open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Η ιστορία του Μελιμπέα

***Η ιστορία του Μελιμπέα*** (αγγλικός τίτλος: *The Tale of Melibee*) είναι μια από τις 24 ιστορίες που διηγούνται οι προσκυνητές στις ''Ιστορίες του Καντέρμπερυ'' (1387-1400) του Τζέφρυ Τσώσερ. Μαζί με την *[[Η ιστορία του σερ Τοπάζ|Ιστορία του σερ Τοπάζ]]*, είναι τα δύο διηγήματα της συλλογής που αφηγείται ο ίδιος ο Τσώσερ, ο οποίος εμφανίζεται ως χαρακτήρας και εσωτερικός αφηγητής στο δικό του έργο.

## Πρόλογος
Αφού τον διέκοψε ο πανδοχέας, ο Τσώσερ σκέφτεται μια άλλη ιστορία να πει για να διασκεδάσει τους προσκυνητές και να κερδίσει τον διαγωνισμό αφήγησης. Δηλώνει ότι θα αφηγηθεί μια πολύ παιδαγωγική ιστορία με ηθικό δίδαγμα και αρχίζει την ιστορία του Μελιμπέα αλλά προσθέτει κουραστικές σχοινοτενείς συζητήσεις και η ιστορία του καταντά μια βαρετή ηθικολογία. Σύμφωνα με ορισμένους κριτικούς η σαφής πρόθεση του Τσώσερ ήταν να βαρεθεί το κοινό του - προσκυνητές και αναγνώστες - αλλά και να σατιρίσει τα μεσαιωνικά δοκίμια που έβριθαν παραθέσεων και ήταν ανιαρά. 

## Η ιστορία
Εκμεταλλευόμενοι την απουσία του πλούσιου και ισχυρού Μελιμπέα, τρεις εχθροί του εισέβαλλαν στο σπίτι του, ξυλοκόπησαν τη σύζυγό του λαίδη Προύντενς (Σύνεση) και τραυμάτισαν βαριά την κόρη του Σοφία, στα πόδια, τα χέρια, τα αυτιά, τη μύτη και το στόμα της με τόση βία που την άφησαν μισοπεθαμένη. Μετά την επιστροφή του, ο Μελιμπέα συζητά - εκτενέστατα - με τη γυναίκα του ποια είναι η σωστή αντίδραση στην κακοποίηση που έχει υποστεί και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να εκδικηθεί. Η σύζυγος, όπως υποδηλώνει το όνομά της, συμβουλεύει τη σύνεση και τον ενθαρρύνει να μην επιδιώκει βιαστικά την εκδίκηση των εχθρών του. Αυτός ακολουθεί τη συμβουλή της, αφήνοντας την τιμωρία των εχθρών του στα χέρια της. Η γυναίκα τους συγχωρεί για το έγκλημά τους, στα πρότυπα της χριστιανικής ανοχής και συγχώρεσης. Ο Μελιμπέα συμφωνεί με τα επιχειρήματα της συζύγου του και δίνει χάρη στους εχθρούς του.

Η συζήτηση μεταξύ του Μελιμπέα και της γυναίκας του παίρνει τη μορφή πραγματείας με θέμα την εκδίκηση και την συγχώρεση και γίνεται βαρετή με πολλές παροιμίες και σωρεία αποφθεγμάτων αρχαίων συγγραφέων και περικοπών από τη Βίβλο. Η ιστορία είναι, στην πραγματικότητα, μια συλλογή παραθέσεων με μια υποτυπώδη πλοκή. Ωστόσο, σε αντίθεση με την προηγούμενη *[[Η ιστορία του σερ Τοπάζ|Ιστορία του σερ Τοπάζ]]*, ο πανδοχέας φαίνεται πάρα πολύ ικανοποιημένος και εκφράζει μόνο τη λύπη του που η σύζυγός του δεν ήταν εκεί για να την ακούσει, δεδομένου ότι ήταν εριστική και θα είχε πολλά να διδαχθεί από τη λαίδη Προύντενς.

## Πηγή
Η ιστορία είναι μια αγγλική μετάφραση της ιστορίας του Ρενώ ντε Λουάνς - Γάλλου Δομινικανού μοναχού και μεταφραστή από το Πολινί που δραστηριοποιήθηκε τη δεκαετία του 1330 - *Βιβλίο του Μελιμπέα και της Προυντάνς*, το οποίο με τη σειρά του ήταν μια ελεύθερη μετάφραση μιας ιστορίας από την ηθική πραγματεία σχετικά με το θέμα της συγχώρεσης *Liber consolationis et consilii* (*Βιβλίο παρηγορίας και συμβουλών*, 1246) του Αλμπερτάνο ντα Μπρέσια.

## Μεταφράσεις στα ελληνικά
* *Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ*, μτφ: Δημοσθένης Κορδοπάτης, εκδ. Μελάνι, 2014 
* *Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ*, μτφ: Γιώργος Χαλβατζόγλου, εκδ. Νησίδες, 2018 
## Παραπομπές
Ρίνα Μέσινγκερ

Η **Ρίνα Μέσινγκερ**  (: γεννημένη 16 Φεβρουαρίου 1956) γνωστή **Ρίνα Μορ-Γκόντερ**, είναι ισραηλινή δικηγόρος, συγγραφέας και  Μις Υφήλιος το 1976.

Γεννήθηκε στην Κιριάτ Τιβόν, κοντά την Χάιφα. Ο πατέρας της ήταν μηχανικός και πιλότος στην Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία και η μητέρα της ήταν δασκάλα παιδικής σχολής. Είναι δικηγόρος και μητέρα δύο κοριτσιών.
left|100px|μικρογραφία|Φορώντας το στέμμα της Μις Υφήλιος το 1976
## Καλλιστεία

Ήταν η πρώτη Μις Ισραήλ που κέρδισε το στέμμα Μις Υφήλιος.

Το 1989 και το 2004, ήταν κριτής στο διαγωνισμό Μις Ισραήλ.

Το 1981, έγραψε ένα βιβλίο για την εμπειρία της ως Μις Υφήλιος. 

## Νομική καριέρα
Το 1991, άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. Μετά την ολοκλήρωση του πτυχίου της, έφυγε με την οικογένεια της, για τις Κάτω Χώρες. Εκεί ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα, ειδικευόμενη στο οικογενειακό δίκαιο. Το 2002, μετά από έξι χρόνια στην Ολλανδία, η οικογένεια επέστρεψε στο Ισραήλ. Είναι δικηγόρος στο Τελ Αβίβ, εργάζεται για το διδακτορικό της και εμφανίζεται κάθε εβδομάδα στην πρωινή εκπομπή του κανάλι 10, όπου συμβουλεύει για το οικογενειακό δίκαιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δικηγόροι
Κατηγορία:Ισραηλινές μοντέλα
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Γιώτα Φέστα

Η **Γιώτα Φέστα** (Αθήνα, 1957) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Γεννήθηκε το 1957 στην Αθήνα. Σπούδασε με υποτροφία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη συνέχεια δύο χρόνια θέατρο και σινεμά στο Manchester. 

## Εργογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση
* Σασμός (τηλεοπτική σειρά) (2021-2024)
* Ναυάγιο

## Προσωπική ζωή
Έχει δυο κόρες με τον σύντροφό της Φίλιππο Κουτσαφτή (σκηνοθέτης / κινηματογραφιστής).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Άνε Μάριε Πόχταμο

Η **Άνε Μάριε Πόχταμο** (Anne Marie Pohtamo, γεννημένη 15 Αυγούστου 1955) είναι Φινλανδέζα ηθοποιός, μοντέλο και Μις Υφήλιος το 1975. 

Κέρδισε τον τίτλο της Μις Υφήλιος το 1975 στο διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε στο Ελ Σαλβαδόρ και έγινε η δεύτερη νικήτρια από την Φινλανδία.

Μετά τα Μις Υφήλιος, εργάστηκε ως μοντέλο μόδας στο Wilhelmina Models στη Νέα Υόρκη για πέντε χρόνια. Ωστόσο, στη μέση της αναδυόμενης καριέρας της, επέστρεψε στη Φινλανδία το 1981 για να παντρευτεί τον αγαπημένο της,από την παιδική της ηλικία, τον Άρτο Χίτανεν. Στη συνέχεια εργάστηκε στην βιομηχανία μόδας και ομορφιάς για δεκαετίες. Έγινε αφοσιωμένη Χριστιανή το 1992 και από τότε είναι προτεστάντισσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Φινλανδές μοντέλα
Μπαρτ Μποκ

Ο **Μπαρτολομέους Γιαν Μποκ**, γνωστός ως **Μπαρτ Μποκ** (, 28 Απριλίου 1906 – 5 Αυγούστου 1983) ήταν Αμερικανός αστρονόμος ολλανδικής καταγωγής. Είναι γνωστότερος για τις έρευνές του σχετικώς με τη δομή και την εξέλιξη του Γαλαξία, καθώς και για την ανακάλυψη των ομώνυμων σφαιριδίων Μποκ, που είναι πυκνά μικρά σκοτεινά νεφελώματα διαστρικού αερίου και σκόνης, τα οποία γίνονται ορατά όταν παρατηρούνται μπροστά από μεγαλύτερα φωτεινά νεφελώματα. Ο Μποκ υπεστήριξε ότι αυτά τα «σφαιρίδια» μπορεί να βρίσκονται στη διαδικασία της βαρυτικής συστολής που καταλήγει στη δημιουργία αστέρα στο κέντρο τους.

Το 1929 ο Μποκ πήρε ως σύζυγό του τη συνάδελφό του αστρονόμο Πρισίλα Φαίρφηλντ και για το υπόλοιπο των ζωών τους συνεργάσθηκαν τόσο στενά και αρμονικά, ώστε η Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία έγραψε ότι «από εκείνο το σημείο και μετά είναι δύσκολο και δεν έχει νόημα να διαχωρίσουμε τα δικά του επιστημονικά επιτεύγματα από τα δικά της». Το ζεύγος Μποκ επεδείκνυε τόσο μεγάλο αμοιβαίο ενθουσιασμό στην εκλαΐκευση της αστρονομίας για το γενικό κοινό, ώστε η εφημερίδα *[[The Boston Globe]]* τούς είχε χαρακτηρίσει το 1936 ως «πλασιέ του Γαλαξία». Εκτός από τις κοινές τους ερευνητικές εργασίες, συνέγραψαν και του γενικού ενδιαφέροντος βιβλίο *Ο Γαλαξίας μας*, που σημείωσε 5 εκδόσεις και «επαινέθηκε ευρύτατα ως ένα από τα πλέον επιτυχημένα αστρονομικά βιβλία που εκδόθηκαν ποτέ».

## Οικογένεια και σπουδές
Ο Μποκ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Hoorn της Ολλανδίας, βορείως του Άμστερνταμ, και γονείς του ήταν ο Γιαν Μποκ, αξιωματικός του ολλανδικού στρατού, και η Γεσίνα Αννέττα, το γένος φαν ντερ Λε (*van der Lee*). Ωστόσο ο Μπαρτ πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών του χρόνων με τον παππού και τη γιαγιά του στο Χάαρλεμ, όπου πήγαινε στο δημοτικό σχολείο. Πήγε γυμνάσιο στη Χάγη, αριστεύοντας στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Κατόπιν συνέχισε με σπουδές αστρονομίας στα Πανεπιστήμια του Λέιντεν και του Χρόνινγκεν.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών της Ολλανδίας
Κατηγορία:Αμερικανοί σκεπτικιστές
Κατηγορία:Πρόσωπα με επίκτητη αμερικανική ιθαγένεια
Πλευροθύριο

Το **πλευροθύριο** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Pleurothyrium*) είναι γένος φυτών που ανήκει στην οικογένεια της δάφνης, τα δαφνοειδή. Περιλαμβάνει 48 είδη, όλα ιθαγενή της Κεντρικής Αμερικής και του βόρειου τμήματος της Νότιας Αμερικής. Πολλά από αυτά ορίσθηκαν για πρώτη φορά σε μια μεγάλη αναθεώρηση του γένους που έγινε το 1993.

## Είδη

## Παραπομπές


Πλευροθυριο
Απόλειψις

Στο αρχαίο αττικό δίκαιο ο όρος **απόλειψις** εννοούσε το διαζύγιο που δινόταν μετά από ενέργεια της γυναίκας, ενώ στην περίπτωση που το διαζύγιο χορηγείτο με πρωτοβουλία του άνδρα, αυτό ονομαζόταν *[[απόπεμψις]]*. Για να λάβει το διαζύγιο, η σύζυγος έπρεπε να παρουσιασθεί στον επώνυμο άρχοντα και να του αναφέρει τους λόγους που την ανάγκαζαν να ζητήσει την απόλειψιν. Αν ο επώνυμος άρχοντας δεχόταν τους ισχυρισμούς της, τότε της έδινε «άδεια απολείψεως. Μετά το διαζύγιο αυτού του τύπου, η γυναίκα επέστρεφε στο σπίτι του πατέρα της.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 312

Απολειψις
Κρυπτολεπίς

Η **αμσονία** (*Cryptolepis*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της πικροδάφνης, τα αποκυνοειδή. Περιλαμβάνει περί τα 42 είδη.

## Επιλεγμένα είδη
**[[Cryptolepis africana]]* (Bullock) Venter & R.L.Verh.
**[[Cryptolepis albicans]]* Jum. & H.Perrier
**[[Cryptolepis angolensis]]* Welw. ex Hiern
**[[Cryptolepis apiculata]]* K.Schum.
**[[Cryptolepis arbuscula]]* (Radcl.-Sm.) Venter
**[[Cryptolepis baumii]]* N.E.Br.
**[[Cryptolepis brazzaei]]* Baill.
**[[Cryptolepis buchanani]]*
**[[Cryptolepis buxifolia]]* Chiov.
**[[Cryptolepis capensis]]* Schltr.
**[[Cryptolepis cryptolepioides]]* (Schltr.) Bullock
**[[Cryptolepis decidua]]* (Planch. ex Benth.) N.E.Br.
**[[Cryptolepis delagoensis]]* Schltr.
**[[Cryptolepis dubia]]* (Burm.f.) M.R.Almeida
**[[Cryptolepis hypoglauca]]*
**[[Cryptolepis oblongifolia]]* (Meisn.) Schltr.
**[[Cryptolepis obtusa]]*
**[[Cryptolepis ruspolii]]* Chiov.
**[[Cryptolepis sanguinolenta]]* (Lindl.) Schltr.
**[[Cryptolepis sinensis]]* (Lour.) Merr.
**[[Cryptolepis sizenandii]]* Rolfe
**[[Cryptolepis socotrana]]* (Balf.f.) Venter
**[[Cryptolepis somaliensis]]* Venter & Thulin
**[[Cryptolepis stefianinii]]* Chiov.
**[[Cryptolepis suffruticosa]]* N.E.Br.
**[[Cryptolepis triangularis]]* 
**[[Cryptolepis volubilis]]* (Balf.f.) O.Schwartz
**[[Cryptolepis welwitschii]]* Hiern
**[[Cryptolepis yemenensis]]* Venter & R.L.Verh.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Farr, E.R. και Zijlstra, G. (επιμ.): *Index Nominum Genericorum (Plantarum)*, 1996 κ.ε.
* *Flora of China* στις *eFloras*, Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge Μασαχουσέτης 2009
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program: Germplasm Resources Information Network - (GRIN) [Online Database]. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland.

Κατηγορία:Αποκυνοειδή
Κατηγορία:Φυτικές βαφές
Ιερά Μητρόπολις Βιδινίου

H **Ιερά Μητρόπολις Βιδινίου** (παλαιότερα **Ιερά Μητρόπολις Βιδύνης**, ) είναι μία από τις Μητροπόλεις της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έδρα της είναι το Βίντιν (Βιδίνιο) και στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνονται και οι πόλεις Λομ, Μπερκόβιτσα, Κούλε και Μπελογκραττσίκ.

Μητροπολίτης, από τις 9 Φεβρουαρίου 2025 είναι ο Παχώμιος (Λοζάνωφ).

## Ιστορικά στοιχεία
Μετά τη Βάπτιση του Πρίγκιπα Μπόρις το 865 και την ίδρυση της Βουλγαρικής Αρχιεπισκοπής, ιδρύθηκε έδρα επισκόπου στο Βιδίνιο. Όταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατέλαβε τη Βουλγαρία το 1018 και το Βουλγαρικό Πατριαρχείο καταργήθηκε, η επισκοπή Βιδύνης περιήλθε στη δικαιοδοσία της αυτοκέφαλης Αρχιεπισκοπής Αχριδών.

Τον 11ο-12ο αιώνα η επικράτεια της επισκοπής υπέστη συχνές επιθέσεις και ληστείες από βαρβαρικές φυλές. Παρά ταύτα, πολλά μοναστήρια ιδρύθηκαν στην επισκοπή εκείνη την εποχή. Το 1396 η Βουλγαρία υποτάχθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και άρχισαν δύσκολες στιγμές για την εκκλησία και τον πληθυσμό συνολικά. Πολλές εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν, σχεδόν κανένας νέος ναός δεν χτίστηκε και, ως εκ τούτου, ελάχιστα κτήρια αυτής της περιόδου διασώθηκαν.

Μόνο κατά την περίοδο της Αναγέννησης σημειώθηκε νέα ανάπτυξη του Βιδινίου και της επισκοπής του. Το 1872, η Βουλγαρική Εξαρχία εγκατέστησε τον πρώτο Βούλγαρο Μητροπολίτη, ενώ ο τελευταίος Μητροπολίτης Βιδύνης του Οικουμενικού Πατριαρχείου απεβίωσε το 1882. Βούλγαροι Μητροπολίτες που χειροτονούνταν από την Εξαρχία ως το 1945 θεωρούνταν σχισματικοί. Μετά την άρση του σχίσματος το 1945, η Ιερά Μητρόπολις Βιδινίου αποτελεί μέρος της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (από το 1953 Πατριαρχείο Βουλγαρίας).

### Επισκοπικός κατάλογος

thumb|right|180px|Αγιογραφίες του καθολικού της Μονής Τιμίου Προδρόμου Λοπούσνα.

## Μοναστήρια
Στην Μητρόπολη Βιδινίου ανήκουν εννέα μοναστήρια:

* Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Βίντιν
* Μονή Αλμποτίνα του (13ος αιώνας), κοντά στο χωριό Rabrovo, ανενεργό
* Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ Μπρούσαρ, χωρίς μοναχούς
* Μονή Αγίας Τριάδας (11ος αιώνας), Dobridol
* Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου (12ος αιώνας), Izvor
* Μονή Κυρίλλου και Μεθοδίου Κλεισούρας (12ος αιώνας), Berkovska
* Μονή του Τιμίου Προδρόμου Λοπούσνα (10ος αιώνας), Berkovska
* Μονή Αγίας Τριάδας Ρακόβιτσα (10ος αιώνας), Kulska
* Μονή Αγίου Ιωάννου Ρίλας «Τσίπροφτσκι» (10ος αιώνας), Berkovska

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Βιδινιου
Βιδυνης
Λέων Γ. Μελάς

Ο **Λέων Γ. Μελάς** (1927 - 16 Νοεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας βιομήχανος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Γεωργίου Μελά, πολιτικού και διπλωμάτη, και της Ιουλίας Σαλβάγου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την ιστορική οικογένεια Μελά και ήταν απόγονος του νομικού, πολιτικού και συγγραφέα Λέοντος Μελά ενώ από την πλευρά της μητέρας από την οικογένεια Μπενάκη και ήταν εγγονός του επιχειρηματία Μιχαήλ Σαλβάγου και δισέγγονος του Εμμανουήλ Μπενάκη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη διοίκηση επιχειρήσεων στο Northwestern University των ΗΠΑ.

Τη δεκαετία του 1950 εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο προκειμένου να αναλάβει τη διεύθυνση των οικογενειακών επιχειρήσεων. Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου και ανέλαβε διευθυντικές θέσεις στην ανώνυμη εταιρεία ΕΛΑΪΣ, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος.

Υπήρξε μέλος των διοικητικών συμβουλίων της Ελληνικής Κοινότητας της Αλεξάνδρειας και του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών καθώς και Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (1988 - 1990), Αντιπρόεδρος της συμβουλευτικής Επιτροπής επί του Ελαιολάδου της ΕΟΚ, Πρόεδρος του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου (1968 - 1990) και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχάνων Ελαιολάδου (FEDOLIVE).

Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1990.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Λεων
Κατηγορία:Οικογένεια Μπενάκη
Απομονωτισμός

Ο όρος **απομονωτισμός** αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη «σχολή σκέψεως» στην πολιτική φιλοσοφία που υποστηρίζει μια εθνική εξωτερική πολιτική αντίθετη στην ανάμιξη στις υποθέσεις και τα προβλήματα άλλων χωρών και ιδιαιτέρως στους πολέμους τους, τηρώντας μια απόλυτη κατά το δυνατόν ουδετερότητα για λόγους αρχής. Η πολιτική του απομονωτισμού αντιτίθεται στη συμμετοχή της χώρας σε στρατιωτικές συμμαχίες και «σύμφωνα αμοιβαίας άμυνας». Στην ακραία μορφή του, ο απομονωτισμός αντιτίθεται σε κάθε δέσμευση έναντι άλλης χώρας, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών συνθηκών και των εμπορικών συμφωνιών. Ο απομονωτισμός διαφοροποιείται από την «αρχή της μη-αναμίξεως» στα εσωτερικά θέματα των άλλων χωρών, μια αρχή που επίσης προκρίνει τη στρατιωτική ουδετερότητα, αλλά δεν αντιτίθεται απαραιτήτως στη σύναψη διεθνών συμφωνιών και συνθηκών, στις οποίες αναπόφευκτα η χώρα αναλαμβάνει να τηρεί κάποιες δεσμεύσεις.

Ο απομονωτισμός εμφανίζει μεγάλη αντίθεση με πολιτικές όπως η αποικιοκρατία, ο επεκτατισμός και ο φιλελεύθερος διεθνισμός.

Μια άλλη απόπειρα ορισμού του απομονωτισμού τον χαρακτηρίζει ως «δόγμα ή σύνολο πολιτικών υπέρ της απομονώσεως της χώρας από τις υποθέσεις των άλλων κρατών με άρνηση συμμετοχής σε συμμαχίες, ξένες οικονομικές δεσμεύσεις, διεθνείς συμφωνίες και ως εκ τούτου η προσπάθεια να καταστεί η οικονομία της χώρας εντελώς αυτάρκης, η αφιέρωση όλων των προσπαθειών της χώρας στην πρόοδο μόνο της ίδιας, με την ταυτόχρονη διατήρηση της ειρήνης δια της αποφυγής εξωτερικών εμπλοκών και ευθυνών.»

## Η περίπτωση των ΗΠΑ
Μία από τις γνωστότερες και σημαντικότερες περιπτώσεις απομονωτισμού στην ιστορία είναι η πολιτική που ακολούθησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η οποία κατά μία έννοια ξεκίνησε με το «Αποχαιρετιστήριο διάγγελμα» του βασικού ιδρυτή της χώρας Τζορτζ Ουάσινγκτον το 1796, αποκρυσταλλώθηκε με το Δόγμα Μονρόε το 1823 και διατηρήθηκε ουσιαστικά με διακυμάνσεις επί έναν και πλέον αιώνα, έως τον Δεκέμβριο του 1941, οπότε οι ΗΠΑ έλαβαν ενεργό μέρος στον πόλεμο όχι μόνο εναντίον της Ιαπωνίας που τους είχε επιτεθεί, αλλά και εναντίον των άλλων δυνάμεων του Άξονα. Είχε βεβαίως προηγηθεί η συμμετοχή για ένα μόλις έτος των ΗΠΑ και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά το σημαντικό είναι ότι μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου οι ΗΠΑ ακολούθησαν με ίση συνέπεια την αντίθετη του απομονωτισμού πολιτική, προάγοντας τη δημιουργία ενός συστήματος διεθνών πολιτικών και στρατιωτικών οργανισμών, με παγκόσμιο πλέον χαρακτήρα.

## Δείτε επίσης
* Αυτάρκεια
* Οικονομικός εθνικισμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6
* Chalberg, John C.: *Isolationism: Opposing Viewpoints*, Greenhaven Press, San Diego 1995, ISBN 978-1-56510-223-1


Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Κατηγορία:Αυτάρκεια
Απόξεση (χειρουργική)

Στη χειρουργική με τον όρο **απόξεση** χαρακτηρίζεται η επέμβαση με την οποία αφαιρούνται με ειδικό εργαλείο (το *ξέστρο*) ανεπιθύμητο υλικό ή μικρά σώματα από το εσωτερικό μιας φυσιολογικής ή παθολογικής κοιλότητας του σώματος. Σκοπός είναι συνήθως η αποφυγή μολύνσεων και καρκινογενέσεων.

Παραδείγματα τέτοιων επεμβάσεων αποτελούν η απόξεση της μήτρας, κατά την οποία αφαιρείται ο παθολογικός βλεννογόνος της (που τείνει να αναγεννάται αυτομάτως), οι αποξέσεις αποστημάτων, η απόξεση σε οστεΐτιδα και άλλες περιπτώσεις.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελίδα 345

Αποξεση
Καίτη Αργυροπούλου

Η **Καίτη Αργυροπούλου** ήταν πρόεδρος της Φιλοδασικής Ένωσης Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της ζωής της συνέβαλε αποφασιστικά στην αναδάσωση του Υμηττού ενώ σε δική της πρωτοβουλία οφείλεται η αναστήλωση της ιστορικής Μονής Καισαριανής και η δημιουργία του αισθητικού δάσους του Υμηττού.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο και ήταν κόρη του καπνοβιομήχανου Ευστάθιου Κυριαζή. Σπούδασε Λατινικά και Νέες Γλώσσες στην Αγγλία.

Κατά τη διάρκεια της κατοχής διέφυγε, μαζί με τον σύζυγό της, στη Μέση Ανατολή. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ακολούθησε τον σύζυγό της στην Ιταλία και στην Κίνα στις διπλωματικές θέσεις που είχε αναλάβει. Κατά την παραμονή της στην Ιταλία σπούδασε συντήρηση έργων τέχνης και αναστήλωση βυζαντινής αρχιτεκτονικής στο Instituto di Restauro. 

Την δεκαετία του 1960 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. 

Υπήρξε μέλος της Φιλοδασικής Ένωσης Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος κατά την περίοδο από το 1946 έως το 1976. Από τη θέση αυτή μερίμνησε για την αναδάσωση του Υμηττού φυτεύοντας πάνω από ένα εκατομμύρια δέντρα και θάμνους, ενώ με δική της πρωτοβουλία αναστηλώθηκε η ιστορική Μονή Καισαριανής και δημιουργήθηκε το αισθητικό δάσος του Υμηττού. Υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στο εξωτερικό και συνέβαλε σε σημαντικό βαθμό στην προσέλκυση διεθνούς ενδιαφέροντος για την προστασία του ελληνικού τοπίου και περιβάλλοντος. Για τη δράση της τιμήθηκε, μετά θάνατον, από την Ακαδημία Αθηνών ενώ εντός του αισθητικού δάσους έχει αναγερθεί μνημείο προς τιμήν της. Το 1970, υπό τη διεύθυνσή της, άρχισε να εκδίδει το περιοδικό της Φ.Ε.Α. με τίτλο "Φύση και Ζωή". Είχε επίσης τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Ευποιΐας, με το Μέγα Χρυσό Μετάλλιο της Γαλλικής Société Nationale de la Protection de La Nature και με το Αργυρό Μετάλλιο του Ροταριανού Ομίλου.

Υποστηρίζεται ότι το άρθρο 24 περί προστασίας των δασών συμπερίληφθηκε στο Σύνταγμα της Ελλάδας ύστερα από δικές της ενέργειες προς τους συντάκτες του νέου (τότε) συντάγματος.

Μαζί με την κόρη της ίδρυσε, το 1968, την Εταιρεία Πατμιακού Πολιτισμού. 

Απεβίωσε στις 7 Μαρτίου 1976 στην Αθήνα. Ήταν σύζυγος του διπλωμάτη Αλέξανδρου Ιάκωβου Αργυρόπουλου και είχαν αποκτήσει μία κόρη, την Ευθαλία Κωνσταντινίδη.

## Συγγραφικό έργο

* *Mountain Hymettus and the Kaisariani Monastery* (1962)
* *Αγριολούλουδα της ελληνικής γης* (1965)
* *From peace to chaos: a forgotten story* (1975, Vantage Press)

## Πηγές


Καιτη
Κατηγορία:Έλληνες περιβαλλοντολόγοι
Μάρτα Βασκονσέλος

Η **Μάρτα Βασκονσέλος** (πλήρες όνομα: *Martha Maria Cordeiro Vasconcellos*, Μάρτα Μαρία Κορδέιρο Βασκονσέλος, γεννημένη 18 Ιουνίου 1948) είναι  Βραζιλιάνα μοντέλο και Μις Υφήλιος το 1968.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαλβαδόρ της Μπαχία στη Βραζιλία. Έζησε στη Νέα Υόρκη για ένα χρόνο μετά νίκη της στα Μις Υφήλιος και επέστρεψε στη Βραζιλία το 1969 και παντρεύτηκε λίγες ημέρες αργότερα. 

Έχει δύο παιδιά από τον πρώτο γάμο της με τον Ρεινάλντο Λουρέιρο, τον Λεονάρντο και τη Λεϊλάνη, και έχει δύο εγγονούς, τον Φελίπε και τον Γκιγιέρμο. 

Εργάστηκε στη Βοστώνη για μια πορτογαλόφωνη οργάνωση ως σύμβουλος για τα δικαιώματα των θυμάτων. 

Σήμερα ζει μια ήσυχη και ιδιωτική ζωή, αποκρυσμένη απο τα κοινά.

## Καλλιστεία
Εκπροσώπησε τη Βραζιλία στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος στο *Miami Beach Auditorium* στο Μαϊάμι Μπιτς της Φλόριντα, όπου κέρδισε τον τίτλο και έγινε η δεύτερη νικήτρια από την Βραζιλία και η πέμπτη από την Λατινική Αμερική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Βραζιλιάνες μοντέλα
Πατάρι του Λουμίδη

Το **Πατάρι του Λουμίδη** ήταν καφεκοπτείο που εγκαινιάστηκε το 1938 από τους αδελφούς Λουμίδη και εξελίχθηκε σε φιλολογικό και καλλιτεχνικό καφενείο των Αθηνών. Αποτέλεσε για δεκαετίες ωστέκι πνευματικών προσωπικοτήτων  της εποχής, στο οποίο σύχναζαν εκεί ο Κώστας Βάρναλης, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Τάκης Σινόπουλος, ο Νάνος Βαλαωρίτης, ο Νίκος Γκάτσος, ο Μάνος Χατζιδάκης και άλλοι σημαντικοί καλλιτέχνες. Το κατάστημα των αδελφών Λουμίδη βρισκόταν στην οδό Σταδίου.

## Πηγές
* https://www.tovima.gr/2008/11/25/books-ideas/to-caf-eacute-loymidi/
* https://www.ogdoo.gr/erevna/rakosyllektika/to-thryliko-patari-tou-loumidi-poioi-syxnazan-ti-elegan-ti-ekanan
* https://www.mixanitouxronou.gr/i-dimiourgia-tou-kafe-loumidi-ke-to-patari-pou-o-elitis-elege-oti-eki-kouvalousan-tis-kenouries-agapes-me-ton-gkatso-giati-legete-loumidis-papagalos/
Ιερά Μητρόπολις Σηλύμνου

H **Ιερά Μητρόπολις Σηλύμνου** () είναι μία από τις Μητροπόλεις της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έδρα της είναι το Σλίβεν (Σήλυμνος) και στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνονται και οι πόλεις Μπουργκάς, Γιάμπολ, Καρνομπάτ, Έλχοφ, Κότελ και Μάλκο Τάρνοβο.

Μητροπολίτης της είναι από τις 26 Μαΐου 2024 ο Αρσένιος (Δημητρώφ Λαζάρωφ).

## Ιστορικά στοιχεία
Η Μητρόπολη Σηλύμνου δημιουργήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1870 με το φιρμάνι του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ που επέτρεψε την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας. Σύμφωνα με την παράγραφο 10 αυτού του φιρμανιού, η Εξαρχία αποτελείται από 15 επισκοπές, μεταξύ των οποίων ήταν και αυτή του Σλίβεν εντός των ορίων του ομώνυμου σαντζακιού, χωρίς την Αγχίαλο και το Νεσέμπαρ. Η επιλογή του Σλίβεν ως έδρας της επισκοπής αποδίδεται στο γεγονός ότι η πόλη ήταν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης. Τοποτηρητής της επισκοπής ορίστηκε ο Μητροπολίτης Σοφίας Δωρόθεος.

thumb|left|180px|Ο Σεραφείμ, πρώτος Μητροπολίτης Σηλύμνου.
Στις 25 Μαΐου 1872 εξελέγησαν Μητροπολίτες στις χηρεύουσες Μητροπόλεις, μεταξύ αυτών και ο Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ (Κίνοφ) ως Μητροπολίτης Σηλύμνου. Στις 28 Ιουνίου 1872 η τουρκική κυβέρνηση εξέδωσε μπεράτι για τους νεοεκλεγέντες Βούλγαρους Μητροπολίτες. Ο πρώτος Μητροπολίτης Σηλύμνου ενθρονίστηκε στις 3 Ιουνίου 1873. Ο δεύτερος Μητροπολίτης Σηλύμνου, Γερβάσιος (1897-1919), γνωστός ως μεγάλος σλαβόφιλος, εγκαινίασε την ενεργό εκκλησιαστική οικοδόμηση στην επισκοπή.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια των στρατευμένων ιερέων λάμβανε το μισό μηνιαίο μισθό τους ως βοήθεια και μετά τον πόλεμο η εκκλησία κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να αναζητήσει αιχμαλώτους ιερείς. Βούλγαροι Μητροπολίτες που χειροτονούνταν από την Εξαρχία ως το 1945 θεωρούνταν σχισματικοί. Μετά την άρση του σχίσματος το 1945, η Ιερά Μητρόπολις Σηλύμνου αποτελεί μέρος της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (από το 1953 Πατριαρχείο Βουλγαρίας).

### Επισκοπικός κατάλογος

## Μοναστήρια
* Μονή Αναλήψεως του Κυρίου Μπαγκάτζι, κοντά στο χωριό Τσαργκάν, στην κοινότητα Τούντζα
* Μονή Ζωοδόχου Πηγής, Golyamo-Bukovo
* Μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου, χωριό Gorno Ezerovo, Μπουργκάς
* Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου, χωριό Καμπιλέ
* Μονή Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Αγχίαλος
* Μονή Αγίας Πέτκας, χωριό Σωτηρία
* Μονή Αγίας Τριάδας, Ούστρεμ
* Μονή Αγίων Ιωακείμ και Άννας, Lyulyakovo
* Μονή Προφήτη Ηλία, χωριό Τσιντούλοβο

## Παραπομπές


Σηλυμνου
Γκλάντις Ζέντερ

Η **Γκλάντις Ζέντερ** (πλήρες όνομα: *Gladys Rosa Zender Urbina de Meier* Γκλάντις Ρόσα Ζέντερ Ουρμπίνα ντε Μέιερ, γεννημένη 19 Οκτωβρίου 1939) είνα Περουβιανή μοντέλο και Μις Υφήλιος το 1957.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κονταμάνα της επαρχίας του Λορέτο στη Λίμα, από Ελβετό πατέρα και Περουβιανή μητέρα Ιταλικής καταγωγής. Έχει επίσης και ισπανική καταγωγή. Σπούδασε στο διάσημο σχολείο των Ουρσουλίνων. 

Είναι παντρεμένη με τον πολιτικό και οικονομολόγο Αντόνιο Μέιερ και είναι μητέρα του ηθοποιού και τραγουδιστή Κριστιάν Μέιερ.

Το 1957 εκπροσώπησε το Περού στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια, όπου κέρδισε τον τίτλο και έγινε η πρώτη Λατινοαμερικανή νικήτρια και η νεότερη Μις Υφήλιος σε ηλικία 17 ετών και 273 ημερών, ρεκόρ που κατέχει μέχρι και σήμερα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Περουβιανές μοντέλα
Αποσμητικά

μικρογραφία|Αποσμητικά
**Αποσμητικά** στην κοσμητολογία (και τη βιομηχανία των καλλυντικών (αντίθετα από τον όρο απόσμηση στην τεχνολογία τροφίμων και τη χημεία, που είναι πολύ ευρύτερος) ονομάζονται ειδικώς τα παρασκευάσματα που εφαρμόζονται στην επιφάνεια του ανθρώπινου σώματος για να αποτρέψουν ή να *καλύψουν* τη δυσάρεστη οσμή που προκαλείται από τον μεταβολισμό των βακτηρίων του δέρματος που διασπούν τον ιδρώτα, ιδίως σε μέρη όπου συγκεντρώνεται ιδρώτας, όπως στις μασχάλες και στα πέλματα των ποδιών. Μία κατηγορία αποσμητικών που ονομάζονται **αντιιδρωτικά** αποτρέπουν την έκκριση του ιδρώτα (εφίδρωση), συνήθως αποφράσσοντας τους ιδρωτοποιούς αδένες. Τα δραστικά συστατικά τους είναι εδώ και πολλες δεκαετίες τα ουδέτερα άλατα του Αργιλίου (αλουμινίου) ή του ψευδαργύρου. Τα κυρίως αποσμητικά ωστόσο επιτρέπουν την εφίδρωση, αλλά εξολοθρεύουν τα βακτήρια ή αποτρέπουν τη βακτηριακή δράση επάνω στον ιδρώτα, καθώς ο ανθρώπινος ιδρώτας έχει αντιληπτή κακοσμία μόνο όταν καταβολίζεται από βακτήρια. Τέτοια αποσμητικά περιέχουν αντισηπτικές ή Αντιοξειδωτικές χημικές ουσίες, όπως εξαμεθυλενοτετραμίνη, μείγματα βενζοϊκού και σαλικυλικού οξέος, υπεροξείδιο του ψευδαργύρου και άλλες ενώσεις.

Το πρώτο εμπορικό αποσμητικό, το «Mum», εφευρέθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Φιλαδέλφεια από την Έντνα Μέρφυ (*Edna Murphey*), η οποία το κατοχύρωσε το 1888 με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

## Δείτε επίσης
* Άρωμα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελίδες 358-359

Κατηγορία:Καλλυντικά
Κατηγορία:Κοσμητική
Κατηγορία:Αερολύματα
Ελπίδα Καλύβα

Η **Ελπίδα Καλύβα** (Αγρίνιο, 13 Απριλίου 1927 - Νέο Ψυχικό, 8 Μαΐου 2022) ήταν Ελληνίδα ψυχολόγος.

## Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1927. Το 1955 ήρθε στην Αθήνα και ίδρυσε μοντεσσοριανό Νηπιαγωγείο στην Κηφισιά. Το Φθινόπωρο του 1960 πήγε στο Δυτικό Βερολίνο, όπου σπούδασε ψυχολογία. Μετά το τέλος των σπουδών της επέστρεψε στην Ελλάδα. Έγραψε τα ακόλουθα βιβλία:

* Λουλούδια που βιδώνουν
* Νευροψυχολογία του παιδιού
* Συγκρούσεις μεταξύ παιδιών και ενηλίκων
* Ψυχολογία του παιδικού χαρακτήρα
* Ποιός είναι ο πρώτος δάσκαλος των παιδιών
* Πώς θα βοηθήσετε το παιδί να γίνει καλός μαθητής

Τα 4 από τα βιβλία αυτά τα έγραψε σε συνεργασία με τους Ελβετούς Έρστερ Σλάπφερ και Ούρλιχ Χάινινγκερ. Η Καλύβα ακολουθούσε τη μέθοδο την οποία χρησιμοποιούσε ο Ρώσος ψυχολόγος Ιβάν Παβλόφ.

## Θάνατος
Στις 5 Μαΐου του 2022 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, αλλά απεβίωσε στις 8 Μαΐου 2022, σε ηλικία 95 ετών. Κηδεύτηκε την Τρίτη 10 Μαΐου του 2022 στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.

## Παραπομπές


Καλύβα Ελπίδα
Σοσιαλισμός της αγοράς

Ο **σοσιαλισμός της αγοράς** είναι ένα είδος οικονομικού συστήματος που συμπεριλαμβάνει μια μορφή κοινωνικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής στο πλαίσιο μιας οικονομίας της αγοράς. Υπάρχουν διάφορα μοντέλα για ένα τέτοιο σύστημα, που συνήθως περιλαμβάνουν συνεταιριστικές επιχειρήσεις και μερικές φορές ένα μείγμα που περιλαμβάνει δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις. Συναντάται και υπό την μορφή της «σοσιαλιστικής οικονομίας της αγοράς», που είναι η πρακτική που χρησιμοποιείται κυρίως στην ΛΔ της Κίνας.

Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των ιστορικών σοσιαλιστικών οικονομιών, οι οποίες έχουν αντικαταστήσει τον μηχανισμό αγοράς για κάποια μορφή σχεδιασμένης οικονομίας, οι σοσιαλιστές της αγοράς επιθυμούν να διατηρήσουν τη χρήση των σημάτων προσφοράς και ζήτησης για να καθοδηγήσουν την κατανομή των κεφαλαίων αγαθών και των μέσων παραγωγής. Σύμφωνα με ένα τέτοιο σύστημα, ανάλογα με το αν οι επιχειρήσεις που ανήκουν σε κοινωνικά συμφέροντα βρίσκονται υπό τον έλεγχο του κράτους ή λειτουργούν ως συνεταιρισμοί εργατών, τα κέρδη μπορούν να χρησιμοποιηθούν με διάφορους τρόπους για να αποζημιώσουν άμεσα τους εργαζόμενους, να αποκτηθούν από την κοινωνία ως πηγή δημόσιων οικονομικών ή να διανεμηθούν μεταξύ του πληθυσμού σε κοινωνικό μερίδιο.

Ο σοσιαλισμός της αγοράς μπορεί να διαχωριστεί από την έννοια της μικτής οικονομίας, επειδή τα περισσότερα μοντέλα του σοσιαλισμού της αγοράς προτείνουν πλήρη και αυτορυθμιζόμενα συστήματα, σε αντίθεση με την μικτή οικονομία. Ενώ η σοσιαλδημοκρατία έχει ως στόχο να επιτύχει μεγαλύτερη οικονομική σταθερότητα και ισότητα μέσω πολιτικών μέτρων όπως φόροι, επιδοτήσεις και προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας, ο σοσιαλισμός της αγοράς έχει ως στόχος να επιτύξει παρόμοιους στόχους μέσω των μεταβαλλόμενων μοτίβων ιδιοκτησίας και διαχείρισης των επιχειρήσεων.

## Κριτική
Οι ενάντιοι της οικονομίας της αγοράς, όπως ο Ντέιβιντ ΜακΝάλι, υποστηρίζουν με βάση την μαρξιστική παράδοση, ότι η λογική της αγοράς παράγει εγγενώς ανισόρροπα αποτελέσματα και οδηγεί σε ανισόμερες ανταλλαγές, υποστηρίζοντας ότι η ηθική πρόθεση και η ηθικη φιλοσοφία του Άνταμ Σμιθ που υποστηρίζει την ισότιμη ανταλλαγή υπονομεύθηκαν από την πρακτική της ελεύθερης αγοράς που υπερασπίστηκε. Η ανάπτυξη της οικονομίας της αγοράς περιλάμβανε καταναγκασμούς, εκμετάλλευση και βία, που η ηθική φιλοσοφία του Σμιθ δεν μπορούσε να δεχθεί. Ο ΜακΝάλλι επικρίνει τους σοσιαλιστές της αγοράς για την πίστη τους στην πιθανότητα δίκαιων αγορών που βασίζονται σε ίση ανταλλαγή που θα επιτευχθούν με την απομάκρυνση παρασιτικών στοιχείων από την οικονομία της αγοράς, όπως η ιδιωτική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, υποστηρίζοντας ότι ο σοσιαλισμός της αγοράς είναι ένα οξύμωρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αριστερά (πολιτική)
Κατηγορία:Σοσιαλισμός
Κατηγορία:Νεοκλασικά οικονομικά
Κατηγορία:Ελευθερισμός ανά μορφή
Κατηγορία:Οικονομικές αντιλήψεις
Άκανθος η ακανθώδης

Το είδος **Άκανθος η ακανθώδης** (*Acanthus spinosus*), με κοινή ονομασία κοινή άκανθα ή μουντρίνα, ανήκει στην οικογένεια των Ακανθιδών (Acanthaceae). Τα φύλλα τόσο της ακάνθου της ακανθώδου (*A. spinosus*), και πολύ περισσότερο της ακάνθου της απαλής (*A. mollis)* έχουν θεωρηθεί ως το κύριο μοντέλο έμπνευσης για το κορινθιακό κιονόκρανο. 

## Γεωγραφική κατανομή
[μικρογραφία|Άκανθος η ακανθώδης (''Acanthus spinosus''), Ρέμα Τούμπας, [Θεσσαλονίκη]]
Αποτελεί είδος με μεσογειακή κατανομή που απαντά στην Νότια Ιταλία, στην Βαλκανική Χερσόνησο και στην περιοχή της Ανατολίας. Συναντάται σ’ όλη την Ελλάδα, αντιπροσωπεύοντας το πιο κοινό και διαδεδομένο είδος ακάνθου στην Ελλάδα. 

## Οικολογία
Φυτρώνει σε ανοικτά δάση και θαμνώνες, λιβάδια και σε ξηρές πετρώδεις τοποθεσίες, σε ασβεστολιθικά ή σχιστολιθικά πετρώματα, από τη στάθμη της θάλασσας έως τα 1600 μ. υψόμετρο.

## Περιγραφή
Είναι πολυετές, ποώδες φυτό που φτάνει σε ύψος από 30 έως 90 εκατοστά. Φύλλα βάσης έμμισχα, πτεροσχιδή με ακανθώδεις οδοντωτούς λοβούς σε πυκνό ρόδακα. Φύλλα βλαστού άμισχα ακανθωδώς οδοντωτά. Στάχυς 10–25 εκατοστά. Άνθη πορφυρά με λευκό χείλος. Ανθίζει από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο. Ο καρπός είναι κάψα σχετικά μικρή που περιέχει αρκετούς σπόρους.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Μπάουμαν Ε. 1984, Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I)
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου. Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 2, Cambridge University Press

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.greekflora.gr/el/flowers/0010/Acanthus-spinosus

Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Ακανθοειδή
Αποπληθωρισμός

Στα οικονομικά **αποπληθωρισμός** ονομάζεται η μείωση στο γενικό επίπεδο τιμών αγαθών και υπηρεσιών. Αποπληθωρισμός υπάρχει όταν ο πληθωρισμός είναι μικρότερος από 0%, δηλαδή είναι Αρνητικός αριθμός. Ο πληθωρισμός μειώνει την αξία του νομίσματος ως συνάρτηση του χρόνου, ενώ ο αποπληθωρισμός την αυξάνει, ώστε περισσοτερα αγαθά ή υπηρεσίες να μπορούν να αγορασθούν από όσο νωρίτερα με το ίδιο χρηματικό ποσό. Ο αποπληθωρισμός διαφέρει από τη μείωση του πληθωρισμού, στην οποία το ποσοστό του πληθωρισμού μειώνεται, αλλά είναι ακόμα θετικό.

Γενικώς οι οικονομολόγοι πιστεύουν ότι μια αιφνίδια εμφάνιση αποπληθωρισμού αποτελεί πρόβλημα σε μια σύγχρονη οικονομία, επειδή αυξάνει τη πραγματική αξία των κάθε φύσεως χρεών, ιδίως αν δεν αναμενόταν. 

## Δείτε επίσης
* Αποανάπτυξη

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πληθωρισμός
Κατηγορία:Μακροοικονομική
Χανς Έριχ Απόστελ

Ο **Χανς Έριχ Απόστελ** (γερμ. *Hans Erich Apostel*, 22 Ιανουαρίου 1901 – 30 Νοεμβρίου 1972) ήταν Γερμανός συνθέτης της νεότερης κλασικής μουσικής, που σταδιοδρόμησε στην Αυστρία.

Από το 1916 έως το 1919 σπούδασε πιάνο, διεύθυνση ορχήστρας και μουσική θεωρία στη γενέτειρά του Καρλσρούη με δάσκαλο τον Άλφρεντ Λόρεντς. Η καθοριστική περίοδος όμως για εκείνον ήταν όταν έγινε μαθητής του Άρνολντ Σένμπεργκ στη Βιέννη (1921-1925) και κατόπιν (1925-1935) του Άλμπαν Μπεργκ, ενώ παράλληλα εργαζόταν, παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα πιάνου, συνθέσεως και μουσικής θεωρίας.

Μερικές από τις συνθέσεις του Απόστελ δείχνουν την ιδιαίτερη εκτίμηση που έτρεφε για την εξπρεσιονιστική ζωγραφική και τους δημιουργούς της — ήταν προσωπικός φίλος των Έμιλ Νόλντε, Όσκαρ Κοκόσκα και Άλφρεντ Κούμπιν. Κατά τη ναζιστική περίοδο η μουσική του είχε απαγορευθεί ως «εκφυλισμένη», αλλά συνέχισε να ζει στη Βιέννη μέχρι τον θάνατό του το 1972.

Ο Απόστελ είχε μια δραστήρια σταδιοδρομία και ως πιανίστας και διευθυντής ορχήστρας σύγχρονης μουσικής στην Αυστρία, τη Γερμανία, την Ελβετία και την Ιταλία. Είχε βραβευθεί αρκετές φορές για τις συνθέσεις του, όπως με το Μέγα Αυστριακό Κρατικό Βραβείο το 1957, ωστόσο τα έργα του εκτελούνται σπανίως. Απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 71 ετών και η σορός του είναι θαμμένη στο Κεντρικό Νεκροταφείο της πόλεως.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 362

## Βιβλιογραφία
* Burton, Anthony: «Apostel, Hans Erich» στο *The Oxford Companion to Music*, επιμ. Alison Latham, Oxford University Press, 2002
* Gruber, Gerold W.: «Hans Erich Apostel: *Fischerhausserenade* op. 45 (1971)» στο *Dodekaphonie in Österreich nach 1945*, επιμ. Gottfried Scholz, έκδοση Verband der Wissenschaftlichen Gesellschaften Österreichs, 1989
* Gruber, Gerold W.: το λήμμα «Apostel, Hans Erich» στο *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, β΄ έκδοση, επιμ. Stanley Sadie και John Tyrrell, Macmillan Publishers, Λονδίνο 2001
* Kaufmann, Harald: «Hans Erich Apostel: Eine Studie» στο *Österreichische Komponisten des XX. Jahrhunderts 4*, Österreichischer Bundesverlag, Βιέννη 1965

Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Γεώργιος Αποστολίδης (συγγραφέας)

Ο **Γεώργιος Αλ. Αποστολίδης** (1843 ή 1846 – 1896) ήταν Έλληνας λόγιος, συγγραφέας και εκπαιδευτικός από τη Σκιάθο. Ο πατέρας του Αλέξανδρος είχε διατελέσει δυο φορές δήμαρχος στο νησί και βουλευτής της Επαρχίας Σκοπέλου. Ο Αποστολίδης σπούδασε φιλολογία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ως εκπαιδευτικός, ο Αποστολίδης διετέλεσε καθηγητής των ελληνικών στο Μοναστήριο, στον Βόλο (στο νεοσύστατο τότε Γυμνάσιο Βόλου το 1881) και στη Λάρισα, και γυμνασιάρχης στα Τρίκαλα και στον Πειραιά, όπου και απεβίωσε.

Συνέγραψε μεταξύ άλλων τις μελέτες:

* *Τα περί της νήσου Σκιάθου*, δημοσιεύθηκετο 1982
* *Επιθεώρησις και εξέλεγξις απάντων των σχολείων της κωμοπόλεως Ζαγοράς και διαίρεσις αυτών κατά το νέον σύστημα*

## Παραπομπές


## Πηγές
Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελίδα 365

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Μητροπολίτης Λέρου και Καλύμνου Απόστολος

Ο **Λέρου και Καλύμνου Απόστολος**, κατά κόσμο **Απόστολος Καβακόπουλος** (κοίμηση Νοέμβριος 1947) ήταν Μητροπολίτης Λέρου και Καλύμνου από τον Σεπτέμβριο του 1918 μέχρι την παραίτησή του στις 4 Ιουνίου 1946.

Ο Α. Καβακόπουλος, καταγόμενος από τη Χαλκηδόνα και με άγνωστο το έτος γεννήσεως, ήταν ανεψιός του Οικουμενικού Πατριάρχη Γερμανού του Ε΄. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και μετά υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος. Στις 14 Μαΐου 1912 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Χαλκηδόνος τιτουλάριος Επίσκοπος Ολύμπου, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος. Τη χειροτονία τέλεσε ο θείος του Γερμανός, που τότε ήταν Μητροπολίτης Χαλκηδόνος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Μυτιλήνης Κύριλλο και Λέρου Γερμανό. Από το 1914 μέχρι το 1918, ο Απόστολος διετέλεσε αρχιερατικός προϊστάμενος της Περιφερείας Ταταούλων της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1918 εξελέγη Μητροπολίτης Λέρου. Στις 4 Ιουνίου 1946 αναγκάσθηκε να υποβάλει την παραίτησή του και αποσύρθηκε στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε. Μέχρι σήμερα παραμένει ο μόνος καταγεγραμμένος επίσκοπος ή μητροπολίτης Λέρου στην ιστορία με αυτό το ιερατικό όνομα (Απόστολος).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 370

Αποστολος
Απουάνια

thumb|225x225px|Ο θυρεός της Απουάνια
Η **Απουάνια** (ιταλ. *Apuania*) ήταν βραχύβιος δήμος του Βασιλείου της Ιταλίας, που δημιουργήθηκε το 1938 από το φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι, με συγχώνευση τριών πόλεων της Τοσκάνης: της Μάσσα, της Καρράρα και της (μικρότερης) Μοντινιόζο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 375

Απουανια
Λογική σύζευξη

Στη μαθηματική λογική, **σύζευξη** είναι ο λογικός τελεστής που δίνει αποτέλεσμα αληθές όταν και οι δύο όροι στους οποίους ενεργεί είναι αληθής. Στην καθομιλουμένη γλώσσα αντιστοιχεί στην φράση "και".

Για τη λογική σύζευξη χρησιμοποιούνται τα σύμβολα **AND** (από την αγγλική λέξη  για το *και*), \&\& και \wedge.

## Πίνακας αλήθειας

Παρακάτω δίνεται ο πίνακας αλήθειας για την πρόταση p \land q:
:
όπου 0 είναι ψευδής και 1 είναι αληθής.

## Ιδιότητες
* Η σύζευξη είναι ταυτοδυναμία, δηλαδή x \land x = x.

* Το 1 είναι ουδέτερο στοιχείο, δηλαδή x \land 1 = 1 \land x = x.

* Το 0 είναι απορροφητικό στοιχείο, δηλαδή x \land 0 = 0 \land x = 0.

* Ικανοποιεί την αντιμεταθετική ιδιότητα, δηλαδή x \land y = y \land x.

* Ικανοποιεί την προσεταιριστική ιδιότητα, δηλαδή x \land (y \land z) = (x \land y) \land z.

* Ικανοποιεί την επιμεριστική ιδιότητα ως προς τη λογική διάζευξη, δηλαδή
::x \land (y \lor z) = (x \land y) \lor (x \land z), και 
::x \lor (y \land z) = (x \lor y) \land (x \lor z).

## Δείτε επίσης
* Άλγεβρα Μπουλ
* Λογική διάζευξη
* Αποκλειστική διάζευξη
* Τομή συνόλων
* Δυφιοτελής σύζευξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαθηματική λογική
Κατηγορία:Άλγεβρα Μπουλ
Κατηγορία:Λογικοί τελεστές
Ιερά Μητρόπολις Πρεσλάβας

Η **Ιερά Μητρόπολις Πρεσλάβας** είναι μία πρώην Μητρόπολη του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως με έδρα την πόλη Σούμλα (σημερινό Σούμεν της Βουλγαρίας).

Ο Μητροπολίτης της έφερε τον τίτλο «*Μητροπολίτης Πρεσλάβας, υπέρτιμος και έξαρχος Βουλγαρικής Μυσίας*».

## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή άνηκε εκκλησιαστικά στην Μητρόπολη Μαρκιανουπόλεως και ακολούθησε εν πολλοίς την βουλγαρική ιστορία. Έτσι, τον 9ο αιώνα αναφέρεται ως έδρα του Βούλγαρου Αρχιεπισκόπου. Μετά από ένα διάστημα αφάνειας, μαρτυρείται ως επισκοπή υποκείμενη στη Μητρόπολη Τυρνόβου, τουλάχιστον από τον 17ο αιώνα. Τον Ιούλιο του 1831 προήχθη σε ανεξάρτητη Μητρόπολη.

Με την άνοδο του Βουλγαρικού εθνικισμού και τα επεισόδια που ακολούθησαν, ο Πρεσλάβας Άνθιμος εξελέγη Μητροπολίτης Βιδύνης στις 13 Απριλίου 1868 και η Μητρόπολη έμεινε σε χηρεία. Στις 30 Οκτωβρίου 1872 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πρεσλάβας ο Προκόπιος, ο οποίος όμως εξαιτίας του Σχίσματος και της κατάστασης δεν μπόρεσε να μεταβεί στην επαρχία του και διέμεινε στην Κωνσταντινούπολη φέροντας τον τίτλο μέχρι τον θάνατό του στις
23 Ιουνίου 1874.

Παράλληλα, η Βουλγαρική Εξαρχία εγκατέστησε το 1872 τον Μητροπολίτη Συμεών (Ποπνικόλωφ) στα Σούμλα, συγχωνεύοντας την Μητρόπολη με τη γειτονική Βάρνα και ονομάζοντάς τον Μητροπολίτη Βάρνης και Πρεσλάβας. Αυτός διέμενε μέχρι το 1882 στα Σούμλα και κατόπιν μεταφέρθηκε στη Βάρνα, ποιμαίνοντας την ενιαία Μητρόπολη ως το θάνατό του το 1937.

Μετά το 1874 το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν χειροτόνησε άλλο Μητροπολίτη Πρεσλάβας και η επαρχία έπαψε να υπάρχει γι'αυτό. Βούλγαροι Μητροπολίτες που χειροτονούνταν από την Εξαρχία ως το 1945 θεωρούνταν σχισματικοί. Το 1937 εξελέγη Μητροπολίτης Βάρνης και Μεγάλης Πρεσλάβας ο Ιωσήφ (Λαζάρωφ Ηλίεφ), επί των ημερών του οποίου ήρθη το σχίσμα (1945) και η Βουλγαρική Εκκλησία εξυψώθηκε σε Πατριαρχείο (1953).

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Πρεσλαβας
Πρεσλαβας
Αποτυμπανισμός

Ο **αποτυμπανισμός** ήταν είδος θανατικής ποινής ή μέθοδος εκτελέσεως που επιβαλλόταν στην αρχαία Αθήνα, συνήθως σε εγκληματίες που δεν ήταν Αθηναίοι πολίτες.

Ο όρος προέρχεται από τη λέξη *τύμπανον* ή *τύπανον*, που κατά τον Πολύδωρο ήταν *«το του δημίου ξύλον, ω τους παραδιδομένους διεχειρίζετο»*. Το ξύλο αυτό ήταν μια επιμήκης σανίδα, πάνω στην οποία έδεναν τα μέλη και τον λαιμό του καταδίκου. Ο ακριβής όμως τρόπος εκτελέσεως της ποινής του αποτυμπανισμού δεν είναι σήμερα γνωστός, ελλείψει καταγεγραμμένων πληροφοριών. Κατά καιρούς διατυπώθηκαν εντελώς διαφορετικές υποθέσεις σχετικώς: από άλλους υποστηρίχθηκε ότι γινόταν απλώς με τον αποκεφαλισμό του καταδίκου, άλλοι μελετητές έχουν τη γνώμη ότι έδεναν τον κατάδικο στον κορμό ενός δέντρου και έθραυαν ύστερα το κρανίο του με πλήγματα ξύλου που έμοιαζε με ρόπαλο (και ότι αυτό ήταν το *τύμπανον*) και άλλοι ότι απλώς τον άφηναν δεμένο έτσι στο ξύλο μέχρι που να πεθάνει από πείνα ή δίψα.

Ο τόπος της εκτελέσεως στην Αθήνα είναι βέβαιο ότι βρισκόταν έξω από τα τείχη της πόλεως, συγκεκριμένα κοντά στο βόρειο τμήμα των Μακρά Τειχών μεταξύ Αθηνών και Πειραιώς, όπου οδηγούσαν τον κατάδικο από το δεσμωτήριο με την επίβλεψη των Ένδεκα. Το πτώμα του τιμωρημένου το έριχναν σε βάραθρο. Ο Αντώνιος Κεραμόπουλος στη μελέτη του για το θέμα (1923) γράφει ότι κατά τις ανασκαφές που είχαν γίνει το 1915 στη θέση Ανάλατος αποκαλύφθηκε κοινός τάφος που περιείχε τους σκελετούς 17 καταδίκων εκτελεσμένων με αποτυμπανισμό.

Αποτυμπανισμοί γίνονταν και σε άλλες πόλεις κατά την αρχαιότητα. Ο ρήτορας Λυσίας αναφέρει σε έναν λόγο του ότι ο αποτυμπανισμός του αδελφού του δούλου Αγοράτου (που είχε κατηγορηθεί το 414 π.Χ. για έσχατη προδοσία) έγινε στη Σικελία μετά από διαταγή του Αθηναίου στρατηγού Λαμάχου. Ο σκληρός αυτός «θεσμός» ως ένας από τους νόμιμους τρόπους εκτελέσεως θανατικής ποινής φαίνεται ότι αποτελεί επιβίωση των περίφημων νομοθετημάτων του Δράκοντος («Δρακόντειοι νόμοι») του 7ου αιώνα π.Χ., που διατηρήθηκαν στην Αθήνα για την κατοχύρωση του δημοκρατικού πολιτεύματός της.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δημ. Γιάκος: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σσ. 374-375

Κατηγορία:Θανατική ποινή στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης
Απτερύγωτα

[thumb|right|Το είδος εντόμου [πετρόβιος ο θαλάσσιος, ένα ''αρχαιόγναθο'']]
Η ονομασία **απτερύγωτα** αναφέρεται σε μια παλαιά υφομοταξία μικρών και ευκίνητων εντόμων, που ξεχωρίζουν από όλα τα άλλα έντομα στο ότι δεν έχουν πτέρυγες («φτερά»), ούτε σήμερα, αλλά ούτε και σε άλλη φάση της εξελικτικής ιστορίας τους. Γνωστότερα παραδείγματα τέτοιων εντόμων είναι το «ψαράκι», η θερμόβια η οικιακή και η τάξη αρχαιόγναθα.

Απτερ
Πωλ Εμίλ Απέλ

Ο **Πωλ Εμίλ Απέλ** (γαλλ. *Paul Émile Appell*, 27 Σεπτεμβρίου 1855 – 24 Οκτωβρίου 1930) ήταν Γάλλος μαθηματικός ειδικευμένος στη γεωμετρία και πρύτανης του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Οι μαθηματικοί όροι «πολυώνυμα (ή ακολουθία) του Απέλ» και οι «εξισώσεις κινήσεως του Απέλ» πήραν το όνομά τους από αυτόν, το ίδιο και ο αστεροειδής 988 Αππέλλα, αλλά και η οδός Πωλ Απέλ στο 14ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Παρισίων.

## Βίος
Ο Πωλ Απέλ γεννήθηκε στο Στρασβούργο και εισάχθηκε στην École Normale Supérieure στο Παρίσι το 1873. Προτού ακόμα γίνει καθηγητής σε κάποια σχολή, είχε ήδη εκλεγεί μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών (1892) χάρη στις σημαντικές επιστημονικές εργασίες του.

Το 1895 έγινε καθηγητής στην Κεντρική Σχολή Παρισίων (*École Centrale Paris*). Από το 1903 μέχρι το 1920 ήταν κοσμήτορας της Σχολής Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου των Παρισίων, και αμέσως μετά, από το 1920 έως το 1925, διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου.

Την ίδια εποχή, από το 1919 έως το 1921, ο Απέλ ήταν και πρόεδρος της Αστρονομικής Εταιρείας της Γαλλίας. Είχε βραβευθεί με το σερβικό παράσημο του Τάγματος του Λευκού Αετού.

Ο Πωλ Εμίλ Απέλ ήταν άθεος.  Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 75 ετών.

Η κόρη του, η Μαργκερίτ (1883-1969), που παντρεύτηκε τον εξίσου σημαντικό μαθηματικό Εμίλ Μπορέλ, έγινε γνωστή ως μυθιστοριογράφος με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Καμίγ Μαρμπό.

## Επιστημονικό έργο
Ο Απέλ μελέτησε αρχικώς ζητήματα της προβολικής γεωμετρίας στην παράδοση του Μισέλ Σαλ, ενώ κατόπιν ασχολήθηκε με τις αλγεβρικές συναρτήσεις, τις differential equations και τη complex analysis. Επιμελήθηκε επίσης την έκδοση των έργων του Henri Poincaré.

## Επιστημονικό έργο
Ο Απέλ μελέτησε αρχικώς ζητήματα της προβολικής γεωμετρίας στην παράδοση του Μισέλ Σαλ, ενώ κατόπιν ασχολήθηκε με τις αλγεβρικές συναρτήσεις, τις διαφορικές εξισώσεις και τη μιγαδική ανάλυση. Επιμελήθηκε επίσης την έκδοση των έργων του μεγάλου μαθηματικού Ανρί Πουανκαρέ.

### Σειρά και πολυώνυμα Appell
Ο Απέλ εισήγαγε ένα σύστημα τεσσάρων υπεργεωμετρικών σειρών *F*1, *F*2, *F*3, *F*4 δύο μεταβλητών, που σήμερα ονομάζονται σειρές του Απέλ. Πρόκειται για γενικεύσεις της υπεργεωμετρικής σειράς του Γκάους. Προσδιορισε το σύστημα των μερικών διαφορικών εξισώσεων των οποίων οι συναρτήσεις αυτές αποτελούν λύσεις, και βρήκε σχέσεις και εκφράσεις τους μέσω της υπεργεωμετρικής σειράς μιας μεταβλητής. Το 1926, μαζί με τον καθηγητή Ζοζέφ Καμπέ ντε Φεριέ, συνέγραψαν μια πραγματεία επί των γενικευμένων αυτών σειρών.

### Μηχανική
Στη θεωρητική μηχανική, ο Απέλ πρότεινε μια εναλλακτική θεμελίωση της αναλυτικής μηχανικής, που είναι γνωστή ως εξισώσεις κινήσεως του Απέλ (ή *Gibbs-Appell*). Επίσης ανεκάλυψε μια φυσική ερμηνεία της φανταστικής περιόδου της διπλά περιοδικής συναρτήσεως, της οποίας τα πραγματικά ορίσματα περιγράφουν την κίνηση ενός ιδανικού εκκρεμούς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Γεωμέτρες
Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι