open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σιμανκόβο

Το **Σιμανκόβο** (πολωνικά: Szymankowo, ) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Λιχνόβι, στο Πόβιατ Μάλμπορκ του Βοεβοδάτου Πομερανίας, στη βόρεια Πολωνία. Απέχει περίπου 5 χλμ. νότια του Λιχνόβι, 9 χλμ. βορειοδυτικά του Μάλμπορκ και 38 χλμ. νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Γκντανσκ.

## Ιστορία
Πριν από το 1772, η περιοχή ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας, από το 1772 έως το 1871 ήταν μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας, από το 1871 έως το 1919 της Γερμανία, από το 1920 έως το 1939 της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ, από το 1939 έως το 1945 της Ναζιστικής Γερμανίας και ήταν το 1945 που επέστρεψε στην Πολωνία.

### Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στην περίοδο του μεσοπολέμου, το Σιμανκόβο βρισκόταν σε μια περιοχή της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ. Ώρες πριν από τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, οι Γερμανοί έστειλαν δύο τρένα με στρατιώτες για να καταλάβουν γέφυρες στο Ττσεφ, καμουφλαρισμένα σε εμπορευματικά τρένα. Πολωνοί σιδηροδρομικοί υπάλληλοι στον σταθμό του Σιμανκόβο κατεύθυναν το πρώτο τρένο σε μια τυφλή γραμμή, σταματώντας την επίθεση. Σε εκδίκηση, τοπικές μονάδες Γερμανών SA δολοφόνησαν 23 Πολωνούς, σιδηροδρομικούς υπαλλήλους, τελωνειακούς και τις οικογένειές τους, συμπεριλαμβανομένης μιας εγκύου, στον τοπικό σιδηροδρομικό σταθμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Πόβιατ Μάλμπορκ

Το **Πόβιατ Μάλμπορκ** () είναι μονάδα εδαφικής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης (πόβιατ) στο Βοεβοδάτο Πομερανίας, στη βόρεια Πολωνία. Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Η διοικητική του έδρα και η μεγαλύτερη πόλη είναι το Μάλμπορκ (θέση του ιστορικού Κάστρου του Μάλμπορκ), 46 χλμ. νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Γκντανσκ. Η μόνη άλλη πόλη στο πόβιατ είναι το Νόβι Σταφ, που βρίσκεται 12 χλμ. βόρεια του Μάλμπορκ. Μέχρι το 2002, το πόβιατ περιλάμβανε επίσης τις περιοχές που αποτελούν τώρα το Πόβιατ Στουμ.

Το πόβιατ καλύπτει έκταση 494,63 χλμ2. Το 2019, ο συνολικός πληθυσμός του ήταν 63.575 κάτοικοι, από τους οποίους ο πληθυσμός του Μάλμπορκ ήταν 38.464, της αστικής-επαρχιακής γκμίνα του Νόβι Σταφ ήταν 4.248 και των επαρχιακών γκμίνα ήταν 20.862.

## Παραπομπές




Μαλμπορκ
Μι ύφεση μείζονα

Η **Μι ύφεση μείζονα** είναι μείζονα κλίμακα που αρχίζει από μι ύφεση και αποτελείται από τις νότες μι ύφεση, φα, σολ, λα ύφεση, σι ύφεση, Ντο και ρε. Έχει οπλισμό τρεις υφέσεις. Η σχετική της είναι η Ντο ελάσσονα και η ομώνυμή της είναι η Μι ύφεση ελάσσονα.

Η κλίμακα Μι μείζονα είναι η εξής:

:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
 \clef treble \key es \major \time 7/4 es4 f g as bes c d es d c bes as g f es2
 \clef bass \key es \major
} }


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Μείζονες κλίμακες
Ντο ελάσσονα

Η **Ντο ελάσσονα** είναι ελάσσονα κλίμακα που αρχίζει από Ντο και αποτελείται από τις νότες ντο, ρε, μι ύφεση, φα, σολ, λα ύφεση και σι ύφεση. Έχει οπλισμό τρεις υφέσεις. Η σχετική της είναι η Μι ύφεση μείζονα και η ομώνυμή της η Ντο μείζονα.

Η αιολική κλίμακα Ντο ελάσσονα είναι η εξής:

: {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
  \clef treble \key c \minor \time 7/4
  c4^\markup "C natural minor scale" d es f g aes bes c bes aes g f es d c2
  \clef bass \key c \minor
} }



Για τις αλλαγές που απαιτούνται ώστε να γίνει η κλίμακα αρμονική ή μελωδική, χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες αλλοιώσεις. Οι κλίμακες Ντο ελάσσονα αρμονική και μελωδική είναι οι εξής:

: {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
  \clef treble \key c \minor \time 7/4
  c4^\markup "C harmonic minor scale" d es f g aes b c b aes g f es d c2
} }



: {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
  \clef treble \key c \minor \time 7/4
  c4^\markup "C melodic minor scale (ascending and descending)" d es f g a b c bes! aes! g f es d c2
} }



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο ελάσσονα
Κατηγορία:Ελάσσονες κλίμακες
Μι μείζονα

Η **Μι μείζονα** (ή **Μι ματζόρε,** στα αγγλικά: E major) είναι μείζονα κλίμακα που αρχίζει από μι και έχει τις νότες μι, φα δίεση, σολ δίεση, λα, σι, ντο δίεση και ρε δίεση. Έχει οπλισμό τέσσερις διέσεις. Η σχετική της είναι η Ντο δίεση ελάσσονα και η ομώνυμή της είναι η Μι ελάσσονα. Η Μι μείζονα είναι η μόνη κλίμακα όπου η ναπολιτάνικη συγχορδία με έκτη στη 2η (δηλαδή την επιτονική), η οποία έχει ύφεση, απαιτεί και ύφεση και αναίρεση.

Η Μι μείζονα είναι η εξής κλίμακα:

:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
 \clef treble \key e \major \time 7/4 e4 fis gis a b cis dis e dis cis b a gis fis e2
 \clef bass \key e \major
} }


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι μείζονα
Κατηγορία:Μείζονες κλίμακες
Σε αμφίβολη μάχη

***Σε αμφίβολη μάχη*** (αγγλικός τίτλος: *In Dubious Battle*) είναι μυθιστόρημα του Τζον Στάινμπεκ που δημοσιεύθηκε το 1936. Αφηγείται την εξέλιξη μιας απεργίας στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1930.

Το μυθιστόρημα είναι το πρώτο κοινωνικό μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα, που ακολούθησαν το *[[Άνθρωποι και ποντίκια]]* (1937) και *[[Τα Σταφύλια της Οργής]]* (1939)*,* έργα που οι κριτικοί αποκαλούν «εργασιακή τριλογία» του Στάινμπεκ.

Ο τίτλος είναι απόσπασμα από το ποίημα *[[Χαμένος Παράδεισος]]* (1667) του Τζον Μίλτον. Το μυθιστόρημα είναι εμπνευσμένο από ένα κύμα εργατικών αναταραχών και απεργιών στην Καλιφόρνια το 1933.

## Υπόθεση
Η υπόθεση αφορά μια αποτυχημένη απεργία εργατών σε καλλιέργειες φρούτων στη φανταστική κοιλάδα Τόργκας της Καλιφόρνια κατά τη δεκαετία του 1930, τα χρόνια της  Μεγάλης Οικονομικής Ύφεσης στις ΗΠΑ, σε έναν απεγνωσμένο αγώνα για την αναγνώριση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.

Ο Τζιμ, νέο μέλος του «Κόμματος» (το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ, αν και δεν αναφέρεται ποτέ ρητά στο μυθιστόρημα), και ο Μακ, μέλος για μεγάλο χρονικό διάστημα με εμπειρία στη διοργάνωση απεργιών, είναι οι κύριοι πρωταγωνιστές της ιστορίας. Ο συγγραφέας απεικονίζει τη ζωή αυτών των δύο ριζοσπαστών χωρίς να παίρνει θέση. Ο Ντοκ, ο γιατρός Μπάρτον, ο οποίος παρά τον σκεπτικισμό του για τις αριστερές θέσεις βοηθά τους απεργούς φροντίζοντας να μην τους διαλύσουν με το πρόσχημα της έλλειψης υγιεινής, είναι επίσης ένας σημαντικός χαρακτήρας που παρουσιάζει την άποψη του συγγραφέα για τα συνδικάτα και τη δράση τους. Ο Ντοκ αναρωτιέται για τον σωστό τρόπο να αλλάξουν τα πράγματα, δεν βρίσκει απαντήσεις, δεν πείθεται από τον δύσκολο τρόπο… αλλά είναι πάντα στο πλευρό των εργαζομένων.

Οι εργάτες μόλις υπέστησαν σημαντική μείωση στους μισθούς. Ο Μακ και ο Τζιμ προσπαθούν να οργανώσουν μια απεργία που θα μεταφερθεί και στις βαμβακοκαλλιέργειες του Νότου, έχοντας σαν στόχο να διαδώσουν τα ιδανικά της ισοκατανομής του πλούτου και της δικαιοσύνης για τους εργαζόμενους σε όλη τη χώρα. Πολύ γρήγορα, η απεργία πήρε βίαιη τροπή ως αντίδραση στη βία με την οποία αντιμετωπίστηκε. Οι μεγάλοι ντόπιοι γαιοκτήμονες κάλεσαν μια ιδιωτική εταιρεία που συνεργάζονταν με τις αστυνομικές δυνάμεις και που δεν δίστασε να σκοτώσει όσους τολμούσαν να υπερασπιστούν τις φιλοδοξίες τους για μια αξιοπρεπή ζωή. Καθώς το βιβλίο τελειώνει, η απεργία έχει αποτύχει, ο Τζιμ έχει σκοτωθεί και ο Μακ συνεχίζει να προσπαθεί να πείσει τους εργάτες για τη συνέχιση του αγώνα, παρά τις φαινομενικά απελπιστικές πιθανότητες.

## Σχόλιο
Οι New York Times ανέφεραν σχετικά με το βιβλίο:  «Αν και ο συγγραφέας φαίνεται ξεκάθαρα να συμπαθεί τους απεργούς, τους περιέγραψε ως πρόσωπα που τους εκμεταλλεύονται τόσο οι καπιταλιστές όσο και οι κομμουνιστές ».

## Διασκευή
Το 2016 διασκευάστηκε για τον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία Τζέιμς Φράνκο.

## Μετάφραση στα ελληνικά
* *Σε αμφίβολη μάχη*, μετάφραση: Άρης Σφακιανάκης, εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, 1989 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζον Στάινμπεκ
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Αγκουλιάρο

Το **Αγκουλιάρο** (ιταλικά: *Agugliaro*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Μπράζος

thumb|Ο Ποταμός Μπράζος κατάντη της λίμνης Πόσσουμ Κίνγκντομ, Κομητεία Πάλο Πίντο, Τέξας
Ο **Μπράζος** (αγγλικά: Brazos) είναι ο 11ος μεγαλύτερος ποταμός στις Ηνωμένες Πολιτείες μήκους 2.060 χλμ. από τις πηγές του στην κορυφή του Μπλάκουοτερ Ντρω, Κομητεία Ρούσβελτ, Νέο Μεξικό ως τις εκβολές του στον Κόλπο του Μεξικού, με λεκάνη απορροής 116.000 τ.χλμ. Όντας ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς του Τέξας, χρησιμοποιείται μερικές φορές για να σηματοδοτήσει τα όρια μεταξύ του Ανατολικού Τέξας και του Δυτικού Τέξας.

Ο ποταμός συνδέεται στενά με την ιστορία του Τέξας, ιδιαίτερα με τον οικισμό του Ώστιν και την Επανάσταση του Τέξας. Σήμερα μεγάλα ιδρύματα του Τέξας όπως το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, το Πανεπιστήμιο Μπέιλορ και το Πανεπιστήμιο A&M του Τέξας βρίσκονται κοντά στη λεκάνη απορροής του ποταμού, όπως και τμήματα του μητροπολιτικού Χιούστον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ
Μπενεντέτο Αντελάμι

μικρογραφία|''Απόθεση'', 1178 (Καθεδρικός ναός της Πάρμας).
[μικρογραφία|Παίκτης [Κιτόλιο|κιτολίου, Βαπτιστήριο Πάρμας, περ. 1180]]
[μικρογραφία|''Οι [Τρεις Μάγοι*, Μουσείο Αρχαίας Τέχνης, Μιλάνο.]]
Ο *'Μπενεντέτο Αντελάμι** (**', περ. 1150 – περ. 1230) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας και γλύπτης της ρομανικής σχολής, του οποίου «το γλυπτικό ύφος πηγάζει από τις τοπικές παραδόσεις της βόρειας Ιταλίας που μπορούν να εντοπιστούν στην ύστερη αρχαιότητα». Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Κατά πάσα πιθανότητα καταγόταν από τη Λομβαρδία, ίσως γεννήθηκε στο Βαλ ντ' Ιντέλβι. Πιστεύεται από το προβηγκιανό ύφος της τέχνης του ότι υπηρέτησε ως μαθητευόμενος στο Σαιν Τροφέμ ντ' Αρλ. Το 1178 εργαζόταν στον Καθεδρικό Ναό της Πάρμας, όπου, στο δεξιό εγκάρσιο κλίτος, εκτέλεσε ένα ανάγλυφο με την Αποκαθήλωση από τον Σταυρό. Το όνομά του και η χρονολογία αναγράφονται στο έργο, το οποίο, εκτός από το προβηγκιανό στοιχείο, παρουσιάζει τόσο κλασικές όσο και βυζαντινές επιρροές.

Αργότερα, το 1196, ασχολήθηκε με τον γλυπτό διάκοσμο του Βαπτιστηρίου της Πάρμας, ένα κτίριο του οποίου ήταν πιθανότατα και ο αρχιτέκτονας. Εκεί, μεταξύ του 1196 και του 1214, φιλοτέχνησε τα σενάζια των τριών πυλών: εξωτερικά απεικονίζει τη Λατρεία των Μάγων, τη Μυστική Κρίση και μια αλληγορία της ζωής, εσωτερικά τη Φυγή στην Αίγυπτο, την Υπαπαντή στο Ναό και τον Δαβίδ που παίζει άρπα. Επίσης, στο εσωτερικό της εικόνας διακρίνονται οι προσωποποιήσεις των μηνών και των εποχών. Αυτά προορίζονταν πιθανότατα για μια πύλη στην πρόσοψη του καθεδρικού ναού, αλλά το έργο διακόπηκε λόγω του θανάτου του Αντελάμι.

Υπάρχουν αξιοσημείωτες υφολογικές ομοιότητες με τις μορφές στην εξωτερική αψίδα της βόρειας στοάς", στον καθεδρικό ναό της Σαρτρ στη Γαλλία το 1213. Πιθανότατα ταξίδεψε στα 50 του χρόνια, και αυτό δίνει τη δυνατότητα να βρεθούν περισσότερα έργα του κατά μήκος των δρόμων που μπορεί να ακολούθησε.

Γλυπτά του Μπενεντέτο Αντελάμι βρίσκονται επίσης στον καθεδρικό ναό της Φιντέντσα, αφιερωμένο στον Άγιο Δομνίνο της Φιντέντσα.

Η κύρια δυτική πόρτα της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία αποδίδεται επίσης από ορισμένους στον Αντελάμι ή στη σχολή του, και η σημερινή εκδοχή αντικατάστασης του Αγίου Προσώπου της Λούκα (Volto Santo) αποδίδεται στον κύκλο του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Moritz Woelk: *Benedetto Antelami – Die Werke in Parma und Fidenza* . Rhema-Verlag, Münster 1995,

Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
ΚΦ Λούσνια

Η **ΚΦ Λούσνια** (αλβανικά: *KF Lushnja*) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αλβανίας η οποία εδρεύει στην ομώνυμη πόλη του Νόμου Φιέρ.

Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αμπντουραχμάν Ρόζα Χατζίου (*Stadiumi Abdurrahman Roza Haxhiu*), χωρητικότητας 8.500 καθήμενων θεατών.   

Μετράει συνολικά 43 συμμετοχές στην Πρώτη Εθνική Κατηγορία, ενώ σήμερα αγωνίζεται στην Δεύτερη Κατηγορία της Αλβανίας.  

## Φίλαθλοι
Οι οργανωμένοι οπαδοί της ομάδας είναι οι: *Ultras Delegatët*, *Ultras Stan Karbunarë*, *Ultras Karbunarë*, *Lushnjia Warriors*, *Tifoza e Lushnjes*.

## Τίτλοι
**[[Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Αλβανίας|Κατεγκορία ε Παρ]] (2η εθνική κατηγορία)**
* **Πρωταθλήτρια (6):** 1960, 1981–82, 1987–88, 1989–90, 1995–96, 2012–13
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος ΚΣ Λούσνια 
* KS Lushnja - UEFA.COM 
*KF Lushnja - Betapi.com
* KS Lushnja - Transfermarkt.com

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1927
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας
Σαγιούρι Γιοσινάγκα

Η **Σαγιούρι Γιοσινάγκα** (ιαπωνικά: 吉永 小百合) (13 Μαρτίου 1945) είναι Ιαπωνέζα ηθοποιός και ακτιβίστρια. Έχει κερδίσει τέσσερα βραβεία Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας της Ιαπωνικής Ακαδημίας, περισσότερα από κάθε άλλη ηθοποιό και έχει χαρακτηριστεί «ένα από τα σημαντικότερα αστέρια στον μεταπολεμικό κόσμο του κινηματογράφου».

## Καριέρα
αριστερά|μικρογραφία|268x268εσ| Η Σαγιούρι Γιοσινάγκα το 1962
Η πρώτη της εμφάνιση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήταν στο ραδιοφωνικό δράμα «Akado Suzunosuke» το 1957, και ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς στην Ιαπωνία από τη δεκαετία του 1960, με θαυμαστές που ονομάζονταν «Σαγιουρίστες» (*Sayurisuto*) - για παράδειγμα, ο Ακιγιούκι Νοσάκα και ο Ταμόρι.

Έκανε συμβόλαιο με την κινηματογραφική εταιρεία Nikkatsu και έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλές από τις ταινίες της. Το 1962, η Γιοσινάγκα έπαιξε ένα κορίτσι γυμνασίου στην πιο διάσημη ταινία της, «Kyûpora no aru machi» και κέρδισε το Βραβείο Ρεκόρ της Ιαπωνίας για το «*Itsudemo Yume wo*», με τον τραγουδιστή Γιουκίο Χάσι. Τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, η Γιοσινάγκα εμφανίστηκε σε ταινίες άλλων εταιρειών, καθώς και σε δραματικές τηλεοπτικές σειρές, διαφημίσεις και τοκ σόου. Μετά από αυτή την περίοδο, επέστρεψε στον κινηματογράφο και εμφανίστηκε σε διαφημίσεις για μερικές μεγάλες εταιρείες, όπως η Sharp Aquos, η Nissey και η Kagome. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Ιαπωνικής Ακαδημίας τέσσερις φορές. Η Γιοσινάγκα έχει εμφανιστεί σε 123 ταινίες, κυρίως σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Γιοσινάγκα πρωταγωνίστησε στις ταινίες *Ohan* και *Αδερφές Μακιόκα* του Κον Ιτσικάουα. Πρωταγωνίστησε επίσης στο *Κάμπει: Η μητέρα μας* και *Σχετικά με τον αδερφό της* του Γιότζι Γιαμάντα.

Το 2012 πρωταγωνίστησε στο *Χορωδία των Αγγέλων* του Τζούντζι Σακαμότο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ιαπωνέζες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιαπωνέζες ηθοποιοί τηλεόρασης
Η νύχτα πριν από τη δίκη

***Η νύχτα πριν από τη δίκη*** (Ρωσικός τίτλος: Ночь перед судом) είναι διήγημα του Αντόν Τσέχωφ που δημοσιεύθηκε σε περιοδικό το 1886 με την υπογραφή Α. Τσεχοντέ και υπότιτλο *Μια υπόθεση από την κομπογιαννίτικη ιατρική πρακτική μου*.

## Υπόθεση
Ο πολίτης Ζάιτσεφ ταξιδεύει στο περιφερειακό δικαστήριο της πόλης Σ., όπου θα εκδικαστεί η υπόθεσή του με την κατηγορία της διγαμίας. Λόγω χιονοθύελλας, σταματά για τη νύχτα σε έναν ταχυδρομικό σταθμό, όπου συναντά τη Ζίνοσκα, μια γυναίκα που περνά τη νύχτα στον διπλανό χώρο του δωματίου του (που χωρίζεται από ένα παραβάν) και υποφέρει από τσιμπήματα κοριών. Ο Ζάιτσεφ της προσφέρει λίγη περσική σκόνη και προσποιείται ότι είναι γιατρός για να την πλησιάσει. Αυτή όμως ξυπνάει τον σύζυγό της, τον κρατικό σύμβουλο Φεντόρ, του οποίου η εμφάνιση ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη για Ζάιτσεφ. 

Αρχίζουν να συζητούν για διάφορα και ο σύζυγος του ζητά να εξετάσει τη Ζίνοσκα που πάσχει από πόνους στο στήθος της. Παρά την παντελή έλλειψη ιατρικών γνώσεων, ο Ζάιτσεφ αναγκάζεται να την εξετάσει και να γράψει μια αυτοσχέδια συνταγή για να μην αποκαλύψει το ψέμα του. Το επόμενο πρωί, αναγκάζεται μάλιστα να δεχθεί 10 ρούβλια για αμοιβή. 

Στο δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Ζάιτσεφ βλέπει με τρόμο τον Φεντόρ να κάθεται στη θέση του εισαγγελέα και να τον κοιτάζει με σκοτεινό βλέμμα. Τότε, συνειδητοποιεί ότι η κατάστασή του είναι άσχημη: «... Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ο εισαγγελέας αποφάσισε να με τιμωρήσει ...». Η ιστορία τελειώνει σε ένα διάλειμμα της δίκης και η περαιτέρω τύχη του Ζάιτσεφ παραμένει άγνωστη.

## Διασκευές

### Θέατρο
Με βάση το διήγημα, ο Τσέχωφ έγραψε ένα ομώνυμο θεατρικό έργο, η πλοκή του οποίου παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη, με εξαίρεση ορισμένες λεπτομέρειες. Στα εγκλήματα του Ζάιτσεφ προστέθηκαν η πλαστογραφία διαθήκης και η απόπειρα φόνου, η «εξέταση» της γυναίκας περιγράφεται με περισσότερες λεπτομέρειες. Η περιγραφή των γεγονότων του επόμενου πρωινού, όταν ο Ζάιτσεφ λαμβάνει χρήματα από τον Φεντόρ και στη συνέχεια συναντώνται ξανά στο δικαστήριο, λείπει εντελώς. Σύμφωνα με πολλές ενδείξεις, το έργο θεωρείται ημιτελές - οι συντομογραφίες στο χειρόγραφο, η πρόχειρη μορφή του και η απουσία της λέξης «Αυλαία», με την οποία ο Τσέχωφ πάντα τελείωνε τα έργα. Ανέβηκε στη θεατρική σκηνή το 1914.  

### Ταινία

* 1971  - *Αυτά τα διαφορετικά, διαφορετικά, διαφορετικά πρόσωπα (Эти разные, разные, разные лица…)* ταινία βασισμένη σε διηγήματα του Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Ιγκόρ Ιλυίνσκι. 

## Μετάφραση στα ελληνικά
* *Την νύχτα προ της δίκης (διήγησις υποδίκου)*, μετάφραση: Κωνσταντίνος Κοκόλης 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηγήματα του Αντόν Τσέχωφ
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Χακάν Φιντάν

Ο **Χακάν Φιντάν** (, Άγκυρα, 1968) είναι Τούρκος διπλωμάτης και αξιωματικός των πληροφοριών, ο οποίος είναι υπουργός Εξωτερικών της Τουρκικής Δημοκρατίας, από τον Ιούνιο του 2023. 

Υπηρέτησε επίσης ως διοικητής της ΜΙΤ από το 2010 έως το 2023. Είναι γνωστός για τη συμβολή του στην τουρκική εθνική ασφάλεια και τη συμμετοχή του σε διάφορες διπλωματικές και μυστικές επιχειρήσεις.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Φιντάν γεννήθηκε το 1968 στην Άγκυρα. Απέκτησε πτυχίο στη διαχείριση και τις πολιτικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Maryland Global Campus. Στη συνέχεια, απέκτησε το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Bilkent.

## Καριέρα
Ο Φιντάν διηύθυνε τον Εθνικό Οργανισμό Πληροφοριών από τις 25 Μαΐου 2010 έως τις 7 Φεβρουαρίου 2015 όταν παραιτήθηκε από τη θέση του για να διεκδικήσει την θέση μέλους του Kοινοβουλίου, με στόχο να εκπροσωπήσει το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.   Στις 9 Μαρτίου απέσυρε την υποψηφιότητά του. Διορίστηκε ξανά στη θέση του μέσα σε λίγες ώρες.

### Εξωτερικές σχέσεις
Κατά τη θητεία του μετατοπίστηκε η συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια συνεργασία με το Ιράν  με πιο αξιοσημείωτη αυτή με τον Κασέμ Σολεϊμανί, τον ηγέτη της μεραρχίας Αλ Κουντς.  Κατά τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου  τον Φεβρουάριο του 2017, παρέδωσε μια λίστα με 300 υποτιθέμενους υποστηρικτές του Κινήματος Γκιουλέν στον Μπρούνο Καλ, πρόεδρο της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών σε προφανή προσδοκία συνεργασίας.  Όμως ο κατάλογος πολύ περισσότερο οδήγησε τις γερμανικές αρχές να προειδοποιήσουν τα άτομα της λίστας για τις δραστηριότητες των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών.  Τον Σεπτέμβριο του 2022, επισκέφτηκε τον Hamis Hancer της σουνιτικής παράταξης στο ιρακινό κοινοβούλιο στη Βαγδάτη και συναντήθηκε επίσης με τον ιρακινό πρόεδρο Μπαρχάμ Σαλίχ . 

### Αντιπαραθέσεις
Συμμετείχε σε μυστικές ειρηνευτικές συνομιλίες με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) για τις οποίες το 2012 ένας κρατικός εισαγγελέας ήθελε να τον ερευνήσει.  Εκεί όμως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρενέβη εκ μέρους του Φιντάν  και αργότερα του ανατέθηκε να συνομιλήσει με τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν και κανόνισε το μυστική σχέση του Ιράν μέσω της κυβέρνησης του Ερντογάν.  

Λίγο μετά τον διορισμό του ως επικεφαλής της Εθνικής Οργάνωσης Πληροφοριών, η ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ τον κατηγόρησε ότι είχε διαβιβάσει ευαίσθητες πληροφορίες της CIA στο Ιράν.

## Διπλωματική καριέρα
Μετά την επανεκλογή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της χώρας, διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας στις 3 Ιουνίου 2023. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών Υποθέσεων της Τουρκίας
Artigliere (αντιτορπιλικό, 1937)

Το ***Artigliere*** ήταν ένα από τα δεκαεννέα αντιτορπιλικά κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Soldati|Soldati]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Ανήκε στην πρώτη ομάδα σκαφών αυτής της κλάσης και είχε πολεμική δράση έπειτα από την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Περιγραφή

Τα αντιτορπιλικά κλάσης *Soldati* ήταν ελαφρώς βελτιωμένες εκδοχές της προηγούμενης κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Oriani|Oriani]]*. Είχαν ολικό μήκος 106,7&nbsp;m. Το πλάτος τους ήταν 10,15&nbsp;m και το μέσο βύθισμά τους έφτανε τα 3,15&nbsp;m, ενώ με πλήρες φορτίο ανέρχονταν σε 4,3&nbsp;m. Τα *Soldati* είχαν εκτόπισμα 1830-1850&nbsp;t (1800-1820&nbsp;LT) με κανονικό φορτίο και 2450-2550&nbsp;t (2410-2510&nbsp;LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά τη διάρκεια του πολέμου ανερχόταν σε 206&nbsp;αξιωματικούς υπαξιωματικούς και ναύτες.

Σχεδιασμένα για μέγιστη ισχύ 48000&nbsp;shp και ταχύτητα 34-35&nbsp;kn σε επιχειρησιακές συνθήκες, τα πλοία της κλάσης αυτής έφτασαν σε ταχύτητες 39-40&nbsp;kn κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών τους, όντας όμως ελαφρώς φορτωμένα. Είχαν ακτίνα δράσης 2340&nbsp;ναυτικών&nbsp;μιλίων με ταχύτητα πλεύσης 14&nbsp;kn και 682&nbsp;ναυτικών&nbsp;μιλίων με ταχύτητα 34&nbsp;kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120&nbsp;mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πυργίσκους, έναν στην πλώρη μπροστά από την υπερκατασκευή, καθώς και έναν ακόμη στην πρύμνη. Υπήρχε επίσης ένα πυροβόλο των 120&nbsp;mm που μπορούσε να βάλει βλήματα φωτισμού/κατάδειξης στόχων. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν οκτώ πυροβόλα των 20&nbsp;mm, ενώ ο οπλισμός συμπληρώνονταν από δύο τρίδυμους τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm εγκατεστημένους στο μέσον του πλοίου. Παρόλο που δεν ήταν εφοδιασμένα με σύστημα σόναρ για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, τα πλοία της κλάσης αυτής διέθεταν ζεύγος εκτοξευτών βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 48&nbsp;νάρκες.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Artigliere* ξεκίνησε στις 15&nbsp;Φεβρουαρίου 1937 στις εγκαταστάσεις της O.T.O. στο Λιβόρνο. Καθελκύστηκε στις 12&nbsp;Δεκεμβρίου 1937 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 14&nbsp;Νοεμβρίου του επόμενου έτους.

Η δράση του έπειτα από την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο ήταν βραχύβια. Δέχτηκε πλήγματα από το βρετανικό καταδρομικό HMS&nbsp;''York'' κατά τη ναυμαχία του ακρωτηρίου Πασσέρο, που έλαβε χώρα στις 12 Οκτωβρίου 1940, με συνέπεια να βυθίστεί την επομένη. Η θέση του ναυαγίου ανακαλύφθηκε το 2017.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Soldati
Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τα Πουλιά της Αμερικής

**Τα Πουλιά της Αμερικής** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *The Birds of America*) είναι βιβλίο του φυσιοδίφη και ζωγράφου Τζον Τζέιμς Οντιμπόν, που περιέχει εικονογραφήσεις μιας μεγάλης ποικιλίας πουλιών των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκδόθηκε για πρώτη φορά ως σειρά σε ενότητες μεταξύ 1827 και 1838, στο Εδιμβούργο και στο Λονδίνο. Δεν συλλέχθηκαν όλα τα δείγματα που απεικονίζονται στο έργο από τον ίδιο τον Οντιμπόν. Μερικά στάλθηκαν σε αυτόν από τον Τζον Κιρκ Τάουνσεντ, ο οποίος τα είχε συγκεντρώσει στην αποστολή του Ναθάνιελ Τζάρβις Γουάιεθ το 1834 με τον Τόμας Νάταλ.

Το έργο αποτελείται από 435 εκτυπώσεις σε φυσικό μέγεθος, χρωματιστές στο χέρι, φτιαγμένες από χαραγμένες πλάκες, διαστάσεων περίπου 99 επί 66 εκατοστά. Περιλαμβάνει εικόνες πέντε εξαφανισμένων πουλιών και τριών ακόμη πιθανώς εξαφανισμένων πτηνών: παρακίτ της Καρολίνα, μεταναστευτικό περιστέρι, πάπια Λαμπραντόρ, άλκα η άπτερος, κότα των ρεικιών και, πιθανώς, την τουρλίδα των Εσκιμώων, δρυοκολάπτης με ιβουάρ ράμφος και συλβία του Μπάχμαν. Οι ιστορικοί τέχνης περιγράφουν το έργο του Οντιμπόν ως υψηλής ποιότητας και τυπωμένο με «καλλιτεχνική φινέτσα». Το υπόβαθρο της φυτικής ζωής σε περίπου 50 από τις μελέτες για τα πουλιά ζωγραφίστηκε από τον βοηθό του Οντιμπόν, Τζόζεφ Μέισον, αλλά δεν πιστώνεται για το έργο του στο βιβλίο. Φωτογράφισε πολλά δείγματα πουλιών, καθώς και μετέφερε και συντήρησε προμήθειες για τον Οντιμπόν. Ωστόσο, ο Οντιμπόν χρησιμοποίησε τα φυτά και τα έντομα φόντου που ζωγράφισε η Μαρία Μάρτιν, μετέπειτα σύζυγος του Τζον Μπάχμαν, με πίστωση. Ο Τζορτζ Λέχμαν προσλήφθηκε για να σχεδιάσει μερικές από τις κούρνιες και τις λεπτομέρειες του φόντου. Ο Οντιμπόν έγραψε επίσης το συνοδευτικό βιβλίο *Ορνιθολογικές Βιογραφίες* (*Ornithological Biographies*).
[δεξιά|μικρογραφία| Πλάκα 1 του [Τζον Τζέιμς Οντιμπόν, που απεικονίζει μια άγρια γαλοπούλα (*Meleagris gallopavo*).]]

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Fries, Waldemar (2006). *The Double Elephant Folio: The Story of Audubon's Birds of America* . Άμχερστ: Zenaida Publishing.  ISBN 
* Low, Susanne (2002). *Ένας οδηγός για τα Audubon's Birds of America*. Νιου Χέιβεν: William Reese Co. & Donald A. Heald.  ISBN 
* Rhodes, Richard (2004). *John James Audubon: The Making of an American*. Νέα Υόρκη: Alfred A. Knopf.  ISBN 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Τα Πουλιά της Αμερικής'' στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπεργκ, με εικόνες υψηλής ανάλυσης και των 435 διπλών ελεφάντων.
* Πανεπιστήμιο Μέισεϊ: Τα Πουλιά της Αμερικής, τα πλήρη σετ 435 πιάτων σχεδίων, με τους πέντε τόμους σχολικών βιβλίων που συνοδεύουν.
* Η έκδοση Royal Octavo, σε επτά τόμους, ολοκληρωμένη:
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
* 
* Οδηγός για πόρους σχετικά με ''το Audubon's Birds of America'' στη βιβλιοθήκη Field Museum

Κατηγορία:Μη μυθοπλαστικά βιβλία
*
Κατηγορία:Πτηνά στην τέχνη
Βάλλι ντελ Παζούμπιο

Το **Βάλλι ντελ Παζούμπιο** (ιταλικά: *Valli del Pasubio*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Στάδιο Σαϊτάμα 2002

Το **Στάδιο Σαϊτάμα 2002** (), επίσης γνωστό ως **Στάδιο Σαϊτάμα** (), καθώς, επίσης, και ως **Σαϊσούτα** (), είναι στάδιο ποδοσφαίρου που βρίσκεται στο Μιντόρι-κου της Σαϊτάμα, στην Ιαπωνία.

Επί του παρόντος, η ομάδα του Πρωταθλήματος Ιαπωνίας Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς χρησιμοποιεί το στάδιο για τους εντός έδρας αγώνες. Είναι το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό στάδιο στην Ιαπωνία και είναι ένα από τα μεγαλύτερα στάδια της Ασίας. Έχει φιλοξενήσει τους ημιτελικούς τόσο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 όσο και της διοργάνωσης ποδοσφαίρου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Είναι επίσης το γήπεδο της Εθνικής Ιαπωνίας ανδρών σε όλους σχεδόν τους αγώνες προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

## Ιστορία
Το στάδιο χτίστηκε για να φιλοξενήσει αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το Σεπτέμβριο του 2001. Το στάδιο φιλοξενεί 63.700 άτομα, αν και για λόγους διαχωρισμού τα παιχνίδια πρωταθλήματος που φιλοξενούνται στο έδαφος έχουν μειωμένη χωρητικότητα 62.300 ατόμων. Το Στάδιο Σαϊτάμα φιλοξένησε τέσσερις αγώνες κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου αγώνα της Ιαπωνίας, εναντίον του Βελγίου.

## Παγκόσμιο Κύπελλο 2002
Το στάδιο ήταν ένας από τους χώρους διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002, όπου διεξήχθησαν οι ακόλουθοι αγώνες:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2002
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020
Κατηγορία:Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς
Ρίτσαρντ Χελμς

Ο **Ρίτσαρντ Χελμς** (), (30 Μαρτίου 1913 – 23 Οκτωβρίου 2002) ήταν Αμερικανός κυβερνητικός αξιωματούχος και διπλωμάτης που υπηρέτησε ως Διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών από το 1966 έως το 1973. Ο Χελμς ξεκίνησε να εργάζεται στις πληροφορίες με το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τη δημιουργία της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) το 1947, ανέβηκε στις τάξεις της κατά τη διάρκεια της προεδρίας των Τρούμαν, Αϊζενχάουερ και Κέννεντι. Ο Χελμς διατέλεσε διευθυντής της CIA υπό τους Προέδρους Τζόνσον και Νίξον,  δίνοντας την θέση του στον Τζέιμς Σλέσιντζερ στις αρχές του 1973.

Ως κατάσκοπος, ο Χελμς εκτιμούσε ιδιαίτερα τη συλλογή πληροφοριών (ευνοώντας τη διαπροσωπική, αλλά συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής, που λαμβάνεται από κατασκοπεία ή από δημοσιευμένα μέσα) και την ανάλυσή της, ενώ επιβράβευε την αντικατασκοπεία. Αν και συμμετείχε στο σχεδιασμό τέτοιων δραστηριοτήτων, ο Χελμς παρέμεινε σκεπτικιστής σχετικά με τις μυστικές και παραστρατιωτικές επιχειρήσεις. Κατανοούσε τα όρια του ρόλου του πράκτορα ως ικανού να εκφράσει ισχυρές απόψεις σχετικά με μια απόφαση υπό εξέταση, αλλά και να εργάζεται ως ομαδικός παίκτης μόλις καθορίσει μια πορεία από τη διοίκηση. Ήταν καθήκον του διευθυντή να κρατήσει τα επίσημα απόρρητα από τον έλεγχο του Τύπου. Ενώ εργαζόταν ως διευθυντής, ο Χελμς διαχειριζόταν την υπηρεσία ακολουθώντας το παράδειγμα του προκατόχου του Τζον ΜακΚόουν. Το 1977, ως αποτέλεσμα παλαιότερων μυστικών επιχειρήσεων στη Χιλή, ο Χελμς έγινε ο μόνος διευθυντής που καταδικάστηκε για παραπλάνηση του Κογκρέσου. Η τελευταία θέση του Χελμς σε κυβερνητική υπηρεσία ήταν αυτού του Πρέσβη στο Ιράν από τον Απρίλιο του 1973 έως τον Δεκέμβριο του 1976. Εκτός αυτού, ο Χελμς ήταν βασικός μάρτυρας ενώπιον της Γερουσίας κατά τη διάρκεια της έρευνάς της για τη CIA από την Επιτροπή Τσερτς στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όπου το 1975 ονομάστηκε «Έτος Πληροφοριών». Αυτή η έρευνα παρεμποδίστηκε σοβαρά από τον Χελμς που διέταξε την καταστροφή όλων των αρχείων που σχετίζονται με το Πρόγραμμα MKUltra της CIA το 1973. 

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζον Κένεντι, ο Άλλεν Ντάλες επέλεξε τον Χελμς για να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου για πλαστογραφίες σοβιετικής κατασκευής. Μετά την Εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων το 1961, ο Πρόεδρος Κένεντι διόρισε τον Τζον ΜακΚόουν ως νέο διευθυντή. Στον Χελμς ανατέθηκε να διαχειριστεί τον ρόλο της CIA στην Επιχείρηση Μανγκούστα, η οποία δημιουργήθηκε για να απομακρύνει τον Φιντέλ Κάστρο από την εξουσία. Κατά τη διάρκεια της κουβανικής κρίσης πυραύλων, ενώ ο ΜακΚόουν καθόταν με τον Αμερικανό πρόεδρο και το υπουργικό συμβούλιο του στον Λευκό Οίκο, ο Χελμς παρασκηνιακά υποστήριξε τη σημαντική συμβολή του ΜακΚόουν στις στρατηγικές συζητήσεις. Μετά το πραξικόπημα του 1963 στο Νότιο Βιετνάμ, ο Χελμς γνώριζε την αγωνία του Κένεντι για τη δολοφονία του Προέδρου Ντιέμ. Τρεις εβδομάδες αργότερα ο Κένεντι δολοφονήθηκε. Ο Χελμς τελικά εργάστηκε για να διαχειριστεί την περίπλοκη απάντηση της CIA κατά τη διάρκεια της μετέπειτα έρευνάς της από την Επιτροπή Γουώρεν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί κατάσκοποι
Κατηγορία:Διευθυντές της CIA
Άγκορντο

Το **Άγκορντο** (ιταλικά: *Agordo*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Κοίλη Συρία (Ρωμαϊκή επαρχία)

Η **Κοίλη Συρία**, λατιν.: *Coele Syria*, ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία, που δημιούργησε ο Σεπτίμιος Σεβήρος με τη Συρία-Φοινίκη το 198, διαιρώντας την επαρχία της Συρίας.  Μητρόπολή της ήταν η Αντιόχεια.

## Ιστορία
Όπως αναφέρει ο Tέοντορ Μόμσεν,

Ο Κοίλη Συρία χωρίστηκε περαιτέρω σε Συρία Ι (Syria Prima) και Συρία ΙΙ (Syria Secunda) γύρω στα τέλη του 4ου αι. 

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο όρος *Coele* είναι μεταγραφή του αραμαϊκού *kul*, που σημαίνει «όλα, το σύνολο», έτσι ώστε ο όρος αρχικά προσδιόριζε *όλη* τη Συρία.    Η λέξη "κοίλη", που κυριολεκτικά σημαίνει "βαθουλός" στην ελληνική κοινή, πιστεύεται ότι προέκυψε μέσω μίας λαϊκής ετυμολογίας, που αναφέρεται στην "βαθουλή" κοιλάδα Μπεκάα (Beqaa) μεταξύ του όρους Λιβάνου και των ορέων του Αντιλιβάνου. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 

Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά
Γαλάν

Το ηφαίστειο **Σέρο Γαλάν** () είναι ένα ενεργό αλλά αδρανές στρωματοηφαίστειο. Βρίσκεται στην επαρχία Καταμάρκα της Αργεντινής και η μεγάλη καλδέρα του θεωρείται η πιο εκτεθειμένη στον κόσμο. Το υψόμετρό του είναι 5.912 μέτρα. Το Σέρο Γαλάν θεωρείται υπερηφαίστειο.

## Γεωγραφία
Σε υψόμετρο 5.912 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σχηματίζει έναν ορεινό όγκο με πολλαπλές κορυφές, όπου δεσπόζει από το κέντρο του η τεράστια καλδέρα του Σέρο Γαλάν, η οποία εκτείνεται σε μέσο υψόμετρο 4.500 μέτρων. Τα νερά που απορρέουν από το Σέρο Γαλάν και τα πλευρικά τοιχώματα της καλδέρας έχουν σχηματίσει μια μικρή λίμνη στα νοτιοδυτικά του κώνου της καλδέρας, γνωστή ως Λαγούνα Ντιαμάντε (Laguna Diamante). Ο ηφαιστειακός όγκος εκτείνεται σε περίπου εκατό τετραγωνικά χιλιόμετρα στο κέντρο της καλδέρας. Περιέχει μια μικρή αλμυρή λίμνη με διάμετρο όχι μεγαλύτερη από 500 μέτρα, στην οποία συχνάζουν φλαμίνγκο. Πρόκειται για τη Λαγουνίτα Εσκονδίδα.

Όπως το μεγαλύτερο μέρος της καλδέρας, ο ορεινός όγκος βρίσκεται εντός του Αποθέματος Βιόσφαιρας Λαγούνα Μπλάνκα.

## Τουρισμός
Το Σέρο Γαλάν βρίσκεται σε μια σχεδόν ακατοίκητη περιοχή. Αυτό ισχύει για ολόκληρη την περιοχή, η οποία είναι αναμφίβολα μία από τις πιο απομακρυσμένες και απομονωμένες της Αργεντινής. Όπως και σε ολόκληρη την Πούνα ντε Καταμάρκα, που αντιστοιχεί στο διαμέρισμα της Αντοφαγάστα ντε λα Σιέρα, ο τουρισμός ισοδυναμεί με εξερεύνηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αργεντινής
Κατηγορία:Υπερηφαίστεια
Ψευδοακακία (ξύλο)

Η **ψευδοακακία** *(Robinia pseudoacacia*), κοινώς γνωστή στα ελληνικά ως "***ακακία"***, είναι είδος ξύλου, που προέρχεται από το ομώνυμο πλατύφυλλο είδος δέντρου. Το είδος, βοτανικώς, είναι ενδημικό στις ανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ, αλλά απαντάται εκτεταμένα στην Ευρώπη, την Νότια Αφρική και την Ασία και θεωρείται χωροκατακτητικό είδος σε ορισμένες περιοχές. Η ονομασία του ουσιαστικά σημαίνει "ψεύτικη ακακία", αφού η γνήσια *ακακία* είναι είδος της τροπικής ζώνης.

Το ξύλο είναι ανοιχτό κιτρινωπό καφετί, βαρύ και πολύ σκληρό, και είναι πολύ ανθεκτικό βιολογικά ακόμη και σε χρήσεις σε επαφή με το έδαφος. Το ξύλο έχει ειδικό βάρος περίπου 0,733 κιλά ανά κυβικό μέτρο ή/και μεγαλύτερο.

μικρογραφία|''Κορμίδιο ψευδοακακίας''
Το ξύλο είναι εξαιρετικά σκληρό, καθώς είναι ένα από τα πιο σκληρά ξύλα στη Βόρεια Αμερική με σκληρότητα Janka 1.700 lbf (7.560 N). 

Είναι πολύ ανθεκτικό στη σήψη και ανθεκτικό και είναι πολύτιμο για έπιπλα, δάπεδα, επενδύσεις, στύλους και περιφράξεις. Στα αγγλικά έχει την ονομασία, *Black Locust,* είναι ένα εξαιρετικά ανθεκτικό υλικό που δεν απαιτεί χημική επεξεργασία για να διατηρήσει την ομορφιά του για 50 χρόνια ή περισσότερο. 
δεξιά|μικρογραφία| Ξύλινη κουπαστή από ψευδοακακία
Οι χλωρές, φρεσκοκομμένες σανίδες της ψευδοακακίας έχουν δυσάρεστη μυρωδιά. Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε ρουστίκ κουπαστές. Στην Ολλανδία και στην Ουγγαρία -όπου υπάρχουν τεχνητές φυτείες του είδους- έχουν ξεκινήσει πρωτοβουλίες για περιορισμό της χρήσης τροπικών ειδών ξυλείας, με ταυτόχρονη προώθηση αυτού του είδους και τη δημιουργία φυτειών, που κόβονται κάθε 10-15 χρόνια. Φλαβονοειδείς ενώσεις στο εγκάρδιο ξύλο του είδους του επιτρέπουν να ανθίσταται μέχρι και 100 χρόνια και μέσα στο έδαφος. 

Με ανοιχτό κιτρινωπό χρώμα και υψηλή βιολογική αντοχή, το ξύλο αυτό χρησιμοποιήθηκε πολύ για διακοσμητικά ένθετα και ταινίες σε έπιπλα στην Αγγλία και τη Γαλλία τον 17ο και 18ο αιώνα, με το όνομα *"acacia"* ή *"Virginia acacia".* 

Τη δεκαετία του 1900, η αξία του ξύλου της *ψευδοακακίας Robinia* αναφέρθηκε ότι μειώθηκε σχεδόν σε όλα τα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών εξαιτίας προσβολών των δέντρων του είδους από παθογόνα έντομα *Megacyllene robiniae*, που προκάλεσαν θανατώσεις σε δάση.

Από το έτος 1998, το δέντρο της ψευδοακακίας είναι στα επιλέξιμα είδη δέντρων και θάμνων για την δάσωση γεωργικών γαιών σε διάφορες περιοχές της χώρας, κυρίως για την απόδοση αυτών σε πολύτιμη ξυλεία.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ξύλο
Κλείδες

Οι **Κλείδες**, στα αρχαία Ελληνικά Κλεῖδες και Κληῖδες που σημαίνει "κλειδιά", είναι μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες στα βόρεια της Κύπρου. 
Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν τις Κλείδες στα έργα τους.

Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς τις αναφέρει ως τα "ἄκρα τῆς Κύπρου".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπρος
Κατανομή Ραντεμάχερ

thumb|right|300px|Συνάρτηση μάζας πιθανότητας Ραντεμάχερ 

Η **κατανομή Ραντεμάχερ** είναι μια διακριτή συνάρτηση κατανομής τυχαίας μεταβλητής.
Περιγράφει ένα τυχαίο πείραμα με δύο πιθανά αποτελέσματα (επιτυχία - αποτυχία) και πιθανότητα επιτυχίας 1/2.

Θεωρούμε την τυχαία μεταβλητή X που παίρνει τιμές -1 ή +1, δηλαδή X \in\{-1,+1\}. Για X=+1 έχουμε επιτυχία και για X=-1 αποτυχία.
Λέμε ότι η X ακολουθεί την κατανομή Rademacher αν:
:\operatorname{P}(X=+1)=\frac{1}{2} και
:\operatorname{P}(X=-1)=\frac{1}{2}.

Αν η τυχαία μεταβλητή Y ακολουθεί την κατανομή Rademacher με παράμετρο p, τότε η X = \tfrac{Y+1}{2} ακολουθεί την κατανομή Μπερνούλλι με παράμετρο p = 1/2.

## Αναμενόμενη τιμή

Από τον ορισμό της αναμενόμενης τιμής, έχουμε ότι
:
\operatorname{E}[X] = \frac{1}{2} \cdot (+1) + \frac{1}{2} \cdot (-1) = 0.


## Διακύμανση

Χρησιμοποιώντας ότι X = 2Y - 1 για Y \sim \mathsf{Ber}(1/2), έχουμε ότι
:
\operatorname{V}[X] = \operatorname{V}[2Y - 1] = 4 \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} = 1.


## Λοξότητα

Η λοξότητα μίας τυχαίας μεταβλητής ορίζεται ως:
:
  \gamma_1 = \operatorname{E}\left[ \left( \frac{X - \operatorname{E}[X]}{\sigma} \right)^3 \right].

Επομένως από την λοξότητα για την κατανομή Μπερνούλλι, έχουμε ότι
:
\operatorname{E}\left[ \left( \frac{X - \operatorname{E}[X]}{\sigma} \right)^3 \right]
 = \operatorname{E}\left[ \left( \frac{2 \cdot (Y - \operatorname{E}[Y])}{2\sigma_Y} \right)^3 \right]
 = \operatorname{E}\left[ \left( \frac{Y - \operatorname{E}[Y]}{\sigma_Y} \right)^3 \right]
 = \frac{1 - 2 \cdot \frac{1}{2}}{\sqrt{\frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2}}} = 0.


## Κύρτωση

Αντίστοιχα με την λοξότητα, από τον ορισμό της κύρτωσης, έχουμε ότι:
:
\begin{align}
\operatorname{E}\left[ \left( \frac{X - \operatorname{E}[X]}{\sigma} \right)^4 \right]
 = \operatorname{E}\left[ \left( \frac{2 \cdot (Y - \operatorname{E}[Y])}{2 \cdot \sigma_Y} \right)^4 \right]
 = \operatorname{E}\left[ \left( \frac{Y - \operatorname{E}[Y]}{\sigma_Y} \right)^4 \right]
 = \frac{1}{\frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2}} - 3 = 1.
\end{align}


## Ροπές
Από τον ορισμό της αναμενόμενης τιμής, έχουμε ότι για κάθε μονό k \in \N:
:
\operatorname{E}[X^k] = \frac{1}{2} \cdot (-1)^k + \frac{1}{2} \cdot (+1)^k = 0.

Για κάθε ζυγό k \in \N έχουμε ότι:
:
\operatorname{E}[X^k] = \frac{1}{2} \cdot (-1)^k + \frac{1}{2} \cdot (+1)^k = 1.


## Εντροπία

Από τον ορισμό της εντροπίας, έχουμε ότι:
:
\operatorname{E}[-\log_2 X]
  = - \frac{1}{2} \cdot \log_2 \left( \frac{1}{2} \right) - \frac{1}{2} \cdot \log_2 \left( \frac{1}{2} \right) = 1.


## Πιθανογεννήτρια συνάρτηση

Η πιθανογεννήτρια συνάρτηση δίνεται από τον τύπο:
:G_X(t) = \operatorname{E}[t^X] = \frac{1}{2} \cdot t^{-1} + \frac{1}{2} \cdot t^{+1}.

## Χαρακτηριστική συνάρτηση

Η χαρακτηριστική συνάρτηση δίνεται από τον τύπο:
:\operatorname{E}[e^{tX}] = \frac{1}{2} \cdot e^{t} + \frac{1}{2} \cdot e^{-t} = \cosh(t).

## Δείτε επίσης
* Δείκτρια τυχαία μεταβλητή
* Διωνυμική κατανομή
* Κατανομή Μπερνούλλι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Κατηγορία:Κατανομές
Κατηγορία:Στατιστική
Αλτίβολε

Το **Αλτίβολε** (, βενετικά: *Intiółe*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Σουλτανάτο των Μαρινιδών

Το **Σουλτανάτο των Μαρινιδών** ήταν ένα Βερβερικό μουσουλμανικό κράτος από τα μέσα του 13ου έως τον 15ο αιώνα που έλεγχε το σημερινό Μαρόκο και, κατά διαστήματα, άλλα μέρη της Βόρειας Αφρικής (Αλγερία και Τυνησία) και της νότιας Ιβηρικής Χερσονήσου (Ισπανία) γύρω από το Γιβραλτάρ. Πήρε το όνομά του από την Βερβερική φυλή Μπάνου Μαρίν (Αραβικά: بنو مرين). Το Σουλτανάτο διοικήθηκε από την **δυναστεία των Μαρινιδών**, που ιδρύθηκε από τον Αμπντ αλ-Χακ I.

Το 1244, οι Μαρινίδες, έχοντας υπηρετήσει πολλά χρόνια υπό την εξουσία των Αλμοάδων, ανέτρεψαν το Αλμοαδικό Χαλιφάτο που έλεγχε το Μαρόκο. Στο απόγειο της δύναμής τους στα μέσα του 14ου αιώνα, κατά την βασιλεία του Άμπου αλ-Χασάν και του γιού του, Άμπου Ινάν, η δυναστεία των Μαρινιδών κυριάρχησε για λίγο στο μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αφρικής (Μαγκρέμπ), συμπεριλαμβανομένων μεγάλων τμημάτων της σύγχρονης Αλγερίας και της Τυνησίας. 

## Δείτε επίσης
* Αλμοραβίδες
* Αλμοαδικό Χαλιφάτο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Κιαράνο

Το **Κιαράνο** (ιταλικά: *Chiarano*, βενετικά: *Ciaràn*) είναι ένας δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετο στη βόρεια Ιταλία. Βρίσκεται σε υψόμετρο μόλις 6 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και καλύπτει έκταση 19,92 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με στοιχεία του 2023, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 3.623 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Η γεωγραφική του θέση, τοποθετεί το Κιαράνο σε μια επίπεδη και εύφορη περιοχή, τυπική του βενετικού κάμπου, η οποία είναι ιδανική για γεωργικές δραστηριότητες. Η τοποθεσία του προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε μεγαλύτερες πόλεις της περιοχής, όπως το Τρεβίζο και η Βενετία, καθιστώντας το ένα ήσυχο προάστιο με αγροτικό χαρακτήρα.

Το **Κιαράνο** (Chiarano) βρίσκεται στη **βόρεια Ιταλία**, στην περιφέρεια **[[Βένετο]]**, εντός της **επαρχίας [[Τρεβίζο]]**. Απέχει περίπου 35 χλμ. ανατολικά από την πόλη Τρεβίζο και 45 χλμ. βόρεια-ανατολικά από τη Βενετία. Το κλίμα είναι **υποτροπικό [[Μεσογειακό κλίμα|μεσογειακό]]**, με ζεστά καλοκαίρια και υγρούς, ψυχρούς χειμώνες. Η βλάστηση είναι **αγροτική και πεδινή**, με αμπέλια, σιτηρά και οπωροφόρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Σταυρόγραμμα

Το **σταυρόγραμμα** ( **⳨** ), επίσης **μονογραμματικός σταυρός** ή ***ταυ-ρω***,  είναι μια απολίνωση που σχηματίζεται από την υπέρθεση των ελληνικών γραμμάτων ταυ ( **Τ** ) και ρω ( **Ρ** ).

## Πρώιμη εμφάνιση και σημασία

Το σύμβολο είναι προχριστιανικής προέλευσης. Βρίσκεται σε χάλκινα νομίσματα που έκοψε ο Ηρώδης ο Μέγας το 37 π.Χ., ερμηνευόμενο ως τρ απολίνωση που αντιπροσωπεύει το τρίχαλκον, δείχνοντας έτσι την αξία του νομίσματος.

### Συντομογραφία για τον σταυρό

Το σταυρόγραμμα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως Ιερή Συντομογραφία για την ελληνική λέξη "σταυρός", σε πολύ πρώιμα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης όπως ο 𝔓 66, ο 𝔓 45 και ο 𝔓 75, ενώ μπορεί οπτικά να παρίστανε τον Ιησού πάνω στον σταυρό.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://neakaipalaia.blogspot.com/2013/04/blog-post_26.html?m=1

Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Εντμόν Λοκάρ

Ο **Εντμόν Λοκάρ** (*Edmond Locard*, 13 Δεκεμβρίου 1877 – 4 Μαΐου 1966) ήταν Γάλλος εργαστηριακός εγκληματολόγος, πρωτοπόρος στην αναλυτική διερεύνηση της σκηνής του εγκλήματος (CSI), που έγινε γνωστός ως «ο Σέρλοκ Χολμς της Γαλλίας». Αναφέρεται επίσης, καθώς είχε σπουδάσει και ιατρική, ως **«πατέρας της [[ιατροδικαστική]]ς»**. Διετύπωσε τη βασική αρχή «κάθε επαφή αφήνει και (υλικό) ίχνος», γνωστή ως «αρχή ανταλλαγής του Λοκάρ».

## Βιογραφικά δεδομένα
Ο Λοκάρ γεννήθηκε στο Σαιν-Σαμόν της Γαλλίας το 1877, αν και κάποιες πηγές τον εμφανίζουν το 1872. Σπούδασε ιατρική και νομικά στη Λυών, και τελικώς έγινε ο βοηθός του Αλεξάντρ Λακασάν, καθηγητή της εγκληματολογίας. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το 1910, οπότε άρχισε να θέτει τις βάσεις για το δικό του εγκληματολογικό εργαστήριο. Το εργαστήριο του Λοκάρ, που βρισκόταν στη Λυών, υπήρξε το πρώτο στην ιστορία ιατροδικαστικό-εγκληματολογικό εργαστήριο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πέτυχε να πείσει την Αστυνομική Διοίκηση της Λυών να του παραχωρήσει δύο δωμάτια στη σοφίτα του κτηρίου της και δύο βοηθούς, ώστε να αρχίσει να λειτουργεί το πρώτο τέτοιο αστυνομικό εργαστήριο.

Ο Λοκάρ ήταν ο πρώτος που κωδικοποίησε τα λεγόμενα «σημεία του Γκάλτον», τα χαρακτηριστικά δηλαδή των δακτυλικών αποτυπωμάτων που χρησιμεύουν στην ταυτοποίηση. Συνέγραψε ένα μνημειώδες, επτάτομο έργο, με τίτλο *Traité de Criminalistique* (= «Πραγματεία εγκληματολογίας»). Συνέχισε τις έρευνές του στη Λυών μέχρι τον θάνατό του, που συνέβη στην πόλη αυτή σε ηλικία 88 ετών.

Ο Λοκάρ είχε μία θυγατέρα, την Ντενίζ, που γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1917 στο Παρίσι.

## Κληρονομιά
Ο μετέπειτα γνωστός Βέλγος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζωρζ Σιμενόν, αναφέρεται ότι είχε παρακολουθήσει μερικές από τις διαλέξεις που είχε δώσει ο Λοκάρ το 1919 ή το 1920.

Ο Λοκάρ θεωρείται ως ο πατέρας της σύγχρονης ιατροδικαστικής. Η  «αρχή ανταλλαγής του Λοκάρ» αποτελεί τη βάση όλης της διερευνήσεως μιας σκηνής εγκλήματος. Σύμφωνα με την αρχή αυτή, κάθε επαφή μεταξύ δύο αντικειμένων συνοδεύεται από μεταφορά υλικού από το ένα στο άλλο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Εγκληματολόγοι
Κατηγορία:Ιατροδικαστές
Σακκόγλωσσος

Ο **σακκόγλωσσος** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Saccoglossus*) είναι γένος μικρών ζώων που μοιάζουν πολύ με σκουλήκια, αλλά ανήκουν σε τελείως διαφορετικό κλάδο των ζώων (ανήκουν στην *υπερσυνομοταξία* δευτεροστόμια, ενώ τα συνήθη σκουλήκια είναι πρωτοστόμια). Το γένος έχει τα περισσότερα είδη από κάθε άλλο γένος στην ομοταξία του.

Οι σακκόγλωσσοι χαρακτηρίζονται ιδίως από τους ομόκεντρους δακτυλίους μυϊκών ινών στο εμπρόσθιο τμήμα τους, που ονομάζεται προβοσκίδα. Πολλοί σακκόγλωσσοι μπορούν να βρεθούν σε παραλιακά υποβρύχια στρώματα λάσπης και άμμου, συχνά σε όρμους. Σκάβουν μικρές σήραγγες στο υπόστρωμα, δημιουργώντας κωνικούς σωρούς υλικού σε σπείρες.

Βιοχημικώς, τα είδη του σακκόγλωσσου είναι γνωστά για την παραγωγή και συσσώρευση διάφορων αλογονωμένων φαινολών, καθώς και πυρρολίων.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής 18 είδη σακκόγλωσσου:

* *Saccoglossus apatensis*, Thomas, 1956
* *Saccoglossus aulakoeis*, Thomas, 1968
* *[[Saccoglossus bromophenolosus]]*, King, Giray and Kornfield, 1994
* *Saccoglossus horsti*, Brambell and Goodhart, 1941
* *Saccoglossus hwangtauensis*, Si & Kwang-Chung, 1935
* *Saccoglossus inhacensis*, van der Horst, 1934
* *Saccoglossus kowalevskii* (Agassiz, 1873)
* *Saccoglossus madrasensis*, Rao, 1957
* *Saccoglossus mereschkowskii* (Wagner, 1885)
* *Saccoglossus otagoensis* (Benham, 1899)
* *Saccoglossus palmeri*, Cameron κ.ά., 2010
* *Saccoglossus porochordus*, Cameron κ.ά., 2010
* *Saccoglossus pusillus* (Ritter, 1902)
* *Saccoglossus rhabdorhynchus*, Cameron κ.ά., 2010
* *Saccoglossus ruber*, Tattersall, 1905
* *Saccoglossus shumaginensis*, Cameron κ.ά., 2010
* *Saccoglossus sonorensis*, Cameron κ.ά., 2010
* *Saccoglossus sulcatus* (Spengel, 1893)

## Παραπομπές


Σακκογλωσσος
Ασκοπαριίδες

Οι **ασκοπαριίδες** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Ascopariidae*) είναι οικογένεια μικρών ζώων που μοιάζουν πολύ με πεπλατυσμένα σκουλήκια (*[[πλατυέλμινθες]]*), αλλά ανήκουν σε τελείως διαφορετικό κλάδο των ζώων (ανήκουν στην *υπερσυνομοταξία* δευτεροστόμια, ενώ οι πλατυέλμινθες είναι πρωτοστόμια).. Οι ασκοπαριίδες είναι η μία από τις δύο μόλις οικογένειες της τάξεως και ομοταξίας νημερτοδερμάτια (η άλλη οικογένεια είναι οι νημερτοδερματίδες). Τα σκουληκάκια που ανήκουν στις ασκοπαριίδες έχουν μήκος της τάξεως του ενός χιλιοστού του μέτρου.

## Γένη και είδη
### Γένος ''Ascoparia''
Περιλαμβάνει τα εξής δύο είδη:

* *[[Ascoparia neglecta]]*, Sterrer, 1998
* *[[Ascoparia secunda]]*, Sterrer, 1998

### Γένος ''Flagellophora''
Περιλαμβάνει μόνο ένα είδος, το:

* *[[Flagellophora apelti]]*, Faubel & Dorjes 1978

## Παραπομπές


Ασκοπαριιδες
Πανεπιστήμιο της Σαγκάης

Το **Πανεπιστήμιο της Σαγκάης** (κινεζ. 上海大学, αγγλ. *Shanghai University*, συντομογρ. **SHU**), είναι δημοτικό δημόσιο πανεπιστήμιο με έδρα την πόλη Σαγκάη της Κίνας. Η εκτάσεως 2246 στρεμμάτων κεντρική πανεπιστημιόπολή του βρίσκεται βορείως του κέντρου της πόλεως, στο προάστιο Πάο-Σαν, και υπάρχουν δύο άλλες πανεπιστημιοπόλεις, στο Τζιαντίν και στο Τζινγκάν. Η λειτουργία του συγχρηματοδοτείται από το κινεζικό Υπουργείο Παιδείας και τη Δημοτική Κυβέρνηση της Σαγκάης.

Αρχικώς το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε από την εθνικιστική διακυβέρνηση και τους κομμουνιστές το 1922, με δεδηλωμένο σκοπό τη μόρφωση ηγετών για την κινεζική επανάσταση. Συνεισέφερε πράγματι μια ομάδα ανθρώπων που άσκησαν επίδραση στα πράγματα του Επαναστατικού Πολέμου της Κίνας και της μετέπειτα αναπτύξεως της χώρας. Η λειτουργία του πανεπιστημίου διακόπηκε το 1927 ως συνέπεια της Σφαγής της Σαγκάης, στην οποία οι εθνικιστές εκκαθάρισαν όλες τις κομμουνιστογενείς οργανώσεις. Μόλις το 1983 η κινεζική κυβέρνηση ξανάνοιξε το Πανεπιστήμιο της Σαγκάης, και ένδεκα χρόνια αργότερα, το 1994 το συγχώνευσε με τρία άλλα Α.Ε.Ι., επανιδρύοντάς το ως το μεγαλύτερο ίδρυμα ανώτατης εκπαιδεύσεως που διοικείται μερικώς ή ολικώς από τον Δήμο της Σαγκάης. Σύμφωνα με στοιχεία του 2018, το Πανεπιστήμιο της Σαγκάης είχε 19.934 προπτυχιακούς και 16.954 μεταπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριες, μεταξύ των οποίων οι 4.505 προέρχονταν από άλλες χώρες.

Τα ετήσια ερευνητικά κονδύλια του Πανεπιστημίου της Σαγκάης ανέρχονταν το 2018 σε 505,3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, γεγονός που το καθιστά ένα πανεπιστήμιο που επιδίδεται εντατικά στην επιστημονική έρευνα. Διαθέτει δύο κολέγια προπτυχιακών σπουδών και πέντε ευρείες ακαδημαϊκές διαιρέσεις, αντίστοιχες με τις Σχολές των πανεπιστημίων του Δυτικού κόσμου. Αυτές είναι η Φυσικών Επιστημών, η Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, η Πολυτεχνική, η Οικονομικών και Διοικήσεως, και η Καλών Τεχνών, και περιλαμβάνουν συνολικώς 29 τμήματα.

## Παραπομπές


Σαγκαης