open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαργαρίτα της Αυστρίας, βασίλισσα της Ισπανίας

Η **Μαργαρίτα της Αυστρίας** (*Margarete von Österreich*, 25 Δεκεμβρίου 1584 - 3 Οκτωβρίου 1611) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν η σύζυγος του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1584 στο Γκρατς και ήταν η πέμπτη κόρη του Καρόλου Β΄ της Αυστρίας και της Μαρίας Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Ε΄ της Βαυαρίας.

Στις 18 Απριλίου 1599 η Μαργαρίτα τον πρώτο της εξάδελφο, Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας. Το ζευγάρι ανέπτυξε έναν στοργικό και στενό δεσμό ο οποίος ενισχύθηκε περαιτέρω με τη γέννηση του πρώτου γιου του το 1605. Η αγάπη της συζύγου του ήταν ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή του Φιλίππου.

Όπως και πολλές γυναίκες του οίκου των Αψβούργων, η Μαργαρίτα θεωρήθηκε πολύ έξυπνη και επιδέξια στην πολιτική. Ήταν μεγάλη προστάτιδα των τεχνών, καθώς και ένθερμη Καθολική. Η Βασίλισσα αντιτάχθηκε στις καταχρήσεις και την επιρροή του Δούκα της Λέρμα, στις υποθέσεις της κυβέρνησης.

Η Μαργαρίτα πέθανε από επιπλοκές μετά τη γέννηση του τελευταίου της παιδιού, ινφάντη Αλφόνσου, στις 3 Οκτωβρίου 1611 σε ηλικία 26 ετών. Θάφτηκε στο Ελ Εσκοριάλ.

## Οικογένεια
Το 1559 η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας και μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά:
*την Άννα (1601 - 1666), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ της Γαλλίας. Απέκτησαν 6 παιδιά (4 θνησιγενή).
*την Μαρία (1 Φεβρουαρίου - 2 Φεβρουαρίου 1603).
*τον Φίλιππο Δ΄ της Ισπανίας (1605 - 1665), παντρεύτηκε (2) την Ελισάβετ της Γαλλίας. Απέκτησαν 11 παιδιά (3 θνησιγενή); και (2) την Μαριάννα της Αυστρίας. Απέκτησαν 5 παιδιά. Είχε και ένα νόθο γιο, τον Χουάν της Αυστρίας από την ερωμένη του Μαρία Καλδερόν.
*την Μαρία Άννα (1606 - 1646), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Απέκτησαν 6 παιδιά (1 θνησιγενές).
*τον Κάρολο (1607 - 1632), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*τον Φερδινάνδο (1609 - 1641), Αρχιεπίσκοπος του Τολέδο, Κυβερνήτης των Ισπανικών Κάτω Χωρών, δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*την Μαργαρίτα Φραγκίσκη (1610 - 1617).
*τον Αλφόνσο Μαυρίκιο (1611 - 1612).

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*25 Δεκεμβρίου 1584 – 18 Απριλίου 1599: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Αρχιδούκισσα Μαργαρίτα της Αυστρίας
*18 Απριλίου 1599 – 3 Οκτωβρίου 1611: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Βασίλισσα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας

## Παραπομπές


*Magdalena S. Sánchez, *Pious and Political Images of a Habsburg Woman at the Court of Philip III (1598–1621)*. in: Magdalena S. Sánchez and Alain Saint-Saëns (ed.), *Spanish women in the golden age: images and realities*. Greenwood Publishing Group (1996).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

|-

|-

Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου
Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης
Πομπηία Πλωτίνα

Η **Πομπηία Πλωτίνα** (*Pompeia Plotina*, 65-70 - 121-122) ήταν η σύζυγος του Τραϊανού, με τον οποίο παντρεύτηκε πολύ πριν από την άνοδό του στο Αυτοκρατορικό θρόνο και τον συνόδευσε όταν έκανε τη θριαμβευτική του είσοδο στη Ρώμη.

Η Αυτοκράτειρα πρόσθεσε στις αρετές του Τραϊανού τη σεμνότητα και την ευγένεια του πνεύματος, επειδή ήταν ευγενής, πνευματικός και καλοπροαίρετος.

Ζούσε μια τέλεια αρμονία και στενή φιλία με τη Ουλπία Μαρκιανή, την αδελφή του Αυτοκράτορα· και οι δύο έλαβαν τον τίτλο και τις τιμές της *Αυγούστας* από τη Γερουσία, γύρω στο 105 μ.Χ. Δεν είχε απογόνους, αλλά επηρέασε την απόφαση του Τραϊανού, λίγο πριν αυτός αποβιώσει, να υιοθετήσει ως κληρονόμο τον Αδριανό, για τον οποίο η Πλωτίνα αισθανόταν μία μεγάλη εκτίμηση.

Η Πλωτίνα, που είχε συνοδεύσει τον σύζυγό της στην τελευταία αποστολή του εναντίον των Πάρθων, επέστρεψε στη Ρώμη με τη χρυσή υδρία, που περιείχε την τέφρα του· τα Αυτοκρατορικά υπολείμματα τέθηκαν στη Στήλη του Τραϊανού. 

Απεβίωσε το 121 ή 122 από φυσικά αίτια. Στη συνέχεια ο Αυτοκράτορας Αδριανός, εκτός από την ανέγερση βασιλικής προς τιμήν της στο Νιμ, κανόνισε να λάβει τη θεία τιμητική διάκριση, γνωστή ως Πλωτίνα *Ντίβα* και να έχει δικούς της ιερείς.

## Παραπομπές


*  Minaud, Gérard, *Les vies de 12 femmes d’empereur romain - Devoirs, Intrigues & Voluptés *, Paris, L’Harmattan, 2012, ch. 6, * La vie de Plotine, femme de Trajan*, pp.&nbsp;147–168.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Βιβία Σαβίνα

Η **Βιβία Σαβίνα** (*Vibia Sabina*, 86 - 136-137) ήταν η σύζυγος του Αδριανού Αυτοκράτορα της Ρώμης.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του ύπατου Λεύκιου Βιβίου Σαβίνου και της Σαλονίας Ματιδίας, κόρης του Γαΐου Σαλονίου Ματιδίου Πατουίνου συγκλητικού και ανιψιάς του Τραϊανού. Μετά το τέλος του πατέρα της, η Βιβία, μαζί με τις δύο ετεροθαλείς αδελφές της, πήγαν να ζήσουν με τη γιαγιά τους, την Ουλπία Μαρκιανή και μεγάλωσαν στην οικία του Τραϊανού με τη σύζυγό του Πομπηία Πλωτίνα. 

Η Βιβία παντρεύτηκε τον Αδριανό μετά από πρόταση της Αυτοκρατείρας Πλωτίνας, να διαδεχτεί ο Αδριανός τον Τραϊανό (ο Τραϊανός ήταν θείος τής Σαλονίας Ματιδίας) το 117. Η μητέρα της Βιβίας αγαπούσε τον (2ο εξάδελφό της) Αδριανό και του επέτρεψε να νυμφευτεί την κόρη της. Η Βιβία και ο Αδριανός δεν απέκτησαν παιδιά.

Η Βιβία φημολογείται ότι είχε ειδύλλιο με τον Σουητόνιο, ιστορικό που ήταν γραμματέας του Αδριανού, το 119,, Ο Αδριανός διέταξε την απόλυση του Σουητόνιου ως γραμματέα μετά από αυτό. Πιστεύεται ότι ο Αδριανός ενδιαφερόταν περισσότερο ερωτικά για τον εραστή του Αντίνοο και άλλους άνδρες εραστές.

Το 128 απονεμήθηκε στην Βιβία Σαβίνα ο τίτλος της *Αυγούστας*. Απεβίωσε πριν από τον σύζυγό της, το 136 ή το 137. Η πέτρινη ελεγεία του Αδριανού για τη σύζυγό του "απεικονίζει την αποθέωση ή τη θεϊκή ανάβαση της Σαβίνας σύμφωνα με την μεταθανάτια θεοποίησή της με εντολή του Αδριανού".

## Παραπομπές


* Minaud, Gérard, *Les vies de 12 femmes d’empereur romain - Devoirs, Intrigues & Voluptés *, Paris, L’Harmattan, 2012, ch. 7, * La vie de Sabine, femme d’Hadrien*, p.&nbsp;169-188.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Coins of Sabina at Dirty Old Coins

Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Ρεμίγιος της Ρουέν

O **Ρεμίγιος** (γαλλ.: *Remigius*, πέθανε το 771) ήταν χριστιανός αρχιεπίσκοπος της Ρουέν, ο τρίτος κατά σειρά (755-762). Ανήκε στον Οίκο των Καρολιδών.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Καρόλου Μαρτέλου και μάλλον της Ρούοντχαϊντ. Από τη σχέση αυτή προήλθαν άλλα δύο τέκνα, ο Βερνάρδος και ο Ιερώνυμος.

Όπως και οι δύο αμφιθαλείς αδελφοί του, αρνήθηκε οποιαδήποτε αξίωση στην κληρονομιά του πατέρα του, ο οποίος είχε τρία άλλα νόμιμα τέκνα. Έγινε ο τρίτος αρχιεπίσκοπος του Ρουέν (755-762) κατά τη βασιλεία του ετεροθαλούς αδελφού του Πεπίνου του *βραχύ*, βασιλιά των Φράγκων.

Είναι γνωστός και ως άγιος Ρεμίγιος και η μνήμη του εορτάζεται στις 19 Ιανουαρίου. Ήταν επιτήδειος στην εφαρμογή του Ρωμαϊκού τυπικού στις ιεροτελεστίες και του Ρωμαϊκού μέλους στη Γαλατική εκκλησία.

Ο Ρεμίγιος συνόδευσε μαζί με τους δύο αδελφούς του, τον Βερνάρδο, ηγούμενο του Σαιν-Καντέν και τον Ιερώνυμο, βοηθό ηγούμενο του Σαιν-Καντέν, τον Πεπίνο το 760 στην Ιταλία για να μεσολαβήσει μεταξύ του Πάπα Παύλου Α΄ και του Δεσιδέριου των Λομβαρδών.

## Πηγές
* Genealogie der Franken (German)
* Saint of the Day, January 19: ''Remigius of Rouen''  at *SaintPatrickDC.org*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Ρουέν
Βασίλειο του Σιουνίκ

Το **Βασίλειο του Σιουνίκ** (Αρμενικά: Սյունիքի թագավորություն), επίσης γνωστό ως **Βασίλειο του Μπαγκ** (*Μπαγ'κ*) και μερικές φορές ως **Βασίλειο του Καπάν**, ήταν ένα μεσαιωνικό εξαρτώμενο Αρμενικό βασίλειο στην περιοχή του Σιουνίκ, του Αρτσάχ (σημερινό Ναγκόρνο-Καραμπάχ) και του Γκεγαρκουνίκ. Κυριαρχούμενο από τη δυναστεία των Σισακιδών, η πόλη Καπάν ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου.

## Παραπομπές


Σ
Β
Αρμενικές προεδρικές εκλογές 2018

**Προεδρικές εκλογές** έγιναν στην Αρμενία στις 2 Μαρτίου 2018. Ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που διεξήχθη το 2015, αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, που ο πρόεδρος εξελέγη από την Εθνική Συνέλευση, αντί της λαϊκής ψήφου. Άλλο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν ότι ο νεοεκλεγείς πρόεδρος θα εκτελεί πλέον έναν τελετουργικό ρόλο καθώς η χώρα βρίσκεται σε μετάβαση από ένα ημι-προεδρικό σύστημα σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο απερχόμενος πρόεδρος Σερζ Σαρκσιάν είχε κώλυμα από το Σύνταγμα της Αρμενίας να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη συνεχόμενη θητεία. Ο μοναδικός υποψήφιος, Αρμέν Σαρκισιάν, εξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο, καθώς κανένα άλλο κόμμα δεν πρότεινε κάποιον άλλο δικό του υποψήφιο. Ο Σαρκισιάν κέρδισε εύκολα τις εκλογές στον πρώτο γύρο με 90 ψήφους. Ο νέος πρόεδρος ορκίστηκε και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 9 Απριλίου του 2018.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2018
Αρμεν προεδρ
Αρμέν Σαρκισιάν

Ο **Αρμέν Σαρκισιάν** ( γενν. 23 Ιουνίου 1952) είναι Αρμένιος πολιτικός και Πρόεδρος της Αρμενίας από τον Απρίλιο του 2018 έως την παραίτησή του, το 2022. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Αρμενίας από τις 4 Νοεμβρίου 1996 έως τις 20 Μαρτίου 1997 και στο παρελθόν ο μακροβιότερος πρεσβευτής στο Λονδίνο από το 1998. Ανέλαβε την προεδρία στις 9 Απριλίου του 2018. Παραιτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2022.

## Σταδιοδρομία
Ο Σαρκισιάν απεφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν στο Τμήμα της Θεωρητικής Φυσικής και των Μαθηματικών.

Από το 1976 έως το 1984, ήταν καθηγητής της Φυσικής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν και στη συνέχεια Επικεφαλής του Τμήματος Μοντελοποίησης Πολύπλοκων Συστημάτων Πληροφορικής στο ίδιο πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής.

Αφού υπηρέτησε ως πρωθυπουργός, μεταξύ του 1996 και του 1997, διορίστηκε ως ειδικός σύμβουλος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη  και ως διοικητής της από το 1993 έως το 2000.
Ήταν επίσης ένας από τους διευθυντές του Οίκου της Ευρασίας και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Ανατολής και Δύσης.

### Πρέσβης
Τον Οκτώβριο του 1991, ο Σαρκισιάν ίδρυσε την αρμενική πρεσβεία στο Λονδίνο, που ήταν η πρώτη αρμενική διπλωματική αποστολή στη Δύση. Εκτός από την διπλωματική αποστολή στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπηρέτησε ως  Ανώτερος Πρέσβης της Δημοκρατίας της Αρμενίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), στο Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο και το Βατικανό. Την περίοδο 1995-1996, ήταν ο επικεφαλής της Αποστολής της Δημοκρατίας της Αρμενίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διορίστηκε πρέσβης της Αρμενίας στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1998 και υπηρέτησε μέχρι να εκλεγεί πρόεδρος στις 9 Απριλίου του 2018.

## Πρωθυπουργός της Αρμενίας
Ο δρ Σαρκισιάν διορίστηκε πρωθυπουργός της Αρμενίας το 1996, υπηρετώντας μέχρι το 1997.

## Πρόεδρος της Αρμενίας
### Εκλογές
Ο Σαρκισιάν ήταν ο μοναδικός υποψήφιος με την υποστήριξη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2018. Επίσης, απολάμβανε πρόσθετη στήριξη από την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία καθώς και από τον Κοινοβουλευτικό συνασπισμό Τσαρουκιάν. Εξελέγη πρόεδρος με πλειοψηφία από την εθνοσυνέλευση στις 2 Μαρτίου 2018 με 90 ψήφους. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Απριλίου του 2018 σε τελετή εγκαινίων στο Γερεβάν.
Στις 23 Ιανουαρίου 2022 παραιτήθηκε από πρόεδρος. Υπηρεσιακός πρόεδρος ανέλαβε ο Αλέν Σιμονιάν.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Αρμενίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αρμενίας
Αδαλάρδος του Κορμπί

Ο **Αδαλάρδος** (*Adalardus*, 751 - 2 Ιανουαρίου 826) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν ηγούμενος του αββαείου του Κορμπί, ιδρυτής του αββαείου του Κόρβεϋ και εξάδελφος του Καρλομάγνου. Εγινε προστάτης άγιος πολλών πόλεων της Γαλλίας και του κάτω Ρήνου.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου ηγουμένου του Σαιν-Καντέν και μίας κόρης του Χαριβέρτου Α΄ του Λαν.

Έλαβε καλή εκπαίδευση στη Σχολή των Ανακτόρων της Αυλής του Καρλομάγνου στο Άαχεν και έγινε, αν και νέος, κόμης του παλατιού. Σε ηλικία 20 ετών εισήλθε στη μονή του Κορμπί στην Πικαρδία, η οποία είχε ιδρυθεί το 662 από τη Βαλτχίλδη, σύζυγο του Κλόβις Β΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας. Για περισσότερη απομόνωση, μετέβη στο Μόντε Κασσίνο της κεντρικής Ιταλίας, αλλά το Καρλομάγνος τον κάλεσε στο Κορμπί, όπου εκλέχθηκε ηγούμενος. Ταυτόχρονα ο Καρλομάγνος τον έκανε πρώτο υπουργό στο γιο του Πεπίνο της Λομβαρδίας, μέσα στο Φραγκικό βασίλειο. Ως ανώτερος αυλικός διοικητής παρακολούθησε συμβούλια στρατιωτικού σχεδιασμού. Στο έργο του *De ordine palatini (Περί της τάξεως του παλατίου)* περιγράφει ένα καλό οργανωμένο σύστημα περί τα τέλη της βασιλείας του Πεπίνου. Όταν αυτός απεβίωσε το 810 στο Μιλάνο, όρισε τον Αδαλάρδο εκπαιδευτή του 12ετούς γιου του Βερνάρδου.

Όταν ο Βερνάρδος της Λομβαρδίας το 817 φιλοδόξησε να γίνει βασιλιάς των Φράγκων, ο θείος αυτού Λουδοβίκος Α΄ υποπτεύθηκε ότι ο Αδαλάρδος δείχνει συμπάθεια στο σχέδιο και τον εξόρισε στο Ερμουτιέ (νυν Νουαρμουτιέ) επί του ομωνύμου νησιού στις εκβολές του Λίγηρα· ο αδελφός του Βάλα υποχρεώθηκε να γίνει μοναχός στο Κορμπί. Έπειτα από πέντε έτη ο Λουδοβίκος Α΄ κατάλαβε το λάθος του και όρισε τον Αδαλάρδο ως έναν από τους κυρίους συμβούλους του.

Ο Αδαλάρδος ανήγειρε αρκετά νοσοκομεία· το 822, μαζί με τον αδελφό του Βάλα, ίδρυσε το αββαείο του Κόρβεϋ (Νέο Κορμπί) στη Βεστφαλία. Αυτό ήταν βασιλικό αββαείο και η περιοχή του εκτεινόταν από την επισκοπή του Παντερμπόρν ως το δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ. Ο ηγούμενός του ήταν ένας από τους 11 ηγουμένους, που μαζί με 21 επισκόπους είχαν θέση στη Συνέλευση (Diet) του Ρέγκενσμπουρκ.

Στις 22 Δεκεμβρίου 826 ένοιωσε ασθενής και από το Κόρβεϋ επέστρεψε στο Κορμπί. Απεβίωσε εκεί 10 ημέρες μετά σε ηλικία 73 ετών. Τιμήθηκε ως προστάτης άγιος πολλών ναών και πόλεων στη Γαλλία και στον κάτω Ρήνο.

## Πηγές
* Brigitte Kasten: Adalhard von Corbie. Die Biographie eines karolingischen Politikers und Klostervorstehers. Studia hmanoria, Droste Verlag, Düsseldorf 1985, ISBN 978-3-7700-0803-2.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Μέλανι Γκρίφιθ

Η **Μέλανι Γκρίφιθ** (αγγλικά: *Melanie Griffith*, 9 Αυγούστου 1957) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι κόρη της ηθοποιού Τίπι Χέντρεν.

## Καριέρα
Η καριέρα της ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ωστόσο άρχισε να γίνεται γνωστή λίγα χρόνια αργότερα. Το 1985 έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία *[[Διχασμένο κορμί]]* και στη συνέχεια για το *Άγριο θηλυκό*. Η πιο μεγάλη της επιτυχία είναι ο ρόλος στην ταινία του 1988, *[[Εργαζόμενο κορίτσι]]*, για τον οποίο κέρδισε μία Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψηφια για Όσκαρ και BAFTA A' Γυναικείου Ρόλου. Στην πορεία, έπαιξε στην τηλεόραση στο *Buffalo Girls* και στο *RKO 281* και προτάθηκε ξανά για Χρυσή Σφαίρα, ενώ για το *RKO 281* προτάθηκε και για Έμμυ. Επίσης, έχει δώσει τη φωνή της στις ταινίες κινουμένων σχεδίων *Ο Ποντικομικρούλης 2* και *Dino Time*.

## Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένη από το 1981 ως το 1989 με τον Στίβεν Μπάουερ και το 1985 απέκτησε το πρώτο της παιδί, τον Αλεξάντερ Μπάουερ. Στη συνέχεια, παντρεύτηκε τον Ντον Τζόνσον και απέκτησε την ηθοποιό Ντακότα Τζόνσον. Το 1996 παντρεύτηκε τον Αντόνιο Μπαντέρας και γεννήθηκε το τρίτο της παιδί, η Στέλλα Μπαντέρας. To 2015 ανακοίνωσε το διαζύγιό της με τον Μπαντέρας.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Κωμωδία ή Μιούζικαλ)
Hen Wlad Fy Nhadau

«**Hen Wlad Fy Nhadau**» ( (Χεν Ουλάντ Βι Νάνταϋ)) ονομάζεται ο εθνικός ύμνος της Ουαλίας. Ο τίτλος – παρμένος από τα πρώτα λόγια του τραγουδιού – σημαίνει «Παλιά Γη των Πατέρων Μου» στα Ουαλικά. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Έβαν Τζέιμς και η μελωδία συνετέθη από τον γιο του, τον Τζέιμς Τζέιμς, και οι δύο κάτοικοι της Ποντιπρίδ, Γκλαμόργκαν, τον Ιανουάριο του 1856. Το παλαιότερο γραπτό αντίτυπο επιβιώνει και είναι μέρος των συλλογών της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ουαλίας.

## Προέλευση
Το *Glan Rhondda* (Όχθες του Ρόνδα), όπως ήταν γνωστό, όταν γράφτηκε, εκτελέστηκε για πρώτη φορά είτε τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο του 1856, από την Ελίζαμπεθ Τζων από το Ποντιπρίδ, και σύντομα έγινε δημοφιλές στην περιοχή.

Ο Τζέιμς Τζέιμς, ο συνθέτης, ήταν αρπιστής που έπαιζε το όργανό του στο παμπ το οποίο δούλευε, για το σκοπό του χορού. Το τραγούδι επρόκειτο αρχικά να πραγματοποιείτο με ρυθμό 6/8, αλλά έπρεπε να επιβραδυνθεί στο σημερινό ρυθμό, όταν άρχισε να τραγουδιέται από τα μεγάλα πλήθη.

## Στίχοι
(Πρώτη στροφή)
Mae hen wlad fy nhadau yn annwyl i mi,
Gwlad beirdd a chantorion, enwogion o fri;
Ei gwrol ryfelwyr, gwladgarwyr tra mad,
Dros ryddid collasant eu gwaed.

(Ρεφρέν)
Gwlad, gwlad, pleidiol wyf i'm gwlad.
Tra môr yn fur i'r bur hoff bau,
O bydded i'r hen iaith barhau.

(Δεύτερη στροφή)
Hen Gymru fynyddig, paradwys y bardd,
Pob dyffryn, pob clogwyn, i'm golwg sydd hardd;
Trwy deimlad gwladgarol, mor swynol yw si
Ei nentydd, afonydd, i fi.

(Ρεφρέν)

(Τρίτη στροφή)
Os treisiodd y gelyn fy ngwlad tan ei droed,
Mae hen iaith y Cymry mor fyw ag erioed,
Ni luddiwyd yr awen gan erchyll law brad,
Na thelyn berseiniol fy ngwlad.

(Ρεφρέν)

## Μετάφραση
(Πρώτη στροφή)
Η παλιά γη των πατέρων μου μού είναι αγαπητή,
Γη ποιητών και τραγουδιστών, διασήμων και φημισμένων.
Οι θαρραλέοι πολεμιστές της, έξοχοι πατριώτες,
Για την ελευθερία έχυσαν το αίμα τους.

(Ρεφρέν)
Χώρα, χώρα, είμαι πιστός στην χώρα μου.
Καθώς η θάλασσα [είναι] ένα τείχος για την αγνή, αγαπητή γη,
Ω η παλιά γλώσσα πρέπει να επιβιώσει.

(Δεύτερη στροφή)
Η παλιά ορεινή Ουαλία, ο παράδεισος του ποιητή,
Κάθε κοιλάδα, κάθε λαγκάδι, για την όρασή μου είναι όμορφο.
Μέσα από πατριωτικό συναίσθημα, τόσο γοητευτικός είναι ο ψίθυρος
Των ρεμάτων της, των ποταμών, για μένα.

(Ρεφρέν)

(Τρίτη στροφή)
Αν και ο εχθρός καταπιέζει τη γη μου κάτω από το πόδι του,
Η παλιά γλώσσα των Ουαλών είναι ζωντανή όσο ποτέ,
Η μούσα δεν παρεμποδίζεται από το αποτρόπαιο χέρι της προδοσίας,
Ούτε και η μελωδική άρπα της χώρας μου.

(Ρεφρέν)

## Υποσημειώσεις

## Αναφορές


Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Άλεξ Ιβόμπι

O **Άλεξ Ιβόμπι** (ορθή προφορά: **Άλεξ Ιγόμπι**), (*Alex Iwobi*, 3 Μαΐου 1996) είναι Νιγηριανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στην Έβερτον και στην Εθνική Νιγηρίας.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Ξεκίνησε το 2004 από την ομάδα νέων της Άρσεναλ. Από το 2015 αγωνίζεται επαγγελματικά στην ομάδα των ανδρών, με την οποία έχει κατακτήσει δύο Κομιούνιτι Σιλντ και ένα Κύπελλο Αγγλίας. Τον Αύγουστο του 2019 ο Ιβόμπι έκανε μεταγραφή στην Έβερτον για 38 εκατομμύριες λίρες με συμβόλαιο μέχρι το 2024.

### Σε εθνικές ομάδες
Ο Ιβόμπι έχει αγωνιστεί με τις ομάδες νέων της Αγγλίας και το 2011 κατέκτησε το Victory Shield.

Στη συνέχεια, επέλεξε να παίξει στην ομάδα ανδρών της Νιγηρίας. Έκανε το ντεμπούτο του τον Οκτώβριο του 2015 σε έναν φιλικό αγώνα με το Κονγκό. Το 2016 σκόραρε το πρώτο του γκολ με την ομάδα στον πρώτο αγώνα με τη Ζάμπια για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018. Συμμετείχε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023
Θεόδωρος Κ. Στεφανόπουλος

Ο **Θεόδωρος Κ. Στεφανόπουλος** είναι Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του  Πανεπιστημίου Πατρών και μεταφραστής αρχαίων κειμένων.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Γρεβενό Αχαΐας το 1949. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Freie Universität του Βερολίνου, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή με τον τίτλο «Umgestaltung des Mythos durch Euripides» (1977, έκδ. 1980) με επιβλέποντα τον Καθηγητή R. Kassel. Τα έτης 1986-1988 εργάστηκε ερευνητικά ως υπότροφος της Alexander von Humboldt-Stiftung στο Ινστιτούτο Αρχαιογνωσίας του Πανεπιστημίου της Κολωνίας.

Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία διατελώντας καθηγητής με σύμβαση στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο οποίο εξελέγη το 1986 Επίκουρος Καθηγητής. Το 1992 εξελέγη Τακτικός Καθηγητής του «Αρχαίου Θεάτρου» στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Το 2016 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή. Από το 2002 έως το 2016 δίδαξε επίσης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και (σε συνεργασία με άλλους) τρίτομη «Ανθολογία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας» (Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, 2001).

Έχει συνεργαστεί με αρκετά θέατρα (Schaubühne, Δεσμοί, Θέατρο Καισαριανής, Διπλούς Έρως, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Θέατρο Σημείο, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κ.α.) ως σύμβουλος και μεταφραστής. Η μετάφρασή του για  έργο του Ευριπίδη "Μήδεια," (εκδόσεις Κίχλη) περιλήφθηκε στον βραχύ κατάλογο για το Κρατικό Βραβείο Απόδοσης έργου της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στα νέα ελληνικά (2013) ενώ το 2023 του απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Απόδοσης Εργου της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στα Νέα Ελληνικά για τη μετάφραση του έργου του Ηρώνδα «Μιμίαμβοι» (εκδόσεις Κίχλη).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Πατρών
Φαυστίνα η Πρεσβύτερη

Η Αννία Γαλερία **Φαυστίνα η Πρεσβύτερη** (λατιν.: *Annia Galeria Faustina Major*, 16 Φεβρουαρίου 100 - Οκτώβριος ή Νοέμβριος 140) ήταν η σύζυγος του Αντωνίνου Πίου Αυτοκράτορα της Ρώμης.

Ο Αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος ήταν ανιψιός της και αργότερα θετός γιος της, μαζί με τον Συναυτοκράτορα Λούκιο Βέρο.

Η Φαυστίνα απεβίωσε επί Αντωνίνου Πίου, αλλά στη συνέχεια τιμήθηκε ως diva (θεά), διαδραματίζοντας μετά θάνατον έναν εξέχοντα συμβολικό ρόλο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.

## Βιογραφία
Η Φαυστίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη και ήταν η μόνη γνωστή κόρη του ύπατου και έπαρχου Μάρκου Άννιου Βήρου του Πρεσβύτερου και της Ρουπιλίας Φαυστίνας, κόρης του ύπατου Λεύκιου Σκριβώνιου Λίβων Ρουπιλίου Φρούγι Βώνου. Μητέρα της Ρουπιλίας Φαυστίνας ήταν η Σαλονία Ματιδία, ανιψιά του Τραϊανού. Αδέλφια της ήταν ο ύπατος Μάρκος Άννιος Λίβων και ο πραίτωρας Μάρκος Άννιος Βήρος ο Νεότερος. Θείες της ήταν η Βιβία Σαβίνα, σύζυγος του Αδριανού και η Μινδία Ματιδία η Νεότερη.

Παντρεύτηκε τον Αντωνίνο Πίο μεταξύ των ετών 110 και 115 και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*τον Μάρκο Αυρήλιο Φούλβο Αντωνίνο (απεβ. πριν το 138)· η επιτάφια επιγραφή βρίσκεται στο Μαυσωλείο του Αδριανού στη Ρώμη.
*τον Μάρκο Γαλέριο Αυρήλιο Αντωνίνο (απεβ. πριν το 138)· η επιτάφια επιγραφή βρίσκεται στο Μαυσωλείο του Αδριανού στη Ρώμη.
*την Αυρηλία Φαδίλλα (απεβ. πριν το 135), παντρεύτηκε τον Αίλιο Λαμία Σίλβανο ή Σύλλανο. Φαίνεται ότι δεν είχε παιδιά με τον σύζυγό της και η επιτάφια επιγραφή της βρέθηκε στην Ιταλία.
*την Αννία Γαλερία Φαυστίνα τη Νεότερη (125/130-175), παντρεύτηκε τον Μάρκο Αυρήλιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Απέκτησαν 13 παιδιά.

Ήταν το μοναδικό επιζόν παιδί του Αντωνίνου και της Φαυστίνας, που ανέβηκε στην Αυτοκρατορική τάξη. Σύμφωνα με την -αναξιόπιστη- *Ιστορία των Αυγούστων*, όσο ο Αντωνίνος ήταν ανθύπατος της Ασίας, η Φαυστίνα συμπεριφερόταν με "υπερβολικό αυθορμητισμό και ελαφρότητα".

Το προσωπικό στυλ της Φαυστίνας ήταν προφανώς πολύ θαυμαστό και παράδειγμα προς μίμηση. Η ξεχωριστή κόμη της, αποτελούμενη από πλεξίδες που είναι τραβηγμένες επάνω και πίσω από το κεφάλι της, επηρέασε για δύο ή τρεις γενιές τον Ρωμαϊκό κόσμο. Απεβίωσε κοντά στη Ρώμη το 140.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* 
* 
* 

|-

Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Μάινχαρτ Α΄ της Γκορίτσια

O **Μάινχαρτ Α΄**, γερμ. Meinhard I (π. 1070 - 1142) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1122-1142), παλατινός κόμης της Καρινθίας, επίτροπος (vogt) του Πατριαρχείου της Ακουιλέια και του αββαείου του Αγ. Πέτρου στην Ιστρία. Είναι ο γενάρχης του Οίκου του, που ονομάζεται και Μαϊνχαρτιδών.

## Βιογραφία
Ο Οίκος του είχε Βαυαρική καταγωγή: ο πατέρας του Μέγκινχαρτ καταγράφεται ως κόμης της κοιλάδας Πούστερ στη Βαυαρία. Η οικογένειά απέκτησε μεγάλες εκτάσεις στη νεοϊδρυθείσα "χώρα του Φρίουλι", που περιελάμβαναν το Κάστρο Γκορίτσια (γερμ. Gōrz), τη νέα τους έδρα.

Το 1090 ο μεγαλύτερος αδελφός του  Μάινχαρτ Α΄, ο Ένγκελμπερτ Α΄ (απεβ. 1122) διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως κυβερνήτης της κοιλάδας Πούστερ και στις εκτάσεις γύρω από τη Γκορίτσια το 1099. Ο Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας τον όρισε παλατινό κόμη της Βαυαρίας. Το 1102 ανέλαβε επίτροπος (vogt) του αββαείου Μίλλσταττ από τον Οίκο των Αριμπονιδών, με τον οποίο είχε συνδεθεί με επιγαμία.

Το 1122 ο Μάινχαρτ Α΄ διαδέχθηκε τον Ένγκελμπερτ Α΄ ως κόμης της Γκορίτσια. Την εποχή αυτή οι κτήσεις ήταν οι γαίες της άνω κοιλάδας του Πούστερ, από το αββαείο Ίννιχεν ως το κάτω Ληντς δυτικά· από τις γαίες γύρω από τη Γκορίτσια στο Φρίουλι, οι οποίες αργότερα δημιούργησαν τον πυρήνα της κομητείας της Γκορίτσια, που δεν ήταν υποτελής σε κάποιον ενδιάμεσο δούκα, αλλά απευθείας στον βασιλιά· ακόμη από τις γαίες σε μέρη της Ίστρια, όπως το Πάζιν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Χίλντεγκαρτ, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

Μετά ο Μάινχαρτ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ, κόρη του Μπότο κόμη του Σβέρτσενμπουρκ στο Νόρντγκαου της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Β΄ απεβ. 1150, κόμης της Γκορίτσια, άτεκνος.
* Ένγκελμπερτ Β΄ απεβ. 1191, κόμης της Γκορίτσια, μάργραβος της Ίστρια από το 1188.
* Μάινχαρτ απεβ. 1193, μάργραβος της Ίστρια, παντρεύτηκε την Αδελαΐδα των Ασκάνια, κόρη του Αλβέρτου κόμη του Μπάλλενστετ στη Σαξονία.
* Βεατρίκη, μοναχή στη μονή των Βενεδικτίνων της Αγ. ΜΑρίας στην Ακουιλέια.

## Εξωτερικές πηγές
* Genealogy of Gorizia
* Meinhard and his successors ruled Pazin and some other parts of Istria



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Ένγκελμπερτ Β΄ της Γκορίτσια

Ο **Ένγκελμπερτ Α΄**, γερμ. Engelbert I (απεβ. 1 Απριλίου 1191) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1150-1191), μάργραβος της Ίστρια, παλατινός κόμης της Καρινθίας και επίτροπος (vogt, reeve) του Πατριαρχείου της Ακουιλέιας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μάινχαρτ Α΄ κόμη της Γκορίτσια και της Ελισάβετ, κόρης του Μπότο κόμη του Σβάρτσενμπουρκ στο Νόρντγκαου της Βαυαρίας.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1137 ως επίτροπος (vogt) του αββαείου Μίλλσταττ, μία θέση που ανέλαβε ο θείος του Ένγκελμπερτ Α΄ (απεβ. 1122), μάλλον μετά που απεβίωσαν οι ιδρυτές του από τον Οίκο των Αριμπονιδών.

Το 1150 κληρονόμησε την κομητεία της Γκορίτσια από τον άτεκνο, μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο Β΄. Όπως ο πατέρας του, υπηρέτησε και εκείνος ως επίτροπος (reeve) της Ακουιλέια και του αββαείου του Αγ. Πέτρου στην Ίστρια. Έγινε σφοδρός υπέρμαχος των Χοενστάουφεν και -όπως και ο νεότερος αδελφός του Μάινχαρτ- ήταν προσωρινά μάργραβος της Ίστρια.

Ανταγωνιζόταν τον Οίκο των Άντεχς, δουκών της Μερανίας. Οι απόγονοί του κέρδισαν περισσότερη έκταση στην έσω Ίστρια, περί το Πάζιν (γερμ. Μίττερμπουρκ).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Σάγιερν-Ντάχαου-Βάλλεϋ και είχε τέκνα:
* Ένγκελμερτ Γ΄ απεβ. 1220, κόμη της Γκορίτσια.
* Μάινχαρτ Β΄ π. 1160-1231, κόμη της Γκορίτσια. 
* Βεατρίκη, μοναχή στην Ακουιλέια.

## Πηγές
* Genealogy of Gorizia 
* Meinhard and his successors ruled Pazin and some other parts of Istria

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Μάρβιν Πλάτενχαρντ

Ο **Μάρβιν Πλάτενχαρντ** (*Marvin Plattenhardt*, 26 Ιανουαρίου 1992) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερός μπακ στη Χέρτα Βερολίνου και στην Εθνική Γερμανίας.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2010 από τη Νυρεμβέργη. Από το 2014 είναι παίκτης της Χέρτα Βερολίνου.
### Στην εθνική ομάδα
Το 2009 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U17 με την εθνική ομάδα.

Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική των ανδρών τον Ιούνιο του 2017 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Δανία. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017, όπου η Γερμανία κατέκτησε τον τίτλο. Κλήθηκε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Μάινχαρτ Α΄ της Γκορίτσια-Τυρόλου

Ο **Μάινχαρτ Α΄** (γερμ. *Meinhard I*, π. 1200/1205 - 22 Ιουλίου 1258) από τον Οίκο των Γκορίτσια ήταν κόμης του Τυρόλου (1253-58) και, ως Μάινχαρτ Γ΄, κόμης της Γκορίτσια (1231-58).

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ένγκελμπαρτ Γ΄, κόμη της Γκορίτσια, και της Ματίλντας των Άντεχς, κόρης του Μπέρτολτ Α΄ μαργράβου της Ίστρια.

Το 1258 απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μάινχαρτ Β΄ στην Καρινθία και ο Αλβέρτος Α΄ στη Γκορίτσια & στο Τυρόλο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1237 την Αδελαΐδα, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ κόμη του Τυρόλου και είχε τέκνα:
* Αδελαΐδα απεβ. 1291, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ κόμη του Όρτενμπουρκ.
* Μάινχαρτ π. 1238-1295, δούκας της Καρινθίας.
* Αλβέρτος Α΄ π. 1240-1304, κόμης της Γκορίτσια & του Τυρόλου.
* Μπέρτα απεβ. 1267, παντρεύτηκε τον Κορράδο κόμη του Βούλλενστεττεν.

## Πηγές
* Hermann Wiesflecker, Meinhard der Zweite. Tirol, Kärnten und ihre Nachbarländer am Ende des 13. Jhs. (Schlern-Schriften 124), Innsbruck: Wagner 1955, Reprint 1995.
* Eines Fürsten Traum. Meinhard II. - Das Werden Tirols, Catalogue, Dorf Tirol/Innsbruck 1995.

## Παραπομπές


Μάινχαρτ Γ΄
Μπετσάρατς

Το **Μπετσάρατς** (κροατικά: Bećarac) είναι μια χιουμοριστική μορφή λαϊκού τραγουδιού. Αρχικά εμφανίστηκε από την αγροτική Σλαβονία, στη Κροατία και τελικά εξαπλώθηκε στη Σερβία και τη νότια Ουγγαρία. Η ρίζα της λέξης προέρχεται από το μπετσάρ (). Τα Μπετσάρτσι τραγουδώνται πάντα από ανδρικό συγκρότημα σε πάρτι χωριών.

## Περιγραφή
Το Μπετσάρατς χρησιμοποιεί μια αυστηρή μορφή ζευγαριού σε δεκασύλλαβο. Τραγουδιέται πάντα στην ίδια μουσική, που παίζεται από μια ορχήστρα ταμπουρίτζα ή απλά από τη χορωδία. Ο επικεφαλής της χορωδίας είναι αυτός που διαβάζει τον πρώτο στίχο και σχηματίζει λογική θέση, και επαναλαμβάνεται από τη χορωδία των συγκεντρωμένων ανδρών. Ο δεύτερος στίχος είναι μια χιουμοριστική αντίθεση, επίσης επαναλαμβανόμενη από τη χορωδία (αλλά συχνά σπάει από το γέλιο). Τα Μπετσάρτσι εκτελούνται συνήθως στην κορυφή ενός πάρτι αφού το πλήθος είναι αρκετά ζεστό από το κρασί και τη μουσική. Μια σειρά μπετσάρτσι μπορεί να διαρκέσει επ'αόριστον. Οι στίχοι συχνά γίνονται στη στιγμή ή αυτοσχεδιάζονται, και οι καλύτεροι διαδίδονται και επαναχρησιμοποιούνται για ύστερες εκδηλώσεις.

Υπάρχει και το ερζεγοβινικό μπετσάρατς για το οποίο δεν ισχύει ο παραπάνω κανόνας. Είναι λίγο διαφορετικό και δεν έχει σκοπό να κάνει τους ακροατές τους να διασκεδάσουν. Είναι πολύ δύσκολο τραγούδι για τους τραγουδιστές, αν και αυτό δεν φαίνεται τόσο στον ακροατή. Η ερζεγοβινική παράδοση του μπετσάρατς μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και διατηρούνται μέχρι και σήμερα.

## Ιστορία
Το 2009, η Κροατία υπέβαλε το μπετσάρατς μεταξύ άλλων για να συμπεριληφθεί στις λίστες της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ουνέσκο. Το 2010, η απόπειρα ήταν και πάλι ανεπιτυχής και έγιναν μεταφράσεις στα αγγλικά για καλύτερη αναφορά. Το 2011, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* [UNESCO Representative List of Intangible Cultural Heritage of Humanity](https://web.archive.org/web/20160312025735/http://www.kultura.hr/eng/Multimedia/Video/UNESCO-Representative-List-of-the-Intangible-Cultural-Heritage-of-Humanity/(show)/video/(video)/9187)

Κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας
Κατηγορία:Σλαβονία
Αιολική ενέργεια στην Κροατία

δεξιά|μικρογραφία|Αιολικό πάρκο κοντά στο Σένι
Η **αιολική ενέργεια στην Κροατία** αναπτύσσεται από τότε που το πρώτο αιολικό πάρκο εγκαταστάθηκε στη χώρα το 2004. Το Δεκέμβριο του 2010 η αθροιστική αιολική ενέργεια ανήλθε στα 69,8 MW.

Το πρώτο αιολικό πάρκο εγκαταστάθηκε στο νησί Παγκ το 2004. Το 2006 μια άλλη φάρμα άνοιξε κοντά στο Σίμπενικ. Την 1η Ιουλίου 2007, η κυβέρνηση της Κροατίας θέσπισε πέντε κανονισμούς για τα κίνητρα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των τιμολογίων τροφοδοσίας.

Ο μεγαλύτερος τοπικός κατασκευαστής αιολικής ενέργειας είναι η Adria Wind Power.

Επί του παρόντος, στην Κροατία υπάρχουν συνολικά 204 ανεμογεννήτριες που παράγουν συνολικά 207.1 MW ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά με νέες ανεμογεννήτριες που έρχονται συνεχώς, αναμένεται ότι μέχρι τις αρχές του 2014 η συνολική εγκατεστημένη ισχύς θα φθάσει τα 320 MW. με επιπλέον 960 ανεμογεννήτριες υπό κατασκευή στην Κροατία ή σχεδόν έτοιμες να ενταχθούν στο εθνικό ενεργειακό δίκτυο. Η Κροατία θα μπορούσε να παράγει πάνω από 1 GW ηλεκτρικής ενέργειας από άνεμο μόνο μέχρι το τέλος του 2015. Στις αρχές του 2013 η Κροατία παρήγαγε περίπου το 15,8% της ηλεκτρικής ενέργειάς της από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η κυβέρνηση ελπίζει ότι η Κροατία θα μπορούσε να παράγει περίπου το 20% της ενέργειάς της από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας από αιολική και ηλιακή ενέργεια μέχρι το 2020 και έχει υιοθετήσει νέα στρατηγική για την επίτευξη αυτού του στόχου.  Μέχρι το τέλος του 2014, η ανανεώσιμη ενέργεια στην Κροατία αναμένεται να παράγει περίπου 527 MW από την ηλιακή και αιολική ενέργεια ή περίπου το 20% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, επιτυγχάνοντας το στόχο της ΕΕ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για το 2020. Σήμερα ο ρυθμός ανάπτυξης και οι προγραμματισμένες επενδύσεις στην επόμενη περίοδο 5-7 ετών, θα έχει ως αποτέλεσμα η ενέργεια που παράγεται από την αιολική και την ηλιακή ενέργεια να φτάσει εύκολα το 40% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας στην Κροατία με το 50% να είναι πολύ πιθανό, επιτυγχάνοντας στόχους που ορίστηκαν τη Γερμανία, τη Σουηδία, τη Δανία, τη Φινλανδία και την Αυστρία.

## Δείτε επίσης

* Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
* Ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
* Ενέργεια ανά χώρα
* Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομία της Κροατίας
Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος

Ο ** Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος** (κατά κόσμον *Γεώργιος Μαρματάκης*, Ηράκλειο, 17 Σεπτεμβρίου 1969) είναι Έλληνας ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που διατελεί Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης από το 2015.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Γέωργιος Μαρματάκης του Ευτυχίου και της Μαρίνης Γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 17 Σεπτεμβρίου 1969. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών στη γενέτειρά του, εισήχθη στην Ανώτερα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα στό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στον τομέα Ιστορίας-Λατρείας.

Μοναχός εκάρη στην Ιερά Μονή της Παναγίας Αγκαράθου από τον τότε ηγούμενο Καλλίνικο Θωμακάκη. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο Γ' στις 11 Φεβρουαρίου 1995 και πρεσβύτερος την 27 Ιανουαρίου 2001. Την ίδια ημέρα ελαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη. Στις 13 Οκτωβρίου 2001 έλαβε το οφίκιο της πνευματικής πατρότητος υπό του Επισκόπου Κνωσσού Μακαρίου.

Το 1998 κατόπιν αποφάσεως του Ηγουμενοσυμβουλίου της Μονής Αγκαράθου ορίσθηκε οικονόμος του ερειπωμένου Μετοχιού Κυρίας Ελεούσας Χερσονήσου, το οποίο ανακαίνισε εκ βάθρων.

Στις 28 Ιουνίου 2004, εξελέγη από την αδελφότητα της Μονής καθηγούμενος αυτής και ενθρονίστηκε την 1η Ιουλίου, θέση από που διακόνησε ως και την εκλογής του σε μητροπολίτη. Επί ηγουμενίας του ανακαινίσθηκε το Καθολικό, το Ηγουμενείο και άλλα τμήματα αυτής. Εκπροσώπησε την Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης σε διάφορες αποστολές και εκδηλώσεις.

Το έτος 2013 με συνοδική απόφαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, διορίσθηκε μέλος της Συνοδικής Επιτροπής επί του μοναχικού βίου.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2015 εξελέγη παμψηφεί από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης, Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου. Από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως το τέλος Αυγούστου του 2017 κλήθηκε υπό του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ως μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 2016 διετέλεσε τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφικό Επίσημη Ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου

Κατηγορία:Μητροπολίτες Πέτρας και Χερρονήσου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ένγκελμπερτ Γ΄ της Γκορίτσια

Ο **Ένγκελμπερτ Γ΄**, γερμ. Engelbert III (απεβ. 1220) από τον Οίκο των Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1191-1220).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ένγκελμπερτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια & παλατινού κόμη της Καρινθίας και της Αδελαΐδας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Σάγιερν-Ντάχαου-Βάλλεϋ.

Το 1191 διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Γκορίτσια μαζί με τον αδελφό του Μάινχαρτ Β΄. Κατά τη διακυβέρνησή του ο Ένγκελμπερτ Γ΄ απέκτησε τον τίτλο του επιτρόπου (vogt) της Ακουιλέια· επίσης του διοικητή (bailiff) του Μίλλσταττ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1183 τη Ματίλντα από οικογένεια ευγενών.

Το 1193 ο Ένγκεμπερτ Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Ματθίλδη του Άντεχς, κόμισσα του Πιζίνο, κόρη του Μπέρτολντ Α΄ μαργράβου της Ίστρια. Είχε τέκνο:
* Μάινχαρτ Α΄ π. 1200/1205-1258, κόμης της Γκορίτσια & του Τυρόλου.

## Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Μάινχαρτ της Καρινθίας

Ο **Μάινχαρτ**, γερμ. Meinhard (π. 1238 - 1 Νοεμβρίου 1295) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν δούκας της Καρινθίας & μάργραβος της Καρνιόλης  (1286-95)· επίσης ήταν, ως Μάινχαρτ Δ΄, κόμης της Γκορίτσια (1258-71) & ως Β΄ του Τυρόλου (1258-95) μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάινχαρτ Α΄ κόμη της Γκορίτσια & του Τυρόλου και της Αδελαΐδας, κόρης του Αλβέρτου Δ΄ κόμη του Τυρόλου.

Το 1295 απεβίωσε στο Γκράιφενμπουρκ της Καρινθίας σε ηλικία 57 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1258 την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ 1262-1312, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, δούκα της Αυστρίας.
* Όθων Γ΄ π. 1265-1310, δούκας της Καρινθίας, μάργραβος της Καρνιόλης και κόμης του Τυρόλου.
* Αλβέρτος Β΄ απεβ. 1292, κόμης του Τυρόλου. Νυμφεύτηκε την Αγνή των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Χόενμπερκ & Χάιγκερλοχ και είχαν τέκνο:
** Μαργαρίτα απεβ. μετά το 1348, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Χοεντσόλερν μπουργκράβο της Νυρεμβέργης.
* Λουδοβίκος απεβ. 1305, δούκας της Καρινθίας και κόμης του Τυρόλου.
* Ερρίκος π. 1265-1335, βασιλιάς της Βοημίας, μάργραβος της Μοραβίας, τιτουλ. βασιλιάς της Πολωνίας· ως Ερρίκος ΣΤ΄ δούκας της Καρινθίας, μάργραβος της Καρνιόλης, κόμης του Τυρόλου.
* Αγνή απεβ. 1293, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Βέττιν μαργράβο του Μάισσεν.

## Πηγές
* Hermann Wiesflecker, Meinhard der Zweite. Tirol, Kärnten und ihre Nachbarländer am Ende des 13. Jhs. (Schlern-Schriften 124), Innsbruck: Wagner 1955, Reprint 1995.
* Eines Fürsten Traum. Meinhard II. - Das Werden Tirols, Catalogue, Dorf Tirol/Innsbruck 1995.

## Παραπομπές


Μάινχαρτ Δ΄
Λουδοβίκος Α΄ δούκας της Βαυαρίας

Ο **Λουδοβίκος Α΄**, γερμ. Ludwig Ι 23 Δεκεμβρίου 1173 - 15 Σεπτεμβρίου 1231) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1183-1231) και παλατινός κόμης του Ρήνου (1214-1231).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας & ως Όθωνα ΣΤ΄ παλατινού κόμη του Ρήνου και της Αγνής, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λουν.

Το 1231 απεβίωσε στο Κέλχαϊμ της ανατολικής Βαυαρίας σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκε το μόνο τέκνο του, ο Όθων Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λουντμίλλα των Πρεμυσλιδών, κόρη του Φρειδερίκου δούκα της Βοημίας και είχε τέκνα:
* Όθων Β΄ 1206-1253, δούκας της Βαυαρίας.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* Holzfurtner, Ludwig (2005). Die Wittelsbacher: Staat und Dynastie in acht Jahrhunderten (Urban-Taschenbucher). Kohlhammer. ISBN 978-3170181915.
* Hubensteiner, Benno (2013). Bayerische Geschichte. Munich: Rosenheimer Verlagshaus. ISBN 978-3475537561.
* Stevens, John (1706). The History of Bavaria: From the First Ages, to This Present Year.
* Peltzer, Jörg (2013). Die Wittelsbacher und die Kurpfalz im Mittelalter: Eine Erfolgsgeschichte?. Schnell & Steiner. ISBN 978-3795426453.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Αλβέρτος Α΄ της Γκορίτσια

Ο **Αλβέρτος Α΄**, γερμ. Albrecht I (π. 1240 - 1 Απριλίου 1304) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια-Τυρόλου (1258-1271) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μάινχαρτ και μετά μόνος του κόμης της Γκορίτσια (1271-1304).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μάινχαρτ Α΄ κόμης της Γκορίτσια & του Τυρόλου και της Αδελαΐδας, κόρης του Αλβέρτου Δ΄ κόμη του Τυρόλου.

Το 1305 απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Ερρίκος Γ΄ στη Γκορίτσια και Αλβέρτος Γ΄ στην κοιλάδα του Πούστερ .

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ευφημία των Πιάστ-Σιλεσίας, κόρη του Κορράδου Α΄ δούκα του Γκλόγκουφ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Γ΄ 1263-1323, κόμης της Γκορίτσια.
* Αλβέρτος Β΄ απρβ. π. 1325, κυβερνήτης της Γκορίτσια (στο όνομα του ανιψιού του Ιωάννη-Ερρίκου Δ΄ κόμη της Γκορίτσια).

Το 1275 απεβίωσε η Ευφημία και το ίδιο έτος ο Αλβέρτος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ευφημία κόμισσα του Όρτενμπουρκ.

## Εξωτερικές Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Ερρίκος Γ΄ της Γκορίτσια

Ο **Ερρίκος Γ΄**, γερμ. Heinrich III (1263 - 1323) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1304-1323).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄ κόμη της Γκορίτσια και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Κορράδου Α΄ δούκα του Γκουόγκοφ.

Το 1295-99 συνόδευσε τον πατέρα του στην εισβολή, που έκανε στην Ίστρια εναντίον του πατριαρχείου της Ακουιλέια και κατέκτησαν τις κωμοπόλεις Πλομίν, Λαμπίν, Μπουζέτ και Τολμίν. Μετά ένας μεγάλος στρατός από την Ακουιλέια τους ανάγκασε να υποχωρήσουν. Το 1304 διαδέχθηκε τον πατέρα του, λαμβάνοντας τα φέουδα Φρίουλι, Ίστρια, Καρνιόλη και Καρινθία, ενώ ο νεότερος αδελφός του Αλβέρτος Β΄ έλαβε μόνο την κοιλάδα του Πούστερ.

Κατά τους φεουδαλικούς πολέμους των πρώτων ετών του Οττομπουόνο ντι Ράτσι πατριάρχη της Ακουιλέια, ο Ερρίκος Γ΄ αρχικά συμμάχησε με τον Ριχάρδο Δ΄ ντα Κάμινο κύριο του Τρεβίζο. Οι δύο τους κατέκτησαν αρκετά κάστρα και φρούρια, όπως το Σπιλιμμπέργκο. Όμως το 1310 ο Ερρίκος Γ΄ άλλαξε συμμαχία, έλαβε τη θέση τού γενικού κατεπάνω τού πατριαρχείου και έδιωξε πίσω το στρατό του Τρεβίζο από το Φρίουλι. Επίσης ονομάστηκε κυβερνήτης (podestà) της Τεργέστης το 1311.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1297 τη Βεατρίκη, κόρη του Γκέραρτ ντεϊ Καμερίνο και είχε τέκνο:
* Μάινχαρτ Ε΄ απεβ. μετά το 1318, κόμης της Γκορίτσια, μάλλον μαζί με τον πατέρα του.

Το 1322 ο Ερρίκος Γ΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Βεατρίκη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Στεφάνου Α΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και είχε τέκνο:
* Ιωάννης Ερρίκος Δ΄ 1322-1338, κόμης της Γκορίτσια.

## Εξωτερικές Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Μάινχαρτ Ε΄ της Γκορίτσια

Ο **Μάινχαρτ Ε΄**, γερμ. Meinhard V (απεβ. μετά το 1318) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια, μάλλον μαζί με τον πατέρα του Ερρίκο Γ΄.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Βεατρίκης, κόρης του Γκέραρτ ντεϊ Καμερίνο.

Ο Μάινχαρτ Ε΄ είχε, από έναν δεύτερο γάμο του πατέρα του, ετεροθαλή αδελφό τον Ιωάννη Ερρίκο Δ΄. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του· μάλλον ήταν συγκυρίαρχος με τον πατέρα του.

Απεβίωσε μετά το 1318, ενώ ο πατέρας του το 1323 και τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης-Ερρίκος.

## Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Χιού Φούτ

O **Χιου Φουτ** (πλήρες όνομα **Hugh Mackintosh Foot, Baron Caradon** (8 Οκτωβρίου 1907 – 5 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν Βρετανός κυβερνήτης διαφόρων αποικιών ο οποίος επέβλεψε την πορεία τους προς ανεξαρτησία, ενώ διετέλεσε και εκπρόσωπος της Μεγάλης Βρετανίας στον ΟΗΕ.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χιου Φουτ γεννήθηκε στο Πλύμουθ στις 8 Οκτώβρη 1907. Σπούδασε στο κολλέγιο St. John στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και αποφοίτησε το 1929. Ήταν πρόεδρος της ένωσης διαλόγου/αντιλόγου (debate) Cambridge Union και πρόεδρος της Φιλελεύθερης Λέσχης του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.

## Καριέρα
Η καριέρα του Φουτ ήταν μακριά και γεμάτη διακρίσεις. Στην βρετανική Παλαιστίνη υπηρέτησε ως βοηθός του επιτρόπου της Ναμπλούς. Στον β ΠΠ υπηρέτησα σαν στρατιωτικός διοικητής στην Κυρηναϊκή (Ανατολική Λιβύη) και μετά ήταν ο αποικιακός διοικητής της Κύπρου από το 1943 ως το 1945. Μετά τον πόλεμο υπηρέτησε ως στην Τζαμάικα (1945-47), Νιγηρία (1947-1950), ξανά στην Τζαμάικα από το 1951.

Επέστρεψε στην Κύπρο ως Κυβερνήτης το 1957 έως το 1960, όπου η Κύπρος κέρδισε την ανεξαρτησία της. Το 1961, έγινε πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στον ΟΗΕ. Όταν οι εργατικοί κέρδισαν τις γενικές εκλογές του 1964, έγινε υπουργός Εξωτερικών (Minister of State for Foreign Affairs) και πρέσβης της Βρετανίας στον ΟΗΕ από το 1964 ως το 1970.

Ο Φουτ ήταν μασόνος.

## Οικογένεια
Ο Φουτ ήταν ένα εκ των τεσσάρων παιδιών του βουλευτή της Αγγλίας με το κόμμα των Φιλελευθέρων Άιζακ Φουτ. Το 1936 νυμφεύτηκε την Florence Sylvia Tod 1936 και απέκτησαν 4 παιδιά, 3 αγόρια και 1 κορίτσι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα
Κατηγορία:Βρετανοί αποικιακοί κυβερνήτες
Ερρίκος της Βοημίας

Ο **Ερρίκος**, γερμ. Heinrich (π. 1265 - 2 Απριλίου 1335) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν βασιλιάς της Βοημίας (1307-10), τιτουλάριος βασιλιάς της Πολωνίας, ως Ερρίκος ΣΤ΄ δούκας της Καρινθίας & μάργραβος της Καρνιόλης (1295-1335) και κόμης του Τυρόλου (1295-1335).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας, μαργράβου της Καρνιόλης & κόμη του Τυρόλου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας.

Το 1335 απεβίωσε στο κάστρο του Τυρόλου σε ηλικία 70 ετών. Τον διαδέχθηκε η κόρη του Μαργαρίτα στο Τυρόλο, τα ανίψια του Αλβέρτος Β΄ και Όθων δούκες της Αυστρίας -τέκνα της αδελφής του Ελισάβετ- στην Καρινθία & Καρνιόλη και ο Ιωάννης στη Βοημία (του Οίκου του Λουξεμβούργου), σύζυγος της Ελισάβετ, κόρης του Βεγκεσλάου Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1306 την Άννα των Πρεμυσλιδών, κόρη του Βεγκεσλάου Β΄ της Βοημίας & της Πολωνίας (του οποίου τον γιο Βεντσέσλαο Γ΄ διαδέχθηκε)· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1313 απεβίωσε η Άννα και το ίδιο έτος ο Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Αδεαΐδα των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊφκ-Γκρούμπενχαγκεν και είχε τέκνο:
* Μαργαρίτα 1318-1369, κόμισσα του Τυρόλου. Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη-Ερρίκο μάργραβο της Μοραβίας (του Οίκου του Λουξεμβούργου) και μετά τον Λουδοβίκο Ε΄ δούκα της Βαυαρίας (του Οίκου των Βίττελσμπαχ).

Το 1324 απεβίωσε η Αδελαΐδα και ο Ερρίκος έκανε τρίτο γάμο με τη Βεατρίκη, κόρη του Αμεδαίου Ε΄ κόμη της Σαβοΐας· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Gorizia". Genealogy.EU



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Αλεσάντρο Κοστακούρτα

Ο **Αλεσάντρο Κοστακούρτα** (ιταλ.: *Alessandro Costacurta*, 24 Απριλίου 1966) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Ήταν διεθνής με την Εθνική Ιταλίας και αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

## Καριέρα
### Ως ποδοσφαιριστής
Από το 1986 ως τη λήξη της καριέρας του το 2007 ήταν παίκτης της Μίλαν και δόθηκε δανεικός στη Μόντσα τη σεζόν 1986–1987. Με τη Μίλαν κατέκτησε επτά πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και πέντε Σούπερ Καπ Ιταλίας. Επίσης, κέρδισε πέντε Τσάμπιονς Λιγκ, τέσσερα ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ και δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα. Το 2014 εισήχθη στο Hall of Fame της Μίλαν.

Στην Εθνική Ιταλίας έπαιξε από το 1991 ως το 1998. Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 1994 φτάνοντας στον τελικό, στο Euro του 1996 και στο Μουντιάλ του 1998.
### Ως προπονητής
Τη σεζόν 2007–2008 ήταν τεχνικός βοηθός στη Μίλαν και την επόμενη σεζόν προπονητής της Μάντοβα.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μόντσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου