open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χριστός Ανέστη

Το «**Χριστός Ανέστη!**» (Ο Χριστός αναστήθηκε!) ή **Πασχαλινό τροπάριο** είναι γνωστό τροπάριο της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και εκείνων των Ανατολικών Καθολικών Εκκλησιών που χρησιμοποιούν τη βυζαντινή ιεροτελεστία. 

Χρησιμοποιείται ως φράση χαιρετισμού κατά την πασχαλινή περίοδο, δηλαδή την εορτή της Ανάστασης του Χριστού και για σαράντα ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα, την Τετάρτη της παραμονής του εορτασμού της Αναλήψεως. Θεωρείται η καρδιά του πασχαλινού μηνύματος.

## Κείμενο

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι,
ζωὴν χαρισάμενος!

μικρογραφία|250x250εσ|Το Χριστός Ανέστη ακούγεται στο τέλος της αναστάσιμης λειτουργίας
Η πρώτη γραμμή είναι παράφραση από την *Α' προς Κορινθίους* 15:20 (Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν).. Το τροπάριο είναι τμήμα της Πασχαλινής Θείας Λειτουργίας του Βυζαντινού Τελετουργικού και ήταν σε χρήση κατά τον 5ο και 6ο αι. Η προέλευσή του είναι άγνωστη. Ο μητροπολίτης Ιλαρίων Αλφέγιεφ (2009) τοποθετεί την καταγωγή του στον 2ο αι.

Αν και ο ύμνος είναι συνοπτικός, ουσιαστικά συνοψίζει τα γεγονότα του τελευταίου τριημέρου της Μεγάλης Εβδομάδας. Κατά τη Μ. Παρασκευή *θανάτῳ θάνατον πατήσας*,
το Μ. Σάββατο *τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος* και την Κυριακή του Πάσχα *Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν*. Αυτή είναι και η σειρά των γεγονότων όπως απεικονίζεται στα Ευαγγέλια. Αφού πρώτα ο Χριστός πάτησε τον θάνατο μέσω του δικού του θανάτου κατά τη Μεγάλη Παρασκευή, χάρισε ζωή σε όσους βρίσκονταν στους τάφους
ή Άδη το Μ. Σάββατο και τέλος αναστήθηκε από τους νεκρούς την Κυριακή του Πάσχα.

## Χρήση
Σύμφωνα με μαρτυρία του Τροπολογίου της Ιερουσαλήμ (ή *iadgari*, αρχαία υμνογραφία που απαντάται μόνο σε Γεωργιανή μετάφραση του 8ου αι.), το τροπάριο ψαλλόταν στο τέλος της Ανάστασης στη ύστερη λειτουργία του Πάσχα των Ιεροσολύμων. Βασισμένο στο *Τυπικόν της Μεγάλης Εκκλησίας*, το τροπάριον ήταν τμήμα της μη μοναστικής λειτουργίας στην Αγία Σοφία κατά τον 10ο αι.

Η προσφώνηση *Χριστός Ανέστη!* και η αντιφώνηση *Αληθώς ο Κύριος!* ή *Αληθώς Ανέστη!* χρησιμοποιείται ως χαιρετισμός από την Ανάσταση του Μεγάλου Σαββάτου και για 40 μέρες μετά.

## Σημειώσεις-παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Paschal troparion in Greek sung by nuns from St. Mary and Martha's Monastery at Święta Góra Grabarka in Poland

Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Θρησκευτικές ρήσεις
Κατηγορία:Λαογραφία
Ανάσταση

Η **ανάσταση** (Αρχ. **) μπορεί να αφορά:

* Επαναφορά σε ζωή νεκρών, μαζί με σχετικές δοξασίες, αντιλήψεις και έθιμα:
# Ανάσταση νεκρών
# Ανάσταση (θρησκειολογία)
# Ανάσταση (λαογραφία)
# Ανάσταση (θεολογία)
## Ανάσταση (λειτουργική)
## Ανάσταση του Χριστού
## Χριστός Ανέστη

* Χρήση στον αποκρυφισμό:
# Ανάσταση (αποκρυφολογία)

* Ονομασίες χριστιανικών ναών:
# Ναός της Ανάστασης στην Ιερουσαλήμ

* Τοπωνύμια και περιοχές που περιέχουν τον όρο:
# Κοινότητα Ανάσταση Αχαΐας
# Παλαιότερα, ο συνοικισμός του ομώνυμου νεκροταφείου Πειραιά, (που είχε μεταφερθεί εκεί στην αρχή του προηγούμενου αιώνα από τη περιοχή του Αγίου Διονυσίου, έναντι του λιμένα), και που υπαγόταν στο δήμο Αγίου Γεωργίου Κερατσινίου. Σήμερα αυτό έχει μεταφερθεί στη θέση Σχιστό προς Σκαραμαγκά, πίσω από το Ικόνιο Κερατσινίου.

* Λογοτεχνικά έργα:
# *[[Ανάσταση (Τολστόι)]]*, του Λέων Τολστόι''

* Ευρύτερες χρήσεις του όρου:
# Ανάσταση του Γένους, αναφορικά με την ελληνική εθνική παλιγγενεσία

## Δείτε επίσης
* Πάσχα
Ανάσταση νεκρών

[right|thumb|290px|''Ανάσταση του σώματος'' ([1499-1502),νωπογραφία του Λούκα Σινιορέλλι.(Παρεκκλήσι του San Brizio, Ούμπρια. Ιταλία)]]
Ως **ανάσταση των νεκρών** περιγράφεται η επαναφορά των νεκρών από το θάνατο στη ζωή. Η ακριβής αντίληψη του τόπου, του τρόπου και του χρόνου αυτής της διαδικασίας ποικίλει σε καθεμία από τις θρησκείες που διακηρύττουν πίστη στην νεκρανάσταση — όπως ο Ιουδαϊσμός, ο Ζωροαστρισμός, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ.

## Αρχαιότητα
Οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι, Πέρσες, Αιγύπτιοι, Ιουδαίοι και Έλληνες αντιλαμβάνονταν το θάνατο ως απομάκρυνση από τον κόσμο των ζωντανών. Κάποιοι από αυτούς θεωρούσαν ότι κατά το θάνατο συνέβαινε η μετάβαση σε ένα διαφορετικό τόπο, όπως ο Άδης, που ειδικά για τους Έλληνες διαφαίνεται από την απαρχή της Ελληνικής Μυθολογίας.

Γενικά όλοι σχεδόν οι αρχαίοι λαοί της Μέσης Ανατολής (Μεσοποταμίας) πίστευαν στην ανάσταση κάποιων θεών, όπως π.χ. ο Όσιρις, ο Διόνυσος ή Βάκχος, η Περσεφόνη, ο Άττις της Μικράς Ασίας που ήταν ευνοούμενος της θεάς Δήμητρας κ.λπ. Με δεδομένο ότι όλοι αυτοί οι θεοί θεωρούνταν ως θεοί της γονιμότητας, συνάγεται με βεβαιότητα ότι είχαν ταυτιστεί με τις πρώιμες παρατηρήσεις της ετήσιας αναγέννησης της Γης (καρποφορίας) που αλληλοδιαδόχως νεκρώνεται και αναζωογονείται, με συνέπεια οι παρατηρήσεις εκείνες να αναχθούν σε ιδεατές ανθρωπόμορφες θεότητες, τουλάχιστον από τους Έλληνες μέσα από τις πλοκές των οποίων και δημιουργούσαν ή προσπαθούσαν να δώσουν κάποιες ερμηνείες.

Έτσι δεν άργησαν γύρω από το φαινόμενο του θανάτου, της ταφής του σπόρου, και στη συνέχεια της βλάστησης, δηλαδή της ανάστασης να δημιουργήσουν τα λεγόμενα «μυστήρια» που μόνο μπροστά στους μύστες αναπαριστάνονταν οι διάφορες φάσεις της φυσικής λειτουργίας της αναπαραγωγής, ενώ οι λαοί συμμερίζονταν από απόσταση, προκειμένου να διατηρηθεί η ιερότητα,  τις περιπέτειες του θεού που πέθαινε καθώς και τη μεγάλη στη συνέχεια χαρά της αναζωογόνησής του.

## Ιουδαϊσμός και Χριστιανισμός
Η διδασκαλία του Χριστού, την οποία και διέδωσαν οι Απόστολοι και ειδικότερα ο απόστολος Παύλος που και ερμήνευσε, έδωσε λεπτομερείς απαντήσεις στις διάφορες απορίες που διατυπώθηκαν όπως αναφέρονται στις Πράξεις των Αποστόλων (17:18) και Προς Κορινθίους επιστολή (15:35-39). Στις Χριστιανικές Γραφές καταγράφονται περιπτώσεις επαναφοράς νεκρών στη ζωή «με τη δύναμη του Θεού» και της «θείας ευδοκίας» τόσο από τον Ιησού όσο και από ακολούθους του, όπως ο Πέτρος και ο Παύλος. Αναφέρονται συγκεκριμένα τρεις αναστάσεις που έκανε ο Ιησούς: του Λαζάρου, της κόρης του Ιαείρου και του μοναχογιού μιας χήρας από την Ναΐν, τα λεγόμενα τρία «αναστάσιμα θαύματα». Στις Εβραϊκές Γραφές περιλαμβάνονται επίσης αφηγήσεις αναστάσεων νεκρών.

Η πίστη στην ανάσταση νεκρών, η οποία ομολογείται σε συνδυασμό με τη μέλλουσα ζωή, αναφέρεται στα δύο τελευταία άρθρα του χριστιανικού Συμβόλου της Πίστεως (381): «».

Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Κατηγορία:Ζωροαστρισμός
Κατηγορία:Ισλαμική θεολογία
Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία
Κατηγορία:Θρησκευτική φιλοσοφία και δόγματα
Κατηγορία:Εσχατολογία
Κατηγορία:Θρησκευτική ορολογία
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Γιώργος Μπατζανός

Ο **Γιώργος Μπατζανός** (Σηλυβρία, 21 Σεπτεμβρίου 1900, Κωνσταντινούπολη, 24 Φεβρουαρίου 1977) ήταν Έλληνας μουσικός και οργανοπαίκτης.

Γεννήθηκε στη Συληβρία της Ανατολικής Θράκης. Με μακρά οικογενειακή παράδοση στη μουσική, ασχολήθηκε με τη μουσική και συγκεκριμένα με το ούτι από μικρή ηλικία με πρώτο δάσκαλο τον πατέρα του Χαράλαμπο Μπατζανό, διάσημο οργανοπαίχτη του ούτι.

Από το 1927 έως το 1977 έπαιζε μουσική για το Ραδιόφωνο της Κωνσταντινούπολης, από το οποίο έχουν διασωθεί και πολλές ηχογραφήσεις του, ενώ από το 1953 έως τα μέσα της δεκαετίας του '60 ήταν μέλος του Turkish Musical Ensemble of Instabul Conservatory. 

Άριστος δεξιοτέχνης και μουσικός έχαιρε του καθολικού θαυμασμού των ομότεχνων τόσο στην *Τουρκία* αλλά και στην *Ελλάδα* και στις χώρες της *Μέσης Ανατολής*. Ιδιαίτερα ακριβής τόσο στο ρυθμικό όσο και στο μελωδικό μέρος της μουσικής,  ο Γιώργος Μπατζανός έχει κληροδοτήσει τη μουσική με αριστουργήματα ένα από τα οποία είναι το περίφημο *Ussak taksim*.

Ετάφη στο κοιμητήριο του Αγίου Ελευθερίου Ταταούλων, με το όνομα Γιώργος Μπατζανόπουλος.

## Βλέπε επίσης
* Αλέκος Μπατζανός, ο μεγάλος αδερφός του

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Τούρκοι μουσικοί
Girlicious

Οι **Girlicious** είναι  ένα αμερικάνικο συγκρότημα  της ποπ , το οποίο πλέον αποτελείται μόνο από τη Nichole Cordova, μετά την αποχώρηση των Natalie Mejia και Chrystina Sayers. Οι Pussycat Dolls, αποτελούν  το  “αδελφό” συγκρότημα των Girlicious, ενώ παράλληλα μοιράζονται την ίδια δημιουργό, Robin Antin.

## Ιστορία

Όλα άρχισαν όταν η  Robin Antin (δημιουργός των Girlicious) και ο χορογράφος Mikey Minden αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα τριμελές γυναικείο συγκρότημα  υπό το όνομα “Girlicious” .Έτσι, μέσω της εκπομπής  “Pussycat Dolls Present : Girlicious” επιλέχτηκαν 12 ταλαντούχα κορίτσια τα οποία θα διεκδικούσαν την συμμετοχή τους στο group. Κατα τη διάρκεια της εκπομπής , τα 12 κορίτσια λάμβαναν την βοήθεια από το “αδελφικό” τους συγκρότημα ,τις Pussycat Dolls. Στο τέλος της εκπομπής προέκυψαν 5 φιναλίστ (Tiffanie, Charlye, Chrystina, Nichole, Natalie) από τις οποίες μόνο οι τέσσερις τελικά, εξασφάλισαν την θέση τους στο συγκρότημα , το οποίο την τελευταία στιγμή αποφασίστηκε πως θα γινόταν τετραμελές  και όχι τριμελές, όπως είχε ειπωθεί αρχικά. Αμέσως μετά την απόφαση για το πια θα ήταν τα μέλη του γκρουπ, οι Girlicious ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ. 
Το πρώτο album των Girlicious (με τίτλο το όνομα τους) κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2008. Τα δύο πρώτα singles τους (Like Me, Stupid Shit) κυκλοφόρησαν σε ηλεκτρονική μορφή ,μέσω του διαδικτύου.  Σε αντίθεση με τις Pussycat Dolls, οι οποίες είχαν ως τραγουδίστρια τους, τη Νικόλ Σέρζινγκερ, το κάθε μέλος των Girlicious συμμετείχε φωνητικά σε όλα τα τραγούδια του συγκροτήματος.

Στα μέσα του 2009, το τέταρτο μέλος των Girlicious, Tiffanie Anderson, αποχώρησε από το συγκρότημα για αδιευκρίνιστους λόγους.

Το Φεβρουάριο του 2011, οι Natalie Mejia και Chrystina Sayers αποχώρησαν από το συγκρότημα.


Αρχείο:Girlicious_2009.jpg|Τα αρχικά μέλη του συγροτήματος: Cordova, Mejia, Anderson και Sayers (01/02/2009).
Αρχείο:Girlicious_Mi6_2009.jpg|Το συγρότημα μετά την αποχώρηση της Anderson (14/10/2009).


## Δισκογραφία
### Albums

## Singles

### Άλλα τραγούδια

## Video clips

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αμερικανικά R&B συγκροτήματα
Κατηγορία:Αμερικανικά pop συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Ιλμενίτης

Ο **ιλμενίτης** (αγγλ. ilmenite) είναι ορυκτό οξείδιο του τιτανίου και του σιδήρου με χημικό τύπο FeTiO3. Το όνομά του προέρχεται από το τοπωνύμιο της περιοχής όπου ανευρέθηκε, τα βουνά Ιλμένσκι (Νότια Ουράλια όρη), κοντά στο Μιάς, στη Ρωσία. Περιγράφηκε και ονομάστηκε το 1827 από τον Γερμανό ορυκτολόγο Άντολφ Κούπφερ (*Adolph Kupffer*).

Σχηματίζει κρυστάλλους με ρομβοεδρικό σχήμα και κρυσταλλώνεται κατά την τέταρτη κρυσταλλική τάξη του τριγωνικού συστήματος.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Τα μέλη της ομάδας του είναι:
* Εκαντριουσίτης (Ecandrewsite) ((Zn,Fe,Mn)TiO3)
* Γκεϊκιελίτης (Geikielite) (MgTiO3)
* Ιλμενίτης (FeTiO3)
* Πυροφανίτης (Pyrophanite) (MnTiO3)

Αποτελεί συστατικό πυριγενών πετρωμάτων, όπως ο γρανίτης, ο γάββρος και ο κιμπερλίτης. Στα πετρώματα αυτά αποτελεί πρωτογενές ορυκτό, σχηματίζει, όμως, αυτόνομα κοιτάσματα με τη διαδικασία του μαγματικού διαχωρισμού: Κατά τη διαδικασία στερεοποίησης, οι κρύσταλλοι του ιλμενίτη, λόγω της υψηλής τους πυκνότητας, καθιζάνουν στο τήγμα, στο οποίο κρυσταλλώνονται σχεδόν πρώτοι. Ανευρίσκεται, επίσης, σε ορισμένες αμμώδεις αποθέσεις, σε κοκκώδη μορφή.

Λόγω της προέλευσής του συνδέεται με μαγνητίτη, αιματίτη, ρουτίλιο, πυροτίτη και απατίτη. Αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα τιτανίου και ανευρίσκεται σε πολλά σημεία του πλανήτη: Εκτός από τα όρη Ίλμεν ανευρίσκεται στη χερσόνησο Κόλα (Ρωσία), στη Σουηδία, στην Αλάσκα και σε περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας. Τα δεύτερα καλύτερα δείγματά του, εμφανίζονται στην Ελλάδα (σε όλο το Αιγαίο Πέλαγος, στη Θράκη και στη Μακεδονία).

## Πηγές
*Mindat.org
*Galleries.com
*Handbook of Mineralogy

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Βιβλιογραφία
**Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία*, εκδ. Μαλλιάρης- Παιδεία, 2006, τόμος 10, σελ. 394.
*James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Ιλμενιτης
Ιλμενιτης
Χριστίνα Καλογερίκου

Η **Χριστίνα Καλογερίκου** (24 Φεβρουαρίου 1885 - 3 Νοεμβρίου 1968) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, που τιμήθηκε για την καλλιτεχνική της προσφορά. Καταγόταν από οικογένεια ηθοποιών και διακρίθηκε στο Εθνικό Θέατρο.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη ηθοποιών του θεάτρου, του Παντελή Ρούσσου και της συζύγου του, Ελπινίκης. Οι δύο αδερφές της, Ευαγγελία και Ανθή, έκαναν επίσης καριέρα ως καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου. Η Ανθή μάλιστα ήταν η πρώτη σύζυγος του Νίκου Μηλιάδη, πατέρα του διάσημου ηθοποιού Τάκη Μηλιάδη.

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε αρχικά τον ηθοποιό Νικόλαο Κουκούλα και έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Πάνο Καλογερίκο. Πιθανότατα έκανε και τρίτο γάμο με τον Μάριο Παλαιολόγο.Η Χριστίνα Καλογερικου κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.

## Διακρίσεις
Παρασημοφορήθηκε για τη σημαντική της προσφορά ως ηθοποιού με τον Ταξιάρχη Ευποιίας.

## Καλλιτεχνική παρουσία
Ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή σε ηλικία 14 ετών στο έργο "Οι δύο ορφανές" (με το θίασο Ταβουλάρη) στην Κωνσταντινούπολη. Έπαιξε κυρίως σε ρόλους στο Εθνικό Θέατρο, στο οποίο εντάχθηκε το 1955. Μεταπολεμικά εμφανίστηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες, με σημαντικότερο ίσως ρόλο της μητέρας του Γιώργου Φούντα και υποψήφιας πεθεράς της Μελίνας Μερκούρη στη ''Στέλλα'' του Μιχάλη Κακογιάννη το 1955. Στην ταινία *[[Το αμαξάκι]]* του Ντίνου Δημόπουλου υποδύθηκε την ξεπεσμένη γηραιά αρχόντισσα, στο πλευρό των Ορέστη Μακρή και Βασίλη Αυλωνίτη.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Πηγές
* Αντώνης Πρέκας, Σαν Παλιό Σινεμά, εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2003, σελ. 197-98

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφικά στοιχεία για την Χριστίνα Καλογερίκου, στον ιστότοπο «Θεατρικά Προγράμματα» (http://www.theatrikaprogrammata.gr/)

Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος της Ευποιΐας
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης

Ο **Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης** (1722 - 1803) ήταν Έλληνας πολιτικός και λόγιος. Γεννήθηκε στη Κέρκυρα, Δημοκρατία της Βενετίας (Κράτος της Θάλασσας), και ήταν γόνος της ιστορικής οικογένειας των Θεοτόκηδων.

Κατά τη κατάληψη της Κέρκυρας από τον Γάλλο στρατηγό Ζαντιλύ εκλέχθηκε πρόεδρος της Κυβέρνησης. Όταν καταλύθηκε αυτή ανέλαβε πρόεδρος της Κεντρικής Διοίκησης, θέση που διατήρησε μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου του 1799 όταν έφυγαν οι Γάλλοι από την Κέρκυρα. Στη συνέχεια αναδείχθηκε πρόεδρος της Επτανησιακής Γερουσίας όπου και επεδίωξε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.

Ο Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης δημοσίευσε επίσης διάφορες πραγματείες και ποιήματα στην ιταλική και λατινική γλώσσα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Σπυριδων Γεωργιος
Κατηγορία:Γερουσιαστές της Ιονίου Πολιτείας
Κατηγορία:Βουλευτές της Ιονίου Βουλής
Κατηγορία:Επτάνησος Πολιτεία
Μιχαήλ Θεοτόκης

Ο **Μιχαήλ Εδουάρδος Θεοτόκης** (1842-1916) ήταν Έλληνας πολιτικός, μεγαλύτερος αδελφός του πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1842 και ήταν γόνος της ιστορικής οικογένειας των Θεοτόκη, του κλάδου Daviazzo ή Πολιτικών. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος-Ανδρέας Θεοτόκης και η Αδελαΐδα Βεντούρα. Έλαβε την εγκύκλια παιδεία στο νησί των Φαιάκων. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια στο εξωτερικό, στη μεγάλη ελληνική εταιρεία των Ροδοκανάκη-Πετροκόκκινου, αρχικά, από το 1863, στο Λονδίνο και από το 1865 στα γραφεία της εταιρίας στη Σαγκάη.

Το 1880 γεννήθηκε ο Ερρίκος, ο μοναδικός γιος του Μιχαήλ Θεοτόκη και της συζύγου του Σοφίας Παλαιολόγου, ο οποίος σε ηλικία είκοσι ετών σκοτώθηκε υπηρετώντας ως δόκιμος στο ναυτικό της Αυστρίας.

Με την επιστροφή του στο νησί, ο Μιχαήλ Θεοτόκης ενεπλάκη στα τοπικά πολιτικά δρώμενα, θέτοντας υποψηφιότητα για τη θέση του δημάρχου. Εκλέχθηκε δήμαρχος Κερκυραίων το 1887 για πρώτη φορά, επανεξελέγη το 1891 και διατήρησε το αξίωμα μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 1895. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον εξωραϊσμό της πόλης ενώ η δεύτερη δημαρχιακή του θητεία συνδέθηκε με την απόφαση για την κατεδάφιση της πύλης Porta Reale, η οποία ήταν κτίσμα του 1578 και αποτελούσε τη βασική πύλη εισόδου στην πόλη για τους κατοίκους της υπαίθρου του νησιού. Η απόφαση είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από σημαντική μερίδα των λογίων της εποχής και η διαμάχη είχε λάβει ταξικά χαρακτηριστικά.

Το 1899 ο Μιχαήλ Θεοτόκης έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας συμμετέχοντας στο κόμμα του αδελφού του Γεωργίου. Στην κεντρική πολιτική σκηνή παρέμεινε μέχρι το 1916 εκλεγόμενος επανειλημμένως βουλευτής Κέρκυρας, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος της Βουλής από τις 22 Ιανουαρίου μέχρι τις 8 Ιουνίου του 1916. Η εκλογή του στο προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων, ενώ ο ίδιος ήταν απών, έγινε τιμητικά ως αναγνώριση των υπηρεσιών προς την πατρίδα του αδελφού του Γεωργίου Θεοτόκη, που  μόλις είχε πεθάνει. Ανέλαβε τα καθήκοντά του τρεις μήνες αργότερα, τον Μάιο του 1916. Ωστόσο, η θητεία του ήταν σύντομη, καθώς ο Μιχαήλ Θεοτόκης ασθένησε από εξανθηματικό τύφο και πέθανε το ίδιο έτος, στις 6 Αυγούστου.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Αντώνης Μακρυδημήτρης, Γιάννης Κωστής, Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου, Μαρία-Ηλιάνα Πραβίτα, Παναγιώτης Σαβοριανάκης, *Πρόεδροι της Βουλής, Γερουσίας και Εθνοσυνελεύσεων 1821-2008*, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, Αθήνα 2009, σ. 327-328.

* Γεώργιος Ράλλης, *Γεώργιος Θεοτόκης: ο πολιτικός του μέτρου*, Ελληνική Ευρωεκδοτική, Αθήνα 1986, 355 σελ.

* https://www.corfuhistory.eu/?p=5519 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας
Κατηγορία:Οικογένεια Θεοτόκη
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κέρκυρας
Δρόμοι προς τη Δύναμη και την Ομορφιά

Οι **Δρόμοι προς τη Δύναμη και την Ομορφιά** (γερμανικός τίτλος: *Wege zu Kraft und Schönheit*) ήταν κινηματογραφική ταινία του 1925 της Universum Film AG στη Γερμανία του μεσοπολέμου σε σκηνοθεσία του Άλφρεντ Στερν.

Η υπόθεση είναι μια απλή ανάπτυξη γύρω από τη ρυθμική γυμναστική, και διάφορα αθλήματα, εξιδανικεύοντας τον άνθρωπο που βρίσκεται σε αρμονία με τη φύση.

Αν και χωρίς βαθύ νόημα, το έργο αυτό προσέφερε μια ανακουφιστική αντίθεση στις συνθήκες της καθημερινής ζωής των αστών του μεσοπολέμου, οι οποίοι ακόμα βασανίζονταν κάτω από τις συνθήκες της υποανάπτυξης, της βιομηχανοποίησης της ζωής και τη φτώχεια που τους είχε αφήσει ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Έτσι το έργο είχε αμέσως επιτυχία και έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο σημαντικά κινηματογραφικά έργα της Γερμανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Filmplakat: Wege zu Kraft und Schönheit
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1925
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Βωβές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Νεότερα μνημεία Αθηνών

Ιστορικά και νεοκλασσικά κτίρια της Αθήνας που έχουν χαρακτηριστεί ή θεωρούνται ως «Νεότερα μνημεία» στην πόλη της Αθήνας είναι:

*Αγροτική Τράπεζα (Πανεπιστημίου) (πρώην Αρχοντικό Σερπιέρη)
*Μουσείο Φρυσίρα (Μονής Αστερίου 7)
*Ακαδημία Αθηνών
*Αρσάκειο
*Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
*Αρχοντικό Δεκόζη Βούρου (Μέγαρο Ευταξία)
*Αστεροσκοπείο Αθηνών
*Βυζαντινό Μουσείο (πρώην έπαυλη Δουκίσσης Πλακεντίας)
*Δημαρχείο Αθηνών
*Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών
*Εθνική Βιβλιοθήκη
*Εθνική Τράπεζα (πλ. Κοτζιά), πρώην Αρχοντικό Γ. Σταύρου, το μεγαλύτερο της Αθήνας.
*Εθνικό Θέατρο (πρώην Βασιλικό Θέατρο)
*Ζάππειο
*Θεραπευτήριο Ευαγγελισμός (παλαιό κτιριο)
*Ιλίου Μέλαθρον (πρώην οικία Σλήμαν)
*Καθολικός Μητροπολιτικός Ναός Αθηνών
*Μέγαρο Εϋνάρδου (οδ. Αγ. Κωνσταντίνου).
*Μέγαρο Μαξίμου
*Μέγαρο Ε. Μπενάκη, ή κεντρικό Μουσείο Μπενάκη
*Μητροπολιτικός Ναός Αθηνών
*Μητροπολιτικός αρμενικός ναός Αθηνών
*Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου, Αθήνα
*Ναός της Αγίας Ειρήνης (Αθήνα, Αιόλου 56)
*Ναός του Αγίου Κωνσταντίνου (Αθήνα)
*Ναός του Αγίου Γεωργίου Καρύτση στην ομώνυμη πλατεία
*Ναός Ρωσικός Αθηνών
*Ναός Χρυσοσπηλιωτίσσης (Αθήνα), Αιόλου 62 
*Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία
*Οφθαλμιατρείο Αθηνών Πανεπιστημίου 29 και Σίνα 
*Παλαιά Ανάκτορα Αθηνών (σημερινό κτίριο Βουλής)
*Παλαιά Βουλή΄(Σταδίου και Κολοκοτρώνη) 
*Παναθηναϊκό Στάδιο
*Πανεπιστήμιο Αθηνών (κτίριο) Πανεπιστημίου 30 
*Περίπτερο Βασίλισσας Όλγας (εντός εθνικού κήπου)
*Πνευματικό Κέντρο Αθηνών (κτίριο), πρώην Λαϊκό Νοσοκομείο
*Πολυτεχνείο Αθηνών (κτίριο) (Πατησίων 42)
*Σταθμός Πελοποννήσου Αθηνών
*Σχολή Ευελπίδων (παλαιά) (οδός Σχολής Ευελπίδων) 
*Σχολή Χωροφυλακής
*Τράπεζα της Ελλάδος (κτίριο) (Πανεπιστημίου 21)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Αιδ’ Εις Αθήναι …η πριν πόλις» βραβευμένο ιστορικό ντοκιμαντέρ - αφιέρωμα στα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας με κείμενα Γιάννη Τσαρούχη και εικόνες Σπύρου Βασιλείου, διαρκείας 20΄, έτος παραγωγής 1980.

## Παραπομπές


:Σημείωση: Ο πίνακας ενδέχεται να μην είναι πλήρης.

Μνημ
Σάλι Βερτσελλέζε

To **Σάλι Βερτσελλέζε** (ιταλικά: *Sali Vercellese*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λινιάνα, Σαλάσκο και Βερτσέλλι. Βρίσκεται 60 χλμ βόρεια του Τορίνο και απέχει 6 χλμ από το Βερτσέλλι . 

Στο Σάλι Βερτσελλέζε, όπως και σε όλη την επαρχία του Βερτσέλλι, καλλιεργείται ρύζι σε μεγάλους ορυζώνες.

## Δημογραφική εξέλιξη

Οι 131 κάτοικοι χωρίζονται σε 60 οικογένειες. Έτσι, κάθε οικογένεια αποτελείται από 2,18 μέλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Πολ Όκον

Ο **Πολ Μάικλ Όκον** (*Paul Michael Okon*) είναι παλαίμαχος Αυστραλός ποδοσφαιριστής, με ρίζες απο την Ιταλία και τη Γερμανία. Γεννήθηκε στις 5 Απριλίου του 1972 στο Σίδνεϊ και αγωνίστηκε για πάνω απο 15 χρόνια στα γήπεδα της Ευρώπης σε πρωταθλήματα όπως το ιταλικό, το βέλγικο και το αγγλικό στη θέση του κεντικού αμυντικού και του αμυντικού μέσου.

## Καριέρα
Ο Όκον ξεκίνησε την καριέρα του το 1989 από την Μαρκόνι (ομάδα των Ιταλών μεταναστών). Το 1991 έκανε το άλμα στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα του Βελγίου και την Κλαμπ Μπρυζ όπου έμεινε μέχρι τον Μάϊο του 1996 όταν και μεταγράφηκε στην ιταλική Λάτσιο. Το 1999 αποχωρεί απο την ομάδα της Ρώμης και συνεχίζει την καριέρα του στην Φιορεντίνα όπου θα μείνει μόλις μια σεζόν για να υπογράψει στην αγγλική Μίντλεσμπρο (2000-02). Ακολουθούν οι Γουότφορντ (2002) και Λιντς Γιουνάιτεντ (2003) όπου δεν καταφέρνει να βρει θέση στη βασική ενδεκάδα με αποτέλεσμα το καλοκαίρι του 2003 να επιστρέψει στην Ιταλία αλλά στη *Serie B* με τη φανέλα της Βιτσέντσα. Η σεζόν 2004-05 τον βρίσκει στην βελγική Οστένδη και το 2005-06 στον ΑΠΟΕΛ.Απο την κυπριακή ομάδα αποχώρησε γρήγορα καθώς ταλαιπωρήθηκε απο προβλήματα τραυματισμών ενώ ήρθε σε ρήξη και με τον προπονητή της ομάδας Γέρζι Έγκελ.

Το 2006 ύστερα απο μια 15ετή περιπλάνηση στην Ευρώπη επέστρεψε στην Αυστραλία όπου και έκλεισε την καριέρα του στην Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Τζέτς.

Με την Εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε συνολικά 35 φορές απο το 1991 έως το 2003 πετυχαίνοντας 1 γκολ ενώ συμμετείχε και στην Ολυμπιακή Ομάδα του 1992.

## Στατιστικά

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Βελγίου:1996
* Κύπελλο Βελγίου:1995,96
* Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας:2000

## Πηγές

* Προφίλ
* soccerbase 

Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2001
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιντς Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίντλεσμπρο Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΒ Οστένδη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ Τζετς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτσέντσα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Καθεδρικός Ναός Αγίου Πέτρου (Αδελαΐδα)

Ο **Καθεδρικός Ναός του Αγίου Πέτρου** στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας είναι ο μητροπολιτικός ναός της Αγγλικανικής Εκκλησίας στην πόλη καθώς και ένα σημαντικό αξιοθέατο.

## Ιστορία ναού
Ο θεμέλιος λίθος του ναού τοποθετήθηκε στις 29 Ιουνίου του 1869 (ημέρα κατά την οποία εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Πέτρου ). Ο αρχιτέκτονας που ανέλαβε την κατασκευή του ναού ήταν ο , φημισμένος για την εποχή του , Χέρμπερτ Μπάτρφιλντ ενώ για την αποπεράτωση των εργασιών συνεισέφερε οικονομικά ο τότε πρωθυπουργός της Αγγλίας Ουίλλιαμ Γκλάντστοουν .
Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1901 και άνοιξε επίσημα τις πύλες του για τους πιστούς το 1904, αν και λειτουργίες γίνονταν ήδη από το 1876.
thumb|120px|Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Πέτρου(Αδελαΐδα)
.

## Διαστάσεις
Ο επιβλητικός ναός του **Αγίου Πέτρου** έχει έκταση 4.000 m² και  ύψος που φτάνει τα 60 μέτρα, ενώ το κεντρικό κλίτος του ναού έχει πλάτος 9 μέτρων.Είναι κατασκευή νέο-γοτθικού τύπου ενώ η νότια πλευρά του είναι παρόμοια με αυτή της Παναγίας των Παρισίων.

## Πηγές
*Ο Καθεδρικός Ναός Αγίου Πέτρου
*The Mystery Worshipper
*Το σαιτ του Ναού

Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Αυστραλία
Βερτσέλλι

Το **Βερτσέλλι** (ιταλ. *Vercelli*) είναι πόλη της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου (Πιεμόντε), έδρα της ομώνυμης επαρχίας με πληθυσμό 44.500 κατοίκους και έκταση 79,85 τ. χιλιόμ..

Είναι μία από τις αρχαιότερες πόλεις της βόρειας Ιταλίας. Πιστεύεται ότι ιδρύθηκε περί το 600 π.Χ.

Βρίσκεται στην πεδιάδα του Πάδου, ανάμεσα στο Μιλάνο και το Τορίνο. Είναι σημαντικό κέντρο καλλιέργειας ρυζιού και περιβάλλεται από μεγάλους ορυζώνες που πλημμυρίζουν το καλοκαίρι.

Στο Βερτσέλλι βρίσκεται ένα από τα αρχαιότερα δημόσια πανεπιστήμια, το οποίο ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου του 1228. Σήμερα στην πόλη στεγάζεται η Φιλοσοφική Σχολή του  Πανεπιστημίου του Ανατολικού Πεδεμοντίου  Επίσης, λειτουργεί παράρτημα του Πολυτεχνείου του Τορίνο.

Συνορεύει με τους δήμους: Ασιλιάνο Βερτσελλέζε, Μπόργκο Βερτσέλλι, Καρεζαναμπλότ, Ντεζάνα, Λινιάνα, Ολτσενένγκο, Παλέστρο, Πραρόλο, Σαλάσκο, Σάλι Βερτσελλέζε, Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε, Βιλλάτα και Βιντσάλιο.
thumb|left|200px|Η πλατεία Καβούρ και ο πύργος του Αγγέλου

## Ιστορία
Η πόλη πρωτοκατοικήθηκε από λιγουρικά φύλα με το όνομα *Vercellae* και σύντομα έγινε σημαντικό κέντρο.

Ο στρατηγός Φλάβιος Στίλιχος ανέκοψε εδώ την πορεία των Γότθων το 401. Μετά την εισβολή των Λογγοβάρδων, η πόλη περιήλθε στο δουκάτο της Ιβρέα. Από το 885 ανήκε στην δικαιοδοσία του επισκόπου, ο οποίος ήταν και κόμης του δουκάτου.

Το 1120 έγινε ανεξάρτητο κράτος και συμμετείχε στις λέγκες της Λομβαρδίας. Το καταστατικό της πόλης ήταν από τα σημαντικότερα του Μεσαίωνα. Το 1197 καταργήθηκε η δουλεία στα εκκλησιαστικά κτήματα. Το 1228 στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ του Δήμου Βερτσέλλι και ομάδας φοιτητών και καθηγητών που είχαν φύγει από την Πάδοβα (migratio scolarium) για την ίδρυση του Πανεπιστημίου του Βερτσέλλι (Studium). Η πρώιμη μεσαιωνική πανεπιστημιακή εμπειρία, που διήρκησε ως το 1341, είχε συνεχείς διακοπές και επανεκκινήσεις και δεν κατέδειξε σημαντική αίγλη.

Κατά τις συγκρούσεις μεταξύ Γουέλφων και Γιβελλίνων, η πόλη πέρασε από τον οίκο των Βισκόντι (1277), στον υποκόμη του Μιλάνου (1334) και τελικά στον Οίκο της Σαβοΐας (1427).

Το 1499 και το 1553 καταλήφθηκε από τους Γάλλους και το 1616 και το 1678 από τους Ισπανούς. Το 1704 υπέφερε μια μεγάλη πολιορκία από τους Γάλλους, οι οποίοι απέτυχαν να καταστρέψουν το κάστρο της πόλης. Ύστερα από αυτό, η πόλη ακολούθησε την τύχη της Σαβοΐας. Το 1821 το Βερτσέλλι απέκτησε Συνταγματική μοναρχία.

right|thumb|200px|Η Βασιλική του Αγίου Ανδρέα

## Μουσεία
Στο **Μουσείο Μποργκόνια** *(Museo Borgogna)* υπάρχει μια μεγάλη συλλογή από πίνακες ζωγράφων του Πεδεμοντίου του 15ου και 16ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων έργων του Τιτσιάνο.

Στο **Μουσείο Καμίλο Λεόνε** *(Museo Camillo Leone)* βρίσκεται μια πλούσια συλλογή από αρχαιολογικά ευρήματα ιδιαίτερου ιστορικού και αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος.

## Δημογραφική εξέλιξη

## «Αδελφοποιημένες» πόλεις
*  Κάλιαρι, Ιταλία
*  Αρλ, Γαλλία
*  Τορτόζα, Ισπανία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Vercelli.net
* Μουσείο Μποργκόνια ''(Museo Borgogna)''
* Μουσείο Καμίλο Λεόνε ''(Museo Camilo Leone)''

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις
Κύπελλο Ολλανδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το **Κύπελλο Ολλανδίας** (ολλανδικά: *KNVB Beker*) είναι μια ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση, που διοργανώνεται από την Βασιλική Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (KNVB) από το 1898 και είναι το δεύτερο σε αξία τρόπαιο του ολλανδικού ποδοσφαίρου μετά την Ερεντιβίζιε.

Στο κύπελλο λαμβάνουν χώρα οι ομάδες της Ερεντιβίζιε, της Εέρστε Ντιβίζιε, της Τοπκλάσε, καθώς και οι ημιφιναλίστ του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ολλανδίας. Οι τελικοί γίνονται παραδοσιακά στο Ντε Κάιπ στο Ρότερνταμ, ενώ ο νικητής του κυπέλλου και ο νικητής του πρωταθλήματος αγωνίζονται μεταξύ τους στο Σούπερ Καπ Ολλανδίας.

Πολυνίκης της διοργάνωσης είναι ο Άγιαξ με 20 κατακτήσεις, ενώ η Γκο Αχέντ Ιγκλς είναι η τρέχουσα κάτοχος του τίτλου. 

## Τελικοί

*1Διπλοί τελικοί

## Τίτλοι ανά σύλλογο
Τα περισσότερα Κύπελλα Ολλανδίας έχουν κατακτήσει οι τρεις ισχυρότερες ομάδες της χώρας: 20 ο Άγιαξ του Άμστερνταμ, 14 η Φέγενορντ του Ρότερνταμ και 11 η ΠΣΦ του Αϊντχόφεν. Όμως, η κυριαρχία των τριών ισχυρών ξεκίνησε κυρίως από τη μεταπολεμική περίοδο και δεν υπήρχε από το ξεκίνημα του θεσμού. Έτσι τα υπόλοιπα κύπελλα έχουν μοιραστεί 34 ομάδες, κυρίως στις αρχές του 20ού αιώνα, πολλές από τις οποίες είτε δεν υπάρχουν πλέον είτε έχουν συγχωνευτεί με νεότερες. Από όλες αυτές ξεχωρίζει η Χάαρλεμ με 5 τίτλους.

Εκτός από τις 38 ομάδες που έχουν πάρει τουλάχιστον ένα κύπελλο, άλλες 23 έφτασαν κατά καιρούς στον τελικό, χωρίς να καταφέρουν κάποια νίκη. Από αυτές η πιο «άτυχη» μπορεί να χαρακτηριστεί η ΝΕΚ με 4 αποτυχημένους τελικούς.

 
**Σημειώσεις**
* (φ): σε παρένθεση οι παρουσίες σε τελικό ως φιναλίστ.
* Η ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ παλιότερα ονομαζόταν ΑΝΤΟ Χάγης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* KNVB.nl - Επίσημη Ιστοσελίδα KNVB (Ολλανδικά)

Ο
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ολλανδίας
Διεθνές Αεροδρόμιο Φραγκφούρτης

thumb|300px|Άποψη του αεροδρομίου της Φραγκφούρτης
Το **Αεροδρόμιο Φραγκφούρτης** (γερμανικά: *Flughafen Frankfurt am Main*) (IATA: **FRA**, ICAO: **EDDF**) ή Αερολιμένας Ράιν-Μάιν (*Rhein-Main-Flughafen*) είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Γερμανίας, το τρίτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη και το όγδοο μεγαλύτερο στον κόσμο. Το αεροδρόμιο είναι υπό τη διαχείριση της εταιρίας Fraport, η οποία είχε αναλάβει ως *Flughafen Rhein-Main AG* (FAG) το έργο το 1972.

Καλύπτει ένα ολόκληρο δημοτικό διαμέρισμα στο δήμο Φραγκφούρτης και είναι συνδεδεμένο με το κέντρο της πόλης μέσω προαστιακού σιδηροδρόμου και αυτοκινητοδρόμου. Ένας σταθμός του τρένων υψηλής ταχύτητας ICE συνδέει το αεροδρόμιο με άλλες πόλεις της Γερμανίας.

Η σημερινή τοποθεσία είναι το δεύτερο αεροδρόμιο στην ιστορία της πόλης, εγκαινιάστηκε το 1936, ενώ το 1972 επεκτάθηκε και εγκαινιάστηκε το σημερινό *Terminal 1*. Το 1990 ακολούθησε το *Terminal 2*. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, στο αεροδρόμιο βρισκόταν μεγάλη αμερικανική βάση, η *Rhein-Main-Airbase*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα (αγγλικά, γερμανικά) 
* Ιστοσελίδα (ελληνικά) 

Φραγκφουρτη
Φραγκφουρτης
Κατηγορία:Φραγκφούρτη
Καμίλα Χορν

Η **Καμίλα Χορν** (γερμ.: *Camilla Martha Horn*, 25 Απριλίου 1903 - 14 Αυγούστου 1996) ήταν Γερμανίδα χορεύτρια και σταρ του σινεμά της εποχής του βωβού κινηματογράφου. Εμφανίστηκε σε πολλά κινηματογραφικά έργα του Χόλυγουντ στο τέλος της δεκαετίας του 1920 καθώς και σε μερικά αγγλικά και ιταλικά έργα.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη ενός δημόσιου υπαλλήλου και μαθήτευσε στη μοδιστρική τέχνη. Εργάστηκε στην Ερφούρτη. Το 1925 μαζί με τη Μάρλεν Ντήτριχ είχε μια έκτακτη εμφάνιση στο γερμανικό σινεμά στην ταινία *[[Madame Doesn't Want Any Children]]* και αργότερα σε μια μουσική επιθεώρηση σε σκηνοθεσία του Αλεξάντερ Κόρντα.
Η πρώτη σημαντική της εμφάνιση ήταν το 1926 στον ρόλο της *Γκρέτχεν* αντί για την δημοφιλή αμερικάνα ηθοποιό Λίλλιαν Γκις σε μια υπερπαραγωγή της UFA, στο έργο *[[Φάουστ (1926)|Φάουστ]]* σε σκηνοθεσία του Μουρνάου.

Το 1928 πήγε στο Χόλυγουντ όπου έπαιξε με τον Τζον Μπάριμορ στο *[[Tempest (film)|Tempest]]* και *[[Eternal Love]]*. Επέστρεψε στην Ευρώπη, και στη δεκαετία του 1930 αρνήθηκε να ακολουθήσει την επίσημη γραμμή των Ναζί και καταδιώχτηκε. Μετά από τον πόλεμο ξαναφυλακίστηκε μετά από καταδίκη της από το βρετανικό δικαστήριο λόγω διαφόρων παραβάσεων (μεταξύ των άλλων λόγω μετακίνησης άνευ αδείας) και φυλακίστηκε για τρεις μήνες στις γυναικείες φυλακή του Vechta.
Από το 1930 μέχρι τη σύνταξή της το 1953, παρέμεινε ως δημοφιλής ηθοποιός στη γερμανική, βρετανική και ιταλική οθόνη και στο σινεμά. Το 1987 επιχείρησε να επανεμφανιστεί στο *Schloss Königswald*.

Πέρασε τα τελευταία της χρόνια στο Herrsching και πέθανε στο Gilching κοντά στο Starnberg της Βαυαρίας.

## Φιλμογραφία
* Δρόμοι προς τη Δύναμη και την Ομορφιά (1925)
* Φάουστ (1926)
* Herr Tartuff (1926)
* The Tempest (1928)
* The Royal Box (1929)
* Eternal Love (1929)
* Hans in allen Gassen (1930)
* Die Grosse Sehnsucht (1930)
* Die Funf verfluchten Gentlemen (1931)
* The Return of Raffles (1932)
* Matinee Idol (1933)
* The Love Nest (1933)
* Ein Walzer fur dich (1934)
* The Luck of a Sailor (1934)
* The Last Waltz (1934)
* Ich sehne mich nach dir (1934)
* Die Rote Reiter (1935)
* WeiBe Sklaven (1936)
* Fahrendes Volk (1938)
* Polterabend (1940)
* Vertigine (1941)
* Paura d'amare (1941)
* Friedemann Bach (1941)
* Angelo del crepuscolo (1942)
* Broken Love (1946)
* Gesucht wird Majora (1949)
* Konigin der Arena (1952)
* Vati macht Dummheiten (1953)
* Rebus (1968), 
* Wer weint denn schon im Freudenhaus? (1970)
* Der Unsichtbare (1987)
* Die Spinnen (1988)
* Schloss Konigswald (1988)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιβλιογραφία για την Χορν
* Πληροφορίες για την Χορν στο imdb
* Φωτογραφικό υλικό
* Πληροφορίες για την Χορν στο www.filmportal.de

Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί χορευτές
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε

To **Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε** (ιταλικά: *San Germano Vercellese*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Κρόβα, Καζανόβα Έλβο, Ολτσενένγκο, Σαλάσκο, Σαντιά, Τροντσάνο Βερτσελλέζε και Βερτσέλλι.

## Δημογραφική εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Σαντιά

Η **Σαντιά** (ιταλικά: *Santhià*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Άλιτσε Καστέλλο, Καβαλιά, Καζανόβα Έλβο, Καρίζιο, Κρόβα, Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε, Τροντσάνο Βερτσελλέζε και Φορμιλιάνα.
 
## Δημογραφική εξέλιξη

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize  = width:455 height:373
PlotArea   = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:9500
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:500 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001

PlotData=
  color:barra width:20 align:left

  bar:1861 from:0 till: 4980
  bar:1871 from:0 till: 5277
  bar:1881 from:0 till: 5799
  bar:1901 from:0 till: 5699
  bar:1911 from:0 till: 5888
  bar:1921 from:0 till: 5717
  bar:1931 from:0 till: 6556
  bar:1936 from:0 till: 6561
  bar:1951 from:0 till: 7061
  bar:1961 from:0 till: 7436
  bar:1971 from:0 till: 8640
  bar:1981 from:0 till: 9463
  bar:1991 from:0 till: 9308
  bar:2001 from:0 till: 9253

PlotData=

  bar:1861 at: 4980 fontsize:S text: 4.980 shift:(-8,5)
  bar:1871 at: 5277 fontsize:S text: 5.277 shift:(-10,5)
  bar:1881 at: 5799 fontsize:S text: 5.799 shift:(-10,5)
  bar:1901 at: 5699 fontsize:S text: 5.699 shift:(-10,5)
  bar:1911 at: 5888 fontsize:S text: 5.888 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 5717 fontsize:S text: 5.717 shift:(-10,5)
  bar:1931 at: 6556 fontsize:S text: 6.556 shift:(-10,5)
  bar:1936 at: 6561 fontsize:S text: 6.561 shift:(-10,5)
  bar:1951 at: 7061 fontsize:S text: 7.061 shift:(-10,5)
  bar:1961 at: 7436 fontsize:S text: 7.436 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 8640 fontsize:S text: 8.640 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 9463 fontsize:S text: 9.463 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 9308 fontsize:S text: 9.308 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 9253 fontsize:S text: 9.253 shift:(-10,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:"Quelle: ISTAT"



## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Φλάβιος Ρουφίνος

Ο **Φλάβιος Ρουφίνος** (*Flavius Rufinus*, 335 – 27 Νοεμβρίου 395) ήταν γαλατικής καταγωγής αξιωματούχος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος υπηρέτησε ως Ύπαρχος τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α', καθώς και τον γιο του Αρκάδιο, κάτω από τους οποίους ο Ρουφίνος ήταν η πραγματική δύναμη πίσω από το θρόνο.

Ο Ρουφίνος υπηρέτησε ως ύπατος (*consul*) το 392 πριν γίνει ύπαρχος της αυλής (*praefectus praetorio*) στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την περίοδο μετά τον θάνατο του Θεοδόσιου τον Ιανουάριο του 395 ο Ρουφίνος έγινε ουσιαστικά ο κυβερνήτης της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας αφού είχε πολύ μεγάλη επιρροή στον νεαρό και άβουλο αυτοκράτορα Αρκάδιο. Προσπάθησε να δημιουργήσει και συγγένεια μαζί του παντρεύοντας την κόρη του με τον Αυτοκράτορα, όμως το σχέδιό του ανατράπηκε από έναν άλλο αυτοκρατορικό σύμβουλο, τον Ευτρόπιο. 

Έδειχνε αφοσιωμένος, ήταν όμως προδότης. Στις αρχές του 395 είχε κρυφή συνάντηση με τον Αλάριχο, αρχηγό των Βησιγότθων έξω από την Κωνσταντινούπολη. Σύντομα εμφανίστηκαν ο Αλάριχος και οι Βησιγότθοι του να κάνουν επιδρομές και λεηλασίες στη Θράκη, εξαιρώντας όμως πάντα τα κτήματα του Ρουφίνου. Ο ρωμαϊκός στρατός, προφανώς κάτω από τις διαταγές του Ρουφίνου, δεν αντέδρασε στις επιδρομές του Αλάριχου ο οποίος μετακίνησε τα στρατεύματά του δυτικά (395). Η αρνητική επίδραση του Ρουφίνου στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία τέλειωσε με βίαιο τρόπο, όταν ο Ρουφίνος δολοφονήθηκε από τους Γότθους μισθοφόρους του Γαϊνά. 

Ο Ρουφίνος έτρεφε μίσος για τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Στιλίχωνα και με την επιρροή του στον Αρκάδιο τον εμπόδισε να δώσει το οριστικό χτύπημα στους Βησιγότθους όταν είχε την ευκαιρία. Ο Στυλίχων είχε παγιδέψει τον Αλάριχο στην Ελλάδα (395), όμως διατάχθηκε από τον Αρκάδιο να πάρει τον στρατό του από την ανατολική αυτοκρατορία όπου είχε εισβάλλει καταδιώκοντας τους Βησιγότθους. Ο Στυλίχων υπάκουσε και μετακίνησε τα στρατεύματά του πέρα από τα σύνορα στα δυτικά.

Ο Ρουφίνος είχε μια αδελφή, τη Συλβανία, που έγραψε κάποιους ύμνους και ένα μικρό ταξιδιωτικό διήγημα στην Ανατολή, τα οποία ανακαλύφθηκαν στο Αρέτζο (*Arezzo*) το 1895.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπαρχοι της Ανατολής
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Καρίζιο

To **Καρίζιο** (ιταλικά: *Carisio*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Βιλλανόβα Μπιελλέζε, Καβαλιά, Μπαλόκκο, Μπουρόντσο, Σαλουσόλα, Σαντιά, και Φορμιλιάνα.

## Δημογραφική εξέλιξη

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.8)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize  = width:455 height:303
PlotArea   = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:2000
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:1000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:200 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001

PlotData=
  color:barra width:20 align:left

  bar:1861 from: 0 till:1540
  bar:1871 from: 0 till:1586
  bar:1881 from: 0 till:1699
  bar:1901 from: 0 till:1791
  bar:1911 from: 0 till:1725
  bar:1921 from: 0 till:1636
  bar:1931 from: 0 till:1632
  bar:1936 from: 0 till:1654
  bar:1951 from: 0 till:1576
  bar:1961 from: 0 till:1327
  bar:1971 from: 0 till:1191
  bar:1981 from: 0 till:1088
  bar:1991 from: 0 till:992
  bar:2001 from: 0 till:956

PlotData=

  bar:1861 at:1540 fontsize:XS text: 1540 shift:(-8,5)
  bar:1871 at:1586 fontsize:XS text: 1586 shift:(-8,5)
  bar:1881 at:1699 fontsize:XS text: 1699 shift:(-8,5)
  bar:1901 at:1791 fontsize:XS text: 1791 shift:(-8,5)
  bar:1911 at:1725 fontsize:XS text: 1725 shift:(-8,5)
  bar:1921 at:1636 fontsize:XS text: 1636 shift:(-8,5)
  bar:1931 at:1632 fontsize:XS text: 1632 shift:(-8,5)
  bar:1936 at:1654 fontsize:XS text: 1654 shift:(-8,5)
  bar:1951 at:1576 fontsize:XS text: 1576 shift:(-8,5)
  bar:1961 at:1327 fontsize:XS text: 1327 shift:(-8,5)
  bar:1971 at:1191 fontsize:XS text: 1191 shift:(-8,5)
  bar:1981 at:1088 fontsize:XS text: 1088 shift:(-8,5)
  bar:1991 at:992 fontsize:XS text: 992 shift:(-8,5)
  bar:2001 at:956 fontsize:XS text: 956 shift:(-8,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:Data from ISTAT



## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Βιλλαρμπόιτ

To **Βιλλαρμπόιτ** (ιταλικά: *Villarboit*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Βρίσκεται σε απόσταση 19χμ. από το Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Αλμπάνο Βερτσελλέζε, Αρμπόριο, Γκρέτζο (Ιταλία), Καζανόβα Έλβο, Κολλομπιάνο, Μπαλόκκο, Σαν Τζάκομο Βερτσελλέζε και Φορμιλιάνα.

## Δημογραφική εξέλιξη

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.8)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize  = width:455 height:303
PlotArea   = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:2000
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:1000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:200 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001

PlotData=
  color:barra width:20 align:left

  bar:1861 from: 0 till:816
  bar:1871 from: 0 till:961
  bar:1881 from: 0 till:1149
  bar:1901 from: 0 till:1272
  bar:1911 from: 0 till:1130
  bar:1921 from: 0 till:982
  bar:1931 from: 0 till:1090
  bar:1936 from: 0 till:1090
  bar:1951 from: 0 till:1139
  bar:1961 from: 0 till:933
  bar:1971 from: 0 till:740
  bar:1981 from: 0 till:675
  bar:1991 from: 0 till:581
  bar:2001 from: 0 till:547

PlotData=

  bar:1861 at:816 fontsize:XS text: 816 shift:(-8,5)
  bar:1871 at:961 fontsize:XS text: 961 shift:(-8,5)
  bar:1881 at:1149 fontsize:XS text: 1149 shift:(-8,5)
  bar:1901 at:1272 fontsize:XS text: 1272 shift:(-8,5)
  bar:1911 at:1130 fontsize:XS text: 1130 shift:(-8,5)
  bar:1921 at:982 fontsize:XS text: 982 shift:(-8,5)
  bar:1931 at:1090 fontsize:XS text: 1090 shift:(-8,5)
  bar:1936 at:1090 fontsize:XS text: 1090 shift:(-8,5)
  bar:1951 at:1139 fontsize:XS text: 1139 shift:(-8,5)
  bar:1961 at:933 fontsize:XS text: 933 shift:(-8,5)
  bar:1971 at:740 fontsize:XS text: 740 shift:(-8,5)
  bar:1981 at:675 fontsize:XS text: 675 shift:(-8,5)
  bar:1991 at:581 fontsize:XS text: 581 shift:(-8,5)
  bar:2001 at:547 fontsize:XS text: 547 shift:(-8,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:Data from ISTAT



Οι 547 κάτοικοι χωρίζονται σε 238 οικογένειες. Έτσι, κάθε οικογένεια αποτελείται από 2,3 άτομα.

## Οικονομία
Υπάρχουν 8 εταιρείες υπηρεσιών που απασχολούν 90 εργαζομένους ή το 72% του εργατικού δυναμικού. 20 εταιρείες απασχολούν 30 εργαζομένους ή το 24% του εργατικού δυναμικού ενώ το υπόλοιπο 4% απασχολείται σε διοικητικές λειτουργίες.

Μόνο οι 125 κάτοικοι του δήμου ή το 22,85% απασχολούνται και εκπροσωπούν το εργατικό δυναμικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Τετραϋδροφυλλικό οξύ

Το **τετραϋδροφυλλικό οξύ** (αλλιώς τετραϋδροπτεροϋλογλουταμινικό οξύ) είναι παράγωγο του φυλλικού οξέος.

## Δομή

thumb|220px|right|Το τετραϋδροφυλλικό οξύ με ένα μόνο κατάλοιπο γλουταμινικού.Το τετραϋδροφυλλικό οξύ αποτελείται από μια υποκατεστημένη πτεριδίνη συνδεδεμένη με π-αμινοβενζοϊκό το οποίο με τη σειρά του συνδέεται με ένα ή περισσότερα κατάλοιπα γλουταμινικού οξέος.

## Λειτουργία
Το τετραϋδροφυλλικό οξύ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις αντιδράσεις παρασκευής αμινοξέων και νουκλεϊκών οξέων καθώς έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί ως δότης μονοανθρακικών μονάδων σε μια ποικιλία βιοσυνθετικών πορειών. Μπορεί να λάβει και να αποδώσει μονοανθρακικές μονάδες σε τρεις οξειδωτικές βαθμίδες. Δεν μπορεί να λάβει και να αποδώσει την πλήρως οξειδωμένη μονοανθρακική μονάδα δηλαδή CO2. Όταν συνδέεται με την περισσότερο ανηγμένη μονοανθρακική μονάδα (-CH3) σχηματίζει Ν5-μεθυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ, όταν συνδέεται με μερικώς ανηγμένη μονοανθρακική μονάδα (-CH2-) σχηματίζει Ν5,Ν10-μεθυλενοτετραϋδροφυλλικό οξύ ενώ όταν συνδέεται με την περισσότερο οξειδωμένη μονοανθρακική μονάδα μπορεί να σχηματίσει Ν5-φορμυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ, Ν10-φορμυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ, Ν5-φορμιμινοτετραϋδροφυλλικό οξύ ή Ν5,Ν10-μεθενυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ.

## Βιβλιογραφία
*Jeremy M. Berg, John L. Tymoczko, Lubert Stryer, *Βιοχημεία*,  τόμος II, (μτφρ Α. Αλετράς, Θ. Βαλκανά, Δ. Δραΐνας, Κ. Δραΐνας, Η. Κούβελας, Γ. Κ. Παπαδόπουλος, Μ. Φράγκου-Λαζαρίδη) Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2005, ISBN 960-524-191-9.

Κατηγορία:Βιοχημεία
Ηλιαία

Η **Ηλιαία** ήταν το κυριότερο δικαστήριο του αρχαίου αθηναϊκού κράτους. Επρόκειτο για δικαστήριο ενόρκων, μέλη του οποίου μπορούσαν να γίνουν όλοι οι γνήσιοι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών, έπειτα από κλήρωση. Η βάση της  δημοκρατίας ήταν ο έλεγχος κάθε πολίτη από το σύνολο των πολιτών, όπως και του συνόλου, από τον ίδιο πολίτη. Το να μετέχει κάποιος στην Ηλιαία δεν προϋπέθετε κάποια ιδιαίτερη μόρφωση, όμως η τριβή με το νομοθετικό έργο είχε ως αποτέλεσμα μιαν αρκετά καλή γνώση των νόμων.

Η Ηλιαία αποτελούνταν από 6.000 δικαστές ("*Ηλιασταί*"), οι οποίοι προέρχονταν από τις 10 Φυλές της Αθήνας (κάθε Φυλή συμμετείχε με 600 μέλη). 1000 ήταν αναπληρωματικοί. Το δικαστήριο δίκαζε σε τμήματα των 201 ή 401 (για ιδιωτικες υποθέσεις) και 501 ή 1001 ή 1501 ( για δημόσιες υποθέσεις) δικαστών. Η Ηλιαία συνεδρίαζε όλες τις εργάσιμες ημέρες εκτός από τις τρεις τελευταίες ημέρες κάθε μήνα και τις ημέρες λειτουργίας της Εκκλησίας του Δήμου. Σχεδόν ποτέ όμως δεν εργάσθηκαν και τα δέκα τμήματα της Ηλιαίας ταυτοχρόνως. Η απόδοση δικαιοσύνης από τον δήμο ενόχλησε πάρα πολύ τους ολιγαρχικούς, οι οποίοι δυσφήμισαν με κάθε τρόπο το γεγονός αυτό, υπογραμμίζοντας -όχι σωστά- ότι τη δικαιοσύνη στην Αθήνα την απένεμαν οι θήτες.

Ο *ηγεμών* του δικαστηρίου συγκέντρωνε τα παράπονα και τις υποθέσεις προς εκδίκαση και όριζε μέσω κλήρωσης από ποιο τμήμα και σε ποιο μέρος θα εκδικαζόταν η υπόθεση. 
Καθώς δεν υπήρχαν δικηγόροι, οι κατηγορούμενοι αναλάμβαναν οι ίδιοι την υπεράσπισή τους με τη βοήθεια ενός μόνο φίλου ή συγγενούς. Πολλές φορές, ανέθεταν τη συγγραφή ενός λόγου για την αγόρευσή τους σε έναν επαγγελματία *λογογράφο* (π.χ. Ισοκράτης, Λυσίας κ.ά.). Ο χρόνος των αγορεύσεων περιοριζόταν από ένα υδραυλικό χρονόμετρο, την κλεψύδρα. Η ψηφοφορία ήταν μυστική. Σε περίπτωση ισοψηφίας, ο κατηγορούμενος κρινόταν αθώος, καθώς θεωρούνταν ότι είχε "την ψήφο της Αθηνάς". 

Οι δικαστές λάμβαναν ως αποζημίωση 2-3 οβολούς κατά δικάσιμη ημέρα.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Άρειος Πάγος
*Εκκλησία του Δήμου
## Βιβλιογραφία

*  Αθηνά Καλογεροπούλου, *Η Ηλιαία*, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών τομ. Γ2, Αθήνα 1972, σελ. 96-97

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Κατηγορία:Όργανα αθηναϊκής πολιτείας