open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ακροτελεύτια Διάταξη

Ως **Ακροτελεύτια Διάταξη** αναφέρεται το 120ο και τελευταίο άρθρο του Ελληνικού συντάγματος. Ορίζει την έναρξη ισχύος του Συντάγματος (παράγραφος 1), ορίστηκε η 11η Ιουνίου 1975, τον σεβασμό στο Σύνταγμα και τον νόμο και αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία (παράγραφος 2), την υποχρέωση δίωξης του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας (παράγραφος 3) και το δικαίωμα της αντίστασης που επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων (παράγραφος 4). Ανήκει στο Τέταρτο Μέρος του Ελληνικού Συντάγματος, Eιδικές, Τελικές και Μεταβατικές Διατάξεις.

## Κείμενο
Το πλήρες κείμενο:

## Σημειώσεις
**Παράγραφος 1**: Ο "προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας" ήταν ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, ο οποίος εξελέγη Πρόεδρος στις 18 Δεκεμβρίου του 1974, αντικαθιστώντας τον Φαίδωνα Γκιζίκη, μέχρι τις 19 Ιουλίου του 1975, ένα μήνα και οκτώ ημέρες μετά την έναρξη ισχύος του Συντάγματος. Οι εξουσίες του προσωρινού Προέδρου της Δημοκρατίας καθορίστηκαν με το Β΄ Ψήφισμα της Βουλής των Ελλήνων.

**Παράγραφος 2**: Το Σύνταγμα του 1975 είναι το πρώτο που περιλαμβάνει διάταξη η οποία αφορά τον σεβασμό προς το "Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό" και καθιερώνει την "αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία" ως "θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων".

**Παράγραφος 3:** Πρόκειται για μια διάταξη, που ψηφίστηκε μετά τα νομικά προβλήματα που δημιούργησε η δίωξη των πρωταιτίων της Δικτατορίας, η οποία έγινε κατόπιν Συντακτικής Πράξης, η οποία εξαιρούσε τους πρωταίτιους από την προηγηθείσα γενική αμνηστία.

**Παράγραφος 4:** Πρόκειται για το άρθρο 114 του Συντάγματος του 1952, το οποίο ανάγεται στο άρθρο 111 του 1911 και στο άρθρο 107 του Συντάγματος του 1844:

με την προσθήκη του δικαιώματος και της υποχρέωσης αντίστασης κατά βίαιας απόπειρας κατάλυσης του Συντάγματος *με κάθε μέσο.* Σύμφωνα με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, αυτό περιλαμβάνει παθητική (μέσω της ανυπακοής) και ενεργητική αντίσταση.

Η παράγραφος 4 δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις παραβίασης άρθρων του Συντάγματος, εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας-όπως η είσοδος της Ελλάδας στην ΕΟΚ, ή αναστολής άρθρων του Συντάγματος λόγω κατάστασης πολιορκίας (κάτι που ρυθμίζει το άρθρο 48), ούτε εφαρμογής περιοριστικών μέτρων στις μετακινήσεις λόγω υγειονομικών κρίσεων (ρυθμίζεται από ερμηνευτική δήλωση στο Άρθρο 5 παράγραφος 4). Επιπρόσθετα, δεν κατοχυρώνει το δικαίωμα προληπτικής οπλοκατοχής.

## Χρήση στον δημόσιο λόγο
Η ακροτελεύτια διάταξη έγινε αντικείμενο επίκλησης από ακραίες ομάδες μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου το 2011, σε συνάρτηση με διάφορα γεγονότα όπως η Συμφωνία των Πρεσπών και τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα.

Το 2023, ο Χρήστος Σπίρτζης επικαλέστηκε το άρθρο 120, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την πρόσφατη δήλωσή του "δημοκρατία με το καλό ή με το άγριο".

## Δείτε επίσης
1-1-4

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύνταγμα της Ελλάδας
Εκστρατεία του Πουέρτο Ρίκο

**Εκστρατεία του Πουέρτο Ρίκο** ονομάζεται η αμερικανική θαλάσσια και χερσαία επιχείρηση στο νησί του Πουέρτο Ρίκο, κατά τη διάρκεια του Ισπανο-Αμερικανικού Πολέμου. Η επίθεση ξεκίνησε στις 12 Μαΐου 1898, με την επίθεση του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών στην πόλη Σαν Χουάν. Αν και οι υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στην πόλη ήταν ελάχιστες, οι Αμερικανοί μπόρεσαν να δημιουργήσουν ένα ναυτικό αποκλεισμό του λιμανιού, στον Κόλπο Σαν Χουάν. Στις 22 Ιουνίου, το καταδρομικό «Isabel II» και το αντιτορπιλικό «Terror» κατάφεραν μια ισπανική αντεπίθεση, αλλά δεν πέτυχαν να σπάσουν τον αποκλεισμό, ενώ το Terror υπέστη σοβαρές ζημιές.

Η χερσαία επίθεση ξεκίνησε στις 25 Ιουλίου, όταν 1.300 στρατιώτες με επικεφαλής τον στρατηγό Νέλσον Α. Μάιλς αποβιβάστηκαν στις ακτές της Γκούνικα. Αφού ξεπέρασαν μια πρώτη αψιμαχία, οι Αμερικανοί προωθήθηκαν στο Κοάμο, όπου ενεπλάκησαν σε μάχη με τους Πουερτορικανούς και τους Ισπανούς. Η μάχη ολοκληρώθηκε με υποχώρηση των τοπικών στρατευμάτων, που είχαν δύο νεκρούς, ενώ οι Αμερικάνοι είχαν τέσσερις. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάφεραν να πάρουν τον έλεγχο του Φαχάρδο την 1η Αυγούστου, αλλά αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν στις 5 Αυγούστου, όταν μια ομάδα 200 Πουερτορικανών και Ισπανών στρατιωτών με επικεφαλής τον Πέδρο ντελ Πίνο απέκτησαν τον έλεγχο της πόλης, ενώ οι περισσότεροι άμαχοι κάτοικοι βρήκαν καταφύγιο σε έναν κοντινό φάρο. Οι Αμερικανοί συνάντησαν μεγαλύτερη αντίσταση στην προσπάθειά τους να προωθηθούν στην ενδοχώρα του νησιού. Συμμετείχαν σε δύο αψιμαχίες στον ποταμό Γκουαμάνι και στο Κοάμο, που αμφότερες κατέληξαν σε υποχώρηση των αμυνόμενων. Η Μάχη του Σαν Χερμάν ολοκληρώθηκε με παρόμοιο τρόπο, δηλαδή με υποχώρηση των Ισπανών προς το Λάρες.

Στις 9 Αυγούστου 1898, τα αμερικανικά στρατεύματα που καταδίωκαν μονάδες που υποχωρούσαν από το Κοάμο και το Ασομάντε αντιμετώπισαν μεγάλη αντίσταση στο Αϊμπονίτο και υποχώρησαν με έξι τραυματίες. Επέστρεψαν τρεις ημέρες αργότερα, ενισχυμένα με μονάδες πυροβολικού, επιχειρώντας μια αιφνιδιαστική αντεπίθεση. Παρότι οι Αμερικανοί προωθήθηκαν περίπου 2 χιλιόμετρα στο εσωτερικό, αποσύρθηκαν στην κύρια γραμμή υπό τον φόβο ισπανικής αντεπίθεσης. Λίγο πριν από την έναρξη μιας νέας προέλασης, όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Πουέρτο Ρίκο διακόπηκαν στις 13 Αυγούστου, όταν ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Γουίλιαμ Μακίνλεϊ, και ο Γάλλος Πρέσβης, Ζουλέ Καμπό, ενεργώντας εξ ονόματος της ισπανικής κυβέρνησης, υπέγραψαν ανακωχή με την οποία η Ισπανία παραιτούνταν από την εθνική της κυριαρχία στα εδάφη του Πουέρτο Ρίκο, της Κούβας, των Φιλιππίνων και του Γκουάμ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πόλεμοι της Ισπανίας
Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Πουέρτο Ρίκο
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1968

thumb|400px|Χάρτης με τις χώρες που κατέκτησαν μετάλλιο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
<br />'''Υπόμνημα:'''<br />
 Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χρυσό μετάλλιο.<br />
 Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα αργυρό μετάλλιο.<br />
 Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.<br />
 Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.<br />
 Χώρες που δεν έλαβαν μέρος στους Αγώνες.
thumb|240px|Το χρυσό μετάλλιο των Αγώνων.
Ο **πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1968** είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968. 

Συνολικά, 1.158 αθλητές από 37 χώρες έλαβαν μέρος σε 35 αγωνίσματα των 6 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στη Γκρενόμπλ της Γαλλίας, το διάστημα 6-18 Φεβρουαρίου 1968. Από τις 37 συμμετέχουσες χώρες, οι 15 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες, ενώ 13 από αυτές πανηγύρισαν την κατάκτηση έστω ενός χρυσού.

Για πρώτη φορά μετά από τρεις συνεχόμενους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, η Σοβιετική Ένωση δεν κατάφερε να τερματίσει στην πρώτη θέση της κατάταξης, μένοντας δεύτερη πίσω από τους Νορβηγούς, οι οποίοι επέστρεψαν στην κορυφή μετά το 1952. Στην τρίτη θέση βρέθηκαν οι διοργανωτές Γάλλοι, με τα 8 από τα 9 μετάλλια τους να προέρχονται από αγωνίσματα της αλπικής χιονοδρομίας.

Ανατολική και Δυτική Γερμανία δήλωσαν για πρώτη φορά ξεχωριστή συμμετοχή και κατέκτησαν τα πρώτα τους μετάλλια ως διαφορετικές χώρες, ενώ η Τσεχοσλοβακία πήρε το πρώτο της χρυσό σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Επίσης, η Ρουμανία κατέκτησε το πρώτο και μοναδικό της μετάλλιο έως και σήμερα στις Χειμερινές Ολυμπιάδες.

## Πίνακας μεταλλίων
[thumb|240px|Στα τρία αγωνίσματα [Αλπική Χιονοδρομία στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968|αλπικής χιονοδρομίας που διεξήχθησαν για άνδρες στη Γκρενόμπλ, ο Γάλλος Ζαν Κλοντ Κιλί κατέκτησε ισάριθμα χρυσά μετάλλια.]]
Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1968 - Γκρενόμπλ (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)
* 
* 

Κατηγορία:Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1968
1968
Ημιμαραθώνιος

[thumb|295px|Ερασιτέχνες δρομείς συμμετέχουν στον Ημιμαραθώνιο του [Μπρίστολ το 2006.]]
Ο **ημιμαραθώνιος** είναι άθλημα δρόμου αντοχής, στο οποίο οι δρομείς διανύουν μια απόσταση 21.097,5 μέτρων, δηλαδή τη μισή ενός μαραθώνιου δρόμου, από όπου και η ονομασία. Είναι συνηθισμένο ένας ημιμαραθώνιος να διεξάγεται ταυτοχρόνως με έναν μαραθώνιο ή έναν δρόμο 5 ή 10 χιλιομέτρων, πάνω στην ίδια σχεδόν διαδρομή, με άλλο χρόνο εκκινήσεως και άλλο σημείο τερματισμού. Πάντοτε διεξάγεται «επί δημοσίας οδού» και όχι μέσα σε στάδιο.

Σήμερα πλέον τα παγκόσμια ρεκόρ του ημιμαραθώνιου αναγνωρίζονται επισήμως από τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού. Το επίσημο παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών ανήκει στον Κενυάτη Κιμπίβοτ Κάντι με χρόνο 57 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα από τον Δεκέμβριο του 2020 και σημειώθηκε στη Βαλένθια της Ισπανίας. Το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών είναι 1 ώρα 4 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα, και επιτεύχθηκε στην ίδια πόλη από την επίσης Κενυάτισσα Τζοϋσιλίν Τζεπκοσγκέι στις 22 Οκτωβρίου 2017. Η συμμετοχή σε ημιμαραθωνίους έχει αυξηθεί σταθερά από το 2003 και μετά, καθώς είναι μια απόσταση-πρόκληση, αλλά δεν απαιτεί το επίπονο επίπεδο προπονήσεως που απαιτεί ο μαραθώνιος. Το 2008 το περιοδικό *Running USA* ανέφερε ότι ο ημιμαραθώνιος είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος αγώνας δρόμου.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω διάβασμα
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατάλογος επίσημων ρεκόρ του ημιμαραθώνιου από την IAAF σε XML

Κατηγορία:Μαραθώνιος
Κατηγορία:Αθλήματα αντοχής
Τάσος Μπουντούρης

Ο **Αναστάσιος (Τάσος) Μπουντούρης** (2 Αυγούστου 1955, Καστέλλα, Πειραιάς) είναι έλληνας ιστιοπλόος, χάλκινος Ολυμπιονίκης και έλληνας ρέκορντμαν συμμετοχών σε Ολυμπιακούς αγώνες.

## Αθλητική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την ιστιοπλοΐα σε ηλικία 3 ετών. Υπήρξε παγκόσμιος πρωταθλητής, και με πλήθος ευρωπαϊκών και πανελλήνιων διακρίσεων.

Συμμετείχε σε 6 Ολυμπιακούς Αγώνες με τρεις διαφορετικές κλάσεις σκαφών, (“Finn”, “Soling” και “Star”): 1976 (6ος), 1980 (3ος), 1984 (6ος), 1988 (18ος), 1992 (20ος), 1996 (4ος). Μαζί με την Άγη Κασούμη, την Ευαγγελία Ψάρρα και τον Παναγιώτη Γκιώνη, έχουν το ρεκόρ συμμετοχής σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Υπήρξε λαμπαδηδρόμος στην Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004.

Το αποκορύφωμα της αθλητικής του πορείας ήρθε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας (1980), όπου αγωνιζόμενος με σκάφος τύπου Soling, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, με πλήρωμα τους Τάσο Γαβρίλη και Αριστείδη Ραπανάκη.

## Διοικητική σταδιοδρομία
Μετά το τέλος της καριέρας του διατέλεσε επί σειρά ετών, πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών.

## Προσωπική ζωή και δημόσιες δηλώσεις
Έχει τετραμελή οικογένεια με δύο παιδιά.

Τον Ιανουάριο του 2020 τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, στο οποίο εμπλεκόταν και ο πρώην κολυμβητής και προπονητής κολύμβησης Νίκος Γέμελος.

Τον Νοέμβριο του 2020 επικρίθηκε έντονα για σχόλιο σε μέσο κοινωνική δικτύωσης σχετικά με την βία κατά των γυναικών, σχόλιο για το οποίο διευκρίνισε ότι ήταν ειρωνικό, ότι διαστρεβλώθηκε και ότι σε κάθε περίπτωση λυπάται και επανορθώνει.

Τον Ιανουάριο του 2021 αίσθηση προκάλεσαν δηλώσεις του με τις οποίες υπερασπίστηκε τον παράγοντα της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας (ΕΙΟ) που κατηγορήθηκε από την Σοφία Μπεκατώρου ότι την είχε κακοποιήσει σεξουαλικά το 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιστιοπλοΐας
Κατηγορία:Έλληνες χάλκινοι Ολυμπιονίκες
Τζοβάννι Μπαττίστα Κρέσπι

δεξιά|μικρογραφία|338x338εσ| ''Ο Χριστός εμφανίζεται στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο''.<br />Μουσείο Kunsthistorisches, Βιέννη
Ο **Τζοβάννι Μπαττίστα Κρέσπι ([[Ιταλική γλώσσα|ιταλ.]]:**Giovanni Battista Crespi, 23 Δεκεμβρίου 1573 - 23 Οκτωβρίου 1632), επονομαζόμενος Il Cerano, ήταν Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ρομανιάνο Σέζια, γιος του ζωγράφου Ραφφαέλε Κρέσπι και μετακόμισε στο Τσεράνο με την οικογένειά του μερικά χρόνια αργότερα. Το 1591 είναι γνωστό ότι ζούσε στο Μιλάνο .

Πιστός στην ευσέβεια και στον ζήλο της Αντιμεταρρύθμισης που εκφράζονται στην τέχνη του Μιλάνου της εποχής του, τα έργα του επικεντρώνονται σε μυστήρια και σε μυστικιστικά επεισόδια στη ζωή Αγίων. Οι πολυπληθείς σε πληθύσμωση πίνακές του και οι γωνίες θυμίζουν Μανιερισμό, αλλά οι πίνακες του δείχνουν συναίσθημα που προκαλεί τα κοινά αισθήματα στην μπαρόκ τέχνη. Μαζί με άλλους καλλιτέχνες, ολοκλήρωσε μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής ( Quadroni of St. Charles ) της ζωής του Αγίου Κάρλο Μπορρομέο για το Ντουόμο του Μιλάνου . ένα ρετάμπλ με το *βάπτισμα του Αγίου Αυγουστίνου* για τον Άγιο Μάρκο στο Μιλάνο· και μια *λειουργία του Αγίου Γρηγορίου* για τη Βασιλική του Σαν Βιττόρε στο Βαρέζε (1615-17). Δείτε επίσης τον εφιαλτικό πίνακα ο *Άγιος Γρηγόριος παραδίδει την ψυχή ενός μοναχού* (1617), επίσης στον Σαν Βιττόρε. http://www.wga.hu/html/c/crespi/giovanni/gregory.html

Ήταν λόγιος σημαντικών επιτευγμάτων και κατείχε εξέχουσα θέση στο Τσεράνο. Το 1620 διορίστηκε επικεφαλής της Αμβροσιανής Ακαδημίας, που δημιουργήθηκε από τον Καρδινάλιο Φεντερίκο Μπορρομέο. Μεταξύ των μαθητών του ήταν οι Ντανιέλε Κρέσπι, Κάρλο Φραντσέσκο Νουβολόνε και Μελκιόρε Γκεραρντίνι (πέθανε το 1675).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Painters of reality: the legacy of Leonardo and Caravaggio in Lombardy, an exhibition catalogue from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Crespi (see index)
* http://www.verbanensia.org/quadro_details.asp?quID=18755
* http://www.verbanensia.org/quadro_details.asp?quID=16003
* http://www.verbanensia.org/quadro_details.asp?quID=15651

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Εξωσωματική οξυγόνωση με μεμβράνη

Η εξωσωματική οξυγόνωση με μεμβράνη (ECMO), επίσης γνωστή ως εξωσωματική υποστήριξη ζωής (ECLS), είναι μια εξωσωματική τεχνική παροχής παρατεταμένης καρδιακής και αναπνευστικής υποστήριξης σε άτομα των οποίων η καρδιά και οι πνεύμονες δεν είναι σε θέση να παρέχουν επαρκή ποσότητα ανταλλαγής αερίων ή αιμάτωσης για τη διατήρηση της ζωής. Η τεχνολογία για την ECMO προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από την καρδιοπνευμονική παράκαμψη, η οποία παρέχει βραχυπρόθεσμη υποστήριξη με ανακοπή της εγγενούς κυκλοφορίας. Η συσκευή που χρησιμοποιείται είναι ένας οξυγονωτής μεμβράνης, γνωστός και ως τεχνητός πνεύμονας.

Η ECMO λειτουργεί με την προσωρινή άντληση αίματος από το σώμα για να επιτρέψει την τεχνητή οξυγόνωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και την απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα. Γενικά, χρησιμοποιείται είτε μετά από καρδιοπνευμονική παράκαμψη είτε σε προχωρημένο στάδιο θεραπείας ενός ατόμου με βαθιά καρδιακή ή/και πνευμονική ανεπάρκεια, αν και τώρα αρχίζει να χρησιμοποιείται ως θεραπεία για την καρδιακή ανακοπή σε ορισμένα κέντρα, επιτρέποντας τη θεραπεία της υποκείμενης αιτίας της ανακοπής ενώ υποστηρίζεται η κυκλοφορία και η οξυγόνωση. Η ECMO χρησιμοποιείται επίσης για την υποστήριξη ασθενών με την οξεία ιογενή πνευμονία που σχετίζεται με το COVID-19 σε περιπτώσεις όπου ο τεχνητός αερισμός δεν επαρκεί για τη διατήρηση των επιπέδων οξυγόνωσης του αίματος.

## Ιατρικές χρήσεις

Κατευθυντήριες οδηγίες που περιγράφουν τις ενδείξεις και την πρακτική της ECMO δημοσιεύονται από τον Οργανισμό Υποστήριξης της Εξωσωματικής Ζωής (ELSO). Τα κριτήρια για την έναρξη της ECMO ποικίλλουν ανάλογα με το ίδρυμα, αλλά γενικά περιλαμβάνουν οξεία σοβαρή καρδιακή ή πνευμονική ανεπάρκεια που είναι δυνητικά αναστρέψιμη και δεν ανταποκρίνεται στη συμβατική διαχείριση. Παραδείγματα κλινικών καταστάσεων που μπορεί να οδηγήσουν στην έναρξη της ECMO περιλαμβάνουν τα εξής:

* Υποξαιμική αναπνευστική ανεπάρκεια με λόγο της αρτηριακής τάσης οξυγόνου προς το κλάσμα του εισπνεόμενου οξυγόνου (PaO2/FiO2) 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* American Thoracic Society, Patient Education: What is ECMO? (Online-PDF)

Κατηγορία:Ιατρικές συσκευές
Ντανιέλε Κρέσπι

δεξιά|μικρογραφία| ''Αποκαθήλωση''
Ο **Ντανιέλε Κρέσπι** (ιταλ.:*Daniele Crespi*, 159819 Ιουλίου 1630) ήταν Ιταλός ζωγράφος και σχεδιαστής. Θεωρείται ένας από τους πιο πρωτότυπους καλλιτέχνες που εργάστηκαν στο Μιλάνο τη δεκαετία του 1620. Ξέφυγε από τον υπερβολικό τρόπο του λομβαρδικού μανιερισμού υπέρ ενός πρώιμου ύφους, μπαρόκ, που διακρίνεται από τη σαφήνεια της μορφής και του περιεχομένου. Παραγωγικός ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, ήταν επίσης γνωστός για τα πορτρέτα του. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε σε οικογένεια που προερχόταν από το Μπούστο Αρζίτσιο  (Busto Arsizio). Δεν είναι σαφές εάν ο ίδιος γεννήθηκε στο Μπούστο Αρζίτσιο ή στο Μιλάνο. Η ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα με εκτιμήσεις που κυμαίνονται από το 1591 έως το 1598.   Η εκπαίδευσή του δεν είναι καλά τεκμηριωμένη και καταγράφεται για πρώτη φορά το 1619 ως συνεργάτης με τον τοπικό ζωγράφο Γκουλιέλμο Κάτσα που εκτελούσε εργασία σε μια εκκλησία στο Μιλάνο.  

Ένας από τους πρώτους δασκάλους του ήταν ο Τζουζέππε Βερμίλιο του Τορίνο.  Στη συνέχεια σπούδασε με τους Τζοβάννι Μπαττίστα Κρέσπι και Τζούλιο Τσέζαρε Προκατσίνι. Το 1621, ο Κρέσπι ασχολήθηκε με την Αμβροσιανή Ακαδημία. 
μικρογραφία|307x307εσ| ''Πορτρέτο του Antonio Olgiati''
Ο Κρέσπι πέθανε στο Μιλάνο κατά τη διάρκεια της επιδημίας της πανώλης το 1630. 

Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Μελκιόρε Τζιραλντίνι . 

## Έργο
Ο Κρέσπι δραστηριοποιήθηκε κυρίως ως ζωγράφος θρησκευτικών θεμάτων που χρησιμοποιήθηκαν ως διακόσμηση για εκκλησίες. Ήταν επίσης γνωστός για τα ευαίσθητα πορτρέτα του. Ήταν εξαιρετικός στη χρήση των χρωμάτων, γνωστός για την απλοϊκή ομορφιά των συνθέσεων του. Τα καλύτερα έργα του περιλαμβάνουν μια σειρά εικόνων από τη ζωή του Αγίου Μπρούνο (σήμερα στην Certosa di Garegnano στο Μιλάνο) και μια απεικόνιση του *λιθοβολισμού του Αγίου Στεφάνου* (στην Πινακοθήκη Μπρέρα).

Ένα άλλο αριστούργημα είναι το σκοτεινό έργο του 1628 *Δείπνο  του Αγίου Κάρλο Μπορρομέο* στην εκκλησία της Σάντα Μαρία ντέλλα Πασσιόνε στο Μιλάνο, ένα από τα πιο γνωστά έργα ζωγραφικής στις αρχές του 17ου αιώνα στη βόρεια Ιταλία.  Άλλα έργα του βρίσκονται στο Μιλάνο και στην Παβία .

*Η Μεταστροφή του Αγίου Παύλου*, ζωγραφισμένη περίπου το 1623, θεωρείται η καλύτερη δημιουργία του καλλιτέχνη που βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες (στο Μουσείο Τέχνης Blanton στο Ώστιν).  Σε σύγκριση με την προηγούμενη εργασία του Καραβάτζο στο παρεκκλήσιο Cerasi, δείχνει την επιμονή του Κρέσπι στα γνωρίσματα των μανιεριστών.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Ύδρευση και αποχέτευση στην Ελλάδα

Η **ύδρευση και αποχέτευση** στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από ποικιλομορφία. Ενώ η Αθήνα υδροδοτείται από μια σειρά δεξαμενών, μερικές από τις οποίες βρίσκονται και 200 ​​χιλιόμετρα μακριά, ορισμένα μικρά νησιά υδροδοτούνται από δεξαμενόπλοια, από δεξαμενές αποθήκευσης ομβρίων υδάτων ή τοπικών γεωτρήσεων. Η Ελλάδα έχει υποστεί επανειλημμένως λειψυδρία, η πιο πρόσφατη που συνέβη το 2007 κυρίως στον Θεσσαλικό κάμπο, την Ήπειρο και μερικά νησιά του Αιγαίου, ενώ το 2024 τα αποθέματα υδάτων βαίνουν διαρκώς μειούμενα. 

Η ΕΕ υποστήριξε την κατασκευή βιολογικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων από τη δεκαετία του 1990, προκειμένου να συμμορφωθεί η Ελλάδα στα περιβαλλοντικά πρότυπα της ΕΕ. Ενώ η απόρριψη λυμάτων των μεγαλύτερων πόλεων είναι πλέον σύμφωνη με αυτά τα πρότυπα, ορισμένες μικρότερες πόλεις εξακολουθούν να υστερούν.

Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, δύο κρατικές επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας - η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ - είναι υπεύθυνες για την υδροδότηση και την αποχέτευση του πολεοδομικού τους συγκροτήματος και είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο Αθηνών. Ανά την επικράτεια, υπάρχουν, επίσης, 125 ΔΕΥΑ, υπεύθυνες για την ύδρευση και αποχέτευση των ιδίων αλλά και μικρότερων όμορων δήμων.

Κατά μέσο όρο, η Ελλάδα διαθέτει άφθονους υδάτινους πόρους 58 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως (1977-2001), εκ των οποίων χρησιμοποιείται μόνον το 12 τοις εκατό. Από αυτό, το 87 τοις εκατό χρησιμοποιείται για τη γεωργία (άρδευση), το 3 τοις εκατό στη βιομηχανία και μόνο το 10% (ή το 1,2 τοις εκατό των συνολικών υδάτινων πόρων) για την ύδρευση.

## Στοιχεία ανά έτος
Ακολουθεί πίνακας με ιστορικά στατιστικά στοιχεία της ΕΥΔΑΠ από τους ταμιευτήρες της Υλίκης, του Μόρνου, του Μαραθώνα και του Ευήνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εταιρείες ύδρευσης στην Ελλάδα
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1960

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1960** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιουνίου του 1960. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γεώργιος Πάγκαλος του Ο.Φ.Κ.Ο. με 95 επιτυχίες.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. στις 17 Ιουλίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πετρόπουλος με 88 επιτυχίες.

## Κάτοχοι μεταλλίων

## Αποτελέσματα
### Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι πέντε πρώτοι αθλητές.

### Σκιτ
Παρακάτω αναφέρονται οι τέσσερις πρώτοι αθλητές.

## Παραπομπές


1960
Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1960
Γενικές εκλογές 2021 στη Ζάμπια

Στις 12 Αυγούστου 2021 διεξήχθησαν **γενικές εκλογές στη [[Ζάμπια]].** 

Οι κάλπες άνοιξαν στις 6.00 το πρωί, για δώδεκα ώρες, σε πάνω από 12.000 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα για τους γύρω στα 7 εκατομ. εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της. Οι εκλογείς ψήφισαν για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης και μέλη των τοπικών συμβουλίων.

Στην προεδρική εκλογή συμμετείχαν 16 υποψήφιοι. Ο 64χρονος πρώην Πρόεδρος Έντγκαρ Λούνγκου, διεκδικώντας άλλη μία θητεία, αναμετρήθηκε με τον μεγάλο αντίπαλό του, τον 59χρονο μεγιστάνα Χακαΐντε Χιτσιλέμα, για τρίτη φορά. Αυτή ήταν η έκτη φορά που ο Χιτσιλέμα διεκδίκησε την θέση του Προέδρου, και αυτήν την φορά με την υποστήριξη μίας συμμαχίας 10 κομμάτων. Ο Χιτσιλέμα εξελέγη Πρόεδρος με το 59,38% των ψήφων.

## Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ζάμπια, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες και ελεύθερες εκλογές, με καθολική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό δύο γύρων. Οι υποψήφιοι για τη θέση του Προέδρου συμμετέχουν μαζί με συνυποψήφιους που διεκδικούν τη θέση του Αντιπροέδρου. Το ζευγάρι υποψηφίων που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή θα συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσονται νικητές. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν τα δύο επικρατέστερα ζευγάρια υποψηφίων του πρώτου.
μικρογραφία|350x350εσ|Τα ποσοστά ψήφων με τα οποία επικράτησαν οι υποψήφιοι ανά περιφέρεια.
Η Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 167 μέλη. Από αυτά:

* τα 156 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
* έως και 8 μέλη διορίζονται από τον Πρόεδρο
* τα 3 μέλη είναι αυτεπάγγελτα. Πρόκειται για τον πρόεδρο της βουλής και τους δύο αντιπροέδρους του. Ο πρόεδρος και ο α' αντιπρόεδρος της βουλής εκλέγονται από εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες, ενώ ο β' αντιπρόεδρος εκλέγεται από τα μέλη του κοινοβουλίου. Ο α' και ο β' αντιπρόεδρος δεν πρέπει να είναι μέλη του ίδιου κόμματος.

Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ζάμπια ηλικίας άνω των 18 ετών.
μικρογραφία|350x350px|Η προσέλευση στις εκλογές ανά περιφέρεια.

## Αποτελέσματα

### Αποτελέσματα προεδρικής εκλογής

### Βουλευτικές εκλογές

#### Γενικά αποτελέσματα

#### Αναλυτικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


2021
2021
Ζαμπια
Μπερντ Κάνενμπεργκ

Ο **Μπερντ Κάνενμπεργκ** (*Bernd Kannenberg*, 20 Αυγούστου 1942 – 13 Ιανουαρίου 2021) ήταν Δυτικογερμανός αθλητής, και συγκεκριμένα βαδιστής, που κέρδισε την πρώτη θέση στο αγώνισμα των 50 χιλιομέτρων βάδην στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. Αγωνίσθηκε και στον αγώνα των 20 χιλιομέτρων στους Ολυμπιακούς του 1972 και 1976, αλλά εκεί απέτυχε ακόμα και να τερματίσει. Στις 27 Μαΐου 1972 ο Κάνενμπεργκ έγινε ο πρώτος Γερμανός αθλητής στην ιστορία που περπάτησε 50 χιλιόμετρα σε λιγότερο από 4 ώρες, με χρόνο 3:52:45, που αποτελούσε και παγκόσμιο ρεκόρ. Το ίδιο έτος τιμήθηκε με το Αργυρό Δαφνόφυλλο, το σημαντικότερο αθλητικό βραβείο της Γερμανίας. Σε όλη την αθλητική σταδιοδρομία του κατέρριψε άλλα 4 παγκόσμια ρεκόρ και κέρδισε 6 τίτλους Δυτικής Γερμανίας στον ανοικτό και 4 στον κλειστό στίβο. Πέρα από το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο του 1972, η σημαντικότερη διάκρισή του ήταν ένα αργυρό μετάλλιο στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Στίβου του 1974, στο αγώνισμα των 20 χιλιομέτρων βάδην.

Ο Μπερντ Κάνενμπεργκ γεννήθηκε στο Καίνιγκσμπερκ της Ανατολικής Πρωσίας, το σημερινό Καλίνινγκραντ της Ρωσίας. Μαζί με τη γιαγιά του και τον εξάδελφό του βρίσκονταν πάνω στο πλοίο εκκενώσεως «Βίλχελμ Γκούστλοφ» όταν αυτό τορπιλίσθηκε από ρωσικό υποβρύχιο στις 30 Ιανουαρίου 1945. Εκείνος και ο εξάδελφός του συγκαταλέγονταν στο 9% περίπου των επιβαινόντων που επέζησαν, ενώ η γιαγιά του πνίγηκε. Το 1955 μετανάστευσε με την οικογένειά του από την Ανατολική Γερμανία στη Δυτική Γερμανία.

Ο Κάνενμπεργκ ήταν αξιωματικός του στρατού και προπονούσε στην αθλητική σχολή της Bundeswehr στο Βάρεντορφ. Μετά την αποχώρησή του από την αγωνιστική δράση, έγινε προπονητής της γερμανικής εθνικής ομάδας βάδην.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Κάνενμπεργκ στον ιστότοπο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής

Κατηγορία:Βαδιστές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1961

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1961** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Καισαριανής μεταξύ 3 και 4 Ιουνίου του 1961. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Λιναρδάκης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 139 επιτυχίες.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο Καισαριανής μεταξύ 17 και 18 Ιουνίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Λιναρδάκης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 182 επιτυχίες.

## Κάτοχοι μεταλλίων

## Αποτελέσματα
### Σκιτ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

### Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

## Παραπομπές


1961
Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1961
Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης

Η **Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης** (ΔΕΥΑ) είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υπεύθυνο για την εγκατάσταση και συντήρηση υδρευτικού και αποχετευτικού δικτύου του δήμου στον οποίον εδρεύει αλλά και γειτονικών όμορων. Συστάθηκαν, αρχικά, από τον ν. 1069/80, ο οποίος όριζε ότι oι δαπάνες της επιχείρησης δεν υπερβαίνουν τις 500.000 δραχμές, και οι περαιτέρω  αρμοδιότητές τους καθορίζονται από τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων. Διοικούνται από το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο συνέρχεται το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα υπό του προέδρου. Τα μέλη και Πρόεδρος επιλέγονται από την Επιτροπή Δημοτικών Επιχειρήσεων. 

Δημοτική Ύδρευσης Αποχέτευσης Ελλάδας  

**ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ** 

**Αχαΐα**

* ΔΕΥΑΠ **Πάτρα** 

**Κορινθία**

* ΔΕΥΑΚ **Κόρινθο**

* ΔΕΥΑΛ  **Λουτρακίου - Αγ. Θεοδώρων** 

**Αργολίδα**

* ΔΕΥΑΑΡΜ **Άργους - Μυκηνών**

* ΔΕΥΑΝ **Ναύπλιο** 

**Αρκαδία**

* ΔΕΥΑΤ **Τρίπολη**

* ΔΕΥΑΒΚ **Βόρεια Κυνουρία**

**ΘΡΑΚΗ**

**Έβρου**

* ΔΕΥΑΑ **Αλεξανδρούπολη**

**Ροδόπη**

* ΔΕΥΑΚ **Κομοτηνή** 

**Ξάνθη**

* ΔΕΥΑΞ  **Ξάνθη**

**ΗΠΕΙΡΟΣ** 

**Ιωαννίνων**

* ΔΕΥΑΙ **Ιωάννινα** 

**Θεσπρωτία**

* ΔΕΥΑΗ  **Ηγουμενίτσα**

**Πρέβεζα**

* ΔΕΥΑΠ **Πρέβεζα** 

**Άρτα**

* ΔΕΥΑΑ **Άρτα**

**ΘΕΣΣΑΛΙΑ** 

**Λάρισα**

* ΔΕΥΑΛ **Λάρισα** 

**ΤΡΙΚΑΛΩΝ**

* ΔΕΥΑΤ **Τρίκαλα** 

**Καρδίτσα**

* ΔΕΥΑΚ **Καρδίτσα** 

**Μαγνησία**

* ΔΕΥΑΜΒ **Βόλος**   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Ελλάδας
Κρατισμός

Στην πολιτική επιστήμη, ο **κρατισμός** είναι το δόγμα ότι η εξουσία του κράτους είναι νόμιμη σε κάποιο βαθμό. Αυτό συγκαταλέγει την οικονομική και κοινωνική πολιτική, ιδίως όσον αφορά τη φορολογία και τα μέσα παραγωγής.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά τη δεκαετία του 1850, απέκτησε ευρεία χρήση κατά τη δεκαετία του 1930 και του 1940.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ορολογία πολιτικής επιστήμης
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Κοινωνική πολιτική

**Kοινωνική πολιτική**  ονομάζεται το σύνολο των δράσεων της κυβέρνησης και των θεσμικών οργανισμών που στοχεύουν στη βελτίωση και τη μεταρρύθμιση της κοινωνίας.

Η κοινωνική πολιτική στοχεύει σε ένα κράτος πρόνοιας και αναβάθμιση κοινωνικών υπηρεσιών.  Αποτελείται από νομοθεσίες, διατάγματα και συναφείς δραστηριότητες που καθορίζουν τις συνθήκες διαβίωσης που ευνοούν την ανθρώπινη ευημερία, όπως η ποιότητα ζωής ενός ατόμου. Το Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής στο London School of Economics ορίζει την κοινωνική πολιτική ως «ένα διεπιστημονικό και εφαρμοσμένο αντικείμενο που σχετίζεται με την ανάλυση των απαντήσεων των κοινωνιών στις κοινωνικές ανάγκες». 

Επίσης, αφορά και σε άλλα κοινωνικά ζητήματα όπως η αντιμετώπιση του ρατσισμού,   δικαιώματα των ΛΟΑΤ , το νομικό καθεστώς των αμβλώσεων, , το δικαίωμα στην οπλοχρησία/οπλοκατοχή ,  την ευθανασία,  την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών και την πορνεία.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Φρήντριχ Σλάιερμάχερ

Ο **Φρήντριχ Ντάνιελ Ερνστ Σλάιερμάχερ** (*Friedrich Daniel Ernst Schleiermacher*, 21 Νοεμβρίου 1768 – 12 Φεβρουαρίου 1834) ήταν Γερμανός καλβινιστής θεολόγος, φιλόσοφος και μελετητής της Βίβλου. Ο Σλάιερμάχερ διακρίθηκε για τις προσπάθειές του να εναρμονίσει την κριτική του Διαφωτισμού με τον παραδοσιακό Προτεσταντισμό. Επίσης άσκησε μεγάλη επίδραση στην εξέλιξη της ιστορικής κριτικής, και το έργο του συνεισέφερε στη θεμελίωση της σύγχρονης ερμηνευτικής. Εξαιτίας της βαθιάς του επιδράσεως στη μετέπειτα Δυτική χριστιανική σκέψη, αποκαλείται συχνά «Πατέρας της νεότερης φιλελεύθερης θεολογίας» και θεωρείται μια από τις πρώτες μεγάλες μορφές του φιλελεύθερου Χριστιανισμού. Το κίνημα της «διαλεκτικής θεολογίας» του 20ού αιώνα, που τυπικά αποδίδεται στον Καρλ Μπαρτ, υπήρξε εν πολλοίς μια απόπειρα να αμφισβητηθεί η επίδραση του Σλάιερμάχερ. Ως φιλόσοφος, ήταν ηγετική μορφή του γερμανικού ρομαντισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Wilhelm Dilthey: *Leben Schleiermachers*, επιμ. M. Redeker, Βερολίνο 1966
* Brian A. Gerrish: *A Prince of the Church: Schleiermacher and the Beginnings of Modern Theology*, Λονδίνο/Φιλαδέλφεια 1984
* Kurt Nowak: *Schleiermacher: Leben, Werk und Wirkung*, έκδ. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001
* Martin Redeker: *Schleiermacher: Life and Thought*, Fortress Press, 1973
* Falk Wagner: *Schleiermachers Dialektik: Eine kritische Interpretation*, Gütersloh 1974

Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της ιστορίας
Οικονομική πολιτική

**Οικονομική πολιτική** ονομάζεται το σύνολο των αποφάσεων που λαμβάνει μία κυβερνηση  για τον καθορισμό των επιπέδων φορολογίας, τον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό, τα επιτόκια καθώς και την αγορά εργασίας, την ιδιοκτησία του κράτους και πολλούς άλλους τομείς κυβερνητικών παρεμβάσεων στην οικονομία, οι οποίες αυξήθηκαν μετά από την ύφεση του 2008.

Οι περισσότεροι παράγοντες της οικονομικής πολιτικής μπορούν να χωριστούν σε δημοσιονομική πολιτική, η οποία ασχολείται με κυβερνητικές ενέργειες σχετικά με τη φορολογία και τις δαπάνες, είτε σε νομισματική πολιτική, η οποία ασχολείται με ενέργειες της κεντρικής τράπεζας σχετικά με την προσφορά χρήματος και τα επιτόκια.

Τέτοιες πολιτικές επηρεάζονται συχνά από διεθνή ιδρύματα όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή την Παγκόσμια Τράπεζα, καθώς και από πολιτικές πεποιθήσεις και τις συνακόλουθες πολιτικές των κομμάτων.

## Παραπομπές
Άγγελος Μπρατάκος

Ο **Άγγελος Μπρατάκος** (1935-2021) του Ιωάννη, ήταν Έλληνας φυσικός και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Αποφοίτησε από την Σχολή Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διατέλεσε γενικός διευθυντής της ΝΔ στα τέλη της δεκαετίας του '80.
Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία τον Ιούνιο του 1989 και στη Β’ περιφέρεια Αθηνών στις εκλογές του 1990, 1993, 1996.

Χρημάτισε υφυπουργός Εσωτερικών από το 1992 ως το 1993.

Έγραψε το βιβλίο "Η Ιστορία της Νέας Δημοκρατίας".

Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών στις 10 Αυγούστου 2021.  Ήταν έγγαμος και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Γιάννη Μπρατάκο, και μία κόρη.

## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παναγίτσα Πούντα Εύβοιας

Η **Παναγίτσα Πούντα** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Αλιβερίου στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Ευβοίας. Βρίσκεται στα παράλια του Νότιου Ευβοϊκού Κόλπου σε απόσταση  περίπου 12 χλμ. Ν. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου) και 57 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα σε υψόμετρο 20 μέτρα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πρασίνου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' μαζί με το  Πράσινο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ταμυνέων του δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Παναγία Παρθενίου Εύβοιας

Η **Παναγία** ή **Παναγιά** Παρθενίου ή Κύμης είναι ημιoρεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Ευβοίας. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 13 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου) και 51 χλμ. Α. από τη Χαλκίδα σε υψόμετρο 460 μέτρα. Μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, αναφέρεται το 1835 επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός προσαρτάται στον τότε δήμο Ταμυνέων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' μαζί με το Παρθένι αποτελούν την τοπική κοινότητα Παρθενίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ταμυνέων του δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 65 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παναγιά Εύβοια - Πτήση από ψηλά στο https://www.youtube.com/

## Σημείωση
Στην Εύβοια και τον δήμο Καρύστου υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Παναγία Στύρων και Παναγία Μαρμαρίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Παντελής Νικολαΐδης

Ο **Παντελής Νικολαΐδης** (1942-1979) του Νικολάου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας στο άλμα επί κοντώ. Υπηρέτησε ως βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ από τις 20 Νοεμβρίου 1977 ως τον αδόκητο θάνατό του σε τροχαίο δυστύχημα σε ηλικία μόλις 37 ετών.

## Βιογραφία
### Αθλητής
Γεννήθηκε το 1942. Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και έγινε μέλος του Ολυμπιακού το 1957 με προπονητή τον Τάκη Βεντίκο. Το 1962 διέκοψε την καριέρα του λόγω τραυματισμού. Επανήλθε στους στίβους έπειτα από δύο χρόνια ακινησίας και το 1968 πέτυχε ατομικό ρεκόρ με 4,80 στο Καυταντζόγλειο. Υπηρέτησε ως χωροφύλακας την ίδια περίοδο και γι' αυτό αποχώρησε από το στίβο. Κατέκτησε το πρωτάθλημα ΣΙΣΜ με την ομάδα της Χωροφυλακής. Πήρε πτυχίο Πολιτικών Επιστημών το 1966 και ολοκλήρωσε τις νομικές του σπουδές το 1975 στην Πάντειο.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Νικολαΐδης εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στη Νίκαια στις εκλογές του 1975. Ήταν από τους πρωτεργάτες της επανασύστασης του συλλόγου ΓΣ Κερατσινίου, ο οποίος είχε διαλυθεί από τη χούντα.

Εξελέγη βουλευτής το 1977 με το ΠΑΣΟΚ στη Β'  Πειραιώς. Ο Παντελής Νικολαΐδης συγκέντρωσε συνολικά στις εκλογές του 1977 5.099 ψήφους.

Ως το θάνατό του ήταν πρόεδρος της Χορωδίας Νικαίας.

### Θάνατος σε τροχαίο
Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στη Γιουγκοσλαβία (στο 38ο χλμ. της εθνικής οδού Βελιγραδίου - Ζάγκρεμπ) στις 28 Οκτωβρίου 1979, μαζί με τη σύζυγό του, Χριστίνα. Ειδικότερα, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 37χρονος βουλευτής συγκρούστηκε μετωπικά με άλλο ιδιωτικό αυτοκίνητο, που είχε οδηγό έναν Γιουγκοσλάβο αξιωματικό του στρατού. Από τη σύγκρουση σκοτώθηκε και ο Γιουγκοσλάβος οδηγός του άλλου οχήματος , ενώ τραυματίστηκε ο σύγγαμπρος του βουλευτή. Το ζευγάρι μετέβαινε στο Παρίσι, προκειμένου να παραστεί στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Κώστα Γραμματόπουλου, αδερφού του σύγγαμπρου του βουλευτή.

Η κηδεία του Νικολαΐδη έγινε παρουσία πλήθους κόσμου στη Νίκαια στις 31 Οκτωβρίου 1979.

Κατέλιπε δύο κόρες. Την κενωθείσα έδρα του εκλιπόντος βουλευτή κατέλαβε ο επιλαχών Άγγελος Περδικούρης.

Το όνομα του Παντελή Νικολαΐδη δόθηκε μετά το θάνατό του στο γήπεδο του Κερατσινίου. Επίσης, καθιερώθηκε από τον ΓΣ Κερατσινίου λαϊκός αγώνας ανωμάλου δρόμου με την ονομασία "Παντελής Νικολαΐδης".

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Απίκιος

Ο **Μάρκος Γάβιος Απίκιος** ήταν Ρωμαίος γευσιγνώστης και λάτρης της πολυτέλειας ο οποίος λέγεται πως έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. κατά την βασιλεία του Τιβέριου. Το Ρωμαϊκό βιβλίο συνταγών De re coquinaria θεωρείται πως έχει γραφτεί από αυτόν παρότι είναι αδύνατον να αποδειχθεί η σύνδεση. Ήταν το κύριο πρόσωπο του πλέον χαμένου συγγράμματος «στην πολυτέλεια του Απίκιου» από τον Έλληνα συγγραφέα Απίωνα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σεφ
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1972

thumb|400px|Χάρτης με τις χώρες που κατέκτησαν μετάλλιο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
<br />'''Υπόμνημα:'''<br />
 Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χρυσό μετάλλιο.<br />
 Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα αργυρό μετάλλιο.<br />
 Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.<br />
 Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.<br />
 Χώρες που δεν έλαβαν μέρος στους Αγώνες.
thumb|250px|Μετάλλια των Αγώνων.
Ο **πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1972** είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. 

Συνολικά, 1.006 αθλητές από 35 χώρες έλαβαν μέρος σε 35 αγωνίσματα των 6 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Σαππόρο της Ιαπωνίας, το διάστημα 3-13 Φεβρουαρίου 1972. Από τις 35 συμμετέχουσες χώρες, οι 17 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες, ενώ 14 από αυτές πανηγύρισαν την κατάκτηση έστω ενός χρυσού.

Η Σοβιετική Ένωση επέστρεψε στην κορυφή της κατάταξης μετά τη δεύτερη θέση το 1968, αφήνοντας πίσω της την Ανατολική Γερμανία και την Ελβετία. Η διοργανώτρια Ιαπωνία και η Πολωνία κατέκτησαν το πρώτο τους χρυσό μετάλλιο σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Το ίδιο έκανε και η Ισπανία, για την οποία ήταν παράλληλα το πρώτο μετάλλιο στην ιστορία της στις Χειμερινές Ολυμπιάδες.

## Πίνακας μεταλλίων
[thumb|250px|Ο Ολλανδός [Αρντ Σκενκ κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα της παγοδρομίας ταχύτητας.]]
Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1972 - Σαππόρο (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)
* 
* 

Κατηγορία:Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1972
1972
Τραγικές Ιστορίες

[μικρογραφία|Μετάφραση των ''Διηγημάτων'' του [Ματτέο Μπαντέλλο|Ματέο Μπαντέλο ]]
**Τραγικές ιστορίες** (γαλλικά: Histoires tragiques) ήταν ένα είδος γαλλικής μυθοπλασίας του 16ου-17ου αιώνα, μια μπαρόκ απόδοση του τύπου διηγημάτων του Βοκάκιου, με επίκεντρο τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, πρόδρομος του γοτθικού μυθιστορήματος.

Εισηγητής αυτού του είδους διηγημάτων ήταν ο Πιέρ Μποεστυώ με τη μετάφραση των *Διηγημάτων* του  Ματέο Μπαντέλο που δημοσιεύτηκε στα γαλλικά ως *Τραγικές ιστορίες* (1559). Ο Μποεστυώ επέλεξε από τον Μπαντέλο έξι από τις πιο σκοτεινές και αιματηρές ιστορίες και τις διασκεύασε. Η μεγάλη επιτυχία τους οδήγησε τον Φρανσουά ντε Μπελφορέ να διασκευάσει 12 ακόμη ιστορίες για τη νέα έκδοση το 1570.

Από αυτές τις ιστορίες σκοτεινής αισθητικής επηρεάστηκαν σύντομα συγγραφείς όπως οι Ζακ Υβέρ (Jacques Yver, *Το Φθινόπωρο του Υβέρ*, 1572), Βεριτέ Αμπάν (Vérité Habanc, *Nέες ιστορίες τραγικές και κωμικές*, 1585), Μπενίν Πουασενό ( Bénigne Poissenot, *Nέες Τραγικές Ιστορίες*, 1586), Αλεξάντρ Συλβαίν (Alexandre Sylvain, *Επιτομή εκατό τραγικών ιστοριών*, 1581) και Μπρυνώ ντε Ριβεντού ( Bruneau de Rivedoux, *Αληθινή ιστορία ορισμένων επικίνδυνων και παράτολμων ταξιδιών στη θάλασσα*, 1599).

Ο Φρανσουά ντε Ροσέ άρχισε να δανείζεται πλοκές για τις τραγικές ιστορίες του από τα σύγχρονα χρονικά εγκλημάτων (*Οι Τραγικές ιστορίες της εποχής μας*, 1615) και αυτή η καινοτομία αποδείχθηκε εξαιρετικά δημοφιλής.

Ένας άλλος σημαντικός συγγραφέας είναι ο κληρικός Ζαν-Πιέρ Καμύ, ο οποίος στις τραγικές ιστορίες του πρόσθεσε κολασμένα και διαβολικά θέματα.

## Σχετικά άρθρα

* Γαλλική λογοτεχνία 17ου αιώνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογοτεχνικά είδη
Σχολή Εμποροπλοιάρχων Κύμης Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.121722,
          38.630281
        ]
      }
    }
  ]
}

H **Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Κύμης** (παλιότερα *Σχολή Εμποροπλοιάρχων Κύμης*) απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 στον τότε δήμο Κύμης. 

## Γενικά στοιχεία
Η Σχολή Εμποροπλοιάρχων Κύμης είναι κτισμένη σε ύψωμα δίπλα στην Παραλία Κύμης και το λιμάνι (500 μέτρα), στα παράλια της κεντρικής Εύβοιας στο Αιγαίο πέλαγος σε υψόμετρο 63 μέτρα. Απέχει περίπου 4 χλμ. Α.-ΝΑ. από το κέντρο της Κύμης, 33 χλμ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου - μέσω Αυλωναρίου) και 83 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Χαλκίδα. 

Η σχολή ιδρύθηκε το 1955 από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Γεώργιο Βογιατζή. Από το 1854 όμως ο ιερέας και παλιός ναυτικός Γεώργιος Οικονόμου από την Κύμη ξεκίνησε να λειτουργεί ναυτικό σχολείο - φροντιστήριο στους νέους της ευρύτερης περιοχής και να διδάσκει Κυβερνητική,  Ναυσιπλοΐα, χρήση των τότε γνωστών οργάνων καθώς και ξένες γλώσσες. 

Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύμης του δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 36 άτομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύμη
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1958

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1958** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. στις 8 Ιουνίου του 1958. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κωνσταντίνος Λυκούρης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 92 επιτυχίες.

## Κάτοχοι μεταλλίων

## Αποτελέσματα
### Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

## Παραπομπές


1958
Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1958
NGC 6530

μικρογραφία|Ο αστερισμός του Τοξότη και το ανοιχτό σμήνος NGC 6530
Το **NGC 6530** είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό του Τοξότη, που περιέχει υπερβολικά νέα στην ηλικία αστέρια. Το σμήνος αυτό δημιουργήθηκε από υλικά του νεφελώματος M8, ή αλλιώς Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας, και σε μεγάλο βαθμό βρίσκεται μέσα σε αυτό το νεφέλωμα. Παρατηρήθηκε πρώτα από τον Ιταλό αστρονόμο Τζοβάνι Μπατίστα Οντιέρνα πριν το έτος 1654, ενώ το 1680 ο Φλάμστηντ το πρόσθεσε στον κατάλογο του ως το νούμερο 2446. Τα αστέρια του σμήνος υπολογίζονται περίπου στα 50 με 100 με αστέρια μεγέθους 7.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
6530
Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Ναός της Ίσιδος (Φίλαι)

[Ναός της Ίσιδος (Φίλες)](http://Ναός%20της%20Ίσιδος%20(Φίλες))
Ως **Ναοί των Φιλών** αναφέρεται το σύνολο των αρχαιολογικών ναών στην Άνω Αίγυπτο, περίπου οκτώ χιλιόμετρα νότια του Ασουάν. Τα κτίρια αυτά βρίσκονται στο νησί Αγκιλκία, όπου μεταφέρθηκαν από το 1977 έως το 1980 από την πρώην τοποθεσία τους, το πλημμυρισμένο τώρα νησί Φίλες.

Το κύριο κτίριο του συγκροτήματος είναι ο ναός της θεάς Ίσιδος . Βρίσκεται στη δυτική όχθη στη μέση του νησιού. Υπάρχουν άλλες μικρότερες κατασκευές γύρω του, όπως το περίπτερο του Νεκτανεβώτος Α΄, το περίπτερο του Τραϊανού, ο μικρός ναός του Χάθορ, ο ναός του Χαρενδότου, το περίπτερο του Ψαμμήτιχου Β΄, ο Προμαχώνας του Αδριανού, ο ναός του Ιμχοτέπ, το παρεκκλήσι του Μαντούλι και ο ναός του Ντεντούν . Τα ιερογλυφικά ανάγλυφα του συγκροτήματος των ναών *επιμελούνται και δημοσιεύονται από το έργο Edition of the επιγραφές του ναού από το Philae της* Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, Βιέννη (Institute OREA). 

## Γκαλερί εικόνων

Philae-04-Seitenansicht-1982-gje.jpg
Philae-06-Totale-1982-gje.jpg
Philae-08-1. Pylon-Saeulen-1982-gje.jpg
Philae-12-Blick zum Kiosk des Trajan-1982-gje.jpg
Philae-14-Kiosk des Trajan-1982-gje.jpg|Περίπτερο του Τραϊανού
Philae-16-Kiosk des Trajan-1982-gje.jpg|Περίπτερο του Τραϊανού


## Πηγές

* Hans Bonnet : *Philae.* Στο: *Λεξικό της Αιγυπτιακής Θρησκευτικής Ιστορίας.* Nikol, Hamburg 2000, ISBN 3-937872-08-6, σελ. 592-594.
* Johannes Hahn : *Η καταστροφή των λατρείων των Philae.* *Ιστορία και θρύλος του πρώτου καταρράκτη του Νείλου.* Στο: Johannes Hahn, Stephen Emmel, Ulrich Gotter (επιμ. ): *Από ναό σε εκκλησία: καταστροφή και ανανέωση της τοπικής λατρευτικής τοπογραφίας στην ύστερη αρχαιότητα.* (= *Θρησκείες στον ελληνορωμαϊκό κόσμο.* Τόμος 163. ). Brill, Leiden 2008, ISBN 978-90-474-4373-5, σελ. 203επ.
* Wolfgang Helck / Eberhard Otto : *Philae.* Στο: *Small Lexicon of Egyptology.* Harrassowitz, Wiesbaden 1999, ISBN 3-447-04027-0, σελ. 22.
* Sandra Sandri: *Har-Pa-Chered (Harpokrates): Η γένεση ενός αιγυπτιακού θεού παιδιού* (= *Orientalia Lovaniensia Analecta.* (OLA) Τόμος 151). Peeters, Leuven 2006, ISBN 90-429-1761-X .
* Alexandra von Lieven : *Κάτοψη της πορείας των αστεριών.* *Το λεγόμενο groove book* . Το Ινστιτούτο Αρχαίων Ανατολικών Σπουδών Carsten Niebuhr (π.&nbsp;ένα. ), Κοπεγχάγη 2007, ISBN 978-87-635-0406-5 .
* Erich Winter : *Οι ναοί των Φιλών και το πρόβλημα της σωτηρίας τους.* Στο: *Αρχαίος Κόσμος.* Τόμος 7, Τεύχος 3, 1976, σ. 2-15.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Ναοί στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Αρχαίοι αιγυπτιακοί ναοί
Χάνια Αυλώνος Εύβοιας

Τα **Χάνια** Αυλώνος ή Αυλωναρίου είναι πεδινό χωριό της κεντρικής Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Χάνια βρίσκονται δίπλα και νοτιοδυτικά του Αυλωναρίου σε υψόμετρο 49 μέτρα ενώ απέχουν 16 χλμ. ΒΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου) και 65 χλμ. Α. από την Χαλκίδα. Είναι γνωστά στην περιοχή για τη μεγάλη εμποροπανήγυρη που διοργανώνεται από 6 έως 14 Οκτωβρίου. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αυλωναρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Αυλωνάρι, τη Δάφνη, τον Λοφίσκο και την Ελαία αποτελούν την τοπική κοινότητα Αυλωναρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αυλώνος του δήμου Κύμης - Αλιβερίου.

## Σημείωση
Στην Εύβοια και τον δήμο Καρύστου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Χάνια Καρύστου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Νίκος Καρανικόλας

Ο **Νίκος Καρανικόλας** (Πετράλωνα, 26 Φεβρουαρίου 1929 - Αθήνα, 31 Αυγούστου 2003) ήταν Έλληνας συνθέτης που συνεργάστηκε με γνωστούς Έλληνες ερμηνευτές.

Μπήκε στη δισκογραφία το 1961 με το «Ψάχνω να βρω καμιά γωνιά». Ήταν σύζυγος της τραγουδίστριας Βούλας Γκίκα. Απεβίωσε στις 31 Αυγούστου 2003 σε ηλικία 74 ετών και τάφηκε αρχικά στο Τρίτο Νεκροταφείο Αθηνών, και κατόπιν στο Κοιμητήριο Μεγάρων.

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες