open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κέντρο Ηλείας

Το **Κέντρο** είναι μικρός παραλίμνιος οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 60-90 μέτρων στις δυτικές όχθες του φράγματος Πηνειού, στην περιοχή του υπερχειλιστή του φράγματος και εγγύς των λοιπών εγκαταστάσεών του. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 21 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας (μέσω Ρουπακίου), 50 χιλιόμετρα βόρεια του Πύργου (μέσω Αμαλιάδας) και περίπου 66,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Βάρδας). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 462 μόνιμοι κάτοικοι.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία **Ιμαμτσαούση** και υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων Αχαιοήλιδος. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βελανιδίου. Με το ΦΕΚ 130Α της 12ης Ιουνίου 1919 αποσπάστηκε από την Κοινότητα Βελανιδίου και υπήχθη στην νεοσυσταθείσα Κοινότητα Ιμαμτσαούση (μετέπειτα Κέντρου) της οποίας αποτέλεσε την έδρα μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό και έδρα του Δημοτικού διαμερίσματος Κέντρου του Δήμου Αμαλιάδος. Σήμερα αποτελεί οικισμό και έδρα της Τοπικής Κοινότητας Κέντρου του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κέντρου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κέντρου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αμαλιάδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
*Πληροφορίες για το χωριό. gtp.gr. Ανακτήθηκε: 11/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αμαλιάδας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
NBA 1949-50

H **αγωνιστική περίοδος 1949-50** ήταν η εναρκτήρια στην ιστορία του NBA, μετά τη συγχώνευση δύο επαγγελματικών πρωταθλημάτων μπάσκετ, του BAA και του NBL. Στο νέο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 17 ομάδες και έδωσαν 68 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Μινεάπολις Λέικερς επικράτησαν των Σίρακιουζ Νάσιοναλς με 4-2 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο.

Το NBA αναγνωρίζει τις τρεις σεζόν του BAA (1946-47, 1947-48 και 1948-49) ως μέρος της ιστορίας του, επομένως η περίοδος 1949-50 θεωρείται από πολλούς ως η τέταρτη του NBA.

## Αξιοσημείωτα γεγονότα
* Οι Ιντιανάπολις Τζετς και οι Πρόβιντενς Στιμρόλερς διαλύθηκαν μετά το τέλος της σεζόν 1948-49 αφήνοντας το BAA με 10 ομάδες.
* Οι 10 εναπομείναντες ομάδες μαζί με 6 ακόμα από το πρωτάθλημα του NBL (Άντερσον Πάκερς, Ντένβερ Νάγκετς, Ουότερλου Χοκς, Σιμπόιγκαν Ρεντ Σκινς, Σίρακιουζ Νάσιοναλς και Τρι-Σίτις Μπλάκχοκς) καθώς και τους Ιντιανάπολις Ολύμπιανς (αντικαταστάτες των Τζετς) δημιούργησαν το NBA.
* Οι 17 πλέον ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις κατηγορίες με γεωγραφικά κριτήρια: Δυτική, Κεντρική και Ανατολική.
* Ο Χάγουι Σάνον του πανεπιστημίου του Κάνσας Στέιτ επιλέχθηκε στο νούμερο 1 του Ντραφτ από τους Πρόβιντενς Στιμρόλερς. Μετά τη διάλυση της ομάδας, τα δικαιώματα του παίκτη πήραν οι Μπόστον Σέλτικς. Οι Ιντιανάπολις Ολύμπιανς επέλεξαν τον Άλεξ Γκρόζα στο νούμερο 2 και οι Νιου Γιορκ Νικς τον Ντικ ΜακΓκουάιρ στο νούμερο 7.
* Στις 10 Μαρτίου 1950, οι Σιμπόιγκαν Ρεντ Σκινς σημείωσαν 51 ασίστ στο παιχνίδι ενάντια στους Ντένβερ Νάγκετς.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογίες

;Δυτική κατηγορία

;Κεντρική κατηγορία

;Ανατολική κατηγορία

### Κορυφαίοι στατιστικών

Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.

### Βραβεύσεις

* **Καλύτερη πεντάδα**
** Άλεξ Γκρόζα (Ιντιανάπολις Ολύμπιανς)
** Μαξ Ζασλόφσκι (Σικάγο Σταγκς)
** Τζορτζ Μάικαν (Μινεάπολις Λέικερς)
** Μπομπ Ντέιβις (Ρότσεστερ Ρόγιαλς)
** Τζιμ Πόλαρντ (Μινεάπολις Λέικερς)

* **2η καλύτερη πεντάδα**
** Ραλφ Μπερντ (Ιντιανάπολις Ολύμπιανς)
** Φρανκ Μπράιαν (Άντερσον Πάκερς)
** Φρεντ Σάους (Φορτ Γουέιν Πίστονς)
** Ντολφ Σέις (Σίρακιουζ Νάσιοναλς)
** Αλ Τσέρβι (Σίρακιουζ Νάσιοναλς)

## Πλέι-οφ

;Δυτική κατηγορία

;Κεντρική κατηγορία

;Ανατολική κατηγορία

;Τελικοί πρωταθλήματος

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αγωνιστική περίοδος 1949-50 στο NBA.com
*Περίληψη αγωνιστικής περιόδου 1949-50  στο Basketball-Reference.com
Φαρίντα Ραχμά

H **Φαρίντα Ραχμά** (Farida Rahmed), γεννημένη στις 22 Σεπτεμβρίου 1953, είναι Λιβανέζα χιονοδρόμος, πρωταθλήτρια του αλπικού σκι.

Η Ραχμά εκπροσώπησε τον Λίβανο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1976 στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας όπου στο γιγάντιο σλάλομ τερμάτισε 43η. Συμμετείχε στους αγώνες χωρίς πρόκριση από κάποια διοργάνωση, λόγω του Εμφύλιου πολέμου η ίδια διέμενε στο εξωτερικό και της ζητήθηκε από την πρεσβεία του Λιβάνου στην Αυστρία να συμμετάσχει στους αγώνες, μάλιστα ήταν η πρώτη γυναίκα που εκπροσωπούσε τον Λίβανο σε Ολυμπιακούς αγώνες σκι.

Συμμετείχε και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1980 στο Λέικ Πλάσιντ των ΗΠΑ όπου ήταν 19η στο σλάλομ, 34η στο γιγάντιο σλάλομ και 27η στις καταβάσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες των χιονοδρομιών
Κάτω Κερτεζαίικα Ηλείας

Τα **Κερτηζέϊκα** ή **Κερτεζέικα** είναι μικρός πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 84 μέτρων, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 11 χιλιόμετρα νότια από την Αμαλιάδα και μόλις 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τα Δουναίικα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1916 στο ΦΕΚ 99Α - 03/06/1916 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δουναιίκων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Δουναίικα, την Αγία Μαρίνα και τα Δανικά αποτελούν την τοπική κοινότητα Δουναίικων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Ακροποταμιά Ηλείας

Η **Ακροποταμιά** είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 200-230 μέτρων, ανάντη του Πηνειακού ή Νότιου Λάδωνα και νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας (μέσω Χαβαρίου), περίπου 34,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Καράτουλα) και περίπου 76 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω «111»). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 75 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία **Μπέχρος** και υπήχθη στον τότε δήμο Σελληεντίας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Σελληεντίας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δελιμπαλίου (μετέπειτα Εφύρας). Με το ΦΕΚ 28Α της 8ης Φεβρουαρίου 1916 αποσπάστηκε από την Κοινότητα Δελιμπαλίου και υπήχθη στην Κοινότητα Λουκά. Με το ΦΕΚ 151Α της 15ης Ιουνίου 1933 υπήχθη στην Κοινότητα Νεοχωρίου Πηνειίων (μετέπειτα Ροδιάς) μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Με τον ΦΕΚ 11Α της 24ης Ιανουαρίου 1957 πήρε τη σημερινή του ονομασία. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Ροδιάς του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Ροδιάς του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ακροποταμιάς Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ροδιάς Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Ιωάννης Κομνηνός Ασέν

Ο **Ιωάννης** *Κομνηνός* **Ασέν**, βουλγαρ. Йоан Комнин Асен, από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν κυβερνήτης του πριγκιπάτου της Βαλόνα (Αυλώνα, στη σημερινή νοτιοδυτική Αλβανία) από το π. 1345 ως το 1363, αρχικά ως υποτελής των Σέρβων και μετά το 1355 ως σχεδόν ανεξάρτητος κύριος. Καταγόμενος από Βουλγάρους ευγενείς, ο Ιωάννης ήταν αδελφός του Ιβάν Αλεξάνταρ τσάρου της Βουλγαρίας και αδελφός της Ελένας, συζύγου του Στεφάνου-Ούρου Δ΄ *Ντούσαν*, βασιλιά της Σερβίας. Ίσως για αναζήτηση καλύτερων ευκαιριών μετανάστευσε στη Σερβία, όπου ήταν παντρεμένη η αδελφή του. Εκεί τού χορηγήθηκε ο τίτλος του *δεσπότη* από τον Ντούσαν, που τον τοποθέτησε υπεύθυνο των περιοχών του στη σημερινή νότια Αλβανία. 

Ως δεσπότης της Βαλόνα, ο Ιωάννης ξεκίνησε εμπορικούς δεσμούς με τη Βενετία και τη Ραγούσα και έγινε πολίτης της πρώτης το 1353. Έπειτα από το τέλος τού Ντούσαν το 1355, στη σύγκρουση που ακολούθησε για τον Σερβικό θρόνο, πήρε το μέρος τού άτυχου Συμεών-Ούρου (αδελφού του Ντούσαν). Με τη συνδρομή των Βενετών, ο Ιωάννης διατήρησε την αναγκαία ανεξάρτητη κατάσταση στο πριγκιπάτο της Βαλόνα. Μάλλον απεβίωσε από τον λοιμό το 1363 και τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Κομνηνός Ασέν, που ίσως ήταν γιός του από την πρώτη (άγνωστη) σύζυγό του. Η δεύτερη ήταν η Άννα Κομνηνή Δούκαινα, κόρη του Ανδρόνικου Άγγελου (εγγονού του δεσπότη της Ηπείρου). H Άννα ήταν χήρα του Ιωάννη Β΄ Ορσίνι παλατινού κόμη της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και δεσπότη της Ηπείρου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία αγνώστου ονόματος και είχε τέκνο:
* Αλέξανδρος π.1340-1371, *σεβαστός*, κύριος της Βαλόνα (Aυλώνα).

Έπειτα ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Κομνηνή Δούκαινα, κόρη του Ανδρόνικου Αγγέλου *πρωτοβεστιαρίου* (γιου του Δημητρίου *Κουτρούλη*).

## Πηγές
* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5.
* Soulis, George Christos (1984). The Serbs and Byzantium During the Reign of Tsar Stephen Dušan (1331–1355) and His Successors. Dumbarton Oaks. ISBN 0-88402-137-8.
* Андреев, Йордан; Лазаров, Иван; Павлов, Пламен (1999). Кой кой е в средновековна България [Who is Who in Medieval Bulgaria] (in Bulgarian). Петър Берон. ISBN 978-954-402-047-7.

Κατηγορία:Οίκος του Σρατσιμίρ
Ανδρέας Μεντζελόπουλος

Ο **Ανδρέας Μεντζελόπουλος** (1915-1980) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία, ιδρύοντας μια αλυσίδα από περί τα 1.600 καταστήματα. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1915 στην Πάτρα. To 1977 ξεκίνησε μια επιχείρηση οινοποιίας με την ονομασία  *Château Margaux*.

Ο Μεντζελόπουλος απεβίωσε στο Παρίσι συνεπεία καρδιακής προσβολής στις 18 Δεκεμβρίου 1980 και ετάφη στο νεκροταφείο της γαλλικής πρωτεύουσας, με τη νεκρώσιμη ακολουθία να ψάλλεται στον (ελληνικό) ιερό ναό Αγίου Στεφάνου στην οδό Μπιζέ.

Κατέλιπε τη σύζυγό του, Λόρα, και την κόρη του, Κορίνα, η οποία από τότε διοικεί την εταιρία.

Στη νεκρολογία του, στην εφημερίδα "Τα Νέα" ο αντίκτυπος της απώλειάς του χαρακτηρίστηκε ίδιος με εκείνον που είχε ο θάνατος του Ωνάση για τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Ελένα της Βουλγαρίας, αυτοκράτειρα της Σερβίας

Η **Ελένα**, βουλγαρ. Елена (άκμασε π. 1315 - 1374) από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν πριγκίπισσα της Βουλγαρίας, που με τον γάμο της έγινε βασίλισσα και μετά αυτοκράτειρα της Σερβίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Σρατσιμίρ δεσπότη του Κραν και της Κεράτσας Πετρίτσας, κόρης του Σισμάν ηγεμόνα του Βιντίν.

Ο  Στέφανος Ούρος Δ΄ *Δουσάν* στέφθηκε βασιλιάς της Σερβίας στο Σβτσιν στις 8 Σεπτεμβρίου 1331. Ένα έτος μετά, πιθανόν στις 26 Απριλίου 1332 (Κυριακή του Θωμά), παντρεύτηκε την Ελένα. Πιο πριν οι ιστορικοί θεωρούσαν ότι ο γάμος έγινε στις 19 Απριλίου (το Πάσχα), αλλά δεν γίνονται γάμοι το Πάσχα κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η εορτασμοί έγιναν στη βασιλική Αυλή στα Σκόπια. Ο γάμος κανονίστηκε ως μέρος της ειρήνης μεταξύ της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Απέκτησαν έναν γιο, τον Στέφανο Ούρο Ε΄ και μάλλον μία κόρη, την Ειρήνη. Σύμφωνα με τον ερευνητή Τζων Β. Α. Φάιν, είναι ίδια με την Ειρήνη σύζυγο του Γρηγόριου Πρέλιουμπ, Σέρβου κυβερνήτη της Θεσσαλίας, ο οποίος απεβίωσε το 1355/56. Η Ειρήνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Ράντοσλαβ Χλάπεν κύριο της Καστοριάς και της Έδεσσας.

Η Ελένα έζησε στη Δημοκρατία της Βενετίας το 1350 και ήταν αντιβασίλισσα της Σερβίας το διάστημα 1355-1356 για τον γιο της. Με το τέλος του ανδρός της η Ελένα κληρονόμησε μέρος των επριοχών μεταξύ των ποταμών Βαρδάρη και των Μέστα. Επίσης έλαβε τη χερσόνησο της Χαλκιδικής και είχε τη βάση της Αυλής της στις Σέρρες. Το 1359 η Ελένα έγινε μοναχή με το μοναστικό όνομα Γιελισαβέτα. Ωστόσο συνέχισε να παίζει έναν ενεργό ρόλο στην πολιτικά, κυβερνώντας την περιοχή των Σερρών ως το 1365. Έπειτα από αυτό, αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή και επέβλεψε την ανακατασκευή και ανακαίνιση μερικών μοναστικών κοινοτήτων ως το τέλος της το 1374. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Στέφανο Ούρο Δ΄ *Δουσάν* των Νεμάνιτς, βασιλιά και μετά αυτοκράτορα της Σερβίας και είχε τέκνα:
* Στέφανος Ούρος Ε΄ *Νεγιάκι* 1336-1371, βασιλιάς και μετά αυτοκράτορας της Σερβίας.
* (;) Ειρήνη, παντρεύτηκε πρώτα (μάλλον) τον Γρηγόριο Πρέλιουμπ κυβερνήτη της Θεσσαλίας και μετά τον Ράντοσλαβ Χλάπεν κύριο της Καστοριάς και της Έδεσσας.
** Θωμάς Β΄ Πρελιούμποβιτς απεβ. 1384, δεσπότης της Ηπείρου.

