open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Επίσκοπος Τροπαίου Ειρηναίος

Ο **Επίσκοπος Τροπαίου Ειρηναίος** (κατά κόσμον *Πάουλο Ταμανίνης*, Σάο Ζοάο Μπατίστα, 28 Αυγούστου 1966) είναι Βραζιλιάνος ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Μπουένος Άιρες.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Πάουλο Ταμανίνης γεννήθηκε στο Σάο Ζοάο Μπατίστα της Πολιτείας Σάντα Καταρίνα το 1966, σε ρωμαιοκαθολική οικογένεια, όπου και ολοκλήρωσε την εγκύκλια εκπαίδευσή του. Το 1997 βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός.

Με προτροπή του τότε Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου Βραζιλίας και νυν Αρχιεπισκόπου Ανθηδώνος Νεκταρίου (του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων), μετέβη στην Ελλάδα, ώστε να μάθει την Ελληνικά αλλά και να σπουδάσει θεολογία. 

Μεταξύ 2008 και 2010, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην ιστορία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Σάντα Καταρίνα. Από το 2010 έως το 2013, ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στην ιστορία στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Σάντα Καταρίνα, με διατριβή σχετικά με τη μετανάστευση ορθόδοξων οικογενειών στη Νότια Βραζιλία. Στη συνέχεια, εκπόνησε μεταδιδακτορική έρευνα στην ιστορία στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Παρανά το 2017. Το 2024, εκπόνησε δεύτερη μεταδιδακτορική έρευνα στη Θεολογία με θέμα «Η Ελληνική Βυζαντινή Εικονογραφία στη διδασκαλία και την έρευνα στη Θεολογία από Οικουμενική Προοπτική», στο Παπικό Καθολικό Πανεπιστήμιο της Παρανά.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2001, χειροτονήθηκε διάκονος δύο ημέρες αργότερα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Ασπένδου Ιερεμία, στην Ουκρανική Εκκλησία της Διασποράς υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στις 20 Δεκεμβρίου 2003 εκάρη μοναχός με το όνομα Παύλος. Στις 13 Ιουνίου 2008, μετά από αίτημα του Μητροπολίτη Μπουένος Άιρες Ταρασίου και τη σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου Ασπένδου Ιερεμία, εντάχθηκε στο δυναμικό της Ιεράς Μητροπόλεως Μπουένος Άιρες, όπου διορίστηκε εφημέριος στην Ενορία Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Σάο Χοσέ της Πολιτείας Σάντα Καταρίνα. Από το 2011 μέχρι το 2013 υπηρέτησε ως εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Φλωριαναπόλεως. Το 2018 διορίστηκε εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Σάββα Κουρίτιμπας. Στις 27 Νοεμβρίου 2022 έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη, μετονομασθείς Ειρηναίος και ανέλαβε καθήκοντα Αρχιερατικού Επιτρόπου Βραζιλίας.

Στις 10 Ιανουαρίου 2025, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος Επίσκοπος Τροπαίου, βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Μπουένος Άιρες. Στις 8 Μαρτίου του ίδιου έτους, χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Μπραζίλιας από τον Μητροπολίτη Μπουένος Άιρες Ιωσήφ.

## Παραπομπές

Τροπαίου Ειρηναίος
Κατάλογος προέδρων της Δομινίκας

Ο **Πρόεδρος της Δομινίκας** είναι ο αρχηγός κράτους βάσει του συστήματος που θεσπίστηκε από το Σύνταγμα του 1978, έτος της ανεξαρτησίας της Δομινίκας.

Σε αντίθεση με άλλες πρώην βρετανικές αποικίες στην περιοχή, η Δομινίκα δεν διατήρησε τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, που εκπροσωπούνταν από έναν Γενικό Κυβερνήτη, ως αρχηγό κράτους κατά την ανεξαρτησία της, αλλά επέλεξε να γίνει κοινοβουλευτική δημοκρατία με Πρόεδρο ως τελετουργικό αρχηγό κράτους, ως συμβιβασμό μεταξύ του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος Δομινίκας, που ευνοούσε τη διατήρηση της μοναρχίας, και της αντιπολίτευσης Κόμμα Ελευθερίας Δομινίκας, που ευνοούσε δημοκρατία με εκτελεστικό πρόεδρο.

Σήμερα πρόεδρος είναι η Σίλβανι Μπέρτον, από τις 2 Οκτωβρίου 2023.

## Κατάλογος
Πηγή: 

;Πολιτικά κόμματα

;Λοιποί σχηματισμοί

;Κατάσταση

## Ιστορική γραμμή

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Δομινίκας

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος δικτυακός τόπος Γραφείου Προέδρου, Κοινοπολιτεία της Δομινίκας
* World Statesmen - Dominica

## Παραπομπές


Προεδρο
Πρωθυπουργός της Δομινίκας

Ο **Πρωθυπουργός της Δομινίκας** είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης στην Κοινοπολιτεία της Δομινίκας. Ονομαστικά, η θέση δημιουργήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1978, όταν η Δομινίκα απέκτησε ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο. Μέχρι τότε, η θέση υπήρχε de facto ως Πρωθυπουργός (Premier).

Ο Ρούζβελτ Σκέριτ είναι ο εν ενεργεία πρωθυπουργός. Ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 8 Ιανουαρίου 2004.

## Εξουσία και καθήκοντα
Σύμφωνα με το Κεφάλαιο 59 του Συντάγματος της Κοινοπολιτείας της Δομινίκας:
# Θα υπάρχει ένας Πρωθυπουργός της Δομινίκας, ο οποίος διορίζεται από τον Πρόεδρο.
# Κάθε φορά που ο Πρόεδρος πρόκειται να διορίσει Πρωθυπουργό, διορίζει ένα εκλεγμένο μέλος της Βουλής που του φαίνεται πιθανό να έχει την υποστήριξη της πλειοψηφίας των εκλεγμένων μελών της Βουλής.

Ο Πρόεδρος, ενεργώντας σύμφωνα με τις συμβουλές του Πρωθυπουργού, διορίζει το Υπουργικό Συμβούλιο. Ο Πρωθυπουργός επιβλέπει τις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου και, στο πνεύμα του συστήματος Γουεστμίνστερ, είναι ονομαστικά «Primus Inter Pares» ή πρώτος μεταξύ ίσων. Ωστόσο, οι πρωθυπουργοί της Δομινίκας, όπως οι περισσότεροι πρωθυπουργοί σε μικρά νησιωτικά κράτη, έχουν γενικά κυβερνήσει με προεδρικό τρόπο.

## Κατάλογος πρωθυπουργών

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος προέδρων της Δομινίκας

Πρωθ
Μίττε (Αμβούργο)

Η περιοχή **Αμβούργο-Μίττε** ή απλά **Μίττε** (γερμ. *Hamburg-Mitte*) είναι μία από τις επτά περιφέρειες του Αμβούργου.[1] Εκτείνεται κατά μήκος της χανσεατικής πόλης από τα δυτικά έως τα ανατολικά σύνορα του κρατιδίου και, εκτός από το κέντρο της πόλης του Αμβούργου, περιλαμβάνει μεγάλα τμήματα του λιμανιού του Αμβούργου, του Φίνκενβερντερ (*Finkenwerder*), το ανατολικό τμήμα του Αμβούργου από το Χάμερμπρουκ (*Hammerbrook*) έως το Μπίλστεντ (*Billstedt*), και την περιοχή Νόιβερκ (*Neuwerk*), που βρίσκεται 120 χιλιόμετρα μακριά και αποτελείται από τρία νησιά στις εκβολές του Έλβα στα ανοιχτά του Κουξχάβεν (Cuxhaven). Στην περιφέρεια αυτή ανήκουν μεταξύ άλλων οι περιοχές Χάφεν Σίτι, Σανκτ Γκέοργκ, Ζανκτ Πάουλι και Βίλχεμσμπουργκ.

Σε αντίθεση με τις περιφέρειες Άλτονα, Χάρμπουργκ και Βάντσμπεκ, το μεγαλύτερο μέρος του Μίττε αποτελεί μέρος της επικράτειας του κρατιδίου του Αμβούργου εδώ και αιώνες. Μόνο το Μπίλστεντ και το νότιο τμήμα του Φίνκενβερντερ προστέθηκαν με τον Νόμο περί Μείζονος Αμβούργου την 1η Απριλίου 1937. Το Νόιβερκ, το οποίο ανήκε ήδη στο Αμβούργο μέχρι τις 31 Μαρτίου 1937, προστέθηκε ξανά την 1η Οκτωβρίου 1969, ως αποτέλεσμα της Συνθήκης του Κουξχάβεν. Το Βίλχελμσμπουργκ, το οποίο επίσης δεν ανήκε στο Αμβούργο πριν από το 1937, διαχωρίστηκε από την περιοχή Χάρμπουργκ και συμπεριλήφθηκε στην περιφέρεια Αμβούργο-Μίττε την 1η Μαρτίου 2008.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αμβούργο
Ίμερα Κοζάνης

Τα **Ίμερα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ιμέρων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σερβίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. 
Η παλαιότερη ονομασία του οικισμού ήταν Χεϊμπελή μέχρι και το 1927 όταν και έλαβε τη σημερινή του ονομασία (ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927).
Σύμφωνα με τα οριστικά αποτελέσματα της απογραφής της ΕΛΣΤΑΤ το 2021, ο μόνιμος πληθυσμός των Ιμέρων ανέρχεται σε 154 κατοίκους.

## Τοπωνύμιο
### Χεϊμπελή
Η πρώτη ονομασίαέχει τουρκική προέλευση. Αποτελείται από τη λέξη heybe (σέλα) και το παραγωγικό επίθημα -li. Heybeli μπορεί να σημαίνει αυτός που έχει σέλα.

### Ίμερα
Η σύγχρονη ονομασία του οικισμού οφείλεται, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, στην προέλευση των πρώτων κατοίκων του χωριού μετά την ανταλλαγή του 1923. Συγκεκριμένα οι πρώτοι κάτοικοι ήρθαν από την  Ίμερα της Αργυρούπολης του Πόντου (Ολουτζάκ) και έδωσαν στην νέα τους πατρίδα το όνομα της γενέτειράς τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Δομινίκας

Ο Πρωθυπουργός της Δομινίκας είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης βάσει του συστήματος που θεσπίστηκε από το Σύνταγμα του 1978, έτος της ανεξαρτησίας της χώρας.

Ο σημερινός Πρωθυπουργός της Δομινίκας είναι ο Ρούσβελτ Σκέριτ, από τις 8 Ιανουαρίου 2004.

## Κατάλογος
;Πολιτικά κόμματα

;Στάτους

;Σύμβολα
 Απεβίωσε εν ενεργεία

### Επικεφαλής υπουργοί της Δομινίκας (1960–1967)

### Πρωθυπουργοί (Premiers) της Δομινίκας (1967–1978)

### Πρωθυπουργοί της Δομινίκας  (1978–σήμερα)

## Ιστορική γραμμή

The following chart lists prime ministers by lifespan (living prime ministers on the green line), with the years outside of their tenure in beige.




## Παραπομπές

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος προέδρων της Δομινίκας

Κατηγορία:Πολιτική της Δομινίκας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Δομινίκας
Σίλβανι Μπέρτον

Η **Σίλβανι Μπέρτον** (*Sylvanie Burton*) είναι πολιτικός από τη Δομινίκα, η οποία υπηρετεί ως πρόεδρος της Δομινίκας από το 2023, μετά την εκλογή της στην προεδρική εκλογή του 2023. Είναι η πρώτη γυναίκα και η πρώτη αυτόχθονη (Καλινάγκο) πρόεδρος της Δομινίκας.

## Σταδιοδρομία
Η Μπέρτον έχει υπηρετήσει ως μόνιμη γραμματέας σε διάφορα υπουργεία από το 2014, συμπεριλαμβανομένων των υπουργείων Κοινοτικής Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος, Αγροτικού Εκσυγχρονισμού, Ενίσχυσης των Καλινάγκο και Ενδυνάμωσης Εκλογικών Περιφερειών, Εξωτερικών Υποθέσεων, Εμπορίου, Νεολαίας και Κοινωνικών Υπηρεσιών. Στο παρελθόν κατείχε επίσης τη θέση της Αξιωματούχου Ανάπτυξης στο Υπουργείο Υποθέσεων Καλινάγκο.

Η Μπέρτον προτάθηκε από την κυβέρνηση του DLP υπό την ηγεσία του Ρούσβελτ Σκέριτ για να διαδεχθεί τον απερχόμενο πρόεδρο Τσαρλς Σάβαριν. Η υποψηφιότητά της απορρίφθηκε από την αρχηγό της αντιπολίτευσης, Τζίσμα Πολ Βίκτορ, οδηγώντας σε εκλογές εντός του κοινοβουλίου έναντι του υποψηφίου της αντιπολίτευσης.

## Προσωπική ζωή
Η Μπέρτον είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Τον Αύγουστο του 2023 ήταν 58 ετών ή γεννημένη το 1956. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη διαχείριση έργων (project management) από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Αγγλίας, και πτυχίο στην αγροτική ανάπτυξη από το Πανεπιστήμιο Σαιν Φράνσις Ξαβιέρ του Καναδά.

## Παραπομπές

Μπερτον
Μπερτον
Γενικές εκλογές στο Τοκελάου 2026

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τοκελάου στις 5 Φεβρουαρίου 2026. Οι εκλογές είχαν αρχικά προγραμματιστεί να διεξαχθούν στις 29 Ιανουαρίου 2026, αλλά αναβλήθηκαν λόγω έντονων καιρικών συνθηκών που καθυστέρησαν το πλοίο (πορθμείο) που μετέφερε τις κάλπες. Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε στο Νουκουνονού, το Ατάφου και το Φακάοφο, καθώς και στην Απία της Σαμόα.

Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι σε κάθε ατόλλη εκλέγουν έναν Faipule (Αρχηγό), έναν Pulenuku (δήμαρχο), τον Hui Taupulega 1 (πρώτο εκπρόσωπο του συμβουλίου), τον Hui Taupulega 2 (δεύτερο εκπρόσωπο του συμβουλίου), τον Hui Taulelea (εκπρόσωπο της ομάδας ανδρών) και την Hui Fatupaepae (εκπρόσωπο της ομάδας γυναικών).
## Αποτελέσματα πρόσφατων εκλογών (2026)

## Παραπομπές


2026
Τοκελαου
Προεδρική εκλογή στη Δομινίκα 2023

Μια έμμεση προεδρική εκλογή διεξήχθη στις 27 Σεπτεμβρίου 2023 για την εκλογή του επόμενου Προέδρου της Δομινίκας.

Ο πρόεδρος Τσαρλς Σάβαριν δεν είχε δικαίωμα επανεκλογής, καθώς το Σύνταγμα της Δομινίκας του απαγορεύει μια τρίτη θητεία.

Ο πρωθυπουργός της Δομινίκας Ρούσβελτ Σκέριτ του Εργατικού Κόμματος της Δομινίκας πρότεινε τη Σίλβανι Μπέρτον ως υποψήφια, καθιστώντας την την πιθανή πρώτη γυναίκα πρόεδρο και την πρώτη από την αυτόχθονη κοινότητα των Καλινάγκο.

Ωστόσο, η Σίλβανι Μπέρτον δεν έλαβε την υποστήριξη της ηγέτιδας της αντιπολίτευσης Τζέσμα Πολ-Βίκτορ, καθιστώντας αδύνατη την εκλογή με ομοφωνία. Έτσι, ο Σκέριτ ενημέρωσε το κοινοβούλιο για την κατάσταση στις 12 Σεπτεμβρίου, προκαλώντας τη διεξαγωγή εκλογών δύο εβδομάδες αργότερα μεταξύ της Μπέρτον και της υποψήφιας της αντιπολίτευσης, Ανέτ Σάνφορντ, η οποία είναι επίσης γυναίκα Καλινάγκο.

Η Μπέρτον εξελέγη στις 27 Σεπτεμβρίου και ορκίστηκε στις 2 Οκτωβρίου.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές

2023  
Δομινικα
Σιμόν Βιρσαλάτζε

Ο **Σιμόν («Σολίκο») Μπαγκράτοβιτς Βιρσαλάτζε** (, 13 Ιανουαρίου 1909 – 7 Φεβρουαρίου 1989) ήταν Γεωργιανός σκηνογράφος, ένας από τους κορυφαίους της Σοβιετικής Ενώσεως. Είχε συνεργασθεί επίσης με τους ιδρυτές του Γεωργιανού Εθνικού Μπαλέτου, τους Ι. Σουχισβίλι και Νίνο Ραμισβίλι, στη δημιουργία κλασικών γεωργιανών φορεσιών.

Γεννήθηκε στην Τιφλίδα και από την παιδική του ηλικία διδάχθηκε κλασικό χορό και εικαστικές τέχνες. Παρά το ότι σκηνογράφησε θεατρικές παραστάσεις, όπερες και ταινίες, την καθιέρωσή του την οφείλει σε σκηνογραφίες για μπαλέτα. Ήταν ο βασικός σκηνογράφος του «Θεάτρου όπερας και μπαλέτου» του Ζαχαρία Παλιασβίλι στην Τιφλίδα (1932-1936) και μετά σχεδίασε την «Καρδιά των λόφων» του Βαχτάνγκ Τσαμπουκιάνι (1938) για τα Μπαλέτα Κίροφ του Λένινγκραντ, όπου έγινε ο επικεφαλής σκηνογράφος (1945–1962). Κατόπιν, από το 1964 έως τον θάνατό του, κατείχε τη θέση αυτή στα Μπαλέτα Μπολσόι. Συνεργάσθηκε σε πολλές παραγωγές με τον Τσαμπουκιάνι, αλλά είναι γνωστότερος διεθνώς ως ο σκηνογράφος του Γιούρι Γκριγκορόβιτς. Τιμήθηκε με σοβιετικά βραβεία και παράσημα. Πέθανε στην Τιφλίδα σε ηλικία 80 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βιρσαλάτζε Σίμων Μπαγκράτοβιτς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 574

Κατηγορία:Σκηνογράφοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί καλλιτέχνες
Γουίλιαμ Ράντκλιφ Μπερτ

Ο **Γουίλιαμ Ράντκλιφ Μπερτ** (, 15 Ιουλίου 1804 – 14 Δεκεμβρίου 1881) ήταν Άγγλος ερασιτέχνης αστρονόμος και μετεωρολόγος. Ο Τζον Χέρσελ είχε προσλάβει τον Μπερτ από το 1839 έως το 1843 για μετεωρολογικές έρευνες με θέμα τα ατμοσφαιρικά κύματα. Μεγάλο μέρος αυτών των δεδομένων φυλάσσεται στην Αμερικανική Φιλοσοφική Εταιρεία.

Πιθανώς μετά από σύσταση του Χέρσελ ο Μπερτ εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Βασιλέως ή Αστεροσκοπείο Κιου (*Kew Observatory*) στο Λονδίνο έως το 1850 υπό τη διεύθυνση του *σερ* Φράνσις Ρόναλντς. Ο Μπερτ ανέλυσε και δημοσίευσε τις λεπτομερείς παρατηρήσεις του καιρού και του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού. Επίσης οι δύο συνεργάσθηκαν πάνω σε ένα νέο σχέδιο χαρταετού για τη διεξαγωγή μετεωρολογικών μετρήσεων λίγο υψηλότερα στην ατμόσφαιρα. Το 1850 δημοσίευσε το έργο *The Hurricane Guide: Being an attempt to Connect the Rotary Gale or Revolving Storm with Atmospheric Waves* (= «Ο οδηγός των κυκλώνων: μια προσπάθεια να συνδεθεί η περιστρεφόμενη θύελλα με τα ατμοσφαιρικά κύματα») και το 1853 ένα δεύτερο σχετικό βιβλίο, το *Handbook on the Law of Storms: being a digest of the Principal Facts of Revolving Storms*.

Ο Μπερτ δημοσίευσε κάποιες εργασίες για θέματα γενικής αστρονομίας, αλλά σήμερα το όνομά του είναι κυρίως συνδεδεμένο με τη σεληνογραφία. Μάλιστα ήταν ο πρόεδρος μιας βραχύβιας «Σεληνογραφικής Εταιρείας». Για κάποιες από αυτές τις παρατηρήσεις ο Μπερτ μπόρεσε να χρησιμοποιήσει το Αστεροσκοπείο του Χάρτγουελ. Την τελευταία δεκαετία του βίου του ο Μπερτ εξέδιδε έναν μηνιαίο οδηγό για τις σεληνιακές παρατηρήσεις. Επίσης δημοσίευσε μαζί με τον αιδεσιμότατο W.J.B. Richards μια σειρά εισαγωγικών άρθρων με θέμα το πώς να παρατηρούμε τη Σελήνη.

* Ο κρατήρας Μπερτ (*Birt*) στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης έλαβε την ονομασία του προς τιμή του Γουίλιαμ Ράντκλιφ Μπερτ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι
Πιερ Βιρέ

Ο **Πιερ Βιρέ** (, 1509 ή 1510 – 4 Απριλίου 1571) ήταν Ελβετός θεολόγος, από τους πρωτοπόρους της Προτεσταντικής Μεταρρυθμίσεως.

Γεννήθηκε στη μικρή πόλη Ορμπ, που σήμερα ανήκει στο Καντόνι του Βω, και ήταν γιος του ράφτη και κουρευτή προβάτων Γκυγιώμ Βιρέ. Ο Πιερ Βιρέ σπούδασε στο Κολέγιο Μονταιγκύ του Πανεπιστημίου του Παρισιού, όπου ήλθε για πρώτη φορά σε επαφή με τις απόψεις των Μεταρρυθμιστών και τις ασπάσθηκε. Επέστρεψε στο Ορμπ το 1531 για να αποφύγει τους διωγμούς κατά των Προτεσταντών στο Παρίσι. Εκεί είχε μεταβεί ήδη ένας Γάλλος Μεταρρυθμιστής ιεροκήρυκας, ο Γκυγιώμ Φαρέλ, που ζήτησε από τον Βιρέ να τον βοηθήσει. Πράγματι, στις 6 Μαΐου 1531 ο Βιρέ κήρυξε για πρώτη φορά. Ο λόγος του σημείωσε επιτυχία και σύντομα πολλοί κάτοικοι προσηλυτίστηκαν, ακόμα και οι ίδιοι οι γονείς του. Αργότερα κήρυξε στο Παγιέρν, το Νεσατέλ και τη Γενεύη, προτού αποτολμήσει ιεραποστολικές περιοδείες στη Γαλλία, όπου κήρυξε σε πλήθη χιλιάδων ανθρώπων σε Παρίσι, Ορλεάνη, Αβινιόν, Μοντωμπάν και Μονπελιέ. Ο λόγος του ήταν γλυκός και τού χάρισε το προσωνύμιο «το Χαμόγελο της Μεταρρύθμισης». Θεωρήθηκε ένας από τους δημοφιλέστερους γαλλόφωνους ιεροκήρυκες του 16ου αιώνα. Υπήρξε προπάντων ο μεταρρυθμιστής της πόλεως της Λωζάνης, μεταστρέφοντας όλο σχεδόν τον πληθυσμό της στον Προτεσταντισμό. Στην εποχή του η Λωζάνη και η Γενεύη έγιναν «φυτώρια» νέων ιεροκηρύκων του νέου δόγματος. Στη Λωζάνη ο Βιρέ βοήθησε στην ίδρυση μιας θεολογικής σχολής το 1537, η οποία θα εξελισσόταν στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης, και δίδαξε εκεί ως καθηγητής. Ωστόσο το 1559, μαζί με τους περισσότερους διδάσκοντες, ο Βιρέ παραιτήθηκε εξαιτίας διαφωνιών με τις αρχές του Καντονίου της Βέρνης και εγκαταστάθηκε στη Γενεύη. Μαζί με άλλους καθηγητές, αλλά και πρώην φοιτητές της Σχολής της Λωζάνης, έθεσαν σύντομα τις βάσεις για την ίδρυση της Ακαδημίας της Γενεύης, του μετέπειτα Πανεπιστημίου της Γενεύης, που επισήμως ιδρύθηκε από τον Καλβίνο.

Το 1561 ο Βιρέ ταξίδεψε στη νότια Γαλλία, πιθανώς για λόγους υγείας. Αφού υπηρέτησε ως πάστορας στη Νιμ και το Μονπελιέ, κλήθηκε στη Λυών το 1563 για να προεδρεύσει σε μια σύνοδο των Μεταρρυθμισμένων Εκκλησιών της Γαλλίας. Κατά τον Μέλχιορ Άνταμ, «στη Λυών, κηρύσσοντας σε υπαίθριους χώρους, μετέστρεψε χιλιάδες» στον Προτεσταντισμό.

Εκδιώχθηκε από την πόλη δύο χρόνια αργότερα και το 1567 αποδέχθηκε μια πρόσκληση από τη Βασίλισσα Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας να εισηγηθεί τη Μεταρρύθμιση στην Μπεάρν. Εκεί και απεβίωσε, στο Μπελόκ ή στο Ορτές, σε ηλικία 61 ετών. Συνολικώς είχε συγγράψει περισσότερα από 50 βιβλία.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βιρέ Πέτρος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 563

Κατηγορία:Χριστιανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Ελβετοί θεολόγοι
Κατηγορία:Χριστιανοί θεολόγοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Χέρμαν Βισλιτσένους

Ο **Χέρμαν Βισλιτσένους** (, 20 Σεπτεμβρίου 1825 – 25 Απριλίου 1899) ήταν Γερμανός ζωγράφος ιστορικών θεμάτων. Είναι γνωστός κυρίως για τις τοιχογραφίες του στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Γκόσλαρ.

