open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Phare

Το πρόγραμμα **Phare** ήταν ένα από τα τρία προενταξιακά μέσα που χρηματοδοτούνταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση με σκοπό την ενίσχυση των υποψήφιων χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στην προετοιμασία τους για ένταξη στην ΕΕ. Αφορούσε κυρίως μέτρα δημιουργίας θεσμών (και συναφείς επενδύσεις) καθώς και μέτρα που αποσκοπούσαν στην προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, περιλαμβανομένης και της διασυνοριακής συνεργασίας. Το πρόγραμμα αυτό υπαγόταν στη ΓΔ Διεύρυνσης.

Αρχικά το Phare δημιουργήθηκε το 1989 ως *[[Πολωνία]] και [[Ουγγαρία]]: Βοήθεια για την Ανοικοδόμηση των Οικονομιών τους* (το οποίο ανταποκρίνεται στα αγγλικά και γαλλικά ακρώνυμα Poland and Hungary: Assistance for Restructuring their Economies, PHARE). Το πρόγραμμα επεκτάθηκε ώστε να καλύψει τις οκτώ από τις δέκα χώρες της διεύρυνσης του 2004: τις Τσεχία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Σλοβακία και Σλοβενία καθώς και τις χώρες που προσχώρησαν το 2007 (Βουλγαρία και Ρουμανία) σε μια περίοδο σαρωτικών οικονομικών αναδιαρθρώσεων και πολιτικών αλλαγών. Phare σημαίνει φάρος στα γαλλικά.

Ως το 2000 ορισμένες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων (Αλβανία, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και Βοσνία-Ερζεγοβίνη) ωφελούνταν επίσης από το πρόγραμμα. Όμως από το 2001 το πρόγραμμα CARDS παρείχε βοήθεια σε αυτές τις χώρες.

Ύστερα από την πρόσκληση που απηύθυνε το Συμβούλιο της Κοπεγχάγης το 1993 στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης να υποβάλουν αίτηση ένταξης, η παρεχόμενη από το Phare βοήθεια αναπροσανατολίστηκε σε αυτόν τον σκοπό, περιλαμβανόμενης και μιας σημαντικής επέκτασης της στήριξης για επενδύσεις στις υποδομές. Η προενταξιακή έμφαση του Phare τέθηκε σε εφαρμογή το 1997, σε απάντηση της έναρξης της διεύρυνσης από το Συμβούλιο του Λουξεμβούργου. Οι πόροι του Phare εστιάζουν εξολοκλήρου σε προενταξιακές προτεραιότητες που υπογραμμίζονται στους Οδικούς Χάρτες και τις Εταιρικές Σχέσεις Προσχώρησης, οι οποίες καθιερώνουν τις συνολικές προτεραιότητες που πρέπει να ακολουθήσει μια χώρα για να προετοιμαστεί για ένταξη και τους διαθέσιμους πόρους που θα την βοηθήσουν να το πράξει. Το Εθνικό Πρόγραμμα για την Υιοθέτηση του Κεκτημένου αποτελεί το χρονοδιάγραμμα μιας υποψήφιας χώρας στην προετοιμασία της για ένταξη. Υπολογίζει το χρόνο και το κόστος των απαραίτητων προπαρασκευαστικών ενεργειών για την ένταξη και τις επιπτώσεις για το προσωπικό και τους χρηματοδοτικούς πόρους. 

## Σημείωση
:*Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από την [http://ec.europa.eu/enlargement/how-does-it-work/financial-assistance/phare/index_en.htm ιστοσελίδα του Phare] στο [http://ec.europa.eu/ δικτυακό τόπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης]. Σύμφωνα με [http://ec.europa.eu/geninfo/legal_notices_el.htm# την εκεί πολιτική πνευματικών δικαιωμάτων], η αναπαραγωγή επιτρέπεται, με την προϋπόθεση ότι μνημονεύεται η πηγή.*

Κατηγορία:Προγράμματα Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αδωνιβεζέκ

Ο **Αδωνιβεζέκ** ή **Αδωνιμπεζέκ** είναι πρόσωπο της Βίβλου που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα στο Βιβλίο των Κριτών. 

Στην εβραϊκή γλώσσα το όνομα αυτό σημαίνει Άρχοντας, Βασιλεύς της Βεζέκ, στη γη Χαναάν, ο οποίος φέρεται να είχε αιχμαλωτίσει περίπου 70 άλλους βασιλείς για τους οποίους είχε διατάξει να τους ακρωτηριάσουν, δηλαδή να τους κόψουν τα χέρια και τα πόδια.

Αργότερα όμως όταν και αυτός αιχμαλωτίσθηκε , κατά τις εκστρατείες των Εβραίων στη νότια Χαναάν, φέρεται να μεταφέρθηκε στην Ιερουσαλήμ όπου και τιμωρήθηκε κατά τον ίδιο τρόπο με συνέπεια να καταστεί ανίκανος για οποιαδήποτε δράση.

Σημειώνεται όμως ότι πουθενά αλλού δεν αναφέρεται ότι ο Αδωνιβεζέκ είχε αιχμαλωτίσει τόσους πολλούς βασιλείς με αντίστοιχες εκστρατείες, που κατά το πιθανότερο να πρόκειται για αρχηγούς φατριών. Αλλ΄ όμως ούτε το όνομα αυτού αναφέρεται στο κατάλογο των βασιλέων της πόλης αυτής.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.1ος, σελ.461.

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ναντ Τάτρου σα Μπλίσκα

**Ναντ Τάτρου σα Μπλίσκα** (*Nad Tatrou sa blýska*,  *Αστραπή πάνω από τα Τάτρας*) είναι ο εθνικός ύμνος της Σλοβακίας. Οι ρίζες του ύμνου βρίσκονται στο εθνικιστικό και ρομαντικό κίνημα στην Κεντρική Ευρώπη του 19ου αιώνα. Τα κύρια θέματά του είναι μια καταιγίδα πάνω από τα όρη Τάτρα τα οποία αποτελούσαν σύμβολο του κινδύνου για τους Σλοβάκους και επίσης την επιθυμία για την αποσόβηση της απειλής. Ο ύμνος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής κατά τις εξεγέρσεις του 1848-49.

## Προέλευση
Ο ηλικίας 23 ετών Γιάνκο Ματούσκα (Janko Matúška) έγραψε τους στίχους τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 1844. Η μελωδία προέρχεται από το λαϊκό τραγούδι "Kopala studienku", που του πρότεινε ο συμφοιτητής του, Γιόζεφ Ποδράντσκι (Jozef Podhradský) (1823-1915), μελλοντικός ακτιβιστής  Ο ύμνος γράφηκε από φοιτητές, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την αποβολή συμμαθητή τους από τη σχολή. Ο αρχικός τίτλος του 1844,που σώζεται σε σημειωματάριο είναι "Σλοβάκοι της Μπρατισλάβα, Μελλοντικοί Λεβοτσιανοί" ("*Prešporský Slováci, budaucj Lewočané*"). Το Λεβοτσιανοί αναφέρεται στην πόλη Λεβότσα.

Στις 13 Δεκεμβρίου του 1918 η πρώτη στροφή από τους στίχους του Ματούσκα έγινε το ένα μισό από τον εθνικό ύμνο της Τσεχοσλοβακίας.

Μόνο οι δύο στροφές των στίχων του Ματούσκα καθιερώθηκαν με νόμο ως εθνικός ύμνος της Σλοβακίας, μετά την ανεξαρτητοποίησή της το 1993.

## Στίχοι και ελληνική μετάφραση





## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Anthem of the Slovak Republic - Σελίδα με ηχητικά αποσπάσματα του ύμνου στον ιστότοπο της Προεδρίας της Δημοκρατίας.
* Ο εθνικός ύμνος της Σλοβακίας, παρτιτούρα και στίχοι

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σλοβακίας
Κατηγορία:Τσεχοσλοβακία
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Ντεζιρέ Ρακοτοαριζαονά

Ο αντισυνταγματάρχης **Ντεζιρέ Ρακοτοαριζαονά ** (*Désiré Rakotoarijaona*, γεννημένος 19 Ιουνίου 1934) είναι πρώην στρατιωτικός και πρώην πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Υπηρέτησε στο αξίωμα του πρωθυπουργού από το 1977 ως το 1988.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1934. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ντιντιέ Ρατσιράκα, όταν ακόμα στη χώρα επικρατούσε μονοκομματικό καθεστώς. Ο Ρακοτοαριζαονά χρημάτισε στο πρωθυπουργικό αξίωμα από την 1η Αυγούστου του 1977 ως τις 12 Φεβρουαρίου του 1988, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Βικτόρ Ραμαχατρά. Στις προεδρικές εκλογές του 1996 ο Ρακοτοαριζαονά κατήλθε υποψήφιος και ήρθε τελευταίος σε σύνολο 15 υποψηφίων με 0,37% των ψήφων. Αυτό είχε αποτέλεσμα τον τερματισμό της πολιτικής του καριέρας.

## Παραπομπές


Ρακοτοαρι
Καλήτορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καλήτορας** (***Καλήτωρ***, δηλ. αυτός που καλεί, επίθετο των κηρύκων) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Τρώας πολεμιστής στον Τρωικό Πόλεμο, γιος του Κλυτία και συγγενής του βασιλιά της Τροίας Πριάμου. Ο Καλήτορας αυτός σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού από τον Αίαντα ενώ προσπαθούσε να πυρπολήσει πλοίο των Αχαιών, όπως αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Ο 420-421): *« (τον) Καλήτορα κει πόφερνε το πυρ εις το καράβι / λόγχισ' ο Αίας, κι έπεσε με το δαυλί στο χώμα»* (μετάφραση Ι. Πολυλά)
# Ο πατέρας του Αφαρέως (όχι του Μεσσήνιου), από τον οποίο ο Αφαρέας αποκαλείται στην *Ιλιάδα* ***Καλητορίδης*** (Ν 541).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 442

Καλητορας
Ματθαίος Αλεξανδρείας

Ο **Ματθαίος**, ο λεγόμενος *Ψάλτης*, ήταν Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1746-1766.

Γεννήθηκε στην Άνδρο. Διετέλεσε μοναχός της Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους και κατόπιν Μητροπολίτης Λιβύης και ηγούμενος της Μονής Ζλατάρι της Βλαχίας.

Στις 18 Αυγούστου 1746 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Κατέβαλε πολλές προσπάθειες, παρά τα οικονομικά προβλήματα, να επισκευάσει ναούς, ιδρύματα και Πατριαρχικά κτίρια. Αντιστάθηκε στην Παπική προπαγάνδα εις βάρος των Ορθοδόξων της Αιγύπτου. Τέλος, κατέβαλε ανεπιτυχείς προσπάθειες για ένωση της Ορθόδοξης με την Αιθιοπική Εκκλησία, κατόπιν αιτήματος του Βασιλιά της Αιθιοπίας Νεγού Ιησού Β’.

Διώχθηκε από Διοικητές της Αιγύπτου και τελικά παραιτήθηκε από το Θρόνο στις 9 Ιουνίου του 1766. Επέστρεψε στη Μονή Κουτλουμουσίου, στην οποία αφιέρωσε όλη του την προσωπική περιουσία και κατέβαλε προσπάθειες να ανορθώσει την ανατολική της πτέρυγα που είχε καεί. Επίσης, έκτισε την Τράπεζα της Μονής. Το 1774 συμμετείχε σε Σύνοδο που συνεκλήθη στο Άγιο Όρος για την αντιμετώπιση της έριδας των Κολλυβάδων.

Εκεί απεβίωσε, το 1774 ή 1775. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ματθαίος Ψάλτης, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
* Μπακούρος Βασίλειος, Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Σαμουήλ Α΄ Χαντζερής ο βυζάντιος: ο βίος και το έργο του (1700-1775), Διδακτορική Διατριβή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) 1998

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Δημητρίου Π. Πασχάλη, Ματθαίος ο άνδριος, πάπας και πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης γης Αιγύπτου (1746-1767) : Βιογραφικόν σχεδάριον, Εστία 1901
* Τσελίκας Αγ., Ανέκδοτον γράμμα του πατριάρχου Αλεξανδρείας Ματθαίου προς την Ελληνικήν Αδελφότητα Βενετίας, 1754

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Κατηγορία:Μητροπολίτες Λιβύης
Πολύδροσο

Με το όνομα **Πολύδροσο** αναφέρονται:
*Πολύδροσο Άρτας, χωριό του νομού Άρτας
*Πολύδροσο Θεσπρωτίας, χωριό του νομού Θεσπρωτίας
*Πολύδροσο Λακωνίας, χωριό του νομού Λακωνίας
*Πολύδροσο Χαλανδρίου-Αμαρουσίου, συνοικία στα όρια των δήμων Αμαρουσίου και Χαλανδρίου

Επίσης
*Πολύδροσος Φωκίδας, χωριό του νομού Φωκίδας
Ίκαρος (αρχαία πόλη)

μικρογραφία|Αρχαία ελληνικά νομίσματα από το νησί '''Ίκαρος'''.
Η **Ίκαρος** είναι αρχαία ελληνική πόλη στη νήσο Φαϊλάκα στον περσικό κόλπο, διοικητικά ο αρχαιολογικός χώρος και η νήσος ανήκουν στο Κουβέιτ.

Η Ίκαρος κτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον ναύαρχο του Μέγα Αλέξανδρου Νέαρχο σαν στρατιωτικό φυλάκιο κατά το πέρασμα του από το νησί στην διάρκεια του πλου προς τα δυτικά. Μετά τον θάνατο του Μέγα Αλέξανδρου η Ίκαρος αποτέλεσε πόλη του βασιλείου των Σελευκίδων. Ο Σέλευκος έκτισε ναό αφιερωμένο στην Άρτεμη με ιωνικό αλλά και περσικό ρυθμό.  

Οι πρώτες ανασκαφές στην αρχαία πόλη ξεκίνησαν το 1957 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Έχει ανασκαφεί ο ναός της Αρτέμιδος και ερείπια κτιρίων. Το σημαντικότερο εύρημα, έως σήμερα, είναι στήλη στα ελληνικά. Σημαντικό επίσης εύρημα είναι ένα πανέρι με υπολείμματα ψαριών, στο ένα μάλιστα έχουν διατηρηθεί τα λέπια.

Οι ανασκαφικές έρευνες στη πόλη έδειξαν ότι ο τρόπος τοιχοποιίας ήταν ο ίδιος με αυτόν της αρχαίας Πέλλας και τα αγγεία που βρέθηκαν είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτά που ανευρίσκονται στη Μακεδονία. 

## Πηγές
*Υπουργείο πολιτισμού 
*Έθνος online

Κατηγορία:Ελληνιστικές αποικίες
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Ιστορία του Κουβέιτ
Στέφανος Τηλικίδης

μικρογραφία|250px
Ο **Στέφανος Τηλικίδης** (1923 - 1995) ήταν Έλληνας ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και πεζογράφος. 
 
## Η ζωή και το έργο του
Ο Στέφανος Τηλικίδης γεννήθηκε το 1923 στο Κρεπασνόι του Καυκάσου. Σε ηλικία 6 ετών εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στο χωριό Τέρπυλος του νομού Κιλκίς. Εκεί διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα. Στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο του Κιλκίς. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Στα χρόνια της Κατοχής οργανώθηκε στις τάξεις του Ε.Α.Μ.. 

Στα ελληνικά γράμματα εμφανίστηκε το 1953 με την ποιητική συλλογή «Δημοτικά Μοτίβα» σε δεκαπεντασύλλαβο στίχο.
 
Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Στη Θεσσαλονίκη έζησε μέχρι το θάνατό του το 1995.

## Έργα
* «Δημοτικά Μοτίβα», Ποίηση, 1953
* «Για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά» (τραγούδια της σκλαβιάς και της αντίστασης), Ποίηση, Α΄έκδοση 1956, Β' έκδοση 1973
* «Ζήσης Γραβιάς», Τραγωδία, 1957
* «Ποιος έκλεψε τους οικτιρμούς μας», Θέατρο πρόζας, 1966
* «Το είδωλο του Κύκλωπα», Διηγήματα, Α΄έκδοση 1967 , Β' έκδοση 1996 
* «Ειρήνη πληγή μου» Ποίηση, 1972
* «Εδώ Πολυτεχνείο» Ποίηση, 1974
* «Σταλαχτίτες από δάκρυ» Ποίηση, 1979
* «Γρηγορείτε...» Ποίηση, 1982
* «Ειρηνιστικά» Ποίηση, 1985

Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν τα έργα:

* «Στ' αχνάρια του Κύκλωπα» Διηγήματα, 1996,
* «Το Είδωλο του Κύκλωπα» Διηγήματα, Β΄έκδοση 1996
* «Ισόβια στράτευση» Ποίηση, 1998
* «Το όνειρο του λοχία Μπρούνο Βάλτερ» Μονόπρακτο, 2023
* «Μνήμες… για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά» Ποίηση, 2024

* Ηχητικά αποσπάσματα από το έργο του https://www.youtube.com/playlist?list=PLMCQH6N-Yp65IitCO2FtCsEObXApm1_Gk

Επίσης, υπάρχει ακόμη άφθονο ανέκδοτο υλικό.

## Διακρίσεις
* Το 1963, βραβεύτηκε στον Καλοκαιρίνειο Διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" για το θεατρικό του έργο με τον τίτλο «Αυτή που δεν ξέχασε».
* Το 1983, βραβεύτηκε με το Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί για τα ποιήματά του «Αγάλιασμα», «Ογλούμ» και «Γράμμα στον Αζίζ Νεσίν».
* Το 1994, η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Ύφεσης και Ειρήνης Θεσσαλονίκης (ΕΔΥΕΘ) του απένειμε μετάλλιο για την προσφορά του στους αγώνες του φιλειρηνικού κινήματος, καθώς το σύνολο του έργου του είναι αφιερωμένο στον άνθρωπο και την Ειρήνη.

## Άλλες πληροφορίες
Η λογοτεχνική κριτική του απένειμε τον τίτλο του «Ποιητή της Ειρήνης». 
 
Οι στίχοι του ποιήματός του «Γρηγόρης Λαμπράκης» βρίσκονται χαραγμένοι στη βάση του μνημείου προς τιμήν του Γρ. Λαμπράκη επί της οδού Ερμού στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες και συμπεριλαμβάνονται σε Ελληνικές και ξένες ποιητικές ανθολογίες.

Ποιήματά του από την συλλογή «Για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά» μελοποιήθηκαν από τον συνθέτη και τραγουδιστή Πάνο Τζαβέλα.

Η κρατική τηλεόραση ΕΤ2 παρουσίασε επανειλημμένα σε επετείους του Πολυτεχνείου το χρονικό του ποιητή «Εδώ Πολυτεχνείο», με απαγγελία ηθοποιών και μελοποίηση αποσπασμάτων από τον συνθέτη Γιώργο Γεωργιάδη. 

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κλαρομοντάνιος Κώδικας

thumb|Δείγμα του κώδικα, Λατινική
thumb|right|180px|Δείγμα του κώδικα, Romans 7,4-7
**Ο Κλαρομοντάνιος Κώδικας** (Λατ. *Codex Claromontanus*) είναι ένας μεσαιωνικός χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τις Επιστολές του Παύλου της Καινής Διαθήκης. Συμβολίζεται με το **D<sup>p</sup>** ή το **06**, ενώ φυλάσσεται στη Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας Παρίσι, όπου καταγράφεται ως *Gr. 107 AB*. 

Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 6ου αιώνα. Το μέγεθος της κάθε σελίδας είναι 24.5x19.5 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 533 φύλλα. 

## Δείτε επίσης
* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Σιναϊτικός Κώδικας

## Παραπομπές


## Πηγές
* W. H. P. Hatch, *The Principal Uncial Manuscripts Of The New Testament*, 1939, The University of Chicago Press, Chicago.
* Bruce M. Metzger, *The Text Of The New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration*, 1968 etc, Oxford University Press. pp.&nbsp;49–51.
* Trobisch, David, ''The Oldest Extant Editions of the Letters of Paul'' 1999 (e-text online).
* Berschin, Walter, "Greek Manuscripts in Western Libraries" ch. 6 of *Greek Letters and the Latin Middle Ages: From Jerome to Nicholas of Cusa*: diglot mss in the West.
* Caspar René Gregory, "Textkritik des Neuen Testaments", Leipzig 1900, vol. 1, pp.&nbsp;105–109.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Codex Claromontanus D (06): at the Encyclopedia of Textual Criticism
* Michael D. Marlowe, Bible Research: Codex Claromontanus
* Michael D. Marlowe, Bible Research: Catalogus Claromontanus
* Codex Bezae and Codex Claromontanus  

Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κεφάλαιο (αποσαφήνιση)

Το **κεφάλαιο** μπορεί να αναφέρεται

*στο κεφάλαιο (οικονομικά) έννοια της λογιστικής και των οικονομικών
*στο Κεφάλαιο (*Das Kapital: Kritik der politischen Ökonomie*) του Μαρξ
*στο κεφάλαιο ενός βιβλίου, τυπικό χαρακτηριστικό της διάρθρωσης ενός βιβλίου
Παλίμψηστο του Εφραίμ του Σύρου

Το **Παλίμψηστο του Εφραίμ του Σύρου** (Λατ. *Codex Ephraemi Rescriptus*) είναι ένας μεσαιωνικός χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης.

Συμβολίζεται με το **<big>C</big>** ή το **04**, ενώ φυλάσσεται στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας στο Παρίσι, όπου καταγράφεται ως *Gr. 9*.

Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 33x27 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (*vellum*). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 145 φύλλα .

thumb|right|200px|Matt. 1,2-18 (Tischendorf facsimile)
## Υποσημειώσεις
 

## Πηγές
* Hatch, William Henry, *The Principal Uncial Manuscripts Of The New Testament*, The University of Chicago Press, Chicago, 1939.
* F.G. Kenyon, Our Bible and the Ancient Manuscripts (4th ed.), London 1939.
* Bruce M. Metzger, Manuscripts of the Greek Bible: An Introduction to Palaeography, Oxford University Press, Oxford 1981.
* Ph. Comfort, Encountering the Manuscripts: An Introduction to New Testament Paleography and Textual Criticism, Broadman & Holman Publishers, 2005.
* Tischendorf, ''Codex Ephraemi Syri rescriptus, sive Fragmenta Novi Testamenti'', Lipsiae 1843
* Tischendorf, ''Codex Ephraemi Syri rescriptus, sive Fragmenta Veteris Testamenti'', Lipsiae 1845

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Codex Ephraemi Rescriptus at the *Encyclopedia Textual Criticism*
* ''Catholic Encyclopedia'': Codex Ephraemi Rescriptus
* ''Codex Ephraemi Syri Rescriptus''
* Image from Codex Ephraemi 

## Σχετικά κύρια άρθρα
* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Εφραίμ ο Σύρος

Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Παλαιογραφία
Όσκαρ Μίνα

Ο **Όσκαρ Μίνα** (*Oscar Mina*) είναι πολιτικός του Αγίου Μαρίνου Κυβερνών Διοικητής από την 1η Απριλίου 2022 και για το εξάμηνο έως τις 30 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον Πάολο Ροντέλι. Υπηρέτησε ξανά στο αξίωμα, από τον Απρίλιο του 2009 έως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2009. Συνδιοικητής του ήταν το 2009 ο Μάσιμο Τσένκι. Ανήκει στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στο Σεραβάλε, στις 24 Σεπτεμβρίου του 1958. Ακολούθησε σπουδές στις πολιτικές επιστήμες και στη διπλωματία..Την 1η Απριλίου του 2009 ανέλαβε Κυβερνών Διοικητής μαζί με τον Τσένκι, διαδεχόμενοι τους Ερνέστο Μπενεντετίνι και Ασούντα Μελόνι.Ανέλαβε ξανά την 1η Απριλίου 2022, με συγκυβερνώντα διοικητή τον Πάολο Ροντέλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνώντες Διοικητές του Αγίου Μαρίνου
Μάσιμο Τσέντσι

Ο **Μάσιμο Τσέντσι** (*Massimo Cenci*) είναι πολιτικός του Αγίου Μαρίνου. Έγινε Κυβερνών Διοικητής την 1η Απριλίου του 2009 για θητεία ενός εξαμήνου. Συνδιοικητής του είναι ο Όσκαρ Μίνα. Ανήκει στο Νέο Σοσιαλιστικό Κόμμα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου του 1967. Ακολούθησε οικονομικές σπουδές στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια και επίσης σπουδές στο μάνατζμεντ και στην επικοινωνία, στο πανεπιστήμιο του Αγίου Μαρίνου. Εξελέγη με τη Λίστα Ελευθερία (Lista della Libertà) στο Μέγα Γενικό Συμβούλιο. Το 2005 υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Νέου Σοσιαλιστικού Κόμματος. Την 1η Απριλίου του 2009 ανέλαβε Κυβερνών Διοικητής μαζί με τον Όσκαρ Μίνα, διαδεχόμενοι τους Ερνέστο Μπενεντετίνι και Ασούντα Μελόνι.

## Παραπομπές


Τσεντσι
L-Innu Malti

μικρογραφία|Η παρτιτούρα του ύμνου της Μάλτας και το οικόσημο της χώρας.
***L-Innu Malti*** (ελληνικά: *Ο Ύμνος της Μάλτας*) είναι ο εθνικός ύμνος της Μάλτας. Είναι γραμμένος υπό τη μορφή προσευχής προς τον Θεό. Συνθέτης του είναι ο Ρόμπερτ Σάμιουτ (Robert Samut) και στιχουργός ο Ντουν Καρμ Ψάιλα (Dun Karm Psaila).

## Ιστορία
Το 1850 ο Γκαν Άντον Βασάλο (Ġan Anton Vassallo) συνέθεσε το τραγούδι "Innu Lil Malta", το οποίο παιζόταν παλιότερα σε διάφορες μαλτέζικες εκδηλώσεις. Το 1922 ο καθηγητής Σάμιουτ (Robert Sammut) συνέθεσε μια σύντομη μελωδία. Έπειτα από έναν χρόνο ο διευθυντής των Δημοτικών Δρ Α. Β. Λαφέρλα απέκτησε τη σύνθεση εκείνη, καθώς ήθελε έναν ύμνο για να ψάλλεται από τους μαθητές και τις μαθήτριες στα σχολεία. Ο Λαφέρλα ζήτησε από τον Ντουν Καρμ να γράψει στίχους που θα ταίριαζαν στη μελωδία του Σαμιούτ. Τον Δεκέμβριο του 1922 ο ύμνος τραγουδήθηκε, ιδίως σε κυβερνητικά σχολεία. Για πρώτη φορά ακούστηκε στο κοινό στις 27 Δεκεμβρίου του 1922 και ξανά στις 6 Ιανουαρίου του 1923, στη διάρκεια δύο συναυλιών στο θέατρο Μανοέλ. Ωστόσο, κατά την πρώτη ακρόαση του ύμνου, κάποιος άλλαξε κάποιους στίχους από την πρώτη στροφή. Το γεγονός αυτό εξόργισε τον Ντουν Καρμ, ο οποίος έγραψε άρθρο διαμαρτυρίας σε τοπική εφημερίδα. Έκτοτε δεν έχει αλλάξει ούτε μια λέξη. Στις 3 Φεβρουαρίου του 1923 σε άλλη συναυλία στο θέατρο Μανοέλ τραγουδήθηκαν οι αρχικοί στίχοι του Καρμ από παιδιά.

Η κυβέρνηση της Μάλτας καθιέρωσε τον ύμνο ως εθνικό στις 22 Φεβρουαρίου του 1941. Με το Σύνταγμα του 1964 ορίστηκε επίσημα ως εθνικός ύμνος.

## Στίχοι
### Μαλτέζικα

### Μία από τις αγγλικές εκδόσεις
Guard her, Ο Lord, as ever Thou hast guarded,
This Motherland so dear whose name we bear!
Keep her in mind whom Thou hast made so fair!

May he who rules for wisdom be regarded,
In master mercy, strength in man increase!
Confirm us all in unity and peace!

### Ελληνική μετάφραση
:Φύλαξέ την, Ω Κύριε, όπως τη φύλαξες πάντα!
:Αυτή η Μητέρα Πατρίδα που είναι τόσο αγαπημένη και της οποίας φέρουμε το όνομα!
:Έχε την στη σκέψη σου, Εσύ που την κατέστησες τόσο όμορφη !
:Είθε αυτός που κυβερνά, να θεωρείται σοφός!
:Με τον κυρίαρχο οίκτο, αυξάνεται η δύναμη στον άνθρωπο!
:Σιγούρεψε όλους μας, με ενότητα και ειρήνη!

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος για τον ύμνο - Υπουργείο Πληροφοριών της Μάλτας.
* http://www.germanmaltesecircle.org/newsletters/2005/200502.htm  - INNU MALTI, die Nationalhymne der Republik Malta - περιλαμβάνει τον ύμνο σε αρχείο μορφής MP3 και σύντομη ιστορία του στα γερμανικά.
* Malta Hymne - A page on the anthem at the Swiss site "Malta4You". Με ορχηστρικές εκδόσεις σε αρχεία μορφής MIDI και MP3.
* Dun Karm Psaila - Βιογραφία.
* Himnuszok - Έκδοση του ύμνου με τραγούδι, στον ιστότοπο "Himnuszok".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μάλτας
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Μαμουντζού

Το **Μαμουτζού** () είναι πρωτεύουσα της Μαγιότ, στον Ινδικό Ωκεανό. Στην τοπική γλώσσα Σιμαορέ λέγεται κυρίως *Μομοτζού*. Είναι η κοινότητα με το μεγαλύτερο πληθυσμό στη Μαγιότ. Βρίσκεται στο νησί Γκραντ Τερ (ή Μαορέ), το οποίο είναι το κύριο νησί της Μαγιότ. Η πρώτη πρωτεύουσα ήταν η Τζαουτζί, στο μικρό νησί Πετίτ Τερ ή Παμανζί, ωστόσο το 1977 έγινε νέα πρωτεύουσα η Μαμουτζού.

Αριθμεί 53.022 κατοίκους, σύμφωνα με την πληθυσμιακή απογραφή του 2007. Δήμαρχος είναι ο Χασανί Αμπνταλλά (Hasani Abdallah).

## Διοίκηση
Η κοινότητα συναποτελείται από 6 χωριά, εκτός από την κεντρική διοίκηση, η οποία ονομάζεται επίσης Μαμουντζού. Αυτά τα χωριά είναι: Καουένι, Μτσαπερέ, Πασαμαίντι, Βαχιμπέ, Τσουντζού 1 και Τσουντζού 2.

Η κοινότητα διαιρείται επιμέρους σε 3 καντόνια: Μαμουντζού 1, Μαμουντζού 2 και Μαμουντζού 3.

## Δημογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Μαγιότ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Κέντρο Αστρονομικών Δεδομένων Στρασβούργου

Το **Κέντρο Αστρονομικών Δεδομένων Στρασβούργου ** (**Centre de Données astronomiques de Strasbourg**, CDS) είναι ένα πολύ σπουδαίο κέντρο συλλογής και διάδοσης αστρονομικών πληροφοριών. Το Κέντρο αυτό υπάγεται στο Αστεροσκοπείο της πόλης του Στρασβούργου και επομένως και στο Πανεπιστήμιο Louis-Pasteur του Στρασβούργου καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS). 

Το CDS ιδρύθηκε το 1972 και ονομαζόταν τότε Centre de Données Stellaires (Κέντρο Αστρικών Δεδομένων), αλλά μετονομάστηκε το 1983, διότι επεκτάθηκε ώστε να καλύπτει πάσης φύσεως αντικείμενα που βρίσκονται πέρα από το Ηλιακό Σύστημα και όχι μόνο αστέρες. 

Στόχος του CDS είναι να συλλέγει δεδομένα από αστεροσκοπεία και διαστημικά παρατηρητήρια και να τα δημοσιεύει σε ηλεκτρονική μορφή. Η τεράστια βάση δεδομένων του CDS ονομάζεται SIMBAD (Set of Identifications, Measurements, and Bibliography for Astronomical Data) και συγκεντρώνει στοιχεία για περισσότερα από 4.500.000 αντικείμενα και πολλές χιλιάδες βιβλιογραφικές παραπομπές. Εκτός από το SIMBAD, το Κέντρο θέτει στη διαθεσιμότητα της διεθνούς αστρονομικής κοινότητας το λογισμικό Aladin, που αποτελεί έναν διαλογικό ουράνιο χάρτη, την υπηρεσία αστρονομικών καταλόγων VizieR και ένα ηλεκτρονικό λεξικό ονοματολογίας ουράνιων αντικειμένων.

## Βιβλιογραφία και παραπομπές
* Les catalogues astronomiques *Encyclopédie Hachette Multimédia 2007 - Edition Intégrale*
* *Oxford Dictionary of Astronomy*. Ridpath, Ian, New York: Oxford University Press, 2003 & 2007 (2nd Edition).
* *Philip's Astronomy Encyclopedia*. London: Philip's, 2002.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://cdsweb.u-strasbg.fr/ Το site του CDS 
* http://adsabs.harvard.edu/abs/2000A&AS..143....1G Γενικές πληροφορίες για το CDS 

Κατηγορία:Αστρονομικές οργανώσεις
Κατηγορία:Αστρονομικοί κατάλογοι
Τίμης Ευθυμίου

Ο **Τίμης Ευθυμίου** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τίμης Ευθυμίου γεννήθηκε στην Λεμεσό το 1955. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οδοντιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργαζόταν ως χειρούργος οδοντίατρος.

## Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ.

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής διετέλεσε αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος, μέλος της Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων, μέλος της Επιτροπής Υγείας και μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κύπρου - Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις προεδρικές εκλογές του 2003 υποστήριξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος και εξελέγη. Στις 3 Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 13 Ιουνίου 2006.

Το 2004 ίδρυσε το κίνημα Ελεύθεροι Πολίτες, το οποίο το 2008 εντάχθηκε στον ΔΗΣΥ. Ο Τίμης Ευθυμίου διετέλεσε πρόεδρος του κόμματος καθ΄ όλη τη διάρκεια ύπαρξης του.

Το 2015 διορίστηκε Επίτροπος του Οργανισμού Αγροτικών Πληρωμών από τον πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού
Κατηγορία:Κύπριοι οδοντίατροι
Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003
Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μιγκέλ Μαριάνο Γκόμες

Ο **Μιγκέλ Μαριάνο Γκόμες ι Άριας** (6 Οκτωβρίου 1889 – 26 Οκτωβρίου 1950), ήταν  Κουβανός πολιτικός και 12ος πρόεδρος της χώρας για επτά μήνες το 1936. 

Ο Γκόμες ήταν γιος του δεύτερου προέδρου της χώρας, Χοσέ Μιγκέλ Γκόμες. Γεννήθηκε στο  Σάνκτι Σπίριτους της Κούβας και διετέλεσε για αρκετές θητείες στη  Βουλή των Αντιπροσώπων της Κούβας, ενώ το 1926 εξελέγη δήμαρχος Αβάνας. Καθώς συμμετείχε στην εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης το 1931, εξορίστηκε στη Νέα Υόρκη και επέστρεψε στην Κούβα το 1933 μετά την έκπτωση του Χεράρδο Ματσάδο από το προεδρικό αξίωμα. Το 1934, εξελέγη και πάλι δήμαρχος Αβάνας.
 
Ακολούθησαν χρόνια πολιτικής αστάθειας κατά τα οποία ο Γκόμες κατόρθωσε να εκλεγεί πρόεδρος της χώρας. Η θητεία του ξεκίνησε στις 20 Μαΐου του 1936 και έληξε το Δεκέμβριο του ίδιου έτους όταν κατηγορήθηκε και εκδιώχθηκε από την προεδρία από μία ομάδα στην οποία συμμετείχε και ο μελλοντικός δικτάτορας Φουλχένσιο Μπατίστα. Ο Γκόμες τότε κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και επέστρεψε στην Κούβα το 1939.  Το 1940, ήταν και πάλι υποψήφιος για τη δημαρχία της Αβάνας αλλά ηττήθηκε από τον Ραούλ Μενοκάλ. Μετά από την ήττα του αυτή αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή της χώρας.

Παντρεύτηκε με τη Σεραφίνα Ντιάγο και απέκτησαν τρεις κόρες, τη Σεραφίνα, τη Γκρασιέλα και τη Σεραφίνα Γκόμες ι Ντιάγο. Φοίτησε σε ένα σχολείο Ιησουϊτών στο Σιενφουέγος και αργότερα σπούδασε νομική.

Ο  Μιγκέλ Μαριάνο Γκόμες πέθανε στην Αβάνα το 1950 σε ηλικία 61 ετών μετά από μακροχρόνια ασθένεια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Χρονολογικός πίνακας με την ιστορία της Κούβας
* Περιοδικό ''Time'', 6 Νοέμβρίου, 1950 
*  (ισπανικά)

Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας
Κοργιαλένιος (ναρκοθέτις)

Το πλοίο **«Κοργιαλένιος»** αγοράστηκε το 1916 με την κληροδοσία 40.000 χρυσών λιρών στον Εθνικό Στόλο από τον ευεργέτη Μαρίνο Κοργιαλένιο. Ναυπηγήθηκε το 1916 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Η χωρητικότητα του πλοίου ήταν 380 τόνοι και οι διαστάσεις του 45,7 επί 6,58 μέτρα. Οι μηχανές του είχαν ισχύ 550 ΗΡ και μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα 13 κόμβων. Ο οπλισμός του ήταν 1 πυροβόλο 57 χιλιοστών, ενώ μπορούσε να μεταφέρει 50 νάρκες. Χρησιμοποιήθηκε και ως μεταφορικό μέσο προσωπικού μεταξύ Ναυστάθμου και Πειραιά. Βυθίστηκε στις 23 Απριλίου 1941 στην Κέρκυρα από αεροπορική επιδρομή.

## Παραπομπές


Κοργιαλενιος
Σελεύκεια η Πιερία

Η **Σελεύκεια εν Πιερία** βρισκόταν στην επαρχία Πιερίας της βορείου Συρίας (ονομάστηκε έτσι από τους Έλληνες που ήλθαν από την Πιερία της Μακεδονίας). Ο Σέλευκος Α΄ την έκτισε το 300 π.Χ. λίγο πιο νότια από το παλαιότερο *Ποσείδιον*, στις εκβολές του ποταμού Ορόντη. Χρησίμευσε ως επίνειο της πρωτεύουσας των Σελευκιδών της Αντιόχειας. Κατά τον Γ΄ Συριακό πόλεμο (246 -241 π.Χ.) ο Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης την κατέλαβε για λογαριασμό της Αιγύπτου. Το 219 π.Χ. κατά τον Δ΄ Συριακό πόλεμο ο Αντίοχος την ανέκτησε για την απαλλαγή των νώτων της Αντιόχειας. Το 64 π.Χ. ο Πομπήιος την κατέστησε ελεύθερη πόλη. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στην σημερινή Σαμαντάγ, στα τουρκοσυριακά σύνορα, από την πλευρά της Τουρκίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνιστικές αποικίες
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Αρχαία Πιερία
Αμπντούλ Μοχτάρ Ντιαλό

Ο **Αμπντούλ Μοχτάρ Ντιαλό** είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από την Μπουρκίνα Φάσο, γεννημένος στις 23 Δεκεμβρίου 1985 στην πόλη Μπόμπο-Ντιουλασό. Αγωνίζεται στον Απόλλων Σμύρνης.

## Βιογραφικό

Ο Ντιαλλό αγωνίζεται ως επιθετικός. Ηρθε στην Ευρώπη το καλοκαίρι του 2006 μετα από μια πετυχημένη χρονιά με την ομάδα ΑΣ Φάσο Γιανέγκα που κατέκτησε το πρωτάθλημα στην πατρίδα του.Δοκιμάστηκε στον Πανθρακικό που αγωνιζόταν στην Β΄ Εθνική και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας.Την επόμενη χρονιά πανηγύρισε την άνοδο με την ομάδα της Κομοτηνής στην Σούπερ Λίγκα,όπου και παρέμεινε και την σεζόν 2008-09 ως βασικό στέλεχος της ομάδας. Τον Ιανουάριο του 2010 παραχωρήθηκε δανεικός από στην Α΄ κατηγορίας κυπριάκη ομάδα Αθλητική Ένωση Πάφου και τον Αύγουστο του 2010 παραχωρήθηκε εκ νέου δανεικός στον Ιωνικό Νικαίας. Τον Ιανουάριο του 2011 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας στον Γ.Σ. Καλλιθέα, χωρίς να βοηθήσει στο υπόλοιπο της περίοδο 2010-10 καθώς λόγω προβλημάτων υγείας είχε μόλις 2 συμμετοχές και κατ΄ επέκταση έλυσε το συμβόλαιο του το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Ωστόσο στο τέλος του καλοκαιριού ζήτησε μία δεύτερη ευκαιρία από τον προπονητή της καλλιθεώτικης ομάδας Βαγγέλη Γούτη και έτσι πήρε μέρος στο βασικό στάδιο προετοιμασίας, υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις και από τη στιγμή που έδειξε ότι είναι υγιής ανακοινώθηκε ξανά από την αθηναϊκή ομάδα. Το καλοκαίρι του 2012 υπέγραψε στον Βύζαντα Μεγάρων, όπου μετά απο ένα καλό πέρασμα με 12 συμμετοχές και 4 γκολ, τον Ιανουάριο του 2013 και μεσούσης της χρονιάς πήγε στον Απόλλων Σμύρνης με τον οποίο αγωνίστηκε το υπόλοιπο της σεζόν, πανηγυρίζοντας στο τέλος την κατάκτηση του πρωταθλήματος Φούτμπολ Λιγκ 2012-13 και την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία. Το καλοκαίρι του 2013 υπέγραψε στην Α.Ο. Επισκοπή Ρεθύμνου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στατιστικά του Ντιαλό στην Ελλάδα
* Μοχτάρ Aμπντούλ Ντιαλλό από την επίσημη σελίδα του Πανθρακικού
* Ντιαλλο στην Soccerway

## Παραπομπές


Ν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΠ Πάφου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπουρκίνα Φάσο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Επισκοπής Ρεθύμνου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Αναστάσιος Σιναΐτης

Με το όνομα «**Αναστάσιος Σιναΐτης**» φέρονται δύο πρόσωπα του 6ου-7ου αιώνα, τα οποία μάλιστα πολλές φορές συγχέονται όσον αφορά τη ζωή και το έργο τους:

* Ο Αναστάσιος Α΄ Σιναΐτης διετέλεσε επίσκοπος Αντιοχείας κατά τα έτη 561-571 και 593-599
* Ο Αναστάσιος Β΄ Σιναΐτης μοναχός που διαδέχθηκε τον προηγούμενο στο θρόνο της Αντιόχειας  599-610 

Κατηγορία:Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά
Αναστάσιος Α΄ Σιναΐτης

Ο **Αναστάσιος** (ο λεγόμενος *Σιναΐτης*) ήταν Χριστιανός επίσκοπος Αντιοχείας κατά τα έτη 561-571 και 593-599.

Ήταν λόγιος, ικανός και εγκρατής. Ασκήτεψε στη Μονή Σινά στις αρχές του 6ου αιώνα. Κατόπιν πήγε στην Αντιόχεια, όπου έγινε «αποκρισάριος» της Εκκκλησίας της Αλεξανδρείας. Το 599, όταν πέθανε ο επίσκοπος Αντιοχείας Δόμνος Γ΄, ο κλήρος και ο λαός ζήτησαν από τον Αναστάσιο να τον διαδεχθεί, εκλέγοντάς τον.

Ο Αναστάσιος ήταν φίλος του επισκόπου Ρώμης Γρηγορίου Α΄ και αντιτάχθηκε μαζί με αυτόν στην εκκλησιαστική πολιτική του Ιουστινιανού, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ευνοούσε τους λεγόμενους «αφθαρτοδοκητές», ένα παρακλάδι του Μονοφυσιτισμού. Το 571 ο Αυτοκράτορας Ιουστίνος Β΄ τον έπαυσε και τον εξόρισε στα Ιεροσόλυμα, προφασιζόμενος κατασπατάληση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο Αναστάσιος παρέμεινε εκεί, γράφοντας και μελετώντας, μέχρι το 593, οπότε ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος τον κάλεσε και πάλι στον επισκοπικό θρόνο της Αντιόχειας. Τη δεύτερη φορά επισκόπευσε για έξι έτη, καθώς απεβίωσε το 599. 

Οι συναξαριστές τον αναφέρουν ως ιερομάρτυρα, αλλά δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για το μαρτύριό του. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 20 Απριλίου.

Θεωρείται ότι έργα του είναι: «Συντακτήριος λόγος προς Αντιοχείς», «εις τους κοιμηθέντας αδελφούς». Όσο για τα έργα «Οδηγός», «περί της Εκκλησιαστικής Συνάξεως», «περί του μη μνησικακείν» φαίνεται ότι του αποδόθηκαν εσφαλμένα, καθώς συχνά συγχεόταν και συγχέεται με τον διάδοχό του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου: *Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού*, Τόμος Β´, Εκδόσεις Δόμος, 2005, ιστότοπος του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού

Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά
Αναστάσιος Β΄ Σιναΐτης

Ο **Αναστάσιος** (ο λεγόμενος *Σιναΐτης*) ήταν σημαντικός εκκλησιαστικός συγγραφέας του 7ου αιώνα. Ήταν μοναχός στην Ιεράς Μονής Όρους Σινά και διετέλεσε και ηγούμενός της, αλλά και επίσκοπος Αντιοχείας κατά τα έτη 599-610.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και ανήκε σε ευκατάστατη οικογένεια. Σε μικρή ηλικία εκάρη μοναχός, και αφού ταξίδεψε στη Συρία, την Αίγυπτο και τα Ιεροσόλυμα, κατέληξε στη Μονή Σινά. Παρέμεινε εκεί και αργότερα έγινε και ηγούμενός της. Αγωνίστηκε κατά του Μονοφυσιτισμού, γι' αυτό ονομάστηκε και Ομολογητής, ενώ οι σύγχρονοί του τον αποκαλούσαν και «νέο Μωυσή».

Αναφέρεται ότι βρήκε μαρτυρικό τέλος το 610, όταν όχλος Εβραίων τον έκαψε ζωντανό. Παρά ταύτα, λόγω της σύγχυσης που υπήρχε και υπάρχει με τον προκάτοχό του, αυτό δεν μπορεί να είναι σίγουρο. Για παράδειγμα, άλλη πηγή αποδίδει αυτόν ακριβώς το μαρτυρικό θάνατο στον προκάτοχό του, αν και στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει λογική συνέχεια με το ότι ο Αυτοκράτορας Φωκάς διέταξε αντίποινα (η βασιλεία του Φωκά ξεκίνησε το 602). Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 21 Απριλίου.

## Εργογραφία
Ήταν πολυγραφότατος συγγραφέας και τα σημαντικότερα έργα του είναι τα ακόλουθα:
# «». Αποτελείται από 24 κεφάλαια και σκοπό έχει να αποτελέσει «οδηγό» της Ορθοδοξίας ως προς τον Μονοφυσιτισμό
# «». Γίνεται λόγος για διάφορα θέματα, κατά τη μέθοδο των ερωταποκρίσεων που ακολουθούσε και ο Μάξιμος ο Ομολογητής.
# «», για τη Θεία Ευχαριστία
# «»
# «». Αφορά τη δημιουργία του ανθρώπου
# «». 
# Αντιαιρετικά αποσπάσματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Συναξαριστής
*Συναξαριστής, Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αναστάσιος Σιναΐτης, Καθολική Εγκυκλοπαίδεια

Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Επίσκοποι Αντιοχείας
Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά
Τσαντ Κρέγκερ

Ο **Τσαντ Ρόμπερτ Κρέγκερ** (*Chad Robert Kroeger*, πραγματικό όνομα: Chad Robert Turton, γενν. 15 Νοεμβρίου 1974) είναι Καναδός μουσικός και παραγωγός, περισσότερο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής και κιθαρίστας του καναδέζικου ροκ συγκροτήματος Nickelback.

## Βιογραφία
Ο Τσαντ Κρέγκερ γεννήθηκε στη Χάνα του Καναδά. Σήμερα όμως μένει στο Βανκούβερ στην Βρετανική Κολομβία του Καναδά. Μαζί με τον αδερφό του Μάικ Κρέγκερ και τον ξάδερφό του Μπράντον Κρέγκερ είναι τα ιδρυτικά μέλη των Nickeback. Εκτός από τραγουδιστής και κύριος κιθαρίστας είναι και παραγωγός και στιχουργός. Έχει γράψει πολλά τραγούδια που έχουν γίνει επιτυχίες του συγκροτήματος όπως *How you remind me*, *Gotta be somebody* κ.α. το τραγούδι *Hero* που έγραψε ανεξάρτητα του συγκροτήματος έφτασε στο #1 των κατηγοριών Modern Rock και Mainstream Rock και έγινε 4 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ και 8 φορές στον Καναδά.

## Συνεργασίες
Το 2002 ο Κρέγκερ μαζί με τον τραγουδιστή των Saliva, Τζόζι Σκοτ (Josey Scott), τον κιθαρίστα των Theory of a deadman, Τάιλερ Κόνολι (Tyler Conolly) και τον ντράμερ των Our Lady Peace, Τζέρεμι Τάγκαρτ (Jeremy Taggart), παρουσίασαν το *Hero*, το βασικό τραγούδι της ταινίας Spider-Μan το 2002. Ακόμη την ίδια χρονιά έγραψε και τραγούδησε το *Why don't you and I?* για το άλμπουμ του Κάρλος Σαντάνα Shaman. Ξανασυνεργάστηκε πέντε χρόνια αργότερα, το 2007, με τον Σαντάνα, αφού τραγούδησε το Into the night για το άλμπουμ Ultimate Santana του μεξικανού μουσικού. Τέλος, ο Chad έγραψε τους στίχους και έπαιξε κιθάρα στο τραγούδι των Bo Bice, *You're Everything*.Avril Lavigne

## Προβλήματα
Τον Ιούνιο του 2006, ο Κρέγκερ πιάστηκε από τις αρχές να οδηγεί μεθυσμένος. Μετά από δίκη που έγινε τον Μάιο του 2008, κρίθηκε ένοχος και αναγκάστηκε να πληρώσει 600$. Επίσης του αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης για ένα χρόνο.

## Εξοπλισμός
Ο Κρέγκερ χρησιμοποιεί κιθάρες Paul Reed Smith. Επίσης χρησιμοποιεί σπανιότερα  Martin, Yamaha, Fender, Babicz και ακουστικές κιθάρες Tacoma. Ακόμη κάποιες φορές χρησιμοποιεί την ακουστική κιθάρα του Ryan Peake, που την έχει πάρει από τον πατέρα του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Modern Rock Band  από την Adriana Down
* Βιογραφικό στο Starpulse 

Κατηγορία:Καναδοί μουσικοί
Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές
Αλίτης

Ο **αλίτης**, (αγγλ. halite), γνωστός και ως ορυκτό αλάτι είναι ορυκτό χλωριούχο νάτριο. Το όνομά του προέρχεται από την ομηρική λέξη "αλς" = θάλασσα, από την οποία, κατά την αρχαιότητα (και μέχρι σήμερα) λαμβανόταν.

## Χαρακτηριστικά
Είναι ορυκτό ιζηματογενούς προελεύσεως, χαρακτηριζόμενο ως "εβαπορίτης", επειδή προέρχεται από εξάτμιση υδάτινων μαζών, στις οποίες υπήρχε διαλυμένο. Γι' αυτό συνδέεται και με άλλους εβαπορίτες, όπως ο συλβίνης, η γύψος, ο ανυδρίτης και ο δολομίτης. Διαλύματά του συνδέονται, επίσης, με την εμφάνιση πετρελαίου, ανευρισκόμενα στη βάση του πετρελαιοφόρου κοιτάσματος.

Η φύση του ορυκτού μπορεί να διαπιστωθεί με απλή γευστική δοκιμασία. Ωστόσο, αυτή πρέπει να γίνεται ως εξής: Ο δοκιμαστής βρέχει ένα από τα δάκτυλά του, με το βρεγμένο δάκτυλο τρίβει ελαφρά το ορυκτό και στη συνέχεια δοκιμάζει τη γεύση από το δάκτυλο. Αυτό γίνεται επειδή η απευθείας επαφή του ορυκτού με τη γλώσσα μπορεί να προκαλέσει διάλυση μεγαλύτερης ποσότητάς του και, καθώς η σύσταση του δείγματος είναι άγνωστη, είναι πιθανόν να περιέχει δηλητηριώδεις προσμίξεις.

Ο αλίτης απαντά σε πολλά μέρη ανά τον κόσμο. Οι πλέον γνωστές εμφανίσεις του είναι στην περιοχή του Σάλτσμπουργκ (Αυστρία, η πόλη οφείλει το όνομά της στον (αλμυρό) ποταμό Σάλτσα (Salza) που τη διασχίζει, αφού πρώτα διέλθει από αποθέσεις αλίτη), στη Γερμανία, στη Σιλεσία της Πολωνίας, όπου παρουσιάζονται κοιτάσματα με πολύ όμορφους κρυστάλλους, στην Ισπανία, στη Ρουμανία, στον Καναδά, στο Μεξικό. Στην περιοχή της Μυλούζ της Γαλλίας εμφανίζονται χαρακτηριστικές ινώδεις μορφές του, ενώ στην Αυστραλία απαντά σταλακτιτική παραλλαγή του.

Στις ΗΠΑ εκτεταμένες εμφανίσεις αλίτη υπάρχουν κατά μήκος των Απαλαχίων ορέων αλλά και κατά μήκος των ακτών του Τέξας και της Λουϊζιάνα. Το μεγαλύτερο, όμως, κοίτασμα στον κόσμο απαντά στην περιοχή **Σαλάρ ντε Ουγιούνι** (Salar de Uyuni) της Βολιβίας, το οποίο δεν έχει τύχει, ακόμη, εντατικής εκμετάλλευσης.

Ο αλίτης σπάνια χρησιμοποιείται ως εδώδιμος. Οι βασικές του χρήσεις είναι στα ψυκτικά μίγματα (καταβιβάζει το σημείο πήξης του νερού) και, γι' αυτό, ρίπτεται στα παγωμένα οδοστρώματα, για να προκαλέσει τήξη του πάγου. Αν είναι αρκετά καθαρός, χρησιμοποιείται και στη βιομηχανία για την παρασκευή νατρίου, χλωρίου, υδροχλωρίου, αλάτων του νατρίου και υποχλωριωδών αλάτων.

## Δείτε επίσης

* Αλάτι

## Πηγές

* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com
* Galleries.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

## Σημειώσεις


Αλίτης
Κατηγορία:Αλογονίδια
Όθων

**Όθων** είναι αντρικό κύριο όνομα γερμανικής προέλευσης.
* Όθων (όνομα)

Μερικά σημαντικά πρόσωπα με αυτό το όνομα:

* Μάρκος Σάλβιος Όθων, Ρωμαίος αυτοκράτορας το 69.
* Όντο της Γασκώνης (1010 - 1039)
* Όθων του Φράιζινγκ π. 1114-1158, επίσκοπος του Φράιζινγκ
* Όθων ντε λα Ρος απεβ. πριν το 1234, δούκας των Αθηνών (1208-1225)
* Όθων Α΄ της Ελλάδας 1815-1867, βασιλιάς της Ελλάδας (1832-1862)
* Όθων της Βαυαρίας 1848-1916, βασιλιάς της Βαυαρίας (1886-1913)
* Όθων των Αψβούργων 1912-2011, διάδοχος της Αυστρίας
* Όθων Α΄ της Γερμανίας (912-973)
* Όθων Β΄ της Γερμανίας (955-983)
* Όθων Γ΄ της Γερμανίας (980-1002)
* Όθων Δ΄ της Γερμανίας (1175/1176-1218)
* Όθων Α΄ π.851-912, δούκας της Σαξονίας
* Όθων Α΄ των Οθωνιδών 954-982, δούκας της Σουαβίας (973-982) και της Βαυαρίας (976-982)
* Όθων Α΄ των Χοενστάουφεν 1170–1200, κόμης της Βουργουνδίας (1190-1200)
* Όθων Α΄ των Βίττελσμπαχ π.1020-πριν το 1072, κόμης του Σάυερν
* Όθων Α΄ των Καρολιδών απεβ. 987, 1ος κόμης του Σινύ
* Όθων Α΄ των Ασκάνια απεβ. 1304, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Άσερσλέμπεν
* Όθων Α΄ των Γουέλφων π.1204-1252, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
* Όθων Α΄ των Σαλίων 948-1004, δούκας της Καρινθίας
* Όθων Α΄ π.1247-1290, κόμης μέρους του Νασσάου
* Όθων Α΄ των Ασκάνια π.1118-1184, μάργραβος του Βρανδεμβούργου
* Όθων Α΄ της Σαβοΐας 1023-1057, κόμης της Σαβοΐας
* Όθων Α΄ της Έσσης 1272-1328, λάντγκραβος της Έσσης
* Όθων Α΄ των Γκρίφφινς 1279-1344, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ο μαθητής ον ηγάπα ο Ιησούς

Ο ** αγαπητός μαθητής** του Ιησού είναι ένα ανώνυμο πρόσωπο (για πολλούς) που αναφέρεται στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο. Παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο σημείο των Αγίων Παθών. Είναι ο μόνος μαθητής που παρευρίσκεται στον σταυρό του Ιησού, χωρίς όμως να αναφέρεται το όνομά του.

Ο Αγαπητός Μαθητής, κατά τις γραφές, ειναι ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος ο οποίος έφτασε μέχρι κατω απο τον Σταύρό μαζί με την Μητέρα του Ιησού, την Παναγία  και την παρέλαβε στο σπίτί του μετά τον θάνατο του Ιησού πάνω στόν Σταυρό δεν μας αναφέρει το όνομά του από ταπείνωση και όχι μόνον στο σημείο των Παθών αλλά και σε όλο το Κατα Ιωάννην Ευαγγέλιο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Martin Hengel: *Die johanneische Frage. Ein Lösungsversuch. Mit einem Beitrag zur [[Johannesoffenbarung|Apokalypse]] von [[Jörg Frey]]*. WUNT 67. Mohr, Tübingen 1993 ISBN 3-16-145836-2
* Walter Simonis: *Markus, der Evangelist und Jünger, den Jesus liebte*. Frankfurt a.M. 2004, ISBN 3-631-52463-3
* Reinhard Nordsieck: *Johannes. Zur Frage nach Verfasser und Entstehung des vierten Evangeliums*. Neukirchen 1998 ISBN 3-7887-1670-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Αποσαφήνιση
* Ποιος ήταν ο αγαπητός μαθητής; 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Μαθητης
Τατζιντέν Μπεν Σαΐντ Μασούντε

Ο **Τατζιντέν Μπεν Σαΐντ Μασούντε** (*Tadjidine Ben Said Massounde*, 1933 - 29 Φεβρουαρίου 2004) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες. Χρίστηκε αρχηγός κυβερνήσεως το 1996 και υπηρεσιακός πρόεδρος από το 1998 ως την ανατροπή του σε πραξικόπημα.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1933. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 27 Μαρτίου του 1996 από τον πρόεδρο Μοχάμετ Τακί και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 27 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους. Έπειτα από τον αδόκητο θάνατο του προέδρου Τακί στις 6 Νοεμβρίου 1998 ο Τατζιντέν ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος. Η κυβέρνησή του ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα από τον συνταγματάρχη Αζαλί Ασουμανί στις 30 Απριλίου του 1999. Ο Μασούντε απεβίωσε στις 29 Φεβρουαρίου του 2004.

## Παραπομπές


Μασουντε
Μασουντε
Άνω Παυλιάνα Κέρκυρας

Η **Άνω Παυλιάνα** είναι χωριό της Κέρκυρας. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελιτειέων, του δήμου Νότιας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.

Το χωριό βρίσκεται στις πλαγιές του βουνού Παυλιάνα. Χαρακτηρίζεται από τα παλαιά πέτρινα σπίτια και τις στενές γειτονιές. Το χωριό συνορεύει με τα χωριά Πεντάτι, Κάτω Παυλιάνα, Άγιο Ματθαίο και Κάτω Γαρούνα. Το χωριό επίσης είναι δίπλα σε μερικές παραλίες όπως είναι ο Παραμόνας και ο Άγιος Νικόλαος.
Ο υφιστάμενος ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια Αγ. Ματθαίου της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άνω Παυλιάνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 3,643 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Παραμόνας.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Αρχιτεκτονική
Παλαιότερα στην Άνω Παυλιάνα τα σπίτια ήταν κτισμένα κυρίως από πέτρα και άλλα ανθεκτικά υλικά ώστε να αντέχουν στους σεισμούς. Είχαν βυζαντινά κεραμίδια στη σκεπή. Διέθεταν και κατώγια (αποθήκες) αλλά τα έπιπλα στα σπίτια ήταν ελάχιστα. Διαθέτουν ακόμα και σήμερα τις περίφημες ογνίστρες (εργαλείο φούρνου), τα ασβεστοκάμινα (ασβέστης) και τις μπουγιάτες (παρασκευή ξυλοκάρβουνου). Τα παλιά χρόνια οι κάτοικοι του χωριού φορούσαν χειροποίητα παραδοσιακά ρούχα. Είχαν δυο διαφορετικές ενδυμασίες. Την καθημερινή και την γιορτινή. Για παράδειγμα οι άνδρες φορούσαν την δημοφιλή βράκα και την λεγόμενη “τρίτσα”. Οι γυναίκες φορούσαν την “μπόλια” (ένα είδος καπέλου), και το “ροκέττο” (είδος βαμβακερού νυχτικού). 

## Δημοτικοί χοροί και τραγούδια
Παράδοση αποτελούν ο χορός και η μουσική για το νησί της Κέρκυρας αλλά  και για την Άνω Παυλιάνα όπου οι κάτοικοι εκφράζονται μέσω αυτής της παράδοσης. Πολλοί από αυτούς έχουν συνθέσει και τραγούδια. Σε πανηγύρια που γίνονται στο χωριό υπάρχει και χορευτικό με χειροποίητες φορεσιές της Κέρκυρας. Στο χωριό υπάρχουν 2 σύλλογοι. Ο περιβαλλοντολογικός και φιλοδασικός σύλλογος, που τα μέλη του είναι υπεύθυνα για την προστασία του φυσικού πλούτου του χωριού. Ιδρύθηκε την περίοδο 2005-2006 και ανήκει στο εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία και Εσταυρωμένου. Ακόμα υπάρχει ο Πολιτιστικός Σύλλογος με κύριο αντικείμενο τη διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων στο χωριό. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας