open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φερδινάνδος Άλβαρο ντε Τολέδο

Ο **Φερδινάνδος Άλβαρο ντε Τολέδο** ή *Φερνάντο Άλβαρεθ ντε Τολέδο ι Πιμεντέλ* (, Πιεδραΐτα, 29 Οκτωβρίου 1507 – Λισαβόνα, 11 Δεκεμβρίου 1582) ήταν Ισπανός ευγενής, 3ος Δούκας της Άλμπα, δούκας του Ουέσκαρ, αντιβασιλέας της Νεαπόλεως, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών, καταγόταν από μία εκ των σημαντικότερων οικογενειών ευγενών της Καστίλλης.

Είχε σημαντικό ρόλο σε αριθμό μαχών, ευρισκόμενος στην υπηρεσία της Ισπανίας, κερδίζοντας, με αυτό τον τρόπο, την εύνοια και την συμπάθεια του Καρόλου Κουίντου. Υπό τον Φίλιππο Β΄, επιχείρησε να περιορίσει την δράση των επαναστατών στις Ισπανικές Κάτω Χώρες, ενώ έλαβε το αξίωμα του αντιβασιλέα διαδεχόμενος την Μαργαρίτα της Πάρμας από το 1567 ως το 1573, ημερομηνία κατά την οποία ο Λουίς ντε Θουνίγα ι Ρεκεσένς τον διαδέχτηκε.

Η ονομασία με την οποία έχει μείνει γνωστός προήλθε από το κάστρο του στην Άλμπα ντε Τόρμες.

## Παραπομπές


## Πηγές

Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ισπανοί στρατιωτικοί
Χρήστος Ρίμπας

Ο **Χρήστος Ρίμπας** (1914 – 18 Οκτωβρίου 1981) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 14 ετών, αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός ποδοσφαιριστής με την ομάδα της Α.Ε. Νέας Ιωνίας το 1927. Τον επόμενο χρόνο ο Ούγγρος προπονητής Σβεγκ τον παρακολούθησε να παίζει τερματοφύλακας στην ομάδα του Παραρτήματος Κολεγίου Αθηνών στο γήπεδο του Πανελληνίου και τον καλεί να εγγραφεί στα τμήματα υποδομής ("τσικό") της ΑΕΚ. Το 1929 προωθείται στην πρώτη ομάδα και το 1931 διαδέχεται το σπουδαίο Γιάμαλη, σε ένα Χριστουγεννιάτικο φιλικό με την Αυστριακή Βάλκερ, στο οποίο και εντυπωσιάζει. Αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα με την ΑΕΚ και 9 φορές στην εθνική Ελλάδας, την τελευταία ως αρχηγός. Το 1933 είχε κληθεί στη μικτή Βαλκανίων για αγώνα με τη μικτή Κόσμου, ο οποίος τελικά αναβλήθηκε. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1947. Ήταν νυμφευμένος και απέκτησε έναν γυιό, τον Αλέξανδρο. Απεβίωσε στις 18 Οκτωβρίου 1981.

## Τίτλοι
2 Πανελλήνια πρωταθλήματα:
* 1939 και 1940
2 κύπελλα Ελλάδας:
* 1932 (δεν αγωνίστηκε στον τελικό) και 1939
3 πρωταθλήματα ΕΠΣ Αθηνών:
* 1940, 1946 και 1947.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Η Ιστορία της ΑΕΚ*, Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής*, Αθήνα 1996
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο*, *Εκδόσεις Παπαζήση*, Αθήνα 2001
* Επίσημος ιστότοπος Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, aek.gr
* *[http://www.enwsi.gr/retro-aek/otan-efige-o-elouros-christos-rimpas/ Όταν έφυγε ο «αίλουρος» Χρήστος Ρίμπας]*, Σταύρος Καζαντζόγλου, enwsi.gr

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κόλπος της Αλμερίας

Ο **Κόλπος της Αλμερίας** είναι μέγας κόλπος στη ΝΑ. Ισπανία που διανοίγετα σε πλάτος 24 μιλίων και εισδυτικού βάθους 8 μιλίων. Όρίζεται δε μεταξύ των ακρωτηρίων "Σαμπινάλ" και "Γκάτο" ή "Κάβο Γάτσο" όπως το αποκαλούν οι Έλληνες ναυτικοί.
Ο κόλπος αυτός είναι εύκολα αναγνωρίσιμος από πολύ μακρυά χάριν της μεγάλης βουνοκορφής της Σιέρρα Νεβάδα, (ύψος 11000 πόδες), που δεσπόζει του κόλπου, αιώνια χιονισμένη, έτσι ώστε να είναι ορατή και από τις ακτές της Αφρικής.

Ο Κόλπος της Αλμερίας είναι πολύ γνωστός από το γεγονός ότι τα αλιεύματα εξ αυτού, κυρίως τόνων, αφενός τροφοδοτεί όλες τις κονσερβοβιομηχανίες, αφετέρου είναι ο πλουσιότερος αλιευτικός κόλπος της Μεσογείου.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισπανίας
Αλμερια
Αλμερια
Κατάλογος ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων

## Σιδηροδρομικοί Οργανισμοί και Εταιρείες

## Μητροπολιτικοί σιδηρόδρομοι
* Μετρό Αθήνας
* Μετρό Θεσσαλονίκης
* Μετρό Παρισιού
* Μετρό Πράγας
* Μετρό Σάο Πάολο
* Μετρό Βιέννης
* Μετρό Κοπεγχάγης
* Μετρό Κατάνιας
* Μετρό Ρότερνταμ
* Μετρό Σεβίλλης
* Μετρό Μπραζίλια

## Σιδηροδρομικές εταιρίες Cargo

# 20px|left - Railion της Deutsche Bahn (Σιδηροδρομων Γερμανίας)
# 20px|left - FS Cargo
# 20px|left - Železnična spoločnost' Cargo Slovakia (ZSCS)
# 20px|left - MÁV Cargo
# 20px|left - PKP CARGO SA 
# 20px|left - Przedsiębiorstwo Transportu Kolejowego
# 20px|left - Rail Cargo Austria

## Κατασκευές: Βαγόνια, μηχανές έλκης, ηλεκτροκίνητοι συρμοί, σιδηροδρομικές κατασκευές
* 20px|left Stadler AG
* 20px|left ALSTOM Transport
* 20px|left Bombardier
* 20px|left Siemens
* 20px|left ŠKODA TRANSPORTATION s.r.o.
* 20px|left 20px|left GANZ-ŠKODA Közlekedési Zrt.
* 20px|left H. Cegielski - Poznań S.A.
* 20px|left Pesa Bydgoszcz SA


σιδηροδρομων
Ισορόκου Γιαμαμότο

Ο **Ισορόκου Γιαμαμότο** (, 4 Απριλίου 1884 - 18 Απριλίου 1943) ήταν ναύαρχος του Ιαπωνικού στόλου.

Γεννήθηκε στις 4 Απριλίου του 1884 στη Ναγκαόκα της Ιαπωνίας και καταγόταν από οικογένεια Σαμουράι. Το πραγματικό επίθετο του ήταν Τακάνο αλλά το άλλαξε σε Γιαμαμότο όταν υιοθετήθηκε από την πλουσιότερη οικογένεια της περιοχής. 

Το 1904 αποφοίτησε από τη ναυτική Ακαδημία, εντάχθηκε στο αυτοκρατορικό Ιαπωνικό ναυτικό και αμέσως μετά έλαβε μέρος στον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο, στον οποίο και τραυματίστηκε. Το 1919 μετέβη στις Η.Π.Α. όπου σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το 1924 επέστρεψε ως ναυτικός ακόλουθος της ιαπωνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον. Το 1934 εκπροσώπησε την Ιαπωνία στη Ναυτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου, η οποία υποχρέωσε την Ιαπωνία να περιορίσει την ναυτική δύναμης της σε σχέση με αυτή των Η.Π.Α. και της Μεγάλης Βρετανίας. Δύο χρόνια αργότερα έγινε αντιναύαρχος, στη συνέχεια πρώτος αρχηγός του στόλου και το 1941 προάχθηκε σε αρχιναύαρχο και γενικό επιτελάρχη του ναυτικού.

Ο ναύαρχος Γιαμαμότο ήταν από την αρχή απρόθυμος στην προοπτική πολέμου εναντίον των Η.Π.Α. Ιδιαίτερα τόνιζε ότι η Ιαπωνία θα είχε ελπίδες να νικήσει μόνο αν ο πόλεμος διαρκούσε λιγότερο από ένα χρόνο. Χαρακτηριστικά είχε πει: *«τους πρώτους έξι ως 12 μήνες θα προελαύνω και θα κερδίζω τη μία νίκη μετά την άλλη. Δεν έχω όμως καμία προσδοκία επιτυχίας για τον δεύτερο ή τον τρίτο χρόνο»*. Οι προειδοποιήσεις του δεν εισακούστηκαν και τελικά η Ιαπωνία προσχώρησε στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ο σχεδιασμός της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ ήταν δικής του έμπνευσης καθώς και οι επόμενες πολεμικές συγκρούσεις που ακολούθησαν. Όμως οι Σύμμαχοι έθεσαν τέλος στις ιαπωνικές βλέψεις με τη Ναυμαχία του Μίντγουεϊ και τις μάχες στο Γκουανταλκανάλ.

Το 1943 οι μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α. έχοντας σπάσει τους ιαπωνικούς κώδικες επικοινωνίας κατάφεραν να πληροφορηθούν το ακριβές πρόγραμμα του ναυάρχου Γιαμαμότο. Έτσι στις 18 Απριλίου του 1943, την ώρα που ο Γιαμαμότο πραγματοποιούσε επιθεώρηση από αέρος στα Νησιά του Σολομώντος, αμερικανικά αεροπλάνα κατέρριψαν το βομβαρδιστικό στο οποίο επέβαινε. Το επίτευγμα παρέμεινε μυστικό, καθώς ανακοίνωσή του από πλευράς ΗΠΑ θα σήμαινε αποκάλυψη του μυστικού του σπασίματος των κωδίκων. Ήταν παντρεμένος με την Ρέικο Μαχάσι και είχαν τέσσερα παιδιά. Ο τάφος του βρίσκεται στο Τόκυο ενώ σήμερα θεωρείται εθνικός ήρωας της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου.

## Αναφορές


Γ
Κατηγορία:Ιάπωνες στρατιωτικοί
Μπασκίρ

thumb|200px|right|Μπασκίρ
Οι **Μπασκίρ** είναι ένα μη σλαβικό έθνος της Ρωσίας. Είναι η *κυρίαρχη εθνότητα* του Μπασκορτοστάν, ενός από τα 86 ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 

Οι Μπασκίρ μιλούν τη δική τους γλώσσα, η οποία ονομάζεται επίσης Μπασκίρ και ανήκει στις Τουρκικές γλώσσες. Οι περισσότεροι είναι μουσουλμάνοι. Σύμφωνα με την παρρωσική απογραφή του 2002  ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε περίπου 1.700.000 μέλη, κάνοντάς τους το τέταρτο μεγαλύτερο έθνος της Ρωσικής Ομοσπονδίας μετά τους ρώσους, τους τατάρους και τους ουκρανούς. Το μεγαλύτερο μέρος τους κατοικεί στο Μπασκορτοστάν (περ. 1.200.000) και σε άλλες περιοχές του Βόλγα και των Ουραλίων.

## Ιστορία
Οι πρόγονοι των Μπασκίρ είχαν φινο-ουγγρική καταγωγή, όμως μεταξύ 10ου - 13ου αι. εξισλαμίσθηκαν και εκτουρκίσθηκαν από τη Χρυσή Ορδή. Ήταν οργανωμένοι σε νομαδικές αυτοδιοικούμενες φυλές, ασχολούμενες με την κτηνοτροφία και συχνά αποκομμένες μεταξύ τους. Δεν είχαν συγκροτήσει ενιαίο κρατικό μόρφωμα, αλλά ήταν διαμοιρασμένες σε διάφορα ταταρικά χανάτα του ύστερου μεσαίωνα: του Καζάν, της Σιβηρίας, της Ορδής των Νογκάι.

Τα εδάφη των Μπασκίρ περιήλθαν στους ρώσους μετά την παράδοση του Καζάν στον Ιβάν τον Τρομερό (1554-1555) - τότε οι εκπρόσωποι των βορείων και βορειοδυτικών φυλών παρουσιάσθηκαν στον τσάρο και δήλωσαν εθελοντικά υποταγή στο Βασίλειο της Ρωσίας. Οι φυλές αυτές αποτέλεσαν τη *γέφυρα*, μέσω της οποίας εντάχθηκαν όλοι οι ομόφυλοί τους. Παρ' όλα αυτά η ενσωμάτωσή τους δεν επιτεύχθηκε *αβρόχοις ποσί*, αφού έχουν καταγραφεί τρεις μεγάλες αντιρωσικές εξεγέρσεις (1676, 1707, 1735).

Υπό ρωσικό έλεγχο οι διάφορες φυλές ομογενοποιήθηκαν. Όταν το 1798 ιδρύθηκε η *Συνέλευση των Μουσουλμάνων της Ρωσίας* από την τσαρική κυβέρνηση, οι Μπασκίρ ήταν ένα από τα πρώτα συστατικά έθνη. Το 1865 τα εδάφη τους αναγνωρίσθηκαν από την κεντρική κυβέρνηση ως χωριστή διοικητική ενότητα, με την ίδρυση του *Γκοβερνοράτου της Ουφά*. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση μετατρέπονται σε *Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία*, υπαγόμενη στη Ρωσική ΣΣΔ. Η ΑΣΣΔ των Μπασκίρ υπήρξε μάλιστα η πρώτη που έλαβε αυτή τη μορφή (1919). Το ίδιο καθεστώς (αυτόνομη Δημοκρατία υπαγόμενη στη Ρωσία) διατήρησε και μετά τη διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης έως και σήμερα.

## Πηγές
* Βασική πηγή για τη συγγραφή του άρθρου υπήρξε η αγγλόφωνη wikipedia.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bashinform, ειδησεογραφική ιστοσελίδα των Μπασκίρ

Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Κατηγορία:Ισλάμ στη Ρωσία
Κατηγορία:Νομαδικές φυλές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Εμφύλιος πόλεμος

Ο **εμφύλιος πόλεμος** είναι πόλεμος μεταξύ δύο οργανωμένων ομάδων που ανήκουν στο ίδιο κράτος ή χώρα, ή, λιγότερο συχνά, ανάμεσα σε δύο χώρες που δημιουργήθηκαν από έναν πρώην ενωμένο κράτος. Ο στόχος της μιας πλευράς μπορεί να είναι η κατάληψη του ελέγχου της χώρας ή μιας περιοχής, η ανεξαρτησία μιας περιοχής ή η αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής. Ο όρος είναι ένα παράγωγο της Λατινικής φράσης *civile bellum* η οποία χρησιμοποιείται για να αναφερθεί στους διάφορους εμφύλιους πολέμους της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας του 1ου αιώνα π.Χ.

Ένας εμφύλιος πόλεμος είναι μια σύγκρουση υψηλής έντασης, που συχνά σχετίζεται με τακτικές ένοπλες δυνάμεις, που είναι, οργανωμένες και μεγάλης κλίμακας. Οι εμφύλιοι πόλεμοι μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλο αριθμό θυμάτων και σε κατανάλωση σημαντικών πόρων. Στους περισσότερους σύγχρονους εμφύλιους πολέμους, γίνεται και επέμβαση εξωτερικών δυνάμεων. Σύμφωνα με τον ιστορικό Πάτρικ Μ. Ρίγκαν και στο βιβλίο του, *Εμφύλιοι πόλεμοι και Ξένες επεμβάσεις* (2000) περίπου στα δύο τρίτα των 138 διακρατικών συγκρούσεων μεταξύ του τέλους του Β΄ ΠΠ και του 2000 είδαν διεθνή παρέμβαση, με τις ΗΠΑ να παρεμβαίνουν σε 35 από αυτές τις συγκρούσεις.

Οι εμφύλιοι πόλεμοι από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά, έχουν διαρκέσει κατά μέσο όρο μόλις πάνω από τέσσερα χρόνια, μια δραματική αύξηση από το μέσο όρο του ενάμισι έτους της περιόδου 1900-1944. Ενώ ο ρυθμός εμφάνισης νέων εμφυλίων πολέμων υπήρξε σχετικά σταθερός από τα μέσα του 19ου αιώνα, η αυξανόμενη διάρκεια αυτών των πολέμων έχει οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού των εμφυλίων σε εξέλιξη ανά πάσα στιγμή. Για παράδειγμα, δεν υπήρχαν περισσότεροι από πέντε εμφύλιους πολέμους που διεξάγονταν ταυτόχρονα κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, ενώ υπήρχαν πάνω από 20 ταυτόχρονους εμφύλιους πολέμους κοντά στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Από το 1945, οι εμφύλιοι πόλεμοι είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο πάνω από 25 εκατομμυρίων ανθρώπων, καθώς και τον ξεριζωμό περισσότερων εκατομμυρίων. Οι εμφύλιοι πόλεμοι είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω οικονομική κατάρρευση χωρών. Η Σομαλία, η Μιανμάρ, η Ουγκάντα και η Ανγκόλα είναι παραδείγματα εθνών που θεωρήθηκαν ότι θα έχουν πολύ υποσχόμενο μέλλον πριν ξεσπάσουν οι εμφύλιοι πόλεμοι τους.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεμος
Σαντιάγο Μπερναμπέου

:*Το άρθρο αυτό είναι για τον ποδοσφαιριστή και μετέπειτα πρόεδρο της Ρεάλ Μαδρίτης. Για το στάδιο, δείτε στο άρθρο [[Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου]].*

μικρογραφία|200x200εσ|Το Στάδιο της Ρεάλ στη Μαδρίτη φέρει την τιμητική επωνυμία του προέδρου του συλλόγου Σαντιάγο Μπερναμπέου
Ο **Σαντιάγο Μπερναμπέου δε Γέστε** (ισπανικά *Santiago Bernabéu de Yeste*, 8 Ιουνίου 1895 – 2 Ιουνίου 1978) ήταν ποδοσφαιριστής και για 35 χρόνια πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης.

Γεννήθηκε το 1895 στη Μαδρίτη. Έπαιξε ποδόσφαιρο στη Ρεάλ Μαδρίτης από το 1912 έως το 1926, οπότε σταμάτησε και ασχολήθηκε με τη δικηγορία. Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου της Ισπανίας τάχθηκε με το μέρος του Φράνκο και ήταν μέλος των φασιστικών δυνάμεων που κατέλαβαν τη Βαρκελώνη. Το 1943 ανέλαβε την προεδρία της Ρεάλ Μαδρίτης και έμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το 1978 όταν και απεβίωσε. Υπήρξε ο αναμορφωτής του συλλόγου. Ανακατασκεύασε το γήπεδο *Τσαμαρτίν* το 1953 αυξάνοντας τη χωρητικότητα του σε 130.000, καθώς και ολόκληρο το αθλητικό της κέντρο, την περίφημη *Θιουδάδ Ντεπορτίβα* (* Ciudad Deportiva*) και έθεσε τις βάσεις για τη μεγάλη ομάδα των 6 Κυπέλλων Πρωταθλητριών. Προς τιμήν του το γήπεδο της Ρεάλ Μαδρίτης φέρει σήμερα το όνομά του από το 1955.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια
Κατηγορία:Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
Η Παριζιάνα (τοιχογραφία)

**Η Παριζιάνα**, όπως έχει παραδοθεί, τοιχογραφία από το ανάκτορο της Κνωσού, είναι έργο της Νεοανακτορικής περιόδου και βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Η Νεοανακτορική περίοδος (1700-1500 Π.Κ.Ε./π.Χ.) θεωρείται το ωριμότερο στάδιο της μινωικής τοιχογραφικής τεχνοτροπίας, που χαρακτηρίζεται από τη συχνή χρήση του κίτρινου και του γαλάζιου χρώματος, καθώς επίσης από μορφές και θέματα φυσικού μεγέθους και σημαντική θεματολογική και αισθητική ελευθερία. Τα διακοσμητικά θέματα είναι επηρεασμένα και από άλλες τέχνες, όπως είναι η κεραμική και η υφαντική. Στην πραγματικότητα πολλές ομοιότητες του τοιχογραφικού διάκοσμου με την καμαραϊκή κεραμική υποδεικνύουν ότι οι πρώτοι τεχνίτες ήσαν πιθανώς αγγειογράφοι.

## Περιγραφή

Στη συγκεκριμένη τοιχογραφία αποδίδεται μια γυναικεία μορφή, μάλλον αριστοκρατικής καταγωγής, όπως υποδηλώνει ο διάκοσμος και η όψη της. Το έργο είναι μονοδιάστατο και η μορφή σε θέση προφίλ. Το μάτι και το αυτί της μορφής δεν είναι απόλυτα σχηματοποιημένα, όπως και στις θηραϊκές τοιχογραφίες. Το χρώμα, που χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει το ανθρώπινο δέρμα είναι το λευκό. Είναι σαφής η προσπάθεια του καλλιτέχνη να αποδώσει τον πλούτο των ενδυμάτων και η ζωντάνια της έκφρασης με τονισμένες γραμμές και χρωματικές αντιθέσεις. Σε γενικές γραμμές το στήσιμο και τα χρώματα είναι πιθανώς αντιπροσωπευτικά δείγματος θρησκευτικής απεικόνισης.

## Ρεύματα, επιρροές, μεταβάσεις

Ο σχετικά περιορισμένος αριθμός των διαθέσιμων χρωμάτων της εποχής φαίνεται πως οδήγησε σε αισθητικές συμβάσεις, οι οποίες αντλούνται μάλλον από αιγυπτιακές πηγές. Τις ίδιες αιγυπτιακές αλλά και συροπαλαιστινιακές επιδράσεις διακρίνουμε και στον τρόπο με τον οποίο απεικονίζονται οι μορφές. Οι δυνατότητες που παρέχει η «μεγάλη» ζωγραφική για την πλήρη ανάπτυξη των θεμάτων είναι ιδιαίτερα επιβοηθητικές για την άντληση πληροφοριών περί της ζωής των Μινωιτών. Η μονοδιάστατη απεικόνιση της κεφαλής ονομάζεται τεχνοτροπικά προοπτική πτηνού και ο βαθμός της σχηματοποίησης αυτιού και ματιού μας επιτρέπει να ανιχνεύσουμε πρώιμες ή ύστερες επιδράσεις στο ζωγραφικό έργο.

Η συγκεκριμένη τοιχογραφία είναι ένα δείγμα του τρόπου με τον οποίο διακοσμούσαν οι Μινωίτες του εσωτερικούς χώρους των κτηρίων και των δωμάτων. Τέτοιου είδους τοιχογραφίες αποκαλύφθηκαν στα μινωικά ανάκτορα και σε άλλες πολυτελείς επαύλεις, όπως αυτή της Αγίας Τριάδας. Τα θέματα που κοσμούσαν ιερούς χώρους είχαν θρησκευτικό χαρακτήρα, ενώ εκείνα που κοσμούσαν ιδιωτικούς χώρους είχαν κοσμικό και διακοσμητικό χαρακτήρα. Οι τοιχογραφίες με ειδικό ή εξεζητημένο θέμα είχαν ως στόχο την ανάδειξη του πλούτου του ιδιοκτήτη, ενώ τα θρησκευτικά θέματα στόχευαν κυρίως στην ανάδειξη του κύρους της επίσημης θρησκείας.  

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Hauser A. 1976, *Κοινωνική Ιστορία της Τέχνης*, Τομ. Α΄, Κάλβος, Αθήνα.
*Hood S. 1993, *Η Τέχνη στην Προϊστορική Ελλάδα*, Καρδαμίτσας, Αθήνα.
*Σαπουνά-Σακελλαράκη Έφη 1994, «Μινωική Τέχνη» στο *Ελληνική Τέχνη: Η αυγή της ελληνικής τέχνης*, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα.

Κατηγορία:Μινωική τέχνη
Κατηγορία:Τοιχογραφίες
Τηρέας

Ο **Τηρέας** υπήρξε μυθικός βασιλιάς των Θρακών. Ήταν γιος του Άρη και της Βιστωνίδας.
 
## Βίος

Είχε γεννηθεί στη Δαυλίδα της αρχαίας Φωκίδας και είχε νυμφευθεί την Πρόκνη, κόρη του Πανδίονα, βασιλιά της Αθήνας. Σύμφωνα με τον Επιτάφιο του Δημοσθένη, βίασε την αδελφή της γυναίκας του, Φιλομήλα και αυτή η πράξη ώθησε τις δυο γυναίκες να εκδικηθούν σκοτώνοντας το υιό του Τηρέα και να διαφύγουν στην Αττική. Ο Τηρέας επιχείρησε να τις συλλάβει, όμως, δεν τα κατάφερε και αυτοκτόνησε.
 
Κατά τη μυθολογία ο Τηρέας, η Πρόκνη και η Φιλομήλα μεταμορφώθηκαν σε πτηνά, οι δυο γυναίκες σε αηδόνι και χελιδόνι, ενώ ο Τηρέας σε Τσαλαπετεινό.

Αναφορά σε αυτόν τον μύθο γίνεται και από τον Θουκυδίδη (B΄ 29).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θράκης
Ρούμι

thumb|right|Πειρατές κουβαλάν ρούμι στην ακτή
Το **ρούμι** είναι οινοπνευματώδες ποτό, προϊόν απόσταξης των χυμών του ζαχαροκάλαμου. Κατάγεται από την Ινδία ή την Κίνα, αλλά σήμερα παράγεται κυρίως στα νησιά της Καραϊβικής, όπου καθιερώθηκε αφότου οι Ευρωπαίοι κατακτητές έφεραν το ζαχαροκάλαμο.

Υπάρχουν δύο τύποι: το λευκό ρούμι, βιομηχανικού τύπου, με βάση τη μελάσσα, και το rhum agricole (*αγροτικό ρούμι*), από τον φρέσκο χυμό των ζαχαροκαλάμων, από τη Μαρτινίκα ή τη Γουαδελούπη.

Τα ρούμια που παράγονται στην Κούβα, στο Πουέρτο Ρίκο, στην Αϊτή και στον Αγιο Δομίνικο ανήκουν στην κατηγορία των "ελαφρών". Αυτά που παράγονται στην Τζαμάικα, στη Μαρτινίκα, στα Μπαρμπάντος, στις Παρθένες Νήσους, θεωρούνται τα "βαριά" ρούμια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Τζιλιόλα Τσινκουέτι

Η **Τζιλιόλα Τσινκουέτι** (*Gigliola Cinquetti*, 20 Δεκεμβρίου 1947) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε δύο φορές την Ιταλία σε Διαγωνισμούς Τραγουδιού Γιουροβίζιον: Η πρώτη το 1964, με το τραγούδι Non ho l'età όπου ήρθε πρώτη με 49 πόντους και η δεύτερη το 1974, με το τραγούδι Sì όπου ήρθε δεύτερη με 18 πόντους. Το Μάιο του 1991 συμπαρουσίασε με τον Τοτό Κοτούνιο (Τοto Cutugno) τον 36ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στη Ρώμη.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* grattia.com Gigliola Cinquetti Videos 
* Russian page about Gigliola Cinquetti
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1964
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1974
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1991
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Μπόμπι Σόλο

Ο **Μπόμπι Σόλο** (Bobby Solo, γεν. 18 Μαρτίου 1945) είναι Ιταλός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1965 με το τραγούδι *Se piangi se ridi* όπου κατέκτησε την 5η θέση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965
Σέρτζο Εντρίγκο

Ο **Σέρτζο Εντρίγκο** (ιταλικά *Sergio Endrigo*, συχνά αποδίδεται ως **Σέρτζιο Εντρίγκο**, 15 Ιουνίου 1933 – 7 Σεπτεμβρίου 2005) ήταν Ιταλός τραγουδιστής. 

## Βιογραφία
Ο Εντρίγκο γεννήθηκε στην Πόλα της ιταλικής Ίστριας (σημερινή Πούλα της Κροατίας).  Πέθανε από καρκίνο στις 7 Σεπτεμβρίου 2005  στη Μεντάνα, όπου ζούσε απομονωμένος μετά τον θάνατο της συζύγου του, Μαρίας Τζούλια Μπαρτολούτσι. 

## Καριέρα
Ο Εντρίγκο κέρδισε στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο το 1968 με το τραγούδι "Canzone per te", το οποίο ερμήνευσε μαζί με τον Ρομπέρτο Κάρλος. Τη ίδια χρονιά, εκπροσώπησε την Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1968 με το τραγούδι "Marianne" και ήρθε 10ος  με 7 βαθμούς. Στον ίδιο διαγωνισμό, ο Εντρίγκο συμμετείχε συνολικά τρεις φορές. 

Άλλες επιτυχίες του είναι τα "L'arca di Noè", "Io che amo solo te" και "Adesso sì".

### Απήχηση στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, ένα από τα τραγούδια του που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία ήταν το "Teresa" (1965), το οποίο απέκτησε ελληνικούς στίχους από τον Νίκο Μαστοράκη  και ερμηνεύτηκε από τον ίδιο τον Εντρίγκο. 

Μια άλλη μεγάλη επιτυχία του, το «La rosa Bianca», απέκτησε πάλι από τον Μαστοράκη αγγλικούς, αυτή τη φορά, στίχους για να ερμηνευτεί από το συγκρότημα Forminx του Βαγγέλη Παπαθανασίου με τον τίτλο «A precious white rose». Κάπου 40 χρόνια αργότερα, το ίδιο τραγούδι διασκευάστηκε με ελληνικούς στίχους από τον Πάνο Κατσιμίχα και κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Λευκό τριαντάφυλλο». Τέλος, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου έχει ερμηνεύσει το ίδιο τραγούδι με τους αυθεντικούς, ιταλικούς στίχους για τον δίσκο του Λάκη Παπαδόπουλου «Το πικάπ του Λάκη, Vol 1» (2016). 

## Δισκογραφία

* 1962 – *Sergio Endrigo*
* 1963 – *Endrigo*
* 1966 – *Endrigo*
* 1968 – *Endrigo*
* 1969 – *La vita, amico, è l'arte dell'incontro*
* 1969 – *I più grandi successi di Sergio Endrigo*
* 1969 – *Sergio Endrigo*
* 1971 – *Nuove canzoni d'amore*
* 1972 – *Diez Canciones De Amor*
* 1972 – *L'Arca*
* 1974 – *La voce dell'uomo*
* 1974 – *Ci vuole un fiore*
* 1975 – *Endrigo dieci anni dopo*
* 1976 – *Canzoni venete*
* 1976 – *Alle origini della mafia*
* 1977 – *Elisa*
* 1977 – *Sarebbe bello...*
* 1978 – *Donna mal d'Africa*
* 1979 – *Exclusivamente Brasil*
* 1980 – *A Arte de Sergio Endrigo*
* 1980 – *En Castellano*
* 1981 – *...e noi amiamoci*
* 1982 – *Mari del sud*
* 1982 – *Se necessita una flor*
* 1986 – *E allora balliamo*
* 1988 – *Il giardino di Giovanni*
* 1993 – *Qualcosa di meglio*
* 1996 – *Il meglio*
* 2003 – *Altre emozioni*
* 2004 – *Cjantant Endrigo dut par furlan/Cantando Endrigo in lingua friulana*
* 2010 – *Si comincia a cantare*

## Φιλμογραφία
Ο Εντρίγκο συμμετέσχε στις παρακάτω ταινίες:

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές

* Επίσημος ιστότοπος στα ιταλικά
* Διασημότητες από την Ίστρια
* Sergio Endrigo στο discogs

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κλαούντιο Βίλα

Ο **Κλάουντιο Βίλα** (*Claudio Villa*, 1 Ιανουαρίου 1926 - 7 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Ιταλός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε την Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον δυο φορές: Η πρώτη το 1962 με το τραγούδι *Addio, addio* όπου ήρθε 9ος με 3 πόντους και η δεύτερη το 1967 με το τραγούδι *Non andare più lontano* όπου ήρθε 11ος με 4 πόντους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1962
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Στέλιος Ψύχος

Ο **Στέλιος Ψύχος** (Καλλιθέα Αττικής, 26 Νοεμβρίου 1936) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ενώ υπήρξε επίσης αθλητής στην πετοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, πινγκ πονγκ και τον στίβο στον Εθνικό Αθηνών.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1936 στην Καλλιθέα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Έσπερο Καλλιθέας και το 1955 υπέγραψε στον Ολυμπιακό με περιπετειώδη τρόπο, καθώς τον διεκδίκησε και ο Παναθηναϊκός, οπότε αναγκάστηκε να μείνει δυο χρόνια εκτός γηπέδων για να μείνει ελεύθερος και να πάει στον Ολυμπιακό. Αγωνίστηκε 6 χρόνια στον Ολυμπιακό, στην επιθετική τότε πεντάδα (έξω αριστερά), τα οποία που σημαδεύτηκαν από σοβαρούς τραυματισμούς που τον ανάγκασαν να σταματήσει το 1963. Στην Α΄Εθνική έχει 60 συμμετοχές και 26 γκολ. 

Έχει φορέσει μία φορά τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας στις 3 Δεκεμβρίου 1958 στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Γαλλίας (1-1) για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (τότε λεγόταν κύπελλο εθνών Ευρώπης) του 1960.

## Τίτλοι
* 4 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1956, 1957, 1958 και 1959
* 3 Κύπελλα Ελλάδος: 1957, 1958 και 1959
* 1 Βαλκανικό κύπελλο: 1963
* 4 πρωταθλήματα Πειραιά: 1956, 1957, 1958 και 1959

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές*, Ελληνικά γράμματα Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3
* *Η Ιστορία του Ολυμπιακού*, Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996
* *Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο*, Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
* *Χρυσός Θρύλος* Έκδοση Art Press, Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο* , *Εκδόσεις Παπαζήση* Αθήνα 2001
* ΣΤΕΛΙΟΣ ΨΥΧΟΣ (1955-1963)
* Τρεις χιλιάδες Θρυλικά γκολ και συνεχίζει...

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Εθνικού ΓΣ
Δυναστεία του Ιουστινιανού

Ιδρυτής και γενάρχης της ήταν ο Αυτοκράτορας Ιουστίνος Α'. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διένυε την χρυσή εποχή της υπό τη Δυναστεία των Ιουστινιανών, η οποία ιδρύθηκε το 518 μ.Χ. με την άνοδο του Ιουστίνο Ά στον βυζαντινό θρόνο. Κάτω από τη δυναστεία των Ιουστινιανών, ιδιαίτερα κατά την βασιλεία του Ιουστινιανού Ά, η αυτοκρατορία έφτασε στη μεγαλύτερη γεωγραφική έκταση της, την Ιλλυρία, τη νότια Ισπανία, τα παραλία της Αφρικής και την Ιταλία το έτος 555. Η Δυναστεία των Ιουστινιανών τελείωσε να βασιλεύει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 602 με την εκθρόνιση του Μαυρίκιου και την άνοδο του διαδόχου του Φωκά στο βυζαντινό θρόνο.

Αυτοκράτορες του Βυζαντίου που ανήκαν σε αυτήν τη Δυναστεία ήταν:
* Ο Ιουστίνος Α' (518-527)
* Ο Ιουστινιανός Α' (527-565)
* Ο Ιουστίνος Β' (565-578)
* Ο Τιβέριος Β' (578-582)
* Ο Μαυρίκιος (582-602)

## Σημαντικότερα γεγονότα
Τα σημαντικότερα γεγονότα επί της Δυναστείας αυτής ήταν:
*518 Στέφεται Αυτοκράτορας ο Ιουστίνος Α'
*527 Στέφεται Αυτοκράτορας ο Ιουστινιανός Α'
*529 Δημοσιεύεται ο Ιουστινιάνειος Κώδικας - Κλείσιμο παγανιστικών νεοπλατωνικών σχολών Αθηνών
*532 Η Στάση του Νίκα καταπνίγεται από τη Θεοδώρα και τον στρατηγό Βελισσάριο - Συνθήκη ειρήνης προς τους Πέρσες.
*533 Εκδίδονται οι Πανδέκτες και οι Εισηγήσεις.
*534 Ο Βελισσάριος νικά τους Βανδάλους στην Αφρική και καταλαμβάνει τις κτήσεις τους.
*535 Εκδίδονται οι Νεαρές - Ο Βελισσάριος νικά τους Οστρογότθους και καταλαμβάνει τη Σικελία, Νεάπολη και Ρώμη.
*537 Εγκαινιάζεται η Αγία Σοφία (κτισθείσα 532-37).
*540 Ο Βελισσάριος κυριεύει την Ραβέννα - Ο Σάχης των Περσών Χοσρόης Α' καταλαμβάνει τη Συρία - Σλάβοι και Ούννοι εισβάλουν σε εδάφη της Αυτοκρατορίας.
*542-546 Επικρατεί φοβερός λοιμός σε όλη τη Μεσόγειο.
*552 Το Βασίλειο των Οστρογότθων καταλύεται.
*559 Οι Ούννοι προ της Κωνσταντινούπολης.
*562 Συνθήκη ειρήνης με την Περσία.
*568 Οι Λογγοβάρδοι καταλαμβάνουν την μισή Ιταλία.
*581 Καταλαμβάνεται το Σίρμιο από Άραβες.
*582 Οι υπαρχίες Αφρικής και Ιταλίας μεταλλάσσονται διοικητικά σε Εξαρχάτο της Αφρικής, με έδρα την Καρχηδόνα, και Εξαρχάτο της Ιταλίας, με έδρα της Ραβέννα.
*591 Ειρήνη με τους Πέρσες.
*601 Ο μάγιστρος Πρίσκος νικά τους Αβάρους.
*602 Αυτοκράτορας ο Φωκάς - Επικρατεί τρομοκρατία.
*608 Οι Πέρσες αφού κυρίευσαν τη Συρία φθάνουν στη Χαλκηδόνα.
*610 Ο Ηράκλειος προκαλεί επανάσταση και ανατρέπει τον Φωκά. 

Τη Δυναστεία του Ιουστινιανού διαδέχθηκε η Δυναστεία του Ηρακλείου (610-717)

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων
* Βυζαντινές Δυναστείες

Κατηγορία:Βυζαντινές αυτοκρατορικές δυναστείες

Ιουστινιανου
Βασίλης Ξανθόπουλος

Το όνομα **Βασίλης Ξανθόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιον από τους παρακάτω:
*Βασίλης Κ. Ξανθόπουλος, Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου, με ειδίκευση στη μαθηματική φυσική.
*Βασίλης Ξανθόπουλος (ποδοσφαιριστής), Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
*Βασίλης Ξανθόπουλος (καλαθοσφαιριστής), Έλληνας καλαθοσφαιριστής.
*Βασίλειος Ξανθόπουλος πρώην ποδοσφαιριστής σήμερα προπονητής ποδοσφαίρου
Αντώνης Ποσειδών

Ο **Αντώνης Ποσειδών** (1938-2019) ήταν Έλληνας διεθνής  ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός και στις δύο πλευρές του γηπέδου.

## Σταδιοδρομία
### Σε συλλογικό επίπεδο
Προερχόμενος από τη Δόξα Αθηνών της συνοικίας που γεννήθηκε, εντάχθηκε στους εφεδρικούς του Ολυμπιακού Πειραιώς το 1955, ταυτόχρονα με το Στέλιο Ψύχο του Έσπερου Καλλιθέας. Προβιβάστηκε στην α΄ ομάδα το Φεβρουάριο του 1957 και αποτέλεσε παίκτης της έως τις αρχές του 1963. Πέτυχε το γκολ της νίκης με 2-1 στη φιλική συνάντηση εναντίον της βραζιλιάνικης Σάντος ΦΚ, όπου μετείχε ο Πελέ. Συνολικά, έλαβε μέρος σε 70 αναμετρήσεις Πανελλήνιου πρωταθλήματος και Α΄ Εθνικής κατηγορίας σημειώνοντας 20 τέρματα.

Ψυχρότητα στις σχέσεις του με το σύλλογο και βιοποριστικοί λόγοι, τον ώθησαν σε ηλικία 24 ετών να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Παρέμεινε επί δεκαετίες, επισκεπτόμενος συχνά την Ελλάδα και διατηρώντας σχέσεις με τον Ολυμπιακό, ενώ επί μακρό διάστημα συνέχισε το άθλημα σε ομογενειακά σωματεία τριών πόλεων.

### Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε για τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα Νέων, Ενόπλων και τρεις φορές με την ομάδα ανδρών Ελλάδος.

### Τίτλοι
Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς
* 3 Πανελλήνια πρωταθλήματα: 1957, 1958, 1959
* 5 Κύπελλα Ελλάδας: 1956-57, 1957-58, 1958-59, 1959-60, 1960-61 (μετείχε στους τελικούς μόνο της πρώτης και τελευταίας διοργάνωσης)
* 3 Πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς: 1956-57, 1957-58, 1958-59
* 1 Βαλκανικό Κύπελλο: 1961-1963 (δεν αγωνίστηκε στο διπλό τελικό ή τον επαναληπτικό του).

## Βιογραφικά στοιχεία
Στις ΗΠΑ ανέπτυξε εμπορική δραστηριότητα και απέκτησε δύο κόρες από το γάμο του με Ελληνοαμερικανίδα εκπαιδευτικό. Μετά το θάνατό της το 2015, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Στις 12 Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε από τα μέσα ενημέρωσης ότι έφυγε από την ζωή σε ηλικία 81 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αντώνης Ποσειδώνας - Ένας "καμικάζι" στον Ολυμπιακό, συνέντευξη του ίδιου στο koinoniki.gr
* Γιώργος Αλεξανδρής - Ηλίας Λέκκας, *Η ιστορία του Ολυμπιακού*, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
* Στάθης Αρβανίτης, *Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου*, Εκδόσ. Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 978-960-03-2945-2
* *Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές*, Έκδοση *Ελληνικά γράμματα* Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3
* *Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο*, Έκδοση *Ηλιότριπο*, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
* *Χρυσός Θρύλος* Έκδοση *Art Press,Εκδοτική Α.Ε.* , Αθήνα 1997
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο* , *Εκδόσεις Παπαζήση* Αθήνα 2001
* *Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου* Χρ. Αρβανίτης
* *Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία* Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997
* *Αλμανάκ* Περιοδικό Εικόνες, 1991.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Π
Απόπλους

thumb|right|280px|"''Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει...απ΄ το λιμάνι του Πειραιά''"

**Απόπλους** ή **σαλπάρισμα** (αγγλικά: departure ή sailing κυρίως για ιστιοφόρα), ονομάζεται η αναχώρηση του πλοίου από λιμένα ή αγκυροβόλιο προς συγκεκριμένη κατεύθυνση ή προορισμό. Στη κοινή γλώσσα λέγεται και *πηγαιμός*.
 
Ο χρόνος απόπλου των επιβατηγών πλοίων εσωτερικών γραμμών καθορίζεται από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, ενώ των μικρών σκαφών τοπικών δρομολογίων καθορίζεται από τις κατά τόπους Λιμενικές Αρχές.

Αντίθετα ο απόπλους των εμπορικών πλοίων, φορτηγών κλπ και ανεξάρτητα της σημαίας που φέρουν, επιτρέπεται κατόπιν έγγραφης άδειας οικείας Λιμενικής Αρχής του τόπου απόπλου, που μπορεί να είναι λιμένας ή εγκαταστάσεις σε παρακείμενο όρμο φορτοεκφόρτωσης, καλούμενη "Άδεια απόπλου", που εκδίδεται ανεξάρτητα των καιρικών συνθηκών.

Εξαίρεση αποτελεί ο απόπλους από σημείο καταφυγής που είχε επιλεχθεί λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών.

Το αντίθετο του απόπλου ονομάζεται **[[κατάπλους]]**. Επίσημα και οι δύο όροι μαζί ονομάζονται "*αμφοτερόπλους*", στη πράξη όμως χρησιμοποιείται ο όρος "*καταπόπλους*".
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Σεγούντα Ντιβισιόν

Η **Σεγούντα Ντιβισιόν** (ισπανικά: *Segunda División*, , είναι η δεύτερη κατηγορία μετά την Πριμέρα Ντιβισιόν. Το πρώτο της πρωτάθλημα διοργανώθηκε το 1929 και αποτελείται συνήθως απο 22 ομάδες.

## Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1929 από τη Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (RFEF). Από το 1983, την ευθύνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος έχει η Εθνική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LFP).

Στις 16 Αυγούστου 2006, η LFP κατέληξε σε συμφωνία με τον τραπεζικό όμιλο BBVA για την χορηγία της Segunda División, μετονομάζοντας το πρωτάθλημα σε *Liga BBVA*.

Στις 4 Ιουνίου 2008, το πρωτάθλημα μετονομάστηκε σε *Liga Adelante*, από το σύνθημα της BBVA, «Adelante». («Εμπρός» στα ισπανικά), λόγω της επέκτασης της χορηγίας της BBVA στην Πριμέρα Ντιβισιόν (La Liga), η οποία έφερε πλέον το όνομα Liga BBVA.

## Δομή
Το πρωτάθλημα περιλαμβάνει 22 ομάδες που αγωνίζονται μεταξύ τους εντός και εκτός έδρας για μια περίοδο 42 αγώνων. Κάθε χρόνο τρεις ομάδες προβιβάζονται στην Πριμέρα Ντιβισιόν (La Liga).

Οι δύο πρώτες ομάδες κερδίζουν αυτόματα την άνοδο. Η τρίτη ομάδα που προβιβάζεται είναι η νικήτρια των αγώνων κατάταξης (play-off) μεταξύ των τεσσάρων ομάδων που έχουν τερματίσει, στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, στις θέσεις 3 έως 6. Τα play-offs περιλαμβάνουν δύο ημιτελικούς, ενώ ακολουθεί διπλός τελικός. Το κάτω μέρος, τέσσερις ομάδες υποβιβάζονται στην Πρώτη RFEF (1a RFEF).

## Λογότυπο
Το σύγχρονο λογότυπο του πρωταθλήματος καθιερώθηκε την περίοδο 2008-2009, έπειτα από τη συμφωνία συνεργασίας μεταξύ του τραπεζικού ομίλου BBVA με την Εθνική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LFP), διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος, για τη χορηγία της Πριμέρα Ντιβισιόν (La Liga). Έκτοτε έχουν χρησιμοποιηθεί ανεπίσημες παραλλαγές του λογότυπου από ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Από το 2023, το πρωτάθλημα είναι γνωστό ως *LALIGA HYPERMOTION* για εμπορικούς λόγους.

## Η Λίστα των πρωταθλητών

## Πρωταθλήτριες ομάδες

## Γενική βαθμολογία 1929 έως 2013-14

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ισπανίας
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στην Ισπανία
Γιώργος Ανατολάκης

Ο **Γιώργος Ανατολάκης** (16 Μαρτίου 1974) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Διετέλεσε επίσης βουλευτής.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1974 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Εθνικό Πυλαίας και αγωνίστηκε επαγγελματικά αρχικά στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης την περίοδο 1992-93, ενώ στα μέσα της περιόδου 1996-1997 και μετά από 133 συμμετοχές στο πρωτάθλημα με τη φανέλα του «γηραιού», μετακόμισε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο πανηγύρισε την κατάκτηση 10 πρωταθλημάτων και 3 κυπέλλων (με 3 νταμπλ), όντας σχεδόν πάντα ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας.

Το καλοκαίρι του 2007, στο πλαίσιο ανανέωσης του έμψυχου δυναμικού του Ολυμπιακού, αποδεσμεύτηκε από τον σύλλογο και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ατρόμητο Περιστερίου, ο υποβιβασμός όμως της ομάδας του Περιστερίου είχε ως αποτέλεσμα τη λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών.

### Στην Εθνική Ελλάδας
Ο Γιώργος Ανατολάκης ήταν στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας την περίοδο 1996-2007, έχοντας συνολικά 22 συμμετοχές. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 1996, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πορτογαλίας, όταν υπό τις οδηγίες του Κώστα Πολυχρονίου αντικατέστησε στο δεύτερο ημίχρονο τον Θοδωρή Ζαγοράκη.

## Πολιτική καριέρα
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 έθεσε υποψηφιότητα με τον ΛΑ.Ο.Σ. στη Β΄ περιφέρεια Πειραιώς, στην οποία εξελέγη πρώτος από το κόμμα του.

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Από τις 25/6/2013, σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ως μετακλητός υπάλληλος με απόφαση του υπουργού Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου.

## Τίτλοι
* **10 [[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών|Πρωταθλήματα Ελλάδας]]** (1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007)
* **3 [[Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών|Κύπελλα Ελλάδας]]** (1999, 2005, 2006)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η καριέρα του Γιώργου Ανατολάκη στο national-football-teams
* Το προφίλ του Γιώργου Ανατολάκη στο transfermarket

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Τοσίγουο Νακαγιάμα

Ο **Τοσίγουο Νακαγιάμα** (*Tosiwo Nakayama*, 23 Νοεμβρίου 1931 – 29 Μαρτίου 2007) ήταν ο πρώτος Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας. Ήταν παιδί από Ιάπωνα πατέρα και Μικρονήσια μητέρα. Έγινε Πρόεδρος το 1979, με την ανεξαρτησία της χώρας, και διατηρήθηκε στο ύπατο αξίωμα της νησιωτικής χώρας μέχρι το 1987. Τον διαδέχθηκε ο Τζον Χάγκλελγκαμ. Ο Νακαγιάμα πέθανε στη Χαβάη, στις 29 Μαρτίου 2007. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφία του Νακαγιάμα

Νακαγιαμα, Τ
Ρόιτλινγκεν

Το **Ρόιτλινγκεν** (*Reutlingen*) είναι μία πόλη στη Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας. Είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού. Ο πληθυσμός της πόλης, με βάση τα στοιχεία του 2006 είναι 112.207 κάτοικοι. Η πόλη διαθέτει Πανεπιστήμιο, το οποίο ιδρύθηκε το 1855 και το οποίο λειτουργούσε αρχικά ως σχολή υφαντουργίας.

## Γεωγραφία
thumb|Ο ναός Μάριενκιρχεν, στο Ρόιτλιγκεν.
Η πόλη βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 48° 29' 34 Β, 9° 12' 45 Ά, 380 μέτρα πάνω από τη
στάθμη της θάλασσας. Βρίσκεται δίπλα στην οροσειρά των Σουαβικών Ιούρα (Swabian Jura), γι' αυτό και συχνά αποκαλείται "Πύλη των Σουαβικών Άλπεων" (στα γερμανικά *Das Tor zur Schwäbischen Alb*).

## Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι στην περιοχή υπολογίζεται ότι έφθασαν τον 4ο με 5ο αιώνα. Γύρω στο 1030 ο Κόμης Εγίνος ξεκίνησε την οικοδόμηση ενός κάστρου στο όρος Άχαλμ, σε υψόμετρο περίπου 400 μέτρων (το ψηλότερο βουνό στο Ρόιτλινγκεν). Το εν λόγω κάστρο σώζεται μέχρι τις ημέρες μας και αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς επισκέπτες.

Η πρώτη γραπτή αναφορά στο όνομα της πόλης γίνεται στη Συνθήκη του Μπέμπφλινγκεν, η οποία χρονολογείται περίπου κατά το 1089-1090.

Γύρω στα 1180, στο Ρόιτλινγκεν παραχωρήθηκαν εμπορικά δικαιώματα και ανάμεσα στο 1220 με 1240 προήχθη σε πόλη. Έτσι χτίστηκαν οχυρώσεις. Την περίοδο 1247-1343 κατασκευάστηκε το σήμα κατατεθέν της πόλης, ο Ναός της Παναγίας (*Marienkirche*).

Η μεγαλύτερη καταστροφή στην πόλη έμελλε να γίνει το 1726, χρονιά κατά την οποία το 80% όλων των κατοικημένων σπιτιών και όλα τα δημόσια κτίρια καταστράφηκαν από μεγάλη πυρκαγιά. Επίσης, 1.200 οικογένειες έμειναν άστεγες, ενώ η φωτιά έκανε να σβήσει τρεις ημέρες. Τα δραματικά αποτελέσματα της πυρκαγιάς διαφαίνονται ακόμα και στα σημερινά κτίσματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Ιστοσελίδα της πόλης Reutlingen
* Πανεπιστήμιο του Reutlingen

Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Κωνσταντίνος Υψηλάντης

Ο **Κωνσταντίνος Υψηλάντης** (1760-1816) ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας, ηγεμόνας της Μολδαβίας και μέγας διερμηνέας (dragoman) της Υψηλής Πύλης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Φαναριώτη Αλέξανδρου Υψηλάντη, μεγάλου διερμηνέα της Υψηλής Πύλης και ηγεμόνα της Βλαχίας και της Αικατερίνης Μουρούζη. Μορφώθηκε στη Γερμανία και αρχικά άρχισε να οργανώνει αντιτουρκική εξέγερση στη Βλαχία. Το 1796 όμως και αφού είχε πείσει τις τουρκικές αρχές για την υπακοή του, διορίστηκε μέγας διερμηνέας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1799. Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1802 ανέλαβε την ηγεμονία της Βλαχίας, την οποία όμως έχασε το 1806, λόγω της συμμετοχής του στον ρωσοτουρκικό πόλεμο -που ξέσπασε εκείνη τη χρονιά- στο πλευρό των Ρώσων.

Μετά από την καθαίρεσή του δραπέτευσε μαζί με την οικογένειά του στην Αγία Πετρούπολη, ενώ για αντίποινα, ο σουλτάνος διέταξε τον αποκεφαλισμό του πατέρα του Κωνσταντίνου, που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη.

Τιμήθηκε πλείστες φορές από τον Τσάρο, ενώ διακρίθηκε και για τη μόρφωσή του. Είχε μεταφράσει  γαλλικά συγγράμματα στα τουρκικά, ενώ είχε γράψει διάφορα ποιήματα, τα οποία όμως δεν στάθηκε δυνατόν να βρεθούν.

Λίγο πριν το θάνατό του υπέβαλε στον Ιωάννη Καποδίστρια σχετικές διπλωματικές προτάσεις περί του Σερβικού ζητήματος, τις οποίες φαίνεται ν΄ αποδέχθηκε ο δεύτερος όπου και προσπάθησε να τις προωθήσει στον Τσάρο σε αποκήρυξη της συνθήκης του Βουκουρεστίου (1812), ως προς τη Σερβία και την ανακήρυξή της σε ανεξάρτητο Βασίλειο. Απεβίωσε στο Κίεβο το 1816.

## Οικογένεια
Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης νυμφεύτηκε αρχικά την Ραλλού Καλλιμάχη, κόρη του Αλεξάνδρου πρίγκιπα της Μολδαβίας, η οποία απεβίωσε. Κόρη τους ήταν η  

* Ελένη (1789-…), σύζυγος του Αλεξάνδρου Νέγρη 

Αργότερα πραγματοποίησε δεύτερο γάμο, παίρνοντας ως σύζυγο την Ελισαβέτα (Σάφτα) Βακαρέσκου, κόρη ευκατάστατης οικογένειας της Βλαχίας, με την οποία απέκτησε τέκνα:
* Αικατερίνη (1791-1835), παντρεύτηκε τον Κονσταντίν Κατακάζι
* Αλέξανδρος (1792–1828), ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, άγαμος.
* Δημήτριος (1793–1832), μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Νυμφεύτηκε τη Μαντώ Μαυρογένους, αλλά μετά διαζεύχθηκαν.
* Νικόλαος (1796–1833), αρχηγός του Ιερού Λόχου, άγαμος.
* Γεώργιος π.1801-1847, νυμφεύτηκε τη Μαρία Κωνσταντίνου Μουρούζη (εγγονή του Γεωργίου Μουρούζη).
* Γρηγόριος 1805-12 Ιουλίου 1835, νυμφεύτηκε τη Χαρίκλεια Σκαναβή.
** Γρηγόριος Υψηλάντης 1835-1886, νυμφεύτηκε την Ελένη Σίνα de Hodos und Kizdia
* Μαρία (1798/1802-1846), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Σκινά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κωνσταντινος
Χάρης Παππάς

Ο **Χάρης Παππάς** (1983-) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σε θέσεις της μεσαίας γραμμής και της επίθεσης.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου του 1983 στην Ελευθερούπολη του νομού Καβάλας και ξεκίνησε απο τον τοπικό Ορφέα Ελευθερούπολης.

Ο πρώτος του σταθμός στην επαγγελματική του καριέρα ήταν ο Πανσερραϊκός. Ακολούθησε ο Απόλλων Καλαμαριάς τον Ιανουάριο του 2003, μέσω του οποίου έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό. Το καλοκαίρι του 2005 έχοντας προσελκύσει το ενδιαφέρον αρκετών μεγάλων ελληνικών συλλόγων, αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, αλλά αρχικά παρέμεινε μια χρονιά στον Απόλλωνα με τη μορφή δανεισμού. Το 2006-07 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο πανηγύρισε το πρωτάθλημα Ελλάδας.

Τον Ιούνιο του 2007 έμεινε ελεύθερος από τους «Πειραιώτες» και ακολούθως πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, από όπου μεταπήδησε στην Ξάνθη ένα χρόνο μετά. Το 2009 μεταγράφηκε στη γερμανική Μόναχο 1860 αγωνιζόμενος στη Β' κατηγορία της Μπουντεσλίγκα. Το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Παναιτωλικό και τον Ιανουάριο του 2012 πήρε μεταγραφή εκ νέου στον Πανσερραϊκό, με τον οποίο αγωνίστηκε το υπόλοιπο της χρονιάς 2011-12. Το καλοκαίρι του 2012 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Βόλου και κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, στα τέλη Δεκεμβρίου του ίδιου έτους μεταγράφηκε στην έτερη ομάδα του Βόλου, την Νίκη Βόλου, με την οποία αγωνίστηκε το υπόλοιπο της χρονιάς 2012-2013 και στα play off της Football League. 

Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στη Γερμανία για λογαριασμό αυτή την φορά της ΚΦΚ Ίρντιγκεν 05, ομάδας με Έλληνα πρόεδρο, από όπου αποχώρησε μετά από μισή σεζόν. Το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στη γενέτειρά του Καβάλα, παίρνοντας μεταγραφή στον Α.Ο. Καβάλα. Με τη φανέλα του «ΑΟΚ» αγωνίστηκε για 2,5 χρονιές, μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2016 που λύθηκε η συνεργασία του και ακολούθως, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

## Τίτλοι - διακρίσει
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας (2007)
* MVP στο 2006 Ελληνικό All Star Game ποδοσφαίρου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προφίλ Χάρη Παππά scoresway.com
*Προφίλ Χάρη Παππά transfermarkt.com
*Το προφίλ και τα στατιστικά του Χάρη Παππά 27-6-2007 sport-fm.gr

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόναχο 1860
Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ

Ο **Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ** (***Josep Puig i Cadafalch***, Ματαρό, 15 Οκτωβρίου 1867 - Βαρκελώνη, 21 Δεκεμβρίου 1956) ήταν σημαντικός Καταλανός μοντερνιστής αρχιτέκτονας του 20ού αιώνα. Το στυλ του ήταν αρκετά διαφορετικό από αυτό του Αντόνι Γκαουδί, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να δημιουργεί πρόβλημα στις σχέσεις τους. Τα περισσότερα έργα του βρίσκονται στη Βαρκελώνη και το Ματαρό. Στη Βαρκελώνη, τα έργα του *Casa de les Punxes* και *Casa Amatller* συγκαταλέγονται στα τουριστικά αξιοθέατα της πόλης.

## Έργα του
* Casa Macaya (Βαρκελώνη) 
* Casa Amatller (Βαρκελώνη, Pg. de Gràcia, 41)
* Casa Company (Βαρκελώνη) 
* Casa Serra (Βαρκελώνη)
* Casa Martí (Βαρκελώνη) 
* Casa Muley-Afid (Βαρκελώνη) 
* Casa Muntades (Βαρκελώνη) 
* Casa de les Punxes/Casta Tarrades (Βαρκελώνη, Av. Diagonal, 416-420) (1903 - 1905)
* Casa Sastre Marquès (Βαρκελώνη) 
* Fàbrica Casaramona (Βαρκελώνη) 
* Palau Baró de Quadras (Βαρκελώνη, Av. Diagonal, 373 i Rosselló, 279)  (1904 - 1906)
* Torre Pastor de Cruïlles (Βαρκελώνη) 
* Casa Garí (Αργεντόνα)
* Casa Puig i Cadafalch (Αργεντόνα)
* Casa Furriols (Λα Γκαρρίγα)
* Ajuntament (Ματαρό)
* Casa Coll i Regàs (Ματαρό) 
* Casa Parera (Ματαρό) 
* Casa Sisternes (Ματαρό)
* El Rengle (Ματαρό) 
* La Beneficiència (Ματαρό) 
* Caves Codorniu (Sant Sadurní d'Anoia)
* La telegrafia (El Prat de Llobregat)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καταλανοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Καταλανικός μοντερνισμός
Αποπνέων άνεμος

Ο **Αποπνέων άνεμος** είναι όρος κυρίως της ναυτικής μετεωρολογίας με τον οποίο χαρακτηρίζεται η τελευταία βαθμίδα της ολοένα και πιο φθίνουσας έντασης "*απακμάζοντος ανέμου*" εκείνης δηλαδή που αντιλαμβάνεται κανείς πριν "κοπάσει" ή "πέσει", κατά τα κοινώς λεγόμενα, ο άνεμος και επέλθει άπνοια. Στην ουσία ο αποπνέων άνεμος είναι τη στιγμή εκείνη "Υποπνέων", ο οποίος αντιστοιχεί στον αριθμό 1 της κλίμακας Μποφόρ. 
Η διαφορά μεταξύ τους είναι ότι ο μεν "αποπνέων" προέρχεται από άνεμο που έπνεε με μεγαλύτερη ένταση, και "απακμάζων" (στο πέσιμό του) κατέστη "υποπνέων", ενώ ο κυρίως "υποπνέων" δεν προέρχεται απαραίτητα από πτώση έντασης και είναι αδιάφορο αν θα κοπάσει ή το αντίθετο να "επακμάσει" (να δυναμώσει). Συνεπώς δεν θα πρέπει να συγχέονται ο αποπνέων άνεμος με τον υποπνέοντα άνεμο.

## Δείτε επίσης
* Κλίμακα Μποφόρ

Κατηγορία:Άνεμοι
Σπύρος Παλιούρας

Ο **Σπύρος Παλιούρας** (Καρπενήσι 1875 &ndash; Πειραιάς 1957) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος.

## Βιογραφία
Ο Σπύρος Παλιούρας γεννήθηκε στην Ευρυτανία το 1875. Νεότατος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου εξάσκησε διάφορα βιοποριστικά επαγγέλματα. Αργότερα πήγε στο Παρίσι και μετά στη Μασσαλία όπου δούλεψε και ειδικεύθηκε μηχανουργός. Τότε επιδόθηκε ως αυτοδίδακτος στη ζωγραφική. Οι Δ. Πικιώνης, Μ. Τόμπρος, Ν. Χατζηκυριάκος, Γκίκας και Φ. Κόντογλου εκτιμήσανε το έργο του και το παρουσίασαν σε ατομική έκθεση το 1929. Το 1939 ο Σπύρος Παλιούρας εγκαταστάθηκε μόνιμα στον Πειραιά όπου και πέθανε το 1957.

Αναδρομική έκθεση των πινάκων του έγινε το 1962 στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου του Πειραιά με οργανωτές το Λύκειο «Πλάτων» και τον Όμιλο «Πλάτων». Το έργο του διακρίνεται για τον πρωτογονισμό του, το αυθόρμητο των θεμάτων, την αφέλεια και τη λαϊκότητά του.

## Πηγές
*«Πειραϊκόν Ημερολόγιον» Αρχείο Πειραϊκών Σπουδών (1966) τομ. 1ος σελ. 70

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα