open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άρθουρ Χιουζ

Ο **Άρθουρ Χιούζ** (*Arthur Hughes*, 1832 – 1915) ήταν Άγγλος ζωγράφος και εικονογράφος βιβλίων, ένας από τους συνοδοιπόρους της «Προραφαηλιτικής Αδελφότητας» (Pre-Raphaelite Brotherhood) και τους αξιολογότερους εκπροσώπους της τελευταίας φάσης του Προραφαηλιτισμού.

## Τα πρώτα χρόνια
Ο Άρθουρ Χιούζ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 27 Ιανουαρίου 1832.  Το 1846 μπήκε στη Σχολή Σχεδίου (School of Design) στο Σόμερσετ Χάουζ του Λονδίνου με καθηγητή τον Άγγλο ζωγράφο και γλύπτη Άλφρεντ Στήβενς (Alfred Stevens, 1818 – 1875), ενώ το 1847 συνέχισε τις σπουδές του στη Βασιλική Ακαδημία. Το 1850, ο Χιούζ προσχώρησε στο κίνημα του Προραφαηλιτισμού, αφού διάβασε το περιοδικό του "The Germ" (= Ο Σπόρος) και συνδέθηκε με τους προραφαηλίτες ζωγράφους Ροσέτι, Χαντ και Μίλαι, υιοθετώντας τις ιδέες τους.

## Τα θέματά του

Οι πίνακες του Άρθουρ Χιούζ διακρίνονται για τη λυρικότητα της γραμμής και των χρωμάτων τους. Χρησιμοποιούσε πολλά νεαρά κορίτσια για μοντέλα στους πίνακές του, αλλά η πιο ευνοούμενή του ήταν η Tryphena Ford, την οποία πρωτοσυνάντησε το 1850, αλλά την παντρεύτηκε πέντε χρόνια αργότερα και με την οποία απέκτησε έξι παιδιά.     

Ο Χιούζ ζωγράφιζε πίνακες με συμβολικές εκφάνσεις του έρωτα, με φανερές επιρροές από το έργο του Τζων Έβερετ Μιλαί, όπως είναι το αριστουργηματικό έργο «Έρωτας του Απρίλη» (1855, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο), που εκτέθηκε στη Βασιλική Ακαδημία το 1856, καθώς και «Ο μακρόχρονος δεσμός» (1859, Πινακοθήκη του Μπέρμιγχαμ, Αγγλία). Ένας ακόμη από τους πιο αξιόλογους πίνακες του είναι «Πίσω στο σπίτι από τη θάλασσα» (1862), που βρίσκεται στο Ασμόλειο Μουσείο της Οξφόρδης.  

Ο Χιούζ είχε επίσης ζωγραφίσει, όπως και ο Μιλαί, μιαν «Οφηλία» (1852, Πινακοθήκη Τέχνης, Μάντσεστερ) και μια δεύτερη παραλλαγή της στα 1863 – 64. Εικονογράφησε ακόμη το ποίημα «Η Παραμονή της Αγίας Αγνής» του Τζων Κητς (1856) https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/13/Arthur_Hughes_-_The_Eve_of_St_Agnes_-_Google_Art_Project.jpg, Λονδίνο, Τέιτ Μπρίταιν.

## Το τέλος
Ο Άρθουρ Χιούζ πέθανε στο Κιου Γκρην (Kew Green) του Λονδίνου στις 22 Δεκεμβρίου του 1915, απομονωμένος και αποτραβηγμένος από τον κόσμο. Άφησε πίσω του 700 περίπου πίνακες και σχέδια και πάνω από 750 εικονογραφήσεις βιβλίων. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Julian Treuherz: “Pre-Raphaelite Paintings”, Manchester City Art Gallery, Manchester, England, 1993.
* Edmund Swinglehurst: “The Art of the Pre-Raphaelites”, p. 73, Parragon Book Service Limited, London, 1994.
* Gay Daly: "Pre-Raphaelites in Love", Fontana, London, 1990.
* Χέρμπερτ Ρηντ: «Λεξικό Εικαστικών Τεχνών», λήμμα «Χιούζ, Άρθουρ», σελ. 371, ελληνική έκδοση, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ ΕΠΕ, Αθήνα, 1986. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Προραφαηλίτες ζωγράφοι
Τιτάνες Αχαΐας

Το **"Αθλητικό Νεανικό Αγωνιστικό Σωματείο Ατόμων με Αναπηρία Τιτάνες Αχαΐας"** είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Πάτρα. Δραστηριοποιείται στο χώρο της καλαθοσφαίρισης με καρότσι, της αντισφαίρισης σε αμαξίδιο και άλλων αθλημάτων που αφορούν τα άτομα με αναπηρίες.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης με καρότσι
### Ιστορικό
Στην πρώτη τους συμμετοχή στο πανελλήνιο πρωτάθλημα που διοργανώνει η ΟΣΕΚΚ το 2010 https://web.archive.org/web/20111121034157/http://www.osekk.gr/2009/-mainmenu-106/2010.html με προπονητή τον Σπύρο Κρίθη οι Τιτάνες κατέλαβαν την τέταρτη θέση στο Νότιο Όμιλο και την όγδοη στην τελική κατάταξη χωρίς όμως να καταφέρουν να συμμετάσχουν στον αγώνα για την διεκδίκηση της έβδομης θέσης.

Επόμενη πρόκληση τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς ήταν αρχικά ο ημιτελικός https://web.archive.org/web/20110424123141/http://www.osekk.gr/2009/-mainmenu-26/16/405-2010-12-19-09-29-08.html  και μετά ο μικρός τελικός https://web.archive.org/web/20110424124256/http://www.osekk.gr/2009/-mainmenu-26/16/406-2010-12-20-10-55-38.html του φάιναλ φορ του κυπέλου Ελλάδας που έγινε στην Πάτρα.

Από το Νοέμβριο του 2010 και έως την διακοπή του πρωταθλήματος του 2011 προπονητής  ήταν ο Παναγιώτης Ηλίόπουλος .

Τις πρώτες μέρες του 2012 ανέλαβε  προπονητής, ο παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής, Γεράσιμος Τζάκης (Α.Σ. Απόλλων Πατρών, CS Dinamo Bucureşti, ΠΑΟΚ)http://www.patrastimes.gr/arthro.php?id=5635 ώστε να προετοιμάσει την  ομάδα των Τιτάνων για την συνέχεια του πρωταθλήματος της ΟΣΕΚΚ. 
Το ρόστερ της ομάδας είχε διαμορφωθεί ως εξής:

 

### Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Οι μεθοδεύσεις της προέδρου του συλλόγου  Σοφίας Στρατουδάκη και γενικότερα της διοίκησης με την ακραία ενέργεια να κλειδώσουν τα αγωνιστικά αμαξίδια έφεραν σε τέλμα τις σχέσεις αθλητών και διοίκησης με αποτέλεσμα οι περισσότεροι αθλητές με  επιστολή τους να δηλώσουν την αποχωρήση τους από το σωματείο http://www.inews.gr/0/epistoli-athliton-basket-me-karotsi-tou-somateiou-anasamea-titanes-achaias.htm .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τιτάνες Αχαΐας, το blog της διοίκησης του συλλογου.
*
*Final Four promotional video, τηλεοπτικό υλικό για την προώθηση των τελικών του κυπέλου Ελλάδας 2010.

Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο
Λίρα της Νιγηρίας

μικρογραφία|1 Νιγηριανό σελίνι του 1959.
Η **λίρα** ήταν το νόμισμα της Νιγηρίας από το 1959 έως το 1973 οπότε και εφάρμοσε το δεκαδικό σύστημα στο νόμισμά της. Υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1 λίρα = 240 πένες). Το νόμισμα αυτό δεν είναι πλέον σε χρήση. 

## Ιστορία
Μέχρι το 1958 το νόμισμα της Νιγηρίας ήταν η λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής, ως αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Το 1959 όμως υιοθέτησε την λίρα της Νιγηρίας με ισοτιμία 1/1 σε σχέση με τη λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Το 1973 με την εφαρμογή του δεκαδικού συστήματος στο νόμισμα της, η λίρα της Νιγηρίας αντικαθίσταται με το νάιρα με ισοτιμία 1 λίρα = 2 νάιρα και παύει να υφίσταται πλέον ως νόμισμα. Η Νιγηρία είναι η τελευταία χώρα η οποία εγκατέλειψε το νομισματικό σύστημα της λίρας.

## Κέρματα
Κέρματα κυκλοφόρησαν το 1959 με τις εξής ονομαστικές αξίες:
* ½ πένα (ορειχάλκινο με οπή)
* 1 πένα (ορειχάλκινο με οπή)
* 3 πένες (ορείχαλκος-νικέλιο)
* 6 πένες (χαλκονικέλινο)
* 1 σελίνι (χαλκονικέλινο)
* 2 σελίνια (χαλκονικέλινο)

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1959 η Κεντρική Τράπεζα της Νιγηρίας (Central Bank of Nigeria) εισήγαγε χαρτονομίσματα με τις εξής ονομαστικές αξίες:
* 5 σελίνια
* 10 σελίνια
* 1 λίρα
* 1 Νιγηριανό σελίνι του 1959. 5 λίρες
Τα παραπάνω χαρτονομίσματα τυπώθηκαν εκ νέου το 1967 και το 1968 με διαφορετικές όμως παραστάσεις.

## Πηγές
* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κέρματα της Λίρας της Νιγηρίας
* Χαρτονομίσματα της λίρας της Νιγηρίας

Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Οικονομία της Νιγηρίας
Κατηγορία:Ιστορία της Νιγηρίας
LDAP

Το **LDAP** (*Lightweight Directory Access Protocol*) είναι ένα πρωτόκολλο ανοικτού προτύπου για την πρόσβαση σε υπηρεσίες καταλόγου X.500. Το πρωτόκολλο τρέχει πάνω από το επίπεδο μεταφοράς ενός δικτύου, στην περίπτωση του Διαδικτύου αυτό είναι το TCP. Χρησιμοποιεί τη δικτυακή διαστρωμάτωση TCP/IP για τα επίπεδα δικτύου και μεταφοράς, σε αντίθεση με την περίπλοκη διαστρωμάτωση του μοντέλου OSI. Επίσης υιοθετεί και άλλες απλουστεύσεις, όπως η αναπαράσταση τιμών γνωρισμάτων και δομές πληροφορίας του πρωτοκόλλου ως αλφαριθμητικά κειμένου (strings), τα οποία σχεδιάστηκαν ώστε να γίνεται η υλοποίηση περισσότερο απλή και εύκολη.

Οι υπηρεσίες καταλόγου είναι μία βάση δεδομένων η οποία οργανώνει εγγραφές, και είναι βελτιστοποιημένη για διαδικασίες ανάγνωσης και αναζήτησης.

Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Κατηγορία:Πρότυπα διαδικτύου
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν

Το **πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν** (ρωσικά: Чемпионат Казахстана по футболу) ή αλλιώς Πρέμιερ-Λίγκα (Премьер-лига) είναι η σημαντικότερη διοργάνωση ποδοσφαίρου του Καζακστάν. Διεξάγεται από την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ) υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Καζακστάν (ФФК). Ξεκίνησε το 1992 μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ. Αν και Ασιατική χώρα το Καζακστάν συμμετέχει στις διοργανώσεις της UEFA.

## Τίτλοι ανά έτος

## Τίτλοι ανά ομάδα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα διοργανώτριας αρχής
* RSSSF  

Καζακσταν
Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αγίου Μαρίνου

Το **πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σαν Μαρίνο** (ιταλικά: *Campionato Sammarinese di Calcio*) είναι η σημαντικότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του Αγίου Μαρίνου. Ξεκίνησε το 1985. Τους περισσότερους τίτλους κατέχει η Τρε Φιόρι. Το πρωτάθλημα του Σαν Μαρίνο συγκαταλέγεται στα πιο αδύναμα πρωταθλήματα που συμμετέχουν στις διοργανώσεις της UEFA αφού το 2024 κατείχε την τελευταία θέση στην ειδική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ (55η).

## Κανόνες
Σήμερα, όλες οι ομάδες αγωνίζωνται στην ίδια κατηγορία, η οποία αποτελείται απο 16 ομάδες. Ο πρώτος   είναι ο πρωταθλητής ο οποίος αποκτά μια θέση στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ ενώ οι επόμενες ομάδες παίζουν Play off οπου οι φιναλίστ παίρνουν μια θέση για τα προκριματικά του Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ. Ο εκάστοτε Κυπελλούχος του Σαν Μαρίνο κερδίζει επίσης μια θέση στα προκριματικά του Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.

Οι ομάδες παίζουν εντός και εκτός έδρας αγώνες με τις αντίστοιχες που απαρτίζουν το Τζιρόνε τους και μια φορά με τις ομάδες από το άλλο Τζιρόνε.

## Τίτλοι ανά έτος

*1 Τη σεζόν 2019–20, το Πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Η Τρε Φιόρι, που είχε τους περισσότερους βαθμούς μέχρι την διακοπή, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και πήρε το εισιτήριο για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

## Τίτλοι ανά ομάδα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Πρωτάθλημα Σαν Μαρίνο

Αγιος Μαρινος
Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Μαρίνο
Πρόβλημα εντολέα-εντολοδόχου

Σύμφωνα με τη σύγχρονη θεωρία της επιχείρησης, η τελευταία μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα σύνολο άτυπων συμβολαίων (the set-of-contracts theory). Σκοπός της διοίκησης είναι η μεγιστοποίηση της αξίας της και, συνεπώς, της περιουσίας των συμμετεχόντων. Στην επιχείρηση υπάρχουν αρκετοί συμμετέχοντες (μέτοχοι, διοίκηση, κράτος, προμηθευτές, καταναλωτές κ.ά) τα συμφέροντα των οποίων είναι συχνά συγκρουόμενα λόγω μη-πλήρους πληροφόρησης. Η σύγκρουση συμφερόντων γεννά επιπλέον κόστη για την παρακολούθηση της δράσης της διοίκησης (κόστος συλλογής πληροφοριών, κόστος παρακολούθησης και, κόστος εφαρμογής ελεγκτικών διαδικασιών) από τους συμμετέχοντες (agency costs). Το ***πρόβλημα εντολέα εντολοδόχου*** (***agency problem***) δημιουργείται όταν ο *εντολοδόχος* (διοίκηση) ενεργεί για λογαριασμό του *εντολέα* (μέτοχοι) και πράττει με τρόπο που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του εντολέα του.

Η ασυμμετρία της πληροφορίας είναι ένας βασικός λόγος ύπαρξης του προβλήματος.  Υπάρχουν δύο κατηγορίες προβλημάτων λόγω ασυμμετρίας πληροφορίας:

# Το **πρόβλημα ηθικής ζημίας** (**moral hazard**), δημιουργείται όταν ο εντολοδόχος έχει τη δυνατότητα να πράξει υπέρ των συμφερόντων του εντολέα αλλά δεν το κάνει είτε επειδή υπεκφεύγει είτε επειδή πράττει υπέρ δικών του συμφερόντων. Σ’ αυτή την περίπτωση η ασυμμετρία πληροφορίας εμφανίζεται μετά την επιλογή εντολοδόχου, ο εντολέας έκανε τη σωστή επιλογή, ο οποίος όμως αναλαμβάνει επικινδυνότερες επενδύσεις από ότι θα δεχόταν ο εντολέας (γενικά, δεν ήταν διατεθειμένος να συνεργαστεί κάτι που δεν γνώριζε εξ αρχής ο εντολέας).
# Το **πρόβλημα δυσμενούς επιλογής** (**adverse selection**), δημιουργείται όταν ο εντολοδόχος δεν έχει τις απαραίτητες χαρακτηριστικές ικανότητες ώστε να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του εντολέα του. Σ΄ αυτή την περίπτωση η ασυμμετρία υπάρχει πριν την επιλογή, αλλά ο εντολέας διαλέγει λάθος άτομο, είτε εξαιτίας της μη ικανότητας του να επιλέξει σωστά είτε εξαιτίας απόκρυψης στοιχείων είτε λόγω παραπληροφόρησης.
:Λύση στο πρόβλημα εντολέα εντολοδόχου έρχεται να δώσει η ***εταιρική διακυβέρνηση***, η οποία αποτελεί ένα σύνολο κανόνων το οποίο εξειδικεύει τη διάρθρωση μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμβαλλόμενων σε μια επιχείρηση.

## Βιβλιογραφία
* W.C.Jensen, and W.Meckling: *Theory of the firm: Managerial behavior, agency costs and ownership structure*, Journal of Financial Economics, 3, 1976.
* J. Tirole : *The theory of corporate finance*, Princeton University Press, 2006
* Ξανθάκης Μ., Σπανός Λ., Τσιπούρα Λ. : *Εταιρική διακυβέρνηση, έννοιες και μέθοδοι αξιολόγησης*, Παπαζήσης, 2003

## Ηλεκτρονικές πηγές

* https://web.archive.org/web/20190603013013/http://www.siriopoulos.tk/

Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Μύριοι

Οι **Μύριοι** ήταν σώμα μισθοφόρων υπό τις διαταγές του Κύρου. Στο σώμα αυτό υπηρέτησε ο Ξενοφών, ο οποίος και κατέγραψε την πορεία των συμπολεμιστών του στη μάχη στα Κούναξα και την επιστροφή τους στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον Ξενοφώντα η σύνθεση του σώματος αποτελείτο από 
* 4.000 οπλίτες υπό τις διαταγές του Ξενία από την Αρκαδία (από την Παρρασία)
* 1.500 οπλίτες και 500 γυμνήτες (ελαφρύ πεζικό) υπό τις διαταγές του Πρόξενου από τη Βοιωτία (από τη Θήβα) 
* 1.000 οπλίτες υπό τις διαταγές του Σοφαίνετου του Στυμφάλιου (από τη Στύμφηλο)
* 500 οπλίτες υπό τις διαταγές του Σωκράτη από την Αχαΐα
* 300 οπλίτες και 300 πελταστές με αρχηγό τον Πασίωνα από τα Μέγαρα
* 1.000 οπλίτες, 800 Θράκες πελταστές και 200 Κρήτες τοξότες με αρχηγό τον Κλέαρχο από τη Σπάρτη, συν πάνω από 2.000 άνδρες από το σώμα του Ξενία και του Πρόξενου όταν αυτοί λιποτάκτησαν
* 1.000 οπλίτες υπό τον Σοφαίνετο τον Αρκάδα
* 300 οπλίτες με αρχηγό τον Σώσι από τις Συρακούσες
* 700 οπλίτες υπό τον Χειρίσοφο από τη Σπάρτη
* 1.000 οπλίτες και 500 πελταστές υπό τον Μένωνα από τη Θεσσαλία (από τη Φάρσαλο)
* και τέλος 400 Έλληνες μισθοφόροι, λιποτάκτες του στρατού του Αρταξέρξη

Οι Μύριοι συνοδεύονταν από 35 τριήρεις υπό τις διαταγές του Πυθαγόρα του Λακεδαιμόνιου και 25 άλλες τριήρεις με αρχηγό τον Αιγύπτιο ναύαρχο Ταμώ. Συνοδεύονταν δε αρχικώς από άλλους 100.000 Πέρσες με αρχηγό τον Αριαίο, ενώ σύγχρονοι ιστορικοί υπολογίζουν ότι η δύναμη αυτών των Περσών δεν ξεπερνούσε τις 20.000.

Καθόλη τη διάρκεια και μέχρι και λίγο μετά τη μάχη στα Κούναξα, αρχηγός των Μυρίων ήταν ο Σπαρτιάτης στρατηγός Κλέαρχος. Τότε ο Τισσαφέρνης αιχμαλώτισε και θανάτωσε τους Κλέαρχο, Πρόξενο, Μένωνα, Αγία τον Αρκά, και Σωκράτη. Τη διοίκηση ανέλαβαν κατόπιν οι: Ξενοφών ο Αθηναίος, Τιμασίων ο Δαρδάνιος, Ξανθικλής ο Αχαιός, Κλεάνωρ ο Ορχομένιος, και Φιλήσιος ο Αχαιός, με γενικό στρατηγό τους τον Χειρίσοφο.

Στην αρχή της εκστρατείας το 401 π.Χ. ο Ξενοφών αναφέρει ότι το σώμα των Μυρίων είχε δύναμη γύρω στους 10.400 πολεμιστές, ενώ το 399 π.Χ. είχε μειωθεί στους 6.000.
## Πολιτιστική επιρροή
Η καταγραφή των γεγονότων από τον Ξενοφώντα είναι ένα από τα αριστουργήματα όχι μόνο της αρχαίας, αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, επηρεάζοντας τη λογοτεχνία και τον δυτικό πολιτισμό. Το 1955 ο Andre Norton έγραψε το έργο επιστημονικής φαντασίας Star Guard αναφερόμενος στο ιστορικό αυτό θέμα. Το 2001 ο Michael Curtis Ford έγραψε το μυθιστόρημα *The Ten Thousand*. Το κινηματογραφικό έργο *The Warriors* του 1979 δίνει μια νέα υπόσταση στην ιστορία του Ξενοφώντα μεταφέροντας τα γεγονότα στη σύγχρονη Νέα Υόρκη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Project Gutenberg EText
* Anabasis at The University of Adelaide
* The Greek military camp in the ten thousand´s army

Κατηγορία:Περσικοί Πόλεμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μισθοφόροι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Αρχαιότητας
Κατηγορία:Μισθοφόροι
Παις του Κριτίου

Ο ***Παις του Κριτίου*** είναι αριστουργηματικό έργο αρχαίας γλυπτικής τέχνης. Φιλοξενείται στο Μουσείο της Ακρόπολης, ενώ αντίγραφό του εκτίθεται και στο αρχαιολογικό μουσείο της Βασιλείας. 
## Προέλευση του ευρήματος
Βρέθηκε το 1865 νοτιοανατολικά του Παρθενώνα στην Ακρόπολη των Αθηνών κατά την διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών. Το σώμα βρέθηκε στην Περσική τάφρο, όπου ήταν θαμμένος και ο Μοσχοφόρος. Αποκαταστάθηκε στην σημερινή του μορφή το 1888, όταν βρέθηκε το σωστό κεφάλι μεταξύ μουσείου και νοτίου τείχους της Ακρόπολης και προσαρμόστηκε στον κορμό από τον καθηγητή Άντολφ Φουρτβένγκλερ.

## Περιγραφή
Πρόκειται για ανδριάντα από μάρμαρο Πάρου ύψους 117 εκατοστών. Παριστάνει ξανθό έφηβο, αν κρίνουμε από τα χρωστικά υπολείμματα στην κόμη. Λείπουν οι ένθετοι βολβοί των ματιών, τα χέρια από τους αγκώνες, το δεξί πόδι από το γόνατο και το αριστερό πόδι λίγο πιο πάνω από τον αστράγαλο. Φέρει φθορές στην μύτη, το πηγούνι, μάγουλα και λαιμό. Το σώμα στηρίζεται στο αριστερό πόδι, ενώ το δεξί κάνει ένα βήμα μπροστά, λυγίζοντας στο γόνατο. Τα χέρια ήταν κάθετα και ενωμένα με τους μηρούς. Το κεφάλι έχει μια μικρή κλίση προς το δεξί ώμο. Στο σώμα και τα μαλλιά διατηρούνται ίχνη ζωγραφικής.

## Ερμηνεία
Το έργο είναι ανάθημα στην Ακρόπολη προς τιμή νεαρού νικητή των Παναθηναίων. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Διαφέρει από την αρχαϊκή τέχνη διότι δεν παρουσιάζει το αρχαϊκό μειδίαμα, αλλά και ως προς τον βηματισμό, διότι βαδίζει με το δεξί πόδι μπροστά. Επίσης η ανατομία του βαδίσματος είναι πιο φυσιολογική. Πρόκειται για μεταβατικό έργο μεταξύ όψιμης αρχαϊκής και πρώιμης κλασικής τέχνης, λίγο πριν του 480 π.Χ.. Αν και το όνομα του Κριτία αναφέρεται και έχει επικρατήσει, το έργο ετούτο είναι μεταγενέστερο. Πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε λίγο πριν από την καταστροφή της Ακρόπολης από τους Πέρσες, το 480 π.Χ. 
## Πηγές
* 
* Παρουσίαση του Έφηβου του Κριτίου από το Πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν 
* Παρουσίαση του Έφηβου του Κριτία από σχολή της Ελβετίας
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κούροι
Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Κατηγορία:Γλυπτά γύμνιας
Lucifer’s Friend

Οι **Lucifer’s Friend** ήταν γερμανικό συγκρότημα της progressive rock και της χαρντ ροκ μουσικής. Συνδύασαν επίσης στοιχεία της τζαζ και της ποπ. Ιδρύθηκαν το 1970.
## Ιστορικό
Αρχικά ονομάζονταν *Αστερίξ* και κυκλοφόρησαν έναν δίσκο με αυτό το όνομα. Στη συνέχεια μετονομάστηκαν και άλλαξαν δισκογραφική εταιρεία. Επηρεάστηκαν από τους Led Zeppelin, Black Sabbath, Uriah Heep και άλλους. 

## Δισκογραφία
*1969: *Asterix*
*1970: *Lucifer’s Friend*
*1972: *Where the Groupies Killed the Blues*
*1973: *I’m Just a Rock & Roll Singer*
*1974: *Banquet*
*1976: *Mind Exploding*
*1978: *Good Time Warrior*
*1980: *Sneak Me In*
*1980: *Heartbeat* (John Lawton Solo)
*1981: *Mean Machine*
*1994: *Sumo Grip*

Κατηγορία:Γερμανικά progressive rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Γερμανικά hard rock συγκροτήματα
Κούρος εν προμάχοις

Ο **Κούρος εν προμάχοις** ή **Κούρος του Κροίσου** ή **Κούρος της Αναβύσσου** είναι αριστουργηματικό έργο τέχνης που βρέθηκε στην Ανάβυσσο της Αττικής το 1937. Ήταν επιτύμβιο άγαλμα προς τιμή κάποιου έφηβου πολεμιστή ονόματι *Κροίσος*, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή για την πατρίδα. Εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αύξοντα αριθμό 3851 και είναι το καλύτερα διατηρημένο άγαλμα της εποχής του 
## Ιστορία της εύρεσής του
Βρέθηκε στην Ανάβυσσο το 1937 σε ανασκαφές που έγιναν χωρίς αρχαιολογική άδεια. Ήταν ήδη σπασμένο και υπέστη φθορές από την αρχαιολογική σκαπάνη. Επιπλέον οι αρχαιοκάπηλοι τον έκοψαν με πριόνι σε δύο κομμάτια και τον φυγάδεψαν στο Παρίσι. Ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα, συναρμολογήθηκε ξανά και στήθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
## Περιγραφή
Το άγαλμα είναι από μάρμαρο της Πάρου. Έχει ύψος 1,95 μέτρα και παριστάνει έναν έφηβο που κάνει ένα βήμα μπροστά. Χαρακτηριστικό της έκφρασης του προσώπου είναι το «αρχαϊκό μειδίαμα». Φέρει φθορές στους μηρούς, βραχίονες, στα πόδια και τα γόνατα. Λείπουν κομμάτια από το αριστερό κάτω πόδι και τις πατούσες. Γενικά όμως διατηρεί την όλη εμφάνισή του, την οποία αποδίδει με άριστο τρόπο. Μπροστά μας παρουσιάζεται ένας γυμνός έφηβος στην χαρακτηριστική στάση του κούρου. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι ήρεμα, η όλη σωματική διάθεση είναι ειρηνική, αλλά και γεμάτη δύναμη, σφρίγος και μεγαλειότητα. Οι βραχίονες κρέμονται προς τα κάτω με τα χέρια σφιγμένα να σχηματίζουν ανοιχτές γροθιές, με τους αντίχειρες μπροστά. Ο κούρος βαδίζει με το αριστερό πόδι μπροστά. Οι μύες του σώματος είναι καλά αποδοσμένοι, ιδίως στους μηρούς, στα γόνατα και στον κορμό. Η κόμη είναι δεμένη με ταινία και πέφτει με λεπτούς βοστρύχους από τη χωρίστρα μέχρι τους ώμους. Τα αμυγδαλωτά μάτια είναι του αρχαϊκού ρυθμού, το σχήμα του στόματος και των χειλιών σχηματίζει το χαρακτηριστικό αρχαϊκό μειδίαμα. Από την βάση του αγάλματος σώζεται μόνο το μεσαίο τμήμα με την επιγραφή. 
## Ερμηνεία
Ο κούρος ήταν νεκρικός ανδριάντας που ήταν στημένος σε έναν τάφο στη νεκρόπολη της Αναβύσσου. Το όνομα *Κροίσος* αναφέρεται στο επιγραμματικό κείμενο που είναι σκαλισμένο στη βάση του: 
:ΣΤΕΘΙ ΚΑΙ ΟΙΚΤΙΡΟΝ ΚΡΟΙΣΟ   
:ΠΑΡΑ ΣΕΜΑ ΘΑΝΟΝΤΟΣ ΗΟΝ      
:ΠΟΤ' ΕΝΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙΣ ΟΛΕΣΕ    
:ΘΟΡΟΣ ΑΡΕΣ                  

Από το επίγραμμα αυτό μαθαίνουμε ότι ο νεαρός Κροίσος έπεσε για την πατρίδα, ενώ πολεμούσε στην πρώτη γραμμή.
## Ιστορική τοποθέτηση
Το άγαλμα είναι έργο του 540 - 515 π.Χ. (πιθανόν του 530 π.Χ.) και θεωρείται ότι είναι πρωτοπόρο της ύστερης αρχαϊκής τέχνης.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Νικόλαος Καλτσάς: *Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens*, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, σσ.&nbsp;58–59.
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Κούρος της Ανάβυσσου
* Παρουσίαση του κούρου από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας

Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Κούροι
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Κατηγορία:Γλυπτά γύμνιας
Anthem (τραγούδι των Deep Purple)

Το **Anthem** είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Κυκλοφόρησε το 1968 και περιλαμβάνεται στο στούντιο άλμπουμ "*[[The Book of Taliesyn]]*", του οποίου αποτέλεσε το έκτο κομμάτι. Η ηχογράφηση του κομματιού έγινε από την πρώτη γραμμή μελών του συγκροτήματος.

## Σύνθεση
Το **Anthem** είναι μπαλάντα και συνδυάζει στοιχεία της ροκ και της κλασικής μουσικής. Οι στίχοι είναι του Ροντ Έβανς και η σύνθεση του Τζον Λορντ. Η εισαγωγή του είναι σε στυλ ψυχεδέλεια, ενώ στην συνέχεια γίνεται κλασική μπαρόκ μουσική, για να καταλήξει σε ροκ κιθάρα. Τα ντραμς του Ίαν Πέις ολοκληρώνουν την μουσική σύνθεση. Το κομμάτι αυτό θεωρείται πρόδρομος της ορχηστρικής ροκ μουσικής.

## Μέλη των Deep Purple
Η πρώτη γραμμή μελών των **[[Deep Purple]]** είχε αντοχή μόλις ένα χρόνο, αφού μετά την κυκλοφορία τριών δίσκων ο τραγουδιστής Ροντ Έβανς και ο μπασίστας Νικ Σίμπερ απολύθηκαν από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, για να έρθουν στη θέση τους ο Ίαν Γκίλαν και ο Ρότζερ Γκλόβερ, αντίστοιχα. Η σύνθεση του συγκροτήματος είχε την εξής μορφή:

* **[[Ροντ Έβανς]]** - *φωνητικά*
* **[[Ρίτσι Μπλάκμορ]]** - *κιθάρα*
* **[[Τζον Λορντ]]** - *πλήκτρα*
* **[[Νικ Σίμπερ]]** - *μπάσο*
* **[[Ίαν Πέις]]** - *τύμπανα*

## Παραπομπές

## Πηγές
* The Book of Taliesyn CD Booklet *2000 EMI Records*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''The Highway Star'' Deep Purple Chords and Tablature: Anthem chords 1
* ''The Highway Star'' Deep Purple Chords and Tablature: Anthem chords 2

Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple
Κατηγορία:Τραγούδια του 1968
Jeronimo

Οι **Jeronimo** ήταν γερμανικό ροκ συγκρότημα της δεκαετίας του 1970.  Ιδρύθηκαν το 1969 από τους Rainer Marz, Gunnar Schäfer και Ringo Funk. Σημείωσαν αμέσως επιτυχία στην Ευρώπη με το *Heya* (1969) και *Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye* (1970).

## Δισκογραφία
* *Spirit Orgaszmus of Jeronimo and Creedence Clearwater Revival* (1970)
* *Cosmic Blues* (1970)
* *Jeronimo* (1971)
* *Time Ride* (1972)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Γερμανικά hard rock συγκροτήματα
Μπράιαν Μέι

Ο **Σερ Μπράιαν Χάρολντ Μέι** (αγγ.: Sir Brian Harold May, Λονδίνο, 19 Ιουλίου 1947) είναι Άγγλος μουσικός, συνιδρυτικό μέλος του ροκ συγκροτήματος Queen και αστροφυσικός. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών. Έγραψε το τραγούδι *[[We Will Rock You]]*, το οποίο είναι ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια των Queen.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες
Κατηγορία:Queen
Στέλιος Μαφρέδας

Ο **Στέλιος Θ. Μαφρέδας**, γεννημένος στην Πρέβεζα στις 12 Δεκεμβρίου 1949, είναι Έλληνας ποιητής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε οικονομικά. Εργάσθηκε στην Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος και διετέλεσε Περιφερειακός Διευθυντής Δυτικής Ελλάδος της Τραπέζης Κύπρου. Ποιήματα, πεζά και μελέτες του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει την ανθολογία ''Η Πρέβεζα στη νεοελληνική ποίηση'' (2001), με δεύτερη σημαντικά επαυξημένη έκδοση (2018). Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Πάτρα.

## Εργογραφία
*(2001) «Η Πρέβεζα στη νεοελληνική ποίηση», Δήμος Πρέβεζας, (Ανθολογία ποιημάτων)
*(2007) «Ταριχευτής ημερών», Αρμός.
*(2008) «Γιατί η ποίηση», Περί Τεχνών.
*(2009) «Άξονας περιστροφής», Μεταίχμιο.
*(2012) «Υπόκλιση στον Αυτουργό», Οι Εκδόσεις των Φίλων.
*(2014)	«Επιβάτης πορθμείου», Οι Εκδόσεις των Φίλων
*(2017) «Νεύμα από απέναντι», Οι Εκδόσεις των Φίλων.
*(2018) «Προνόμιο αιχμαλωσίας», Αρμός.
*(2018) «Η Πρέβεζα στη νεοελληνική ποίηση», Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις, (Ανθολογία ποιημάτων)
*(2021) «Βήμα πριν», Οι Εκδόσεις των Φίλων.

## Παραπομπές
 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*«Μαφρέδας, Στέλιος Θ.», βιογραφικό και εργογραφία στη βάση της Βιβλιονέτ.
*Δι@πολιτισμός, Μελέτες για τον Στέλιο Μαφρέδα και ποιήματα.

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Λογοτεχνία-επέκταση
Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς

Ο **Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς** (George Frederic Watts, Λονδίνο, 23 Φεβρουαρίου 1817 – Κόμπτον, Σάρεϋ, Αγγλία, 1 Ιουλίου 1904), Μέλος του Τάγματος της Αξίας (Order of Merit) ήταν Άγγλος ζωγράφος και γλύπτης της Βικτωριανής εποχής και ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του κινήματος του Συμβολισμού στην Αγγλία. Από την ηλικία ακόμη των είκοσι χρόνων του, εξέθετε κατά καιρούς έργα του στη Βασιλική Ακαδημία. Κέρδισε δυο φορές σε διαγωνισμό για τη διακόσμηση του Βρετανικού Κοινοβουλίου – της Βουλής των Λόρδων και της Βουλής των Κοινοτήτων.

Μολονότι οι τοιχογραφίες που σχεδίασε για το Κοινοβούλιο δεν υλοποιήθηκαν, με τα χρήματα του βραβείου μπόρεσε να επισκεφτεί τη Φλωρεντία το 1834 και τη Ρώμη και τη Νάπολη μεταξύ 1843 και 1847. Εκεί μελέτησε τους Ιταλούς ζωγράφους της Αναγέννησης, η επίδραση των οποίων είναι εμφανής στο έργο του και κυρίως του Τιτσιάνο. 
## Τα χαρακτηριστικά των έργων του
Τα έργα του κυριαρχούνται από ένα συμβολισμό και έχουν γριφώδη αλληγορικά θέματα. Ένα από τα πρώτα έργα του, που εξέθεσε στη Βασιλική Ακαδημία, ήταν «Ο λαβωμένος ερωδιός» (The Wounded Heron, 1837 – Πινακοθήκη Ουώτς, Κόμπτον). Το γνωστότερο και πιο δημοφιλές όμως έργο του είναι η «Ελπίδα» (Hope, 1885 – Πινακοθήκη Τέιτ, Λονδίνο), όπου απεικονίζεται μια γυναίκα με δεμένα τα μάτια της και στα χέρια μια σπασμένη λύρα.

Επί πολλά χρόνια, ο Ουώτς φιλοτεχνούσε ένα γυναικείο γυμνό με τον ηχηρό τίτλο «She Shall Be Called Woman», από ένα χωρίο της Γενέσεως. Μεταξύ άλλων έργων του περιλαμβάνονται: «Πάολο και Φραντσέσκα», «Fata Morgana», «Η κρίση του Πάρη», «Ορφέας και Ευρυδίκη» κ. ά. Φιλοτέχνησε επίσης πορτρέτα πολλών διάσημων προσωπικοτήτων της εποχής του, κυριότερα από τα οποία είναι τα πορτρέτα του προραφαηλίτη ζωγράφου Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι (περ. 1871) και του καρδινάλιου Μάνινγκ (1882), που βρίσκονται και τα δύο στην Εθνική Πινακοθήκη Προσωπογραφιών του Λονδίνου. 
## Οι εκθέσεις των έργων του
Ένα από τα γλυπτά του, η «Φυσική ενέργεια» (Physical Energy), βρίσκεται στους Κήπους του Κένσινγκτον στο Λονδίνο. Το σπίτι όπου πέθανε ο Ουώτς στο Κόμπτον της Αγγλίας φιλοξενεί σήμερα μια διαρκή έκθεση των έργων του.


File:Constantine501.jpg|*Ο [[Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Ιωνίδης]] με την οικογένειά του, 1842, Compton, (Σάρρεϋ, ΗΒ), Watts Gallery
File:Endymion_by_George_Frederic_Watts_(1872).jpg|*Ο ύπνος του Ενδυμίωνος*, 1872
File:George_Frederic_Watts_-_The_Minotaur_-_Google_Art_Project.jpg|*Ο Μινώταυρος*, 1885, Λονδίνο, Τέιτ Μπρίταιν
File:Assistants_and_George_Frederic_Watts_-_Hope_-_Google_Art_Project.jpg|*Ελπίδα*, 1885, Λονδίνο, Τέιτ Μπρίταιν
File:George_Frederic_Watts_-_Love_and_Death.jpg|*Έρωτας και Θάνατος*, 1885-87, Λονδίνο, Τέιτ Μπρίταιν
File:Watts_–_After_the_Deluge.jpg|*Μετά τον Κατακλυσμό'', 1886, Compton, (Σάρρεϋ, ΗΒ), Watts Gallery


## Παραπομπές


## Πηγές
* Gay Daly: "Pre-Raphaelites in Love", pp. 42 – 43, Fontana, London, 1990. 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Γουότς, Τζωρτζ Φρέντερικ», τόμος 19, σελ. 159, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Διεθνές Πολιτιστικό Κέντρο Όσκαρ Νιεμάιερ

Το **Διεθνές Πολιτιστικό Κέντρο Όσκαρ Νιεμάιερ** (ισπανικά:Centro Cultural Internacional Oscar Niemeyer) είναι πολιτιστικό κέντρο που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Όσκαρ Νίεμαϊερ, που βρίσκεται στο Αβιλές, Αστούριες (Ισπανία).

## Φωτοθήκη


Αρχείο:CentroNiemeyer12.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer22.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer11.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer25.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer32.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer14.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer28.jpg|
Αρχείο:Centro Niemeyer7.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer20.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer17.jpg|
Αρχείο:CentroNiemeyer10.jpg|
Αρχείο:Centro_Niemeyer.JPG|



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διεθνές Πολιτιστικό Κέντρο Όσκαρ Νιεμάιερ

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ισπανία
Κατηγορία:Αστούριες
Σωτήριος Δάκαρης

Ο **Σωτήριος Δάκαρης** (1916-1996), ήταν αρχαιολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και για πολλά μεταπολεμικά χρόνια Διευθυντής της ΙΒ Εφορείας Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων.

## Βίος-έργο
Γεννήθηκε το έτος 1916. Το αρχαιολογικό ανασκαφικό του έργο είναι τεράστιο. Έγινε διεθνώς γνωστός από τις εξής ανασκαφικές εργασίες:
* Ανάδειξη του Παλαιολιθικού Σπήλαιου Ασπροχάλικο Πρέβεζας (200.000 π.Χ.) και Καστρίτσα Ιωαννίνων, με τον Έρικ Χιγκς (Eric Higgs). Με την ανακάλυψη αυτή τεκμηριώθηκε μαζί με τον Άρη Πουλιανό (σπήλαιο Πετραλώνων 400.000 π.Χ.), ότι η ζωή στην Ευρώπη χρονολογικά αρχίζει από την Ελλάδα.
* Ανακάλυψη του Αρχαίου Νεκρομαντείου του Αχέροντα, στο λόφο του χωριού Μεσοποτάμου (1950-1952).
* Ανάδειξη της Αρχαίας Κασσώπης μετά τις ανασκαφές που έκανε με το Αρχαιολογικό ινστιτούτο του Βερολίνου (1970).
* Ταυτοποίησε τα ονόματα των 4 Ηλειακών Ακροπόλεων του Ν. Πρέβεζας (Πανδοσία (Ήπειρος), Αρχαία Ελάτρεια, Αρχαίες Βατίες, Βουχέτιον) και του Αρχαίου Ορράου).
Ήταν στενός φίλος με τον Νίκολας Χάμοντ και με αυτόν είχαν «σαρώσει με τα πόδια όλη την Ήπειρο», όπως δήλωσαν στο τελευταίο νοκιμαντέρ της ΕΤ, που γυρίστηκε στη Δωδώνη το 1996, λίγο πριν πεθάνει.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Ομορφοκκλησιά (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ομορφοκλησιά** μπρορεί να αναφερόμαστε σε:

* Ομορφοκκλησιά Καστοριάς, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς.

## Εκκλησίες
* Άγιος Γεώργιος (Γαλάτσι) ή *Ομορφοκκλησιά*, βυζαντινή εκκλησία στη συνοικία Γαλάτσι της Αθήνας.
* Άγιος Γεώργιος Ομορφοκκλησιάς, βυζαντινή εκκλησία στο χωριό Ομορφοκκλησιά Καστοριάς.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ΣΕΓΑΣ 1910

Το **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1910** διοργανώθηκε από το Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών & Αθλητικών Σωματείων ΣΕΓΑΣ (τότε ΣΕΑΓΣ). Συμμετείχαν έξι (6) ομάδες, για πρώτη φορά τόσες πολλές, αλλά προς το παρόν δεν έχουν γίνει γνωστά το σύστημα διεξαγωγής και τα αποτελέσματα. Οι τρεις από τις έξι ήταν ομάδες σχολών, ενώ εσωτερικές συγκρούσεις και αποχώρησεις οδήγησαν στη μη συμμετοχή του προηγούμενου πρωταθλητή Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών, προγόνου του Παναθηναϊκού. Αυτός εξακολουθούσε, πάντως, να αποτελεί ενεργό σωματείο με δικό του εντευκτήριο και αθλητικές εγκαταστάσεις στην Κυψέλη, κοντά στο γυμναστήριο του Πανελληνίου ΓΣ, και στις 22 Νοεμβρίου 1909 έδωσε φιλικό αγώνα στο Ποδηλατοδρόμιο με τον ΣΠ Γουδή που έληξε 0-0.

Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο *Ποδηλατοδρόμιον* του Νέου Φαλήρου (στη θέση του σημερινού Καραϊσκάκης). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο **[[Π.Σ. Γουδί|Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως Γουδή]]**, ενώ δεύτερος ο Πειραϊκός Σύνδεσμος.

## Μετέχουσες ομάδες

## Πρωταθλητής: [[Π.Σ. Γουδί|Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως Γουδή]]
Σύνθεση της πρωταθλήτριας ομάδας (σύστημα 2-3-5)
* **Τερματοφύλακας**: Θ. Φιλάρετος
* **Οπισθοφύλακες**: Παναγιώτης Μποτάσης, Δ. Φούγιας
* **Μέσοι**: Α. Πρωτόπουλος, Όμηρος Ιωσηφόγλου, Πέτρος Σκουζές
* **Εμπροσθοφύλακες**: Α. Πάντος, Α. Αργυρόπουλος, Θεόδωρος Νικολαΐδης, Παναγής Βρυώνης (αρχηγός), Ν. Χάρος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *"Γκολ 2000: ένας Αιώνας Ποδόσφαιρο"*, Ανδρέας Μπόμης, *Εκδόσεις Πελεκάνος*, Αθήνα 2000, σ. 39.
* Εφημ. «Εμπρός», 23/11/1909, σ. 2.

Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1909-1910
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Χερσώνα

Η **Χερσώνα** ή **Χερσών** (ουκρανικά: *Херсон*), είναι παραθαλάσσια πόλη και πρωτεύουσα της διοικητικής περιφέρειας της Χερσώνας στην Ουκρανία. Το όνομα «Χερσών» προέρχεται από την ελληνική λέξη «χερσόνησος», που αναφέρεται τόσο στην ομώνυμη ελληνική αποικία, ιδρυθείσα τον 6ο αιώνα π.Χ., όσο και στο σύνολο της σημερινής Κριμαίας (κατά την κλασική αρχαιότητα Ταυρική Χερσόνησος). Η Χερσώνα είναι σήμερα ένα από τα σημαντικά λιμάνια και μεγάλο ναυπηγικό κέντρο στη Μαύρη Θάλασσα.

## Γεωγραφία
Η Χερσώνα βρίσκεται στις αρχές του δέλτα του Δνείπερου σε απόσταση περίπου 30 χλμ. από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. 60 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης βρίσκεται το λιμάνι Μικολάιβ (*Миколаїв*), ενώ περίπου 100 χλμ. προς τα νοτιοανατολικά ξεκινά η Κριμαία.

## Ιστορία
Αποτέλεσε θέμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας επί Θεοφίλου τον 9ο αιώνα. Πριν απολάμβανε αυτονομία για τη βοήθεια που πρόσφερε κατά των Σαρμάτων τον 3ο αιώνα. αποτέλεσε μήλον της έριδος μεταξύ Βυζαντίου και Χαζάρων. τον 7ο αιώνα οι κάτοικοι θα πρωταγωνιστήσουν στην δεύτερη ανατροπή του Ιουστινιανού Β΄. Μέχρι το 1774 η περιοχή ανήκε στο Χανάτο της Κριμαίας. Η πόλη ιδρύθηκε το 1778 από τον πρίγκηπα Ποτέμκιν σύμφωνα με εντολές της Αικατερίνης Β' της Ρωσίας, πλησίον των οχυρώσεων που είχαν κατασκευαστεί στα 1737–1739 από τον ρωσικό στρατό. Κατά την πολεοδομική οργάνωση και χωροθέτηση δρόμων, πλατειών και κτιρίων χρησιμοποιήθηκε το ιπποδάμειο σύστημα. Η Χερσών υπήρξε για πολλά χρόνια στρατηγικό σημείο για τον ρωσικό και μετέπειτα τον σοβιετικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Μετά από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, ο στρατηγικός της ρόλος έχει εν μέρει αποδυναμωθεί.

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν την πόλη στις 2 Μαρτίου. Ήταν η πρώτη μεγάλη πόλη της Ουκρανίας και η μόνη πρωτεύουσα περιφέρειας της Ουκρανίας που έπεσε στα χέρια των Ρώσων κατά τη διάρκεια της εισβολής. Οι Ουκρανοί ανακατέλαβαν την πόλη στις 11 Νοεμβρίου 2022, μετά την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων εξαιτίας της ουκρανικής αντεπίθεσης που είχε δυσκολέψει πολύ τον εφοδιασμό τους. Μαζί με τα στρατεύματα απομακρύνθηκαν και πολλοί κάτοικοι της πόλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Λιμένες
Οικογένεια Βλασοπούλου

thumb|Οικόσημο οικογένειας Βλασοπούλου
Η **οικογένεια Βλασοπούλου** (ιταλικά: Vlasopulo) είναι παλιά οικογένεια της Κέρκυρας, η οποία ανήκε στην Χρυσή Βίβλο (Libro d'Oro) κατά τη διάρκεια της ενετοκρατίας στο νησί.

## Γενικά στοιχεία
Η οικογένεια έλκει την καταγωγή της από το Βυζάντιο με παρουσία αιώνων στην περιοχή της Πελοποννήσου καθώς σε αυτήν της Ιθάκης και της Κέρκυρας. Στην Κέρκυρα εγκαταστάθηκαν στα 1555 μετά τη φυγή κάποιων μελών της από την Ιθάκη λόγω της κατάστασης που επικρατούσε εκείνη την εποχή στον Ελλαδικό χώρο. Σύντομα αρκετά από τα μέλη της οικογένειας Βλασοπούλου διακρίθηκαν σε διάφορους τομείς της πάλαι ποτέ βενετοκρατούμενης κοινωνίας της Κέρκυρας όπως στην πολιτική, τα γράμματα και τις τέχνες. Το 1642 η οικογένεια Βλασοπούλου γράφτηκε στη Χρυσή Βίβλο των ευγενών της Κέρκυρας (Libro d'Oro). Τα μέλη της συνδέθηκαν συγγενικώς άλλες αρχοντικές οικογένειες της Κέρκυρας όπως τις οικογένειεςΜαρκορά και Βούλγαρι(η).

Διατηρούσε δεσμούς αίματος με την Οικογένεια Καποδίστρια απο γαμήλια ένωση των δύο οικογενειών. 

## Μέλη
thumb|Αντίγραφο απο Libro d'Oro (Vlasopulo)
Σύμφωνα με έγγραφα και παπύρους οι οποίοι φυλάσσονται στο ιστορικό αρχείο της Κέρκυρας φαίνεται πως η οικογένεια είχε έντονη σχέση και με τον κλήρο καθώς πολλά από τα μέλη της φέρουν διάφορα εκκλησιαστικά αξιώματα.

Σε αντίγραφο της Χρυσής Βίβλου (Libro d'Oro) αναφέρονται τα εξής ονόματα από την οικογένεια:
* Τιμόθεος Βλασόπουλος (Κλάδος της Κέρκυρας)
** Φράνκο Βλασόπουλος (1659), γιος του Τιμοθέου (Κλάδος της Κέρκυρας) 
** Στυλιανός Α' Βλασόπουλος σύζυγος της κόμισσας Στελούλας Καποδίστρια ( ο γάμος έγινε στις 26 Νοεμβρίου 1613 ), γιος του Τιμοθέου (Κλάδος της Κέρκυρας)
**Ιάκωβος Βλασόπουλος, γιος του Τιμοθέου (Κλάδος της Κέρκυρας)
*** Στυλιανός Βλασόπουλος (1690), γιος του Ιακώβου (Κλάδος της Κέρκυρας) 
*** Ιωάννης Βλασόπουλος (1679), σύζυγος της κόμισσας Διαμαντίνας Μαρκορά γιος του Ιακώβου (Κλάδος της Κέρκυρας) 
**** κόμης Νικόλαος Βλασόπουλος (1719), γιος του Ιωάννη (Κλάδος της Κέρκυρας) και της κόμισσας Διαμαντίνας Μαρκορά
**** κόμης Τιμόθεος Βλασόπουλος (1712), σύζυγος της κόμισσας Μιλούλιας Βούλγαρι(η) και γιος του Ιωάννη  και της κόμισσας Διαμαντίνας Μαρκορά
***** Στυλιανός Βλασόπουλος (1748 - 1822), στέλεχος τοπικής αυτοδίοικησης Κέρκυρας, Πρύτανης (Διοικητής) της Λευκάδας, γερουσιαστής, νομικός και γιος του Τιμοθέου 
****** Μαρίνα Βλασοπούλου, κόρη του Στυλιανού και σύζυγος του Δονάτου Μαρκορά 
******* Γεώργιος Μαρκοράς, δικαστής, βουλευτής και γιος της Μαρίνας
******** Γεράσιμος Μαρκοράς (1826 - 1911), εγγονός της Μαρίνας Βλασοπούλου και γιος του Γεωργίου Μαρκορά, ποιητής, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Επτανησιακής Σχολής.

## Παραπομπές
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1911

Το τουρνουά αυτό διοργανώθηκε το 1911 από τον Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο, η ομάδα του οποίου τελούσε υπό τιμωρία από τον ΣΕΑΓΣ. Οι αγώνες έγιναν υπό την έγκριση της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν επρόκειτο για επίσημο πρωτάθλημα αλλά για τουρνουά. Νικητής αναδείχθηκε ο **Π.Π.Ο.**

## Λεπτομέρειες

Σύμφωνα με τον κανονισμό του ΣΕΑΓΣ: 

*"Αθλητής παραιτηθείς ή αποκλεισθείς υπό τίνος Σωματείου και γενόμενος δεκτός εν ετέρω τοιούτω, δεν δύναται να διαγωνισθεί εις οίους δήποτε αγώνας ως αθλητής του νέου Σωματείου, ει μή μετά παρέλευση 14 μηνών".* Η ομάδα του Πανελληνίου Ποδ. Ομίλου, την οποία είχε ιδρύσει ο Καλαφάτης, όταν αποχώρησε από τον Ποδ. Όμιλο Αθηνών, ως τη λήξη της δεκατετράμηνης τιμωρίας της, θεωρούνταν επισήμως παρακλάδι του Ποδοσφαιρικού Όμιλου Αθηνών. 

thumb|right|250px|Το τουρνουά στο επίσημο ετήσιο ημερολόγιο του ΣΕΑΓΣ

Οι αγώνες έγιναν υπό την έγκριση της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων αλλά επρόκειτο για ένα ανεπίσημο τουρνουά. Το επόμενο πρωτάθλημα θα κατακτούσε αργότερα η ομάδα του ΠΠΟ, το οποίο καταγράφηκε στο επίσημο δελτίο του ΣΕΑΓΣ.

Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο του ΣΕΓΑΣ νικητής του τουρνουά αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος. Όπως αναφέρεται: 

*"Ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος πάντοτε προσπαθεί να διαδώση την ωραίαν ταύτην παιδιάν και τούτου ένεκεν διαρκώς από της ιδρύσεως αυτού μετά διαφόρων Συλλόγων και πληρωμάτων ξένων πολεμικών πλοίων (Άγγλων) εκτέλεσε Match εις α πάντοτε διεκρίνετο και ενίκα. Ετέλεσε δε και αγώνας τοιούτους κατά Φεβρουάριον του 1911 τη εγκρίσει της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων, εις ους συμμετέσχον ο Εθνικός Σύλλογος, ο Σύλλογος Γουδί και η ομάς της Σχολής Ευελπίδων και εις ους ανεκυρήχθη νικητής δια των τριών αυτού ομάδων. Ούτος διοικείται εκ 15μελούς συμβουλίου ως εξής: Ε. Χρύση προέδρου, Γ. Δουκάκη ειδ. γραμματέως, Α. Καλαφάτη ταμείου, Γ. Καλαφάτη γεν. αρχηγού και Αγ. Ζητώμη, Δ. Δεμερτζή, Γ. Σκανδαλίδου, Ι. Γαρουφαλιά, Ε. Πρίντεζη, Α. Παπαδημητρίου συμβούλων."*

### Κατάταξη

## Οι αγώνες με τον Πανιώνιο Σμύρνης

Τον Απρίλιο του 1911 ο ΣΕΓΑΣ διοργάνωσε αγώνες των αθηναϊκών ομάδων με την ποδοσφαιρική ομάδα του εκ Σμύρνης -ακόμη- Πανιώνιου, στο Ποδηλατοδρόμιο, με διαιτητή τον Παναγή Βρυώνη. Τα αποτελέσματα:
***11 Απριλίου 1911**: Πανιώνιος - Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών: 5-3
***12 Απριλίου 1911**: Πανιώνιος - Μικτή Π.Ο.Α./Πειραϊκού Συνδέσμου: 1-1

## Δείτε επίσης
*Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1908
*Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915

## Πηγές

* Ανδρέα Μπόμη, "Γκολ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", εκδ. Πελεκάνος, σ. 40.
* Εφημερίδα "Εμπρός", 12 και 14/4/1911. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1911
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας
Δέρρωνες

[thumb|right|350px|Οι [Παίονες και τα γειτονικά τους φύλα, πριν την κατάκτησή τους από τους Έλληνες.]]
Οι **Δέρρωνες** ήταν λαός της αρχαίας Μακεδονίας που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως **Δερσαίοι**.

## Ιστορία
Κατά τον Ηρόδοτο, οι Δερσαίοι είχαν στρατολογηθεί από τον Πέρση βασιλιά Ξέρξη, κατά την εκστρατεία του εναντίον της Ελλάδας. Από τον Θουκυδίδη  αναφέρονται ως αυτόνομος λαός που, κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου (431-404 π.Χ.), κατίσχυσε επί των γειτόνων τους Σιθωνών. Αναφέρονται επίσης και από μεταγενέστερους συγγραφείς, όπως ο Φιλοστέφανος και ο Διονύσιος ο Περιηγητής. Η αυτοτέλειά τους σήμερα πιστοποιείται και από τη διαπίστωση ότι έκοβαν νομίσματα, όπως το σωζόμενο αργυρό δωδεκάδραχμο με την επιγραφή ΔΕΡΟΝΙΚΟΝ (500-480 π.Χ.). 

Οι παραστάσεις κορινθιακών κρανών υποδηλώνουν είτε την κορινθιακή καταγωγή τους είτε τη διατήρηση και ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων με τους Κορινθίους.

Το όνομα των Δερρώνων φαίνεται να προέρχεται από τον θεό Δάρρωνα, ο οποίος ήταν γνωστός και στους Μακεδόνες. Νόμισμα του βασιλιά των Παιόνων, Λύκκειου, στο οποίο αναγράφεται η λέξη «Δερρωναίος» επιβεβαιώνει ότι Δέρρωνες και Παίονες λάτρευαν τον ίδιο θεό, επομένως ήταν γειτονικοί και συγγενικοί λαοί. Το ότι τα νομίσματά τους ακολουθούσαν το χαλκιδικό ή ευβοϊκό πρότυπο δείχνει πως οι Δέρρωνες ενεργούσαν ως ενδιάμεσοι στο εμπόριο μεταξύ των πόλεων της Χαλκιδικής και των περιοχών του Παγγαίου και της Βισαλτίας όπου υπήρχαν χρυσοφόρα κοιτάσματα.

Η περιοχή εξάπλωσής τους τοποθετείται, κατά μια σύγχρονη θεωρία, στην περιοχή της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας ενώ, κατά άλλη άποψη, κατοικούσαν πέρα από τον ποταμό Στρυμόνα.

## Ιδιαίτερες αναφορές
 *"  </div>
</blockquote>

==Παραμπομπές==
<references />
==Πηγές==
* SVORONOS J.N., *L’Hellénisme primitif de la Macédoine prouve par la Numismatique et l’or du Pangée'', JIAN 19 (1919).
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δερόνικον Χαλκιδέων
*Νομίσματα Δερρώνων

Δερρωνες
Μελίνα Κανακαρίδη

Η **Μελίνα Κανακαρίδη** (*Melina Eleni Kanakaredes Constantinides*, 23 Απριλίου 1967) είναι Ελληνοαμερικανίδα ηθοποιός Ελληνικής καταγωγής. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή πρωταγωνιστώντας στις σειρές  και *Providence*.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Άκρον του Οχάιο από Έλληνες γονείς (ποντιακής καταγωγής). Ξεκίνησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο (Ohio State University) και στη συνέχεια σπούδασε θέατρο στο Point Park College, στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια, από όπου αποφοίτησε το 1989.
 
Από το 1991 και μέχρι το 1995 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά *Guiding Light*. Για το ρόλο της στη σειρά αυτή προτάθηκε δύο φορές για το βραβείο Έμμυ, για τηλεοπτική σειρά που προβάλλεται σε καθημερινή βάση (Daytime Emmy Award). Από το 1999 μέχρι το 2002 υποδύθηκε την Dr. Sydney Hansen στη σειρά *Providence* και από το 2004 μέχρι το 2010 την Ντετέκτιβ Πρώτου Βαθμού Στέλλα Μπονασέρα στην αστυνομική σειρά .

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες *The Long Kiss Goodnight* και *15 Λεπτά* (15 Minutes), όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Επρόκειτο να υποδυθεί την πρωταγωνίστρια στην ταινία *[[Γάμος...αλά Ελληνικά]]* (*My Big Fat Greek Wedding*), κάτι που τελικά δεν έγινε λόγω της εγκυμοσύνης της, αντικαθιστώμενη από την επίσης ελληνοαμερικανίδα Νία Βαρντάλος. Το 2010 υποδύθηκε τη θεά Αθηνά στην ταινία Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής.

Είναι παντρεμένη με έναν πρώην σύμβουλο εστιατορίων, τον Πέτρο Κωνσταντινίδη (Peter Constantinides) και έχει δύο κόρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφία της Μελίνας Κανακαρίδη (αγγλ.) στον ιστότοπο www.notablebiographies.com
* Βιογραφία της Μελίνας Κανακαρίδη (αγγλ.) στον ιστότοπο www.thefamouspeople.com

Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιού
Ναυτικό Μουσείο Κρήτης

Το **Ναυτικό Μουσείο Κρήτης** βρίσκεται στην είσοδο του ενετικού φρουρίου Φιρκά, στην Ακτή Κουντουριώτη, στην πόλη των Χανίων Κρήτης.
 
Στην είσοδο του Φρουρίου αυτού βρίσκεται το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, που ιδρύθηκε το 1973 για να στεγάσει και να διαφυλάξει τις Ναυτικές μας παραδόσεις και ειδικότερα της Κρήτης που υπήρξαν πηγή Εθνικής Επιβίωσης, προόδου και μεγαλείου της Χώρας.  

Συγκεκριμένα, εγκαινιάσθηκε την 27 Μαΐου 1973,που συνέπεσε με τη 32η επέτειο της Μάχης της Κρήτης, από τον Αντιναύαρχο Αρ. Γιαννόπουλο Π.Ν. που την εποχή εκείνη Υπηρετούσε ως Διοικητής Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού (Δ.Δ.Μ.Ν) στα Χανιά Κρήτης του οποίου υπήρξε και Ιδρυτής του. Αποτελεί το δεύτερο Ναυτικό Μουσείο στην Ελλάδα τόσο από πλευράς παλαιότητας όσο και δυναμικού. 

Η μόνιμη έκθεση περιλαμβάνει 2.500 εκθέματα όπως κειμήλια, αντικείμενα που ανασύρθηκαν από το βυθό, ζωγραφικούς πίνακες, χάρτες, φωτογραφικό υλικό, μακέτες πλοίων, διάφορα ναυτικά όργανα κ.τ.λ. Στις αίθουσες του μουσείου εκτίθενται σε ενότητες ανάλογα με την χρονική περίοδο που ανήκουν, καλύπτοντας από την Εποχή του Χαλκού μέχρι τη σύγχρονη εποχή. 

Προικοδοτήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό και λειτουργεί με την αμέριστη συμπαράσταση της Αντιπεριφέρειας Χανίων, του Δήμου Χανίων και του Ναυστάθμου Κρήτης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, επίσημος ιστότοπος.
* Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, παρουσίαση στον ιστότοπο του Δήμου Χανίων.

Κρητης
Κατηγορία:Μουσεία στα Χανιά
Δρόμος χωρίς χαρά

Ο ***Δρόμος χωρίς χαρά*** (γερ, *Die freudlose Gasse*) είναι γερμανικό έργο του βωβού κινηματογράφου σε σκηνοθεσία Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ, του έτους 1925 και με πρωταγωνίστρια την Γκρέτα Γκάρμπο.

## Πλοκή
Βρισκόμαστε στην Βιέννη του μεσοπολέμου, στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Η φτώχεια μαι η δυστυχία μαστίζει την πόλη. Στην οδό Μελχιόρ-Γκάσε δυο εύποροι άνθρωποι ζουν ανάμεσα στην φτωχολογιά. Ο χασάπης Γιόζεφ Γκάιρινγκερ και η Κυρά Γκράιφερ, η οποία εκτός από ένα κατάστημα ρουχισμών διατηρεί και ένα κέντρο νυκτερινής διασκέδασης δίπλα στον οίκο ανοχής «Μερκλ». 

Οι μετοχές ανεβοκατεβαίνουν στο χρηματιστήριο και οι μεν κερδοσκόποι σπαταλούν τα χρήματα, ο δε λαουτζίκος που χάνει τα λεφτά του χρεοκοπεί και ξεπουλάει τα πάντα για να επιζήσει. Η Γκρέτε είναι υπάλληλος σε ένα γραφείο και ο μικρός της μισθός δεν φτάνει για να θρέψει την ανήλικη αδελφή της και τον πατέρα της. Ο αφεντικός της όλο την εκμεταλλεύεται και προσπαθεί να της βάλει χέρι. Όταν αυτή μένει ανένδοτη, ο αφεντικός της γίνεται έξω φρενών και την απολύει. Ο πατέρας της, συνταξιούχος υπουργός, υποβάλει αίτηση εξόφλησης της σύνταξής του, για να κάνει την τύχη του στο χρηματιστήριο. Εκεί, με την πρώτη του αγορά πέφτει έξω και γίνεται απένταρος. Η Γκρέτε πέφτει στα νύχια της κυρίας Γκράιφερ και πιάνει δουλειά στο νυκτερινό κέντρο.

## Καλλιτεχνική ερμηνεία
Ο «Δρόμος χωρίς χαρά» θεωρείται το πρώτο κινηματογραφικό έργο της «νέας αντικειμενικότητας». Αποχωρίζεται τα εκφραστικά στοιχεία του Εξπρεσιονισμού, και θεμελιώνει τον Πάμπστ ως κυρίαρχο σκηνοθέτη του γερμανικού ρεαλισμού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Hugo Bettauer: *Die freudlose Gasse. Ein Wiener Roman aus unseren Tagen.* Mit einem Nachwort von Murray G. Hall. Ullstein, Frankfurt am Main, Berlin 1988, ISBN 3-548-37147-7. 
* Jan-Christopher Horak: *Der Fall Die Freudlose Gasse. Eine Rekonstruktion im Münchner Filmmuseum.* In: Ursula von Keitz (Hrsg.): *Früher Film und späte Folgen.* Marburg 1998, S. 48–65.
* Ursula von Keitz: *Vorwort.* In: Ursula von Keitz (Hrsg.): *Früher Film und späte Folgen.* Marburg 1998, S. 7–10.
* Gerald Koll: *Pandoras Schätze. Erotikkonzeptionen in den Stummfilmen von G. W. Pabst.* München 1998.
* Michael Pabst: *Die freudlose Gasse.* In: Wolfgang Jacobsen (Hrsg.): *G. W. Pabst.* Berlin 1997, S. 137–150.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* Die freudlose Gasse - Παρουσίαση στο www.filmportal.de στα γερμανικά

Κατηγορία:Ταινίες του 1925
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Βωβές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες