open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άδαλγις Α΄ του Σπολέτου

Ο **Άδαλγις Α΄**, *Adelchis/Adelgis I* (απεβ. π. 861) ήταν κόμης της Πάρμα τη δεκαετία του 830, της Κρεμόνα μετά το 841 και τελικά της Μπρέσια.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, διαδέχθηκε στο Δουκάτο του Σπολέτου το 824. Ήταν δεύτερος γιος του Σούπο Α΄ και πατέρας του Σούπο Β΄. Η κύρια περιοχή ενδιαφέροντός του ήταν στην Αιμιλία και στην ανατολική Λομβαρδία.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Σούπο Α΄ του Σπολέτο

Ο **Σούπο/Σουπόνε Α΄**, *Suppo/Suppone Ι* (απεβ. στις 5 Μαρτίου 824) ήταν ένας Φράγκος ευγενής, που κατείχε εδάφη στο βασίλειο της Λομβαρδίας στις αρχές του 9ου αι.

## Βιογραφία
Το 817 έγινε κόμης της Μπρέσια, της Πάρμα, της Πιατσέντσα, της Μόντενα και του Μπέργκαμο. Έγινε επίσης *[[missus dominicus]]*, μαζί με τον Ράταλντ επίσκοπο της Μπέσκια, για την Ιταλία. Το 818 έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καταστολή της εξέγερσης του Βερνάρδου εναντίον του Λουδοβίκου Α΄ του *Ευσεβούς* βασιλιά των Φράγκων. Το 822, μετά την παραίτηση και το τέλος του δούκα Βίνιγκες, ο Σούππο Α΄ έγινε δούκας του Σπολέτο από τον ευγνώμονα βασιλιά και έδωσε τη Μπρέσια στον γιο του Μάουρινγκ. Το τέλος του Σούπο Α΄ καταγράφηκε από τον Άιναρντ και το Σπολέτo πήγε στον Άντελαρντ, ο οποίος απεβίωσε μέσα σε πέντε μήνες, αφήνοντας το δουκάτο στον Mάουρινγκ, που έγινε δούκας του Σπολέτo.

## Οικογένεια
Ο Σούπo Α΄ πιθανώς είχε μία Λομβαρδή σύζυγο, γιατί ο δεύτερος γιος του ονομαζόταν άντελχις Α΄.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Αδελάρδος του Σπολέτου

Ο **Άντελαρντ**, *Adelard, Adalhard* ή *Adalard* ήταν για λίγο δούκας του Σπολέτo από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο του 824. 

## Βιογραφία
Πριν από το Σπολέτο, ήταν *κόμης του παλατιού*. Διορίστηκε να διαδεχθεί τον Σούπο Α΄ δούκα του Σπολέτο, αλλά απεβίωσε πέντε μήνες αργότερα και αντικαταστάθηκε από τον γιο τού Σούπο, Mάουρινγκ, που έγινε δούκας του Σπολέτο.

## Πηγές
* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000*. MacMillan Press: 1981.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Μάουρινγκ του Σπολέτου

Ο **Μάουρινγκ** (*Mauring* ή *Moringus*, απεβ. το 824) ήταν Φράγκος ευγενής, γιος του Σούπο Α΄ των Σουπονιδών. 

## Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Μπρέσια ως κόμης (comes Brixiae) το 822 και, μετά τη σύντομη βασιλεία του Άντελαρντ, στο Σπολέτo ως δούκας τον Αύγουστο του 824. 

Σύμφωνα με τα *Χρονικά* (Annales) του Άιναρντ και τα *[[Βασιλικά Φραγκικά Χρονικά]]*, απεβίωσε μέσα σε λίγες ημέρες από τη διαδοχή του. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000* . MacMillan Press: 1981.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Σούπο Β΄ του Σπολέτο

Ο **Σούπο Β΄**, *Suppo II* (επίσης *Suppo III* στη γενεαλογία του Οίκου του), ιταλικά: *Suppone* (απεβ. π. το 879) από τον Οίκο των Σουπονιδών ήταν δούκας του Σπολέτo από το 871 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν ο *αρχι-υπουργός* (archiminister) και ο σύμβουλος (consiliarius) του βασιλιά Λουδοβίκου Β΄. Το 869-870 ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη ως βασιλικός απεσταλμένος (Missus dominicus|) μαζί με τον Αναστάσιο τον Βιβλιοθηκάριο, για να διαπραγματευτεί μία ειρήνη με τους Βυζαντινούς. Καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου Β΄ ήταν ο πιο ισχυρός κοσμικός μεγιστάνας στην Ιταλία.

Ήταν μέλος της οικογένειας των Σουππονιδών και είχε σχέση με τη βασίλισσα του Λουδοβίκου Β΄, την Ενγκελμπέργκα, καθώς και με τον Σούππο Β΄ κόμη της Πάρμας, του Άστι και του Τορίνο, τον εξάδελφό του. Μετά τον τέλος του Λουδοβίκου Β΄, στην αρχή υποστήριξε τον Καρλομάν της Βαυαρίας για τον Ιταλικό θρόνο. Αφού ο Κάρολος Β΄ ο *Φαλακρός* απέκτησε το στέμμα, ειρήνευσε μαζί του, αλλά τον Φεβρουάριο του 876 τού αφαιρέθηκε το δουκάτο του Σπολέτο, υπέρ τού προηγούμενου δούκα, Λαμβέρτου Α΄.

Ο Σούπο Γ΄ απεβίωσε μεταξύ Μαρτίου 877 (όταν αναφέρεται σε έγγραφο) και Αυγούστου 879 (όταν μία επιστολή του πάπα Ιωάννη Η΄ θρηνεί το τέλος του).

## Οικογένεια
Η σύζυγος του Σούπo Β΄ ήταν αδελφή του Εβεράρδος του Φρίουλι και είχε έναν γιο που ονομαζόταν:
* Ούνροχ, ο οποίος με τη σειρά του είχε έναν γιο με το όνομα:
** Ρούντολφ.

## Πηγές
* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000* . MacMillan Press: 1981.
* Hlawitschka, Eduard. *Franken, Alemannen, Bayern und Burgunder in Oberitalien (774-962), 1960*

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Ζότο του Μπενεβέντο

Ο **Ζότο**, **Zotto,** **Zotton** ή **Zottone** (άκμασε 571- 591)  ήταν ο στρατιωτικός αρχηγός () των Λομβαρδών στη Νότια Ιταλία. 

## Βιογραφία
Γενικά θεωρείται ο ιδρυτής του δουκάτου του Μπενεβέντο το 571 και ο πρώτος δούκας του : “Υπήρχε επίσης ο πρώτος αρχηγός των Λογγοβάρδων στο Μπενεβέντο, ονόματι Ζότο, ο οποίος κυβέρνησε σε αυτό για μία πορεία είκοσι ετών" (Fuit autem primus Langobardorum dux in Benevento nomine Zotto, qui in ea principatus est per curricula viginti annorum), Παύλου του διακόνου Ιστορία των Λομβαρδών - βιβλίο 3ο. 

Με τα στρατεύματά του διείσδυσε στην Καμπανία τον Αύγουστο του 570 επιτιθέμενος στους Βυζαντινούς, τους οποίους νίκησε με συνέπεια. Εγκατέστησε το στρατόπεδό του στο Μπενεβέντο, το οποίο έγινε η πρωτεύουσα του νέου δουκάτου. Προσπάθησε να καταλάβει τη Νάπολη, αλλά απέτυχε και αναγκάστηκε να άρει την πολιορκία (581).

Ως δούκας ήταν σχεδόν ανεξάρτητος, καθώς το βόρειο τμήμα της χερσονήσου ήταν υπό τον έλεγχο του Λομβαρδού βασιλιά Aυθάριου, ο οποίος είχε μικρή επιρροή στο νότο. Τελικά υποτάχθηκε στη βασιλική εξουσία το 589.

Απεβίωσε το 591 και τον διαδέχθηκε ο Αρέχις Α΄.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* (in Italian) Ducato (570 ca.-774) et Principato di Benevento (774-1077) 
* (in Italian) I Longobardi del Sud

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Αργούσης Α΄ του Βενεβέντου

Ο **Αρέχις Α΄**, *Arechis I, Arigis, Aretchis*,  (άκμασε 591 - 641) ήταν ο δεύτερος δούκας του Μπενεβέντο από το 591 έως το τέλος του το 641, μία βασιλεία μισού αιώνα. 

## Βιογραφία
Ήταν από το Φρίουλι και ήταν συγγενής των δουκών εκεί, ίσως ανιψιός του Zότο, του προκατόχου του. Διορίστηκε από τον βασιλιά Αγιλούλφο την άνοιξη του 591, μετά το τέλος του Zότo. Ήταν ουσιαστικά ανεξάρτητος, επειδή το δουκάτο του χωριζόταν από τη βόρεια Ιταλία με ένα τμήμα Βυζαντινής επικράτειας.

Κατέκτησε την Κάπουα και το Βενάφρο στην Καμπανία και τις περιοχές των Βασιλικάτων και της Καλαβρίας. Δεν κατάφερε να καταλάβει τη Νάπολη μετά από πολιορκία (ο Ζότο είχε αποτύχει επίσης), αλλά κατέλαβε το Σαλέρνο στα τέλη της δεκαετίας του 620. Πέρασε τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του δημιουργώντας καλές σχέσεις με τους Ρωμαιοκαθολικούς τού δουκάτου του και κάνοντας διάδοχο τον γιο του. Με το τέλος του, έχοντας επιζήσει από πολλούς βασιλείς, η ανεξαρτησία του εξασφαλίστηκε και η επικράτειά του πέρασε στον γιο του Άιουλφ Α΄.

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Άιουλφ Α΄ του Μπενεβέντο

Ο **Άιουλφ Α΄**,  *Aiulf I, Aione* (άκμασε 641 - 646) ήταν δούκας του Μπενεβέντο από το 641 έως το τέλος του το 646, ως γιος και διάδοχος του Aρέχι Α΄. 

## Βιογραφία
Ωστόσο ήταν ψυχικά ασταθής και οι θετοί αδελφοί του Ραδοάλδος και Γριμοάλδος ήταν επίτροποι γι' αυτόν. Το 646, Σλάβοι ληστές αποβιβάστηκαν κοντά στο Σιπόντο στην Αδριατική. Ο Άιουλφ οδήγησε προσωπικά τις δυνάμεις του εναντίον των εισβολέων, αλλά το άλογό του έπεσε σε ένα λάκκο, που είχαν σκάψει οι Σλάβοι γύρω από το στρατόπεδό τους και περικυκλώθηκε και σκοτώθηκε. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ράντοαλντ.

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Βίνιγκες του Σπολέτο

Ο **Βίνιγκες**, *Winiges* ή *Winichis*, , , (απεβ. το 822) ήταν δούκας του Σπολέτο (dux Spolitanus) από το 789 έως το τέλος του. Πιθανότατα ήταν Λομβαρδός στην ακολουθία του Καρλομάγνου, όταν στάλθηκε το 788 για να ηγηθεί του Χιλδεπράνδος του Σπολέτου και του Γκρίμοαλντ Γ΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο σε συνεργασία με τα Φραγκικά στρατεύματα ενάντια σε μία Βυζαντινή εισβολή.

## Βιογραφία
Σε αυτή την πρώτη του καταγεγραμμένη δράση, ήταν επιτυχής, νικώντας τους Βυζαντινούς που είχαν αρχηγό τον Θεόδωρο στην Απουλία. Ωστόσο ο Χιλδεβράνδος απεβίωσε στην εκστρατεία και ο Καρλομάγνος διόρισε τον Βίνιγκες να τον διαδεχτεί στο δουκάτο του Σπολέτo.

Ο Βίνιγκες διορίστηκε από τον Καρλομάγνο να ενεργεί ως *απεσταλμένος* του (missius dominicus) στο δουκάτο της Ρώμης και βρισκόταν στη βασιλική του Αγίου Πέτρου, όταν ο πάπας Λέων Γ΄ δέχτηκε επίθεση στις 25 Απριλίου 799. Τότε ήταν, που τον έφερε για προστασία στο Σπολέτο μέχρι να επιστρέψει με ασφάλεια στη Ρώμη.

Ωστόσο ο Βίνιγκες ενεπλάκη σε πόλεμο με τον Γκρίμοαλντ του Μπενεβέντo και αιχμαλωτίστηκε, ενώ ήταν πολιορκημένος στη Λουσέρα το 802. Κρατήθηκε αιχμάλωτος για έναν χρόνο, πριν απελευθερωθεί το 803 

Ενώ ο Λέων Γ΄ πλησίαζε να αποβιώσει το 815, οι Ρωμαίοι πολίτες επαναστάτησαν, αλλά ο βασιλιάς Βερνάρδος των Λομβαρδών έστειλε τον Βίνιγκες στη Ρώμη, για να καταπνίξει την αναταραχή.

Το 822 ο Βίνιγκες παραιτήθηκε από το εγκόσμιο αξίωμά του και αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι, όπου απεβίωσε λίγο αργότερα (πιθανώς την ίδια χρονιά). Διάδοχός του ήταν ο Σούπο Α΄, κόμης της πόλης Μπρέσια (*Brixiæ civitatis comes*).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.
* Έργο Medieval Lands: Βόρεια Ιταλία &mdash; Spoleto.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Άγιος Μάρκος Ηρακλείου

Ο **Άγιος Μάρκος** είναι οικισμός της Κοινότητας Πηγαϊδακίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μοιρών, του δήμου Φαιστού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Καινουργίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Μάρκος είναι παραθαλάσιος οικισμός σχεδόν στο άκρο του νοτιοδυτικού τμήματος του νομού Ηρακλείου, στον όρμο των Καλών Λιμνιώνων. Βρίσκεται κοντά στην έξοδο του «Αγιοφάραγγου», δίπλα στους Καλούς Λιμένες και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 73 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πηγαϊδακίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από κοινότητα Πηγαϊδακίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μοιρών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μοιρών και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαιστού.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Παύλου όπου, κατά την παράδοση, αποβιβάστηκε ο Απόστολος Παύλος, όταν τον μετέφεραν στη Ρώμη
*Τα νησάκια Μικρονήσι, Μεγαλονήσι και Παπαδόπλακα απέναντι από τον οικισμό
*Η παραλία «Στενά» του οικισμού
*Το ακρωτήρι Λίθινο, το απώτατο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Ηρακλείου, δυτικά του οικισμού
*Το Αγιοφάραγγο, μικρό φαράγγι, αλλά από τα ομορφότερα στην Κρήτη, με τη λιμνοθάλασσα και την παραλία του, δυτικά του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Ράντελχις Β΄ του Μπενεβέντο

Ο **Ράντελχις Β΄, Ραδέλχης Β΄** , *Radelchis II* (απεβ. 907) ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 881 έως το 900 με μία μακρά διακοπή, κατά την οποία οι Βυζαντινοί και οι Σπολετοί συναγωνίζονταν για το πριγκιπάτο. 

## Βιογραφία
Το 884 (ή 885), καθαιρέθηκε και εξορίστηκε από τον αδελφό του Άιουλφ Β΄. Το 897 (ή το 898), αποκαταστάθηκε, μόνο για να κατακτηθεί από τον εξάδελφό του Ατενόλφο Α΄ της Κάπουα τον Ιανουάριο του 900. Δεν κυβέρνησε ποτέ ξανά.

Ο πατέρας του ήταν ο Άντελχις πρίγκιπας. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βενεβέντου
Ράντελγκαρ του Μπενεβέντο

Ο **Ράντελγκαρ**, *Radelgar* ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ράντελχις Α΄ πρίγκιπας του Μπενεβέντο.

## Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως πρίγκιπας του Μπενεβέντο με το τέλος εκείνου το 851.

Η μητέρα τού Ράντελγκαρ ήταν η Κάρετρουντε και αδελφός του ήταν ο Άντελχις πρίγκιπας του Μπενεβέντο.

## Οικογένεια
Τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας ο αδελφός του, επειδή ο γιος του, Γουαϊφέρος, ήταν πολύ μικρός. Είχε επίσης μία κόρη, που παντρεύτηκε τον Λάντο Γ΄ των Λαντουλφιδών κόμη της Κάπουα.

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βενεβέντου
Δεύτερη συμφωνία του Μινσκ

Η **Δεύτερη συμφωνία του Μινσκ**, την οποία διαπραγματεύτηκαν ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ο Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και υπεγράφη από τους συμμετέχοντες της Τριμερούς Ομάδας Επαφής, στις 12 Φεβρουάριου του 2015, καθόρισε *ένα σύνολο μέτρων.* Συμβατικοί εταίροι ως υπογράφοντες το 2015 ήταν: Ο πρώην Πρόεδρος της Ουκρανίας Leonid Kuchma, ο Πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ουκρανία Mikhail Zurabow, οι ηγέτες της πολιτοφυλακής των αυτοαποκαλούμενων και διεθνώς μη αναγνωρισμένων "Λαϊκών Δημοκρατιών" του Λουχάνσκ και Ντόνετσκ Ιγκόρ Πλοτνίτσκι Alexander Zakharchenko και η εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ Heidi Tagliavini.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικές σχέσεις
Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσίας
Ιενγκέν

Το **Ιενγκέν** (γαλλικά: Hienghène, φουάι: *Hyehen*) είναι κοινότητα στη Βόρεια Επαρχία της Νέας Καληδονίας, ένα υπερπόντιο έδαφος της Γαλλίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Βρίσκεται σε έναν κόλπο που ονομάζεται Κόλπος Ιενγκέν, γνωστός για τις διαβρωμένες ασβεστολιθικές νησίδες του.

Οι νησίδες είναι υπολείμματα σχηματισμού ασβεστόλιθου και πυριτίου που κάποτε κάλυπτε ολόκληρο τον κόλπο, περίπου 40 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η διάβρωση από τον άνεμο και το νερό χάραξε τον μαλακότερο ασβεστόλιθο, αφήνοντας πίσω του το σκληρότερο πυρίτιο σε εντυπωσιακούς σχηματισμούς. Σε αρκετούς από αυτούς τους σχηματισμούς έχουν δοθεί φανταστικά ονόματα, όπως η Σφίγγα, οι Πύργοι της Παναγίας των Παρισίων και η Κότα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Νέας Καληδονίας
Μπερτράν Καΐ

Ο **Μπερτράν Καΐ** (*Bertrand Kaï*, γεννήθηκε 6 Ιουνίου 1983) είναι ποδοσφαιριστής από την Νέα Καληδονία, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 23 γκολ, ενώ είναι και κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με 41. Είναι ένας από τους δύο μόνο ποδοσφαιριστές της Νέας Καληδονίας που έχει αναδειχθεί κορυφαίος ποδοσφαιριστής τηςΩκεανίας, το 2019. Ήταν επίσης καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς της χώρας του το 2015.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Νέα Καληδονία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νέας Καληδονίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μαζεντά
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Φρίντριχ Σέρτιρνερ

Ο **Φρίντριχ Σέρτιρνερ** (19 Ιουνίου 1783 – 20 Φεβρουαρίου 1841) ήταν Γερμανός φαρμακοποιός και πρωτοπόρος της χημείας των αλκαλοειδών. Είναι περισσότερο γνωστός για την ανακάλυψη της μορφίνης το 1804.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1783 στο Neuhaus της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (σήμερα κωμόπολη του Πάντερμπορν). Μετά το θάνατο των γονιών του, έγινε μαθητευόμενος φαρμακοποιός στην πόλη του Πάντερμπορν.

Υπήρξε ο πρώτος που απομόνωσε τη μορφίνη από το όπιο. Ονόμασε αυτό το απομονωμένο αλκαλοειδές *"morphium"* από το όνομα του Έλληνα θεού των ονείρων, Μορφέα. Δημοσίευσε μια περιεκτική εργασία για την απομόνωση, την κρυστάλλωση, την κρυσταλλική δομή και τις φαρμακολογικές ιδιότητες της, τις οποίες μελέτησε πρώτα σε σκυλιά και στη συνέχεια σε δικά του πειράματα στον εαυτό του. 

Η μορφίνη δεν ήταν μόνο το πρώτο αλκαλοειδές που εξήχθη από το όπιο, αλλά το πρώτο αλκαλοειδές που απομονώθηκε από οποιοδήποτε φυτό. Έτσι έγινε ο πρώτος άνθρωπος που απομόνωσε το δραστικό συστατικό που σχετίζεται με ένα φαρμακευτικό φυτό ή βότανο. Ο κλάδος της επιστήμης που ξεκίνησε από τότε έγινε γνωστός ως χημεία αλκαλοειδών.

Το 1806 μετακόμισε στο Άινμπεκ και δούλεψε αρχικά ως βοηθός φαρμακοποιού. Το 1809 Φρίντριχ Σέρτιρνερ άνοιξε το πρώτο φαρμακείο που διέθετε ποτέ η πόλη Άινμπεκ. Συνέχισε να ερευνά τις επιπτώσεις της μορφίνης. 

Μετά τη δημοσίευση της εργασίας του *"Ueber das Morphium als Hauptbestandteil des Opiums"* το 1817, η ερευνητική εργασία του για τη μορφίνη έγινε ευρύτερα γνωστή και η μορφίνη έγινε ευρύτερα χρησιμοποιούμενη στην ιατρική και όχι μόνο. Το 1822, αγόρασε ο ίδιος το κύριο φαρμακείο στο Χάμελιν (γνωστό ως *Rathaus Apotheke*), όπου εργάστηκε μέχρι το θάνατό του, στις 20 Φεβρουαρίου 1841. Τάφηκε στο Άινμπεκ.

## Αναγνώριση
Το 1817 ο Σέρτιρνερ αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο της Ιένας. Το 1831 έλαβε το *βραβείο Montyon* και τον τίτλο *«ευεργέτης της ανθρωπότητας»*.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί φαρμακοποιοί
Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί
Άγιος Μάρκος - Τσιαμπιά Τήνου

Ο **Άγιος Μάρκος-Τσιαμπιά** είναι οικισμός της Τήνου. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κτικάδου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εξωμβούργου, του δήμου Τήνου, της περιφερειακής ενότητας Τήνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Μάρκος-Τσιαμπιά είναι παράλιος δίδυμος οικισμός της Ν.ΝΑ. Τήνου. Προήλθε από τη συνένωση των μικρών συνοικισμών Άγιος Μάρκος και Τσιαμπιά (Τσαμπιά), που βρίσκονται λίγο δυτικότερα (2,5 χλμ.) της πρωτεύουσας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2011 και προσαρτήθηκε στον δήμο Τήνου.
## Αξιοθέατα
* Το εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην φερώνυμη παραλία. Είναι κτισμένο σε παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική και έχει απεικονιστεί σε πίνακες των Τηνιακών ζωγράφων Λύτρα και Γερμενή
* Η εκκλησία του Σταυρού στη φερώνυμη παραλία, με όμορφο ηλιοβασίλεμα
* Η βοτσαλωτή παραλία του Αγίου Μάρκου, η κοντινότερη στην πόλη της Τήνου και από τις πλέον πολυσύχναστες
* Η παραλία «Τσαμπιά» προς τα Κιόνια, σε θέση όπου υπήρχαν οι εκβολές παλαιότερου ρέματος

## Εκδηλώσεις
* Το πανηγύρι της εκκλησίας του Αγίου Μάρκου την άνοιξη.
## Παραπομπές

## Πηγές
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr
* Google Earth Maps

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Τζάβα

Η **Τζάβα** (γεωργιανά: ჯავა) είναι κωμόπολη περίπου 1.500 κατοίκων στη Νότια Οσσετία της Γεωργίας. Σύμφωνα με την τρέχουσα επίσημη διοικητική διαίρεση της Γεωργίας, η Τζάβα αποτελεί κύρια πόλη του δήμου Τζάβα στα βόρεια της περιοχής Σίντα Κάρτλι. Σύμφωνα με την πλευρά της Νότιας Οσσετίας, το Ντζάου, όπως αποκαλείται στα οσσετικά, είναι το διοικητικό κέντρο του δήμου Ντζάου. Η πόλη βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του Μεγάλου Καυκάσου, μέσα στο Φαράγγι του Μεγάλου Λιάχβι, 1.040 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η Τζάβα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος αστικός οικισμός στην περιοχή της Νότιας Οσσετίας, μετά το Τσχινβάλι. Βρίσκεται έξω από τα σύνορα της ζώνης σύγκρουσης Γεωργίας-Οσσετίας που όρισε ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη - μια περιοχή σε ακτίνα 15 χιλιομέτρων από το Τσχινβάλι.

Η κωμόπολη διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο της Νότιας Οσσετίας το 2008, με τις περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις της Νότιας Οσσετίας να βρίσκονται εκεί τη στιγμή της επίθεσης της Γεωργίας. Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Τσχινβάλι, η κυβέρνηση της Νότιας Οσσετίας εγκαταστάθηκε στην Τζάβα.

Η Γεωργία είχε κατηγορήσει τον ρωσικό στρατό ότι έχτισε μια μεγάλη στρατιωτική βάση στην Τζάβα πριν από τον πόλεμο. Αυτές οι ανησυχίες τέθηκαν από τον Πρόεδρο της Γεωργίας, Μιχαήλ Σαακασβίλι, υπόψη της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 26 Σεπτεμβρίου 2007. Μετά τον πόλεμο, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι κατασκεύαζε στρατιωτικές βάσεις στην Τζάβα και το Τσχινβάλι, οι οποίες θα ήταν έτοιμες το 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ντεντοπλίστσκαρο

Το **Ντεντοπλίστσκαρο** (γεωργιανά: დედოფლისწყარო, κυριολεκτικά: *Πηγές της Βασίλισσας*) είναι κωμόπολη στην Καχετία της Γεωργίας, με πληθυσμό 5.940 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Η κωμόπολη βρίσκεται στην Πεδιάδα Σιράκι της ανατολικής Γεωργίας, και λειτουργεί ως δήμος του ομώνυμου διαμερίσματος.

## Εθνοτική σύνθεση
*Γεωργιανοί - 91%
*Άλλες εθνικότητες - 9%.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ιωνάθαν Α΄ της Καρινόλα

μικρογραφία|300εσ|Η Κάτω Ιταλία το 1050.

Ο **Ιωνάθαν Α΄**, γαλλ.: *Jonathan Ier de Carinola* (απεβ. το 1094) από τον Νορμανδικό Οίκο των Ντρένγκοτ ήταν ο νεότερος γιος του Ριχάρδου Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα. 

## Βιογραφία
Σύμφωνα με το *Χρονικό τού Αμάλφι* (Chronicon Amalfitanorum), ωστόσο, ήταν γιος τού Ιορδάνη Α΄, που ήταν στην πραγματικότητα αδελφός του, και νυμφεύτηκε μία αδελφή τού Ρογήρου Α΄ της Σικελίας, κάτι που μπορεί να είναι ακριβές.

Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού αδελφού του, έγινε κόμης τής Καρινόλα. Μετά το τέλος τού Ιορδάνη Α΄, υπερασπίστηκε τη Σόρα από τους κόμητες τού Ακίνο (1091).

## Οικογένεια
Ο γιος του έγινε ο:
* Ριχάρδος Γ΄ δούκας της Γκαέτα.

## Πηγές
* Chalandon, Ferdinand . *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile* . Παρίσι, 1907.

Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας
Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ
Ροβέρτος Α΄ της Καπούης

μικρογραφία|300εσ|Η Κάτω Ιταλία το 1050.

Ο **Ροβέρτος Α΄**, γαλλ.: *Robert I d' Aversa*, ιταλ.: *Roberto I di Capua* (απεβ. το 1120) από τον Νορμανδικό Οίκο των Ντρένγκοτ ήταν κόμης τής Αβέρσας και πρίγκιπας τής Κάπουα από το 1106, μετά το τέλος τού μεγαλύτερου αδελφού του Ριχάρδου Β΄. Ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος γιος τού Ιορδάνη Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα και τής Γκαϊτελγκρίμα, κόρης τού Γουαϊμάροτ Δ΄ πρίγκιπα τού Σαλέρνο.

## Βιογραφία
Προσπάθησε να γίνει ο προστάτης τού πάπα όπως ήταν ο πατέρας και ο πάππος του, και έστειλε 300 ιππότες για να σώσουν τον πάπα Πασχάλη Β΄ και τους 16 καρδιναλίους του, κατά τη φυλάκισή τους από τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ τής Γερμανίας το 1111. Ωστόσο τα στρατεύματά του γύρισαν πίσω από τον Πτολεμαίο Α΄ κόμη τού Τούσκουλου, και δεν έφτασαν ποτέ στον στόχο τους.

Το 1114 αυτός και ο Ιορδάνης τού Aριάνo επιτέθηκαν στο παπικό Μπενεβέντο, αλλά ο Λάντουλφ Β΄ αρχιεπίσκοπος τού Μπενεβέντο έκανε ειρήνη μαζί τους.

Το 1117 ο Πασχάλης Β΄ κατέφυγε κοντά του, και ο Ροβέρτος Α΄ φιλοξένησε τον διάδοχό του Γελάσιο Β΄ αργότερα το 1118, συνοδεύοντάς τον μάλιστα πίσω στη Ρώμη με τον στρατό του.

## Οικογένεια
Αν και δεν αναγνώριζε την κυριαρχία τής Απουλίας, που ο αδελφός του είχε αναγκαστεί να αναγνωρίσει, ήταν ωστόσο μία ασήμαντη και δευτερεύουσα δύναμη στη Νότια Ιταλία. Απεβίωσε το 1120, αφήνοντας γιο και διάδοχο τον νήπιο:
* Ριχάρδο Γ΄. 
* Μία ανώνυμη κόρη του νυμφεύτηκε τον βασιλιά Στέφανο Β΄ της Ουγγαρίας την ίδια χρονιά.

Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Νόριτς, Τζον Τζούλιους . *Οι Νορμανδοί στο Νότο 1016-1130* . Longmans: Λονδίνο, 1967.

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Καπούης
Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα
Σεντέφ Καμπάς

Η **Σεντέφ Καμπάς** (τουρκικά: Sedef Kabaş, γεννηθείσα στις 8 Δεκεμβρίου 1968) είναι Τούρκισσα δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια η οποία παρουσιάζει σε διάφορα ειδησεογραφικά κανάλια στην Τουρκία από το 1997. Τον Ιανουάριο του 2022, έλαβε διεθνή προσοχή αφού συνελήφθη μετά από μια τηλεοπτική συνέντευξη στην οποία φέρεται να προσέβαλε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

## Νεότερα χρόνια
Η Καμπάς γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1968 στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, κόρη της Μουάλλα και του Μεχμέτ Καμπάς, ενός κοσμηματοπώλη. Αποφοίτησε με πτυχίο στις διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Μπογάζιτσι στην Κωνσταντινούπολη το 1992, προτού συνεχίσει τις σπουδές της στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη λήψη υποτροφίας Φουλμπράιτ. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό στην τηλεοπτική δημοσιογραφία από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι δημοσιογράφοι
Ριχάρδος Γ΄ της Καπούης

μικρογραφία|300εσ|Η Κάτω Ιταλία το 1050.

Ο **Ριχάρδος Γ΄**, γαλλ.: *Richard III d'Aversa*, ιταλ.: *Riccardo III di Capua* (απεβ. στις 10 Ιουνίου 1120) από τον Νορμανδικό Οίκο των Ντρένγκοτ ήταν κόμης της Αβέρσας και πρίγκιπας της Κάπουα για λίγο το 1120, μεταξύ τού χρίσματός του στις 27 Μαΐου και τού τέλους του.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος και κληρονόμος τού Ροβέρτου Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα. Ήταν βρέφος όταν απεβίωσε ο πατέρας του, και περιήλθε στην αντιβασιλεία τού θείου του, Ιορδάνη Β΄. Ο Ριχάρδος Γ΄ απεβίωσε μέσα σε λίγους μήνες, και αν και κανένας σύγχρονος χρονικογράφος δεν τον κατηγορεί, ορισμένοι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει την αθωότητα του Ιορδάνη Β΄. Ο Ιορδάνης Β΄ διαδέχθηκε χωρίς αντιδράσεις, στο μειωμένο εδαφικά πριγκιπάτο τής Κάπουας.

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Καπούης
Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα
Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ
Λάντο Δ΄ της Κάπουα

Ο **Λάντο Δ΄** () ήταν Λομβαρδός πρίγκιπας της Κάπουα από τον Δεκέμβριο του 1091 έως τις 19 Ιουνίου 1098, σε αντίθεση με τον Νορμανδό πρίγκιπα Ριχάρδο Β΄.  

## Βιογραφία
Ο Λάντο ανήκε στην οικογένεια των κομήτων του Τεάνο.  Ο *Κατάλογος πριγκίπων της Καπούης* (Catalogus Principum Capuae) ισχυρίζεται, ότι ο Ριχάρδος «εδιώχθηκε για χρόνια από τους Λομβαρδούς κόμητες και έγινε πρίγκιπας της Αβέρσας [μόνο] και στη συνέχεια κράτησε ξανά την Κάπουα»,  χωρίς να κατονομάζει κάποιον από τους Λομβαρδούς κόμητες. Ένα καταστατικό από τις 27 Ιανουαρίου 1093 δείχνει, ότι για ένα διάστημα ο Ριχάρδος Β΄ κράτησε την Κάπουα, αλλά την έχασε ξανά και τελικά δεν αποκαταστάθηκε, μέχρι που την πολιόρκησε με επιτυχία το 1098 .

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Καπούης
Μάρηδες

[μικρογραφία|Τα 13 χωριά των Μάρηδων στο βόρειο τμήμα του [Νομός Έβρου|νομού Έβρου]]
**Μάρηδες** ονομάζονται οι κάτοικοι 13 χωριών στο βόρειο τμήμα του Νομού Έβρου. Υπολογίζονται σε περίπου 17.000.

Σύμφωνα με καταγραφές, οι Μάρηδες εντοπίζονται σε δεκατρία χωριά του Νομού Έβρου. Αυτά είναι τα Αμπελάκια, το Σιτοχώρι, το Κουφόβουνο, το Ποιμενικό, οι  Ασβεστάδες, το Ασπρονέρι, τα Βρυσικά, η Καρωτή, το Νεοχώρι, η Κυανή, η Στέρνα, η Παταγή και Μάνη.

Δεν υπάρχει επίσημη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος, αλλά υπάρχουν κάποιες ανεπίσημες εκδοχές. Μία από αυτές θεωρεί πως αποτελούν απογόνους του αρχιερέα Μάρωνα, ενώ μία άλλη ισχυρίζεται ότι η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «μαρμαίρω» που θα πει λάμπω, κάτι που έχει άμεση σχέση με τις παραδοσιακές τους φορεσιές που έχουν πολλά στολίδια.

Ακόμη και σήμερα οι Μάρηδες είναι μια πληθυσμιακή ομάδα με εσωτερική συνοχή. Έχουν κοινές καταβολές, διατηρούν κοινή προφορά, ήθη και έθιμα και κάποτε ίδια ενδυμασία. Μέχρι περίπου το 1950 ήταν μια εντελώς κλειστή κοινωνία. Είναι χαρακτηριστική η μεγάλη συχνότητα επιθέτων σε -ίδης και -ούδης, που μαρτυρά τους στενούς συγγενικούς δεσμούς, ενώ ως τη δεκαετία του '50 δεν αντάλλασσαν γαμπρούς και νύφες με άλλα χωριά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ανά εθνοτική ή εθνική καταγωγή
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Έβρου
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου

Ο **Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου** είναι αρχαιολογικό μνημείο κοντά στον οικισμό Ελαφοχώρι του νομού Έβρου. Το μνημείο ανήκει στο μακεδονικό τύπο τάφου, αλλά παρουσιάζει ορισμένα ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά, όπως όλοι οι σύγχρονοί του κτιστοί τάφοι της Θράκης. Ο τάφος χρονολογείται στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ.

Μια τυχαία ανασκαφή έφερε στο φως ένα τύμβο από τα πρώιμα Ελληνιστικά χρόνια (4ος αιώνας π.Χ.), ένα θρακικό υπόγειο τάφο, που πιστεύεται πως είναι οικογενειακός τάφος. Είναι χτισμένος με αμμοχάλικο και λαξευμένους γωνιόλιθους από το λατομείο πωρόλιθου Μεταξάδων ενώ υπάρχει δρόμος, προθάλαμος και κυρίως θάλαμος. Στο βάθος του θαλάμου υπάρχει μια κλίνη και στο δάπεδο τάφος.  Το 1976, μετά και την επίσκεψη αρχαιολόγου Γ. Μπακαλάκη πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και περίφραξης του χώρου. Σήμερα αποτελεί αξιοθέατο των οικισμών Δάφνης και Ελαφοχωρίου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στον Έβρο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στον Έβρο
Υπηρεσίες Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Πρετόρια

Οι **Υπηρεσίες Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Πρετόρια** (αγγλικά: University of Pretoria Library Services)  εξυπηρετεί φοιτητές, καθηγητές και ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πρετόρια. Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Πρετόρια θεωρείται μἰα από τις κορυφαίες πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες στη Νότια Αφρική. Παρέχει μία ολοκληρωμένη υπηρεσία πληροφόρησης για τους περίπου 38.161 προπτυχιακούς φοιτητές του πανεπιστημίου, 16.805 μεταπτυχιακούς και 8.843 μέλη του προσωπικού πλήρους απασχόλησης.

## Ιστορία
Η αρχική βιβλιοθήκη ιδρύθηκε και στεγάστηκε στο Old Arts Building το 1911 προτού μεταφερθεί στην Παλιά Βιβλιοθήκη Μερένσκι στο Πανεπιστήμιο της Πρετόρια. Η κατασκευή της Παλιάς Βιβλιοθήκης Μερένσκι έγινε δυνατή χάρη σε μία γενναιόδωρη δωρεά 10.000 λιρών από τον γεωλόγο Δρ Χανς Μερένσκι, μαζί με δωρεές της εβραϊκής κοινότητας της Πρετόρια, δωρεές από πανεπιστημιακό προσωπικό και φοιτητές, μια συνεισφορά από το δημοτικό συμβούλιο και έναν ανώνυμο φίλο του Πανεπιστημίου. Ο θεμέλιος λίθος του κτιρίου ετέθη από τον στρατηγό Γιαν Σματς στις 11 Οκτωβρίου 1937. Παρά τις επεκτάσεις της Παλιάς Βιβλιοθήκης Μερένσκι στο Πανεπιστήμιο της Πρετόρια το 1957, γρήγορα έγινε πολύ μικρή και η εταιρεία των Lou, Marais, Marquard και Kuhn διορίστηκε το 1969 να σχεδιάσει μια νέα βιβλιοθήκη. Η κατασκευή της Βιβλιοθήκης Μερένσκι 2 ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1971 και το κτίριο εγκαινιάστηκε από τον Αντιπρύτανη Καθ. Ε. Μ. Χάμαν στις 26 Μαρτίου 1976 

## Βιβλιοθήκες
Η Βιβλιοθήκη Μερένσκι 2 (Βιβλιοθήκη της κύριας πανεπιστημιούπολης) περιλαμβάνει το Κέντρο Εκμάθησης, τις Τεχνικές Υπηρεσίες, το Κέντρο Ερευνών, το Κέντρο Ψηφιακών Υποτροφιών και τις ακόλουθες βιβλιοθήκες της σχολής:

* Οικονομικές & Διοικητικές Επιστήμες
* Φυσικές & Γεωργικές Επιστήμες
* Μηχανική & Δομημένο περιβάλλον
* Ανθρωπιστικές σπουδές (συμπ. μουσικής)
* Θεολογία

Η Νομική Βιβλιοθήκη Όλιβερ Τάμπο στεγάζεται στο κτίριο της Νομικής Σχολής στην κύρια πανεπιστημιούπολη. Οι άλλες βιβλιοθήκες της σχολής, οι οποίες είναι κατανεμημένες σε τέσσερις διαφορετικές πανεπιστημιουπόλεις, είναι η Εκπαιδευτική Βιβλιοθήκη (Groenkloof), η Βιβλιοθήκη Μαμελόντι, η Βιβλιοθήκη Κτηνιατρικών Επιστημών Jotello F. Soga (η μόνη Βιβλιοθήκη Κτηνιατρικών Επιστημών στη Νότια Αφρική) και η Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας.

Εκτός από τις βασικές υπηρεσίες βιβλιοθήκης, οι υπηρεσίες της βιβλιοθήκης παρέχουν πρόσβαση σε περισσότερα από 500.000 ηλεκτρονικά βιβλία. περιοδικά. 66.248 άρθρα για το UPSpace (το θεσμικό αποθετήριο του Πανεπιστημίου). 169  181.342 ηλεκτρονικά σύνολα δεδομένων στο χώρο αποθήκευσης δεδομένων Figshare, πρόσβαση σε τρισδιάστατη εκτύπωση στο MakerSpace, υπηρεσία σάρωσης, Libby (ρομπότ υπηρεσίας) για σύντομα αιτήματα,  Ρωτήστε έναν βιβλιοθηκάριο και τσατ με έναν βιβλιοθηκάριο (μια ηλεκτρονική υπηρεσία αναφοράς). και openUP (μια συλλογή ερευνητικών άρθρων πλήρους κειμένου που δημοσιεύθηκαν από το προσωπικό, τους φοιτητές και τους συνεργάτες του UP).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official website 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Νότια Αφρική
* Πρετόρια
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Νότια Αφρική
Π
Πρ
Ριχάρδος Β΄ της Καπούης

μικρογραφία| Ο Ριχάρδος Β΄ πρίγκιπας της Κάπουα σε νόμισμα. Επιγρ.: + SECUNDUS RICHARDUS PRINCEPS / + CAPUANA CIVITATES PECIOSA.

Ο **Ριχάρδος Β΄** ο αποκαλούμενος *Φαλακρός*, γαλλ.: *Richard II d' Aversa*, ιταλ.: *Riccardo II di Capua*, (απεβ. το 1105/06) από τον Οίκο των Ντρένγκοτ ήταν κόμης της Αβέρσα και πρίγκιπας τής Κάπουα από το 1090 ή το 1091. Ήταν υπό την κηδεμονία τού Ροβέρτου κόμη τού Καγιάτσο μέχρι την ενηλικίωσή του το 1093.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος και διάδοχος τού Ιορδάνη Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα και τής Γκαϊτελγκρίμα, κόρης τού πρίγκιπα Γουαϊμάρου Δ΄ πρίγκιπα τού Σαλέρνο. Πήρε το όνομά του από τον πάππο του Ριχάρδο Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα. Μετά την αναφορά σε αυτή την εντυπωσιακή καταγωγή, ο χρονικογράφος Γουλιέλμος της Απουλίας στο έργο του *Οι πράξεις του Ροβέρτου Γυισκάρδου* λέει, ότι «αν και τώρα είναι μόνο νεαρός άνδρας, δείχνει ήδη θάρρος αντάξιο ενός ενήλικα».

Διαδέχτηκε τον πατέρα του στις κτήσεις εκείνου σε πολύ νεαρή ηλικία, και αμέσως αυτός και η οικογένειά του εκδιώχθηκαν από την πόλη τους από τούς ιδιότροπους Καπουανούς. Οι κόμητες τού Ακίνο ξεσηκώθηκαν, και επιτέθηκαν στη Σόρια, που υπερασπιζόταν ο θείος τού Ριχάρδου Β΄, Ιωνάθαν κόμης τής Καρινόλα.

Ο Ριχάρδος Β΄ ήταν εξόριστος για τα επόμενα επτά χρόνια (κατά τη διάρκεια των οποίων εξουσίασε ένας Λομβαρδός ονόματι Λάντο Δ΄) έως ότου, όταν έφθασε στην ενηλικίωσή του, ζήτησε τη βοήθεια  τού Ρογήρου Α΄ κόμη τής Σικελίας (μεγάλου θείου του) και τού Ρογήρου Μπόρσα δούκα τής Απουλίας (εξαδέλφου τού πατέρα του). Ο Ρογήρος Α΄ και ο ανιψιός του Ρογήρος Μπόρσα ήλθαν -ο πρώτος σε αντάλλαγμα για την πόλη τής Νάπολης και ο δεύτερος για την αναγνώριση από τον Ριχάρδο τής επικυριαρχίας τής Απουλίας- τον Μάιο του 1098 και πολιόρκησαν την Κάπουα για σαράντα ημέρες.

Ήταν μία ενδιαφέρουσα πολιορκία, διότι ο πάπας Ουρβανός Β΄, που είχε εμπλακεί σε μία διαμάχη με τον κόμη Ρογήρο Α΄, κατέβηκε για να συζητήσει τη νόμιμη εξουσία στη Σικελία. Ο Άνσελμος της Αόστα, αρχιεπίσκοπος τού Καντέρμπουρυ, αυτοεξόριστος από τον βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ τής Αγγλίας, ήρθε να συναντήσει τον πάπα. Με τη βοήθεια των Σαρακηνών τής Σικελίας η πόλη έπεσε, και ο πρίγκιπας αποκαταστάθηκε· η επικυριαρχία τής Απουλίας αναγνωρίστηκε, και ο πάπας και ο κόμης αποχώρησαν στο Σαλέρνο.

Τα τελευταία οκτώ χρόνια τής βασιλείας του ήταν χωρίς γεγονότα· δεν άφησε κληρονόμο. Όταν απεβίωσε (το 1105 ή, πιο πιθανό, το 1106) τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος Α΄. Αν και είχε δεχτεί να δηλώσει υποτέλεια στον δούκα των Ωβίλ της Απουλίας, οι διάδοχοί του δεν το έκαναν, και ο πρίγκιπας τής Κάπουα επέστρεψε στην *de facto* ανεξαρτησία υπό αυτούς. Ο εξομολογητής τού Ριχάρδου Β΄ ήταν ο Βερνάρδος επίσκοπος τής Καρινόλα.

## Πηγές
* William of Apulia, *The Deeds of Robert Guiscard* Books One  (pdf)
* Νόριτς, Τζον Τζούλιους . *Οι Νορμανδοί στο Νότο 1016-1130* . Longmans: Λονδίνο, 1967.

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Καπούης
Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα
Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ
Χόρλιβκα

Η **Χόρλιβκα** (ουκρανικά: Горлівка) είναι πόλη με περιφερειακή σημασία στην Περιφέρεια Ντονέτσκ (όμπλαστ) της ανατολικής Ουκρανίας. Το 2001, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 292.000 κάτοικοι και υπολογίστηκε σε 241.106 σύμφωνα με εκτίμηση του 2021. Η οικονομική δραστηριότητα είναι κυρίως η εξόρυξη άνθρακα και η χημική βιομηχανία. Το Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ξένων Γλωσσών της Χόρλιβκα διαθέτει μια πανεπιστημιούπολη δύο κτιρίων στο κέντρο της πόλης.

Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Ντονμπάς και έκτοτε βρίσκεται κυρίως υπό τον έλεγχο των φιλορωσικών δυνάμεων. Τα προάστια της Χόρλιβκα παρέμειναν υπό τον έλεγχο του ουκρανικού στρατού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Δημήτρης Κώνστας (διεθνής υδατοσφαιριστής)

Ο **Δημήτρης Κώνστας** (1950) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Μετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1977 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978. Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς και για λίγο στον Ολυμπιακό στα τέλη του '80. Έκανε το ντεμπούτο του με το γαλανόλευκο σκουφάκι στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1971 με προπονητή τον Ούγγρο Λάζλο Σάροσι ο οποίος τον χρησιμοποιούσε και σε άλλες θέσεις πλην του τερματοφύλακα. Θεωρείται ο κορυφαίος τερματοφύλακας στην ιστορία του Εθνικού μαζί με τον Γιάννη Θυμαρά.  

## Τίτλοι
'''Πρωτάθλημα Ελλάδος''' (16): 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Τερματοφύλακες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Αντιτορπιλικό κλάσης Zumwalt

Η **κλάση αντιτορπιλικών ''Zumwalt**'' (Ζάμουολτ) περιλαμβάνει τρία αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων βλημάτων που ναυπηγήθηκαν για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Έχουν σχεδιαστεί ως πλοία τεχνολογίας στελθ πολλαπλών αποστολών με επίκεντρο την επίθεση από ξηράς. Είναι τύπος πολλαπλών ρόλων που σχεδιάστηκε για δευτερεύοντες ρόλους αντιαεροπορικής άμυνας και πολέμου επιφανείας και αρχικά σχεδιάστηκε με πρωταρχικό ρόλο ναυτικής υποστήριξης πυροβολισμών. Ο σχεδιασμός του τύπου προέκυψε από το πρόγραμμα DD-21 «αντιτορπιλικό επίθεσης ξηράς» ως «DD(X)» και προοριζόταν να αναλάβει το ρόλο των θωρηκτών στην εκπλήρωση εντολής του Κογκρέσου για ναυτική υποστήριξη πυρός. Το πλοίο έχει σχεδιαστεί γύρω από τα δυο του Advanced Gun Systems, τους πυργίσκους και τους γεμιστήρες τους και τα μοναδικά πυρομαχικά βαλλιστικής επίθεσης ξηράς μεγάλης εμβέλειας (LRLAP). Η προμήθεια των LRLAP ακυρώθηκε, καθιστώντας τα όπλα άχρηστα, και έτσι το Ναυτικό επαναχρησιμοποίησε τα πλοία για πόλεμο επιφανείας.

## Παραπομπές
Συμμετοχή του Ελ Σαλβαδόρ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **[[Ελ Σαλβαδόρ]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1968.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του Ελ Σαλβαδόρ ιδρύθηκε στις 6 Απριλίου 1949, αλλά αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή το 1962. Χρειάστηκε να περάσουν έξι χρόνια μετά την αναγνώριση για να πραγματοποιηθεί το ντεμπούτο της σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1976 και του 1980, το Ελ Σαλβαδόρ έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 130 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από την Μορίν Κάιλα Βεργκάρα το 1996, όταν τερμάτισε πέμπτη στο αγώνισμά της στην ποδηλασία.

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Ελ Σαλβαδορ
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Ελ Σαλβαδόρ
Γρατζιώσος της Νεαπόλεως

Ο **Γρατιόσος** (ιταλικά : *Grazioso*, λατινικά : * Gratiosus*), (απεβίωσε το 646 πιθανότατα στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως  από το 639 έως το 646.

## Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Γρατιόσο είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα. Επίσης τον αναφέρουν ο Ιωάννης ο διάκονος στο *χρονικό* του και στον κατάλογο των επισκόπων της Νάπολης που παραθέτει, με τα εξής *Gratiosus Episcopus sedit annos VII. *.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Γρατιόσου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά το θάνατο του Καισάριου το 639 όταν ήταν πάπας ο Ονώριος Α΄. Ο Γκρατιόσος κυβέρνησε την επισκοπή της Νεάπολης για επτά χρόνια και σε αυτό το διάστημα δεν διασώθηκε να διέπραξε σημαντικές πράξεις. Πέθανε το 646. Διάδοχός του ως επίσκοπος ήταν ο Ευσέβιος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Ρομουάλδος Α΄ του Μπενεβέντο

Ο **Ρόμουαλντ Α΄**, *Romuald I* ή *Romoald* και στα ιταλικά *Romualdo* (άκμασε 662 - 687) ήταν δούκας του Μπενεβέντo (662–687).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γριμοάλδου βασιλιά των Λομβαρδών. Όταν ο πατέρας του σφετερίστηκε το θρόνο το 662, άφησε το Μπενεβέντο υπό τον Ρόμουαλντ Α΄  και έστειλε τη σύζυγο τού έκπτωτου βασιλιά Περκτάριτου, τη Ροντελίντε και τον γιο του Κουνιπέρτο σε εξορία στην Αυλή του Ρόμουαλντ Α΄ στο Μπενεβέντο.

Ο Ρόμουαλντ Α΄ μνήστευσε την αδελφή του Γκίζα με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κώνστα Β΄. Οι Ρωμαίοι πολιορκούσαν τότε το Μπενεβέντο και η γενναία υπεράσπιση της πόλης από τον Ρόμουαλντ Α΄ απέτυχε, όταν εμφανίστηκε ο Γκρίμοαλντ και ανέτρεψε τη Ρωμαϊκή απειλή. Στη συνέχεια, ο Ρόμουαλντ Α΄ κατέλαβε τον Τάραντα και το Μπρίντιζι, περιορίζοντας πολύ την Αυτοκρατορική επιρροή στην περιοχή. Έλαβε στρατιωτική βοήθεια από την πιθανώς Βουλγαρική ή Αβαρική ορδή τού Αλζέκο, η οποία είχε εισέλθει πρόσφατα στην Ιταλία λόγω των ανταγωνισμών εξουσίας στην Παννονία. Σε αντάλλαγμα τους έδωσε δικαιώματα βόσκησης και στον Αλζέκο τον τίτλο του γαστάλδου το 667.

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Δανιήλ Χαρμς

Ο **Δανιήλ Χαρμς** (*Даниил Хармс*, ψευδώνυμο του Δανιήλ Ιβάνοβιτς Γιουβατσόφ), σχεδόν άγνωστος μέχρι πριν από λίγα χρόνια, έχει πλέον αναγνωριστεί ως ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της ρωσικής πρωτοπορίας του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα, ενώ σταδιακά καταλαμβάνει μια θέση μεταξύ των σημαντικών δημιουργών της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1905 στην Αγία Πετρούπολη. Πρωτοεμφανίστηκε στους καλλιτεχνικούς κύκλους της πόλης στα μέσα της δεκαετίας του 1920, κυρίως ως ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, και το 1927 συμμετείχε στην ίδρυση της Ένωσης Πραγματικής Τέχνης (ΟΜΠΕΡΙΟΥ). Στα τέλη του 1931 συνελήφθη, φυλακίστηκε και στη συνέχεια εκτοπίστηκε για λίγους μήνες στην πόλη Κουρσκ με την κατηγορία της «οργάνωσης και συμμετοχής σε παράνομη, αντισοβιετική ένωση λογοτεχνών». Τον Αύγουστο του 1941 συνελήφθη για δεύτερη φορά, κατηγορούμενος για ντεφετιστική προπαγάνδα, και τον Φεβρουάριο του 1942 πέθανε, πιθανότατα από ασιτία, στην ψυχιατρική πτέρυγα των φυλακών Κρεστί του Λένινγκραντ κατά τον αποκλεισμό της πόλης από τα γερμανικά στρατεύματα.

Ο Δανιήλ Χαρμς βιοποριζόταν από τη συνεργασία με παιδικά περιοδικά και τη συγγραφή παιδικών βιβλίων, ενώ τα μόνα έργα του που δεν ανήκουν στην παιδική λογοτεχνία και εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν δύο ποιήματα.

Η διάσωση του έργου του οφείλεται κατά κύριο λόγο στον στενό του φίλο Γιάκοφ Ντρούσκιν, που, μετά το θάνατο του Χαρμς, με κίνδυνο της ζωής του φύλαξε επί δεκαετίες τα χειρόγραφά του μέσα σε μια βαλίτσα στο διάδρομο του κοινοβιακού διαμερίσματος όπου ζούσε.

Στα ελληνικά κυκλοφορούν δύο βιβλία με κείμενα του Χαρμς σε μετάφραση από τα ρωσικά. Η εκτενέστερη έκδοση (*Γαλάζιο τετράδιο*, μτφρ. Ροδούλα Παππά, εκδ. Νεφέλη, Νοέμβριος 2010) περιλαμβάνει μεγάλο μέρος του σωζόμενου πεζού έργου του Χαρμς, τα κείμενα του «Γαλάζιου τετραδίου», το αφήγημα «Η γριά», ημερολογιακές σημειώσεις, μερικές επιστολές και ελάχιστα ποιήματα· ακόμη, ένα κείμενο του Ντρούσκιν, φωτογραφικό υλικό, καθώς και εκτενές χρονολόγιο. Στη σειρά «Κόμμα (,)», κυκλοφορεί επίσης η συλλογή *Περιστατικά* (2009, μτφρ. Ροδούλα Παππά). Περιλαμβάνει τριάντα μικρά κείμενα, και είναι η μοναδική ολοκληρωμένη συλλογή κειμένων του Χαρμς που έχουν επιλεγεί από τον ίδιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ: http://kharms.gr/chronologio.htm

ΒΙΒΛΙΑ:

# ***Γαλάζιο τετράδιο***, Επιλογή-Μετάφραση από τα ρωσικά-Χρονολόγιο-Σημειώσεις: Ροδούλα Παππά, Εκδ. Νεφέλη, 2010
# ***Περιστατικά***, Μετάφραση από τα ρωσικά: Ροδούλα Παππά, σειρά «Κόμμα», Εκδ. Νεφέλη, 2009
# ***Βρέχει γριές και άλλες ιστορίες***, Εισαγωγή-Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας, Εκδ. Κοβάλτιο, 2019

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ (με κείμενα, πληροφορίες, φωτογραφίες και βίντεο): **[http://www.kharms.gr/ www.kharms.gr]**

Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Γρηγόριος του Μπενεβέντο

Ο **Γρηγόριος** (απεβ. το 739/740) ήταν ανιψιός του βασιλιά Λιουτπράνδου των Λομβαρδών, ο οποίος τον διόρισε δούκα του Μπενεβέντο το 733  ή περίπου, μετά την απομάκρυνση τόσο τού σφετεριστή Aουντελάις όσο και τού ανήλικου Γισούλφος Β΄. 

Κυβέρνησε τους «λαούς των Σαμνιτών», όπως αποκαλεί ο Παύλος ο Διάκονος τους Μπενεβεντιανούς, για επτά χρόνια.

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με τη Γκιζελπέργκα.

## Πηγές
* Παύλος ο Διάκονος . ''Historia Langobardorum'' . Διαθέσιμο στο Northvegr.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Γριμοάλδος Β΄ του Μπενεβέντο

Ο **Γριμοάλδος Β΄** (απεβ. το 689) ήταν δούκας του Μπενεβέντο από το 687 έως το τέλος του.   

## Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Ρομουάλδου Α΄ δούκα του Μπενεβέντο. Πιθανότατα ήταν υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του, Θεοδράδας, κόρης του Λούπους του Φριούλι. Η τριετής βασιλεία του ήταν ομαλή: ο Παύλος ο Διάκονος δεν καταγράφει τίποτε άλλο εκτός από τον γάμο και το τέλος του. Λέγεται ότι ήταν αντίπαλος του βασιλιά. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γισούλφος Α΄. 

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με τη Βιγκιλίντα, κόρη του βασιλιά Περκτάριτου βασιλιά των Λομβαρδών.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Παύλος ο Διάκονος. ''Historia Langobardorum'' . Διαθέσιμο στο Northvegr.

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Αουντελάις του Μπενεβέντο

Ο **Αουντελάις**, *Audelais*, επίσης *Adelais* ή *Andelais,* ήταν σφετεριστής του δουκάτου του Μπενεβέντο για δύο χρόνια μετά το τέλος του Ρουμουάλδου Β΄. 

Ανέτρεψε τον γιο και κληρονόμο τού Ρουμουάλδου Β΄, τον Γκίζουλφ Β΄. Ο Λιουτπράνδος βασιλιάς των Λομβαρδών κατέβηκε και απομάκρυνε τον Γκίζουλφ Β΄ και τον Αουντελάι και τοποθέτησε τον δικό του υποψήφιο, τον Γρηγόριο, στο θρόνο.

## Πηγές
* Σημειώσεις της ''Historia Langobardorum'' στο Northvegr.

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Έρικ Στιούαρτ

Ο **Έρικ Στιούαρτ** (αγγλ.:*Eric Stuart*) είναι Αμερικανός ηθοποιός φωνής και μουσικός που εργάστηκε για την 4Kids Entertainment, τη NYAV Post και το Central Park Media.

Ο Στιούαρτ γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 18 Οκτωβρίου 1967 από μητέρα σύγχρονη χορεύτρια και πατέρα ποινικό δικηγόρο.

Έχει δώσει τη φωνή σε μεταγλωττίσεις για σειρές anime όπως Yu Yu Hakusho: Eizou Hakusho 2, Art of Fighting, Pokemon, One Piece, Descendants of Darkness, Night on the Galactic Railroad Lighthouse Keeper, Yu-Gi-Oh! Duel Monsters (ανέλαβε μαζί τη σκηνοθεσία), Dinosaur King, Shaman King κλπ.. 

Ως ερμηνευτής σκηνής, αυτός και η μπάντα του, Eric Stuart Band, έχουν περιοδεύσει με τους Peter Frampton (1999, 2000), Ringo Starr & His All-Starr Band (1997),  Lynyrd Skynyrd (1997) και έχει ανοίξει για Jethro Tull (1997), Julian Cope (1995), Hall & Oates (1997, 1998) και Σικάγο (1995, 1997, 1998). 

Ο Frampton παρήγαγε το άλμπουμ του Blue, Dressed in Black.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Γισούλφος Β΄ του Μπενεβέντο

[μικρογραφία|Ένας ''[σόλιδος* που κόπηκε από τον Γισούλφος Β΄ με επιγρ.: DNI- -INVS P P / VICTOR GVSTO ΘΥ G CONOB.]]

Ο *'Γισούλφος Β΄*' (απεβ. μεταξύ 749 και 753) ήταν ο αντιπροτελευταίος [[Κατάλογος δουκών και πριγκίπων του Βενεβέντου|δούκας του Μπενεβέντο]], πριν από την πτώση του [[Λομβαρδοί|Λομβαρδικού βασιλείου]]. Κυβέρνησε από το 743, όταν ο βασιλιάς [[Λιουτπράνδος]] κατέβηκε και απομάκρυνε τον [[Γκόντεσκαλκ του Μπενεβέντο|Γκόντεσκαλκ]], μέχρι το τέλος του, ίσως και δέκα χρόνια αργότερα. 

== Βιογραφία ==
Ήταν γιος του [[Ρομουάλδος Β΄ του Μπενεβέντο|Ρομουάλδου Β΄]] δούκα του Μπενεβέντo και της Γκουμπέργκα, κόρης της Αουρόνα, αδελφής του [[Λιουτπράνδος|Λιουτπράνδου]] των Λομβαρδών. Ως μικρανιψιός του βασιλιά των Λομβαρδών, υποστηριζόταν από τη βασιλική εξουσία της Λομβαρδίας· αλλά ως ανήλικος μετά το τέλος του πατέρα του, κάποιος [[Αουντελάις του Μπενεβέντο|Αουντελάις]] κατάφερε να σφετεριστεί το δουκάτο. Ο Λιουτπράνδος απομάκρυνε τον Αουντελάι και, τοποθετώντας έναν άλλον ανιψιό, τον [[Γρηγόριος του Μπενεβέντο|Γρηγόριο]] στον θρόνο, έφερε τον Γκιίζουλφ Β΄ στη Λομβαρδία, για να μεγαλώσει στο βασιλικό παλάτι στην [[Παβία]].

Το 744 ο Γισούλφος Β΄ έκανε μία δωρεά γης στο αβαείο του [[Μόντε Κασίνο]], που θα γινόταν η βάση για το [[Tέρα Σάνκτι Μπενεντίκτι]].

Οι Μπενεβεντιανοί (οι "Σαμνίτες" του Παύλου του Διακόνου) παρέμειναν πιστοί στον Γισούλφος Β΄ και τη δυναστεία του πατέρα του: όταν, μετά το τέλος τού Γρηγορίου, ο Γκόντεσκαλκ σφετερίστηκε τον δουκικό θώκο, ο λαός σηκώθηκε και τον δολοφόνησε, επιτρέποντας στον Λιουτπράνδο να τοποθετήσει τον ενήλικο πλέον Γισούλφο Β΄ στην εξουσία. Σύμφωνα με τον Χάρτμαν [https://web.archive.org/web/20070313010913/http://www.northvegr.org/lore/langobard/044.php], ο Γισούλφος Β΄ ακολούθησε πιστά τις πολιτικές του Λιουτπράνδου.

== Οικογένεια ==
Ήταν νυμφευμένος με τη [[Σκαουνιπέργκα]] και γιος του ήταν ο:
* [[Λιουτπράνδος του Μπενεβέντο|Λιουτπράνδος]] απεβ. μετά το 759, δούκας του Μπενεβέντο.

== Πηγές ==
* [https://web.archive.org/web/20071001015833/http://www.genealogie-mittelalter.de/langobarden_fuersten_von_benevent_capua_salerno/gisulf_2_herzog_von_benevent_+_749.html *Lexikon des Mittelalters* : Gisulf II.] [https://web.archive.org/web/20071001015833/http://www.genealogie-mittelalter.de/langobarden_fuersten_von_benevent_capua_salerno/gisulf_2_herzog_von_benevent_+_749.html Χέρτζογκ φον Μπένεβεντ (741-749)] .
* [[Παύλος ο Διάκονος]] . [https://web.archive.org/web/20070212074645/http://www.northvegr.org/lore/langobard/index.php *Historia Langobardorum''] . Διαθέσιμο στο Northvegr.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου