open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hell on Stage

Το **Hell on Stage** είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Manowar, το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Οκτωβρίου του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.

Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε κατά την παγκόσμια περιοδεία Hell on Stage του 1998. Στο πρώτο μέρος του περιλαμβάνει τραγούδια από τους τέσσερις πρώτους δίσκους του συγκροτήματος, ενώ στο δεύτερο από άλμπουμ της περιόδου 1988 - 1996.

## Τραγούδια
### Μέρος πρώτο
# "Metal Daze" (*[[Battle Hymns]]*) - 4:33
# "Dark Avenger" (*Battle Hymns*) - 6:37
# "March for Revenge (By the Soldiers of Death)" (*[[Into Glory Ride]]*) - 9:02
# "Hatred" (*Into Glory Ride*) - 7:58
# "Gates of Valhalla" (*Into Glory Ride*) - 8:41
# "Bridge of Death" (*[[Hail to England]]*) - 9:15
# "William's Tale" (*Battle Hymns*) - 3:08
# "Guyana (Cult of the Damned)" (*[[Sign of the Hammer]]*) - 7:31

### Μέρος δεύτερο
# "The Warrior's Prayer" (*Kings of Metal*) - 4:25
# "Blood of the Kings" (*[[Kings of Metal]]*) - 8:05
# "Sting of the Bumblebee" (*Kings of Metal*) - 6:00
# "Heart of Steel" (*Kings of Metal*) - 6:24
# "Master of the Wind" (*[[The Triumph of Steel]]*) - 5:36
# "Outlaw" (*[[Louder Than Hell]]*) - 3:30
# "The Power" (*Louder Than Hell*) - 4:09
# "The Crown and the Ring" (*Kings of Metal*) - 2:53

## Θέσεις τσαρτ
***Hell on Stage*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[2 Οκτωβρίου]] [[1999]]***

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "*Hell on Stage*" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
* Έρικ Άνταμς - φωνητικά
* Καρλ Λόγκαν - κιθάρα
* Τζόι Ντι Μάιο - μπάσο, πλήκτρα
* Σκοτ Κολούμπους - τύμπανα

## Παραπομπές


## Πηγές
* HELL ON STAGE | Manowar
* Hell on Stage - Manowar | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Manowar - Hell on Stage - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Manowar
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Απολογία Σωκράτους (αποσαφήνιση)

Ο τίτλος **Απολογία Σωκράτους** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:

* Απολογία Σωκράτους (Πλάτων), 390 π.Χ.
* Απολογία Σωκράτους (Ξενοφών), 360-350 π.Χ.
Cyprus Airways (2017)

Η **Cyprus Airways®** (ελληνικά: **Κυπριακές Αερογραμμές**) είναι ο εθνικός αερομεταφορέας της Κύπρου, με έδρα τον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας. Ξεκίνησε τη λειτουργία του την 1 Ιουνίου 2017. Είναι η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία της Κύπρου και έχει βάση το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας.Η αεροπορική εταιρεία ανταγωνίζεται μεγάλες αεροπορικές εταιρίες αναβαθμίζοντας την εμπειρία των επιβατών αλλά και τον στόλο της με πολλούς προορισμούς σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή. Επίσης είναι η 3η αεροπορική εταιρεία που άνοιξε μετά το κλείσιμο της Cyprus airways.

## Ιστορία
Η Cyprus Airways αγόρασε τα δικαιώματα για την ονομασία το 2016, με το λογότυπό της να απεικονίζει ένα κλωνάρι ελιάς, το σύμβολο της Κύπρου.

Τον Μάρτιο του 2017, η εταιρία έλαβε το πιστοποιητικό αξιοπλοΐας της από το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας της Κύπρου, και ξεκίνησε το πτητικό της έργο τρεις μήνες μετά.

Το 2019, η εταιρία μετέφερε 400,000 επιβάτες.

## Προορισμοί

### Συμφωνίες κοινού κωδικού
Η Cyprus Airways έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:

* Aegean Airlines
* airBaltic
* Blue Air
* Bulgaria Air
* Qatar Airways

Η εταιρία συνεργάζεται και με την Sky Express.

## Στόλος
### Σημερινός στόλος
Η Cyprus Airways εκμεταλλεύεται ένα στόλο μόνο αεροσκαφών της Airbus. Ο στόλος τους αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Οκτώβριος 2025):

### Ιστορικά αεροσκάφη
thumb|250px|Ένα από τα αποσυρθέντα Airbus A319 των Κυπριακών αερογραμμών με νηολόγιο 5B-DCW.
Πέρα από τα τρέχοντα αεροσκάφη, η Cyprus Airways είχε χρησιμοποιήσει και τους παρακάτω τύπους αεροσκαφών:

## Λογότυπο
Με την παραλαβή των δύο νέων Airbus A320, και 2 Airbus A220 αλλά και την απόσυρση των δύο παλαιότερων Α319 των Κυπριακών Αερογραμμών το 2022, το σύμβολο και τα εξωτερικά σχέδια των αεροσκαφών έχουν διαφοροποιηθεί ελαφρά. Το νέο σύμβολο των Κυπριακών Αερογραμμών είναι η ελιά και το αγρινό, που θεωρούνται από τα κύρια διαχρονικά σύμβολα της Κύπρου, Η ελιά έχει τοποθετηθεί στην ουρά και στην ατρακτό των αεροσκάφων, ενώ το αγρινό στους κινητήρες των αεροσκάφων. Η άτρακτος έχει το όνομα των Κυπριακών Αερογραμμών μαζί με την ελιά. Αυτή είναι η καινούργια εξωτερική σχεδίαση των νέων αεροσκάφων των Κυπριακών Αερογραμμών μετά το 2022.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κυπριακές αεροπορικές εταιρείες
Φενεός

Η ονομασία **Φενεός** μπορεί να αναφέρεται σε:
* Φενεός Κορινθίας, ορεινό χωριό
* Αρχαία Φενεός Κορινθίας, ορεινό χωριό
* Φενεός (αρχαία πόλη)
* Δήμος Φενεού, Καποδιστριακός δήμος
* Λίμνη Φενεού
Αριστείδης Γλαράκης

Ο **Αριστείδης Γλαράκης** (1836-1914) ήταν Έλληνας πολιτικός και νομικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του πολιτικού Γεωργίου Γλαράκη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε με άριστα στις 14/11/1861. Πρωτοστάτησε στις διαδηλώσεις των φοιτητών, τα λεγόμενα Σκιαδικά, ενώ το 1859 συμμετείχε μαζί με άλλους φοιτητές, μεταξύ των οποίων και ο Λεωνίδας Δεληγεώργης, στην ίδρυση της εφημερίδας *Μέλλον της Πατρίδος*. Τον Μάιο του 1861 συνελήφθη από τις οθωνικές αρχές για συνωμοσία κατά του Βασιλιά με αποτέλεσμα να φυλακιστεί και η εφημερίδα να σταματήσει την λειτουργία της. 

Εξελέγη πληρεξούσιος Χίου στην Β΄ Εθνοσυνέλευση καθώς και βουλευτής Σύρου στις εκλογές του 1868. Παράλληλα ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αρεοπαγίτη.

Απεβίωσε στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Γλαράκη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Κατίγκω Μαυρομιχάλη, κόρη του Νικολάου Πιεράκου Μαυρομιχάλη, και είχαν αποκτήσει παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αριστείδης Γλαράκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Οάννης

[thumb|''Οάννης-Αντάπα'', [Μουσείο Kröller-Müller]]
Ο **Οάννης** (ή **Ωάννης** ή **Οάννες**) ήταν μια μυθική μορφή, μισός άνθρωπος και μισός ψάρι, με ανθρώπινη φωνή και πολλές γνώσεις για την Αρχιτεκτονική, την καλλιέργεια της γης και γενικά όλες τις τέχνες κι επιστήμες.

## Ιστορικές κ.α. αναφορές
Ο Βηρωσός γράφει τον 3ο αιώνα π.Χ. στα Βαβυλωνιακά ότι σύμφωνα με τα βαβυλωνιακά αρχεία, ο Οάννης είχε σώμα ψαριού και κατοικούσε στον Περσικό κόλπο. Την ημέρα έβγαινε από το νερό και δίδασκε τους ανθρώπους τη γραφή, τις τέχνες και τις διάφορες επιστήμες χωρίς να τρώει, ενώ τη νύχτα ξαναγύριζε μέσα στη θάλασσα. Στην Κόλαση του Δάντη ταυτίζεται με τον σημιτικό θεό Δαγών, όμως οι σύγχρονοι ερευνητές απορρίπτουν αυτή την ταύτιση.

## Η προέλευση του ονόματος

Παλιότερα εθεωρείτο ότι το όνομα "Οάννης" προερχόταν από αυτό του αρχαίου βαβυλωνιακού θεού Έα. Πια έχει γίνει γνωστό ότι είναι η εξελληνισμένη μορφή του βαβυλωνιακού "Ουάννα" (Uanna) ή "Ουάν" (Uan), ενός ονόματος που χρησιμοποιήθηκε σε κείμενα της βιβλιοθήκης του Ασουρμπανιπάλ για να δηλώσει τη μυθική μορφή του *Αντάπα*. Ο *Αντάπα* ήταν ο πρώτος από τους προκατακλυσμιαίους *[[απκάλλου]]* της Μεσοποταμίας, θνητός γιος του βαβυλωνιακού θεού Έα. Ο Έα, σοφός θεός της πόλης Εριντού, είχε στείλει αυτούς τους επτά σοφούς για να διδάξουν στους ανθρώπους τις επιστήμες, ενώ ο Αντάπα δίδαξε πώς πρέπει να γίνονται σωστά οι θρησκευτικές τελετές ως ιερέας του ναού Ε'Απσού στην Εριντού.

## Σύγχρονες ερμηνείες
Στη σημερινή εποχή ο Οάννης θεωρείται από κάποιους υπαρκτό ον με εξωγήινη προέλευση.
## Παραπομπές


*Το λήμμα βασίζεται στο λήμμα Adapa της αγγλικής Βικιπαίδεια, έκδοση 737529528

Κατηγορία:Σουμεριακή μυθολογία
Λιγοψά Ιωαννίνων

Η **Λιγοψά** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου, το οποίο ανήκει στον Δήμο Ζίτσας Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 610 μ. και έχει πληθυσμό περίπου 220 κατοίκους, από τους οποίους οι 60 είναι μόνιμοι, στην πλειοψηφία τους κυρίως ηλικιωμένοι, που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Επίσης η Λιγοψά φημίζεται για το κρασί της και το τοπικό τσίπουρο, από τη γνωστή ποικιλία σταφυλιού Ντεμπίνα (σταφύλι).

Στη Λιγοψά γεννήθηκε ο Ελευθέριος Μαντζίκας (1917-2008), ένας από τους ιθύνοντες νόες της εταιρείας ΜΙΣΚΟ (την αγόρασε, μαζί με άλλους, από τους ιδρυτές της το 1953) και τοπικός ευεργέτης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Χριστίνα Παπαδάκη

H **Χριστίνα Παπαδάκη**, γεννημένη στις 24 Φεβρουαρίου 1973, είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν επαγγελματίας από το 1990 έως και το 1999, όπου και σταμάτησε την αντισφαίριση, συμμετέχοντας σε πολλά επαγγελματικά τουρνουά του εξωτερικού.

Κόρη του Δημητρίου και της Γεωργίας, ξεκίνησε την αντισφαίριση από την αντίστοιχη σχολή του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Από 10 ετών ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος στα αντίστοιχα ηλικιακά πρωταθλήματα, το 1986 ήταν δεύτερη στο rollex cup, ήταν επίσης 4η καλύτερη του κόσμου κάτω των 14 ετών και 20η κάτω των 18.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτη στο μονό το 1991, 1992, 1993, 1994 και 1995 και δεύτερη το 1988, 1989 και το 1990. Στο διπλό γυναικών ήταν πρώτη το 1988 με συμπαίκτρια την Δονυσία Παναγοπούλου.

Με την εθνική ομάδα συμμετείχε στα Fed cup του 1995 όπου είχε 5 νίκες, σε αυτό του 1996 με 2 νίκες και μία ήττα, σε αυτό του 1997 με μία νίκη και μία ήττα, σε αυτό του 1998 με 2 νίκες και 2 ήττες, και σε αυτό του 1999 με μία νίκη και δύο ήττες.

Στην επαγγελματική της καριέρα συμμετείχε σε πολλά τουρνουά και στα τρία Γκραν σλαμ, το Αυστραλιανό όπεν, το Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλετον. Επίσης συμμετείχε στο US Open, το French Open, η υψηλότερη κατάταξη της ήταν Νο 75 στις 5 Ιουλίου του 1999.

Έχει αγωνιστεί στους τελικούς των παρακάτω επαγγελματικών τουρνουά:

## Παραπομπές


## Πηγές
* tennis abstract-Christina Papadaki
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Εθνικό Θέατρο Ιβάν Βάζοφ

δεξιά|μικρογραφία|Μια καρτ-ποστάλ πριν από το 1926 με μερικούς από τους κορυφαίους ηθοποιούς του Θεάτρου. Πηγή: Βουλγαρική Κρατική Υπηρεσία Αρχείων
Το **Κρατικό Θέατρο Ιβάν Βάζοφ**  (, **') είναι το εθνικό θέατρο της Βουλγαρίας. Είναι το παλαιότερο και πιο αξιόλογο θέατρο της χώρας και ένα από τα σημαντικά αξιοθέατα της [[Σόφια|Σόφιας]], της πρωτεύουσας της Βουλγαρίας. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στραμμένο προς τον Κήπο της Πόλης.

Ιδρύθηκε το 1904 από τους καλλιτέχνες της ομάδας **', (Δάκρυα και Γέλιο) και η αρχική του ονομασία ήταν απλά Εθνικό Θέατρο. Προτού ονομαστεί προς τιμήν του εξέχοντα συγγραφέα Ιβάν Βάζοφ, έφερε το όνομα του Κραστιού Σαράφοφ από το 1952 έως το 1962. Συμπτωματικά, το θεατρικό έργο του Βάζοφ, *Οι Απόκληροι*, ήταν η πρώτη παράσταση που πραγματοποιήθηκε στο θέατρο όταν άνοιξε. Το κτήριο του θεάτρου είναι νεοκλασικό, σχεδιασμένο από τους διάσημους Βιεννέζους αρχιτέκτονες θεάτρων Χέρμαν Χέλμερ και Φέρντιναντ Φέλνερ. Ολοκληρώθηκε το 1906 και άνοιξε στις 3 Ιανουαρίου 1907. Το θέατρο υπέστη εκτεταμένες ζημιές από πυρκαγιά το 1923, κατά τη διάρκεια ενός εορτασμού επετείου, αλλά ανακατασκευάστηκε το 1929 από το Γερμανό αρχιτέκτονα. Μάρτιν Ντούλφερ

Το 1925 ιδρύθηκε θεατρική σχολή ως τμήμα του Εθνικού Θεάτρου. Οι βομβαρδισμοί της Σόφιας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στο κτήριο, αλλά ανακατασκευάστηκε το 1945.  Άλλη μια ανακατασκευή ακολούθησε τα χρόνια 1971-1975, και μια εργασία αποκατάστασης κόστους 100,000€ τέθηκε σε εφαρμογή το 2006.

Το Εθνικό Θέατρο διαθέτει μια καλά εξοπλισμένη κεντρική σκηνή με 750 θέσεις, μια μικρότερη με 120 θέσεις και μια ακόμα 70 θέσεων στον τέταρτο όροφο.

Η πρόσοψη του κτιρίου απεικονίζεται στην εμπρόσθια όψη του χαρτονομίσματος των 50 λέβα , που εκδόθηκε το 1999 και 2006.

Στο θέατρο έχουν φιλοξενηθεί παραγωγές από σημαντικούς σκηνοθέτες, όπως ο Αλέξανδρος Μορφόφ που είναι διευθυντής του από το 1993.
Αρχείο:BASA-3K-7-328-5a-Sofia Ivan Vazov National Theatre, 1907.jpg|Το θέατρο το 1907
Αρχείο:Sofia Ivan Vazov National Theatre 03136.jpg|Λεπτομέρεια του πύργου
Αρχείο:NocturnalTheatre.jpg|Θέα στη νύχτα
Αρχείο:Κρατικό Θέατρο Ιβάν Βάζοφ.jpg|Λεπτομέρεια της εισόδου
Αρχείο:L1440967.jpg|Κρατικό Θέατρο Ιβάν Βάζοφ-Η πρόσοψη


## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Ιστορικές φωτογραφίες του Εθνικού Θεάτρου Ivan Vazov
* Επίσημη σελίδα στο Facebook 
* 3D Laser scanning του εσωτερικού

Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σόφια
Μαρίν Ντρίνοφ

Ο **Μαρίν Στογιάνοφ Ντρίνοφ** (βουλγάρικα:**Марин Стоянов Дринов** 1838-1906) ήταν Βούλγαρος ιστορικός και φιλόλογος της περιόδου της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης. Θεωρείται από τους ιδρυτές της βουλγαρικής ιστοριογραφίας. 

Γεννήθηκε στη Παναγιούριστα το 1838. Το 1858 πήγε στη Ρωσία, όπου σπούδασε ιστορία στο Κίεβο και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές και πρώτος πρόεδρος της Βουλγαρικής Λογοτεχνικής Εταιρείας, που αργότερα εξελίχθηκε στη σημερινή Ακαδημία Επιστημών. Άρχισε να εργάζεται στο πανεπιστήμιο του Χάρκοβο όπου έγινε τακτικός καθηγητής Σλαβικών Σπουδών το 1876. 

Ως ιστορικός, θεωρείται ο πρώτος Βούλγαρος που ξεπέρασε τη ρομαντική περίοδο της βουλγαρικής ιστοριογραφίας, χρησιμοποιώντας την κριτική ιστορική μέθοδο, χωρίς όμως να ξεφύγει από τις βασικές θέσεις που είχαν ήδη τεθεί. Στόχος του ήταν η συγγραφή μιας εθνοκεντρικής ιστορίας του βουλγαρικού λαού, καθώς σύμφωνα με τον Ντρίνοφ, η ιστορία συνδεόταν στενά με τη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας. Η άποψη του για την καταγωγή των Πρωτοβουλγάρων του Ασπαρούχ ήταν ότι αποτελούσαν φιννικό φύλο.  Υποστήριζε τις θέσεις του Φαλμεράυερ για τη μη συνέχεια του ελληνικού έθνους και θεωρούσε βλαβερές τις επιρροές του βυζαντινισμού στο μεσαιωνικό βουλγαρικό κράτος. Σε αντίθεση με προηγούμενους λόγιους όμως δεν πίστευε ότι αυτό σήμαινε πλήρη υποταγή των μεσαιωνικών Βουλγάρων στο βυζαντινό πολιτισμό. Παράλληλα, 

Σχετικά με τη Βουλγαρική Αναγέννηση, ο Ντρίνοφ τοποθετούσε, με άρθρο του το 1871, την έναρξη της στα μέσα του 18ου αιώνα με πρώτο εκφραστή της τον Παΐσιο Χιλιανδαρινό, ενώ  μέχρι τότε οι προγενέστεροι λόγιοι θεωρούσαν το έτος 1826 ως αφετηρία λόγω των μεταρρυθμίσεων του Μαχμούτ Β΄ που άρχισαν να εφαρμόζονται τότε.  Οι ιδέες του επηρέασαν και καθόρισαν την εξέλιξη της βουλγαρικής ιστοριογραφίας για πολλές δεκαετίες.

Κατά την περίοδο της Ρωσικής διοίκησης της Βουλγαρίας μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877-1878), ο Ντρίνοφ υπηρέτησε ως υπουργός Λαϊκής Διαφώτισης και Πνευματικών Υποθέσεων. Ήταν ανάμεσα στους συντάκτες του Συντάγματος του Τύρνοβο και με δική του πρόταση ορίστηκε πρωτεύουσα του νέου κράτους η Σόφια και όχι το Βελίκο Τίρνοβο. Έζησε στο Χάρκοβο από το 1881, ασχολούμενος με τις επιστημονικές του δραστηριότητες μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1906 από φυματίωση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βούλγαροι ιστορικοί
Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας
Gran Turismo 2

Το ***Gran Turismo 2*** (συντόμευση ως ***GT2***) είναι βιντεοπαιχνίδι αγώνων που αναπτύχθηκε από τη Polyphony Digital και κυκλοφόρησε το 1999 για το PlayStation. Είναι η συνέχεια του παιχνιδιού *[[Gran Turismo (βιντεοπαιχνίδι)|Gran Turismo]]*. Από τις 30 Απριλίου του 2008, το παιχνίδι έχει πουλήσει 1.71 εκατομμύρια αντίτυπα στην Ιαπωνία, 20,000 στη Νοτιοανατολική Ασία, 3.96 εκατομμύρια στη Βόρεια Αμερική και 3.68 εκατομμύρια στην Ευρώπη, με σύνολο 9.37 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το παιχνίδι δέχτηκε επίσης μια κυκλοφορία για PlayStation Greatest Hits.

## Gameplay
Το *Gran Turismo 2* είναι βασισμένο στο είδος βιντεοπαιχνιδιού αγώνων. Ο παίκτης ελέγχει ένα αυτοκίνητο εναντίον άλλων οδηγών τεχνητής νοημοσύνης σε διάφορες πίστες.

Το παιχνίδι περιέχει δύο διαφορετικούς τρόπους: *Arcade Mode* και *Simulation Mode* (*Gran Turismo Mode* σε Ευρωπαϊκές και Ιαπωνικές εκδόσεις). Στο *Arcade Mode*, ο παίκτης μπορεί να επιλέξει ελεύθερα τα αυτοκίνητα που επιθυμεί και να δεχτεί ζημιά. Ωστόσο, στο *Simulation Mode*, ο παίκτης πρέπει να αποκτήσει άδειες οδήγησης, να πληρώσει για αυτοκίνητα και να κερδίσει τρόπαια για να ξεκλειδώσει νέες πίστες.

Σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, το *Gran Turismo 2* δεν έχει πολλές διαφορές με το πρώτο, με τη μόνη διαφορά ότι τα φρένα είναι λιγότερο διαθέσιμα να κλειδωθούν και να προκαλέσουν υπερστροφή του οχήματος.

Το παιχνίδι έχει συνολικά 650 αυτοκίνητα και 27 πίστες, μαζί με πίστες ράλι.

## Ανάπτυξη
Μετά την απρόσμενη επιτυχία του *[[Gran Turismo (βιντεοπαιχνίδι)|Gran Turismo]]*, ο  Καζουνόρι Γιαμάουτσι σχεδίασε να κάνει το *Gran Turismo 2* ένα "*ακόμα καλύτερο προϊόν*". Ο Τζάκ Τρέττον (αντιπρόεδρος πωλήσεων της SCEA) περίμενε το *Gran Turismo 2* να "*πάει στα ράφια ταχύτερα από το πρώτο, συνεχίζοντας τη ταχύτητα αυτής της απίστευτης σειράς*".

## Αποδοχή

Το *Gran Turismo 2* δέχτηκε θετικές κριτικές. Έχει ένα σκορ 92.42% στο GameRankings και ένα 93/100 στο Metacritic.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1999
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation
Κατηγορία:Gran Turismo
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Κολοράντο
Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Ομηρική διάλεκτος

Τα **Ομηρικά ελληνικά** είναι μία μορφή της αρχαίας ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιήθηκε από τον Όμηρο στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια και στους Ομηρικούς Ύμνους. Είναι μια λογοτεχνική διάλεκτος των αρχαϊκών Ελλήνων που αποτελείται κυρίως από τα Ιωνικά και τα Αιολικά και μερικές μορφές από την Αρκαδοκυπριακή  η δε γραπτή μορφή της επηρεάζεται από την αττική. Συνθέσεις με αυτή τη γλώσσα χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα μ.Χ.

## Φωνολογία
Τα Ομηρικά ελληνικά είναι σαν τα Ιωνικά ελληνικά, και σε αντίθεση με την κλασική αττική, στη μετατόπιση σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις των μεγάλων ᾱ να η: έτσι, Ομηρική Τροίη, ὥρη, πύλῃσι για αττικό Τροίᾱ, ὥρᾱ, πύλαις / πύλαισι "Τροία", "ώρα", "πύλες (DAT.) ». Εξαιρέσεις περιλαμβάνουν ουσιαστικά όπως θεᾱ "θεά", και τη γενική πληθυντικού των ουσιαστικών πρώτη κλίση και τη γενική ενικού των αρσενικών ουσιαστικών πρώτη κλίση: θεᾱων, Ἀτρεΐδᾱο "της θεές, του γιου του Ατρέα».

## Δείγμα
Η *[[Ιλιάς]]*, Α 1–7

Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
οὐλομένην, ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,
πολλὰς δ’ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
οἰωνοῖσί τε δαῖτα· Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή·
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.


Απόδοση στα νέα ελληνικά:

Τη μάνητα, θεά, τραγούδα μας του ξακουστού Αχιλλέως, γιου του Πηλέα,
ανάθεμά τη, πίκρες που ᾽δωκε στους Αχαιούς περίσσιες
και πλήθος αντρειωμένες έστειλε ψυχές στον Άδη κάτω
παλικαριών, στους σκύλους ρίχνοντας να φάνε τα κορμιά τους
και στα όρνια ολούθε· έτσι το θέλησε να γίνει τότε ο Δίας·
απ᾽ τη στιγμή που πρωτοπιάστηκαν και χώρισαν οι δυο τους,
του Ατρέα ο γιος ο στρατοκράτορας κι ο μέγας Αχιλλεύς.


## Δείτε επίσης
* Αστροναυτιλία (βιβλίο)

Κατηγορία:Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής
Κατάλογος έργων του Ουίλλιαμ Τέρνερ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ουίλλιαμ Τέρνερ.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Αθανάσιος Βερναρδάκης

Ο **Αθανάσιος Βερναρδάκης** (Μυτιλήνη 1844 - Αθήνα 1912) ήταν έμπορος, λόγιος και οικονομολόγος, από τους πρωτεργάτες της οικονομικής ιστορίας στην Ελλάδα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αγία Μαρίνα της Μυτιλήνης. Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικολάου Βερναρδάκη και της Μελισσηνής Τραντάλη και αδελφός των Δημητρίου και Γρηγορίου, επίσης λογίων. Αδελφές του ήταν οι Βασιλική και Αικατερίνη. Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, σπούδασε Πολιτική Οικονομία στο Παρίσι το διάστημα 1866-1870. Έζησε πρώτα στην Κωνσταντινούπολη και μετά στην Αθήνα, όπου αρχικά εργάστηκε ως υπάλληλος στους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Λαμίας και στη μεταλλευτική επιχείρηση του Α. Συγγρού στο Λαύριο. Μετά ασχολήθηκε με το εμπόριο και έπειτα χρημάτισε τραπεζίτης. Ήταν υπέρμαχος της ελεύθερης αγοράς, αλλά και υπέρ των αγροτικών μεταρρυθμίσεων στη Θεσσαλία.

## Εργογραφία
Δημοσίευσε 19 μελέτες. Μερικές από αυτές είναι:

* *De l'origin des monnaies et de leurs noms*, 1870.
* *Περί πολυτελείας*, ανεγνώσθη εν τω [εν Κωνσταντινουπόλει] Ελλ. Φιλολογικώ Συλλόγω υπό Αθ. Ν. Βερναρδάκη, μέλους αντεπιστέλλοντος της Ακαδημίας του Στανισλάου, μετατύπωσις Επταλόφου, εν Κωνσταντινουπόλει 1872.
* *Περί του εν Ελλάδι εμπορίου*, 1885, 1990.
* *Les banques dans l'antiquité*, 1881.
* *Τα μετά την καταστροφήν, ή τί εστοίχισεν ο πόλεμος και τί ποιητέον δια την ανόρθωσίν μας*, 1898.
* *Η άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως*, 1889 (*La prise de Constantinople*, 1907).
* *Η ανακαίνισις του Παρθενώνος*, 1905, 8ο, σελ. 168.
* *Περί αμφιέσεως*, 1906.
* *Το Στάδιον και οι πανελλήνιοι αγώνες, από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερον*, Εκδ. Τυπογραφείον & Βιβλιοπωλείον Ι. Νικολαΐδου, Αθήνα 1906, σελ. 238.
* *Πόθεν τα βυζαντινά έμβολα*, 1909.

## Προσωπική ζωή
Το 1874 νυμφεύτηκε τη Θάλεια Κωνσταντ. Βικέλα και απέκτησε παιδιά τον Κωνσταντίνο, τη Μαρίνα και την Έλλη. Απεβίωσε το 1912 σε ηλικία 68 ετών στην Αθήνα.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελληνικό Λογοτεχνικό & Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ)  Βερναρδάκης Αθανάσιος
* Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Κέντρο Πληροφόρησης  Βιβλιοθήκη
* Εθνικό Κέντρο Βιβλίου  Βιβλιονέτ

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Παμφυλιακή διάλεκτος

Η **παμφυλιακή διάλεκτος** ήταν απομονωμένη διάλεκτος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας που ομιλούνταν στην Παμφυλία, στη νότια ακτή της Μικράς Ασίας.

## Περιγραφή
Η προέλευση και η σχέση της με τις άλλες ελληνικές διαλέκτους της είναι αβέβαιη. Ετυμολογικά *Παμφυλία* σημαίνει «γη όλων των φυλών". Θεωρείται πως υπάγεται στα αρκαδοκυπριακά ωστόσο παρουσιάζει και στοιχεία δυτικών ελληνικών διαλέκτων και αιολικών. Πόλεις όπου χρησιμοποιούνταν η διάλεκτος αυτή ήταν η Άσπενδος, η Σίδη, το Σύλλειον, και η Πέργη.

Με την εξαίρεση της μυκηναϊκής διαλέκτου, τα παμφυλιακά είναι η μόνη ελληνική γλώσσα που δεν χρησιμοποιεί άρθρα, και θεωρείται πως είχε δεχθεί σημαντικές επιρροές από τις άλλες μη ελληνικές γλώσσες που ομιλούνταν στη Μικρά Ασία όπως η λυκιακή. Για τη γραφή της χρησιμοποιούσε το δικό της τοπικό αλφάβητο στο οποίο γινόταν χρήση του παμφυλιακού διγάμματος ως И, καθως και της κανονικής μορφής του ως Ϝ το οποίο πιθανώς πάρθηκε από τα άλλα αρχαϊκά ελληνικά αλφάβητα. Είχε επίσης το δικό της σύμβολο για το σαμπί το οποίο αναπαριστούνταν ως  μοιάζοντας με το γράμμα ψι, και το οποίο χρησιμοποιούνταν για συριστικούς ήχους. 

Διασώζεται επιγραφή των αρχών του 4ου αιώνα π.Χ. από την Πέργη όπου αναγράφεται **' (''Κλεμύτας [του] Λουαράμου [ο] Ουασιρουότας, αφιέρωσε [αυτό] [στη] βασίλισσα [της] Πέργης'').

== Ενδεικτικό λεξιλόγιο ==
Ενδεικτικές λέξεις και σε παρένθεση το εφάμιλλο στην [[Αττική διάλεκτος|αττική]] και άλλες διαλέκτους.

* **ἀβελιακόν** - (ἡλιακόν)
* **Ἀβώβας** (Ἄδωνις)
* **ἀγός** - (ἰερεύς, ενώ το ''άγω'' σημαίνει ''ηγείται'')
* **Ἀηδών** ή **Ἀβηδών** (Ἀθηνά)
* **αἰβετός** (ἀετός)
* **ἀτρώποισι** ή ἀτρο̄́ποισι (τοῖς ἀνθρώποις)
* **φίκατι''' (Αττικά: εἴκοσι; Αιολικά και Δωρικά: ϝίκᾰτῐ / ουίκατι).

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* Brixhe, Claude. 1976. Le Dialecte Grec de Pamphylie: Documents et grammaire. Paris : Librairie d’Amrique et d’Orient Adrien-Maisonneuve.
* Melchert, H. C. 2004b. Lycian. in Woodard, Roger D., ed. The Cambridge Encyclopedia of the World’s Ancient Languages. Cambridge: Cambridge University Press.

Κατηγορία:Ελληνικές γλώσσες
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Κατηγορία:Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής
Κατηγορία:Γλώσσες της αρχαίας Ανατολίας
Λοκρική διάλεκτος

Η **Λοκρική διάλεκτος** είναι διάλεκτος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, η οποία ομιλούνταν από τους Λοκρούς στη Λοκρίδα της κεντρική Ελλάδας. Ανήκει στις βορειοδυτικές διαλέκτους της δωρικής και μπορεί να διαιρεθεί σε δύο κλάδους με βάση τις δύο λοκρικές φυλές που τη μιλούσαν, τους Οζολούς και τους Οπούντιους Λοκρούς.

## Οζολοί
Στη δοτική πληθυντικού του τρίτου προσώπου η κλίση στο -οις  αντί -σι , είναι ένα χαρακτηριστικό, π.χ. πάντοις — πᾶσι, μειόνοις — μείοσι.

Το επίθετο διπλειός  αντί διπλοῦς διπλούς
Η αφομοίωση του κ  στην πρόθεση ἐκ με το πρώτο σύμφωνο της επόμενης λέξης, π.χ. ἐλ λιμένος e (ιβ) ΛΙΜΕΝΟΣ — ἐκ λιμένος ΛΙΜΕΝΟΣ.

Η πρόθεση κατά  + γενική αντί αιτιατική, π.χ. καθ'ὧν — καθ'ἅ.

## Οπουντίοι
Η Δοτική πληθυντικού του τρίτου κλίση στο -εσσι αντί -οις , είναι ένα Αιολικό χαρακτηριστικό που βρέθηκε στη φωκική διάλεκτο, π.χ. Κεφαλλάνεσσι, χρημάτεσσι.

Κατηγορία:Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής
Οπόσουμ

Το **οπόσουμ** ή **πόσουμ** είναι μικρό θηλαστικό που ανήκει στην τάξη Διδελφόμορφα (*Didelphimorphia*). Είναι μαρσιποφόρο και γι' αυτό συγγενεύει με τα καγκουρό και τα κοάλα. Υπάρχουν πάνω από 60 είδη οπόσουμ.

## Γεωγραφική κατανομή
Το *Didelphis virginiana* ή αλλιώς οπόσουμ της Βιρτζίνια είναι το μοναδικό ενδημικό μαρσιποφόρο της Βόρειας Αμερικής. Πλέον οπόσουμ απαντώνται σε όλες τις ΗΠΑ καθώς και σε περιοχές του Καναδά και του Μεξικού.

## Οικολογία

Το οπόσουμ είναι μοναχικό, νυκτόβιο ζώο. Είναι παμφάγο, τρώει έντομα, σαλιγκάρια, τρωκτικά, φρούτα, χόρτα, φίδια, αυγά κ.ά. Αν και προσαρμόζεται εύκολα σε διάφορα περιβάλλοντα, νιώθει οικεία πάνω στα δέντρα, όπου χρησιμοποιεί την ουρά του για σταθερότητα κατά την ανάβαση. Τυπικά ζει 2 με 4 χρόνια. Εάν βρεθεί αντιμέτωπο με κάποιο θηρευτή, τότε κάποιες φορές για να ξεφύγει παραμένει εντελώς ακίνητο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Διδελφόμορφα
Ροντρίγκο Σαντόρο

O **Ροντρίγκο Σαντόρο** (*Rodrigo Santoro*) είναι Βραζιλιάνος ηθοποιός γεννημένος το 1975 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. 
## Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του στη Βραζιλία το 1993 παίζοντας σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες. Έγινε γνωστός το 2003, όταν συμμετείχε στις αμερικανικές παραγωγές *Αγάπη είναι...* και *Οι άγγελοι του Τσάρλι: Δράση πέρα από τα όρια*. Στη συνέχεια, έπαιξε στην ταινία *[[300 (ταινία)|300]]* και στο σίκουέλ της *[[300: Η άνοδος της Αυτοκρατορίας]]*, όπου υποδύθηκε τον βασιλιά Ξέρξη, καθώς και στις δύο ταινίες *Che* υποδυόμενος τον Ραούλ Κάστρο. Επίσης, έχει δώσει τη φωνή του για τη μεταγλώττιση της βραζιλιάνικης εκδοχής των ταινιών κινουμένων σχεδίων *Ρίο* και *Ρίο 2*. Την περίοδο 2006 έως 2007 εμφανίστηκε στη τηλεοπτική σειρά *[[Οι Αγνοούμενοι|Lost]]* και από το 2016 παίζει στη σειρά *[[Westworld (τηλεοπτική σειρά)|Westworld]]*.

Το 2004 τιμήθηκε με το βραβείο Chopard στο Φεστιβάλ των Καννών, το οποίο απονέμεται σε νέους ηθοποιούς που θεωρούνται η αποκάλυψη της χρονιάς.
## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ηθοποιοί
Το Μελτεμάκι

**Το μελτεμάκι** είναι τρίπρακτη ηθογραφική κωμωδία του θεατρικού συγγραφέα Παντελή Χορν.

Το έργο εκτυλίσσεται σε ένα νησί του Αιγαίου. Το θέμα, της χωρίς συνέπειες συζυγικής απιστίας, εικονογραφείται σε δυο ερωτικά τρίγωνα. Η νεαρή Αλίκη θ' αναστατώσει πρόσκαιρα τη ζωή του Τάκη, απόστρατου αξιωματικού του ναυτικού και της γυναίκας του Σοφίας ενώ παράλληλα, σε δεύτερο επίπεδο, η παρουσία της όμορφης χήρας Μανταλένας, θα ταράξει για λίγο τα νερά ανάμεσα στην Σταματίνα και τον Βαγγέλη, που εργάζονται στο αρχοντικό του πρώτου ζευγαριού.

Το έργο το πρωτοέγραψε ο συγγραφέας σαν διήγημα που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα, με τον τίτλο *«Το Κυματάκι»*, τον Φεβρουάριο του 1927. Τον ίδιο χρόνο, ο συγγραφέας του διασκεύασε για θεατρικό, με τον τίτλο «Το μελτεμάκι» και πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο Απόλλων, από τον θίασο της Κυβέλης, στις 26 Οκτωβρίου του 1927. Στο ρόλο της Αλίκης εμφανιζόταν η κόρη της Κυβέλης, Αλίκη (Θεωδορίδου – Νορ)

Το έργο σημείωσε μεγάλη επιτυχία και από τότε έχει ανέβει πολλές φορές από πολλούς θιάσους.

## Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων του έργου "Το Μελτεμάκι"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*το βιβλίο
*https://www.youtube.com/watch?v=VLN4E7u-fqM, το έργο από το «Το θέατρο της Δευτέρας», ΕΡΤ
*http://www.ekebi.gr/magazines/flipbook/showissue.asp?file=51053&code=6430 , το κείμενο

## Πηγές
*Ευτέρπη Βαφειάδου: Εισαγωγή στην δραματουργία του Παντελή Χορν, 1994 http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/3348#page/58/mode/2up

## Παραπομπές


Μ
Επαρχία Αρσάλι

Η **επαρχία Αρσάλι** () είναι μια επαρχία της περιφέρειας Ακμόλα στο βόρειο Καζακστάν. Πληθυσμός: 27,940 (απογραφή 2009) 29,620 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Αρσαλι
Νίκος Καλύβας (αντισφαίριση)

Ο **Νικόλαος Καλύβας**, (*[[Αθήνα]] Δεκέμβριος 1937 - Ιανουάριος 1993*) ήταν πρώην πρωταθλητής και προπονητής της Ελληνικής αντισφαίρισης. 

Καταγόταν από οικογένεια όχι ιδιαίτερα εύπορη, για να είναι μέλος του ΟΑΑ, ήταν γιος του Δημητρίου και της Καλομοίρας Καλύβα. Στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών βρέθηκε αρχικά σαν εργαζόμενος, παιδί που μάζευε τις μπάλες από το γήπεδο (*Ballboys*), και παράλληλα ασκούνταν στην αντισφαίριση και όταν αναγνωρίστηκε το ταλέντο του έγινε μέλος του συλλόγου. 

Ήταν πρωταθλητής ελλάδος στο μονό αντρών το 1957, 1958, 1959, 1960, και 1961, δεύτερος το 1962, 1963, 1964, 1965 και το 1974. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1956, και 1957 με συμπαίκτη τον Σταύρο Παναγόπουλο, το 1961 με συμπαίκτη τον Δημήτριο Κανελλόπουλο, το 1962 και το 1967 με συμπαίκτη τον Νίκο Καλογερόπουλο. Δεύτερος ήταν το 1958, το 1960, το 1964, και το 1969. Στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερος το 1960 με συμπαίκτρια την Ξανθίππη Βασιλειάδου.

Συμμετείχε σε όλα τα μεγάλα ελληνικά τουρνουά της εποχής κατακτώντας πρώτες και δεύτερες νίκες. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας στα Κύπελλα Ντέιβις του 1963, 1964 , 1965 και του 1966. Το 1978 ανέλαβε την προπόνηση της Διονυσίας Παναγοπούλου και της Αγγελικής Κανελλοπούλου.

Στην προσωπική του ζωή εργαζόταν σε κλωστοϋφαντουργία ενώ ασχολούνταν και με την αργυροχρυσοχοΐα. Το 1963 παντρεύτηκε με την Μαριάννα Φερμελή κι απέκτησαν δύο γιους. Μετά τον θάνατο του ο ΟΑΑ διοργάνωνε τουρνουά στην μνήμη του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Επαρχία Ζιργιάν

Η **επαρχία Ζιργιάν** (, *Zıryan awdanı*, زىريان اۋدانى)είναι μια επαρχή της περιφέρειας του Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Ζιργιανόβσκ. Πληθυσμός: 35,281 (2013 εκτίμηση) 38,352 (2009 αποτελεσμάτων της Απογραφής) 49,833 (1999 αποτελεσμάτων της Απογραφής).

## Παραπομπές


Ζιργιαν
Ιωάννης Αργυρίου

Ο **Ιωάννης Αργυρίου**, ήταν πρωταθλητής της Ελληνικής αντισφαίρισης και τοιχοσφαίρισης. Ήταν αθλητής του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών.

Ήταν πρωταθλητής ελλάδος στο μονό το 1946 και δεύτερος το 1939 και το 1940. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1939 και το 1946 με συμπαίκτη τον Λάζαρο Στάλιο, δεύτερος ήταν το 1938 με συμπαίκτη τον Γ. Ζαφειρόπουλο  και το 1940 με συμπαίκτη τον Αλέξανδρο Οράτη.

Είχε συμμετάσχει σε όλα τα εγχώρια μεγάλα τουρνουά της εποχής κατακτώντας πρώτες και δεύτερες νίκες. Είχε συμμετάσχει και διεθνή τουρνουά, όπως της Άγκυρας, της Κωνσταντινουπόλεως, της Αλεξάνδρειας και το Plaron Consularion cup όπου ήταν πρώτος στο μονό το 1946. Το 1947 έγινε επισήμως προπονητής και εγκατέλειψε τα κορτς, δεν επιτρέπονταν τότε οι προπονητές να αγωνίζονται στα πρωταθλήματα.

Στην τοιχοσφαίριση και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν δεύτερος το 1957 και τρίτος το 1954.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της τοιχοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Επαρχία Ζανακαλά

Η **επαρχία Ζανακαλά** () είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν, στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι το χωριό Ζανακαλά. Πληθυσμός: 23,742 (εκτίμηση 2013) 23,505 (απογραφή 2009) 23,560 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Ζανακαλά
Ξηροκρήνη Λαγκαδά

:*Για τη συνοικία της Θεσσαλονίκης, δείτε [[Ξηροκρήνη Θεσσαλονίκης]]*.

Η **Ξηροκρήνη** αποτελούσε οικισμό στα σημερινά διοικητικά όρια της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν **Χατζηλάρ**, ενώ συναντάται και με τη γραφή **Χατζιλάρ**.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός Χατζηλάρ ανήκε διοικητικά στο καζά Λαγκαζά (σημ. Λαγκαδά) κατά την τελευταία περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Μετά το 1913, αποτελεί οικισμό της επαρχίας Λαγκαδά, ενώ το 1918, προσαρτάται στη νεοϊδρυθείσα κοινότητα Εγρή Μπουτζάκ (σήμερα Νέα Απολλωνία) μαζί με άλλους έξι οικισμούς, την ομώνυμη έδρα της κοινότητας, το Αλτσιλή (σημ. Μεσοπόταμο), το Τεκρή Βερμεσλή (σημ. Ξηροπόταμος), το Ακ Τοπράκ (σημ. Ασπρόχωμα) και το Χασήλ Τσαλή (σημ. Κρεμαστό). Το 1924, αποσπάται από την επαρχία Λαγκαδά και προσαρτάται στην επαρχία Λιαριγκόβης (σημ. Αρναίας) του νομού Χαλκιδικής. Το 1927, ο οικισμός μετονομάζεται σε *Ξηροκρήνη*, ενώ το 1940 ο οικισμός καταργείται.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, αποτελούσε χωριό με τουρκικό μουσουλμανικό πληθυσμό. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι κάτοικοι του αναγκάζονται να εγκατασταθούν στην Τουρκία και ο πληθυσμός του οικισμού μειώνεται δραματικά με αποτέλεσμα την σταδιακή εγκατάλειψή του. Η μείωση του πληθυσμού δεν ανακόπτεται ούτε από την εγκατάσταση προσφύγων από τη Μικρά Ασία και ντόπιων από άλλα χωριά της ευρύτερης περιοχής. Το 1940, ο οικισμός καταργείται και απουσιάζει έκτοτε οποιαδήποτε στατιστική αναφορά.

## Πληθυσμιακά στοιχεία
Στην πρώτη ελληνική απογραφή του 1913 ο πληθυσμός του οικισμού είναι 250 κάτοικοι. Στην απογραφή του 1940 δεν απογράφεται.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Πανδέκτης Chatzilar -- Xirokrini

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Γιώργος Ρεϊζάκης

Ο **Γιώργος Ρεϊζάκης**, είναι πρώην πρωταθλητής της Ελληνικής αντισφαίρισης, ήταν αθλητής του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου.

Έπαιξε σε οκτώ τελικούς του μονού στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα χωρίς να καταφέρει να το κατακτήσει, χάνοντας από τον Λάζαρο Στάλιο και τον Νίκο Καλύβα. Ήταν δεύτερος στο μονό το 1952, 1954, 1955, 1956, 1958, 1959, 1960, και το 1961. Στο διπλό αντρών ήταν δεύτερος το 1955, 1957, 1959, και το 1961. Στο διπλό μεικτό ήταν πρώτος το 1957 με συμπαίκτρια την σύζυγο του, δεύτερος ήταν το 1959 και το 1961. Στην Πανελλήνια κατάταξη αντρών ήταν πρώτος το 1958.

Στο εαρινό πρωτάθλημα του Πανελληνίου ήταν πρώτος στο μονό το 1951, το 1952, το 1953, το 1954, το 1956, και το 1958. Δεύτερος ήταν το 1955, 1957 και το 1959

Στο Φθινοπωρινό πρωτάθλημα ήταν πρώτος στο μονό το 1953, 1954, 1955, 1957, 1958, 1959, δεύτερος ήταν το 1956. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1955, 1957 , δεύτερος το 1957.
 
Στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ήταν δεύτερος στο μονό το 1956, και το 1959. Σε διεθνή τουρνουά συμμετείχε στο πρωτάθλημα Ανατολικής Μεσογείου. Με την εθνική ομάδα αγωνίστηκε στο Βαλκανικό κύπελλο του 1960 όπου κατέλαβε στο ομαδικό την τρίτη θέση με 3 νίκες, και του 1961. Επίσης με την εθνική πήρε μέρος στους διεθνείς αγώνες της Ρουμανίας το 1958.
 
## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές αντισφαίρισης του Πανελλήνιου
Νορβηγική Αγγλικανική Εκκλησία του Γκριντβίκεν

Η **Νορβηγική Αγγλικανική Εκκλησία του Γκριντβίκεν** (**Grytviken kirke**; γνωστή ως **Νορβηγική Λουθηρανική Εκκλησία** πριν από το 2013) βρίσκεται στην νήσο Νότια Γεωργία, στον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό και ανήκει στην Εκκλησία της Νορβηγίας.

Κατασκευάστηκε από φαλαινοθήρες με επικεφαλής τον Καρλ Άντον Λάρσεν, το 1912 -1913 και καθαγιάστηκε τα Χριστούγεννα του 1913.Έχει ένα κλίτος και για τους πιστούς υπάρχουν ξύλινοι πάγκοι. Ο μοναδικός πάστορας της εκκλησίας ήταν ο Kristen Løken, τη διετία 1913 -1914.  Η εκκλησία ανακαινίστηκε το 1996 -1998.

Επτακόσια μέτρα από την εκκλησία βρίσκεται το νεκροταφείο του Γκριντβίκεν, στο οποίο υπάρχουν 64 τάφοι μεταξύ των οποίων και οι τάφοι των εξερευνητών Έρνεστ Σάκλετον και Φρανκ Γουάιλντ καθώς και ο τάφος του Αργεντινού αξιωματικού Félix Artuso, που σκοτώθηκε το 1982 κατά την ανακατάληψη της Νότιας Γεωργίας από τους Βρετανούς, κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Φώκλαντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησία της Αγγλίας
Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες
Ινστιτούτο του Ναού

**Το Ινστιτούτο του Ναού** (**מכון המקדש – The Temple Institute**) είναι ένα μουσείο, ερευνητικό ινστιτούτο και κέντρο εκπαίδευσης στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ. Ιδρύθηκε το 1987. Το Ινστιτούτο είναι αφιερωμένο στους δύο Ναούς στην Ιερουσαλήμ (ο Πρώτος και ο Δεύτερος Ναός).

## Στοά

File:The Golden Menorah on the way to the Western Wall in the Jewish Quarter, Jerusalem.jpg|
File:רחבת המנורה - 1.jpg|


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  The Temple Institute

Ισραηλ
Ισραηλ
Κατηγορία:Ιερουσαλήμ
Κατάλογος έργων του Κλωντ Λορραίν

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Κλωντ Λορραίν.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Γουίλιαμ Χερτ

Ο **Γουίλιαμ Χερτ** (*William McChord Hurt*,  20 Μαρτίου 1950- 13 Μαρτίου 2022) ήταν Αμερικανός ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1950 στην Ουάσινγκτον και σπούδασε υποκριτική στη δραματική Σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης. Έγινε ευρέως γνωστός το 1985, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία *[[Το φιλί της γυναίκας αράχνης]]*, όπου υποδύθηκε τον φυλακισμένο *Λουίς Μολίνα*. Για τον ρόλο αυτό, κέρδισε το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου, το BAFTA A' Ανδρικού Ρόλου και το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ προτάθηκε και για Χρυσή Σφαίρα.

Στη συνέχεια, έπαιξε στις ταινίες ''Παιδιά ενός κατώτερου θεού'' και *Το κύκλωμα* και έλαβε ξανά υποψηφιότητα για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού ρόλου. Το 2005 έπαιξε στο *Τέλος της βίας* του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και προτάθηκε για το Όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου.

Επίσης, έχει συμμετάσχει στις τηλεοπτικές σειρές *Damages* και *Too Big to Fail* και έχει λάβει υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία του.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Φερνάν Σαπουτιέ

Ο **Φερνάν Σαπουτιέ** (, 1899-1953) ήταν Γάλλος αρχαιολόγος, ελληνιστής και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βίος
Ο Φερνάν Σαπουτιέ γεννήθηκε στο Μπορντό το 1899. Το 1919 αρχίζει τις σπουδές του στην École Normale Supérieure. Το 1922 έγινε μέλος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών. Το 1926 έληξε η θητεία του στη Σχολή ενώ διδαξε έως το 1929  στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Στο διάστημα αυτό ανέσκαψε αρχαιολογικούς χώρους στους Φιλίππους, στη Σαμοθράκη, στη Δήλο, στα Μάλια. Το 1929 έγινε υφηγητής της ελληνικής και λατινικής φιλολογίας στο Ντιζόν. Το 1931 μετατέθηκε στο Μπορντώ. Το 1935 έγινε docteur es Lettres με διατριβή του *Les Dioscures au Service  d'une Deesse* και *Exploration archaeologique a Delos: Le sanctuaire des Dieux de Samothrace *. To 1937 μετατέθηκε στο Παρίσι και δίδαξε αρχαία ιστορία και από το 1941 ελληνική  φιλολογία και ελληνικό πολιτισμό. Το 1948 έγινε συνδιευθυντής στην École Normale Supérieure.

## Συγγραφικό έργο
*Les écritures minoennes au palais de Mallia : d'après le dépôt d'archives exhumé,Paris : Paul Geuthner, 1930
*Les Dioscures au service d'une déesse : étude d'iconographie religieuse, Paris : E. de Boccard, 1935 
*L'Orient et la Crète à propos d'un cylindre crétois, Αρχαιολογική εφημερίς : περιοδικόν της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας T. 76 (1937), μέρ. 1ο, σελ. 321-324
*Deux epees a'apparat decouvertes en 1936 au palais de Mallia, Paris : Paul Geuthner, 1938
*Cybèle et le tympanon étoilé, 1938

## Παραπομπές


## Πηγές
*Αγνή Ξενάκη-Σακελλαρίου, «Νεκρολογία Fernand Chapouthier»,Κρητικά Χρονικά, τομ.8 (1954) σελ.164-168http://64.244.59.70/IMH/output/0411351870527a.pdf

Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι
Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί
Αθανάσιος Αναστασόπουλος

Ο **Αθανάσιος Αναστασόπουλος**, γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου του 1958, είναι πρώην πρωταθλητής της Ελληνικής αντισφαίρισης. Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών και μέλος της εθνικής ομάδας.

Με την εθνική αγωνίστηκε στο Ντέιβις Καπ του 1981 όπου με αντίπαλο της εθνικής τη Φινλανδία σημείωσε μία ήττα στο μονό από τον Λεό Παλίν και στο διπλό με συμπαίκτη τον Γιώργο Καλοβελώνη έχασαν από το δίδυμο Λεό Παλίν και Κίμμο Άλκιο. Με την εθνική αγωνίστηκε και στα Βαλκανικά πρωταθλήματα του 1980 και 1981.

Το 1981 συμμετείχε στα διεθνή επαγγελματικά τουρνουά του Τελ Αβίβ στο μονό και διπλό και στο Μάστερς του Παρισίου στο διπλό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Ώρα στην Τουρκία

Η **ώρα στην Τουρκία** είναι η ώρα Άπω Ανατολικής Ευρώπης (UTC+03:00). Χρησιμοποιήθηκε επίσης στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου μέχρι την επιστροφή της στην EET τον Οκτώβριο του 2017. Στις 28 Οκτωβρίου 2018 η Τουρκία θα επιστρέψει στην Ώρα Ανατολικής Ευρώπης.

## Ιστορία
Μέχρι το 2016 είχε την ίδια ώρα με την Ελλάδα, και χρησιμοποιούσε την ώρα Ανατολικής Ευρώπης. Ωστόσο, αποφασίστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 να χρησιμοποιηθεί η θερινή ώρα όλη τον χρόνο, και πλέον χρησιμοποιεί την ζώνη ώρας UTC+03:00. Ακόμη, λόγω των τουρκικών προεδρικών εκλογών του 2015, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε αποφασίσει να παρατείνει την θερινή ώρα για δύο εβδομάδες, με αποτέλεσμα η θερινή ώρα να τελειώσει στις 8 Νοεμβρίου 2015. Τον Οκτώβριο του 2017, η τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ξεκινώντας από τις 28 Οκτωβρίου 2018 η χώρα θα επιστρέψει στην EET, αλλά αυτή η απόφαση ανεστράφη τον Νοέμβριο του 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Τουρκίας
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2003-2004

Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2003–04, ήταν το 11ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 23ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Στο πρωτάθλημα μετείχαν δέκα ομάδες.

Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για 10η συνεχόμενη φορά η Αναγέννηση Άρτας, έχοντας τον αυξανόμενο ανταγωνισμό από την Ορμή την οποία δεν κατάφερε να κερδίσει στην Πάτρα σε δύο επισκέψεις της. Επικράτησε όμως εύκολα στους αγώνες στην Άρτα, και ιδιαίτερα στον τελευταίο τελικό με 35-18 που της έδωσε και τον τίτλο της πρωταθλήτριας.

Στην Α2 υποβιβάστηκαν οι Άρης Θεσσαλονίκης και Φιλαθλητικός Αγρινίου.

## Σύστημα διεξαγωγής
Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν στην κανονική περίοδο σε δύο γύρους, σύνολο 18 αγωνιστικών. Οι δύο τελευταίες ομάδες μετά την ολοκληρωση των αγώνων της κανονικής περιόδου υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι έξι πρώτες συνέχισαν στα play off.

Στην προημιτελική φάση των play off αγωνίστηκαν οι ομάδες των θέσεων 3-6. Οι νικήτριες προκρίθηκαν ημιτελική φάση όπου βρίσκονταν ήδη οι δύο πρώτες τις κανονικής περιόδου, ενώ οι ηττημένες έδωσαν αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 και 6. Οι νικήτριες των ημιτελικών προκρίθηκαν στο μεγάλο τελικό για την ανάδειξη του πρωταθλητή, ενώ οι ηττημένες αγωνίστηκαν για την τελική κατάταξη στις θέσεις 3 και 4. Όλες οι σειρές των play off κρίθηκαν στις δύο νίκες.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

*Οι Ελπίδες Δράμας και ο Φιλαθλητικός Αγρινίου έχουν από ένα μηδενισμό και -1 βαθμό.

## Play off
### Προημιτελική φάση

### Αγώνες κατάταξης, θέσεις 5–6

### Ημιτελική φάση

### Τελικοί, θέσεις 3–4

### Τελικοί, θέσεις 1–2

## Τελική κατάταξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ
* Βαθμολογίες Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ.
* Αποτελέσματα Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ.

2003 2004
Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2003
Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2004
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2004-2005

Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2004–05, ήταν το 12ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 24ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Στο πρωτάθλημα μετείχαν δέκα ομάδες.

Στο πρωτάθλημα αυτής της περιόδου δεν διεξήχθησαν play off, και καθώς οι Αναγέννηση Άρτας και Ορμή Πάτρας δεν γνώρισαν καμία βαθμολογική απώλεια από τις υπόλοιπες ομάδες, ο τίτλος της πρωταθλήτριας κρίθηκε στους μεταξύ τους αγώνες. Η Αναγέννηση επικράτησε στην Πάτρα για την 4η αγωνιστική με 33-29, ενώ στην Άρτα κατά τη 13η αγωνιστική επικράτησε ξανά με 31-25 και έφτασε έτσι στην κατάκτηση του 11ου συνεχόμενου πρωταθλήματος και για 8η συνολικά ως αήττητη.

Στην Α2 υποβιβάστηκαν ο Άρης Νίκαιας και ο Ποσειδώνας Βέροιας, ο οποίος αγωνίστηκε στις τρεις πρώτες αγωνιστικές και ύστερα αποχώρησε.

## Σύστημα διεξαγωγής
Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους και σύνολο 18 αγωνιστικών, ενώ δεν υπήρξε διαδικασία play off για πρώτη φορά μετά την περίοδο 2000–01.

## Τελική βαθμολογία

*Ο Ποσειδώνας Βέροιας έχει 15 μηδενισμούς και -15 βαθμούς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ
* Βαθμολογίες Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ.
* Αποτελέσματα Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ.

2004 2005
Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2004
Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2005
Αμάντια

Η **Αμάντια** ή **Αβάντια** ήταν αρχαία Ελληνική  πόλη στην Ήπειρο. Κατείχε σημαντική αμυντική θέση, ευρισκόμενη επάνω από την κοιλάδα του ποταμού Αώου προς τα ανατολικά, καθώς και επί της οδού προς τα παράλια και τον Κόλπο του Αυλώνα, στο Νομό Αυλώνα της σημερινής Αλβανίας. Ένας αρχαίος Ελληνικος ναός, το Ιερό της Αφροδίτης, ένα θέατρο, καθώς και ένα στάδιο έχουν ανευρεθεί εντός της πόλεως. Οι κάτοικοι της πόλης ήσαν γνωστοί ως *Αμαντιείς*.

## Ιστορία

Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο οικισμός ιδρύθηκε από Λοκρούς προερχόμενους από το γειτονικό Θρόνιο και Άβαντες προερχόμενους από την Εύβοια. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος, παρομοίως, αποδίδει την ίδρυση σε, προερχόμενους από την Εύβοια, Άβαντες οι οποίοι "επέστρεφαν από τον Τρωικό Πόλεμο". Ο Ησύχιος αναφέρει πως επρόκειτο για ηπειρώτικο οικισμό. Ένας ιδρυτικός της μύθος φέρει τον Ελπήνωρα, ο οποίος απεβίωσε στην Τροία, να λειτουργεί ως νόστος και να ηγείται των αποίκων. Οι πολιτικοί τους ηγέτες έφεραν τίτλους όπως *πρύτανις* και *γραμματεύς*. Η πόλη ήταν περιτειχισμένη με τείχος μήκους περίπου 2.100 μέτρων. Ένα μεγάλο οχυρό ανεγέρθηκε, με δύο πύλες και δύο αμυντικούς πύργους, στα βόρεια του οικισμού.

Η ονομασία του αναφέρεται για πρώτη φορά στην διάρκεια του 4ου αιώνα π.Χ. Ευρίσκεται επάνω στην πλαγιά ενός υψηλού λόφου, ενώ μόνον η ακρόπολή του ήταν οχυρωμένη. Τον 3ο αιώνα π.Χ., η πόλη απέκτησε οικονομική ισχύ, ενώ ξεκίνησε να κόβει δικά της νομίσματα. Το ίδιο το φύλο ήταν γνωστό υπό την ονομασία Αμαντιείς.

Η πόλη κατέστη μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Νέας Ηπείρου. Ο Ευλάλιος, ένας εκ των Ανατολικών επισκόπων οι οποίοι συμμετείχαν στην Σύνοδο της Σερδικής, ο οποίος και αρνήθηκε να αναγνωρίσει το δικαίωμα αυτής στο να άρει την καταδίκη του Αθανασίου Αλεξανδρείας, ενώ ο ίδιος παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στην Φιλιππούπολη, πιθανώς να ήταν επίσκοπος της συγκεκριμένης πόλης, ωστόσο ορισμένοι πιστεύουν πως επρόκειτο για τον Επίσκοπο Αμάσειας.

Μην αποτελώντας, πλέον, επισκοπική έδρα, η Αμάντια είναι καταχωρημένη, σήμερα, από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος αρχαίων πόλεων στην Ιλλυρία
*Αμαντιείς

## Παραπομπές


## Πηγές

*
*

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στα Βαλκάνια
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου
Αφρικανικός μπλε βασιλικός

Ο **Αφρικανικός μπλε βασιλικός ''(Ocimum kilimandscharicum × basilicum 'Dark Opal')***  είναι από τα λίγα είδη [[βασιλικός|βασιλικού]], το οποίο είναι πολυετές φυτό. Είναι στείρο [[υβρίδιο]] των άλλων δύο φυλών βασιλικού, ανίκανο να παραγάγει τους δικούς του σπόρους και πολλαπλασιάζεται με [[Μόσχευμα (βοτανική)|μοσχεύματα]].

Αυτή η συγκεκριμένη ράτσα βασιλικού, έχει ένα ισχυρό άρωμα [[καμφορά]]ς, το οποίο κληρονόμησε από τον γονέα του *Ocimum kilimandscharicum* (καμφορά βασιλικό), στην [[Ανατολική Αφρική]]. Η συγκέντρωση της καμφοράς είναι 22% (σε σύγκριση με 61% για την *O. kilimandscharicum*). Η συγκέντρωση των υπόλοιπων κύριων αρωματικών ενώσεων, λιναλοόλη (55%) και 1,8-κινεόλη (15%) είναι συγκρίσιμη με πολλές ποικιλίες βασιλικού.

Αν και ο συνδυασμός του ως ένα πολυετές φυτό με το άρωμα και τη γεύση του [[γλυκός βασιλικός|γλυκού βασιλικού]], φαίνεται να είναι μια πολύ επιθυμητή γαστρονομική ποικιλία, η υψηλή περιεκτικότητα σε καμφορά μπορεί να παρεμβαίνει με τη χρήση του στη μαγειρική. Είναι, ωστόσο, ένα ελκυστικό διακοσμητικό.

Τα φύλλα του Αφρικανικού μπλε βασιλικού, ξεκινούν πορφυρά όταν είναι μικρά και γίνονται πράσινα μόνο όταν έχουν αυξηθεί σε πλήρες μέγεθος και ακόμα και τότε διατηρώντας τις πορφυρές φλέβες. Με βάση άλλους πορφυρούς βασιλικούς, το χρώμα είναι από τις ανθοκυανίνες, ειδικά κυανιδινο*-3-(di-p-coumarylglucoside)-5-glucoside*, αλλά και άλλες κυανιδινο-με βάση και *peonidin''-με βάση ενώσεις.

Ανθίζει αφειδώς σαν ένα ετήσιο, αλλά καθότι στείρο, δεν μπορεί ποτέ να παραγάγει σπόρους. Επίσης, είναι ψηλότερο από ό, τι πολλές ποικιλίες βασιλικού. Τα άνθη του είναι πολύ καλά στο να προσελκύουν μέλισσες και άλλους επικονιαστές.

## Δείτε επίσης
* Ώκιμον το βασιλικόν
* Ώκιμον το λεπτανθές
* Ώκιμον το βασιλικόν ποικ. το ερυθρόν
* Βασιλικός Dark Opal

## Σημειώσεις



;Παραπομπές σημειώσεων




## Παραπομπές




Κατηγορία:Ώκιμον
Κατηγορία:Βότανα