open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρχάγγελος Καστοριάς

Ο **Αρχάγγελος Καστοριάς** (παλαιότερα *Τσούκα*) ήταν χωριό της Π.Ε. Καστοριάς γνωστό για την ομώνυμη Μονή των Ταξιαρχών. Υπάγεται σήμερα στον Δήμο Νεστορίου. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Αγία Άννα 23 χλμ δυτικά της Καστοριάς, ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, στις ανατολικές υπώρειες του όρους Αλεβίτσα.

Απέναντι από την εκκλησία ο παραπόταμος Στενοπόταμος του Αλιάκμονα σχηματίζει καταρράκτη.

## Τοπική ιστορία

Αναφέρεται στα οθωμανικά φορολογικά μητρώα (*defter)* από τα μέσα του 15ου αι. Ως συνολικά έσοδα για την αυτοκρατορία εισπράττονται 2.090 Ακτσές (άσπρα).

Στην απογραφή του 1940 κατοικείται από 205 άτομα. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, οι κάτοικοι του χωριού συμμετέχουν στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας και μετά το τέλος του πολέμου περνούν τα σύνορα και γίνονται πολιτικοί πρόσφυγες. Έτσι, από το 1950, το χωριό είναι έρημο, όπως και άλλα δώδεκα χωριά του νομού Καστοριάς, όπως Μυροβλήτης κ.α.

Το ήδη καταστραμένο χωριό το 1955 μετονομάζεται σε Αρχάγγελο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νεστορίου
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Το γαϊδουράκι (Νίκος Λύτρας)

***Το γαϊδουράκι*** είναι ένας πίνακας του ζωγράφου Νίκου Λύτρα (1883-1927), γιου του Νικηφόρου Λύτρα, που χρονολογείται το 1923-1926. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 88,7 x 66,2 εκ. και εκτίθεται από το 2007 στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

## Ο πίνακας
Στο έργο απεικονίζεται μια καθημερινή σκηνή από την ιδιαίτερη πατρίδα του Λύτρα, την Τήνο: ένα παιδί πάνω σε ένα γαϊδουράκι λουσμένα στο φως του μεσημεριάτικου ήλιου, συνθέτοντας ένα παραδοσιακό θέαμα της ελληνικής υπαίθρου που σήμερα εκλείπει. Οι πινελιές του ζωγράφου είναι ανάγλυφες και δημιουργούν μπροστά στα μάτια του θεατή ένα παιχνίδι μεταξύ των πυκνοτήτων και των εντάσεων της σκιάς και του φωτός. Αυτό επιτυγχάνεται και από τη χρήση θερμών και ψυχρών χρωμάτων, ο διάλογος των οποίων καταγράφει και την εσωτερική δομή του τοπίου. Συνεπώς, η ζωγραφική ενός τοπίου δεν είναι η αναπαραγωγή της πραγματικότητας, του ορατού, αλλά το κτίσιμο με το χρώμα και το σχέδιο, της ίδιας της ύπαρξης του τοπίου.   

## Στυλ και επιρροές
Ο Νίκος Λύτρας μαθήτευσε αρχικά στο Σχολείο των Τεχνών στην Αθήνα, δίπλα στον πατέρα του Νικηφόρο Λύτρα και στον Γεώργιο Ιακωβίδη και αργότερα στην Ακαδημία του Μονάχου με δάσκαλο τον Λούντβιχ φον Λοφτς. Έδρασε ως ζωγράφος κατά την περίοδο της Γενιάς του΄30. Παρά την επαφή του με τη Σχολή του Μονάχου, ο Λύτρας απομακρύνθηκε από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό και αναδείχτηκε ανανεωτής της ελληνικής ζωγραφικής μαζί με τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Κωνσταντίνο Μαλέα. Κυριότερα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής του είναι η παχύρρευστη, ανάγλυφη, εύγλωττη πινελιά, το στιβαρό χρώμα, ο διάλογος ανάμεσα στο ψυχρά και τα θερμά. 

## Παραπομπές


## Πηγές
#Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,*Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια* β΄έκδοση, Αθήνα 2001, ISBN 960 7791 02 9
#Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, *Έργα Τέχνης από τη συλλογή της Βουλής των Ελλήνων* β΄ αναθεωρημένη έκδοση, 2010, ISBN 978 960 6757 29 7

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
* Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Λύτρα
Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Το χωριό της Γέρας στη Μυτιλήνη (Σπύρος Παπαλουκάς)

**Το χωριό της Γέρας στη Μυτιλήνη** είναι έργο ζωγραφικής του Σπύρου Παπαλουκά που χρονολογείται το 1925. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 34 x 28,5 εκ. και εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

## Ο πίνακας
Στον πίνακα του Παπαλουκά απεικονίζεται το χωριό της Γέρας της Λέσβου που ξεπροβάλλει ανάμεσα από μεγάλους όγκους βουνών σε μια πλαγιά του νησιού. Διακρίνονται ο ουρανός που συμπληρώνεται από τους ορεινούς όγκους που περιορίζουν τον ορίζοντα και στους πρόποδές τους οι γεωμετρικά απεικονισμένες κατοικίες. Τα κυπαρίσσια ορθώνονται κάθετα, ενώ τα σύννεφα ζωγραφίζονται οριζόντια και καμπυλόγραμμα. Η ζωγραφική του Παπαλουκά είναι απλή, καθώς το χρώμα μεταφράζει όγκους και ρυθμούς. Τα χαρακτηριστικά που επικρατούν στον πίνακα είναι η απλοποίηση και η σχηματοποίηση των  μορφών, που πλησιάζει σε μερικά σημεία την αφαίρεση, η έμφαση σε καμπυλόμορφα σχήματα και η χρησιμοποίηση περισσότερο τονικών διαβαθμίσεων αντί των καθαρών χρωμάτων.

## Στυλ και επιρροές
Ο Σπύρος Παπαλουκάς ανήκει μαζί με τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Κωνσταντίνο Μαλέα, στους δασκάλους και ανανεωτές της νεοελληνικής ζωγραφικής του 20ού αιώνα και αποκαλείται *υπαιθριστής*, όπως ο Νίκος Λύτρας και ο Μιχάλης Οικονόμου. Με το έργο του έδειξε πως η μοντέρνα τέχνη και η ελληνικότητα δεν είναι έννοιες ασύμβατες.

Ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία αλλά και με την προσωπογραφία και τη νεκρή φύση. Στα τοπιογραφικά έργα του φαίνονται οι επιρροές από τα διδάγματα της βυζαντινής τέχνης αλλά και από τις μεταϊμπρεσιονιστικές τάσεις, ιδιαίτερα από τον  Γκωγκέν, τους Ναμπί και τους Πουαντιγιστές.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
* Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα

Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Πασκουάλ Μαραγάλ

Ο **Πασκουάλ Μαραγάλ** (Βαρκελώνη, 13 Ιανουαρίου 1941) είναι Καταλανός πολιτικός μέλος του Κόμματος των Σοσιαλιστών της Καταλονίας, τέως δήμαρχος της Βαρκελώνης μεταξύ 1982 και 1997 και πρόεδρος της Καταλανικής Κυβέρνησης μεταξύ 2003 και 2006. Κατά τη θητεία του στο δημαρχικό θώκο της Βαρκελώνης έλαβαν χώρα οι θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992. Είναι εγγονός του σπουδαίου Καταλανού ποιητή, Ζοάν Μαραγάλ.

## Βιογραφία
Ο Πασκουάλ Μαραγάλ είναι δόκτορας στις Οικονομικές Επιστήμες από το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και πτυχιούχος της Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Από τα φοιτητικά του χρόνια συμμετείχε σε διάφορες αριστερές οργανώσεις του καταλανικού πανεπιστημιακού κόσμου για να καταλήξει τη δεκαετία του 1970 να είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Σύγκλισης της Καταλονίας, κόμμα από όπου γεννήθηκε το Κόμμα των Σοσιαλιστών της Καταλονίας το 1978. Εργάστηκε στον δήμο της Βαρκελώνης και εταξύ 1971-1973 διέμεινε στη Νέα Υόρκη όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακό στην Αστική Οικονομία. Με την επιστροφή του στον δήμο απέκτησε το διδακτορικό του με τη διατριβή του να τιτλοφορείται «Οι τιμές του αστικού εδάφους: Η περίπτωση της Βαρκελώνης (1948-1978)». Το 1979 εντάχθηκε στους εκλογικούς καταλόγους για τη δημαρχεία της Βαρκελώνης και κατέκτησε τη δεύτερη θέση στον κατάλογο των Σοσιαλιστών, με τον νέο δήμαρχο, επίσης σοσιαλιστή Ναρσίς Σέρα, να τον ορίζει αντιδήμαρχο. Η νίκη του Σοσιαλιστικού Εργατικού Ισπανικού Κόμματος στις ισπανικές εκλογές του 1982 και ο ορισμός του Σέρα ως υπουργού επέφερε τον ορισμό του Μαραγάλ ως δήμαρχο της πόλης.

Ως δήμαρχος επανεκλέχθηκε τρεις φορές και προώθησε την υποψηφιότητα της Βαρκελώνης για του Ολυμπιακούς του 1992 (πρωτοβουλία αρχικά του Σέρα). Εκλέχθηκε πρόεδρος στα ευρωπαϊκά όργανα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Δήμων και Πόλεων και της Επιτροπής των Περιφερειών ενώ προώθησε τον διευρωπαϊκό οργανισμό πόλεων EUROCITIES. Παραιτήθηκε από τη δημαρχία το 1997 και το επόμενο έτος ορίστηκε επικεφαλής του εκλογικού καταλόγου του PSC για τις καταλανικές εκλογές του 1998. Παρότι έλαβε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων ηττήθηκε από τον σταθερά εκλεγόμενο από το 1980 Ζόρδι Πουζόλ της Σύγκλισης και Ένωσης. Στις επόμενες εκλογές του 2003 το αποτέλεσμα επαναλήφθηκε με τον Μαραγάλ ωστόσο να προωθεί τη συνεργασία των αριστερών κομμάτων, καταλήγοντας στην τρικομματική κυβέρνηση με τη συνεργασία της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς και των Πρασίνων. Κατά τη διάρκεια της θητείας του έλαβαν χώρα οι διαπραγματεύσεις και η ψήφιστη του νέου Καταστατικού Χάρτη του Καθεστώτος Αυτοδιοίκησης της Καταλονίας. Δεν επανέλαβε την υποψηφιότητά του στις εκλογές του 2006 όπου το PSC ηγήθηκε ο Χοσέ Μοντίλια. Έκτοτε ζει μακριά από την πολιτική, αφιερωμένος στη μάχη κατά του Αλτσχάιμερ από το οποίο πάσχει έχοντας πρωταγωνιστήσει στο βραβευμένο με βραβείο Γκόγια ντοκιμαντέρ *Bicicleta, cullera, poma* («Ποδήλατο, κουτάλι, μήλο») και προωθώντας το Ίδρυμα Πασκουάλ Μαραγάλ εναντίον της ασθένειας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας ''Bicicleta, cullera, poma'' 

Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Δήμαρχοι της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κυβέρνησης της Καταλονίας
Χριστίνα Τσάφου

Η **Χριστίνα Τσάφου** (Αθήνα, 12 Μαΐου 1957) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης.

## Βιογραφικό
Έχει καταγωγή από τον Παρνασσό, την Επίδαυρο και την Μικρά Ασία. Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Κάρολου Κουν. 

Η καριέρα της ξεκίνησε με θεατρικές παραστάσεις στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», όπως οι "Θεσμοφοριάζουσες" και "Οι προστάτες". Η πορεία της είναι μεγάλη στην τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Έγινε γνωστή από την σειρά *[[Το καφέ της Χαράς]]*, όπου υποδύθηκε την Χάϊδω Πολυμενέα, την σύζυγο του παντοπώλη του χωριού, και ακολούθησαν πολλές σειρές, όπως τα 40 κύματα, η *[[Ονειροπαγίδα]]*, το Θα βρεις το δάσκαλό σου*, Η ζωή της άλλης* και *Οι συμμαθητές.* 

Έχει παίξει και σε πολλές ταινίες στον κινηματογράφο όπως το *I love Karditsa* και το *[[Λάρισα Εμπιστευτικό|Λάρισα εμπιστευτικό]]*. Στο θέατρο έπαιξε στην παράσταση "Να ζει κανείς ή να μην ζει;". 

Έχει συνεργαστεί και με τους Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου στις ταινίες ''Safe sex'', *Αυστηρώς κατάλληλο* και *[[Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο|Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο]]*.

Γιος της είναι ο ηθοποιός Χρήστος Ζαχαριάδης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* **[https://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%A7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B1_%CE%A4%CF%83%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%85 Εργογραφία]**

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Queen on Fire – Live at the Bowl

***Queen on Fire – Live at the Bowl*** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού άλμπουμ και DVD του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone" στην Ευρώπη και της "Hollywood" στη Βόρεια Αμερική.

Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1982 στο Μίλτον Κέινς και υλικό της δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ στον παρελθόν. Το άλμπουμ γνώρισε επιτυχία, μπαίνοντας στο βρετανικό Top-20 για να βραβευθεί ως χρυσό στην πατρίδα του συγκροτήματος, ενώ το DVD έγινε τριπλά πλατινένιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Αυστραλία, πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και πενταπλά χρυσό στη Γερμανία.

## Τραγούδια του δίσκου
### Μέρος πρώτο
# "Flash" (May) – 1:54
# "The Hero" (May) – 1:44
# "We Will Rock You" (Fast) (May) – 3:17
# "Action This Day" (Taylor) – 4:52
# "Play the Game" (Mercury) – 4:30
# "Staying Power" (Mercury) – 4:03
# "Somebody to Love" (Mercury) – 7:53
# "Now I'm Here" (May) – 6:18
# "Dragon Attack" (May) – 4:16
# "Now I'm Here" (Reprise) (May) – 2:21
# "Love of My Life" (Mercury) – 4:22
# "Save Me" (May) – 4:00
# "Back Chat" (Deacon) – 5:00

### Μέρος δεύτερο
# "Get Down, Make Love" (Mercury) – 3:39
# "Guitar Solo " (May) – 6:22
# "Under Pressure" (Queen/Bowie) – 3:47
# "Fat Bottomed Girls" (May) – 5:25
# "Crazy Little Thing Called Love" (Mercury) – 4:15
# "Bohemian Rhapsody" (Mercury) – 5:38
# "Tie Your Mother Down" (May) – 4:09
# "Another One Bites the Dust" (Deacon) – 3:49
# "Sheer Heart Attack" (Taylor) – 3:25
# "We Will Rock You" (May) – 2:08
# "We Are the Champions" (Mercury) – 3:28
# "God Save the Queen" (Trad. arr. May) – 1:24

## Θέσεις τσαρτ
***Queen on Fire – Live at the Bowl*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[25 Οκτωβρίου]] [[2004]]***

## Βραβεία
***Queen on Fire – Live at the Bowl*** *(άλμπουμ)*
* Αυστρία (*IFPI Certification*): Χρυσός 
* Γερμανία (*BVMI Certification*): Πλατινένιος 
* Ηνωμένο Βασίλειο (*BPI Certification*): Χρυσός 

## Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Queen on Fire – Live at the Bowl*" ήταν οι εξής:

* **[[Φρέντι Μέρκιουρι]]** - φωνητικά, πιάνο, κιθάρα
* **[[Μπράιαν Μέι]]** - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο
* **[[Τζον Ντίκον]]** - μπάσο, φωνητικά, κιθάρα
* **[[Ρότζερ Τέιλορ]]** - τύμπανα, φωνητικά, κρουστά

;*Γκεστ συμμετοχές*
* **Μόργκαν Φίσερ** - πλήκτρα, πιάνο

## Παραπομπές


## Πηγές
* BBC - Music - Review of Queen - Queen On Fire: Live At The Bowl
* On Fire: Live at the Bowl - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Queen - Queen On Fire (Live At The Bowl) at Discogs

Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Ιερεμίας Γκίζι

Ο **Ιερεμίας Γκίζι** (ιταλικά: *Geremia Ghisi*, *Τζερεμία Γκίζι*, πέθανε το 1243 ή το 1252) ήταν Ενετός ευγενής μέλος της Οικογένειας Γκίζι. 

Το 1207, μετά την Δ΄ Σταυροφορία, ο Ιερεμίας κατέλαβε τα Ελληνικά νησιά της Σκιάθου, της Σκοπέλου και της Σκύρου και κατέστη Άρχοντάς τους.

Την ίδια χρονιά, αντίστοιχα, ο αδελφός του Ανδρέας Γκίζι κατέλαβε τα νησιά της Τήνου και της Μυκόνου. 

Η αδελφή ή ετεροθαλής αδελφή τους, Ανιέζε, νυμφεύθηκε τον Όθωνα ντε Σικόν, ο οποίος είχε καταστεί άρχοντας της Καρύστου στην Εύβοια.

Προς το 1239, ο Ιερεμίας, με την βοήθεια του αδελφού του, Ανδρέα, εκδίωξε έτερο Ενετό ευγενή, τον Μαρίνο Ντάντολο, από το φέουδο του της Άνδρου. Ο Ντάντολο απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα, ωστόσο η χήρα και η αδελφή του διαμαρτυρήθηκαν ενώπιον του Μεγάλου Συμβουλίου της Βενετίας, το οποίο, τον Αύγουστο του 1243, διέταξε τον Ιερεμία να επιστρέψει την Άνδρο στους κληρονόμους του Ντάντολο, επί ποινή εξορίας από την Βενετία και κατάσχεσης της περιουσίας που είχε ο ίδιος, καθώς και ο αδελφός του Ανδρέας, στην πόλη. Παρά το διάταγμα αυτό, ο Ιερεμίας διατήρησε τον έλεγχο της Άνδρου έως τον θάνατό του λίγα χρόνια αργότερα. Το νησί, στην συνέχεια, περιήλθε υπό τον έλεγχο του Δούκα της Νάξου, Άγγελου Σανούδου, ωστόσο η συγκεκριμένη υπόθεση εξακολούθησε να αποτελεί αιτία διαμαχών ενώπιον των δικαστηρίων της Βενετίας μεταξύ του Ανδρέα Γκίζι, των Σανούδων, καθώς και των Κουερίνι, οι οποίοι και διεκδικούσαν την κληρονομιά των Ντάντολο, έως και τις αρχές της δεκαετίας του 1290, όταν και ο Δούκας Μάρκος Β΄ Σανούδος εξαγόρασε τις διεκδικήσεις του Νικκολό Κουερίνι επί της Άνδρου.

Μετά τον θάνατο του Ιερεμία, ο συγγενής του Φίλιππος Γκίζι, νυμφεύθηκε δια της βίας την κόρη του Ιερεμία, Ιζαμπέττα, και κατέλαβε τον έλεγχο των αρχικών φέουδων του Ιερεμία, έως ότου οι Βυζαντινοί, υπό τον Λικάριο, τα ανακατέλαβαν το 1277 και συνέλαβαν τον Φίλιππο αιχμάλωτο. Μια έτερη κόρη του Ιερεμία, η Μαρκεζίνα, νυμφεύθηκε τον υιό του Δόγη Γιάκοπο Τιέπολο και μελλοντικό Δόγη (1268–75), Λορέντσο Τιέπολο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*
*
*

|-

Τζερεμια
Κατηγορία:Άρχοντες της Άνδρου
Κατηγορία:Βενετοί
Κατηγορία:Δ΄ Σταυροφορία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Φραγκικής και Λατινικής Ελλάδας
Κομάρκες της Αραγωνίας

Αυτές είναι οι φυσικές επαρχίες (κομάρκες) της Αραγωνίας όπως προβλέπονται από το Καθεστώς Αυτοδιοίκησης της Περιφέρειας.

## Δείτε επίσης
*Κομάρκα (Ισπανία)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κομάρκες της Αραγωνίας

Κατηγορία:Αραγωνία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισπανίας
Queen Rock Montreal

***Queen Rock Montreal*** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού άλμπουμ και DVD του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone" στην Ευρώπη και της "Hollywood" στη Βόρεια Αμερική.

Η ηχογράφηση και βιντεοσκόπηση του πραγματοποιήθηκε στο "Montreal Forum" του Μόντρεαλ του Καναδά στις 24 και 25 Νοεμβρίου 1981, ακριβώς δέκα χρόνια πριν τον θάνατο του τραγουδιστή του συγκροτήματος, Φρέντι Μέρκιουρι. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "*[[The Game (άλμπουμ των Queen)|The Game]]*".

Το άλμπουμ μπήκε στο Top-20 στη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο και το Top-30 στην Αυστρία, την Ιταλία και την Πορτογαλία.

## Τραγούδια του δίσκου
### Μέρος πρώτο
# "Intro" – 1:59
# "We Will Rock You (Fast)" (May) – 3:06
# "Let Me Entertain You" (Mercury) – 2:48
# "Play the Game" (Mercury) – 3:57
# "Somebody to Love" (Mercury) – 7:53
# "Killer Queen" (Mercury) – 1:59
# "I'm in Love with My Car" (Taylor) – 2:03
# "Get Down, Make Love" (Mercury) – 4:45
# "Save Me" (May) – 4:14
# "Now I'm Here" (May) – 5:31
# "Dragon Attack" (May) – 3:11
# "Now I'm Here (Reprise)" (May) – 1:53
# "Love of My Life" (Mercury) – 3:56

### Μέρος δεύτερο
# "Under Pressure" (Queen, Bowie) – 3:49
# "Keep Yourself Alive" (May) – 3:29
# "Drum and Tympani Solo" (Taylor) – 3:00
# "Guitar Solo" (May) – 5:11
# "Flash" (May) * – 2:11
# "The Hero" (May) * – 1:51
# "Crazy Little Thing Called Love" (Mercury) – 4:15
# "Jailhouse Rock" (Jerry Leiber, Mike Stoller) – 2:32
# "Bohemian Rhapsody" (Mercury) – 5:28
# "Tie Your Mother Down" (May) – 3:52
# "Another One Bites the Dust" (Deacon) – 4:00
# "Sheer Heart Attack" (Taylor) – 3:53
# "We Will Rock You" (May) – 2:09
# "We Are the Champions" (Mercury) – 3:27
# "God Save the Queen" (tape) (arr. May) – 1:27

## Θέσεις τσαρτ
***Queen Rock Montreal*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[29 Οκτωβρίου]] [[2007]]***

## Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Queen Rock Montreal*" ήταν οι εξής:

* **[[Φρέντι Μέρκιουρι]]** - φωνητικά, πιάνο, κιθάρα, ντέφι
* **[[Μπράιαν Μέι]]** - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο, συνθεσάιζερ
* **[[Τζον Ντίκον]]** - μπάσο, φωνητικά
* **[[Ρότζερ Τέιλορ]]** - τύμπανα, φωνητικά, κρουστά, συνθεσάιζερ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Queen Rock Montreal - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* [Queen: Rock Montreal & Live Aid DVD | PopMatters]
* Queen | Queen Rock Montreal - DVD Review - Vintage Rock

Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest

***Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest*** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού άλμπουμ και DVD του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Island" στην Ευρώπη και της "Hollywood" στη Βόρεια Αμερική.

Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιουλίου 1986 στη Βουδαπέστη, κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "*[[A Kind of Magic]]*", με τους Queen να είναι ένα από τα λίγα συγκροτήματα της ροκ μουσικής που έπαιξαν σε χώρα του ανατολικού μπλοκ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου.

Το DVD ανέβηκε στο Top-10 των DVD Charts στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και βραβεύθηκε ως πλατινένιο στην Πολωνία, ενώ το CD μπήκε στις χαμηλές θέσεις των ευρωπαϊκών καταλόγων και το Top-10 στην Ουγγαρία.

## Τραγούδια του δίσκου
### Μέρος πρώτο
# "One Vision" (Queen)
# "Tie Your Mother Down" (May)
# In the Lap of the Gods... Revisited" (Mercury)
# "Seven Seas of Rhye" (Mercury)
# "Tear It Up" (May)
# "A Kind of Magic" (Taylor)
# "Under Pressure" (Queen, Bowie)
# "Another One Bites the Dust" (Deacon)
# [Who Wants to Live Forever" (May)
# "I Want to Break Free" (Deacon)
# "Looks Like It's Gonna Be a Good Night" (Queen)
# "Guitar Solo" (May)
# "Now I'm Here" (May)

### Μέρος δεύτερο
# "Love of My Life" (Mercury)
# "Tavaszi szél vizet áraszt" (Traditional)
# "Is This the World We Created?" (Mercury, May)
# "(You're So Square) Baby I Don't Care" (Jerry Leiber, Mike Stoller)
# "Hello Mary Lou" (Gene Pitney)
# "Tutti Frutti" (Little Richard)
# "Bohemian Rhapsody" (Mercury)
# "Hammer to Fall" (May)
# "Crazy Little Thing Called Love" (Mercury)
# "Radio Ga Ga" (Taylor)
# "We Will Rock You" (May)
# "Friends Will Be Friends" (Mercury, Deacon)
# "We Are the Champions" (Mercury)
# "God Save the Queen" (Traditional, arr. May)

## Θέσεις τσαρτ
***Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[20 Σεπτεμβρίου]] [[2012]]***

## Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest*" ήταν οι εξής:

* **[[Φρέντι Μέρκιουρι]]** - φωνητικά, πιάνο, κιθάρα
* **[[Μπράιαν Μέι]]** - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα
* **[[Τζον Ντίκον]]** - μπάσο, φωνητικά
* **[[Ρότζερ Τέιλορ]]** - τύμπανα, φωνητικά, ντέφι

;*Γκεστ συμμετοχές*
* **Σπάικ Έντνι** - φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, κιθάρα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Press Release: Hungarian Rhapsody DVD/Blu-ray/CD
* Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest - AllMusic
* Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest - PopMatters

Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1963)

Ακολουθεί κατάλογος με τα 300 μέλη που εξελέγησαν στο **[[Βουλή των Ελλήνων|Ελληνικό Κοινοβούλιο]]** έπειτα από τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1963

## Σύνθεση του Κοινοβουλίου
:Για τη σημερινή σύνθεση, δείτε εδώ

## Εκλεγέντες βουλευτές

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

1963
Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα Κωνσταντινουπόλεως

thumb|right|270px|Ομόλογο, όπως θα λέγαμε σήμερα, που εκδόθηκε από τη ΜΦΑΚ για την υλοποίηση του έργου της.
Η **Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα στην Κωνσταντινούπολη** ήταν ελληνική εταιρεία με έδρα την Κωνσταντινούπολη, που συστήθηκε στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1871.

Η εταιρεία ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του κληρικού και εκπαιδευτικού Στέφανου Νούκα (κοσμικό Στέργιος) από τη Δάφνη Νεάπολης Κοζάνης (τότε Δράμιστα) σε συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Θωμαΐδη από τη Βλάστη Κοζάνης και τον Μητροπολίτη Ηράκλειας Θράκης Ιωαννίκιο Κωνσταντινίδη από το Ροδοχώρι Κοζάνης. Ο σκοπός της αδελφότητας ήταν η διατήρηση του ελληνικού πολιτισμού και της παιδείας στη Μακεδονία και ιδιαίτερα στην Νεάπολη Κοζάνης (Ανασελίτσα), Γρεβενά, Καστοριά και Σινιάτσικο.

Την ίδια χρονιά ανεγέρθηκε το Γυμνάσιο-Οικοτροφείο, γνωστό ως Τσοτύλειος Σχολή που λειτούργησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1871, ως κλασικό και πρακτικό, από την παραπάνω αδελφότητα, το οποίο βρισκόνταν υπό την αιγίδα του Πατριαρχείου. Ο Μητροπολίτης Αγχιάλου και μετέπειτα Σμύρνης Βασίλειος από τη Βασιλειάδα Καστοριάς ενίσχυσε την παιδεία, όπως ένα μεγάλο μέρος των χορηγιών διέθεσε για την ενίσχυση του Ελληνικού Γυμνασίου στο Τσοτύλι Κοζάνης. Το 1898  έγινε πλήρες Γυμνάσιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονικοί Σύλλογοι επί τουρκοκρατίας
Κατηγορία:Αδελφότητες
Ινβίντια

Στην ρωμαϊκή μυθολογία, η **Ινβίντια** είναι η θεά του φθόνου και της ζήλιας. Για λογοτεχνικούς σκοπούς, τα δύο τελευταία αισθήματα προσωποποιούνταν. Οι Αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν την Ινβίντια στην θέση δύο ελληνικών επινοήσεων: την Νέμεσις, «την αγανάκτηση αναφορικά με ένα αθέμιτο πλεονέκτημα», και τον Φθόνο, την ζήλια.

Στον Χριστιανισμό, η Ινβίντια κατέστη ως ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, τα οποία απεικονίζονταν στην γοτθική και αναγεννησιακή εικονογραφία.

Απεικονιζόταν υπό την μορφή γυναικείου πνεύματος, το οποίο είχε το κεφάλι ζωσμένο με φίδια, χλωμό χρώμα δέρματος και φέρων φίδια στα χέρια του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της εκδίκησης
Κατάλογος έργων του Ρέμπραντ

Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει **πίνακες ζωγραφικής** του Ρέμπραντ των οποίων η αυθεντικότητα είναι αποδεκτή από το ερευνητικό πρόγραμμα Rembrandt Research Project. Ειδικότερα, περιέχονται αυθεντικά έργα με βάση την έκτη αναθεωρημένη έκδοση του προγράμματος (van de Wetering 2014).

## Βιβλιογραφία

* *A Corpus of Rembrandt Paintings I (1625–1631)*. Bruyn, J., Haak, B., Levie, S.H., van Thiel, P.J.J. 1982. ISBN 978-90-247-2614-1.
* *A Corpus of Rembrandt Paintings II (1631-1634)*. Bruyn, J., Haak, B., Levie, S.H., van Thiel, P.J.J. 1986. ISBN 978-90-247-3339-2.
* *A Corpus of Rembrandt Paintings III (1635-1642)*. Bruyn, J., Haak, B., Levie, S.H., van Thiel, P.J.J., van de Wetering, E. (Ed.). 1990. ISBN 978-90-247-3781-9
* *A Corpus of Rembrandt Paintings IV (Self-Portraits)*. van de Wetering, Ernst (Ed.). Springer. 2005. ISBN 978-1-4020-3280-6. 
* *A Corpus of Rembrandt Paintings V (The Small-Scale History Paintings)*. van de Wetering, Ernst (Ed.). Springer. 2010. ISBN 978-1-4020-4607-0. 
* *A Corpus of Rembrandt Paintings VI: Rembrandt’s Paintings Revisited - A Complete Survey*. Ernst van de Wetering. Springer. 2014. ISBN 978-9-4017-9173-1.

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ρέμπραντ
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Περιστύλιο της Οκταβίας

:*Να μη συγχέεται με το [[Περιστύλιο του Οκτάβιου|Περιστύλιο του Γναίου Οκτάβιου]].*

Το **Περιστύλιο της Οκταβίας της Νεότερης** (λατινικά: Porticus Octaviae, ιταλ.: Portico di Ottavia), επίσης γνωστό ως **Περιστύλιο του Μετέλλου** (λατινικά: *Porticus Metelli*) στην διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και σε ορισμένες περιπτώσεις ως **Περιστύλιο του Σεβήρου** (λατινικά: *Porticus Severi*) μετά τον 4ο αιώνα π.Χ., είναι σύνολο αρχαίων ρωμαϊκών μνημείων που βρίσκονται επί του Άρεως Πεδίου στην Ρώμη, σε κοντινή απόσταση από το Θέατρο του Μάρκελλου. Το περιστύλιο, εκτός από το περιτοίχισμα με την κιονοστοιχία, αποτελείται από διάφορες κατασκευές, στις οποίες περιλαμβάνονται μία μνημειακή είσοδος, δύο ναοί -από τους οποίους ο ένας είναι αφιερωμένος στην Ήρα Βασίλισσα (Juno Regina), ενώ ο άλλος στον Δία Διατηρητή (Jupiter Stator)- και μία βιβλιοθήκη. Από τον Μεσαίωνα εγκαταστάθηκε εκεί το Φόρουμ Πισκάριουμ (η ιχθυαγορά), ως το τέλος του 19ου αι.

## Ιστορικό
Το κτίριο κτίστηκε από τον Αύγουστο στο όνομα της αδελφής του Οκταβίας της Νεότερης κάποια στιγμή μετά το 27 π.Χ. στη θέση του *Περιστυλίου του Μετέλλου*. Η κιονοστοιχία περιλαμβάνει δύο ναούς και μία βιβλιοθήκη, δίπλα στο θέατρο του Μάρκελλου. Κάηκε το 80 μ.Χ. και αποκαταστάθηκε, μάλλον από τον δομιτιανό και πάλι έπειτα από μία δεύτερη πυρκαγιά το 203 μ.Χ.  από τον Σεπτίμιο Σεβήρο και τον Καρακάλλα. Διακοσμήθηκε με ξένα μάρμαρα και περιείχε πολλά διάσημα έργα τέχνης, που απαριθμούνται στη *[[Φυσική Ιστορία (Πλίνιος)|Φυσική Ιστορία]]* του Πλίνιου του Πρεσβύτερου. Το κτίριο ζημιώθηκε από τον σεισμό του 442, οπότε δύο κατεστραμμένοι κίονες αντικαταστάθηκαν από ένα τόξο, που στέκεται ακόμη. Μία εκκλησία κτίστηκε στα ερείπια περί το 770.  

Εκτός από τους προϋπάχοντες ναούς, η κλειστή κατασκευή περιελάμβανε: μία βιβλιοθήκη, που ενεγέρθηκε από την Οκταβία στη μνήμη του γιου της Μάρκου Κλαυδίου Μαρκέλλου, μία *αυλή* (curia) της Οκταβίας και μία *σχολή* (scolae), δηλ. αίθουσα συγκέντρωσης και δωμάτια διαλέξεων. Δεν είναι σίγουρο αν αυτά ήταν μέρη του ίδιου κτιρίου ή ξεχωριστά κτίρια. Στην αυλή (curia) μάλλον συγκεντρώνονταν η Σύγκλητος. Όλη η κατασκευή αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο ως *έργο της Οκταβίας* (Octaviae opera).

Ο ρόλος του περιστυλίου ως Ιχθυαγοράς έχει μείνει στο όνομα της εφαπτόμενης εκκλησίας του Σαντ' Άντζελο ιν Πεσκερία (Sant' Angelo in Pescheria). To κτίριο, που βρίσκεται στην Περιοχή Σαντ' Άντζελο, αντιπροσωπεύει το κέντρο του Γκέτο της Ρώμης.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Ελληνικό Γυμνάσιο Μοναστηρίου

Το **Ελληνικό Γυμνάσιο Μοναστηρίου** λειτούργησε λίγο πριν από το 1871 έως το 1913 και ανάγεται στην περίοδο της εκπαίδευσης των Ελλήνων κατά την τουρκοκρατία. Δεν υπάρχουν όμως  ασφαλείς πληροφορίες για την ίδρυση του πρώτου ελληνικού σχολείου στο Μοναστήρι (Μπίτολα). Ο Ματθαίος Παρανίκας πάντως υποστηρίζει, ότι το πρώτο σχολείο ιδρύθηκε το 1834,
όπως συμφωνούν ο Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος και ο Στέφανος Παπαδόπουλος. Πρώτο δε ιδιωτικό σχολείο δημιούργησε ο Μαργαρίτης Δήμιτσας το 1851. 
thumb|left|230px|Εκπαιδευτικοί και μαθητές

## Ιστορικό
Το πρώτο πρόγραμμα του γυμνασίου είναι από το 1871 και διατηρείται στα αρχεία των προξενικών εκθέσεων του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, ότι το σχολείο ιδρύθηκε πριν από την ημερομηνία αυτή. Ο επικεφαλής καθηγητής είναι ο Αλέξανδρος Ζουμέτικος (1861-1929), και αργότερα ο Λέων Παπαύλου και πριν απ΄αυτούς ο Δημήτριος Βαρνάβας. Σε μελέτη του 1888 αναφέρονται 136 μαθητές.

Στο Γυμνάσιο αυτό, ανάμεσα στους άλλους, φοίτησαν ο Αριστοτέλης Ζάχος και ο Παντελής Τσαμίσης από την Καστοριά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Εξάποδα

Τα **εξάποδα** (*Hexapoda*) είναι υποσυνομοταξία η οποία περιλαμβάνει τον μεγαλύτερο αριθμό ειδών αρθρόποδων αποτελούμενη από τα έντομα καθώς και τρεις μικρότερες ομάδες αρθρόποδων: τα κολλέμβολα, τα πρότουρα και τα δίπλουρα. Τα κολλέμβολα είναι πολύ άφθονα στα χερσαία περιβάλλοντα. Τα εξάποδα πήραν το όνομά τους από το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους, το θώρακα με τρία ζεύγη ποδών. Τα υπόλοιπα αρθρόποδα έχουν περισσότερα από τρία ζεύγη ποδιών.

Αν και λόγω της εμφάνισής τους, τα εξάποδα παραδοσιακά θεωρείται ότι συγγενεύουν περισσότερο με τα μυριάποδα, στην πραγματικότητα η συγγενέστερη ομάδα είναι τα καρκινοειδή. Τα εξάποδα διαφοροποιήθηκαν από την αδελφή ομάδα τους, τα Ανόστρακα στις αρχές της Σιλούριας περίπου 440 εκατομμύρια χρόνια - παράλληλα με τα αγγειόφυτα στην ξηρά.

## Παραπομπές


Εξάποδα
Ερμόδωρος ο Σαλαμίνιος

Ο **Ερμόδωρος ο Σαλαμίνιος** ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας καταγόμενος από τη Σαλαμίνα της Κύπρου, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στη Ρώμη κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 2ου αιώνα π.Χ..

## Βιογραφία
Δραστηριοποιούμενος στη Ρώμη μεταξύ του 146 π.Χ. και του 102 π.Χ., περίοδο έντονης ελληνοποίησης , ο Ερμόδωρος ήταν ένας εκ των πρώτων Ελλήνων αρχιτεκτόνων οι οποίοι εργάστηκαν στην πόλη. Συνεισέφερε στην ανέγερση κτιρίων η οποία σημάδεψε την απαρχή της μνημειοποίησης του Πεδίου του Άρεως, όπως τον Ναό του Γιούπιτερ Στάτορ ή τον Ναό του Μαρς. Το έργο του ενέπνευσε τον Βιτρούβιο στη συγγραφή της πραγματείας του με τίτλο *[[De architectura]]*, όπου βασίζεται στα σχέδια του Ερμόδωρου για την πρόταση μιας ιδανικής εκ νέου κατασκευής ενός περίπτερου ναού. Ο Ερμόδωρος εργάστηκε συνεργαζόμενος κυρίως με Έλληνες νεοαττικούς γλύπτες, όπως ο Διόνυσος και ο Πολυκλής, δημιουργοί του λατρευτικού αγάλματος του ναού του Γιούπιτερ Στάτορ, καθώς και ο Σκόπας ο Νεώτερος, στον οποίον αποδίδεται το σύμπλεγμα αγαλμάτων του ναού του Μαρς.

## Έργα
Ο Ερμόδωρος ο Σαλαμίνιος διηύθυνε την ανέγερση του Ναού του Γιούπιτερ Στάτορ, τον οποίον αφιέρωσε ο Κουίντος Καικίλιος Μέτελλος, Ύπατο το 143 π.Χ.. Ο ναός, ο οποίος ήταν ο πρώτος που χτίστηκε εξ'ολοκλήρου με τη χρήση μαρμάρου, ανεγέρθηκε στο μέσον πλατείας περιτριγυρισμένης από κιονοστοιχία (το Περιστύλιο του Μετέλλου το οποίο χτίστηκε εκ νέου αργότερα και μετονομάστηκε σε Περιστύλιο της Οκταβίας). Επρόκειτο για ένα από τα πρώτα παραδείγματα θρησκευτικών κτιρίων τα οποία αποτελούσαν τμήμα ενός αρχιτεκτονικού συμπλέγματος μεγαλύτερου μεγέθους.

Σχεδίασε τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Ναού του Μαρς, τον οποίον αφιέρωσε ο Δέκιμος Ιούνιος Βρούτος, Ύπατος το 138 π.Χ., και ο οποίος ευρισκόταν κατά μήκος του *[[Circus Flaminius]]*. Ήταν, επίσης, ο αρχιτέκτονας ο οποίος διηύθυνε την ανέγερση ή επέκταση των *[[Ναβάλια|Ναβαλίων]]*, ποταμίσιου λιμένα της Ρώμης.

## Σχετικά Λήμματα
* Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, ρωμαϊκός ναός
* Βιτρούβιος, *[[De architectura]]*

## Παραπομπές
*Παραπομπές προς σύγχρονους συγγραφείς:


*Παραπομπές προς αρχαίους συγγραφείς:


## Πηγές
* 
* 
* 
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες
Θερμοπωλείο

Κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας, το **θερμοπωλείο** (πληθυντικός **θερμοπωλεία**) ήταν κατάστημα ταχείας εστίασης.

## Ρόλος και υπηρεσίες
[thumb|Ο πάγκος σε σχήμα L ενός θερμοπωλείου στο [Ερκολάνο#Αρχαίο Ηράκλειο (Ερκουλάνεουμ)|Ερκουλάνουμ.]]
Σερβίρονταν ζεστά γεύματα (στα ελληνικά, *θερμός* σημαίνει «ζεστός» και *πωλείο* «πουλάω»), καθώς και ποτά (κρασιά, ζεστό νερό, εμποτισμένο ή όχι). Επρόκειτο για μικρό κατάστημα ιδιαίτερα δημοφιλές, τύπου ταβέρνας, με, μεταξύ άλλων, τον περίφημο πάγκο σε σχήμα L, συμπαγές λίθινο τμήμα το οποίο εμπεριείχε πήλινα δοχεία, ενώ ήταν καλυμμένο από πλάκες μαρμάρου.

Τα καταστήματα αυτά προσέφεραν μια υπηρεσία εστίασης και ποτού σε όσους δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια ή την διάθεση για μαγείρεμα, σε ενοικιαστές και υπενοικιαστές, ταξιδιώτες, ξένους και γηγενείς. Η πελατεία αυτή, σεμνής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ύποπτης προέλευσης, τους έδωσε σχετικά κακή φήμη. Ο Πλαύτος για παράδειγμα εξεγείρει έναν εκ των χαρακτήρων του ενάντια των Ελλήνων που φέρουν μανδύες και των σκλάβων ληστών που έρχονται να μεθύσουν χάρη στην λεία των κλοπών τους, στα καταστήματα αυτά.

## Τιμή και κανονισμοί
[thumb|left|Θερμοπωλείο στην [Πομπηία.]]
[thumb|Θερμοπωλείο στην [Όστια.]]
Μια επιγραφή προερχόμενη από την Πομπηία αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη χαμηλών τιμών: ένα ασσάριο για την κατανάλωση κρασιού, δύο για καλύτερης ποιότητας κρασί, τέσσερα για φαλερνιανό, οίνο ιδιαίτερης φήμης.

Στην ίδια τη Ρώμη, οι Αυτοκράτορες έθεσαν, σε αρκετές περιπτώσεις, κανονισμούς αναφορικά με την λειτουργία των *θερμοπωλείων*: ο Καλιγούλας διέταξε το κλείσιμό τους κατά την περίοδο πένθους που ακολούθησε τον θάνατο της αδερφής του, ενώ προχώρησε στην εκτέλεση ενός ιδιοκτήτη, ο οποίος είχε παραβεί την απαγόρευση λειτουργίας και είχε διαθέσει προς πώληση ζεστό νερό. Ο Κλαύδιος, με στόχο την εξέλιξη των ηθών του πληθυσμού, διέταξε το κλείσιμό τους και απαγόρευσε την πώληση μαγειρεμένων γευμάτων και ζεστού νερού. Ο Νέρων τους απαγόρευσε την πώληση ζεσταμένων τροφίμων, με εξαίρεση των λαχανικών και των κηπευτικών φυτών. Η υλοποίηση των συγκεκριμένων αποφάσεων, καθώς και το μέγεθος αυτής, παραμένει άγνωστη.

Σημαντικός αριθμός *θερμοπωλείων* εντοπίστηκε εντός των αρχαιολογικών χώρων της Πομπηίας και του Ερκουλάνουμ.

## Δείτε επίσης
* Ταβέρνα
* Ποπίνα
* Καουπόνα

## Παραπομπές


## Πηγή
* André Tchernia et Jean-Pierre Brun, *Le vin romain antique*, Éd. Glénat, Grenoble, 1999, ISBN 2723427609

Κατηγορία:Χώροι εστίασης
Κατηγορία:Καθημερινή ζωή στην Αρχαία Ρώμη
Χάκα

μικρογραφία|Η χάκα είναι παραδοσιακό είδος χορού των Μαορί. Αυτός ο πίνακας χρονολογείται περίπου από το 1845.
Η **χάκα** είναι τελετουργικός χορός ή πρόκληση στον πολιτισμό των Μαορί. Πρόκειται για μια στάση χορού που εκτελείται από μια ομάδα, όπου οι παίκτες κάνουν ζωηρές κινήσεις και χτυπούν τα πόδια τους φωνάζοντας ρυθμικά. Αν και συχνά συνδέεται με τις παραδοσιακές προετοιμασίες των ανδρών για μάχες, πλέον το χάκα εξασκείται εδώ και καιρό από τα δύο φύλα. Πλέον χρησιμοποιείται ευρέως στον πολιτισμό των Μαορί. Ο χορός χάκα χρησιμοποιείται για να καλωσορίσει τους επίτιμους καλεσμένους ή για να αναγνωρίσουν μεγάλα επιτεύγματα, περιστάσεις ή κηδείες.

Οι ομάδες κάπα χάκα (τέχνες του θεάματος) είναι πολύ συχνές στα σχολεία. Ο κύριος διαγωνισμός τεχνών του θεάματος των Μαορί, Τε Ματατίνι, λαμβάνει χώρα κάθε δύο χρόνια.
[μικρογραφία|Η [Εθνική Νέας Ζηλανδίας (ράγκμπι γιούνιον ανδρών)|εθνική ομάδα ράγκμπι της Νέας Ζηλανδίας χορεύει χάκα πριν ένα αγώνα]]
Η συνήθεια των εθνικών ομάδων της Νέας Ζηλανδίας να κάνουν χάκα πριν τους διεθνείς αγώνες τους έχει κάνει το χάκα γνωστότερο ανά το κόσμο. Αυτή η παράδοση ξεκίνησε με την ομάδα ποδοσφαίρου γηγενών της Νέας Ζηλανδίας το 1888-89 και η παράδοση συνεχίζεται από την ομάδα ράγκμπι γιούνιον Νέας Ζηλανδίας από το 1905.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Νέας Ζηλανδίας
Oppidum

Το **oppidum** (από το λατινικό εν. , πλ. : «πόλη», «οικισμός γενικώς οχυρωμένος») είναι η ονομασία που δόθηκε από τους Ρωμαίους ιστορικούς σε έναν τύπο οχυρωμένων και οργανωμένων πρωτοϊστορικών οικισμών που απαντάται στην Δυτική και Κεντρική Ευρώπη. 

Διέθετε, σχεδόν πάντοτε, φυσική οχύρωση σχετιζόμενη με την τοποθεσία του σε περιοχές με δύσκολη πρόσβαση: είτε σε υπερυψωμένη θέση (όπως απομονωμένες βραχώδεις προεξοχές, λόφους ή οροπέδια), είτε σε κατάσταση υδρογραφικής απομόνωσης (όπως νησιά, χερσονήσους, ακρωτήρια, μαιάνδρους ποταμών, ή, ακόμη, έλη). 

Επρόκειτο είτε για τοποθεσία κατοικημένη ¨περιοδικά για εποχιακούς λόγους (εμποροπανήγυρις, θρησκευτική εορτή) ή ως καταφύγιο, είτε για μόνιμη εγκατάσταση ανθρώπινου οικισμού, ο οποίος αποτελούσε, ταυτόχρονα, οικονομικό, πολιτικό και σε ορισμένες περιπτώσεις, θρησκευτικό κέντρο, αποτελώντας μια πραγματική πόλη.

Τα κελτικά  γνώρισαν μια χρυσή περίοδο κατά την διάρκεια του 2ου αιώνα π.Χ. και του 1ου αιώνα π.Χ., στην διάρκεια αυτού που έμεινε γνωστός ως ο πολιτισμός των oppida. Μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση, σημαντικό τμήμα των *oppida* εγκαταλείφθηκε, ενώ άλλα εξακολούθησαν να αναπτύσσονται, δίνοντας γέννηση σε αρκετές σημερινές μεγάλες πόλεις όπως η Μπουρζ () ή το Μπεζανσόν (). Στην διάρκεια του Πρώιμου Μεσαίωνα, ορισμένα εξ' αυτών κατοικήθηκαν εκ νέου, όπως συνέβη στην περίπτωση του oppidum του Σαιν-Μπλαιζ, και αποτέλεσαν προσωρινό τόπο καταφυγίου σε περίπτωση ενόπλων συγκρούσεων, όπως συνέβη στην περίπτωση του  (Σαστέλ-Μαρλάκ).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κέλτες
Μήτσος Κύρλας

Ο **Μήτσος Κύρλας** (1912-1946) υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ που αγωνίστηκε την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης εναντίον των Γερμανών, συνέχισε τον ένοπλο αγώνα από τις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, κατά τον Εμφύλιο πόλεμο, και έχασε τη ζωή του δολοφονούμενος από τους πολιτικούς του αντιπάλους τον Δεκέμβριο του 1946. 

## Βιογραφία
Ο Μήτσος Κύρλας γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1912 στον Παλιορόφορο Πρεβέζης. Καταγόταν από πολυμελή αγροτική οικογένεια. Το 1924 εγκαταλείπει το χωριό του για να συνεχίσει τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα. Στην Αθήνα έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την εργατική τάξη και το ΚΚΕ. Μελετά και ασπάζεται τις αρχές και την ιδεολογία του κομμουνισμού και μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ παλεύει για την πραγματοποίησή τους.

Το 1932 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο σύνταγμα της Πρέβεζας αλλά έπειτα από «αντικαθεστωτική δράση» (ύψωση της κομμουνιστικής σημαίας στο στρατόπεδο την μέρα της Πρωτομαγιάς) στέλνεται στο διαβόητο εκείνη την εποχή Τάγμα Καλπακίου (Τάγμα Ανεπιθύμητων του Καλπακίου). Σε αυτό το Τάγμα ολοκληρώνει τη στρατιωτική του θητεία και όταν απολύεται φυλακίζεται από τη δικτατορία Μεταξά στην Ακροναυπλία και πάλι για «αντικαθεστωτική δράση».

Από τις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ξεφεύγει παρά το 1943, με τη συνθηκολόγηση των Ιταλών. Αμέσως εντάσσεται στις γραμμές του ΕΑΜ, στην ευρύτερη περιοχή της Πρέβεζας, όπου αγωνίζεται εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής. Αναδιοργανώνει το 24ο Σύνταγμα του ΕΑΜ του οποίου γίνεται πρώτα πολιτικός καθοδηγητής και στη συνέχεια καπετάνιος. Έλαβε μέρος στις σημαντικές μάχες της περιοχής εναντίον των Γερμανών στο Κοτσανόπουλο και στο Μοναστηράκι Βόνιτσας  καθώς και στις μάχες του Ζαλόγγου και στην Πρέβεζας, εναντίον του συνταγματάρχη Ναπολέοντα Ζέρβα.

Μετά τη συνθηκολόγηση της Βάρκιζας ο Κύρλας εντάσσεται στις γραμμές του ΔΣΕ  στην περιοχή των Ζαγοροχωριών. 

Σε αυτήν την περιοχή και κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής ενέδρας τον Δεκέμβρη του 1946, ο Κύρλας βρίσκεται περικυκλωμένος από μια ομάδα ΜΑΥδων. Ο Κύρλας για να μην πιαστεί αιχμάλωτος, απασφαλίζει μια χειροβομβίδα και αυτοκτονεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Ιράμπα (φυλή)

Οι **Ιράμπα** *(Iramba)* ή **Νιλάμπα** *(Nilamba)*, άλλως **Νυϊλάμπα** *(Nyilamba)*, είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που έχει τη βάση της στην Περιφέρεια Σινυάνγκα *(Shinyanga Region)* στη βόρεια Τανζανία.

Το 1987, ο πληθυσμός των Νιλάμπα *(Nilamba)* εκτιμάτο σε 400.000 άτομα, με άλλα 50.000 επιπλέον άτομα να ομιλούν την γλώσσα Νιλάμπα.

## Ασχολίες
Οι περισσότεροι από τους Ιράμπα *(Iramba)*, συνήθως ασχολούνται με την παραδοσιακή γεωργία, καλλιεργώντας κεχρί *(millet)*, αραβόσιτο, σόργο (ζαχαρόχορτο *(sorghum)*) και ρύζι· εκτρέφουν επίσης, βοοειδή, αιγοπρόβατα και πουλερικά. Επίσης, λιγοστοί Ιράμπα *(Iramba)*, καλλιεργούν φιστίκια όπως και φυτά καστορέλαιου, για πρόσθετο εισόδημα.

## Δείτε επίσης
* Μασσάι
* Λουγκούρου
* Μακόντε (φυλή)
* Τούρου (φυλή)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  https://www.ethnologue.com/map/TZ τελευταία επίσκεψη: 27 Σεπτεμβρίου 2016

Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία
Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής
Κατηγορία:Τανζανοί
Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Πυγολαμπίδα

Με την ονομασία **πυγολαμπίδες** είναι γνωστά τα έντομα της οικογένειας **Λαμπυρίδες** (*Lampyridae*), η οποία ανήκει στην τάξη κολεόπτερα. Χαρακτηρίζονται από τη χρήση βιοφωταύγειας κατά τη διάρκεια του λυκόφωτος για να προσελκύουν συντρόφους ή λεία. Οι πυγολαμπίδες παράγουν «κρύο φως», χωρίς εκπομπή στην υπέρυθρη ή υπεριώδη ακτινοβολία. Το χημικά παραγόμενο φως στην κοιλιά τους μπορεί να έχει χρώμα κίτρινο, πράσινο ή αχνό κόκκινο, με μήκος κύματος ανάμεσα στα 510 και τα 670 νανόμετρα. Το ένζυμο λουσιφεράση δρα πάνω στην λουσιφερίνη παρουσία ιόντων μαγνησίου, ATP και οξυγόνου για να παραγάγει φως.

Περίπου 2.000 είδη πυγολαμπίδων έχουν βρεθεί στα εύκρατα και τροπικά κλίματα. Πολλές απαντώνται σε έλη ή σε υγρές δασώδεις περιοχές όπου οι νύμφες έχουν άφθονη τροφή. Οι νύμφες εκπέμπουν και αυτές φως. Σε πολλά είδη, τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά μπορούν να πετούν, αλλά σε άλλα είδη, τα θηλυκά είναι ανίκανα πτήσης.

## Εικόνες

GluehwuermchenImWald.jpg|Πυγολαμπίδες σε δάσος
Lampyridae2.jpg|*Lampyris noctiluca*


## Παραπομπές


κατηγορία:Κολεόπτερα
Αριοβαρζάνης Γ΄ της Καππαδοκίας

Ο **Αριοβαρζάνης Γ΄ ο Ευσεβής Φιλορωμαίος** ήταν βασιλιάς της Καππαδοκίας από το 51 έως το 42 π.Χ..

## Βιογραφία

Μεγαλύτερος υιός του Αριοβαρζάνη Β΄ της Καππαδοκίας, διατηρήθηκε στην εξουσία μόνον χάρη στην στήριξη των Ρωμαίων. Βοηθήθηκε, μεταξύ άλλων, από τον Κικέρωνα, Ανθύπατο της Κιλικίας (51-50), να εξουδετερώσει μια συνωμοσία, η οποία είχε ως στόχο να τοποθετήσει στον θρόνο τον αδελφό του, Αριαράθη, ο οποίος έχαιρε της στήριξης του Αρχέλαου Β΄, αρχιερέα του ναού της Μπελλόνα στα Κόμανα.

Υποστηρικτής του Ιουλίου Καίσαρα, έλαβε προσωρινά (47 έως 44 π.Χ.) από τον τελευταίο την Μικρά Αρμενία, η οποία είχε κατασχεθεί από τον Γαλάτη Δειόταρο, υποστηρικτή του Πομπήιο.

Μετά τον θάνατο του Δικτάτορα, κατηγορήθηκε από τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο για συνωμοσία ενάντια στην Ρώμη, για την οποία και εκτελέστηκε λίγο καιρό αργότερα.

Ο αδελφός του, Αριαράθης Ι΄ της Καππαδοκίας, τον διαδέχθηκε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σύμμαχοι της Αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Βασιλείς της Καππαδοκίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Αριοβαρζανιδών
Αριοβαρζάνης Β΄ της Καππαδοκίας

Ο **Αριοβαρζάνης Β΄ Φιλοπάτωρ** ήταν βασιλιάς της Καππαδοκίας, ο οποίος βασίλευσε από το 63  έως το 51 π.Χ..

## Βιογραφία

Κατέστη βασιλιάς μετά την παραίτηση του πατέρα του, Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας. Η σύζυγός του, όπως και η γυναίκα του, η οποία ήταν κόρη του Βασιλέα Μιθριδάτη ΣΤ΄, ονομαζόταν Αθηναΐδα, κάτι που φαίνεται να αποτελεί ένδειξη για το γεγονός πως νυμφεύθηκε την αδερφή του, όπως και συνέβαινε κατά συνήθεια με τους βασιλείς της ελληνιστικής Ασίας.

Θαυμαστής του ελληνικού πολιτισμού, ανοικοδόμησε το Ωδείον των Αθηνών, το οποίο είχε πυρποληθεί από τον Σύλλα. Πέτυχε να παραμείνει στον θρόνο για διάστημα οκτώ ετών, προτού αποτελέσει θύμα, σύμφωνα με τον Κικέρωνα, συνωμοσίας, της οποίας οι λεπτομέρειες παραμένουν άγνωστες.

## Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας των δύο επόμενων διαδόχων του: του 
* Αριοβαρζάνη Γ΄ Ευσεβή Φιλορωμαίου και του 
* Αριαράθη Ι΄ Ευσεβή Φιλάδελφου.

Κατηγορία:Σύμμαχοι της Αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Βασιλείς της Καππαδοκίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Αριοβαρζανιδών
Αριοβαρζάνης Α΄ της Καππαδοκίας

Ο **Αριοβαρζάνης Α΄ Φιλορωμαίος** ήταν Βασιλιάς της Καππαδοκίας από το 93 έως το 91, καθώς και από το 90 έως το 89, και, τέλος, από το 88 έως το 63 π.Χ..

## Βιογραφία

Ευγενής από την Καππαδοκία, τοποθετήθηκε στον θρόνο το 95 π.Χ. από τους εκπροσώπους της Συγκλήτου της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στην θέση του Αριαράθη Θ΄ Φιλοπάτορος, υιού του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου. Ο νέος βασιλιάς σύντομα καθαιρέθηκε από δύο στρατηγούς του Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου της Αρμενίας, συμμάχου και γαμπρού τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, ο οποίος, μετά την προσάρτηση της Σωφηνής, απέκτησε κοινά σύνορα με την Καππαδοκία.

Η Γερουσία απέστειλε άμεσα τον Σύλλα, ο οποίος απεκατέστησε τον Αριοβαρζάνη Α΄ στον θρόνο του, το 92 π.Χ.. Από το επόμενο, κιόλας, έτος, ο Αριοβαρζάνης εκδιώχθηκε εκ νέου από τον Μιθριδάτη και υποχρεώθηκε σε εξορία στην Ρώμη. Απεκατεστάθη εκ νέου το 89 μέσω αποστολής της Γερουσίας, της οποίας ηγήθηκε ο Μ. Ακουίλιος.

Εκδιωχθείς από τον Μιθριδάτη και έχων βρει καταφύγιο στην Ρώμη, για ακόμη μια φορά, κατά την διάρκεια του Α΄ Μιθριδατικού Πολέμου (88 - 84 π.Χ.), απεκατεστάθη στον θρόνο του μετά την Συνθήκη του Δαρδάνου.

Πάντοτε πιστός σύμμαχος των Ρωμαίων ενάντια στον Μιθριδάτη ΣΤ΄, έλαβε την Μικρή Αρμενία από τον Λούκουλλο και κατέστη υποτελής του Πομπήιου κατά την επέμβαση του τελευταίου στην Ανατολή.

Ο Αριοβαρζάνης Α΄ όρισε τον υιό και ομώνυμό του, Αριοβαρζάνη Β΄ Φιλοπάτωρα, ως διάδοχό του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Édouard Will, *Histoire politique du monde hellénistique (323-30 av. J.-C.)*, Annales de l'Est, Nancy, 1967.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σύμμαχοι της Αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Βασιλείς της Καππαδοκίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Αριοβαρζανιδών
Τροκμοί

Οι **Τροκμοί** ήσαν ένας εκ των τριών κελτικών λαών οι οποίοι, μαζί με τους Τολιστοβώγιους και τους Τεκτόσαγες, ίδρυσαν στην Ανατολία (Τουρκία) το **[[Γαλάτες (Μικρά Ασία)|Κοινό των Γαλατών]]**, στη διάρκεια του 3ου αιώνα π.Χ..

## Προέλευση
Το 279 π.Χ. ήταν η απαρχή της μεγάλης εκστρατείας, της οποίας ηγήθηκαν ο Βρέννος και ο Ακιχώριος. Ένα τμήμα του στρατού, υπό την ηγεσία του Βρέννου, κατέβηκε ως τις Θερμοπύλες και έφθασε ως τους Δελφούς, επικεφαλής στρατεύματος 65.000 ανδρών. Το άλλο τμήμα, υπό την ηγεσία των Λεονόριου και Λουτόριου διέσχισε τη Θράκη. Το στράτευμα αυτό διέβη τον Ελλήσποντο και έφθασε ως την Ανατολία, κατόπιν προσκλήσεως του Βασιλέα Νικομήδη Α΄ της Βιθυνίας, ώστε να πολεμήσει τον Αντίοχο Α΄, Βασιλέα των Σελευκιδών (278 π.Χ.). Ηττηθέντες από τον τελευταίο, οι Γαλάτες εγκαταστάθηκαν στα ορεινά υψίπεδα της Ανατολίας, μια περιοχή η οποία έλαβε, τότε, την ονομασία Γαλατία. 

Οι Τροκμοί φέρεται να ήσαν οι ισχυρότεροι εκ των μελών του Κοινού. Τα εδάφη τους ευρίσκονταν στα όρια μεταξύ της Καππαδοκίας και του Βασιλείου του Πόντου, στα ανατολικά αυτών των Τεκτόσαγων. Οι οχυρωμένες πόλεις τους ήσαν το Μιθριδάτιον, η Ποσδάλα και το Τάβιον.

## Πηγές
* Venceslas Kruta, *Les Celtes, Histoire et Dictionnaire*, Éditions Robert Laffont, coll. « Bouquins », Paris, 2000, ISBN 2-7028-6261-6.
* John Haywood (intr. Barry Cunliffe, trad. Colette Stévanovitch), *Atlas historique des Celtes*, éditions Autrement, Paris, 2002, ISBN 2-7467-0187-1.

## Εξωτερικός Σύνδεσμος
* Strabon, ''Géographie'', livre XII, chapitre 5

Κατηγορία:Κέλτες
Κατηγορία:Γαλατία (Μικρά Ασία)
Η Ελλάδα των τριών κόσμων (Φώτης Κόντογλου)

***Η Ελλάδα των τριών κόσμων*** είναι πίνακας ζωγραφικής του Φώτη Κόντογλου που χρονολογείται το 1933. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 31,5 x 43 εκ. Εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου. 
## Ο πίνακας
Ο Φώτης Κόντογλου, συγγραφέας και αγιογράφος, πιστός χριστιανός και ένθερμος φυσιολάτρης, είδε μέσα από τα έργα του τη συνέχεια της ελληνικής ταυτότητας από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Στο έργο του *Η Ελλάδα των τριών κόσμων*, συγκεντρώνει τη χρωματική κλίμακα της αρχαίας ελληνικής ζωγραφικής, την αυστηρή γεωμετρικότητα της βυζαντινής παράδοσης και την αμεσότητα της λαϊκής ζωγραφικής, για να προβάλει τη συνέχεια της ελληνικότητας μέσα στο χρόνο. 

## Στυλ και επιρροές
Ο Κόντογλου εισήλθε στην εικαστική ζωή της Ελλάδας μετά το 1920 επιχειρώντας να αντικαταστήσει τον δυτικότροπο προσανατολισμό της ελληνικής ζωγραφικής με την επιστροφή στη ζωγραφική παράδοση του τόπου. Έχοντας για πυξίδα των καλλιτεχνικών του αναζητήσεων τη βυζαντινή και τη λαϊκή ζωγραφική και μελετώντας δημιουργίες παλαιότερων περιόδων αναδείχτηκε με το έργο του σε κύριο εκπρόσωπο του αιτήματος για αυθεντικότητα της ελληνικής έκφρασης. Επίσης θεωρείται ως αναμορφωτής της νεότερης αγιογραφίας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, *Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια,* β΄έκδοση, Αθήνα 2001, 
*Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, *Έργα Τέχνης από τη συλλογή της Βουλής των Ελλήνων,* β΄ αναθεωρημένη έκδοση, 2010, 

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
* Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα

Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Πόλεμος Γκένπεϊ

Ο **Πόλεμος Γκένπεϊ** (源平合戦 προφέρεται ως *Γκενπέι κάσσεν*) ήταν μια σύγκρουση μεταξύ των φατριών Ταΐρα και Μιναμότο την περίοδο 1180-1185. Ως αποτέλεσμα είχε την πτώση της φατρίας των Ταΐρα και την δημιουργία του νέου Σογκουνάτο Καμακούρα υπό τον Μιναμότο νο Γιοριτόμο το 1192.

Ο πόλεμος άρχισε με την Μάχη του Ούτζι και τερματίστηκε με την Ναυμαχία του Ντάν νο Ούρα.

## Οι συνθήκες
Ο πόλεμος του Γκένπεϊ ήταν αναπόφευκτος. Για πολλά χρόνια οι δύο φατρίες ανταγωνίζονταν η μία την άλλη για τον έλεγχο του Αυτοκρατορικού Συμβουλίου της Ιαπωνίας. Η ένοπλη σύρραξη ήταν αναπόφευκτη διότι ανεπισήμως ήδη γινόντουσαν αψιμαχίες μεταξύ των Μιναμότο και των Ταΐρα. Ο πόλεμος άρχισε και επισήμως όταν ο αρχηγός της φατρίας των Μιναμότο έκανε επιστράτευση. Η πρώτη μάχη, η μάχη του Ούτζι, έγινε ακριβώς έξω από το Κυότο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας