open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Όθων Γ΄ της Καρινθίας

Ο **Όθων Γ΄**, γερμ. Otto III (π. 1265 - 25 Μαΐου 1310) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν δούκας της Καρινθίας και κόμης του Τυρόλου (1295-1310).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας, κόμη της Γκορίτσια & του Τυρόλου (μετά μόνο του Τυρόλου) και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας.

Ο πατέρας του ήταν αρχικά κόμης της Γκορίτσια & του Τυρόλου· υποστήριξε τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας εναντίον του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας και ως ανταμοιβή έλαβε το δουκάτο της Καρινθίας. Επίσης η Ελισάβετ, αδελφή του Όθωνα Γ΄, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ της Γερμανίας, γιο του Ροδόλφου Α΄. Ο Μάινχαρτ παραχώρησε το 1271 τη Γκορίτσια στον νεότερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄.

Το 1295 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τα μικρότερα αδέλφια του. Η χώρα ήταν καλά ργανωμένη, μια και ο πατέρας τους εγκατέστησε αποτελεσματική διοίκηση με το να θέσει υπουργούς και να δημιουργήσει για το Τυρόλο το *Ερυθρό Βιβλίο (Raitbuch) *, όπου καταγραφόταν εσωτερικά θέματα. Ο Όθων Γ΄ υπέγραψε συνοριακή Συμφωνία με τη γειτονική επισκοπή του Μπρίξτεν, όπου οριζόταν μεταξύ τους όριο να είναι η συμβολή των ποταμών Άντιτζε (Άθεσις) και Αβίζιο. Οι αδελφοί του Λουδοβίκος και Ερρίκος έγιναν επίτροποι (vogts) στις επισκοπές του Τρεντ.

Ο Αλβέρτος Α΄ εκλέχθηκε βασιλιάς της Γερμανίας το 1298 και του χορήγησε τις προσόδους αρκετών διοδίων. Ανάμεσα στα οικονομικά μέτρα του ήταν και η επέκταση της αγοράς του Γκρης (νυν μέρος του Μπολτσάνο) το 1305, που ανταγωνιζόταν την αγορά της κεντρικής πόλης του Μπολτσάνο, ιδιοκτησίας του επισκόπου. Παρά τα έσοδά του, η πολυτελής Αυλή του ήταν βάρος στα οικονομικά του.

Το 1310 απεβίωσε χωρίς άρρεν τέκνο· ο αδελφός του Λουδοβίκος είχε αποβιώσει από το 1305, έτσι τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1297 την Ευφημία των Πιάστ-Σιλεσίας, κόρη του Ερρίκου Ε΄ δούκα της Λεγκνίτσα (γερμ. Λήγκνιτς) και είχε τέκνα:
* Άννα π. 1300-1331/35, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ των Βίττελσμπαχ παλατινό κόμη του Ρήνου.
* Ελισάβετ απεβ. π. 1352, παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Σικελίας. 
* Ούρσουλα απεβ. 1327.
* Ευφημία απεβ. 1329/39.

## Πηγές
* Wilhelm Baum: Die Grafen von Görz in der europäischen Politik des Mittelalters, Kitab-Verlag, Klagenfurt, 2000, ISBN 3-902005-04-1
* Christoph Haidacher: Die Verwaltungsorganisation Meinhards II. und seiner Nachfolger, in: Eines Fürsten Traum. Meinhard II. - Das Werden Tirols, exhibition catalog, Schloss Tirol/Stams 1995

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Ιωάννης Ερρίκος Δ΄ της Γκορίτσια

Ο **Ιωάννης Ερρίκος Δ΄**, γερμ. Johann Heinrich IV (1322 - 1338) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1323-1338).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Βεατρίκης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Στεφάνου Α΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας.

Το 1323 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Γκρίτσια, σε ηλικία ενός έτους. Επίτροποι ανέλαβαν η μητέρα του και ο θείος του Αλβέρτος Β΄ κύριος της κοιλάδας του Πούστερ.

Το 1338 απεβίωσε σε ηλικία 16 ετών και τάφηκε στον ενοριακό ναό του Ροζάτσο στο Ούντινε. Δεν κυβέρνησε πραγματικά ποτέ και ήταν άτεκνος. Ο Αλβέρτος Β΄ είχε αποβιώσει, έτσι επόμενοι στη διαδοχή ήταν οι τρεις γιοί του: Μάινχαρτ ΣΤ΄, Αλβέρτος Β΄ και Ερρίκος Ε΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη της μητέρας του, την Άννα των Αψβούργων, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Αυστρίας και διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Βουλευτικές εκλογές στην Κούβα (2013)

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στην **[[Κούβα]]** στις 3 Φεβρουαρίου 2013. 

## Εκλογικό σύστημα
Εξελέγησαν 614 μέλη για την Εθνοσυνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας, σε μονοεδρικές περιφέρειες. Οι υποψήφιοι πρέπει να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 50% των ψήφων για να εκλεγούν σε μία περιφέρεια. Μία έδρα μένει κενή, αν κανείς υποψήφιος δεν συμπληρώσει το απαιτούμενο 50% των ψήφων ή δεν διεξαχθεί επαναληπτική εκλογή. Με βάση τον εκλογικό νόμο, οι μισοί από τους υποψηφίους πρέπει να είναι δημοτικοί σύμβουλοι, ενώ οι υπόλοιποι μισοί προτείνονται από συνελεύσεις που έχουν στη σύνθεσή τους μέλη των Επιτροπών για την Άμυνα της Επανάστασης και ομάδες που εκπροσωπούν αγρότες, μαθητές, φοιτητές, γυναίκες, εργάτες και νεαρής ηλικίας άτομα.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2013
Κουβα
Βουλευτικές εκλογές στην Κούβα (2018)

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Κούβα στις 11 Μαρτίου 2018 για την εκλογή των μελών της Εθνικής Συνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας, ταυτόχρονα με τις εκλογές στις επαρχίες. Ο πρόεδρος της χώρας,  Ραούλ Κάστρο δεν διεκδίκησε νέα θητεία και ο νέος πρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους εξελέγη από την Εθνική Συνέλευση τον Απρίλιο του 2018. Στις 18 Απριλίου εξελέγη ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ και ανέλαβε καθήκοντα την επομένη.

## Εκλογικό σύστημα

Τα 605 μέλη της Εθνικής Συνέλευσης της εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι υποψήφιοι απαιτείται να συμπληρώσουν το λιγότερο το 50% των έγκυρων ψήφων προκειμένου να εκλεγούν. Σε περίπτωση που κανείς υποψήφιος δεν καταφέρει να περάσει το όριο του 50%, η έδρα μένει κενή, παρότι το Κρατικό Συμβούλιο της Κούβας δύναται να διεξαγάγει ειδική εκλογή για την πλήρωση της κενής έδρας.

Το εκλογικό σύστημα της Κούβας είναι μοναδικό και σύνθετο, καθώς είναι απίθανο κάποιος υποψήφιος να μην υπερβεί το έγκυρο όριο του ποσοστού
50% + 1. Την παραμονή των εκλογών, τα ονόματα, οι φωτογραφίες και οι πλατφόρμες των υποψηφίων αυτών επιλέγονται από τις τοπικές κοινότητες ανά εκλογική περιφέρεια και στη συνέχεια εγγράφονται σε κατάλογο για την ημερομηνία των εκλογών. Στις εκλογές του 2018, συνολικά επελέγησαν 3.000 υποψήφιοι.

## Αποτελέσματα
Στις 12 Μαρτίου η Εθνική Εκλογική Επιτροπή της Κούβας (CNE) δημοσίευσε τα πρώτα αποτελέσματα.  Σε συνέντευξη Τύπου, η επιτροπή ανακοίνωσε ότι όλοι οι 605 υποψήφιοι είχαν εκλεγεί βουλευτές στην Εθνική Συνέλευση.  Η επιτροπή ισχυρίστηκε επίσης ότι επί συνόλου 8.926.575 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, προσήλθαν στην κάλπη οι 7.399.891 (ποσοστό 85,65% από τους εγγεγραμμένους).

## Εκλογή Προέδρου
Στις 18 Απριλίου 2018 ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ επιλέχθηκε ως ο μοναδικός υποψήφιος για τη διαδοχή του Κάστρο στην προεδρία. Επιβεβαιώθηκε με ψήφο της Εθνικής Συνέλευσης στις 19 Απριλίου. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα την ίδια ημέρα. 

## Παραπομπές


2018
Κουβα
Πρόεδρος της Κούβας

Ο **Πρόεδρος της Κούβας** (), επίσημα ονομάζεται από το 1976 **Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου ** (), είναι ο επικεφαλής του Κρατικού Συμβουλίου της Κούβας. Το αξίωμα θεσμοθετήθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1976.

Ο Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου είναι ταυτόχρονα και ο **Πρόεδρος** ( Πρωθυπουργός) του **Συμβουλίου Υπουργών της Κούβας**, ο επικεφαλής της κυβέρνησης. Σε περιπτώσεις απουσίας, ασθένειας ή θανάτου του Προέδρου του Κρατικού Συμβουλίου, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος αναλαμβάνει τα καθήκοντα του Προέδρου.

Ο σημερινός Πρόεδρος είναι ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ.

## Εξουσίες
Ο Πρόεδρος της Κούβας έχει την εξουσία να:

# Προτείνει στην Εθνική Συνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας, τη στιγμή που εκλέγεται από αυτό το σώμα, τα μέλη του Συμβουλίου των Υπουργών.
# Δέχεται (με βάση την προσωπική προτίμηση) την παραίτηση των μελών του Συμβουλίου των Υπουργών ή να προτείνει είτε στην Εθνική Συνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας ή του Κρατικού Συμβουλίου , την αντικατάσταση οποιουδήποτε από τα μέλη του και, στις δύο περιπτώσεις, να προτείνει τους αντίστοιχους αντικαταστάτες .
# Λαμβάνει τα διαπιστευτήρια των επικεφαλής των αντιπροσωπειών ξένων διπλωματικών αποστολών. Η ευθύνη αυτή μπορεί να ανατεθεί σε οποιονδήποτε από τους αντιπροέδρους του Κρατικού Συμβουλίου.
# Αναλαμβάνει την αρχηγία των ενόπλων δυνάμεων όλων των σωμάτων και να καθορίσει τη γενική τους οργάνωση.
# Προεδρεύσει του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας.
# Να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Σύνταγμα, δηλώνοντας την απόφασή του, μόλις οι συνθήκες το επιτρέπουν, προς την Εθνική Συνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας ή στο Κρατικό Συμβούλιο εάν η Συνέλευση δεν είναι σε θέση να συνεδριάσει, σύμφωνα με τις νομικές επιπτώσεις. 
# Υπογράψει διατάγματα και άλλα ψηφίσματα του Κρατικού Συμβουλίου  και τις νομικέςν διατάξεις που εκδίδονται από το Υπουργικό Συμβούλιο ή την Εκτελεστική Επιτροπή, και να μεριμνήσει για τη δημοσίευσή τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. 
# Αναλαμβάνει όλα τα άλλα καθήκοντα που του ανατίθενται από το Σύνταγμα ή από το νόμο.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος προέδρων της Κούβας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κουβανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτική της Κούβας
Γιαν Ίβαρσον

Ο **Γιαν Ίβαρσον** (1931) είναι Σουηδός μεταφραστής, με ειδίκευση στην οπτικοακουστική μετάφραση.

## Βιογραφία
Ο Ίβαρσον σπούδασε μαθηματικά, φυσική, λογοτεχνία, σκανδιναβικές γλώσσες και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Υπήρξε μέλος της φοιτητικής θεατρικής ομάδας και αργότερα εργάστηκε στο δημοτικό θέατρο της Ουψάλα. Από το 1960 έως το 1963 δίδαξε στο Christian-Albrechts-Universität στη Σουηδία και από το 1963 μέχρι το 1970 δίδαξε σουηδική γλώσσα και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι. Από το 1965 έως το 1970 δίδαξε στην *École Supérieure d'Interprètes et de Traducteurs* (*Ανωτάτη Σχολή Μεταφραστών και Διερμηνέων*) στο Παρίσι και εργάστηκε σε αρκετά θέατρα στην ίδια πόλη. Από το 1970 έως το 1978 υπήρξε γενικός διευθυντής στο Σουηδικό Πολιτιστικό Κέντρο στο Παρίσι.

Επέστρεψε στη Σουηδία το 1978 και εργάστηκε στη Στοκχόλμη ως υποτιτλιστής για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, κυρίως για τον σουηδικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό Sveriges Television (SVT). Έγινε υπεύθυνος προγράμματος με ειδίκευση στο δράμα. Συνεργάστηκε με τη ScanTitling/Cavena σε ένα νέο πρόγραμμα υποτιτλισμού μέσω υπολογιστή στο SVT. Συνταξιοδοτήθηκε το 1995 και μετακόμισε στην παραλιακή πόλη Simrishamn στη νότια Σουηδία όπου συνέχισε να εργάζεται ως μεταφραστής και υποτιτλιστής.

## Έργα
Ο Ίβαρσον έχει μεταφράσει στίχους, δράμα, προγράμματα για την τηλεόραση και βιβλία από τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα αγγλικά προς τα σουηδικά. Το 1992 κυκλοφόρησε το βιβλίο *Subtitling for the Media – A Handbook of an Art* και το 1998 ο ίδιος και η Mary Carroll κυκλοφόρησαν το εγχειρίδιο *Subtitling.* Το βιβλίο του 'Short Technical History of Subtitles in Europe' παραμένει ένα από τα ελάχιστα βιβλία που έχουν ως θέμα την ιστορία του υποτιτλισμού και κατέχει σημαντική θέση στη διεθνή βιβλιογραφία.

Από το 1992 έως το 1996 συνεργάστηκε με την ομάδα εργασίας του *Language Transfer of the European Institute for the Media* και το 1995 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του European Association for Studies in Screen Translation (ESIST), στο οποίο διετέλεσε για κάποια χρόνια αντιπρόεδρος.

## Βραβεία
Το Βραβείο Γιαν Ίβαρσον απονέμεται από την *European Association for Studies in Screen Translation* στην καλύτερη συνεισφορά στον κλάδο της οπτικοακουστικής μετάφρασης. Το πρώτο βραβείο δόθηκε στον ίδιο τον Ίβαρσον στο Βερολίνο στο συνέδριο Language and the Media που πραγματοποιήθηκε το 2010, για την πρωτοπορική συνεισφορά του στον κλάδο του υποτιτλισμού. Μετέπειτα νικητές του βραβείου Γιαν Ίβαρσον ήταν η υποτιτλίστρια Mary Carroll (2012) και ο ερευνητής της οπτικοακουστικής μετάφρασης Jorge Díaz Cintas (2014).

## Δημοσιεύσεις

* *Subtitling for the Media. A Handbook of an Art.* Stockholm, Transedit, 1992
* *Subtitling.* Simrishamn, Transedit, 1998
* A short technical history of subtitles in Europe. Online at 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος δικτυακός τόπος (αρχειοθετημένο)
* Jan Ivarsson Award  στο European Association for Studies in Screen Translation

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδοί μεταφραστές
Κατάλογος προέδρων της Κούβας

Αυτό το άρθρο παραθέτει τους **Προέδρους της Κούβας** από το 1902 μέχρι σήμερα.

Σημερινός Πρόεδρος της Κούβας (επίσημα ονομάζεται Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου, σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1976 ) είναι ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, από τις 19 Απριλίου του 2018.

## Πρόεδροι της Κούβας

### Δημοκρατία της Κούβας

### Δεύτερη Κατοχή της Κούβας

### Δημοκρατία της Κούβας

### [[Κούβα|Δημοκρατία της Κούβας]] (από την [[Κουβανική Επανάσταση|Επανάσταση]])

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Ben Cahoon, World Statesmen.org, το προφίλ της Κούβας
Τορτίγια καλαμποκιού

Στη Βόρεια Αμερική και την Κεντρική Αμερική, η **τορτίγια καλαμποκιού** ή απλά **τορτίγια** είναι είδος λεπτής, άζυμης πίτας, φτιαγμένης από αλεσμένο αραβόσιτο (καλαμπόκι). Στη Γουατεμάλα και το Μεξικό, υπάρχουν τρία χρώματα ζύμης αραβοσίτου για το φτιάξιμο τορτίγιων: ο λευκός αραβόσιτος, ο κίτρινος αραβόσιτος και ο μπλε αραβόσιτος (ή μαύρος αραβόσιτος). Σημαντική μελέτη του 2002 του Ματσουόκα και υπολοίπων απέδειξε ότι, αντί του υποδείγματος πολλαπλών ανεξάρτητων καλλιεργειών, όλος ο αραβόσιτος δημιουργήθηκε από ενιαία καλλιέργεια στο νότιο Μεξικό περίπου πριν από 9.000 χρόνια. Η μελέτη απέδειξε επίσης ότι οι παλαιότεροι τύποι αραβοσίτου που επιβιώνουν, είναι εκείνοι των μεξικανικών ορεινών περιοχών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ορεκτικά
Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα
Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα
Κέσο

Το **τσίλι κον κέσο** (Ισπανικά: *Chile con queso* - τσίλι με τυρί) είναι ορεκτικό ή συνοδευτικό πιάτο λιωμένου τυριού ή συνηθέστερα παστεριωμένο προϊόν επεξεργασμένου τυριού όπως το τυρί Velveeta, και πιπεριάς τσίλι που τυπικά σερβίρεται σε εστιατόρια Τεξανο-Μεξικανικής κουζίνας (Τεξ-Μεξ) ως ντιπ για τα τσιπς τορτίγιας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ορεκτικά
Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα
Κατηγορία:Κουζίνα του Νέου Μεξικού
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Κατηγορία:Καυτερές σάλτσες
Κατηγορία:Ντιπ
Θέατρα στην Πρίστινα

Η Πρίστινα διαθέτει μόνο 3 ενεργά θέατρα, το Εθνικό Θέατρο του Κοσόβου, το θέατρο ODA και το θέατρο DODONA. Σε αυτά πραγματοποιούνται παραστάσεις κάθε εβδομάδα. Υπάρχουν 21 γνωστοί ηθοποιοί του Κοσσυφοπεδίου που απασχολούνται σε αυτά. Και τα τρία θέατρα βρίσκονται στην καρδιά της Πρίστινα, με το Εθνικό Θέατρο να βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κοντά στο κεντρικό κτίριο της κυβέρνησης, το θέατρο ODA  να βρίσκεται στο κτίριο του Κέντρου Νέων και το θέατρο DODONA να βρίσκεται στην περιοχή Βελούσα, η οποία βρίσκεται κοντά στην πλατεία Ιμπραχίμ Ρουγκόβα.

Το Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1946 στο Πρίζρεν. Αυτό ήταν το πρώτο επαγγελματικό θέατρο στο Κοσσυφοπέδιο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ονομάστηκε αρχικά «Περιφερειακό Λαϊκό Θέατρο» και στη συνέχεια «Επαρχιακό Δημοτικό Θέατρο», ονομασία που διατήρησε μέχρι το 1999, όταν τελικά άλλαξε σε «Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου». Λίγους μήνες μετά την ίδρυσή του, το θέατρο μεταφέρθηκε στην πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου στην Πρίστινα. 

Οι πρώτες παραστάσεις του θεάτρου πραγματοποιήθηκαν κυρίως από ερασιτέχνες καλλιτέχνες και ταλαντούχους, ενθουσιώδεις ιδεαλιστές, οι οποίοι βοηθήθηκαν από επαγγελματίες καλλιτέχνες από άλλα θέατρα της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Μέχρι το 1989 είχαν γίνει πάνω από 400 πρεμιέρες με πάνω από 10.000 επαναλήψεις στο θέατρο, που τις είχαν παρακολουθήσει πάνω από 3,2 εκατομμύρια θεατές.

Το ανεξάρτητο θέατρο ODA στην Πρίστινα ιδρύθηκε στο τέλος του έτους 2002 ως μια καλλιτεχνική πρωτοβουλία του Λιράκ Σελάι (ηθοποιός) και του Φλόρεντ Μεχμέτι (σκηνοθέτης), αλλά χρειάστηκαν λίγοι μήνες μέχρι την πρώτη πρεμιέρα («Αιδοίων Μονόλογοι» της Εύας Ένσλερ). Στην αρχή το θέατρο ODA δεν διέθετε ένα μόνιμο χώρο για τις δραστηριότητές του. Η πρεμιέρα του παρουσιάστηκε σε ένα ενοικιασμένο χώρο, ο οποίος αργότερα μετασχηματίστηκε και υπηρέτησε ως χώρος αυτού του θεάτρου για μια δεκαετία.

Το θέατρο Dodona για τη Νεολαία, τα Παιδιά και το Κουκλοθέατρο ιδρύθηκε στην Πρίστινα στις 12 Νοεμβρίου 1986, αρχικά για να προσφέρει ένα θεατρικό φόρουμ για παιδιά και νέους, αλλά και ως εναλλακτική λύση στο Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου. Οι Ραμπίγιε Μπαϊράμι και ο Ισμαΐλ Ιμέρι έχουν τις μεγαλύτερες ευθύνες για την ίδρυση αυτού του θεάτρου. Την ονομασία του, θέατρο Dodona, την απέκτησε ένα χρόνο μετά την ίδρυσή του, το 1987.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πρίστινα
Μεγάλο Μαύρο Ποϊνί Μεγίστης

Το **Μεγάλο Μαύρο Ποϊνί** είναι νησίδα των Δωδεκανήσων κοντά στη Μεγίστη (Κατελλόριζο), η οποία  βρίσκεται στον όρμο του Καστελλόριζου όπως και οι γειτονικές της νησίδες Άγιος Γεώργιος, Αγριέλαια, Πολύφαδος ένα, Μαύρο Ποϊνί, Ψωραδιά και Ψωμί με τις οποίες σχηματίζουν ένα μικρό σύμπλεγμα. Μαζί με τη μικρότερη βραχονησίδα Μαύρο Ποϊνί ή Μικρό Μαύρο Ποϊνί (στα βόρειά του) βρίσκονται απέναντι και βόρεια από τις εγκαταστάσεις του υβριδικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής της Μεγίστης στη θέση "Μαδέρι". Το 2001 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και στο πλαίσιο του «Καλλικράτη» υπάγεται στο δήμο Μεγίστης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύμπλεγμα Καστελλόριζου
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Καστελλόριζου
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Ελλάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Ελληνοταμίαι

Στην Αρχαία Αθήνα οι **Ελληνοταμίαι** ήταν αιρετοί (εκλεγόμενοι) άρχοντες, πιθανώς δέκα, που εκλέγονταν από τους γνήσιους Αθηναίους πολίτες της τάξεως των Πεντακοσιομεδίμνων στην αρχή του κάθε έτους, όπως συμπέρανε από επιγραφές ο Γερμανός κλασικιστής Άουγκουστ Μπεκ. Το έργο τους ήταν η είσπραξη του συμμαχικού φόρου που όρισε για πρώτη φορά ο Αριστείδης όταν ιδρύθηκε η Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία (477-476 π.Χ.). Στην αρχή οι σύμμαχοι κατέβαλλαν 460 τάλαντα, που στη συνέχεια αυξήθηκαν σε χίλια. Τα κατέθεταν στον ναό του Απόλλωνα στη Δήλο. Αργότερα, μετά από πρόταση των Σαμίων, τα χρήματα μεταφέρθηκαν στην Αθήνα, το 454 π.Χ.. Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ελληνοταμίαι όχι μόνο εισέπρατταν, αλλά είχαν και την ευθύνη για τη φύλαξη αυτών των χρημάτων, τα οποία ο Ξενοφών αποκαλεί *τα Ελληνοταμία*.

Οι Ελληνοταμίαι εισέπρατταν τις εισφορές κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Διονυσίων και ανέγραφαν τα ποσά τους σε σανίδες. Το ένα εξηκοστό των χρημάτων το κατέθεταν στα ταμεία της θεάς Αθηνάς. Με την πάροδο των ετών, οι Αθηναίοι άρχισαν να χρησιμοποιούν για τις ανάγκες του αθηναϊκού κράτους τα χρήματα αυτά, που προορίζονταν για τους κοινούς συμμαχικούς σκοπούς, και αυτό δυσαρέστησε τους συμμάχους. Το αξίωμα (*αρχή*) των Ελληνοταμιών καταργήθηκε μετά τη διάλυση της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας στο τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου (404 π.Χ.). Δεν επαναθεσπίσθηκε μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αθήνα, και αυτός είναι ένας λόγος που δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικώς με τα καθήκοντα των Ελληνοταμιών. Κατά τον Μπεκ, δεν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους με την αρχή του έτους, αλλά μετά τα Παναθήναια και την πρώτη *πρυτανεία*. Τα χρήματα δίνονταν κυρίως σε Αθηναίους στρατηγούς που εξεστράτευαν σε κοινές αποστολές της Συμμαχίας, αλλά καθώς οι Αθηναίοι άρχισαν να θεωρούν τα χρήματα δικά τους, οι Ελληνοταμίαι υποχρεώθηκαν να τα δίνουν για *[[θεωρικά]]*, για έργα στην Ακρόπολη, για μη συμμαχικά στρατιωτικά έξοδα, και αλλού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 12 (1972), σελ. 200
* Smith, William (επιμ.): *Dictionary of Greek and Roman Antiquities*, εκδ. John Murray, Λονδίνο 1870

Ελληνοταμιαι
Ευφημία του Ρος

Η **Ευφημία του Ρος** (πέθανε το 1386) μέλος του Οίκου του Ρος και δεύτερη σύζυγος του Ροβέρτου Β΄ της Σκωτίας ήταν κόρη του Ούγου, κόμητος του Ρος και της δεύτερης συζύγου του Μαργαρίτας ντε Γκράχαμ της κόρης του Σερ Τζων ντε Γκράχαμ της Αμπερκόρν.

Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Τζων Ράντολφ, 3ο κόμη του Μόρεϊ χωρίς να αποκτήσει παιδιά, ο σύζυγος της πέθανε το 1346 και παρέμεινε χήρα 9 χρόνια. Η Ευφημία παντρεύτηκε στις 2 Μαΐου 1355 τον Ροβέρτο Στιούαρτ, μοναδικό γιο του Γουόλτερ Στιούαρτ, 6ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας και της Μάρτζορι Μπρους κόρης του θρυλικού Ροβέρτου Μπρους από την πρώτη σύζυγο του Ισαβέλλα ντε Μαρ. Υπήρχε πρόβλημα συγγένειας στον δεύτερο γάμο της γι'αυτό κρίθηκε απαραίτητη απαλλαγή από τον πάπα Ιννοκέντιο ΣΤ΄ για να προχωρήσει. Η συγγένεια οφειλόταν στον πρώτο σύζυγο της που ήταν δεύτερος ξάδελφος του Ροβέρτου Στιούαρτ, έχει επίσης ακουστεί ότι υπήρχε και μεταξύ τους συγγένεια τέταρτου βαθμού αλλά αυτή δεν έχει εντοπιστεί.
Τα παιδιά του συζύγου της από τον πρώτο του γάμο με την Ελισάβετ Μουρ θεωρούντο νόθα επειδή όταν γεννήθηκαν δεν είχε πραγματοποιηθεί ο γάμος των γονέων τους αλλά είχαν ίδια δικαιώματα στην διαδοχή.

Ο Ροβέρτος Β΄ της Σκωτίας και η Ευφημία απέκτησαν:
* Δαυίδ Στιούαρτ, κόμης του Στράθερν
* Γουόλτερ Στιούαρτ, 1ος κόμης του Άθολ 
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε (1380) τον Δαυίδ Λίντσεϊ, 1ο κόμη του Κρόφορντ.
* Εγίντια, παντρεύτηκε (1387) τον Γουλιέλμο Ντάγκλας του Νάιθσντειλ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Andrew Stuart, Genealogical History of the Stewarts (London, 1798)
*Ashley, Mike (1999). The mammoth book of British kings and queens. London: Robinson Publishers. 
*John P. Ravilious, Queen Euphemia and her ancestry, The Scottish Genealogist, June 2017, vol. LXIV(2) 

Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων)
Γκραν Πρι Κίνας 2018 (Φόρμουλα 1)

Το **Γκραν Πρι Κίνας 2018** είναι ο 3ος αγώνας της χρονιάς στη Φόρμουλα 1 και διεξήχθη το τριήμερο 13-15 Απριλίου 2018 στην πίστα της Σανγκάης στην Κίνα. Αυτή ήταν η 15η φορά που αυτή η πίστα φιλοξενεί αγώνα της Φόρμουλα 1.

## Πρόγραμμα τριημέρου

## Ελεύθερα δοκιμαστικά

### Free Practice 1 (FP1)

Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 13 Απριλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την μαλακή γόμα (Soft) ή τη μεσαία γόμα (Medium) της Pirelli.

### Free Practice 2 (FP2)

Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 13 Απριλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός στην αρχή της διαδικασίας και βροχερός προς το τέλος. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την μαλακή γόμα (Soft), τη μεσαία γόμα (Medium) ή την ενδιάμεση γόμα (Intermediate) της Pirelli.

### Free Practice 3 (FP3)

Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 14 Απριλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την μαλακή γόμα (Soft) ή τη μεσαία γόμα (Medium) της Pirelli.

## Κατατακτήριες δοκιμές

Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 14 Απριλίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Σεμπάστιαν Φέτελ με τον Κίμι Ράικονεν να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.

**Έντονοι χαρακτήρες**&nbsp;- Pole position*Πλάγιοι χαρακτήρες*&nbsp;- Ταχύτερος γύρος κάθε QUS&nbsp;- Ultrasoft ελαστικόS&nbsp;- Soft ελαστικό

## Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 15 Απριλίου 2018 με τον Ντάνιελ Ρικιάρντο να παίρνει την πρώτη του νίκη για το 2018. Ο Βαλτέρι Μπότας ανέβηκε στο 2ο σκαλί του βάθρου ενώ ο Κίμι Ράικονεν βρέθηκε στο 3ο σκαλί του βάθρου. Τον ταχύτερο γύρο σημείωσε ο Ντάνιελ Ρικιάρντο με χρόνο 1.35.785.

### Τελική κατάταξη

&nbsp;– Ο Μαξ Φερστάπεν τερμάτισε κανονικά στην 4η θέση όμως δέχθηκε ποινή 10 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια του αγώνα επείδη επειδή προκάλεσε μια σύγκρουση με τον Σεμπάστιαν Φέτελ η οποία μπορούσε να αποφευχθεί και έτσι έπεσε στην 5η θέση.
&nbsp;- Ο Πιερ Γκασλί κανονικά τερμάτισε στην 15η θέση όμως δέχθηκε ποινή 10 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια του αγώνα επείδη επειδή προκάλεσε μια σύγκρουση με τον Μπρέντον Χάρλτεϊ η οποία μπορούσε να αποφευχθεί και έτσι έπεσε στην 18η θέση.
&nbsp;- Ο Μπρέντον Χάρτλεϊ εγκατέλειψε όμως κατατάχθηκε ως 20ος επειδή είχε ολοκληρώσει το 90% της διαδρομής.

## Πηγές

- Επίσημος Ιστότοπος
- FIA
- Fox Sports
- Sky Sports

## Δείτε Επίσης

- Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2018)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Βένταντ Ιμπίσεβιτς

O **Βένταντ Ιμπίσεβιτς** (*Vedad Ibišević*, 6 Αυγούστου 1984) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στη Χέρτα Βερολίνου. Μέχρι το 2017 ήταν διεθνής με την Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2004 από την Παρί Σεν Ζερμέν και δύο χρόνια αργότερα μετέβη στη Γερμανία. Αγωνίστηκε σε ομάδες όπως η Αλεμάνια Άαχεν, η Χόφενχαϊμ και η Στουτγκάρδη.

Από τον Αύγουστο του 2015 παίζει στη Χέρτα Βερολίνου και από το 2016 είναι αρχηγός της ομάδας.
### Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ξεκίνησε να παίζει το 2007. Ήταν στο ρόστερ τη ομάδας στο Μουντιάλ του 2014. Ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα το 2017.

## Προσωπική ζωή
Σε μικρή ηλικία έφυγε από τη χώρα του εξαιτίας του πολέμου και εγκαταστάθηκε στην Ελβετία και αργότερα στις ΗΠΑ. Ο Ιμπίσεβιτς είναι Μουσουλμάνος.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλεμάνια Άαχεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιζόν ΦΚΟ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κ21
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Γλάρος Αγαθονησίου

*Για νησίδες με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Γλάρος (αποσαφήνιση)*

Ο **Γλάρος** ή το **Κατσαγάνι** είναι βραχονησίδα της Δωδεκανήσου η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του Αγαθονησίου και μαζί με τη βραχονησίδα Νερά ή Νερονήσι είναι οι μεγαλύτερες του Αγαθονησίου. Έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: *Falco eleonorae, Larus audouinii, Phalacrocorax aristotelis* και *Puffinus yelkouan*. Το 2001 αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Αγαθονησίου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Liste der Dodekanes-Inseln  από τον γαλλικό ιστότοπο http://dictionnaire.sensagent.leparisien.fr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αγαθονησίου
Αλβέρτος Β΄ της Γκορίτσια

Ο **Αλβέρτος Β΄**, γερμ. Albrecht II (απεβ. π. 1325) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κύριος της κοιλάδας του Πούστερ. Ανέλαβε επίτροπος κατά την ανιλικιότητα του ανιψιού του Ερρίκου Δ΄ κόμη της Γκορίτσια.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄ κόμη της Γκορίτσια και της Ευφημίας των Πιάστ, κόρης του Κορράδου Α΄ δούκα του Γκουόγκοφ.

Το 1304 διαδέχθηκε τον πατέρα του: ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Γ΄ έλαβε την κομητεία της Γκορίτσια και ο Αλβέρτος Β΄ τις γαίες στην κοιλάδα του Πούστερ. Το 1323 απεβίωσε ο Ερρίκος Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο 5ετής γιος του Ιωάννης Ερρίκος Δ΄. Τότε ο Αλβέρτος Β΄ ανέλαβε επίτροπος ως το 1325, που απεβίωσε. Το 1338 απεβίωσε και ο Ιωάννης-Ερρίκος σε ηλικία 16 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκαν οι γιοί τού Αλβέρτου Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερρίκου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε πρώτα τον Χέρμαν κόμη του Χόινμπερκ και μετά τον Γουλιέλμο κόμη του Σάουνμπερκ-Τρύχσεν.
* Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Ούλριχ του Βάλντσεε, κυβερνήτη (Landeshauptmann) της Στυρίας.
* Κλάρα, παντρεύτηκε τον Χέρντεγκεν του Πέτταου, στρατάρχη της Στυρίας.
* Αλβέρτος Γ΄ απεβ. π. 1365, κόμης της Γκορίτσια.
* Ερρίκος Ε΄ απεβ. 1362, συγκυρίαρχος κόμης της Γκορίτσια.
* Μάινχαρτ ΣΤ¨ απεβ. 1385, κόμης της Γκορίτσια.
* Μαργαρίτα.

## Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Αλβέρτος Γ΄ της Γκορίτσια

Ο **Αλβέρτος Γ΄**, γερμ. Albrecht III (απεβ. π. 1365) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1338-1365). Ως το 1362 ήταν με τον αδελφό του Ερρίκο Ε΄ και ως το 1365 ήταν με τον αδελφό του Μάινχαρτ ΣΤ΄.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ κυρίου της κοιλάδας του Πούστερ και της Ελισάβετ, κόρης του Ερρίκου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

Ο εξάδελφός του Ιωάννης Ερρίκος Δ΄ ανέλαβε κόμης της Γκορίτσια, Φρίουλι & Ίστρα σε ηλικία ενός έτους, έτσι επίτροπος ανέλαβε ο Αλβέρτος Β΄ ως θείος του, ο οποίος όμως απεβίωσε το 1325. Τότε επίτροπος ανέλαβε ο Αλβέρτος Γ΄. Το 1338 απεβίωσε ο Ιωάννης-Ερρίκος και τον διαδέχθηκε ο Αλβέρτος Γ΄ μαζί με τους ετεροθαλείς αδελφούς του Ερρίκο Ε΄ και Μάινχαρτ ΣΤ΄. Το 1339 συμφώνησαν ότι ο Αλβέρτος Γ΄ θα ήταν ο μόνος παλατινός κόμης της Καρινθίας. Τρία έτη μετά παραιτήθηκε από τη Γκορίτσια και πήγε να κυβερνήσει την Ίστρια (γερμ. Μίττερμπουρκ), τη γειτονική μαρκιωνία των Βένδων (Κάτω Καρνιόλη) και τη Λευκή Καρνιόλη.

Το 1361 απεβίωσε ο Ερρίκος Ε΄ και το 1365 απεβίωσε και ο Αλβέρτος Γ΄, άτεκνος· λίγο πριν, κληροδότησε τις γαίες του στον γιο του 2ου εξαδέλφου του Ροδόλφο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Οι υπόλοιπες γαίες του Οίκου κληρονομήθηκαν στον ετεροθαλή αδελφό του Μάινχαρτ ΣΤ΄, τον οποίο ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας τον αναβίβασε σε πρίγκιπα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελένη, ευγενή και μετά την Αικατερίνη, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ κόμη του Σέλγιε στη Σλοβενία. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

## Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Ιωσηφίνα (δρόμος)

μικρογραφία|Ο οβελίσκος αρχής στο Κάρλοβατς
Η ***Ιωσηφίνα*** ( ή , ) είναι ένας ιστορικός δρόμος στην Κροατία που συνδέει το Σένι και, συνεπώς, την ακτή της Αδριατικής, το Κάρλοβατς και την Πανονική πεδιάδα. Διασχίζει τις Δειναρικές Άλπεις μέσω του περάσματος Βράτνικ (με υψόμετρο 700 μέτρων) μεταξύ του Σένι και του Μπρίνιε, και το πέρασμα Καπέλα μεταξύ του Μπρίνιε και του Μοντρούς.

Το πέρασμα Βράτνικ, που αποτελεί επί του παρόντος τμήμα του δρόμου D23, χρησιμοποιήθηκε ήδη κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής ως δρόμος αλατιού, και έγινε σημαντικός για τη ξυλεία και άλλα αγαθά κατά τον Μεσαίωνα. Ωστόσο, ο πρώτος καλά τεκμηριωμένος δρόμος που κατασκευάστηκε κατά μήκος της διαδρομής ήταν η Οδός Ιωσηφίνα προς τιμήν του Ιωσήφ Β΄, τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα που ανέθεσε την κατασκευή του το 1775. Οι λατινικές επιγραφές σκαλισμένες σε βράχο κατά μήκος της αρχικής διαδρομής που ολοκληρώθηκε το 1779, μαρτυρούν ότι ο αυτοκράτορας ταξίδεψε μέσω του περάσματος Βράτνικ με άλογο όταν συνειδητοποίησε ότι η διαδρομή μεταξύ του Σένι, ως σημαντικό φρούριο στις ακτές της Αδριατικής, και της ενδοχώρας ήταν σχεδόν αδιαπέραστη. Ο θρύλος λέει ότι αυτό συνέβη όταν έπεσε από το άλογό του κοντά στο Πέρασμα Βράτνικ. Παρόλο που το περιστατικό είναι αδύνατο να επαληθευθεί, η πόλη Γιοσιπντόλ στα ανατολικά του ορεινού περάσματος ονομάζεται προς τιμήν του Άγιο Ρωμαίο αυτοκράτορα.

Το 1775, ο Ιωσήφ Β΄ ανέθεσε την κατασκευή της διαδρομής με μήκος 100 χιλιομέτρων ακριβώς στον Βίντσεντς Στρούπι, στρατιωτικό μηχανικό, και ο δρόμος, που έλαβε το όνομά του από τον αυτοκράτορα, ολοκληρώθηκε το 1779. Η αρχική διαδρομή περιελάμβανε πολύ απότομα τμήματα και οι κλίσεις 20% δεν ήταν ασυνήθιστες. Υπήρξε ακόμη και μία άνοδος σε βαθμό 30%. Εξαιτίας αυτού ο δρόμος τροποποιήθηκε και επεκτάθηκε κατά 15 χιλιόμετρα, προκειμένου να αφαιρεθούν τέτοια απότομα τμήματα. Η πρώτη ανακατασκευή πραγματοποιήθηκε ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα και μια άλλη από το 1833 έως το 1845, την οποία διαχειρίζονταν αντιστοίχως ο Γιόσιπ Φιλίπ Βουκάσοβιτς και ο Γιόσιπ Καγιετάν Κνέζιτς. Οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις δεν ήταν τόσο σημαντικές. Ο δρόμος άνοιξε το 1950, όταν εκτελέστηκαν οι τελευταίες μικρές τροποποιήσεις της διαδρομής.

Η διαδρομή αποσαφηνίστηκε από σημαδευτές μιλίων. Κατά μήκος της διαδρομής, ένας οβελίσκος στο Κάρλοβατς σηματοδοτεί την αρχή του δρόμου και μια ειδικά χτισμένη πύλη στο Σένι σηματοδοτεί το τέλος της. Πιο αξιοσημείωτο είναι ότι ο αρχικός δρόμος περιελάμβανε μια πέτρινη γέφυρα σε τρεις εκτάσεις στο Τόουνι, η οποία επεκτάθηκε κατά την ανακατασκευή του 1845 και τώρα έχει δύο επίπεδα. Το ανώτερο επίπεδο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1950.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δρόμοι στην Κροατία
Μοσλαβάτσκα Γκόρα

μικρογραφία|250x250εσ|Πλαγιές του Μοσλαβάτσκα Γκόρα στη Βρτλίνσκα
Η **Μοσλαβάτσκα Γκόρα** (κροατικά: Moslavačka Gora) είναι μια μικρή οροσειρά που βρίσκεται στην κεντρική Κροατία στα σύνορα της κομητείας Μπιελοβάρ-Μπιλογκόρα και της κομητείας Σισάκ-Μοσλάβινα. Ανήκουν στα βυθισμένα βραχώδη υψίπεδα των παλαιογεωλογικών ορεινών περιοχών, πλούσια σε ορυκτούς πόρους (γρανίτη, πετρέλαιο και φυσικό αέριο). Η υψηλότερη κορυφή είναι η Χούμκα με υψόμετρο 489 μ. Άλλες προεξέχουσες κορυφές περιλαμβάνουν τη Βις (444 μ) τη Καλουτζέροφ γκρομπ (437 μ) και τη Μιέσετς (Σελήνη) (354 μ). Η έκταση της οροσειράς είναι περίπου 1350 τ.χλμ.

Τα όρη Μοσλαβάτσκα καλύπτονται από πυκνά δάση από οξιές, καστανιές, μαύρη ελάστρα, σημύδα και άλλα, ενώ στις κάτω περιοχές υπάρχουν καλλιεργούμενοι οπωρώνες και αμπελώνες. Οι νότιες πλαγιές είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές.

Προϊστορικοί ελέφαντες (όπως οι Gomphotherium angustidens, Prodeinotherium bavaricum και απολιθώματα του Brachypotherium brachypus) βρέθηκαν μέσα στα παλαιότερα ιζήματα σε ορυχείο μπεντονίτη κοντά στο χωριό Γκόρνια Γιελένσκα το 1994 τα οποία χρονολογούνται πριν από περίπου 17 εκατομμύρια χρόνια και είναι από τα παλαιότερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Υπάρχουν πολλά λατομεία, μερικά από αυτά εγκαταλελλειμμένα. Τα σημαντικότερα περιλαμβάνουν τα Πλέτερατς και Μικλέουσκα.

Στην περιοχή Μοσλαβάτσκα Γκόρα, υπάρχουν υπολείμματα αρχαίων οχυρώσεων, εκ των οποίων το πιο γνωστό είναι το Γκάριτς-γκραντ, που χτίστηκε από τον Μπαν Στεπιάν Σούμπιτς το 1256 μ.Χ..

Η περιοχή έχει προστατευμένη από το 2007, αφού έχει χαρακτηριστεί ως περιφερειακό πάρκο.

Η Μοσλαβάτσκα Γκόρα έχει πολύ ενδιαφέροντα γεωλογικά χαρακτηριστικά και πλούσια γεωλογική κληρονομιά. Χαρακτηριστική είναι η εμφάνιση διαφόρων πυριγενών και μεταμορφικών πετρωμάτων σε ενδιαφέρουσες δομικές σχέσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Κροατίας
Ερρίκος Ε΄ της Γκορίτσια

Ο **Ερρίκος Ε΄**, γερμ. Heinrich V (απεβ. 1362) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν συγκυρίαρχος κόμης της Γκορίτσια, μαζί με τους αδελφούς του Αλβέρτο Γ΄ και Μάινχαρτ Ε΄.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ κυρίου της Κοιλάδας του Πούστερ και της Ευφημίας του Μετς, κόρης του Ούλριχ Β΄, διοικητή (bailiff). Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Αλβέρτο Γ΄ (από την πρώτη σύζυγο τού Αλβέρτου Β΄, την Ελισάβετ τη Έσσης) και έναν μικρότερο αμφιθαλή αδελφό, τον Μάινχαρτ ΣΤ΄.

Το 1338 διαδέθηκε, μαζί με τους αδελφούς του, τον εξάδελφό τους Ιωάννη Ερρίκο Δ΄ κόμη της Γκορίτσια. Διορίστηκε τo 1349 διοικητής του Φρίουλι. Το 1362 απεβίωσε και έμειναν μόνοι οι δύο αδελφοί του Αλβέρτος Γ΄ και Μάινχαρτ Ε΄ ως κόμητες της Γκορίτσια.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Τσιλιόλα, κόρη του Ιάκομπο δούκα της Καρράρα· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Medieval genealogy



Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Μάινχαρτ ΣΤ΄ της Γκορίτσια

Ο **Μάινχαρτ ΣΤ΄**, γερμ. Meinhard VI (απεβ. 1362) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1338-65) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο Γ΄ και μετά (1365-85) μόνος του.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Αλβέρτου Β΄ κυρίου της κοιλάδας του Πούστερ και της Ευφημίας, κόρης τού Ούλριχ Β΄, διοικητή (bailiff) τού Μετς (Mätsch).

Το 1338 διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Ιωάννη Ερρίκο Δ΄, μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του: τον ετεροθαλή Αλβέρτο Γ΄ (γιο του Αλβέρτου Β΄ από προηγούμενο γάμο του με την Ελισάβετ της Έσσης) και τον αμφιθαλή Ερρίκο Ε΄. Το 1361 απεβίωσε ο Ερρίκος Ε΄ και το 1365 ο Αλβέρτος Γ΄. Ήταν και οι δύο άτεκνοι, έτσι ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ έμεινε μόνος κόμης της Γκορίτσια.

Το 1363 απεβίωσε ο μόνος γιος της 2ης εξαδέλφης του Μαργαρίτας κόμισσας του Τυρόλου και η Μαργαρίτα πιέστηκε να παραχωρήσει το Τυρόλο στον γιο του εξαδέλφου της, τον Ροδόλφο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ διεκδίκησε το Τυρόλο, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας τον αναβάθμισε σε πρίγκιπα.

Κατάφερε να ελαττώσει τη δύναμη του πατριαρχείου της Ακουιλέια, αλλά όταν η Βενετία έγινε η δικαιούχος του πατριαρχείου δημιουργήθηκαν οξείες αντιθέσεις μεταξύ τους. Ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ αποσύρθηκε από τον κάστρο Γκορίτσια και εγκαταστάθηκε στο κάστρο Μπρυκ του Ληντς.

Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από την παρακμή της κομητείας της Γκορίτσια. Από εδώ και στο εξής οι πρίγκιπες της Γκορίτσια, για να σώσουν την οικονομική κατάσταση που χειροτέρευε, έπρεπε να υποθηκεύουν και να πωλούνε όλο και πιο πολύ από τις ιδιοκτησίες τους. Ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ ενεπλάκη σε διαφωνίες με τις γειτονικές επισκοπές και τους Αψβούργους για τη διαδοχή της Καρινθίας και του Τυρόλου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη, κόρη του Ούλριχ Ε΄ κόμη του Πφάννμπερκ και είχε τέκνα:
* Άννα του Τσβάρσενεκ απεβ. 1402, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Φρανκοπάν κόμη της Βέλια, μπάνο της Κροατίας.
* Αικατερίνη απεβ. 1391, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου.
* Ούρσουλα του Σένεκ, Νόιχαους & Ούττενσταϊν, παντρεύτηκε τον Ερρίκος Γ΄ κόμης του Σάουμπερκ.

Μετά το 1375 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ούτεχιλτ, κόρη του Ούλριχ Δ΄ επιτρόπου (vogt) του Μετς (Mätsch) και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ.
* Ερρίκος ΣΤ΄ 1376-1454, κόμης της Γκορίτσια.
* Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄ 1378/80-1430, συγκυρίαρχος κόμης της Γκορίτσια.

## Πηγές
* Enrtry for Meinhard VI at genealogie-mittelalter.de

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Ερρίκος ΣΤ΄ της Γκορίτσια

Ο **Ερρίκος ΣΤ΄**, γερμ. Heinrich VI (1376 - 1454) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1385-1454), παλατινός κόμης της Καρινθίας, κυβερνήτης του Μπελλούνο-Φέλτρε και διοικητής (Landeshauptmann) της Καρνιόλης.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάινχαρτ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Ούτεχιλτ, κόρης του Ούλριχ Δ΄ επιτρόπου (vogt) του Μετς (Mätsch).

Το 1385 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Γκορίτσια, αλλά ήταν αθεράπευτα πότης και χαρτοπαίκτης με αποτέλεσμα οι κτήσεις του να παρακμάζουν γοργά. Από τότε που η 2η εξαδέλφη του πατέρα του Μαργαρίτα κόμισσα του Τυρόλου κληροδότησε το Τυρόλο στον γιο του εξαδέλφου της Ροδόλφο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας, οι κόμητες της Γκορίτσια επέστρεψαν στην περοχή της Γκορίτσια και του Ληντς (στο εκεί κάστρο Μπρυκ). Ο Ερρίκος σκέφτηκε να παραχωρήσει τη Γκορίτσια στους Αψβούργους, μάλιστα αρραβωνιάστηκε την Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ δούκα της Αυστρίας (αδελφού του Ροδόλφου Δ΄). Στην παραχώρηση αντέδρασαν ο δούκας της Βαυαρίας και η Βενετία. Αργότερα ο αρραβώνας λύθηκε.

Το 1430 απεβίωσε ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄ κόμης του Κίρχμπερκ στη Σουαβία και τον κληρονόμησε στο Κίρχμπερκ της μητέρας τους.

Ο Ερρίκος ΣΤ΄ είχε δεύτερη σύζυγο την Αικατερίνη, για την οποία περιγράφεται ως "σκληρός αντίπαλος". Η Αικατερίνη ήταν με το μέρος των Αψβούργων.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1400 την Ελισάβετ, κόρη του Χέρμαν Β΄ κόμη του Τσέλιε και είχε τέκνα:
* Άννα, παντρεύτηκε τον Μπρούνο ντελλα Σκάλα.
* Μαργαρίτα απεβ. 1450, παντρεύτηκε τον Ιωάννη κόμη του Έττινγκεν-Βάλλενσταϊν.

Το 1426 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ερρίκος ΣΤ¨ έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη, κόρη του Νικολάου Β΄ παλατινού κόμη της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Β΄ π. 1433-1462, κόμης της Γκορίτσια.
* Λεονάρδος 1440-1500, κόμης της Γκορίτσια.

## Πηγές
* Genealogy of the Middle Ages

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου** (αλβανικά: *Biblioteka Kombëtare e Kosovës*, σερβικά: *Народна библиотека Косова*) είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στο Κοσσυφοπέδιο, η οποία πρωτο -ιδρύθηκε το 1944 από την Εθνοσυνέλευση και βρίσκεται στην Πρίστινα.

## Αποστολή
Αποστολή της βιβλιοθήκης είναι να συλλέγει, να διαφυλάει, να προωθεί και να καταστά προσβάσιμες στο κοινό διάφορες εκδόσεις και την πνευματική κληρονομιά του Κοσσυφοπεδίου. Η βιβλιοθήκη διοργανώνει εκθέσεις και διατηρεί ένα αρχείο από εθνικές εφημερίδες. Παρέχει επίσης μια σειρά από άλλες υπηρεσίες. Είναι γνωστή για τη μοναδική ιστορία της και το ύφος του κτιρίου της, που σχεδιάστηκε από τον Κροάτη αρχιτέκτονα Αντρίγια Μουτνιάκοβιτς.

## Ψηφιακή βιβλιοθήκη
Η ψηφιοποίηση του αρχείου της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Κοσσυφοπεδίου είναι ένα έργο μεγάλης σημασίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου στοχεύει να καταστήσει διαθέσιμα στο διαδίκτυο περιεχόμενά της για την προώθηση και διευκόλυνση αυτών στους ιθαγενείς και σε άτομα από άλλες χώρες. Το 2008, με σκοπό την ανάπτυξη μιας διαδικτυακής πύλης που έμοιαζε με την «Αμερικανική Μνήμη» ιδρύθηκε το Κέντρο Ντοκουμέντων του Κοσσυφοπεδίου.

Λόγω του πολύ μεγάλου αριθμού εγγράφων που πρέπει να ψηφιοποιηθούν, μια διαδικασία που απαιτεί πολύ χρόνο, η βιβλιοθήκη έχει θεσπίσει σειρά κριτηρίων για τα έγγραφα που πρέπει να ψηφιοποιηθούν πριν από άλλα και ένα από τα βασικά κριτήρια είναι η πολιτιστική και ιστορική αξία αυτού του υλικού. Βάσει αυτών των κριτηρίων, έγγραφα που έχουν προτεραιότητα στην ψηφιοποίηση είναι υλικά που είναι σε κακή φυσική κατάσταση, ιστορικά βιβλία και χειρόγραφα, μικροφίλμ και άλλες πολύ συχνά αιτούμενες εκδόσεις.

Σε γενικές γραμμές, τα υλικά που ψηφιοποιούνται συνηθέστερα είναι σπάνια βιβλία (49%), φωτογραφίες (44%), χειρόγραφα (39%), μονογραφίες (35%), μουσική (30%), εφημερίδες (9%) και χάρτες (1%).

Εκτός από την ψηφιοποίηση του δικού της υλικού, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου παρέχει πρόσβαση σε μερικές από τις πιο δημοφιλείς ηλεκτρονικές πύλες στον κόσμο και αυτό κατέστη δυνατό μέσω της Κοινοπραξίας Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης του Κοσσυφοπεδίου. Για την παροχή ηλεκτρονικού υλικού σε διάφορες βιβλιοθήκες του κόσμου, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου υποστηρίχθηκε από το Ίδρυμα για την Ανοικτή Κοινωνία του Κοσσυφοπεδίου και από εταιρείες όπως το EBSCO και η GALE, με οικονομική υποστήριξη από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Πρίστινα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogdani"
* Biblioteka "HIVZI SULEJMANI"
* Akademia e Shkancave dhe Arteve te Kosoves
* The International Federation of Library Associations and Institutions 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πρίστινα
Κοσ
Νομικός Κώδικας του Βίνοντολ

δεξιά|μικρογραφία|Νομικός κώδικας του Βίνοντολ, αντίγραφο του 16ου αιώνα
Ο **Νομικός Κώδικας του Βίνοντολ** ή **Διάταγμα του Βίνοντολ** () είναι ένα από τα παλαιότερα νομικά κείμενα που είναι γραμμένα στη Κροατική γλώσσα και είναι ένας από τους παλαιότερους σλαβικούς κώδικες. Γράφτηκε στο Γλαγολιτικό αλφάβητο. Αρχικά καταρτίστηκε το 1288 από μια επιτροπή 42 μελών στο Νόβι Βινοντόλσκι, μια πόλη στην ακτή της Αδριατικής Θάλασσας στην Κροατία, που βρίσκεται νότια της Τσρικβέντισα, του Σέλτσε, του Μπριμπίρ και βόρεια του Σένι. Ωστόσο, ο ίδιος ο κώδικας διατηρείται σε ένα αντίγραφο του 16ου αιώνα.

## Περιεχόμενο
Μια παράγραφος τέθηκε για να καθορίσει τη σχέση μεταξύ των δούκων και της αγροτιάς της περιοχής. Είναι το παλαιότερο μεταξύ όλων των καταστατικών πόλεων της Κροατίας, τα οποία αντιπροσώπευαν μια συμφωνία μεταξύ του λαού του Βινοντόλ και των νέων κληρικών τους, των πρίγκιπων του Κρκ. Περιέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον φεουδαρχικό νόμο σε αυτή τη περιοχή, ο οποίος αντικατέστησε τα φυλετικά έθιμα μιας προηγούμενης περιόδου. Το καταστατικό του Βίνοντολ παρέχει μια σπάνια σύγχρονη εικόνα των συνθηκών ζωής και των πολιτικών στη μεσαιωνική Ευρώπη. Οι παλαιότεροι κανονισμοί σχετικά με τη δημόσια υγεία στη δυτική Κροατία διατηρούνται στο Καταστατικό του Βίνοντολ. Σήμερα, έχει αποθηκευτεί στην Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Ζάγκρεμπ.

Το καταστατικό του Βίνοντολ επιβεβαιώνει το καθεστώς του Βίνοντολ ως διοικητικό και πολιτικό κέντρο από τον 13ο αιώνα. Το κείμενο του νόμου διατηρείται ως αντίγραφο από τον 16ο αιώνα.

## Εκδόσεις
Η πρώτη έντυπη έκδοση εκπονήθηκε το 1843 από τον Αντούν Μαζουράνιτς στον τρίτο ετήσιο τόμο του περιοδικού Κόλο. Ο Οσίπ Μποντιάνσκι το μετέφρασε το 1846 στη ρωσική και η Άννα Μιχαήλνοβνα Εβρεϊνόβα επεξεργάστηκε την έκδοση του 1878 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν πανομοιότυπη με την αρχική έκδοση καθώς και με τη λατινική και κυριλλική μεταγραφή. Ο Βατροσλάβ Γιάγκιτς το δημοσίευσε το 1880, τόσο την πρωτότυπη όσο και μια ρωσική μετάφραση με φιλολογικά και νομικά σχόλια. Ο Βατσλάβ Ματσιεγιόβσκι το μετέφρασε το 1856 στην πολωνική γλώσσα, ο Ζιλ Πρέουξ το μεταφράζει το 1896 στα γαλλικά, ο Μαρκ Κοστρέντσιτς το μετέφρασε το 1931 στα γερμανικά και ο Λούγιο Μάργκετιτς το μετέφρασε το 1981/1982 στα ιταλικά και το 1983 στα αγγλικά. Ο Γιόσιπ Μπρατούλιτς επεξεργάστηκε την πανομιότυπη έκδοση του 1988 με σχόλια και λεξικό.

## Δείτε επίσης
* Γλαγολιτικό αλφάβητο
* Καταστατικό του Καστάβ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Facsimile reproduction of the Codex at the Croatian National Library  (Flash)

Κατηγορία:Κροατική γλώσσα
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας
Ιωάννης Β΄ της Γκορίτσια

Ο **Ιωάννης Β΄**, γερμ. Johann ΙΙ (π. 1433 - 22 Μαΐου 1462) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1454-1462).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Αικατερίνης, κόρης του Νικολάου Β΄ Γκαραί παλατινού κόμη της Ουγγαρίας.

Κατά τη μακρά διακυβέρνηση του πατέρα του, που ήταν αθεράπευτα πότης και χαρτοπαίκτης, η κομητεία παρήκμασε γοργά. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ είχε πρώτη σύζυγο την Ελισάβετ, κόρη του Χέρμαν Β΄ κόμη του Τσέλιε, η οποία απεβίωσε νωρίς. Ο Ερρίκος ΣΤ¨ έμεινε σύμμαχος του Χέρμαν Β΄ και το 1437 υπέγραψε συμφωνία να τον κληρονομήσει ο κόμης του Τσέλιε. Σε αυτό αντέδρασε η Βενετία, ο Φρειδερίκος Ε΄ των Αψβούργων δούκας της Αυστρίας και η δεύτερη σύζυγός του Αικατερίνη του Γκαραί. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ ήθελε να αρραβωνιάσει τον Ιωάννη Β΄ με την Ελισάβετ, κόρη του Ούλριχ Β΄, αλλά τελικά αυτό δεν έγινε.

Από το 1444 ο ΙΩάννης Β΄ εκρατείτο όμηρος στο Τσέλιε. Το 1454 ο πατέρας του απεβίωσε και ελευθερώθηκε· ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Γκορίτσια. Το 1456 σκοτώθηκε ο Ούλριχ Β΄ και τότε ο Ιωάννης Β΄ διεκδίκησε το Όρτενμπουρκ από την Καρινθία. Το λεηλάτησε και το κατέλαβε, ώσπου ηττήθηκε από τις δυνάμεις του Φρειδερίκου Ε΄ -που είχε γίνει εν τω μεταξύ, ως Φρειδερίκος Γ΄, βασιλιάς της Γερμανίας- το 1460. Υπέγραψαν Συμφωνία Ειρήνης στο κάστρο Φέντσμπερκ, όπου ο Ιωάννης Β΄ αποκήρυξε το Όρτενμπουρκ και παραχώρησε 12 κάστρα της Γκορίτσια ως αποζημίωση· μεταξύ αυτών το κάστρο Μπρυκ στο Ληντς, που ήταν η διαμονή του.

Το 1462 απεβίωσε στο Ληντς σε ηλικία 29 ετών· ήταν λαοφιλής και τον πένθησαν οι υπήκοοί του. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Λεονάρδος.

## Πηγές
* Entry for John II at Genma

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Γκορίτσια
Μαριάννα της Αυστρίας

Η **Μαριάννα της Αυστρίας** (γερμ. *Marianna von Österreich*, 23 Δεκεμβρίου 1634 - 16 Μαΐου 1696) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν αρχιδούκισσα της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ισπανίας.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Άννα* γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1634 στο Βίνερ Νόυστατ και ήταν η μοναδική κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Άννας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας.

Το 1646 αρραβωνιάστηκε τον εξάδελφό της Βαλτάσαρ Κάρολο, Πρίγκηπα των Αστουριών, όμως εκείνος πέθανε τρεις μήνες αργότερα, αφήνοντας τον πατέρα του Φίλιππο Δ΄ της Ισπανίας χωρίς διάδοχο.

Στις 7 Οκτωβρίου 1649 παντρεύτηκε τον -κατά 15 χρόνια μεγαλύτερό της θείο- Φίλιππο Δ΄ της Ισπανίας. Ο γάμος της Μαριάννας και του Φιλίππου Δ΄ δεν ήταν ευτυχισμένος, λόγω της απιστίας του Φίλιππου Δ΄ και της διαφοράς ηλικίας μεταξύ τους.

Μετά το τέλος του Φίλιππου στις 17 Σεπτεμβρίου 1665, η Μαριάννα έγινε αντιβασίλισσα του γιου της, Καρόλου Β΄. Το 1675, ο γιος της έφτασε σε ηλικία που έπρεπε να κυβερνήσει, όμως η Μαριάννα συνέχισε να κυβερνά, τις περισσότερες φορές λόγω των ασθενειών του γιου της.

Απεβίωσε από καρκίνο του μαστού στις 16 Μαΐου 1696 στο Παλάτι Ουθέδα σε ηλικία 61 ετών. Τάφηκε στο Ελ Εσκοριάλ.

Η Μαριάννα ήταν επίσης γνωστή ως ευεργέτιδα: χρηματοδότησε στα μέσα του 17ου αιώνα το ταξίδι δύο Ιησουιτών, του ευλογημένου πατέρα Ντιέγο Λουίς δε Σαν Βιτόρες και του Αγίου Πέτρου Καλούνγκσοντ στο Γκουάμ, προκειμένου να φέρουν στον Καθολικισμό τον αυτόχθονο λαό Τσαμόρο των ομώνυμων Νησών Μαριάννα.

## Οικογένεια
Το 1649 η Μαριάννα παντρεύτηκε τον Φίλιππο Δ΄ της Ισπανίας και μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
* Μαργαρίτα Θηρεσία (1651 - 1673), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
*Μαρία Αμβροσία δε λα Κονθεπσιόν (= του Ευαγγελισμού) (1655).
* Φίλιππος Πρόσπερος (1657 - 1611).
*Φερδινάνδος Θωμάς Κάρολος (1658 - 1659).
* Κάρολος Β΄ (1661 - 1700), Βασιλιάς της Ισπανίας.
* θνησιγενής κόρη (Νοέμβριος 1662).

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*24 Δεκεμβρίου 1634 - 7 Οκτωβρίου 1649: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Αρχιδούκισσα Μαριάννα της Αυστρίας
*7 Οκτωβρίου 1649 – 17 Σεπτεμβρίου 1665: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Βασίλισσα
*17 Σεπτεμβρίου 1665 - 1675: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Βασίλισσα-Αντιβασίλισσα
*17 Σεπτεμβρίου 1665 - 16 Μαΐου 1696: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Χήρα Βασίλισσα της Ισπανίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

|-

Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου
Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης