open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tom Dooley (τραγούδι)

**Tom Dooley** είναι ο τίτλος λαϊκού τραγουδιού από τις Ηνωμένες Πολιτείες που διηγείται την ιστορία ενός αθώου ανθρώπου που καταδικάστηκε στην κρεμάλα για κάποιο έγκλημα που δεν έκανε. Γνώρισε τεράστια επιτυχία το 1958 όταν το τραγούδισαν οι The Kingston Trio.

## Πηγές
* Alan Lomax (ΕΠΙΜ.): *Λαϊκό Τραγούδι: U. S. A.* Duell, Σλόαν και Πιρς, Νέα Υόρκη, 1947. Επίσης, κάτω από τον τίτλο *τους πιο Αγαπημένους American Folk Τραγούδια* που τυπώνεται.
* Τζον Φόστερ Δύση, ''Η Μπαλάντα του Τομ Dula: Η Τεκμηριωμένη Ιστορία Πίσω από Το Φόνο της Λόρα Foster'', 2002, αγγλικά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το βίντεο με το Kingston Trio

Κατηγορία:Αμερικανικά τραγούδια
Κατηγορία:Singles του 1958
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Κεντρική Μουσειολογική Ιδέα

Η **Κεντρική Μουσειολογική Ιδέα** συνιστά το κύριο και ενιαίο μήνυμα που προκύπτει από τον νοηματικό μουσειολογικό σχεδιασμό κάθε μόνιμης ή περιοδικής έκθεσης αλλά και από τη διοργάνωση κάθε πολιτιστικής δράσης. Η Κεντρική Ιδέα διαμορφώνεται από τους στόχους της κάθε δράσης επέμβασης, την επιλογή των εκθεμάτων ή των μνημείων, τη φύση του κάθε μνημείου, την επιλογή των ειδικών πληροφοριών του κάθε εκθέματος/μνημείου, τον προσδιορισμό του κοινού και το είδος των γενικότερων πολιτικών και οικονομικών στόχων των θεσμικών φορέων που εμπλέκονται. 

Τη διατύπωση της Κεντρικής Ιδέας ακολουθεί η συγκρότηση του Μουσειολογικού Σκεπτικού, το οποίο διαμορφώνει τις Μουσειολογικές Ενότητες βάσει της περαιτέρω επεξεργασίας της συλλογής, της κατάθεσης απόψεων των ειδικών επιστημόνων, της αναζήτησης πρόσθετου τεκμηριωτικού υλικού, των δυνατοτήτων του χώρου και του οράματος του Κυρίου του Έργου.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Μουσειολογία
Γιεργκιούτς (Κούμπα)

Το **Γιεργκιούτς **(επίσης, **Γιεργκιούντζ**, αζερικά: Yergüc) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Ασαντούρ Μπαχαριάν

Ο **[[:wikt:Ασαντούρ|Ασαντούρ]] Μπαχαριάν** (1924 -1990) ήταν σύγχρονος Έλληνας ζωγράφος, αρμενικής καταγωγής. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής και ανέπτυξε σημαντική πολιτιστική δράση για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση και λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, παρέμεινε πολιτικός κρατούμενος έως το 1960. Μετά την αποφυλάκισή του παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση (1961, Ζυγός) με έργα που ζωγράφισε στη φυλακή και απεικόνιζαν με σκοτεινά χρώματα απλές σκηνές από την καθημερινή ζωή των κρατουμένων. Στη συνέχεια, δίδαξε γραφιστικές εφαρμογές στη Σχολή Βακαλό (1961-1967) και το 1969, μέσα στη δικτατορία, ίδρυσε το Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο Ώρα. Μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974, παρουσίασε μια έκθεση «αφιερωμένη στον άγνωστο πολιτικό κρατούμενο», που προκάλεσε αίσθηση. Επρόκειτο για ελαιογραφίες, όπου τα θέματα της παλιάς του ζωγραφικής αποδόθηκαν μέσα από μια νέα οπτική και με διαφορετική χρωματική επεξεργασία, σαν συμβολικές αναφορές κατά στο απολυταρχικό καθεστώς. μικρογραφία|384x384εσ|Ακουαρέλα του δημιουργούΣημαντική συνεισφορά στην ελληνική πολιτιστική ζωή ήταν, το 1983, η ίδρυση μαζί με τη Δήμητρα Τσούχλου του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Άποψη, το οποίο συνδιεύθυνε μέχρι το 1989.

Πραγματοποίησε 38 ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε πλήθος ομαδικών.

## Κατάλογοι για το έργο του
* 1960, ΣΤ' Πανελλήνιος έκθεσις ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, διακοσμητικής
* 1965, Μαγικός Κύκλος: ταξίδια στη μυθική χώρα του ανθρώπου
* 1965, Όγδοη πανελλήνιος έκθεσις: ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική, διακοσμητική
* 1970, Αντιπροσωπευτική έκθεση σύγχρονης ελληνικής τέχνης
* 1970, Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη - Ζωγράφοι, Γλύπτες, Χαράκτες
* 1972, "Art Gallery of Rhodes"
* 1975, Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα: Γ. Η νέα γενιά 1920-1930 (α' 1920-1925)
* 1975, Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις
* 1978, Εικαστικοί Καλλιτέχνες στο Φεστιβάλ Αυγής ΄78
* 1978, Έκθεση ζωγραφικής Ντοκουμέντα ΄78
* 1979, Contemporary Greek painters and print makers
* 1980, Α. Μπαχαριάν: ακουαρέλλες και τέμπερες
* 1981, Από την Καλλιτεχνική Συλλογή της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος
* 1982, Η Φυσιογνωμία της Μεταπολεμικής Τέχνης στην Ελλάδα: Εξπρεσιονισμός, Υπερρεαλισμός
* 1982, Το νέφος πάνω απ΄την πόλη
* 1982, Ματιές στην Ελλάδα
* 1983, 25 Χρόνια Σχολή Βακαλό
* 1984, Νέα Αποκτήματα του Μουσείου Βορρέ
* 1985, Έλληνες Καλλιτέχνες: Δέκα Χρόνια Κριτική 1974-1984
* 1985, Η Γενιά του 30: Πρόδρομοι και Συνεχιστές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες αρμενικής καταγωγής
Κάρολος Φραγκίσκος της Λωρραίνης

Ο **Κάρολος-Φραγκίσκος**, γαλλ. *Charles François*, (11 Ιουλίου 1661 - 15 Αυγούστου 1702) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Ζουαγιέζ (1688-90) και πρίγκιπας του Κομερσύ (Commercy). Ήταν στρατάρχης της Αυστρίας και στρατιωτικός σύμβουλος του Ευγένιου της Σαβοΐας. Έγινε εξέχων στρατιωτικός, αφού οδήγησε τα στρατεύματα στον Μεγάλο Πόλεμο κατά της Τουρκίας, στον Εννεαετή Πόλεμο και στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπαρ-λε-Ντυκ της Λωρραίνης και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου-Μάριου δούκα του Ζουαγιέζ και της συζύγου του Άννας της Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης. Ο πατέρας του ήταν διοικητής του Ιππικού στο Γαλλικό στρατό και εγγονός (από νόθο τέκνο) του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.

Αρχικά προσχώρησε στο στρατό της Γαλλίας, αλλά το 1684 έφυγε για να πάει στο στρατό της Αυστρίας: συμμετείχε εθελοντικά στον Μεγάλο Πόλεμο κατά της Τουρκίας (1683-99). Στην αρχή ήταν σύμβουλος του Καρόλου Ε΄ (5ου εξαδελφου του) στις διαπραγματεύσεις με τον Φρειδερίκο Ζ΄ μαργράβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Το 1685 πήρε μέρος στην πολιορκία του Νόβε-Ζάμσκυ, όπου τραυματίστηκε. Το επόμενο έτος ήταν ένας από τους διοικητές της 2ης μάχης της Βούδας, όπου επίσης τραυματίστηκε.

Το 1685 έγινε υπασπιστής του στρατηγού. Το 1685 ο Λεοπόλδος Α΄ των Αψβούργων του χορήγησε προσωπική φρουρά ιππέων ως αμοιβή για τα επιτεύγματά του κατά τον Μεγάλο Πόλεμο κατά των Τούρκων. Το 1688 ήταν από τους διοικητές της πολιορκίας του Βελιγραδίου. Έπειτα από την επιτυχή πολιορκία της πόλης προήχθη σε αντιστράτηγο. Κατά τα έτη αυτά έγινε από τους πιο έμπιστους του Ευγένιου πρίγκιπα της Σαβοΐας.

Έπειτα από το ξέσπασμα του Εννεαετούς Πολέμου (1688-97) πήγε στη Ρηνανία ως στρατηγός της Αυστρίας. Το 1690 υπεράσπισε το Μετς εναντίον του Γαλλικού στρατού. Το 1692 προήχθη σε στρατηγό του Ιππικού. Το ίδιο έτος πήρε μέρος στην πολιορκία του Εμπρούν, όπου πυροβολήθηκε. Το 1696 προήχθη σε αρχιστράτηγο της Αυστρίας και οδήγησε τα στρατεύματα κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1702-15). Πήρε μέρος στη μάχη του Κάρπι και του Κιάρι το 1701. Το επόμενο έτος ήταν ένας από τους διοικητές της μάχης της Κρεμόνας. Έξι μήνες μετά, στη μάχη στη Λουτσάρα της Κρεμόνας πυροβολήθηκε μερικές φορές και απεβίωσε. Τάφηκε στη Νανσύ στο κοιμητήριο του Οίκου της Λωρραίνης. 

Δεν νυμφεύθηκε και δεν είχε τέκνα. Το 1688 διαδέχθηκε την 3η εξαδέλφη του πατέρα του Μαρία, κόρη του Καρόλου δούκα του Γκιζ, ως δούκας του Ζουαγιέζ. Μετά την προσχώρησή του στον αντίπαλο Αυστριακό στρατό, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας το 1690 κατάσχεσε το δουκάτο και το παραχώρησε στον νεότερο αδελφό αυτού Ιωάννη-Παύλο, που έγινε δούκας του Σουαγιέζ. Όταν εκείνος απεβίωσε το 1693, τον διαδέχθηκε ο πατέρας τους Φραγκίσκος Μάριος. Αυτός απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκε η σύζυγός του Άννα (1694-1714), που αργότερα το παραχώρησε στον εγγονό της Λουδοβίκο ντε Μελύν (1714-24).

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Κατηγορία:Δούκες του Ζουαγιέζ
Kepi blanc

thumb|right|Λεγεωνάριος με Κέπι Μπόν
**Kepi blanc** είναι ο ύμνος της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων, μετά το κλασσικό Λα Μπουνταίν. Η μελωδία του μιμείται πιστά το γερμανικό τραγούδι των τανκς. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ενώ μεταφράστηκε και προσαρμόστηκε και έγινε ύμνος κατά του μπολσεβικισμού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατηγορία:Εμβατήρια
Ιωσήφ του Αρκούρ

Ο **Ιωσήφ**, γαλλ. *Joseph*, (30 Απριλίου 1679 - 29 Απριλίου 1739) από τον Οίκο της Λωρραίνης, ήταν κόμης του Αρκούρ (1719-39).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γαλλία και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσου-Ερρίκου κόμη του Αρκούρ και της Μαρίας-Φραγκίσκης ντε Μπράνκας.

Το 1718 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Αρκούρ. Ο ίδιος απεβίωσε το 1739 σε ηλικία 59 ετών στη Γαλλία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος.

## Οικογένεια
Το 1705 νυμφεύτηκε τη Μαρί-Λουίζ-Ζανίν ντε Καστίγ και είχε τέκνα:
* Λουίζα-Ερριέττα-Φραγκίσκη 1707-1737, παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ-Θεοδόσιο του Λα Τουρ ντ' Ωβέρν δούκα του Μπουιγιόν και είχαν επτά τέκνα, μεταξύ των οποίων η Αρμάνδη, σύζυγος του Λουδοβίκου ντε Μελάν δούκα του Ζουαγιέζ και η Άννα-Μαρία, σύζυγος του Καρόλου ντε Ροάν πρίγκιπα του Σουμπίζ.
* Ελισάβετ-Σοφία 1710-1740, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Φραγκίσκο ντε Βινιερό ντυ Πλεσύ δούκα του Ρισελιέ.
* Λουδοβίκος 1720-1747, κόμης του Αρκούρ, απεβίωσε 27 ετών.
* ένας γιος 1721, απεβ. νήπιο.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Άλμα (Γαλλίδα τραγουδίστρια)

Η **Αλεξάντρα "Άλμα" Μακέ** (27 Σεπτεμβρίου 1988, Λυών) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός. Εκπροσώπησε τη Γαλλία στη Eurovision 2017 με το τραγούδι "Requiem" και κατέκτησε τη δωδέκατη θέση με 135 βαθμούς.

## Δισκογραφία
### Σινγκλ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Facebook
* Σελίδα στο Twitter
* Σελίδα στο Instagram

Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία
Φραντσέσκο Γκαμπάνι

Ο **Φραντζέσκο Γκαμπάνι** είναι Ιταλός τραγουδιστής και στιχουργός. Το 2017 κατάφερε να κερδίσει το Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με το τραγούδι Occidentali's Karma και εκπροσώπησε την Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Ντίνγκο

Το **Ντίνγκο** (*Canis lupus dingo*) είναι σαρκοφάγο θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Κυνιδών (*Canidae*). Πρόκειται για είδος άγριου σκύλου που ζει στην Αυστραλία, όπου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, έφτασε πριν 5.000-8.000 χρόνια από τη νοτιοανατολική Ασία. Λόγω της σχετικής απομόνωσης τους, τα ντίνγκο έχουν διατηρήσει τα πανάρχαια χαρακτηριστικά που τα συνδέουν με τα πρωτόγονα σκυλιά και το λύκο και τα διαφοροποιούν από τον κατοικίδιο σκύλο. Είναι ζώα με ρωμαλέο σώμα, ψηλά και δυνατά πόδια, πλατύ κεφάλι, μυτερό ρύγχος και όρθια αυτιά. Το μήκος του σώματός τους φτάνει τα 1,30 μέτρα και το ύψος τους έως το ακρώμιο τα 60 εκατοστά. Τα αρσενικά είναι συνήθως μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα θηλυκά της ίδιας ηλικίας. Το τρίχωμα του ντίνγκο είναι κοντό, πυκνό και το χρώμα του είναι κιτρινωπό έως καστανοκόκκινο και λευκό στην κοιλιά. Η ουρά του είναι μακριά και φουντωτή. Τα ντίνγκο ζουν και κυνηγούν σε αγέλες. Τρέφονται με μικρά θηλαστικά, κατοικίδια ζώα και πουλερικά, τρωκτικά, ερπετά, ακόμα και με έντομα, ενώ παλαιότερα κυνηγούσαν και καγκουρό. Επικοινωνούν μεταξύ τους με ουρλιαχτά. Το θηλυκό γεννάει 3-8 μικρά ύστερα από κύηση 63 ημερών. Τα ντίνγκο εξημερώνονται και παλαιότερα οι Αβορίγινες τα χρησιμοποιούσαν ως κυνηγόσκυλα. Στο παρελθόν κυριάρχησαν στην ηπειρωτική αυστραλία απέναντι στο λύκο της Τασμανίας και το σαρκόφιλο. Σήμερα οι πληθυσμοί τους απειλούνται λόγω του κυνηγιού και της επιμειξίας με τους κατοικίδιους σκύλους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυνίδες
Κάρολος Λουδοβίκος της Λωρραίνης

Ο **Κάρολος-Λουδοβίκος**, γαλλ. *Charles Louis*, (21 Οκτωβρίου 1696 - 2 Νοεμβρίου 1755) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μαρσάν (1708-55), κύριος του Πονς και πρίγκιπας του Μορτάν.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου κόμη του Μαρσάν και της Αικατερίνης-Θηρεσίας, κόρης του Ερρίκου ντε Γκογιόν ντε Ματινόν. Η μητέρα του ήταν ανιψιά του Φρανσουά-Μισέλ λε Τελιέ μαρκήσιου του Λουβουά, υπουργού Πολέμου του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Πιο πριν ήταν παντρεμένη με τον γιο του Ζαν-Μπατίστ Κολμπέρ, υπουργού Οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και ήταν κάτοχος σημαντικής περιουσίας.

Η μητέρα του είχε τέσσερα τέκνα από τον πρώτο της γάμο. Ως απόγονος του Ρενέ Β΄ δούκα της Λωρραίνης, είχε τον τίτλο του πρίγκιπα. Στην Αυλή της Γαλλίας ήταν *ξένος πρίγκιπας* και στην ιεραρχία ήταν μετά τους *πρίγκιπες εξ αίματος*. Από τη μεριά της μητέρας του ήταν εξάδελφος του Ιακώβου Α΄ πρίγκιπα του Μονακό. Επίσης ήταν πρίγκιπας του Μορτάν-συρ-Ζιρόν. Τον προσφωνούσαν πρίγκιπα του Πονς.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και το 1717 εστάλη στην Ουγγαρία. Το 1724 έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος, της πιο υψηλής διάκρισης της εποχής. Προήχθη το 1734 σε ταξίαρχο, το 1738 σε υποστράτηγο (maréchal de camp) και το 1744 σε αντιστράτηγο. Οι γιοί του ήταν βοηθοί στρατοπέδου, ο Γκαστόν στην εκστρατεία του 1736 και ο Κάμιλλος στην εκστρατεία του 1741-42.

Είχε διαδεχθεί τον πατέρα του το 1708 ως κόμης του Μαρσάν. Το 1752 απεβίωσε η Ελισάβετ και το 1755 και ο ίδιος στο Παρίσι σε ηλικία 59 ετών. Ετάφη στις Κατακόμβες του Παρισιού. Επειδή ο πρώτος γιος του είχε αποβώσει 22 ετών από ευλογιά, τον διαδέχθηκε ο γιός του Κάμιλλος.

## Οικογένεια
Το 1714 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ ντε Ροκελώρ, κόρη του Αντωνίου-Γκαστόν στρατάρχη της Γαλλίας και είχαν τέκνα:
* Λεοπολδίνη-Ελισάβετ γενν. 1716, δεν παντρεύτηκε.
* Λουίζα 1718-1788, παντρεύτηκε τον Γκοντφρουά ντε Λα Τουρ πρίγκιπα ντ' Ωβερν, δούκα του Μπουιγιόν.
* Γκαστόν 1721-1743, έφερε τον τίτλο του κόμη του Μαρσάν, αν και ζούσε ο πατέρας του· απεβίωσε 22 ετών.
* Κάμιλλος 1725-1780, κόμης του Μαρσάν.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ζωίλος Α΄ ο Δίκαιος

Ο **Ζωίλος Α´** ο *Δίκαιος* (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ινδοελληνικού βασιλείου, και είχε υπό την διακυβέρνηση του τα εδάφη των Παροπαμισάδων και της Αραχωσίας. Είναι πιθανό πως ανήκε στην δυναστεία του Ευθύδημου Α´.

## Χρονολόγηση
Ο Ζωίλος χρονολογείται στην εποχή του Μενάνδρου, κατά το 130–120 π.Χ., καθώς έχουν ανακαλυφθεί δύο νομίσματα, τα οποία περιέχουν χαράξεις του Ζωίλου, αλλά πρόκειται για νομίσματα του Μενάνδρου, τα οποία επικαλύφθηκαν με νεότερες παραστάσεις, κάτι που δίνει βαρύτητα στο ότι ο Ζωίλος ζούσε κατά την εποχή του Μενάνδρου και πως πιθανώς ήταν αντίπαλοι. Άλλη εκτίμηση για την χρονολόγησή του είναι μεταξύ του 150 με 135 π.Χ..

Τα αργυρά νομίσματα του Ζωίλου είναι παρόμοια με αυτά του Ευθύδημου Β΄, γιού του Δημητρίου Α΄, όπου αναπαριστάται ο Ηρακλής κρατώντας διάδημα στο δεξί του χέρι, ενώ στο αριστερό ρόπαλο και το δέρμα λιονταριού. Σε κάποια από τα υποδεέστερης κατασκευής νομίσματα, ο Ηρακλής στέφεται νικητής από τη Νίκη.

Τα -κατά τα ινδικά πρότυπα- νομίσματα του Ζωίλου φέρουν σε επιγραφή στη γλώσσα Πάλι τον τίτλο *Ντραμικάσα* -ακόλουθος της Ντάρμα- ο οποίος πιθανώς σχετίζεται με τον βουδισμό και ακολουθεί την παράδοση των νομισμάτων του Μενάνδρου.  


Αρχείο:Coin of Zoilos I.jpg|Τετράδραχμο του Ζωίλου Α´ του *Δίκαιου* με τη μορφή του στη μία πλευρά και επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΖΩΙΛΟΥ και τον Ηρακλή στην άλλη με επιγραφή στη γλώσσα Πάλι.
Αρχείο:Zoilos I coin alliance of the Heraklean club and the Scythian bow.jpg|Νόμισμα με παράσταση σκυθικού τόξου


Έχουν βρεθεί επίσης μερικά Αττικού τύπου τετράδραχμα του Ζωίλου, τα οποία περιέχουν επιγραφές μόνο στα ελληνικά και σε αυτά περιέχονται και μονογράμματα του Μενάνδρου.

Τα χάλκινα νομίσματά του είναι τετράγωνου σχήματος (κατά τον ινδικό τύπο), ενώ αναπαριστούν τον Ηρακλή στη μία πλευρά, ενώ στην άλλη σκυθικού τύπου τόξο εντός κότινου.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* *The Greeks in Bactria and India*, W. W. Tarn, Cambridge University Press

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κατάλογος νομισμάτων του Ζωίλου Α´ - coinindia.com

Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Γάστων της Λωρραίνης

Ο **Γάστων**, γαλλ. *Gaston*, (7 Φεβρουαρίου 1721 – 2 Μαΐου 1743) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μαρσάν.

## Βιογραφία
Ο Γκαστόν-Ζαν-Μπατίστ-Σαρλ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Λουδοβίκου κόμη του Μαρσάν και της Ελισάβετ ντε Ροκελώρ, κόρης του Αντώνιου-Γκαστόν στρατάρχη της Γαλλίας. Από τη γέννησή του δόθηκε ο τίτλος του κόμη του Μαρσάν. Στην Αυλή τον πατέρα του, πρίγκιπα του Μορτάν και κύριο του Πονς, τον προσφωνούσαν *πρίγκιπα του Πονς*.

Ως απόγονος του Κλαύδου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ ήταν πρίγκιπας και απεκαλείτο *Υψηλότατος*· έμενε στις Βερσαλλίες. Στην Αυλή ήταν *ξένος πρίγκιπας*· στην ιεραρχία ερχόταν μετά από τους *πρίγκιπες εξ αίματος*. Η αδελφή του Λουίζα είχε παντρευτεί τον εξέχοντα Γκοντφρουά ντε Λα Τουρ πρίγκιπα ντ' Ωβέρν, δούκα του Μπουγιόν.

Η σύζυγός του Μαρία-Λουίζα ήταν αδελφή του Καρόλου ντε Ροάν πρίγκιπα του Σουμπίζ, στρατάρχη της Γαλλίας. Ο γάμος έγινε το 1736 στο παρεκκλήσιο του Οτέλ ντε Σουμπίζ από τον μεγάλο θείο της νύφης Αρμάνδο ντε Ροάν καρδινάλιο του Σουμπίζ. Το ίδιο έτος τοποθετήθηκε *βοηθός στρατοπέδου* του πατέρα του. Από το 1735 ήταν συνταγματάρχης στο *σύνταγμα Μαρσάν*. Το 1743 έγινε ταξίαρχος στο στρατό του βασιλιά, αλλά τρεις μήνες μετά ασθένησε από ευλογιά στις 2 Μαΐου και απεβίωσε στο Στρασβούργο. Σε λίγες ημέρες απεβίωσαν και οι γονείς της συζύγου του από ευλογιά: στις 6 Μαΐου ο πατέρας και στις 18 Μαΐου η μητέρα της. Η σύζυγός του ήταν 22 ετών και δεν ξαναπαντρεύτηκε. Έγινε η εκπαιδευτής των παιδιών του Λουδοβίκου δελφίνου του Γαλλίας, δηλ. του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, του Λουδοβίκου ΙΗ΄ και του Καρόλου Ι΄. H Μαρία-Λουίζα απεβίωσε το 1801.

## Οικογένεια
Το 1736 νυμφεύτηκε τη Μαρί-Λουίζ ντε Ροάν, κόρη του Ιουλίου πρίγκιπα του Σουμπίζ και της Άννας-Ιουλίας ντε Μελάν, τρίτης ξαδέλφης του. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Γαρκινία η οξύφυλλος

Η **Γαρκινία η οξύφυλλος** *(*'Garcinia acutifolia*')*, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Κλουσιίδων *(Clusiaceae)*. Βρίσκεται στην Τανζανία και Μοζαμβίκη. Απειλείται από την απώλεια οικοτόπου.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Πηγές
*  Lovett, J. & Clarke, G.P. 1998.  Garcinia acutifolia.   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 20 July 2007.

## Παραπομπές




Κατηγορία:Γαρκινία
Κατηγορία:Χλωρίδα της Μοζαμβίκης
Κατηγορία:Χλωρίδα της Τανζανίας
Κατηγορία:Ευάλωτα φυτά
Γαρκινία η αθερώδης

Η **Γαρκινία η αθερώδης** *(*'Garcinia aristata*')*, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Κλουσιίδων *(Clusiaceae)*. Μπορεί να βρεθεί μόνο στα εδάφη της Καραϊβικής, έχουν καταγραφεί στην Κούβα, Ισπανιόλα και το Πουέρτο Ρίκο. Απειλείται από την απώλεια βιότοπου.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Πηγές
*  Areces-Mallea, A.E. 1998. Rheedia aristata.   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 20 July 2007.

## Παραπομπές





aristata
Κατηγορία:Απειλούμενα με εξαφάνιση φυτά
Κατηγορία:Χλωρίδα της Κούβας
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ισπανιόλα
Κατηγορία:Χλωρίδα του Πουέρτο Ρίκο
Βακχικά τραγούδια

**Βακχικά** τραγούδια λέγονται τα άσματα που έψελναν τα αρχαία χρόνια προς τιμή του Θεού Διονύσου.

## Αρχαία Ελλάδα
Στην εποχή της αρχαίας Ελλάδας, που κύρια θρησκεία ήταν το Δωδεκάθεο, οι αρχαίοι Έλληνες διοργάνωναν διάφορες γιορτές προς τιμήν των Θεών, στις οποίες ψάλλονταν διάφοροι ύμνοι και τραγούδια.

Έτσι και στις γιορτές προς τιμήν του Θεού Διονύσου οι πιστοί τραγουδούσαν τα βακχικά τραγούδια, που είχαν τον τύπο οργιαστικών ασμάτων.

## Νεοελληνική λογοτεχνία
Στην πρώιμη νεοελληνική λογοτεχνία στοιχεία βακχικών τραγουδιών βρίσκουμε στη δημοτική ποίηση εμπνευσμένα από τη λαϊκή Μούσα.

Κατά το 19ο αιώνα τα βακχικά τραγούδια πήραν τη μορφή των νεότερων συμποσιακών τραγουδιών. Αξιόλογοι ποιητές που έγραψαν τραγούδια αυτού του είδους ήταν ο Αθανάσιος Χριστόπουλος και ο Σπυρίδων Βασιλειάδης. 
 
Κυριότεροι ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας που έγραψαν βακχικά τραγούδια ήταν ο Ιωάννης Πολέμης, ο Λάμπρος Πορφύρας, ο Κώστας Βάρναλης, ο Γεώργιος Σουρής κ.ά.

Ακολουθεί χαρακτηριστική στροφή του τραγουδιού *Η κατάρα* που έγραψε ο ποιητής Αθανάσιος Χριστόπουλος.


Να μη φθάσω, να μη ζήσω,
αν μια μέρα δε μεθύσω,
κι' αν πεθάνω, να πεθάνω,
στο ποτήρι μου επάνω. 


## Εκκλησιαστική μουσική
Στην εκκλησιαστική μουσική, βακχικά στοιχεία με τη συμποσιακή τους μορφή, μπορούμε να εντοπίσουμε και στις παρωδίες των εκκλησιαστικών ασμάτων.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια ανά είδος
Κάμιλλος της Λωρραίνης

Ο **Κάμιλλος**, γαλλ. *Camille*, (18 Δεκεμβρίου 1725 - 12 Απριλίου 1780) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μαρσάν (1755-80).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Λουδοβίκου κόμη του Μαρσάν και της Ελισάβετ ντε Ροκελώρ, κόρης του Αντωνίου-Γκαστόν στρατάρχη της Γαλλίας.

Ως απόγονος του Κλαύδιου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ ήταν πρίγκιπας και τον προσφωνούσαν *ο Υψηλότατος*. Στην Αυλή ήταν *ξένος πρίγκιπας* και στην ιεραρχία ήταν μετά τους *πρίγκιπες εξ αίματος*. Ήταν  τελευταίος απόγονος του κλάδου Γκιζ-Μαρσάν. Εϊχε τον τίτλο του πρίγκιπα του Πουγκιλέμ (Puyguilhem). Τον αποκαλούσαν*πρίγκιπας του Μαρσάν*.

Η αδελφή του Λουίζα είχε παντρευτεί τον Γκοντφρουά ντε Λα Τουρ πρίγκιπα του Ωβέρν, δούκα του Μπουιγιόν και έμεναν στο Οτέλ ντε Μπουγιόν, κατοικία του δούκα στο Παρίσι. Ο αδελφός του Γκαστόν είχε νυμφευτεί την Μαρία-Λουίζ ντε Ροάν· το 1743 απεβίωσε 22 ετών από ευλογιά. Η Μαρία-Λουίζα έγινε εκπαιδευτής των παιδιών του Λουδοβίκου δελφίνου του Γαλλίας, δηλ. του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, του Λουδοβίκου ΙΗ΄ και του Καρόλου Ι΄. Το 1755 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Μαρσάν. Το επόμενο έτος έγινε, όπως είχε γίνει και ο πατέρας του, ιππότης του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος, της υψηλότερης διάκρισης της εποχής. 

Η σύζυγός του Ελένη ήταν χήρα του Λουί-Μαρί Φουκέ, εγγονού του Νικολά Φουκέ Επιστάτη των Οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ο Κάμιλλος απεβίωσε το 1780 στο Οτέλ ντε Μπουγιόν στο Παρίσι. Επτά μήνες μετά απεβίωσε και η Ελένη.

## Οικογένεια
Το 1759 νυμφεύτηκε την Ελένη Μαντσίνι-Μαζαρίνι, κόρη του Λουί-Ζουλ δούκα του Νεβέρ, άνδρα των γραμμάτων και της Ελένης Φελυπώ, κόρης του πολιτικού Ζερώμ κόμη του Πονσατραίν. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
1,2-διφορμυλυδραζίνη

Η **1,2-διφορμυλυδραζίνη**  (αγγλικά: *1,2-diformylhydrazine*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο **[[C2H4N2O2|C<sub>2</sub>H<sub>4</sub>N<sub>2</sub>Ο<sub>2</sub>]]** και ημισυντακτικό τύπο  **HCONHNHCHO**. Η χημικά καθαρή 1,2-διφορμυλυδραζίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος είναι  λευκό, υδατοδιαλυτό στερεό. Ένα συγγενικό χημικό είδος είναι η φορμυλυδραζίνη, που ονομάζεται επίσης μυρμηκικό υδραζίδιο (ΝΗ2NHCHO, ).

Όπως επαληθεύθηκε με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, δομικά σχηματίζει επίπεδο μόριο με μήκη δεσμών Ν-N 138 pm, N-C 133 pm και C=O 124 pm, αντίστοιχα.

## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:C2
Κατηγορία:Οργανικές υδραζίνες
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Ζώρζης

Ο **Ζώρζης** ή **Τζώρτζης** ήταν κρητικός αγιογράφος του 16ου αιώνα.  

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κρητικός αγιογράφος ζωγράφος Ζώρζης (Τζώρτζης, Γεώργης) καταγόταν από εξελληνισμένη βενετική οικογένεια της Κρήτης. Δεν είναι γνωστές πολλές χρονολογίες και γεγονότα από τη ζωή του.  Υπήρξε μαθητής του Θεοφάνη του Κρητός από τον οποίο επηρεάστηκε τεχνοτροπικά. Του αποδίδονται πολλά και σημαντικά έργα στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά η παρουσία του δεν μαρτυρείται σε κτητορικές επιγραφές μνημείων και είναι γνωστή μόνο από άλλες πηγές.

[thumb|right|260px|Η [Κλίμακα Ιωάννου|Κλίμακα, τοιχογραφία του Ζώρζη στη Μονή Διονυσίου.]]
Το παλαιότερο έργο του φαίνεται ότι ήταν η αγιογράφηση της μονής Διονυσίου στο Άγιον Όρος. Σύμφωνα με το χειρόγραφο τυπικό της μονής Διονυσίου του Αγίου Όρους, που χρονολογείται στο 1634 (αριθ. 64), σημειώνεται ότι «ο Ζώρζης ο Κρής» ήταν ο αγιογράφος της μονής, της οποίας το καθολικό και μέρος της τράπεζας, αγιογραφήθηκε το 1547, όπως μαθαίνουμε από τη σχετική κτητορική επιγραφή: «εζωγραφήθη δε παρά του θαυμαστού τεχνίτου εκείνου κυρ Ζώρζη του Κρητός».

Σε κώδικα της μονής του Αγίου Βησσαρίωνος (Δουσίκου) κοντά στα Τρίκαλα αναφέρεται πως ο αγιογράφος «Τζώρτζης εκ Κάστρου Κωνσταντινουπόλεως» διακόσμησε το 1557 το καθολικό της μονής. Έργο του θεωρείται και η αγιογράφηση της μονής Δοχειαρίου στο Άγιον Όρος, του σημερινού καθολικού του Μεγάλου Μετεώρου και του καθολικού της μονής Ρουσάνου στα Μετέωρα (1560).

## Τεχνοτροπία
Ο Ζώρζης θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πρώιμης μεταβυζαντινής ζωγραφικής, εφάμιλλος  σύμφωνα με ορισμένους με τον Θεοφάνη τον Κρητικό και τα έργα του ανήκουν τεχνοτροπικά στην ονομαζόμενη «Κρητική Σχολή» αγιογραφίας. Χαρακτηριστικό στοιχείο της τεχνικής του είναι η προτίμηση στα σκοτεινά χρώματα και η χρήση έντονων φωτοσκιάσεων στις μορφές των τοιχογραφιών, οι οποίες διακρίνονται για την αυστηρότητα και τη σχηματικότητά τους,  έτσι ώστε αυτές να εμφανίζονται έντονες και ζωντανές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
JOSM

Το **Java OpenStreetMap Editor (JOSM)** () είναι ελεύθερο λογισμικό για χρήση σε υπολογιστή, για την επεξεργασία των γεωγραφικών δεδομένων του OpenStreetMap που δημιουργήθηκε σε Java. Έχει πολλά προηγμένα χαρακτηριστικά, αλλά και πιο περίπλοκη χρήση από τον προεπιλεγμένο online επεξεργαστή ID.

## Χαρακτηριστικά
μικρογραφία|JOSM προκαθορισμένο μενού οδών στα γερμανικά
Μερικά αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του JOSM είναι η εισαγωγή GPX αρχείων (ίχνη από το GPS), που συνεργάζονται με αεροφωτογραφίες (συμπεριλαμβανομένων WMS, TMS και WMTS πρωτοκόλλων), υποστήριξη για πολλαπλές χαρτογραφικές προβολές, επίπεδα, σχέσεις, επεξεργασία, εργαλεία επικύρωσης δεδομένων, φιλτράρισμα δεδομένων, εργασία χωρίς σύνδεση, προκαθορισμένα και αποδομένα στυλ. Το JOSM παρέχει περισσότερες από 200 συντομεύσεις πληκτρολογίου για τις βασικές του λειτουργίες.

Πολλές επιπλέον λειτουργίες (όπως εργαλεία για τη σχεδίαση κτιρίων, προσθήκη συνδέσμων με την Wikipedia ή την προβολή στοιχείων σε 3D) είναι διαθέσιμες μέσω των πρόσθετων. Υπάρχουν περισσότερα από 100 από αυτά στον αποθηκευτικό χώρο.

## Ιστορία
Το πρώτο changeset δημιουργήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2005. Η πρώτη beta έκδοση (η οποία απαιτούσε Java 5) έγινε διαθέσιμη στις 4 Οκτωβρίου 2005 και το JOSM 1.0 κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου 2006. Η τρέχουσα έκδοση, που χρησιμοποιεί τον κωδικό changeset, παρουσιάστηκε το 2008.

Το 2014, το σχέδιο του λογότυπου αντικαταστάθηκε με ένα νεότερο, το οποίο κέρδισε σε ένα διαγωνισμό σχεδιασμού. Από τότε οι σταθερές εκδόσεις προσδιορίζονται με τα ΥΥ.ΜΜ (Έτος-Μήνας) και έναν εσωτερικό αριθμό έκδοσης (στη συνέχεια του r6763 - 14.01), ωστόσο μπορεί να μην αντιπροωπεύουν ακριβώς την ημερομηνία κυκλοφορίας.

Από την αναθεώρηση 10786 (16.07) που κυκλοφόρησε στις 12 Αυγούστου 2016, η υποστήριξη για Java εκδόσεις που είναι παλαιότερες από την 8 έχουν σταματήσει.

## Χρήση
Τον υψηλότερο αριθμό επεξεργασιών στο OSM γίνεται με τη χρήση του JOSM. Το λογισμικό χρησιμοποιήθηκε για να εκτελέσει αρκετές μεγάλης κλίμακας εισαγωγές στο OSM, συμπεριλαμβανομένης των δεδομένων TIGER στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το JOSM μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την επεξεργασία ενόςαδελφικού έργου του OSM, του OpenHistoricalMap. Περιλαμβάνεται ως ένα πακέτο σε πολλές διανομές Linux όπως το Ubuntu και το OSGEO Live DVD

Διάφορα μαθήματα είναι διαθέσιμα. Το LearnOSM Μάθημα, μεταφρασμένο σε 16 γλώσσες, έχει ένα τμήμα στο JOSM. Καλύπτει τη διαδικασία επεξεργασίας, τα εργαλεία, τα πρόσθετα, τα προκαθορισμένα, τις λειτουργικότητες των εικόνων, την επίλυση συγκρούσεων και άλλα χαρακτηριστικά.

## Αναφορές


## Εξωτερικές συνδέσεις
* Επίσημη ιστοσελίδα 
* JOSM σύστημα βοήθειας
* JOSM σελίδα στο Wiki OSM

Κατηγορία:OpenStreetMap
Kula World

To ***Kula World*** (***Roll Away*** στη Βόρεια Αμερική και ***Kula Quest*** στην Ιαπωνία) είναι ένα 3D puzzle βιντεοπαιχνίδι, δημιουργημένο από την Game Design Sweden AB, για το Sony PlayStation. Ο παίκτης ελέγχει μια μπάλα παραλία (τόπι), το οποίο όσο κουνιέται αψηφά τους νόμους της Βαρύτητας. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι μέσω της μπάλας, ο παίκτης, να μαζέψει το κλειδί, το οποίο ανοίγει την επόμενη πίστα, συν νομίσματα και άλλα αντικείμενα. Το παιχνίδι, στο GameRankings, συγκέντρωσε ένα 80,73% μέσο όρο, βασισμένο σε 11 κριτικές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* A Kula World Walkthrough... 
* Kula World on Playstation Store (UK Version) 
* Kula World on Google Play 

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1998
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Psygnosis
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια παζλ
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sony Interactive Entertainment
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Σουηδία
Άντον Μούσερτ

Ο **Άντον Μούσερτ** (*Anton Adriaan Mussert*, γνωστός και ως «*[[Κουίσλιγκ]] της Ολλανδίας*»), ήταν Ολλανδός πολιτικός. Γεννήθηκε στις 11 Μαΐου του 1894 στο *Werkendam* της νότιας Ολλανδίας και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του κόμματος της Εθνικοσοσιαλιστικής Κίνησης της Ολλανδίας (*NSB*) και πρώτος επικεφαλής του. Θεωρείται ο πλέον επιφανής Ολλανδός φασίστας πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β΄ Π.Π. Την περίοδο της γερμανικής κατοχής της Ολλανδίας διατήρησε τη θέση του, καθώς υποστηρίχθηκε από τις ναζιστικές αρχές. Μετά τον πόλεμο, εξαιτίας αυτής του της δράσης, καταδικάστηκε για «εσχάτη προδοσία» και εκτελέστηκε, στις 7 Μαΐου του 1946.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Φύλλο εφημερίδας «*Έθνος*», της 13 Δεκεμβρίου 1945, σελ. 1: «*Ο Άντον Μούσερτ* (παρατίθεται φωτογραφία του) *... κατεδικάσθη εις θάνατον, ως προδότης της πατρίδος του*»

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί πολιτικοί
Contra (σειρά)

Tο ***Contra*** (ιαπωνικά: *魂斗羅*, Χέμπορν:  *Kontora*) είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών της Konami, η οποία αρχικά ανήκε στο είδος Shoot 'em up. Η σειρά ξεκίνησε το 1987, και ήταν διαθέσιμη στα arcades, υπό τον τίτλο *[[Contra (βιντεοπαιχνίδι)|Contra]]*, την οποία ακολούθησε το *[[Super Contra]]*, το 1988, με αρκετά σίκουελ να ακολουθούν έκτοτε. Ο παίχτης καλούταν σε μία side-scrolling πλατφόρμα (κάποιες φορές και 3D, προχωρώντας ευθεία) να κινείται και να ελέγχει έναν οπλισμένο κομάντο δηλαδή ανώτερο στρατιώτη, ο οποίος μάχεται με εξωγήινα τέρατα και ρομπότ, αντιμετωπίζοντας παράλληλα κι άλλες απειλές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The History of Contra στο GamingTarget.com

Κατηγορία:Contra
Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Κατηγορία:Τρομοκρατία στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Contra (βιντεοπαιχνίδι)

Το ***Contra*** (ιαπωνικά: *魂斗羅*, Χέμπορν: *Kontora*) (είχε διανεμηθεί και ως ***Gryzor*** σε Ευρώπη και Ωκεανία) είναι βιντεοπαιχνίδι shoot 'em up του 1987, και το πρώτο της σειράς ''Contra''. Η ανάπτυξη του έγινε από την Konami για arcade και κυκλοφόρησε στις 20 Φεβρουαρίου του 1987. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε για την Nintendo Entertainment System. Το παιχνίδι ακολούθησε μία σειρά βιντεοπαιχνιδιών που βασιζόταν σε αυτό. 

Ο παίχτης ελέγχει έναν οπλισμένο κομάντο σε slide-scrolling πλατφόρμα, η οποία γινόταν και 3D σε κάποιες περιπτώσεις. Το παιχνίδι τοποθετείται σε μακρινό μέλλον του 2633, στο αρχιπέλαγος Galuga κοντά στη Νέα Ζηλανδία, όπου δύο κομάντο έχουν σταλεί εκεί πέρα, ο Bill Rizer και ο Lance Bean, ώστε να καταστρέψουν τον εχθρό και να αποκαλύψουν την πραγματική φύση των εξωγήινων. Στο *[[AllGame]]* έλαβε τέσσερα από τα πέντε αστέρια για το NES.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Contra στο Arcade-Museum.com

Κατηγορία:Contra
Κατηγορία:Arcade παιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1987
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amstrad CPC
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Ocean Software
Κατηγορία:Τρομοκρατία στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα σε νησιά
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Ζηλανδία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον 27ο αιώνα
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum
Φίλιππος Εμμανουήλ της Λωρραίνης

Ο **Φίλιππος-Εμμανουήλ**, γαλλ. *Philipp Emmanuel*, (9 Σεπτεμβρίου 1558 - 19 Φεβρουαρίου 1602) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Μερκέρ (Mercœur) το διάστημα 1577-1602. Ήταν στρατιωτικός και εξέχουσα φυσιογνωμία της Καθολικής Μερίδας.

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος από τους γιους του Νικολάου δούκα του Μερκέρ και της 2ης συζύγου του Ιωάννας της Σαβοΐας, κόρης του Φιλίππου δούκα του Νεμούρ. Το 1577 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας του Μερκέρ.

Ο πατέρας του από τον 1ο του γάμο είχε κόρη τη Λουίζα, που το 1575 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας, τελευταίο των Βαλουά. Το 1582 τοποθετήθηκε κυβερνήτης της Βρετάνης από τον Ερρίκο Γ΄. Το 1588 ανέλαβε την αρχηγία της Καθολικής Μερίδας της Βρετάνης και ανακηρύχθηκε προστάτης της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας της επαρχίας αυτής.

H σύζυγός του Μαρία ήταν απόγονος της Ιωάννας των Ντρέ. To 1341 είχε αποβιώσει ο δούκας της Βρετάνης και για τη διαδοχή διαπληκτίστηκαν η ανιψιά του Ιωάννα και ο ανιψιός του Ιωάννης Δ΄ της Βρετάνης. Ο δεύτερος πήρε το δουκάτο, αλλά η Ιωάννα και οι απόγονοί της το διεκδικούσαν. Ο Φίλιππος-Εμμανουήλ επικαλούμενος το δικαίωμα αυτό της συζύγου του, προσπάθησε να γίνει ανεξάρτητος στην επαρχία αυτή: οργάνωσε Κυβέρνηση στη Νάντη και αποκαλούσε τον γιο του δούκα της Βρετάνης.

Συμμάχησε με την Ισπανία και συνέχισε να πιέζει για την ανεξαρτησία του, ακόμη και όταν έγινε βασιλιάς ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας. Ο νέος ηγεμόνας έστειλε εναντίον του στρατό υπό τον Ερρίκο των Βουρβόνων δούκα του Μονπανσιέ, αλλά με τη συνδρομή των Ισπανών νίκησε ο Φίλιππος-Εμμανουήλ στη μάχη του Κραν το 1592. Τότε ο Ερρίκος Δ΄, με τη βοήθεια Αγγλικού στρατού, εκστράτευσε προσωπικά εναντίον του και έλαβε την υποτέλειά του στο Άνγκερς το 1598. Ο βασιλιάς πάντρεψε τον νόθο γιο του Καίσαρα δούκα του Βαντόμ με τη Φραγκίσκη, κόρη του δούκα του Μερκέρ, ο οποίος εξασφάλισε τον έλεγχο της Βρετάνης.

Έπειτα ο Φίλιππος-Εμμανουήλ μετέβη στην Ουγγαρία, όπου προσχώρησε στην υπηρεσία του Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων· πολέμησε εναντίον των Τούρκων και το 1601 κατέλαβε το Σεκεσφεχερβάρ. Απεβίωσε το επόμενο έτος.

## Οικογένεια
Το 1579 στο Παρίσι νυμφεύτηκε τη Μαρία του Λουξεμβούργου, κόρη του Σεβαστιανού δούκα του Παντιέβρ και είχε τέκνα:
* Φραγκίσκη 1592-1669, παντρεύτηκε τον Καίσαρα των Βουρβόνων, δούκα του Βαντόμ, γιο του Ερρίκου Δ΄ από την ερωμένη του Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ.

## Πρόγονοι





## Σημειώσεις


## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "article name needed". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
* St François de Sales. Oraison funèbre de Philippe-Emmanuel de Lorraine, duc de Mercœur et de Penthièvre. Introduction de Pierre-Olivier Combelles. Editions Saint-Rémi (Cadillac), 2006.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Κατηγορία:Δούκες του Παντιέβρ
Πόζμπα

Το **Πόζμπα**, (Ουγγρικά: Pozba) είναι χωριό και δήμος στην επαρχία Νόβε Ζάμκι στην περιφέρεια Νίτρα της νοτιοδυτικής Σλοβακίας.
μικρογραφία|Άποψη του χωριού

## Ιστορία
Σε ιστορικά αρχεία, το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά το 1245. 

## Γεωγραφία
Ο δήμος βρίσκεται σε υψόμετρο 156 μέτρων και έχει έκταση 9.41 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό περίπου 565 κατοίκων.

## Δημογραφία

## Εθνικότητες
Ο πληθυσμός αποτελείται από Ούγγρους (77%), Σλοβάκους (22%) και Τσέχους (1%). 

## Εγκαταστάσεις
Το χωριό έχει μια μικρή δημόσια βιβλιοθήκη, μια πισίνα και ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* http://www.statistics.sk/mosmis/eng/run.html 
* Pozba – Nové Zámky Okolie 

Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβακίας
Κατάλογος έργων της Ny Carlsberg Glyptotek

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Ny Carlsberg Glyptotek της Κοπεγχάγης.

## Ζωγραφική
### Γάλλοι ζωγράφοι
 

### Σκανδιναβοί ζωγράφοι

## Γλυπτική

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Ευφροσύνη (9ος αιώνας)

Η **Ευφροσύνη** (790 - μετά από το 836) ήταν Ρωμαία Αυτοκράτειρα, σύζυγος του Μιχαήλ Β΄. Ήταν κόρη του Κωνσταντίνου ΣΤ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, του τελευταίου εκπρόσωπου της δυναστείας των Ισαύρων και της Μαρίας της Άμνιας.

## Η ζωή της
Τον Ιανουάριο του 795, ο Κωνσταντίνος χώρισε την πρώτη σύζυγό του Μαρία της Άμνιας και την έστειλε μαζί με τις δύο κόρες τους, την Ευφροσύνη και την Ειρήνη, σε ένα μοναστήρι στο νησί της Πριγκήπου. Ο Αυτοκράτορας έπειτα νυμφεύτηκε την ερωμένη του, Θεοδότη.

Η Ευφροσύνη πέρασε τη ζωή της στο μοναστήρι μέχρι το 823. Ο Μιχαήλ Β΄ είχε ανέλθει στο θρόνο τρία χρόνια πριν, αλλά οι δυναστικές αξιώσεις του ήταν στην καλύτερη περίπτωση επισφαλείς. Η πρώτη του σύζυγος, Θέκλα, απεβίωσε νωρίς κατά τη βασιλεία του και ο Μιχαήλ Β΄ αποφάσισε να ενισχύσει την εξουσία του με το να νυμφευτεί την Ευφροσύνη. Έτσι η Ευφροσύνη έφυγε από το μοναστήρι της και μπήκε στο παλάτι ως η νέα αυτοκρατορική σύζυγος, αλλά ο εξαιρετικά αμφιλεγόμενος γάμος αποδείχθηκε άγονος. Ο Μιχαήλ Β΄ απεβίωσε στις 2 Οκτωβρίου του 829 και τον διαδέχθηκε ο Θεόφιλος, ο γιος του από την πρώτη σύζυγό του Θέκλα. Ως μητριά του, η Ευφροσύνη ήταν ακόμη σε θέση να πάρει κάποιες αποφάσεις για τον δεκαεξάχρονο Αυτοκράτορα. Ανακήρυξε καλλιστεία γι' αυτόν και φαίνεται να διάλεξε για σύζυγο τη Θεοδώρα. Λίγο μετά αποχώρησε και πάλι στο μοναστήρι.

Η Ευφροσύνη εμφανίζεται δύο φορές ακόμη στις ιστορικές καταγραφές. Όταν έφθασαν φήμες στην Κωνσταντινούπολη, ότι ο Θεόφιλος είχε σκοτωθεί στην εκστρατεία του εναντίον της Αλ-Αφσχίν στην Ανατολία, οι συγκλητικοί και οι ανώτεροι υπάλληλοι δεν έκαναν κόπο για να ανακαλύψουν αν η είδηση ήταν αληθινή ή όχι και έψαξαν για εναλλακτικούς υποψήφιους για το θρόνο. Η Ευφροσύνη, έχοντας επίγνωση αυτών των πολιτικών ελιγμών, έστειλε έναν αγγελιοφόρο στον θετό της γιο, συμβουλεύοντας τον να επιστρέψει. Σύμφωνα με νεότερες αραβικές και συριακές πηγές το μήνυμα έλεγε "*Οι Ρωμαίοι που έχουν έρθει ανέφεραν, ότι σκοτώθηκες και επιθυμούν να διορίσουν άλλον βασιλιά. Έλα γρήγορα*". Ο Θεόφιλος επέστρεψε. 

Ο άγιος Μιχαήλ ο Σύγκελος καταγράφει, ότι η Ευφροσύνη τού πρόσφερε φαγητό, ποτό και είδη ένδυσης κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του το 836. Η προσφορά της βοήθειας σε ένα φυλακισμένο εικονολάτρη θέτει εκ νέου το ζήτημα των θρησκευτικών τάσεών της. Η ημερομηνία του θανάτου της δεν καταγράφεται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Garcinia opaca

Η ***Garcinia opaca***, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Κλουσιίδων *(Clusiaceae)*. Είναι ενδημικό δέντρο στην χερσόνησο της Μαλαισίας.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Παραπομπές




## Πηγές
*  Kochummen, K.M. 1998. Garcinia opaca.  2006 IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 20 July 2007.

opaca
Κατηγορία:Χλωρίδα της Μαλαισίας
Κατηγορία:Δέντρα της Χερσονήσου Μαλαισίας
Κατηγορία:Φυτά ελάχιστης ανησυχίας
Garcinia eugeniaefolia

Η ***Garcinia eugeniaefolia***, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Κλουσιίδων *(Clusiaceae)*. Βρίσκεται στην Ινδονησία (Νήσους *Kalimantan* και Σουμάτρα), Φιλιππίνες, Μαλαισία και Ινδία.

Η ονομασία του είδους πιθανόν να είναι συνώνυμη με την *Garcinia rostrata*.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Παραπομπές




eugeniaefolia
Κατηγορία:Χλωρίδα της Μαλαισίας
Κατηγορία:Διατήρηση εξαρτώμενων φυτών
Garcinia afzelii

Η ***Garcinia afzelii***, κοινώς Ντουσιέ, είναι είδος μικρού προς μεσαίου δέντρου της οικογένειας Κλουσιίδων *(Clusiaceae)*. Βρίσκεται στο Καμερούν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Γκαμπόν και Γουινέα. Ορισμένες φορές ονομάζεται *"bitter kola"*, αλλά κανονικά αυτή η ονομασία αναφέρεται στην *[[Garcinia kola]]*.

Είναι ενδημική στα τροπικά δάση της Δυτικής Αφρικής.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Παραπομπές





## Πηγές
*  Hawthorne, W. 1998.  Garcinia afzelii.   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 20 July 2007.

Κατηγορία:Γαρκινία
Κατηγορία:Χλωρίδα του Καμερούν
Κατηγορία:Χλωρίδα της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Χλωρίδα του Γκαμπόν
Κατηγορία:Χλωρίδα της Γουινέας
Κατηγορία:Ευάλωτα φυτά
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής
Garcinia zeylanica

Η ***Garcinia zeylanica***, είναι γήινο είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Κλουσιίδων *(Clusiaceae)*. Βρίσκεται μόνο στη Σρι Λάνκα, όπου μπορεί να θεαθεί μόνο σε τρεις δασικές περιοχές.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Πηγές
*  World Conservation Monitoring Centre 1998.  Garcinia zeylanica.   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 20 July 2007.

## Παραπομπές




zeylanica
Κατηγορία:Χλωρίδα της Σρι Λάνκα
Κατηγορία:Απειλούμενα με εξαφάνιση φυτά
ID (λογισμικό)

**To iD** είναι ένα δωρεάν λογισμικό για online επεξεργασία των χωρικών δεδομένων του OpenStreetMap που δημιουργήθηκε σε JavaScript και κυκλοφόρησε το 2013. Είναι σχεδιασμένο για να είναι απλό και φιλικό προς τον χρήστη και χρησιμοποιείται ως προεπιλεγμένο πρόγραμμα επεξεργασίας για την κύρια σελίδα του OSM.

## Χρήση
Είναι ο πιο δημοφιλής επεξεργαστής του OSM βάση του αριθμού των χρηστών.

Τα χαρακτηριστικά του iD περιλαμβάνουν την επιλογή των προτιμώμενων αεροφωτογραφιών και εγγενή υποστήριξη για φωτογραφίες του Mapillary.

## Όνομα
Η επιλογή του *iD* ως όνομα σχετίζεται με τη δημοτικότητα του *getElementById* σε JavaScript, συνδυασμός του *[[IPad|*'- **iPad]]'' με το ''Système **D**', και ένα αφιέρωμα στο μοντέλο αυτοκινήτου *[[Citroën DS|Citroen iD]]*. Είχε επίσης σκοπό να έχει ευκολότερη προφορά από το *Potlatch*.

## Τεχνικό υπόβαθρο
Αυτός ο επεξεργαστής είχε σκοπό να γίνει η αρχιτεκτονική επανεκτέλεση του Potlatch 2 σε JavaScript με ανασχεδιασμένη διασύνδεση χρήστη. Η μοναδική μεγάλη εσωτερική αλλαγή ήταν η αποχώρηση από το XML της προκαθορισμένης αρχιτεκτονικής ετικέτας σε ένα με βάση το JSON.

Ενώ οι αρχικές εκδόσεις ήταν με βάση το πλαίσιο Dojo, το iD χρησιμοποιεί τώρα D3.js βιβλιοθήκη για την απόδοση και η πρωταρχική λειτουργία της απόδοσηw είναι μέσω SVG. Η αρχιτεκτονική του πυρήνα είναι σπονδυλωτή και έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιηθεί εύκολα σε άλλα εργαλεία βασισμένα στο JavaScript για το OpenStreetMap.

## Εκδόσεις

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σελίδα στο GitHub
* iD σελίδα στο Wiki OSM

Κατηγορία:OpenStreetMap
Απηχητικά ποιήματα

**Απηχητικά** ή **αντηχητικά** ποιήματα λέγονται τα ποιήματα που η τελευταία ή οι δύο τελευταίες συλλαβές ενός στίχου, αποτελούν την αρχική συλλαβή του επόμενου.

## Ιστορία
Η αρχή των απηχητικών ποιημάτων ανάγεται στην αρχαιότητα.

### Ελληνιστική περίοδος
Οι πρώτοι που καλλιέργησαν σε εξαιρετικό βαθμό τα απηχητικά ποιήματα ήταν οι ποιητές της Αλεξάνδρειας.

Κυριότεροι Αλεξανδρινοί ποιητές που έγραψαν απηχητικά ποιήματα ήταν ο Καλλίμαχος και ο Γαυράτας, των οποίων διάφορα επιγράμματα τους χαρακτηρίζονται ως απηχητικά.

Συνεχιστές των απηχητικών ποιημάτων με τη μορφή της εν λόγω περιόδου, ήταν και οι Λατίνοι ποιητές.

### Βυζαντινά χρόνια
Στη Βυζαντινή εποχή υπήρξε ιδιαίτερη άνθιση των απηχητικών ποιημάτων μιμώμενοι τα αντίστοιχα ποιήματα του εν λόγω είδους των Αλεξανδρινών ποιητών.

Κυριότεροι Βυζαντινοί ποιητές που έγραψαν απηχητικά ποιήματα ήταν ο Τζέτζης και ο Πτωχοπρόδρομος, του οποίου ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα από ένα απηχητικό ποίημα του.


Στοὰς ὁρᾷς τὸ μῆκος, ὡς μέγα 
μέγα[...] 


### Νεώτερα χρόνια
Στα νεώτερα χρόνια απηχητικά ποιήματα μπορούμε να βρούμε στις διάφορες λογοτεχνίες της Ευρώπης, αλλά και της Ελλάδας.

Τα νεώτερα απηχητικά ποιήματα, μάλιστα, μπορούμε να τα βρούμε ακόμη και με τη μορφή τραγουδιών.

## Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία
Στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα το είδος των απηχητικών ποιημάτων.

Ειδικότερα στη Γαλλική Λογοτεχνία βρίσκουμε πολλά απηχητικά ποιήματα, αλλά και τραγούδια. Ο σημαντικότερος ποιητής που έγραψε ποίηματα του εν λόγω είδους ήταν ο Βίκτωρ Ουγκώ, με γνωστότερο ποίημα του το *Chasse du burgrave*.

Επίσης, μπορούμε να βρούμε απηχητικά στοιχεία και στην ευρωπαϊκή πεζογραφία. Μπορούμε να τα εντοπίσουμε στα έργα του Έρασμου και του Ραμπελαί.

## Νεοελληνική λογοτεχνία
Στη νεοελληνική λογοτεχνία υπήρξαν πολλοί ποιητές και στιχουργοί που έγραψαν απηχητικά ποιήματα ή τραγούδια αντίστοιχα, με κυριότερους τον Άγγελο Βλάχο και τον Αργύρη Εφταλιώτη.

Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα του απηχητικού ποιήματος του Άγγελου Βλάχου με τίτλο *Ηχώ και Νάρκισσος*, το οποίο μάλιστα είναι και το μεγαλύτερο απηχητικό ποίημα στη σύγχρονη λογοτεχνία μας, διότι αριθμεί συνολικά 144 απηχητικούς στίχους.


Διαίτημα ενθύμων θεοτήτων 
ήτον[...] 

  
Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα απηχητικού τραγουδιού του Αργύρη Εφταλιώτη με τίτλο *Το τραγούδι της ταβέρνας*, το οποίο έγραψε το 1968.


...και ρίξε τα κομμάτια μου 
μάτια μου[...]

...τον κόσμο αυτόν σιχάθηκα,  
χάθηκα 


## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποίηση
Αράβιος ο σχολαστικός

Ο **Αράβιος ο σχολαστικός** ήταν Έλληνας ποιητής ο οποίος έγραψε επτά επιγράμματα τα οποία διασώθηκαν στην Ελληνική Ανθολογία. Θεωρείται ότι ήκμασε την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα. Θεωρείται ότι τα επιγράμματά του βρισκόταν στην ανθολογία κύκλος των νέων επιγραμμάτων του Αγαθία (που συχνά αναφέρεται ως Κύκλος του Αγαθία). 

Τέσσερα από τα επιγράμματά του αφορούν έργα τέχνης, ένα είναι περιγραφή αυτοκρατορικής κατοικίας στην παραλία κοντά στην Κωνσταντινούπολη και τα άλλα δυο είναι εγκώμιο για τον Λογγίνο, ο οποίος ήταν έπαρχος της Κωνσταντινούπολης την εποχή του Ιουστινιανού. Ένα από τα τελευταία αυτά επιγράμματα (το App. Pl. 314), λαμβάνει απάντηση σε επίγραμμα του Μακηδονίου (Anth. Pal. XI 380).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία
Κάρολος του Αρμανιάκ

Ο **Κάρολος**, γαλλ. *Charles*, (22 Φεβρουαρίου 1684 - 29 Δεκεμβρίου 1751) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Αρμανιάκ και του Μπριόν. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο πέμπτος γιος (από όσους επέζησαν της ενηλικίωσης) του Λουδοβίκου, κόμη του Αρμανιάκ και του Μπριόν και της Αικατερίνης ντε Νεφβίλ, κόρης του Νικολάου δούκα του Βιλερουά και στρατάρχη της Γαλλίας.  

Τρεις αδελφοί του απεβίωσαν πριν τον πατέρα τους: το 1704 ο Λουδοβίκος-Αλφόνσος, το 1713 ο Ερρίκος και το 1715 ο Κάμιλλος. Ο αδελφός του Φραγκίσκος-Αρμάνδος ήταν ηγούμενος στο αβαείο του Ρογιαμόν. Ο πατέρας του ήταν Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας, ένα από τα υψηλά αξιώματα του Στέμματος και ήταν υπεύθυνος για τις μετακινήσεις του βασιλιά και της ακολουθίας του. Όταν το 1718 απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Κάρολος ως κόμης και ως Σταυλάρχης. Στην Αυλή προσφωνούσαν τον Κάρολο ως *Κύριο Μέγα* (Monsieur le Grand). 

Ο πάππος του Νικόλαος ντε Νεφβίλ ήταν εκπαιδευτής του Λουδοβίκου ΙΔ' της Γαλλίας και ο γιος του Φραγκίσκος ντε Νεφβίλ δούκας του Βιλερουά ήταν εκπαιδευτής του Λουδοβίκου ΙΕ'. Από τις αδελφές του Καρόλου, η Μαρία είχε παντρευτεί τον Αντώνιο Α' πρίγκιπα του Μονακό. 

Το 1715 έγινε βασιλιάς ο 5ετής Λουδοβίκος ΙΕ' και ανέλαβε αντιβασιλιάς ο εξάδελφος του πάππου του Φίλιππος Β' δούκας της Ορλεάνης. Ο Κάρολος απεβίωσε στο Παρίσι το 1751 σε ηλικία 67 ετών και τάφηκε στην οδό Καπουτσίνων, στην πλατεία Βαντόμ· τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λουδοβίκος ως κόμης και ως Σταυλάρχης.
## Οικογένεια
Το 1717 νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη-Αδελαΐδα ντε Νοάιγ, κόρη του Αδριανού-Μαυρίκιου δούκα του Νοάιγ και της Φραγκίσκας-Καρλόττας, ανιψιάς της μαρκησίας ντε Μαιντενόν 2ης συζύγου του Λουδοβίκου ΙΔ'. Διαζεύχθηκαν το 1721· δεν είχαν απογόνους.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*General Books LLC (2010). Grand Squires of France: Louis, Count of Armagnac, Henri, Count of Brionne, Charles, Count of Armagnac, Grand Squire of France. ISBN 9781158308224.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Garcinia gardneriana

Η **Γαρκινία ......** *(*'Garcinia gardneriana*')* κοινώς *Bacupari*, είναι ένα αειθαλές, δίοικο είδος φυτού του γένους Γαρκινία. Φύεται στη Λεκάνη του Αμαζονίου ολόκληρης της Νότιας Αμερικής και παράγει καρπούς με βρώσιμα περικάρπια. Στη Βραζιλία επί του παρόντος, γίνεται έρευνα για την χρήση αυτού του καρπού στην καταπολέμηση του καρκίνου.

## Συνώνυμα
* *Garcinia brasiliensis* ποικ. *parvifolia* *Mart.*	
* *Garcinia gardneriana* *(Planch. & Triana) Zappi*	
* *Rheedia brasiliensis* *(Mart.) Planch. & Triana*	
* *Rheedia gardneriana* *Planch. & Triana*	
* *Rheedia spruceana* *Engl.*

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Παραπομπές





gardneriana
Κατηγορία:Δίοικα φυτά