open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιβάν ο Νέος

Ο **Ιβάν Ιβάνοβιτς** ο **Νέος** (ρωσικά: Иван Иванович Молодой [προφ. μολοντόι] (15 Φεβρουαρίου 1458 – 6 Μαρτίου 1490) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν ο διάδοχος στο μεγάλο πριγκιπάτο της Μόσχας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας του Τβερ, κόρης τού Μπόρις Αλεξάντροβιτς πρίγκιπα τού Τβερ.

Ο πατέρας του τού έδωσε την εξουσία να διαχειρίζεται τις πιο πολλές διοικητικές και στρατιωτικές υποθέσεις, ώστε οι Ρώσοι να τον συνηθίσουν ως μελλοντικό ηγεμόνα. Τού έδωσε τον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα και έτσι οι πρέσβεις της Μόσχας μιλούσαν, εκπροσωπώντας τους δύο πρίγκιπες. Οι πρέσβεις των άλλων Ρωσικών κρατών και των άλλων χωρών, μπορούσαν εξ ίσου να απευθύνονται στον έναν ή τον άλλον για ένα θέμα. Τα Ρωσικά χρονικά αναφέρουν ότι ο Ιβάν συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον τού Ιμπραχίμ τού Καζάν (1468) και τού Νόβγκοροντ (1471).

Το 1476 και 1478, κατά τη διάρκεια απουσίας του, ο Ιβάν Γ΄ έθεσε τον Ιβάν υπεύθυνο της Μόσχας. Το 1480 ο Ακχμάτ χαν μετακινήθηκε στα Ρωσικά σύνορα και το ίδιο έκανε ο μέγας πρίγκιπας, στέλνοντας τον Ιβάν με πολλά συντάγματα. Τους χώριζε ο ποταμός Ούγκρα και οι δύο στρατοί έμειναν στάσιμοι για πολύ διάστημα. Ο Ιβάν Γ΄ μετακινήθηκε προς στον ποταμό Όκα· επέστρεψε στη Μόσχα και ζήτησε από τον γιο του να κάνει το ίδιο, φοβούμενος για τη ζωή του. Όταν αρνήθηκε, ο Ιβάν Γ΄ ζήτησε από τον βοηθό του πρίγκιπα Κόλμσκι να τον φέρει, αλλά ο Ιβάν ο *νέος* επέμενε να μείνει. Όταν ο ποταμός πάγωσε, ο πατέρας του τού είπε να τον διασχίσει: το σχέδιό του ήταν να επιτεθεί στους Τατάρους. Ωστόσο ο Ακχμάτ χαν, όταν είδε τον Ρωσικό στρατό, προτίμησε να φύγει και έτσι οι Ρώσοι επέστρεψαν στη Μόσχα.

Το 1485 ο Ιβάν έλαβε την κληρονομία της μητέρας του στο Τβερ και εγκαταστάθηκε ως κυβερνήτης στην πόλη, που πρόσφατα είχε καταλάβει ο πατέρας του. Σύντομα ασθένησε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα). Ο ιατρός του Λέων υποστήριξε ότι θα μπορούσε να τον θεραπεύσει και ζήτησε την άδεια για να αρχίσει τη  θεραπεία· η υγεία του επιδεινώθηκε και απεβίωσε το 1490. Ο Λέων αργότερα εκτελέστηκε.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Ελένα των Μουσάτ, κόρη τού Στέφεν Γ΄ πρίγκιπα της Μολδαβίας και είχε τέκνο:
* Ντμίτρι Ιβάνοβιτς.

## Πηγές
* J.L.I. Fennell: «The Dynastic Crisis 1497-1502», *The Slavonic and East European Review*, τόμ. 39, No. 92 (Δεκέμβριος 1960), 1. JSTOR

## Παραπομπές


Ιβαν Νεος
Ευρωπεριοχή Δούναβη-Κρις-Μούρες-Τίσα

μικρογραφία|353x353εσ|Χάρτης της ευρωπεριοχής (1997-2004)
μικρογραφία|311x311εσ|Χάρτης της ευρωπεριοχής (από το 2004)
Η **Ευρωπεριοχή Δούναβη-Κρις-Μουρές-Τίσα** (, ,  ή ) είναι μια ευρωπεριφέρεια που βρίσκεται στην Ουγγαρία, τη Ρουμανία και τη Σερβία. Το όνομά του προέρχεται από τα τέσσερα ποτάμια: Δούναβης, Criș, Mureș και Τίσα.

## Περιφέρειες-μέλη
Αρχικά ιδρυμένη το 1997, η ευρωπεριοχή Δούναβη-Κρις-Μουρές-Τίσα αποτελείται από 8 περιφέρειες-μέλη (πρώην 9):

* Κομητεία Αράντ στη Ρουμανία,
* Κομητεία Μπατς-Κισκούν στην Ουγγαρία,
* Κομητεία Μπεκές στην Ουγγαρία,
* Κομητεία Καράς-Σέβεριν στη Ρουμανία,
* Κομητεία Τσονγκράντ στην Ουγγαρία,
* Κομητεία Χουνεντοάρα στη Ρουμανία,
* Κομητεία Τιμίς στη Ρουμανία,
* Βοϊβοντίνα, αυτόνομη επαρχία της Σερβίας.

Το 2004, η κομητεία Γιας-Ναγκικούν-Σολνόκ της Ουγγαρίας εγκατέλειψε η συμμετοχή σε αυτή την περιφερειακή συνεργασία. Έτσι, η ευρωπεριοχή αποτελεί πλέον από 8 περιφέρειες-μέλη.

## Μεγαλύτερες πόλεις της ευρωπεριοχής
μικρογραφία|325x325εσ|Χάρτης της μεγαλύτερες πόλεις της ευρωπεριοχής (εντός των συνόρων πριν το 2004)
Παρακάτω παρατίθονται οι μεγαλύτερες πόλεις της ευρωπεριοχής (με στοιχεία για τον πληθυσμό):

α Το Σόλνοκ δεν αποτελεί μέρος της ευρωπεριοχής από το 2004.

## Γκαλερί

File:Timisoara - Union Square at sunrise.jpg|Τιμισοάρα
File:Subotica, podvečerní korzo.jpg|Σουμπότιτσα
File:RO HD Hunedoara castle panorama 1.jpg|Χουνεντοάρα
File:View at Subotićeva street of the Finance palace, Zrenjanin, Serbia.jpg|Ζρένιανιν
File:Szeged, Kárász utca 16., Magyar Ede 16KJ.jpg|Σέγκεντ
File:Municipality of arad.jpg|Αράντ
File:Ifjúsági Otthon 2.jpg|Κετσκεμέτ
File:Deva 2011 - Magna Curia and Citadel.jpg|Ντέβα
File:Nss.jpg|Νόβι Σαντ
File:Resita boulevard near downtown - 2007.jpg|Ρέσιτσα
File:Pančevo katolička crkva.JPG|Πάντσεβο


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ευρωπεριοχών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περιφερειακή συνεργασία Δούναβη-Κρις-Μουρές-Τίσα 
* Τίσα και DTD
* Συμβούλιο της Ευρώπης: Ευρωπεριοχές

Κατηγορία:Ευρωπεριοχές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοϊβοντίνας
Γιούρι Ιβάνοβιτς

Ο **Γιούρι (Γεώργιος) Ιβάνοβιτς**, ρωσικά: Юрий Иванович (1480 - 1536) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο (appanage) το Ντμιτρόβσκοε κνιάζεβστβο.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας, κόρης τού Θωμά δεσπότη τού Μωρέως.

Το 1490 απεβίωσε ο πρώτος αδελφός του Ιβάν και το 1505 ο πατέρας του, οπότε τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Βασίλι Γ΄ ως μέγας πρίγκιπας της Μόσχας. Όπως ίσχυε και για τους αδελφούς του, απαγορευόταν να νυμφευτεί, ώσπου ο Βασίλι Γ΄ να αποκτήσει διάδοχο. Αυτό έγινε το 1530, αλλά και πάλι δεν μπορούσε χωρίς την άδεια τού ηγεμόνα.

Το 1533 ο Βασίλι Γ΄ απεβίωσε και η χήρα τού Βασίλι Γ΄, η Ελένα Γκλίνσκαγια άρχισε να τον υποψιάζεται. Όχι πολύ μετά τον συνέλαβε και τον έθεσε στη φυλακή, όπου αυτός απεβίωσε το 1536.

## Πηγές

* Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary (in Russian), 1906.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Μαρούδα Πάτρας

Του **Μαρούδα** είναι συνοικία της Πάτρας. Βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πόλης, απέχοντας λιγότερο από 2 χιλιόμετρα από την Πλατεία Γεωργίου Α΄.

## Τοποθεσία
Γειτνιάζει με τις συνοικίες Ταμπάχανα, Δροσιά, Αγιαλεξιώτισσα, Γλαράκη, Αγία Αικατερίνη (Γύφτικα), Άγιος Δημήτριος (Ομόνοια) και Σύνορα. Στα όρια της συνοικίας βρίσκεται το σχολικό κτιριακό συγκρότημα που στεγάζει το 25ο Δημοτικό, 4ο Γυμνάσιο και 5ο Γενικό Λύκειο Πατρών. Σε μικρή απόσταση από τη συνοικία, σε θέση πλησίον αυτής, βρίσκεται το Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας».

Στην περιοχή βρίσκεται η *Πλατεία Μαρούδα*, που αποτελεί σημείο συνάντησης των κατοίκων και χώρο ξεκούρασης και χαλάρωσης για τους περαστικούς, στην οποία λειτουργούν ψησταριές και καφενεία. Η κεντρική οδός που διασχίζει την συνοικία είναι η *Οδός Δημήτριου Γούναρη*, η οποία και τερματίζει στην Πλατεία Μαρούδα και προεκτείνεται αλλάζοντας πορεία με την ονομασία *Καλαβρύτων*.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου. Στον περιβάλλοντα χώρο (πλατεία) της εκκλησίας το 1805 οι Τούρκοι απαγχόνισαν τον ηρωικό κλεφταρματολό Γιαννιά. Προς τιμήν του η πλατεία δίπλα στην εκκλησία έχει λάβει το όνομά του ενώ έχει ανεγερθεί εκεί και άγαλμα (ανδριάντας) αφιερωμένο σε αυτόν.

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Αγία Παρασκευή Ανατολικού Ζαγορίου Ιωαννίνων

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Ανατολικού Ζαγορίου, του δήμου Ζαγορίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή στο Ανατολικό Ζαγόρι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 890 μέτρα. Aπέχει 46 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά των Ιωαννίνων και 13 χιλιόμετρα βόρεια της εθνικής οδού Τρικάλων - Ιωαννίνων (μέσω Δεματίου). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 1,299 χλμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πέτρας του νομού Ιωαννίνων. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Πέτρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικού Ζαγορίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ανατολικού Ζαγορίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζαγορίου.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο βόρειο τμήμα του οικισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr
*Google Earth

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Άγιος Γεράσιμος Πάτρας (συνοικία)

Ο **Άγιος Γεράσιμος** είναι μικρή συνοικία της Πάτρας. Βρίσκεται νότια του κέντρου της πόλης, σε απόσταση περίπου 2 χιλιόμετρα από αυτό, και οφείλει το όνομα της στον εκεί ομώνυμο ναό.

## Τοποθεσία
Ο Άγιος Γεράσιμος γειτνιάζει με το Σκαγιοπούλειο στα ανατολικά (συμπεριλαμβανομένων των γειτονιών του Χαλκωματά στα ανατολικά και στα νοτιοανατολικά, και της Αγίας Βαρβάρας στα βορειοανατολικά), τον Άγιο Ανδρέα στα βόρεια, και του Λαδόπουλου στα νότια. 

Βρέχεται από τον Πατραϊκό κόλπο, καθ' όλη την δυτική πλευρά της και στο σημείο που σήμερα βρίσκεται διαμορφωμένο το Νότιο Πάρκο της Πάτρας, το οποίο αποτελεί χώρο χαλάρωσης, περιπάτου, άθλησης και αναψυχής γενικότερα για τους κατοίκους της πόλης.

## Ιστορικά στοιχεία
Η συνοικία σχηματίστηκε κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και κατοικείτο από Κεφαλλονίτες.  

Το 1874 ιδρύθηκε ο *Σύλλογος Εν Πάτραις Κεφαλλήνων «Ο Άγιος Γεράσιμος»*, όπου λειτουργεί ακόμη και σήμερα αποτελώντας έναν από τους αρχαιότερους της πόλης και ο οποίος στεγάζεται επί της οδού Αράτου στο κέντρο της Πάτρας. 

Το 1881 ανεγέρθηκε ο ιστορικός ναός του Αγίου Γερασίμου στην περιοχή. Επίσης, το 1870 ανεγέρθηκε το ιστορική λεγόμενη Βίλα Τριάντη και έπειτα το ακριβώς δίπλα κτίριο, στον ίδιο χώρο, που αποτέλεσε από το 1925 (ή 1927) το Εθνικό Ορφανοτροφείο Θηλέων Πατρών και το οποίο σήμερα και από το 1973 φέρει την ονομασία Κέτρο Παιδική Μέριμνας Θηλέων Πατρών και είναι ουσιαστικά νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το όποιο υπάγεται στην 6η Υγειονομική Περιφέρεια Ηπείρου, Ιονίων Νήσων, Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου. Η έπαυλη Τριάντη από το 1986 χαρακτηρίζεται επισήμως από το Υπουργείο Πολιτισμού ως «έργο τέχνης» και «ιστορικό διατηρητέο μνημείο».

Αναφέρεται πως κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, στην συνοικία λειτουργούσαν πέντε ατμοκίνητα εργοστάσια κατασκευής σταφιδοκιβωτίων. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νίκος Μπακουνάκης, *«Η Πάτρα τον 19ο αιώνα. Χώρος, Κοινωνία, Οικονομία», στον συλλογικό τόμο «Πάτρα. Από την Αρχαιότητα έως σήμερα»*. Εκδ. Κότινος, Αθήνα 2005.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Γιούρι του Ούγκλιτς

Ο **Γιούρι (Γεώργιος) Βασίλιεβιτς**, ρωσικά: Юрий Васильевич (30 Οκτωβρίου 1532 - 24 Ιουνίου 1563) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο το Ούγλιτς επί του Βόλγα. Ως κωφός εκ γενετής, αποκλείστηκε της διαδοχής.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος τού Βασίλι Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της Ελένας Γκλίνσκαγιας, κόρης τού Βασίλι Λβόβιτς Γκλίνσκι πρίγκιπα με καταγωγή από τους Τατάρους της Λιθουανίας.

Το 1533 ο πατέρας του από απόστημα στο πόδι απεβίωσε και το 1538 η μητέρα του δηλητηριάστηκε. Από επιστολές που τού έγραψε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιβάν Δ΄ ο *τρομερός*, μαθαίνουμε, ότι τα δύο αδέλφια αισθανόταν παραμελημένα και προσβεβλημένα από τους ισχυρούς βογιάρους των Σουίσκι και Μπέλσκι. Ο αδελφός του περνούσε την ώρα, μαθαίνοντας θεολογία, ενώ ο Γιούρι ενδιαφερόταν για φαγητό και παιχνίδια, όπως η παγοδρομία. Ο Γιούρι συνόδευε τον αδελφό του κατά την τελετή της στέψης του ως Αυτοκράτορα (Tsar)· τού παραχωρήθηκαν ιδιαίτερη κατοικία και υπηρέτες.

Το 1552 κατά τον πόλεμο εναντίον του Καζάν, τού δόθηκε ο πλήρης έλεγχος των υποθέσεων τού κράτους, καθώς ο Ιβάν Δ΄ συνόδευε τον στρατό στο Καζάν. Απεβίωσε το 1563 από φυσικά αίτια και η γυναίκα του εστάλει στη μονή Νοβοντέβιτσι, ενώ η περιουσία του κληροδοτήθηκε στον αδελφό του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1547 τη Ουλιάνα Παλέτσκαγια, κόρη τού Ντμίτρι Παλέτσκι και είχε τέκνο:
* Βασίλι 1559-1560, απεβίωσε ενός έτους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Troyat, Henri Ivan le Terrible. Flammarion, Paris, 1982
* de Madariaga, Isabel Ivan the Terrible. Giulio Einaudi editore, 2005

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Κατηγορία:Κωφοί
Συχαινά Αχαΐας

Τα **Συχαινά** αποτελούν συνοικία της Πάτρας η οποία βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης. Μέχρι το 1961 η περιοχή είχε τη μορφή δύο διακριτών και επίσημα αναγνωρισμένων οικισμών, τα Άνω και τα Κάτω Συχαινά, που πλέον αποτελούν απλά δύο ευρύτερες γειτονιές της περιοχής ως μέρος του οικιστικού ιστού της πόλης της Πάτρας.

## Τοποθεσία
Τα Συχαινά βρίσκονται στις βορειοδυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού όρους και ευρισκόμενα σε υψόμετρο που κυμαίνεται περίπου από 50 έως 150 μέτρα. Απέχει περίπου 4. χλμ. από το κέντρο της Πάτρας.

Από τα Συχαινά διέρχεται ο ποταμός Μείλιχος, που πηγάζει σε θέση πλησίον της περιοχής στα ανατολικά αυτής. Κατά την αρχαιότητα, στη σημερινή περιοχή των Συχαινών και δίπλα στο Μείλιχο, βρισκόταν ο ναός της Τρικλαρίας Αρτέμιδος, ο οποίος ωστόσο δεν έχει βρεθεί και ανασκαφεί ακόμα από τους αρχαιολόγους.

Στο Ναό της Αγίας Παρασκευής Συχαινών  στο χώρο των κατασκηνώσεων του π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου, βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Γερβασίου των Πατρών.

## Διοικητική εξέλιξη
Τα τότε χωριά Επάνω Συχενά και Κάτω Συχενά αναγνωρίστηκαν ως οικισμοί στις 20/04/1835 και προσαρτήθηκαν στον τότε Δήμο Πατρέων. Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 καταργήθηκαν από οικισμοί. Αναγνωρίστηκαν εκ νέου ως οικισμοί με τις ονομασίες Άνω Συχαινά και Κάτω Συχαινά στις 07/04/1951, όταν και υπήχθησαν στον τότε Δήμο Πατρέων. Στις 19/03/1961 έπαψαν να θεωρούνται οικισμοί και προσαρτήθηκαν στον οικιστικό ιστό της Πάτρας.

## Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη των οικισμών των Συχαινών σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Συχαινά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Συχαινών/Επάνω Συχενών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κάτω Συχαινών/Κάτω Συχενών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πατρέων. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Λυκοχορός Πάτρας

Ο **Λυκοχορός** είναι περιοχή της Πάτρας, στο ανατολικό τμήμα της πόλης, και απέχει οδικώς περίπου 5 χιλιομέτρα από το κέντρο της.

Γειτνιάζει με τις περιοχές Εγλυκάδα στα δυτικά και στα νοτιοδυτικά, Γηροκομειό στα βόρεια και στα βορειοδυτικά, Ρωμανός στα ανατολικά, Ριγανόκαμπος στα νοτιοανατολικά, και Κούτσα στα νότια. Την περιοχή διατρέχει η Περιμετρική Οδός Πατρών με το μεγαλύτερο μέρος της να βρίσκεται στα δυτικά της.

Η περιοχή δεν είναι πυκνοδομημένη παρά μόνο σε μέρη κατά μήκος των κεντρικών δρόμων και σε σχέση με άλλες συνοικίες, που βρίσκονται πιο κοντά στο κέντρο της πόλης, θεωρείται αραιοδομημένη ενώ εκεί υπάρχουν πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις γης. Ο Λυκοχορός αποτελεί μια ήσυχη περιοχή της πόλης με αρκετό πράσινο η οποία προσφέρει όμορφη θέα προς την πόλη και τον Πατραϊκό κόλπο (ιδιαίτερα όσο κατευθύνεται κανείς ανατολικά-βορειοανατολικά), ευρισκόμενη σε υψόμετρο περίπου 130 μέτρων στις δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Αγία Παρασκευή (Γερμασόγεια)

Η **Αγία Παρασκευή** είναι συνοικία του Δήμου Γερμασόγειας.

## Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με τον Ποταμό Γερμασόγειας, στα δυτικά με τον Άγιο Αθανάσιο, στα βόρεια με τη Μαθικολώνη και την Ακρούντα, στα βορειοανατολικά με τα Φοινικάρια και στα ανατολικά με τη Μουτταγιάκα.

## Ιστορία
Αρχικά η Γερμασόγεια δημιουργήθηκε ως χωριό στην περιοχή που σήμερα καλύπτει η συνοικία της Αγίας Παρασκευής. Στην περιοχή έχουν ανασκαφεί πολλοί προϊστορικοί τάφοι. Ωστόσο, δεν έχουν εντοπιστεί ίχνη οικισμού, οπόταν δεν είναι γνωστό πότε δημιουργήθηκε. Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί, την εποχή της Φραγκοκρατίας η Γερμασόγεια αποτελούσε ένα από τα χωριά της Μεγάλης Κομμανταρίας των Ναϊτών Ιπποτών. Σήμερα, η συνοικία της Αγίας Παρασκευής αποτελεί το ιστορικό κέντρο του δήμου.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Αγίας Παρασκευής παρουσιάζει αύξηση στις τελευταίες απογραφές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Αγίας Παρασκευής όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Ναός Αγίας Παρασκευής
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή. Αρχικά υπήρχε μια μικρή εκκλησία η οποία κατεδαφίστηκε. Στη θέση της ξεκίνησε να ανεγείρεται το 1898 η υφιστάμενη εκκλησία. Ολοκληρώθηκε το 1904. Η Αγία Παρασκευή αποτελεί την πολιούχο αγία του Δήμου Γερμασόγειας.

## Χάρτης περιοχής







## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Γερμασόγειας
Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα

δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Υπογράψει το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του ICCPR: μέρη σε σκούρο πράσινο, υπέγραψαν το πράσινο φως, μη μέλη σε γκρι
Το **Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, με σκοπό την κατάργηση της θανατικής ποινής** είναι μια συμφωνία, στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Δημιουργήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1989 και τέθηκε σε ισχύ στις 11 Ιουλίου 1991. Έως τον Νοέμβριο του 2017, το Προαιρετικό Πρωτόκολλο έχει 85 κράτη μέλη. Επιπλέον, δύο μέλη (Αγκόλα και Γκάμπια) έχουν υπογράψει αλλά δεν έχουν επικυρώσει το Πρωτόκολλο.

Το Προαιρετικό Πρωτόκολλο δεσμεύει τα μέλη του για την κατάργηση της θανατικής ποινής εντός των συνόρων τους, αν και το Άρθρο 2.1 επιτρέπει στα συμβαλλόμενα μέρη να κάνουν κράτηση επιτρέποντας την εκτέλεση "σε καιρό πολέμου, σύμφωνα με μια πεποίθηση για ένα πιο σοβαρό έγκλημα στρατιωτικού χαρακτήρα που διαπράχθηκε στη διάρκεια του πολέμου". (Βραζιλία, Χιλή, Ελ Σαλβαδόρ). Η Κύπρος, η Μάλτα και η Ισπανία αρχικά είχαν τέτοιες κρατήσεις, αλλά αργότερα τις απέσυραν. Το Αζερμπαϊτζάν και η Ελλάδα εξακολουθούν να διατηρούν την κράτηση σχετικά με την εφαρμογή του πρωτοκόλλου, αν και οι δύο έχουν απαγορεύσει τη θανατική ποινή σε όλες τις περιστάσεις. (Η Ελλάδα έχει επίσης επικυρώσει το Πρωτόκολλο αριθ.13 ).

## Δείτε επίσης

* Πρώτο Προαιρετικό Πρωτόκολλο στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα
* Χρήση της θανατικής ποινής ανά χώρα<br />
* Κατάλογος των πιο πρόσφατων εκτελέσεων ανά δικαιοδοσία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το κείμενο του Πρωτοκόλλου
* Λίστα με τα μέρη 

Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας
Κατηγορία:Συνθήκες της Αλβανίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστρίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Γαλλίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Γερμανίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Δανίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ισπανίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ιταλίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Κύπρου
Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Συνθήκες της Ολλανδίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ρουμανίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Τουρκίας
Δασύλλιο Πάτρας

μικρογραφία|Δασύλλιο Πατρών
Το **Δασύλλιο** είναι περιοχή και περιαστικό άλσος της Πάτρας.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται εγγύς του κέντρου της πόλης, απέχει οδικώς από το κεντρικότερο σημείο της, την Πλατεία Γεωργίου Α΄, λιγότερο των 2 χιλιομέτρων. Βρίσκεται στον χαμηλό λόφο Εσχατοβούνι, που ονομάζεται έτσι διότι είναι ο έσχατος (δηλ. τελευταίος) λόφος της περιοχής του όγκου του Παναχαϊκού, πριν την επίπεδη, ομαλή εδαφικά, και πυκνοκατοικημένη περιοχή των Πατρών. Στην περιοχή του Δασυλλίου υπάρχει και λειτουργεί καφετέρια σε θέση που προσφέρει θέα προς την πόλη της Πάτρας και τον Πατραϊκό κόλπο.

## Φυσιογνωμία
Αποτελεί φυσικό πνεύμονα στην καρδιά της Πάτρας. Πρόκειται για τοποθεσία αναψυχής και χώρο ηρεμίας, χαλάρωσης, βόλτας και άθλησης των Πατρινών, με κύρια χαρακτηριστικά του το άλσος πυκνών συστάδων πεύκων που το καλύπτει, την όμορφη θέα που προσφέρει, την μερική διαμόρφωση κάποιων χώρων και την ύπαρξη μικρών μονοπατιών, καθώς και την πολύ μικρή απόστασή του από τον πυκνοδομημένο ιστό της πόλης.

## Ιστορικά στοιχεία
Εγγύς του Δασυλλίου, στα δυτικά αυτού, βρίσκεται το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Πατρών που κατασκευάστηκε το 2ο αιώνας μ.Χ., πιθανότητα στην εποχή του αυτοκράτορα Ανδριανού, και είχε αδιάκοπη χρήση μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα, και συγκεκριμένα το 1874, όταν και σταμάτησε η χρήση του μετά τη διοχεύτεση νερού στην πόλη με σωλήνες. Έχει επισκευαστεί πολλές φορές, με τελευταία το 1838 από το δήμαρχο Ιωάννη Μπουκαούρη.

Η κατοικημένη περιοχή στα χαμηλά της περιοχής του Δασυλλίου είναι μέρος του πυκνού οικιστικού ιστού της Πάτρας. Ωστόσο, στις 16/10/1940 το Δασύλλιο αναγνωρίστηκε ως οικισμός και υπήχθη στον τότε Δήμο Πατρέων ενώ καταργήθηκε από οικισμός και συγχωνεύτηκε στην Πάτρας στις 07/04/1951.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Δασύλλιον Αχαΐας (1940-1951). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Βαθύλακας

Ο **Βαθύλακας** () είναι χωριό που βρίσκεται στη χερσόνησο της Καρπασίας στην Κύπρο.

Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας είναι κοινότητα που υπάγεται διοικητικά στην Επαρχία Αμμοχώστου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό ελέγχεται εκ των πραγμάτων (de facto) από την μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Βαθυλακας
Γεώργιος Καραγκιόζης

Ο **Γεώργιος Καραγκιόζης** (1901-1985), του Χρήστου, ήταν Έλληνας γεωργός και πολιτικός. Υπηρέτησε  ως βουλευτής Θεσσαλονίκης με την Ένωση Κέντρου και νωρίτερα με τη Δημοκρατική Ένωση.
 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1901 και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (ΚΑΕ) (ανήκε στη Δημοκρατική Ένωση) στις εκλογές του 1956. 
Ως αγρότης, υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των αγροτών και περιέτρεχε συνεχώς όλα τα χωριά της εκλογικής του περιφέρειας. 

Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1961 και του 1963 και επανεξελέγη στη Β΄ Θεσσαλονίκης το 1964.

Ήταν υποψήφιος βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις λαμβάνοντας 2.188 ψήφους στις εκλογές του 1974, χωρίς να εκλεγεί, όπως έγινε και με την υποψηφιότητά του στις εκλογές του 1977 οπότε κατήλθε με την ΕΔΗΚ. 

Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 8 Φεβρουαρίου 1985 και ετάφη στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Επανομή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Αγρότες
Ντμίτρι του Ούγκλιτς

:*Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο ετεροθαλή αδελφό του [[Ντμίτρι Ιβάνοβιτς τσάρεβιτς]].*

Ο **Ντμίτρι Ιβάνοβιτς**, ρωσικά: Дмитрий Иванович (19 Οκτωβρίου 1582 - 15 Μαΐου 1591) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν διάδοχος (tsarevitch) της Ρωσίας και του είχε δοθεί ως πρόσοδος (appanage) το Ούγκλιτς. Όταν απεβίωσε επτά έτη μετά τον πατέρα του, πολλοί διεκδικητές εμφανίστηκαν με το όνομά του (ψευδο-Δημήτριοι). Έγινε θαυματουργός άγιος.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Ιβάν Δ΄ τού *τρομερού* τσάρου της Ρωσίας και της 7ης συζύγου του Μαρίας Ναγκάγιας, κόρης τού Φέοντορ Ναγκόι.

Το 1533 πνίγηκε ο ενός έτους ομώνυμος αδελφός του Ντμίτρι, το 1581 ο δευτερότοκος χτυπήθηκε θανάσιμα από τον Ιβάν Δ΄, ενώ το 1584 απεβίωσε ο Ιβάν Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο τριτότοκος Φιοντόρ Α΄. Ο τελευταίος νυμφεύτηκε την Ειρήνα, της οποίας ο αδελφός Μπορίς Γκοντουνόφ ήταν ο πραγματικός κύριος τού κράτους. Ο Φιοντόρ Α΄ ήταν άτεκνος και ο Μπορίς ήθελε να απαλλαγεί από τον διάδοχο Ντμίτρι. Το 1584 ο Γκοντούνοφ εξόρισε τη μητέρα του, τον Ντμίτρι και τους αδελφούς του στο Ούγκλιτς, περιοχή που είχε ο διάδοχος ως εισόδημα. Το 1591 ο Ντμίτρι βρέθηκε μαχαιρωμένος, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.

## Πηγές
* Sergey Platonov. Очерки по истории смуты в Московском государстве XVI-XVII вв. Moscow, 1937.
* Ruslan Skrynnikov. Лихолетье. Москва в XVI-XVII веках. Moscow, 1988.


Κατηγορία:Ρουρικίδες
Τζόρνταν Χέντερσον

O **Τζόρνταν Χέντερσον** (*Jordan Henderson*, 17 Ιουνίου 1990) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Μπρέντφορντ και στην Εθνική Αγγλίας στη θέση του μέσου.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2008 από τη Σάντερλαντ, ομάδα της γενέτειράς του, στην οποία αγωνίστηκε έως το 2011. Τη χρονιά εκείνη υπέγραψε στη Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε συνολικά επτά τίτλους, μεταξύ των οποίων το Τσάμπιονς Λιγκ (2018–19) και η Πρέμιερ Λιγκ (2019–20), την οποία σήκωσε ως αρχηγός της ομάδας – ο πρώτος μετά το 1990. Ψηφίστηκε Παίκτης της Χρονιάς από την Ένωση Συντακτών το 2020, αναγνωριζόμενος για τη συνεισφορά και τις ηγετικές του ικανότητες. Το 2023 αποχώρησε από τη Λίβερπουλ, αγωνίστηκε σύντομα στην Αλ Ετιφάκ και στη συνέχεια στον Άγιαξ. Το 2025 επέστρεψε στην Αγγλία για λογαριασμό της Μπρέντφορντ.

### Στην εθνική ομάδα
Έχει παίξει από το 2009 ως το 2013 στις ομάδες Νέων U19, U20 και U21 της Αγγλίας. Από το 2010 παίζει στην Εθνική Αγγλίας, με την οποία έχει συμμετάσχει στα Euro του 2012, του 2016 και του 2020 και στα Μουντιάλ του 2014, του 2018 και του 2022.

## Tιτλοι

### Με συλλόγους
* Πρέμιερ Λιγκ: 2019–20
* Κυπελλο Αγγγλιας: 2021–22
* Λιγκ Καπ: 2011–12, 2021–22

* Κομιούνιτι Σιλντ: 2022
* ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 2018–19

* ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 2019

* Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 2019

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέντφορντ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Ασύρματος Πάτρας

Ο **Ασύρματος** είναι περιοχή της Πάτρας, ανατολικά του κέντρου της πόλης και απέχει οδικώς λιγότερο από 3 χιλιόμετρα από αυτό. Βρίσκεται πίσω από το Δασύλλιο στα νοτιοανατολικά αυτού, και άνωθεν βορειοανατολικώς του Φρουρίου της πόλης, ενώ γειτνιάζει με τις συνοικίες Αρόη, Βλατερό, Γούβα και Κρητικά.

Στην περιοχή του Ασύρματου βρίσκεται το Ρωμαϊκό υδραγωγείο Πατρών, που κατασκευάστηκε το 2ο αιώνα μ.Χ., πιθανότατα στην εποχή του αυτοκράτορα Ανδριανού, και είχε αδιάκοπη χρήση μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα, και συγκεκριμένα το 1874, όταν και σταμάτησε η λειτουργία του μετά τη διοχεύτεση νερού στην πόλη με σωληνώσεις. Έχει επισκευαστεί πολλές φορές, με τελευταία το 1838 από τον δήμαρχο Ιωάννη Μπουκαούρη.

Τα ανατολικά όρια της περιοχής διατρέχει η Μικρή (Μίνι) Περιμετρική Πατρών, η οποία τέθηκε σε λειτουργία το φθινόπωρο του 2018.

## Πηγές
* Ηλεκτρονική πλοήγηση μνημείων Αιτωλοακαρνανίας - Αχαΐας, Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Πατρών . monuments.hpclab.ceid.upatras.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.
* Στέφανου Ν. Θωμόπουλου, *Ιστορία της πόλεως Πατρών, από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*, τόμος Α΄, επιμέλεια: Βασίλης Κ. Λάζαρης, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-10-6.
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Φίλιππος του Ιμπελέν

Με το όνομα **Φίλιππος του Ιμπελέν** αναφέρονται:

* Φίλιππος του Ιμπελέν (1180-1227), αντιβασιλιάς της Κύπρου
* Φίλιππος του Ιμπελέν (απεβ. 1304), κοντόσταυλος της Κύπρου
* Φίλιππος του Ιμπελέν (απεβ. 1318) (π. 1255 - 1318), σενεσάλης της Κύπρου
* Φίλιππος του Ιμπελέν (απεβ. π.1375), σενεσάλης της Κύπρου, γιος του Μπαλιάν, γιου του Ιωάννη, γιου του Μπαλιάν Δ΄ κυρίου του Αρσούφ. Νυμφεύτηκε την Αλίκη της Μαγιόρκας.
Ιβάν Ιβάνοβιτς τσάρεβιτς

Ο **Ιβάν Ιβάνοβιτς**, ρωσικά: Ива́н Иванович (28 Μαρτίου 1554 - 19 Νοεμβρίου 1581) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν διάδοχος (tsarevitch) της Ρωσίας. Ο πατέρας του Ιβάν Δ΄ τον χτύπησε θανάσιμα.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ιβάν Δ΄ τού *τρομερού* τσάρου της Ρωσίας και της πρώτης (από τις επτά) συζύγους του Αναστασίας Ρομάνοβνας, κόρης τού Ρομάν Γιούριεβιτς Κόσκιν. Αδελφός του ήταν ο Φιοντόρ Α΄.

Ήταν 15 ετών, όταν προφανώς συνόδευσε τον πατέρα του στη σφαγή τού Νόβγκοροντ· για πέντε εβδομάδες οι δύο τους θα παρακολούθησαν τους Οπρίτσνικς με ενθουσιασμό, ενώ είχαν αποσυρθεί σε ναό για προσευχή. Στα 27 έτη του ήταν καλά διαβασμένος, τουλάχιστον όσο και ο πατέρας του: έγραψε τη βιογραφία τού αγίου Αντωνίου τού ποταμού Σίγια. Υποτίθεται ότι έσωσε τον πατέρα του από μία απόπειρα δολοφονίας του· ο φυλακισμένος Μπικόβσκι από τη Λιβονία σήκωσε το ξίφος του ενάντια στον τσάρο, αλλά ο Ντμίτρι τον μαχαίρωσε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1571 την Ευδοξία Σαβούροβνα, που πιο πριν ήταν μία από τις 12 που είχαν προταθεί ως σύζυγοι στον Ιβάν Δ΄ για να επιλέξει. Ο τσάρος ήθελε η νύφη του να κάνει γρήγορα διάδοχο και όταν αυτό δεν επετεύχθη, την έκλεισε σε μονή και πάντρεψε τον Ντμίτρι με άλλη, την Πρασκόβια Σόλοβα, που είχε την ίδια τύχη με την προκάτοχό της: κλείστηκε σε μονή. Τότε ο Ιβάν Δ΄ βρήκε τρίτη νύφη στον γιο του, τη Γιελένα Σερεμέτεβα, που έμεινε έγκυος, αλλά απέβαλλε, όταν ο Ντμίτρι απεβίωσε από το χτύπημα τού τσάρου το 1581.

## Πηγές
* Troyat, Henri Ivan le Terrible. Flammarion, Paris, 1982
* de Madariaga, Isabel Ivan the Terrible. Giulio Einaudi editore, 2005


Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ντμίτρι Ιβάνοβιτς τσάρεβιτς

:*Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο ετεροθαλή αδελφό του [[Ντμίτρι του Ούγκλιτς]].*
Ο **Ντμίτρι Ιβάνοβιτς** (ρωσικά:: *Дмитрий Иванович*, 11 Οκτωβρίου 1552 - 4 Ιουνίου 1553) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν ο πρώτος διάδοχος (tsarevich) της Ρωσίας, που όμως έζησε 8,5 μήνες.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος γιος τού Ιβάν Δ΄ τού *τρομερού*, πρώτου εστεμμένου Αυτοκράτορα (Tsar) της Ρωσίας και της πρώτης (από τις επτά) συζύγους του Αναστασίας Ρομάνοβνας, κόρης τού Ρομάν Γιούριεβιτς Κόσκιν, συμβούλου (okolnichy) τού Βασιλείου Γ΄.

Το 1533 ο Ιβάν Δ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του 3ετής ως μέγας πρίγκιπας της Μόσχας. Όταν ενηλικιώθηκε, στέφθηκε *τσάρος* το 1547, τίτλο πού ήδη χρησιμοποιούσε ο πάππος του Ιβάν Γ΄ μετά το 1453 ως σύζυγος της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας. Επέλεξε να νυμφευτεί την Αναστασία, κόρη πλούσιου βογιάρου. Έκαναν δύο κόρες, την Άννα και τη Μαρία, που απεβίωσαν 11 και 6 μηνών αντίστοιχα. Το 1552 γεννήθηκε ο Ντμίτρι, που βαπτίστηκε έτσι ίσως από τον Ντμίτρι *τού Ντον* (Donskoy) πρόπαππο τού Ιβάν Γ΄. Όταν ο Ιβάν Δ΄ ασθένησε, ζήτησε από τους βογιάρους να ορκιστούν, κάνοντας το νήπιο Ντμίτρι, διάδοχο (tsarenitch). Αυτοί δεν το έκαναν με ευχαρίστηση, διότι υπήρχε ο Βλαντίμιρ, ο 20ετής εξάδελφος τού Ιβάν Δ΄, που μπορούσε να τον διαδεχθεί· δέχθηκαν απρόθυμα. Αυτό έγινε το 1552 ή 1553.

Το καλοκαίρι τού 1553 ο Ιβάν Δ΄ ξεκίνησε προσκύνημα στη μονή Κυριλλο-Μπελοζέρσκι, κοντά στη σημερινή κώμη Κυρίλλοβ. Όταν ήταν στον ποταμό Σόρα, η βασιλική βάρκα ανατράπηκε από ένα κύμα και ο τσάρεβιτς έπεσε από την γκουβερνάντα που τον θήλαζε. Οι ενήλικες κατάφεραν να σωθούν, αλλά όταν βρήκαν το βρέφος, είχε πνιγεί. Το *Χρονικό* αναφέρει ότι ο άγιος Μάξιμος ο Γραικός, που είχε επισκεφτεί πρόσφατα τον Ιβάν Δ΄, το είχε προείπει· ο Αντρέι Κούρμπσκι αναφέρει, ότι ο άγιος Μάξιμος είχε πει "να μην πάει τόσο μακριά με τη γυναίκα του και το νεογέννητο".

## Πηγές
* Rumyantsev, Vyacheslav (January 20, 2000). "Московские Великие князья (Grand Dukes of Russia)". Хроhос (Chronos). Hrono. Retrieved January 8, 2012.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ντάνιελ Σούμπασιτς

O **Ντάνιελ Σούμπασιτς** (*Danijel Subašić*, 27 Οκτωβρίου 1984) είναι Κροάτης πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη Μονακό και στην Εθνική Κροατίας στη θέση του τερματοφύλακα.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2003 στην κροατική Ζαντάρ και το 2008 δόθηκε δανεικός στη Χάιντουκ Σπλιτ, της οποίας έγινε παίκτης το 2009. Με τη Χάιντουκ Σπλιτ κέρδισε ένα Κύπελλο Κροατίας. Από τον Ιανουάριο του 2012 παίζει στη Μονακό, με την οποία έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Γαλλίας.
### Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Κροατίας έπαιζε από το 2009 και έχει λάβει μέρος στα Μουντιάλ του 2014 και του 2018 και στα Euro του 2012 και του 2016.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ζαντάρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντουκ Σπλιτ
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Σιγκισοάρα

Η **Σιγκισοάρα** (ρουμανικά: Sighișoara· γερμανικά: Schäßburg· ουγγρικά: Segesvár· λατινικά: Castrum Sex) είναι πόλη στον ποταμό Τιρνάβα Μάρε στην επαρχία Μούρες στη Ρουμανία. Η Σιγκισοάρα βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Τρανσυλβανίας και έχει πληθυσμό 28.102 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός για την καλοδιατηρημένη περιφραγμένη παλιά πόλη της, η οποία είναι καταχωρημένη από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Η πόλη διοικεί επτά χωριά: την Άνγκοφα, το Αουρέλ Βλάικου, το Χέτιουρ, τη Ρόρα, τη Σορομίκλεα, το Βέντσι και το Βίιλορ.

## Δημογραφικά στοιχεία και ονομασία

Εθνοτικές ομάδες:
*Ρουμάνοι (75%)
*Ούγγροι (17.6%)
*Ρομά (5.3%)
*Γερμανοί (1.5%)

## Συλλογή

File:Orthodox Trinity Church in Sighişoara (Segesvár, Schäßburg).jpg|
File:Sighişoara (Schäßburg, Segesvár) - Clock Tower from park.JPG|
File:Sighisoara festivala medivala.jpg|
File:Sighisoara vedere spre cetate de pe podul peste Tarnava.jpg|
File:Sighisoara - panoramio.jpg|
File:Sighisoara old German cemetery.JPG|


## Παραπομπές



Κατηγορία:Οικισμοί στο Νομό Μούρες
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρουμανία
Βλαντίμιρ της Στάριτσα

Ο **Βλαντίμιρ Αντρέγιεβιτς**, ρωσικά: Vladimir Andreyevich (1533 - 9 Οκτωβρίου 1569) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο (appanage) τη Στάριτσα. Ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας με δική του περιοχή στη Ρωσία. Η περίπλοκη σχέση του με τον εξάδελφό του Ιβάν Δ΄ τον *τρομερό* δραματοποιήθηκε στην ταινία *Ιβάν ο Τρομερός* (1944) του Σεργέι Αϊζενστάιν.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Αντρέι πρίγκιπα της Στάριτσα (γιου της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας) και της Ευφροσύνης Κοβάντσκαγιας, κόρης του Αντρέι Σταρίσκι.

Πέρασε την παιδική του ηλικία υπό αυστηρή επίβλεψη στη Μόσχα. Το 1542 επανεγκαταστάθηκε στη Στάριτσα και Βερέγια, περιοχές που είχαν δοθεί ως εισόδημα στον πατέρα του. Εκεί νυμφεύτηκε και έζησε ως το 1553, οπότε ο Ιβάν Δ΄ ασθένησε σοβαρά. Κατά την ασθένεια αυτού οι βογιάροι αρνήθηκαν αρχικά να ορκιστούν πίστη στο βρέφος (μόνο επιζώντα γιο του), τον Ντμίτρι και αποφάσισαν να φέρουν τον Βλαντίμιρ στον θρόνο. Προς απογοήτευσή τους ο τσάρος ανάρρωσε, όμως άλλαξε συμπεριφορά και τρόπους. Κάλεσε τον Βλαντίμιρ στη Μόσχα και υπέγραψε μαζί του συμφωνία, κατά την οποία ο Βλαντίμιρ θα ζούσε στη Μόσχα με μικρή ακολουθία και θα απέφευγε επαφές με τους βογιάρους του Ιβάν· όταν αποβίωνε ο Ιβάν Δ΄, ο Βλαντίμιρ θα γινόταν αντιβασιλιάς του ανήλικου Ντμίτρι.

Αφού η μητέρα του Βλαντίμιρ αναγκάστηκε να λάβει τον μοναστικό πέπλο και οι βογιάροι εξορίστηκαν, ο Ιβάν Δ΄ του επέτρεψε να νυμφευτεί. Με τη δημιουργία της Οπρίτσινα οι υποψίες του Ιβάν Δ΄ αναζωπυρώθηκαν. Το 1564 οι Οπρίτσνικς έκαψαν το ανάκτορο του Βλαντίμιρ στη Μόσχα και οι πιο πολλές γαίες του κατασχέθηκαν από την οργάνωση αυτή. Το 1569 κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία από τον τσάρο και ο Βλαντίμιρ και τα τέκνα του αναγκάστηκαν να πιουν δηλητήριο στην κατοικία του Ιβάν Δ΄ στο Αλεξαντρόβ. Μερικές ημέρες μετά η μητέρα του και η σύζυγός του, που διέμεναν στη μονή Γκορίτσι κοντά στη Βολόγκντα, με τη βία πνίγηκαν στον ποταμό Σέκσνα.

Το 1598 απεβίωσε άτεκνος ο Φιοντόρ Α΄, γιος του Ιβάν Δ΄. Η εξόντωση της οικογένειας του Βλαντίμιρ προκάλεσε την εξαφάνιση (των αρρένων) του κύριου κλάδου των Ρουρικιδών και επέφερε δυναστική κρίση, γνωστή ως *Περίοδος των Ταραχών*. Η μόνη επιζήσασα κόρη του Βλαντίμιρ Μαρία παντρεύτηκε τον Μάγκνους, γιο του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας. Όταν ο Μάγκνους απεβίωσε, η Μαρία κλήθηκε από τον τσάρο Μπορίς Γκοντουνόφ (κουνιάδο του Φιοντόρ Α΄) να λάβει τον μοναστικό πέπλο σε μονή γειτονική της Τριαδικής Λαύρας του Αγ. Σεργίου. Το 1609 αλληλογραφούσε με τον ψευδο-Δημήτριο Β΄, που αυτοανακηρύχθηκε τσάρος (ο αληθής Ντμίτρι, γιος του Ιβάν Δ΄, είχε αποβιώσει υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, μάλλον από τον Γκοντούνοφ). Η μετέπειτα μοίρα της δεν καταγράφτηκε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1555 την Ευδοξία Ρομάνοβνα Οντοέβσκαγια και είχε τέκνα:
* γιοί.
* Μαρία π. 1560-1610, παντρεύτηκε τον Μάγκνους των Όλντενμπουρκ δούκα του Χόλσταϊν και τιτουλάριο βασιλιά της Λιβονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουρικίδες
Φέι κι Μπόλι

Το **Φέι κι Μπόλι** (ούρντου: ف کی بولی, κυριολεκτικά: Γλώσσα Φέι) είναι γλωσσικό παιχνίδι που χρησιμοποιείται από ομιλητές των Ούρντου στο Πακιστάν. Μπορεί να θεωρηθεί ως ασήμαντος κώδικας αντικατάστασης και μερικές φορές χρησιμοποιείται από ενήλικες για να συνομιλήσουν (αντιλαμβανόμενο) ιδιωτικά με την παρουσία των παιδιών. Είναι κοντά σε παιχνίδια που βρέθηκαν σε άλλες γλώσσες όπως το αλφάβητο Φαρφαλίνο (ιταλικά), το τζερινγκόνζα (ισπανικά/πορτογαλικά), και τα Γουρουνικά λατινικά (αγγλικά).

Η "Φέι" (ف) στο αλφάβητο της γλώσσας Ούρντου αντιστοιχεί στον ήχο του *Φ* στα ελληνικά. Μπορεί να αντικατασταθεί από τα περισσότερα άλλα σύμφωνα για να σχηματίσει μια άλλη ποικιλία. Το Πέι κι Μπόλι είναι μια άλλη πιο περίπλοκη παραλλαγή του γλωσσικού παιχνιδιύ

## Κανόνες
Το παιχνίδι βασίζεται σε μια απλή αντικατάσταση: προσθέτοντας ένα επιπλέον *Φ* πριν από κάθε φωνήεν της συλλαβής.Το Φέι εισάγεται στη μέση της κάθε συλλαβής (συνήθως πριν από το φωνήεν - διασπώντας τη συλλαβή σε δύο) σε κάθε λέξη. Σε ορισμένες μονοσύλλαβες λέξεις θα ήταν ακόμα τόσο φανερό, και το "γιάι" (ی), το *Υ* στο αλφάβητο της Ούρντου, και θα γίνει ιίφα. Μερικά παραδείγματα:

* κια (τι) = κφια ή κφι'ιφά
* κις (που) = κφις
* κο () = κφο

## Δείτε επίσης
* Γλωσσικό παιχνίδι
* Γουρουνικά λατινικά
* Τζερινγκόνζα
* Αλφάβητο Φαρφαλίνο

Κατηγορία:Ούρντου
Κουντεγιάρ

Ο **Κουντεγιάρ** (), υποτίθεται από τον Οίκο των Ρουρικιδών, είναι θρυλικός ήρωας τού Ρωσικού λαού. Η ιστορία του περιγράφεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα (1875) τού Νικολάι Κοστομάροβ.

## Βιογραφία
Ο Βασίλι Γ΄ τσάρος της Ρωσίας (γιος της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας) είχε πρώτη σύζυγο τη Σολομονίδα Σαμπούροβνα, την οποία διαζεύχθηκε, επειδή δεν του έκανε τέκνα και τη φυλάκισε σε μονή. Έτσι μπόρεσε να κάνει δεύτερο γάμο με την Έλενα Γκλίνσκαγια και είχε τέκνα τον Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας και τον Γιούρι του Ούγκλιτς. Η πρώτη σύζυγος έγινε μετέπειτα η αγία Σολομονίδα τού Σούζνταλ.

Σύμφωνα με τον θρύλο η Σολομονίδα έπειτε από λίγους μήνες γέννησε έναν γιο, ο οποίος πήγε λαθραία στους Κοσσάκους, που ζούσαν κατά μήκος τού ποταμού Ντον και εκεί έγινε ο ατρόμητος στρατηγός τους (ataman) και ήρωας σαν τον Ρομπέν των δασών.

Στην πραγματικότητα υπήρχαν αρκετοί ληστές με το όνομα αυτό. Υπάρχει μία επιστολή ενός βογιάρου της Μόσχας από την Κριμαία προς τον Ιβάν Δ΄ τον *τρομερό*, όπου αναφέρει πως "υπάρχει μόνο ένας ληστής εδώ, ο αθεόφοβος Κουτεγιάρ". Το όνομα είναι προφανώς περσικό και είναι σύνθεση των λέξεων *θεός* και *άνδρας*.

## Πηγές
*  Bain, Robert Nisbet (1911). "Basil s.v. Basil III.". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 3 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 468–469.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ρέχτα

Το **Ρέχτα **(ούρντου: ریختہ, χίντι: रेख़्ता, *rextā*) ήταν η Ινδουστανική γλώσσα ως διαλεκτική βάση 

## Προέλευση και χρήση
Ρέχτα σημαίνει "διάσπαρτο", αλλά και "μικτό" και υποδηλώνει ότι περιείχε τα περσικά και τα Χίντβι/Χίντι. Η Ρέχτα είναι πολύ ευπροσάρμοστη καθομιλουμένη, και μπορεί να αλλάξει γραμματικά για να προσαρμοστεί στη περσική γραμματική, χωρίς να ηχεί παράξενο στον αναγνώστη.

Ο όρος Ρέχτα ήταν σε μεγαλύτερη χρήση από τα τέλη του 17ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, όταν σε μεγάλο βαθμό υποκαταστάθηκε από τα *Χίντι/Χίντουι (Χιντάβι)* και αργότερα από τα Ινδουστανικά και Ούρντου, αν και συνέχισε να χρησιμοποιείται σποραδικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το στυλ ποίησης Ρέχτα (ποίηση, χρησιμοποιώντας μια μικτή, εκτός των Ούρντου γλώσσα) εξακολουθεί να παράγεται σήμερα από ομιλητές των Ούρντου, και είναι στην πραγματικότητα η πιο κοινή γλωσσική μορφή της γραφόμενης ποίησης στη γλώσσα Ούρντου. Η Ρέχτα επίσης χρησιμοποιούταν για τις μορφές της ποίησης, όπως τις Μασνάβι, Μάρσια, Κασίνταχ, Θούμρι, Τζίκρι (Ζίκρι), Γκιτ, Τσαουπάι και Καμπίτ.

Τα ακόλουθα δημοφιλή *σερ* από τον Μίρζα Γκαλίμπ μας λέει επίσης ότι ο γλωσσικός όρος ρέχτα επεκτάθηκε το 19ο αιώνα, στη Βόρεια Ινδία για την ποίηση που γραφόταν στην καθομιλουμένη 'ρέχτα' (σε αντίθεση με την ποίηση που γραφόταν στα περσικά, τότε θεωρούμενη ως κλασική γλώσσα)

ريختہ کے تُم ہی اُستاد نہیں ہو غالِب 
کہتے ہیں اگلے زمانے میں کوئی مِیر بھی تھا

*Reḳhte ke tum hī ustād nahīṅ ho ġhālib,* (Μετάφραση: δεν Είσαι ο μοναδικός μάστερ του Ρέχτα, Γκαλίμπ)
*Kahte haiñ agle zamāne meñ koī 'mīr' bhī thā *(Μετάφραση: λένε, στο παρελθόν, ότι υπάρχει ένας (ονομαζόμενος) Μιρ)

## Ρέχτι
Τα γραμματικό θηλυκό αντίστοιχό του ρέχτα είναι το ρέχτι, ένας όρος που διαδόθηκε για πρώτη φορά τον δέκατο όγδοο αιώνα, από τον ποιητή Σααντάτ Γιαρ Χαν "Ράνγκιν" για να ορίσει στίχους γραμμένοι στην καθομιλουμένη ομιλία των γυναικών. Ο ποιητής του Λάκναου Ινσά Αλλάχ Χαν "Ίνσα" ήταν ένας άλλος γνωστός ποιητής πουσυνέθεσε ρέχτι, σύμφωνα με τον σχολαστικό των Ούρντου Κ. Μ. Νάιμ.

## Δείτε επίσης
* Περσικά και Ουρντού
* Ινδουστανική γλώσσα
* Ιστορία της γλώσσας Ούρντου
* Ποίηση των Ούρντου
* Χίντι Σαγιάρι, διαδικτυακή συλλογή του Ουρντού Σαγιάρι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούρντου
Βρμντζα

Η **Βρμντζα** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου της Σόκομπανια, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Ζάγιετσαρ. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 484 κατοίκους.

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (2002)

## Δείτε επίσης
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Ιστοσελίδα σχετικά με την Βρμντζα
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί της Σόκομπανια
Πατριάρχης Μόσχας Φιλάρετος

Ο **Φεοντόρ Νικίτιτς Ρομάνοφ** (ρωσικά:: *Фео́дор Ники́тич Рома́нов*,  1553 - 11 Οκτωβρίου 1633) από τον Οίκο των Ρομανώφ ήταν βογιάρος στη Ρωσία, που έπεσε σε δυσμένεια επί των Γκοντουνόφ, ανήλθε όμως έπειτα στο να γίνει πατριάρχης της Μόσχας ως Φιλάρετ(ος) (Филаре́т) και έγινε ο πραγματικός ηγεμόνας της Ρωσίας κατά τη βασιλεία τού γιού του Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας. 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Νικίτα Ρομάνοβιτς Ζαχάργιν-Γιουρίεφ εξέχοντος βογιάρου και της Ευδοκίας Αλεξάντροβνας Γκορμπάταγιας-Σουίσκαγιας. Γεννήθηκε στη Μόσχα και έφερε το επώνυμο των Ρομανώφ. Αδελφή του ήταν η Αναστασία Ρομάνοβνα, σύζυγος τού Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας και μητέρα τού Φιοντόρ Α΄ της Ρωσίας. 

Κατά τη βασιλεία του εξαδέλφου του Φιοντόρ Α΄ (1584-98) ο Φεοντόρ διακρίθηκε ως στρατιωτικός και ως διπλωμάτης, πολεμώντας ενάντια στις δυνάμεις τού Ιωάννη Γ΄ των Βάσα της Σουηδίας το 1590 και διεξάγοντας διαπραγματεύσεις με τους πρέσβεις τού Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, κατά τα έτη 1593-94. Το 1583 έγινε βογιάρος.

Το 1598 απεβίωσε ο Φιοντόρ Α΄ άτεκνος χωρίς άρρενες συγγενείς· ο Φεοντόρ ήταν ο δημοφιλής υποψήφιος για το θρόνο, αλλά συμφώνησε με την εκλογή τού Μπορίς Γκοντουνόφ (αδελφού της Ειρήνης, συζύγου τού Φιοντόρ Α΄). Όμως η επικίνδυνα ισχυρή οικογένεια των Ρομανόβ έπεσε σε δυσμένεια: τρία έτη μετά ο Μπορίς ανάγκασε τον Φεοντόρ και τη σύζυγό του Ξένια να μονάσουν με τα ονόματα Φιλάρετ και Μάρθα αντίστοιχα. Ο Φιλάρετ κρατήθηκε σε αυστηρό περιορισμό στη μονή Αντόνιεβ στον βορρά και εκτέθηκε σε κάθε πιθανή προσβολή. Το 1605 ο Ψευδο-Δημήτριος Α΄ εκτόπισε τους Γκοντουνόφ, ελευθέρωσε τον Φιλάρετο και τον έκανε μητροπολίτη τού Ροστόβ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ξένια Σεστόβα, εγγονή τού Τιμοφέι Γκριαζνόι πλούσιου γαιοκτήμονα του Ούγκλιτς και είχε τέκνα:
* Τατιάνα απεβ. 1612.
* Μιχαήλ Α΄ 1596-1645, τσάρος της Ρωσίας, ο πρώτος των Ρομανόφ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bain, Robert Nisbet (1911). "Philaret". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 212 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 373–374.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Κυδωνία, Άρης

[μικρογραφία|300x300εσ|Μέρος της Κυδωνίας, που φωτογραφήθηκε από το Viking 1 και κυκλοφόρησε από τη [NASA/JPL στις 25 ιουλίου του 1976 όπου ένα βουνό μοιάζει με το πρόσωπο]]
Η **Κυδωνία** είναι μια περιοχή στον πλανήτη Άρη που έχει προσελκύσει τόσο το επιστημονικό όσο και το ενδιαφέρον του κοινού λόγο της παρειδωλίας ενός βουνού με ένα πρόσωπο. Το όνομα Κυδωνία πάρθηκε από την Κυδωνία, την ιστορική πόλη-κράτος στο νησί της Κρήτης. Στην Κυδωνία υπάρχει επίσης "**Πρόσωπο στον Άρη**", μια ψευδαίσθηση ύπαρξης ενός προσώπου εξαιτίας της παρειδωλίας που βρίσκεται περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ του Κρατήρα Αραντάς και του Κρατήρα της Βραμβέργης.

## Αναφορές

Κατηγορία:Άρης
Ούου χάττα

Το **Ούου χάττα** (Όντια: ଓଉ ଖଟା) ή **Ου Τένγκα** (Ασσαμικά) είναι μια γλυκόξινη σάλτσα φτιαγμένη από μήλο ελέφαντα (ούου) Dillenia indica με τζάγκερι στα Ινδικά κρατίδια  Οντίσα και Άσαμ κυρίως στη μεταμουσωνική εποχή. Μερικές φορές το ούου προστίθεται σε νταλ ή ντάλμα. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C.

## Ιστορία
Σύμφωνα με τους λαϊκούς μύθους των Ορίγια το φυτό Ούου συναντόταν μόνο στο Παράδεισο. Η θεά Παρβάτι το έφερε στη γη, μαζί με το άμπελο ινδοκάρυδου.

## Παραλλαγές και μέθοδοι
Ως ξινό φρούτο, μαγειρεύται με τζάγκερι ή ζάχαρη. Οι άνθρωποι στους οποίους δεν αρέσει η ζάχαρη επίσης το προετοιμάζουν με πάστα μουστάρδας και σκόρδου  με βάση το ζωμό μαζί με το κόκκινο τσίλι σε σκόνη.

## Δείτε επίσης
* Dillenia indica
* Κουζίνα των Ορίγια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προετοιμασία για το γλυκό και το ξινό όου χάτα 

Κατηγορία:Κουζίνα των Όντια
Κατηγορία:Ασσαμική κουζίνα
Ντοπχέλ

δεξιά|μικρογραφία|Το Ντοπχέλ παίζεται από άνδρες και γυναίκες ως επί το πλείστον από Ασαμέζους
Το ***Ντοπχέλ***, μεταγράφεται επίσης ως ***ντοπ χελ*** και ***ντουπ χελ*** (Ασσαμικά: ঢোপখেল), είναι ένα παραδοσιακό παιχνίδι μπάλας που παίζεται στην Ινδική πολιτεία του Άσαμ. Το παιχνίδι παίζεται ανάμεσα σε δύο ομάδες έντεκα μελών σε ένα χώρο διαστάσεων 125 μ × 80 που οριοθετείται από τέσσερις σημαίες. Οι παίκτες αναλαμβάνουν σειρές και ρίχνουν την μπάλα στο αντίπαλο για να τους πετάξει έξω από το παιχνίδι, ενώ επιδιώκουν να πιάσουν την μπάλα και να αποφύγουν τους άλλους παίκτες. Αυτό είναι μια δοκιμή ταχύτητας,  αντοχής, και ακροβατικών ικανοτήτων.

Οι αγώνες του παιχνιδιού παραδοσιακά διεξάγονται την άνοιξη και το φεστιβάλ της πρωτοχρονιάς Μπίχου. Το παιχνίδι κάποτε παιζόταν για να διασκεδάσει την βασιλεία των Αχόμ ως άθλημα θεατών. Δεν παίζεται πλέον ευρέως από Ασαμέζους, αν και γίνονται προσπάθειες για την αναβίωσή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός του Άσαμ
Τσαρ Τσαπόρι

Το **Τσαρ Τσαπόρι** (Ασσαμικά: চৰ চাপৰি) είναι μια περιοχή του ποταμού Βραχμαπούτρα και των παραποτάμων του στο Ινδικό κρατίδιο Άσαμ στα επίπεδα ιζήματα πλημμυρών. Σύμφωνα με τη καταγραφή της Κυβέρνησης του Άσαμ, το Τσαρ Τσαπόρι καλύπτει 3.608 τ.χλμ. της λεκάνης του Βραχμαπούτρα, ή 4,6% της έκτασης του Άσαμ.

## Προβλήματα
Οι άνθρωποι του Τσαρ Τσαπόρι αντιμετωπίζουν μια σειρά από προβλήματα, όπως η διάβρωση του εδάφους, οι πλημμύρες, ο αναλφαβητισμός, η αύξηση του πληθυσμού και του οργανωμένου εγκλήματος μίσους εναντίον τους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τσαρ Τσαπόρι, Άσαμ<br />

Κατηγορία:Γεωγραφία του Άσαμ