open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κέττης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κέττης** ήταν γενάρχης του λαού των Κιτιέων στην Κύπρο.

Ήταν γιος του Ίωνα, ή Ιώνυα κατά την Γένεση, γενάρχη των Ιώνων ο οποίος είχε έρθει στην Κύπρο από την Αίγυπτο μαζί με τους αδελφούς του Επίβιο και Αστέριο και παντρεύτηκαν Κύπριες. Κόρη του ήταν η Ερινόμη ερωμένη του Άδωνι. Από το όνομά του ονομάστηκε ο λαός Κιτιείς και η πόλη Κίτιο. 

## Πηγές
* Μυριανθεύς Ιερώνυμος, *Περί των αρχαίων Κυπρίων *, Τυπογραφείον Α. Κτενά και Σ. Οικονόμου, Εν Αθήναις 1869

Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι
Σαλαμίνος (βασιλιάς)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Σαλαμίνος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Κύπρου.

Ο Σαλαμίνος σχετίζεται με την ίδρυση αποικίας των Κυπρίων στην σημερινή Συρία. Αναφέρεται σαν βασιλιάς των Κιτιέων της Κύπρου , είχε κόρη τη Αμυκή ή Κιττία την οποία πάντρεψε με τον Κάσο . Αυτοί με  την σειρά του παίρνοντας κι άλλους Κύπριους μαζί ίδρυσαν αποικία στην Συρία. 

## Πηγές
*Μυριανθεύς Ιερώνυμος, *Περί των αρχαίων Κυπρίων *, Τυπογραφείον Α. Κτενά και Σ. Οικονόμου, Εν Αθήναις 1869
*daedalus.gr Ιστορία της Νήσου Κύπρου

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κύπρου
Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Κίτιου
Αμυκή

Στην ελληνική μυθολογία η **Αμυκή** ήταν μυθική βασίλισσα της Κύπρου.

Κατά την παράδοση η Αμυκή λεγόταν και **Κιττία**, και ήταν κόρη του Σαλαμίνου, μυθικού βασιλιά της Κύπρου. Παντρεύτηκε τον βασιλιά Κάσο, γιο του Ινάχου, και μετοίκησαν στη σημερινή Συρία όπου ίδρυσαν αποικία . Όταν πέθανε τάφηκε εκεί και από το όνομα της ονομάστηκε η χώρα Αμυκή. 

## Πηγές
*Μυριανθεύς Ιερώνυμος, *Περί των αρχαίων Κυπρίων *, Τυπογραφείον Α. Κτενά και Σ. Οικονόμου, Εν Αθήναις 1869
*daedalus.gr Ιστορία της Νήσου Κύπρου

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κύπρου
Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη 1834

Η **Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη του 1834** (31 Μαΐου 1834 – 9 Μαΐου 1835) ανέλαβε την εξουσία στις 31 Μαΐου 1834, όταν ο Ιωάννης Κωλέττης κλήθηκε από την Αντιβασιλεία να πάρει τη θέση του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου (Πρωθυπουργού), όταν αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* **[[Υπουργικό Συμβούλιο (Ελλάδα)|Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου]]** : Ιωάννης Κωλέττης 
* *[[Επί του Βασιλικού Οίκου και επί των Εξωτερικών Υποθέσεων Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: προσωρινά, Λεσσουίρος
: τον Ιούλιο του 1834 ανέλαβε μόνιμα καθήκοντα ο Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
* *[[Επί της Δικαιοσύνης Γραμματεία της Επικράτειας|Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Κωνσταντίνος Σχινάς
: αντικαταστάθηκε στις 8 Αυγούστου προσωρινά, από τον Γεώργιο Πραΐδη
* *[[Επί των Εσωτερικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιωάννης Κωλέττης
* *[[Επί των Οικονομικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Νικόλαος Θεοχάρης
* *[[Επί των Στρατιωτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Λεσσουίρος
* *[[Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως  γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Κωνσταντίνος Σχινάς
: - αντικαταστάθηκε στις 8 Αυγούστου 1834 προσωρινά, από τον Ιάκωβο Ρίζο Νερουλό
* *[[Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Λεσσουίρος

## Λειτουργία της κυβέρνησης
Η κυβέρνηση μπορεί να χαρακτηριστεί αμιγώς γαλλόφιλη.

Την κυβέρνηση Κωλέττη αντικατέστησε η Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835 στις 9 Μαΐου 1835 όταν Αρχιγραμματεύς ορίστηκε ο Άρμανσπεργκ με την ενηλικίωση του Όθωνα, ενώ ο Κωλέττης στάλθηκε Πρεσβευτής στο Παρίσι.

## Παραπομπές


 

1834
Κατηγορία:Ιωάννης Κωλέττης
Κάσος (μυθολογία)

Ο **Κάσος** ήταν επώνυμος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας.

Ήταν γιος του Ινάχου από το Άργος. Κάποτε βρέθηκε στην Κύπρο όπου βασίλευε ο Σαλαμίνος και παντρεύτηκε την κόρη του Αμυκή. Μία εκδοχή του μύθου μας λέει ότι με την Αμυκή και πολλούς Κύπριους ίδρυσαν αποικία στην Συρία με την ονομασία Κίτιο , μετά τον θάνατο τους η χώρα ονομάστηκε Αμυκή και το παρακείμενο όρος Κάσιο στη σημερινή Παλαιστίνη.

Άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι ίδρυσαν αποικία σε νήσο των Δωδεκανήσων τη σημερινή Κάσο όπου πήρε το όνομα του. Άλλος μύθος αναφέρει ότι ήταν γίγαντας και ζούσε στην Αμυκή, χώρα όπου αποκαλούνταν και Γη των Γιγάντων.

## Πηγές
* Μυριανθεύς Ιερώνυμος, *Περί των αρχαίων Κυπρίων *, Τυπογραφείον Α. Κτενά και Σ. Οικονόμου, Εν Αθήναις 1869

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Κάσος
Γραφή παρανόμων

Η **γραφή παρανόμων** (ψηφισμάτων), ήταν ένας θεσμός στην Αρχαία Αθήνα, κατά το Αττικό δίκαιο, μορφής βαριάς καταγγελίας που οδηγούσε σε μία δημοσίου δικαί­ου δίκη εναντίον εκείνου ο οποίος είχε προτείνει νόμο ή ψήφισμα που είχε θεσπισθεί κα­τά παράβαση της νομοθετικής διαδικασίας, ή που ερχόταν σε σύγκρουση με προϋπάρχοντες νόμους.

Ουσιαστικά οποιοσδήποτε πολίτης είχε το δικαίωμα να καταγγείλει οποιοδήποτε νόμο προτεινόμενο ή που είχε ψηφιστεί που όμως δεν εξυπηρετούσε την ολότητα ή αντιστρατευόταν ισχύουσες διατάξεις θεωρώντας τον έτσι παράνομο.

Η αγωγή στη περίπτωση που ελεγχόταν ακριβής δεν περιοριζόταν μοναχά στην απόρριψη του προτεινόμενου νόμου ή την ακύρωση ενός ήδη ψηφισθέντος αλλά επέφερε επίσης βαρύτατες κυρώσεις εναντίον του πολίτη που το εισηγήθηκε, κα­θώς και εναντίον του προέδρου της «Εκκλησίας του Δήμου», αν άφησε να διαπραχθεί κάποια παρατυπία. Ο πολίτης αυτός περνούσε από δίκη ασχέτως με το αν το ψήφισμα που πρότεινε είχε επικυρωθεί ή όχι από την πλειοψηφία, κι εφόσον κρινόταν ένοχος κατέβαλλε βαρύ πρόστιμο, σε πε­ρίπτωση υποτροπής για τρίτη φορά στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων(«ατιμία»). Κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., εάν είχε παρέλθει ένας χρόνος από την ψήφιση του νόμου, τότε ο εισηγητής δεν τιμωρούνταν, όμως ο νόμος έπαυε να ισχύει. Η **γραφή «νόμον μή ἐπιτήδειον θεῖναι»** ήταν ε­πίσης δίκη δημοσίου δικαίου εναντίον της θεσπίσε­ως ασύμφορου νόμου, δηλαδή νόμου που θα μπο­ρούσε να βλάψει τα συμφέροντα της πόλεως με ποινές επί καταδίκης πολύ βαρύτερες από τις ποινές της «γραφής παρανόμων» που έφταναν μέχρι θανατική καταδίκη.