## Πηγές
* Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing.
* Fine, John Van Antwerp Jr. (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press.
* Miodrag Al Purković (1975). Jelena: žena cara Dušana. Izdanje Srpske pravoslavne eparhije za zapadnu Evropu.
* Soulis, George Christos (1984). The Serbs and Byzantium during the reign of Tsar Stephen Dušan (1331-1355) and his successors. Washington: Dumbarton Oaks Library and Collection.

Κατηγορία:Οίκος του Σρατσιμίρ
Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
Σρατσιμίρ

Ο **Σρατσιμίρ**, βουλγαρ. Срацимир (άκμασε 1324-1331) είναι ο ιδρυτής του Οίκου του Στρασιμίρ. Ήταν ένας Βούλγαρος μεγιστάνας (γαιοκτήμονας) με τον τίτλο του *δεσπότη*, που κατείχε την περιοχή του Κραν.

Δεν είναι γνωστό πότε έλαβε τη διακυβέρνηση του Κραν· την είχε πριν από τη βασιλεία του γιου του Ιβάν Αλεξάνταρ και τη διατήρησε κατά τη βασιλεία εκείνου (βασ. 1331-1371). 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κεράτσα Πετρίτσα, κόρη του Σισμάν του Βιντίν και αδελφή του Μιχαήλ Γ΄ της Βουλγαρίας. Είχαν τέκνα:
* Ιβάν Αλεξάνταρ απεβ. 1371, δεσπότης του Λόβετς, μετά "τσάρος" της Βουλγαρίας.
* Ιωάννης Κομνηνός Ασέν απεβ. 1363, δεσπότης της Βάλονα (τον έκανε ο Στέφανος Δ΄ Ούρος *Δουσάν* της Σερβίας). To "Κομνηνός" είναι από τη σύζυγό του Άννα Κομνηνή Δούκαινα και το "Ασέν" είναι από την προγιαγιά του Άννα Θεοδώρα Ασέν.
* Μιχαήλ, δεπότης του Βιντίν.
* Ελένα άκμασε 1315-1374, παντρεύτηκε τον Στέφανο Ούρο Δ΄ *Δουσάν* βασιλιά της Σερβίας.
* Θεοδώρα.

## Πηγές
* Андреев, Йордан; Лазаров, Иван; Павлов, Пламен (1999). Кой кой е в средновековна България [Who is Who in Medieval Bulgaria] (in Bulgarian). Петър Берон. pp. 9–10, 351. ISBN 978-954-402-047-7.
* T︠S︡onko Enev (1997). Vladetelskite namestnit︠s︡i na Bŭlgarii︠a︡, VII-XIX vek. p. xv.

Κατηγορία:Οίκος του Σρατσιμίρ
Ελένη του Βάλντεκ και Πύρμοντ (1899-1948)

Η **Ελένη** (γερμ. *Helene zu Waldeck und Pyrmont*, 22 Δεκεμβρίου 1899 - 18 Φεβρουαρίου 1948) ήταν πριγκίπισσα του Βάλντεκ και Πύρμοντ και μετέπειτα μεγάλη δούκισσα του Ολδεμβούργου.

## Βιογραφία
Η *Ελένη Ματθίλδη Καρλόττα Μαρία Φρειδερίκη* γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1899 στο Άρολσεν, και ήταν το τρίτο παιδί και η μοναχοκόρη του Φρειδερίκου του Βάλντεκ και Πύρμοντ και της Ματθίλδης του Σάουμπουργκ-Λίππε. Ονομάσθηκε *Ελένη* από την πατρική θεία της, Ελένη του Βάλντεκ και Πύρμοντ.

Στις 26 Οκτωβρίου 1921 παντρεύτηκε τον Νικόλαο, Κληρονομικό Μεγάλο Δούκα του Ολδεμβούργου, στο Άρολσεν. Μαζί απέκτησαν εννέα παιδιά:
*τον Αντώνιο Γκύντερ (1923 - 2014), παντρεύτηκε την Αμαλία του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Ρίξα (1924 - 1939).
*τον *Πέτρο* Φρειδερίκο Αύγουστο Μαξιμιλιανό (1926 - 2016), παντρεύτηκε την Γερτρούδη του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ.
*την *Άιλικα* Στεφανία Ελισάβετ Θέκλα Ιουλιανή (1928 - 2016), παντρεύτηκε τον Έμιχ του Λάινινγκεν. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*τον *Εγιλμάρο* Φρειδερίκο Φραγκίσκο Στέφανο Γουλιέλμο (1934 - 2013).
*τον Φρειδερίκο Αύγουστο (1936 - 2017), παντρεύτηκε (1) την Μαρία Καικιλία της Πρωσίας. Απέκτησαν 3 παιδιά και (2) την Δονάτα του Καστέλλ-Ρυντενχάουζεν. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την *Αλτβούργα* Ελισάβετ Χίλντα Ίνγκεμποργκ Μαρία Λουίζα Ματθίλδη (γενν. 1938), παντρεύτηκε τον Ρύντιγκερ του Έρφα.
*τον *Ούνο* Φρειδερίκο Πέτρο Μαξ (γενν. 1940), παντρεύτηκε την Φελισίτας-Ανίτα φον Κρόζιγκ. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*τον *Ιωάννη* Φρειδερίκο Αδόλφο (γενν. 1940), δίδυμος του Ούνο, παντρεύτηκε την Ίλκα του Όρτενμπουργκ. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1948 στο Ράστεντε σε ηλικία 48 ετών.

## Τίτλοι
*22 Δεκεμβρίου 1899 – 26 Οκτωβρίου 1921: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελένη του Βάλντεκ και Πύρμοντ
*26 Οκτωβρίου 1921 – 18 Φεβρουαρίου 1948: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Κληρονομική Μεγάλη Δούκισσα του Ολδεμβούργου
** *Σε προσφώνηση*: 24 Φεβρουαρίου 1931 – 18 Φεβρουαρίου 1948: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Μεγάλη Δούκισσα του Ολδεμβούργου

## Παραπομπές


## Πηγές
*''thePeerage.com'' - Helene Prinzessin zu Waldeck und Pyrmont
**The Royal House of Stuart*, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: II 277, 349

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Ελ Πας ντε λα Κάζα

Το **Ελ Πας ντε λα Κάζα** (, ) είναι χιονοδρομικό θέρετρο (τμήμα του θέρετρου Γκρανβαλίρα), πόλη και ορεινό πέρασμα στην ενορία Ενκάμ της Ανδόρρας στα σύνορα με τη Γαλλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2019 έχει 1.943 κατοίκους.

## Περιγραφή
Το όνομά του οικισμού μεταφράζεται ως «το πέρασμα του σπιτιού» και αναφέρεται στο γεγονός ότι μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχε μόνο μια καλύβα βοσκού με θέα προς το πέρασμα. Το πέρασμα οριοθετεί τη λεκάνη απορροής των Πυρηναίων, είναι το μόνο σημείο στην Ανδόρρα όπου το νερό αποστραγγίζεται στον Ατλαντικό Ωκεανό και είναι η πηγή του ποταμού Αριέζ. Σε υψόμετρο 2.408 μ. είναι ένα από τα υψηλότερα σημεία του ευρωπαϊκού οδικού δικτύου. Το πέρασμα παρακάμπτεται από τη Σήραγγα Ενβαλίρα. 

Οι δύο κύριες πηγές εσόδων είναι το εμπόριο και τα χειμερινά σπορ. Η *festa major de Sant Pere* (γιορτή του Αγίου Πέτρου) πραγματοποιείται στις 29 Ιουνίου στο Ελ Πας. 

## Χιονοδρομικό θέρετρο
αριστερά|μικρογραφία|Το πέρασμα και το θέρετρο, κοιτάζοντας προς τη Γαλλία
Το χιονοδρομικό θέρετρο του Πας ντε λα Κάζα βρίσκεται κάτω από το πέρασμα στην πλευρά που είναι πιο κοντά στη Γαλλία και κάτω από το Πικ ντ'Ενβαλίρα (2.827 μ.). Το πρώτο λιφτ άνοιξε το 1957 και πλέον διαθέτει 31 λιφτ, 100 χλμ. πίστες και 6,26 τ.χλμ. επιφάνεια χιονοδρομίας. Το υψηλότερο σημείο χιονοδρομίας βρίσκεται στα 2.640 μ.. Η δημοτικότητά του έχει αυξηθεί με την αναπτυσσόμενη βιομηχανία σκι και σνόουμπορντ στο πριγκιπάτο, είναι το υψηλότερο θέρετρο στην Ανδόρα, έχει το καλύτερο ρεκόρ χιονοκάλυψης, και το πλησιέστερο από τα αεροδρόμια της Βαρκελώνης ή της Τουλούζης. Κατά συνέπεια, προσελκύει μεγάλο αριθμό λατρών των χειμερινών σπορ από Βρετανία και Ιρλανδία, καθώς και από Γαλλία και Ισπανία. 

## Δημογραφικά στοιχεία

### Γλώσσες
Τα γαλλικά είναι η κύρια γλώσσα επικοινωνίας μαζί με την επίσημη γλώσσα, τα καταλανικά. 

## Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
* Λάουρε Σουλί (γεν. 1987) χιονοδρόμος 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανδόρρας
Μαξιμιλιανή της Βαυαρίας

Η **Μαξιμιλιανή** (γερμ. *Maximiliane von Bayern*, 21 Ιουλίου 1810 - 4 Φεβρουαρίου 1821) του Οίκου του Βίττελσμπαχ ήταν πριγκίπισσα της Βαυαρίας.

## Βιογραφία
Η *Μαξιμιλιανή Ιωσηφίνα Καρολίνα* γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1810 στο Παλάτι Νύμφενμπουργκ, και ήταν το όγδοο παιδί και η έκτη κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας και της Καρολίνας της Βάδης. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή ως *Νι*. Είχε ακόμη τέσσερα αδέλφια από τον πρώτο γάμο του πατέρα της με την Αυγούστα Βιλελμίνη της Έσσης-Ντάρμστατ, μεταξύ των οποίων το Λουδοβίκο Α΄ της Βαυαρίας.

Ήταν λογοδοσμένη στο δούκα Μαξιμιλιανό Ιωσήφ εν Βαυαρία. Όμως, αρρώστησε μετά από την παρακολούθηση της παράστασης *[[Η Παρθένος της Ορλεάνης (Σίλερ)|Η Παρθένος της Ορλεάνης]]* τον Ιανουάριο του 1821.

Πέθανε από τύφο δέκα ημέρες μετά, στις 4 Φεβρουαρίου 1821, στο Μόναχο σε ηλικία 10 ετών. Ο θάνατός της ήταν ένα καταστροφικό πλήγμα για τη μητέρα της. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία των Θεατίνων στο Μόναχο. Η αυτοψία έδειξε ότι η Μαξιμιλιανή έπασχε και από άλλες αρρώστιες και πιθανώς να μην ζούσε πολύ.

Το 1814 ο αυλικός ζωγράφος Γιόζεφ Καρλ Στίλερ είχε ζωγραφίσει τη Μαξιμιλιανή μαζί με τις αδελφές της, Ελισάβετ Λουδοβίκα και Αμαλία Αυγούστα. Μετά το θάνατό της η βασίλισσα Καρολίνα του ζήτησε και άλλα έργα.

## Τίτλοι
*21 Ιουλίου 1810 - 4 Φεβρουαρίου 1821 *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαξιμιλιανή της Βαυαρίας

## Παραπομπές


* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς
Άγιος Σώστης Αρκαδίας

Ο **Άγιος Σώστης** είναι οικισμός του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης της Τρίπολης σε υψόμετρο 711 μέτρων. Ανήκει στην τοπική κοινότητα  Σταδίου και στην Δημοτική Ενότητα Τεγέας. Πλέον έχει ενταχθεί στο δήμο Τρίπολης. Ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται σε 164 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2021.

Στον Άγιο Σώστη γεννήθηκε ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης και αργότερα πολιτικός της τοπικής αυτοδιοίκησης, Παναγιώτης Αλεξόπουλος (1800-1885).

## Δημογραφική εξέλιξη
Η πληθυσμιακή μεταβολή του οικισμού Αγίου Σώστη Αρκαδίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού είναι η εξής:

## Διοικητικές μεταβολές
* ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός του *Αγίου Σώστη Αρκαδίας* προσαρτάται στο δήμο Τεγέας.
* ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στην κοινότητα Αχουρίων.
* ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Σταδίου και προσαρτάται στο δήμο Τεγέας.
* ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στο δήμο Τρίπολης.

## Άλλες πληροφορίες
Ο οικισμός έχει χτιστεί  σε μικρό ύψωμα  στην τοπική κοινότητα  Σταδίου. Στην κορυφή του υψώματος, όπου βρίσκεται η πλατεία και η εκκλησία του χωριού, έχουν ανακαλυφθεί λείψανα του ναού της Δήμητρας και της κόρης. Πιστεύεται ότι στη θέση του χωριού ήταν η ακρόπολη της Αρχαίας Τεγέας.
μικρογραφία|Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Ερμιόνη Ρόις του Γκράιτς

Η **Ερμιόνη** (γερμ. *Hermine Reuß zu Greiz*, 17 Δεκεμβρίου 1887 - 7 Αυγούστου 1947) του Οίκου του Ρόυς ήταν πριγκίπισσα του Γκράιτς και με τους γάμου της έγινε πριγκίπισσα του Σάιναϊχ-Κάρολαθ και αργότερα η δεύτερη σύζυγος του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1887 στο Γκράιτς, και ήταν το πέμπτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Ερρίκου ΚΒ΄ Ρόυς του Γκράιτς και της Ίντας του Σάουμπουργκ-Λίππε.

Στις 7 Ιανουαρίου 1907 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο του Σαίναϊχ-Κάρολαθ στο Γκράιτς. Απέκτησαν πέντε παιδιά:
*τον *Ιωάννη Γεώργιο* Ερρίκο Λουδοβίκο Φρειδερίκο Χέρμαν Φερδινάνδο (1907 - 1943), παντρεύτηκε την Σίμπυλλα φον Σέντλιτς ουντ Λάιπε. Πέθανε στη μάχη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 
*το Γεώργιο Γουλιέλμο (1909 - 1927).
*την *Ερμιόνη Καρολίνα* Βάντα Ίντα Λουίζα Θεοδώρα Βικτωρία Αυγούστα (1910 - 1959), παντρεύτηκε τον Ούγκο Χέρμπερτ Χάρτουνγκ.
*το *Φερδινάνδο Ιωάννη* Γεώργιο Χέρμαν Ερρίκο Λουδοβίκο Γουλιέλμο Φρειδερίκο Αύγουστο (1913 - 1973), παντρεύτηκε (1) την Ρόουζ Ράουχ και (2) την βαρόνη Μαργκαρέτε φον Ζέκεντορφ.
*την Ερριέττα (1918 - 1972), παντρεύτηκε τον Κάρολο Φραγκίσκο της Πρωσίας, εγγονό του  Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας. 

Το 1922 παντρεύτηκε τον χήρο τέως αυτοκράτορα Γουλιέλμο Β΄ της Γερμανίας.

Πέθανε στις 7 Αυγούστου 1947 στο Στρατόπεδο Παουλίνεχοφ σε ηλικία 59 ετών. Είναι θαμμένη στον Αρχαίο Ναό στο Πάρκο Σανσουσί του Πότσδαμ.

## Παραπομπές


|-

|-

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
Σοχά Φρεμ

H **Σοχά Φρεμ** (*Soha Frem*), είναι Λιβανέζα χιονοδρόμος, πρωταθλήτρια του αλπικού σκι.

Η Φρεμ εκπροσώπησε τον Λίβανο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2003 όπου κατετάγη 49η στο σλάλομ. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην Πανεπιστημιάδα όπου ήταν 59η στο σλάλομ και στο γιγάντιο σλάλομ όπου τερμάτισε 45η. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες των χιονοδρομιών
Άκρα Αρκαδίας

Τα **Άκρα** είναι οικισμός της Αρκαδίας, ο οποίος βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης της Τρίπολης, σε υψόμετρο 670 μέτρων. Ανήκει στο δήμο Τρίπολης, στη δημοτική ενότητα Τεγέας. Παλιότερα ονομαζόταν Ομέρ Τσαούση. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 4 σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του έτους 2011.

## Διοικητικές μεταβολές
**Ομέρ Τσαούση (Αρκαδίας)**
* ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός Ομέρ Τσαούση προσαρτάται στο δήμο Τεγέας.
* ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στην κοινότητα Αχουρίων.
* ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927: Ο οικισμός μετονομάζεται σε Άκρα.

**Άκρα (Αρκαδίας)**
* ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927: Ο οικισμός Άκρα Αρκαδίας προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Ομέρ Τσαούση.
* ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Σταδίου και προσαρτάται στο δήμο Τεγέας.
* ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στο δήμο Τρίπολης.

## Εξέλιξη πληθυσμού
Η πληθυσμιακή μεταβολή του οικισμού Άκρας Αρκαδίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Λαετίτια Ελ Χουρί

H **Λαετίτια ελ  Χουρί** (Laetitia EL Khoury),γεννημένη στις 25 Ιουνίου 1997, είναι Λιβανέζα χιονοδρόμος, πρωταθλήτρια του αλπικού σκι.

Σπουδάζει στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο της Βηρυτού στο τμήμα Τεχνών και επιστημών.

Η Χουρί εκπροσώπησε τον Λίβανο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2017 στην Ελβετία όπου αποκλείστηκε στα προκριματικά, κατετάγη 58η στο σλάλομ και 71η στο γιγάντιο σλάλομ. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες των χιονοδρομιών
Προλεταριακή Σημαία

Η ***Προλεταριακή Σημαία*** είναι δεκαπενθήμερη πολιτική εφημερίδα, όργανο του Καθοδηγητικού Οργάνου του ΚΚΕ(μ-λ).

## Ιστορικό
Πρωτοεκδόθηκε, αρχικά σε μικρό μέγεθος, κατά την περίοδο της δικτατορίας (το Δεκέμβρη του 1968), ως η εφημερίδα της Οργάνωσης Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδος (ΟΜΛΕ). Μετά τη δικτατορία, το 1976, στη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου του ΚΚΕ(μ-λ), που έγινε από την ΟΜΛΕ προκείμενου να μετασχηματιστεί από οργάνωση σε κόμμα, μια μικρή ομάδα μελών και στελεχών της ΟΜΛΕ διασπάται, ιδρύει το Μ-Λ ΚΚΕ και εκδίδει το Λαϊκό Δρόμο, ενώ η πλειοψηφία του συνεδρίου ιδρύει το ΚΚΕ(μ-λ) και εκδίδει ξανά ως όργανο την *Προλεταριακή Σημαία* ως εβομαδιαία εφημερίδα. Σε αυτή, τη δεύτερη πέριοδο κυκλοφορίας της, κυκλοφόρησαν 240 φύλλα, με το τελευταίο στις 30 Μάη 1981.  Στο δεύτερο συνέδριο του ΚΚΕ(μ-λ) το 1981 αποφασίζεται η κατάργηση της *Προλεταριακής Σημαίας* και εκδίδεται η εφημερίδα Για μια αριστερή πολιτική. Κατά τη διάρκεια του έτους το ΚΚΕ(μ-λ) περνάει από μια περίοδο διαλυτική, μια μικρή ομάδα από 5 μέλη της Κ.Ε., στελέχη και μέλη αντιδρούν στην επικείμενη διάλυση της οργάνωσης και προχωρούν τον Ιούνιο του 1982 στη Συνδιάσκεψη της Ανασυγκρότησης από την οποία γεννήθηκε η νέα οργάνωση που συνεχίζει τη δράση της μέχρι σήμερα. Αποφασίζεται μεταξύ άλλων να διατηρηθεί η ονομασία της οργάνωσης και να επανεκδοθεί η *Προλεταριακή Σημαία* σαν δεκαπενθήμερο κομματικό όργανο. Στις 10 Ιούλη του ίδιου έτους κυκλοφορεί στη Θεσσαλονίκη με λινοτυπία το πρώτο φύλλο της *Προλεταριακής Σημαίας*, με το πρωτοσέλιδο τίτλο "Κάτω τα χέρια από την παλαιστινιακή επανάσταση" με αφορμή την εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο στις 6 Ιούνη, η οποία στοίχισε χιλιάδες νεκρούς Λιβανέζους και Παλαιστίνιους. Το Νοέμβριο του 1990 η έκδοση μεταφέρεται στην Αθήνα, "περνάει" σε όφσετ έκδοση και εκδίδεται σε μικρότερο μέγεθος ενώ παράλληλα ενισχύεται η αρθρογραφία, επιμέλεια, η διόρθωση, και η σελιδοποίηση της. Στις 31/1/2026 κυκλοφόρησε το 1000στο φύλλο της τρίτης περιόδου κυκλοφορίας της εφημερίδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* kkeml.gr
* kkeml.blogspot.com

Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες
Μπούκα Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Μπούκα (αποσαφήνιση)|Μπούκα]]*

Η **Μπούκα** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.

## Γενικά στοιχεία
Η Μπούκα βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου και τα ανατολικά παράλια του κόλπου Χελωνίτη. Απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα δυτικά από τον Πύργο, 5 χιλιόμετρα βόρεια από το Κατάκολο και είναι ανάμεσα στο Λεβεντοχώρι (ΒΑ.) και το Κορακοχώρι (Ν.-ΝΑ.). Είναι γνωστή για την αμμώδη παραλία της και τα καταγάλανα νερά της, ενώ στην περιοχή της υπάρχουν αρκετά τουριστικά καταλύματα (ξενοδοχείο, ενοικιαζόμενα δωμάτια). 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κορακοχωρίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κορακοχώρι, τον Άγιο Ανδρέα και την Καλλιθέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κορακοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 5 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Αποικισμός

Ο **αποικισμός **είναι μια διαδικασία με την οποία ένα κεντρικό σύστημα εξουσίας κυριαρχεί στη γειτονική γη και τα συστατικά της. Ο αποικισμός αναφέρεται αυστηρά στη μετανάστευση (ενδεικτικά παραδειγματικά είναι οι αποικίες εποίκων στην Αμερική ή την Αυστραλία, οι εμπορικοί σταθμοί και οι φυτείες), ενώ η αποικιοκρατία αναφέρεται στην εξάπλωση ενός κράτους σε μια νέα περιοχή που κατοικείται από άλλους αυτοχθόνους λαούς. 

Ο αποικισμός συνδέεται με την εκτεταμένη μετανάστευση Ευρωπαίων σε όλα τα μέρη του κόσμου. Σε πολλές αποικίες ευρωπαϊκών κρατών ανά τον κόσμο, οι ευρωπαίοι άποικοι αποτελούν την πλειοψηφία. 

Παραδείγματα αποικιών με ευρωπαϊκή πλειοψηφία είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, ο Νότιος Κώνος στη Νότια Αμερική, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Οι αποικίες αυτές αναφέρονται περιστασιακά και ως "Νέες Ευρώπες".

Όταν η Βρετανία άρχισε να κατακτά την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και άλλα μικρότερα νησιά, συχνά αναφέρονταν στις νεοαποκτηθέντες βρετανικές κτήσεις με τον λατινικό όρο terra nullius (= άδεια γη). Λόγω της απουσίας κάποιας οργανωμένης, υπό τα σημερινά πρότυπα, κυβέρνησης, η νέα γη θεωρούταν μη κατειλημμένη. Τον 19ο αιώνα, διάφοροι νόμοι (όπως ο Γενικός Νόμος Αποικισμού του Μεξικού και το Μανιφέστο του Πεπρωμένου των Ηνωμένων Πολιτειών) ενθάρρυναν την επέκταση του αποικισμού της Αμερικής, ο οποίος είχε ξεκινήσει από τα τέλη του 15ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποικιοκρατία
Πυργί Ηλείας

Το **Πυργί** Πύργου είναι παραθαλάσσιο χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 9 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Πυργί βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου, σε απόσταση 15 χλμ. ΒΔ. από τον Πύργο, 11 χλμ. Ν.-ΝΔ της Αμαλιάδας και μόλις 1,5 χλμ. Δ. από τον Άγιο Ηλία. Στην ευρύτερη περιοχή οι κάτοικοί του καλλιεργούν πατάτες, καρπούζια, πορτοκάλια και λαχανικά. Τους καλοκαιρινούς μήνες η παραλία του αποτελεί θέρετρο της περιοχής που διαθέτει αρκετές θαλάσσιες δραστηριότητες.

## Ιστορικά στοιχεία
Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται συνοικισμός Πυργί που υπήρξε "σκάλα" φόρτωσης (λιμάνι) εμπορευμάτων από όλη την περιοχή της Ηλείας. Αναφέρεται ότι υπήρχαν μύλοι, εστιατόρια, μαγειρεία και μια φημισμένη ανδρική μονή αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους την οποία το 1834 κατέστρεψε ολοσχερώς ο Ιμπραήμ. 

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στη "Διήγησιν συμβάντων της Ελληνικής φυλής" προς τον Γεώργιο Τερτσέτη, λέει *"... επήγα εις το Πυργί και εμβαρκαρισθήκαμε, και απόλυσα τα ενέχυρα, και έστειλα γράμμα του Αλή Φαρμάκη (αδελφοποιτού του Κολοκοτρώνη), ότι εμβαρκαρίσθηκα υγιής. Το Πυργί από τον Πύργο είναι δύο ώρας και έως Γαστούνη έξη..."*

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Ηλία Λετρίνων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ηλία και τα Σταματελαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ηλία Πύργου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 93 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Ρουπακιά (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ρουπακιά** αναφέρονται οι εξής οικισμοί της Ελλάδας:

* Ρουπακιά Άρτας
* Ρουπακιά Αχαΐας
* Ρουπακιά Ηλείας

## Δείτε επίσης
* Ρουπακιάς Λευκάδος

Ρουπακιά
Καλαθάς Ηλείας

*Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: [[Καλαθάς Χανίων]]*

Ο **Καλαθάς** είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας**** σε υψόμετρο 224 μέτρα, το οποίο βρίσκεται δυτικά και δίπλα στην τεχνητή λίμνη του Πηνειού, σε απόσταση 19 χλμ. ΒΑ. της Αμαλιάδας. Βόρεια είναι ο Άγιος Ηλίας και νότια η Κεραμιδιά. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πηνειΐων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δάφνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Δάφνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 28 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Ζεφυρία Μήλου

Η **Ζεφυρία** είναι χωριό στο εσωτερικό της Μήλου. Παλαιότερα ήταν η πρωτεύουσα του νησιού, πρωτού αυτή μεταφερθεί στην Πλάκα. Είναι οικισμός με χαρακτήρα κυρίως αγροτικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Μήλου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μήλου
Βιλελμίνη της Έσσης-Κάσσελ

Η **Βιλελμίνη της Έσσης-Κάσσελ** (*Wilhelmine von Hessen-Kassel*, 25 Φεβρουαρίου 1726 - 8 Οκτωβρίου 1808) ήταν κόρη του Μαξιμιλιανού της Έσσης-Κάσσελ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1726 στο Κάσσελ, και ήταν το πέμπτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Μαξιμιλιανού της Έσσης-Κάσσελ και της Φρειδερίκης Καρλόττας, κόρης του Ερνέστου Λουδοβίκου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Η Βιλελμίνη ήταν γνωστή για την γοητευτική ομορφιά της: υψηλή και όμορφη, με καλοδιατηρημένη επιδερμίδα και πολύ λεπτή.

Στις 25 Ιουνίου 1752 παντρεύτηκε τον Ερρίκο της Πρωσίας στο Κάσσελ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους· χώρισε το 1766 χωρίς να έχει πάρει διαζύγιο.

Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 1808 στο Βερολίνο σε ηλικία 82 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό του Βερολίνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Εκατερίνα Αλεξαντρόφσκαγια

Η **Εκατερίνα Ντιμίτριεβα Αλεξαντρόφσκαγια** (**Ekaterina Dmitriyevna Alexandrovskaya**, στα Ρώσικα: **Екатери́на Дми́триевна Алекса́ндровская**, Μόσχα, 1 Ιανουαρίου 2000 – 17 Ιουλίου 2020) ήταν Αυστραλή αθλήτρια Ρωσικής καταγωγής, πρωταθλήτρια στο άθλημα του καλλιτεχνικού πατινάζ.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε πολύ μικρή ηλικία, το 2004, κάνοντας πατίνια στον πάγο. Ο πατέρας της απεβίωσε το 2015. Το 2017, έχοντας ως παρτενέρ της τον Χάρλεϊ Γουίντσορ, αναδείχτηκε πρωταθλήτρια κόσμου στην κατηγορία των Νέων αθλητών. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους απέκτησε την Αυστραλιανή υπηκοότητα. Η αθλήτρια υπέφερε από κατάθλιψη, ενώ εμφάνισε κρίσεις επιληψίας εξαιτίας των οποίων αναγκάστηκε να διακόψει την αθλητική της σταδιοδρομία. Ο θάνατός της στην ηλικία των 20 ετών, ανακοινώθηκε από τον προπονητή της, Αντρέι Χεκάλο και, σύμφωνα με τα Ρωσικά ΜΜΕ οφείλεται, κατά πάσα πιθανότητα, σε αυτοκτονία. Η Αλεξαντρόφσκαγια έχασε τη ζωή της, όταν έπεσε από το παράθυρο του διαμερίσματος όπου διέμενε, στη Μόσχα.

## Πηγές
* Εφημερίδα «*Η Ναυτεμπορική*», φύλλο της 20 Ιουλίου 2020, σελ. 29: «*Νεκρή η Ε. Αλεξαντρόφσκαγια*».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές
Κατηγορία:Αθλητές της καλλιτεχνικής παγοδρομίας
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Τα Παιδιά του Ντουνέρα

Τα ***Παιδιά του Ντουνέρα*** (*The Dunera Boys*) είναι τίτλος μικρού μήκους τηλεοπτικής σειράς (παράχθηκαν 2 δίωρα επεισόδια που προβλήθηκαν από το κανάλι *Network Ten*, στις 3 Οκτωβρίου 1985) Αυστραλιανής παραγωγής που γυρίστηκε το 1985, με παραγωγό το Bob Weis και σε σκηνοθεσία του Ben Lewin (γεν. 1944 στην Πολωνία), έχοντας ως βασικό πρωταγωνιστή τον Μπομπ Χόσκινς. Στη σειρά απαθανατίζεται η εξορία  στην Αυστραλία, περισσότερων των 2.500 ανδρών ηλικίας από 16 έως 66 ετών, που μεταφέρθηκαν εκεί από τη Μεγάλη Βρετανία δια θαλάσσης, φυλακισμένοι υπό απάνθρωπες συνθήκες στα αμπάρια ενός επιταγμένου από το Βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό, εμπορικού πλοίου με το όνομα «*Ντουνέρα*» («*Dunera*»). 
## Υπόθεση
Η επιχείρηση είχε οργανωθεί από τις Βρετανικές Αρχές κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π., το καλοκαίρι του 1940, στο πλαίσιο προστασίας από ενδεχόμενη Γερμανική εισβολή στα βρετανικά νησιά.  Οι εκτοπισθέντες ήταν, στην πλειοψηφία τους, Γερμανο-Εβραϊκής καταγωγής οι οποίοι είχαν βρει καταφύγιο στο Ηνωμένο Βασίλειο καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’30, μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία. Μεταξύ τους συμπεριλαμβάνονταν γνωστοί διανοούμενοι, άνθρωποι του πνεύματος και των τεχνών, όπως φιλόσοφοι, συνθέτες, ποιητές, συγγραφείς, αλλά και γνωστοί αθλητές, τεχνοκράτες και επιστήμονες. Ωστόσο, οι Βρετανικές αρχές έκριναν σκόπιμο να συμπεριλάβουν στην αποστολή αυτή και περίπου 200 αιχμάλωτους Ιταλούς φασίστες, όπως και περίπου 250 κρατούμενους Γερμανούς στρατιώτες, πρώην άνδρες της Βέρμαχτ.

## Αντιδράσεις και συνέπειες
Αφού πρώτα όλα τα ατομικά τους είδη κατασχέθηκαν από τους Βρετανούς ναύτες, οι εξορισμένοι ταξίδεψαν επί 57 μέρες έως ότου τελικά φτάσουν στον προορισμό τους και εγκατασταθούν σε διάφορα στρατόπεδα εκπαίδευσης σε πόλεις της Αυστραλίας. Η πρόσβασή τους σε πόσιμο νερό και η διατροφή τους υπήρξε ιδιαίτερα πλημμελής, ενώ δεν τους επιτρεπόταν η επαφή με τον καθαρό αέρα. Όταν έγιναν γνωστές οι συνθήκες κράτησής τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, και κατόπιν επερώτησης την οποία κατέθεσε στη Βουλή των Κοινοτήτων ο συνταγματάρχης και βουλευτής των Συντηρητικών, Βίκτορ Κάζαλετ, τον Αύγουστο του 1940, οι βρετανικές αρχές παρενέβησαν και ο υπεύθυνος πλοίαρχος, συνταγματάρχης Ουίλιαμ Σκοτ, μαζί με άλλους τρεις βαθμοφόρους του πληρώματος του «*Ντουνέρα*», υποχρεώθηκαν σε πειθαρχικές ποινές και καταβολή αποζημιώσεων προς τα θύματα, ενώ ορισμένοι αποτάχθηκαν οριστικά από την υπηρεσία τους. Ο ίδιος ο Ουίνστον Τσώρτσιλ παραδέχτηκε πως η επιχείρηση αποτέλεσε «ένα άθλιο, λυπηρό, ασυγχώρητο σφάλμα».

## Πηγές
* Σίσσυ Αλωνιστιώτου στην εφημερίδα *Η Καθημερινή* της 2 Αυγούστου 2020, στήλη «*Τέχνες & Γράμματα – Αφηγήσεις*»: «*Το πλωτό... Άουσβιτς των Βρετανών* – *Μία άγνωστη ιστορία του Β’ Παγκοσμίου με ‘θύματα’ Γερμανοεβραίους*».

## Παραπομπές


Ντουνερα Παιδια
Παιδια του Ντουνερα
Ζόριτσα (πριγκίπισσα)

Η **Ζόριτσα**, σερβ.: Зорица (άκμασε τον Ιούλιο του 1308) από τον Οίκο των Νεμάνια ήταν πριγκίπισσα της Σερβίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Στεφάνου Ούρου Β΄ *Μιλούτιν* και της τρίτης (από τις πέντε) συζύγους του Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας.

Ο πατέρας της (βασ. 1292-1321) σχεδίαζε να την παντρέψει με τον Κάρολο Β΄ των Βαλουά κόμη του Αλανσόν, Περς, Σαρτρ και Ζουανύ, αδελφό του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας και υπέγραψε συμφωνία γι'΄αυτό τον Ιούλιο του 1308 στη Σερβία. Ωστόσο, έπειτα από τις ανεπιτυχείς στρατιωτικές επιχειρήσεις του Μιλούτιν προς τον νότο και τις δολιοφθορές προς την αποστολή των παπικών απεσταλμένων (legatii) προς τη Σερβία, ο Κάρολος αποσύρθηκε. 

Η Ζόριτσα έχει ζωγραφιστεί σε νωπογραφίες στο Μοναστήρι Γκρατσάνιτσα και στο Βισόκι Ντέτσανι.

## Πηγές
* Svetislav Mandić (1990). Carski čin Stefana Nemanje: činjenice i pretpostavke o srpskom srednjovekovlju. Srpska književna zadruga. p. 116.
* Dejan Nikolić (1996). Svi vladari Srbije. Narodna biblioteka "Resavska škola". p. 92. Да би овај савез био још чвршћи Милутинова кћерка Царица (Зорица) тре- бала је да се уда за Карла, сина Карла Валое. Краљ Милутин је потписао овај уговор у Србији јула 

Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Ελισάβετ της Έσσης-Κάσσελ

Η **Ελισάβετ** (γερμ. *Elisabeth von Hessen-Kassel*, 13 Ιουνίου 1861 - 7 Ιουνίου 1955) του Οίκου της Έσσης ήταν πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ και μετέπειτα πριγκίπισσα του Άνχαλτ.

## Βιογραφία
Η *Ελισάβετ Καρλόττα Αλεξάνδρα Μαρία Λουίζα* γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1861 στην Κοπεγχάγη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ και της Άννας της Πρωσίας.

Τον Δεκέμβριο του 1883 αρραβωνιάστηκε τον Λεοπόλδο, Κληρονομικό Πρίγκιπα του Άνχαλτ. Ο γάμος τους έγινε στις 26 Μαΐου 1884 στο Κάστρο Φιλιππσρούε στο Χάναου. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
*την Αντουανέττα (1885 - 1963), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο του Σάουμπουργκ-Λίππε. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Απεβίωσε στις 7 Ιουνίου 1955 στο Ντέσσαου σε ηλικία 93 ετών. Είναι θαμμένη στο Ντέσσαου.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης
Άγιος Παντελεήμονας Βαρθολομιού Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Άγιος Παντελεήμονας (αποσαφήνιση)]]

Ο *'Άγιος Παντελεήμων** ή **Άγιος Παντελεήμονας** Βαρθολομιού είναι μικρός οικισμός της [[Νομός Ηλείας|Ηλείας]] στην [[Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας]]**''' σε υψόμετρο 26 μέτρα. Απέχει μόλις 2,5 χλμ. βόρεια από το Βαρθολομιό και 7 χλμ. βορειοδυτικά από τη Γαστούνη (έδρα του δήμου). Γειτονεύει δυτικά με τον Μάχο, ανατολικά τη Δήμητρα και νοτιοανατολικά με τη Στρουμπούλη. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον τότε δήμο Βαρθολομιού. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Βαρθολομιού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 16 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Σημείωση
Στην Ηλεία και το δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Παντελεήμων Λεχαινών

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
Καλύβια Βαρθολομιού Ηλείας

Τα **Καλύβια** ή **Καλύβια Βαρθολομιού** ή **Καλύβια Μυρτουντίων** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 22 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Καλύβια βρίσκονται δυτικά του Πηνειού, προς τα παράλια της Πελοποννήσου. Είναι κτισμένα σε απόσταση 1 χλμ. από το κέντρο του Βαρθολομιού και 6 χλμ. δυτικά από τη Γαστούνη (έδρα του δήμου).

Μετεπαναστατικά και συγκεκριμένα το 1839, αγροτικές εκτάσεις (εθνικές γαίες) της περιοχής παραχωρήθηκαν στους αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης, Κωνσταντή Πανάγαρη και Δημήτριο Σπανιόλο.

Αναφέρονται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 ως *Καλύβια Βαρθολομιού* όταν προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Κυλληνίας. Το 1899 στο ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899 αναφέρονται ως *Καλύβια Μυρτουντίων* και το 1934 με το ΦΕΚ 46Α - 03/02/1934 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλυβίων Μυρτουντίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχουν πληθυσμό 139 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Ηλεία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί Καλύβια Αμαλιάδας στο δήμο Ήλιδας και Καλύβια Λασιώνος στο δήμο Αρχαίας Ολυμπίας .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Σισμάν (γιος του Μιχαήλ Γ΄ των Σισμάν)

Ο **Σισμάν**, βουλγαρ. Шишман (αρχές 14ου αι.) από τον Οίκο του Σισμάν ήταν πρίγκιπας της Βουλγαρίας και διεκδικητής του θρόνου από την εξορία του στην Κωνσταντινούπολη.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μιχαήλ Γ΄ της Βουλγαρίας και της Άννας Νέδας των Νεμάνιτς, κόρης του Στεφάνου Ούρου Β΄ *Μιλούτιν*, βασιλιά της Σερβίας. Έλαβε το όνομα του πάππου του Σισμάν δεσπότη του Βιντίν. Μάλλον γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, το Τάρνοβο.

Ο πατέρας του είχε επιθετική πολιτική στα Βαλκάνια, σε μία προσπάθεια να επεκτείνει τα όρια της Βουλγαρίας σε αυτά της βασιλείας του Ιβάν Β΄ (βασ. 1218-41). Η Ρωμανία ήταν απασχολημένη σε πολέμους και θα υποχωρούσε στο να εκχωρήσει περιοχές της Θράκης, αλλά ο Μιχαήλ Γ΄ δεν μπορούσε να επιτύχει μία αποφασιστική νίκη. Τελικά συμμάχησε με τους Ρωμαίους εναντίον της Σερβίας και διαζεύχθηκε τη σύζυγό του Άννα Νέδα της Σερβίας. Το 1330 οι Σέρβοι νίκησαν τον Βουλγαρικό στρατό στη μάχη του Βελμπάζντ, στην οποία ο Βούλγαρος τσάρος χάθηκε. Έπειτα από τη μάχη οι δύο πλευρές διαπραγματεύθηκαν, στην περιοχή της Μράκας, για ειρήνη και αποφασίστηκε ότι ο πρώτος γιος του Μιχαήλ Γ΄, ο Ιβάν Στέφαν, μπορούσε να διαδεχθεί τον πατέρα του ως τσάρος. 

Οκτώ μήνες μετά, το 1331, ο Ιβάν Στέφαν εκτοπίστηκε από ένα πραξικόπημα στο παλάτι από τον Ιβάν Αλεξάνταρ (βασ. 1331-71), γιο της Κεράτσας Πετρίτσας, αδελφής του Ιβάν Γ΄. Έτσι οι Άννα Νέδα και οι γιοί της έπρεπε να διαφύγουν στη Σερβία.

### Εξουσία στην εξορία
Ο Σισμάν δεν ακολούθησε την οικογένειά του και διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Αμέσως εστάλη στον αντιβασιλιά και μετέπειτα Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, που τον αναγνώρισε ως τσάρο της Βουλγαρίας. Η πράξη αυτή ανησύχησε τον Ιβάν Αλεξάνταρ, που απείλησε με πόλεμο, αν ο Σισμάν δεν αποδοθεί στη Βουλγαρία. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ απάντησε ότι σε περίπτωση πολέμου οι Ρωμαίοι θα μετέφεραν τον Σισμάν με πλοίο στο Βιντίν, αλλά η εγγύτητα με τις ιδιοκτησίες της οικογένειάς του θα προκαλούσε εμφύλιο πόλεμο εκεί. 

Ωστόσο το 1331 ο Ιβάν Αλεξάνταρ ξεκίνησε εκστρατεία: συγκέντρωσε τον στρατό του στο Σλίβεν και βάδισε προς τον νότο. Οι Βούλγαροι, και οι Ρωμαίοι υπό τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο και τον Σισμάν, πολέμησαν σε μάχη κοντά στην Αδριανούπολη. Η συμπλοκή έληξε χωρίς καθαρή νίκη ή σε μία μικρή νίκη των Ρωμαίων και υπογράφτηκε μία συμφωνία ειρήνης. Έπειτα από το γεγονός αυτό, ο Σισμάν δεν αναφέρεται στις ιστορικές πηγές.

## Πηγές
* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5.

Κατηγορία:Οίκος του Σισμάν
Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης Καισαριανής

Το **Μουσείο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης Καισαριανής** είναι μουσείο που λειτουργεί στον χώρο του Σκοπευτήριου της Καισαριανής, επί της οδού Ηρώς Κωνσταντοπούλου 16. Τον χώρο του Σκοπευτηρίου επέλεξαν οι Γερμανοί ως έναν από τους τόπους εκτέλεσης των Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, μεταξύ των οποίων οι *[[200 της Καισαριανής]]*. Στο Μουσείο εκτίθενται φωτογραφίες και σημειώματα αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, εφημερίδες, αρχειακό υλικό και άλλα ιστορικά τεκμήρια.

Εγκαινιάστηκε στις 9 Μαΐου 2016. Στο Μουσείο οργανώνονται ξεναγήσεις, εκδηλώσεις και δράσεις για μαθητές.

## Παραπομπές


Εθνικης Αντιστασης
Μουσειο
Κατηγορία:Δήμος Καισαριανής