open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Απαθεϊσμός

**Απαθεϊσμός** (από το απάθεια και το θεϊσμός) είναι η στάση της απάθειας στο ερώτημα αν υπάρχει ή όχι θεός. Είναι περισσότερο στάση παρά πίστη ή σύστημα πίστης.

Απαθεϊστής είναι κάποιος που δεν ενδιαφέρονται στην αποδοχή ή απόρριψη ισχυρισμών αν υπάρχουν ή όχι θεοί. Η ύπαρξη των θεοτήτων δεν ενδιαφέρει τον απαθεϊστή.

Ο επιστήμονας και φιλόσοφος Ian von Hegner έχει επιχειρηματολογίσει πως ο απαθεϊσμός είναι η εναλλακτική θέση απέναντι στον θεϊσμό, αθεϊσμό και αγνωστικισμό, με ηθικές συνέπειες οι οποίες έχουν παραβλεφθεί από την σύγχρονη φιλοσοφία.. Philosopher Trevor Hedberg has called apatheism uncharted territory in the philosophy of religion.

## Είδη
Ένα είδος απαθεϊσμού θεωρεί ότι η ερώτηση για την ύπαρξη θεών, είναι εντελώς άσχετη με την καθημερινή ζωή. Αυτή η πρόταση δεν πρέπει να εκληφθεί ως σκεπτικιστική στάση, όμοια με των άθεων ή αγνωστικιστών που αμφισβητούν την ύπαρξη των θεών ή αν μπορούμε να ξέρουμε κάτι για αυτούς.

Η ύπαρξη των θεοτήτων δεν τίθεται στο περιθώριο για ηθικούς ή επιστημονικούς λόγους. Για δημοκρατικούς ή υπαρξιακους λόγους, εκλαμβάνεται ως μη αναγκαία ερώτηση. Η παγκοσμιότητα της δημοκρατικής αρχής πως δεν υπάρχουν πρώτης ή δεύτερης τάξης ανθρώποι και πως, επίσης, ανάμεσα σε όλα τα όντα (συμπεριλαμβανομένου και πιθανον εξωγήινων ή θεοτήτων) οι ανθρώποι δεν είναι σε δεύτερη κατηγορία. Σε αυτή την εκδοχή, η ύπαρξη των θεοτήτων δεν θεωρείται μια από τις «μεγάλες ερωτήσεις» της ζωής.

## Ιστορία
Ο όρος απαθεϊσμός, εκτιμάται ότι έχει έρθει σε χρήση το 2001 από τον συγγραφέα Robert J. Nash. 

## Σχετικές απόψεις
### Απαθεϊστικός αγνωστικισμός
Ο απαθεϊστικός αγνωστικισμός, ισχυρίζεται ότι καμιά συζήτηση δεν μπορεί να αποδείξει ή να απορρίψει την ύπαρξη του θεού ή θεοτήτηων και αν υπάρχουν τελικά θεότητες, αυτές δεν απασχολούνται με την μοίρα των ανθρώπων. Ετσι η ύπαρξη τους έχει λίγη ή καθόλου επίδραση στην προσωπική ανθρώπινη ζωή του καθενός και δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει..

### Πρακτικός αθεϊσμός
Η άποψη πως κάποιος πρέπει να ζει την ζωή του, χωρίς να νοιάζεται για την ύπαρξη ή όχι θεών. Ο πρακτικός αθεϊσμός πάντως, δεν βλέπει την ερώτηση για τον θεό ως άσχετη, σε αντίθεση με τον απαθεϊσμο.

## Δείτε επίσης
* Μη θεϊσμό
* Ιγνωστικισμό
* Σαφής και ασαφής αθεϊσμός
* Θεολογική αγνωσία
* Αγνωστικιστικός αθεϊσμός

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Von Hegner, Ian. Gods and Dictatorships: A Defence of Heroical Apatheism, Science, Religion and Culture, Vol. 3, Issue 1, 2016.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Let It Be: Three Cheers for Apatheism
* Apatheism, Allognosticism, and the American Religious Landscape
* Apatheism defined on Atheism.about.com 
* ABC New Radio: wordwatch, Apatheism
* Apathetic Agnostics

Κατηγορία:Αθεϊσμός
Βουλευτικές εκλογές στην Νότια Οσσετία (2014)

Στην **[[Νότια Οσσετία]] βουλευτικές εκλογές** έγιναν στις 8 Ιουνίου 2014. Το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Οσσετία κέρδισε τις 20 από τις συνολικά 34 έδρες στο Κοινοβούλιο.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2014
Νότια Οσετ
Προεδρικές εκλογές Νότιας Οσετίας 2012

Οι **προεδρικές εκλογές του 2011 και του 2012** διεξήχθησαν στην Νότια Οσσετία.

Αρχικά οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Νοεμβρίου 2011 μαζί με ένα δημοψήφισμα. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 27 Νοεμβρίου, όμως τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο της Νότιας Οσσετίας. Νέες προεδρικές εκλογές ορίστηκαν για τις 25 Μαρτίου 2012 και τον τελικό γύρο να διεξάγεται στις 8 Απριλίου 2012. Πρόεδρος εξελέγη ο Λεονίντ Τιμπίλοφ με ποσοστό 54,1%.

Ήταν οι πρώτες εκλογές για Πρόεδρο από τότε που η ανεξαρτησία της χώρας αναγνωρίστηκε από μερικές χώρες του κόσμου.

## Αποτελέσματα
**Πρόεδρος, 25 Μαρτίου και 8 Απριλίου 2012**
|-
!style="background-color:#E9E9E9" rowspan="2" align=left width=350|Υποψήφιος
!style="background-color:#E9E9E9" rowspan="2" align=left width=350|Κόμμα
!style="background-color:#E9E9E9" colspan="2" align=right|1ος γύρος
!style="background-color:#E9E9E9" colspan="2" align=right|Τελικός γύρος 
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|% 
|-
|align=left|**[[Λεονίντ Τιμπίλοφ]]**
|align=left|
|align="right" |**11.453**
|align="right" |**42,48**
|align="right" |**15.786**
|align="right" |**54,12**
|-
|align=left|Νταβίντ Σανακόγιεφ
|align=left|
|align="right" |6.627
|align="right" |24,58
|align="right" |12.439
|align="right" |42,65
|-
|align=left|Ντμίτρι Μεντόγιεφ
|align=left|
|align="right" |6.415
|align="right" |23,79
|-
|align=left|Στανισλάβ Κοτσίγιεφ
|align=left|Κομμουνιστικό Κόμμα της Νότιας Οσσετίας
|align="right" |1.417
|align="right" |5,26
|-
|align="left" colspan="2"|*Εναντίον Όλων*
|align="right" |216
|align="right" |0,80
|align="right" |279
|align="right" |0,96
|-
|align="left" colspan="2"|Άκυρα
|align="right" |
|align="right" |
|align="right" |662
|align="right" |2,27
|-style="background:#E9E9E9;"
|align="left" colspan="2"|**Σύνολο ψηφοδελτίων**
|align="right" |
|align="right" |**100,00**
|align="right" |**29.166**
|align="right" |**100,00**
|-
|align="left" colspan="2"|συμμετοχή
|align="right" |
|align="right" |70,28
|align="right" |29.166
|align="right" |71,26
|-
|align="left" colspan="2"|αποχή
|align="right" |
|align="right" |29,72
|align="right" |11.763
|align="right" |28,74
|-style="background:#E9E9E9;"
|align="left" colspan="2"|**Σύνολο εγγεγραμμένων**
|align="right" |**40.929**
|align="right" |**100,00**
|align="right" |**40.929**
|align="right" |**100,00** 
|-
|align="left" colspan="6"|Πηγή: South Ossetian Electoral Commission 2 3
|}

## Παραπομπές


2012
Νοτια Οσετια
Προεδρικές εκλογές Νότιας Οσετίας 2017

**Προεδρικές εκλογές **διεξήχθησαν στην Νότια Οσσετία στις 9 Απριλίου 2017, μαζί με ένα δημοψήφισμα σχετικά με την αλλαγή της επίσημης ονομασίας του κράτους σε "Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας–Κράτος της Αλανίας", ή "σε Νότιας Οσσετίας–Αλανία" για συντομία. Ο κάτοχος της προεδρίας, Λεονίντ Τιμπίλοφ, κατήλθε ως υποψήφιος για δεύτερη και τελευταία θητεία, αλλά νικήθηκε από τον Ανατόλι Μπιμπίλοφ του κόμματος Ενωμένη Οσσετία.

