open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πάβελ Πογκρεμπνιάκ

Ο **Πάβελ Πογκρεμπνιάκ** (πλήρες όνομα: Πάβελ Βίκτοροβιτς Πογκρέμπνιακ, ρωσικά: *Па́вел Ви́кторович Погребня́к*, 8 Νοεμβρίου 1983) είναι Ρώσος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1983 στη Μόσχα. Αγωνίζεται στη ΦΚ Ντιναμό Μόσχας, στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα υπήρξε η κατάκτηση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2008 με τη φανέλα της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

## Στατιστική

### Ομάδες

*Μέχρι τις 21 Απριλίου 2012.*

### Διεθνής καριέρα

## Προσωπική ζωή

Ο Πάβελ είναι παντρεμένος με τη Μαρία και έχει τρεις γιούς, τους Αρτιόμ, Πάβελ και Αλεξέι. Είναι αδερφός του Κιρίλλ Πογκρεμπνιάκ, ο οποίος παίζει για την ΦΚ Τομ.

## Τίτλοι

### Ομαδικοί

;Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
* Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας (1): 2007
* Σούπερ Καπ Ρωσίας (1): 2008
* Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1): 2007-08
* Σούπερ Καπ ΟΥΕΦΑ (1): 2008

### Ατομικοί

;Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
* Καλύτερος σκόρερ του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (1): 2007-08

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδα του παίκτη 

Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χίμκι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέντινγκ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σίνικ Γιαροσλάβλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουράλ Αικατερινούπολης
Midwestcon

Το **Midwestcon** είναι συνέδριο επιστημονικής φαντασίας που διεξάγεται ετησίως στο Σινσινάτι του Οχάιο των ΗΠΑ από το Cincinnati Fantasy Group. 

Το Midwestcon είναι ένα μη επίσημο συνέδριο γνωστό ως "relaxacon", το οποίο σημαίνει πως δεν έχει πρόγραμμα. Αντ' αυτού είναι αξιοσημείωτο ως μέσο για τους οπαδούς της επιστημονικής φαντασίας να συγκεντρωθούν, να γνωριστούν και να μιλήσουν χωρίς απόσπαση της προσοχής τους από άλλα συνέδρια.  

## Ιστορία
To Worldcon του 1949 πραγματοποιήθηκε στο Σινσινάτι, και το πρώτο Midwestcon ακολούθησε το 1950, και πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τότε, καθιστώντας το ως το δεύτερο μακροβιότερο συνέδριο επιστημονικής φαντασίας που διεξάγεται στην ίδια πόλη, και το τρίτο αρχαιότερο στις ΗΠΑ. 

Πολλά σημαντικά πρόσωπα της επιστημονικής φαντασίας έχουν παρακολουθήσει το Midwestcon, συμπεριλαμβανομένων των Ισαάκ Ασίμωφ και Άρθουρ Κλαρκ. Ο Γουίλσον Τάκερ υπηρέτησε ως τελετάρχης για πολλά χρόνια. Άλλοι αξιοσημείωτοι συμμετέχοντες στο Midwestcon ήταν οι:

* Ρόμπερτ Μπλοχ
* Τζακ Λ. Τσάλκερ
* Ρόμπερτ Κόλσον
* Χάρλαν Έλλισον
* Φίλις Εισένστέϊν
* Λόιντ Άρθουρ Εσμπάτς
* Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ
* Ράνταλ Γκάρρεττ
* Τζο Χάλντεμαν
* Ντέιβιντ Χ. Κέλλερ 
* Στίβεν Λι
* Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν
* Μπία Μαχάφεϊ
* Τζούλιαν Μέι
* Αλεξέι Πανσίν
* Μάικ Ρέσνικ
* Φρανκ Μ. Ρόμπινσον 
* Ντικ Σμιθ
* Ε. Ε. Σμιθ
* Τεντ Γουάιτ 

Ο Χάουαρντ Ντέβορ και η Μάργκαρετ Φορντ Κάιφερ συμμετείχαν και στα 56 Midwestcons από το 1950 έως το 2005.

Η ένωση First Fandom ιδρύθηκε στο Midwestcon του 1959.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Asimov - Midwestcon
*Arthur C. Clarke - Midwestcon

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνέδρια επιστημονικής φαντασίας
Εφημερίς Αγγελιών

Με τον τίτλο ***Εφημερίς Αγγελιών*** εκδιδόταν παλαιότερα στην Αθήνα κρατική εφημερίδα νομικού περιεχομένου.

Η έκδοσή της άρχισε στις 30 Μαρτίου του 1835 και διατηρήθηκε για δύο χρόνια. Αρχικά ξεκίνησε να εκδίδεται κατά αραιά διαστήματα και αργότερα κάθε τριήμερο σε μορφή παραρτήματος. Η ύλη της εφημερίδας αυτής ήταν κυρίως αποφάσεις δικαστηρίων. Τελευταίο φύλλο που κυκλοφόρησε ήταν στις 31 Δεκεμβρίου του 1837.

## Πηγές
* *[[Πάπυρος Larousse Britannica]]* τομ. 25ος, σελ. 262.

Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Ελληνική Κυβέρνηση
Κατηγορία:Νομικά περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Ανδρέας Μαρμοράς

Ο **Ανδρέας Μαρμοράς** ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Η οικογένειά του ήταν μία από τις αρχαιότερες και ευγενέστερες της Ελλάδας. Πατέρας του ήταν ο Βικέντιος Μαρμοράς. Νεότεροι αδερφοί του ήταν οι Αντώνιος και Σπυρίδων. Αρχικά ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και αγωνίστηκε υπέρ της Δημοκρατίας. Αποσύρθηκε αργότερα και αφοσιώθηκε στην συγγραφή της ιστορίας της πατρίδας του. Ήταν μέλος της Ακαδημίας των Εξησφαλισμένων (ιταλ. degli Assicurati) στην Κέρκυρα. 
 
## Συγγράμματα
* 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Florus Germanicus

**Der deutsche Florus** είναι ο τίτλος βιβλίου του 17ου αιώνα. Στο βιβλίο αυτό, ο Έμπερχαρντ Βάσενμπεργκ περιγράφει τα πολιτικά γεγονότα και τις προσωπικότητες του πρώτου μισού του 17ου αιώνα. Ο όρος «τριακονταετής πόλεμος» είναι μεταγενέστερος. Στο βιβλίο γίνεται λόγος για τον πόλεμο της Βοημίας, Αυστρίας, Μοραβίας, Παλατινάτου, Ζίμπενμπυργκεν, Μάνσφελντ και Μπράουνσβαϊγκ, Δανίας, Μαγδεμβούργου, καθώς και τη στέψη, τον γάμο και τον θάνατο του Φερδινάνδου Β΄ και Φερδινάνδου Γ΄. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1635 στα λατινικά με τον τίτλο *FLORUS GERMANICUS, sive EBERHARDI WASSENBERGII Embricensis, COMMENTARIORUM DE BELLO, Inter invictissimos Imperatores FERDINANDOS II. & III. Et eorum hostes, Præsertim FREDERICUM PALATINUM, GABRIELEM BETHLENUM, ET DANIÆ, SUECIÆ, FRANCIÆ REGES GESTO, LIBER SINGULARIS*, ενώ το 1647 ακολούθησε έκδοση στα γερμανικά με τον τίτλο *Der Ernewerder Teutsche, FLORVS WASSENBERG, Mit Animaduersione˜ Addition: vnd correctionen deren in vorigen Eingeruckten, ungleiche˜ Hystorien: verbessert; der Warheit restituirt, vnd biß Ano 1647. continuirt. Franckfurt. Bey Anthony Humme˜*. Το βιβλίο αυτό χρησιμοποίησε ο Χανς Γιάκομπ Κρίστοφφελ φον Γκρίμμελσχάουζεν ως πηγή για τα έργα του ''Der Abentheuerliche Simplicissimus Teutsch'' (1668), *[[Trutz Simplex]]* (1669) και *Der seltzame Springinsfeld* (1670). 

Αρχικά το έργο αποτελείτο από τέσσερις ενότητες με συνολικά 420 σελίδες. Αργότερα προστέθηκαν δύο επίλογοι, κάνοντας τον αριθμό των σελίδων να ξεπεράσει τις 700.

