open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φραντίκε ντε Μενέζες

Ο **Φραντίκε ντε Μενέζες** (*Fradique de Menezes*) είναι πολιτικός από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Διετέλεσε Πρόεδρος του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε το 2001 ως το 2003 και από το 2003 ως το 2011. 

## Πολιτική καριέρα
### Ανέλιξη στην προεδρία
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1942 στο νησί Σάο Τομέ και σπούδασε Ψυχολογία στο Βέλγιο. Επιτυχημένος επιχειρηματίας της βιομηχανίας κακάο, έγινε Υπουργός Εξωτερικών από το 1986 ως το 1987 και εξελέγη Πρόεδρος στις 29 Ιουλίου του 2001 με 55,2% των ψήφων, έναντι περί 40% για τον πρώην Πρόεδρο Μιγκέλ Τροβοάντα.

### Ανατροπή σε πραξικόπημα
Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 3 Σεπτεμβρίου 2001. Η πορτογαλική του υπηκοότητα ανακλήθηκε λίγο πριν θέσει υποψηφιότητα σε εκείνες τις εκλογές. Ενώ βρισκόταν στη Νιγηρία, ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από το Φερνάντο Περέιρα, στις 16 Ιουλίου του 2003. Ωστόσο, στις 23 Ιουλίου 2003, έπειτα από διαπραγματεύσεις, αποκαταστάθηκε στην προεδρία. Τον διαδέχθηκε το 1987 στο Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας ο Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα.

### Επανεκλογή
Ο ντε Μενέζες επανεξελέγη με το κόμμα του (Δύναμη για την Αλλαγή-Δημοκρατικό Κίνημα-Φιλελεύθερο Κόμμα) στις προεδρικές εκλογές της 30 Ιουλίου 2006, με ποσοστό 60,5% έναντι 38,8% για τον υποψήφιο της «Ανεξάρτητης Δημοκρατικής Δράσης», Πατρίς Τροβοάντα, γιο του πρώην Προέδρου Μιγκέλ Τροβοάντα. Ένας ακόμα υποψήφιος, ο Νίλο Γκιμαράες περιορίστηκε στο 0,5%.

### Απόπειρες ανατροπής
Οι απόπειρες ανατροπής της κυβέρνησης συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια. Η θεωρούμενη ως αποτυχημένη απόπειρα που έγινε τον Απρίλιο του 2007, για την οποία η κυβέρνηση κατηγόρησε την επίλεκτη δύναμη της αστυνομίας "Νίντζα", η οποία υποστηρίζεται από το MLSTP, δεν ήταν η τελευταία. Στις 12 Φεβρουαρίου του 2009 η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αποτροπή μιας ακόμη απόπειρας ανατροπής του προέδρου. Συνελήφθη ένας Νοτιοαφρικανός πολίτης μαζί με άλλα 33 άτομα και κατασχέθηκαν όπλα. Ο οπλισμός βρέθηκε στην οικία του Αρλέσιο Κόστα, προέδρου του Χριστιανικού Δημοκρατικού Μετώπου, αντιπολιτευόμενου κόμματος.

## Παραπομπές


Μενεζες
Τομέ Βέρα Κρουζ

Ο **Τομέ Βέρα Κρουζ** (*Tomé Vera Cruz*) είναι πολιτικός από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε.

Γεννήθηκε γύρω στα 1955. Έκανε σπουδές ηλεκτρολόγου-μηχανικού στη Ρουμανία. Το 2003-2004 χρημάτισε Υπουργός Φυσικών Πόρων. Είναι ΓΓ του Φιλελεύθερου Κόμματος (MDFM-PL). Το κόμμα του, σε συνασπισμό με το Κόμμα Δημοκρατικής Συγκέντρωσης (PCD), κέρδισε το μεγαλύτερο αριθμό εδρών (23) στις βουλευτικές εκλογές της 26 Μαρτίου 2006. Έγινε Πρωθυπουργός στις 21 Απριλίου 2006. 

Στις 7 Φεβρουαρίου 2008ανακοίνωσε την παραίτησή του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Πατρίς Τροβοάντα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Αθηνά-Θεοδώρα Αλεξοπούλου

Η **Αθηνά- Θεοδώρα Αλεξοπούλου** (17 Μαρτίου 1983) είναι Ελληνίδα πρωταθλήτρια στο μονό καγιάκ σπριντ. 
Είναι απόφοιτος Τ.Ε.Φ.Α.Α, Γεννήθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε το καγιακ το 1996. Το 2004 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.Κατέλαβε την 3η θέση στα προκριματικά με χρόνο 1.54.828 την 5η θέση στην ημιτελική σειρά, με χρόνο 1.54.950 και 11η στη συνολική κατάταξη.

Στο Sport Event του κανόε καγιάκ του Σχινιά, στις 17 Αυγούστου 2003, η Αλεξοπούλου κατέκτησε ασημένιο μετάλλιο με το γυναικείο πλήρωμα του τετραθέσιου Καγιάκ στα 500 μέτρα, μαζί με τις Ζαχαρούλα-Λίνα Τσέργα, Ελευθερία Πατρελάκη και Ελένη-Εμμανουέλα Σπυροπούλου,καθώς επίσης και την 6η θέση στο Κ2 500μ γυναικών(με την Τσέργα Λίνα) και 8η θέση στο μονοθέσιο καγιάκ 500μ Γυναικών(Κ1 500μ).

Τον Αύγουστο του 2005 κατέλαβε την 3η θέση στο μικρό τελικό του Κ1 των 1000μ. στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήρεμων νερών της Κροατίας., κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, στον τελικό του Κ1 500 μ., κάτω των 23 ετών στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κανόε καγιάκ ήρεμων νερών εφήβων - νεανίδων - Νέων, που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κέντρο κωπηλασίας στο Σχινιά Μαραθώνα. Η επιτυχία της αυτή συνετέλεσε στο να συμπριληφθεί στον κατάλογο του ΠΣΑΤ με τις αθλήτριες της χρονιάς, το 2006. Η Αλεξοπούλου ήταν στη 16η θέση του εν λόγω καταλόγου . 
Έχει μπει σε τελικούς μεγάλων διοργανώσεων, όπως Μεσογειακούς Αγώνες,Πανευρωπαικά Πρωταθλήματα και Παγκόσμια Κύπελλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του κανόε καγιάκ
Βασίλης Καζάκος

Ο **Βασίλης Καζάκος** (1945 – 4 Αυγούστου 2006)  ήταν Έλληνας ζωγράφος, αγιογράφος και χαράκτης. Διετέλεσε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Αθήνας.  

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1945 στα Ιωάννινα και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Ζωσιμαία Σχολή. Την ίδια εποχή ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική πλάι στον πατέρα του, Γεώργιο. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, έχοντας ως δασκάλους τους Κωνσταντίνο Γραμματόπουλο και τον Νίκο Νικολάου ενώ ταυτόχρονα παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας στο εργαστήριο του Βασίλη Βασιλειάδη. 

Από το 1977 μέχρι και το θάνατό του, διετέλεσε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών καθώς και διευθυντής στον τομέα της χαρακτικής. Νωρίτερα, είχε εργαστεί μεταξύ άλλων, ως συντηρητής του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου. Παράλληλα, ασχολήθηκε ενεργά με την αγιογραφία για διάστημα περίπου είκοσι ετών.

Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εγχώριες και ξένες εκθέσεις, παραστάσεις και συναυλίες. Πραγματοποίησε από το 1974 μέχρι το 2003 ατομικές εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (Αθήνα, Ιωάννινα, Ρέθυμνο και Βόλος) ενώ συμμετείχε σε πληθώρα ομαδικών εκθέσεων σε διάφορες χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ταϊβάν κ.ά.)

Ο Βασίλης Καζάκος, υπήρξε ιδρυτικό μέλος καλλιτεχνικών φορέων όπως η Ένωση Ελλήνων Χαρακτών, το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, η Ένωση Αποφοίτων της ΑΣΚΤ και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ζωσιμάδων ενώ ήταν μέλος της Τράπεζας Τέχνης του Τόκιο. Απεβίωσε στις 4 Αυγούστου του 2006 στα Ιωάννινα όντας προσβεβλημένος από καρκίνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βασίλειος Καζάκος στον ''Πανδέκη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Ανδρέας Κιλιγκαρίδης

Ο **Ανδρέας Κιλιγκαρίδης** (5 Αυγούστου 1976 – 12 Ιουνίου 2013) ήταν πρωταθλητής στο κανόε καγιάκ. Έλαβε μέρος σε σημαντικές ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις, πετυχαίνοντας καλές επιδόσεις. Ήταν αθλητής του Ναυτικού Ομίλου Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρωσία στις 5 Αυγούστου του 1976. Οι γονείς του είναι Πόντιοι από τη Ρωσία και διαμένουν στην Αλεξανδρούπολη .

Ξεκίνησε να ασχολείται με το κανόε καγιάκ στην ηλικία των 11 ετών και ήρθε στην Ελλάδα 6 χρόνια μετά, για μόνιμη εγκατάσταση.

Το 2000 προκρίθηκε στην Ολυμπιάδα και ήταν 13ος στα 500 μ. και 15ος στα 1.000 μ.. Ήταν 6ος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1999, όπως και σε εκείνο του 2002 (τη χρονιά αυτή κατέκτησε την 5η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο στα 1.000 μ.) , 4ος στους Μεσογειακούς του 1997 και πρώτος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 2001.  Στην Ολυμπιάδα της Αθήνας (2004) αποκλείστηκε από τον τελικό.

Το 2002 ο Κιλιγκαρίδης κέρδισε υποτροφία από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Ο  Κιλιγκαρίδης έκανε καλή εμφάνιση στο Ντούισμπουργκ, στη δεύτερη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου κανόε καγιάκ ήρεμων νερών, το Μάιο του 2006. Στους αγώνες συμμετείχαν 600 αθλητές από 57 χώρες. Ο πρωταθλητής ήταν 5ος και 7ος στους «μικρούς τελικούς» του C1 1000 και 500 μέτρων. Στον ημιτελικό των 1000 μέτρων ήταν 4ος, χάνοντας για περίπου ένα δευτερόλεπτο την πρόκριση στον τελικό.

Ο αθλητής δεν κατάφερε να διακριθεί στον τελικό του C1 1000 μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κανόε καγιάκ ήρεμων νερών ανδρών και γυναικών, που διεξήχθη τον Ιούλιο του 2006  στην πόλη Ρατσίτσε της Τσεχίας. Κατέλαβε την 7η θέση με επίδοση 4.00.404. Στα 550 μ. στην ίδια διοργάνωση ήταν 7ος.

Στις 25 Μαρτίου 2007 ο Κιλιγκαρίδης, στην πρώτη του συμμετοχή σε αγώνα Ευρωπαϊκού Κυπέλλου 10 χλμ., κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο μαραθώνιο αγώνα των 10.000 μέτρωνστο Μιλάνο. Τον Αύγουστο του 2007 ήρθε 2ος στο μικρό τελικό του C1 1.000 μέτρων του παγκοσμίου πρωταθλήματος ήρεμων νερών , στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας

Ο Κιλιγκαρίδης προκρίθηκε το Μάιο του 2008 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, καθώς τερμάτισε στην 5η θέση στον τελικό του  C1 (4.03.383) και πήρε το ένα από τα τρία εισιτήρια, που έδιναν τα αγωνίσματα των 1.000 μ. στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ήρεμων νερών του Μιλάνου.

Στον τελικό του C1 1000 μ. του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήρεμων νερών, που διεξήχθη στο Ντούισμπουργκ τον Ιούνιο του 2008, έκανε χρόνο 3.56.601 και κατατάχθηκε στην 6η θέση. Στη διοργάνωση του Πόζναν, τον Ιούνιο του 2008  ο Κιλιγκαρίδης ήταν 3ος στο C1 1000 μ., με χρόνο 3.59.011

Στις 5 Ιουνίου 2013, και ενώ βρισκόταν στην Πολωνία για τους προκριματικούς του παγκοσμίου κυπέλλου, βρέθηκε λιπόθυμος στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε στην πόλη Μπιντγκός. Η διάγνωση έδειξε πως έπασχε από οξεία λευχαιμία. Στις 11 Ιουνίου οι γιατροί ανακοίνωσαν πως ο Κιλιγκαρίδης ήταν κλινικά νεκρός. Παρέμεινε για 24 ώρες διασωληνωμένος, αλλά τελικά κατέληξε στις 12 Ιουνίου του 2013.

Ο Κιλιγκαρίδης ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του κανόε καγιάκ
Σπύρος Φωκάς

O **Σπύρος Ανδρουτσόπουλος** (Πάτρα, 17 Αυγούστου 1937 - Ελευσίνα, 10 Νοεμβρίου 2023) καλλιτεχνικά γνωστός ως **Σπύρος Φωκάς**, ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Είχε μια σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, με συμμετοχή σε ταινίες, όπως *[[Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του]]*, του Λουκίνο Βισκόντι, και Το διαμάντι του Νείλου.

## Βιογραφία
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1959 στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα». Η ταινία προβλήθηκε την ίδια χρονιά στο Φεστιβάλ των Καννών και ήταν η αφετηρία για την διεθνή καριέρα του.

Μετά από αυτή τη διάκριση, όντας και απόφοιτος της δραματικής σχολής του Κωστή Μιχαηλίδη, ο Σπύρος Φωκάς πήρε το ρίσκο και πήγε στην Ιταλία, στα στούντιο της Τσινετσιτά, όπου εκμεταλλεύτηκε τις οντισιόν και τις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν. Συμμετείχε σε διεθνείς παραγωγές, όπως στις ταινίες «Όταν θέλει η γυναίκα» του Βιντσέντε Μινέλι, πλάι στην Λάιζα Μινέλι, και «Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του» του Λουκίνο Βισκόντι, πλάι στην Κατίνα Παξινού.

Σε όλη την κινηματογραφική καριέρα του, ο Σπύρος Φωκάς έπαιξε με επιτυχία σε πάνω από 30 ταινίες, οι περισσότερες στην Ιταλία και στις ΗΠΑ. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός και από τις εμφανίσεις του σε γνωστά θέατρα του εξωτερικού. Σημαντική, τέλος, ήταν και η παρουσία του στην ελληνική τηλεόραση, όπου πρωταγωνίστησε σε πολλές κοινωνικές και δραματικές σειρές.

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο Σπύρος Φωκάς έκανε τέσσερις γάμους και δεν απέκτησε βιολογικά παιδιά. Ωστόσο ήταν πατριός της κόρης της τέταρτης συζύγου του, Λίλιαν Παναγιωτοπούλου Φωκά, με την οποία ήταν παντρεμένος από το 2013.

Απεβίωσε μετά από προβλήματα υγείας στις 10 Νοεμβρίου 2023, σε κέντρο αποκατάστασης στην Ελευσίνα, όπου νοσηλευόταν από το καλοκαίρι του 2023 σε ηλικία 86 ετών. Κατόπιν επιθυμίας του, η σορός του αποτεφρώθηκε.

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν

**Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν** (*Harry Potter and the Prisoner of Azkaban*) είναι το τρίτο από τα εφτά βιβλία της επιτυχημένης και δημοφιλούς σειράς μυθιστορημάτων *[[Χάρι Πότερ]]* της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, με ήρωα το νεαρό μάγο Χάρι Πότερ. Το βιβλίο εκδόθηκε πρώτη φορά στα Αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Bloomsbury Publishing Plc στο Λονδίνο και μεταφέρθηκε σε ταινία με το ίδιο όνομα.

## Περίληψη

Το βιβλίο ξεκινά περιγράφοντας ένα ακόμα βαρετό καλοκαίρι για τον Χάρι στους Ντάρσλι. Όταν τους επισκέπτεται η θεία Μαρτζ, η αδερφή του θείου Βέρνον, ο Χάρι χάνει τον έλεγχο των μαγικών, με αποτέλεσμα να τη φουσκώσει σαν μπαλόνι. Στη συνέχεια, το σκάει και πηγαίνει στο Ραγισμένο Τσουκάλι, στο Λονδίνο. Οι υπόλοιπες διακοπές του περνούν ευχάριστα στη Διαγώνιο Αλέα με τον Ρον και την Ερμιόνη. Όταν όμως δραπετεύει ο Σείριος Μπλακ, οπαδός του Βόλντεμορτ, φήμες λένε ότι θέλει να σκοτώσει τον Χάρι. Καθώς οι τρεις φίλοι επιστρέφουν στο Χόγκουαρτς, ο Χάρι έρχεται αντιμέτωπος με τους Παράφρονες, μαγικά τέρατα που τρέφονται από τους φόβους των ανθρώπων. Οι Παράφρονες περιφρουρούν το Χόγκουαρτς για να μην πλησιάσει ο Σείριος Μπλακ. Ο νέος καθηγητής άμυνας εναντίον των σκοτεινών τεχνών, Ρέμους Λούπιν, προστατεύει τον Χάρι και του μαθαίνει πώς να τους πολεμά. Τα Χριστούγεννα ο Χάρι λαμβάνει ως ανώνυμο δώρο ένα καινούριο σκουπόξυλο μοντέλου Αστραπής αλλά του απαγορεύουν να το χρησιμοποιήσει γιατί υποπτεύονται πως του το έστειλε ο Σείριος Μπλακ. Ποιος είναι όμως τελικά αυτός ο Σείριος Μπλακ; Είναι όντως επικίνδυνος; Ο Χάρι παθαίνει σοκ όταν μαθαίνει την αλήθεια, ότι δηλαδή ο Σείριος Μπλακ είναι ο νονός του.

## Πηγές
* Ρόουλινγκ, Τζ. Κ. (1999). Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν. Εκδόσεις Ψυχογιός.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν  στην ιστοσελίδα του Bloomsbury για τον Χάρι Πότερ 
* Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν στο Bloomsbury

Α
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1999
Νάρκισσος

Με το όνομα **Νάρκισσος** φέρονται:

## Πρόσωπα
*Νάρκισσος (μυθολογία): Χαρακτηριστικό πρόσωπο της Ελληνικής Μυθολογίας.
*Νάρκισσος (Ρωμαίος): Ρωμαίος φιλάργυρος.
*Νάρκισσος Αθηνών: Επίσκοπος Αθηνών.
*Νάρκισσος Ιεροσολύμων: Επίσκοπος Ιεροσολύμων.
*Νάρκισσος (χριστιανός): Χριστιανός από την πρωτοαποστολική εκκλησία της Ρώμης

## Άλλες χρήσεις
*Νάρκισσος (βοτανική): Γένος φυτών, της οικογένειας των Αμαρυλλιδών. 
*Νάρκισσος Πρεβέζης: Χωριό στο Νομό Πρεβέζης.
Δολάριο (αποσαφήνιση)

**Δολάριο** (σύμβολο: **$**) είναι το όνομα των νομισματικών μονάδων διαφόρων χωρών. Κάποια από αυτά αποκαλούνται δολάρια σε διεθνή χρήση, αλλά στην τοπική γλώσσα της χώρας που τα εκδίδει μπορεί αυτά ν' αποκαλούνται διαφορετικά:

* Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής
* Δολάριο Αυστραλίας
* Δολάριο Βερμούδων
* Δολάριο Γουιάνας
* Δολάριο Ζιμπάμπουε (βλέπε επίσης Δολάριο της Ροδεσίας)
* Δολάριο ΗΠΑ
* Δολάριο Καναδά
* Δολάριο Κιριμπάτι
* Δολάριο Λιβερίας
* Δολάριο Μπαρμπάντος
* Δολάριο Μπαχαμών
* Δολάριο Μπελίζ
* Δολάριο Μπρουνέι
* Δολάριο Ναμίμπιας
* Δολάριο Νέας Ζηλανδίας
* Δολάριο Νέας Σκωτίας (δεν χρησιμοποιείται πλέον) 
* Δολάριο Νησιών Κέιμαν
* Δολάριο Νήσων Κουκ
* Δολάριο Νήσων Σολομώντος
* Δολάριο Ροδεσίας
* Δολάριο Σιέρα Λεόνε (δεν χρησιμοποιείται πλέον) 
* Δολάριο Σιγκαπούρης
* Δολάριο Σουρινάμ
* Νέο Ταϊβανικό Δολάριο
* Δολάριο Τζαμάικας
* Δολάριο Τουβαλού
* Δολάριο Τρινιντάντ και Τομπάγκο
* Δολάριο Φίτζι
* Δολάριο Χονγκ Κονγκ

Στη σημερινή εποχή, η λέξη συνήθως παραπέμπει στο **[[Δολάριο ΗΠΑ]]**, δηλαδή το νόμισμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Κατηγορία:Νομίσματα
Νάρκισσος Αθηνών

Ο **Νάρκισσος** Αθηνών ήταν ο δεύτερος επίσκοπος της αρχαίας Αθήνας.

Διαδέχθηκε τον Διονύσιο Αρεοπαγίτη στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών. Εκκλησιαστικά θεωρείται ένας εκ των εβδομήκοντα μαθητών του Ιησού, όπως αποκαλούνταν οι πρώτοι επίσκοποι.

Κήρυξε το Ευαγγέλιο και πέθανε μαρτυρικά. Η μνήμη του τιμάται στις 31 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι Αθηνών
Νάρκισσος Ιεροσολύμων

Ο **Νάρκισσος Ιεροσολύμων** ήταν χριστιανός επίσκοπος Ιεροσολύμων.

Έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα, προήδρευσε της «εν Καισαρεία» της Παλαιστίνης Συνόδου και είχε λάβει μέρος στις συζητήσεις περί της εορτής της Ανάστασης του Χριστού (Χριστιανικού Πάσχα). Τιμόταν για την αρετή του και τον σώφρονα βίο του, όταν όμως κατηγορήθηκε από κάποιους ως «*δεινώς εγκληματήσας*», μη ανεχθείς  όμως τις κατηγορίες, κατέφυγε στην έρημο χωρίς να επιστρέψει στην Ιερουσαλήμ την οποία εν τω μεταξύ τρεις επίσκοποι ποίμαιναν αυτήν. Λέγεται ότι πέθανε σε ηλικία 120 ετών.

Η μνήμη του εορτάζεται από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία στις 7 Αυγούστου και από την Καθολική στις 29 Οκτωβρίου.

Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Ναρκοθέτις

**Ναρκοθέτις**, και παλαιότερα ναυκλαστροθέτις, είναι ονομασία ειδικού τύπου πολεμικού πλοίου που χρησιμοποιείται για την πόντιση ναρκών. Υπάρχουν πολλοί τύποι τέτοιων πλοίων που διακρίνονται όμως σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
#Εκείνα στα οποία η πόντιση ναρκών είναι ο κύριος προορισμός τους και
#Εκείνα στα οποία η πόντιση ναρκών αποτελεί δευτερεύοντα σκοπό.

Στη πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται μικρά βοηθητικά πλοία του στόλου καθώς και μετατρεπόμενα εμπορικά σκάφη μέχρι και των επί τούτου ναυπηγημένα καταδρομικά – ναρκοθέτιδες, εύδρομα – καταδρομικά ναρκοθέτιδες καθώς και υποβρύχια – ναρκοθέτιδες. Από αυτά, τα μεν μικρά βοηθητικά προορίζονται κατά κανόνα στην εγκατάσταση αμυντικών ναρκοπεδίων εγγύς των βάσεών τους, ενώ "εν καιρώ ειρήνης" χρησιμοποιούνται ως συγκοινωνιακά μέσα (τέτοια ήταν τα ελληνικά Πάραλος και Τένεδος που βυθίστηκαν στον Β΄ Π.Π.). Τα πλοία αυτά φέρουν εγκατάσταση μεταλλικών σιδηροτροχιών επί των οποίων φέρονται οι νάρκες και σχετικά βαρούλκα πόντισης αυτών.

Τα ειδικά ναυπηγημένα πλοία για πόντιση ναρκών είναι καταδρομικά, κατά κανόνα ελαφρά εύδρομα (=ταχυκίνητα), προκειμένου να διαφεύγουν μετά την πόντιση πιθανή αεροπορική επιδρομή, και με μεγάλη χωρητικότητα μεταφοράς ναρκών εις βάρος του οπλισμού τους. Εξαιρετικός επιτυχής τύπος τέτοιου σκάφους ήταν ο βρετανικός τύπος Αβδιήλ εκτοπίσματος 3.500 τόνων, ταχύτητας 40 κόμβων με ελαφρύ οπλισμό 8 Α/Α πυροβόλων 102 χιλ. σε δίδυμους κιλλίβαντες. Στη κατηγορία αυτή, αν και στερούσε στη ταχύτητα,  ανήκε και το ελληνικό Εύδρομο Έλλη που τορπίλισε ιταλικό υποβρύχιο στις 15 Αυγούστου 1940 στη Τήνο. Τα δε υποβρύχια – ναρκοθέτιδες έχουν εσωτερική διάταξη τέτοια που επιτρέπει τη μεταφορά 20-40 ναρκών, ανάλογα με το εκτόπισμά τους, που ποντίζουν «εν καταδύσει» από κατάλληλους πρυμναίους σωλήνες μεγάλης διαμέτρου, σε βάρος βέβαια του αριθμού των τορπιλών.

Στη δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνονται πλοία παντός τύπου από μικρά βοηθητικά μέχρι αντιτορπιλικά που φέρουν τις χαρακτηριστικές σιδηροτροχιές. Τέτοια εγκατάσταση έφεραν και τα ελληνικά αντιτορπιλικά τύπου «Λέων» και τύπου «Ύδρα», άπαντα εκλιπόντα. Αλλά και το παραχωρηθέν ιταλικό καταδρομικό «Ευγένιος της Σαβοΐας» που μετονομάσθηκε σε Έλλη έφερε παρόμοια εγκατάσταση.

Παλαιότερη ονομασία του τύπου ήταν «*ναρκοβόλο*». Η ονομασία αυτή διατηρήθηκε μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαπιστώνοντας όμως ότι οι νάρκες δεν βάλλονται αλλά ποντίζονται θεωρήθηκε ο όρος αυτός αδόκιμος και αντικαταστάθηκε με τον σημερινό όρο.

## Οι ναρκοθέτιδες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού (πλέον δεν υπάρχουν καθώς έχουν αντικατασταθεί από τα Ν/ΘΗ)

## Δείτε επίσης
* Ναρκαλιευτικό

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Φράγκο

**[[Φράγκο (νόμισμα)]]** είναι το όνομα νομισματικών μονάδων διαφόρων χωρών.

Συγκεκριμένα: 

* Φράγκο Αλβανίας, μέχρι το 1939

* Φράγκο Ανδόρας, μέχρι το 2002, που αντικαταστάθηκε από το ευρώ
* Φράγκο Βελγίου, μέχρι το 2002, που αντικαταστάθηκε από το ευρώ
* Φράγκο Γαλλίας, μέχρι το 2002, που αντικαταστάθηκε από το ευρώ
* Φράγκο Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής μέχρι το 1945, που αντικαταστάθηκε από το Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής
* Φράγκο Γαλλικής Δυτικής Αφρικής μέχρι το 1945, που αντικαταστάθηκε από το Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής
* Φράγκο Γουινέας
* Φράγκο Ελβετίας
* Φράγκο Κομορών
* Φράγκο Λίχτενσταϊν
* Φράγκο Λουξεμβούργου, μέχρι το 2002, που αντικαταστάθηκε από το ευρώ
* Φράγκο Μάλι ήταν σε χρήση από το 1962 έως και το 1984
* Φράγκο Μονακό, μέχρι το 2002, που αντικαταστάθηκε από το ευρώ
* Φράγκο Μπουρούντι
* Φράγκο Ρουάντα
* Φράγκο Ρουάντα και Μπουρούντι μέχρι το 1960 που αντικαταστάθηκε από το αντίστοιχα εθνικά νομίσματα του φράγκου της Ρουάντα και του φράγκου του Μπουρούντι.
* Φράγκο Τζιμπουτί
* Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής
* Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής
* Φράγκο CFP
Νάρκισσος (βοτανική)

Στη Βοτανική ο **Νάρκισσος** αποτελεί ιδιαίτερο γένος φυτών της οικογένειας των Αμαρυλλιδοειδών που περιλαμβάνει περί τα 40 είδη.

Είναι φυτά ποώδη, πολυετή και βολβόρριζα που απαντώνται στην Ευρώπη, Β. Αφρική και ΒΔ. Ασία. Καλλιεργούνται ως κοσμητικά για τα ωραία και εύοσμα άνθη τους καθώς και για το παραγόμενο εξ αυτών έλαιο που χρησιμοποιείται ευρύτατα στην αρωματοποιΐα. Πολλαπλασιάζονται με βολβούς που φυτεύονται νωρίς το Φθινόπωρο.

Στην Ελλάδα είναι γνωστά 6 είδη εκ των οποίων τα πλέον αξιόλογα είναι:
# ο **Νάρκισσος ο κυπελλοφόρος**, γνωστότερο με τα ονόματα ζαμπάκι, τσαμπάκι, μανουσάκι, ματσικόριδο, μιτσικόριδο ή βούτσινο που απαντάται σε πολλές ποικιλίες. Είναι ο κατ΄ εξοχήν Νάρκισσος των αρχαίων Ελλήνων από το οποίο και κατασκεύαζαν το «*ναρκίσσινο μύρο*». Αυτό το είδος φθάνει ύψος τα 40 εκατοστά ο δε ανθοφόρος κλώνος του φέρει δέσμη 8-10 άνθη λευκά με το ανώτερο σημείο της στεφάνης κιτρινωπό.
# ο **[[Νάρκισσος ο ποιητικός]]** (**Narcisus poeticus**) που φθάνει και αυτός σε ύψος τα 40 εκατοστά αλλά φέρει μόνο ένα άνθος λευκό με το άκρο της στεφάνης κόκκινο ή πορφυρό.
# ο **[[Νάρκισσος ο όψιμος]]** (**Narcissus serotinus**). Αυτός φθάνει σε ύψος μόλις 25 εκατοστά περίπου και φέρει μικρά και λευκά άνθη.

Από τα εξωτικά είδη του φυτού αυτού τα πλέον αξιόλογα είναι:
# ο **[[Νάρκισσος ο εύοσμος]]** (**Narcissus odoratus**) που φέρει μικρά κατά δέσμες άνθη, κίτρινου χρώματος.
# ο **[[Νάρκισσος ο πολυανθής]]** (**Narcissus polyanthos**) με μικρά λευκά άνθη και
# ο **Νάρκισσος ο βουρλοειδής** με πολύ εύωδη άνθη.

## Σύγχρονη έρευνα

Στην έρευνα της σύγχρονης φαρμακευτικής, στην αναζήτηση των συστατικών του "ναρκίσσινου μύρου" που παρασκεύαζαν οι αρχαίοι Έλληνες διαπιστώθηκε ότι οι βολβοί του Νάρκισσου είναι τοξικοί. Το δε άρωμα του άνθους του σε κλειστό χώρο όταν είναι πολλά μαζί επιφέρουν χαύνωση (νάρκωση), έτσι επαληθεύεται πως το αρχαίο εκείνο μύρο πρέπει να ήταν φαρμακευτικό. Πρόσφατα όμως ανακαλύφθηκε ότι ο Νάρκισσος περιέχει ***γαλανθαμίνη*** χαρακτηριστική ουσία που θεραπεύει την άνοια. Στη Σκωτία σήμερα συνεχίζονται οι έρευνες αν αυτή η ουσία μπορεί να παραχθεί σε ποσότητα για τη θεραπεία της νόσου Αλτσχάιμερ. Και μάλλον τα αποτελέσματα πρέπει να είναι θετικά αφού ήδη κάποιο είδος του φυτού αυτού (μάλλον του βουρλοειδή) φέρει ήδη επίσημο όνομα *Narcissus "Alois Alzheimer"*.
* Ο Νάρκισσος περιλαμβάνεται στους επίσημους πίνακες "Βοτάνων".

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Αμαρυλλιδοειδή
Κατηγορία:Άνθη
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Δηλητηριώδη φυτά
Γαλλικό φράγκο

[thumb|right|200px|[Νόμισμα (Κέρμα)|Κέρμα ενός γαλλικού φράγκου, 1960]]
Το **γαλλικό φράγκο** (γαλλ. franc français, FF) ήταν το νόμισμα της Γαλλίας μέχρι την εισαγωγή του ευρώ το 1999.

Το γαλλικό φράγκο αντικαταστάθηκε από το ευρώ με ισοτιμία €1 = 6,55957 γαλλικά φράγκα. Παρέμεινε σε κυκλοφορία στη Γαλλία, ως υποδιαίρεση του ευρώ και ως μέσο πληρωμής, μέχρι την εισαγωγή των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων του κοινού νομίσματος το 2002.

## Δείτε επίσης
* Φράγκο
* ευρώ
* κέρματα ευρώ
* Γαλλικά κέρματα ευρώ

## θεωρείο

France. 5 francs coin, 1795-1796, First Republic.jpg | 5 φράγκο 1795-1796 (L'AN 4), Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία
Centim 1797-98, France, Première République.jpg | 1 σεντίμ 1797-1798 (L'AN 6), Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία
France, decim 1798-1799, the First Republic.jpg | 1 δεκίμ 1798-1799 (L'AN 7), Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία
France, 5 franc, 1811 - Napoleon I (2).jpg | 5 φράγκο 1811, Ναπολέων Βοναπάρτης
France, 5 franc, 1821 - Louis XVIII.jpg | 5 φράγκο 1821, Λουδοβίκος ΙΗ΄
Centim 1849, France, Second Republic - L-R.jpg | 1 σεντίμ 1849, Δεύτερη Γαλλική Δημοκρατία
20 francs 1856 A Napoléon III.jpg | 20 φράγκο 1856, Ναπολέων Γ΄
France, 5 franc, 1868 - Napoleon III.jpg | 5 φράγκο 1868, Ναπολέων Γ΄
1 franc 1888, France, Third Republic.jpg | 1 φράγκο 1888, Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία
France, 1989 - 5 francs, Fifth Republic, 100 years of the Eiffel Tower, silver.jpg| 5 φράγκο 1989, Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κεντρική Τράπεζα της Γαλλίας

Φράγκο
Φράγκο γαλλικό
Φράγκο
Κατηγορία:Νομίσματα που αντικατέστησε το Ευρώ
Κατηγορία:Οικονομία της Ανδόρρας
Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο

Ο **Χοσέ Λουίς Ροδρίγεθ Θαπατέρο** (, , 1960 - ) είναι Ισπανός πολιτικός, μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας από τις 16 Απριλίου του 2004 έως τις 21 Δεκεμβρίου του 2011.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βαγιαδολίδ στις 4 Αυγούστου του 1960. Σπούδασε Νομικά και δίδαξε ως βοηθός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λεόν(1982-86). Είναι παντρεμένος με την Σονσόλες Εσπινόσα. Έχουν 2 κόρες.

## Κάθοδος στην πολιτική
Μπήκε στην πολιτική το 1976. Το 1986 κέρδισε μια θέση στην Κάτω Βουλή της Ισπανίας για την περιοχή της Λεόν. Ήταν ο νεότερος αντιπρόσωπος με αυτήν την θέση στο συγκεκριμένο σώμα. Με συνεχείς αναβολές στράτευσης, τελικά ξέφυγε πλήρως από την υποχρέωση στράτευσης λόγω του ορίου ηλικίας. Το 2000 έγινε Πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Ισπανίας (PSOE).

## Πρώτη εκλογική νίκη
Στις 14 Μαρτίου του 2004 οι Σοσιαλιστές πέτυχαν μεγάλη εκλογική νίκη στις βουλευτικές εκλογές της Ισπανίας έναντι του Λαϊκού Κόμματος του Χοσέ Μαρία Αθνάρ, που υπέστη βαρύτατη ήττα. Ένας από τους λόγους για την ήττα του Αθνάρ ήταν η ανάμειξη, με απόφαση της κυβέρνησής του, της Ισπανίας στον πόλεμο του Ιράκ, που με τη σειρά της οδήγησε στις βομβιστικές επιθέσεις σε τρένα στη Μαδρίτη στις 11 Μαρτίου 2004, τρεις ημέρες πριν τις εκλογές. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κέρδισε το 42,27%, από 34,7% που είχε πετύχει στις εκλογές του 2000, ενώ το κυβερνών κόμμα του Αθνάρ καταβαραθρώθηκε στο 37,70%, από 45,2% που είχε επιτύχει στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση. Η δύναμη των Σοσιαλιστών στο 350μελές κοινοβούλιο εκτινάχτηκε από τις 125 στις 163 έδρες, αριθμός πάντως που δεν τους εξασφάλισε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Έτσι ο Θαπατέρο έγινε πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας.

## Νέα εκλογική νίκη
Στις 9 Μαρτίου 2008 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές αυτές εξελέγησαν 350 βουλευτές στο Κογκρέσο και οι 208 άμεσα εκλεγμένοι στην Άνω Βουλή, την ισπανική δηλαδή Γερουσία. Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Ισπανίας (PSOE) με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, ενώ το Λαϊκό Κόμμα της Αντιπολίτευσης παραδέχθηκε την ήττα του.

Έπειτα από τη νέα νίκη του κόμματός του, στις βουλευτικές εκλογές του 2008 ο Θαπατέρο ανανέωσε την πρωθυπουργική θητεία του. Στις 12 Απριλίου του 2008 ορκίστηκε η νέα κυβέρνηση του Θαπατέρο, στην οποία για πρώτη φορά στην ισπανική ιστορία πλειοψηφούν οι γυναίκες. Μια μέρα νωρίτερα, η ισπανική Βουλή είχε εγκρίνει τη νέα κυβέρνηση, στη δεύτερη ψηφοφορία.

## Πολιτική

Ο Θαπατέρο ανήκει στην ευρωπαϊκή κεντροαριστερά, με διακηρυγμένους στόχους την ισότητα όλων των πολιτών και τον σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, και όπως είχε υποσχεθεί, το 2004, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, απέσυρε τα ισπανικά στρατεύματα από το Ιράκ, ενώ το 2005 προχώρησε στην αναγνώριση του γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Επίσης προχώρησε σε μια ευρεία απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους και σε ιδιαίτερες ρυθμίσεις για τα μπαρ και εστιατόρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισπανίας
Γιώργος Μουφλουζέλης

Ο **Γιώργος Μουφλουζέλης** (Μυτιλήνη, 28 Ιανουαρίου 1912 - Γαλάτσι Αττικής, 4 Αυγούστου 1991) ήταν Έλληνας τραγουδιστής του ρεμπέτικου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1958.  Άφησε σημαντικά τραγούδια, όπως *«Ο ψαράς μέσα στη χώρα»*, *«Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο»* (το οποίο ερμήνευσε αργότερα και ο Γιώργος Νταλάρας), *«Κάηκε μια συνοικία»* κ.ά. Ο δίσκος *«50 Χρόνια Ρεμπέτικο Τραγούδι»* πέτυχε ρεκόρ πωλήσεων και είναι ο πρώτος πλατινένιος δίσκος στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας. Το 1983 εμφανίστηκε στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο επεισόδιο της  δραματικής τηλεοπτικής σειράς του Φώτη Μεσθεναίου, Το μινόρε της αυγής, που προβαλλόταν στην ΕΡΤ, παίζοντας Τζουρά. Εκτός από επαγγελματίας μουσικός, ο Γιώργος Μουφλουζέλης είχε υπηρετήσει στη Χωροφυλακή για μικρό διάστημα τη δεκαετία του 1930. Πέθανε την Κυριακή 4 Αυγούστου του 1991 σε ηλικία 79 ετών στο σπίτι του στο Γαλάτσι Αττικής.

## Δισκογραφία
* 1972 - *Το παλιό Ρεμπέτικο*
* 1974 - *Ο Μουφλουζέλης έρχεται*
* 1974 - *Το Ρεμπέτικο περιβόλι* (Συμμετοχή)
* 1975 - *Τα Αλλοιώτικα*
* 1975 - *Ζωγραφιές απ΄το Θεόφιλο* (Συμμετοχή)
* 1977 - *Τα μεράκια του Μουφλουζέλη*
* 1980 - *Μαζί και χωριστά*
* 1986 - *Εδώ είμαι εγώ*
* 1994 - *Επιτυχίες*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελένη Σπυροπούλου, Γιώργος Μουφλουζέλης: Βιογραφικό Σημείωμα  Η Κλίκα, διαδικτυακό περιοδικό για το λαϊκό τραγούδι, 2011

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Χωρίς πηγές ημέρας
Κατηγορία:Έλληνες χωροφύλακες
Άρθουρ Λι

Ο **Άρθουρ Λι** (*Arthur Lee*, Μέμφις, 7 Μαρτίου 1945- 3 Αυγούστου 2006) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος Love, που επηρέασε σημαντικά τη μουσική της δεκαετίας του '60.

Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική το 1963, παίζοντας με το συγκρότημα *The Ninth Wave* και γράφοντας τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες. Συνέχισε με το συγκρότημα *The American Four*, ενώ το 1965 σχημάτισε τους Love, συγκρότημα που έμελλε να επηρεάσει τη σκηνή της δεκαετίας του '60, αλλά και τα μετέπειτα ρεύματα του πανκ και του γκαράζ όσο λίγα. Αποτελώντας ένα μίγμα φολκ, ποπ, ψυχεδέλειας αλλά και πρώιμου πανκ, και διανθισμένη με στίχους σπάνιας ευαισθησίας, η μουσική του συγκροτήματος αποτέλεσε ιδιαιτερότητα για την τότε αμερικάνικη σκηνή, όπως και ο ίδιος ο Λι, που ειρωνικά αυτοαποκαλούνταν "ο πρώτος μαύρος χίπι". Το άλμπουμ τους *Forever Changes* του 1967 θεωρείται από αρκετούς το αποκορύφωμα αλλά και η αρχή του τέλους της χίπικης κουλτούρας.

Για την επόμενη δεκαετία ο Λι συνέχισε να κυκλοφορεί κάποιους σόλο δίσκους και να παίζει με τους Love, των οποίων η σύνθεση άλλαζε κατά περίσταση. Σταμάτησε να εμφανίζεται γύρω στο 1980, λόγω κούρασης και οικογενειακών προβλημάτων, και επέστρεψε το 1992 με καινούργιο δίσκο και μια αμερικάνικη περιοδεία.

Το 1996 συνελήφθη για παράνομη οπλοκατοχή, όταν απείλησε έναν γείτονά του με όπλο. Παρά το ότι η ίδια η κατηγορία δεν ήταν πολύ σοβαρή, οι αυστηροί νόμοι της Καλιφόρνια για την καταπολέμηση του εγκλήματος του στοίχισαν μια καταδίκη 12 χρόνων. Τελικά έμεινε στη φυλακή για πέντε χρόνια, ως το 2001, αποτραβηγμένος από τη δημοσιότητα.

Με την αποφυλάκισή του, το 2002, άρχισε πάλι να περιοδεύει με τους Love, με μεγάλη επιτυχία. Στα πλαίσια αυτών των εμφανίσεων έδωσε και μερικές συναυλίες στην Ελλάδα. Σταμάτησε να παίζει το 2005, για λόγους υγείας. Στις 3 Αυγούστου 2006 πέθανε από λευχαιμία, έχοντας στο πλάι του τη γυναίκα του Νταϊάν.

## Δισκογραφία

### Με τους Love

* Love (1966) 
* Da Capo (1967) 
* Forever Changes (1967) 
* Four Sail (1969) 
* Out Here (1969) 
* False Start (1970) 
* Reel to Real (1974) 
* Love Live (1982) 
* Studio/Live (1982) 
* Arthur Lee & Love (1992) 
* Love Story (1995)

### Solo albums

* Vindicator (1972) 
* Black Beauty (1973)
* Arthur Lee (1981)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Νάρκισσος Πρέβεζας

Ο **Νάρκισσος** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Πρεβέζης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Νάρκισσος βρίσκεται ανατολικά από τον Αχέροντα ποταμό, σε υψόμετρο 220 μέτρα. Απέχει περίπου 3 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Καναλλάκι (έδρα του δήμου) και 30 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Πάργα. 

Στο Β΄ Π.Π. και κατά τη διάρκεια της εχθρικής κατοχής (1941-1944) οι Ιταλογερμανοί επέφεραν καταστροφές και μεγάλες ζημιές σε 35 από τις 81 οικίες του χωριού. Έδρα ομώνυμης κοινότητας, το 1950 είχε δημοτικό σχολείο και αριθμούσε 378 κατοίκους.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, με την παλιά του ονομασία *Άρτσες* το 1919 στο ΦΕΚ 181Α-14/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητα και το 1927 στο ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927  μετονομάστηκε σε Νάρκισσος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαναρίου του δήμου Πάργας ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε πληθυσμό 283 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμο

* Αρχειακό και οπτικο-ακουστικό υλικό ερευνών από το Ψηφιακό Αποθετήριο της Ακαδημίας Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πρέβεζας
Τρομπέτα

thumb|350px|right|Τρομπέτα
Η **τρομπέτα** είναι αερόφωνο μουσικό όργανο με μεταλλικό επιστόμιο σε σχήμα κούπας, που ανήκει στην οικογένεια των χάλκινων πνευστών.  

Στην αρχική μορφή της, ως σάλπιγγα, από τους αρχαίους Έλληνες, ήταν γνωστή στους Αιγυπτίους, στους Εβραίους και τους Ρωμαίους, φτιαγμένη αρχικά από ξύλο, αργότερα από μέταλλο (μπρούντζο, ασήμι) και τέλος (όπως και σήμερα) από χαλκό. Αποτελούνταν από ένα μακρύ σωλήνα σε διάφορα μήκη που από το τέλος του 1ου μ.Χ. αιώνα και μετά φάρδυνε, καταλήγοντας σε μια μετρίου μεγέθους καμπάνα.

Καθώς παρέμενε η αδυναμία του οργάνου να παράγει όλες τις νότες της κλίμακας, από τα τέλη του 18ου αιώνα επιχειρήθηκε η εισαγωγή μηχανισμού που θα βοηθούσε στην παραγωγή όλων των φθόγγων. Στις αρχές του 19ου αιώνα εισήχθησαν τα *έμβολα*, στην αρχή δύο, έπειτα τρία και τέσσερα, που επέτρεψαν την εκτέλεση όλων των χρωματικών ήχων μιας κλίμακας. Από εκεί και ύστερα, ονομάζεται *τρομπέτα με έμβολα*, σε διάκριση από την παλαιότερη *φυσική τρομπέτα*. 

Ως στρατιωτικό μουσικό όργανο εισήχθη στην ορχήστρα στις αρχές του 17ου αιώνα, όμως περισσότερο γνωστή έγινε στη διάρκεια του 19ου αιώνα. Έχει διαπεραστική και λαμπερή τονική χροιά και μεγάλες τεχνικές δυνατότητες. Η ανάπτυξη της δεξιοτεχνίας στον χειρισμό της  έχει κάνει πολλούς συνθέτες να τη χρησιμοποιήσουν ως μελωδικό όργανο ίδιας ευκινησίας με τα ξύλινα πνευστά και έτσι η τρομπέτα θεωρείται σήμερα δημοφιλέστατο όργανο ορχήστρας και συγκροτήματος, ιδίως στην παραδοσιακή μουσική της Καλύμνου και της Λαμίας , καθώς και τη μουσική τζαζ και σκα.

## Δείτε επίσης

*Σάλπιγγα (μουσικό όργανο)

Κατηγορία:Χάλκινα πνευστά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Στρατιωτική μουσική
Τσέσκι Κρούμλοβ

Το **Τσέσκι Κρούμλοβ** τσεχική  προφορά ΔΦΑ: [ˈtʃɛskiː ˈkrumlof], (στα τσεχικά: Český Krumlov, στα γερμανικά: Krumau) είναι μια μικρή πόλη στην περιοχή της νότιας Βοημίας της Τσεχίας, γνωστή για την ιστορική γοτθική αρχιτεκτονική της και το κάστρο Κρούμλοβ, ένα από τα μεγαλύτερα της Βοημίας. Τα πέτρινα σπίτια της, συγκεντρωμένα γύρω από έναν μαίανδρο του ποταμού Βλτάβα, έχουν διατηρήσει τη μεσαιωνική και αναγεννησιακή μορφή της πόλης, η οποία το 1992 καταχωρήθηκε στον Κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco. Η πόλη ονομάζεται Τσέσκι Κρούμλοβ (Τσεχικό Κρούμλοβ) για να διαφοροποιείται από το *Moravský Krumlov* (Μοραβικό Κρούμλοβ), στο νοτιοανατολικό σημείο της χώρας. 


Αρχείο:Česky Krumlov 01.jpg|Άποψη του κάστρου
Αρχείο:Krumlov10(js).jpg|Θέα της πόλης από το κάστρο
Αρχείο:Cesky Krumlov 2009.jpg|Τσέσκυ Κρούμλοβ 2009


Πηγές
* Český Krumlov, 2002, Unios, ISBN 80-86141-62-4

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τσεχία
Επιστόμιο (μουσική)

[μικρογραφία|Διπλές γλωττίδες [φαγκότο|φαγκότου]]
μικρογραφία|180px|Επιστόμιο τρομπέτας
**Επιστόμιο** ονομάζεται το εξάρτημα κάποιων πνευστών μουσικών οργάνων και συγκεκριμένα το μέρος του οργάνου που έρχεται σε επαφή με τα χείλη του εκτελεστή. Φυσώντας ο εκτελεστής στο επιστόμιο, κάτω από την πίεση του αέρα που περνά, δημιουργείται παλμική κίνηση η οποία μεταδίδεται στη στήλη του αέρα που περιέχεται στον σωλήνα του πνευστού οργάνου και έτσι παράγεται ο ήχος του. 

Υπάρχουν διάφοροι τύποι επιστομίων και αποτελούν την κύρια διάκριση ανάμεσα στις διάφορες οικογένειες των πνευστών οργάνων· χονδρικά διακρίνονται σ' αυτά για τα ξύλινα πνευστά και σ' αυτά για τα χάλκινα πνευστά. Άλλοι πιο περίπλοκοι τύποι, όπως το επιστόμιο της φυσαρμόνικας, ή η απλή οπή στο αιγυπτιακό νέι αποτελούν επίσης τύπους επιστομίων.

Τα ξύλινα πνευστά έχουν συνήθως επιστόμιο που διαθέτει μονή ή διπλή γλωττίδας. Η μεν μονή είναι ένα μικρό και λεπτό φύλλο από καλάμι, που οι παλμοί του χρησιμεύουν για την παραγωγή ήχου σε ορισμένα ξύλινα πνευστά όργανα όπως την οικογένεια των κλαρινέτων και στα σαξόφωνα.

Άλλα ξύλινα πνευστά όπως το όμποε, το αγγλικό κόρνο, το φαγκότο και το κόντρα φαγκότο, έχουν επιστόμιο από διπλή γλωττίδα, η οποία αποτελείται από ένα φύλλο από καλάμι διπλωμένο στη μέση και στερεωμένο με τέτοιο τρόπο, ώστε τα ελεύθερα άκρα του να πάλλονται όταν ο αέρας περνά ανάμεσά τους. 

Τα χάλκινα πνευστά πάλι, (τρομπέτα, κορνέτα, τρομπόνι, γαλλικό κόρνο, τούμπα) έχουν μεταλλικό επιστόμιο σε σχήμα μικρού χωνιού, με το οποίο, τα ίδια τα χείλη του εκτελεστή πιέζοντας πάνω στο επιστόμιο, παράγουν την απαραίτητη για την παραγωγή του ήχου παλμική κίνηση.

Κατηγορία:Πνευστά μουσικά όργανα
Ελένη Χαλκούση

Η **Ελένη Χαλκούση** (Κωνσταντινούπολη, 17 Φεβρουαρίου 1901 – Αθήνα, 28 Μαρτίου 1993) ήταν σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιός, χρονογράφος και μεταφράστρια θεατρικών έργων.

## Βιογραφία
Η καταγωγή της ήταν από τη Χίο. Ήταν απόφοιτη του Ζαππείου Παρθεναγωγείου (1922) και παρακολούθησε μαθήματα αισθητικής και λογοτεχνίας στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών της Σορβόνης, στο Παρίσι, και στο Κονσερβατόριο, καθώς και μαθήματα θεάτρου στη δραματική σχολή του ηθοποιού Σαρλ Λε Μπαρζί.

## Θέατρο
Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Σπύρου Μελά το 1925. Ένα χρόνο μετά το 1926 διεύθυνε τον δικό της θίασο «Νέοι» στο Θέατρο Κυβέλης. Από τότε και μέχρι το 1935 επικεφαλής θιάσων περιόδευσε σχεδόν σε όλη την Ελλάδα ανεβάζοντας συνήθως έργα πρωτοποριακά. Από το 1936 μέχρι το 1945 συνεργάσθηκε με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη ως ηθοποιός, γραμματέας, διευθύντρια σκηνής, βοηθός σκηνοθέτου και καθηγήτρια της Δραματικής Σχολής «Μαρίκα Κοτοπούλη». Ήταν από τις καλύτερες μαθήτριες της Κυβέλης και της Μαρίκας Κοτοπούλη. Προηγουμένως όμως φέρεται να είχε συνεργαστεί με τη «Λαϊκή Σκηνή» του Καρόλου Κουν. Το 1945 προσελήφθη στο Εθνικό θέατρο όπου και διέπρεψε μέχρι το τέλος της καριέρας της συμμετέχοντας σε πάμπολλες θεατρικές παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία. Επιτυχία όμως είχε και στον κινηματογράφο με τη συμμετοχή της από το 1942 μέχρι το 1969, όπου και μεταπήδησε στην τηλεόραση όπου η τελευταία καλλιτεχνική της παρουσία ήταν στη τηλεοπτική σειρά *Οι έμποροι των εθνών* το 1973. Η τελευταία θεατρική της εμφάνιση ήταν το 1985, στις ''Θεσμοφοριάζουσες'', με το Μοντέρνο Θέατρο του Γιώργου Μεσσάλα.

## Μεταφράσεις
Η Ελένη Χαλκούση υπήρξε εξαίρετη μεταφράστρια θεατρικών έργων, καλλιτεχνική χρονογράφος σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά αλλά και με πλείστες παρουσιάσεις στη τηλεόραση, συγγραφέας, γνωστότατο το *Σαβουάρ βιβρ* που εξέδωσε, αλλά και συνδικαλίστρια στο χώρο της. Τέλος για πολλά χρόνια ανήκε στα διδακτικά στελέχη της Δραματικής Σχολής του "Εθνικού Ιδρύματος Θεάτρου".Το 1980 δημοσίευσε στις εκδόσεις "Κάκτος" αυτοβιογραφικό έργο με τίτλο *Πόλη, αγάπη μου*, με αναμνησεις της από το Μακροχώρι και την Κωνσταντινούπολη των παιδικών και εφηβικών της χρόνων.

## Θάνατος
Η Ελένη Χαλκούση μιλούσε γαλλικά και τουρκικά. Ήταν μόνιμη κάτοικος Αθηνών. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών σχεδόν λησμονημένη σε γηροκομείο, όπου αποφάσισε η ίδια να μείνει. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Σπάτων εντελώς ξεχασμένη, με την παρουσία μόνο του Αρτέμη Μάτσα.

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Ελένη Χαλκούση συμμετείχε ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica* τόμ. 60ός, σελ. 363

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες χρονογράφοι
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ορέστης Μακρής

Ο **Ορέστης Μακρής** (Χαλκίδα, 30 Σεπτεμβρίου 1898 - Αθήνα, 29 Ιανουαρίου 1975) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και τενόρος της οπερέτας.
 
## Βιογραφία
thumb|Ο Μακρής σε ηλικία 32 ετών

Τελείωσε το Ωδείο Αθηνών και εμφανίσθηκε στη σκηνή πρώτα ως τενόρος στο θίασο της Ροζαλίας Νίκα το 1925, κατόπιν στον θίασο του Ιωάννη Παπαϊωάννου και αργότερα μεταπήδησε στο είδος των κωμικών ρόλων. Το 1939 συνέπραξε με το θίασο Νίκου Μηλιάδη - Κυριάκου Μαυρέα. Ως ηθοποιός διέπρεψε σε απόδοση λαϊκών τύπων. Ανεπανάληπτη ήταν η απόδοσή του στο τύπο του «μεθύστακα», που αποτέλεσε σταθμό στο ελληνικό θέατρο. Τον τύπο αυτόν μετέφερε αργότερα και στον κινηματογράφο σε ομώνυμη ταινία.

Το 1955 απέδωσε τόσο αληθινά τον χαρακτήρα του μισητού ιδιοκτήτη που έγινε αποδέκτης ευτράπελου επεισοδίου σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας θεωρούμενος ως πραγματικός ιδιοκτήτης. Συμμετείχε σε περίπου σαράντα ταινίες παίζοντας χαρακτηριστικούς ρόλους, όπως του μεθυσμένου, του άστοργου, του ανάποδου μα και στοργικού πατέρα.

Ήταν παντρεμένος με την Βαρβάρα Δαμίγου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.

## Διάκριση
Τιμήθηκε με το Τάγμα του Φοίνικος. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο σε οικογενειακό τάφο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
* Ορέστης Μακρής (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Έλληνες τενόροι
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Χοσέ Μαρία Αθνάρ

Ο **Χοσέ Μαρία Αλφρέδο Αθνάρ Λόπεθ** (, , 1953 - ) είναι Ισπανός πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας. Για πολλούς Ισπανούς πιστώνεται με την άνοδο της Ισπανίας στη διεθνή πολιτική σκηνή. Για άλλους κατηγορείται λόγω του υπερβολικά αυστηρού και κεντρικού συστήματος διοίκησης της Ισπανίας που διάλεξε. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η παράλυση στο πάνω χείλος μετά από τρομοκρατική επίθεση, πρόβλημα που κατάφερε να ξεπεράσει μετά από ιδιαίτερη προσπάθεια και ειδική προπόνηση.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μαδρίτη, στις 25 Φεβρουαρίου 1953, ανιψιός του δημοσιογράφου, διπλωμάτη και πολιτικού Μανουέλ Αθνάρ Θουμπιγαράι από τη Ναβάρρα και υιός του Μανουέλ Αθνάρ Αθέδο. Κατά τη νεότητά του υπήρξε δυναμικό μέλος της Ισπανικής Φάλαγγας FET-JONS, αλλά με δυνατή κριτική εναντίον του φρανκισμού και υπέρ της επιστροφής στις ρίζες της σκέψης του ιδρυτή Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης και έγινε αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών. Το 1977 παντρεύτηκε την Άνα Μποτέγια Σερράνο.

Εκλέχτηκε αντιπρόσωπος της Άβιλα το 1982 και 1986, το 1987 έγινε πρόεδρος της Αυτόνομης Περιοχής Καστίγια ι Λεόν (Καστίλλη και Λεόν). Έγινε πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος (Παρτίδο Ποπουλάρ) το 1989 και πρωτοεκλέχθηκε πρωθυπουργός το 1996.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισπανίας
Μπλεζ Κομπαορέ

Ο **Μπλεζ Κομπαορέ** (*Blaise Compaoré*, 1951-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο. Κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα το 1987, στη διάρκεια του οποίου ο πρόεδρος Τομά Σανκαρά ανατράπηκε και δολοφονήθηκε. Έπειτα από περίοδο μονοκομματικού καθεστώτος, νομιμοποίησε τα πολιτικά κόμματα και εξελέγη πρόεδρος το 1991, κερδίζοντας συνεχώς τις εκλογές ως και το 2010. Έπειτα από λαϊκή εξέγερση, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση το 2014. Τον Απρίλιο του 2022 καταδικάστηκε ερήμην σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία του Σανκαρά.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην πρωτεύουσα Ουαγκαντουγκού, στις 3 Φεβρουαρίου 1951. Ίδρυσε το κυβερνών κόμμα, Κογκρέσο για τη Δημοκρατία και Πρόοδο. Χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σανκαρά. Ο ίδιος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πραξικοπήματα κατά των Σαγιέ Ζερμπό και Ζαν Μπατίστ Οεντραογκό.
### Άνοδος στην εξουσία
Στις 15 Οκτωβρίου 1987 σε αιματηρό πραξικόπημα, ο Κομπαορέ έγινε πρόεδρος και ο πρόεδρος Σανκάρα δολοφονήθηκε. Εξολόθρευσε τους πολιτικούς του αντιπάλους Ανρί Ζονγκό και Ζαν Μπατίστ Μπουκαρί Λινγκανί.

Ως πρόεδρος αύξησε τις ελευθερίες του Τύπου και ενδυνάμωσε τη δημοκρατία, νομιμοποιώντας τα πολιτικά κόμματα. Ωστόσο, μαζί με την Προεδρική Φρουρά κατηγορήθηκε για το φόνο του δημοσιογράφου Νορμπέρ Ζονγκό και του ασκήθηκε μήνυση για τη δολοφονία της χήρας του ανατραπέντος και δολοφονηθέντος προέδρου, Μαριάμ Σανκαρά.

### Πρόεδρος
Εξελέγη πρόεδρος το 1991 και επανεξελέγη το 1998 και στις 13 Νοεμβρίου 2005 με ποσοστό 80,35% των ψήφων και νικώντας άλλους 12 υποψηφίους. Το 2000 έγινε αναθεώρηση του Συντάγματος, βάσει της οποίας η θητεία του Προέδρου περιορίστηκε σε 2 πενταετίες. Το κυβερνών κόμμα κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2007. Τον Οκτώβριο του 2009 ορίστηκε διαμεσολαβητής για την επίλυση της κρίσης στη Γουινέα ανάμεσα στην στρατιωτική κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση.

### Επανεκλογή 2010
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Νοεμβρίου 2010 ο Κομπαορέ επανεξελέγη με ποσοστό 81% των ψήφων.

### Εξέγερση στη Μπουρκίνα Φάσο το 2014 και παραίτηση
Ο Κομπαορέ παραιτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2014 ύστερα από λαϊκή εξέγερση η οποία εκδηλώθηκε πριν από την ψήφιση νομοσχεδίου του κοινοβουλίου το οποίο θα επέτρεπε στον ίδιο να κατέλθει εκ νέου στις εκλογές του 2015, ειδάλλως θα αναγκαζόταν να παραιτηθεί λόγω ορίου στον αριθμό των θητειών. Ο γενικός διοικητής του στρατού Ονορέ Τραορέ τον διαδέχτηκε στην προεδρία ως υπηρεσιακός πρόεδρος ο οποίος με την σειρά του αντικαταστάθηκε από τον Ισαάκ Ζιντά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Web Thomas Sankara
* Συνέντευξη του Κομπαορέ στον Pascal Drouhaud
* Reporters Without Borders, Burkina Faso 2004- ετήσια έκθεση.
* IFEX: Monitoring media freedom in Burkina Faso

Κατηγορία:Πρόεδροι της Μπουρκίνα Φάσο
Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ
Κομπαορε
Τιβέριος Κλαύδιος Νάρκισσος

Ο **Τιβέριος Κλαύδιος Νάρκισσος**, λατιν.: *Tiberius Claudius Narcissus* (απεβ. το 54 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος μεγιστάνας, που το όνομά του έμεινε στην Ιστορία ως ταυτόσημο της φιλαργυρίας. Απελευθερωμένος δούλος από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κλαύδιο και ευνούχος (κατά τον Ιουβενάλη), ο Νάρκισσος υπηρέτησε το υπέρμετρο πάθος του, της φιλαργυρίας, όσο κανένας άλλος στην ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αναλαμβάνοντας το έργο της αποξήρανσης της λίμνης του Φοκίνου, καθώς και τα έργα στο λιμάνι της Όστιας, λέγεται ότι πλήρωσε πολύ πενιχρά τους 30.000 εργάτες που απασχολούσε. Εξ αυτών δε, αλλά και άλλων παρόμοιων έργων, απέκτησε μυθώδη πλούτη, ανερχόμενα κατά τον Δίωνα τον Κάσιο σε 400.000.000 σηστέρτιoυς. Αφού κατάφερε και έγινε Γραμματέας του Κλαύδιου, άσκησε μεγάλη επιρροή σε αυτόν, προκαλώντας τον θάνατο της Βαλ. Μεσσαλίνας, 3ης συζύγου του Κλαύδιου, της οποίας προηγουμένως υπήρξε φίλος και σύμβουλος. Φονεύθηκε, μόλις ο Νέρων ανήλθε στην εξουσία (54 μ.Χ.) μετά από εισήγηση της μητέρας του Ιουλ. Αγριπίνας, 4ης συζύγου του Κλαύδιου, επειδή είχε προσπαθήσει να ματαιώσει τον γάμο της με τον Κλαύδιο, μετά το τέλος της Βαλ. Μεσσαλίνας.

## Παραπομπές


Ναρκισσος
Ναρκισσος
Γκόλφω Μπίνη

Η **Γκόλφω Μπίνη** (1904 - 8 Δεκεμβρίου 1989) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη των ηθοποιών Σωτήρη και Ασπασίας Μπίνη και δεύτερη σύζυγος του Νικήτα Πλατή. Δυο χαρακτηριστικοί ρόλοι της ήταν στην ταινία *Η Αλίκη δικτάτωρ* στον ρόλο της ηλικιωμένης υπηρέτριας του τρελονονού της Αλίκης Βουγιουκλάκη και στο *[[Η αρχόντισσα κι ο αλήτης|Η αρχόντισσα και ο αλήτης]]* στον ρόλο της ηλικιωμένης που φιλοξενεί την Αλίκη στο σπίτι της. Πάντα έπαιζε δεύτερους ρόλους στον κινηματογράφο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου