open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάχη Ελαίας - Καλαμά

Η **Μάχη Ελαίας-Καλαμά** (2-8 Νοεμβρίου 1940) ήταν μαζί με την Μάχη της Πίνδου, οι κύριες μάχες, που ανέκοψαν την ιταλική προέλαση τις πρώτες μέρες του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Η γραμμή του μετώπου της μάχης ξεκινούσε δυτικά από το Ιόνιο Πέλαγος, στις εκβολές του ποταμού Καλαμά, κατά μήκος του ποταμού και κατέληγε στην στρατηγική τοποθεσία Ελαία, κοντά στο Καλπάκι.

## Δυνάμεις
Την άμυνα της περιοχής την είχε αναλάβει η «8η Μεραρχία», υπό τον υποστράτηγο Χαράλαμπο Κατσιμήτρο. Οι ιταλικές δυνάμεις αποτελούνταν από τμήματα της Μεραρχίας «Φερράρα», ενισχυμένες με άρματα από την Μεραρχία «Κενταύρων», καθώς και από το 25ο ιταλικό σώμα στρατού. Επίσης στον τομέα Καλαμά βρίσκονταν η Μεραρχία Σιένα και στον τομέα Θεσπρωτίας ιταλική Μεραρχία ιππικού.

## Επιχειρήσεις
μικρογραφία|εναλλ.=Ένας Έλληνας στρατιώτης κάθεται πάνω σε ένα αιχμαλωτισμένο ιταλικό άρμα μάχης.
Μόλις γίνεται γνωστή η κήρυξη του πολέμου, ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος εκδίδει την πρώτη πολεμική διαταγή:

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου οι ιταλικές δυνάμεις εξαπέλυσαν γενική επίθεση σε όλα τα μέτωπα της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Τα ελληνικά τμήματα αφού προέβαλαν αντίσταση, άρχισαν να υποχωρούν και να αναπτύσσονται στις προκαθορισμένες θέσεις, επιβραδύνοντας τον εχθρό βάσει γενικού σχεδίου. Στις 2 Νοεμβρίου η σύμπτυξη είχε ολοκληρωθεί και οι ελληνικές δυνάμεις εγκαταστάθηκαν στην κύρια αμυντική τοποθεσία Καλαμάς - Ελαία - Γκραμπάλα - Ύψωμα Κλέφτης.

Το πρωί της ίδιας μέρας ξεκίνησε σφοδρός βομβαρδισμός από την ιταλική αεροπορία και το πυροβολικό. Στις 15:00 η Μεραρχία *Φερράρα* εξαπέλυσε επίθεση στην τοποθεσία Ελαία, χωρίς όμως αποτελέσματα. Την επόμενη μέρα ύστερα από βομβαρδισμούς ακολούθησε επίθεση με τεθωρακισμένα κατά του τομέα Καλπακίου. Οι ελληνικές δυνάμεις διατήρησαν ακέραιες τις θέσεις τους. Στις 4 Νοεμβρίου, οι Ιταλοί περιορίστηκαν σε βομβαρδισμούς σε ολόκληρο το μέτωπο και την επόμενη το μεσημέρι μεγάλες δυνάμεις πεζικού και άρματα μάχης, με αεροπορική υποστήριξη εξαπολύουν επίθεση στον τομέα Ελαίας. Τα ελληνικά τμήματα παρά την σφοδρότητα της επίθεσης, απέκρουσαν την εχθρική επίθεση και προκάλεσαν σοβαρές απώλειες.

Οι ιταλικές επιθέσεις συνεχίστηκαν ως τις 8 Νοεμβρίου, κυρίως κατά του τομέα Ελαίας, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

## Απολογισμός
Οι απώλειες της ελληνικής μεραρχίας κατά τη μάχη Ελαίας-Καλαμά ανήλθαν σε 60 νεκρούς και 260 τραυματίες. Η ελληνική νίκη προκάλεσε μη αναστρέψιμες, υλικές και ηθικές, φθορές για την ιταλική πλευρά, που την ανάγκασε να αναστείλει τις επιθετικές επιχειρήσεις και να μεταπέσει σε κατάσταση άμυνας εν αναμονή ενισχύσεων.

## Πηγές
* Εμείς οι Έλληνες. Σκάι 2008. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας. ISBN 978-960-6845-16-1.
* Η Mάχη Ελαίας - Καλαμά. Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας.
* Καλπάκι 1940: η VIII Μεραρχία συντρίβει τους Ιταλούς.

Ελαία-Καλαμάς
Ελαία-Καλαμάς
Citroën C6 Lignage

[thumb|right|Citroën C6 Lignage (κέντρο), δίπλα σε [Citroën C6 (φαίνεται ένα μέρος του στα αριστερά).]]

Το **Citroën C6 Lignage** ήταν ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1999, ως η πρώτη σχεδιαστική σπουδή για τον τελικό διάδοχο του Citroën XM.

Η εμφάνιση και η γενικότερη σχεδιαστική φιλοσοφία του C6 Lignage («lignage» στα γαλλικά σημαίνει «καταγωγή» ή «γενεαλογική σειρά»), έμοιαζαν να παραπέμπουν άμεσα στο Citroën CX του 1974 - 1989, καθώς και στο θρυλικό Citroën DS του 1955 - 1975, το γνωστό στην Ελλάδα ως *βάτραχος*. Αντιθέτως, ήταν μια σαφής αλλαγή πλεύσης ως προς την φιλοσοφία του αμαξώματος με τις μεγάλες ευθείες και τις έντονες ακμές του ΧΜ, μια φιλοσοφία που είχε ξεκινήσει από το μεσαίο Citroën BX που είχε εισαχθεί το 1982 και διατηρηθεί στην παραγωγή έως το 1993.

## Μετεξέλιξη στο C6 παραγωγής
thumb|right|Η εμφανής ομοιότητα του τελικού μοντέλου παραγωγής Citroën C6 (μπροστά) με το Citroën C6 Lignage (πίσω).

Πράγματι, το Citroën C6 Lignage αποτέλεσε την σχεδιαστική βάση για το Citroën C6 πρώτης γενιάς, το οποίο διαφέρει από το πρωτότυπο μοντέλο σε ελάχιστες μόνο λεπτομέρειες. Την εποχή της παρουσίασης του πρωτότυπου C6 Lignage, φαινόταν ότι το τελικό C6 θα έβγαινε στην παραγωγή έως τα τέλη του 2000 ή μέσα στο 2001, προκειμένου να αντικαταστήσει το XM, το οποίο σημειωτέον παραγόταν από το 1989 και τελικώς αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Ιούνιο του 2000. Ωστόσο, λόγω το ότι η Citroën είχε δώσει τότε προτεραιότητα στην ανανέωση των αυτοκινήτων της στις πιο εμπορικές μικρές και μεσαίες κατηγορίες, η εξέλιξη και παρουσίαση του C6 μετατέθηκε κατά 5 έτη. Το σχετικό «πρότζεκτ X6» εξελίχθηκε με βάση την πλατφόρμα του Citroën C5 πρώτης γενιάς, αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο.

Τελικώς, το C6 πρώτης γενιάς παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2005 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γαλλία στις 16 Νοεμβρίου 2005. Στα άλλα κράτη, τα πρώτα αυτοκίνητα άρχισαν να πωλούνται την άνοιξη του 2006. Το μοντέλο διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τις 19 Δεκεμβρίου 2012.

## Εξωτερικές διαστάσεις
thumb|right|Το σαλόνι του Citroën C6 Lignage. Σημειώστε τα πανομοιότυπα καθίσματα με αυτά του C6 παραγωγής.

* Μεταξόνιο: 3.000 χιλιοστά
* Μήκος: 4.920 χιλιοστά
* Πλάτος: 1.890 χιλιοστά
* Ύψος: 1.440 χιλιοστά

Είναι αξιοσημείωτο και το ότι οι διαστάσεις του C6 Lignage ήταν σχεδόν ίδιες με αυτές του τελικού μοντέλου παραγωγής Citroën C6.

