open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κέτσικαν

Το **Κέτσικαν** (αγγλικά: Ketchikan, τλινγκίτ: Kichx̱áan) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Αλάσκα των ΗΠΑ. Με πληθυσμό 8.192 κατοίκους το 2020, είναι η έκτη πολυπληθέστερη πόλη στην πολιτεία. Η οικονομία της πόλης βασίζεται στον τουρισμό και την αλιεία και είναι γνωστή ως η «Παγκόσμια Πρωτεύουσα Σολομού». Το Εθνικό Μνημείο «Ομιχλώδη Φιόρδ» είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα της περιοχής. Το Κέτσικαν βρίσκεται στο νησί Ρεβιλαγκιγκέντο, 145 χλμ βόρεια της καναδικής πόλης Πρινς Ρούπερτ και 378 χλμ νότια της πρωτεύουσας της Αλάσκας, Τζούνο.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 10,7 χλμ² (8,7 χλμ² ξηρά και 2,0 χλμ² ή 18,60% επιφάνεια νερού). Η μέση ετήσια βροχόπτωση ως βροχή είναι 3900 χιλ και η μέση ετήσια βροχόπτωση ως χιόνι είναι 94 εκ. Η μέση μέγιστη θερμοκρασία τον Ιούλιο είναι 18 °C, ενώ τον Ιανουάριο -4 °C.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αλάσκας
Κατηγορία:Έδρες δήμων της Αλάσκας
NGC 3860

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3860** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 340 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 27 Απριλίου 1785 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Λέοντα. Έχει ενεργό πυρήνα, ο οποίος σύμφωνα με τον Gavazzi et al. ενδεχομένως οφείλεται στην ύπαρξη υπερμαζικής μελανής οπής στο κέντρο του. 

## Αποθέματα υδρογόνου
Η μελέτη του NGC 3860 δείχνει πως έχει απολέσει το 90% περίπου των αποθεμάτων υδροχόνου που διέθετε αρχικά. Αυτό σημαίνει ότι ο NGC 3860 δίηλθε από την κεντρική περιοχή του Σμήνους του Λέοντα όπου υπέστη απογύμνωση μέσω πίεσης εμβολής καθώς διέρχονταν μέσα από το πυκνό διαγαλαξιακό μέσο. Ο δίσκος αερίων του NGC 3860 επίσης είναι «λειψός» γεγονός που αποτελεί μια πρόσθετη ένδειξη ότι ο γαλαξίας υπέστη απογύμνωση κατά τα διέλευση του από την κεντρική περιοχή του Σμήνους του Λέοντα.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Κατηγορία:Ενεργοί γαλαξίες
3860
36577
06718
Κατηγορία:Σμήνος του Λέοντα
Γάτζα Εύβοιας

Η **Γάτζα** ή **Γλαρονήσι** ή **Βρωμούσα** Σκροπονερίου**** είναι βραχονησίδα, η οποία βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου, απέναντι από τις ακτές της Στερεάς Ελλάδας, στην είσοδο του όρμου Σκροπονερίου. Βορειοδυτικά της είναι το ομώνυμο ακρωτήριο ενώ νοτιοδυτικά ο οικισμός Σκροπονέρια Εύβοιας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες Εύβοιας
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
BA-10

Το **BA-10** ήταν ένα τεθωρακισμένο στρατιωτικό όχημα που παρήχθη στη Σοβιετική Ένωση από το 1939 έως το 1941. Βασίστηκε στο πλαίσιο και τον κινητήρα του φορτηγού GAZ-AAA. Ήταν το πιο παραγόμενο σοβιετικό θωρακισμένο αυτοκίνητο πριν από το 1941 - 3311 κατασκευάστηκαν σε τρεις εκδόσεις. Αυτές οι εκδόσεις ήταν η BA-10, η BA-10M (βελτιωμένη έκδοση με νέο ραδιόφωνο) και η BA-10ZhD (εξοπλισμένη για διπλή σιδηροδρομική / οδική χρήση). Ο βασικός σχεδιασμός BA-10 αναπτύχθηκε από τα βαριά θωρακισμένα αυτοκίνητα BA-3 και BA-6. Το BA-10 χρησιμοποιήθηκε από τον σοβιετικό στρατό μέχρι το 1945 και ορισμένα οχήματα καταλήφθηκαν επίσης από τη Φινλανδία και μερικά από αυτά πωλήθηκαν επίσης στη Σουηδία. Η Βέρμαχτ χρησιμοποίησε επίσης αιχμαλωτισμένα οχήματα.

Το BA-10 χρησιμοποίησε μια ελαφρώς μικρότερη, καλύτερα κεκλιμένη διάταξη θωράκισης από αυτή του BA-6, βελτιώνοντας έτσι την προστασία ενώ εξοικονομούσε βάρος. Η μεγαλύτερη ισχύς του κινητήρα (50 ίπποι (37 kW), σε σύγκριση με 40 ίπποι (30 kW) στο BA-6) έκανε το όχημα πιο αξιόπιστο.

Όπως και οι προκάτοχοί του, το BA-10 θα μπορούσε να μετατραπεί σε ερπυστριοφόρο τοποθετώντας βοηθητικές ερπύστριες στο πίσω ζεύγος διπλών τροχών. Στα πρώτα BA-10, αυτά τα κομμάτια ήταν στοιβαγμένα δεμένα πάνω από τα φτερά. Μεταγενέστερα οχήματα είχαν κλειστό αποθηκευτικό χώρο για τις ράγες στην ίδια θέση. Οι ερπύστριες τοποθετούνταν συχνά όταν το όχημα χρειαζόταν να κινηθεί σε χιόνι ή μαλακό έδαφος.

Το BA-10 είδε για πρώτη φορά δράση εναντίον των Ιαπώνων στη Μαντζουρία στη μάχη του Χαλχίν Γκολ το 1939. Μερικά συνελήφθησαν και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν από το Μαντσουκούο.

Συμμετείχε σε όλες τις μεταγενέστερες στρατιωτικές επιχειρήσεις και εκστρατείες της Σοβιετικής Ένωσης του 1939-1940.

Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου το BA-10 χρησιμοποιήθηκε εναντίον των Γερμανών στο Ανατολικό Μέτωπο, αλλά σπάνια εμφανίστηκε μετά το χειμώνα του 1941-42. Αργότερα στον πόλεμο, τον βαρύ ρόλο ανίχνευσης ανέλαβαν ελαφρά άρματα μάχης όπως το T-60 και το T-70. Μερικά BA-10 εμφανίστηκαν μέχρι το 1943 στο μέτωπο του Λένινγκραντ.

Μεγάλος αριθμός αιχμαλωτισμένων BA-10 χρησιμοποιήθηκαν από τις δυνάμεις του Άξονα στην Ευρώπη. Τον Μάιο του 1945 μερικά BA-10 του Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού πολέμησαν στο πλευρό των υπερασπιστών της εξέγερσης της Πράγας.

## Σημειώσεις και παραπομπές

## εξωτερικοί σύνδεσμοι

* М. Коломиец. Броня на колёсах. История советского бронеавтомобиля 1925–1945. — Москва: Яуза, Стратегия КМ, Эксмо, 2007. — 384 с. — (Советские танки). — 6000 экз. — ISBN 978-5-699-21870-7

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
BA-11

Το **BA-11** ή **Broneavtomobil 11** (ρωσικά: БА-11 ή Бронеавтомобиль 11) ήταν ένα θωρακισμένο αυτοκίνητο που αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Προοριζόταν να αντικαταστήσει το BA-10, αλλά η παραγωγή εμποδίστηκε από την εισβολή των Ναζί της Γερμανίας το 1941. Το BA-11 ήταν ένα βαρύ θωρακισμένο αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε με βάση ένα ενισχυμένο σασί ZiS-6. Χρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο 1941-1942 στο μέτωπο του Λένινγκραντ και σχεδιάστηκε για να επιτίθεται σε πεζικό, ιππικό και μεσαία τεθωρακισμένα αυτοκίνητα. Με 13 χιλιοστά μετωπική θωράκιση, ήταν ελαφρώς λιγότερο προστατευμένο από το πιο κοινό σοβιετικό ελαφρύ άρμα της εποχής, το T-26, το οποίο είχε θωράκιση 15 χιλιοστών. Είχε πολύ κακή κινητικότητα εκτός δρόμου λόγω υπερφόρτωσης και έλλειψης κίνησης σε όλους τους τροχούς, έτσι κατασκευάστηκαν μόνο 17 και χάθηκαν όλα το 1941–42. Ένα BA-11 τροποποιήθηκε με κινητήρα ντίζελ ZiS D-7 96 ίππων, ήταν γνωστός ως BA-11D. Οι δοκιμές ήταν επιτυχείς, αλλά η αχρηστία του BA-11 αφαίρεσε την αναγκαιότητα της σειριακής παραγωγής BA-11D.

## Σημειώσεις και παραπομπές

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Κατηγορία:Μοντέλα ZIL
Άμπαε

Το **Άμπαε**, γνωστό (πιο παραδοσιακά) και ως **Αόμπα**, **Όμπα** ή **Όπα** (και παλαιότερα ως «Νησί των λεπρών»), είναι νησί στο βόρειο μέρος του νησιωτικού κράτους Βανουάτου, στην Ωκεανία και τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Απέχει περίπου 310 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του Βανουάτου, το Πορτ Βίλα. Το Άμπαε δημιουργήθηκε ως νησί από το ηφαίστειο που κυριαρχεί σε αυτό, όντας το μεγαλύτερο σε όγκο ενεργό ηφαίστειο σε όλο το κράτος του Βανουάτου.

## Παραπομπές


Αμπαε
Ford Pilot

Το **Ford Pilot** ήταν ένα αυτοκίνητο πλήρους μεγέθους που παρήχθη από τη Ford στη Βρετανία από το 1947 έως το 1954. Αντικαταστάθηκε αποτελεσματικά από τα ελαφρώς μικρότερα μοντέλα Ford Zephyr και Ford Consul το 1951, αν και το Pilot συνέχισε να κατασκευάζεται, κυρίως για εξαγωγικές αγορές, μέχρι το 1954. 

Στη συνολική παραγωγή του, κατασκευάστηκαν 22.155 αυτοκίνητα.

Ουσιαστικά, δεν ήταν πολλά παραπάνω από έναν εκσυγχρονισμό και λίφτινγκ του προπολεμικού αμερικανικού Ford V8 1937, που παραγόταν στη Βρετανία από κιτ συναρμολόγησης που αποστέλλονταν από τις ΗΠΑ.

## Κινητήρες
Αρχικά, προσφέρθηκε με τον κινητήρα 60 V8 με πλευρική βαλβίδα 2.227 κυβικών εκατοστών από το μοντέλο του 1939. Αυτός ο κινητήρας αποδείχθηκε ανεπαρκής για το μέγεθος του οχήματος και γρήγορα αντικαταστάθηκε από τον κινητήρα 3.622 κ.εκ E71A Dagenham «Enfo» (αγγλ. Ford) 30 ίππων. Αυτός ο κινητήρας είχε κάποιες αλλαγές από τον κινητήρα V8 των ΗΠΑ του 1937 και χρησιμοποιήθηκε επίσης στα φορτηγά Fordson Thames ET.

## Εκδοχές αμαξώματος
Το Ford Pilot ήταν κυρίως διαθέσιμο ως τετράθυρο σεντάν, αλλά κατασκευάστηκαν επίσης εκδόσεις στέισον βάγκον, βαν και αγροτικά (pick-up). Τα βαν και τα pick-up Pilot ήταν το μόνο ελαφρύ επαγγελματικό όχημα που προσφέρθηκε με V8 στο Ηνωμένο Βασίλειο, και παρόλο που αυτό βελτίωσε σημαντικά την ταχύτητα και την ικανότητα μεταφοράς τους, δεν ήταν οικονομικό για τους περισσότερους χρήστες στόλου.

## Παραγωγή στην Αυστραλία
Το Ford Pilot διατέθηκε και στην Αυστραλία, ξεκινώντας από το 1949, όπου κατασκευάστηκε τόσο από μισο-έτοιμα κιτ συναρμολόγησης, όσο και από πλήρη παραγωγή. Η εκδοχή της Αυστραλίας είχε εξαχθεί τότε επίσημα και στη Νέα Ζηλανδία. Αν και το μοντέλο Ford Zephyr κυκλοφόρησε το 1951, το Pilot συνέχισε να κατασκευάζεται μέχρι το 1954, αν και μέχρι τώρα ήταν διαθέσιμο μόνο σε μικρούς αριθμούς στη Βρετανία, κυρίως για εξαγωγικές αγορές.


Αρχείο:FordV8Pilot.jpg|Αστυνομικό αυτοκίνητο σεντάν Ford V8 Pilot, με ανοιχτό παρμπρίζ.
Αρχείο:Ford V8 Pilot "Woody" (3356280201).jpg|Ford V8 Pilot βάγκον
Αρχείο:Ford V8 Pilot Pick Up - Flickr - mick - Lumix.jpg|Ford V8 Pilot pick-up. Το αντίτυπο αυτό έχει μη αυθεντικά αμερικανικά καλύμματα Ford.
Αρχείο:Ford V8 Pilot saloon (28932840316).jpg|Ford V8 Pilot σεντάν
Αρχείο:1954 Ford V8 Pilot Pick-Up 3.6.jpg| Ford V8 Pilot βαν
Αρχείο:1951 Ford V-8 Shooting Brake in the Sandringham Motor Museum.jpg|Ford V8 Pilot βάγκον (πρώην ιδιοκτησία του βασιλιά Γεώργιου ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου).


## Αναφορές

Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Pilot
Ηλίας Μανίκας

Ο **Ηλίας Μανίκας** (Κατερίνη, 11 Μαΐου 1980) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής,ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός. Έχει σημειώσει ένα από τα πιο γρήγορα χατ-τρικ στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Πιερικό το 1997 σε ηλικία 17 ετών και παρέμεινε για 4 χρόνια μέχρι το 2001 σημειώνοντας 57 με και 7 γκολ, υπό τις οδηγίες του Βασίλη Αντωνιάδη και του Μπόγκολουμπ Ραντζέλοβιτς. Ακολούθησε η Α.Ε. Διδυμοτείχου. Το 2002 με εισήγηση του Σάκη Τσιώλη αποκτήθηκε από τον Πανηλειακό όπου έμεινε για μια τριετία. Επέστρεψε στον Πιερικό το 2007.

Την ίδια χρονιά αποχώρησε από τον Πιερικό και υπέγραψε στον Θρασύβουλο Φυλής. Από το 2008 ως το 2010 αγωνίστηκε στον Παναιτωλικό. Μετά την λήξη του συμβολαίου του, υπέγραψε με τον Α.Σ. Ρόδος για μία σεζόν. Το 2011 συμφώνησε με τον Αστέρα Μαγούλας του Στέλιου Βογιατζή στη Γ' Εθνική.

Μετά απο μια δεκαπενταετή περιπλάνηση επέστρεψε το 2013 στην ομάδα της γενέτειράς του, τον Πιερικό. Το 2015 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής στον Πιερικό θέση στην οποία επέστρεψε τη σεζόν 2020-21.Από το 2017 έως και το 2023  αγωνίστηκε με τον Δία Δίου στην ΕΠΣ Πιερίας και τη Γ' Εθνική. Το 2023-24 αγωνίστηκε στη Γ' ΕΠΣ Λάρισας με τον Μύτικα Καλυβίων οδηγώντας την ομάδα του στην άνοδο, το πρωτάθλημα  και κερδίζοντας τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της κατηγορίας σε ηλικία 44 ετών, με 30 γκολ (από τα 75 συνολικά της ομάδας του). Την σεζόν 2024-25 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ και στη Β' ΕΠΣ Λάρισας. Ταυτόχρονα έγινε ο γηραιότερος πρώτος σκόρερ στο ελληνικό ποδόσφαιρο σε όλες τις κατηγορίες.

### Ρεκόρ
Στην αναμέτρηση του Αστέρα Μαγούλας με τη Ζάκυνθο (3-1) την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011 για το νότιο όμιλο της Γ' Εθνικής ο Μανίκας σημειωσε ένα απο τα πιο γρήγορα χατ-τρικ στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ολοκλήρωσε το χατ-τρικ του μέσα σε μόλις 4 λεπτά, σκοράροντας για τον Αστέρα ένα γκολ ανά δύο λεπτά από το 5' μέχρι το 9' σε μία από τις καλύτερες επιδόσεις στον κόσμο.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο epae.org

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανηλειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Άονες

Οι **Άονες** ήταν αρχαίος λαός της Βοιωτίας, που ζούσε στην ευρύτερη περιοχή των Θηβών. Σχετικώς με το ιστορικό του λαού αυτού, που δεν πρέπει να συγχέεται με τους Χάονες, υπάρχουν δύο αρχαίες εκδοχές, από τον Στράβωνα και από τον Παυσανία.

Σύμφωνα με τον Στράβωνα, οι Άονες μαζί με τους Τέμμικες ξεκίνησαν από τη νοτιοανατολική Αττική και, αφού πρώτα συνενώθηκαν με άλλα φύλα των Πρωτοελλήνων, τους Λέλεγες και τους Ύαντες, εγκαταστάθηκαν στη Βοιωτία, μεταξύ των Θηβών, της λίμνης Υλίκης και του Υπάτου όρους. Η έκταση αυτή ήταν γόνιμη πεδιάδα και ονομάσθηκε στην αρχαιότητα **Αόνιον πεδίον** από το όνομα του λαού των Αόνων. Οι Άονες παρέμειναν εκεί, μέχρι που (σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς και την παράδοση) κατέλαβαν τη Βοιωτία οι Φοίνικες του Κάδμου, οπότε και εκδιώχθηκαν.

Κατά τον Παυσανία οι Άονες μαζί με τους Ύαντες υπήρχαν εξαρχής στη Βοιωτία και απλώς μετατοπίσθηκαν προς τη Θήβα (*«Θηβαίαν γην»*) μετά από τη λοιμώδη καταστροφή των Εκτήνων, που ήταν οι προηγούμενοι κάτοικοι εκεί και είχαν βασιλιά τους τον Ώγυγο. Και όταν οι Φοίνικες του Κάδμου κατέλαβαν τη Βοιωτία, οι μεν Ύαντες δραπέτευσαν, ενώ οι Άονες παρέμειναν ως δούλοι των κατακτητών, ήλθαν με τα χρόνια σε επιμειξία μαζί τους και συγχωνεύθηκαν.

* Συνκδοχικώς, κατά τους Αλεξανδρινούς οι Μούσες που κατοικούσαν στον Ελικώνα της Βοιωτίας ονομάζονταν **Αονίδες**.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6

Κατηγορία:Αρχαία Βοιωτία
Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Μοχάμαντ Μοχμπέρ

Ο **Μοχάμαντ Μοχμπέρ** (, γεννημένος στις 26 Ιουνίου 1955)  είναι Ιρανός πολιτικός που υπηρέτησε ως προσωρινός Πρόεδρος του Ιράν, μετά τον θάνατο του Προέδρου Εμπραχίμ Ραϊσί σε συντριβή ελικοπτέρου το 2024. Είναι επίσης μέλος του Συμβουλίου Διάκρισης Σκοπιμότητας. Ήταν πρώην επικεφαλής της Εκτέλεσης του Διατάγματος του Ιμάμ Χομεϊνί, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Sina Bank και αναπληρωτής κυβερνήτης της επαρχίας Χουζεστάν. Γεννήθηκε στο Ντεφζούλ του Ιράν.    

Ως πρώτος αντιπρόεδρος του Ιράν, ο Μοχμπέρ αναλαμβάνει, με την έγκριση του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, «τις εξουσίες και τα καθήκοντα του Προέδρου» μετά το θάνατο του προέδρου σύμφωνα με το Σύνταγμα του Ιράν. Συγκροτείται Προσωρινό Προεδρικό Συμβούλιο (Πρόεδρος της Συνέλευσης, Αρχηγός Δικαστικού Σώματος, Α' Αντιπρόεδρος) και το συμβούλιο θα οργανώσει νέες εκλογές εντός 50 ημερών. Μετά τον θάνατο του Προέδρου του Ιράν, Εμπραχίμ Ραϊσί, ανέλαβε καθήκοντα αναπληρωτή προέδρου του Ιράν.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι του Ιράν
Κατηγορία:Ιρανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα περσικά
Ρούντολφ φον Άουερσβαλντ

Ο **Ρούντολφ Λούντβιχ Κόζαρ φον Άουερσβαλντ** (γερμ. *Rudolf Ludwig Cäsar von Auerswald*, 1 Σεπτεμβρίου 1795 &ndash; 15 Ιανουαρίου 1866) ήταν Γερμανός πολιτικός, που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Πρωσίας (ο τρίτος στην ιστορία) κατά τη διάρκεια της Επαναστάσεως του 1848. Αλλά και αργότερα, την τετραετία επί κυβερνήσεως του πρίγκιπα Καρόλου Αντωνίου των Χοεντσόλερν, ο φον Άουερσβαλντ ασκούσε την πραγματική εξουσία.

Ο φον Άουερσβαλντ γεννήθηκε στο Kwidzyn της Πρωσίας, ως μέλος του Οίκου του Meissen.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άουερσβαλντ Ροδόλφος φον-» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 202
* Richard von Bardeleben (1875). "Auerswald, Rudolf vonAllgemeine Deutsche Biographie (in German). Vol. 1. Leipzig: Duncker & Humblot. pp. 651–654.

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πρωσίας
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Άνθρωποι από τη Δυτική Πρωσία
Χεμισέτ

Το **Χεμισέτ** (αραβ. الخميسات) είναι πόλη του βόρειου Μαρόκου με πληθυσμό 131.542 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Απέχει 81 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του Μαρόκου Ραμπάτ και είναι με τη σειρά του η πρωτεύουσα της ομώνυμης Επαρχίας Χεμισέτ.

## Παραπομπές


Χεμισετ
Ιέντα Μαρία Βάργας

Η **Ιέντα Μαρία Βάργας** (πλήρες όνομα: *Iêda Maria Brutto Vargas*, 31 Δεκεμβρίου 1944 – 22 Δεκεμβρίου 2025) ήταν Βραζιλιάνα μοντέλο και Μις Υφήλιος το 1963.

Εκπροσώπησε την Βραζιλία στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος στο Μαϊάμι Μπιτς της Φλόριντα. Έγινε η πρώτη νικήτρια από την Βραζιλία. 

Κατά τη διάρκεια της θητείας της ως Μις Υφήλιος, άνοιξε το εμπορικό κέντρο Capital Plaza στο Landover Hills, στο Μέριλαντ, προάστιο της Ουάσινγκτον.

Απεβίωσε στις 22 Δεκεμβρίου 2025, εννέα ημέρες πριν τα 81α γενέθλιά της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνες μοντέλα
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Greta Van Fleet

Οι **Greta van Fleet** είναι αμερικάνικο ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στη πόλη Φράνκενμουθ του Μίσιγκαν το 2012. Αποτελείται από τους αδελφούς Κίσκα: τους δίδυμους Τζος (φωνητικά) και Τζέικ (κιθάρα), τον Σαμ (μπάσο και πλήκτρα), καθώς και από τον Ντάνι Βάγκνερ (ντραμς). Υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Lava Records το 2017 , και ένα μήνα αργότερα κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο στούντιο EP τους, *[[:en:Black Smoke Rising|Black Smoke Rising]]*. Το ντεμπούτο σίνγκλ τραγούδι τους *Highway Tune* κυριάρχησε στα στα αμερικάνικα Billboard τσαρτς στις κατηγορίες Mainstream Rock και Active Rock το Σεπτέμβριο του 2017 για 4 συνεχόμενες εβδομάδες. Το δεύτερο EP τους, *From the Fires,* κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 2017 παράλληλα με ένα δεύτερο σίνγκλ, το *Safari song*. To From the Fires βραβεύτηκε στα βραβεία Grammy με το βραβείο του καλύτερου ροκ άλμπουμ, το 2019.

Το ντεμπούτο τους στούντιο άλμπουμ, *Anthem of the Peaceful Army* , κυκλοφόρησε στις 19 Οκτωβρίου 2018, κατακτώντας τη πρώτη θέση στο τσαρτ στη κατηγορία ροκ άλμπουμ του Billboard τη πρώτη βδομάδα της κυκλοφορίας του. Στις 16 Απριλίου 2021 κυκλοφόρησαν το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους *The Battle at Garden's Gate*. Το τρίτο και πιο πρόσφατο στούντιο άλμπουμ *Starcatcher* κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου 2023.  

## Ιστορία

### Σχηματισμός (2012-2013)
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2012 στο Φράνκενμουθ του Μίσιγκαν με αρχικά μέλη τους αδελφούς Κίσκα και τον Κάιλ Χάουκ. Η δημιουργία μίας μπάντας ήταν το παιδικό όνειρο του Τζέικ Κίσκα, ο οποίος συμμετείχε στη μπάντα του σχολείου του, μέσα από την οποία γνώρισε τον Κάιλ. Οι δυο τους αρχικά έπαιζαν μουσική στο γκαράζ του σπιτιού του Τζέικ, γεγονός που οδήγησε στην ένταξη των Σαμ και Τζος στο μουσικό ντουέτο και τη δημιουργία του συγκροτήματος. Το όνομα του συγκροτήματος (Greta Van Fleet) είναι εμπνευσμένο από μία κάτοικο του Μίσιγκαν, τη Gretna Van Fleet, από την οποία έλαβαν τη σύμφωνη γνώμη για να τροποποιήσουν το όνομά της και να το δώσουν στη μπάντα τους.  

Ο Κάιλ Χάουκ, ως ο ντράμερ του συγκροτήματος, αντικαταστάθηκε το 2013 από έναν καλό φίλο των αδελφών Κίσκα, τον Ντάνι Βάγκνερ, ο οποίος είναι ο ντράμερ μέχρι και σήμερα.

## Μέλη

### Τρέχοντα Μέλη

* Τζόσουα Μάικλ Κίσκα - πρώτη φωνή (2012-σήμερα) 
* Τζέικομπ Τόμας Κίσκα - κιθάρα, δευτερεύοντα φωνητικά (2012-σήμερα) 
* Σάμουελ Φράνσις Κίσκα - μπάσο, πλήκτρα, δευτερεύοντα φωνητικά (2012-σήμερα) 
* Ντάνιελ Ρόμπερτ Βάγκνερ - ντραμς, δευτερεύοντα φωνητικά (2013-σήμερα)  

### Πρώην Μέλη

* Κάιλ Χάουκ - ντραμς (2012-2013)  

## Δισκογραφία

* *Anthem of the Peaceful Army (2018)* 
* *The Battle at Garden's Gate (2021)* 
* *Starcatcher (2023)*  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικά blues rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Μίσιγκαν
Ντομίνικ Άουλιτσεκ

Ο **Ντομίνικ Άουλιτσεκ** (*Dominik Auliczek* ή *Aulizek*, 1 Αυγούστου 1734 – 15 Απριλίου 1804) ήταν Βοημός γλύπτης και σχεδιαστής έργων σε πορσελάνη, ο οποίος σταδιοδρόμησε στη Γερμανία, κυρίως στο εργοστάσιο πορσελάνης στο Παλάτι Νύμφενμπουργκ του Μονάχου, στη Βαυαρία.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άουλιτσεκ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Πόλιτσκα, όπου ο πατέρας του, ο Ματίας Άουλιτσεκ, ήταν δήμαρχος, ενώ η μητέρα του ονομαζόταν Ροζίνα, το γένος Μαρτίνι.

Ο Ντομίνικ μαθήτευσε στον γλύπτη F. Pacak στο Λιτόμυσλ και κατόπιν στη Βιέννη το 1752-1753, αρχικώς με τον J.G. Leutner και μετά στην Ακαδημία. Το 1754 μαρτυρείται η παρουσία του στο Παρίσι, ενώ το 1755-1756 σπούδασε στο Λονδίνο και από το 1756-1759 στην ακαδημία της Ρώμης.

To 1759 κέρδισε ένα βραβείο γλυπτικής από την Ακαδημία του Αγίου Λουκά (Ρώμη) και τιμήθηκε με παράσημο από τον Πάπα Κλήμεντα ΙΓ΄. Το βραβείο αυτό προσέφερε και τίτλο ευγενείας. Στη συνέχεια εργάσθηκε για τρία χρόνια υπό τον αρχιτέκτονα Γκαετάνο Κιαβέρι.

## Το έργο του
Στην αρχή το έργο του Άουλιτσεκ είχε ισχυρές επιδράσεις από τη ρομανική τέχνη και μετά από το ροκοκό, ενώ προς το τέλος της σταδιοδρομίας του άρχισε να δείχνει σημάδια του Classicism. Από τη ρομανική του περίοδο δεν υπάρχουν ίχνη στα μεγάλα γλυπτά του. Φιλοτέχνησε μορφές θεών για τους κήπους του Ανακτόρου των Εκλεκτόρων του Νύμφενμπουργκ από το 1770 έως το 1782 και τρεις ομάδες χερουβίμ το 1776. Τα αγάλματα των θεών περιελάμβαναν τον Δία (Γιούπιτερ), την Ήρα [Γιούνο), τον Πλούτωνα και την Περσεφόνη. Οι απεικονίσεις του ζώων που μάχονται είναι οι πλέον αξιοσημείωτες από τις πορσελάνινες μορφές του, ενώ δημιούργησε και igures of gods και προσώπων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άουλιτσεκ Δομίνικος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 202
* 
*
* 

Κατηγορία:Τσέχοι γλύπτες
Κατηγορία:Γερμανοί γλύπτες
Ντάμπνυ Κόουλμαν

Ο **Ντάμπνυ Χουάρτον Κόουλμαν** (αγγλ. *Dabney Wharton Coleman*, 3 Ιανουαρίου 1932 – 16 Μαΐου 2024) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Μερικές γνωστές κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες ερμήνευσε ρόλους είναι οι *[[9 με 5]]* (1980), *[[Στη χρυσή λίμνη]]* (1981), *[[Τούτσι (ταινία)|Τούτσι]]* (1982), *[[Παιχνίδια πολέμου]]* (1983), *[[Τα Μάπετς στο Μανχάταν]]* (1984), *[[Οι βλάχοι του Μπέβερλι Χιλς]]* (1993) και *[[Έχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας]]* (1998).

Στην τηλεόραση ο Κόουλμαν ερμήνευσε τους ομώνυμους ρόλους στις σειρές *Buffalo Bill* (1983-1984) και *The Slap Maxwell Story* (1987–1988), καθώς και τον ρόλο του Μπάρτον Φάλιν στη σειρά *[[The Guardian (τηλεοπτική σειρά)|The Guardian]]* (2001-2004). Ως ηθοποιός φωνής, είχε μεγάλους ρόλους στις σειρές ''Το διάλειμμα'' και *[[Boardwalk Empire]]*. Είχε τιμηθεί με ένα  Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης με άλλες 5 υποψηφιότητες, καθώς και με μία Χρυσή Σφαίρα με άλλες τρεις υποψηφιότητες.

Ο Κόουλμαν ήταν ένας καρατερίστας ηθοποιός με ρόλους σε περισσότερες από 60 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Δάσκαλός του στην ηθοποιία ήταν o Σάνφορντ Μάισνερ στη Σχολή Θεάτρου «Neighborhood Playhouse» της Νέας Υόρκης από το 1958 έως το 1960.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ντ. Κόουλμαν στην Internet Movie Database
* Απόσπασμα συνεντεύξεως με τον ηθοποιό στο γύρισμα του *Rolling Thunder*

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Αουραμίνη

Η **αουραμίνη** είναι οργανική χημική ένωση που ανήκει στην ομάδα του τριφαινυλομεθανίου και χρησιμεύει ως φθορίζουσα βαφή (χρωστική) κίτρινου χρώματος. Η καθαρή αουραμίνη, που στο εμπόριο προσφέρεται με τη μορφή του υδροχλωρικού της άλατος ως **αουραμίνη O**, είναι κίτρινο στερεό σώμα με μορφή βελονοειδών κρυστάλλων ή σκόνης, διαλυτό στην αιθανόλη και στο διμεθυλοσουλφοξείδιο (DMSO). Μόνο το άλας είναι διάλυτο στο νερό. Η αουραμίνη O παρασκευάζεται με θέρμανση κετόνης του Μίχλερ μαζί με χλωριούχο αμμώνιο και χλωριούχο ψευδάργυρο στους 150 έως 160 °C.

Η αουραμίνη O μπορεί να χρησιμεύσει στη χρώση (βαφή) βακτηρίων για εξέταση στο μικροσκόπιο, όπως του μυκοβακτηρίου (όπου προσδένεται στο μυκολικό οξύ του κυτταρικού τοιχώματος) με τρόπο παρόμοιο με το βάμμα Ziehl-Neelsen. Ειδικότερα μαζί με ροδαμίνη Β συναποτελεί το «βάμμα Truant αουραμίνης-ροδαμίνης για το *[[Mycobacterium tuberculosis]]*. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως φθορίζουσα παραλλαγή του αντιδραστηρίου Schiff. Μικρή είναι η χρήση του ως γενικότερη βαφή: βάφει μεν το μαλλί και το μετάξι ζωηρό κίτρινο, αλλά σε αυτά ξεθωριάζει εύκολα με την έκθεση στο ηλιακό φως και με το πλύσιμο. Βάφει το βαμβάκι μετά από *πρόστυψη*, τις ακρυλικές και πολυαμιδικές ίνες, την ψάθα και το χαρτί, χρησιμοποιήθηκε όμως κάπως περισσότερο μόνο στη βαφή του χαρτιού. Μπορεί επίσης να χρησιμεύσει ως αντισηπτικός παράγοντας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 203

Αουραμινη
Πολιτισμός Ούνετιτσε

[thumb|Ο [Δίσκος της Νέμπρα, που ανακαλύφθηκε στη Σαξονία. Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, 1800-1600 π.Χ..]]
thumb|Ξίφη της Εποχής του Χαλκού που βρέθηκαν θαμμένα μαζί με τον Δίσκο της Νέμπρα, περ. 1600 π.Χ..
Ο **Πολιτισμός Ούνετιτσε** (τσεχ. *Únětická kultura*) ή **πολιτισμός του Άουνγιετιτς** (γερμ. *Aunjetitzer Kultur*) είναι αρχαιολογικός πολιτισμός των απαρχών της κεντροευρωπαϊκής Εποχής του Χαλκού, που χρονολογείται προσεγγιστικά από το 2300 έως το 1600 π.Χ..

Ο πολιτισμός πήρε το όνομά του από το μικρό χωριό Ούνετιτσε (γερμανική ονομασία Άουνγιετιτς), που βρίσκεται σήμερα στην κεντρική Τσεχία, βορειοδυτικά της Πράγας. Υπάρχουν περί τις 1.400 καταγεγραμμένες θέσεις του πολιτισμού αυτού στην Τσεχία και τη Σλοβακία, άλλες 550 θέσεις στην Πολωνία και περί της 500 ακόμα στη Γερμανία, μαζί με τοποθεσίες διάσπαρτων ευρημάτων. Ο Πολιτισμός του Ούνετιτσε είναι επίσης γνωστός από ευρήματα στη βορειοανατολική Αυστρία (σε συνδυασμό με τη λεγόμενη ομάδα του Μπέχαϊμκίρχεν) και στη δυτική Ουκρανία.

## Ιστορία ερευνών
Η πρώτη ανακάλυψη έγινε από τον Τσέχο χειρουργό και ερασιτέχνη αρχαιολόγο Τσένεκ Ρύζνερ (*Čeněk Rýzner*, 1845-1923), ο οποίος το 1879 ανεκάλυψε ένα νεκροταφείο στον λόφο Holý Vrch πάνω από το χωριό Ούνετιτσε της Βοημίας με πάνω από 50 ταφές. Περίπου την ίδια εποχή ανασκάφηκε ο πρώτος χώρος ταφής του ίδιου πολιτισμού στη Μοραβία (συγκεκριμένα στο Měnín) από τον A. Rzehak. Μετά από αυτές τις αρχικές ανακαλύψεις και μέχρι τη δεκαετία του 1930 ταυτοποιήθηκαν πολλές άλλες θέσεις, κυρίως νεκροταφεία, όπως στο Němčice nad Hanou (1926), θέσεις κοντά στην Πράγα, στο Polepy (1926-1927) και στο Šardičky (1927).
 
Στη Γερμανία ένας πριγκιπικός τάφος στο Λέουμπινχεν είχε ήδη ανασκαφεί το 1877 από τον Κλόπφλαϊς (*F. Klopfleisch*), ο οποίος ωστόσο τον χρονολόγησε λανθασμένα στην Εποχή του Σιδήρου (Πολιτισμός Χάλστατ). Τα επόμενα έτη ένα κύριο «σμήνος» θέσεων του Πολιτισμού Ούνετιτσε στην κεντρική Γερμανία ταυτοποιήθηκε στο Μπάαλμπέργκε, το Χέλμσντορφ της Θουριγγίας, το Nienstedt, το Καίρνερ, το Λέουμπινχεν, το Χάλμπερσταντ, το Βερνιγκερόντε, το Μπλάνκενμπουργκ και το Κβέντλινμπουργκ.

Στη Σιλεσία ο πρώτος αρχαιολόγος που συνδέθηκε με ανακαλύψεις σχετικές με τον Πολιτισμό του Ούνετιτσε ήταν ο Χανς Ζέγκερ (*Hans Seger*, 1864-1943). Ο Ζέγκερ όχι μόνο ανεκάλυψε αρκετές θέσεις του Πολιτισμού αυτού και επέβλεψε πρωτοποριακές ανασκαφές σε τοποθεσίες της Σιλεσίας (σήμερα στην Πολωνία, όπως το Przecławice), αλλά και συνέδεσε υλικά της βοημικής Εποχής του Χαλκού (EBA) με παρόμοιες συσσωρεύσεις στην Κάτω Σιλεσία.

## Παραπομπές


## Πηγές

* J.M. Coles / A.F. Harding: *The Bronze Age in Europe*, Λονδίνο 1979
* 
* 
* 
* G. Weber: *Händler, Krieger, Bronzegießer*, Kassel 1992
* R. Krause: *Die endneolithischen und frühbronzezeitlichen Grabfunde auf der Nordterrasse von Singen am Hohentwiel*, Στουτγάρδη 1988
* B. Cunliffe (επιμ.): *The Oxford illustrated prehistory of Europe*, Oxford University Press, Οξφόρδη 1994

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ουνετιτσε
Εξωβασιδιομύκητες

Οι **εξωβασιδιομύκητες** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Exobasidiomycetes*) είναι ομοταξία μυκήτων, που μερικές φορές συνδέονται με τις αφύσικες αυξήσεις φυτικών ιστών που αποκαλούνται κεκίδια. Η ομοταξία περιλαμβάνει είδη όπως το κεκίδιο του φύλλου της καμέλιας (*[[Exobasidium camelliae]]*) και το *[[Exobasidium vaccinii]]*, υπεύθυνο για την «ασθένεια των κόκκινων φύλλων» ή «κεκίδιο της αζαλέας». Υπάρχουν εννέα τάξεις εξωβασιδιομυκήτων, οι εξής:

# ***Ceraceosorales''' Begerow, M. Stoll & R. Bauer (2007''
# ***Doassansiales** R. Bauer & Oberw. (1997)''
# ***Entylomatales*' R. Bauer & Oberw. (1997)*
# ***Exobasidiales** Henn. (1898)*
# ***Georgefischeriales** R. Bauer, Begerow & Oberw. (1997)*
# ***Golubeviales** Q.M. Wang, F.Y. Bai, Begerow & Boekhout (2015), nom. inval.*
# ***Microstromatales** R. Bauer & Oberw. (1997)*
# ***Robbauerales** Boekhout, Begerow, Q.M. Wang & F.Y. Bai (2015)*
# ***Tilletiales** Kreisel ex R. Bauer & Oberw. (1997)''
## Παραπομπές

Εξωβασιδιομυκητες
Βαρζακάν

Η **Βαρζακάν** (περσικά: ورزقان) είναι πόλη στην κεντρική περιφέρεια της κομητείας Βαρζακάν, στην επαρχία του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν του Ιράν, πρωτεύουσα της κομητείας και της περιφέρειας. Είναι επίσης το διοικητικό κέντρο της αγροτικής περιοχής Οζομντέλ-ε Τζονουμπί.

Στην απογραφή του 2006, ο πληθυσμός της ήταν 3.549 κάτοικοι σε 930 νοικοκυριά. Η επόμενη απογραφή του 2011 μέτρησε 5.385 άτομα σε 1.392 νοικοκυριά. Η τελευταία απογραφή του 2016 έδειξε πληθυσμό 5.348 ατόμων σε 1.401 νοικοκυριά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Μάργκαρετ Γκάρντινερ

Η **Μάργκαρετ Γκάρντινερ** (Margaret Gardiner, γεννημένη 21 Αυγούστου 1959) είναι νοτιοαφρικανίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και Μις Υφήλιος το 1978.

Εκπροσώπησε την χώρα της, στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος που προγματοποιήθηκε στο Ακαπούλκο του Μεξικό το 1978, όπου και κέρδισε τον τίλο και έγινε η πρώτη νοτιοαφρικανή νικήτρια.

Είναι κάτοχος πτυχίου ψυχολογίας από το Κολέγιο του Τσάρλεστον και συγγραφέας δύο βιβλίων για την υγεία και την ομορφιά. Έργάζεται ως δημοσιογράφος στο Λος Άντζελες. Είναι παντρεμένη με τον Αντρέ Νελ, καθηγητή Παιδιατρικής και Δημόσιας Υγείας στο UCLA.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί μοντέλα
The Powerpuff Girls

***Τα Δυνατά Κορίτσια*** (αγγλικά: The Powerpuff Girls) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Κρεγκ ΜακΚράκεν για το Cartoon Network. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 18 Νοεμβρίου του 1998 και τελείωσε στις 25 Μαρτίου του 2005. Η σειρά ακολουθεί με πρωταγωνιστές τρία μικρά κοριτσάκια σούπερ ήρωες, την Μπλόσομ (Blossom), την Μπαμπλς (Bubbles) και Μπάτερκαπ (Buttercup) που σώζουν την πόλη που διαδραματίζεται η σειρά, την Τάουνσβιλ (Townsville) από τέρατα και υπέρ-κακούς.

Τα κορίτσια δημιουργούνται στο εργαστήριο του Καθηγητή Γιουτόνιουμ (Professor Utonium), ο οποίος σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει «τα τέλεια κορίτσια» αναμιγνύει διαφορά υλικά (ζάχαρη, μπαχαρικά και πολλά γλυκά) όταν καταλάθως ο καθηγητής ρίχνει το «Χημικό Χ» στο μείγμα, δημιουργώντας τα τρία σούπερ κορίτσια.

Ο Καθηγητής Γιουτόνιουμ υιοθετεί τις τρεις πρωταγωνίστριες που μεγαλώνουν ως αδερφές. Η ομάδα αποτελείται από την Μπλόσομ την καθιερωμένη «αρχηγό» της υπερ-ομάδας, με κόκκινα μαλλιά και ροζ μάτια, το σκληρό «αγοροκόριτσο» Μπέτερκαπ, με καστανά μαλλιά και πράσινα μάτια και την ευαίσθητη και γλυκιά Μπαμπλς, με ξανθά μαλλιά και μπλε μάτια.  

## Άλλοι χαρακτήρες
Εκτός από τον καθηγητή άλλοι σημαντικοί χαρακτήρες είναι ο Δήμαρχος της Τάουνσβιλ (Townsville) και η γραμματέας του, Σάρα Μπέλαμ (Ms. Sara Bellum) αλλά και η δασκάλα τους, κυρία Κένε (Ms. Keane). Η γραμματέας Σάρα Μπέλαμ, φαίνεται να είναι περισσότερο συνεπής από τον δήμαρχο και εκτελεί τα περισσότερα καθήκοντα του μαζί με την κυρία Κένε, δασκάλα των κοριτσιών και πρώην αίσθημα του Καθηγητή Γιουτόνιουμ, αποτελούν μέντορες των κοριτσιών και μητρικές φιγούρες τους.   

### Κακοί
Όσον αφορά τους «κακούς», ο ισχυρότερος εχθρός τους φαίνεται να είναι ο Μότζο Τζότζο (Mojo Jojo), ένας μεταλλαγμένος χιμπατζής, τρελός επιστήμονας που επιθυμεί να κατακτήσει τον κόσμο, ο χειριστικός δαίμονας ΑΥΤΟΣ (HIM), μια μικρή υπερ-κακός και πλούσια συμμαθήτρια των κοριτσιών η Πριγκίπισσα Μόρμπαξ (Princess Morbucks), ο  Φάζι Λαμπκινς (Fuzzy Lumpkins), η υπνωτίστρια και πλανεύτρα Σεντούσα (Sedusa), και η συμμορία με παραβατική συμπεριφορά, ΓκανΓκριν Γκανγκ (Gangreen Gang).

## Ο δημιουργός
Ο Κρεγκ ΜακΚράκεν, δημιουργός των Powerpuff Girls, γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου του 1971, στην Πενσιλβανία, στις Η.Π.Α. Έδειξε ενδιαφέρον για το animation από μικρή ηλικία και μετά από μια σύντομη δοκιμή στην εικονογράφηση βιβλίων, αποφάσισε να σπουδάσει animaton στο Λος Άντζελες, οπού γνώρισε τον συμφοιτητή και αργότερα δημιουργό του Dexter's Laboratory (1996), Τζέντι Ταρτακόβσκι. Η γνωστή σειρά Powerpuff Girls ξεκίνησε ως ερασιτεχνική σειρά με το όνομα "Whoopass Stew" αλλά δεν άργησε να μετονομαστεί σε "The Powerpuff Girls" και να γνωρίσει την επιτυχία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Cartoon Network
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Hanna-Barbara
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν κόμικς
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν ταινίες
Σρι Αουρομπίντο

Ο **Σρι Αουρομπίντο**, γεννημένος με το όνομα **Αουρομπίντο Γκόσε** (*Sri Aurobindo* / *Aurobindo Ghose*, 15 Αυγούστου 1872 – 5 Δεκεμβρίου 1950) ήταν Ινδός φιλόσοφος, ποιητής, μαχαρίσι, γιόγκι και εθνικιστής. Συμμετείχε στο κίνημα για την ανεξαρτησία της Ινδίας από το βρετανικό αποικιακό καθεστώς, και στο πλαίσιο αυτό υπήρξε και δημοσιογράφος, συντάκτης εφημερίδων όπως της *Bande Mataram* της Καλκούτας, αλλά και διευθυντής της εφημερίδας *Ασράμ*. Μέχρι το 1910 ήταν μία από τις επιδραστικές προσωπικότητες του παραπάνω κινήματος, αλλά στη συνέχεια έστρεψε το ενδιαφέρον του από τα εγκόσμια στον πνευματικό κόσμο, διαμορφώνοντας το όραμά του σχετικώς με την πνευματική εξέλιξη και την πρόοδο του ανθρώπου.

Μετά το σχολείο, ο Αουρομπίντο σπούδασε δημόσια διοίκηση στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ώστε να διορισθεί δημόσιος υπάλληλος στο αυτοκρατορικό αποικιακό διοικητικό σύστημα των Ινδιών. Επιστρέφοντας στην Ινδία, ανέλαβε διάφορες θέσεις στο πριγκιπικό κρατίδιο Μπαρόντα και από τότε άρχισε να συμμετέχει σε εθνικιστικές ομάδες του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου και στο επαναστατικό μυστικό κίνημα που κρυβόταν πίσω από την «Ανουσιλάν Σαμίτι» (= «λέσχη εξασκήσεως», «φίτνες») της Βεγγάλης. Τον συνέλαβαν μετά από μερικές βομβιστικές επιθέσεις που συνδέθηκαν με αυτή τη λέσχη και δικάσθηκε με κατηγορίες προδοσίας, όπως και ο μικρότερος αδελφός του, ο Μπαρίν Γκος (ήταν η λεγόμενη «υπόθεση των βομβών της Αλιπόρης» ή «συνωμοσία του Μουραριπουκούρ»). Ωστόσο το μόνο για το οποίο θα μπορούσε να καταδικασθεί ο Αουρομπίντο ήταν η συγγραφή άρθρων κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας στην Ινδία. Απελευθερώθηκε, καθώς δεν υπήρχαν άλλα αποδεικτικά στοιχεία για τη δράση του, μάλιστα ένας μάρτυρας κατηγορίας, ο Ν. Γκοσουάμι, δολοφονήθηκε τη χρονική περίοδο διεξαγωγής της δίκης. Κατά τη διάρκεια της προφυλακίσεώς του ωστόσο είχε μυστικιστικές και πνευματικές εμπειρίες, που τον οδήγησαν στην απόφαση μετά την αποφυλάκισή του να εγκατασταθεί στη νότια πόλη Ποντιτσέρυ, εγκαταλείποντας την πολιτική.

Εκεί ο Σρι Αουρομπίντο ανέπτυξε μια νέα μέθοδο για πνευματική εξάσκηση, την οποία απεκάλεσε «ολοκληρωτική γιόγκα» (*Integral Yoga*). Το κεντρικό στοιχείο του οράματός του ήταν η εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής προς μια θεϊκή ζωή σε ένα θεωμένο σώμα. Πίστευε σε μια «πνευματική πραγμάτωση» που όχι μόνο θα απελευθέρωνε, αλλά και θα μετεμόρφωνε την ανθρώπινη φύση, καθιστώντας δυνατή μια θεϊκή ζωή πάνω στη Γη. Το 1926, με τη βοήθεια της πνευματικής συνεργάτιδάς του Μιρά Αλφασά, ίδρυσε τη Σρι Αουρομπίντο Ασράμ (= «πνευματική κοινότητα του Σρι Αουρομπίντο»).

Τα κυριότερα γραπτά έργα του Σρι Αουρομπίντο είναι το *The Life Divine*, που ασχολείται με τη φιλοσοφική πλευρά της «ολοκληρωτικής γιόγκα», το *Synthesis of Yoga*, που αφορά τις αρχές και τις μεθόδους της γιόγκα αυτής και το *[[Σαβίτρι: ένας θρύλος και ένα σύμβολο]]*, ένα επικό ποίημα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αουρουμπίντο Σχρι» [sic] στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σελ. 204

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ινδοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ινδοί ποιητές
Κατηγορία:Ινδοί επαναστάτες
Κατηγορία:Γιόγκι
Τζόζεφ Άουσλάντερ

Ο **Τζόζεφ Άουσλάντερ** (αγγλ. *Joseph Auslander*, 11 Οκτωβρίου 1897 – 22 Ιουνίου 1965) ήταν Αμερικανός ποιητής, ανθολόγος και μεταφραστής ποιήσεως.

Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) και απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1917. Το 1919 άρχισε να διδάσκει αγγλικά εκεί, ενώ έκανε μεταπτυχιακές σπουδές, τις οποίες ολοκλήρωσε στο Παρίσι με υποτροφία το 1921-1922.

Το 1930 ο Άουσλάντερ νυμφεύθηκε τη Σβάνχιλντ Κρέουτς (Svanhild Kreutz), η οποία όμως πέθανε κατά τη διάρκεια τοκετού δύο χρόνια αργότερα, αφήνοντας πίσω της μια θυγατέρα, τη Svanhild Frances Martha. Το ίδιο έτος (1932) ο Άουσλάντερ πήρε ως δεύτερη σύζυγό του τη νεαρή ποιήτρια Ώντρεϋ Γούρντεμαν, που λίγα χρόνια αργότερα βραβεύθηκε με Βραβείο Πούλιτζερ. Μαζί απέκτησαν δύο ακόμα τέκνα, τον Λούις και τη Μαίρυ.

Το γνωστότερο έργο του Άουσλάντερ είναι το *The Unconquerables* (1943), συλλογή ποιημάτων που απευθύνονταν στις τότε κατεχόμενες από τη ναζιστική Γερμανία χώρες της Ευρώπης. 

Ο Τζόζεφ Άουσλάντερ πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 67 ετών στο Κόραλ Γκέιμπλς της Φλόριντα. Ο ποιητής είχε τιμηθεί με το Βραβείο «Ρόμπερτ Φροστ» για την Ποίηση.

Τα αρχεία του Άουσλάντερ και της Γούρντεμαν φυλάσσονται στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι.

## Εργογραφία
* *Sunrise Trumpets* (*Σάλπιγγες ανατολής*), Harper, 1924 
* *Cyclop's Eye* (*Το μάτι του Κύκλωπα*), Harper & brothers, 1926
* *Historia amoris mea*, εκδ. Harold Vinal, 1927 
* *Letters to Women*, Harper & brothers, 1929
* *Hell in Harness*, Doubleday, Doran & Company, Inc., 1929
* *No Traveller Returns: A Book of Poems*, Harper & brothers, 1935
* , Kessinger Publishing, 2004, ISBN 9781417995660
* *Riders at the Gate*, The Macmillan co., 1938
* *The Unconquerables: Salutes to the Undying Spirit of the Nazi-Occupied Countries* (*Οι αήττητοι*), στην εφημερίδα *Saturday Evening Post* το 1941 και σε βιβλίο το 1946
* «Four Sonnets on the Eve of Invasion», *Life*, 22/5/1944, 40 σελίδες
* (με την Ώντρεϋ Γούρντεμαν) *My Uncle Jan*, μυθιστόρημα, Longmans, Green and Company, 1948
* *The Islanders*, Longmans, Green, 1951

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άουσλάντερ Ιωσήφ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σελ. 204

Αουσλαντερ, Τζοζ
Αουρεμπιάιξ του Ουρζέλ

Η **Αουρεμπιάιξ**, ισπαν.: *Aurembiaix* (1196-1231) ήταν κόμισσα του Ουρζέλ από το 1208, η τελευταία του κλάδου του Ουρζέλ του Οίκου της Βαρκελώνης.

## Βιογραφία
Ήταν το μοναδικό παιδί του Ερμενγκόλ Η΄ κόμη του Ουρζέλ και της Ελβίρας του Σουμπιράτς. Το 1206 ο Ερμενγκόλ Η΄ ζήτησε από τον Πέτρο Β ́ της Αραγωνίας να υπερασπιστεί το δικαίωμα της κόρης του (που ήταν το μόνο τέκνο του) να κληρονομήσει την κομητεία, και της χήρας του να έχει την επιτροπεία. Αυτό συνέβη το 1209, όταν η Aουρεμπιάιξ έγινε κόμισσα υπό την επιτροπεία της μητέρας της. Ωστόσο, μετά το τέλος του Πέτρου Β΄ (1213), ο Γκερώ Β ́ της Καμπρέρα, εξάδελφος της Αουρεμπιάιξ που διεκδικούσε την κληρονομία, εισέβαλε στην επαρχία και ανέλαβε τον έλεγχο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Άλβαρο Πέρεθ ντε Κάστρο το 1212, αλλά το 1228 αυτή ακύρωσε τον γάμο και επέστρεψε στο Ουρζέλ, για να διεκδικήσει το δικαίωμά της στη διαδοχή. Πήρε την υποστήριξη του Ιακώβου Α΄ της Αραγονίας και υπέγραψε συμφωνία μαζί του (η οποία, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ήταν να γίνει η ερωμένη του) στο Αγκράμουντ. Με τον φόβο εισβολής και πιθανής γαμήλιας συμμαχίας με την Αραγονία, οι ευγενείς του Ουρζέλ αναγκάστηκαν να δεχθούν την Αουρεμπιάιξ ως ηγεμόνα τους. Το 1229 η Αουρεμπιάιξ παντρεύτηκε (για 2η φορά), με τον Πέτρο, εξόριστο αδελφό του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας. Έδωσε τη Λιέιδα στον Ιάκωβο Α΄, και δέχτηκε το Ουρζέλ από αυτόν ως φέουδο.

## Πρόγονοι

## Βλέπε επίσης
* Ιάκωβος Α ́ της Αραγονίας: η απόκτηση του Ουρζέλ
* Κατάλογος γυναικών ηγετών και δικαιούχων τίτλων

## Αναφορές

## Παραπομπές σε πηγές
* Τσαϊτόρ, Χ. Τζ. Ιστορία της Αραγόνης και της Καταλονίας. Λονδίνο: Μέθουεν, 1933.

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Δημήτρης Ιωσηφίδης

Ο **Δημήτρης Ιωσηφίδης** (γεννημένος στις 22 Οκτωβρίου 1968, στο Κιλκίς ) είναι βετεράνος Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος κατά τη διάρκεια της πολυετούς ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίζονταν κυρίως στη θέση του δεξιού αμυντικού.
## Ποδοσφαιρική καριέρα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ομάδα του Κιλκισιακού και το 1986 πήρε μεταγραφή για τους ερασιτέχνες του Άρη Θεσσαλονίκης. Το 1987, έγινε επαγγελματίας με εισήγηση του τότε προπονητή, Πρόκοπ και παρέμεινε στο Χαριλάου για 4 σεζόν.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α΄Εθνική στις 22 Ιανουαρίου 1988, στον εντός έδρας αγώνα της ομάδας του με την Παναχαϊκή. Στους «κίτρινους» είχε συνολικά 52 συμμετοχές χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα. Αναλυτικότερα είχε 43 συμμετοχές στην Superleague, 8 στο Κύπελλο Ελλάδας και 1 για τον θεσμό του Ελληνικού Λιγκ Καπ).

Το καλοκαίρι του 1991 μεταγράφηκε στον Πανσερραϊκό και πραγματοποίησε μια γεμάτη χρονιά με 32 συνολικά συμμετοχές (28 συμμετοχές κι ένα τέρμα  στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής και 4 συμμετοχές στο Κύπελλο).

Τον Ιούλιο του 1993 επέστρεψε στη γενέτειρά του και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής, αγωνιζόμενος για μια διετία (1993-95) στο πρωτάθλήμα της Γ΄Εθνικής με τη φανέλα του Κιλκισιακού.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προφίλ Δ. Ιωσηφίδη στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κιλκισιακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Απαλαίστρα

Η **Απαλαίστρα** ήταν αρχαία και μεσαιωνική πόλη της Κύπρου, κτισμένη στην όχθη του ποταμού Πιδιά, βορείως από τη Βατυλή. Βρίσκεται δηλαδή σήμερα στο κατεχόμενο από τη μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου τμήμα του νησιού.

Κατά την αρχαιότητα φαίνεται ότι ήταν μικρή πόλη, ίσως *πόλισμα*, και χωρίς ιδιαίτερη σημασία, καθώς δεν αναφέρεται σχεδόν τίποτε για αυτή. Ωστόσο κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας αποτελούσε ξεχωριστό φέουδο. Μετά την κατάκτηση της Κύπρου από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Απαλαίστρα πλήρωνε ιδιαίτερο φόρο στους Γενίτσαρους που εγκαταστάθηκαν στη νήσο. Σύμφωνα με τη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χ. Πάτση», *«Σήμερα [1973] στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης υπάρχει μια αγροικία τουρκικής ιδιοκτησίας»*

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 215

Απαλαιστρα
Απαλατσικόουλα (πόλη)

Η **Απαλατσικόουλα** είναι κωμόπολη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην πολιτεία Φλόριντα, έδρα της κομητείας Φράνκλιν. Είναι κτισμένη στην ακτή του ομώνυμου κλειστού κόλπου-λιμνοθάλασσας, όπου εκβάλλει και ο ομώνυμος Ποταμός Απαλατσικόουλα. Ο πληθυσμός της πόλεως στην απογραφή του 2020 ήταν 2.341 κάτοικοι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 215

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Απαλατσικοουλα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Φλόριντα
Απαρεσίντα

Η **Απαρεσίντα** (πορτογ. *Aparecida*) είναι πόλη και δήμος της Βραζιλίας, στην πολιτεία του Σάου Πάουλου. Είναι κτισμένη στην εύφορη κοιλάδα του ποταμού Παραΐμπα ντου Σου και αποτελεί μέρος της Μητροπολιτικής Περιοχής «Vale do Paraíba e Litoral Norte». Σύμφωνα με εκτίμηση του 2020, ο πληθυσμός της Απαρεσίντα ήταν 36.185 κάτοικοι, από 15.400 κατοίκους το 1960. Ο δήμος αναφέρεται και ως **Απαρεσίντα ντου Νόρτε**.

Μέχρι το 1928, οπότε έγινε ξεχωριστός δήμος, η πόλη υπαγόταν στον Δημο Γκουαρατινγκετά.

## Γεωγραφία
Η Απαρεσίντα βρίσκεται σε απόσταση 168&nbsp;χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Σάο Πάολο και 240&nbsp;χιλιόμετρα δυτικά από το Ρίο ντε Τζανέιρο. Είναι κτισμένη κοντά στη νότια (δεξιά) όχθη του ποταμού Παραΐμπα ντου Σου, σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 544 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με το μέγιστο υψόμετρο στο έδαφος του Δήμου να είναι 525 μέτρα και το ελάχιστο 620 μέτρα. Ο Δήμος έχει έκταση 121,08&nbsp;τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η πόλη έχει θερμό κλίμα με ξηρούς χειμώνες. Η καταγεγραμμένη μέγιστη θερμοκρασία είναι 35&nbsp;°C, ενώ η ελάχιστη -1&nbsp;°C και η μέση 22&nbsp;°C.

## Αξιοθέατα
Στην πόλη βρίσκεται η Βασιλική της Παναγίας της Απαρεσίντα, της προστάτιδας Αγίας όλης της Βραζιλίας, όπως την ανεκήρυξε ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ το 1929. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ κήρυξε εδώ τον Μάιο του 2007.

Σήμερα πλέον η οικονομία της πόλεως εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τον τουρισμό, που τροφοδοτείται από τους πιστούς που συρρέουν για να προσκυνήσουν στον παραπάνω καθεδρικό ναό, τον μεγαλύτερο καθεδρικό του κόσμου, ιδίως το περίφημο αγαλματίδιο της Παναγίας Παρθένου, που βρίσκεται στο εσωτερικό του. Η Απαρεσίντα δέχεται κάθε έτος πάνω από 7 εκατομμύρια επισκέπτες, ένας αριθμός που την καθιστά τη δημοφιλέστερη τοποθεσία προσκυνήματος όχι μόνο στη Βραζιλία, αλλά και σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.

Το αγαλματίδιο της Παναγίας πιστεύεται ότι βρέθηκε στον ποταμό Παραΐμπα ντου Σου τον Οκτώβριο του 1717. Είναι πήλινο και έχει ύψος 40 εκατοστόμετρα. Το σκούρο χρώμα του οφείλεται στα έτη εκθέσεώς του στ
ην καπνιά των κεριών. Το 1978 δέχθηκε επίθεση και συνετρίβη σε εκατοντάδες θραύσματα, τα οποία συναρμολογήθηκαν με ακρίβεια και λεπτομέρεια από ειδικούς του Μουσείου Τέχνης του Σάο Πάολο.

Η πόλη προσφέρει και άλλα αξιοθέατα πέρα από τα θρησκευτικά, όπως ένα θεματικό πάρκο, ένα ενυδρείο και διάφορα μουσεία. Το τοπικό πανηγύρι της Παναγίας (*Festa de Nossa Senhora Aparecida*) διοργανώνεται στις 12 Οκτωβρίου κάθε χρόνο και προσελκύει περισσότερους από εκατό χιλιάδες ανθρώπους, ενώ υπάρχει και το πανηγύρι του Αγίου Βενεδίκτου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 221

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ...............
* 
*  Cidade de Aparecida
*  Guia Vale do Paraíba - O que fazer em Aparecida

Απαρεσιντα
Απάρι

Το **Απάρι** (αγγλ. *Aparri*, ιλοκάνο *Ili ti Aparri*, ταγκαλ. *Bayan ng Aparri*), είναι Δήμος 1ης κατηγορίας και πόλη των βόρειων Φιλιππίνων, στην επαρχία Καγκαγιάν και στη νήσο Λουσόν. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός του Απάρι ήταν 68.839 κάτοικοι, έναντι 24.974 κατοίκων το έτος 1948. Η πόλη είναι κτισμένη στις εκβολές του μακρύτερου ποταμού των Φιλιππίνων, του ποταμού Καγκαγιάν. Απέχει οδικώς 582 χιλιόμετρα (km) από την πρωτεύουσα των Φιλιππίνων Μανίλα και 101 km από την Τουγκεγκαράου, την πρωτεύουσα της επαρχίας της.

Σήμερα το Απάρι αποτελεί το κυριότερο κέντρο αναπτύξεως του βόρειου μέρους της επαρχίας Καγκαγιάν, το εκπαιδευτικό, εμπορικό και πολιτιστικό του επίκεντρο. Η κοιλάδα του ποταμού Καγκαγιάν λίγο παραπάνω από την πόλη υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες καπνοπαραγωγές περιοχές σε όλες τις Φιλιππίνες, γεγονός που δημιούργησε παράδοση της πόλεως στο θαλάσσιο εμπόριο. Στα εδάφη του Δήμου Απάρι ανήκει και το νησί Φούγκα, της νησιωτικής ομάδας Μπαμπουγιάν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Απάρρι» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 221

Απαρι
Γιόζεφ φον Άουφενμπεργκ

Ο **Γιόζεφ φον Άουφενμπεργκ** (γερμ. *Joseph von Auffenberg*, 25 Αυγούστου 1798 – 25 Δεκεμβρίου 1857) ήταν Γερμανός θεατρικός συγγραφέας, που γεννήθηκε και πέθανε στο Φράιμπουργκ.

Σούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, ωστόσο άρχισε σταδιοδρομία ως αξιωματικός του ιππικού. Παρακινούμενος από φιλελληνικά αισθήματα, θέλησε να έλθει στην Ελλάδα για να βοηθήσει στην απελευθέρωσή της. Πράγματι, έφθασε μέχρι την Πρέβεζα, συνάντησε όμως δυσκολίες και κινδύνους που δεν είχε λάβει υπόψη του, και έτσι επέστρεψε στην πατρίδα του. Αρκετά χρόνια αργότερα έγινε πρόεδρος της επιτροπής του θεάτρου της αυλής της Καρλσρούης.

Η επιτυχία του πρώτου ήδη θεατρικού έργου του, του *Pizzaro* (1823), τον ώθησε να αφοσιωθεί οριστικά στη συγγραφή. Μερικά έργα του είναι τα *Ludwig XI in Peronne*, *Die Filibustier*, *Konich Erich*, *Das Opfer des Themistokles* (= «Η θυσία του Θεμιστοκλέους»), *Fergus MacIvor*, *Der Löwe von Kurdistan* (1827), *Alhambra*, *Das Nordlicht von Kasan* και πολλά άλλα: τα άπαντά του εκδόθηκαν στο Βίζμπαντεν το 1855 (γ΄ έκδοση) και χρειάσθηκαν 22 τόμους για την ολοκλήρωσή τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άουφφενμπεργκ Ιωσήφ, βαρώνος -» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 208
* Stahl: *Joseph von Auffenberg*, Αμβούργο και Λειψία 1910
* 

Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βαρόνοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλέλληνες