Τζον Καραντάιν

Ο **Τζον Καραντάιν** (αγγλικά: *John Carradine*, πραγματικό όνομα **Ρίτσμοντ Ριντ Καραντάιν**, 5 Φεβρουαρίου 1906 - 27 Νοεμβρίου 1988) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, που θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους καρατερίστες στον αμερικανικό κινηματογράφο.   Ήταν μέλος της εταιρείας του Σέσιλ Ντε Μιλ και αργότερα της εταιρείας του Τζον Φορντ και έγινε γνωστός για τους ρόλους του σε ταινίες τρόμου, γουέστερν και σαιξπηρικού θεάτρου, με πιο αξιοσημείωτο αυτόν του κόμη Δράκουλα στις ταινίες *Το σπίτι του Φρανκενστάιν* (1944), *Το σπίτι του Δράκουλα* (1945), *Billy the Kid Versus Dracula* (1966) και *Η γκόμενα ήταν βρικόλακας* (1979). Μεταξύ των άλλων αξιοσημείωτων ρόλων του ήταν αυτός του ιεροκήρυκα Κέισι στην ταινία του Τζον Φορντ *[[Τα σταφύλια της οργής (ταινία, 1940)|Τα σταφύλια της οργής]]*. Τις επόμενες δεκαετίες της καριέρας του, πρωταγωνίστησε κυρίως σε ταινίες Β κατηγορίας και χαμηλού προϋπολογισμού. Συνολικά, έχει 351 συμμετοχές σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους πιο παραγωγικούς αγγλόφωνους ηθοποιούς όλων των εποχών σε κινηματογράφο και τηλεόραση.

Ο Καραντάιν παντρεύτηκε τέσσερις φορές, απέκτησε πέντε παιδιά και ήταν ο πατριάρχης της οικογένειας Καραντάιν, στην οποία ανήκουν τέσσερις γιοι και τέσσερα εγγόνια, επίσης ηθοποιοί.

## Τα πρώτα χρόνια
Ο Καραντάιν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ήταν γιος του Γουίλιαμ Ριντ Καραντάιν, ανταποκριτή του ειδησεογραφικού πρακτορείου Associated Press, και της συζύγου του, Ζενεβιέβ Γουίνιφρεντ Ρίτσμοντ, γιατρού.   Η οικογένεια έζησε στο Πικσκίλ και στο Κίνγκστον της Νέας Υόρκης.  Ο Γουίλιαμ Καραντάιν πέθανε από φυματίωση όταν ο γιος του, Τζον, ήταν δύο ετών. Η μητέρα του παντρεύτηκε αργότερα «έναν χαρτοποιό από τη Φιλαδέλφεια ονόματι Πεκ, ο οποίος πίστευε ότι ο τρόπος για να μεγαλώσει τον γιο κάποιου άλλου ήταν να τον χτυπάει κάθε μέρα χωρίς ιδιαίτερο λόγο».  Ο Καραντάιν φοίτησε στο Christ Church School στο Κίνγκστον και στην Επισκοπική Ακαδημία στο Μέριον Στέισιον της Πενσυλβάνιας.

Ο γιος του Καραντάιν, Ντέιβιντ, ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του έφυγε από το σπίτι όταν ήταν 14 ετών. Αργότερα επέστρεψε και σπούδασε γλυπτική στο Ινστιτούτο Γραφικών Τεχνών της Φιλαδέλφειας.  Ο Καραντάιν έζησε με τον θείο του από την πλευρά της μητέρας του, Πίτερ Ρίτσμοντ, στη Νέα Υόρκη για ένα διάστημα, εργαζόμενος στα αρχεία των φιλμ της δημόσιας βιβλιοθήκης. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ, ενώ ήταν ακόμα έφηβος, ο πατέρας του πήγε στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια ως μαθητευόμενος στον Ντάνιελ Τσέστερ Φρεντς, τον γλύπτη που δημιούργησε το άγαλμα του Αβραάμ Λίνκολν στο Μνημείο Λίνκολν της Ουάσινγκτον. Ταξίδεψε για ένα διάστημα, βγάζοντας τα προς το ζην ζωγραφίζοντας πορτρέτα. «Αν το μοντέλο έμενε ικανοποιημένο, η τιμή ήταν 2,50 δολάρια», είπε κάποτε. «Έβγαζα έως και 10 έως 15 δολάρια την ημέρα».  Εκείνη την εποχή, συνελήφθη για αλητεία. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, ο Καραντάιν έπεσε θύμα ξυλοδαρμού, με αποτέλεσμα να σπάσει τη μύτη του που δεν ξανακόλλησε σωστά. Αυτό συνέβαλε στην «εμφάνιση που θα γινόταν παγκοσμίως διάσημη». 

Ο Ντέιβιντ Καραντάιν είπε: «Ο πατέρας μου μου είπε ότι είδε μια παράσταση του σαιξπηρικού έργου «*[[Ο Έμπορος της Βενετίας|Ο έμπορος της Βενετίας]]»* όταν ήταν 11 ετών και αποφάσισε αμέσως τι ήθελε να κάνει στη ζωή του».  Έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1925 στη Νέα Ορλεάνη σε μια παράσταση του έργου «Η κυρία με τις καμέλιες» και εργάστηκε για ένα διάστημα σε έναν σαιξπηρικό θίασε στη Νέα Ορλεάνη.  Στη συνέχεια, εντάχθηκε σε ένα θέατρο υπό τη διεύθυνση του Ρ. Ντ. Μακλίν, ο οποίος έγινε μέντοράς του. Το 1927, ανέλαβε μια δουλειά ως συνοδός ενός φορτίου μπανανών από το Ντάλας του Τέξας στο Λος Άντζελες, όπου τελικά ανέλαβε κάποια θεατρική δουλειά με το όνομα Πίτερ Ρίτσμοντ, προς τιμήν του θείου του. Έγινε φίλος με τον Τζον Μπάριμορ και άρχισε να εργάζεται για τον Σέσιλ Ντε Μιλ ως σκηνογράφος. Ο Καραντάιν, ωστόσο, δεν κράτησε πολύ τη δουλειά. «Ο Ντε Μιλ παρατήρησε την έλλειψη ρωμαϊκών κιόνων στα σκίτσα μου», έλεγε ο Καραντάιν. «Έμεινα δύο εβδομάδες». Μόλις ο Ντε Μίλ άκουσε τη βαρύτονη φωνή του, ωστόσο, τον προσέλαβε για να κάνει ντουμπλαρίσματα. Ο Καραντάιν είπε: «Ο μεγάλος Σέσιλ Ντε Μίλ είδε ένα φάντασμα – εμένα – να τον προσπερνά, απαγγέλλοντας τους στίχους του νεκροθάφτη από τον «Άμλετ», και μου έδωσε εντολή να παρουσιαστώ μπροστά του την επόμενη μέρα».  Έγινε μέλος της εταιρείας του Ντε Μίλ και η φωνή του ακούστηκε σε αρκετές ταινίες του Ντε Μίλ, όπως *Το σημείον του σταυρού*.

## Καριέρα
δεξιά|μικρογραφία|Από αριστερά: Χάρλαν Νάιτ, Τζον Καραντάιν (ως Πίτερ Ρίτσμοντ), Χένρι Γουόλθαλ, Τζόαν Πιρς και Νόα Μπίρι ο πρεσβύτερος (1930)
[δεξιά|μικρογραφία|Ως [Αβραάμ Λίνκολν στην ταινία *Of Human Hearts* με τον Τζέιμς Στιούαρτ (1938)]]
[δεξιά|μικρογραφία|Οι Τσέστερ Μόρις, Καραντάιν, [Λουσίλ Μπολ και Τζόζεφ Καλέια στο *Δραπέται του θανάτου* (1939)]]
[δεξιά|μικρογραφία|Ως [ιεροκήρυκας Κέισι στα *[[Τα σταφύλια της οργής (ταινία, 1940)|Σταφύλια της οργής]]* (1940)]]
δεξιά|μικρογραφία|''Hitler's Madman'' (1943)
δεξιά|μικρογραφία|Κάρτα με τον Λον Τσέινι Τζούνιορ και τον Καραντάιν στην ''Κατάρα του Άμμονος'' (1944)
[δεξιά|μικρογραφία|[Τσαρλς Λότον και Καραντάιν στον *Ματωμένο κουρσάρο* (1945)]]
[δεξιά|μικρογραφία|Κάρτα με τον Καραντάιν ως [Δράκουλας (βιβλίο)|Δράκουλα και τη Μάρθα Ο Ντρίσκολ στο *Σπίτι του Δράκουλα* (1945)]]
Η πρώτη κινηματογραφική συμμετοχή του Καραντάιν ήταν στην ταινία *Tol'able David* (1930), αλλά ισχυρίστηκε ότι είχε κάνει 70 ταινίες πριν αναφερθεί το όνομά του στους τίτλους. Ο Καραντάιν ισχυρίστηκε ότι είχε δοκιμάσει, ως άγνωστος - μαζί με τους γνωστούς πρωταγωνιστές Κόνραντ Βάιντ, Ουίλιαμ Κόρτνεϊ, Πολ Μιούνι και Ίαν Κιθ - να πάρει τον ρόλο του τίτλου στην ταινία *[[Δράκουλας (ταινία, 1931)|Δράκουλας]]*, αλλά τα ιστορικά στοιχεία δεν υποστηρίζουν τον ισχυρισμό του. Ο ρόλος τελικά πήγε στον Μπέλα Λουγκόζι. Ο Καραντάιν αργότερα έπαιξε τον Δράκουλα στις συνέχειες της Universal Studios τη δεκαετία του 1940 *Το σπίτι του Φρανκενστάιν* και *Το σπίτι του Δράκουλα*. Ισχυρίστηκε επίσης ότι είχε δοκιμάσει να πάρει τον ρόλο του τέρατος στην ταινία *[[Φρανκενστάιν (ταινία, 1931)|Φρανκενστάιν]]* (1931),  αν και πάλι, δεν υπάρχει καμία άλλη αναφορά εκτός από τη δική του ότι όντως αυτό συνέβη. Μέχρι το 1933, αναφερόταν ως Τζον Πίτερ Ρίτσμοντ, ίσως προς τιμήν του φίλου του, Τζον Μπάριμορ.  Υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Τζον Καραντάιν» το 1935 και πήρε νόμιμα το όνομα ως δικό του δύο χρόνια αργότερα. Στη *Νύφη του Φρανκενστάιν* του 1935, ο Καραντάιν ερμήνευσε έναν σύντομο, χωρίς αναφορά του ονόματό του, ρόλο ως κυνηγός στο δάσος.

Μέχρι το 1936, ο Καραντάιν είχε γίνει μέλος της εταιρείας του Τζον Φορντ και εμφανίστηκε στην *Δεν εσκότωσα τον Λίνκολν.* Συνολικά, γύρισε 11 ταινίες με τον Φορντ, μεταξύ των οποίων και του πρώτου του σημαντικού ρόλου, ως ιεροκήρυκας Κέισι στην ταινία *[[Τα σταφύλια της οργής (ταινία, 1940)|Τα σταφύλια της οργής]]* (1940).  Άλλες ταινίες του Φορντ στις οποίες εμφανίστηκε ο Καραντάιν είναι *Ο άνθρωπος που σκότωσε τον Λίμπερτι Βάλανς* (1962) και *[[Η ταχυδρομική άμαξα (ταινία, 1939)|Η ταχυδρομική άμαξα]]* (1939).

Υποδύθηκε επίσης τον βιβλικό ήρωα Ααρών στην ταινία του Ντε Μίλ *[[Οι δέκα εντολές (ταινία, 1956)|Οι δέκα εντολές]]* (1956), πρωταγωνίστησε στο *Hitler's Madman* (1943) ως Ράινχαρντ Χάιντριχ και υποδύθηκε τον Μπομπ Φορντ στον *Εκδικητή* (1939) της 20th Century Fox, μεταξύ πολλών άλλων. 