## Πλαίσιο
Η ημερομηνία είχε οριστεί από το Κοινοβούλιο στις 18 Ιανουαρίου 2017. Υποψήφιοι στις εκλογές ήταν ο Λεονίντ Τιμπίλοφ, πρόεδρος της Νότιας Οσσετίας από το 2012, ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ , πρόεδρος του Κοινοβουλίου, ο Άλαν Γκαγκλόεφ, αξιωματικός της KGB και ο Αμιράν Μπαγκάγεφ ιδιοκτήτης κατασκευαστικής εταιρείας.
Αποκλείστηκε από υποψήφιος ο Έντουαρντ Κοκόιτι, πρόεδρος της Νότιας Οσσετίας από το 2001 μέχρι το 2011. Η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε μετά τη διαπίστωση της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής ότι δεν πληρούσε τους όρους διαμονής (ο υποψήφιος θα πρέπει να ζει στη Νότια Οσετία για τουλάχιστον εννέα μήνες του έτους για 10 έτη πριν από τις εκλογές). Η απόφαση να αποκλειστεί ο Κοκόιτι οδήγησε σε αρκετές διαμαρτυρίες στο Τσχινβάλι, παρότι η απόφαση δεν τροποποιήθηκε.

## Αποτελέσματα
Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση, ο Τιμπίλοφ προηγείτο με ποσοστό 45,8% των ψήφων, έναντι 36,9% για τον Μπιμπίλοφ και 16,8% για τον Γκαγκλόεφ. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα  ήταν η νίκη του Μπιμπίλοφ, με ποσοστό 55% των ψήφων.

## Παραπομπές


2017
Νοτια Οσετια
Claymore (σπαθί)

Το **claymore** (σκωτική γαελική: claidheamh-mòr, δηλ. μεγάλο σπαθί) είναι σκωτσέζικο σπαθί, είτε η παραλλαγή του υστερομεσαιωνικού σπαθιού δύο χεριών είτε της σκωτσέζικης παραλλαγής του σπαθιού με καλαθωτή λαβή. Είναι ένα πολύ βαρύ ξίφος, που χρησιμοποιούνταν με σκοπό την καταστροφή της πανοπλίας και κάποιων ασπίδων των εχθρών, τις οποίες διαπερνούσε λόγω του μεγάλου βάρους του.

## Ποπ κουλτούρα
Το manga με τον τίτλο *[[Claymore]]*, που μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση με τη μορφή anime, περιλαμβάνει χαρακτήρες που ονομάζονται Claymore και κουβαλούν τα σπαθιά με το ίδιο όνομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σπαθιά
Λεονίντ Τιμπίλοφ

Ο **Λεονίντ Τιμπίλοφ**  (Leonid Tibilov, στα οσσετιανά: Тыбылты Харитъоны фырт Леонид, *Tybylty Xarithony fyrt Leonid*, ρωσικά: Леонид Харитонович Тибилов, *Λεονίντ Χαριτόνοβιτς Τιμπίλοφ*ლეონიდ თიბილოვი, 28 Μαρτίου 1951-)) είναι πολιτικός από τη Νότια Οσσετία πολιτικός, ο οποίος ήταν  πρόεδρος μετά τη νίκη του το προεδρικές εκλογές του 2012.

## Σταδιοδρομία
Ο Τιμπίλοφ ήταν επικεφαλής της KGB Νότιας Οσσετίας από το 1992 έως το 1998. Στη συνέχεια έγινε πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ήταν συμπρόεδρος της ειρηνευτικής επιτροπής Γεωργίας-Οσσετίας. Ο Τιμπίλοφ κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2006 χάνοντας από τον Έντουαρντ Κοκόιτι, ο οποίος κέρδισε το 98% των ψήφων.

Πριν από τις εκλογές του 2012, ο Τιμπίλοφ αποστασιοποιήθηκε από τον απερχόμενο πρόεδρο Κοκόιτι. 

Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2012 ο Τιμπίλοφ έλαβε το 42,5% των ψήφων επικρατώντας του Ντμίτρι Σανακόγιεφ. Στον δεύτερο γύρο, ο Τιμπίλοφ εξελέγη πρόεδρος με το 54% των ψήφων.

Σε μια κίνηση προς την ολοκλήρωση της με τη ρωσική Ομοσπονδία, ο Τιμπίλοφ πρότεινε, τον Δεκέμβριο του 2015, άλλαξε το όνομα της Νότιας Οσσετίας σε "**Νότιας Οσσετία–Αλανία**" — κατ ' αναλογία με το "Βόρειας Οσετίας–Αλανίας". Ο Τιμπίλοφ επιπλέον, πρότεινε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ένταξη της Νότιας Οσσετίας στη Ρωσική Ομοσπονδία πριν από τον Απρίλιο του 2017, η οποία θα οδηγήσει σε μια ενωμένη "Οσετία–Αλανία". Τον Απρίλιο του 2016 ο Τιμπίλοφ δήλωσε την πρόθεσή του να πραγματοποιήσει το δημοψήφισμα πριν από τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Ωστόσο, στις 30 Μαΐου, ο Τιμπίλοφ ανέβαλε το δημοψήφισμα για μετά τις προεδρικές εκλογές που αναμένονταν τον Απρίλιο του 2017. Στο δημοψήφισμα για την αλλαγή ονόματος, σχεδόν το 80% αυτών που ψήφισαν, ενέκρινε την αλλαγή στην ονομασία, ενώ πρόεδρος εξελέγη ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ, ο οποίος επικράτησε του Τιμπίλοφ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Οσετίας
Ανατόλι Μπιμπίλοφ

Ο **Ανατόλι Μπιμπίλοφ** (Anatoly Ilyich Bibilov, στα οσσετιανά Бибылты Ильяйы фырт Анатолий|  Bibylty Iljajy fyrt Anatolij|bˈibəltə iˈlʲajə fərt anaˈtolij, στα ρωσικά: Анато́лий Ильи́ч Биби́лов, 1970-) είναι αξιωματικός του στρατού από τη Ρωσία και την Νότια Οσσετία, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας, που είναι ντε φάκτο ανεξάρτητο κράτος (μη αναγνωρισμένο διεθνώς), διαδεχόμενος τον Λεονίντ Τιμπίλοφ ως πρόεδρος στις 21 Απριλίου 2017, μετά την εκλογική του νίκη και μέχρι τις 24 Μαΐου 2022.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νότια Οσετία της γεωργιανής σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας στις 6 Φεβρουαρίου 1970. Έπειτα από οκτώ τάξεις πήγε σε ένα οικοτροφείο στην Τιφλίδα όπου έλαβε εντατική στρατιωτική και σωματική άσκηση, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στην Ανωτέρα Αεροπορική Σχολή Διοίκησης του Ριαζάν.  Μετά την αποφοίτησή του, ο Μπιμπίλοφ υπηρέτησε στο τάγμα των ειρηνευτικών δυνάμεων στη Νότια Οσετία. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο στρατό της Νότιας Οσσετίας, μια μονάδα ειδικών δυνάμεων. 

Τον Οκτώβριο του 2008 διορίστηκε υπουργός των Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης της Νότιας Οσετίας. Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές με το Κόμμα Ενότητας. Στις προεδρικές εκλογές του 2011 κέρδισε στον πρώτο γύρο, αλλά έχασε στον δεύτερο γύρο από την Άλλα Ντζιόγεβα.
Σύντομα ωστόσο, το κοινοβούλιο της Νότιας Οσετίας δήλωσε ότι οι εκλογές δεν ήταν έγκυρες. Ο Λεονίντ Τιμπίλοφ εξελέγη τελικά πρόεδρος μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2012 στις οποίες δεν έλαβε μέρος ο Μπιμπίλοφ. Τον Ιούνιο του 2014 εξελέγη ως πρόεδρος του κοινοβουλίου της Νότιας Οσετίας. 

Σήμερα είναι επικεφαλής του κόμματος Ενωμένη Οσσετία, το οποίο τον πρότεινε για υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του 2017. Ο Μπιμπίλοφ κέρδισε τις εκλογές στον πρώτο γύρο λαμβάνοντας το 54,8% των ψήφων και ανέλαβε τα καθήκοντά του ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας στις 21 Απριλίου 2017. Κατά την ορκωμοσία του, αντιπροσωπείες από τη Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και τη Ρωσία .

Ο Μπιμπίλοφ ηττήθηκε από τον Άλαν Γκαγκλόγιεφ στις εκλογές του 2022.

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Οσετίας
Άλφα Τηλεσκοπίου

Ο **α (άλφα) Τηλεσκοπίου** (*Alpha Telescopii*, *α Tel*) είναι ο φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του νότιου αστερισμού Τηλεσκόπιον. Είναι ορατός με γυμνό μάτι χαμηλά προς τον νότιο ορίζοντα από την Ελλάδα, τις καλοκαιρινές νύχτες, ευρισκόμενος πολύ κοντά (μισή μοίρα) στο βόρειο σύνορο του αστερισμού και στο βορειοδυτικό μέρος του. Ο αρχαίος αστρονόμος Πτολεμαίος τον συμπεριέλαβε στον αστερισμό Νότιο Στέφανο, αλλά μετά τη δημιουργία του αστερισμού Τηλεσκόπιον από τον Γάλλο αστρονόμο Νικολά-Λουί ντε Λακάιγ τον 18ο αιώνα, ο αστέρας συγκαταλέχθηκε μεταξύ των αστέρων του νέου αστερισμού. Μετρήσεις της ηλιοκεντρικής παραλλάξεώς του τον τοποθετούν σε απόσταση 85 παρσέκ (278 έτη φωτός από τη Γη. Η φωτεινότητα του αστέρα στο ορατό φως μειώνεται από τη διαστρική απορρόφηση από την κοσμική σκόνη κατά 0,22 μέγεθος (22,5%).

Ο α Τηλεσκοπίου είναι πολύ μεγαλύτερος αστέρας από τον Ήλιο, με 5,2 ± 0,4 φορές μεγαλύτερη μάζα και 3,3 ± 0,5 φορές μεγαλύτερη διάμετρο. Το φάσμα του α Tel αντιστοιχεί σε έναν γαλαζωπό (έχει δείκτη χρώματος B−V = −0,17) υπογίγαντα αστέρα, ο οποίος έχει σχεδόν εξαντλήσει το υδρογόνο στον πυρήνα του και εξελίσσεται πέρα από την Κύρια ακολουθία. Για τη μάζα του, το εξελικτικό αυτό στάδιο αντιστοιχεί σε ηλικία 20 ως 30 εκατομμυρίων ετών περίπου. Η απόλυτη λαμπρότητα (φωτιστική ισχύς) του είναι σχεδόν 800 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή, καθώς η ενεργός θερμοκρασία του ανέρχεται σε 16.700&nbsp;K περίπου. Αυτή η λαμπρότητα αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −1,25 έναντι +4,79 του Ήλιου.

Οι αστρονόμοι υποπτεύονται ότι ο α Τηλεσκοπίου είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας, του είδους των αργά παλλόμενων αστέρων τύπου Β. Από το φάσμα του προκύπτει ότι το μέσο μαγνητικό πεδίο του στην επιφάνειά του έχει ένταση περί τα 230 gauss.. Η περιστροφή του γύρω από τον άξονά του είναι πολύ αργή, εκτός και αν βλέπουμε τον αστέρα από μία διεύθυνση κοντά στους πόλους του.

Ο α Τηλεσκοπίου πλησιάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 200 μέτρα ανά δευτερόλεπτο περίπου (720 χιλιόμετρα την ώρα).

## Παραπομπές

Αλφα Τηλεσκο
Αλφα
Άλφα Χαμαιλέοντος

Ο **α (άλφα) Χαμαιλέοντος** (*Alpha Chamaeleontis*, *α Cha*) είναι ο φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του νότιου αστερισμού Χαμαιλέοντα. Είναι τόσο νότιος αστέρας, ώστε είναι αόρατος από όλη την Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Από την άλλη, είναι ορατός όλους τους μήνες του έτους από όλο σχεδόν το Νότιο Ημισφαίριο, καθώς είναι κοντά στον Νότιο Ουράνιο Πόλο (περιπολικός αστέρας), παρατηρούμενος εύκολα με γυμνό μάτι σε σκοτεινό ουρανό (μακριά από πόλεις), καθώς είναι αστέρας τέταρτου μεγέθους. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος του αστερισμού, πολύ κοντά (35΄) στον επίσης τέταρτου μεγέθους θ Χαμαιλέοντος.

Ο είναι κιτρινόλευκος (δείκτης χρώματος B−V = +0,40) νάνος αστέρας της Κύριας ακολουθίας. Πιο συγκεκριμένα, έχει φασματικό τύπο F5 V Fe−0.8, όπου το «Fe−0.8» υποδεικνύει αφύσικα χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 42% μεγαλύτερη της μάζας του Ήλιου. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι περίπου 6.800 K, οπότε έχει απόλυτη λαμπρότητα που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος +2,59, δηλαδή 7,64 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Η ηλικία του εκτιμάται σε περίπου 1,8 δισεκατομμύριο έτη. Η ταχύτητα περιστροφής του αστέρα γύρω από τον άξονά του είναι πολύ μικρή, μόλις ανιχνεύσιμη φασματοσκοπικώς, οπότε είναι πιθανό να διαθέτει πλανητικό σύστημα. Πάντως μια έρευνα για περίσσεια υπερύθρου, που θα συνηγορούσε για την ύπαρξη τουλάχιστον ενός περιαστρικού δίσκου, δεν βρήκε το παραμικρό.

## Παραπομπές

Αλφα Χαμαιλε
Αλφα
Μαρκιανός (ξάδελφος Ιουστίνου Β΄)

Ο **Μαρκιανός**, λατιν. Marcianus (άκμασε 572-574) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και συγγενής του Ιουστίνου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε πατρίκιος και magister militum· προήλαυνε νικηφόρος κατά των Περσών, όταν κατηγορήθηκε και ανακλήθηκε.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Ιωάννη Μαλάλα ήταν εξάδελφος του Ιουστίνου Β΄ και ανιψιός του Ιουστινιανού Α΄, ενώ ο Μιχαήλ ο Σύριος αναφέρει, πως η μητέρα του ήταν θεία εκ μητρός του Ιουστίνου Β΄ (β. 565-574).

Ενεπλάκη στον Ρωμαιο-Περσικό Πόλεμο των ετών 572-591: "Ο Μαρκιανός, εξάδελφος του Αυτοκράτορα, που είχε διοριστεί διοικητής στην Ανατολή, εστάλη εναντίον του Χοσρόη Α΄ κατά το 8ο έτος της βασιλείας του Ιουστίνου Β΄ [573]. Τότε ο Ιωάννης στρατηγός της Αρμενίας και ο Μιράνης (ο λεγόμενος και Βαραμαάνης) στρατηγός  της Περσίας συγκέντρωσαν στρατό για να τον αντιμετωπίσουν. Στους Αρμενίους προσήλθαν οι οι Κόλχιοι, οι Αβασγοί και οι Αλανοί με  τον ηγεμόνα τους Σαρόη. Με τους Πέρσες ενώθηκαν οι Σάβιροι, οι Δαγανοί και η φυλή των Διλμαϊνών". (Φωτίου *Μυριόβιβλος*).

Στη Μάχη του Σαργαθώνος, πλησίον της Νισίβιδος ο Μαρκιανός νίκησε τον Μιράνη και τον έτρεψε σε φυγή. Σκοτώθηκαν 1200 Πέρσες και 70 λήφθηκαν αιχμάλωτοι, ενώ οι Ρωμαϊκές απώλειες ήταν μόνο 7. Έπειτα ο Μαρκιανός άρχισε την πολιορκία στη Νίσιβι και τον Θεοβοθώντα. Όταν το έμαθε αυτό ο Χοσρόης Α΄ (β. 531-579), συγκέντρωσε 40.000 ιππείς και περισσότερους από 100.000 πεζούς στρατιώτες και έσπευσε προς βοήθεια των πόλεων. Εν τω μεταξύ ο Μαρκιανός κατηγορήθηκε στον Αυτοκράτορα, ότι επιθυμεί τον θρόνο. Ο Ιουστίνος Β΄, όταν βεβαιώθηκε για την κατηγορία, τον απέλυσε από τη διοίκηση και διόρισε τον Θεόδωρο, τον λεγόμενο Τζίρο στη θέση του. Αυτό οδήγησε σε αναστάτωση: οι Ρωμαίοι άφησαν τις πολιορκίες και ο Χοσρόης Α΄ πολιόρκησε και κατέλαβε τη Δάρα.

## Αναφορές


## Πηγές
* Greatrex, Geoffrey; Lieu, Samuel N. C. (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD). Routledge. ISBN 0-415-14687-9.
* Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: AD 527–641. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20160-8.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Δυναστεία του Ιουστινιανού
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Μάγιστροι
Αγία Αγνή

H **Αγία Αγνή** είναι Αγία της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Η μνήμη της εορτάζεται στις 21 Ιανουαρίου.
## Βίος
Η Αγία Αγνή γεννήθηκε στο Σαλέρνο της Ρώμης κατά τον 3ο αιώνα. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς χριστιανοί και την ανέθρεψαν σύμφωνα με τις χριστιανικές αρχές. Η Αγνή επιθυμούσε να αφιερώσει την ζωή της στον Χριστό, και αρνιόταν οποιονδήποτε πιθανό μνηστήρα.

Η Αγνή από νεαρή ηλικία μάθαινε στις φίλες της για τον Χριστό και τους έλεγε να προσκυνούν μόνο εκείνον. Ωστόσο, κατηγορήθηκε σε κάποιον άρχοντα και συνελήφθη. Παρ' όλες τις προσπάθειες του άρχοντα, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον Χριστό και να προσκυνήσει τα είδωλα. Τότε εκείνος, διέταξε τον δημόσιο εξευτελισμό της, να περπατήσει ημίγυμνη στους δρόμους της πόλης και στη συνέχεια να μεταφερθεί σε πορνείο. Εκεί, όμως, όσοι προσπάθησαν να την ατιμάσουν, τυφλώθηκαν, έτσι οδηγήθηκε έξω από το πορνείο.

Ο γιος του άρχοντα, που επίσης προσπάθησε να την ατιμάσει, πέθανε επί τόπου. Μετά όμως από την προσευχή της Αγίας, αναστήθηκε. Βλέποντας το θαύμα, 160 άνθρωποι έγιναν χριστιανοί.

Κατόπιν αιτήματος παγανιστικών ιερέων, αποφασίστηκε η εκτέλεση της Αγίας δια πυρρός.. Ωστόσο, η φωτιά δεν μπόρεσε να κάψει την Αγία, έτσι αποκεφαλίστηκε., σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών Το σώμα της θάφτηκε εκτός Ρώμης.

Η Κάρα της Αγίας Αγνής φυλάσσεται στον ρωμαιοκαθολικό Ναό της Αγίας Αγνής «ἐκτός τῶν Τειχῶν» Ρώμης.

## Υμνογραφία
Απολυτίκιο

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Φερωνύμως ἁγνείας ὤφθης κειμήλιον, καὶ ἀνδρικῶς ἠγωνίσω ὑπὲρ τῆς δόξης Χριστοῦ, καλλιπάρθενε σεμνὴ Ἁγνὴ πανεύφημε· ὡς γὰρ θυσία καθαρά, προσενήνεξαι αὐτῷ, τελέσασα τὸν ἀγῶνα, διὰ πυρὸς Ἀθληφόρε, καὶ τοῦ ἐχθροῦ τὴν πλάνην ἔφλεξας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Βήτα Νοτίου Τριγώνου

Ο **β (βήτα) Νοτίου Τριγώνου** (*Beta Trianguli Australis*, *β TrA*) είναι δεύτερος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του νότιου αστερισμού Νότιον Τρίγωνον, μετά τον άλφα. Ορίζει τη βόρεια κορυφή του σχεδόν ισοσκελούς τριγώνου που σχηματίζουν τα α, β και γ του αστερισμού και του δίνουν το όνομά του. Ωστόσο, ο αστερισμός είναι τόσο νότιος, ώστε και ο β είναι αόρατος από όλη την ηπειρωτική Ευρώπη (ακόμα και την Κρήτη), από όλη σχεδόν την Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Από την άλλη, είναι ορατός τους περισσότερους μήνες του έτους από όλο σχεδόν το Νότιο Ημισφαίριο. Απέχει από τη Γη 40 έτη φωτός, κάτι που τον καθιστά μαζί με τον ζ τους δύο πλησιέστερους αστέρες του αστερισμού που είναι ορατοί με γυμνό μάτι.

Ο β TrA είναι κιτρινόλευκος (δείκτης χρώματος B−V = +0,29) νάνος αστέρας της Κύριας ακολουθίας. Η υπολογισμένη από παράλλαξη απόστασή του σε συνδυασμό με το φαινόμενο μέγεθος +2,85 δίνει απόλυτο μέγεθος +2,37, που αντιστοιχεί σε απόλυτη λαμπρότητα 9,4 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 56% μεγαλύτερη της μάζας του Ηλίου. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του είναι 7.400 K περίπου.

Υπάρχει ένας πολύ αμυδρότερος οπτικός συνοδός αστέρας 14ου μεγέθους σε γωνιακή απόσταση 155΄΄. Ο κυρίως αστέρας έχει σχετικώς μεγάλη ιδία κίνηση, 0,444 δευτερόλεπτο του τόξου ανά έτος, κατευθυνόμενος προς τα νότια-νοτιοδυτικά, και ίσως να είναι μέλος της κινούμενης ομάδας του β Οκρίβαντος, μιας ομάδας 17 περίπου αστέρων που έχουν κοινή προέλευση και παρόμοια κίνηση στον χώρο. Αν ο β Νοτίου Τριγώνου ανήκει σε αυτή την ομάδα, το γεγονός αυτό θα προσδιόριζε την ηλικία του σε περίπου 12 εκατομμύρια έτη.. Ο αστέρας απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 400 μέτρα ανά δευτερόλεπτο (1.440 χιλιόμετρα την ώρα).

Η παρατήρηση του β Νοτίου Τριγώνου στο υπέρυθρο φως με το Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ αποκαλύπτει μία περίσσεια υπερύθρου στο φως του. Αυτό υποδεικνύει την παρουσία περιαστρικού υλικού γύρω του, που αποτελείται μάλλον από σκόνη και μικρά τεμάχια στερεάς ύλης. 

* Ο β Νοτίου Τριγώνου απεικονίζεται στη σημαία της Βραζιλίας, συμβολίζοντας την πολιτεία Σάντα Καταρίνα.

## Παραπομπές

Βητα Νοτιου Τριγ
Βητα
Άλφα Ύδρου

Ο **α (άλφα) Ύδρου** (*Alpha Hydri*, *α Hyi*) είναι ο δεύτερος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του νότιου αστερισμού Ύδρος. Είναι τόσο νότιος αστέρας, ώστε είναι αόρατος από όλη την ηπειρωτική Ευρώπη (ακόμα και την Κρήτη), από όλη σχεδόν την Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Από την άλλη, είναι ορατός τους περισσότερους μήνες του έτους από όλο σχεδόν το Νότιο Ημισφαίριο, εύκολα παρατηρήσιμος με γυμνό μάτι, 5 μοίρες νοτιοανατολικά του πολύ φωτεινού αστέρα Αχερνάρ (α Ηριδανού).. Ο α Ύδρου είναι γνωστός ανεπίσημα και ως η **Κεφαλή του ύδρου**. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον α Ύδρας, που είναι γνωστότερος ως Αλφάρντ. Ο α Ύδρου είναι το ένα από τα μόλις τρία άστρα του αστερισμού του τα οποία κατατάσσονται ως φωτεινότερα του τέταρτου μεγέθους.

Ο α Ύδρου είναι κιτρινόλευκος (δείκτης χρώματος B−V = +0,29) υπογίγαντας (όπως και ο Προκύων), κατά 80% μεγαλύτερος σε διάμετρο και διπλάσιας μάζας από τον Ήλιο, με επιφανειακή θερμοκρασία 7.077 K, οπότε έχει απόλυτη λαμπρότητα που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος +1,153, δηλαδή 32 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Η ηλικία του εκτιμάται σε περίπου 810 εκατομμύρια έτη. Ο α Ύδρου εκπέμπει ακτίνες Χ περίπου όσο και ο Αλτάιρ. Απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 7 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (25.000 χιλιόμετρα την ώρα).

## Στη λογοτεχνία
* Στο μυθιστόρημα *Serpent's Reach* (1980) της Κάρολυν Τσέρυ, ο πλανήτης Σερντίν (Cerdin) που περιφέρεται γύρω από τον α Ύδρου είναι η πατρίδα των Μαγιάτ, ενός είδους εντομοειδών ευφυών όντων.

## Παραπομπές

Αλφα Υδρου
Αλφα
Θετικός και αρνητικός αθεϊσμός

**Αρνητικός αθεϊσμός**, (ή αδύναμος αθεϊσμός ή μαλακός αθεϊσμός), είναι κάθε είδους αθεϊσμού στο οποίο ο άνθρωπος δεν πιστεύει στην ύπαρξη κάποιας θεότητας αλλά δεν ισχυρίζεται ρητώς πως δεν υπάρχει καμιά θεότητα. Ο **Θετικός αθεϊσμός** (ή και δυνατός αθεϊσμός ή και σκληρός αθεϊσμός) πάλι το είδος του αθεϊσμού όπου προστίθεται καταφατικά ότι θεότητες δεν υπάρχουν.

Οι όροι αρνητικός και θετικός αθεϊσμός χρησιμοποιήθηκαν από τον Antony Flew το 1976 και έχουν εμφανιστεί στο έργο του Τζορτζ Σμιθ  και στα έργα του Μάικλ Μάρτιν από το 1990.

## Πεδίο εφαρμογής

Επειδή υπάρχει μεγάλο εύρος στο νόημα το οποίο λαμβάνει η λέξη *θεός*, είναι πιθανόν κάποιος να είναι θετικός/δυνατος αθεϊστής σε ορισμένους συγκεκριμένους όρους για τον θεό, ενώ να είναι αρνητικός/αδύνατος για άλλους. Για παράδειγμα, ο Θεός στον κλασσικό θεϊσμό, πολλές φορές θεωρείται παντοδύναμός, πανταχού παρον, πανάγαθος, ο οποίος ενδιαφέρται για τους ανθρώπους. Κάποιος μπορεί να είναι σίγουρος πως δεν υπάρχει μια τέτοια θεότητα, ωστόσο για άλλες θεότητες, να μην μπορεί να δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχουν.

Υπό την κατηγορία του αρνητικού αθεϊσμού, εντάσσονται οι αγνωστικιστές αθεϊστές. Ορισμένοι γνωστοί άθεοι όμως, όπως ο Ρίτσαρντ Ντόκινς αρνούνταουται τον όρο. Στο έργο του Η περί θεού Αυταπάτη, περιγράφει το φάσμα της πιθανότητας ύπαρξης του θεού, και κατατάσσει την πίστη των ανθρώπων από «πολύ ψηλή» και «πολύ χαμηλή» ως *αγνωστικιστές* και αφήνει τον όρο *σκληρός αθεϊστής* για όσους ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει θεός.. Στον αρνητικό αθεϊσμό, ο φιλόσοφος Anthony Kenny διαχωρίζει μεταξυ τους αγνωστικιστές, οι οποίοι δεν ξέρουν αν υπάρχει θεός και όσους έχουν θεολογική αγνωσία οι οποίοι θεωρούν κάθε ερώτηση για τον θεό ως χωρίς νόημα καθώς δεν μπορούν να γνωρίζουν τι περιέχει ο όρος θεός.

## Εναλλακτικά νοήματα

Ο Jacques Maritain χρησιμοποίησε τον όρο αρνητικος/θετικός αθεϊσμός από το 1949, αλλά με διαφορετικό νόημα, καθώς μιλούσε αυστηρά ως καθολικός απολογιτής.

Ο Goparaju Ramachandra Rao (1902–1975), γνωστότερος ως Gora, ήταν Ινδός ακτιβιστής κατά του συστήματος των καστών, και αθεος. Πρότεινε την χρήση την όρου *θετικός αθεϊσμός* σαν φιλοσοφική στάση ζωής στο βιβλίο του του *Θετικός αθεϊσμός* (1972).

Παρόμοια, η αθεϊστική κοινότητα του Ώστιν χρησιμοποίησε τον όρο θετικός αθεϊσμός για να παρακάμψει την αρνητική εικόνα που δίνανε στον αθεϊσμό θρησκευόμενοι, ιδίως στους χώρους λατρείας.

## Δείτε επίσης
* Αντιθεϊσμός
* Θεολογική αγνωσία
* Ιγνωστικισμός
* Μη θεϊσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αθεϊσμός
Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας
Αθεϊστικός φεμινισμός

Ο **αθεϊστικός φεμινισμός** είναι κλάδος του φεμιμινισμού ο οποίος προάγει τον αθεϊσμό. Οι αθεϊστές φεμινιστές αντιτίθενται στη θρησκεία την οποία θεωρούν κύρια πηγή της γυναικείας καταπίεσης και ανισότητας, πιστεύοντας πως η πλειονότητα των θρησκευμάτων είναι σεξιστικά.

[μικρογραφία|αριστερά|Η [Ernestine Rose ήταν φεμινίστρια και άθεη, πριν να υπάρξει η φράση "αθεϊστικός φεμινισμός"]]
Η πρώτη γνωστή φεμινίστρια, η οποία ήταν και άθεη, ήταν η Ernestine Rose, η οποία γεννήθηκε στην Πολωνία το 1810.

## Παραπομπές


Φεμινι
Αθει
Χαριούπολη

Η **Χαριούπολη** () είναι πόλη της ανατολικής Θράκης στην Τουρκία. Βρίσκεται σε απόσταση 52 χιλιομέτρων βόρεια από τη Ραιδεστό και σε κοντινή απόσταση από την Αδριανούπολη και τις Σαράντα Εκκλησιές. Η πόλη έχει πληθυσμό 18.708 και διοικητικά ανήκει στην επαρχία Ραιδεστού στο Διαμέρισμα του Μαρμαρά.

## Ιστορία
Στη Χαριούπολη γεννήθηκε το 811 ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας και ιδρυτής της Μακεδονικής δυναστείας Βασίλειος Α΄. Στις 10 Ιουλίου του 1920 ο Ελληνικός Στρατός, με τάγμα του συντάγματος Κονδύλη, ελευθερώνει την πόλη από τους Οθωμανούς και όπως όλη η Ανατολική Θράκη ενσωματώνεται στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή περιήλθε στην κατοχή της Τουρκίας.

## Σήμερα
Σήμερα η Χαριούπολη είναι μια μικρή εμπορική πόλη που εξυπηρετεί τη γύρω περιοχή. Στην πόλη υπάρχει μακρόχρονα εγκατεστημένη κοινότητα Τσιγγάνων.

## Κλίμα
Το κλίμα της Χαριούπολης είναι το τυπικό της Θράκης. Οι χειμώνες είναι πολύ βροχεροί και πολύ κρύοι, τα καλοκαίρια είναι βροχερά και ζεστά. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 600mm.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Ανατολική Θράκη
Κατηγορία:Ραιδεστός
Πενιόν ντε Βέλεθ δε λα Γομέρα

Το **Πενιόν ντε Βέλεθ δε λα Γομέρα** (ισπανικά: Peñón de Vélez de la Gomera, βερβερική γλώσσα: Badis, αραβικά: جزيرة غمارة), στους αρχαίους χρόνους **Μπάντις** ή **Μπάντες**, είναι ισπανικός βράχος (κυρίαρχα εδάφη της Ισπανίας) στα δυτικά της Μεσογείου, συνδεδεμένος με τη μαροκινή ακτή από έναν αμμώδη ισθμό. Είναι επίσης συνδεδεμένος με μια μικρότερη νησίδα στα ανατολικά, την Ισλέτα, από έναν βραχώδη ισθμό. Είναι ένα από τα πολλά βραχοφρούρια, στην ακτή της Βόρειας Αφρικής. Το Πενιόν ντε Βέλεθ δε λα Γομέρα, μαζί με την Ισλέτα, διοικούνται από την ισπανική κεντρική κυβέρνηση και έχουν πληθυσμό που αποτελείται μόνο από μικρό αριθμό Ισπανών στρατιωτικών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*WorldStatesmen- Ισπανία

Κατηγορία:Πρώην νησιά
Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ισπανίας
Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου
Κατηγορία:Περίκλειστα και αποσπασμένα εδάφη
Κυβερνείο του Ερεβάν

Το **Κυβερνείο του Εριβάν** (Παλαιά Ρωσικά: Эриванская губернія; ) ήταν ένα από τα γκουμπερνίγια της Αντιβασιλείας του Καυκάσου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, με έδρα το Εριβάν (σημερινό Γερεβάν). Η έκτασή του ήταν 27.830 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Κάλυπτε περιοχές που αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής Αρμενίας, της επαρχίας Ιγκντίρ της Τουρκίας και του εξκλάβιου Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν. Στα τέλη του 19ου αιώνα, συνόρευε με το Κυβερνείο Τιφλίδας στα βόρεια, με το Κυβερνείο Ελισαβετπόλ στα ανατολικά, με το Κυβερνείο Καρς στα δυτικά καθώς και με τη Περσία και τη Οθωμανική Αυτοκρατορία στα νότια.

Το 1828 τα χανάτα του Εριβάν και του Ναχιτσεβάν προσαρτήθηκαν από την Περσία στη Ρωσική Αυτοκρατορία σύμφωνα με τη Συνθήκη του Τουρκμεντσάι. Συμπεριλήφθηκαν σε μια ενιαία διοικητική μονάδα, την Αρμενική Περιφέρεια. Το 1850 η περιοχή αναδιοργανώθηκε σε ένα διοικητικό συμβούλιο, και μέχρι το 1872, αποτελούταν από επτά ουγιέζντ, Ο Λουί Ζοζέφ Ζερόμ Ναπολέον (1864-1932), έγινε κυβερνήτης το 1905 για να βοηθήσει στην ηρέμηση του κυβερνείου μετά την αρμενοταταρική σύγκρουση.

## Διοικητική διαίρεση
Το κυβερνείο Εριβάν αποτελούταν από τα ακόλουθα ουγιέζντ:

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 1897, το κυβερνείο του Εριβάν είχε 829.556 κατοίκους. Το 56% του πληθυσμού του κυβερνείου ήταν Αρμένιοι, ενώ το 37,5% ήταν Τάταροι (σήμερα γνωστοί ως Αζέροι). Οι Αζέροι αποτελούσαν πλειοψηφία στα ουγιέζντ Εριβάν, Ναχιτσεβάν, Σαρούρ-Νταραλαγκιόζ και Σουρμάλι, ενώ τα άλλα τρία ουγιέζντ ήταν κατά κύριο λόγο αρμενικά. Στις άλλες εθνικές μειονότητες περιλαμβάνονται οι Κούρδοι (5,9%), οι Ρώσοι (2,1%), καθώς και μικρότερος αριθμός Ασσυρίων, Ελλήνων, Γεωργιανών, Εβραίων, Πολωνών και Τσιγγάνων.

### Εθνοτικές ομάδες 1897
Οι κύριες εθνοτικές ομάδες του Εριβάν σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 1897.

## Κυβερνήτες
Κατάλογος των κυβερνητών του Κυβερνείου Εριβάν.

* 1849 - 1859: Ιβάν Ναζάροφ
* 1860 - 1862: Μιχαήλ Αστάφεφ
* 1862 - 1863: Νικολάι Κολιουμπάκιν
* 1863 - 1865: Αλεξέι Χαριτόνοφ
* 1869 - 1873: Νικολάι Καρμάλιν
* 1873 - 1880: Μιχαήλ Ροσλάβλεφ
* 22 Μαρτίου 1880 - 22 Δεκεμβρίου 1890: Μιχαήλ Σάλικοφ
* 2 Φεβρουαρίου 1891 - 16 Νοεμβρίου 1895: Αλεξάντερ Φρέσε
* 20 Φεβρουαρίου 1896 - 1916: Βλαντιμίρ Τιζενχάουζεν
* 1905: Λουί Ζοζέφ Ζερόμ Ναπολέον
* 1905 - 1906: Μαξούντ Αλιχάνοφ-Αβάρσκι
* 1916 - 1917: Αρκάντι Στρελμπίτσκι
* 14 Μαρτίου 1917 - Νοεμβρίου 1917: Β.Α. Χαρλάμοφ
* Νοεμβρίου 1917: Αβέτις Αγκαριάν
* 1917-1917: Σοκράτ Τιουροσιάν

## Δείτε επίσης
* Ρωσική Αρμενία

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

Κατηγορία:20ός αιώνας στην Αρμενία
Φιλμ Ζαπρούντερ

Το **Φιλμ Ζαπρούντερ** (αγγλικά:*Zapruder film*) είναι ερασιτεχνικό φιλμ διάρκειας 26,6 δευτερολέπτων και 486 έγχρωμων καρέ χωρίς ήχο, που καταγράφει την στιγμή δολοφονίας του Αμερικανού προέδρου Τζον Φ. Κένεντι, που συνέβη στις 22 Νοεμβρίου 1963, στο Ντάλας του Τέξας των Η.Π.Α. Το φιλμ πήρε το όνομα του από τον Αβραάμ Ζαπρούντερ, έναν Ρώσοεβραίο μετανάστη, που στεκόταν στην Ελμ Στριτ με μια μικρή κάμερα με σκοπό να βιντεοσκοπήσει την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στο Ντάλας.

Το φιλμ του Ζαπρούντερ κατέληξε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερης αξίας ντοκουμέντα στην αμερικανική ιστορία. Σήμερα το αυθεντικό φιλμ έχει περάσει στην ιδιοκτησία των Εθνικών Αρχείων των Ήνωμενων Πολιτειών και φυλάσσεται σε ειδικό δοχείο για τη διατήρησή του. Η οικογένεια Ζαπρούντερ δώρισε τον Δεκέμβριο του 1999 τα δύο αντίγραφα του φιλμ που κατείχε στο Μουσείο Sixth Floor του Ντάλας, το οποίο κάθε χρόνο διοργανώνει μεταξύ 17 και 24 Νοεμβρίου έναν περιορισμένο αριθμό προβολών.

Το 1994 η βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου το χαρακτήρισε αισθητικά, πολιτισμικά και ιστορικά σημαντικό, και το επέλεξε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Δημιουργία του φιλμ
Το φιλμ καταγράφει, από τα δεξιά της πορείας της προεδρικής οχηματοπομπής, την εμφάνιση των οχημάτων, το πλήθος που χαιρετά τον Τζον Κένεντι και τον πρόεδρο που ανταποδίδει και την άφιξη της λιμουζίνας στο σημείο που βρίσκεται περίπου ο Ζαπρούντερ.
Ενώ μερικά καρέ πριν τον μοιραίο πυροβολισμό ο Ζαπρούντερ χάνει τον Κένεντι από το πλάνο, η κάμερα επανέρχεται λίγο προτού η σφαίρα χτυπήσει τον πρόεδρο και καταγράφει την στιγμή του πλήγματος. Το καρέ αυτό του φιλμ είναι το 313ο και δείχνει, από απόσταση μεν και θολά, την στιγμή που η σφαίρα διαπερνά το κρανίο του Κένεντι, και είναι το μοναδικό καρέ του φιλμ που δεν είχε δοθεί τότε στην δημοσιότητα.

Ο Ζαπρούντερ μετά τους πυροβολισμούς κατάλαβε ότι είχε καταγράψει κάτι σημαντικό στην κάμερα και εμφάνισε το φιλμ το ίδιο απόγευμα σε τρία αντίγραφα.
Μόλις μαθεύτηκε ότι υπάρχει βίντεο από την δολοφονία του Κένεντι, δημοσιογράφοι και πρακτορεία προσέφεραν στον Ζαπρούντερ 100.000 δολάρια ως αμοιβή για το βίντεο, όπως έγραψε η Washington Post. Τελικά ο Ζαπρούντερ πούλησε τα δικαιώματα του φιλμ στο περιοδικό Life έναντι 150.000 δολαρίων, εκ των οποίων τα 25.000 δολάρια ο Ζαπρούντερ τα δώρισε στην οικογένεια του αστυνομικού Τζ. Ντ. Τίππιτ που δολοφονήθηκε από τον Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι
Κατηγορία:Έρευνες για την δολοφονία Τζον Φ. Κένεντι
Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ντάλας
Θεόδωρος Βγενόπουλος

Ο **Θεόδωρος Βγενόπουλος** (Πάτρα, 1928 - Αθήνα, 25 Ιουλίου 2011) ήταν Έλληνας δικηγόρος. Διετέλεσε νομάρχης στη Ζάκυνθο, Πρέβεζα, Καστοριά, Λευκάδα και Αθήνα.

## Βιογραφία
Ο Θοδωρής Βγενόπουλος, γιος του Ευγένιου, γεννήθηκε στην Πάτρα το 1928. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ήταν δικηγόρος Πατρών. Μετά από επιτυχείς εξετάσεις εντάχθηκε στη διοίκηση του ελληνικού κράτους και πρωτοδιορίστηκε νομάρχης Ζακύνθου, από τις αρχές Ιουνίου μέχρι τις 16 Ιουλίου 1965. Στις 25 Φεβρουαρίου 1966 διορίστηκε νομάρχης Πρέβεζας, θέση που υπηρέτησε μέχρι την 20ή Μαΐου 1967, όταν παύθηκε από τη Δικτατορία. Στη Μεταπολίτευση διορίστηκε διαδοχικά νομάρχης Καστοριάς (1974-1976 περίπου), Λευκάδας (1977-1979 περίπου), Ζακύνθου (Δεκέμβριος 1980- Μάρτιος 1982) και για μία οκταετία νομάρχης Αθηνών (1982-1989).

Στη διάρκεια της νομαρχίας του στην Πρέβεζα υποκίνησε και υποστήριξε εκδηλώσεις για τον ποιητή Κώστα Καρυωτάκη, που είχε τερματίσει τη ζωή του στην Πρέβεζα τη χρονιά που γεννήθηκε ο Θοδωρής Βγενόπουλος στην Πάτρα. Μεταξύ των εκδηλώσεων αυτών ήταν και η διάλεξη του Ευάγγελου Λιάρου (1949-2012) στην Πάργα στις 22 Ιανουαρίου 1967, καθώς και η ανέγερση του μνημείου στο Βαθύ της Πρέβεζας, στο σημείο όπου ο ποιητής των ''Νηπενθών'' έβαλε τέρμα στη ζωή του.

Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 25 Ιουλίου 2011, χωρίς να αφήσει απογόνους.

## Βιβλιογραφία
* Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα, 2005.
* Νίκος Δ. Καράμπελας, William Goodison και Richard Burgess. Δύο λιγότερο γνωστοί περιηγητές στην Πρέβεζα και τη Νικόπολη, *[[Πρεβεζάνικα Χρονικά]]*, τχ. 47-48, Πρέβεζα, 2011, σελ. 138-198.
* Νιόνιος Μελίτας, *Από τον Συνταγματάρχη στον Τραπεζίτη*, Ζάκυνθος, 2007.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Αθηνών
Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας
Κατηγορία:Νομάρχες Καστοριάς
Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου
Κατηγορία:Νομάρχες Λευκάδας
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Διαίρεση Ντάκα

Η **Διαίρεση Ντάκα** (βεγγαλικά: ঢাকা বিভাগ, *Ḑhaka Bibhag*) είναι μια διοικητική διαίρεση εντός του Μπαγκλαντές. Η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ντάκα. Πριν το 2015 κάλυπτε έκταση 31.051 χλμ², και είχε πληθυσμό 47.424.418 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Ωστόσο, μετά την δημιουργία της νέας διαίρεσης Μίμενσινγκ το 2015, η έκταση μειώθηκε στα 20.508,8 χλμ² και ο νέος πληθυσμός της απογραφής του 2011 για την διαίρεση ήταν 36.433.505 άτομα.

Η διαίρεση Ντάκα οριοθετείται από τη διαίρεση Μίμενσινγκ στα βόρεια, τη διαίρεση Μπαρισάλ στα νότια, τη διαίρεση Τσιταγκόνγκ στα ανατολικά και νοτιοανατολικά, τη διαίρεση Σιλχέτ στα βορειοανατολικά, τη διαίρεση Ρατζσάχι στα δυτικά και τη διαίρεση Χούλνα στα νοτιοδυτικά.

## Διοικητικές διαιρέσεις
Πριν το 2015, η διαίρεση Ντάκα αποτελούταν από τέσσερις εταιρείες πόλεων, 17 συνοικίες, 123 ουπαζίλα και 1.248 συνδικάτα. Ωστόσο, τέσσερις από τις πιο βόρειες από τις 17 συνοικίες αποσπάστηκαν το 2015 για να δημιουργήσουν τη νέα διαίρεση Μίμενσινγκ και άλλες πέντε επαρχίες (εκείνες που βρίσκονται νότια του ποταμού Γάγγη / Πάντμα) βρίσκονται στο στάδιο της αφαίρεσής τους για να δημιουργήσουν τη νέα διαίρεση Φαριντπούρ.

## Παραπομπές


## Πηγές
Τα στοιχεία της απογραφής για το 1991, το 2001 και το 2011 προέρχονται από τη Πτέρυγα Απογραφής Πληθυσμού του Γραφείου Στατιστικής του Μπαγκλαντές. Τα στοιχεία της Απογραφής του 2011 βασίζονται σε προκαταρκτικά αποτελέσματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ντακα
Γιούρι Λισιάνσκι

Ο **Γιούρι Φιοντόροβιτς Λισιάνσκι** (ουκρανικά: Юрій Федорович Лисянський, μεταγραφή: Jurij Fedorovyč Lysjanskyj, ρωσικά: Ю́рий Фёдорович Лися́нский, μεταγραφή: Jurij Fëdorovič Lisjanskij, 12 (Π.Η. 1) Απριλίου 1773 – 6 Μαρτίου 1837) υπήρξε αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Ναυτικού και εξερευνητής ουκρανικής καταγωγής.

Ο Λισιάνσκι γεννήθηκε στο Νιζίν (Ουκρανία, τότε αποτελούσε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) από οικογένεια ορθόδοξων ιερέων και είναι απόγονος παλαιάς Κοζακικής οικογένειας. Το 1786 αποφοίτησε από το Ναυτικό Σώμα Δόκιμων και πήρε μέρος στο Ρωσοσουηδικό Πόλεμο (1788-1790). Από το 1790 έως το 1793 υπηρέτησε στον Στόλο της Βαλτικής. Από το 1793 έως το 1799 υπηρέτησε σε Βρετανικά πλοία σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ του 1793 και του 1795 υπηρέτησε ως εθελοντής στο HMS *Oiseau*, υπό τον κυβερνήτη του Ρόμπερτ Μάρεϊ. Στα απομνημονεύματά του, ο Λισιάνσκι ανέφερε τις εμπειρίες του στο Βορειοαμερικανικό σταθμό όπου επιχειρούσε κατά γαλλικών φαλαγγών και κουρσάρων, και πώς ενώ στις Δυτικές Ινδίες είχε χτυπηθεί από κίτρινο πυρετό, ανέφερε πως ο Μάρεϊ είχε βοηθήσει στην ανάρρωσή του, δίνοντας και μέρος της στέγασής του για τον άρρωστο Λισιάνσκι.

Από το 1803 έως το 1806 ήταν διοικητικός αξιωματικός στο εμπορικό πλοίο Νέβα της Ρωσοαμερικανικής εταιρείας και πήρε μέρος στον πρώτο ρωσικό περίπλου της Γης. Η αποστολή ήταν υπό τη διοίκηση του Κόμη Νικολάι Πέτροβιτς Ρεζάνοφ, πληρεξούσιου του Αλεξάνδρου για την Άπω Ανατολικές και Δυτικές Αποικίες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και του Κυβερνήτη Αδάμ Γιόχαν φον Κρούζενστερν στο Ναντέζντα. Ξεκίνησαν από την Κρονστάνδη, αλλά τα πλοία διασπάστηκαν μετά την επίσκεψη στη Χαβάη, και ο Κόμης Νικολάι Ρεζάνοφ και ο Λισιάνσκι κινούνταν προς την Ρωσική Αμερική (Αλάσκα). Το 1804 το Νέβα επισκέφθηκε το Νησί του Πάσχα, και αργότερα το έτος αυτό, θα ήταν απαραίτητο να νικήσει τους Τλίνγκιτ στη Μάχη της Σίτκα στην Αλάσκα. Το 1805 συναντήθηκε με τον Κρούζενστερν και πάλι στο Μακάο, αλλά σύντομα διαχωρίστηκαν. Επίσης το 1805, ήταν ο πρώτος που περιέγραψε την φώκια της Χαβάης στο νησί, η οποία τώρα φέρει το όνομά του. Τελικά, το Νέβα ήταν το πρώτο που επέστρεψε στην Κρονστάνδη, στις 22 Ιουλίου 1806. Για τα κατορθώματά του ο Λισιάνσκι έλαβε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Τάγματος του Αγίου Βλαντιμίρ 3ου βαθμού.
δεξιά|μικρογραφία|Ο τάφος του Λισιάνσκι
Ο Λισιάνσκι θάφτηκε στο Νεκροταφείο Τίχβιν του Μοναστηριού του Αλεξάνδρου Νέβσκι στην Αγία Πετρούπολη.

## Τιμές
Ένας αριθμός σημείων ανά τον κόσμο έχουν πάρει το όνομά του: Το νησί Λισιάνσκι στα Βορειοδυτικά Νησιά της Χαβάης, μια χερσόνησος της Νήσου Μπαράνοφ στην Αλάσκα, ένας κόλπος, ένα ποτάμι, ένα στενό και ένα ακρωτήριο στη Βόρεια Αμερική, ένα υποθαλάσσιο βουνό στο Οχοτσκική θάλασσα, και μια χερσόνησος κατά μήκος της Οχοτσκικής θάλασσας.

## Βιβλιογραφία

* 
* Naming of Alaska

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ουκρανοί στρατιωτικοί
Ιετσισμός

Ο **ιετσισμός** () είναι μια απροσδιόριστη πίστη σε μια ακαθόριστη υπερβατική πραγματικότητα. Είναι ολλανδικός όρος και περιγράφει ένα φάσμα πίστεων που ξεκινάνε από ανθρώπους που υποπτεύονται -ή πράγματι πιστεύουν- ότι «πρέπει να υπάρχει κάτι απροσδιόριστο πέρα από το τετριμμένο και αυτό μπορεί να αποδειχτεί ή να γίνει κατανοητό», αλλά από την άλλη, δεν ασπάζονται ή ακολουθούν κάποια θρησκεία ή κάποιο καθιερωμένο σύστημα πίστης. Οι ιετσιστές μπορούν να αποκαλούν τους εαυτούς τους χριστιανούς ή οπαδούς κάποιας άλλης θρησκείας με βάσει την πολιτισμική ταυτότητα της συγκεκριμένης θρησκείας, χωρίς να πιστεύουν στα δόγματα της συγκεκριμένης θρησκείας. 

Τον όρο «ιετσισμός» τον επινόησε ο άθεος, πολιτικός αρθρογράφος και μοριακός βιολόγος Ρόναλντ Πλάστερκ (Ronald Plasterk), ο οποίος τον χρησιμοποίησε σε δημοσιευμένο άρθρο του το 1997 στο περιοδικό  *Intermediar*. Ο όρος έγινε αρκετά γνωστός στην Ολλανδία, μετά από τηλεοπτικές συνεντεύξεις του Plasterk 

Ο όρος «ιετσισμός» χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην Ευρώπη, σαν αντικατάσταση της φράσης «πνευματικότητα αλλά όχι θρησκεία» η οποία κυριαρχεί στην βόρεια Αμερική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθρησκία
Κατηγορία:Ντεϊσμός
Πρωθυπουργός της Αρμενίας

Ο **Πρωθυπουργός της Αρμενίας** είναι ο αρχηγός κυβέρνησης και ο ανώτερος υπουργός της κυβέρνησης της Αρμενίας και σύμφωνα με το σύνταγμα  "αποφασίζει για τις κύριες κατευθυντήριες γραμμές στην κυβερνητική πολιτική, διευθύνει τις δραστηριότητες της Κυβέρνησης και συντονίζει το έργο των μελών της Κυβέρνησης." Επίσης, σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Πρωθυπουργός ηγείται του Συμβουλίου Ασφαλείας, καθορίζοντας την αμυντική πολιτική της χώρας.. Σύμφωνα με το σύνταγμα του 2015, ο Πρωθυπουργός είναι το ισχυρότερο πρόσωπο στην αρμενική πολιτική και εκείνο με την μεγαλύτερη επιρροή. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο της Αρμενίας έπειτα από την ψήφο της Εθνοσυνέλευσης. Είναι δυνατή η απομάκρυνση του Πρωθυπουργού με πρόταση δυσπιστίας στην Εθνοσυνέλευση. Στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε το 2015, οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση να αλλάξει το πολίτευμα της Αρμενίας σε κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Το αξίωμα του Πρωθυπουργού θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά το 1918 με την ίδρυση της Πρώτης Αρμενικής Δημοκρατίας. Έπαυσε να ισχύει όταν η Πρώτη Αρμενική Δημοκρατία μεταβλήθηκε σε Υπερκαυκασιανή Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία. Όταν η Αρμενία επανέκτησε την ανεξαρτησία της, το αξίωμα του Πρωθυπουργού επανήλθε.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Κατάλογος πρωθυπουργών της Αρμενίας
Κατάλογος πρωθυπουργών της Αρμενίας

H θέση του **Πρωθυπουργού της Αρμενίας** θεσμοθετήθηκε το 1918 με την ίδρυση της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας. Εξαφανίστηκε όταν η Πρώτη Δημοκρατία ενσωματώθηκε στοην Υπερκαυκασίανή Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία. Όταν η Αρμενία ανέκτησε την ανεξαρτησία της, η θέση του Πρωθυπουργού επαναφέρθηκε.
Ακολουθεί κατάλογος με τα πρόσωπα που υπηρέτησαν ως αρχηγοί της κυβέρνησης στην Αρμενία. Σήμερα αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας.

## Κατάλογος των Αρχηγών κρατών και Κυβερνήσεων της Αρμενίας: 1918-1920, 1991-σήμερα
Δημοκρατία της Αρμενίας (1918-1920) και Δημοκρατία της Αρμενίας (1991-σήμερα):

: **Πρωθυπουργοί**

## Υπερκαυκασιανή Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία (1922-1936) και την [[Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αρμενίας|Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία]] (1936-1991)

## Παραπομπές και σημειώσεις


*
Χρίστος Ορφανίδης

Ο **Χρίστος Ορφανίδης** (Αμμόχωστος, 14 Ιουνίου 1961) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρίστος Ορφανίδης γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 14 Ιουνίου 1961. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Είναι διευθυντής ασφαλιστικού γραφείου.

Είναι νυμφευμένος με την Ξένια Ιωάννου και έχει μία κόρη και ένα υιό.

## Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Λάρνακας την περίοδο 2005-2011. Ακόμη, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (ΚΟΑ) από τον Αύγουστο του 2012 έως τον Μάιο του 2016, και πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του οργανισμού από το 2014 έως τον Μάιο του 2016. Την περίοδο 2005-2011 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ, όπως και από το 2016 έως σήμερα. Επιπλέον, από το 2016 είναι μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ.

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΔΗΚΟ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. 

Ως βουλευτής, είναι κοσμήτορας της βουλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στον Κοινοπολιτειακό Κοινοβουλευτικό Σύνδεσμο και της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.

Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας
Κατηγορία:Κύπριοι ασφαλιστές
Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Πρόεδρος της Αρμενίας

Ο **Πρόεδρος της Αρμενίας**  (Հայաստանի Նախագահ, *Hayastani Nakhagah*  είναι ο αρχηγός του κράτους και ο εγγυητής της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Αρμενίας. Εκλέγεται για επταετή θητεία από την Εθνοσυνέλευση της Αρμενίας.

## Θεσμοθέτηση αξιώματος
Το αξίωμα θεσμοθετήθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας στις 3 Μαΐου 1990.

## Αναπλήρωση προέδρου
Σύμφωνα με το άρθρο 60 του Συντάγματος της Δημοκρατίας της Αρμενίας, σε περίπτωση που η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι κενή και πριν αναλάβει ο νεοεκλεγείς πρόεδρος στο αξίωμα, ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης ή, αν αυτό είναι αδύνατο , ο Πρωθυπουργός εκτελεί τα καθήκοντα του Προέδρου.

## Ιστορικό
Η Αρμενία έγινε ανεξάρτητο κράτος στις 21 Σεπτεμβρίου 1991 με το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Αρμενίας, το 1991. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 17 Οκτωβρίου 1991. Ο Λεβόν Τερ-Πετροσιάν κέρδισε την πλειοψηφία των ψήφων και έγινε ο πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης Αρμενίας. Επανεξελέγη το 1996, όμως δεν ολοκλήρωσε τη δεύτερη θητεία του ως προέδρου και παραιτήθηκε το 1998. 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Κατάλογος προέδρων της Αρμενίας

*
Προεδρος
Κατάλογος προέδρων της Αρμενίας

Ακολουθεί **κατάλογος** με τα πρόσωπα που υπηρέτησαν στο αξίωμα του **[[Πρόεδρος της Αρμενίας|Προέδρου της Αρμενίας]]**.

Η επίσημη κατοικία του Προέδρου είναι στη λεωφόρο Μαστότς 47, στο κεντρικό Γερεβάν.

Ο πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Λεβόν Τερ-Πετροσιάν, το 1991. Σημερινός κάτοχος του αξιώματος είναι ο Βαχάγκν Χατσατουριάν από το 2022.

## Κατάλογος προέδρων

## Δείτε επίσης
*Πρωθυπουργός της Αρμενίας

## Παραπομπές


*