open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εκινοζού

Η **Εκινοζού** (τουρκικά: Ekinözü) ή **Τζέλα** (κουρδικά: Cela) είναι πόλη και διαμέρισμα της επαρχίας Καχραμάνμαρας στην περιοχή Μεσογείου της Τουρκίας.

Η περιοχή κατοικούταν από την αρχαιότητα. Η πόλη αποτέλεσε μέρος διαφόρων κρατών ενώ τον 16ο αιώνα έγινε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η πόλη ήταν κοντά στο επίκεντρο του σεισμού του 2023 στην νοτιοδυτική Τουρκία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Ρομπέρ-Φρανσουά Νταμιέν

**Ο Ρομπέρ Φρανσουά Νταμιά** (γαλ. Robert-François Damiens, 1715  - 1757) ήταν Γάλλος αντικαθεστωτικός. Όταν η απόπειρά του το 1757 να δολοφονήσει τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΕ´ απέτυχε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε με φοβερά βασανιστήρια σύμφωνα με την πρακτική της εποχής του, τον διαμελισμό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ο Τζάκομο Καζανόβα ήταν μεταξύ των θεατών της εκτέλεσης και το συζητά εν συντομία στα απομνημονεύματά του >Histoire de ma vie (Βιβλίο III, 3).
* Michel Foucault *[[Επιτήρηση και τιμωρία|πειθαρχία και τιμωρία.]]* *[[Επιτήρηση και τιμωρία|Η γέννηση της φυλακής]]* Suhrkamp, Frankfurt am Main 1977, ISBN 3-518-07784-8 .
* Horst Karasek: Die Vierteilung: wie dem Königsmörder Damiens 1757 in Paris der Prozess gemacht wurde; geschildert von Sanson, Henker, Bouton, Wachposten, Lebreton, Gerichtsschreiber, Voltaire, Geschichtsschreiber, Casanova, Lebemann (= Wagenbachs Taschenbücherei, Band 230). Wagenbach, Berlin 1994, ISBN 3-8031-2230-9.
* Dale K. van Kley: *Η υπόθεση Damiens και η αποκάλυψη του Ancien Régime, 1750-1770* . Princeton University Press, Princeton NJ 1984, ISBN 0-691-05402-9 .
* Henri Sanson: *Diaries of the Executioners of Paris. 1685–1847* (= *βιβλιοθήκη του 18ου* *αιώνας.* ) 2 τόμοι. 3. έκδοση. Kiepenheuer, Leipzig και άλλοι 1989. ISBN 3-378-00288-3 .
* Marion Sigaut: *Mourir a l'ombre des Lumieres.* *L'énigme Damiens.* Jacqueline Chambon, Nimes 2010, ISBN 978-2-7427-9015-9 .
* Voltaire : *Histoire du Parlement.* Du Fay, Άμστερνταμ 1769, Κεφάλαιο 67: «Assassination de Damiens sur la personne du roi». ( σε απευθείας σύνδεση  ).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι
Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη 2023

Η **κυβέρνηση του [[Νίκος Χριστοδουλίδης|Νίκου Χριστοδουλίδη]]** (ανέλαβε την 1η Μαρτίου 2023) είναι η 14η κυβέρνηση της Κύπρου.

Προέκυψε μετά από τις προεδρικές εκλογές του 2023, στις οποίες ο Νίκος Χριστοδουλίδης εξελέγη πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με ποσοστό 51,97%, διαδεχόμενη την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Έχει τη στήριξη των κομμάτων ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Οικολόγων, ΔΗΠΑ και μερίδας της βάσης του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ).

Η τελετή εγκατάστασης του νέου Προέδρου και η διαβεβαίωση έγινε στις 28 Φεβρουαρίου 2023 σε ειδική συνεδρίαση της Βουλής των Αντιπροσώπων. Την επόμενη ημέρα ανέλαβαν τα μέλη της κυβέρνησής του.

## Αρχική σύνθεση

## Σημερινή σύνθεση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυπριακές κυβερνήσεις
Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη 2023
Βίσσο

Το **Βίσσο** (ιταλικά: *Visso*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ματσεράτα, στην περιφέρεια των Μάρκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ματσεράτα
Νίκος Τσιακμάς

Ο **Νίκος Τσιακμάς** (Βόλος, 29 Οκτωβρίου 1999) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,87 μέτρων και αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ στον Ηρακλή.

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε το μπάσκετ σε ηλικία 5 ετών από τις ακαδημίες του Κολοσσού Ρόδου. Έπειτα επέστρεψε στον Βόλο και συμμετείχε στο πρόγραμμα των ακαδημιών της Νίκης Βόλου, προτού εγκατασταθεί μόνιμα στην Πάτρα το 2008.

Για 8 χρόνια ήταν στον Έσπερο Πατρών, στη συνέχεια αγωνίστηκε στην εφηβική ομάδα του Προμηθέα Πατρών, ενώ τα τρία τελευταία χρόνια αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Πατρών.

Είχε σημαντική συμβολή στην άνοδο της ιστορικής ομάδας της Πάτρας στην Α1 Εθνική (με 8,8 πόντους, 2,5 ασίστ και 37,3% στα τρίποντα τη σεζόν 2020-21).

Τη σεζόν 2022-2023 συμφώνησε να αγωνιστεί στην ομάδα του Π.Α.Ο.Κ..

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως φοιτητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Νεάπολης Πάφου και αναμένεται να ορκιστεί τον προσεχή Σεπτέμβριο.

## Τίτλοι
### Απόλλων Πατρών
* Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής: (2021)

ΗΡΑΚΛΗΣ
Α2 ΕΘΝΙΚΗ 
ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Α2 ΕΘΝΙΚΗΣ (2025)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Στύμφαλος (γιος του Έλατου)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Στύμφαλος** ήταν βασιλιάς της Αρκαδίας και επώνυμος της Αρκαδικής πόλης Στύμφηλος, σημερινή Στυμφαλία Κορινθίας όπου υπάρχει και η ομώνυμη πηγή Στυμφαλία. Ο Στύμφαλος ήταν γιος του Έλατου και της Λαοδίκης, τα αδέλφια του ήταν ο Περέος, ο Αίπυτος Α΄ της Αρκαδίας και ο Ίσχυς. Οι γιοι του ήταν ο Αγαμήδης, ο Γόρτυς και ο Αγέλαος, πατέρας του Φάλανθου που έδωσε το όνομα του στο ομώνυμο βουνό και πόλη, είχε και μιά κόρη την Παρθενόπη που απέκτησε με τον Ηρακλή τον Ευήρη. Ο Πέλοπας δολοφόνησε τον Στύμφαλο με προδοσία αφού πρώτα του προσποιήθηκε φιλία, στην συνέχεια τεμάχισε το πτώμα του και σκόρπισε τα μέλη του. Οι θεοί εξοργίστηκαν με την πράξη αυτή του Πέλοπα, οι Έλληνες υπέφεραν με στειρότητα μέχρι την εποχή που ο ευσεβής Αιακός προσευχήθηκε στους θεούς και τους ανακούφησαν.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Έφυρος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Έφυρος** ήταν γιος του Άμβρακα που έδωσε το όνομα του στην Αρχαία Αμβρακία. Ο Έφυρος ίδρυσε την Εφύρα Θεσπρωτίας, την αρχαιότερη προϊστορική Μυκηναϊκή πόλη της Ηπείρου, έδωσε το όνομα του και στην ίδια την Ήπειρο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Hermann Steuding: Ephyros. In: Wilhelm Heinrich Roscher (Hrsg.): Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie. Band 1,1, Leipzig 1886, Sp. 1282 (Digitalisat).
*Karl Tümpel: Ephyros. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band VI,1, Stuttgart 1907, Sp. 21.

 

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Γόρτυς

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Γόρτυς** ήταν ένας από τους γιους του Τεγεάτη από την Τεγέα της Αρκαδίας και της κόρης του Άτλαντος Μαίρας. Οι αδελφοί του ήταν οι Σκέφρος, Λειμών, Κύδων και Αρχήδιος. Οι θεοί Απόλλων και Άρτεμις εξοργίστηκαν από τον φόνο του Σκέφρου από τον ίδιο τον αδελφό τους Λειμώνα, η Άρτεμις θανάτωσε ακαριαία με το βέλος της τον Λειμώνα. Οι υπόλοιποι αδελφοί δραπέτευσαν στην Κρήτη για να γλυτώσουν την οργή των θεών, εκεί ίδρυσαν τις αρχαιότερες πόλεις ο Γόρτυς την Γόρτυνα Κρήτης και ο Κύδων την Κυδωνία σημερινά Χανιά. Μερικές πηγές τον καταγράφουν σαν γιο του Ραδάμανθυ του γιου του Δία και της Ευρώπης.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. 

Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Αγώνας του διαστήματος

300px|μικρογραφία|Το Σπούτνικ 1
Ως **Αγώνας του διαστήματος** αναφέρεται ο ανταγωνισμός των δύο μεγάλων ψυχροπολεμικών δυνάμεων, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης στην εξερεύνηση και την κατάκτηση του διαστήματος. Είχε τις ρίζες του στον ανταγωνισμό πυρηνικών όπλων με βάση τους βαλλιστικούς πυραύλους μεταξύ των δύο εθνών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το τεχνολογικό πλεονέκτημα που αποδείχθηκε από το επίτευγμα των διαστημικών πτήσεων θεωρήθηκε απαραίτητο για την εθνική ασφάλεια και έγινε μέρος του συμβολισμού της εποχής. Η κατάσταση έφερε πρωτοποριακές εκτοξεύσεις τεχνητών δορυφόρων, ρομποτικών διαστημικών ανιχνευτών στη Σελήνη, την Αφροδίτη και τον Άρη και ανθρώπινες διαστημικές πτήσεις σε χαμηλή τροχιά στη γη και εν τέλει στη Σελήνη.

Ο ανταγωνισμός κέρδισε την προσοχή του δυτικού κοινού με την «κρίση του Σπούτνικ», όταν η ΕΣΣΔ πέτυχε την πρώτη επιτυχημένη εκτόξευση δορυφόρου, τον Σπούτνικ 1, στις 4 Οκτωβρίου 1957. Κέρδισε δυναμική όταν η ΕΣΣΔ έστειλε τον πρώτο άνθρωπο, τον Γιούρι Γκαγκάριν, στο διάστημα με τροχιακή πτήση του Vostok 1 στις 12 Απριλίου 1961. Ακολούθησαν μια σειρά από άλλες πρώιμες πρωτιές που πέτυχαν οι Σοβιετικοί τα επόμενα χρόνια.

Η πτήση του Γκαγκάριν οδήγησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ να ζητήσει από το Κογκρέσο των ΗΠΑ να δεσμευτεί ότι «θα προσγειωθεί ένας άνθρωπος στη Σελήνη και θα επιστρέψει με ασφάλεια στη Γη» πριν από το τέλος της δεκαετίας. Ο στόχος προσελήνωσης του Κένεντι στη Σελήνη επετεύχθη τον Ιούλιο του 1969, με την πτήση του Απόλλων 11,  ένα μοναδικό επίτευγμα που οι Αμερικανοί πίστευαν ότι επισκίασε όλα τα σοβιετικά επιτεύγματα. Ωστόσο, μια τέτοια άποψη είναι γενικά αμφιλεγόμενη, με άλλους να αποδίδουν τον πρώτο άνθρωπο στο διάστημα ως πολύ μεγαλύτερο επίτευγμα..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Σοβιετική Ένωση
Κατηγορία:Εξερεύνηση του διαστήματος 
Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος
Κατηγορία:Γεωπολιτική αντιπαλότητα
Κέρτις ΜακΜάλεν

Ο **Κέρτις Τρέισι ΜακΜάλεν** (αγγλικά: Curtis Tracy McMullen, γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1958) είναι Αμερικανός μαθηματικός και καθηγητής Μαθηματικών Cabot στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Του απονεμήθηκε το μετάλλιο Φιλντς το 1998 για το έργο του στη σύνθετη δυναμική, την υπερβολική γεωμετρία και τη θεωρία Teichmüller.

## Βιογραφία
Ο ΜακΜάλεν αποφοίτησε ως αριστούχος από το Κολέγιο Γουίλιαμς το 1980 και έλαβε το διδακτορικό του το 1985 από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, υπό την επίβλεψη του Ντένις Σάλιβαν. Διετέλεσε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών και στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον (1987-1990) και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ (1990-1997), πριν ενταχθεί στο Χάρβαρντ το 1997. Ο ΜακΜάλεν ήταν πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του Χάρβαρντ από το 2017 έως το 2020. Ήταν ο διδακτορικός σύμβουλος της Μαριάμ Μιρζαχανί, η οποία τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς ως η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του θεσμού.

## Βραβεία
Ο ΜακΜάλεν τιμήθηκε με το Βραβείο Σάλεμ το 1991 και κέρδισε το Μετάλλιο Φιλντς το 1998 στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών (ICM) στο Βερολίνο.  Στο ICM του 1990 στο Κιότο ήταν προσκεκλημένος ομιλητής. Του απονεμήθηκε υποτροφία Γκούγκενχαϊμ το 2004, εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών το 2007 και έλαβε το Βραβείο Έρευνας Χούμπολντ το 2011.

## Επιλεγμένες δημοσιεύσεις
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Βιβλία
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Curtis T McMullen στο Χάρβαρντ.

 

 
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Κατηγορία:Τοπολόγοι
Λοράν Λαφόργκ

Ο **Λοράν Λαφόργκ** (γαλλικά: Laurent Lafforgue, γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1966) είναι Γάλλος μαθηματικός. Συνέβαλε σημαντικά στο πρόγραμμα Λάνγκλαντ στα πεδία της θεωρίας αριθμών και της ανάλυσης και ειδικότερα απέδειξε τις εικασίες του Λάνγκλαντ για την ομάδα αυτομορφισμού ενός συναρτησιακού πεδίου. Η κρίσιμη συμβολή του Λαφόργκ για την επίλυση αυτού του ζητήματος είναι η κατασκευή συμπυκνωμάτων ορισμένων στοίβων moduli των shtukas. Η εν λόγω απόδειξη ήταν το αποτέλεσμα περισσότερων από έξι ετών συγκεντρωμένων προσπαθειών.

Το 2002 στο 24ο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στο Πεκίνο της Κίνας, τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς μαζί με τον Βλαντιμίρ Βοεβόντσκι.

## Βιογραφία
Ο Λοράν Λαφόργκ έχει δύο αδέλφια, τον Τομάς και τον Βενσάν, και οι δύο μαθηματικοί. Ο Τομάς είναι τώρα καθηγητής σε μια τάξη προπαρασκευαστικών σπουδών για τις Μεγάλες Σχολές στο λύκειο Louis le Grand στο Παρίσι και ο Βενσάν διευθυντής ερευνών του CNRS στο Ινστιτούτο Fourier στη Γκρενόμπλ.

Κέρδισε 2 αργυρά μετάλλια στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (ΙΜΟ) το 1984 και το 1985. Εισήχθη στην École Normale Supérieure το 1986. Το 1994 έλαβε το διδακτορικό του υπό την καθοδήγηση του Ζεράρ Λαουμόν στην ομάδα Αριθμητικής και Αλγεβρικής Γεωμετρίας του Πανεπιστημίου Paris-Sud. Σήμερα είναι διευθυντής έρευνας του CNRS. Τοποθετήθηκε ως μόνιμος καθηγητής Μαθηματικών στο Ινστιτούτο Ανώτατων Επιστημονικών Σπουδών (IHÉS) στο Μπυρ-συρ-Ιβέτ της Γαλλίας την περίοδο 2000-2021. Το 2021 εγκατέλειψε τη θέση του στο IHÉS και μετακόμισε στη Huawei.

Ο Λοράν είναι ευσεβής καθολικός και δεν παντρεύτηκε ποτέ
.

## Σταδιοδρομία
Έλαβε το Βραβείο Έρευνας Clay το 2000 και το Μεγάλο Βραβείο Ζακ Ερμπράν της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών το 2001. Ο μικρότερος αδελφός του Βενσάν Λαφοργκ είναι επίσης ένας αξιοσημείωτος μαθηματικός. Στις 22 Μαΐου 2011 ο Λαφόργκ αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της επιστήμης από το Πανεπιστήμιο της Νοτρ Νταμ.

## Επιλεγμένες δημοσιεύσεις
**Εισηγητικά άρθρα**
* Lafforgue, L. *[https://www.elibm.org/ft/10011693000 Chtoucas de Drinfeld et applications.] [Drinfelʹd shtukas and applications]* Proceedings of the International Congress of Mathematicians, Vol. II (Berlin, 1998). Doc. Math. 1998, Extra Vol. II, 563–570.
* Lafforgue, Laurent. *Chtoucas de Drinfeld, formule des traces d'Arthur-Selberg et correspondance de Langlands. [Drinfelʹd shtukas, Arthur-Selberg trace formula and Langlands correspondence]* Proceedings of the International Congress of Mathematicians, Vol. I (Beijing, 2002), 383–400, Higher Ed. Press, Beijing, 2002. 

**Ερευνητικά άρθρα**
* Lafforgue, Laurent. *Chtoucas de Drinfeld et correspondance de Langlands. [Drinfelʹd shtukas and Langlands correspondence]* Invent. Math. 147 (2002), no. 1, 1–241.

## Βιβλία
* - Chirurgie des grassmanniennes - Laurent Lafforgue

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές
Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών

Η **Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών** είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο με σκοπό τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ηπείρου και την επιμόρφωση του Ηπειρωτικού λαού.
Ιδρύθηκε το 1953, αποτελεί σημαντικό χώρο για την πολιτιστική και επιστημονική ανάπτυξη της Ηπείρου. Βοήθησε στην ανάπλαση παλαιότερων κτιρίων, στη συγκέντρωση ιστορικών αρχείων και έργων τέχνης. Διοργανώνει μαθήματα, γιορτές και διαλέξεις και εκδίδει βιβλία σχετικά με τον πολιτισμό της Ηπείρου. Το 1976 ίδρυσε το Ίδρυμα Μελετών Ιονίου και Αδριατικού Χώρου.
Στο κτίριό της, στα Ιωάννινα, λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο, Πινακοθήκη και Βιβλιοθήκη αλλά και σημαντικό αρχείο ιστορικών εγγράφων και επιστολών.

## Ίδρυση
Η ίδρυση της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών έγινε με πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Φρόντζου, προσωπικότητας της Ηπείρου και αργότερα βουλευτή και δημάρχου Ιωαννίνων, ο οποίος ήταν και πρόεδρός της από το 1955 έως και τον θάνατό του, το 1986.

## Λαογραφικό Μουσείο «Κώστας Φρόντζος»
Το Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1976, φέρει το όνομα του Κώστα Φρόντζου, πρωτοστάτη στην ίδρυση της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών και προέδρου της για πολλά χρόνια. Πρόκειται για ιστορικό κτίριο, οθωμανικό αρχοντικό του 1800-1808, το οποίο λειτουργούσε για πάνω από 100 χρόνια ως κτίριο εκπαίδευσης (πριν την απελευθέρωση ως τουρκικό Δημοτικό Σχολείο, μέχρι το 1935 ως Διδασκαλείο Ιωαννίνων, μέχρι το 1938 και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου την Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, αργότερα ως Γυμνάσιο Αρρένων και Τεχνική Σχολή Εργοδηγών). Αγοράστηκε από την Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών το 1976, αποκαταστάθηκε και από τότε στεγάζει το Λαογραφικό Μουσείο. Μεταξύ 1995-2000 ανεγέρθηκε νέο κτίριο, στο οποίο εκτίθενται μοναδικές παραδοσιακές φορεσιές από διάφορες περιοχές της Ηπείρου, καθώς και έργα ασημουργίας/αργυροχοΐας, ενώ στο παλαιό κτίριο υπάρχουν κοσμήματα, εργαλεία καθημερινής χρήσης, γεωργικά εργαλεία καθώς και ένας όροφος αστικού σπιτιού.

## Ιστορικό αρχείο
Το Ιστορικό αρχείο της εταιρείας έχει σημαντικά έγγραφα και επιστολές και είναι καταχωρημένο στο Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους ως φορέας διατήρησης αρχείων.

## Πινακοθήκη
Η Πινακοθήκη εγκαινιάστηκε το 2013 και σε αυτήν εκτίθενται έργα Ηπειρωτών αλλά και άλλων γνωστών καλλιτεχνών.

## Βιβλιοθήκη
Η βιβλιοθήκη εκτός από έργα Ηπειρωτών συγγραφέων έχει τμήμα με παλαιά περιοδικά και εφημερίδες, αλλά και βιβλία που αφορούν τον χώρο της Ηπείρου και της Αλβανίας.

## Εκδηλώσεις
Η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών οργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, αλλά και ομιλίες, βιβλιοπαρουσιάσεις και επιστημονικές ημερίδες και συνέδρια, στον χώρο της αίθουσας εκδηλώσεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ήπειρος
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Ιωάννινα
Κατηγορία:Μουσεία στα Ιωάννινα
Κατηγορία:Πολιτισμός στα Ιωάννινα
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Ερμιόνη (Ροσσίνι)

***Ερμιόνη*** είναι το όνομα μιας τραγικής όπερας σε δύο πράξεις του Τζοακίνο Ροσσίνι σε ιταλικό λιμπρέτο του Αντρέα Λεόνε Τόττολα, βασισμένο στην τραγωδία ''Ανδρομάχη'' του Ρακίνα.

## Ιστορικό απόδοσης

### 19ος αιώνας
Η *Ερμιόνη* παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο του Σαν Κάρλο της Νάπολης, στις 27 Μαρτίου 1819. Για λόγους που δεν είναι ακόμη ξεκάθαροι, η όπερα αποσύρθηκε στις 19 Απριλίου μετά από μόλις επτά παραστάσεις και δεν ξαναβγήκε παρά πάνω από εκατό χρόνια μετά τον θάνατο του Ροσσίνι. Μια πιθανή εξήγηση για την αποτυχία της θα μπορούσε να είναι η επιλογή του συνθέτη να προτιμήσει τη χρήση του ρετσιτατίβο (*accompagnato*) έναντι του *secco* (δηλ. με συνοδεία ορχήστρας αντί σκέτο μπάσο) και να συνδέσει κάθε σκηνή με την επόμενη κατά τρόπο που να θυμίζει τις γαλλικές όπερες του Γκλουκ και του Σποντίνι (ο τελευταίος θα είχε επίσης τεράστια επιρροή στην *Ευριάνθη* του Βέμπερ, τέσσερα χρόνια αργότερα)

Παρά την αποτυχία της όπερας, ο Ροσσίνι φαινόταν να την αγαπά πολύ και κράτησε το χειρόγραφό, μαζί με μερικά άλλα από τα χρόνια που ζούσε στην Νάπολη, μέχρι το θάνατό του. Η αυτόγραφη παρτιτούρα παραδόθηκε στη συνέχεια από τη χήρα, Ολύμπη Πελισσιέ, στον Ευγένιο Λεκόμτ, ο οποίος το εμπιστεύτηκε στη Βιβλιοθήκη του Μουσείου Όπερας του Παρισιού. Τελικά, μια συναυλία δόθηκε στη Σιένα τον Αύγουστο του 1977. 

Σε μεγάλη ηλικία, όταν ρωτήθηκε αν θα ήθελε η *Ερμιόνη* να μεταφραστεί και να παρουσιάζεται στις γαλλικές σκηνές, ο συνθέτης φέρεται να απάντησε: "Είναι ο μικρός μου ιταλικός *[[Γουλιέλμος Τέλλος (όπερα)|Γουλιέλμος Τέλλος]]* και δεν θα δει το φως της δημοσιότητας παρά μετά τον θάνατό μου."

### 20ος αιώνας και μετέπειτα
Η πρώτη σύγχρονη παράσταση ήταν στο Φεστιβάλ Όπερας Ροσσίνι του Πέζαρο στις 22 Αυγούστου 1987, με τους Μονσεράτ Καμπαγιέ, Μέριλιν Χορν, Κρις Μέριτ και Ρόκγουελ Μπλέικ. Στη Βρετανία, μια παράσταση σε συναυλιακή μορφή πραγματοποιήθηκε στο Queen Elizabeth Hall στις 10 Απριλίου 1992 και η πρώτη παράσταση ήταν στο Γκλίντμπορν στις 22 Μαΐου 1995. Στις ΗΠΑ, μια παράσταση σε μορφή συναυλίας δόθηκε στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο στις 26 Ιουνίου 1992 και η όπερα ανέβηκε για πρώτη φορά από την Όπερα Όμαχα στις 11 Σεπτεμβρίου 1992 σε μια παραγωγή του Τζόναθαν Μίλλερ.

Άλλες σκηνικές παραστάσεις της *Ερμιόνης* τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί στη Νάπολη (1988 και 2019), στη Μαδρίτη, στη Ρώμη (1991), στο Μπουένος Άιρες (1992) και στη Σάντα Φε (2000). Η Όπερα της Νέας Υόρκης και η Όπερα του Ντάλας ενώθηκαν για να δημιουργήσουν μια παραγωγή το 2004. Μια συναυλία της *Ερμιόνης* παρουσιάστηκε στο Παλάτι της Όπερας της Κορούνια τον Ιούνιο του 2015 υπό τη διεύθυνση του Αλμπέρτο Ζέντα. Η πρώτη παραγωγή της Γερμανίας παρουσιάστηκε στο Θέατρο του Ρόστοκ στις 5 Μαρτίου 2016 υπό τη διεύθυνση του Ντέιβιντ Πάρι.

## Ρόλοι του έργου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ανδρέας Νικολακόπουλος

Ο **Ανδρέας Θ. Νικολακόπουλος** (Πύργος ,25 Αυγούστου 1974) είναι Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Ηλείας με τη Νέα Δημοκρατία από το 2019. Από τις 4 Ιανουαρίου 2024, έχει διατελέσει Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη με αρμοδιότητα την αντεγκληματική πολιτική, στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη .

## Βιογραφία
Ο Ανδρέας Νικολακόπουλος γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1974 στην Αμαλιάδα Ηλείας όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε το 1992 το 1ο Γενικό Λύκειο Αμαλιάδας. Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών λαμβάνοντας το πτυχίο του το 1997. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο πάνω στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (LLM) το 1998. Ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία στην Πολεμική Αεροπορία το 1999. Είναι μέλος του δικηγορικού συλλόγου Αμαλιάδας.

### Πολιτική
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Ήλιδας, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης και ανέλαβε την θέση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. Παρέμεινε έως το 2019.

Στις εθνικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη βουλευτής Ηλείας, λαμβάνοντας 9.143 σταυρούς προτίμησης. Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2023 επανεξελέγη πρώτος σε ψήφους, λαμβάνοντας 14.175 σταυρούς προτίμησης. Επανεξελέγη στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 2023. 

Με τον ανασχηματισμό της 3ης Ιανουαρίου 2024, ανέλαβε Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ του Ανδρέα Νικολακόπουλου στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη
* Προφίλ του Ανδρέα Νικολακόπουλου στη Βουλή των Ελλήνων

Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προστασίας του Πολίτη
Οίνωτρες

Οι **Οίνωτρες** (*"φυλή στην οποία ηγήθηκε ο [[Οίνωτρος]]"* ή *"λαός από την γη του κρασιού, την Οινωτρία"*) ήταν ο αρχαιότερος Ιταλικός λαός που κατοίκησε στην Νότια Ιταλία, επεκτεινόταν από την Ποσειδωνία μέχρι την νότια Καλαβρία. Από τον 6ο αιώνα π.Χ. εξαφανίστηκαν και ενσωματώθηκαν με τις υπόλοιπες Ιταλικές φυλές.
Ο Παυσανίας, ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς και ο Ευσέβιος της Καισαρείας αναφέρουν ότι την Οινωτρία ίδρυσε ο Οίνωτρος ένας από τους 50 γιους του γενάρχη των Πελασγών Λυκάωνα, μετανάστευσε στην Ιταλία από την Αρκαδία. Ο Αντωνίνος Λιβεράλις και ο Ελλάνικος ο Λέσβιος γράφουν επίσης ότι η άφιξη των Οίνωτρων στην περιοχή πυροδότησε την μετέπειτα άφιξη των Έλυμων από την Τροία στην δυτική Σικελία. Οι πρώτοι Έλληνες εγκαταστάθηκαν σε αποικίες όπως το Μεταπόντιο από εκεί εξαπλώθηκαν στην *"Οινωτρία γη"*, την μετέπειτα Καλαβρία. Οι Έλληνες που έφτασαν στην περιοχή σε ιστορικές περιόδους άρχισαν να τους λεηλατούν και τελικά κατέκτησαν την γη τους. Από τον 5ο αιώνα π.Χ. εξαφανίστηκαν υπό την πίεση που τους ασκούσαν οι Λουκανοί, ένας λαός Όσκικης καταγωγής. Ο Βιργίλιος τους καταγράφει σαν τους αρχαιότερους μετανάστες στην Εσπερία, τους απογόνους των Πελασγών που ήρθαν στην Ιταλία.
Μια άλλη πιθανή εξήγηση για το όνομα των Οίνωτρων είναι ότι προέρχεται από την λέξη *"Οίνος"* ή *"κρασί"* επειδή η περιοχή από την οποία ήρθαν στην Ελλάδα ήταν γεμάτη με αμπελώνες, σταδιακά επεκτάθηκε το όνομα της σε ολόκληρη την νότια Ιταλία. Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς καταγράφει την λέξη *"Οίνωτρον"* σαν ένα είδος αμπελώνα. Σύμφωνα με την παραδοσιακή άποψη οι Οίνωτρες αποτελούσαν το νότιο τμήμα του πιο πανάρχαιου προ-Λατινικού λαού που κατοικούσε στις ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας από την Λιγυρία μέχρι την Σικελία.

## Παραπομπές



## Πηγές

*McGee, Harold. On Food and Cooking: The Science and Lore of the Kitchen. Simon and Schuster, 2004.
*Sciarretta, Antonio (2010). Toponomastica d'Italia. Nomi di luoghi, storie di popoli antichi. Milano: Mursia.

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Αλεξάνδρα Χίρσι

**Η Αλεξάνδρα Μαίρη "Άλεξ" Χίρσι** (*Alexandra Mary Hirschi*, το γένος **Darvall**, γεννημένη στις 21 Σεπτεμβρίου 1985), γνωστή στο διαδίκτυο ως **Supercar Blondie**, είναι Αυστραλή διασημότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, παρουσιάστρια και vlogger με έδρα το Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Είναι περισσότερο γνωστή για τα βίντεό της σχετικά με αυτοκίνητα, τα οποία δημοσιεύει σε τακτική βάση στο Facebook, το Instagram και το YouTube. Η σελίδα της στο Facebook έχει φτάσει τους 50 εκατομμύρια ακόλουθους, στο Instagram πάνω από 11.5 εκατομμύρια ακόλουθους, και έχει πάνω από 10 εκατομμύρια συνδρομητές στο YouTube. Σύμφωνα με το Socialbakers, η σελίδα της στο Facebook ήταν παγκοσμίως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη σελίδα αυτοκινήτου το 2018.

## Προσωπική ζωή
Γεννημένη στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας, η Χίρσι είχε πάθος με τα αυτοκίνητα από νεαρή ηλικία. Το πρώτο αυτοκίνητο που είχε στην κατοχή της ήταν ένα Mitsubishi Lancer. Η Χίρσι σπούδασε "Δημοσιογραφία και Επιχειρήσεις" στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ πριν μετακομίσει στο Ντουμπάι το 2008. Για 9 χρόνια, ήταν αναγνώστρια ειδήσεων και παρουσιάστρια σε μια εκπομπή ραδιοφώνου στον σταθμό Dubai Eye 103.8, όπου πήρε συνεντεύξεις από πολλές διασημότητες, όπως ο Τζον Τραβόλτα, ο Τζέικ Τζιλενχαλ και ο Λίαμ Νίσον. Το 2018, άφησε τη ραδιοφωνική εκπομπή και έγινε πλήρους απασχόλησης δημιουργός βίντεο στα social media.

Η Αλεξάνδρα είναι παντρεμένη  με τον Nik Hirschi, πρώην τραπεζικό υπάλληλο.

## Καριέρα
Η παρουσία της Χίρσι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιτρέπει σε μάρκες αυτοκινήτων όπως η Bugatti και η Ferrari να διαφημίζουν τα προϊόντα τους μέσω αυτής. Αντί να είναι δημοσιογράφος αυτοκινήτων, δηλώνει ότι παρέχει «γενική εικόνα για την κουλτούρα των υπεραυτοκινήτων και το πώς είναι να οδηγείς αυτά τα απίστευτα αυτοκίνητα, με έναν ανάλαφρο και διασκεδαστικό τρόπο». Όντας μία από τις λίγες γυναίκες στην χώρο των υπερυατοκινήτων, ανοίγει επίσης τα δημογραφικά στοιχεία για αυτά τα οχήματα.

Τον Μάρτιο του 2018, *η Arabian Business* την κατέταξε ως μία από τις 50 γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον αραβικό κόσμο  και την όρισε το 2019 ως μία από τις 30 γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον αραβικό κόσμο. Επίσης τον Μάρτιο του 2018, *το περιοδικό Esquire Middle East* την ανακήρυξε Influencer της Χρονιάς.

Εμφανίστηκε στο δωρεάν τηλεοπτικό RTL II της Γερμανίας στην εκπομπή αυτοκινήτου *GRIP Das Automagazin* στις 10 Ιουνίου 2018, παρουσιάζοντας τη μοναδική Bugatti L'Or Blanc και τη La Ferrari Aperta.

Τον Ιανουάριο του 2019, η Broadcasting &amp;amp; Cable ανακοίνωσε ότι η Χίρσι θα φιλοξενήσει τη νέα τους τηλεοπτική εκπομπή αυτοκινήτου *Car Crews*. Η εκπομπή κυκλοφορεί στο Insight TV και εστιάζει στην αποκάλυψη διαφορετικών ειδών αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οδήγησε το επίσημο Batmobile από την ταινία ''Batman'' (1989).

Το 2020 ο Χίρσι κέρδισε ένα βραβείο Shorty που απευθύνεται στους Breakout YouTubers.

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βλόγκερ
Σαλτικλή Σερρών

Το **Σαλτικλή** είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόκειται για τον αρχικό οικισμό του σημερινού κατοικημένου χωριού Καλόκαστρο Σερρών και βρίσκεται σε απόσταση 3 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά αυτού, σε υψόμετρο 250 μέτρων, στις νότιες παρυφές των Κρουσσίων ορέων.

## Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Λαγκαδά του Σαντζακίου της Θεσσαλονίκης του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.

Στη στατιστική μελέτη *«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»* του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 200 Τούρκους κατοίκους. Σύμφωνα με την *«Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»* του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως αμιγώς μουσουλμανικός με πληθυσμό 219 κατοίκων. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 261 μουσουλμάνοι κάτοικοι, ενώ κατά τον Αύγουστο του 1915 αναφέρονται 200 μουσουλμάνοι.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια. Το 1918 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Αϊβαλίκ Δερέ Μαχαλάδων (Κυδωνέας) και δύο χρόνια αργότερα στην κοινότητα Ορλιάκου (Στρυμωνικού), μαζί με τα χωριά Γενή-Μαχαλέ και Σιβρή (Κορφοβούνι) και το χωριό Τσακαρλή. Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι Τούρκοι κάτοικοι αποχώρησαν. Οι εναπομείναντες κάτοικοι μετακόμισαν το 1926 σε νέο οικισμό, το σημερινό χωριό Καλόκαστρο, το οποίο έως το 1940 ονομαζόταν Καλό Κάστρο**'.

Το 1968 με το ΦΕΚ 146Α΄/6-7-1968, η θέση του κατεστραμμένου οικισμού μετονομάστηκε σε ''«Έρημο Ρέμα».****'

Σήμερα, στην τοποθεσία του πρώην οικισμού υπάρχουν τα ερείπια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι, επίσης, ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας
NGC 781

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 781** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κριό. Εκτιμάται πως απέχει περίπου 154 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 70 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1784 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel).

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κριός (αστερισμός)
0781
07577
01482
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2018

Το **Σούπερ Καπ 2018** ήταν η 43η έκδοση του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, ενός ετήσιου αγώνα ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την UEFA και διεκδικείται από τους πρωταθλητές των δύο κύριων ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων, του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Στον αγώνα συμμετείχαν δύο ισπανικές ομάδες, η Ρεάλ Μαδρίτης, η νικήτρια του Τσάμπιονς Λιγκ 2017–18 και η Ατλέτικο Μαδρίτης, η νικήτρια του Γιουρόπα Λιγκ 2017–18. Παίχτηκε στο Στάδιο Λιλέκουλα στο Ταλίν της Εσθονίας, στις 15 Αυγούστου 2018 και ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός τελικός συλλόγων που πραγματοποιήθηκε στην Εσθονία.

Τον Μάρτιο του 2018, η UEFA ανακοίνωσε ότι θα επιτρεπόταν μια τέταρτη αλλαγή στην παράταση και ότι ο αριθμός των αναπληρωματικών είχε αυξηθεί από 7 σε 12. Η ώρα έναρξης άλλαξε επίσης από 20:45 σε 21:00 Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης.

Η Ατλέτικο Μαδρίτης κέρδισε τον αγώνα με 4–2 μετά την παράταση για τον τρίτο της τίτλο στο Σούπερ Καπ. 

## Ομάδες

## Στάδιο
[αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ| Το [Στάδιο Λιλέκουλα φιλοξένησε τον τελικό]]
Το Στάδιο Λιλέκουλα ανακοινώθηκε ως ο τελικός χώρος διεξαγωγής στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, μετά την απόφαση της συνεδρίασης της Εκτελεστικής Επιτροπής της UEFA στην Αθήνα.

## Αγώνας
μικρογραφία|220x220εσ| Ο αγώνας
Ο νικητής του Τσάμπιονς Λιγκ ορίζεται ως «γηπεδούχος».



## Παραπομπές

## Υποσημειώσεις

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
* 2018 UEFA Super Cup: Tallinn, UEFA.com
2018
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2017

Το **Σούπερ Καπ 2017** ήταν η 42η έκδοση του Σούπερ Καπ της ΟΥΕΦΑ, ενός ετήσιου ποδοσφαιρικού αγώνα που διοργανώνεται από την UEFA και διεκδικείται από τους πρωταθλητές των δύο κύριων ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων, του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Στον αγώνα συμμετείχαν η ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης, η νικήτρια του Τσάμπιονς Λιγκ 2016–17, και η αγγλική Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η νικήτρια του Γιουρόπα Λιγκ 2016–17. Ο αγώνας διεξήχθη στη Αρένα Τόσε Προέσκι στα Σκόπια της ΠΓΔΜ, στις 8 Αυγούστου 2017 και ήταν ο πρώτος τελικός της UEFA στη χώρα.

Η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε τον αγώνα με 2-1 για τον δεύτερο συνεχόμενο και τέταρτο συνολικό τίτλο Σούπερ Καπ.

## Ομάδες

## Στάδιο
[αριστερά|μικρογραφία| Η [Αρένα Τόσε Προέσκι στα Σκόπια φιλοξένησε τον αγώνα.]]
Η Αρένα Τόσε Προέσκι ανακοινώθηκε ως ο χώρος διεξαγωγής στις 30 Ιουνίου 2015, μετά την απόφαση της συνεδρίασης της Εκτελεστικής Επιτροπής της UEFA στην Πράγα της Τσεχίας.

## Αγώνας

### Λεπτομέρειες
Ο νικητής του Τσάμπιονς Λιγκ ορίζεται ως «γηπεδούχος».



## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Σούπερ Καπ UEFA (επίσημη ιστοσελίδα)
* Σούπερ Καπ 2017, UEFA.com
2017111
NGC 782

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 782** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό και απέχει περίπου 160 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel) το 1834.

## Υπερκαινοφανής
Στις 9 Ιουλίου 2011 ανακαλύφθηκε στον γαλαξία αυτόν υπερκαινοφανής τύπου Ia που ονομάστηκε **SN 2011eb**. Η θέση του ήταν 29″ δυτικά και 34″ νότια από τον γαλαξιακό πυρήνα.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός)
0782
07379
NGC 668

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 668** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 200 εκατομμύρια έτη φωτός  και βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 4 Δεκεμβρίου 1880 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 262.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
0668
06502
01238
+06-05-003
Καρατάς

Η **Καρατάς** (τουρκικά: Karataş) είναι μικρή πόλη και διαμέρισμα στην επαρχία Αδάνων, στη μεσογειακή ακτή της Τουρκίας, 47 χλμ. από την πόλη των Αδάνων, ανάμεσα στον ποταμό Σάρο και τον Πύραμο, ο οποίος είναι γνωστός και ως Λευκόσυρος. Η πόλη έχει πληθυσμό 8.483 κατοίκους (το 2010), με άλλους 13.000 να ζουν στα γύρω χωριά.

Στην πόλη δεσπόζουν τα ερείπια εκκλησιών, καραβανσεράι και ενός αμφιθεάτρου. Ωστόσο, τα αρχαία μνημεία απομένει να χρονολογηθούν ελλείψει κατάλληλης έρευνας ή συντήρησης.

## Ιστορία
Η περιοχή κατοικήθηκε τουλάχιστον από την εποχή των Χετταίων και πιθανώς παλαιότερα. Αργότερα ήταν μέρος της ασσυριακής επαρχίας Κούε. Την εποχή των Ελλήνων, που γνώριζαν την πόλη με τα ονόματα Μέγαρσος, Μάγαρσος ή Μάγαρσα, υπήρχε ένα λιμάνι στις εκβολές του πλωτού Πυράμου, αποτελώντας σημαντική στρατιωτική και εμπορική οδό στην πεδιάδα της Κιλικίας και παρείχε επίσης πρόσβαση στη θάλασσα για τις παραποτάμιες πόλεις, όπως η Μαλλός. Το 333 π.Χ., λίγο πριν τη Μάχη της Ισσού, ο Μέγας Αλέξανδρος έκανε θυσία εδώ σε έναν ναό που, κατά *[[interpretatio graeca]]*, θεώρησε ότι ήταν της Αθηνάς. Η «Αθηνά της Μαγάρσου» η οποία εμφανίζεται στα ελληνιστικά νομίσματα φέρεται, από την πόζα της και τις ιδιότητες που την περιβάλλουν, να έχει μεσοποταμιακούς δεσμούς. Ο Ρόμπιν Λέιν Φοξ αναγνωρίζει την προέλευση του τόπου λατρείας στις νίκες του Σενναχειρείμ, ο οποίος ίδρυσε το ιερό το 696 π.Χ. μετά από μια θαλάσσια μάχη με Έλληνες στις εκβολές του ποταμού· το αφιέρωσε στην πολεμική του θεά, την Ανάθ, ή την Ινάννα.

Οι Ρωμαίοι απέδωσαν την ονομασία Μέγαρσος ως *Megarsus*. Το λιμάνι αργότερα κατακτήθηκε από τους αραβικούς στρατούς κατά την επέκταση του Ισλάμ και στη συνέχεια από τους Οθωμανούς το 1517.

Η Μέγαρσος καταλήφθηκε από γαλλικά στρατεύματα κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Τσουκούροβα
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Αδάνων
Κατηγορία:Αλιευτικές κοινότητες στην Τουρκία
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Αδάνων
Σφαζινίτσε

Το **Σφαζινίτσε** (πολωνικά: Swarzynice) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Τσεμπιέχουφ, στο Πόβιατ Ζιελόνα Γκούρα του Βοεβοδάτου Λούμπους, στη δυτική Πολωνία. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα νότια του Τσεμπιέχουφ και 19 χιλιόμετρα ανατολικά της Ζιελόνα Γκούρα.

Αρχείο:Staw naturalny.JPG|Μια λιμνούλα στο Σφαζινίτσε


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Ασφαλιστικά μέτρα

Τα **ασφαλιστικά μέτρα** είναι ένα νόμιμο και δίκαιο ένδικο μέσο που δικαιούται να λάβει ένα δικαστήριο. Τα ασφαλιστικά μέτρα είναι μια δικαστική απόφαση η οποία υποχρεώνει ένα εμπλεκόμενο μέρος να κάνει ή να απέχει από συγκεκριμένες πράξεις όπως για παράδειγμα να πλησιάζει το αντίδικο άτομο σε μια συγκεκριμένη απόσταση.   Τα ασφαλιστικά μέτρα γενικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Εάν το εμπλεκόμενο μέρος, στο οποίο έχουν επιβληθεί ασφαλιστικά μέτρα, δεν τα τηρήσει, τότε κινδυνεύει με ποινικές ή άλλου είδους κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής επιβολής προστίμου ή ακόμα και ποινής φυλάκισης. Οι **αντεγκλήσεις** είναι δικαστικές αποφάσεις των οποίων ο στόχος είναι είτε η επιβολή του ίδιου τύπου ασφαλιστικών μέτρων στην άλλη πλευρά, ή την αφαίρεση της πρώτης απόφασης περί επιβολής ασφαλιστικών μέτρων.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο
NGC 620

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 620** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και απέχει περίπου 123 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) το 1871.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
0620
05990
01150
+07-04-006
Ανοικτή Βιβλιοθήκη (openbook.gr)

Η **Ανοικτή Βιβλιοθήκη** είναι ένα διαδικτυακό αποθετήριο με ελληνικά ψηφιακά βιβλία τα οποία είναι είτε ελεύθερα πνευματικών δικαιωμάτων ή διαθέσιμα με άδειες Creative Commons. Δημιουργήθηκε το 2010 από τον Γιάννη Φαρσάρη. Το 2023 περιείχε πάνω από 12.000 ψηφιακά βιβλία.

Περιλαμβάνει έργα κλασσικής λογοτεχνίας, αρχαίας γραμματείας αλλά και σύγχρονα έργα και ελληνικές μεταφράσεις ξενόγλωσσων έργων.

## Βραβεία
Έχει βραβευτεί για την προσφορά της στην εκπαίδευση με το αργυρό βραβείο από τα Digital Media Awards 2018 και το αργυρό βραβείο από το φεστιβάλ εθελοντισμού Voluntary Action 2018.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* https://www.openbook.gr/

Κατηγορία:Ιστότοποι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες
Μιζούλα (Μοντάνα)

Η **Μιζούλα** (αγγλικά: Missoula, σέλις: Nłʔay, κούτεναϊ: Tuhuⱡnana) είναι πόλη στην πολιτεία της Μοντάνα των ΗΠΑ και η έδρα της ομώνυμης κομητείας. Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Κλαρκ Φορκ κοντά στη συμβολή του με τους ποταμούς Μπίττερρουτ και Μπλάκφουτ στη δυτική Μοντάνα και στη σύγκλιση πέντε οροσειρών, συνεπώς συχνά περιγράφεται ως «κόμβος των πέντε κοιλάδων». Η Απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020 δείχνει τον πληθυσμό της πόλης σε 73.489 και τον πληθυσμό της Μητροπολιτικής Περιοχής της Μιζούλα σε 117.922. Μετά το Μπίλινγκς, η Μιζούλα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη και μητροπολιτική περιοχή στη Μοντάνα. Η Μιζούλα φιλοξενεί το Πανεπιστήμιο της Μοντάνα, ένα δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Μοντάνα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Μοντάνα
Κορ ντ'Αλέιν

Το **Κορ ντ'Αλέιν** (αγγλικά: Coeur d'Alene), ή **Κερ ντ'Αλέν** (γαλλικά: Cœur d'Alène, σημ.: *Καρδιά Σουβλιού*), είναι πόλη και έδρα της κομητείας Κούτεναϊ, στο Άινταχο των ΗΠΑ. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο Βόρειο Άινταχο και η κύρια πόλη της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής του Κορ ντ'Αλέιν. Στην απογραφή του 2020 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 54.628 κάτοικοι. Το Κορ ντ'Αλέιν αποτελεί αποκεντρωμένη πόλη του Σποκάν, το οποίο βρίσκεται περίπου 50 χλμ. δυτικά στην πολιτεία της Ουάσιγκτον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Άινταχο
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Άινταχο
Δρυνοχώρι Σερρών

Το **Δρυνοχώρι****' ή **Δρυονοχώρι** ή **Δρυοχώρι**, έως το 1927 γνωστό ως **Κιραμλή** ή **Αζιζιέ*', είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό [[Δήμος Ηρακλείας|Δήμο Ηρακλείας]] της [[Περιφερειακή Ενότητα Σερρών|Περιφερειακής Ενότητας Σερρών]] της [[Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας|Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας]]. Βρίσκεται σε υψόμετρο 24 μέτρων, ανατολικά του ποταμού [[Στρυμόνας|Στρυμόνα]], σε απόσταση 3 χλμ. νότια από την [[Καρπερή Σερρών]] και 2 χλμ. δυτικά από την [[Αναγέννηση Σερρών]].

== Ιστορία ==
Κατά την περίοδο της [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικής Αυτοκρατορίας]], ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του [[Σαντζάκι των Σερρών|Σαντζακίου των Σερρών]] του [[Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης|Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης]].

Στη στατιστική μελέτη *«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»* του [[Βούλγαροι|Βούλγαρου]] [[Βασίλ Κάντσωφ]], εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 200 [[Τούρκοι (έθνος)|Τούρκους]] κατοίκους. Σύμφωνα με την *«Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»'' του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός με πληθυσμό 180 κατοίκων.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 οι Τούρκοι κάτοικοι αποχώρησαν.

Το 1927 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρπερής (πρώην Έλσιανης) και το ίδιο έτος μετονομάστηκε σε Δρυνοχώρι. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στο Δρυνοχώρι εγκαταστάθηκαν τουλάχιστον 60 οικογένειες προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Κατά την ελληνική απογραφή του 1928, είχε πληθυσμό 197 κατοίκων.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο οικισμός εγκαταλείφθηκε και οι κάτοικοι μετακόμισαν στην Καρπερή Σερρών.

Σήμερα, δεν σώζονται ερείπια του οικισμού και στην περιοχή υπάρχουν αγροκτήματα. Στο σημείο όπου υπήρχε η εκκλησία του οικισμού, έχει ανεγερθεί νεότερος ναός. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.

## Πληθυσμός

## Προσωπικότητες
; Κατάγονται από το Δρυνοχώρι
* Γιώργος Τσαρουχάς, Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας
Ουέντελιν Βέρνερ

Ο **Ουεντελίν Βέρνερ** είναι Γάλλος μαθηματικός που γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1968 στην Κολωνία της Γερμανίας, καθηγητής μαθηματικών στο ETH Ζυρίχης (Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ζυρίχης) και κάτοχος του μεταλλίου Φιλντς το 2006. Είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών από τον Δεκέμβριο του 2008.

Είναι γιος του ιστορικού Μάικλ Βέρνερ και αδελφός του ερευνητή πληροφορικής Μπέντζαμιν Βέρνερ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κολωνία από γερμανική οικογένεια και πολιτογραφήθηκε Γάλλος πολίτης σε ηλικία εννέα ετών, όταν οι γονείς του μετακόμισαν στη Γαλλία. Σπούδασε στο Γαλλογερμανικό Λύκειο του Buc (Ιβλίν), στη συνέχεια έκανε τα προπαρασκευαστικά του μαθήματα στο Λύκειο Hoche των Βερσαλλιών και έπειτα σπούδασε στην École normale supérieure μεταξύ 1987 και 1991. Στράφηκε προς τις πιθανότητες και ολοκλήρωσε τη διατριβή του υπό την επίβλεψη του Ζαν-Φρανσουά Λε Γκαλ. Έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα το 1993 από το Πανεπιστήμιο Πιέρ και Μαρί Κιουρί.

Διετέλεσε καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Paris-Sud 11 του Orsay στο εργαστήριο μαθηματικών του Orsay από το 1997 έως το 2013. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έλαβε το βραβείο της Ευρωπαϊκής Μαθηματικής Εταιρείας το 2000, το βραβείο Φεμά το 2001, το βραβείο Loève το 2005 και το βραβείο Pólya το επόμενο έτος. Τον Αύγουστο του 2006, έγινε ο ένατος Γάλλος και, μαζί με τον συνυποψήφιό του Αντρέι Οκούνκοφ και άλλους τρεις μαθηματικούς έλαβε το μετάλλιο Φίλντς,,  Δίδαξε επίσης στην École normale supérieure από το 2005 έως το 2013.

## Επιστημονική εργασία
Το ερευνητικό έργο του Ουεντελίν Βέρνερ επικεντρώνεται σε πιθανοτικά φαινόμενα, όπως οι αυτονόητοι τυχαίοι περίπατοι και η επίπεδη κίνηση Μπράουν. Μαζί με τους Γκρέγκορι Λόλερ και Οντέντ Σραμ απέδειξε το 1999 την εικασία Μάντελμπροτ, σύμφωνα με την οποία η διάσταση Χάουστορφ του περιβλήματος μιας επίπεδης κίνησης Μπράουν είναι 4/3.

## Κινηματογραφική εμφάνιση
Σε ηλικία περίπου 13 ετών το 1982 ο Ουεντελίν Βέρνερ, εμφανίστηκε στην ταινία La Passante du Sans-Souci του Ζακ Ρουφιό, με πρωταγωνιστές τη Ρόμι Σνάιντερ και τον Μισέλ Πικολί,: έπαιξε το ρόλο του νεαρού προστατευόμενου της Ρόμι Σνάιντερ.

## Παράσημα
*   Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής

### Βραβεία
*1998: Βραβείο Ρόλο Ντέιβιντσον
*1999: Μαθήματα Peccot στο Κολλέγιο της Γαλλίας
*1999: βραβείο Πολ Doistau - Émile Blutet της Ακαδημίας Επιστημών
*2000: Βραβείο της Ευρωπαϊκής Μαθηματικής Εταιρείας
*2001: Βραβείο Φερμά
*2003: Βραβείο Ζακ Χέρμπραντ της Ακαδημίας Επιστημών
*2005: Βραβείο Λοέβ
*2006: Βραβείο Τζορτζ Πόλια
*2006: Μετάλλιο Φιλντς
*2016: Βραβείο Heinz-Gumin

## Βιβλία
*  Lectures on Probability Theory and Statistics - Wendelin Werner, Jean Picard
* Statistical Mechanics

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα  
* Κινηµατογραφηµένη συνάντηση µε τον Ουέντελιν Βέρνερ  στις 12 ∆εκεµβρίου 2008 

Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές
Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1966

Το '''πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο''' του έτους 1966 έγινε σε δύο γύρους στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο Ζαππείου τον Αύγουστο (α' γύρος, 3/8–7/8) και τον Σεπτέμβριο (β' γύρος, 7/9–11/9) παράλληλα με το Πανελλήνιο κολυμβητικό πρωτάθλημα.

Πρωταθλητής, αήττητος για 16η φορά, 14η συνεχόμενη και 17η συνολικά αναδείχθηκε ο Εθνικός Πειραιώς αρκετά ευκολότερα σε σύγκριση με άλλες χρονιές, εξασφαλίζοντας τον τίτλο την προτελευταία αγωνιστική αφού χρειαζόταν έναν βαθμό στον αγώνα με τον Ολυμπιακό (3–2 νίκη Εθνικού).

## Αγώνες

### Α' γύρος

### Β' γύρος

 Άνευ αγώνα

## Βαθμολογία
Βαθμολογικό σύστημα (2–1–0)

### Αποτελέσματα

Το Παλαιό Φάληρο αρνήθηκε να αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό στον αγώνα του β' γύρου και έχασε τον αγώνα με 5–0.

## Πηγές

* Εφημερίδα Έθνος
* Εφημερίδα Ελευθερία
* Εφημερίδα Μακεδονία
* Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ
* Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Εθνικής Βιβλιοθήκης

## Παραπομπές


1966
Οδός Παναθηναίων

[μικρογραφία|260x260εσ| Ο δρόμος για τη γιορτή των Παναθηναίων σήμερα, με φόντο την [Ακρόπολη Αθηνών|Ακρόπολη.]]
H **Οδός των Παναθηναίων** () ήταν δρόμος στην περιοχή της Αρχαίας Αθήνας. Ήταν ο κεντρικός δρόμος της πόλης, που ξεκινούσε από το Θεμιστόκλειο Τείχος στον Κεραμεικό και έφθανε μέχρι την Ακρόπολη. Στην αρχαία Αθήνα, ο δρόμος ήταν γνωστός απλώς ως «Ο Δρόμος».
αριστερά|μικρογραφία| Ο δρόμος για τα Παναθήναια και τα ερείπια της νοτιοανατολικής Στοάς.
Ο δρόμος της γιορτής των Παναθηναίων ήταν συνέχεια της Ιεράς Οδού που ξεκινούσε από την Ελευσίνα. Το όνομα του δρόμου δόθηκε επειδή η πομπή των Παναθηναίων, που διοργανωνόταν κάθε τέσσερα έτη προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, ανέβαινε κατά μήκος της μέχρι την Ακρόπολη. Η πομπή, που έφερε ένα νέο πέπλο στη λατρευτική εικόνα της θεάς στο ναό της Αθηνάς, απεικονίζεται στη ζωφόρο του Παρθενώνα. Επιπροσθέτως, ο δρόμος χρησιμοποιήθηκε για αγώνες και ιπποδρομίες πριν από την κατασκευή του Παναθηναϊκού Σταδίου. Ο δρόμος χρησιμοποιούνταν από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 12ο αιώνα.

Η οδός είχε μήκος περίπου 1.050 μέτρα και πλάτος περίπου 10–12 μέτρα, σε ορισμένα σημεία ακόμη και 20 μέτρα. Σε ένα μέρος του δρόμου, ήταν καλυμμένος με χαλίκι και οριοθετούνταν στη δυτική πλευρά από πλακόστρωτη τάφρο. Στο νότιο άκρο, δηλαδή στην απόληξη της Ακρόπολης, ήταν στρωμένος με μεγάλες πέτρινες πλάκες κατά την ύστερη αρχαιότητα. Ο δρόμος διέσχιζε την Αρχαία Αγορά με κατεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά. Το βορειοδυτικό άκρο του κοσμούσαν πολυάριθμες στοές και στήλες. Κατά μήκος του δρόμου στην άκρη της Αγοράς υπήρχαν πολυάριθμα δημόσια, θρησκευτικά και εμπορικά κτίρια και οικοδομές, όπως το Λεωκόριον, ο Βωμός των Δώδεκα Θεών, η Στοά του Αττάλου, το Ωδείο του Αγρίππα, το Ανατολικό Κτήριο, η Βιβλιοθήκη του Πανταίνου, ο Νοτιοανατολικός Ναός, η Νοτιοανατολική Στοά και το Ελευσίνιον. Πολλά αγάλματα είχαν επίσης τοποθετηθεί κατά μήκος του δρόμου. Στη βορειοδυτική πλευρά της Ακρόπολης, ο δρόμος συναντούσε την οδό Περιπάτου. Στη συνέχεια οδηγούσε μέχρι το κτίριο της πύλης στο δυτικό άκρο της Ακρόπολης προς τα Προπύλαια.

Ο δρόμος ανακαλύφθηκε κατά τις ανασκαφές στην περιοχή της Αγοράς και εξακολουθεί να αποτελεί κεντρικό δρόμο στον αρχαιολογικό χώρο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αρχαία Αγορά της Αθήνας