open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Φιλερήμου

thumb|Η Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Φιλερήμου στη φυσική μορφή της (χωρίς ψηφιακή επεξεργασία)
Η **Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Φιλερήμου** () είναι βυζαντινής δημιουργίας ιερή εικόνα της Θεοτόκου, που αγιογραφήθηκε τον 11ο ή τον 12ο αιώνα. Αρχικώς βρισκόταν στη Μονή Παναγίας Φιλερήμου στη Ρόδο. Οι Ιωαννίτες Ιππότες την τιμούσαν επί μακρόν ως «προστάτιδα» τους και όταν ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, κατακτώντας τη Ρόδο τους, επέτρεψε να φύγουν αβλαβείς με τα υπάρχοντά τους, μετέφεραν το εικόνισμα μαζί τους στη Μάλτα και συνέχισαν να το τιμούν με τον ίδιο τρόπο στο διάδοχό τους σχήμα ως Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας. Σήμερα το εικόνισμα φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο του Μαυροβουνίου, στο Τσέτινιε.

thumb|left|Το εικόνισμα με τη μεταλλική επένδυσή του (αριστερά) και χωρίς αυτή, με ενισχυμένα ψηφιακά την αντίθεση και τα περιγράμματα
Η Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου Φιλερήμου είναι ζωγραφισμένη ως τέμπερα επάνω σε ξύλο και έχει διαστάσεις 44 επί 36&nbsp;εκατοστόμετρα. Παριστάνει μόνο την κεφαλή της Θεοτόκου, με το πρόσωπο να απεικονίζεται πλαγίως ως προς τον θεατή (θέση 3/4) και επιπλέον με ελαφρά κλίση προς τον αριστερό ώμο. Το σχήμα του προσώπου είναι ωοειδές, με τη μακριά ευθύγραμμη μύτη της βυζαντινής παραδόσεως.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Giovannella Ferraris di Celle: *La Madonna del Filermo*, Verona 1988

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύναξη της Παναγίας της Φιλερήμου στην Ρόδο (saint.gr)

Φιλερημου
Κατηγορία:Οσπιτάλιοι Ιππότες
Κατηγορία:Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρόδος
Μάρτυρες της Νικομηδείας

Οι **Μάρτυρες της Νικομηδείας** (οι ***εν Νικομηδεία δισμύριοι μάρτυρες*** σύμφωνα με το Ορθόδοξο *Μηνολόγιο*) ήταν οι Χριστιανοί της Νικομήδειας που εξοντώθηκαν ομαδικά σε μια περίσταση των Διωγμών των Χριστιανών από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ανήμερα τα Χριστούγεννα του 304 μ.Χ.. Αναφέρεται ότι αρκέτες χιλιάδες, έως και 20 χιλιάδες Χριστιανοί (ανάλογα με την πηγή) σφαγιάσθηκαν από Ρωμαίους στρατιώτες του Αυτοκράτορα Μαξιμιανού, αφού πρώτα οι περισσότεροι βασανίσθηκαν άγρια (και μία ομάδα τους σύμφωνα με κάποιες πηγές κάηκαν ζωντανοί μέσα σε έναν ναό τους). Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που μεγάλοι αριθμοί Χριστιανών εξοντώνονταν στη Νικομήδεια ή σε άλλα μέρη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η μνήμη των Μαρτύρων της Νικομηδείας τιμάται σε ιδιαίτερες ημερομηνίες: στις 28 Δεκεμβρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και τις Ελληνοκαθολικές Εκκλησίες, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τους τιμά στις 23 Ιουνίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι από την Ρωμαϊκή Μικρά Ασία
Νικομηδειας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστούγεννα
Φέρντιναντ φον Χόμπες τσου Μπόλχαϊμ

Ο **Φέρντιναντ φον Χόμπες τσου Μπόλχαϊμ** (, 9 Νοεμβρίου 1744 – 12 Μαΐου 1805) ήταν ο 71ος Μέγας Μάγιστρος των Οσπιταλίων Ιπποτών, επισήμως του «Τάγματος του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ» («Ιωαννίτες Ιππότες»), αλλά στην εποχή του γνωστοί πλέον ως Ιππότες της Μάλτας. Ο φον Χόμπες ήταν ο πρώτος Γερμανός στην ιστορία που ανήλθε σε αυτό το αξίωμα, έτυχε όμως να βρεθεί στην εποχή που το Τάγμα έχασε την κυριαρχία του επί της Μάλτας από τη Γαλλία, μετά από αιώνες.. Αυτή η απώλεια σήμανε την οριστικό τέλος της κυριαρχίας τους επί μιας επικράτειας μετά την εποχή των Σταυροφοριών.

## Παραπομπές


Χομπες τσου Μπολχαιμ, Φερντ
Βαφειάδης

Το ελληνικό επώνυμο **Βαφειάδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αναστάσιος Βαφειάδης (θάν. 1866), επαναστάτης της Κρήτης από τη Μακεδονία
* Ιγνάτιος Βαφειάδης (1867-1940), αρχιτέκτονας
* Κώστας Βαφειάδης (γενν. 1954), ποδοσφαιριστής
* Μάρκος Βαφειάδης (1906-1992), ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον Εμφύλιο Πόλεμο 1946-1949
* Σέργιος Βαφειάδης (1926-2005), σκηνοθέτης της όπερας
Οι τρεις σκοτεινοί βασιλιάδες

***Οι τρεις σκοτεινοί βασιλιάδες*** () είναι διήγημα του Γερμανού συγγραφέα Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ. Γράφτηκε το 1946 και δημοσιεύτηκε στις 24 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους σε εφημερίδα του Αμβούργου. Ο Μπόρχερτ το συμπεριέλαβε στη δεύτερη συλλογή πεζών του, *[[Αυτή την Τρίτη]]*, που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 1947, τον ίδιο μήνα που ο συγγραφέας πέθανε σε ηλικία 26 ετών.

Το διήγημα μεταφέρει μοτίβα από Χριστουγεννιάτικες ιστορίες στη μεταπολεμική περίοδο. Στα ερείπια μιας πόλης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα παιδί γεννιέται μια παγωμένη παραμονή Χριστουγέννων μέσα στο κρύο και τη δυστυχία. Τρεις στρατιώτες που επιστρέφουν φέρνουν δώρα στην οικογένεια, όπως οι Τρεις Μάγοι. Το νεογέννητο γίνεται σύμβολο ελπίδας για αυτούς και τους γονείς στη ζοφερή εποχή. 

Το διήγημα είναι χαρακτηριστικό της λεγόμενης λογοτεχνίας των ερειπίων και περιλαμβάνεται στα προγράμματα σπουδών στα γερμανικά σχολεία.

## Υπόθεση
Αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια γερμανική πόλη κατεστραμμένη από τους βομβαρδισμούς, ένας άντρας ψάχνει απεγνωσμένα για καυσόξυλα για να προστατεύσει την οικογένειά του από το τσουχτερό κρύο. Η γυναίκα του πριν λίγο γέννησε και η μικρή οικογένεια αγωνίζεται να επιβιώσει μέσα στη στέρηση και την πείνα. Ο άντρας βρίσκει τελικά λίγα σάπια ξύλα, το γλυκό τους άρωμα του θυμίζει για λίγο κέικ, και επιστρέφει στο παγωμένο σπίτι τους όπου η γυναίκα τον περιμένει με το νεογέννητο. Ενώ η μητέρα χαίρεται που το παιδί είναι ζωντανό, ο άντρας είναι γεμάτος θυμό για τις άθλιες συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η γέννα. Τους λείπουν τα πάντα: ζεστασιά, φαγητό και ελπίδα. Λίγο πλιγούρι βρώμης είναι το μόνο φαγητό που έχει η οικογένεια. Αλλά το φως από τη φωτιά στην ξυλόσομπα σχηματίζει ένα φωτοστέφανο στο κοιμισμένο παιδί και προσφέρει στη γυναίκα μια στιγμή παρηγοριάς. 

Τρεις άντρες σε αξιοθρήνητη κατάσταση, πρώην στρατιώτες με κουρελιασμένες στολές που επιστρέφουν από την αιχμαλωσία, έλκονται από το φως της φωτιάς και μπαίνουν στο σπίτι για να ζεσταθούν. Ο πρώτος στρατιώτης δεν έχει χέρια επειδή έπαθε κρυοπαγήματα. Δίνει στον πατέρα λίγο καπνό. Ο δεύτερος στρατιώτης έχει πρησμένα τα δεμένα πόδια του. Δίνει στο παιδί ένα ξύλινο γαϊδουράκι που σκάλισε για επτά μήνες. Ο τρίτος στρατιώτης πάσχει από νευρική διαταραχή και τρέμει συνεχώς. Το έπαθε κατά τη διάρκεια του πολέμου, εξηγούν οι σύντροφοί του. Δίνει στη μητέρα δύο καραμέλες. Οι στρατιώτες, σημαδεμένοι και οι ίδιοι από την πείνα, το κρύο και τα σωματικά και ψυχικά τραύματα, ξεκουράζονται για λίγο πριν επιστρέψουν στη σκοτεινή νύχτα. Όταν σκύβουν πάνω από το παιδί, αυτό αρχίζει να κλαίει με όλη του τη δύναμη, σαν να ήταν σύμβολο ζωντάνιας. Έπειτα φεύγουν. Η ιστορία τελειώνει με την ελπίδα της μητέρας ότι το παιδί είναι ένα ζωντανό σημάδι ζωής  σε έναν κατεστραμμένο κόσμο.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικά διηγήματα
Κατηγορία:Έργα σχετικά με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Αντιπολεμικά έργα
Νίκος Κίτσος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Νίκος Κίτσος** μπορεί να αναφέρεται:
* Στον ποδοσφαιριστή της περιόδου 1927-1940
* Στον ράπερ με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Bloody Hawk
Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί

***Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί*** () είναι διήγημα του Γερμανού συγγραφέα Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ. Γράφτηκε τον Ιανουάριο του 1947 και δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους στη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του Μπόρχερτ, *[[Αυτή την Τρίτη]]*. Το κείμενο είναι χαρακτηριστικό έργο της λογοτεχνίας των ερειπίων και περιλαμβάνεται στα προγράμματα σπουδών πολλών χωρών.

Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια πόλη καταστραμμένη από βομβαρδισμό στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα αγόρι φυλάει το σημείο όπου βρίσκεται θαμμένο το νεκρό αδερφάκι του κάτω από τα ερείπια για να το προστατεύσει από τους ποντικούς. Ένας ηλικιωμένος άντρας που περνάει τυχαία, προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του αγοριού από αυτή την τραγική απώλεια και το καταφέρνει με ένα ψέμα, δίνοντάς του λίγη από τη χαμένη ελπίδα.

## Υπόθεση
Στα ερείπια μιας γερμανικής πόλης που καταστράφηκε από βομβαρδισμό, ο 9χρονος Γιούργκεν κάθεται με ένα ξύλο στο χέρι φρουρώντας ένα ερειπωμένο κτίριο. Ένας ηλικιωμένος περαστικός προσπαθεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Γιούργκεν και να ανακαλύψει τι κάνει εκεί το αγόρι. Ο άνδρας προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του καχύποπτου αγοριού στην τροφή έχει στο καλάθι του για να ταΐσει τα κουνέλια του, αλλά παρά την πρόσκληση να έρθει να δει τα κουνέλια, και μάλιστα να του χαρίσει ένα, ο Γιούργκεν αρνείται εξηγώντας ότι δεν μπορεί να εγκαταλείψει το πόστο του.

Όταν ο άντρας γυρίζει να φύγει, ο Γιούργκεν αρχίζει να του διηγείται την ιστορία του: Προστατεύει το καταπλακωμένο πτώμα του 4χρονου αδερφού του, που σκοτώθηκε στον βομβαρδισμό, επειδή φοβάται ότι θα το φάνε οι ποντικοί. Ο δάσκαλος του έμαθε ότι οι ποντικοί τρώνε τους νεκρούς, γι' αυτό και τώρα προσέχει τον αδερφό του μέρα νύχτα. Τότε ο άνδρας δηλώνει ψευδώς ότι όλοι γνωρίζουν ότι τα ποντίκια κοιμούνται τη νύχτα. Επομένως, ο Γιούργκεν μπορεί να φύγει μετά τη δύση του ηλίου και να πάει σπίτι χωρίς να ανησυχεί. Μετά από αυτά τα λόγια το αγόρι αποκαλύπτει την εξάντλησή του. Ο άνδρας φεύγει με την υπόσχεση να επιστρέψει το βράδυ και να φέρει στον Γιούργκεν ένα κουνέλι. Στη συνέχεια, θα τον συνοδεύσει σπίτι για να δείξει στον πατέρα του παιδιού πώς να φτιάξει ένα κλουβί για κουνέλια. Ο Γιούργκεν συμφωνεί και του λέει ότι έχουν σανίδες για το κλουβί στο σπίτι.

Η ιστορία έχει ανοιχτό τέλος και δεν διευκρινίζεται αν ο ηλικιωμένος επιστρέφει πραγματικά και τηρεί την υπόσχεσή του.

## Μετάφραση στα ελληνικά

* Το διήγημα έχει μεταφραστεί στα κείμενα Νεότερης Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας (Β΄ Γενικού Λυκείου - Επιλογής), μτφρ. Ρόδη Ασήμη. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικά διηγήματα
Κατηγορία:Έργα σχετικά με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Αντιπολεμικά έργα
Ριχάρδος Γούντβιλ, 3ος κόμης Ρίβερς

Ο **Ριχάρδος Γούντβιλ**, 3ος κόμης Ρίβερς (1453 – 6 Μαρτίου 1491) διαδέχθηκε τον αδελφό του, Αντώνιο Γούντβιλ, ως ο 3ος κόμης Ρίβερς. Ήταν γιος τού Ριχάρδου Γούντβιλ, 1ου κόμη Ρίβερς, και τής Ιακωβίνης τού Λουξεμβούργου. Ο Ριχάρδος ήταν αδελφός τής βασιλικής συζύγου τής Αγγλίας Ελισάβετ Γούντβιλ.

## Νεανικά χρόνια
Ο Ριχάρδος γεννήθηκε το 1453. Κατά την Επανένωση τού Ερρίκου ΣΤ΄ το 1470, ίσως να συμβιβάστηκε με τη βραχύβια αποκατάσταση τού καθεστώτος των Λάνκαστερ, καθώς ο Ριχάρδος έλαβε χάρη από τον βασιλιά Εδουάρδο Δ΄ της Αγγλίας, σύζυγο τής αδελφής του Ελισάβετ, κατά την επιστροφή του στην εξουσία το 1471.  Ωστόσο εε αντίθεση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αντώνιο δεν τού δόθηκαν ειδικές χάρες υπό τον Εδουάρδο. Ο Τζ. Ρ. Λάντερ δηλώνει ότι αυτός απασχολήθηκε σε δευτερεύουσα θέση σε «διάφορες πρεσβείες και αποστολές».

## Κόμης Ρίβερς
Όταν ο Ριχάρδος Γ΄ εκτέλεσε τον αδελφό τού Ριχάρδου Γούντβιλ, Αντώνιο, και κατέλαβε τον θρόνο, ο Ριχάρδος Γούντβιλ έγινε κόμης Ρίβερς. Ο βασιλιάς δήμευσε τις γαίες τού Ριχάρδου Γούντβιλ, αλλά δεν τον δίωξε με άλλο τρόπο. Ο Ριχάρδος Γούντβιλ φαίνεται να συμμετείχε με κάποιο τρόπο στην εξέγερση τού Μπάκιγχαμ το 1483, καθώς ηττήθηκε εκείνη τη χρονιά. Ωστόσο, αργότερα τού δόθηκε χάρη. Δεν είναι γνωστό αν εντάχθηκε στον Ερρίκο (Ζ΄) Τυδώρ το 1485, αλλά μετά τη νίκη τού Ερρίκου Ζ΄, τα κτήματά του αποκαταστάθηκαν. Υπηρέτησε σε τοπικό επίπεδο στο Χέρεφορντ, το Μπέντφορντσιρ και το Νορθάμπτονσιρ, αλλά ποτέ δεν κατείχε κάποιο σημαντικό αξίωμα.

Ο Ριχάρδος Γούντβιλ ήταν ο τελευταίος από την οικογένειά του, που κατείχε τον τίτλο τού κόμη Ρίβερς. Απεβίωσε άγαμος, και η ιδιοκτησία τής κομητείας έπαψε να ισχύει.  Τα κτήματα που συνδέονταν με την κομητεία επανήλθαν στο στέμμα.  Οι προσωπικές του εκτάσεις κληροδοτήθηκαν στον ανιψιό του Θωμά Γκρέυ 1ο μαρκήσιο τού Ντόρσετ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Σούζαν Χίγκινμποθαμ για τον Ρίτσαρντ Γούντβιλ

Κατηγορία:Οικογένεια Γούντβιλ
Μονή Αγίων Τεσσαράκοντα Λακωνίας

Η **Μονή** **Αγίων Τεσσαράκοντα** ή **Ιερά Μονή** **Αγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων** είναι ανδρικόμοναστήρι που βρίσκεται στην Πελοπόννησο και τους πρόποδες του Πάρνωνα, στην περιοχή Χρυσάφα, σε 400 μέτρα υψόμετρο και απόσταση 8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Σπάρτη. 

## Ιστορία
Το Μοναστήρι ιδρύθηκε το 1305 όταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Ανδρόνικος ο πρεσβύτερος (1283-1328) αρχικά στη χαράδρα του χειμάρρου Σωφρόνη, ψηλότερα από αυτήν που βρίσκεται σήμερα, στην οποία μεταφέρθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα εξαιτίας των δύσκολων καιρικών συνθηκών και των εχθρικών επιδρομών. Πυρπολήθηκε το 1770 από τους Τουρκαλβανούς με αποτέλεσμα να ερημώσει και αλλά μετά  λειτουργούσε ξανά την περίοδο Επανάστασης του 1821 οπότε είχε σημαντική προσφορά στον απελευθερωτικό αγώνα με αποτέλεσμα να πυρποληθεί ξανά το 1826 από τον Ιμπραήμ. Την περίοδο της  Κατοχής, το 1943, κάηκε από τους Γερμανούς.

## Περιγραφή
Το Μοναστήρι είναι φρουριακής μορφής με το καθολικό του να είναι σταυροειδής με τρούλο και τιμάται στη μνήμη *των εν τη λίμνη της Σεβάστειας Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων*. Πρόσφατα και υπό την επίβλεψη της Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και με την πλήρη υποστήριξη του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού έγινε συντήρηση και αναπαλαίωση τμημάτων του ενώ στη μονή φιλοξενούνται οι μαθητικές κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης.

Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θεραπνών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στην κοινότητα Χρυσάφων της Δημοτικής Ενότητα Θεραπνών του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 7 άτομα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων στον ιστότοπο ''lakonia.mobi''.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Καποδίστριας (Νίκος Καζαντζάκης)

Ο **Καποδίστριας** είναι έμμετρη τραγωδία του Νίκου Καζαντζάκη, βασισμένη στη ζωή και τον θάνατο του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας μετά την Επανάσταση του 1821. Το έργο γράφτηκε το 1944 κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και έναυσμα για τη συγγραφή του υπήρξε η τραγωδία *Αντάρα στ' Ανάπλι* του Γιώργου Θεοτοκά. Κύρια πρόσωπα της τραγωδίας εκτός από τον Καποδίστρια είναι ο Ιωάννης Μακρυγιάννης και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

## Πλοκή
Η τραγωδία διαδραματίζεται στις τελευταίες στιγμές πριν από τη δολοφονία του Καποδίστρια. Ο ήρωας γνωρίζει ότι υπάρχει συνωμοσία εναντίον του και προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κρίση με εσωτερικό και εξωτερικό διάλογο με άλλους ιστορικούς χαρακτήρες, όπως ο Μακρυγιάννης και ο Κολοκοτρώνης. Το έργο εξερευνά την ένταση ανάμεσα στις αρχές της ελευθερίας και της τάξης, και τις συνέπειες της πολιτικής αδιαλλαξίας.

## Δομή και στιλ
Ο Καζαντζάκης χρησιμοποιεί ποιητική γλώσσα και στοιχεία χορού, με έντονη λυρική διάσταση και φιλοσοφικές προεκτάσεις. Η θεατρική γραφή συνδυάζει ιστορικά γεγονότα με υπαρξιακά ερωτήματα σχετικά με την προσωπική ελευθερία, την ηθική ευθύνη και την ιστορική μοίρα.

## Παραστάσεις
Η πρώτη παράσταση του έργου δόθηκε από το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδος στις 25 Μαρτίου 1946, στο πλαίσιο των εορτασμών για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η σκηνοθεσία ήταν του Σωκράτη Καραντινού και τα σκηνικά και τα κουστούμια του Νίκου Εγγονόπουλου. Την παράσταση παρακολούθησαν ο Νίκος και η Ελένη Καζαντζάκη.

Το έργο ξαναπαρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο το 1976 σε σκηνοθεσία του Αλέξη Σολομού και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.

## Αντίκτυπος και κριτική
Το έργο έχει κριθεί ως μια από τις σημαντικότερες δραματουργικές προσεγγίσεις της νεότερης ελληνικής ιστορίας στον ελληνικό 20ό αιώνα. Η χρήση ιστορικών προσώπων και η εμβάθυνση σε φιλοσοφικά και κοινωνικά ζητήματα το καθιστούν ένα έργο με διαχρονικό ενδιαφέρον, το οποίο συνεχίζει να μελετάται και να παρουσιάζεται σε θεατρικές σκηνές και ακαδημαϊκές αναλύσεις.

Η τραγωδία *Καποδίστριας* του Καζαντζάκη αντιμετωπίζει τις συγκρούσεις μέσα στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, χρησιμοποιώντας την ιστορική μορφή του Καποδίστρια ως κεντρικό άξονα για την εξερεύνηση της προσωπικής και συλλογικής ευθύνης. Το έργο συνδέει τη σύγχρονη Ελλάδα με το παρελθόν της, διερευνώντας την έννοια της ελευθερίας και της ιστορικής μοίρας.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Νίκου Καζαντζάκη
ΚΚ Βάρντα Βίσεγκραντ

**Η KK Varda** είναι ομάδα μπάσκετ με έδρα το Βίσεγκραντ, η οποία αγωνίζεται στην Πρώτη Κατηγορία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1972 και δίνει τους αγώνες της στο Δημαρχείο του Βίσεγκραντ, το οποίο έχει χωρητικότητα 1.500 θεατών. Για λόγους χορηγίας, η ομάδα είναι γνωστή και ως KK Varda Hidroelektrane.

## Πρόγραμμα 24/25

### Τρέχουσα σύνθεση

## Περισσότεροι διάσημοι παίκτες

* Драгољуб Видачић
* Мирослав Марковић
* Далибор Илић
* Марко Јошило
Σοχά Λακωνίας

Η **Σοχά** είναι μικρός οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Σοχά βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 850 μέτρων και σε απόσταση περίπου 21 χιλιόμετρα νοτιανατολικά από το την Σπάρτη. 

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ την αναφέρει ως *Sokhá* (*Morea I, 188*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Sokha* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 37 και συνολικό πληθυσμό 130 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Σοχά στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 37 και συνολικό πληθυσμό 130 άτομα (77 άνδρες, 53 γυναίκες). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμυκλών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Καλύβια Σοχάς αποτελούν την Κοινότητα Καλυβίων Σοχάς, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σπαρτιατών του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 28 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή: Καλυβια Σοχας-Σοχα-Λακωματα-Καλυβια Σοχας στον ιστότοπο ''el.wikiloc.com''

## Παραπομπές


Σοχά
Σοχά
Πρωθυπουργός της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου

Ο **Πρωθυπουργός της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου** (*premier of Prince Edward Island*) είναι ο πρώτος υπουργός και ο επικεφαλής της κυβέρνησης της καναδικής επαρχίας του Νησιού του Πρίγκιπα Εδουάρδου.

## Κατάλογος

Η Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου ήταν βρετανική αποικία του Στέμματος πριν προσχωρήσει στην Καναδική Συνομοσπονδία το 1873. Διαθέτει σύστημα υπεύθυνης κυβέρνησης από το 1851, και η επαρχία διατήρησε το δικό της νομοθετικό σώμα για τον χειρισμό των επαρχιακών θεμάτων μετά την προσχώρησή της στη Συνομοσπονδία. Το Νησί του Πρίγκιπα Εδουάρδου έχει ένα μονοθάλαμο κοινοβουλευτικό σύστημα τύπου Γουεστμίνστερ, στο οποίο ο πρωθυπουργός είναι ο ηγέτης του κόμματος που ελέγχει τις περισσότερες έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση. Ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης του Νησιού του Πρίγκιπα Εδουάρδου, και ο Βασιλιάς του Καναδά είναι ο αρχηγός του κράτους του και εκπροσωπείται από τον Αντικυβερνήτη του Νησιού του Πρίγκιπα Εδουάρδου. Ο πρωθυπουργός επιλέγει ένα υπουργικό συμβούλιο από τα εκλεγμένα μέλη για να σχηματίσει το Εκτελεστικό Συμβούλιο της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου και προεδρεύει αυτού του σώματος.

Τα μέλη εκλέγονται αρχικά στο νομοθετικό σώμα κατά τη διάρκεια γενικών εκλογών. Οι γενικές εκλογές πρέπει να διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια από την ημερομηνία των τελευταίων εκλογών, αλλά ο πρωθυπουργός μπορεί να ζητήσει πρόωρη διάλυση της Νομοθετικής Συνέλευσης. Εκλογές μπορούν επίσης να διεξαχθούν εάν το κυβερνών κόμμα χάσει την εμπιστοσύνη του νομοθετικού σώματος έπειτα από καταψήφιση νομοσχεδίου για τις δημόσιες δαπάνες ή κατάθεση πρότασης δυσπιστίας.

Ο σημερινός πρωθυπουργός του Νησιού του Πρίγκιπα Εδουάρδου είναι ο Ρομπ Λαντς, από το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα.

 (ΦΚ)
 (ΣΚ/ΠΣΚ)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καναδοί πολιτικοί
Κατηγορία:Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου
Φοίνιξ (διαστημοσυσκευή)

Η **διαστημοσυσκευή Phoenix** (Φοίνικας) ήταν ένα μη επανδρωμένο σκάφος προσεδάφισης της NASA, το οποίο εκτοξεύτηκε το 2007 και προσεδαφίστηκε επιτυχώς στον Άρη στις 25 Μαΐου 2008. Η αποστολή της επικεντρώθηκε στη μελέτη της ιστορίας του νερού στον Άρη και την αξιολόγηση του αν η περιοχή του βόρειου πόλου του πλανήτη θα μπορούσε να υποστηρίξει ζωή. 

Στόχοι και Λεπτομέρειες Αποστολής

* **Εκτόξευση και Προσεδάφιση**: Το Phoenix εκτοξεύτηκε στις 4 Αυγούστου 2007 από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ και, μετά από ένα ταξίδι 10 μηνών, προσεδαφίστηκε στην περιοχή Vastitas Borealis, κοντά στον βόρειο πόλο του Άρη.
* **Στόχοι**: Οι κύριοι στόχοι περιλάμβαναν τη μελέτη της γεωλογικής ιστορίας του νερού στον Άρη και την αναζήτηση ενδείξεων για πιθανή κατοικησιμότητα στην οριακή ζώνη πάγου-εδάφους.
* **Εξοπλισμός**: Η διαστημοσυσκευή διέθετε μια σειρά επιστημονικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένου ενός ρομποτικού βραχίονα μήκους 2,35 μέτρων, καμερών, ενός αναλυτή θερμαινόμενων αερίων (TEGA) και ενός εργαστηρίου υγρής χημείας για την ανάλυση δειγμάτων εδάφους. 

*

Κύρια Ευρήματα

* **Επιβεβαίωση Νερού**: Το σημαντικότερο εύρημα ήταν η οριστική επιβεβαίωση της παρουσίας **νερού-πάγου** ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του Άρη, κάτι που είχε εντοπιστεί εξ αποστάσεως από το σκάφος Mars Odyssey το 2002. Ο ρομποτικός βραχίονας έσκαψε τάφρους βάθους έως 50 εκατοστά για να συλλέξει δείγματα πάγου και εδάφους.
* **Ανάλυση Εδάφους**: Η ανάλυση του εδάφους αποκάλυψε την παρουσία χημικών ουσιών, όπως τα υπερχλωρικά (perchlorate), τα οποία θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμεύσουν ως πηγή ενέργειας για μικρόβια ή ως πόρος για μελλοντικούς ανθρώπινους εξερευνητές.
* **Καιρικές Παρατηρήσεις**: Το Phoenix παρείχε καθημερινά δελτία καιρού και παρατηρήσεις, καταγράφοντας φαινόμενα όπως πρωινό παγετό και χιόνι να πέφτει από σύννεφα κίρρου. 

*

Η αποστολή ολοκληρώθηκε όπως είχε προγραμματιστεί τον Νοέμβριο του 2008, όταν η μείωση της ηλιακής ενέργειας λόγω του αρειανού χειμώνα κατέστησε αδύνατη τη λειτουργία των ηλιακών πάνελ της συσκευής.
Ντιέγκο Γκόμεζ

Ο **Ντιέγκο Αλεξάντερ Γκόμεζ** **Αμαρίγια**(Σαν Ζουάν Μπαουτίστα,27 Μαρτίου 2003)είναι Παραγουανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται για την Μπράιτον της Πρέμιερ Λιγκ.

**<big>Κλουμπ Λιμπερτάδ</big>**

Την 1 Ιουλίου 2022 ανέβηκε από την Λιμπερτάδ Κ19 στην Κλουμπ Λιμπερτάδ. Στην πρώτη του σεζόν με την Κλουμπ Λιμπερτάδ σε 52 συμμετοχές σκόραρε 6 γκολ και μοίρασε 4 ασσίστ. Στις 4 Μαϊου 2022 έκανε ντεμπούτο στο Κόπα Λιμπερταδόρες.

**<big>Ίντερ Μαϊάμι</big>**

Στης 19 Ιουλίου 2023 υπέγραψε για 2,7 εκατομμύρια από την Κλουμπ Λιμπερτάδ στη Ίντερ Μαϊάμι. Έμεινε στο Μαϊάμι 1,5 σεζόν όπου κατέγραψε 33 συμμετοχές και είχε 4 γκολ και 4 ασσίστ πρώτου πάρει μεταγραφή στην Μπράιτον.

**<big>Μπράιτον</big>**

Την 1 Ιανουαρίου 2025 πήρε μεταγραφή στην Μπράιτον για 13 εκατομμύρια από την Ίντερ Μαϊάμι. Σε 30 συμμετοχές με την Μπράιτον κατέγραψε 3 γκολ και καμιά ασσίστ μέχρι τώρα.

**<big>Εθνική ομάδα</big>**

Ο Γκόμεζ έχει αγωνιστεί στις μικρές εθνικές Παραγουάης Κ17, Κ18, Κ19 και Κ21. Επίσης στην 1 Σεπτεμβρίου 2022 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Παραγουάης σε νίκη εναντίον του Μεξικού με 0-1 σε φιλικό αγώνα. Από τότε έχει κάνει και 21 συμμετοχές και μετράει 2 γκολ.
Μονή Αγίων Αναργύρων Λακωνίας

Η **Μονή** **Αγίων Αναργύρων** είναι μοναστήρι που βρίσκεται στην Πελοπόννησο, σε οροπέδιο του Πάρνωνα και σε 900 μέτρα υψόμετρο ενώ απέχει περίπου 34 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Σπάρτη και 10 χιλιόμετρα ανατολικά από τον Βασαρά.

## Ιστορία

## Περιγραφή

Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται, μετά την Τουρκοκρατία, το 1845 στον τότε Δήμο Οινούντος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στην κοινότητα Βασαρά της Δημοτικής Ενότητα Οινούντος του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 5 άτομα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

## Παραπομπές
Τζον Ντζούε

Ο **Τζον Ντζούε** (γεν. 1 Ιανουαρίου 1946) είναι Κενυάτης καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας. Διετέλεσε ως τρίτος Αρχιεπίσκοπος του Ναϊρόμπι από το 2007 εώς το 2021. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Βοηθός Αρχιεπίσκοπος του Νγιέρι από το 2002 εώς το 2007 και ως επίσκοπος του Έμπου από το 1986 εώς το 2002. Ανακυρήχθηκε καρδινάλιος το 2007, υπό την ηγεσία του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄.

## Βιογραφία
Ο Ντζούε γεννήθηκε στο Έμπου της Κένυας στις 1 Ιανουαρίου 1946. Πατέρας του είναι ο Νγιάνγκα Κιμπαρίκι και μητέρα του η Μόνικα Νγκίνα Νγιάγκα. Βαφτίστηκε το 1948 και μπήκε στο μικρό σεμινάριο του Νκούμπου το 1962. Από το 1967 εώς το 1974 σπούδασε στη Ρώμη στο Ποντιφικού Πανεπιστήμιο Ουρμπανιάνα (όπου έλαβε δίπλωμα στη φιλοσοφία) και στο Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού, όπου έλαβε δίπλωμα στην ποιμενική θεολογία.

Στις 6 Ιανουαρίου 1973, ο Ντζούε χειροτονήθηκε ως ιερέας από τον Πάπα Παύλο ΣΤ΄ στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Επιστρέφοντας στην Κένυα τον Οκτώβριο του 1974, έκανε ποιμαντικό έργο στο Καριακόμου στη νότια επαρχία του Μέρου. Δίδασκε επίσης φιλοσοφία στο Εθνικό Σεμινάριο του Μπουνγκόμα, όπου και διετέλεσε εφημέριος από το 1978 εώς το 1982. Το 1982, ολοκλήρωσε ένα μάθημα στην πνευματικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως ιερέας της ενορίας του Τσούκα και ως εφημέριος του Φιλοσοφικού Σεμιναρίου του Μέρου.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά
Κατηγορία:Κενυάτες καρδινάλιοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εθνοσυνέλευση (Τανζανία)

Η Εθνοσυνέλευση της Τανζανίας ({στη γλώσσα Σουαχίλι: *Bunge la Tanzania*) και ο Πρόεδρος της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας αποτελούν το Κοινοβούλιο της Τανζανίας. Ο σημερινός Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης είναι ο Μούσα Ζούνγκου, ο οποίος προεδρεύει σε μια μονοθάλαμη συνέλευση 403 μελών.

## Ιστορία
Η Εθνοσυνέλευση της Τανζανίας σχηματίστηκε ως το Νομοθετικό Συμβούλιο της ηπειρωτικής Τανζανίας –τότε γνωστή ως Τανγκανίκα– το 1926. Το Συμβούλιο ιδρύθηκε βάσει νόμου που θεσπίστηκε από το Βρετανικό Κοινοβούλιο και ονομαζόταν «Διάταγμα και Συμβούλιο του Νομοθετικού Συμβουλίου της Τανγκανίκας». Ο νόμος δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως στην Τανγκανίκα στις 18 Ιουνίου 1926. Το Συμβούλιο αποτελούνταν από 20 μέλη όταν σχηματίστηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1926, υπό την προεδρία του Κυβερνήτη της Τανγκανίκας, Σερ Ντόναλντ Κάμερον.

Ο πρώτος Πρόεδρος (Speaker) διορίστηκε για να αντικαταστήσει τον Κυβερνήτη ως Πρόεδρος του Συμβουλίου το 1953. Το αξίωμα του Προέδρου καλύφθηκε για πρώτη φορά την 1η Νοεμβρίου 1953.

Το 1958 το Συμβούλιο απέκτησε για πρώτη φορά ορισμένους εκλεγμένους αντιπροσώπους. Αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές που επιτράπηκαν στην αποικία. Από τα τρία πολιτικά κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές, δηλαδή την Αφρικανική Ένωση της Τανγκανίκας (TANU), το Ενωμένο Κόμμα Τανγκανίκας (UTP) και το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο (ANC), μόνο η TANU κέρδισε σε ορισμένες περιφέρειες, αποτελώντας έτσι το πρώτο κόμμα που είχε εκλεγμένα μέλη στο Συμβούλιο.

Δεύτερες εκλογές για θέσεις στο Συμβούλιο διεξήχθησαν το 1960. Αυτές οι εκλογές αποτελούσαν μέρος των προετοιμασιών που γίνονταν για να καταστεί η Τανγκανίκα ανεξάρτητο έθνος. Όλα τα μέλη που διορίζονταν από τον Κυβερνήτη καταργήθηκαν και επετράπη στον λαό της Τανγκανίκας να εκλέξει όλα τα μέλη του Συμβουλίου.

Την ίδια χρονιά το όνομα του Συμβουλίου άλλαξε σε Νομοθετική Συνέλευση. Οι αλλαγές που έγιναν εκείνο το έτος ήταν συνταγματικά απαραίτητες, ώστε να επιτρέπεται στον Πρόεδρο της Τανγκανίκας να επικυρώνει όλους τους νόμους που ψηφίζονταν, αντί της Βασίλισσας του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Εντολή
Το Κοινοβούλιο –η Εθνοσυνέλευση και ο Πρόεδρος της Ηνωμένης Δημοκρατίας– αντλεί την εντολή και τις λειτουργίες του από το Κεφάλαιο 3 του Συντάγματος της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας. Το Σύνταγμα περιέχει άρθρα που προβλέπουν την ίδρυση, τη σύνθεση και τις λειτουργίες του Κοινοβουλίου.

## Λειτουργίες
Το Κοινοβούλιο έχει εξουσίες να ασχολείται τόσο με θέματα της Ένωσης όσο και με θέματα που δεν αφορούν την Ένωση, τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιοτήτων της κυβέρνησης της Ζανζιβάρης. Είναι υπεύθυνο για τη συζήτηση νομοσχεδίων και την ψήφιση νόμων. Επίσης, ελέγχει τις ενέργειες του εκτελεστικού κλάδου της κυβέρνησης.

## Σύνθεση
 
Το Άρθρο 66 του Συντάγματος της Τανζανίας περιγράφει τις ακόλουθες κατηγορίες μελών:

## Κατάλογος προέδρων της Εθνοσυνέλευσης της Τανζανίας

## Παραπομπές


Εθνοσυνελευση
Αλ Μαρτίνο

Ο **Αλ Μαρτίνο**, με πραγματικό όνομα **Τζάσπερ Σίνι** (, 7 Οκτωβρίου 1927 – 13 Οκτωβρίου 2009) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής του ελαφρού τραγουδιού, ιταλικής καταγωγής. Σημείωσε τη μεγαλύτερη επιτυχία του από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970, ενώ έπαιξε και σε ταινίες, με γνωστότερο τον ρόλο του τραγουδιστή Τζόνυ Φοντέιν στην ταινία *[[Ο Νονός (ταινία)|Ο Νονός]]* (1972).

## Τα παιδικά χρόνια
Ο Σίνι γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια και ήταν γιος του Γκασπαρίνο (1905-1958) και της Καρμέλα Μ. Τσίνι, το γένος Γκρίλλι, έχοντας 5 αδέλφια. Ο Γκασπαρίνο και ο πατέρας της Γκρίλλι ήταν Ιταλοί μετανάστες από την κωμόπολη Νερέτο του Αμπρούτσο. Ο Τζάσπερ ήθελε από παιδί να γίνει τραγουδιστής, μιμούμενος τον Πέρι Κόμο και εμπνεόμενος από την επιτυχία ενός οικογενειακού φίλου, του Αλφρέντο Κοκότσα, που είχε αλλάξει το όνομά του σε Μάριο Λάνζα.

## Σταδιοδρομία
Ο Τζάσπερ Σίνι υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έλαβε μέρος στη Μάχη της Ίβο Τζίμα, όπου και τραυματίσθηκε. Μόλις αποστρατεύθηκε ξεκίνησε τη μουσική του σταδιοδρομία υιοθέτησε το καλλιτεχνικό όνομα Αλ Μαρτίνο και άρχισε να τραγουδά σε τοπικά νυκτερινά κέντρα. Το 1948 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και το 1951 κυκλοφόρησε ο πρώτος του μικρός δίσκος («σινγκλ»), με το τραγούδι «Heaven Help Me (I'm in Love)». Το επόμενο έτος νίκησε στην τηλεοπτική εκπομπή ταλέντων *Arthur Godfrey's Talent Scouts*, κερδίζοντας έτσι ένα συμβόλαιο για ηχογράφηση. Το αξιοποίησε ηχογραφώντας το εξαιρετικό τραγούδι «Here in My Heart», το οποίο η εταιρεία του Λάνζα, η RCA Records, είχε ζητήσει να ηχογραφηθεί από τον Λάνζα. Ο Αλ Μαρτίνο όμως παρακάλεσε τον Λάνζα να του δώσει μια ευκαιρία. Μόλις κυκλοφόρησε, το τραγούδι με την ερμηνεία του Αλ Μαρτίνο έμεινε 3 εβδομάδες στο No.&nbsp;1 του Billboard Hot 100 (ΗΠΑ) τον Ιούνιο του 1952, με αποτέλεσμα ο καλλιτέχνης να κερδίσει τον πρώτο του «χρυσό δίσκο» και αργότερα το ίδιο έτος ήταν νο. 1 και στο UK Singles Chart της Μεγάλης Βρετανίας, παραμένοντας εκεί επί εννέα εβδομάδες. Η Βρετανία τον έσωσε μάλιστα λίγο αργότερα, όταν κατέφυγε εκεί για να αποφύγει έναν εκβιασμό της Μαφίας και ευδοκίμησε ηχογραφώντας για το βρετανικό κοινό. Γυρίζοντας ωστόσο το 1958 στις ΗΠΑ είχε κάποια δυσκολία να επιστρέψει στις επιτυχίες, καθώς εκτός του κενού που μεσολάβησε είχε στο μεταξύ εμφανισθεί και το ροκ εντ ρολ. Ο Αλ Μαρτίνο κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ όπου ερμήνευε τα περισσότερα τραγούδια στην ιταλική γλώσσα, μεταξύ τους και το ήδη επιτυχημένο διεθνώς «Al di là». Αυτό και αρκετές τηλεοπτικές εμφανίσεις του σε δημοφιλή προγράμματα βοήθησαν να αποκατασταθεί η «ορατότητά» του στις ΗΠΑ. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής του σημειώθηκε το 1963 με το «I Love You Because».

## Προσωπική ζωή
Ο Αλ Μαρτίνο είχε τελέσει τρεις γάμους: πρώτα με την Τζένυ Φουρίνι, μετά με την Γκουέντολιν Γουένζελ και τέλος με την Τζούντι Στίλγουελ. Συνολικώς απέκτησε τρία τέκνα, μεταξύ των οποίων και την τηλεοπτική παραγωγό Άλισον Μαρτίνο. Ο τραγουδιστής απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του σε ηλικία 82 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Πιερ Πάολο Βερτζέριο ο πρεσβύτερος

Ο **Πιερ Πάολο Βερτζέριο ο πρεσβύτερος** (, 23 Ιουλίου]] 1370 – 8 Ιουλίου 1444 ή 1445) ήταν Ιταλός αναγεννησιακός ουμανιστής, πολιτικός, παιδαγωγός, ρήτορας και νομικός του κανονικού δικαίου.

Γεννήθηκε στο Καποντίστρια της Ίστριας, που τότε υπαγόταν στη Βενετική Δημοκρατία. Σπούδασε ρητορική στην Παδούη και κανονικό δίκαιο στη Φλωρεντία (1387-1389) και στην Μπολόνια (1389-1390). Υπήρξε αξιοσημείωτος επιστολογράφος προς τους Πάπες Ιννοκέντιο Ζ΄ και Γρηγόριο ΙΒ΄. Αργότερα εντάχθηκε στην υπηρεσία της Εκκλησίας της Ραβέννας και με αυτή την ιδιότητα έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Κωνσταντίας το 1414. Το επόμενο έτος ήταν ένας από τους 15 απεσταλμένους που συνόδευσαν τον Αυτοκράτορα Σιγισμούνδο στο Περπινιάν, όπου κατέβαλαν προσπάθεα να πείσουν τον Αντίπαπα Βενέδικτο ΙΓ΄ να αποσύρει τις διεκδικήσεις του. Από το 1417 μέχρι τον θάνατό του ο Βερτζέριο ήταν γραμματέας του Αυτοκράτορα Σιγισμούνδου στην Ουγγαρία. Δεν έγινε ποτέ κληρικός, αλλά παρέμεινε άγαμος σε όλη τη ζωή του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βερτζέριο Πέτρος Παύλος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Κατηγορία:Ιταλοί νομικοί
Κατηγορία:Ιταλοί ρήτορες
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Χανς Βέρτινγκερ

Ο **Χανς Βέρτινγκερ** (, περ. 1465 – 1533) ήταν Γερμανός ζωγράφος

Ο Χανς Βέρτινγκερ γεννήθηκε στο Λάντσχουτ, αλλά σταδιοδρόμησε στο Μόναχο, εργαζόμενος στην αυλή των Δουκών της Βαυαρίας. Είναι γνωστός για τις προσωπογραφίες που δημιούργησε, στις οποίες προσέθετε διακοσμήτικες κρεμαστές γιρλάντες πάνω από το κεφάλι του απεικονιζομένου προσώπου. Από τα έργα του άλλα βρίσκονται στο Μουσείο της Νυρεμβέργης (π.χ. το έργο «Μήνες») και άλλα στα μουσεία του Μονάχου και της Βασιλείας της Ελβετίας. Ο καλλιτέχνης πέθανε στο Λάντσχουτ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βέρτινγκερ Ιωάννης» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 365

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Άντολφ Ούλρικ Βερτμύλερ

Ο **Άντολφ Ούλρικ Βέρτμύλερ** (, 18 Φεβρουαρίου 1751 – 5 Οκτωβρίου 1811) ήταν Σουηδός ζωγράφος, γεννημένος στη Στοκχόλμη.

Ο Βερτμύλερ διδάχθηκε τη ζωγραφική στο σπίτι και μετά, το 1772, πήγε στο Παρίσι για να μαθητεύσει στον εξάδελφό του μεγάλο ζωγράφο Αλεξάντερ Ροσλίν και στον Ζοζέφ-Μαρί Βιέν. Τον Ιούλιο του 1784 εκλέχθηκε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής της Γαλλίας.

Μετά από παραγγελία του Σουηδού βασιλέα Γουσταύου Γ΄ ο Βερτμύλερ ζωγράφισε μια προσωπογραφία της Μαρίας Αντουανέτας, που σήμερα βρίσκεται στο Nationalmuseum (πινακοθήκη) της Στοκχόλμης. Το 1787 δημιούργησε το αριστούργημά του, τη «Δανάη δεχομένη τον Δία σε μορφή χρυσής βροχής».

Ο Βερτμύλερ εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ τον Μάιο του 1794 και συνέχισε τις προσωπογραφίες, με γνωστότερες εκείνες του Τζορτζ Ουάσινγκτον. Το 1796 επέστρεψε στη Σουηδία, αλλά τελικώς το 1800 εγκαταστάθηκε οριστικά στις ΗΠΑ, όπου και πέθανε σε ηλικία 60 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βερτμύλλερ Αδόλφος Ούλρικ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 365

Κατηγορία:Σουηδοί ζωγράφοι
Κόρνινγκ (Άιοβα)

Το **Κόρνινγκ** () είναι πόλη και έδρα της κομητείας Άνταμς στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 1,566 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 1,58 τετραγωνικά μίλια (4,09 km2), και είναι ολόκληρη χερσαία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Άιοβα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Άιοβα
Πιοτρ Βερσίγκορα

Ο **Πιοτρ Πετρόβιτς Βερσίγκορα** (, , 3 Μαΐου 1905 – 23 Μαρτίου 1963), ήταν Ουκρανός Σοβιετικός αντάρτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετέπειτα ανώτερος αξιωματικός του σοβιετικού στρατού, συγγραφέας, αλλά και ηθοποιός και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ.

Γεννήθηκε στο χωριό Σεβερίνοφκα, που σήμερα βρίσκεται στην αμφιλεγόμενη Υπερδνειστερία. Αμφότεροι οι γονείς του ήταν δάσκαλοι στο δημοτικό σχολείο του χωριού, αλλά πέθαναν όταν ο Πιοτρ ήταν ακόμα ανήλικος. Από τότε ο Πιοτρ εργάσθηκε σε διάφορες εργασίες: ως βοσκός, βοηθός μυλωνά, βιβλιοθηκάριος, μουσικός, αλλά ήταν και ερασιτέχνης ηθοποιός. Το 1927, αφού ολοκλήρωσε και τη συμβατική του στρατιωτική θητεία, εγγράφηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Οδησσού, απεφοίτησε με επιτυχία και άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός και υπεύθυνος σκηνής σε θέατρο. Συνέχισε ωστόσο και με κινηματογραφικές σπουδές έως το 1936 και μετά εργάσθηκε σε αρκετές ταινίες ντοκιμαντέρ της κινηματογραφικής εταιρείας του Κιέβου.

Μετά την εισβολή των Γερμανών στη Σοβιετική Ένωση, ο Βερσίγκορα κατατάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό. Στις 23 Ιουνίου 1942 έπεσε με αλεξίπτωτο σε αναγνωριστική αποστολή στο κατεχόμενο από τους Γερμανούς Όμπλαστ του Αριόλ με διαταγή να ενωθεί με το αντιστασιακό κίνημα. Μετά από περιπλάνηση εβδομάδων, ο Βερσίγκορα συνάντησε μία από τις ομάδες ανταρτών τις οποίες διοικούσε ο Σίντιρ Κόβπακ στη σημερινή βόρεια Ουκρανία. Μετά τον θάνατο του Σεμιόν Ρούντνεφ το καλοκαίρι του 1943, ο Βερσίγκορα έγινε το «δεξί χέρι» του Κόβπακ και επικεφαλής των ομάδων του για αναγνώριση. Υπό την ηγεσία του Βερσίγκορα, η 1η Ουκρανική Μεραρχία Παρτιζάνων επεδραμε στη δυτική Λευκορωσία και την ανατολική Πολωνία, προξενώντας απώλειες στις γερμανικές οπισθοφυλακές. Στις 3 Ιουλίου 1944 ενώθηκαν τελικώς με τον τακτικό σοβιετικό στρατό που μαχόταν για να εκδιώξει τις γερμανικές δυνάμεις από τη Λευκορωσία. Τον Αύγουστο του 1944, μετά από τρία χρόνια αγώνα, ο Βερσίγκορα προάχθηκε απευθείας σε υποστράτηγο..

Μετά τον πόλεμο ο Βερσίγκορα συνέγραψε μερικά βιβλία, μεταξύ των οποίων αξιολογότερο θεωρείται το *Lyudi s chistoi sovestyu* (= «άνθρωποι με καθαρή συνείδηση», τιμημένο με κρατικό βραβείο το 1947), απομνημονεύματά του από τον πόλεμο. Επίσης έγραψε τα:

* «Карпатский рейд» (= «Καρπαθιανή εκστρατεία», 1950)
* «Рейд на Сан и Вислу» (= «Εκστρατεία στο Σαν και στον Βιστούλα», 1959)
* «Партизанские рейды» (= «Εκστρατείες των παρτιζάνων», 1962)

## Τιμητικές διακρίσεις
* Βραβείο Στάλιν
* Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης
* Δύο παράσημα του Τάγματος του Λένιν
* Παράσημο του Τάγματος της κόκκινης σημαίας
* Παράσημο του Τάγματος του Μπογκντάν Χμελνίτσκι Α΄ Τάξεως
* Μετάλλιο «Αντάρτες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου» Α΄ Τάξεως
* Μετάλλιο «Για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»
* Απεικόνιση σε σοβιετικό γραμματόσημο του 1968

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βερσίγκορα Πέτρος Πετρόβιτς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ουκρανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Παρτιζάνοι
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Nigeria, We Hail Thee

Το **Nigeria, We Hail Thee** (*Νιγηρία, Σε Χαιρετούμε*) είναι ο εθνικός ύμνος της Νιγηρίας. Χρονολογείται από το 1959 οι στίχοι γράφτηκαν από τη Λίλιαν Τζιν Γουίλιαμς και η μουσική συντέθηκε από τη Φράνσες Μπέντα. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά κατά την ανεξαρτησία το 1960. Ο ύμνος λέγεται ότι αποδοκιμάστηκε από το στρατιωτικό καθεστώς μέχρι που αντικαταστάθηκε από το «Arise, O Compatriots» το 1978. Το «Nigeria, We Hail Thee» επαναφέρθηκε επίσημα στις 29 Μαΐου 2024, αφού ψηφίστηκε σχετικό νομοσχέδιο από την Εθνοσυνέλευση και υπογράφηκε από τον Πρόεδρο.

## Ιστορία
Το «Nigeria, We Hail Thee» υιοθετήθηκε ως εθνικός ύμνος της Νιγηρίας την 1η Οκτωβρίου 1960.

Πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός για την επιλογή της μουσικής και των στίχων του ύμνου. Οι νικητήριοι στίχοι γράφτηκαν από τη Λίλιαν Τζιν Γουίλιαμς, μια Βρετανίδα εκπατρισμένη που ζούσε στη Νιγηρία όταν εκείνη πέτυχε την ανεξαρτησία της. Η Γουίλιαμς εργαζόταν στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εργασίας και Πρόνοιας και δώρισε το χρηματικό της έπαθλο στον Νιγηριανό Ερυθρό Σταυρό.

Η Φράνσες Μπέντα συνέθεσε τη μουσική για το ύμνο. Το 2024, ο Tolu Ogunlesi αποκάλυψε ότι το «Frances Benda» ήταν ψευδώνυμο της κας Charles Kernot, ιδιωτικής δασκάλας μουσικής και επαγγελματία πιανίστα στο Λονδίνο.

Στις 23 Μαΐου 2024 η Εθνοσυνέλευση ψήφισε νομοσχέδιο για την κατάργηση του «Arise, O Compatriots» και την επαναφορά του «Nigeria, We Hail Thee». Το νομοσχέδιο υπογράφηκε από τον πρόεδρο Μπόλα Τινούμπου στις 29 Μαΐου 2024.

## Στίχοι

## Κριτική
Μετά την επαναφορά του το 2024 το τραγούδι επικρίθηκε ξανά για την έλλειψη διαβούλευσης κατά την ψήφιση του νόμου και για αυτό που θεωρήθηκε ως λανθασμένες προτεραιότητες από την κυβέρνηση του προέδρου Μπόλα Τινούμπου. Η πρώην υπουργός Παιδείας Όμπι Εζεκουεσίλι επέκρινε την καταλληλότητα του ύμνου, λόγω της παρουσίας «υποτιμητικών» λέξεων όπως «native land» (ιθαγενής γη) και «tribes» (φυλές), δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει να τραγουδά το *[[Arise, O Compatriots]]* ως εθνικό ύμνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νιγηρίας
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Μανουέλ Αντόρνι

Ο **Μανουέλ Αντόρνι** (*Manuel Adorni*, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1980) είναι Αργεντινός πολιτικός, ορκωτός λογιστής και εκπαιδευτικός, ο οποίος υπηρετεί επί του παρόντος ως Επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου και εκπρόσωπος τύπου του Προέδρου της Αργεντινής.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Σπούδασε Δημόσια Λογιστική και Διδασκαλία στο Πανεπιστήμιο Επιχειρήσεων της Αργεντινής (UADE). Ο Αντόρνι δίδαξε στο Διαμερικανικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και διετέλεσε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων.

Κατά τη διάρκεια της δημοσιογραφικής του καριέρας, ήταν τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα Infobae και παρουσίαζε ραδιοφωνικές εκπομπές στο Radio Rivadavia. Εμφανιζόταν επίσης σε ειδησεογραφικά κανάλια όπως το LN+, το América TV, το A24, και παρουσίαζε δική του εκπομπή στο Canal Metro.

Το 2019 συνίδρυσε το πολιτικό κόμμα "Uni2" με μια ομάδα Αργεντινών φιλελευθέρων, το οποίο αργότερα συγχωνεύτηκε με άλλες ομάδες για να σχηματίσει το κόμμα Republicanos Unidos. Στις εκλογές του 2021 ο Αντόρνι δεν έθεσε υποψηφιότητα για κάποια θέση. Το 2023 ο Χαβιέρ Μιλέι επικοινώνησε μαζί του για να αναλάβει τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. 

## Εκπρόσωπος της Προεδρίας
Τον Νοέμβριο του 2023, μετά τη νίκη του Χαβιέρ Μιλέι στις προεδρικές εκλογές, ο Αντόρνι ανακοινώθηκε ως ο μελλοντικός προεδρικός εκπρόσωπος. Μετά την ορκωμοσία του Μιλέι στις 10 Δεκεμβρίου, ανέλαβε τα καθήκοντά του και παραχώρησε την πρώτη του συνέντευξη τύπου στην Casa Rosada μία ημέρα αργότερα.

Διορίστηκε Επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου στις 31 Οκτωβρίου 2025, αντικαθιστώντας τον Γκιγιέρμο Φράνκος.

## Εκλογική ιστορία
Στις εκλογές της Πόλης του Μπουένος Άιρες το 2025, εξελέγη βουλευτής της Πόλης με το κόμμα La Libertad Avanza, λαμβάνοντας 495.966 ψήφους (30,70%) και καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στη λίστα.

## Παραπομπές


Αντορνι
Αντορν
Γουλιέλμος Μπωσάμπ, 1ος βαρόνος Μπεργκαβεννί

μικρογραφία|150εσ|Οικόσημο τού Γουλιέλμου Μπωσάμπ, 1ου βαρόνου Μπεργκάβενι, KG, περικυκλωμένο από καλτσοδέτα, δηλαδή: "Gules a fess between three crosslet Or a chief to difference on the fess Sable."

Ο **Γουλιέλμος ντε Μπωσάμπ**, 1ος βαρόνος τού Μπεργκαβεννί, αγγλ.: *William Beauchamp 1st baron Bergavenny* (π. 1343 – 8 Μαΐου 1411) ήταν Άγγλος ευγενής.

Ο Μπωσάμπ ήταν ο 4ος γιος τού Θωμά Μπωσάμπ, 11ου κόμη τού Γουόρικ, και τής Κάθριν Μόρτιμερ. Υπηρέτησε υπό τον σερ Τζον Σάντος κατά τη διάρκεια τού Εκατονταετούς Πολέμου, και χρίστηκε Ιππότης τής Περικνημίδος το 1376.

Ο σερ Γουλιέλμος Μπωσάμπ υπηρέτησε στο βασιλικό συμβούλιο τού βασιλιά Ριχάρδου Β' ως υπο-θαλαμηπόλος ή αρχι-θαλαμηπόλος τού Οίκου από το 1378 έως το 1380 (αντί τού επίσημου θαλαμηπόλου, Ρόμπερτ ντε Βερ (9ου κόμη τής Οξφόρδης), ο οποίος το κατείχε με κληρονομικό δικαίωμα, αλλά εξακολουθούσε να θεωρείται ανήλικος). Ο Μπωσάμπ υπηρέτησε ως διοικητής τού Καλαί το 1383. 

Μετά το τέλος τού πρώτου εξαδέλφου του, Τζον Χάστινγκς, 3ου κόμη τού Πέμπροκ, στις 30 Δεκεμβρίου 1389, ο Γουλιέλμος κληρονόμησε την κυριαρχία τού Αμπεργκαβεννί, συμπεριλαμβανομένου τού Κάστρου τού Αμπεργκαβεννί.  Ονομάστηκε στο Κοινοβούλιο στις 23 Ιουλίου 1392 ως "Willilmo Beauchamp de Bergaveny", με το οποία θεωρείται ότι έγινε *βαρόνος τού Μπεργκαβεννί*, σε βαρονία με διάταγμα.  Το 1399 διορίστηκε δικαστής (justiciar) τής Νότιας Ουαλίας και κυβερνήτης τού Πέμπροκ.  Απέκτησε το κάστρο και την τιμή (honour) τού Αμπεργκαβεννί στους άρρενες απογόνους του, με τα υπόλοιπα στον αδελφό του Θωμά Μπωσάμπ, 12ο κόμη τού Γουόρικ, και στους κληρονόμους του. Η σύζυγός του το απολάμβανε ως εισόδημα χηρείας μέχρι το τέλος της το 1435. Ο βαρόνος τού Μπεργκαβεννί απεβίωσε το 1411, και τάφηκε στο Μπλακ Φράιαρς, στο Χέρεφορντ. 

## Οικογένεια
Ο βαρόνος τού Μπεργκαβεννί νυμφεύτηκε τη λαίδη Ιωάννα ΦιτςΆλαν, κόρη τού Ριχάρδου ΦιτςΆλαν 4ου κόμη τού Άρουντελ, και τής Ελίζαμπεθ ντε Μπόουν, και απέκτησαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Ριχάρδος 1ος κόμης τού Γουόστερ, 2ος βαρόνος τού Μπεργκαβεννί (πριν από το 1397 - 1422), νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα λε Ντεσπένσερ, κόρη τού Θωμά Ντεσπένσερ, 1ου κόμη τού Γκλόστερ και τής Κωνσταντίας τής Υόρκης, με την οποία απέκτησε μία κόρη , την Ελίζαμπεθ ντε Μπωσάμπ, βαρόνη τού Μπεργκαβεννί.
* Ιωάννα (1396 – 3 Αυγούστου 1430), παντρεύτηκε στις 28 Αυγούστου 1413 τον Ιάκωβο Μπάτλερ, 4ο κόμη τού Όρμοντ, γιο τού Τζέομς Μπάτλερ, 3ου κόμη τού Όρμοντ και τής Άννας Γουέλς, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά, συμπεριλαμβανομένου τού Θωμά Μπάτλερ, 7ου κόμη τού Όρμοντ.

## Πρόγονοι

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Γκυ ντε Μπωσάμπ ΙΙ

Ο **σερ Γκυ Β΄ ντε Μπωσάμπ** (γενν. π. το 1335 - απεβ. 28 Απριλίου 1360), Ιππότης, ήταν Άγγλος ευγενής και διάδοχος τού τίτλου τού κόμη τού Γουόρικ, όντας ο μεγαλύτερος γιος τού 11ου κόμη τού Γουόρικ. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός διοικητής στον στρατό τού Εδουάρδου Γ΄ στη Γαλλία, όπου τραυματίστηκε θανάσιμα σε μία ασυνήθιστη χαλαζόπτωση, κατά τη διάρκεια τής Πολιορκίας τής Σαρτρ στις 13 Απριλίου. Απεβίωσε τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 28 Απριλίου 1360, πριν από τον πατέρα του.

## Ο βίος του
Γεννημένος το 1335, ο Γκυ ήταν γιος τού Θωμά ντε Μπωσάμπ, 11ου κόμη τού Γουόρικ και τής Αικατερίνης Μόρτιμερ, κόμισσας τού Γουόρικ.  Χρίστηκε ιππότης μαζί με τον αδελφό του, Θωμά, τον Ιούλιο τού 1355, όταν ο βασιλιάς βρισκόταν με τον στόλο στα Ντάουνς καθ' οδόν προς την εισβολή στη Γαλλία. Για τις καλές του υπηρεσίες, τού χορηγήθηκε ετήσια σύνταξη 100 λιρών στις 27 Νοεμβρίου 1355.

## Οικογένεια
Ο Γκυ ντε Μπωσάμπ νυμφεύτηκε τη Φιλίππα ντε Φέρερς πριν από το 1353:  κόρη τού Ερρίκου ντε Φέρερς, 2ου λόρδου Φέρερς τού Γκρόμπυ, και τής Ισαβέλλας ντε Βερντέν.  Η χήρα του Φιλίππα απεβίωσε στις 5 Αυγούστου 1384, και τάφηκε στο Νέκτον τού Νόρφολκ. Αυτός άφησε διαθήκη με ημερομηνία 26 Σεπτεμβρίου 1359.

Είχαν:
* Ελισάβετ (γενν. π. 1367 - απεβ. π. 1369) 
* Αικατερίνη, μοναχή στο Σούλνταμ. 

Οι κόρες του, λόγω συγγένειας, αποκλείστηκαν από την κληρονομιά τού παππού τους.

## Πρόγονοι

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπωσάμπ
Γουλιέλμος ντε Μπωσάμπ, 9ος κόμης του Γουόρικ

Ο **Γουλιέλμος Δ΄ ντε Μπωσάμπ**, 9ος κόμης τού Γουόρικ ( – 1298) ήταν το μεγαλύτερο από τα οκτώ παιδιά τού Γουλιέλμου ντε Μπωσάμπ τού Έλμλεϋ και τής συζύγου του Ιζαμπέλ ντε Μοντουί. Ήταν Άγγλος ευγενής και στρατιωτικός, που περιγράφεται ως «δυναμικός και καινοτόμος στρατιωτικός διοικητής».  Ήταν ενεργός στο πεδίο τής μάχης εναντίον των Ουαλών για πολλά χρόνια, και στο τέλος τής ζωής του εκστράτευσε εναντίον των Σκώτων.

## Σταδιοδρομία
Έγινε κληρονομικός υψηλός σερίφης τού Γούστερσιρ εφ' όρου ζωής, μετά το τέλος τού πατέρα του το 1268. Ήταν στενός φίλος τού Εδουάρδου Α΄ τής Αγγλίας, και ήταν σημαντικός ηγέτης στην εισβολή τού Εδουάρδου Α΄ στην Ουαλία το 1277.  

Το 1294 διέλυσε την πολιορκία τού Κάστρου Κόνγουι, όπου είχε κλειστεί ο βασιλιάς,  διασχίζοντας τις εκβολές τού ποταμού. 

Στις 5 Μαρτίου 1295 νίκησε τον επαναστάτη πρίγκιπα τής Ουαλίας, Μάντογκ απ Λιουέλιν, στη μάχη τού Μέις Μόιντογκ.  Σε μία νυκτερινή επίθεση εναντίον τού Ουαλικού πεζικού, χρησιμοποίησε ιππικό για να τους οδηγήσει σε συμπαγείς σχηματισμούς, που υποστηρίχθηκαν από τούς τοξότες του και επιτέθηκαν. 

## Οικογένεια
Ο πατέρας του ήταν ο Γουλιέλμος (Γ΄) ντε Μπωσάμπ από το Κάστρο Έλμλι τού Γούστερσιρ, και η μητέρα του ήταν η Ισαβέλλα ντε Μοντουί, αδελφή και κληρονόμος του Γουλιέλμου Μοντουί, 8ου κόμη τού Γουόρικ, από τον οποίο κληρονόμησε τον τίτλο του το 1268.

Είχε δύο αδελφές, τη Σάρα, η οποία παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Τάλμποτ, και έναν γιο, τον Γκίλμπερτ Τάλμποτ 1ο βαρόνο Τάλμποτ, και την Αλίσια, η οποία παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Α΄ ντε Μπρους, και έναν αδελφό, τον Βάλτερ ντε Μπωσάμπ τού Πόουικ και τού Άλσεστερ (απεβ. 1303), ο οποίος νυμφεύτηκε την Αλίκη ντε Μπόουιν και την Αλίκη ντε Τόενι.

Παντρεύτηκε τη Μωντ ΦιτζΤζον. Τα παιδιά τους ήταν:
* Ισαβέλλα ντε Μπωσάμπ,  παντρεύτηκε αρχικά τον σερ Πάτρικ ντε Τσάουορθ, και έπειτα τον Χιου λε Ντεσπένσερ 1ο κόμη τού Γουίντσεστερ
* Γκυ ντε Μπωσάμπ, 10ος κόμης τού Γουόρικ (π. 1272-1315), ο οποίος νυμφεύτηκε την Άλις ντε Τόενι, χήρα τού Τόμας ντε Λέιμπουρν και αδελφή και κληρονόμο τού Ρόμπερτ ντε Τόενι/Τόσνι (απεβ. 1309), φεουδάρχη βαρόνου τού Φλάμστεντ στο Χέρτφορντσιρ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπωσάμπ