open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λήδα (δορυφόρος)

Η **Λήδα** () ή **Δίας XIII** (Jupiter XIII) είναι ένας μικρός φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία, με μέση διάμετρο μόλις 20 χιλιόμετρα. Η Λήδα ανακαλύφθηκε από τον Τσαρλς Κόουαλ του αστεροσκοπείου του Πάλομαρ στις 14 Σεπτεμβρίου 1974, μετά τη λήψη φωτογραφιών επί τρεις νύκτες (η Λήδα διακρίνεται σε όλες)  . Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη βασίλισσα της Σπάρτης της ελληνικής μυθολογίας, καθώς η Λήδα υπήρξε μία από τις ερωμένες του Δία και μάλιστα ήταν η μητέρα της Ωραίας Ελένης και των Διοσκούρων στην ελληνική μυθολογία. Ο Τσαρλς Κόουαλ πρότεινε το όνομα και η Διεθνής Αστρονομική Ένωση το υιοθέτησε το 1975 .

Η Λήδα ανήκει στη λεγόμενη «Ομάδα της Ιμαλίας», τους 5 από τους 63 δορυφόρους του Δία που περιφέρονται σε αποστάσεις 11 ως 13 εκατομμύρια χιλιόμετρα από αυτόν και με κλίση 27,5°. Συγκεκριμένα, η Λήδα περιφέρεται σε μέση απόσταση 11.160.000 χλμ. από το κέντρο του Δία, ενώ η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι 0,16. Η κλίση της τροχιάς είναι 27,46° ως προς την εκλειπτική και 29,01° ως προς το ισημερινό επίπεδο του Δία. Τα στοιχεία της τροχιάς όμως μεταβάλλονται διαρκώς εξαιτίας των παρέλξεων του Δία, του Ηλίου και των άλλων πλανητών. Η Λήδα χρειάζεται 240,92 γήινες ημέρες για μία πλήρη περιφορά της γύρω από τον Δία. Κινείται πάνω στην τροχιά της με μέση ταχύτητα 3,4 χλμ/δευτερόλεπτο (12.200 χιλιόμετρα την ώρα).

Η έκταση της επιφάνειάς της Λήδα είναι περί τα 1.250 τ.χλμ. και ο όγκος της περίπου 4.200 κυβικά χιλιόμετρα. Η μάζα της εκτιμάται στα 11 τρισεκατομμύρια τόνους με υποτιθέμενη πυκνότητα 2,6 γραμμάρια ανά cm³. Από αυτά τα δεδομένα υπολογίζεται ότι η επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια της Λήδας είναι περίπου 0,73 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 1300 ως 1400 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 12 m/sec (43 χιλιόμετρα την ώρα). Η λευκαύγεια (άλβεδο) της Λήδας εκτιμάται στο σκούρο 0,04 (δηλαδή ανακλά μόλις το 4% του φωτός που προσπίπτει στην επιφάνειά της. Η θερμοκρασία στην επιφάνεια της Λήδας είναι περίπου 149 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λήδα  από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 
* Σελίδες του David Jewitt 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Ελευθέριος Βούλγαρης

Ο **Ελευθέριος Βούλγαρης** (1836-1887) ήταν Έλληνας θεατρικός ηθοποιός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1836. Στην αρχή εργάσθηκε στον θίασο του Δ. Αλεξιάδη και στη συνέχεια στο θίασο των αδελφών Ταβουλάρη. Ο Βούλγαρης ενσάρκωνε κατά προτίμηση ρόλους ραδιούργους, με τρομερή παραστατικότητα. Μάλιστα όπως αναφέρει ο Ν. Λάσκαρις, κάποια φορά στο Θέατρο Μπούκουρα όπου εμφανιζόταν ο Βούλγαρης, είχε ζωντανέψει τόσο τον ρόλο του, που προκάλεσε τα αντιπαθητικά αισθήματα των θεατών σε τέτοιο βαθμό που δέχθηκε πυροβολισμό από θεατή, από τον εξώστη του θεάτρου, που εξανέστη εναντίον του με τον ρόλο που ζωντάνευε και παρασυρόμενος ήθελε να προλάβει τη ραδιουργία του.

Όπως διαδόθηκε πολύ αργότερα, η συνεχής αυτή και με υπερβάλλοντα ζήλο επίδοσή του σε ρόλους σκοτεινούς και εμπαθείς υπήρξε η κύρια αιτία να καταστεί γρήγορα φρενοβλαβής και να πεθάνει σε φρενοκομείο το 1887.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 4ος, σελ. 740

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Ροδόπολη Σερρών

Η **Ροδόπολη** βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νομού Σερρών και σε υψόμετρο 105 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Οδηγήτρια ανήκει στη δημοτική ενότητα Κερκίνης που υπάγεται στο Δήμο Σιντικής και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 808 κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 820 κατοίκους.

## Ιστορική αναδρομή
μικρογραφία
Η Ροδόπολη αναγνωρίσθηκε ως Κοινότητα στις 2 Αυγούστου 1926, με σχετικό Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το οποίο αποσπούσε τον οικισμό από τον τότε υπάρχοντα συνοικισμό του Σιδηροδρομικού Σταθμού Πορροΐων. Παλιότερα, υπαγόταν διοικητικά στην επαρχία Σιντικής.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη
Επίσημα στοιχεία απογραφής για τον οικισμό της Ροδόπολης Σερρών βρίσκονται από την απογραφή του 1951 και μετά.
Ο Ειδικός Πίνακας Απογραφής Πληθυσμού της Κοινότητας Ροδόπολης, είναι ο ακόλουθος:

Πηγή:Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδας

## Αθλητισμός
Στη Ροδόπολη εδρεύει ο «Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Ολυμπιακός» που αποτελεί ένα από πιο ιστορικά αθλητικά σωματεία των Σερρών. Εκπροσωπεί τη Ροδόπολη στις τοπικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Σερρών. Ιδρύθηκε το 1924-25 και από το 1926 αγωνίζεται ως «Ολυμπιακός». Την περίοδο 2025-26 δεν αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Γ.Σ. Λαμία

Ο **Γυμναστικός Σύλλογος Λαμία** ήταν ελληνικό πετοσφαιρικό σωματείο το οποίο έδρευε στη Λαμία. Ιδρύθηκε το 1976 υπό την αρχική επωνυμία «**Αθλητικός Σύλλογος Φθιώτις Λαμίας**». Επίσημα χρώματα του αποτελούσαν το μπλε και το λευκό.
[μικρογραφία|200x200px|[Λογότυπο|Έμβλημα του Α.Σ. Φθιώτις Λαμίας.]]

## Έμβλημα
Επίσημο έμβλημα του συλλόγου αποτελούσε ο Αχιλλέας.

## Τμήμα Πετοσφαίρισης Ανδρών
Επί 11 χρόνια μετείχε στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας (Volley League) με την επωνυμία «**Γ.Σ. Λαμία Τ.Α.Π.**». Την αγωνιστική περίοδο 2008–2009 έφτασε στα προημιτελικά του Κυπέλλου C.E.V..

### Αγωνιστική Πορεία
* 1976–1977: Τοπικό Πρωτάθλημα
* 1977–1993: Β΄ Εθνική Κατηγορία
* 1993–1995: Γ΄ Εθνική Κατηγορία
* 1995–1996: Γ΄ Εθνική Κατηγορία – άνοδος στη Β΄ Εθνική Κατηγορία
* 1996–2000: Β΄ Εθνική Κατηγορία
* 2000–2001: Β΄ Εθνική – άνοδος στην Α2 Εθνική Κατηγορία
* 2001–2002: Α2 Εθνική Κατηγορία (3η Θέση)
* 2002–2003: A2 Εθνική Κατηγορία (5η Θέση)
* 2003–2004: A2 Εθνική Κατηγορία (5η Θέση)
* 2004–2005: A2 Εθνική Κατηγορία – Άνοδος στην Α1 Εθνική Κατηγορία
* 2005–2006: Α1 Εθνική Κατηγορία (7η θέση)
* 2006–2007: Α1 Εθνική Κατηγορία (5η θέση) – Finalist του Κυπέλλου Ελλάδας: Παναθηναϊκός–Γ.Σ. Λαμία 3–0
* 2007–2008: Α1 Εθνική Κατηγορία (4η θέση) – Πρόκριση στο Κύπελλο C.E.V.
* 2008–2009: A1 Εθνική Κατηγορία (7η θέση) – Πρόκριση στα προημιτελικά του Κυπέλλου C.E.V.
* 2009–2010: Α1 Εθνική Κατηγορία (4η θέση) – Πρόκριση στο Κύπελλο C.E.V.
* 2010–2011: Volley League (6η θέση) – Πρόκριση στο Κύπελλο C.E.V.
* 2011–2012: Volley League (6η θέση) – Πρόκριση στο Κύπελλο C.E.V. – Finalist του Κυπέλλου Ελλάδας: Ηρακλής Θεσσαλονίκης–Γ.Σ. Λαμία 3–0
* 2012–2013: Volley League (8η θέση)
* 2013–2014: Volley League (8η θέση)
* 2014–2015: Volley League (10η θέση)
* 2015–2016: Volley League (12η θέση: Υποβιβασμός στην Α2 Εθνική Κατηγορία)

## Τμήμα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών
### Τίτλοι
* Α΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. (**5 τίτλοι**): 1980–1981, 1988–1989, 1990–1991, 1993–1994, 1998–1999

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1976
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ.
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.
Μεγαλιθικοί Ναοί της Μάλτας

Οι **Μεγαλιθικοί Ναοί της Μάλτας** (*Megalithic Temples of Malta*) είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μία ομάδα επτά μεγαλιθικών συνόλων που βρίσκονται στα νησιά της Μάλτας και του Γκόζο. Οι ναοί αυτοί θεωρήθηκαν πως κατέχουν εξαιρετική παγκόσμια αξία από την UNESCO, η οποία χαρακτήρισε την ομάδα ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, διατηρώντας το ίδιο όνομα.

Αρχικά ο τίτλος του μνημείου πολιτιστικής κληρονομιάς δόθηκε μόνο στους δύο ναούς που αποτελούν το σύμπλεγμα Τζγκαντία στο νησί Γκόζο το 1980. Το 1992 όμως ο τίτλος διευρύνθηκε ώστε να περιλαμβάνει και τους υπόλοιπους έξι ναούς που βρίσκονται στο νησί της Μάλτας.

Οι Ναοί που αποτελούν το σύμπλεγμα των Μεγαλιθικών Ναών της Μάλτας είναι :

* Τζγκαντία (Ġgantija)
* Χατζάρ 'Ιμ (Ħaġar Qim) 
* Μνάϊντρα (Mnajdra)
* Τα' Χατζράτ (Ta' Ħaġrat)
* Τα' Σκόρμπα (Ta' Skorba)
* Ταρσίεν (Tarxien)

## Δείτε επίσης

* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Οι Μεγαλιθικοί Ναοί της Μάλτας στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* Οι Μεγαλιθικοί Ναοί της Μάλτας
* Οι Μεγαλιθικοί Ναοί της Μάλτας στο drichton.com 
* Οι Μεγαλιθικοί Ναοί της Μάλτας στο worldheritagesite.org

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Μάλτα
Κατηγορία:Μάλτα
Κατηγορία:Μεγαλιθικά μνημεία
Ουμβριήλ (δορυφόρος)

Ο **Ουμβριήλ** () είναι ο τρίτος μεγαλύτερος από τους 27 φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ουρανού και ο δέκατος τρίτος, κατά σειρά μεγέθους, δορυφόρος του ηλιακού συστήματος. Ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Λάσελ στις 24 Οκτωβρίου 1851, μαζί με τον Άριελ. Πήρε το όνομά του από το «μελαγχολικό πνεύμα» στο έργο *"[[Η απαγωγή της μπούκλας|Η κλοπή της μπούκλας]]"* (1712) του Αλεξάντερ Πόουπ, όνομα που παραπέμπει στη λατινική λέξη "umbra" = σκιά. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι **Ουρανός IΙ** (Uranus IΙ). Ο Ουμβριήλ αποτελείται κυρίως από πάγο και κατά σημαντικό μέρος από πέτρωμα, είναι πιθανό να διακρίνεται σε έναν βραχώδη πυρήνα και ένα παγωμένο μανδύα. Η επιφάνεια του είναι η πιο σκοτεινή μεταξύ των δορυφόρων του Ουρανού και φαίνεται να έχει διαμορφωθεί κυρίως από συγκρούσεις. Ωστόσο, η παρουσία φαραγγιών υποδηλώνει πρώιμες ενδογενείς διεργασίες, ίσως στον Ουμβριήλ πήρε μέρος μια πρώιμη ενδογενή διεργασία η οποία άλλαξε μεγάλο μέρος της επιφάνειάς του.

Μεγάλο μέρος της επιφάνειάς του καλύπτεται από κρατήρες οι οποίοι φθάνουν σε διάμετρο μέχρι και τα 210 χιλιόμετρα. Και ειδικότερα από τους δορυφόρους του Ουρανού ο Ουμβριήλ έρχεται δεύτερος σε κρατήρες μετά τον Όμπερον. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της επιφάνειάς του είναι ένα δαχτυλίδι από φωτεινό υλικό στο δάπεδο του κρατήρα Wunda. Μέχρι στιγμής, το σύστημα του Ουρανού έχει μελετηθεί από κοντά μόνο μία φορά, από το διαστημικό σκάφος Βόγιατζερ 2 τον Ιανουάριο του 1986. Με τις εικόνες από το πέρασμα του Βόγιατζερ, έχει χαρτογραφηθεί το 40% περίπου της επιφάνειας του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ουμβριήλ από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Ουρανού από τον Σκοτ Σέπαρντ 
* Umbriel Nomenclature from the USGS Planetary Nomenclature web site 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ουρανού
Νεοκαισάρεια Πιερίας

Η **Νεοκαισάρεια** είναι χωριό του νομού Πιερίας, με 445 κατοίκους βάσει της απογραφής του 2011. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα δυτικά της Κατερίνης, πάνω στην επαρχιακή οδό Κατερίνης - Ελασσόνας. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Κατερίνης. Οι κάτοικοι καλλιεργούν καπνά. Πολιούχος άγιος του Δημοτικού διαμερίσματος είναι ο Άγιος Δημήτριος.

## Ιστορικά
Το χωριό ιδρύθηκε το 1928 από πρόσφυγες, προερχόμενους από την ευρύτερη περιοχή της Νεοκαισάρειας του Πόντου. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και αποπερατώθηκε το 1958.

## Υποδομή
Η Νεοκαισάρεια διαθέτει ένα μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, που ονομάζεται "Ο Αχιλλεύς" (η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνικη κατηγορία), Πολιτιστικό Ποντιακό Σύλλογο "Ο ΠΟΝΤΟΣ" , ιατρείο και πλατεία, που ονομάζεται "Πλατεία Πόντου". Υπάρχει επίσης τακτική αστική συγκοινωνία.

Σε απόσταση 7 χλμ. από την Κατερίνη, στο ποτάμι του χωριού μέχρι και τον Άγιο Δημήτριο απλώνεται ένα πλατανοδάσος με πηγή. Εκεί υπάρχει αναψυκτήριο, παιδική χαρά και ζώα, όπως χήνες, άλογα, στρουθοκάμηλοι και ελάφια.

Οι κάτοικοι κατάγονται από την ευρύτερη περιοχή της Νεοκαισαρείας του Πόντου , σημερινό Νικσάρ. Στις 4 Απριλίου 1987 μεταφέρθηκε στον ναό του Αγίου Δημητρίου στο χωριό τεμάχιο του ιερού λειψάνου του Αγίου Γρηγορίου του θαυματουργού, η κάρα του οποίου φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφίες του Δήμου Κατερίνης
*Ένας πρόγονος του ελέφαντα αποκαλύπτεται στη Νεοκαισάρεια του Νομού Πιερίας 
*Παλαιοντολογικό εύρημα στη Νεοκαισάρεια Πιερίας
*Σπήλαιο Νεοκαισάρεια: Μια διαφορετική πτυχή της Πιερίας – ένας πόλος έλξης 
*Σπήλαιο Νεοκαισάρειας Πιερίας
*Μαστόδοντας Νεοκαισάρειας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Νεοκαισάρεια
Πιεριας
Βερενίκη (κόρη Πτολεμαίου Γ΄)

Η **Βερενίκη** ήταν μια πριγκίπισσα της Δυναστείας των Πτολεμαίων, οι οποίοι βασίλεψαν στην Αίγυπτο καθ' όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν κόρη του φαραώ Πτολεμαίου Γ΄ του Ευεργέτη και της Βερενίκης Β΄, κόρης του Μάγα της Κυρήνης. Πιθανή ημερομηνία γέννησής της είναι περίπου ο Ιανουάριος ή Φεβρουάριος του 239 π.Χ. Έλαβε βασιλικό τίτλο από τη στιγμή της γέννησής της. Πέθανε σε βρεφική ηλικία τους πρώτους μήνες του επόμενου χρόνου.

## Πηγές
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett. 
* Βιογραφία της μητέρας της στο livius.org.

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Φώτης Γιαγκούλας

Ο **Φώτης Γιαγκούλας** (... - 20 Σεπτεμβρίου 1925) ήταν θρυλικός Έλληνας λήσταρχος από το χωριό Μεταξάς Κοζάνης.

Κατηγορήθηκε για φόνους και ληστείες και αποδείχθηκε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ο Γιαγκούλας δρούσε στον μισό Όλυμπο και στα Πιέρια, την Ελασσόνα και την Κοζάνη, ενώ υπήρξε φίλος και με τον άλλο μεγάλο λήσταρχο, Θωμά Καντάρα. Σε μικρό χρονικό διάστημα η συμμορία του κατάφερε να γίνει ο φόβος και ο τρόμος του Ολύμπου, τρομοκρατώντας τους ορειβάτες.

Σκοτώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1925 σε συμπλοκή που κράτησε 8 ώρες με χωροφύλακες στην περιοχή Κλεφτόβρυση του Ολύμπου. Μαζί του σκοτώθηκε και ο συνεργάτης του, Πάντος Μπαμπάνης. Επίσης, σκοτώθηκε ο λήσταρχος Τσαμήτρας και ο χωροφύλακας Κωνσταντίνος Σαλιώρας. Τα κεφάλια των ληστών εκτέθηκαν σε κοινή θέα στην Κατερίνη, επάνω σε ένα κοντάρι, μπροστά στο κτήριο του δικαστηρίου για να αποθαρρυνθεί η περαιτέρω σύνταξη ληστρικών ομάδων. Σήμερα το κεφάλι του Γιαγκούλα, μαζί με το θρυλικό μαχαίρι του, την «Παρδάλα», με το οποίο εκτιμάται ότι δολοφόνησε 54 ανθρώπους, εκτίθενται στο Μουσείο Εγκληματολογίας (ΕΚΠΑ) του  Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1925 η ζωή και η δράση του Γιαγκούλα αποτέλεσε το θέμα ταινίας του Δημήτρη Καμινάκη με τίτλο *Ο λήσταρχος Γιαγκούλας * σε μια εμβρυακή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Η ταινία τελικά δεν προβλήθηκε στις αίθουσες της Θεσσαλονίκης, όπως είχε αναγγελθεί. **

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Γεώργιος Χατζής & Μιλτιάδης Τερζόπουλος, Γιαγκούλας - Λήσταρχοι του Ολύμπου, εκδόσεις Μάτι, Μάιος 2012, ISBN 978-960-6692-17-8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εγκληματολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου Αθηνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες εγκληματίες
Κατηγορία:Ληστές
Δρακόλιμνη

Ως **Δρακόλιμνη** αναφέρονται οι αλπικές λίμνες που σχηματίζονται κυρίως σε βουνά της Ηπείρου στη βόρεια Ελλάδα. Γνωστότερες δρακόλιμνες είναι η Δρακόλιμνη της Τύμφης, η Δρακόλιμνη του Σμόλικα, η αλπική λίμνη Γκιστόβα του Γράμμου, οι αλπικές λίμνες Φλέγκες στο Μαυροβούνι και η αλπική λίμνη Βερλίγκα στον Λάκμο, κοντά στις πηγές του Αχελώου.

## Όρος Τύμφη
Η εκεί δρακόλιμνη βρίσκεται σε αλπικό λιβάδι της Τύμφης, σε υψόμετρο 2.050 μ., το σχήμα της είναι ελλειψοειδές και η έκτασή της περίπου 8 στρέμματα, ΒΔ της κορυφής Πλόσκος (2.377 μ.), ΒΑ της κορυφής Αστράκας (2.436 μ.), Ν της μονής Στομίου από την οποία απέχει 3,5 ώρες και ΔΒΔ της κορυφής Γκαμήλα (2.497 μ.), η οποία είναι και η υψηλότερη κορυφή της Τύμφης. Αποτελεί πολυσύχναστο ορειβατικό προορισμό και είναι γνωστή για τους αλπικούς τρίτωνες που φιλοξενεί στα νερά της. Η λίμνη απέχει 1 ώρα πεζοπορίας από το οργανωμένο καταφύγιο στο διάσελο της Αστράκας και 4 ώρες πεζοπορίας από το Μικρό Πάπιγκο. Η πρόσβαση είναι δυνατή μόνο με τα πόδια.

## Όρος Σμόλικας
Η εκεί δρακόλιμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 2.150 μ., Δ της κορυφής του Σμόλικα (2.637 μ.), του δεύτερου σε ύψος βουνού της Ελλάδας. Ο Σμόλικας εκτείνεται λίγα χιλιόμετρα βόρεια της Τύμφης, με όριο το φαράγγι του Αώου. Στη δρακόλιμνη του Σμόλικα απαντώνται επίσης αλπικοί τρίτωνες. 

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Smolikas-drakolimni-1-cr.JPG|Πανοραμική άποψη της Δρακόλιμνης του Σμόλικα. Στα δεξιά διακρίνεται η κορυφή.
Αρχείο:Δρακόλιμνη Σμόλικα.JPG|Δρακόλιμνη Σμόλικα
Αρχείο:Drakolimni Panorama 9s.jpg|Πανοραμική άποψη της Δρακόλιμνης. Διακρίνονται οι κορυφές Πλόσκος (στο κέντρο) και Αστράκα (δεξιά)
Αρχείο:DSC 3561 Δρακολίμνη Τύμφη 9-5-16.jpg


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λίμνες της Ελλάδας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ηπείρου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μακεδονίας
Γεώργιος Αλ. Μαυροκορδάτος

Ο **Γεώργιος Μαυροκορδάτος** (1839-1902) ήταν συλλέκτης και ιστοριοδίφης.

Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου του 1839 στην Αθήνα και ήταν το έκτο παιδί του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και της Χαρίκλειας Αργυροπούλου. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι. Ασχολήθηκε με την συλλογή σπάνιων βιβλίων και χειρογράφων και στην οικία του στο Παρίσι διατηρούσε πλούσια βιβλιοθήκη. Το 1880 διορίστηκε πρεσβευτής στη Ρώμη, αλλά ένα μόλις μήνα αργότερα ανακλήθηκε, εξαιτίας παραιτήσεως της κυβέρνησης Τρικούπη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του χρηματοδοτούσε διαφόρους ιστορικούς, μεταξύ των οποίων και τον Κωνσταντίνο Σάθα, οι οποίοι ασχολούντο με την ιστορία της οικογενείας του, αλλά και γενικότερα με την ελληνική ιστορία. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιστολή του προς τους γονείς του τον Μάιο του 1860, με την οποία τους ανακοινώνει την αποτυχία του στις εξετάσεις νομικής και ότι τίθεται όλος στις διαταγές τους.

Απεβίωσε άτεκνος στο Παρίσι στις 8 Ιανουαρίου του 1902. Ήταν νυμφευμένος με την Ειρήνη Σίνα, κόρη του βαρόνου Σίμωνος Σίνα, γεγονός που του επέτρεπε να έχει οικονομική άνεση.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Μαυροκορδάτου
Γ
Μάγας της Αιγύπτου

Ο **Μάγας** (241 π.Χ. - 222 π.Χ.) ήταν πρίγκιπας της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του βασιλιά Πτολεμαίου Γ' του Ευεργέτη και της Βερενίκης Β' της Αιγύπτου και εγγονός του βασιλιά Μάγα της Κυρήνης.

Πιθανή ημερομηνία γέννησής του είναι ο Νοέμβριος ή ο Δεκέμβρης του 241 π.Χ. Εκτελέστηκε κατόπιν εντολής του αδερφού του Πτολεμαίου Δ', περίπου το 222 π.Χ., με τραγικό τρόπο: τον έκαψαν ζωντανό ενώ έπαιρνε το λουτρό του.

## Δείτε Επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική Περίοδος

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett .

Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Αλέξανδρος (γιος Πτολεμαίου Γ΄)

Ο **Αλέξανδρος** ήταν πρίγκιπας της Δυναστείας των Πτολεμαίων. Ήταν γιος του φαραώ Πτολεμαίου Γ΄ του Ευεργέτη και πιθανώς της Βερενίκης Β', κόρης του Μάγα, βασιλιά της Κυρήνης. Για την ζωή του δεν είναι τίποτα γνωστό πέρα από την αναφορά του ονόματός του σε εξέδρα που βρέθηκε στην αρχαία αιτωλική πόλη του Θέρμου. Στην εξέδρα, η οποία ήταν βάση για αγάλματα, αναφέρεται η βασιλική οικογένεια του Πτολεμαίου Γ΄ και πάνω της υπήρχαν με τη σειρά τα αγάλματα του Πτολεμαίου Γ΄ ακολουθούμενου από αυτό του φερόμενου διαδόχου του, Πτολεμαίου, η σύζυγός του Βερενίκη, οι κόρες του Αρσινόη και Βερενίκη, και τέλος οι υπόλοιποι γιοι. Το όνομα του πρώτου δεν σώζεται αλλά αποκαθίσταται πιθανώς ως Λυσίμαχος και μετά από αυτόν ακολουθούν ο Αλέξανδρος και ο Μάγας. Άγαλμα του Αλέξανδρου πιθανώς υπήρχε και σε αντίστοιχο μνημείο στους Δελφούς, όμως σε αυτό δεν σώζεται το όνομά του. Πιθανή ημερομηνία γέννησής του συμπεραίνεται ότι ήταν μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 242 π.Χ.. Η μητέρα του δεν κατονομάζεται ρητά, ωστόσο η Βερενίκη Β΄ είναι η μόνη πιθανή επιλογή από τις διαθέσιμες πηγές. Αν ζούσε το 221 π.Χ. οπότε εκκαθάρισε όσους θεωρούσε απειλή για την εξουσία του, ο Πτολεμαίος Δ΄, είναι πιθανότατο ότι εκτελέστηκε και αυτός τότε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* IG IX,1² 1:56, η μεταγραφή του κειμένου της Εξέδρας του Θέρμου.

Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Ταξινόμηση φυσαλίδας

με-πλαίσιο|δεξιά|Ταξινόμηση φυσαλίδας μιας λίστας τυχαίων αριθμών.
280px|μικρογραφία|Παράδειγμα ταξινόμησης φυσαλίδας. Ξεκινώντας από την αρχή της λίστας, συγκρίνουμε κάθε γειτονικό ζεύγος, αλλάζουμε τις τιμές αν δεν είναι στην σωστή σειρά. Σε κάθε επανάληψη του αλγόριθμου μια λιγότερη τιμή χρειάζεται να ελεγχθεί. Ο αλγόριθμος τερματίζει όταν δεν υπάρχουν άλλα αντικείμενα να συγκριθούν και να γίνουν εναλλαγές.
alt=Bubblesort επεξεργασμένης χρώμα|με-πλαίσιο|Bubblesort επεξεργασμένης χρώμα
**Ταξινόμηση φυσαλίδας ''(bubble sort)*** είναι το όνομα ενός απλού [[αλγόριθμος|αλγόριθμου]] [[Αλγόριθμος ταξινόμησης|ταξινόμησης]]. Λειτουργεί συγκρίνοντας βηματικά τα στοιχεία μιας λίστας και εναλλάσοντάς τα ώστε να βρεθούν σε σωστή σειρά. Τα βήματα επαναλαμβάνονται μέχρι να ταξινομηθεί ολόκληρη η λίστα.

Το όνομα του αλγόριθμου προέρχεται από τον τρόπο ταξινόμησης: τα μεγαλύτερα στοιχεία κατευθύνονται προς το τέλος, όπως οι [[φυσαλίδα|φυσαλίδες]] που αναδύονται στην επιφάνεια.

== Αλγόριθμος ==

 BUBBLESORT(A)
 1 for i ← 1 to length[A]
 2 do for j ← length[A] downto i + 1
 3 do if A[j] < A[j - 1]
 4 then exchange A[j] ↔ A[j - 1]

όπου Α είναι ένας πίνακας στοιχείων. 

== Υλοποίηση σε Java ==

Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές υλοποίησης της *ταξινόμησης φυσαλίδας*. Παρακάτω παρουσιάζεται η κλασική περίπτωση με σταθερό αριθμό επαναλήψεων. 

<syntaxhighlight lang="java">
public static void bubbleSort(int[] x) {
    int n = x.length;  
    for (int pass=1; pass < n; pass++) {                          // 1 for i ← 1 to length[A]
        // η επόμενη επανάληψη ολοένα και γίνεται μικρότερη
        for (int i=0; i < n-pass; i++) {                          // 2 do for j ← length[A] downto i + 1
            if (x[i] > x[i+1]) {                                  // 3 do if A[j] < A[j - 1]
                // ανταλλαγή μεγαλύτερου <-> μικρότερου
                int temp = x[i];  x[i] = x[i+1];  x[i+1] = temp;  // 4 then exchange A[j] ↔ A[j - 1]
            }
        }
    }
}
</syntaxhighlight>

== Ανάλυση ==
Ο χρόνος εκτέλεσης εξαρτάται από τον αριθμό των επαναλήψεων του βρόχου *'`for`** στις γραμμές <code>2-4</code>.
* Για δεδομένη τιμή του <code>i</code>, ο βρόχος (loop) επαναλαμβάνεται <code>n-i</code> φορές και
* το <code>i</code> παίρνει τιμές <math>1,\ 2,\ ... ,\ n</math>.
Συνεπώς, ο συνολικός αριθμός επαναλήψεων είναι:

<math> \sum_{i=1}^n (n-i) = \sum_{i=1}^n n - \sum_{i=1}^n i = </math>

:::<math>= n^2 - \frac{n(n+1)}{2} = </math>

:::<math>= n^2 - \frac{n^2}{2} - \frac{n}{2} = </math>

:::<math>= \frac{n^2 - n}{2} </math>

Επομένως, ο χρόνος εκτέλεσης του αλγόριθμου ταξινόμησης φυσαλίδας είναι **\Theta (n^2)''' σε όλες τις περιπτώσεις  .

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ταξινόμηση φυσαλίδας (Bubble sort), Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης.

Κατηγορία:Αλγόριθμοι ταξινόμησης
Θρακικός Τύμβος του Καζανλάκ

Ο **Θρακικός Τύμβος του Καζανλάκ** είναι μια αψιδωτή πλινθόκτιστη κατασκευή, για την ακρίβεια καμαροειδής ή θολωτός τάφος κοντά στην πόλη Καζανλάκ στην κεντρική Βουλγαρία. Ανακαλύφθηκε το 1944 και προκάλεσε αρκετό προβληματισμό στους ερευνητές, καθώς για τη στέγαση των θαλάμων του τάφου κατασκευάστηκε μια χτιστή καμάρα και όχι η συνήθης απλή ξύλινη οροφή. Η κατασκευή αψίδων και θόλων παρατηρείται εν γένει στους μυκηναϊκούς χρόνους, ωστόσο η χρήση αψιδωτών κατασκευών στην αρχαία Ελλάδα γενικεύθηκε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Καθώς μάλιστα η αψίδα ως αρχιτεκτονικό στοιχείο δεν απαντά συχνά στον ελληνικό χώρο πριν τον 3ο Π.Κ.Ε. αι., αρκετοί θεώρησαν αρχικά ότι ο συγκεκριμένος ταφικός τύπος θα έπρεπε να τοποθετηθεί χρονικά μετά την εκστρατεία του Αλεξάνδρου. Η χρήση, ωστόσο, αψίδων επιβεβαιώθηκε με την ανακάλυψη ανάλογου τύπου ταφικών μνημείων στον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας

Το ταφικό μνημείο είναι τμήμα μιας θρακικής νεκρόπολης. Συντίθεται από υπαίθριο *πρόδρομο*, στενό διάδρομο (*δρόμο*) και κυκλικό ταφικό θάλαμο. Το μνημείο είναι διακοσμημένα με τοιχογραφίες που απεικονίζουν ένα θρακικό ζεύγος σε επικήδειο τελετουργικό (*νεκρόδειπνος*). Το μνημείο χρονολογείται από το τέλος του 4ου Π.Κ.Ε./π.Χ. αι. και είναι προστατευόμενο από την UNESCO ήδη από το 1979. Οι τοιχογραφίες διακρίνονται για τα άλογα και τη χειρονομία του αποχαιρετισμού, στην οποία το καθισμένο ζεύγος απεικονίζεται σε αποχαιρετισμό με αμοιβαίο άδραγμα των καρπών σε μια στιγμή τρυφερότητας και ισότητας. Ο συγκεκριμένος τοιχογραφικός διάκοσμος αντιπροσωπεύει τα καλύτερα διατηρημένα αριστουργήματα της Βουλγαρίας από την Ελληνιστική περίοδο.

Το ταφικό μνημείο βρίσκεται κοντά στην αρχαία θρακική πρωτεύουσα της Σευθόπολης, που είχε λάβει την ονομασία της από τον βασιλιά Σεύθη Γ' των Οδρυσών.

## Φωτοθήκη

Image:Thracian Tomb of Kazanlak.jpg|Σκηνή απεικόνισης χαιρετισμού του νυμφίου και της νύφης
Image:Reproduction of Thracian tomb 1.jpg|Θράκες: βασιλέας και βασίλισσα
Image:Reproduction of Thracian tomb 2.jpg|Αρματοδρομίες
Image:Kazanlak-tomb 2.jpg
Image:Kazanlak-tomb-fresco-1.jpg
Image:Kazanlak-tomb-fresco-2.jpg
Image:Kazanlak-tomb-fresco-3.jpg
Image:Kazanlak-tomb 1.jpg
Image:Kazanlak-tomb 4.jpg
Image:Kazanlak-tomb 6.jpg
Image:Kazanlak-tomb 8.jpg
Image:Kazanlak-tomb 9.jpg


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* ''Ο Θρακικός Τύμβος στο Καζανλάκ'', Dafina Vasileva

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βουλγαρία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Βουλγαρία
Εμμανουήλ Ι. Ζυμβρακάκης

Ο **Εμμανουήλ Ι. Ζυμβρακάκης** (27 Σεπτεμβρίου 1856 - Κηφισιά, 1931) ήταν αρχηγός της Χωροφυλακής και πολιτικός, πληρεξούσιος στη Δ' Εθνική Συνέλευση του 1924.

## Βιογραφία
Γιος του υποστράτηγου Ιωάννη Ζυμβρακάκη γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1856. Κατατάχθηκε στη Βασιλική Χωροφυλακή και το 1885 έλαβε το βαθμό του ανθυπομοιράρχου και έφθασε μέχρι το βαθμό του υποστράτηγου. Επί πρωθυπουργίας Ε. Βενιζέλου του οποίου υπήρξε ισχυρός οπαδός διετέλεσε αρχηγός της Αστυνομίας Αθηνών και στη συνέχεια αρχηγός της Χωροφυλακής. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου το 1921 οπότε και αποσύρθηκε στη Κηφισιά όπου διέμενε. Στις εκλογές της Δ' Εθνοσυνέλευσης (1924-1925) εκλέχθηκε πληρεξούσιος Αθηνών - Πειραιώς. Πέθανε στη Κηφισιά το 1931.

Εμμανουηλ
Ζυμβρακάκης Εμμανουήλ του Ιωάννη
Ζ
Εμμανουήλ Χ. Ζυμβρακάκης

Ο αντιστράτηγος **Εμμανουήλ Χ. Ζυμβρακάκης** (22 Δεκεμβρίου 1859 - 9 Νοεμβρίου 1927) ήταν Έλληνας στρατιωτικός που συμμετείχε και σε μια σειρά στρατιωτικών κινημάτων.

## Βιογραφία
[μικρογραφία|αριστερά|Ο Ζυμβρακάκης στη Θεσσαλονίκη, το 1916, εμψυχώνοντας τους Έλληνες στρατιώτες προ της αναχώρησής τους για το [Μακεδονικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)|μέτωπο.]]
Γιος του Χαράλαμπου Ζυμβρακάκη γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1859, με καταγωγή από την Κρήτη,  από όπου είχαν έρθει οι γονείς του ως πρόσφυγες στην ελέυθερη Ελλάδα. Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων απ΄ την οποία και εξήλθε ανθυπολοχαγός πυροβολικού στις 2 Νοεμβρίου 1881 όπου και συνέχισε στρατιωτικές σπουδές στην Ορλεάνη. Μετείχε στη Κρητική επανάσταση του 1897 ως αρχηγός της φοιτητικής φάλαγγας. Το 1909 συμμετείχε στο στρατιωτικό Κίνημα στο Γουδί και ήταν αυτός που πρότεινε να έρθει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα. Στη συνέχεια διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλέως Γεωργίου Α' και μέραρχος της Μεραρχίας Θεσσαλονίκης. Στις 8 Δεκεμβρίου 1914 προάχθηκε στο βαθμό του υποστράτηγου.

Συνδεόμενος με στενή φιλία με τον  Ε. Βενιζέλο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις 1917 - 1920 μετείχε ως αρχηγός του στρατού Εθνικής Άμυνας και πρωτοστάτησε στην έκρηξη του κινήματος της Θεσσαλονίκης το 1916. Πέθανε στην Αθήνα το 1927.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες κινηματίες
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Κατηγορία:Οικογένεια Ζυμβρακάκη
Κατηγορία:Βενιζελισμός
Μάχη των Βουκολιών

Η **Μάχη των Βουκολιών** που διεξήχθη στις 6 Φεβρουαρίου του 1897 (π.η.) θεωρείται ίσως η απαρχή των πολεμικών επιχειρήσεων του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897.

Στις βόρειες προσβάσεις των Λευκών ορέων στη Κρήτη υφίσταται το χωριό Βουκολιές και παρ΄ αυτό ονομαστό οχυρό που κατείχετο από τουρκικό τακτικό στρατό (τάγμα). Απ΄ αυτό υπάρχει δρόμος που συναντά το δρόμο Κολυμπάρι - Πλατανιά περίπου 7 χλμ. από το σημείο που τότε στρατοπέδευε το μικτό απόσπασμα του Τ. Βάσσου. Συνεπώς οι επιδρομές των τουρκικών δυνάμεων με βάση το οχυρό όχι μόνο  απειλούσαν το μικτό απόσπασμα που είχε ως βάση του το παραθαλάσσιο Κολυμπάρι αλλά και παρεμπόδιζαν την επικείμενη διείσδυσή του στην ενδοχώρα. Έτσι αποφασίστηκε η επίθεση κατά του οχυρού με ένα τάγμα πεζικού και ένα ουλαμό πυροβολικού. Το δε ελληνικό τάγμα ακολούθησαν και σώματα Κρητών. Η μάχη άρχισε το πρωί της 6ης Φεβρουαρίου ενώ το πυροβολικό πλησιάζοντας συνεχώς και εγγύτερα άρχισε να δημιουργεί ρήγματα στο οχυρό. Έτσι το απόγευμα όλος ο χώρος είχε σχεδόν περικυκλωθεί. Η μάχη όμως συνεχίσθηκε μέχρι τη νύκτα όπου μέρος της φρουράς του οχυρού αποτελούμενη από 250 άνδρες υπό τον φρούραρχο **Φουάτ - Μπέη** προσπαθώντας να διαφύγει έπεσε σε ενέδρα εθελοντικών κρητικών ομάδων δίνοντας δεύτερη μάχη σώμα με σώμα όπου ο Φουάτ και πολλοί οπλίτες του φονεύθηκαν. Στη συνέχεια η υπόλοιπη δύναμη του Φρουρίου παραδόθηκε. Οι τουρκικές απώλειες ήταν 240 περίπου νεκροί και τραυματίες ενώ του ελληνικού αποσπάσματος και των εθελοντικών τμημάτων 25 οπλίτες.

*Την επομένη ακολούθησε η περίφημη μάχη των Λειβαδιών.

Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Βουκολιών

Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1895-1898)
Μάχη των Λειβαδιών

Η **Μάχη των Λειβαδιών** συνέβη στις 7 Φεβρουαρίου 1897 (π.η.) ακριβώς την επομένη της μάχης των Βουκολιών, της οποίας η πλήρης επιτυχία της έκβασης κυριολεκτικά αναπτέρωσε τόσο το ηθικό των Κρητών, όσο και εμφύσησε περισσότερο τον ενθουσιασμό των Ελλήνων γενικά, αλλά και ειδικά της τότε αντιπολίτευσης και της Εθνικής Εταιρείας με μοναδική αναζήτηση τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

Σε απόσταση 5 χλμ. ΝΑ. του χωριού Πλατανιά (στις βόρειες προσβάσεις των Λευκών όρων της Κρήτης) υπήρχε τότε η πολύ οχυρή θέση Μονοδένδρι (250 μ. υψόμετρο) και σε απόσταση 4 χλμ. ΝΑ. αυτού  του λόφου υπήρχε ο μεγάλος τουρκικός στρατώνας των Λειβαδιών. Ανατολικά δε αυτού εκτεινόταν ο μεγάλος δυτικός ελαιώνας των Χανίων. Αυτό ήταν και το πεδίο της μάχης αυτής.

Μόλις έγιναν γνωστά στους Τούρκους τα αποτελέσματα από την κατάληψη του Πύργου των Βουκολιών από τους Έλληνες, αμέσως τέσσερα τάγματα του οθωμανικού τακτικού στρατού ενισχυμένα με άτακτα σώματα Τουρκοκρητών, σύνολο περίπου 4.000 μαχητές, εξήλθαν από τα Χανιά και κατέλαβαν τον ελαιώνα. Ο διοικητής του ελληνικού μικτού αποσπάσματος Τ. Βάσσος περί τις 13.00 ώρα που βρισκόταν στο Μονοδένδρι όπου και τα στρατοπεδευμένα τμήματα Κρητών εθελοντών, ένα τάγμα μηχανικού, το 1ο τάγμα του 1ου συντάγματος πεζικού και ένας λόχος ευζώνων, διέταξε γενική επίθεση. Έτσι το τάγμα πεζικού που αποτελούσε το κέντρο της παράταξης επιτέθηκε με ορμή κατά του στρατώνα. Συγχρόνως δεξιά (και νότια του τάγματος) τα σώματα των Κρητών υπό τον οπλαρχηγό Χατζημιχάλη και αριστερά (βόρεια του τάγματος) οι λοιπές μονάδες άρχισαν να προσβάλουν ταυτόχρονα τον ελαιώνα. Το τουρκικό πυροβολικό που μετείχε του αγώνα δεν επέτυχε δραστικά αποτελέσματα λόγω της εκ της ορμής ταχύτατες μετακινήσεις των ελληνικών τμημάτων. Έτσι πολύ γρήγορα ο μεγάλος τουρκικός στρατώνας καταλήφθηκε από το τάγμα πεζικού. Το γεγονός αυτό επέφερε κρίση στον αγώνα αφού πλέον ήταν αδύνατη η παρακολούθηση των μετακινήσεων των ελληνικών τμημάτων μέσα στον ελαιώνα. Αυτό προκάλεσε την ταχεία υποχώρηση των τουρκικών τμημάτων προς τα Χανιά. Πριν νυχτώσει η νίκη είχε στέψει τα ελληνικά τμήματα. Το ελληνικό πλέον στρατόπεδο βρισκόταν σε ασφάλεια.

Οι απώλειες του ελληνικού μικτού αποσπάσματος και των εθελοντών ήταν 100 περίπου οπλίτες, ένας βαριά τραυματισμένος ανθυπασπιστής και τρεις νεκροί ανθυπολοχαγοί οι Δανάλης, Σαράτσογλου και Τριγγέτας. Οι δε απώλειες των Τούρκων περί τους 600 νεκρούς. 

Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Λειβαδιών

Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1895-1898)
Γκαστόνε Γκάντερ

Ο **Γκαστόνε Γκάντερ** (αγγλικά: *Gladstone Gander*, συχνά στις ελληνικές εκδόσεις αναφέρεται και ως **Γκαστόνε Ντακ**) είναι ήρωας κινουμένων σχεδίων. Αποτελεί δημιούργημα του σημαντικού σχεδιαστή κόμικς, Καρλ Μπαρκς. Πρωτοεμφανίστηκε στο «Walt Disney's Comics and Stories» #88, τον Ιανουάριο του 1948, με την ιστορία «Wintertime Wagers» («Χειμερινά Στοιχήματα»). Η ελληνική έκδοση της ιστορίας δημοσιεύτηκε το 1996 στο περιοδικό Κόμιξ #92.

Σύμφωνα με το γενεαλογικό δέντρο του Ντον Ρόσα είναι γιος του Γουστάβου Γκάντερ και της Δάφνης Ντακ, θείας του Ντόναλντ Ντακ, αλλά κατά το γενεαλογικό δέντρο του Καρλ Μπαρκς που το δημιούργησε το 1950 ο Γκαστόνε είναι υιοθετημένος από τον Γουστάβο Γκάντερ και την Ματίλντα Μακ Ντακ, αδερφής του Σκρουτζ Μακ Ντακ.

Είναι γνωστός ως «το πιο τυχερό παπί στον κόσμο», όμως όπως ξέρουμε αυτή η απίστευτη τύχη του προστέθηκε αργότερα στον χαρακτήρα και δεν ήταν μέρος της αρχικής βασικής ιδέας. Στις τρεις πρώτες εμφανίσεις του το 1948 («Wintertime Wager», «Gladstone Returns», «Links Hijinks»), απεικονίστηκε ως ο καθρέφτης του Ντόναλντ: ένας πεισματάρης καυχησιάρης, ίσως λίγο πιο αλαζονικός, αλλά δεν είχε ακόμη τη χαρακτηριστική του τύχη. Στις επόμενες δύο εμφανίσεις του, «Rival Beachcombers» και «The Goldilocks Gambit», ο Γκαστόνε απεικονίζεται ως απλώς τεμπέλης και ευερέθιστος, αλλά και ευκολόπιστος.

Η τύχη του άρχισε να εμφανίζεται στην ιστορία «Αναμέτρηση στον Νότιο Ειρηνικό» («Race to the South Seas») το 1949. Ξεκινώντας από αυτή την ιστορία, η καλή τύχη του Γκλάντστοουν παρουσιάζεται να είναι κάτι σχεδόν υπερφυσικό. Η 
υπερβολική ανταγωνιστικότητα που υπάρχει ανάμεσα σε αυτόν και τον ξάδερφο του, τον Ντόναλντ Ντακ ξεκίνησε από το γεγονός ότι και οι δύο θέλουν να διεκδικήσουν την Νταίζυ Ντακ και εμφανίστηκε στην ιστορία «Donald's Love Letters» (1949), ενώ καθιερώθηκε με τα «Wild About Flowers» (1950) και «Knightly Rivals» (1951). Στη συνέχεια, η κόντρα αυτή εντάθηκε στο «Some Heir Over the Rainbow» (1953), όπου εμφανίζονται και οι δύο ξάδερφοι ως πιθανοί κληρονόμοι της περιουσίας του Σκρουτζ Μακ Ντακ.

Μετά από αυτό, ο Μπαρκς ένιωσε ανίκανος να αναπτύξει περαιτέρω τον χαρακτήρα, βρίσκοντάς τον βασικά αντιπαθητικό και άρχισε να τον χρησιμοποιεί λιγότερο συχνά. Ωστόσο μέχρι τότε, ο Γκαστόνε είχε βρει μια σταθερή θέση στο σύμπαν του Ντόναλντ Ντακ ως ένας από τους κύριους καθιερωμένους χαρακτήρες και άρχισε να χρησιμοποιείται συχνά από άλλους συγγραφείς και καλλιτέχνες τόσο στη Βόρεια Αμερική όσο και στην Ευρώπη. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από άλλον καλλιτέχνη εκτός του Μπαρκς το 1951: «Presents For All» των Del Connell και Bob Moore. Εμφανίζεται ως κύριος χαρακτήρας στο βιβλίο της σειράς Big Little Book «Luck of the Ducks» (1969).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Gladstone Gander at Don Markstein's Toonopedia. Archived from the original on August 28, 2016.

Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων)
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1948
Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μαλάουι

Το **Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μαλάουι** (αγγλικά: *Lake Malawi National Park*) είναι εθνικό πάρκο του Μαλάουι, στην νότια πλεύρα της λίμνης Μαλάουι. Έχει έκταση 88 τ.χλμ. και καλύπτει τμήμα της λίμνης, τη χερσόνησο Κχούμπα και δώδεκα μικρότερα νησιά.

Το 1934 η δημιουργήθηκε στην περιοχή ζώνη δασικής προστασίας και καταφύγιο πτηνών. Η προστασία αυτή επεκτάθηκε το 1972 και στους κοντινούς λόφους του ακρωτηρίου Μακλίαρ, του Μουένια και του Νκούντζι. Το 1980 η περιοχή χαρακτηρίστηκε εθνικό πάρκο.

Η λίμνη Μαλάουι έχει την μεγαλύτερη ποικιλότητα ψαριών στον κόσμο. Πιστεύεται ότι εντός των ορίων του πάρκου υπάρχουν περίπου 1000 διαφορετικά είδη, από τα οποία το 90% είναι ενδημικά είδη της λίμνης, γεγονός που αποτελεί αποτέλεσμα εξελικτικής προσαρμογής, συγκρίσιμης μόνο με την αντίστοιχη που εμφανίζεται στα Νησιά Γκαλαπάγκος.

Από το 1984 αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Πάρκο Ορίων 

## Δείτε επίσης
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Lake malawi mozambico coast.jpg|Άποψη της λίμνης Μαλάουι 
Αρχείο:Lake Malawi, view from Likoma Island.jpg|Άποψη της λίμνης Μαλάουι 
Αρχείο:Otter Point, Cape Maclear (Malawi).jpg|Άποψη της λίμνης Μαλάουι στο ακρωτηρίο Μακλίαρ


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Εθνικό Πάρκο της Λίμνης Μαλάουι - UNESCO World Heritage Centre
* Το Εθνικό Πάρκο της Λίμνης Μαλάουι

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μαλάουι
Λιμνη Μαλαουι
Μεντίνα της Φες

Η **Μεντίνα της Φες** (Fes el Bali, The Old Fes, η Παλιά Φες, Αγγλικά: Medina of Fez, Αραβικά: فاس البالي) είναι το παλαιότερο οχυρωμένο τμήμα της πόλης Φες στο Μαρόκο. Ιδρύθηκε το 789 από τον Σουλτάνο Ιντρίς ΙΙ της δυναστείας των Ιδρισίδων. Η Fes el Bali υποδηλώνει τη διαφορά από το τμήμα της πόλης με το όνομα Fes Jdid (Αγγλικά: New Fes, Νέα Φες), η οποία κατασκευάστηκε από την δυναστεία των Μερινιδών το 1276.

Η Παλιά Φες είναι η μεγαλύτερη από τις δύο μεντίνες της Φες και πιστεύεται πως είναι το μεγαλύτερο ελεύθερο από αυτοκίνητα αστικό κέντρο στον κόσμο, σε συνάρτηση με τον πληθυσμό της. Η Μεντίνα της Φες έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO από το 1981.

## Δείτε επίσης
* Φεζ
* Η Πόλη Ait-Ben-Haddou
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Φωτογραφίες


Image:Fes, Old Medina.jpg
Image:City wall from Medina.JPG
Image:MoroccoFes city1.jpg


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Μεντίνα της Φες στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* Η Μεντίνα της Φες
* Η Μεντίνα της Φες στο worldheritagesite.org
* Borders of Fes El-Bali on the Google Maps

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μαρόκο
Αρχείο (υπολογιστές)

Ένα **αρχείο υπολογιστή** είναι ένα σύνολο από πληροφορίες, δεδομένα ή και ένας πόρος, που χρησιμεύει ως "δοχείο" για την αποθήκευση πληροφορίας και είναι διαθέσιμο σε ένα πρόγραμμα υπολογιστή. Συχνά βρίσκεται σε διατηρητέο αποθηκευτικό μέσο υπολογιστή. Ένα αρχείο είναι *διατηρητέο* με την έννοια ότι ακόμα και όταν τερματίσουν να εκτελούνται τα προγράμματα που το δημιούργησαν ή το χρησιμοποιούν αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει.

Ένα αρχείο υπολογιστή μπορεί να θεωρηθεί σαν το σύγχρονο ισοδύναμο ενός εγγράφου το οποία παραδοσιακά βρίσκονταν σε φοριαμούς - αρχειοθήκες γραφείων και βιβλιοθηκών. Αυτή είναι και η προέλευση της έννοιας.

Σε κάθε αρχείο υπολογιστή ενός υπολογιστή δίνεται ένα όνομα ώστε να ξεχωρίζει από όλα τα άλλα αρχεία.

## Ορισμός
Αρχείο είναι το σύνολο των πληροφοριών ή των δεδομένων (ως μια οντότητα) σε ένα υπολογιστικό σύστημα που μπορεί απλά να υπάρχει αποθηκευμένο ή να συμμετέχει σε μία  ή περισσότερες λειτουργίες του υπολογιστικού συστήματος. Έχει όνομα και μία προέκταση διαχωριζόμενη από μία τελεία. Τις περισσότερες φορές η προέκταση υποδηλώνει και την ταυτότητα της χρήσης του. 

## Δείτε επίσης
* Access control list 

Κατηγορία:Συστήματα αρχείων
Τουόμας Χολοπάινεν

Ο **Τoύομας Χολοπάινεν** (*Tuomas Lauri Johannes Holopainen*, 25 Δεκεμβρίου 1976) είναι Φινλανδός μουσικός και συνθέτης.

Γνωστός κυρίως για την ενασχόληση του με την heavy metal μουσική, από το 1991, έχει σπουδάσει τζαζ και κλασσική μουσική επίσης, για δώδεκα χρόνια, σε μουσικό σχολείο. Ο Χολοπάινεν είναι ο κιμπορντίστας των Nightwish και ο αρχηγός της μπάντας, καθώς και ο βασικός τραγουδοποιός, μουσικοσυνθέτης και στιχουργός της.

## Καριέρα
Ο Χολοπάινεν γεννήθηκε στο Κίτεε, της Φινλανδίας στις 25 Δεκεμβρίου του  1976. Το  1997 ίδρυσε στη γενέτειρα του, το μουσικό συγκρότημα οπερατικής, συμφωνικής μέταλ μουσικής Nightwish. 

Έχει επίσης παίξει στα συγκροτήματα: Nattvindens Gråt και Darkwoods my Betrothed. Παράλληλα με τους Nightwish  συμμετέχει σε ένα gothic-doom metal συγκρότημα, τους For My Pain....

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φινλανδοί μουσικοί
Κατηγορία:Φινλανδοί συνθέτες
Α.Ο. Ατρόμητος Λάππα

Ο **Ατρόμητος Λάππα** είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το χωριό Λάππα Αχαΐας. Ιδρύθηκε αρχικά το 1964 με χρώματα το κόκκινο και το μπλε και επανιδρύθηκε το 2015. Διαθέτει γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα και κερκίδες.

## Ιστορία
### Ατρόμητος Λάππα
Ιδρύθηκε το 1964 σαν **Αθλητικός Σύλλογος Ατρόμητος Λάππα** από ανθρώπους του χωριού Λάππας κι είχε αξιοσημείωτη παρουσία, ειδικά τη δεκαετία του 1970 στο τότε περιφερειακό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αχαΐας, όπου προσπάθησε αρκετές φορές με αξιώσεις να βρεθεί στη Β' Εθνική. Ξεκίνησε από την Γ΄ Κατηγορία και το περιφερειακό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πατρών, πρώτη φορά στην Α' Κατηγορία έπαιξε την περίοδο 1969-70. Στην Α΄ Κατηγορία έπαιξε έως το 1973 για να ξανανέβει το 1977 έως το 1986, επέστρεψε πάλι την περίοδο 1990-91 χωρίς επιτυχία και ξανά το 1993-94 έως το 1996-97. Την περίοδο 1993-94 επέστρεψε στην Α΄ Κατηγορία για τέσσερα χρόνια βρέθηκε πάλι εκεί το 2004-05.

Το 2005-06 ο Ατρόμητος Λάππα αναδείχθηκε πρωταθλητής Αχαΐας. Αγωνίστηκε στο Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα (Δ' Εθνική) για έπειτα συνεχές χρόνια, κατά τις περιόδους 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12 και 2012-13. Την περίοδο 2009-10 ο Ατρόμητος Λάππα κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Αχαΐας στην ιστορία του, νικώντας στον τελικό που διεξήχθη στο Δημοτικό Στάδιο Κάτω Αχαΐας τον Εθνικό Σαγέικων με σκορ 4-0.

### Ατρόμητος Αχαΐας
Το 2012-13 μέσω του πρωταθλήματος της Δ΄ Εθνικής κέρδισε την άνοδο του στην Γ΄ Εθνική και άλλαξε ονομασία σε **Ατρόμητος Αχαΐας** και η έδρα του μεταφέρθηκε στην Πάτρα. Την ίδια σεζόν (2012-13) η ομάδα κατέκτησε και το Κύπελλο Αχαΐας όπου νίκησε στον τελικό τον Αχαιό Σαραβαλίου με 1-0 στο Γήπεδο «Ανδρέας Κάνιστρας». Στη Γ΄ Εθνική της περιόδου 2013-14 (πρώτη χρονιά της Γ' Ερασιτεχνικής Εθνικής) τερμάτισε ο Ατρόμητος 10ος και υποβιβάστηκε. Την επόμενη περίοδο δε δήλωσε συμμετοχή στην Α1 της ΕΠΣ Αχαΐας.

### Ατρόμητος Λάππα 2015
Το 2015 ιδρύθηκε ο **Αθλητικός Όμιλος Ατρόμητος Λάππα 2015** που σήμανε και την επαναδραστηριοποίηση και την επιστροφή της ομάδας στην αρχική της έδρα. Στην πρώτη της συμμετοχή στη Γ΄ Κατηγορία κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 1ο Όμιλο και κέρδισε την άνοδο στη Β΄ Κατηγορία.

### Συμμετοχές σε Εθνικές Κατηγορίες

### Τελικοί Κυπέλλων Αχαΐας για τον Ατρόμητο

### Τελικοί Σούπερ Καπ (Super Cup) Αχαΐας για τον Ατρόμητο

## Ακάδημος Λαρισσού
Ο **[[Ακάδημος]]** είναι θυγατρική ομάδα του Ατρόμητου, ιδρύθηκε το 2003 με χρώματα του το κόκκινο - μπλε. Ξεκίνησε από την Γ' Κατηγορία της Αχαΐας για να ανέβη στην Β' την περίοδο 2009-10, όπου αγωνίστηκε ως το 2013-14. Από την περίοδο 2014-15 παραμένει ανενεργή.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* *Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα*, Εκδόσεις "ΠΑΝΟΡΑΜΑ", Πάτρα 1994
* Τάσσος Σταθόπουλος, *Αχαϊκό Ποδόσφαιρο. Εκατόν Είκοσι Χρόνια (1891-2010)*, Εκδόσεις "Γιάννης Πικραμένος", Πάτρα 2010 ISBN 978-968-6628-27-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ατρόμητος Λάππα επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1964
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964
Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης

Ο αντιστράτηγος **Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης** (Ζυμπρακάκης)  ή *Παμίκος Ζυμβρακάκης* (1863 - 1922) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και κινηματίας. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του στρατιωτικού και πολιτικού Χαράλαμπου της ιστορικής οικογένειας Ζυμβρακάκη. Γεννήθηκε το 1863 στο Ναύπλιο. Κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό το 1882 και αργότερα στη Σχολή Υπαξιωματικών από την οποία και εξήλθε το 1888 ως ανθυπίλαρχος. Για τη συμπλήρωση των σπουδών του στάλθηκε στη Γαλλία. Κατά τις Κρητικές επαναστάσεις του 1886 και 1897 μετείχε ως εθελοντής.

Το 1909 ο Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης ήταν από τους κυριότερους εμπνευστές και δημιουργούς του Κινήματος του 1909 ως μέλος της διοικούσας επιτροπής του Στρατιωτικού Συνδέσμου, ίλαρχος τότε. Όταν εξερράγη το κίνημα της Θεσσαλονίκης μετέβη από τους πρώτους εκεί στο πλευρό του Ε. Βενιζέλου όπου και ανέλαβε ως μέραρχος σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις της Αντάντ που συνέβησαν το 1918 στη Μακεδονία. Ήταν μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης και γυναικαδελφός του Γ. Ταμπακόπουλου. Πέθανε το 1922 φέροντας το βαθμό αντιστράτηγου. Ήταν παντρεμένος με τη Μάσσιγκα (ή Μασούτα) Ι. Ταμπακοπούλου και είχε δύο παιδιά, τον Αντώνιο (Τώνη) Δελαγραμμάτη και τον Γεώργιο Δελαγραμμάτη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.8ος, σελ.771.
* Περικλής Ι. Αργυρόπουλος "Αναμνήσεις" - Αθήνα 1996, σελ.66.

Κατηγορία:Έλληνες κινηματίες
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Κατηγορία:Οικογένεια Ζυμβρακάκη
Κοίλα Κοζάνης

:*Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα [[Κοίλα Έβρου]]*

Τα **Κοίλα** είναι χωριό του δήμου Κοζάνης στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 1.115 κατοίκους.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Κοίλα βρίσκονται προς τα βόρεια του νομού σε υψόμετρο 690 μέτρα σε απόσταση 3 χιλιόμετρα βόρεια από την πόλη της Κοζάνης. Μαζί με τους οικισμούς Νέα Καρδιά και Μελίσσια αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοίλων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμο Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.643 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.115. Στην περιοχή των Κοίλων βρίσκεται το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και το Εκθεσιακό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας.

Το χωριό έχει έκταση 11 τετρ. χιλιόμετρα, από την οποία η καλλιεργήσιμη γη είναι 4 τετρ. χιλιόμετρα. Περιβάλλεται από βραχώδη και άγονα βουνά που προσφέρονται για βοσκότοποι κυρίως μικρών ζώων (αιγοπροβάτων). Από τα Κοίλα διέρχεται η οδός που ενώνει το βόρειο τμήμα της πόλης με την Εγνατία Οδό, τον κάθετο άξονα της Εγνατίας Οδού και Αυτοκινητόδρομο 27 με την Πτολεμαΐδα, τη Φλώρινα και το τελωνείο της Νίκης.

## Ιστορικά στοιχεία
Επί Τουρκοκρατίας τα Κοίλα ονομάζονταν *Ισλαμλή* και ανήκαν στην Τοπαρχία του Εγρί Μπουτζάκ, που είχε έδρα το Δρέπανο. Αργότερα ονομάστηκαν *Λιμνάδες* και στη συνέχεια πήραν τη σημερινή τους ονομασία από την κοιλάδα στην οποία είναι χτισμένο. Το 1920 είχε 188 κατοίκους και το 1928 είχε 317 κατοίκους. Στα Κοίλα εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από περιοχές του Πόντου και από το Αδά Παζάρ  (*Adapazarı*) της σημερινής επαρχίας Κοτζάελι της Τουρκίας (αρχαία Νικομήδεια). Ένα από τα χωριά από όπου ήρθαν πρόσφυγες, οι οποίοι μιλούσαν την Τουρκοαρμενική διάλεκτο, ήταν το Φούντοκλη, το οποίο πυρπολήθηκε την περίοδο της σφαγής του ελληνισμού. Ο συνοικισμός Μελίσσια επί Τουρκοκρατίας ονομάζονταν Σινεκλί και το 1928 είχε 212 κατοίκους. Το 1986 θεμελιώθηκε ο ναός του Αγίου Χαραλάμπου και αποπερατώθηκε το 1991.

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία των Αγίων Αποστόλου Πέτρου και Παύλου με τα δύο καμπαναριά της που πανηγυρίζει στις 29 Ιουνίου. Η ανέγερσή του ναού ξεκίνησε το 1938, διεκόπη το 1940 λόγω του πολέμου και ολοκληρώθηκε στην δεκαετία του 1950. Πρώτος ιερέας των Κοίλων ήταν ο Νικόλαος Χρυσοπολίτης, που εφημέρευσε από το 1924 έως το 1927. Δίπλα και δυτικά του εκκλησιαστικού οικοπέδου υπάρχει το Κοινοτικό Κατάστημα και η παιδική χαρά. Στο γειτονικό χωριό Μελίσσια υπάρχει ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε το 1950. Μπροστά στο ναό κτίστηκε κενοτάφιο σε μνήμη των ανθρώπων που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους το 1920 στο χωριό Φούντοκλη του Αδά Παζάρ. Πρώτος ιερέας του οικισμού ο Χρήστος Μαυρόπουλος που ήρθε χειροτονημένος πρόσφυγας κληρικός και εφημέρευσε έως το 1938.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης