Κλόβις Γ΄

O **Κλόβις Γ΄**, (*Clovis III*, 670 - 676) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν για σύντομο χρόνο Βασιλιάς της Αυστρασίας (675 - 676). Ήταν ίσως (ο πρώτος) γιος του Θευδέριχου Γ΄ της Νευστρίας & Αυστρασίας (τρίτου γιου τού Κλόβις Β΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας), μερικοί τον θεωρούν γιο του Κλόβις Β΄. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο ήταν ακόμα μικρό παιδί, βασίλευσε τόσο λίγο που πολλοί τον θεωρούν απλά έναν διεκδικητή. Μερικές φορές απαριθμείται ως Κλόβις Δ΄ αντί για Κλόβις Γ΄. Οι μόνες πληροφορίες που σχετίζονται με την βασιλεία του προέρχονται από τα *"Βασανιστήρια του Λεοντεγκάρ"* που γράφτηκαν την ίδια εποχή.

## Διεκδικητές

Οι μεγιστάνες υποστηρικτές του στην Αυστρασία τον περιγράφουν ως νόθο γιο του Χλωτάριου Γ΄ της Αυστρασίας (μεγαλύτερου αδελφού τού Θευδέριχου Γ΄).
Όταν δολοφονήθηκε ο θείος του Χιλδέριχος Β΄ (675) τα βασίλεια της Αυστρασίας και της Νευστρίας δέχτηκαν διαφορετικούς διεκδικητές. Στην Νευστρία τοποθετήθηκε διάδοχος ο Θευδέριχος Γ΄ με την στήριξη του Λεοντεγκάρ, επισκόπου του Αουτάν. Την εποχή εκείνη ο Εμπρόιν πρώην Μαγιορδόμος της Νευστρίας, δραπέτευσε από την φυλακή σε μονή και ενώθηκε με τους πατριώτες του Κλόβις Γ΄ στην Αυστρασία. Οι μεγιστάνες ισχυρίστηκαν ότι σαν γιος του μεγαλύτερου αδελφού Χλωτάριου Γ΄ έχει περισσότερα δικαιώματα στον θρόνο. Τα *"Βασανιστήρια του Λεοντεγκάρ"* ισχυρίζονται ότι αυτό ήταν ένα ψέμα αφού ο Χλωτάριος Γ΄ είχε πεθάνει πολύ πρόωρα 21-23 ετών πριν προλάβει να παντρευτεί. Οι υποστηρικτές του ισχυρίστηκαν ότι είχε το όνομα του παππού του Κλόβις Β΄, το όνομα ωστόσο ήταν πολύ διαδεδομένο στην κοινωνία των Μεροβιγγείων. Ο Θευδέριχος Γ΄ απέκτησε ωστόσο έναν γιο μετά τον θάνατο του Κλόβις Γ΄ (677) που τον ονόμασε επίσης Κλόβις τον μελλοντικό Κλόβις Δ΄, αυτό δείχνει ότι οι ισχυρισμοί που γράφουν τα *"Βασανιστήρια του Λεοντεγκάρ"* είναι σωστοί, ήταν γιος του Θευδέριχου Γ΄.

## Άνοδος στον θρόνο

Τον τοποθέτησαν στον θρόνο σε αντίθεση με τον Δαγοβέρτο Β΄ (εξάδελφο τού Θευδέριχου Γ΄), που τον προωθούσε ο Βούλφοαλντ Μαγιορδόμος της Αυστρασίας. Πιθανώς ήλπιζε να χρησιμοποιήσει τον διεκδικητή για να αντιπαρατεθεί στον Θευδέριχο Γ΄ και στον Πεπίνο τού Χέρσταλ μαγιορδόμο της Νευστρίας-Βουργουνδίας. Παρ' όλη την πρόθεσή του, δεν μπόρεσε να εκτοπίσει τον Θευδέριχο Γ΄ ούτε τον Πεπίνο, έλαβε όμως την παλιά θέση του ως Μαγιορδόμου της Νευστρίας. 
Ο Εμπροίν χρειαζόταν έναν νόμιμο Μεροβίγγειο διεκδικητή για να μπορέσει ο ίδιος ως Μαγιορδόμος να συγκροτήσει τον στρατό και να εκδώσει βασιλικά διατάγματα. Ο γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ Κάρολος Μαρτέλος θα ακολουθήσει την ίδια διαδικασία με άλλον έναν Μεροβίγγειο διεκδικητή τον Χλωτάριο Δ΄ (717). Ο Εμπροίν προχώρησε με τον στρατό του στα βορειοδυτικά του βασιλείου και έκανε κατάσχεση του βασιλικού θησαυρού (675), όταν τον απέκτησε δεν είχε ανάγκη περισσότερο τον μικρό Κλόβις Γ΄ και υποστήριξε τον Θευδέριχο Γ΄. Οι ευγενείς στην Νευστρία που ήταν αντίπαλοι με τον Εμπροίν δεν υποστήριξαν τον Θευδέριχο Γ΄ και ανέβασαν στον θρόνο τον πρώτο του ξάδελφο Δαγοβέρτο Β΄ (2 Απριλίου 676 - 30 Ιουνίου 676).

## Νομίσματα

Έχουν βρεθεί μερικά νομίσματα που χρονολογούνται την περίοδο της βασιλείας του Κλόβις Γ΄, το έχουν πιστοποιήσει ιστορικοί του 20ου αιώνα όπως ο Φίλιπ Γκριέρσον. Ένα χρυσό νόμισμα με την επιγραφή *"CHLODOVIO RIX"* και το όνομα του νομισματοκόπου χρεώνεται στην βασιλεία του. Άν και εξακολουθούσαν να κόβονται χρυσά νομίσματα την εποχή του Κλόβις Δ΄ δεν είναι βέβαιο ότι υπήρχε η ίδια πρακτική την δεκαετία του 670. Τα τελευταία χρυσά νομίσματα που έχουν κοπεί στην Μασσαλία με το όνομα *"Κλόβις"* ανήκουν πιθανότατα στον Κλόβις Γ΄. Ο Δαγοβέρτος Β΄ εξακολούθησε την ίδια τακτική τοποθετώντας στην όπισθεν πλευρά του νομίσματος τον Βυζαντινό σταυρό.
Η μετέπειτα τύχη του Κλόβις Γ΄ είναι άγνωστη.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*The Oxford Merovingian Page.
*Blet-Lemarquand, Maryse; Bompaire, Marc; Morrisson, Cecile (2010). "Platine et plomb dans les monnaies d'or merovingiennes: nouvelles perspectives analytiques". Revue Numismatique (166): 175–198.
*Fouracre, Paul J.; Gerberding, Richard A., eds. (1996). Late Merovingian France: History and Hagiography, 640–720. Manchester University Press.
*Gerberding, Richard A. (1987). The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum. Oxford: Oxford University Press.
*Grierson, Philip; Blackburn, Mark (2007). Medieval European Coinage, Volume 1: The Early Middle Ages (5th–10th Centuries). Cambridge: Cambridge University Press.
*Wood, Ian N. (1994). The Merovingian Kingdoms, 450–751. Harlow: Longman.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μεροβιγγείων