open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Περλίτης (μεταλλουργία)

220px|right|thumb|Χαρακτηριστική περλιτική δομή σε υποευτηκτοειδή χάλυβα, όπως φαίνεται σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης. Η σκοτεινή περιοχή είναι φερρίτης.
Ο **περλίτης** είναι μικρογραφική δομή του χάλυβα που αποτελείται από εναλλασσόμενα φύλλα («λαμέλες») φερρίτη (*α*-Fe) και σεμεντίτη (Fe3C). Η σύστασή του είναι: 88,5% κ.β. φερρίτης και 11,5% κ.β. σεμεντίτης. 

Ο περλίτης σχηματίζεται κατά τον ευτηκτοειδή μετασχηματισμό του ωστενίτη (*γ*-Fe), όταν η θερμοκρασία είναι χαμηλότερη από 727°C. Η ευτηκτοειδής σύσταση του ωστενίτη είναι 0,77% κ.β. C. 

Η ονομασία του περλίτη οφείλεται στο γεγονός ότι στο μικροσκόπιο παρουσιάζει λαμπερή εμφάνιση με ζώνες όπως το μάργαρο (σεντέφι), το υλικό δηλαδή που κάνει τα μαργαριτάρια να αστράφτουν. 

Επειδή περιέχει πολύ φερρίτη, ο περλίτης είναι και αυτός όλκιμος. Η σκληρότητά του είναι κάπως υψηλότερη και κυμαίνεται από 200 έως 250 HB (Brinell).

Μια άλλη μικρογραφική δομή παρόμοια με τον περλίτη είναι ο μπαινίτης. Ωστόσο, οι λωρίδες («λαμέλες») του μπαινίτη είναι πολύ πιο λεπτές από τα φύλλα του περλίτη. Συνεπώς, ο μπαινίτης δεν λάμπει όπως ο περλίτης. Ο μπαινίτης σχηματίζεται με μετατοπιστικό μηχανισμό όταν η ταχύτητα ψύξης του χάλυβα είναι κάπως υψηλή. Αντιθέτως, ο περλίτης σχηματίζεται αργά με την διάχυση των ατόμων του άνθρακα από το πλέγμα του ωστενίτη.  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Pearlite" &mdash; Πλούσιο υλικό για τον περλίτη, από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ .
* "Eutectoid region of steel", A. Eickert Co., Inc. 1997 &mdash; Η ευτηκτοειδής περιοχή του διαγράμματος φάσεων σιδήρου–άνθρακα, από εταιρεία που παράγει ψαλίδια και άλλα κοπτικά εργαλεία από χάλυβα .

Κατηγορία:Μεταλλουργία
Λεδεβουρίτης

[220px|right|thumb|Το [διάγραμμα φάσεων Fe–C.]]
Ο **λεδεβουρίτης** είναι μικρογραφική ευτηκτική δομή, που παρατηρείται στους χυτοσιδήρους, δηλ. στα κράματα σιδήρου–άνθρακα που περιέχουν 2,06 έως 6,67% κ.β. C.
 
Η δομή αυτή έλαβε το όνομά της από τον Γερμανό μεταλλουργό Καρλ Χέινριχ Άντολφ Λέντεμπουρ (1837–1906), που πρώτος την παρατήρησε το 1882.

Ο λεδεβουρίτης περιέχει 4,3% κ.β. C. Σχηματίζεται στους 1147&nbsp;°C, καθώς το τήγμα σιδήρου–άνθρακα κρυσταλλώνεται και δίνει ωστενίτη (*γ*-Fe) και σεμεντίτη (Fe3C). Η δομή αυτή ονομάζεται *λεδεβουρίτης Ι*. Όταν η θερμοκρασία του κράματος πέσει κάτω από τους 723&nbsp;°C, ο ωστενίτης δίνει περλίτη, δηλαδή ένα φυλλοειδές ή «λαμελοειδές» μείγμα φερρίτη (*α*-Fe) και σεμεντίτη. Η δομή που προκύπτει σε θερμοκρασία χαμηλότερη από τους 723&nbsp;°C αποκαλείται *λεδεβουρίτης ΙΙ*. Εάν η ταχύτητα ψύξης του κράματος είναι αρκετά υψηλή, τότε από τον λεδεβουρίτη Ι προκύπτει μπαινίτης ή και μαρτενσίτης.

Η δομή του λεδεβουρίτη μοιάζει με δενδριτική. Σε υποευτηκτικούς λευκούς χυτοσιδήρους, δηλαδή σε χυτοσιδήρους που περιέχουν σεμεντίτη (Fe3C) και λιγότερο από 4,3% κ.β. C, ο λεδεβουρίτης ΙΙ αποτελείται από δενδρίτες σεμεντίτη που έχουν σχηματιστεί μέσα σε προηγούμενους κόκκους ωστενίτη. Σε υπερευτηκτικούς λευκούς χυτοσιδήρους, δηλαδή σε χυτοσιδήρους που περιέχουν σεμεντίτη (Fe3C) και περισσότερο από 4,3% κ.β. C, ο λεδεβουρίτης ΙΙ αποτελείται από ράβδους περλίτη που έχουν αναπτυχθεί κάθετα σε πλάκες πρωτογενούς σεμεντίτη, ενώ οι ράβδοι του περλίτη περικλείονται από μάζα δευτερογενούς σεμεντίτη. Αυτές οι λεδεβουριτικές δομές δεν παρατηρούνται σε φαιούς χυτοσιδήρους φυλλοειδούς ή σφαιροειδούς γραφίτη.

Η παρουσία πυριτίου (Si) μειώνει την περιεκτικότητα σε C του ευτηκτικού σημείου, σύμφωνα με τον εμπειρικό κανόνα:

(% κ.β. C) + 0,11 × (% κ.β. Si) = 4,3% κ.β.
 
Για παράδειγμα, σε χυτοσίδηρο με 4% κ.β. Si, το ευτηκτικό σημείο περιέχει 3,76% κ.β. C. Ωστόσο, η παρουσία Si σε περιεκτικότητα μεγαλύτερη από 0,5% κ.β. περίπου, ευνοεί τον σχηματισμό γραφίτη, οπότε ο χυτοσίδηρος γίνεται φαιός. Με την προσθήκη τελουρίου (Te) σε ποσοστό 0,05% κ.β. εμποδίζεται ο σχηματισμός γραφίτη, ακόμα και σε χυτοσιδήρους με 2% κ.β. Si.

## Σημειώσεις




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Fully transformed ledeburite cast iron — Μικροφωτογραφίες λεδεβουριτικών δομών (DoITPoMS Micrograph Library, Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ). 

Κατηγορία:Μεταλλουργία
Ωστενίτης

[220px|right|thumb|Το [διάγραμμα φάσεων Fe–C.]]
Ο **ωστενίτης** ή *γ*-Fe είναι αλλοτροπική μορφή του σιδήρου που κρυσταλλώνεται στο εδροκεντρωμένο κυβικό σύστημα. Στην περίπτωση του καθαρού σιδήρου, ο ωστενίτης είναι σταθερός από τους 912 έως τους 1394°C. Όταν ο σίδηρος δεν είναι καθαρός αλλά περιέχει κραματικά στοιχεία, τότε η θερμοκρασιακή ζώνη σταθερότητας του ωστενίτη εκτείνεται ή περιορίζεται. 

Ο ωστενίτης ονομάστηκε έτσι από τον βρετανό πρωτοπόρο της μικροσκοπίας Χένρυ Κλίφτον Σόρμπυ προς τιμήν του συμπατριώτη του μεταλλουργού Γουίλλιαμ Τσάντλερ Ρόμπερτς-Ώστεν, ο οποίος παρουσίασε το πρώτο διάγραμμα φάσεων Fe&ndash;C το 1897.

Ο ωστενίτης είναι όλκιμος και η σκληρότητά του κυμαίνεται από 250 έως 300 HB (Brinell). Για θερμοκρασίες χαμηλότερες από 912°C, ο *γ*-Fe μετασχηματίζεται σε χωροκεντρωμένο φερρίτη ή *α*-Fe. Επίσης, για θερμοκρασίες υψηλότερες από 1394°C, μετασχηματίζεται σε χωροκεντρωμένο *δ*-Fe, που αποκαλείται επίσης φερρίτης. Σε αντίθεση με τον φερρίτη, ο ωστενίτης είναι ελάχιστα μαγνητικός (παραμαγνητικός).

Στους κοινούς ανθρακούχους χάλυβες, η θερμοκρασιακή ζώνη σταθερότητας του ωστενίτη εξαρτάται από τον περιεχόμενο άνθρακα, όπως φαίνεται και στο διάγραμμα φάσεων Fe&ndash;C. Η περιεκτικότητα του ωστενίτη σε άνθρακα φτάνει και 2,1% κ.β. στους 1153°C. Στους κραματωμένους χάλυβες, η σταθερότητα του ωστενίτη ευνοείται από την παρουσία ορισμένων στοιχείων, όπως το μαγγάνιο, το νικέλιο και το κοβάλτιο, που αποκαλούνται *γάμμα φερρογόνα*. Έτσι, π.χ., ο ανοξείδωτος χάλυβας «18/8» (18% κ.β. Cr, 8% κ.β. Ni) είναι ωστενιτικός ακόμα και σε θερμοκρασία δωματίου. Ορισμένα άλλα στοιχεία, όπως το μολυβδαίνιο, το χρώμιο και το πυρίτιο, περιορίζουν την σταθερότητα του ωστενίτη.

[220px|right|thumb|Ο ωστενίτης σχηματίζει ευμεγέθεις κρυστάλλους (κόκκους) που παρατηρούνται εύκολα στο μικροσκόπιο. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται η επιφάνεια θραύσης [ανοξείδωτος χάλυβας|ανοξείδωτου χάλυβα 304 με χαρακτηριστικούς κόκκους ωστενίτη.]]
Με ψύξη του ωστενίτη, και αναλόγως με τον ρυθμό ψύξης και την περιεκτικότητα σε άνθρακα, προκύπτουν διάφορες φάσεις και δομές. Με βραδείς ρυθμούς ψύξης, σχηματίζεται φερρίτης, περλίτης και σεμεντίτης, όπως προβλέπεται από το διάγραμμα φάσεων Fe&ndash;C. Με σχετικά υψηλό ρυθμό ψύξης, σχηματίζεται μπαινίτης, ενώ για υψηλούς ρυθμούς ψύξης («βαφή»), σχηματίζεται μαρτενσίτης. 

Σημειώνεται ότι ωστενίτης μπορεί να υπάρχει σε χάλυβες ή χυτοσιδήρους ακόμα και μετά από  βαφή και επαναφορά. Ο υπολειπόμενος ωστενίτης έχει την μορφή λεπτών στρωμάτων στον χώρο ανάμεσα στους επιμήκεις κόκκους του μαρτενσίτη ή του μπαινίτη. Ο υπολειπόμενος ωστενίτης μετασχηματίζεται σε σεμεντίτη, που μπορεί να προκαλέσει εσωτερικές ρωγματώσεις και να κάνει το κράμα εύθρυπτο.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Harry Bhadeshia, "Retained austenite" &mdash; από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ .

Κατηγορία:Μεταλλουργία
Κατηγορία:Σίδηρος
Πάπας Ουρβανός Α΄

Ο **άγιος Ουρβανός Α΄** (*Papa Urbano I*, ... - 23 Μαΐου 230) ήταν Πάπας από το 222 ως το 230.

Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν Ποντίφικας επί αυτοκρατορίας του Αλέξανδρου Σεβήρου. Διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Πάπα Κάλλιστο Α΄ και αναφέρεται στον Ευσέβιο, στην ιστορία του και ονομαστικά στην επιγραφή  που βρίσκεται στο  *Coemeterium Callisti*. Ωστόσο είναι άγνωστα άλλα στοιχεία για τη ζωή του.

Ο Ουρβανός εξελέγη Πάπας έπειτα από το θάνατο του Κάλλιστου Α΄,  στις 14 Οκτωβρίου του 222. Πέθανε μαρτυρικά στις 23 Μαΐου και ετάφη δύο ημέρες μετά, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του (25 Μαΐου). Ετάφη στο *Coemetarium Praetextati*.

Ο Ουρβανός Α΄ είναι ο πρώτος Πάπας του οποίου  η παραμονή στο αξίωμα μπορεί να χρονολογηθεί απόλυτα.

Τον διαδέχθηκε ως Πάπας ο άγιος Ποντιανός

## Αγιοσύνη και θρύλος
Ο Ουρβανός ανακηρύχθηκε σε άγιο και του αποδίδεται το θαύμα του αναποδογυρίσματος ενός ειδώλου μέσω προσευχής.  Λέγεται ότι έπειτα από το θαύμα αυτό ο Πάπας συνελήφθη, βασανίστηκε και τελικά εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό.

Μετά το θάνατό του , επτά Πάπες που τον διαδέχθηκαν πήραν το όνομά του.

## Ο Ουρβανός Α΄ στην τέχνη
thumb|150px|Πάπας Ουρβανός Α΄

Ο Ουρβανός απαντάται σε πολλά είδη τέχνης. Συχνά απεικονίζεται καθιστός φορώντας την παπική τιάρα και τους μανδύες και κρατώντας ένα σπαθί στραμμένο προς τη γη. Ένα παράδειγμα τέτοιας απεικόνισης. Διαφορετική απεικόνιση είναι φορώντας μίτρα και κρατώντας σταφύλια. Παραδείγματα: 1 και 2

Λιγότερο γνωστές απεικονίσεις είναι: 
# έπειτα από τον αποκεφαλισμό του, έχοντας δίπλα του την παπική τιάρα.
# καθώς πέφτουν είδωλα από μία στήλη, τη στιγμή του αποκεφαλισμού του,
# να βασανίζεται στον πάσσαλο,
# καθισμένος με ένα νεαρό άνδρα (τον άγιο Βαλεριανό) πλάι του και έναν ιερέα που κρατά βιβλίο.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα
Ουρβανός Α΄
Μπαλί

300px|right|thumb|Χάρτης του Μπαλί.
Το **Νησί Μπαλί** (ινδονησιακά: *Pulau Bali*; Μπαλινέζικη γλώσσα: *Nusé Bali*/*Pûlo Bali*) είναι νησί της Ινδονησίας, με έκταση 5.632,86 τ.χλμ. και με πληθυσμό 3,9 εκατομμύρια κατοίκους το 2010. Οι κάτοικοι κατά 89% είναι Μπαλινέζοι ενώ υπάρχουν και κάτοικοι της Ιάβας κατά 7%, Μπαλί Αγκά κατά 1% και Μαντουρέζοι κατά 1%
Κύρια γλώσσα είναι η ινδονησιακή και θρησκεία ο Ινδουισμός. Η οικονομία του νησιού βασίζεται στη γεωργία και στον τουρισμό. 
Αποτελεί επίσης μία από τις 33 συνολικά επαρχίες της Ινδονησίας, με πρωτεύουσα το Ντενπασάρ. Στο νησί συγκεντρώνονται οι περισσότεροι από την ινδονησιακή μειονότητα των Ινδουιστών. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός στη χώρα. Βρίσκεται ανάμεσα στα νησιά Ιάβα και Λομπόκ.

## Ιστορία
Το Μπαλί κατοικείται από τα πρώτα προϊστορικά χρόνια. Έχουν βρεθεί λίθινα εργαλεία, τα οποία χρονολογούνται από το 3.000 π.Χ. 
Οι Ολλανδοί με τον Κορνέλις ντε Χούπμαν έφτασαν πρώτοι στο νησί το 1597. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες. Το 1950 το Μπαλί έγινε επίσημα επαρχία της Ινδονησίας. 
Το 1963 το όρος Αγκούνγκ εξερράγη και χιλιάδες ήταν τα θύματα. Πολλοί ανθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους. Το 1965 σημειώθηκε αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τζακάρτα, εναντίον της εθνικής κυβέρνησης της Ινδονησίας. Την περίοδο εκείνη, εκτελέστηκαν από τους παραστρατιωτικούς του Σουχάρτο περί τους 100.000 Μπαλινέζους. Τα ακριβή γεγονότα παραμένουν άγνωστα όπως και ο αριθμός των σφαγιασθέντων.   

Στις 12 Οκτωβρίου του 2002, από έκρηξη παγιδευμένου με εκρηκτικά αυτοκινήτου στο τουριστικό θέρετρο Κούτα σκοτώθηκαν 202 άνθρωποι και άλλοι 209 τραυματίστηκαν. Παρόμοιες βομβιστικές ενέργειες έγιναν στην ίδια περιοχή το 2005. 
Το Δεκέμβριο του 2007 το νησί φιλοξένησε τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές.  

## Πινακοθήκη

Image:Gunung Kawi Rice Terrace Tampaksiring 1.jpg |Ορυζώνες (*sawah*) στην είσοδο του ναού Γκουνούνγκ Κάουι.
Image:DewiSri.jpg|  Άγαλμα της θεάς του ρυζιού, Ντεβί Σρι, στο Μπαλί.
Image:Bali Rice Terrace.JPG | Ορυζώνες στο Μπαλί.
 

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* Miguel Covarrubias, *Island of Bali*, 1946. ISBN 962-593-060-4
* Μάριος Βερέττας, *Η Μαγεία του Μπαλί, Ένα ταξιδιωτικό βιβλίο για την ιστορία και τον πολιτισμό του Μπαλί*, Εκδόσεις Βερέττα, ISBN 960-7756-25-8

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Δηνάριο Αλγερίας

Το  **δηνάριο** (γαλλικά: **dinar**, αραβικά: *دينار*) είναι το νόμισμα της Αλγερίας και έχει κωδικό  ISO 4217 το  *DZD*. Το όνομα προέρχεται από το ρωμαϊκό *denarius*. Υποδιαιρείται σε 100 *σαντίμ* (*santeem* , αραβικά سنتيم). Το δηνάριο εισήχθη το 1964 και αντικατέστησε το αλγερινό φράγκο, με το οποίο είχε την ίδια αξία.

## Κέρματα
Το 1964 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά κέρματα ονομαστικής αξίας 1, 2, 5, 10, 20 και 50 σαντίμ, καθώς επίσης και του 1 δηναρίου. Αυτά των 1, 2 και 5 ήταν από αλουμίνιο και αυτά του 1 δηναρίου από χαλκονικέλιο. Η εμπρόσθια όψη απεικόνιζε το  εθνόσημο της Αλγερίας ενώ η πίσω όψη είχε τις αξίες με αραβικούς αριθμητικούς χαρακτήρες. Τις επόμενες δεκαετίες κυκλοφόρησαν αναμνηστικά κέρματα. Ωστόσο, γενικά σε κυκλοφορία είναι σήμερα τα κέρματα των 5 δηναρίων και πάνω.

Η νέα σειρά κερμάτων που κυκλοφόρησε το 1992 ήταν των ¼, ½, 1, 2, 5, 10, 20, 50 και 100 δηναρίων. Τα κέρματα των 10, 20, 50 και 100 δηναρίων είναι διμεταλλικά.

Εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού τα κέρματα σαντίμ σύντομα εξαφανίστηκαν και σπάνια χρησιμοποιούνται τα κέρματα του 1 δηναρίου. Ωστόσο, στην καθημερινή ομιλία αναφέρονται οι αξίες των χρημάτων σε σαντίμ, π.χ. 100 δηνάρια διαβάζονται   عشر الاف "δέκα χιλιάδες".

## Τραπεζογραμμάτια
Οι πρώτες σειρές χαρτονομισμάτων του δηναρίου κυκλοφόρησαν το 1964 και αποτελούνταν από τραπεζογραμμάτια αξίας των 5, 10, 50 και των 100 δηναρίων. Το 1970 τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 500 και το 1992 των 1000 δηναρίων. Η εμπρόσθια όψη αυτών των χαρτονομισμάτων είναι στα αραβικά και η πίσω όψη στα γαλλικά.

Το χαρτονόμισμα των 100 δηναρίων αντικαταστάθηκε από κέρματα. Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα των 200, 500 και των 1000 δηναρίων. Το 1998 ένα επιπλέον ολόγραμμα ασφαλείας προστέθηκε στα χαρτονομίσματα των 500 και των 1000 δηναρίων.

## Βιβλιογραφία
# Krause, Chester L. and Clifford Mishler (2003). 2004 Standard Catalog of World Coins: 1901-Present. Colin R. Bruce II (senior editor) (31st ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87349-593-4. 
# Cuhaj, George S. (editor) (2006). Standard Catalog of World Paper Money: Modern Issues 1961-Present. (12th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-89689-356-1.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομίσματα
Κατηγορία:Οικονομία της Αλγερίας
Εθνικός ύμνος της Μαδαγασκάρης

Το **Ry Tanindrazanay malala ô** είναι ο εθνικός ύμνος της Μαδαγασκάρης. Ο τίτλος μεταφράζεται σε "Ω, Πολυαγαπημένη μας Πατρίδα." Τους στίχους έγραψε ο Νορμπέρ Ραχαριζόα (*Norbert Raharisoa*) και συνθέτης είναι ο Παστέρ Ραχαζασόν (*Rahajason*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μαδαγασκάρης
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Μεγαπένθης

Με το όνομα **Μεγαπένθης** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:

# Νόθος γιος του Μενελάου από κάποια Γέτιδα δούλα. Υποτίθεται ότι πήρε το όνομά του από το πένθος για την αρπαγή της Ωραίας Ελένης. Από άλλους αναφέρεται ως μητέρα του Μεγαπένθη η Πιερίδα από την Αιτωλία, ή και η Ανδρομάχη. Ο Μεγαπένθης, ως νόθος δεν διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο. Σύμφωνα με μία, ροδιακή μάλλον, παράδοση, ο Μεγαπένθης και ο επίσης νόθος αδελφός του Νικόστρατος εξανάγκασαν την Ωραία Ελένη να καταφύγει στη Ρόδο, κοντά στην Πολυξώ, σύζυγο του Τληπολέμου. Και οι δύο αδελφοί απεικονίζονταν έφιπποι επάνω στον Θρόνο των Αμυκλών. Αυτός ο Μεγαπένθης αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου (ραψωδία δ, στ.11, και ραψωδία ο, στ. 100).
# Γιος του βασιλιά της Τίρυνθας Προίτου και της Σθενέβοιας, πατέρας του Άργου και παππούς του Αναξαγόρα, ή πατέρας του Αναξαγόρα και της Ιφιάνειρας. Ο Μεγαπένθης είχε τρεις αρκετά μεγαλύτερές του αδελφές, τις Προιτίδες. Αφού ο Μεγαπένθης ενηλικιώθηκε, ο πατέρας του, σε μεγάλη πια ηλικία, παραιτήθηκε υπέρ αυτού από τον θρόνο. Στο μεταξύ, ο Ακρίσιος είχε σκοτωθεί κατά λάθος από τον εγγονό του, τον Περσέα. Ο Περσέας, που αισθανόταν άσχημα με ένα βασίλειο κληρονομημένο από πρόσωπο που είχε σκοτωθεί από το χέρι του, πρότεινε στον νέο βασιλέα Μεγαπένθη να ανταλλάξουν βασίλεια. Το βασίλειο μοιράσθηκε σε τρία ίσα μέρη, του Αναξαγόρα (γιου του Μεγαπένθη), του Βίαντα και του Μελάμποδα. Με αυτό τον τρόπο, οι απόγονοι του Προίτου βρέθηκαν τελικώς να βασιλεύουν στο Άργος. Από αυτούς προήλθαν τα τρία βασιλικά γένη του Άργους: οι Αναξαγορίδες, οι Μελαμποδίδες και οι Βιαντίδες.

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* Χάρη Πάτση, τόμος 17 (1972)
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Μεγαπενθης
Μεγαπενθης
Κατηγορία:Αβαντιάδες
Αντηνορίδες

Στην ελληνική μυθολογία **Αντηνορίδες** ονομάζονται τα παιδιά του Τρωαδίτη Αντήνορα και της Θεανώς. Ο Όμηρος απαριθμεί 11 Αντηνορίδες: πρωτότοκος ήταν ο Κόωνας και ακολουθούν οι Αρχέλοχος, Ακάμας, Πόλυβος, Αγήνορας, Ελικάονας, Ιφιδάμαντας, Δημολέων, Λεομέδοντας και Πήδαιος (ή Πηδέος). Μεταγενέστεροι συγγραφείς προσθέτουν και άλλους επτά γιους και μία κόρη, την Κρινώ.

Αρκετοί μύθοι περιγράφουν την τύχη των Αντηνοριδών, διαφορετικοί ως προς τον τόπο που κατέφυγαν μετά την άλωση της Τροίας. Ο αρχικός μύθος αναφέρει ότι πήγαν με την Ωραία Ελένη στην Κυρήνη, όπου εγκαταστάθηκαν και δέχονταν τιμές ηρώων (Πίνδαρος, *Πυθιόν.* Ε 83). Μάλιστα ένας από τους λόφους της Κυρήνης ονομαζόταν προς τιμή τους «Λόφος των Αντηνοριδών». Σύμφωνα με άλλη παράδοση, οι Αντηνορίδες πήγαν στη Θράκη ή στην Ιλλυρία και από εκεί στη Βενετία, από όπου έδιωξαν τους Ευγανέους, αρχαίο ιταλικό λαό, και ίδρυσαν λίγο παρακάτω την πόλη Πατάβιο, τη σημερινή Πάδοβα. Μερικοί Αντηνορίδες έφθασαν μέχρι την Ιβηρική Χερσόνησο, όπου ίδρυσαν την πόλη Ωκέλλα (Στράβων Γ 157).

Νεότερες παραδόσεις ωστόσο αναφέρουν ότι παρέμειναν στην Τροία και ίδρυσαν νέο κράτος, αλλά διώχθηκαν από τον Αινεία.

## Γενεαλογία

Αντηνοριδες
Κατηγορία:Τρώες
Αντιφάτης

Με το όνομα **Αντιφάτης** είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:

# Βασιλιάς των ανθρωποφάγων Λαιστρυγόνων. Μόλις ο Οδυσσέας αποβιβάσθηκε στη χώρα του, ο Αντιφάτης άρπαξε ένα από τους συντρόφους του και τον έφαγε. Στη συνέχεια οι Λαιστρυγόνες κατέστρεψαν όλα τα πλοία του Οδυσσέα εκτός από ένα, με το οποίο ο τελευταίος εξακολούθησε το ταξίδι του προς την Ιθάκη. Για τις πράξεις του αυτές, ο Αντιφάτης έγινε παροιμιώδης τύπος θηριώδους ανθρώπου.
# Γιος του μάντη Μελάμποδα και της Ιφιάνασσας, αδελφός του Μαντία, πατέρας του Οικλέους και παππούς του Αμφιαράου. Και αυτός ο Αντιφάτης αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (ο 241).
# Τρωαδίτης εναντίον του οποίου στον Τρωικό Πόλεμο επιτέθηκε με το ξίφος του ο Πολυποίτης, γιος του Πειρίθου, και τον σκότωσε.

## Παραπομπές


Αντιφατη
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τρώες
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Δημονίκη

Στην ελληνική μυθολογία η **Δημονίκη**, γνωστή και ως **Δημοδόκη**, ήταν κόρη του Αγήνορα και της Επικάστης, εγγονή του Πλεύρωνα και της Ξανθίππης και αδελφή του Πορθάονα. Η Δημονίκη ζευγάρωσε με τον θεό Άρη και υπήρξε μητέρα του Ευήνου, του Πύλου, του Θέστιου και του Μώλου. Από τον Θέστιο, η Δημονίκη έγινε προγιαγιά του ήρωα Μελεάγρου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 310

Δημονικη
Θέστιος

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Θέστιος** (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον Θέσπιο ή τον Θέσπιδα) ήταν ηγεμόνας της πόλης Πλευρώνας στην Αιτωλία, υιούς της Δημονίκης και του θεού Άρη ή κατ' άλλους του Αγήνορα. Αναφέρεται από τον Στράβωνα (Ι 461 κ.ε.). Αδέλφια του Θεστίου ήταν ο Εύηνος, ο Πύλος και ο Μώλος.

Ο Θέστιος πήρε ως σύζυγό του την Ευρυθέμιδα και απέκτησαν μαζί τέσσερις υιούς και τρεις κόρες, αποκαλούμενες, συνολικά, ως **Θεστιάδες**. Οι υιοί ήταν οι `Ιφικλος, Εύιππος ή Τοξέας, Πλήξιππος και Ευρύπυλος, ενώ οι κόρες ήταν οι Αλθαία, η Λήδα και η Υπερμνήστρα. Από την Αλθαία, ο Θέστιος έγινε παππούς του σημαντικού ήρωα Μελεάγρου, τον οποίο αποκαλούσαν και Θεστιάδη. Ο Μελέαγρος σκότωσε τουλάχιστον δύο από τους θείους του (δηλαδή τους υιούς του Θεστίου) κατά τις διαμάχες που επακολούθησαν το κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Από τη Λήδα ο Θέστιος έγινε παππούς των Διοσκούρων.

## Πηγή

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 459

Θεστιος
Εχέστρατος

Ο **Εχέστρατος** ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.

Ήταν γιος και διάδοχος του Άγιδος Α΄.
Κατά τη βασιλεία του οι Λακεδαιμόνιοι επιτέθηκαν στους κατοίκους της περιοχής της Κυνουρίας, με το πρόσχημα ότι έκαναν επιδρομές στην Αργολίδα.

Τον Εχέστρατο διαδέχθηκε ο γιος του Λαβώτας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Λαβώτας

Ο **Λεωβώτης** ή **Λαβώτας** ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.

Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Εχέστρατου  και, κατά την αφήγηση του Ηροδότου, ανηψιός του νομοθέτη Λυκούργου, που μεταρρύθμισε το πολίτευμα των Σπαρτιατών όσο ήταν επίτροπος του Λαβώτα .

Κατά τη διάρκεια της συμβασιλείας του Λαβώτα με τον Πρύτανι, από το γένος των Ευρυποντιδών, οι Λακεδαιμόνιοι πολέμησαν ενάντια στους Αργείους για την περιοχή της Θυρέας στην Κυνουρία και κατάφεραν να επικρατήσουν. 

Το Λαβώτα διαδέχθηκε ο γιος του, ο Δόρυσσος .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Μαγνητική δυναμική γραμμή

**Μαγνητική δυναμική γραμμή** ή απλούστερα **μαγνητική γραμμή** ενός μαγνητικού πεδίου λέγεται η νοητή γραμμή που σε  κάθε της σημείο η ένταση του μαγνητικού πεδίου εφάπτεται σ΄ αυτή.

Οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές φέρονται προσανατολισμένες και δείχνουν τη φορά της έντασης του πεδίου. Αυτές δεν περιορίζονται μόνο εντός του μαγνήτη αλλά εκχέονται και πέριξ αυτού με αφετηρία το βόρειο μαγνητικό πόλο, (του πεδίου) και "κατάληξη" στο νότιο μαγνητικό πόλο, όπου και τερματίζουν.

Πειραματικά οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές μπορούν να γίνουν αντιληπτές στο μαγνητικό φάσμα που δημιουργείται από τη διάταξη που λαμβάνουν τα ρινίσματα του σιδήρου. Συνεπώς οι μαγνητικές γραμμές συμπίπτουν με τις τροχιές που θα μπορούσαν ν΄ ακολουθήσουν οι βόρειες μαγνητικές μάζες στη περίπτωση που θα μπορούσαν να κινηθούν ελεύθερα μέσα στο μαγνητικό πεδίο.

Ο αριθμός των μαγνητικών δυναμικών γραμμών είναι ανάλογος της έντασης του μαγνητικού πεδίου, που σημαίνει ότι όσο περισσότερες δυναμικές γραμμές διέρχονται από ένα σημείο ενός μαγνητικού πεδίου τόσο μεγαλύτερη είναι και η ένταση του πεδίου στο σημείο αυτό. 
Οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές θεωρούνται κλειστές και μη τεμνόμενες. Τούτο σημαίνει πως από ένα σημείο του πεδίου διέρχεται μία μονο δυναμική γραμμή. Επίσης ο αριθμός των δυναμικών γραμμών που διέρχονται από μια επιφάνεια εμβαδού 1m² (τετρ. μέτρου) που έχει τοποθετηθεί κάθετα προς αυτές σε κάποιο σημείο του πεδίου είναι ίσος με την ένταση του πεδίου στο σημείο αυτό.

## Μαγνητική δυναμική γραμμή ομοειδούς μαγνητικού πεδίου
Σύμφωνα με τα παραπάνω, περί των μαγνητικών γραμμών και λαμβάνοντας υπ΄ όψη ότι η ένταση ενός ομογενούς μαγνητικού πεδίου* είναι σε όλα του τα σημεία ίδια, εύκολα συμπεραίνεται ότι οι μαγνητικές γραμμές σ΄ ένα ομογενές πεδίο θα είναι παράλληλες και θα ισαπέχουν.
:(*) Ομογενές μαγνητικό πεδίο σχηματίζεται, για παράδειγμα, μεταξύ των πόλων ενός πεταλοειδούς μαγνήτη ή στο εσωτερικό ενός πηνίου όταν διαρρέεται αυτό από ηλεκτρικό ρεύμα.

## Δείτε επίσης
*Μαγνητική βελόνα
*Μαγνητική ροή
*Μαγνητική ροπή

Γραμμή
Πρύτανις ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Πρύτανις** ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης.

Ήταν από τον βασιλικό οίκο των Ευρυποντιδών, γιος και διάδοχος του Ευρυπόντος γενάρχη του οίκου, συμβασίλεψε μαζί με τον Λαβώτα των Αγιαδών. Γιος του ήταν ο Πολυδέκτης ο οποίος τον διαδέχτηκε. Ο Πρύτανις μαζί με τον Λαβώτα αντιμετώπισε και νίκησε σε μάχη τους Αργείους και ήταν πρώτη φορά στην ιστορία που βρέθηκαν σε πολεμική αντιπαράθεση Αργείοι και Λακεδαιμόνιοι, αιτία ήταν η προσάρτηση της Κυνουρίας στην Σπάρτη. 
 Η Κυνουρία ήταν μια περιοχή που οι Αργείοι την θεωρούσαν ιστορικά δική τους και ισχυρίζονταν ότι είχε αποικιστή και ονομαστή έτσι από τον Κύνουρα γιο του Περσέα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Απόστολος Στίγκας

μικρογραφία|δεξιά|250px|Έργο του Απόστολου Στίγκα είναι η Πλατεία Εσταυρωμένου Αιγάλεω.
Ο **Απόστολος Στίγκας** (Πετροχώρι Αχαΐας 1899-Αιγάλεω 1955) , ήταν Έλληνας πολιτικός.
Έλαβε μέρος σαν ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος Αιγάλεω στις εκλογές της 15ης Απριλίου 1951, εκλέχθηκε κατόπιν συνεργασίας και ανέλαβε θητεία, αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τα σχέδιά του για την αναβάθμιση της περιοχής.

Επί των ημερών του διαμορφώθηκε η Κεντρική Πλατεία του Εσταυρωμένου Αιγάλεω, η κοίτη του Κηφισού ποταμού, ενώ πραγματοποιήθηκαν περιορισμένες αλφατοστρώσεις κεντρικών οδών της πόλης, μικρή επέκταση του δικτύου ύδρευσης, τοποθετήσεις κρηνών και κατασκευή γεφυρών.

Πέθανε πρόωρα τον Νοέμβριο του 1955, αφήνοντας ημιτελές το έργο του.
## Πηγές
* Νίκος Μιχιώτης, "60 Χρόνια Τοπική Αυτοδιοίκηση στο Αιγάλεω" (1995)
* Ευγενία Μπουρνόβα, "Από τις Νέες Κυδωνίες στο Δήμο Αιγάλεω" (2002)
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγάλεω
Άρτεμη Θεριάκη

Η **Άρτεμη Θεριάκη** (Πάτρα, 14 Οκτωβρίου 1986 - Ρίο, 31 Δεκεμβρίου 2023) ήταν Ελληνίδα αθλήτρια της άρσης βαρών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1986 στη Πάτρα. Ξεκίνησε την Άρση Βαρών το 2002. Ήταν αθλήτρια του Πέλοπα Πατρών, πολλάκις πρωταθλήτρια Ελλάδας και κάτοχος ρεκόρ, μέλος της εθνικής ομάδας.

Το 2006 ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος γυναικών στα 69 κιλά, καταρρίπτοντας την προηγούμενη δική της επίδοση, σηκώνοντας 84 κιλά στο αρασέ, 96 κιλά στο ζετέ και στο σύνολο 180 κιλά. Την ίδια χρονιά στο Πρωτάθλημα Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λα Κορούνια κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 69 κιλά σηκώνοντας 81 κιλά στο αρασέ, 98 στο ζετέ και 179 στο σύνολο. Το 2007 κατέκτησε έξι μετάλλια στα 63 κιλά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα.

Απεβίωσε από καρκίνο στις 31 Δεκεμβρίου 2023 σε ηλικία 37 ετών.

## Τίτλοι
*Πρωταθλήματα Ελλάδος :
::Χρυσό:2005 (69 κ.) με Ρεκορ, 2006 (69 κ)  με ρεκόρ, 2007 (63 κ) 
*Πρωτάθλημα Ευρωπαϊκής Ένωσης  :
::Χάλκινο:2006 (69κ), 2010 (63 κ)

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών 
Κατηγορία:Πέλοπας Πατρών
Μυρτιά Ηρακλείου

μικρογραφία|Χιονισμένη "Μυρτιά".
Η **Μυρτιά** (παλιά: οι **Βαρβάροι**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία παλιότερα ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Η απόστασή του οικισμού από το Ηράκλειο είναι 15 χλμ.

## Γενικά στοιχεία
Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία, στον οικισμό βρίσκεται το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη, ενώ μεταξύ άλλων στο χωριό εδρεύουν επίσης: Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας, Αίθουσα Συνεδριάσεων, Δημοτικό Σχολείο, Νηπιαγωγείο, Πολιτιστικός Σύλλογος, Αγροτικός Σύλλογος, Οικοτεχνία με Παραδοσιακά Προϊόντα, Φούρνος, Φαρμακείο, Κρεοπωλεία, πολλές Καφετέριες, Καφενεία και Ταβέρνες. Ποδοσφαιρικά δραστηριοποιείται ο Αστέρας Μυρτιάς, ομάδα του τοπικού πρωταθλήματος[1], ιδρυθείσα το 1978.

Στο χωριό βρίσκονται οι ιεροί ναοί της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το Γενέθλιον της Θεοτόκου, του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Αντωνίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός φημίζεται εδώ και 7 αιώνες για την παραγωγή κρασιού. Το παλαιότερο όνομά του ήταν Βαρβάροι (αρσενικό) και οφείλεται στην εγκατάσταση σε αυτό βαρβάρων, δηλαδή μη Ελλήνων στρατιωτών από το Νικηφόρο Φωκά, έπειτα από την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς  το 961. Αναφέρεται ότι το 1206 ο κρητάρχης Στέφανος Αγιοστεφανίτης και η σύζυγός του, Άννα,  δώρισαν στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου της Πάτμου αμπέλια που βρίσκονταν στο χωριό Βαρβάροι.

Αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο του 1271 : *19 Luglio 1271, Sabathinus Georgius habitator in casali Varvari dare tenetur Abrae iudeo…(Ant. Creta, Torino, 1942, p. 153)*.

Το 1583 αναφέρεται από τον Καστροφύλακα με το όνομα *Varvarus* με 106 κατ. (Κ 95). Στην τουρκική απογραφή (1671) αναφέρεται *Varvaru* με 36 χαράτσια. Είναι το πατρικό χωριό του Νίκου Καζαντζάκη, όπου βρίσκεται και το ομώνυμο Μουσείο  προς τιμήν του λογοτέχνη.

Δείτε ***[[Κοινότητα Μυρτιάς]]***

## Προσωπικότητες εκ Μυρτιάς (Βαρβάρων)
Μιχαήλ Καζαντζάκης (1856–1932), έμπορος γεωργικών προϊόντων και κρασιού, πατέρας του Νίκου Καζαντζάκη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μυρτιά
* Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη
* Επίσημη σελίδα του Μουσείου Καζαντζάκη στο Facebook)
* Μουσείο(Youtube)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Σόος

Ο **Σόος** ήταν βασιλιάς της Σπάρτης και έζησε τον 11ο αιώνα π.Χ.

Ήταν 6ος απόγονος του Ηρακλέους, καθώς ήταν γιος του Προκλή, 

που ήταν γιος του Αριστόδημου. Συμβασίλευσε πρώτα με το θείο του Ευρυσθένη και μετά τον γιο αυτού Άγι Α', ιδρυτή του οίκου των Αγιαδών. Γιος του ήταν ο Ευρυπών 
 
από τον οποίο ονομάστηκε και ο βασιλικός οίκος.

Ο Σόος επεχείρησε να καταλάβει και να προσαρτήσει στην Σπάρτη την χώρα του Κλείτωρα η οποία είχε πλούσια μεταλλεία χαλκού. Ο Σόος νικά στις πρώτες μάχες τους Αρκάδες, αλλά σε μάχη με τους Κλειτόριους γνώρισε την ήττα και εγκατέλειψε την προσπάθεια. Μάλιστα από τότε κανένας Σπαρτιάτης βασιλιάς δεν εισέβαλε ξανά στην Αρκαδία. Επίσης κατάφερε να αντιμετωπίσει επανάσταση από τους Είλωτες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Thinking Machines Corporation

Οι **Thinking Machines Corporation** ήταν κατασκευαστική εταιρεία υπερυπολογιστών που ιδρύθηκε στο Βάλθαμ της Μασσαχουσέτης το 1982 από τους Daniel Hillis και Sheryl Handler. Σκοπός της εταιρείας ήταν η υλοποίηση και εμπορικοποίηση του αρχιτεκτονικού σχεδίου μαζικά παράλληλων υπολογιστών που εξέφρασε ο Hillis με την διδακτορική του εργασίαστο ινστιτούτο MIT. Το όνομα της μηχανής αυτής θα ήταν «*the [[Connection Machine]]*» (αγγλ., *μηχανή σύνδεσης*).

Η επιχείρηση μετακόμισε το 1984 από το Βάλθαμ στην πλατεία Κένταλλ στο Καίμπριτζ της Μασσαχουσέτης, για να είναι κοντά στα εργαστήρια MIT AI Lab και στην ανταγωνιστή εταιρεία KSR.
Εκτός από την KSR, άλλοι ανταγωνιστές ήταν η MasPar, που κατασκεύαζαν έναν υπολογιστή παρόμοιο με τον CM-2, καθώς και η Meiko, οι οποίοι κατασκεύαζαν έναν υπολογιστή παρόμοιο με τον CM-5.

## Προϊόντα
Η *Thinking Machines* παρήγαγε διάφορα πρότυπα της *Connection Machine* (κατά χρονολογική σειρά): CM-1, CM-2, CM-200, CM-5 και CM-5E. 
Οι πρώτοι υπολογιστές CM-1 και CM-2 ήταν εξοπλισμένοι αρχικά με 65.536 επεξεργαστές ενός bit αραδιασμένοι ανά 16 επεξεργαστές σε κάθε τσιπ και αργότερα με μικρότερο αριθμό επεξεργαστών, από 16.384 μέχρι και 4.096 επεξεργαστές. Ο Κωδικός τους ήταν 64K, 16K και 4K αντίστοιχα.

Τα λογισμικά των υπολογιστών αυτών ήταν γραμμένα σε ποικίλες εξειδικευμένες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των
* *Lisp και CM Lisp που ήταν επεκτάσεις της ευρύτερα γνωστής Lisp,
* C* που ήταν επέκταση της C, και
* CM FORTRAN που ήταν επέκταση της Φόρτραν με έναν ειδικό μεταγλωττιστή για τον παραλληλισμό του κώδικα βάση του σύνολου κωδικών εντολών του επεξεργαστή.

Η αρχιτεκτονική των υπολογιστών διέφερε πολύ και ακολουθούσε δυο διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους. Ενώ τα μοντέλα CM-1, CM-2 και CM-200 είχαν χαρακτηριστική αρχιτεκτονική δομή SIMD (αγγλ. ***S'''ingle '''I'''nstruction '''M'''ultiple '''D'''ata'', ''με μια οδηγία σε πολλά δεδομένα''), τα κατοπινά μοντέλα CM-5 και CM-5E είχαν χαρακτηριστική αρχιτεκτονική δομή [[MIMD]], (αγγλ. ***M**ultiple **I**nstructions **M**ultiple **D**ata'', ''με διαφορετικές οδηγίες σε πολλά δεδομένα''). Οι επεξεργαστές ήταν τύπου [[SPARC]] (αγγλ. ***S*'calable **P**rocessor **ARC**hitecture*) και ήταν διασυνδεδεμένοι με ένα [[παχύ δέντρο]]. 

Η *Thinking Machines* εισήγαγε το [[1985]] επίσης την πρώτη εμπορική χρήση δίσκων [[RAID]], με το όνομα [[DataVault]].

Η πρόσβαση στον υπερπολογιστή γίνονταν μέσω συμβατικού τερματικού υπολογιστή τύπου Symbolics 3600 LISP, και αργότερα από [[Sun]] και [[VAX]].

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==

* [http://www.inc.com/magazine/19950915/2622.html The Rise and Fall of Thinking Machines], *Inc. Magazine'', September 1995
* 'Richard Feynman and The Connection Machine' by W. Daniel Hillis

Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Φραντσέσκο Κοσίγκα

Ο **Φραντσέσκο Κοσίγκα** (ιταλ.*Francesco Cossiga*, 1928-2010) ήταν Ιταλός πολιτικός και ισόβιος γερουσιαστής, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ιταλίας από το 1985 ως το 1992.

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1928 στο Σάσαρι (Sassari), στα βόρεια της Σαρδηνίας, στου οποίου το Πανεπιστήμιο διετέλεσε καθηγητής Νομικής. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα δραστηριοποιούμενος σε ρωμαιοκαθολικής τάσης ομάδες.

### Μετά τον πόλεμο
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε πολλές φορές υπουργός της Χριστιανοδημοκρατίας. Ως υπουργός Εσωτερικών προέβη σε αναδιάρθρωση της ιταλικής αστυνομίας, της πολιτικής προστασίας και των μυστικών υπηρεσιών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του απήχθη από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και δολοφονήθηκε ο Άλντο Μόρο, πράγμα που οδήγησε στην παραίτησή του από τη θέση του υπουργού. Διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από τις 4 Αυγούστου 1979 ως τις 18 Οκτωβρίου 1980.

### Ως πρόεδρος της Δημοκρατίας
Στις 12 Ιουλίου 1983 εξελέγη Πρόεδρος της Γερουσίας. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 24 Ιουνίου 1985, οπότε εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την πρώτη μάλιστα ψηφοφορία, όπου απαιτούνταν πλειοψηφία 3/4. Το σπάνιο αυτό γεγονός κατάφερε ξανά μόνο ο Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι το 1999.

Στα πέντε πρώτα χρόνια της Προεδρίας του ακολούθησε την πολιτική των προκατόχων του, αποφεύγοντας να αναμειχθεί, άμεσα ή έμμεσα, στην τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Στα δύο τελευταία χρόνια όμως, άρχισε να εκφράζει απόψεις εναντίον του ιταλικού πολιτικού κατεστημένου, το οποίο, κατά τη γνώμη του, θα έπρεπε να λάβει υπόψη του τις αλλαγές που είχαν επέλθει παγκοσμίως μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου και τη λήξη του ψυχρού πολέμου.

Παραιτήθηκε δύο μήνες πριν τη λήξη της θητείας του, στις 28 Απριλίου 1992. Έκτοτε παρέμεινε ισόβιος Γερουσιαστής, όπως όλοι οι διατελέσαντες Πρόεδροι, φέροντας τον τίτλο του επίτιμου Προέδρου της Δημοκρατίας. Το Φεβρουάριο του 1998 σχημάτισε το κόμμα UDR (*Unione Democratica per la Repubblica*), με το οποίο στήριξε την Κυβέρνηση ντ' Αλέμα τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Δήλωσε μάλιστα ότι η στήριξή του αυτή είχε σκοπό να λήξει ο άτυπος αποκλεισμός των αρχηγών του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος από την Πρωθυπουργία.

### Διάλυση του κόμματός του
Το 1999 το κόμμα του διαλύθηκε και ο ίδιος επέστρεψε στη θητεία του ως ισόβιος Γερουσιαστής. Στις 27 Νοεμβρίου 2006 παραιτήθηκε από τη θέση αυτή, η παραίτησή του όμως δεν έγινε δεκτή από το Σώμα. Απεβίωσε στη Ρώμη στις 17 Αυγούστου 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Ιταλικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Τζουζέπε Σάραγκατ

Ο **Τζουζέπε Σάραγκατ** (ιταλικά: *Giuseppe Saragat*, 19 Σεπτεμβρίου 1898 - 11 Ιουνίου 1988) ήταν Ιταλός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Ιταλίας από το 1964 ως το 1971.

Γεννήθηκε στο Τορίνο στις 19 Σεπτεμβρίου 1898. Ήταν μετριοπαθής σοσιαλιστής πολιτικός. Αποχώρησε από το Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα το 1947, ανησυχώντας για τη συμμαχία του με το Κομμουνιστικό Κόμμα, και ίδρυσε δικό του.

Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών από το 1963 ως το 1964, οπότε εξελέγη Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας. Παρέμεινε στη θέση αυτή ως το 1971. Απεβίωσε στη Ρώμη στις 11 Ιουνίου 1988.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Ιταλικής Δημοκρατίας
Πλατεία Κένταλλ

thumb|300px
Η **πλατεία Κένταλλ** (αγγλ. *Kendall Square*) είναι μια περιοχή του Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης. Βρίσκεται στη διασταύρωση των κυρίων οδών, της οδού Μπρόντγουέϊ, Γουάτσγουορθ, και της Τρίτης οδού. 

Το ίδιο όνομα έχει επίσης η επιχειρησιακή περιοχή ανατολικά της οδού Πόρτλαντ, δυτικά του ποταμού Τσαρλς, βόρεια του ινστιτούτου MIT και νότια της οδού Μπίννυ.

## Σημαντικές τοπικές επιχειρήσεις
* Akamai Technologies
* Amgen
* Biogen Idec
* Bitstream Inc.
* Broad Institute
* Computer Sciences Corp.
* Charles Stark Draper Laboratory
* EMC Corporation
* Endeca Technologies
* Forrester Research
* Genzyme
* Google http://www.boston.com/business/technology/articles/2007/06/21/room_to_grow_for_microsoft/
* ITA Software
* John A. Volpe National Transportation Systems Center
* Massachusetts Institute of Technology
* Microsoft http://www.boston.com/business/technology/articles/2007/06/21/room_to_grow_for_microsoft/
* Novartis
* Schlumberger
* Sermo
* Vertex Pharmaceuticals
* VMware
* Whitehead Institute for Biomedical Research

Κατηγορία:Μασαχουσέτη
Κενταλλ
Μαγνητικές μονάδες

**Μαγνητικές μονάδες** ονομάζονται όλες εκείνες οι μονάδες μέτρησης των μαγνητικών μεγεθών και ιδιαίτερα: της μαγνητικής μάζας, της έντασης μαγνητικού πεδίου, της μαγνητικής επαγωγής της μαγνητικής ροής, του μαγνητικού δυναμικού κ.λπ.

Τέτοιες μονάδες είναι το Βέμπερ, το Γκάους, το Έρστεντ, το Κουλόμπ, το Μάξγουελ, το Τέσλα κ.λπ.

Μονάδες
*
Αρχάγγελος Ηρακλείου

Ο **Αρχάγγελος** (έως το 1947: *Βαρβάρω*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας. Η θέση του είναι στην πεδιάδα του Καστελλίου, νοτιοδυτικά σε μικρή απόσταση. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 37 χλμ. Βρίσκεται δίπλα  στη  νέα οδική αρτηρία που θα συνδέει το ΒΟΑΚ με το υπό κατασκευή αεροδρόμιο Καστελλίου.  Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκαλλιέργεια, την καλλιέργεια αμπελιών και την οικόσιτη κτηνοτροφία. Στο κέντρο του Αρχαγγέλου βρίσκεται ο περικαλλής ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου (αναφέρεται και ως ναός των Ταξιαρχών), στον οποίο το χωριό οφείλει την ονομασία του. Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου. 

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Αρχάγγελος ονομαζόταν παλαιότερα Βαρβάρω (ουδέτερο). Αυτό το όνομα οφείλεται στην εγκατάσταση Βαρβάρων στρατιωτών από το Νικηφόρο Φωκά. Όπως φαίνεται από το όνομά του, και το Σκλαβεροχώρι συνοικίστηκε από σκλάβους (σλάβους) στρατιώτες του Νικηφόρου Φωκά, το 961. Το 1279 αναφέρεται το επώνυμο Σκλαβοχωρίτης, κάτοικος του χωριού Ρουσοχώρια, που πιστοποιεί ότι το χωριό υπήρχε και λεγόταν Σκλαβοχώρι.

Το Βαρβάρω αναφέρεται στον Καστροφύλακα το 1583 (Κ95) *Varvaro* με 37 κατοίκους και στην τουρκική απογραφή (1671) με 5 χαράτσια (Κρητικά Χρονικά Α,94). Το Σκλαβεροχώρι αναφέρεται το 1583 *Sclaveroghori* με 75 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Αρχαγγέλου Ηρακλείου|Κοινότητα Αρχαγγέλου]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Αρχάγγελος στο interkriti.org

## Παραπομπές


Αρχαγγ
Αρχ
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Βουλγαρία του Βόλγα

Η **Βουλγαρία του Βόλγα** ήταν ένα μεσαιωνικό πολυφυλετικό κρατικό μόρφωμα της Ανατολικής Ευρώπης, στην περιοχή του Μέσου Βόλγα - εκεί όπου σήμερα εκτείνεται το ρωσικό Διαμέρισμα Πριβόλζκυ (κυρίως στο Ταταρστάν και την Τσουβασία). Κυρίαρχη εθνότητα ήταν οι Βούλγαροι απόγονοι της ορδής του Χαν Κοτράγ, η οποία γύρω στο 660 είχε εγκαταλείψει την Αζοφική Θάλασσα κυνηγημένη από τους Χαζάρους. Σε αντίθεση με τους βαλκάνιους συγγενείς τους, οι Βούλγαροι του Βόλγα διατήρησαν τα τουρανικά χαρακτηριστικά τους.

## Ιστορική διαδρομή
Η οριστική ηγεμονία των Βουλγάρων στην περιοχή φαίνεται πως εγκαθιδρύθηκε στα τέλη του 9ου αιώνα, όταν έπαυσε η επεκτατικότητα του Χαζαρικού Χαγανάτου από τα νότια (είχε μπει σε φάση παρακμής, εμπλεκόμενο σε σειρά πολέμων με τους Ρως). Την ίδια περίοδο ίδρυσαν την πρωτεύουσά τους Μπολγάρ στις όχθες του Βόλγα και θεμελίωσαν μια σειρά φρουρίων κατά μήκος του ποταμού που εξελίχθηκαν σε ιστορικές πόλεις, όπως το Καζάν. Λίγες δεκαετίες αργότερα (922/3) ασπάσθηκαν τον ισλαμισμό μέσω του Πέρση λόγιου Αχμάντ ιμπν Φαντλάν.

Ελέγχοντας τη ναυσιπλοΐα στον Βόλγα, οι Βούλγαροι κυριάρχησαν σε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους του Μεσαίωνα, την Εμπορική Οδό του Βόλγα. Το Μπολγάρ γνώρισε εξαιρετική ακμή και μπορούσε να συναγωνισθεί σε μέγεθος και πλούτο τις μεγάλες πόλεις του ισλαμικού κόσμου. Αυτό προκάλεσε το ενδιαφέρον των Ρως (ήλεγχαν ήδη την κίνηση αγαθών στον Δνείπερο), που με ορμητήριο το Βλαντίμιρ πραγματοποίησαν συνεχείς επιδρομές κατά τον 11ο και 12 αιώνα, εξαναγκάζοντας τους Βουλγάρους να μετακινήσουν την πρωτεύουσα στο ανατολικότερο Μπιλέρ.

Το τέλος της Βουλγαρίας του Βόλγα ήλθε στο ξεκίνημα του 13ου αι. όταν μια νέα υπερδύναμη, η Μογγολική Αυτοκρατορία του Τζενγκίς Χαν, πέρασε τις στέπες του Καζακστάν και ξεχύθηκε στην ανατολική Ευρώπη. Η πρώτη απόπειρα των Μογγόλων έγινε το 1223 και αποκρούσθηκε - ήταν ίσως η πρώτη ήττα του Τζενγκίς Χαν. Οι διάδοχοί του όμως επέστρεψαν το 1236 και μέσα σε μια πενταετία κατέκτησαν ολόκληρη τη χώρα, διαμοιράζοντας τα εδάφη της σε διάφορα ημιαυτόνομα χανάτα υπαγόμενα στη Χρυσή Ορδή.

Η ανάμειξη των Βουλγάρων με τους Τουρκομογγόλους της Χρυσής Ορδής δημιούργησε ένα νέο έθνος, τους Τατάρους, οι οποίοι έως και σήμερα είναι το δεύτερο πολυπληθέστερο έθνος της Ρωσίας μετά τους Σλάβους. Οι δε Τσουβάσιοι, ένας κλάδος των Τατάρων που καταγράφεται χωριστά στις στατιστικές και αριθμεί πάνω από ενάμιση εκατομμύριο μέλη, θεωρείται πως έλκουν απευθείας την καταγωγή τους από τους Βουλγάρους του Βόλγα.

Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Ρωσίας
Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας
Β
EMC Corporation

Η **EMC Corporation** (**EMC<sup>2</sup>**) είναι μια αμερικανική εταιρία που ταξινομείται στις λίστες Fortune 500 και S&P 500. Κατασκευάζει λογισμικά και υλικά συστημάτων για τη διαχείριση πληροφοριών και την αποθήκευση τους.
Τα κεντρικά γραφεία της βρίσκονται στο Χόπκιντον της Μασσαχουσέτης των ΗΠΑ.
Η EMC παράγει μια σειρά προϊόντων αποθήκευσης επαγγελματικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων σκληρού δίσκου και των ανάλογων λογισμικών επιτήρησης και αποθήκευσης δεδομένων.
Το κύριο προϊόν της, το Symmetrix, είναι βασικό στοιχείο των δικτύων αποθήκευσης δεδομένων σε πολλά μεγάλα κέντρα επεξεργασίας δεδομένων.

## Η εξέλιξη της εταιρείας
[thumb|227x227px|[Ρίτσαρντ Ήγκαν, συν-ιδρυτής της EMC Corporation]]
Η EMC ιδρύθηκε το 1979.
Ιδρυτικά της μέλη ήταν ο Ρίτσαρντ Ήγκαν  και ο Ρότζερ Μαρίνο, από τους οποίους προέρχονται και τα αρχικά γράμματα **Ε (**Egan) και **Μ** (Marino) στο όνομα της επιχείρησης.

Αρχικά ξεκίνησαν με την παραγωγή καρτών μνήμης, για να επεκταθούν και στον τομέα των σκληρών δίσκων.
Με την προσφορά του Moshe Yanai, η EMC ανέβηκε στην κορυφή με πρωτοποριακές και ισχυρές πλατφόρμες αποθήκευσης δεδομένων.

Στον τομέα της αποθήκευσης δεδομένων, ανταγωνίζεται την ΙΒΜ, την Network Appliance, την HP και την HDS.
Η επιχείρηση διεύρυνε την προσφορά της σε υλικό, λογισμικά και συμβουλευτικές υπηρεσίες γύρω από τους τομείς της.

Τον Ιούλιο του 2006 η EMC άνοιξε ένα γραφείο έρευνας και ανάπτυξης στη Σαγκάη της Κίνας, για να προωθήσει την περαιτέρω επέκταση της στην κινεζική αγορά.
Στις 7 Ιουνίου 2007, η EMC ανήγγειλε ότι θα επένδυε $160 εκατομμύρια δολάρια στην Σιγκαπούρη για να ιδρύσει ένα νέο τεράστιο εργαστήριο που θα λειτουργήσει μέσα σε ένα έτος.

Με μια σειρά αγορών και συνεργασιών η EMC έγινε ο παγκόσμια μεγαλύτερος προμηθευτής στον τομέα της αποθήκευσης στοιχείων. 

## Αγορές και συνεργασίες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αγορές και συνεργασίες
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Επίσημη ιστοσελίδα των προϊόντων της εταιρείας
* Ο ιδρυτής της εταιρείας, Founder Dick, ανακεφαλαιώνει την απαρχή της εταιρείας
* Σύντομη ιστορία της εταιρείας μέχρι το 1998
* Σταθμοί στην ιστορία της EMC 
* Managing IT For A Flat World by David Goulden, CFO, EMC, BusinessWeek October 2, 2006

Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1979
Ατλάντα

Η **Ατλάντα** () είναι πόλη των ΗΠΑ και πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Αμερικανικής πολιτείας Τζόρτζια. Είναι η έδρα της κομητείας Φούλτον, αν και τμήμα της πόλης εκτείνεται στην κομητεία ΝτεΚάλμπ. 

Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 524,068 κατοίκους (εκτίμηση 2021) και ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής της Ατλάντας, σε 6,192,507 κατοίκους (9η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις ΗΠΑ). 

Το 1996, η Ατλάντα, διοργάνωσε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Οικονομία
Η Ατλάντα γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα που τη μετέτρεψε σε ένα οικονομικό κέντρο διεθνούς σημασίας. Η ανάπτυξη αυτή είναι εμφανής και στη μορφή της πόλης με το μεγάλο αριθμό από ουρανοξύστες που κυριαρχούν στον ορίζοντα. Ορισμένες από τις μεγάλες εταιρίες που έχουν τα κεντρικά τους στην Ατλάντα ή τα προάστιά της είναι η Coca-Cola, η εταιρεία ταχυμεταφορών UPS, το ειδησεογραφικό δίκτυο CNN και η αεροπορική εταιρία Delta Air Lines.

## Συγκοινωνίες
Το διεθνές αεροδρόμιο της Ατλάντας *Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport,* είναι το πρώτο αεροδρόμιο σε επιβατική κίνηση στον κόσμο. Εξυπηρετεί πάνω από 80 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως καθώς αποτελεί ενδιάμεσο σταθμό για πολλές πτήσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ ενώ έχει και μεγάλο αριθμό απ' ευθείας συνδέσεων με πολλούς προορισμούς στο εξωτερικό.

Για την κίνηση στην μητροπολιτική περιοχή κυρίαρχο μέσο είναι το αυτοκίνητο. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στις ώρες αιχμής είναι συνηθισμένη ενώ η πόλη αντιμετωπίζει και πρόβλημα μόλυνσης της ατμόσφαιρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 
* 


Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ρίτσαρντ Γκόζνεϊ

Ο **Σερ Ρίτσαρντ Γκόζνεϊ** (Sir Richard Hugh Turton Gozney) είναι Βρετανός διπλωμάτης, Αντικυβερνήτης της Νήσου του Μαν από τις 27 Μαΐου 2016 έως τις 29 Αυγούστου 2021 και Κυβερνήτης των Βερμούδων από τις 12 Δεκεμβρίου 2007 ως τις 18 Μαΐου 2012..

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1951 και σπούδασε στην Οξφόρδη και σπούδασε Καλές Τέχνες και Γεωλογία. Το 1970 για μικρό χρονικό διάστημα παρακολούθησε μαθήματα σε σχολή στην Κένυα.
 
Η διπλωματική του καριέρα ξεκίνησε το 1973 από διπλωματικά αξιώματα στην Κένυα και στη Σομαλία, ενώ αργότερα υπηρέτησε στις βρετανικές πρεσβείες στην Τζακάρτα και στο Μπουένος Άιρες. Την περίοδο 1981-84 υπηρέτησε στο ΝΑΤΟ και τα επόμενα 4 έτη στη Μαδρίτη. Το 1989-93 ανέλαβε γραμματειακή θέση στο Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών και το 1993-96 ύπατος αρμοστής της Βρετανίας στη Σουαζιλάνδη. Από το 2000 ως το 2004 υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Βρετανίας στην Τζακάρτα και από το 2004 ως το 2007 ήταν Ύπατος Αρμοστής της Βρετανίας στη Νιγηρία.

## Τιμές
* 1993: Ακόλουθος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου
* 2006: Ιππότης της Τιμής του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου

## Βιβλία
* *Gibraltar and the EC: Aspects of the Relationship* (Royal Institute of International Affairs Discussion Paper, 1993)

## Παραπομπές
* *Who's Who 2007* (A. & C. Black, London, 2007)


Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Νήσος του Μαν
Κατηγορία:Κυβερνήτες των Βερμούδων
Θάλασσα Μποφόρ

thumb|Προσεγγιστική απεικόνιση της θάλασσας Μποφόρ και των επίμαχων υδάτων.
Η **θάλασσα Μποφόρ** (αγγλικά: *Beaufort Sea*, γαλλικά: *mer de Beaufort*) αποτελεί τμήμα του Αρκτικού ωκεανού. Βρίσκεται βόρεια των Βορειοδυτικών Εδαφών, του Γιούκον και της Αλάσκας και δυτικά του Καναδικού Αρκτικού Αρχιπελάγους. Το βορειοδυτικό όριο της ορίζεται από μία γραμμή που συνδέει το Μπάροου και το Λαντς Εντ. Καταλαμβάνει έκταση 450.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Πήρε την ονομασία της από τον Ιρλανδό υδρογράφο Φράνσις Μποφόρ.

Ο ποταμός Μακένζι, καθώς και άλλοι μικρότεροι, εκβάλλουν στη θάλασσα Μποφόρ. Αποτελεί σημαντικό καταφύγιο φαλαινών και θαλασσοπουλιών και έχει μείνει ακόμη σχετικά ανέπαφη από την εμπορική κίνηση.
Στη θάλασσα αυτή εικάζεται ακόμη ότι υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου κάτω από το θαλάσσιο υπόστρωμα. Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλουν και τα ανάλογα ευρήματα στον ποταμό Μακένζι και την νότια πλαγιά της Αλάσκας.

Υπάρχει μία συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ των ΗΠΑ και του Καναδά σχετικά με την οριοθέτηση του τμήματος του συνόρου τους που περιλαμβάνεται στα όρια της θάλασσας Μποφόρ.   Ο Καναδάς ισχυρίζεται ότι το όριο πρέπει να βρίσκεται κατά μήκος του 141ου μεσημβρινού και σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων (370 χλμ.), ακολουθώντας το όριο Αλάσκας - Γιούκον.Οι ΗΠΑ από την άλλη υποστηρίζουν ότι η διαχωριστική γραμμή πρέπει να τεθεί κάθετα στην ακτή και σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων(370 χλμ.), ακολουθώντας μία γραμμή ίσων αποστάσεων από αυτή. Η διαφορά αυτή δημιουργεί μία γκρίζα ζώνη διεκδικούμενη και από τις δύο χώρες. Η διαμάχη έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σπουδαιότητα λόγω των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου στη διαφιλονικούμενη περιοχή.  Και οι δύο χώρες έχουν διεκδικήσει δικαιώματα για το πετρέλαιο σε διάφορα τμήματα της αμφισβητούμενης περιοχής. 

Το μεγαλύτερο τμήμα της θάλασσας Μποφόρ είναι παγωμένο σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Ένα στρώμα πάγου καλύπτει τη βόρεια άκρη της ολόκληρο το χρόνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το στρώμα πάγου στη θάλασσα Μποφόρ από το Παρατηρητήριο Γης της ΝΑΣΑ  

Μποφορ
Κατηγορία:Αρκτικός Ωκεανός