open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χορς Εχντέν

μικρογραφία|Το Χορς Εχντέν στον βόρειο Λίβανο.
Το **Χορς Εχντέν** είναι φυσικό καταφύγιο στον βόρειο Λίβανο. Περιέχει ένα ιδιαιτέρως ποικιλόμορφο και ωραίο δάσος κέδρων του Λιβάνου, γεγονός που το καθιστά σημαντικό μέρος της φυσικής κληρονομιάς της χώρας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους του Λιβάνου και δέχεται σχετικώς πολλές βροχοπτώσεις, ενώ αρκετές είναι οι ημέρες και ώρες που έχει ομίχλη. Στο δάσος ευδοκιμούν πολλά σπάνια και ενδημικά είδη φυτών. Φυσικές συστάδες κέδρων περιβάλλονται από μικτό δάσος ελληνικών κυπαρισσιών, ελάτων και την τελευταία προστατευόμενη κοινότητα από άγριες μηλιές σε όλη τη χώρα.

## Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Eπίσιμος ιστότοπος 
* Αρχειοθετημένος και παλιός επίσημος ιστότοπος
* Ψηφιακό Παρατηρητήριο Προστατευμένων Περιοχών (απεικόνιση σε χάρτη του Χορς Εχντέν)

Χορς Εχντ
Φανή Αϊδαλή - Σαπουντζή

Η **Φανή Αϊδαλή-Σαπουντζή** (1916-2004) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια της όπερας. 

Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1935, στο συγκρότημα του Μανόλη Καλομοίρη στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα τραγούδησε σε διάφορα λυρικά θέατρα, στην Αίγυπτο και στη Γερμανία, με σημαντικότερες τις εμφανίσεις της στην Κρατική Όπερα του Βερολίνου, από το 1937 έως το 1941 .Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 662

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές όπερας
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Μπέντζαμιν Πολ Έικερς

Ο **Μπέντζαμιν Πολ Έικερς** (1825-1861) ήταν Αμερικανός γλύπτης. Γεννήθηκε στη Σακαράπα του Μέιν και πέθανε στη Φιλαδέλεφεια.

## Προσωπική ζωή
Το 1858 γνώρισε στη Ρώμη την Ελίζαμπεθ Έικερς Άλεν μία νεαρή μητέρα, δημοσιογράφο και ποιήτρια, την οποία παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 1860 στο Χόλλις του Μέιν. Το μοναδικό τους παιδί, η Γερτρούδη Ροδερμελ, πέθανε σε βρεφική ηλικία. Ο Έικερς απεβίωσε στη Φιλαδέλεφεια της Πενσυλβάνια, στις 21 Μαίου 1861 από φυματίωση. Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο Έβεργκριν του Πόρτλαντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες
Σύνδρομο Αϊζενμένγκερ

Το **σύνδρομο Eisenmenger** είναι συγγενής καρδιοπάθεια που χαρακτηρίζεται από την έλλειψη του μεσοκοιλιακού διαφράγματος, από δεξιά παρεκτόπιση της αορτής, υπερτροφία της δεξιάς κοιλίας και πνευμονική στένωση. Το σύνδρομο αυτό αποτελεί το 5% περίπου όλων των συγγενών καρδιοπαθειών. Ονομάσθηκε έτσι από το επώνυμο του Βίκτορ Αϊζενμένγκερ.

## Πηγές
* Το λήμμα «Αϊζενμένγκερ σύνδρομον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 672

Κατηγορία:Σπάνια σύνδρομα
Νικόλαος Σκαμνάκης

Ο **Νικόλαος Αθ. Σκαμνάκης** (1865 - 1950) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Χανίων και βουλευτής της Κρητικής Πολιτείας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1865 στα Χανιά και σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Διετέλεσε Δήμαρχος Χανίων από τον Φεβρουαρίου του 1903 έως και τον Σεπτέμβριο του 1905. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του αύξησε σημαντικά την περιουσία του Δήμου, απέκτησε την διαχείριση του νοτίου μέρους των τειχών του φρουρίου και έλαβε την απόφαση για την ανέγερση της δημοτικής αγοράς Χανίων. Εν συνεχεία διορίστηκε νομάρχης Ρεθύμνου (1907) και Ηρακλείου (1908). Για τις υπηρεσίες που προσέφερε από την θέση του νομάρχη, και ιδιαίτερα για την συμβολή του στην κατασκευή της προκυμαίας του Ρεθύμνου, ανακηρύχθηκε από το δημοτικό συμβούλιο της τελευταίας επίτιμος δημότης Ρεθύμνου.

Υπήρξε, επίσης, εκλεγμένος πληρεξούσιος της επαναστατικής Βουλής των Κρητών (βουλευτής της Κρητικής Πολιτείας) το 1911.

Πέθανε το 1950 στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Χανίων
Κατηγορία:Βουλευτές της Κρητικής Πολιτείας
Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου
Κατηγορία:Νομάρχες Ρεθύμνου
Σιλμπερμάν (μυθιστόρημα)

Το ***Σιλμπερμάν*** (γαλλικός τίτλος: *Silbermann*) είναι μυθιστόρημα του Ζακ ντε Λακρετέλ που δημοσιεύτηκε το 1922 από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ και τιμήθηκε με το βραβείο Femina την ίδια χρονιά. Αναφέρεται στη φιλία δύο μαθητών λυκείου, στην εφηβεία και τις πυρετώδεις εκρήξεις της, στο φυλετικό μίσος. Το κύριο θέμα είναι η άνοδος του αντισημιτισμού στη Γαλλία στον Μεσοπόλεμο: πρόκειται για ένα οραματικό κείμενο που, γραμμένο το 1922, προβλέπει σε μεγάλο βαθμό τα μελλοντικά γεγονότα των εβραϊκών διώξεων. 

Από το 1950, το έργο βρίσκεται στον κατάλογο των 12 βραβευμένων ως καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού 20ού αιώνα της γαλλικής λογοτεχνίας.

## Υπόθεση
Η υπόθεση διαδραματίζεται στις αρχές της δεκαετίας του 1920 στο Παρίσι. Ο αφηγητής, που δεν αναφέρεται το όνομά του, γίνεται φίλος με έναν νεαρό εβραϊκής καταγωγής, τον Νταβίντ Σιλμπερμάν, καινούργιο συμμαθητή του σε λύκειο του Παρισιού. Βλέποντας τον εκφοβισμό που υφίσταται ο νέος φίλος του από τους άλλους μαθητές υπό τη σιωπηλή έγκριση των καθηγητών, του ορκίζεται ύψιστο όρκο φιλίας, στον οποίο αντανακλάται η αίσθηση της αυτοθυσίας και της ανιδιοτέλειας που του έχει μεταδώσει η προτεσταντική του οικογένεια. 

Επιδεικνύοντας αλληλεγγύη και προστατεύοντας τον διωκόμενο φίλο του, ο αφηγητής βρίσκεται και ο ίδιος κοινωνικά εξοστρακισμένος. Θαυμάζει την πνευματική υπεροχή του φίλου του και μαθαίνει απ' αυτόν να εκτιμά την τέχνη και την ποίηση. Ο Σιλμπερμάν δεν ενδιαφέρεται για το εμπόριο του πατέρα του, που είναι πλούσιος έμπορος αντικών, και ονειρεύεται μια λογοτεχνική σταδιοδρομία. Εκμυστηρεύεται στον αφηγητή τη φιλοδοξία του να ασχοληθεί με τη γαλλική ιστορία και λογοτεχνία. Είναι ένα λαμπρό και ανήσυχο πνεύμα με μεγάλη ευφράδεια, ιδιαίτερα έξυπνος και αλαζονικός. Αλλά οι προσβολές και η εκφοβιστική συμπεριφορά των συμμαθητών επιδεινώνονται όταν, μετά από δημοσιεύματα μιας αντισημιτικής εφημερίδας, ο πατέρας του Σιλμπερμάν κατηγορείται για ανάμειξη σε μια υπόθεση κλοπής. Συμπτωματικά, η υπόθεση ανατίθεται στον πατέρα του αφηγητή, δικαστή στο Παρίσι.

Ο κίνδυνος των εκφοβισμών και η κλιμάκωσή τους συνεχίζονται. Ο αφηγητής δεν εγκαταλείπει τον φίλο του αλλά η μητέρα του ζητά από τη διεύθυνση του σχολείου να διώξει τον Σιλμπερμάν. Απηυδισμένος και πληγωμένος, ο νεαρός αποφασίζει να γυρίσει την πλάτη στη Γαλλία και τις λογοτεχνικές του φιλοδοξίες και φεύγει για την Αμερική. Αρχίζει να εργάζεται στην επιχείρηση του θείου του, ενός εμπόρου πολύτιμων λίθων στη Νέα Υόρκη. Για να παρηγορηθεί, επικαλείται με πληγωμένη περηφάνια την επιμονή που έχει δείξει ο εβραϊκός λαός σε όλη την ιστορία του. 

Ο αφηγητής ανακαλύπτει με έκπληξη την υποκρισία που κυριαρχεί στην οικογένειά του και πρέπει να αναγνωρίσει ότι το ιδανικό της ηθικής αγνότητας απαιτεί να εγκαταλείψει την απλή ευτυχία των ανέμελων πνευμάτων.

## Ελληνική μετάφραση

* Σιλμπερμάν. Μετάφραση: Τάκης Δραγώνας, Εκδόσεις των φίλων,

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Αντισημιτισμός
Ανεμόμυλοι Χανίων

Οι  **Ανεμόμυλοι** είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Αρωνίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ακρωτηρίου, του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Κυδωνίας του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.  
## Γεωγραφία
Οι Ανεμόμυλοι είναι πεδινό χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Χανίων, στη νότια πλευρά της χερσονήσου του Ακρωτηρίου, κοντά στον βόρειο μυχό του κόλπου Σούδας και στην περιμετρική του Αεροδρομίου (ΕΟ 94), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Το χωριό απέχει 11 χλμ. περίπου Α. των Χανίων.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρωνίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρωνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρωτηρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ακρωτηρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χανίων.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Μεταμόρφωσης στο νότιο τμήμα του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
High-value target

Στη στρατιωτική ορολογία των Ηνωμένων Πολιτειών, ένας **στόχος υψηλής αξίας** ( **HVT** ) είναι ένα άτομο ή ένας πόρος που χρειάζεται ένας διοικητής για να ολοκληρώσει μια αποστολή.  Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στα μέσα ενημέρωσης για τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και τους υψηλόβαθμους αξιωματικούς της Αλ Κάιντα που θεωρούνται απαραίτητοι για την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων τους. Ο πρώην Πρόεδρος του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν ήταν γνωστός ως στόχος υψηλής αξίας νούμερο ένα από τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών .

Ένας στόχος υψηλής απόδοσης, είναι ένας στόχος υψηλής αξίας του οποίου η απώλεια στον εχθρό θα συμβάλει σημαντικά στην επιτυχία της φιλικής πορείας δράσης. 

Συχνά ζητείται από τους στρατιώτες να κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να συλλάβουν ένα HVT ζωντανό, αλλά, εάν αυτό είναι αδύνατο, τους δίνεται άδεια να πυροβολήσουν.  Έχουν συσταθεί διάφορες επιφορτισμένες κοινές ομάδες ειδικών επιχειρήσεων για τους κύριους σκοπούς της σύλληψης ή της θανάτωσης αυτών των στόχων υψηλής αξίας. Οι δυνάμεις που έχουν ανατεθεί σε αυτές περιλαμβάνουν μονάδες κυρίως από την Κοινή Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων και την SOCOM, όπως οι US Navy SEALs, US Army Delta Force, US Navy SEAL Team Six, US Army 75th Ranger Regiment και στοιχεία της Ειδικής Αεροπορικής Υπηρεσίας ( SAS ) του Βρετανικού Στρατού.  Ο όρος έχει επίσης συνδεθεί με μυστικά προγράμματα του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ για τη σύλληψη και στη συνέχεια την ανάκριση ηγετών τρομοκρατών. 

## Δείτε επίσης
* Ανθρωποκυνηγητό (στρατιωτικό)
* Επιχείρηση Κόκκινη Αυγή
* Αϊμάν αλ Ζαουαχίρι

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ορισμός του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών **Στόχος υψηλής αξίας** (HVT) — Ένας στόχος που απαιτεί ο διοικητής του εχθρού για την επιτυχή ολοκλήρωση της αποστολής. Η απώλεια των HVT θα αναμενόταν να υποβαθμίσει σοβαρά σημαντικές εχθρικές λειτουργίες σε όλη την περιοχή ενδιαφέροντος του φιλικού διοικητή. Δείτε επίσης στόχο υψηλής απόδοσης. στόχος. (JP 3-09)
* Ο Bin Laden Trail «Stone Cold» Washington Post 10 Σεπτεμβρίου 2006

Κατηγορία:Στρατιωτική ορολογία
Ταξιανθία

Η **ταξιανθία** είναι μια ομάδα ή ένα σύμπλεγμα λουλουδιών που διατάσσονται σε ένα στέλεχος, που αποτελείται από έναν κύριο κλάδο ή μια περίπλοκη διάταξη κλαδιών. Μορφολογικά, είναι το τροποποιημένο τμήμα του βλαστού των φυτικών σπόρων όπου σχηματίζονται άνθη στον άξονα ενός φυτού.
Υπάρχει η ομοιόμορφη ταξιανθία και η ταξιανθία Pluriflora.

## Ομοιόμορφη ταξιανθία
Μπορεί να είναι: 

* τερματική, δηλαδή, αφού το λουλούδι μαραθεί, ο μίσχος λουλουδιών πεθαίνει, 
* μασχαλιαία, που σημαίνει ότι η ταξιανθία προκύπτει από ένα κλαδί που θα συνεχίσει να μεγαλώνει μετά την ανθοφορία. 

Και οι δύο μπορεί να αποτελούνται από μίσχο (το στέλεχος που συνδέει κάθε λουλούδι με το άνθος) και bracts (φύλλα που προστατεύουν το λουλούδι). 

## Ταξιανθία Pluriflora
Αρκετά λουλούδια αναδύονται από κάθε στέλεχος, το οποίο μπορεί να είναι πολύ μικρό (όπως συμβαίνει με το φυτό ρυζιού), ή κάπως μεγαλύτερο (όπως αυτά του βολβοειδούς Amaryllis). Μπορούν επίσης να αποτελούνται από μίσχους και bracts.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άνθη
Κατηγορία:Μορφολογία φυτών
Ανεμούτσα Μαγνησίας

Η **Ανεμούτσα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δρακείας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αγριάς, του δήμου Βόλου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

## Γεωγραφία
Η Ανεμούτσα είναι ημιορεινός οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του Πηλίου, λίγο βορειότερα της Αγριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 355 μέτρων. Απέχει 10 χιλιόμετρα περίπου ανατολικά του κέντρου του Βόλου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 και προσαρτήθηκε στον δήμο Νηλείας του νομού Λαρίσης. Εντάχθηκε διαδοχικά στον νομό Μαγνησίας (1899), Λαρίσης (1909) και Μαγνησίας (1942). Με το ΦΕΚ 169Α - 29/12/1989 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δρακείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγριάς. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αγριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόλου.

## Αξιοθέατα
* Το ξωκκλήσι του Τιμίου Σταυρού στην ανατολική είσοδο του οικισμού. Έχει χαρακτηριστικό ξυλόγλυπτο τέμπλο και φωτίζεται τις νυχτερινές ώρες
* Ο άγιος Μιχαήλ, δυτικά του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Χάρτες «ROAD» (Πήλιο 1:60.000)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Google Earth
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Εσπρέσο μαρτίνι

thumb|Ένα εσπρέσο μαρτίνι
Το **εσπρέσο μαρτίνι** είναι κρύο αλκοολούχο ποτό με καφεΐνη που παρασκευάζεται με εσπρέσο, λικέρ καφέ και βότκα. Δεν είναι αληθινό μαρτίνι καθώς δεν περιέχει ούτε τζιν ούτε βερμούτ, αλλά είναι ένα από τα πολλά ποτά που ενσωματώνουν τον όρο στα ονόματά τους.

## Προέλευση
Υπάρχουν αρκετοί ισχυρισμοί για την προέλευση του εσπρέσο μαρτίνι. Ένας από τους πιο συνηθισμένους ισχυρισμούς είναι ότι δημιουργήθηκε από τον Ντικ Μπράντσελ στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ενώ βρισκόταν στο Fred's Club στο Λονδίνο για μια νεαρή κοπέλα που ζήτησε κάτι που θα «με ξυπνήσει και μετά θα με γαμήσει». Ο Μπράντσελ έχει κάνει αυτόν τον ισχυρισμό σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε ευρέως. Ο Μπράντσελ έχει επίσης αναφερθεί σχετικά με τις συνθήκες της εφεύρεσης του ποτού, «Η καφετιέρα στο Soho Brasseries ήταν ακριβώς δίπλα στο σταθμό όπου σέρβιρα ποτά. Ήταν ένας εφιάλτης, καθώς υπήρχαν κατακάθια καφέ παντού, έτσι ο καφές ήταν πολύ στο μυαλό μου. Και όλα αφορούσαν τη βότκα τότε – την έπιναν όλοι οι άνθρωποι.»

## Συνταγή
Οι συνταγές για ένα μαρτίνι εσπρέσο ποικίλλουν ανάλογα με την πηγή. Παραδοσιακά, περιλαμβάνουν Kahlúa ή Tia Maria.

To Difford's Guide  συνιστά 1,5 ουγκιά (44 ml) βότκας, 1 ουγκιά (30 ml) ζεστού καφέ εσπρέσο και 2/3 ουγκιάς (20 ml) λικέρ καφέ. Τα υλικά χύνονται σε ένα σέικερ γεμάτο με πάγο. Το μείγμα στη συνέχεια ανακινείται, στραγγίζεται και χύνεται σε παγωμένο ποτήρι μαρτίνι. Το ρόφημα γαρνίρεται με κόκκους καφέ (και ίσως ξύσμα λεμονιού) και σερβίρεται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοκτέιλ
Κατηγορία:Καφές
Κιουπλιά

Η **Κιουπλιά** (τουρκικά: Küplü) είναι κωμόπολη στην περιοχή Μερίτς της επαρχίας Αδριανουπόλεως στην Ανατολική Θράκη της σημερινής Τουρκίας. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Η απόσταση από το Μερίτς είναι περίπου 10 χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός της Κιουπλιάς ήταν 2.654 κάτοικοι το 2013. Τον 19ο αιώνα η Κιουπλιά ήταν ελληνικός οικισμός. Αλλά κατά την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι Έλληνες αντικαταστάθηκαν από Τούρκους και Πομάκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Ράβδος χρυσού

thumb|Μια ράβδος κοπής (αριστερά) και μια ράβδος χύτευσης (δεξιά)
Μια **ράβδος χρυσού**, που ονομάζεται επίσης **μπάρα χρυσού**, είναι μια ποσότητα εξευγενισμένου μεταλλικού χρυσού οποιουδήποτε σχήματος που κατασκευάζεται από έναν παραγωγό χρυσού που πληροί τις τυπικές συνθήκες κατασκευής, επισήμανσης και τήρησης αρχείων. Οι μεγαλύτερες ράβδοι χρυσού που παράγονται με την έκχυση του λιωμένου μετάλλου σε καλούπια ονομάζονται πλινθώματα. Οι μικρότερες ράβδοι μπορούν να κατασκευαστούν με κοπή ή σφράγιση από κατάλληλα ελασμένα φύλλα χρυσού. 

Η τυπική ράβδος χρυσού που διατηρείται ως αποθέματα χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες και διαπραγματεύεται μεταξύ των εμπόρων χρυσού είναι αυτή των 12,400 κιλών, (438,9 ουγγιές). Οι ράβδοι χρυσού, που έχουν μάζα 1.000 γραμμαρίων (32,15 ουγγιές) ή 100 ουγγιές είναι οι πιο διαχειρίσιμες ράβδοι και χρησιμοποιούνται εκτενώς για συναλλαγές και επενδύσεις.

Το ασφάλιστρο σε αυτές τις ράβδους όταν διαπραγματεύονται είναι πολύ χαμηλό σε σχέση με την άμεση αξία του χρυσού, καθιστώντας το ιδανικό για μικρές μεταφορές μεταξύ τραπεζών και εμπόρων. Οι περισσότερες ράβδοι είναι επίπεδες, αν και ορισμένοι επενδυτές, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, προτιμούν το σχήμα του τούβλου.  Οι ασιατικές αγορές διαφέρουν ως προς το ότι προτιμούν τις ράβδους χρυσού σε γραμμάρια σε αντίθεση με τις μετρήσεις της ουγγιάς. Τα δημοφιλή μεγέθη στην περιοχή της Ασίας περιλαμβάνουν ράβδους 10 γραμμαρίων, 100 γραμμαρίων και 1.000 γραμμαρίων.

Για να αποφευχθεί η παραποίηση ή η κλοπή των ράβδων, οι κατασκευαστές έχουν αναπτύξει τρόπους επαλήθευσης των γνήσιων ράβδων, με τον πιο συνηθισμένο τρόπο να σταμπάρουν τους ράβδους με καταχωρισμένους σειριακούς αριθμούς ή να παρέχουν πιστοποιητικό γνησιότητας. Σε μια πρόσφατη τάση, πολλά χυτήρια σφραγίζουν τους σειριακούς αριθμούς ακόμη και στις μικρότερες ράβδους και ο αριθμός στη ράβδο θα πρέπει να ταιριάζει με τον αριθμό στο συνοδευτικό πιστοποιητικό του.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Χρυσός
Ζόμπι (κοκτέιλ)

thumb|Κοκτέιλ ζόμπι
Το **ζόμπι** είναι κοκτέιλ από χυμούς φρούτων, λικέρ και διάφορα ρούμια. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 1934, δημιουργία του Ντον Μπιτς στο εστιατόριό του στο Χόλιγουντ *Don the Beachcomber*. Είναι συνδεδεμένο με την κουλτούρα Τίκι, εμπνευσμένη από τον πολιτισμό της Πολυνησίας. Διαδόθηκε στην ανατολική ακτή αμέσως μετά την Παγκόσμια Έκθεση της Νέας Υόρκης το 1939.

## Ιστορία
Ο θρύλος λέει ότι ο Ντον Μπιτς αρχικά επινόησε το ζόμπι για να βοηθήσει έναν πελάτη να περάσει η επίδραση της μέθης ώστε να πάει σε μια επαγγελματική συνάντηση. Ο πελάτης επέστρεψε αρκετές μέρες αργότερα για να παραπονεθεί ότι είχε μετατραπεί σε ζόμπι για όλο το ταξίδι του. Η απαλή, φρουτώδης γεύση του κρύβει την εξαιρετικά υψηλή περιεκτικότητά του σε αλκοόλ. Τα εστιατόρια *Don the Beachcomber* περιορίζουν τους πελάτες τους σε δύο ζόμπι ο καθένας λόγω της ισχύος τους, η οποία ο Μπιτς είπε ότι θα μπορούσε να κάνει κάποιον «σαν πεθαμένο που περπατά».

Σύμφωνα με την αρχική συνταγή, το κοκτέιλ ζόμπι περιελάμβανε τρία διαφορετικά είδη ρούμι, χυμό λάιμ, falernum, Angostura bitters, Pernod, γρεναδίνη και «το μίγμα του Ντον», έναν συνδυασμό σιροπιού κανέλας και χυμού γκρέιπφρουτ.

Ο Μπιτς ήταν πολύ προσεκτικός με τις συνταγές των πρωτότυπων κοκτέιλ του. Οι οδηγίες του για τους μπάρμαν του περιείχαν κωδικοποιημένες αναφορές σε συστατικά, το περιεχόμενο των οποίων ήταν γνωστό μόνο σε αυτόν. Ο Μπιτς είχε λόγους να ανησυχεί: ένα αντίγραφο του ζόμπι σερβιρίστηκε στην Παγκόσμια Έκθεση της Νέας Υόρκης το 1939 από έναν άνδρα που προσπαθούσε να το σφετεριστεί ονόματι Μόντε Πρόσερ (αργότερα του κλαμπ Copacabana που ήταν συνδεδεμένο με τη μαφία).

Οι πρωτότυπες συνταγές του Μπιτς για το ζόμπι και άλλα ποτά της κουλτούρας Τίκι έχουν δημοσιευτεί στο *Sippin' Safari* από τον Τζεφ Μπέρι. Ο Μπέρι ερεύνησε την προέλευση πολλών κοκτέιλ τίκι, παίρνοντας συνεντεύξεις από μπάρμαν από το Don the Beachcomber και άλλα μέρη του Τίκι και ανακαλύπτοντας άλλες πρωτότυπες πηγές. Το *Sippin' Safari* περιγράφει την ανάπτυξη του ζόμπι από τον Μπιτς με τρεις διαφορετικές συνταγές που χρονολογούνται από το 1934 έως το 1956.

## Δείτε επίσης
* Μάι Τάι, ένα άλλο κοκτέιλ τίκι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοκτέιλ
Κρεπίς η ερυθρή

[μικρογραφία|Κρεπίς η ερυθρή (''Crepis rubra''), [Μετέωρα, Θεσσαλία, 23-4-2022]]
Η Κρεπίς η ερυθρή (*Crepis rubra*), με κοινή ονομασία **πικραλίδα**, **μαρουλίτσα** ανήκει στην οικογένεια Σύνθετα ή Αστεροειδή (COMPOSITAE ή ASTERACEAE). 

## Γεωγραφική κατανομή
Κατανέμεται στα Βαλκάνια και στη Νότιο Ιταλία, αποτελεί κοινό είδος σ’ όλη την Ελλάδα, σε πετρώδεις περιοχές ή λιβάδια έως τα 1200μ. 

## Περιγραφή
Τα κατώτερα φύλλα είναι πτεροσχιδή ή οδοντωτά. Κεφάλια 1 ή 2, καθένα από τα οποία φέρει περίπου 100 γλωσσοειδή ανθίδια. Διακρίνεται από τα άλλα είδη του γένους Crepis (συνολικά 37 στην Ελλάδα) από τα ρόδινα άνθα σε σχέση με τα υπόλοιπα είδη που είναι κίτρινα. Ανθίζει Απρίλιο-Μάιο.

## Πηγές

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 4, Cambridge University Press

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Σύνθετα
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22

Το **Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22** ήταν η 43η έκδοση του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Νικήτρια ήταν η Ελπίδα Λιοπετρίου για 1η φορά στην ιστορία της. 

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22 συμμετείχαν οι 10 πρωταθλήτριες ομάδες από τα πρωταθλήματα των αγροτικών (τοπικών) ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ.

Διεξήχθη σε 4 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγινα μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλίας η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.

## Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν.

## Προκριματικά
Στη προκριματική συμμετείχαν οι 4 από τις 10 ομάδες. Οι υπόλοιπες 6 ομάδες πέρασαν στα προημιτελικά χωρίς αγώνα, μετά από κλήρωση. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 27 Απριλίου 2022.




## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προκριματικά και οι ομάδες που εξαιρέθηκαν από αυτά. Οι αγώνες έγιναν στις 30 Απριλίου 2022 και 1η Μαΐου 2022.




## Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά. Οι αγώνες έγιναν στις 4 Μαΐου.




## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ελπίδα Λιοπετρίου και η Αθλητικός Όμιλος Θύελλα Αγίου Θεοδώρου. Ο τελικός διεξήχθη στις 8 Μαΐου 2022 στο . Νικήτρια ήταν η Ελπίδα Λιοπετρίου με σκορ 3-1.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

## Δείτε επίσης

* Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ 2021-22

Κατηγορία:Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022
Βιψανία (σύζυγος του Ατέριου)

Η **Βιψανία**, λατιν.: *Vipsania* (που πιθανότατα γεννήθηκε μεταξύ 36 και 28 π.Χ. και μερικές φορές ονομαζόταν *Βιψανία Αττική* [Attica] για να τη διαφοροποιήσει από τις αδελφές της) ήταν αρχαία Ρωμαία ευγενής του 1ου αι. π.Χ. Ήταν παντρεμένη με τον ρήτορα Κόιντο Χατέριο  και πιθανότατα ήταν κόρη του Ρωμαίου στρατηγού Mάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και της πρώτης συζύγου του Πομπονίας Καικιλίας Αττικής. 

## Ιστορία

### Πρώιμη ζωή
Η Βιψανία δεν αναφέρεται ποτέ απευθείας στα σωζόμενα αρχαία ρωμαϊκά γραπτά, αλλά η ύπαρξή της μπορεί να συναχθεί από το όνομα του γιου της, Δέκιμου Χατέριου Αγρίππα, και την ηλικία του. Συχνά υποτίθεται, ότι ήταν κόρη από τη δεύτερη σύζυγο του πατέρα της, Κλαυδία Μαρκέλλα την Πρεσβύτερη, αλλά ο Ρόναλντ Σάυμ απέρριψε αυτή τη θεωρία, πιστεύοντας ότι ο Δέκιμος Αγρίππας ήταν πολύ μεγάλος, για να ήταν γιος μιας από τις κόρες της Κλ. Μαρκέλλας, επομένως πρέπει να είχε γεννηθεί από την Πομπονία Κ. Α., την πρώτη σύζυγο του πατέρα της. Ο Σάυμ έχει επίσης υποστηρίξει, ότι είναι απίθανο να είχε επιτραπεί σε έναν άνδρα του αναστήματος του Χατέριου να τιμηθεί με το να παντρευτεί την ανιψιά του Αυγούστου.  Υπάρχουν επίσης εκείνοι, όπως η Σαμπίνα Ταριβερντίεβα που πιστεύουν, ότι η σύζυγος του Χατέριου ήταν στην πραγματικότητα αδελφή του Aγρίππα, πιθανώς η αδελφή του Βιψανία Πόλλα. 

Υπήρξε κάποια διαφωνία ως προς το αν η Βιψανία ήταν μεγαλύτερη ή νεότερη από την πλήρη αδελφή της Βιψανία Αγριππίνα (σύζυγο του μέλλοντα Αυτοκράτορα Τιβέριου). Αν ήταν μεγαλύτερη, τότε το πλήρες όνομά της θα ήταν πιθανώς Βιψανία Αγριππίνα η Πρεσβύτερη (Vipsania Agrippina Major) και αν ήταν νεότερη, Βιψανία Αγριππίνα η Νεότερη (Vipsania Agrippina Minor). Εκτός από την πλήρη αδελφή της, είχε επίσης πολλά ετεροθαλή αδέλφια, τη Βιψανία Μαρκέλλα την Πρεσβύτερη και τη Βιψανία Μαρκέλλα τη Νεότερη από τον δεύτερο γάμο του πατέρα της· και τον Γάιο Καίσαρα, τον Λεύκιο Καίσαρα, την Αγριππίνα την Πρεσβύτερη, τη Ιουλία τη Νεότερη και τον Αγρίππα Πόστουμο από τον τρίτο και τελευταίο γάμο του πατέρα της με την Ιουλία τηνΠρεσβύτερη (την κόρη του Αυτοκράτορα Αυγούστου).

### Οικογένεια
Μέχρι τη στιγμή του γάμου της Βιψανίας με τον Χατέριο, αυτός ήταν πολύ μεγαλύτερος από αυτήν και ήταν νέος άνδρας (*[[novus homo]],* που σημαίνει ότι κανένας άλλος άνδρας στην οικογένειά του δεν ήταν ποτέ ύπατος πριν από αυτόν).  Ο γιος τους γεννήθηκε πιθανότατα γύρω στο 13 π.Χ.  Μετά τον γάμο τους, θα περνούσαν άλλα 50 χρόνια μέχρι να παντρευτεί κάποιος *novus homo* με ένα μέλος των Ιουλιο-Κλαυδίων. 

## Πολιτιστικές απεικονίσεις
Η Βιψανία και ο σύζυγός της μπορεί να απεικονίζονται στον βωμό της Ειρήνης (ara Pacis). 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων γυναικών
* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη
* Βιψάνια Μαρκέλλα (αποσαφήνιση)

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
Βιψανία (σύζυγος του Λέπιδου)

Η **Βιψανία** (που πιθανότατα γεννήθηκε μεταξύ 27-21 π.Χ. και μερικές φορές αποκαλείται Βιψανία Μαρκέλλα η Νεότερη ή Βιψανία Μαρκελλίνα για να τη διαφοροποιήσει από τις αδελφές της) ήταν αρχαία Ρωμαία ευγενής του 1ου αι. π.Χ. Ήταν παντρεμένη με τον πολιτικό Mάρκο Αιμίλιο Λέπιδο και πιθανότατα ήταν κόρη του Ρωμαίου στρατηγού Mάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και της δεύτερης συζύγου του Κλαυδίας Μαρκέλλας της Πρεσβύτερης (ανιψιάς του Αυτοκράτορα Αυγούστου ).

## Ιστορία
### Νεανικά χρόνια
Η Βιψανία γεννήθηκε πιθανότατα μεταξύ 27 π.Χ. και 21 π.Χ. από τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα και τη δεύτερη σύζυγό του Κλαυδία Μαρκέλλα την Πρεσβύτερη, τη μεγαλύτερη κόρη της Οκταβίας της Νεότερης, αδελφής του Αυτοκράτορα Αυγούστου. Από τον πατέρα της πιθανότατα είχε μια μεγαλύτερη (υποτίθεται λόγω της διαφοράς ηλικίας μεταξύ των δύο συζύγων του) αμφιθαλή αδελφή και δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές (τη Βιψανία που παντρεύτηκε τον Κόιντο Ατέριο και μια άλλη ονόματι Βιψανία Αγριππίνα που παντρεύτηκε τον μέλλοντα Αυτοκράτορα Τιβέριο), καθώς και πέντε μικρότερα ετεροθαλή αδέλφια, που ονομάζοντο Γάιος Καίσαρας, Λεύκιος Καίσαρας, Αγριππίνα η Πρεσβύτερη, Ιουλία η Νεότερη και Αγρίππας Πόστουμος από τον τρίτο και τελευταίο γάμο του πατέρα της με την Ιουλία την Πρεσβύτερη. Από τη μητέρα της πιθανότατα είχε επίσης πολλά μικρότερα ετεροθαλή αδέλφια, μεταξύ των οποίων ο Λεύκιος Αντώνιος και η Ιούλλα Αντωνία. 

### Οικογένεια
Η Βιψανία πιθανότατα παντρεύτηκε τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο ως η πρώτη του σύζυγος, όταν και οι δύο ήταν σχετικά νέοι. Ήταν ανιψιά της πρόσφατα παντρεμένης δεύτερης συζύγου του πατέρα του, Κλαυδίας Μαρκέλλας της Νεότερης, οπότε ο γάμος ήταν πιθανό να βελτίωνε την πολιτική του θέση.  Οι δύο τους πιθανότατα είχαν παιδιά: το όνομα ενός υποτιθέμενου γιου σώζεται στη Αιμιλία Βασιλική  και η κόρη του Λέπιδου Αιμιλία Λεπίδα είναι άγνωστο αν ήταν κόρη από τη Βιψανία. Αν δεν είναι η μητέρα της Λεπίδας, τότε αυτό θα σήμαινε ότι η Βιψανία απεβίωσε σχετικά νέα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων γυναικών
* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Ζέλεζνα Ρούντα

Η **Ζέλεζνα Ρούντα** (τσεχ. *Železná Ruda*), γνωστή στη γερμανική γλώσσα ως **Άιζενσταϊν** (*Eisenstein*, ή και «Μαρκτ Άιζενσταϊν», *Markt Eisenstein*, για να διαφοροποιείται από το Βαυαρικό Άιζενσταϊν), ονομασίες που σημαίνουν αντιστοίχως «σιδηρομετάλλευμα» και «σιδηρόπετρα», είναι χωριό και δήμος στο Κράι του Πλζεν της Τσεχίας. Η Ζέλεζνα Ρούντα, που μνημονεύεται για πρώτη φορά το έτος 1569, είχε 1.631 κατοίκους στην απογραφή του 2021.

## Γεωγραφία
Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 820 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, μέσα στον Βοημικό Δρυμό, κοντά στα σύνορα με τη Βαυαρία και στο γερμανικό χωριό «Βαυαρικό Άιζενσταϊν». Η Ζέλεζνα Ρούντα είναι ένα από τα σημαντικά κέντρα αθλητισμού και τουρισμού στον Βοημικό Δρυμό. Καθώς υποδηλώνουν οι ονομασίες της, στην περιοχή της είχαν ανακαλυφθεί και εξορύσσονταν πλούσια κοιτάσματα σιδήρου επί σχεδόν ενάμισυ αιώνα, και αυτά οδήγησαν στη δημιουργία του χωριού. Μετά την εξάντλησή τους, περί τα μέσα του 17ου αιώνα, επειδή υπάρχουν αποθέματα χαλαζία και ασβεστόλιθου στην περιοχή, η τοπική οικονομία προσανατολίσθηκε προς την υαλουργία. Σήμερα η κυρίαρχη οικονομική δύναμη είναι ο τουρισμός, με τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά να διαδραματίζουν και εδώ έναν σημαντικό ρόλο: υπάρχουν οι γραφικές λίμνες Τσερνέ Γιεζερό (δηλαδή «Μαύρη Λίμνη» στα ελληνικά) και Τσέρτοβο Γιεζερό, καθώς και το παρακείμενο βουνό Σπίτσακ (*Špičák*) με κορυφή σε υψόμετρο 1.202 μέτρα. Κάτω από το βουνό διέρχεται σιδηροδρομική σήραγγα μήκους 1.747 μέτρων, που ήταν η μακρύτερη σιδηροδρομική σήραγγα σε ολόκληρη την Τσεχία μέχρι το 2007.

## «Αδελφά» χωριά
Η Ζέλεζνα Ρούντα είναι «αδελφοποιημένη» με τους εξής τρεις οικισμούς:

* Αλντένο της Ιταλίας
* Βαυαρικό Άιζενσταϊν της Γερμανίας
* Τσέρνετς της Ελβετίας

## Παραπομπές


Ζελεζνα Ρουντα
Βιψανία (σύζυγος του Βάρου)

Η **Βιψανία**, λατιν.: *Vipsania* (που πιθανότατα γεννήθηκε μεταξύ 28-22 π.Χ. και μερικές φορές αποκαλούνταν **Βιψανία Μαρκέλλα** (η Πρεσβύτερη) για να τη διαφοροποιήσει από τις αδελφές της) ήταν αρχαία Ρωμαία ευγενής του 1ου αι. π.Χ. Ήταν παντρεμένη με τον πολιτικό Πόπλιο Κουινκτίλιο Βάρο  και ήταν κόρη του Ρωμαίου στρατηγού Mάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και της δεύτερης συζύγου του Κλαυδίας Μαρκέλλας της Πρεσβύτερης (ανιψιάς του Αυτοκράτορα Αυγούστου). 

## Ιστορία

### Νεανική ζωή
Η Βιψανία γεννήθηκε πιθανότατα μεταξύ 28 π.Χ. και 22 π.Χ. από τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα και τη δεύτερη σύζυγό του Κλαυδία Μαρκέλλα την Πρεσβύτερη, τη μεγαλύτερη κόρη της Οκταβίας της Νεότερης, αδελφής του αυτοκράτορα Αυγούστου. Αυτή η υπόθεση αντικρούεται από τον Μάγιερ Ράινχολντ, που θεωρεί ότι ήταν η κόρη της πρώτης συζύγου του Αγρίππα Πομπονίας Καικιλίας Αττικής.  

Θεωρείται ότι είχε μια νεότερη αμφιθαλή αδελφή και δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές (τη Βιψανία τη Νεότερη που παντρεύτηκε τον Κόιντο Ατέριο, και μια άλλη με το όνομα Βιψανία Αγριππίνα που παντρεύτηκε τον μελλοντικό αυτοκράτορα Τιβέριο) , καθώς και πέντε νεότερα ετεροθαλή αδέλφια που ονομάζονταν Γάιος Καίσαρας, Λεύκιος Καίσαρας, Αγριππίνα η Πρεσβύτερη, Ιουλία η Νεότερη και Αγρίππας Πόστουμος από τον τρίτο και τελευταίο γάμο του πατέρα της με την Ιουλία την Πρεσβύτερη. Από τη μητέρα της πιθανότατα είχε επίσης πολλά μικρότερα ετεροθαλή αδέλφια, μεταξύ των οποίων ο Λεύκιος Αντώνιος και η Iουλία Πόλλα. 

### Οικογένεια
Πιθανότατα παντρεύτηκε τον Βάρο γύρω στο 14 π.Χ.  Ήταν η δεύτερη σύζυγός του.  Ο γάμος τους θεωρήθηκε ο λόγος, που ο Βάρος επιλέχθηκε για ύπατος το 13 π.Χ. με τον Τιβέριο.   Θα μπορούσε να ήταν η μητέρα του Σέξτου Νόνιου Κουινκτιλιανού, αν αυτός ήταν πράγματι γιος του Βάρου ή τού άλλου γιου που υπηρετούσε με τον πατέρα του το 4 μ.Χ.   Ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ περισσότερο από μια δεκαετία από την υπατεία του, αφού μετά ο Βάρος ήταν νυμφευμένος με άλλη γυναίκα. 

## Έρευνα
Η ύπαρξή της ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στους σύγχρονους ιστορικούς με την εκ νέου ανακάλυψη ενός παπύρου, που αφηγείται τον επικήδειο λόγο του Αυγούστου για τον Αγρίππα, ο οποίος αναφέρει ότι ο Βάρος και ο Τιβέριος ήταν και οι δύο γαμπροί του Αγρίππα. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων γυναικών
* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  

Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Πάμπλο Λαφουέντε

Ο **Πάμπλο Λαφουέντε** (**', γενν. [[20 Φεβρουαρίου]] [[1985]], [[Μπουένος Άιρες]]) είναι [[Αργεντίνοι|Αργεντινός]] [[Σκάκι|σκακιστής]]. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του [[Διεθνής Μαιτρ|Διεθνούς Μαιτρ]] το [[2003]], και ο ανώτατος σκακιστικό τίτλο του [[Γκρανμαίτρ]] το [[2008]]. Την υψηλότερη [[ΕΛΟ|βαθμολογία ΕΛΟ]] του πέτυχε τον [[Μάιος|Μάιο]] του  [[2010]], με 2587 βαθμούς. Επίσης, είναι και επίσημα πιστοποιημένος προπονητής [[FIDE]] από το [[2015]].

== Βιογραφικά Στοιχεία ==

=== Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά ===

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων ====
Ο Π. Λαφουέντε έχει εκπροσωπήσει την [[Αργεντινή]] σε μία [[σκακιστική Ολυμπιάδα]]. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικότερα στον παρακάτω πίνακα:

[[Αρχείο:Pablo Lafuente.jpg|μικρογραφία|Ο Π. Λαφουέντε κατά τη διάρκεια παρτίδας το [[2008]] στην [[Ανδόρρα λα Βέλια]].]]

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής ====
Ο Π. Λαφουέντε έχει συμμετάσχει επανειλημμένα στο [[Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής]]. Παρακάτω παρουσιάζονται κάποια από τα καλύτερα αποτελέσματά του:

* ''2002:'' Κατέλαβε την **πέμπτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+5, =2, -2). Το τουρνουά νίκησε ο [[Μάρτιν Λαμπολλίτα]].
* ''2003:'' Κατέλαβε την **τέταρτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+5, =3, -1). Το τουρνουά νίκησε ο [[Γκιγιέρμο Σόππε]].
* ''2004:'' Κατέλαβε τη **δέκατη τρίτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+4, =4, -1). Το τουρνουά νίκησε ο [[Άριελ Σορίν]].
* ''2005:'' Κατέλαβε την **πέμπτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+3, =4, -2). Το τουρνουά νίκησε ο [[Ντιέγκο Φλόρες]].

==== Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά ====

* ''1995 - 2004:'' Συμμετείχε στο [[Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων]] σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες.
* ''2004:'' Κατέκτησε την **πρώτη θέση** σε ένα τουρνουά στη [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* ''2005:'' Κατέλαβε την **τέταρτη θέση** στο Διαζωνικό Πρωτάθλημα στο [[Λας Κόντες]] (πίσω από τους [[Ντιέγκο Φλόρες]], [[Ροντρίγκο Βάσκεθ]] και [[Αλφρέντο Γκιάτσιο]]).
* ''2006:'' Κατέλαβε την **πρώτη θέση** σε ένα τουρνουά στην [[Κουλλέρα]].
* ''2007:'' Ισοβάθμισε στην **πρώτη θέση** σε ένα τουρνουά στη [[Βίλλα Μαρτέλλι]] (μαζί με τον [[Αντρές Ροντρίγκεθ Βίλα]]).
* ''2008:'' Κατέλαβε τη **δεύτερη θέση** σε ένα τουρνουά στη [[Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα|Λα Λαγούνα]].
* ''2008:'' Κατέλαβε την **πρώτη θέση** σε ένα τουρνουά στη [[Βαρκελώνη]].
* ''2010:'' Κατέλαβε την **πρώτη θέση''' σε ένα τουρνουά στο Νταιτσιζάου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Κλαυδία Πούλχρα

Η **Κλαυδία Πούλχρα**, λάτιν.: *Claudia Pulchra* (14 π.Χμ.Χ. 26) ( *PIR <sup>2</sup>* C 1116) ήταν μια πατρικία της Αρχαίας Ρώμης, που έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Ρωμαίων αυτοκρατόρων Αυγούστου και Τιβέριου.

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Ήταν κόρη της Κλαυδίας Μαρκέλλας της Νεότερης και του Ρωμαίου υπάτου του 12 π.Χ., Mάρκου Βαλέριου Μεσάλλα Αππιανού . Η εκ μητρός γιαγιά της ήταν η Οκταβία η Νεότερη, αδελφή του Αυγούστου. Υπήρξαν κάποιες εικασίες μεταξύ ιστορικών -όπως του Τζορτζ-Πάτρικ Γκουλντ- ότι ο πατέρας της μπορεί στην πραγματικότητα να ήταν ο Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ (ο γιος του ομώνυμου Π. Κλαύδιου Π.), αλλά άλλοι -όπως ο Ρόναλντ Σάυμ- απέρριψαν αυτήν την πρόταση.

### Οικογένεια
Έγινε η τρίτη σύζυγος του Ρωμαίου στρατηγού και πολιτικού Πόπλιου Κουνκτίλιου Πούλχερ. Η Πούλχρα γέννησε στον Βάρο έναν γιο, που ονομάστηκε επίσης Πόπλιος Κουινκτίλιος Βάρος ο Νεότερος. Ο σύζυγός της αυτοκτόνησε τον Σεπτέμβριο του 9 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της μάχης του Τευτοβούργιου δρυμού, στην Κάτω Γερμανία (Germania Inferior)  και δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.

### Μετέπειτα ζωή
Η Πούλχρα ήταν πάντα στενή φίλη με τη 2η εξαδέλφη της Αγριππίνα την Πρεσβύτερη. Μέσω της φιλίας της με την Αγριππίνα η Πούλχρα έπεσε θύμα των δολοπλοκιών, που σχετίζοντο με τη δίκη του Σηιανού για προδοσία το 26 μ.Χ. Ο Γναίος Δομίτιος Άφερ την κατηγόρησε και αυτή για απόπειρα να δηλητηριάσει τον Τιβέριο, δημιουργώντας μαγεία και ανηθικότητα. Απεβίωσε στην εξορία. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος θεωρεί τη δίκη ως έμμεση πολιτική επίθεση κατά της Αγριππίνας.

Ο γιος της έγινε πλούσιος μέσω της κληρονομιάς και των δύο γονιών του. Στα 27, ο νεότερος Βάρος βρέθηκε αντιμέτωπος με κατηγορίες για προδοσία και σχεδόν καταδικάστηκε. Η δίκη του έχει αποδοθεί στην αυξανόμενη δυσπιστία προς τον Τιβέριο και τις μηχανορραφίες του Σηιανού.

## Δείτε επίσης
* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* JR Abdale, *Four days in September: The Battle of Teutoburg* (Google eBook), Trafford Publishing, 2013
* M. Lightman & B. Lightman, *A to Z of Ancient Greek and Roman Women*, Infobase Publishing, 2008
* A. Barrett, *Agrippina: Sex, Power, and Politics in the Early Empire*, Yale University Press, 1998
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
Επιβαρυμένη ισόβια κάθειρξη (Τουρκία)

Η **επιβαρυμένη ισόβια κάθειρξη** (τουρκικά: *ağırlaştırılmış müebbet hapis*) είναι, στην Τουρκία, ποινική κύρωση η οποία συνίσταται στην κράτηση ενός εγκληματία έως τον θάνατό του υπό αυστηρό καθεστώς ασφαλείας. Ορίζεται βάζει του άρθρου 47 του τουρκικού ποινικού κώδικα. Η ποινή της επιβαρυμένης ισόβιας κάθειρξης αντικατέστησε τη θανατική ποινή, η οποία καταργήθηκε το 2002. Αποτελεί την αυστηρότερη των ποινών βάσει του τουρκικού δικαίου.

## Σύγκριση με την απλή ισόβια κάθειρξη
Τα πρόσωπα τα οποία έχουν καταδικαστεί σε επιβαρυμένη ισόβια κάθειρξη εκτίουν την ποινή τους υπό συνθήκες εκτεταμένης ασφαλείας. Εφόσον οι καταδικασθέντες επιδεικνύουν καλή πίστη, η ποινή της επιβαρυντικής ισόβιας κάθειρξης είναι δυνατό να μετατραπεί σε σε απλή ποινή ισόβιας κάθειρξης. Η συγκεκριμένη μετατροπή εξαρτάται από τη συνολική συμπεριφορά του κατάδικου. Υφίσταται διαφοροποίηση μεταξύ των εγκλημάτων τα οποία επισύρουν τις ποινές της ισόβιας κάθειρξης και της επιβαρυμένης ισόβιας κάθειρξης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δίκαιο της Τουρκίας
Μαρσέλο Τεμπόνε

Ο **Μαρτσέλο Τεμπόνε** (**', γενν. [[6 Σεπτεμβρίου]] [[1962]], [[Μπουένος Άιρες]]) είναι [[Αργεντίνοι|Αργεντινός]] [[Σκάκι|σκακιστής]]. Του απονεμήθηκε ο σκακιστικός τίτλος του [[Διεθνής Μαιτρ|Διεθνούς Μαιτρ]] το [[1980]]. Την υψηλότερη [[ΕΛΟ|βαθμολογία ΕΛΟ]] του πέτυχε τον [[Ιανουάριος|Ιανουάριο]] του [[1991]] με 2460 βαθμούς.

== Βιογραφικά Στοιχεία ==

=== Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά ===

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής ====
Ο Μ. Τεμπόνε συμμετείχε επανειλημμένα στο [[Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής]]. Παρακάτω παρουσιάζονται ορισμένα από τα καλύτερα αποτελέσματά του:

* ''1982:'' Κατέλαβε τη **δέκατη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+0, =11, -3). Το τουρνουά νίκησε ο [[Γιόργκε Ρουμπινέττι]].
* ''1983:''  Κατέλαβε τη **δεύτερη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+4, =8, -0). Το τουρνουά νίκησε ο [[Γιόργκε Γκόμεζ Μπάιλλο]].
* ''1987:''  Αναδείχθηκε **πρωταθλητής Αργεντινής** (+8, =7, -0). Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο [[Ντάνιελ Κάμπορα]].
* ''1988:'' Κατέλαβε την **πέμπτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+4, =9, -2). Το τουρνουά νίκησε ο [[Γιόργκε Ρουμπινέττι]].
* ''1990:''  Κατέλαβε τη **δεύτερη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+7, =6, -2). Το τουρνουά νίκησε ο [[Γκιγιέρμο Σόππε]].
* ''1995:''  Κατέλαβε την **τρίτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+4, =9, 1). Το τουρνουά νίκησε ο [[Άριελ Σορίν]].
* ''1996:'' Κατέλαβε την **ενδέκατη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+2, =10, -3). Το τουρνουά νίκησε ο [[Πάμπλο Ρικάρντι]].
* ''1998:'' Κατέλαβε την **ενδέκατη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+2, =7, -4). Το τουρνουά νίκησε ο [[Πάμπλο Ρικάρντι]].
* ''1999:'' Κατέλαβε την **δέκατη τέταρτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+0, =6, -6). Το τουρνουά νίκησε ο [[Πάμπλο Ρικάρντι]].

==== Αποτελέσματα Παναμερικανικών Ομαδικών Σκακιστικών Πρωταθλημάτων ====
Ο Μ. Τεμπόνε εκπροσώπησε την [[Αργεντινή]] σε δύο Παναμερικανικά Ομαδικά Σκακιστικά Πρωταθλήματα. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικότερα στον παρακάτω πίνακα:

Ο Μ. Τεμπόνε έχει αποσπάσει πλήθος βραβείων από τις συμμετοχές του στις παραπάνω διοργανώσεις. <u>Πιο συγκεκριμένα:</u>

* ''1987:''  Απέσπασε το **χάλκινο μετάλλιο**, αφού η χώρα που εκπροσωπούσε, η [[Αργεντινή]], κατέλαβε την τρίτη θέση συνολικά, πίσω από την [[Κούβα]] και τη [[Χιλή]].
* ''1995:''  Απέσπασε το **αργυρό μετάλλιο**, αφού η χώρα που εκπροσωπούσε, η [[Αργεντινή]], κατέλαβε τη δεύτερη θέση συνολικά, πίσω από την [[Κούβα]].
* ''1995:''  Απέσπασε το **αργυρό μετάλλιο** για την ατομική απόδοσή του στο 5<sup>ο</sup> Παναμερικανικό Πρωτάθλημα στην 1<sup>η</sup> αναπληρωματική σκακιέρα.

==== Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά ====

* ''1979:''  Κατέλαβε την **πρώτη θέση** στο [[Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων]], στην κατηγορία Κ17, στο [[Μπελφόρ]] της [[Γαλλία|Γαλλίας]].
* ''1985:''  Κατέλαβε την **πρώτη θέση** στο τουρνουά ''Obert Internacional Ciutat de Badalona'', στην [[Μπαδαλόνα]] της [[Καταλονία|Καταλονίας]].
* ''1986:''  Κατέλαβε την **πρώτη θέση*' στο τουρνουά *Obert Internacional Vila de Sitges'', στη Σίτζες της Καταλονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Τεμπουλόσμτα

thumb|Το όρος Τεμπουλόσμτα
Η **Τεμπουλόσμτα** (γεωργιανά: ტებულოს მთა, *Τέμπουλος μτα*· ρωσικά: Тебулосмта) είναι το ψηλότερο βουνό στον Ανατολικό Καύκασο, φτάνοντας τα 4.493 μέτρα σε υψόμετρο και τα 2.145 μέτρα σε τοπογραφική προεξοχή. Βρίσκεται στα σύνορα Γεωργίας-Ρωσίας, ανατολικά του όρους Καζμπέκ, και είναι το ψηλότερο βουνό στο ρωσικό ομοσπονδιακό υποκείμενο της Τσετσενίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οροσειρά του Καυκάσου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γεωργίας
Κατηγορία:Βουνά της Ρωσίας
Εθνική Βιβλιοθήκη του Πακιστάν

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Πακιστάν** (Ουρντού: قومى کتب خانہ پاکستان), είναι η εθνική και ερευνητική βιβλιοθήκη που βρίσκεται κοντά στην Κόκκινη Ζώνη  στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν. 

## Ιστορία
Η έγκριση για δημιουργία εθνικής βιβλιοθήκης χρονολογείται από το 1949, αλλά το σχέδιο υλοποιήθηκε  όταν  συγχωνεύθηκε με την υπάρχουσα Liaquat Memorial Library στο Καράτσι και μετονομάστηκε σε Liaquat National Library. Το 1967, η βιβλιοθήκη άρχισε να λαμβάνει αντίγραφα έργων που είχαν εκδοθεί στο Πακιστάν στο πλαίσιο της εντολής της ως θεματοφύλακα πνευματικών δικαιωμάτων σύμφωνα με το διάταγμα περί πνευματικών δικαιωμάτων του 1962. Το 1968, η Βιβλιοθήκη Liaquat και η Εθνική Βιβλιοθήκη διαχωρίστηκαν και η τελευταία μεταφέρθηκε στο Ισλαμαμπάντ μαζί με την πρωτεύουσα του Πακιστάν. Η βιβλιοθήκη στεγαζόταν σε μια σειρά από νοικιασμένες οικοδομές  μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή ενός μόνιμου κτιρίου το 1988. Τα επίσημα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 24 Αυγούστου 1993. Ο ακαδημαϊκός Syed Jalaluddin Haider χρονολογεί την ύπαρξη της βιβλιοθήκης αργότερα, τον Απρίλιο του 1999.

### ISBN
Από το 1985, η βιβλιοθήκη χορηγεί πρότυπους αριθμούς ISBN για έργα που δημοσιεύονται στο Πακιστάν. Μέχρι το 2007, είχε εκχωρήσει 25.500 πρότυπους αριθμούς. Εκτιμάται ότι πρόκειται για το ήμισυ του συνόλου των δημοσιεύσεων, καθώς οι μικρότεροι εκδότες, μη ζητώντας αριθμό, αποφεύγουν την υποχρέωση να στείλουν ένα αντίτυπο στη συλλογή της βιβλιοθήκης.

## Συλλογή
Σχεδιασμένη σε ανατολίτικο ρυθμό, η βιβλιοθήκη διαθέτει περίπου 300.000 τόμους και εκατοντάδες χειρόγραφα, τα οποία στεγάζονται σε ένα σύγχρονο τετραώροφο κτίριο με διάφορες εγκαταστάσεις: αμφιθέατρο, αναγνωστήρια με 500 θέσεις, αποθηκευτική ικανότητα για ένα εκατομμύριο βιβλία και σύγχρονο κλιματισμό. Είναι ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα της πακιστανικής πρωτεύουσας.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Πακιστάν
* Ισλαμαμπάντ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Πακιστάν
Πα
Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ 2021-22

Το **Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ 2021-22** ήταν η 35η έκδοση του Κυπέλλου Κυπελλούχων ΣΤΟΚ. Νικήτρια ήταν η Δυναμό Περβολιών για 3η φορά στην ιστορία της.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ 2021-22 συμμετείχαν οι 10 κυπελλούχες ομάδες από τα κύπελλα των αγροτικών (τοπικών) ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ. Αν ο κυπελλούχος μίας τοπικής ομοσπονδίας είχε κατακτήσει και το πρωτάθλημα της ομοσπονδίας (οπόταν συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22), τότε στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ συμμετείχε ο φιναλίστ του κυπέλλου της ομοσπονδίας.

Διεξήχθη σε 4 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγινα μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλίας η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.

## Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν.


(κ.) : Κυπελλούχος ομάδα ομοσπονδίας
(φ.) : Φιναλίστ κυπέλλου ομοσπονδίας


## Προκριματικά
Στη προκριματική συμμετείχαν οι 4 από τις 10 ομάδες. Οι υπόλοιπες 6 ομάδες πέρασαν στα προημιτελικά χωρίς αγώνα, μετά από κλήρωση. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 27 Απριλίου 2022.




## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προκριματικά και οι ομάδες που εξαιρέθηκαν από αυτά. 




## Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά. Οι αγώνες έγιναν στις 4 Μαΐου.




## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Δυναμό Περβολιών και το . Ο τελικός διεξήχθη στις 7 Μαΐου 2022 στο . Ο αγώνας διακόπηκε στο 77ο λεπτό και ενώ η Δυναμό προηγείτο με 3-1, μετά από επίθετη των ποδοσφαιριστών του Κέντρου Νεότητας Κοφίνου FC στον διαιτητή. Η Δικαστική Επιτροπή της ΣΤΟΚ κατακύρωσε τον αγώνα υπέρ της Δυναμό με σκορ 3-0, η οποία αναδείχθηκε κυπελλούχος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

## Δείτε επίσης

* Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2021-2022
Πυρκαγιά σε τρένο στο Σακουράγκι-τσο

Η **πυρκαγιά σε τρένο στο Σακουράγκι-τσο** (桜木町[事故, Σακουράγκι-τσο τζίκο) της Ιαπωνίας εκδηλώθηκε στις 24 Απριλίου 1951, όταν ένα τρένο της γραμμής Κέιχιν 63 (σήμερα τμήμα της γραμμής Νεγκίσι) που πλησίαζε στον σταθμό Σακουράγκι-τσο στη Γιοκοχάμα, κτύπησε ένα από τα εναέρια καλώδια, προκαλώντας βραχυκύκλωμα, το οποίο με τη σειρά του προκάλεσε πυρκαγιά που σκότωσε 106 και τραυμάτισε 92 άτομα. 

## Το δυστύχημα
Τη συγκεκριμένη ημέρα, τα συνεργεία συντήρησης αντικαθιστούσαν με νέους τους ηλεκτρικούς μονωτές των εναέριων καλωδίων όταν στη 1:38΄ μ.μ. ένα εναέριο καλώδιο (από το οποίο επικρεμόταν το καλώδιο τροφοδοσίας ρεύματος) κόπηκε κατά τύχη, επιτρέποντας στο καλώδιο τροφοδοσίας να "κρεμάσει". Τέσσερα λεπτά αργότερα, ένα τρένο της σειράς MoHa 63 με 5 βαγόνια (1271B) πλησίασε από τον σταθμό της Γιοκοχάμα και άλλαξε γραμμή 50&nbsp;μέτρα πριν από το Σακουράγκι-τσο , αλλά ο παντογράφος του προπορευόμενου βαγονιού έλξης εμπλέχθηκε στο κρεμασμένο σύρμα τροφοδοσίας. Ο οδηγός προσπάθησε να κατεβάσει τον παντογράφο, αλλά αυτός έπεσε στο πλάι και χτύπησε στο ξύλινο περίβλημα, προκαλώντας σπινθήρες που προκάλεσαν φωτιά στην οροφή, η οποία εξαπλώθηκε γρήγορα στο υπόλοιπο βαγόνι.

Τα 150 άτομα που βρίσκονταν μέσα στο βαγόνι δεν κατάφεραν να ανοίξουν τις ηλεκτρικές πόρτες. Η πόρτα σύνδεσης με το δεύτερο βαγόνι άνοιγε μόνο προς τα μέσα, κάτι αδύνατον με το πλήθος των επιβατών που είχαν πανικοβληθεί. Τέλος, τα παράθυρα της άμαξας ήταν πολύ μικρά για να διαφύγουν: τα βαγόνια της σειράς 63, σχεδίασης της πολεμικής περιόδου, χρησιμοποιούσαν πολλά μέτρα μείωσης του κόστους, ένα από τα οποία ήταν σχέδιο παραθύρων με τρεις υαλοπίνακες, από τους οποίους μπορούσαν να ανοίξουν μόνον ο κάτω και ο επάνω. Με σκοπό να αποφύγει το κόστος ενός μεγάλου, πλήρους μεγέθους υαλοπίνακα, αυτό το σχέδιο άφηνε ανοίγματα πολύ μικρά για να περνούν άνθρωποι. Ως εκ τούτου, οι επιβάτες παγιδεύτηκαν. Το πρώτο βαγόνι, που κατασκευάστηκε αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από εύφλεκτα υλικά (ένα ακόμη μέτρο μείωσης του κόστους ήταν η ξύλινη οροφή αυτών των βαγονιών), καταστράφηκε ολοσχερώς από τη φωτιά μέσα σε δέκα λεπτά, σκοτώνοντας 106 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 92.

## Ανταπόκριση
Η έκθεση έρευνας είχε ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της πυροπροστασίας όλων των οχημάτων αυτών και τη δημιουργία διαδρόμων μεταξύ των βαγονιών. Παρόλο που οι ηλεκτροκίνητες πόρτες είχαν χειροκίνητα χειριστήρια τοποθετημένα κάτω από τα καθίσματα των επιβατών, αυτά δεν ήταν καλά σεσημασμένα. Η αναφορά είχε ως αποτέλεσμα να σημανθούν τα χειριστήρια αυτά με κόκκινη σήμανση.

Αυτό το ατύχημα προκάλεσε επίσης την παραίτηση του Χιντέο Σίμα, διευθυντή του τμήματος τροχαίου υλικού του σιδηροδρόμου, το 1951. Ο Σίμα αργότερα προσλήφθηκε στους Ιαπωνικούς Εθνικούς Σιδηροδρόμους το 1955 για να σχεδιάσει και να κατασκευάσει το πρώτο τρένο υψηλής ταχύτητας της Ιαπωνίας Σινκανσέν. 

Μμνημείο για τα θύματα του δυστυχήματος κατασκευάστηκε στη συνέχεια στο Sōji-ji στο Τσουρούμι-κου της Γιοκοχάμα . 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πυρκαγιά τρένου στο Σακουράγκι-τσο

Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα