open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φοίβος Βραχίμης

Ο **Φοίβος Βραχίμης** (18 Μαΐου 1953) είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Βραχίμης πέρασε όλη τη σταδιοδρομία του στην Ανόρθωση Αμμοχώστου, η οποία ξεκίνησε το 1972 και κράτησε μέχρι το 1986, οπότε και αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω τραυματισμού. Η μεγαλύτερη επιτυχία του με τον σύλλογο ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Κύπρου το 1974-75.

## Εθνική ομάδα
Ο Βραχίμης έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κύπρου στις 30 Ιανουαρίου 1977, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας, ο οποίος τελείωσε με ήττα με 1–2. Συνολικά είχε 18 συμμετοχές, σημειώνοντας 4 γκολ. Η τελευταία του συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1982, σε αγώνα προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1984 εναντίον της Σουηδίας, ο οποίος τελείωσε με ήττα με 0–1.

## Στατιστικά σταδιοδρομίας

### Εθνική ομάδα

### Διεθνή γκολ

## Διακρίσεις
**Ανόρθωση Αμμοχώστου**

* Κύπελλο Κύπρου: 1974–75

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ρον Τζόνσον

Ο **Ρόναλντ Χάρολντ Τζόνσον** (αγγλικά: *Ronald Harold "Ron" Johnson*, 8 Απριλίου 1955), είναι Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας, ο οποίος υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ουισκόνσιν από τον Ιανουάριο του 2011. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. 

Διατέλεσε από το 2015 έως το 2021, ως πρόεδρος της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας και Κυβερνητικών Υποθέσεων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Ο Τζόνσον, εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά τις εκλογές του 2010, νικώντας τον τότε εν ενεργεία Δημοκρατικό Γερουσιαστή Ράσελ Φέινγκολντ, με ποσοστό 51,9% έναντι 47,0%. Επανεξελέγη το 2016, με ποσοστό 50,2% έναντι 46,8%, με αντίπαλο και πάλι τον Ράσελ Φέινγκολντ. Είναι υποψήφιος εκ νέου για τις εκλογές του 2022.

Πριν την ενασχόλησή του με την πολιτική, ήταν διευθύνων σύμβουλος στην πολυεθνική εταιρεία πλαστικών του αδερφού του "Bemis Company".

Ο Τζόνσον, αποτελεί στενό σύμμαχο του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και θεωρείται από τα πιο συντηρητικά και σκληροπυρηνικά μέλη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη Γερουσία. Κατά την πανδημία του COVID-19, προώθησε θεωρίες συνωμοσίας. Ήταν ένας από τους Ρεπουμπλικανούς που υποστήριξε ότι οι προεδρικές εκλογές του 2020, ήταν προϊόν νοθείας.

## Βιογραφία
Ο Ρον Τζόνσον, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1955 στο Μανκάτο της Μινεσότας των ΗΠΑ. Έχει Νορβηγική και Γερμανική καταγωγή. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Edina High School" (σε προάστιο της Μινεάπολης) το 1973. Σπούδασε Λογιστική και Επιχειρηματικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότας, λαμβάνοντας πτυχίο (BS) το 1977. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, όμως δεν έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα.

### Προσωπική ζωή
Ο Τζόνσον είναι παντρεμένος από το 1977 με την Τζέιν Κάρλερ, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά. Το 1979, μετακόμισαν με τη σύζυγό του μόνιμα, στο Όσκος του Ουισκόνσιν. Είναι μέλος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας.

## Δείτε ακόμα

* Γερουσία (ΗΠΑ)
* Ουισκόνσιν
* Κατάλογος τρεχόντων Γερουσιαστών των Ηνωμένων Πολιτειών
* Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 2022

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Μάχη στο Μεσοβούνι

Η **Μάχη στο Μεσοβούνι** διεξήχθη στις 29 Ιουλίου 1829, στο Μεσοβούνι Θήβας, μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων. Η μάχη έληξε με νίκη των Ελλήνων.

## Υπόβαθρο
Στα μέσα του 1829, τα στρατεύματα του Δημητρίου Υψηλάντη άρχισαν να σημειώνουν επιτυχίες σε πολλούς τόπους της Αττικής και της Βοιωτίας εναντίον των Οθωμανών Τούρκων. Στις 27 Μαΐου 1829 οι Έλληνες απώθησαν μεγάλη τουρκική δύναμη από την Αθήνα στην Μονή του Αγίου Ιωάννη της Χασιάς, ενώ στις 2 Ιουνίου 1829 ένα άλλο σώμα Οθωμανών υπό τον Ομέρ Πασά του Ευρίπου συγκρούστηκε με τους Έλληνες στον Ανηφορίτη, που αναχαιτίστηκε. Στις 10 Ιουνίου, στις 21 Ιουνίου και στις 6 Ιουλίου οι Έλληνες σημείωσαν κι άλλες επιτυχίες, μπροστά από τη Θήβα, στο Μακροβούνι και στον Άγιο Ιωάννη της Χασιάς αντίστοιχα.

## Μάχη
Λίγο καιρό αργότερα, στα μέσα Ιουλίου, ο Κώστας Σίρπης, αντικαθιστώντας τον οπλαρχηγό Χατζηχρήστο, με 120 ιππείς και ο Ευμορφόπουλος με πεζούς στρατιώτες, έστησαν ενέδρα τη νύχτα στη θέση Μεσοβούνι, από όπου θα διέρχονταν οθωμανικές εφοδιοπομπές από την Εύβοια. Οι εχθροί τους όμως άργησαν να φανούν και οι Έλληνες έλαβαν εντολή από τον Δημήτριο Υψηλάντη να εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Όταν όμως αναχωρούσαν έπεσε στην αντίληψή τους ότι στην πεδιάδα στο Πυρί έβοσκαν άλογα και άλλα ζώα, για τα οποία ο Σίρπης έδωσε εντολή να αιχμαλωτιστούν. Μερικοί Τούρκοι ιππείς από τους Αγίους Θεοδώρους βλέποντας τους Έλληνες εκτεθειμένους στην πεδιάδα επιτέθηκαν και τους περικύκλωσαν. Στο πεδίο της μάχης σύντομα προσήλθαν ενισχύσεις και για τις δύο παρατάξεις και η σύγκρουση γενικεύτηκε. Η μάχη έληξε με βαριές απώλειες για τους Έλληνες. Ο Χατζηχρήστος, μόλις ενημερώθηκε για την ήττα, γύρισε και ανέλαβε την ηγεσία του σώματός του, εμψύχωσε τους πολεμιστές του και από κοινού αποφάσισαν να πάρουν εκδίκηση στήνοντας παγίδα πάλι στο Μεσοβούνι. Λίγο καιρό αργότερα, στις 29 Ιουλίου 1829 οι Τούρκοι τραυματίες με συνοδεία 600 ανδρών διέσχιζαν το Μεσοβούνι κατευθυνόμενοι στην Χαλκίδα, όταν δέχθηκαν επίθεση από τους άνδρες του Χατζηχρήστου. Οι Τούρκοι ηττήθηκαν και υποχώρησαν στο χωριό Σπαχήδες, έχοντας αφήσει στο πεδίο περίπου 15 νεκρούς και δύο σημαίες.

## Τα ακόλουθα γεγονότα
Παρά τις επιτυχίες οι ελληνικές δυνάμεις δεν είχαν καταφέρει να εκδιώξουν τους Οθωμανούς από την Θήβα. Ωστόσο, η Επανάσταση κυλούσε ευνοϊκά για τους Έλληνες, ενώ οι Οθωμανοί εμφανίζονταν καταπονημένοι γεγονός που επηρέασε τα γεγονότα που ακολούθησαν. Η απελευθέρωση της Θήβας ολοκληρώθηκε με την Μάχη της Πέτρας Βοιωτίας, στις 12 Σεπτεμβρίου 1829.

## Δείτε επίσης
* Μάχη της Πέτρας 
* Μάχη του Ανηφορήτου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές πηγές
* Στέφανος Παπαδόπουλος, «Μάχες στον Άγιο Ιωάννη της Χασιάς, στον Ανηφορίτη, στο Μεσοβούνι και αλλού»,  «Άτακτη διάλυση του ελληνικού στρατοπέδου της Θήβας. Μετακίνηση και των άλλων ελληνικών τμημάτων», «Εισβολή του Ασλάν μπέη και προέλαση του ως την Αθήνα. Ανασύνταξη των δυνάμεων του Υψηλάντη», «Η τελευταία μάχη του Αγώνος στην Πέτρα Βοιωτίας. Μεγάλη νίκη των Ελλήνων.» *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ, 1975, σ. 530-535.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Στάδιο του Σουέζ

Το **Στάδιο του Σουέζ** είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Σουέζ της Αιγύπτου. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και χρησιμεύει ως έδρα των Ασμάντ ελ Σουεΐς και Πέτροτζετ ΦΚ. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 27.000 θεατών. Άνοιξε το 1990.

## Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2019
Το στάδιο ήταν ένας από τους χώρους διεξαγωγής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019. Στο γήπεδο κατά τη διάρκεια του αγώνα διεξήχθησαν οι εξής αγώνες:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Στάδια Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019
Σφίνιετς (ποταμός)

Ο **Σφίνιετς** (πολωνικά: Świniec) είναι ποταμός στο Βοεβοδάτο Δυτικής Πομερανίας της Πολωνίας. Σχηματίζεται από την ένωση τριών μικρότερων ποταμών: Νιεμίτσα, Βόουτσα και Στουχόφσκα Στρούγκα. Στην καθοδική πορεία του έχει τον χαρακτήρα ρυθμισμένου καναλιού ελεύθερης ροής. Εκβάλλει στον κόλπο Καρπίνκα, ο οποίος είναι μέρος της Λιμνοθάλασσας του Καμιένσκι, κοντά στην πόλη Κάμιεν Πομόρσκι. Έχει μήκος 39 χιλιόμετρα.

Μια περιοχή ωοτοκίας για ψάρια, που περιλαμβάνει τσιρόνια, κοινές πέρκες, αβραμίδες, λουτσιόπερκες, κοκκινόφτερα και γλήνια, τα οποία έρχονται εδώ από τον Κόλπο της Πομερανίας.

Το 2008, η ποιότητα του νερού του Σφίνιετς ελέγθηκε στο σημείο εκβολής προς την Καρπίνκα. Ως αποτέλεσμα, τα φυσικοχημικά στοιχεία αξιολογήθηκαν ως κάτω από καλή κατάσταση, τα βιολογικά στοιχεία ταξινομήθηκαν ως κατηγορία Ι και η οικολογική κατάσταση ως μέτρια. Στη γενική αξιολόγηση δύο σταδίων, διαπιστώθηκε η κακή κατάσταση των υδάτων του Σφίνιετς.

Το όνομα Σφίνιετς εισήχθη επίσημα με διάταξη το 1948, αντικαθιστώντας το προηγούμενο γερμανικό όνομα του ποταμού - *Schwenzer Bach* (Σφένσερ Μπαχ)*.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ντζίβνα
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Δαργίνοι

thumb|Η σημαία των Δαργινών

Οι **Δαργίνοι** (δαργινικά: дарганти· ρωσικά: даргинцы) είναι γηγενής εθνοτική ομάδα του Βορειοανατολικού Καυκάσου με καταγωγή από τον Βόρειο Καύκασο και αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στη ρωσική δημοκρατία του Νταγκεστάν. Ομιλούν τη δαργινική γλώσσα. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2002, οι Δαργίνοι αποτελούν το 16,5% του πληθυσμού του Νταγκεστάν, με 425.526 άτομα.

Οι Δαργίνοι ζουν στη σημερινή τους τοποθεσία για πολλούς αιώνες. Διαμόρφωσαν το κράτος Καϊτάγκ τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση μέχρι τη ρωσική κατάκτηση. Σήμερα, οι Δαργίνοι είναι από τους πιο πολυάριθμους στο Νταγκεστάν (μια συγχώνευση πολλών από τους ιστορικούς λαούς της περιοχής), οι δεύτεροι πιο πολυάριθμοι πίσω από τους Αβάρους.

## Θρησκείες
Οι Δαργίνοι είναι κατά κύριο λόγο Σουνίτες Μουσουλμάνοι της σχολής σαφισμού. Υπάρχει επίσης μικρή μειονότητα που ακολουθεί τον Σιισμό. Το Ισλάμ άρχισε να σημειώνει πρόοδο μεταξύ των Δαργινών τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα.  Μέχρι τον 19ο αιώνα, οι περισσότεροι Δαργίνοι ήταν μουσουλμάνοι, όντας σήμερα γνωστοί ως πολύ θρήσκοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λαοί του Καυκάσου
Κατηγορία:Μουσουλμανικές κοινότητες της Ρωσίας
Χέλλα Κέεμ

Η **Χέλλα Κέεμ** (επίσης **Hella Keem**; 6 Απριλίου 1915 Κέεμα, συνοικία Βααμπίνα - 27 Δεκεμβρίου 1997 Τάρτου) ήταν Εσθονή γλωσσολόγος και εθνογράφος. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Καρλ Κέεμ και της Αλβίνε Κέεμ. Είχε δύο άλλα αδέρφια, τον Χάραλντ Κέεμ και την Άννι Ελφρίντε Ααλόε Κέεμ. 

Από το 1936 έως το 1943 σπούδασε εσθονική γλώσσα, εθνογραφία και φιννο-ουγγρικές γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Μετά τη γερμανική κατοχή της Εσθονίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κέεμ συνελήφθη το 1943 και πέρασε ένα χρόνο στη φυλακή. Στη συνέχεια συνελήφθη το 1945 μετά τη σοβιετική κατοχή της Εσθονίας και πέρασε πέντε χρόνια στη φυλακή. Απελευθερώθηκε το 1950. Από το 1957 έως το 1993, εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου στο Ινστιτούτο Γλώσσας και Λογοτεχνίας της Ακαδημίας Επιστημών της Εσθονικής SSR. 

Είχε την ικανότητα να δημιουργεί μία ζεστή και φιλική επαφή με τους ανθρώπους, από τους οποίους αντλούσε γλωσσολογικά και εθνογραφικά στοιχεία. Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής το 1937 για συλλογή γλωσσολογικού υλικού στο χωριό Κάρστε της κοινότητας Κοοράστε, η Χέλλα Κέεμ, ως υπότροφος του Academic Mother Language Association, επισκέφτηκε τη Μίινα Λεχτ και την Ανν Ισμαέλ (1862–1940).

Τα κύρια πεδία έρευνάς της ήταν οι διάλεκτοι Τάρτου και Βόρο. Ήταν η πιο παραγωγική συλλέκτρτια διαλέκτων στην Εσθονία: συνολικά δημιούργησε 223.000 ετικέτες λέξεων, πάνω από 4.000 σελίδες κειμένων και ηχογράφησε 690 ώρες ηχογραφήσεων. 

### Βραβεία
* 1990: Βραβείο Γλώσσας Wiedemann  

## Έργα

* Tartu murde tekstid. Eesti Murded III (1970)
* Tartumaa saja-aastaste jutud (1995)
* Võru keel (1997)
* Johannes Gutslaffi grammatika eesti keel ja Urvaste murrak (1998, στο βιβλίο: J. Gutslaff. Grammatilisi vaatlusi eesti keelest)
* Võru murde tekstid. Eesti Murded VI (2002, με τον I. Käsi)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου
Κατηγορία:Εσθονοί γλωσσολόγοι
Πλέι-Οφ NBA 1973

Τα **πλέι-οφ του 1973** ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1972-73 του **[[NBA]]**. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Νιου Γιορκ Νικς να επικρατούν των Λος Άντζελες Λέικερς με 4-1 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το τρόπαιο του πρωταθλητή.

Αυτός ήταν ο δεύτερος τίτλος στην ιστορία των Νικς μετά την πρωτιά το 1970. Ήταν η τελευταία εμφάνιση των Λέικερς στους τελικούς της διοργάνωσης μέχρι το 1980 και η τελευταία των Νικς μέχρι το 1994.

## Προκριθείσες ομάδες

### Ανά κατηγορία

### Ανά περιφέρεια

## Πίνακας αποτελεσμάτων

## Τελικοί Περιφερειών
### Τελικοί Δυτικής Περιφέρειας
* (2) **[[Λος Άντζελες Λέικερς]]** vs. (4) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς:

### Τελικοί Ανατολικής Περιφέρειας
* (1) Μπόστον Σέλτικς vs. (2) **[[Νιου Γιορκ Νικς]]**:

## Τελικοί NBA
(Δ2) Λος Άντζελες Λέικερς vs. (Α2) **[[Νιου Γιορκ Νικς]]**:

* **[[Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη των τελικών στο NBA|Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) τελικών]]:** Γουίλις Ριντ (Νιου Γιορκ Νικς)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 1973 NBA Playoffs στο Basketball-Reference

1973
Πλει-Οφ
Μεσοθήλιο

Το **μεσοθήλιο** είναι μια μεμβράνη που αποτελείται από επιθηλιακά κύτταρα μεσοδερμικής προέλευσης που περιβάλλει διάφορες σωματικές κοιλότητες: τον υπεζωκότα (θωρακική κοιλότητα), το περιτόναιο (κοιλιακή κοιλότητα, συμπεριλαμβανομένου του μεσεντέριου) και το περικάρδιο (επενδυτικό επιθήλιο στην καρδιά). Ο μεσοθηλιακός ιστός επενδύει επίσης τα εσωτερικά ανδρικά και γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα, όπως ο κολπικός χιτώνας των όρχεων και ο ορογόνος χιτώνας της μήτρας. Το μεσοθήλιο που ευθυγραμμίζει τα εσωτερικά όργανα ονομάζεται σπλαχνικό μεσοθήλιο, ενώ αυτό που ευθυγραμμίζει τα τοιχώματα του σώματος ονομάζεται τοιχωματικό μεσοθήλιο. Ο ενδιάμεσος χώρος είναι γεμάτος με υγρό, το οποίο δρα για να εξυπηρετεί την κίνηση των οργάνων και να μειώνει την τριβή.

Το μεσοθήλιο λειτουργεί για να προστατεύει τις εσωτερικές δομές και βοηθά στην κίνηση και στην αναπνοή. Είναι το μεγαλύτερο επιθηλιακό όργανο που υπάρχει στο ανθρώπινο σώμα. Ορισμένα ιατρικά προβλήματα μπορεί να αφορούν το μεσοθήλιο, όπως υπεζωκοτικές και περικαρδιακές συλλογές,  και ένα είδος καρκίνου γνωστό ως μεσοθηλίωμα.

Το μεσοθήλιο διαφοροποιείται σε σχέση με το ενδοθήλιο, που είναι ο ιστός που επενδύει ορισμένες επιφάνειες του σώματος. Καθώς τα μεσοθηλιακά κύτταρα καλύπτουν τις υπεζωκοτικές, περιτοναϊκές και περικάρδιες επιφάνειες, τα ενδοθηλιακά κύτταρα ευθυγραμμίζουν τα αιμοφόρα αγγεία και τα λεμφικά αγγεία του σώματος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιστοί (βιολογία)
Βιτάλι Κιμ

Ο **Βιτάλι Ολεξάντροβιτς Κιμ** (; 13 Μαρτίου 1981, είναι Ουκρανός επιχειρηματίας και πολιτικός, ο οποίος είναι Κυβερνήτης της Περιφέρειας Μικολάιβ από το 2020.

## Βιογραφία
ΟΒιτάλι Κιμ γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1981 στο Μικολάιβ. Ο πατέρας του, Ολεξάντρ, είναι τιμώμενος προπονητής μπάσκετ με καταγωγή Koryo Saram και ήταν παίκτης στην ομάδα νέων της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Kim αποφοίτησε από το 2ο Γυμνάσιο στο Μικολάιβ και το Εθνικό Πανεπιστήμιο Ναυπηγικής Ναύαρχου Μακάροφ με πτυχίο στα οικονομικά των επιχειρήσεων.

Το 1998 άρχισε να ασχολείται με την επιχειρηματική δραστηριότητα. Ήταν ο διευθύνων συνεργάτης του συγκροτήματος ψυχαγωγίας Ushuaja. Το 2003, εργάστηκε για την εταιρεία Ukrpromresurs, η οποία ασχολούνταν με τον έλεγχο του δημόσιου τομέα. Από το 2005 έως το 2011 διεύθυνε μια σειρά από επιχειρήσεις στο Μικολάιβ, συμμετείχε σε διεθνείς επενδύσεις. Από το 2015 έως το 2016, ήταν επικεφαλής του αναλυτικού τμήματος του Υπουργείου Αγροτικής Πολιτικής της Ουκρανίας. Είναι επίσης ιδρυτής ενός ομίλου αναπτυξιακών εταιρειών, που ασχολούνται με την κατασκευή συγκροτημάτων κατοικιών "Orange", "Concert" και "Uyutny".

### Πολιτική δραστηριότητα
Το 2019, ήταν εθελοντής του τμήματος Μικολάιβ του Κόμματος Υπηρέτης του Λαού στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Κατά τη διάρκεια των τοπικών εκλογών του 2020, ήταν υποψήφιος για βουλευτής του δημοτικού συμβουλίου του Μικολάιβ από τον «Υπηρέτη του λαού» με το Νο. 2,  παραμένοντας ανεξάρτητος.  Ο Κιμ ήταν επίσης επικεφαλής της εκλογικής έδρας του κόμματος και έκανε εκστρατεία για τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια.

Στις 25 Νοεμβρίου 2020, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι διόρισε τον Κιμ κυβερνήτη της περιφέρειας Μικολάιβ. 

## Προσωπική ζωή

### Οικογένεια
Είναι παντρεμένος με την Γιούλια Βιτάλιβνα Κιμ και μεγαλώνει τρία παιδιά. Οι δύο κόρες τους είναι η Γεβχενία και η Ολεξάντρα και ο γιος τους είναι ο Ρουσλάν.

Μιλάει αγγλικά, επίσης λίγο γαλλικά και κορεάτικα λόγω της καταγωγής του Koryo Saram.

### Υγεία
Στις 9 Δεκεμβρίου 2020, ο Κιμ δήλωσε ότι η σύζυγός του μπορεί να είχε προσβληθεί από τον COVID-19 και μπήκε σε αυτοαπομόνωση. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ουκρανοί πολιτικοί
Μιχάιλο Ποντολιάκ

Ο **Μιχάιλο Μιχάιλοβιτς Ποντολιάκ** (, 16 Φεβρουαρίου 1972) είναι Ουκρανός πολιτικός και σύμβουλος του προέδρου της χώρας Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Το 2022 ήταν από τους εκπροσώπους της Ουκρανίας στις ρωσοουκρανικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής.

## Νεανικά χρόνια
Ο Ποντολιάκ πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Λβιβ και στο Νοβοβολίνσκ. Από το 1989 έζησε στη Λευκορωσία και αποφοίτησε από το Ιατρικό Ινστιτούτο του Μινσκ. Κατά τη δεκαετία του 1990 εργάστηκε ως δημοσιογράφος για τα Μέσα FM-Boulevard, Vremya, Narodnaja Volya και Belorusskaya Delovaya Gazeta. 

Το 2004 εργάστηκε ως αναπληρωτής αρχισυντάκτης της αντιπολιτευόμενης λευκορωσικής εφημερίδας Vremya. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, αξιωματικοί της KGB της Λευκορωσίας ήρθαν στο σπίτι του και τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει άμεσα τη χώρα. Οι αρχές της Λευκορωσίας κατηγόρησαν τον Ποντολιάκ ότι οι δραστηριότητές του τον καθιστούσαν επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια. Ακολούθως απελάθηκε στην Ουκρανία και επιπλέον του απαγορεύτηκε για πέντε χρόνια η είσοδος στη Λευκορωσία. 

## Δημοσιογραφική καριέρα
Το 2005 ο Ποντολιάκ ήταν ο αρχισυντάκτης της *Ukrainska Hazeta*. Τον Ιούνιο εκείνου του έτους, η εφημερίδα δημοσίευσε το άρθρο του "Ο Μυστικός Δείπνος" που αφορούσε την υπόθεση δηλητηρίασης το 2004 του προεδρικού υποψηφίου Βίκτορ Γιούσενκο. Επρόκειτο για δημοσιογραφική έρευνα, παρουσιαζόμενη με έντεχνο τρόπο. Σε αυτή, ο Ποντολιάκ, βασιζόμενος στις δικές του πηγές, ανέπτυξε τις θέσεις του πως πίσω από τη δηλητηρίαση κρύβονταν άνθρωποι κοντά στον Γιούσενκο όπως οι Ντέιβιντ Ζβάνια και Γιέβεν Τσερβονένκο.

Το 2006 ο Ποντολιάκ ξεκίνησε τη συνεργασία του ως ελεύθερος επαγγελματίας με την ουκρανική διαδικτυακή έκδοση *Obozrevatel*. Ταυτόχρονα, έγινε σύμβουλος του ιδιοκτήτη της έκδοσης, Προέδρου της Κρατικής Επιτροπής Ρυθμιστικής Πολιτικής και Επιχειρηματικότητας, Μικαΐλο Μπρόντσκι. Τον Δεκέμβριο του 2011 ο Ποντολιάκ έγινε αρχισυντάκτης του *Obozrevatel*. 

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, ο Ποντολιάκ ήταν μεταξύ των έξι δημοσιογράφων που προσκλήθηκαν για πρώτη φορά στην κατοικία του τότε προέδρου της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

## Πολιτική καριέρα
Τον Απρίλιο του 2020, ο Ποντολιάκ έγινε σύμβουλος του επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου της Ουκρανίας Αντρίι Γέρμακ και «διαχειριστής κατά της κρίσης». Ελέγχει ολόκληρη την πολιτική πληροφόρησης του Γραφείου του Προέδρου και συνδέεται απευθείας με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Επιπλέον, προετοιμάζει υπουργούς της ουκρανικής κυβέρνησης για εκπομπές στα ΜΜΕ, ώστε οι θέσεις τους να συντονίζονται με την επίσημη κυβερνητική γραμμή.

## Επιρροή
Σύμφωνα με το περιοδικό Focus, ο Ποντολιάκ καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην κατάταξη των 100 Ουκρανών με τη μεγαλύτερη επιρροή.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ουκρανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ουκρανοί πολιτικοί
Ουκρανική Ακαδημία Κινηματογράφου

Η **Ουκρανική Ακαδημία Κινηματογράφου** () είναι ουκρανική ένωση ειδικών και επαγγελματιών στον τομέα του κινηματογράφου και της παραγωγής ταινιών. Ιδρύθηκε το 2017 για να υποστηρίξει και να αναπτύξει τον σύγχρονο ουκρανικό κινηματογράφο. Από το 2017, η Ουκρανική Ακαδημία Κινηματογράφου διοργανώνει την ετήσια απονομή Κινηματογραφικών βραβείων "Χρυσή Τζίγκα".

## Ιστορία
Η ίδρυση της Ακαδημίας Κινηματογράφου ξεκίνησε από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Οδησσού με την υποστήριξη της Κρατικής Υπηρεσίας Κινηματογράφου της Ουκρανίας και της Ανώνυμης Εταιρείας «TASKOMBANK». Η Άννα Ματσιούκ διορίστηκε εκτελεστική διευθύντρια της Ουκρανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και του Εθνικού Βραβείου Κινηματογράφου. Στις 20 Απριλίου η πρώτη τελετή απονομής του Πρώτου Εθνικού Βραβείου Κινηματογράφου.

## Σκοπός και δραστηριότητες
Η Ουκρανική Ακαδημία Κινηματογράφου δημιουργήθηκε με στόχο τη διάδοση του ουκρανικού κινηματογράφου στην Ουκρανία και στο εξωτερικό και την παροχή ολοκληρωμένης υποστήριξης για την ανάπτυξη του εθνικού κινηματογράφου από:
*Διοργάνωση και διεξαγωγή εκδηλώσεων κατά τις οποίες ειδικοί του κινηματογράφου θα καθορίσουν αντικειμενικά τα καλύτερα επιτεύγματα και προσωπικότητες στον Εθνικό Κινηματογράφο . Μία από αυτές τις εκδηλώσεις είναι η ετήσια τελετή απονομής του Εθνικού Βραβείου Κινηματογράφου "Χρυσή Τζίγκα" για εξαιρετικά επιτεύγματα στον ουκρανικό κινηματογράφο.
*Διοργάνωση εκδηλώσεων για την εξοικείωση των θεατών του κινηματογράφου με την τελευταία ουκρανική κινηματογραφία.
*Οικονομική ενίσχυση εκπαιδευτικών κινηματογραφικών προγραμμάτων.
## Συμμετοχή
Οι αιτήσεις για ένταξη στην ακαδημία κινηματογράφου έγιναν δεκτές από τις 20 Φεβρουαρίου έως τις 19 Μαρτίου 2017. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, από τις 343 αιτήσεις, 242 Ουκρανοί σκηνοθέτες έλαβαν την ιδιότητα μέλους της ουκρανικής ακαδημίας κινηματογράφου.  Η δεύτερη αποδοχή των αιτήσεων για ένταξη στην ακαδημία κινηματογράφου διήρκεσε από τις 27 Απριλίου 2017 έως τις 15 Ιανουαρίου 2018. Από το 2019, η ακαδημία αποτελείται από 355 Ουκρανούς επαγγελματίες του κινηματογράφου. 

## Αντίδραση για την εισβολή της Ρωσίας (2022)
Τον Φεβρουάριο του 2022, κυκλοφόρησε μια έκθεση που καλούσε σε διεθνές μποϊκοτάζ του ρωσικού κινηματογράφου. Η Ακαδημία ζήτησε από το Συμβούλιο της Ευρώπης να αποκλείσει τη Ρωσία από το χρηματοδοτικό όργανο Eurimages καθώς και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Κινηματογραφική Συμπαραγωγή, και από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ενώσεων Παραγωγών Κινηματογράφου να στερήσει τη διαπίστευση από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουκρανίας
Κατηγορία:Οργανώσεις με έδρα την Ευρώπη
Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας** () είναι η δημόσια κεντρική βιβλιοθήκης της Τουρκίας, η οποία βρίσκεται στην Άγκυρα. Ιδρύθηκε στις 15 Απριλίου 1946.

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας, ιδρύθηκε στις 15 Απριλίου 1946.  Η βιβλιοθήκη είχε αρχικά 8.000 έντυπα έργα, αλλά μέσα στον πρώτο χρόνο είχε ξεπεράσει το αρχικό της κτίριο και για να διαθέσει τη συλλογή στο κοινό μετακόμισε σε ένα προσωρινό κτίριο στις 17 Απριλίου 1947. Σύντομα το μέγεθος του αρχείου έφτασε τις 60.000. Ξεκίνησε επίσημα να εξυπηρετεί τους χρήστες στις 16 Αυγούστου 1948. Το κτίριο χρησιμοποιείται τώρα ως η Επαρχιακή Δημόσια Βιβλιοθήκη της Άγκυρας. Η Εθνική Βιβλιοθήκη απέκτησε ξεχωριστή νομική οντότητα ανεξάρτητη από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας μέσω νόμου που εγκρίθηκε από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση στις 23 Μαρτίου 1950. Εννέα ημέρες αργότερα, ο νόμος τέθηκε σε ισχύ και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της Τουρκίας (*TC Resmi Gazete*).

Τα σχέδια για την ανέγερση ενός νέου κτιρίου που θα χρησιμοποιείται για την Εθνική Βιβλιοθήκη ξεκίνησαν το 1965, αφού συνειδητοποιήθηκε ότι το υπάρχον κτίριο δεν θα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις στο μέλλον. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1973 και ολοκληρώθηκε στις 5 Αυγούστου 1983. Από την ολοκλήρωσή της, η βιβλιοθήκη έχει εξυπηρετήσει τους χρήστες της σε περίπου 39.000 τετραγωνικά μέτρα χώρου.

Σύμφωνα με το Νόμο του 1934 περί Σύνταξης Έντυπων Άρθρων και Εικόνων, είναι υποχρεωτικό να αποστέλλεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη αντίγραφο κάθε έργου που δημοσιεύεται στη χώρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2017, στο αρχείο της βιβλιοθήκης υπάρχουν 4.087.909 χειρόγραφα και έντυπα έργα. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ίδιας χρονιάς, ο αριθμός των επωφελούμενων από την Εθνική Βιβλιοθήκη, που αριθμεί 26.478 εγγεγραμμένα μέλη, είναι 629.905.

Η βιβλιοθήκη είναι μέλος της Διάσκεψης Ευρωπαίων Εθνικών Βιβλιοθηκάριων (ΔΕΕΘ) και της Europeana. Είναι μέλος των οργανισμών Εθνικού Συλλογικού Καταλόγου στην Τουρκία.

## Συλλογή
Η Εθνική Βιβλιοθήκη διαθέτει μια από τις πλουσιότερες συλλογές στην Τουρκία. Από το 2013, η συλλογή αποτελείται από 3.089.517 αντικείμενα, τα οποία μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής:

## Δείτε επίσης
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Milli Kütüphane (Εθνική Βιβλιοθήκη της Τουρκίας)
* Κατάλογος Εθνικής Βιβλιοθήκης 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Τουρκία
Τ
Μιεντζίχουτ

Το **Μιεντζίχουτ** (πολωνικά: Międzychód, ) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Μιεντζίχουτ, στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας της Πολωνίας. Βρίσκεται στη νότια όχθη του ποταμού Βάρτα, περίπου 75 χιλιόμετρα δυτικά του Πόζναν. Ο πληθυσμός του είναι 10.476 κάτοικοι (2020).

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Περιφερειακό Μουσείο
Η πόλη αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως *Międzybrud* (από το πολωνικό *między*, «μεταξύ», *bród*, «πέρασμα») σε μια πράξη του 1378. Ήταν μια ιδιωτική πόλη Πολωνών ευγενών, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Πόζναν, στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Ήταν μια περιοχή οικισμού για Γερμανούς τεχνίτες και εμπόρους που μετακινούνταν στα πολωνικά εδάφη από την γειτονική περιοχή Νόιμαρκ. Στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, το Μιεντζίχουτ μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Μείζονος Πολωνίας προσαρτήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας ως *Birnbaum* (Μπίρνμπαουμ). Το 1807 ανακτήθηκε από Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο Δουκάτο της Βαρσοβίας. Το 1815 επαναπροσαρτήθηκε από την Πρωσία, ενσωματώθηκε ως πρωτεύουσα του Κράις Μπίρνμπαουμ στο *[[Διοικητικές περιφέρειες της Γερμανίας|Regierungsbezirk]]* του Πόζεν, μέρος του πρωσικού Μεγάλου Δουκάτου του Πόζεν, και από το 1871 έως το 1919 ήταν επίσης μέρος της Γερμανίας.

Μετά τη γερμανική ήττα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή παραχωρήθηκε στη νεοσύστατη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών του 1919, με το Μιεντζίχουτ ως τη δυτικότερη πόλη της Πολωνίας, η οποία βρισκόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939). Στη δεκαετία του 1930, η τοπική γερμανική μειονότητα βοήθησε στη δημιουργία ενός καταλόγου ντόπιων Πολωνών που προορίζονταν για διώξεις σε περίπτωση γερμανικής εισβολής και κατοχής. Η πόλη προσαρτήθηκε και πάλι από τη Ναζιστική Γερμανία και ενσωματώθηκε στο Ράιχσγκαου Βάρτελαντ κατά την εισβολή του 1939 στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, Πολωνοί από το Μιεντζίχουτ ήταν μεταξύ των θυμάτων των μεγάλων σφαγών που πραγματοποιήθηκαν τον Νοέμβριο του 1939 στο Μεντζίσκο ως μέρος του Ιντελιγκέντσακτιον. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν απελάσεις Πολωνών, τα σπίτια των οποίων στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής *Lebensraum* (Ζωτικός χώρος). Η Γερμανία ίδρυσε και λειτούργησε μια ναζιστική φυλακή στην πόλη. Τον Αύγουστο του 1944, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις ντόπιων μελών του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού, της κορυφαίας πολωνικής οργάνωσης υπόγειας αντίστασης. Το Μιεντζίχουτ επέστρεψε στην Πολωνία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1945, ενώ η γερμανική μειονότητα εκδιώχθηκε σύμφωνα με τη Συμφωνία του Πότσνταμ. 

Τα τελευταία χρόνια, η οικονομία της πόλης βασίζεται όλο και περισσότερο ως τουριστικό θέρετρο στις γύρω λίμνες της κοιλάδας του Βάρτα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της πόλης

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου της Μεγάλης Πολωνίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
Εθνική Βιβλιοθήκη της Τζαμάικα

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Τζαμάικα** (αγγλικά: National Library of Jamaica) είναι η εθνική βιβλιοθήκη του νησιωτικού έθνους της  Καραϊβικής, της Τζαμάικα. Βρίσκεται στη διεύθυνση 12 East Street στο Κίνγκστον της Τζαμάικα. Η βιβλιοθήκη παρέχει πρόσβαση σε διάφορες συλλογές τζαμαϊκανής λογοτεχνίας, χάρτες, ταινίες, εφημερίδες, φωτογραφίες και πολλά άλλα.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1979 βάσει του νόμου του Ινστιτούτου της Τζαμάικα του 1978 από τη συλλογή της Βιβλιοθήκης Αναφοράς των Δυτικών Ινδιών (ιδρύθηκε το 1894), η οποία δημιουργήθηκε από τον Φρανκ Κάντολ το 1894. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Τζαμάικα είναι μέρος του Ινστιτούτου της Τζαμάικα. Ο δημιουργία της βιβλιοθήκης επηρεάστηκε από προτάσεις που πίστευαν στην ανάγκη για ένα τέτοιο ίδρυμα όπως η  Ένωση Βιβλιοθηκών Τζαμάικα και άλλους ενδιαφερόμενους οργανισμούς.

## Αποστολή
Πρωταρχικό μέλημα της βιβλιοθήκης είναι η συλλογή και η διατήρηση, η οργάνωση και η παροχή πρόσβασης σε όλες τις εκδόσεις που σχετίζονται με την Τζαμάικα και τους ανθρώπους της, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων που δημιουργήθηκαν στην Τζαμάικα καθώς και εκείνων εκτός του νησιού.  Η βιβλιοθήκη έχει εκσυγχρονίσει το σύστημα βιβλιοθηκών της χώρας ιδιαίτερα την πρόσβαση στις συλλογές που παρέχει. Φιλοξενεί σπάνια αλλά και σύγχρονα αντικείμενα, όπως συλλογές βιβλίων, ηχητικά βιβλία, χάρτες και σχέδια, χειρόγραφα, εφημερίδες, φωτογραφίες, οπτικοακουστικό υλικό, αφίσες, σειρές εκπομπών, μικροταινίες, ημερολόγια, έντυπα, καρτ ποστάλ και προγράμματα εκδηλώσεων. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Τζαμάικα δεν επιτρέπει τον δανεισμό του υλικού της για οικιακή χρήση, καθώς το περιεχόμενό της είναι μόνο για έρευνα και μελέτη, ωστόσο, παρέχει αναγνωστήρια, βάσεις δεδομένων και φωτοαντίγραφα επιλεγμένων αρχείων.

## Τμήματα
Η βιβλιοθήκη αποτελείται από τρία τμήματα:

**Τεχνικές Υπηρεσίες**
* Υπηρεσίες οπτικοακουστικών και μικρογραφικών
* Έρευνα και ενημέρωση
* Προστασία και Διατήρηση
* Ειδικές Συλλογές

**Δίκτυα και υπηρεσίες χρηστών**
* Καταλογογράφηση
* Ανάπτυξη Συλλογών
* Συστήματα Πληροφοριακών Δικτύων
* Ανάπτυξη Ψηφιακών Πόρων

**Εταιρικές υπηρεσίες**
* Λογαριασμοί
* Διοίκηση και Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού

## Διοικητικό Συμβούλιο
Η εθνική βιβλιοθήκη διευθύνεται από ένα διοικητικό συμβούλιο που σήμερα αποτελείται μέχρι  και δεκατρία μέλη, από τα οποία είναι υπεύθυνα για τους κανονισμούς πολιτικής και τη γενική εποπτεία της βιβλιοθήκης.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Τζαμάικα
* Κίνγκστον (Τζαμάικα)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Τζαμάικα
Τζα
Νότετς

Ο **Νότετς** (πολωνικά: Noteć, , ) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία, με μήκος 391 χιλιόμετρα (7ος μεγαλύτερος) και μια περιοχή λεκάνης απορροής 17.302 χλμ2. Είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του ποταμού Βάρτα και βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην Πολωνία.

## Ροή
[αριστερά|μικρογραφία| Εκβολή ποταμού στο [Σάντοκ]]
Αναβλύζει στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας και ρέει μέσα από τη λίμνη Γκόπουο και την πόλη Ινοβρότσουαφ. Φτάνει στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας στην ιστορική περιοχή Παουούκι νότια της πόλης Πίουα. Πιο κάτω στο Βοεβοδάτο Λούμπους, εκβάλλει στον Βάρτα στο Σάντοκ, κοντά στο Γκόζουφ Βιελκοπόλσκι. Ο ποταμός συνήθως υποδιαιρείται σε ένα άνω μέρος (Άνω Νότετς, *Noteć Górna*), που εκτείνεται από τις πηγές του μέχρι το Νάκουο ναντ Νοτέτσια και ένα κάτω μέρος (Κάτω Νόετς) από το Νάκουο μέχρι τις εκβολές του στον ποταμό Βάρτα. Στο Νάκουο, το Κανάλι του Μπίντγκοστς, που διαμορφώθηκε το 1773/74, συνδέει τον ποταμό Νότετς με τον ποταμό Μπρντα, παραπόταμο του Βιστούλα, στο Μπίντγκοστς.

Τα χαμηλότερα τμήματα κάτω από τις εκβολές του Ντράβα (κοντά στο Κσις Βιελκοπόλσκι) βρίσκονται στην ευρεία πεδιάδα Τόρουν-Έμπερσβαλντε. Αυτοί οι μεγάλοι υγροβιότοποι, με μόνο δύο ιστορικές διαβάσεις ποταμών στο Σάντοκ και στο Ντρεζντένκο, είναι αραιοκατοικημένοι.

Τα περισσότερα τμήματα του Νότετς είναι πλωτά. Αρκετοί υδροφράχτες και φράγματα συνδέουν τις πλωτές οδούς Βιστούλα και Βάρτα/Όντερ.

## Ιστορία
Στους μεσαιωνικούς χρόνους, τα αδιαπέραστα έλη του κάτω ποταμού Νότετς αποτελούσαν τα σύνορα μεταξύ του Βασιλείου της Πολωνίας και των εδαφών των φυλών της Πομερανία; στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας. Αμφισβητούμενα για αιώνες, τα φρούρια του Σάντοκ και του Ντρεζντένκο τελικά αποκτήθηκαν από τον Μαργράβο Κορράδο του Βρανδεμβούργου-Στένταλ με την ευκαιρία του γάμου του με την Κωνσταντία της Μείζονος Πολωνίας, κόρη του Πιαστ δούκα Πσέμισλ Α΄ της Μείζονος Πολωνίας, το 1260.

Μετά από αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες των Πολωνών Πιαστ να ανακτήσουν τον έλεγχο, η περιοχή κατά μήκος του κάτω Νότετς ενσωματώθηκε τελικά στην περιοχή Νόιμαρκ του Βραδεμβούργου. Για αιώνες, τα σύνορα με το Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Μείζονος Πολωνίας διέτρεχαν μεταξύ Ντρεζντένκο (*Driesen*) και Κσις ανάντη στα ανατολικά. Υπό την κυριαρχία του εκλέκτορα Ιωακείμ Φρειδερίκου του Βρανδεμβούργου από περίπου το 1603, το φρούριο ξαναχτίστηκε και άλλοι οικισμοί χτίστηκαν εντός των υγροβιότοπων. Τα πρώτα σχέδια για μια μεγάλης κλίμακας αποστράγγιση και βελτίωση της γης αναπτύχθηκαν υπό τον Βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Α΄ της Πρωσίας το 1738/39, αν και πραγματοποιήθηκαν μόνο μετά τον Επταετή Πόλεμο το 1763.

Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, τα γειτονικά εδάφη της Μείζονος Πολωνίας μέχρι τον ποταμό προσαρτήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας ως Περιοχή Νέτσε. Το έδαφος, που δημιουργήθηκε από την πρωσική διοίκηση, παραχωρήθηκε και πάλι στο νεοσύστατο Δουκάτο της Βαρσοβίας το 1807, αλλά περιήλθε στην Πρωσία με απόφαση του Συνεδρίου της Βιέννης το 1815.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βάρτα
Άβαροι (Καύκασος)

thumb|Ο Άβαρος πολεμιστής Γάζι Μουχάμμαντ

Οι **Άβαροι** (αβαρικά: аварал) είναι βορειοανατολική καυκάσια εθνοτική ομάδα που αποτελεί τη μεγαλύτερη από πολλές εθνοτικές ομάδες που ζουν στη ρωσική δημοκρατία του Νταγκεστάν. Οι Άβαροι κατοικούν σε μια περιοχή γνωστή ως Βόρειος Καύκασος μεταξύ της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας. Μαζί με άλλες εθνοτικές ομάδες στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου, οι Καυκάσιοι Άβαροι ζουν σε αρχαία χωριά τα οποία βρίσκονται περίπου 2.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η αβαρική γλώσσα την οποία ομιλούν οι Καυκάσιοι Άβαροι ανήκει στην οικογένεια των βορειοανατολικών καυκασίων γλωσσών. Ο Σουνισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία των Αβάρων από τον 13ο αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στο Νταγκεστάν
Κατηγορία:Μουσουλμανικές κοινότητες της Ρωσίας
Κατηγορία:Λαοί του Καυκάσου
Πόνιετς

Το **Πόνιετς** (πολωνικά: Poniec, ) είναι πόλη του Πόβιατ Γκόστιν, στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας της δυτικής Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 2.878 κάτοικοι (2020).

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Παλιό σπίτι στην Πλατεία Αγοράς
Το Πόνιετς χρονολογείται από τον 10ο αιώνα, όταν ήταν μέρος του αναδυόμενου πολωνικού κράτους. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά προέρχεται από το 1108. Του παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης πριν από το 1309. Ήταν μια ιδιωτική πόλη, που βρισκόταν διοικητικά στο Πόβιατ Κόστσιαν, στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Οι χειροτεχνίες, ιδιαίτερα η υφασματουργία, αναπτύχθηκαν και η πόλη ευημερούσε μέχρι τη σουηδική εισβολή στην Πολωνία το 1655–1660. Η Μάχη του Πόνιετς έλαβε χώρα εκεί κοντά στις 28 Οκτωβρίου 1704 κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου.
μικρογραφία| Ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου
Μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, το 1793 προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας. Ανακτήθηκε από Πολωνούς το 1807, συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1815 προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία. Ο ντόπιος πληθυσμός υποβλήθηκε σε σκληρές πολιτικές γερμανοποίησης, ωστόσο οι ντόπιοι Πολωνοί ίδρυσαν διάφορες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός τοπικού παραρτήματος της Πολωνικής Γυμναστικής Εταιρείας «Σόκουου». Πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν στην Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), μετά την οποία το Πόνιετς επανενσωματώθηκε στην Πολωνία το 1919, λίγο μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της.

Κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα γερμανικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη στις 6 Σεπτεμβρίου 1939. Ο πολωνικός πληθυσμός υποβλήθηκε σε συλλήψεις, εκτελέσεις και απελάσεις. Τους επόμενους μήνες πολλοί κάτοικοι φυλακίστηκαν στο δημαρχείο. Στις 21 Οκτωβρίου 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν δημόσια εκτέλεση ντόπιων Πολωνών. Ήταν μια από τις πολλές σφαγές των Πολωνών που διέπραξε η Γερμανία στις 20-23 Οκτωβρίου 1939 σε όλη την περιοχή, σε μια προσπάθεια να καταστείλει και να τρομοκρατήσει τον πολωνικό πληθυσμό. Πάνω από 300 Πολωνοί εκδιώχθηκαν στο Γενικό Κυβερνείο, κυρίως στο Τάρνουφ. Οι πρώτες πολωνικές οικογένειες εκδιώχθηκαν τον Δεκέμβριο του 1939. Πολλοί κάτοικοι οδηγήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία ή δολοφονήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η πόλη κατελήφθη από τους Σοβιετικούς τον Ιανουάριο του 1945 και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε στην Πολωνία.

Από το 1975 έως το 1998, βρισκόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο Λέσνο.

## Αθλητισμός
Το πιο αξιοσημείωτο αθλητικό σωματείο της πόλης είναι το Πιαστ Πόνιτες, με τμήματα ποδοσφαίρου, πετοσφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης και ποδοσφαίρου σάλας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του Πόνιετς

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου της Μεγάλης Πολωνίας
Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία
Πνιέβι

Το **Πνιέβι** (πολωνικά: Pniewy, ) είναι πόλη του Πόβιατ Σαμοτούουι, στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας της Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 8.084 κάτοικοι (2020).

## Ιστορία
Το Πνιέβι ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα ως μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας που διοικούταν από τον Οίκο των Πιαστ, αν και νωρίτερα υπήρχε προπύργιο στην τοποθεσία. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Πνιέβι προέρχεται από το 1256 και τα προνόμια πόλης του παραχωρήθηκαν πιθανώς στα τέλη του 13ου αιώνα. Το όνομα του Πνιέβι πιθανότατα προέρχεται από την πολωνική λέξη *pień*, που σημαίνει «κορμός», η οποία απεικονίζεται επίσης στο οικόσημο της πόλης. Το Πνιέβι ήταν μια ιδιωτική πόλη που κατείχαν διάφορες πολωνικές οικογένειες ευγενών, η πρώτη από τις οποίες ήταν η οικογένεια Νάουεντς, αργότερα γνωστή ως οικογένεια Πνιέφσκι του οικόσημου Νάουεντς. Διοικητικά βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Η πόλη υπέφερε κατά τους πολέμους του 17ου και 18ου αιώνα, ωστόσο αναβίωσε χάρη στην οικογένεια Σοουντρίστσι και οι τοπικές συντεχνίες είχαν πολλά προνόμια.
αριστερά|μικρογραφία| Άποψη του 19ου αιώνα του τοπικού παλατιού
Το 1793 προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, το 1807 ανακτήθηκε από Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο Δουκάτο της Βαρσοβίας, το 1815 επαναπροσαρτήθηκε από την Πρωσία και από το 1871 έως το 1918 ήταν επίσης μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ο πληθυσμός έλαβε μέρος στις πολωνικές εξεγέρσεις του 1830-1831 (Νοεμβριανή Εξέγερση) και του 1848 (Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας). Η πόλη υποβλήθηκε σε αντιπολωνικές πολιτικές συμπεριλαμβανομένης της γερμανοποίησης, ωστόσο παρέμεινε κέντρο της πολωνικής αντίστασης και οι Πολωνοί ίδρυσαν διάφορες οργανώσεις. Το Νοέμβριο του 1918, μετά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και τον Δεκέμβριο του 1918, οι ντόπιοι Πολωνοί απελευθέρωσαν την πόλη από τους Γερμανούς και ενσωματώθηκε εκ νέου με την Πολωνία. Οι ντόπιοι Πολωνοί συμμετείχαν σε πολλαπλές μάχες στην Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), στις οποίες σκοτώθηκαν 18 από αυτούς. Τη δεκαετία του 1920, η Πολωνή μοναχή Ούρσουλα Λεντοχόφσκα, η οποία σήμερα θεωρείται αγία της Καθολικής Εκκλησίας, ίδρυσε το Εκκλησίασμα των Ουρσουλινών της Σπαρακτικής Καρδιάς του Ιησού στο Πνιέβι.

Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο πολωνικός πληθυσμός υποβλήθηκε σε απελάσεις, κατάσχεση περιουσίας, εκτοπίσεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστική εργασία και εκτελέσεις. Το Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1939, κάτοικοι του Πνιέβι ήταν μεταξύ των Πολωνών που δολοφονήθηκαν σε μαζικές εκτελέσεις στο Μεντζίσκο και στο Σαμοτούουι.

## Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Σόκουου Πνιέβι. Αγωνίζεται στα χαμηλότερα πρωταθλήματα, αλλά τη δεκαετία του 1990 έπαιξε στην Εκστρακλάσα.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου της Μεγάλης Πολωνίας
Κατηγορία:Πόβιατ Σαμοτούουι
Κιρκάσιοι

thumb|Η κιρκασιανή σημαία

Οι **Κιρκάσιοι** (αναφέρονται επίσης ως **[[Τσερκέζοι]]** ή **Αντίγκοι**· αντίγκε: Адыгэхэр, καμπαρντιανά: Адыгэхэр) είναι αυτόχθωνη εθνοτική ομάδα και έθνος γηγενές της ιστορικής χώρας-περιοχής της Κιρκασίας στον Βόρειο Καύκασο. Ως συνέπεια της γενοκτονίας των Κιρκασίων, την οποία διέπραξε η Ρωσική Αυτοκρατορία τον 19ο αιώνα κατά τη διάρκεια του Ρωσοκιρκασιανού πολέμου, οι περισσότεροι Κιρκάσιοι εξορίστηκαν από την πατρίδα τους την Κιρκασία στη σύγχρονη Τουρκία και στην υπόλοιπη Μέση Ανατολή, όπου και η πλειοψηφία τους είναι συγκεντρωμένη σήμερα. Η Οργάνωση Μη Αντιπροσωπευόμενων Εθνών και Λαών υπολόγισε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ότι υπάρχουν έως και 3,7 εκατομμύρια Κιρκάσιοι στη διασπορά σε περισσότερες από 50 χώρες.

Η κιρκασιανή γλώσσα είναι η πατρογονική γλώσσα του Κιρκάσιου λαού   και το Ισλάμ έχει αποτελέσει την κυρίαρχη θρησκεία μεταξύ τους από τον 17ο αιώνα. Η Κιρκασία έχει υποστεί επανειλημμένες επιδρομές από την αρχαιότητα. Το απομονωμένο έδαφός της σε συνδυασμό με τη στρατηγική αξία που έχουν αποδώσει οι εξωτερικές κοινωνίες στην περιοχή έχουν διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την κιρκασιανή εθνοτική ταυτότητα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες χωρισμένες από διεθνή σύνορα

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Μέση Ανατολή
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ιράν
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ιράκ
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ισραήλ
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ιορδανία
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Κατηγορία:Ιστορία του Βόρειου Καυκάσου
Κατηγορία:Λαοί του Καυκάσου
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Αλβανίας
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Γερμανία
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Λιβύη
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Κοσσυφοπέδιο
ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2016

Το **ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2016** ήταν η 17η έκδοση της δεύτερης σε δυναμικότητα διοργάνωσης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας. Όπως και την προηγούμενη σεζόν, μετείχαν οι τέσσερις ομάδες που αποκλείστηκαν στους προημιτελικούς της Ευρωλίγκας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε με την μορφή φάιναλ φορ σε μία πόλη, με δύο νοκ άουτ ημιτελικούς και τελικούς για την πρώτη και τρίτη θέση. Το φάιναλ φορ διεξήχθη στην πόλη Ματαρό της Βαρκελώνης.

Ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης έφτασε στον τελικό αλλά έχασε το τρόπαιο από την οικοδέσποινα Ματαρό με 6–5.

## Ημιτελικοί

## Μικρός τελικός

## Μεγάλος τελικός

## Παραμομπές
* Κρίμα και άδικο για τη Βουλιαγμένη

2016
ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2010

Το **ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2010** ήταν η 11η έκδοση της δεύτερης σε δυναμικότητα διοργάνωσης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας. Μετείχαν συνολικά 21 ομάδες όπου έλαβαν μέρος σε προκριματική φάση, φάση ομίλων και τελική φάση νοκ άουτ. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 3 Δεκεμβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 7 Απριλίου του 2010.

Κυπελλούχος Ευρώπης αναδείχθηκε ο Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. για πρώτη φορά στην ιστορία του.
## Προκριματική φάση

### Γκρουπ A ([[Ζάγκρεμπ]])

### Γκρουπ B ([[Συρακούσες]])

### Γκρουπ C ([[Πόρτο]])

### Γκρουπ D ([[Ματαρό]])

## Φάση των 16

### Γκρουπ E ([[Πάντοβα]])

### Γκρουπ F (Hohenlimburg)

### Γκρουπ G ([[Ζάγκρεμπ]])

### Γκρουπ H ([[Μεσσήνη (Ιταλία)|Μεσσήνη]])

## Προημιτελικοί

## Ημιτελικοί

## Τελικοί

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Εθνικός - Γιούγρα Χάντι-Μανσίσκ 17-13 (Βίντεο) www.youtube.com

2010
Αϊκυργιάννης Χανίων

Ο **Αϊκυργιάννης** είναι οικισμός της κοινότητας Τοπολίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μυθήμνης, του δήμου Κισσάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
* Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν *Άγιος Κυρ-Γιάννης* (*Άγιος Κυρ-Ιωάννης*).
## Γεωγραφία
Ο Αϊκυργιάννης είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην περιοχή του φαραγγιού Τυφλού (Τοπολιανό φαράγγι), ανάμεσα στα χωριά Τοπόλια και Καλάθενες, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240 μέτρων. Απέχει 44 χιλιόμετρα περίπου νοτιοδυτικά των Χανίων.
## Ονομασία
Ο οικισμός πήρε την ονομασία του από τον τοπικό Άγιο Κυρ-Ιωάννη, του οποίου εκκλησία υπάρχει εδώ.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως *Άγιος Κυρ-Γιάννης* (*Άγιος Κυρ-Ιωάννης*) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τοπολίων του νομού Χανίων. Το 1940 μετονομάστηκε σε *Αϊκυργιάννης*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τοπολίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυθήμνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μυθήμνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσάμου.
## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αικυργιάννη νοτιοδυτικά του οικισμού
* Η εκκλησία του Αγίου Παταπίου ανατολικά του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2014

Το **ΛΕΝ Τρόφι γυναικών 2014** ήταν η 15η έκδοση της δεύτερης σε δυναμικότητα διοργάνωσης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας. Λόγω του μικρού αριθμού ομάδων, η διοργάνωση διεξήχθη από τα ημιτελικά με την μορφή φάιναλ φορ.

Κυπελλούχος Ευρώπης αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για πρώτη φορά στην ιστορία του.

## Ημιτελικοί

## Μικρός τελικός

## Μεγάλος τελικός

## Παραπομπές
* https://www.contra.gr/sports/firentse-olympiakos.7137219.html

2014
Αλενούς Τεριάν

Η **Αλενούς Τεριάν**  (  ;  ; **Ālenush Teriān,** 9 Νοεμβρίου 1921 – 4 Μαρτίου 2011), ήταν Ιρανοαρμένια αστρονόμος και φυσικός και ονομάζεται «Μητέρα της Σύγχρονης Ιρανικής Αστρονομίας».

## Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε σε αρμενική οικογένεια στην Τεχεράνη του Ιράν. Ο πατέρας της, ο *Άρτο*, ήταν σκηνοθέτης, ποιητής και μεταφραστής (με το ψευδώνυμο *Arizad* που σημαίνει *Γεννημένος από τον Άριο*) που είχε μεταφράσει το Σαχναμέ, από τα περσικά στα αρμενικά. Η μητέρα της, *Βαρτού*, ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης.

## Εκπαίδευση
Η Τεριάν αποφοίτησε το 1947 στο Τμήμα Επιστημών του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στο εργαστήριο φυσικής αυτού του πανεπιστημίου και εξελέγη υπεύθυνη εργαστηριακών εργασιών την ίδια χρονιά.

Υπέγραψε για υποτροφία για σπουδές στη Γαλλία, αλλά ο Δρ Μαχμούντ Χεσάμπι δεν το δέχτηκε. Πίστευε ότι ήταν ήδη αρκετό για μια γυναίκα να σπουδάσει τόσο πολύ. Τελικά έφυγε από το Ιράν για τη Γαλλία, με την οικονομική υποστήριξη του πατέρα της, όπου το 1956 απέκτησε το διδακτορικό της στη φυσική της ατμόσφαιρας από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Μετά από αυτό επέστρεψε στο Ιράν και έγινε επίκουρη καθηγήτρια στη θερμοδυναμική στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Αργότερα εργάστηκε στην ηλιακή φυσική στην τότε Δυτική Γερμανία για μια περίοδο τεσσάρων μηνών μέσω μιας υποτροφίας που χορηγήθηκε από τη γερμανική κυβέρνηση στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Το 1964 η Τεριάν  έγινε η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια φυσικής στο Ιράν.

Το 1966, η Τεριάν  έγινε μέλος της Επιτροπής Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης. Το 1969 εξελέγη επικεφαλής των σπουδών της ηλιακής φυσικής σε αυτό το πανεπιστήμιο και άρχισε να εργάζεται στο ηλιακό αστεροσκοπείο, του οποίου ήταν μια από τις ιδρύτριες. Η Τεριάν συνταξιοδοτήθηκε το 1979. Ζούσε στην Τεχεράνη, όταν πέθανε.

Στον εορτασμό των 90ων γενεθλίων της Τεριάν στην Τεχεράνη παρευρέθηκαν αρκετοί Ιρανοί βουλευτές και περισσότεροι από 100 Ιρανοί Αρμένιοι.

Η Τεριάν  πέθανε στις 4 Μαρτίου 2011, σε ηλικία 90 ετών σε οίκο ευγηρίας στην Τεχεράνη. Τάφηκε στο νεκροταφείο των Ιρανών Χριστιανών της Τεχεράνης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Κατηγορία:Αρμένιοι αστρονόμοι