open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πλάνο Μάρκετινγκ

Το **Πλάνο Μάρκετινγκ** είναι ένα σχέδιο που   απεικονίζει την στρατηγική μάρκετινγκ που πρόκειται να ακολουθήσει μία επιχείρηση ή ένας οργανισμός καθώς και λεπτομέρειες που αφορούν τα προγράμματα και τις πρακτικές μάρκετινγκ.

Συντάσσεται συνήθως ετήσια και περιλαμβάνει τις διαθέσιμες και δυνατές επιλογές τόσο σε στρατηγικό όσο και σε λειτουργικό επίπεδο. Από τις διαθέσιμες αυτές επιλογές και με προσεκτική μελέτη και έρευνα καθορίζεται η βέλτιστη στρατηγική με βάση τα προβλεπόμενα αποτελέσματα.

## Περιεχόμενα ενός Πλάνου Μάρκετινγκ
Αν και δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη μορφή ενός πλάνου μάρκετινγκ αλλά διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της κάθε επιχείρησης, υπάρχουν αρκετά προσχέδια που παρουσιάζουν τη γενική δομή που θα πρέπει να διέπει ένα πλάνο μάρκετινγκ. Έτσι ορισμένα σημαντικά στοιχεία που θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα σχέδιο μάρκετινγκ είναι:

# Εισαγωγικό άνοιγμα από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο
# Ανάλυση Τωρινής Κατάστασης
#*Ανάλυση Προϊόντος
#**Ελκυστικότητα Κλάδου
#**Ανάλυση για κάθε κατηγορία / γκάμα προϊόντος και για κάθε προϊόν της κάθε κατηγορίας
#*Ανάλυση Αγοράς
#**Τμήματα της αγοράς
#**Αγορές στόχοι
#*Ανάλυση Ανταγωνισμού (Ξεχωριστή ανάλυση για κάθε ένα ανταγωνιστή μας)
#*Ανάλυση ΜακροΠεριβάλλοντος ή ανάλυση PEST
#*Ανάλυση SWOT
# Στρατηγικός Σχεδιασμός Μάρκετινγκ
#*Κατάτμηση αγοράς
#*Στόχευση
#*Τοποθέτηση
# Πρακτικές και Πολιτικές Μάρκετινγκ
#*Προϊόν
#*Τιμή
#*Διανομή
#*Προβολή και Επικοινωνία
#**Προώθηση
#**Πωλήσεις
#**Διαφήμιση
#**Δημόσιες Σχέσεις
# Πιθανά Σενάρια (για το μέλλον)
#* Πρόβλεψη πιθανών Σεναρίων
#* Εναλλακτικές λυσεις και πορεία δράσης για κάθε Σενάριο

Το πλάνο μάρκετινγκ μπορεί να αποκλείνει από αυτή τη δομή, είτε με επιπρόσθετα στοιχεία είτε με λιγότερα είτε και με διαφορετική τελείως δομή.

## Δείτε επίσης
* Ανάλυση SWOT
* Ανάλυση PEST

Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Α.Σ. Πτολεμαΐδα

Ο **Α.Σ. Πτολεμαΐδα** ήταν αθλητικός σύλλογος με έδρα στην Πτολεμαΐδα που δραστηριοποιούταν στο άθλημα του ποδοσφαίρου.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε αρχικά ως Α.Ε. Πτολεμαΐδας το 1997 από μετονομασία του συλλόγου Α.Γ.Σ. Αναγέννηση Πτολεμαΐδας και το 2000 μετονομάστηκε σε Α.Σ. Πτολεμαΐδα με την άνοδό του μέσω του ειδικού πρωταθλήματος στη Δ΄ Εθνική. Η Αναγέννηση Πτολεμαΐδας είχε προέλθει το 1978 από μετονομασία του Πτολεμαίου κατά τη συγχώνευση με τον Άρη Πτολεμαΐδας, ο οποίος μετονομάστηκε σε Α.Γ.Σ. Εορδαϊκός Πτολεμαΐδας. Το 2004 ο σύλλογος προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική και ίδρυσε Π.Α.Ε. με την επωνυμία «**Πτολεμαΐδα – Λιγνιτωρύχοι [[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία]]**» και με τον διακριτικό τίτλο «**Πτολεμαΐδα – Λιγνιτωρύχοι [[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία|Π.Α.Ε.]] 2004**».. Το 2006 υποβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική όπου αγωνίστηκε ξανά ως ερασιτεχνικό σωματείο. Το καλοκαίρι του 2007 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Α.Σ. Εορδαϊκός 2007.

## Π.Α.Ε. Πτολεμαΐδα - Λιγνιτωρύχοι 2004-2006

Με πρόεδρο τον Τάσο Τσιλφίδη, πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Εορδαίας, προπονητή τον Βάντσο Μπαλέφσκι και με τη στήριξη όλου του φίλαθλου κόσμου όπως και των επιχειρηματιών, η ομάδα αγωνίζεται με αξιοπρέπεια στην Γ΄ Εθνική την αγωνιστική περίοδο 2004-05,  πραγματοποιεί πολύ καλή πορεία στο Κύπελλο Ελλάδας, αποκλείοντας την Προοδευτική (Β' Εθνική) και τον Εργοτέλη (Α' Εθνική) και φτάνει στους 16 του Κυπέλλου όπου αποκλείστηκε από την Καστοριά. Η αγωνιστική περίοδος κλείνει, με πρόεδρο τον Ιάκωβο Παντελίδη και προπονητή τον Πέτρο Γκριουγέφσκι (απεβίωσε το 2007). Η ομάδα αγωνίστηκε με ασπρόμαυρες εμφανίσεις.

Την αγωνιστική περίοδο 2005-06, η ομάδα αγωνίζεται και πάλι στον βόρειο όμιλο της Γ' Εθνικής, με πολλούς νεαρούς παίκτες που προέρχονται από ομάδες όλης της Εορδαίας και με προσθήκη μερικών έμπειρων παικτών. Προπονητής της ομάδας ο Μάκης Βουνοτρυπίδης και από την 7η αγωνιστική και μετά ο Γιώργος Καραγκιολίδης. Η ομάδα εμφανίστηκε με χρώματα κίτρινο (φανέλα) και μαύρο (σορτσάκι), χρώματα που φορούσε ο ιστορικός Άρης Πτολεμαΐδας. Από τον Δεκέμβριο τις τύχες της ομάδας σε διοικητικό επίπεδο αναλαμβάνει ο Κώστας Φλωρίνης. Η ομάδα κατατάσσεται τελευταία και υποβιβάζεται στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα μαζί με την Κοζάνη.
## Α.Σ. Πτολεμαΐδα 2006-2007
Την αγωνιστική περίοδο 2006-2007, η ομάδα ως Α.Σ. Πτολεμαΐδα αγωνίζεται στον 3ο όμιλο του Περιφερειακού Πρωταθλήματος, πρωταγωνιστεί καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου και κόβει 1η το νήμα, ανεβαίνοντας πανηγυρικά στην Γ΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 2007 αποφασίστηκε και ολοκληρώθηκε η μετονομασία του συλλόγου σε Α.Σ. Εορδαϊκός 2007 επαναφέροντας το όνομα του Α.Γ.Σ. Εορδαϊκού, δέκα χρόνια μετά τη διάλυσή του.

## Παραπομπές

## Πηγές
* ΕΠΣ Κοζάνης: Σωματεία
* Αρχείο εφημερίδας *[[Αθλητική Ηχώ]]*

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κοζάνης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1997
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
1 μίλι

μικρογραφία|280px|Αναμνηστική πινακίδα για την κατάρριψη του πρώτου ρεκόρ.

Ο αγώνας του **ενός μιλίου** είναι ανεπίσημο αγώνισμα του στίβου. Καλύπτει απόσταση ενός αγγλικού μιλίου (1.609,34 μέτρα) και είναι η μοναδική κούρσα πίστας που δεν υπολογίζεται στο μετρικό σύστημα. Τόσο η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, όσο και Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF), δεν την περιλαμβάνει στις μεγάλες διοργανώσεις, όπου υπάρχει το λεγόμενο *μετρικό μίλι* (1.500 μέτρα), διεξάγεται όμως σε πολλές ημερίδες και διεθνείς συναντήσεις στίβου.

Το παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών στον ανοικτό στίβο ανήκει στο Μαροκινό Χισάμ Ελ Γκερούζ με χρόνο 3:43.13 και το πέτυχε στις 7 Ιουλίου 1999 στο Γκράν Πρι της Ρώμης, ενώ ο Κενυάτης Νόα Νγκένι, με χρόνο 3:43.40, επίσης ήταν μικρότερος από το προηγούμενο ρεκόρ. Αυτή ήταν η πρώτη φορά εδώ και πάνω από 40 χρόνια όπου δύο άνδρες κατέρριψαν το παγκόσμιο ρεκόρ του ενός μιλίου στον ίδιο αγώνα.. Ο ίδιος αθλητής κατέχει και το παγκόσμιο ρεκόρ στον κλειστό στίβο με 3:48.45, από τις 12 Φεβρουαρίου 1997. Τα αντίστοιχα ρεκόρ γυναικών ανήκουν το μεν ρεκόρ ανοικτού στίβου στη Ρωσίδα Σβετλάνα Μαστέρκοβα με χρόνο 4:12.56 από τις 14 Αυγούστου 1996 στη Ζυρίχη, το μεν κλειστού στίβου στη Ρουμάνα Ντόινα Μελίντε με 4:17.14, από τις 9 Φεβρουαρίου 1990.

## Η κούρσα των τεσσάρων λεπτών
Στις αρχές του 20ου αιώνα οι φυσιολόγοι πίστευαν ότι είναι αδύνατον για έναν δρομέα να καλύψει την απόσταση του ενός μιλίου σε χρόνο λιγότερο από τέσσερα λεπτά της ώρας και ότι μία τέτοια επίδοση θα ήταν το φυσικό όριο για τις δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος. Το φράγμα αυτό κατέρριψε ένας νεαρός φοιτητής της Ιατρικής, ο Βρετανός Ρότζερ Μπάνιστερ. Στις 6 Μαΐου 1954, σε μία ημερίδα στίβου που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, πέτυχε χρόνο 3:59.4, με την βοήθεια των συμφοιτητών του Κριτς Τσάταγουεϊ και Κρις Μπράσερ. Το περιοδικό Sports Illustated περιέλαβε το κατόρθωμά του στα 10 μεγαλύτερα αθλητικά επιτεύγματα του 20ού αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητισμός
Κατηγορία:Αγωνίσματα του στίβου
Δημόσιες Σχέσεις

Οι **Δημόσιες Σχέσεις** αναφέρονται στην προσπάθεια μίας επιχείρησης, ενός οργανισμού ή ενός κόμματος, πολιτικού προσώπου κτλ. να προβληθεί ευρέως και να δημιουργήσει θετική εικόνα γύρω από το πρόσωπό του/της.

Σύμφωνα με τον ορισμό που διατυπώθηκε το 1994 σε παγκόσμιο συνέδριο και είναι γνωστό ως «Mexican Statement»: «Δημόσιες Σχέσεις είναι η διαχείριση της φήμης ως αποτέλεσμα των πράξεων, των μηνυμάτων και της αντίληψης των άλλων για αυτά».

Οι δημόσιες σχέσεις διαφέρουν από την Διαφήμιση στο γεγονός ότι οι πρώτες βασίζονται στην δημοσιότητα η οποία αποκτάται χωρίς αμοιβή. Βέβαια σε μία επιχείρηση αναλώνονται πόροι χρηματικοί και μη για την αύξηση της δημοσιότητας αλλά η ενέργεια αυτή διαφέρει σημαντικά από την διαφήμιση.

## Τα εργαλεία των Δημοσίων Σχέσεων

Κύρια εργαλεία των δημοσίων σχέσεων αποτελούν:
* Τα Δελτία Τύπου όπου ο αποστολέας του μηνύματος (δηλαδή η επιχείρηση ή ο οργανισμός κτλ.) αναγγέλλει την ύπαρξη ή έλευση ενός σημαντικού γεγονότος το οποίο αφορά ή μπορεί να αφορά το κοινό.
* Οι τηλεφωνικές γραμμές εξυπηρέτησης οι οποίες προσφέρουν υπηρεσίες ενημέρωσης των καταναλωτών (πολλές φορές είναι χωρίς χρέωση για τους καταναλωτές).
* Ιστοσελίδες και άλλα διαδραστικά εργαλεία (όπως CD και άλλο ψηφιακό υλικό) όπου προβάλλονται πληροφορίες για την εταιρία και τα προϊόντα της.
* Εταιρικές Χορηγίες και συναφείς ενέργειες (όπως εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού για ένα θέμα). Αν και τέτοιες ενέργειες εντάσσονται πολλές φορές στα πλαίσια προγραμμάτων Εταιρικής Κοινωνική Ευθύνης θεωρούνται και ως ένα εργαλείο δημοσίων σχέσεων.
* Lobbying: Το Lobbying είναι η προσπάθεια επηρεασμού και δημιουργίας θετικά προσκείμενων φορέων. Για παράδειγμα το Lobbying μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθεί ένας θετικά προσκείμενος νέος νόμος που θα ευνοεί την επιχείρηση ή για την άρση ενός απαγορευτικού μέτρου.

Άλλες λειτουργίες που επιτελούνται στο τμήμα δημοσίων σχέσεων είναι η διαχείριση και διεκπεραίωση των παραπόνων και παρατηρήσεων του κοινού και η επικοινωνιακή σύνδεση της επιχείρησης με τα οποιοδήποτε ενδιαφερόμενα μέρη.


Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Κατηγορία:Επιχειρηματική ηθική
Ορθολογισμός (αποσαφήνιση)

Με τον όρο **ορθολογισμός** μπορεί να προσδιορίζονται:

*Ο ορθολογισμός, φιλοσοφικό δόγμα.
*Ο οικονομικός ορθολογισμός, όρος των οικονομικών.
Αλεξάνδρα Κολλοντάι

Η **Αλεξάνδρα Μιχάιλοβνα Κολλοντάι** (ρωσ.:*Алекса́ндра Миха́йловна Коллонта́й*, γεννημένη ως **Ντομοντόβιτς**, *Домонто́вич*, 31 Μαρτίου/19 Μαρτίου 1872 – 9 Μαρτίου 1952) ήταν Ρωσίδα κομμουνίστρια επαναστάτρια, αρχικά ως μέλος των Μενσεβίκων, και μετά το 1914 ως Μπολσεβίκος. Αναδείχτηκε από τον Στάλιν ως η πρώτη γυναίκα πρέσβειρα.

## Βιογραφία

### Στην επανάσταση & την κυβέρνηση
Κατά τη διάσπαση του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος στους Μενσεβίκους υπό τον Γιούλιους Μάρτοβ και τους Μπολσεβίκους υπό τον Βλαντιμίρ Λένιν το 1903, η Κολλοντάι δεν υποστήριξε καμία πλευρά. Ωστόσο, άρχισε να αποστρέφεται όψεις του Μπολσεβικισμού και επέλεξε τους Μενσεβίκους. 

Το 1914 η Κολλοντάι προσχώρησε στους Μπολσεβίκους και επέστρεψε στη Ρωσία, μετά από μια περίoδο εξορίας για τις πρότερες πολιτικές της δραστηριότητες. Μετά την Μπολσεβίκικη επανάσταση τον Οκτώβριο του 1917, έγινε Λαϊκή Κομισάρια για την Κοινωνική Πρόνοια. Ήταν η πιο εξέχουσα γυναίκα στην Σοβιετική διοίκηση και ήταν περισσότερο γνωστή για την ίδρυση του *[[Ζενοτντέλ]]* ή "Τμήμα Γυναικών" το 1919. Η οργάνωση αυτή δούλευε για την βελτίωση των συνθηκών της ζωής των γυναικών στη Σοβιετική Ένωση, για την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού και την εκπαίδευση των γυναικών για τους νέους νόμους περί γάμου, εκπαίδευσης και εργασίας που τέθηκαν σε εφαρμογή από την Επανάσταση.

Στην κυβέρνηση, η Κολλοντάι έκανε διαρκώς όλο και περισσότερο εσωτερική κριτική του Κομμουνιστικού Κόμματος, και μαζί με τον φίλο της, Αλεξάντερ Σλυαπνίκοβ, σχημάτισαν μια αριστερή ομάδα εντός του κόμματος που έγινε γνωστή ως Εργατική Αντιπολίτευση. Ωστόσο, ο Λένιν κατάφερε να νικήσει την Εργατική Αντιπολίτευση. 

### Στο διπλωματικό σώμα
Η Κολλοντάι δεν είχε πολιτική επιρροή και διορίστηκε από το Κόμμα σε διάφορες διπλωματικές θέσεις από τις αρχές της δεκαετίας του ’20. Το 1923 διορίστηκε Πρέσβειρα της Σοβιετικής Ένωσης στη Νορβηγία, και έγινε έτσι η πρώτη παγκοσμίως γυναίκα πρέσβειρα. Αργότερα υπηρέτησε ως πρέσβειρα στο Μεξικό και τη Σουηδία. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξαν κάποιες συζητήσεις των Ναζί για το πώς η πρεσβεία της στη Στοκχόλμη θα μπορούσε δυνητικά να γίνει κανάλι Γερμανο-Σοβιετικών διαπραγματεύσεων, αν και ποτέ δεν έγιναν πράξη. Ήταν επίσης μέλος της Σοβιετικής αντιπροσωπείας στην Κοινωνία των Εθνών. Πέθανε το 1952.

### Ονομάσθηκαν προς τιμήν της
* Ο αστεροειδής 2467 Κολοντάι (2467 Kollontai) πήρε το όνομά του από την επαναστάτρια αυτή.

## Παραπομπές

## Έργα

* Οικονομική και Σεξουαλική Απελευθέρωση της Γυναίκας
* Το γυναικείο ζήτημα από την πρωτόγονη κοινωνία στη σύγχρονη εποχή
* Οι σχέσεις των δύο φύλων και ο Μαρξισμός
* Επιθυμούν οι διεθνιστές το σχίσμα;
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχείο Αλεξάνδρας Κολλοντάι, λοιπά κείμενα στα ελληνικά
* Αρχείο Αλεξάνδρας Κολλοντάι
* ''A Wave of Passion'', βιογραφική ταινία του 1994 με τη Γκλέντα Τζάκσον.

Κατηγορία:Ρώσοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Ρώσοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές
Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες
Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ρωσίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Φεμινισμός πρώτου κύματος
Κατηγορία:Ρώσοι φεμινιστές
Κατηγορία:Μαρξίστριες
Φινλανδικός κόλπος

Ο **Φινλανδικός** ή **Φιννικός κόλπος** (, , , Φίνσκι ζαλίβ, ) είναι κόλπος της Βαλτικής θάλασσας που εκτείνεται μεταξύ της Φινλανδίας (στα βόρεια) και της Εσθονίας (στα νότια) μέχρι την πόλη της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία και εκβάλλει σ' αυτόν ο ποταμός Νέβας. Άλλες μεγάλες πόλεις που βρίσκονται γύρω από τον κόλπο είναι το Ελσίνκι και το Τάλιν.

## Γεωγραφία
Η έκταση του κόλπου είναι 30.000 τ.χλμ.. Το μήκος (από τη χερσόνησο Χάνκο έως την Αγία Πετρούπολη) είναι 400 χιλιόμετρα και το πλάτος ποικίλλει από 70 χιλιόμετρα κοντά στην είσοδο έως 130 χιλιόμετρα και μειώνεται έως τα 12 χιλιόμετρα. Ο κόλπος είναι σχετικά ρηχός με το βάθος να μειώνεται από την είσοδο του κόλπου προς την Αγία Πετρούπολη. Το μέσο βάθος είναι 38 μέτρα με το μέγιστο βάθος να είναι 100 μ. Ενώ το βάθος στον κόλπο του Νέβα είναι λιγότερο από 6 μέτρα. Ως εκ τούτου, ένα κανάλι σκάφτηκε στο κάτω μέρος για την ασφαλή ναυσιπλοΐα. Λόγω της μεγάλης εισροής γλυκού νερού από ποτάμια, ειδικά από τον ποταμό Νέβα, το νερό του κόλπου έχει πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι - μεταξύ 0,2 και 5,8 ‰ στην επιφάνεια και 0,3 έως 8,5 ‰ κοντά στον πυθμένα. Η μέση θερμοκρασία του νερού είναι κοντά στους 0 °C τον χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι είναι 15-17 °C στην επιφάνεια και 2-3 °C στον βυθό. Ο κόλπος είναι συνήθως παγώνει από τα τέλη Νοεμβρίου έως τα τέλη Απριλίου, το πάγωμα ξεκινά από τα ανατολικά και σταδιακά προχωράει προς τα δυτικά.

Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει ως το δυτικό όριο του Φινλανδικού κόλπου, μία γραμμή από το Σπίτχαμι (59°13'Β) της Εσθονίας, διαμέσω της νήσου Όσμουσααρ από νοτιοανατολικά προς βορειοδυτικά, έως το νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου Χάνκο (22°54'Α) της Φινλανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ESA δορυφορική φωτογραφία του κόλπου της Φινλανδίας

Κατηγορία:Γεωγραφία της Φινλανδίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Εσθονίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρωσίας
Κατηγορία:Αγία Πετρούπολη
Κατηγορία:Όμπλαστ του Λένινγκραντ
Κατηγορία:Βαλτική Θάλασσα
Κατηγορία:Κόλποι της Ευρώπης
Κατηγορία:Κόλποι του Ατλαντικού Ωκεανού
Ετεροσεξισμός

Ο **ετεροσεξισμός** είναι το επιχείρημα πως η ετεροφυλοφιλική σεξουαλική δραστηριότητα είναι ο μόνος σωστός ή ηθικός τρόπος σεξουαλικής συμπεριφοράς, ενώ χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στα αποτελέσματα αυτής της πολιτισμικής ιδεολογίας. Επίσης, έχει προταθεί ο όρος «ετεροσεξουαλισμός» για να σημαίνει βασικά το ίδιο πράγμα. 

Ο ετεροσεξισμός μπορεί να φανερώνεται με λιγότερο σκόπιμους τρόπους στην καθημερινότητα. Για παράδειγμα, όταν μια γυναίκα βγαίνει ραντεβού, πολλοί θα τη ρωτήσουν: «Ποιο είναι το όνομά του;» ή «Είναι όμορφος;», υποθέτοντας πως πρόκειται για ετεροφυλοφιλικό ραντεβού. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι που θεωρούν αυτονόητο πως μια γυναίκα θα κάνει ερωτικό ραντεβού με άνδρα, μπορεί να μην αντιτίθενται στα ραντεβού μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. 

Ο όρος αυτός έχει προταθεί ως εναλλακτικός στην ομοφοβία, εν μέρει γιατί χρησιμοποιεί μια παράλληλη δομή στον σεξισμό ή τον ρατσισμό. Αυτή η παράλληλη προσέγγιση, ωστόσο, είναι λογικά ελαττωματική, καθώς η κυριολεκτική σημασία της λέξης θα έπρεπε επομένως να ήταν «μια πίστη ότι ένας τύπος ετεροφυλοφιλίας είναι έμφυτα “καλύτερος” από έναν άλλο τύπο ετεροφυλοφιλίας». Μια πραγματικά παράλληλη δομή μπορεί να βρεθεί στον όρο «σεξουαλισμός».

Δεν θα έπρεπε να υπάρξει σύγχυση μεταξύ του ετεροσεξισμού και του σημασιολογικά ακριβέστερου *ετεροκεντρισμού*, που είναι μια (συχνά υποσυνείδητη) υπόθεση πως «όλοι είναι ετεροφυλόφιλοι μέχρι για κάποιους να αποδειχθεί το αντίθετο». Στην *Queer theory* (ΛΟΑΤ και φεμινιστική θεωρία), ο όρος ετεροσεξισμός είναι στενά συγγενής με την ετεροκανονικότητα. 

## Πηγές
* Corsini, Raymond J., *The Dictionary of Psychology* (2001), ISBN 1-58391-328-9
* Herek, Gregory M., Ph.D., " Beyond 'Homophobia': Thinking About Sexual Prejudice and Stigma in the Twenty-First Century." Sexuality Research & Social Policy (April, 2004)

Κατηγορία:Ομοφοβία
Κατηγορία:Διάκριση εις βάρος ΛΟΑΤ ατόμων
Κατηγορία:Σεξισμός
Κατηγορία:Transgender
Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία
Κατηγορία:Ετεροφυλοφιλία
Έσποο

thumb|200px|Ο καθεδρικός ναός του Έσποο
[thumb|200px|Τα κεντρικά γραφεία της [Νόκια στο Έσποο]]

Το **Έσποο** (, ) είναι μια πόλη στη νότια ακτή της Φινλανδίας. Είναι μέρος της Μητροπολιτικής Περιοχής του Ελσίνκι μαζί με το Ελσίνκι, τη Βάνταα και το Καουνιάινεν. Το Έσποο μοιράζεται τα ανατολικά του σύνορα με το Ελσίνκι και τη Βάνταα, ενώ εσωκλείει το Καουνιάινεν. Άλλοι όμοροι δήμοι είναι οι Νουρμιγιέρβι και Βίχτι στα βόρεια και Κιρκονούμι στα δυτικά. 

Το Έσποο περικλείει 528 τ.χλμ., εκ των οποίων τα 312 τ.χλμ. είναι γη. Ο πληθυσμός του ανέρχεται στις 252.188 (2011), μικρότερος μόνο από αυτόν του Ελσίνκι. 
## Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι του Έσποο έφτασαν περίπου 9000 χρόνια πριν. Η μόνιμη εγκατάσταση έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του 12ου και 13ου αιώνα. Ο Βασιλικός Δρόμος που περνά μέσα από το Έσποο στην πορεία του από το Τούρκου προς το Βίιπουρι χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Το παλαιότερο διατηρημένο κτήριο στο Έσποο, η Εκκλησία του Έσποο, χρονολογείται από τη δεκαετία του 1490. Το διοικητικό κέντρο (Espoon keskus) αναπτύχθηκε γύρω από την εκκλησία του Έσποο και τον σιδηροδρομικό σταθμό.

Το 1920, το Έσποο ήταν ένας αγροτικός δήμος με λιγότερους από 900 κατοίκους, εκ των οποίων το 70% ήταν σουηδόφωνοι. Από τον συνολικό πληθυσμό, το 75% ζούσε από τη γεωργία. Στη δεκαετία του 1950, άρχισε μία περίοδος δραστήριας ανάπτυξης. Ο πληθυσμός μεγάλωσε γρήγορα, ο ρυθμός οικοδόμησης αυξήθηκε και το εμπόριο υπηρεσιών έγινε ο σημαντικότερος τομέας απασχόλησης. 

Εξαιτίας της εγγύτητάς του στο Ελσίνκι, το Έσποο έγινε σύντομα δημοφιλές σ' όσους δούλευαν στην πρωτεύουσα. Ο πληθυσμός αυξήθηκε από 22.000 το 1950 σε 210.000 το 2000. Ο πληθυσμός συνεχίζει να αυξάνεται, αλλά με μικρότερο ρυθμό.

## Σύγχρονη πόλη
Σκοπός της πόλης ήταν πάντα να διατηρήσει τη φύση ενώ αναπτύσσεται, πράγμα που οδήγησε στη δημιουργία αρκετών τοπικών "κέντρων-περιοχής". Έτσι το Έσποο χωρίζεται στις ακόλουθες μείζονες περιοχές: *Έσποον κέσκους*, *Έσποονλαχτι*, *Καλαγιάρβι*, *Καουκλάχτι*, *Λέπεβααρα*, *Ματινκιλέ-Όλαρι*, και *Ταπιόλα*.

Αυτή η αποκεντρωτική φύση οδήγησε στον αστεϊσμό πως το Έσποο είναι "ο μόνος δημόσιος δρόμος με προνόμια πόλης". Ένα άλλο παρατσούκλι είναι το "Λος Άντζελες της Φινλανδίας". 

Το Πανεπιστήμιο της Τεχνολογίας του Ελσίνκι έχει τη βάση του στο Ότανιεμι, στο Έσποο, μαζί με μια ακμάζουσα επιστημονική κοινότητα που περιλαμβάνει πολλούς οργανισμούς όπως το *VTT* - το Τεχνικό Ερευνητικό Κέντρο της Φινλανδίας, GTK Γεωλογικό ινστιτούτο της Φινλανδίας. Η Νόκια, η τηλεπικοινωνιακή εταιρεία, λειτουργεί από το Κέιλαραντα στο Έσποο μαζί με άλλες χάι-τεκ εταιρίες όπως οι Κόνε, Φόρτουμ και ο κλάδος κινητής τηλεφωνίας της *Elisa Oyj*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ιστοσελίδα της πόλης 
* Espoo City Travel Website
* Πανεπιστήμιο της Τεχνολογίας του Ελσίνκι  - βρίσκεται στο Έσποο
* Γεωλογικό ινστιτούτο της Φινλανδιας


Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Σοφερείμ

thumb|250px|Σοφέρ "σταμ"
**Σοφερείμ** ονομάζονται οι Ιουδαίοι επαγγελματίες αντιγραφείς των Εβραϊκών Γραφών (Τανάκ) από τις ημέρες του Έσδρα (5ος αιώνας Π.Κ.Χ.) και μετά για μια περίοδο χιλίων ετών περίπου. Επίσης, αναφέρονται και ως «γραμματείς».

Μια πολύ αρχαία ραββινική παράδοση, το Ταλμούδ, συνδέει αυτό τον όρο με το εβραϊκό ρήμα *σαφάρ* που σημαίνει «καταμετρώ», αναφέροντας: «Οι αρχαίοι λόγιοι ονομάζονταν Σοφερείμ διότι μετρούσαν όλα τα γράμματα της Τορά», δηλαδή της Πεντατεύχου (των πέντε πρώτων βιβλίων των Εβραϊκών Γραφών). Μετρούσαν όλα τα γράμματα των λέξεων που αντέγραφαν με σκοπό να ελέγξουν αν τα αντίγραφα που επιμελούνταν ήταν εντελώς όμοια με τα πρωτότυπα. Οι 815.140 χαρακτήρες της εβραϊκής γλώσσας από τους οποίους αποτελείται το κείμενο των Εβραϊκών Γραφών καθιστούσαν το έργο τους ιδιαίτερα κοπιαστικό. Οι φιλόπονες προσπάθειες αυτών των αντιγραφέων του Βιβλικού κειμένου εξασφάλισαν αναμφίβολα τον μεγάλο βαθμό ακρίβειας με το οποίο μεταδόθηκε στο πέρασμα των αιώνων το κείμενο των Εβραϊκών Γραφών. Τους διαδέχτηκαν οι Μασορίτες.

Σύμφωνα με την ιουδαϊκή παράδοση, ο όρος *Σοφερείμ* εφαρμόζεται πιο συγκεκριμένα στην αρχαιότερη ομάδα γραμματέων από τον 5ο έως τον 3ο αιώνα Π.Κ.Χ., δηλαδή από τον Έσδρα μέχρι τον Αντίγονο του Σόχο. Μετά από εκείνους εμφανίστηκαν οι *Ζουγώθ*, τα ζεύγη λογίων του κειμένου, κατά τη διάρκεια του 2ου και του 1ου αιώνα Π.Κ.Χ., δηλαδή από τον Ιωσή μπεν Ιωεζέρ μέχρι τον Χιλλέλ. Η τρίτη ομάδα γραμματέων ήταν οι *Ταναΐμ* (οι «αναμεταδότες» ή «δάσκαλοι» του προφορικού νόμου), από τον καιρό του θανάτου του Χιλλέλ έως το θάνατο του Ιούδα Ανασί μετά το 200 Κ.Χ.. Πέρα από τη μετάδοση και την αναπαραγωγή του Βιβλικού κειμένου, οι διδασκαλίες που ανέπτυξαν αυτές οι τρεις ομάδες γραμματέων, οι οποίοι είχαν τον τίτλο είτε του Ραββί είτε του Ραββάν (ανώτερος του Ραββί) δηλαδή του «δασκάλου», καταγράφηκαν στη Μίσνα, την Τοσεφτά, τη Μπαραϊθόθ και τη Μιδράς.

## Πηγές
* Gleason Archer, *A Survey of Old Testament Introduction*, Revised and Expanded, 1996, Moody Publishers.

Κατηγορία:Αγία Γραφή
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Αντιόχεια (αποσαφήνιση)

Το όνομα αυτό έφεραν 16 ασιατικές πόλεις που κτίστηκαν από τον ιδρυτή του κράτους των Σελευκιδών (Βασίλειο της Συρίας) Σέλευκου Α' του Νικάτορα προς τιμή και μνήμη του πατρός του Αντίοχου, όπως και ακόμη 12 οι περισσότερες των οποίων είτε κτίσθηκαν είτε μετονομάστηκαν σ΄ αυτό το όνομα υπό του Βασιλέως Αντίοχου Α' του Σωτήρος, διαδόχου του Σέλευκου.

Η σημαντικότερη όλων ήταν η Αντιόχεια η επί Δάφνη (ή επί Ορόντου) γνωστότερη ως Αντιόχεια η Μεγάλη, σε αντιδιαστολή με όλες τις άλλες που το όνομά τους συνοδεύεται από εκείνο της περιοχής. Αυτή η Αντιόχεια κατά τις Σταυροφορίες απετέλεσε ένα από τα τέσσερα κράτη στη περιοχή, την Ηγεμονία της Αντιόχειας. 

## Πόλεις στον αρχαίο κόσμο
Οι πόλεις που έφεραν το όνομα Αντιόχεια ήταν:

* Αντιόχεια (η Μεγάλη/της Συρίας)
* Αντιόχεια (της Πισιδίας)
* Αντιόχεια (η Αραβική)
* Αντιόχεια (η Αρμάτα)
* Αντιόχεια (η Έδεσσα) 
* Αντιόχεια (του Ίππου) (της Δεκάπολης)
* Αντιόχεια (της Ισαυρίας)
* Αντιόχεια (της Κιλικίας)
* Αντιόχεια (η Κομμαγηνή)
* Αντιόχεια (του Κράγου)
* Αντιόχεια (του Κύδνου)
* Αντιόχεια η Λαμώτιδα
* Αντιόχεια (της Λυδίας)
* Αντιόχεια (του Μαίανδρου)
* Αντιόχεια (η Μαργιανή)
* Αντιόχεια (της Μυγδονίας)
* Αντιόχεια (η Όπιδα)
* Αντιοχεία (η Παράλιος)
* Αντιόχεια (της Πιερίας)
* Αντιόχεια (της Βαβυλωνίας)
* Αντιόχεια (της Πτολεμαΐδος)
* Αντιόχεια (η προς Πύραμο)
* Αντιόχεια (της Σεμίραμης)
* Αντιόχεια η Σιττακινή
* Αντιόχεια (της Σκυθίας)
* Αντιόχεια (του Ταύρου)
* Αντιόχεια (οι Τράλλεις)
* Αντιόχεια (της Τρωάδας)
* Αντιόχεια (η Χάρακα)
* Αντιόχεια (του Χοσρόη)
* Αντιόχεια η επί Χρυσορρόη ποταμώ
* Αντιόχεια (της Περσίδος)

Ο καθηγητής του Collège de France Λουί Ρομπέρ υποστήριξε πως υπήρχε και στη Μυσία (σημ. ΒΔ Τουρκία), Αντιόχεια, ως τελική μετονομασία της Μιλητουπόλεως.

## Στο σύγχρονο κόσμο
* Η γνωστή πόλη της σημερινής Τουρκίας: Αντιόχεια
* Σε ένα από τα Διαμερίσματα της Κολομβίας: Αντιόχεια Κολομβίας (Antioquia), 
* στη πόλη στη δυτική Καλιφόρνια: Antioch,Ca Αντιόχεια (Καλιφόρνια)
* στη πόλη στο Βόρειο Ιλλινόις: Antioch,IL Αντιόχεια (Ιλλινόις)

## Σημειώσεις


*
Σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν

Η **Σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν **ήταν μια ένοπλη επίθεση σε σχολείο που συνέβη στις 20 Απριλίου του 1999, στο Κολουμπάιν, μια μη ενσωματωμένη περιοχή της κομητείας Τζέφερσον στην αμερικανική πολιτεία του Κολοράντο.  Εκτός από τους πυροβολισμούς, η πολύπλοκη και εξαιρετικά προγραμματισμένη επίθεση αφορούσε βόμβα πυρκαγιάς για την εκτροπή των πυροσβεστών, δεξαμενές προπανίου που μετατράπηκαν σε βόμβες που τοποθετήθηκαν στην καφετέρια, 99 εκρηκτικές συσκευές και βόμβες αυτοκινήτου. Οι δράστες, οι τελειόφοιτοι μαθητές Έρικ Χάρρις και Ντίλαν Κλήμπολντ, δολοφόνησαν 12 μαθητές και έναν δάσκαλο. Τραυματίστηκαν 21 επιπλέον άτομα και άλλα τρία τραυματίστηκαν ενώ προσπαθούσαν να ξεφύγουν από το σχολείο. Στη συνέχεια το δίδυμο αυτοκτόνησε.

Αν και τα ακριβή κίνητρά τους παραμένουν ασαφή, τα προσωπικά ημερολόγια των δραστών αποδεικνύουν ότι επιθυμούσαν οι  ενέργειές τους να ανταγωνιστούν την Βομβιστική επίθεση της Οκλαχόμα Σίτι και άλλα θανατηφόρα συμβάντα στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1990. Η επίθεση έχει αναφερθεί από την USA Today ως «αυτοκτονική επίθεση που σχεδιάστηκε ως μεγάλη-αν και κακώς εφαρμοσμένη-τρομοκρατική βομβιστική επίθεση». Η σφαγή έχει αναφερθεί ως "η πιο θανατηφόρα ένοπλη επίθεση σε λύκειο στην ιστορία των ΗΠΑ."

Η σφαγή προκάλεσε συζήτηση για τους νόμους ελέγχου των όπλων, τις κλίκες στο λύκειο, τις υποκουλτούρες, και τον εκφοβισμό. Προκάλεσε μεγαλύτερη έμφαση στην ασφάλεια των σχολείων με πολιτικές μηδενικής ανοχής, έναν ηθικό πανικό σχετικά με τη goth κουλτούρα, τον πολιτισμό των όπλων, τους κοινωνικά απομονωμένους (παρόλο που οι δράστες δεν ήταν περιθωριοποιημένοι), τη χρήση φαρμακευτικών αντικαταθλιπτικών από εφήβους, την εφηβική χρήση του Διαδικτύου, και τη βία σε βιντεοπαιχνίδια.

## Βλέπε επίσης
* *[[Ακήρυχτος πόλεμος]]* (Bowling for Columbine) - Ταινία του Μάικλ Μουρ που πραγματεύεται το θέμα της βίας στις Η.Π.Α.
* *[[Ελέφαντας (ταινία)|Ελέφαντας]]* – Ταινία του Γκας βαν Σαντ (Gus Van Sant) εμπνευσμένη από τα γεγονότα στο Κολουμπάιν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Μαζικές δολοφονίες
Κατηγορία:Κολοράντο
Ναχαβάντ

Το **Ναχαβάντ** (περσικά:نهاوند), είναι πόλη και πρωτεύουσα της Περιοχής του Ναχαβάντ, της Επαρχίας του Χαμαντάντ στο Ιράν. Στην απογραφή του 2006 είχε 72.218 πληθυσμό σε 19.419. Βρίσκεται στα νότια της πόλης του Χαμαντάν, ανατολικά του Μαλαγιέρ και βορειοδυτικά του Μπορουτζέρντ. Το Ναχαβάντ είναι μία από τις πιο παλιές πόλεις του Ιράν.     
 
## Όνομα
Σε βιβλία και πηγές το όνομα της πόλης απαντάται με  πολλές ορθογραφίες και ονόματα: αγγλικά: **Nahavand**, **Nahavend**, **Nahawand**, **Nahaavand**, **Nehavand**, **Nihavand**, **Nehavend**, παλιά **Mah-Nahavand**, **Nemavand** και **Niphaunda**, και στην αρχαιότητα: **Λαοδίκεια** (αραβικά: **Ladhiqiyya**) (στα αγγλικά επίσης και **Laodiceia** and **Laodikeia**), **Λαοδίκεια της Μηδίας**, **Λαοδίκεια της Περσίας**, **Αντιόχεια της Περσίας**, **Αντιόχεια του Χοσρόη**, και **Αντιόχεια της Μηδίας**.

## Ιστορία

Η τοποθεσία Tepe Giyan βρίσκεται στην περιοχή και περιλαμβάνει ζωγραφισμένα κεραμικά από τον 4.000 π.Χ..

Η πόλη ιδρύθηκε από τον Δαρείος Α΄ στην Μηδία, μαζί με άλλες δύο πόλεις των Αχαιμενιδών Απάμεα και Ξέρξης (Στράβωνας xi. σ. 524, Ξέρξης "Λαοδικεία"). Ο Πλίνιος (vi. 29) την περιγράφει στα όρια της Μηδίας, και ότι (επαν)ιδρύθηκε από τον Ξέρξης Α΄.

Η πόλη ήταν το κέντρο της αυτοκρατορίας του Χορσόη Α΄. Μετά από στρατιωτικές αποτυχίες (περίπου το 540) που ακολούθησαν τη λεηλασία από αυτόν της Αντιόχεια της Μεγάλης το 538, αναγκάστηκε να μετονομάσει την πόλη σε "Αντιόχεια".

Η τοποθεσία είναι το μέρος όπου δόθηκε η Μάχη του Χαμαντάντ το 642, η οποία ολοκλήρωσε την πτώση της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών και την Ισλαμική κατάκτηση του Ιράν. Κυβερνιόταν από τους Οθωμανούς από το 1589 ως το 1603 και μετά πάλι από το 1634 ως το 1730.

Άτομα από το Ναβαντάν περιλαμβάνουν τους Μπετζιαμίν Ναχαβαντί (Benjamin Nahawandi), ο οποίος ήταν κεντρική φιγούρα στην ανάπτυξη του Καραϊτικού Ιουδαϊσμού κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα, και τον αστρονόμο του 8ου αιώνα Αχμάντ Ναχαβαντί (Ahmad Nahavandi), ο οποίος δούλευε στην Ακαδημία του Γκοντισαπούρ. Ο ήρωας της Περσίας Πιρούζ Ναχαβαντί επίσης γεννήθηκε εδώ. Η πόλη κάποιες φορές αποκαλείται πόλη των μυστικών, επειδή κάτω από τη σημερινή πόλη βρίσκονται πολλές πόλεις.

## Μουσική
Το Ναχαβάντ επίσης δίνει το όνομά του στο μουσικό τρόπο (μακάμ) *Nahwand* στην Αραβοπερσική μουσική και *Nihâvend * (Νίχαβεντ) στην Κλασική Οθωμανική μουσική, το οποίο μέλος είναι διαδεδομένο και σε μεγάλο εύρος δυτικών μελωδιών.

## Παραπομπές
* Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World, (ISBN 0-691-03169-X), Map 92..


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Hamedan Province Cultural Heritage Website
* Persian History Website
* Smith, William (editor); *Dictionary of Greek and Roman Geography*, "Laodiceia", London, (1854)
Το άρθρο περιλαμβάνει κείμενο από το έργο του William Smith (ed), τώρα κοινό κτήμα,  *Dictionary of Greek and Roman Geography* Laodiceia, Λονδίνο, 1854.

Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Κατηγορία:Αντιόχεια
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Καμπιά Χίου

Τα **Καμπιά** είναι ένα χωριό της Βόρειας Χίου. Ανήκει στον Δήμο Καρδαμύλων και απέχει 48 χιλιόμετρα από την πόλη. Είναι ένα μικρό χωριό που βρίσκεται στους πρόποδες του Πελιναίου όρους, 330 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας, έχοντας θέα προς ένα φαράγγι. Ολόκληρη η περιοχή καλύπτεται από κερασιές, καστανιές και ελαιόδεντρα. Κοντά στο χωριό υπάρχει μια παραλία.

Οι περιοχές γύρω από τα Καμπιά συνδέονται με τις αρχαίες παραδόσεις, μια από τις οποίες αναφέρει ότι προστατεύονταν πάντοτε από τον θεό του Πελιναίου Δία.

## Δημογραφία
Μέχρι και τη δεκαετία του 1950, τα Καμπιά παρουσίαζαν έντονη πληθυσμιακή και κοινωνική δραστηριότητα. Σήμερα, ο μόνιμος πληθυσμός ανέρχεται σε 33 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία ή είναι συνταξιούχοι. Η πληθυσμιακή συρρίκνωση αποδίδεται κυρίως στη μετανάστευση — τόσο εσωτερική όσο και εξωτερική — προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία και την Αθήνα.

### Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Κάστρο των Καμπιών
Το κάστρο των Καμπιών βρίσκεται πάνω από τον οικισμό, στην κορυφή υπερυψωμένου βράχου, όπου υπάρχει το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, γι' αυτό και οι ντόπιοι το αποκαλούν «καστράκι της Αγίας Παρασκευής». Επίσης αναφέρεται και ως κάστρο της Ωριάς. Δεσπόζει πάνω από το φαράγγι των Καμπιών.

Είναι κτισμένο πάνω σε μία βραχώδη έξαρση του εδάφους και είναι μικρής σχετικά κλίμακας. Είναι ένα χαρακτηριστικό μεσαιωνικό οχυρό που εκμεταλλεύεται με εξαιρετική δεξιοτεχνία τη φυσική οχύρωση του βράχου. Σώζονται στοιχεία από την εξωτερική του οχύρωση, αλλά όχι από τις εσωτερικές του εγκαταστάσεις. Πιθανολογείται ότι υπήρχε κάποιο κεντρικό κτίσμα, του οποίου τη θέση κατέλαβε αργότερα ο ναός της Αγίας Παρασκευής.

## Φαράγγι
Ένα μικρό κατάφυτο φαράγγι έχει σχηματιστεί από ένα ορμητικό ρέμα στις πλαγιές του Πελιναίου όρους. Το φαράγγι διασχίζει πεζοπορική διαδρομή, παράλληλα με την κοίτη του ποταμού, που καταλήγει στην παραλία των Καμπιών. Η διαδρομή έχει συνολικό μήκος 3.350 μέτρα και υψομετρική διαφορά 330 μέτρων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Καμπιά Χιου 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Αντιόχεια (η Χάρακα)

Η **Αντιόχεια** η Χάραξ κτίσθηκε από το Μέγα Αλέξανδρο στη χώρα της Βαβυλωνίας και Σουσιανής στις εκβολές του Τίγρη ποταμού με πρώτο όνομα Αλεξάνδρεια. 

Μετά όμως της καταστροφής της από πλημμύρες ανοικοδομήθηκε εκ νέου από τον Αντίοχο Δ΄  και μετονομάστηκε σε Αντιόχεια. Αργότερα ο Σπασίνος (γιος του βασιλέως των Αράβων Σαγδανάκου) κατέλαβε αυτή και τη μετονόμασε σε Χάρακα (του Σπασίνου).

Κατηγορία:Σελευκιδικές αποικίες
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος
Αϊδίνιο

Το **Αϊδίνιο** ή **Αϊδίνι** (Τουρκ.: Αϊντίν, *Aydın*) είναι πόλη της Τουρκίας και πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 179.452 κάτοικοι σύμφωνα με απογραφή του 2000. Το Αϊδίνιο είναι χτισμένο στην κοιλάδα του Μαιάνδρου ποταμού. Η περιοχή χαρακτηριζόταν από την αρχαιότητα για τη γονιμότητά της. Διάσημο προϊόν της σήμερα είναι τα τοπικά σύκα. Η περιοχή του Αϊδινίου ήταν η πρώτη περιοχή στην Τουρκία που εγκαταστάθηκε σιδηροδρομικό δίκτυο, και ακόμα και σήμερα διαθέτει ένα από τα πυκνότερα σιδηροδρομικά δίκτυα στη χώρα.

## Όνομα
Σε αρχαιοελληνικές πηγές το όνομα της πόλης εμφανίζεται ως Ανθέα και Ευανθία, ενώ επίσης αναφέρεται και ως Σελεύκεια επί του Μαιάνδρου, Σελεύκεια Καρίας και Ερυνίνα. Κατά τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους ήταν γνωστή ως Τράλλεις. Αργότερα μετονομάστηκε σε Γκιουζελχισάρ (Güzelhisar).

Το σημερινό όνομα το οφείλει η πόλη στο μεσαιωνικό τουρκικό μπεηλίκι των Αϊντίνογλου, ο οποίος ήταν κυβερνήτης της περιοχής κατά τον 14ο αιώνα. Κατά την τουρκική περίοδο στην πόλη ήρθαν Έλληνες από την Ελλάδα – κυρίως την Ήπειρο. Πριν από την ανταλλαγή πληθυσμών στο Αϊδίνιο διέμεναν περίπου 10.000 Έλληνες.

## Ιστορικά στοιχεία

Το Αϊδίνι καταλήφθηκε από τον ελληνικό στρατό στις 14 Μαΐου 1919. Την περίοδο εκείνη η πόλη αριθμούσε 35.000 κατοίκους από τους οποίους οι 8.000 ήταν Έλληνες. Η ελληνική κοινότητα της πόλης έλεγχε το εμπόριο και διέθετε σχολεία, νοσοκομεία, τον γνωστό φιλολογικό σύλλογο «Μέλισσα» που διατηρούσε και βιβλιοθήκη και φιλαρμονική εταιρεία. 

Έναν μήνα μετά, στις 15 Ιουνίου 1919, ο ελληνικός στρατός δέχτηκε επίθεση από Τούρκους Τσέτες και αναγκάστηκε να υποχωρήσει εγκαταλείποντας την πόλη για τρεις ημέρες, κατά τις οποίες ακολούθησε σφαγή του πληθυσμού και των σωμάτων των προσκόπων που βρίσκονταν στην πόλη. Η σφαγή των προσκόπων της πόλης θεωρείται η πιο αιματηρή πτυχή του παγκόσμιου προσκοπισμού. Ο ελληνικός στρατός ανακατέλαβε την πόλη τρεις μέρες μετά και την εγκατέλειψε οριστικά κατά τη γενική αποχώρηση του ελληνικού στρατού από τη Μικρά Ασία, τον Αύγουστο του 1922.

## Προσωπικότητες
* Εμμανουήλ Φαρλέκας (1877-1958), Έλληνας μουσικοδιδάσκαλος και συγγραφέας
* Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ (1880-1968), Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος 1962-1967
* Ευάγγελος Ιωαννίδης (1868-1942), Έλληνας ζωγράφος, που ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία (πορτρέτο) και τη θρησκευτική ζωγραφική.
* Νέλλυ (1899-1998), Ελληνίδα φωτογράφος
* Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, (1893-1972), Ελληνίδα στιχουργός
* Αντνάν Μεντερές(1899-1961), τέως Πρωθυπουργός της Τουρκίας
* Μιχάλης Σουγιούλ (1906-1958), Έλληνας συνθέτης
* Διδώ Σωτηρίου (1909-2004), Ελληνίδα συγγραφέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφικό υλικό για το Αϊδίνι
Αντιόχεια του Ταύρου

Η **Αντιόχεια του Ταύρου** (, ), κατά τους ιστορικούς, ιδρύθηκε στους (νότιους) πρόποδες της οροσειράς του Ταύρου, τη δε θέση της πιθανολογούν παρά τη σημερινή πολίχνη Γκαζιαντέπ στην Κιλικία (Τουρκία).

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Κατηγορία:Αντιόχεια
Άδενδρο

Το **Άδενδρο** είναι κωμόπολη του Δήμου Χαλκηδόνας στη Θεσσαλονίκη. 

## Γενικά στοιχεία
Το Άδενδρο αποτελεί εξέλιξη αρχαίου οικισμού της Βοττιαίας και είναι χτισμένο ανάμεσα στους ποταμούς Λουδία και Αξιό. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ονομαζόταν *Κιρτζιλάρ* («χέρσα περιοχή»), μέχρι το 1927 οπότε και μετονομάστηκε σε Άδενδρον. 

Οι κάτοικοι αποτελούνταν από αυτόχθονες, από λίγους Βλάχους που ήρθαν στην περιοχή στο τέλος του 19ου αιώνα, καθώς και από πρόσφυγες του 1922 περιοχών της Μικράς Ασίας και Θράκης. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσε κέντρο διακίνησης προϊόντων και εμπορευμάτων λόγω του Σιδηροδρομικού Σταθμού. Οι κάτοικοι παρουσίασαν μεγάλη ευμάρεια λόγω των πρόσφορων εδαφών του Δέλτα από την καλλιέργεια της γης.

Το Άδενδρο έχει 1 δημοτικό σχολείο, 1 παιδικό σταθμό, 1 νηπιαγωγείο και ένα γυμνάσιο-λύκειο. Στο Άδενδρο έχει έδρα η ποδοσφαιρική ομάδα Δόξα Αδένδρου και η ομάδα καλαθοσφαίρισης-πετοσφαίρισης Γαλαξίας Άδενδρου.

Κατά την απογραφή του 2011 είχε 2.079 κατοίκους και κατά την απογραφή του 2021  είχε 1.889 κατοίκους. Αποτελεί έδρα δημοτικής κοινότητας σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης''. Η δημοτική κοινότητα Αδένδρου είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 37,167 χμ² (2011).  
[thumb|right|Ο σιδηροδρομικός σταθμός, 1891-[1894]] 
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές

*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Αντιόχεια εν Σκυθία

H **Αντιόχεια** ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Σκυθία. 

Ιδρύθηκε στη Σογδιανή, στις όχθες του ποταμού Ιαξάρτη στην κεντρική Ασία, οι εκβολές του οποίου ήταν στη Ωξειανή Λίμνη, τη σημερινή Αράλη, και αποτελούσε το φυσικό όριο μεταξύ Σογδιανής και Σκυθίας χώρας. Την ύπαρξη της πόλης βεβαιώνει ο Στέφανος ο Βυζάντιος. Την πόλη έκτισε κατά εντολή του Σελεύκου Α΄ και Αντιόχου Α΄ ο Μιλήσιος στρατηγός Δημοδάμας, όπου και ίδρυσε ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνα. 

Η τοποθεσία της Αντιόχειας δεν είναι γνωστή. Ανάμεσα όμως στις προτεινόμενες τοποθεσίες κυρίαρχη άποψη είναι ο αρχαιολογικός χώρος της Κάνκα του Ουζμπεκιστάνhttps://web.archive.org/web/20060509021700/http://www.uzbekistan.org/uzbekistan/history/sights/

Η Αντιόχεια αυτή μαζί με την Αλεξάνδρεια την εσχάτη, αποτελούσαν τα ακρότατα βορειοανατολικά σύνορα της μέχρι της εποχής εκείνης ελληνικής επικράτησης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Embassy of Uzbekistan to the United States sights page

Κατηγορία:Σελευκιδικές αποικίες
Κατηγορία:Αντιόχεια
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις
Κατηγορία:Σκυθία
Βοθνιακός κόλπος

Ο **Βοθνιακός** ή **Βοθνικός Κόλπος** (, ) είναι ο βορειότερος κόλπος της Βαλτικής θάλασσας. Βρίσκεται μεταξύ της δυτικής ακτής της Φινλανδίας και της ανατολικής ακτής της Σουηδίας. Στα νότια του κόλπου βρίσκονται τα νησιά Ώλαντ, μεταξύ της Θάλασσας των Ώλαντ και της Θάλασσας του Αρχιπελάγους.

## Γεωγραφία
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει ως το δυτικό όριο του Βοθνιακού κόλπου, μία γραμμή από το Σίμπμνεσκλουμπ (59°54'Β) της Σουηδίας, στο Φλέτιαν, μετά στο Λάγκσκαιρ, στο Φέστερνε, στο Κέκαρσερν, στο Βένο-Κάλκσκερ έως το νοτιοδυτικό άκρο του Χανγκέουντε (χερσόνησος Χάνκο, 59°49'Β) της Φινλανδίας.

Η επιφάνειά του είναι 117.000 τ.χλμ.. Ο κόλπος έχει μήκος 725 χιλιόμετρα, πλάτος 80-240 χλμ. και μέσο βάθος 60 μέτρα. Ενώ το μέγιστο βάθος είναι 295 μ. Το βάθος και η επιφάνεια του Βοθνιακού κόλπου, συνεχώς μειώνεται, καθώς η γη «σηκώνεται» αφού είχε πιεστεί προς τα κάτω, από τον ηπειρωτικό πάγο, κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων. Η αύξηση είναι 80 εκατοστά κάθε εκατό χρόνια. Στον Βοθνιακό κόλπο καταλήγουν αρκετά ποτάμια και από τις δύο πλευρές. Κατά συνέπεια, η περιεκτικότητα σε αλάτι μειώνεται απότομα στον Βορρά. Στον Νότο το νερό είναι το κανονικό υφάλμυρο νερό της Βαλτικής θάλασσας, αλλά στον Βορρά η αλμυρότητα είναι τόσο χαμηλή που το αλάτι στο νερό δεν είναι πλέον αισθητό στη γεύση και έτσι πολλά ψάρια του γλυκού νερού κατοικούν εκεί. Ο κόλπος παγώνει πάνω από πέντε μήνες τον χρόνο. Το «πάγωμα» της Βαλτικής θάλασσας ξεκινά και τελειώνει στο βόρειο τμήμα του κόλπου.

## Γεωφυσικές έρευνες
Το 1989, στο πλαίσιο μιας συνεργατικής προσπάθειας στην οποία συμμετείχαν 12 ερευνητικά ιδρύματα και η οποία είναι γνωστή ως **Πρόγραμμα BABEL (Baltic and Bothnian Echoes from the Lithosphere)**, αποκτήθηκαν 2.268 χιλιόμετρα σεισμικών δεδομένων χρησιμοποιώντας τη γεωφυσική μέθοδο των σεισμικών ανάκλασης στον Βοθνιακό κόλπο και στη Βαλτική Θάλασσα.

Η γεωφυσική έρευνα στον Βοθνιακό Κόλπο παρείχε στοιχεία για μία ζώνη καταβύθισης στον κατώτερο φλοιό και τον μανδύα και συνέβαλε στην κατανόηση της εξέλιξης των τεκτονικών διεργασιών των τεκτονικών πλακών κατά τη διάρκεια της Παλαιοπροτεροζωικής περιόδου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Gulf of Bothnia, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα 

Κατηγορία:Κόλποι της Ευρώπης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουηδίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Φινλανδίας
Κατηγορία:Βαλτική Θάλασσα
Κατηγορία:Κόλποι του Ατλαντικού Ωκεανού
Γάδαρα

Τα **Γάδαρα** (αραβικά: **أم قيس**, Umm Qais, εβραϊκά: **גדרה**, gad´a-ra) είναι αρχαία πόλη στη σημερινή Ιορδανία, μεταξύ του ποταμού Ιορδάνη και της Αραβικής ερήμου. Τα Γάδαρα ήταν αρχικά στρατιωτικός μακεδονικός συνοικισμός που με την πάροδο του χρόνου μεταβλήθηκε σε πόλη. Στη θέση της βρίσκεται σήμερα η κωμόπολη Ουμ Κάις.

Τα Γάδαρα ήταν κέντρο του ελληνικού πολιτισμού στην περιοχή κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο. 

Umm Qais Galilee-Golan panorama.jpg|Βόρεια άποψη από το Ουμ Κάις, είναι ορατά η Θάλασσα της Γαλιλαίας και τα Υψώματα του Γκολάν  
File:Umm Qais wlm 28.jpg|Ένας από τους δύο κεντρικούς δρόμους.
File:Umm Qais wlm 30.jpg|Αγορά.
File:Gadara 02.jpg|Δρόμος με καταστήματα.
File:Jo-umm-theater.jpg|Θέατρο.


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου* εκδόσεις ελεύθερη σκέψις.
* Πολυβίου *Ιστορίαι*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ιορδανίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Κατηγορία:Δεκάπολις
Αντιόχεια (η προς Πύραμο)

Η Αντιόχεια αυτή ήταν παραλιακή πόλη της Κιλικίας. 

Ερείπια αυτής εντοπίστηκαν παρά το ακρωτήριο Καραντάς Μπουρνού, σημερινό κόλπο Αλεξανδρέτας, όπου εκβάλει ο ποταμός Πύραμος (σημ. Αζιχούν) εξ ου και ο προσδιορισμός της πόλης.

Το 256 π.χ. πολιορκήθηκε από τον Σαπώρ Α΄, ο οποίος ίσως την κατέλαβε. Εκείνη την περίοδο ο Σαπώρ προσπαθούσε να αποσπάσει εδάφη από την ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιόχεια
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Αντιόχεια (η Όπιδα)

Η **Αντιόχεια** ήταν μία αρχαία ελληνική αποικία της Μεσοποταμίας.

Πολλοί την καταχωρούν και ως Αντιόχεια τη Σιττακινή. Ιδρύθηκε μεταξύ του ποταμού Τίγρη και Τορναδόττου στη δυτική Σιττακινή (ή Σιτακηνή), χώρα της Βαβυλωνίας (νότια του Τίγρη ποταμού και ΒΔ της Σουσιανής -σημ. Ιράκ) που επί αλεξανδρινών χρόνων αυτή η χώρα ονομαζόταν "Απολλωνιάτις" με πρωτεύουσα τη Σιττάκη.

Ο Πλίνιος (*[[Φυσική Ιστορία (Πλίνιος)|Φυσική Ιστορία]]* 6, 206) τη χαρακτηρίζει σαν μια σημαντική πόλη της επαρχίας αυτής και για ιδρυτή της αναφέρει τον **[[Αντίοχος Α΄ Σωτήρ|Αντίοχο Α΄ Σωτήρα]]**. O Γερμανός ιστορικός Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόυζεν υποστήριξε ότι ο Αντίοχος στην ουσία επανίδρυσε την παλαιότερη Ώπιδα, όπου σημειώθηκε ανταρσία κατά του Μεγάλου Αλεξάνδρου το φθινόπωρο του 324 π.Χ. 

Σε περίπτωση που πρόκειται για την Ώπιδα, τότε η Αντιόχεια αυτή θα βρισκόταν σίγουρα μέσα στο κράτος του Ιράκ. Πρόσφατες γεωγραφικές έρευνες της αρχαίας Μεσοποταμίας προσδιορίζουν προσωρινά την Ώπιδα με τον τύμβο που ονομάζεται Tall al-Mujailāt (επίσης Tulūl al-Mujaili' ή Tulūl Mujaili' ή el-Mjel'aat), 20 μίλια νοτιοανατολικά της σύγχρονης πόλης της Βαγδάτης.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιόχεια
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Σελευκιδικές αποικίες
Νίσιβις

250px|thumb|right|Η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου
thumb|250px|Το εσωτερικό της εκκλησίας.
Η **Νίσιβις** (της Νισίβεως, λατινικά *Nisibis*, σήμερα *Nusaybin*) ήταν οχυρότατη πόλη της Μεσοποταμίας, χτισμένη μεταξύ των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, κατά τη μακεδονική κατάκτηση της χώρας.  Ήταν πρωτεύουσα της Μυγδονίας της Μεσσοποταμίας, από το όνομα του Μυγδόνιου ποταμού που τη διαρρέει. Αναφέρεται από τον Πλούταρχο σχολιάζοντας ότι στην πόλη αυτή κατοικούσαν γνήσιοι απόγονοι των Σπαρτιατών.

Κατά το 309 π.Χ. ο Σέλευκος Α΄, μετά τη λήξη του *βαβυλωνιακού πολέμου* προς τον Αντίγονο, επανίδρυσε την πόλη σε **Αντιόχεια την εν Μυγδονία**. Εκεί μεταφέρθηκαν Μακεδόνες άποικοι και εξελληνίστηκε πλήρως. Ο Πολύβιος (Ε΄,51) αναφέρει την Αντιόχεια ως έναν σταθμό στην εκστρατεία του Αντιόχου Γ΄ εναντίον του στασιαστή Μόλωνα στις ανατολικές σατραπείες. 

Η αρχαία πόλη, λόγω ακριβώς της επίκαιρης θέσης της στη μεγάλη τότε οδό μεταξύ του Τίγρητος ποταμού και της Μεσογείου, είχε αποκτήσει μεγάλη σπουδαιότητα, από τους χρόνους ακόμη των Ασσυρίων. Αργότερα υπήρξε πρωτεύουσα της Αρμενίας, από το 149 π.Χ. μέχρι το 14 μ.Χ. Στη συνέχεια περιήλθε στους Ρωμαίους. Μετά την αποτυχημένη εκστρατεία και τον θάνατο του αυτοκράτορα Ιουλιανού στην Περσία, ο διάδοχός του Ιοβιανός αναγκάστηκε να την παραχωρήσει, μαζί με άλλες οχυρές θέσεις όπως τα Σίνγαρα, στους Πέρσες με την ταπεινωτική για τους Ρωμαίους συνθήκη του 363 μ.Χ.. Το 1514, περιήλθε στους Τούρκους.

Σήμερα η πόλη διατηρεί παραφθαρμένο το αρχαίο όνομά της, στα τουρκικά Nusaybin, και βρίσκεται ακριβώς επί της μεθορίου Τουρκίας - Συρίας και σε απόσταση 60 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Μαρντίν, στον ομώνυμο νομό, επί του μικρού ποταμού Τσαχτσαχά (του *Μυγδονίου* των αρχαίων).

Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Αντιόχεια
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Ασσυριακές κοινότητες στην Τουρκία
Αντιόχεια (του Μαίανδρου)

Η **Αντιόχεια επί του Μαιάνδρου** κτίστηκε από τον Αντίοχο Α' το Σωτήρα πάνω στη μεγάλη εμπορική οδό των καραβανιών που ένωνε την ακμάζουσα τότε Έφεσο με τον Ευφράτη. Έγινε γνωστή κυρίως για την πολυτελή και μεγάλη γέφυρά της επί του Μαιάνδρου ποταμού (αγγλικά: Maeander river, σήμερα τουρκικά: Büyük Menderes = Μέγας Μαίανδρος), η οποία εικονιζόταν στα νομίσματά της, επί αυτοκρατορικών χρόνων.

Η τοποθεσία της προσδιορίζεται στη σημερινή κοιλάδα του Μαιάνδρου όπου συνυπήρχαν πολλές ελληνικές πόλεις, αρχικά αποικίες των Ιώνων, όπως η Μίλητος, η Πριήνη, η Μαγνησία, οι Τράλλεις, η εν λόγω Αντιόχεια, η Λαοδίκεια κ.ά. Συγκεκριμένα τοποθετείται παρά την κωμόπολη Aliağaçiftliği, στο νομό Aydın της Τουρκίας.

Τον Ιούνιο του 1211, διεξάχθηκε εκεί μάχη, μεταξύ των Βυζαντινών της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και των Σελτζούκων Τούρκων.

Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, στην περιοχή διεξάχθηκαν σημαντικές πολεμικές επιχειρήσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυδίας
Κατηγορία:Αντιόχεια
Δίων Κάσσιος

Ο **Δίων Κάσσιος** ή **Δίων Κάσσιος Κοκκηϊανός** (περίπου 155 - 235) ήταν Ρωμαίος ιστορικός ελληνικής καταγωγής ο οποίος διετέλεσε και ύπατος κατά την Ρωμαϊκή περίοδο.

## Εργογραφία
Έγραψε στα Ελληνικά την ιστορία της Ρώμης από την άφιξη του Αινεία στην Ιταλική χερσόνησο και συνεπώς από την ίδρυσή της, μέχρι τη σύγχρονή του εποχή, το 229 μ.Χ. Από τα 80 βιβλία που έγραψε στη διάρκεια 22 ετών πολλά σώζονται μέχρι σήμερα ολόκληρα ή τμήματά τους. 

Μας διασώζει κάποιο επιτύμβιο επίγραμμα από τον τάφο κάποιου άρχοντα με το όνομα Σίμιλις το οποίο αναφέρει: *Σίμιλις ἐνταῦθα κεῖται βιοὺς μὲν ἔτη τόσα, ζήσας δὲ ἔτη ἑπτά*. Το επίγραμμα αυτό θεωρείται πως έχει κοινή επίδραση με το έργο De brevitate vitae του L. Annaeus Seneca, λόγω της διάκρισης που γίνεται στο εν λόγω έργο, ανάμεσα στους όρους tempus (το αντικειμενικά μετρήσιμο διάστημα της ζωής) και vita (το διάστημα της ζωής κατά το οποίο κάποιος ζει πραγματικά, έχοντας βρει την maxima res, τον ύψιστο στόχο της ζωής του).

## Εκδόσεις
thumb|250px|Εξώφυλλο της έκδοσης του 1914 με αγγλική μετάφραση του Earnest Cary, μέρος της σειράς του Loeb Classical Library
Έχει γίνει σημαντικός αριθμός εκδόσεων των Ρωμαϊκών Ιστοριών. Ενδεικτικά:
*1752 έκδοση του Christian Herold στο Αμβούργο Τόμος 2 (Βιβλία LV-LX) 
*1824 από την Libraria Kuehniana στη Λειψία Βιβλία XLII-L 

Σημαντική έκδοση των αρχών του 20ου αιώνα σε μετάφραση του Earnest Cary, στο πλαίσιο των εκδόσεων του Loeb Classical Library, μαζί με το ελληνικό κείμενο σε εννέα τόμους (νούμερο 32, 37, 53, 66, 82, 83, 175, 176, 177 της σειράς).
* Vol. I. Βιβλία I—XI
* Vol. II. Βιβλία XII—XXXV
* Vol. III. Βιβλία XXXVI—XL
* Vol. IV. Βιβλία XLI—XLV
* Vol. V. Βιβλία XLVI—L
* Vol. VI. Βιβλία LI—LV
* Vol. VII. Βιβλία LVI—LX
* Vol. VIII. Βιβλία LXI—LXX
* Vol. IX. Βιβλία LXXI—LXXX

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Αντιόχεια (του Κράγου)

Η **Αντιόχεια** αυτή, πρώην Κράγος, είχε κτιστεί στους πρόποδες του όρους Κράγος ή Κραγεύς ή Καγρεύς που αποτελεί με τον Αντικράγο τμήμα της οροσειράς του Ταύρου στην περιοχή της Κιλικίας, ταυτιζόμενο σήμερα με το Γιάν Νταγκ (υψομ. 1000μ.), μεταξύ των ακρωτηρίων Ανεμούριο και Σελινούντα. 

Πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για την πόλη Σίδυμα, που προγενέστερα ονομαζόταν Κράγος και επί Αντίοχων μετονομάστηκε Αντιόχεια (του ή επί του Κράγου), ΒΑ του Ακ Νταγκ.

Σήμερα πολλοί τη συσχετίζουν με τα αρχαία ερείπια του σημερινού Γκιουρντέφ ή Γκιουνέι στα οποία διακρίνονται μέγας ναός, δρόμος με στοές κ.ά. οικοδομήματα.

Στα αρχαία νομίσματα αναφέρεται ομοσπονδία ελληνικών πόλεων στην περιοχή αυτή με το όνομα «Λυκίων Κράγος», στην οποία υπαγόντουσαν οι πόλεις Διάς, Πάταρα, Τελμησώς, Τλώς και Ξάνθος. Σε επιγραφές των Οινοάνδων αναφέρεται ανάλογος σύνδεσμος πόλεων με το όνομα «η περί Κράγον συντέλεια», πιθανώς ο ίδιος εκ των νομισμάτων.

Κατηγορία:Αντιόχεια
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Αντιόχεια Κολομβίας

Η **Αντιόχεια Κολομβίας** (*Antioquía*) είναι ένα από τα τριαντα δύο διαμερίσματα της Νοτιο-αμερικανικής Δημοκρατίας της Κολομβίας, νότια του Μπολίβαρ που περιλαμβάνει τις κεντρικές Καρδιλλιέρες (= παράλληλες οροσειρές) κατά το βόρειο άκρο τους. Ήταν ένα από τα 9 πρώην κρατίδια της συμπολιτείας της Κολομβίας. Έχει έκταση ± 64.000 τετρ.χλμ. και πληθυσμό ± 5.378.000 κατοίκους (2000). Είναι σχεδόν καλυμμένη με μεγάλα δάση και έχει πλούσια μεταλλεία. 

Πρωτεύουσα του νομού ήταν η Αντιόχεια, που κτίσθηκε το 1541, μέχρι και το 1826 οπότε και μεταφέρθηκε στην Μεδεγίν (*Medellin*) (πληθυσμός 2.000.000 κάτοικοι το 1999), σπουδαίο εμπορικό κέντρο με ακμάζουσα μεταλλουργία, σε υψόμετρο 1650 μ. και απόσταση 200 χλμ Δυτικά του λιμένα Πουέρτο Μπέριο επί του ποταμού Μαγδαλένα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διαμερίσματα της Κολομβίας