Ο Καραντάιν έκανε αξιοσημείωτη θεατρική δουλειά, μεγάλο μέρος της οποίας του παρείχε την μοναδική ευκαιρία να εργαστεί πάνω στο κλασικό δράμα. Περιόδευσε με τον δικό του σαιξπηρικό θίασο τη δεκαετία του 1940, υποδυόμενος τον Άμλετ και τον Μάκβεθ. Οι ρόλοι του στο Μπρόντγουεϊ περιλάμβαναν τον Φερδινάνδο στο έργο «Η δούκισσα του Μάλφι» του Τζον Γουέμπστερ το 1946, τον ρακοσυλλέκτη σε μια 13μηνη παράσταση του έργου «Η τρελή του Σαγιό» του Ζαν Ζιροντού τον Λύκο σε μια 15μηνη παράσταση του «A Funny Thing Happened on the Way to the Forum» και τον Ντελέισι στην ακριβή, αποτυχημένη, παράσταση μιας βραδιάς «Φρανκενστάιν» το 1981. Συμμετείχε επίσης με περιοδεύοντες θιάσους σε παραστάσεις όπως «Tobacco Road» και «Λυσσασμένη γάτα», όπου ήταν αισθητά αδυνατισμένος ως καρκινοπαθής, ένας ρόλος που, όπως είπε, ο Τενεσί Γουίλιαμς έγραψε γι' αυτόν. 

Ο Καραντάιν ισχυρίστηκε ότι είχε εμφανιστεί σε περισσότερες από 450 ταινίες, αλλά μόνο 225 ταινίες του μπορούν να καταγραφούν. Ο αριθμός 450 είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα αν, εκτός από τις κινηματογραφικές ταινίες, συμπεριληφθούν οι τηλεοπτικές ταινίες και τα τηλεοπτικά προγράμματα.    Συχνά έπαιζε εκκεντρικούς, παράφρονες ή διαβολικούς χαρακτήρες, ειδικά στο είδος τρόμου με το οποίο είχε ταυτιστεί μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1940. Περιστασιακά έπαιζε ρόλουςήρωα, όπως στα *Σταφύλια της οργής*, όπου υποδύθηκε τον Κέισι, τον άτυχο «ιεροκήρυκα», και περιστασιακά έπαιζε τον συμπαραστάτη του ήρωα, όπως στην ταινία *Ο γιος του πάθους*, όπου υποδύθηκε τον συνάδελφο του Μπλέικ, ο οποίος δραπετεύει μαζί του σε ένα τροπικό νησί.

Εμφανίστηκε σε δεκάδες ταινίες τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού από τη δεκαετία του 1940 και μετά, για να χρηματοδοτήσει έναν περιοδεύοντα θίασο κλασικού θεάτρου. Έπαιξε επίσης έναν μικρό αλλά σημαντικό ρόλο στην πολύ υψηλού προϋπολογισμού κωμωδία *Ο γελωτοποιός του βασιλέως*, η οποία κατά την κυκλοφορία της ήταν η πιο ακριβή κωμική ταινία που γυρίστηκε ποτέ.   Έπαιξε έναν τρελό επιστήμονα στην ταινία *[[Τα πάντα γύρω από το σεξ (ταινία)|Τα πάντα γύρω από το σεξ]]* του Γούντι Άλεν. Τραγούδησε σε μια ταινία στην οποία εμφανίστηκε για λίγο, με τίτλο *Red Zone Cuba*. Ο Καραντάιν έκανε επίσης περισσότερες από 100 εμφανίσεις στην τηλεόραση σε μια περίοδο 39 ετών. Η πρώτη του εμφάνιση στη μικρή οθόνη έγινε το 1947, στο τηλεοπτικό δίκτυο DuMont, όπου υποδύθηκε τον Εμπενίζερ Σκρουτζ σε μια τηλεοπτική παρουσίαση της ταινίας *[[Χριστουγεννιάτικη ιστορία]].* Ο τελευταίος του ρόλος στην τηλεόραση ήταν το 1986, όταν έπαιξε τον καθηγητή Άλεξ Στότελ σε μια αναβίωση της κλασικής σειράς *Η ζώνη του λυκόφωτος*, σε ένα επεισόδιο με τίτλο "Still Life".  Άλλες τηλεοπτικές σειρές στις οποίες εμφανίστηκε είναι τα *My Friend Flicka*, *Johnny Ringo* και *Place the Face*, *Maverick,* με πρωταγωνιστές τους Ρότζερ Μουρ και Λι Βαν Κλιφ και σε δύο επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς γουέστερν *[[Μπονάντσα]]* ("Springtime" και "Dead Wrong").

Ο Καραντάιν έκανε επίσης επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις ως εργολάβος κηδειών στην τηλεοπτική κωμική σειρά *Οικογένεια Monsters*. Εμφανίστηκε σε δύο κλασικές τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του 1960, τα *[[Χαμένοι στο διάστημα (τηλεοπτική σειρά)|Χαμένοι στο διάστημα]]* και *Land of the Giants*. Το 1975, συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς *Far Out Space Nuts*, ενώ το 1985, κέρδισε βραβείο Daytime Έμμυ για την ερμηνεία του στη σειρά *Umbrella Jack*.

Το 1982, χάρισε τη φωνή του στη Μεγάλη Κουκουβάγια στην ταινία κινουμένων σχεδίων *Το μυστικό των ΝΙΜ* και στον Μάγο στην αγγλική μεταγλώττιση του ιαπωνικού *Arajin to maho no ranpu*. Μία από τις μεταγενέστερες εμφανίσεις του έγινε στην ταινία *[[Η Πέγκυ Σου παντρεύτηκε]]* το 1986. Η τελευταία ταινία του Καραντάιν ήταν το *Δαιμομικές νύχτες*, που κυκλοφόρησε το 1995, επτά χρόνια μετά τον θάνατό του.

Η βαθιά, βροντερή φωνή του Καραντάιν τού χάρισε το παρατσούκλι «η φωνή». Ήταν γνωστός ως ο «βάρδος της λεωφόρου» λόγω της ιδιοσυγκρασιακής του συνήθειας να περιπλανιέται στους δρόμους του Χόλιγουντ απαγγέλλοντας σαιξπηρικούς μονολόγους, κάτι που ο ίδιος πάντα αρνιόταν. 

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο Καραντάιν παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Με την πρώτη του σύζυγο, την Αρντανέλ Άμπιγκεϊλ ΜακΚουλ (25 Ιανουαρίου 1911 – 26 Ιανουαρίου 1989), παντρεύτηκαν το 1935. Ήταν η μητέρα του Μπρους και του Ντέιβιντ.  Ο Τζον υιοθέτησε τον Μπρους, γιο της Αρντανέλ από προηγούμενο γάμο. Ο Τζον είχε σχεδιάσει να κάνει μεγάλη οικογένεια, αλλά σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του γιου του, Ντέιβιντ, μετά από μια σειρά αποβολών της Αρντανέλ, ανακάλυψε ότι είχε κάνει επανειλημμένες αμβλώσεις, εν αγνοία του, γεγονός που την κατέστησε ανίκανη να κυοφορήσει ένα μωρό μέχρι τη γέννησή του.  Μετά από μόλις τρία χρόνια γάμου, η Αρντανέλ Καραντάιν υπέβαλε αίτηση διαζυγίου, αλλά το ζευγάρι παρέμεινε παντρεμένο για πέντε ακόμη χρόνια. 

Χώρισαν το 1944, όταν ο Ντέιβιντ ήταν επτά ετών. Ο Καραντάιν έφυγε από την Καλιφόρνια για να αποφύγει τη δικαστική διαμάχη για τον διακανονισμό της διατροφής.    Αφού το ζευγάρι ενεπλάκη σε μια σειρά δικαστικών διαμαχών που αφορούσαν την επιμέλεια των παιδιών και τη διατροφή, οι οποίες κάποια στιγμή οδήγησαν τον Καραντάιν στη φυλακή, ο Ντέιβιντ πήγε στον πατέρα του στη Νέα Υόρκη. Μέχρι τότε, ο πατέρας του είχε ξαναπαντρευτεί. Τα επόμενα χρόνια, ο Ντέιβιντ μετακινούνταν σε οικοτροφεία, ανάδοχες οικογένειες και αναμορφωτήρια. 

Το 1945, αμέσως μετά το διαζύγιό του από την Αρντανέλ, ο Καραντάιν παντρεύτηκε τη Σόνια Σορέλ (18 Μαΐου 1921 - 24 Σεπτεμβρίου 2004), η οποία είχε εμφανιστεί μαζί του στην ταινία του 1944 *Κυανοπώγων*. Η Σόνια, η οποία είχε υιοθετήσει το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Σόρελ, ήταν κόρη ζυθοποιού από το Σαν Φρανσίσκο.  Μαζί, ο Καραντάιν και η Σόνια απέκτησαν τρεις γιους, τον Κρίστοφερ, τον Κιθ και τον Ρόμπερτ. Το διαζύγιό τους το 1957 ακολουθήθηκε από σκληρή διαμάχη για την επιμέλεια, η οποία είχε ως αποτέλεσμα οι γιοι τους να τοποθετηθούν σε σπίτι για κακοποιημένα παιδιά. Ο Κιθ Καραντάιν είπε: «Ήταν σαν να ήσουν φυλακή. Είχε κάγκελα στα παράθυρα και μας επιτρεπόταν να βλέπουμε τους γονείς μας μόνο μέσα από γυάλινες πόρτες. Ήταν πολύ λυπηρό. Στεκόμασταν στις δύο πλευρές της γυάλινης πόρτας κλαίγοντας». 

Τελικά, ο Καραντάιν κέρδισε την επιμέλεια των παιδιών. Τα επόμενα οκτώ χρόνια, η Σόνια δεν είχε δικαίωμα να βλέπει τα παιδιά.  Ο Ρόμπερτ Καραντάιν είπε ότι μεγάλωσε κυρίως με τη μητριά του, την τρίτη σύζυγο του πατέρα του, Ντόρις (Ριτς) Γκρίμσο, και εκείνη θεωρούσε μητέρα του μέχρι που τον σύστησαν στη Σόνια σε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή όταν ήταν 14 ετών. Είπε σε έναν δημοσιογράφο: «Τον ρώτησα, "Τι κάνεις;" Ο Κιθ με πήρε παράμερα και είπε: "Αυτή είναι η πραγματική μας μητέρα". Δεν ήξερα τι εννοούσε. Αλλά τελικά με έπεισε». 

Όταν ο Τζον Καραντάιν παντρεύτηκε την Ντόρις (Έρβινγκ Ριτς) Γκρίμσο  το 1957, εκείνη είχε ήδη έναν γιο, τον Ντέιλ, από προηγούμενο γάμο και έναν γιο, τον Μάικλ, από μεταγενέστερη σχέση. Τόσο ο Ντέιλ όσο και ο Μάικλ, μαζί με τον γιο της Σόνιας, Μάικλ Μπόουεν, μερικές φορές συγκαταλέγονται στους οκτώ γιους του Τζον Κάραντιν.  Η Ντόρις ήταν κάποτε δακτυλογράφος σε στούντιο, δακτυλογράφησε το σενάριο της ταινίας *[[Ο θησαυρός της Σιέρα Μάντρε]]* και έπαιξε μερικούς ρόλους στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.  Η Ντόρις πέθανε το 1971 σε πυρκαγιά στο διαμέρισμά της στο Όξναρντ της Καλιφόρνιας. Η πυρκαγιά προκλήθηκε από αναμμένο τσιγάρο. Είχε διασωθεί από παρόμοια πυρκαγιά δύο εβδομάδες νωρίτερα. Την εποχή του θανάτου της, ο Κάραντιν και αυτή ήταν χωρισμένοι.  Ο Καραντάιν παντρεύτηκε για τέταρτη φορά, με την Έμιλι Σισνέρος, με την οποία έμεινε παντρεμένος από το 1975 έως τον θάνατό του το 1988.   

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Καραντάιν υπέφερε από επώδυνη και εξουθενωτική ρευματοειδή αρθρίτιδα έχοντας σχεδόν αποσυρθεί, μέχρι τελικά να πεθάνει από καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια  στο Μιλάνο της Ιταλίας στις 27 Νοεμβρίου 1988, σε ηλικία 82 ετών. Κάποιες ώρες πριν αρρωστήσει, είχε ανέβει τα 328 απότομα σκαλιά του γοτθικού καθεδρικού ναού του Μιλάνου, του Ντουόμο. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Καραντάιν, ο πατέρας του μόλις είχε ολοκληρώσει μια ταινία (*Buried Alive*) στη Νότια Αφρική και επρόκειτο να ξεκινήσει ευρωπαϊκή περιοδεία. Ο Ντέιβιντ ήταν μαζί του, διαβάζοντάς του Σαίξπηρ στο κρεβάτι του νοσοκομείου, όταν υπέκυψε στην πάθησή του.  Όταν ο Ντέιβιντ και ο Κιθ Καραντάιν έφτασαν στο κρεβάτι του πατέρα τους στο νοσοκομείο, εκείνος δεν μπορούσε να μιλήσει. «Μου είπαν ότι τα τελευταία του λόγια ήταν 'Μιλάνο: Τι όμορφο μέρος για να πεθάνει κανείς'», θυμήθηκε ο Ντέιβιντ, «αλλά ποτέ δεν μίλησε σε εμένα ούτε άνοιξε τα μάτια του. Όταν πέθανε, τον κρατούσα στην αγκαλιά μου. Άπλωσα το χέρι μου και του έκλεισα τα μάτια. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο είναι στις ταινίες».  Για τον Τζον Καραντάιν, τελέστηκε λειτουργία στην επισκοπική εκκλησία του Αγίου Θωμά του Αποστόλου στο Χόλιγουντ. Ακολούθησε ιρλανδική κηδεία και το σώμα του θάφτηκε στη θάλασσα ανάμεσα στις ακτές της Καλιφόρνιας και το νησί Καταλίνα.

## Κληρονομιά
Για τη συμβολή του στην κινηματογραφική βιομηχανία, ο Καραντάιν εισήχθη στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ το 1960 με ένα αστέρι κινηματογραφικών ταινιών που βρίσκεται στην οδό Hollywood Boulevard 6240.  Το 2003, εισήχθη στο Hall of Fame των Western Performers στο Εθνικό Μουσείο Cowboy & Western Heritage στην Οκλαχόμα Σίτι της Οκλαχόμας.

Τέσσερις από τους πέντε γιους του Καραντάιν έγιναν ηθοποιοί: ο Ντέιβιντ, ο Ρόμπερτ, ο Κιθ και ο Μπρους.  Ο Ντέιβιντ είχε μια παραγωγική καριέρα, κάνοντας 227 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές συμμετοχές μέχρι τον θάνατό του το 2009. Είχε επίσης μια σύντομη καριέρα στο Μπρόντγουεϊ και έκανε την παραγωγή και τη σκηνοθεσία σε διάφορα ανεξάρτητα έργα. Η επιτυχία του συχνά τον οδήγησε σε συνεργασία με άλλα μέλη της οικογένειάς του, μεταξύ των οποίων και του πατέρα του. Οι δυο τους εμφανίστηκαν μαζί στις ταινίες *Οι καλοί και τα καθάρματα* (1969) και *Ενάντια στη βία* (1972), σε παραγωγή του Ρότζερ Κόρμαν και σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε.

Η τηλεοπτική σειρά *Κουνγκ Φου* του Ντέιβιντ παρουσίασε τον πατέρα του, Τζον, και τον ετεροθαλή αδελφό του, Ρόμπερτ, στο επεισόδιο "Dark Angel". Ο Τζον εμφανίστηκε ως ο ίδιος χαρακτήρας, ο αιδεσιμότατος Σέρενιτι Τζόνσον, σε δύο ακόμη επεισόδια: "The Nature of Evil" και "Ambush". Τα αδέρφια του Ντέιβιντ, Μπρους και Κιθ, εμφανίστηκαν στη σειρά, με τον Κιθ να υποδύεται τον χαρακτήρα του Ντέιβιντ ως έφηβο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Ο Ντέιβιντ, ο Κιθ και ο Ρόμπερτ εμφανίστηκαν μαζί σε μια σύντομη χιουμοριστική εμφάνιση στο *The Fall Guy*, σε ένα επεισόδιο με τίτλο "October the 31st", στο οποίο συμπρωταγωνίστησε ο πατέρας τους.

Ο Ρόμπερτ εμφανίστηκε με τον πατέρα του σε ένα επεισόδιο της πρώτης τηλεοπτικής σειράς *Η ζώνη του λυκόφωτος* το 1986. Το τμήμα του επεισοδίου με τίτλο "Still Life" παρουσίαζε τον Ρόμπερτ ως φωτογράφο που ανακαλύπτει μια ασυνήθιστη κάμερα και τον πατέρα του ως καθηγητή πανεπιστημίου που τον βοηθά να ανακαλύψει το μυστικό της κάμερας.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου