Ούγος Γκρανιέ

Ο **Ούγος Γκρανιέ** (απεβ. το 1168/1174) ήταν κύριος της Καισάρειας από το 1149/1154 μέχρι το τέλος του. Ήταν ο νεότερος γιος του Βάλτερ Α΄  Γκρανιέ κυρίου της Καισάρειας και της συζύγου του, Ιουλιανής. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ευστάθιος (Β΄), δεν κατάφερε λόγω λέπρας να κληρονομήσει την κυριότητα, και έτσι αυτή πέρασε στον Ούγο. 

Η ημερομηνία τέλους του Βάλτερ Α΄ και η άνοδος στον θρόνο του Ούγου είναι άγνωστη. Ο Βάλτερ ήταν ακόμη ζωντανός και εξουσίαζε το 1149, και ο Ούγος αναφέρεται για πρώτη φορά ως κύριος σε βασιλικό διάταγμα του 1154. Είναι πιθανό ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ευστάθιος, να κατείχε για λίγο την κυριότητα πριν ενταχθεί στο Τάγμα του Αγίου Λαζάρου για τους λεπρούς. Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο Ούγος είχε στενή σχέση με τους βασιλείς της Ιερουσαλήμ. Ήταν προστάτης του Τάγματος του Νοσοκομείου (Οσπιταλίων, Ιωαννιτών).

## Πολεμικός ηγέτης
μικρογραφία|Ο Ούγος επισκέπτεται τον βεζίρη Σαβάρ ως ένας από τους απεσταλμένους του βασιλιά Αμαλρίκ.
Ο Ούγος ήταν τακτικός ακόλουθος στην βασιλική αυλή υπό τον Βαλδουίνο Γ΄ (1143–63), τη Μελισσάνθη (αντιβασ. 1153–61) και τον Αμαλρίκ Α΄ (1163–74): υπέγραψε ως μάρτυρας εννέα πράξεις καθενός από τους δύο βασιλείς  και ένα της Μελισσάνθης.  Ο Ούγος επίσης παρακολούθησε αρκετά αριστοκρατικά διατάγματα: ένα του Αμαλρίκ από το 1155, ενώ ο Αμαλρίκ ήταν ακόμη απλώς κόμης της Γιάφας· ένα άλλο του Ούγου του Ιμπελέν από το ίδιο έτος· και ένα του Βάλτερ του Σαιντ-Ομέρ πρίγκιπα της Γαλιλαίας, από το 1168. 

Ο Ούγος συμμετείχε σε δύο βασιλικές αποστολές: την πολιορκία του Μπλαχασέντ, κοντά στη Σιδώνα, και την εισβολή του Αμαλρίκ στην Αίγυπτο. Σύμφωνα με τον Γουλιέλμο της Τύρου, ήταν «ένας νεαρός άνδρας με αξιοθαύμαστη σοφία και διακριτικότητα πολύ μεγαλύτερη από την ηλικία του» όταν ο Αμαλρίκ τον έστειλε να διαπραγματευτεί με τους Αιγύπτιους το 1167.  Στην αυλή του Φατιμίδη χαλίφη, αλ-Αντίντ, ο Ούγος απαίτησε να σφίξει το χέρι του χαλίφη χωρίς γάντι, για να επικυρώσει τη συνθήκη που υπέγραψαν οι δύο, μία απαίτηση που, αν και ικανοποιήθηκε, σόκαρε τους αυλικούς του χαλίφη. Η περιγραφή του χαλιφικού παλατιού στο Κάιρο από τον Γουλιέλμο της Τύρου, βασίζεται στην περιγραφή που έλαβε από τον Ούγο.  

Στον πόλεμο εναντίον του Νουρ αντ-Ντιν Ζενγκί, ο Ούγος αιχμαλωτίστηκε στη Μάχη του αλ-Μπαμπέιν (Λαμονία) από τις δυνάμεις του Σαλαντίν, αφού οι άνδρες του τον εγκατέλειψαν. Όταν ο Νουρ αντ-Ντιν ζήτησε ειρήνη, ο στρατηγός του Σιρκούχ, ζήτησε από τον Ούγο, τον οποίο αποκάλεσε «μεγάλο πρίγκιπα υψηλού βαθμού και μεγάλης επιρροής στον λαό σας», να ενεργήσει ως μεσάζων, αλλά ο τελευταίος αρνήθηκε «για να μη φανεί ότι ενδιαφερόταν περισσότερο για την απόκτηση της δικής του ελευθερίας, παρά για το δημόσιο καλό».  Μόνο μετά τη σύνταξη μίας συνθήκης, ο Ούγος αφέθηκε ελεύθερος να «βάλει τις τελευταίες πινελιές».  Αν και η κύρια πηγή είναι ο Γουλιέλμος της Τύρου, το γεγονός ότι ο Ούγος έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τους Μουσουλμάνους, μπορεί να θεωρηθεί γεγονός. 

## Υποστηρικτής θρησκευτικών ταγμάτων
Το 1154 ο Ούγος παραχώρησε ένα κομμάτι γης στο Τσάκο στους Ιωαννίτες. Το 1163 τους έδωσε τη Ζαφάρια και την Αλμπέιρα σε αντάλλαγμα για την Αλτάφια, μία ιδιοκτησσία που τους είχε δωρίσει προηγουμένως ο παππούς του, Ευστάθιος Α΄. Το 1166 τους πώλησε τοn οικισμό (*casale)* στο Χαντεντούν για 2.000 μπεζάντ. Τους δώρισε επίσης τον παραθαλάσσιο λόφο *Turris Salinarum* (Πύργος Αλυκής), μία δωρεά που αργότερα επιβεβαιώθηκε από τον γιο του. 

Το 1160 ο Ούγος παραχώρησε γη και έσοδα στη Σάντα Μαρία Λατίνα προς όφελος των ψυχών του πατέρα και του παππού του, οι οποίοι ήταν θαμμένοι εκεί.  Την ίδια χρονιά δώρισε ένα σπίτι και μερικά εδάφη στο Τάγμα του Αγίου Λαζάρου.  Το 1166 ο Ούγος πώλησε γη στη Φέισα (Κιρμπάτ αλ-Νταφίς) και επιβεβαίωσε τις δωρεές του πατέρα και του παππού του στο Τάγμα του Παναγίου Τάφου σε αντάλλαγμα για 400 μπεζάντ. 

## Οικογένεια
Ο Ούγος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα (Ελισάβετ), κόρη του Ιωάννη Γκομάν (Γκοθμάν),  και αυτή εμφανίζεται μαζί του σε πέντε από τα διατάγματά του. Απέκτησαν δύο γιους και μία κόρη: τον Γκυ, τον Βάλτερ Β΄ και την Ιουλιανή, οι οποίοι διαδέχτηκαν και οι τρεις το φέουδο της Καισάρειας με τη σειρά.  Το *Lignages d'Outremer* αναφέρει μόνο τον Βάλτερ και την Ιουλιανή.  Το 1161 ο Ούγος ενέκρινε μία πώληση, που έγινε από τον πεθερό του. Μετά το τέλος του Ούγου, η χήρα του παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο του Ιμπελέν. 

Ο Ούγος απεβίωσε μεταξύ Μαΐου 1168, όταν παρακολούθησε ένα βασιλικό διάταγμα στην Άκρα, και Ιουλίου 1174, όταν ο μεγαλύτερος γιος του υπέγραψε ένα διάταγμα ως κύριος της Καισάρειας. 

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Γκρανιέ