open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ομιλίες του Γρηγορίου Ναζιανζηνού

Οι **Ομιλίες του Γρηγορίου Ναζιανζηνού** είναι εικονογραφημένο χειρόγραφο που φυλάσσεται στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας με αριθμό MS. gr. 510. Είναι έξοχο δείγμα εικονογραφίας από την εποχή της Μακεδονικής αναγέννησης και της Βυζαντινής τέχνης γενικότερα. Θεωρείται το πολυπλοκότερο και πλέον εξειδικευμένο εικονογραφημένο χειρόγραφο που κατασκευάστηκε ποτέ στο Βυζάντιο.

## Ιστορικό του χειρογράφου
Το χειρόγραφο γράφτηκε το έτος 879 ως 882 στην Κωνσταντινούπολη υπό την αυστηρή επιμέλεια του Πατριάρχη Φωτίου Α΄. Ο Φώτιος το δώρισε στον Αυτοκράτορα Βασίλειο Α΄ ως ψυχαγωγικό και επιμορφωτικό ανάγνωσμα. Το βιβλίο αυτό έγινε το σημαντικότερο θρησκευτικό ανάγνωσμα στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Η χρήση του ήταν καθιερωμένη στις λειτουργικές τελετές όλο το χρόνο. Αντίγραφά του ήταν διαδεδομένα. 

## Περιεχόμενο και περιγραφή
Το πέρασμα του χρόνου έχει φέρει σημαντική φθορά στο χειρόγραφο. Η μελέτη του σήμερα γίνεται μόνο σε αντίγραφα. Περιέχει 46 ολοσέλιδες μινιατούρες, καθώς και εικονογραφίες στην κορυφή των σελίδων και πολλά μονογράμματα. Πάνω από χίλια γράμματα είναι επίχρυσα. Περιέχει περισσότερες από 200 εικόνες από την ζωή της αυτοκρατορικής οικογένειας, του Γρηγορίου Ναζιανζηνού, πολλώ Αγίων και Μαρτύρων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Leslie Brubaker: *Vision and Meaning in Ninth-Century Byzantium: Image as Exegesis in the Homilies of Gregory of Nazianzus.* Cambridge Studies in Palaeography and Codicology, 6. Cambridge University Press. New York 1999. ISBN 0-521-62153-4.
*George Galavaris: *The illustrations of the Liturgical Homilies of Gregory Nazianzenus.* Princeton 1969.
*George Galavaris: *Homilienillustrationen, Reallexikon zur byzantinischen Kunst III.* Hiersemann. Stuttgart 1978.
*Henri Omont: *Miniatures des plus anciens manuscrits grecs de la Bibliothèque Nationale du VIe au XIVe siècle.* Paris 1929.
*Glenn Peers: *Patriarchal Politics in the Paris Gregory (B.N. gr. 510), Jahrbuch der Österreichischen Byzantinistik 47.* 1997, 50-71.
*Sirarpi Der Nersessian: *The Illustrations of the Homilies of Gregory of Nazianzus: Paris Gr. 510. A Study of the Connections between Text and Images Dumbarton Oaks Papers.* Vol. 16, 1962.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Στενό της Ρόδου

thumb|right|350px|
Το **Στενό της Ρόδου** είναι το ανατολικότερο από τα έξι στενά του Αιγαίου πελάγους που το συνδέουν με τη Μεσόγειο θάλασσα. Διαμορφώνεται μεταξύ των ακρωτηρίων Ζωνάρι της Ρόδου και Άσπρου της Δωρίδας Μικράς Ασίας οριοθετώντας τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος
Ροδου
Ροδου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρόδου
Κατηγορία:Επαρχία Μούγλων
Ροδου
Ευαγγέλιο του Ραμπουλά

Το **Ευαγγέλιο του Ραββουλά** είναι Χριστιανικό εικονογραφημένο χειρόγραφο που περιέχει ευαγγελικές περικοπές στη Συριακή γλώσσα και χρονολογείται τον 6ο αι.  Πρόκειται για ένα έξοχο δείγμα πρώιμης βυζαντινής βιβλιογραφικής τέχνης. Το κείμενο που κατανέμεται σε δυο στήλες ανά σελίδα είναι γραμμένο με τον τύπο γραφής estrangelo (στρογγυλή), η οποία αποτελεί τον αρχαιότερο τύπο συριακής γραφής, και ακολουθεί την εκδοχή της Πεσίτα, δηλαδή της πιο διαδεδομένης Συριακής μετάφρασης της Καινής Διαθήκης. 
 
## Ιστορικό του χειρόγραφου
Το χειρόγραφο φυλάσσεται από το 1573 στην Φλωρεντία και σήμερα είναι μέλος της συλλογής της Βιβλιοθήκης των Μεδίκων *Biblioteca Medicea Laurenziana*. Μέχρι τις αρχές του 16ου αιώνα βρίσκονταν στην ιδιοκτησία του Πατριαρχείου των Μαρονιτών. Το χειρόγραφο γράφτηκε το 586 στη Μονή του Αγίου Ιωάννη στην Απάμεια. Το κείμενο αντιγράφτηκε από τον βιβλιογράφο Ραββουλά, για τον οποίο τίποτα δεν είναι γνωστό. 
## Πηγές
* Carlo Cecchelli et al. (Hrsg.): *Evangeliarii Syriaci, vulgo Rabbulae*, Olten / Lausanne 1959 Auszug
* M. Bernabò, *Il Tetravangelo di Rabbula. Firenze, Biblioteca Medicea Laurenziana, Plut. 1.56: L'illustrazione del Nuovo Testamento nella Siria del VI secolo*, Rom 2008, ISBN 978-88-8498-516-3
* M. Mundell Mango, "Where was Beth Zagba?", *Harvard Ukrainian Studies* 7 (1983) 405-430 https://www.jstor.org/stable/41036106?seq=1#page_scan_tab_contents
* P. G. Borbone, "L'itinéraire du «Codex de Rabbula» selon ses notes marginales" in *Sur les pas des Araméems chrétiens: Festschrift Alain Desreumaux*, Paris 2010, pp. 169-180
*M. Bernabò, "The Miniatures in the Rabbula Gospels: Postscripta to a Recent Book." *Dumbarton Oaks Papers* 68 (2014) 343-358 https://www.jstor.org/stable/24643762?seq=1#page_scan_tab_contents
*D. H. Wright, "The date and arrangement of the illustrations in the Rabbula Gospels", *Dumbarton Oaks Papers* 27 (1973) 197-208 https://www.jstor.org/stable/1291340?seq=1#page_scan_tab_contents

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Homepage des Bistums Speyer (mit Kommentaren zu einzelnen Bildern)

Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Κατηγορία:Έργα βυζαντινής τέχνης
Νεβάδο ντελ Ρουίς

thumb|260px|Ατμός από τη κορυφή τον Ιούλιο του 2007.
Το **Νεβάδο ντελ Ρουίς** (ισπανικά: *Nevado del Ruiz*) είναι ενεργό ηφαίστειο στην κεντρική Κολομβία, στα διαμερίσματα Κάλντας και Τολίμα, 129 χιλιόμετρα νότια της Μπογκοτά, τμήμα των Άνδεων. Είναι ένα στρωματοηφαίστειο το οποίο αποτελείται από αλλεπάλληλα στρώματα λάβας και συμπυκνωμένης στάχτης και πυροκλαστικών υλικών. Το Νεβάδο ντελ Ρουίς είναι ενεργό εδώ και 2 εκατομμύρια χρόνια και έχει γνωρίσει τρεις περιόδους αυξημένης δραστηριότητας. Ο σημερινός κώνος, ύψους 5.321 μέτρων, αναπτύχθηκε στην παρούσα περίοδο, η οποία άρχισε πριν 150.000 χρόνια.

Οι εκρήξεις του ηφαιστείου είναι συνήθως πλινιακές και παράγουν κατολισθήσεις καυτών υλικών, γνωστές ως πυροκλαστικές ροές. Αυτές οι εκρήξεις μπορούν να προκαλέσουν μεγάλα λαχάρ (ροές μίγματος λάσπης και ηφαιστειακών υλικών), οι οποίες αποτελούν ένα μεγάλο κίνδυνο για τους ανθρώπους και το περιβάλλον. Στις 13 Νοεμβρίου 1985, μια μικρή έκρηξη προκάλεσε ένα τεράστιο λαχάρ, το οποίο έθαψε και κατέστρεψε την πόλη Αρμέρο στην Τολίμα, προκαλώντας 23.000 - 25.000 θανάτους. Το λαχάρ αυτό είναι το πιο θανατηφόρο στην καταγεγραμμένη ιστορία. Παρόμοια μεγάλα λαχάρ που προκλήθηκαν από μικρές εκρήξεις συνέβησαν ξανά το 1595 και 1845.

Το Νεβάδο ντελ Ρουίς βρίσκεται στο Εθνικό Φυσικό Πάρκο Λος Νεβάδος, το οποίο περιλαμβάνει και άλλα ηφαίστεια. Η κορυφή του καλύπτεται με παγετώνες, αλλά από το 1985 έχουν υποχωρήσει αισθητά. Το ηφαίστειο εξακολουθεί να αποτελεί μια απειλή για τις κοντινές πόλεις και χωριά, και υπολογίζεται ότι συνολικά 500.000 άνθρωποι κινδυνεύουν από λαχάρ μελλοντικών εκρήξεων. Παρακολουθείται από το ηφαιστειακό και σεισμολογικό παρατηρητήριο του Μανιθάλες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Νοτίου Αμερικής
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κολομβίας
Κατηγορία:Άνδεις
Σινώπιος Κώδικας

Ο **Σινώπιος Κώδικας** είναι χειρόγραφο Ευαγγέλιο του 6ου αιώνα που φυλάσσεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας στο Παρίσι. Ονομάστηκε έτσι από τη Σινώπη, όπου ανακαλύφθηκε το 1899. 
## Περιεχόμενο και περιγραφή
Περιέχει το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον γραμμένο σε 44 φύλλα περγαμηνής.

## Πηγές

* Kurt Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack: *Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments.* Berlin/New York: Walter de Gruyter 1994.
* Henri Omont, *Notice sur un très ancien manuscrit grec de l'évangile de saint Matthieu..., Notices et extraits des manuscrits de la bibliothèque nationale...*, vol. 36 (Paris, 1901), pp. 599-676. 
* H. S. Cronin, *Codex Chrysopurpureus Sinopensis*, JTS II (1901), pp. 590-600.

Κατηγορία:Χειρόγραφα
Αγία Βαλπουργία

Η **Αγία Βαλπουργία** (γερμ. *Walburga*, *Valborg*, *Walburg*, *Waltpurde*, *Walpurgis*, *Walpurga*, ή και *Vaubourg*, *Falbourg*, 710 - 779 ή 780) υπήρξε Γερμανίδα μοναχή. Πιστεύεται ότι ήταν κόρη του βασιλιά Ριχάρδου του Ουέσσεξ και ανεψιά του Αγίου Βονιφατίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Andreas Bauch: Walpurgis Äbtissin von Heidenheim (ca. 710-779). In: Alfred Wendehorst, Gerhard Pfeiffer (Hrsg.): Fränkische Lebensbilder. Band 9. Kommissionsverlag Degener & Co, Neustadt/Aisch 1980, ISBN 3-7686-9057-1 (Veröffentlichungen der Gesellschaft für Fränkische Geschichte, Reihe VII A. Band 9), S. 1-10.
* Gabriele Lautenschläger: Walburga, Heilige. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 3. Bautz, Herzberg 1992, ISBN 3-88309-035-2, Sp. 178–179.
* Sigmund Ritter von Riezler: Walburg. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 40, Duncker & Humblot, Leipzig 1896, S. 645 f.
* Philipp von Rathsamhausen: Commentarius de vita et rebus gestis S. Walpurgae virginis : abbastissae monasterii in Heidenheim ... Dioecesis Eystettensis patronae, ex Philippo XXXIX. episcopo Eystettensi concinnatus. - Ingolstadii : Amgermaria vidua, 1616. Digitalisierte Ausgabe der Universitäts- und Landesbibliothek Düsseldorf
* Festschrift zur 1200 Jahr-Feier der heiligen Walburga, in: Geschichte des Benediktiner Ordens und seiner Zweige, Band 90, 1979
* Hermann Holzbauer: Mittelalterliche Heiligenverehrung – Heilige Walpurgis (Eichstätter Studien)
* Maria Mengs: Schrifttum zum Leben und zur Verehrung der Eichstätter Diözesanheiligen Willibald, Wunibald, Walburga, Wuna, Richard und Sola (=Kirchengeschichtliche Quellen und Studien), St. Ottilien 1987
* Vera Schauber und Hanns M. Schindler: Heilige und Namenspatrone im Jahreslauf, Augsburg 1993, S. 80f

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* st-walburga.de Seite des Klosters St. Walburg in Eichstätt
* Seite des Bistums Eichstätt mit Abbildung Walburgas aus dem Pontifikale Gundekarianum
* erlangen-evangelisch.de
* Missionare in Franken
* Förderkreis Historisches Walberberg e.V. 

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς

Το **Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιεράς Καρδίας** (ιταλικά: *Università Cattolica del Sacro Cuore* ή *UCSC*) είναι ιταλικό ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε το 1921. Είναι το μεγαλύτερο ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Ευρώπη και το μεγαλύτερο Ρωμαιοκαθολικό Πανεπιστήμιο στον κόσμο. Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Μιλάνο, Ιταλία, με πανεπιστημιουπόλεις - δορυφόρους στη Μπρέσια, την Πιατσέντσα, τη Ρώμη και το Καμπομπάσσο. Τα πτυχία προσφέρονται τόσο στα ιταλικά όσο και στα αγγλικά. Το επίσημο motto του πανεπιστημίου είναι «Nel cuore della realtà» (Στην καρδιά της πραγματικότητας / In the heart of reality).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Cattolica Alumni

Μπολονια
Ζωρζ Ντυμπί

Ο **Ζωρζ Ντιπί** (1919 - 1996) ήταν Γάλλος ιστορικός, θεωρείται δε από τους σημαντικότερους της γαλλικής ιστοριογραφίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Παρίσι. Ασχολήθηκε με την εποχή του Μεσαίωνα ενώ αποτέλεσε σημαντικό εκπρόσωπο της "Νέας Ιστορίας". Υπήρξε ερασιτέχνης ζωγράφος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Ρίτσαρντ Μακ Ντόναλντ

μικρογραφία|Το πρώτο κατάστημα McDonalds, στο Σαν Μπερναρντίνο της Καλιφόρνια
Ο **Ρίτσαρντ Μακ Ντόναλντ** ήταν ιδρυτής της ομώνυμης αλυσίδας εστιατορίων.

## Βιογραφικά στοιχεία

Εγκαταστάθηκε με τον αδελφό του στην Καλιφόρνια και από το 1940 άνοιξαν εστιατόρια με την επωνυμία "Μακ Ντόναλτς". Το 1955 πούλησαν την επιχείρηση. Υπήρξε ο εμπνευστής του σήματος της επιχείρησης, το οποίο και διατηρείται.

Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1998 στο Νιου Χαμσάιρ, στο οποίο διέμενε από το 1961.

Μακ
Καθαλάτωση

**Καθαλάτωση** (fouling) ονομάζεται το φαινόμενο της εναπόθεσης, υπό μορφή σκληρού φλοιού (κρούστας), στερεών ουσιών αλάτων και κυρίως, ανθρακικών, π.χ. ανθρακικού ασβεστίου, ανθρακικού μαγνησίου, ανθρακικού μαγγανίου, ή χλωριούχου νατρίου, χλωριούχου μαγγανίου, κ.ά. στα τοιχώματα δοχείων όπου βράζεται νερό, όπως π.χ. σε λέβητες, εξ ου και η ονομασία αυτής της κρούστας **λεβητόλιθος** (boiler scale). Όσο βαρύτερο (πλουσιότερο) σε άλατα είναι το νερό, τόσο μεγαλύτερη είναι και η καθαλάτωση. Η καθαλάτωση, εκτός του ότι επιφέρει μείωση της απόδοσης του λέβητα, είναι δυνατόν να προκαλέσει μέχρι και την έκρηξη αυτού.

Σημειώνεται ότι κατά τη συνεχή λειτουργία των λεβήτων παρουσιάζεται συνεχής αύξηση της πυκνότητας των αλάτων, εντός του υδροθαλάμου, και τούτο διότι με κάθε νέα ποσότητα νερού που εισέρχεται στο λέβητα, μετατρεπόμενο σε ατμό, τα άλατα που περιέχει παραμένουν στον υδροθάλαμο. Έτσι, κάθε νέα υδροδότηση, όπως συνέβαινε παλαιότερα στις σιδηροδρομικές ατμομηχανές, ή και όταν γίνεται προς συμπλήρωση νερού λόγω απωλειών στο τροφοδοτικό κύκλωμα του λέβητα, αυξάνεται συνεχώς η ποσότητα των αλάτων, καθιστώντας έτσι αφενός το νερό πυκνότερο εντός του υδροθαλάμου, και αφετέρου μεγαλύτερης έκτασης δημιουργίας λεβητολίθου.

Η αφαίρεση του λεβητολίθου, που τυγχάνει ιδιαίτερα δυσθερμαγωγό σώμα και που μπορεί άλλοτε να είναι σκληρός και άλλοτε πολτώδης, ανάλογα με την ποιότητα των αλάτων, καθίσταται πολύ δυσχερής. Για τον λόγο αυτό έχουν επινοηθεί πολλοί τρόποι παρεμπόδισης της δημιουργίας και για την αφαίρεσή του, μηχανικοί, χημικοί και ηλεκτρικοί. Σημαντικότεροι εξ αυτών θεωρούνται εκείνοι της πρόληψης της δημιουργίας λεβητολίθου που συνηθέστερα γίνεται ως προπαρασκευή του τροφοδοτικού νερού λεβήτων των μεγάλων εγκαταστάσεων ατμολεβήτων με συσκευές αφαλάτωσης. Γενικότερα, η προπαρασκευή αυτή αποτελεί ιδιαίτερο επιστημονικοτεχνικό κλάδο και απασχολεί κυρίως βιομηχανίες και εντεταλμένους στη συντήρηση ομοίων εγκαταστάσεων ή και συσκευών, π.χ. πλυντηρίων, θερμοσιφώνων, ηλιακών θερμοσιφώνων κ.λπ.

Αξίζει να αναφερθεί η ηλεκτρική μέθοδος στην οποία ο αρνητικός πόλος μικρής γεννήτριας συνεχούς ρεύματος συνδέεται με τα τοιχώματα του λέβητα, κλείνοντας το κύκλωμα με ένα βολτόμετρο, καλούμενη μέθοδος Stromlos. Άλλες μέθοδοι είναι: η μέθοδος Alfloc, η μέθοδος TIA, η μέθοδος Porta κ.ά.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.453.
* Ίδρυμα Ευγενίδου "Βιβλιοθήκη του τεχνικού", "Κινητήριες μηχανές" Αθήνα 1969, τομ.1ος, σελ.215.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ατμοπαραγωγή
Κατηγορία:Ατμομηχανές
Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Τεχνολογία νερού
Κάμπος Χίου

thumb|285px|Παραδοσιακό σπίτι στον Κάμπο
Νότια της πόλης εκτείνεται η εύφορη πεδιάδα της Χίου που είναι γνωστή ως **Κάμπος**, κατάφυτη από περιβόλια με εσπεριδοειδή. Ο Κάμπος διαθέτει πολλά υπόγεια νερά, αλλά και το πιο γόνιμο έδαφος της Χίου. Είναι γεμάτος με κτήματα και θερινές κατοικίες των παλιών αριστοκρατικών οικογενειών της Χίου.

Οι περιηγητές του 18ου και 19ου αιώνα έχουν περιγράψει την ομορφιά αυτού του χώρου με κάθε λεπτομέρεια. Περιδιαβαίνοντας κανείς τα αμέτρητα, στενά και δαιδαλώδη δρομάκια του Κάμπου εντυπωσιάζεται από τα διώροφα και τριώροφα αρχοντικά του. Φτιαγμένα κυρίως από θυμιανούσικη πέτρα με το γήινο κοκκινωπό χρώμα, περιβάλλονται από ψηλούς πέτρινους τοίχους και αυλόθυρες με τοξωτές εισόδους.

Ο Κάμπος άρχισε να κατοικείται από τη Μαόνα, γενουατική εμπορική εταιρία, της οποίας τα περισσότερα μέλη της ανήκαν στην οικογένεια Ιουστινιάνη. Αυτοί είχαν αναλάβει τους οικονομικούς πόρους και το εμπόριο, αλλά και την προστασία του νησιού από τους διάφορους εχθρούς και τους τοπικούς άρχοντες γύρω στον 14ο αιώνα. Υπολογίζεται ότι κάποτε υπήρχαν γύρω στα 200 κτήματα, ελάχιστα όμως σώζονται σήμερα από τα αρχοντικά της πρώτης περιόδου. Σήμερα πολλοί ιδιοκτήτες αρχοντικών φροντίζουν να τα επαναφέρουν στην αρχική τους μορφή, της πρώτης ή της δεύτερης φάσεως μετά το 1881.

## Εικόνες

Κάμπος Χίου 06.jpg
Κάμπος Χίου 31.jpg
Κάμπος Χίου 28.jpg
Εσωτερική άποψη Κτήμα Αργέντικον 07.jpg|Κτήμα Αργέντικον
Μαγγανάρι στο Κτήμα Αργέντικον.jpg|Μαγγανάρι
Κάμπος Χίου 01.jpg


Καμπος
Στρατιωτικές Βιομηχανίες του Ισραήλ

Οι **Στρατιωτικές Βιομηχανίες του Ισραήλ** Ltd (IMI), γνωστές επίσης ως ΤΑΑ (Εβραϊκά: תע"ש), είναι ισραηλινός κατασκευαστής όπλων. Κατασκευάζουν πυροβόλα όπλα, πυρομαχικά και στρατιωτική τεχνολογία, κυρίως για τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας (ειδικά για το στρατό του Ισραήλ), αν και τα φορητά όπλα τους είναι πολύ δημοφιλής σε ολόκληρο τον κόσμο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Official site 
*Israeli Weapons Industry (formerly IMI small arms division)

Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ισραήλ
Ποταμός Κένεμπεκ

Ο **Κένεμπεκ** (αγγλικά: *Kennebec River*) είναι ποταμός μήκους 270 χλμ. ο οποίος βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην πολιτεία Μέιν των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Οι πηγές του βρίσκονται στη Λίμνη Μούσχεντ στο κεντροδυτικό Μέιν. Οι ανατολική και η δυτική πηγή του συμβάλουν στο Ίντιαν Ποντ και ο ποταμός στη συνέχεια ρέει προς τον νότο περνώντας από το Χάρις Στέισον Νταμ (*Harris Station Dam*), το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό σταθμό της πολιτείας. Στο Δε Φορκς συμβάλει ο παραπόταμός του, Ντεντ Ρίβερ, ο οποίος καλείται και Γουέστ Μπραντς, και στη συνέχεια περνά από τις πόλεις Μάντισον, Σκάοχιγκαν, Γουότερβιλ και την πρωτεύουσα της πολιτείας, Αουγκούστα. Στο Ρίτσμοντ εκβάλει στον Κόλπο Μέριμιτινγκ, ένα παλιρροϊκό κόλπο γλυκού νερού, 26 χιλιομέτρων, στον οποίο εκβάλλουν επίσει ο ποταμός Αντροσκόγκιν και πέντε μικρότεροι ποταμοί. Απο εκεί ο Κένεμπεκ διαρρέει ο ναυπηγικό κέντρο το Μπαθ, και εκβάλλει τελικώς στον Κόλπο του Μέιν στον Ατλαντικό Ωκεανό. Η παλίρροια επηρεάζει το ύψος του ποταμού εώς και μέχρι την Αουγκούστα. Μερικοί από τους παραπόταμους του Κένεμπεκ είναι ο ποταμός Κάραμπασετ, ο ποταμός Σάντι και ο ποταμός Σεμπάστικουκ.

Το όνομα «Κένεμπεκ» προέρχεται από την λέξη της ανατολικής αμπενάκι */kínipekʷ/*, που σημαίνει «μεγάλο σώμα στάσιμου νερού, μεγάλος κόλπος.»

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέιν
Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ
Ναυπηγεία του Ισραήλ

Τα **Ναυπηγεία του Ισραήλ** είναι μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις ναυπήγησης και επισκευής στην Ανατολική Μεσόγειο. Η εταιρεία διαχειρίζεται επίσης το πρώτο και μοναδικό ιδιόκτητο λιμάνι στο Ισραήλ. Οι εγκαταστάσεις της εταιρείας, οι οποίες βρίσκονται στο λιμάνι Κίσον (μέρος του συγκροτήματος του λιμανιού της Χάιφας) περιλαμβάνουν μια πλωτή δεξαμενή με 20.000 τόνους ανυψωτική ικανότητα, και προβλήτα μήκους 900 μέτρων με βάθος 12 μέτρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Israel Shipyards 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ισραήλ
Ισραηλ
1947 Ίσο-Χέικιλα

Ο **Ίσο-Χέικιλα (Iso-Heikkilä)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,304. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από το αγρόκτημα, ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου του Τούρκου, όπου ανεγέρθηκε το ομώνυμο αστεροσκοπείο: αυτός ο αστεροειδής υπήρξε ο πρώτος που ανακαλύφθηκε από εκεί.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ίσο-Χέικιλα εκτιμάται σε 29,44 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,098 ± 0,012. Ο Ίσο-Χέικιλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 5 ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ισο-Χεικιλα
Gang de la Brise de Mer

250px|μικρογραφία|δεξιά|Χάρτης της Άνω Κορσικής
Το **Gang de la Brise de Mer** είναι μια Κορσικανική εγκληματική οργάνωση που οφείλει την ονομασία της σε ένα παλιό μπαρ του παλιού λιμανιού της Μπαστιά, στην Άνω Κορσική, στην προκυμαία του Ναυτικού, γνωστής σήμερα ως « Le Méditerranée », το οποίο χρησίμευε ως τόπο συγκεντρώσεων από ορισμένα μέλη της.

Φημισμένη για την ταχύτητα των χτυπημάτων της, βίαια και στρατιωτικοποιημένα, τα μέλη της ενεργούν στην Κορσική, την ηπειρωτική Γαλλία και την Ευρώπη. Η συμμορία είναι υπεύθυνη για πάνω από εκατό ένοπλες επιθέσεις σε τράπεζες ή άλλες επιχειρήσεις. Τις αποδίδονται, ειδικότερα, η ληστεία της Union de banques suisses (UBS) στη Γενεύη της Ελβετίας, οι επιθέσεις εναντίον χρηματαποστολής της Securipost το 1991 και ενός Mercure d'Air France το 1992. Συμμετέχει ενεργά επίσης στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος και στον χώρο του ποδοσφαίρου, με υποτιθέμενες σχέσεις με την ομάδα της Μπαστιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Κατηγορία:Κορσική
Γιογκιακάρτα

thumb|250px|To μνημείο Τούγκου το 2007
Η **Γιογκιακάρτα** (Ινδονησιακά: *Yogyakarta*), προφέρεται και *Τζιογκτζιακάρτα*, είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας της Ειδικής Περιοχής της Γιογκιακάρτα (Daerah Istimewa Yogyakarta), στη κεντρική Ιάβα, Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 388.088 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της 2.389.200 κατοίκους. Είναι γνωστή ως κέντρο των τεχνών της Ιάβας, με παραστάσεις θεάτρου σκιών, μουσικής, μπαλέτου και μπαλίκ. Το όνομά της σημαίνει «Πλούσια και Καλότυχη».

Η Γιογκιακάρτα ήταν η πρωτεύουσα της Ινδονησίας κατά τη διάρκεια του αγώνα για την απελευθέρωση της Ινδονησίας (1945-1949). Μια από τις συνοικίες της Τζιόγκτζιακάρτα, η Κότα Γκεντέ, ήταν πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Ματαράμ από το 1575 μέχρι το 1640. Σήμερα η Γιογκιακάρτα είναι μια πανεπιστημιούπολη, έδρα του πανεπιστημίου Γκαντζάχ Μάντα, ενός από τα καλύτερα στην Ινδονησία, καθώς και άλλων δημόσιων και ιδιόκτητων πανεπιστημίων. Η πόλη είναι σημαντικό τουριστικό κέντρο της Ινδονησίας. Θεωρείται ο δεύτερος μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός της Ινδονησίας μετά το Μπαλί. Βρίσκεται κοντά στο Μπορομπουντούρ, τη μεγαλύτερη βουδιστική στούπα στη Γη. Το κέντρο της πόλης είναι το παλάτι του Σουλτάνου. Σημερινός Σουλτάνος είναι ο Χαμενγκουμπουόνο Ι΄. 

Ο κεντρικός άξονας της πόλης, γνωστός ως κοσμολογικός άξονας, ο οποίος χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, κηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 2023.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδονησία
Κενάν Ιμιρζαλίογλου

Ο **Κενάν Ιμιρζαλίογλου** (τούρκικα: **Kenan İmirzalıoğlu,** γενν. 18 Ιουνίου 1974) είναι Τούρκος ηθοποιός, παρουσιαστής και πρώην μοντέλο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1974 στο χωριό Γιούτζεμ, έξω από την Άγκυρα, όπου έζησε μέχρι την ηλικία των δώδεκα ετών. Έπειτα, μετακόμισε στο κέντρο. Σπούδασε στο τμήμα μαθηματικών του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Το 1997, κέρδισε την πρώτη θέση τον εθνικό διαγωνισμό "Καλύτερο Ανδρικό Μοντέλο της Τουρκίας" στον παγκόσμιο διαγωνισμό "Καλύτερο Μοντέλο του Κόσμου". Τον κέρδισε η υποκριτική, όταν τον ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Οσμάν Σινάβ και έπαιξε στη σειρά Deli Yürek. 

## Προσωπική ζωή
Οι γονείς του ονομάζονται Γιλντίζ και Μουσταφά ενώ έχει ακόμη δύο αδέλφια: έναν μικρότερο αδελφό, τον Ντερβίς και μια μεγαλύτερη αδελφή, την Ζιουμπεϊντέ. 

Στις 14 Μαΐου 2016 παντρεύτηκε την ηθοποιό Σινέμ Κομπάλ. Απέκτησαν δύο κόρες: την Λαλίν (γενν. Οκτώβριος 2020) και την Λεϊλά (γενν. Μάιος 2022).

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Σουραμπάγια

μικρογραφία|250px|Η Σουραμπάγια το 2007
Η **Σουραμπάγια** (ινδονησιακά: *Surabaya*) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ινδονησίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 2.765.908 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της αριθμεί 5.622.259 κατοίκους. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας ανατολική Ιάβα και βρίσκεται στη βόρεια ακτή της ανατολικής Ιάβας, κοντά στις εκβολές του ποταμού Μας και στο στενό της Μαδούρας, που χωρίζει την Ιάβα από το νησί Μαδούρα. Η πόλη σήμερα είναι ο σημαντικότερος αεροπορικός και θαλάσσιος κόμβος στην ανατολική Ιάβα και ένας από τους μεγαλύτερους στην Ινδονησία.

Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1225 σε ένα βιβλίο γραμμένο από τον Τσάου Τζου-Κούα. Το 15ο και 16ο αιώνα η Σουραμπάγια ήταν Σουλτανάτο και σημαντική πολιτική και στρατιωτική δύναμη στην Ιάβα. Κατακτήθηκε το 1625 από το ισχυρότερο Σουλτανάτο του Ματαράμ, το οποίο τότε ήλεγχε σχεδόν ολόκληρη την Ιάβα. Το 1743 η πόλη πέρασε σε Ολλανδική κατοχή, μέχρι το 1942, όταν κατακτήθηκε από τους Ιάπωνες. Στις 30 Οκτωβρίου 1945, δόθηκε στη Σουραμπάγια μια από τις σημαντικότερες μάχες για την ανεξαρτησία της Ινδονησίας, η οποία έδωσε στη πόλη το προσωνύμιο «Πόλη των Ηρώων». Το 2009 ολοκληρώθηκε η γέφυρα Σουραμάντου, η οποία ενώνει τη Σουραμπάγια με τη Μαδούρα και είναι η μακρύτερη στην Ινδονησία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Κατηγορία:Λιμένες της Ασίας
Γιώργος Τορναρίτης

Ο **Γιώργος Τορναρίτης** ήταν δικηγόρος, συγγραφέας, συλλέκτης, ιδρυτής Μουσείων, εικαστικός δημιουργός. Τα μουσεία του έχουν ιστοσελίδες για το πλούσιο περιεχόμενό τους με στοιχεία συσσωρευμένα για την ίδρυσή τους.   
## Βιογραφία
Είναι γιος του Κρίτωνα  Τορναρίτη, πρώτου Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 2 Ιανουαρίου 1936. Τέλειωσε το Παγκύπριο Γυμνάσιο. 

Έγραψε αρκετά σημαντικά άρθρα με θέμα την φυσική ιστορία και την κυπριακή παράδοση και πολιτισμό. Έγραψε διηγήματα στο περιοδικό Μαθητική Εστία του Παγκυπρίου Γυμνασίου 1953 και στην εφημερίδα Παρατηρήσεις και άρθρα για τα κοχύλια του Τροόδους το 1953.  

Σπούδασε στο Trinity College, Cambridge MA LLB (Cantab) 1955-58 (Barrister at Law Grays Inn 1958). Εργάστηκε για δεκαετίες ως Δικηγόρος. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας κατά τα έτη 1962-65.

Το 1984 ίδρυσε το πρώτο Μουσείο Θαλάσσιας Ζωής στην Κύπρο στην Αγία Νάπα.   
Το 1987 παρουσίασε εκθέσεις κοχυλιών και υποβρύχιων φωτογραφιών στην πινακοθήκη Πιερίδη στην Αθήνα και στην Πύλη Αμμοχώστου αντίστοιχα.
Το 1992 μαζί με τον Δημήτρη Πιερίδη συστήνουν το ίδρυμα Θαλάσσιας Ζωής, του οποίου είναι ο Πρόεδρος και στο οποίο δώρισε την προσωπική συλλογή απολιθωμάτων, κοχυλιών και σπάνιου φωτογραφικού υλικού. 
 

Το ίδρυμα Τορναρίτη – Πιερίδη προχώρησε στην δημιουργία δύο ξεχωριστών Μουσείων:
*Το Μουσείο Θαλάσσιας Ζωής  Τορναρίτη- Πιερίδη, το οποίο τώρα στεγάζεται στην Αγία Νάπα και φέρει το όνομα «Θάλασσα».
*Το Μουσείο παλαιοντολογίας Τορναρίτη- Πιερίδη στις παλαιές αποθήκες στη Λάρνακα. 

Και τα δύο μουσεία είναι τα πρώτα του είδους τους στην Κύπρο, το «Θάλασσα» βραβεύθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ένα από τα καλύτερα Μουσεία της Ευρώπης.

Το 2011 του απονεμήθηκε από την Κυπριακή Πολιτεία το μετάλλιο «Stasinos» για την ίδρυση των μουσείων και γενικότερα για την πολύτιμη προσφορά του στον πολιτισμό της Κύπρου. 

Ο Γιώργος Τορναρίτης συνέγραψε αρκετές μελέτες και βιβλία μεταξύ των οποίων:
*Mediterranean Sea Shells, 1987, βιβλίο που παρουσιάζει τα κοχύλια της Κύπρου.
*Κοχύλια και Τέχνη, 2001, συσχετισμός της Θαλάσσιας Ζωής με την εικαστική δημιουργία.
*My Cyprus Cats, 2003, περιγράφει την ζωή της Κυπριακής Γάτας. 
*My Boat, περιγραφές της κυπριακής φύσης και θάλασσας τις περιόδου του 1960.

Ζωγραφίζει από το 1965 και έλαβε μέρος σε σημαντικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Κύπρο και το εξωτερικό. 
Πρόσφατα στο Ελληνικό Κέντρο του Λονδίνου παρουσίασε έκθεση Ζωγραφικής του με γενικό τίτλο “Memories and Hope of Cyprus”.

## Παραπομπές

## Πηγές
* http://www.cyprusevents.net/el/events/george-tornaritis-nicosia-2012/ 
* http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_12/12/2010_425708 
* http://www.visitcyprus.com/wps/portal/!ut/p/c4/04_SB8K8xLLM9MSSzPy8xBz9CP0os3hXN0fHYE8TIwN_b09TAyNDSyNLE0tXQwNXQ_3g1Bz9gmxHRQDhf4tE/?WCM_GLOBAL_CONTEXT=/Greek__el/CTO+B2C/Tourist+Information/Events/George_Tornaritis 
* http://www.tornaritis.com/TP/MarineLife/main.html  
* http://www.tornaritis.com/georgetorn.html 
* http://www.tornaritis.com/TP/palaeontology/main.html 
* http://www.parathyro.com/?p=2376

Κατηγορία:Κύπριοι ζωγράφοι
Σουρακάρτα

Η **Σουρακάρτα** (ινδονησιακά: *Surakarta*), γνωστή με το όνομα **Σόλο** (Solo) είναι πόλη στην κεντρική Ιάβα, Ινδονησιά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η Σουρακάρτα έχει 503.421 κατοίκους. Στην μητροποιλιτική περιοχή της Σουρακάρτα κατοικούν 2.453.622 άνθρωποι και η ευρύτερη περιοχή της πόλης έχει 5.984.519 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε μια έυφορη πεδιάδα σε υψόμετρο 105 μέτρων. Ανατολικά της πόλης βρίσκεται ο ποταμός Μπενγκαβάν Σόλο, ο οποίος έδωσε το όνομα Σόλο στη πόλη. Η πόλη βρίσκεται 65 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Γιογκιακάρτα και 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σεμαράνγκ. Η πόλη χωρίζεται σε τρεις συνοικίες, στην αραβική, στην κινεζική και στην ευρωπαϊκή, η τελευταία με έντονο ολλανδικό χρώμα. 

Μαζί με τη Γιογκιακάρτα είναι οι κληρονόμοι του σουλτανάτου του Ματαράνγκ, το οποίο χωρίστηκε στα δύο το 1755. Νωρίτερα το παλάτι βρισκόταν στη γειτονική πόλη Καρτασούρα, η οποία σήμερα είναι πόλη της Σουρακάρτα.

## Οικονομία
Σήμερα η πόλη είναι εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της περιοχής που παράγουν υφάσματα, φάρμακα, βιομηχανικά χημικά, μηχανήματα, καπνά, κεραμικά, μουσικά οργάνα κ.ά. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τα μπατίκ και για τα θρησκευτικά της έθιμα, που περιλαμβάνουν χορό, θέατρο και μουσική. Η πόλη εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο Adisumarmo και τέσσερις σιδηροδρομικούς σταθμούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα της κυβέρνησης της Σουρακάρτα 
* Σουρακάρτα από ΔΟΜΗ

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Λάκι

thumb|250px|Η κεντρική ρωγμή του Λάκι.
Το **Λάκι** ή **Λακαγκιγκάρ** (ισλανδικά: *Lakagígar*), γνωστό και ως Σκαφτάρ, είναι μια ηφαιστειακή ρωγμή, μήκους 27 χιλιομέτρων, στη νότια Ισλανδία. Το σωστό όνομα είναι Λακαγκιγκάρ, καθώς το ίδιο το Λάκι δεν εξερράγη, αλλά οι ρωγμές που άνοιξαν εκατέρωθέν του. Είναι μέρος ενός ηφαιστειακού συστήματος που περιλαμβάνει το Γκρίμσβοτν και το Θορμπαρύρνα, ένα ηφαίστειο που βρίσκεται κάτω από τον παγετώνα Βατναγιοκούλ. Βρίσκεται ανάμεσα στους παγετώνες Βατναγιοκούλ και Μυρδαλσγιοκούλ, σε μια περιοχή με ρωγμές με κατεύθυνση από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά.

Το σύστημα εξερράγη τη περίοδο 1783-1784 και παρήγαγε συνολικά 14 κυβικά χιλιόμετρα βασαλτικής λάβας και δηλητηριώδη νέφη από υδροφθορικό οξύ και διοξείδιο του θείου, που σκότωσε περισσότερο από το μισό ζωϊκό κεφάλαιο της Ισλανδίας, που οδήγησε σε λιμό που σκότωσε το 25% των κατοίκων του νησιού, δηλαδή γύρω στα 9.000 άτομα. Υπολογίζεται ότι η έκρηξη είχε ισχύ 6 στην κλίμακα VEI. Μια από τις συνέπειες της έκρηξης του Λάκι ήταν η πτώση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, καθώς το διοξείδιο του θείου απλώθηκε στο βόρειο ημισφαίριο. Αυτό προκάλεσε καταστροφή των σοδειών στην Ευρώπη και πιθανόν ξηρασία στην Ινδία. Υπολογίζεται ότι εξαιτίας της έκρηξης πέθαναν 6 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, κατατάσσοντας την έκρηξη ως την πιο θανατηφόρα στους ιστορικούς χρόνους. Επίσης, η έκρηξη θεωρείται σήμερα μία από τις γενεσιουργούς αιτίες της Γαλλικής Επανάστασης, επειδή το ηφαιστειακό νέφος οδήγησε στην καταστροφή της σοδειάς στη Γαλλία και στον λιμό της περιόδου 1785-1787, που τελικώς πυροδότησε τη γνωστή κοινωνική έκρηξη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ισλανδίας
Μπαντούνγκ

thumb|250px|Το κέντρο του Μπαντούγκ
Το **Μπαντούνγκ** (ινδονησιακά: *Kota Bandung*) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Δυτική Ιάβα στην Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 2.393.633 κατοίκους, κατατάσσοντας ως την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, ενώ η μητροπολιτική περιοχή με 7.414.560 κατοίκους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στη χώρα. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 768 μέτρων, περίπου 140 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Τζακάρτα και ως εκ τούτου έχει χαμηλότερη θερμοκρασία από τις άλλες πόλεις της Ινδονησίας. Η θέση της σε μια κοιλάδα περιτριγυρισμένη από ορεινούς όγκους είναι οχυρή για αυτό και οι Ολλανδοί άποικοι σχεδίασαν να μετακινήσουν την πρωτεύουσα από τη Μπατάβια στο Μπαντούγκ.
## Ιστορία
Οι Ολλανδοί άποικοι είχαν φυτείες με τσάι στη περιοχή το 17ο και 18ο αιώνα. Ένας δρόμος κατασκευάστηκε για να ενώνει το Μπαντούνγκ με τη πρωτεύουσα Μπατάβια. Ύστερα από αιτήματα των κατοίκων, το Μπαντούνγκ έγινε δήμος το 1906 με αποτέλεσμα η πόλη να αναπτυχθεί γρήγορα και να γίνει τόπος παραθερισμού των αποίκων, καθώς χτίστηκαν πολυτελή ξενοδοχεία και καφέ στη πόλη, με αποτέλεσμα να τις δοθεί το προσωνύμιο το «Παρίσι της Ιάβας» (Parijs van Java). Μετά την ανεξαρτησία της Ινδονησίας, η πόλη αναπτύχθηκε και αστικοποιήθηκε ταχύτατα. Μέσα σε 20 χρόνια (1940-1961) ο πληθυσμός της τετραπλασιάστηκε. Το 1955 έλαβε χώρα στο Μπαντούνγκ η διάσκεψη του Μπαντούνγκ, η οποία έθεσε το θεμέλιο λίθο για την δημιουργία του Κινήματος των Αδεσμεύτων.
## Οικονομία & αξιοθέατα
Το Μπαντούνγκ είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός εγχώριος και διεθνής. Η πόλη είναι γνωστή για την ολλανδική αποικιακή αρχιτεκτονική, τη μεγάλη γαστρονομική ποικιλία. Ανάμεσα στα αξιοθέατα ξεχωρίζουν ο βοτανικός και ο ζωολογικός κήπος. Άλλες σημαντικές πηγές εισοδήματος είναι οι κατασκευές, η παραγωγή υφασμάτων και φαρμάκων, οι υπηρεσίες και η γεωργία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Εσθονικό Κεντρώο Κόμμα

Το **Εσθονικό Κεντρώο Κόμμα** (εσθ. *Eesti Keskerakond*) είναι ένα εσθονικό πολιτικό κόμμα. Είναι το κόμμα της Εσθονίας με τα περισσότερα μέλη, αφού αριθμεί περίπου 12.000 μέλη.

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1991 από τη βάση του Λαϊκού Μετώπου της Εσθονίας μετά την απόσπαση άλλων κομμάτων από το τελευταίο. Αρχικά, το κόμμα λεγόταν Λαϊκό Κεντρώο Κόμμα (*Rahvakeskerakond*) για να διαφοροποιηθεί από το μικρότερο Αγροτικό Κεντρώο Κόμμα (*Maa-Keskerakond*). Τωρινός επικεφαλής του κόμματος είναι ο Έντγκαρ Σαβισάαρ.

Κατηγορία:Εσθονικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στην Εσθονία
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Ευαγγέλιο του Άαχεν

Το **ευαγγέλιο του Άαχεν** () είναι εικονογραφημένο χειρόγραφο ευαγγέλιο που γράφτηκε τον 9ο αιώνα στο ανάκτορο του Άαχεν. 

Περιέχει 280 φύλλα περγαμηνής. Ανήκε στο παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού της μητρόπολης του Άαχεν και φυλάσσεται ακόμα εκεί ως κομμάτι του "μητροπολιτικού θησαυρού" ("Domschatz" Ντόμσατς).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kunibert Bering: *Kunst des frühen Mittelalters*. Reclam, Stuttgart 2002, ISBN 3-15-018169-0, (*Kunst-Epochen* 2), S. 251–254.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άαχεν
Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Ευαγγέλιο του Βίττεκιντ

Το **Ευαγγέλιο του Βίττεκιντ** (λατινικά: *Codex Wittekindeus*) είναι εικονογραφημένη χειρόγραφη περγαμηνή που γράφτηκε στην σχολή γραφής και εικονογράφησης της Μονής της Φούλντα και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της Οθωνικής εικονογραφίας. Φυλάσσεται στην Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου με τον αύξοντα αριθμό *Codex Theol. Lat. fol. 1*.
## Περιγραφή
Το ευαγγέλιο αποτελείται από 127 φύλλα περγαμηνής με πανέμορφες εικονογραφίες, οι οποίες σύμφωνα με την συνήθεια της εποχής προηγούνται των αντίστοιχων κεφαλαίων του ευαγγελίου. Στις εικόνες αυτές γίνεται χρήση του πολύτιμου και εξαιρετικά σπάνιου πορφυρού χρώματος. Είναι δεμένο με δερμάτινο εξώφυλλο και περιέχει επίσης τέσσερις σελίδες από ελεφαντόδοντο. Αρχικά ήταν στολισμένο με χρυσές σφυρήλατες διακοσμήσεις, πολύτιμους λίθους, και οκτώ εικόνες αγίων.

## Ιστορία του χειρόγραφου
Το εικονογραφημένο χειρόγραφο βρίσκονταν αρχικά στην Μητρόπολη του Μαγδεβούργου και αργότερα μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσι της κρύπτης του Βίττεκιντ της Σαξονίας στην Μονή Ένγκερ. Από εκεί τον 17ο αιώνα δωρίστηκε στον μεγάλο Πρίγκηπα Εκλέκτορα (*Kurfürst*) Φρίντριχ Βίλχελμ (*Friedrich Wilhelm*) του Βρανδεμβούργου και από το 1661 στόλισε την συλλογή της Αυτοκρατορικής Βιβλιοθήκης της Κολωνίας παρά τον Σπρε.

## Πηγές
* Georg Reimann und Horst Büttner, *Mittelalterliche Buchmalerei*, (mit Abbildungen), 1962

Κατηγορία:Χειρόγραφα
Ανθρακικό άλας

Στη χημεία και ορυκτολογία με την ονομασία **ανθρακικό άλας**, ή απλούστερα **ανθρακικό** φέρεται το άλας του ανθρακικού οξέος, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία του ανθρακικού ιόντος CO3−2 ή εστέρας του ανθρακικού οξέος, μία οργανική ένωση που περιέχει την ανθρακική ομάδα C (= O) (Ο-) 2, όπως π.χ. το αιθυλένιο και προπυλένιο.

## Γενικά
Ο όρος «ανθρακικό» χρησιμοποιείται ευρύτερα, για να περιγράψει την ενανθράκωση νερού ή αναψυκτικού.
Στη δε γεωλογία και ορυκτολογία, ο ίδιος όρος μπορεί να αναφέρεται τόσο σε ανθρακικά ορυκτά όσο και σε ανθρακικό πέτρωμα όπου και στις δύο περιπτώσεις κυριαρχεί το ανθρακικό ιόν, CO3−2.
Τα ανθρακικά ορυκτά βρίσκονται σε μεγάλη ποικιλία στη φύση και είναι ευρύτατα διαδεδομένα κυρίως ως καθιζήματα σε ιζηματογενή πετρώματα. Τα πιο κοινά στερεά ανθρακικά άλατα εξ αυτών, εκτός εκείνων που παρατηρούνται σε μέταλλα είναι ο ασβεστίτης ή ανθρακικό ασβέστιο, που αποτελεί και το κύριο συστατικό του ασβεστόλιθου (όπως και των οστρακοδέρμων και των σκελετών των κοραλλιών), ο δολομίτης, το ανθρακικό μαγνήσιο, το ανθρακικό μαγγάνιο, το ανθρακικό νάτριο (κοινώς η «σόδα» του εμπορίου) και το ανθρακικό κάλιο (κοινώς «ποτάσα") που φέρονται να έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα σε καθαρισμούς και συντηρήσεις, καθώς και για την παρασκευή γυαλιού.

Σημειώνεται ότι τα περισσότερα ανθρακικά άλατα έχουν μικρή διαλυτότητα στο νερό, τα δε ανθρακικά και νιτρικά ιόντα ΝΟ3- είναι ισοηλεκτρονικά και παρομοίου μεγέθους με συνέπεια να παρουσιάζουν ομοιότητες στη κρυσταλλική δομή μεταξύ ορισμένων αλάτων τους. Το δε ανθρακικό οξύ λόγω της αστάθειάς του και της εύκολης αποσύνθεσής του σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό δεν είναι εύκολη η απομόνωσή του.

## Χρήσεις
Τα ανθρακικά άλατα χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία, όπως π.χ. στην τήξη σιδήρου, επίσης ως πρώτη ύλη οικοδομικών υλικών καθώς και στην υαλουργία, εγχρώμων γυαλιών και την κεραμική. Η δε παρουσία τους στον ανθρώπινο οργανισμό είναι ιδιαίτερα σημαντική ως ρυθμιστές του όξινου περιβάλλοντος.

## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τομ. 9ος, σελ. 181-182.

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις άνθρακα
Πύργος του Καλβί

Ο **Πύργος του Καλβί** ή **Torra di Calvi** (επίσης γνωστός ως "Tour du sel") είναι ένας γενουάτικος πύργος στην Κορσική, ο οποίος βρίσκεται στην πόλη Καλβί (Άνω Κορσική).

Είναι ένα από τα Επίσημα Ιστορικά Μνημεία της Γαλλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κορσική
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Καλβι
Ντόνερχαλλ

Ο **Ντόνερχαλλ** (γερμ. *Donnerhall*, μεταφράζεται ως *απόηχος βροντής*, 1981-2002) υπήρξε ίππος που διέπρεψε τόσο στην ιππασία, όσο και στην παραγωγή. 
## Βιογραφία
Ο Ντόνερχαλλ γεννήθηκε στον στάβλο του Όττο Γκαίρτνερ. Πατέρας του ήταν ο Ντόνερβέττερ και μητέρα του η φοράδα Νινέττ από τον στάβλο του Μάρκους-Καρνό. Αγοράστηκε πουλαράκι από τον Όττο Σούλτε-Φρόλίντε. Εκπαιδεύτηκε και βραβεύτηκε σε πολλά Γκραν-Πρι, μεταξύ των οποίων το 1984. Συνέχισε την εκπαίδευσή του και συνεχώς προόδευε. Αποσύρθηκε το 1998 σε ηλικία 17 χρονών. Απεβίωσε το 2002 από οξεία περιτονίτιδα.

## Απόγονοι
Ο Ντόνερχαλλ είχε 77 απογόνους ίππους που διακρίθηκαν στην ιππασία καθώς και 450 φοράδες παραγωγής. Οι απόγονοί του επιτύγχαναν στις δημοπρασίες τις υψηλότερες τιμές πωλήσεως. Τιμήθηκαν με μετάλλια σε ολυμπιάδες, μουντιάλ, καθώς και σε καλλιστεία. Μερικοί από αυτούς είναι η φοράδα Πριμαβέρα και οι Ντον Σούρφο, Νταβινιόν Α΄, Ντον Πριμέρο, Νε Νίρο, Ντόνερ Μπούμπε, Ντον Γκρεγκορύ, Ντονερσβέ και Ντόνερμπαλλ. Όλοι οι ίπποι των Γερμανών στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012 ήταν απόγονοι του Ντόνερχαλλ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Pferdezauber: Donnerhall*; von Mary Casanova, 152 Seiten, Verlag: Loewe Verlag (Januar 2002), ISBN 3-7855-4203-8, ISBN 978-3-7855-4203-3
* *DVD Donnerhall - ein Denkmal ganz privat*, Tönjes, Jan, Deutsch, 1997, ISBN 978-3-937388-43-4

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Artikel über Donnerhall beim Gestüt Groenwohldhof (archivierte Version)
* Artikel im Horse Gate

Κατηγορία:Διάσημα άλογα
Σεμαράνγκ

μικρογραφία|250px|Το Τούγκου Μούντα (Μνημείο της νιότης)
Το **Σεμαράνγκ** (ινδονησιακά: *Semarang*) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Κεντρική Ιάβα στην Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 το Σεμαράνγκ έχει 1.553.778 κατοίκους, κατατάσσοντας το Σεμαράνγκ ως την 9η πολυπληθέστερη πόλη της χώρας. Η πόλη έχει έκταση 305,17 χλμ² και η πέμπτη μεγαλύτερη μετά την ευρύτερη Τζακάρτα, το Μπαντούνγκ, το Μεντάν και τη Σουραμπάγια. Η ευρύτερη περιοχή του Σεμαράνγκ έχει πληθυσμό 4.741.830 άτομα. Είναι κτισμένη στη βόρεια ακτή της Ιάβας σε μια πεδιάδα, με τις νοτιότερες συνοικίες να είναι ψηλότερα εδάφη. Η πόλη έχει πληθυσμό κυρίως από κατοίκους της Ιαβας και είναι γνωστή για την πολυπληθή κινεζική συνοικία της.
## Ιστορία
Το Σεμαράνγκ ήταν γνωστό τον 9ο αιώνα μ.Χ. ως Βεργότα. Το 16ο αιώνα στη περιοχή ιδρύθηκε ένα μουσουλμανικό χωριό, το οποίο ονομαζόταν Kyai Pandan Arang το οποίο έλαβε καθεστώς εφορίας (regent) την 1η Μαΐου 1547. Το Σεμαράνγκ δόθηκε το 1678 στους Ολλανδούς. Στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, το Σεμαράνγκ ήταν η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Ιάβα και σημαντικό λιμάνι. Το 1920 το Σεμαράνγκο ήταν κέντρο του αριστερής δραστηριότητας και αποκαλούταν «Κόκκινη Πόλη». Μάλιστα, ο Ταν Μαλάκα ίδρυσε ένα Λαϊκό Σχολείο στο Σεμαράνγκ που αποδείχθηκε τόσο επιτυχημένο, ώστε το μοντέλο αντιγράφτηκε σε πολλές άλλες πόλεις της Ιάβας. Μετά την απελευθέρωση της Ινδονησίας το Σεμαράνγκ είναι το διοικητικό κέντρο της Κεντρικής Ιάβας.
## Οικονομία
Το Σεμαράνγκ είναι το τρίτο σημαντικότερο λιμάνι της Ινδονησίας, έπειτα από εκείνο της Σουραμπάγια και της Τζακάρτα. Εξάγει κυρίως γεωργικά προϊόντα (ζαχαροκάλαμο, τσάι, καφέ, καπνό, καρύδες και φοινικέλαιο), ξυλεία και καουτσούκ. Ο βιομηχανικός τομέας συνδέεται με τις ναυπηγικές, ηλεκτρονικές, υφαντουργικές δραστηριότητες και την επεξεργασία τροφίμων. Η πόλη συνδέεται με ένα πυκνό οδικό, σιδηροδρομικό και αεροπορικό δίκτυο με τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σεμαράνγκ από ΔΟΜΗ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Κατηγορία:Λιμένες της Ασίας
Π.Σ. Σέρρες

Ο **Εκπολιτιστικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Σέρρες** ήταν ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο έδρευε στις Σέρρες. Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας διεξάγονταν στο γήπεδο της Ε.Π.Σ. Σερρών στην Ομόνοια. Την περίοδο 2025-26 η ομάδα δεν αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1951 ως **[[Μ.Γ.Σ. Εθνικός Γαζώρου]]** και εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Σερρών. Το 2007 προβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική και μετά από 4 περιόδους στην κατηγορία, το 2011 κέρδισε την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Τo 2012 ο Εθνικός Γαζώρου αναδείχτηκε πρωταθλητής του Βορείου ομίλου της Γ΄ Eθνικής κατηγορίας (Football League 2) και προβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική (Football League).

Το 2014 η έδρα του Εθνικού Γαζώρου μεταφέρθηκε στην πόλη των Σερρών, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Εκπολιτιστικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Σέρρες», ενώ ο τίτλος και το λογότυπο του συλλόγου άλλαξαν σε «**FC Serres**», αν και η ομάδα συνέχισε να παρουσιάζεται επίσημα ως «Εθνικός Γαζώρου», ενώ ανεπίσημα αναφερόταν και ως «Εθνικός Σερρών». Στη Football League για την περίοδο 2014–15, η ομάδα τερμάτισε στη 12η και προ τελευταία θέση του 2ου ομίλου με 15 βαθμούς, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Την περίοδο 2015–16, αγωνίστηκε έως τον Ιανουάριο και έπειτα αποχώρησε από το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, επιστρέφοντας στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Σερρών.

Την περίοδο 2016–17, ο Π.Σ. Σέρρες αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Σερρών και συγκεκριμένα στον Β΄ όμιλο, καταλαμβάνοντας την 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 50 βαθμούς. Για την περίοδο 2017–18, η ομάδα τοποθετήθηκε στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Σερρών.

## Τίτλοι – Διακρίσεις
* 2006-2007 Δευτεραθλητής Ε.Π.Σ. Σερρών, άνοδος στη Δ΄ Εθνική*
* 2007-2010 Περιφερειακό πρωτάθλημα Δ΄ Εθνική*
* 2010-2011 Πρωταθλητής 1ου Ομίλου της Δ΄ Εθνικής*
* 2011-2012 Πρωταθλητής 2ου ομίλου της Football League 2 (Γ΄ Εθνική)*
* 2012-2014 Football League*
* 2014-2015 Football League
* 2015-2016 Γ΄ Εθνική

 Πριν τη μετονομασία.

## Έμβλημα
Το έμβλημα της ομάδας αποτελείται από το χάρτη του νομού Σερρών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πρώην επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Εθνικός Γαζώρου Σερρών
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σερρών
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2014
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2014
Φωτοπαραγωγή

Στην πυρηνική και σωματιδιακή φυσική με τον όρο **φωτοπαραγωγή** χαρακτηρίζεται η παραγωγή ενός σωματιδίου μετά από αλληλεπίδραση ενός φωτονίου με έναν ατομικό πυρήνα.

Τέτοιες πυρηνικές διεργασίες φωτοπαραγωγής σωματιδίων μπορεί να αφορούν πρωτόνια, σωματίδια α, πιόνια κ.λπ.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 60ός, σελ. 300

Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική
Τζέιμς Μπελούσι

Ο **Τζέιμς Άνταμ** ή Τζιμ **Μπελούσι** (αγγλικά: *James Adam "Jim" Belushi*, 15 Ιουνίου 1954 - ) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, τραγουδιστής και μουσικός. Είναι ο μικρότερος αδερφός του κωμικού ηθοποιού Τζον Μπελούσι.

## Πρώτα χρόνια
Ο Μπελούσι γεννήθηκε στο Σικάγο, της πολιτείας Ιλινόι. Είναι γιος της  Άγκνες Μπελούσι (πατρικό Σάμαρας), αλβανικής καταγωγής και του Άνταμ Μπελούσι, ενός Αλβανού μετανάστη και ιδιοκτήτη εστιατορίου, ο οποίος άφησε το χωριό Κιουτεζέ, το 1934 σε ηλικία 16 ετών. Ο Τζιμ μεγάλωσε σε ένα προάστιο του Σικάγου, μαζί με τα άλλα τρία του αδέρφια: Τον μεγαλύτερο Τζον, την αδερφή του Μάριαν και τον μικρότερο αδερφό του Μπίλι. Ο Τζιμ Μπελούσι αποφοίτησε από το Κεντρικό Λύκειο Γουίτον (Wheaton Central High School), ύστερα φοίτησε στο Κολέγιο του Ντου Πέιτζ (College of DuPage) και αποφοίτησε τελικά από το Πανεπιστήμιο Κάρμπονντέιλ του Νοτίου Ιλινόι (Southern Illinois University Carbondale), απ' όπου και πήρε πτυχίο στην Ομιλία και τις Θεατρικές Τέχνες.

## Προσωπική Ζωή
Ο Μπελούσι έχει παντρευτεί 3 φορές και έχει 3 παιδιά. Παντρεύτηκε την Σάντρα Ντέιβενπορτ (Sandra Davenport), στις 17 Μαΐου του 1980 και έκαναν ένα γιο, τον Ρόμπερτ Τζέιμς (Robert James). Ο γάμος του με τη δεύτερη γυναίκα του, Μάρτζορι Μπράνσφιλντ (Marjorie Bransfield) διήρκεσε 2 χρόνια, από το 1990-1992. Από το Μάιο του 1998 είναι παντρεμένος με την Τζένιφερ Σλόαν (Jennifer Sloan) και έχουν μια κόρη, την Τζάμισον Μπλες (Jamison Bess), γεννημένη στις 28 Ιουλίου του 1999 και ένα γιο, τον Τζάρεντ Τζέιμς (Jared James), γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου του 2002. Ζουν στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες (Brentwood, Los Angeles).

Ο Μπελούσι είναι στενά συνδεδεμένος με την αλβανική του κληρονομιά και πρόσφατα παρέλαβε τιμητική αλβανική υπηκοότητα από τον Πρόεδρο της Αλβανίας, Μπαμίρ Τόπι (Bamir Topi). Είναι επίσης μεγάλος οπαδός των Σικάγο Μπλάκχοκς (Chicago Blackhawks), Σικάγο Μπέαρς (Chicago Bears), Σικάγο Καμπς (Chicago Cubs) και του Σικάγο Φάιερ Σόκερ Κλαμπ (Chicago Fire Soccer Club).

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Ιουδαιορωμαϊκοί Πόλεμοι

Οι  **Ιουδαιορωμαϊκοί πόλεμοι** (66-135) ήταν μια διαδοχική σειρά μεγάλων συγκρούσεων μεταξύ του Ρωμαϊκού κράτους και των Ιουδαίων που έλαβαν χώρα τόσο στην Ιουδαία και την ευρύτερη περιοχή της, όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μεσοποταμία. Οι επιπτώσεις των πολέμων ήταν τραγικές για τους ηττημένους. Ο ιουδαϊκός λαός όχι μόνο έχασε το θρησκευτικό του  κέντρο, τον Ναό του Σολομώντα, ο οποίος ερειπώθηκε, αλλά και την ιερή του πόλη την Ιερουσαλήμ που μετονομάστηκε σε Αιλία Καπιτωλίνα ενώ ταυτόχρονα εκδιώχτηκε και εκπατρίστηκε από το εθνικό του κέντρο, την Ιουδαία. Το γεγονός αυτό σήμανε το ουσιαστικό τέλος της ιουδαϊκής ανεξαρτησίας και την αρχή της πραγματικής διασποράς.

## Οι συγκρούσεις
* Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος (66-74) (*" המרד הגדול"*, * Μεγάλη Επανάσταση*): Κατά τον Πρώτο Ιουδαϊκό Πόλεμο καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ και ο Ναός του Σολομώντα (τέλος Αυγούστου του 70).
* Δεύτερος Ιουδαϊκός Πόλεμος (115-117) (*" מרד התפוצות "*, *Εξέγερση της Διασποράς*): Η σύγκρουση αυτή που ξεκίνησε από την Ανατολική Μεσόγειο  και κατέληξε στην Ιουδαία κατέστρεψε τις πολυάριθμες και ακμάζουσες ιουδαϊκές κοινότητες της Διασποράς στην Κύπρο, στην Κυρηναϊκή, στην Αίγυπτο και στη Μεσοποταμία.
* Τρίτος Ιουδαϊκός Πόλεμος (132-135) (* " מרד בר כוכבא "*, * Εξέγερση του Μπαρ Κόχμπα*): Η σύγκρουση αυτή κατέληξε στην εκδίωξη του ιουδαϊκού λαού από τα εδάφη της Ιουδαίας που μετονομάστηκε σε Συρία-Παλαιστίνη, ενώ ταυτόχρονα η ειδωλολατρική ονομασία Αιλία Καπιτωλίνα αντικατέστησε την ιουδαϊκή Ιερουσαλήμ.

## Δείτε επίσης
* Εβραίοι
* Ιουδαία (ρωμαϊκή επαρχία)
* Συρία-Παλαιστίνη

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους* Τομ. ΣΤ Ελληνισμός και Ρώμη Εκδοτική Αθηνών* 1979
* Ιστορία Εικονογραφημένη,*Claude Aziza. Άρθρο – Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ.Τεύχος - 317. Εκδόσεις  ΠΑΠΥΡΟΣ ΠΡΕΣΣ* 1994
* Ρόπς Ν.* Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού, Εκδόσεις Παπαδήμα* 2005



Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι
Τέμενος Γιουνούς Μπέη

Το **Τέμενος Γιουνούς Μπέη** (τουρκικά: *Yunus Bey Camii*) είναι ερειπωμένο κτίριο εντός πεζοδρόμου της συνοικίας της Νέας Μοσυνούπολης στην Κομοτηνή.

## Περιγραφή
Το μνημείο βρίσκεται 50 μέτρα ανατολικότερα από τον Τεκέ του Ποσ-πος. Δεν είναι γνωστό το έτος ανοικοδόμησης. Σήμερα σώζονται μόνο τα τέσσερα τείχη και η πόρτα. Το εσωτερικό χρησιμοποιείται ως παιδική χαρά. .

## Παραπομπές



Γιουνους Μπεη
Κατηγορία:Κομοτηνή