## Βιβλιογραφία
* Gustav Könnecke: *Quellen und Forschungen zur Lebensgeschichte Grimmelshausens*. Olms, Hildesheim 1977, ISBN 3-487-06473-1 (Nachdr. d. Ausg. Weimar 1926/1928). 
* Eberhard Wassenberg: *Der ernewerte Teutsche Floruis*. Elzevier, Amsterdam 1647. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Έκδοση στα λατινικά, Αμβούργο 1641
* Könnecke, Gustav: Quellen und Forschungen zur Lebensgeschichte Grimmelshausens. Weimar 1926/1928. Reprint 1977

Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα
Εταιρήσεως γραφή

Στο αρχαίο αττικό δίκαιο με την ονομασία **γραφή εταιρήσεως** ή **εταιρήσεως γραφή** φέρονταν μια ιδιαίτερη καταγγελία που αφορούσε ανήθικη πράξη. Ειδικότερα οι αρχαίοι Αθηναίοι με την γραφή αυτή στρέφονταν εναντίον προσώπων που είχαν διαπράξει παιδεραστία.

Όσοι Αθηναίοι είχαν καταγγελθεί από τέτοια γραφή αποκλείονταν σε ανάληψη δημοσίων θέσεων, να εμφανίζονται σε δημόσιους χώρους κατά τη διάρκεια τελετών, να λαμβάνουν τον λόγο στην εκκλησία του δήμου, κ.ά. Αν ο μηνυτής μπορούσε ν΄ αποδείξει ότι ο "*εταιριζόμενος*" διετέλεσε την ανήθικη πράξη αψηφώντας την νομοθεσία, τότε ο κατηγορούμενος απειλούνταν και με τη θανατική ποινή.

Ο όρος "εταίρηση" σήμαινε "ασελγής βίος".

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.33

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Λεγεωνάριος

Ρωμαίος **λεγεωνάριος** ήταν επαγγελματίας στρατιώτης του Ρωμαϊκού στρατού. 

Οι λεγεωνάριοι έπρεπε να είναι Ρωμαίοι πολίτες κάτω από την ηλικία των 45 ετών. Στρατολογούνταν στη πρώτη λεγεώνα για είκοσι πέντε έτη υπηρεσίας: μια αλλαγή από την πρόωρη πρακτική της στρατολόγησης ήταν μόνο για τις εκστρατείες. Τα τελευταία πέντε έτη της θητείας του τα περνούσε ως παλαίμαχος με ελαφρύτερα καθήκοντα.

Ο εξοπλισμός του αποτελούνταν από ασπίδα, κράνος, δυο ακόντια, κοντό ξίφος, στιλέτο, ένα ζευγάρι βαριά σανδάλια (έδειχναν το στρατιωτικό του αξίωμα), ένα πακέτο πορείας (αξίας δεκατεσσάρων ημερών των τροφίμων), φλασκί για νερό ή κρασί, εξοπλισμό μαγειρέματος, δυο πασσάλους για τη κατασκευή περιφράγματος και ένα φτυάρι.

Η πειθαρχία ήταν σημαντική και οι παραβιάσεις τιμωρούνταν από τον εκατόνταρχο.  

## Άλλοι λεγεωνάριοι
Λεγεωνάριος επίσης είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για τα μέλη άλλων λεγεώνων, όπως Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων, Ισπανική Λεγεώνα των Ξένων ή Πολωνικές λεγεώνες. Τα μέλη αυτών των σύγχρονων λεγεώνων καλούνται συχνά légionnaires, ο γαλλικός όρος για το λεγεωνάριο. 

Κατηγορία:Βαθμοφόροι ρωμαϊκού στρατού
Τέρας του Λοχ Νες

**Τέρας του Λόχνες** έχει επικρατήσει να ονομάζεται το θρυλούμενο θαλάσσιο ερπετό (κρυπτίδιο) που σύμφωνα με το μύθο ζει στη λίμνη Νες της βόρειας Σκωτίας. Αποτελεί αντικείμενο μελέτης της κρυπτοζωολογίας. Απαντάται συχνά και με το όνομα **Νέσι** (αγγλ. *Nessie*). Αναφορές για την ύπαρξη ενός απροσδιόριστου τέρατος στη λίμνη του Λοχ Νες χρονολογούνται από τον 6ο περίπου αιώνα, όταν σύμφωνα με το θρύλο ο άγιος Κολούμπα έσωσε με θαυματουργικό τρόπο τη ζωή ενός ανθρώπου από αυτό. 

Στις πρώτες σύγχρονες αναφορές ανήκει μια ανώνυμη επιστολή στην εφημερίδα Inverness Courier το 1932, σύμφωνα με την οποία ένα ζευγάρι είχε παρατηρήσει στη λίμνη του Λοχ Νες ένα άγνωστο είδος , όπως μαρτυρούσαν τα ίχνη του στην επιφάνεια της θάλασσας. Αργότερα αποδείχθηκε πως η περιγραφή του ήταν κάπως υπερβολική. Έκτοτε ακολούθησαν περισσότερες μαρτυρίες και διαφορετικές αναφορές σε ένα «τέρας» μήκους από 6 έως 124 πόδια. Τον Απρίλιο του 1934 εμφανίστηκε μια φωτογραφία της Νέσι, γνωστή και ως η «φωτογραφία του χειρουργού», δημιούργημα του χειρουργού Ρόμπερτ Γουίλσον. Αποτελεί μέχρι σήμερα την πιο δημοφιλή απεικόνιση του τέρατος που εμφανίζεται με μακρύ λαιμό και μικρό κεφάλι, έχοντας παρόμοια χαρακτηριστικά με ένα πλησιόσαυρο. Ο γιος του Γουίλσον παραδέχτηκε την πλαστότητά της, η οποία αποδείχτηκε το 1995 από μια ομάδα ερευνητών.

## Ψάχνοντας για το τέρας του Λοχ Νες (2003)
Το 2003, το βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο BBC χρηματοδότησε μια έρευνα στη λίμνη χρησιμοποιώντας 600 δέσμες σόναρ και δορυφορική παρακολούθηση. Η έρευνα είχε επαρκή ανάλυση για να εντοπίσει μια μικρή σημαδούρα. Δεν βρέθηκε κανένα ίχνος από ζώο σημαντικού μεγέθους και, παρά τις αναφερόμενες ελπίδες τους, οι εμπλεκόμενοι επιστήμονες παραδέχθηκαν ότι αυτό απέδειξε ότι το τέρας του Λοχ Νες ήταν μύθος. Το ντοκιμαντέρ "Searching for the Loch Ness Monster" μεταδόθηκε στο BBC One.
## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

*Radford, Benjamin. *Lake monster mysteries: investigating the world’s most elusive creatures*, The University Press of Kentucky, 2006
*Tom Dinsdale, «Το τέρας του Λόχνες», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.56 (Φεβρουάριος 1973), σελ.144-145

Κατηγορία:Κρυπτοζωολογία
Λυμπέριος Ζαριφόπουλος

Ο **Λυμπέριος Ζαριφόπουλος** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Καταγόταν από το Μπελούσι της Ανδρίτσαινας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Λίγο πριν την Ελληνική επανάσταση του 1821 είχε εγκατασταθεί στη Καλαμάτα και ασκούσε το επάγγελμα του εμπόρου. Το 1819 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και με το ξέσπασμα της επανάστασης έλαβε ενεργό μέρος σε πολλές επιχειρήσεις, όπως στη Καρύταινα, Τρίπολη, Λάλα κ.λπ.. Έλαβε επίσης μέρος στις επιχειρήσεις του Μεσολογγίου και της Ναυπακτίας ως αξιωματικός υποβαλλόμενος και σε χρηματικές θυσίες. Το 1825 φέρεται να αιχμαλωτίσθηκε από τους Αιγυπτίους πολεμώντας τον Ιμπραήμ πασά στο Ναυαρίνο, αλλά λίγο αργότερα απελευθερώθηκε. 
Το 1828 φιλοξένησε στο σπίτι του στη Πάτρα τον Ι. Καποδίστρια.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαιδιικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.8ος, σελ.673.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.367.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Λυμπεριος
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Μπαλχ

Η **Μπαλχ** (τα αρχαία **Ζαρίασπα** ή **Βάκτρα**) είναι πόλη, πρωτεύουσα της Βακτριανής, στο σημερινό Αφγανιστάν. Βρίσκεται παρά τις εκβολές του ποταμού Ώξου. Σύμφωνα με τον Κτησία τα Ζαρίασπα ήταν η ακρόπολη των Βάκτρων.

Στα Ζαρίασπα φέρεται να διαχείμασε ο Μέγας Αλέξανδρος (328-327) κατά την εκστρατεία στη Βακτριανή. 

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.8ος, σελ.672.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν
Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς

Ο **Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς** υπήρξε Έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος του 3ου αιώνα (τέλη 2ου- μέσα 3ου αι. μ.Χ. ). Γεννήθηκε στην Αφροδισιάδα της Καρίας, και από εκεί πήρε το επώνυμό του. Θεωρείται από τους πιο καλούς ερμηνευτές του Αριστοτέλη και του αποδίδεται ο τίτλος «ὁ ἐξηγητὴς» για την έκταση ή την υπεροχή του σχολιασμού του. 

## Ιστορικό

Διδάχτηκε φιλοσοφία από τον Ερμίνο, τον Αριστοκλή τον Μεσσήνιο, τον Σωσιγένη τον Περιπατητικό και πιθανώς τον Αριστοτέλη τον Μυτιληναίο. Ήτανε δε τόσο καλός μαθητής, που έγινε καλύτερος από όλους τους Αριστοτελικούς φιλοσόφους. Απόκτησε τόσο στοιχειώδη μόρφωση, που καταλάβαινε τις λέξεις του Αριστοτέλη με μεγάλη ακρίβεια, και χρησιμοποιούσε μόνο αυτές χωρίς να τις συγχέει με άλλες άλλων νεώτερων φιλοσόφων. Οι Έλληνες και οι Άραβες τον θαύμαζαν τόσο πολύ, που αντί για τον Αριστοτέλη, το όνομα του Αφροδισιέα επικαλούνταν ως μαρτυρία. Ακόμα και οι μεταγενέστεροι τον τιμούσαν πολύ, όπως φαίνεται από τον Πλωτίνο. Η μεγάλη πολυμάθεια τούτου του ανδρός τον κατέστησε καθηγητή, όχι στην Ρώμη, αλλά στην Αθήνα ,όπου δίδαξε αριστοτελική φιλοσοφία μεταξύ 191  και 211, αλλά και στην Αλεξάνδρεια. Τον κάλεσαν οι Καίσαρες Σεπτίμιος Σεβήρος και Καρακάλλας, προς τους οποίους έγραψε το ευχαριστήριο βιβλίο περί Ειμαρμένης. Ο Αθήναιος αναφέρει ότι μετά τον θάνατο του Σεβήρου ζούσε ακόμα.

## Συγγράμματα

[εναλλ.=|μικρογραφία|Ένα διπλό ουράνιο τόξο και η «''Σκοτεινή Ζώνη του Αλεξάνδρου''», ο ορατός σκοτεινός χώρος στον ουρανό μεταξύ του κύριου (κάτω) και του δευτερεύοντος (επάνω) [Ουράνιο τόξο|ουράνιου τόξου. Το οπτικό αυτό φαινόμενο, πρώτος το περιέγραψε ο Αλέξανδρος στην Αφροδισιάδα (*Υπόμνημα εις το IV Βιβλίο των [[Μετεωρολογικά|Μετεωρολογικών]] του Αριστοτέλους*).]]

* Περί Ειμαρμένης και του εφ ημίν
* Υπόμνημα εις το πρώτον των Πρωτέρων Αναλυτικών του Αριστοτέλους
* Υπόμνημα εις τα Η' των Τροπικών
* Υπομνήματα ή υποσημειώσεις, εις τον περί σοφιστικών Ελέγχων
* Υπόμνημα εις τα ΙΒ' βιβλία των μετά τα Φυσικά
* Υπόμνημα εις το περί Αισθημάτων
* Υπόμνημα εις το Δ' βιβλίον των μετεώρων
* Περί κράσεως σωμάτων
* Περί ψυχής βιβλία Β'
* Φυσικών Σχολίων, βιβλ. Δ
* Προβλημάσων Φυσικών και Ιατρικών, βιβλία Β'
* Περί Πυρετών προς Απολλώνιον Ιατρόν
* Υπόμνημα, ήτοι σχόλια εις τα τρία βιβλία της Ρητορικής του Αριστοτέλους

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
## Βιβλιογραφία
* Παπαδής, Δημήτρης: «Η ενότητα και η πολλότητα της ψυχής κατά Αριστοτέλη, Αλέξανδρο Αφροδισιέα και Θωμά Ακινάτη». Φιλοσοφία 15-16 (1985-86), 298-315

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Παλαιός αιγιαλός

"*Παλαιός αιγιαλός*" είναι η ζώνη της ξηράς, που προέκυψε από τη μετακίνηση της ακτογραμμής προς τη θάλασσα, οφείλεται σε φυσικές προσχώσεις ή τεχνικά έργα και προσδιορίζεται από τη νέα γραμμή αιγιαλού και το όριο του παλαιότερα υφιστάμενου αιγιαλού (βλ. ν. 2971/01 αρ. 1). Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 3 του ν. 2971/01 " *Η Επιτροπή καθορίζει την παλαιά θέση του αιγιαλού, που υπήρχε μέχρι το έτος 1884 αν υφίστανται κατοχές ιδιωτών, αλλά και προγενέστερα εάν δεν υφίστανται τέτοιες κατοχές, εφόσον η θέση του παλαιού αιγιαλού προκύπτει από ενδείξεις επί του εδάφους ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία εξαιρουμένων των μαρτυρικών καταθέσεων*". Ο "*παλαιός αιγιαλός*" είναι δημόσιο κτήμα αλλά ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του δημοσίου και ως εκ τούτου δεν έχει κοινόχρηστο χαρακτήρα, ενώ είναι δυνατόν να παραχωρηθεί, ενοικιασθεί ή και πωληθεί. Για τον καθορισμό της ζώνης του παλαιού αιγιαλού λαμβάνται υπόψη φυσικές ενδείξεις του εδάφους όπως η αμμώδης ή αργιλώδης σύσταση, τυχόν ελώδεις ή βαλτώδεις εκτάσεις συνεχόμενες του αιγιαλού, αεροφωτογραφίες, χάρτες και διαγράμματα διαφόρων ετών, γεωλογικές μελέτες και άλλα επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία, ενώ αποκλείονται οι μαρτυρικές καταθέσεις, μετά την εφαρμογή του ν. 2971/01.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραλίες
Λετρισμός

Ο **Λετρισμός** είναι ένα Γαλλικό Αβάν-γκαρντ κίνημα, που σχηματίστηκε στο Παρίσι, γύρω στο 1940, από τον Ρουμάνο μετανάστη, Ισίδωρο Ισού. Οι Λετριστές παρήγαγαν αξιόλογες θεωρίες που επηρέασαν διάφορους κοινωνικούς, καλλιτεχνικούς και πολιτισμικούς τομείς, από την ποίηση και τον κινηματογράφο έως  την ζωγραφική και την πολιτική θεωρία. Το κίνημα έχει τις ρίζες του στην θεωρία του Σουρεαλισμού και του Ντανταϊσμού.

## Δείτε επίσης

* ΒΑΟ, ΓΑΟ, ΔΑΟ

Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Αιγιαλός

**Αιγιαλός** κατά τη Ελληνική νομοθεσία είναι η παράκτια χερσαία ζώνη, που βρέχεται από τη θάλασσα, μέχρι τη στάθμη εκείνη που φθάνουν οι συνήθεις μεγαλύτερες αναβάσεις του χειμερίου κύματος. Ο αιγιαλός, όπως και η παραλία, η όχθη και η παρόχθια ζώνη, είναι πράγματα κοινόχρηστα και ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο, το οποίο τα προστατεύει και τα διαχειρίζεται. Για να αποκτήσει η παραλία δημόσιο και κοινόχρηστο χαρακτήρα, δεν αρκεί ο διοικητικός καθορισμός της, αλλά απαιτείται επιπρόσθετα η απαλλοτρίωση της υπέρ Δημοσίου και την διαδικασία απαλλοτρίωσης διεκπεραιώνει ο οικείος Δήμος. Για τον καθορισμό του αιγιαλού λαμβάνεται υπόψη η μορφολογία, η ποιοτική σύσταση και το ανάγλυφο της ξηράς (αμμώδης ή βραχώδης ακτή με ήπιες ή απότομες κλίσεις), η μορφολογία και η βαθυμετρία του θαλασσίου πυθμένα (αμμώδης, πετρώδης ή βραχώδης θαλάσσιος πυθμένας με ήπια ή απότομη κλίση), οι ανεμολογικές συνθήκες, ο κυματισμός, ο οποίος επηρεάζει την παράκτια ζώνη, κλπ. Η ζώνη παραλίας προστίθεται στον αιγιαλό ως μια παράλληλη ζώνη που μπορεί να φτάσει έως και 50 μέτρα από αυτόν.

Στο Νόμο "Περί διακρίσεως κτημάτων" επί βασιλείας Όθωνα, αναφέρεται για πρώτη φορά ότι "οι αιγιαλοί, οι λιμένες, οι όρμοι (rades) και εν γένει όλα τα μέρη της επικρατείας όσα δεν δύνανται να γενώσιν ιδιοκτησία ιδιωτική, θεωρούνται ως κτήματα δημόσια". 

Το πρώτο σημαντικό νομοθέτημα για τον αιγιαλό ήταν ο Αναγκαστικός Νόμος υπ' αριθ. 2344/1940, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Ν.2971/2001. Ο νόμος έχει δεχτεί δεκάδες τροποποιήσεις, με σημαντικότερη αυτή του Ν.4607/2019. Ο νόμος 5092/2024 ήρθε να καταργήσει τα μισά περίπου άρθρα του Ν.2971, φέρνοντας νέες διατάξεις. 

Ο καθορισμός των ορίων του αιγιαλού, της παραλίας και του παλαιού αιγιαλού γίνεται από Επιτροπή, η οποία συγκροτείται σε επίπεδο νομού. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣΤΕ 50/2010 Τμ. Ε'), ο αιγιαλός *δεν δημιουργείται* με σχετική πράξη της Πολιτείας, αλλά προκύπτει από φυσικά φαινόμενα, ήτοι τις μεγαλύτερες, αλλά συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων, για τη διαπίστωση δε του πραγματικού αυτού γεγονότος προβλέπεται σχετική διοικητική διαδικασία.  Αρμόδια υπηρεσία για τη διαφύλαξη της ακεραιότητας του αιγιαλού είναι η Κτηματική Υπηρεσία κάθε νομού που υπάγεται στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Στην ίδια απόφαση καθορισμού του αιγιαλού περιλαμβάνεται και ο καθορισμός της "παραλίας" ή και του "παλαιού αιγιαλού".

## Δείτε επίσης
* Ακτή
* Παραλία
* Παλαιός αιγιαλός

## Παραπομπές


## Πηγές

* Υ.Α. 1089532π.ε./8205 π.ε./Β0010 ΦΕΚ 595/τ.Β'/4-5-2005 «Στοιχεία καθορισμού αιγιαλού και παραλίας»
* Αιγιαλός, παραλία, λιμένες, ύδατα, ρέματα, Παναγιώτης Γαλάνης (2024), Δεδεμάδης.

Κατηγορία:Παραλίες
Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Κατηγορία:Λιμενική αστυνομία
Άβυδος Αιγύπτου

thumb|200px|Θέση της Αβύδου στην Αίγυπτο
Η **Άβυδος της Αιγύπτου**, όπου κατά την αρχαία αιγυπτιακή λεγόταν **Αμπ-Του**, και στη σύγχρονη **Άραμπα αλ-Μαντφούνα**, είναι μία από τις σημαντικότερες ιερές πόλεις της αρχαίας Αιγύπτου. Βρίσκεται περίπου 550 χλμ. νότια του Καΐρου και 160 χλμ. βόρεια του Λούξορ επί της δυτικής όχθης του Νείλου. Η Άβυδος ήταν η νεκρόπολη μιας μεγάλης γύρω από αυτή έκτασης στην οποία μετά από ανασκαφές φέρεται να έχουν ενταφιασθεί εκεί οι Φαραώ της Β΄ Δυναστείας της αρχαίας Αιγύπτου.

Κύρια θεότητα που λατρεύονταν στην Αμπ-Του ήταν ο σκυλόμορφος θεός Χεντί-αμεντιού που λέγεται και θεός τσακάλι, που μετά την Ε΄ Δυναστεία η λατρεία του βαθμιαία αντικαταστάθηκε από τον Όσιρι. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση στη πόλη αυτή τάφηκε το κεφάλι του Οσίριδος όταν αυτός διαμελίστηκε και έτσι κατέστη αυτή κυρίαρχος τόπος λατρείας. Στη πόλη αυτή οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τελούσαν κάθε χρόνο ευλαβικά ιδιαίτερες εορτές με εικονικό ενταφιασμό του θεού και στη συνέχεια γιόρταζαν πανηγυρικά την Ανάστασή του μέχρι ακόμα και στους ελληνορωμαϊκούς χρόνους. 
Μάλιστα οι περισσότερο λάτρεις του θεού ενταφιάζονταν σε περίτεχνους τάφους που κατασκεύαζαν στη πόλη αυτή προκειμένου έτσι να βρίσκονται αιώνια μετά θάνατον κοντά στον τάφο του θεού Όσιρι. Για τους φτωχότερους που δεν είχαν τις οικονομικές δυνάμεις να ανεγείρουν τάφους στήνονταν στήλες επί των οποίων αναγράφονταν οι διάφορες δεήσεις τους. Το έθιμο αυτό φέρεται να τηρούσαν και οι Φαραώ εξ ου και οι τάφοι τους εκεί. Όταν αργότερα πρωτεύουσα έγινε η Μέμφις όπου οι Φαραώ έπαψαν να ενταφιάζονται στην Άβυδο συνέχιζαν το έθιμο ανεγείροντας κενοτάφια.

thumb|200px|left|Ο ναός του Σέτι Α΄ στην Άβυδο
thumb|right|200px|Η αρχή του βασιλικού καταλόγου
Στο χώρο της νεκρόπολης αυτής υπήρχαν πολλοί ναοί σημαντικότερος των οποίων ήταν ο ναός του Σέτι Α΄, όπου σε μακρόστενη στοά του, κατά τις ανασκαφές, βρέθηκε ανάγλυφο που απεικονίζει τον Σέτι Α΄ μαζί με τον γιο του, μετέπειτα Φαραώ Ραμσή Β΄ να προσφέρουν θυσίες με ένα κατάλογο 76 προγόνων τους. Ο κατάλογος αυτός είναι ο περίφημος *[[Κατάλογος της Αβύδου]]* χάρη του οποίου έγιναν γνωστά τα ονόματα των διατελεσάντων Φαραώ από τον Μήνη μέχρι τον Σέτι Α΄. Λίγο πίσω από τον ναό αυτόν βρίσκονταν το Οσίρειον που σήμερα μόνο ερείπια της βάσεως διασώζονται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Μπούργκτεατερ

**Μπούργκτεατερ** (μέχρι το 1918 Κ.Κ. Hofburgtheater «Αυτοκρατορικό και βασιλικό Θέατρο του Χόφμπουργκ») ονομάζεται το αυστριακό Εθνικό Θέατρο στη Βιέννη και ένα από τα πιο σημαντικά γερμανόγλωσσα θέατρα του κόσμου, γνωστό ως «die Burg".

Ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου 1741 από την Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία ως θέατρο δίπλα στο παλάτι της. Το θέατρο μεταφέρθηκε σε νέο κτήριο στην κυκλική κεντρική λεωφόρο Ρίνγκστρασσε στις 14 Οκτωβρίου του 1888. Σχεδιάστηκε από τον Γκότφριντ Ζέμπερ (Gottfried Semper) και τον Karl Freiherr von Hasenauer. Η πρώτη δημόσια παράσταση της 4η Συμφωνίας του Μπετόβεν έγινε στο Μπούργκτεατερ τον Απρίλιο του 1808.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
MBROLA

Το **MBROLA** είναι ένας αλγόριθμος σύνθεσης φωνής και λογισμικό, το οποίο διανέμεται χωρίς οικονομικό κόστος σε δυαδική μορφή μόνο και αποτελέι ένα παγκόσμιο έργο συνεργασίας. Η ιστοσελίδα του έργου MBROLA παρέχει βάση δίφωνων για πολλές ομιλούμενες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής γλώσσας.

Το  λογισμικό  MBROLA δεν είναι ολοκληρωμένο για όλες αυτές τις γλώσσες, το κείμενο θα πρέπει πρώτα να μετατραπεί σε φωνήματα και προσωδίες σε μορφή MBROLA. Ένα τέτοιο ξεχωριστό λογισμικό, που το έχει αυτή τη δυνατότητα. υπάρχει διαθέσιμο, ωστόσο δεν καλύπτει όλες τις γλώσσες MBROLA και μπορεί να χρειασθεί επιπρόσθετη εγκατάσταση.  
  
Παρά το γεγονός ότι βασίζεται σε δίφωνα, η ποιότητα του συνθέτη MBROLA θεωρείται υψηλότερη από τους περισσότερους συνθέτες δίφωνων. Αυτό οφείλεται μερικώς στο γεγονός ότι βασίζεται στην προ-επεξεργασία δίφωνων (επιβάλλοντας διαρκείς φάσεις έντασης και αρμονίας), η οποία ενισχύει την αλληλουχία τους ενώ μειώνεται ελάχιστα η τμηματική τους ποιότητα.  
    
Το MBROLA είναι ένας πεδίου-χρόνου αλγόριθμος, όπως και το PSOLA, το οποίο συνεπάγεται πολύ χαμηλό υπολογιστικό φορτίο την ώρα της σύνθεσης. Σε αντίθεση με το PSOLA, το MBROLA δεν προϋποθέτει προκαταρκτικό μαρκάρισμα των περιόδων έντασης. Αυτό το χαρακτηριστικό έχει καταστήσει εφικτό να αναπτυχθεί το έργο MBROLA γύρω από τον αλγόριθμο MBROLA, μέσα από τον οποίο πολλά ερευνητικά εργαστήρια ομιλίας, εταιρίες ή ιδιώτες σε όλο τον κόσμο έχουν παράσχει βάσεις δίφωνων για πολλές γλώσσες και φωνές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογισμικό
Κατηγορία:Υπολογιστική γλωσσολογία
Θεοδοτίων

Ο **Θεοδοτίων** υπήρξε Ιουδαίος προσήλυτος φιλόσοφος που άκμασε περί το 176 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Έφεσο και ήταν οπαδός του Μαρκίωνα του Ποντικού (Πόντιου). Διδάχτηκε από τον Εβίωνο, και γι' αυτό ονομάστηκε Εβιωνίτης. Ήταν αρχικά χριστιανός, αργότερα όμως ασπάστηκε τον Ιουδαϊσμό. 

## Συγγράμματα
Έγραψε μια νεώτερη μετάφραση της Θείας Γραφής, η οποία έγινε γνωστή στον Ειρηναίο το 176 ή 177.  

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Αδριανός (σοφιστής)

Ο **Αδριανός** υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος που άκμασε περί τα 180 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Τύρο της Φοινίκης και ήταν μαθητής του Ηρώδη του Αττικού, και διάδοχός του στην σχολή αυτή στην Αθήνα.   

Ο Φιλόστρατος αναφέρει πως όταν ανέβηκε στην έδρα της ρητορικής είχε τόση εμπιστοσύνη στον εαυτό του που όταν ξεκίνησε την ομιλία προς τους Αθηναίους μίλησε για την δική του σοφία και όχι για την δική τους λέγοντας «πάλιν ἐκ  Φοινίκης γράμματα» και το είπε γιατί θεωρούσε πως αυτός είχε κάτι να τους δώσει και όχι αυτοί. Αποχωρούσε στο τέλος των ομιλιών του ζηλευτός συνοδευόμενος από πληθος λαού, κυκλοφορούσε με πολυτελή ρουχισχό στολισμένο με πολύτιμους λίθους ενώ τα χαλινάρια της άμαξάς του ήταν ασημένια. Οι Αθήναίοι τον τιμούσαν όσο τιμούσαν οι Ελευσίνιοι τον ιεροφάντη  των Ελευσινίων μυστυρίων και στην ανάμνησή του τους έρχονταν δάκρυα.*Φιλόστρατος, Βίοι Σοφιστών Β΄, ι’*  

Τιμάται πολύ από τον Καίσαρα Αντωνίνο, από τον οποίο συχνά έλαβε δώρα. Αργότερα πήγε στην Ρώμη και έγινε εκεί διδάσκαλος και μυστικός Γραμματέας του Κομμόδου. Η μεταξύ των σοφιστών υπόληψή του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε και Γόης ονομάζονταν. Πέθανε στην Ρώμη σε ηλικία ογδόντα οκτώ χρονών.    

## Συγγράμματα
Από τους λόγους του μόνο μερικά αποσπάσματα έχουν σωθεί. Τα δημοσίευσε ο Αλλάτιος. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Σοφιστές
Μάξιμος ο εκ Τύρου

Ο **Μάξιμος** υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος που άκμασε περί το 180 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Τύρο και ήταν ένας από τους Σοφιστές και Πλατωνικούς φιλοσόφους. Άκμασε στον καιρό του Αντωνίνου και Κομμόδου. Διέτρεψε το περισσότερο της ζωής του στην Ελλάδα.  

## Συγγράμματα
Σε χειρόγραφο στο Παρίσι σώζονται οι επτά πρώτοι λόγοι του. Σώζονται επίσης σαράντα ένας Λόγοι και Διαλέξεις τα οποία ο Ιανός Λάσκαρις πρώτος τα έφερε στην Ιταλία και τα χάρισε στον φλωρεντίνο ηγεμόνα και μαικήνα Λαυρέντιο των Μεδίκων. Τα συγγράμματα του Μαξίμου επαινούνται πολύ για την κομψότητα και την ρητορεία τους.

## Πηγές
* 
* F. Fauquier/B. Pérez-Jean (sous la dir.), *Maxime de Tyr, entre rhétorique et philosophie au <abbr>ii<sup>e</sup></abbr> siècle de notre ère*, Montpellier, Presses Universitaires de la Méditerranée, 2016 (ISBN 978-2-36781-214-4)
* P. Daouti, *Homère et Platon chez Maxime de Tyr*, Thèse, Université Paul Valéry – Montpellier III et Université Capodistria d' Athènes, Montpellier, 2015, http://www.biu-montpellier.fr/florabium/jsp/nnt.jsp?nnt=2015MON30042

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πλατωνικοί φιλόσοφοι
Ιούλιος Πολυδεύκης

Ο **Ιούλιος Πολυδεύκης** (αναφερόμενος στη διεθνή βιβλιογραφία ως **Pollux**) υπήρξε Έλληνας ρήτορας, σοφιστής, φιλόσοφος, λεξικογράφος και γραμματικός που άκμασε περί το 180 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Ναύκρατη της Αιγύπτου. Διδάχτηκε από τον πατέρα του, Κρατίκιο, και μετέπειτα από τον Σοφιστή Αδριανό, σπουδάζοντας ρητορική στην Αθήνα. Ταξίδεψε στη Ρώμη όταν ήταν αυτοκράτορας ο Μάρκος Αυρήλιος και εκεί δίδαξε το γιο του (και στη συνέχεια συναυτοκράτορα) Κόμμοδο. για τον οποίο αναφέρεται ότι τον γοήτευσε. Αναφέρεται μάλιστα ότι είχε λεπτότατη φωνή που άρεσε στο γιο του αυτοκράτορα. Με την υποστήριξη του Κόμμοδου έλαβε θέση καθηγητή ρητορικής στην Αθήνα. Απεβίωσε σε ηλικία πενήντα οκτώ ετών αφήνοντας ένα νεαρό γιο.

Σε σχέση με τον Φρύνιχο τον Αράβιο ο οποίος ήταν υπέρμαχος του ακραίου αττικισμού, ο Πολυδεύκης ακολουθούσε μια πιο χαλαρή εκδοχή του.Για τον Ιούλιο Πολυδεύκη υπάρχει λήμμα στο βιβλίο Βίοι Σοφιστών του Φιλοστράτου του τέλους του 2ου- πρώτου μισού του 3ου αιώνα, αλλά και στο Σουίδα του 10ου αιώνα. Από τον Φιλόστρατο αναφέρεται ότι ο Πολυδεύκης δίδασκε την ίδια εποχή με τον Αθηνόδωρο το σοφιστή, ενώ μαθητής του (και του Σοφιστή Αδριανού) ήταν ο Αντίπατρος από την Ιεράπολη.

## Συγγράμματα
Στο Σουίδα αναφέρεται ότι ο Πολυδεύκης έγραψε πολλά και διάφορα βιβλία:
* Ονομαστικὸν ἐν βιβλίοις ί (Ονομαστικόν σε βιβλία δέκα) - σώθηκε μέρος του σε επιτομή
* Διαλέξεις ἤτοι λαλιαί
* Μελέται
* Εἰς Κόμοδον Καίσαρα ἐπιθαλάμιος
* Ρωμαϊκὸς λόγος
* Σαλπιγκτὴς ἢ ἀγὼν μουσικός
* Κατὰ Σωκράτους
* Κατὰ Σινωπέων
* Πανελλήνιος
* Αρκαδικός

## Ονομαστικόν
Το μόνο βιβλίο του Ιούλιου Πολυδεύκη που σώθηκε, σε συνεπτυγμένη μορφή, είναι το «Ονομαστικόν», ένα είδος λεξικού, που αποτελείται από δέκα βιβλία. Παρά το ότι δεν έχει διασωθεί το πρωτότυπο κείμενο, το σωζόμενο κείμενο είναι αρκετά μεγάλο και εκτιμάται ότι περιέχει κείμενο του ίδιου του Πολυδεύκη. Αποτελεί σημαντικότατη πηγή πληροφοριών και για το θέατρο και το αθηναϊκό πολίτευμα, αλλά είναι κυρίως θησαυρός όρων. Για παράδειγμα μελετώντας το *Ὀνομαστικόν* διαπιστώνουμε ότι περιέχει έναν πολύτιμο θησαυρό οδοντιατρικών γνώσεων. Ο μεγάλος αριθμός λημμάτων που αναφέρονται σε οδοντοστοματολογικά ζητήματα αντικατοπτρίζει την επιστήμη του στόματος και των δοντιών στα μέσα του 2ου αι. μ.Χ. η οποία είχε εξελιχθεί αρκετά ώστε να διαθέτει ένα εξειδικευμένο λεξιλόγιο ικανό να περιγράψει ανατομικά στοιχεία, οδοντιατρικά εργαλεία και οδοντοστοματολογικές παθολογικές καταστάσεις. Θεωρείται ότι το έργο του Παμφύλου του Αλεξανδρέα του 1ου αιώνα ήταν σημαντική λεξικογραφική πηγή για τον Πολυδεύκη.

## Επιπλέον  βιβλιογραφία
*Πολυδεύκης, Ιούλιος, Δομή

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
*Νικόλαος Κονομής, «Ακμή των επιστημών-φιλολογία-Η λεξικογραφία και το τέλος μιας εποχής», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. Ε΄ (1974) σελ. 315
*Koutroumpas D.C. and Vrotsos I.A. Dental terms in Julius Pollux's the Onomasticon. *J. Hist. Dent*. 2012 Winter;60(3):120-32.
*Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήναː Ε.Κ.Π.Α. 2016.
* Ιούλιος Πολυδεύκης ''Ονομαστικόν'', στο Internet Archive.

Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ιστορικοί του θεάτρου
Αίλιος Αριστείδης

Ο **Πόπλιος Αίλιος Αριστείδης Θεόδωρος** ήταν επιφανής σοφιστής, ρήτορας της εποχής του και εκπρόσωπος της δεύτερης σοφιστικής. Γεννήθηκε περίπου το 117 και πέθανε το 189 ή 199 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη της Μυσίας, αργότερα Βιθυνίας. Διδάχτηκε από τους Ηρώδη τον Αττικό, Αριστοκλή τον Περγαμηνό και τον κοινό διδάσκαλο της Ελλάδος Αλέξανδρο Κοτυαίο. Διδάχτηκε επίσης από τον Πολέμονα, και φημίζονταν ότι ήταν ο καλύτερος μαθητής του. Πήγε στην Σμύρνη και εκεί διέτριψε με μεγάλη επιτυχία. Θεωρείτο ο καλύτερος των Σοφιστών για την πολυμάθεια και την ευφράδειά του. Γνωρίστηκε με τον Καίσαρα Μάρκο Αυρήλιο  Αντωνίνο περί το 176, τον οποίο μετά από δυο χρόνια, παρακίνησε να ξανακτίσει την Σμύρνη που είχε καταστραφεί από μεγάλο σεισμό. Οι Σμύρνιοι του έκτισαν χάλκινο ανδριάντα στον ναό του Ασκληπιού. Ο Μάρκος Αυρήλιος και ο Κόμμοδος τον απήλλαξαν από τις δημόσιες εκδουλεύσεις του λόγω της ρητορείας του. Περιόδευσε τέσσερις φορές από την Αίγυπτο ως την Αιθιοπία. Απεβίωσε σε ηλικία εξήντα ή εβδομήντα χρονών στην Σμύρνη επί αυτοκράτορα Κόμμοδου.

## Έργα
*Τέχνη ρητορική
*Ιεροί λόγοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Σύμμαχος ο Εβιωναίος

Ο **Σύμμαχος** υπήρξε Ιουδαίος φιλόσοφος που άκμασε περί το 193 μ.Χ.. Ήταν Σαμαρίτης. Έφυγε από το γένος του και πήγε στην Ιουδαία, όπου περιτομήθηκε για δεύτερη φορά. Αργότερα δέχθηκε τον Χριστιανισμό, και όπως ο ίδιος λέει τον Εβωισμό.

## Συγγράμματα
Έγραψε ελεύθερη μετάφραση της Αγίας Γραφής δίνοντας προσοχή στο νόημα περισσότερα παρά στις λέξεις. Φαίνεται ότι έκανε τη μετάφραση από τη σαμαριτική.

## Πηγές
* 

Συμμαχος Εβιωναι
Τερτούλια

Η **τερτούλια** (tertulia), λέξη ισπανικής προέλευσης, είναι θεσμός που αναπτύχθηκε κατά το 19ο αιώνα στις χώρες κυρίως της Ιβηρικής Χερσονήσου, Ισπανία και Πορτογαλία.

Αποτελούνταν από ομάδες συγγραφέων, καλλιτεχνών, διανοούμενων και πιο σπάνια πολιτικών προσωπικοτήτων, με κοινά ενδιαφέροντα, οι οποίοι συναθροίζονταν και συζητούσαν για τέχνες και πολιτική. Οι συμμετέχοντες στις λογοτεχνικές αυτές τερτούλιας (tertulias literarias)  συγγραφείς και καλλιτέχνες ανακοίνωναν μεταξύ τους  τις τελευταίες δημιουργίες τους, είτε στην ποίηση και το διήγημα είτε στη ζωγραφική και το τραγούδι.

Οι ομάδες των τερτούλιας συγκεντρώνονταν σε εκλεκτά μέρη, όπως στα δημοφιλή «λόγοτεχνικά» καφέ των πόλεων. Αν και δεν επρόκειτο για επίσημες λέσχες, η τερτούλια ήταν μια σημαντική πηγή ειδήσεων και μια χαλαρή συζήτηση μεταξύ φίλων γύρω από τα συμβαίνοντα στην πνευματική και πολιτική ζωή των πόλεων.

Συναφείς με τις  τερτούλιας και στα πλαίσια της ανανεωτικής προσπάθειας δημιουργήθηκαν στην Ισπανία και την Πορτογαλία και νέες λογοτεχνικές εταιρείες, οι οποίες ονομάζονταν «Αρκαδίες» (arcadias), που αποτελούσαν ομάδες λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, αλλά και πολιτικής αμφισβήτησης.

Τα πιο γνωστά καφέ στις χώρες της Ιβηρικής, στα οποία ίσχυε, αλλά που και σήμερα δεν έχει σβήσει η παράδοση της τερτούλια, είναι το Καφέ ντε Οριέντε, το Καφέ Χιχόν και το Καφέ Κομερθιάλ της Μαδρίτης, όπως και το Καφέ Μπραζιλέιρα και το Καφέ Νικόλα της Λισαβόνας.

Η τερτούλια είναι παραπλήσιος θεσμός που συναντιέται και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως τα «βιενέζικα καφέ» (π .χ. Καφέ Τσεντράλ, Καφέ Γκρίνσταϊντλ) και τα «καφέ – σαλόν» του Παρισιού (π. χ. Καφέ Λε Ντε Μαγκό, Καφέ ντε Φλορ, Λα Κουπόλ, Λα Κλοζερί ντε Λιλά κ. ά.).

## Πηγές
* Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe", New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.

* «Μαδρίτη», «Πορτογαλία», «Παρίσι», «Βιέννη» (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley, Αθήνα, 1999.

## Δείτε επίσης
*Καφέ ντε Οριέντε
*Καφέ Χιχόν 
*Καφέ Μπραζιλέιρα
*Καφέ Νικόλα
*Καφέ Τσεντράλ
*Καφέ Γκρίνσταϊντλ
*Καφέ Λε Ντε Μαγκό

Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία
Μαδυατηνοί

Οι **Μαδυατηνοί** ήταν θρακικό φύλο που αναφέρονται από τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο. Από τις άλλες φυλές που αναφέρει μαζί με τους Μαδυατηνούς, συμπεραίνει κανείς πως κατοικούσαν στην ανατολική Θράκη και δίπλα σε αυτούς (*ita cum per saltum iret, Thraecum decem haud amplius milia ex quattuor populis, Astii et Caeni et Maduateni et Coreli, ad ipsas angustias viam circumsederunt*). 

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Κατηγορία:Αρχαία Θράκη
Σαμουήλ

Ο **Σαμουήλ** είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης. Ήταν γιος του Ελκανά και της Άννας και πιστεύεται ότι άνθησε το έτος 2889 από κτίσεως κόσμου, ή 1095 π.Χ.. Υπήρξε ο τελευταίος κριτής του Ισραήλ.

## Εργογραφία
Στον Σαμουήλ αποδίδονται το Βιβλίο των Κριτών, το οποίο άλλοι στον Έσδρα και άλλοι στον Ιεζεκιήλ αποδίδουν. Στον Σαμουήλ αποδίδεται επίσης το βιβλίο της Ρουθ, και τα είκοσι τέσσερα πρώτα κεφάλαια των Βασιλειών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Κατηγορία:Προφήτες του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Προφήτες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Σίθωνες

Οι **Σίθωνες** ήταν θρακική φυλή που κατοικούσε κατά την αρχαιότητα στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής. Γενάρχης τους θεωρείται ο Σίθων, υιός του Άρη ή του Ποσειδώνα και της Όπης, Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή ήταν βασιλιάς των Οδομάντων της Μακεδονίας. Από αυτόν πήρε το όνομά της η Σιθωνίας Άκρα στη Χαλκιδική και από την κόρη του, Παλλήνη, ονομάστηκε η ομώνυμη χερσόνησος. Μεταξύ του Τορωναίου και του Σιγγιτικού κόλπου ήταν οι πόλεις Σερμύλη, Τορώνη, Γαληψός και Σιγγός. 

Σύμφωνα με τα πορίσματα νεωτέρων ερευνών, υποστηρίζεται σήμερα ότι οι Σίθωνες υπήρξαν αρχικά ένα φρυγικό φύλο  το οποίο στην συνέχεια συγχωνεύθηκε με τους Θράκες (ίσως με ένα συγκεκριμένο θρακικό φύλο, τους Δέρρωνες), που είτε ήσαν εγκατεστημένοι ήδη στην περιοχή είτε εγκαταστάθηκαν αργότερα εκεί, πιθανότατα τον 8ο αιώνα π.Χ. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Σίθωνες παλαιότερα αναφέρονταν ως θρακικό φύλο.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μακεδονίας
Κατηγορία:Ιστορία της Χαλκιδικής
Νικόλαος Δοξαράς (πρεσβύτερος)

Ο **Νικόλαος Δοξαράς** ήταν Έλληνας ιππότης του 17ου αιώνα. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην επαρχία της Μάνης. Εγκατέλειψε την πατρίδα του για να ζήσει ατυράννευτος από τους Οθωμανούς και κατέφυγε στη Ζάκυνθο υπό τη σκέπη της Ενετικής προστασίας. Το 1685, όταν έγινε πόλεμος, ανέλαβε την αποστολή να επιστρατεύσει συμπολίτες του υπέρ της Ενετικής πολιτείας. Υπηρέτησε και πολέμησε γενναία στην άλωση των φρουρίων Ζαρνάτας, Κεφαλά και Πασσαβά και οδήγησε δικό του στρατό στο στενό της Κορίνθου. Ανταμείφθηκε δια επιχωρήσεως μεγάλων κτημάτων στην Πελοπόννησο και δια τιμών. Γιος του ήταν ο Παναγιώτης Δοξαράς. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών
Τζον Έντουαρντ Γκρέι

Ο **Τζον Έντουαρντ Γκρέι** (αγγλ. John Edward Gray) (12 Φεβρουαρίου 1800 &ndash; 7 Μαρτίου 1875) ήταν Βρετανός ζωολόγος. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Τζορτζ Ρόμπερτ Γκρέι και ο γιος του φαρμακοποιού και βοτανολόγου Σάμιουελ Φρέντερικ Γκρέι (1766–1828).

Ο Γκρέι διετέλεσε Φύλακας της Ζωολογίας στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου από το 1840 μέχρι το Δεκέμβριο του 1874, πριν το τμήμα της Φυσικής Ιστορίας αποσπαστεί και δημιουργηθεί το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Λονδίνου. 

Δημοσίευσε πολλές λίστες της μουσειακής συλλογής και συμπεριέλαβε εκτενείς αναλύσεις ομάδων ζώων καθώς επίσης και περιγραφές νέων ειδών. Κατόρθωσε να βελτιώσει και να δημιουργήσει μία από τις καλύτερες ζωολογικές συλλογές της εποχής του παγκοσμίως.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Biographies for Birdwatchers* - Barbara and Richard Mearns ISBN 0-12-487422-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
*  John Edward Gray, the Indian Pond Heron and Walsall (RSPB Walsall Local Group)
*  works by J. E. Gray on Internet Archive

Κατηγορία:Άγγλοι βιολόγοι
Κατηγορία:Ζωολόγοι
Κατηγορία:Φιλοτελιστές
Εμμανουήλ ιερεύς

Ο **Εμμανουήλ** ήταν Έλληνας ιερέας αγιογράφος και ζωγράφος του 17ου αιώνα. Περί το 1600 ζωγράφιζε ιερές εικόνες κατά τον ιδιάζοντα τρόπο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Επειδή φαίνεται ότι ήταν έμπειρος και προικισμένος καλλιτέχνης, λέγεται ότι ζωγράφιζε κατ' αυτό τον τρόπο, όχι επειδή δεν μπορούσε αλλιώς, αλλά επειδή τον αρχαϊκό αυτό τρόπο τον έβρισκε σεβασμιότερο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Ζουζέ Μαλιόα

Ο **Ζουζέ Μαλιόα** (πορτογαλικά: *José Malhoa*, 28 Απριλίου 1855 - 26 Οκτωβρίου 1933) ήταν Πορτογάλος ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε στη Κάλντας ντα Ράινια στις 28 Απριλίου 1855 και πέθανε στο Φιγκουεϊρό ντους Βίνιους στις 26 Οκτωβρίου 1933.

Ο Μαλιόα, μαζί με το συμπατριώτη του ζωγράφο Κολουμπάνο Μπορντάλου Πινιέιρου (1857 – 1929), ήταν το κυρίαρχο όνομα της νατουραλιστικής σχολής ζωγραφικής στην Πορτογαλία κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. 
## Τα χαρακτηριστικά των έργων του
Στα έργα του αποτυπώνει την κοινωνία της εποχής του σε ρωπογραφίες, ενώ η θεματογραφία του επικεντρώνεται σε λαϊκές σκηνές, όπως στα δύο πιο διάσημα έργα του *«Οι μπεκρήδες»* (1907) και *«Φάντου»* (1910), όπου παρουσιάζει ένα οικείο περιβάλλον της πορτογαλικής λαϊκής μουσικής, του φάντου, με τον φαντίστα να αιχμαλωτίζει τους θαμώνες της ταβέρνας με το μελαγχολικό και θλιμμένο τραγούδι του.

Ανάμεσα σε άλλα έργα της ίδιας νατουραλιστικής τεχνοτροπίας περιλαμβάνονται τα *«Νεαροί μουσικοί»* (1831), *«Ένα ξύρισμα»* (1902), *«Σιέστα»* (1909, Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία), *«Ο ξυλοκόπος»* (1923). Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά  έργα του είναι και *«Το εργαστήρι του καλλιτέχνη»* (1893–1894, Σάο Πάουλο της Βραζιλίας), όπου απεικονίζει τον ζωγράφο στο εργαστήριό του με το γυμνό μοντέλο του.  

Ο Μαλιόα, από καλλιτεχνική ιδεολογία, έμεινε πάντα πιστός στο νατουραλισμό των έργων του, αν και σε μερικούς από τους πίνακές του είναι εμφανείς κάποιες ιμπρεσιονιστικές επιρροές, όπως στο *«Φθινόπωρο»* (1918), *«Κλάρα»* (1918), *"Praia das maçãs"* (1918), *"Vou ser mae"* (1923) και σ' ένα από τα τελευταία έργα του, το *«Καλαμπόκι στον ήλιο»* (πριν από το 1933).

Μερικά από τα έργα του είναι εμπνευσμένα από την ιστορία της χώρας του, όπως *«Η τελευταία ανάκριση του Μαρκησίου Πομπάλ»* (1891) ή *«Η Βασίλισσα Dona Leonor»* (1926). 

## Γκαλερί

Jose malhoa fado.jpg|*Φάντου (Ο Fado)*, 1910, Μουσείο της πόλης της Λισαβόνας.
Jose malhoa bebados.jpg|*Οι μπεκρήδες (Os bêbados)*, 1907, Μουσείο Ζουζέ Μαλιόα, Κάλντας ντα Ράινια.
José Malhoa - O Ateliê do Artista.jpg|*Το εργαστήρι του καλλιτέχνη (Ο ateliê do artista)*, 1893–1894, Μουσείο Τέχνης του Σάο Πάουλο, Βραζιλία.
Malhoa - Praia das Macas.jpg|*Praia das maçãs*, 1918, Μουσείο του Σιάντου (Λισαβόνα).

## Παραπομπές

## Πηγές

* «Πορτογαλία» (Οδηγοί του Κόσμου), στο *Λισαβόνα*, Εκδόσεις Καθημερινή / Dorling Kindersley, Αθήνα 1999. 

Κατηγορία:Πορτογάλοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Νατουραλισμός
Διευχά Χίου

Τα **Διευχά** είναι ένα μικρό ορεινό χωριό της βορειοδυτικής Χίου, σε οδική απόσταση 30 χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 240 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα Διευχά είναι κτισμένα στις νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού `Ορος, με βλάστηση από ελαιόδενδρα και δασικά δέντρα. Κοντινότερος οικισμός είναι η Κατάβαση, 2 περίπου χιλιόμετρα προς τα νότια και χαμηλότερα, η οποία υπαγόταν στην κοινότητα Διευχών. Κακοτράχαλος αλλά σύντομος δρόμος συνδέει το χωριό με τη σημαντική σταυροπηγιακή Μονή Μουνδών ή Μουντών, του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, γνωστή και ως Μονή του Προδρόμου των Διευχών, ένα χιλιόμετρο βόρεια του χωριού.

Η ονομασία του χωριού προέρχεται μάλλον από τον μεσαιωνικό προύχοντα Διεύχη, Διευχή ή Διευχά. Λιγότερο πιθανές ετυμολογήσεις είναι από το «Δίδευκα» (από αναφ. του ονόματος «Γιδευκούσης» στον κώδικα Μουντών του 1738: Αγιδευκά - Αδιευκά - Διευχά) και από το *δαύκος* = δάφνη. Οι κάτοικοι του χωριού Πιτυός ονόμαζαν το χωριό *Ιευκά*, που μπορεί να οδηγήσει σε ερμηνεία από το «Δίδευκα» ή «Λευκά». Κοντά στα Διευχά υπάρχει και τοποθεσία *Διευχούδια* (κώδ. Μουντών 1829). Η τοποθεσία της Μονής Μουντών λεγόταν και Δραΰλια, Βραΰλια ή Δράλια.

Η εξέλιξη του πληθυσμού των Διευχών στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα.

Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») των Διευχών τιμάται στο όνομα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού (εορτ. 6 Αυγούστου), αλλά σημαντικότερος για το χωριό είναι ο εορτασμός της γειτονικής Μονής Μουνδών, στις 29 Αυγούστου (του «Αποκεφαλιστή»). Υπάρχει επίσης παλαιός ναός του Ταξιάρχη. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Βολισσού της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.

Ο ταχυδρομικός κωδικός των Διευχών είναι 82103.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύντομη περιγραφή με εικόνα 

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* Χάρη Πάτση, τόμος 11, σ. 128
* Γεωργίου Ι. Ζολώτα: *Ιστορία της Χίου*, τόμος Α («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σσ. 624-625.

Διευχ
Κατηγορία:Δήμος Χίου
851 Τσαϊσία

Η **Τσαϊσία** (*Zeissia*) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,357. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γερμανού οπτικού και ιδρυτή της ομώνυμης εταιρείας Καρλ Τσάις. Η Τσαϊσία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τσαϊσίας εκτιμάται σε 12,26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2646. Η Τσαϊσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 20 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσαισια
852 Βλαντιλένα

Η **Βλαντιλένα** (· λατ. γραφή: *Wladilena*) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,927. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου κομμουνιστή ηγέτη Βλαντίμιρ Λένιν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βλαντιλένας εκτιμάται σε 22,78 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,313. Η Βλαντιλένα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 37 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βλαντιλενα
Κατηγορία:Βλαντίμιρ Λένιν
Ξυλόπολη Θεσσαλονίκης

Η **Ξυλόπολη** είναι χωριό της Θεσσαλονίκης με πληθυσμό 601 μόνιμων κατοίκων (απογραφή 2021).

## Γενικά στοιχεία
Η Ξυλόπολη βρίσκεται στο 46ο χιλιόμετρο της παλιάς εθνικής οδού Θεσσαλονίκης - Σερρών, ανάμεσα του όρους Βερτίσκος (δυτικά) και του όρους Δύο Δένδρα, σε υψόμετρο 540 μέτρων. Αποτελεί τοπική κοινότητα του Δήμου Λαγκαδά, ενώ έως το 2010 ήταν έδρα του καποδιστριακού Δήμου Λαχανά.

Μέχρι το έτος 1929 ονομαζόταν **Λιγκοβάνη**. Είναι από τους παλαιότερους οικισμούς του νομού Θεσσαλονίκης, γίνεται δε αναφορά για την ύπαρξη της στους Ρωμαϊκούς χρόνους από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Πιθανόν δε η παλαιά ονομασία της Λιγκοβάνη προέρχεται από Ρωμαίους, που μετέφρασαν στα λατινικά την λέξη Ξυλούπολη (*Lignum* = Ξύλο και *Vannus*=Λίκνο). 

Κατά το 1910 είχε 593 Πατριαρχικούς Μακεδόνες και 392 Εξαρχικούς Μακεδόνες Βουλγαρίζοντες και 235 Μωαμεθανούς. (Χαλκιόπουλος Αθανάσιος. "Η Μακεδονία: εθνολογική στατιστική των βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου". Αθήναι, 1910, σ.13.)

## Ναοί
Ο ναός της Ξυλόπολης είναι κτίσμα του 1802 και τιμάται στον Άγιο Γεώργιο. Ο δεύτερος ναός τιμά επίσης τον Άγιο Γεώργιο ενώ υπάρχει και ένα παρεκκλήσι του Αγίου Νικήτα που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού.

## Σχολεία
Στην Ξυλόπολη Θεσσαλονίκης λειτουργούν το Νηπιαγωγείο Ξυλόπολης , το 6/θ Δημοτικό Σχολείο Ξυλόπολης και το Γυμνάσιο Ξυλόπολης.

## Σημαντικοί Ξυλοπολίτες

* Ντίνος Κούης, διεθνής ποδοσφαιριστής του Άρεως.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Χρυσή Μπάλα ΦΙΦΑ

:*Για το βραβείο του περιοδικού Φρανς Φουτμπόλ, δείτε: [[Χρυσή Μπάλα]].*

Το βραβείο **Χρυσή Μπάλα της ΦΙΦΑ** (FIFA Ballon d'Or) ήταν ένα ετήσιο ποδοσφαιρικό βραβείο για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της χρονιάς. Δημιουργήθηκε το 2010 και ήταν συγχώνευση δύο προηγούμενων ποδοσφαιρικών βραβείων, της «Χρυσής Μπάλας» (που απονεμόταν από το γαλλικό περιοδικό France Football και αφορούσε αρχικά στον καλύτερο Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή και αργότερα τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που αγωνιζόταν στην Ευρώπη) και του βραβείου «Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ». Απονεμόταν από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA). Το τελευταίο βραβείο κέρδισε ο πολυνίκης του θεσμού, Αργεντινός Λιονέλ Μέσι, το 2015. Από το 2016 και έπειτα, η FIFA και το France Football αποφάσισαν να απονέμουν ξανά ξεχωριστό βραβείο ο καθένας, όπως δηλαδή έκαναν και πριν το 2010. Ο Μέσι είναι ο μοναδικός παίκτης που ψηφίστηκε στην τελική τριάδα και στις έξι εκδόσεις του διαγωνισμού της Χρυσής Μπάλας της ΦΙΦΑ (2010–15).

thumb|220px|Το βραβείο του 2012.

Για την ανάδειξη των καλύτερων της χρονιάς διεξαγόταν ψηφοφορία στην οποία συμμετείχαν οι προπονητές και οι αρχηγοί των εθνικών ομάδων, καθώς και πολλοί έγκριτοι δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο. Το έπαθλο έχει ύψος 28 εκατοστά, διάμετρο 22 εκατοστά και βάρος 12 κιλά, είναι δε χειροποίητο από οίκο Γάλλων κοσμηματοπωλών.

## FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur

Τον Ιανουάριο του 2014 η FIFA σε συνεργασία με το γαλλικό περιοδικό France Football απένειμαν στον Πελέ την τιμητική *FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur* (η μόνη που έχει δοθεί), ως επιβράβευση της αξίας και της προσφοράς του ως  κορυφαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, που δεν είχε τη δυνατότητα να τιμηθεί με το βραβείο της Χρυσής Μπάλας εν ενεργεία με βάση τον τρόπο λειτουργίας της έως το 1995.

thumb|Ο Πελέ είναι ο μοναδικός αποδέκτης της ''FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur'' (2013).

## Καλύτερος ποδοσφαιριστής (''FIFA Ballon d'Or'')

### Διακρίσεις ανά παίκτη

thumb |220px|Ο Λιονέλ Μέσι είναι ο πολυνίκης του θεσμού με 4 κατακτήσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά βραβεία ΦΙΦΑ
Τσαγιέρα

thumb|Κινέζικη τσαγιέρα του 18ου αιώνα από πορσελάνη
Η **τσαγιέρα** είναι ένα δοχείο που χρησιμοποιείται για την παρασκευή και για το σερβίρισμα τσαγιού. Τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται οι τσαγιέρες είναι συνήθως κεραμικά, όπως η πορσελάνη και το γυαλί, αλλά και μεταλλικά υλικά όπως ο ανοξείδωτος χάλυβας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Σκεύη
Όρχις η τετράστικτη

Η **Όρχις η τετράστικτη** (***Orchis quadripunctata***), είναι ένα είδος ορχιδέας που εντοπίζεται από την νότια Ιταλία έως την ανατολική Μεσόγειο.

τετράστικτη
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα