open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τεχνητή Λίμνη Γερμασόγειας

Η **Τεχνητή λίμνη Γερμασόγειας** είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λεμεσού στην Κύπρο.

## Ιστορικό και πληροφορίες
Το μεγαλύτερο μέρος της Τεχνητής Λίμνης Γερμασόγειας βρίσκεται στις κοινότητες Ακρούντα και Φοινικάρια. Μικρότερο μέρος βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. Το νερό που συγκεντρώνει η τεχνητή λίμνη προέρχεται τον ποταμό Άμαθο.

Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα. Η κατασκευή του φράγματος ολοκληρώθηκε το 1968.

Η Τεχνητή Λίμνη Γερμασόγειας αποτελεί μέρος του Σχεδίου Νότιου Αγωγού.

Η Τεχνητή Λίμνη Γερμασόγειας υπερχείλισε πέντε φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα (2004, 13 Φεβρουαρίου 2012, 20 Ιανουαρίου 2019, 5 Ιανουαρίου 2020).

Η Τεχνητή Λίμνη Γερμασόγειας εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Γερμασόγειας υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λουτσιόπερκα, κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, κουνουπιέρης, λαβράκι, βλίκα, ηλιόψαρο, τιλάπια, γατόψαρο, αλβούρνος, πέρκα.

## Πολυμέσα

Αρχείο:Yermasogeia Dam 11.JPG
Αρχείο:Yermasogeia Dam 12.JPG
Αρχείο:Yermasogeia Dam 6.JPG
Αρχείο:Germasogeia Reservoir 05.jpg
Αρχείο:Germasogeia Reservoir 01.jpg
Αρχείο:Germasogeia Reservoir' spillway 04.jpg
Αρχείο:Germasogeia Reservoir' spillway 14.jpg
Αρχείο:Germasogeia Reservoir' spillway 17.jpg
Αρχείο:Germasogeia Reservoir' spillway 15.jpg
Αρχείο:Germasogeia Reservoir' spillway.webm
Αρχείο:Germasogeia Reservoir' spillway 2.webm


## Δείτε ακόμη
* Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου

## Παραπομπές

## Πηγές

*
*

Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λεμεσού
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου
Κατηγορία:Ακρούντα
Κατηγορία:Φοινικάρια
Κατηγορία:Γερμασόγεια
Montenegro Airlines

H **Montenegro Airlines** (μαυροβουνιακά: Монтенегро ерлајнс) είναι ο εθνικός αερομεταφορέας του Μαυροβουνίου. Η έδρα της αεροπορικής εταιρίας είναι στην Ποντγκόριτσα. Πραγματοποιεί πτήσεις σε όλη την Ευρώπη από το αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα και από το αεροδρόμιο Tivat.  

## Ιστορία
Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1994 από την κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Το πρώτο αεροσκάφος της ήταν ένα Fokker 28 Mk4000 (με το ψευδώνυμο "Lovćen") που αγοράστηκε σχεδόν δύο χρόνια αργότερα το 1996. Η πρώτη εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου του 1997 μεταξύ της Ποντγκόριτσα και του Μπάρι της Ιταλίας. 

Τον Απρίλιο του 2000, η Montenegro Airlines έγινε μέλος της Διεθνούς Ένωσης Αεροπορικών Μεταφορών (IATA). Τον Ιούνιο του 2000, απόκτησε το πρώτο από τα πέντε αεροσκάφη Fokker 100. Η αεροπορική εταιρεία εντάχθηκε στην Amadeus CRS στις 5 Μαρτίου 2003. Το 2004, οι πιλότοι της Montenegro Airlines ήταν οι πρώτοι στην περιοχή που έπρεπε να λάβουν το πιστοποιητικό IIIA.

Τον Αύγουστο του 2016, αναφέρθηκε ότι οι λογαριασμοί που ανήκουν στη Montenegro Airlines έχουν παγώσει, αφού η αεροπορική εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με τη δικαστική απόφαση σχετικά με την πληρωμή χρεών προς τον αερομεταφορέα της χώρας. Η Montenegro Airlines οφείλει στην εταιρεία περισσότερα από 15 εκατομμύρια δολάρια.  

## Προορισμοί
Από τον Ιούλιο του 2018, η Montenegro Airlines κάνει πτήσεις σε 21 διαφορετικούς προορισμούς, στη Δανία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στη Ρωσία, στην Αυστρία, στη Σλοβενία, στη Σερβία, στην Ελβετία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.
μικρογραφία|255x255εσ|Fokker 100, Montenegro Airlines

### Συμφωνίες κοινού κωδικού
Η Montenegro Airlines έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:  

*Adria Airways
* Air France
* Air Air 
* Alitalia 
* Austrian Airlines 
* Etihad Airways  
* S7 Airlines 

## Στόλος
μικρογραφία| Montenegro Airlines Embraer 195
### Σημερινός στόλος
μικρογραφία| Montenegro Airlines Fokker 100
Από τον Ιούλιο του 2018, ο στόλος του Montenegro Airlines αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη: 

### Παλαιότερα αεροσκάφη
Η αεροπορική εταιρεία είχε παλιά τα ακόλουθα αεροσκάφη:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες
Ελεάζαρ Αβαράν

Ο **Ελεάζαρ** Αβαράν ή ΧαΜακαμπί ή ΧαΧορανί ή Χορανί ή Χοράν, εβρ. אלעזר המכבי ή אלעזר המכבי ή אלעזר החורני (απεβ. 162 π.Χ.) από την Ασμοναϊκή δυναστεία συμμετείχε στην εξέγερση των Μακκαβαίων εναντίον των Σελευκιδών και σκοτώθηκε στη Μάχη του Βεθζαχαρία.

## Βιογραφία
Ήταν ο 4ος γιος του Ματταθία. Ηγέτες της εξέγερσης ήταν ο 3ος γιος Ιούδας Μακκαβαίος (167-160) και μετά ο 5ος γιος Ιωνάθαν Απφούς (161-143).

Λίγα γνωρίζουμε γι' αυτόν, εκτός από το τέλος του στη μάχη. Σύμφωνα με το χειρόγραφο του Αντιόχου, ο πατέρας του τον θεωρούσε ζηλωτή μεταξύ των ζηλωτών, όπως ο Πινχάς (Φινεχάς) της Π. Διαθήκης. Στο βιβλίο των *Μακκαβαίων* 2, 8:21-23 αναφέρεται, ότι ο Ελεάζαρ πριν από τη μάχη ανέγνωσε μπροστά στον λαό τμήμα της Π. Διαθήκης (Τανάκχ). Έπειτα ξεκίνησε η μάχη (Μακκαβαίων 3, 6:16-19).

Σύμφωνα με το βιβλίο των *Μακκαβαίων* 1, 6:43-46, κατά τη μάχη του Βεθζεχαρία, ο Ελεάζαρ είδε έναν πολεμικό ελέφαντα με ιδιαίτερο εξοπλισμό και πίστεψε, ότι έφερε τον Αντίοχο Ε΄ των Σελευκιδών. Αποφάσισε να διακινδυνεύσει τη ζωή του και να καρφώσει το δόρι του στην κοιλιά του ελέφαντα. Όμως ο σκοτωμένος ελέφαντας έπεσε επάνω του, σκοτώνοντάς τον επίσης. Παρά τις προσπάθειές του, ο μικρός στρατός των Ιουδαίων νικήθηκε στη μάχη. Ο ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος αναφέρει, ότι ο Ελεάζαρ, αν και σκότωσε πολλούς στρατιώτες του εχθρού, δεν είχε κάποιο πραγματικό αποτέλεσμα, εκτός από το όνομα που έκανε για τον εαυτό του. Σε άλλη εκδοχή του περιστατικού, από το χειρόγραφο (megillat) του Αντιόχου, το σώμα του Ελεαζάρου ανακαλύφθηκε βυθισμένο στα περιττώματα ενός ελέφαντα.

### Το παρωνύμιο Αβαράν
Όλα τα τέκνα του Ματταθία είχαν, εκτός από το κύριο όνομά τους, παρωνύμια (Μακκαβαίων 1, 2:1-5). Έτσι ο Ιούδας ονομάστηκε ΧαΜακαμπί (το σφυρί) και ο Ελεάζαρ κλήθηκε *Αβαράν*, δηλ. *αυτός που τρύπησε* (αναφορά στην επίθεσή του στον ελέφαντα) ή *το να είσαι λευκός* (ένεκα του λευκού δέρματός του).

### Ανάμνηση
Η αυτοθυσία του έγινε λαϊκό θέμα από τον Μεσαίωνα, όπου της δόθηκε αλληγορική σημασία, ως προεικόνιση της θυσίας του Χριστού για την ανθρωπότητα. Οι ζωγράφοι έλαβαν την ευκαιρία να σχεδιάσουν έναν ελέφαντα, όπως η χαλκογραφία του Φίλιπ-Τζέιμς ντε Λούθερμπουρκ του 1815.

Η Ισραηλινή επίκοιση "Ελεάζαρ" στο Γκους Ετζιόν, κοντά στη θέση της μάχης του Βεθ-Ζεχαρία, ονομάστηκε από αυτόν, καθώς και οδοί στην Ιερουσαλήμ και το Τελ-Αβίβ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Scullard, Howard Hayes (1974). The Elephant in the Greek and Roman World. Cornell Univ Press. p. 186. ISBN 978-0801409318.
* Megillat Antiochus. London: Jewish Antiquarian Society. 1851.
* "Avaran". Net Bible. Bible.org. Retrieved 18 November 2012.

Κατηγορία:Ασμοναϊκή δυναστεία
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2018-19

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2018–19 ήταν το 32ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων και με το νέο σύστημα που εφαρμόζεται εδώ και 2 χρόνια. Στην Α' φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, όπου στον 1ο συμμετείχαν οι 4 πρώτες ομάδες της περυσινής περιόδου και στον 2ο οι άλλες 4. Η πρώτη φάση ξεκίνησε στις 31 Οκτωβρίου και τελείωσε στις 8 Δεκεμβρίου 2018. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 21 Δεκεμβρίου και τελείωσε στις 30 Γενάρη. Η τρίτη φάση ξεκίνησε στις 9 Φεβρουαρίου και τελείωσε στις 13 Απριλίου 2019. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε στις 16 Μαΐου ο Ολυμπιακός για 10η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στην σειρά των τελικών με 3-2 της Βουλιαγμένης. 

## Α' φάση

### Α' όμιλος

### Β' όμιλος

## Πλέι οφ
Οι ημιτελικοί και ο μικρός τελικός κρίθηκαν στις 2 νίκες, ενώ ο μεγάλος τελικός στις 3.

Το πανόραμα των πλέι οφ:

### Ημιτελικοί

### Μικρός τελικός

### Μεγάλος τελικός

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας - Υδατοσφαίριση koe.org.gr
* Αποτελέσματα - Βαθμολογία Α1 Γυναικών περιόδου 2018-19 ydatosfairisigiaolous 

2018 2019
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2018
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019
Ιωάννης Γαδδί

Ο **Ιωάννης Γαδδί** ή Γκαντί ή Καντίς, εβρ. יוחנן הגדי (άκμασε τον 2ο αι. π.Χ.) από την Ασμοναϊκή δυναστεία συμμετείχε στην εξέγερση των Μακκαβαίων εναντίον των Σελευκιδών και ήταν από τις ηγετικές μορφές της.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ματταθία, ιερέα που ξεκίνησε της εξέγερση. Ηγέτες του κινήματος ήταν ο 3ος γιος Ιούδας Μακκαβαίος (167-160) και ο πέμπτος γιος Ιωνάθαν Απφούς (161-143).

Αναφέρεται για πρώτη φορά μαζί με τον πατέρα του: "Τις ημέρες εκείνες ο Ματταθίας γιος του Ιωάννη, ιερέας, μετακόμησε από την Ιερουσαλήμ στη Μοδεΐν. Είχε πέντε γιους, τον Ιωάννη τον λεγόμενο Γκαντί, τον Σίμωνα τον λεγόμενο Θασσί, τον Ιούδα τον λεγόμενο Μακκαβαίο, τον Ελεάζαρ τον λεγόμενο Αβαράν και τον Ιωνάθαν τον λεγόμενο Απφούς" (Μακκαβαίων 1 2:1-5).

Η επόμενη αναφορά σε αυτόν είναι η εξής: "Με αυτά που τους είπε ο Ιούδας, τους γέμισε θάρρος και τους έκανε έτοιμους να θυσιαστούν για τους νόμους τους και για τη χώρα τους. Έπειτα μοίρασε τον στρατό στα τέσσερα και έδωσε από ένα μέρος στους αδελφούς του Σίμωνα, Ιωσήφ (μάλλον λάθος του συγγραφέα, αντί του ορθού: Ιωάννη) και Ιωνάθαν· κάθε τμήμα είχε 1500 άνδρες. Ανέθεσε στον Ελεάζαρ να διαβάσει από το ιερό βιβλίο και του έδωσε το σύνθημα "Η βοήθεια του Θεού". Κατόπιν οδήγησε το πρώτο τμήμα του και εισήλθε στη μάχη εναντίον του Νικάνωρα (στρατηγού των Σελευκιδών)" (Μακκαβαίων 2, 10:1-8). Τη συνέχεια αναφέρει το Ταλμούδ, ο ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος και τα βιβλία των Μακκαβαίων 1,4:36-59 και 2, 10:1-8: οι αδελφοί ανέκτησαν και αφιέρωσαν ξανά τον Ναό της Ιερουσαλήμ· έκαναν την εορτή της Αφιέρωσης (Χανουκά).

### Το τέλος του
Οι τελευταία αναφορά στο όνομά του είναι τα γεγονότα γύρω από το τέλος του: "Ο Ιωνάθαν έστειλε τον αδελφό του Ιωάννη ως αρχηγό του πλήθους και ζήτησε από τους Ναβαταίους, που ήταν φίλοι του, άδεια να αποθηκεύσουν σε αυτούς τη μεγάλη ποσότητα αποσκευών που είχαν. Αλλά οι γιοί του Γιαμβρί από τη Μεδήβα βγήκαν και συνέλαβαν τον Ιωάννη και όλα όσα είχε και έφυγαν. Έπειτα από αυτό αναφέρθηκε στον Ιωνάθαν και τον αδελφό του Σίμωνα, ότι οι γιοί του Γιαμβρί εορτάζουν μεγάλο γάμο και οδηγούν τη νύφη, κόρη ενός μεγάλου ευγενούς της Χαναάν, από τη Ναδαβάθ με μεγάλη συνοδεία. Εκείνοι θυμήθηκαν το αίμα του αδελφού τους Ιωάννη και ανέβηκαν στο βουνό και κρύφτηκαν" (Μακκαβαίων 1, 9:35-38).

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Flavius Josephus's Antiquities of the Jews 12.6.1
* Shabbat 21b
* Flavius Josephus's Wars of the Jews 1.1.4

Κατηγορία:Ασμοναϊκή δυναστεία
Αγαθοκλής της Πέλλας

Ο **Αγαθοκλής** (άκμασε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Έλληνας ευγενής, που ήταν σύγχρονος τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας (βασ. 359-336).

## Βιογραφία
Ήταν γαιοκτήμονας στη Θεσσαλία, από την Κραννώνα. Ο πατέρας του μάλλον λεγόταν Αλκίμαχος. Με την κολακεία του έγινε στενός φίλος του Φιλίππου Β΄, που τον αναβίβασε σε υψηλό βαθμό. Τού χορηγήθηκε το δικαίωμα του Μακεδόνα πολίτη, γι' αυτόν και την οικογένειά του. Ο Αγαθοκλής συμμετείχε στα συμβούλια τού Φιλίππου Β΄. Ο βασιλιάς τον απέστειλε να διαπραγματευθεί με τους Περραιβούς και ο Αγαθοκλής τελικά ανέλαβε υπεύθυνος των εκεί ζητημάτων.

Υπάρχει πιθανότητα ο Φίλιππος Β΄ να τον αντάμειψε για τις υπηρεσίες του με ιδιοκτησίες στην Πέλλα. Ο Αγαθοκλής έγινε ευνοούμενος την Αυλή των Αργεαδών στην Πέλλα και οι οικογένειά του αφομοιώθηκε στη Μακεδονική κοινωνία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία Ελληνίδα, από τη Θεσσαλία, που ίσως λεγόταν Αρσινόη και είχε τέκνα:
* Αλκίμαχος της Απολλωνίας άκμασε τον 4ο αι. διπλωμάτης, διοικητής.
* Λυσίμαχος π. 360-281, από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄, βασιλιάς της Θράκης και γειτονικών περιοχών.
* Αυτόδικος ή Αυτόλυκος (γενν. αρχές ή μέσα της δεκαετίας του 340), ευγενής και αξιωματούχος.
* Φίλιππος απεβ. π. 328 π.Χ., στρατιωτικός υπό τον Αλέξανδρο Γ΄.

## Πηγές
* H.S. Lund, Lysimachus: A Study in Early Hellenistic Kingship, Routledge, 2002
* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006

Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Αγαθοκλής (γιος του Λυσίμαχου)

Ο **Αγαθοκλής** (, δεκαετίες του 320-310 - 284) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Έλληνας πρίγκιπας της Μακεδονίας με καταγωγή από τη Θεσσαλία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λυσιμάχου και της πρώτης συζύγου του Νίκαιας, κόρης του Αντιπάτρου επιμελητή της Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου. Αμφιθαλή αδέλφια της ήταν η Ευρυδίκη και η Αρσινόη Α΄.

Το 292 ο Αγαθοκλής εστάλη από τον πατέρα του εναντίων των Γαιτών, αλλά ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε. Ο βασιλιάς τους Δρομιχαίτης τον έστειλε πίσω στον πατέρα του ως ένδειξη καλής χειρονομίας. Ωστόσο ο Λυσίμαχος βάδισε εναντίον των Γαιτών, αλλά αιχμαλωτίστηκε και ο ίδιος. Ελευθερώθηκε από τον Δρομιχαίτη, έπειτα από υπόσχεση ότι θα μείνει πιστός, ανταλλαγή ευγενών ομήρων και το χέρι της κόρης του ως νύφης. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην εξιστόριση των γεγονότων στους διάφορους συγγραφείς: άλλος αναφέρει πως αιχμαλωτίστηκε μόνο ο Αγαθοκλής, άλλος μόνο ο Λυσίμαχος.

μικρογραφία|αριστερά|100px|Ο Λυσίμαχος, πατέρας του Αγαθοκλή.

Το 287 ο Αγαθοκλής εστάλη από τον πατέρα του εναντίον του Δημήτριο Α΄ της Μακεδονίας τον *Πολιορκητή*, που είχε εισβάλει στη Μ. Ασία για να αποσπάσει από τον Λυσίμαχο τη Λυδία και την Καρία. Σε αυτή την εκστρατεία ήταν επιτυχής: νίκησε τον Δημήτριο Α΄ και τον έδιωξε από τις επαρχίες του πατέρα του. Ο Αγαθοκλής επρόκειτο να διαδεχθεί τον πατέρα του και ήταν λαοφιλής μεταξύ των υπηκόων του, όμως το 284 εκτελέστηκε για προδοσία. Άλλες πηγές κατηγορούν τη μητριά του Αρσινόη Β΄ της Αιγύπτου ως κύρια αιτία, σε μία προσπάθειά της να θέση τον γιο της Πτολεμαίο τον Επίγονο ως διάδοχο, ενώ άλλες πηγές θεωρού, πως ο Λυσίμαχος έδρασε ανεξάρτητα με την πεποίθηση, ότι ο γιος του συνωμοτούσε εναντίον του.

Έπειτα από αυτό η χήρα του Αγαθοκλή, η Λυσάνδρα, διέφυγε με τα τέκνα της και τον Αλέξανδρο, γιο του Λυσιμάχου από τη Μακρίδα των Οδρυσών. Μετέβη στον Σέλευκο Α΄ στη Συρία, ο οποίος κήρυξε τον πόλεμο εναντίον του Λυσιμάχου, ως αποτέλεσμα της παιδοκτονίας που έπραξε. Το 281 στη μάχη στο Κορυπέδιον ο Λυσίμαχος σκοτώθηκε· τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους απεβίωσε και ο Σέλευκος Α΄.

### Νομίσματα
Ο ιστορικός Λούις Ρόμπερτ προτείνει, ότι το νόμισμα του έτους 300 με τα αρχικά ΑΓΑΘ. προέρχεται από την Αγαθόκλεια, πόλη της Μυσίας που ιδρύθηκε από τον Αγαθοκλή.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λυσάνδρα, κόρη του Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου και της Ευρυδίκης (κόρης του Αντιπάτρου Α΄). Είχαν τέκνα.

## Πηγές
* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Agathocles (2)", Boston, (1867)
* M. Getzel, Hellenistic settlements in Europe, the islands and Asia Minor, Cohen University of California Press, 1995
* W. Heckel, Who's who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006

Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Κατηγορία:Στρατηγοί της ελληνιστικής περιόδου
Κατηγορία:Στρατηγοί του Λυσίμαχου
Κατηγορία:Ελληνιστική Θράκη
Δημοκρατία του Ζακοπάνε

Ο όρος **Δημοκρατία του Ζακοπάνε** (πολωνικά: *Rzeczpospolita Zakopiańska*) αναφέρεται σε έδαφος της Γαλικίας, με επίκεντρο την πόλη Ζακοπάνε (σήμερα ευρισκόμενο στα νότια της Πολωνίας), το οποίο δημιούργησε δικό του κοινοβούλιο, την «Εθνική Οργάνωση», στις 13 Οκτωβρίου 1918. Κύριος στόχος του συγκεκριμένου κοινοβουλίου ήταν η προσχώρηση σε ένα ανεξάρτητο πολωνικό κράτος.

Στις 30 Οκτωβρίου, η Δημοκρατία του Ζακοπάνε διακήρυξε την ανεξαρτησία της από την Αυστροουγγαρία. Προσαρτήθηκε στην προσφάτως ανεξαρτητοποιημένη Πολωνία στις 16 Νοεμβρίου 1918.

Πρόεδρος της συγκεκριμένης δημοκρατίας ήταν ο Πολωνός συγγραφέας Στέφαν Ζερόμσκι.

## Δείτε επίσης
* Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
* Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία

## Παραπομπές


Ζακοπανε
Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη
Κατηγορία:Ζακοπάνε
Αλέξανδρος (γιος του Λυσίμαχου)

Ο **Αλέξανδρος** (άκμασε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν πρίγκιπας της Μακεδονίας, με καταγωγή από τη Θεσσαλία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λυσιμάχου, ενός από τους επιγόνους τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Θράκης και γύρω περιοχών και της παλλακίδας του Μακρίδας των Οδρυσών.

Ο Λυσίμαχος από την πρώτη σύζυγό του Νίκαια είχε γιο τον Αγαθοκλή και από τη δεύτερη Αρσινόη Β΄ είχε γιο τον Πτολεμαίο τον Επίγονο. Το 284 ο Αγαθοκλής κατηγορήθηκε για συνωμοσία και φονεύτηκε με εντολή του πατέρα του· ίσως η αιτία γι' αυτό να είναι η Αρσινόη Β΄. Τότε η σύζυγος τού Αγαθοκλή, η Λυσάνδρα, πήρε τα παιδιά της και με τον Αλέξανδρο διέφυγαν στη Συρία, όπου ζήτησαν τη βοήθεια του Σελεύκου Α΄. Πράγματι ο Σέλευκος Α΄ κήρυξε τον πόλεμο εναντίον του παιδοκτόνου και το 281 στη μάχη στο Κορυπεδίον της Φρυγίας ο Λυσίμαχος σφαγιάστηκε. 

Ο Αλέξανδρος μετέφερε το πτώμα τού πατέρα του στη Λυσιμάχια και το έθαψε σε τύμβο μεταξύ των πόλεων Καρδίας και Πακτύας. Το μνημείο το είδε ο Παυσανίας τέσσερις αιώνες μετά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Polyaenus, vi. 12
* Smith, William (1867). "Alexander". In William Smith. Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. 1. Boston: Little, Brown and Company. p. 118.
* Pausanias, Description of Greece i. 10. ~ 4, 5
* Appian, Syr. 64

Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Κατηγορία:Ελληνιστική Θράκη
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες του 3ου αιώνα π.Χ.
Δήμος Πλάσνιτσα

Ο **Δήμος Πλάσνιτσα** ( ) είναι δήμος στο δυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοδυτικής Στατιστικής Περιφέρειας. Πλάσνιτσα ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Πλάσνιτσα.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Πλάσνιτσα συνορεύει με:
*τον Δήμο Μακέντονσκι Μπροντ στα βορειοανατολικά
*τον Δήμο Κρουσόβου στα νοτιοανατολικά
*τον Δήμο Κίτσεβο στα νοτιοδυτικά, δυτικά και βορειοδυτικά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Άμαθος

Ο **Άμαθος** (ή **Ποταμός της Γερμασόγειας**) είναι ποταμός της Κύπρου. Στην πορεία του, κατασκευάστηκε φράγμα το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Τεχνητής Λίμνης Γερμασόγειας, η οποία παρέχει νερό άρδευσης σε μια μεγάλη περιοχή.

## Φωτογραφίες

Germasogeia Reservoir' spillway 12.jpg|Ο υπερχειλιστής της τεχνητής λίμνης Γερμασόγειας.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Λεμεσού
Πετρόλοφος Έβρου

Ο **Πετρόλοφος** είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 460 μέτρων

## Γενικά στοιχεία
Ο Πετρόλοφος βρίσκεται στα δυτικά όρια του νομού με το νομό Ροδόπης και κοντά στον Ερυθροπόταμο. Απέχει 60 χιλιόμετρα δυτικά από το Σουφλί και 85,5 χιλιόμετρα βόρεια από την Αλεξανδρούπολη. Το χωριό συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια και οι κάτοικοί του είναι Κιζιλμπάσηδες, μια αλεβίτικη αίρεση Μπεκτασήδων. Αξιοθέατα θεωρούνται η δίτοξη γέφυρα στην τοποθεσία "Πούσαριτς"  και ο νερόμυλος με το μαντάνι για την επεξεργασία των μάλλινων στη τοποθεσία "Σουλεϊμάν Ντερέ".

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μικρού Δερείου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μικρό Δέρειο, το Γέρικο, το Γονικό, το Μέγα Δέρειο, τη Ρούσσα και το Σιδηροχώρι αποτελούν την δημοτική κοινότητα του Μικρού Δερείου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ορφέα του δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του είναι 112 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Πομακοχώρια
Πολιορκία της Πράγας

Η **Πολιορκία της Πράγας** ήταν η ανεπιτυχής απόπειρα, εκ μέρους πρωσικού στρατού υπό την ηγεσία του Φρειδερίκου του Μέγα, για την κατάληψη της αυστριακής πόλης της Πράγας, κατά την διάρκεια του Τρίτου Σιλεσιανού Πολέμου (Επταετής Πόλεμος). Έλαβε χώρα κατά την διάρκεια του Μαΐου του 1757, αμέσως μετά την Μάχη της Πράγας. Ο Φρειδερίκος παρά το γεγονός πως είχε κερδίσει την συγκεκριμένη μάχη, είχε σημαντικές απώλειες , με 14.300 νεκρούς στρατιώτες, κι έτσι το στράτευμά του δεν ήταν επαρκώς ισχυρό προκειμένου να επιτεθεί στην Πράγα. Γιαυτό ο Φρειδερίκος αποφάσισε την πολιορκία της πόλης, ελπίζοντας να την υποχρεώσει σε συνθηκολόγηση, μέσω της έλλειψης προμηθειών. Συνολικά, 40.000 Αυστριακοί στρατιώτες ήταν εγκλωβισμένοι εντός της πόλης, χωρίς ωστόσο να είναι επαρκώς ισχυροί προκειμένου να εξετάσουν το ενδεχόμενο πραγματοποίησης εξόδου. Ο Φρειδερίκος επιχείρησε να λάβει πληροφορίες για την κατάσταση εντός της πόλεως της Πράγας, αποστέλλοντας τον εγκληματία Κρίστιαν Αντρέας Κέζεμπιρ αρκετές φορές εντός της πολιορκημένης πόλης.

Σε βοήθεια της Πράγας έσπευσε Αυστριακό στράτευμα υπό την ηγεσία του Κόμη φον Ντάουν που πραγματοποίησε ξαφνική πορεία προς τα βόρεια, θέτοντας σε κίνδυνο τις γραμμές ανεφοδιασμού του Φρειδερίκου, με συνέπεια, ο τελευταίος, να υποχρεωθεί σε λύση της πολιορκίας και να βαδίσει προς την κατεύθυνσή του με απώτερο στόχο να επιτεθεί. Ο Φρειδερίκος ηττήθηκε κατά την διάρκεια της επακόλουθης μάχης στο Κολίν. Το στράτευμά του πλέον ήταν αρκετά αποδυναμωμένο προκειμένου να είναι σε θέση να συνεχίσει την Πολιορκία της Πράγας, με συνέπεια να υποχρεωθεί σε πλήρη απόσυρση από την Βοημία. Το συγκεκριμένο γεγονός αποτέλεσε ορόσημο για τους Πρώσους, καθώς έκτοτε ουδέποτε βρέθηκαν σε παρόμοια πλεονεκτική θέση και το μεγαλύτερο μέρος του υπολοίπου της χρονικής διάρκειας του πολέμου το πέρασαν πολεμώντας εντός των υπό την κατοχή τους εδαφών. Πάραυτα, οι Πρώσοι επιχείρησαν μία ακόμη εισβολή εντός αυστριακών εδαφών, κατά την διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους, η οποία κατέληξε στην αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του Όλομοουτς.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  

Πραγα
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Πράγας
Πολιορκια της Πραγας
Κατηγορία:Μάχες της Πρωσίας
Κατηγορία:Μάχες της Αυστρίας
Πραγα
Κατηγορία:Μάχες του Φρειδερίκου του Μέγα
Κατηγορία:18ος αιώνας στην Πράγα
Κατηγορία:18ος αιώνας στη Βοημία
Κατηγορία:Μάχες στη Βοημία
Κατηγορία:Μάχες των Σιλεσιανών Πολέμων
Διάθημα

Το **διάθημα** είναι στρατιωτικός όρος που χρησιμοποιείται συνήθως στο Πυροβολικό και από ομάδες υποστηρίξεως όλμων πεζικού. Εκφράζει την δεξιόστροφος οριζόντια γωνία που µετρείται από το Βορρά προς το στόχο (κινητός ή ακίνητος). Αν η µέτρηση γίνεται µε αφετηρία τον Μαγνητικό Βορρά ονοµάζεται *Μαγνητικό ∆ιάθηµα* (Αζιµούθιο). Αν η µέτρηση γίνεται µε αφετηρία τον Βορρά τετραγωνισµού (όπως σε χάρτες, αεροφωτογραφίες κλπ.) ονομάζεται *∆ιάθηµα Τετραγωνισµού*.

## Πηγές


Κατηγορία:Στρατιωτική ορολογία
Λέων Χαμαιδράκων

Ο **Λέων Χαμοδράκων** ή **Χαμαιδράκων** ήταν ανώτερος Βυζαντινός αξιωματικός του Παλατιού, κατέχοντας την θέση του *πρωτοβεστιάριου,* κατά την διάρκεια της βασιλείας του Θεόφιλου (829–843). Αναφέρεται νωρίς στη βασιλεία του Θεόφιλου λαμβάνοντας μέρος στην έρευνα των δολοφόνων του Λέοντος Ε' του Αρμένιου (813–820), και ξανά αργότερα, όταν υπερασπίστηκε τον Μανουήλ τον Αρμένιο από τις κατηγορίες εναντίον του τελευταίου για προδοσία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Αντρέα Νάλες

Η **Αντρέα Μαρία Νάλες** (*Andrea Maria Nahles*, 20 Ιουνίου 1970) είναι Γερμανίδα πολιτικός (SPD). Είναι από τις 22 Απριλίου 2018 πρόεδρος του SPD και από τις 27 Σεπτεμβρίου 2017 πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD στην Μπούντεσταγκ. Προηγουμένως ήταν από το 2013 έως το 2017 ομοσπονδιακή Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων στην τρίτη κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ και από το 2009 έως το 2013 ο γενική γραμματέας του SPD.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί του SPD
Κατηγορία:Γερμανοί υπουργοί
Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί
BMW X4

330px|thumb|right|BMW X4 xDrive20d M Sport Automatic 2.0 του 2018.
Η **BMW X4** είναι ένα compact πολυτελές SUV αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW από το 2014, στο εργοστάσιό της στη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ. 

## Πρώτη γενιά (F26, 2014 - 2018)
αριστερά|μικρογραφία|F26 BMW X4.
μικρογραφία|F26 BMW X4.

Το μοντέλο παρουσιάστηκε στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης το 2014,  ακολουθούμενο από την 13η Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου στο Πεκίνο το 2014, και στο 22ο Auto Mobil International Leipzig 2014. Τα πρωταρχικά μοντέλα περιελάμβαναν τα xDrive20i, xDrive28i, xDrive35i, xDrive20d, xDrive30d και xDrive35d.

Η έκδοση M Performance M40i ανακοινώθηκε το 2015. Αποκαλύφθηκε επίσημα στο Auto Show του Ντιτρόιτ των ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2016, ενώ παράγει 355 ιππους από τον υπερτροφοδοτούμενο 6-κύλινδρο κινητήρα. Η επιτάχυνση 0-100 χλμ. / ώρα έρχεται σε μόλις 4,7 δευτερόλεπτα.

## Δεύτερη γενιά (G02, 2018 - σήμερα)
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|G02 BMW X4.
εναλλ.=|μικρογραφία|G02 BMW X4.

Το μοντέλο παρουσιάστηκε στα τέλη του 2017 και μοιράζεται την πλατφόρμα και τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού με την τρίτη γενιά της BMW X3. Οι διαθέσιμες εκδόσεις περιλαμβάνουν τα xDrive30i, xDrive20d, xDrive30d, xDriveM40i και xDriveM40d.

Στη Βόρεια Αμερική, το BMW X4 δεύτερης γενιάς κυκλοφόρησε το δεύτερο τρίμηνο του 2018 για τη σεζόν (model year) του 2019. Διατίθεται στις εκδόσεις xDrive30i και M40i. Η τιμολόγηση ξεκινά από τα $ 50.450 για το xDrive30i και από τα $ 60.450 για το M40i.

## Παραγωγή και πωλήσεις
Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και η ετήσια παραγωγή της BMW X4. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). 

## Αναφορές



X4
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Πύλη της Κολάσεως (Μάαστριχτ)

Η **Πύλη της Κολάσεως** (ολλανδικά: *Helpoort*) είναι παλαιά μεσαιωνική πύλη της πόλης του Μάαστριχτ, στην Ολλανδία. Ευρισκόμενη εντός του Γιέκερβαρτιρ, γεγονός το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να είναι γνωστή και ως *Πύλη του Γιέκερ*, ήταν τμήμα του πρώτου οχυρωματικού συστήματος της πόλεως. Οφείλει την ονομασία της στο γεγονός πως ευρίσκεται επί προεκτάσεως της παλαιάς «Οδού της Κολάσεως» (ολλανδικά: *Helstraat*), η οποία, στη συνέχεια, μετονομάστηκε ως Οδός Αγίου Βερνάρδου (ολλανδικά: *Sint Bernardusstraat*). Χρονολογείται από το τρίτο τέταρτο του 13ου αιώνα, γεγονός το οποίον την καθιστά ως την παλαιότερη μεσαιωνική πύλη στην Ολλανδία. Ως αποτέλεσμα, είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των κατηγοριοποιημένων μνημείων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στην Ολλανδία
Φίλιππος (γιος του Λυσίμαχου)

Ο **Φίλιππος** (297/6 - 279 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Έλληνας πρίγκιπας από τη Μακεδονία, με καταγωγή από τη Θεσσαλία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, της Μ. Ασίας & της Μακεδονίας και της τρίτης συζύγου του Αρσινόης Β΄, κόρης του Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου. Αμφιθαλή αδέλφια του ήταν οι μεγαλύτεροι Πτολεμαίος ο Επίγονος και Λυσίμαχος.

Ο πατέρας του ήταν ένας από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου στην Αυτοκρατορία του. Είχε πρώτα νυμφευτεί τη Νίκαια και είχε αποκτήσει τέκνα τον Αγαθοκλή, την Ευρυδίκη και την Αρσινόη Α΄. Έπειτα νυμφεύτηκε την Άμαστρη. Από την παλλακίδα του Μακρίδα των Οδρυσών είχε γιο τον Αλέξανδρο.

Ο Φίλιππος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έφεσο, που για ένα διάστημα ονομαζόταν Αρσινόεια προς τιμήν της μητέρας του. Το 282 η μητέρα του κατηγόρησε τον Αγαθοκλή για συνωμοσία και ο πατέρας του διέταξε την εκτέλεση αυτού. Τότε η σύζυγος του Αγαθοκλή, η Λυσάνδρα με τα τέκνα της και τον Αλέξανδρο διέφυγαν στη Βαβυλώνα, στον Αυλή του Σελεύκου Α΄ της Συρίας και ζήτησαν την επέμβασή του. Ο βασιλιάς βρήκε αφορμή να επεκτείνει την επικράτειά του: το 281 στη μάχη στο Κορυπέδιον της Φρυγίας νίκησε τον Λυσίμαχο, ο οποίος φονεύθηκε. Ο Σέλευκος Α΄ πρόσθεσε τη Μ. Ασία και μέρος της Θράκης στις κτήσεις του. 

Η μητέρα του κράτησε τον έλεγχο του Αιγαίου ως μέρος του βασιλείου του ανδρός της. Έπειτα η Αρσινόη Β΄ και τα τέκνα της μετακινήθηκαν στην Κασσάνδρεια (πρώην Ποτίδαια, στον ισθμό της χερσονήσου της Κασσάνδρας). Με σκοπό να εξασφαλίσει την ασφάλεια της οικογένειάς της και τη διαδοχή στον Πτολεμαίο Επίγονο, η Αρσινόη Β΄ παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό της Πτολεμαίο Κεραυνό.

Αυτός είχε αποκλειστεί από τη διαδοχή στην Αίγυπτο από τη μητριά του, έτσι έφυγε στον Σέλευκο Α΄. Εκεί, μετά τη μάχη στο Κορυπέδιον, φόνευσε τον Σέλευκο Α΄ με σκοπό να τον διαδεχθεί, αλλά τελικά διέφυγε στη Λυσιμάχια της Θράκης. Όταν απεβίωσε ο Λυσίμαχος, ο στρατός ανακήρυξε τον Πτολεμαίο Κεραυνό βασιλιά της Θράκης και της Μακεδονίας (281-279), η οποία επεκτεινόταν ως τη νότιο Ελλάδα. Ο γάμος ήταν για πολιτικούς σκοπούς και δεν ήταν ευτυχής. Ο Κεραυνός ενίσχυσε τη θέση του τόσο, που η Αρσινόη Β΄ συνωμότησε εναντίον του, όσο εκείνος απουσίαζε σε εκστρατεία. Αυτός έκανε γρήγορα αντίποινα: κατέλαβε την Κασσάνδρεια και σκότωσε τους γιούς της Λυσίμαχο και Αλέξανδρο. Η Αρσινόη Β΄ και ο πρωτότοκος Πτολεμαίος Επίγονος κατάφεραν να διαφύγουν στην Αίγυπτο, στον αδελφό της Πτολεμαίο Β΄. Εκεί η Αρσονόη Β΄ κατάγγειλε για συνωμοσία τη σύζυγο τού Πτολεμαίου Β΄, ο οποίος τη χώρισε και την εξόρισε. Μετά η Αρσινόη Β΄ παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Β΄. 

Η Αρσινόη Β΄ απεβίωσε μέσα στο διάστημα 270-260. Έπειτα από αυτό ο Πτολεμαίος Β΄ δήλωσε τα τρία τέκνα του ως τέκνα της Αρσινόης Β΄ και τον Πτολεμαίο Επίγονο γιο του.

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* H. Bengtson, Griechische Geschichte von den Anfängen bis in die römische Kaiserzeit, C.H.Beck, 1977
* R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995
* G. Hölbl, A History of the Ptolemaic Empire, Routledge, 2001

Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Τεχνητή Λίμνη Άχνας

Η **Τεχνητή λίμνη Άχνας** είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Αμμοχώστου στην Κύπρο.

## Ιστορικό και πληροφορίες
Η Τεχνητή Λίμνη Άχνας βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Άχνας, στην περιοχή η οποία ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα. Η κατασκευή του φράγματος ξεκίνησε στα μέσα του 1986 και ολοκληρώθηκε το 1987.

Το νερό στην Τεχνητή Λίμνη Άχνας δεν προέρχεται από κάποιον ποταμό. Μεταφέρεται μέσω του Νότιου Αγωγού, κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες. Η μεταφορά του νερού γίνεται από τεχνητές λίμνες στη νοτιοδυτική περιοχή της Κύπρου. Το νερό που αποθηκεύεται στην Τεχνητή Λίμνη Άχνας χρησιμοποιείται για τον εμπλουτισμό του υδροφορέα της περιοχής των Κοκκινοχωρίων και για την άρδευση μέσω των γεωτρήσεων.

Η Τεχνητή Λίμνη Άχνας εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών. Στην Τεχνητή Λίμνη Άχνας υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, κουνουπιέρης, λαβράκι, ηλιόψαρο, τιλάπια, γατόψαρο, αστακός.

Η Τεχνητή Λίμνη Άχνας είναι ενταγμένη, από το 2008, στο δίκτυο Natura 2000 ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας, λόγω της πλούσιας πτηνοπανίδας, που φιλοξενεί.

## Δείτε ακόμη
* Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου

## Παραπομπές

## Πηγές

*
*
*

Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Αμμοχώστου
Κατηγορία:Άχνα
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου
Λύρα Έβρου

Η **Λύρα** είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 20 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Λύρα βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία σε απόσταση 53 χιλιομέτρων βορειοανατολικά από την Αλεξανδρούπολη και 14 χιλιομέτρων νότια από το Σουφλί. Είναι κτισμένη δίπλα στον χείμαρρο Μαυρόρεμα που καταλήγει στον Έβρο και στα ανατολικά όρια του του Εθνικού Πάρκου Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου. Δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Αρδανίου - Ορεστιάδας. Η Λύρα πριν την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμών κατοικείτο από τουρκικές οικογένειες και ονομαζόταν *Ελκιντζί*. Το 1923 ήρθαν και εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τα χωριά Μαυροπήγαδο, Κιουπλί, Δοκάρι, και Μοναστηράκι της Ανατολικής Ρωμυλίας (Θράκης). Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα  Κορνοφωλεάς. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λύρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τυχερού του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 117 κατοίκους από 185 το 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Λυσίμαχος (αποσαφήνιση)

Ο Λυσίμαχος μπορεί να είναι ένας από τους εξής:
* Λυσίμαχος (Α΄) βασιλιάς της Θράκης, της Μ. Ασίας και της Μακεδονίας (απεβ. 281 π.Χ.)
* Λυσίμαχος (γιος του Λυσίμαχου) ο νεότερος, γιος της Αρσινόης Β΄. Απεβ. σχεδόν 18 ετών.
* Λυσίμαχος της Τελμησσού ή Λυσίμαχος Β΄, γιος του Πτολεμαίου του Επιγόνου και διάδοχός του στο μικρό βασίλειο της Τελμισσού, υποτελές των Πτολεμαίων της Αιγύπτου.
* Λυσίμαχος της Αιγύπτου, γιος του Πτολεμαίου Β΄ της Αιγύπτου.

* Λυσίμαχος Σαραφιανός ιατρός, βουλευτής Χαλκίδας· 1916-2002.
* Λυσίμαχος Μαυρίδης αστρονόμος· 1928-2011.
Ταύρη Έβρου

μικρογραφία|Αύλειος χώρος εκκλησίας Αγίου Γεωργίου
μικρογραφία|Πλαϊνή όψη εκκλησίας Αγίου Γεωργίου
Η **Ταύρη** είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου το οποίο βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία σε απόσταση 42 χιλιομέτρων βορειοανατολικά από την Αλεξανδρούπολη και 24,5 χιλιομέτρων νότια από το Σουφλί. Στο χωριό μετά το 1923 και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πολυάριθμοι πρόσφυγες, που αποτέλεσαν ουσιαστικά το σύνολο του πληθυσμού του. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τυχίου. Με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, μαζί με τον Προβατώνα και τη Θυμαριά αποτελούν την τοπική κοινότητα Προβατώνος που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τυχερού, του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 60 κατοίκους.

Ορόσημο για τους ντόπιους και τους επισκέπτες αποτελεί το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, όπου κάθε χρόνο ανήμερα της γιορτής του, πραγματοποιείται η καθιερωμένη πανηγυρική δοξολογία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Γυναίκες στο Μαυροβούνιο

δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ|Πορτρέτο μιας γυναίκας στο Μαυροβούνιο που έζησε το 1865, ζωγραφισμένη από τον Γιαροσλάβ Τσέρμακ.
Οι **γυναίκες στο Μαυροβούνιο** , αναφέρονται επίσης ως Μαυροβούνιες,  ανήκουν στη πληθυσμιακή ομάδα των Νοτίων Σλάβων. Μια πρώτη περιγραφή των γυναικών από το Μαυροβούνιο προέρχεται από μια στήλη στους *New York Times* στις 5 Νοεμβρίου 1880, όπου σύμφωνα με την εφημερίδα "Η Μαυροβούνια γυναίκα έχει ίσο μερίδιο της εργασίας με τον άνδρα στο χώρο εργασίας και κάνει όλες τις μεταφορές" σε σχέση με το ταξίδι με άλογο, στις βόλτες και άλλες μορφές μεταφοράς με ζώα. Η εφημερίδα περιγράφει ότι ασχολούνται και με το πλέξιμο μεταξύ άλλων.

Το ύψος των γυναικών στο Μαυροβούνιο είναι κατά μέσο όρο 1.71 μέτρα, γεγονός που τις κατατάσσει στις υψηλότερες γυναίκες στον κόσμο .

## Κατάσταση στην κοινωνία
Οι γυναίκες στο Μαυροβούνιο μπορεί να ζουν σε μια μαυροβουνιακή συντηρητική και πατριαρχική κοινωνία του ή σε μητριαρχική κοινωνία ανάλογα με την περιοχή της κατοικίας τους. Σε μια οικογενειακή μονάδα που προΐσταται ένας άνδρας, μια γυναίκα μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για τον άνθρωπο όσον αφορά το θέμα της οικογένειας. Στη σύγχρονη εποχή, οι Μαυροβούνιοι έχουν μια "συμπεριφορά φροντίδας" για τις γυναίκες τους.

## Ποσοστό γονιμότητας
Σε έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρεται ότι το ποσοστό γονιμότητας (σύνολο γεννήσεων ανά γυναίκα) στο Μαυροβούνιο μειώθηκε την περίοδο  2002 έως το 2010. Η τάση μείωσης ήταν από το 1.77 παιδιά ανά γυναίκα το 2002, στη συνέχεια έφτασε το 1.68, το 2008, και το 2010 έφτασε στο 1.66.

## Αξιοσημείωτες Μαυροβούνιες γυναίκες

### Βασίλισσα της Ιταλίας
Η Έλενα του Μαυροβουνίου (1873-1952), κόρη του πρώην βασιλιά του Μαυροβουνίου, η οποία έγινε Βασίλισσα της Ιταλίας. Ο Άγγλος ιστορικός Ντένις Μακ Σμιθ περιγράφει την Έλενα του Μαυροβουνίου ως βασίλισσα της Ιταλίας, καθώς και ως την πιο διάσημη μαυροβούνια γυναίκα στην ιστορία. Η Έλενα του Μαυροβουνίου ήταν σε θέση να πείσει το σύζυγό της Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, που ήταν κατά την εποχή εκείνη Βασιλιάς της Ιταλίας, να επιβάλει στον Μπενίτο Μουσολίνι τη δημιουργία του ανεξάρτητου κράτους του Μαυροβουνίου ενάντια στις επιθυμίες της φασιστικής Κροατίας και των Αλβανών (που ήθελαν να προσαρτήσουν εδάφη του Μαυροβουνίου). Ο ανιψιός της Πρίγκιπας Μιχαήλ δεν δέχτηκε το προσφερόμενο στέμμα και το έδωσε στον Πέτρο Β΄ της Γιουγκοσλαβίας.

### Πρώτη γυναίκα γιατρός
Μια άλλη αξιοσημείωτη γυναίκα από το Μαυροβούνιο ήταν η Ντίβνα Μπέκοβιτς (1886-1944), η πρώτη γυναίκα γιατρός στο Μαυροβούνιο. Εκτός από ιατρός κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν ανθρωπίστρια και μεταφράστρια. Μετέφρασε το έργο *Το Στεφάνι του Βουνού* στα γαλλικά (επίσης γνωστό ως *Το Βουνό του Στεφανιού)* από την Μαυροβουνιακή γλώσσα, το οποίο είναι πολύ γνωστό έργο στη σερβική λογοτεχνία. Γράφτηκε από τον Πρίγκιπα-Επίσκοπο και ποιητή Πέταρ Β΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος. Μετέφρασε διάφορα έργα όπως τα έργα του σέρβου ποιητή Γιόβαν Γιοβάνοβιτς Ζμάι.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γυναίκες ανά χώρα
Κατηγορία:Κοινωνία του Μαυροβουνίου
Λυσίμαχος της Τελμησσού

O **Λυσίμαχος** (άκμασε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ή Λυσίμαχος Β΄ ήταν Έλληνας πρίγκιπας από τη Λυκία της Μ. Ασίας, που υπηρέτησε ως βασιλιάς της Τελμησσού, υποτελής των Πτολεμαίων της Αιγύπτου.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Πτολεμαίου Α΄ του Επιγόνου και μίας ανώνυμης Ελληνίδας αριστοκράτισσας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Επίγονος της Τελμησσού. Ο πατέρας του ήταν γιος του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, Μ. Ασίας & Μακεδονίας και της Αρσινόης Β΄, κόρης του Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου. Ο Πτολεμαίος ο Επίγονος είχε υιοθετηθεί από τον Πτολεμαίο Β΄, που τον όρισε συμβασιλιά του, αλλά όταν εξεγέρθηκε, ο Πτολεμαίος Β΄ τον έπαυσε από διάδοχό του και τον όρισε βασιλιά της Τελμισσού, υποτελή του.

Ο Λυσίμαχος Β΄ γεννήθηκε όσο ο πατέρας του ήταν συμβασιλιάς (267-259) με τον Πτολεμαίο Β΄ στην Αλεξάνδρεια, ή μετά όταν ο πατέρας του έγινε ηγεμόνας (259-240) στην Τελμησσό της Λυκίας. Λίγα γνωρίζουμε για τον Λυσίμαχο Β΄, πριν διαδεχθεί τον πατέρα του.

Το 246 απεβίωσε ο Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης. Ο Πτολεμαίος Επίγονος είχε φροντίσει για τα δημόσια κτήρια και είχε μεριμνήσει για ένα απλούστερο φορολογικό σύστημα. Για την καλή του διοίκηση τιμήθηκε με διάταγμα τού εξαδέλφου του Πτολεμαίου Γ΄. Αυτό δίνει προνόμια και στον φίλο του Αριστέα Κλεάνδρου, Μακεδόνα, που ζήτησε κατόπιν επιστολής του. Λίγο μετά ο πατέρας του απεβίωσε το 240 και μάλλον μετά τον διαδέχθηκε ο Λυσίμαχος. Το 222 απεβίωσε ο Πτολεμαίος Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ. Ο Λυσίμαχος κυβέρνησε, ώσπου απεβίωσε το 206· το 204 απεβίωσε και ο 2ος εξάδελφός του Πτολεμαίος Δ΄.

Σύμφωνα με σωζόμενες επιγραφές της Τελμησσού, ο Λυσίμαχος δεν φαίνεται να έλαβε βασιλικό τίτλο· μάλλον αναγνώριζε την εξουσία των Πτολεμαίων της Αιγύπτου. Φαίνεται, ότι η σχετική αυτονομία του αυξανόταν. Από το 222 η δύναμη των Πτολεμαίων άρχισε να μειώνεται εκτός της Αιγύπτου δραματικά, έτσι ο Λυσίμαχος και η οικογένειά του θα μπορούσαν να αποτάξουν την επικυριαρχία της Αλεξάνδρειας. Από ένα σημείο και μετά αυτός και οι οικείοι του απολάμβαναν εξαίρετες, καρδιακές σχέσεις με τον Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο των Σελευκιδών (βασ. 222-187), εχθρό των Πτολεμαίων, που την περίδο αυτή επέκτεινε την εξουσία του στη Μ. Ασία. Όταν ο Λυσίμαχος απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο γιος του Πτολεμαίος Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος Ελληνίδα και είχε τέκνο:
* Πτολεμαίος Β΄ άκμασε 250-200, ηγεμόνας της Τελμησσού.

## Πηγές
* R.S. Bagnall, The administration of the Ptolemaic possessions outside Egypt, Brill Archive, 1976
* R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995

Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Vsesvit

Το ***Vsesvit*** (, *Βσεσβίτ*) είναι ουκρανικό περιοδικό που εκδίδει αποκλειστικά μεταφράσεις της παγκόσμιας κλασικής και σύγχρονης λογοτεχνίας, καλύπτοντας διαφορετικές πτυχές της πολιτιστικής, καλλιτεχνικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής σε όλα τα μέρη του κόσμου. Η ουκρανική λέξη *Βσεσβίτ* μεταφράζεται ως «Σύμπαν».

Το *Βσεσβίτ* είναι το παλαιότερο και πιο αναγνωρισμένο ουκρανική λογοτεχνικό περιοδικό, το οποίο ιδρύθηκε το 1925 από τους εξέχοντες ουκρανούς συγγραφείς Βασίλ Ελλάν-Μπλακίτνι, Μίκολα Χβιλίοβι και Αλεξάντερ Ντοβζένκο. Το περιοδικό έχει μεταφράσει πάνω από 500 μυθιστορήματα, 1000 ποιητικές συλλογές, διηγήματα και θεατρικά έργα, εκατοντάδες δοκίμια, κριτικές, συνεντεύξεις με εξέχοντες συγγραφείς, που έχουν γράψει σε πάνω από 84 γλώσσες στα πάνω από 80 χρόνια ύπαρξης του.

Το *Ars Translationis*, ένα διάσημο λογοτεχνικό βραβείο για να τιμήσει τον διάσημο Ουκρανό μεταφραστή Μίκολα Λούκας, συστάθηκε από το περιοδικό *Βσεσβίτ* το 1995.

Χάρη στην τιτάνια προσπάθεια του προσωπικού του περιοδικού, το Βσεσβίτ ήταν το πρώτο περιοδικό που εισήγαγε πάρα πολλούς συγγραφείς στο ουκρανικό κοινό (καθώς και στο πρώην Σοβιετικό κοινό γενικότερα) και δημοσίευε μεταφράσεις στα ουκρανικά. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και για μια σειρά γενεών το Βσεσβίτ ήταν ένα είδος ανοίγματος και υπηρέτησε ως τακτική σύνδεση με τον «έξω κόσμο», ένα διάλειμμα από το σιδηρούν παραπέτασμα. Το Βσεσβίτ έδωσε αφορμή για μια σχολή Ουκρανών μελετητών και μεταφραστών γνωστοί στην Ουκρανία και στο εξωτερικό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Επίσημη ιστοσελίδα της ''Vsesvit'', η εφημερίδα

Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουκρανίας
Μαυροκκλήσι Έβρου

Το **Μαυροκκλήσι**, επίσημα *Μαυροκκλήσιον* είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 220 μέτρων.

## Γεωγραφία - ιστορία
Το Μαυροκκλήσι βρίσκεται στη ράχη οροπεδίου σε απόσταση 26 χιλιομέτρων δυτικά από το Διδυμότειχο και 23 χιλιομέτρων βόρεια από το Σουφλί. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών στο χωριό εγκαταστάθηκαν Θράκες πρόσφυγες από τα χωριά Κατίχαλα, Καράΐλι, Ακαλάν αλλά και Αρβανίτες από την Μανδρίτσα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Αξιοθέατο θεωρείται η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου που σύμφωνα με την τοπική παράδοση κτίστηκε το 1600. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κυανής. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Κόρυμβο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Μαυροκκλησίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ορφέα του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 180 κατοίκους, από 313 το 2011.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Η Μανδρίτσα της Ανατολικής Θράκης" από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20190406213758/http://www.arxeion-politismou.gr/
* Παραδοσιακό τίναγμα και μάζεμα του σουσαμιού στο Μαυροκκλήσι Σουφλίου  από τον ιστότοπο https://www.ecothraki.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Επίγονος της Τελμησσού

Ο **Επίγονος** (άκμασε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Έλληνας πρίγκιπας της Λυκίας στη Μ. Ασία.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πτολεμαίου του Επιγόνου συμβασιλιά της Αιγύπτου και μετά ηγεμόνα της Τελμησσού και μίας ανώνυμης Ελληνίδας αριστοκράτισσας. Ο Πτολεμαίος Επίγονος ήταν γιος του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, Μ. Ασίας και Μακεδονίας και της Αρσινόης Β΄, κόρης τού Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου και είχε λάβει από τον θείο του Πτολεμαίο Β΄ της Αιγύπτου την ηγεμονία της Τελμησσού.

Μεγαλύτερος αδελφός τού Επιγόνου ήταν ο Λυσίμαχος. Λίγα γνωρίζουμε για τον Επίγονο. Γεννήθηκε το διάστημα 267-259, όταν ο πατέρας του ήταν συμβασιλιάς της Αιγύπτου ή το 259-240, όταν ο πατέρας του ήταν ηγεμόνας της Τελμησσού. Τον Φεβρουάριο του 240 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Λυσίμαχος ως ηγεμόνας της Τελμησσού. Το μικρό βασίλειο ήταν υποτελές στην Αίγυπτο. Ο Λυσίμαχος βασίλευσε ως το 206.

Το όνομά του σημαίνει απόγονος και είναι επίθετο στο κύριο όνομά του, που θα ήταν ίσως Πτολεμαίος ή Αντίπατρος. Είναι γνωστός μόνο από σωζόμενες επιγραφές της Τελμησσού και αφιερωματικές επιγραφές της νήσου Δήλου.

Από το 222 που ανέλαβε ο 2ος εξάδελφός του Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ, η εξουσία της Αιγύπτου άρχισε να φθίνει γρήγορα στο εξωτερικό και αυτό θα ήταν αφορμή για την ημιαυτόνομη Τελμησσό να αυξήσει την ανεξαρτησία της. Πάντως ο Επίγονος και ο αδελφός του Λυσίμαχος απολάμβαναν εξαίρετες, εγκάρδιες σχέσεις με τον Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο των Σελευκιδών (βασ. 222-187), εχθρό των Αιγυπτίων, ο οποίος επέκτεινε την επικράτειά του στη Μ. Ασία εις βάρος των Πτολεμαίων.

## Οικογένεια
Από μία γυναίκα που το όνομά της δεν μας είναι γνωστό, είχε τέκνο:
* Αντίπατρος Επίγονος άκμασε π. το 200 π.Χ.

## Πηγές
* R.S. Bagnall, The administration of the Ptolemaic possessions outside Egypt, Brill Archive, 1976
* R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995

Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Αντίπατρος Επίγονος

Ο **Αντίπατρος Επίγονος** ή Αντίπατρος (άκμασε το 240-160) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Έλληνας πρίγκιπας από τη Μ. Ασία με Μακεδονική καταγωγή.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Επιγόνου της Τελμησσού και μίας ανώνυμης συζύγου. Ο Επίγονος ήταν γιος τού Πτολεμαίου Επιγόνου συμβασιλιά τού θείου του Πτολεμαίου Β΄ της Αιγύπτου και μετά πρώτου ηγεμόνα της Τελμησσού.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τελμησσό κατά τη βασιλεία τού θείου του Λυσιμάχου δεύτερου ηγεμόνα του μικρού βασιλείου (240-206). Αυτόν διαδέχθηκε ο Πτολεμαίος τρίτος ηγεμόνας (206-181 ή μετά). Το όνομα Αντίπατρος ίσως προέρχεται από τον Πτολεμαίο Επίγονο, εγγονό της Βερενίκης Α΄, η οποία ήταν μικρανιψιά του Αντιπάτρου διαδόχου του Μ. Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου. Το όνομα Επίγονος είναι επίθετο και σημαίνει απόγονος, κληρονόμος.

Όταν το 222 ανέλαβε φαραώ ο Πτολεμαίος Δ΄, η εξουσία της Αιγύπτου άρχισε να μειώνεται δραματικά στο εξωτερικό. Το ημιαυτόνομο βασίλειο της Τελμησσού είχε την ευκαιρία να αυξήσει την ανεξαρτησία του. Από επιστολή, που ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας διορίζει την κόρη του Πτολεμαίου της Τελμησσού ως πρωθιέρια, βλέπουμε πως ο ηγεμόνας και οι οικείοι του είχαν εξαίρετες, καρδιακές σχέσεις με τον Σελευκίδη βασιλιά, εχθρό των Πτολεμαίων, ο οποίος επέκτεινε τις κτήσεις του στη Μ. Ασία εις βάρος της Αιγύπτου. Το 197 όλη η Λυκία ήταν υπό τον έλεγχό του και η Τελμησσός υποτελής του.

Το 188 ο Ευμένης Γ΄ της Περγάμου με τη συνθήκη της Απάμειας ανάγκασε τον Αντίοχο Γ΄ να του παραχωρήσει τη Λυκία. Η συμφωνία ειρήνης εξασφάλιζε τη θέση του Πτολεμαίου της Τελμησσού. Για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τον θεό, ο ηγεμόνας της έκανε προσφορές στη νήσο Δήλο και υπάρχουν επιγραφές γι' αυτές. Μία έγινε μαζί με τον εξάδελφό του Αντίπατρο. Ο Πτολεμαίος της Τελμησσού ήταν υποτελής της Περγάμου από το 188 ως το 181 ή και μετά. Δεν υπάρχουν αναφορές σε αυτόν ή τους συγγενείς του μετά το 181.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και είχε τέκνο:
* Επίγονος (;).

## Πηγές
* R.S. Bagnall, The administration of the Ptolemaic possessions outside Egypt, Brill Archive, 1976
* R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995
* M.G. Cohen, The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor, University of California Press, 1995
* J.D. Grainger, A Seleukid prosopography and gazetteer, BRILL, 1997

Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Βραισία

Στην ελληνική μυθολογία η **Βραισία** ήταν μια Κύπρια πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά Κινύρα και της Μεθάρμη. Η θεά Αφροδίτη, τιμώρησε τη Βραισία και τις αδελφές της (Λαογόρη και Ορσεδίκη) να εξασκούν την πορνεία στα περίχωρα της Αιγύπτου. Μετά την τιμωρία τους επέστρεψαν στην Κύπρο. Ο Κινύρας τις συγχώρεσε.

Η Βραισία ζήτησε από τον πατέρα της να της φτιάξει ένα δικό της παλάτι. Ο Κινύρας έφτιαξε ένα οικισμό τον οποίο ονόμασε *Βραισία* (σημερινά Βρέτσια). Στο κέντρο του οικισμού κατασκεύασε ναό της Αφροδίτης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Δυναστεία των Λυσιμαχιδών

Η **Δυναστεία των Λυσιμαχιδών** είναι ένας ευγενής οίκος της Μακεδονίας. Ο Λυσίμαχος ήταν ένας από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου και έγινε βασιλιάς της Θράκης, της Μ. Ασίας και της Μακεδονίας. Τα μέλη της δυναστείας έκαναν επιγαμίες με τους Πτολεμαίους της Αιγύπτου και όταν ο γιος του Λυσιμάχου δεν μπόρεσε να τον διαδεχθεί στη Μακεδονία, κατέφυγε στην Αίγυπτο. Εκεί θα γινόταν ο επόμενος φαραώ, όμως τελικά έγινε ηγεμόνας της Τελμησσού στη Λυκία της Μ. Ασίας, υποτελής των Πτολεμαίων. Τον διαδέχθηκε ο γιος του και ο εγγονός του. Από το 181 και μετά δεν υπάρχουν αναφορές για μέλη της δυναστείας.

## Γεναλογία των Λυσιμαχιδών

## Πηγές
* Possenti, Il Re Lisimaco di Tracia (1901)
* Ghione, "Note sul regno di Lisimaco" (Atti d. real. Accad. di Torino, xxxix.)
* H. Bengtson, Griechische Geschichte von den Anfängen bis in die römische Kaiserzeit, C.H.Beck, 1977
* R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995
* H.S. Lund, Lysimachus: A Study in Early Hellenistic Kingship, Routledge, 2002
* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006


Λυσιμαχιδες
Λυσιμαχιδων