Σαλμωνέας

[thumb|right|250px|Ο Σαλμωνέας κραδαίνει αλυσίδες. Αριστερά η Ίρις, δεξιά η γυναίκα του. Ερυθρόμορφη αγγειογραφία, περ. 470/60 π.Χ., [Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, αρ. 1889.16]]

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Σαλμωνέας** ήταν βασιλεύς της Αρχαίας Ήλιδος, που ίδρυσε την πόλη Σαλμώνη στην Πίσα. Ο Σαλμωνέας ήταν γιος του Αιόλου και της Εναρέτης ή της Ίφιδας κόρης του ποταμού Πηνειού, ή της Λαοδίκης. Τα αδέλφια του ήταν ο Αθάμας, ο Σίσυφος, ο Κρηθέας, ο Περιήρης, ο Δηιονεύς, η Κανάκη, η Αλκυόνη και η Περιμήδη. Η πρώτη σύζυγός του ήταν η Αλκιδίκη, με την οποία απέκτησε την Τυρώ· στη συνέχεια νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Σιδηρώ. Ο Σαλμωνέας μετανάστευσε από την ιδιαίτερη πατρίδα του Αιολίδα ή Θεσσαλία με έναν μεγάλο αριθμό Αιολών, εγκαταστάθηκε στις όχθες του ποταμού Αλφειού στην Ήλιδα, ίδρυσε την Σαλμώνη και της έδωσε το όνομά του. Νυμφεύτηκε την Αλκιδίκη, κόρη του Αλεού, που πέθανε πρόωρα, αφού του έκανε μια όμορφη κόρη, την Τυρώ· στη συνέχεια νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Σιδηρώ, που μεταχειρίστηκε άσχημα τη θετή της κόρη. Ο Σαλμωνέας είχε βαθύ μίσος με τον αδελφό του Σίσυφο, που μετανάστευσε αντίστοιχα στην Εφύρα. Ο Σίσυφος έστειλε απεσταλμένους στο Μαντείο των Δελφών για να μάθει τον τρόπο που θα θανατωθεί ο Σαλμωνέας: η απάντηση ήταν να νυμφευτεί την Τυρώ για να τον θανατώσει ο γιος τους· η Τυρώ τελικά υπέκυψε και του έκανε έναν γιο. Όταν η Τυρώ έμαθε την προφητεία, σκότωσε τον γιο της για να προλάβει τη δολοφονία τού πατέρα της· στη συνέχεια έκανε με τον θεό Ποσειδώνα δύο γιους, τον Πελία και τον Νηλέα.

Ο Σαλμωνέας ήταν τόσο αλαζόνας, ώστε θέλησε να μιμηθεί τον ίδιο τον πατέρα των θεών, τον Δία. `Ετσι έστρωσε έναν δρόμο με χάλκινα φύλλα, και μετά έτρεχε επάνω σε αυτόν το δρόμο με ένα σιδερένιο ή χάλκινο άρμα, από το πίσω μέρος τού οποίου κρέμονταν αλυσίδες. Ο Σαλμωνέας πίστευε ότι με τον τρόπο αυτό ο θόρυβος πλησίαζε πολύ το βουητό των κεραυνών τού Δία, ενώ για τη λάμψη τους πετούσε, καθώς έτρεχε, αναμμένους δαυλούς. Ο Δίας οργίσθηκε με αυτή τη βλασφημία, και γι' αυτό τον κατακεραύνωσε, σκοτώνοντας συγχρόνως και όλους τούς υπηκόους του τής Σαλμώνης, ενώ στη συνέχεια εξαφάνισε και τη Σαλμώνη. Πάντως λεγόταν ότι ο Σαλμωνέας δεν ήταν καθόλου αγαπητός στον λαό, με αυτά που έκανε.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
*Diodorus Siculus, The Library of History translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 3. Books 4.59–8. Online version at Bill Thayer's Web Site
*Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Vol 1-2. Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1888–1890. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
*Strabo, The Geography of Strabo. Edition by H.L. Jones. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1924. Online version at the Perseus Digital Library.
*Strabo, Geographica edited by A. Meineke. Leipzig: Teubner. 1877. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Publius Vergilius Maro, Aeneid. Theodore C. Williams. trans. Boston. Houghton Mifflin Co. 1910. Online version at the Perseus Digital Library.
*Publius Vergilius Maro, Bucolics, Aeneid, and Georgics. J. B. Greenough. Boston. Ginn & Co. 1900. Latin text available at the Perseus Digital Library.
*Tzetzes, John, Book of Histories, Book VII-VIII translated by Vasiliki Dogani from the original Greek of T. Kiessling's edition of 1826. Online version at theio.com

Σαλμωνεα
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ηλείας