Οι σύγχρονοι μελετητές δεν μπορούν να προσδιορίσουν με ακρίβεια το πότε έκανε την εμφάνισή του ο θεσμός αυτός, εντούτοις, σύντομα αποτέλεσε τον αποτελεσματικότερο τρόπο για να απαλλαγεί κάποιος από έναν επικίνδυνο πολιτικό του αντίπαλο, καθιστώντας την εισήγηση νέων νόμων κατά κάποιο τρόπο «επικίνδυνη».

Η πιο γνωστή περίπτωση γραφής παρανόμων ήταν η καταγγελία του Κτησιφώντα από τον Αισχίνη για την πρότασή του να τιμηθεί με στεφανηφορία ο Δημοσθένης. Για την υπόθεση αυτή ο Αισχίνης και ο Δημοσθένης έγραψαν τους λόγους *«Κατά Κτησιφώντα»* και *«Περί στεφάνου»*, τους οποίους εκφώνησαν αντίστοιχα οι δύο ρήτορες στο δικαστήριο.

## Παραπομπές
Παρανόμων γραφή
Κατηγορία:Αθηναϊκή Δημοκρατία

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.15ος, σελ.509.
Δημήτριος Πετρίδης

Ο **Δημήτριος Πετρίδης** (Σεπτέμβριος 1836 - 29 Δεκεμβρίου 1896) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα Κορινθίας το 1836. Διορίστηκε τμηματάρχης της Δημοτικής Εκπαιδεύσεως και ίδρυσε διδασκαλεία στη Λάρισα, στην Κέρκυρα και στην Πελοπόννησο. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κορινθίας το 1885. Διετέλεσε Υπουργός παιδείας και των Εκκλησιαστικών το 1895 στην Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη. 

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1896 όσο ήταν υπουργός.

## Πηγές
* Δημήτριος Πετρίδης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Δημήτριος Ι. Κριεζής

Ο **Δημήτριος Ιωάννου Κριεζής** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821, στρατιωτικός και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας, εκλεγεμένος πληρεξούσιος και συγγραφέας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. 

Ήταν αγωνιστής στην επανάσταση του 1821 και πολέμησε εκτός των άλλων το 1822 εναντίον του Δράμαλη.

Το 1827 είχε πάρει μέρος στην Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης.

Αναφέρεται ότι στις 20 Μαρτίου 1854 είχε τοποθετηθεί ο συνταγματάρχης Δημ. Κριεζής ως Νομάρχης Εύβοιας.

Είχε εκλεγεί πληρεξούσιος στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862 και αρχικά είχε διατελέσει πρόεδρος της Συνέλευσης ως ο πρεσβύτερος σε ηλικία.

Το 1874 δημοσίευσε βιβλίο με απομνημονεύματα με το οποίο διόρθωνε γραφόμενα από τον Φωτάκο στο βιβλιο του «Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως» που κυκλοφόρησε το 1858. Όταν συνέγραψε το βιβλίο αυτό, ο Κριεζής είχε το βαθμό του Αντιστρατήγου.
## Συγγράμματα
* 
## Αναφορές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι
Κατηγορία:Νομάρχες Ευβοίας
Παναγιώτης Βάρβογλης

Ο **Παναγιώτης Βάρβογλης** (1799 - 1870) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1799. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Βάρβογλης, πλούσιος προεστός από την Τρίπολη και αγωνιστής του '21. Ο Παναγιώτης Βάρβογλης σπούδασε νομικά στην Πίζα της Ιταλίας. Με την έκρηξη της επανάστασης επέστρεψε στην πατρίδα και πήρε μέρος στις μάχες. Υπηρέτησε αργότερα ως δικαστικός και ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία ως βουλευτής Μαντινείας.

Διετέλεσε τέσσερις φορές υπουργός (Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή 1849, Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου 1854, Κυβέρνηση Ιωάννη Κολοκοτρώνη 1862, Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1868) και το 1847 εξελέγη πρόεδρος της Βουλής.

Ήταν παντρεμένος με την Ελισάβετ Πρεβέτου και είχε αποκτήσει οκτώ παιδιά. Τα πέντε από αυτά πέθαναν σε νεαρή ηλικία και δεν άφησαν απογόνους. Από τα υπόλοιπα τρία πρεσβύτερος ήταν ο Νικόλαος Βάρβογλης, αξιωματικός του στρατού, σύζυγος της Μαρίας Φραντζίδη (της οποίας το πορτρέτο είχε φιλοτεχνήσει ο Περικλής Πανταζής) και πατέρας του Μάριου Βάρβογλη. Τέταρτος, κατά σειρά γέννησης ο Φίλιππος Βάρβογλης, βουλευτής και υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος είχε παντρευτεί την Αικατερίνη Λιάμπεη. Μετά τον θάνατο του Φίλιππου Βάρβογλη η Αικετερίνη Λιάμπεη παντρεύτηκε τον εκδότη της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ Δημήτριο Καλαποθάκη, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Νεώτερος όλων των παιδιών του Παναγιώτη Βάρβογλη ήταν ο Αναστάσιος, διπλωμάτης, ο οποίος παντρεύτηκε τη Μαρία Βερσή και απέκτησε τέσσερα παιδιά, την Ελισάβετ, τον Φίλιππο, την Αικατερίνη και τον Γεώργιο.
 
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Βουλευτές Μαντινείας
Βαρβογλης
Βαρβογλης
Βαρβογλης
Περίοδος (αποσαφήνιση)

Ο όρος **περίοδος** έχει τις παρακάτω χρήσεις:
*Περίοδος, χαρακτηριστικό μέγεθος των περιοδικών μεγεθών της φυσικής, το αντίστροφο της συχνότητας
*Περίοδος (γεωλογία), διαίρεση του γεωλογικού χρόνου
*Περίοδος (αριθμός), μια έννοια στα μαθηματικά
*Περίοδος (περιοδικού πίνακα), μια οριζόντια γραμμή του περιοδικού πίνακα
*Περίοδος (γυναικολογία), μια φάση του έμμηνου κύκλου κατά την οποία η επένδυση της μήτρας αποβάλλεται
*Περίοδος (αρχαίος αθλητισμός), η περίοδος που συμπεριελάμβανε τις διοργανώσεις των αρχαίων Ολυμπιακών αγώνων, των Νέμεων, των Ίσθμιων, και των Πύθιων
* περίοδος, μέρος μουσικού έργου, κυρίως στη φόρμα σονάτας
*περίοδος, Πρόταση
Σεμινάριο Ευρωπαϊκού Δικαίου του Ουρμπίνο

***Το Σεμινάριο Ευρωπαϊκού Δικαίου του Ουρμπίνο*** της Ιταλίας είναι ένα θερινό σεμινάριο που διοργανώνεται ετησίως από το Κέντρο Ευρωπαϊκών Νομικών Σπουδών του Ουρμπίνο αδιαλείπτως από το 1959. Τα μαθήματα του σεμιναρίου παραδίδονται στη γαλλική, την ιταλική και την αγγλική γλώσσα. Το σεμινάριο λαμβάνει χώρα στους χώρους της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο από καθηγητές προερχόμενους από πολλές ευρωπαϊκές χώρες και πραγματεύεται επίκαιρα ζητήματα ευρωπαϊκού δικαίου, διεθνούς ιδιωτικού δικαίου, συγκριτικού δικαίου και ιταλικού δικαίου. 

Η παρουσία στο σεμινάριο οδηγεί στην απονομή πιστοποιητικού και η επιτυχία στις εξετάσεις του σεμιναρίου πιστοποιείται, ανάλογα με την περίπτωση, με την απονομή πτυχίου συγκριτικού δικαίου, πτυχίου ευρωπαϊκών σπουδών, πτυχίου ανώτερων σπουδών ευρωπαϊκού δικαίου ή πτυχίου ανώτερων ευρωπαϊκών σπουδών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο.

## Ιστορία
Το σεμινάριο ευρωπαϊκού δικαίου του Ουρμπίνο θεσπίστηκε στις 24 Αυγούστου 1959 από τους Henri Batiffol, Φωκίωνα Φραντζεσκάκη, Alessandro Migliazza, Capotorti Francesco, Enrico Paleari και Germain Bruillard. Έως το 2004, το σεμινάριο είχε χορηγούς τους Cino και Simone Del Duca. Από το 2009, οι διδάσκοντες-ερευνητές του Κέντρου Ευρωπαϊκών Νομικών Σπουδών του Ουρμπίνο, ενταγμένοι στο *Groupe Galileo*, χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα επιστημονικής γαλλο-ιταλικής συνεργασίας, Galileo.

## Διδάσκοντες
Από την εποχή της ιδρύσεώς του, τα μαθήματα του σεμιναρίου παραδίδονται σε μεγάλο βαθμό από καθηγητές οι οποίοι έχουν διδάξει στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, όπως οι : Riccardo Monaco (Χάγη 1949, 1960, 1968, 1977), Piero Ziccardi (1958, 1976), Henri Batiffol (1959, 1967, 1973), Yvon Loussouarn (1959, 1973), Mario Giuliano (1960, 1968, 1977), Φωκίων Φραντζεσκάκης (1964), Fritz Schwind (1966, 1984), Ignaz Seidl-Hohenveldern (1968, 1986), Edoardo Vitta (1969, 1979), Alessandro Migliazza (1972), René Rodière (1972), Georges Droz (1974, 1991, 1999), Pierre Gothot (1981), Erik Jayme (1982, 1995, 2000), Bernard Audit (1984, 2003), Michel Pélichet (1987), Pierre Bourel (1989), Pierre Mayer (1989, 2007), Tito Ballarino (1990), Hélène Gaudemet-Tallon (1991, 2005), Alegría Borrás (1994, 2005), Francesco Capotorti (1995), Bertrand Ancel (1995), Giorgio Sacerdoti (1997), José Carlos Fernández Rozas (2001), Horatia Muir Watt (2004), Andrea Bonomi (2007), Dário Moura Vicente (2008), Mathias Audit (2012), Christian Kohler (2012), Étienne Pataut (2013).

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δικτυακός τόπος σεμιναρίου ευρωπαϊκού δικαίου του Ουρμπίνο.
* Παρουσίαση σεμιναρίου του 2015.
* Αφίσα σεμιναρίου του 2015.

Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Ουρμπινο
Α.Σ. Αετός Σκύδρας

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Σκύδρας «ο Αετός»** ήταν αθλητικό ποδοσφαιρικό σωματείο στην πόλη της Σκύδρας του νομού Πέλλας. Ιδρύθηκε το 1952, με πλούσια ιστορία σε συμμετοχές στη Γ΄ και τη Δ΄ Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 1996–1999 αγωνιζόταν στα επαγγελματικά πρωταθλήματα με την επωνυμία «**Αθλητικός Σύλλογος Σκύδρας ο Αετός [[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία]] Αχαϊκή Αθλητική Ένωση**» και με τον διακριτικό τίτλο «**Α.Α.Σ. ο Αετός [[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία|Π.Α.Ε.]]**».

Αγωνιζόταν στο Δημοτικό Γήπεδο Σκύδρας. Ο σύλλογος δεν συμμετείχε σε κάποιο πρωτάθλημα την περίοδο 2013–14 και διέκοψε τη λειτουργία του.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1952 ως Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Αετός» Σκύδρας, ενώ μετέπειτα πήρε την ονομασία Αθλητικός Σύλλογος Σκύδρας «ο Αετός». Από το 1996 ως το 2000 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική κατηγορία στο βόρειο όμιλο για να επιστρέψει ξανά το 2010.

Η άτυχη για την ομάδα περίοδος ήταν το 2011–12, όπου ο Αετός Σκύδρας τιμωρήθηκε από την διοργανώτρια αρχή με αφαίρεση 11 βαθμών και υποβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική χωρίς να καταφέρει να διαγράψει τους 11 βαθμούς, τερματίζοντας στη 12η θέση, που είναι η τελευταία, με -4 βαθμούς. Την περίοδο 2013–14, ο σύλλογος δε δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα και ουσιαστικά έπαυσε να υφίσταται. Το Καλοκαίρι του 2014, δημιουργήθηκε ο σύλλογος Νέος Αετός Σκύδρας.

## Έμβλημα
Κύριο στοιχείο του εμβλήματος του συλλόγου αποτελούσε ο αετός.

## Αξιομνημόνευτοι ποδοσφαιριστές
Ακολουθούν ορισμένοι αξιόλογοι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν με τα χρώματα του συλλόγου:
*  Πέτρος Ραβούσης
*  Χαράλαμπος Παυλίδης
*  Άρης Καρασαββίδης
*  Θεόφιλος Καρασαββίδης
*  Ανέστης Αργυρίου
*  Νίκος Κυζερίδης
*  Κώστας Ινεμπολίδης
*  Μήτροβιτς

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πεντάσφαιρος στη Σκύδρα και πρόκριση (1998)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* (archive)

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πέλλας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1952
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952
Άμφικλος

Ο ** Άμφικλος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Χίου.

Βασίλεψε μετά τον Οινοπίωνα και τους γιους του, είχε έρθει στη Χίο από την Ιστιαία μετά από χρησμό που είχε πάρει. Σύμφωνα με τον χρησμό ήταν υποχρεωμένος να θυσιάζει στο Πανιώνιο μαζί με τους υπόλοιπους Ίωνες. Αναφέρεται ότι οι Αχαιοί του είχαν ζητήσει συμμαχία κατά της Τροίας στον Τρωικό πόλεμο. Απόγονος του ήταν ο Έκτωρ ο οποίος έδιωξε τους Κάρες και Άβαντες που είχαν εγκατασταθεί στη Χίο κατά την βασιλεία του Οινοπίωνος. 

## Πηγές
* Αλεξάνδρου Μ. Βλαστού: *Χιακά, ήτοι ιστορία της νήσου Χίου από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της έτει 1822 γενομένης καταστροφής αυτής παρά των Τούρκων*, Εκ της τυπογραφίας Γεωργίου Πολυμέρη, Εν Ερμούπολει 1840

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Χίου
Βρωμιούχο νερό

μικρογραφία|Βρωμιούχο νερό
Το **βρωμιούχο νερό** ή βρωμιούχο ύδωρ είναι διάλυμα βρωμίου στο νερό. Στο φως εκλύει βαθμιαία οξυγόνο, λόγω της διάσπασης του υπάρχοντος στο διάλυμα HBrO. Χρησιμοποιείται ως οξειδωτικό και ως μέσο βρωμίωσης στις χημικές αναλύσεις και στη σύνθεση μερικών οργανικών σκευασμάτων.

## Πηγές
* Bromine (Bromide) - Water Contaminates - Aquapure Filters

Κατηγορία:Διαλύματα
Όρμος Σουβλά

Ο **όρμος Σούβλα**, ή **Σουβλά**, βρίσκεται επί της δυτικής εσχατιάς της τουρκικής χερσονήσου της Καλλίπολης, παρά το ομώνυμο ακρωτήριο. Οι Τούρκοι το αποκαλούν "Κουτσούκ Αναφάρτ", από την αρχαία ελληνική ονομασία "Μικρά Αναφερτός".

Πρόκειται για όρμο βάθους εσοχής, μέχρι του μυχού του, περίπου ενός μιλίου,  με πολύ καλό αγκυροβόλιο προστατευμένο κυρίως στους ανατολικούς μέχρι και τους νοτίους ανέμους. Η παραλία του όρμου αυτού είναι αμμώδης χωρίς ναυτιλιακούς κινδύνους.

Κατά την εκστρατεία των Δαρδανελίων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στον όρμο αυτό επιχειρήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1915 απόβαση του 9ου Σώματος στρατού των δυνάμεων της Αντάντ, με την γνωστή επακόλουθη καταστροφή, εκ της οποίας και έλαβε επίσης το όνομα "**όρμος Ανζάκ**" εκ της ονομασίας του εκστρατευτικού σώματος των Αυστραλο-Νεοζηλανδών (ANZAC), που συμμετείχε σ΄ εκείνη την απόβαση και που κυριολεκτικά αποδεκατίσθηκε.

## Πηγές
**Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. ΚΒ', σελ. 117.

Σουβλά
Σουβλά
Κατηγορία:Επαρχία του Τσανάκκαλε
Ίπποκλος ο Χίος

Ο **Ίπποκλος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Χίου.

Κατά τη βασιλεία του η Χίος δημιούργησε αποικία στη Βοιωτική Λευκωνία μαζί με τους Ερυθραίους. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία κάποτε ο Ίπποκλος πήγε στη Λευκωνία να παραστεί σε γάμο συγγενή του, κατά την τελετή κι ενώ η νύφη πήγαινε στον γαμβρό μέσα σε άμαξα ο Ίπποκλος παίζοντας πήδηξε μέσα κάτι που προσέβαλε τους φίλους του γαμβρού όπου και τον σκότωσαν. Ο θάνατος του ήταν και η αιτία πολέμου μεταξύ Χίων και Ερυθρών, οι Χίοι  ζήτησαν τους δολοφόνους να τους τιμωρήσουν αλλά οι ερυθραίοι της Λευκωνίας αρνήθηκαν να τους δώσουν λέγοντας ότι όλοι τον σκοτώσανε. Μετά τον θάνατο του καταργήθηκε η βασιλεία και η Χίος απέκτησε αριστοκρατικό πολίτευμα.

## Πηγές
*Αλεξάνδρου Μ. Βλαστού, *Χιακά : ήτοι ιστορία της νήσου Χίου από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της έτει 1822 γενομένης καταστροφής αυτής παρά των Τούρκων*, Εκ της τυπογραφίας Γεωργίου Πολυμέρη, Εν Ερμούπολει 1840

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Χίοι
Σούκουμπους

Αγαλματίδιο του 16ου αιώνα μιας succubus|thumb|200px
Η **σούκουμπους** (λατ. succubus, πληθυντικός succubi), συνήθως γνωστή μαζί με την αρσενική της έκφανση, ίνκουμπους, είναι θηλυκός δαίμονας που επισκέπτεται τους άντρες ενόσω κοιμούνται και προχωρεί σε σεξουαλική επαφή μαζί τους. 

Συχνά παρουσιάζεται ως γοητευτική παρουσία, κυρίως σε πιο σύγχρονες απεικονίσεις, ωστόσο παλιότερα, και επειδή υφίσταται σε παραδόσεις διαφορετικών λαών, θεωρούνταν άσχημη και προκαλούσε φόβο με το δαιμονικό παρουσιαστικό της, καθώς απεικονιζόταν με ουρά και φτερά, παρόμοια με της νυχτερίδας. 

Σύμφωνα με το σύγγραμμα Malleus Maleficarum του 1486, η σούκουμπους απομυζεί το σπέρμα των ανδρών που σαγηνεύει, το οποίο χρησιμοποιεί ο ίνκουμπους για να αφήσει εγκύους τις γυναίκες που γοητεύει αυτός. Έτσι εξηγούνταν η γέννηση παιδιών δαιμόνων, καθώς υπήρχε η αντίληψη ότι οι δαίμονες δεν μπορούσαν να αναπαραχθούν. 

Ως μια από τις πιο γνωστές succubus θεωρείται η Λίλιθ. Στην Καμπάλα τέσσερις σούκουμπι ζευγάρωσαν με τον αρχάγγελο Σαμαήλ: η Λίλιθ, η Αγκράτ Μπατ Μαχλάτ, η Νααμάχ και η Εϊσέθ Ζενουνίμ. Σε μεταγενέστερες ιστορίες, η σούκουμπους πήρε τη μορφή σειρήνας. 

Σύμφωνα με ένα θρύλο, ο ίνκουμπους (*εφιάλτης* στα λατινικά) και η σουκούμπους ήταν έκπτωτοι άγγελοι. Επίσης, υπάρχει και η ιστορία της Μεριντιάνα, μιας σούκουμπους που δεν ήταν μοχθηρή, αντιθέτως βοήθησε τον Πάπα Σιλβέστρο Β' να ανελιχθεί στην ιεραρχία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* History of the Succubus
* Οι Πύλες του Ανεξήγητου - Succubus
* Encyclopedia Mythica - Incubus/Succubus

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μυθολογικά πλάσματα
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι
Κατηγορία:Δαίμονες
Δημήτρης Νομικός

Ο **Δημήτριος Νομικός** ήταν Έλληνας νομικός του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θήρα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και μετά στη Γερμανία. Αφού αποφοίτησε εργάστηκε στην Αθήνα ως νομικός από το 1900. Αρχές του 1918 διορίστηκε νομικός Σύμβουλος στο Υπουργείο των Οικονομικών και Τμηματάρχης του Δικαστικού Τμήματος της Εθνικής Τραπέζης. Διορίστηκε επίσης Υφηγητής του Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο. Τιμήθηκε από την Πολιτεία με τον Αργυρό Σταυρό του Σωτήρος.

## Συγγράμματα
* *Το Υδατικόν Δίκαιον των Ρωμαίων ως ισχύει εν Ελλάδι*
* *Περί Κληροδοτημάτων και καταπιστεύσεων*.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Όθων Ρουσόπουλος

Ο **Όθων Ρουσόπουλος** (1856 - 28 Μαΐου 1922) ήταν Έλληνας χημικός του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1856 και κατάγονταν από το Βογατσικό Καστοριάς. Ήταν γιος του καθηγητή της αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθανασίου Ρουσόπουλου. Σπούδασε στην Αθήνα φυσικός. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία, στη χημεία. Αφού αποφοίτησε χρημάτισε αρχικά Καθηγητής των Στρατιωτικών Σχολών Ευελπίδων και Δοκίμων. Παραιτήθηκε και ίδρυσε το 1894 την Βιομηχανική κει Εμπορική Ακαδημία. Εργάστηκε στο Υπουργείο της Εθνικής Οικονομίας ως Γενικός Γραμματέας και εξελέγη Βουλευτής Φλωρίνης - Καστοριάς στην Εθνική Αντιπροσωπεία τον Δεκέμβριο του 1915. Ίδρυσε πρότυπα βιομηχανικών εργοστασίων. Υπήρξε επίσης υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Πρόσφερε επίσης πολύτιμες υπηρεσίες στην εύρεση και τελειοποίηση του τρόπου καθαρισμού και συντήρησης των αρχαιολογικών ευρημάτων της Αρχαιολογικής Εταιρείας και του Αρχαιολογικού Μουσείου. 

Απεβίωσε στις 28 Μαΐου 1922.                                   

## Πηγές
* 
* 
* Πανδέκτης
* Πανδέκτης
* Οδός, εβδομαδιαία εφημερίδα της Καστοριάς, Χρυσόστομος Τζημάκας, Τα πρώτα χρόνια της ζωής του Παρμενιώνος Τζίφρα (Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου ε.τ.)

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας - Καστοριάς
Τόκποκι

Το **tteokbokki** είναι ένα δημοφιλές φαγητό σνακ από την Κορέα με βάση το κρέας, τα αυγά, και τα καρυκεύματα. Το tteokbokki ήταν κάποτε μέρος της κορεάτικης βασιλικής κουζίνας. Φτιάχνεται από ρύζι, κρέας, λαχανικά, αυγά, προστίθενται καρυκεύματα στο νερό και στη συνέχεια στο σερβίρισμα είναι καλυμμένο με καρύδια.

## Σύγχρονη ιστορία
Μετά από τον πόλεμο της Κορέας, έγινε δημοφιλής μια νέα ποικιλία του πιάτου αυτού, το οποίο παλιότερα ήταν μόνο αλμυρό. Εκτός από τα παραδοσιακά συστατικά, χρησιμοποιείται Γκότσουτζανγκ, μια πάστα που κατασκευάζεται από πιπεριές τσίλι μαζί με ψάρια. Άλλα συστατικά που προστίθενται στο Τόκποκι είναι τα βραστά αυγά, τηγανητά μάντου και ράμιον (ramyeon). 

## Φωτογραφίες

Image:Tteokbokki.JPG|Θαλασσινό Τόκποκι
Image:Korean.food-Ddeok.kkochi-01.jpg|Καλαμάκι Τόκποκι


Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα
Δημήτριος Γαλανόπουλος

Ο **Δημήτριος Γαλανόπουλος** ήταν Έλληνας νομικός του 20ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Γράφτηκε στην Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου, και αφού αποφοίτησε εγκαταστάθηκε στην Πάτρα ως δικηγόρος. Εργάστηκε με επιτυχία για μια δεκαετία στο Πρωτοδικείο των Εφετών Πάτρας. Συνείσφερε πολλά για την λύση του «Σταφιδικού Ζητήματος». 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Γεώργιος Κυριακός

Ο **Γεώργιος Κυριακός** (1862 - 1954) ήταν Έλληνας γεωπόνος του 20ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Σπούδασε φυσικές επιστήμες και Χημεία στην Αθήνα. Διακρίθηκε σε διαγωνισμό και με υποτροφία του Ζαππείου πήγε για σπουδές στην Ανώτερη Γεωπονική Σχολή στο Μομπελλιέ της Γαλλίας. Εκεί αρίστευσε και ήταν ο πρώτος Έλληνας γεωπόνος που τιμήθηκε με το Αριστείο της Γαλλικής Ακαδημίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε Υποδιευθυντής και Διευθυντής Γεωργικών Σχολείων και Σταθμών. 

Στηςν κυβέρνηση Μεταξά και Κορυζή (1936 - 1941) διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας ενώ το 1934 εξελέγη Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τιμήθηκε με τον Σταυρό του Σωτήρος.

Απεβίωσε στην Αθήνα.

## Συγγράμματα
Έγραψε πολλά βιβλία επιστημονικού και οικονομικού περιεχομένου:
* Περί σταφίδος και του εμπορίου αυτής
* Περί αμπέλου και των ασθενειών της
* Περί συκής
* Περί λαχανικών
* Περί μεταξοσκώληκος
* Περί μετάξης

Δημοσίευσε πολλές πραγματείες και ειδικές διατριβές σε περιοδικά και εφημερίδες.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες γεωπόνοι
Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
2010 GA6

***'

</div>

Το ***' είναι ένας γεωπλήσιος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 2010. Περιγράφεται ως ένα2 σχετικά μικρός διαστημικό βράχο περίπου 71 μέτρων σε πλάτος. Ανακαλύφθηκε από αστρονόμους με το Catalina Sky Survey στην Τουσόν, της Αριζόνα. Ο αστεροειδής πέρασε από τη γη σε απόσταση περίπου 223 χιλιάδων μιλίων στις 7:06 μ.μ. EST στις 8 Απριλίου 2010.

2010 GA6
Έκτωρ ο Χίος

Ο **Έκτωρ** ήταν μυθικός βασιλιάς της Χίου.

Ήταν απόγονος του Άφικλου και αναφέρεται ότι πολέμησε κι έδιωξε από τη Χίο τους Κάρες και Άβαντες που είχαν εγκατασταθεί εκεί κατά τη βασιλεία του Οινοπίωνος. Ο Έκτωρ επανέφερε την υποχρέωση των βασιλιάδων της Χίου να θυσιάζουν στο Πανιώνιο μαζί με τους υπόλοιπους Ίωνες σύμφωνα με τον χρησμό που είχε λάβει ο Άφικλος. Για την ενέργεια του αυτή το κοινό των Ιώνων του έδωσε για ανταμοιβή έναν τρίποδα. 

## Πηγές
*Αλεξάνδρου Μ. Βλαστού, *Χιακά : ήτοι ιστορία της νήσου Χίου από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της έτει 1822 γενομένης καταστροφής αυτής παρά των Τούρκων*, Εκ της τυπογραφίας Γεωργίου Πολυμέρη, Εν Ερμούπολει 1840

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Χίοι
Ετχέμ πασάς

Ο **Ετχέμ πασάς** ήταν ελληνικής καταγωγής Μέγας Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας .
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο από Έλληνες γονείς. Μετά την καταστροφή της Χίου μεταφέρθηκε με άλλα γυναικόπαιδα στη Κωνσταντινούπολη όπου τον ανέλαβε πλούσια οικογένεια και ανατράφηκε ως μουσουλμάνος. Όταν ο αρχηγός της οικογένειας Κοτζά Μεχμέτ πασάς που τον είχε αναλάβει διορίστηκε μέγας βεζίρης, ο Εντχέμ, ή Ιμπραήμ Ετχέμ, εισήλθε σε κυβερνητική υπηρεσία, όπου τότε και έμαθε την αλήθεια περί της καταγωγής του. Ο Ετχέμ όμως χάρη στην εφυΐα του και τις ικανότητές του κέρδισε την εμπιστοσύνη και τον θαυμασμό της Υψηλής Πύλης η οποία αναγνωρίζοντας την αξία του τον διόρισε υπουργό των Δημοσίων Έργων με το τίτλο του Πασά. Τον Φεβρουάριο του 1877 ανέλαβε Μέγας Βεζίρης, θέση που διατήρησε ένα χρόνο, και στη συνέχεια το 1878 πρέσβης στη Βιέννη και ακολούθως Υπουργός των Εσωτερικών.

Κατά την άσκηση των δημοσίων αξιωμάτων του υπήρξε φιλικότατος προς τους Έλληνες και ιδιαίτερα προς τη Χίο. Πέθανε το 1873. 
Και οι δυό γιοί του σπούδασαν αρχαιολογία, όπου ο πρωτότοκος **Χαμντή-Μπεης**  ανέλαβε διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου της Κωνσταντινούπολης, μετά τον θάνατο του οποίου τη θέση του ανέλαβε ο δευτερότοκος αδελφός του **Χαλίλ-Μπεης**.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΑ΄, σελ. 689.

Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Οθωμανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Μέλη της Γερουσίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Λεωνίδας Σμόλεντς

Ο αντιστράτηγος **Λεωνίδας Σμόλεντς** ή **Σμόλενιτς** ή **Σμολένσκης** (όπως αναφερόταν σε υπουργικές αποφάσεις που υπέγραφε) (1806 - 1882) ήταν ελληνικής καταγωγής αξιωματικός του αυστριακού στρατού που έζησε στην Ελλάδα μετά το 1830, στρατιωτικός και δυο φορές Υπουργός Στρατιωτικών της Ελλάδας.

## Βιογραφία
Ο Σμόλεντς καταγόταν από βλάχικη οικογένεια που είχαν μεταναστεύσει από τη Μοσχόπολη της Ηπείρου και ήταν αξιωματικός από την Ουγγαρία, ο οποίος ήλθε στην Ελλάδα το 1825. Υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό ως βαθμοφόρος στις περιόδους του Κυβερνήτη Καποδίστρια, της Αντιβασιλείας και της Απόλυτης Μοναρχίας του Όθωνα. Μετά την ανατροπή της απόλυτης μοναρχίας παρέμεινε στο στράτευμα γιατί εξαιρέθηκε από το τον γενικό όρο της απομάκρυνσης των Βαυαρών και εν γένει Στρατιωτικών.

Έγινε Υπουργός Στρατιωτικών δυο φορές, το 1855 στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη και το 1863 στην κυβέρνηση Βάλβη.

Παντρεύτηκε στην Αθήνα την Μαρία Αξιώτη, κόρη του οπλαρχηγού Κωνσταντίνου Αξιώτη. Παιδιά του ήταν ο Νικόλαος Σμόλενιτς, στρατιωτικός και μετέπειτα Υπουργός Στρατιωτικών και ο Κωνσταντίνος Σμολένσκη, στρατιωτικός, ήρωας του Ελληνοτουρκικού πόλεμου του 1897 και επίσης Υπουργός Στρατιωτικών (δυο φορές).

Πέθανε στην Αθήνα το 1882.

## Πηγές
* Λήμμα Σμόλεντς, *Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη*, Τόμος Ενδέκατος, 1931, Αθήνα
* Οι Εκλογές στην Ελλάδα από το 1844 εως το 1900  Νικητάκη Σοφία, Προπτυχιακή Εργασία, Συνταγματικό Δίκαιο Εξάμηνο, Καθηγητής : Αν.Δημητρόπουλος.
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Λιόλιας

Ο **καπετάν Λιόλιας (Γεώργιος)** ήταν σπουδαίος οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Κάτω Βύρμπενη (Ιτέα) Φλώρινας.

Έδρασε την περίοδο 1903 - 1912 στην περιοχή Κορεστίων, Φλώρινας, Πελαγονίας και Αλμωπίας με δικό του αντάρτικο σώμα, αποτελούμενο από ντόπιους οπλίτες, εναντίον των Οθωμανών και των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Τσόντο (καπετάν Βάρδα) σε διάφορες επιχειρήσεις.

Δυστυχώς δεν έχει διασωθεί το ακριβές επώνυμό του.

## Αναφορές
* "Ημερολόγιο Βάρδα 1904-1907", επιμέλεια Γ. Πετσίβα, τόμος Β΄, σελ. 1032
* "Αφανείς, Γηγενείς Μακεδονομάχοι", επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις University Studio Press, 2008

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κυβέρνηση Ντέιβιντ Κάμερον 2010

Η **Κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον** στο Ηνωμένου Βασιλείου ήταν κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στους Συντηρητικούς και τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες,που προέκυψε από τις εκλογές της 6 Μαΐου του 2010.  

Από τις εκλογές προέκυψε το λεγόμενο και *«μετέωρο κοινοβούλιο»* (hung parliament) όπου κανένα κόμμα δε διέθετε την πλειοψηφία. Η κυβέρνηση Κάμερον είναι η πρώτη κυβέρνηση  συνασπισμού από το 1974 και μετά. 

## Σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου - ''(cabinet)''

Ο Ντέιβιντ Λόους παραιτήθηκε στις 29 Μαϊου 2010 από το πόστο του Διευθύνοντος Γραμματέα του Θησαυροφυλακίου και αντικαταστάθηκε από τον Ντάνι Αλεξάντερ, στο πόστο του οποίου τοποθετήθηκε ο Μάικλ Μουρ από τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες ως Υπουργός Σκωτίας.

Το 2011 ο Λίαμ Φοξ παραιτήθηκε από Υπουργός Άμυνας και αντικαταστάθηκε από τον Φίλιπ Χάμοντ. Το Υπουργείο Μεταφορών το ανέλαβε η Τζαστίν Γκρήνινγκ από τους Συντηρητικούς.

Κατόπιν των εκλογών της 7ης Μαϊου του 2015 σχηματίστηκε μονοκομματική Κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον.

## Παραπομπές


Καμερον 2010
Ανδρέας Χατζηκυριάκος

Ο **Ανδρέας Χατζηκυριάκος** (1876 - 1956) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ου αιώνα.
## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τα Ψαρά. Γεννήθηκε στη Σύρο και σπούδασε χημικός - μηχανικός στο πανεπιστήμιο Ζυρίχης. Υπήρξε συνιδρυτής της τσιμεντοβιομηχανίας «Τιτάν» καθώς και ιδιοκτήτης της «Ηρακλής». Επί σειρά ετών υπήρξε πρόεδρος του Συνδέσμου των Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών και ένας από τους ιδρυτές της Σιβιτανιδείου Σχολής. Διετέλεσε μέλος διαφόρων Επιτροπών του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Εκλέχτηκε Βουλευτής (1905 και 1910) Ψαρών και γερουσιαστής (1929) Αθηνών. Διετέλεσε υπουργός εθνικής οικονομίας στις κυβερνήσεις Ν. Πλαστήρα (1922 - 23) και Κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά (1936-37).

Γαμπρός του ήταν ο Αλέξανδρος Τσάτσος.
## Πηγές
*  
* Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Χαρη Πάτση 1971.

Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Βουλευτές Ψαρών
Κατηγορία:Οικογένεια Χατζηκυριάκου
Εργαλειομηχανή

**Εργαλειομηχανή** ή **μηχανικό εργαλείο** είναι μια μηχανή που χρησιμοποιείται για την επεξεργασία μεταλλικών κομματιών, κατά μια σειρά συνήθως επαναλαμβανόμενων κοπών. Οι εργαλειομηχανές είναι οι μόνες μηχανές, οι οποίες είναι ικανές να "αυτοαναπαραχθούν" και χρησιμοποιούνται επίσης για την κατασκευή σχεδόν όλων των τύπων των μηχανών.

## Είδη μηχανοκατεργασίας
Υπάρχουν γενικά τρεις κατηγορίες μηχανοκατεργασίας:
* Η επιφανειακή κατεργασία (πλάνισμα)
* Η κυλινδρική κατεργασία (τόρνευση)
* Η διάνοιξη τρυπών, αυλακιών και άλλες συναφείς για την χρήση τρυπανιών και φρεζομηχανών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μηχανολογία
Κατηγορία:Ξυλουργική
427 Γαλήνη

Η **Γαλήνη (Galene)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,8. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Γαλήνης υπολογίσθηκε σε 30 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 28,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,236 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γαλήνη γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γαληνη
Σπυρίδων Οικονομίδης

Ο **Σπυρίδων** ή **Σπύλιος Οικονομίδης** (1854-1894) ήταν Έλληνας χημικός του 20ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λειβάρτζι Καλαβρύτων το 1854 και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Πάτρα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και πήγε με υποτροφία στο εξωτερικό, στη Γερμανία και τη Γαλλία την περίοδο 1876 - 1883. Εργάστηκε στο χημικό εργαστήριο του Αδόλφου Μπάγιερ ιδίως την εποχή των μεγάλων ανακαλύψεων 1881 - 1883.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1883 διορίστηκε υφηγητής Χημείας του Πανεπιστημίου ενώ το 1892 καθηγητής. Ήταν κορυφαίος των οργανικών χημικών της εποχής του, και θεωρείται θεμελιωτής της χημικής βιομηχανίας στην Ελλάδα.

Συνέγραψε επιστημονικές εργασίες σχετικές με τη χημεία.

Αρρώστησε και απεβίωσε πρόωρα και ξαφνικά το 1894 σε ηλικία 40 ετών.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Λεόντιος Οικονομίδης

Ο **Λεόντιος Οικονομίδης** ήταν Έλληνας χημικός, κορυφαίος θεμελιωτής της Ελληνικής βιομηχανίας και εθνικός ευεργέτης του πρώιμου 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1866 στο χωριό Λιβάρτζι των Καλαβρύτων. Αδελφός του ήταν ο Σπήλιος Οικονομίδης. 
Τέλειωσε το γυμνάσιο στην Αθήνα. Σε ηλικία 16 χρονών γράφτηκε στην Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1882 πήγε στο Μόναχο όπου διέπρεπε ο αδελφός του, και έναν χρόνο αργότερα γράφτηκε στην Χημική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, όπου σπούδασε μέχρι το 1887. Συνέχισε εκεί και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Εργάστηκε για δύο χρόνια στο χημικό εργαστήριο του Λούνγκε. Επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέπτυξε την χημική βιομηχανία και ιδίως των χρωστικών ουσιών. 

Ίδρυσε βιομηχανία τσιμέντου, οξέων, λιπασμάτων, οινοπνευματοποιίας και άλλες πολλές. Διετέλεσε επί πολυετεία Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών. 

Θεωρείται ένας των κορυφαίων Ελλήνων χημικών και από τους κυριότερους ιδρυτές και δημιουργούς της Ελληνικής βιομηχανίας.

Υπήρξε συνιδρυτής της Εταιρείας Οινοπνευματοποιίας Ελευσίνας, της Εταιρείας Τσιμέντων «ΤΙΤΑΝ», επίσης συνιδρυτής, πρωτεργάτης και διευθυντής της εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων, συνιδρυτής της Αγγειοπλαστικής Εταιρείας «Κεραμεικός», καθώς και άλλων εμπορικών και βιομηχανικών εταιρειών. Διετέλεσε πρόεδρος της Λιμενικής Επιτροπής Πειραιώς, ήταν συνιδρυτής του Συνδέσμου των Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος για πολλά χρόνια. Κλήθηκε να διδάξει ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο και να συμμετάσχει ως Υπουργικός Σύμβουλος. 

Κληροδότησε το σημαντικό ποσό του εκατομμυρίου για την ίδρυση βραβείων.

Απεβίωσε το 1922 σε ηλικία 56 ετών.
## Πηγές
* 
* 
* Νέοι Δρόμοι, 1939, Τεύχος 14ο, σελ. 9-12.

Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Νικόλαος Βλαστός

Ο **Νικόλαος Βλαστός** ήταν εκδότης, τυπογράφος και καλλιγράφος από το Ρέθυμνο.

## Η ζωή και το έργο του
Γεννήθηκε γύρω στα μέσα του 15ου αιώνα και καταγόταν από πλούσια οικογένεια ευγενών της Κρήτης. Το 1480 πήγε στη Βενετία όπου γνωρίστηκε και συνδέθηκε με βαθιά φιλία με τον εκδότη και τυπογράφο Άλδο Μανούτιο και με τον επίσης τυπογράφο Ζαχαρία Καλλιέργη, ενώ ήταν διαχειριστής της περιουσίας της Άννας Νοταρά. Σε συνεργασία με τον τελευταίο  κατασκεύασε καινούρια τυπογραφικά στοιχεία στα οποία  οι τόνοι ήταν ενωμένοι με τα γράμματα. Για το μοντέλο των τυπογραφικών αυτών στοιχείων η Βενετική Γερουσία, ύστερα από αίτηση του Βλαστού, τού χορήγησε ένα είδος διπλώματος ευρεσιτεχνίας.

Το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στο τυπογραφείο του Βλαστού και του Καλλιέργη ήταν το *[[Μέγα Ετυμολογικόν|Ετυμολογικόν Μέγα]] κατά αλφάβητον* (8 Ιουλίου του 1499), γιατο οποίο εργάστηκαν 6 χρόνια και αποτέλεσε το εκτενέστερο μεσαιωνικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας. Η έκδοση του εν λόγω λεξικού ήταν πολυτελέστατη και σε ορισμένα αντίτυπα οι ξυλογραφίες του εξώφυλλου ήταν τυπωμένες με αληθινό χρυσάφι. Στην αρχή του λεξικού υπάρχει σημείωση σύμφωνα με την οποία η έκδοση του έγινε με την οικονομική συμβολή της Άννας Νοταρά, κόρης του Λουκά Νοταρά. Ένα αντίτυπο του Ετυμολογικού υπάρχει στη Βιβλιοθήκη της Βουλής και δωρήθηκε από τον Κωνσταντίνο Σάθα. Στο τυπογραφείο τους εργάζονταν μόνο Κρητικοί, κι ανάμεσά τους ήταν ο Μάρκος Μουσούρος, ο Ιωάννης Ρώσος κι ο Αρσένιος Αποστόλης.

Στις 26 Οκτωβρίου του 1499 Βλαστός και Καλλιέργης προχώρησαν στην έκδοση του έργου *Σιμπλίκιου Μεγάλου Διδασκάλου υπόμνημα εις τας δέκα κατηγορίας του Αριστοτέλους* και την επόμενη χρονιά στην έκδοση δύο ακόμα ελληνικών συγγραμάτων: το *Υπόμνημα εις τας πέντε φωνάς από φωνής Αμμωνίου μικρού του Ερμείου* και το *Γαληνού Θεραπευτικής μεθόδου, Λόγος πρώτος*. Μετά την εκδόση του έργου του Γαληνού δεν υπάρχει καμία πληροφορία για εκδοτική δραστηριότητα του Βλαστού με τον Καλλιέργη.

Επίσης ο Βλαστός ασχολήθηκε και με την καλλιγραφία. Το 1484 αντέγραψε χειρόγραφο το οποίο σήμερα  υπάρχει (με το αρ.2939) στην Εθνική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι.

## Ο θάνατος του Βλαστού
Σύμφωνα με τον Φιρμέν-Ντινό ο Νικόλαος Βλαστός πρέπει να πέθανε  μεταξύ 1500, που τυπώθηκε η τελευταία έκδοση στο όνομά του, και το 1509 οπότε επανεμφανίστηκε μόνος ο Καλλιέργης ως εκδότης. Πιθανότερο όμως είναι ότι πέθανε μετά το 1514, καθώς σύμφωνα με το Ημερολόγιο του Μαρίνου Σανούδου στις 11 Μαρίου του 1514 κληρονόμησε ως πληρεξούσιος της Άννας Νοταρά ένα μέρος της περιουσίας της. Φαίνεται λοιπόν ότι ζούσε στη Βενετία τουλάχιστον μέχρι εκείνη τη χρονιά. Το τυπογραφείο όμως διαλύθηκε γύρω στο 1500. Το τυπογραφικό υλικό από το τυπογραφείο του το χορήγησε σε έναν τυπογράφο από τη Φλωρεντία, τον Ιούντα, με αντάλλαγμα να μνημονεύεται το όνομά του στις φλωρεντινές εκδόσεις.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.12.
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
434 Ουγγαρία

Η **Ουγγαρία (Hungaria)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κοντά στο εσωτερικό όριο της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,26. Ανακαλύφθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1898 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, Γερμανία, και πήρε το όνομά της από την Ουγγαρία, όπου εκείνη τη χρονιά είχε γίνει ένα αστρονομικό συνέδριο. Η Ουγγαρία έδωσε το όνομά της στην Οικογένεια αστεροειδών της Ουγγαρίας, όπου και ανήκει. Είναι πιθανό η Ουγγαρία να συνδέεται ως προς την καταγωγή με τον αστεροειδή 3103 Έγκερ και τους ωμπρίτες.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Ουγγαρίας εκτιμώνται σε 13 ως 30 χιλιόμετρα (από επιπροσθήσεις) ή ίσως και σε μόνο 11 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,4 τρισεκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **E**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,428. Η Ουγγαρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 26 ώρες και 31 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της, εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα.
* Lightcurve plot of 434 Hungaria, Palmer Divide Observatory, Brian D. Warner (2011).
* SDSS image taken on 01APR2003 /Fermats Brother.
* Relation between 434 Hungaria, 3103 Eger, and e-type asteroids.
* Near IR-spectra of 3 Hungaria family asteroids: 4483 Petofi, 3169 Ostro and 3940 Larion.
* Asteroid Lightcurve Database (LCDB), query form (info )
* Dictionary of Minor Planet Names, Google books.
* Asteroids and comets rotation curves, CdR – Observatoire de Genève, Raoul Behrend.
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000) – Minor Planet Center (Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών).

Ουγγαρια
Ουγγαρια
Ευκλείδης Σακελλάριος

Ο **Ευκλείδης Σακελλάριος** (1894-1967) ήταν σημαντικός Έλληνας χημικός μηχανικός του 20ού αιώνα, τακτικός Καθηγητής του Ε.Μ.Π. στην έδρα της Οργανικής Χημικής Τεχνολογίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ένας από τους τρεις γιούς του Ιωάννου Σακελλάριου, δικηγόρου Πειραιώς με καταγωγή από τα Μέγαρα.  

Τέλειωσε τις Γυμνασιακές σπουδές στον Πειραιά. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου αναγορεύτηκε Διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών αλλά και στην Ζυρίχη και στο Πολυτεχνείο του Μονάχου όπου αναγορεύτηκε επίσης Διδάκτορας με την επίβλεψη παγκοσμίου φήμης Καθηγητών.  

Υπήρξε Πρόεδρος του Ανωτάτου Χημικού Συμβουλίου του Κράτους, Μέλος του Δ.Σ. του Βασιλικού Ιδρύματος Ερευνών, Μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Ανασυγκροτήσεως, Πρόεδρος επιτροπών ανεγέρσεως πολύ σημαντικών ελληνικών βιομηχανιών κ.α. Πρωτεργάτης και επιστημονικός Σύμβουλος των "Χρωματουργείων Πειραιώς", Διευθύνων Σύμβουλος της "Βιοχρώμ" Α.Ε, εμπνευστής δημιουργίας των πρώτων Ελληνικών Διυλιστηρίων Ασπροπύργου και των βιομηχανιών αζώτου της Πτολεμαΐδας.  

Το 1931 εξελέγη Υφηγητής της Οργανικής Χημείας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1948 τακτικός Καθηγητής και Διευθυντής του Εργαστηρίου της Οργανικής Χημικής Τεχνολογίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. 

Τιμήθηκε με ανώτερα παράσημα του Βασιλείου της Ελλάδος και ανώτατα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

## Πηγές
* Ιωάννης Β. Φαρμάκης "Αρχείο Ευκλείδου Ι. Σακελλάριου" Αθήνα (2016), Εισήγηση στην Ημερίδα της επετείου της εκατονταετηρίδας από την ίδρυση των Οργανικών Εργαστηρίων στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Σχολή Χημικών Μηχανικών Ε.Μ.Π: "Το επιστημονικό έργο του Ευκλείδη Σακελλάριου Καθηγητού Ο.Χ.Τ του Ε.Μ.Π μέσα από τις εργασίες του".
* 

Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Αλέξανδρος Ζαχαρίου

Ο **Αλέξανδρος Ζαχαρίου** (1869–1938) ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός του 20ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βραΐλα της Ρουμανίας στις 12 Ιουνίου 1869. Η οικογένειά του κατάγονταν από το Καρπενήσι. Τελείωσε γυμνάσιο στην Αθήνα το 1886. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης από το 1887 ως το 1891. 

Εργάστηκε στη Γερμανία από το 1892 ως το 1899 σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες και εκτέλεσε σπουδαία σιδηροδρομικά, λιμενικά και υδραυλικά έργα. 

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάστηκε με τους Χατζηκυριάκο, Νικόλαο Κανελλόπουλο και Λεόντιο Οικονομίδη και ίδρυσε από κοινού την Τσιμεντοποιΐα «Τιτάν». Ίδρυσε επίσης την «Ανώνυμο Οικοδομική Εταιρεία ο Τέκτων».

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
435 Έλλα

Η **Έλλα (Ella)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,23. Ανακαλύφθηκε το 1898 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Έλλας εκτιμάται σε 41,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 74,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,083 (από δεδομένα του IRAS). Η Έλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 37 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ελλα
Ιωάννης Μέξης

Ο **Ιωάννης Μέξης** ήταν Έλληνας καπνέμπορος του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Θήβα, όπου και πήγε σχολείο. Σε ηλικία 16 ετών ήρθε στην Αθήνα και δούλεψε στο καπνεμπορείο του Ανδρέα Γαζή στην οδό Ερμού. Εκεί έμαθε την τέχνη και όλα τα απαραίτητα για την ανάμιξη του καπνού. 

Μετά την στρατιωτική του θητεία ίδρυσε καπνοπωλείο στην οδό Αιόλου στην Αθήνα, ενώ παράλληλα ίδρυσε αργυραμοιβείο στην ίδια οδό. Εργάστηκε ως αργυραμοιβός επί τριάντα χρόνια και έγινε μέλος του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Μετέφερε το αργυραμοιβείο του πιο κοντά και απέναντι στο Χρηματιστήριο και το επέκτεινε σε Τραπεζομεσιτικό Γραφείο.

Το 1906 άφησε την επιχείρησή του στον γιο του και εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια, ως μέλος του εκεί Χρηματιστηρίου. Εκεί έχασε τα πάντα στην κρίση του 1907. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1913 και ίδρυσε τον καπνεμπορικό Οίκο Αδελφών Μέξη.

Απεβίωσε το 1921.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Άροτρο

[thumb|Άροτρο με πέντε υνιά που έλκεται από [τρακτέρ.]]
Το **άροτρο** είναι το σπουδαιότερο εργαλείο για το όργωμα. Εκτελεί μια παρόμοια εργασία με το φτυάρι, δηλαδή διακόπτει τη συνέχεια της επιφάνειας του εδάφους και εκθέτει νέες επιφάνειες στην επίδραση της ατμόσφαιρας. Την ίδια στιγμή αναποδογυρίζει το έδαφος θάβοντας χορτάρια, ξεριζώνοντας φυτά και άλλα άχρηστα υλικά. Η μεγάλη κατανάλωση ενέργειας για το όργωμα απαιτεί την προσαρμογή ενός σύγχρονου άροτρου σε τρακτέρ.

## Ιστορικό
Πριν την ανακάλυψη του αρότρου η καλλιέργεια της γης ήταν εξαιρετικά επίπονη δουλειά, διότι το έδαφος έπρεπε να σκαφτεί με μεγάλο κόπο με σκαλιστήρια, πριν από το φύτεμα του σπόρου. Σε πολλές κοινωνίες η λαϊκή παράδοση αποδίδει την εμφάνιση του αρότρου σε κάποιο θεό ή θεόπνευστο βασιλιά.

thumb|Αιγυπτιακό άροτρο, περίπου 1250 π.Χ.
Η ανάπτυξη του αρότρου μπορεί να χρονολογηθεί από τη λίθινη εποχή. Τότε ήταν ένα απλό εργαλείο, κάτι παραπάνω από ένα διχαλωτό βραχίονα που κατέληγε σε ένα αιχμηρό άκρο, το υνί. Υπάρχουν αποδείξεις ότι τα πρώτα άροτρα χρησιμοποιήθηκαν στην Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία περίπου το 4000 π.Χ. Οι εικόνες δείχνουν ζευγάρια βοδιών να έλκουν το άροτρο, είναι πιθανόν αρχικά να σερνόταν από τον άνθρωπο.

thumb|Προϊστορικό άροτρο τύπου Ard
Λόγω των διαφορετικών ειδών των εδαφών στη Μεσόγειο Θάλασσα, στη Μεσοποταμία, στην Αίγυπτο και στην προϊστορική Ευρώπη, είχαν διαδοθεί και διαφορετικοί τύποι αρότρων (όπως το *aratrum* και το *ard*). Στη Μεσοποταμία έγινε μια τροποποίηση με μια κατακόρυφη τρύπα στο υνί, στην οποία έμπαινε ένα χωνί και χύνονταν οι σπόροι τη στιγμή του οργώματος. Οι Ρωμαίοι πρόσθεσαν τη σπάθη ή μαχαίρι, μπροστά από το υνί, το οποίο έσχιζε το έδαφος. Το 10ο αιώνα εμφανίστηκε ο βαρύς τύπος *carruca*, ο οποίος έφερε ένα "φτερό" που έσπρωχνε πέρα το σκαμμένο έδαφος, από την ίδια μεριά (συνήθως από δεξιά). Σημαντικότερες αλλαγές έγιναν από τους Ολλανδούς το 17ο αιώνα, προσθέτοντας μεταλλικά μέρη και βελτιώνοντας το σχεδιασμό προκειμένου να αυξηθεί η απόδοση του οργώματος με λιγότερη ενέργεια από άλογα και περισσότερη δεξιοτεχνία στο χειρισμό τους (τύπος *Rotherham*).

Με τη βιομηχανική επανάσταση άρχισε να χρησιμοποιείται περισσότερος σίδηρος και o Τζέιμς Σμολ το 1760 κατασκεύασε το πρώτο άροτρο από χυτοσίδηρο. Η σημασία της χύτευσης και γενικότερα της βελτίωσης των μεταλλικών τμημάτων του άροτρου ήταν η εμφάνιση ανταλλακτικών, η μαζική παραγωγή και η επέκταση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε δυσκολότερα ως τότε εδάφη. Γύρω στο 1850 εμφανίστηκαν τα πρώτα ατμοκίνητα τρακτέρ για την έλκυση των αρότρων.

## Σύγχρονα άροτρα
thumb|Αναστρέψιμο άροτρο με τέσσερα υνιά
Τα σύγχρονα άροτρα διατίθενται σε πολλούς τύπους, ανάλογα με το είδος και την έκταση του εδάφους, την καλλιέργεια, την αντοχή τους σε εμπόδια. Επίσης γίνεται επιλογή του τύπου και του αριθμού των υνίων (π.χ. σε σχήμα σμίλης ή ρόμβου), την ύπαρξη ή όχι υδραυλικής υποβοήθησης στο άροτρο. Διακρίνεται επίσης ο τύπος του σταθερού και αναστρέψιμου άροτρου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Γεωργικά εργαλεία
Κατηγορία:Ιστορία της γεωργίας