open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ανώτατος Ηγέτης

Στη σύγχρονη κινεζική πολιτική, ο **ανώτατος ηγέτης** ή ο **υπέρτατος ηγέτης** (απλοποιημένα Κινέζικα: 最高领导人, παραδοσιακά Κινέζικα: 最高領導人, πίνγιν: *Zuìgāo Lǐngdǎorén, κυρ*: 'Ύψιστος ηγέτης') του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (Κ.Κ.Κ.) και της κυβέρνησης της Κίνας είναι ένας άτυπος όρος για τον πιο εξέχοντα πολιτικό ηγέτη στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (ΛΔΚ). Οι αξιωματούχοι είναι συνήθως ο **Γενικός Γραμματέας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος** και ο **Πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής**. Ο ανώτατος ηγέτης δεν είναι, ωστόσο, ούτε επίσημη θέση ούτε αξίωμα. Ο όρος έγινε γνωστός κατά την εποχή του Ντενγκ Σιαοπίνγκ (1978–1989), όταν ήταν σε θέση να ασκήσει πολιτική εξουσία χωρίς απαραίτητα να κατέχει επίσημα σημαντικά κόμματα ή κυβερνητικές θέσεις ανά πάσα στιγμή (αρχηγός κράτους, αρχηγός κυβέρνησης ή γενικός Γραμματέας).

Υπήρξε σημαντική αλληλοεπικάλυψη μεταξύ του πρωταρχικού καθεστώτος ηγεσίας και του κύριου καθεστώτος ηγεσίας, με την πλειοψηφία, αλλά όχι όλους τους ανώτατους ηγέτες να είναι επίσης πυρήνες ηγεσίας, αν και είναι ξεχωριστές έννοιες. Ο όρος χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά για να περιγράψει τους διαδόχους του Ντενγκ, Τζιάνγκ Τζεμίν, Χου Τζιντάο και Σι Τζινπίνγκ, οι οποίοι κατείχαν επίσημα τα καθήκοντα του Γενικού Γραμματέα του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (αρχηγού του Κόμματος), του Προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και του Προέδρου της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής. Οι Τζιάνγκ, Χου και Σι αναφέρονται επομένως συνήθως ως πρόεδροι στη διεθνή σκηνή, ο τίτλος που χρησιμοποιείται από τους περισσότερους άλλους δημοκρατικούς αρχηγούς κρατών. Ωστόσο, οι διάδοχοι του Ντενγκ αντλούν την πραγματική τους εξουσία από τη θέση του Γενικού Γραμματέα, η οποία είναι η πρωταρχική θέση στην κινεζική δομή εξουσίας  και γενικά θεωρείται από τους μελετητές ως η θέση της οποίας ο κάτοχος μπορεί να θεωρηθεί ανώτατος ηγέτης.

Ο Πρόεδρος είναι σε μεγάλο βαθμό τελετουργικό αξίωμα σύμφωνα με το Σύνταγμα, και μια έκθεση του 2019 από την Επιτροπή Αναθεώρησης Οικονομικής και Ασφάλειας Ηνωμένων Πολιτειών-Κίνας, μια διμερή επιτροπή στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, συνιστά να κληθεί ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ «Γενικός Γραμματέας» και όχι «Πρόεδρος», υποστηρίζοντας ότι ο τίτλος «πρόεδρος» υπονοεί εσφαλμένα ότι ο Κινέζος ηγέτης εκλέγεται δημοκρατικά. Τον Αύγουστο του 2020, οι Αμερικανοί νομοθέτες θέσπισαν νομοσχέδιο για να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναφέρεται στον γενικό γραμματέα του Κ.Κ.Κ.

## Παραπομπές
Τζάρεντ Κούσνερ

Ο **Τζάρεντ Κόρεϊ Κούσνερ** (γεν. στις 10 Ιανουαρίου 1981) είναι Αμερικανός επενδυτής, προγραμματιστής ακινήτων και εκδότης εφημερίδων και υπήρξε ανώτερος σύμβουλος του πεθερού του, Ντόναλντ Τραμπ, του 45ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Κούσνερ είναι γιος του πρώην προγραμματιστή ακινήτων Charles Kushner και είναι παντρεμένος με την Ιβάνκα Τραμπ , την κόρη του Προέδρου Τραμπ και σύμβουλος στον ίδιο τομέα. Ως αποτέλεσμα της καταδίκης του πατέρα του και της φυλάκισης για απάτη, ανέλαβε τη διαχείριση της εταιρείας ακινήτων του πατέρα του, Kushner Companies , με την οποία ξεκίνησε την επιχειρηματική του καριέρα. Αργότερα αγόρασε επίσης το Observer Media , εκδότη του New York Observer . Είναι συνιδρυτής και μερικός ιδιοκτήτης του Cadre , μιας διαδικτυακής πλατφόρμας επενδύσεων σε ακίνητα.

Κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκστρατείας του Tραμπ το 2016 , ο  Κούσνερ βοήθησε στην ανάπτυξη και τη διαχείριση της στρατηγικής για τα ψηφιακά μέσα των Trump . Το 2017, ορίστηκε ως ανώτερος σύμβουλος του Λευκού Οίκου, προκαλώντας ανησυχίες για νεποτισμό. Προκάλεσε επίσης διαμάχη για τις συγκρούσεις συμφερόντων του, καθώς συνέχισε να ασχολείται με τις επιχειρήσεις, ακόμη και να επωφελείται από προτάσεις πολιτικής για τις οποίες ο ίδιος πίεσε μέσα στην διοίκηση. Ο Κούσνερ δεν μπόρεσε να λάβει άδεια απόρρητης ασφάλειας μέχρι τον Μάιο του 2018, όταν ο Τραμπ φέρεται να παρενέβη για λογαριασμό του γαμπρού του.

Ως ανώτερος σύμβουλος του Προέδρου Trump , ο Kushner προώθησε έντονα το First Step Act , ένα νομοσχέδιο μεταρρύθμισης της ποινικής δικαιοσύνης το οποίο υπέγραψε ο Trump το 2018. Ο Kushner συνέταξε το ειρηνευτικό σχέδιο του Τραμπ στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση , το οποίο ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο του 2020 και ευρέως θεωρείται εξαιρετικά ευνοϊκό για το Ισραήλ. Ο Κούσνερ ήταν ο κύριος συμμετέχων στη διοίκηση Τραμπ σε συνομιλίες σχετικά με την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή , που οδήγησε στην υπογραφή των Συμφωνιών του Αβραάμ το 2020.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Citizen Kushner" – άρθρο στους *The New York Times*, 24 Ιουνίου, 2011
* Here's Jared Kushner's Full Statement to Congress
*

Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κιμ Γκου

Ο **Κιμ Γκου** (κορεατικά: 김구, Χάντσα: 金九, RR: *Gim Gu*, MR: *Kim Ku*, προφορά: *[[ΔΦΑ|kimɡu]]*, 29 Αυγούστου 1876 - 26 Ιουνίου 1949), γνωστός και με το προσωνύμιο **Πεκμπόμ** (κορεατικά: 백범, Χάντσα: 白凡, RR: *Baekbeom*, MR: *Paekpŏm*), ήταν Κορεάτης πολιτικός. Υπήρξε ο έκτος, ο ένατος και ο τελευταίος Πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης της Κορέας και ηγετική προσωπικότητα του Κορεατικού Κινήματος Ανεξαρτησίας εναντίον της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας και, τέλος, θερμός υποστηρικτής της ενοποίησης της Κορέας μετά το 1945. Δολοφονήθηκε από τον Κορεάτη υπολοχαγό, Αν Ντου Χάι, το 1949, αφού τον είδε με έναν πράκτορα της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Κιμ γεννήθηκε στην περιοχή της Χέτζου και υπήρξε ο μοναχογιός μιας αγροτικής οικογένειας. Σε ηλικία 9 ετών άρχισε να μελετάει κινεζικά κλασικά κείμενα. Σε ηλικία δεκαέξι ετών έδωσε Gwageo εξετάσεις (εθνικές εξετάσεις στην Τζοσόν), αλλά απέτυχε. Λίγο αργότερα εντάχθηκε στο κίνημα Donghak, το οποίο εναντιωνόταν στην κρατική καταπίεση. Το κίνημα αυτό αναπτύχθηκε ταχαία και ο Κιμ, σε ηλικία 17 ετών, έγινε αρχηγός της περιφέρειας Πάλμπονγκ. Μετά από κάποιες αποτυχημένες μάχες, ο Κιμ, αναγκάστηκε να κρυφτεί. Ενώ βρισκόταν σε ένα πανδοχείο στην περιοχή Χουάνγκε, συνάντησε έναν Ιάπωνα, τον οποίον πίστευε ότι ήταν υπολοχαγός του ιαπωνικού στρατού και τον δολοφόνησε, όπως ανέφερε στην αυτοβιογραφία του, και όχι έμπορος όπως υποστηριζόταν. 

Κατόπιν φυλακίστηκε, βασανίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Κατά τη διάρκεια του καιρού που έκτασε εκεί, διετέλεσε ένα σπουδαίο έργο, διδάσκοντας δεκάδες Κορεάτες κρατούμενους, που όπως είχε παρατηρήσει ήταν εντελώς αμόρφωτοι. Το 1898, κατάφερε να αποδράσει. Αφού ήταν κρυμμένος για έναν χρόνο, μετά επέστρεψε στην περιφέρεια Χουάνγκε, όπου παντρεύτηκε κι έγινε διευθυντής σχολείου. Κατόπιν εντάχθηκε στον αγώνα ανεξαρτησίας από την Ιαπωνία. Έως και το 1909 ήταν αυτοεξόριστός στη Σανγκάη, ενώ επιστρέφοντας έγινε πολιτικός, αρχικά Υπουργός Αστυνομίας, καταλήγοντας να γίνει τρις πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης που σχηματίστηκε στην Κορέα. Κατόπιν ήρθε και η δολοφονία του, η οποία όπως αποδείχτηκε πιθανότατα να ήταν δουλειά του Σίνγκμαν Ρι. 

## Παραπομπές


### Βιβλιογραφία
* Doh Jin-Soon (ed.): *Kim Koo - Das Tagebuch von Baekbeom*, Hamburg: Abera Verlag 2005. . German version of *Baekbeomilji* (*Journal of Baekbeom*).
* Koo, K. (1997). *Baekbeomilji [Journal of Baekbeom]*. Seoul, Korea: Dolbaegae. 
* Yamabe, K. (1966). *Japanese Occupation of Korea*. Tokyo, Japan: Taihei Shuppan-sha. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Kim Koo Museum & Library
*Kim Koo Memorial Association

Κατηγορία:Κορεάτες πολιτικοί
Κατηγορία:Κορεάτες επαναστάτες
Αικατερίνη Μπιούκλερκ του Σεντ Όλμπανς

Η **Αικατερίνη Μπιούκλερκ του Σεντ Όλμπανς** (*Catherine Beauclerk of St Albans*, γεννημένη ως Αικατερίνη Πόνσομπι *Catherine Ponsonby*, 14 Οκτωβρίου 1742 - 4 Σεπτεμβρίου 1789) ήταν Βρετανίδα ευγενής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1742, και ήταν κόρη του Γουλιέλμου Πόνσομπι, 2ου Κόμη του Μπέσμπορο και της Λαίδης Καρολίνας Κάβεντις.

Στις 4 Μαΐου 1763 παντρεύτηκε τον Όμπρεϊ Μπιούκλερκ, 5ο Δούκα του Σεντ Όλμπανς στο Λονδίνο. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
*τον Λόρδο Όμπρεϊ (1765-1815), παντρεύτηκε (1) την Μαίρη Μόουζες. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) την Λουίζα Γκρέις Μάνερς. Απέκτησαν 1 παιδί.
*τον Λόρδο Γουλιέλμο (1766-1825), παντρεύτηκε (1) την Καρλότα Θέλγουελ. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) την Μαρία Ζανέτα Νέλθορπ. Απέκτησαν 13 παιδιά.
*την Λαίδη Αικατερίνη (1768-1803), παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Μπέργκες. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τον Λόρδο Αμέλιο (1771-1846), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*τον Λόρδο Φρειδερίκο (1773-1850), παντρεύτηκε την Καρλότα Ντίλον. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*την Λαίδη Καρολίνα (1775-1838), παντρεύτηκε τον Κάρολο Ντάντας. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*την Λαίδη Γεωργιάνα (1776-1791), πέθανε σε ηλικία 15 ετών.

Πέθανε στις 4 Σεπτεμβρίου 1789 σε ηλικία 46 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες
Τούμπα Κιλκίς

*Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Τούμπα (αποσαφήνιση)]]*

Η **Τούμπα** είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 80 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Τούμπα βρίσκεται δυτικά του Αξιού ποταμού, σε απόσταση 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 10 χλμ. Δ. από τη Γουμένισσα, ανάμεσα στον Ευρωπό (Ν.) και την Γοργόπη (ΒΔ.). Η ονομασία οφείλεται στην ύπαρξη τριών ταφικών τύμβων (τούμπες), οι δύο από τους οποίους βρίσκονται στα βορειοανατολικά και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από το χωριό ενώ ο τρίτος μέσα στον οικισμό, στην κορυφή του οποίου υπάρχει το παλιό καμπαναριό της εκκλησίας Άγιος Αθανάσιος (αρχαιολογικός χώρος Τούμπας). Η εκκλησία έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, χρονολογείται γύρω στα 1815, είναι τρίκλιτη βασιλική με ξύλινη σκεπή, νάρθηκα και γυναικωνίτη και από τον εσωτερικό της διάκοσμο διατηρούνται οι τοιχογραφίες, το τέμπλο και το προσκυνητάρι που χρονολογούνται στα 1819–1820.

## Διοικητικά στοιχεία
Η Τούμπα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ορυζάρτσης (Ρύζια). Το 1931 με το ΦΕΚ 214Α - 17/07/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Τούμπας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ευρωπού του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 628 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Τούμπα Παιονίας Κιλκίς. Το χρονικό της πρότασης προστασίας - ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου" - Θώμη Σαββοπούλου, Γιάννης Γιαννάκης από τον ιστότοπο https://www.academia.edu/
* Τούμπα Κιλκίς στο https://www.youtube.com/
* Φωτογραφίες από το χωριό Τούμπα στον ιστότοπο https://www.greece.com/

## Παραπομπές


## Φωτογραφίες

Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κώστας Στράντζαλης

Ο ***Κώστας Στράντζαλης*** (1922-?) ήταν Έλληνας παραγωγός, σκηνοθέτης και ηθοποιός. Την δεκαετία του 1960 καθιερώθηκε ως ο κατ' εξοχήν εκπρόσωπος των κινηματογραφικών ταινιών μελοδράματος ταινιών μερικές από τις οποίες είναι το «Θυσιάστηκα για το παιδί μου» (1960), «Μάνα μου παραστράτησα» και «Ο Γολγοθάς μιας αθώας» (1961). Εκτός από τα μελοδράματα ο Στράντζαλης είναι ευρέως γνωστός και για τις κωμικές ταινίες που παρήγαγε και σκηνοθέτησε συνεργαζόμενος με τον Θανάση Βέγγο, «Μην είδατε τον Παναή;» (1962), «Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο» (1963), και η «Σχολή για σωφερίνες» (1964).
 
## Βιογραφία
Ο Κώστας Στράντζαλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Μετά την αποφοίτηση του ξεκίνησε την καριέρα του στην αρχή ως ηθοποιός και μετά ως σκηνοθέτης και κατά τις δεκαετίες του 1940 και του 1950 συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους, όπως του Αλέξη Δαμιανού, του Αιμίλιου Βεάκη του Μάνου Κατράκη και του Κώστα Μουσούρη.
 
Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου άρχισε να ασχολείται και με τον κινηματογράφο, κάνοντας το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στην ταινία «Καταδρομή στο Αιγαίον» σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Καραγάτση. Το 1957 ίδρυσε την δική του επιχείρηση παραγωγής με πρώτη του ταινία το «*Μπάρμπα Γιάννης ο κανατάς*» σε δική του σκηνοθεσία. Εκτός από ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός, ο Στράντζαλης υπήρξε και σεναριογράφος, μακιγιέρ και μουσικός επιμελητής σε αρκετές ταινίες. Συνολικά ήταν παραγωγός σε 30 ταινίες, σκηνοθέτησε 28 και έγραψε 12 σενάρια.
 
Η ημερομηνία θανάτου του παραμένει άγνωστη.
 
## Φιλμογραφία
### Ως ηθοποιός

### Με άλλες ιδιότητες

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Τζορτζ Φίσερ

Ο **Τζορτζ Φίσερ** είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και καλαθοσφαιριστής, ο οποίος καθοδήγησε την Πο Ορτέζ κατά την δεκαετία του '80 κι έκανε ένα σύντομο πέρασμα από τον Άρη τη σεζόν 1991-92.

## Καριέρα
### Αγωνιστική καριέρα
Ο Φίσερ έπαιξε μπάσκετ και μπέιζμπολ στο γυμνάσιο της Αλάμπρα, όπου κέρδισε το βραβείο του πιο βελτιωμένου παίκτη το 1961 και του καλύτερου αθλητή του τοπικού πρωταθλήματος την επόμενη χρονιά. Το 1963 εντάχθηκε στο πανεπιστήμιο της Γιούτα, όπου αγωνίστηκε σε 79 αγώνες με μέσο όρο 14,4 πόντους ανά αγώνα. Είναι 14ος σκόρερ και 11ος ριμπάουντερ στην ιστορία του πανεπιστημίου. Το 1966 έγινε ντραφτ στο ΝΒΑ για τους Νιου Γιορκ Νικς, στον έκτο γύρο και την 51η επιλογή. Δύο χρόνια αργότερα, αντάλλαξαν τα δικαιώματα του με τους Σαν Ντιέγκο Ρόκετς, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ στο ΝΒΑ. Αγωνίστηκε στο Μιλάνο και την Ιταλία και την Ζοφ Χομκόρτ Μπάσκετ στη Γαλλία, με τη φανέλα της οποίας αναδείχθηκε κορυφαίος καλαθοσφαιριστής του πρωταθλήματος το 1975.

### Προπονητική καριέρα
Το 1979, ανέλαβε τον ρόλο του προπονητή στην ομάδα της Πο Ορτέζ, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια. Στο διάστημα αυτό, οι μεγαλύτερες του επιτυχίες ήταν η κατάκτηση του κυπέλλου Κόρατς το 1984 και του πρωταθλήματος Γαλλίας το 1986 και το 1987. Στην τελευταία του σεζόν με την Ορτέζ, έφθασε ως τον τελικό του πρωταθλήματος όπου ηττήθηκε από την Λιμόζ.

Το επόμενο καλοκαίρι δέχτηκε προτάσεις από την Μακάμπι Τελ Αβίβ και την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά τελικά ανέλαβε την Ρασίνγκ Παρί.

Τελευταίος σταθμός της προπονητικής του καριέρας υπήρξε ο Άρης τη σεζόν 1991-92, όπου αντικαταστάθηκε από τον Λάζαρο Λέσιτς πριν ολοκληρώσει τη χρονιά. Ο Φίσερ επέστρεψε στην Καλιφόρνια και εργάστηκε ως κτηματομεσίτης.

## Τίτλοι
* 2 πρωταθλήματα Γαλλίας (1985-86, 1986-87)
* 1 Κύπελλο Κόρατς (1983-84)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Alhambra High School Hall of Fame - George Fisher - 1962

Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης γαλλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων
Ενοποίηση της Κορέας

Ως **Ενοποίηση της Κορέας** (κορεατικά: 남북통일; Χάντσα: 統一, RR: Tong(-)i, MR: *T'ongil*) αναφέρεται η προοπτική κατά την οποία η Νότια Κορέα και η Βόρεια Κορέα θα ενοποιηθούν ως Κορέα και θα γίνουν ένα μοναδικό και κυρίαρχο κράτος. Η όλη διαδικασία και προοπτική ξεκίνησε μόλις το 2000, στη 15η Κοινή Δήλωση των δύο προαναφερθέντων χωρών και επιβεβαιώθηκε εκ νέου, 18 χρόνια αργότερα, στην περίφημη Συντάντηση του Παμνουτζόν στις 27 Απριλίου. Και, επίσης, συμπληρωματικά έπαιξε τον ρόλο της και η Σύνοδος Κορυφής στη Σιγκαπούρη, μεταξύ του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και του Ανώτατου Ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Τζονγκ-ουν. Στη συνάντηση του Απριλίου, οι δύο χώρες συζήτησαν και συμφώνησαν σε μία ειρηνική συνύπαρξη και εν δυνάμει ενοποίηση της Κορέας. 

Πριν ξεκινήσει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, και η Κορέα υπήρξε υπό την ιαπωνική κυριαρχία ήταν όλη ένα κράτος, ενώ πιο πριν η περιοχή υπήρξε κράτος με άλλες ονομασίες βάσει των δυναστείων της Κορίο και Τζοσόν και, τέλος την Κορεατική Αυτοκρατορία. Μετά την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου, η περιοχή διχοτομήθηκε στην 38η παράλληλη (σημερινή Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας), μεταξύ της Βόρειας Κορέας, όπου ουσιαστικά διοικούνταν από τη Σοβιετική Ένωση και της Νότιας Κορέας, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες, ασκούσαν τεράστια επιρροή. 

Το 1950, η Βόρεια Κορέα, εισέβαλε στη Νότια, σηματοδοτώντας την έναρξη του Πολέμου της Κορέας, ο οποίος τελείωσε με χωρίς έκβαση το 1953. Έκτοτε, η ενοποίηση έγινε εξαιρετικά δύσκολη, καθώς οι δυο τους απομακρύονται η μία από τη θέση της άλλης σταθερά. Όμως, από τα τέλη της δεκαετίας του 2010, οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν βελτιωθεί, αρχής γενομένης, με τη συμμετοχή της Βόρειας Κορέας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018, που διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα. Το 2019, ο πρόεδρος της Νότιας, Μουν Τζε-ιν, πρότεινε ότι έως και το 2045 οι δύο χώρες θα ενοποιηθούν και θα γίνουν μία Κορέα.
 
## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ministry of Unification (South Korea)

Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Πολιτική της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Εθνικές ενοποιήσεις
Κατηγορία:Επακόλουθα Πολέμου της Κορέας
Κατηγορία:Αλυτρωτισμός
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Κορέα
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Κορέας
Κατευθυνόμενη Δημοκρατία

Η **κατευθυνόμενη δημοκρατία**, αναφερόμενη και ως **ελεγχόμενη δημοκρατία**, είναι μια τυπικά δημοκρατική κυβέρνηση που λειτουργεί εκ των πραγμάτων αυταρχικά. Τέτοιες κυβερνήσεις νομιμοποιούνται από ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, αλλά δεν αλλάζουν τις πολιτικές, τα κίνητρα και τους στόχους του κράτους. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση ελέγχει τις εκλογές έτσι ώστε ο λαός να μπορεί να ασκεί όλα τα δικαιώματά του, όμως χωρίς να αλλάζει πραγματικά η δημόσια πολιτική. Ενώ ακολουθούνται βασικές δημοκρατικές αρχές, μπορεί να υπάρχουν σημαντικές αποκλίσεις προς τον αυταρχισμό. 

Στην κατευθυνόμενη δημοκρατία, η συνεχής χρήση τεχνικών προπαγάνδας από το κράτος αποτρέπει το εκλογικό σώμα να έχει σημαντική επίδραση στην πολιτική.  Η έννοια της «καθοδηγούμενης δημοκρατίας» αναπτύχθηκε τον 20ο αιώνα από τον Γουόλτερ Λίπμαν στο έργο του *Public Opinion (1922)* και από τον Έντουαρντ Μπαρναίς στο έργο του *Crystallizing Public Opinion (1923)*.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία
Συναινετική Δημοκρατία

**Συναινετική δημοκρατία** είναι η εφαρμογή της συναίνεσης στη λήψη αποφάσεων κατά τη διαδικασία νομοθέτησης σε μια δημοκρατία. Χαρακτηρίζεται από δομές λήψης αποφάσεων που ενσωματώνουν και λαμβάνουν υπόψη όσο το δυνατόν ευρύτερο φάσμα απόψεων, σε αντίθεση με συστήματα όπου οι απόψεις των μειοψηφούντων μπορούν δυνητικά να αγνοηθούν από αυτούς που υπερτερούν σε μια ψηφοφορία (πλειοψηφική δημοκρατία). 

Η συναίνεση στη δημοκρατία χαρακτηρίζει επίσης την αυξημένη συμμετοχή των πολιτών τόσο στον καθορισμό της πολιτικής ατζέντας όσο και στην ίδια τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Οι εξελίξεις της τεχνολογίας στην πληροφορική και τα συστήματα επικοινωνίας μπορούν να διευκολύνουν ως διαμεσολαβητές τέτοιων συστημάτων, για παράδειγμα η χρήση του DemocracyOS στο Μπουένος Άιρες.

## Παραδείγματα
Η συναινετική δημοκρατία ενσωματώνεται περισσότερο σε ορισμένες χώρες όπως η Ελβετία, η Γερμανία, η Δανία, ο Λίβανος, η Σουηδία, το Ιράκ και το Βέλγιο, όπου η συναίνεση είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του πολιτικού πολιτισμού, ιδίως με σκοπό την αποτροπή της κυριαρχίας μιας γλωσσικής ή πολιτιστικής ομάδας στην πολιτική διαδικασία. Ο όρος συνεταιριστικό κράτος χρησιμοποιείται στην πολιτική επιστήμη για να περιγράψει χώρες με τέτοια πολιτικά συστήματα βάσει συναίνεσης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία
Ελεύθερο πεδίο (ακουστική)

**Το ελεύθερο πεδίο**, στην ακουστική, είναι μια κατάσταση στην οποία δεν συμβαίνουν ηχητικές αντανακλάσεις .

Στο ελεύθερο πεδίο, ο ήχος καθορίζεται από έναν ακροατή (ή ένα μικρόφωνο) καθώς λαμβάνεται μέσω του άμεσου ήχου από την πηγή του ήχου. 

Στη φύση, οι συνθήκες ελεύθερου πεδίου μπορούν να βρεθούν μόνο εάν οι ηχητικές αντανακλάσεις στο πάτωμα δεν έχουν σημασία, π.χ. στο νέο χιόνι σε ένα χωράφι ή σε πολύ καλά ηχοαπορροφητικά δάπεδα (φυλλοβόλα, άμμος κλπ.). 

Οι συνθήκες ελεύθερου πεδίου μπορούν να προσομοιωθούν τεχνητά σε ανηχωϊκούς θαλάμους . Συγκεκριμένα, οι συνθήκες ελεύθερου πεδίου παίζουν σημαντικό ρόλο στο πεδίο των ακουστικών μετρήσεων και των πειραμάτων αντίληψης του ήχου, καθώς τα αποτελέσματα επηρεάζονται μόνο από τον ήχο της πηγής ήχου και όχι από τις αντανακλάσεις του δωματίου.
Κατηγορία:Ακουστική
Δημοκρατία Βάσης

Η **δημοκρατία βάσης** είναι μια τάση προς το σχεδιασμό πολιτικών διαδικασιών που μετατοπίζουν την εξουσία λήψης αποφάσεων πρακτικά στο χαμηλότερο γεωγραφικό ή κοινωνικό επίπεδο οργάνωσης.  Τα κινήματα βάσης μπορούν να έχουν μια ποικιλία δομών ανάλογα με τον τύπο οργάνωσης και τις προσδοκίες των μελών. Μπορεί να είναι μη δομημένες και μη ιεραρχικές οργανώσεις που διευθύνονται από όλα τα μέλη ή από τα μέλη που επιθυμούν να συμμετέχουν. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία
Ριζοσπαστική Δημοκρατία

Η **ριζοσπαστική δημοκρατία** είναι ένας τύπος δημοκρατίας που υποστηρίζει τη ριζική επέκταση της ισότητας και της ελευθερίας, ακολουθώντας την ιδέα ότι η δημοκρατία είναι μια ατελείωτη, χωρίς αποκλεισμούς, συνεχής και αλληλεπιδραστική διαδικασία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία
Ιωάννης Κουρκούας (9ος αι.)

Ο **Ιωάννης Κουρκούας** (άκμασε 877/78 ή 886) από την Οικογένεια Κουρκούα ήταν ανώτερος Ρωμαίος στρατιωτικός διοικητής, που ηγήθηκε συνωμοσίας εναντίον τού Αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνα.

## Βιογραφία
Ο Ιωάννης Κουρκούας (ή Κροκόας στον Συμεών τον Λογοθέτη, τον μοναχό Γεώργο Αμαρτωλό και άλλους) είναι το πρώτο γνωστό μέλος της Οικογένειας.  Το οικογενειακό όνομα είναι Αρμενικό, ένας εξελληνισμός του ονόματος "Gurgen" και τα μέλη της οικογένειας προερχόταν από τη Δόκεια (σημερινό Tokat) του Θέματος των Αρμενιακών.  

Ο Ιωάννης Κουρκούας ήταν ο *δομέστικος* (διοικητής) της επίλεκτης μονάδας των *[[Ικανάτων]]* και συνωμότησε εναντίον του Αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνα (β. 867–886). Στη συνωμοσία συμμετείχαν τουλάχιστον 66 άτομα, από τη Σύγκλητο και την αριστοκρατία, συμπεριλαμβανομένου τού διοικητή της Εταιρείας (Αυτοκρατορικής σωματοφυλακής) και διακεκριμένων ευγενών.   Οι συνωμότες σκόπευαν να χτυπήσουν στη γιορτή του Ευαγγελισμού, αλλά η συνωμοσία προδόθηκε από τον παρακοιμώμενο του Κουρκούα. Ο Αυτοκράτορας διεξήγαγε δημόσια δίκη των συνωμοτών στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, καταδικάζοντάς τους σε ραβδισμούς και σε κουρές με τη βία: τα κομμένα μαλλιά τους κάηκαν. Τότε ο Αυτοκράτορας οδήγησε την πομπή για την εορτή του Ευαγγελισμού, αναγκάζοντας τους συνωμότες να βαδίζουν πίσω του γυμνοί. Στη συνέχεια εξορίστηκαν και κατασχέθηκαν τα υπάρχοντά τους. 

Οι πηγές διαφέρουν ως προς την ακριβή χρονολόγηση της υπόθεσης, με τους Συνεχιστές του Θεοφάνη και τον Ιωάννη Σκυλίτση (που ακολουθεί τους Συνεχιστές) να την τοποθετούν γύρω στο 877/78, αλλά οι σύγχρονοι μελετητές την τοποθετούν το 886. Ο Σκυλίτσης μάλιστα δίνει στον αρχηγό της συνωμοσίας το όνομα Ρωμανός αντί Ιωάννης, αλλά τα άλλα χρονικά είναι ξεκάθαρα στην απόδοση αυτών των γεγονότων στον Ιωάννη. Η αναφορά του Σκυλίτζη μπορεί να είναι σύγχυση με το όνομα τού γιού του Ιωάννη, τού Ρωμανού.  

Ο Ιωάννης ήταν ο πάππος του ομώνυμου διακεκριμένου στρατηγού Ιωάννη Κουρκούα (10ος αι.).   

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Andriollo, Lisa (2012), "Les Kourkouas (IXe-XIe siècle)", in Cheynet, Jean-Claude; Sode, Claudia (eds.), Studies in Byzantine Sigillography (in French), 11, Berlin: De Gruyter, pp. 57–88, ISBN 978-3-11-026668-9
* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.

Κατηγορία:Συνωμοσίες
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί φυλακισμένοι και κρατούμενοι
Κατηγορία:Φυλακισμένοι και κρατούμενοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οικογένεια Κουρκούα
Καλοκυρός

Ο **Καλοκυρός** (απεβ. 971) ήταν διεκδικητής τού Ρωμαϊκού θρόνου κατά τη διάρκεια του Ρωσο-Βυζαντινού Πολέμου (970-971) στις βασιλείες του Νικηφόρου Β΄ και του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τους ιστορικούς Ιωάννη Σκυλίτζη και Λέοντα τον Διάκονο, ο Καλοκυρός ήταν γιος ενός στρατηγού της Χερσονήσου. Το 967 ή το 968 ο Νικηφόρος Β´ Φωκάς τού απένειμε τον τίτλο τού *[[Πατρίκιοι|πατρικίου]]* και τον έστειλε στην Αυλή του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου, προκειμένου να πείσει εκείνον να ξεκινήσει εισβολή στο Βουλγαρικό βασίλειο, με την οποία η Ρωμανία βρισκόταν σε πόλεμο. Ο Καλοκυρός έπρεπε να πληρώσει στον Σβιατοσλάβ 15.000 λίτρες χρυσού, για να καλύψει εκείνος τα έξοδα της εκστρατείας.

Ο Καλοκυρός ζήτησε από τον Σβιατοσλάβ Β΄ να τον υποστηρίξει μυστικά στον σφετερισμό του Ρωμαϊκού στέμματος. Οι Έλληνες ιστορικοί ισχυρίζονται επίσης, ότι ο Σβιατοσλάβ συμφώνησε να υποστηρίξει τον Καλοκυρό στη φιλοδοξία του να αποκτήσει τον Αυτοκρατορικό θρόνο, ενώ ο Καλοκυρός υποσχέθηκε να ανταμείψει τον Σβιατοσλάβ με «μεγάλους, ανυπολόγιστους θησαυρούς από τα Αυτοκρατορικά ταμεία» και να αναγνωρίσει την κατάκτησή του στη Βουλγαρία. Όμως κατά τη διάρκεια της επόμενης σύγκρουσης Ρως-Βυζαντίου, ο Καλοκυρός (τον οποίο ο Σβιατοσλάβ αναφέρεται να αγαπά και να σέβεται ως αδελφό του) συνελήφθη από τους Ρωμαίους στο Πρέσλαβ και δολοφονήθηκε.

Η επιστροφή από τους Ρως τού Καλοκυρού ίσως είναι το θέμα μίας ασαφούς καταγραφής, γραμμένης στις λευκές σελίδες ενός βυζαντινού κώδικα του 10ου αιώνα. Σε αυτό το έγγραφο, ένας Έλληνας τοπάρχης αφηγείται το πέρασμά του από μία εχθρική χώρα βόρεια του Εύξεινου Πόντου κάποια στιγμή μεταξύ 964 και 967. Ο Α. Ν. Ζαχάρωφ πιστεύει ότι το έγγραφο περιγράφει την επιστροφή του Καλοκυρού από το Κίεβο μέσω του νησιού Μπερεζάν στην Κριμαία, αν και η ακρίβεια αυτής της ερμηνείας είναι αμφισβητήσιμη.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

* Αντρέι Νικολάιεβιτς Ζαχάρωφ . *Η Διπλωματία του Σβιάτοσλαβ* . Μόσχα: Διεθνείς Σχέσεις, 1982.
* Fyodor Uspensky . *Η Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας*, τομ. 2. Μόσχα: Mysl, 1997.
Κατηγορία:Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Ατενούλφος (αδερφός του Πανδούλφου Γ΄ του Βενεβέντου)

Ο **Ατενούλφος**, λατιν. Atenulf (άκμασε 1040-42) από τον Οίκο των Λανδουλφιδών, ήταν γιος του Λανδούλφου Ε΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο και αδελφός του Πανδόλφος Γ΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο. 

## Βιογραφία
Το 1040 το Μπενεβέντο είχε ακόμη το κύρος του να είναι το πρώτο από τα ανεξάρτητα Λομβαρδικά πριγκιπάτα της Νότιας Ιταλίας. Έτσι όταν ο Λομβαρδός Αρδουίνος *[[τοποτηρητής]]* του Μέλφι και οι Νορμανδοί μισθοφόροι εξεγέρθηκαν εναντίον της Βυζαντινής εξουσίας, εξέλεξαν τον γιο τού Λανδούλφου Ε΄ ως ηγέτη τους, αποκαλώντας τον «πρίγκιπα του Μπενεβέντο».

Μετά τη δολοφονία τού κατεπάνω της Ιταλίας Νικηφόρου Δοκειανού, οι Νορμανδοί σχεδίαζαν να εκλέξουν έναν ηγέτη μεταξύ τους, αλλά ο Γουλιέλμος της Απουλίας σημειώνει ότι ο Ατενούλφος "τους είχε δώσει ίσως χρυσό ή άργυρο, και έτσι τους έκανε να παραιτηθούν από προηγούμενη συμφωνία". Έτσι εξελέγη ηγέτης.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1041 οι εξεγερμένοι νίκησαν τον νέο Βυζαντινό κατεπάνω, τον Εξακουστό, γιο του μεγάλου Βοϊωάννη, και τον αιχμαλώτισαν. Ο κατεπάνω αιχμαλωτίστηκε στο Μπενεβέντο. Περίπου εκείνη την εποχή ο  Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπας του Σαλέρνο άρχισε να ελκύει τους Νορμανδούς κάτω από τη σημαία του με μυριάδες υποσχέσεις. Τον Φεβρουάριο του 1042, πιθανότατα νιώθοντας εγκαταλειμμένος, και ίσως αφού δωροδοκήθηκε από τους Βυζαντινούς, ο Ατενούλφος διαπραγματεύτηκε την απελευθέρωση με λύτρα τού Εξακουστού και στη συνέχεια έφυγε με τα λύτρα στη Βυζαντινή επικράτεια, όπου απεβίωσε σε αφάνεια (αλλά μάλλον πλούσιος). Αντικαταστάθηκε ως ηγέτης από τον Αργυρό.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Νόριτς, Τζον Ιούλιος . *Οι Νορμανδοί στο Νότο, 1016–1130* . Λονδίνο: Longmans, 1967.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βενεβέντου
Συνθήκη Ανακωχής της Κορέας

Η **Συνθήκη Ανακωχής της Κορέας** (κορεατικά: 한국휴전협정, κινεζικά: 朝鲜停战协定, αγγλικά: Korean Armistice Agreement) είναι η συνθήκη ανακωχής που σταμάτησε τις εχθροπραξίες του Πολέμου της Κορέας. Η συνθήκη υπόγράφτηκε από τον Αμερικανό Αντιστράτηγο Γουίλιαμ Κέλι Χάρισον Τζ., ο οποίος αντιπροσώπευε τα Ηνωμένα Έθνη, τον Βορειοκορεάτη Στρατηγό Ναμ Ιλ, ο οποίος αντιπροσώπευε τον Κορεατικό Λαΐκό Στρατό και ο Πενγκ Ντεχουάι από τον Λαίκό Εθελοντικό Στρατό της Κίνας. Η συνθήκη υπογράφτηκε συγκεκριμένα στις 27 Ιουλίου 1953 (με τον πόλεμο να μένεται από το 1950) και ο σκοπός της ήταν «να εξασφαλιστεί η πλήρης παύση των εχθροπραξιών και όλων των ένοπλων ενεργειών στην Κορέα, μέχρι να επιτευθχεί μία ειρηνική λύση».

Κατά τη διάρκεια της Συνδιάσκεψης της Γενεύης του 1954 στην Ελβετία, ο Κινέζος πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών Τσου Εν Λάι πρότεινε να εφαρμοστεί μια ειρηνευτική συνθήκη στη χερσόνησο της Κορέας. Ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Φόστερ Ντουλς, δεν δέχτηκε αυτήν την προσπάθεια επίτευξης μιας τέτοιας συνθήκης. Έως και σήμερα δεν έχει επιτευχθεί ποτέ τελικός διακανονισμός για την ειρήνη. Η υπογεγραμμένη ανακωχή καθιέρωσε την Κορεατική Αποστρατικοποιημένη Ζώνη (DMZ), το de facto νέο σύνορο μεταξύ των δύο εθνών, επίσης, τέθηκε σε ισχύ η κατάπαυση του πυρός και, τέλος, ολοκλήρωσε τον επαναπατρισμό των αιχμαλώτων πολέμου. Η DMZ πλησιάζει στον 38ο παράλληλο και έχει χωρίσει τη Βόρεια και τη Νότια Κορέα από την υπογραφή της Κορεατικής Συνθήκης Ανακωχής το 1953.

Ωστόσο, η Νότια Κορέα δεν υπέγραψε ποτέ τη Συμφωνία Ανακωχής, λόγω της άρνησης του Προέδρου Σίνγκμαν Ρι να αποδεχτεί ότι απέτυχε να ενώσει την Κορέα με τη βία, όπως ήταν κι ο σκοπός του. Η Κίνα ομαλοποίησε τις σχέσεις και υπέγραψε μια ειρηνευτική συνθήκη με τη Νότια Κορέα το 1992. Το 1994, η Κίνα αποχώρησε από την Επιτροπή Στρατιωτικής Αντιστράτευσης, αφήνοντας ουσιαστικά τη Βόρεια Κορέα και τη Διοίκηση του ΟΗΕ ως τους μοναδικούς συμμετέχοντες στη συμφωνία ανακωχής. Το 2011, η Νότια Κορέα δήλωσε ότι η Βόρεια Κορέα είχε παραβεί την ανακωχή 221 φορές. Αν και κατά το τέλος της δεκαετίας του 2010, έχουν βελτιωθεί οι σχέσεις των δύο χωρών, με τον Νοτιοκορεάτη πρόεδρο, Μουν Τζε-ιν, να λέει ότι εώς και το 2045, θα έχει επιτευχθεί η ειρηνική συμβίωση και ενοποίηση της Κορέας.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
* 

Κατηγορία:Πόλεμος της Κορέας
Κατηγορία:Συνθήκες ανακωχής
Κατηγορία:Σχέσεις Βόρειας Κορέας-Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Κορέας
Κατηγορία:Στρατός της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Σύνορο Βόρειας Κορέας-Νότιας Κορέας
Ανθικός τύπος

**Ανθικός τύπος** είναι μία συμβολική αναπαράσταση της μορφολογίας του άνθους με χρήση του ελληνικού ή λατινικού αλφάβητου, σύμβολων και ψηφίων.
 
## Φύλο του άνθους
 
Στην αρχή του τύπου ,μπορεί να υποδεικνύεται το φύλο του άνθους:
* 12px — αρσενικό άνθος (περιέχει μόνο στήμονες);
* 18px — θηλυκό άνθος (περιέχει μόνο ύπερο);
* 12px — ερμαφρόδιτο άνθος.
 
## Συμμετρία του άνθους
* \ast — το άνθος έχει πολλά επίπεδα συμμετρίας (ακτινόμορφο)
* \uparrow — το άνθος έχει μόνο ένα επίπεδο συμμετρίας (ζυγόμορφο)
* 15px — το άνθος είναι δισυμμετρικό.
 
## Τμήματα του άνθους
Μετά από τα σύμβολα ακολουθούν γράμματα τα οποία χαρακτηρίζουν το περιάνθιο, στήμονες και ύπερο. Δίπλα με κάθε γράμμα ψηφιακά υποδεικνύεται και ο αριθμός των στοιχείων (κάλυκων, σέπαλων κτλ.)
Κ = κάλυκας, ακολουθεί ο αριθμός σέπαλων,
Σ = στεφάνη, ακολουθεί ο αριθμός πετάλων
Α = ανδρείο, ακολουθεί ο αριθμός στημόνων,
Γ = γυναικείο, ακολουθεί ο αριθμός καρπόφυλλων,
Π = περιγόνιο..
## Παραδείγματα ανθικών τύπων μερικών φυτών
* ***[[Μηλέα η ήμερος]]*** ή ***Malus domestica*** — 12px\astΚ5Σ5Α∞Γ5
**** [[Αρακάς]]*** ή ***Písum ***— \uparrowΚ5Σ{(1,2,1)}Α{(9),1}Γ1
* ***[[Πατάτα]]*** ή ***Solanum tuberosum*** —  \astΚ5Σ5Α5Γ2

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άνθη
Κατηγορία:Κωδικοποιήσεις
Αρκαδία (ουτοπία)

[δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ|''Η Αρκαδική ή Ποιμαντική Πολιτεία'', [Τόμας Κόουλ, 1834]]
Η **Αρκαδία** αναφέρεται σε ένα όραμα ποιμενισμού και αρμονίας με τη φύση. Ο όρος προέρχεται από την ελληνική περιοχή με το ίδιο όνομα που υπάρχει από την αρχαιότητα. Η ορεινή τοπογραφία της επαρχίας και ο αραιός αγροτικός πληθυσμός προκάλεσαν τη λέξη *Αρκαδία* να εξελιχθεί σε ποιητική έννοια όπου εκφράζει  ένα ειδυλλιακό όραμα της υπαίθρου. Η Αρκαδία είναι ένας ποιητικός χώρος που συνδέεται με πλούσιο φυσικό μεγαλείο και αρμονία και κατοικείται συχνά από βοσκούς. Η ιδέα εμφανίζεται επίσης στη μυθολογία της Αναγέννησης. Αν και συνήθως θεωρείται ότι ευθυγραμμίζεται με τα ουτοπικά ιδανικά, η Αρκαδία διαφέρει από αυτήν την παράδοση, δεδομένου ότι θεωρείται πιο συχνά ως ανέφικτη. Επιπλέον, θεωρείται ως μια χαμένη, Εδεμική μορφή ζωής, σε αντίθεση με την προοδευτική φύση των ουτοπικών επιθυμιών.

## Στην αρχαιότητα
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αρκαδία της Πελοποννήσου ήταν ο τομέας του Παν και θεωρήθηκε ως χώρα του θεού γεμάτη δρυάδες, νύμφες και άλλα πνεύματα της φύσης. Ήταν μια εκδοχή του παράδεισου, αν και μόνο με την έννοια ότι είναι η κατοικία υπερφυσικών οντοτήτων και όχι μια μεταθανάτια ζωή για τους νεκρούς θνητούς.

Τον 3ο αιώνα π.Χ., ο Έλληνας ποιητής Θεοκρίτης έγραψε εξιδανικευμένες απόψεις για τη ζωή των αγροτών στην Αρκαδία για τους συναδέλφους του από την υπεραστική πόλη της Αλεξάνδρειας.

Η ελληνική μυθολογία ενέπνευσε τον Ρωμαίο ποιητή Βιργίλιο να γράψει τα Βουκολικά, μια σειρά ποιημάτων για την Αρκαδία.

## Στην Αναγέννηση
[αριστερά|μικρογραφία|''Αρκαδία'', [Τόμας Ίκινς]]
Η Αρκαδία παρέμεινε ένα δημοφιλές καλλιτεχνικό θέμα, τόσο στις εικαστικές τέχνες όσο και στη λογοτεχνία. Eικόνες των όμορφων νυμφών σε καταπράσινα δάση αποτέλεσαν συχνή πηγή έμπνευσης για ζωγράφους και γλύπτες. Λόγω της επιρροής του Βιργίλιου στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή λογοτεχνία, π.χ. στη *[[Θεία Κωμωδία]]*, η *Αρκαδία* έγινε σύμβολο της βουκολικής απλότητας. Οι Ευρωπαίοι αναγεννησιακοί συγγραφείς επανέλαβαν συχνά το θέμα και το όνομα Αρκαδία άρχισε να χρησιμοποιείται για οποιαδήποτε ειδυλλιακή τοποθεσία ή παράδεισο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία Αρκαδία
Κατηγορία:Αναγεννησιακή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Βασίλειος Σκληρός

Ο **Βασίλειος Σκληρός** (αρχές του 11ου αι.) από την Οικογένεια Σκληρών ήταν Ρωμαίος ευγενής και *στρατηγός* (κυβερνήτης επαρχίας) στις αρχές του 11ου αιώνα.

## Βιογραφία
Ο Βασίλειος ήταν γιος τού *[[Μάγιστρος|μαγίστρου]]* Ρωμανού Σκληρού, γιού του στρατηγού Βάρδα Σκληρού που είχε εξεγερθεί, και έγινε στενός σύμβουλος του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ (β. 976–1025 ).  

Νυμφεύτηκε την Πουλχερία, αδελφή του μετέπειτα Αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄ Αργύρου (β. 1028–1034 ). Το ζευγάρι είχε μία κόρη, η οποία ήδη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλείου Β΄ παντρεύτηκε έναν άλλο μελλοντικό Αυτοκράτορα, τον Κωνσταντίνο Θ΄ Μονομάχο (β. 1042-1055). 

Ο ίδιος ο Βασίλειος αναφέρεται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Κωνσταντίνου Η΄ (β. 1025–1028), όταν κατείχε την τάξη των *[[Πατρίκιοι|πατρικίων]]*.   Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήλθε σε σύγκρουση με τον Πρεσιάνο, τον κυβερνήτη του Θέματος των Βουκελλαρίων, που κλιμακώθηκε σε σημείο ώστε να ανταλλάξουν χτυπήματα. Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Η΄ εξόρισε και τους δύο άνδρες στα Πριγκιπόννησα: ο ένας στο νησί της Πλάτης, ο άλλος στην Οξεία. Ο Σκληρός κατηγορήθηκε ότι σχεδίαζε να φύγει και ως αποτέλεσμα τυφλώθηκε. Σύμφωνα με τον Ιωάννη Σκυλίτζη, ο Πρεσιάνος μόλις που διέφυγε την ίδια μοίρα και ελευθερώθηκε. 

Όταν όμως ο Ρωμανός Γ΄ ανέβηκε στον θρόνο, ο Βασίλειος αποκαταστάθηκε και προήχθη σε *μάγιστρο*.   Σύμφωνα με μία άποψη, προήχθη περαιτέρω σε *[[βεστιάριος|βεστιάριο]]* και τού δόθηκε η θέση τού *[[Στρατηγός (Βυζάντιο)|στρατηγού]]* του Θέματος των Ανατολικών. Κάποια στιγμή, φαίνεται επίσης ότι συνωμότησαν εναντίον του Ρωμανού Γ΄ Αργυρού, καθώς και αυτός και η σύζυγός του εξορίστηκαν από την Κωνσταντινούπολη από τον Ρωμανό Γ΄. 

Η αλαζονεία του Βασίλειου Σκληρού και των συγγενών του, που κυβέρνησαν τα κτήματά τους σχεδόν ως ανεξάρτητοι άρχοντες, δέχεται έντονη κριτική στην *Πείρα* του σύγχρονου νομικού λογίου Ευστάθιου του Ρωμαίου. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πουλχερία Αργυρού, αδελφή του Ρωμανού Γ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνο:
* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Θ΄ Μονομάχο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.
* Stouraitis, Ioannis (10 October 2003). Σκληροί. Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor (in Greek). Athens: Foundation of the Hellenic World. Retrieved 13 June 2019.

Κατηγορία:Φυλακισμένοι και κρατούμενοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πατρίκιοι
Κατηγορία:Μάγιστροι
Κατηγορία:Οικογένεια Σκληρού
Κατηγορία:Βυζαντινοί φυλακισμένοι και κρατούμενοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Σκαπάνη του μοναχού

thumb|50px
**Η σκαπάνη του μοναχού** , που στα αγγλικά ονομάζεται Shaolin Spade/Monk's spade, είναι ένα κινεζικό όπλο/εργαλείο που αποτελείται από έναν μακρύ κοντάρι με μια επίπεδη λεπίδα σαν φτυάρι στο ένα άκρο και μια μικρότερη λεπίδα ημισελήνου στο άλλο. Καμία λεπίδα δεν σχεδιάστηκε για να ακονιστεί. Στην Αρχαία Κίνα, οι βουδιστές μοναχοί μετέφεραν συχνά σκαπάνες (φτυάρια) μαζί τους όταν ταξίδευαν. Αυτό εξυπηρετούσε δύο σκοπούς: αν έβρισκαν ένα πτώμα στο δρόμο, θα μπορούσαν να το θάψουν σωστά όπως προέβλεπαν οι βουδιστικές τελετές καθώς και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν όπλο αυτοάμυνας εναντίων ληστών. Η ημισέληνος σχεδιάστηκε ως άμυνα ενάντια σε μικρούς έως μεσαίου μεγέθους θηρευτές όπως άγρια σκυλιά και λεοπαρδάλεις. Ο προβλεπόμενος τρόπος χρήσης της ήταν να μπορεί να κρατάει από τον λαιμό το ζώο στο έδαφος και αν χρειαζόταν να το σπρώξει μακριά. Με την πάροδο του χρόνου, τα εργαλεία αυτά σχηματοποιήθηκαν ως όπλα που χρησιμοποιούνταν από τούς μοναχούς
*

## βιβλιογραφικές αναφορές

* Holmes Welch, *The Practice of Chinese Buddhism 1900-1950*, Harvard University Press, 1973
Κατηγορία:Όπλα
Κατηγορία:Κινεζικές πολεμικές τέχνες
Σίβυλλα Φέιν του Γουέστμορλαντ

Η **Σίβυλλα Φέιν του Γουέστμορλαντ** (*Sybil Fane of Westmorland*, γεννημένη ως Σίβυλλα Μαίρη Σεντ-Κλερ Έρσκιν *Sybil Mary St. Clair-Erskine*, 20 Αυγούστου 1871 - 21 Ιουλίου 1910) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα και κοσμική.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1871 στο Μέιφερ, και ήταν κόρη του Σκωτσέζου Συντηρητικού πολιτικού Ροβέρτου Σεντ-Κλερ Έρσκιν και της Λαίδης Λευκής Αντελάιζα Φιτζρόι.

Στις 28 Μαΐου 1892 παντρεύτηκε τον Αντώνιο Φέιν, 13ο Κόμη του Γουέστμορλαντ στην Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ στην Τσέστερ Σκουέρ. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*τον Λόρδο *Βιρ* Αντώνιο Φραγκίσκο (1893–1948), παντρεύτηκε την Νταϊάνα Κάπελ. Απέκτησαν 1 παιδί. 
*την Λαίδη Βικτώρια *Ίνεντ* Ραχήλ (1894–1969), παντρεύτηκε (1) τον Ερρίκο Βέιν. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) τον Χέρμπερτ Τέρνορ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*τον Λόρδο *Μάουντζοι* Ιωάννη Κάρολο (1900–1963), παντρεύτηκε την Αγαθή Άκλαντ-Χουντ-Ρέιναρντσον. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Λαίδη *Βιολέτα* Γκλόρια Σίβυλλα (1902–1969), δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Ήταν διάσημη για την ομορφιά της, και δεν είχε καμία αμφιβολία για τη βελτίωσή της με τη χρήση καλλυντικών, η οποία θεωρήθηκε τολμηρή εκείνη την εποχή. Τον Ιούλιο του 1897, η Σίβυλλα ήταν καλεσμένη στην μεγάλη χοροσπερίδα της Δούκισσας του Ντέβονσαϊρ, στο Ντέβονσαϊρ Χάουζ στο Πικαντίλι του Λονδίνου. Η χοροσπερίδα πραγματοποιήθηκε για τον εορτασμό του Διαμαντένιου Ιωβηλαίου της Βασίλισσας Βικτώριας, και ήταν ένα από τα πιο υπερβολικά αριστοκρατικά πάρτι που είχαν γίνει ποτέ.

Πέθανε στις 21 Ιουλίου 1910 στην 58 Κουίν Άν Στρίτ στο Μέριλμπον του Λονδίνου σε ηλικία 38 ετών. Είναι θαμμένη στο Παρεκκλήσι Ρόσλιν του Εδιμβούργου.

## Παραπομπές
* [Lafayette Studio archives at the [Victoria and Albert Museum]]


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες
Cottagecore

δεξιά|μικρογραφία| Η αισθητική cottagecore δίνει έμφαση στη φύση, την απλότητα και την ηρεμία.
Το **Cottagecore** είναι αισθητική όπου περιγράφεται ως υποκουλτούρα της Γενιάς Z  και γιορτάζει μια εξιδανικευμένη αγροτική ζωή και αναπτύχθηκε καθ' όλη τη διάρκεια του 2010 μέχρι να ονομαστεί στο tumblr το 2018.  Εκτιμά τις παραδοσιακές δεξιότητες και τις τέχνες, όπως η αναζήτηση τροφής, το ψήσιμο και η κεραμική. Οι ιδέες του cottagecore περιγράφουν «μια φιλοδοξική μορφή νοσταλγίας», καθώς και μια απόδραση από πολλές μορφές άγχους και τραύματος .  *[[The New York Times|Οι New York Times το]]* περιέγραψαν το φαινόμενο ως αντίδραση στη φασαρία του πολιτισμού και της υπεραστικής ζωής. 

Το κίνημα κέρδισε περαιτέρω έλξη σε πολλούς διαδικτυακούς τομείς και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το 2020 λόγω της μαζικής απομόνωσης στην πανδημία COVID-19 .   Ιστότοποι όπως το Tumblr είχαν αύξηση 150% στις αναρτήσεις cottagecore τους 3 μήνες από τον Μάρτιο του 2020.  Η τάση έχει περιγραφεί από τον Vox ως «η αισθητική όπου η καραντίνα φαίνεται ρομαντική αντί για τρομακτική». 

*[[The Guardian|Ο Guardian]]* περιέγραψε το cottagecore ως "οπτικό κίνημα και τρόπο ζωής που έχει σχεδιαστεί για να φτιάξει την πλήρη ομορφιά της υπαίθρου."  Τονίζει την απλότητα και την απαλή γαλήνη της βουκολικής ζωής ως απόδραση από τους κινδύνους του σύγχρονου κόσμου. 

## Ιστορικό και πολιτιστικό πλαίσιο
Ενώ το cottagecore εμφανίστηκε ονοματικά το 2018, παρόμοια αισθητική και ιδανικά έχουν μακρά πολιτιστική ιστορία. Οι αρχαίοι Έλληνες είδαν τη γεωγραφική Αρκαδία ως άγριο και αφιλόξενο μέρος, αλλά καθώς τα μειονεκτήματα της αστικής κατοίκησης έγιναν ολοένα και πιο προφανή, ήρθαν να δουν μια εξιδανικευμένη Αρκαδία ως αναπαράσταση μιας ειρηνικής αγροτικής ζωής και πνευματικού καταφυγίου. Ο ποιητής Θεοκρίτης έγραψε ποιήματα για βοσκούς τον 3ο αιώνα π.Χ., με αποτέλεσμα να αναφέρεται συχνά ως εφευρέτης της βουκολικής ποίησης .  Τον 1ο αιώνα π.Χ. η βουκολική ποίηση του Ρωμαίου ποιητή Βιργίλιου γράφτηκε ως απάντηση στη βία και το χάος του πολέμου.   

H βουκολική αισθητική επέστρεψε ως θέμα των τεχνών κατά την αναγέννηση μέσω του Ιταλού ποιητή Πετράρχου, ο οποίος ήταν γνωστός για την πεζοπορία και την κηπουρική του καθώς και για την ποίησή του.  

Η Μαρία Αντουανέτα  δέχθηκε κριτική για τα έξοδα της για το Hameau de la Reine, ένα προσωπικό χωριό όπου η Βασίλισσα φιλοξενούσε φίλους και μάλιστα ντυμένους ως βοσκοί ή χωριατοπούλες για να αναπαραστήσουν μια απλή ζωή ενώ οι υπάλληλοι διατηρούσαν το αγρόκτημα. Ήταν μοντέρνο στην Ευρώπη του δέκατου όγδοου αιώνα για τους ευγενείς να χτίσουν γραφικά διακοσμητικά αγροκτήματα στα εξοχικά τους κτήρια με το ύφος των αγροτικών χωριών. 

## ΛΟΑΤ σύνδεση
Το Cottagecore έχει γίνει υποκουλτούρα της ΛΟΑΤ κοινότητας και απορρέει από την προσπάθεια διαφυγής από την ετεροκανονικότητα. Cottagecore βίντεο από γυναίκες ΛΟΑΤ που εκτελούν εργασίες όπως το ψήσιμο ψωμιού και το κέντημα έχουν γίνει viral στην εφαρμογή TikTok. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απλή διαβίωση
Κατηγορία:Εικονικές κοινότητες
Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια
Τζέιν Στάνχοπ του Χάρινγκτον

Η **Τζέιν Στάνχοπ του Χάρινγκτον** (*Jane Stanhope of Harrington*, γεννημένη ως Τζέιν Φλέμινγκ *Jane Fleming*, 23 Μαΐου 1755 - 3 Φεβρουαρίου 1824) ήταν Βρετανίδα ευγενής, κοσμική και Κυρία της Κρεβατοκάμαρας της Βασίλισσας Καρλότας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1755, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Σερ Ιωάννη Φλέμινγκ, 1ου Βαρονέτου και της Τζέιν Κόλεμαν.

Το 1778 αραβωνιάστηκε τον Κάρολο Στάνχοπ, 3ο Κόμη του Χάρινγκτον, ήρωα πολέμου που πολέμησε στη Βόρεια Αμερική. Ο γάμος τους έγινε στις 23 Μαΐου 1778 στην Εκκλησία Μέριλμπον του Λονδίνου. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά:
*τον Λόρδο Κάρολο (1780-1851), παντρεύτηκε την Μαρία Φουτ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*τον Λόρδο *Λίνκολν* Έντουιν Ροβέρτο (1781-1840), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*την Λαίδη Άννα Μαρία (1783-1857), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Ράσελ του Μπέντφορντ. Απέκτησαν 1 παιδί.
*τον Λόρδο *Λέστερ* Φιτζέραλντ Κάρολο (1784-1862), παντρεύτηκε την Ελισάβετ Γκριν. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*τον Λόρδο *Φιτζρόι* Ερρίκο Ριχάρδο (1787-1864), παντρεύτηκε την Καρολίνα Γουίνταμ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*τον Λόρδο *Φραγκίσκο* Κάρολο (1788-1862), παντρεύτηκε την Χάννα Γουίλσον. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*τον Λόρδο *Ερρίκο* Γουλιέλμο (1790-1872), παντρεύτηκε την Φάνυ Κόπερ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Λαίδη *Καρολίνα* Άννα (1791-1853), παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Άισφορντ Σάνφορντ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τν Λαίδη *Καρλότα* Αυγούστα (1793-1859), παντρεύτηκε τον Αύγουστο Φρειδερίκο Φιτζέραλντ του Λένστερ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*τον Λόρδο Αύγουστο (1794-1831), δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Η Κόμισσα του Χάρινγκτον έγινε γνωστή για την αίσθηση της μόδας και τη φυσική ελκυστικότητά της. εκείνη και η Γεωργιάνα Κάβεντις, Δούκισσα του Ντέβονσαϊρ, ξεχώρισαν ως «οι καλύτερες ντυμένες κυρίες» σε ένα ολονύχτιο πάρτι που διοργάνωσε η Δούκισσα τον Σεπτέμβριο του 1782.

Περιτριγυρισμένη από αριστοκρατία γενικά χαλαρών ηθών, θεωρήθηκε η επιτομή της αρετής, ενώ η μικρότερη αδερφή της σκανδάλησε την κοινωνία καθώς φέρρεται να είχε σεξουαλικές σχέσεις με 27 άντρες εκτός από τον σύζυγό της.

Το 1794, έγινε Κυρία της Κρεβατοκάμαρας της Βασίλισσας Καρλότας. Ως η πιο ευνοούμενη από τη Βασίλισσα Καρλότα, η Κόμισσα  παρέμεινε ως Κυρία της Κρεβατοκάμαρας μέχρι το θάνατο της βασίλισσας το 1818.

Πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 1824 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου σε ηλικία 68 ετών. Είναι θαμμένη στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Κυρίες της Κρεβατοκάμαρας
Ερβέβιος Φραγκόπουλος

**Ο Ερβέ(βιος), λατιν: ''Ervevius, γαλλ.'' Hervé,** ), που ονομάστηκε **Φραγκόπουλος** (i.e. Φράγκος), ήταν Νορμανδός μισθοφόρος, στρατηγός στη Ρωμαϊκή υπηρεσία κατά τη δεκαετία του 1050.

[μικρογραφία| Σφραγίδα με επιγραφή: Ο [ΑΓΙΟC] ΠΕΤΡΟ' / ΕΡΒΕΒΙΩ ΜΑΓΙCΤΡΩ, ΒΕCΤΗ S CΤΡΑΤΗΛΑΤΗ ΤΗ' ΑΝΑΤΟΛΗ' ΤΩ ΦΡΑΓΟΠΩ[ΛΩ].](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Seal_of_the_magistros%2C_vestes%2C_and_stratelates_of_the_East_Herve_Frankopoulos.png)

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Αμάτους του Μοντεκασίνο, ο Ερβέ και άλλοι Νορμανδοί μισθοφόροι πολέμησαν για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπό τον Γεώργιο Μανιάκη εναντίον των Μουσουλμάνων στη Σικελία το 1038-1040. Μεταξύ των ετών 1040 και 1043 συμμετείχε στην εκστρατεία εναντίον των Ελλήνων της Απουλίας και έλαβε την πόλη Αβελλίνο (1042/3). Περί το 1050 εμφανίζεται ως ηγέτης των Νορμανδών μισθοφόρων υπό τον Νικηφόρο Βρυέννιο τον Πρεσβύτερο και ενός από τους δύο επικεφαλής υποδιοικητές της Ελλάδας. Την ίδια χρονιά, ο ίδιος και ο Κατακαλών Κακαυμένος ηττήθηκαν από τους Πετσενέγκους κοντά στον Δούναβη.

Το 1056 ζήτησε τον ανώτερο αυλικό τίτλο του *[[Μάγιστρος|μαγίστρου]]* από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ ΣΤ΄ *Στρατιωτικό* (β. 1056-1057). Όταν αυτός αρνήθηκε, ο Ερβέ αποσύρθηκε στο κτήμα του στο Θέμα των Αρμενιακών. Από εκεί συγκέντρωσε έναν αριθμό 300 Νορμανδών και την άνοιξη του 1057 βάδισε στην ανατολική Μικρά Ασία, γύρω από τη λίμνη Βαν. Εκεί πιθανότατα σκόπευε να δημιουργήσει ένα κράτος για τον εαυτό του και εισήλθε σε πολέμους με τους Αρμένιους και τους Σελτζούκους. Μετά την αρχική επιτυχία, αιχμαλωτίστηκε από τον Αμπού Νασρ, εμίρη του Aχλάτ.

Ο Ερβέ απεστάλη πίσω στην Κωνσταντινούπολη σιδηροδέσμιος, αλλά εκεί φαίνεται πως συμφιλιώθηκε με τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων: μία σφραγίδα του που διασώθηκε, καταγράφει πως είχε λάβει τον τίτλο τού *[[μάγιστρος|μαγίστρου]]* και τις θέσεις τού βεστιαρίου και του *[[στρατηλάτης (Βυζάντιο)|στρατηλάτη]]* της Ανατολής, στον στρατό του Αυτοκράτορα Ισαακίου Α΄ Κομνηνού (β. 1057-1059). Ωστόσο γύρω στο 1063 ο Ματθαίος της Έδεσσας καταγράφει ότι οι Τούρκοι της Άμιδας δωροδόκησαν έναν «Φρανκάβολ», για να αποφύγουν τη μάχη. Το αν ήταν πράγματι ο Ερβέ είναι αβέβαιο, αλλά εκτελέστηκε από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ι΄ Δούκα (β. 1059-1067) λίγο μετά.  Ήταν πιθανώς ο ιδρυτής της οικογένειας της ύστερης Βυζαντινής οικογένειας Φραγκοπούλου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές

*  

## Περαιτέρω ανάγνωση

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί μισθοφόροι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι
Ύψιλον Ανδρομέδας

Το **Ύψιλον Ανδρομέδας** (Upsilon Andromedae συντομογραφία Upsilon And) είναι δυαδικό αστέρι που βρίσκεται περίπου 44 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Το σύστημα αποτελείται από ένα αστέρι κύριας ακολουθίας τύπου F (ορίζεται Andromedae A, επίσημα ονομάζεται Titawin) και έναν μικρότερο "κόκκινο νάνο" (Red dwarf).

Από το 2010, τέσσερις εξωηλιακοί πλανήτες (που ονομάζονται Upsilon Andromedae b, c, d και e, οι τρεις πρώτοι που ονομάζονται Saffar, Samh και Majriti, αντίστοιχα) πιστεύεται ότι βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το Andromedae A. Και οι τέσσερις είναι πιθανό να είναι γιοβικοί πλανήτες που είναι συγκρίσιμοι σε μέγεθος για τον Δία. Αυτό ήταν και το πρώτο σύστημα πολλαπλών πλανητών που ανακαλύφθηκε γύρω από ένα αστέρι κύριας ακολουθίας, και το πρώτο σύστημα πολλαπλών πλανητών γνωστό σε ένα σύστημα πολλαπλών αστέρων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διπλοί αστέρες
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου F
Κατηγορία:Πλανητικά συστήματα
J01364784+4124200