Γεννήθηκε στην πόλη Άιζεναχ και σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης, ενώ αργότερα μαθήτευσε στους Έντουαρντ Μπέντεμαν και Γιούλιους Σνορ. Το πρώτο έργο του Βισλιτσένους, με τίτλο «Αφθονία και φτώχεια», αγοράσθηκε από την Πινακοθήκη της Δρέσδης (*Staatliche Kunstsammlungen Dresden*) το 1853. Μια υποτροφία από τον Μέγα Δούκα της Βαϊμάρης έδωσε στον ζωγράφο τη δυνατότητα να μελετήσει στην Ιταλία (1853-1857), όπου έζησε στη Ρώμη και επηρεάσθηκε από τον Πέτερ φον Κορνέλιους και τη Ναζαρηνή Σχολή. Επιστρέφοντας στη Γερμανία, ο Βισλιτσένους εγκαταστάθηκε στη Βαϊμάρη, όπου άνοιξε το δικό του ατελιέ. Την άνοιξη του 1868 διορίσθηκε καθηγητής στην Ακαδημία Τέχνης του Ντύσσελντορφ. Το 1872 αρκετά έργα του καταστράφηκαν από πυρκαγιά και ξαναδημιουργήθηκαν από τον ίδιο κατά τα επόμενα έτη.

[thumb|325px|«Η αφύπνισις του [Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα|Βαρβαρόσσα», τοιχογραφία του Βισλιτσένους στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Γκόσλαρ]]
Ο Βισλιτσένους κέρδισε το 1877 έναν διαγωνισμό για τη διακόσμηση του αποκατεστημένου ανακτόρου *Kaiserpfalz* του και με τη βοήθεια μερικών σπουδαστών του φιλοτέχνησε εντός μιας εικοσαετίας 68 τοιχογραφίες που παρέπεμπαν στη συνέχιση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Καρλομάγνο στην υπό την πρωσική καθοδήγηση Γερμανική Αυτοκρατορία.

Μεταξύ άλλων ελαιογραφιών, υδατογραφιών και σχεδίων, έργα του Βισλιτσένους είναι και τα εξής:

* «Η Νυξ μετά της συνοδείας της» (για λογαριασμό του Μέγα Δούκα της Βαϊμάρης)
* «Ο μύθος του Προμηθέως» (1862, σήμερα στο Μουσείο της Λειψίας)
* «Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνος» (1865, Μουσείο της Βαϊμάρης)
* «Ο Βρούτος ως κριτής των υιών του» (τοιχογραφία)
* «Η μητέρα των Γράκχων» (τοιχογραφία στη Λειψία)
* «Άγγελοι ψαλμωδούντες» (τοιχογραφία στο παρεκκλήσιο του Μέγα Δούκα της Βαϊμάρης)
* «Οι 4 εποχές» (1877, Εθνική Πινακοθήκη του Βερολίνου)

## Πηγές
* Siegfried Gehrecke: *Hermann Wislicenus 1825–1899*, Verlag Erich Goltze, Göttingen 1987
* Το λήμμα «Βισλίτσενους Ερμάνος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 581

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Οίκος της Συνέλευσης (Δομινίκα)

Η **Βουλή της Δομινίκας** (*House of Assembly*) είναι το νομοθετικό σώμα της Δομινίκας. Ιδρύθηκε βάσει του Κεφαλαίου III του Συντάγματος της Δομινίκας και μαζί με τον Πρόεδρο της Δομινίκας αποτελούν το Κοινοβούλιο της χώρας. Η Βουλή είναι μονοθάλαμο σώμα και αποτελείται από είκοσι έναν Αντιπροσώπους (Representatives), εννέα γερουσιαστές και τον Γενικό Εισαγγελέα ως *[[ex officio]]* μέλος. Ο Πρόεδρος της Βουλής (Speaker) γίνεται το τριακοστό δεύτερο μέλος εάν επιλεγεί εκτός των μελών της Βουλής.

Οι Αντιπρόσωποι εκλέγονται άμεσα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα (first-past-the-post) για θητεία πέντε ετών. Οι Αντιπρόσωποι με τη σειρά τους αποφασίζουν εάν οι γερουσιαστές θα εκλέγονται με δική τους ψηφοφορία ή αν θα διορίζονται. Εάν διοριστούν, πέντε επιλέγονται από τον πρόεδρο με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού και τέσσερις με τη συμβουλή του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Οι σημερινοί Γερουσιαστές είναι διορισμένοι.

Το Υπουργικό Συμβούλιο της Δομινίκας διορίζεται από μέλη της Βουλής. Ωστόσο, δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στο Υπουργικό Συμβούλιο περισσότεροι από τρεις γερουσιαστές.

## Ιστορία
 Η Βουλή (House of Assembly) ιδρύθηκε το 1968 και προηγήθηκε αυτής ένα αποικιακό Νομοθετικό συμβούλιο.

## Αντιπρόσωποι
Από τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 6 Δεκεμβρίου 2022, το Εργατικό Κόμμα της Δομινίκας κατέχει 19 από τις 21 άμεσα εκλεγμένες έδρες και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κατέχουν δύο έδρες. Η νέα Βουλή περιλαμβάνει αριθμό-ρεκόρ δέκα γυναικών.

## Γερουσιαστές
Ο Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης διορίζουν επιπλέον Γερουσιαστές, οι οποίοι πλαισιώνουν τους εκλεγμένους Αντιπροσώπους.

## Κατάλογος προέδρων της Βουλής της Δομινίκας

Σου μετέφρασα και το λήμμα για τον Πρόεδρο της Βουλής (Speaker of the House). Είναι το τελευταίο κομμάτι που συμπληρώνει την εικόνα της κυβέρνησης της Δομινίκας.

Ο Πρόεδρος της Βουλής της Δομινίκας είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση και τη γενική διοίκηση του Σώματος, διασφαλίζοντας την τήρηση των κανόνων διαδικασίας. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από τη Βουλή κατά την πρώτη της συνεδρίαση μετά από γενικές εκλογές.

Ένα μέλος της Βουλής που εκλέγεται Πρόεδρος μπορεί να ψηφίσει μόνο για να λύσει μια ισοψηφία (επικρατώσα ψήφος). Εάν κάποιος εκτός των μελών της Βουλής εκλεγεί Πρόεδρος, γίνεται μέλος της, αλλά δεν μπορεί να ασκήσει ούτε αρχική ούτε νικώσα ψήφο.

Ο Λούις Κουλς-Λαρτίγκ, OBE, ήταν ο πρόεδρος του προκατόχου σώματος, του Νομοθετικού Συμβουλίου, μέχρι το 1967.

## Πρόεδροι του Νομοθετικού Συμβουλίου (Presidents)

## Πρόεδροι της Βουλής του Νομοθετικού Συμβουλίου (Speakers)

## Πρόεδροι της Βουλής (Speakers of the House of Assembly)

## Παραπομπές

## Παραπομπές

*. 
*. *.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βουλή της Δομινίκας

Κατηγορία:Πολιτική της Δομινίκας 
Δομινικα
Τζοβάννι Βιτελλέσκι

Ο **Τζοβάννι Βιτελλέσκι** (, 1396 – 2 Απριλίου 1440) ήταν Ιταλός Καρδινάλιος και κοντοτιέρος. Γεννήθηκε στη Ταρκυνία, κοντά στη Ρώμη.

Το 1434 ο Βιτελλέσκι ήταν ο Διοικητής του Παπικού στρατού όταν ο Οίκος των Κολόννα στη Ρώμη υπεστήριξε μία εξέγερση που εγκαθίδρυσε προσωρινά μια δημοκρατία στην πόλη, εξορίζοντας τον τότε Πάπα Ευγένιο Δ΄. Ο Βιτελλέσκι κατόρθωσε να επανακαταλάβει τη Ρώμη και έβαλε τη Σύγκλητο να τον ανακηρύξει *tertius [[Pater patriae]] post Romulum*, δηλαδή «τον τρίτο Πατέρα της Πατρίδος μετά τον Ρωμύλο». Παρέμεινε πανίσχυρος για μερικά χρόνια, αλλά η υποκλοπή της αλληλογραφίας του υπέδειξε ότι συνωμοτούσε εναντίον του Ευγενίου. Τότε ο Ευγένιος διέταξε τη σύλληψή του και τη φυλάκισή του στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο, όπου και απεβίωσε.

## Παραπομπές




## Πηγές
* Chambers, D.: *Popes, Cardinals and War: The Military Church in Renaissance and Early Modern Europe*, I.B. Tauris, 2006, σελ. 42, ISBN 978-0-85771-581-4

Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Διοικητής του Τοκελάου

Ο Διοικητής του Τοκελάου (Administrator of Tokelau) είναι αξιωματούχος της Κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας, υπεύθυνος για την επίβλεψη της κυβέρνησης της εξαρτημένης περιοχής του Τοκελάου.

## Εξουσίες και αρμοδιότητες
Ορισμένες εξουσίες και λειτουργίες του διοικητή ορίζονται στον Νόμο περί Τοκελάου του 1948 (Tokelau Act 1948), όπως αυτός τροποποιείται κατά καιρούς. Το σημαντικότερο δικαίωμα του διοικητή είναι η εξουσία να απορρίπτει οποιονδήποτε Κανόνα (Rule) ψηφίζεται από το Κοινοβούλιο του Τοκελάου (Γενική Φόνο). Αυτό πρέπει, ωστόσο, να γίνει εντός 30 ημερών από την αποστολή αντιγράφου του Κανόνα στον διοικητή.

Ο διοικητής επικουρείται από μόνιμο προσωπικό δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι αποτελούν το Γραφείο του Διοικητή του Τοκελάου, τμήμα του Υπουργείου Εξωτερικών και Εμπορίου της Νέας Ζηλανδίας. Το Γραφείο συντονίζει τη δραστηριότητα της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας που σχετίζεται με το Τοκελάου, ιδιαίτερα την οικονομική βοήθεια, και εκπροσωπεί τη δημόσια υπηρεσία του Τοκελάου στη Νέα Ζηλανδία.

## Διορισμός
Ο διοικητής διορίζεται από τον υπουργό Εξωτερικών της Νέας Ζηλανδίας.

## Ιστορία
Η περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού στην οποία βρίσκεται το Τοκελάου κηρύχθηκε βρετανικό προτεκτοράτο το 1877. Το 1925 το Τοκελάου διαχωρίστηκε από τα νησιά Γκίλμπερτ και Έλις και έγινε δική του αποικία, διοικούμενη όμως από τη Νέα Ζηλανδία. Το 1948 η κυριαρχία επί του Τοκελάου μεταφέρθηκε επίσημα από το Ηνωμένο Βασίλειο στη Νέα Ζηλανδία.

## Κατάλογος διοικητών
Μέχρι το 1961 διοικητής του Τοκελάου ήταν ο διοικητής της Σαμόα.

## Δείτε επίσης
*Ulu-o-Tokelau – ο αρχηγός της κυβέρνησης

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τοκελάου
Κάτω Βουλή

Μια **κάτω Βουλή** είναι το κατώτερο σώμα ενός διθάλαμου νομοθετικού σώματος, όπου το άλλο σώμα είναι η άνω Βουλή. Παρόλο που χαρακτηρίζεται ως «κατώτερη» από την άνω βουλή, σε πολλά νομοθετικά σώματα παγκοσμίως, η κάτω βουλή έχει καταλήξει να κατέχει περισσότερη εξουσία ή να ασκεί σημαντική πολιτική επιρροή.

## Κοινά χαρακτηριστικά
Σε σύγκριση με την άνω βουλή, οι κάτω βουλές συχνά παρουσιάζουν ορισμένα χαρακτηριστικά (αν και αυτά διαφέρουν ανάλογα με τη δικαιοδοσία).

### Εξουσίες
Σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, η κάτω βουλή:

Στη σύγχρονη εποχή, έχει πολύ περισσότερη εξουσία, συνήθως λόγω περιορισμών στην άνω βουλή.
** Εξαιρέσεις σε αυτό αποτελούν η Αυστραλία, η Ιταλία και η Ρουμανία, όπου η άνω και η κάτω βουλή έχουν παρόμοια ισχύ.

Μπορεί να υπερισχύσει της άνω βουλής με ορισμένους τρόπους.

Μπορεί να ψηφίσει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, καθώς και να ψηφίσει υπέρ ή κατά οποιουδήποτε προτεινόμενου υποψηφίου για την αρχηγία της κυβέρνησης στην αρχή της κοινοβουλευτικής θητείας.

Σε ένα προεδρικό σύστημα, η κάτω βουλή:

Γενικά έχει λιγότερη εξουσία από την άνω βουλή, αλλά διατηρεί αποκλειστικές εξουσίες σε ορισμένους τομείς.

Έχει την αποκλειστική εξουσία να παραπέμπει την εκτελεστική εξουσία (impeachment)· στη συνέχεια, η άνω βουλή δικάζει την παραπομπή.

Συνήθως ξεκινά τη νομοθεσία που αφορά πιστώσεις και δημόσιες δαπάνες.

### Καθεστώς
Η κάτω βουλή:

Μπορεί, σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, να διαλυθεί από την εκτελεστική εξουσία.

Έχει πλήρη ή αρχικό έλεγχο στον προϋπολογισμό και τους νομισματικούς νόμους.

Έχει χαμηλότερο όριο ηλικίας υποψηφιότητας από την άνω βουλή.

Αποτελείται από περισσότερα μέλη από την άνω βουλή. 
** Το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου αποτελεί αξιοσημείωτη εξαίρεση.

Τα μέλη της κάτω βουλής:

Εκλέγονται άμεσα, ενώ τα μέλη της άνω βουλής μπορεί να κατέχουν τις θέσεις τους μέσω άμεσης ή έμμεσης εκλογής, διορισμού ή κληρονομικότητας.

Εκλέγονται συχνότερα, και όλοι μαζί ταυτόχρονα, όχι με κλιμακωτές θητείες.

Ο αριθμός τους είναι συνήθως ανάλογος με τον πληθυσμό των διοικητικών τους διαιρέσεων, σε αντίθεση με την άνω βουλή.

Η εκάστοτε κυβέρνηση συνήθως υποχρεούται να παρουσιάζει τον προϋπολογισμό της στην κάτω βουλή, η οποία πρέπει να τον εγκρίνει. Είναι διαδεδομένη πρακτική τα νομοσχέδια εσόδων να προέρχονται από την κάτω βουλή.

## Ονομασίες των κάτω βουλών
Πολλές κάτω βουλές ονομάζονται με τρόπους όπως οι εξής:

Βουλή των Αντιπροσώπων

Νομοθετική Συνέλευση

Εθνοσυνέλευση

Βουλή των Κοινοτήτων

Κάτω Βουλή (Lok Sabha) (στην Ινδία)

Sejm (στην Πολωνία)

## Δείτε επίσης

Αντιπροσωπευτική δημοκρατία

Άνω βουλή

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κάτω βουλές
Μιρακμπάρ Ραχμονκούλοφ

Ο **Μιρακμπάρ Χοτζιακμπάροβιτς Ραχμονκούλοφ** (*Mirakbar Hojiakbarovich Rahmonqulov*, 5 Οκτωβρίου 1952 – 12 Φεβρουαρίου 2026) ήταν Ουζμπέκος πολιτικός. Ως ανεξάρτητος, υπηρέτησε στη Γερουσία του Ουζμπεκιστάν από το 2020 έως το 2026.

Ο Ραχμονκούλοφ απεβίωσε στην Τασκένδη στις 12 Φεβρουαρίου 2026, σε ηλικία 73 ετών.

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Ουζμπέκοι πολιτικοί
Μίτσκι

Η **Μιτσούκι Λέικοκ** (γεννημένος στις 27 Σεπτεμβρίου 1990), επίσης γνωστός ως **Μίτσκι Μιγιαγουάκι** και γνωστός επαγγελματικά ως **Μίτσκι**, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Κυκλοφόρησε μόνη της τα δύο πρώτα της άλμπουμ, το *Lush* (2012) και το *Retired from Sad, New Career in Business* (2013), ενώ σπούδαζε σύνθεση στο Purchase College. Τα άλμπουμ δημιουργήθηκαν αρχικά ως το ανώτερο έργο της στο κολέγιο. Το τρίτο στούντιο άλμπουμ της, το *Bury Me at Makeout Creek*, κυκλοφόρησε το 2014 από την δισκογραφική εταιρεία Double Double Whammy.

Η Μίτσκι υπέγραψε με την Dead Oceans το 2015 και κυκλοφόρησε τα άλμπουμ *Puberty 2* (2016), *Be the Cowboy* (2018) και *Laurel Hell* (2022), το τελευταίο εκ των οποίων έφτασε στο κορυφαίο δεκάρι σε αρκετές χώρες. Το 2022, η εφημερίδα *[[The Guardian]]* την χαρακτήρισε ως την «καλύτερη νεαρή τραγουδοποιό» στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Την ίδια χρονιά, συνέθεσε το τραγούδι "This Is a Life" με τους Son Lux για την ταινία *[[Τα πάντα όλα (ταινία)|Τα πάντα όλα]]*, το οποίο της χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Το έβδομο στούντιο άλμπουμ της, το *The Land Is Inhospitable and So Are We*, κυκλοφόρησε το 2023. Το τρίτο single του άλμπουμ, το "My Love Mine All Mine", έγινε το πρώτο τραγούδι της Μίτσκι που ανέβηκε στο Billboard Hot 100. Το όγδοο στούντιο άλμπουμ της, με τίτλο *Nothing's About to Happen to Me*, κυκλοφόρησε στις 27 Φεβρουαρίου 2026.

## Δίσκογραφία

* *Lush* (2012) 
* *Retired from Sad, New Career in Business* (2013) 
* *Bury Me at Makeout Creek* (2014) 
* *Puberty 2* (2016) 
* *Be the Cowboy* (2018) 
* *Laurel Hell* (2022) 
* *The Land is Inhospitable and So Are We* (2023) 
* *Nothing's About to Happen to Me* (2026) 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμερικανοί αγγλικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Γερουσία (Ζιμπάμπουε)

Η **Γερουσία της Ζιμπάμπουε** (*Senate of Zimbabwe*) είναι η άνω βουλή του Κοινοβουλίου της Ζιμπάμπουε. Υπήρξε από την ανεξαρτησία το 1980 έως το 1989, και επανεισήχθη τον Νοέμβριο του 2005. Το άλλο σώμα του Κοινοβουλίου είναι η Εθνοσυνέλευση της Ζιμπάμπουε.

Στη σημερινή της μορφή, η Γερουσία αποτελείται από 80 μέλη. Από αυτά, τα 60 μέλη εκλέγονται από 10 εξαεδρικές εκλογικές περιφέρειες (με βάση τις επαρχίες) με το σύστημα της αναλογικής εκπροσώπησης χρησιμοποιώντας λίστες κομμάτων. Οι λίστες αυτές πρέπει να έχουν μια γυναίκα στην κορυφή και να εναλλάσσονται μεταξύ ανδρών και γυναικών. Οι υπόλοιπες 20 έδρες περιλαμβάνουν δύο που προορίζονται για άτομα με αναπηρία και 18 για παραδοσιακούς φύλαρχους (chiefs).

## Ιστορία πριν από την κατάργηση
Η αρχική Γερουσία αποτελούνταν από 40 μέλη. 24 μέλη εκλέγονταν από τη Βουλή των Αντιπροσώπων (την άμεσα εκλεγμένη κάτω βουλή), εκ των οποίων τα 14 εκλέγονταν από ένα εκλεκτορικό σώμα μελών από τον κοινό εκλογικό κατάλογο, ενώ τα 10 εκλέγονταν από ένα εκλεκτορικό σώμα μελών από τον κατάλογο των λευκών. 10 επρόκειτο να επιλεγούν από το Συμβούλιο Φυλάρχων της Ζιμπάμπουε, ανά 5 από το Μασοναλάνδη και το Ματαμπελελάνδη. Τα υπόλοιπα 6 διορίζονταν από τον Πρόεδρο, ενεργώντας κατόπιν συμβουλής του Πρωθυπουργού. Βάσει της Συμφωνίας του Λάνκαστερ Χάουζ, το 20% των εδρών και στα δύο σώματα προοριζόταν για τους λευκούς μέχρι το 1987. Καταργήθηκε το 1989 με την 31η τροποποίηση του Συντάγματος της Ζιμπάμπουε.

## Ιστορία μετά την επανίδρυση
Η επανιδρυθείσα Γερουσία, η οποία σχηματίστηκε μετά τις εκλογές της 26ης Νοεμβρίου 2005, είχε συνολικά 66 μέλη. 50 μέλη (5 από κάθε επαρχία) εκλέγονταν άμεσα σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα. Ο Πρόεδρος διόριζε 6 επιπλέον μέλη και οι υπόλοιπες 10 έδρες κατέχονταν από παραδοσιακούς φύλαρχους.

Η Τροποποίηση Νο. 18 του Συντάγματος το 2007 προέβλεπε την επέκταση της Γερουσίας σε 93 έδρες. Η σημερινή μορφή της Γερουσίας προέκυψε από το Σύνταγμα του 2013. Αποτελείται από 80 μέλη, εκ των οποίων τα 60 εκλέγονται για πενταετή θητεία σε 6μελείς περιφέρειες που αντιπροσωπεύουν μία από τις 10 επαρχίες, με βάση τις ψήφους στις εκλογές της κάτω βουλής. Επιπλέον, περιλαμβάνει 2 έδρες για κάθε μη μητροπολιτική επαρχία που εκλέγονται από τις επαρχιακές συνελεύσεις των φυλάρχων, τη θέση του προέδρου και του αντιπροέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Φυλάρχων και 2 έδρες (μία για άνδρα και μία για γυναίκα) για άτομα με αναπηρία.

## Κατάλογος προέδρων της Γερουσίας της Ζιμπάμπουε

Κατά την πρώτη της συνεδρίαση μετά από γενικές εκλογές και πριν προχωρήσει σε οποιαδήποτε άλλη εργασία, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ζιμπάμπουε, η Γερουσία πρέπει να εκλέξει έναν προεδρεύοντα αξιωματούχο που θα ονομάζεται Πρόεδρος της Γερουσίας. Ένα πρόσωπο που έχει δικαίωμα εκλογής στη θέση του Προέδρου της Γερουσίας είναι ή υπήρξε Γερουσιαστής, ή έχει τα προσόντα να εκλεγεί στη Γερουσία. Πριν αναλάβει τα καθήκοντα του αξιώματος, ο Πρόεδρος της Γερουσίας πρέπει να δώσει τους όρκους πίστης και ανάληψης καθήκοντος ενώπιον του Αρχιδικαστή ή του αμέσως επόμενου αρχαιότερου δικαστή.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική της Ζιμπάμπουε
Ζιμπαμπουε
Βολτ Κύπρου

Το **Βολτ Κύπρου** (τουρκικά: *Volt Kıbrıs*) είναι ένα πολιτικό κόμμα στην Κύπρο και το κυπριακό τμήμα του Volt Europa, ενός ευρω-φιλελεύθερου πανευρωπαϊκού πολιτικού κόμματος και κινήματος, το οποίο υποστηρίζει μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συνεργασία σε όλη την Ευρώπη.

## Ιστορικό
Το Βολτ δραστηριοποιήθηκε στην Κύπρο σε στενή συνεργασία με το κίνημα Νέο Κύμα - Η Άλλη Κύπρος, με την υπογραφή μνημονίου συνεργασίας στις 4 Νοεμβρίου 2021. Σε αυτό, τα κινήματα συμφώνησαν να συνεργαστούν στενότερα και να συγχωνευτούν μετά τις Προεδρικές εκλογές του 2023 και το Νέο Κύμα μετονομάστηκε σε «Νέο Κύμα - Volt Cyprus - Η Άλλη Κύπρος». Με υποψήφιο τον Κωνσταντίνο Χριστοφίδη έλαβε το 1,6% των ψήφων στον πρώτο γύρο των εκλογών.

Στις 26 Οκτωβρίου 2023, το Βολτ, το Νέο Κύμα και το κίνημα Αμμόχωστος για την Κύπρο ανακοίνωσαν τη συγχώνευση τους και τη δημιουργία του Βολτ Κύπρου ως κόμμα. Στις 27 Νοεμβρίου, η βουλευτής των Οικολόγων Αλεξάνδρα Ατταλίδου ανακοίνωσε την ένταξή της στο Βολτ. Στις 3 Δεκεμβρίου, πραγματοποιήθηκε το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος και εξέλεξε την Ατταλίδου και τον Χαρίλαο Βελάρη ως συμπροέδρους. Ο Χουλουσί Κιλίμ, τουρκοκύπριος, εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας, καθιστώντας τον πρώτο τουρκοκύπριο πολιτικό που κατέχει την υψηλότερη θέση σε ένα κόμμα που είναι ενεργό στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Ενόψει των ευρωεκλογών του 2024, το κόμμα εξέλεξε τους 6 υποψηφίους του. Οι κύριοι υποψήφιοι ήταν η Ανδρομάχη Σοφοκλέους και ο Χουλουσί Κιλίμ.

## Πολιτικές θέσεις
Ως μέρος του πανευρωπαϊκού κινήματος Volt Europa, το κόμμα στοχεύει στην επίλυση προκλήσεων και θεμάτων όπως η κλιματική αλλαγή, η μετανάστευση και η τεχνητή νοημοσύνη μέσω στενότερης ευρωπαϊκής συνεργασίας. 

Το Βολτ τάσσεται υπέρ μιας ενωμένης Κύπρου. Για την επίλυση του κυπριακού, το κόμμα υποστηρίζει το άνοιγμα των κλειστών σημείων ελέγχου. Προτείνει, μεταξύ άλλων, την κατάργηση των εμποδίων, όπως η διπλή ασφάλιση των αυτοκινήτων και τα τέλη για τις τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ των διαφόρων περιοχών της χώρας, καθώς και την ενίσχυση της ενδοκυπριακής εμπορικής συνεργασίας ώστε να δημιουργηθούν αμοιβαίες εξαρτίσεις. Το καθεστώς κατάπαυσης του πυρός θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω μιας ειρηνευτικής συμφωνίας και τα κοινά κυπριακά συμφέροντα θα πρέπει να τεθούν περισσότερο στο επίκεντρο.

Το κόμμα έχει ως στόχο να δημιουργήσει μια ομοσπονδιακή ενωμένη Ευρώπη με κοινό ευρωπαϊκό στρατό, μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση με έναν ευρωπαϊκό πρωθυπουργό και ένα ευρωπαϊκό υπουργείο οικονομικών και οικονομίας για να ανταποκριθεί καλύτερα στις παγκόσμιες προκλήσεις.

## Αποτελέσματα εκλογών

### Ευρω­παϊκό Κοινοβούλιο

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Πάρκο Βουαντίσουαφ Στανίσουαφ Ρέιμοντ (Λοτζ)

Το **Πάρκο Βουαντίσουαφ Στανίσουαφ Ρέιμοντ** () είναι πάρκο στο Λοτζ της Πολωνίας, εντός των ορίων των οδών Πιοτρκόφσκα, Στανίσουαφ Πσιμπισέφσκι, Στότσκα και Μιλιονόβα. Έχει έκταση 6,3 εκτάρια και πήρε το όνομα του από το Νομπελίστα Λογοτεχνίας, Βουαντίσουαφ Στανίσουαφ Ρέιμοντ.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|289x289εσ|Πάρκο Ρέιμοντ (χάρτης).
Το πάρκο δημιουργήθηκε από τον Λούντβικ Γκάιερ στα μέσα του 19ου αιώνα. Απέναντι από τη λίμνη, στο κέντρο του πάρκου, έχτισε το Λευκό Εργοστάσιο.

## Περιγραφή
Η τρέχουσα δενδρόφυτη συστάδα του πάρκου είναι περίπου 100 ετών και αποτελείται από βελανιδιές, λεύκες και έλατα. Οκτώ δέντρα έχουν χαρακτηριστεί ως φυσικά μνημεία.

Στα δενδρολογικά αξιοθέατα συγκαταλέγονται κυρίως δείγματα της κοινής κατάλπης και της μεγανθούς κατάλπης, τα μεγαλύτερα στη Λοτζ, καθώς και δείγματα ακακίας (ροβίνια η ψευδοακακία). Στο πάρκο βρίσκεται μια καστανιά με περίμετρο κορμού 3,1 μ., ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος του είδους της στο Λοτζ, καθώς και πιο συνηθισμένα είδη, μεταξύ των οποίων φιλύρες, ρουπακοβελανιδιές, φράξινες και άλλα. Αξιοθέατο αποτελούν επίσης οι βιομηχανικές λίμνες, που θεωρούνται μάρτυρες των απαρχών της μεγάλης βιομηχανικής ανάπτυξης της κλωστοϋφαντουργίας στο Λοτζ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι λίμνες επιχώθηκαν εν μέρει και το νησί που υπήρχε σε αυτές εντάχθηκε στο πάρκο.

Τα νερά της λίμνης αντανακλούν όμορφα τα κτίρια του λεγόμενου Λευκού Εργοστασίου του Λούντβικ Γκάιερ, το οποίο σήμερα στεγάζει το Κεντρικό Μουσείο Κλωστοϋφαντουργίας.

Το 2004, ένα σιντριβάνι σε σχήμα κρίνου αποκαλύφθηκε στο πάρκο. Το σιντριβάνι σχεδιάστηκε από τη Λοτζιανή γλύπτρια, Ζόφια Βουαντίκα-Γούτσακ. Η εγκατάσταση είναι η πρώτη στο πλαίσιο του προγράμματος «Σιντριβάνια για το Λοτζ».

## Πλησίον

* Βίλα του Εουγκένιους Γκάιερ
* Πλατεία Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ
* Μνημείο του Βουαντίσουαφ Στανίσουαφ Ρέιμοντ
* Πλατεία Ανεξαρτησίας
* Λευκό Εργοστάσιο
* Αρχοντικό του Λούντβικ Γκάιερ, στην οδό Πιοτρκόφσκα 286

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πάρκα στο Λοτζ
Κατηγορία:Οδός Πιοτρκόφσκα
Κατηγορία:Γκούρνιακ
Μνημείο των Θυμάτων του Γκέτο του Λοτζ και των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης

Το **Μνημείο των Θυμάτων του Γκέτο του Λοτζ και των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης** (), επίσης γνωστό ως **Μνημείο των Θυμάτων του Γκέτο του Λοτζ**, είναι μνημείο που ανεγέρθηκε το 1959 στο Νέο Εβραϊκό Νεκροταφείο του Λοτζ, προς τιμήν των θυμάτων του Γκέτο του Λίτζμανστατ και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, σχεδιασμένο από τον Άνταμ Μούσκα.

Ο Μούσκα έλαβε την παραγγελία για την κατασκευή του μνημείου το 1954. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν στις 29 Νοεμβρίου 1959, τοποθετημένο μπροστά από την πύλη του Νέου Εβραϊκού Νεκροταφείου στο Λοτζ. Το γλυπτό κατασκευάστηκε από λευκό πέτρωμα και μαύρο μάρμαρο. Το μνημείο απεικονίζει έναν επιβλητικό οβελίσκο, που παραπέμπει στην καμινάδα του κρεματορίου. Η βάση που τον συνοδεύει περιέχει ανάγλυφο που απεικονίζει ένα σπασμένο και άφυλλο δέντρο, βελανιδιά, η οποία συμβολίζει τον θάνατο και το Ολοκαύτωμα. Ένα από τα κλαδιά που απεικονίζονται στο ανάγλυφο περιέχει έναν νεαρό βλαστό, που σκαρφαλώνει προς τα πάνω, μια μεταφορά για την αναγέννηση. Σύμφωνα με μια άλλη ερμηνεία της Μονίκα Κραγέφσκα, το σπασμένο δέντρο και τα φύλλα που φυτρώνουν από αυτό συμβολίζουν το θάνατο, και ειδικότερα το θάνατο σε νεαρή ηλικία. Στην απέναντι πλευρά της βάσης σε σχέση με την καμινάδα, βρίσκεται ένα γλυπτό που απεικονίζει μια μενορά, ένα από τα σύμβολα του εβραϊκού έθνους.

Στο μνημείο υπάρχει μια πλάκα από μαύρο μάρμαρο με μια επιγραφή σκαλισμένη στα εβραϊκά, στα γίντις και στα πολωνικά: «Świetlanej pamięci niewinnych ofiar, Żydów Łodzi i okolic wymordowanych przez zbrodniarzy hitlerowskich w gettach i obozach w latach 1939–1945. Pamięć o was pozostanie na wieki w sercach naszych» («Στην ένδοξη μνήμη των αθώων θυμάτων, των Εβραίων του Λοτζ και της περιοχής που εξοντώθηκαν από τους Ναζιστές εγκληματίες στα γκέτο και τα στρατόπεδα κατά τα έτη 1939–1945. Η μνήμη σας θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές μας.»).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μνημεία στο Λοτζ
Κατηγορία:Μνημεία του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Κατηγορία:Οβελίσκοι
Αρχοντικό του Λούντβικ Γκάιερ

Το **Αρχοντικό του Λούντβικ Γκάιερ** () είναι κλασικιστικό αρχοντικό που βρίσκεται στην οδό Πιοτρκόφσκα 286, στο Λοτζ της Πολωνίας.

## Ιστορία
Το κτιστό αρχοντικό χτίστηκε το 1833 για τον βιομήχανο Λούντβικ Γκάιερ. Το σπίτι χρησίμευε στην οικογένεια μέχρι το 1844, δηλαδή μέχρι τη μετακόμιση στην έπαυλη που είχε ανεγερθεί ένα χρόνο νωρίτερα στην ίδια ιδιοκτησία, αλλά στη γωνία των οδών Πιοτρκόφσκα και Γκούρνι Ρίνεκ. Αρχικά, το αρχοντικό είχε τρία δωμάτια, και στο κέντρο του ισογείου υπήρχε ένα χολ. Το σπίτι είχε πρόσοψη με ένα δωμάτιο και σιδερένιο μπαλκόνι.

Το 2015, το αρχοντικό χαρακτηρίστηκε ιστορικό μνημείο. Το κτίριο ανήκει επί του παρόντος σε ιδιώτη.

## Αρχιτεκτονική
Το κτίριο από τούβλα, κλασικιστικού ρυθμού καλύπτεται με τετράγωνη στέγη. Η πρόσοψη είναι διακοσμημένη με ριζαλίτη στη μέση, με πρόσοψη και τριγωνικό αέτωμα. Το αρχοντικό υπέστη πολλές ανακαινίσεις από την κατασκευή του. Κατά τη διάρκεια επισκευής το 1948, ανακατασκευάστηκε η πρόσοψη, προστέθηκε υπόγειο με κολώνες και προστώο, ενώ καταργήθηκε το μπαλκόνι. Η σκεπή καλύφθηκε με κεραμίδια.

## Δείτε επίσης
* Λευκό Εργοστάσιο
* Παλάτι του Λούντβικ Γκάιερ
* Τάφος του Λούντβικ Γκάιερ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Οδός Πιοτρκόφσκα
Κατηγορία:Γκούρνιακ
Κατηγορία:Ιστορικά κτίρια στο Λοτζ
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία της Πολωνίας
Κατηγορία:Κλασικιστική αρχιτεκτονική στην Πολωνία
Ριχάρδος Κάβεντις, 2ος βαρόνος Γουότερπαρκ

Ο **Ριχάρδος Κάβεντις, 2ος βαρόνος Γουότερπαρκ,** Μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, αγγλ.: Richard Cavendish, 2nd baron Waterpark, FSA (13 Ιουλίου 1765 – 1 Ιουνίου 1830), ήταν Αγγλο-Ιρλανδός πολιτικός και ομότιμος. 

## Πρώιμη ζωή
Ο Γουότερπαρκ ήταν γιος του σερ Ερρίκου Κάβεντις 2ου βαρονέτου, και της Σάρας Μπράντσο, (μετέπειτα Κάβεντις 1ης βαρόνης Γουότερπαρκ).

Ο Γουότερπαρκ διαδέχθηκε τον τίτλο του βαρονέτου του πατέρα του το 1804, και τον τίτλο της βαρονίας της μητέρας του το 1807, οπότε και οι δύο τίτλοι συγχωνεύθηκαν.

## Σταδιοδρομία
Διετέλεσε μέλος της Ιρλανδικής Βουλής των Κοινοτήτων ως βουλευτής του Πορτάρλινγκτον μεταξύ 1790 και 1797.  Ήταν μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας του Λονδίνου.

## Προσωπική ζωή
Στις 6 Αυγούστου 1789 νυμφεύτηκε την Ιουλιάνα Κούπερ, κόρη του Θωμά Κούπερ. Μαζί απέκτησαν εννέα παιδιά.

Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του,:
* Ερρίκος Κάβεντις 3ος βαρόνος Γουότερπαρκ. Άλλος γιος του ήταν ο:
* Ριχάρδος, μέλος του Κοινοβουλίου.

## Αναφορές

Κατηγορία:Οικογένεια Κάβεντις
Ερρίκος Κάβεντις, 1ος βαρονέτος

μικρογραφία|280x280εσ|Το Ντόβεριτζ Χολ, Ντέρμπισιρ.

Ο σερ **Ερρίκος Κάβεντις, 1ος βαρονέτος** του Ντόβεριτζ, αγγλ.: *sir Henry Cavendish, 1st Baronet Doveridge* (13 Απριλίου 1707 - 31 Μαΐου 1776), ήταν Βρετανός πολιτικός, που κατείχε διάφορες θέσεις στο βασίλειο της Ιρλανδίας.

## Βιογραφία
Ο Κάβεντις ήταν γιος του Γουλιέλμου Κάβεντις και της Μαρίας Τάιρελ. Ήταν 6ος απόγονος του σερ Γουλιέλμο Κάβεντις, έναν κοινό πρόγονο με τους δούκες του Ντέβονσιρ.  Ο Κάβεντις σπούδασε στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο της Οξφόρδης, όπου και εγγράφηκε στις 17 Αυγούστου 1724.

Κατείχε το αξίωμα του υψηλού Σερίφη του Ντέρμπισιρ το 1741. Ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή του Ντόβεριτα Χολ, στο Ντόβεριτζ του Ντέρμπισιρ. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Ιρλανδία, όπου έγινε Θησαυροφύλαξ του Δημοσίου στην ιρλανδική κυβέρνηση, και Εισπράκτορας του Κορκ το 1743. Έγινε Επίτροπος Εσόδων στην Ιρλανδία το 1747. Ο Κάβεντις χρίστηκε βαρονέτος στις 7 Μαΐου 1755, του Ντόβεριτζ, στην κομητεία του Ντέρμπυ, στο Βαρονέτους της Μ. Βρετανίας.  Εκλέχθηκε στην Ιρλανδική Βουλή των Κοινοτήτων ως Μέλος του Κοινοβουλίου για το Λίσμορ το 1761, υπηρετώντας μέχρι το 1768. Εγκαινιάστηκε ως μέλος του Ιδιωτικού Συμβουλίου της Ιρλανδίας στις 9 Ιουνίου 1768.

Ο Κάβεντις νυμφεύτηκε πρώτα την Άννα Πάιν, κόρη του Ερρίκου Πάιν και της Άννας Έτζκαμπ, στις 9 Ιανουαρίου 1730. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά. Νυμφεύτηκε σε 2ο γάμο με την Αικατερίνη Πρίτι, κόρη του Ερρίκου Πρίτι και της Ελισάβετ Χάρισον, στις 4 Οκτωβρίου 1748, και απέκτησαν έναν γιο. Τον διαδέχθηκε στον τίτλο του ο μεγαλύτερος γιος του:
* σερ Ερρίκος 2ος βαρονέτος του Ντόβεριτζ. Ο 2ος γιος του:
* Γουλιέλμος Χάντερ Κάβεντις, βαπτίστηκε στις 24 Ιανουαρίου 1734/1735 στην Ενοριακή Εκκλησία Ντόβεριτζ Ντέρμπισιρ της Αγγλίας. 

Ο Κάβεντις πήγε στη Βιρτζίνια από την Ιρλανδία π. το 1756/1760, και έγινε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Βιρτζίνια μετά την Αμερικανική Επανάσταση.

## Αναφορές

Κατηγορία:Οικογένεια Κάβεντις
Ερρίκος Κάβεντις, 3ος βαρόνος Γουότερπαρκ

Ο **Ερρίκος Μάνερς Κάβεντις**, 3ος βαρόνος Γουότερπαρκ, αγγλ.: *Henry Cavendish, 3rd Baron Waterpark* (8 Νοεμβρίου 1793 - 31 Μαρτίου 1863), ήταν Βρετανός ευγενής και πολιτικός των Ουίγων.

Ο Γουότερπαρκ ήταν γιος του Ριχάρδου Κάβεντις 2ου βαρόνου του Γουότερπαρκ, και της συζύγου του Ιουλιάνας Κούπερ. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στη βαρονία το 1830 , αλλά επειδή επρόκειτο για ιρλανδική ευγενή τάξη, δεν του έδινε το δικαίωμα αυτόματα σε έδρα στη Βουλή των Λόρδων. Την ίδια χρονιά εξελέγη στη Βουλή των Κοινοτήτων ως ένας από τους δύο αντιπροσώπους για το Νάρσμπορο, μία έδρα που κατείχε μέχρι το 1832, και στη συνέχεια υπηρέτησε ως εκλεγμένος λόρδος μεταξύ 1846 και 1852, και ξανά από το 1853 έως το 1858. Επέστρεψε στη Βουλή των Κοινοτήτων το 1854, όταν εξελέγη για το Λίτσφιλντ, και υπηρέτησε σε αυτήν την εκλογική περιφέρεια μέχρι το 1856. Μεταξύ 1859 και 1861 ήταν λόρδος τηου Κοιτώνος του Αλβέρτου, πρίγκιπα συζύγου.

Ήταν αντισυνταγματάρχης της αποσυναρμολογημένης πολιτοφυλακής του Στάφορντσιρ του βασιλιά μέχρι την παραίτησή του τον Ιούνιο του 1832,  αφού διορίστηκε συνταγματάρχης της πολιτοφυλακής του Ντέρμπισιρ στις 12 Απριλίου εκείνου του έτους.  Παρέμεινε συνταγματάρχης, όταν η πολιτοφυλακή αναβιώθηκε το 1852, μέχρι το τέλος του. 

Ο λόρδος Γουότερπαρκ νυμφεύτηκε την εντιμότατη Ελίζα Τζέιν, κόρη του Θωμά Άνσον 1ου υποκόμη Άνσον, το 1837. Απεβίωσε τον Μάρτιο του 1863, σε ηλικία 69 ετών, και τον διαδέχθηκε στη βαρονία ο γιος του, Ερρίκος. Η λαίδη Γουότερπαρκ, η οποία ήταν μέλος του Βασιλικού Τάγματος Βικτώριας &amp;amp; Αλβέρτου, απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1894. Απέκτησαν τρία παιδιά με την προσφώνηση honorable: 
* αξιότιμος Ερρίκος Άνσον, μετέπειτα 4ος βαρόνος (14 Απριλίου 1839 - στις 3 Αυγούστου 1912).
* αξιότιμη Ελίζα Άννα, παντρεύτηκε τον Χότον Τσαρλς Όκεοβερ και απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου 1921.
* αξιότιμη Αδελαΐδα Κάβεντις, κυρία επί των τιμών της βασίλισσας Βικτωρίας, παντρεύτηκε τον Σάμιουελ Γουλιέλμο Κλόους και απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1925.

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* *Τίτλος Ευγενίας, Βαρονάτου και Ιπποτισμού του Burke,* 100ή Έκδοση, Λονδίνο, 1953.
* Kidd, Charles, Williamson, David (επιμελητές). *Debrett's Peerage and Baronetage* (έκδοση 1990). Νέα Υόρκη: St Martin's Press, 1990.
* Leigh Rayment's Peerage Pages

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικογένεια Κάβεντις