## Δείτε επίσης
* Citroën C6

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «A look at the 1999 Citroën C6 Lignage concept»
* Πλήρες αφιέρωμα στο Citroën C6 Lignage από το Citroënët (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Πρωτότυπα μοντέλα αυτοκινήτων
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Ονόμαστος ο Σμυρναίος

Ο **Ονόμαστος** από τη Σμύρνη υπήρξε ο πρώτος αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης στο άθλημα της πυγμαχίας το 688 π.Χ. στην 23η Ολυμπιάδα και εισηγητής των κανονισμών του αθλήματος. 

## Βιογραφικά στοιχεία

Δεν είναι πολλά πράγματα γνωστά για τον Ονόμαστο. Είναι γνωστό πως ως την εποχή του η πυγμαχία δεν συμπεριλαμβανόταν στο πρόγραμμα των αγώνων της Ολυμπίας αν και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές άθλημα και διεξαγόταν πολλούς αιώνες πριν, όπως προκύπτει από απεικονίσεις σε μινωικά και μυκηναϊκά αγγεία. Σύμφωνα με το Φλάβιο Φιλόστρατο και τον Παυσανία, ο Ονόμαστος, που καταγόταν από τη Σμύρνη της Ιωνίας, ήταν διάσημος "πύκτης", δηλαδή "πυγμάχος" του 7ου αιώνα π.Χ., με νίκες σε διάφορους τοπικούς αγώνες. Μετέβη ο ίδιος στην Ήλιδα και έπεισε τους ελλανοδίκες να συμπεριλάβουν το άθλημα στο πρόγραμμα της 23ης Ολυμπιάδας (688 π.Χ.). Μάλιστα, κωδικοποίησε τον κανονισμό διεξαγωγής του αθλήματος, το οποίο ως τότε διεξαγόταν με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε τοπική διοργάνωση. Συνεπώς, ο Ονόμαστος εκτός από ολυμπιονίκης υπήρξε ο εισηγητής των πρώτων κανονισμών της αθλητικής πυγμαχίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20060621033138/http://www.cslab.ntua.gr/~phib/hellas/olymp1.htm
*https://web.archive.org/web/20160310084057/http://horse.gr/pgedynamic.asp?articleid=1335&selectmenu=print

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Σμυρναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σουρικάτα

Η **σουρικάτα** (*Suricata suricatta*, αφρικάανς *Meerkat*, στα ελληνικά αναφέρεται επίσης **μίρκατ** ή **μέρκατ**, από τα αγγλικά και τα αφρικάανς αντίστοιχα) είναι είδος ζώου. Οι σουρικάτες εμφανίζονται στην έρημο Καλαχάρι της Μποτσουάνας, της Ναμίμπιας και της Νότιας Αφρικής σε ομάδες των 20 ή περισσοτέρων μελών και ζουν 12-14 χρόνια. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα στέκονται όρθια για αρκετή ώρα πατώντας στα πίσω πόδια τους και χρησιμοποιώντας την ουρά τους ως στήριγμα. Το βράδυ μένουν σε υπόγειες φωλιές, ενώ βγαίνουν έξω μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. 

## Συμπεριφορά
Οι σουρικάτες είναι κοινωνικά θηλαστικά. Σχηματίζουν αγέλες των 2 έως 30 ατόμων, με θηλυκά και αρσενικά μέλη, συνήθως σε σχεδόν ίδιους αριθμούς. Οι αγέλες περιλαμβάνουν πολλές οικογένειες ζευγαριών και των μικρών τους. Τα μέλη της αγέλης αναλαμβάνουν διάφορα καθήκοντα εκ περιτροπής, όπως τη φροντίδα των μικρών ή την περιφρούρηση της περιοχής για αρπακτικά. Υψηλότερα στην ιεραρχία είναι τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη της ομάδας. Οι αγέλες έχουν κυρίαρχα θηλυκά (συνήθως τα βαρύτερα) και κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά. Κατά κανόνα, τα κυρίαρχα θηλυκά ζευγαρώνουν και γεννούν μικρά και τα κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά προσφέρουν αλτρουιστικά τη βοήθειά τους στη φροντίδα των μικρών. Τα θηλυκά που είναι κατώτερα στην ιεραρχία δεν είναι εύκολο να αναπαραχθούν, καθώς, για παράδειγμα, κυρίαρχα θηλυκά συχνά σκοτώνουν τα μικρά τους. Έχει παρατηρηθεί, βέβαια, και το αντίστροφο: κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά να σκοτώνουν τα μικρά των κυρίαρχων θηλυκών, ώστε να βελτιωθεί η κοινωνική θέση των δικών τους μικρών στην αγέλη. 

Οι διαπληκτισμοί μεταξύ μελών διαφορετικών αγελών είναι ιδιαίτερα επιθετικοί και συχνά έχουν ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς και θάνατο. 

## Διατροφή
Οι σουρικάτες είναι ζώα παμφάγα, αλλά η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από έντομα (σκαθάρια και λεπιδόπτερα), αυγά, αμφίβια, μικρά πουλιά, μικρά θηλαστικά, ακόμα και φίδια και σκορπιούς, αφού έχουν ανοσία στο δηλητήριό τους. Τρώνε επίσης διάφορα φυτά και σπόρους. Αφιερώνουν καθημερινά 5 με 8 ώρες στην αναζήτηση και συλλογή τροφής. 

## Εχθροί
Οι σουρικάτες έχει πολλούς φυσικούς εχθρούς, όπως σαύρες, φίδια και αετούς. Σε διάφορες περιστάσεις, όπως για παράδειγμα κατά την αναζήτηση τροφής, ορίζονται φρουροί, οι οποίοι κάθονται όρθιοι και ελέγχουν την περιοχή. Εάν δουν κάποιο αρπακτικό, βγάζουν μία κραυγή που περιέχει πληροφορίες για το είδος του θηρευτή, την απόσταση και την ταχύτητά του. Τότε όλη η ομάδα στέκεται στα δύο πόδια και ύστερα τρέχει προς το πλησιέστερο λαγούμι, όπου και περιμένει να περάσει ο κίνδυνος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ερπηστίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Δίαλλος ο Σμυρναίος

Ο **Δίαλλος** υιός του Πόλλιδος από τη Σμύρνη (Δίαλλος ο Σμυρναίος) υπήρξε αρχαίος Έλληνας Μικρασιάτης ολυμπιονίκης στο παγκράτιο παίδων στην 152η Ολυμπιάδα, το 172 π.Χ.

## Βιογραφικά στοιχεία

Δεν είναι πολλά πράγματα γνωστά για τον Δίαλλο. Είναι γνωστό, πως υπήρξε μόλις ο δεύτερος ολυμπιονίκης από την αρχαία Σμύρνη, σχεδόν μισή χιλιετία μετά τη νίκη του Σμυρναίου πυγμάχου Ονόμαστου στην 23η Ολυμπιάδα το 688 π.Χ. Σύμφωνα με τον Παυσανία υπήρξε ο πρώτος παγκρατιαστής ολυμπιονίκης από όλη την Ιωνία:

"ΔΙΑΛΛΟΣ Ο ΠΟΛΛΙΔΟΣ ΑΝΑΚΕΙΤΑΙ, ΓΕΝΟΣ ΜΕΝ ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ, ΙΩΝΩΝ ΔΕ ΠΡΩΤΟΣ ΛΑΒΕΙΝ ΕΝ ΟΛΥΜΠΙΑΙ ΦΗΣΙΝ ΟΥΤΟΣ Ο ΔΙΑΛΛΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΕΝ ΠΑΙΣΙΝ"

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20060621033138/http://www.cslab.ntua.gr/~phib/hellas/olymp1.htm 
* https://web.archive.org/web/20160310084057/http://horse.gr/pgedynamic.asp?articleid=1335&selectmenu=print

Κατηγορία:Αρχαίοι Σμυρναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τίτος Κλαύδιος Ρούφος

Ο **Τίτος Κλαύδιος Ρούφος** από τη Σμύρνη υπήρξε αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης στο παγκράτιο το 81 μ.Χ., στη 215η Ολυμπιάδα. 

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τίτος Κλαύδιος Ρούφος ανήκε στη ρωμαϊκή νεωκορία της Σμύρνης και κατέκτησε τον κότινο του παγκρατίου στην 215η Ολυμπιάδα, όταν πλέον συμμετείχαν και εξελληνισμένοι Ρωμαίοι πολίτες στους αγώνες. Η νίκη του στην Ολυμπιάδα εγκωμιάσθηκε με δύο ψηφίσματα, ένα από τους συμπολίτες του στη Σμύρνη και ένα από τους Ηλείους. Πιθανολογείται πως ο Κλαύδιος Ρούφος ταυτίζεται με το μάγιστρο της Σμύρνης που εικονίζεται σε ένα νόμισμα κοπής του αυτοκράτορα Τραϊανού.

Ως απόγονοί του φέρονται άλλοι τρεις ολυμπιονίκες στα βαρέα αθλήματα: ο Κλαύδιος Απολλώνιος, ο Τίτος Ιούλιος Σέπτιμος Ιουλιανός και ο Κλαύδιος Ρούφος Απολλώνιος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20060621033138/http://www.cslab.ntua.gr/~phib/hellas/olymp1.htm 
* https://web.archive.org/web/20160310084057/http://horse.gr/pgedynamic.asp?articleid=1335&selectmenu=print

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Σμυρναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Ημέρα της αφοσίωσης

μικρογραφία|Εργάτες στην πλατεία Ντε Μάγιο του Μπουένος Άιρες κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας σε υποστήριξη του Χουάν Περόν, 17 Οκτωβρίου 1945.
Το 1945 στο Μπουένος Άιρες έγινε τεράστια συγκέντρωση στην πλατεία ντε Μάγιο, με αίτημα την απελευθέρωση του κρατουμένου ήρωα τους Χουάν Περόν. Ο Περόν ήταν ηγέτης (ως συνταγματάρχης) του στρατιωτικού πραξικοπήματος εναντίον της εκλεγμένης κυβέρνησης του Ραμόν Καστίγιο το 1943. Το 1945 φυλακίστηκε από άλλα μέλη της Χούντας. Μετά τις μαζικές διαδηλώσεις για την απελευθέρωση του (Ημέρα της Αφοσίωσης), αποφυλακίστηκε και εκλέχθηκε πρόεδρος το 1946.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Αργεντινής
Οργανισμός της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος

**Οργανισμός της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος** ονομάζεται ο πολιτικοδιοικητικός οργανισμός που δημιουργήθηκε στο Μεσολόγγι, στις 9 Νοεμβρίου 1821, από την Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος, σαν ένα προσωρινό καθεστώς διοίκησης της Δυτικής Ελλάδας, που είχε επαναστατήσει λίγους μήνες πριν, το Μάρτιο του 1821.

Τα μέλη του οργανισμού εξέλεξαν Γερουσία με πρόεδρο τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.

Ήταν ένας από τους τρεις οργανισμούς που δημιουργήθηκαν για τη διοίκηση των επαναστατημένων περιοχών της Ελλάδας στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 (οι άλλοι δύο ήταν η Πελοποννησιακή γερουσία και ο Άρειος Πάγος της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας) και σταμάτησε τη δράση του τον Απρίλιο του 1823, με εντολή της Β' Εθνοσυνέλευσης του Άστρους, η οποία αποφάσισε να υπάρχει κεντρική διοίκηση στο νεοϊδρυθέν κράτος.

Στις 3 Μαρτίου η προκήρυξη της Γερουσίας Δυτικής Ελλάδος υπογράφεται από τους:
*Γεώργιος Πραΐδης
*Πάνος Γαλάνης
*Χρηστάκης Στάϊκος
*Αναγνώστης Καραγιάννης
*Αντώνιος Αναστασίου
*Ιωάννης Τρικούπης
*Γεώργιος Καναβός
*Μήτσος Φραγκούλης
*Αναγνώστης Μακρυσίγγουνας
*Ν. Λουριώτης, Αρχιγραμματεύς, Μινίστρος της επικράτειας
*Ήβος Ρήγας, Υπουργός του Πολέμου

Στη Γερουσία της Δυτικής Ελλάδας εκλέχθηκαν τα εξής εννέα μέλη:
*πρίγκιψ Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
*Πάνος Γαλάνου (παραπάνω αναφέρεται Πάνος Γαλάνης)
*Γεώργιος Μαυρομάτης ορθογρ. Γεωργάκης Μαυρομμάτης
*Χρηστάκης Στάϊκος
*Αντώνιος Αναστασίου
*Κωνσταντίνος Λογοθέτης
*Αναγνώστης Μακρυσεγγούνας
*Ιωάννης Τρικούπης
*Μίτζιος Φραγκούλης (παραπάνω αναφέρεται Μήτσος Φραγκούλης)

Αλλού αναφέρονται και οι:
*Κωνσταντίνος Καραπάνος
*Γεώργιος Πραΐδης
*Αλεξάκης Βλαχόπουλος 

## Αναφορές


Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821

Κατηγορία:Γερουσία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας
Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων
Ο
Αρίλλας Μαγουλάδων Κέρκυρας

:*Για τον συνώνυμο οικισμό στην Κέρκυρα, δείτε: [[Αρίλλας Καββαδάδων Κέρκυρας]]*
:*Για τον συνώνυμο οικισμό στην Ήπειρο, δείτε: [[Αρίλλας Θεσπρωτίας]]*

Ο **Αρίλλας** είναι χωριό της Κέρκυρας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μαγουλάδων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. 
## Γεωγραφία
Ο Αρίλλας είναι χωριό της ΒΔ. Κέρκυρας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του όρμου Αρίλλα και νότια του ακρωτηρίου Κεφάλι, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Μαγουλάδων-Αφιώνα και λίγο βορειότερα από τον συνώνυμο οικισμό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Ο οικισμός απέχει 37 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαγουλάδων της Κέρκυρας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μαγουλάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός της Ανάληψης, που εκκλησιαστικά -όπως και όλο το χωριό- υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια Αυλιωτών και Διαποντίων Νήσων της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας
*Η παραλία του χωριού που, ουσιαστικά, είναι ο ομώνυμος οικισμός Αρίλλας Καββαδάδων

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr
*Google Earth
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://arillas.gr/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Ανθή Ζαχαράτου

Η  **Ανθή Ζαχαράτου** (1922 - 9 Ιουνίου 2011) υπήρξε σπουδαία Ελληνίδα υψίφωνος και ηθοποιός του λυρικού θεάτρου. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1922 στο Τεμπρούκ της Ρωσίας. Μεγάλωσε στη Αθήνα όπου και σπούδασε φωνητική στο Ωδείο Αθηνών, έχοντας καθηγήτρια την Ελβίρα Ντε Ιντάλγο (Elvira de Hidalgo). Από πολύ νωρίς έγινε μέλος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, όπου διακρίθηκε ιδιαίτερα στις οπερέτες των οποίων υπήρξε σπουδαία ερμηνεύτρια.

Στη κατοχή πρωτοστάτησε μαζί με άλλους συνεργάτες της και αντιστάθηκαν στην ιταλική επίταξη του Θεάτρου Ολύμπια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, της οδού Ακαδημίας (Αθήνα), την οποία και τελικά απέτρεψαν, συνεχίζοντας έτσι τις παραστάσεις.

Από το 1945 ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο υψιφώνου του θιάσου της Λυρικής Σκηνής. Το όνομά της έχει ταυτιστεί με την Ελληνική Οπερέτα.

Το 1952 συμμετείχε στη κινηματογραφική ταινία «Βαφτιστικός» με συμπρωταγωνιστές τους Αλέκο Αλεξανδράκη (με φωνή ντουμπλαρισμένη από τον τενόρο Πέτρο Επιτροπάκη), και τον Μίμη Φωτόπουλο.

