open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπεσίκτας

Η **Μπεσίκτας** (*Beşiktaş*), άλλοτε **Διπλοκιόνιον**, ονομάζεται περιοχή της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης, δίπλα στον Βόσπορο.

## Ιστορία
Η περιοχή αποτελεί φυσικό καταφύγιο πλοίων, καθώς προστατεύει σχετικά από τους βορειοανατολικούς ανέμους της περιοχής. Έτσι, χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο πλοίων ήδη από τους ελληνικούς και βυζαντινούς χρόνους. Η ονομασία *διπλοκιόνιον* παραπέμπει στους κίονες ελλιμενισμού πλοίων που βρίσκονταν εκεί.

Στους χρόνους των ελληνικών αποικιών βρισκόταν κοντά στην αποικία του Βυζαντίου, ενώ στην περιοχή βρίσκονταν και άλλοι, απομονωμένοι μεταξύ τους, οικισμοί. Η περιοχή αναφερόταν, κατά την αρχαιότητα, ως το Ιασόνειον Θράκης.

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους βρισκόταν εκτός των τειχών, βορείως της Πόλης, και ήταν έτσι εκτεθειμένο σε επιδρομείς από τη Μαύρη Θάλασσα. Παρά ταύτα, είχαν χτιστεί εκεί πολλές εκκλησίες, μοναστήρι, καθώς και το θερινό ανάκτορο του Αγίου Μάμα. Κατά την οθωμανική περίοδο, ο στόλος αγκυροβολούσε στην περιοχή και έλεγχε τη Μαύρη Θάλασσα, οπότε και οι επιδρομές σταμάτησαν. Ο ίδιος ο φοβερός Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα είχε κτίσει εκεί το παλάτι του και ένα τζαμί.

Η περιοχή εξελίχθηκε σε θέρετρο των Οθωμανών ηγεμόνων, οι οποίοι έκτισαν εκεί κυνηγετικά περίπτερα, που εξελίχθηκαν σε παραθεριστικές κατοικίες και θερινά ανάκτορα. Στο Παλάτι Ντολμάμπαχτσε εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα της εκθρόνισης του Σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ το 1876, η ανακήρυξη ίδρυσης Οθωμανικού Κοινοβουλίου το 1908 και η εκθρόνιση του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το 1909.

## Σήμερα
Το σημερινό όνομα της περιοχής, Μπεσίκτας, μεταφράζεται «*Κουνόπετρα*». Αναφέρεται ότι υπήρχε στην περιοχή η εκκλησία της Κουνόπετρας, η οποία είχε ονομαστεί έτσι καθώς λέγεται ότι φύλασσε ως κειμήλιο το ανάκλιντρο του Χριστού στη φάτνη όπου γεννήθηκε. Το κειμήλιο αυτό αργότερα μεταφέρθηκε στην Αγία Σοφία και χάθηκε στην Άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας το 1204.

Η σημερινή περιοχή Μπεσίκτας είναι δήμος του Μητροπολιτικού συγκροτήματος της Κωνσταντινούπολης με 190.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει μερικά από τα πιο ζωντανά σημεία της Πόλης, όπως το Μέγα Ρεύμα (Αρναβούτκιοϊ, Arnavutköy), το Χηλές (Bebek), το Λεβέντ (Levent), το Ετίλερ (Etiler), το Ορτάκιοϊ (Ortaköy), το Ασίαν (Aşiyan), το Γιλντίζ (Yıldız) κλπ. Έχει έντονη νυχτερινή ζωή, ενώ στο γήπεδο «Ινονού» έχει την έδρα της ο ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Πόλης «Μπεσίκτας»



Αρχείο:Besiktas ferry landing.JPG|Μπεσίκτας
Αρχείο:Istanbul asv2020-02 img60 Ortaköy Mosque.jpg|Ορτάκιοϊ
Αρχείο:Arnavutkoy-SA400006.jpg|Αρναβούτκιοϊ

Αρχείο:Bebek Park Cafe.jpg|Χηλές
Αρχείο:Cadir Kiosk garden March 2008b.JPG|Γιλντίζ
Αρχείο:Bosphorus from asiyan cemetery2.JPG|Ασίαν
Αρχείο:View of Etiler from the Metrocity Towers in Istanbul's Levent financial district.jpg|Ετίλερ



## Παραπομπές




Κατηγορία:Προάστια της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Βόσπορος
Μπέιζμπολ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το μπέιζμπολ αν και παλιό άθλημα εντάχθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων μόλις το 1992 μαζί με το αντίστοιχο γυναικείο άθλημα του σόφτμπολ. Όμως, αναφέρεται πως είχε συμπεριληφθεί ως άθλημα επίδειξης ήδη από την Ολυμπιάδα του 1904 στο Σεντ Λούις. 

Έχει αποφασιστεί να απομακρυνθεί και πάλι από τους αγώνες το 2012, όπως και το σόφτμπολ.

## Ιστορικές πληροφορίες

Η πρώτη ανεπίσημη παρουσία του μπέιζμπολ σε Ολυμπιάδα αναφέρεται το 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ, ως άθλημα επίδειξης μεταξύ αμερικανικών συλλόγων. Παρόμοιου χαρακτήρα ανεπίσημοι αγώνες για να γίνει γνωστό το άθλημα διεξήχθησαν και σε άλλες ολυμπιάδες, όπως το 1912 στη Στοκχόλμη, το 1936 στο Βερολίνο, το 1952 στο Ελσίνκι, το 1956 στη Μελβούρνη και το 1964 στο Τόκιο. Η επίδειξη περιλάμβανε συνήθως έναν αγώνα μιας μικτής ομάδας από τις ΗΠΑ με μια μικτή ομάδα της διοργανώτριας χώρας.

Ακολούθησε μια εικοσαετία αδιαφορίας ως το 1984. Στους αγώνες του Λος Άντζελες αποφασίστηκε να διεξαχθεί ένα ανεπίσημο τουρνουά με τη συμμετοχή οκτώ χωρών, το οποίο εντάχθηκε στο πρόγραμμα των αγώνων. Στον τελικό η Ιαπωνία κέρδισε τις ΗΠΑ. Έτσι το μπέιζμπολ απέκτησε το χαρακτήρα του υπό δοκιμή ολυμπιακού αθλήματος. Το ίδιο συνέβη και το 1988 στη Σεούλ. Αυτή τη φορά οι ΗΠΑ επικράτησαν της Ιαπωνίας.

Από τους αγώνες του 1992 στη Βαρκελόνη εντάχθηκε στο κανονικό πρόγραμμα των αγώνων. Συμμετέχουν οκτώ ομάδες, που προκρίνονται έπειτα από προολυμπιακό τουρνουά. Όμως, το 2012 αποφασίστηκε να μη συμπεριληφθεί στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου. 

Αν και είναι άθλημα που προέρχεται από τις ΗΠΑ, εντούτοις στις ολυμπιάδες έχει κυριαρχήσει η Κούβα με τρία χρυσά μετάλλια.

## Ελληνική παρουσία

Το ελληνικό μπέιζμπολ ήταν ανύπαρκτο ως τη δεκαετία του 1990. Μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 από την Αθήνα δημιουργήθηκαν κάποιες ομάδες. Η προσπάθεια στηρίχτηκε κυρίως από ομογενείς από τις ΗΠΑ, παίκτες και προπονητές, που είχαν σχέση με το άθλημα. 

Ιδρύθηκε ομοσπονδία και από το 2000 άρχισε η διοργάνωση Πανελληνίου Πρωταθλήματος και Κυπέλλου. Δημιουργήθηκε εθνική ομάδα που πήρε μέρος στην ολυμπιάδα του 2004 και κατέλαβε την έβδομη θέση.

## Ως άθλημα επίδειξης

* 1904: **Αγώνας επίδειξης**
* 1908: Δεν διεξήχθη
* 1912: **Αγώνας επίδειξης**
* 1920 ως 1932: Δεν διεξήχθη
* 1936: **Αγώνας επίδειξης**
* 1948: Δεν διεξήχθη
* 1952: **Αγώνας επίδειξης**
* 1956: **Αγώνας επίδειξης**
* 1960: Δεν διεξήχθη
* 1964: **Αγώνας επίδειξης**
* 1968 ως 1980: Δεν διεξήχθη

## Ως άθλημα υπό δοκιμή

* 1984
# 
#  ΗΠΑ
#  Ταϊβάν
* 1988
#  ΗΠΑ
# 
# 

## Μετάλλια

* 1992
**   
**   Ταϊβάν
**  
* 1996
**  
**  
**   ΗΠΑ
* 2000
**   ΗΠΑ
**   
**  
* 2004
**  
**  
**   
* 2008
**  
**  
**   ΗΠΑ
Milliyet

Η ***Milliyet*** ("*Έθνος*") είναι μεγάλη τουρκική καθημερινή εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1950. 

Η εκδοτική ιστορία της *Milliyet* ξεκίνησε στο τυπογραφείο Nuri Akça, στο Babıali, στην Κωνσταντινούπολη, ως καθημερινή ιδιωτική εφημερίδα στις 3 Μαΐου 1950. Ιδιοκτήτης της ήταν ο Αλί Νατσί Καρατσάν.

Για καιρό άφησε το σημάδι του στην εφημερίδα ως διευθυντής έκδοσης ο κολοσσός των τουρκικών μέσων μαζικής ενημέρωσης Αμπντί Ιπεκτσί (Abdi İpekçi). Ο Ιπεκτσί κατόρθωσε να ανεβάσει το επίπεδο στον τουρκικό τύπο με την εισαγωγή δημοσιογραφικών κριτηρίων. Την 1 Φεβρουαρίου 1979 ο Ιπεκτσί δολοφονήθηκε από τον Μεχμέτ Αλί Αγκτσά, ο οποίος αργότερα θα προσπαθούσε να δολοφονήσει και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄. 

Στις 6 Οκτωβρίου 1980, η οικογένεια Καρατζάν εκχώρησε την εφημερίδα στον Αϊντίν Ντογάν, τον βασικό μιντιακό μεγιστάνα στην Τουρκία. 

Από το 1994, η *Milliyet* εγκατέλειψε τη δημοσιογραφική γραμμή που ακολουθούσε επί Αμπντί Ιπεκτσί και υιοθέτησε αρθρογραφία που προσεγγίζει περισσότερο αυτήν της *[[Hürriyet]]*. Για παράδειγμα η διαδικτυακή της έκδοση περιλαμβάνει συχνά αισθησιακό υλικό από την σκανδαλοθηρική ταμπλόιντ *The Sun*, φτάνοντας σε μεγάλο βαθμό υπερθέτησης στην καθημερινή κάλυψη, με πανομοιότυπα άρθρα και φωτογραφίες. 

Η *Milliyet* εκδίδεται από την ίδια μιντιακή εταιρεία, την *Doğan Medya*, που εκδίδει τις *[[Hürriyet]]* και *[[Radikal]].*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος διαδικτυακός χώρος της Milliyet

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Εφημερίδες στην τουρκική γλώσσα
Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Διπλόδοκος

**Διπλόδοκος** ονομάζεται ένα είδος δεινοσαύρου. Έζησε κατά την Ιουρασική περίοδο. Το όνομα του σημαίνει "δύο δοκοί". Ήταν φυτοφάγο, έτρωγε φτέρες και δέντρα που έριχνε κάτω για να φτάσει πιο εύκολα τα φύλλα τους. Συνήθως αυτά τα δέντρα ήταν κωνοφόρα, όπως έλατα και πεύκα. Το είδος αυτό ήταν πολύ ψηλό, καθώς έφτανε περίπου τα 8 μέτρα ύψος. Το μήκος του διπλόδοκου ήταν πολύ μεγάλο καθώς έφτανε μέχρι και τα τριάντα μέτρα. Όμως τα μεγαλύτερης ηλικίας ζώα έφταναν σε μήκος μέχρι και τα τριάντα πέντε μέτρα.

## Συμπεριφορά  και κατοικία
Οι θηλυκοί διπλόδοκοι ήταν υπερπροστατευτικοί με τα μικρά τους. Χτυπούσαν τους θηρευτές τους, τους Αλλόσαυρους, με την μακριά τους ουρά. Ζούσαν σε ομάδες των σαράντα με ογδόντα ατόμων. Τα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα περνούσαν μόνοι τους και μάθαιναν τον κόσμο. Τα αρσενικά την εποχή του ζευγαρώματος μάχονταν για το ποιο θα ζευγαρώσει με το θηλυκό. Σηκώνονταν στα δυο τους πόδια και συγκρούονταν. Ζούσαν σε πεδιάδες όπου υπήρχαν διάσπαρτα δέντρα και φτέρες. Γεννούσαν τα αυγά τους μέσα σε κάποιο δάσος και αφού γεννήσουν πέντε με έξι αυγά τα σκέπαζαν με χώμα και τα άφηναν εκεί. Τα μικρά ζούσαν μέσα στο δάσος όπου γεννήθηκαν μέχρι να ενηλικιωθούν. Αν και απ' όλα τα μικρά που γεννιόνταν λιγότερα από τα μισά κατάφερναν να ενηλικιωθούν.

## Πηγές
* *Διαδρομές στον κόσμο των δεινοσαύρων*, Henry Gee και Luis V. Rey

Κατηγορία:Διπλοδοκίδες
Σόφτμπολ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το σόφτμπολ γυναικών είναι ολυμπιακό άθλημα από το 1996.

## Ιστορικές πληροφορίες

Το σόφτμπολ εντάχθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων το 1996 μόνο ως γυναικείο άθλημα αν και παίζεται κι από άνδρες. Ως αντίστοιχο ανδρικό άθλημα στις ολυμπιάδες θεωρείται το μπέιζμπολ.

Έχει αποφασιστεί να απομακρυνθεί και πάλι από τους αγώνες το 2012, όπως και το μπέιζμπολ.

Το άθλημα θα ξανακάνει την εμφάνισή του στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020.

Στη μικρή ολυμπιακή ιστορία του σπορ αυτού έχουν κυριαρχήσει οι ΗΠΑ.

## Ελληνική παρουσία

Το ελληνικό σόφτμπολ ήταν ανύπαρκτο ως τη δεκαετία του 1990. Μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 από την Αθήνα δημιουργήθηκαν κάποιες ομάδες. Η προσπάθεια στηρίχτηκε αρχικά από ομογενείς από τις ΗΠΑ, παίκτριες και προπονητές, που είχαν σχέση με το άθλημα. 

Ιδρύθηκε ομοσπονδία και από το 2000 άρχισε η διοργάνωση Πανελληνίου Πρωταθλήματος. Δημιουργήθηκε εθνική ομάδα που πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα του 2004 και κατέλαβε την έβδομη θέση. 

Μετά την αποχή του Σόφτμπολ από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 και του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ενέκρινε την πρόταση της οργανωτικής επιτροπής του Τόκιο και το Σόφτμπολ (women’s fastpitch) μαζί με τέσσερα ακόμη αθλήματα, θα συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 .

## Μετάλλια

* 1996
**   ΗΠΑ
**  
**  
* 2000
**   ΗΠΑ
**   
**  
* 2004
**   ΗΠΑ
**  
**   
* 2008
**  
**   ΗΠΑ
**  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Σόφτμπολ
Ράγκμπι γιούνιον στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το ράγκμπι γιούνιον ήταν ολυμπιακό άθλημα από το 1900 ως το 1924.

## Ιστορικές πληροφορίες
Αν και παλιό άθλημα το ράγκμπι γιούνιον δεν κατάφερε να καθιερωθεί στις Ολυμπιάδες. Εντάχθηκε πολύ νωρίς στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων, το 1900, με τη συμμετοχή μόνο τριών χωρών.

Η συνέχεια δεν ήταν ενθαρρυντική. Το 1908 στο Λονδίνο μετείχαν μόνο δύο ομάδες, η Μεγάλη Βρετανία και η Αυστραλία, η οποία αναφέρεται κι ως Αυστραλασία, από το όνομα της μικτής ολυμπιακής ομάδας που είχαν συγκροτήσει η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Όμως, η ομάδα ράγκμπι της Αυστραλίας αποτελείτο μόνο από Αυστραλούς παίκτες. Η Γαλλία που είχε δηλωθεί αρχικά, τελικά δεν έλαβε μέρος.

Το άθλημα συμπεριλήφθηκε πάλι στους αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα με τη συμμετοχή μόνο δύο ομάδων ενώ άλλες δύο αποσύρθηκαν την τελευταία στιγμή και για τελευταία φορά το 1924 στο Παρίσι με τη συμμετοχή τριών χωρών. 

Το μικρό ενδιαφέρον είχε ως αποτέλεσμα να μην συμπεριληφθεί σε άλλη ολυμπιάδα. Το 1936 στο Βερολίνο διεξήχθησαν ανεπίσημοι αγώνες επίδειξης, σε μια προσπάθεια να ξαναγίνει το άθλημα ολυμπιακό αλλά δεν υπήρξε συνέχεια. Είναι αξιοσημείωτο, ότι στους αγώνες του Βερολίνου συμμετείχαν τέσσερις χώρες, όσες δεν είχαν πάρει μέρος σε καμιά επίσημη ολυμπιακή παρουσία του αθλήματος. 

Μετά το 1960 έχουν γίνει αρκετές προσπάθειες να επανέλθει το ράγκμπι στις Ολυμπιάδες, χωρίς αποτέλεσμα ως τώρα. Βασική αιτία είναι η γιγάντωση των Ολυμπιακών αγώνων και η άρνηση της Δ.Ο.Ε. να εντάξει νέα αθλήματα αν δεν αποσυρθούν κάποια άλλα.

## Μετάλλια

* 1900
**  
**  
**   Μεγάλη Βρετανία
**  Δεν δόθηκε
* 1904
** Δεν διεξήχθη
* 1908
**   (ως Αυστραλασία)
**   Μεγάλη Βρετανία
**  Δεν δόθηκε
* 1912
** Δεν διεξήχθη
* 1920
**   ΗΠΑ
**  
**  Δεν δόθηκε
* 1924
**   ΗΠΑ
**  
**  

## Ως άθλημα επίδειξης

* 1936
# 
# 
#  και 

Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Σχηματισμός

Γενικά ο όρος **σχηματισμός** αναφέρεται σε οποιασδήποτε μορφής διάπλαση (formation). Ειδικότερα όμως αποτελεί όρο της γεωλογίας και της στρατιωτικής τακτικής, καθώς και της στρατιωτικής διάταξης, κίνησης, πλεύσης και πτήσης.

* Σχηματισμός (γεωλογία)
* Σχηματισμός (στρατιωτικός)
Κυτταρική θεωρία

Η λεγόμενη **κυτταρική θεωρία** διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1838-1839 από τους Γερμανούς ανατόμους μελετητές Μ. Σλάιντεν (M. Schleiden), και Θεόδωρο Σβαν (Th. Schwann 1810-1882), (γνωστότερος από το ομώνυμο κύτταρο Σβαν), μετά από σειρά μελετών τους σε φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς αντίστοιχα. Οι επιστήμονες αυτοί υποστήριξαν ότι: 
::::"*Θεμελιώδης μονάδα δομική και λειτουργική όλων των έμβιων οργανισμών είναι το [[κύτταρο]]*".

Μερικά χρόνια αργότερα, ένας άλλος επιστήμονας, επίσης Γερμανός, ο Ρούντολφ Φίρχοβ (R. Virchow) συμπλήρωσε την κυτταρική θεωρία με το γνωστό πλέον (στη λατινική γλώσσα) αξίωμα: ***omnis cellula e cellula*** (= κάθε κύτταρο {προέρχεται} από κύτταρο).

* Η κυτταρική θεωρία στη σύγχρονη εκδοχή της υποστηρίζει τις ακόλουθες πέντε αρχές:
# Όλοι οι οργανισμοί αποτελούνται από ένα ή περισσότερα κύτταρα.
# Κάθε κύτταρο προέρχεται από διαίρεση προϋπάρχοντος κυττάρου.
# Όλα τα κύτταρα δομούνται από τις ίδιες χημικές ενώσεις και εκδηλώνουν παρόμοιες μεταβολικές διεργασίες.
# Όλοι οι οργανισμοί, με εξαίρεση τους ιούς, αποτελούνται από κύτταρα και κυτταρικά παράγωγα.
# Η λειτουργία των οργανισμών είναι συνέπεια της συλλογικής δράσης και αλληλεπίδρασης των κυττάρων τους.

## Πηγές
* Δημ. Παλαφούτας - Αλεξ. Πανταζίδης "*Βιολογία*" Εκδ. Πατάκη Αθήνα 1999.

## Βιβλιογραφία
* Φ. Καφάτος "*Εισαγωγή στη σύγχρονη βιολογία*" Εκδ. Διογένης 1976
* Ι. Γ. Γεωργάτσος "*Βιοχημεία*" ΑΠΘ 1980
* Λ. Μαργαρίτης "*Κυτταρική βιολογία*" Εκδ. Επτάλοφος ΑΒΕΕ 1985
* Εκδοτική Αθηνών "*Γενική Βιολογία*" 1989
* Ν.Σ. Χριστοδουλάκης "*Σύγχρονη Βιολογία*" Εκδ. Πατάκη  1994

Κατηγορία:Κυτταρολογία
Κατηγορία:Ιστορία της βιολογίας
Κατηγορία:Βιολογικές θεωρίες
Radikal

Η ***Radikal*** είναι καθημερινή τουρκική εφημερίδα που εκδίδεται στην Κωνσταντινούπολη. Εκδίδεται από το 1996 από την Doğan Medya Grubu του Αϊντίν Ντογάν (Aydın Doğan). 

Σε αντίθεση με πολλές καθημερινές εφημερίδες στην Τουρκία, η *Radikal* δεν φαίνεται να υποστηρίζει κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα γιατί ο ιδιοκτήτης της, Αϊντίν Ντογαν, θέλει να διατηρήσει καλές σχέσεις με οποιονδήποτε βρίσκεται στην εξουσία. Ωστόσο, θεωρείται γενικά αριστερίζουσα (δημοκρατική-σοσιαλιστική) εφημερίδα, και είναι όντως πολύ φιλελεύθερη δημοκρατική εφημερίδα. Συγκριτικά με την κεντροαριστερή *[[Cumhuriyet]]*, η *Radikal* θεωρείται από πολλούς περισσότερο μετριοπαθής, ανοιχτόμυαλη και ανεκτική. Τυγχάνει ιδιαίτερης εκτίμησης για τις στήλες της περί πολιτισμού και τέχνης, τις συνεντεύξεις της, καθώς και για τους αρθρογράφους της, όπως οι M. Serdar Kuzuloğlu, Hakkı Devrim, Türker Alkan, Altan Öymen, Nuray Mert, Murat Belge και Gündüz Aktan. Στην εφημερίδα έγραφε και η Mine G. Kırıkkanat προτού απολυθεί μετά τη σκληρή κριτική που άσκησε στο τουρκικό έθνος. Για τη *Radikal* γράφουν επίσης οι Hasan Celal Güzel, πρώην υπουργός παιδείας, Murat Yetkin, και Μουσταφά Ακυόλ (Mustafa Akyol). 

Το 2007, ο Ορχάν Παμούκ (την 9η Ιανουρίου) και η Σεζέν Ακσού (την 14η Ιανουαρίου) έγιναν για μια μέρα αρχισυντάκτες της *Radikal*. 

Αν και η κυκλοφορία της δεν ξεπερνά τα 50.000 φύλλα, η *Radikal* κατέχει σημαίνουσα θέση στην τουρκική πολιτική και τον τουρκικό πολιτισμό.

Απο την 21 Ιουνίου 2014 δημοσιεύεται αποκλειστικά η *Radikal* στο διαδίκτυο. 

## Περιοδικά με τον ίδιο τίτλο
* Radikal ήταν επίσης το όνομα ενός γερμανικού αναρχικού περιοδικού, το οποίο εμφανίζεται να είναι σήμερα μάλλον εκτός κυκλοφορίας. 

## Τμήματα
Η *Radikal* έχει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα τμήματα:

* *Türkiye* - συνήθως με νέα από το εσωτερικό της χώρας
* *Yaşam* (Ζωή) - συνήθως με άρθρα που αφορούν στην υγεία και τη διασκέδαση από την Τουρκία και τον κόσμο
* *Politika* - με πολιτικά νέα, εστιασμένα κυρίως στην εσωτερική πολιτική ζωή. 
* *Dış Haberler* - με νέα από το εξωτερικό
* *Yorum* - στήλες άποψης και κύριο άρθρο
* *Ekonomi* - οικονομικές ειδήσεις
* *Spor* - αθλητικά νέα
* *Kültür/Sanat* - με νέα από το χώρο του πολιτισμού και της τέχνης

Η εφημερίδα εκδίδει επίσης τρία ένθετα:

* *Kitap* (Βιβλίο) - αφορά στα βιβλία
* *Cumartesi* (Σάββατο) - συνήθως με διασκέδαση και νέα για το Σαββατοκύριακο.
* *Radikal 2* - επιπλέον ειδήσεις, αθλητικά και διασκέδαση

Η *Radikal* εκδίδει μία διαδικτυακή έκδοση με τα άρθρα της έντυπης εκδοχής της, τα οποία ανανεώνονται σε καθημερινή βάση. Η διαδικτυακή έκδοση περιλαμβάνει επίσης και την *Sıcak Haber*, με έκτακτες ειδήσεις. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος διαδικτυακός χώρος της Radikal
* Μεταφρασμένα άρθρα της Radikal στα γαλλικά

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Εφημερίδες στην τουρκική γλώσσα
Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Λακρός στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το λακρός υπήρξε ολυμπιακό άθλημα το 1904 και το 1908 ενώ εμφανίστηκε ως άθλημα επίδειξης σε άλλες τρεις Ολυμπιάδες. Θα επιστρέψει στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2028.

## Ιστορικές πληροφορίες

Το **λακρός** είναι ένα ομαδικό παιχνίδι το οποίο συμπεριλήφθηκε στους αγώνες του Σεντ Λούις το 1904 και του Λονδίνου το 1908. Το 1904 συμμετείχαν μόνο τρεις ομάδες, μία από τη Μεγάλη Βρετανία και δύο τον Καναδά. Το 1908 έλαβαν μέρος μόνο δύο ομάδες από τις ίδιες χώρες. Η Νότια Αφρική που είχε δηλώσει συμμετοχή τελικά δεν προσήλθε. Έτσι το άθλημα αποσύρθηκε από τις επόμενες ολυμπιάδες, λόγω μειωμένου ενδιαφέροντος.

Μεταγενέστερα διεξήχθησαν αγώνες επίδειξης λακρός σε τρεις ολυμπιάδες, το 1928 με συμμετοχή τριών χωρών, το 1932 με δύο συμμετοχές και το 1948 με δύο.

## Μετάλλια

* 1904
**   **Σάμροκ Τιμ**
**   **Σεντ Λούις**
**   **Ινδιάνοι Μοχόκ**
* 1908
**  
**   Μεγάλη Βρετανία
**  Δεν δόθηκε

## Ως άθλημα επίδειξης

* 1928
# 
#  ΗΠΑ
#  Μεγάλη Βρετανία
* 1932
#  ΗΠΑ
# 
* 1948
**  ΗΠΑ -  Μεγάλη Βρετανία: 5-5 (ισοπαλία)

## Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Πόλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το πόλο με άλογα υπήρξε ολυμπιακό άθλημα σε πέντε προπολεμικές Ολυμπιάδες.

## Ιστορικές πληροφορίες

Το πόλο με άλογα είναι ένα ομαδικό παιχνίδι, το οποίο συμπεριλήφθηκε στους αγώνες το 1900, 1908, 1920, 1924 και 1936 και αρχικά μετείχαν περισσότερες ομάδες από κάθε χώρα, ακόμα και μικτές.

Το 1900 στο Παρίσι συμμετείχαν πέντε ομάδες. Οι δύο ήταν αμιγείς από τη Γαλλία και το Μεξικό ενώ οι άλλες τρεις ήταν μικτές: δυο αμερικανοβρετανικές και μία γαλλοβρετανική.

Το 1908 στο Λονδίνο μετείχαν τρεις ομάδες, όλες από τη Μεγάλη Βρετανία. Το 1920 στην Αμβέρσα έλαβαν μέρος τέσσερις ομάδες από διαφορετικές χώρες. Το 1924 στο Παρίσι και το 1936 στο Βερολίνο μετείχαν πέντε χώρες. 

Μεταπολεμικά το άθλημα αποσύρθηκε από τους αγώνες, ως μειωμένου ενδιαφέροντος.

## Μετάλλια

* 1900
**  /  **Χέρλινγκαμ**
**  /  **BLO Πόλο Κλαμπ Ράγκμπι**
**  
**  / **Μπαζατέ Παρί**

* 1904: Δεν διεξήχθη
* 1908
**   **Ροχάμπτον**
**   **Χέρλινγκαμ**
**  / (ως βρετανική ομάδα)
**  Δεν δόθηκε
* 1912: Δεν διεξήχθη
* 1920
**   Μεγάλη Βρετανία
**  
**   ΗΠΑ
* 1924
**  
**   ΗΠΑ
**   Μεγάλη Βρετανία
* 1928 και 1932: Δεν διεξήχθη
* 1936
**  
**   Μεγάλη Βρετανία
**  

## Χώρες

* Μεγάλη Βρετανία
* Αυστρία
* Γαλλία

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Cumhuriyet

Η ** ''Τζουμχουριέτ*** ([[τουρκική γλώσσα|τουρκ.]] *Cumhuriyet* , *Δημοκρατία*) είναι [[Κεντροαριστερά|κεντροαριστερή]] καθημερινή [[εφημερίδα]] της [[Τουρκία|Τουρκίας]]. Ιδρύθηκε στις [[7 Μαΐου]] [[1924]] από τον [[Δημοσιογράφος|δημοσιογράφο]] [[Γιουνούς Ναντί Αμπαλιόγλου]] (*Yunus Nadi Abalıoğlu*). Έχει την έδρα της στην [[Κωνσταντινούπολη]] και βρίσκεται από τις [[17 Οκτωβρίου]] [[2005]] στο Mecidiyeköy. Η Τζουμχουριέτ ήταν η τελευταία εφημερίδα που εγκατέλειψε το παλιό εκδοτικό προάστιο [[Τζαγαλόγλου]]. Έχει επίσης γραφεία στην [[Άγκυρα]] και τη [[Σμύρνη]]. 

Μετά το θάνατο του Γιούνους Ναντί στις [[28 Μαρτίου]] [[1945]] στη [[Γενεύη]] της [[Ελβετία|Ελβετίας]], την ιδιοκτησία της Τζουμχουριέτ ανέλαβε ο μεγαλύτερος γιος του Ναντίρ Ναντί μέχρι το θάνατό του στις [[20 Αυγούστου]] [[1991]]. Επόμενη εκδότρια έγινε η σύζυγος του Ναντίρ, Μπερίν. Η Τζουμχουριέτ ανήκει στο ομώνυμα ίδρυμα Cumhuriyet Foundation μετά το θάνατο της Μπερίν στις [[5 Νοεμβρίου]] [[2001]]. Εκδότης της εφημερίδας είναι ο επιφανής πολιτικός αρθρογράφος [[Ιλχάν Σελτσούκ]] (İlhan Selçuk). 

Η Τζουμχουριέτ είναι μία από τις παλαιότερες εφημερίδες στην Τουρκία. Από το 2005 η κυκλοφορία της κυμαίνεται γύρω στα 58.000 φύλλα. Από τις [[7 Μαΐου]] [[1998]] η εφημερίδα διαθέτει και μια [[Διαδικτυακή εφημερίδα|διαδικτυακή έκδοση]], για την οποία όμως απαιτείται προς το παρόν συνδρομή. 

Μεταξύ των διάσημων συντακτών και αρθρογράφων της περιλαμβάνονται οι: Cüneyt Arcayürek (πολιτική), Erdal Atabek, Ahmet Cemal (πολιτισμός), Hikmet Çetinkaya (πολιτική), Emre Kongar (πολιτική), Erol Manisalı (εξωτερική πολιτική), Zeynep Oral (πολιτισμός), Mümtaz Soysal (πολιτική) και Zekeriya Temizel (οικονομικά), Ali Sirmen (πολιτική/νομικά θέματα).

== Ένθετα ==

Η εφημερίδα διαθέτει τα ακόλουθα ένθετα:

* *Strateji* (*Στρατηγική*), κάθε Δευτέρα
* *Kitap* (*Βιβλίο*), κάθε Πέμπτη
* *Bilim Teknoloji* (*Επιστήμη* και *Τεχνολογία*), κάθε Παρασκευή
* *Hafta Sonu* (*Σαββατοκύριακο*), κάθε Σάββατο
* *Pazar Dergi* (*Κυριακάτικο Περιοδικό*), κάθε Κυριακή
* *Gezi* (*Ταξίδι*), κάθε δεύτερη Τετάρτη
* *Tarım* (*Γεωργία''), μια φορά το μήνα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Cumhuriyet στο Διαδίκτυο (στα Τουρκικά)

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Εφημερίδες στην τουρκική γλώσσα
Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Χόκεϊ επί πάγου στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το χόκεϊ επί πάγου είναι ολυμπιακό άθλημα από το 1920, πριν ακόμη καθιερωθούν οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες.

## Ιστορικές πληροφορίες

Το Χόκεϊ επί πάγου εντάχθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1920 στην Αμβέρσα. Με την καθιέρωση των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων το 1924, μεταφέρθηκε σε αυτούς. Από το 1998 ξεκίνησε και το αντίστοιχο γυναικείο τουρνουά.

Στην πρώτη διοργάνωση μετείχαν επτά χώρες και με εξαίρεση το 1932, όπου έλαβαν μέρος μόνο τέσσερις, ο αριθμός τους αυξανόταν σταδιακά για να φτάσει στις 16 το 1964. Στη συνέχεια καθιερώθηκε να μετέχουν 12 χώρες που προκρίνονται έπειτα από προολυμπιακό τουρνουά. Όμως, υπήρξαν και ολυμπιάδες με 14 ομάδες (1968, 1998, 2002). Στο γυναικείο τουρνουά μετέχουν οκτώ ομάδες

Στις πρώτες διοργανώσεις κυριάρχησε ο Καναδάς, για να δώσει τη σκυτάλη μεταπολεμικά στη Σοβιετική Ένωση ως το 1992. Στις γυναίκες, πάλι ο Καναδάς έχει τον πρώτο λόγο.

## Μετάλλια

### Άνδρες

* 1920
**  
**   ΗΠΑ
**   Τσεχοσλοβακία
* 1924
**  
**   ΗΠΑ
**   Μεγάλη Βρετανία
* 1928
**  
**  
**  
* 1932
**  
**   ΗΠΑ
**  
* 1936
**   Μεγάλη Βρετανία
**  
**   ΗΠΑ
* 1948
**   
**   Τσεχοσλοβακία
**  
* 1952
**  
**   ΗΠΑ
**  
* 1956
**   Σοβιετική Ένωση
**   ΗΠΑ
**  
* 1960
**   ΗΠΑ
**  
**   Σοβιετική Ένωση
* 1964
**   Σοβιετική Ένωση
**  
**   Τσεχοσλοβακία
* 1968
**   Σοβιετική Ένωση
**   Τσεχοσλοβακία
**  
* 1972
**   Σοβιετική Ένωση
**    ΗΠΑ
**   Τσεχοσλοβακία
* 1976
**   Σοβιετική Ένωση
**   Τσεχοσλοβακία
**   Δυτική Γερμανία
* 1980
**   ΗΠΑ
**   Σοβιετική Ένωση
**  
* 1984
**   Σοβιετική Ένωση
**   Τσεχοσλοβακία
**  
* 1988
**   Σοβιετική Ένωση
**  
**  
* 1992
**   20px|border **Κοινοπολιτεία** (πρώην ΕΣΣΔ εκτός από τις Βαλτικές Δημοκρατίες)
**  
**   Τσεχοσλοβακία
* 1994
**  
**  
**  
* 1998
**  
**   
**  
* 2002
**  
**   ΗΠΑ
**   
* 2006
**  
**  
**  
* 2010
** 
** 
** 

### Γυναίκες

* 1998
**   ΗΠΑ
**   
**  
* 2002
**  
**   ΗΠΑ
**   
* 2006
**  
**  
**   ΗΠΑ
* 2010
** 
** 
** 

## Πηγές
* «Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980», εκδ. Χρυσός Τύπος ΑΕ, 1980, σελ. 76.
Διελκυστίνδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η διελκυστίνδα ήταν ομαδικό ολυμπιακό άθλημα που πρωτοεμφανίστηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1900 και τελικά αφαιρέθηκε οριστικά από το πρόγραμμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924.

## Ιστορικές πληροφορίες

Η διελκυστίνδα αποτελούσε ένα παλιό παραδοσιακό αγώνισμα και μπήκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιάδων το 1900 στο Παρίσι. Ως το 1908 κάθε χώρα μπορούσε να στέλνει περισσότερες από μια ομάδες και επομένως να κερδίσει πάνω από ένα μετάλλιο στην ίδια ολυμπιάδα. Π.χ. το 1904 στο Σεντ Λούις και το 1908 στο Λονδίνο και τα τρία μετάλλια κατακτήθηκαν από την ίδια χώρα. Το 1904 από τις ΗΠΑ και το 1908 από τη Μεγάλη Βρετανία. 

Η διελκυστίνδα θεωρείτο περισσότερο παιχνίδι πάρα άθλημα και δεν έγινε ποτέ ιδιαίτερα δημοφιλής. Η συμμετοχή στις Ολυμπιάδες ήταν μικρή και συχνά έπαιρναν μέρος αθλητές άλλων αθλημάτων (π.χ. ρίπτες, παλαιστές, αρσιβαρίστες). Το 1900 συμμετείχαν μόνο δύο ομάδες, εκ των οποίων η μια μικτή από αθλητές της Δανίας και Σουηδίας κάτι που επιτρεπόταν τότε από τη Δ.Ο.Ε.. Το 1904 έλαβαν μέρος έξι ομάδες, από τις οποίες οι τέσσερις ήταν από τις ΗΠΑ. Το 1908 από τις πέντε ομάδες, οι τρεις ήταν βρετανικές. Το 1912 μετείχαν μόνο δύο ομάδες και το 1920 πέντε. Μετά το 1920 αποφασίστηκε να μην περιληφθεί ξανά στο ολυμπιακό πρόγραμμα, λόγω του περιορισμένου ενδιαφέροντος.

Το άθλημα διεξήχθη και στη Μεσοολυμπιάδα 1906 στην Αθήνα.

## Ελληνική παρουσία

Η διελκυστίνδα ήταν αρκετά δημοφιλής στην Ελλάδα και διεξαγόταν τόσο στους πανελλήνιους αγώνες στίβου, όσο και σε άλλες διοργανώσεις, όπως ήταν οι Πανιώνιοι Αγώνες. 

Στην Ολυμπιάδα του 1904 η Ελλάδα συμμετείχε με την ομάδα του Πανελλήνιου Γ.Σ. Ηττήθηκε από την αμερικανική ομάδα του Σεντ Λούις και κατέλαβε την πέμπτη θέση. Την ομάδα αποτελούσαν οι αθλητές: Νικόλαος Γεωργαντάς, Περ. Κακούσης, Δημ. Δημητρακόπουλος, Αν. Γεωργόπουλος και Β. Μέταλος

Στη Μεσοολυμπιάδα του 1906 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Την ομάδα αποτελούσαν οι: Σπυρίδων Λάζαρος, Κωνσταντίνος Λάζαρος, Κωνσταντίνος Παρνασσάς, Αντώνιος Τσίτας, Σπυρίδων Βέλλας, Βασίλειος Ψάχος, Γεώργιος Ψάχος, Γεώργιος Παπαχρήστου και Παναγιώτης Τριβουλίδας.

## Μετάλλια

* 1900
**  **Μικτή** (με αθλητές από  Δανία και  Σουηδία)
**  
**  *Δεν δόθηκε*
* 1904
**   **Μιλγουόκι**
**   **Σεντ Λούις 1**
**   **Σεντ Λούις 2**
* 1906 (Μεσοολυμπιάδα)
**  
**  
**  
* 1908
**   **Αστυνομία Λονδίνου**
**   **Αστυνομία Λίβερπουλ**
**   **Μητροπολιτική Αστυνομία**
* 1912
**  
**   Μεγάλη Βρετανία
**  *Δεν δόθηκε*
* 1920
**   Μεγάλη Βρετανία
**   Ολλανδία
**  

## Παραπομπές


Διελκυστίνδα
Κέρλινγκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το κέρλινγκ ήταν ολυμπιακό άθλημα στους πρώτους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924, αλλά ξαναμπήκε επίσημα στο Ολυμπιακό πρόγραμμα μόλις το 1998.

## Ιστορικές πληροφορίες

Στους Α΄ Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924 διεξήχθη και το ομαδικό άθλημα του κέρλινγκ. Συμμετείχαν τέσσερις ομάδες από τρεις χώρες και πήραν όλες μετάλλια, καθώς κάποιες ισοβάθμησαν. Στη συνέχεια, το κέρλινγκ αφαιρέθηκε από το πρόγραμμα και ξαναμπήκε το 1998 ως αγώνισμα ανδρικό και γυναικείο. Συμμετέχουν 10 χώρες σε κάθε κατηγορία.

Ενδιάμεσα είχε ενταχθεί ως άθλημα επίδειξης σε τρεις περιπτώσεις: το 1932 με οκτώ συμμετοχές (τέσσερις από τις ΗΠΑ και τέσσερις από τον Καναδά), το 1988 και το 1992 με οκτώ ανδρικές και οκτώ γυναικείες ομάδες.

Από τους αγώνες του 2018, εντάχθηκε και μικτό αγώνισμα από ομάδες ενός αντρός και μιας γυναίκας

## Μετάλλια

### Άνδρες

* 1924
**   Μεγάλη Βρετανία
**   Α΄ ομάδα
**   Β΄ ομάδα
**   

* 1928 ως 1994: Δεν διεξήχθη

* 1998
**  
**   
**  
* 2002
**  
**  
**  
* 2006
**  
**   
**   ΗΠΑ
* 2010
** 
** 
** 
* 2014
**   
**   Μεγάλη Βρετανία
**  
* 2018
**  
**  
**  
* 2022
**  
**   Μεγάλη Βρετανία
**  

### Γυναίκες

* 1998
**  
**  
**  
* 2002
**   Μεγάλη Βρετανία
**  
**   
* 2006
**  
**  
**  
* 2010
** 
** 
**  
* 2014
**   
**  
**   Μεγάλη Βρετανία
* 2018
**  
**  
**  
* 2022
**   Μεγάλη Βρετανία
**  
**  

### Μικτό

* 2018
**  
**  
**  
* 2022
**  
**  
**  

## Ως άθλημα επίδειξης

### Άνδρες

* 1932
#  **Μανιτόμπα**
#  **Οντάριο**
#  **Κεμπέκ**

* 1988
# 
# 
# 

* 1992
# 
# 
#  ΗΠΑ

### Γυναίκες

* 1988
# 
# 
# 

* 1992
# 
# 
#
Κορινθιακός ρυθμός

Ο **Κορινθιακός ρυθμός** είναι ένας από τους τρεις ρυθμούς της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής και είναι ο μεταγενέστερους από αυτούς. Οι κίονες χαρακτηρίζονται από κιονόκρανο που αποτελείται από υψηλό έχινο ("κάλαθος") και τον άβακα. Ο "κάλαθος"  περιβάλλεται από μια ή δύο σειρές φύλλων ακάνθου (βλ. ) και έλικες που φυτρώνουν μέσα από αυτά. Τέσσερις από αυτούς τους έλικες, οι υψηλότεροι, καταλήγουν και ταυτόχρονα υποστηρίζουν τις τέσσερις γωνίες του "άβακα". Ο Κορινθιακός ρυθμός μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως εξέλιξη του Ιωνικού λόγω αυτών των ελίκων. Ο ρυθμός αυτός αποτελεί τον πιο διακοσμητικό από τους τρεις και χρησιμοποιήθηκε κυρίως στους ρωμαϊκούς χρόνους με ποικιλία μορφών.

## Ιστορία
Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο, εφευρέτης του Κορινθιακού κιονόκρανου ήταν ο γλύπτης και τορευτής Καλλίμαχος που εμπνεύστηκε από ένα καλάθι που βρισκόταν στον τάφο ενός κοριτσιού στην Κόρινθο. Το καλάθι, όπου ήταν τοποθετημένα τα παιχνίδια της, σκεπαζόταν από μία τετράγωνη πλάκα. Γύρω από το καλάθι είχαν φυτρώσει άκανθοι ακολουθώντας το σχήμα του. Έτσι γεννήθηκε το κορινθιακό κιονόκρανο σύμφωνα με τον μύθο.

Ο πρώτος γνωστός Κορινθιακός κίονας βρισκόταν στον ναό του Επικούριου Απόλλωνα (περ.420 π.Χ.) στις Βάσσες Φιγάλειας που χτίστηκε από τον Ικτίνο, αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Ο κίονας αυτός, βρισκόταν στο κέντρο της νότιας πλευράς της εσωτερικής κιονοστοιχίας του ναού. Πιθανότατα επρόκειτο για μία συμβολική απεικόνιση του ίδιου του Απόλλωνα, κάτι το οποίο δεν είναι πρωτοφανές. Εξ΄ ίσου παλαιό οικοδόμημα κορινθιακού ρυθμού αναφέρεται το μικρό χορηγικό μνημείο του Λυσικράτη, τον 4ο π.Χ. αι., στην αρχαία Αθήνα.

Ο Κορινθιακός ρυθμός χρησιμοποιήθηκε σπάνια από τους αρχαίους  Έλληνες, ενώ μεγάλη χρήση του παρατηρείται στους Ρωμαϊκούς χρόνους. Στην Αθήνα, εξαιρετικό δείγμα Κορινθιακού ναού, αποτελεί ο δίπτερος Ναός του Ολυμπίου Διός (Ολυμπιείον), τον οποίο αποπεράτωσε ο αυτοκράτορας Αδριανός το 130 και από τον οποίο υπάρχουν μέχρι σήμερα δεκαπέντε κίονες. Γνωστά μνημεία είναι επίσης και η Βιβλιοθήκη του Αδριανού, το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού και το μνημείο του Φιλοπάππου.
[thumb|200 px|left| Κίονας από τον [Ναός του Ολυμπίου Διός|Ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα. Στο βάθος ο Παρθενώνας.]]
[μικρογραφία|Κορινθιακό κιονόκρανο στην Τράπεζα της Ελλάδας, [Θεσσαλονίκη]]
Στα νεώτερα χρόνια, ο Κορινθιακός ρυθμός αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους αρχιτέκτονες της Αναγέννησης αλλά και από τους νεοκλασικιστές.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Ιωνικός ρυθμός
* Δωρικός ρυθμός
* Αιολικός ρυθμός
* Τοσκανικός ρυθμός
* Σύνθετος ρυθμός
* Κιονοστοιχία
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Διαδραστική παρουσίαση της αρχιτεκτονικής του Κορινθιακού ρυθμού από το photodentro.edu.gr

Κατηγορία:Αρχαιοελληνικοί και ρωμαϊκοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί
Το κανάλι της Βαγγελίτσας

***Το κανάλι της Βαγγελίτσας*** ήταν ο τίτλος μιας κωμικής τηλεοπτικής σειράς, που προβλήθηκε από την ΕΡΤ2 τη σεζόν 1987-1988. Δημιουργοί της σειράς ήταν η Δήμητρα Παπαδοπούλου (στην πρώτη σεναριακή της δουλειά), η Μαριάννα Κουτάλου, ο Πάνος Σκουρολιάκος και το συγγραφικό δίδυμο Μιχάλης Ρέππας - Θανάσης Παπαθανασίου, τους οποίους γνώρισε μεταξύ τους η πρωταγωνίστρια, Άννα Βαγενά.

## Υπόθεση
Μετά από μήνες πυρετωδών προσπαθειών, οι γνωστότεροι Έλληνες προγραμματιστές υπολογιστών ετοιμάζονται να πραγματοποιήσουν έναν επιστημονικό άθλο: Τον πρώτο ηλεκτρονικό διορισμό. Το κομπιούτερ Hi-Dow 2000, εφοδιασμένο με τα στοιχεία του ιδανικού διευθυντή, επιλέγει ανάμεσα σε όλο τον ελληνικό πληθυσμό, τον διευθυντή του νέου πειραματικού σταθμού "ΝΤΕΡΤ TV", που δημιουργήθηκε πρόσφατα...

Τυχερή: Η Βαγγελίτσα (Άννα Βαγενά), μια γυναίκα της επαρχίας, η οποία αποφασίζει να φύγει από το χωριό και να έρθει στην Αθήνα, προκειμένου να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη ανοίγοντας τον δικό της τηλεοπτικό σταθμό. Στην πορεία όμως, τα πράγματα δεν θα της πάνε και τόσο καλά όπως θα ήθελε με τη λειτουργία του καναλιού της και στο τέλος αποφασίζει να κλείσει το σταθμό και να γυρίσει πίσω στο χωριό της.

## Διανομή

## Λόγοι διακοπής της σειράς
Η σειρά αυτή σατίριζε τις τηλεοπτικές εκπομπές και σειρές που προβάλλονταν τότε στην ελληνική τηλεόραση, καθώς και την επικαιρότητα της εποχής εκείνης. Η καυστική, για την εποχή, σάτιρα ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών και το κανάλι αναγκάστηκε να διακόψει τη σειρά. Η μετέπειτα βουλευτής Άννα Βαγενά, στην τελευταία σκηνή της σειράς, αποχαιρετά ως Βαγγελίτσα το κοινό της, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Η Βαγγελίτσα ποτέ δεν πεθαίνει!! Γεια σας!!».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Μάγειρας Αχαΐας

Το χωριό **Μάγειρας**, όπως ονομάζεται επίσημα, ή **Μάγειρα** είναι μικρό χωριό της Αχαΐας με πληθυσμό 55 κατοίκους (2011) που ασχολούνται ως επί το πλείστον με τη γεωργία. Ανήκει διοικητικά στον πρώην Δήμο Συμπολιτείας του Νομού Αχαΐας.

## Ιστορία
Το χωριό Μάγειρα ιδρύθηκε γύρω στα 1750-1770 από κατοίκους του μεγάλου χωριού Τσετσεβός που εκείνη την εποχή έπαθε καθίζηση. Αποτελεί δηλαδή μαζί τα χωριά Αραγόζαινα, Γρόπα, Βερίνο, Μυρόβρυση, Δουκαναίικα, Συνανιά, τα επονομαζόμενα "Τσετσεβοχώρια". Η λέξη Μάγειρα υποδηλώνει πιθανότατα όνομα οικογένειας που κατοικούσε κάποτε εκεί.

Οι καθιζήσεις έπληξαν και το ίδιο το χωριό την δεκαετία του 1930, με αποτέλεσμα  πολλοί κάτοικοι να καταφύγουν στον οικισμό Άβυθο (Άκολη) της Ροδοδάφνης.

Για πρώτη φορά το χωριό καταγράφηκε στην απογραφή του Γάλλου στρατηγού Μαιζόν το 1830. Σε αυτήν υπαγόταν στην επαρχία Πατρών. Το 1840 κατατάχθηκε στον τότε Δήμο Ερρηνεής όπου ανήκε μέχρι το 1912 οπότε μεταφέρεται στον τότε Δήμο Μυρόβρυσης (μέχρι το 1919), στο Δήμο Αραγόζαινας (μέχρι το 1924). Έκτοτε αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα και το 1997 εντάχθηκε στον Δήμο Συμπολιτείας. Πλέον, με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκει στον Δήμο Αιγιαλείας.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού από το 1830 έως τις μέρες μας είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Συμπολιτείας 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Τσετσεβός Αχαΐας

Ο **Τσετσεβός** ήταν κωμόπολη της Αχαΐας, εγκαταλελειμμένη από το 1775.

## Ιστορία
Το χωριό **Τσετσεβός** (ή **Τζετζεβός**) ήταν μια κωμόπολη του πρώην Δήμου Ερινεού που καταστράφηκε από καθιζήσεις στο διάστημα 1750-1775. Βρισκόταν χτισμένο στη βόρεια πλαγιά του όρους Παναχαϊκού, κοντά στο βουνό όπου σήμερα βρίσκεται το μοναστήρι του Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου (ή Άγ. Ιωάννης ο Τσετσεβός). Σύμφωνα με την παράδοση είχε πληθυσμό περίπου 2.000 κατοίκων. Στην απογραφή όμως του Ενετού Francesco Grimani το 1700, είχε 63 οικογένειες, δηλαδή μόνο 233 κατοίκους. Σε αυτήν την απογραφή εμφανίζεται και για πρώτη φορά επίσημα με το όνομα *Cicevo*.

### Οι καθιζήσεις
Γύρω στα 1750 άρχισαν να παρατηρούνται καθιζήσεις στην περιοχή του χωριού και οι κάτοικοι άρχισαν να το εγκαταλείπουν σταδιακά. Οι καθιζήσεις συνεχίστηκαν μέχρι το 1775 περίπου όταν όλοι οι κάτοικοι το είχαν πλέον εγκαταλείψει. Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν σε επτά τοποθεσίες όπου αρχικά είχαν τα κτήματά τους και έχτισαν νέα χωριά. Τα χωριά αυτά είναι γνωστά με την επωνυμία **Τσετσεβοχώρια** και είναι τα εξής: Αραγόζαινα, Γρόπα, Βερίνο, Μυρόβρυση, Δουκαναίικα, Συνανιά και Μάγειρα. Αξιοσημείωτο είναι ότι παρά την ολοσχερή καταστροφή του χωριού 3 χρόνια αργότερα οι κάτοικοι των παραπάνω χωριών θεωρούνται ακόμα ως κάτοικοι Τσετσεβού, όπως φαίνεται σε ένα Πατριαρχικό επιτίμιο του 1778 που απευθύνεται *"Προς Τζετζεβόν"*.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Βασίλης Παναγιωτόπουλος, *Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος-18ος αιώνας*, μετάφρ. Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμ. Αγγελική Κόκκου, Ιστορικό Αρχείο - Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987. ISBN 978-000-7059-21-8.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Τζετζεβός.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα του χωριού Αραγόζαινα με αναφορές στον Τσετσεβό
* Άρθρο για την μάχη στον Αγ. Ιωάννη του Τσετσεβού το 1827. filodimos.gr. 17/07/2003.

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ερινεού
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Άρης Δαβαράκης

Ο **Άρης Δαβαράκης** (γενν. 31 Ιουλίου 1953, Αλεξάνδρεια) είναι Έλληνας στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός.  

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1953 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αλλά το 1964 έρχεται στην Αθήνα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε να κάνει εκπομπές στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, όπου και γνώρισε τον Μάνο Χατζιδάκι. Το 1982 ο Χατζιδάκις ανέβασε τη μουσική θεατρική παράσταση «Πορνογραφία», όπου ο Άρης Δαβαράκης έγραψε κάποια από τα τραγούδια και κάποια από τα κείμενα. Η παράσταση σύντομα κατέβηκε λόγω μειωμένου ενδιαφέροντος από το κοινό, παρ' όλα αυτά τα τραγούδια «Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων» («Σαν παλιό σινεμά)» σε ερμηνεία Βασίλη Λέκκα και «Πορνογραφία» σε ερμηνεία Έλλης Πασπαλά, έμειναν στο χρόνο και έκαναν πολλές επανεκτελέσεις. Το 1983 ο Μάνος Χατζιδάκις γράφει τη μουσική για το δίσκο *Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς*, όπου τους στίχους γράφει ο Δαβαράκης, ο συνθέτης και η Αγαθή Δημητρούκα. Τα τραγούδια «Νυχτερινά αγάλματα» και «Πωλητής ιδανικών στιγμών» γνωρίζουν την επιτυχία. Τέλος, ο Δαβαράκης γράφει τους στίχους του κομματιού . 

Μετά το θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι ο Άρης Δαβαράκης συνεργάζεται με συνθέτες όπως η Ευανθία Ρεμπούτσικα, ο Π. Καλαντζόπουλος, ο Χρ. Νικολόπουλος κ.ά.. Τα δημοφιλέστερα τραγούδια του είναι: «Αλεξάνδρεια» (μουσική Ε. Ρεμπούτσικα, ερμηνεία Γ. Κότσιρας), «Το ποδήλατο» και «Κάτσε καλά» (μουσική Χρ. Νικολόπουλος, ερμηνεία Κ. Μακεδόνας), «Για τη συνήθεια του έρωτα» (μουσική Π. Καλαντζόπουλος, ερμηνεία Έλλη Πασπαλά) και «Τώρα μένω μόνος μου» (μουσική Χρ. Νικολόπουλος, ερμηνεία Δ. Μπάσης). Ο Άρης Δαβαράκης έχει κάνει αρκετές εκπομπές στο ραδιόφωνο, ενώ το 2007 το Β΄ Πρόγραμμα τον τίμησε μέσα από ένα αφιέρωμα που έκανε στους σημαντικότερους Έλληνες στιχουργούς.

Το 2005 βρέθηκε στις Φυλακές Κορυδαλλού για έξι μήνες όταν συνελήφθησαν άνθρωποι με ναρκωτικά μέσα σε κέντρο στο οποίο φαινόταν να κατέχει το 2%. Η εμπειρία τον οδήγησε στο να γράψει το πρώτο του θεατρικό έργο «Το 99%».  Το 2016 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του *Ο Πρωθυπουργός* από τις εκδόσεις «Φερενίκη».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Bang

Οι **Bang** ήταν ελληνικό μουσικό συγκρότημα της ποπ αποτελούμενο από 2 μέλη,τον Βασίλη Δερτιλή και τον Θάνο Καλλίρη.

## Καριέρα
Η καριέρα τους ξεκίνησε το 1985, με την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου. Η μεγαλύτερη στιγμή του συγκροτήματος ήταν η εκπροσώπηση της Ελλάδας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Εurovision το 1987 με το τραγούδι **Stop**, στα φωνητικά ήταν οι Κατερίνα Καλλίρη, Μαριάνα Ευστρατίου και Laura Burke, καταλαμβάνοντας τη 10η θέση και κάνοντας τα πρώτα βήματα για μια διεθνή καριέρα.

Στη διάρκεια αυτής της απόπειρας, συνεργάστηκαν με σημαντικούς παραγωγούς και ηχολήπτες της εποχής, όπως τον Shep Pettibone (Madonna, George Michael, Elton John κλπ.), M. Hutchinson (Madonna κλπ.), Bob Kraushaar (Johnny Hates Jazz, Erasure, Marc Almond κλπ.), François Kevorkian και άλλους. Το βίντεο κλιπ του *«Holding my heart»* γυρίστηκε στο Χόλυγουντ με διάσημους συνεργάτες, ενώ επίσης έκαναν κι ένα βίντεο κλιπ και μια μίνι περιοδεία στην Ιαπωνία.

Από τα τέλη του 1985 και μέχρι τα μέσα του 1991, όπου και οι Bang σταμάτησαν, ένα τραγούδι τους, το *«You're the one»*, μπήκε στο Βρετανικό Τοp 75 και ένα άλλο, το *«Holding my heart»*, στο Αμερικανικό Hot 100.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά pop συγκροτήματα
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1987
Αυστραλοπίθηκος

*** Αυστραλοπίθηκος*** (*Australopithecus*) (εκ του *"australis"*, *νότιος* στα Λατινικά, και του πίθηκος) είναι ένα γένος ανθρωποειδών που έχει αφανιστεί. Σύμφωνα με παλαιοντολογικά και αρχαιολογικά στοιχεία, το γένος Αυστραλοπίθηκος εξελίχτηκε στην ανατολική Αφρική περίπου 4 εκατομμύρια χρόνια πριν και στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την ήπειρο μέχρι να αφανιστεί 2 εκατομμύρια χρόνια πριν. Αυτό το διάστημα έζησαν πολλά είδη αυστραλοπίθηκων όπως ο *[[Australopithecus anamensis]]*, ο *[[Australopithecus afarensis|A. afarensis]]*, ο *[[Australopithecus sediba|A. sediba]]*, και ο *[[Australopithecus africanus|A. africanus]]*. Μέχρι πρότινος είδη σαν τον *[[Australopithecus robustus|A. robustus]]* και τον *[[Australopithecus boisei|A. boisei]]*, πιστεύεται πως αποτελούσαν μέλη του ίδιου γένους των Αυστραλοπιθήκων. Παρόλα αυτά πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν πως αποτέλεσαν ένα ξεχωριστό γένος, γεγονός που διαίρεσε τις αυστραλοπιθηκίνες σε δύο γένη: τον *Αυστραλοπίθηκο* (***λεπτοφυείς αυστραλοπιθηκίνες***), και τον ''Παράνθρωπο'' (*Paranthropus*) (*εύρωστες αυστραλοπιθηκίνες*).

Είναι κοινά αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα πως οι αυστραλοπίθηκοι διαδραμάτισαν έναν καθοριστικό ρόλο στην ανθρώπινη εξέλιξη, και αποτέλεσαν πρόγονο του *[[Homo habilis]]*, *[[Homo ergaster]]* και κατά ακολουθία του σύγχρονου ανθρώπου, *[[Homo sapiens sapiens]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Κατηγορία:Ανθρώπινη εξέλιξη
Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα
Δημήτρης Ανδρέου

Ο **Δημήτρης Ανδρέου** (1941 - 1 Αυγούστου 2008) ήταν Κύπριος δημοσιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε δημοσιογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Δημοσιογραφίας της Λιλ στη Γαλλία. Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, πήρε μέρος στις φοιτητικές διαδηλώσεις του Μάη του ’68 και συμμετείχε στον αγώνα εναντίον της Δικτατορίας στην Ελλάδα.

Το 1971 επέστρεψε στη Κύπρο και προσλήφθηκε από το ΡΙΚ ενώ παράλληλα ήταν ανταποκριτής της Le Monde και του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Το 1999, αποχώρησε από το ΡΙΚ προκειμένου να συνεργαστεί με ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια όπως το Mega Κύπρου, η Τηλεόραση ΣΙΓΜΑ και το Plus TV. Πέρα από την τηλεόραση, ο Δημήτρης Ανδρέου αρθρογραφούσε τακτικά σε πολιτικές εφημερίδες. Κατά τη τουρκική εισβολή το 1974 και μεταγενέστερα, κάλυψε με μεγάλη επιτυχία κρίσιμα ρεπορτάζ για τη μεγαλόνησο, όπως οι συνεδρίες του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και άλλα γεγονότα της κρίσιμης αυτής ιστορικής περιόδου, ενώ σημαντική καμπή στην καριέρα του αποτέλεσε η εκπομπή *"Μαρτυρίες"* (ΡΙΚ), όπου το 1994, πρόβαλε ένα αφιέρωμα στο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974. Για την εργασία του, τιμήθηκε με έξι βραβεία.

Απεβίωσε την 1η Αυγούστου του 2008, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου νοσηλευόταν, ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στις 20 Ιουλίου του ιδίου έτους, κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού Plus TV.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι
Κρίκετ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το κρίκετ ήταν ολυμπιακό άθλημα από το 1896 αλλά διεξήχθη μόνο στην Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι.

## Ιστορικές πληροφορίες

### Αθήνα 1896
Το 1896 στην Α΄ Ολυμπιάδα της Αθήνας το πρόγραμμα προέβλεπε και αγώνες κρίκετ. Είχαν δηλώσει συμμετοχή δύο ομάδες, μια βρετανική από τη Μάλτα, τότε αποικία της Μεγ. Βρετανίας και μια ελληνική από την Κέρκυρα, το μοναδικό μέρος που παίζεται αυτό το άθλημα στην Ελλάδα. Όμως, οι αγώνες δεν διεξήχθησαν.

### Παρίσι 1900

Το 1900, στο Παρίσι, συμπεριλήφθηκε και το κρίκετ στο πρόγραμμα της δεύτερης Ολυμπιάδας. Στο άθλημα αυτό δήλωσαν συμμετοχή τέσσερις χώρες αλλά τελικά το Βέλγιο και η Ολλανδία αποσύρθηκαν. Έτσι μετείχαν μόνο η διοργανώτρια Γαλλία με μια ομάδα εργαζόμενων στη βρετανική πρεσβεία και η Μεγάλη Βρετανία με το σύλλογο "Ντίβον & Σόμερσετ Γουόντερερς". Η βρετανική ομάδα αναδείχθηκε ολυμπιονίκης και σύμφωνα με τα ισχύοντα τότε της απονεμήθηκε αργυρό μετάλλιο και κύπελλο, ενώ στη γαλλική ομάδα δόθηκε χάλκινο μετάλλιο.

### Σεντ Λούις 1904 και Λονδίνο 1908
Το κρίκετ προβλεπόταν στο πρόγραμμα των ολυμπιακών αγώνων του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ και του 1908 στο Λονδίνο αλλά τελικά δεν διεξήχθη. Λόγω μειωμένου ενδιαφέροντος αποσύρθηκε από τους ολυμπιακούς αγώνες. Όμως, εξακολουθεί να θεωρείται ολυμπιακό άθλημα και διεξάγεται στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας.

## Μετάλλια
* 1900
**   Μεγάλη Βρετανία
**  
**  Δεν δόθηκε

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αποτελέσματα στο Cricinfo
* 'The Ignorant Olympians'

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Ολυμπιακοι
Κουίκεν Λόουνς Αρένα

Η **Κουίκεν Λόουνς Αρένα** (*Quicken Loans Arena*, επίσης αναφέρεται ως «The Q») είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο κέντρο του Κλίβελαντ, στην πολιτεία Οχάιο των ΗΠΑ. Μέχρι τον Αύγουστο του 2005 ήταν γνωστή ως *Gund Arena* προς τιμήν του Γκόρντον Γκαντ, πρώην ιδιοκτήτη των Κλίβελαντ Καβαλίερς, ο οποίος κατέβαλε χρήματα για την απόκτηση των δικαιωμάτων ονοματοδότησης. Είναι έδρα των Κλίβελαντ Καβαλίερς, ομάδας του ΝΒΑ.

Ο χώρος εγκαινιάστηκε με μια συναυλία από τον Μπίλι Τζόελ στις 17 Οκτωβρίου 1994. Είναι ιδιοκτησία της *Gateway Economic Development Corporation*, η οποία τον εκμισθώνει στους *Cavaliers*. Η «Q» έχει χωρητικότητα 20.562 θέσεις για το μπάσκετ, συμπεριλαμβανομένων των 2.000 καθισμάτων της ομάδας, καθώς και 92 πολυτελείς σουίτες.

## Εικόνες

 Quicken Loans Arena 2.jpg|Εξωτερική όψη του γηπέδου
 2009 Eastern Conference Finals Game 1.jpg|Άποψη του γηπέδου


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Οχάιο
Κατηγορία:Γήπεδα χόκεϊ επί πάγου στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ωχρά σπειροχαίτη

Η **ωχρά σπειροχαίτη** (***Spirochaeta pallida***) ή ***Τρεπόνημα το ωχρόν*** (***Treponema pallidum***) είναι βακτήριο του γένους *Treponema*.

Αποτελεί μικροοργανισμό λεπτό, μεγάλου μήκους, σπειροειδούς σχήματος, κινούμενο με ελικοειδείς κινήσεις. Μεταφράστηκε ως «ωχρά» διότι δε χρωματίζεται καλά με τις συνήθεις χρωστικές για μικροσκόπηση.

Έχει την ισχυρότερη λοιμογόνο δράση σε σχέση με τα υπόλοιπα παθογόνα τρεπονήματα και την ικανότητα να προσβάλλει πρακτικά κάθε σύστημα του οργανισμού. Μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή και προκαλεί τη σύφιλη. Τα συμπτώματα και στους άντρες και στις γυναίκες είναι τα ίδια. Περίπου 3 εβδομάδες μετά τη μόλυνση, στο 1ο στάδιο, εμφανίζεται στο πέος, στον κόλπο ή στον πρωκτό, μια ανώδυνη σκληρή πληγή, η οποία περιέχει πολυάριθμα μικρόβια και γι' αυτό είναι πολύ μολυσματική. Η πληγή αυτή εξαφανίζεται σε λίγες εβδομάδες, αλλά η νόσος εξελίσσεται, και μέσα σε 3 μήνες φτάνει στο 2ο στάδιο.

## Αναφορές στη σύγχρονη κουλτούρα
Το Αθηναϊκό έντεχνο αναρχικό συγκρότημα Ωχρά Σπειροχαίτη χρησιμοποιεί ως όνομα την ονομασία του βακτηρίου την οποία πιθανότατα εμπνεύστηκε από το ομώνυμο ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Αντωνιάδης Α. και συν., "Ιατρική Μικροβιολογία", 3η έκδοση, εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης, Βιβλίο Βιολογίας Α λυκείου , 2005, ISBN 960-399-333-6

Κατηγορία:Σπειροχαίτες
Χαρακτήρας (υπολογιστές)

Στο εννοιολογικό πλαίσιο και την ορολογία της τεχνολογίας των υπολογιστών και των  τηλεπικοινωνιών (βασισμένων σε μηχανή), **χαρακτήρας** καλείται μια μονάδα πληροφορίας που αντιστοιχεί περίπου σε ένα σύμβολο ενός γραπτού συστήματος
μιας φυσικής γλώσσας (π.χ. ενός αλφαβήτου).

Παράδειγμα χαρακτήρα είναι ένα γράμμα (όπως a, b, c, α, β, γ, ...), ένας αριθμός (όπως 0, 1, 2, 3, ...), ένα σημείο στίξης (όπως κόμμα, θαυμαστικό, παρένθεση, ...). Η έννοια περιλαμβάνει επίσης κάποια σύμβολα που μπορεί να χρησιμοποιηθούν στην απεικόνιση πληροφορίας στην οθόνη ενός υπολογιστή (όπως ╚, ╤, ╧ , ...),  καθώς και χαρακτήρες ελέγχου (όπως ESCape, LineFeed, ACKnowledgement, CarriageReturn, ...)  οι οποίοι δεν αντιστοιχούν σε κάποια φυσική γλώσσα αλλά σε κάποια μπιτ πληροφορίας τα οποία χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία και μετάδοση πληροροφίας σε μια ή περισσότερες γλώσσες. Παραδείγματα χαρακτήρων ελέγχου είναι οι  carriage return ή στηλοθέτης, οι εντολές προς εκτυπωτή ή άλλη συσκευή εξόδου που εμφανίζει ή μεταφέρει πληροφορία.

## Κωδικοποίηση χαρακτήρα
Οι υπολογιστές και ο τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός αναπαριστούν τους χαρακτήρες σαν αριθμούς, οι οποίοι προκύπτουν μέσω κάποιας κωδικοποίησης χαρακτήρων. Οι αριθμοί αυτοί μεταδίδονται και αποθηκεύονται σε υπολογιστικά συστήματα σαν αλληλουχίες δυαδικών ψηφίων. Δημοφιλείς κωδικοποιήσεις χαρακτήρων είναι η ASCII και  η διεθνής Unicode, ενώ για τα ελληνικά η ελληνική ISO 8859-7.

## Δείτε επίσης
*Κωδικοποίηση χαρακτήρων
*ASCII

κατηγορία:Κωδικοποίηση χαρακτήρων
Κατηγορία:Τύποι δεδομένων
Κατηγορία:Ψηφιακή τυπογραφία