεωργική υποστήριξη. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι οικισμοί συγκεντρώνονται σε οάσεις κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Σαουρά και των παραποτάμων του. Στους φυσικούς πόρους περιλαμβάνονται κοιτάσματα άνθρακα στο βόρειο τμήμα γύρω από το Μπεσάρ και το Κεναντσά και χαλκού στο νότο στο Ντζεμπέλ Μπεν Ταγκίν. 

Η παραδοσιακή οικονομική βάση των οάσεων ήταν η γεωργία, και κυρίως οι χουρμάδες και τα σιτηρά. Οι κάτοικοι πολλών οάσεων μιλούν βερβερικές γλώσσες, ενώ οι υπόλοιποι μιλούν αραβικά. Υπάρχουν αξιοσημείωτες ζαουία, παραδοσιακές θρησκευτικές σχολές, στο Κεναντσά και στο Κερζάζ. 

Οι διασαχαριανές εμπορικές διαδρομές της Σαχάρας που διασχίζουν την περιοχή αυτή διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην οικονομία της σε προμοντέρνες εποχές, αλλά έχουν πλέον αντικατασταθεί. Υπάρχει μια μικρή τουριστική βιομηχανία, η οποία επικεντρώνεται κυρίως στο Ταγκίτ. Το Μπεσάρ, του οποίου η ανάπτυξη από μικρό χωριό άρχισε στις αρχές του 20ού αιώνα, έχει γίνει το κύριο αστικό και διοικητικό κέντρο. 

Οι διαφωνίες μεταξύ του Μαρόκου και της Αλγερίας σχετικά με τα σύνορά τους σε αυτή την επαρχία και το Τιντούφ οδήγησαν σε σύγκρουση μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας, τον επονομαζόμενο Πόλεμο της Άμμου. 

## Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία αποτελείται από 12 διαμερίσματα και 21 δήμους. 

### Διαμερίσματα

# Αμπαντλά
# **[[Διαμέρισμα Μπεσάρ|Μπεσάρ]]**
# Μπενί Αμπές
# Μπενί Ουνίφ
# Ελ Ουατά
# Ιγκλί
# Κεναντσά
# Κερζάζ
# Λαχμάρ
# Ουλέντ Χοντεΐρ
# Ταμπελμπαλά
# Ταγκίτ

### Κοινότητες

# Αμπαντλά
# **[[Μπεσάρ]]**
# Μπενί Αμπές
# Μπενί Ιχλέφ
# Μπενί Ουνίφ
# Μπουκαΐς
# Ελ Ουατά
# Εργκ Φεράντζ
# Ιγκλί
# Κεναντσά
# Κερζάζ
# Κσαμπί
# Λαχμάρ
# Μεχράα Χουαρί Μπουμεντιέν
# Μεριντζά
# Μογκέλ
# Ουλέντ Χουντίρ
# Ταμπελμπαλά
# Ταγκίτ
# Ταμτέρτ
# Τιμουντί

## Παραπομπές



Μπεσαρ
Μαρία Χριστίνα της Ισπανίας

Η **Μαρία Χριστίνα** (ισπαν. *María Cristina de Borbón y Battenberg*, 12 Δεκεμβρίου 1911 - 23 Δεκεμβρίου 1996) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μαρόνε.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Χριστίνα Θηρεσία Αλεξάνδρα Μαρία  της Γουαδελούπης Μαρία της Αναλήψεως Ιλδεφόνση Βικτωρία Ευγενία* ήταν η δεύτερη κόρη του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και της Βικτωρίας Ευγενίας της Έσσης-Μπάττενμπεργκ, κόρης του Ερρίκου του Μπάττενμπεργκ.

Ο γάμος της με τον Ενρίκο Εουτζένιο Μαρόνε-Τσιντσάνο (γιο του Αλμπέρτο Μαρόνε και της Πάολα Τσιντσάνο) ήταν μοργανατικός και η Μαρία Χριστίνα παραιτήθηκε πρώτα των αξιώσεών της στον θρόνο της Ισπανίας. Ο Ενρίκο Εουτζένιο ήταν χήρος και είχε τέκνα από τον πρώτο του γάμο. Ένα μήνα πριν τον γάμο ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας είχε κάνει τον σύζυγό της *1ο κόμη του [[Μαρόνε (Ιταλία)|Μαρόνε]]*.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1940 τον Ενρίκο Εουτζένιο, 1ο Κόμη του Μαρόνε, και είχε τέκνα:
* Βιττόρια Εουγκένια Αλφόνσα Αλμπέρτα δελ Πιλάρ Ενρίκα Πάολα (γενν. 1941), παντρεύτηκε τον Ζοσέ Κάρλος Άλβαρεθ δε Τολέδο υ Γκρος, 6ο Μαρκήσιο της Κάσα Λορίνγκ (1929-2000).
* Τζοβάννα Πάολα Γκαμπριέλα (γενν. 1943), παντρεύτηκε πρώτα τον Χάιμε Γαλόβερτ υ Σατρουστέκι (γενν. 1935) και μετά τον Λουίς Άνγκελ Σάντσεθ-Μέρλο υ Ρουίθ (γενν. 1947).
* Μαρία Τερέσα Μπεατρίτσε (γενν. 1945), παντρεύτηκε τον Χοσέ Μαρία Ρουίθ δε Αράνα υ Μοντάλβο (1933-2004) 17ο δούκα της Μπαένα, 17ο Δούκα του Σανλούκαρ Λα Μαγιόρ, 15ο Μαρκήσιο του Βιλαμανρίκε, 13ο Μαρκήσιο του Καστρομόντε, 5ο Μαρκήσιο του Μπρένες, 11ο κόμη της Σεβίγια Λα Νουέβα, 5ο Υποκόμη του Μάμπλας.
* Άννα Αλεσάντρα (Σάντρα) (γενν. 1948), παντρεύτηκε τον Τζαν Κάρλο Στάβρο Σανταρόσα και μετά τον Φερνάντο Σβάρτς υ Γκιρόν.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Balansó, Juan. La familia Real y la familia irreal. Ed. Planeta, Barcelona, 1992, ISBN 84-320-7549-3
* Balansó, Juan. Las perlas de la Corona. Plaza & Janés Editores SA, 1997, ISBN 84-01-53023-7
* Baviera, S.A.R. Princesa Pilar de and Chapman-Huston, Desmond. Alfonso XIII., Col. Z, 1959, ISBN 84-261-0053-8
* García Louapre, Pilar. Cinco días con la infanta Beatriz de Borbón y Battenberg hija de Alfonso XIII : su testimonio sobre su vida y sus circunstancias. Vision Libros, 2007. ISBN 84-982-1759-8
* Puga, Maria Teresa and Ferrer, Eusebio. 20 Infantas de España: Sus vidas, entre las ilusiones y el destino. Ed. Juventud, Barcelona, 1998. ISBN 84-261-3084-4

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Δραπέτι Ηρακλείου

Το **Δραπέτι** είναι χωριό της Κοινότητας Γαρίπας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 166 κατοίκους. Απέχει 47 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 11 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 245 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στο Δραπέτι γίνεται σε συμβόλαιο του 1271. Στο συμβόλαιο το χωριό αναφέρεται ως *Trapeti*, και ήταν τόπος κατοικίας του Γεώργιου Προμουντίνο, ο οποίος προπώλησε 27 μουζούρια σιτάρι στον Ιωάννη Αλλεβαντινό. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως *Dhrapeti* στην επαρχία Μπελβεντέρε. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Drapeti* με 53 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως *Drapeti*, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Dirapeti* και είχε 10 χαράτσια.

Στην απογραφή του 1881, το Δραπέτι είχε 79 Χριστιανούς και 8 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Σκινιά. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 117 κατοίκους. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καλυβίων και το 1932 στην κοινότητα Γαρίπας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαλοχωρίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|Τοιχογραφία στον ναό της Αγίας Αννάς και του Αγίου Νικολάου
Σήμερα εντός του οικισμού εξακολουθούν να σώζονται παλιά πετρόκτιστα κτίρια, τα περισσότερα όμως βρίσκονται σε ημιερειπιώδη κατάσταση. Ο νεκροταφικός ναός του χωριού είναι δίκλιτος και είναι αφιερωμένος στην Αγία Άννα και τον Άγιο Νικόλαο. Το εσωτερικό του ναού είναι τοιχογραφημένο με αγιογραφίες των αρχών του 15ου αιώνα. Ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες των βυζαντινών αυτοκρατόρων και του κτήτορα. Κοντά στην εκκλησία σώζεται παλιά δεξαμενή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Μαρία δε λας Μερθέδες των Αστουριών

Η **Μαρία δε λας Μερθέδες** (ισπαν. *María de las Mercedes de Borbón y Habsburgo-Lorena, princessa de Asturias*, 11 Σεπτεμβρίου 1880 - 17 Οκτωβρίου 1904) του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών.

## Βιογραφία
Η *Μαρία του Ελέους Ισαβέλλα Θηρεσία Χριστίνα Αλφόνσα* γεννήθηκε στη Μαδρίτη και ήταν το πρώτο παιδί και η πρώτη κόρη του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Χριστίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Φερδινάνδου της Αυστρίας-Τέσσεν.

Ως πρώτο τέκνο του Αλφόνσου ΙΒ΄, ήταν διάδοχος με τον τίτλο της *[[Πρίγκιπας των Αστουριών|Πριγκίπισσας των Αστουριών]]*, ως τη γέννηση το 1886 του αδελφού της, Αλφόνσου ΙΓ΄. Το 1901 παντρεύτηκε τον Κάρολο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών και απέκτησε τρία παιδιά.

Απεβίωσε σε ηλικία 24 ετών το 1904 στη Μαδρίτη μετά τη γέννηση της κόρης της και ενταφιάστηκε στο Πάνθεον των Ινφάντων. Το 1907 ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο και απέκτησε άλλα 4 τέκνα· από αυτά, η Μαρία δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν η μητέρα του Χουάν Κάρλος της Ισπανίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1901 τον Κάρολο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών και είχε τρία τέκνα:
* Αλφόνσος (1901 - 1964), Δούκας της Καλαβρίας.
**Φερδινάνδος* Μαρία Αντώνιος Αλφόνσος Κάρολος Φρειδερίκος Ιγνάτιος Ολεγάριος (1903 - 1905).
* Ισαβέλλα Αλφόνσα (1904 - 1985), παντρεύτηκε το Γιαν Κάντυ, Κόμη Ζαμόυσκι, γιο της Μαρίας Καρολίνας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (κόρης του Φραγκίσκου δε Παόυλα, Κόμη του Τράπανι).

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Aronson, Theo. *Royal Vendetta: The Crown of Spain 1829 -1965*. The Bobbs Merrill Company, Inc. 1966. ASIN B0006BO4QO
* Mateos Sainz de Medrano, Ricardo. *La Reina María Cristina: Madre de Alfonso XIII y Regente de España*. La Esfera de los Libros. 2007. ISBN 978-8497346382
* Puga, María Teresa. *20 infantas de España: Sus vidas, entre las ilusiones y el destino*. Ed. Juventud, Barcelona, 1998. ISBN 978-84-261-3084-6

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κιθαρίδα Ηρακλείου

Η **Κιθαρίδα** (επίσημο: **Κιθαρίς**) είναι χωριό της Κοινότητας Κρουσώνος του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 52 κατοίκους. Απέχει 21 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 220 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει το χωριό ως *Chitaridha* στην επαρχία Μαλεβιζίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Chitharida* με 69 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως *Chitaridha*, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Ketaride* και είχε 12 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία διεξήχθη από τους Αιγυπτίους και διασώθηκε από τον Ρόμπερτ Πάσλεϊ, αναφέρεται ως *Kitharida* με 15 οικογένειες, όλες χριστιανικές. Το χωριό καταστράφηκε από σεισμό το 1856.

Στην απογραφή του 1881, η Κιθαρίδα είχε 160 Χριστιανούς και 2 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Κρουσώνος. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 149 κατοίκους. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Κρουσώνος.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|250px|Ο ναός του Αγίου Φανουρίου
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Φανουρίου, ο οποίος στο παρελθόν ήταν το καθολικό της Μονής Παναγίας ή Κεράς Ελεούσης. Το συγκρότημα έχει χαρακτηριστεί αρχαίο μνημείο. Η Μονή ιδρύθηκε περί τα τέλη της β' βυζαντινής περιόδου, αρχικώς ως γυναικεία, την όψιμη Τουρκοκρατία γίνεται ανδρική και αποτελούσε μετόχι της μονής Αγίας Ειρήνης. Το συγκρότημα απετελείτο, εκτός των κελλιών, από ένα ελαιοτριβείο, ξενώνες, βιβλιοθήκη και σχολείο. Σήμερα σώζεται το καθολικό, τμήμα των κελλιών και το σχολείο. Κατά την Επανάσταση του 1821 οι Τούρκοι κατέστρεψαν τη μονή και τη βιβλιοθήκη της. Το 1841, με άδεια της Τουρκικής διοικήσεως, ιδρύεται στη μονή σχολείο, ένα από τα πρώτα στην Κρητική ύπαιθρο. Το σχολείο καταστράφηκε το 1866. Το σημερινό κτήριο κτίσθηκε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, λειτουργούσε δε ως τα μέσα του 20ου αιώνα, εξυπηρετώντας τα χωριά του Μαλεβιζίου.

Το καθολικό της μονής ήταν αρχικώς μονόχωρο και ανήκε στον τύπο του μονόχωρου μετά τρούλου ναού. Επί Βενετοκρατίας επεκτάθηκε και έλαβε την μορφή τρίκλιτης θολοσκεπούς βασιλικής και προστέθηκε τοιχογραφημένο εγκάρσιο κλίτος. Τα κλίτη στεγάζονται με δίρριχτες θολωτές στέγες, το Άγιο Βήμα και τα παραβήματα με τρούλλους. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται κατά τον 15ο αιώνα και διατηρούνται κάτω από γαλακτώματα στο παλαιότερο και στο εγκάρσιο κλίτος. Το τέμπλο του ναού είναι ξυλόγλυπτο.

## Προσωπικότητες
Η Κιθαρίδα είναι το χωριό καταγωγής του πατέρα του Δημήτρη Τσαφέντα (Τσαφαντάκη).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Κρουσώνα
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Παντελής Πετρακάκης

Ο **Παντελής Πετρακάκης** (1899
-1972) του Εμμανουήλ ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το 1951 έως το 1955. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γεράνι Ρεθύμνου το 1899 και εξάσκησε το επάγγελμα του ποτοποιού.

Ο Πετρακάκης ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές του 1951 με τη στήριξη του Ελληνικού Συναγερμού και ήρθε 2ος , με 1η την Αρίστη Παγιατάκη. Ο Πετρακάκης προσέφυγε στο εκλογοδικείο κατά της εκλογής (διορισμού ως δημάρχου) της Παγιατάκη (από το ίδιο κόμμα με εκείνον), καθώς ο τότε εκλογικός νόμος επέτρεπε στις γυναίκες να εκλέγοντα δημοτικοί σύμβουλοι, όχι όμως και δήμαρχοι. Ο ποτοποιός από την Κρήτη δικαιώθηκε και στις 8 Ιουνίου 1951 ορκίστηκε δήμαρχος.

Ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές του 1954 με τη στήριξη του Ελληνικού Συναγερμού λαμβάνοντας 11.744 ψήφους

Απεβίωσε ξαφνικά στις 28 Φεβρουαρίου 1972 σε ηλικία 73 ετών στη Θεσσαλονίκη και κηδεύθηκε με δημοτική δαπάνη.

Κατέλιπε τη σύζυγό του, Κατίνα Σαλαχώρα και δύο κόρες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Μαργαρίτα δε Βορβόν

Η **Μαργαρίτα** (ισπαν. *Margarita de Borbón y Borbón-Dos Sicilias, duquesa de Soria y Hernani*, γενν. 6 Μαρτίου 1939) του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας είναι πριγκίπισσα της Ισπανίας και με το γάμο της έγινε κα Θουρίτα. Είναι τυφλή εκ γενετής.

## Βιογραφία
Η *Μαργαρίτα Μαρία  της Νίκης Ελπίδα Ιακωβίνη Ευτυχία Παντοτινή Αγίων Πάντων* είναι το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Ιωάννη, Κόμη της Βαρκελώνης, και της Μαρίας δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Καρόλου των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών. Μεγαλύτερος αδελφός της είναι ο Χουάν Κάρλος, τέως Βασιλιάς της Ισπανίας.

Κατά το γάμο της αποκήρυξε το δικαίωμα διαδοχής της στο θρόνο της Ισπανίας. Το 1979 απεβίωσε ο εξάδελφός της, Μανφρέδο δε Μπορμπόν, 1ος Δούκας του Ερνάνι, και κληροδότησε τον τίτλο του στη Μαργαρίτα. Έτσι αυτή έγινε η 2η δούκισσα του Ερνάνι και συνακόλουθα μέλος των Ευγενών της Ισπανίας. Ο τίτλος αναφέρεται σε πόλη της Χώρας των Βάσκων. Το επόμενο έτος ο βασιλιάς αδελφός της της χορήγησε το Δουκάτο της Σόρια, πόλης στην επαρχία Καστίλλη-Λεόν. 

Το 1989 ίδρυσε με το σύζυγό της το Πολιτιστικό Ίδρυμα Δουκών της Σόρια. Επίσης είναι τιμητικά μέλος στην εκπροσώπηση της Ισπανίας στη UNICEF και στο Ισπανικό Καρδιολογικό Ίδρυμα.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1972 τον *Κάρλος* Εμίλιο Χουάν Θουρίτα υ Δελγάδο, ιατρό πνευμονιολόγο, και έχει δύο τέκνα, που φέρουν το επώνυμο *Θουρίτα υ δε Μπορμπόν*:
* Αλφόνσο Χουάν Κάρλος (γενν. 1973), Ευγενής της Ισπανίας.
* Μαρία Σοφία Εμίλια Κάρμεν (γενν. 1975), Ευγενής της Ισπανίας. Γιος της είναι ο:
** Κάρλος (γενν. 2018).

## Πρόγονοι

**Πρόγονοι της Μαργαρίτας δε Βορβόν της Ισπανίας**


## Πηγές
* Enache, Nicolas (1999). *La Descendance de Marie-Therese de Habsburg, Reine de Hongrie et de Boheme*. Paris: ICC. pp. 532–534. ISBN 2-908003-04-X.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Επανωχώρι Χανίων

Το **Επανωχώρι** (ή *Απανωχώρι*) (επίσημο: το **Επανωχώριον**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Απέχει 45 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 600 μ. Η οικονομία του βασίζεται στην κτηνοτροφία, ενώ κατά μήκος του δρόμου λειτουργούν χώροι εστίασης.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Σεισιανά εντοπίστηκε τυχαία κιβωτιόσχημος τάφος των ρωμαϊκών χρόνων, στο εσωτερικό του οποίου βρέθηκαν χρυσά κοσμήματα, κεραμικά και γυάλινα αγγεία για νεκρική χρήση και μια πλάκα από μόλυβδο. Η περιοχή κατά την αρχαιότητα ανήκε στην επικράτεια της Ελύρου, η οποία ήταν οργανωμένη σε μικρούς αγροτικούς οικισμούς εξαρτημένους από την πόλη.

Στην απογραφή του Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρεται ως Lacus Apano στην επαρχία Σελίνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Lacus Apanocori με 33 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ στην απογραφή πληθυσμού αναφέρεται μαζί με την Αγία Ειρήνη και τα Σφουραφιανά, με συνολικά 556 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Lacus Gurali ή Sfurafi. Στην απογραφή η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους το 1834 αναφέρεται ως Epano-Khorio με αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 30 οικόγενειες.

Το 1881 το Απανωχώρι ανήκε στον δήμο Καμπανού και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 261 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 308 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τοτε δήμο Ανατολικού Σελίνου.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Προσωπικότητες
* Γεώργιος Κροκίδης - αρχηγός Ανατολικού Σελίνου στις επαναστάσεις του 19ου αιώνα (1841, 1858, 1866)

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925, γραμμένος ως *Απανωχώρι*, με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοιδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Επανωχώριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς: Αγία Ειρἠνη, Πρινές, Σελινώτικος Γύρος και Τσισκιανά αποτελούν την κοινότητα Επανωχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Σελίνου του δήμου Κανδάνου-Σελίνου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 66 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Επανωχωρίου]]***

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Αρίστη Παγιατάκη

Η **Αρίστη Παγιατάκη** (1902-1975), ήταν Ελληνίδα γιατρός και πολιτικός. Εξελέγη πρώτη σε ψήφους στις δημοτικές εκλογές του 1951 και διορίστηκε δήμαρχος Θεσσαλονίκης για σύντομο χρονικό διάστημα. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα δήμαρχος της Θεσσαλονίκης και η πρώτη γυναίκα δήμαρχος (διορισμένη) στην Ελλάδα μεταπολεμικά.

## Βιογραφία

Ήταν ιατρός φυματιολόγος.

Εξελέγη πρώτη σε σταυρούς δημοτική σύμβουλος στις δημοτικές εκλογές του 1951 με τη στήριξη του Ελληνικού Συναγερμού. Ο συνυποψήφιός της με τον ίδιο συνδυασμό και δεύτερος σε ψήφους, Παντελής Πετρακάκης, προσέφυγε στο εκλογοδικείο κατά της εκλογής (διορισμού ως δημάρχου) της Παγιατάκη, καθώς ο τότε εκλογικός νόμος επέτρεπε στις γυναίκες να εκλέγονται δημοτικοί σύμβουλοι, όχι όμως και δήμαρχοι. Ο ποτοποιός από την Κρήτη κέρδισε στο εκλογοδικείο και στις 8 Ιουνίου 1951 ορκίστηκε δήμαρχος.

Κατά συνέπεια, η Παγιατάκη ήταν δήμαρχος Θεσσαλονίκης για μερικές ώρες.
Η φυματιολόγος ήταν υποψήφια βουλευτής στις εκλογές του 1956, με τη νεοσύστατη ΕΡΕ στη Θεσσαλονίκη.

Απεβίωσε στις 12 Μαρτίου 1975 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Γρηγορίου Παλαμά.

Από τον γάμο της απέκτησε μία κόρη και έναν γιο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Handjob

Το **handjob** (), γνωστό επίσης ως **παίξιμο πέους** ή **μαλακία**, είναι σεξουαλική πράξη, που εκτελείται είτε ως προκαταρκτικό ερωτικό παιχνίδι είτε ως μη διεισδυτικό σεξ, που περιλαμβάνει τη χειρωνακτική διέγερση του πέους ή του οσχέου από άλλο άτομο για να προκαλέσει στύση για σεξουαλική ευχαρίστηση, σεξουαλική διέγερση και μερικές φορές ως αποτέλεσμα έχει τον οργασμό και την εκσπερμάτιση.

Το παίξιμο πέους μπορεί να είναι σεξουαλικά διεγερτικό και για τους δύο συμμετέχοντες και μπορεί να είναι μια ερωτική και σωματικά οικεία πράξη από μόνη της. Είναι ανάλογο του δακτυλώματος (διέγερση του κόλπου). Ένα άτομο μπορεί να δώσει σε έναν άνδρα ένα handjob για να μην εμπλακεί σε διεισδυτική σεξουαλική δραστηριότητα. Εκτός από την αποφυγή των κινδύνων που συνδέονται με τη σεξουαλική διείσδυση, όπως τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) ή η εγκυμοσύνη από την κολπική συνουσία, μερικά άτομα συμμετέχουν σε μη διεισδυτικό σεξ για να διατηρήσουν την παρθενία τους.

Αυτή η πρακτική μπορεί να χρησιμεύσει και ως πρελούδιο και να οδηγήσει στην εκσπερμάτιση. Η διαδικασία του handjob  μπορεί να περιγραφεί ως μια ρυθμική κίνηση του χεριού που είναι κλεισμένη σε ένα δαχτυλίδι γύρω από το πέος ή με ένα μόνο δάκτυλο. Όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες σεξουαλικές πρακτικές, ακριβής περιγραφή της εφαρμογής δεν μπορεί να γενικευθεί. Εξαρτάται από τους εταίρους, τις προτιμήσεις, τις επιθυμίες και τα συναισθήματά τους, πώς κάνουν το handjob. Ο αριθμός των δακτύλων, ο ρυθμός, η πίεση, ο ρυθμός, οι περιοχές που διεγείρονται και το αν το πέος είναι περιφερειακό παίζει ρόλο εδώ.

Μια πολύ εντυπωσιακή διαφορά είναι κατά πόσον το handjob γίνεται υγρά ή στεγνά - δηλαδή χρησιμοποιώντας σάλιο, λιπαντικά (όπως λάδι και λοσιόν) ή όχι - επειδή οι δύο αυτές μορφές είναι σημαντικά διαφορετικές.

## Επικράτηση σε αίθουσες μασάζ
μικρογραφία|Γυναίκα παίζει ένα πέος.

Σε ορισμένα στούντιο μασάζ, ο μασέρ, είτε ως μέρος του ίδιου του μασάζ είτε αμέσως μετά από αυτό, μπορεί να παίξει το πέος του πελάτη του. Αυτό είναι γνωστό με τον ευφημισμό «ευτυχισμένο τέλος».

## Δείτε επίσης
*Δακτύλωμα
*Πεολειχία
*Χειροφιλία
*Footjob
*Μη διεισδυτικό σεξ

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* "In all I read sixty-five sex advice books...I also looked at a large number of newspaper problem pages and websites. My colleagues...studied sex-related TV documentaries and magazine articles....On average around 17% of the books I looked at were dedicated to PIV penis-in-vagina intercourse, compared to...4% on manual sex (using hands)"
* 
* 
* "Great sex without intercourse", NVSH (περιέχει γραφικά σεξουαλικών πράξεων)

Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις
Κατηγορία:Μη διεισδυτικό σεξ
Κατηγορία:Αυνανισμός
Αλφόνσος της Ισπανίας

Ο **Αλφόνσος**, ισπαν. Alfoso de Borbón y Borbón-Dos Sicilias (3 Οκτωβρίου 1941 - 29 Μαρτίου 1956) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας και γιος του κόμη της Βαρκελώνης.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Χουάν κόμη της Βαρκελώνης & τιτουλάριου βασιλιά της Ισπανίας και της Μαρίας δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Καρόλου πρίγκιπα των Δυο Σικελιών.

Ο Αλφόνσο-Κριστίνο-Τερέσε-Άνγκελο-Φρανθίσκο δε Ασίς υ τόντος λος Σάντος γεννήθηκε στη Ρώμη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Χουάν Κάρλος της Ισπανίας. Η οικογένειά του τον φώναζε Αλφονσίτο για να τον ξεχωρίσει από άλλα μέλη με το όνομα Αλφόνσο. Ήταν μωρό ακόμη, όταν οι γονείς του μετακόμισαν στη Λωζάννη, όπου έζησαν στη βίλλα Λε Ροκάιγ. Το 1946 μετακινήθηκαν στη Ριβιέρα της Πορτογαλίας. 

Το 1947 ο caudillo Φρανθίσκο Φράνκο τους κάλεσε στην Ισπανία, όπου ο Αλφόνσος την επισκέφθηκε για πρώτη φορά. Το 1950 εστάλη με τον Χουάν-Κάρλος για σπουδές στην Ισπανία. Στην αρχή ζούσαν στο Σαν Σεβαστιάν της χώρας των Βάσκων, όπου είχε ιδρυθεί ένα ιδιωτικό σχολείο στο ανάκτορο Μιραμάρ. Το 1954 τους δέχθηκε ο στρατηγός Φράνκο στο ανάκτορο Πάρδο. Έπειτα παρακολούθησαν τη στρατιωτική ακαδημία στη Θαραγόθα.

## Πρόγονοι

**Πρόγονοι του Αλφόνσου, πρίγκιπα της Ισπανίας**


## Πηγές
* Zavala, José M. Dos infantes y un destino. Barcelona: Plaza & Janés, 1998. ISBN 84-01-55006-8.
* "Son Born to Spanish Pretender". The New York Times ( 4 October 1941): 17.
* "Funeral of Infante Don Alfonso". The Times ( 2 April 1956): 8.
* "Don Juan's Son Is Killed in Spanish Gun Accident". The New York Times ( 30 March 1956): 3.
* Mikkelson, Barbara. "A Royal Mystery".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Ιδιώτης

Η λέξη **ιδιώτης** προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη *ἰδιώτης*, που σήμαινε «ιδιώτης, ιδιωτικό πρόσωπο» (σε αντιδιαστολή προς το κράτος), «ιδιώτης πολίτης» (σε αντιδιαστολή προς τον κάτοχο δημόσιου ή πολιτικού αξιώματος), «κοινός άνθρωπος», καθώς και «πρόσωπο χωρίς επαγγελματική κατάρτιση, λαϊκός». Αργότερα απέκτησε τις σημασίες «ανειδίκευτος» και «αμαθής». Ο όρος παράγεται από το επίθετο ἴδιος (idios), που σημαίνει «προσωπικός» (όχι δημόσιος, όχι κοινός).

Στα λατινικά, η λέξη idiota υιοθετήθηκε με τη σημασία «αμόρφωτος», «αμαθής», «κοινός άνθρωπος» και στη Ύστερη Λατινική έλαβε τη σημασία «αγροίκος, αναλφάβητος, αμαθής». Στα γαλλικά διατήρησε τις σημασίες «αναλφάβητος» και «αμαθής» και, κατά τον 13ο αιώνα, προστέθηκε η σημασία «ανόητος». Στην αγγλική γλώσσα, κατά τον 14ο αιώνα, προστέθηκε η σημασία «διανοητικά ανεπαρκής».

Στα νέα ελληνικά καταλήξει συνώνυμο του "ιδιοκτήτη".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοημοσύνη
Εδελμίρα, κόμισσα της Κοβαδόνγα

Η **Εδελμίρα**, ισπαν. Edelmira Sampedro-Ocejo y Robato (5 Μαρτίου 1906 - 23 Μαΐου 1994) από τον Οίκο Σαμπέδρο ήταν κόρη Κουβανού εμπόρου. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα των Αστουριών, ο οποίος έχασε με τον μοργανατικό αυτόν γάμο του, τον τίτλο αυτόν.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λουθιάνο Πάβλο Σαμπέδρο υ Οθέχο και της Εδελμίρα Ροβάτο υ Τούρρο, εξαδέλφης του Χόρχε Μανιάκ υ Ροβάτο δικηγόρου και συγγραφέα, από τους διασημότερους Κουβανούς της εποχής του.

Συνάντησε τον διάδοχο Αλφόνσο σε ένα σανατόριο της Λωζάννης, όπου έμενε λόγω της αιμοφιλίας του. Ειδώθηκαν σε ένα σινεμά ένα βράδυ και ερωτεύτηκαν. Το νέο ζεύγος αντιμετώπισε αντίδραση και δυσκολίες από την αρχή της σχέσης τους. Η βασιλική οικογένεια της Ισπανίας δεν αποδέχθηκε τον αρραβώνα και η Εδελμίρα σύντομα υπέφερε πίεση από τους αγγελειοφόρους του Αλφόνσου ΙΓ΄, ήδη εξορισμένου στο Παρίσι, ο οποίος περιόρισε σημαντικά το μηνιαίο επίδομα του γιου του, κατάσχεσε τα πέντε αυτοκίνητά του και αποφασιστικά τον υποχρέωσε να παραιτηθεί από το δικαίωμα διαδοχής. Κανείς από τον βασιλικό Οίκο δεν παραβρέθηκε στον θρησκευτικό γάμο, στην εκκλησία της Σακρ Κερ στο Ouchy της Λωζάννης το 1933. Οι προσκλήσεις, που ο κόμης της Κοβαδόνγα έστειλε σε φίλους και γνωστούς, επέστρεψαν σε αυτόν "μετά λύπης". Αντιμέτωπος με τη σκληρή αντίθεση του πατέρα του για το γάμο, ο πρίγκιπας είπε: "την αγαπώ και θέλω να τη νυμφευτώ. Ας πάρει ο Χουάν τον θρόνο".

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1933 τον Αλφόνσο *πρίγκιπα των Αστουριών* (διάδοχο της Ισπανίας). Διαζεύχθηκαν το 1937 χωρίς να έχουν αποκτήσει απογόνους.

## Πηγές
* Time, 12 June 1933
* El Nuevo Herald, 23 May 2004 (in Spanish)
* El Mundo, 2 July 1994 (in Spanish)
* Anuario Social de La Habana 1939, (Havana, Cuba: Luz-Hilo S.A., 1939) (in Spanish)
* Anuario de Familias Cubanas 1988, Joaquin de Posada, editor (Costa Rica: Trejos Hermanos Sucrs., Inc., 1988) (in Spanish)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι
Κατηγορία:Ισπανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Ισπανίδες
Μπλάνκα της Ισπανίας

Η **Μπλάνκα** (ισπαν. *Blanca de Borbón y Borbón-Parma*, 7 Σεπτεμβρίου 1868 - 25 Οκτωβρίου 1949) του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Μαδρίτης και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Τοσκάνης.

## Βιογραφία
Η *Λευκή της Καστίλλης Μαρία της Αμώμου Συλλήψεως Θηρεσία Φραγκίσκη της Ασίζης Μαργαρίτα Ιωάννα Βεατρίκη Καρλόττα Λουίζα Φερδινάνδη Αδελγόνδη Ελβίρα Ιλδεφόνσα Ρεγγίνα Ιωσηφίνα Μιχαηλία Γαβριηλία Ραφαηλία* ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου, Δούκα της Μαδρίτης, και της Μαργαρίτας των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Πάρμας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1889 το Λεοπόλδο Σαλβάτορ, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης, και είχε δέκα τέκνα:
* Ντολόρες (1891 - 1974).
* Ιμμακουλάτα (1892 - 1971), παντρεύτηκε τον Ιγκίνο Νέρι-Σερνέρι.
* Μαργαρίτα (1894 - 1986), παντρεύτηκε το Φραντσέσκο Μαρία Ταλιάνι ντε Μάρκιο.
* Ραϊνέριος (1895 - 1930), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
* Λεοπόλδος (1897 - 1958), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
* Μαρία Αντωνία (1899 - 1977), παντρεύτηκε πρώτα το δον Ραμόν δε Ορλάντις υ Βιγιαλόνγκα και έπειτα το Λουίς Πέρεζ Σούκρε.
* Αντώνιος (1901 - 1987), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
* Ασσούντα (1902 - 1993), παντρεύτηκε το Γιόζεφ Χόπφινγκερ.
* Φραγκίσκος Ιωσήφ (1905 - 1975), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
* Κάρολος Πίος (1909 - 1953), Αρχιδούκας της Αυστρίας.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Balansó, Juan. *Las perlas de la corona*. Plaza & Janés Editores SA, 1997, ISBN 84-01-53023-7
* McIntosh, David. *The Unknown Habsburgs*. Rosvall Royal Books, 2000, ISBN 91-973978-0-6

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Μαργαρίτα της Πάρμας (1847-1893)

Η **Μαργαρίτα** (ιταλ. *Margherita di Borbone*, 1 Ιανουαρίου 1847 - 29 Ιανουαρίου 1893) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμα ήταν πριγκίπισσα της Πάρμα και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Μαδρίτης.

## Βιογραφία
Η *Μαργαρίτα Μαρία Θηρεσία Ερριέττα* ήταν το πρώτο παιδί και η πρώτη κόρη του Καρόλου Γ΄ της Πάρμα και της Λουίζας Μαρίας Θηρεσίας των Βουρβόνων, κόρης του Καρόλου Φερδινάνδου, Δούκα του Μπερρύ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1867 τον Κάρολο των Βουρβόνων-Ισπανίας, Δούκα της Μαδρίτης, και είχε τέκνα:
* Λευκή (1868 - 1949), παντρεύτηκε το Λεοπόλδο Σαλβάτορ της Αυστρίας-Τοσκάνης.
* Ιάκωβος (1870 - 1931), Δούκας της Μαδρίτης.
* *Ελβίρα* Μαρία Θηρεσία Ερριέττα (1871 - 1929), άγαμη. Από τη σχέση της με τον καλλιτέχνη Φιλίππο Φόλτσι είχε αποκτήσει τρία παιδιά.
* Μαρία *Βεατρίκη* Θηρεσία Καρλόττα (1874 - 1961), παντρεύτηκε το Φαμπρίτσιο Μάσσιμο, Πρίγκιπα του Ροβιάνο.
* Μαρία *Αλίκη* Ιλδεφόνση Μαργαρίτα (1876 - 1975), παντρεύτηκε πρώτα το Φρειδερίκο του Σένμπουργκ-Βάλντενμπουργκ και μετά το Λίνο ντελ Πρέτε.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Del Burgo, Jaime. *Carlos VII y su tiempo: Leyenda y realidad*. Pamplona: Gobierno de Navarra, 1994.
* "The Curé Santa Cruz and the Carlist War." *Blackwood's Edinburgh Magazine* (1873).
* "The Spanish Pretender: Who he is and What he has Been." *[[The New York Times]]* (May 31, 1874).
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Carlos, Don (Prince of Bourbon)" . *[[Encyclopædia Britannica]]*. 5 (11th ed.). Cambridge University Press.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας
Κατηγορία:Ισπανίδες δούκισσες
Λέκκο

Το **Λέκκο** (ιταλικά: *Lecco*)  είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, της οποίας και αποτελεί έδρα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Είναι κτισμένο στο νότιο άκρο του ανατολικού βραχίονα της λίμνης Κόμο, στο σημείο όπου ο ποταμός Αδούας εκρέει από τη λίμνη. Περιβάλλεται από βουνά, τμήμα των Άλπεων, και συγκεκριμένα τα Γκρίνιο και Ρεζεγκόνε.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Λέκκο ήταν έδρα μαρκιωνίας και τον 11ο αιώνα πέρασε στην κατοχή του Κόμο και έπειτα στο Δουκάτο του Μιλάνου. Οι Βισκόντι οχύρωσαν την πόλη τον 14ο αιώνα. Επίσης το 1336-1338 κτίστηκε η Πόντε Γράντε επί του Αδούα, η οποία διατηρείται μέχρι σήμερα. Το 1647 έγινε έδρα κόμη. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση του 18ου αιώνα, το Λέκκο γνώρισε γρήγορη ανάπτυξη. Σήμερα είναι ένα από τα βιομηχανικά κέντρα της βόρειας Ιταλίας, με εξειδίκευση στη μεταλλουργία, τη μηχανολογία, τα υφάσματα και την κονσερβοποιία, και τουριστικός προορισμός. Επίσης στην περιοχή του Λέκκο παράγεται το τυρί γκοργκοντζόλα.

## Αξιοθέατα
μικρογραφία|αριστερά|Η κεντρική πλατεία του Λέκκο
Από τα κτίρια της πόλης ξεχωρίζουν το νεοκλασικό Τεάτρο ντέλα Σοσιετά, στην Πιάτσα Γκαριμπάλι, και οι αψίδες στην Πιάτσα 20ής Σεπτεμβρίου, όπου βρίσκεται επίσης ο Τόρρε Βισκοντέα, κατάλοιπο των μεσαιωνικών τειχών της πόλης. Ο πύργος στεγάζει το ιστορικό μουσείο της πόλης. Ο καθεδρικός ναός της πόλης είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.

Το Λέκκο είναι το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται το μυθιστόρημα *[[Οι αρραβωνιασμένοι]]* (1825-1827) του Αλεσσάντρο Μαντσόνι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Κωνσταντίνος Φλώρος

Ο **Κωνσταντίνος Φλώρος** (Χαλκίδα, 24 Ιουνίου 1961) είναι Έλληνας στρατηγός εν αποστρατεία του Ελληνικού Στρατού. Διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) από τον Ιανουάριο του 2020 έως τον Ιανουάριο του 2024.
Από τον Οκτώβριο του 2024 εργάζεται στον Όμιλο Antenna ως Σύμβουλος Διοίκησης.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1961 στην Εύβοια. Εισήχθη στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1979 για να αποφοιτήσει ως ανθυπολοχαγός Πεζικού τέσσερα χρόνια αργότερα.

Αφού πέρασε τις εκπαιδεύσεις που προβλέπονται για τους στρατιωτικούς, το 1986 επελέγη να υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις του στρατού ξηράς και το 1989 εκπαιδεύτηκε στα καθήκοντα του υποβρυχίου καταστροφέα. 

Το 2000 τοποθετήθηκε στο 13ο Σύνταγμα Αμφιβίων Καταδρομών, αφού το 1999 είχε φοιτήσει στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου και είχε τοποθετηθεί διοικητής λόχου σε αρκετές στρατιωτικές μονάδες. 

Το 2003 τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων του ΓΕΣ ως επιτελής και το 2004 τοποθετήθηκε στην θέση του διοικητή στην έβδομη Μονάδα Αμφίβιων Καταστροφών.

Τοποθετήθηκε στο ΓΕΕΘΑ το 2009 στην Διεύθυνση Ειδικών Επιχειρήσεων. Το 2012 διορίστηκε διοικητής της δεκάτης τρίτης διοίκησης ειδικών επιχειρήσεων και το ίδιο έτος προήχθη στον βαθμό του ταξιάρχου.

Τον Μάρτιο του 2014 ανέλαβε την θέση του διευθυντή της διοίκησης επιχειρήσεων του ΓΕΣ. Τον ίδιο μήνα του επόμενου έτους ανέλαβε διευθυντής Α' Κλάδου του ΓΕΕΘΑ και προήχθη στον βαθμό του υποστρατήγου. Το 2017 ανέλαβε καθήκοντα του Επιτελάρχη ΓΕΕΘΑ, προήχθη σε αντιστράτηγο, έγινε υπαρχηγός και το 2020 ανέλαβε αρχηγός του ΓΕΕΘΑ. Οι σπουδές του αφορούν τις διεθνείς σχέσεις. Στις 12 Ιανουαρίου 2024, με τη λήξη της θητείας του σε αρχηγό ΓΕΕΘΑ, αποστρατεύτηκε με το βαθμό του στρατηγού, και το αξίωμα του επίτιμου αρχηγού ΓΕΕΘΑ.

## Παρακολούθηση από την ΕΥΠ

Δημοσιεύματα τον Δεκέμβριο του 2022, που επιβεβαιώθηκαν αργότερα από την ΑΔΑΕ, κατέτασσαν τον Φλώρο στον κατάλογο των προσώπων για τα οποία γίνονταν επισυνδέσεις από την ΕΥΠ. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας *[[Documento]]*, ήταν -τουλάχιστον από το πρώτο τρίμηνο του 2022- στόχος παρακολούθησης από την ΕΥΠ με τον κωδικό «519c», κατά το δημοσίευμα για λόγους σχετιζόμενους με τις προμήθειες οπλικών συστημάτων. Η είδηση προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ αντιπολίτευσης και κυβέρνησης, δίχως, ωστόσο, να σχολιαστεί από τους αρμόδιους πολιτικούς αξιωματούχους ή να προσδιοριστεί ποιος και για ποιους λόγους διέταξε την παρακολούθησή του στρατηγού Φλώρου. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε γνωστοποιηθεί ότι, τον Ιανουάριο του 2023, θα παρατεινόταν για ένα ακόμα έτος η τριετής θητεία του στη θέση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, όπως συνέβη στις 16 Ιανουαρίου 2023 από το ΚΥΣΕΑ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Επαρχία Μπλιντά

Η **Μπλιντά** () είναι επαρχία (*[[βιλάγια]]*) στην Αλγερία. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Μπλιντά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 1.002.937 κατοίκους. Το Εθνικό Πάρκο Σρέα βρίσκεται στην επαρχία. 

## Διοικητική διαίρεση
Αποτελείται από 10 διαμερίσματα και 25 δήμους. 

### Διαμερίσματα

# **[[Διαμέρισμα Μπλιντά|Μπλιντά]]**
# Μπουφαρίκ
# Μπουγκαρά
# Μπουινιάν
# Ελ Αφρούν
# Λαρμπαά
# Μεφτάχ
# Μουζαλά
# Ουέντ Ελ Αλέγκ
# Ουλέντ Γιαΐς

### Κοινότητες

# Αΐν Ρομάνα
# Μπεν Χελίλ
# **[[Μπλιντά]]**
# Μπουαρφά
# Μπουφαρίκ
# Μπουγκαρά
# Μπουινιάν
# Μπενί Μερέντ
# Μπενί Ταμού
# Σιφά
# Σρέα
# Σεμπλί
# Ντζεμπαμπρά
# Ελ Αφρούν
# Γκερουάου
# Χαμάμ Μελουάν
# Λαρμπαά
# Μεφτάχ
# Μουζάια
# Ουεντ Ντζερ
# Ουεντ Ελ Αλέγκ
# Ουλέντ Σελαμά
# Ουλέντ Γιαΐς
# Σουχάν
# Σουμάα

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η επαρχία Μπλιντά αποτελεί έναν από τους ελάχιστους βιότοπους στην Αλγερία που υποστηρίζει υποπληθυσμό του μακάκου της Μπαρμπαριάς (*Macaca sylvanus*). 

## Παραπμπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Μπλιντα
Επαρχία Μπουίρα

Η **Μπουίρα** (, ) είναι επαρχία (*[[βιλάγια]]*) στην περιοχή της Καβυλίας στην Αλγερία. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Μπουίρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 695.583 κατοίκους. 

## Διοικητική διαίρεση
Αποτελείται από 12 διαμερίσματα και 45 *[[Κοινότητες της Αλγερίας|κοινότητες]]* ή δήμους. 

### Διαμερίσματα

# Αΐν Μπεσέμ
# Μπεσλούλ
# Μπιρ Γκμπαλού
# Μπορντζ Οχρίς
# **[[Διαμέρισμα Μπουίρα|Μπουίρα]]**
# Ελ Χασιμιά
# Χαϊζέρ
# Καντιριά
# Λαχνταριά
# Μ'Σεντελάχ
# Σουκ Ελ Χεμίς
# Σουρ Ελ Γκοζλάν

### Κοινότητες

# Αΐν Μπεσέμ
# Αχνίφ
# Αγκμπαλού
# Αΐν Ελ Χαντζάρ
# Αχλ Ελ Κσαρ
# Αΐν Λαλούι
# Αθ Μανσούρ Ταουρίρτ
# Αομάρ
# Αΐν Τουρκ
# Αΐτ Λαζίζ
# Μπουντερμπαλά
# Μπεσλούλ
# Μπιρ Γκμπαλού
# Μπουίς
# Μπουκράμ
# Μπορντζ Οχρίς
# **[[Μπουίρα]]**
# Ντεσμιά
# Ντιράχ
# Ντζεμπαχιά
# Ελ Ασνάμ
# Ελ Χακιμιά
# Ελ Χασιμιά
# Ελ Αντζιμπά
# Ελ Χαμπουζιά
# Ελ Μοκρανί
# Γκερουμά
# Χαϊζέρ
# Χαντζερά Ζεργκά
# Καντιριά
# Λαχνταριά
# Μ'Σενταλάχ
# Μεζντούρ
# Μααλά
# Μααμορά
# Ουέντ Ελ Μπερντί
# Ουλέντ Ρασέντ
# Ραουραουά
# Ριντάν
# Σαχαρίντζ
# Σουρ Ελ Γκουζλάν
# Σουκ Ελ Χεμίς
# Ταγκεντίτ
# Ταγκζούτ
# Ζμπαρμπάτ

## Παραπομπές



Μπουιρα
Δισεκατομμύριο

Το **δισεκατομμύριο** είναι αριθμός με δύο ξεχωριστούς ορισμούς:

* 1.000.000.000, δηλαδή χίλια εκατομμύρια, (ορισμός δύναμης του αριθμού: δέκα εις την ενάτη). Ο αριθμός 1.000.000.000 είναι ο ορισμός του δισεκατομμυρίου στη μικρή κλίμακα, καθώς και η πλέον καθιερωμένη αποτίμηση του αριθμού.
* 1.000.000.000.000, δηλαδή εκατομμύριο του εκατομμυρίου. Είναι ο ορισμός του δισεκατομμυρίου στη μακρά κλίμακα και έχει δύναμη δέκα εις την δωδεκάτη. Έχει αξία 1.000 φορές παραπάνω από το δισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας και ισοδυναμεί με το τρισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας.

Στα αμερικανικά αγγλικά ο ορισμός της μικρής κλίμακας για το δισεκατομμύριο (1.000.000.000) είναι δάνειο από τους Γάλλους. Το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιούσε τον ορισμό της μακράς κλίμακας (1.000.000.000.000) μέχρι το 1974, όταν η κυβέρνηση άρχισε να χρησιμοποιεί επίσημα τον ορισμό της μικρής κλίμακας (1.000.000.000). Από την δεκαετία του 1950 η μικρή κλίμακα (1.000.000.000) χρησιμοποιούταν όλο και περισσότερο σε τεχνικά γραπτά και στη δημοσιογραφία. Ο παλιός ορισμός της μακράς κλίμακας απολαμβάνει μια περιορισμένη χρήση στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Διάφορες χώρες χρησιμοποιούν την γαλλική λέξη μπιλιόν (billion) ή παράγωγα της για να δηλώσουν το δισεκατομμύριο της μικρής ή της μακράς κλίμακας. 

Ο συνώνυμος όρος μιλιάρντ (milliard) τυγχάνει περιστασιακής χρήσης στα αγγλικά και είναι πολύ δημοφιλής στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Για παράδειγμα χρησιμοποιείται στις παρακάτω γλώσσες: βουλγαρικά, καταλανικά, κροατικά, τσεχικά, δανικά, ολλανδικά, φινλανδικά, γαλλικά, γερμανικά, γεωργιανά, εβραϊκά (Ασίας), ουγγρικά, ιταλικά, νορβηγικά, πολωνικά, πορτογαλικά, ρουμανικά, ρωσικά, σερβικά, σλοβακικά, σλοβενικά, ισπανικά, σουηδικά, και ουκρανικά. Αυτές οι παραπάνω γλώσσες χρησιμοποιούν τη λέξη μιλιάρντ ή μια σχετική λέξη για το δισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας (1.000.000.000) και τη λέξη μπιλλιόν ή μια σχετική λέξη για το δισεκατομμύριο της μακράς κλίμακας (1.000.000.000.000). Έτσι για τις παραπάνω γλώσσες το δισεκατομμύριο είναι χίλιες φορές μεγαλύτερο από το δισεκατομμύριο της ελληνικής και της αγγλικής. Στα ρωσικά, για το δισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας χρησιμοποιείται η λέξη μιλιάρντ (миллиард) ενώ για το δισεκατομμύριο της μακράς κλίμακας χρησιμοποιείται η λέξη τριλλιόν (триллион), έχοντας την ίδια αριθμητική αξία με το τρισεκατομμύριο στα ελληνικά. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αριθμοί
Παναγιώτης Καρμάτης

Ο **Παναγιώτης Καρμάτης** (Αθήνα, 11 Ιουνίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 10 ετών έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός στην τηλεόραση σε ένα επεισόδιο της σειράς «*Έλλη και Άννα*». Το 2007, συμμετείχε στο τελευταίο επεισόδιο του τρίτου κύκλου της σειράς «*[[10η εντολή]]*» συνεργαζόμενος με τον σκηνοθέτη Πάνο Κοκκινόπουλο. Αμέσως μετά συνέχισε την συνεργασία του με τον σκηνοθέτη παίρνοντας έναν ρόλο στο πρωταγωνιστικό καστ της μαύρης κωμωδίας «*[[Μαύρα Μεσάνυχτα]]*» που ετοιμαζόταν εκείνη την περίοδο. Έτσι τις σεζόν 2007-2009 υποδύθηκε τον *Βασίλη Κουτρουμπά*, τηλεοπτικό γιο του Στέλιου Μάινα και της Μπέσυ Μάλφα, στη γνωστή σειρά γίνοντας αρκετά γνωστός στο ευρύ κοινό. Την περίοδο 2009-2010 έλαβε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «*[[Επτά Θανάσιμες Πεθερές]]*», «*[[Ο 3ος Νόμος]]*», «*[[Εργαζόμενη Γυναίκα]]*» και «*[[Ο πόλεμος των άστρων (ελληνική τηλεοπτική σειρά)|Ο πόλεμος των άστρων]]*». Καλές δουλειές , Το σόι σου , Μην αρχίζεις τη μουρμούρα

Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις ενώ τις σεζόν 2013-2015 πρωταγωνίστησε στη διαδικτυακή κωμική σειρά «*Τη μάνα μου τη λένε Γιάννη*». Το 2014, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην κωμωδία «*Στα Καλά Καθούμενα*». Τη σεζόν 2016-2017 έλαβε μέρος στη δραματική σειρά «*Όσα δεν ξέρεις*» στην κυπριακή τηλεόραση. Από το 2018 μέχρι το 2019 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά «*[[Όσο Έχω Εσένα]]*» ενώ τη σεζόν 2019 - 2020 ανήκε στο καστ της δραματικής σειράς «*Έρωτας Μετά*». Την σεζόν 2021 - 2022 πρωταγωνίστησε στη νέα κωμωδία της ΕΡΤ «Σε ξένα χέρια» σειρά  Άγρια γη του ΣΚΑΪ σειρά Έρωτας Φυγάς του OPEN  *και στη σειρά Η Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκας στο [[Alpha TV]]. Το 2023 πρωταγωνίστησε στην ιστορική ταινία " Πέντε 5. Το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης" του aratos films.* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Citroën E-Méhari

Το **Citroën E-Méhari** ήταν ένα ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο, τύπου compact SUV εκτός δρόμου, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën από τον Μάρτιο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2019. Το μοντέλο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 7 Δεκεμβρίου 2015 και μπήκε στην παραγωγή τον Μάρτιο του 2016, μαζί με την παρουσίασή του στο ευρύ κοινό στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης. Για 3 έτη, παρήχθη σε περιορισμένα αντίτυπα και σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων Bolloré. Μάλιστα βασίστηκε στο επίσης γαλλικό Bolloré Bluesummer, ενώ προωθήθηκε επίσημα ως ο ιδεολογικός απόγονος του μικρού τζιπ Citroën Méhari του 1968 - 1987.

## Διαθεσιμότητα
thumb|left|Το πίσω μέρος ενός E-Méhari.
thumb|left|Η αναγραφή του προηγούμενου Citroën E-Méhari.

Οι πρώτες πωλήσεις ξεκίνησαν στη Γαλλία την άνοιξη του 2016, με τη βασική τιμή (με την τότε ισοτιμία) στα 25.000 ευρώ, στην οποία δεν υπολογιζόταν το κόστος της μπαταρίας, η οποία προσφερόταν ως λίζινγκ και με χρέωση 79 ευρώ τον μήνα. Κυκλοφόρησε σε μία μόνο έκδοση εξοπλισμού, με μοναδική προαιρετική επιλογή τον κλιματισμό, που χρεωνόταν έξτρα 1.450 ευρώ. Σταδιακά, μετά την εγχώρια αγορά, άρχισε να εξάγεται και σε κάποιες άλλες χώρες της Ευρώπης. Ενδεικτικώς στη Γερμανία, η βασική τιμή του ήταν 24.790 ευρώ χωρίς τις μπαταρίες, οι οποίες τότε νοικιάζονταν για 87 ευρώ τον μήνα.

Επίσης, η Citroën το διέθετε επίσημα και ως rent-a-car με τιμή 299 ευρώ τον μήνα, μαζί με την μπαταρία. Το μοντέλο είχε αυστηρά 4-θέσιο σαλόνι και ο χώρος αποσκευών του είχε χωρητικότητα μόλις 200 λίτρα, αν και μπορούσε να φτάσει έως και τα 800 λίτρα με την αναδίπλωση των πίσω καθισμάτων.

Τελικώς όμως, η παραγωγή του E-Méhari σταμάτησε άδοξα, πριν ακόμα συμπληρωθούν 3 χρόνια από το λανσάρισμα, καθώς διακόπηκε η κατασκευή του τον Ιανουάριο του 2019, λόγω καταστροφικά χαμηλών πωλήσεων. Ενδεικτικώς, ενώ η εταιρεία υπολόγιζε το 2016 να πουλήσει 1.000 αντίτυπα ετησίως, το 2018 πούλησε μόλις 228 αντίτυπα στη Γαλλία και στις εξαγωγικές αγορές ο αριθμός των πωλήσεων ήταν εντελώς μηδαμινός.

## Επιδόσεις
Η επιτάχυνση 0–50 km/h ερχόταν σε 6,4 δευτερόλεπτα και η μέγιστη ταχύτητα ήταν 110 km/h.

## Σαλόνι

## Δείτε επίσης
* Citroën Méhari
* Citroën FAF
* Citroën C4 Cactus
* Citroën C3 Pluriel

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.carmagazine.co.uk/ «Citroën E-Mehari: the electric beach buggy you can buy in 2016», Published: 8 December 2015.
* www.bbc.com/autos/ «The Roundabout Blog Design Electric vehicles. Citroën finds its happy place.» By Matthew Phenix. 8 December 2015.
* www.citroen.fr/ Citroën E-Méhari
* www.auto-motor-und-sport.de/ Citroen E-Mehari Verkaufsstart Elektro-Buggy für 25.000 Euro.

E-Mehari
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Κατηγορία:Ηλεκτρικά αυτοκίνητα