Ένα από τα ωραιότερα τραγούδια που την καταξίωσε ήταν το «Αγάπης λόγια», για το οποίον έγραψε τους στίχους σε μουσική του Νίκου Χατζηαποστόλου.

Απεβίωσε στην Αθήνα την 9η Ιουνίου 2011.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Β΄ (συμπλ.), σελ.935.
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.373.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Ανθή Ζαχαράτου, σίγησε οριστικά η φωνή της οπερέτας», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Καθημερινή», 15 Ιουνίου 2011.

Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Κομητεία Λος Άντζελες

Η **Κομητεία Λος Άντζελες** (αγγλικά: *Los Angeles County, California*), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 58 κομητείες της πολιτείας Καλιφόρνια. Με πληθυσμό 10.039.107 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2020/21), αποτελεί την πολυπληθέστερη κομητεία της Καλιφόρνιας, καθώς και την πολυπληθέστερη κομητεία όλων των Ηνωμένων Πολιτειών. Ιδρύθηκε το 1850. Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Λος Άντζελες, είναι η πόλη του **[[Λος Άντζελες]]**.

Η έκταση της κομητείας είναι 12.308 τ.χλμ. από τα οποία 10.518 τ.χλμ. είναι έδαφος και 1.791 τ.χλμ. ή 14,55% καλύπτονται από νερό (ο αριθμός περιλαμβάνει και τα χωρικά ύδατα των ΗΠΑ στον Ειρηνικό Ωκεανό).

Το νότιο μέρος είναι μια υψηλά αστικοποιημένη περιοχή και περιλαμβάνει την πλειοψηφία του πληθυσμού που ζει στην ακτογραμμή της Νότιας Καλιφόρνια και της ενδοχώρας. Το βόρειο μισό είναι κυρίως έρημος με λιγότερο πληθυσμό και περιλαμβάνει την κοιλάδα Σαν Κλαρίτα και την κοιλάδα της Αντιλόπης. Την κομητεία χωρίζουν περίπου στο μέσο της τα βουνά Σαν Γκάμπριελ και ο Εθνικός Δρυμός Άντζελες.

Η κομητεία περιλαμβάνει 88 πόλεις και πολλές περιοχές που δεν ανήκουν σε κάποιο δήμο. Οι κύριες πόλεις της μητροπολιτικής περιοχής του Λος Άντζελες βρίσκονται σε αυτή την κομητεία, που είναι και ο πυρήνας της περιοχής. Το 2004 ο πληθυσμός της κομητείας ήταν μεγαλύτερος από τον πληθυσμό 42 πολιτειών των ΗΠΑ, και μεγαλύτερος από το σύνολο του πληθυσμού των 11 μικρότερων πολιτειών. Η κομητεία περιλαμβάνει το ένα τέταρτο των κατοίκων της Καλιφόρνια. Αν η Κομητεία Λος Άντζελες ήταν ανεξάρτητο κράτος, το ΑΕΠ του θα ήταν μεταξύ των 20 μεγαλύτερων κρατών του κόσμου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη σελίδα

Λος Αντζελες
Κατηγορία:Λος Άντζελες
NGC 1

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1** είναι σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 190 εκατομμύρια ετών φωτός στον αστερισμό Πήγασο. Η διάμετρός του φτάνει τα 90000 έτη φωτός που τον κατατάσουν σε μέγεθος λίγο μικρότερο από τον δικό μας γαλαξία. Είναι το πρώτο αντικείμενο στον αστρονομικό κατάλογο New General Catalogue. Όταν συντασσόταν ο κατάλογος ήταν το αντικείμενο με την μικρότερη ορθή αναφορά. Από τότε τα δεδομένα έχουν αλλάξει και δεν κατέχει πλέον την μικρότερη ορθή αναφορά ολόκληρου του καταλόγου. Ο NGC 2 βρίσκεται σε γωνιακή απόσταση μόλις 2 περίπου λεπτών της μοίρας από τον NGC 1, αλλά σε σχεδόν διπλάσια πραγματική απόσταση από τη Γη.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Astronomy Picture Of the Day - Αστροφωτογραφία του NGC 1 μαζί με το NGC 2

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
0001
Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός)
00564
00057
244 Σίτα

Η **Σίτα (Sita)** είναι αστεροειδής στο εσώτατο όριο της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1884 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη. Η Σίτα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σίτας εκτιμάται σε 11 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,194. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σίτα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της είναι περίπου 89 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά στο περιήλιο, υποθέτοντας μία σχετικώς γρήγορη περιστροφή, μπορεί να φθάσει και τους +6 βαθμούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σιτα
33η Ένοπλη Μεραρχία Ιππικού των SS (3η Ουγγρική)

Η **33η Ένοπλη Μεραρχία Ιππικού των SS (3η Ουγγρική)** ήταν η τρίτη και τελευταία ουγγρική μεραρχία των Waffen-SS που συγκροτήθηκε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με πρωτοβουλία των Γερμανών. Η ζωή της εν λόγω μεραρχίας ήταν εξαιρετικά βραχύβια.

## Δημιουργία και δράση
Η μονάδα αυτή συστάθηκε βιαστικά το Νοέμβριο του 1944, καθώς οι Σοβιετικοί περικύκλωναν την Ουγγαρία, από ένα συνονθύλευμα Ούγγρων εθελοντών και στρατιωτών άλλων μονάδων. Αναβαθμίστηκε σε μεραρχία το 1945, αλλά μόνο στα χαρτιά, καθώς ο αριθμός των στρατιωτών της ήταν απελπιστικά μικρός.

Παγιδεύτηκε με άλλες δύο γερμανικές μεραρχίες ιππικού (τη «Florian Geyer» και τη «Maria Theresia») στη Βουδαπέστη. Εκεί εξολοθρεύτηκε μετά από σφοδρές μάχες συντριπτικά ανώτερες σοβιετικές δυνάμεις κατά τη Μάχη της Βουδαπέστης, τον Φεβρουάριο του 1945.  Από τους 15.000 περίπου άνδρες των μεραρχιών, μόνο 785 διέσπασαν τον σοβιετικό κλοιό και έφτασαν στις γερμανικές γραμμές.

Μετά απ' αυτό, η μεραρχία διαλύθηκε και ο αριθμός 33 δόθηκε στη γαλλική μεραρχία εθελοντών  «Charlemagne». 

## Διοικητές
*Oberführer των SS Λάζλο Ντεάκ (László Deák) (27 Δεκεμβρίου 1944 - 23 Ιανουαρίου 1945) 

## Σημειώσεις
Ο βαθμός αυτός δεν έχει αντίστοιχο στα ελληνικά. Βρίσκεται μεταξύ συνταγματάρχη και ταξιάρχου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Wendel, Marcus: 33. Waffen-Kavallerie-Division der SS (ungarische Nr. 3). Άρθρο στο ιστοχώρο Axis History Factbook 
* Williamson, Gordon: SS, Οι Λεγεώνες του Τρόμου. Από τις οδομαχίες του Βερολίνου στα Waffen-SS. Εκδόσεις Anubis, Αθήνα 2007. ISBN 9789603066262 

Κατηγορία:Μεραρχίες των Waffen-SS
Τίτος Ιούλιος Σέπτιμος Ιουλιανός

Ο ** Τίτος Ιούλιος Σέπτιμος (ή Σεπτίμιος) Ιουλιανός** από τη Σμύρνη υπήρξε αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης σε άγνωστο άθλημα το 189 μ.Χ., στη 242η Ολυμπιάδα.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τίτος Ιούλιος Σέπτιμος (ή Σεπτίμιος) Ιουλιανός κατέκτησε τον κότινο στην 242η Ολυμπιάδα, όταν πλέον συμμετείχαν και εξελληνισμένοι Ρωμαίοι πολίτες στους αγώνες. Δεν είναι γνωστό το άθλημα που νίκησε αλλά πιθανολογείται πως ήταν κάποιο βαρύ άθλημα: πάλη, πυγμαχία ή παγκράτιο. Μετά τη νίκη του στην Ολυμπία, συνέχισε να αγωνίζεται με επιτυχία και έγινε «περιοδονίκης», δηλαδή αναδείχθηκε νικητής και στους τέσσερις μεγάλους πανελλήνιους αγώνες της αρχαιότητας: Ολύμπια, Ίσθμια, Νέμεα και Πύθια. 

Ήταν σύγχρονος του επίσης Σμυρναίου ολυμπιονίκη Κλαύδιου Απολλώνιου και πιθανόν απόγονος του ολυμπιονίκη Τίτου Κλαύδιου Ρούφου, που είχε νικήσει έναν αιώνα ενωρίτερα, στην 215η Ολυμπιάδα, το 81 μ.Χ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20060621033138/http://www.cslab.ntua.gr/~phib/hellas/olymp1.htm
* https://web.archive.org/web/20160310084057/http://horse.gr/pgedynamic.asp?articleid=1335&selectmenu=print

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Σμυρναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Περιοδονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Κλαύδιος Απολλώνιος

Ο ** Κλαύδιος Απολλώνιος ** από τη Σμύρνη υπήρξε αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης σε ένα βαρύ άθλημα: πάλη, πυγμαχία ή παγκράτιο το 189 μ.Χ., στη 242η Ολυμπιάδα.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κλαύδιος Απολλώνιος κατέκτησε τον κότινο σε κάποιο από τα βαρέα αθλήματα στη 242η Ολυμπιάδα, όταν πλέον συμμετείχαν και Ρωμαίοι πολίτες στους αγώνες. Ο Κλαύδιος Απολλώνιος ήταν «περιοδονίκης», δηλαδή είχε αναδειχθεί νικητής και στους τέσσερις μεγάλους πανελλήνιους αγώνες της αρχαιότητας: Ολύμπια, Ίσθμια, Νέμεα και Πύθια. Πιθανολογείται πως ήταν απόγονος του ολυμπιονίκη Τίτου Κλαύδιου Ρούφου, που είχε νικήσει έναν αιώνα νωρίτερα, στην 215η Ολυμπιάδα, το 81 μ.Χ. Ολυμπιονίκης, και μάλιστα σε δύο ολυμπιάδες, υπήρξε και ο γιος του: Κλαύδιος Ρούφος Απολλώνιος το 229 και το 233 μ.Χ. σύμφωνα με ευρεθείσα επιγραφή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20060621033138/http://www.cslab.ntua.gr/~phib/hellas/olymp1.htm 
* https://web.archive.org/web/20160310084057/http://horse.gr/pgedynamic.asp?articleid=1335&selectmenu=print

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Σμυρναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Περιοδονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Μάρκος Αυρήλιος Χρύσιππος

Ο ** Μάρκος Αυρήλιος Χρύσιππος ** από τη Σμύρνη υπήρξε αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης στην πάλη στη 236η Ολυμπιάδα, το 165 μ.Χ.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μάρκος Αυρήλιος Χρύσιππος κατέκτησε τον κότινο στην πάλη το 2ο αιώνα μ.Χ., σε μια εποχή που συμμετείχαν και εξελληνισμένοι Ρωμαίοι πολίτες στους αγώνες. Εκτός από ολυμπιονίκης, υπήρξε και "περιοδονίκης", δηλαδή αναδείχθηκε νικητής και στους τέσσερις μεγάλους πανελλήνιους αγώνες της αρχαιότητας: Ολύμπια, Ίσθμια, Νέμεα και Πύθια, σύμφωνα με ρωμαϊκή επιγραφή (citatum) που ανακαλύφθηκε στο Λονδίνο. Σε αυτή σημειώνεται ως: "παλαιστής περιοδονείκης παράδοξος". 

Δεν φαίνεται να έχει σχέση με την οικογένεια ολυμπιονικών βαρέων αθλημάτων του επίσης Σμυρναίου Τίτου Κλαύδιου Ρούφου, που είχε νικήσει στη 215η Ολυμπιάδα ογδόντα χρόνια νωρίτερα, το 81 μ.Χ. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20060621033138/http://www.cslab.ntua.gr/~phib/hellas/olymp1.htm
* https://web.archive.org/web/20160310084057/http://horse.gr/pgedynamic.asp?articleid=1335&selectmenu=print

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Περιοδονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης
Κατηγορία:Αρχαίοι Σμυρναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Κλαύδιος Ρούφος Απολλώνιος

Ο ** Κλαύδιος Ρούφος**,  ο επονομαζόμενος **Απολλώνιος**, από τη Σμύρνη υπήρξε αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης σε ένα βαρύ άθλημα: πάλη, πυγμαχία ή παγκράτιο σε δύο διαδοχικές Ολυμπιάδες: τη 252η, το 229 μ.Χ. και τη 253η, το 233 μ.Χ.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κλαύδιος Ρούφος (Απολλώνιος) κατέκτησε τον κότινο τον 3ο αιώνα μ.Χ., σε μια εποχή που συμμετείχαν και εξελληνισμένοι Ρωμαίοι πολίτες στους αγώνες. Ήταν γιος του επίσης ολυμπιονίκη Κλαύδιου Απολλώνιου, που είχε νικήσει στη 242η Ολυμπιάδα σαράντα χρόνια νωρίτερα, το 189 μ.Χ. Εκτός από διπλός ολυμπιονίκης, υπήρξε και διπλός «περιοδονίκης», δηλαδή αναδείχθηκε δυο φορές νικητής και στους τέσσερις μεγάλους πανελλήνιους αγώνες της αρχαιότητας: Ολύμπια, Ίσθμια, Νέμεα και Πύθια, σύμφωνα με ευρεθείσα επιγραφή. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20060621033138/http://www.cslab.ntua.gr/~phib/hellas/olymp1.htm
* https://web.archive.org/web/20160310084057/http://horse.gr/pgedynamic.asp?articleid=1335&selectmenu=print

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Σμυρναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων συμπλοκής
Κατηγορία:Περιοδονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Φρίξος Θεοδοσάκης

Ο **Φρίξος Θεοδοσάκης** (Ανατολή Ιεράπετρας, 4 Αυγούστου, 1945 - Ρέθυμνο, 26 Δεκεμβρίου, 2006) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γλύπτης.

## Βιογραφία
Ο **Φρίξος Θεοδοσάκης** σπούδασε ζωγραφική, γλυπτική, σκηνογραφία και κεραμική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1964-1966 και 1970-1976) με δασκάλους τους Νίκο Νικολάου και Γιώργου Μαυροΐδη. Πήρε πτυχίο της ΑΣΚΤ το 1976. Έκανε επίσης σπουδές σκηνοθεσίας και από το 1985 δίδασκε καλές Τέχνες στο παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, Εκτός από ζωγραφική έχει φιλοτεχνήσει σκηνικά και κουστούμια για Θεατρικά έργα στην Κρήτη.

## Περιγραφή του εργου του

Η θεματολογία του εστιάζεται ιδιαίτερα στην προσωπογραφία, τη νεκρή φύση και τα εσωτερικά, και χρησιμοποιεί κυρίως τα λάδια και τα ακρυλικά χρώματα. Η ζωγραφική του έχει ως αφετηρία την οπτική πραγματικότητα και βασίζεται στο ρεαλιστικό μορφοπλαστικό ιδίωμα.

Σε χαρακτηριστικές προσπάθειές του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η οξύτητα του σχεδίου και τα συγκρατημένα χρώματα, η μελετημένη οργάνωση και η έμφαση στην απόδοση των ουσιαστικών χαρακτηριστικών. Στα εσωτερικά του κατορθώνει, άλλοτε με το συνδυασμό ανθρώπινης μορφής και χώρου, και άλλοτε με την αντιπαράθεση νεκρής φύσης και γεωμετρικών τύπων, να φτάνει σε πλούσια εκφραστικά αποτελέσματα.

Σε πιο πρόσφατες προσπάθειες του, μετά το 1994, ο καλλιτέχνης στρέφεται σε μία στυλιστική κατεύθυνση, στην οποία καθοριστικό ρόλο παίζουν η εκφραστική δύναμη του χρώματος και η σχηματοποίηση των μορφών, που σε μερικές περιπτώσεις προχωρεί σε μια καθαρά υπαινικτική απόδοση μέρους των γνωστών χαρακτηριστικών τους.

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Μαρσέλο Πλετς

Ο **Μαρσέλο Πλετς** (*Marcelo José Pletsch*) (γεν. 1976) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από τη Βραζιλία, ο οποίος έχει αγωνιστεί επτά σεζόν στην Μπουντεσλίγκα, δύο σεζόν στην Ελλάδα, στην Α΄ Εθνική με τον Πανιώνιο και μία σεζόν στην Κύπρο με την Ομόνοια Λευκωσίας. Έχει ύψος 1,85 μ. και αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

## Βιογραφικό

Ο Μαρσέλο Πλετς γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1976 στην πόλη Τολέδο της επαρχίας Παρανά στη Βραζιλία. Ως το 1999 έπαιξε στην πατρίδα του, με τελευταίο σύλλογο την Ολιβεϊρένσε. Έπειτα αγωνίστηκε με επιτυχία για επτά χρόνια στη Γερμανία, στην Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ και στην Καϊζερσλάουτερν και απέκτησε τη γερμανική υπηκοότητα. Το 2006 ήρθε στην Ελλάδα, στον Πανιώνιο, όπου ήταν προπονητής ο Έβαλντ Λίνεν. Έπαιξε με επιτυχία δύο χρονιές ως βασικό στέλεχος της ομάδας του Πανιωνίου που τερμάτισε και τις δυο χρονιές στην 5η θέση ενώ μετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου έπαιξε στους ομίλους.

Το 2008-09 μεταγράφηκε στην κυπριακή Ομόνοια, με την οποία επίσης αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και τη σεζόν 2009-10 παίζει στης Σερβία, στη Βοϊβοντίνα Νόβισαντ.

## Καριέρα

## Διακρίσεις

* Β΄ κατηγορία Γερμανίας: 2000-01 (άνοδος στην Μπουντεσλίγκα)

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιάο Ντεσπορτίβα Ολιβεϊρένσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεαρά Σπόρτιγνκ Κλαμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καφέ Ένγκεμπρετ

Το **Καφέ Ένγκεμπρετ** (Engebret Cafe) είναι ένα ιστορικό καφέ στο Όσλο και βρίσκεται στην οδό Bankplassen αριθ. 1, σε μικρή απόσταση από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το μεσαιωνικό φρούριο Άκερσχους (Akershus).

Το Καφέ Ένγκεμπρετ άνοιξε ως εστιατόριο-καφέ το 1857 στην πιο παλιά και αριστοκρατική για την εποχή εκείνη συνοικία Bankplassen και φέρει το όνομα του ιδρυτή του Engebret Christoffersen. Είναι το παλαιότερο εστιατόριο-καφέ της νορβηγικής πρωτεύουσας, που ονομαζόταν τότε Χριστιανία. Στεγάζεται σ' ένα παλιό κτήριο του 18ου αιώνα. Η πρόσοψή του από το 19ο αιώνα έχει διατηρηθεί ανέπαφη ως αρχιτεκτονικό ορόσημο.

Το ιστορικό Καφέ Ένγκεμπρετ αποτελούσε προσφιλή τόπο συνάντησης διανοούμενων, συγγραφέων και καλλιτεχνών. Το επισκέπτονταν ακόμη από το απέναντί του "Θέατρο Χριστιανία" διάσημοι ηθοποιοί και θεατρόφιλο κοινό.

Ο μεγάλος Νορβηγός δραματουργός Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen, 1828 - 1916), συγγραφέας του "Κουκλόσπιτου", της "Αγριόπαπιας" και της "Εντα Γκάμπλερ", επισκεπτόταν τακτικά το Καφέ Ένγκεμπρετ, αν και πιο προσφιλές στέκι του, που το επισκεπτόταν ανελλιπώς κάθε ημέρα ακριβώς στις 2.00 μ.μ., ήταν το "Grand Cafe", ιδρυμένο το 1874.

Η σύζυγος του Ίψεν σημείωνε χαρακτηριστικά, ότι ο άντρας της συνέχιζε "τη συνήθεια που είχε αποκτήσει στη νότια Ευρώπη - δηλαδή την καθημερινή επίσκεψή του στα αγαπημένα του καφενεία. Στη Ρώμη ήταν Το "Καφέ Τριτόνε", στο Μόναχο το "Καφέ Μαξιμίλιαν" και εδώ στη Χριστιανία ήταν το "Γκραν Καφέ".

Και ο εξπρεσιονιστής Νορβηγός ζωγράφος Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch, 1863 - 1944), διάσημος για το έργο του "Η Κραυγή", ήταν ένας από τους πολλούς ζωγράφους και καλλιτέχνες που σύχναζαν στο Καφέ Ένγκεμπρετ. Άλλοι θαμώνες ήταν ο θεατρικός συγγραφέας Μπιέρνστιερνε Μπιέρνσον (Bjoernstjerne Bjoernson, 1832 - 1910), ο συνθέτης Έντβαρντ Γκριγκ (Edvard Grieg, 1843 - 1907) και ο γλύπτης Γκούσταβ Βίγκελαντ (Gustav Vigeland, 1869 - 1943), διάσημος για τα υπαίθρια γυμνά γλυπτά του στο Πάρκο Φρόγκνερ του Όσλο.

## Πηγές
* Noel Riley Fitch: "*The Grand Literary Cafes of Europe*", New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.
* Ιστοσελίδα του Καφέ Ένγκεμπρετ

Κατηγορία:Καφέ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νορβηγία
Κατηγορία:Όσλο
Εθνική Γιουγκοσλαβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η **εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γιουγκοσλαβίας**, γνωστή επίσης με το προσωνύμιο *Πλάβι* (μπλε στη σερβοκροατική γλώσσα), ιδρύθηκε το 1919 στο τότε Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και υπήρξε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Γιουγκοσλαβίας (1918-1941 Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, 1945-1992 Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, 1992-2003 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας) στις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις εθνικών ομάδων ανδρών. Σταμάτησε να υφίσταται το 2003, όταν οι δύο τελευταίες συστατικές δημοκρατίες της παλαιάς Γιουγκοσλαβίας μετονομάσθηκαν σε Ένωση Σερβίας - Μαυροβουνίου. Μετά και την διάλυση της Ένωσης Σερβίας - Μαυροβουνίου, η ΦΙΦΑ και η ΟΥΕΦΑ θεωρούν την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σερβίας ως τη μοναδική διάδοχο της εθνικής Γιουγκοσλαβίας.

Η ομάδα ήταν παρούσα στις μεγάλες διοργανώσεις από το πρώτο κιόλας Παγκόσμιο Κύπελλο, το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ουρουγουάης (1930). Τότε οι Γιουγκοσλάβοι ήταν η μοναδικοί ευρωπαίοι που προκρίθηκαν στα ημιτελικά, όπου όμως συνετρίβησαν από τους οικοδεσπότες με σκορ 6-1. Στις σύγχρονες στατιστικές της FIFA από το 1986, η Γιουγκοσλαβία φέρεται να έχει τερματίσει 4η, αν και δεν έγινε ποτέ σαφές με ποιο κριτήριο υστερεί των ΗΠΑ που επίσης είχαν αποκλεισθεί στον ημιτελικό. Την ίδια θέση κατέλαβε το 1962 στο Μουντιάλ της Χιλής. Τρεις ακόμα φορές (Ελβετία 1954, Σουηδία 1958, Ιταλία 1990) έφθασε μέχρι τα προημιτελικά.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, έφθασε δύο φορές στον τελικό στη δεκαετία του 1960 αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο. Την πρώτη φορά ηττήθηκε από την ΕΣΣΔ (Γαλλία 1960), ενώ τη δεύτερη ήλθε ισόπαλη με τους οικοδεσπότες Ιταλούς (1968), αλλά έχασε στον επαναληπτικό.

Κατά τη δεκαετία του '90, η Εθνική Γιουγκοσλαβίας αποκλείσθηκε από τρεις συνεχόμενες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις για πολιτικούς λόγους (κυρώσεις ΟΗΕ προς τη Γιουγκοσλαβία λόγω του Πολέμου της Βοσνίας). Το 1992, λίγο πριν ξεκινήσει το Euro της Σουηδίας, η πρόκρισή της ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε από τη Δανία. Εν συνεχεία δεν της δόθηκε το δικαίωμα να συμμετάσχει στα προκριματικά του Μουντιάλ των ΗΠΑ (1994) και του Euro της Αγγλίας (1996). Μετά την άρση των κυρώσεων η εθνική ομάδα προκρίθηκε, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1998 και στο Euro του 2000.

[thumb|200px|Με 85 συμμετοχές, ο [Ντράγκαν Ντζάγιτς (δεξιά) ήταν ο ρέκορντμαν της ομάδας]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνική Γιουγκοσλαβίας (ποδόσφαιρο)
Κάτω Ποταμιά Κιλκίς

Η **Κάτω Ποταμιά** είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 180 μέτρων. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης του Κιλκίς είναι ένα γραφικός αγροτικός οικισμός κτισμένος σε πλαγιά βουνού στους πρόποδες του οποίου διέρχεται ο Γαλλικός ποταμός αφήνοντας στην αντίκρυ πλευρά τον οικισμό Άνω Ποταμιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Λειψύδριο, την Ακροποταμιά και την Άνω Ποταμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Λειψυδρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε 118 κατοίκους.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του χωριού είναι Σαρακατσάνοι και προερχόμενοι από τον Καύκασο, Πόντιοι (που αποτελούν πλέον και την πλειοψηφία). Οι πρόσφυγες προέρχονται από το χωριό Σιντισκόμ (σήμερα Γιαλνιζτζάμ, *Yalnizcam*) της περιοχής Αρνταχάν (*Ardahan*) - Κάρς (*Kars*) Καυκάσου, στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878 μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο από την περιοχή της Αργυρούπολης (Γκιουμουσανέ, *Gumushane*) του Πόντου και συγκεκριμένα από τα χωριά Μάλαχα, Άτρα και Σουλαμίς. Στην Κάτω Ποταμιά κατοικούν επίσης, μία οικογένεια Μικρασιάτη (από Σμύρνη) και μερικές οικογένειες από τον Πόντο της περιοχής Κοτυώρων (σήμερα Ορντού). 
Η παλιά ονομασία της Ποταμιάς ήταν Σαρήκιοϊ και κατοικούνταν από Τούρκους. 
Η μετονομασία του οικισμού έγινε στις 19/7/1928 (Φ.Ε.Κ 156/1928).
Οι πρώτοι πρόσφυγες στο χωριό εγκαταστάθηκαν περί το 1918 αν και στην Ελλάδα ήρθαν το έτος 1914 αμέσως μετά την απελευθέρωση του Κιλκίς το 1913. Οι οικογένειες αυτές έμειναν αρχικά στο χωριό Αγγίστα κοντά στο Ροδολίβος Σερρών και μετά από λίγα χρόνια αποφάσισαν να επιστρέψουν στο Σιντισκόμ. Η αδυναμία όμως επιστροφής λόγω της Ρωσικής επανάστασης και των συγκρούσεων των Τούρκων με τους Έλληνες και Ρώσους της περιοχής του χωριού τους, Σιντισκόμ, τους καθήλωσε στην Ελλάδα και επέλεξαν τότε το χωριό Κάτω Ποταμιά για εγκατάσταση αναμένοντας και τους συγγενείς τους από το Σιντισκόμ πολλοί από τους οποίους εγκαταστάθηκαν εκεί από το 1921.
Τα επώνυμα των οικογενειών που εγκαταστάθηκαν στην Κάτω Ποταμιά προερχόμενοι από το Σιντισκόμ είναι Γεωργιάδης, Γιαχασίδης, Καλίδης, Καρυδάς, Κεσίδης, Κετικίδης, Κοσμίδης, Λεπίδης, Μαραντίδης, Μερτσανίδης, Μυρίδης, Παπαδόπουλος, Σαρίδης, Σουλαμίδης, Ταχταλίδης, Τσογγίδης και Φωτιάδης.

## Σήμερα
Οι κάτοικοι ασχολούνται με γεωργικές εργασίες αλλά και με εμπορικές δραστηριότητες λόγω της γειτνίασης με την πόλη του Κιλκίς. Πολλοί εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Θεσσαλονίκης όπου δραστηριοποιούνται και εργάζονται έχοντας τα εξοχικά τους στην Κάτω Ποταμιά,  την οποία και επισκέπτονται τα Σαββατοκύριακα και τις άλλες ημέρες γιορτών. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην εορτή των οποίων το χωριό έχει την πανήγυρή του. Σημειώνεται ότι την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, είχαν οι πρόγονοί των προσφύγων, στο χωριό Μάλαχα Αργυρούπολης Πόντου, την περίοδο προ του 1878, όπως και στο Σιντισκόμ Καυκάσου κατά την περίοδο (1878-1920).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Λειψύδριο Κιλκίς

Το **Λειψύδριο** είναι χωριό του νομού Κιλκίς, του δήμου Κιλκίς σε υψόμετρο 260 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λειψύδριο βρίσκεται σε απόσταση 13 χλμ. ΝΑ. του Κιλκίς και 42 χλμ. Β. της Θεσσαλονίκης. Νότια του χωριού διαρρέει ο Ξηροπόταμος. Οι κάτοικοί του πρόσφυγες από το χωριό Σιντισκόμ της περιοχής του Αρνταχάν-Κάρς Καυκάσου καθώς και από την περιοχή της Χάβζας του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Οι κάτοικοι ασχολούνται με γεωργικές εργασίες. Απο το Λειψυδριο κατάγεται ο πρώην Δήμαρχος Πολίχνης Πετρος Μυριδης.Μεγάλος αριθμός κατοίκων του χωριού μετακινήθηκαν σε αστικά κέντρα και σήμερα διαμένουν σε συνοικισμούς της πόλης . Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας και μέχρι το 1927, ήταν Γενή Μαχαλέ.

## Διοικητικά
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα χωριά Ακροποταμιά, Άνω Ποταμιά και Κάτω Ποταμιά, αποτελούν την τοπική κοινότητα Λειψυδρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκής του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011, ως κοινότητα έχει πληθυσμό 304 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 51. Στην τελευταία απογραφή του 2001 είχε 121 κατοίκους.

### Το δημοτικό διαμέρισμα Λειψυδρίου
Σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το δημοτικό διαμέρισμα Λειψυδρίου ήταν ένα από τα δέκα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου Κιλκίς. Περιελάμβανε εκτός από το ομώνυμο χωριό, τα χωριά Ακροποταμιά, Άνω Ποταμιά και Κάτω Ποταμιά. Παλιότερα ήταν έδρα της Κοινότητας Λειψυδρίου -στην οποία περιλαμβάνονταν όλα τα χωριά του σημερινού δημοτικού διαμερίσματος Λειψυδρίου- όπου υπήρχε και το κοινοτικό κατάστημα το οποίο πλέον αξιοποιείται από το δήμο Κιλκίς για τις ανάγκες του δημοτικού διαμερίσματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Μηχανική λογισμικού

**Μηχανική λογισμικού**, ή **τεχνολογία λογισμικού** (αγγλ.: *software engineering*), ονομάζεται η τυποποιημένη και συστηματική προσέγγιση στην ανάλυση, σχεδίαση, υλοποίηση και συντήρηση λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σήμερα θεωρείται διακριτό επάγγελμα στο πλαίσιο των τεχνολογιών πληροφοριών, η επιστημονική βάση του οποίου αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστός κλάδος της πληροφορικής, σε στενή όμως σχέση με τη θεωρητική πληροφορική και τα υπολογιστικά συστήματα. Η μηχανική λογισμικού προέκυψε κατά τη δεκαετία του 1960 μέσω της αναγνώρισης των περιορισμών της αντιμετώπισης του λογισμικού μόνο ως αποτέλεσμα προγραμματισμού, ενώ έχει προταθεί η συμπερίληψή της και στις επιστήμες μηχανικών ως ξεχωριστού γνωστικού πεδίου.

Στην ελληνική ορολογία υπάρχει μία διάκριση μεταξύ «μηχανικής» και «τεχνολογίας», με την πρώτη να δίνει περισσότερη έμφαση στην έρευνα για τη θεμελίωση νέων μεθόδων και τη δεύτερη να επικεντρώνεται στην εφαρμογή προκαθορισμένων μεθόδων. Στην πράξη, τα περισσότερα προγράμματα σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης που περιλαμβάνουν μηχανική / τεχνολογία λογισμικού δεν συμβαδίζουν με αυτήν τη σύμβαση της ορολογίας, καθώς στον αγγλοσαξονικό κόσμο (όπου εμφανίστηκε η μηχανική λογισμικού ως διακριτό γνωστικό πεδίο και επάγγελμα) δεν υφίσταται παρόμοια διάκριση.

## Δείτε επίσης
* Πληροφορική
* Μηχανικός Λογισμικού
* Προγραμματισμός
* Προγραμματιστής
* Επιστήμες Πληροφορικής
* Επιστήμες μηχανικών
Άνω Ποταμιά Κιλκίς

Η **Άνω Ποταμιά** είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 190 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Άνω Ποταμιά βρίσκεται δυτικά του Γαλλικού ποταμού, σε απόσταση 5,5 χλμ. νοτιοανατολικά του Κιλκίς και 54 χλμ. βόρεια από την Θεσσαλονίκη. Μέσα από αυτήν περνάει η επαρχιακή οδός Κιλκίς - Καρτέρων. Οι κάτοικοι του είναι Πόντιοι πρόσφυγες από Πόντο και Καύκασο καθώς και λίγες οικογένειες προσφύγων από Ανατολική Θράκη. Συγκεκριμένα από τα χωριά Σιντισκόμ Καυκάσου και Άγιου Φωκά. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Λειψύδριο, την Ακροποταμιά και την Κάτω Ποταμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Λειψυδρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 62 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1992, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
TÜV

Το **TÜV** (Technischer Überwachungs-Verein) είναι ένα ακρωνύμιο του όρου *Τεχνικός Σύλλογος Ελέγχου* όπως μεταφράζεται από τα γερμανικά και χρησιμοποιείται από ιδιωτικές επιχειρήσεις, παρέχοντας πιστοποίηση για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους, ώστε αυτές να συμμορφώνονται προς συγκεκριμένες προδιαγραφές. Στη Γερμανία παλαιότερα τα TÜV (TÜV Nord, TÜV Rheinland και TÜV Süd) είχαν την αποκλειστικότητα για τα ΚΤΕΟ και στην Αυστρία η *TÜV Austria*. 

## Δείτε επίσης
* Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης
* Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης

## Εξωτεικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τυποποίηση
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας
Προσήλιο Ιωαννίνων

Το **Προσήλιο** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.****

## Γενικά στοιχεία
Το Προσήλιο είναι κτισμένο στις δυτικές υπώρειες της κεντρικής Πίνδου, στις νότιες πλαγιές του όρους Πρίξα (ή Σάντος) σε υψόμετρο 900 μέτρα Η γύρω του περιοχή είναι κατάφυτη με πολλά νερά που κυλούν από το βουνό αλλά και τις γνωστές πηγές/κρήνες "Λεύκες", "Σόγια" και "Τσίτσαινας". Το χωριό βρίσκεται στο κέντρο των βλαχόφωνων χωριών των Τζουμέρκων (Συρράκο, Καλαρρίτες, Ματσούκι, Κηπίνα- *Αρμπουρίσι*, Παλαιοχώρι Συρράκου, Βαθύπεδο) αλλά παρόλα αυτά ο πληθυσμός του είναι μη βλαχόφωνος. Απέχει 48 χλμ. νοτιοανατολικά από τα Ιωάννινα με τα οποία συνδέεται μέσω ασφαλτοστρωμένου δρόμου που ολοκληρώθηκε το 1995 ενώ η διάνειξή του είχε ολοκληρωθεί ήδη από το 1961. Η πλατεία του χωριού βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 700 μέτρων.

**Θέσεις Θέας**

Η τοποθεσία "Λούκα" σε υψόμετρο 1.100 μέτρα που έχει θέα προς το Λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων (ΒΔ.), τα Τζουμέρκα, τον Προφήτη Ηλία (υψόμετρο 760 μέτρα) και τον Καλαρρύτικο ποταμό (ΝΑ.).

### Πολιτιστικές Δραστηριότητες
Από το 1977 έχει ιδρυθεί ο "Σύλλογος Προσηλιωτών Ιωαννίνων η Αγία Παρασκευή" www.prosilio.

### Πληθυσμός
Εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους του χωριού είναι 221 άνθρωποι ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι ελάχιστοι. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό την περίοδο μετονομάστηκε σε *Χαλάσματα* το 1927 και σε Προσήλιο το 1928. Η παλιά του ονομασία, σλαβικής προελεύσεως, είναι *Δοβίσδιανα*. Οι κάτοικοί του δεν ανήκουν στη βλάχικη φυλή και παρόλο που οι εμπορικές τους σχέσεις είναι κυρίως με βλάχους ελάχιστοι γνωρίζουν και μιλούν τη βλάχικη γλώσσα. Ασχολούνται με τη γεωργοκτηνοτροφία ενώ το χωριό έβγαλε και αρκετούς μαστόρους.

## Διοικητικές μεταβολές
* Κ. Δοβισδιανών Ν. Ιωαννίνων
ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919
Σύσταση της Κοινότητας με έδρα τον οικισμό Δοβίσδιανα

ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927
Ο οικισμός Δοβίσδιανα της Κοινότητας μετονομάζεται σε Χαλάσματα

ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927
Η Κοινότητα μετονομάζεται σε Κοινότητα Χαλασμάτων

* Κ. Χαλασμάτων Ν. Ιωαννίνων
ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927
Η Κοινότητα προήλθε από τη μετονομασία της Κοινότητας Δοβισδιανών

ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928
Ο οικισμός Χαλάσματα της Κοινότητας μετονομάζεται σε Προσήλιον

ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928
Η Κοινότητα μετονομάζεται σε Κοινότητα Προσηλίου

* Κ. Προσηλίου Ν. Ιωαννίνων
ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928
Η Κοινότητα προήλθε από τη μετονομασία της Κοινότητας Χαλασμάτων

ΦΕΚ 244Α-04/12/1997
Η Κοινότητα καταργείται και συνενούται με το Δήμο Τζουμέρκων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Διπόταμος Κιλκίς

*Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Διπόταμος (αποσαφήνιση)]]*

Ο **Διπόταμος** είναι ημιορεινό χωριό του νομού Κιλκίς σε υψόμετρο 220 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Διπόταμος βρίσκεται δυτικά του Γαλλικού ποταμού. Απέχει 10,5 χλμ. βορειοανατολικά από την πόλη του Κιλκίς και 62 χλμ. βόρεια από τη Θεσσαλονίκη. Κατοικείται από πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και από τις περιοχές του Πόντου: Λαντίκ (Λαοδίκειας) της περιοχής Σαμψούντας και Σιντισκόμ της περιοχής Αρνταχάν - Κάρς του Καυκάσου.

Το χωριό παλιότερα ονομαζόταν **Τσομλεκτσή** και έτσι αναφέρεται το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα  Κιουρκιούτ. Μετονομάστηκε σε Διπόταμος το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Τέρπυλλο και το Μεταξοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Τερπύλλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 141 κατοίκους. Παλιότερα ανήκε στο δημοτικό διαμέρισμα Τερπύλλου του δήμου Κρουσσών και κατά την απογραφή του 2001 είχε 200 κατοίκους.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κρουσσών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς