open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1982-83

Το **Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων [[Ευρώπη]]ς [[καλαθοσφαίριση]]ς ανδρών** της περιόδου 1982-83 ήταν η δέκατη έβδομη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. 
Στον Τελικό της, που διεξήχθη στη Μαγιόρκα (*Palma de Mallorca*), όπως και έξι χρόνια πριν, αναμετρήθηκαν η ιταλική Σκαβολίνι του Πέζαρο (*Scavolini Pesaro*) με την "ASVEL Villeurbanne", την τρίτη γαλλική ομάδα που έφθανε τόσο ψηλά στα χρονικά, μετά τις Βισί (που ήταν φιναλίστ στο διπλό Τελικό του 1970) και ΑΣΠΟ Τουρ (το 1976 στο Τορίνο).

Στα ημιτελικά είχαν περάσει η ολλανδική *Ντεν Μπος EBBC* και η Ολίμπια Λουμπλιάνας της σημερινής Σλοβενίας, που τότε ανήκε στην ενιαία Γιουγκοσλαβία.

Στους δυο προημιτελικούς ομίλους, τη "μάχη" έχασαν η Ίντερ Μπρατισλάβας της σημερινής Σλοβακίας, η ουγγρική *MAFC*, η Μπαρτσελόνα και η *Χαποέλ Ραμάτ Γκαν* από το Ισραήλ.

## Διαδικασία διεξαγωγής
Στη διοργάνωση πήραν μέρος μόλις 19 ομάδες, τέσσερις λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 12 (6 ζεύγη), από όπου με την προσθήκη των Μπαρτσελόνα και Ολίμπια, προέκυψαν οι 8 ομάδες των προημιτελικών. 
Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών (όπου οι πρώτοι των ομίλων έπαιξαν τη ρεβάνς στις έδρες τους) αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

## 1ος γύρος (Προκριματική φάση)
Έγιναν πέντε διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους της Φινλανδίας (*Πάντεριτ Χέλσινκι*), της Κύπρου (ΑΕ Λεμεσσού), της Τουρκίας (*Μπεσίκτας Ιστάνμπουλ*), του Λουξεμβούργου (*Έτσελα Έτελμπρυκ*) και της Αιγύπτου (*Αλ Ζαμαλέκ Κάιρο*).

## 2ος γύρος (Φάση των 12)
Εδώ, το παιχνίδι έχασαν έξι ακόμη σύλλογοι: Η *Κλοστερνόιμπουργκ* της Αυστρίας, η ελβετική *Βιγκανέλλο Λουγκάνο Βακάλλο*, η σοβιετική *Στρόιτελ Κίεβο* της σημερινής Ουκρανίας, ο ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, η αγγλική *Σαουθάμπτον* και η *Σόλνα Βίκινγκς" από τη [[Σουηδία]].

==Τελικός==
Στο μεγάλο Τελικό η Σκαβολίνι αφού προηγήθηκε με 52-50 στο ημίχρονο, υπερίσχυσε άνετα της Βιλερμπάν με *'111-99'''.

Οι συνθέσεις.
* Σκαβολίνι Πέζαρο (Πέταρ Σκάνσι): Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς 31, Βάλτερ Μανίφικο 11, Ζέλικο Γιέρκοφ 23, Σιλβέστερ 24, Τζαμπολίνι 12, Ποντσόνι 8, Μπενεβέλι 2, Μπόνι, Ντελ Μόντε, Μπίνι, Σασανέλι, Μαντσίνι.
* Βιλερμπάν (παίκτης-προπονητής ο Αλέν Ζιλ): Ζιλ 8, Λόιντ Μπατς 20 και Λόρενς Μπόστον 24 (ΗΠΑ), Βεμπόμπ 2, Ζανιέλ 26, Βενσάν. Μπαρ: Ριγκό 19, Καζμαζού, Γκρανζ, Ακέ, Μαρτάν, Σερβόλ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ρώσικη Βικιπαίδεια
*BASKETPEDYA-Historical Basketball Database
*"100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991".
*Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό).
*Αθλητικές εφημερίδες της εποχής. 

1982 1983
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Κωνσταντίνος Παπαζαφειρόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Παπαζαφειρόπουλος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Χωριό Λάστα της επαρχίας Καρύταινας. Αδελφός του ήταν ο Οικονόμος. Ήταν στρατιωτικός και υπηρέτησε με πολύ ζήλο σε πολλές μάχες, και ιδίως στο Βαλτέτσι, στην Γράνα και κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς. Ως και εναντίον του Δράμαλη πήρε μέρος στις μάχες που έγιναν. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γεώργιος Αθανασιάδης (Καρύταινα)

Ο **Γεώργιος Αθανασιάδης** ή **καπετάν Τζώρτζης** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1793 στη Σμύρνη. Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Λάστα της επαρχίας Καρύταινας. Πατέρας του ήταν ο Χατζή Αθανάσιος Ματθαίος. Ανατράφηκε στη Σμύρνη, όπου είχαν καταφύγει οι γονείς του για να γλυτώσουν τις σφαγές των Τούρκων. Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα. Μιλούσε Ελληνικά, Τούρκικα και Ιταλικά. Ασχολήθηκε με το εμπόριο στην Τεργέστη, Αλεξάνδρεια και αλλού. Επέστρεψε το 1816 και εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο ως αντιπρόσωπος του Οίκου Μπογόζη και Καλογιάννη από την Αλεξάνδρεια. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, ορκίστηκε από τον ιατρό Καλύβα και πήρε βαθμό «Ιερέως Κατηχητού». Αφιερώθηκε αποκλειστικά στον ιερό σκοπό της απελευθέρωσης. Με την έναρξη της επανάστασης και ήρθε στην Πελοπόννησο. Με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη γνωρίζονταν από τη Ζάκυνθο, όπου αυτός τον είχε υποχρεώσει να ακολουθήσει τον Νικήτα Σταματελόπουλο. Από τότε είχε γίνει γνωστός και απέκτησε φήμη. Ο Κολοκοτρώνης τον τοποθέτησε υπασπιστή και γραμματέα του γιου του Πάνου. Υπηρέτησε βρισκόμενος παντού και πάντοτε στο πλευρό του Σταματελόπουλου γράφοντας και χρησιμεύοντας ως σύμβουλός του. Οι οπλαρχηγοί ομολογούν δε ότι ο μεν Νικηταράς ήταν ο βραχίονας, ο Αθανασιάδης δε ήταν ο νους κάθε πολεμικής επιχειρήσεως. Μετά την επανάσταση ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία. Τιμήθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη και με τον Μετάλλιο του Αγώνα παρά τις διαμαρτυρίες του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά. Διορίστηκε τέλος Γενικός Πρόξενος στο Ιάσιο και στο Γαλάτσι, αργότερα και στο Ταϊγάνι, όπου άρχισε να γράφει τα απομνημονεύματά του. 

## Πηγές
* 
*   

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
356 Λιγουρία

Η **Λιγουρία (Liguria)** είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,22. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιφέρεια της βορειοδυτικής Ιταλίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Λιγουρίας υπολογίσθηκε σε 131,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,37 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,053 (από δεδομένα του IRAS). Η Λιγουρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 31 ώρες και 49 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λιγουρια
Κατηγορία:Λιγυρία
Τζον Άσμπερυ

Ο **Τζον Άσμπερυ** (*John Lawrence Ashbery*, 28 Ιουλίου 1927 - 3 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Αμερικανός ποιητής, από τους σημαντικότερους των Η.Π.Α., εκπρόσωπος της λεγόμενης «Σχολής της Νέας Υόρκης». Γεννήθηκε στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, και έχει εκδώσει περισσότερες από είκοσι ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα (*A Nest of Ninnies*, γραμμένο μαζί με τον James Schuyler), μια συλλογή με κείμενα τέχνης (*Reported Sightings*) και έναν τόμο με δοκίμια ποιητικής (*Other Traditions*). Το 1976 έλαβε το βραβείο Πούλιτζερ και το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου για τη συλλογή *Self-Portrait in a Convex Mirror *(*Αυτοπροσωπογραφία σε κυρτό κάτοπτρο*)*. *Ο Άσμπερυ σπούδασε στα πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Κολούμπια. Είχε εργαστεί ως κριτικός τέχνης μεταξύ άλλων στο *[[Newsweek]]* και στο *ARTNews*. Δίδαξε λογοτεχνία και δημιουργική γραφή στα Κολέγια Μπρούκλιν και Μπαρντ, και ως διακεκριμένος καθηγητής ποίησης στο Χάρβαρντ. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Αμερικανών Ποιητών και της Εθνικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Διέμενε στο Χάντσον και στη Νέα Υόρκη. Ποίησή του έχουν μεταφράσει στην ελληνική γλώσσα μεταξύ άλλων ο Χάρης Βλαβιανός, ο Βασίλης Παπαγεωργίου και ο Γιάννης Λειβαδάς.

## Έργα στα Ελληνικά
**Αυτοτελή** 

*Συρμός σκιά,* εισαγωγή, μετάφραση, σημειώσεις Βασίλης Παπαγεωργίου, Εστία 1994. 

*Αυτοπροσωπογραφία σε κυρτό κάτοπτρο*, μετάφραση του ποιήματος Χάρης Βλαβιανός, επίμετρο Χάρολντ Μπλουμ, Νεφέλη 1995, 1999.

*Κορίτσια σε φυγή*, μετάφραση και επίμετρο Βασίλης Παπαγεωργίου, *Νέα Εστία 1840*, 2011, και εκδόσεις Σαιξπηρικόν 2021.

*Τρία ποιήματα*, μετάφραση και επίμετρο Βασίλης Παπαγεωργίου, εκδόσεις Σαιξπηρικόν 2025.

**Ανθολογημένα ποιήματα**

*Στη σκιά του τρένου,* John Ashbery και Kenneth Koch, εισαγωγή, μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου. Υπερίων 1997, σε συνεργασία με τον οργανισμό Θεσσαλονίκη πολιτιστική πρωτεύουσα Ευρώπης 1997.

*Ανθολογία Αμερικανικής Ποίησης Του Εικοστού Αιώνα*, εισαγωγή και μετάφραση Γιάννης Λειβαδάς, Ηριδανός 2007.

*Η Μεταμοντέρνα Αμερικανική Ποίηση*, εισαγωγή και μετάφραση Γ. Λειβαδάς, Κουκούτσι 2017.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*https://www.poetryfoundation.org/poems-and-poets/poets/detail/john-ashbery

Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές
Ζοχαριστές

Με την ονομασία **Ζοχαριστές** φέρονται οι οπαδοί εβραϊκής αίρεσης που χρησιμοποιούν και μελετούν ως υπέρτατο θρησκευτικό βιβλίο (ως ευαγγέλιο) το Ζοχάρ ή Καμπάλα αντί του Ταλμούδ, εξ ου και η ονομασία τους Ζοχαριστές ή *Αντι-Ταλμουδιστές*.

Οι Ζοχαριστές αναπτύχθηκαν κυρίως υπό χριστιανικό και μάλιστα ρωμαιοκαθολικό ένδυμα λαμβάνοντας ακόμα και το όνομα **Φραγκιστές** από το όνομα του αιρεσιάρχη αρχηγού τους Φρανκ Ιακώβ ή Γιακόμπ (αραβικά). Οι Ζοχαριστές ή Φραγκιστές απαντώνται συνηθέστερα στις σλαβικές χώρες.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Κατηγορία:Κρυπτοϊουδαϊσμός
Επαρχία Κίρσεχιρ

Η **επαρχία Κίρσεχιρ** είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Άγκυρας, Γιοζγκάτ, Νεβσεχίρ. Καταλαμβάνει έκταση 6.570 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 238.807 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Κιρσεχίρ, με πληθυσμό 105.826 κατοίκων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Κιρσεχίρ
Επαρχία Γιοζγκάτ

Η **επαρχία Γιοζγκάτ** ή **Ιοζκάτη** είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Άγκυρας και Κιρίκαλε. Καταλαμβάνει έκταση 14.123 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 727.394 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Γιοζγκάτ, με πληθυσμό 73.835 κατοίκων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Γιοζγκατ
Επαρχία Κιρίκαλε

Η **επαρχία Κιρίκκαλε** είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Άγκυρας και Γιοζγκάτ. Καταλαμβάνει έκταση 4.365 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 389.843 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Κιρίκκαλε, με πληθυσμό 192.705 κατοίκων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Κιρίκαλε
Επαρχία Νίγδης

Η **επαρχία Νίγδης** (επαρχία Νιγντέ) είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Ικονίου και Μερσίνης, Αδάνων, Καισάρειας, Ακσαράι και Νεβσεχίρ. Καταλαμβάνει έκταση 7.314 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 	362.861 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2019. Πρωτεύουσα της είναι η Νίγδη, με πληθυσμό 185.784 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Νιγδης
Επαρχία Καισάρειας

Η **επαρχία Καισάρειας** είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Σεβάστειας, Νίγδης, Αδάνων και Νεβσεχίρ. Η επαρχία περιβάλλεται από μερικά από τα υψηλότερα βουνά της Τουρκίας. Καταλαμβάνει έκταση 16.917 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 1.422.656 (εκτίμηση 2020)κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Καισάρεια, χτισμένη σε υψόμετρο 1050 μέτρων, με πληθυσμό 964.188 κατοίκων (εκτίμηση 2009).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Καραμάν

Η **επαρχία Καραμάν** είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Ικονίου και Μερσίνης. Καταλαμβάνει έκταση  9.163 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 252.377 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Καραμάν με πληθυσμό 231.872 κατοίκων (εκτίμηση 2009). Η επαρχία είναι αρκετά ορεινή και καταλαμβάνεται στο μεγαλύτερο μέρος της από την οροσειρά του Ταύρου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Καραμάν
Επαρχία Νεβσεχίρ

Η **επαρχία Νεβσεχίρ** είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Καισάρειας, Νίγδης, Ακσαράι, Γιόζγκατ και Κιρσεχίρ. Καταλαμβάνει έκταση 5.467 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 310.344 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσά της είναι το Νεβσεχίρ, γνωστό ως Νεάπολη στα ελληνικά, με πληθυσμό 84.631 κατοίκους.

Η περιοχή φημίζεται για τον μεγάλο αριθμό των εκκλησιών της Βυζαντινής περιόδου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα
364 Ισάρα

Η **Ισάρα (Isara)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,86. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τον ποταμό Ιζέρ της Γαλλίας. Η Ισάρα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ισάρας υπολογίσθηκε σε 28 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 23 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,257 (από δεδομένα του IRAS). Η Ισάρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 9 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ισαρα
Επαρχία Ακσαράι

Η **επαρχία Ακσαράι** είναι επαρχία της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Ικονίου, Νίγδης, Κιρσεχίρ και Νεβσεχίρ. Καταλαμβάνει έκταση 7.626 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 425.612 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Ακσαράι με πληθυσμό 171.423 κατοίκων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
Δημήτριος Μουτζόπουλος

Ο **Δημήτριος Μουτζόπουλος** ήταν Έλληνας πολιτικός και βιομήχανος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Στεμνίτσα Αρκαδίας και εγκαταστάθηκε αργότερα στον Πειραιά. Αδερφός του ήταν ο  Τρύφων Μουτζόπουλος. Υπήρξε ένας εκ των σημαντικότερων εμπόρων και βιομηχάνων του Πειραιά. 

Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος και δήμαρχος Πειραιά (1866 - 1874). Κατά τη διάρκεια της θητείας του θεμελιώθηκε το «Ρολόι του Πειραιά», προκειμένου να στεγαστεί εκεί το Χρηματιστήριο Πειραιώς, όπου με δική του δαπάνη στην κορυφή του κτιρίου τοποθέτησε το ωρολόγιο. Μετά την λήξη της θητείας του μετοίκησε στην Αθήνα. 

Στις εκλογές του 1881 εξελέγη βουλευτής Αττικής. 

Γιος του ήταν ο Αθανάσιος Μουτζόπουλος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Επαρχίες της Τουρκίας

Η Τουρκία διαιρείται διοικητικά σε 81 νομούς, που διοικούνται από έναν διορισμένο διοικητή, τον Βαλή. Οι νομοί φέρουν το όνομά της πρωτεύουσάς τους, με εξαίρεση τις επαρχίες Κοτζάελι, Χατάι και Σαγγάριου στις οποίες είναι πρωτεύουσες οι: Νικομήδεια, Αντιόχεια και Ανταπαζαρί αντίστοιχα. Παρακάτω αναφέρονται οι επαρχίες ανά γεωγραφικό διαμέρισμα.

## Διαμέρισμα Μαρμαρά
right|240px|thumb|Επαρχίες του διαμερίσματος Μαρμαρά
Το Διαμέρισμα Μαρμαρά χωρίζεται σε 11 νομούς. Αυτοί είναι οι εξής:
* Επαρχία Αδριανούπολης
* Επαρχία Γιάλοβας
* Επαρχία Κοτζάελι
* Επαρχία Κωνσταντινούπολης
* Επαρχία Μπαλίκεσιρ
* Επαρχία Μπιλετσίκ
* Επαρχία Προύσας
* Επαρχία Ραιδεστού
* Επαρχία Σαγγαρίου
* Επαρχία Σαράντα Εκκλησιών
* Επαρχία Τσανάκκαλε

## Διαμέρισμα Αιγαίου
right|240px|thumb|Επαρχίες του διαμερίσματος Αιγαίου
Το Διαμέρισμα Αιγαίου χωρίζεται σε 8 νομούς. Αυτοί είναι οι εξής:
* Επαρχία Αϊδινίου
* Επαρχία Αφιόν Καραχισάρ
* Επαρχία Κιουτάχειας
* Επαρχία Μανίσας
* Επαρχία Μούγλων
* Επαρχία Ντενιζλί
* Επαρχία Ουσάκ
* Επαρχία Σμύρνης

## Διαμέρισμα Μεσογείου
right|240px|thumb|Επαρχίες του διαμερίσματος Μεσογείου
Το Διαμέρισμα Μεσογείου χωρίζεται σε 8 νομούς. Αυτοί είναι οι εξής:
* Επαρχία Αδάνων
* Επαρχία Αττάλειας
* Επαρχία Ισπάρτας
* Επαρχία Καχραμάνμαρας
* Επαρχία Μερσίνης
* Επαρχία Μπουρντούρ
* Επαρχία Οσμάνιε
* Επαρχία Χατάι

## Διαμέρισμα Μαύρης Θάλασσας
right|240px|thumb|Επαρχίες του διαμερίσματος της Μαύρης Θάλασσας
Το Διαμέρισμα Μαύρης Θάλασσας χωρίζεται σε 19 νομούς. Αυτοί είναι οι εξής:
* Επαρχία Αμάσειας
* Επαρχία Αρτβίν
* Επαρχία Γκιουμούσχανε
* Επαρχία Ζονγκουλντάκ
* Επαρχία Καραμπούκ 
* Επαρχία Κασταμονής
* Επαρχία Κερασούντας
* Επαρχία Μπαϊμπούρτ
* Επαρχία Μπαρτίν
* Επαρχία Μπολού
* Επαρχία Ντούζτζε
* Επαρχία Ορντού
* Επαρχία Ριζούντας
* Επαρχία Σαμψούντας
* Επαρχία Σινώπης
* Επαρχία Τοκάτ 
* Επαρχία Τραπεζούντας
* Επαρχία Τσορούμ

## Διαμέρισμα Κεντρικής Ανατολίας
right|240px|thumb|Επαρχίες του διαμερίσματος της Κεντρικής Ανατολίας
Το Διαμέρισμα Κεντρικής Ανατολίας χωρίζεται σε 13 νομούς. Αυτοί είναι οι εξής:
* Επαρχία Άγκυρας
* Επαρχία Ακσαράι
* Επαρχία Γιοζγκάτ
* Επαρχία Εσκίσεχιρ
* Επαρχία Ικονίου
* Επαρχία Καισάρειας
* Επαρχία Καραμάν
* Επαρχία Κιρίκκαλε
* Επαρχία Κίρσεχιρ
* Επαρχία Νεβσεχίρ
* Επαρχία Νίγδης
* Επαρχία Σεβάστειας
* Επαρχία Τσανκιρί

## Διαμέρισμα Ανατολικής Ανατολίας
right|240px|thumb|Επαρχίες του διαμερίσματος της Ανατολικής Ανατολίας
Το Διαμέρισμα Ανατολικής Ανατολίας χωρίζεται σε 13 νομούς. Αυτοί είναι οι εξής:
* Επαρχία Άγρι
* Επαρχία Αρνταχάν
* Επαρχία Βαν
* Επαρχία Έλαζιγ
* Επαρχία Ερζερούμ
* Επαρχία Ερζιντζάν
* Επαρχία Ίγντιρ
* Επαρχία Καρς
* Επαρχία Μαλάτειας
* Επαρχία Μους
* Επαρχία Μπινγκιόλ
* Επαρχία Μπιτλίς
* Επαρχία Τούντζελι
* Επαρχία Χακάρι

## Διαμέρισμα Νοτιοανατολικής Ανατολίας
right|240px|thumb|Επαρχίες του διαμερίσματος της Νοτιοανατολικής Ανατολίας
Το Διαμέρισμα Νοτιοανατολικής Ανατολίας χωρίζεται σε 9 νομούς. Αυτοί είνα οι εξής:
* Επαρχία Αντιγιαμάν
* Επαρχία Γκαζιαντέπ
* Επαρχία Κιλίς
* Επαρχία Μαρντίν
* Επαρχία Μπατμάν
* Επαρχία Ντιγιαρμπακίρ
* Επαρχία Σανλιούρφα
* Επαρχία Σιίρτ
* Επαρχία Σιρνάκ

## Δείτε επίσης
* Περιοχές της Τουρκίας


Επαρχιες
Σουμπρέτα

**Σουμπρέτα** (soubrette) ονομάζεται διεθνώς ένας τυποποιημένος γυναικείος ρόλος του θεάτρου. Ως λέξη προέρχεται από την προβηγκιανή διάλεκτο της γαλλικής γλώσσας και σημαίνει «ναζιάρα».

Συνήθως η σουμπρέτα δεν είναι πρωταγωνιστικός ρόλος, αν και η δράση της έχει σημαντικό βάρος στην πλοκή. Βασικά χαρακτηριστικά της είναι η νιότη, η ομορφιά και η φιλοπαιγμοσύνη της, οι οποίες οδηγούν σε απρόσμενες και κωμικές καταστάσεις. Από 'κει και πέρα, σε κάθε έργο χτίζεται πάνω της κάποιος ιδιαίτερος χαρακτήρας - άλλοτε είναι η ελαφρόμυαλη που προκαλεί ερωτικά σκάνδαλα (συχνά εις βάρος της πρωταγωνίστριας), άλλοτε η τετραπέρατη που συμμετέχει σε φάρσες, άλλοτε απλά μία κοπέλα που κερδίζει το θαυμασμό των γύρω της για την εμφάνισή της.

## Η σουμπρέτα ως είδος φωνής
Τα χαρακτηριστικά της σουμπρέτας έδωσαν το όνομά τους σε ένα είδος φωνής της όπερας και της οπερέτας. Ως φωνή λοιπόν, η σουμπρέτα έχει την ικανότητα να αποδίδει στην ψηλή περιοχή και ταυτόχρονα είναι νεανική, γλυκιά κι ανάλαφρη - πρόκειται συνήθως για εκκολαπτόμενες λυρικές και κολορατούρες υψιφώνους (ή πολύ σπάνια μεσοφώνους) που περνούν απ' αυτό το στάδιο μέχρι η φωνή τους να μεστώσει και να διαμορφωθούν τα τελικά χαρακτηριστικά της, τα οποία θα την οδηγήσουν σε πιο ώριμους ρόλους.

Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Επαρχία Αδάνων

Η **επαρχία Αδάνων** () είναι επαρχία της νοτιοανατολικής Τουρκίας στο διαμέρισμα της Μεσογείου. Συνορεύει με τις επαρχίες Μερσίνης, Χατάι, Οσμανίγιε, Καχραμανμαράς, Καισάρειας και Νίγδης Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 14.030 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 1.983.188 σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι τα Άδανα, με πληθυσμό 1.556.238 κατοίκων

Η επαρχία αντιστοιχεί σε τμήμα της αρχαίας Κιλικίας. Μέχρι το 1996 η έκταση της επαρχίας ήταν 17.797 τ.χλμ., καθώς μέχρι τότε η σημερινή Επαρχία Οσμανίγιε ήταν μέρος της Επαρχίας Αδάνων, όπως και πληθυσμό 2.481.095 κατοίκων στην εκτίμηση του 2007. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Φωτογραφίες από τα Άδανα
* Οδηγός για τα Άδανα
* Ειδήσεις για την επαρχία
Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως

Με τον όρο **Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως** (λατ. *Scriptores originum Constantinopolitarum*) αναφερόμαστε συμβατικά σε μια συλλογή κειμένων, αφιερωμένων στην ιστορία, την τοπογραφία και τα μνημεία της Κωνσταντινούπολης. Σε αυτή ανήκουν τα «Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως» του Ησύχιου του Μιλήσιου, οι «Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί» (8ος-9ος αιώνας) άγνωστου συγγραφέα, το ομώνυμο έργο που εσφαλμένα αποδόθηκε στον Γεώργιο Κωδινό (15ος αιώνας), τα «Πάτρια» του 995 και μια τοπογραφική μελέτη αφιερωμένη στον Αλέξιο Α'. Με τη συλλογή σχετίζεται επίσης ένα μεταβυζαντινό κείμενο, γνωστό ως «Θαυμαστή Διήγηση» (περ. 16ος αιώνας), το οποίο πραγματεύεται τη στήλη του Ξηρόλοφου στην Κωνσταντινούπολη, πιθανώς γραμμένο από τον Ιωάννη Μαλαξό.

Τα κείμενα της συλλογής περιέχουν σημαντικές μαρτυρίες για την ιστορία και τα μνημεία της πόλης, ωστόσο η ιστορική αξία τους είναι μειωμένη, καθώς πιστεύεται ότι δε διακρίνονται σαφώς τα ιστορικά γεγονότα από στοιχεία που ανήκουν στη σφαίρα του μύθου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Kazhdan, Α. (εκδ.), Oxford Dictionary of Byzantium, τόμος 3ος, New York–Oxford, 1991, σ. 1598

Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Αναστάσιος Βουλόδημος

Ο **Αναστάσιος** (*Τάσος*) **Βουλόδημος** (Πειραιάς, 27 Μαΐου 1904 - 28 Δεκεμβρίου 1994 ήταν Έλληνας πολιτικός και δήμαρχος Πειραιά την περίοδο από το 1975 έως το 1978. Υπήρξε βουλευτής Πειραιά και Νήσων με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ), με την Δημοκρατική Ένωση και με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). 

## Βιογραφικά στοιχεία
### Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στον Πειραιά και ο πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Βουλοδήμος, καθηγητής μαθηματικός στο 1ο Γυμνάσιο Πειραιώς. Ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του, αφού σπούδασε Φυσικομαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και απασχολήθηκε ως καθηγητής μαθηματικών όπως και ο πατέρας του. Ήταν παντρεμένος με τη Χρυσούλα Λαζάρου.  Θεωρείται ως ένας εκ των ιδρυτών των Τεχνικών Σχολών στην Ελλάδα, αφού ίδρυσε το 1933 την Τεχνική Σχολή «Αρχιμήδης»,, ενώ θεωρήθηκε ως ο *«πατέρας της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης της Ελλάδας»*.

### Αρθρογράφος
Αρθρογραφούσε σε διάφορα έντυπα και υπήρξε μέλος και πρόεδρος πολλών συλλόγων της πόλης του Πειραιά. Το 1925 ήταν αρθρογράφος του περιοδικού "Νέα Σκέψη", με το ψευδώνυμο Φ. Αστεριώτης, όπως αποκάλυψε σε επιστολή του στην εφημερίδα *[[Ριζοσπάστης]]* ο Απόστολος Μαγκανάρης

### Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Τάσος Βουλόδημος εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πειραιώς και νήσων με την ΕΠΕΚ έπειτα από τις εκλογές του 1951. Μαζί του εξελέγησαν οι Σάββας Παπαπολίτης, Κωνσταντίνος Παπαμαντέλλος και Ιωάννης Χαβούτης. Στις επόμενες εκλογές, το Νοέμβριο του 1952, εξελέγη ξανά βουλευτής μαζί με άλλους 10 με την ένωση κομμάτων ΕΠΕΚ και Φιλελευθέρων. Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής με τη Δημοκρατική Ένωση, μαζί με άλλους 8 συνυποψηφίους του. Τον Οκτώβριο του 1957 διορίστηκε μέλος της κοινοβουλευτικής επιτροπής του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Έπειτα από τις εκλογές του 1958 ο Βουλόδημος εξελέγη βουλευτής Β΄ Πειραιώς με την ΕΔΑ, μαζί με τους Αντώνη Μπριλλάκη και Κ. Αθανασιάδη.

### Δήμαρχος
Κατά τις δημοτικές εκλογές, υποστηρίχτηκε για τη διεκδίκηση του δήμου Πειραιώς από την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ εσωτερικού και την Ενωμένη Αριστερά, κερδίζοντας, στο δεύτερο γύρο, το 71,70% των ψήφων του πειραϊκού λαού, με το κύριο πολιτικό του αντίπαλο τον Γεώργιο Κυριακάκο που υποστηρίχθηκε από το ΚΚΕ και άλλες πολιτικές δυνάμεις. Ειδικότερα, ο Τάσος Βουλόδημος εξελέγη δήμαρχος με 65.797 ψήφους έναντι 25.010 για τον Κυριακάκο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Παραστάσεις Σύντομοι Χρονικαί

Οι **Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί** είναι έργο της βυζαντινής γραμματείας, άγνωστου συγγραφέα ή εκδότη, αφιερωμένο στα αξιοθέατα και τα σπουδαιότερα μνημεία της Κωνσταντινούπολης. Το μοναδικό χειρόγραφο των *Παραστάσεων* που διασώζεται χρονολογείται στον 11ο αιώνα (Παρίσι, Εθνική Βιβλιοθήκη gr. 1336). Αποτελεί μέρος της συλλογής «Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως» και θεωρείται το καλύτερα μελετημένο κείμενό της. Παραδοσιακά η συγγραφή του εντοπίζεται χρονικά περίπου από την περίοδο της αυτοκρατορίας του Λέοντα Γ' (717-41) μέχρι τα μέσα του 9ου αιώνα. 

Το κείμενο των *Παραστάσεων* αποτελείται από πληθώρα θεμάτων, που συχνά επικαλύπτονται ή επαναλαμβάνονται. Ορισμένα τμήματά του είναι παραφθαρμένα και δυσνόητα. Σε συνδυασμό με την έλλειψη θεματικής ενότητας και ομοιογένειας, πιστεύεται ότι αποτελεί ημιτελές συμπίλημα διάφορων πηγών. Το περιεχόμενο του έργου έχει ερμηνευθεί ως «πολιτικό», ενάντια στη λατρεία του Κωνσταντίνου Α' που αναπτυσσόταν επί εικονομάχων αυτοκρατόρων και διαδόχων τους και προειδοποιούσε για τις επικίνδυνες μαγικές δυνάμεις των παγανιστικών αγαλμάτων. 

## Πηγές
* Kazhdan, Α. (εκδ.): Oxford Dictionary of Byzantium, τόμος 3ος, New York–Oxford, 1991, σ. 1586
* Cameron Averil, Herrin, Judith: *Constantinople in the early eighth century: the Parastaseis syntomoi chronikai*, Brill Archive, 1984

Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Γενειοφόρος χαλκή κεφαλή

Η **Γενειοφόρος Χαλκή Κεφαλή** είναι τμήμα αρχαίου αττικού χάλκινου ανδριάντα. Βρέθηκε το 1886 στις ανασκαφές της Ακρόπολης κοντά στο βόρειο τείχος μεταξύ των Προπυλαίων και του Ερεχθείου. Φυλάγεται στο Εθνικό Μουσείο στην Αθήνα με τον αριθμό ευρετηρίου 6446.

## Περιγραφή
Η χάλκινη κεφαλή έχει μέγεθος περίπου φυσικό, ίδιο με αυτό ενός άνδρα μέσης ηλικίας. Το όλο πρόσωπο είναι συμμετρικό. Το πηγούνι έχει σχήμα σφηνοειδές, τα χείλη του στόματος είναι παχιά και σχηματίζουν την χαρακτηριστική διαστολή, το γνωστό αρχαϊκό μειδίαμα. Τα μάτια είναι μακρόστενα, η μύτη λεπτή, τα φρύδια γοητεύουν με την άψογη καμπύλη τους. Οι ένθετες κόρες των οφθαλμών λείπουν. Το μακρουλό σχήμα του κεφαλιού είναι παράξενο, και εξηγείται καλύτερα αν στο κεφάλι ήταν προσαρμοσμένη μια περικεφαλαία. Το μουστάκι, τα γένια και η κόμη είναι περιποιημένα και χαραγμένα με λεπτομέρεια. Το εσωτερικό της κεφαλής αποτελεί πήλινος πυρήνας.

## Ερμηνεία
Η γενική εντύπωση του έργου θυμίζει κάπως τα γνωστά αγάλματα από την Αίγινα. Γι' αυτό και εξάγεται το συμπέρασμα πως το χέρι του Αττικού καλλιτέχνη που το έφτιαξε, είχε επηρεαστεί από τους σύγχρονους συναδέλφους του στο γειτονικό νησί. Υπερτερεί δε ως προς την ζωντάνια της έκφρασής σε σύγκριση με το καθ' εαυτό Αιγινίτικο ύφος. Σίγουρα παρουσίαζε κάποιον θνητό, αφού ο καλλιτέχνης προσπάθησε να αποδώσει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ίσως να απεικονίζει κάποιον πολεμιστή, ο οποίος αφιέρωσε τον ανδριάντα του στην Αθηνά, όπως ήταν συνηθισμένο την εποχή του 6ου και 5ου π.Χ. αιώνα.

## Ιστορική τοποθέτηση
Αν και το υπόλοιπο του ανδριάντα δεν σώθηκε, αναγνωρίζουμε την χαρακτηριστική τέχνη της προπερσικής χρονικής περιόδου. Βρέθηκε επίσης στην επίχωση της Ακρόπολης, η οποία έγινε λίγο μετά την αποχώρηση των Περσών, και κατά την παλινόρθωση του Ιερού Βράχου.

## Πηγές

* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίων αγαλμάτων στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογία στην Αθήνα
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Δαν

Σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης, ο **Δαν** (Εβραϊκά: דָּן) ήταν ένας από τους 12 γιους του Ιακώβ. Μητέρα του υπήρξε η θεραπαινίδα της Ραχήλ, Βαλλά της οποίας αποτέλεσε τον πρώτο γιο. Ήταν ο ιδρυτής της εβραϊκής φυλής που φέρει το όνομά του. Παντρεύτηκε την Καλάν κι έκανε 2 γιους τον Ισεφάκ και τον Μακάαρ και μία κορη την Άινα.

Η πόλη των Δαν ήταν η σημερινή Tell el-Qadi. Σε ανασκαφές που έγιναν στην πόλη, βρέθηκαν ισχυρές ενδείξεις για επιρροές από τον πολιτισμό του Αιγαίου. Ο διευθύνων τις ανασκαφές, Dr David Ilan του Hebrew Union College, προτείνει ότι η λεγόμενη φυλή του Δαν ήταν Έλληνες που είχαν κληθεί ως μισθοφόροι από τους Αιγυπτίους διοικητές της περιοχής κατά την εποχή του χαλκού, για να τηρούν την τάξη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Δαν
Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Νικολάι Σιμιόνοφ

Ο **Νικολάι Σιμιόνοφ** (ρωσ. *Николай Семёнов*) (15 Απριλίου 1896 - 25 Σεπτεμβρίου 1986) ήταν Σοβιετικός φυσικός και χημικός. Το 1956 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ της Χημείας για την εργασία του σχετικά με τον μηχανισμό του χημικού μετασχηματισμού.

## Βιογραφία
Ο Νικολάι Σιμιόνοφ γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1896 στο Σαράτοβ και αποφοίτησε από το τμήμα Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης (1913-1917) όπου ήταν μαθητής του Αβραάμ Φιόντοροβιτς Ιόφ. Το 1918, κατατάσσεται στον Λευκό Στρατό κατά την διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Το 1920 επιστρέφει στην Πετρούπολη ανέλαβε την ευθύνη των φαινομένων των ηλεκτρονίων στο Φυσικό-Τεχνικό Ινστιτούτο της Πετρούπολης. Έγινε επίσης Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου. Το 1921, παντρεύεται την φιλόλογο Μαρία Μπόρες-Λιβερόφσκι (μαθήτρια του Ζιρμούνσκι) η οποία πέθανε το 1923. Μετά τον θάνατο της, το 1923, παντρεύεται την ανιψιά της, Νατάλια Νικολάγιεβνα Μπούρτσεβα, η οποία του έφερε ένα γιο (τον Γιούρι) και μια κόρη (την Λιουτμίλα). Το 1922, μαζί με τον Πιότρ Καπίτσα, ανακάλυψαν έναν τρόπο για την μέτρηση του μαγνητικού πεδίου του ατομικού πυρήνα. Αργότερα η πειραματική διάταξη βελτιώθηκε χάρη στην βοήθεια του Όττο Στέρν, και το πείραμα μετονομάστηκε σε "Πείραμα Στερν-Γκερλάτς". Το 1925, μαζί με τον Γιάκοφ Φρένκελ, σπούδασε την κινητική της συμπύκνωσης και την προσρόφηση των ατμών. Το 1927, σπούδασε τον ιονισμό των αέριων και δημοσίευσε ένα σημαντικό βιβλίο, το «Χημεία του Ηλεκτρονίου». Το 1928, μαζί με Βλαντιμίρ Φοκ, δημιούργησε μια θεωρία της θερμικής διαταραχής από την απαλλαγή των διηλεκτρικών. Διορίστηκε καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Πετρούπολης το 1928. Το 1931, οργάνωσε το Ινστιτούτο Χημείας και Φυσικής της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών και έγινε ο πρώτος διευθυντής του Ινστιτούτο. Ένα χρόνο αργότερα, το 1932, έγινε πλήρες μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Ο Νικολάι Σιμιόνοφ πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1986, σε ηλικία 90 ετών.

## Έργα
Το έργο του Σιμιόνοφ για το μηχανισμό του χημικού μετασχηματισμού περιλαμβάνει μια διεξοδική ανάλυση της εφαρμογής της θεωρίας της αλυσίδας στις ποικίλες αντιδράσεις (1934-1954) και για την καύση των διαδικασιών. Ο Σιμιόνοφ πρότεινε μια θεωρία για την εκφυλισμένης διακλάδωσης, που θα βοηθούσε στην καλύτερη κατανόηση των φαινομένων που συνδέονται με την επαγωγή της οξείδωσης των διεργασιών. Ο Σιμιόνοφ έγραψε δύο σημαντικά βιβλία, το «Χημική Κινητική και αντιδράσεις της αλυσίδας» που εκδόθηκε στα ρωσικά το 1934 και στα αγγλικά το 1935. Ήταν το πρώτο βιβλίο της Ε.Σ.Σ.Δ που ανάπτυξε μια λεπτομερή ανάλυση των διακλαδώσεων των αντιδράσεων της αλυσίδας στη χημείας. Το «Κάποια προβλήματα της Χημικής Κινητικής και αντιδραστικότητας» εκδόθηκε στα ρωσικά το 1954 και μετά στα αγγλικά, γερμανικά και κινέζικα. Το βιβλίο αναθεωρήθηκε το 1958.

## Βραβεία

* Βραβείο Νόμπελ στην Χημεία
* Βραβείο Στάλιν
* Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας
* Τάγμα του Λένιν (5 φορές)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Μέλη της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών
Κατηγορία:Ρώσοι χημικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί χημικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί
Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Μάνεσης Αργολίδας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Μάνεσι]]*

Ο **Μάνεσης** (παλαιά ονομασία: *το Μάνεσι*) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας που το 2021 είχε 487 κατοίκους.

## Γενικά
Το όνομά του το οφείλει στους Τούρκους και στους Αρβανίτες, που κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας έδωσαν ονόματα με Τούρκικα στοιχεία σε πολλά από τα χωριά της περιοχής. Κατά την περίοδο του 1916, γνώρισε μεγάλη ακμή για την εποχή του, με πληθυσμό 716 περίπου άτομα. Οι κάτοικοι του, εξαιτίας του ημιορεινού του εδάφους, ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η τοποθεσία του χωριού ευνοεί περισσότερο τη γεωργία.

Ο Μάνεσης, λόγω του εύφορου εδάφους του, παράγει περισσότερα πορτοκάλια, μανταρίνια και ελιές. Κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης όπου την έκτισαν οι ίδιοι οι κάτοικοι του χωριού. Επίσης έχει κι άλλες εκκλησίες: Άγιος Νεκτάριος (στην παιδική χαρά του χωριού), Προφήτης Ηλίας (σε ένα χαμηλό βουνό του χωριού), Παναγία (στον δρόμο προς το Ανυφί), Υπαπαντή του Χριστού και Άγιοι Πάντες (το νεκροταφείο του χωριού στο δρόμο προς την Αμυγδαλίτσα και τη Βίλλα).

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Mavrési* να υπάγεται στην Ναυπλίου *(Nauplie)* με συνολικό πληθυσμό: 19. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Μάνεσι* στην Επαρχία Ναυπλίου με συνολικό πληθυσμό: 19.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Μάνεση είχε σημαντική αύξηση από το 1879 μέχρι και το 1971 ωστόσο από τότε έχει μειωθεί αρκετά. 

## Παραπομπές


Μανεσης
Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Κωνσταντίνος Κοκκινάκης

Ο **Κωνσταντίνος Κοκκινάκης** (1781-1831) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και δάσκαλος από τη Χίο.
## Βιογραφία
Ο **Κωνσταντίνος Κοκκινάκης** γεννήθηκε το 1781. Εγκαταστάθηκε στη Βιέννη όπου ξεκίνησε να εκδίδει το 1816 μαζί με τον Θεόκλητο Φαρμακίδη την εφημερίδα «Λόγιος Ερμής». Τον Μάιο του 1821 υποχρεώθηκαν από τις αυστριακές αρχές να διακόψουν την έκδοση της εφημερίδας επειδή αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν την αφοριστική εγκύκλιο του πατριάρχη κατά του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Ο Κοκκινάκης φυλακίστηκε μέχρι το 1825 οπότε του επιτράπηκε να φύγει στην Ελλάδα. Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους εγκαταστάθηκε στην Αίγινα όπου δίδαξε στο Κεντρικό Σχολείο, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τη συγγραφή διδακτικών εγχειριδιών και συνεργάστηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια σε θέματα παιδείας. Επίσης ασχολήθηκε και με την ποίηση, χωρίς να εκδώσει ποιητική συλλογή. Οπαδός του Κοραή γράφει στην καθαρεύουσα σε στίχους άτεχνους και ψυχρούς. Πέθανε στην Αίγινα το 1831.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα*, τόμος 29
*Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Μάνεσης

Το όνομα **Μάνεσης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

## Ως επώνυμο
* Αριστόβουλος Μάνεσης (1922-2000), καθηγητής της νομικής
* Γιώργος Μάνεσης (1931-2015)), πιανίστας και μουσικοπαιδαγωγός
* Θέμης Μάνεσης (1945-2017), ηθοποιός

## Ως τοπωνύμιο
* Μάνεσης Αργολίδας, χωριό της Αργολίδας, στον δήμο Μιδέας
* Μάνεσης Μεσσηνίας, χωριό της Μεσσηνίας, στον δήμο Αριστομένους

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αθανάσιος Οικονομόπουλος

Ο **Αθανάσιος Οικονομόπουλος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Ζυγοβίστιο της επαρχίας Καρύταινας. Υπήρξε στρατιωτικός. Πολέμησε στην μάχη της Γράνας, όπου και συνέβη το εξής περιστατικό. Πιάστηκε με έναν Τούρκο στα χέρια. Επειδή δεν είχαν μαχαίρια, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, άρχισαν να τρώγονται με τα δόντια τους. Ο Τούρκος ήταν δυνατότερος και τον είχε ρίξει κάτω, και αφού του δάγκωσε τα δάχτυλα έβαλε να τον δαγκώνει στο λαρύγγι και θα τον σκότωνε αν δεν ερχόταν ένας γείτονας να σκοτώσει τον Τούρκο. Ο Ζυγοβιστινός απελευθερώθηκε, αλλά τρόμαξε να γιάνει. Τα δάχτυλα των χεριών του από τότε στράβωσαν.
 
## Αναφορές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Πανουσάκος

Ο **Πανουσάκος** (αγνώστων λοιπών στοιχείων) ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την Παλούμπα της Αρκαδίας και ήταν γαμπρός του Παρασκευά Κολλιόπουλου , αδελφού του Δημήτρη Πλαπούτα. Πήρε μέρος στην μάχη της Γράνας. Όταν στην ώρα της μάχης, ο Πανουσάκος μην προφθαίνοντας πια να γεμίζει το τουφέκι και την πιστόλα του, έπιασε το ντουφέκι και το χρησιμοποίησε ως ρόπαλο χτυπώντας τους Τούρκους κατακέφαλα. Ο Πανουσάκος επαινέθηκε γι' αυτή του την παλικαριά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αναγνώστης Παπαγιαννακόπουλος

Ο **Αναγνώστης ή Αναγνωστάκος Παπαγιαννακόπουλος** ήταν αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τα Μαγούλιανα της τότε επαρχίας Καρύταινας και νυν επαρχίας Γορτυνίας. Ήταν γιος του Παπα-Γιαννάκη Χρυσανθόπουλου και αδελφός του Φώτιου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου. Ο Αναγνωστάκος και τα άλλα τρία του αδέλφια (Παναγιώτης, Κωνσταντίνος και Νικόλαος),όλοι αγωνιστές της επανάστασης, υιοθέτησαν το επώνυμο Παπαγιαννακόπουλοι (γιοί του Παπα-Γιαννάκη) ενώ ο Φωτάκος κράτησε το επώνυμο του πατέρα του (Χρυσανθακόπουλος ή Χρυσανθόπουλος). Τον έκανε ο Κολοκοτρώνης γερουσιαστή της Πελοποννήσου κατά την εποχή του Δράμαλη. Προτού όμως γίνει γερουσιαστής συνέδραμε πολλάκις και χρηματικώς το υπό εξέγερση έθνος και διετέλεσε φροντιστής των εν Τρικόρφοις στρατευμάτων. Αργότερα έγινε πληρεξούσιος και βουλευτής επί Καποδιστρίου. Είναι καταχωρημένος στα μητρώα πολιτικών του αγώνος, τα οποία βρίσκονται στο τμήμα χειρογράφων της Εθνικής βιβλιοθήκης, ως πολιτικός τάξης τρίτης.

Ήταν ο δεύτερος σύντροφος του Κολοκοτρώνη όταν αυτός πήγε στο Καστρί της Ερμιόνης για να καλέσει το έθνος σε Συνέλευση όπου ψηφίστηκε το περίφημο των Ελλήνων πολίτευμα. 

Πέθανε στα τέλη Αυγούστου 1841. Ο γιος του Θεοδόσιος Παπαγιαννακόπουλος ήταν επίσης αγωνιστής της επανάστασης και εκατόνταρχος.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Νικόλαος Μπούκουρας

Ο **Νικόλαος Μπούκουρας** (πέθανε το 1858) ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τα Μαγούλιανα της επαρχίας Καρύταινας. Υπήρξε στρατιωτικός και πολιτικός, έγινε και βουλευτής και πληρεξούσιος της επαρχίας της Καρύταινας. Ακολούθησε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη στην μάχη της Πιάνας, όταν ο Κολοκοτρώνης έφυγε για να προφτάσει στο Διάσελο της Αλωνίσταινας να εμποδίσει τους Τούρκους να μην περάσουν κατά την Βυτίνα. 

Ο Μπούκουρας βρέθηκε και στην πολιορκία των Πατρών και ιδίως στην μάχη της 9ης Μαρτίου και κλείστηκε μαζί με τον Γενναίο και Σέκερη στον ληνό του Σαΐταγα. 

Πολέμησε επίσης και στις μάχες εναντίον του Δράμαλη στο Χαρβάτι μαζί με τον στρατηγό Πλαπούτα, όταν έσπασε το σπαθί του Πλαπούτα.

Αργότερα βρέθηκε και στην θέση Σχοινοχώρι και Άκοβα μέχρι το τέλος των Δραμαλικών μάχεων. 

Ο Μπούκουρας πέθανε εν ενεργεία βουλευτής το 1858.
.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Βουλευτές Καρύταινας
Αναστάσιος Λογιώτατος

Ο **Αναστάσιος Λογιώτατος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Βαλτεσινίκο της επαρχίας Καρύταινας. Χρημάτισε στην πολιτική υπηρεσία πριν της επανάστασης, κοντά στον διερμηνέα του Πασά της Πελοποννήσου. Φυλακίστηκε στην Τριπολιτσά. Μετά την άλωση διορίστηκε μέλος της εφορείας Καρυταίνης, και αργότερα η κυβέρνηση του εμπιστεύονταν τα πολεμοφόδια να τα μοιράζει στα στρατόπεδα κατ' αναλογία και κατ' ανάγκη. Είχε ευθύ χαρακτήρα και όλοι τον τιμούσαν γι' αυτό.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κοντόσταυλος (αποσαφήνιση)

Με τον όρο **Κοντόσταυλος** μπορεί να αναφέρονται 
* το Βυζαντινό αξίωμα του Κοντόσταυλου
* ο Δημήτριος Κοντόσταυλος, αγωνιστής του 1821.
* ο Αλέξανδρος Κοντόσταυλος, (1789 - 1865) τραπεζίτης, πολιτικός και πρωθυπουργός της Ελλάδας.
* ο Όθων Κοντόσταυλος, (1835 - 1886) ευεργέτης
* ο Αλέξανδρος Α. Κοντόσταυλος, (1835 - 1904) δικαστικός και πολιτικός που διετέλεσε υπουργός
* ο Κοντόσταυλος Κορινθίας, παλαιός οικισμός και κοινότητα στην Κορινθία με σημερινό όνομα Αρχαίες Κλεωνές Κορινθίας
Δημήτριος Κοντόσταυλος

Ο **Δημήτριος Κοντόσταυλος** ήταν αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τη Βυτίνα της επαρχίας Καρύταινας. Ήταν ένας από τους πολυμαθέστατους του Γένους. Μαθήτευσε στην πατρίδα του, τη Βυτίνα, και αργότερα πήγε στο Παρίσι, όπου τελειοποίησε τος σπουδές του και έμαθε πολλές γλώσσες. Από εκεί μετέβη στην Οδησσό και από εκεί στη Βλαχία, ακολουθώντας τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη και τους συγγενείς του Γιαννάκη Κολοκοτρώνη, τον Χριστόφορο Ζαχαριάδη, τον Ιωάννη Πέτα ή Βαπτιστή από τη Ζάκυνθο και τον Αποστόλη Κολοκοτρώνη. 

Όλοι αυτοί πολέμησαν στην επανάσταση της Βλαχίας υπό τις διαταγές του Υψηλάντη. Όταν διαλύθηκε η επανάσταση εκεί επέστρεψαν στην Πελοπόννησο τον Αύγουστο του 1821. Από τότε ο Κοντόσταυλος ακολουθούσε στους πολέμους τον στρατηγό Νικήτα Σταματελόπουλο, τον επονομαζόμενο Νικηταρά, χρησιμεύοντάς του ως σύμβουλος και γραμματέας. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μιχαήλ Κόμητας

Ο **Μιχαήλ Κόμητας** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την πόλη της Καρύταινας. Υπήρξε πολιτικός από τις πρώτες μέρες της επανάστασης.  Εξεστράτευσε και έφερε τους στρατιώτες στην θέση την λεγόμενη Δούκα Σίκαλιν.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Καπετάν Ρίζος

Ο **καπετάν Ρίζος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Ζυγοβίστι της επαρχίας Καρύταινας. Πριν την επανάσταση υπηρέτησε στη Ζάκυνθο στα Αγγλικά τάγματα ως αξιωματικός. Επιστρέφοντας στην Πελοπόννησο στην αρχή της επανάστασης βρέθηκε αρχικά στο Χλουμούτσι όταν οι Λαλαίοι πήγαν και πολιόρκησαν τους Γαστουναίους. Ο καπετάν Ρίζος επιτέθηκε στους Τούρκους οπλισμένος με το σπαθί του και έδεισε μεγάλη τέχνη και ανδρεία. Οι Έλληνες θαύμασαν γιατί πρώτη φορά είδαν πως πολεμάν στη μάχη με το σπαθί. 

Ακολούθησε τον Κολοκοτρώνη ως σωματοφύλακας και παίρνοντας μέρος στις μάχες.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ιωάννης Βαρβάτης

Ο **Ιωάννης Βαρβάτης** ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821 και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

Η καταγωγή του ήταν από την Βυτίνα της επαρχίας Καρύταινας. Έγινε πληρεξούσιος το 1821 της Πελοποννησιακής Γερουσίας και βουλευτής. Πέθανε στο Άργος το 1824 κατά την διάρκεια της επιδημίας τύφου, από την οποία πέθανε και ο Νέγρης.

Ήταν αδελφός του Παναγιώτη Βαρβάτη (κατηχητής και μέλος της εφορείας της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό και στενός φίλος του Δ. Υψηλάντη - μυήθηκε στην Φ.Ε. από τον Εμ. Ξάνθο) και γυναικαδελφός του αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Θ. Ταμπακόπουλου. Η οικογένεια Βαρβάτη ήταν ιστορική οικογένεια της Κέρκυρας.
 
## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Παναγιώτης Ναούμ

Ο **Παναγιώτης Ναούμ** ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Έδεσσα της Πέλλας. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στην Έδεσσα. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από την Μοσχόπολη, αλλά μετά την καταστροφή της στα 1769, μετακινήθηκαν στην Έδεσσα. Ο Ναούμ ήταν ένας επιφανής κάτοικος και πρόκριτος της πόλης. Το 1820 και ενώ βρισκόταν στη Βεσσαραβία, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Εκείνο το διάστημα διέμενε στο Κισνόβιο, από όπου έστειλε επιστολή στον Γεώργιο Λασσάνη στην Οδησσό, η οποία σήμερα φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Στη συνέχεια επέστρεψε στην γενέτειρά του με σκοπό την οργάνωση του αγώνα. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Βερμίου και της Νάουσας. Τότε, σύμφωνα με τον Νικόλαο Κασομούλη, εκπροσώπησε την Έδεσσα σε συνάντηση αντιπροσώπων των περιοχών της Μακεδονίας, στην Σιάτιστα. Μετά την καταστροφή της Νάουσας το 1822 μετέβη στη Νότιο Ελλάδα μαζί με τους αδελφούς του, Δημήτριο και Αντώνιο, όπου συνέχισε την πολεμική του δράση. 

Τότε ταξίδεψε στην Πελοπόννησο, και διέμεινε στο Ναύπλιο, για να εκπροσωπήσει τους Μακεδόνες στις Εθνοσυνελεύσεις της Ερμιόνης (Γ΄ Εθνοσυνέλευση), της Τροιζήνας (Γ΄ Εθνοσυνέλευση), του Άργους (Δ΄ Εθνοσυνέλευση) και του Ναυπλίου (Ε΄ Εθνοσυνέλευση) ως πληρεξούσιος Εδέσσης και Μακεδονίας.  

Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, παρέμεινε στα ελεύθερα εδάφη, συνεχίζοντας να συμμετέχει στα κοινά και προσπαθώντας να υποστηρίξει τους Μακεδόνες πρόσφυγες. Το 1839 διέμενε στην Αθήνα, όπου μαζί με τους Αναστάσιο Πολυζωίδη, Θεοφάνη Σιατιστέα και Γεώργιο Χρυσίδη συνέστησαν την «Επί του συνοικισμού τών Μακεδόνων Επιτροπή» με σκοπό την υποστήριξη των προσφύγων Μακεδόνων που είχαν εγκατασταθεί στην Αταλάντη, ιδρύοντας την συνοικία της Νέας Πέλλας. Διατέλεσε μεταξύ άλλων και Υπασπιστής του Όθωνα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Μακεδόνες
Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες του 19ου αιώνα
Δημοσθένης Ομηρίδης Σκυλίτσης

Ο **Δημοσθένης Ομηρίδης Σκυλίτσης** διετέλεσε δήμαρχος Πειραιά την περίοδο 1907-1914 κερδίζοντας τον ιατρό και προηγούμενο δήμαρχο Παύλο Δαμαλά. Ήταν γιος του δημάρχου Αριστείδη Σκυλίτση του πρεσβύτερου και θείος του μετέπειτα δημάρχου της πόλης επί δικτατορίας Αριστείδη Σκυλίτση.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1856. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (η οποία στεγαζόταν στον Πειραιά εκείνη την εποχή). Ολοκληρώνοντας επταετή φοίτηση, ονομάστηκε ανθυπασπιστής του πυροβολικού. Εκλέχτηκε βουλευτής Αττικής, όντας λοχαγός του πυροβολικού. Όταν ιδρύθηκε η βουλευτική εκλογική περιφέρεια Πειραιά, παραιτήθηκε από τις τάξεις του στρατού και αφοσιώθηκε στα κοινά, εκλεγόμενος βουλευτής Πειραιά. Η παραίτησή του ήταν αποτέλεσμα νομοθετικής αλλαγής, η οποία καθιέρωσε το ασυμβίβαστο στρατιωτικών - βουλευτών. Το 1907 ο Δημήτριος Ράλλης πρότεινε τον Σκυλίτση ως υποψήφιο δήμαρχο Πειραιά. Το 1912 ο Σκυλίτσης αναγκάστηκε να αφήσει προσωρινά τον δημαρχιακό θώκο της πόλης για να πολεμήσει στον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο και δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο. Η θητεία του ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1914. Κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του έγιναν προσπάθειες μείωσης του ελλείμματος του δημοτικού ταμείου, ασφαλτοστρώθηκαν κεντρικές αρτηρίες και εκτελέστηκαν έργα κοινής ωφέλειας και καλλωπισμού της πόλης. Απεβίωσε στις 29 Ιουλίου 1935, έπειτα από ολιγοήμερη ασθένεια.

## Πηγές
Εφημερίδα *Χρονογράφος*, αρ. φύλλου 11746 της 30ής Ιουλίου 1935.

Δημοσθενης Ομηριδης Σκυλιτσης
Κωνσταντίνος Μπίνος

Ο **Κωνσταντίνος Μπίνος** (Αλμωπία ή Κορινός, 1785 – Αταλάντη, 1861) υπήρξε μεγάλος οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. 

## Βιογραφία
Καταγόταν από τη μεγάλη οικογένεια των Μπιναίων της Αλμωπίας και γεννήθηκε το 1785 στην Αλμωπία ή στον Κορινό Πιερίας, όπου μετακόμισε η οικογένειά του, για λόγους ασφαλείας. Πέρασε τα πρώτα του χρόνια στον Κορινό. 

Στη συνέχεια έδρασε μαζί με τον Αναστάσιο Καρατάσο στις κλέφτικες ομάδες του Βερμίου και των Πιερίων. Το 1822 συμμετείχε στις επιχειρήσεις της Νάουσας και μετά την καταστροφή της από τους Οθωμανούς μετέβη στη Σκόπελο. 

Έδρασε καθόλη τη διάρκεια του αγώνα μαζί με τους Αν. Καρατάσο, Αγγελή Γάτσο, Μήτρο Λιακόπουλο, Γεώργιο Βελέντζα και Αποστολάρα Βασιλείου σε επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο, την Εύβοια, το Τρίκερι και αλλού. 

Το 1829 συμμετείχε στην προσπάθεια αναζωπύρωσης της επανάστασης στην Κεντρική Μακεδονία που οδήγησε σε αποτυχία και αναγκάστηκε να διαφύγει μαζί με την οικογένειά του στη Σκόπελο. Η οικογένειά του ήταν 12μελής. Είχε 8 γιους και 2 κόρες. 

Μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους εγκαταστάθηκε στον οικισμό των προσφύγων Μακεδόνων, στη Νέα Πέλλα Αταλάντης (το 1835), όπου και πέθανε το 1861. Τιμήθηκε για την προσφορά του στον αγώνα με τον βαθμό του στρατηγού. Από τους γιους του μας είναι γνωστός μόνο ο Γρηγόριος, ο οποίος διέμενε στην Αταλάντη.

## Πηγές
* 
* 

Μπίνος
Μπινος
Μπίνος
Παύλος Δαμαλάς

Ο **Παύλος Δαμαλάς** ήταν Έλληνας εμπορικός πράκτορας και δήμαρχος Πειραιά την περίοδο 1903 - 1907.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αμβροσίου Δαμαλά, δημάρχου Σύρου, και της Καλλιόπης Ράλλη, κόρης του Λουκά Ράλλη. Αδελφός του ήταν ο ηθοποιός  Αριστείδης Δαμαλάς, σύζυγος της Σάρα Μπερνάρ.

Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Πειραιά κατά την περίοδο 1883 - 1887. Εξελέγη δήμαρχος Πειραιά στις εκλογές του 1903 υποστηριζόμενος από την οικογένεια Ρετσίνα. Διεκδίκησε πάλι την δημαρχία στις εκλογές του 1907 χωρίς όμως επιτυχία.

Με πρωτοβουλία του ιδρύθηκε το 1885 ο Όμιλος Ερετών στον Πειραιά, ο αρχαιότερος εν ενεργεία αθλητικό σύλλογος στα Βαλκάνια. Εις μνήμη του Παύλου Δαμαλά διεξάγονται κάθε χρόνο οι αγώνες του Ομίλου Ερετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Δενδροφορία

Η **Δενδροφορία** κατά την αρχαιότητα αποτελούσε μέρος τελετουργιών περισσότερο θρησκευτικών, όπου οι δενδροφόροι μετέφεραν ιερό δένδρο, ή κλάδους αυτού σε ιερές πομπές, κάτι αντίστοιχο με τη λαμπαδηφορία.

Δενδροφορίες συνηθέστερα γίνονταν σε θρησκευτικές πομπές - τελετές που λάμβαναν χώρα προς τιμή θεών που είχαν ιδιαίτερη σχέση με τη γεωργία όπως ήταν εκείνες των θεών Διονύσου και Δήμητρας. 
Ειδικότερα όμως η δενδροφορία αποτελούσε το απαραίτητο στοιχείο λατρείας αφενός της θεάς Κυβέλης και αφετέρου του Άττιδος, κατά την οποία περιφέρονταν το ιερό "πεύκο" που είχε διακοσμηθεί ως ιερό λείψανο, θεωρούμενο ότι είχε μεταμορφωθεί σ΄ αυτό ο νεαρός θεός.

Μορφές δενδροφορίας αποτελούσαν και οι διάφορες επίσης **κλαδοφορίες**, όπου αντί ενός δένδρου οι δενδροφόροι βαστούσαν κλάδους δένδρων. Περισσότερο γνωστές τέτοιες κλαδοφορίες της αρχαιότητας ήταν η Δαφνηφορία, η Ειρεσιώνη, η Κορυθάλη και το Στεπτήριον.

Οι Κλαδοφορίες αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όπου το 1 π.Χ. ήδη οι δενδροφόροι αποτελούσαν αναγνωρισμένη τάξη από τη Σύγκλητο. Σημειώνεται ότι στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται η **βαϊοφορία** κατά τη θριαμβική είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ, εξ ου και η ημέρα ανάμνησης του γεγονότος φέρεται με το όνομα Βαϊοφόρος.

## Δείτε επίσης
Ιτιά της Ήρας στη Σάμο
## Πηγές
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.20ος, σελ.89.

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές