open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λίμπερετς

thumb|right|250px|Το Θέατρο Φ. Χ. Σάλντι του Λίμπερετς
Το **Λίμπερετς** (τσέχικα: *Liberec*, , ρομανί: *Libertsis*) ή με την παλαιότερη ονομασία **Ράιχενμπεργκ** (γερμανικά: *Reichenberg*) είναι πόλη της Τσεχίας και παλιότερα της Τσεχοσλοβακίας, πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης επαρχίας στη Βοημία. Έχει περίπου 103.000 κατοίκους και απέχει 90 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, Πράγα, αποτελώντας την έκτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά και βιομηχανικά κέντρα στη Βοημία.

## Ιστορία
Το 14ο αιώνα, η πόλη ιδρύθηκε από Γερμανούς και Φλαμανδούς μετανάστες. Αναφέρεται σε γραπτές πηγές για πρώτη φορά το 1348 με την παλαιά της ονομασία, Ράιχενμπεργκ (*Reichenberg*). Αναπτύχθηκε σε εμπορικό κέντρο με υπαίθρια αγορά, ωστόσο η άνθιση της τοπικής οικονομίας διακόπηκε από τον Τριακονταετή Πόλεμο, ενώ κατά τον Επταετή Πόλεμο έλαβε χώρα κοντά στην πόλη το 1757 η Μάχη του Ράιχενμπεργκ μεταξύ Αυστρίας και Πρωσίας. 

Κατά το 19ο αιώνα, στην πόλη αναπτύχθηκε η βιομηχανία μετάλλων, τροφίμων, αλλά κυρίως βαμβακιού και υφασμάτων, κάτι που της χάρισε το προσωνύμιο "*η Μάντσεστερ της Βοημίας*". Αποτέλεσε για κάποιο διάστημα τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βοημίας μετά την Πράγα.

Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή της Σουδητίας με πρωτεύουσα το Ράιχενμπεργκ αρχικά ανεξαρτητοποιήθηκε, αλλά τελικά προσαρτήθηκε στην Τσεχοσλοβακία παρά την αρχική άρνηση των Γερμανόφωνων πληθυσμών. Με τη Συμφωνία του Μονάχου το 1938, η πόλη πέρασε στη Ναζιστική Γερμανία. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι γερμανόφωνοι κάτοικοι εκδιώχθηκαν βίαια από την πόλη και η περιοχή επανακτήθηκε από τους Τσέχους. 

Στην πόλη εδρεύει το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Λίμπερετς, το οποίο ιδρύθηκε το 1953.

Εδώ βρίσκεται και το σπίτι που γεννήθηκε το 1875 και ο ιδρυτής της αυτοκινητοβιομηχανίας Ferdinand Porsche.

## Αθλητισμός
Η πόλη είναι έδρα της ομάδας βόλεϊ Ντούκλα Λίμπερετς και της ποδοσφαιρικής ομάδας Σλόβαν Λίμπερετς, η οποία κατέκτησε το 2002 το Πρωτάθλημα της Τσεχίας για πρώτη φορά στην ιστορία της και ξανά το 2006 και αγνωίστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

*  Αμερσφόρτ, Ολλανδία
*  Αμιένη, Γαλλία
*  Άουγκσμπουργκ, Γερμανία
*  Δουνκέρκη, Γαλλία
*  Κόβροφ, Ρωσία
*  Ναχάρια, Ισραήλ
*  Σανκτ Γκάλεν, Ελβετία
*  Τσίταου, Γερμανία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της πόλης Λίμπερετς  
* Information Centre Liberec
* Το Πανεπιστήμιο του Λίμπερετς  & 

Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα άρσης βαρών γυναικών

Το **Πανελλήνιο πρωτάθλημα γυναικών** άρσης βαρών Ελλάδος ξεκίνησε το 1989.

## Τρόπος διεξαγωγής
Οι γυναίκες χωρίζονται σε δέκα κατηγορίες βάρους, τις εξής:

Αγωνίζονται στις δύο αναγνωρισμένες κινήσεις, το αρασέ και το επολέ ζετέ, οι οποίες πρέπει να γίνονται με τα δύο χέρια, με μέγιστο αριθμό προσπαθειών τις τρεις. Η τελική κατάταξη των αθλητών βγαίνει αθροιστικά, με βάση τα κιλά που κατάφεραν να σήκωσουν σε κάθε μία από τις δύο κινήσεις.

## Πρωταθλητές σύλλογοι
### Σύστημα βαθμολόγησης
Για την ανάδειξη του πρωταθλητή συλλόγου, η ελληνική ομοσπονδία εφορμόζει το σύστημα βαθμολόγησης της Παγκόσμιας ομοσπονδίας:

Οι βαθμοί δίδονται και στις τρεις κατατάξεις που προκύπτουν με βάση:
* το αρασέ
* το ζετέ 
* το σύνολο των δύο κινήσεων.

Ο σύλλογος με τους περισσότερους βαθμούς αναδεικνύεται πρωταθλητής, ενώ στα έξι πρώτα σωματεία απονέμονται έπαθλα.

### Πρωταθλητές

### Σύνολο τίτλων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*weightlifting.gr
*Λίστα πρωταθλητών weightlifting.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών
Αρση βαρων γυναικων
Ούστι ναντ Λαμπέμ

**Ούστι ναντ Λαμπέμ** τσεχική  προφορά ΔΦΑ: [ˈuːsciː ˈnad labɛm], ή παλιότερα **Άουσιγκ** (τσέχικα: *Ústí nad Labem*, γερμανικά: *Aussig*) ονομάζεται μια πόλη της Τσεχίας, έδρα της ομώνυμης βορειοανατολικής επαρχίας στη Βοημία και ένατη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της χώρας. 

Η πόλη αποτελεί σημαντική σιδηροδρομική σύζευξη, καθώς και σημαντικό λιμάνι κοντά στη συμβολή των ποταμών Μπιλίνα και Έλβα, απ' όπου και πήρε το όνομά της.

## Ιστορία
Το Ούστι ναντ Λαμπέμ αναφέρεται για πρώτη φορά ως εμπορικό κέντρο το 993, ενώ ως πόλη ιδρύθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα από τον βασιλιά Ότακαρ Β' της Βοημίας. Το 1426, πολιορκήθηκε από τους Χουσσίτες, οι οποίοι στις 16 Ιουνίου του έτους νίκησαν σε μεγάλη σφαγή τον υπερέχοντα σε αριθμό γερμανικό στρατό. Η πόλη ανοικοδομήθηκε το 1429, ενώ υπέφερε κατά τον Τριακονταετή και τον Επταετή Πόλεμο. 

Κατά τον 19ο αιώνα, η πόλη βιομηχανοποιήθηκε, αναπτύσσοντας δραστηριότητες στον τομέα της βιομηχανίας χημικών και τις ποτάμιες μεταφορές, ενώ ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα λιγνίτη και κατασκευάστηκαν ορυχεία. Μεταξύ 1840 και 1860, ο πληθυσμός της πόλης τετραπλασιάζεται και φτάνει τους 7.950 κατοίκους, φτάνοντας τους 16.500 κατοίκους το 1880. Στο τέλος του 19ου αιώνα, η πόλη θεωρείται το πρώτο λιμάνι της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, ξεπερνώντας την Τεργέστη στην Αδριατική θάλασσα. 

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη βομβαρδίστηκε από τους Συμμάχους το τριήμερο 17-19 Απριλίου 1945, όπου έχασαν τη ζωή τους 500 άνθρωποι, ενώ στις 31 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε η σφαγή Γερμανών πολιτών στο Ούστι ναντ Λαμπέμ.

Κατά τα επόμενα δυο χρόνια, πάνω από 53.000 Γερμανοί εκδιώχθηκαν ως εθνική μειονότητα από την περιοχή, στην οποία εγκαταστάθηκαν μετανάστες από τη Σοβιετική Ένωση, τη Σλοβακία (η οποία αποτελούσε ενιαίο κράτος με την Τσεχία, βλέπε Τσεχοσλοβακία) και τη Ρουμανία, ανάμεσα στους οποίους πολλοί Ρομά. Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Τσεχοσλοβακία κατά τη Βελούδινη επανάσταση του 1989, η βαριά βιομηχανία της πόλης δέχτηκε μεγάλο οικονομικό πλήγμα. 

Στα νότια προάστια της πόλης βρίσκεται το Κάστρο Στρζέκοφ.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

*  Βλαντίμιρ, Ρωσία
*  Κέμνιτς, Γερμανία
*  Χάλτον, Ηνωμένο Βασίλειο

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ο ιστότοπος του Δήμου 
*Αρχιτεκτονική στο Ούστι ναντ Λαμπέμ

Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Ωγκύστ Μπαρτολντί

Ο **Φρεντερίκ Ωγκύστ Μπαρτολντί** (*Frédéric Auguste Bartholdi*) (2 Αυγούστου 1834 – 4 Οκτωβρίου 1904) ήταν Γάλλος γλύπτης. Είναι επίσης γνωστός σαν **Αμιλκάρ Χάζενφρατζ** (*Amilcar Hasenfratz*), ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στους εμπνευσμένους από αιγυπτιακά θέματα πίνακές του, προφανώς λόγω του φόβου του ότι η ενασχόλησή του με μία άλλη μορφή τέχνης θα τον αποσπούσε από τη γλυπτική.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κολμάρ της Αλσατίας. Αργότερα πήγε στο Παρίσι για να επεκτείνει τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική αλλά και στη ζωγραφική.

Πέθανε από φυματίωση στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου του 1904.

## Το Άγαλμα της Ελευθερίας
Το έργο για το οποίο είναι γνωστότερος ο Μπαρτολντί είναι το Άγαλμα της Ελευθερίας, το οποίο δωρήθηκε το 1886 από τη Γαλλοαμερικανική Ένωση, που ιδρύθηκε από τον Εντουάρ ντε Λαμπουλέ, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Υπήρξε έντονη φημολογία σε ολόκληρη τη Γαλλία ότι ο Μπαρτολντί φιλοτέχνησε το πρόσωπο του αγάλματος με βάση τη μητέρα του και το σώμα με βάση την ερωμένη του.  Πριν ξεκινήσει την κατασκευή του αγάλματος, ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και επέλεξε ο ίδιος το λιμάνι της Νέας Υόρκης ως θέση του αγάλματος.

thumb|upright|Μπρούτζινο προσχέδιο του Αγάλματος της Ελευθερίας, ύψους περίπου 1,5 μέτρου
Το 1879, ο Μπαρτολντί απέκτησε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το Άγαλμα της Ελευθερίας.  Αυτό κάλυπτε την πώληση μικρών αντιγράφων του αγάλματος. Τα έσοδα από την πώληση των αγαλματιδίων βοήθησαν στο να συγκεντρωθούν τα χρήματα για την ανέγερση του μεγάλου αγάλματος.

## Άλλα σημαντικά έργα του
Τα υπόλοιπα σημαντικά έργα του Μπαρτολντί περιλαμβάνουν αρκετά αγάλματα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Κολμάρ (όπου υπάρχει και η οικία του, σήμερα μουσείο Μπαρτολντί), στο Κλερμόν-Φεράν, το Παρίσι και άλλα μέρη. Σε αυτά περιλαμβάνονται: 

* Ο Λέων του Μπελφόρ, στο Μπελφόρ της Γαλλίας, ένα τεράστιο γλυπτό ενός λιονταριού σκαλισμένο στην πλευρά ενός βουνού, που απεικονίζει τη σκληρή μάχη της Γαλλίας να αντισταθεί στην επίθεση της Πρωσίας κατά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο. Ο Μπαρτολντί ήταν αξιωματικός την περίοδο αυτή, προσκείμενος στον Γκαριμπάλντι.
* Η «Ελβετία συμπαραστέκεται στο Στρασβούργο», άγαλμα στη Βασιλεία της Ελβετίας, δώρο της γαλλικής πόλης του Στρασβούργου, σε εκτίμηση της βοήθειας που έλαβε κατά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο.
* Το «συντριβάνι Μπαρτολντί» και η «πλατεία Μπαρτολντί» στο Βοτανικό Κήπο των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον.
* Το άγαλμα του μαρκήσιου Λαφαγιέτ, στην Πλατεία Ένωσης της Νέας Υόρκης.
* Οι τέσσερις άγγελοι με τις σάλπιγγες στον πύργο της Πρώτης Βαπτιστικής Εκκλησίας στη Βοστώνη των ΗΠΑ.
* Το μνημείο των Λαφαγιέτ και Ουάσιγκτον, στην πλατεία του Μορνινγκσάιντ στη Νέα Υόρκη.
* Το «συντριβάνι Μπαρτολντί», στην Place des Terreaux, στη Λυών της Γαλλίας.

## Για επιπλέον ανάγνωση
* 

* 
[thumb|250px|Ο [Λέων του Μπελφόρ]]

* 

* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
* Το «σιντριβάνι Μπαρτολντί» και η «πλατεία Μπαρτολντί» στην Ουάσιγκτον 	 
* Το μουσείο Μπαρτολντί 

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Ιθάκη (ναρκαλιευτικό)

**Ιθάκη ([[Ναρκαλιευτικό]]) / Ν/Α 2240, 30, Μ-214**

Παραχωρήθηκε κατά τα έτη 1946 – 1948 από το Βρετανικό Ναυτικό. Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA Stadium Boat Works Cleveland Ohio’. Καθελκίστηκε στις 17 Μαΐου 1943. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 6 Μαΐου 1946 στον Πειραιά. Εκτόπισμα : 223 ΤΝ. – Διαστάσεις : 136Χ24,5Χ6 πόδια. – Ταχύτητα : 12 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ, 1000ΒΗΡ. – Πλήρωμα : 33 άνδρες. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’/50, 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών, 4 πυροβόλα.

Ιδίου τύπου πλοία 'Ιθάκη', ‘Ζάκυνθος ΙΙ’, ‘Κάλυμνος’, ‘Κεφαλληνία ΙΙ’, ‘Λευκάς’, ‘Παξοί’ και ‘Σύμη’.

Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου μαζί με το ΣΑΛΑΜΙΝΙΑ. Διεγράφη από τη δύναμη του Στόλου το 1966.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Πηνειός ΙΙ (ναρκαλιευτικό)

Το **Πηνειός ΙΙ** ήταν Ναρκαλιευτικό που παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό στην Ελλάδα το 1943. Ήταν τύπου «160» και ονομαζόταν πριν «SNOWDRIFT».

Ήταν ομοίου τύπου με τα Αχελώος ΙΙ, Αλφειός, Ευρώτας ΙΙ, **Πηνειός ΙΙ** και Σπερχειός. Αλιευτικό – Φαλαινοθηρικό Νορβηγικού τύπου.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Norway – Olso’. Καθελκύστηκε το 1931. Στις 18 Ιουλίου 1943 παραχωρήθηκε στην Ελλάδα από το Βρετανικό Ναυτικό. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Στις 24 Οκτωβρίου 1945 κατά τις επιχειρήσεις ναρκαλιείας για την εκκαθάριση του ναρκοπεδίου της Πρέβεζας προσάραξε σε νάρκη και βυθίστήκε. 24 άνδρες απωλέσθησαν.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Ευρώτας ΙΙ (ναρκαλιευτικό)

**Ευρώτας ΙΙ ([[Ναρκαλιευτικό]])**

Τύπου ‘160’

Ναρκαλιευτικό (πρώην TRANSYALIA), πρώην φαλαινοθηρικό Νορβηγικού τύπου 160/255 ΤΝ.

Ήταν ομοίου τύπου με τα Αχελώος ΙΙ, Αλφειός, **Ευρώτας ΙΙ**, Πηνειός ΙΙ  και Σπερχειός.

Αλιευτικό – Φαλαινοθηρικό Νορβηγικού τύπου. Εκτόπισμα :160/255 ΤΝ. –Ταχύτητα : 10 κόμβοι. – Πλήρωμα : 30 άνδρες. – Οπλισμός : 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών. Παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό στις 28 Αυγούστου 1943 στη Βηρυτό Λιβάνου. Χρησιμοποιήθηκε για ναρκαλιεία και βοηθητικές υπηρεσίες. Επεστράφη στη Βρετανία το 1946.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Χερσόνησος του Ακάμαντα

Η **Χερσόνησος του Ακάμαντα** βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά της Κύπρου. Στο άκρο της βρίσκεται το ακρωτήριο του Ακάμαντα το δυτικότερο σημείο της νήσου ενώ βρέχεται από τη θάλασσα στις τρεις πλευρές της. Η χερσόνησος δεν κατοικείται, έχει πλούσια παρθένα βλάστηση και αποτελεί καταφύγιο άγριας ζωής.

Το όνομα της προέρχεται από τον Ακάμαντα, οικιστή της περιοχής, γιό του Μίνωα και της Φαίδρας ή γιο του Θησέα. Μιά άλλη εκδοχή λέει ότι ονομάστηκε έτσι από το «άκαος» - άκαφτος, επειδή ήταν το μοναδικό μέρος της Κύπρου που δεν είχε καεί από τους Άραβες πειρατές.

Η χερσόνησος είναι πλούσια σε πανίδα και χλωρίδα, έχει 530 είδη φυτών από τα οποία τα 33 ενδημικά, δηλαδή φυτρώνουν μόνο στη Κύπρο, από τα οποία το ένα τοπικό ενδημικό του Ακάμαντα. Τα δάση της χερσονήσου χαρακτηρίζονται από την Τραχεία πεύκη, ενώ υπάρχουν αγριελιές και αγριοχαρουπιές. Στις παραλίες της γεννούν δύο είδη θαλάσσιων χελωνών, η πράσινη χελώνα (Chelonia mydas) και η μεσογειακή Καρέτα καρέτα. Στα αρχαία χρόνια στη περιοχή υπήρχαν μεταλλεία όπου οι είσοδοι τους είναι ορατές σήμερα. Έχουν ανεβρεθεί πολλοί οικισμοί της νεολιθικής περιόδου, ρωμαϊκών αλλά και νεότερων χρόνων.

## Παραπομπές


Α
Κατηγορία:Επαρχία Πάφου
Πλοίο Αλιείας Τορπιλών

Τα **Πλοία Αλιείας Τορπίλων** (*ΠΑΤ*) είναι πολεμικά πλοία που έχουν αποστολή την αλιεία τορπιλών ύστερα από τις εκπαιδευτικές βολές των πλοίων, των υποβρυχίων, των αεροσκαφών και των ελικοπτέρων του στόλου.

## Πηγές
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Τορπίλη
Εθνικό Πάρκο Φρουρίου του Μπρίμστοουν Χιλ

Το Οχυρό και Εθνικό Πάρκο του **Brimstone Hill** στο νησιωτικό κράτος Άγιος Χριστόφορος και Νέβις είναι ένα ξεχωριστό και καλά διατηρημένο δείγμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής του 17ου και 18ου αιώνα στην Καραϊβική. Σχεδιάστηκε από Βρετανούς στρατιωτικούς μηχανικούς και κατασκευάστηκε από Αφρικανούς σκλάβους.

Αποτελεί μαρτυρία για την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία, το δουλεμπόριο και την ανάδειξη των νέων κοινωνικών στρωμάτων της Καραϊβικής, όπως αναφέρεται από την UNESCO, καθώς αποτελεί από το 1999 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Η κατασκευή του οχυρού κράτησε πάνω από 100 χρόνια, ενώ στο απόγειο της δόξας του, είχε γίνει γνωστό ως *«[[Γιβραλτάρ]] των Δυτικών Ινδιών»*, λόγω του επιβλητικού του ύψους και της απρόσβλητης θέσης του. Το 1782, οι Γάλλοι πραγματοποίησαν πολιορκία στο φρούριο, κατά τη διάρκεια της οποίας παραδόθηκε το νησί Νέβις και μεταφέρθηκε οπλισμός από άλλα μικρά οχυρά στο Σαιντ Κιτς, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί εναντίον του Μπρίμστοουν Χιλ. Οι υπερέχοντες σε αριθμό Άγγλοι παραδόθηκαν μετά από ένα μήνα πολιορκίας, ωστόσο κατά τη Συνθήκη των Παρισίων το 1783, το Σαιντ Κιτς και το Οχυρό Μπρίμστοουν επανήλθαν υπό τη βρετανική εξουσία, όπως και το νησί Νέβις.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, οι Βρετανοί εγκατέλειψαν το οχυρό, το οποίο σταδιακά κατέρρευσε λόγω βανδαλισμών και φυσικών αιτίων. Η συντήρηση των εναπομείναντων τμημάτων του φρουρίου ξεκίνησε στις αρχές του 20ού αιώνα και το 1987 ανακηρύχθηκε επίσημα Εθνικό Πάρκο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα του μνημείου
* About.com:Caribbean Travel

Κατηγορία:Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις
Δαμία

Η **Δαμία** ήταν αρχαία ελληνική δευτερεύουσα θεότητα, προστάτης της γονιμότητας, από τις παλαιότερες του ελληνικού χώρου, που λατρεύονταν, μαζί με την Αυξησία, σύμφωνα με την παράδοση που διέσωσε ο Ηρόδοτος, σε πολλές πόλεις όπως στην Επίδαυρο, την Αίγινα, τη Σπάρτη και τη Τροιζήνα, όπως επιμαρτυρεί και ο Παυσανίας. Η Δαμία ταυτίζονταν περισσότερο με τη θεά Δήμητρα και την Περσεφόνη από το γεγονός ότι και τις δύο αυτές θεότητες οι Τροιζήνιοι τις αποκαλούσαν επίσης *Αμαίαν* την Δήμητρα, και *Αζισίαν* την κόρη της.

Φαίνεται όμως ότι η Δαμία λατρεύονταν ιδιαίτερα και στις Κυκλάδες. Συγκεκριμένα στη Θήρα, (Σαντορίνη), λατρευόταν, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ως προστάτης των εγκύων και των λεχωνών, μάλιστα νότια του αρχαίου ναού του Καρνείου Απόλλωνα βρέθηκε σε βράχο η εγχάρακτη επιγραφή "*ΛΟΧΑΙΑ ΔΑΜΙΑ*".

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.768
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.19ος, σ.369

Κατηγορία:Θεότητες γονιμότητας της ελληνικής μυθολογίας
Λογκάρ (περιοχή)

Η **Λογκάρ** ή *Λοουγκάρ* είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο κεντρικό ανατολικό τμήμα της Χώρας στα σύνορα με το Πακιστάν και είναι μία από τις ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν, αλλά και μία από τις περισσότερο προβληματικές περιοχές, ως χώρος δράσης αντικυβερνητικών ομάδων. Πρόκειται για κοιλάδα που διαρρέει ο μεγάλος ποταμός Λογκάρ εξ ου και η ονομασία του νομού. Η έκτασή της  είναι σχετικά πολύ μικρή, περίπου 3.800 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε 230.000 κατοίκους ενώ το 2002 εκτιμάται ότι έχει ανέλθει στους 330.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 7 επαρχίες. Επικρατούσες γλώσσες στη περιοχή είναι η περσική φάρσι και η παστούν. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Πουλ-ι-Αλάμ της ομώνυμης επαρχίας.

## Επαρχίες
Οι 7 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Λογκάρ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Αζρά, η Κχαρβάρ, η Κχοσί, η Μουχαμάντ Αγά ή Μοχάμετ Αγά, η Μπαρακί Μπαράκ, η Πουλ-ι-Αλά όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, και η Σάρχ, .

## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Σταλινισμός

**Σταλινισμός** ονομάστηκε ο τρόπος με τον οποίο ασκήθηκε η εξουσία από τον Ιωσήφ Στάλιν και σχετίζεται με θέματα δημοκρατίας και ελευθερίας λόγου στην ΕΣΣΔ, από το 1927 έως το 1953. Με το πέρασμα του χρόνου έλαβε ευρύτερη πολιτική σημασία, αποδιδόμενος σε κάθε αυταρχική μέθοδο όταν καταλογίζεται σε κομμουνιστικές κυβερνήσεις ή κόμματα.

Αν και επινοήθηκε από τον Λάζαρ Καγκανόβιτς, στενότατο συνεργάτη και πιστό φίλο του Στάλιν, πρέπει να τονισθεί ότι χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά με αρνητική χροιά - από αντιπάλους της Αριστεράς ή από αριστερούς που δεν υιοθετούν το «σταλινικό» μοντέλο. 

Υπάρχουν πολιτικές σχολές που προσθέτουν στον σταλινισμό και άλλα χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, οι τροτσκιστές συμπεριλαμβάνουν τη θεωρία του «σοσιαλισμού σε μια χώρα». Άλλοι, κυρίως φιλελεύθεροι, θεωρούν το σταλινισμό ως αναπόφευκτη κατάληξη οποιασδήποτε σοσιαλιστικής επανάστασης, συνεπώς τον ταυτίζουν με τον ίδιο τον κομμουνισμό.

Εναλλακτικά, για τον σταλινισμό έχουν επινοηθεί διάφοροι όροι, οι οποίοι έχουν σχεδόν την ίδια σημασία γι' αυτούς που τους χρησιμοποιούν. Οι αντικομμουνιστές αναφέρουν συχνά τους όρους *Κόκκινος Φασισμός* ή *Κόκκινος Τρόμος* - ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, κατά την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

## Δείτε επίσης
* Μεγάλη Εκκαθάριση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Κοινωνιολογικές θεωρίες
Κατηγορία:Πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Ιωσήφ Στάλιν
Γιόβαν Ατσίμοβιτς

Ο **Γιόβαν “Κούλε” Ατσίμοβιτς** (σερβικά: *Joван Аћимовић - Kулe*) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος διεθνής ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τη Σερβία. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε την 21η Ιουνίου του 1948 στο Βελιγράδι και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ΟΦΚ Βελιγραδίου. Το 1965 μεταπήδησε στον Ερυθρό Αστέρα στον οποίο έμεινε έως το 1976, μετρώντας 237 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος και 43 τέρματα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για μια διετία στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας και συγκεκριμένα στη Σααρμπρίγκεν, για να κλείσει την καριέρα του πρόωρα το 1979 στην *FK Sinđelić Beograd*.

Αγωνίστηκε 56 φορές με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας πετυχαίνοντας 3 τέρματα. Συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών του 1968 και του 1976 καθώς και στο Μουντιάλ του 1974.

## Στατιστικά

## Πηγές

*
* Βιογραφικό σημείωμα του Γιόβαν Ατσίμοβιτς στην επίσημη ιστοσελίδα  της εθνικής ομάδας της Σερβίας
* Η συμμετοχή του Γιόβαν Ατσίμοβιτς στα προκριματικά και στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλου Ποδοσφαίου από την ιστοσελίδα  της FIFA

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1976
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Σααρμπρύκεν
Δαμάστιον

Με την ονομασία **Δαμάστιον** ή **Δαμάστιο** αναφέρεται από τον Στράβωνα αρχαία ελληνική πόλη με μεταλλεία αργύρου που βρισκόταν μεταξύ της Μακεδονίας και Βορείου Ηπείρου. Περί της ύπαρξης αυτής της πόλης το πιστοποιούν σπουδαία ασημένια νομίσματα του 4ου αιώνα π.Χ. που έχουν βρεθεί τα επονομαζόμενα "**Δαμαστινά**"

Τα νομίσματα αυτά απεικονίζουν στη μία όψη το κεφάλι του Απόλλωνα ενώ στην άλλη τρίποδα με διάφορα σύμβολα και την επιγραφή "ΔΑΜΑΣΤΙΝΩΝ", εξ ου και η ονομασία αυτών των νομισμάτων.

Η θέση της αρχαίας αυτής πόλης δεν έχει μέχρι σήμερα εξακριβωθεί, υποστηρίζεται κατ΄ άλλους ότι είναι το σημερινό Αργυρόκαστρο και κατ΄ άλλους το Τεπελένι στη σημερινή Αλβανία.
## Το αρχαίο νόμισμα του Δαμάστιου

thumb|right|150px|Αρχαίος στατήρας του Δαμαστίου. 4ος αι. π.Χ.
Το Δαμάστιο είχε κόψει νόμισμα, και μερικά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί. 
* Ο αργυρός Φοινικικός στατήρας του Δαμαστίου του 4ου αι. π.Χ. απεικονίζει το δεξί προφίλ της προτομής του Απόλλωνα. Έχει κοντά μαλλιά και είναι δαφνοστεφανωμένος. Η πίσω όψη φέρει την επιγραφή ΚΗΦΙ ΔΑΜΑΣΤ και ΙΝΩΝ στο αριστερό, κάτω και δεξιό άκρο αντίστοιχα. Απεικονίζει έναν τρίποδα. Το κέρμα έχει διάμετρο 26,5 χιλ. και ζυγίζει 13,11 γραμ..

## Παραπομπές

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.766
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τ.19ος, σ.368

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου
Μπαγκλάν (περιοχή)

Η **Μπαγκλάν** ή **Μπαγλάν**, και παλαιότερα **Καταγλάν**, είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.

Βρίσκεται στο  βορειοανατολικό τμήμα της Χώρας. Είναι ιστορική περιοχή τμήμα της οποίας είναι η αρχαία Βακτριανή. Η έκτασή της  είναι περίπου τα 21.100 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 500.000 κατοίκους ενώ το 2006 είχει ανέλθει περί τους 780.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 12 επαρχίες από τις οποίες τελευταία αποσπάστηκαν κάποια τμήματα και έφθασαν τις 15. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική φάρσι.

Πρωτεύουσα του νομού είναι η Πουλ-ι-Χομρί ή «Πολ-ε-Χουμρί», της ομώνυμης επαρχίας.

## Επαρχίες
Οι 15 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Μπαγκλάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ανταράμπ, η Γκουζαρκάι Νουρ, η Κιτζάν, η Κουάτζα Χιτζράν, η Κχοστ-Βα-Φερέγκ, η Μπαγκλανί Τζαντίντ (πρώην Μπαγκλάν), η Μπούρκα, η Ναχρίν, η Νταηάνα-ι-Γκουρί, η Ντι Σαλάχ, η Ντουσί, η Πουλ-ι-Χισάρ όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Πουλ-ι-Χομρί, η Τάλα-Βα-Μπαρφάκ και η Φαράγκ-Βα-Γκαρού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τ. 12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Μπαλχ (περιοχή)

Η **Μπαλχ** ή **Μπαλκχ** είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Χώρας. Αποτελεί μεθόριο περιοχή στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν. Καταλαμβάνει έκτασή περίπου 17.250 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 580.000 κατοίκους ενώ το 2006 είχε σχεδόν διπλασιαστεί περί τους 1.096.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 13 επαρχίες από τις οποίες τελευταία αποσπάστηκαν κάποια τμήματα και έφθασαν τις 15. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική φαρσί, αν και ένα μεγάλο μέρος του λαού είναι Ουζμπέκοι. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Μαζάρι Σαρίφ ή «Μαζάρ-ι-Σαρίφ», της ομώνυμης επαρχίας.

## Επαρχίες
Οι 15 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Μπαλχ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ζάρη, η Καλντάρ, η Κισιντίχ, η Κχούλμι, η Μαζάρι Σαρίφ, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Μαρμούτ, η Μπαλχ , η Νάχρι Σαγί, η Νταουλατάμπατ, η Ντιγντάντι, η Σαχάρ Κιντ, η Σαχάρ Μπολάκ, η Σιμντάλ, η Σολγκάρα και η Σορτέπα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Δάφνη Πυλίας Μεσσηνίας

Η **Δάφνη** είναι χωριό στη Μεσσηνία, το οποίο διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πεταλιδίου του Δήμου Μεσσήνης. Στην απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 95 κατοίκων ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 164. 

Η ονομασία Δάφνη είναι σχετικά νέα και προήλθε μετά από την απόφαση των κατοίκων του χωριού να αλλάξουν το παλιό όνομά του, *«Καινούργιο Χωριό»*, λόγω του ότι στο Νομό (αλλά το Δήμο Πύλου - Νέστορος) υπήρχε και άλλο χωριό με το ίδιο όνομα. Απέχει 9 χλμ. από το Πεταλίδι και 24 χλμ. από την Καλαμάτα, την πρωτεύουσα του Νομού. Στη Δάφνη γεννήθηκε ο ποιητής και δημοσιογράφος, Κώστας Χριστοφιλόπουλος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Δαμηγέρων

Ο **Δαμηγέρων** ή **Δαμογέρων** ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας που άκμασε περί τον 2ο με 3ο αιώνα (μ.Χ.). Είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη μαγεία για την οποία και είχε συγγράψει τη πραγματεία του "Περί της μαγικής δυνάμεως των λίθων", με επιδράσεις από ανάλογα έργα του Ζωροάστρη.

Το έργο αυτό του Δαμηγέροντος, που είχε γραφτεί αρχικά στην ελληνική απειχόντας παλαιότερα κείμενα φαίνεται πως εγνώριζε ο Απουλήιος, καθώς επίσης είναι γνωστό και ένα αρχαίο ποίημα της ορφικής λογοτεχνίας. Ωστόσο η λατινική μετάφραση του 6ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως πηγή του Αέτιου με το όνομα *Δημοσθένης Διογένης* και φαίνεται πως αυτό είχε επηρεάσει σημαντικά τους μάγους-ιατρούς του Μεσαίωνα για τους οποίους και αποτελούσε σπουδαιότατη επιστημονική πραγματεία.

Το σύγγραμμα αυτό του Δαμηγέροντος περιλαμβάνεται σε όλη τη σχετική βιβλιογραφία περί των ιδιοτήτων των λίθων ως "*Λιθικά*".Βάσει δε αυτού έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα πολλά σχετικά βιβλία με ίδιο αντικείμενο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.768.
*"Εγκυκοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.19ος, σ.368-369.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Μαγεία
Μπαμιάν (περιοχή)

Η **Μπαμιάν** ή **Μπαμιγιάν** είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Χώρας. Κατοικείται κυρίως από Χαζαρά εξ ου και γενικότερη ονομασία της περιοχής σε Χατζαραζάτ. Καταλαμβάνει έκτασή περίπου 14.150 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 292.000 κατοίκους ενώ το 2006 ξεπέρασε τους 387.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 5 επαρχίες από τις οποίες τελευταία αποσπάστηκαν δύο τμήματα από την όμορη Μπαγκλάν και έφθασαν τις 7. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική νταρνί ή δαρδική, και η χαζαρική. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η ομώνυμη Μπαμιάν, της ομώνυμης επαρχίας.

Η περιοχή αυτή απετέλεσε σταθμό στις διελεύσεις των διαφόρων εθνών κατά περιόδους και αποτελεί το πέρασμα στην ανατολική Ασία. Πρόκειται για ιστορική περιοχή με πολλά αρχαιολογικά ευρήματα.

## Επαρχίες
Οι 7 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Μπαμιάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Βαράς, η Γιακαουλάγκ, η Κχαμάρντ, η Μπαμιάν, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Παντζάμπ, Μπαμιάν, η Σεϊγκάν και η Σιμπάρ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Εουροπόρτ

200px|thumb
200px|thumb
**Εουροπόρτ** (*Europoort*) είναι η ονομασία του λιμένα του Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Βρίσκεται στις όχθες της συμβολής του Μεύση και του Ρήνου. Από το 1962 ως το 1986 το Εουροπόρτ ήταν το μεγαλύτερο λιμάνι στο κόσμο. Ο κύριος τομέας του λιμένα είναι η διακίνηση πετρελαϊκών προϊόντων, ορυκτών καθώς και αυτοκινήτων. Η γύρω περιοχή διαθέτει τις αντίστοιχες βιομηχανίες κατεργασίας. Ο Μεύσης και ο Ρήνος συνδέουν το Ρότερνταμ με την περιοχή του Ρουρ στη Γερμανία και τις βιομηχανικές ζώνες στην Ελβετία, Γαλλία και Βέλγιο. Εδώ λειτουργεί το μεγαλύτερο πορθμείο του κόσμου. Από εδώ ξεκινά, επίσης, η σιδηροδρομική γραμμή σύνδεσης του Ρότερνταμ με το Ντόρντρεχτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λιμένες της Ολλανδίας
Κατηγορία:Ρότερνταμ
Ρεβντά

Η **Ρεβντά** (ρωσικά: *Ревда*) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην περιφέρεια Σβερντλόφσκ, με πληθυσμό 61.875 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Ρεβντά, στο 43 χλμ. από Γεκατερίνμπουργκ, κοντά στο Περβοουράλσκ. Αποτελεί σιδηροδρομικό σταθμό στην γραμμή Καζάν-Γεκατερίνμπουργκ. Ιδρύθηκε στον πρώτο μισό του 18ο αιώνα. Έχει μεταλλουργία, ελαφρά βιομηχανία και παραγωγή λιπασμάτων. Υπάρχουν μουσείο και θέατρο. Δήμαρχος είναι ο Β.Α.Γουζάνιν. Στο 1824-1826 στη Ρεβντά έγιναν ταραχές από εργάτες της τοπικής μεταλλουργίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Πολεφσκόι

Το **Πολεφσκόι** (ρωσικά: *Полевской*) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην περιφέρεια Σβερντλόφσκ, με πληθυσμό 64.220 κατοίκους. Απέχει 40 χλμ. από το Γεκατερίνμπουργκ και 8 χλμ. από το σιδηροδρομικό σταθμό Πολεφσκόι. Ιδρύθηκε το 1718. Η πόλη διαθέτει εργοστάσια μεταλλουργίας, ελαφράς βιομηχανίας. Στο Πολεφσκόι λειτουργούν επίσης μεταλλεία εξόρυξης χαλκού. Υπάρχουν μουσεία. 
Δήμαρχος είναι ο Βίκτορ Ρέιτερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Νίζνιαγια Σαλντά

Η **Νίζνιαγια Σαλντά** (ρωσ. Нижняя Салда) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην περιφέρεια Σβερντλόβσκ, με πληθυσμό 17.900 κατοίκων. Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Σαλντά, σε απόσταση 203 χλμ. από το Γεκατερίνμπουργκ και 54 χλμ. από το Νίζνι Ταγκίλ. Ιδρύθηκε το 1760. Στην περιοχή υπάρχει βιομηχανία τσιμέντου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Σλόβιο

Η **Σλόβιο** είναι γραπτή και ομιλούμενη διεθνής *τεχνητή γλώσσα* που δημιουργήθηκε από τον επιστήμονα και γλωσσολόγο Μαρκ Χούτσκο. Η Σλόβιο είναι διεθνής βοηθητική γλώσσα που δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τους ομιλούντες διαφορετικές σλαβικές γλώσσες να συνομιλήσουν μεταξύ τους, αν και η διαφήμιση της Σλόβιο, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της, την παρουσιάζει ως μια γλώσσα η οποία υπερέχει από την Εσπεράντο επειδή γίνεται αμέσως κατανοητή από εκείνους τους Ευρωπαίους οι οποίοι μιλούν κάποια από τις σλαβικές γλώσσες. Η γραμματική της Σλόβιο είναι παρόμοια με αυτή της Εσπεράντο, αν και το λεξιλόγιο της προέρχεται από τις πιο γνωστές σλαβικές λέξεις. Σύμφωνα με τον Χούτσκο, η Σλόβιο είναι κατανοητή από περισσότερους από 400 εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Η ονομασία, Σλόβιο, προέρχεται από την αρχαιοσλαβική λέξη *σλόβο,* που σημαίνει *λέξη*.

Τον Μάιο του 2002, το λεξικό της Σλόβιο περιείχε περίπου 1700 ρίζες λέξεων.

**Αριθμός ομιλούντων:** ?
**Προέλευση:** επινοήθηκε από τον Μαρκ Χούτσκο από τον Απρίλιο του 2001
**Γραφή:** λατινική και κυριλλική

**Δείγμα γραφής:** Το Πάτερ ημών:



Nasx otec ktor es vo nebo,
Sanktju es tvoi imen.
Tvoi kralenie pridib.
Tvoi hcenie bu na zemla takak na nebo.
Darij mi dnes nasx denju hleb.
I uprostij mi nasx grehis takak mi uprostime tamktor grehitu protiv mi.
I ne vestij mi vo pokusenie, no spasij mi ot zlo.



## Σύστημα γραφής

Η Σλόβιο, τις περισσότερες φορές, χρησιμοποιεί το λατινικό σύστημα γραφής: 

:**a b c cx d e f g gx h hx i j k l m n o p r s sx t u v z zx**

Ο ήχος και η προφορά των γραμμάτων είναι παρόμοιος με την Εσπεράντο, φτάνει να προσέξει κανείς τις ακόλουθες διαφορές:

* wx - προφέρεται όπως *sxcx*
* zx - προφέρεται όπως *jx*

Επομένως, γράφουμε **c** μαζί με **x** (ekz. *cx*) για να χρησιμοποιήσουμε τον ήχο **cx** (ή σ παχύ). Αυτό μοιάζει πάλι με το *X-convention* το οποίο χρησιμοποιείται για να γράφουμε εσπεραντικούς χαρακτήρες στους υπολογιστές. 

Το ίδιο καλά μπορεί κάποιος να γράψει την Σλόβιο με κεφαλαία λατινικά γράμματα ή σε κυριλλικό αλφάβητο.

## Δείτε επίσης
* Διασλαβική γλώσσα
* Διεθνής γλώσσα
* Τεχνητή γλώσσα
* Εσπεράντο
* Σλάβοι
* Σλαβικές γλώσσες
* Πανσλαβισμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα για την Σλόβιο 
* Συζήτηση σχετικά με τα "πανσλαβικά" γλωσσικά εγχειρήματα που εμπνέονται από τη Σλόβιο: στο e-novosti.info και στο forum του
* Slavopedia Metawiki

Κατηγορία:Τεχνητές γλώσσες
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Μίλνα

thumb|right|250px|Μίλνα
thumb|right|250px|Μίλνα
Η **Μίλνα** είναι μια πόλη αλλά και δήμος της Κροατίας. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού Μπρατς. Αποτελεί δήμο και βρίσκεται στην επαρχία Σπλιτ-Δαλματίας. Κατά την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε 1.100 κατοίκους, από τους οποίους  945 ήταν Κροάτες. Η πόλη ιδρύθηκε κατά τον 16ο αιώνα από βοσκούς της Nerežišća. Αξιοθέατό της είναι ένας τετράγωνος πύργος στα βόρεια της πόλης.

Οι παρακάτω οικισμοί είναι μέρος του Δήμου:
* Bobovišća
* Bobovišća na Moru
* Ložišća
* Milna
* Podhume

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφίες
*Charter Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Μπαντγκίς (περιοχή)

Το **Μπαντγκίς** ή **Μπαντγκισάτ** είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Χώρας, στα σύνορα με το Τουρκμενιστάν. Κατοικείται κυρίως από Τατζίκους αγρότες και χειροτέχνες. Το όνομα Μπατγκίς, ή Μπαντκισάτ, ή ακόμη και Μπατγκιστάν σημαίνει στα περσικά «Χώρα των ανέμων». Καταλαμβάνει έκτασή περίπου 20.500 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 250.000 κατοίκους ενώ το 2006 ξεπέρασε τους 420.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει σήμερα 7 επαρχίες μετά το χωρισμό μιας παλαιότερης. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική νταρνί. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Καλ-έχγιε-Νόου, ή Καλ εχ-γιε Νόου ή Καλά-ι-Νάου, ανάλογα των γλωσσικών ιδιωμάτων.

Στη περιοχή αυτή κατοικούν κυρίως Τατζίκοι, Τουρκμένοι ή Τουρκμάνοι και Πέρσες. Και αυτή η περιοχή υπήρξε προβληματική από τη δράση των Ταλιμπάν ή Ταλεμπάν (Σουνίτες Ισλαμιστές =«μαθητές του Αλλάχ»)

## Επαρχίες
Οι 7 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Μπαντγκίς, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Αμπ Καμαρί, η Γκόρμαχ, η Καντίς, η Κάλα-ι-Νάου, όπου και η πρωτεύουσα του νομού, η Μουγκράμπ, η Μουκούρ και η Τζαβάντ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Νιμρούζ (περιοχή)

Η **Νιμρούζ** είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 
Βρίσκεται ακριβώς στο νοτιοδυτικό τμήμα της Χώρας, στα σύνορα με το Ιράν, δυτικά, και με το άλλοτε Βαλουχιστάν, νότια, που σήμερα περιλαμβάνεται στο Πακιστάν. Είναι η περισσότερο αραιοκατοικημένη περιοχή της Χώρας, αν και μία από τις μεγαλύτερες σε έκταση που φθάνει περίπου τα 41.000 τ.χλμ. Λόγω του μεγάλης απόστασής από τις υπόλοιπες πολυπληθείς περιοχές της χώρας, του ερημικού τοπίου που κυριαρχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Νιμρούζ και της μηδαμινής αστυνόμευσης, το λαθρεμπόριο ανθεί στην περιοχή.  
Πρωτεύουσα του Περιφέρειας είναι η Ζαράντζ, με πληθυσμό 49,851 κατοίκους.

## Δημογραφία
Η περιφέρεια Νιμρούζ έχει συνολικό πληθυσμό 186,963 κατοίκων, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τόσο οι νομαδικοί πληθυσμοί "Κουτσί", όσο και μόνιμα εγκατεστημένοι πληθυσμοί στους οποίους κυριαρχούν οι εθνοτικές ομάδες των "Βαλούχων" και των "Παστούν". Μάλιστα η Νιμρούζ από αποτελεί την μοναδική περιφέρεια του Αφγανιστάν στην οποία υπερτερούν πληθυσμιακά οι Μπαλόχι.Όλοι κάτοικοι της περιφέρειας είναι Σουνίτες μουσουλμάνοι, με εξαίρεση τους ανήκοντες στην μειοψηφική εθνοτική ομάδα των Σιιτών "Χαζαρά". Οι "Παστούν" της Νιμρούζ ανήκουν στις δυο μεγάλες υπο-φυλές των "Μπαρακζάι" και των "Νουρζάι".
Κυρίαρχες γλώσσες της περιοχής είναι τα "Παστό", τα "Νταρί" και τα "Μπαλοχί".

## Επαρχίες
Οι 5 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Νιμρούζ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ζαράντζ όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Κανγκ, η Κας Ροντ, η Σακχανσούρ και η Σαχάρ Μπουρζάκ.

## Πηγές
*«Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Κατάλογος διπλωματικών αποστολών της Κύπρου

Η Κύπρος έχει πολλές πρεσβείες και προξενεία στους:
*  
* 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* 20px Βατικανό 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

Κατηγορία:Διπλωματία
διπλωματικων αποστολων της κυπρου
Conflict

Οι **Conflict** είναι πανκ ροκ συγκρότημα από το Eltham στο Νότιο Λονδίνο. Δημιουργήθηκαν το 1981, η αρχική τους σύσταση ήταν : Colin Jerwood (φωνή), Francisco 'Paco' Carreno (ντραμς), Big John (μπάσσο), Steve (κιθάρα), Pauline (φωνή), Paul aka 'Nihilistic Nobody' (visuals). Η πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το ep "The House That Man Built" από την Crass Records. Όταν κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ τους "It's Time to See Who's Who" από την Corpus Christi Records, η Pauline και ο Paul έφυγαν από την μπάντα. Οι Conflict αργότερα φτιάξανε την Mortarhate , την δικιά τους δισκογραφική , η οποία κυκλοφόρησε δίσκους άλλων καλλιτεχνών όπως των Hagar the Womb, Icons of Filth, Lost Cherrees και άλλους.

Το 1983 ο Steve Ignorant, εκείνη την περίοδο μέλος των Crass, εμφανίστηκε στο single της μπάντας για τα δικαιώματα των ζώων "To A Nation of Animal Lovers". Αφού οι Crass διαλύθηκαν, ο Ignorant πήρε θέση δεύτερων φωνητικών στους Conflict σε σχεδόν μόνιμη βάση.

Κύρια θέματα των κομματιών τους είναι ο αναρχισμός, τα δικαιώματα των ζώων, το αντι-πολεμικό κίνημα και την υποστήριξη τους στον ταξικό πόλεμο, κάποιες από τις συναυλίες τους τη δεκαετία του 1980 μετατράπηκαν σε ανταρσίες και ταραχές. Το λογότυπο της Mortarhate συχνά συγχέεται με αυτό της CND (Campaign for Nuclear Disarmament), ο ντράμερ τους, Paco, λέει ότι είναι ένα "μηδενιστικό" σύμβολο. Δυο 'A', για την αναρχία και την αυτονομία, και το 'N' για τον μηδενισμό (Nihilism στα Αγγικά). Το λογότυπο εμφανίστηκε το 1980 σαν στένσιλ, σχεδιάστηκε από την Toxic Graffity.

Κατηγορία:Αγγλικά punk rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα
Icons of Filth

Οι **Icons of Filth** είναι ουαλική punk rock μπάντα, ξεκίνησαν σαν Mock Death στο Κάρντιφ το 1979 με τον Aitch (ντραμς), Daffy (κιθάρα), Socket (μπάσσο) και Fran και Tina (μοιρασμένα καθήκοντα φωνητικών).

Οι 'Atomic Filth' δημιουργήθηκαν λίγο μετά, με τους Socket (Tony Watts), Daffy (Simon DeManuel) and Aitch (Mark Wilson) από τους Mock Death και τον Stig (Andrew Sewell) στα φωνητικά. Ένα χρόνο μετά το όνομα άλλαξε σε Icons of Filth και ο Socket έφυγε για να πάρει την θέση του στο μπάσσο ο Ed. Η πρώτη κυκλοφορία τους είχε στίχους που προκαλούν σκέψη και οι οποίοι αποτελούσαν άμεση επίθεση στην εξουσία. Το Μάιο του 1983 ακολούθησε το "Used · Abused · Unamused" το οποίο κυκλοφόρησε από την Corpus Christi Records. Ο Ed έφυγε και την θέση του πήρε ο Fish (Trevor Edwards). Τον Δεκέμβρη του 1983, ηχογραφήθηκε το "Onward Christian Soldiers". Αυτό το LP έθιγε κυρίως το θέμα των δικαιωμάτων των ζώων. Το EP "Brain Death" ηχογραφήθηκε το 1984. Το 1985 ακολούθησε το "Filth & the Fury" EP. Μετά από λίγο καιρό η μπάντα διαλύθηκε για προσωπικούς λόγους των μελών, όπως επαγγελματικές, οικογενειακές υποχρεώσεις κτλ.

Μετά από καιρό, οι Icons of Filth επανενώθηκαν με την αρχική τους σύσταση (Stig, Aitch, Daffy και Ed) και το 2001 ηχογράφησαν το "Nostradamnedus". Παρόλο που είχαν "ενηλικιωθεί" πια μουσικά και λυρικά, δεν χάσανε τα πανκ αναρχικά ιδανικά τους. Ο Pete από τους Spite/In The Shit ήρθε σαν δεύτερη κιθάρα και οι Icons Of filth ξεκίνησαν συχνές συναυλίες και περιοδείες.

To 2004, ο Stig απεβίωσε λόγω καρδιακής ανακοπής και η μπάντα διαλύθηκε. Ωστόσο, κάνει συναυλίες και θα κυκλοφορήσει νέο άλμπουμ το 2017.

Κατηγορία:Ουαλοί μουσικοί
Νανγκαράρ (περιοχή)

Με το όνομα **Νανγκαχάρ**, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο κεντρικό ανατολικό τμήμα της Χώρας, στα σύνορα με το Πακιστάν. Κατοικείται κυρίως από την εθνότητα των Παστούν. Καταλαμβάνει έκτασή περίπου 7.700 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 800.000 κατοίκους ενώ το 2006 ξεπέρασε τους 1.089.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει σήμερα 22 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική πάστο ή παστούν.Πρωτεύουσα του νομού είναι η Τζαλαλαμπάντ (ή Τζαλαλκότ).
* Στη περιοχή αυτή βρίσκονται οι μεγαλύτερες φυτείες οπίου, (χασισοκαλλιέρειες).

## Επαρχίες
Οι 22 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Νανγκαχάρ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ασίν, η Γκόστα, η Κάμα, η Κοτ, η Κουζ Κουνάρ, η Κχογιανί, η Λαλ Πουρ, η Μπάτι Κοτ, η Μπισούντ, η Μουχάμαντ Ντάρα, η Ναζιγιάν ή Ναζίγιαν, η Νταρά-ι-Νουρ, η Ντι Μπάλα, η Ντουρ Μπάμπα, η Πασίρ-Βα-Αγκάμ ή Πασίρ Βαγκάμ, η Ρομπάτ, η Σαρπαχάρ, η Σερζάτ, η Σινβάρ, η Σούρκχ Ροντ, η Τζαλαλαμπάτ, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα ου νομού και η Χισάρακ.

## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Βάραζντιν

Το **Βάραζντιν** (Κροατικά: Varaždin) είναι πόλη της Κροατίας, 81 χλμ. βόρεια του Ζάγκρεμπ με πληθυσμό 46.946 (2011), επί του Δράβου ποταμού, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Σλοβενία. Είναι γνωστή για τα κτίρια σε στυλ μπαρόκ και τις βιομηχανίες υφασμάτων, τροφίμων και πληροφορικής.

## Ιστορία
thumb|250px|right|Το Κροατικό Εθνικό Θέατρο του Βάραζντιν
Η πόλη πρωτοαναφέρεται το 1181 σε έγγραφο του βασιλιά Μπέλα Γ' της Ουγγαρίας και έγινε οικονομικό και στρατιωτικό κέντρο της βόρειας Κροατίας. Οχυρώθηκε για να αντισταθεί στις τουρκικές επιδρομές και στις αρχές του 13ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην πόλη του Ιππότες του Αγίου Ιωάννη (Οσπιτάλιοι ή Οσπιταλιέρι), που έχτισαν εκκλησία και μοναστήρι.

To 1756 το Βάραζντιν έγινε πρωτεύουσα της Κροατίας, όταν μετέφερε την έδρα του εκεί ο Μπαν Φράνιο Ναντάσντι. Μια φωτιά το 1776 κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και πρωτεύουσα έγινε ξανά το Ζάγκρεμπ.

Στον 20ο αιώνα το Βάραζντιν εξελίχθηκε σε βιομηχανικό κέντρο της βορειοδυτικής Κροατίας. Στον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Κροατίας από τη Γιουγκοσλαβία το 1991, η πόλη δεν υπέφερε, επειδή η στρατιωτική βάση της περιοχής παραδόθηκε γρήγορα.

## Παλάτια Μπαρόκ
Υπάρχουν αρκετά παλάτια της εποχής Μπαρόκ στην πόλη. Ένα από αυτά στεγάζει το Δημαρχείο.

## Οικονομία
Η οικονομία της πόλης δεν επηρεάστηκε από τον πόλεμο του 1991. Υπάρχουν σημαντικές βιομηχανίες όπως η *Varteks* (υφάσματα), η *Vindija* (τρόφιμα), μεταλλουργικές και κατασκευαστικές εταιρείες, εταιρείες πληροφορικής και οικονομικού-τραπεζικού τομέα.

## Τουρισμός
thumb|250px|right|Δρόμος του Βάραζντιν
Το Βάραζντιν είναι δημοφιλής προορισμός για τουρίστες το καλοκαίρι, ιδιαίτερα κατά το Σπάντσιρ Φεστ (Špancir Fest) που διαρκεί 10 ημέρες (τέλος Αυγούστου-αρχές Σεπτεμβρίου).

## Αδελφοποιημένες πόλεις

*  Γκιμαράες, Πορτογαλία
*  Ζάλαεγκερσεγκ (Zalaegerszeg), Ουγγαρία
*  Κόμπλεντς, Γερμανία
*  Μοντάλε (Montale), Ιταλία
*  Μπαντ Ράντκερσμπουργκ (Bad Radkersburg), Αυστρία
*  Οσέρ, Γαλλία
*  Πούλα, Κροατία
*  Πτούι, Σλοβενία
*  Ράβενσμπουργκ (Ravensburg), Γερμανία
*  Τρνάβα, Σλοβακία

## Αθλητισμός
250px|thumb|Το στάδιο της ΝΚ Βαρτέκς
Στο Βάραζντιν υπάρχουν πολλές αθλητικές ομοσπονδίες, επαγγελματικές και ημιεπαγγελματικές. Το 2009 έγιναν εκεί αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χάντμπολ Ανδρών, σε νέο αθλητικό κέντρο δίπλα στον ποταμό Δράβο.

## Εκπαίδευση
Το Βάραζντιν έχει δύο πανεπιστημιακές σχολές (τη Σχολή Οργάνωσης και Πληροφορικής και τη Γεωτεχνική Σχολή), ως παράρτημα του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βάραζντιν
* Νυχτερινή άποψη του Βάραζντιν

Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Πλοία αλιείας τορπιλών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

thumb|right|250px|Το ΠΑΤ Ευρώτας (Α-460)
Το **[[Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό]]** διαθέτει τέσσερα **[[Πλοίο Αλιείας Τορπιλών|πλοία αλιείας τορπιλών]]** (*ΠΑΤ*). Είναι όλα σκάφη τύπου «430 Α» κατασκευασμένα στα γερμανικά ναυπηγεία 'Schweers, Bardenfleth' στα μέσα τις δεκαετίας του 1960.

## Άραχθος
Το **ΠΑΤ Άραχθος (Α-461)** (πρώην γερμανικό *TF 108*, πρώην *Y 874*), ναυπηγήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 12 Απριλίου 1990

## Ευρώτας
Το **ΠΑΤ Ευρώτας (Α-460)** (πρώην γερμανικό *TF 106*, πρώην *Y 872*), ναυπηγήθηκε στις 10 Ιουνίου 1966. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε τον Νοέμβριο του 1989.

## Νέστος
Το **ΠΑΤ Νέστος (Α-463)** (πρώην γερμανικό *TF 4*, πρώην *Y 854*), ναυπηγήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 28 Σεπτεμβρίου 1990.

## Στρυμών
Το **ΠΑΤ Στρυμών (Α-462)** (πρώην γερμανικό *TF 107*, πρώην *Y 873*), ναυπηγήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 16 Νοεμβρίου 1989.

## Πηγές
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
* www.hellasarmy.gr 

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Τορπίλη
Σύρος IV (αρματαγωγό)

**Σύρος ΙV ([[Αρματαγωγό]]) / L-144**

Πρώην ‘LST 325’.
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Philadelphia Navy Yard, Philadelphia, Pa’. Καθελκύστηκε το 1942. Στην ενεργεία από τις 1 Φεβρουαρίου 1943. Παρελήφθη στις 29 Μαΐου 1964 στο Πόρτσμουθ της Βιργινίας των Η.Π.Α. από τον Πλωτάρχη Διον. Τρουπάκη. Εντάχθηκε στη δύναμη του Στολίσκου των πλοίων αποβάσεως.

## Πηγές

* http://www.hellenicnavy.gr

Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Ρας Ντασέν

**Ρας Ντασέν** (αμχ.ራስ ደጀን) είναι η ονομασία του υψηλότερου βουνού της Αιθιοπίας. Βρίσκεται στα βόρεια της χώρας, κοντά στην πόλη Γκοντάρ. Έχει ύψος 4550 μέτρα και Αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου Σίμιεν, που έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Η πρώτη ανάβαση στο βουνό έγινε από τους Γάλλους Φερρέ και Γκαλινιέ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://web.archive.org/web/20091028022914/http://www.geocities.com/Yosemite/1015/sim.htm
* https://web.archive.org/web/20110514125331/http://www.peakware.com/peaks.html?pk=215
* http://www.viewfinderpanoramas.org/elevmisquotes.html

Κατηγορία:Βουνά της Αιθιοπίας
Μπιβόνα

Η **Μπιβόνα** (ιταλικά: *Bivona*, σικελικά: *Vivona*) είναι ορεινή πόλη της Σικελίας τμήμα της επαρχίας του Ακράγαντα, στην Ιταλία. 

## Γεωγραφία
Η Μπιβόνα βρίσκεται 62 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Αγκριτζέντο. Έχει πληθυσμό 4.026 κάτοικους), οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, καλλιεργώντας κυρίως σιτηρά, εσπεριδοειδή και ελιές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα της Κοινότητας της Μπιβόνα 

Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Νουρεστάν (περιοχή)

Με το όνομα **Νουρεστάν**, ή **Νουριστάν**, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Χώρας, στα σύνορα με το Πακιστάν ακριβώς νότια του νομού Μπανταχσάν. Ο νομός του Νουρεστάν δημιουργήθηκε το 1989 μετά από απόσπαση τμημάτων όμορων νοτίων περιοχών όταν ανέλαβαν τη διοίκηση της περιοχής οι .

Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 9.200 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της, το 2002 αριθμούσε περί τους 112.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει σήμερα 8 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η λεγόμενη νουριστανί που είναι μείξη διαφόρων ιδιωμάτων.Πρωτεύουσα του νομού είναι η Παρούν, της ομώνυμης επαρχίας.

* Παλαιότερα μέχρι το 1896 η περιοχή αυτή ήταν γνωστή με το όνομα *Καφιριστάν* που σήμαινε «χώρα των απίστων». Τότε άρχισε ο εξιλαμισμός της περιοχής, το φως (νου η νουρ) της νέας θρησκείας. Το Νουρεστάν έχει μακρά ιστορία από την αρχαιότητα, από εδώ  και ο Μέγας Αλέξανδρος με το στρατό του.

## Επαρχίες
Οι 8 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Νουρεστάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Βάμα, η Βεϊγκάλ, η Καμντές, η Μαντόλ, η Μπάργκι Ματάλ, η Νουργκαράμ, η Ντου Αμπ, και η Παρούν όπου η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού.

## Πηγές
* *[[Πάπυρος Larousse Britannica]]* τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Προσόμοιο τροπάριο

**Προσόμοιον** ονομάζεται σε ένα σύνολο τροπαρίων τα τροπάρια εκτός τού πρώτου, που ακολουθούν το μέλος τού πρώτου από αυτά, το οποίο έχει ιδιαίτερη (δική του) μελωδική γραμμή και ονομάζεται αυτόμελο. Π.χ. στο Κοντάκιο ο πρώτος οίκος είναι αυτόμελο και οι υπόλοιποι προσόμοιοι αυτού.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει στον ειρμό (πρώτη στροφή) σε κάθε ωδή τού Κανόνα, όπου ο ειρμός έχει δικό του μέλος, ενώ οι υπόλοιπες στροφές (τροπάρια) της ωδής ακολουθούν πιστά το μέλος τού ειρμού.

Στα Λειτουργικά βιβλία, χειρόγραφα ή έντυπα δηλώνεται πάντοτε ο Ήχος και το αυτόμελο: "Προσόμοιον, Ήχος ..., προς το ...".

Το σύστημα αυτόμελο-προσόμοια έχουμε συνήθως στα Στιχηρά και τα Απόστιχα, δηλ. τροπάρια που άδονται μετά τους τελευταίους στίχους Ψαλμών, στην αρχή και το τέλος αντίστοιχα ακολουθιών, όπως είναι ο Εσπερινός και ο Όρθρος. Το πλήθος των τροπαρίων εξαρτάται από το μέγεθος της εορτής, που μπορεί Κανόνας της να είναι εις δ΄ ή εις ς΄ ή εις η΄ ωδές, όπως ορίζει το Τυπικό της Εκκλησίας.

## Πηγές
* Θεοχάρης Δετοράκης, *Βυζαντινή Υμνογραφία* (Πανεπιστημιακές παραδόσεις), Ηράκλειο2 1997.

## Δείτε επίσης
* Βυζαντινή μουσική

Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Κατηγορία:Λειτουργική
Ακρωτήριο Κάβο Γκρέκο

μικρογραφία|Ακρωτήριο Κάβο Γκρέκο

Το **Κάβο Γκρέκο** είναι ακρωτήριο αλλά και μικρή χερσόνησος στα νοτιοανατολικά της Κύπρου, στην Επαρχία Αμμόχωστου, ανάμεσα στη Αγία Νάπα και το Παραλίμνι. Η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη εθνικό δασικό πάρκο, ενταγμένο στο πρόγραμμα Φύση 2000 (*[[Natura 2000]]*), και καλύπτει έκταση 384,9 εκταρίων.

Στη θαλάσσια περιοχή του κάβο Γκρέκο υπάρχουν υποθαλάσσιες χαράδρες και σπήλαια και είναι δημοφιλές για κατάδυση. Αποτελεί σημαντικό σταθμό για μεταναστευτικά πουλιά και εκεί ζουν 71 είδη πανίδας, ενώ η χλωρίδα αποτελείται κυρίως από θάμνους. Τη μεγαλύτερη έκταση καλύπτει η Ακακία του είδους *Ακακία η κυανόφυλλη* (Acacia saligna= A. cyanophylla), η οποία όμως δεν αποτελεί ενδημικό είδος της Κύπρου και γίνονται έντονες προσπάθειες απομάκρυνσής της.

Στη θαλάσσια περιοχή του κάβο Γκρέκο έχουν βρεθεί από δύτες πολλά ναυάγια. Το 2007 βρέθηκε και ερευνήθηκε αρχαίο ναυάγιο του 2ου αιώνα μ.Χ. Στο ακρωτήριο λειτουργεί φάρος κατασκευασμένος από τους Βρετανούς, ο δεύτερος που κατασκευάστηκε στην Κύπρο μετά από αυτόν του κάστρου της Πάφου.

## Παραπομπές


Γ
Γ