open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φραγκίσκος των Έστε

O **Φραγκίσκος**, ιταλ. *Francesco*, (1 Νοεμβρίου 1516 - 12 Φεβρουαρίου 1578) από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος της Μάσα Λομπάρντα (155-1578).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου Α΄ δούκα της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο και της δεύτερης συζύγου του Λουκρητίας Βοργία, κόρης του πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄. Αδέλφια του ήταν ο Έρκολε Β΄ δούκας της Φερράρα, ο καρδινάλιος Ιππόλυτος Β΄ και ο νόθος Αλφόνσος μαρκήσιος του Μοντέκιο.

Όταν ήταν τριών ετών η μητέρα του απεβίωσε από τις επιπλοκές της γέννας του ένατου τέκνου της. Ο ίδιος ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Αφού πέρασε κάποιο διάστημα στη Γαλλία, ο πατέρας του τον παρότρυνε να βοηθήσει τον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων το 1536 στη Λομβαρδία ως αρχηγός του ελαφρού ιππικού. Επίσης έλαβε μέρος στην εκστρατία στο Αλγέρι το 1541.

Ο Κάρολος Ε΄ υποστήριξε τον γάμο του Φραγκίσκου με τη χήρα Μαρία ντε Καρντόνα, μαρκησία της Πάντουλα και κόμισσα του Αβελίνο. Δεν απέκτησαν τέκνα· ο Φραγκίσκος είχε δύο κόρες από μία εκτός γάμου σχέση του, που τις νομιμοποίησε λίγα έτη αργότερα με τη συμβολή του πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄ και του ανιψιού του Αλφόνσου Β΄ δούκα της Φερράρα.

Το 1552 ο πάπας Παύλος Γ΄ Φαρνέζε ονόμασε τον Φραγκίσκο μαρκήσιο της Μάσα Λομπάρντα με τον όρο να είναι ο τίτλος κληρονομικός στους άρρενες απογόνους του και με το δικαίωμα κοπής νομισμάτων. Ιδρύθηκε ένα νομισματοκοπείο κοντά στο φρούριο της Μάσα Λομπάρντα, που είχε πυκνή παραγωγή νομισμάτων ως το 1573. Ο Φραγκίσκος άνοιξε σιδηρουργεία στα φέουδά του Αβελίνο και Καντίντα, μάλιστα έκανε και μία ετήσια έκθεση στο Αβελίνο. Αργότερα μπήκε στην υπηρεσία του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας, που τον έκανε υπολοχαγό και τον έστειλε να υπερασπίσει το Μονταλκίνο, τελευταίο προπύργιο της Δημοκρατίας της Σιένα.

Έπειτα επέστρεψε στη Φερράρα και απέκτησε ένα ανάκτορο, στο οποίο ανακαίνισε τους κήπους και πρόσθεσε πολλά κτήρια το 1559. Απεβίωσε το 1578 στα 62 έτη του. Το ανάκτορο κληροδοτήθηκε στην πρώτη κόρη του και είναι γνωστό με το όνομά της: παλατσίνα ντι Μάρφισα ντ' Έστε. Τάφηκε στο ναό του Σάν Πάολο στη Μάσα Λομπάρντα. Επειδή δεν είχε άρρενες απογόνους, η μαρκιωνία επανενώθηκε με  το δουκάτο της Φερράρα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη χήρα Μαρία ντε Καρντόνα, μαρκησία της Πάντουλα και κόμισσα του Αβελίνο· δεν απέκτησαν τέκνα.

Από μία εκτός γάμου σχέση του είχε δύο φυσικά τέκνα:
* (νόθη) Μαρφίζα π. 1554-1608, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αλφονσίνο το 1578, ο οποίος απεβίωσε το επόμενο έτος, έτσι η Μάρφισα ξαναπαντρεύτηκε με τον Αλντεράνο Τσύμπο-Μαλασπίνα μαρκήσιο της Καρράρα.
* (νόθη) Βραδαμάντη 1559-1624, παντρεύτηκε τον Έρκολε Μπεβιλάκουα, κόμη της Μακαστόρνα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Lorenzo Bellesia, *Le monete di Francesco d'Este*, Astarte, Lugano 1997.
*Luciano Chiappini, *Gli Estensi, dall'Oglio*, Milano 1967.
*Sarah Bradford, *Lucrezia Borgia*, Mondadori, Milano 2005 ISBN 88-04-55627-7.
*Mario Tabanelli, *Questa è <<la Massa>>*, Lega, Faenza 1972.

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιταλίας
Τζορτζ Τομασίνι

O **Τζορτζ Τομασίνι** (, 20 Απριλίου 1909 - 22 Νοεμβρίου 1964) ήταν Αμερικανός μοντέρ, ο οποίος είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη συνεργασία του με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, η οποί κράτησε μία δεκαετία (1954-1964). Ο Τομασίνι ανέλαβε το μοντάζ, μερικών από των πιο γνωστών έργων του Χίτσκοκ, μεταξύ αυτών το *[[Σιωπηλός Μάρτυς]]* (1954), το *[[Δεσμώτης του Ιλίγγου]]* (1958), το *[[Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων|North by Northwest]]* (1959), το *[[Ψυχώ]]* (1960) και το *[[Τα Πουλιά (ταινία)|Τα Πουλιά]]* (1963), ενώ για το τρίτο έχει λάβει και μία υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ.

Το 2012, σε λίστα με τα 75 Καλύτερα Μοντάζ σε ταινίες όλων των εποχών, της *Motion Picture Editors Guild*, ο Τομασίνι, ήταν ο μόνος μοντέρ που βρέθηκε σε αυτή τη λίστα τέσσερις φορές (*Psycho, Vertigo, Rear Window* και *North by Northwest*). Οι εφευρετικές τεχνικές του Τομασίνι, φαίνεται ότι έχουν πολλούς μοντέρ και δημιουργούς ταινιών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέρ
Μετριδιόχοιρος

μικρογραφία|Καλλιτεχνική αναπαράσταση
Ο **Μετριδιόχοιρος** (*Metridiochoerus*) είναι ένα εξαφανισμένο γένος που ανήκε στην οικογένεια των ιθαγενών χοίρων στην Πλειόκαινη και Πλειστόκαινη Αφρική. Είναι επίσης γνωστός και ως **γιγαντιαίος [[φακόχοιρος]]**.

## Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Γνάθος του ''M. hopwoodi''
Ο *Metridiochoerus* ήταν ένα μεγάλο ζώο, 1,5 μέτρα (4,9 πόδια) μήκος, πράγμα που τον κάνει να μοιάζει με έναν γιγαντιαίο φακόχοιρο. Είχε δύο μεγάλα ζεύγη χαυλιόδοντες που είχαν επισημανθεί πλαγίως και ήταν κυρτά προς τα πάνω. Με βάση το πολύπλοκο, χόνδρο μοτίβο του γομφίων του πλάσματος, ο *Μετριδιόχοιρος* θεωρείται ότι ήταν ένα παμφάγο ζώο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Barry Cox, Colin Harrison, R.J.G. Savage, and Brian Gardiner. (1999): The Simon & Schuster Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Creatures: A Visual Who's Who of Prehistoric Life. Simon & Schuster. 
*David Norman . (2001): The Big Book Of Dinosaurs. pg. 226, Walcome books. 
**World Encyclopedia of Dinosaurs & Prehistoric Creatures: The Ultimate Visual Reference To 1000 Dinosaurs And Prehistoric Creatures Of Land, Air And Sea ... And Cretaceous Eras (World Encyclopedia)* by Dougal Dixon

Κατηγορία:Συΐδες
Κατηγορία:Εξαφανισμένα θηλαστικά της Πλειστόκαινου
Κεμονό

**Κεμονό** (獣 θηρίο) ονομάζεται ένα είδος Ιαπωνικής τέχνης και ύφους στο οποίο οι χαρακτήρες παρουσιάζουν κάποια σαφή χαρακτηριστικά ζώου ενώ φέρονται ανθρώπινα. Χρησιμοποιείται συνήθως σε πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, μάνγκα, άνιμε και βιντεοπαιχνίδια. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον όρο Furry (μια υποκουλτούρα που ασχολείται με φανταστικούς ανθρωπόμορφους χαρακτήρες ζώων με ανθρώπινες προσωπικότητες και χαρακτηριστικά, που προήλθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες), αν και τα δύο έχουν σημαντικές ομοιότητες και συμπίπτουν στα θέματα.

Αυτοί οι ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες του είδους του Κεμονό συνήθως ονομάζονται Jūjin (Ιαπωνικά 獣人 ή じゅうじん "ανθρωπομορφικό"). Τα μοναδικά τους σχέδια διαφέρουν ανάλογα με τον καλλιτέχνη, από ανθρωπόμορφα ζώα σε συνδιασμούς δημοφιλών χαρακτήρων με χαρακτηριστικά ζώου που μπορούν να θεωρηθούν γοητευτικά ή χαριτωμένα, όπως αυτιά ή ουρές. Οι περισσότεροι από τους χαρακτήρες αυτού του είδους παρουσιάζουν μια ανθρώπινη προσωπικότητα, είναι αρκετά περίεργο να τα βλέπει κανείς να συμπεριφέρονται ως το αντίστοιχο είδος ζώου τους. Εμφανίζονται πάντα να συμπεριφέρονται και να ζουν με τον ίδιο τρόπο που ένας κανονικός άνθρωπος θα έκανε στο ίδιο χρονικό τους διάστημα ή κοινωνικό περιβάλλον: μιλούν κανονικά, ζουν σε κανονικά σπίτια, τρώνε κανονικό φαγητό, κτλ. Η διαφορά μεταξύ των Κεμονό και τον φυσιολογικών ανθρώπινων όντων είναι ελάχιστη εώς μηδαμινή.

## Δείτε επίσης
* Άνιμε
* Μάνγκα
* Ανθρωπομορφισμός
* Furry fandom

Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Κατηγορία:Τέχνες στην Ιαπωνία
Κατάλογος έργων του Museu de Arte του Σάο Πάολο

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Museu de Arte του Σάο Πάολο. 

## Κλασσική ζωγραφική

## Ζωγραφική του 19ου αιώνα

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Τα 39 σκαλοπάτια

Το  **Τα 39 Σκαλοπάτια** είναι μυθιστόρημα του Τζων Μπάκαν.

Ο τίτλος ωστόσο μπορεί να αναφέρεται:

**[[Τα 39 Σκαλοπάτια (ταινία, 1935)]]*, στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ
**[[Τα 39 Σκαλοπάτια (ταινία, 1959)]]*
**[[Τα 39 Σκαλοπάτια (ταινία, 1978)]]*
**[[Τα 39 Σκαλοπάτια (ταινία, 2008)]]*
Λουδοβίκος των Έστε

O **Λουδοβίκος**, ιταλ. *Luigi*, (21 Δεκεμβρίου 1538 - 30 Δεκεμβρίου 1586) από τον Οίκο των Έστε, ήταν καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλφόνσου Α΄ δούκα της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο και της Ρενέας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας. Ήταν ανιψιός του καρδινάλιου Ιππολύτου Β΄.

Ήταν άνθρωπος του κόσμου και έμβλημά του ήταν ο Προμηθέας που φέρει το φως μέσα σε ένα στέλεχος μαράθου. Το 1561 ο πάπας Πίος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο και υπηρέτησε ως καρδινάλιος-προστάτης της Γαλλίας, η οποία τον έκανε ένα από τα πιο δυνατά και με επιρροή μέλη του Συλλόγου (Collegium) των Καρδιναλίων. Είχε ως γραμματέα τον Αρνώ ντ' Οσά, έναν επιδέξιο Γάλλο διπλωμάτη, που έγινε αργότερα και αυτός καρδινάλιος.

Έγινε επίσκοπος της Φερράρα, Αποστολικός Διοικητής της ίδιας πόλης, διάκονος στο Σαν Άντζελο ιν Πεσκερία και συμμετείχε στη Σύσκεψη των Καρδιναλίων (Conclavium) το 1565-66 και το 1585, όχι όμως το 1572 όταν έλειπε στη Γαλλία.

Έμενε πότε στη βίλα ντ' Έστε στο Τίβολι, που είχε κτίσει ο θείος του Ιππόλυτος Β΄, και πότε στη Ρώμη, όπου είχε ενοικιάσει από τους Ορσίνι στο συγκρότημα Μοντετζορντάνο, κοντά στην πιάτσα Ναβόνα, μία μεγάλη κατοικία. Όπως αναμενόταν από έναν άνθρωπο της καταγωγής του και της θέσης του είχε και μία κατοικία στο προάστιο Κουιρινάλε, που τώρα είναι κατοικία του Προέδρου της Ιταλίας.

### Προστάτης των Τεχνών
Δαπανούσε απρόσεκτα για την Τέχνη, τόσο που συσσωρεύονταν τα χρέη του. Ήταν ο -με τη μεγαλύτερη επιρροή- προστάτης του συνθέτη μαδριγαλίων Λούκα Μαρέντσιο, τον οποίο είχε διορίσει διευθυντή στο παρεκκλήσιό του το διάστημα 1578-1586. Την περίοδο αυτή ο συνθέτης δημοσίευσε τα 2/3 της άφθονης παραγωγής του. Στον Λουδοβίκο αφιέρωσε το πρώτο του βιβλίο ο Μαρέντσιο, και τα βιβλία τους με μοτέτα οι Μπέρτολο Σπερίντιο και Φραντσέσκο Πορτινάρο.

Ο καρδινάλιος ήταν γενναιόδωρος προστάτης λογίων, όπως του ποιητή Τορκουάτο Τάσσο που τον είχε φιλοξενήσει στη Γαλλία, και επιστημόνων, όπως του Ναπολιτάνου πολυμαθούς Τζαμπατίστα ντελα Πόρτα τον οποίο προσκάλεσε μαζί του στη Ρώμη. Είχε στην κατοχή του τον πίνακα του Κορέτζο *Ο Μυστικός Γάμος της Αγ. Αικατερίνης*, που τώρα ευρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου.

Απεβίωσε στη Ρώμη το 1586 και τάφηκε στον ναό της Σάντα Μαρία Ματζόρε (γνωστό και ως Σαν Φραντσέσκο) στο Τίβολι. Κληροδότησε την περιουσία του στον αδελφό του Αλφόνσο Β΄ δούκα της Φερράρας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατάλογος ενεργών πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού της Ολλανδίας

Η παρούσα λίστα παρουσιάζει τα πλοία που βρίσκονται σήμερα σε ενεργή υπηρεσία στο Βασιλικό Ναυτικό της Ολλανδίας.

## Πρόθεμα πλοίων
Στην ολλανδική γλώσσα, τα πολεμικά πλοία έχουν πριν τον τίτλο τους το πρόθεμα "Zijner Majesteits" ("αυτού μεγαλειότητας", εν συντομία "Zr.Ms.") ή "Hare Majesteits" ("αυτής μεγαλειότητας", εν συντομία "Hr.Ms.").

## Υποβρύχια

## Στόλος

### [[Κλάση De Zeven Provinciën]] (Φρεγάτες)

### [[Κλάση Karel Doorman]] (Φρεγάτες)

### [[Κλάση Holland]] (περιπολικά πλοία)

### Κλάση Rotterdam (Αρματαγωγά)

### Πλοία Γενικής Υποστηρίξεως

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Ολλανδία
Ρινάλντο των Έστε, καρδινάλιος

O **Ρινάλντο**, ιταλ. *Rinaldo*, (1618 - 30 Σεπτεμβρίου 1672) από τον Οίκο των Έστε, ήταν καρδινάλιος και επίσκοπος του Ρέτζο και της Παλεστρίνα.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Αλφόνσου Γ΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Ισαβέλλας της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας. Αδελφός του ήταν ο Φραγκίσκος Α΄ δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο.

Ως νέος ξεκίνησε στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά την άφησε διότι είχε εκκλησιαστική κλίση. Το 1641 ο Φερδινάνδος Γ΄ των Αψβούργων-Αυστρίας ζήτησε από τον πάπα Ουρβανό Η΄ Μπαρμπερίνι να κάνει τον Ρινάλντο καρδινάλιο, κάτι που έγινε στη Σύνοδο (Consistorium). Το ίδιο έτος ξέσπασε ο πρώτος Πόλεμος του Κάστρο (στο Λάτσιο), όπου ο πάπας διεκδίκησε την πόλη από τον Οδοάρδο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας. Η οικογένειά του τάχθηκε ενάντια στους Μπαρμπερίνι και έτσι δεν μπόρεσε τα ταξιδέψει στη Ρώμη για να παραλάβει τον πίλο του καρδιναλίου. Το 1644 απεβίωσε ο Ουρβανός Η΄ και ο Ρινάλντο συμμετείχε στη Σύσκεψη των καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα: εκλέχθηκε ο Ιννοκέντιος Ι΄ Πάμφιλι, ο οποίος τέλεσε την τελετή της ανάληψης του αξιώματος του καρδιναλίου από τον Ρινάλντο.

Η εκλογή του πάπα ήταν επιτυχία της μερίδας των Ισπανόφιλων καρδιναλίων, έναντι του υποψήφιου των Γαλλόφιλων. Όταν οι Ισπανόφιλοι τον παραγκώνισαν, ο ίδιος δήλωσε Γαλλόφιλος και έτσι η οικογένειά του έγιναν τώρα ένθερμοι υποστηρικτές των Μπαρμπερίνι, οι οποίοι ζούσαν εξόριστοι στη Γαλλία. Το 1647 ο αδελφός του πήγε να πολεμήσει τους Ισπανούς και ο Ρινάλντο έγινε κυβερνήτης της Μόντενα προσωρινά.

Μετέβη στη Ρώμη διότι ο πρέσβης της Ισπανίας θα επισκεπτόταν την πόλη. Αυτός όμως επισκέφτηκε όλους τους καρδιναλίους εκτός του Ρινάλντο, μια και η οικογένειά του ήταν υποστηρικτές των Γάλλων. Έτσι μία μικρή δυσαρέσκεια κλιμακώθηκε σε μέγεθος και κάθε πλευρά ετοιμαζόταν για σύγκρουση. Ο πρέσβης είχε 600 άνδρες και ο Ρινάλντο, αφού ενεχυρίασε κοσμήματα, προσέλαβε 600 πολιτοφύλακες. Ο Ιννοκέντιος Ι΄ διέταξε το στρατό του να εισέλθει στη Ρώμη για να διατηρηθεί η ειρήνη· ωστόσο ορισμένοι είχαν σκοτωθεί και από τις δύο πλευρές.

Ο Ρινάλντο εξελέγη το 1650 επίσκοπος του Ρέτζο και το 1671 επίσκοπος της Παλεστρίνα. Συμμετείχε στη Σύσκεψη (Conclavium) για την εκλογή του Αλεξάνδρου Ζ΄ το 1667, του Κλήμη Θ΄ και του Κλήμη Ι΄. Όποτε έλειπε ο αδελφός του από την Μάντοβα, πήγαινε στην πόλη για να κυβερνήσει ως αντικαταστάτης του, μια και ο ανιψιός του Ρινάλντο ήταν πολύ μικρός. Απεβίωσε το 1672 στη Μόντενα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Ρηγίου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Ουζουνταλά (Καχ)

Το **Ουζουνταλά **είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Καχ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 122 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ουζουνταλά και Μπαγκτάλα.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καχ
Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Μακσουντλού (Αζερμπαϊτζάν)

Το **Μακσουντλού **(επίσης, **Μαχσουντλού **και **Μάκσουντλου**) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Αμπτζίτ

Το **Αμπτζίτ **είναι πρώην χωριό στην επαρχία Μπαλακάν του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελούσε μέρος του δήμου Καϊσά.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαλακάν
Καϊσά

Το **Καϊσά **(επίσης, **Καϋσά **και **Κοϊσά**) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μπαλακάν του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,595 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Καϊσά και Αμπτζίτ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαλακάν
Ζερκάβα (Κούμπα)

Το **Ζερκάβα **(επίσης, **Ζαργκόβα**) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,418 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ζερκάβα και Χασπολάντ. 

## Παραπομπές
* Belediyye Informasiya Sistemi
* Άνθρωποι Τατ
* Γλώσσα Τατ

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Φραντσέσκο Μαρία των Έστε

O **Φραντσέσκο-Μαρία**, ιταλ. *Francesco-Mario*, γαλλ. *François-Marie* (1698 - 1787) από τον Οίκο των Έστε, ήταν ιππότης του Ρέτζο. Συμμετείχε στον Πόλεμο για την Αυστριακή Διαδοχή. Ήταν ένας ισχυρός αξιωματούχος στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Άλμπα του Πεδεμοντίου και ήταν γιος του Ρινάλντο, ιππότη του Ρέτζο και της Φελισιτέ ντε Καναπάν. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος του Ρινάλντο δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και αδελφός του Φραγκίσκου Γ΄.

Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, έγινε ο ίδιος ιππότης του Ρέτζο. Διοικούσε τα εδάφη του με αποφασιστικότητα, αλλά έπληξε από ανία και αναζητώντας την περιπέτεια, μετέβη στη Γαλλία και προσχώρησε στον στρατό της. Συμμετείχε στον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής με τον καλό φίλο του καρδινάλιο Ρισελιέ. Επέδειξε ζήλο και διακρίθηκε στην πολιορκία του Μπέργκεν οπ Τσουμ. Ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ της Γαλλίας εντυπωσιάστηκε και το 1747 τον έκανε γενικό διοικητή επαρχίας. Λίγο αργότερα τον έστειλε στη Γαλλική αποικία της Λουιζιάνα στον Νέο Κόσμο.

Το 1763 κατέλαβαν την αποικία οι Ισπανοί, που τους άρεσε ο Φραντσέσκο-Μαρία και τον κράτησαν με τον νέο τίτλο του κριτή της Ιδιοκτησίας του Στέμματος. Τότε γνώρισε τη σύζυγό του Φλεριώ. Όταν προχώρησε η ηλικία του, αποσύρθηκε στη Νέα Ορλεάνη και απεβίωσε το 1787.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φλεριώ και είχαν πολλά παιδιά. Εγγονή του ήταν η Ελένη-Ιουδήθ ντε Ρέτζο, μητέρα του  Πιέρ-Γκουστάβ Τουτάν-Μπωρεγκάρ (1818-1893) του πιο διάσημου στρατηγού του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Απόγονός του είναι ο σκηνοθέτης Γκόντφρεϋ Ρέτζιο (γενν. 1940).

## Αναφορές


## Πηγές
*Reggio Ancestor Report Page: kjunkutie.tripod.com/reggio.htm
*files.usgwaracrchives.net/la/stbernard/bios/beaurega.txt
**The military operations of General Beauregard in the war between the states* by Alfred Roman
*http://www.lagenealogy.net/Pages/Beauregard.aspx 

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Μάικλ Μπάλκον

Ο **Σερ Μάικλ Έλιας Μπάλκον** (αγγλικά: *Sir Michael Elias Balcon*, 19 Μαΐου 1896 - 17 Οκτωβρίου 1977) ήταν Βρετανός παραγωγός ταινιών, γνωστός για τη δουλειά του με την Ealing Studios. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες στις οποίες ήταν παραγωγός είναι το *[[Τα 39 Σκαλοπάτια (ταινία, 1935)|Τα 39 Σκαλοπάτια]]* (1935), το *[[Μυστικός πράκτωρ]]* (1936) και το *[[The Ladykillers]]* (1955), μεταξύ άλλων. Ο τρεις φορές νικητής Όσκαρ, Ντάνιελ Ντέι-Λιούις είναι εγγονός του.

Προς τιμήν του έχει τοποθετηθεί blue plaque έξω από τα Ealing Studios. Επίσης, υπάρχει και μία green plaque, έξω από το σπίτι του. Ενώ στην περιοχή του Ίλινγκ, μία pub έχει μετονομαστεί προς τιμήν του, σε *The Sir Michael Balcon*. Πέρα από τον κινηματογράφο, του άρεσε πολύ το θέατρο και η όπερα. Πέθανε σε ηλικία 81 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Michael Balcon biography and credits at BFI Screenonline
*"Michael Balcon" in the *[[Dictionary of National Biography|Oxford Dictionary of National Biography]]*
*

Κατηγορία:Άγγλοι παραγωγοί ταινιών
Zampacon

Το **Zampacon** (Από την Ιταλική λέξη *Zampa* που σημαίνει πατούσα ζώου, συν τη λέξη *con* που σημαίνει συνέδριο) είναι το πρώτο συνέδριο furry της Ιταλίας. Η πρώτη του παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στη Μπολώνια της Ιταλίας, από τις 29 Δεκεμβρίου 2012, μέχρι τις 1 Ιανουαρίου 2013. Η εκδήλωση διαρκεί 5 ημέρες και έχει προγραμματιστεί να επαναλαμβάνεται σε ετήσια βάση. Είναι το πλησιέστερο μέχρι στιγμής συνέδριο furry για την Ελλάδα.

## Παρουσία
Η μεγαλύτερη παρουσία του συνεδρίου επιτεύχθηκε στην παρουσίαση του 2015 "Zampacon '15: Fur Ro Dah!" με 58 εγγεγραμμένους, συν μερικούς μη εγγεγραμμένους να παρουσιαστούν στο ξενοδοχείο, συμπεριλαμβανομένου και του προσωπικού.

## Ιστορικό
Από την πρώτη του παρουσίαση το συνέδριο, παρά το μέγεθός του, προσπαθεί να προσφέρει μια θέση για τους Ιταλούς εικονογράφους, συγγραφείς, fursuiters και gamers για να εκφράσουν τις τέχνες και το πάθος τους, παρέχοντας διαφορετικές δραστηριότητες, προκλήσεις και χώρους για κάθε διαφορετική πτυχή του furry fandom, από τη ζωγραφική και τις γραπτές προκλήσεις, σε παιχνίδια με fursuits και γενικά παιχνίδια της κουλτούρας των furries, από πάνελ σε αρχέτυπα ζώων, σε παιχνίδια στην παραλία με θέμα τα furries και βιντεοπαιχνίδια. Το Zampacon είναι επί του παρόντος το μόνο Ιταλικό συνέδριο furry, που εστιάζει κυρίως στον καλλιτεχνικό και πολιτιστικό τομέα του fandom ενώ άλλα εθνικά furmeets περιστρέφονται περισσότερο γύρω από τα πάρτι, τη χαλάρωση και να είναι σε επαφή με τη φύση.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Zampacon.org – επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Συνέδρια furry
Αλφόνσος Β΄ των Έστε

O **Αλφόνσος Β΄**, ιταλ. *Alfonso II*, (22 Νοεμβρίου 1533 - 27 Οκτωβρίου 1598) από τον Οίκο των Έστε ήταν δούκας της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο. Ήταν ο τελευταίος δούκες της Φερράρα· μετά από αυτόν οι Έστε περιορίστηκαν στο δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζο.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έρκολε Β΄ δούκα της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο και της συζύγου του Ρενέα των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας. Αδελφός του ήταν ο καρδινάλιος Λουδοβίκος.

Στα νεαρά του χρόνια του πολέμησε στην υπηρεσία του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας εναντίον των Αψβούργων. Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Λίγο αργότερα ο Πάπας Πίος Δ΄ τον πίεσε και έστειλε πίσω στη Γαλλία τη μητέρα του λόγω της Καλβινιστικής της πίστης. Το 1570 έγινε μεγάλος σεισμός στη Φερράρα και οι ζημιές που έγιναν στο καστέλο Εστένσε αποκαταστάθηκαν από τον Αλφόνσο Β΄. Το 1583 συμμάχισε με τον Ροδόλφο Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας εναντίον των Οθωμανών στην Ουγγαρία.

Ήταν προστάτης των Τεχνών και ανύψωσε το γόητρο της Φερράρα στο ύπατο σημείο. Ο ίδιος μιλούσε πολύ καλά λατινικά και γαλλικά. Ήταν προστάτης του Τορκουάτο Τάσσο, του Τζοβάννι Μπατίστα Γκουαρίνι, του Τσέζαρε Κρεμονίνι και ευνόησε τις τέχνες και τις επιστήμες, όπως έκαναν πάντα οι ηγεμόνες των Έστε. Ο Λουτσάσκο Λουτσάσκι ήταν ο οργανίστας της Αυλής του. Ήταν ο χρηματοδότης του *Κονσέρτου των κυριών*, μίας ομάδας τραγουδιστριών, ιδέα που αντιγράφτηκε σε όλη την Ιταλία. Οι δαπάνες του όμως ζημίωσαν το δημόσιο θησαυροφυλάκιο. 

Ο Αλφόνσος Β΄ ήταν εγγονός του Αλφόνσου Α΄. Αν και νυμφεύτηκε τρεις φορές, δεν είχε τέκνα. Απεβίωσε το 1597 και ως διάδοχός του αναγνωρίστηκε ο εξάδελφός του Τσέζαρε από τον Ροδόλφο Β΄. Ο πάπας Κλήμης Η΄ Αλντομπραντίνι όμως δεν αναγνώρισε τη διαδοχή, διότι ο πατέρας του Τσέζαρε, ο Αλφόνσος ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου Α΄. Ενσωμάτωσε τη Φερράρα στο Παπικό κράτος, αφήνοντας στον Τσέζαρε τη Μόντενα και το Ρέτζο. Ο νέος δούκας και η οικογένειά του αναγκάστηκαν να αφήσουν τη Φερράρα, όπου εγκαταστάθηκε παπικός απεσταλμένος (legatus).

Ο ποιητής Ρόμπερτ Μπράουνινγκ εμπνεύστηκε το ποίημά του *Η τελευταία μου δούκισσα* από τη σύζυγο του Αλφόνσου Β΄.

## Οικογένεια
Το 1558 νυμφεύτηκε πρώτα τη Λουκρητία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Η Λουκρητία απεβίωσε δύο έτη αργότερα. Υπήρχε υποψία δηλητηρίασης, αλλά νεότερες έρευνες έδειξαν ότι απεβίωσε από φυματίωση.

Ο Αλφόνσος Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1565, με τη Βαρβάρα των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Γερμανίας. Η Βαρβάρα απεβίωσε το 1572.

Έκανε τον τρίτο του γάμο το 1579 με την ανιψιά της Βαρβάρας, τη Μαργαρίτα Γκοντζάγκα, κόρη του Γουλιέλμου δούκα της Μάντοβα . Και από αυτόν το γάμο δεν απέκτησε τέκνα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Δούκες της Φερράρα
Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα
Κατηγορία:Δούκες του Ρέτζο
Κατηγορία:Δούκες της Σαρτρ
Αχμέντ Αμπουταλέμπ

Ο **Αχμέντ Αμπουταλέμπ** (**Ahmed Aboutaleb** –στα αραβικά: **أحمد أبو طالب**) είναι ο δήμαρχος του Ρότερνταμ από τον Ιανουάριο του 2009.  Ανήκει στο Ολλανδικό Εργατικό Κόμμα (Partij van de Arbeid -PvdA).

Είναι ο πρώτος δήμαρχος μεγάλης ολλανδικής πόλης που είναι μουσουλμάνος και κατάγεται από άλλη χώρα. Έχει διπλή υπηκοότητα (ολλανδική και μαροκινή).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί πολιτικοί
Sanguine Productions

Η **Sanguine Productions Ltd.** είναι μια εσωτερική παραγωγή παιχνιδιών-ρόλων που ιδρύθηκε το 1997. Τα παιχνίδια τους περιλαμβάνουν το Ironclaw, το Jadeclaw, το Albedo: Platinum Catalyst, το Usagi Yojimbo Role-Playing Game, και το Noggle Stones Role-Playing Game.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Sanguine Productions επίσημη ιστοσελίδα
*Noggle Stones 

Κατηγορία:Furry fandom
Φιλόξενος ο Κυθήριος

Ο **Φιλόξενος ο Κυθήριος** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, γνωστός για τους διθυράμβους που έγραψε τον 5ο με 4ο π.Χ. αιώνα. 

## Βιογραφία
Ο Φιλόξενος γεννήθηκε το 435 π.Χ. στα Κύθηρα και πέθανε στην Έφεσο το 380 - 379 π.Χ., σύμφωνα με το *[[Πάριο χρονικό|"Πάριο Χρονικό"]]*. Ενώ ήταν ακόμα σε νεαρά ηλικία αιχμαλωτίστηκε και έγινε δούλος. Πουλήθηκε αρχικά σε κάποιον Σπαρτιάτη ονομαζόμενο Αγεσύλος και στη συνέχεια στον ποιητή Μελανιππίδη, ο οποίος τελικά τον απελευθέρωσε και του δίδαξε ποίηση και μουσική. Ο Φιλόξενος έζησε για ένα διάστημα στη Σικελία και στην αυλή του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου του πρεσβύτερου, ο οποίος ασχολείτο με την ποίηση. Οι επικρίσεις του όμως για τα δραματικά έργα του Διονυσίου τον εξόργισαν τόσο ώστε να τον οδηγήσει σε λατομείο. Κάποιοι άλλοι ιστορικοί αιτιολογούν την απόφαση αυτή στις σχέσεις που είχε ο Φιλόξενος με την ερωμένη του Διονυσίου Γαλάτεια. Τελικά, ο Φιλόξενος απελευθερώθηκε, κατέφυγε στον Τάραντα, εν συνεχεία στην Κόρινθο και από εκεί στην Έφεσο.

Υπάρχουν αρκετές αναφορές γύρω από τον Φιλόξενο. Ο κωμικός ποιητής Αντιφάνης, στην κωμωδία του *"Τριταγωνιστής"*, λέει γι΄ αυτόν: *"Θεός εν ανθρώποις ήν εκείνος, ειδώς την αληθώς μουσικήν -* ήταν ένας θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, γιατί γνώρισε την αληθινή μουσική". Σύμφωνα με τον Πλούταρχο διθύραμβοι του Φιλόξενου, μαζί με άλλα έργα, στάλθηκαν από τον Άρπαλο, παιδικό φίλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στα Σούσα για να εκτελεστούν στις γιορτές των γάμων του. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει (Δ', 6, 36) ότι κάποτε ο Φιλόξενος ακούγοντας μερικούς κτίστες να τραγουδούν παράτονα κάποιες από τις μελωδίες του άρχισε να γκρεμίζει τις πλίθες με τις οποίες αυτοί έκτιζαν, λέγοντας τους ότι όπως εσείς καταστρέφετε τα έργα μου, έτσι και εγώ καταστρέφω τα δικά σας". 

## Εργογραφία
Ο Φιλόξενος, σύμφωνα με το λεξικό ''Σούδα'', έγραψε 24 διθυράμβους και ο Πλούταρχος στο έργο του *"Περί μουσικής"* (1141C, 1142C, 30-31) τον μνημονεύει, μαζί με τον Τιμόθεο, ως σημαντικό και καινοτόμο δημιουργό, αν και από άλλους επικρίθηκαν για αυτές τους τις καινοτομίες. Το πιο γνωστό και αρτιότερα σωζόμενο έργο του ήταν ο *"Κύκλωψ"* ενώ αναφέρονται ακόμα ο *"Υμέναιος"*, *"Γενεαλογία των Αιακιδών μελικώς"* και το *"Δείπνον". Τ*ο έργο *"Κύκλωψ"* ή *"Πολύφημος και Γαλάτεια"* έχει σαν θέμα του τον έρωτα του Κύκλωπα Πολύφημου προς τη Γαλάτεια και πρέπει να γράφτηκε όταν ο Φιλόξενος ζούσε στη Σικελία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ψηφιακή Αρχαία Κυπριακή Γραμματεία 
* Νικόλαος Πετρόχειλος, ''"Τα Κύθηρα κατά τους ιστορικούς χρόνους"''. από το http://www.enosieptanision.gr

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Αλφόνσος Δ΄ των Έστε

O **Αλφόνσος Δ΄**, ιταλ. *Alfonso IV*, (14 Οκτωβρίου 1634 - 16 Ιουλίου 1662) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1658-1662).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρώτος γιος, από όσους επιβίωσανως την ενηλικίωση, του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της πρώτης συζύγου του, Μαρίας-Αικατερίνης Φαρνέζε, κόρης του Ρανούκιο Α΄ δούκα της Πάρμας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Ρινάλντο μετέπειτα δούκας της Μόντενα και του Ρέτζιο.

Το 1658 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Η υγεία του όμως ήταν αδύνατη: υπέφερε από ποδάγρα και φυματίωση. Νυμφεύτηκε την κόρη του καρδινάλιου Μαζαρέν· ο γάμος έγινε δι' αντιπροσώπου στη Γαλλία, στο ανάκτορο ντε Κομπιέν, όταν η Λάουρα έγινε 16 ετών· τον Αλφόνσο Δ΄ αντιπροσώπευσε ο κόμης του Σουασόν. Έτσι ενδυναμώθηκε η συμμαχία με τη Γαλλία. Το 1659 έληξε ο Γαλλο-Ισπανικός Πόλεμος και η Μόντενα αμείφθηκε για την υποστήριξή της στη Γαλλία με την πόλη Κορέτζο.

Ο Αλφόνσος Δ΄, έπειτα από τέσσερα έτη εξουσίας, απεβίωσε το 1662 σε ηλικία 27 ετών και τον διαδέχθηκε ο δύο ετών γιος του Φραγκίσκος Β΄.

## Οικογένεια
To 1655 νυμφεύτηκε τη Λάουρα Μαρτινότσι, ανιψιά του καρδιναλίου Μαζαρέν και είχε τέκνα:
* Μαρία 1658-1718, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ της Αγγλίας και Ζ΄ της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ.
* Φραγκίσκος Β΄ 1660-1694, δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα
Κατηγορία:Δούκες του Ρέτζο
Ταντούρι μασάλα

Το **Ταντούρι μασάλα** *(Tandoori masala)* ή σάλτσα Ταντούρι, είναι μείγμα μπαχαρικών ειδικά για χρήση με ταντούρ *(tandoor)* ή πήλινο φούρνο, στην παραδοσιακή μαγειρική της βόρειας Ινδίας και του Πακιστάν. Τα συγκεκριμένα μπαχαρικά διαφέρουν ελαφρώς από περιοχή σε περιοχή, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν γκαράμ μασάλα, σκόρδο, τζίντζερ, κρεμμύδι, πιπέρι καγιέν και μπορεί να περιλαμβάνουν και άλλα καρυκεύματα και πρόσθετα. Τα μπαχαρικά συχνά θρυμματίζονται μαζί στο γουδί, με το γουδοχέρι.

Το ταντούρι μασάλα χρησιμοποιείται εκτενώς με πιάτα όπως το κοτόπουλο ταντούρι. Στο πιάτο αυτό, το κοτόπουλο καλύπτεται με ένα μείγμα από απλό γιαούρτι και ταντούρι μασάλα. Κατόπιν, το κοτόπουλο ψήνεται σε πολύ υψηλή θερμοκρασία στο ταντούρ. Το κοτόπουλο που προετοιμάζεται κατ' αυτόν τον τρόπο, έχει εξωτερικά ρόδινο χρώμα και αλμυρή γεύση.

Άλλα πιάτα με κοτόπουλο, εκτός από το κοτόπουλο ταντούρι, χρησιμοποιούν αυτό το *masala*, όπως *tikka* ή βούτυρο κοτόπουλο, τα περισσότερα πιάτα με προέλευση από το Πουντζάμπ. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και κρέας αντί κοτόπουλου, όπως *paneer* *(paneer tikka)*.

Αν φρεσκο-ετοιμαστεί, το μασάλα δύναται να αποθηκευτεί σε αεροστεγή βάζα έως και δύο μήνες. Το μείγμα μπαχαρικών πωλείται επίσης στα μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ και τα εξειδικευμένα καταστήματα Ασιατικών τροφίμων, με διαφορετικές γεύσεις, αναλόγως της μάρκας.

## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις



;Παραπομπές σημειώσεων




## Παραπομπές




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  ****
*  About.com - Indian Food: Tandoori Masala

Κατηγορία:Μίγματα βοτάνων και μπαχαρικών
Κατηγορία:Βόρεια ινδική κουζίνα
Κατηγορία:Πακιστανική κουζίνα
Φραγκίσκος Β΄ των Έστε

O **Φραγκίσκος Β΄** (ιταλ.:*Francesco II*, 1660 - 1694) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1662-1694).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μόντενα και ήταν ο μοναδικός γιος του Αλφόνσου Δ΄ δούκα της Μόντενας.

Το 1662 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε σε ηλικία δύο ετών. Την κηδεμονία ανέλαβε η μητέρα του, που ήταν ευσεβής και αυστηρή· συμπλήρωσε τις κρατικές υπηρεσίες με κληρικούς κατά τις υποδείξεις του εξομολόγου της Ιησουίτη πατέρα Γκαριμπέρτι. Το 1674 η Λάουρα συνόδευσε την κόρη της Μαρία στην Αγγλία για τον επικείμενο γάμο της με τον Ιάκωβο Β΄ Στιούαρτ της Αγγλίας. Τότε ο Φραγκίσκος Β΄, αν και 14 ετών, ανέλαβε τη διακυβέρνηση κάνοντας παρέα με τον εξάδελφό του Καίσαρα-Ιγνάτιο. Αυτός ήταν η αιτία που όταν η Λάουρα επέστρεψε από την Αγγλία, αποσύρθηκε από την Αυλή. 

Η εξωτερική του πολιτική επηρεάστηκε από τις απαιτήσεις του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, προστάτη της αδελφής του Μαρίας. Ωστόσο αντιστεκόταν όταν η Γαλλία προσπαθούσε να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις του δουκάτου. Για τη σύσφιξη των σχέσεων με τη Γαλλία του προτάθηκε γάμος με τη Βεατρίκη-Ιερωνύμη της Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου-Μάριου πρίγκιπα του Λιλμπόν. Τελικά νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα-Μαρία Φαρνέζε. 

Είχε μάθει βιολί όταν ήταν μικρός και όταν έγινε δούκας αναβίωσε την ορχήστρα της Αυλής. Ένας από τους μουσικούς που απασχολούσε ήταν ο Τζοβάννι-Μαρία Μπονοντσίνι. Ο Φραγκίσκος Β΄ ήταν γενναιόδωρος και απαιτητικός προστάτης των μουσικών. Ο συνθέτης Αρκάντζελο Κορέλλι του αφιέρωσε το έργο Νο 3 *Σονάτες για τρίο* το 1689 στη Ρώμη. Όλα τα βιβλία του σώζονται στη *Βιβλιοθήκη των Έστε* στη Μόντενα.

Απεβίωσε το 1694 σε ηλικία 34 ετών άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο θείος του Ρινάλντο. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1692 στην Πάρμα τη Μαργαρίτα-Μαρία Φαρνέζε, κόρη του Ρανούτσο Β΄ δούκα της Πάρμας· δεν απέκτησε τέκνα.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*Victor Crowther, *A Case-Study in the Power of the Purse: The Management of the Ducal 'Cappella' in Modena in the Reign of Francesco II d'Este*, "Journal of the Royal Musical Association", 115.2 (1990), pp.&nbsp;207–219.
*Alessandro Cont, *"Sono nato principe libero, tale voglio conservarmi”: Francesco II d’Este (1660-1694)*, “Memorie Scientifiche, Giuridiche, Letterarie”, Accademia Nazionale di Scienze Lettere e Arti di Modena, ser. 8, 12 (2009), 2, pp.&nbsp;407–459, https://www.academia.edu/6412388/_Sono_nato_principe_libero_tale_voglio_conservarmi_Francesco_II_dEste_1660-1694_

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα
Κατηγορία:Δούκες του Ρέτζο
Ριζό Ιωαννίνων

Το **Ριζό** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Το Ριζό βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 300 μέτρα. Απέχει περίπου 65 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Ηγουμενίτσα και 50 χιλιόμετρα δυτικά από τα Ιωάννινα. Είναι ένα δασοσκέπαστο χωριό με πέτρινα σπίτια, και παλιές ερειπωμένες κατοικίες. Απέχει από το ποτάμι Θύαμις ή Καλαμάς 5 χιλιόμετρα. 

Σε ένα συμφωνητικό μεταξύ των κατοίκων και του διδασκάλου το 1893 αναφέρεται «του χωρίου Ριζοῦ». Αναφέρεται επίσης στο χρυσόβουλο του δεσπότη Συμεών, μόνο που, άγνωστο γιατί, διατυπώνεται στο κείμενο σε γένος αρσενικό «**ο** Ριζός». 

Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και η οικόσιτη γεωργία.

## Διοικητικά στοιχεία
Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, το Ριζό αποτελεί ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Ζίτσας του Δήμου Ζίτσας. Σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 27 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 32 κάτοικοι.

## Δραστηριότητες
Η λαξευμένη φύση με τα λιγοστά εναπομείναντα καλντερίμια, τις παραδοσιακές βρύσες, τα ρυάκια, τα κοντινά ποτάμια, δημιουργούν έναν ιδανικό προορισμό για φυσιολάτρες, πεζοπόρους, για ελεύθερη ιππασία (υπάρχει δυνατότητα υπαίθριου περιφραγμένου σταβλισμού), ιχνηλασία, παρατήρηση άγριων ζώων και πουλιών από δυο εξαιρετικά παρατηρητήρια που διαθέτει. Είναι ιδανικό μέρος το χειμώνα για κυνηγούς (αγριογούρουνο, λαγό, μπεκάτσα, φάσσα κ.ά.). Διαθέτει έναν σύγχρονο ξενώνα.

## Σημείωση
Στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας και τον Δήμο Φιλιατών υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Ριζό.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Ακρωτήριο Φάρβελ

[thumb|right|155px|Το Ακρωτήριο Φάρβελ ή ''Uummannarsuaq'' είναι το νοτιότατο άκρο της Γροιλανδίας, ενώ το [Ακρωτήριο Μόρις Τζέσαπ το βορειότερο.]]
Το **Ακρωτήριο Φάρβελ** ή **Φέργουελ** ή **Νούναπ Ίσουα** (δαν. *Kap Farvel*, αγγλ. *Cape Farewell*, γροιλ. *Nunap Isua*) είναι ακρωτήριο που αποτελεί το νοτιότατο σημείο της επικράτειας της Γροιλανδίας, αν και όχι της *νήσου* Γροιλανδίας (του μεγαλύτερου νησιού της Γης), καθώς βρίσκεται στο ακατοίκητο νησί Έγκερ, στο αρχιπέλαγος Νούναπ Ίσουα της Γροιλανδίας. Μία άλλη ονομασία του ακρωτηρίου στη γροιλανδική γλώσσα είναι **Ουουμανάρσουακ**.

## Γεωγραφία
thumb|left|405px|To Ακρωτήριο Φάρβελ (στο κέντρο της εικόνας) και η απόκρημνη νότια ακτή του νησιού Έγκερ. Η ακτή περιβάλλεται συχνά από θαλάσσιο πάγο (υπογάλανο λευκό στην εικόνα), δυσχεραίνοντας τη ναυσιπλοΐα.
Ευρισκόμενο σε γεωγραφικές συντεταγμένες 59°46΄23΄΄ Βόρειο πλάτος και 43°55΄21΄΄ Δυτικό μήκος, το Φάρβελ εξέχει μέσα στον Ατλαντικό Ωκεανό και ορίζει το ανατολικό άκρο της Θάλασσας του Λαμπραντόρ. Βρίσκεται στο ίδιο σχεδόν γεωγραφικό πλάτος με το Ελσίνκι, την Αγία Πετρούπολη, το Όσλο και το νότιο μέρος των νήσων Σέτλαντ. Το νησί Έγκερ (Ιτιλέκ στη γροιλανδική γλώσσα) και τα κοντινά μικρότερα νησιά είναι γνωστά συνολικά ως Αρχιπέλαγος Νούναπ Ίσουα ή Αρχιπέλαγος Κέιπ Φέργουελ από το όνομα του ακρωτηρίου. Η περιοχή του ακρωτηρίου υπάγεται στον δήμο Κούγιαλεκ. Η Ακτή Βασιλιά Φρειδερίκου ΣΤ΄ εκτείνεται από το Ακρωτήριο Φάρβελ μέχρι τον κόλπο Πίκιουλεκ στα βόρεια, κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Γροιλανδίας.

* Δύο μόνο χώρες της Γης έχουν το νοτιότερο σημείο τους βορειότερα από το Ακρωτήριο Φάρβελ: οι Νήσοι Φερόες (που είναι μέρος του Βασιλείου της Δανίας όπως και η Γροιλανδία, και έχουν νοτιότερο σημείο σε πλάτος 61°20΄ Β) και η Ισλανδία (νοτιότερο σημείο σε πλάτος 63°17΄ Β).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αεροφωτογραφίες της περιοχής του Ακρωτηρίου Φάρβελ 
* Γεωλογική μελέτη της περιοχής του ακρωτηρίου με χάρτη μεγάλης κλίμακας

Φαρβελ
Ακρωτηριο Φαρβελ
Κυδωνιές Γρεβενών

Οι **Κυδωνιές** Γρεβενών [Κυδωνίαι (αι), παλαιά ονομασία: **Βαντσικό** ή **Βαντσκό** (το)] είναι μικρός ορεινός οικισμός του νομού Γρεβενών, 50ος σε σειρά/μέγεθος πληθυσμού στο Δήμο Γρεβενών, χτισμένος σε υψόμετρο 900 μέτρων και σε απόσταση 24 χιλιομέτρων Β Δ της πόλης των Γρεβενών. Συνορεύει με το νομό Κοζάνης και συγκεκριμένα με την περιοχή του Βοϊου.

## Πληθυσμός
Στην απογραφή του 2001 ο πληθυσμός ήταν 163 μόνιμοι κάτοικοι ενώ κατά την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός μειώθηκε στους 81 μόνιμους κατοίκους.

## Ιστορική αναδρομή
Η ακριβής χρονολογία δημιουργίας του οικισμού είναι άγνωστη, ωστόσο το βέβαιο είναι πως προήλθε από συνένωση άλλων μικρότερων που προϋπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή. Οι Κυδωνιές αναπτύχθηκαν στο βάθος του χρόνου και έγιναν ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια των Γρεβενών. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την απογραφή του 1904, ήταν ο έκτος μεταξύ 79 οικισμών με 445 Ελληνόφωνους Χριστιανούς κατοίκους.

Αναφέρεται, από τις προφορικές παραδόσεις  ότι κάποιες από τις οικογένειες του χωριού προήλθαν από το Παλαιοκριμήνι του όρους Βόϊο, πριν αυτό εγκαταληφθεί οριστικά από τους κατοίκους του κατά τον 17ο αιώνα.

## Αξιοθέατα
* Ο πετρό-χτιστος **Ι.Ν. του Αγίου Αθανασίου** που δεσπόζει στο κέντρο της πλατείας του χωριού, χαρακτηριστικό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής που συναντά κανείς στα μαστοροχώρια του Βοΐου.
* Το **παλιό πέτρινο σχολείο**, με το χαρακτηριστικό καμπαναριό του, που σήμερα φιλοξενεί τα γραφεία του Συλλόγου Κυδωνιωτών “Η Ένωση” και την λαογραφική συλλογή του χωριού.
* Τη **σκεπαστή πέτρινη βρύση** που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού χτισμένη από τον κάλφα Γεώργιο Λάζο (Βράγκα), ξακουστό τεχνίτη της πέτρας.

## Διοικητική μεταβολή οικισμού
Βαντσικό (Κοζάνης)1918 - Ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Βαντσικού (ΦΕΚ 260Α – 31/12/1918) Κυδωνιές (Κοζάνης)1927 - Ο οικισμός μετονομάζεται σε Κυδωνιές (ΦΕΚ 18Α – 01/02/1927)Κυδωνιές Γρεβενών1964 - Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Κοζάνης και υπάγεται στο νομό Γρεβενών (ΦΕΚ 185Α – 30/10/1964)1997 - Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Κυδωνιών και προσαρτάται στο δήμο Κοσμά του Αιτωλού (ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997)

## Διοικητική διαίρεση
Με την εφαρμογή του σχεδίου «''Καποδίστρια''» (Ν.2539/97), οι Κυδωνιές αυτοδιοικητικά αποτελούσαν την τοπική κοινότητα *Κυδωνιών* και υπάγονταν στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Κοσμά Αιτωλού του Δήμου Γρεβενών. Κατά τη νέα διοικητική διαίρεση που προέκυψε με το σχέδιο «''Καλλικράτης»'' (Ν.3852/2010) η τοπική κοινότητα Κυδωνιών προσαρτήθηκε στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Κοσμά του Δήμου Γρεβενών, της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών, της ευρύτερης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Δήμου Βοΐου 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Βέρα Νίκολιτς

Η **Βέρα Νίκολιτς** (*Вера Николић*, 23 Σεπτεμβρίου 1948 -28 Ιουνίου 2021) είναι Σέρβα προπονήτρια και πρώην δρομέας μεσαίων αποστάσεων, η οποία αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 και του 1972.

Το 1966 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, σε ηλικία 17 ετών και 346 ημερών, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 800 μ. (2.02.8) και έγινε η νεαρότερη πρωταθλήτρια Ευρώπης. Την ίδια χρονιά, στους Βαλκανικούς Αγώνες, νίκησε και πάλι στα 800 μ. με χρόνο 2.05.5.  

Στις 20 Ιουλίου του 1968, στο Λονδίνο, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 μ. με χρόνο 2.00.5 και έγινε η πρώτη Γιουγκοσλάβα κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ. Την ίδια χρονιά, στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου, νίκησε στα 400 μ. και 800 μ. με χρόνο 54.1 και 2.01.5 αντίστοιχα. Ήταν το μεγάλο φαβορί για το χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Πόλη του Μεξικού αλλά εγκατέλειψε στα 300 μ.

Το 1969 στην Αθήνα ήταν 3η (2.020.6). Στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1970 νίκησε στα 800 μ. και 1500 μ. με χρόνο 2.02.3 και 4.20.4 αντίστοιχα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στο Ελσίνκι το 1971 κατέκτησε και πάλι το χρυσό μετάλλιο στα 800 μ. (2.00.0), ενώ στους Βαλκανικούς Αγώνες της ίδιας χρονιάς νίκησε στα 1500 μ. με χρόνο 4.16.9.

Απεβίωσε από σε ηλικία 72 ετών στις 28 Ιουνίου 2021

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Σέρβοι αθλητές
Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι αθλητές του στίβου
Νίκολιτς Βέρα
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Ναός Παναγίας Ευαγγελίστριας

Ο **Ελληνικός Ορθόδοξος Ναός Παναγίας Ευαγγελίστριας** () είναι Ελληνορθόδοξος Ναός, που  βρίσκεται στην περιοχή Μπέγιογλου στην Κωνσταντινούπολη. Η εκκλησία άρχισε να οικοδομείται το 1877 από τον αρχιτέκτονα Πετράκη Μεϊμαρίδη και ολοκληρώθηκε το 1893.

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Κωνσταντινούπολη
XJ

Το λατινικό δίγραμμα **XJ** μπορεί να αναφέρεται:
* Mesaba Airlines (κώδικας αεροπορικής εταιρίας IATA XJ)
* Thai AirAsia X (κώδικας αεροπορικής εταιρίας IATA XJ)
* Jaguar XJ, μια σειρά αυτοκινήτων που κατασκευάζονται από την εταιρεία Jaguar
* Jeep Cherokee (XJ), ένα εσωτερικό κώδικα οχημάτων που χρησιμοποιείται από την Jeep
* Yamaha XJ650 Maxim, μια σειρά μοτοσικλετών που κατασκευάζονται από την Yamaha
* Σιντζιάνγκ, αυτόνομη περιφέρεια στην βορειοδυτική Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
Παναγιώτης Παπούλιας

Ο **Νότης Παπούλιας** είναι Έλληνας πρώην αθλητής στίβου μεγάλων αποστάσεων και νυν προπονητής. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1969.

## Αθλητής
Αγωνίστηκε με τα χρώματα του ΓΣ Ηλιούπολης, του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αθλητές αντοχής στην Ελλάδα και είναι ο σημερινός κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ στα 5.000μ από το μακρινό 1995.

### Διακρίσεις
* Πρωταθλητής στα 1500μ του Πανελληνίου πρωταθλήματος στίβου: 1995, 1998
* Πρωταθλητής στα 5000μ του Πανελληνίου πρωταθλήματος στίβου: 1993, 1994, 1998, 2003
* Κάτοχος 5 Πανελληνίων ρεκόρ στα αγωνίσματα των 1500μ ανοιχτού και κλειστού στίβου, 3000μ ανοιχτού και κλειστού στίβου και 5000μ ανοιχτού στίβου
* 15 φορές Πρωταθλητής Ελλάδος στα αγωνίσματα ημιαντοχής και αντοχής στίβου (1500μ, 3000μ, 5000μ)
* 3ος στο Ευρωπαικό κλειστού στίβου το 1996 στα 3χλμ με 7:50.80
* 4 φορές Βαλκανιονίκης (1η θέση στα 1500μ το 1999 με 3:44.76)
* Συμμετοχή σε 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα ανοιχτού στίβου, 3 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ενόπλων Δυνάμεων CISM και 4 Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

## Προπονητής
Έχει διατελέσει προπονητής στίβου στην ομάδα Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας και στον Πανιώνιο από το 2013 έως το 2016. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 2016 ανέλαβε χρέη συντονιστή Ακαδημιών και υπεύθυνου ανάπτυξης υποδομών στο τμήμα στίβου του Παναθηναϊκού, «το Σύλλογο της καρδιάς μου» όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιούς, τους Ανέστη και Χρήστο, οι οποίοι ακολουθώντας τα χνάρια του είναι επίσης αθλητές του στίβου στις μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις και αγωνίζονται στον Παναθηναϊκό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προπονητές στίβου ΠΑΟ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Τσαρλς Μπένετ (σεναριογράφος)

Ο **Τσαρλς Μπένετ** (αγγλικά: *Charles Bennett*, 2 Αυγούστου 1899 - 15 Ιουνίου 1995) ήταν Άγγλος δραματουργός, σκηνοθέτης, ηθοποιός και, κυρίως, σεναριογράφος. Περισσότερο γνωστός είναι για τη συνεργασία του με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες στις οποίες έγραψε το σενάριο (είτε μόνος είτε συνεργαζόμενος) είναι *[[Ο άνθρωπος που ήξερε πολλά]]* (1934), το *[[Τα 39 Σκαλοπάτια (ταινία, 1935)|Τα 39 Σκαλοπάτια]]* (1935) και το *[[Μυστικός πράκτωρ]]* (1936).

Εκτός από τον Χίτσκοκ, έχει συνεργαστεί και με σημαίνοντες Αμερικανούς δημιουργούς όπως το Σέσιλ Ντε Μιλ και ο Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ. Κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έγραψε και μερικά φιλμ προπαγάνδας το βρετανικό *Ministry of Information*. Ο αδελφός του, που ήταν ένας νεαρός σκηνοθέτης θεάτρου τότε, απαγχονίστηκε το 1928, ενώ ο Τσαρλς απεβίωσε το 1995, στο Λος Άντζελες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Άγγλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Τζον Χέι Μπιθ

Ο Υποστράτηγος **Τζον Χέι Μπιθ**, CBE (αγγλικά: *John Hay Beith*, 17 Απριλίου 1876 - 22 Σεπτεμβρίου 1952) ήταν Βρετανός δάσκαλος και στρατιωτικός. Περισσότερο γνωστός, όμως, είναι ως μυθιστορηματογράφος, δραματουργός, δοκιμιογράφος και ιστορικός, που υπέγραφε με το ψευδώνυμο **Ίαν Χέι** (*Ian Hay*).

Αφού έκανε κλασικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, έγινε δάσκαλος, ενώ το 1907, κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα, ονόματι *Pip*. Η επιτυχία τούτου του έργου καθώς και επόμενων, τον οδήγησαν στο να παρατήσει τη διδασκαλεία και να γίνει αποκλειστικά συγγραφέας. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στη Γαλλία. Το 1915, κυκλοφόρησε το *The First Hundred Thousand*, το οποίο έγινε best-seller. Το 1916, τιμήθηκε με το *Military Cross*, για την προσφορά του στη Μάχη του Λόος.  

Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, τα μυθιστορήματά του δεν είχαν την ίδια απήχηση που είχαν οι πρώτες του δουλειές. Ωστόσο, η συγγραφή του στη δραματουργία θεωρείται αξιοπρεπής, γράφοντας κυρίως χαλαρές κωμωδίες. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε ξανά Αρχηγός των Διεθνών Σχέσεων, στο Γραφείο Πολέμου, θέση που κράτησε έως το 1941, όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Σε αντίθεση με τα πολιτικά πιστεύω του πατέρα του, εκείνος ήταν συντηρητικός.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* Portraits in the National Portrait Gallery (London)

Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Σκωτσέζοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Σκωτσέζοι δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι μυθιστοριογράφοι
Γιώργος Βότσης

Ο **Γιώργος Βότσης** (Λάβδανη Ιωαννίνων, 1938 - Αθήνα, 7 Μαρτίου 2026) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Λάβδανη Ιωαννίνων, αλλά μεγάλωσε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ενώ είχε ήδη ξεκινήσει την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1957, σε ηλικία 19 ετών.

Το 1967 πρωταγωνίστησε στην πρώτη ταινία, μικρού μήκους, της Τώνιας Μαρκετάκη, "Ο Γιάννης και ο δρόμος".  

Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης «Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο» (ΠΑΜ). Για την δράση του κατά του καθεστώτος καταδικάστηκε ερήμην σε φυλάκιση 5 ετών (διέφυγε στο Λονδίνο προτού συλληφθεί). 

Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης έγινε γνωστός ως πολιτικός αρχισυντάκτης και αρθρογράφος της «Ελευθεροτυπίας». Στις 7 Μαρτίου του 1988, μετά τη δολοφονία, την 1η Μαρτίου, του βιομήχανου Αλέξανδρου Αθανασιάδη Μποδοσάκη από την 17 Νοέμβρη, ο Βότσης έγραψε «ανοιχτή επιστολή» την οποία απηύθυνε στα μέλη της 17Ν με τίτλο «*Άκου με, ένοπλε σύντροφε*», ασκώντας δριμεία κριτική στις βίαιες και τρομοκρατικές μεθόδους της οργάνωσης. Η 17 Νοέμβρη του απάντησε στις 12 Μαρτίου με προκήρυξη η οποία εστάλη στην εφημερίδα «Έθνος και είχε τον τίτλο «*Άξιος ο μισθός σου, άοπλε σύντροφε!*».

Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 η επιρροή του Βότση στην πολιτική γραμμή της «Ελευθεροτυπίας» αυξήθηκε, ενώ αντίθετα μειώθηκε αυτή του Σπύρου Καρατζαφέρη, ο οποίος τελικά αποχώρησε το 1988 και συνεργάστηκε με τον γνωστό επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη στην έκδοση της εφημερίδας «Επικαιρότητα». Ήδη από το 1987 η «Ελευθεροτυπία» είχε πάρει αποστάσεις από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, και την περίοδο του λεγόμενου «βρώμικου '89» ο Βότσης πρωτοστάτησε σε επιθέσεις κατά του πρωθυπουργού προσωπικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήλθε σε σύγκρουση με το ΚΚΕ και άλλες Αριστερές δυνάμεις όταν υποστήριξε ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις.

Ήταν παντρεμένος σε τρίτο γάμο με την δημοσιογράφο Λένα Παγώνη, και είχαν αποκτήσει μία κόρη την Νικολέτα. Η πρώτη κόρη του, Άννα ήταν από τον δεύτερο γάμο του με τη Μιμή (Δήμητρα) Γαλανοπούλου. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2026, σε ηλικία 88 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός», Γιάννης Πανταζόπουλος, LiFO, 13.4.2025

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Great Wall H3

Το **Great Wall H3** ή **Great Wall Hover** ήταν μεσαίο SUV αυτοκίνητο που παρήγαγε η κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία Great Wall Motors από το 2005 έως το 2015. Το μοντέλο αντικατέστησε το Great Wall Safe και αντικαταστάθηκε απο το Great Wall H5, ειδικότερα η ανανεωμένη έκδοση του 2013, όπου υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες μεταξύ τους.

## Ονομασίες
Το Great Wall Η3 κυκλοφόρησε υπό διάφορες ονομασίες, όπως στη Βόρεια Κορέα, όπου η αυτοκινητοβιομηχανία Pyeonghwa Motors χρησιμοποίησε το μοντέλο με την δική της ονομασία, ενώ στην Αυστραλία διατέθηκε ως **Χ240**.

## Ασφάλεια
Το 2010, το μοντέλο υποβλήθηκε σε δοκιμή πρόσκρουσης του ANCAP (Πρόγραμμα Αξιολόγησης Νέων Οχημάτων Αυστραλίας) και βαθμολογήθηκε με 4 στα 5 αστέρια, λόγω απουσίας βομβητή στις ζώνες ασφαλείας και απουσίας συστήματος ESP (Ηλεκτρονικό σύστημα ευστάθειας).

## Εκδοχή λιμουζίνας
300px|thumb|left|Great Wall Hover Π (μπροστά).
300px|thumb|left|Great Wall Hover Π (πίσω).

Εκτός από την κανονική 5-πορτη SUV έκδοση, κυκλοφόρησε και ένα μοντέλο με διαστάσεις λιμουζίνας, το οποίο εκτός από την κινέζικη αγορά διατέθηκε επίσημα και στην Ευρώπη. Η ειδική αυτή εκδοχή, είχε την ονομασία **Hover Π** (το ελληνικό γράμμα π).

## Παραπομπές


H3
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα
Γκοζλουκιοπρού

Το **Γκοζλουκιοπρού** (επίσης, **Γκεταβάν**, **Μπουρντούζ **και **Γκουεταβάν**) είναι ένα χωριό της Επαρχίας Καλμπατζάρ στην Αζερμπαϊτζάν. Πριν το 2023 το χωριό άνηκε επαρχία Μαρτακέρτ της δημοκρατίας του Αρτσάχ.

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καλμπατζάρ
Μουρκουζτάλα

Το **Μουρκουζταλά **(επίσης, **Μουρτουζτάλα **και **Μουργκουζτάλα**) είναι ένα χωριό στην επαρχία Μπαλακάν του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ροτσεχμέντ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαλακάν