open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντρέις Γιουργιάνς

Ο **Αντρέις Γιουργιάνς** (30 Σεπτεμβρίου 1856 — 28 Σεπτμεβρίου 1922) ήταν Λετονός συνθέτης και μουσικολόγος. Ήταν ο πρώτος κλασικός συνθέτης της Λετονίας, έχοντας συνθέσει μουσικά κομμάτια και καντάτες. Ο Γιουργιάνς επίσης μελέτησε και συγκέντρωσε πάνω από 6.000 κομμάτια λετονικής λαογραφίας, μεταξύ των οποίων και τρία τραγούδια, τα οποία συνέλεξε σε έξι βιβλία, τα λεγόμενα Latvju tautas mūzikas materiāli (Υλικά της Λετονικής Λαϊκής Μουσικής).

## Βιογραφία
Ο Αντρέις Γιουργιάνς γεννήθηκε το 1856 στο Έργκλι. Ενεργός στη μουσική από νεαρή ηλικία, ο Γιουργιάνς αποφασίζει να γίνει μουσικός αφού συμμετείχε ως τραγουδιστής χορωδίας στο πρώτο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Λετονίας το 1873. Το 1875 σπούδασε μουσική στο Ωδείο Αγίας Πετρούπολης παρακολουθώντας μαθήματα με τον Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ και τους γερμανούς οργανοπαίχτες Λουίς και Φρίντριχ Χομίλιους.

Το 1877, δημοσίευσε την πρώτη του σύνθεση. Από το 1882 έως το 1916 ο Γιουργιάνς δίδασκε μουσική στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ωδείο Μουσικής Κοινωνίας στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Ταυτόχρονα, συμμετείχε ενεργά στη μουσική ζωή της Λετονίας ως συλλέκτης, ερευνητής και διοργανωτής εθνικών λαϊκών τραγουδιών. Το έργο πέντε τόμων του, "Υλικά της Λετονικής Λαϊκής Μουσικής", περιλαμβάνει περίπου 2000 στίχους. Ο Γιουργιάνς έθεσε τα θεμέλια για περαιτέρω έρευνα στον τομέα αυτό. Μαζί με τους αδελφούς του και τους μουσικούς Γιούρις, Πάβουλς και Πέτερις συμμετείχαν τακτικά στο Λετονικό Φεστιβάλ Τραγουδιού ως το Κουαρτέτο Γαλλικής Κόρνας του Γιουργιάνς.

Γύρω στο 1910, η ακοή του Γιουργιάνς μειώθηκε και το 1916 αποσύρεται από την καριέρα διδασκαλίας του. Σοβαρά άρρωστος, το 1920 επιστρέφει στη Λετονία, όπου πεθαίνει το 1922.

Μετά το θάνατο του Γιουργιάνς, το 6ο μέρος του έργου του δημοσιεύθηκε μεταθανάτια από τον αδελφό του Πάβουλς.

## Συνθέσεις
Ο Γιουργιάνς συνέθεσε 15 συμφωνικά έργα, 5 φωνητικά και οργανικά έργα, καθώς και πολλά τραγούδια σόλο, χορωδιακά και λαϊκά τραγούδια. Είναι ο πρώτος που περιγράφει λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά του λαϊκού τραγουδιού της Λετονίας, προσπαθώντας έτσι να στρέψει την προσοχή του κοινού στα κοινά χαρακτηριστικά της λατινικής και ρωσικής λαογραφίας. Ο Γιουργιάνς χρησιμοποίησε συχνά συνθέσεις και συνθέσεις λαϊκού τραγουδιού. Ο Γιουργιάνς κάλεσε τη νέα γενιά Λετονών συνθετών να μάθουν από τη ρωσική κλασική μουσική, δηλαδή από το έργο του συνθέτη Μιχαήλ Γκλίνκα.

### Επιλεγμένα λαϊκά τραγούδια

* *"Pūt, vējiņi"*
* *"Čuči, mana līgaviņa"*
* *"Kur tu skriesi, vanadziņi"*
* *"Es karāi aiziedams"*
* *"Aiz upītes es uzaugu"*
* *"Tautu meita, melnacīte"*
* *"Stādīju ieviņu"*
* *"Tautiešam roku devu"*
* *"Kur gāji, puisīti", κτλ.*

### Επιλεγμένα τραγούδια χορωδίας

* "Nevis slinkojot un pūstot"
* "Lūk, roze zied"
* "Ozoldēli, liepas meitas"
* "Nakts dziesma"
* "Dievozolu trijotne", κτλ.

### Συμφωνική μουσική

* *Latvju dejas (Λετονικοί χοροί)* σουίτα (1884)
* *Tēvijai* (Προς την Πατρίδα) καντάτα (1888)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λετονοί συνθέτες
Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών

δεξιά|μικρογραφία|Μια σημαία που δείχνει το λογότυπο της Πολωνικής Ένωσης Εκπαιδευτικών
Η **Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών** (, ZNP, επίσης μεταφράζεται ως *Ένωση των Πολωνών Εκπαιδευτικών*, *Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών, Ένωση Πολωνών Εκπαιδευτικών*) είναι το μεγαλύτερο πολωνικό συνδικάτο για τους εκπαιδευτικούς και τους παιδαγωγούς και το μεγαλύτερο επαγγελματικό τους σωματείο.

## Ιστορία
Οι πρώτες συνδικαλιστικές οργανώσεις των Πολωνών εκπαιδευτικών χρονολογούνται στο 1905, έτος που σηματοδοτεί την περίοδο αναταραχής γνωστή ως η Επανάσταση στο Βασίλειο της Πολωνίας (1905-1907). Η Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών ιδρύθηκε το 1930 από τη συγχώνευση της Ένωσης Πολωνών Εκπαιδευτικών Δημοτικών Σχολείων και της Συνδικαλιστικής Ένωσης Καθηγητών Πολωνικών Γυμνασίων, οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1919. Στη δεκαετία του '30, η ZNP, που αριθμούσε πάνω από 50.000 μέλη πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν η μεγαλύτερη πολωνική ένωση και συνδικαλιστική οργάνωση για εκπαιδευτικούς, επηρεάστηκε όλο και περισσότερο από τους σοσιαλιστές, γεγονός που ανάγκασε τελικά την αναστολή της από τη συντηρητική και ορθή πολωνική κυβέρνηση. Ως απάντηση, η σοσιαλιστική πτέρυγα της ZNP διοργάνωσε τη μεγάλη πολωνική απεργία των δασκάλων (1937), η οποία κατάφερε να πιέσει την κυβέρνηση να αποκαταστήσει και να επαναφέρει την οργάνωση. Η ZNP κατά την περίοδο εκείνη διατηρούσε επίσης βοηθητικά ιδρύματα, όπως το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, και διοργάνωσε καλοκαιρινά επαγγελματικά μαθήματα.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η ZNP εξακολούθησε να υπάρχει ως τμήμα της υπόγειας εκπαίδευσης στη Πολωνία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη μορφή του Μυστικού Διδακτικού Οργανισμού. Ο οργανισμός δημιουργήθηκε στα τέλη Οκτωβρίου 1939 ως απάντηση της Βαρσοβίας στο γερμανικό κλείσιμο των περισσότερων πολωνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και στις καταστολές κατά των εκπαιδευτικών.

Μετά τον πόλεμο, η ZNP αποκαταστάθηκε από τη νέα πολωνική κομμουνιστική κυβέρνηση, αλλά είχε σχετικά μικρή πραγματική επιρροή. Ανεστάλη εν συντομία κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού νόμου το 1981. Το 1984 έγινε μέλος της Πανπολωνικής Συμμαχίας Συνδικάτων της Πολωνίας. Όπως και τα περισσότερα πολωνικά συνδικάτα, η ZNP έγινε ανεξάρτητη μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989. Οι επικεφαλής της Ένωσης αποφάσισαν να τη διατηρήσουν ευθυγραμμισμένη με την πολωνική αριστερά (Σοσιαλδημοκρατία της Πολωνίας), το οποίο προκάλεσε διάσπαση, καθώς ορισμένα μέλη έφυγαν για Συνδικαλιστικές οργανώσεις ευθυγραμμισμένες με την Αλληλεγγύη. Παρ' όλα αυτά, παρέμεινε και είναι σήμερα το μεγαλύτερο πολωνικό συνδικάτο για τους εκπαιδευτικούς και τους παιδαγωγούς.

## Δομή
Η Ένωση διοικείται από την Εθνική Συνάντηση των Αντιπροσώπων, η οποία συνέρχεται κάθε τέσσερα χρόνια. Σε καθημερινή βάση, το Κεντρικό Γραφείο φροντίζει για τις οργανωτικές δραστηριότητες ρουτίνας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official homepage (in English)

Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Πολωνία
Ποριονήσι Κάσου

Το **Ποριονήσι** ή **Περιονήσι** ή **Ποριόνη** είναι βραχονησίδα που βρίσκεται στα βόρεια της Κάσου στα Δωδεκάνησα, ανάμεσα στις νησίδες Αρμάθια και Μακρονήσι. Ανήκει σε ένα μεγαλύτερο σύμπλεγμα βραχονησίδων που ήταν γνωστές από την αρχαιότητα ως "Κασίων νήσοι" και το οποίο σήμερα ονομάζεται "Κασονήσια". Έχει έκταση 0,023 τ.χλμ. και όπως η Κάσος και όλο το σύμπλεγμα, έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: *Falco eleonorae* και *Larus audouinii* από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Ηρωικής Νήσου Κάσου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κάσου
Ρεφάτ Τσουμπάροφ

Ο **Ρεφάτ Αμπντουραχμάνοβιτς Τσουμπάροφ** (κριμαϊκά ταταρικά: Refat Abdurahman oğlu Çubarov, Рефат Абдурахман огълу Чубаров, ουκρανικά: Рефат Абдурахманович Чубаров‎) είναι Ουκρανός πολιτικός, και ηγέτης του εθνικού κινήματος των Τατάρων της Κριμαίας στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο.

## Βιογραφία
Ο Τσουμπάροφ γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1957 στη Σαμαρκάνδη της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν στην οικογένεια του Αμπντουραμάν Σεϊτασάν ογλού Τσουμπάροφ (1931-2014), ο οποίος εκτοπίστηκε το 1944 από τις Σοβιετικές αρχές από το χωριό Άι Σενέζ (σημερινό Μιζρίτσια στον Δήμο Σουντάκ). Το 1968 επετράπη στην οικογένεια του Τσουμπάροφ να επιστρέψει, αλλά όχι στην Νότια Ακτή της Κριμαίας και έτσι η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Πριβίλνε (Επαρχία Κρασνοπερεκόπσκ).

Το 1983 ο Τσουμπάροφ αποφοίτησε από το Κρατικό Ινστιτούτο Ιστορικών Αρχείων της Μόσχας. Μετά την αποφοίτηση και μέχρι το Σεπτέμβριο του 1990 εργάστηκε στα Κεντρικά Κρατικά Αρχεία της Οκωβριανής Επανάστασης και Σοσιαλιστικής Κατασκευής της Λετονικής ΣΣΔ στη Ρίγα. Το 1989-91 ο Τσουμπάροφ ήταν περιφερειακός εκπρόσωπος στο δημοτικό συμβούλιο της Ρίγας (στη φράξια του Λαϊκού Μετώπου της Λετονίας).

Από το Νοέμβριο του 2013 διετέλεσε πρόεδρος της Μετζλίς των Τατάρων της Κριμαίας. Διετέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου της Κριμαίας από το 1995 έως το 1998 και ως Λαϊκός Αντιπρόσωπος της Ουκρανίας από το 1998 έως το 2007. Επίσης έχει υπηρετήσει ως Πρόεδρος του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Τατάρων της Κριμαίας από το 2009. Το 2014 αποκάλεσε το Κριμαϊκό δημοψήφισμα ως *τσίρκο* και, επίσης, είπε ότι είναι *μια τραγωδία, μια παράνομη κυβέρνηση με ένοπλες δυνάμεις από μια άλλη χώρα*. Στον απόηχο του δημοψηφίσματος η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία στις 18 Μαρτίου 2014.

Τον Ιούνιο του 2014 ο Τσουμπάροφ ορκίστηκε να μποϊκοτάρει τις Κριμαϊκές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2014.

Από τις 15 Μαΐου 2015 ο Τσουμπάροφ είναι μέλος του Ουκρανικού Κοινοβουλίου για το Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο. Είχε τοποθετηθεί στην θέση 71 στον εκλογικό κατάλογο του κόμματος κατά τις Ουκρανικές βουλευτικές εκλογές του 2014.

Τον Νοέμβριο του 2015 η Ρωσία προσπάθησε ανεπιτυχώς να τοποθετήσει τον Τσουμπάροφ στην λίστα αναζήτησης της Ιντερπόλ, μετά από ουκρανικό ερώτημα να μην αποδεχτεί αυτό το αίτημα. Η Ρωσία κατηγόρησε τον Τσουμπάροφ ότι καλεί για την απόσχιση της Κριμαίας από τη Ρωσία.

Η Μετζλίς των Τατάρων της Κριμαίας χαρακτηρίστηκε ως "εξτρεμιστική οργάνωση" και, στη συνέχεια, απαγορεύτηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κριμαίας στις 26 Απριλίου του 2016.

## Διακρίσεις

* Τάγμα της Ελευθερίας (Ουκρανία, 2016)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κριμαίοι Τάταροι πολιτικοί
Αχμέντ Ιχσάν Κιριμλί

Ο **Αχμέντ Ιχσάν Κιριμλί** (23 Απριλίου 1920 – 11 Δεκεμβρίου 2011) ήταν τούρκος γιατρός, πολιτικός, ποιητής και φιλάνθρωπος, μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου της Τουρκίας, τέσσερις φορές μέλος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας και πρόεδρος της Κοινωνίας των Τατάρων της Κριμαίας της Τουρκίας από το 1987 μέχρι το θάνατό του το 2011.

## Προσωπική ζωή
Ο Αχμέντ Ιχσάν Κιριμλί γεννήθηκε σε μια οικογένεια  Κριμαίων Τατάρων μεταναστών στην Τουρκία. Ο προπάππος του ήταν ο μουφτής του Μπακτσίσαραϊ. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή στην Κωνσταντινούπολη το 1947. Ήταν παντρεμένος με την Δρ. Ζουχάλ Τσιτσέκ Κιριμλί το ζευγάρι έχει δύο παιδιά: τους Δρ. Χακάν Κιριμλί και Τσιχάν Κιριμλί.
Επίσης ως ποιητής και συγγραφέας, έχει γράψει πολλά επιστημονικά άρθρα σχετικά με τον Ιατρικό Τουρισμό, τον Ιαματικό Τουρισμό, την Παιδική Υγεία και τον Οικογενειακό Προγραμματισμού εκτός από το βιβλίο του στον ίδιο τομέα. Το βιβλίο ποίησης του δημοσιεύθηκε το 2010, και η προσωπική του βιογραφία δημοσιεύτηκε το 2012.

## Πολιτική ζωή
Ο Ιχσάν Αχμέτ Κιριμλί ήταν ο αντιπρόεδρος του  Κόμματος Δικαιοσύνης της Τουρκίας για έξι χρόνια και ήταν στο διοικητικό συμβούλιο του κόμματος από το 1962 έως το 1976. Ήταν μέλος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας από το 1961 έως το 1977. Υπηρέτησε ως Υπουργός Τουρισμού της Τουρκίας. Μετά το πραξικόπημα της 12ης Σεπτεμβρίου 1980, με επικεφαλής τον Κενάν Εβρέν, έγινε ένας από τους ιδρυτές του Εθνικιστικού Κόμματος Δημοκρατίας. Επίσης, έχει υπηρετήσει ως μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής, ως Επικεφαλής της Εθνικής Υγειονομικής Επιτροπής και ως αναπληρωτής πρόεδρος της Τουρκικής Ερυθράς Ημισελήνου.

## Φιλανθρωπία
Αφότου ανακάλυψε για τον Εκτοπισμό των Τατάρων της Κριμαίας, έχει δώσει πολλές διαλέξεις και έκανε δημόσιες ομιλίες στην Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει, επίσης οδηγήσει πολλές συζητήσεις σε συνέδρια της Παγκόσμιας Ομάδας για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Αφότου αποσύρθηκε από την πολιτική σκηνή το 1987, ο Αχμέτ Ιχσάν Κιριμλί αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στη φιλανθρωπία. Έχει υπηρετήσει ως πρόεδρος της Κοινωνίας των Τατάρων της Κριμαίας της Τουρκίας για περισσότερα από 20 χρόνια.

## Δείτε επίσης
* Κριμαία
* Τάταροι της Κριμαίας
* Κατάλογος Τατάρων της Κριμαίας
* Ισλάμ στην Ουκρανία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Crimean Tatar People of Turkey
* Crimean Tatar National Movement
* Dr. Kirimli Literary Contest

Κατηγορία:Υπουργοί της Τουρκίας
Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006

H **Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006** υπεγράφη από τον τότε πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο και τον τότε ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Η συμφωνία προνοούσε την δέσμευση και των δύο κοινοτήτων για λύση του Κυπριακού στην βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Η συμφωνία έγινε αποδεκτή από όλα τα μέρη: ΗΠΑ, ΕΕ, Ηνωμένα Έθνη,  Τουρκία, Τουρκοκύπριοι, ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ, ΕΔΕΚ και το ΕΥΡΩΚΟ.

## Δείτε επίσης
*Συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*8ης Ιουλίου 2006.pdf Συµφωνία 8ης Ιουλίου 2006 Το κείμενο της συμφωνίας 8ης Ιουλίου 2006, στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας

Κατηγορία:Συνθήκες της Κύπρου
Μικρός Ποντικός Κάσου

O **Μικρός Ποντικός** είναι βραχονησίδα του νότιου Αιγαίου στην Κάσο των Δωδεκανήσων, με έκταση 0,040 τ.χλμ. και βρίσκεται στα βόρεια της Κάσου ανάμεσα στη νησίδα Αρμάθιας και τη βραχονησίδα Μεγάλος Ποντικός, με την οποία αποτελούν μαζί τα Ποντικονήσια. Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: *Falco eleonorae* και *Larus audouinii*. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κάσου.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κάσου
Έλικα του Όλντενμπουργκ

Η **Έλικα του Όλντενμπουρκ** (*Eilika von Oldenburg*, γενν. 22 Αυγούστου 1972) είναι η σύζυγος του Γεωργίου των Αψβούργων. Ήταν στη σειρά της διαδοχής του Βρετανικού θρόνου πριν από το γάμο της με Ρωμαιοκαθολικό.

## Βιογραφία
Η *Έλικα Ελένη Ιουδίθ Κλημεντίνη* γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1972 στο Μπαντ Σίγκεμπεργκστ και είναι κόρη του Ιωάννη, Δούκα του Όλντενμπουρκ και της Κόμισσας Ίλκα του Όρτενμπουρκ.

Στις 18 Οκτωβρίου 1997 παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Αψβούργων στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου στη Βουδαπέστη. Μερικοί από τους καλεσμένους ήταν ο Φίλιππος, Πρίγκιπας των Αστουριών, ο πρίγκιπας Αλβέρτος του Μονακό και ο Χασάν Β΄ του Μαρόκου.

Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά:
*την Αρχιδούκισσα *Σοφία* Μαρία Τατιάνα Μόνικα Ελισάβετ Αικατερίνη (γενν. το 2001-)
*την Αρχιδούκισσα *Χίλντα* Μαρία Βαλμπούργκα (γενν. το 2002-)
*τον Αρχιδούκα ''Κάρολο Κωνσταντίνο'' Μιχαήλ Στέφανο Μαρία (γενν. το 2004-)

Ο Γεώργιος είναι το μοναδικό παιδί του Όθωνα των Αψβούργων, που κάνει έναν δυναστικό γάμο σύμφωνα με τους προηγούμενους οικογενειακούς νόμους των Αψβούργων.

Η Έλικα και η οικογένειά της ζουν στην κομητεία Πέστη της Ουγγαρίας.

## Τίτλοι
***22 Αυγούστου 1972 - 18 Οκτωβρίου 1997**: *Η Υψηλότητα* Δούκισσα Έλικα του Όλντενμπουργκ
***18 Οκτωβρίου 1997 - μέχρι σήμερα**: *Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα* Αρχιδούκισσα Έλικα της Αυστρίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Άγαλμα του Ηρακλή στο Μπεχιστούν

μικρογραφία|Το άγαλμα του Ηρακλή στο Ιράν|248x248εσ
Το **άγαλμα του Ηρακλή στο Μπεχιστούν** του Ιράν, είναι ένα άγαλμα που λαξεύτηκε σε βράχο το 153 π.Χ. περίπου και φέρει επιγραφή στα αρχαία ελληνικά. 

## Ιστορικό
Σύμφωνα με την επιγραφή το άγαλμα κατασκευάστηκε το 153 π.Χ. που συμπίπτει με τη βασιλεία του Μιθριδάτη Α΄ της Παρθίας. Bρίσκεται στο βουνό *Μπεχιστούν* (Behistun) και ανακαλύφθηκε το 1957. Ο Ηρακλής κρατάει κύπελλο στο αριστερό του χέρι και με το άλλο χέρι ακουμπάει το πόδι του. Το άγαλμα έχει μήκος 1,47 μ. και ενώνεται με το βουνό. Το κεφάλι του αγάλματος κλάπηκε δύο φορές, αλλά βρέθηκε και τις δύο. Ωστόσο, το σημερινό κεφάλι του αγάλματος είναι αντίγραφο, από το γνήσιο, το οποίο  φυλάσσεται στον  Πολιτιστικό Οργανισμό *"Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism Organization of Iran"*, στην Τεχεράνη.

Το Μπεχιστούν συμπεριλαμβανομένου αυτού του γλυπτού, αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

## Η επιγραφή
Το άγαλμα φέρει την κάτωθι επιγραφή στην αρχαία ελληνική**:**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Hercules in Iran, 29/08/2013, sixpillars.org
* Hercules and Aramaic Inscription from Behistoun, Ancient History Encyclopedia 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ιράν
Κατηγορία:Παρθία
Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
Μπεχιστουν
Ακίρα Νισιμούρα

Ο **Ακίρα Νισιμούρα** (西村 朗 Nishimura Akira, 8 Σεπτεμβρίου 1953 - 7 Σεπτεμβρίου 2023) ήταν Ιάπωνας συνθέτης από την Οσάκα.

## Βιογραφία
Ο Νισιμούρα σπούδασε σύνθεση και μουσική θεωρία σ' ένα μεταπτυχιακό επίπεδο στο  Tokyo National University of Fine Arts and Music. Σπούδασε, επίσης, Ασιατική παραδοσιακή μουσική, θεολογία, αισθητική, κοσμολογία και την ετεροφωνία, τα οποία υπήρξαν βασικές επιρροές στις συνθέσεις του. 

Είχε κερδίσει πολλά εθνικά και διεθνή βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και του 36ου Suntory Music Award (2004). Επίσης, του είχε ανατεθεί αρκετές φορές η διοργάνωση πολλών φεστιβάλ μουσικής στο εξωτερικό.

Τέλος, ο Nishimura ήταν κριτής το 2007 στην απονομή βραβείου σύνθεσης Toru Takemitsu.

## Άλλες δραστηριότητες
* Τόκιο College of Music: καθηγητής (σύνθεση)

## Δείτε επίσης
* Η μουσική της Ιαπωνίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* A Nishimura Profile
* Toru TakemitsuComposition Award (αρχική)

Κατηγορία:Ιάπωνες συνθέτες
Διατροφικές διαταραχές

Οι **διατροφικές διαταραχές** (ή **διαταραχές πρόσληψης τροφής** όπως επίσης ονομάζονται) είναι η νευρική ανορεξία ή απλά ανορεξία (anorexia nervosa), η βουλιμία (bulimia nervosa) , Υπερφαγία. Πρόκειται για ψυχογενείς διαταραχές που πλήττουν ένα πλέον μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Αφορούν τις γυναίκες σε μεγαλύτερο ποσοστό αλλά και άντρες.
Δύο ακόμη τύποι των διαταραχών αυτών είναι η  Ορθορέξια – Ορθοτροφία και το Νυχτερινό σύνδρομο

## Ορθορέξια – Ορθοτροφία

Είναι ένα είδος διατροφικής διαταραχής, που το άτομο παρουσιάζει υπερβολική ενασχόληση με την ποιότητα π.χ.βιολογικές, υπερτροφές και το είδος τροφής (υγιεινή) που καταναλώνει. Όταν τεθούν εκτός ελέγχου μπορεί να οδηγηθούν σε υπερφαγικά επεισόδια και στην αποβολή της τροφής. Κάτι ανάμεσα σε ανορεξία και βουλιμία δηλαδή.

Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κάνεις αυτή τη διαταραχή γιατί το άτομο ακολουθώντας έναν υγιεινό τρόπο ζωής δεν κινεί υποψίες . Άρα μιλάμε και εδώ για μια εμμονή καθώς ακολουθείται επίσης ένα αυστηρό πρόγραμμα διατροφής , γυμναστικής και μια συνεχώς αρνητική εικόνα του σώματος 

Το πρόβλημα της νευρικής αρθορεξίας επηρεάζει εξίσου άντρες και γυναίκες. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, τονίζεται ότι το σύνδρομο πλήττει το 1-2% του γενικού πληθυσμού. Ο έλεγχος είναι το κλειδί της ασθένειας . Έλεγχος για τη ζωή, έλεγχος και για το φαγητό. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά τον διαχωρισμό και την κατανάλωση  του ποιοτικού τροφίμου , ο ασθενής ανησυχεί και βασανίζεται για το αν  τελικά έκανε τη σωστή επιλογή

### Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ορθορεξικού
#  Τον περισσότερο χρόνο μέσα στην ημέρα σκέφτεται τη διατροφή του 
#  Υπάρχει έτοιμο πρόγραμμα των γευμάτων μετά από μελέτη πολλών ημερών πριν 
#  Δεν υπάρχει ευχαρίστηση από την κατανάλωση της τροφής όσο από την κατανάλωση της σωστής τροφής και του χρόνου που αφιερώθηκε για την επιλογή της 
#  Απομόνωση από φόβο πιθανού λάθους ή κατανάλωσης μη σωστού τροφίμου 
#  Αυστηρότητα , έλεγχος και τύψεις σε περίπτωση μη σωστού προγράμματος υγιεινών τροφών 
#  Ευχαρίστηση όταν αυτό τηρείται

## Το νυχτερινό σύνδρομο
Δεν είναι μόνο μία διατροφική διαταραχή ,αλλά και μία διαταραχή ύπνου και διάθεσης. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η ανορεξία, η μερική ή πλήρης αφαγία κατά τη διάρκεια της μέρας με αποτέλεσμα η υπερκατανάλωση τροφής κατά τη διάρκεια της νύχτας. Υπάρχει και εδώ ένα είδος εθισμού και η πεποίθηση ότι αν δεν καταναλωθεί τροφή το βράδυ, το άτομο θα αδυνατεί να κοιμηθεί. 
Το σύνδρομο εμφανίζεται στο 1,5% του γενικού πληθυσμού, κυρίως στις γυναίκες, σε παχύσαρκα άτομα και στους ηλικιωμένους, αλλά και σε περιόδους έντονου στρες.

Οι λόγοι εμφάνισης της διαταραχής μπορεί να είναι γενετικοί, βιολογικοί, κληρονομικοί ή ψυχολογικοί. Σε αυτούς προστίθενται οι διαπροσωπικές σχέσεις, τα συναισθήματα (έκφραση ή λανθασμένη εξωτερίκευση) και η διαστρεβλωμένη εικόνα για το σώμα.
## Πηγές
Σεπτάρ Μεχμέτ Γιακούμπ

Ο **Σεπτάρ Μεχμέτ Γιακούμπ** (γνωστός στα Ρουμανικά ως Septar Mehmet Iacub, 1904-1991) ήταν ένας Κριμαίος Τάταρος δικηγόρος, στοχαστής, πνευματικός ηγέτης των Τατάρων και των Τούρκων στην Ντομπρούγια και μουφτής της μουσουλμανικής κοινότητας στη Ρουμανία. Ήταν υποστηρικτής της αρμονίας και της ειρήνης.

## Βιογραφία
Ο Γιακούμπ γεννήθηκε το 1904 στο Αζαπλάρ, που βρίσκεται στην Ταταρική ύπαιθρο δυτικά της Μανγκαλίας, ένα χωριό γνωστό σήμερα με το επίσημο όνομα Τάταρου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου και υπηρέτησε στο δικηγορικό σύλλογο της Κωνστάντζας. Υποστήριξε τη μετανάστευση στην Τουρκία.

Υπηρέτησε ως Μουφτής σε ολόκληρη την κομμουνιστική εποχή στη χώρα του, μεταξύ 31 Δεκεμβρίου 1947 και του 1990. Προηγήθηκε ο Μιτάτ Ριφάτ και τον διαδέχθηκε ο Αμπλακίμ Ιμπραήμ. Ως επικεφαλής της μουσουλμανικής λατρείας, τοποθετήθηκε από τη Σεκουριτάτε υπό μυστική επιτήρηση στην επιχείρηση "Ο Σουλτάνος" υπό τους ισχυρισμούς ότι προσβάλλει την ΕΣΣΔ και προσπάθησε να ιδρύσει το 1950 έναν Παγκόσμιο Μουσουλμανικό Οργανισμό Ειρήνης.

Κατά τη διάρκεια των ετών θητείας του Nicolae Ceauşescu εκπροσώπησε την κοινότητα στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση, τώρα στο Κοινοβούλιο της Ρουμανίας. Ήταν φίλος με τον Ιουστινιανό Μαρίνα και τον Θεόκτιστο Αράπασου, Πατριάρχες της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και με τον Δρ Μωυσέ Ρόζεν, Επικεφαλής Ραβίνο του Ρουμανικού Εβραϊσμού.

Είχε μια καλή γνωριμία με τον ρουμανικό πολιτισμό και έγινε ένας από τους σημαντικούς ομιλητές της Ρουμανίας στη διεθνή σκηνή, ένας ανεπίσημος "πρεσβευτής" κατά τις επισκέψεις του στις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες.  Σκέφτηκε ότι «το Ισραήλ και οι Άραβες πρέπει να έρθουν μαζί και να μιλήσουν άμεσα για την ειρήνη».

Το 1990, όταν οι συντάκτες του περιοδικού Ρένκλερ στο Βουκουρέστι, υπό την ηγεσία του ιστορικού Ταχσίν Γκεμίλ, δημιούργησαν το ταταρικό κίνημα βασισμένο σε ιδέες πολιτιστικής και γλωσσικής ομοιομορφίας, ο Μεχμέτ Γιακούμπ αντιτάχθηκε στο σχέδιο αυτό δημιουργώντας ένα κίνημα με πολιτιστικές διαφορετικές απόψεις διατηρώντας το σύνθημα Tek niyet, mútenevviyet ("Ενότητα στην πολυμορφία").

Ο Γιακούμπ πέθανε το 1991 στην Κωνστάντζα. Το σώμα του έχει ταφεί κοντά στη σύζυγό του, Ζεϊνέμπ, στο μουσουλμανικό κεντρικό νεκροταφείο της Κωνστάντζας.

## Δείτε επίσης

* Ισλάμ στη Ρουμανία
* Τάταροι της Κριμαίας
* Κατάλογος Τατάρων της Κριμαίας

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Ρουμάνοι πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Τάταροι
Κουράμπι Νένεμ

Ο **Κουράμπι Νένεμ** (*Kourabi Nenem*) είναι πρώην αθλητής και πολιτικός από το Κιριμπάτι, ο οποίος υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της χώρας από τις 13 Μαρτίου 2016 έως τις 18 Ιουνίου 2019, με πρόεδρο τον Τανέτι Μαμάου.

## Βιογραφία
### Αθλητική σταδιοδρομία
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό (πάλη και πετοσφαίριση). Ήταν προπονητής της ομάδας πετοσφαίρισης των Ρέμπελς..

### Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια της Νότιας Ταράουα και εκτός από Αντιπρόεδρος διορίστηκε υπουργός Δημοσίων Έργων και Ωφελειών τον Μάρτιο του 2016.
Τον Νοέμβριο του 2016 εγκαινίασε ένα καταφύγιο για την προστασία των καρχαριών. Ως πολιτικός, υποστηρίζει τα δικαιώματα των γυναικών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Κιριμπάτι
Κούρικα Κάσου

Τα **Κούρικα** ή **Κουρούκια** είναι ομάδα έξι βραχονησίδων που βρίσκονται στα δυτικά της Κάσου στα Δωδεκάνησα με κατά προσέγγιση συντεταγμένες . Στα δυτικά τους βρίσκονται οι επίσης βραχονησίδες Πλάτη και Πλάκα. Όπως η Κάσος και όλο το σύμπλεγμα, έχουν κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης *(Falco eleonorae)* και Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii*) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικούνται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγονται στο Δήμο Ηρωικής Νήσου Κάσου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκαν το 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κάσου
Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Ρότα Ονόριο

Ο **Ρότα Ονόριο** (Rota Onorio Arorae MBE, 1919-2004) ήταν πολιτικός από το Κιριμπάτι. Γεννήθηκε στην Αροράε στις 26 Οκτωβρίου 1919. Υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρόεδρος (πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου) από τις 10 Δεκεμβρίου 1982 ως τις 18 Φεβρουαρίου 1983 και πρόεδρος της Συνέλευσης από το 1979 ως το 1982. Τιμήθηκε με τον τίτλο του MBE κατά τους εορτασμούς των γενεθλίων της Βασίλισσας το 1970. Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στις 14 Σεπτεμβρίου 2004.  Η κόρη του είναι η πρώην Αντιπρόεδρος του Κιριμπάτι Τέιμα Ονόριο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι
Τεκίρι Ταμουέρα

Ο **Τεκίρι Ταμουέρα** (Tekiree Tamuera, 16 Φεβρουαρίου 1940-) είναι πολιτικός από το Κιριμπάτι. 
Γεννήθηκε στην Μαϊάνα.
Υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρόεδρος (πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου) από τις 24 Μαΐου 1994 ως τις 28 Μαΐου 1994  και πρόεδρος του Κοινοβουλίου ως το 2002.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι
Άτα Τεαοτάι

Ο **Άτα Τεαοτάι** (Ata Teaotai, OBE) είναι πολιτικός από το Κιριμπάτι.

Το 1978 ήταν μέλος της αποστολής που διαπραγματεύτηκε την ανεξαρτησία του Κιριμπάτι από τη Βρετανία. Από τις 28 Μαΐου 1994 ως την 1η Οκτωβρίου 1994 υπηρέτησε υπηρεσιακά Πρόεδρος του Κιριμπάτι ως Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός.

Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι
Τίον Οτάνγκ

Ο **Τίον Οτάνγκ** (Tion Otang) είναι πολιτικός από το Κιριμπάτι, ο οποίος υπηρέτησε ως προσωρινός πρόεδρος.

Στις 28 Μαρτίου 2003 ο Πρόεδρος του Κιριμπάτι Τεμπουρόρο Τίτο ανατράπηκε με πρόταση δυσπιστίας. Υπηρεσιακά καθήκοντα προέδρου ανέλαβε ο Οτάνγκ, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Δημοσίων Υπηρεσιών. Παρέμεινε υπηρεσιακός πρόεδρος ως τον Ιούλιο του 2003 οπότε αντικαταστάθηκε από τον νεοεκλεγέντα Ανότε Τονγκ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι
Βουλευτικές εκλογές στο Κιριμπάτι (2007)

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Κιριμπάτι στις 22 Αυγούστου και στις 30 Αυγούστου του 2007, κατήλθαν 146 υποψήφιοι στον πρώτο γύρο, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος, Ανότε Τονγκ, ο οποίος επανεξελέγη βουλευτής με μεγάλη πλειοψηφία. 

Οι περισσότεροι από αυτούς πρόσκεινται στο κόμμα *Πυρσοί της Αλήθειας* (Pillars of Truth- έλαβε 12 από τις 18 έδρες του α΄ γύρου) ή στο *Προστατέψτε τη Μανεάμπα* (Protect the Maneaba). Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 30 Αυγούστου του 2007.

Τα κύρια ζητήματα των εκλογών ήταν η παιδεία και η απασχόληση. 

## Αποτελέσματα
Οι υποψήφιοι του κόμματος του προέδρου Ανότε Τονγκ Πυρσοί της Αλήθειας και οι ανεξάρτητοι κέρδισαν 12 από τις συνολικά 18 έδρες που αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο. Στον δεύτερο γύρο αποφασίστηκαν οι υπόλοιπες 26 έδρες.
**Βουλή, 22 Αυγούστου και 30 Αυγούστου 2007
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=350 rowspan=2|Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right colspan=3|Έδρες
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|1ος γύρος
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|2ος γύρος
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Σύνολο
|-
|align=left valign=top|Ανεξάρτητοι
|valign="top"|6
|valign="top"|13
|valign="top"|19
|-
|align=left valign=top|Πυρσοί της Αλήθειας (''Boutokanto Koaava'')
|valign="top"|10
|valign="top"|8
|valign="top"|18
|-
|align=left valign=top|Προστατέψτε τη Μανεάμπα (''Maneaban Te Mauri'')
|valign="top"|2
|valign="top"|5
|valign="top"|7
|-
|align=left valign=top|Βουλευτής από τη Νήσο Ραμπί 
|colspan=2 align=center|—
|valign="top"|1
|-
|align=left valign=top|Μέλος ''ex officio''
|colspan=2 align=center|—
|valign="top"|1
|-
|style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο (συμμετοχή %)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|18
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|26
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|**46'''
|-
|colspan=4|Πηγή: IPU
|}

## Παραπομπές


2007
Κιριμπατι
Τατιάνα Μάρκους

Η **Τατιάνα Μάρκους** (ουκρανικά:*Тетяна Йосипівна Маркус* και ρωσικά: *Татьяна Иосифовна Маркус*, 1921 - 1943) ήταν Σοβιετική αντιστασιακή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που διακρίθηκε για τη δράση της στην κατεχόμενη από τα ναζιστικά στρατεύματα, Ουκρανία.

## Βιογραφία
Η Μάρκους γεννήθηκε το 1921 στο Ρόμνι της σημερινής Ουκρανίας (το οποίο τότε αποτελούσε κομμάτι της Σοβιετικής Ένωσης) και προερχόταν από πολύτεκνη εβραϊκή οικογένεια.  Μερικά χρόνια αργότερα, η οικογένειά της μετακόμισε στο Κίεβο, όπου η Μάρκους φοίτησε στο 44ο Γυμνάσιο της πόλης και αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της προσλήφθηκε το 1938 ως υπάλληλος του κρατικού σιδηροδρόμου. Το 1940, μετά την απόσπαση της Μολδαβίας από το βασίλειο της Ρουμανίας και την επακόλουθη προσάρτησή της στην ΕΣΣΔ, η Μάρκους μετατέθηκε στο Κισινάου, όμως τον Ιούλιο του επόμενου έτους επέστρεψε στο Κίεβο καθώς είχαν μεσολαβήσει η γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ και η ανακατάληψη του Κισινάου από τον ρουμανικό στρατό.

Μετά την κατάληψη του Κιέβου από τη Βέρμαχτ, η Μάρκους οργανώθηκε στις σοβιετικές αντιστασιακές ομάδες της πόλης παρουσιάζοντας σημαντική δράση: αρχικά διετέλεσε σύνδεσμος της τοπικής επιτροπής κομματικών υποθέσεων, ομιλήτρια σε παράνομες συγκεντρώσεις και μέλος της ομάδας σαμποτέρ του Βλαντιμίρ Κουντρίσοφ. Στη συνέχεια αξιοποιήθηκε από την αντίσταση ως κατάσκοπος, καθώς μπήκε στην υπηρεσία των γερμανικών αρχών κατοχής, στις οποίες παρουσιάστηκε ως κόρη Γεωργιανού ευγενή που είχε εκτελεστεί από τους μπολσεβίκους.
αριστερά|μικρογραφία|234x234εσ|Ουκρανικό γραμματόσημο με τη μορφή της Μάρκους (2011).

Από τη νέα της θέση προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στη σοβιετική αντίσταση, ενώ στην ίδια αποδίδονται οι θάνατοι αρκετών Γερμανών αξιωματικών, καθώς και ντόπιων συνεργατών τους, τους οποίους φέρεται να δηλητηρίασε, να εκτέλεσε ή να παρέσυρε σε ενέδρες. Μετά την εκτέλεση ενός Γερμανού αξιωματικού, η Μάρκους άφησε σημείωμα με το οποίο αναλάμβανε την ευθύνη και έπειτα προσπάθησε, με τη βοήθεια της τοπικής κομματικής επιτροπής, να προσχωρήσει στις ανταρτικές οργανώσεις της υπαίθρου. Στις 22 Αυγούστου του 1942, επιχείρησε να διασχίσει μαζί με άλλους αντιστασιακούς τον Δνείπερο, όμως η απόπειρα απέτυχε και η ίδια προσπάθησε να ξεφύγει από τους διώκτες της, όμως καταδόθηκε από ντόπιους αγρότες και αιχμαλωτίστηκε. Εκτελέστηκε την 29η Ιανουαρίου του 1943, ενώ είχαν προηγηθεί πολύμηνα βασανιστήρια στα κρατητήρια της Γκεστάπο.

Μεταπολεμικά η Μάρκους έλαβε μεταθανάτιες τιμές από τη Σοβιετική Ένωση και το σύγχρονο ουκρανικό κράτος, ενώ το 2009 ανεγέρθηκε μνημείο της στον χώρο του Μπάμπι Γιαρ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Avtandil Rukhadze, *Jews in the USSR. Figures, facts, comment*, Novosti Press Agency Pub. House, 1984.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εβραίοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί
Κατηγορία:Ουκρανοί
Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Ανδρόνικος Δούκας (εξάδελφος Μιχαήλ Ζ΄)

Ο **Ανδρόνικος** (... - 14 Οκτωβρίου 1077) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν *πρωτοβεστιάριος* και *πρωτοπρόεδρος* της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Καίσαρα Ιωάννη και της Ειρήνης Πηγονίτισσας, κόρης τού Νικήτα Πηγονίτη. Ο πατέρας του ήταν αδελφός του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι΄, έτσι ο Ανδρόνικος ήταν εξάδελφος τού Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα.

Το 1071 ο Ανδρόνικος ήταν διοικητής μίας μοίρας του βυζαντινού στρατού στην εκστρατεία τού Ρωμανού Δ΄ Διογένους εναντίον των Σελτζούκων τού Αλπ Αρσλάν. Διοικούσε την οπισθοφυλακή τού στρατεύματος κατά τη μάχη του Μαντζικέρτ, όταν ανακοίνωσε, ότι ο Αυτοκράτορας είχε σκοτωθεί και εγκαταλειφθεί στο πεδίο της μάχης. Κατηγορήθηκε ευρέως για την πρόκληση της συντριπτικής ήττας των βυζαντινών δυνάμεων και την ακόλουθη αιχμαλωσία του Ρωμανού Δ΄ από τον εχθρό.

Ο Αλπ Αρσλάν ελευθέρωσε τον Ρωμανό Δ΄ το 1072 και ο Ανδρόνικος με τον αδελφό του Κωνσταντίνο εστάλησαν από τον Μιχαήλ Ζ΄ με τον πατέρα τους τον Καίσαρα Ιωάννη να τον αναχαιτήσουν. Ο Ρωμανός Δ΄ παραδόθηκε στον Ανδρόνικο, που τον οδήγησε στην Κωνσταντινούπολη. Αν και ο Ανδρόνικος τον μισούσε, ωστόσο αντιτέθηκε στην τύφλωσή του στις 29 Ιουνίου 1072.

Σε μία πράξη τού 1073 καταγράφεται με τους τίτλους τού *πρωτοπροέδρου*, *πρωτοβεστιαρίου* και *μεγάλου Δομεστίκου*· τον τελευταίο τίτλο ο Μιχαήλ Ατταλειάτης τον προσδιορίζει ως *μεγάλου Δομεστίκου των Σχολών της Ανατολής*, που τού δόθηκε όταν πήγε να συναντήσει τον Διογένη.

Μαζί με τον πατέρα του Καίσαρα Ιωάννη, ο Ανδρόνικος διοίκησε τον Αυτοκρατορικό στρατό ενάντια στους εξεγερμένους μισθοφόρους τού Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ. Και οι δύο τους συνελήφθησαν από τους στασιαστές, που άφησαν τον άσχημα τραυματισμένο Ανδρόνικο να βρει θεραπεία στην Κωνσταντινούπολη, με τον όρο να έρθουν στη θέση του όμηροι οι δύο γιοί του. Ανάρρωσε και ήταν υγιής για μερικά έτη, αλλά τον Οκτώβριο του 1077 απεβίωσε από οίδημα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομητόπουλου, κόρη του Τρόιαν (γιου του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας) και είχε τέκνα:
* Μιχαήλ π. 1061-πριν το 1117, πρωτοστράτωρ (κοντόσταυλος).
* Ιωάννης π. 1064-1137, μέγας δούκας (ναύαρχος).
* Ειρήνη π. 1066-1138, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό.
* Άννα, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Παλαιολόγο. Είχαν γιο:
** Νικηφόρος Παλαιολόγος, είχε γιο:
*** Μιχαήλ Παλαιολόγος, είχε γιο:
**** Αλέξιος Παλαιολόγος, είχε γιο:
***** Ανδρόνικος Παλαιολόγος.
* Θεοδώρα, μοναχή.

## Αναφορές


## Πηγές
* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: Athlone Press.
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le grand domestique". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 405–425.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόεδροι
Στάνλεϋ (Αλεξάνδρεια)

Η **Στάνλεϋ** είναι παραθαλάσσια τουριστική συνοικία της ανατολικής Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Οφείλει το όνομά της σε κάποιον Stanley, ο οποίος ήταν ιδρυτικό μέλος της Ramleh Tram Company.
Είναι διάσημη για την ιδιωτική παραλία της με τις καμπίνες προς ενοικίαση, καθώς και για τη Γέφυρα Στάνλεϋ. Η γέφυρα Στάνλεϋ έχει μήκος 400 μέτρων και βρίσκεται απέναντι από την παραλία του Στάνλεϋ, ενώνοντας τα δύο άκρα του κολπίσκου της. Η συνοικία του Στάνλεϋ συνορεύει με την συνοικία του Σάμπα Πάσα. 

## Γκαλερί

Stanley Beach in Alexandria.jpg|Η παραλία του Στάνλεϋ
AlexStanleyBeach.jpg|
AlexStanleyBridge.jpg|Η Γέφυρα Στάνλεϋ
041 1942 - Stanley Bay beach in Alexandria, Egypt.jpg|Η παραλία του Στάνλεϋ το 1942
Stanley, Alexandria, Egypt in 1950.jpg|Η παραλία του Στάνλεϋ το 1950


## Αναφορές


Κατηγορία:Συνοικίες της Αλεξάνδρειας
Ανδρόνικος Δούκας (συναυτοκράτορας)

Ο **Ανδρόνικος** (π. 1057 - μετά το 1081) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν συν-Αυτοκράτορας των Ρωμαίων (1068-δεκαετία τού 1070), μαζί με τον πατριό του Ρωμανό Δ΄ Διογένη. Δεν αναμείχθηκε με την πολιτική της εποχής του.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Κωνσταντίνου Ι΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας, κόρης τού Ιωάννη Μακρεμβολίτη και μίας ανιψιάς τού Πατριάρχη Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριου.

Σπούδασε υπό τον Μιχαήλ Ψελλό και αρκετά έργα επέζησαν, που συντέθηκαν από εξέχοντες λογίους της εποχής του για να τον βοηθήσουν στις σπουδές του: μία διατριβή *Περί Γεωμετρίας* τού Ψελλού και δύο φιλοσοφικά δοκίμια τού Ιωάννη τού Ιταλού. Ο Ψελλός συνέταξε μία πανηγυρική μονωδία για τον Ανδρόνικο, όταν εκείνος απεβίωσε.

Αντίθετα με τους άλλους δύο αδελφούς του Μιχαήλ Ζ΄ και Κωνστάντιο, δεν αξιώθηκε από τον πατέρα του στη θέση τού *συμβασιλέως*. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του ακολούθησε σύντομη αντιβασιλεία της μητέρας του και των δύο άλλων αδελφών του. Την Ευδοκία νυμφεύτηκε ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης, ο οποίος τον έκανε *συμβασιλέα*, ίσως με αίτημα της Ευδοκίας. Αλλά αυτό δεν είχε μεγάλη σημασία, μια και συμβασιλείς ήταν και οι δύο αδελφοί του και τα δύο τέκνα τού Ρωμανού Δ΄ με την Ευδοκία, πέντε συνολικά. Σύντομα μετά την ανάρρησή του ο Ρωμανός Δ΄ άφησε την Κωνσταντινούπολη για την εκστρατεία του στην Ανατολή· μαζί του πήρε και τον Ανδρόνικο, ουσιαστικά ως όμηρο. 

Κατά τη βασιλεία τού μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ Ζ΄, ο Ανδρόνικος συνέχισε να είναι συν-Αυτοκράτορας, μάλλον σε προτεραιότητα από τον μικρότερο Κωνστάντιο. Ήταν προφανής η έλλειψη ικανότητάς του και η θέση του ήταν απλά διακοσμητική, ωστόσο περιλαμβάνεται σε μερικούς καταλόγους Αυτοκρατόρων, μεταξύ τού Ρωμανού Δ΄ και τού Μιχαήλ Ζ΄. Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε· ο Δ. Πολέμης κρίνει ότι αυτό έγινε μετά το 1081, αλλά ο Τόμας Κόνλεϋ θεωρεί ότι απεβίωσε στις αρχές τού 1077, καθώς δεν αναφέρεται στην επίθεση τού Νικηφόρου Βοτανειάτη στην Κωνσταντινούπολη το ίδιο έτος.

## Οικογένεια
Σύμφωνα με τη μονωδία τού Ψελλού, ο Ανδρόνικος νυμφεύτηκε μία, που δεν γνωρίζουμε το όνομά της, η οποία απεβίωσε λίγο μετά από αυτόν. Δεν είχαν αποκτήσει απογόνους.

## Αναφορές


## Πηγές
* Conley, Thomas (1998). "The Alleged 'Synopsis' of Aristotle's Rhetoric by John Italos and. Its Place in the Byzantine Reception of Aristotle.". In Dahan, Gilbert; Rosier-Catach, Irène. La rhétorique d'Aristote: traditions et commentaires de l'Antiquité au XVIIe siècle. Paris: Vrin. pp. 49–64. ISBN 2-7116-1307-0.
* Garland, Lynda (1999). Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium, AD 527–1204. New York, New York and London, United Kingdom: Routledge. ISBN 978-0-415-14688-3.
* Kazhdan, Alexander Petrovich, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London, United Kingdom: The Athlone Press. OCLC 1756113.

ΑνδρΟνικος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Συναυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κωνστάντιος Δούκας

Ο **Κωνστάντιος Δούκας** ο *πορφυρογέννητος* (1060 - 1081/1082) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν συν-Αυτοκράτορας το διάστημα 1060-78, δηλ. από τότε που γεννήθηκε και κατά τις βασιλείες τού πατέρα του Κωνσταντίνου Ι΄, τού Ρωμανού Δ΄ και τού αδελφού του Μιχαήλ Ζ΄.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πορφύρα και ήταν ο τρίτος γιος τού Κωνσταντίνου Ι΄ και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας, κόρης τού Ιωάννη Μακρεμβολίτη. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Μιχαήλ Ζ΄ και ο Ανδρόνικος.

Στις 24 Νοεμβρίου 1059 ο Ισαάκιος Κομνηνός, λίγο πριν παραιτηθεί, εξέλεξε τον Κωνσταντίνο Ι΄ ως διάδοχό του και τον έστεψε. Το 1060 ο πατέρας του έκανε *συμβασιλείς* τον Μιχαήλ Ζ΄ και τον Κωνστάντιο (όχι όμως τον Ανδρόνικο). Εκτός από τη βασιλεία τού πατέρα του (1060-67) κράτησε τον τίτλο κατά τη βασιλεία τού πατριού του Ρωμανού Δ΄ Διογένη (1068-71) και τού Μιχαήλ Ζ΄ (1071-78). Στις 31 Μαρτίου 1078 παραιτήθηκε ο Μιχαήλ Ζ΄ ένεκα τού ότι ήταν αντιδημοφιλής και των δύο στάσεων, τού Νικηφόρου Βοτανειάτη και Νικηφόρου Βρυεννίου τού *πρεσβυτέρου*. Ο Μιχαήλ Ζ΄ αποσύρθηκε στη μονή τού Στουδίου και επέλεξε τον Κωνστάντιο ως διάδοχό του, μια και ο Ανδρόνικος είχε αποβιώσει λίγα έτη πριν.

Ο Βοτανιάτης στη μάχη της Καλαβρύης, κοντά στη Σηλυμβρία, νίκησε τον Βρυέννιο και τον τύφλωσε. Έτσι ο Κωνστάντιος είχε να ανταγωνιστεί μόνο τον Βοτανειάτη, αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχε ικανότητα διοίκησης και έχασε τους υποστηρικτές του, που τον παρέδωσαν στον Βοτανειάτη. Αυτός τον έστειλε να ζήσει σε μονή στα Πριγκιπόνησα της θάλασσας τού Μαρμαρά (Προποντίδος) και διέκοψε τον αρραβώνα του με την Άννα Βσεβολόντοβνα του Κιέβου.

Όταν ανέλαβε ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός το 1081 τον ανακάλεσε· ο Κωνστάντιος ήταν εξάδελφος τού Ανδρονίκου, πεθερού τού Αλεξίου Α΄. Έγινε στρατηγός και απεστάλη στην εκστρατεία εναντίον των Νορμανδών, όπου σκοτώθηκε το 1082 εναντίον τους στο Δυρράχιο.

## Αναφορές


## Πηγές
* Canduci, Alexander (2010), Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors, Pier 9, ISBN 978-1-74196-598-8
* Finlay, George (1844), History of the Byzantine and Greek Empires from 1057–1453, 2, William Blackwood & Sons, OCLC 25020128
* Kaldellis, Anthony (2017). Streams of Gold, Rivers of Blood: The Rise and Fall of Byzantium, 955 A.D. to the First Crusade. Oxford University Press. ISBN 9780190253233.
* Norwich, John Julius (1993), Byzantium: The Apogee, Penguin, ISBN 0-14-011448-3

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Δυναστεία των Δουκών
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί αυτοκράτορες
Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Λεωφόρος Ιερουσαλήμ (Βαρσοβία)

δεξιά|μικρογραφία|Ένας τεχνητός φοίνικας από τη Γιοάννα Ράικοβσκα μπροστά από τη τράπεζα BGK
Η **Λεωφόρος Ιερουσαλήμ** () είναι ένας από τους κύριους δρόμους της Βαρσοβίας στην Πολωνία. Διέρχεται από το κέντρο της πόλης κατά μήκος του άξονα Ανατολής-Δύσης, συνδέοντας τον δυτικό δήμο Βόλα με τη γέφυρα στον ποταμό Βιστούλα και τον δήμο Πράγκα στην άλλη πλευρά του ποταμού.

## Ιστορία
Το όνομα του δρόμου προέρχεται από ένα μικρό χωριό που χτίστηκε το 1774 από τον πρίγκιπα και στρατιώτη Άουγκουστ Σουλκόβσκι για τους εβραίους εποίκους στη Μασοβία. Το όνομα του χωριού ήταν Νόβα Γιεροζόλιμα (Νέα Ιερουσαλήμ) και ο δρόμος για τη Βαρσοβία ονομάστηκε Αλέγια Ιεροζολίμσκα. Αν και το χωριό εγκαταλείφθηκε λίγο μετά την ίδρυσή του και οι περισσότεροι από τους Εβραίους τελικά μετακόμισαν στην ίδια την πόλη, το όνομα παρέμεινε και έχει χρησιμοποιηθεί από τότε. Εκεί κτίστηκε ο πρώτος σιδηροδρομικός σταθμός στη Βαρσοβία.

Στα τέλη του 19ου αιώνα το ανατολικότερο μέρος του έγινε μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές και πιο ακριβές περιοχές της συνεχώς αναπτυσσόμενης πόλης. Στις αρχές του 20ου αιώνα και ιδιαίτερα μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της Πολωνίας το 1918, ο δρόμος επεκτάθηκε προς τα δυτικά και ο δήμος Βόλα τελικά ενσωματώθηκε στην πόλη. Τα περισσότερα από τα σπίτια κατά μήκος της λεωφόρου, συμπεριλαμβανομένων των ανεκτίμητων παραδειγμάτων αρ νουβό και μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής, καταστράφηκαν μετά την εξέγερση της Βαρσοβίας.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι κομμουνιστικές αρχές κατεδάφισαν τα υπόλοιπα κτίρια και στη βόρεια πλευρά του δρόμου κυριαρχεί σήμερα το γιγαντιαίο Μέγαρο Πολιτισμού και Επιστημών και ο σιδηροδρομικός σταθμός Βαρσάβα Τσεντράλνα. Τα μοναδικά επιζώντα κτίρια προπολεμικής αρχιτεκτονικής βρίσκονται στα νότια του δρόμου, όπως το ιστορικό ξενοδοχείο Polonia Palace και το κτίριο Χοσερόβ το οποίο φιλοξενεί το στερεοσκοπικό θέατρο της Βαρσοβίας Fotoplastikon στην αυλή του. Στα μισά του δρόμου, στη συμβολή με τους δρόμους Κρούτσα και Μπράτσσκα βρίσκεται το αρχικό κύριο μεταπολεμικό πολυκατάστημα της Βαρσοβίας, το CDT 'Smyk'.

## Γκαλερί

Αρχείο:Warta Tower Warsaw 01.jpg|Πύργος Βάρτα
Αρχείο:Polonia Palace Hotel fasada.jpg|Ξενοδοχείο Polonia Palace
Αρχείο:Al jerozol 61 63.JPG|Λεωφόρος Ιερουσαλήμ 61 και 63
Αρχείο:Wars88DSC 1214.jpg|Η γέφυρα Πονιατόβσκι
Αρχείο:POL Warsaw CH Reduta (01).JPG|Εμπορικό Κέντρο CH Reduta 


Κατηγορία:Σρουντμιέστσιε (Βαρσοβία)
Ιερουσαλημ λεωφορος
Dragon Ball (τηλεοπτική σειρά)

Το ***Dragon Ball*** (ιαπωνικά: ドラゴンボール, Χέπμπορν: *Doragon Bōru*) είναι ιαπωνική σειρά anime περιπέτειας και φαντασίας, βασισμένη στα πρώτα 194 κεφάλαια του manga με το ίδιο όνομα, που δημιουργήθηκε από την Toei Animation. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Fuji Television στις 26 Φεβρουαρίου του 1986 και ολοκληρώθηκε στις 12 Απριλίου του 1989, με 153 επεισόδια. Με 325 κεφάλαια του manga που παραλείφθηκαν ασχολείται το anime *[[Dragon Ball Z]]*. Η ιστορία εστιάζει στις περιπέτειες του δυνατού αλλά αφελή Γκόκου και τους διάφορους εχθρούς που αντιμετωπίζει. 

## Κύκλοι
Οι περίοδοι του *Dragon Ball* είναι οι εξής:

Έχουν κυκλοφορήσει οι ταινίες:
**Dragon Ball: Ο θρύλος του δράκου Σένρον* (περιέχει μερικά στοιχεία από τον κύκλο Emperor Pilaf Saga)

**Dragon Ball: Η ωραία κοιμωμένη στο κάστρο των μυστηρίων* (περιέχει στοιχεία μετά τα γεγονότα του Emperor Pilaf Saga κι στις αρχές του tournament Saga.)

**Dragon Ball :Το τουρνουά των Μιφάν* (τα γεγονότα τοποθετούνται στο Tournament Saga και υπάρχουν στοιχεία από το Tien Shinhan Saga)

**Dragon Ball: Η γενιά των ηρώων* (είναι μία διαφορετική εκδοχή της ιστορίας για το πώς ξεκίνησε το ταξίδι του ο Son Goku και πώς νίκησε τον στρατό της κόκκινης κορδέλας)

## Κυκλοφορία
Στην Ελλάδα, το *Dragon Ball* (όπως και το *Dragon Ball Z*) προβαλλόταν στο ΑΝΤ1. Η σειρά είχε το αυθεντικό ιαπωνικό τραγούδι τίτλων διασκευασμένο στα ελληνικά με φωνητικά (και στίχους) του Πάνου Τσαπάρα και της Άννας Μερκούρη. Στις 31 Αυγούστου του 2010, η DeAgostini ξεκίνησε να κυκλοφορεί τις ταινίες *Dragon Ball* σε DVD, οι οποίες μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν προβληθεί στην ελληνική τηλεόραση ή τον κινηματογράφο. Η κυκλοφορία τους ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2011. Έπειτα, η εταιρία κυκλοφόρησε το anime στις 8 Ιουνίου του 2011, με τα επεισόδια να έχουν την μεταγλώττιση του ANT1 από το 1995, αλλά χωρίς την ελληνική εκδοχή των τίτλων αρχής της σειράς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*''Dragon Ball'' στην ιστοσελίδα της Toei Animation (ιαπωνικά)
* ''Dragon Ball'' στην ιστοσελίδα της Funimation
* ''Dragon Ball'' στην ιστοσελίδα της Madman (αρχειοθετημένο)
* ''Dragon Ball'' στο IMDb

Κατηγορία:Σειρές anime
Κατηγορία:Shōnen anime και manga
Κατηγορία:Κωμικά anime και manga
Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας
Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας
Κατηγορία:Toei Animation
Κατηγορία:Dragon Ball anime
Φυσικό Καταφύγιο Τέιτσι

Το **Φυσικό Καταφύγιο Τέιτσι** () βρίσκεται στην ανατολική Λετονία. Εκτείνεται σε μέρος των δήμων Μαντόνα, Βαρακλάνι και Κρούστπιλς.

## Ιστορία
Το καταφύγιο δημιουργήθηκε το 1982. Σκοπός του είναι να προστατεύσει τον φερώνυμο βάλτο, έναν από τους μεγαλύτερους στη Λετονία και τις χώρες της Βαλτικής. Το προστατευόμενο φυσικό καταφύγιο καλύπτει έκταση 48.870 στρεμμάτων, από τα οποία τα 33.810 στρέμματα αποτελούνται από το βάλτο Τέιτσι. Σε αυτή την υγρή περιοχή, έχουν σχηματιστεί συνολικά 18 μικρές λίμνες.

Το δάσος καταλαμβάνει περίπου 9.210 στρέμματα εντός του φυσικού καταφυγίου. Το καταφύγιο Τέιτσι αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα οικοσυστήματα του είδους του στη Βαλτική ενώ ο ίδιος ο βάλτος είναι ένας από τους μεγαλύτερους στα βαλτικά κράτη. Σύμφωνα με πληροφορίες του δήμου Μαντόνα είναι ο μεγαλύτερος.

## Γεωγραφία
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστα υψηλό βαθμό προστασίας, καθώς αποτελεί «αυστηρό φυσικό καταφύγιο» όπως ορίζεται από τις αρχές της Λεττονίας. Είναι ένα από τα τέσσερα τέτοιου είδους καταφύγια στη Λετονία (από συνολικά 683 φυσικές περιοχές ειδικής προστασίας). Πρόκειται για ορισμό που αφορά περιοχές με μικρή ή καθόλου ανθρώπινη δραστηριότητα και σπάνια ή τυπικά οικοσυστήματα. Από το 2004, αποτελεί μέρος του πανευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000.

Όντας αυστηρό φυσικό καταφύγιο, η πρόσβαση στην περιοχή είναι ελεγχόμενη. Είναι χωρισμένο σε δύο μέρη, μια περιοχή ρυθμισμένης πρόσβασης και μια περιοχή περιορισμένης πρόσβασης. Στην τελευταία πραγματοποιούνται επισκέψεις μόνο για επιστημονικούς σκοπούς και απαιτείται άδεια από την αρμόδια αρχή. Η πρόσβαση στον ελεγχόμενο χώρο πρόσβασης είναι δυνατή για περιορισμένο χρονικό διάστημα του έτους (1η Ιουνίου έως 31 Οκτωβρίου), εφόσον οι επισκέπτες συνοδεύονται από οδηγό με τα κατάλληλα διαπιστευτήρια. Υπάρχει επίσης ένας πύργος παρατήρησης προσβάσιμος χωρίς οδηγό που βρίσκεται στο τμήμα του φυσικού καταφυγίου που υπάγεται στον δήμο Κρούστπιλς.

## Χλωρίδα και πανίδα
Το καταφύγιο φιλοξενεί ορισμένα σπάνια ή απειλούμενα είδη, συμπεριλαμβανομένων 38 προστατευόμενων ειδών ανθοφόρων φυτών και φτερών και 24 προστατευόμενων ειδών βρύων. Είναι σημαντικός βιότοπος και για τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των ασπόνδυλων. Είναι μια διεθνώς σημαντική τοποθεσία τόσο για τα μεταναστευτικά όσο και για τα καθιστικά πουλιά. Δείγμα των περισσοτέρων από τα πουλιά που είναι γνωστό ότι κατοικούν στους λετονικούς υγρότοπους μπορεί να βρεθεί εδώ, μερικά σε μεγάλο αριθμό - για παράδειγμα, γερανοί και χήνες.

Σε ένα από τα νησιά του φυσικού αποθέματος, το Σίκσαλα, ζει μια μικρή ομάδα Παλαιών Πιστών. Είναι εθνοτικοί Ρώσοι οι οποίοι έφτασαν στη Σικσάλα τον 17ο αιώνα, απέφυγαν από θρησκευτικές διώξεις και διατηρούν ακόμα το χωριό τους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official site of the nature reserve administration (In Latvian)
*

Κατηγορία:Γεωγραφία της Λετονίας
Τιμούρ Γκαρέγιεβ

Ο **Τιμούρ Γκαρέγιεβ** (Timur Gareyev, 3 Μαρτίου 1988) είναι Αμερικανός πρωταθλητής στο σκάκι. Γεννήθηκε στην Τασκένδη από Τατάρους γονείς. Ήταν μέλος της ομάδας σκάκι στο Πανεπιστήμιο του Τέξας από τον Αύγουστο του 2005 έως τον Αύγουστο του 2006 και από τον Αύγουστο του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2011 όταν και βοήθησε το πανεπιστήμιο να λάβει το πρώτο του εθνικό πρωτάθλημα παράλληλα με άλλες τιμές. Το 2007 ισοδυνάμησε στην πρώτη θέση με τον Vladimir Egin και τον Anton Filippov στο Πρωτάθλημα Σκάκι στο Ουζμπεκιστάν. Ο Γκαρέγιεβ έχει συμμετάσχει σε δυο Σκακιστικές Ολυμπιάδες : στην Calvià της Ισπανίας το 2004 και στο Τορίνο της Ιταλίας το 2006. Ο Γκαρέγιεβ κέρδισε το 20ό Ετήσιο Πρωτάθλημα στο Σικάγο και το 11ο Μητροπολιτικό Πρωτάθλημα Σκακιού.

Ο Γκαρέγιεβ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τέξας όπου έλαβε πτυχίο στο Business Marketing. Σήμερα κατοικεί και προωθεί το σκάκι στην Νότια Καλιφόρνια. Ο Γκαρέγιεβ κέρδισε το Ανοιχτό Πρωτάθλημα Σκακιού της Βόρειας Αμερικής το 2012 και ισοβάθμισε για τρίτη φορά στην πρώτη θέση στο Πρωτάθλημα Σκακιού των ΗΠΑ το 2013. Το ρεκόρ του Γκαρέγιεβ στο τυφλό σκάκι περιλαμβάνει μια νίκη σε 19 συνεχόμενα παιχνίδια στο Τέξας τον Σεπτέμβριο του 2012, μια νίκη σε 27 συνεχόμενα παιχνίδια στην Χαβάη τον Δεκέμβριο του 2012, μια νίκη σε 33 συνεχόμενα παιχνίδια στο St Louis τον Μάιο του 2013 και ένα παγκόσμιο ρεκόρ 48 συνεχόμενων νικών στο Λας Βέγκας στις 4 Δεκεμβρίου 2016.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σκακιστές