open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπρούνο Τσιρίλο

Ο **Μπρούνο Τσιρίλο** (*Bruno Cirillo*, 21 Μαρτίου 1977) είναι παλαίμαχος επαγγελματίας Ιταλός ποδοσφαιριστής. Πλέον εργάζεται ως μάνατζερ.
## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Ρετζίνα το 1994, καθώς όμως δεν είχε συμμετοχές δόθηκε δανεικός στην Τρικάζε, ομάδα τρίτης κατηγορίας. Επέστρεψε στη Ρετζίνα το 1998 με την οποία κέρδισε την άνοδο στο Καμπιονάτο, το ντεμπούτο του στο οποίο έγινε στις 29 Αυγούστου 1999 σε αγώνα με τη Γιουβέντους (1-1).

Την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στην Ίντερ (17 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 7 στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ), ενώ στη συνέχεια άλλαζε διαδοχικά ομάδες (Λέτσε, Ρετζίνα, Σιένα). Το 2005 αποκτήθηκε από την ΑΕΚ με την οποία αγωνίστηκε για δύο αγωνιστικές περιόδους (2005-06 και 2006-07).

Το 2007 αγωνίστηκε στο ισπανικό πρωτάθλημα με τη Λεβάντε και την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ιταλία για να αγωνιστεί για τέταρτη φορά στη καριέρα του στη Ρετζίνα. Το καλοκαίρι του 2009 επανήλθε για δεύτερη φορά στο ελληνικό πρωτάθλημα, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ.

Από το καλοκαίρι του 2012 έως τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, είχε ένα μικρό πέρασμα από την κυπριακή Αλκή Λάρνακας, ενώ το δεύτερο μισό της ίδιας σεζόν 2012-13, ανήκε στην γαλλική ΦΚ Μετς. Στις 26 Αυγούστου του 2013, επέστρεψε με συμβόλαιο ενός έτους, στην ΑΕΚ.

Στις 21 Αυγούστου 2014, έκανε το ντεμπούτο του με την ινδική Πούνε Σίτι ενώ τελευταία ομάδα της καριέρας του, υπήρξε η Ρετζίνα Κάλτσιο.

## Στις εθνικές ομάδες
Ο Μπρούνο Τσιρίλο δεν αγωνίστηκε ποτέ στην Εθνική Ιταλίας. Αντίθετα αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων της Ιταλίας, με την οποία κατέκτησε το 2000 το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ελπίδων (νίκη στον τελικό 2-1 επί της Τσεχίας).

Την ίδια χρονιά αγωνίστηκε και με την Ολυμπιακή ομάδα της Ιταλίας στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ. Στις δύο αυτές διοργανώσεις είχε συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Τζαμπρότα, Γκατούζο, Πίρλο, Ζανέτι, Αμπροζίνι, Αμπιάτι, Βέντολα κλπ. και προπονητή τον Μάρκο Ταρντέλι.

## Προσωπική ζωή
Το 2007 έγινε ζευγάρι με την Ελληνίδα ηθοποιό -και πρώην μοντέλο- Έλενα Ασημακοπούλου. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο τον Οκτώβριο του 2010 λίγο πριν γεννηθεί, στις 13 Δεκεμβρίου 2010, η κόρη τους, Μαρία-Ροζάρια. Παντρεύτηκαν επίσης με θρησκευτικό γάμο στις 19 Μαΐου 2018. Τον Ιούνιο του 2022 ανακοινώθηκε ο χωρισμός τους.

## Στατιστικά καριέρας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συνέντευξη του Μπρούνο Τσιρίλο (Ιούνιος 2008)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Λέτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Σιένα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πούνε Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας
Κρίστοφ Βαλτς

Ο **Κρίστοφ Βαλτς** (γερμανικά: *Christoph Waltz*, 4 Οκτωβρίου 1956) είναι Αυστριακός ηθοποιός βραβευμένος με δύο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.

## Ζωή και καριέρα
Ο Βαλτς γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας, γιος των σκηνογράφων Γιοχάνες Βαλτς και Ελίζαμπεθ Ούρμπαντσιτς. Οι παππούδες του ήταν ηθοποιοί, ενώ και οι προπάπποι του δούλευαν στο θέατρο. Σπούδασε υποκριτική στο Μαξ Ράινχαρντ Ζέμιναρ της Βιέννης και στο Ινστιτούτο Λι Στράσμπεργκ στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε ως ηθοποιός θεάτρου, εμφανιζόμενος σε θέατρα όπως το Σάουσπιλχαους Ζούρικ της Ζυρίχης, το Μπουργκτεάτερ καθώς και στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορες τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ το 2000, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, την τηλεοπτική παραγωγή "Wenn man sich traut". Στην πολεμική παραγωγή ''Άδωξοι μπάσταρδη'' (Inglourious Basterds) του Κουέντιν Ταραντίνο υποδύθηκε τον συνταγματάρχη Χανς Λάντα, τον σατανικό αλλά παράλληλα γοητευτικό "κυνηγό Εβραίων". Για την ερμηνεία του σ' αυτό τον ρόλο τιμήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2009 με το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας), καθώς επίσης στα: Academy Award (Oscar, Βραβείο β' ανδρικού ρόλου), Βραβείο BAFTA Β΄ Ανδρικού Ρόλου, Critics' Choice Award, Golden Globe Award and SAG Award και έλαβε διεθνή αναγνώριση από κριτικούς και κοινό. Το 2012 συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με τον Κουέντιν Ταραντίνο ερμηνεύοντας το ρόλο του δρα Κινγκ Σουλτζ στην ταινία ''Django: Ο τιμωρός'' (Django Unchained) που του χάρισε το δεύτερο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
[μικρογραφία|250x250εσ|Ο Βαλτς με τη σύζυγό του, Τζούντιθ Χολστ, στην τελετή των [Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2009|82ων Βραβείων Όσκαρ]]
Ο Βαλτς ζει στο Λονδίνο της Αγγλίας. Ο γιος του είναι Ραββίνος.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Κρίστοφ Βαλτς στο Internet Movie Database.

Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Δημήτρης Φατσέας

Ο ** Δημήτρης Φατσέας ** υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος και βαλκανιονίκης στίβου κατά τη δεκαετία του ’30 στα 110 μ. εμπ. και στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. Ήταν αθλητής του Πανιωνίου Γ.Σ. αλλά η αθλητική καριέρα του υπήρξε σχετικά σύντομη. 

## Βιογραφικό

Η Δημήτρης Φατσέας ήταν Ελληνοαμερικανός και ήταν κατιών συγγενής του Ιωάννη Φατσέα, που υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ορφέα Σμύρνης το Σεπτέμβριο του 1890. Εμφανίστηκε στον ελληνικό στίβο το 1935 με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ.. Το έτος αυτό αγωνίστηκε στους Βαλκανικούς Αγώνες της Κωνσταντινούπολης και κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια: στα 110 μ. εμπ. με 15.5 και στη σκυταλοδρομία 4x100 μ.

## Τίτλοι-Διακρίσεις

* **Βαλκανιονίκης**
**1935: 110 μ.εμπ.: (15.5)
**1935: Σκυταλοδρομία 4x100 μ.

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου".
# Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος ριζώνει στη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 22 (30/5/2009), σελ. 8.
#Ευάγγελος Ανδρέου, *Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε... / ο βαλκανιονίκης του μεσοπολέμου Γιάννης Σκιαδάς,*  EUARCE 2011  ISBN 978-960-99566-0-4  ("Φατσέας" σ. 25,26,102,150)

Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Εμποδιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Τα Χριστούγεννα του Ηρακλή Πουαρό

Το ***Εφιαλτικά Χριστούγεννα*** (αγγλ. *Hercule Poirot’s Christmas*) είναι αστυνομικό μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι και πρωτοεκδόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο από την Λέσχη Αστυνομικών Βιβλίων Κόλλινς στις 19 Δεκεμβρίου 1938 (αν και η πρώτη έκδοση έχει κατοχυρωμένα πνευματικά δικαιώματα το 1939). Κυκλοφόρησε με τιμή επτά σελίνια και έξι πέννες(7/6).

Δημοσιεύτηκε στις ΗΠΑ από τους Ντοντ, Μηντ και Σια το Φεβρουάριο του 1939 υπό τον τίτλο "*Murder for Christmas*".. Η έκδοση αυτή είχε λιανική τιμή 2 δολλαρίων. Μια χαρτόδετη έκδοση στις ΗΠΑ από τις εκδόσεις Έιβον το 1947 άλλαξε τον τίτλο σε "*A Holiday for Murder*". Πρωταγωνιστικός χαρακτήρας είναι ο Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό.

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λυχνάρι, με αρ. 55 στη σειρά «βιβλίων περιπτέρου» με τίτλο «*Βιβλιοθήκη Αστυνομικής Φιλολογίας*» (η β' έκδοση είναι του 1970), σε μετάφραση Ε. Γονατόπουλου  και από τις εκδόσεις Ψυχογιός το 2019 με τίτλο «*Τα Χριστούγεννα του Ηρακλή Πουαρό*»

## Πλοκή
Όταν ο πολυεκατομμυριούχος Σίμεον Λη απρόοπτα προσκαλεί την οικογένεια του στο σπίτι του για τα Χριστούγεννα, η χειρονομία φαίνεται ύποπτη σε πολλούς από τους προσκεκλημένους. Ο Σίμεον δεν είναι επιρρεπής στον οικογενειακό συναισθηματισμό και κάποιοι στην οικογένεια δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις ο ένας με τον άλλο. Για να χειροτερέψει τα πράγματα, έχει προσκαλέσει το μαύρο πρόβατο της οικογένειας, τον Χάρρυ, και την εγγονή του, Πιλάρ, τους οποίους δεν έχει ξανασυναντήσει κανένας από τους υπόλοιπους προσκεκλημένους. Ο Σίμεον σκοπεύει να παίξει ένα θανάσιμο και σαδιστικό παιχνίδι με την οικογένεια του. Ένας απρόβλεπτος καλεσμένος - ο Στήβεν Φαρρ, γιος του πρώην συνεταίρου του Σίμεον στα αδαμαντωρυχεία, ισχυρίζεται ότι το σπίτι είναι γεμάτο πιθανούς υπόπτους, όταν το παιχνίδι γίνεται θανάσιμο.

## Χαρακτήρες
* Ηρακλής Πουαρό: ο Βέλγος ντετέκτιβ
* Συνταγματάρχης Τζόνσον: διοικητής της Αστυνομίας
* Επιθεωρητής Σάγκντεν: ο ερευνητής αστυνομικός
* Σίμεον Λη: ένας ηλικιωμένος εκατομμυριούχος
* Άλφρεντ Λη: γιος του Σίμεον 
* Λύντια Λη: σύζυγος του Άλφρεντ
* Τζωρτζ Λη: γιος του Σίμεον, βουλευτής 
* Μάγνταλεν Λη: σύζυγος του Τζωρτζ
* Ντέηβιντ Λη: γιος του Σίμεον, καλλιτέχνης 
* Χίλντα Λη: σύζυγος του Ντέηβιντ
* Χάρρυ Λη: γιος του Σίμεον, ο αποκαλούμενος "άσωτος υιός" 
* Πιλάρ Εστραβάδος: μοναδική εγγονή του Σίμεον 
* Στήβεν Φαρρ: γιος του πρώην επιχειρηματικού συνεταίρου του Σίμεον 
* Χόρμπερυ: θαλαμηπόλος του Σίμεον 
* Τρεσσίλιαν: ο μπάτλερ
* Ουόλτερ: ο υπηρέτης

## Τηλεοπτικές μεταφορές
Το έργο μεταφέρθηκε στην οθόνη ως μέρος της σειράς επεισοδίων του ITV *[[Οι περιπέτειες του Ηρακλή Πουαρό|Agatha Christie’s Poirot]]* με πρωταγωνιστή τον Ντέηβιντ Σουσέι (1994), καθώς και στη γαλλική τηλεόραση με τίτλο *Μικροί φόνοι στην οικογένεια* (τέσσερα μέρη, 2006-2009) και στη σειρά *Μικροί φόνοι της Άγκαθα Κρίστι* (2018).

## Ραδιοφωνική μεταφορά
Προσαρμόστηκε για το ραδιόφωνο στα πλαίσια της εκπομπής *Ηρακλής Πουαρό* από το BBC Radio 4 το 1986 με τον Πήτερ Σάλλις ως Πουαρό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1938
Χρήστος Ναυπλιώτης

Ο ** Χρήστος Ναυπλιώτης ** υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος και μέλος της Εθνικής ομάδας στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου κατά τη δεκαετία του ’30 στο άλμα τριπλούν. Ως αθλητής του Πανιωνίου Γ.Σ. αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος.

## Βιογραφικό

Η Χρήστος Ναυπλιώτης εμφανίστηκε στον ελληνικό στίβο στις αρχές της δεκαετίας του ’30 με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ. και ειδικεύτηκε στο άλμα τριπλούν. Το 1935 υπήρξε μια σημαντική χρονιά γι’ αυτόν και ο σύλλογός του τον τίμησε με το ειδικό βραβείο των διακριθέντων αθλητών ανά αγώνισμα. 

Το 1936 επιλέγεται στην εθνική ομάδα για τους Βαλκανικούς Αγώνες, όπου κατακτά το χάλκινο μετάλλιο με 13,85 μ., ενώ το επόμενο έτος, 1937, αναδεικνύεται πανελληνιονίκης με άλμα 14,12 μ.

## Τίτλοι-Διακρίσεις

* **Βαλκανικοί Αγώνες**
**1936: Τριπλούν: 3η θέση (13,85 μ.)

* **Πρωταθλητής Ελλάδος**
**1937: Τριπλούν (14,12 μ.)

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου".
# Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος ριζώνει στη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 22 (30/5/2009), σελ. 8.

Ναυπλιώτης
Ναυπλιώτης
Ν
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Σπύρος Καμιζούλης

Ο ** Σπύρος Καμιζούλης ** (1912 - Αθήνα, 3 Μαΐου 1992) υπήρξε αθλητής στίβου κατά τη δεκαετία του ’30 στους αγώνες δρόμων ταχύτητας και βαλκανιονίκης με την ομάδα σκυταλοδρομίας της Ελλάδας. Όμως έμεινε γνωστός κυρίως ως αθλητής και παράγοντας του μπάσκετ του Πανιωνίου Γ.Σ., αλλά και ως ένας από τους σπουδαιότερους διαιτητές του μπάσκετ. Χαρακτηριστικό είναι ότι ήταν υποψήφιος για το Hall of fame της FIBA (Σεπτέμβριος 2007), μαζί με άλλους τρεις Έλληνες διαιτητές, ως ένας από τους σπουδαιότερους διαιτητές μπάσκετ παγκοσμίως. .

## Βιογραφικό

Ο Σπύρος Καμιζούλης εμφανίστηκε στον ελληνικό αθλητισμό στα τέλη της δεκαετίας του ’20 ως αθλητής στίβου με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ. και ως το 1935 διακρινόταν στους δρόμους ταχύτητας. Το 1930 ως μέλος της εθνικής ομάδας σκυταλοδρομίας 4x100 αναδεικνύεται βαλκανιονίκης με χρόνο 44.0, που ισοφάρισε το πανελλήνιο ρεκόρ. Βαλκανιονίκης στη σκυταλοδρομία αναδεικνύεται και το 1932. Το 1935 υπήρξε μια σημαντική χρονιά γι’ αυτόν και ο σύλλογός του τον τίμησε με το ειδικό βραβείο των διακριθέντων αθλητών ανά αγώνισμα, για τις επιδόσεις του στα 100 μ.

Την περίοδο αυτή αρχίζει να ασχολείται με τις αθλοπαιδιές και είναι μέλος των ομάδων μπάσκετ και βόλεϊ του συλλόγου. Τη σεζόν 1938-39 ήταν μέλος της ομάδας μπάσκετ που πέτυχε την περηφανή νίκη με 41-0 επί της πρωταθλήριας Ελλάδος ομάδας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα αναμειγνύεται με τα διοικητικά του σωματείου και το 1939 είναι μέλος του Δ.Σ. που αποφάσισε τη μεταφορά του Πανιώνιου από το Παναθηναϊκό Στάδιο στη Νέα Σμύρνη. Μεταπολεμικά υπήρξε έφορος του μπάσκετ και του βόλεϊ και διαιτητής μπάσκετ. Πέθανε στις 3 Μαΐου 1992 στην Αθήνα σε ηλικία 80 ετών.

## Τίτλοι-Διακρίσεις

* **Βαλκανιονίκης**
**1930: Σκυταλοδρομία 4x100μ.: 44.0
**1932: Σκυταλοδρομία 4x100μ.:

* **Πανελλήνιο ρεκόρ**
**Σκυταλοδρομία 4x100μ.: 44.0 (ισοφάριση, με την εθνική ομάδα)

## Παραπομπές


## Πηγές

* Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου".
* Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος ριζώνει στη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 22 (30/5/2009), σελ. 8.
* www.halloffame.fiba.com
* www.in.gr

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ειρήνη Αρμάου

Η ** Ειρήνη Αρμάου ** υπήρξε πρωτοπόρος αθλήτρια στίβου από τα τέλη της δεκαετίας του ’20 ως τα μέσα της δεκαετίας του '30 στη δισκοβολία και σφαιροβολία με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ., κάτοχος του πρώτου πανελλήνιου ρεκόρ στο δίσκο και πρωταθλήτρια Ελλάδας στη σφαίρα.

## Βιογραφικό

Η Ειρήνη Αρμάου εμφανίστηκε στον ελληνικό αθλητισμό στους Γυναικείους Αθλητικούς Αγώνες 1927, στο άτυπο ετήσιο γυναικείο πρωτάθλημα που διοργάνωνε ο Πανιώνιος, στο οποίο πρωταγωνιστούσε συνεχώς ως το 1930 κατακτώντας νίκες στη δισκοβολία. Τους αγώνες γυναικών διοργάνωσε ο πρόεδρος του Πανιώνιου Δημητρός Δάλλας, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, πρωτοπορώντας στον γυναικείο αθλητισμό. Στο τέλος του 1928, στον πρώτο επίσημο πίνακα γυναικείων ρεκόρ στίβου, η Αρμάου εμφανίζεται να κατέχει το ρεκόρ στη δισκοβολία με 23,22μ. Το επόμενο έτος θα βελτιώσει το ρεκόρ, στις 30 Νοεμβρίου 1929, φθάνοντάς το στα 24,66 μ.

Εμφανίστηκε ξανά στους στίβους στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1932, στο οποίο επικράτησε στη σφαίρα με πανελλήνιο ρεκόρ. Στη σφαίρα νίκησε ξανά το 1935, ενώ ήταν δεύτερη στο δίσκο. Όμως, κάπου εκεί σταμάτησε να ασχολείται με τον αθλητισμό.

## Πανελλήνια ρεκόρ και νίκες

**Πρωταθλήτρια Ελλάδος**
*Σφαιροβολία: 
**1932: 9,97μ
**1935: 9,31μ
**Πανελλήνια ρεκόρ**
* **Δισκοβολία**
**1928: 23,22 μ.
**1929: 24,66 μ.
***Σφαιροβολία**
**1932: 9,97 μ.

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
# Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος ριζώνει στη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 22 (30/5/2009), σελ. 8.

Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της δισκοβολίας
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας

Ο **Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας** (*Lotario II d'Italia*, 925 – 22 Νοεμβρίου 950) βασιλιάς της Ιταλίας (948 – 950)  μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν γιος και διάδοχος του Ούγου της Προβηγκίας και της Άλδας. 

## Βιογραφία
Νυμφεύτηκε στις 12 Δεκεμβρίου 947 την Αδελαΐδα της Ιταλίας, κόρη του Ροδόλφου Β΄ της Βουργουνδίας και της Μπέρτας της Σουαβίας· ο γάμος έγινε για πολιτικούς λόγους.  Απέκτησαν μία κόρη, την Έμμα της Ιταλίας (948) που έγινε αργότερα βασίλισσα της Γαλλίας με τον γάμο της με τον Λοθάριο των Καρολιδών βασιλιά της Γαλλίας. Ο Λοθάριος Β΄ ήταν ανίσχυρος βασιλιάς στην Ιταλία, αφού την πραγματική εξουσία είχε ο Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας, ο οποίος πιθανότατα τον δηλητηρίασε. Μετά ζήτησε  να νυμφευτεί τη χήρα του, Αδελαΐδα. Αυτή όμως αρνήθηκε, πραγματοποιώντας δεύτερο γάμο με τον Όθων Α΄ της Γερμανίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 947 την Αδελαΐδα των Παλαιών Γουέλφων, κόρη του Ροδόλφου Β΄ της Βουργουνδίας και είχε τέκνο:
* Έμμα γενν. 948, παντρεύτηκε τον Λοθάριο των Καρολιδών βασιλιά της Δυτ. Φραγκίας.

## Παραπομπές

## Πηγές

*Pierre Riché. Les Carolingiens, une famille qui fit l'Europe. Paris: 1983. 
*Jean-Charles Volkmann. Bien Connaître les généalogies des rois de France.
*"Lothar II." Encyclopædia Britannica. Retrieved April 25, 2007, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.search.eb.com/eb/article-9049021.
*"Lothar koenig von Italien" Genealogical references (in German).

Κατηγορία:Βασιλείς της Ιταλίας
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Βύρων Αθανασιάδης

Ο ** Βύρων Αθανασιάδης ** (1900-;) υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στίβου τη δεκαετία του ’20 στους δρόμους αντοχής με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ. και πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1924.

## Βιογραφικό
Ο Βύρων Αθανασιάδης ήταν πρωταθλητής του Πανιωνίου στα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς (1923-24), όταν ο Δημητρός Δάλλας προσπαθούσε να αναβιώσει τον ιστορικό σμυρναϊκό σύλλογο στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Το 1924 ο Αθανασιάδης αναδείχθηκε πανελληνιονίκης στα 10.000 μ. με χρόνο 39.00.4, ένας από τους δύο πρωταθλητές που ανέδειξε ο Πανιώνιος εκείνη τη χρονιά (ο άλλος ήταν ο Μενέλαος Ιωνάς στα 1500 μ.). 

Ως πανελληνιονίκης ο Αθανασιάδης κέρδισε το δικαίωμα να λάβει μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες που έγιναν στο Παρίσι. Ήταν ένας από τους τρεις αθλητές του Πανιωνίου που μετείχαν στην ολιγομελή ελληνική αποστολή στίβου. Οι άλλοι δύο ήταν ο Δημητρός Καραμπάτης που έλαβε μέρος στη δισκοβολία και στη σφαιροβολία και ο παλαίμαχος μαραθωνοδρόμος Ηρακλής Σακελλαρόπουλος. Μετείχε στον τελικό των 10.000μ (δεν έγιναν προκριματικοί) και στον μαραθώνιο αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει σε κανένα από τα δύο αγωνίσματα σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, αν και στον ελληνικό τύπο της εποχής αναφέρεται πως στα 10χλμ τερμάτισε "υστερήσας του πρώτου 1.200 όλα μέτρα". Στον μαραθώνιο εγκατέλειψε μεταξύ 22ου και 23ου χιλιομέτρου.

## Τίτλοι

* **Πρωταθλητής Ελλάδος**
**10.000 μ.: 1924 (39.00.4).

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
# Vyron Athanasiadis.
## Αναφορές
    

Αθανασιάδης Βύρων
Αθανασιάδης Βύρων
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ηρακλής Σακελλαρόπουλος

Ο ** Ηρακλής Π. Σακελλαρόπουλος ** (1888-;) ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στον στίβο τη δεκαετία του 1910 και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1920 στους δρόμους αντοχής και στο μαραθώνιο δρόμο με τον Πανιώνιο Γ.Σ. Πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες το 1912 στη Στοκχόλμη, 1920 στην Αμβέρσα και το 1924 στο Παρίσι. Ήταν ιατρός. 

## Βιογραφικό

Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1888 στη Σμύρνη, όπου και πρωτοεμφανίστηκε στον αθλητισμό το 1909-10. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήταν η 2η θέση στους Θ΄ Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου στις 22-24 Απριλίου 1910 στο Παναθηναϊκό Στάδιο στο δρόμο 5 μιλίων, όπου έχασε στην τελική ευθεία από τον πρωταθλητή του Πανελληνίου Γ. Κουλουμπέρδα. Έκανε χρόνο 28.15.0 έναντι 28.14.0 του πρώτου. Η απόσταση των 5 μιλίων (8.047 μέτρων) συνηθιζόταν τότε στους αγώνες αντί των 5.000 μ.

Όμως, το 1911 πήρε τη ρεβάνς, νικώντας στα 5 μίλια με χρόνο 28.01.0, στο Ι΄ Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, δεχόμενος τα συγχαρητήρια του Ελευθέριου Βενιζέλου, που παρακολούθησε το αγώνισμα. Το 1912 στους ΙΑ΄ αγώνες κατετάγη πάλι 2ος πίσω από τον πειραιώτη Τριβουλίδη του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς.
 
Η νέα μεγάλη τιμή για το Σακελλαρόπουλο ήταν η επιλογή του να συμμετάσχει στους ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη στον μαραθώνιο. Κατέλαβε την 26η θέση με χρόνο 3 ώρες 11.37.0 (η διαδρομή ήταν 40.200 μ.) αλλά η εμφάνισή του στο στάδιο ξεσήκωσε θύελλα χειροκροτημάτων και επευφημιών από τους φιλάθλους. Η σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter έγραψε χαρακτηριστικά: 

*"Εισέρχεται ο Έλληνας μαραθωνοδρόμος Σακελλαρόπουλος. Αν και δεν είναι μεταξύ των πρώτων φαίνεται ο ακμαιότερος και ο ζωηρότερος όλων, ως να είχε προ ολίγου ξεκινήσει τον αγώνα"*. 

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα μετείχε ξανά στον μαραθώνιο και τερμάτισε στην 32η θέση με χρόνο 3 ώρες 14.25.0. Η τρίτη και τελευταία του συμμετοχή σε Ολυμπιάδα ήταν το 1924 στο Παρίσι, σε ηλικία 36 ετών, στον μαραθώνιο αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει. Εγκατέλειψε μεταξύ 22ου και 23ου χιλιομέτρου.

Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος ήταν ιατρός.

## Τίτλοι-Διακρίσεις

* **Πρωταθλητής Ελλάδος**
** 5 μίλια: 1911 (28.01.0).
* *Δευτεραθλητής Ελλάδος*
** 5 μίλια: 1910 (28.15.0) και 1912 

## Πηγές
* Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
*Iraklis Sakellaropoulos.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1920
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Έμμα της Ιταλίας

Η **Έμμα της Ιταλίας** (γεννήθηκε το 948) ήταν κόρη του Λοθαρίου Β΄ της Ιταλίας και της Αδελαΐδας της Ιταλίας ή *Αγίας Αδελαΐδας* που έγινε αργότερα αυτοκράτειρα, τελευταία γόνος του Οίκου των Μποζονιδών. 

## Βιογραφία

Με τον γάμο της με τον Λοθάριο της Γαλλίας έγινε η τελευταία βασίλισσα της Γαλλίας από τη δυναστεία των Καρολιδών και μητέρα του τελευταίου Καρολίδη βασιλιά Λουδοβίκου Ε΄. Ο πατέρας της δηλητηριάστηκε όταν ήταν ακόμα νήπιο από τον πολιτικό του αντίπαλο Βερεγγάριο Β΄ της Ιταλίας που αποπειράθηκε να παντρευτεί την μητέρα του. Η μητέρα της αρνήθηκε και παντρεύτηκε τον Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Η Έμμα παντρεύτηκε τον Λοθάριο (965), αποκτώντας τον Λουδοβίκο (967). Η Έμμα κατηγορήθηκε  από τον κουνιάδο της Κάρολο της Κάτω Λωρραίνης για απιστία με τον Ασελίν, επίσκοπο της Λoν (Laon) (977), ο Ασελίν αθωώθηκε στο συμβούλιο του Αγίου Μάρκου υπό τον Αδαλβερόν, αρχιεπίσκοπο της Ρενς. Για να εξασφαλίσει την διαδοχή του γιου της η Έμμα κάλεσε τον σύζυγο της Λοθάριο να τον στέψει συμβασιλέα, ο Λοθάριος δέχτηκε αλλά χωρίς να του δώσει καμιά εξουσία.

Η βασιλεία της Έμμας σημαδεύτηκε από τις συνεχείς εχθροπραξίες ανάμεσα στον σύζυγο της και τον ετεροθαλή αδελφό της Όθωνα Β΄, ο καθένας έκανε συνεχείς επιθέσεις σε περιοχές του άλλου. Αργότερα συμφιλιώθηκαν (980) σε βαθμό που όταν πέθανε ο Όθων Β΄ η Έμμα υποστήριξε το κληρονομικό δικαίωμα του ανηψιoύ της Όθωνα Γ΄ στον γερμανικό θρόνο συμμετέχοντας το 985 στην λεγόμενη Σύνοδο των Ισχυρών Γυναικών (*colloquium dominarum*). Ο Λοθάριος πέθανε στις 2 Μαρτίου 986, ο γιος τους Λουδοβίκος έγινε βασιλιάς αλλά εξόρισε την μητέρα του και τον επίσκοπο Ασελίν με την κατηγορία ότι δηλητηρίασαν τον πατέρα του. Μετά τον θάνατο του γιου της υποστήριξε τον Ούγο Καπέτο που στέφθηκε βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων στις 3 Ιουλίου 987 από τον Αδαλβερόν και στην συνέχεια κλείστηκε σε μοναστήρι. 

Άγνωστος ο χρόνος θανάτου της.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Jean-Charles Volkmann. Bien Connaître les généalogies des rois de France. 
*Gallick, Sarah (2009). The big book of women saints. Pymble, NSW: HarperCollins e-books.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Έμμα, βασίλισσα των Φράγκων

Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων
Χλωριούχος χρυσός

Ο **χλωριούχος χρυσός** είναι ιοντική χημική ένωση με τύπο AuCl και περιέχει 15,3 % w/w χλώριο και 84,7 % w/w χρυσό. Ο αριθμός οξείδωσης του χρυσού στον AuCl είναι +1.

## Παρασκευές
Ο AuCl παρασκευάζεται με θερμική αποσύνθεση του τριχλωριούχου χρυσού (AuCl3). Ο άνυδρος τριχλωριούχος χρυσός αρχίζει ν' αποσυντίθεται περίπου στους 160&nbsp;°C προς AuCl :
: AuCl3 → AuCl + Cl2

## Φυσικές ιδιότητες
Ο χλωριούχος χρυσός είναι κίτρινο άοσμο στερεό που κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό σύστημα. 

## Χημικές ιδιότητες
Όταν θερμαίνεται με νερό, ο AuCl μετατρέπεται σε μεταλλικό χρυσό και χλώριο :
: 2AuCl + *θέρμανση και νερό* → 2Au + Cl2
Σε θερμοκρασία πάνω από 420&nbsp;°C δίνει τριχλωριούχο χρυσό και μεταλλικό χρυσό :
:3AuCl → AuCl3 + 2Au 
Η αντίδραση με βρωμιούχο κάλιο (KBr) δίνει βρωμιοχρυσικό κάλιο, χλωριούχο κάλιο και μεταλλικό χρυσό :
:3AuCl + 4KBr → KAuBr4 + 2Au + 3KCl

## Ασφάλεια
Ο AuCl μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και τα μάτια, να προκαλέσει βλάβη στα νεφρά και να μειώσει τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων. Μετά το άγγιγμα απαιτείται καλό ξέπλυμα για 15 λεπτά με σαπούνι και νερό.

## Αναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Κατηγορία:Χλωρίδια
Κατηγορία:Ενώσεις χρυσού
Λε Μον-Σαιν-Μισέλ

Το **Μον-Σαιν-Μισέλ** (Γαλλικά: *Mont-Saint-Michel*) είναι μικρή παλιρροϊκή νησίδα στις ακτές της Νορμανδίας, σε πολύ μικρή απόσταση (περίπου 900 μ) από την ακτή, με την οποία, από το 2014, συγκοινωνεί με πεζογέφυρα. Στην κορυφή του υπάρχει το περίφημο αββαείο με το επίχρυσο άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην κορυφή του καμπαναριού, που χαρακτηρίζεται ως αριστούργημα του δυτικού πολιτισμού. Τον περίφημο Ρωμανικό ναό του, που αποτελεί ένα από τα επιτεύγματα της Αρχιτεκτονικής, τον σχεδίασε ο Γουλιέλμος της Ντιζόν κατά τον 11ο αιώνα.

Από το 1979, μαζί με τον κόλπο στον οποίον βρίσκεται, έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, με κριτήρια τον αισθητικό συνδυασμό της αρχιτεκτονικής με τον φυσικό χώρο, την πρωτοτυπία της τοποθέτησης των κτηρίων, καθώς και την σημασία του ως χώρου του μεσαιωνικού πολιτισμού. Από κάτω, πίσω από τα τείχη που περιβάλλουν το αββαείο, βρίσκεται μικρό γραφικό χωριό με στριμωχτά σπίτια με αετώματα. Το αββαείο έφτασε στη σημερινή του μορφή περίπου τον 17ο - 18ο αιώνα, ενώ πιθανολογείται ότι πρωτοκτίστηκε γύρω στον 10ο αιώνα. Δύο φορές τον μήνα συμβαίνει το φαινόμενο της παλίρροιας, αλλά στις ισημερίες το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο, όταν το θαλασσινό νερό πλημμυρίζει τη γύρω περιοχή, έχοντας δημιουργήσει αλμυρά παλιρροϊκά έλη, ιδανικά για την βοσκή των προβάτων. Αποτελεί ένα από τα πιο φημισμένα τουριστικά αξιοθέατα στη Γαλλία με 2 περίπου εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλίας
Κατηγορία:Νησιά της Γαλλίας
Κατηγορία:Νορμανδία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία
*
Κατηγορία:Οχυρωμένες πόλεις
Άνδρος (μυθολογία)

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο **Άνδρος** ήταν ο μυθικός επώνυμος ήρωας και οικιστής της νήσου Άνδρου από του οποίου και έλαβε το όνομα. Ο Άνδρος φέρονταν ως γιος του Ανίου, εγγονός του Απόλλωνα και της Ροιούς.

Μετά την γρήγορη ανάπτυξη  της πόλης που δημιούργησε ακολούθησε επανάσταση με συνέπεια ο Άνδρος να εγκαταλείψει την Άνδρο και να μεταναστεύσει στην Τρωάδα, όπου στο όρος Ίδη βρίσκοντας τοποθεσία που του θύμιζε την αγαπημένη του πατρίδα έκτισε νέα πόλη που την ονόμασε Άντανδρο (= αντί της Άνδρου).

## Πηγές
**[[Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)|Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου]]*

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Άνδρος
Κατηγορία:Τρωάδα
Άνδρος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Άνδρος** φέρονται:

* Η Άνδρος, νήσος των Κυκλαδων, στο Αιγαίο πέλαγος.
* Η Άνδρος (πόλη), πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού.
* Ο Άνδρος (μυθολογία), επώνυμος μυθικός ήρωας και οικιστής της Άνδρου και της Αντάνδρου.
* Η Άνδρος (ναρκαλιευτικό), ελληνικό πολεμικό πλοίο.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σφαιροβασία

[thumb|Σφαιροβασία στη [Νέα Ζηλανδία]]
Η **Σφαιροβασία** (**σφαιροδρομία**, αγγλικά **zorbing**) είναι η αθλοπαιδιά στην οποία κάποιος κατρακυλά σε κεκλιμένο επίπεδο κλεισμένος μέσα σε μία ειδική σφαίρα, συνήθως κατασκευασμένη από διαφανές πλαστικό. Συνήθως η σφαιροβασία γίνεται σε ήπιες πλαγιές λόφων, αλλά μπορεί να γίνει και σε επίπεδο έδαφος ή σε νερό επιτρέποντας μεγαλύτερο έλεγχο της κίνησης. Σε μέρη χωρίς κατάλληλες πλαγιές ορισμένοι έχουν κατασκευάσει τεχνητές διαδρομές με φουσκωτές, ξύλινες ή μεταλλικές ράμπες. Υπάρχουν δύο τύποι σφαιρών, με ζώνες ασφαλείας και χωρίς. Αυτές χωρίς ζώνες χωρούν μέχρι τρία άτομα, ενώ με τις ζώνες ένα ή το πολύ δύο. Ειδικότερα, έχουν εκφραστεί ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια του τύπου δύο ατόμων με ζώνες. Οι μακρύτερες τεχνητές διαδρομές είναι περίπου 800 μέτρα. Η πρώτη διαδρομή σφαιροβασίας εγκαινιάστηκε στη Νέα Ζηλανδία από τον Andrew Akers και τον David Akers.

## Κατασκευή
Η κυρίως σφαίρα αποτελείται από δύο τμήματα και συγκεκριμένα από δύο ομόκεντρες σφαίρες τη μία μέσα στην άλλη. Με αυτόν τον τρόπο το σύνολο δρα σαν αμορτισέρ απορροφώντας τις έντονες δονήσεις και τα χτυπήματα καθώς η σφαίρα κατρακυλά. Λόγω αυτού του σχεδίου είναι δυνατή η κατασκευή της από εύκαμπτο πλαστικό, σε αντίθεση με τις πολύ μικρότερου κλίμακας σφαίρες για κατοικίδια χάμστερ, που είναι φτιαγμένες από σκληρό υλικό. Μερικές σφαίρες έχουν ενσωματωμένους ιμάντες που χρησιμοποιούνται σαν ζώνες ασφαλείας κρατώντας σταθερό τον αναβάτη στη θέση του, ενώ άλλες δεν έχουν αυτά τα λουριά, αφήνοντας τον αναβάτη ελεύθερο να στριφογυρίζει. Για μια εναλλακτική εμπειρία ορισμένοι προσθέτουν και λίγο νερό στην εσωτερική σφαίρα - κάτι που ονομάζεται "υγρή σφαιροβασία". Μια τυπική σφαίρα έχει περίπου 3μ διάμετρο, με την εσωτερική σφαίρα στα 2μ, αφήνοντας ένα στρώμα αέρα 50–60cm γύρω από τους αναβάτες. Το πλαστικό έχει πάχος περίπου 0,8mm. Η εξωτερική και η εσωτερική σφαίρα ενώνονται με πάρα πολλά (ακόμα και εκατοντάδες) μικρά κορδόνια. Οι σφαίρες έχουν μία ή δύο σωληνοειδείς εισόδους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπαίθριες δραστηριότητες αναψυχής
Κατηγορία:Αναψυχή
Κατηγορία:Υβριδικά αθλήματα
Το Χόλλοου

***Το Χόλλοου*** είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι και πρωτοεκδόθηκε στις ΗΠΑ από την Dodd, Mead and Company το 1946 και στο Ηνωμένο Βασίλειο από το Collins Crime Club το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Η έκδοση των ΗΠΑ κυκλοφόρησε με τιμή $2.50 και η έκδοση του ΗΒ με τιμή οκτώ σελίνια και έξι πέννες (8/6). Μια χαρτόδετη έκδοση στις ΗΠΑ από την Dell books το 1954 άλλαξε το τίτλο σε ***Φόνος μετά από Ώρες***. 

Το μυθιστόρημα είναι ένα τέλειο παράδειγμα "μυστηρίου εξοχικού σπιτιού" και ήταν το πρώτο από τα μυθιστορήματα της σε τέσσερα χρόνια που παρουσιάζει τον Βέλγο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό- ένα από τα μακρύτερα κενά σε όλη την σειρά. Η Κρίστι, που συχνά δεχόταν ότι δεν της άρεσε ο Πουαρό (γεγονός που παρωδείται από τον συμμετοχικό χαρακτήρα της μυθιστοριογράφου Αριάδνης Όλιβερ), συγκεκριμένα δεν την άρεσε η εμφάνιση του μέσα στο μυθιστόρημα. Η αργή του άφιξη, παράταιρη, με δεδομένη την καθεστηκυία ατμόσφαιρα, την οδήγησε να ισχυρισθεί στην *[[Αγκάθα Κρίστι: Μια Αυτοβιογραφία|Αυτοβιογραφία της]]* ότι "κατέστρεψε [το μυθιστόρημα] με την παρουσίαση του Πουαρό"..

## Πλοκή
### Παρουσίαση της πλοκής

Το πρωινό που αυτός και η καταπιεσμένη γυναίκα του, Γκέρντα, πρόκειται να ταξιδέψον στην εξοχή για το σαββατοκύριακο με φίλους, ο Τζον Κρίστοου επιτρέπει στην μικρή του κόρη να του πει τη μοίρα με χαρτιά. Όταν εμφανίζεται το χαρτί του θανάτου, δεν δίνει σημασία, αλλά η εμφάνιση μιας παλιάς φλόγας στο Χόλλοου φαίνεται να είναι ο τελευταίος κρίκος σε μια αλυσίδα μοιραίων περιστάσεων.

### Περίληψη της πλοκής

Η γοητευτική και εκκεντρική Λούσυ Άγκατελ έχει προσκαλέσει τους Κρίστοου, μαζί με έναν αριθμό άλλων μελών της εκτεταμένης οικογένειας. Ο Τζον έχει ήδη ένα αίσθημα με την Ενριέττα Σάβερναιηκ, μια ταλαντούχα γλύπτρια και, όπως εκτίθεται από αυτό που ακολουθεί, λαμπρή αυτοσχεδιάστρια. Θυμάται πάντα με νοσταλγία μια παλιά αγάπη, την Βερόνικα Κρέι, η οποία ξαφνικά εμφανίζεται στο σπίτι το Σάββατο βράδυ ζητώντας να δανειστεί ένα κουτί σπίρτα. Μένει σε ένα από τα δύο κοντινά εξοχικά, το δεύτερο από τα οποία τρεχόντως κατοικείται από τον Ηρακλή Πουαρό, ο οποίος έχει προσκληθεί για μεσημεριανό την Κυριακή. Η Βερόνικα και ο Τζον φεύγουν μαζί, και επιστρέφει πολύ αργά: στις 3 π.μ.

Την επόμενη ημέρα, ο Πουαρό φθάνει στο σπίτι για να γίνει μάρτυρας σε μια σκηνή που φαίνεται περιέργως σκηνοθετημένη. Η Γκέρντα στέκεται με ένα όπλο στο χέρι της πάνω από το πτώμα του Τζον, ο οποίος αιμορραγεί στην πισίνα. Όρθιοι, φαινομενικά μαρμαρωμένοι, είναι η Λούσυ, η Ενριέττα, και ο Έντουαρντ. Η τελευταία λέξη του Τζον, σε ένα σημείωμα επείγουσας έκκλησης, είναι "Ενριέττα".

## Χαρακτήρες στο "Το Χόλλοου"

* Ηρακλής Πουαρό, ο Βέλγος ντέτεκτιβ
* Επθεωρητής Γκραντζ, ο ερευνών αξιωματικός
* Σέρτζεαντ Κλαρκ, ένας αστυνομικός στην υπόθεση

## Παραπομπές


Χολλου το
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1946
Βίκτορ Βιτόλο

Ο **Βίκτορ Βιτόλο** ή απλά **Βιτόλο** (πλήρες όνομα *Victor José Añino Bermúdez*), είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Σάντα Κρουθ της Τενερίφης στις 9 Σεπτεμβρίου 1983. Αγωνίζεται στην Ρεάλ Ουνιόν ντε Τενερίφ της Τερθέρα Φεντερασιόν ως μέσος.

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 2001 από την ομάδα της γενέτειράς του, την Τενερίφη, αγωνιζόμενος αρχικά στη δεύτερη ομάδα, ενώ στη συνέχεια προωθήθηκε στην πρώτη.

Το 2005 αποκτήθηκε από τη Ρασίγκ Σανταντέρ στην οποία αγωνίστηκε για άλλα δύο χρόνια, για να δοθεί στη συνέχεια ως δανεικός αρχικά στη Θέλτα (2007) και στη συνέχεια στον Άρη (2008).

Το καλοκαίρι 2009 έμεινε ελεύθερος από τη Ρασίγκ Σανταντέρ και συμφώνησε να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στον ΠΑΟΚ. Εν συνεχεία, το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε ως ελεύθερος στον Παναθηναϊκό.

Το 2013 μεταγράφηκε στην τουρκική Ελάζιγκσπορ. Τον Φεβρουάριο του 2014 έγινε γνωστό ότι αποχώρησε από την τουρκική ομάδα.

Στις 18 Ιουνίου 2014 επέστρεψε στη Τενερίφη με διετές συμβόλαιο.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Τενερίφη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράθινγκ Σανταντέρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελάζιγκσπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Καρταχένα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Υρκανία

Η **Υρκανία** ήταν αρχαία χώρα της ΝΔ. Ασίας στη θέση της σημερινής επαρχίας Γκολεστάν του Ιράν.

Στην αρχαιότητα η Υρκανία ήταν περίφημη για την εξαιρετική ευφορία της γης της. Κάτοικοί της ήταν οι *Υρκάνιοι* ή *Υρκανοί*.

Οι γηγενείς κάτοικοι αποκαλούσαν τη χώρα αυτή **Βαρκάνα**, που σήμαινε "Χώρα των λύκων". Η χώρα αυτή όταν κατακτήθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο ήταν ενωμένη με την Παρθία, οπότε και μετατράπηκε σε μία σατραπεία με Έλληνες διοικητές (Έπαρχους) για μερικούς αιώνες.

Μεταξύ των σημαντικότερων πόλεων της Υρκανίας, όπως αναφέρει ο Στράβων, ήταν η *Ταλαβρόκη*, τα *Ζαβράκατα*, η *Σαμαριανή* και η πρωτεύουσα της χώρας η *Τάπη*. Είχε επίσης και την ελληνική αποικία **[[Ευμένεια Υρκανίας|Ευμένεια]]**.

## Σημείωση
* Η Υρκανία δεν πρέπει να συγχέεται με την "Υρκανίδα" (Υρκανίς) και το λεγόμενο "Υρκάνιον πεδίον" που αφορούν αρχαία πόλη και πεδιάδα αντίστοιχα της Λυδίας στη Μικρά Ασία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.18ος, σελ.91

Κατηγορία:Αρχαία ιστορία
Κατηγορία:Αρχαίες Αυτοκρατορίες - Χώρες
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν
Κατηγορία:Σατραπείες της Περσικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
Δήμος Σπάτων-Λούτσας

Ο **Δήμος Σπάτων-Λούτσας** ήταν δήμος της Ανατολικής Αττικής ο οποίος λειτούργησε στο διάστημα 1951-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στην περιοχή των Μεσογείων και συνόρευε με τους δήμους Παιανίας, Ραφήνας, Αρτέμιδος, Παλλήνης, Μαρκοπούλου Μεσογαίας και με την κοινότητα Πικερμίου. Αποτελούταν από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 52,4 τετρ. χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 67 κάτοικοι. Έδρα του δήμου ήταν τα Σπάτα.

## Διαίρεση
Ο δήμος περιλαμβάνει τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** Δ.δ. Σπάτων-Λούτσας **[ 10.203 ]
::* τα Σπάτα [ 7.738 ]
::* η Αγία Κυριακή [ 540 ]
::* ο Άγιος Ιωάννης [ 241 ]
::* ο Άγιος Νικόλαος Μπούρα Αττικής [ 103 ]
::* ο Άγιος Σεραφείμ [ 220 ]
::* η Βελανιδιά [ 237 ]
::* το Έτος Στέκο [ 111 ]
::* ο Ήμερος Πεύκος [ 93 ]
::* η Νεάπολη [ 461 ]
::* ο Φοίνικας [ 229 ]
::* η Χριστούπολη [ 230 ]

## Ιστορική εξέλιξη του δήμου
Ο δήμος Σπάτων-Λούτσας συστάθηκε το 1952 και προήλθε από την αναγνώριση της προηγούμενης κοινότητας Σπάτων σε δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 και περιλάμβανε τα Σπάτα ως έδρα της και τους οικισμούς Ραφήνα, Λούτσα, Πικέρμι, Ντράφι και Παπαγγελάκι. Το 1928 αποσπάστηκε η Ραφήνα που αποτέλεσε νέα κοινότητα, το 1952 αποσπάστηκε το Πικέρμι που σχημάτισε την κοινότητα Πικερμίου και το 1974 αποσπάστηκε η Λούτσα που αποτέλεσε την Κοινότητα Λούτσας, μετέπειτα Δήμο Αρτέμιδας. Τα επόμενα χρόνια ο Δήμος Σπάτων-Λούτσας παρέμεινε αμετάβλητος μέχρι τα τέλη του 2010. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης ο δήμος καταργήθηκε και συνενώθηκε στον νέο Δήμο Σπάτων - Αρτέμιδος.

## Παραπομπές


Σπατων Λουτσας
Δήμος Παιανίας

Ο **Δήμος Παιανίας** είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Παιανίας και Γλυκών Νερών. Περιλαμβάνει τους οικισμούς Παιανία, Γλυκά Νερά και Αργιθέα. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 47,14 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του είναι 28.036 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

## Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος Παιανίας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1972 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Παιανίας σε δήμο. Η κοινότητα Παιανίας είχε συσταθεί το 1912, αρχικά ως κοινότητα Λιοπεσίου και από το 1915 ως κοινότητα Παιανίας. Περιλάμβανε εκτός από την Παιανία τους οικισμούς του Γέρακα και των Γλυκών Νερών που αργότερα αποσπάστηκαν και αποτέλεσαν ξεχωριστές κοινότητες. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1972 ο οποίος διατηρήθηκε αμετάβλητος μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, ενώ μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης συνενώθηκε με τον δήμο Γλυκών νερών συγκροτώντας τον νέο δήμο Παιανίας. Το 2004 ιδρύθηκε η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού-ΔΕΠΟΛ (Πρόεδρος ο Ευάγγελος Ανδρέου) που συγκάλεσε το Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας (AICL-Paris) υπό την αιγίδα της Unesco με θέμα "Η άμυνα των "μικρών" γλωσσών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση".

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
Ο Δήμος συστάθηκε το 1972. Δήμαρχοι, έχουν διατελέσει:

## Εικόνες

Αρχείο:Γλυκά Νερά Αττικής.jpg|Γλυκά Νερά
Αρχείο:Λεωφόρος Λαυρίου.jpg|Λεωφόρος Λαυρίου
Αρχείο:Υμηττός.jpg|Δάσος Υμηττού


## Παραπομπές


## Πηγές
*Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
*Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας

Ο **Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής. Βρίσκεται στην περιοχή των Μεσογείων και συνορεύει με τους δήμους Παιανίας, Σπάτων, Καλυβίων Θορικού ,  Κρωπίας, Αρτέμιδας και με την κοινότητα Κουβαρά. Αποτελείται από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλαμβάνει έκταση 81,8 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, ανέρχεται σε 21.284 κατοίκους. Έδρα του δήμου είναι το Μαρκόπουλο Μεσογαίας.

## Διαίρεση
Ο δήμος περιλαμβάνει τους παρακάτω οικισμούς:
: ** Δ.δ. Μαρκοπούλου Μεσογαίας (2021) ** [ 21.722 ]  
::* το Μαρκόπουλο [10.394]
::* η Αγία Τριάδα [ 285 ]
::* η Βραυρώνα [ 268]
::* ο Κουλιδάς [115]
::* το Πόρτο Ράφτη (Λιμήν Μεσογαίας) [10.526]
::* τα Ποριά [ 0 ]
::* η Χαμολιά [ 134 ]

## Ιστορική εξέλιξη του δήμου
Ο δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας συστάθηκε το 1964 και προήλθε από την αναγνώριση της προηγούμενη κοινότητας Μαρκοπούλου σε δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 αποτελούμενη αρχικά από το Μαρκόπουλο και τους οικισμούς Πόρτο Ράφτη, Βραυρώνα, Άγιος Σπυρίδων, Μπράσα και Ντάγλα. Σταδιακά στην κοινότητα προσαρτήθηκαν οι οικισμοί Κουλιδάς, Ποριά, Χαμολιά, Αγία Τριάδα. Το 1964 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο ο οποίος παρέμεινε αμετάβλητος με την διοικητική διαίρεση του 1997 ενώ θα διατηρηθεί αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2010.
## Συνοικίες Δήμου
# Μαρκόπουλο
# Πόρτο Ράφτη

## Δήμαρχοι

:**Πηγή**: ΕΕΤΑΑ - Δημοτικές Εκλογές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας
* Διαδικτυακή πύλη Μαρκοπούλου
*  EETAA-Αποτελέσματα εκλογών

Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Κοινότητα Μαλακάσης

Η **Κοινότητα Μαλακάσης** ήταν κοινότητα της ανατολικής Αττικής η οποία λειτούργησε στο διάστημα 1934-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της Αττικής και συνόρευε με τις κοινότητες Αφιδνων, Ωρωπού, Μαρκοπούλου Ωρωπού,  Καλάμου και με τον δήμο  Αυλώνος. Περιλάμβανε ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 30,2 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 1.788  κάτοικοι. Έδρα της κοινότητας ήταν η Μαλακάσα.

## Διαίρεση
Η κοινότητα περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
::* η Μαλακάσα [ 745 ]
::* το Μιλέσιον [ 902 ]
::* η Σφενδάλη [ 141 ]

## Ιστορική εξέλιξη της Κοινότητας
Η κοινότητα Μαλακάσας συστάθηκε το 1934 αποτελούμενοι από τους οικισμούς Μαλακάσα και Μήλεσι που μέχρι τότε ανήκαν στην Μαρκοπούλου Ωρωπού. Έδρα της κοινότητας ορίστηκε η Μαλακάσα. Το 1961 εντάχθηκε στην κοινότητα και ο οικισμός Σφενδάλη ο οποίος αναγνωρίστηκε τότε. Η κοινότητα διατηρήθηκε αμετάβλητη με την διοικητική διαίρεση του 1997 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011, οπότε εντάχθηκε στον διευρυμένο δήμο Ωρωπού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Κοινότητα Ωρωπού

Η **Κοινότητα Ωρωπού** ήταν κοινότητα της ανατολικής Αττικής που υπήρξε στο διάστημα 1912-2002 με έδρα τον Ωρωπό. Βρίσκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της Αττικής ανάμεσα στις κοινότητες Νέων Παλατίων, Σκάλας Ωρωπού, Μαρκοπούλου Ωρωπού και Μαλακάσας. Αποτελούταν από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 11,96 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ήταν 1.252 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα της κοινότητας ήταν ο Ωρωπός.

## Διαίρεση
Η κοινότητα περιλαμβάνει τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
::* ο Ωρωπός [ 860 ]
::* ο Κάμπος Ωρωπού [ 237 ]
::* τα Πλατάνια Ωρωπού [ 155 ]
::* το Σαραντάρι

## Ιστορική εξέλιξη της Κοινότητας
Η κοινότητα Ωρωπού συστάθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 με την οποία καταργήθηκαν οι διευρυμένοι δήμοι και αντικαταστάθηκαν από μικρότερες κοινότητες. Μέχρι τότε η περιοχή ανήκε στον πρώην διευρυμένο δήμο Ωρωπίων. Στην κοινότητα εντάχθηκε και ο οικισμός Συκάμινο ο οποίος το 1929 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών μέσα στα όρια της κοινότητας Ωρωπού αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Πλατάνια και Κάμπος. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 2002 οπότε μαζί με τις κοινότητες Σκάλας Ωρωπού και Νέων Παλατίων συγκρότησαν τον δήμο Ωρωπίων με έδρα την Σκάλα Ωρωπού. Ο νέος δήμος διατηρήθηκε μέχρι το 2010 οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης αντικαταστάθηκε από τον νέο διευρυμένο δήμο Ωρωπού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Μύρων

Ο **Μύρων** (έδρασε περ. 480–440 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Ελευθερές, μια πόλη στα σύνορα της Αττικής με την Βοιωτία. Σύμφωνα με τον Πλίνιο ήταν μαθητής του Αγέλαδου από το Άργος, ο οποίος για ένα μεγάλο διάστημα ήταν κορυφαίος γλύπτης της πελοποννησιακής γλυπτικής σχολής με ειδίκευση στον αθλητισμό.

## Έργα του
Δούλευε σχεδόν αποκλειστικά σε μπρούντζο και δημιούργησε πολλούς ανδριάντες θεών και ηρώων. Ο περιηγητής Παυσανίας μας αναφέρει ότι έργα του Μύρωνα υπήρχαν και ήταν ακόμα στην θέση τους τον 2ο αι. μ.Χ. Τα πιο φημισμένα του έργα παριστάνουν αθλητές την στιγμή της επίδοσής τους, με τελειότητα στάσης, λεπτομερειών και αναλογίας. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι τα έργα του Μύρωνα ήταν περισσότερα μα και πιο επιμελέστερα των έργων του Πολύκλειτου. Οι διασημότερες εργασίες του σύμφωνα με τον Πλίνιο απεικόνιζαν τον Μινώταυρο, τον Κέρβερο, τον Περσέα, τον σάτυρο Μαρσύα, τον Ηρακλή, έναν αθλητή της δισκοβολίας και τον Απόλλωνα της Εφέσου.

Ένας από τους Πάπυρους της Οξυρρύγχου μας δίνει τις ημερομηνίες των νικητών στην Ολυμπία των οποίων ο Μύρων κατασκεύασε ανδριάντες. Ήταν ο Τιμάνθης στην Ολυμπιάδα του 456 π.Χ., ο Λαδάς πιθανόν το 476 π.Χ., ο Λύκινος που νίκησε το 448 και 444 π.Χ.. Από αυτές τις χρονολογίες συμπεραίνουμε ότι ο Μύρων πρέπει να ήταν σύγχρονος, αλλά και γηραιότερος του Φειδία και του Πολύκλειτου.

## Δείτε επίσης
* Αθηνά και Μαρσύας (Μουσεία Βατικανού)
* Δισκοβόλος του Μύρωνα

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Μυρων
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα
Μιρόσουαφ Σνάουτσνερ

μικρογραφία|Μιρόσουαφ Σνάουτσνερ
Ο **Μίροσλαβ Σνάουτσνερ** (πολωνικά *Mirosław Sznaucner*), είναι Πολωνός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Μπέτζιν στις 9 Μαΐου 1979. Αγωνίζοταν ως αμυντικός, κυρίως στη θέση του δεξιού μπακ. Πλέον είναι βοηθός προπονητή στην ομάδα του ΠΑΟΚ
 
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 σε ηλικία 17 ετών στην ομάδα της Πόγκον, για να μεταγραφεί το 1999 στην Κατοβίτσε, στην οποία αγωνίστηκε για 4 χρόνια. Το 2003 τον απέκτησε ο Ηρακλής στον οποίο αγωνίστηκε τα επόμενα 4 χρόνια, ενώ με τη λήξη του συμβολαίου του το 2007 συνέχισε την καριέρα του στο ελληνικό πρωτάθλημα, τη φορά αυτή με τον ΠΑΟΚ.

Ο Μίροσλαβ Σνάουτσνερ έχει αγωνιστεί 2 φορές το 2003 με την Εθνικής Πολωνίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μίροσλαβ Σνάουτσνερ στο 90minut.πλ 

Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΚΣ Κατοβίτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ισότοπα του φράγκιου

Το φράγκιο (Fr) δεν έχει σταθερά ισότοπα. 

## Σημειώσεις
* Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις.
* Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες.
* Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s,  1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. 
* Ο εκθέτης *m* (ή *m2*, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.

φραγκιο
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας

Η **Α' Κατηγορία του Ουγγρικού Πρωταθλήματος** (ουγγρικά: *Nemzeti Bajnokság I*) είναι η ανώτερη κατηγορία των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ομάδων της Ουγγαρίας. Αναφέρεται και ως *OTP Bank Liga* για εμπορικούς λόγους. Η Φερεντσβάρος είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού με 36 κατακτήσεις, με τις άλλες παραδοσιακές δυνάμεις, την ΜΤΚ Βουδαπέστης και την Ούιπεστ ΦΚ, να ακολουθούν με 23 και 20 κατακτήσεις αντίστοιχα.

## Πρωταθλητές

## Τίτλοι ανά σύλλογο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι πρωταθλητές Ουγγαρίας στο RSSSF

Ουγγαρια
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ουγγαρίας
Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Αντικλείδης

Ο **Αντικλείδης** υπήρξε αρχαίος Έλληνας Αθηναίος ιστορικός που έζησε στις αρχές του 3ου αι. π.Χ.. 
Μεταξύ των ιστορικών έργων που έγραψε περιλαμβάνεται και η ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι