open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οικουμενική γλώσσα

**Οικουμενική γλώσσα** είναι μια υποθετική ιστορική ή μυθική γλώσσα που λέγεται ότι μιλιόταν και γινόταν κατανοητή από το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της γης. Από την άλλη, σε κάποιους κύκλους, λέγεται ότι ήταν κατανοητή από όλα τα έμβια πράγματα, όντα, και αντικείμενα εξίσου. Σύμφωνα με κάποιες αντιλήψεις, εικάζεται ότι ήταν η πρώτη γλώσσα όλων των ομιλητών, ή η μοναδική υπάρχουσα γλώσσα. Για άλλους, ο όρος παραπέμπει σε μια δεύτερη γλώσσα που μιλάμε με άνεση και χρησιμοποιείται για επικοινωνία μεταξύ ομάδων που οι πρώτες (ή μητρικές) τους γλώσσες είναι διαφορετικές. Κάποιες μυθολογικές ή θρησκευτικές παραδόσεις αναφέρουν ότι υπήρχε κάποτε μια μοναδική οικουμενική γλώσσα μεταξύ όλων των ανθρώπων, ή κοινή στους ανθρώπους και σε υπερφυσικά όντα, αν και η άποψη αυτή δεν υποστηρίζεται από ιστορικά δεδομένα.

Η ιδέα της οικουμενικής γλώσσας είναι τουλάχιστον τόσο παλιά όσο και η ιστορία της Βαβέλ. Η βιβλική ιστορία αναφέρει ότι υπήρξε κάποτε η εποχή μιας οικουμενικής γλώσσας του Αδάμ και στην συνέχεια κάτι συνέβη, η **σύγχυση των γλωσσών**, ιστορία ανάλογη με την *Πτώση του Ανθρώπου*. Στην Ιουδαιοχριστιανική παράδοση υπάρχουν ποικίλες στάσεις για να ξαναγυρίσει κάποιος στην χρυσή εποχή, πριν την Βαβέλ. Αυτές περιλαμβάνουν την αισιοδοξία , την απαισιοδοξία, την προσφυγή στην παρωδία και προειδοποιήσεις για ύβρη, και εξαρτώνται από την επιθυμητή ερμηνεία της ιστορίας. 

Σε άλλες παραδόσεις, υπάρχει μειωμένο ενδιαφέρον ή γενική παρέκκλιση από το ερώτημα. Για παράδειγμα, στο ισλαμικό κόσμο η Αραβική γλώσσα είναι η γλώσσα του Κοράνιου, και έτσι οικουμενική για τους Μουσουλμάνους. Η γραπτή κλασσική Κινεζική γλώσσα διαβάζονταν και διαβάζεται ακόμα ευρέως αλλά προφέρεται διαφορετικά από αναγνώστες σε διαφορετικές περιοχές στην Κίνα, το Βιετνάμ, την Κορέα και στην Ιαπωνία για αιώνες. Ήταν μια de facto παγκόσμια *λόγια* γλώσσα με υπόβαθρο μια σε ευρεία βάση κουλτούρα. Σε κάποιο βαθμό και με τον ίδιο τρόπο τα Σανσκριτικά στην Ινδία ήταν *λόγια* γλώσσα για πολλούς για τους οποίους δεν ήταν μητρική γλώσσα.

Συγκριτικά, τα λατινικά ήταν εκ των πραγμάτων μια οικουμενική γλώσσα των διανοουμένων στον Μεσαίωνα, και η γλώσσα της Βουλγκάτα, στις περιοχές των καθολικών που κάλυπταν το μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής Ευρώπης και μερικές περιοχές επίσης της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης.

Στην Ιστορική γλωσσολογία, η μονογένεση των γλωσσών αναφέρεται στην ιδέα ότι όλες οι ομιλούμενες ανθρώπινες γλώσσες κατάγονται από μια μοναδική προγονική γλώσσα που μιλιόταν χιλιάδες χρόνια πριν.

Κατηγορία:Γλώσσες
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Ζώσιμος ο Πανοπολίτης

Ο **Ζώσιμος από την Πανόπολη** (350-420) ήταν Έλληνας αλχημιστής που έζησε στα τέλη του 4ου μέχρι τις αρχές του 5ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Πανόπολη (σήμερα Αχμίμ) της Αιγύπτου. 

Εργάστηκε με την αλχημίστρα Θεοσέβεια που σύμφωνα με ορισμένους ήταν αδελφή του. Μπορεί όμως να ήταν απλά φίλη του που θεωρήθηκε αδελφή του από τους μεταγενέστερους λόγω της συνήθειας των αλχημιστών να ονομάζουν τα αλχημικά ζευγάρια που δημιουργούσαν "μυστικιστικά αδέλφια". Ο λόγος που οι αλχημιστές εργάζονταν σε ζεγάρια που αποτελούνταν από έναν άντρα και μία γυναίκα ήταν η προσπάθειά τους να εξισορροπήσουν το αρσενικό και το θηλυκό στοιχείο στα πειράματά τους. 

Ο Ζώσιμος και η Θεοσέβεια έκαναν διάφορες μεταλλουργικές μελέτες και εξέλιξαν την απόσταξη.

Δίδαξε στην Αλεξάνδρεια και έγραψε 28 βιβλία περί Αλχημείας, από τα οποία μόνο ένα διασώθηκε. Θεωρείται ότι είναι ένας από τους πρώτους αλχημιστές και τα βιβλία του, τα αρχαιότερα σωζόμενα αλχημικά κείμενα. Στα βιβλία του αναφέρεται στον πρώτο μη μυθολογικό αλχημιστή της Δύσης, την Μίριαμ την Προφήτισσα καθώς και στην διάσημη κατά την εποχή της Κλεοπάτρα την Χρυσοποιό που, όπως γράφει, τον επηρέασαν σημαντικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλχημιστές
Komatsu D575

thumb|right|350px|Μια μπουλντόζα Komatsu D575.<br />Σε σύγκριση: ο οδηγός είναι δίπλα στην ερπύστρια.
Το **Komatsu D575A** είναι η μεγαλύτερη μπουλντόζα που κατασκευάζεται σήμερα. 

Κατασκευαστική εταιρεία είναι η γιαπωνέζικη Komatsu Ltd.. Χρησιμοποιείται κυρίως σε ορυχεία γαιάνθρακα στην βόρειο Αμερική. Η φαγάνα του έχει χωρητικότητα 69 κυβ. μέτρων, ύψος 3,64 μ. και πλάτος 7,4 μ.

Η όλη μάζα του οχήματος ανέρχεται στους 152.6 τόνους. Ο κινητήρας του είναι ντίζελ Komatsu SA12V170E 858 kW (1150 hp).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Komatsu USA press release with photo of D575A

Κατηγορία:Εργαλεία
Bagger 288

right|450px|The Bagger 288 bucket-wheel excavator
Ο **Bagger 288** (γερμ. *Εκσκαφέας 288*) είναι εκσκαφέας της βαρύτατης κατηγορίας. 

Κατασκευαστική εταιρεία είναι η Krupp. Χρησιμοποιείται στα επίγεια ορυχεία Rheinbraun.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περισσότερες φωτογραφίες 1  και 2
* RWTH Aachen: Die grössten Bagger der Welt (The biggest excavators in the world)  
* Bagger 288 crossing the river Erft during the 2001 move (φωτογραφίες)
* Manufacturer's homepage

Κατηγορία:Εργαλεία
Caterpillar D5

right|thumb|350px|Το Caterpillar D5H σε εργοτάξιο.

Το **Caterpiller D5** είναι μια μικρή ερπυστριοφόρα μπουλντόζα. Κατασκευαστής είναι η εταιρεία Caterpillar Inc. Η σειρά κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1939.  Σήμερα συνεχίζεται η παρασκευή του τύπου D5K.

## Προδιαγραφές του D5K
### Κινητήρας
* Μικτή ισχύς: 74,5 kW
* Καθαρή ισχύς: 71,6 kW
* Bore: 105 mm

### Μάζα
* XL Operating weight: 9408 kg
* LGP Operating weight: 9683 kg

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εργαλεία
Μολυβδαινίτης

Ο **μολυβδαινίτης** (αγγλ. *molybdenite*) είναι θειούχο ορυκτό του μολυβδαινίου με μοριακό τύπο **MoS<sub>2</sub>**. Το όνομά του προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό «μόλυβδος» ή «μολυβδίς», που χαρακτήριζε οποιοδήποτε υλικό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την γραφή ή το σχέδιο, αποβάφοντας στον πάπυρο ή άλλες επιφάνειες.

Οι κρύσταλλοι του μολυβδαινίτη αποτελούνται από ιόντα μολυβδαινίου περικλειόμενα από στρώματα ιόντων θείου. Τα ιόντα αυτά είναι ισχυρά συνδεδεμένα με τα του μολυβδαινίου, αλλά όχι ισχυρά συνδεδεμένα μεταξύ τους, πράγμα που εξηγεί τόσο την πολύ χαμηλή σκληρότητα του ορυκτού όσο και τον τέλειο σχισμό. Επειδή είναι πολύ μαλακός και αποβάφει στο χαρτί, συχνά συγχέεται με τον γραφίτη, από τον οποίο μπορεί να διακριθεί μακροσκοπικά μόνο χάρη στην υψηλότερη πυκνότητά του. Όπως και ο γραφίτης, είναι λιπαρός στην αφή.

Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών καθώς και παρενεσπαρμένος σε γρανίτη, συηνίτη, απλίτες και πηγματίτες. Επίσης σε κοιτάσματα επαφής (συνδεδεμένος με ασβεστοπυριτικά ορυκτά). Συνδέεται κυρίως με σιδηροπυρίτη, σεελίτη, βολφραμίτη, χαλκοπυρίτη και τοπάζιο.

Ο μολυβδαινίτης είναι η κύρια πηγή παραγωγής μολυβδαινίου αλλά και ρηνίου, του οποίου, μάλιστα, είναι η βασική πηγή προέλευσης. Αυτό συμβαίνει επειδή σε όλους τους μολυβδαινίτες συμβαίνει υποκατάσταση του μολυβδαινίου από ρήνιο, αλλά σε ορισμένους η υποκατάσταση αυτή φθάνει το 1 έως 2 %.
Από την άποψη της εμφάνισης είναι το κοινότερο από τα ορυκτά του μολυβδαινίου και απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Κύρια κοιτάσματά του βρίσκονται στην Βρετανία (Κορνουάλλη), Γροιλανδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Ρωσία (Ουράλια όρη), Ουκρανία, Γερμανία Μαρόκο, Αυστραλία και ΗΠΑ. Στην Ελλάδα υπάρχει μικρό κοίτασμά του στη Χαλκιδική, όχι οικονομικά εκμεταλλεύσιμο. Το κοίτασμα αυτό το εκμεταλλεύθηκαν, μερικά, οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Handbook of Mineralogy

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana: *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil: *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K.A.G. Mills: *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Μολυβδαινίτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Εκσκαφέας T 174

right|thumb|350px|Εκσκαφέας Τ 174 σε δημοτική δασική εργασία στην ανατολική Γερμανία

Ο εκσκαφέας **T 174** είναι μεταγενέστερο μοντέλο του εκσκαφέα T 172. Κατασκευαστής είναι η γερμανική εταιρεία VEB Weimar-Werk. Παρουσιάστηκε το 1965 και ήταν πολύ διαδεδομένος στην γεωργία και στης οικοδομές. Αντικαταστήθηκε από το μοντέλο T 185.

## Βιβλιογραφία
* Hinterdorf, Horst: *DDR-Traktoren und Landmaschinen*, Motorbuch Verlag, ISBN 978-3-613-02782-4

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bilder und kurze Beschreibung des T 174-1 und des T 174-2

Κατηγορία:Εργαλεία
Κριστίνα Σέντερμπαουμ

Η **Κριστίνα Σέντερμπαουμ** (σουηδικά: *Kristina Söderbaum*, Στοκχόλμη, 5 Σεπτεμβρίου 1912 - Χίτσακερ, 12 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Σουηδή ηθοποιός στη ναζιστική Γερμανία.

## Βιογραφία
Ο πατέρας της, Χένρικ Γκούσταφ Σέντερμπαουμ ήταν χημικός, καθηγητής πανεπιστημίου και πρόεδρος του συμβουλίου της απονομής του βραβείου Νόμπελ στη Σουηδία. Σπούδασε σε οικοτροφεία στη Στοκχόλμη, στο Παρίσι και στην Ελβετία. Το 1934, λόγω του θανάτου των γονιών της μετακόμισε κοντά στους συγγενείς της στο Βερολίνο. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής ενώ παράλληλα άρχισε να μαθαίνει γερμανικά.
Το 1935 άρχισε η καριέρα της στον κινηματογράφο και ταυτόχρονα η γνωριμία (που θα κατέληγε σε γάμο το 1939) με τον Γερμανό ηθοποιό και μετέπειτα σκηνοθέτη Φάιτ Χάρλαν. Έγινε διάσημη στη Ναζιστική Γερμανία για τους ρόλους της σε προπαγανδιστικές ταινίες του Γ΄ Ράιχ, όπως η ταινία "Jud Süß", και "Die goldene Stadt". Από το 1939 ως το 1945 η Κριστίνα Σέντερμπαουμ υποδύθηκε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε αρκετές ταινίες που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Εξαιτίας των ταινιών αυτών αποκλήθηκε «Η Μέριλιν Μόνροου των Ναζί»
Μετά τον πόλεμο σταμάτησε να εργάζεται. Πήρε μέρος σε λίγα έργα και αφιερώθηκε στο θέατρο.

## Έργα
* 1936: Onkel Bräsig
* 1938: Jugend
* 1938: Verwehte Spuren
* 1939: Das unsterbliche Herz
* 1939: Die Reise nach Tilsit
* 1940: Jud Süß
* 1942: Der große König
* 1942: Χρυσή πόλη, Die goldene Stadt
* 1943: Immensee
* 1944: Opfergang
* 1944: Kolberg
* 1951: Unsterbliche Geliebte
* 1951: Hanna Amon
* 1952: Die blaue Stunde
* 1953: Sterne über Colombo
* 1954: Die Gefangene des Maharadscha
* 1954: Verrat an Deutschland
* 1957: Zwei Herzen im Mai
* 1958: Ich werde Dich auf Händen tragen
* 1962: Die blonde Frau des Maharadscha
* 1974: Karl May
* 1988: Let's go crazy
* 1992: Das bleibt das kommt nie wieder
* 1993: Night Train to Venice
* 1993: Der Bergdoktor

## Αυτοβιογραφία
* Kristina Söderbaum: *Nichts bleibt immer so: Rückblenden auf ein Leben vor und hinter der Kamera*. Herstia, Bayreuth 1983, ISBN 3-7770-0260-7

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία της Κριστίνα Σέντερμπαουμ
* Η Κριστίνα Σέντερμπαουμ στον ιστότοπο imdb
* Φωτογραφίες της Κριστίνα Σέντερμπαουμ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί απομνημονευματογράφοι
Κατηγορία:Νικήτριες Κυπέλλου Βόλπι Καλύτερης Ηθοποιού
Λιβάνι

thumb|right|250px|Λιβάνι
Το **λιβάνι** (στα Αραβικά *lubban*, επίσης *frankincense*, *olibanum*) είναι αρωματική ρητίνη που προέρχεται από τον κορμό του δέντρου *[[Βοσβελία η ιερή]]* (*Boswellia sacra*), που φύεται στο Ομάν και στην Υεμένη της Αραβικής Χερσονήσου αλλά και στη Σομαλία (Βορειοανατολική Αφρική). Όταν καίγεται αναδύει ένα υπέροχο άρωμα.
## Ιστορία
Αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο Έξοδος (βιβλίο) στις οδηγίες του Κυρίου προς το Μωυσή για την παρασκευή θυμιάματος.
Ακόμα, στο βιβλίο του Ησαΐα της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρεται ως ιδιαίτερα πολύτιμο αγαθό, μαζί με τον χρυσό.
Αναφέρεται επίσης και στο βιβλίο Άσμα Ασμάτων μαζί με τη σμύρνα ως θυμίαμα.
Λιβάνι έχει βρεθεί στον τάφο του Αιγυπτίου Φαραώ Τουταγχαμών (1323 π.Χ.).

## Χρήσεις
Χρησιμοποιείται για λατρευτικούς και κοσμικούς σκοπούς ως βασικό συστατικό παρασκευής θυμιάματος. Στο κάψιμο του λιβανιού ως θυμιάματος  αποδίδεται συμβολή στην πνευματική ανάταση και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος θρησκευτικών και κοινωνικών τελετών για χιλιετίες. 

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Δέντρα που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, Βιβλική Εγκυκλοπαίδεια (ανακτήθηκε στις 17 Απρ. 2009)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Υλικά φυτικής προέλευσης
Κατηγορία:Φυτικά προϊόντα
Κατηγορία:Ρητίνες
Krupp

thumb|left|100px|Το έμβλημα της εταιρίας σε ένα φορτηγό
[thumb|right|Ένα όπλο της Κρουπ (Krupp) στο [Πολεμικό Μουσείο (Αθήνα)|Πολεμικό Μουσείο Αθηνών]]
Η **Krupp** (ελληνικά: Κρουπ) ήταν μεγάλη γερμανική βιομηχανία με έδρα το Έσσεν στην Κοιλάδα του Ρουρ, την οποία  δημιούργησε ο Άλφρεντ Κρουπ από την οικογενειακή επιχείρηση *Kruppsche Gussstahlfabrik*. Η εταιρία κατασκεύαζε φορτηγά, τρένα, μηχανές και όπλα. Επίσης είχε και χυτήρια. Για πολλά χρόνια ήταν το σύμβολο της βαριάς βιομηχανίας. Μεγάλη επιτυχία τις εταιρίας ήταν τα διάφορα όπλα και άρματα που πουλούσε σε διάφορους στρατούς της Ευρώπης. Μετά το 1945 ο τότε κύριος μέτοχός της Γκούσταφ Κρουπ φον Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ παραπέμφθηκε ως κατηγορούμενος στη Δίκη της Νυρεμβέργης (τελικά δεν δικάστηκε για λόγους υγείας), αλλά η εταιρία υποχρεώθηκε να μικρύνει σημαντικά. Η μεγάλη ζήτηση σε μηχανήματα σύντομα τής έδωσε τη δυνατότητα να ξαναδυναμώσει. Το 1992 ενώθηκε με την ανταγωνιστική Hoesch (ως Krupp Hoesch) και το 2004 με την Thyssen ελληνικά: Τύσεν), ως Thyssen Krupp (ελληνικά: Tύσεν Κρουπ ή ΤύσενΚρουπ).

## Μερικά προϊόντα
* Bagger 288, (Εκσκαφέας 288)

Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Βιομηχανίες
Κατηγορία:Έσσεν
Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα
Γκρέιντερ

thumb|Γκρέιντερ O&K F 156 A
thumb|Γκρέιντερ, παλαιότερο μοντέλο

Το **γκρέιντερ (ισοπεδωτής γαιών στα ελληνικά)** είναι τύπος οικοδομικών οχημάτων που χρησιμοποιούνται για την ευθυγράμμιση του εδάφους.

Τα γκρέιντερ έχουν συνήθως τρεις άξονες κίνησης, ενώ στους μικρούς τύπους δύο άξονες είναι αρκετοί. Ο κινητήρας και η καμπίνα του οδηγού είναι τοποθετημένες πάνω στους δύο οπίσθιους άξονες, ενώ ο εμπρόσθιος άξονας είναι κατευθυνόμενος και χρησιμοποιείται στην οδήγηση. Στη μέση του έχει ένα ευέλικτο «άροτρο» που διευθετεί το έδαφος. 

Η κλασική εφαρμογή του γκρέιντερ είναι η ισοπέδωση ανώμαλου εδάφους, είτε σε αγρούς, είτε στην οδοποιία. 

## Βιβλιογραφία
* Dieter Lemser: *Flachbagger (Teil 4)*, TIEFBAU 4/2007, S. 204–212, pdf-Download im Wissenportal der TU Dresden http://www.baumaschine.de/Portal/Tbg/2007/heft4/a204_212.pdf

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γκρειντερ
Γκρειντερ
Πύρρος (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Πύρρος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από τις παρακάτω προσωπικότητες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας και μυθολογίας:

*Πύρρος, γιος του μυθικού ήρωα Αχιλλέα, γνωστός και με την ονομασία Νεοπτόλεμος.
*Πύρρος Α', βασιλιάς της Ηπείρου, διάσημος για τις στρατιωτικές του ικανότητες (318 - 272 π.Χ.)
*Πύρρος Β', βασιλιάς της Ηπείρου, εγγονός του προηγούμενου (3ος αιώνας π.Χ.)
*Πύρρος, αρχιτέκτων, που έζησε σε άγνωστη εποχή και αναφέρεται από τον Παυσανία.
*Πύρρος, αγαλματοποιός, που μνημονεύεται από τον Πλίνιο.
*Πύρρος, απελεύθερος, που έζησε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους.
*Πύρρος, Έλληνας ποιητής, που αναφέρεται από το Θεόκριτο.
*Πύρρος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τον 7ο αιώνα.

**Επίσης:**
*Πύρρος Δήμας, Έλληνας ολυμπιονίκης της άρσης βαρών με καταγωγή από τη Βόρεια Ήπειρο.
*Πύρρος Σπυρομήλιος, Βορειοηπειρώτης αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.
Αστριοειδή

Με την ονομασία **αστριοειδή** (αγγλ. feldspathoids) φέρεται ομάδα τηκτοπυριτικών ορυκτών, στην οποία ανήκουν τα εξής μέλη:

*Ανάλκιμο (Analcime) NaAlSi2O6·H2Ο 

*Κανκρινίτης (Cancrinite) Na6Ca2(AlSiO4)6(CO3)2

*Λευκίτης (Leucite) KAlSi2O6 	

*Νεφελίνης (Nepheline) NaAlSiO4

*Πιτιλιανοΐτης (Pitiglianoite) Na6K2Si6Al6O24(SO4).2H2O

*Πολλουσίτης (Pollucite) CsAlSi2O6·H2O

*Σοδάλιθος (Sodalite) Na8(AlSiO4)6Cl2. Ιδιαίτερη ομάδα που περιλαμβάνει τα ορυκτά:

**Λαζουρίτης (Lazurite) (Na,Ca)8(AlSiO4)6(SO4,S,Cl)2

**Νοσεάνης (Nosean) Na8(AlSiO4)6SO4

**Χαουΐνης (Hauyne) (Na,Ca)4-8(AlSiO4)6(SO4)1-2

Τα αστριοειδή είναι ορυκτά παρόμοια με τους αστρίους, διαφέρουν, όμως, ως προς την δομή και το χαμηλότερο περιεχόμενο σε διοξείδιο του πυριτίου. Η διάδοσή τους είναι μικρότερη σε σύγκριση με των αστρίων και ανευρίσκονται κυρίως σε ειδικούς τύπους εκρηξιγενών πετρωμάτων, κυρίως σε όσα παρατηρείται έλλειψη χαλαζία, καθώς η παρουσία ελεύθερου SiO2 θα τους είχε μετατρέψει σε αστρίους.

Όπως και οι άστριοι, τα αστριοειδή δεν είναι ορυκτά με οικονομική σημασία, εκτός από ορισμένες ποικιλίες ορισμένων από αυτά, που βρίσκουν εφαρμογή ως ημιπολύτιμοι λίθοι (σοδάλιθος, λαζουρίτης).

## Πηγές
*Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
*Galleries.com

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Ιωάννης ο Ελεήμων

Ο **Ιωάννης Ε΄ ο Ελεήμων** (θαν. 619) ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας το διάστημα 610–619.

## Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Κύπρου. Η μητέρα του ονομαζόταν Ευκοσμία ή Κοσμία και ο πατέρας του Επιφάνιος, και ήταν έπαρχος Κύπρου. Ο Ιωάννης νυμφεύτηκε και απέκτησε και παιδιά, όμως η σύζυγός του και τα παιδιά του πέθαναν σύντομα, και έμεινε μόνος. Τότε αφιερώθηκε στον Θεό. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και έγινε ευρύτατα γνωστός για τις φιλάνθρωπες πράξεις του.

Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου Α΄, ο λαός και ο πατρίκιος Νικήτας, έπαρχος της Αιγύπτου και εξάδελφος του αυτοκράτορα Ηράκλειου, ζήτησαν από τον Αυτοκράτορα να τοποθετηθεί ο Ιωάννης στη θέση αυτή, πράγμα που έγινε το 610.

Ως επίσκοπος (Πατριάρχης) Αλεξαδρείας έκανε πλουσιότατο έργο. Αύξησε τους ναούς της πόλης από 7 σε 70, επιδίωξε την προσέγγιση με τους Μονοφυσίτες, έχτισε νοσοκομεία, ξενοδοχεία, πτωχοτροφεία, οργάνωνε συσσίτια και γενικά ελεούσε αυτούς που είχαν ανάγκη σε τέτοιο βαθμό, ώστε να του δοθεί το προσωνύμιο «Ελεήμων». Όταν οι Πέρσες κατέκτησαν την Αλεξάνδρεια, αναγκάστηκε να καταφύγει στην πατρίδα του, την Κύπρο, όπου και πέθανε το 619.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου στις 12 Νοεμβρίου. Θεωρείται, επίσης, άγιος από την Κοπτική Ορθόδοξη εκκλησία.

## Το σκήνωμά του
Μετά τον θάνατό του, το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1249 μεταφέρθηκε στη Βενετία, ενώ ένα μέρος του εστάλη το 1489 από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄ στον Βασιλιά Ματθία Κορβίνο της Ουγγαρίας και τοποθετήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του Κάστρου της Βούδας.

Σήμερα, μέρος του σκηνώματός του βρίσκεται σε παρεκκλήσι του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Μαρτίνου στη Μπρατισλάβα και άλλο στον Ναό San Giovanni in Bragora της Βενετίας.

## Πολιούχος
Ο άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων είναι πολιούχος άγιος της Λεμεσού και της κωμόπολης Casarano της Νότιας Ιταλίας. Ιερός Ναός για τον  Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα αφιερωμένος σε αυτόν, χρονολογούμενος από τον 12ο αιώνα, ο ναός αυτός είναι στην κεντρική πλατεία στο Λυγουριό Αργολίδας, ενώ άλλος ναός αφιερωμένος σε αυτόν κατεδαφίστηκε πρόσφατα στη Βέροια. Τέλος, αξιόλογος είναι ο ναός του αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος στη Βενετία (*San Giovanni Elemosinario*), που χρονολογείται στο 1071. Επίσης, ιερός ναός του Αγίου Ιωάννη Ελεήμονος υπάρχει στο Ηράκλειο Κρήτης (περιοχή Κορώνη Μαγαρά). 

Ναΐσκος αφιερωμενος στον αγιο, 13ου αι., βρισκεται στη Σαλαμίνα, στην περιοχη Κανακια, ακριβως κατω απο τη νεότερη μονη του αγιου Νικολαου "στα λεμονια" ( παραφθορα του Ελεημων).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σίμωνος μοναχού, Ο «Φάρος» της Αλεξάνδρειας και της Οικουμένης (Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων), Εκδόσεις «ο άγιος Στέφανος», Αθήνα 2002
* Δικτυακός τόπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας
* Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού
* pigizois.net

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Ιωαννης Ελεη
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2007-2008

**Β Ανδρών 2007-2008** 

Ο πρώτος γύρος της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 30 Σεπτεμβρίου 2007 έως τις 20 Ιανουαρίου 2008. Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε στις 27 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 18 Μαΐου 2008. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα της Νήαρ Ηστ για τρίτη φορά στην ιστορία της.


20px|Β **Βαθμολογία** 20px|Β




1 Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος την άνοδο στην Α2 θα κέρδιζαν οι 3 πρώτες ομάδες της κατάταξης, όμως προβιβάστηκε και ο 4ος Κεραυνός Αιγίου ως πρώτος επιλαχών, αντικαθιστώντας τον Ιωνικό Λαμίας ο οποίος αποσύρθηκε εθελούσια από το πρωτάθλημα της Α2 2008-09.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βαθμολογία Β Ανδρών 2007-08 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*Αποτελέσματα Β Ανδρών 2007-08 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.



Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2007 2008
Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2007 2008
Βιγιένα

Η **Βιγιένα** (στα ισπανικά **Villena**) είναι πόλη της Ισπανίας στην Περιφέρεια της Βαλένθια. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της επαρχίας του Αλικάντε, σε μέσο υψόμετρο 504 μέτρα και το έδαφος της καλύπτει 345,6 τ.χλμ. Το 2008 ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν σε 34.928 κατοίκους.

Στην Βιγιένα υπήρχε ένας σημαντικός οικισμός της Εποχής του Ορείχαλκου, το *Cabezo Redondo* (Στογγυλό Λοφίσκο), και σχετικά με αυτό, ο αρχαιολόγος José María Soler βρήκε τον Θησαυρό της Βιγιένα, τον δεύτερο μεγαλύτερο θησαυρό φτιαχμένο από χρυσάφι της Ευρώπης. Η πόλη εμφανίστηκε σητη σημερινή της θέση στην εποχή του Αλ-Ανδαλούς, και έγινε σημαντική περιοχική προτεύουσα. Μετά από την Ανακατάκτηση, η Βιγιένα υπήρχε επικυριαρχία. Από τότε, η σημαντικότητα της πόλης μειώθηκε, αλλά έμιναν πολλά μνημία της εποχής· το κάστρο του Μαρκησίου, δύο γοτθικές εκκλησίες, ή το δημοτικό παλάτι, μεταξύ των άλλων.

Βρίσκονται στην Βιγιένα επίσης διαφορετικά μουσεία, ώπος το Αρχαιολογικό Μουσείο Χοσέ Μαρία Σολέρ, το Γλυπτικό Μουσείο Ναβάρρο Σανταφέ (Navarro Santafé), το Εορτικό Μουσείο και το Μουσείο των *[[Μποτίχο|Μποτίχων]]*, ένα από τους λίγους που υπάρχουν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Βιγιένα 
* Αρχαιολογικό Μουσείο Χοσέ Μαρία Σολέρ 

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Κοινότητα της Βαλένθια
Μεστράιμ

**Μεστράιμ** (Mestraim) ή **Μερσαΐν** (Mizraim), πρόσωπο της Βίβλου δεύτερος γιος του Χαμ, αδελφός του Χους, του Φούδ και του Χαναάν ο γενάρχης των Αιγυπτίων σύμφωνα με το κεφάλαιο της Γένεσης στην Βίβλο, το όνομα του σημαίνει στα Εβραικά “**οι δύο χώρες**” εννοώντας την Άνω και την Κάτω Αίγυπτο. Σύμφωνα με την Βίβλο **(Γένεσις 10:13)** γιοί του Μεσραίν ήταν οι : Λουδιείμ, Ενεμετιείμ, Λαβιείμ, Νεφθαλιείμ, Πατροσωνιείμ. Σύμφωνα με τα **χρονικά του Ευσέβιου** ο Μανέθων επιβεβαιώνει την μακρινή αρχαιότητα της Αιγύπτου που φτάνει πολύ πίσω από τον κατακλυσμό την εποχή που χτίστηκαν οι πυραμίδες, ο Μεσραίν απλώς  εποίκισε ξανά την περιοχή. Ο Βυζαντινός χρονικογράφος και συγγραφέας του 9ου αιώνα Γεώργιος Σύγκελλος αναφέρει ότι ο Μεσραίν ήταν ο 1ος Φαραώ της 1ης δυναστείας της Αιγύπτου Μήνης που ενοποίησε την Άνω και την Κάτω Αίγυπτο.

## Αναφορές
* *Υἱοὶ δὲ Χάμ· Χοὺς καὶ Μερσαΐν Φοὺδ [...]*, Γένεσις 10:6

## Πηγές
* *Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά*, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8

Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Χαμ (υιός του Νώε)
Αγγλεσίτης

Ο **αγγλεσίτης** (αγγλ. anglesite) είναι θειικό ορυκτό του μολύβδου. Το όνομά του οφείλεται στη νήσο Άνγκλεσι (Anglesey) της Ουαλλίας, στο *Pary's Mine* όπου και πρωτοβρέθηκε. Ανήκει στην ομάδα του βαρύτη, με τον οποίο έχει παρόμοια δομή, πολύ υψηλότερη, όμως, πυκνότητα.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι ορυκτό συχνά συναντώμενο στις ζώνες οξείδωσης κοιτασμάτων μολύβδου, στις οποίες μπορεί να συνιστά σημαντικό μετάλλευμα. Σχετίζεται με κερουσίτη, γαληνίτη, γύψο, μαλαχίτη, βουλφενίτη και θείο.

Απαντά σε πολλές περιοχές της Γης. Σημαντικές εμφανίσεις του, εκτός από την νήσο Άνγκλεσι, υπάρχουν στην Κάμπρια και στην Σκωτία (Ηνωμένο Βασίλειο), στην Αυστρία (Καρινθία), Γερμανία, Σλοβενία, Ρωσία (Ουράλια όρη και χερσόνησος Καμτσάτκα), στην Τυνησία και στο Μαρόκο. Επίσης σε αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ, στο Μεξικό και την Αυστραλία.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

## Πηγές
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αγγλεσίτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Λαβραδορίτης

Το **λαβραδόριο** (αγγλ. labradorite) είναι τεκτοπυριτικό ορυκτό της ομάδας των αστρίων, υποομάδας πλαγιοκλάστων. Το όνομά του προέρχεται από την χερσόνησο του Λαμπραντόρ του Καναδά, όπου πρωτοβρέθηκε.

Είναι κοινότατο ορυκτό, ανευρισκόμενο σε σιδηρομαγνησιούχα εκρηξιγενή πετρώματα και ανορθοσίτες. Σπανιότερα βρίσκεται σε μεταμορφωσιγενή πετρώματα, ενώ απαντά και σε ιζηματογενή πετρώματα υπό μορφή θραυσμάτων. Σχετίζεται με ολιβίνη, πυροξένους, αμφιβόλους και μαγνητίτη.

Είναι από τους ελάχιστους αστρίους που εμφανίζουν κάποια οικονομική σημασία, καθώς χρησιμοποιείται για την κατασκευή διακοσμητικών αντικειμένων, λόγω του έντονου μπλε - ιώδους ιριδισμού που εμφανίζει. Αποτελεί, επίσης, συστατικό του ημιπολύτιμου λίθου **[[λάπις λάζουλι]]**.

## Πηγές
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Minerals.net
*Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Λαβραδόριο
Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Κατάλογος μυθικών βασιλέων της Αιγύπτου

Ο παρών **κατάλογος μυθικών βασιλέων της Αιγύπτου** είναι μια επισκόπηση όλων των μέχρι σήμερα γνωστών Μυθικών βασιλέων της Αιγύπτου. Περιέχει τους Αιγύπτιους βασιλείς από την μυθική εποχή με τα ονόματα τους να δίνονται στην ελληνική τους απόδοση.

Οι πληροφορίες αντλούνται κυρίως από τον αρχαίο Αιγύπτιο ιερέα - συγγραφέα Μανέθωνα του οποίου το έργο έχει διασωθεί μέσα από γραπτά των Αιλιανού, Απίωνα, Απολλόδωρου, Αφρικανού, Βάρβαρου, Διογένη, Βηρωσσού, Ιώσηπου, Ιωάννη , Μαλάλα, Πανόδωρου, Πλούταρχου, Διόδωρου, Ευσέβιου, Θεοδώρητου, Θεόφιλου, Πορφύριου, Σύγκελλου, Σωσάτη και του Ώρου. Μερικοί βασιλείς δεν δίνονται στη λίστα από όλους τους συγγραφείς ή αναφέρεται άλλος στη θέση τους, Επίσης πηγή του καταλόγου είναι και αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς. Η δε χρονολόγηση από τον Μανέθων πιθανολογείται ότι γίνεται σε σεληνιακά έτη , ένα σεληνιακό έτος ίσον 30 ημέρες.

Σύμφωνα με τον Μανέθωνα πρώτοι βασίλεψαν στην Αίγυπτο οι θεοί και μετά από αυτούς οι ήρωες. Επόμενοι 30 βασιλείς από την Μέμφιδα για 1790 έτη, εν συνέχεια μια νέα δυναστεία από την Θίνη 10 βασιλείς για 350 έτη. Στη συνέχεια βασίλεψαν πνεύματα θνητών για 5813 έτη και μετά ήρθε ο Κατακλυσμός τότε ήρθε και κατοίκησε στην Αίγυπτο, που εν τω μεταξύ είχε ερημώσει από ανθρώπους, ο Μεστράιμ. Πρώτος βασιλιάς μετά τον κατακλυσμό δίνεται ο Μήνης όπου με αυτόν ξεκινά η 1η δυναστεία και το παλαιό βασίλειο.

## Αναφορές
** Καὶ πρῶτον μὲν Ἥλιον βασιλεῦσαι τῶν κατ' Αἴγυπτον, ὁμώνυμον ὄντα τῷ κατ' οὐρανὸν ἄστρῳ. Ἔνιοι δὲ τῶν ἱερέων φασὶ πρῶτον Ἥφαιστον βασιλεῦσαι, πυρὸς εὑρετὴν γενόμενον.* Ευσέβιος ο Παμφίλου [2,1]
**[...] Ἀνελοῦσαν δὲ τὸν Τυφῶνα καὶ τοὺς συμπράξαντας παρὰ τὴν νῦν Ἀνταίου κώμην καλουμένην βασιλεῦσαι τῆς Αἰγύπτου.[...]* Ευσέβιος ο Παμφίλου [2,1]
**[...] Τὸν δὲ Ὧρον ὕστατον ὄντα τῶν θεῶν βασιλεῦσαι τῆς Αἰγύπτου. [...]*  Ευσέβιος ο Παμφίλου [2,1]

## Πηγές
**Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά*, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8

μυθικων βασιλεων της αιγυπτου
Ύμνος των Αζορών

[thumb|[σημαία των Αζορών]]

Ο **Hino dos Açores** (Ύμνος των Αζορών) είναι ο επίσημος ύμνος των Αζορών στην Πορτογαλία. Καθιερώθηκε το 1979. Οι στίχοι είναι της Νατάλια Κορέια (Natália Correia) και η μουσική του Τεόφιλο Φραζάο (Teófilo Frazão).

## Στίχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ορχηστρική έκδοση

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Αζόρες
Βυτοβνίτης

Ο **βυτοβνίτης** (αγγλικά: bytownite) είναι τηκτοπυριτικό ορυκτό της ομάδας των αστρίων, υποομάδας πλαγιοκλάστων. Το όνομά του προέρχεται από το τοπωνύμιο *Bytown*, παλαιότερο όνομα της Οττάβα (Οντάριο, Καναδάς).

Είναι από τα σπανιότερα μέλη της ομάδας των πλαγιοκλάστων και περιέχει 70-90% ασβέστιο και 30-10% νάτριο, ανευρισκόμενο κυρίως υπό μορφή κόκκων σε γάββρους και ανορθοσίτες, ενώ εμφανίζεται και υπό μορφή φαινοκρυστάλλων σε βασάλτες. Σπανιότατος σε μεταμορφωμένα πετρώματα. Οι κρύσταλλοί του είναι σπάνιοι, εμφανίζοντας σχεδόν τετράγωνη διατομή και πινακοειδείς απολήξεις.

Σχετίζεται με ολιβίνη, βιοτίτη, κεροστίλβη και πυροξένους.

Ανευρίσκεται σε μορφή σχετικά καλοσχηματισμένων κρυστάλλων στον Καναδά, τη Βρετανία, τη Νορβηγία, τη Νότια Αφρική, το Ελ Σαλβαδόρ και αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ: Μοντάνα, Καλιφόρνια, Κολοράντο, Γεωργία.

Στην Ελλάδα, ανευρίσκεται στη Ροδόπη.

## Πηγές

*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Minerals.net
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών και πετρωμάτων της Ελλάδας

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Βυτοβνιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Χορ-Αχά

Ο **Χορ-Αχά ** ή **Ώρος-Αχά** ήταν ο δεύτερος βασιλιάς της 1ης Δυναστείας της Αρχαίας Αιγύπτου και γιος του φαραώ Μήνη. Το όνομά του, Hor-Aha, γράφεται με δυο λέξεις όπου Hor είναι ο Ώρος, αιγυπτιακή θεότητα με τη μορφή γερακιού, και το Aha σημαίνει μαχητής.

## Παράδοση
Σύμφωνα με τον Μανέθωνα, ο πατέρας του Άθωθι, Μήνης, είχε ενώσει την Άνω και Κάτω Αίγυπτο σε ένα βασίλειο, γεγονός που πιθανώς συνέβη τον 32ο αιώνα π.Χ. Κατά τον Μανέθωνα, ο Άθωθις τον διαδέχτηκε πριν τα 30 χρόνια του, φέρεται να έχει γράψει δύο βιβλία ανατομίας, να έχει χτίσει παλάτι στη Μέμφιδα και ότι σκοτώθηκε και αυτός, όπως ο πατέρας του, από ιπποπόταμο, κατά τη διάρκεια κυνηγιού.

## Σύγχρονη έρευνα
Μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι ο Χορ-Αχά ήταν γιος του Νάρμερ και είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Μήνη.. Πάντως η επικρατούσα άποψη ταυτίζει τον Ναρμέρ με τον Μήνη και θεωρεί επομένως τον Χορ-Αχά 2ο βασιλιά της 1ης Δυναστείας.

Τάφοι και κενοτάφια που μπορεί να ανήκουν στον Αχά (λόγω της φύσης των ενδείξεων, η ταύτιση είναι αμφιλεγόμενη) έχουν βρεθεί οι εξής:
* σύμπλεγμα 36 τάφων διατεταγμένων σε τρεις παράλληλες σειρές, στη νεκρόπολη της Αβύδου. Το έθιμο των ανθρωποθυσιών κατά την ταφή βασιλέων πρωτοεμφανίζεται στον τάφο του Χορ-Αχά. Εκεί βρέθηκαν ακόμη και οστά νεαρών λιονταριών που φαίνεται να μεγάλωσαν στην αιχμαλωσία
* στη Νακάντα (μπορεί να ανήκει σε σύζυγό του) 
* στη Σακκάρα, όπου μεγάλος μασταμπάς

Είναι αξιοσημείωτο πως τα ταφικά μνημεία του Αχά (όπως και των υπόλοιπων μελών της 1ης Δυναστείας) στη Σακκάρα και την Άβυδο είχαν καταστραφεί σκόπιμα με φωτιά, κάτι για το οποίο δεν έχει δοθεί εξήγηση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gardiner, Sir Alan (1961). Η Αίγυπτος των Φαραώ, εκδ. Φόρμιγξ, 1996, ISBN 960-8408-02-04.
* .
* .
* 
* .
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η λίστα των Φαραώ του Μανέθωνα. 
* Αρχαία Αίγυπτος - Παλαιό βασίλειο

Α
Ντζερ

Ο **Ντζερ** ή **Ιτετί** ήταν ο τρίτος βασιλιάς της 1ης Δυναστείας της Αιγύπτου. Γιος του Χορ-Αχά, βασίλεψε, κατά τη Στήλη του Παλέρμο 41 έτη και αναγράφεται ότι γιορτάστηκαν τα 30 πρώτα χρόνια της βασιλείας του. 

Στα *Αιγυπτιακά *του Μανέθωνα, ως τρίτος βασιλιάς της 1ης δυναστείας αναφέρεται ο Κενκένης. Ωστόσο, αν ο Μήνης ταυτίζεται με τον Χορ-Αχά, τότε ο Ντζερ είναι ο 2ος βασιλιάς και συμπίπτει με τον Άθωθι του Μανέθωνα.

Οι περισσότερες πληροφορίες που έχουμε για τον Ντζερ προέρχονται από ανασκαφικά ευρήματα, όπως επιγραφές, στην Άβυδο και στη Σακχάρα. Η Στήλη του Παλέρμο μας πληροφορεί για κάποια μάχη που έγινε με ασιατικό λαό, μια άλλη στήλη που ανακαλύφθηκε στη Νουβία και σήμερα φυλάσσεται στο μουσείο του Χαρτούμ πιστοποιεί μια τέτοια επιδρομή εκεί. Από άλλες πηγές ξέρουμε για εκστρατείες στο Σινά, στον Λίβανο, στη Συρία και στην Παλαιστίνη.

Μετά τον θάνατο του, ο Ντζερ θάφτηκε στη νεκρόπολη της Αβύδου. Τον διαδέχτηκε ο γιος του, Ντζετ. Ο τάφος του έχει βρεθεί στη νεκρόπολη της Άβυδου και είναι υπόγειος, χτισμένος με τούβλα. Σε αυτόν βρέθηκαν πολλά χρυσά κοσμήματα.

## Πηγές


* Η λίστα των Φαραώ του Μανέθωνα (Στην Αγγλική γλώσσα).
* Αρχαία Αίγυπτος Παλαιό βασίλειο
* Djer από το touregypt

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι



Κενκενης
Ντζετ

Ο **Ντζετ**, γνωστός και ως **Γουάτζ**, **Ζετ**, και **Ουάτζ** ή (κατά τον Μανέθωνα) *Βαβενέφης* ή *Ουενέφης*, ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της 1ης δυναστείας Φαραώ της Αρχαίας Αιγύπτου. Το όνομα του, Ντζετ Ώρος, σημαίνει *φίδι του Ώρου*.

Λίγα είναι γνωστά για τη βασιλεία του, αλλά έχει γίνει διάσημος λόγω της ανεύρεσης ανάγλυφου, σε καλά διατηρημένα μορφή, στον τάφο του. Το ανάγλυφο αναπαριστά τον Ντζετ και τον θεό Ώρο. Το ανάγλυφο αυτό δείχνει ότι το συγκεκριμένο αιγυπτιακό στυλ είχε ήδη αναπτυχθεί πλήρως κατά την περίοδο αυτή. Το όνομα του αναφέρεται και στη Στήλη του Παλέρμο.

Σύμφωνα με τον Μανέθωνα, στη διάρκεια της βασιλείας του μεγάλος λιμός έπεσε στην Αίγυπτο, ενώ φέρεται πως κατασκεύασε πυραμίδα.

## Παραπομπές


## Σχετική Βιβλιογραφία
* Toby A. H. Wilkinson, *Early Dynastic Egypt*, Routledge, London/New York 1999, ISBN 0-415-18633-1, 73-74
* Toby A. H. Wilkinson, *Royal Annals of Ancient Egypt: The Palermo Stone and Its Associated Fragments*, (Kegan Paul International), 2000.

Κατηγορία:Φαραώ της 1ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ντεν

Ο **Ντεν** ή **Ντεβέν** (*(Den ή Dewen)* ή, κατά τον Μανέθωνα, *Ουσαφάης* ή *Ουσαφάιδας*) ήταν Αιγύπτιος βασιλιάς της 1ης δυναστείας Φαραώ. 

Ήταν γιος και διάδοχος του Ντζετ και της Μερνεΐτ (Merneith). Σε αιγυπτιακά αρχεία αναφέρονται πόλεμοι που έκανε με φυλές Βεδουΐνων στο Σινά. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον τίτλο του βασιλέα της Άνω και Κάτω Αιγύπτου και χρησιμοποίησε το έμβλημα με τις δυο κορώνες, τη μία κόκκινη και την άλλη λευκή. Τα δύο χρώματα συμβόλιζαν τα δύο βασίλεια.

Το δάπεδο του τάφου του στην νεκρόπολη της Αβύδου είναι από κόκκινο γρανίτη και είναι η πρώτη φορά στην Αίγυπτο που χρησιμοποιήθηκε ο γρανίτης ως οικοδομικό υλικό.

Σύμφωνα με μελέτη του Τόμπυ Γουίλκινσον για τη Στήλη του Παλέρμο, ο Ντζετ βασίλεψε τουλάχιστον 32 χρόνια. Ο Γουίλκινσον αναφέρει ότι τα μεσαία έτη της βασιλείας του Ντζετ διατηρούνται στη Στήλη του Καΐρου (L Απόσπασμα 5), ενώ τα ύστερα έτη καταγράφονται στο μητρώο ΙΙΙ της στήλης του Παλέρμο.

Επιγραφή από ελεφαντόδοντο από την Άβυδο απεικονίζει τον Ντεν κατά τη στιγμή της «κατάκτησης της Ανατολής» (ο όρος «ανατολή» θεωρείται ότι αναφέρεται στο Σινά). Το όνομα Ντεν σημαίνει «ο Ώρος που χτυπά».

## Παραπομπές


## Σχετική Βιβιλιογραφία
* Toby A. H. Wilkinson: *Early Dynastic Egypt*, Routledge, London/New York 1999, ISBN 0-415-18633-1, 75-78.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ντεν στο www.ancient-egypt.org 
*Den, the 4th King of Egypt's 1st Dynasty στο TourEgypt



Ντεν
Ανετζίμπ

Ο **Ανετζίμπ**, (*Anedjib ή Enezib, Adjib, ή Andjyeb* ή, κατά τον Μανέθωνα, *Μιεβιδός*), ήταν βασιλιάς της 1ης δυναστείας Φαραώ της Αιγύπτου.

Σύμφωνα με τον Μανέθωνα βασίλεψε 26 έτη. Ωστόσο αυτή η πληροφορία δεν είναι αποδεκτή από τους αιγυπτιολόγους οι οποίοι, με βάση τη Στήλη του Παλέρμο και τη Στήλη του Καΐρου, εκτιμούν ότι βασίλευσε περί τα 7, ή, κατά τους περισσότερους, περί τα 10 έτη.

Ο τάφος του Ανετζίμπ, ο Τάφος 10 στη νεκρόπολη της Αβύδου, επιβεβαιώνει τη κρίση που αντιμετώπισε στη σύντομη βασιλεία του. Ο τάφος θεωρείται ότι είναι «ένας από τις χειρότερους που κατασκευάστηκαν και μικρότερος μεταξύ των βασιλικών τάφων της Αβύδου, μια απλή κατασκευή 53,75 Χ 29,5 ft (16,4 m X 9)». Είναι χτισμένος εξ ολοκλήρου από ξύλο και όχι από πέτρα, και κακή ποιότητα κατασκευής, ενώ «*γύρω του υπάρχουν 64 τάφοι, επίσης χαμηλού επιπέδου*».

Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της βασιλείας του φαίνεται να είναι η κατασκευή του τάφου S3038, ο οποίος κατασκευάστηκε για κάποιον αξιωματούχο του. Πρόκειται για μεγάλο μασταμπά πάνω από τον οποίο υπήρχε κρυμμένος κλιμακωτός τύμβος, η κατασκευή του οποίου δείχνει να προετοιμάζει το έδαφος για τις κλιμακωτές πυραμίδες της 3ης Δυναστείας. Λόγο του τρόπου που έγιναν οι παλαιότερες ανασκαφές στη νεκρόπολη της Σακκάρα και λόγω επίσης της κακής κατάστασης των βασιλικών τάφων στην Άβυδο, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι οι κλιμακωτοί τύμβοι δεν πρωτοεμφανίζονται σε προγενέστερες βασιλείες. Ωστόσο, ελλείψει άλλων στοιχείων, η επινόηση αυτή αποδίδεται στην εποχή του Ανετζίμπ.

Μερικά λίθινα αγγεία φέρουν επιγραφές που έχουν σβηστεί υπό τον διάδοχό του, Σεμερκέτ, γεγονός που μπορεί να υποδηλώνει ότι καθαιρέθηκε ή ότι ο Σεμερκέτ τον θεώρησε σφετεριστή, όπως και τη Μερνεΐτ.

## Παραπομπές


## Πηγές

*
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Ανετζίμπ στο www.ancient-egypt.org
*Anedjib, the 5th Ruler of Egypt's 1st Dynasty στο TourEgypt

Κατηγορία:Φαραώ της 1ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Σεμερκέτ

Ο  **Σεμερκέτ** *(Semerkhet)* ή (κατά τον Μανέθωνα) *Μέμψης*, ήταν βασιλιάς της 1ης δυναστείας Φαραώ της Αρχαίας Αιγύπτου. Για τη βασιλεία του λίγα είναι γνωστά. Βασίλεψε μόλις 8 έτη, παρ'όλα αυτά έχτισε μεγάλο τάφο στη νεκρόπολη της Αβύδου. Το όνομα του αναφέρεται και στη Στήλη του Παλέρμο. 

Ο Μανέθων στο βιβλίο του *Αιγυπτιακά* ότι στη βασιλεία υπήρξαν πολλές καταστροφές και πως αυτό οφείλεται στον ότι ο Μέμψης σφετερίστηκε τον θρόνο διώχνοντας τον πατέρα του Μιεβιδό, δίνοντας παράλληλα εντολή να σβηστεί το όνομά του από όλες τις επιγραφές. 

Ο Μανέθων αναφέρει ότι βασίλεψε 18 έτη και ο Κανόνας του Τορίνο 72 έτη, τα οποία δεν θεωρούνται αξιόπιστα σύμφωνα με τη στήλη του Παλέρμο. Από την ανάλυση της στήλης, οι αιγυπτιολόγοι έχουν συμπεράνει ότι βασίλεψε επί 8 έτη. 

Τα μόνα γεγονότα που αναφέρονται στη στήλη του Παλέρμο για τη σύντομη βασιλεία του φαίνεται να είναι θρησκευτικές τελετές. Υπάρχει σφραγίδα από ελεφαντόδοτο που παραπέμπει στο όνομά του καθώς και του Χενουκά (Henuka), αξιωματούχου ο οποίος φαίνεται πως ήταν υπουργός του Σεμερκέτ και του διαδόχου του, Κά'α. Η μητέρα του ονομαζόταν Βατιρύτις.

Ο Σεμερκέτ είναι θαμμένος στον Τάφο U της βασιλικής νεκρόπολης της Αβύδου. Το όνομά του σημαίνει "καλός φίλος".

## Παραπομπές

## Πηγές
* .
* Toby A. H. Wilkinson, *Early Dynastic Egypt*, Routledge, London/New York 1999, ISBN 0-415-18633-1, 79-80
* Toby Wilkinson, Royal Annals of Ancient Egypt: The Palermo Stone and Its Associated Fragments, (Kegan Paul International), 2000.
* Semerket
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι



Κατηγορία:Φαραώ της 1ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Θοριανίτης

Ο **θοριανίτης** (αγγλ. thorianite) είναι ορυκτό οξείδιο του θορίου. Οφείλει το όνομά του στο περιεχόμενο θόριο, το οποίο ονομάστηκε έτσι από τον Σκανδιναβό θεό του πολέμου, τον Θωρ.

Σχηματίζει πλήρη ισόμορφη σειρά με τον ουρανινίτη (UO2). Είναι ισχυρά ραδιενεργό ορυκτό, εκπέμπει ακτινοβολία α, β και γ σε ετήσιο ποσό 360 mRem/gr και δείγματά του πρέπει να φυλάσσονται μέσα σε μολύβδινα κουτιά. Επίσης, πρέπει να αποφεύγονται οι εισπνοές της σκόνης του, η κατάποσή του και η παρατεταμένη έκθεση κοντά στο ορυκτό.

Ανευρίσκεται σε γρανιτικούς πηγματίτες, σπανιότερα σε καρμπονατίτες και σερπεντινίτες. Απαντά, επίσης, σε θραύσματα εντός συμπυκνωμάτων βαρέων ορυκτών.

Ποικιλίες του θοριανίτη είναι ο **αλδανίτης** και ο **ουρανοθοριανίτης**.

Συνδέεται με θορίτη, ζιρκόνιο, ιλμενίτη, κασσιτερίτη, αλλανίτη, διοψίδιο, σπινελίους και φλογοπίτη.

Απαντά στη Μαδαγασκάρη, τη Σρι Λάνκα, τη Βραζιλία (Minas Gerais και Pará), τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Νότια Αφρική, τη Ρωσία (περιοχές λίμνης Βαϊκάλης, χερσονήσου Κόλα και νοτίων Ουραλίων). Σε μικρές ποσότητες βρίσκεται, επίσης, στη Γερμανία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Αυστρία, την Ιταλία, τη Γροιλανδία και την Αυστραλία. Σημαντικές αποθέσεις του υπάρχουν επίσης στην Αλάσκα των ΗΠΑ, καθώς και (μικρότερες) στις Πολιτείες Κολοράντο, Νεβάδα, Ουάσινγκτον, Βιρτζίνια και Μέιν.

## Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Uranium Minerals
*Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Θοριανιτης
Κά'α

Ο **Κά'α** *(Qa'a ή Qáa)* ή, κατά τον Μανέθωνα, *Βιμπένθης* ή *Βιηνεχής,* ήταν ο τελευταίος γνωστός βασιλιάς της πρώτης δυναστείας της Αιγύπτου. 

Ο τάφος του, (Τάφος Q) στη νεκρόπολη της Αβύδου, είχε πολύ μεγάλες διαστάσεις (30 Χ 23 μέτρα). Στα ευρήματα του τάφου συγκαταλέγεται σφραγίδα με το όνομά του στην ιερογλυφική γραφή και 26 ταφές-θυσίες. Οι ανασκαφές έγιναν από το Γερμανικό Ινστιτούτο στα μέσα της δεκαετίας του 90 , τα ευρήματα δείχνουν μακρά βασιλεία (25 έτη).

Από την περίοδο βασιλείας του έχουν βρεθεί πολλές επιγραφές. Σε ανασκαφή τάφου αξιωματούχου του Κά'α, στη νεκρόπολη της Σακκάρα, βρέθηκε στήλη από την οποία συμπεραίνεται ότι, κατά τη βασιλεία του, η Αίγυπτος ευημερούσε. Το όνομα Qa'a  μεταφράζεται ως "το χέρι του, αυξάνεται" . 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Peter Clayton, Chronicle of the Pharaohs, Thames & Hudson Ltd, 1994.
* Toby A. H. Wilkinson, *Early Dynastic Egypt*, Routledge, London/New York 1999, ISBN 0-415-18633-1, σσ.80-81

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φαραώ της 1ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Άρδασσα Κοζάνης

Η **Άρδασσα** είναι χωριό του Νομού Κοζάνης και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Εορδαίας. Απέχει 6 χλμ. ΝΔ. της Πτολεμαΐδας, και 34 χλμ. Β.της Κοζάνης. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της πεδιάδας της Εορδαίας, μόλις 2 χλμ. από τους πρόποδες τους Ασκίου Όρους σε υψόμετρο 630μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Το παλαιό όνομα του οικισμού ήταν Σούλποβο. Τον 17ο αιώνα το χωριό κατοικούνταν από Έλληνες σύμφωνα με τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή Οι Έλληνες σταδιακά εκδιώχτηκαν από τους Οθωμανούς και τους Βούλγαρους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδος - Τουρκίας το Σούλποβο κατοικήθηκε από Ελληνικούς προσφυγικούς πληθυσμούς του Πόντου, καταγόμενους από την περιοχή Δορύλλης (Τορούλ) Άρδασσας του Πόντου (Κορόνιξα, Άρδασσα, Ζιγανα, Κρώμνη, Κοδωνάντων κ.α.). Έτσι ο οικισμός μετονομάστηκε από Σούλποβο τιμητικά σε Άρδασσα. 

## Γενικά στοιχεία
Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία, καθώς ο κάμπος της περιοχής είναι εξαιρετικά εύφορος. Σήμερα, ως επί το πλείστον καλλιεργείται σιτάρι και καλαμπόκι, ενώ στο παρελθόν η Άρδασσα ήταν φημισμένη για τον εξαιρετικής ποιότητας καπνό της. Έχει εξαιρετική θέα προς το Άσκιον Όρος.
Το κλίμα του οικισμού είναι ηπειρωτικό, με θερμά και ξηρά καλοκαίρια και ψυχρούς και δριμείς χειμώνες. Η θερμοκρασία πέφτει πολλές φορές κάτω των -20°C ενώ το καλοκαίρι μπορεί να αγγίξει και τους 41&nbsp;°C. Η μέση βροχόπτωση ετησίως φτάνει τα 580 mm.
Κατά τις δεκαετίeς 1950 και 1960 στην Άρδασσα είχε αναπτυχθεί η εκτροφή του νεροβούβαλου. Μάλιστα είχε αποδοθεί στον οικισμό το προσωνύμιο Βουβαλοχώρι, λόγω των βαλτωδών εκτάσεων που διέθετε ο κάμπος του οικισμού. Σήμερα στην Άρδασσα είναι σε λειτουργία Παιδικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Φαρμακείο, Αγροτικό Ιατρείο καθώς και διαφόρων ειδών καταστήματα.

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άρδασσας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 37,865 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κρυόβρυση.

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Εορδαίας
Μπόχος

Ο ** Μπόχος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Αιγύπτου. Αναφέρεται από τον Μανέθωνα στο βιβλίο του *Αιγυπτιακά* . 

Βασίλεψε πριν τον Κατακλυσμό και ήταν στη σειρά των ημίθεων ή πνευμάτων θνητών που βασίλεψαν μετά τους θεούς στην Αίγυπτο. Ήταν διάδοχος των απογόνων του Μίνωα και η διάρκεια της βασιλείας του αναφέρεται μαζί με τους επόμενους οκτώ άγνωστους βασιλείς σε 214 έτη.

## Πηγές
**Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά*, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Αγαθοδαίμων (μυθολογία)

Ο **Αγαθοδαίμων** ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας προστάτης των αγρών, των αμπέλων αλλά και πνεύμα της γονιμότητας της εφορίας, της σοφίας, φύλακας των πόλεων και της ευδαιμονίας. Υπάρχουν και άλλες θεωρίες πως ήταν ακόμα και μια θεότητα του ειρηνικού θανάτου από διάφορες πηγές παρόλο που εξασφάλιζε ασφάλεια σ αυτούς που είχε υπό την προστασία του διότι λειτουργούσε σαν ψυχοπομπός. Οι αγαθόδαιμονες γεννιούνταν με κάθε άνθρωπο μαζί με τους κακοδαίμονες.

Ο Αγαθοδαίμων πολλές φορές ταυτιζόταν με τον ίδιο τον Δία και για σύμβολα του είχε τον φαλλό και τον όφι. Άλλες φορές απεικονιζόταν κρατώντας το Κέρας της Αμάλθειας και στάχυα.

Σύμφωνα με τον Αιγύπτιο ιερέα και ιστορικό Μανέθωνα ο Αγαθοδαίμων βασίλεψε στην Αίγυπτο πριν τον κατακλυσμό στην πρώτη δυναστεία των θεών. Ήταν ο τρίτος βασιλιάς στη σειρά, και βασίλεψε 56 έτη μετά τους Ήφαιστο και τον γιο του Ήλιου.

Κατά τους Ρωμαίους
, συγγεννάται με κάθε άνθρωπο και γίνεται προστάτης του. Οι αγαθόδαιμονες θεωρούνται ως βοηθοί, προστάτες και φύλακες των ανθρώπων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά*, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Οθόι

Ο **Οθόι** είναι μυθικός βασιλιάς της Αιγύπτου. Σύμφωνα με τον Μανέθωνα βασίλεψε πριν τον κατακλυσμό και ήταν ημίθεος ή πνεύμα θνητού. Ο Μανέθων δεν μας δίνει ακριβή πληροφορία πόσα έτη βασίλεψε αλλά μας αναφέρει ότι βασίλεψε 203 έτη μαζί με τους επόμενους 7, άγνωστους, βασιλείς. 

## Πηγές
**Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά*, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Κοβαλτίτης

Ο **Κοβαλτίτης** ή **Κοβαλτίνης** (αγγλ. cobaltite) είναι θειοαρσενικούχο ορυκτό του κοβαλτίου. Το όνομά του προέρχεται από την γερμανική λέξη "Kobold" (=ξωτικό), λόγω της αδυναμίας σωστής καμίνευσης των κοβαλτιούχων ορυκτών από τους αλχημιστές, οι οποίοι πίστευαν ότι στο ορυκτό περιεχόταν κάποιο ξωτικό, που δεν επέτρεπε την καμίνευσή του.

Η δομή του παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με αυτήν του σιδηροπυρίτη. Στον κοβαλτίτη οι δεσμοί μεταξύ ατόμων θείου (S-S) αντικαθίστανται από δεσμούς θείου - αρσενικού (S-As), εξηγώντας το διαφορετικό σύστημα κρυστάλλωσης (ρομβικό αντί κυβικού). Η εξωτερική συμμετρία, ωστόσο, παραμένει παρόμοια με αυτήν του κυβικού (για το λόγο αυτό το ορυκτό αναφέρεται ως «ψευδοκυβικής συμμετρίας») και οι κρύσταλλοί του, εξωτερικά, προσομοιάζουν πολύ με αυτούς του σιδηροπυρίτη, διαφέροντας μόνον ως προς το χρώμα.

Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές αποθέσεις υψηλών θερμοκρασιών και σε φλέβες ή παρενεσπαρμένος σε πετρώματα μεταμόρφωσης επαφής. Σχετίζεται με όλα τα ορυκτά της ομάδας μικτών θειούχων (σφαλερίτης, σιδηροπυρίτης, χαλκοπυρίτης), μαγνητίτη, τιτανίτη και πολυάριθμα θειούχα - αρσενικούχα ορυκτά του κοβαλτίου και του νικελίου.

Παραλλαγές του αποτελούν τα ορυκτά **γλαυκόδοτο** (glaucodot) και **αλλοκλασίτης** (alloclasite).

Εξαλλοιώνεται, συνήθως, προς ερυθρίτη (Co3(AsO4).2-8(H2O)), που έχει έντονο ερυθρό χρώμα. Τα προϊόντα εξαλλοίωσής του έχουν όλα έντονα χρώματα και αποκαλούνται «μπουμπούκια του κοβαλτίου» (cobalt blooms), χρησιμεύουν δε ως ενδείκτες ύπαρξης πρωτογενών μεταλλευμάτων κοβαλτίου.

Είναι από τα βασικά μεταλλεύματα για την παρασκευή καθαρού κοβαλτίου, το οποίο έχει ευρύτατες βιομηχανικές εφαρμογές. Απαντά στη Σουηδία (περιοχές Tunaberg, Nyköping, Södermanland), τη Νορβηγία, τη Βρετανία (Κορνουάλλη), τη Γερμανία, το Μαρόκο, τον Καναδά και την Αυστραλία.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Κοβαλτιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του κοβαλτίου