open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χθόνια

Τα **Χθόνια** ήταν αρχαία ελληνική ετήσια θερινή εορτή που τελούνταν κυρίως στην Ερμιόνη περί τα μέσα του καλοκαιριού προς τιμή της Χθονίας Δήμητρας. 

Κατά την εορτή αυτή οι κάτοικοι της πόλης ενδεδυμένοι με λευκούς χιτώνες και στεφανωμένοι με άνθη πορεύονταν σε πομπή στο ναό της θεάς στο ιερό του οποίου κάθονταν σε θρόνους τέσσερις γραίες, οι οποίες και θυσίαζαν με δρεπάνια τις προσκομιζόμενες τέσσερις δαμάλεις την μία μετά την άλλη.

Στο δε σηκό του ναού υπήρχαν τα αγάλματα της Δήμητρας και της Αθηνάς, ενώ στον περίβολο του ναού βρίσκονταν οι τάφοι των παλαιότερων ιερειών που είχαν πεθάνει.

Πολλοί συνδυάζουν την χριστιανική εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου ως συνέχεια των αρχαίων Χθονίων. 

## Δείτε επίσης
*Χθόνιες θεότητες

## Πηγές
*«Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου», τόμ.18ος, σελ.631.

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Γαλλική Σχολή Αθηνών

Η **Γαλλική Σχολή Αθηνών** (Γαλλικά: *École Française d'Athènes (EfA)*) είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που βρίσκονται στην Αθήνα. 

## Ιστορία
Η γαλλική σχολή, που ιδρύθηκε το 1846, δεν είναι μόνο το παλαιότερο ξένο ινστιτούτο που ιδρύθηκε στην Αθήνα, μα επίσης το πρώτο ακαδημαϊκό γαλλικό ινστιτούτο εκτός Γαλλίας. Η ίδρυσή του συνδέεται με το γαλλικό φιλελληνισμό, αλλά και με την πολιτική της Γαλλίας στην ανατολική μεσόγειο, την εποχή εκείνη. 

## Υπηρεσίες
Διευθύνει προγράμματα έρευνας σε όλους τους τομείς των Ελληνικών Σπουδών, αλλά κυρίως στην αρχαιολογία, στη μελέτη των επιγραφών και στις Κλασσικές Σπουδές. Το EfA έχει επίσης ένα εκτεταμένο πρόγραμμα υποτροφιών. Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει 80.000 βιβλία, 550.000 φωτογραφίες, και 35.000 χάρτες. 

## Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο
Αντίθετα από τα περισσότερα ξένα ινστιτούτα, το ΕfA μοιάζει περισσότερο με σχολή μεταπτυχιακών σπουδών παρά με ένα απλό ινστιτούτο ερευνών. Μερικές από τις υποτροφίες που προσφέρει μπορούν να ανανεωθούν έως και τέσσερα χρόνια, προσφέροντας έτσι στους σπουδαστές που το επιθυμούν να διεξάγουν μέρος ή και ολόκληρη τη διδακτορική τους διατριβή στην Αθήνα.

## Ανασκαφές
Στα 160 χρόνια από την ίδρυσή της η γαλλική σχολή έχει συμμετάσχει σε πολλές ανασκαφές, όπως στους Φιλίππους, στους Δελφούς, στη Θάσο , στο Άργος, στη Δήλο, στα Μάλια και στον Ιτάνο (Κρήτη), αλλά και στην Αμαθούντα της Κύπρου.

## Βιβλιογραφία
* G. Radet, *L'histoire et l'œuvre de l'École française d'Athènes* (*History and the Works of École française d'Athènes*), Paris, 1901. 
* R. Étienne et al., *L'Espace grec. Cent cinquante ans de fouilles de l'École française d'Athènes* (*Greek Space, A Hundred and Fifty Years of Excavation of the École française d'Athènes*), Fayard, 1996.
* Κόρκα, E. κ.α., *Ξένες αρχαιολογικές σχολές στην Ελλάδα: 160 χρόνια*, Αθήνα 2005

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα του EfA
* Λίστα με όλα τα μέλη του EfA
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνογαλλικές σχέσεις
Ταχύτητα του ήχου

Η **ταχύτητα του ήχου** σε ατμοσφαιρικό ξηρό αέρα στους 20 °C είναι 343 m/sec ή 1.235 km/h.

Γενικά δεν είναι σταθερή, αλλά εξαρτάται από τις καταστατικές μεταβλητές του συστήματος (πίεση, θερμοκρασία).

Είναι σημαντική παράμετρος για ρευστομηχανικά συστήματα συμπιεστών ρευστών στα οποία η ταχύτητα της ροής πλησιάζει ή ξεπερνά το 0.8 Mach (πρακτικώς αεριοστρόβιλοι και υπερηχητικά αεροσκάφη), οπότε το ρευστό παύει να συμπεριφέρεται ως ασυμπίεστο και είναι πλέον συμπιεστό.

## Υπολογιστικές σχέσεις
### Στερεά
Η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται ένα ηχητικό κύμα δια μέσω ενός οποιουδήποτε ελαστικού στερεού μέσου υπολογίζεται από τη σχέση

:c = \sqrt{\frac{E}{\rho}}  (m/s)

όπου,
:\ E είναι το μέτρο ελαστικότητας (Ν/ m^2)
: \rho \, είναι η πυκνότητα (kg/ m^3 )

### Αέρια
Η ταχύτητα του ήχου δια μέσω ιδανικού αερίου υπολογίζεται από τη σχέση

:c_{\Iota \Alpha} = \sqrt{\gamma \cdot R \cdot T}

όπου,
:\ R = R_*/M 
:\ R_* = 8.315410 \cdot \mathrm{J \cdot mol^{-1}} \cdot K^{-1}  η σταθερά των αερίων
:\ M  το μοριακό βάρος του αερίου ( 0.0289645 \cdot \mathrm{kg \cdot mol^{-1}} για τον αέρα) 
:ο λόγος των ειδικών θερμοτήτων  \gamma = \frac{C_P}{C_V} μπορεί να ληφθεί για ιδανικό διατομικό αέριο ίσος περίπου με \ \gamma\, = 1.4000 
:\ C_P  η ισόθλιπτη (ή ισοβαρής) θερμοχωρητικότητα και \ C_V  η ισόχωρη θερμοχωρητικότητα
:\ T  η θερμοκρασία σε °Κ

## Βιβλιογραφία
* Μαθιουλάκης, Δ., Συμπιεστά ρευστά, ΕΜΠ, 2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Speed of Sound Calculator
* Calculation: Speed of Sound in Air and the Temperature
* Speed of sound: Temperature Matters, Not Air Pressure
* Properties of the U.S. Standard Atmosphere 1976
* The Speed of Sound
* How to Measure the Speed of Sound in a Laboratory
* Did Sound Once Travel at Light Speed?
* Acoustic Properties of Various Materials Including the Speed of Sound 
* Discovery of Sound in the Sea (uses of sound by humans and other animals)

Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Κατηγορία:Μηχανική ρευστών
Κατηγορία:Αεροδυναμική
Κατηγορία:Ήχος
Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών

Το **Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών** (γερμανικά: *Deutsches Archäologisches Institut (DAI), Abteilung Athen*) είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που βρίσκονται στην Αθήνα. Βρίσκεται στην οδό Φειδίου 1, στη γωνία με την Χαριλάου Τρικούπη, δίπλα στο Μέγαρο Πρόκες - Όστεν. Χτίστηκε με σχέδια του αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ μεταξύ του 1887 και του 1897.

## Γενικές πληροφορίες, Ιστορία, Υπηρεσίες
Ιδρύθηκε το 1874, και ήταν το δεύτερο ξένο αρχαιολογικό ινστιτούτο της Αθήνας. Σήμερα είναι ένα από τα διάφορα εξειδικευμένα τμήματα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Με το πρόγραμμα ερευνών του, την πλούσια βιβλιοθήκη του με τους 75.000 τόμους, και το μεγάλο φωτογραφικό του αρχείο, το γερμανικό ινστιτούτο της Αθήνας είναι ένας σημαντικός συντελεστής για τη μελέτη της ελληνικής αρχαιολογίας.

## Ανασκαφές

Το γερμανικό ινστιτούτο συμμετείχε σε πολλές ανασκαφές όπως αυτές στη Λευκάδα, στην Ιθάκη, στον Ορχομενό, στη Θήβα, στο Μενίδι, στην Ελευσίνα και στις Αμύκλες (Λακωνία). Οι τρέχουσες δράσεις του ινστιτούτου περιλαμβάνουν ανασκαφές στο Καλαπόδι, Τίρυνθα, στον Κεραμεικό, στην Αρχαία Ολυμπία, και στο Ηραίον της Σάμου.

## Διευθυντές
Διευθυντές του Ινστιτούτου ήταν αξιόλογοι αρχαιολόγοι / ιστορικοί:
* Otto Lüders 1872–1874
* Ούλριχ Κέλλερ (Ulrich Köhler) 1875–1886
* Όιγκεν Πέτερσεν (Eugen Petersen) 1886-1887
* Βίλελμ Ντέρπφελντ (Wilhelm Dörpfeld) 1887–1912
* Γκέοργκ Κάρο (Georg Karo) 1912–1919 και 1930–1936
* Ερνστ Μπούσορ (Ernst Buschor) 1921–1929
* Walter Wrede 1937–1944
* Emil Kunze 1951–1966
* Ulf Jantzen 1967–1974
* Helmut Kyrieleis 1975–1988
* Klaus Fittschen 1989–2001
* Wolf-Dietrich Niemeier 2001–2013
* Katja Sporn 2014-

## Δημοσιεύσεις του Ινστιτούτου
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
## Βιβλιογραφία
*Κόρκα, E. κ.α., *Ξένες αρχαιολογικές σχολές στην Ελλάδα: 160 χρόνια*, Αθήνα 2005

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών
* Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, πληροφορίες για το νεοκλασικό οίκημα όπου στεγάζεται, Αρχείο Νεότερων Μνημείων.

Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Αρχαιολογικο Ινστιτουτο Αθηνων
Θεονέστε Μπαγκοσόρα

Ο συνταγματάρχης **Θεονέστε Μπαγκοσόρα** (*Théoneste Bagosora*, 16 Αυγούστου 1941 -25 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν πρώην αξιωματικός του στρατού της Ρουάντας. Είναι γνωστός για το ρόλο του στη γενοκτονία του 1994, που έλαβε χώρα στη Ρουάντα.

Ο Μπαγκοσόρα κατέλαβε τον έλεγχο της χώρας, μετά το θάνατο του προέδρου Ζουβενάλ Χαμπιαριμάνα το 1994 και τη δολοφονία της πρωθυπουργού Αγκάθε Ουγιλινγκιγιαμάνα. Ο συνταγματάρχης ηγήθηκε της γενοκτονίας των Χούτου εναντίον των Τούτσι, η οποία άφησε πίσω της 800.000 θύματα μέσα σε 100 ημέρες. Μετά τη γενοκτονία κατέφυγε στο Καμερούν, όπου και συνελήφθη το 1996. Δικάστηκε την ίδια χρονιά από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Ρουάντα και καταδικάστηκε ισόβια στις 18 Δεκεμβρίου του 2008 για γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουάντα
Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Σίντσι Ρόκα

Ο **Σίντσι Ρόκα** (Κέτσουα *Sinchi Roq'a Inka* "γενναίος και γεναιόδωρος Ίνκα", ισπ. *Sinchi Roca*) ήταν ο δεύτερος βασιλιάς του Κούσκο και αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Μάνκο Κάπακ και της Μάμα Όκλιο. Ανήκε στη δυναστεία *Ούριν* (ισπ. *Hurin*) που ίδρυσε ο πατέρας του.

Οι πηγές μας παραδίδουν ότι ο Σίντσι Ρόκα ήταν φιλειρηνικός ηγεμόνας. Ο Ισπανός χρονικογράφος *Πέδρο Θιέθα ντε Λεόν* ή *Πέδρο Σιέσα ντε Λεόν* (*Pedro Cieza de León*) παραδίδει στα γραπτά του ότι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του κτίστηκαν μεγάλα έργα που βοήθησαν το λαό στη καλύτερη καλλιέργεια του εδάφους αλλά και στην απόκτηση νέων αγρών. 

Ο Σίντσι Ρόκα προσπάθησε να θέσει τις βάσεις για τη δημιουργία καλών διπλωματικών σχέσεων με τους γειτονικούς λαούς. Αυτές οι συνθήκες που συμφώνησε με τους γείτονες λαούς βοήθησαν στην ύστερη επέκταση του λαού του. Μία αποτυχημένη προσπάθεια είχε μόνο, όταν ο διπλωμάτης *Τεουοτίι*  (ισπ. *Teuotihi*) στάλθηκε σε ένα γειτονικό βασίλειο για να κλείσει μια συμφωνία. Τελικά ο διπλωμάτης αποκεφαλίστηκε από τους γείτονες των Ίνκας και αυτό οδήγησε σε πόλεμο. Στη μάχη του *Μαουεντίπι* μαρτυράται ότι νίκησαν οι Ίνκας. Παρότι δεν έχουμε αξιόπιστη γραπτή μαρτυρία για αυτό το αποτέλεσμα, οι ιστορικοί θεωρούν ότι οι Ίνκας ήταν όντως οι νικητές στο πεδίο της μάχης γιατί σε αντίθετη περίπτωση αυτό θα είχε αποτελέσει τροχοπέδη για την επέκταση τους.

Ο Σίντσι Ρόκα ανήλθε στο θρόνο πιθανότατα το 1230 ή το 1250 ενώ βασίλεψε για μικρό χρονικό διάστημα. Παντρεύτηκε την Μάμα Κόρα και γίος του ήταν ο Γιόκε Γιουπάνκι, ο οποίος τον διαδέχθηκε στο θρόνο.

## Πηγές
* ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΙΝΚΑΣ, Δεληγίαννης Π., τεύχος 147, εκδόσεις Περισκόπιο, Νοέμβριος 2008
* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΥΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα, 1996
* *History of the Incas*, Sarmiento de Gamboa P., S. Bauer B., Smith V., Decoster J., University of Texas Press, March 2007

Σ
Ευρώτας Ι (ατμομυοδρόμων)

Ο **Ευρώτας Ι** (Ατμομυοδρόμων) ήταν ένα από τα λεγόμενα «*τέσσερα ποτάμια*», μαζί με τα Αλφειός Ι, Αχελώος Ι και Πηνειός Ι με τα οποία αποτέλεσαν την περίφημη Μοίρα των «*ποταμών*». Ναυπηγήθηκε στο ναυπηγείο "William Denny and Brothers" της Σκωτίας το 1884. Υπέστη ανακατασκευή την περίοδο 1895-97.

Ηταν τρικάταρτο ιστιοφόρο (μπάρκο) με ατμομηχανή και έλικα. Χρησιμοποιόταν βασικά ως κανονιοφόρος και αργότερα ως Αρχηγίδα της εκπαιδευτικής μοίρας.

Πήρε μέρος στους πολέμους του 1897 και του 1912-13. Παροπλίστηκε το 1925.

## Βιβλιογραφία

*Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
*Conway's All the World's Fighting Ships, 1906-1922
*Jane's Fighting Ships 1912

Α
Εμβιοτοκίδες

Με την ονομασία **εμβιοτοκίδες**, (Embiotocidai), φέρεται οικογένεια ψαριών στην οποία περιλαμβάνονται ψάρια ζωοτόκα, εξ ου και η ονομασία τους, που απαντώνται κυρίως στις ακτές του Βορείου Ειρηνικού Ωκεανού. Το μήκος τους φθάνει περίπου τα 45 εκατοστόμετρα.

Στην οικογένεια αυτή κατατάσσονται τα ακόλουθα δεκατρία γένη ψαριών στα οποία περιλαμβάνονται συνολικά 22 είδη, τα οποία και είναι:
ο "Αμφίστιχος", (Amphistichus), ο "Βραχυΐστιος" (Brachyistius), ή "Αμφιγωνόπτερος", (Amphigonopterus), o "Δίτρημος", (Ditrema), ο "Εμβιοτόκος", (Embiotoca), ο "Ζαλεμβιος", (Zalembius), ο "Κυματογαστήρ", (Cymatogaster), ο "Μικρόμετρος", (Micrometrus), ο "Νεοδίτρημος", (Neoditrema), ο "Ρακόχειλος", (Rhacochilus), ο "Φανερόδων", (Phanerodon), ο "Υπερπρόσωπος", (Hyperprosopon), ο "Υστερόκαρπος", (Hysterocarpus), και ο "Ύψουρος", (Hypsurus).

## Ταξινόμηση

Η οικογένεια των εμβιοτοκιδών ανήκει στην υπόταξη των Λαβροειδών.

## Πηγές
 

Κατηγορία:Οικογένειες ψαριών
Κατηγορία:Περκόμορφα
Τηλεφωνικό σεξ

**Τηλεφωνικό σεξ** ονομάζεται η προσομοίωση του σεξ μέσω τηλεφώνου.
## Πρακτική
Το τηλεφωνικό σεξ προκύπτει όταν κατά μία τηλεφωνική συνομιλία χρησιμοποιείται ερωτικό λεξιλόγιο για τη διέγερση και των δύο συμμετεχόντων. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μπορεί να υπάρξει μονόπλευρος ή αμοιβαίος αυνανισμός. Υπάρχουν πολλές τηλεφωνικές γραμμές στις οποίες ο πελάτης μπορεί να τηλεφωνήσει και να συνδιαλεχθεί με έναν τηλεφωνητή (έμβιο ή συσκευή), ή με έναν άλλο πελάτη. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου άτομα ανταλλάσσουν τηλέφωνα μέσω διαδικτύου γι' αυτό το λόγο. Επίσης, το τηλεφωνικό σεξ επιτρέπει στα άτομα ενός ζευγαριού να διατηρούν ερωτική "επαφή" όταν βρίσκονται μακριά το ένα από το άλλο.

Κατά τη διάρκεια του τηλεφωνικού σεξ ο πελάτης διατηρεί την ανωνυμία του και μπορεί να εκφράσει οποιαδήποτε σεξουαλική επιθυμία. Καθώς δεν υπάρχει πραγματική σεξουαλική επαφή, δεν υφίσταται κίνδυνος εγκυμοσύνης ή μετάδοσης σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων. Παρόλ' αυτά, οι (τηλεφωνικές) γραμμές τηλεφωνικού σεξ είναι ακριβές και αν ο χρήστης παρασυρθεί μια κλήση μπορεί να ανέλθει σε υψηλό κόστος. Το τηλεφωνικό σεξ είναι ακριβή απόλαυση καθώς έχει συνήθως υψηλό τιμολόγιο.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Κατηγορία:Τηλεφωνία
Κατηγορία:Αυνανισμός
Γιόκε Γιουπάνκι

thumb|right|260px|Ο ''Γιόκε Γιουπάνκι'', αναπαράσταση αγνώστου καλλιτέχνη
Ο **Γιόκε Γιουπάνκι** (Κέτσουα: *Lloq'e Yupanki Inka* "ο αριστερόχειρας λογιστής Ίνκα", ισπ. *Lloque Yupanqui*) ήταν ο τρίτος αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Σίντσι Ρόκα και της *Μάμα Κόρα*. Ανήκε στη δυναστεία *Ούριν* (ισπ. *Hurin*) που ίδρυσε ο παππούς του, Μάνκο Κάπακ. Βασίλεψε περίπου το 1260 ενώ παντρεύτηκε τη *Μάμα Κάουα* (*Mama Cahua*) και έκανε έναν γιο, τον Μάιτα Κάπακ, ο οποίος τον διαδέχθηκε στο θρόνο της αυτοκρατορίας.

Τα χρονικά των παρουσιάζουν ως φιλειρηνικό ηγεμόνα με έφεση στη τέχνη και το εμπόριο. Επι ημερών βασιλείας του κτίστηκε η δημόσια αγορά του Κούσκο και *το Ακλιαουάσι* ή  *Ακγιαουάσι* (Κέτσουα: *Acllahuasi*, ισπ. *Acllahuasi*). Το συγκεκριμένο κτίσμα ήταν η Σχολή των Επιλεγμένων Γυναικών. Εκεί εκπαιδευόντουσαν, από τις Δασκάλες (Κέτσουα: *Mamaconas*) όλα τα κορίτσια που επέλεγε απ'όλη την Αυτοκρατορία ο Ανώτατος Ιερέας (Κέτσουα: *Apo Panaca*).

Η εκπαίδευση περιλάμβανε από τα 4 μέχρι τα 10 τους χρόνια την εκμάθηση της υφαντουργικής και της οικοκυρικής. Στη συνέχεια εκπαιδευόντουσαν στην εξερεύνηση της γυναικείας φύσης και στις αρετές ενώ δεν παρέλειπαν την εκμάθηση καλλωπισμού του σώματος τους. Όταν ήταν έτοιμες και είχανε ολοκληρώσει την εκπαίδευση τους περνούσανε την Τελετή του *Κικουτσίκο* (Κέτσουα: *Quicuchico*), που ήταν η υπέρτατη Γυναικεία Μύηση. Έτσι μετά τη τελετή είχανε γίνει ολοκληρωμένες γυναίκες οι οποίες δίνονταν ως γυναίκες στους αυτοκράτορες των Ίνκας είτε σε σημαντικές προσωπικότητες, ξένες ή μη, ενώ άλλες επέλεγαν να αφιερωθούν στη Λατρεία του Ηλίου ως ιερείς *Νιούστας* (Κέτσουα: *Ñustas*).

## Πηγές
* ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΙΝΚΑΣ, Δεληγίαννης Π., τεύχος 147, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Νοέμβριος 2008
* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΥΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα, 1996
* *History of the Incas*, Sarmiento de Gamboa P., S. Bauer B., Smith V., Decoster J., University of Texas Press, March 2007

Γ
Όρβηλος

Ο **Όρβηλος** (, *Σλαβιάνκα*) είναι βουνό της νοτιοανατολικής Ευρώπης, στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας με μέγιστο υψόμετρο 2.212 μέτρα (εντός Ελληνικού εδάφους), στην κορυφή *Τσολιάς* ή *Αλή Μποτούς* (, *Βράχος Γκότσεφ*), ακριβώς στη μεθόριο. Πρόκειται για ένα βουνό, τμήμα της οροσειράς του Ανατολικού Ορβήλου, με μέγιστο υψόμετρο αυτό της κορυφής του βουνού Βίχρεν (2.914 μ.) πού βρίσκεται εντός Βουλγαρίας.

Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Δράμας και Σερρών, ενώ συνεχίζεται και πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας προς την πλευρά της Βουλγαρίας (Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ), αποτελώντας το νοτιότερο βουνό της οροσειράς Πιρίν. Συνδέεται στα ανατολικά με το Φαλακρό, στα νότια με το Μενοίκιο όρος, ενώ στα δυτικά με τα Όρη Βροντούς.

Η χλωρίδα περιλαμβάνει δάση πεύκων, οξιάς και εκτάσεις από αλπικά και υπαλπικά λιβάδια, ενώ η πανίδα λύκους, αγριόγατες, αρκούδες, αίγαγρους, ελάφια και ζαρκάδια. Η πρόσβαση στο βουνό καθίσταται δυσχερής λόγω της έλλειψης οδικού δικτύου.

Όσον αφορά στο κλίμα, πάνω από τα 1400 μέτρα ανήκουν στην πολύ υγρή ζώνη, ενώ τα χαμηλότερα υψόμετρα ανήκουν στην υγρή ή ύφυγρη ζώνη με ψυχρό ή ήπιο χειμώνα.

## Ιστορία
[thumb|400px|left|Όρβηλος. Νοτιοανατολική άποψη (από το λεκανοπέδιο [Κάτω Νευροκόπι|Κάτω Νευροκοπίου)]]Το βουνό αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (5ο π.Χ.) και αργότερα από τον Αρριανό (2ο μ.Χ.) στην περιγραφή της πορείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κατά την εκστρατεία του εναντίον των Τριβαλλών: «*... ορμηθέντα δη (Αλέξανδρον) εξ [[Αμφίπολη|Αμφιπόλεως]] εμβαλείν ες Θράκην την των αυτονόμων καλουμένων [[Θράκες|Θρακών]], [[Φίλιπποι|Φιλίππους]] πόλιν εν αριστερά έχοντα και τον Όρβηλον το όρος ...*». Στην τοπική λαϊκή παράδοση χαρακτηρίζεται ως το «αλύπητο βουνό», αφού έχει συνδεθεί με διάφορους θρύλους αναφορικά με θανάτους ανθρώπων που εκτέθηκαν στις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες των παγωμένων χειμωνιάτικων νυχτών.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Προστατευόμενες περιοχές - Όρος Όρβηλος
*Έλληνες Περιηγητές - Όρος Όρβηλος 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Livepedia - Όρβηλος
* Dedov I. K. (2008). "Terrestrial gastropods (Mollusca, Gastropoda) of the Bulgarian part of the Alibotush Mts." *Malacologica Bohemoslovaca* **7**: 17-20. PDF.


Κατηγορία:Βουνά της Δράμας
Κατηγορία:Βουνά των Σερρών
Κατηγορία:Βουνά της Βουλγαρίας
Όρη Βροντούς

Τα **όρη Βροντούς** () είναι μικρή οροσειρά του νομού Σερρών με υψόμετρο 1.849 μέτρων. Ανήκουν στο ευρύτερο ορεινό συγκρότημα της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που περιλαμβάνει την Ροδόπη, το Φαλακρό, τον Όρβηλο και το Μενοίκιο. Στα όρη Βροντούς λειτουργεί το χιονοδρομικό κέντρο του Λαϊλιά.

Κατά την αρχαιότητα, τα όρη φημίζονταν για τα αργυρωρυχεία (αρχαϊκή εποχή) και τα μεταλλεία σιδήρου (ρωμαϊκή εποχή). 

Το όνομα Λαϊλιάς, είναι παραφθορά της τούρκικης λέξης Γιαϊλιάς ή Γιαϊλάς και δόθηκε στο βουνό από το ομώνυμο θέρετρο των Τούρκων που υπήρξε εκεί. Πρώτη φορά μνημονεύεται με το όνομα αυτό από τον Παπασυνοδινό το 1604. Μισό αιώνα αργότερα λέγονταν  Ανά ντάγ. Αργότερα πήρε και διάφορες άλλες ονομασίες  όπως: Αλί μπάμπα (από την ψηλότερη κορυφή), Σαρλίγια, Καπακλή (σκεπαστός, καλυμμένος τόπος), Εγρισού, Βροντού και Καρά ντάγ.

## Προστατευόμενη τοποθεσία
Τα Όρη Βροντούς είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 με κωδικό GR1260007.

## Εικόνες

Αρχείο:Κορυφή Λαϊλιά.jpg|Η κορυφή
Αρχείο:Lailias forest - Δάσος Λαϊλιά.JPG|Δάσος Λαϊλιά
Αρχείο:Πίστα Λαϊλιά.jpg|Πίστα
Αρχείο:Περιοχη Αν.Βροντους 2.jpg|Αν. Βροντού
Αρχείο:Περιοχη Αν.Βροντους 3.jpg|Αν. Βροντού
Αρχείο:Λαϊλιάς, κορυφή Προφήτης Ηλίας ή Αλή Μπαμπά υψ. 1849 μ..jpg|Λαϊλιάς, κορυφή Προφήτης Ηλίας ή Αλή Μπαμπά υψ. 1849 μ.

μικρογραφία|Λαϊλιάς, κορυφή Προφήτης Ηλίας ή Αλή Μπαμπά υψ. 1849 μ.

## Παραπομπές


Βροντους
Κατηγορία:Βουνά της Δράμας
Κατηγορία:Οροσειρές των Σερρών
Δούσκο

Το **Δούσκο**, γνωστό και ως **Μερόπη**, **Αεροπός** και **Νεμέρτσικα** () είναι βουνό στα ελληνοαλβανικά σύνορα στην περιοχή της Ηπείρου. Η ψηλότερη κορυφή του βουνού βρίσκεται στο αλβανικό τμήμα και έχει ύψος 2.455 μέτρα ενώ η ψηλότερη κορυφή του στο ελληνικό έδαφος έχει υψόμετρο 2.198 μέτρα. Το ελληνικό του τμήμα ανήκει στον νομό Ιωαννίνων. Στις πλαγιές του Δούσκου βρίσκονται τα χωριά του δήμου Πωγωνίου,  με κυριότερα τις Δρυμάδες, τον  Κακόλακκο, τη Μερόπη, τον Παλαιοπυργο, την Κάτω Μερόπη και το Κεφαλόβρυσο.  Στην αλβανική πλευρά βρίσκεται μεταξύ Πρεμετής και Αργυροκάστρου.

Γεωλογικά, πρόκειται για ασβεστολιθικό βουνό που σχηματίζει ένα τεράστιο αντίκλινο ανάμεσα στην κοιλάδα του ποταμού Αώου. Το βουνό αποτελεί το νότιο τμήμα της ορεινής αλυσίδας Τρεμπέσιν-Ντέμπελ-Νεμέρτσικα. Στα βόρεια, η Νεμέρτσικα χωρίζεται από το αλβανικό τμήμα της Πίνδου από τον ποταμό Αώο. Το βουνό χαρακτηρίζεται από απότομους βράχους και δασώδεις πλαγιές. Οι ανατολικές πλαγιές ξεκινούν από τον ποταμό Αώο, 2.000 μέτρα χαμηλότερα.

Το Δούσκο ανήκει στην οικοπεριοχή των μικτών δασών της Πίνδου, παλαιαρκτικής προέλευσης. Στα δάση του Δούσκου φύονται δρύες, οστρυές, γάβροι, σφενδάμια, λεπτοκαρύες. Υπάρχουν επίσης αρκετά υποαλπικά λιβάδια. 

Οι νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού έχουν χαρακτηριστεί Βιότοπος CORINE ενώ το βόρειο τμήμα του ανήκει στο Γεωπάρκο Βίκου – Αώου και είναι Natura2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ανάβαση Δούσκο από Δρυμάδες Ιωαννίνων - από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/
* Ποια είναι η «Κοιμωμένη» που ανήκει και στην Ελλάδα και στην Αλβανία από τον ιστότοπο https://exploringgreece.tv/

## Παραπομπές


## Φωτογραφίες

Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων
Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας
Κατηγορία:Πίνδος
Τόμαρος

Ο **Τόμαρος** είναι βουνό του Νομού Ιωαννίνων με υψηλότερη κορυφή τον Πεντόλακο, ο οποίος έχει υψόμετρο 1.974 μέτρα. 

## Γεωγραφία
Ο Τόμαρος αποτελεί τη νότια απόληξη μιας οροσειράς που ξεκινά από τα ελληνο-αλβανικά σύνορα και κινείται με κατεύθυνση από ΒΔ προς ΝΑ, δεσπόζοντας σχεδόν νότια τα Ιωάννινα. Η οροσειρά αυτή  περιλαμβάνει επίσης τα όρη Μακρύκαμπος, Κασιδιάρης και Κουρέντων.

Ο Τόμαρος βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων. Περικλείεται στα ανατολικά από τα Αθαμανικά Όρη και στα δυτικά από τα Όρη Σουλίου. Βόρεια καταλήγει στο οροπέδιο των Ιωαννίνων. Στις βόρειες βραχώδεις και απότομες πλαγιές του, βρίσκεται το αρχαίο μαντείο της Δωδώνης.

Στις παρυφές του βρίσκονται τα χωριά Βαργιάδες, Αχλαδιές, Μελιγγοί, Μανωλιάσσα, Μαντείο, Δωδώνη, Δραμεσιοί, Μπαουσιοί, Ασπροχώρι, Πλατάνια, Αρτοπούλα, Λίππα, Αγία Αναστασία, Κοπάνη, Θεριακήσιο, Άγιος Ανδρέας.

Από τον Τόμαρο πηγάζουν ο Αχέρων ποταμός και ο Λούρος.

Η παλαιότερη ονομασία του όρους αυτού ήταν **Ολύτσικας** (ο, ή η Ολύτσικα).

## Φωτογραφίες

Lake Pamvotis and mt Tomaros from Mitsikeli.jpg|Η θέα από το όρος Μιτσικέλι κοιτώντας ΝΑ, προς τη λίμνη Παμβώτιδα και το όρος Τόμαρος (Ολύτσικα)
Mount Tomaros, Epirus, Greece.JPG|Το όρος Τόμαρος όπως φαίνεται από το χωριό Ψήνα Ιωαννίνων


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ολύτσικας – Τόμαρος από τον ιστότοπο http://www.mountainsgreece.com/

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τομ. 57ος, σελ. 307.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων
Τρικλάριο Όρος

Το **Τρικλάριο** είναι βουνό της δυτικής Μακεδονίας με μέγιστο υψόμετρο 1.776 μέτρα και μήκος γύρω στα 30 χλμ. Βρίσκεται στη Π.Ε. Φλώρινας και Π.Ε. Καστοριάς στο βορειοδυτικό τμήμα του, στα σύνορα με την Αλβανία. Ένα μεγάλο μέρος τους συνεχίζεται και πέρα από τα ελληνικά σύνορα, προς την πλευρά της Αλβανίας.

Το Τρικλάριο συνδέεται στα βόρεια με τον Βαρνούντα και ο ποταμός Λαδοπόταμος το χωρίζει από το Βέρνο στα ανατολικά, ενώ στους πρόποδές του βρίσκεται η μικρή Πρέσπα. Η κύρια κορυφή του είναι γνωστή με το όνομα Μπάρμπα, με άλλες κορυφές το Καρακόλι (1689 μ.), το Όρλοβο (1715 μ.) και τη Μαύρη Ράχη (1394 μ.). Στις πλαγιές του βουνού βρίσκονται διάσπαρτα χωριά και μικρότεροι οικισμοί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βουνά δυτικής Μακεδονίας - Τρικλάριο

Κατηγορία:Βουνά της Φλώρινας
Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας
Ζευγολατιό (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ζευγολατιό** ή  **Ζευγολατειό** υπάρχουν τα εξής ελληνικά τοπωνύμια:

## Σημερινοί οικισμοί
* Ζευγολατειό Αρκαδίας, οικισμός του Δήμου Τρίπολης στην Αρκαδία.
* Ζευγολατιό Αχαΐας, οικισμός του Δήμου Καλαβρύτων στην Αχαΐα.
* Ζευγολατιό Κορινθίας, κωμόπολη του Δήμου Βέλου-Βόχας στην Κορινθία.
* Ζευγολατιό Λακωνίας, χωριό του Νομού Λακωνίας.
* Ζευγολατιό Μεσσηνίας, οικισμός του Δήμου Οιχαλίας στη Μεσσηνία.
* Ζευγολατιό Σερρών, οικισμός του Δήμου Ηρακλείας στις Σέρρες.

## Πρώην οικισμοί
* Ζευγολατιό Ξυλοκάστρου Κορινθίας, μεταγενέστερα *Ζευγολάτειο*, πρώην οικισμός και συνοικία του Ξυλοκάστρου στην Κορινθία.

## Παλαιότερη ονομασία οικισμών
* Ζευγολατιό Αιγιαλείας Αχαΐας, παλιά ονομασία του οικισμού Ελίκη του Δήμου Αιγιαλείας στην Αχαΐα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μιτσικέλι

Το **Μιτσικέλι** είναι βουνό της Ηπείρου με υψόμετρο 1.810 μέτρα. Το όνομα είναι σλάβικο και σημαίνει «φωλιά αρκούδας». Βρίσκεται στο Νομό Ιωαννίνων, στα βορειανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Το Μιτσικέλι περικλείεται στα βόρεια από την Τύμφη, στα ανατολικά από τον Λάκμο, ενώ στα δυτικά καταλήγει στο οροπέδιο των Ιωαννίνων. Στους πρόποδές του βρίσκεται η λίμνη των Ιωαννίνων, το σπήλαιο του Περάματος και διάφορα χωριά. Πίσω από το Μιτσικέλι βρίσκονται τα Ζαγοροχώρια. Το βουνό συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου. Είναι ενταγμένο επίσης στο δίκτυο Φύση 2000 με τον κωδικό GR2130008

## Σύγχρονη εποχή
Στο βουνό αυτό βρίσκονται οι περισσότερες κεραίες αναμετάδοσης τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών και εταιρειών παροχής κινητής τηλεφωνίας που εξυπηρετούν το ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της πόλης των Ιωαννίνων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χάρτης του όρους Μιτσικέλι (Υπουργείο Τουρισμού) (αρχείο zip)
*Δίκτυο Ερευνητών Διαχείρισης Περιβάλλοντος

Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων
Κατηγορία:Πίνδος
Όρη Βάλτου

[thumb|Η κορυφή Αετοί (1.852 μέτρα) των Ορέων του Βάλτου όπως φαίνονται από την [Ελάτη Άρτας.|250px|right]]
Τα **Όρη Βάλτου** είναι οροσειρά της δυτικής Ελλάδας, η οποία καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας και το νοτιοανατολικό του νομού Άρτας. Όριό της στ’ ανατολικά αποτελεί ο ποταμός Αχελώος. Η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι οι Αετοί, έχει υψόμετρο 1.852 μέτρα και βρίσκεται εντός του νομού Άρτας. Τα Όρη Βάλτου καταλαμβάνουν μεγάλο τμήμα της ομώνυμης επαρχίας. Το βορειότερό τμήμα τους λέγεται επίσης και Γάβρογο.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα Όρη Βάλτου υπήρξαν ορμητήριο Κλεφτών και Αρματολών. Ονομαστές οικογένειες αρματολών από την περιοχή ήταν οι Σταθαίοι (μέλος της οποίας ήταν ο Γεροδήμος Σταθάς) οι Ισκαίοι (μέλος της οικογένειας ήταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης), οι Βαλτινοί, οι Ραγγαίοι κ.α.

Κατά την διάρκεια της κατοχής έδρασε στην περιοχή το ένοπλο τμήμα του ΕΔΕΣ.

Η περιοχή αποτελεί βιότοπο της βίδρας, του αγριόγατου του Μωριά (*Felis silvestris morea*) και του γύπα (*Gyps fulvus*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ορνιθολογική, Όρη Βάλτου

Βαλτου
Βαλτου
Περαία (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Περαία** υπάρχουν τα εξής ελληνικά τοπωνύμια:
*Περαία, κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης.
*Περαία, χωριό του νομού Πέλλας.
*Περαία, ιστορική περιοχή στην Εγγύς Ανατολή

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δοξαράς

Με την ονομασία **Δοξαράς** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* ο Δοξαράς Γρεβενών και 
* ο Δοξαράς Λάρισας

Η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται και σαν επώνυμο, όπως για παράδειγμα στους:
* Νικόλαο Δοξαρά, Έλληνα ζωγράφο.
* Παναγιώτη Δοξαρά, Έλληνα ζωγράφο.
* Χρήστο Δοξαρά, Έλληνα ηθοποιό και σεναριογράφο.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μάνος Κοντολέων

Ο **Μάνος Κοντολέων** (14 Νοεμβρίου 1946) είναι Έλληνας πεζογράφος, διηγηματογράφος και κριτικός.  

## Βιογραφία
Ο Μάνος Κοντολέων γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Έχει παρουσία στο χώρο της λογοτεχνίας για ενήλικες αναγνώστες, όσο και στη λογοτεχνία που αφορά τα παιδιά και τους νέους. Παράλληλα γράφει κριτικά σημειώματα σε εφημερίδες (Αυγή, Καθημερινή κ.ά.) και σε περιοδικά (Διαβάζω, Πόρφυρας, Τραμ κ.ά.)   Έχει γράψει σενάρια τηλεοπτικών προγραμμάτων για παιδιά, ενώ υπήρξε και συνεργάτης του Γ΄ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
Με τη λογοτεχνία ασχολείται από τα παιδικά του χρόνια, δημοσιεύοντας μικρά κείμενα στο περιοδικό "Διάπλασις των Παίδων". Η πρώτη του επίσημη παρουσία στα Ελληνικά γράμματα γίνεται το 1969 με τη δημοσίευση διηγήματός του σε ανθολογία νέων συγγραφέων που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Κάλβος. Το 1979 κυκλοφορούν τα πρώτα του βιβλία.

Υπήρξε κατά διαστήματα μέλος των Δ. Σ. του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, της Εταιρείας Συγγραφέων και του Ελληνικού Τμήματος Βιβλίων για τη Νεότητα (ΙΒΒΥ). Υπήρξε αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Unicef.

Η σύζυγός του είναι η Κώστια Κοντολέων, η οποία είναι επίσης συγγραφέας και μεταφράστρια. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά -την Άννα η οποία είναι συγγραφέας και τον Δομήνικο ο οποίος είναι δημοσιογράφος.

Έχει αριστερές πολιτικές απόψεις, ενώ έχει υπογράψει την δήλωση στήριξης της ευρωπαϊκής αριστεράς, την οποία υπέγραψαν 180 άνθρωποι του πνεύματος και των τεχνών.

## Βραβεύσεις
* 1997 Κρατικό βραβείο λογοτεχνίας "*Μάσκα στο φεγγάρι*"
* 2009 Κρατικό βραβείο λογοτεχνίας "*Πολύτιμα δώρα*"
* 2022 Κρατικό Βραβείο λογοτεχνίας "Η μάσκα του Καπιτάνο"
* Το 2002 και το 2025 ήταν υποψήφιος για το Διεθνές Βραβείο Άντερσεν, ενώ ένα από τα μυθιστορήματά του, *Ο Δομήνικος*, έχει αναγραφεί στον Διεθνή Τιμητικό Πίνακα της ΙΒΒΥ
* Το *Φεύγει, Έρχεται* έχει βραβευτεί από το USAΙΒΒΥ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Εκδόσεις Πατάκη, σελ. 1110

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Επίσημο blog

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Εκκλησία Σαν Κατάλντο (Παλέρμο)

Η εκκλησία του **Σαν Κατάλντο** με τους τρεις κόκκινους τρούλους (Ιταλ.: *San Cataldo*) που βρίσκεται στην πλατεία Μπελίνι (piazza Bellini), αποτελεί ένα από τα πιο σαγηνευτικά σημεία του Παλέρμο. 

Η εκκλησία ιδρύθηκε από τον Maione di Bari, την εποχή που ήταν ναύαρχος του Γουλιέλμου Α΄, δηλαδή μεταξύ 1154 και 1160, ενώ στη συνέχεια το κτίριο ανατέθηκε στους Βενεδικτίνους του Μονρεάλε, οι οποίοι το διαφύλαξαν ως το 1787.

Το 1882, μετά από πολλές τροποποιήσεις (το κτίσμα χρησιμοποιήθηκε και ως ταχυδρομείο), η εκκλησία συντηρήθηκε εξ ολοκλήρου και επαναφέρθηκε στη λιτή αρχιτεκτονική της σύνθεση.

Το εξωτερικό, φτιαγμένο από ψαμμίτη, είναι συμπαγές και μετριάζεται από την παρουσία των τόξων. Ψηλά κυριαρχούν οι τρεις επιβλητικοί τρούλοι, οι οποίοι με το κόκκινο χρώμα τους δημιουργούν μία ευχάριστη χρωματική αντίθεση με τη μονοχρωμία των τοίχων. Το εσωτερικό διαμορφώνεται από τα τρία κλίτη, εκ των οποίων το κεντρικό αρθρώνεται ρυθμικά από τους τρεις τρούλους, χωρισμένα από κολώνες.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Palermo-San-Cataldo-bjs-2.jpg
File:Palermo-San-Cataldo-bjs-4.jpg
Image:Palermo-San-Cataldo-bjs-3.jpg


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
 

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ιταλία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Σικελία
Κατηγορία:Παλέρμο
Όλομοουτς

Το **Όλομοουτς** (γνωστό και ως **Όλομουτς**, παλαιότερα γνωστό ως **Όλμυτς**, , ) είναι πόλη στη Μοραβία της Τσεχίας. Έχει περίπου 100.000 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μοράβα και μαζί με το Μπρνο αποτελεί το ιστορικό, πολιτικό, θρησκευτικό και μορφωτικό κέντρο της Μοραβίας.

Στην πόλη βρίσκεται η Στήλη της Αγίας Τριάδας, ένα από τα ανακηρυχθέντα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, η κατασκευή της οποίας πραγματοποιήθηκε από το 1716 ως το 1754, καθώς και το δεύτερο αρχαιότερο πανεπιστήμιο της χώρας, το Πανεπιστήμιο Παλάτσκι, το οποίο ιδρύθηκε το 1573 από το τάγμα των Ιησουϊτών μοναχών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πύλη Όλομουτς

Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Κατηγορία:Μοραβία
Εζέκιελ Αλεμπούα

Ο **Εζέκιελ Αλεμπούα** (Ezekiel Alebua, 1947-2022) ήταν πολιτικός από τα Νησιά του Σολομώντα, που χρημάτισε πρωθυπουργός του κράτους από το 1986 έως το 1989. Διατέλεσε υπουργός Εξωτερικών από το 1981 έως το 1982. Ήταν μέλος του Ενωμένου Συντηρητικού Κόμματος των Νήσων του Σολομώντα.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1947. Σταθμό για την πολιτική του καριέρα αποτέλεσε ο διορισμός του στο υπουργείο Εξωτερικών, το 1981. Η θητεία του εκεί τερματίστηκε τον επόμενο χρόνο (1982). Την 1η Δεκεμβρίου 1986 ανέλαβε πρωθυπουργός, διαδεχόμενος στο αξίωμα τον Άλαν Κεμακέζα. Παρέμεινε πρωθυπουργός ως τις 28 Μαρτίου 1989. Αργότερα έγινε πρωθυπουργός της επαρχίας Γκουανταλκανάλ, από το 1998 ως το 2003. Ήταν αντίθετος με πολλά άτομα που δεν υποστήριζαν το κίνημα ανεξαρτησίας στην επαρχία. Τραυματίστηκε σε δολοφονική απόπειρα από την ομάδα του Χάρολντ Κέκε την 1η Ιουνίου 2001. 
Τον Αύγουστο του 2005 του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για κατάχρηση δημοσίου χρήματος, το οποίο προοριζόταν για την αποζημίωση των πληγέντων από τις εθνοτικές συγκρούσεις.Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σόλομον Μαμαλόνι.

Ο Αλεμπούα απεβίωσε από μακρά ασθένεια σε ηλικία 75 ετών στις 7 Αυγούστου 2022.

## Παραπομπές


## Επιπλέον βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Νήσων Σολομώντα
Πάπας Λάνδων

Ο **Πάπας Λάνδων** ήταν Πάπας της Ρώμης και κυβερνήτης στα Παπικά Κράτη από τον Σεπτέμβριο του 913 έως τον Μάρτιο του 914. Το σύντομο διάστημα της Παποσύνης του έμεινε γνωστό για την έναρξη μιας σκοτεινής περιόδου γνωστής ως *"Saeculum obscurum"* (904–964) στην οποία η Αγία Έδρα είχε ελάχιστη εξουσία. Σύμφωνα με το Liber Pontificalis ο Λάνδων γεννήθηκε στην Σαμπίνα των Παπικών Κρατών και ήταν γιος του πλούσιου Λομβαρδού κόμη Ταίνο από το Φόρνοβο. Το Liber Pontificalis καταγράφει την περίοδο της Παποσύνης του σε τέσσερις μήνες και είκοσι δύο ημέρες. Η περίοδος της Παποσύνης του αυξάνεται σε μετέπειτα καταλόγους όπως αυτόν που συνέθεσε τον 12ο αιώνα το Αββαείο της Φάρφα, τον καταγράφει σε 6 μήνες και 26 μέρες. Το τελευταίο συμπίπτει περισσότερο με τον τελικό κατάλογο που συνέγραψε ο μοναχός Φλοντόαρντ του Ρεμς, σε έξι μήνες και δέκα μέρες. Το τέλος της Παποσύνης του χρονολογείται στις 5 Φεβρουαρίου 914 όπως αναφέρεται σε έγγραφο της Ραβέννας ή τέλη Μαρτίου ή αρχές Απριλίου που τον διαδέχθηκε ο Πάπας Ιωάννης Ι΄.

Την εποχή της εκλογής του ήταν ο επικρατέστερος επειδή τον υποστήριζαν ο Θεοφύλακτος Α΄ του Τούσκουλου και η Θεοδώρα Α΄ του Τούσκουλου, οι επικρατέστεροι Ρωμαίοι ευγενείς της εποχής τους. Ο Θεοφύλακτος Α΄ του Τούσκουλου και η σύζυγος του είχαν υπό τον έλεγχο τους το Παπικό θησαυροφυλάκιο, την Ρωμαϊκή πολιτοφυλακή και την Γερουσία. Την εποχή της Παποσύνης του οι Άραβες από το προπύργιο τους στον ποταμό Γκαριλιάνο κατέστρεψαν τον Καθεδρικό ναό του Σαν Σαλβατόρε ιν Βεσκόβιο στην γενέτειρα του. Δεν έχει διασωθεί κανένα έγγραφο από την εποχή της Παποσύνης του Λάνδων, η μόνη γνωστή του πράξη ήταν μια δωρεά στην επισκοπή της γενέτειρας του Σαμπίνας (1341). Ο Λάνδων έδωσε πολλά προσωπικά χρήματα για να αποκαταστήσει τον ναό του Σαλβατόρε ιν Βεσκόβιο που κατέστρεψαν οι Άραβες, οι μοναχοί του ζούσαν στην Τόφια. Υπήρξε ο τελευταίος πάπας που χρησιμοποίησε παπικό όνομα το οποίο δεν είχε χρησιμοποιηθεί προηγούμενα, ως τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Α΄, το 1978.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Claudio Rendina. *I papi. Storia e segreti*. Newton Compton, Rome, 1983.
*Platina, Bartolomeo (1479), The Lives of the Popes from the Time of our Saviour Jesus Christ to the Accession of Gregory VII, Τομ. 1, London: Griffith Farran & Co.
*Pietro Fedele, "Ricerche per la storia di Rome e del papato al. sec. X", Archivo della Reale Società Romana di Storia Patria, 33 (1910): 177–247
*J. N. D. Kelly and Michael Walsh, "Lando", The Oxford Dictionary of Popes, 2nd ed. (Oxford University Press, 2010)
*Harald Zimmerman, "Lando", in Philippe Levillain, ed., The Papacy: An Encyclopedia, Τομ. 2, Gaius–Proxies (New York: Routledge, 2002)

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 10ου αιώνα
Κεντραρχίδες

Οι **Κεντραρχίδες** (Centrarchidae), αποτελούν ιδιαίτερη οικογένεια ψαριών, γλυκών υδάτων, που ανά τον κόσμο εντοπίζονται μόνο στις ΗΠΑ, εξ ου και ονομάζονται "αμερικάνικες πέρκες".

Κύριο χαρακτηριστικό τους είναι τα τρία τουλάχιστον αγκάθια στο εδρικό πτερύγιο. Το ραχιαίο πτερύγιο διακρίνεται σε δύο ανόμοια μέρη, το εμπρόσθιο με αγκαθωτές ακτίνες και το οπίσθιο με μαλακές. Πρόκειται γενικά για μικρά ψάρια που δεν ξεπερνούν σε μήκος τα 15 εκατοστά, αλλά και μη εδώδιμα. Είναι σαρκοφάγα και αδηφάγα ψάρια που τρώνε κυρίως τους γόνους άλλων ψαριών, και λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα, θεωρούνται, ιδιαίτερα σε μικρές λίμνες, πολύ καταστρεπτικά για άλλα είδη ψαριών.

Στην οικογένεια αυτών των ψαριών κατατάσσονται οκτώ γένη ο "Ακάνθαρχος", (Acantharhus), ο " Αμβλωπλίτης", (Ambloplites), ο "Αρχοπλίτης", (Archoplites), ο "Εννεάκανθος", (Enneacanthus), ο "Κέντραρχος", (Centrarchus), ο "Λεπόμις", (Lepomis), ή "Λεπομίς", ο "Μικρόπτερος", (Micropterus), και ο "πομόμις", (Pomomis).

## Ταξινόμηση
Η οικογένεια των Κεντραρχιδών ανήκει στην υπόταξη των Περκοειδών.

## Σημειώσεις
*Σημειώνεται ότι μια λίμνη έκτασης 10 στρεμμάτων μπορεί να δώσει μέχρι 200 περίπου κιλά πέρκες το χρόνο, αφού οι μεγαλύτερες τρώνε τις μικρότερες.
*Το είδος Eupomotis gibbosus - ο καμπούρης, που συνηθέστερα ονομάζεται "ηλιόψαρο", που φέρει λαμπερά χρώματα και θεωρείται πολύ διακοσμητικό ψάρι, έχει εισαχθεί ήδη στην Ευρώπη από το τέλος του 19ου αιώνα, και κυρίως σε λίμνες της Ιταλίας. Επίσης ο "Μικρόπτερος ο σολομοειδής", (Micropteros salmoides), που μοιάζει με σολωμό, και ο "Μικρόπτερος του Ντολομιέ", (Micropterus dolomieui), που φέρει κάθετες κηλίδες σε όλο το σώμα μέχρι και την ουρά, επίσης έχουν εισαχθεί στην Ευρώπη πλην όμως δεν φέρονται να έχουν εγκλιματιστεί όπως το προηγούμενο είδος.
*Το είδος "Λεπόμις ο μακρόχειρος", (Lepomis macrochirus), τρώει και καρκινοειδή.

## Πηγές

**Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* Π. Δρανδάκη τ. ΙΔ΄ σ.214
*"Ο Κόσμος των Φυτών και των Ζώων" τ. 2ος, σ. 230.

Κατηγορία:Οικογένειες ψαριών
Κατηγορία:Περκόμορφα
Έπαυλη Τούγκεντατ

Η **Έπαυλη Τούγκεντατ** (*Villa Tugendhat*) θεωρείται αριστούργημα του Γερμανού αρχιτέκτονα Μις φαν ντερ Ρόε.

Κτισμένη το 1930 στο Μπρνο της Τσεχοσλοβακίας (σημερινή Τσεχία), για τον Φριτς Τούγκεντατ και τη σύζυγό του Γκρέτα, η έπαυλη έγινε σύντομα ένα σύμβολο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής και του λειτουργισμού.

Ο αρχιτέκτονας επέλεξε το μπετόν και το σίδερο ως υλικά προκειμένου να επιτευχθεί ένα συναίσθημα του διαστήματος και του φωτός. Σχεδίασε, επίσης, όλα τα έπιπλα. Δύο τύποι πολυθρονών που σχεδιάστηκαν για το κτήριο, η «Καρέκλα Τούγκεντατ» και η «Καρέκλα Μπρνο», παράγονται μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει κανένα έργο ζωγραφικής ή διακοσμητικό στοιχείο στην έπαυλη, αλλά το εσωτερικό δεν χαρακτηρίζεται σε καμία περίπτωση λιτό, εξαιτίας της χρήσης φυσικά διαμορφωμένων υλικών, όπως ο όνυχας και τα σπάνια τροπικά ξύλα.

Είναι, επίσης, αρκετά μεγάλη για ένα οικογενειακό σπίτι, γεγονός που μπορεί να ξενίσει τους περιστασιακούς επισκέπτες, δεδομένου ότι η κομψή απλότητα των δωματίων που χρησιμοποιούνταν από την οικογένεια αντισταθμίζεται από έναν πολύ μεγάλο χώρο που καταλαμβάνεται από διάφορα βοηθητικά δωμάτια.

Ο Φριτς και η Γκρέτα Τούγκεντατ, που ήταν Εβραίοι, αποχώρησαν από την Τσεχοσλοβακία με τα παιδιά τους το 1938, λίγο πριν η χώρα διαμελιστεί μετά από τη Συμφωνία του Μονάχου. Δεν επέστρεψαν ποτέ. Το σπίτι χρησιμοποιήθηκε για διάφορους πρακτικούς λόγους τις δεκαετίες μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1992 οι πολιτικοί ηγέτες της Τσεχοσλοβακίας συναντήθηκαν εκεί για να υπογράψουν το έγγραφο που διαίρεσε τυπικά τη χώρα σε δύο μέρη, στις Δημοκρατίες της Τσεχίας και της Σλοβακίας. Από το 1994 η έπαυλη είναι ανοικτή στο κοινό σαν μουσείο. Το 2001 κηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

## Εικόνες

Αρχείο:Villa_Tugendhat_entrance.JPG|Η είσοδος στις κρεβατοκάμαρες.
Αρχείο:Villa Tugendhat side.JPG|Η αριστερή όψη της έπαυλης από το δρόμο.
Αρχείο:Tugendhat_living_room.jpg|Η θέα από το σαλόνι. Στα αριστερά διακρίνεται ο τοίχος από όνυχα
Αρχείο:Tugendhat_view.jpg|Η πανοραμική θέα από το σαλόνι.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα της Έπαυλης Τούγκεντατ 
* Φωτορεπορτάζ στην Έπαυλη Τούγκεντατ 
* Ψηφιακή περιήγηση στην Έπαυλη Τούγκεντατ 

Κατηγορία:Μπρνο
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τσεχία
Τουγκεντατ
Κατηγορία:Επαυλη
Εκκύκλημα

[μικρογραφία|Αναπαράσταση ''[Από μηχανής θεός|από μηχανής θεού* με χρήση εκκυκλήματος, [[Τεχνολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης]]]]
Το *'εκκύκλημα*' είναι τροχήλατη σκηνική [[εξέδρα]] της [[τραγωδία|αρχαίας τραγωδίας]] χρησιμοποιούμενη για την αναπαράσταση γεγονότος που κανονικά λάμβανε χώρα στο εσωτερικό του χώρου όπου εξελισσόταν η τραγωδία. 
Συνήθως συρόταν με [[βαρούλκο]] για να παρουσιάσει το νεκρό σώμα ήρωα της τραγωδίας που, προκειμένου να μην προκαλέσει τα χρηστά ήθη, είχε δολοφονηθεί εκτός σκηνής, μέσα στο σπίτι ή το παλάτι, όπως το σώμα του [[Ιππόλυτος (μυθολογία)|Ιππολύτου]] στην τελευταία σκηνή της [[Ιππόλυτος (τραγωδία)|ομώνυμης τραγωδίας]] του [[Ευριπίδης|Ευριπίδη]].

== Πηγές ==
* de Romilly, Jacqueline, *Αρχαία Ελληνική τραγωδία'', Ινστιτούτο του βιβλίου-Α. Καρδαμίτσα, Αθήνα, 1997, ISBN 960-354-055-2.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σκίτσο του Εκκυλίματος στο Duke UNIVERSITY:Classical Greek Theater/Mechanical Apparatuses 

Κατηγορία:Μέρη και εξοπλισμός του θεάτρου
Αντιχάσια όρη

Τα **Αντιχάσια όρη ** είναι χαμηλή σχετικά οροσειρά βόρεια των Τρικάλων, με υψόμετρο 1.416 μέτρα. Η υψηλότερη κορυφή τους ονομάζεται Οξυά. Συνδέονται στα βόρεια με τα Χάσια και τα Καμβούνια όρη ενώ νότια καταλήγουν στον Θεσσαλικό κάμπο. Σημαντικό υδάτινο ρεύμα που σχηματίζεται στις πλαγιές τους είναι το ρέμα Μουργκάνι, παραπόταμος του Πηνειού.

Τα Αντιχάσια μαζί με τα γειτονικά Μετέωρα είναι μία από τις χαρακτηρισμένες σημαντικές περιοχές για πουλιά της Ελλάδας (ΣΠΠΕ). 

Τα Αντιχάσια, τα Μετέωρα και το σπήλαιο Μελισσότρυπα είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000 με κωδικό GR1440003.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βουνά των Τρικάλων
Καμβούνια όρη

Τα **Καμβούνια** είναι βουνά της βόρειας Ελλάδας με μέγιστο υψόμετρο 1616 μέτρα. Απλώνονται κατά μήκος των συνόρων των νομών Λάρισας και Κοζάνης ενώ ένα τμήμα τους εισχωρεί και στον νομό Γρεβενών. Περικλείονται στα ανατολικά από τον Όλυμπο, στα βορειανατολικά από τα Πιέρια, στα δυτικά από τα Χάσια, στα νότια από τα Αντιχάσια ενώ βόρεια καταλήγουν στην τεχνητή λίμνη του Αλιάκμονα. Ο πιο ορεινός οικισμός των Καμβουνίων είναι ο Μεταξάς Κοζάνης (1060μ.)  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Λάρισας
Κατηγορία:Βουνά της Κοζάνης
Κατηγορία:Βουνά των Γρεβενών
Κρατικός Αερολιμένας Καλαμάτας «Καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος»

Ο **Κρατικός Αερολιμένας Καλαμάτας** ή με το πλήρες του όνομα **Κρατικός Αερολιμένας Καλαμάτας «Καπετάν Βασ. Κωνσταντακόπουλος»** (ΙΑΤΑ: **KLX**, ICAO: **LGKL**, ΥΠΑ: **ΚΑΚΛ**) βρίσκεται 9 χιλιόμετρα δυτικά από την πόλη της Καλαμάτας. Κυρίως λαμβάνει ναυλωμένες πτήσεις *(charter)* τους θερινούς μήνες.

Το αεροδρόμιο βρίσκεται ανάμεσα στην Καλαμάτα και τη Μεσσήνη, δίπλα στην *[[Εθνική Οδός 82 (Ελλάδα)|Εθνική Οδό Καλαμάτας - Πύλου]]* (82) (Πύλος - Καλαμάτα - Σπάρτη). Ο διάδρομος έχει μήκος περίπου 3 χλμ. και ο τερματικός σταθμός βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του διαδρόμου.

## Ονομασία
Το αεροδρόμιο φέρει το όνομα του, προς τιμή του καπετάνιου και εφοπλιστή Βασίλη Κωνσταντακόπουλου, καθώς θεωρήθηκε ως ο πρωτεργάτης της αναβάθμισης του αεροδρομίου της πόλης της Καλαμάτας, αθροίζοντας νέους αερομεταφορείς (Aegean Airlines, κ.ά.), νέα δρομολόγια ναυλωμένων πτήσεων, κάτι που τελικά βοηθά στη σύνδεση της μεσσηνιακής πρωτεύουσας με διάφορες περιοχές της Ευρώπης.

## Αεροπορική βάση
Ακριβώς απέναντι από τον τερματικό υπάρχει η *«120 Πτέρυγα Εκπαιδεύσεως Αέρος»* (120 ΠΕΑ), η οποία χρησιμοποιεί επίσης το χώρο του αεροδρομίου.

## Ιστορικό αεροδρομίου
Ο Κρατικός Αερολιμένας Καλαμάτας άρχισε να λειτουργεί το 1959. Οι πρώτες ναυλωμένες πτήσεις από το εξωτερικό αρχίζουν να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο από το 1986. Η αυξημένη επιβατική κίνηση οδήγησε στην δημιουργία νέου αεροσταθμού το 1991. Από το έτος αυτό, το αεροδρόμιο βρίσκεται στη δικαιοδοσία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας.

Το 2016, η αεροπορική εταιρία Aegean Airlines πρόσθεσε για πρώτη φορά όλο το χρόνο δρομολόγια για Στοκχόλμη, Ντίσελντορφ, Μόναχο και Παρίσι, πρωτοβουλία που ανέβασε σημαντικά την επιβατική κίνηση.

## Αερογραμμές και προορισμοί

## Ατυχήματα και συμβάντα
* Στις 16 Οκτωβρίου 1971, αεροσκάφος τύπου YS-11A των Ολυμπιακών Αερογραμμών υπέστη αεροπειρατεία. Είχε αναχωρήσει από τον Κρατικό Αερολιμένα Καλαμάτας και είχε προορισμό το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού. Οι 64 επιβαίνοντες του αεροσκάφους ήταν σώοι. Ένας από τους αεροπειρατές απαίτησε να μεταφερθεί στον Λίβανο. Το αεροσκάφος προσγειώθηκε και οι αεροπειρατές συνελήφθησαν. Η αεροπειρατεία διήρκεσε λιγότερο από μια ημέρα.
* Το Νοέμβριο του 2001, δεκατέσσερις φωτογράφοι αεροσκαφών *(planespotters)* (12 Βρετανοί και 2 Ολλανδοί) συνελήφθησαν από την αστυνομία, αφού φωτογράφιζαν την αεροπορική βάση.

## Γενικές πληροφορίες
*Ο χώρος του αεροδρομίου παρουσιάζεται στην εναρκτήρια σκηνή της ταινίας του 2013 Before Midnight.

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελληνικά αεροδρόμια: Kalamata International Airport
* Οδηγός ελληνικών αεροδρομίων: Kalamata Airport

Καλαμάτα
Κατηγορία:Καλαμάτα
Αγών (τραγωδία)

Σκηνή ιδεολογικής και ρητορικής αναμέτρησης της αρχαίας τραγωδίας με παρουσίαση δύο αντίθετων θέσεων σύμφωνα με τα ρητορικά πρότυπα της εποχής. Συνήθως περιείχε δύο μονολόγους σε αντίθεση και κατέληγε σε ένα διαλογικό μέρος. 

Ιδιαίτερα γνωστός για τους αγώνες του υπήρξε ο Ευριπίδης.

## Πηγές
* De Romilly, Jaqueline, Αρχαία Ελληνική τραγωδία, Ινστιτούτο του βιβλίου-Α. Καρδαμίτσα, Αθήνα, 1997, ISBN 960-354-055-2

Κατηγορία:Αρχαίο δράμα
Βούρινος

Ο **Βούρινος** (και Μπούρινος) είναι βουνό της Δυτικής Μακεδονίας, μεταξύ των νομών Κοζάνης και Γρεβενών, με υψόμετρο 1.866 μέτρα. Η κορυφή του ονομάζεται από τους κατοίκους των προποδών του Ντρισινίκους. Συνδέεται στα βόρεια με το Άσκιο του οποίου μπορεί να θεωρηθεί και τμήμα, ανατολικά καταλήγει στο οροπέδιο της Κοζάνης ενώ νότια και δυτικά περιβάλλεται από τον Αλιάκμονα.

Η ετυμολογία του ονόματός του προέρχεται μάλλον από το προελληνικό "Βαρνούς" που σημαίνει "ύψωμα". Εξάλλου τα αρχαία χρόνια ολόκληρη η κάθετη οροσειρά που περιλαμβάνει τα βουνά Βούρινος, Βέλλια, Άσκιο, Βέρνο (Βίτσι), Βαρνούντας και Πέλιστερ (ΠΓΔΜ) ήταν γνωστή με το όνομα "Βαρνούς".

Ο Βούρινος αποτελείται από δύο παράλληλα μακρόστενα όρη,  τον Άνω Βούρινο στα Δυτικά και τον Κάτω Βούρινο στα Ανατολικά που χωρίζονται από την κοιλάδα του "Μεσιανού νερού". Έχει ιδιαίτερα ηφαιστειακά  πετρώματα, τα οποία ήταν λόγος να αναπτυχθεί ιδιαίτερη χλωρίδα. Εντοπίζονται 15 είδη ενδημικά στην Ελλάδα και 8 ενδημικά στον κόσμο. Η ιδιαίτερη χλωρίδα του βουνού, βοήθησε στο να αναπτυχθεί γενικώς μια μεγάλη βιοποικιλότητα που εντοπίζεται κυρίως στην κοιλάδα του Μεσιανού νερού. Λόγω αυτής της βιοποικιλότητάς του, ο Βούρινος είναι ενταγμένος στο δίκτυο Natura 2000.

Ιστορικά το βουνό είναι γνωστό για την εξέγερση των Δυτικομακεδόνων το 1878, ενάντια στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Βοΐου Ο Βούρινος
*Ορνιθολογική Όρος Βούρινος
*https://web.archive.org/web/20110419075102/http://www.imma.edu.gr/imma/history/10.html Ιστοριογραφία και χαρτογραφία του Μακεδονικού ζητήματος
*http://www.mouseio-kozanis.gr/content/view/21/67/lang,el/  Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα

Κατηγορία:Βουνά της Κοζάνης
Κατηγορία:Βουνά των Γρεβενών
Ιερά μονή του Στύλου

Η **Ιερά Μονή του Στύλου** είναι Βυζαντινή μονή στην πόλη Στύλο της επαρχίας Ρέτζιο Καλάμπρια στην νότια Ιταλία.

## Ιστορία
Η Ιερά Μονή του Στύλου ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα μ.Χ από Βυζαντινούς και αποτέλεσε έως και τα τέλη του 11ου αιώνα το κέντρο της ελληνορθόδοξης παράδοσης και προμαχώνα της βυζαντινής Καλαβρίας. Η Ιερά αυτή μονή έχει τις ρίζες της στο απώτερο παρελθόν, όταν υπήρχαν ελληνικές αποικίες στη νότια Ιταλία, και καθίσταται ακόμη πιο συναρπαστική από τις πολυάριθμες Λαύρες του ανατολικού μοναχισμού που ήταν εγκατεστημένες στο έδαφος αυτό, των Cattolica (από το βυζαντινό *καθολική* - ναός με βαπτηστήριο) όπως τις ονομάζουν οι Ιταλοί σήμερα και οι οποίες αποτελούν το πιο σημαντικό μνημόσυνο για τον ελληνισμό της Κάτω Ιταλίας. Ο μικρός κύβος του Ιερού Ναού, χτισμένος μέσα σε ένα τοπίο γεμάτο βράχους και πυκνή βλάστηση, φαίνεται να ανατέλει από μία θάλασσα πρασίνου μεταξύ της γης και του ουρανού. Σήμερα ο ναός αυτός ανήκει στο Βατικανό.

## Το καθολικό της Ιεράς Μονής
Το καθολικό (Cattolica) είναι ένας μικρός ιερός ναός του 9ο αιώνα  που μιμείται την κλασσική βυζαντινή εκκλησία   σταυροειδούς σχεδίασης, με τρεις αψίδες και με πέντε τρούλους. Εδώ μόνασαν οι μοναχοί εκφραστές της ανατολικής χριστιανικής παράδοσης του Αγίου Βασίλείου (Basilians), οι οποίοι είχαν έρθει στην Καλαβρία για να βρουν καταφύγιο από τις διώξεις και επιδίωκαν τα ιδεώδη της φτώχειας και την απομάκρυνσης από τις εγκόσμιες ανησυχίες. Το πιο εντυπωσιακό σε αυτό το ναό βρίσκεται στο φως, το οποίο κατά κάποιο τρόπο σε τυφλώνει στο επάνω και στο κάτω μέρος, επιτρέποντας μονάχα ελάχιστες αχτίδες φωτός για να ενθαρρύνει την προσευχή και τον διαλογισμό των επισκεπτών και ειδικότερα των μοναχών. Η ατμόσφαιρα μεταξύ των τεσσάρων στύλών, οι οποίοι πιθανότατα προέρχονται από τα ερείπια της αρχαίας πόλεως Kaulon, είναι γεμάτη από ειρήνη και γαλήνη.

## Τοιχογραφίες-Αγιογραφίες
Οι τοιχογραφίες, που ανακαλύφθηκαν από τον αρχαιολόγο Πάολο Όρσι το 1927, είναι τα μόνα δείγματα Νορμανδικής ζωγραφικής από την Καλαβρία του 11ου μ.Χ αιώνα.

## Άλλη Μονή με την ίδια ονομασία
Με την ίδια ονομασία, υπήρχε και άλλη Μονή στο Λάτρος της Δυτικής Μικράς Ασίας (πλησίον της Μιλήτου).

## Παραπομπές


## Πηγές

*Reuter Timothy, Germany in the Early Middle Ages 800–1056, New York, Longman, 1991.
*Κ.Σταθάς Ιστορία Μεσαιωνικής Ευρώπης

Κατηγορία:Καλαβρία
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ιταλία