open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κοπελιά Λακωνίας

Η **Κοπελιά** είναι ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Κοπελιά βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, σε υψόμετρο 470 μέτρων ενώ απέχει περίπου 27 χιλιόμετρα Β.-ΒΔ. της Σπάρτης (μέσω Πελλάνας). 

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 ως *Λοπελιάδες* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κονιδίτσης και το 1940 το όνομά της να διορθώνεται σε Κοπελιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Κονιδίτσα και τον Κουρεμένο αποτελούν την Κοινότητα Κονιδίτσας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Οινούντος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν απογράφησαν κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Κουρεμένος Λακωνίας

Ο **Κουρεμένος** είναι ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κουρεμένος βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, σε υψόμετρο 480 μέτρων. Απέχει περίπου 26 χιλιόμετρα Β.-ΒΔ. της Σπάρτης και 42 χιλιόμετρα ΝΑ. από τη Μεγαλόπολη. 

Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 στην τότε κοινότητα Κονιδίτσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί αποτελεί την Κονιδίτσα και την Κοπελιά αποτελούν την Κοινότητα Κονιδίτσας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Οινούντος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν απογράφησαν κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κουρεμένος
Κουρεμένος
Κοτίτσα Λακωνίας

Η **Κοτίτσα** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Σπάρτης στη Λακωνία και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Κοτίτσα βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας και της Μεσσηνίας, σε υψόμετρο 800 μέτρων ενώ απέχει περίπου 34 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης και 29 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Μεγαλόπολη. 

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να προσαρτάται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Λογκανίκου του τότε δήμου Πελλάνας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί τον Λογκανίκο, τα Βεργαδαίικα, τα Γιακουμαίϊκα και το Κυπαρίσσι αποτελούν την Κοινότητα Λογκανίκου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 12 κάτοικοι. Το 2011 ήταν 10 κάτοικοι και το 2001 είχε 13.

## Παραπομπές


Κοτίτσα
Κοτίτσα
Romanum decet pontificem

[δεξιά|μικρογραφία|Ο [Πάπας Ιννοκέντιος ΙΒ΄ εξέδωσε την Παπική βούλα *Romanum decet pontificem* στις 22 Ιουνίου του 1692]]
Το ***Romanum decet Pontificem*** (που έχει πάρει το όνομα του από τον λατινικό τίτλο που προκύπτει από την αρχική φράση του: «ταιριάζει στον Ρωμαίο ποντίφικα») είναι παπική βούλα που εκδόθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο ΙΒ΄ (1691–1700) στις 22 Ιουνίου 1692. Η βούλα απαγόρευσε το αξίωμα του «καρδιναλίου-ανιψιού», περιόρισε τους διαδόχους του στην ανάδειξη μόνο ενός καρδινάλιου συγγενή, κατάργησε διάφορα αξιώματα που παραδοσιακά προορίζονταν για τους καρδιναλίους-ανιψιούς και έθεσε ανώτατο όριο στο επίδομα ή την προικοδότηση που μπορούσε να λάβει ο ανιψιός ενός πάπα, στα 12.000 σκούδα.

Το *Romanum decet Pontificem* ενσωματώθηκε αργότερα στον Κώδικα Κανονικού Δικαίου του 1917, στους κανόνες 240, 2· 1414, 4· και 1432, 1. Το 1694, η σειρά μεταρρυθμίσεων του Ιννοκεντίου ΙΒ΄ ολοκληρώθηκε με μια δαπανηρή εκστρατεία για την εξάλειψη της εμπορευματοποίησης των αξιωμάτων, με ταυτόχρονη αποζημίωση των κατόχων τους.

Ωστόσο, μετά το *Romanum decet Pontificem*, μόνο τρεις από τους οκτώ πάπες του 18ου αιώνα δεν έκαναν ανιψιό ή αδελφό τους καρδινάλιο, και οι δύο από αυτούς ήταν μέλη μοναστικών ταγμάτων, δηλαδή χωρίς οικογένεια με την αυστηρή έννοια του όρου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κείμενο του ''Romanum decet pontificem''

Κατηγορία:Παπικές βούλες
Βεργαδαίικα Λακωνίας

Τα **Βεργαδαίικα** είναι μικρός οικισμός στη Λακωνία και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Βεργαδαίικα βρίσκoνται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας και της Μεσσηνίας, σε υψόμετρο 550 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης και 31 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Μεγαλόπολη. 

Αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά το 1845 γραμμένα *Βεργαδέϊκα* (με "ε") να προσαρτώνται στον τότε δήμο Πελλάνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί τον Λογκανίκο, τα Γιακουμαίϊκα, την Κοτίτσα και το Κυπαρίσσι αποτελούν την Κοινότητα Λογκανίκου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 12 κάτοικοι. 

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι:

## Παραπομπές


Βεργαδαίικα
Βεργαδαίικα
Δούκισσα του Κάμπερλαντ

Η **Δούκισσα του Κάμπερλαντ** (Αγγλικά: *Duchess of Cumberland*) ήταν τίτλος ευγενείας που κατέχει η σύζυγος του Δούκα του Κάμπερλαντ. Ο τίτλος είναι κενός από την αναστολή του δουκάτου το 1919.

## Κόμισσες του Κάμπερλαντ (Αγγλία, 1525-1643)
: επίσης: *Βαρώνη του Κλιφόρντ*
*Μαργαρίτα Τάλμποτ (?-1516)
*Μαργαρίτα Πέρσι (?-1540)
*Ελεονώρα Κλιφόρντ (1542-1547)
*Άννα Ντέικρ (1558-1570)
*Μαργαρίτα Ράσελ (1577-1605)
*Γκρίσολντ Χιουζ (1605-?)
*Φραγκίσκη Σεσίλ (1641-1643)

## Δούκισσες του Κάμπερλαντ (Αγγλία, 1689–1702)
: επίσης:*Κόμισσα του Κένταλ, Βαρώνη Όκινγκαμ*
*Άννα της Μεγάλης Βρετανίας (1689-1702)

## Δούκισσες του Κάμπερλαντ και του Στράθερν (Μεγάλη Βρετανία, 1766–1790)
: επίσης:*Κόμισσα του Δουβλίνου*
*Άννα Λάττρελ (1771-1790)

## Δούκισσες του Κάμπερλαντ και του Τέβιοτντεϊλ (Μεγάλη Βρετανία, 1799–1919)
: επίσης:*Βασίλισσα του Αννόβερου, Κόμισσα του Άρμα*
*Φρειδερίκη του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1815-1841)
*Μαρία της Σαξονίας-Αλτεμβούργου (1851-1878)
*Θύρα της Δανίας (1878-1919)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Άγιος Αντώνιος της Παδούης (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος)

Ο ***Άγιος Αντώνιος της Παδούης*** είναι μια ελαιογραφία του 1580 από τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, γνωστό και ως Ελ Γκρέκο, που βρίσκεται τώρα στο Μουσείο του Πράδο στη Μαδρίτη.

Δείχνει τον Αντώνιο της Παδούης με τα τυπικά του σύμβολα: έναν κρίνο, ένα ανοιχτό βιβλίο και μια εικόνα του Θείου Βρέφους. Το νεφελώδες φόντο δείχνει τη βαριά επιρροή του Μιχαήλ Άγγελου στον νεαρό καλλιτέχνη, ενώ οι γρήγορες πινελιές δείχνουν την επίδραση του Τιτσιάνο και του Τιντορέττο. Στην άκρη του βιβλίου υπάρχει η υπογραφή του καλλιτέχνη «ΙΝ ΜΑΝΟ ΝΤΙ ΝΤΟΜΕΝΙΚΟ» με κεφαλαία ελληνικά γράμματα.

## Βιβλιογραφία

*  ÁLVAREZ LOPERA, José, El Greco, Madrid, Arlanza, 2005, Biblioteca «Descubrir el Arte», (colección «Grandes maestros»). .
*  SCHOLZ-HÄNSEL, Michael, El Greco, Colonia, Taschen, 2003. .

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου
Θεοτοκοπουλος
Κάτω από τον αστερισμό του Σκορπιού

Το ***Κάτω από τον αστερισμό του Σκορπιού*** (ιταλ.: *Sotto il segno dello scorpione*) είναι Ιταλική δραματική ταινία του 1969 σε σκηνοθεσία των Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι. Πρωταγωνιστούν οι Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Λουτσία Μπόσε και Τζούλιο Μπρότζι.

Είναι η τέταρτη ταινία που σκηνοθετούν οι αδελφοί Ταβιάνι και η πρώτη τους έγχρωμη. Έκανε πρεμιέρα στις 25 Αυγούστου 1969, στο Φεστιβάλ της Βενετίας., απουσία των σκηνοθετών και του Τζαν Μαρία Βολοντέ, οι οποίοι ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για την αποτυχία έγκρισης του νέου καταστατικού της Μπιενάλε.

Η ταινία χαρακτηρίστηκε ως «ίσως η πιο προηγμένη ταινία των Ταβιάνι όσον αφορά την δημιουργική πρωτοτυπία και τη στιλιστική έρευνα».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία αδερφών Ταβιάνι
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Ο θάνατος του Μάριο Ρίτσι

***Ο θάνατος του Μάριο Ρίτσι*** (ιταλ.: *La mort de Mario Ricci*) είναι ελβετογαλλική δραματική ταινία του 1983 σε σκηνοθεσία Κλοντ Γκορέτα, ο οποίος έγραψε και το σενάριο σε συνεργασία με τον Ζωρζ Χάλντας. Πρωταγωνιστούν οι Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Μαγκαλί Νοέλ, Χάιντς Μπένεντ και Μίμσι Φάρμερ.

Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 1983, όπου ο Βολοντέ
τιμήθηκε με το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του.

## Σύνοψη
Ο Μπερνάρ Φοντάνα είναι ένας τηλεοπτικός ρεπόρτερ που φτάνει σε μια ελβετική πόλη για να πάρει συνέντευξη από έναν Γερμανό κοινωνιολόγο που μελετά την παγκόσμια πείνα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του, ο δημοσιογράφος μαθαίνει το παρασκήνιο ενός αυτοκινητιστικού ατυχήματος που σκότωσε έναν νεαρό Ιταλό μετανάστη. Σταδιακά, με μεγάλη υπομονή και προσοχή, ο Φοντάνα καταφέρνει να λύσει το μυστήριο, σώζοντας έναν άνδρα από μια αβάσιμη κατηγορία για φόνο και ολοκληρώνοντας τη συνέντευξη, με εκπληκτικά αποτελέσματα. 
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1983
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ελβετικές ταινίες
Ύποπτος προδοσίας

Το ***Ύποπτος προδοσίας*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Il sospetto*) είναι Ιταλικό δραματικό πολιτικό θρίλερ του 1975 σε σκηνοθεσία Φραντσέσκο Μαζέλι. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Φράνκο Σολίνας. Πρωταγωνιστούν οι Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Ανί Ζιραρντό και Ρενάτο Σαλβατόρι.

## Σύνοψη
Η ταινία διαδραματίζεται στη φασιστική Ιταλία, όπου τα μέλη του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (1921-1991) αντιμετωπίζουν διώξεις και γι αυτό τον λόγο θα εγκατασταθούν στο Παρίσι. Πίσω στην Ιταλία, οι συλλήψεις μαχητών αποδεκατίζουν την οργάνωση, οπότε ο Εμίλιο στέλνεται σε μια αποστολή στην περιοχή του Τορίνο, για να απομακρύνει τους πληροφοριοδότες.

## Διανομή ρόλων
* Τζιάν Μαρία Βολοντέ - Εμίλιο
* Ανί Ζιραρντό - Τερέζα
* Ρενάτο Σαλβατόρι - Γκαβίνο 
* Γκαμπριέλε Λάβια - Τζάκομο
* Μπρούνο Κορατζάρι - Τομάζο Λεντσίνι
* Φελίτσε Ανδρεάσι - Αλεσάντρι
* Αντόνιο Κασάλε - Ρέστα
* Πιέτρο Μπιόντι - Πράκτορας της OVRA

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1975
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές πολιτικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Σολαμίς

Ο **Μπαντρ αλ-Ντιν Σολαμίς**, αραβ.: بدر الدين سُلامش, με βασιλικό όνομα *Αλ-Μαλίκ αλ-Αντίλ Μπαντρ αλ-Ντιν Σολαμίς* (1272–1291) ήταν σουλτάνος τής Αιγύπτου το 1279. Γεννημένος στο Κάιρο, ήταν γιος τού Μπαϋμπάρς, στρατιωτικού ηγέτη και σουλτάνου τής Αιγύπτου με καταγωγή από τους Κιπτσάκους.

## Βιογραφία
Μετά το τέλος τού Μπαϋμπάρς, ο γιος του, αλ-Σαΐντ Μπαρακά, ανέλαβε την εξουσία, αλλά καθώς αντικαθιστούσε τους εμίρηδες τού πατέρα του με τους δικούς του, τρεις από τους πιο ισχυρούς ενώθηκαν, και ανάγκασαν τον Μπαρακά να παραιτηθεί, μετά από μόλις δύο χρόνια. Ο Μπαρακά αντικαταστάθηκε από τον επτάχρονο Σολαμίς, με τον Καλαβούν -έναν από τους εμίρηδες που τον είχαν αναγκάσει να παραιτηθεί- ως κηδεμόνα. Λίγους μήνες αργότερα, ο Σολαμίς εκθρονίστηκε από τον Καλαβούν, ο οποίος πήρε τον τίτλο τού σουλτάνου. Αργότερα στάλθηκε μαζί με τον αδελφό του Αλ-Μασούντ Χαντίρ για να ενωθούν με τον Μπαρακά στο Αλ-Καράκ, στα τέλη τού 1279.   Ωστόσο, στον Σολαμίς και στον Αλ-Μασούντ Χαντίρ επετράπη η επιστροφή στο Κάιρο, για να απελαθούν αργότερα ξανά με τη μητέρα τους στην Κωνσταντινούπολη, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού σουλτάνου Αλ-Ασράφ Χαλίλ.

Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη το 1291. Το 1297 η σορός του μεταφέρθηκε για να ταφεί στο Κάιρο, όπως απαίτησε η αδελφή του από τον σύζυγό της, σουλτάνο Λατζίν.

## Αναφορές

## Πηγές
* Reuven Amitai-Preiss (1995), *Μογγόλοι και Μαμελούκοι: Ο πόλεμος Μαμελούκων-Ιλχανιδών, 1260-1281*, σελ. 179-225. Cambridge University Press,  ISBN 0-521-46226-6.

Κατηγορία:Μαμελούκοι
Αλ Σαΐντ Μπαρακά

μικρογραφία|200x200εσ|Η περιοχή των Μαμελούκων Μπαχρί (με κόκκινο).

Ο **Aλ-Σα'ίντ Μπαρακά** (1260 – 1280, όνομα γέννησης: *Μουχάμαντ Μπαρακά Καν*, αραβ.: محمد بركة قان, βασιλικό όνομα: *αλ-Μαλίκ αλ-Σα'ίντ Νασίρ αλ-Ντιν Μπαρακά* (1260 - 1280) ήταν ένας σουλτάνος που κυβέρνησε από το 1277 έως το 1279, μετά το τέλος τού πατέρα του Μπαϋμπάρς, με καταγωγή από τους Κιπτσάκους. Η μητέρα του ήταν κόρη τού Μπαρκά Χαν, ενός πρώην εμίρη των Χωρεσμίων. 

Ο Μπαρακά γεννήθηκε στο Κάιρο τής Αιγύπτου. Η διαδοχή του κύλησε ομαλά, και άρχισε να περιορίζει την εξουσία των εμίρηδων από την κυβέρνηση τού πατέρα του. Ένας, ο αντιβασιλιάς τού πατέρα του, απεβίωσε υπό ύποπτες συνθήκες. Άλλοι φυλακίστηκαν, και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι. Στη θέση τους ο Μπαρακά προώθησε τους δικούς του Μαμελούκους. Έστειλε επίσης τον Καλαβούν και τον Μπαϋσαρί, δύο από τους πιο ισχυρούς εμίρηδες, να επιτεθούν στη Μικρή Αρμενία (Κιλικία) και το Καλ'άτ αλ-Ρουμ το 1279, ως τρόπο να τους κρατήσει απασχολημένους, και μακριά από την έδρα τής εξουσίας. Ο καθένας είχε 10.000 στρατιώτες. Το σχέδιο τού Μπαρακά ήταν να συλληφθούν και οι δύο κατά την επιστροφή τους, αλλά ένας άλλος εμίρης, ο Κουβεντούκ, τους προειδοποίησε για το σχέδιο, και όταν επέστρεψαν, ο Μπαρακά αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ο επτάχρονος αδελφός του Σουλαμίς τοποθετήθηκε στον θρόνο στη θέση του, υπό την κηδεμονία τού Καλαβούν, ο οποίος έγινε ο πραγματικός σουλτάνος.

## Προσωπική ζωή
Η μόνη του σύζυγος ήταν η Γκαζίγια Χατούν. Ήταν κόρη τού σουλτάνου Καλαβούν. Αρραβωνιάστηκε μαζί του στις 28 Μαΐου 1276, με προίκα 5000 δηναρίων. Ο γάμος έλαβε χώρα στις 8 Ιουνίου 1277.  Αυτή απεβίωσε τον Αύγουστο τού 1288. 

## Το τέλος
Εξορίστηκε στο φρούριο Αλ Καράκ, στην Ιορδανία, όπου απεβίωσε το 1280.

## Αναφορές

## Πηγές και βιβλιογραφία
* Reuven Amitai-Preiss (1995), *Mongols and Mamluks: The Mamluk-Īlkhānid War, 1260-1281*, σσ.&nbsp;179–225. Εκδόσεις Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ,  ISBN 0-521-46226-6.

Κατηγορία:Μαμελούκοι
Αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ της Αιγύπτου

Ο *Αλ-Μανσούρ Σαλάχ αντ-Ντιν Μουχαμάντ ιμπν Χατζί ιμπν Μουχαμάντ ιμπν Καλαβούν* (1347/48 – 1398), περισσότερο γνωστός ως **αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ**, ήταν ο σουλτάνος των Μαμελούκων την περίοδο 1361–1363. Κυβέρνησε μόνο κατ' όνομα, με την εξουσία να κατέχουν οι μεγιστάνες των Μαμελούκων, ιδιαίτερα ο Γιαλμπουγά αλ-Ουμάρι, αντιβασιλιάς τού αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ. Ο τελευταίος σκότωσε τον προκάτοχο και θείο τού αλ-Μανούρ Μουχάμαντ, τον αν-Νασίρ Χασάν, και τοποθέτησε τον αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ στη θέση του.

## Βιογραφία
Ο Αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ ήταν γιος τού σουλτάνου αλ-Μουζαφάρ Χατζί (βασ. 1346–1347).  Μετά τη δολοφονία τού θείου του, σουλτάνου αν-Νασίρ Χασάν (βασ. 1354–1361), από τον εμίρη Γιαλμπουγά αλ-Ουμαρί το 1361, ο τελευταίος και οι άλλοι ανώτεροι εμίρηδες ή μεγιστάνες επέλεξαν τον αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ,  τότε έφηβο,  ως διάδοχο τού αν-Νασίρ Χασάν. Αυτοί που τον αναγόρευσαν βασιλιά αποτελούνταν από οκτώ εμίρηδες, μεταξύ των οποίων αρχηγοί ήταν οι εμίρηδες Γιαλμπουγά και Ταϊμπουγά αλ-Ταβίλ.  Η απόφασή τους να διορίσουν τον αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ, εγγονό τού σουλτάνου αν-Νασίρ Μουχαμάντ (βασ. 1310–1341), έβαλε τέλος στην παράδοση τής τοποθέτησης των γιων τού αν-Νασίρ Μουχαμάντ ως σουλτάνων.  Επέλεξαν τον αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ αντί τού τελευταίου επιζώντος γιου τού αν-Νασίρ Μουχαμάντ, αλ-Αμτζάντ Χουσεΐν, επειδή πίστευαν ότι ο αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ θα ήταν πιο εύκολος στον έλεγχο.  Στη νέα τάξη, ο Γιαλμπουγά ήταν ο ισχυρότερος από τους ανώτερους εμίρηδες, αν και κυβέρνησε κυρίως σε συνεννόηση με τον Ταϊμπουγά. 

Στις αρχές τού 1363, οι Γιαλμπουγά και Ταϊμπουγά καθαίρεσαν τον αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ με βάση ισχυρισμούς για παράνομη συμπεριφορά τού σουλτάνου.  Επέλεξαν τον εξάδελφό του, αλ-Ασράφ Σαμπάν, τον δεκάχρονο γιο τού αλ-Αμτζάντ Χουσεΐν, ως διάδοχο τού αλ-Μανσούρ Μουχάμαντ, πιστεύοντας ότι θα ήταν πιο εύκολο να τού κυριαρχήσουν.  Ο αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ απεβίωσε το 1398, και τάφηκε στο μαυσωλείο τής εκ πατρός γιαγιάς του (τής συζύγου τού αλ-Μουζαφάρ Χατζί) στο νησί Ράουντα. Είχε δέκα παιδιά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

ΚΑτηγορία:Μαμελούκοι Μπαχρί
Παππαδιάνικα Λακωνίας

Τα **Παππαδιάνικα** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Τα Παππαδιάνικα βρίσκονται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και Αρκαδίας, στις βορειοδυτικές πλαγιές του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 480 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 17  χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης. 

Αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην κοινότητα Βορδονίας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Βορδονίας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκε 1 μόνο κάτοικος. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι:

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνίας) και τον Δήμο Μονεμβασιάς είναι ο ομόηχος οικισμός Παπαδιάνικα (με ένα *"π"*).

## Παραπομπές


Παππαδιάνικα
Παππαδιάνικα
Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου

***Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου*** () είναι Ιταλική κωμική ταινία του 1981 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι.
Πρωταγωνιστεί ο Ούγκο Τονιάτσι, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1981 για την ερμηνεία του, και η Ανούκ Εμέ.

## Πλοκή
Ο Πρίμο Σπαγκιάρι είναι ιδιοκτήτης ενός μικρού τυροκομείου από την Πάρμα. Ο Πρίμο είναι αγροτικής καταγωγής και δεν έχει σπουδάσει τίποτα παραπάνω από το δημοτικό σχολείο, επομένως θεωρείται αυτοδημιούργητος. Η σύζυγός του, Μπάρμπαρα, από την άλλη πλευρά, είναι μια εκλεπτυσμένη γυναίκα γαλλικής καταγωγής. Μια μέρα, ο γιος τους Τζιοβάνι απάγεται από μια ομάδα τρομοκρατών και ο Πρίμο πρέπει να συγκεντρώσει ένα δισεκατομμύριο λίρες για τα λύτρα. Εν τω μεταξύ, το γαλακτοκομείο που έχει πλήττεται από μια σοβαρή οικονομική κρίση.

Μια νεαρή εργάτρια, η Λάουρα, η κοπέλα του Τζιοβάνι, και ένας εργάτης ιερέας, ο Αντέλφο, που γνωρίζουν πολλά για την απαγωγή, παρεμβαίνουν στην υπόθεση. Από αυτούς, ο Πρίμο μαθαίνει ότι ο γιος του έχει πεθάνει. Ο Πρίμο, ωστόσο, συνεχίζει να μαζεύει τα χρήματα, με τη βοήθεια της γυναίκας του, για να σώσει το δεύτερο δημιούργημά του: το εργοστάσιο, που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Ακολουθώντας τις οδηγίες μιας ψεύτικης επιστολής, γραμμένης από την κοπέλα του Τζιοβάνι, το ζευγάρι καταθέτει τα χρήματα των λύτρων στο υποδεικνυόμενο μέρος. Η ξαφνική επανεμφάνιση του Τζιοβάνι σημαίνει ότι τελικά το δισεκατομμύριο λίρες επενδύεται στο γαλακτοκομείο, το οποίο μετατρέπεται σε συνεταιριστική εταιρεία, υπό τον έλεγχο των εργατών.

## Διανομή ρόλων

* Ούγκο Τονιάτσι – Πρίμο Σπαγκιάρι
* Ανούκ Εμέ – Μπάρμπαρα Σπαγκιάρι
* Λάουρα Μοράντε – Λάουρα
* Βίκτορ Καβάλο – Αντέλφο
* Ολίμπια Καρλίσι – Ρομόλα
* Βιτόριο Καπριόλι – Στρατάρχης Ανγκρισάνι
* Ρενάτο Σαλβατόρι – Συνταγματάρχης Μάκι
* Ρίκι Τονιάτσι – Τζοβιάνι Σπαγκιάρι
* Τζιάνι Μιλιαβάκα
* Μαργαρίτα Κιάρι – Υπηρέτρια
* Ένιο Φεράρι
* Γκαετάνο Φερράρι – Γκαρντ
* Φράνκο Τρεβίζι
* Πιέτρο Λονγκάρι Ποντσόνι
* Ντον Μπάκι – Τερματοφύλακας

## Υποδοχή
### Κριτικές
Στην κριτική του για τους *[[The New York Times|New York Times]]*, ο Βίνσεντ Κάνμπι περιγράφει την ταινία ως «Η πολύ καλή, εγκεφαλικά δελεαστική νέα ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, *Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου,* είναι η ιστορία αυτού που μπορεί να είναι ή να μην είναι μια τρομοκρατική απαγωγή του είδους που έχει γίνει πρωτοσέλιδο στα ιταλικά έντυπα με αυξανόμενη συχνότητα τα τελευταία χρόνια».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Ladd Company
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Κατηγορία:Κομέντια αλ'ιταλιάνα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
Κατηγορία:Ταινίες του 1981
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Ερυθρές Ταξαρχίες: Υπόθεση Μόρο

Το ***Ερυθρές Ταξαρχίες: Υπόθεση Μόρο*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Il caso Moro*) είναι Ιταλικό δραματικό πολιτικό θρίλερ του 1986 σε σκηνοθεσία του Τζουζέπε Φεράρα, ο οποίος έγραψε και το σενάριο σε συνεργασία με τους Αρμένια Μπαλντούτσι και Ρόμπερτ Κατζ.

Η ταινία αναφέρεται στην απαγωγή του Ιταλού Πρωθυπουργού Άλντο Μόρο το 1978. Πρωταγωνιστεί ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ, ο οποίος τιμήθηκε με την Αργυρή Άρκτο Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.

## Πλοκή
Η ταινία καταγράφει τις 55 ημέρες της απαγωγής του Άλντο Μόρο, από τη σφαγή στη Βία Φάνι μέχρι την ανακάλυψη της σορού του προέδρου της Χριστιανοδημοκρατίας στη Βία Καετάνι. Απεικονίζει τα γεγονότα που χαρακτήρισαν εκείνες τις ημέρες, παραλείποντας θεωρίες συνωμοσίας που εμφανίστηκαν μόνο τα επόμενα χρόνια, όπως η παρουσία ενός αξιωματούχου της SISMI κοντά στη Βία Φάνι το πρωί της επίθεσης και οι επαφές μεταξύ του κράτους και εγκληματικών οργανώσεων (Καμόρα, Μπάντα ντελα Μαλιάνα, που εξακολουθούσε να είναι ενεργή το 1986) για τον εντοπισμό της φυλακής του Μόρο. Η ταινία περιλαμβάνει επίσης καλλιτεχνικές επιλογές που έρχονται σε αντίθεση με τα καθιερωμένα ιστορικά γεγονότα, όπως η απουσία μασκών του σκι που φορούσαν οι τρομοκράτες και η απεικόνιση του Ντον Στεφάνι να εισέρχεται στο κρησφύγετο των Ερυθρών Ταξιαρχιών, γεγονότα που δεν συνέβησαν ποτέ.

## Διανομή ρόλων
 
*Τζιάν Μαρία Βολοντέ - Άλντο Μόρο
*Ματία Σμπράτζια - μέλος των Ταξιαρχιών
*Μπρούνο Ζάνιν - μέλος των Ταξιαρχιών
*Κονσουέλο Φεράρα - μέλος των Ταξιαρχιών
*Ενρίκα Ρόσο - μέλος των Ταξιαρχιών
*Μαουρίτσιο Ντοναντόνι - μέλος των Ταξιαρχιών
*Στέφανο Αμμπάτι - μέλος των Ταξιαρχιών
*Ντανίλο Ματέι - μέλος των Ταξιαρχιών

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 20 Νοεμβρίου 1986 στην Ιταλία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 12 Μαϊου 1988 και προβλήθηκε στον κινηματογράφο «Έλλη» της Αθήνας.

## Δείτε επίσης
*Άλντο Μόρο
*Ερυθρές Ταξιαρχίες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1986
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Ιταλικές πολιτικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζουζέπε Φεράρα
Παλμός

Ο **[[Σφυγμός|παλμός]]** στη φυσιολογία/ιατρική αναφέρεται στην ρυθμική διαστολή των αρτηριών που προκαλείται από τον χτύπο της καρδιάς.

Μπορεί επίσης να αναφέρεται στα ακόλουθα:

## Φυσική

* Τον παλμό, την μοναδική ή περιοδική διαταρραχή που διαδίδεται σε ένα μέσο.
* Τον παλμό στην επεξεργασία σημάτων, σύντομη μεταβολή τάσης ή ρεύματος που χρησιμοποιείται για να μεταδώσει πληροφορία.
* Τον ηλεκτρομαγνητικό παλμό
Καραβάς Σουστιάνων Λακωνίας

Ο **Καραβάς** Σουστιάνων είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Καραβάς βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, δυτικά του Ευρώτα ποταμού σε υψόμετρο περίπου 240 μέτρα. Απέχει περίπου 9 χιλιόμετρα (οδικά)  Β.-ΒΔ. από την Σπάρτη και 14 χιλιόμετρα Α. από τους Σουστιάνους ενώ στην ανατολική άκρη του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Α71 (Λεύκτρο - Σπάρτη).

Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 στην κοινότητα Σουστιάνων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Τρύπη και τους Σουστάνιους αποτελούν την Κοινότητα Σουστιάνων, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μυστρά του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 64 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστορία του Καραβά Λακωνίας (και των 3 συνοικισμών).
* Φωτογραφίες από τον Καραβά Σουστιάνων στον ιστότοπο greece.com.

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο (Σπάρτης) και σε μικρή απόσταση βόρεια (δυτικά του Ευρώτα) είναι οι συνώνυμοι οικισμοί: Καραβάς της κοινότητας Λογγάστρας και Καραβάς της κοινότητας Τρύπης ενώ στον Δήμο Ανατολικής Μάνης είναι ο Καραβάς της κοινότητας Οιτύλου. 

## Παραπομπές


Καραβάς Σουστιάνων
Καραβάς Σουστιάνων
Αλ-Μανσούρ Αλί

Ο **Αλ-Μανσούρ Αλί**, αραβ.: المنصور على, πλήρες όνομα: *αλ-Μαλίκ αλ-Μανσούρ Νουρ αντ-ντιν Αλί ιμπν Αϋμπάκ*, αραβ.:  (γενν. π. 1242) ήταν ο δεύτερος από τους Μαμελούκους σουλτάνους τής Αιγύπτου στην τουρκική ή Μπαχρί, δυναστεία Μαμελούκων. Ωστόσο μερικοί ιστορικοί θεωρούν τη Σατζάρ αλ-Ντουρ ως την πρώτη από τους Μαμελούκους σουλτάνους: έτσι, γι' αυτούς ο Aλ-Μανσούρ Αλί ήταν ο τρίτος Μαμελούκος σουλτάνος, και όχι ο δεύτερος. Κυβέρνησε από το 1257 έως το 1259 μετά τη δολοφονία τού πατέρα του Aϋμπάκ, κατά τη διάρκεια μίας ταραγμένης περιόδου, που χαρακτηρίστηκε από την εισβολή των Μογγόλων στον ισλαμικό κόσμο.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Shayal, Jamal, Καθ. Ισλαμικής ιστορίας, Tarikh Misr al-Islamiyah (Ιστορία της Ισλαμικής Αιγύπτου), dar al-Maref, Κάιρο 1266, ISBN 977-02-5975-6
 
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ευγενείς
Σαιντ Τζορτζ (Γιούτα)

Το **Σαιντ Τζορτζ** (αγγλικά: St. George, Utah) είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Ουάσινγκτον, στη Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι η πέμπτη πολυπληθέστερη πόλη της Γιούτα και η μεγαλύτερη εκτός της περιοχής Γουάσατς Φροντ, με πληθυσμό 95.342 κατοίκους στην απογραφή του 2020. Η μητροπολιτική στατιστική περιοχή του Σαιντ Τζορτζ έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 208.000 κατοίκους. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Γιούτα, στα σύνορα με την Αριζόνα, στο βορειοανατολικότερο άκρο της ερήμου Μοχάβι, ακριβώς νότια των βουνών Πάιν Βάλλι, τα οποία σηματοδοτούν το νότιο όριο της Μεγάλης Λεκάνης. Το Σαιντ Τζορτζ βρίσκεται ελαφρώς βορειοδυτικά του Οροπεδίου του Κολοράντο, το οποίο καταλήγει στο ρήγμα του Χέρρικεν.

Η πόλη βρίσκεται 190 χλμ. βορειοανατολικά του Λας Βέγκας και 480 χλμ. νότια-νοτιοδυτικά του Σολτ Λέικ Σίτι, στον διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο 15 (I-15).

## Παραπομπές


Σαιντ Τζορτζ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Γιούτα
Κέιλεμπ ΜακΛάφλιν

Ο **Κέιλεμπ Ρέτζιναλντ ΜακΛάφλιν** (, γενν. 13 Οκτωβρίου 2001) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έλαβε ευρεία αναγνώριση με το ρόλο του ως Λούκας Σίνκλερ στην τηλεοπτική σειρά του Netflix *[[Stranger Things]]* (2016-2025). Ξεκίνησε την υποκριτική του καριέρα υποδυόμενος τον νεαρό Σίμπα στο μιούζικαλ *[[Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (μιούζικαλ)|Ο Βασιλιάς των Λιονταριών]]* του Μπρόντγουεϊ και έπειτα εμφανίστηκε σε μικρούς ρόλους στην τηλεόραση. Μετά από την επιτυχία του στο *Stranger Things*, εμφανίστηκε στις δραματικές ταινίες *[[Άλμα στην κορυφή]]* (2019) και *[[Ο καουμπόι της ασφάλτου]]* (2020), με τη δεύτερη να είναι ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος σε ταινία μεγάλου μήκους. Επίσης εμφανίστηκε στη μίνι σειρά *[[The New Edition Story]]* (2017) και έχει διάφορους τηλεοπτικούς φωνητικούς ρόλους.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αφροαμερικανοί
Το ιντερμέτζο μιας παντρεμένης

***Το ιντερμέτζο μιας παντρεμένης*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Una breve vacanza*) είναι Ιταλική δραματική ταινία του 1973 σε σκηνοθεσία του Βιττόριο ντε Σίκα και σενάριο του Τσέζαρε Ζαβατίνι που είναι εμπνευσμένο από μια παροιμία του Απολιναίρ («Η ασθένεια είναι οι διακοπές των φτωχών»). Πρωταγωνιστούν οι Φλορίντα Μπόλκαν και Ρενάτο Σαλβατόρι.

## Σύνοψη
Η ταινία αφορά μια εργάτρια εργοστασίου από την Καλαβρία, η οποία αρρωσταίνει εν ώρα εργασίας και της συνταγογραφείται διαμονή σε ένα ορεινό καταφύγιο. Πηγαίνει παρά τις επιθυμίες του συζύγου της, αφήνοντας πίσω την άχαρη βάρδιά της και τα απογοητευτικά πεθερικά της, αλλά και τα τρία παιδιά της. Η ταινία πραγματεύεται ζητήματα όπως το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, οι συνθήκες εργασίας, η ικανοποίηση του συζύγου και η ταξική πάλη.
## Διανομή ρόλων
* Φλορίντα Μπόλκαν ως Κλάρα Ματάρο
* Ρενάτο Σαλβατόρι ως Φράνκο, ο σύζυγος
* Ντάνιελ Κενό ως Λουίτζι, ο εραστής της Κλάρα
* Τερέζα Γκίμπερα ως Τζίνα
* Ούγκο Μπλάνκο ως κουνιάδος
* Τζούλια Πένια ως Έντβιτζ
* Άντζελα Καρντίλ ως κοκκινομάλλα
* Άννα Καρένα ως πεθερά
* Μόνικα Γκουεριτόρε ως Μαρία
* Μαρία Μιζάρ ως Νοσοκόμα Γκάριν
* Αλεσάντρο Ρομανάτσι ως γιος
* Αντριάνα Άστι ως Σκαντσιάνι
* Κρίστιαν Ντε Σίκα ως Μαριάνι

## Υποδοχή
Η ταινία ήταν υποψήφια για το βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας από το Εθνικό Συμβούλιο Κριτικών των ΗΠΑ.

Η Φλορίντα Μπόλκαν τιμήθηκε με το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για την ερμηνεία της. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μιλάνο
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βιττόριο ντε Σίκα
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κάστορας Λακωνίας

Ο **Κάστορας** (επίσημα **Κάστωρ**) είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Σπάρτης στη Λακωνία και την Πελοπόννησο. 

## Γενικά στοιχεία
Ο Κάστορας βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Αρκαδία, στις βορειοδυτικές πλαγιές του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 300 μέτρων ενώ απέχει περίπου 24 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης (μέσω του αυτοκινητόδρομου 71). 

Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καστορείου του τότε Δήμου Πελλάνας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Καστόρειο και το Καστρί αποτελούν την Κοινότητα Καστορείου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 16 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Κάστορας
Κάστορας
Κάμπος Λακωνίας

Ο **Κάμπος** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κάμπος βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και Αρκαδίας, στις βορειοδυτικές πλαγιές του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 355 μέτρων ενώ απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης. 

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Βορδονίας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Βορδονίας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 38 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κάμπος
Κάμπος
Αλ-Καμίλ Σαμπάν

Ο *Αλ-Καμίλ Σαΐφ αντ-Ντιν Σα'μπάν ιμπν Μουχαμάντ ιμπν Καλαβούν*, γνωστότερος ως **αλ-Καμίλ Σα'μπάν**, ήταν ο Μαμελούκος σουλτάνος τής Αιγύπτου μεταξύ Αυγούστου 1345 και Ιανουαρίου 1346. Ήταν ο πέμπτος γιος τού αλ-Νασίρ Μουχαμάντ που υπηρέτησε ως σουλτάνος, έχοντας διαδεχθεί τον αδελφό του αλ-Σαλίχ Ισμαήλ. Ο Σα'μπάν ανατράπηκε και σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης κατά τής κυριαρχίας του, που οργανώθηκε από τον εμίρη Σαμς αντ-Ντιν Ακσουνκούρ για λογαριασμό τού αδελφού του αλ-Μουζαφάρ Χατζί.

## Βιογραφία
Ο Σα'μπάν ήταν γιος τού μακροχρόνιου και αυταρχικού Μαμελούκου σουλτάνου αλ-Νασίρ Μουχαμάντ και μίας από τις παλλακίδες του, το όνομα τής οποίας δεν παρέχεται από τις πηγές τής εποχής των Μαμελούκων.  Όταν απεβίωσε ο αλ-Νασίρ Μουχαμάντ, αρκετοί από τούς γιους του τον διαδέχτηκαν ως σουλτάνοι, με τους Αμπού Μπακρ, Κουτζούκ, αλ-Νασίρ Αχμάντ και αλ-Σαλίχ Ισμαήλ να αναλαμβάνουν τη θέση διαδοχικά, αν και πολλοί από αυτούς κατείχαν την εξουσία μόνο κατ' όνομα. Με επιρροή Μαμελούκοι εμίρηδες συχνά κατείχαν την πραγματική εξουσία. Τον Αύγουστο τού 1345, ο αμφιθαλής αδελφός τού Σα'μπάν, αλ-Σαλίχ Ισμαήλ, απεβίωσε από ασθένεια και τον διαδέχθηκε ο Σα'μπάν, έκτοτε γνωστός ως αλ-Καμίλ Σα'μπάν. 

Ο Σα'μπάν έκανε συμφωνία με τους κορυφαίους Μαμελούκους εμίρηδες, με κορυφαίο τον Αργκούμ αλ-Αλάι, τον πατριό του. Παρά τις συμφωνίες που έκανε με τους κορυφαίους εμίρηδες, ο Σα'μπάν τους αποξένωσε σχετικά γρήγορα, μαζί με τους Μαμελούκους κυβερνήτες τής Συρίας και τούς αξιωματικούς τής προσωπικής του φρουράς. Κατά συνέπεια, μία εξέγερση εναντίον τής κυριαρχίας του ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1346.  Η εξέγερση οργανώθηκε από τον Μαμελούκο εμίρη Σαμς αντ-Ντιν Ακσουνκούρ, εκ μέρους τού αδελφού τού Σα'μπάν, αλ-Μουζαφάρ Χατζί.  Ο Σα'μπάν στη συνέχεια συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1346, ενώ ο Αργκούμ φυλακίστηκε στην Αλεξάνδρεια και απεβίωσε εκεί.  Ο Σα'μπάν τάφηκε δίπλα στον Γιουσούφ ιμπν Μουχαμάντ, έναν από τούς αδελφούς του.  Πριν αποβιώσει, ο Σα'μπάν είχε έναν γιο που απεβίωσε σε βρεφική ηλικία, και μία κόρη ονόματι Αϊσά, η οποία παντρεύτηκε έναν συγκεκριμένο εμίρη Ρατζάμπ. 

Ο ιστορικός τής εποχής των Μαμελούκων, Ιμπν Ταγκριμπιρντί, περιέγραψε τον Σα'μπάν ως «έναν από τους χειρότερους ηγεμόνες, όσον αφορά την αδικία και την ανηθικότητα. Κατά τη διάρκεια των ημερών του η χώρα καταστράφηκε λόγω τού πάθους του για διασκέδαση, και τής προσήλωσής του στα μέρη τού ποτού, και τής αγάπης του για τους τραγουδιστές». 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
*
*
*
*

Κατηγορία:Μαμελούκοι
Ας-Σαλίχ Σαλίχ

Ο *Ας-Σαλίχ Σαλάχ αντ-Ντιν Σαλίχ ιμπν Μουχαμάντ ιμπν Καλαβούν* (28 Σεπτεμβρίου 1337–1360/61), περισσότερο γνωστός ως **ας-Σαλίχ Σαλίχ**, ήταν ο Μαμελούκος σουλτάνος από το 1351 έως το 1354. Ήταν ο 8ος γιος τού σουλτάνου αν-Νασίρ Μουχαμάντ, που ανέβηκε στο σουλτανάτο. Ήταν σε μεγάλο βαθμό μία φιγούρα, με την πραγματική εξουσία να κατέχουν οι ανώτεροι Μαμελούκοι εμίρηδες, με πιο εξέχοντα τον εμίρη Ταζ αν-Νασιρί.

## Βιογραφία
Ο Σαλίχ γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1337.  Ήταν γιος τού σουλτάνου αν-Νασίρ Μουχαμάντ (βασ. 1310–1341) και μίας από τις συζύγους του, τής Κουτλουμαλίκ, κόρης τού εμίρη Τανκίζ αλ-Χουσαμί τής Δαμασκού (βασ. 1312–1340).  Ως σουλτάνος, ο Σαλίχ συχνά έδειχνε δημόσια στοργή και σεβασμό για τη μητέρα του.  Πήγε τη μητέρα του και τις συζύγους του σε ένα ταξίδι στο Σιργιακούς (ένα θέρετρο βόρεια τού Καΐρου), μαζί με αρκετούς εμίρηδες και άλλους αξιωματούχους.  Εκεί, πραγματοποίησε μία βασιλική τελετή προς τιμήν τής μητέρας του, στην οποία έστρωσε το τραπέζι της και τής σέρβιρε φαγητό, που ετοίμασε προσωπικά.  Την ανακήρυξε επίτιμη σουλτάνα, τής απένειμε τα βασιλικά διάσημα και όρισε τις υπηρέτριές της και τις σκλάβες της να παίζουν τον ρόλο των εμίρηδων αυτής. 

Τον Αύγουστο του 1351 ο Σαλίχ διορίστηκε σουλτάνος στη θέση τού ετεροθαλούς αδελφού του, αν-Νασίρ Χασάν.  Η τοποθέτησή του στο σουλτανάτο ήταν αποτέλεσμα απόφασης των ανώτερων Μαμελούκων εμίρηδων, δηλαδή τού Ταζ και τού Μπαϊμπουγά, σε απάντηση στην κίνηση τού αν-Νασίρ Χασάν να ασκήσει πραγματικό έλεγχο στο κράτος.  Στην αρχή τής βασιλείας τού Σαλίχ, οι εμίρηδες Σαϊκού και Μαντζάκ (αδελφός τού Μπαϊμπουγά) απελευθερώθηκαν.  Στην πραγματικότητα, ο εμίρης Ταζ ήταν ο ηγεμόνας τού σουλτανάτου και ο Σαλίχ ήταν μία φιγούρα σουλτάνου.  Ωστόσο, ο Σαλίχ επέβαλε την εξουσία του, όταν ο εμίρης Μπαϊμπουγά ξεκίνησε μία εξέγερση στη Συρία το 1352.  Ο Σαλίχ οδήγησε τον στρατό του στη Δαμασκό, και αντιμετώπισε τους επαναστάτες.  Ο Μπαϊμπουγά και οι  *nuwwab* (κυβερνήτες, ενικός: *na'ib*) τής Σαφάντ, τής Χάμα και τής Τρίπολης τελικά φυλακίστηκαν, και ο Μπιαμπουγά απεβίωσε ενώ ήταν φυλακισμένος στο Χαλέπι, αργότερα εκείνο το έτος. 

Ο εμίρης Σαϊκού ήρθε σε ρήξη με τον Σαλίχ, και ταυτόχρονα συνωμότησε με τον εμίρη Σιργκιτμίς για να εκδιώξουν τον εμίρη Ταζ από την εξουσία.  Τον Οκτώβριο τού 1354, οι αντιφρονούντες εμίρηδες ανέτρεψαν τον Σαλίχ, και αποκατέστησαν τον αν-Νασίρ Χασάν στην εξουσία, ενώ έστειλαν τον Ταζ στο Χαλέπιο για να υπηρετήσει ως *na'ib* της επαρχίας (ουσιαστικά εξορίζοντάς τον).  Ο Σαλίχ απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 1360 σε ηλικία 24 ετών.  Τάφηκε στο μαυσωλείο τής εκ πατρός γιαγιάς του, Ουμ Σαλίχ (συζύγου τού Καλαβούν) στο Κάιρο.  Επέζησε τού γιού του, Μουχαμάντ. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
*
* 
*

Κατηγορία:Μαμελούκοι
Σίντνεϊ Χόλαντ

Ο **Σερ Σίντνεϊ Χόλαντ** (, 18 Οκτωβρίου 1893 – 5 Αυγούστου 1961) ήταν Νεοζηλανδός πολιτικός που διετέλεσε 25ος πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας από τις 13 Δεκεμβρίου 1949 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1957. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία και την εδραίωση του Εθνικού Κόμματος της Νέας Ζηλανδίας, το οποίο επρόκειτο να κυριαρχήσει στην πολιτική της Νέας Ζηλανδίας για μεγάλο μέρος του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα.

Ο Χόλαντ εξελέγη στο κοινοβούλιο το 1935 και έγινε ο δεύτερος ηγέτης του Εθνικού Κόμματος και ηγέτης της αντιπολίτευσης το 1940. Υπηρέτησε για λίγο (1942) σε ένα πολεμικό υπουργικό συμβούλιο, αλλά στη συνέχεια επιτέθηκε στην κυβέρνηση των Εργατικών για τις παρεμβατικές οικονομικές πολιτικές της. Ο Χόλαντ οδήγησε το Εθνικό Κόμμα στην πρώτη του εκλογική νίκη το 1949 Η κυβέρνησή του εφάρμοσε μέτριες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, καταργώντας πολλούς κρατικούς ελέγχους. Η κυβέρνηση του Χόλαντ προχώρησε επίσης σε συνταγματική αλλαγή το 1950, καταργώντας το Νομοθετικό Συμβούλιο, την άνω βουλή του κοινοβουλίου, με το σκεπτικό ότι ήταν αναποτελεσματικό.

Το 1951, ο Χόλαντ, έχοντας αντιμετωπίσει λιμενεργάτες και ανθρακωρύχους που είχαν κλειδώσει τα γραφεία τους και ήταν αποφασισμένοι να επιβάλουν αυτό που ονόμασε «βιομηχανική αναρχία»,  προκήρυξε πρόωρες εκλογές και επανεξελέγη Πρωθυπουργός. Στη δεύτερη θητεία της, η εθνική κυβέρνηση υπέγραψε την αμυντική συμφωνία με την Αυστραλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Ο Χόλαντ οδήγησε το κόμμα του σε μια τρίτη συνεχόμενη νίκη το 1954. Μετά από προβλήματα υγείας το 1957, ο Χόλαντ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και αντικαταστάθηκε από τον Κιθ Χόλιοουκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας
Αλ-Ασράφ Κουτζούκ

Ο *Αλ-Ασράφ Αλα'ά αντ-Ντιν Κουτζούκ ιμπν Μουχαμάντ ιμπν Καλαβούν* (αραβ.: الأشرف علاءالدين كجك), πιο γνωστός ως **αλ-Ασράφ Κουτζούκ** (γράφεται *Kujuk/Küçük/Küchük*), (1334 – Σεπτέμβριος 1345) ήταν ο Μαμελούκοι Μπαχρί σουλτάνος από τον Αύγουστο τού 1341 έως τον Ιανουάριο τού 1342. Ήταν ένα μικρό παιδί στον θρόνο, και η πραγματική εξουσία κατείχε ο αντιβασιλιάς του εμίρης Καουσούν, ανώτερος βοηθός τού πατέρα τού Κουτζούκ, σουλτάνου αν-Νασίρ Μουχαμάντ (βασ. 1310–41). Όταν ο Καουσούν εκδιώχθηκε σε μία εξέγερση των *[[Μαμελούκοι|Μαμελούκων]]* στα τέλη Δεκεμβρίου 1341, ο Κουτζούκ καθαιρέθηκε τις επόμενες εβδομάδες. Ο Κουτζούκ δολοφονήθηκε αργότερα σε ηλικία ένδεκα ετών, ως αποτέλεσμα των πολιτικών δολοπλοκιών στο σουλτανάτο.

## Βιογραφία
Ο Κουτζούκ γεννήθηκε το 1334, από τον πατέρα του, τον σουλτάνο αλ-Νασίρ Μουχαμάντ (βασ. 1310–41) και την Τατάρα σύζυγό του, Αρντού.   Τον Αύγουστο του 1341, ο Κουτζούκ, τότε πέντε ή έξι ετών, διορίστηκε σουλτάνος από τον ισχυρό άνδρα τής Αιγύπτου, εμίρη Καουσούν, ο οποίος διετέλεσε αντιβασιλιάς του, και ουσιαστικά κατείχε τα ηνία τής εξουσίας.  Ο Κουτζούκ διορίστηκε μετά τη σύλληψη και την εκτέλεση από τον Καουσούν τού σουλτάνου αλ-Μανσούρ Αμπού Μπακρ, τού μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού και προκατόχου τού Κουτζούκ.  Ο Κουτζούκ απομακρύνθηκε από τον θρόνο στις 21 Ιανουαρίου 1342, και αντικαταστάθηκε από τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του, αλ-Νασίρ Αχμάντ, μετά την εκδίωξη και τη δολοφονία τού Καουσούν σε μία εξέγερση των *[[Μαμελούκοι|Μαμελούκων]]*. 

Μετά την εκθρόνισή του, ο Κουτζούκ επέστρεψε στη φροντίδα τής μητέρας του στα γυναικεία διαμερίσματα στην Ακρόπολη τού Καΐρου.  Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού ετεροθαλούς αδελφού του Κουτζούκ, αλ-Σαλίχ Ισμαήλ (βασ. 1342–1345), ο Κουτζούκ θεωρήθηκε από τον αλ-Σαλίχ Ισμαήλ και τη μητέρα του ως πιθανός διεκδικητής τού θρόνου.  Τον Αύγουστο τού 1345, ο αλ-Σαλίχ Ισμαήλ απεβίωσε από μία ασθένεια, από την οποία υπέφερε για μήνες. Η μητέρα του κατηγόρησε τη μητέρα τού Κουτζούκ, ότι χρησιμοποίησε μαγεία για να προκαλέσει την ασθένεια τού αλ-Σάλιχ Ισμαήλ.  Ως αποτέλεσμα, ο Κουτζούκ δολοφονήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1345 σε ηλικία ένδεκα ετών.  

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
*
*

Κατηγορία:Μαμελούκοι
Μάικλ Τζόζεφ Σάβατζ

Ο **Μάικλ Τζόζεφ Σάβατζ** (,
23 Μαρτίου 1872 – 27 Μαρτίου 1940)  ήταν Νεοζηλανδός πολιτικός γεννημένος στην Αυστραλία, ο οποίος διετέλεσε 23ος πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, επικεφαλής της Πρώτης Εργατικής Κυβέρνησης από το 1935 μέχρι τον θάνατό του το 1940.
## Βιογραφία
Ο Σάβατζ γεννήθηκε στην αποικία της Βικτώριας (σημερινή Αυστραλία) και μετανάστευσε στη Νέα Ζηλανδία το 1907 σε ηλικία 35 ετών. Εργάτης, έγινε συνδικαλιστής και το 1910 εξελέγη πρόεδρος του Συμβουλίου Εμπορίου και Εργασίας του Ώκλαντ. Ο Σάβατζ υποστήριξε τον σχηματισμό του Εργατικού Κόμματος της Νέας Ζηλανδίας τον Ιούλιο του 1916. Ήταν ενεργός στην τοπική πολιτική πριν από την εκλογή του στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 1919, ως ένα από τα οκτώ μέλη των Εργατικών που επέστρεψαν σε αυτές τις εκλογές. Ο Σάβατζ εξελέγη χωρίς αντίπαλο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος το 1933.

Οδήγησε το Εργατικό Κόμμα στην πρώτη του εκλογική νίκη το 1935 και κέρδισε την υποστήριξη του κοινού για τις πολιτικές οικονομικής ανάκαμψης και το πρόγραμμα κοινωνικής πρόνοιας της κυβέρνησής του. Η δημοτικότητά του διασφάλισε στο Εργατικό Κόμμα μια ακόμη πιο σημαντική εκλογική νίκη του 1938. Η κυβέρνησή του συμμετείχε στη Βρετανία κηρύσσοντας τον πόλεμο κατά της Γερμανίας το 1939. Η υγεία του Σάβατζ επιδεινώθηκε ραγδαία μετά τη δεύτερη εκλογική νίκη των Εργατικών και πέθανε εν ενεργεία. Τον διαδέχθηκε ως αρχηγός της κυβέρνησης ο αναπληρωτής του Πίτερ Φρέιζερ.

Ο Σάβατζ θεωρούσε τον εαυτό του εκπρόσωπο ολόκληρου του κόμματός του και προσπάθησε να κρατήσει τις πολλαπλές παρατάξεις του υπό έλεγχο, αν και ένας αριστερός επικριτής της ηγεσίας του, ο Τζον Α. Λι, διαγράφηκε. Ευρέως γνωστός ως ο αρχιτέκτονας του κράτους πρόνοιας της Νέας Ζηλανδίας, θεωρείται γενικά από τους ακαδημαϊκούς και το ευρύ κοινό ως ένας από τους σπουδαιότερους και πιο σεβαστούς πρωθυπουργούς της Νέας Ζηλανδίας. Μέχρι σήμερα είναι ο μόνος πρωθυπουργός ή πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας που υπηρέτησε υπό τρεις μονάρχες: τον Γεώργιο Ε', τον Εδουάρδο Η' και τον Γεώργιο ΣΤ', λόγω της παραίτησης του Εδουάρδου το 1936.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας
Ροντ Σέρλινγκ

Ο **Ρόντμαν Έντουαρντ Σέρλινγκ** (*Rodman Edward Serling*, 25 Δεκεμβρίου 1924 - 28 Ιουνίου 1975) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος και τηλεοπτικός παραγωγός, περισσότερο γνωστός για τα τηλεοπτικά δράματα της δεκαετίας του 1950 και τη σειρά ''Η ζώνη του λυκόφωτος''. Ο Σέρλινγκ ήταν ενεργός στην πολιτική, τόσο εντός όσο και εκτός οθόνης, και βοήθησε στη διαμόρφωση των προτύπων της τηλεοπτικής βιομηχανίας. Ήταν γνωστός ως ο «θυμωμένος νεαρός» του Χόλιγουντ και συγκρούστηκε με τηλεοπτικά στελέχη και χορηγούς για ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως η λογοκρισία, ο ρατσισμός και ο πόλεμος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Συγγραφείς τρόμου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Κατηγορία:Νικητές Inkpot Award
Βαρδουνιώτες

**Βαρδουνιώτες** ονομάζονταν οι κάτοικοι της Βαρδούνιας, ιστορικής περιοχής της Επαρχίας Λακεδαίμονος κατά τους νεότερους χρόνους. Εκτός από τους Έλληνες Βαρδουνιώτες, οι οποίοι χωρίζονταν σε «φάρες» όπως οι Γιατρακαίοι και οι Βενετσανάκηδες, πολύ γνωστοί ήταν οι λεγόμενοι **Τουρκοβαρδουνιώτες**. Αυτοί ήταν Τουρκαλβανοί, δηλαδή Αλβανοί που ήταν Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, τους οποίους εγκατέστησε εκεί η Οθωμανική διοίκηση αμέσως μετά την ανακατάληψη των Βαρδουνιών το 1715, διότι η περιοχή ήταν υπό Βενετούς την περίοδο 1688-1715. Οι Τουρκοβαρδουνιώτες διακρίθηκαν για τη σκληρότητά τους, τις λεηλασίες και τις επιδρομές τους, άλλοτε εναντίον των Χριστιανών και άλλοτε εναντίον των Τούρκων κατοίκων της περιοχής. Μαζί τους συνεργάσθηκαν κατά καιρούς και Χριστιανοί εγκληματίες, οι λεγόμενοι **«τουρκανάκατοι»**. Στην αρχή της Επαναστάσεως του 1821 οι Τουρκοβαρδουνιώτες πολέμησαν εναντίον των Ελλήνων στη Μάχη του Βαλτετσίου και αλλού, οπότε απεχώρησαν από τη Βαρδούνια μετά την κατάληψή της από τους επαναστατημένους Έλληνες το 1821 μετά την Άλωση της Τριπολιτσάς.

## Δείτε επίσης
* Δημήτριος Βαρδουνιώτης

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7

Κατηγορία:Ιστορία της Λακωνίας
Αίολος Βαρελάς

Ο **Αίολος Βαρελάς** (γενν. 1930) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, που γεννήθηκε στη Σαμοθράκη. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον επίσης δημοσιογράφο Ανδρέα Βαρελά (1906-1990).

Ο Αίολος Βαρελάς διετέλεσε αρχικώς υπάλληλος της Αγροτικής Τράπεζας και γενικός γραμματέας των σχολών του Βασιλικού Εθνικού Ιδρύματος στην Αλεξανδρούπολη. Σε νεαρή ηλικία εξέδωσε την προσκοπική εφημερίδα «Ο Λύκος», ενώ αργότερα συνεργάσθηκε με άλλα έντυπα. Το 1957 άρχισε τη συνεργασία του στην έκδοση του δεκαπενθήμερου κινηματογραφικού περιοδικού «Τα θεάματα» και από το 1964 ανέλαβε τη διεύθυνσή του.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 800

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Βαρδούνια

Η **Βαρδούνια** ή **Μπαρδούνια** ήταν ιστορική περιοχή της Επαρχίας Λακεδαίμονος κατά τους νεότερους χρόνους, που κάλυπτε το νότιο μέρος της Επαρχίας. Η ονομασία προέρχεται από την ενετική (βενετσιάνικη) ονομασία *bardia*, που σήμαινε «φρουρά». Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας η Βαρδούνια συνόρευε στα ανατολικά με τον Βασιλοπόταμο, δυτικά με την Έξω Μάνη, βόρεια με την κοιλάδα του Ευρώτα και νότια με την Κάτω Μάνη. Χωρίζεται σε μικρές «μεριές» και χωριά (*Μπαρδουνοχώρια*) όπως η Καστανιά, τα Τσέρια, το Σελεγούδι, η Ζελίνα, η Ρόζαβα, η Άρνα, οι Γοράνοι και άλλα, που συνδέονται μεταξύ τους με δύσβατες κλεισούρες. Τις κλεισούρες αυτές φρουρούσαν κατά τη βυζαντινή εποχή οι δρογάριοι και αργότερα οι *ντερβεντζήδες*.

Από το 1688 μέχρι το 1715 η περιοχή είχε καταληφθεί από τους Βενετούς, αποτελώντας τότε θέμα της Επαρχίας Λακωνίας. Κατόπιν, όταν την ανακατέλαβαν οι Οθωμανοί, την οχύρωσαν ακόμα ισχυρότερα και τη διαφοροποίησαν φυλετικώς από την υπόλοιπη Πελοπόννησο, εγκαθιστώντας σε αυτή Τουρκαλβανούς, που έμειναν γνωστοί με την ονομασία «Τουρκοβαρδουνιώτες». Ανώτερος διοικητής των Βαρδουνιών ήταν αγάς, ο οποίος είχε ως συμβούλους του τους αγάδες των χωριών. Το κάθε χωριό είχε τον δικό του πύργο και δική του στρατιωτική μονάδα (ενόπλους με επικεφαλής καπετάνιο). Η Βαρδούνια καταλήφθηκε από τους επαναστατημένους Έλληνες το 1821 μετά την Άλωση της Τριπολιτσάς, οπότε οι Τουρκοβαρδουνιώτες απεχώρησαν.

## Δείτε επίσης
* Δήμος Φαρίδος

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 799

Κατηγορία:Επαρχία Λακεδαίμονος
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
Κομητεία Ντέαρ (Βόρεια Καρολίνα)

Η **Κομητεία Ντέαρ** (αγγλικά: *Dare County*) είναι η ανατολικότερη κομητεία στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός ήταν 36.915 κατά την απογραφή του 2020. Η έδρα της κομητείας είναι το Μαντίο.

## Ιστορία
Η κομητεία Ντέαρ πήρε το όνομά της από τη Βιρτζίνια Ντέαρ, το πρώτο παιδί που γεννήθηκε στην Αμερική από Άγγλους γονείς, η οποία γεννήθηκε εντός των σημερινών συνόρων της κομητείας. Το μεγαλύτερο μέρος της κομητείας αποτελείται από μια σειρά από θέρετρα κατά μήκος των Άουτερ Μπανκς. Ενώ ελαφρώς κατοικημένο από κατοίκους όλο το χρόνο, ο πληθυσμός αυξάνεται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού με παραθεριστές.

Κάποτε, η πλέον εγκαταλελειμμένη πόλη του Μπάφαλο Σίτι ήταν η μεγαλύτερη κοινότητα στην κομητεία.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,541.74 τετραγωνικών μιλίων (3,993.1 km2), εκ των οποίων τα 383.23 τετραγωνικά μίλια (992.6 km2) είναι στεριά και τα 1,158.51 τετραγωνικά μίλια (3,000.5 km2) (75.14%) είναι νερό. Είναι η μεγαλύτερη κομητεία στη Βόρεια Καρολίνα σε συνολική έκταση.

Η κομητεία Ντέαρ περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος των Άουτερ Μπανκς καθώς και το νησί Ρόανοκ.

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Κάριτακ (βόρεια)
* Κομητεία Χάιντ (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Τάιρελ (δυτικά)

### Πόλεις
*Κιλ Ντέβιλ Χιλς
*Κίτι Χόουκ
*Μαντίο
*Ναγκς Χεντ
*Ντακ
*Σάουθερν Σορς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κομητείες της Βόρειας Καρολίνας