open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κορεσμένη ένωση

Γενικά στη Χημεία **κορεσμένη ένωση** ονομάζεται η οργανική ένωση εκείνη που περιέχει μόνο απλούς δεσμούς μεταξύ των ατόμων του άνθρακα (μοριακά τροχιακά σ: sp³-sp³), σε αντίθεση με την ακόρεστη ένωση που περιέχει τουλάχιστον ένα πολλαπλό δεσμό των ατόμων του άνθρακα.

Τέτοιες για παράδειγμα ενώσεις είναι οι κορεσμένοι υδρογονάνθρακες.

*
Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας Στεμνίτσας

Η τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας στη νεώτερη Ελλάδα, αναπτύχθηκε ιδιαίτερα και ορισμένες περιοχές (Γιάννενα, Ρόδος) απέκτησαν μεγάλη φήμη για τα εργαστήρια των αργυροχρυσοχόων τους. Στη Στεμνίτσα της Αρκαδίας λειτουργεί Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του ΄70 από το Κέντρο Χειροτεχνίας - Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Στη συνέχεια λειτούργησε ως (δημόσιο) Τεχνικό Επαγγελματικό Εκπαιδευτήριο (Τ.Ε.Ε.) και από το σχολικό έτος 2007-08 ως δημόσια Επαγγελματική Σχολή (ΕΠΑ.Σ).
Σήμερα λειτουργεί ως ΕΠΑ.Λ (επαγγελματικό Λύκειο) και προσφέρει στον ελλαδικό χώρο άριστους τεχνίτες, συνεχιστές της μεγάλης παράδοσης.

Η Σχολή στεγάζεται σε διώροφο παραδοσιακό κτίριο, το οποίο ανακαινίστηκε τα τελευταία χρόνια από τον Δήμο Τρικολώνων με πλήρη υλικοτεχνική υποδομή (εργαστήρια κτλ.). Προσφέρει στους σπουδαστές της τη γνώση και εμπειρία του αντικειμένου και συμμετοχή σε εκθέσεις και εκπαιδευτικές εκδρομές κτλ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστοχώρος
* Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Αρκαδίας
Αρχιερατικός σάκκος

thumb|right|250px|Αρχιερατικός σάκκος του μητροπολίτη Νικομηδείας Νεόφυτου. Αφιερώθηκε το 1629 στη μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών (Μουσείο Μπενάκη)

Ο **αρχιερατικός σάκκος** είναι λειτουργικό ένδυμα του επισκόπου στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ετυμολογικά η λέξη αποδίδεται στην εβραϊκή λέξη «*σακ*» που σημαίνει «το ένδυμα της μετάνοιας και ταπείνωσης».

## Περιγραφή
Αρχικά ο σάκκος ήταν επίσημο ένδυμα των Αυτοκρατόρων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αντικατέστησε το πολυσταύριο φαιλόνιο, που ως τότε φορούσαν οι επίσκοποι, με το σάκκο, και στη συνέχεια τον ακολούθησαν όλοι οι επίσκοποι της Εκκλησίας. Αυτό έγινε για να καταδειχθεί ότι κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Πατριάρχης με την Ιεραρχία συνέχιζαν, ως ένα βαθμό, την πολιτική οργάνωση του υπόδουλου λαού. (Ωμοίως και το αυτοκρατορικό στέμμα έγινε η μίτρα των επισκόπων). 

Ο σάκκος συμβολίζει τη χλαίνα της ύβρεως του Κυρίου. Φέρει δώδεκα κουδουνάκια, που συμβολίζουν τη διδασκαλία των δώδεκα Αποστόλων, την οποία συνεχίζουν οι επίσκοποι.

Εικονογραφικά ο αρχιερατικός σάκκος πρωτο απεικονίστηκε στον Χριστό ώς Μέγα Αρχιερέα τον 14ο αιώνα. 

Σάκκος
Κατηγορία:Ιστορία της ένδυσης
Φαιλόνιο

Το **φαιλόνιο** είναι άμφιο του ιερέα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι χαρακτηριστικό άμφιο του δεύτερου βαθμού της ιεροσύνης. Στην αρχαία Εκκλησία ήταν άμφιο και του επισκόπου και λεγόταν πολυσταύριο, διότι παντού επάνω του εικονίζονταν σταυροί. Στις αγιογραφίες εικονίζονται πάντοτε οι Πατέρες της Εκκλησίας με πολυσταύριο (φαιλόνιο). Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453), ο Οικουμενικός Πατριάρχης αντικατέστησε το φαιλόνιο με τον αρχιερατικό σάκκο και κατόπιν αυτός καθιερώθηκε για όλους τους επισκόπους.
## Συμβολισμός
Το φαιλόνιο είναι ένδυμα αρχαϊκής μορφής, μοιάζει με αρχαίο μανδύα και δεν έχει μανίκια. Είναι ανοικτό στο μπροστινό μέρος και φοριέται από το κεφάλι. Υπάρχουν δύο είδη φαιλονίου. Το βυζαντινό ή ελληνικό είναι ραμμένο με τρόπο ώστε να ταιριάζει πάνω στους ώμους, ενώ το ρωσσικό καταλήγει σε ένα ψηλό, στενό κολάρο που καλύπτει το πίσω μέρος της κεφαλής.

Το φαιλόνιο συμβολίζει τον άρραφο χιτώνα του Χριστού και την επίγεια Εκκλησία. Όπως ο χιτώνας είναι ένα τεμάχιο, έτσι πρέπει και η Εκκλησία να είναι μία. Όταν είναι λευκό, συμβολίζει τη φωτεινότητα της Θείας Χάριτος. Όταν είναι κόκκινο, συμβολίζει την κόκκινη χλαμύδα που οι Ρωμαίοι στρατιώτες φόρεσαν στον Χριστό πριν τη Σταύρωση για να τον εμπαίξουν.

Είναι το άμφιο που φορά τελευταίο ο ιερέας. Φορώντας το λέει: «Οι Ιερείς σου, Κύριε, ενδύονται δικαιοσύνην, και οι όσιοί σου αγαλλιάσει αγαλλιάσονται. Πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

Κατηγορία:Άμφια
Κατηγορία:Ιστορία της ένδυσης
Ιστορική γλωσσολογία

Η **ιστορική γλωσσολογία** είναι ο κλάδος της γλωσσολογίας που μελετά την ιστορική εξέλιξη των γλωσσών και τη σχέση μεταξύ διαφορετικών γλωσσών. Κλάδος της είναι η συγκριτική γλωσσολογία, αν και τις περισσότερες φορές η μελέτη του ενός κλάδου απαιτεί προσφυγή και στον άλλο, έτσι ώστε να δίνεται και στους δύο κλάδους το κοινό όνομα «ιστορικοσυγκριτική γλωσσολογία». Κύριο εργαλείο της ιστορικής γλωσσολογίας είναι η επανασύνθεση, με την οποία με βάση τα γλωσσικά δεδομένα που γνωρίζουμε προσπαθούμε να επανασυνθέσουμε την αρχική μορφή της γλώσσας, την πρωτογλώσσα.

## Ιστορική γλωσσολογία
Η **ιστορική γλωσσολογία** (που ονομάζεται επίσης **διαχρονική γλωσσολογία**) είναι η μελέτη της γλωσσικής αλλαγής εντός της ίδιας γλώσσας. Η ιστορική γλωσσολογία χρησιμοποιεί την **εσωτερική επανασύνθεση** ως εργαλείο: χρησιμοποιώντας τα δεδομένα μιας επιμέρους γλώσσας προσπαθεί να ανακατασκευάσει την πρωτογλώσσα. Έχει τέσσερις σκοπούς κυρίως:

* να περιγράψει τις παρατηρούμενες αλλαγές στις επιμέρους γλώσσες
* να περιγράψει την ιστορία των γλωσσικών κοινοτήτων
* να αποκαταστήσει την προϊστορία γλωσσών 
* να αναπτύξει γενικές θεωρίες για το πώς και γιατί αλλάζει η γλώσσα.

Είναι μια διαχρονική επιστήμη, η οποία προέρχεται από την επιστήμη της φιλολογίας.

## Σχετικά άρθρα
* Ιστορική σημασιολογία

## Βιβλιογραφία
* Γεώργιος Μπαμπινιώτης, *Συνοπτική ιστορία της Ελληνικής γλώσσας με εισαγωγή στην Ιστορικοσυγκριτική Γλωσσολογία*, 5η Έκδ., Αθήνα 2002.
* McMahon, April M.S. 2005. *Ιστορική γλωσσολογία: Η θεωρία της γλωσσικής μεταβολής*. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Ατσίχολος Αρκαδίας

Ο **Ατσίχολος**, επίσης γνωστός ως **Ατσίχωλος**, είναι χωριό της επαρχίας Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του φαραγγιού του Λουσίου, 10 χλμ. βόρεια της Καρύταινας. Υπάγεται στον Δήμο Μεγαλόπολης και έχει 28 μονίμους κατοίκους (απογραφή 2021), οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία. Οδική πρόσβαση στο χωριό υπάρχει και από την κοντινή Αρχαία Γόρτυνα (3 χλμ.).

## Πληροφορίες
Στο δρόμο από την Καρύταινα υπάρχει το παλιό πετρόχτιστο γεφύρι του Ατσιχόλου επί του Λουσίου ποταμού. Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στην πλαγιά και προσφέρει πανοραμική θέα που εκτείνεται από το φαράγγι του Λουσίου μέχρι το λεκανοπέδιο της Μεγαλόπολης. Αξιόλογη είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, χτισμένη από Λαγκαδινούς μαστόρους, με θαυμάσια εξωτερική αρμολόγηση της πέτρας και ωραία υπέρθυρα. Διασταύρωση του δρόμου για την Αρχαία Γόρτυνα οδηγεί μετά από ωραία κατηφορική διαδρομή στη Μονή Καλαμίου. 

Ο βυζαντινός Ατσίχολος έχει τοποθετηθεί σε παρόχθια περιοχή του Λουσίου ποταμού, δίπλα στα ερείπια της Αρχαίας πόλης Γόρτυνος. Η πρώτη μαρτυρία με το όνομά του, προέρχεται από την κτητορική επιγραφή του ασκητηρίου των Ταξιαρχών, του αρχαιοτέρου της περιοχής (15ου αιώνα). Άκμασε τον Μεσαίωνα και εγκαταλείφθηκε περί τα μέσα του 17ου αιώνα. Το 1826 ο Θ. Κολοκοτρώνης στον Ατσίχολο χτύπησε τη στρατιά του Ιμπραήμ και του προξένησε σημαντικές απώλειες.

## Πρόσωπα
* Βιβή Δάγκα, βουλευτής του Κ.Κ.Ε., με καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της, το γένος Θεοδωρόπουλου.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο ΑΤΣΙΧΩΛΟΣ

Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Επιγονάτιο

Το **επιγονάτιο** είναι άμφιο των Επισκόπων και ορισμένων οφφικιούχων πρεσβυτέρων στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Παρόμοιο άμφιο, που αποδίδεται μόνο σε οφφικιούχους πρεσβυτέρους των σλαβόφωνων Ορθοδόξων Εκκλησιών είναι το Επιμήριο.

## Περιγραφή
thumb|200px|Επιγονάτιο

Έχει σχήμα ρόμβου και κρέμεται από τη ζώνη μπροστά από το δεξί γόνατο (εξ'ου και επιγονάτιο, *επί του γόνατος*). Εκτός από τους επισκόπους, το φορούν επιπλέον οι πνευματικοί-εξομολόγοι ιερείς και οι ιερείς, που φέρουν τίτλο (σακελλάριος, οικονόμος, σύγγελος, πρωτοπρεσβύτερος και αρχιμανδρίτης). Φέρει συνήθως παράσταση του «Νιπτήρος» του Μυστικού Δείπνου ή της Αναστάσεως.

Επειδή αρχικά το χρησιμοποιούσαν ως πετσέτα, συμβόλιζε την πετσέτα ή ποδιά (λέντιο), που χρησιμοποίησε ο Κύριος στον Μυστικό Δείπνο για να πλύνει τα πόδια των μαθητών του. Επειδή επίσης μοιάζει με ξίφος και κρέμεται στη θέση του, συμβολίζει την πνευματική μάχαιρα και τη μάχαιρα του πνεύματος, τον οπλισμό δηλαδή που πρέπει να έχει ο επίσκοπος για να προστατεύει το ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε ο Κύριος.

Φορώντας το ο ιερουργός λέει: «Περίζωσαι την ρομφαίαν σου επί τον μηρόν σου, Δυνατέ, τη ωραιότητί σου και τω κάλλει σου και έντεινε και κατευοδού και βασίλευε ένεκεν αληθείας και πραότητος και δικαιοσύνης και οδηγήσει σε θαυμαστώς η δεξιά σου. Πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

Τόσο το επιγονάτιο, όσο και το επιμήριο έχουν κοινή καταγωγή από τις αρχαίες επιγονατίδες, τις οποίες φορούσαν οι στρατιώτες για να προστατεύσουν τα πόδια τους από μελανιές, που δημιουργούσαν τα ξίφη τους. Οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες συνήθιζαν να επιδίδουν ξίφος ως επιβράβευση των ευγενών και των ανώτερων αξιωματούχων, που υπερασπίστηκαν την Αυτοκρατορία. Με παρόμοιο τρόπο η Εκκλησία ανταμοίβει τους ιερείς της, οι οποίοι αμύνονται υπέρ της Ορθόδοξης Πίστεως.

Επιγονατιο
Ολυμπία Δουκάκη

Η **Ολυμπία Δουκάκη** (αγγλικά: Olympia Dukakis, Λόουελ, Μασαχουσέτης, 20 Ιουνίου 1931 - Νέα Υόρκη, 1 Μαΐου 2021), ήταν Ελληνοαμερικανίδα ηθοποιός, κόρη Ελλήνων μεταναστών. Ο πατέρας της Κώστας Δουκάκης ήταν Μικρασιάτης που μετανάστευσε στις Η.Π.Α.

Ξεκίνησε την θεατρική της καριέρα στην Βοστώνη το 1958 και το 1963 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του Ρόμπερτ Ρόσεν *Λίλιθ*. Κέρδισε το Όσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου το 1987 για τη συμμετοχή της στην ταινία *[[Κάτω από τη λάμψη του φεγγαριού]]* (*Moonstruck*). Δίδαξε επίσης από το 1965 στο τμήμα *New School of Arts* του πανεπιστημίου Καλών Τεχνών *Tisch* της Νέας Υόρκης. Προς τιμήν της δίνεται κάθε χρόνο υποτροφία με το όνομά της σε φοιτητή ή φοιτήτρια του πανεπιστημίου που σημείωσε ιδιαίτερα υψηλές αποδόσεις. Ήταν ξαδέρφη του Μάικλ Δουκάκη, πολιτικού, υποψήφιου των Δημοκρατικών για την Προεδρία της Αμερικής το 1988.

Το 2020, κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ με τίτλο *Ολυμπία* του Χάρη Μαυρομιχάλη το οποίο καταγράφει πτυχές από τη ζωή και τη προσωπικότητα της Ολυμπίας Δουκάκη. Την ίδια χρονιά έλαβε το "Life Achievement Award" στα πλαίσια του 11ου Bridges International Film Festival, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Απεβίωσε την 1 Μαΐου 2021, στο σπίτι της, στη Νέα Υόρκη, έπειτα από πολύμηνης διάρκειας προβλήματα υγείας, σε ηλικία 89 ετών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
* Ολυμπία Δουκάκη στην BiblioNet (Ελληνικά)

Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Χριστίνα Σπυράκη

Η **Χριστίνα Σπυράκη** (1 Απριλίου 1947 - 3 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Ελληνίδα ιατρός και βουλευτής. Υπηρέτησε ως υφυπουργός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1947 στο Μαρκόπουλο Αττικής.

Ήταν ιατρός, καθηγήτρια Φαρμακολογίας, αρχικά στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και από το 2000 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης ελληνικού Πανεπιστημίου.

Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2000 και διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας στην κυβέρνηση Σημίτη. Χρημάτισε πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης (1996-1999), αποκτώντας τον τίτλο της πρώτης γυναίκας που κατέλαβε αυτή τη θέση σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Διετέλεσε ακόμη μέλος της Επιτροπής του Εθνικού Συνταγολογίου Φαρμάκων και του Δ.Σ. του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Υπήρξε μέλος διεθνών και ελληνικών επιστημονικών εταιρειών.

Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 2006, από καρκίνο.

## Πηγές
*Συνέντευξη της Σπυράκη στο "Βήμα"

Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Πρόνοιας
Σημαία της Βουλγαρίας

right|thumb|188px| Λόγος σημαίας: 3:5
Η **[[σημαία]] της [[Βουλγαρία|Βουλγαρίας]]** αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος λευκού (στο πάνω μέρος), πράσινου (στο μέσο) και κόκκινου(στη βάση της σημαίας). Το λευκό χρώμα αντιπροσωπεύει την ειρήνη, το πράσινο τη γονιμότητα της βουλγαρικής γης και το κόκκινο το θάρρος του λαού.
Υιοθετήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1990.
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 12 Ιουλίου 1991.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για τη σημαία στην κυβερνητική ιστοσελίδα.

Βουλγαρια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βουλγαρίας
Εθνόσημο της Βουλγαρίας

right|220px

Το σύγχρονο **[[εθνόσημο]] της [[Βουλγαρία|Βουλγαρίας]]** υιοθετήθηκε το 1997. Αυτό το εθνόσημο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τη Βουλγαρία από την περίοδο του τερματισμού της κομμουνιστικής διακυβέρνησης στη χώρα, στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. 

## Περιγραφή
Το έμβλημα αποτελείται από δύο λιοντάρια που στηρίζουν μια ασπίδα, η οποία έχει ζωγραφισμένο πάνω της ένα τρίτο λιοντάρι. Στο πάνω μέρος είναι η κορώνα του Τσάρου της Βουλγαρίας, Ιβάν Ασάν Β'. Στο κατώτατο σημείο της ασπίδας υπάρχει το βουλγαρικό εθνικό σύνθημα, «η ενότητα παρέχει τη δύναμη», στη βουλγαρική γλώσσα. Τα τρία λιοντάρια αντιπροσωπεύουν τις τρεις σημαντικές μερίδες και τις ιστορικές περιοχές της Βουλγαρίας – της Μοϊσίας, της Θράκης και της Μακεδονίας. Η κορώνα πάνω από την ασπίδα, και συνεπώς επάνω στο ενσωματωμένο σε αυτήν λιοντάρι, δεν είναι αυτή της τελευταίας βουλγαρικής μοναρχίας, αλλά αυτή της δεύτερης βουλγαρικής αυτοκρατορίας (1185-1396). Αυτή η αυτοκρατορία καθιερώθηκε από τους αδελφούς Πέτρο και Ασέν, αφότου ελευθερώθηκε από τον έλεγχο των Βυζαντινών στο τέλος του 12ου αιώνα, και προτού να υποταχτεί οριστικά στους Οθωμανούς στο τέλος του 14ου αιώνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βουλγαρική Εταιρεία Εραλδικής και Σημαιολογίας  
* Ιστορία  

Βουλγαρια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βουλγαρίας
Ωμοφόριο

thumb|250px|Ελληνορθόδοξος επίσκοπος φέρων το ωμοφόριο
Το **ωμοφόριο** είναι άμφιο του επισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι διακριτικό του βαθμού του και, σε περίπτωση που καθαιρεθεί ένας επίσκοπος, το ωμοφόριο είναι αυτό που του αφαιρείται.

## Περιγραφή
Είναι πλατιά λωρίδα υφάσματος. Φοριέται πάνω στους ώμους (εξ ου και ωμοφόριο, ώμος+φέρω). Υπάρχουν δύο είδη, το μεγάλο και το μικρό. Το μεγάλο είναι πιο μεγαλοπρεπές και το φορά ο επίσκοπος στη Θεία Λειτουργία μέχρι την ανάγνωση του Αποστόλου. Κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου δεν φορά ωμοφόριο, σε ένδειξη σεβασμού, καθώς με το Ευαγγέλιο μιλά ο ίδιος ο Χριστός. Από τον Χερουβικό Ύμνο και μετά φοράει το μικρό.

Το ωμοφόριο παραπέμπει στην παραβολή του «Καλού Ποιμένα», ο οποίος παίρνει στους ώμους του το πλανηθέν πρόβατο για να το σώσει. Το ωμοφόριο συμβολίζει ακριβώς αυτό το πρόβατο, την αμαρτωλή ανθρωπότητα, γι' αυτό και συνηθίζεται (ή τουλάχιστον συνιστάται) να κατασκευάζεται με μαλλί προβάτου. Φορώντας το ο επίσκοπος γίνεται μιμητής του Ποιμένος Χριστού. Τέλος, οι σταυροί του ωμοφορίου καταδεικνύουν πως ο κάθε επίσκοπος πρέπει να σηκώνει το σταυρό του και να ακολουθεί τον Εσταυρωμένο Χριστό. Γι' αυτό και ενδύεται το ωμοφόριο με τα εξής λόγια "Επί τον ώμον Χριστέ την πλανηθείσαν άρας φύσιν, αναληφθείς τω Θεώ και Πατρί προσήγαγες, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν".

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άμφια
Σημείο ανάφλεξης

μικρογραφία|δεξιά|Φλεγόμενα κοκτέιλ, τα οποία έχουν σημείο ανάφλεξης πολύ κάτω από τη θερμοκρασία δωματίου
**Σημείο ανάφλεξης** ή **θερμοκρασία ανάφλεξης** ονομάζεται η θερμοκρασία στην οποία πρέπει να θερμανθεί ένα πτητικό υγρό για να παραγάγει ατμό, ο οποίος θα αναφλεχθεί όταν έλθει σε επαφή με γυμνή φλόγα ή σπινθήρα. Το σημείο ανάφλεξης αποτελεί ένδειξη για τη θερμοκρασία κάτω από την οποία ένα προϊόν μπορεί να διακινηθεί χωρίς κίνδυνο να αναφλεγεί. Ως εκ τούτου, αποτελεί ιδιαίτερα χρήσιμο δείκτη για τη διακίνηση υγρών ή υγροποιημένων αερίων καυσίμων και χημικών προϊόντων. Το σημείο ανάφλεξης δεν θα πρέπει να συγχέεται με το σημείο αυτανάφλεξης, που είναι η θερμοκρασία στην οποία πρέπει να θερμανθεί μια ουσία για να αναφλεχθεί αυθόρμητα, χωρίς την παρουσία εξωτερικής πηγής θερμότητας.

Κατηγορία:Καύση
Κατηγορία:Θερμοκρασία
Λαϊσένια Καράζε

Ο **Λαϊσένια Καράζε** (Laisenia Qarase προφ. Νγκαράσε, 4 Φεβρουαρίου 1941-21 Απριλίου 2020) ήταν ο έκτος πρωθυπουργός των νησιών Φίτζι. Έγινε πρωθυπουργός στις 4 Ιουλίου 2000 και μέχρι τις 14 Μαρτίου 2001 και για δεύτερη φορά από τις 16 Μαρτίου 2001 μέχρι την ανατροπή του, στις 5 Δεκεμβρίου 2006. Στην πρώτη του θητεία τον διαδέχθηκε ο Ρατού Τεβίτα Μομοεντόνου.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Μαβάνα, στο νησί Βανουαμπαλάβου και παντρεύτηκε την Λέμπα Νγκαράσε. Είναι μέλος του κόμματος Ενωμένα Φίτζι. Το 1994 έγινε πρόεδρος της Φιτζιανής Τηλεόρασης.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Η πρώτη θητεία του Καράζε έγινε με βάση απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το 2001, που δήλωνε ότι νόμιμος πρωθυπουργός ήταν ο ανατραπείς Μαχέντρα Τσόντρι. Η δεύτερη θητεία του τερματίστηκε έπειτα από πραξικόπημα, του οποίου ηγήθηκε ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, Φρανκ Μπαϊνιμαράμα. Το 2007 ζήτησε τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών.

### Καταγωγή
Οι πρόγονοι του Καράσε ήταν φιτζιανοί αυτόχθονες, Τονγκανοί και Εβραίοι.  

### Καταγγελίες για κατάχρηση εξουσίας
Τον Ιανουάριο του 2010 ανακοινώθηκε ότι ο Καράζε θα παραπεμπόταν σε δίκη, κατηγορούμενος από την μεταβατική στρατιωτική κυβέρνηση για κατάχρηση εξουσίας. Κρίθηκε ένοχος για πλημμελή άσκηση των καθηκόντων του και καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός χρόνου στις 3 Αυγούστου 2012. Οι υποστηρικτές του έκαναν λόγο για κατηγορίες που υπαγορεύτηκαν από πολιτικά κίνητρα. 

Πέθανε σε ηλικία 79 ετών στις 21 Απριλίου 2020.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Κοινοβούλιο των Φίτζι

Καράζε Λαϊσένια
Έλατος Αρκαδίας

Ο **Έλατος**, έως το 1927 γνωστός ως **Δραγαλεβός**, είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, χτισμένο στα 840 μέτρα υψόμετρο, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο γεμάτο με καστανιές, βελανιδιές και πλατάνια. Βρίσκεται στην επαρχία Κυνουρίας ανάμεσα στα δύο κεφαλοχώρια της περιοχής, τον  Άγιο Πέτρο και το Καστρί. Απέχει μόλις 27 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 45 χιλιόμετρα από το Άστρος.

## Δημογραφική εξέλιξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δικτυακός τόπος του συλλόγου των απανταχού Ελατιωτών

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Αρχιερατικό εγκόλπιο

Το **αρχιερατικό εγκόλπιο** δεν θεωρείται άμφιο, αλλά έμβλημα του επισκοπικού βαθμού στην Ορθόδοξη Εκκλησία, στη θέα του οποίου τόσο οι ένστολοι όσο και οι φιλαρμονικές μπάντες αποδίδουν τιμές στρατηγού. Καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα το 1856. Το εγκόλπιο συμβολίζει την αξία της καθαρής καρδιάς και τη σφραγίδα και την ομολογία της πίστης.

## Περιγραφή
thumb|200px|Αρχιερατικό εγκόλπιο
Είναι ένα μεταλλικό εικόνισμα συνήθως ωοειδούς σχήματος, στολισμένο με πολύχρωμες πέτρες ή σμάλτα, που φέρεται με χρυσή αλυσίδα από το λαιμό του επισκόπου στο στήθος του πάντοτε, είτε ιερουργεί είτε όχι. Υπάρχουν δύο είδη εγκολπίων.

Τα πρώτα φέρουν την παράσταση της Θεοτόκου να κρατάει τον Ιησού και γι' αυτό, το εγκόλπιο ονομάζεται ***«Παναγία»***. Αυτού του είδους τα εγκόλπια φέρονται από όλους όσους κατέχουν τον τρίτο βαθμό της ιεροσύνης (δηλ. τους επισκόπους).

Τα δεύτερα, εικονίζουν τον Ιησού Χριστό να ευλογεί και να κρατάει το Ευαγγέλιο, οπότε σε αυτή την περίπτωση το εγκόλπιο ονομάζεται ***«Χριστός»***. Αυτά τα εγκόλπια φέρονται **συμπληρωματικά** κατά κύριο λόγο μόνο από προκαθήμενους Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.

Κατά την Θεία Λειτουργία, ο αρχιερέας φέρει όσα εγκόλπια δικαιούται μαζί με τον επιστήθιο σταυρό. Είναι παράδοση όταν οι υποδιάκονοι ενδύουν το εγκόλπιο στον αρχιερέα, ο αρχιδιάκονος ή ο ενδυόμενος αρχιερέας να εκφωνεί την ακόλουθη προσευχή: 

*"Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θέος και πνεύμα ευθές εγκαίνιζον εν τοις εγκάτοις μου, πάντοτε νυν και αεί και εις του αιώνας των αιώνων. Αμήν"*.

Εγκόλπιο
Εγκολπιο
Μανδύας (αποσαφήνιση)

Η λέξη **μανδύας** μπορεί να αναφέρεται:

* Στον μανδύας (ένδυμα).
* Στον αρχιερατικός μανδύας του επισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
* Στον μανδύας (γεωλογία).
* Στον μανδύα των μαλακίων.
* Στην Όπερα Μανδύας (όπερα) του Πουτσίνι.
Μίτρα

thumb|right|Μίτρα οφφικιούχου αρχιμανδρίτη της Σλαβικής Εκκλησίας
Η **μίτρα** είναι τύπος ενδύματος της κεφαλής ο οποίος χρησιμοποιείται παραδοσιακά από τους θρησκευτικούς ηγέτες, όπως ο Πάπας ή οι επίσκοποι. Δεν θεωρείται άμφιο, αλλά έμβλημα του επισκοπικού βαθμού στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Στις σλαβικές Ορθόδοξες Εκκλησίες (Ρωσική κλπ.), μίτρα φορούν και οφφικιούχοι αρχιμανδρίτες κατά την ιερουργία, (η οποία όμως δεν φέρει σταυρό στην κορυφή) που ονομάζονται Μιτροφόροι Αρχιμανδρίτες.

## Συμβολισμός
Το σχέδιό της (του κλειστού στέμματος με σταυρό) βασίζεται στο στέμμα των Αυτοκρατόρων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και η χρήση της ξεκίνησε μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, ως σύμβολο της συνέχειας της πολιτικής οργάνωσης από την εκκλησιαστική. Καθιερώθηκε ουσιαστικά μετά τον 16ο αιώνα.

Ο αρχικός της συμβολισμός ήταν το ακάνθινο στεφάνι, το οποίο φόρεσε ο Χριστός πριν τη Σταύρωση. Συμβολίζει όμως και το βασιλικό αξίωμα του Κυρίου, με την έννοια ότι ο αρχιερέας που τη φοράει είναι η ζώσα εικόνα του Χριστού μέσα στην Εκκλησία.

Ενδυόμενος ο Αρχιερέας τη Μίτρα, εκφωνείται *Έθηκας επί την κεφαλήν αυτού στέφανον εκ λίθων τιμίων, ζωήν ητησαντό σε και έδωκας αυτού μακρότητα ημερών εις αιώνας αιώνων, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.*

Κατηγορία:Άμφια
Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Παναιτωλικό

Το **Παναιτωλικό** είναι η οροσειρά με το μεγαλύτερο υψόμετρο στην Αιτωλοακαρνανία και το μεγαλύτερο σε έκταση στην Στερεά Ελλάδα. Καταλαμβάνει την περιοχή από τα βόρεια - κεντρικά έως τα ανατολικά, κατά μήκος των συνόρων με την Ευρυτανία. Καταλήγει στην περιοχή του Αγρινίου και της Τριχωνίδας.

## Κορυφές του βουνού
Ψηλότερη κορυφή του είναι ο *Κατελάνος* με υψόμετρο 1.924 μέτρα ενώ άλλες σημαντικές κορυφές είναι η *Κυρά-Βγένα*, η *Κόκα*, ο *Κούτουπας*, η *Τσόκα*, η *Κρημνίτσα* και τα *Αραποκέφαλα*. Το Παναιτωλικό συνδέεται στα ανατολικά με το όρος Οξυά και στα βόρεια με τα όρη Χελιδώνα και Καλιακούδα.

Βουνοκορφές του Παναιτωλικού όρους στην ορεινή περιοχή του Δήμου Θέρμου είναι: η Τριανταφυλλιά (1.817 μ.), το Πλατάνι (1.777 μ.), ο Άννινος (1.701 μ.), το Τσιμπλοβούνι (1.679 μ.), το Μέγα Ίσιωμα (1.660 μ.), το Κουκουρέχι (1.746 μ.), το Χαλίκι (1.629 μ.), ο Μελιός (1.592 μ.), το Κέδρο (1.529 μ.), το Καραπιπέρη (1.407 μ.), η Λιάκουρα (1.374 μ.), τα Πετράλωνα (1.356 μ.), η Επάνω Κορυφή (1.310 μ.), η Τσούκκα (1.239 μ.), ο Άγιος Τρύφωνας (1.127 μ.), το Μαλοβούνι (1.067 μ.) και ο Κοκκινόβραχος (1.025 μ.). Το ανατολικότερο σημείο του Παναιτωλικού όρους είναι η Κοκκινιά 

## Μορφολογία
Το Παναιτωλικό είναι μια αρκετά εκτεταμένη οροσειρά με πολλές ξεχωριστές κορυφές που ξεκινούν από την περιοχή της λίμνης των Κρεμαστών και φτάνουν μέχρι την Τριχωνίδα. Ο ορεινός όγκος δεσπόζει πάνω από τον κάμπο του Αγρινίου. Οι πλαγιές του καλύπτονται με πλούσια δάση ελάτης και άφθονα νερά. Το Παναιτωλικό είναι ενταγμένο στο δίκτυο Natura 2000 (GR2310004).

## Ορειβασία
Στο βουνό υπάρχει πλήθος πεζοπορικών - ορειβατικών διαδρομών που προσφέρονται για επισκέψεις όλη τη διάρκεια του χρόνου. Υπάρχουν διαδρομές διαφόρων επιπέδων δυσκολίας και η ανάβαση σε πολλές κορυφές είναι σηματοδοτημένη από μέλη του *Ορειβατικού Συλλόγου Αγρινίου*. Ο ΕΟΣ Αγρινίου λειτουργεί και το καταφύγιο που κατασκευάστηκε το 2001 πάνω από το χωριό Περιστέρι σε απόσταση 24,5 χιλιομέτρων από το Αγρίνιο και σε υψόμετρο 1.170 μ. 

Ιδιαίτερα οι κορυφές Τριανταφυλλιά, Μελιός, Πλατάνι, Άννινος, Δίκορφο, Μέγα Ίσιωμα και Χαλίκι αποτελούν αγαπημένους προορισμούς για ορειβασία, ενώ η απλόχερη θέα που προσφέρουν ανταμείβει τους ορειβάτες, τους φυσιολάτρες κ.λπ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΕΟΣ Αγρινίου
* Βουνά της Ευρυτανίας

Κατηγορία:Βουνά της Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Βουνά της Ευρυτανίας
Mozilla Thunderbird

Το **Mozilla Thunderbird** είναι πρόγραμμα ανοιχτού κώδικα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, ροών ειδήσεων, συνομιλιών και ημερολογίων, που λειτουργεί από τη θυγατρική του Ιδρύματος Mozilla, την MZLA Technologies Corporation. Ο Thunderbird είναι ένα ανεξάρτητο, καθοδηγούμενο από την κοινότητα έργο που διαχειρίζεται και εποπτεύεται από το Συμβούλιο Thunderbird, το οποίο εκλέγεται από την κοινότητα του Thunderbird. Η στρατηγική του έργου διαμορφώθηκε αρχικά με βάση τη στρατηγική του προγράμματος περιήγησης ιστού Firefox της Mozilla και είναι μια διεπαφή που βασίζεται σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης ιστού.

## Χαρακτηριστικά
Στόχος του εγχειρήματος Thunderbird, είναι η δημιουργία ενός απλού και εύκολου στη χρήση πελάτη ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ροών ειδήσεων, συνομιλιών και ημερολογίων. 

Μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά του Thunderbird είναι:

* Οδηγός ρύθμισης λογαριασμού
* Ευρετήριο διευθύνσεων με ένα κλικ
* Υπενθύμιση επισύναψης
* Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σε καρτέλες
* Γραμμή γρήγορων φίλτρων
* Εργαλεία αναζήτησης
* Αρχειοθέτηση μηνυμάτων
* Διαχείριση μεγάλων μηνυμάτων 
*Έξυπνοι φάκελοι
* Διαχειριστής πρόσθετων
*Αυστηρό απόρρητο
*Προστασία από ηλεκτρονικό "ψάρεμα"
*Αυτόματη ενημέρωση
*Αποκλεισμός ανεπιθύμητων μηνυμάτων
*Ανοιχτός κώδικας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Mozilla Thunderbird 
*The Mozilla Thunderbird Blog 

Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα
Κατηγορία:Λογισμικό
Κατηγορία:Λογισμικό Linux
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Boô

thumb|Το Hekmansboô στο Schoonebeek
Ένα **boô** ('''προφορά''' Αρχείο:Loudspeaker.png, επίσης **boo** (μπου) ή **boe**) είναι ένα παλιό σαξονικό κτίριο όπου ένας αγρότης μπορούσε να περάσει τη νύχτα με τα ζώα του, εάν τα άφηνε να βόσκουν μακριά από το χωριό. Το κτίριο είχε ξεχωριστές περιοχές για το αγρότη και τα ζώα και κατασκευαζόταν από φθηνά υλικά. Οι τοίχοι κτιζόντουσαν με άχυρο ή πλεγμένα κλαδάκια καλυμμένα με κοπριά ή μαυρόχωμα. Η οροφή ήταν επίσης από άχυρο.

## Ετυμολογία
Η λέξη boô είναι συγγενής λέξη της γερμανικής 'Bude' που σημαίνει 'καλύβα' ή 'παράγκα' (μεταφορικά 'τσαρδί'). Η λατινική περισπωμένη στο δεύτερο 'o' δείχνει ότι ένα γράμμα εξαιρείται. Στα δανέζικα, 'bo' σημαίνει σπίτι. Η λέξη boô ανήκει στα κάτω γερμανικά.

## Ιστορία
Ένας, συνήθως ανύπαντρος, κτηνοτρόφος που περνούσε το χρόνο του σε ένα boô αποκαλούνταν *boô-heer* και ο εργοδότης του ήταν γνωστός ως *broodheer* (κυριολεκτικά: άρχοντας του ψωμιού). Μία φορά κάθε δεκατέσσερις ημέρες, ο boô-heer επέστρεφε στη φάρμα για προμήθειες φαγητού και καθαρών ρούχων. Κρατούσε τις απολαβές του από τη μόνη του γαλακτοπαραγωγό αγελάδα και από τα αυγά από τις κότες του.

Τα χωριά Schoonebeek και Nieuw-Schoonebeek στη συνοριακή με τη Γερμανία ολλανδική επαρχία Drenthe, είναι τα μόνα μέρη όπου μπορούν να βρεθούν αυτά τα κτίρια. Εξαιτίας αυτού, το Nieuw-Schoonebeek ήταν γνωστό ως *boôëndorf*, *(το χωριό με τα boô)*, στη γερμανική πλευρά των συνόρων. Τα boô που μπορούν να βρεθούν εκεί σήμερα είναι απομιμήσεις, οι οποίες δεν βρίσκονται στις αρχικές τοποθεσίες των αυθεντικών κτιρίων.

Το τελευταίο γνήσιο boô, το Wilmsboô (ιδιοκτησία της Ιστορικής Εταιρείας "De Spiker" του Drent) στο Nieuw-Schoonebeek (1640) κάηκε τον Οκτώβριο του 2004. Η ιστορική εταιρεία υποπτεύθηκε εμπρησμό, καθώς το κτίριο δεν είχε ούτε παροχή αερίου ούτε ηλεκτροδότηση. Τον Μάρτιο του 2005 ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Πριν καεί, υπήρχαν σχέδια για τη συμπερίληψη του αρχικού κτιρίου στην Ευρωπαϊκή λίστα μνημείων.

Μια άλλη ρεπλίκα, το Hekmansboô, βρίσκεται στo έδαφος του βουστασίου "De Katshaar" (όχι στην αρχική θέση του) κατά μήκος του ευρωπαϊκού δρόμου N863 στο Σούνμπεεκ (Schoonebeek).

## Αναφορές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές ανά είδος
Εξωτερικό φορτίο

Γενικά στη Τεχνική μηχανική ως εξωτερικά φορτία χαρακτηρίζονται δυνάμεις ή ροπές που ασκούνται σε ένα σώμα ή κάποια κατασκευή που καλείται φορέας.

Τα εξωτερικά φορτία διακρίνονται σε:
***Ημιστατικά φορτία**: ονομάζονται εκείνα που αυξάνονται ομαλά, διατηρώντας σταθερή τιμή και αντίθετα μειώνονται ομοίως ομαλά σε κάποιο χρονικό διάστημα.
***Κρουστικά φορτία**: ονομάζονται εκείνα που δρουν απότομα με όλη τους την ισχύ σε ένα σώμα ή μια κατασκευή.
***Εναλλασσόμενα φορτία**: ονομάζονται εκείνα που μεταβάλλονται ομαλά στη πάροδο του χρόνου και σε
***Πάγια ή μόνιμα φορτία**: ονομάζονται εκείνα που ασκούνται συνεχώς σε μια κατασκευή, (τέτοιο ακόμη νοείται και το ίδιο το βάρος μιας κατασκευής).

Επίσης εκ του τρόπου δράσης αυτών διακρίνονται σε: 
***Συγκεντρωτικά φορτία** που ασκούνται σε σχετικά μικρή περιοχή (επιφάνειας) καλούμενα και "σημειακά φορτία", όπως είναι κυρίως τα σημεία επαφών π.χ. τροχού τρένου και σιδηροδρομικής γραμμής.
***Κατανεμημένα φορτία** που ασκούνται σε επιφάνεια ως κάθετο ή πλάγιο επίπεδο είτε ομοιόμορφα, είτε τριγωνικά είτε παραβολικά κλπ. Σ΄ αυτή τη περίπτωση εκφράζεται με μια σταθερή ποσότητα που συμβολίζεται με το **q** και που είναι λόγος της δύναμης ανά τρέχον μέτρο **m** μήκους.  **Nt/m** ή τόνος ανά μέτρο **t/m** κλπ. και σε
***Κατανεμημένα επιφανειακά φορτία** που είναι κατανεμημένα σε όλο τον όγκο του σώματος, χαρακτηριζόμενα και ως **χωρικά κατανεμημένα** όπως το βάρος των ίδιων των κατασκευών, το βάρος του χιονιού σε μια επιφάνεια κλπ. Ακριβώς τέτοιο είδος φορτίου χαρακτηρίζεται και το ειδικό βάρος ενός ομοιογενούς σώματος ή χημικής ουσίας.

Κατηγορία:Τεχνική μηχανική
Μεταγραφή (γλωσσολογία)

**Μεταγραφή** είναι η πρακτική της μεταφοράς ενός φθόγγου/ήχου, μιας λέξης ή κειμένου από ένα σύστημα γραφής σε ένα άλλο σύστημα. Είναι επίσης ένα προκαθορισμένο σύστημα κανόνων γι' αυτήν την πρακτική.

Υπάρχουν δύο ειδών μεταγραφές κειμένου. Παρόλο που στα ελληνικά δεν ξεχωρίζονται οι δύο έννοιες, στα αγγλικά προσδιορίζονται με διαφορετικές λέξεις: transliteration για τη μεταγραφή που βασίζεται στην ορθογραφία, ενώ transcription για τη μεταγραφή που βασίζεται στην ακουστική αντιγραφή κειμένου σε διαφορετικό σύστημα γραφής.

Παραδείγματος χάριν:

*Γεια σου, τι κάνεις;* 

*Geia sou, ti kaneis?* (transliteration)

*Ya su, ti kanis?* (transcription)

Στη γλωσσολογία γίνεται η διάκριση μεταξύ των δύο ειδών μεταγραφής, της φωνολογικής ή φωνημικής (phonemic) και της φωνητικής (phonetic).

Λόγω του ότι υπάρχει τεράστια διαφορά όταν γίνεται μεταγραφή, καθώς και ότι καταρρίπτεται μια ολόκληρη κληρονομιά γραφής τρέχοντος κειμένου, έχουν γίνει πολλές προσπάθειες να προτυποποιηθούν οι μεταγραφές. Έχουν γίνει πολλά συνέδρια και έχουν προγραμματιστεί αρκετά ακόμη. Η λύση (όπως φαίνεται από τα πολλά συνέδρια που έχουν γίνει) θα είναι στην διδασκαλία κανόνων μεταγραφής στα σχολεία. Μέχρι στιγμής στην Ελλάδα ο κόσμος μεταγράφει εμπειρικά παντού χωρίς να έχει διδαχθεί κανόνες μεταγραφής.

Στην περίπτωση της κινέζικης ιδεογραμματικής γραφής η μεταγραφή σε λατινικούς χαρακτήρες γίνεται ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. Στις μέρες μας υπάρχει επίσημος οδηγός μεταγραφής κινεζικών σε λατινικά, ο οποίος χορηγείται από το τυπογραφείο του κράτους.

Για προφανείς λόγους, οι πλήρως φωνητικές γραφές του λατινικού αλφαβήτου είναι ευκολότερο να μεταγραφούν -στα λατινικά- με σκοπό να αναγνωστούν από διαφορετικούς αναγνώστες. Αυτήν την στιγμή πραγματοποιούνται και κάποιες έρευνες επί του θέματος. Φωνητικές γραφές όπως π.χ. αυτές των φινλανδικών και των τουρκικών, υστερούν μόνο σε τυπογραφικούς χαρακτήρες όπως π.χ. ä ö ü ç ğ ş, οι οποίοι αντικαθιστούνται από τα γράμματα από τα οποία προήλθαν. Π.χ. Kimi Räikkönen -> Kimi Raikkonen· Türkiye, Türkçesi -> Turkiye, Turkcesi. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούν και οι μόνιμοι αναγνώστες της εκάστοτε γραφής να αναγνώσουν μεταγραμμένα κείμενα με σχετική άνεση.

Ισχύουν, επίσης, συμβάσεις για τα γράμματα ä ö ü, τα οποία μπορούν να μεταγραφούν και ως ae oe ue, αντί για a, o, u. 

Για την έννοια της μεταγραφής ο όρος transliteration είναι περισσότερο αποδεκτός έναντι του transcription, λόγω του ότι η πιο συνηθισμένη μεταγραφή που γίνεται από χρήστες της ελληνικής είναι τα greeklish, όπου διατηρείται η ορθογραφία.

## Πίνακες μεταγραφής στα Λατινικά

Οι παρακάτω πίνακες καταγράφουν μια σειρά από σχήματα μεταγραφής από το Ελληνικό στο Λατινικό αλφάβητο.  

* Η δασεία () στην μεταγραφή των αρχαίων ελληνικών συμβολίζεται με το γράμμα h (π.χ. Hellás).

## Δείτε επίσης
* Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο
* Σύστημα γραφής

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* (στα αγγλικά) Σελίδα του ΕΛΟΤ με τα πρακτικά ενός συνεδρίου (ISO/TC46/SC2) με θέμα την προτυποποίηση μεταγραφής .
* (στα αγγλικά) Διάφορα συστήματα γραφής ανά τον κόσμο

Κατηγορία:Γλωσσολογία
Φορέας (μηχανική)

Γενικά ως **φορέας** στη Τεχνική μηχανική ονομάζεται κάθε υλικό ή κατασκευή στο οποίο και επιδρούν εξωτερικά φορτία τα οποία και μεταφέρει στα σημεία έδρασής του.

Ανάλογα με τη μορφή τους οι φορείς αυτοί διακρίνονται στις ακόλουθες επτά κατηγορίες (κατά ορισμούς μηχανικής):
# **Ράβδοι**: Ως ράβδος χαρακτηρίζεται ένα σώμα το μήκος του οποίου είναι συγκριτικά πολύ μεγαλύτερο των άλλων διαστάσεών του και ο άξονας συμμετρίας του είναι ευθύγραμμος. Συνεπώς η ράβδος καταπονείται μόνο από "αξονικά φορτία".
# **Δοκοί**: Ως δοκός χαρακτηρίζεται ένα σώμα το μήκος του οποίου είναι απλώς αισθητά μεγαλύτερο των άλλων διαστάσεών του και έχει ευθύγραμμο άξονα συμμετρίας. Η Δοκός, επιπρόσθετα της ράβδου, καταπονείται από αξονικά αλλά και από εγκάρσια φορτία. Επίσης ως **πρόβολος** χαρακτηρίζεται η δοκός που φέρει μόνο ένα ακραίο σημείο στήριξης.
# **Πλαίσια**: Ως πλαίσιο χαρακτηρίζεται εκείνο το σώμα ή η κατασκευή που αποτελεί άθροισμα δοκών συνδεδεμένων μεταξύ τους σε κλειστό περίγραμμα, ανεξαρτήτως σχήματος.
# **Τόξα**: Ως τόξο χαρακτηρίζεται κάθε δοκός με καμπύλο άξονα.
# **Δίσκοι**: Ως δίσκος χαρακτηρίζεται κάθε επίπεδο σώμα, ανεξαρτήτως γεωμετρικού σχήματος, του οποίου το πάχος είναι συγκριτικά πολύ μικρότερο των άλλων διαστάσεών του. Στο επίπεδο του δίσκου (γύρω γύρω) μπορεί να εφαρμόζονται ομοεπίπεδα "εφελκυστικά" ή "θλιπτικά" εξωτερικά φορτία.
# **Πλάκες**: Ως πλάκα χαρακτηρίζεται ένα επίπεδο σώμα ή μια επίπεδη κατασκευή που το πάχος είναι αισθητά πολύ μικρότερο των άλλων διαστάσεων. Στη πλάκα επιπρόσθετα του δίσκου μπορεί να ασκούνται και εγκάρσια φορτία στο επίπεδό της και τέλος
# **Κελύφη**: Ως κέλυφος χαρακτηρίζεται ένα σώμα ή μια κατασκευή που το μεν πάχος αυτών είναι εμφανώς πολύ μικρότερο των άλλων διατάσεων αλλά και η μέση επιφάνειά των δεν είναι επίπεδη αλλά καμπύλη.

Κατηγορία:Τεχνική μηχανική
HOAS

**HOAS** (Helsingin seudun opiskelija-asuntosäätiö)  ονομάζεται ο κρατικός μηχανισμός παροχής στέγης σε φοιτητές που σπουδάζουν στο Ελσίνκι, την πρωτεύουσας της Φινλανδίας. Παρέχει στέγη και σε φοιτητές ανταλλαγής κατόπιν αιτήσεως, αν και τις περισσότερες φορές τα πανεπιστήμια έρχονται σε επαφή με τον οργανισμό για λογαριασμό του εισερχόμενου αλλοδαπού φοιτητή. 

Είναι ο μεγαλύτερος παροχέας φοιτητικής στέγης στο Ελσίνκι και είναι ιδιοκτησία του Φινλανδικού κράτους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://www.hoas.fi/ HOAS - Επίσημη σελίδα (Φινλανδικά, Σουηδικά, Αγγλικά)

Κατηγορία:Φινλανδία
Kela

Ο **Kela** (φινλανδικά: *Kansaneläkelaitos*) είναι ο κρατικός μηχανισμός κοινωνικών ασφαλίσεων της Φινλανδίας. Ιδρύθηκε το 1937 για να διαχειρίζεται την συνταξιοδότηση των πολιτών, ενώ αργότερα την δεκαετία του 1980 και ειδικότερα του 1990 επεκτάθηκε και σε άλλα πεδία κοινωνικών ασφαλίσεων όπως φοιτητικά, παιδικά επιδόματα. Επιπροσθέτως παρέχει επιδόματα ανεργείας, ασθενειών κ.α.

## Δείτε επίσης
* ΙΚΑ

## Εξωτερικοί συνδέσμοι

*Ο επίσημος ιστότοπος του Οργανισμού 

Κατηγορία:Φινλανδία
Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες
Αρχές μηχανικής

Οι βασικότερες Αρχές, (Νόμοι), της Μηχανικής είναι:

* Αρχή της αδράνειας
* Αρχή της δράσης - αντίδρασης
* Αρχή της επαλληλίας ή της υπέρθεσης
* Αρχή του Σαιν Βενάντ (*Saint Venant*)
* Αρχή διατήρησης της ενέργειας

Κατηγορία:Μηχανική
Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Ντέινα Άσμπρουκ

Ο **Ντέινα Άσμπρουκ** (ή **Ντάνα Άσμπρουκ**) (*Dana Vernon Ashbrook*, 24 Μαΐου 1967) είναι Αμερικανός ηθοποιός, ο οποίος έγινε γνωστός από τους ρόλους που έπαιξε στις σειρές *Twin Peaks* (*Τουίν Πικς*, 1990-1991) και *Dawson's Creek* και στην ταινία *Ο Ύποπτος Κόσμος του Τουίν Πικς* (*Twin Peaks: Fire Walk with Me*, 1992).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*IMDb - Ντέινα Άσμπρουκ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Τεχνική μηχανική

Η **Τεχνική μηχανική** αποτελεί ιδιαίτερο τμήμα της κλασικής μηχανικής και ιδιαίτερα της στατικής με κύριο αντικείμενο τη μελέτη των εξωτερικών φορτίων που δρούν πάνω σε στερεά σώματα λεγόμενα φορείς ή σε κατασκευές γενικότερα...

Η τεχνική μηχανική εκ του αντικειμένου της μελέτης κάθε φορά διακρίνεται στη "μηχανική απαραμόρφωτου στερεού" και στη "μηχανική παραμορφώσιμου στερεού".

## Παραπομπές
Αρχιερατικός μανδύας

thumb|250px
Ο **αρχιερατικός μανδύας** είναι άμφιο του επισκόπου στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Περιγραφή
Είναι μακρύ, κόκκινο εξωτερικό ένδυμα, αυτοκρατορικής προέλευσης. Φοριέται συνήθως από τον επίσκοπο σε τελετουργίες στις οποίες δεν απαιτείται πλήρης στολή (όπως ο Όρθρος) ή σε επίσημες τελετουργίες. Είναι διακοσμημένος με δύο  θυρεούς στο πάνω μέρος και με δύο  στο κάτω, όπου συμβολίζουν τα τέσσερα Ευαγγέλια. Στο πάνω μέρος ονομάζονται πόματα, και συνήθως αναπαριστούν την παράσταση του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Στο κάτω μέρος ονομάζονται πόλοι, και αναπαριστούν Χερουβείμ και Σεραφείμ. Στην Ελλάδα συνήθως γίνεται αναπαράσταση ή των τεσσάρων Ευαγγελιστών ή των Χερουβείμ και Σεραφείμ.
Επίσης υπάρχουν και 3 κόκκινες λωρίδες(στην Ελλάδα συνήθως χρυσές) όπου καταλήγουν στο πίσω μέρος του μανδύα (εικόνα πάνω) , και ονομάζονται ποταμοί. Αυτοί  συμβολίζουν τις διδασκαλίες όπου ρέουν "αέναα" από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, σύμφωνα με τον Συμεών Θεσσαλονίκης .    

Στην ρωσική εκκλησία μανδύα έχουν το δικαίωμα να φορούν οι Ηγούμενοι, και είναι συνήθως μαύρου χρώματος με διαφορετικό διάκοσμο στους πόλους και στα πόματα κυρίως με σταυρούς.  Επίσης υπάρχει και ποικιλία χρωμάτων. Ο μανδύας των επισκόπων είναι ροζ ή κόκκινος, των μητροπολιτών μπλε, των αρχιεπισκόπων μωβ και του Πατριάρχη (Ρωσίας) πράσινος με κόκκινους ποταμούς. Τα πόματα είναι συνήθως διακοσμημένα με παραστάσεις και οι πόλοι  με τα αρχικά του εκάστοτε επισκόπου, μητροπολίτη κλπ.
 
Ο  αρχιερατικός μανδύας σε τελετές όπως σε Μεγάλο Εσπερινό ή αρτοκλασία, συνδυάζεται με πετραχήλι,  ωμοφόριο και επανοκαλυμαύχι. Στη ρωσική εκκλησία είναι σύνηθες να φοριούνται και επιμανίκια. 

Μανδυας
Κατηγορία:Χριστιανικός μοναχισμός
Κατηγορία:Πανωφόρια
Ποιμαντορική ράβδος

Η **ποιμαντορική ράβδος** ή **αγία ράβδος** ή **πατερίτσα** είναι εξάρτημα - σύμβολο της αρχιερωσύνης στην Ορθόδοξη Εκκλησία (του επισκόπου, του Μητροπολίτου, του βοηθού επισκόπου, του Αρχιεπισκόπου και του Πατριάρχου), όπως και στην Ρωμαιοκαθολική, Αγγλικανική, και Ανατολίτικη Εκκλησία, καθώς και κάποιων Λουθηρανικών, Μεθοδιστών, και Πεντηκοστιανών πρελάτων.

## Ορθόδοξη Εκκλησία
Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι σύμβολο της πνευματικής, ποιμαντικής και δικαστικής εξουσίας που έχει ο επίσκοπος. Για πιο εύκολη μεταφορά και αποθήκευση, η ποιμαντορική ράβδος αποτελείται από συναρμολογούμενα επάργυρα ή επίχρυσα, σκαλιστά, μεταλλικά τμήματα. Στην κορυφή της φέρει έναν σταυρό μεταξύ δύο αντιτακτών φιδιών.

Για τα φίδια αυτά υπάρχουν οι εξής εξηγήσεις:

* Παραπομπή στο χάλκινο φίδι που ύψωσε ο Μωυσής στην έρημο, ως προεικόνιση της Σταύρωσης του Χριστού.
* Παραπομπή στη ρήση του Χριστού «*Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων. γίνεσθε οὒν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί*»(Ματθ. ι´, 16).

Μια δεύτερη εκδοχή ποιμαντορικής ράβδου είναι το "αρχιερατικό μπαστούνι" ή "χαζράνι", το οποίο φέρουν οι επίσκοποι εκτός αρχιερατικής τελετουργίας. Σε αντίθεση με την ποιμαντορική ράβδο, το μπαστούνι είναι σημαντικά πιο κοντό και συνήθως μαύρου χρώματος. Στο επάνω μέρος προσαρτάται βιδωτή, επάργυρη, διακοσμημένη λαβή. 
thumb|150px|αριστερά|Ποιμαντορική ράβδος ρωσικού ρυθμού
Η ποιμαντική ράβδος φέρεται μόνο κατά την διάρκεια οποιασδήποτε αρχιερατικής ιερουργίας (Λειτουργία, Μυστήριο, Αγιασμό κ.λπ. ή αίθριες θρησκευτικές τελετές) με μόνη εξαίρεση την «εν πομπή» μετάβαση του αρχιερέα προς ενθρόνιση και της κατ΄ έθιμο σήμερα επίσημης φωτογράφισής του, φέροντας όμως υποχρεωτικά τον αρχιερατικό μανδύα. Κατά την επίδοση της στον Αρχιερέα, λέγεται η εξής ευχή : «Ράβδον δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι Κύριος ἐκ Σιών, καὶ κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου έχει αποκλειστικό δικαίωμα να έχει ράβδο σε σχήμα αυτοκρατορικού σκήπτρου, το οποίο του δώθηκε το 478 απο τον αυτοκράτορα Ζήνωνα μαζί με αλλά δύο προνόμια. (Το δεύτερο ήταν να υπογράφει το όνομά του με κιννάβαρι, και το τρίτο είναι να φοράει μωβ εξώρασο αντί για μαύρο).

Γενικότερα, το μπαστούνι φέρεται και από ιερείς, οι οποίοι είναι τελετάρχες θρησκευτικής πομπής ή προϊστάμενοι ναών εν ώρα αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας ή ηγούμενοι Ιερών Μονών, σαν γνώρισμα του αξιώματός τους.

Κατηγορία:Άμφια
Όφις

Η λέξη **όφις** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην αρχαία ελληνική γλώσσα η λέξη «ὄφις»,σημαίνει το ερπετό που λέγεται σήμερα φίδι
* Όφις (αστερισμός)
* Στην περιοχή Όφεως (Πόντος), στον Πόντο (στη σημερινή βορειοανατολική Τουρκία), στην οποία ζούσαν ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι, οι οποίοι συχνά ήταν κρυπτοχριστιανοί.
Αρχιερατικός σταυρός

thumb|150px
Ο **αρχιερατικός σταυρός**, ή και «*εγκόλπιος σταυρός*» είναι ένα εγκόλπιο, με την έννοια ότι κρέμεται από το λαιμό πάνω στο στήθος του επισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο εγκόλπιος σταυρός φέρεται και από πρεσβυτέρους, που τιμήθηκαν με το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου ή του Αρχιμανδρίτη.

## Περιγραφή
Ο Σταυρός προέρχεται από την αρχαία συνήθεια να κρεμούν οι χριστιανοί σταυρό στο στήθος τους, ως φυλακτό. Φοριέται από τον επίσκοπο μόνος του ή μαζί με εγκόλπιο, ως εξάρτημα, όχι όμως απαραίτητο, της στολής του. Ενδυόμενος ο αρχιερέας τον Αρχιερατικό Σταυρό λέει αυτά *Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν*.

Σταυρός
Δικηροτρίκηρα

thumb|right|200px
Τα **Δικηροτρίκηρα** αποτελούν χριστιανικά εκκλησιαστικά σκεύη που χρησιμοποιούνται στη λειτουργική. Αποτελούν σύνθετη λέξη από το *δίκηρο* και το *τρίκηρο* ή *δικήριο* και *τρικήριο*, που με τη σειρά τους προέρχονται από τον αριθμό των κεριών που φέρουν αυτά, "δύο+κεριά" και "τρία+κεριά" αντίστοιχα. Ο σχηματισμός των δυο κεριών συμβολίζει τη δυαδική φύση του Ιησού Χριστού, την ανθρώπινη και την θεϊκή. Ο σχηματισμός με τα τρία κεριά αφορά τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, δηλαδή τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Αμφότερα τα σκευή πιστοποιούν τα επικυρωμένα από οικουμενικές συνόδους δόγματα της Χριστιανικής Εκκλησίας αφενός για τον Θεάνθρωπο ιδρυτή της αφετέρου για τις υποστάσεις της θεότητας.    

Τα δικηροτρίκηρα είναι οι βάσεις, πάνω στις οποίες στερεώνονται τα κεριά με τα οποία ο επίσκοπος ευλογεί (σφραγίζει) το λαό κατά την αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιστάμενος στο ανώτερο σημείο του σολέα, προ της Ωραίας Πύλης, όπου κρατώντας δια μεν της δεξιάς το τρικήριο, δια δε της αριστεράς το δικήριο υψώνει ευλαβώς αυτά, μετά το προτελευταίο Τρισάγιο ύμνο (Άγιος, άγιος, άγιος ο Θεός...), λέγοντας την ακόλουθη ευχή - παράκληση:
::::::::::"*Κύριε, Κύριε, επίβλεψον εξ ουρανού και ίδε*
::::::::::*και επισκεψαι την άμπελον ταύτην* (=το εκκλησίασμα)
::::::::::*και κατάρτισαι αυτήν, ην εφύτευσεν η δεξιά Σου*.
Τελειώνοντας την ευχή διασταυρώνει δις χιαστί τα δικηροτρίκηρα ευλογώντας έτσι το εκκλησίασμα. 
*Στη Ρωσική Εκκλησία ο επίσκοπος κρατά μόνο το δικήριο, δια της δεξιάς, ενώ δια της αριστεράς τον σταυρό.
*Επίσης στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ο Αυτοκράτορας αμέσως μετά την είσοδό του στην εκκλησία (ναό) σφράγιζε με δικηροτρίκηρα το εκκλησίασμα.
*Σημειώνεται ότι χρήση δικηριτρίκηρων γίνεται μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Τα δύο κεριά συμβολίζουν τις δύο φύσεις του Χριστού (Θεάνθρωπος) και τα τρία κεριά τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας.

Κατηγορία:Λειτουργικά σκεύη
Σοτσιπίλλι

Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο **Σοτσιπίλλι** (ισπ. Xochipilli) ήταν ο θεός της αγάπης, της ομορφιάς, των παιχνιδιών, του χορού και του τραγουδιού. Στη γλώσσα Νάουατλ, το όνομά του σημαίνει "*άρχοντας (ή παιδί) των λουλουδιών*". Αναφέρεται επίσης με το όνομα **Μακουιλσότσιτλ** (**Macuilxochitl**), που σημαίνει *"πέντε λουλούδια"*. 

Σύζυγός του είναι η Μαγιάουελ και δίδυμη αδερφή του η Σοτσικέτζαλ. Σαν θεός της γεωργίας και της γονιμότητας, συχνά συνδέεται με τον θεό της βροχής, Τλάλοκ. 

## Πηγές
 

Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Σοτσικέτζαλ

Στη μυθολογία των Αζτέκων, η **Σοτσικέτζαλ** (ισπ. Xochiquétzal), που σημαίνει "*λουλουδένιο πουλί*" ή "*φτερό λουλουδιού*", ήταν θεά των λουλουδιών, της γονιμότητας και της γεωργίας, αλλά επίσης ήταν προστάτιδα των τεχνιτών, των ιερόδουλων και των εγκύων. Αρχικά ήταν θεότητα της σελήνης και του έρωτα.

Σύζυγός της ήταν ο Τλάλοκ, θεός της βροχής, μέχρι που την απήγαγε ο Τεζκατλιπόκα και την παντρεύτηκε. Από το Μιξκόατλ απέκτησε το Κετζαλκόατλ.
Ακόλουθοί της ήταν σμήνη από πουλιά και πεταλούδες. Κάθε οκτώ χρόνια, οι ακόλουθοί της πραγματοποιούσαν εορτές προς τιμήν της, κατά τις οποίες φορούσαν μάσκες ζώων και λουλουδιών. 

Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας
Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας
Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης
Κατηγορία:Θεότητες της χειροτεχνίας
Κατηγορία:Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Διάκου Πάτρας

Του **Διάκου** είναι συνοικία της Πάτρας, η οποία βρίσκεται ανατολικά του κέντρου της πόλης και γειτνιάζει με τις περιοχές Γηροκομειό, Παγώνα, Σαμακιά και Σύνορα.

Η περιοχή εκτείνεται στις δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο 150 μ. περίπου. Αποτελεί ήσυχη μεριά της πόλης χωρίς πυκνή δόμηση, ενώ εκεί υπάρχουν και καλλιεργήσιμες εκτάσεις με ελαιώνες και αμπελώνες. Σημείο αναφοράς της συνοικίας αποτελεί το Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων, το οποίο στεγάζεται στον χώρο του πρώην Πρεβεντορίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή Διάκου, πριν πάρει αυτήν την ονομασία, ανήκε στην ευρύτερη περιοχή της Σαμακιάς -στα όρια με την περιοχή του Γηροκομειού- ενώ την εποχή της Τουρκοκρατίας ονομαζόταν *Σελαχαγιά*, πιθανόν από κάποιον Τούρκο γαιοκτήμονα με εκτάσεις στην περιοχή που έφερε το όνομα αυτό.

Η περιοχή πήρε το όνομά της από τον Διάκο Κύριλλο Γιαννακόπουλο, ο οποίος διατηρούσε, ήδη από το 1925, κτήματα και αγροικία στην περιοχή μαζί με τον αδελφό του Νίκο Γιαννακόπουλο. Ο Διάκος Κύριλλος Γιαννακόπουλος ήταν διάκονος στη Μητρόπολη Πατρών, η δε οργανική του θέση ήταν στη Μονή Αγίας Ελεούσας στις Καμάρες (σήμερα γυναικείο μοναστήρι). Επίσης, ήταν και ηγουμενεύων στη Μονή Ομπλού. Ο αδελφός του Νίκος διατηρούσε στην περιοχή, μαζί με την σύζυγό του Βασιλική Γιαννακοπούλου το γένος Καποτά, ταβερνείο το οποίο ονομαζόταν τότε *Νέα Ελβετία* και αργότερα μετονομάστηκε σε *Διάκου*, ονομασία η οποία διατηρείται έως σήμερα.

Το 1952 εγκαινιάστηκε στου Διάκου από τον Χανς Ερενστρώλε, αντιπρόσωπο του Ερυθρού Σταυρού, το Πρεβεντόριο Πατρών. Η έκταση πέντε (5) στρεμμάτων είχε δωρισθεί από τον δικηγόρο Χρήστο Καποτά, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρός του. Αργότερα, σε χώρο του Πρεβεντορίου κτίστηκε το σημερινό Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων από τον Ιωάννη Καραμανδάνη.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Σπυρίδων Ν. Γκούρβελος, *Η ενορία του Αγίου Ανδρέα Ελυκάδος χθες και σήμερα*, Έκδοση Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδος-Εκδοτική παραγωγή Cαιτηc, Πάτρα 2010.
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Διάκος» (σελ. 507).

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας