open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
498 Τόκιο

Ο **Τόκιο** (*Tokio*) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,95. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Σιν Χιραγιάμα, ο οποίος όμως δεν μπόρεσε να προσδιορίσει την τροχιά του, και έτσι ο αστεροειδής χάθηκε. Ανακαλύφθηκε και πάλι το 1902 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια. Μετά τον υπολογισμό της τροχιάς του έγινε δυνατός ο προσδιορισμός της θέσεώς του στο παρελθόν και από αυτόν η ταύτισή του με το ουράνιο σώμα που είχε ανακαλύψει ο Χιραγιάμα. Τότε ο Σαρλούα πρότεινε στον Χιραγιάμα να τον ονομάσει και εκείνος του έδωσε το όνομά της πόλης από όπου τον είχε ανακαλύψει.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τόκιο υπολογίσθηκε σε 82,8 χλμ. (από δεδομένα του IRAS), οι διαστάσεις του σε 85 x 60 χλμ. (από επιπρόσθηση που παρατηρήθηκε από την Ιαπωνία στις 18/2/2004), ενώ η μάζα του εκτιμάται σε 593 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι **M** (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό του είναι 0,068 (από δεδομένα του IRAS). Ο Τόκιο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ώρες, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τoκιο
Κατηγορία:Τόκιο
500 Σελινούρ

Ο **Σελινούρ** (*Selinur*) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,14. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από ένα πρόσωπο του μυθιστορήματος *Auch Einer* (1878) του Γερμανού συγγραφέα και φιλοσόφου της τέχνης Φ.Τ. Φίσερ (Friedrich Theodor Vischer, 1807-1887).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σελινούρ εκτιμάται σε 43,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του σε 88,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι 0,174 (από δεδομένα του IRAS). Ο Σελινούρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σελινουρ
Ουίνεκε 4

Το **Winnecke 4** (γνωστό και ως *Messier 40* και *WNC 4*) είναι διπλός αστέρας σε απόσταση 510 ετών φωτός στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1764, καθώς έψαχνε ένα νεφέλωμα που είχε δει ο Εβέλιος και καθώς δεν το εντόπισε σημείωσε το διπλό άστρο ως Μ40. Αυτό το διπλό αστέρι μάλλον είναι μία απλή ευθυγράμμιση δύο άστρων.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων της Μεγάλης Άρκτου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Messier 40, SEDS Messier pages
* Messier 40 CCD LRGB image with 2 hrs total exposure

Κατηγορία:Διπλοί αστέρες
40
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου G
Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου K
499 Βενουσία

Η **Βενουσία** (*Venusia*) είναι αρκετά μεγάλου μεγέθους αστεροειδής, ο οποίος κινείται στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,39. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το νησί Βεν της Σουηδίας, όπου έχτισε τα αστεροσκοπεία του ο Τύχων (όπως και ο αστεροειδής 379 Χουένα).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βενουσίας εκτιμάται σε 81,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 564 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **P** (λιθώδης-ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,047 (από δεδομένα του IRAS). Η Βενουσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 130 ως 135 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βενουσια
Αντχάρα

Ο **Αντχάρα** (**Adhara** ή **Adara**) είναι το ιδιαίτερο όνομα του διπλού αστέρα **ε** του αστερισμού Μέγας Κύων (*epsilon Canis Majoris*, ε CMa). Το όνομα αυτό προέρχεται από την αραβική λέξη **عذارى** *‘aðāra’*, που σημαίνει *παρθένοι*, καθώς ήταν μέλος ενός μικρού αρχαίου αραβικού αστερισμού με αυτό το όνομα που περιλαμβάνει επίσης τον Ουέζεν και τον Αλάντρα. Στα κινεζικά ήταν γνωστό ως 弧矢七 (το έβδομο άστρο του βέλους και του τόξου). Επίσης ο αστέρας φέρει το όνομα **21 Μεγαλού Κυνός** (ονομασία κατά Τζον Φλάμστηντ). Βρίσκεται στο πίσω μέρος του σώματος που παριστάνει ο αστερισμός του. Είναι το δεύτερο λαμπρότερο άστρο του αστερισμού μετά το Σείριο.

## Χαρακτηριστικά
Ο Αντχάρα είναι ένας διπλός υπεργίγαντας φασματικού τύπου Β2. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 25.000 Κ, ενώ η μάζα και η διάμετρός του εκτιμώνται ότι είναι δεκαπλάσιες του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Αντχάρα είναι -4,11, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 20 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Αυτό το αστέρι αποτελεί τη λαμπρότερη πηγή ακραίας υπεριώδους ακτινοβολίας στον ουρανό, εξαιτίας της θερμοκρασίας του. Η ισημερινή ταχύτητα περιστροφής του είναι 38 m/s σημαίνει ότι ολοκληρώνει μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό του σε 14 μέρες.

Ο συνοδός του έχει φαινόμενο μέγεθος +7,5 (το απόλυτο μέγεθος του συνοδού είναι +1,9) και απέχει από το κύριο άστρο 7,5 δευτερόλεπτα της μοίρας σε μία γωνία θέσης 161° από το κύριο άστρο. Παρ´όλη τη σχετικά μεγάλη γωνιακή απόσταση που χωρίζει τα δύο άστρα, ο συνοδός παρατηρείται μόνο με μεγάλα τηλεσκόπια επειδή το κύριο άστρο είναι περίπου 250 φορές λαμπρότερο. Απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστον 900 ΑΜ.

Πριν μερικά εκατομμύρια χρόνια ο Αντχάρα ήταν εγγύτερα στον Ήλιο, με αποτέλεσμα να είναι ένα αρκετά πιο φωτεινό άστρο. Περίπου 4.700.000 έτη πριν απείχε από το Ηλιακό Σύστημα 34 έτη φωτός και ήταν το λαμπρότερο άστρο στον ουρανό με φαινόμενο μέγεθος σχεδόν -4. Από τότε κανένα άλλο άστρο δεν έχει φτάσει σε αυτό το φαινόμενο μέγεθος και κανένα άλλο άστρο δεν αναμένεται να αποκτήσει αυτό το μέγεθος για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε εκατομμύρια χρόνια.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Μεγάλου Κυνός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου B
Κατηγορία:Μέγας Κύων
Κατηγορία:Αστέρες με ονομασία κατά Bayer
Κατηγορία:Διπλοί αστέρες
Μεσιέ 68

Το **Μεσιέ 68** (γνωστό και ως *M68* και *NGC 4590*) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 33.000 ετών φωτός στον αστερισμό Ύδρα. Έχει διάμετρο περίπου 105 έτη φωτός και περιέχει περίπου 42 μεταβλητοί αστέρες. Είναι ελαφρώς ελλειπτικό.

Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1780. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1786.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Globular Cluster M68 @ SEDS Messier pages 
* Messier 68, Galactic Globular Clusters Database page

Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη
68
4590
Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός)
Φίλων Φίλωνος

Ο **Φίλων Φίλωνος** ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Λιβαδειά το 1807 ή 1813. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Φίλωνος, περίφημος προύχοντας και προεστός της Λιβαδειάς. 

Αναδείχτηκε Πρόεδρος της Βουλής πριν από το 1862 και διετέλεσε υπουργός της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως μετά τημ μεταπολίτευση. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου 1895.

## Πηγές
* Φίλων Φίλωνος - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών
Δημήτρης Αντωναρόπουλος

Ο υποστράτηγος **Δημήτριος Αντωναρόπουλος** (15 Οκτωβρίου 1821 - 28 Ιουνίου 1896) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία στις 15 Οκτωβρίου 1821. Πατέρας του ήταν ο οπλαρχηγός Κυριάκος Αντωναρόπουλος. Από μικρό παιδί έχασε τον πατέρα του. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα μπαίνοντας στην σχολή των Ευελπίδων. Αποσύρθηκε από δική του πρωτοβουλία και κατατάχτηκε ως απλός στρατιώτης το 1841. Υπηρέτησε δεκαπέντε χρόνια και έφτασε στον βαθμό του υπολοχαγού, και το 1876 προάχθηκε σε ταγματάρχη. 

Διετέλεσε φρούραρχος στο Ναύπλιο, Πάτρα, Κέρκυρα, Λευκάδα, Άρτα, Καλαμάτα, και τελικά στην Αθήνα. Υπηρέτησε επίσης ως αρχηγός Λάρισας. 

Κατά την προσάρτηση της Ηπείρου και Θεσσαλίας πρώτος μπήκε στην Άρτα επί κεφαλής χιλίων ανδρών. Ασχολήθηκε με τα πολιτικά και εκλέχτηκε βουλευτής εναντίον του Σωτηρόπουλου το 1887. 

Τιμήθηκε επίσης με τον Ταξιάρχη του Σωτήρα, επίσης με παράσημα της Γερμανίας και της Δανίας. Αποσύρθηκε από την ενεργή υπηρεσία το 1892 με βαθμό υποστράτηγου. Απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 1896 από συγκοπή.

## Πηγές
* Δημήτριος Αντωναρόπουλος - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος
Αγγούρι

Το **αγγούρι** είναι καρπός που προέρχεται από την Ηρώ από το έρπον και αναρριχώμενο ετήσιο φυτό της αγγουριάς *Cucumis sativus*-*Σικυός ο ήμερος*. Ανήκει στην οικογένεια κολοκυνθοειδών όπως το πεπόνι, το καρπούζι, το κολοκύθι. Η αγγουριά καλλιεργείται στην ύπαιθρο τους καλοκαιρινούς μήνες και σε θερμοκήπιο τον υπόλοιπο χρόνο, λόγω της ευαισθησίας στις χαμηλές θερμοκρασίες. Η υψηλή θερμοκρασία και υγρασία ευνοούν την ανάπτυξή της.

## Προέλευση
[μικρογραφία|320x320px|Ο [καρπός της αγγουριάς (*Cucumis sativus*) είναι αδιάρρηκτη ψευδής ράγα, ή πέπων, κυλινδρικού σχήματος, με πολλούς σπόρους.|εναλλ.=|αριστερά]]
Προέρχεται από την Ινδία όπου καλλιεργούνταν 3.000 χρόνια πριν. Είχε παρουσία στην Αρχαία Ελλάδα και κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους. Ύστερα, διαδόθηκε και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

## Χαρακτηριστικά
Κάθε φυτό φέρει άνθη και αρσενικού και θηλυκού γένους. Τα φύλλα είναι τριχωτά και διαθέτουν έως πέντε λοβούς. Το σχήμα του είναι επίμηκες και κυλινδρικό. Εξωτερικά έχει χρώμα πράσινο, ενώ εσωτερικά ελαφρώς πράσινο ή λευκό. Συγκεντρώνει βιταμίνες όπως: C, B1, B2 και βιταμίνη Α που εντοπίζεται στη φλούδα.

## Χρήση
*Καταναλώνεται ωμό, είτε σκέτο ή σε σαλάτες όπως στην κλασική χωριάτικη σαλάτα, αλλά και σε χυμούς.
*Αποτελεί το κύριο συστατικό για την παρασκευή του τζατζικιού.
*Χρησιμοποιείται στην κοσμετολογία.

## Ποικιλίες
Τα τελευταία χρόνια συναντώνται διάφορες ποικιλίες αγγουριών. Από το μικρότερο έως το μεγαλύτερο γνωστό επίμηκες σχήμα που πωλούνται ανά τεμάχιο ή με το κιλό. Υπάρχει και η ποικιλία που διατηρείται σε ξύδι, γνωστή ως τουρσί.

## Δείτε επίσης
*Ξυλάγγουρο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κολοκυνθοειδή
Κατηγορία:Λαχανικά
Κατηγορία:Σαλάτες
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας
Weezer

Οι **Weezer** είναι αμερικάνικο συγκρότημα από το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Αποτελούνται από τους Ρίβερς Κουόμο (φωνητικά, κιθάρα), Πάτρικ Ουίλσον (ντραμς, κιθάρα, φωνητικά), Μπράιαν Μπελ (κιθάρα, φωνητικά, αρμόνιο) και Σκοτ Σράινερ (ηλεκτρικό μπάσο, φωνητικά, αρμόνιο). Είναι γνωστοί για τα τραγούδια "Perfect Situation", "Buddy Holly", "Undone - The Sweater Song", "Beverly Hills", "Pork and Beans" και "Island in the Sun".

Έχουν πουλήσει 10 εκατομμύρια άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες και περισσότερα από 35 εκατομμύρια παγκοσμίως.

## Ιστορία
Οι Weezer ιδρύθηκαν στις 14 Φεβρουαρίου του 1992 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, ενώ η πρώτη τους εμφάνιση ήταν στη συναυλία του συγκροτήματος του Κιάνου Ριβς, Dogstar. Αργότερα, υπέγραψαν το πρώτο τους συμβόλαιο με την εταιρία Geffen Records.

Στις 10 Μαΐου του 1994, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον πρώτο ομώνυμο δίσκο του, γνωστός ως *[[The Blue Album]]*, όπου και σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ενώ κατάφεραν να αποσπάσουν και 4 MTV Video Music Awards. Επίσης, το τραγούδι τους Buddy Holly, που ήταν από αυτόν τον δίσκο, έγινε μεγάλη επιτυχία, ενώ ήταν και στο CD για την εγκατάσταση των Windows 95. Έγινε τέσσερις φορές πλατινένιος στις ΗΠΑ και στον Καναδά και θεωρείται ο δίσκος των Weezer με τις περισσότερες πωλήσεις.

Στο διάστημα 1997-2000 το συγκρότημα διαλύθηκε, ενώ ο Μάικι Ουέλς αποχώρησε από το συγκρότημα και εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική, ενώ αντικαταστάθηκε από τον Σκοτ Σράινερ. Το 2000, το συγκρότημα επέστρεψε στην ενεργό δράση, βγάζοντας τον δεύτερο ομώνυμο δίσκο τους, γνωστό και ως *[[Weezer (άλμπουμ, 2001)|The Green Album]]*, ο οποίος σημείωσε εξίσου μεγάλη επιτυχία με τον πρώτο τους δίσκο.

Το 2005, οι Weezer έβγαλαν τον δίσκο *[[Make Believe]]*, που επίσης σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ενώ έγιναν σχετικά γνωστοί και στην Ελλάδα με το τραγούδι Perfect Situation, που χρησιμοποιήθηκε σε διαφημιστική καμπάνια της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας Vodafone. To 2008, το συγκρότημα έβγαλε τον τρίτο ομώνυμο δίσκο του, γνωστό και ως *[[Weezer (2008)|The Red Album]]* που, όπως και ο αμέσως επόμενος δίσκος, σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

## Δισκογραφία
* ''Weezer'' (1994)
* *[[Pinkerton]]* (1996)
* *[[Weezer (άλμπουμ του 2001)|Weezer]]* (2001)
* *[[Maladroit]]* (2002)
* *[[Make Believe]]* (2005)
* *[[Weezer (2008)|Weezer]]* (2008)
* *[[Raditude]]* (2009)
* *[[Hurley (Weezer)|Hurley]]* (2010)
* *[[Death to False Metal]]* (2010)
* *[[Everything Will Be Alright in the End]]* (2014)
* *[[The White Album]]* (2016)
* *[[The Teal Album]]* (2019)
* *[[The Black Album]]* (2019)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αμερικανικά indie rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Αμερικανικά emo συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Καρβίδιο του βολφραμίου

Το **καρβίδιο του βολφραμίου** είναι καρβίδιο με χημικό τύπο WC. Το μόριό του είναι διατομικό. Είναι ανόργανη ένωση. Η πιο βασική του μορφή είναι μία λεπτή γκρίζα σκόνη, αλλά μπορεί να συμπιεστεί και να διαμορφωθεί σε σχήματα για χρήση σε βιομηχανικά μηχανήματα, εργαλεία, λειαντικά, καθώς και κοσμήματα. Είναι τρεις φορές πιο σκληρό από ότι ο χάλυβας και πυκνότερο από ότι ο χάλυβας και το τιτάνιο. Είναι συγκρίσιμο με το κορούνδιο (Al2O3 ή ζαφείρι) στη σκληρότητα.

Κατηγορία:Καρβίδια
Τελλουριούχο κάδμιο

Το **τελλουριούχο κάδμιο** είναι η κρυσταλλική ένωση που αποτελείται από τελλούριο και κάδμιο. Ο χημικός της τύπος είναι CdTe. Χρησιμοποιείται ως ένα υπέρυθρο οπτικό παράθυρο για ηλιακά κύτταρα. Είναι συνήθως συγκολλημένο με θειούχο κάδμιο για να σχηματίσει μία επαφή pn ηλιακών κυττάρων.
## Εφαρμογές
Το τελλουριούχο κάδμιο είναι ένα πολύ χρήσιμο υλικό στην παρασκευή λεπτών φιλμ ηλιακών κυττάρων. Το λεπτό φιλμ από τελλουριούχο κάδμιο αποδοτικό σχεδιασμό των ηλιακών κυττάρων, αλλά είναι λιγότερο ικανοποιητικό από το ηλιακό κύτταρο του πολυπυριτίου.

Μπορεί να δημιουργήσει κράμα με τον υδράργυρο για να κάνει έναν επιτυχημένο υπέρυθρο ανιχνευτή υλικών. Όταν κάνει κράμα με μικρές ποσότητες ψευδαργύρου δημιουργεί ένα στερεό που ανιχνεύει εξαιρετικά τις ακτίνες-Χ και τις ακτίνες γάμμα.

Χρησιμοποιείται ως υπέρυθρο οπτικό υλικό για τα οπτικά παράθυρα και τους φακούς αλλά έχει μικρή εφαρμογή και λόγω της τοξικότητάς του περιορίζεται τόσο πολύ, ώστε λίγα οπτικά σπίτια θα δουλεύουν με αυτό.

Το τελλουριούχο κάδμιο εφαρμόζεται επίσης και στους ηλεκτρο-οπτικούς ρυθμιστές. Έχει το καλύτερο ηλεκτρο-οπτικό συντελεστή του γραμμικού ηλεκτρο-οπτικού αποτελέσματος ανάμεσα στους II-VI κρύσταλλους (r 41 =r 52 =r 63 =6.8×10 -12 m/V).
## Τοξικότητα
Το τελλουριούχο κάδμιο είναι τοξικό αν καταποθεί, αν εισπνευθεί η σκόνη του ή αν επεξεργασθεί χωρίς τα κατάλληλα γάντια και άλλα προληπτικά μέτρα ασφαλείας. Είναι λιγότερο τοξικό από το στοιχειακό κάδμιο, τουλάχιστον όσον αφορά την οξεία θέση.  Η τοξικότητα δεν είναι αποκλειστικά και μόνο λόγω της περιεκτικότητάς του σε κάδμιο.
## Πηγές
RESCOMPASS

Κατηγορία:Ενώσεις καδμίου
Κατηγορία:Τελλουριούχα
Ονειροπαγίδα (συγκρότημα)

Οι **Ονειροπαγίδα** είναι ελληνικό ποπ/ροκ συγκρότημα.

Το 1998, οι Ονειροπαγίδα κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους *Ασημένια Μέρα*, ενώ ένα χρόνο μετά, το νέο άλμπουμ τους *Μικρά Μυστικά*, ψηφίστηκε δίσκος της χρονιάς από το περιοδικό Ποπ & Ροκ. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς έπαιξαν στο Rockwave Festival, πριν τους Blur. Έχοντας αποκτήσει την φήμη ενός συγκροτήματος που απέδιδε πολύ καλά σε συναυλίες, οι Ονειροπαγίδα υπέγραψαν συμβόλαιο στη Warner music, και το 2000 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ *Μελόντικα*, που περιείχε την επιτυχία *Θυμάμαι κάθε εποχή*. Αυτό ήταν το τελευταίο τους άλμπουμ για χρόνια.

To 2009 επανενώθηκαν, και στις 20 Μαρτίου του ίδιου χρόνου, έδωσαν την πρώτη τους συναυλία μετά από οχτώ περίπου χρόνια. Στην σελίδα τους στο MySpace, έχουν παρουσιαστεί δύο νέα τραγούδια από την επικείμενη δισκογραφική δουλειά.

Ύστερα από 13 χρόνια, το 2013 οι Ονειροπαγίδα κυκλοφόρησαν νέα δισκογραφική δουλειά.

## Δισκογραφία
*1998: *Ασημένια Μέρα*
*1999: *Μικρά Μυστικά*
*2000: *Θυμάμαι Κάθε Εποχή* [cd single]
*2000: *Μελόντικα*
*2001: *Κάπου Αλλού* [cd single]
*2013: *Ονειροπαγίδα*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ονειροπαγίδα στο MySpace

Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Lifehouse

Οι **Lifehouse** είναι εναλλακτικό ροκ συγκρότημα από το Λος Άντζελες.

Ήρθαν στο προσκήνιο το 2001 με την επιτυχία τους *Hanging by a Moment*, από το άλμπουμ *No Name Face*. Γνωστά σινκγλ των Lifehouse ήταν επίσης, τα τραγούδια *You and Me*, *First Time* και *Whatever It Takes*. Οι Lifehouse έχουν πουλήσει πάνω από 15 εκατομμύρια σινκγλ και άλμπουμ σε όλο τον κόσμο.

Λόγος έχει γίνει για το αν οι Lifehouse παίζουν χριστιανική ροκ. Ο Τζέισον Γουέιντ, τραγουδιστής του συγκροτήματος, έχει δηλώσει: "Δεν είμαστε *Χριστιανικό συγκρότημα*, αλλά εγώ είμαι Χριστιανός, και ο μπασίστας είναι Χριστιανός.", ενώ στο περιοδικό Rolling Stone, έχει πει: "Η μουσική μου βασίζεται στα πνευματικά, αλλά δεν θέλουμε να επισημαινόμαστε ως *Χριστιανικό συγκρότημα*."

## Δισκογραφία

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Δρόσος Μανσόλας

Ο **Δρόσος Μανσόλας** (ή Μανσσόλας όπως υπέγραφε σε μερικές επιστολές) (1779 ή 1789 – 1860) από τη Θεσσαλία, ήταν Έλληνας αγωνιστής στην επανάσταση του 1821, Φιλικός και για αρκετά χρόνια πολιτικός στο νεοσυσταθέν ελληνικό κράτος, πληρεξούσιος εκλεγμένος σε πέντε εθνοσυνελεύσεις, υπουργός σε πολλές κυβερνήσεις.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1779 ή το 1789. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Ιένας, στη Γερμανία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, συμμετείχε στον αγώνα για την απελευθέρωση. Έλαβε μέρος στον Άρειο Πάγο της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας
 
το 1821, το προσωρινό όργανο διοίκησης της Στερεάς Ελλάδας. Ήταν πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου
 
το 1821 («εξ Αγράφων και πάσης Θεσσαλίας»)
. 
Το 1823 ήταν Έπαρχος Αθηνών και το 1824 εμφανίζεται ως Έπαρχος Τήνου

. Στη συνέχεια έγινε πληρεξούσιος στην Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης  στην αρχή του 1827 και στη συνέχεια στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας , αλλά και στην Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους, δύο χρόνια αργότερα το 1829. Κατά το 1833 είχε εγκατασταθεί στο Ζητούνι, έχοντας διοριστεί στη θέση του διοικητικού τοποτηρητή (Νομάρχη) Ζητουνίου, Μπουτουνίτσας και Ν.Πατρών. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας, έγινε υπουργός στην Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835 (γραμματέας της Επικρατείας επί των Εσωτερικών) και στην Κυβέρνηση Ρούντχαρτ του 1837  (υπουργός των Εσωτερικών).

Μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου στην οποία έλαβε μέρος, εκλέχθηκε στην Εθνοσυνέλευση του 1843 ως πληρεξούσιος Ζητουνίου και πήρε μέρος στην επαναστατική κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά του 1843 ως υπουργός Οικονομικών 
και στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη του 1844 ως υπουργός επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου και των Οικονομικών. 
Το 1848 έγινε υπουργός επί των Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη. 
Από το 1847 μέχρι το 1856 ήταν γερουσιαστής.

Το 1837 δημοσιεύθηκε το βιβλίο «Αλκιβιάδης» του Μάιζνερ, ελεύθερα μεταφρασμένου από το Γερμανικό, από τον Δρόσο Μανσόλα. Έχουν διασωθεί 18 επιστολές του στο αρχείο του Ιωάννη Κωλέττη οι οποίες βρίσκονται σε ψηφιοποιημένα αντίγραφα στην αρχειακή συλλογή της Ακαδημίας Αθηνών.

Πέθανε στην Αθήνα το 1860.

## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Μ
Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι
Μ
Κατηγορία:Γραμματείς της Επικράτειας επί των Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Λιτόσελο Φθιώτιδας

Το **Λιτόσελο** είναι ορεινός οικισμός του νομού Φθιώτιδας, βόρεια του Σπερχειού και βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού, στις ανατολικές πλαγιές του όρους Τυμφρηστός σε υψόμετρο 740 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Μακρακώμης και έχει πληθυσμό 105 κατοίκους.

Στις 8 Αυγούστου του 1944 το χωριό καταστράφηκε από τους Γερμανούς.

## Πηγές
Αποτελέσματα Μόνιμου Πληθυσμού κατά δημοτική κοινότητα. Αναρτημένο από την Ελληνική Στατιστική Αρχή στις 21 Απριλίου 2023

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κρις Γουντ

Ο **Κρις Γουντ** (αγγλικά: *Christopher Grant Wood*, γεννήθηκε 7 Δεκεμβρίου 1991) είναι διεθνής Νεοζηλανδός ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού και αγωνίζεται τώρα στη Νότιγχαμ Φόρεστ. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 33 γκολ.

## Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της νεοζηλανδικής Waikato, ενώ η σεζόν 2007-08 είχε και 4 συμμετοχές με την επαγγελματική ομάδα του συλλόγου. Ταυτόχρονα συμμετείχε με την Εθνική κάτω των 17 ετών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα όπου πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις με επακόλουθο τη δοκιμή του από την ομάδα της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, η οποία πείσθηκε για τις ικανότητές του και τον απέκτησε. Τον Απρίλιο του 2009 πραγματοποίησε την παρθενική του συμμετοχή στην Πρέμιερ Λιγκ ενώ μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου είχε άλλη μια συμμετοχή.
Με τη λήξη του πρωταθλήματος, που βρήκε την ομάδα του να υποβιβάζεται, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Γουέστ Μπρομ και την επόμενη χρονιά είχε 18 συμμετοχές και ένα γκολ, πανηγυρίζοντας ταυτόχρονα την επιστροφή της ομάδας του στην Πρέμιερ Λιγκ.

Ο Γουντ πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση με την Εθνική ομάδα της Νέας Ζηλανδίας σε φιλική αναμέτρηση που διεξήχθη στις 3 Ιουνίου του 2009 με αντίπαλο την Τανζανία, ενώ ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών που έλαβε χώρα το 2009 έχοντας μία συμμετοχή. Τον Μάιο του 2010 ανακοινώθηκε ως ένας από τους 23 ποδοσφαιριστές που συμπεριλήφθηκαν στην αποστολή της Νέας Ζηλανδίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Νότιας Αφρικής, ενώ με τη συμμετοχή του ως αλλαγή στο 72ο λεπτό της αναμέτρησης της πρώτης αγωνιστικής με τη Σλοβακία, στη θέση του Κρις Κίλεν, έγινε ο νεότερος Νεοζηλανδός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, όντας 18 ετών και 187 ημερών και καταρρίπτοντας ταυτόχρονα το ρεκόρ του Ουίντον Ρούφερ, που κρατούσε από το 1982.
Συνολικά ο Γουντ, μετράει 64 συμμετοχές με την Εθνική Νέας Ζηλανδίας.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


## Πηγές

* Στατιστικά ποδοσφαιριστή.
* Η αποστολή της Νέας Ζηλανδίας για το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής.
* εφημερίδα Sportday,18/6/2010,σελ 43.

Γουντ
Γουντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίλγουολ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρνσλεϊ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νέας Ζηλανδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νέας Ζηλανδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Οξείδιο του καδμίου

Το **οξείδιο του καδμίου** είναι ανόργανη ένωση με τύπο CdO. Κρυσταλλώνεται με στο κυβικό σύστημα, όπως και το χλωριούχο νάτριο, με οκταεδρικά ανιόντα και κατιόντα. Εμφανίζεται φυσικά ως σπάνιο ορυκτό μοντεπονίτης. Το οξείδιο του καδμίου απαντάται σε μορφή άχρωμων ή καφέ κρυστάλλων. Είναι ένας τύπος n ημιαγωγού.

## Παραγωγή και δομή
Επειδή οι ενώσεις του καδμίου βρίσκονται συχνά σε συνδυασμό με μεταλλεύματα ψευδαργύρου, το οξείδιο του καδμίου είναι ένα κοινό υποπροϊόν της παραγωγής ψευδαργύρου. Παράγεται από την καύση στοιχειακού καδμίου στον αέρα. Όταν είναι καθαρό, είναι κόκκινο, αλλά το οξείδιο του καδμίου διατίθεται σε πολλά διαφορετικά χρώματα λόγω της τάσης του να σχηματίζει ελαττωματικές δομές που προκύπτουν από τις κενές θέσεις ανιόντων.

## Κίνδυνοι για την υγεία
Το οξείδιο του καδμίου είναι γνωστό πως είναι καρκινογόνο και η εισπνοή των αναθυμιάσεων ή των ατμών του μπορεί να είναι μοιραία. Πολλές ενώσεις του καδμίου θεωρούνται καρκινογόνες, αφού και το ίδιο το κάδμιο είναι τοξικό.

### Δείτε Επίσης
* Τελλουριούχο κάδμιο
* Θειούχο κάδμιο

## Πηγές
Cadmium_oxide

Κατηγορία:Οξείδια
Κατηγορία:Ενώσεις καδμίου
Στέφανος Κουμανούδης

Ο **Στέφανος Αθ. Κουμανούδης** (1818-1899) ήταν Έλληνας κλασικός φιλόλογος και αρχαιολόγος του 19ου αιώνα και καθηγητής της λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1818, από πλούσια οικογένεια μεγαλεμπόρων. Εξαιτίας διωγμών, η οικογένειά του μετεγκαταστάθηκε στο Βελιγράδι. Μεγάλωσε εκεί, αλλά και στη Σιλίστρα της Βουλγαρίας.  Σπούδασε στη Γαλλία και τη Γερμανία, και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα. Όσο βρισκόταν στο Βερολίνο για τις σπουδές του στο εκεί Πανεπιστήμιο, διακατεχόταν από έντονο ενδιαφέρον για τα γεγονότα που αφορούσαν την Ελλάδα της εποχής καθώς και τη νεοελληνική παιδεία. Πίστευε πως η δημώδης γλώσσα ήταν επιβεβλημένη στην Ελλάδα. Ακόμη θεωρούσε πως οι Σλάβοι δεν αλλοίωσαν το ελληνικό στοιχείο κατά την κάθοδό τους, εξαιτίας της φυσικής συνέχειας της ελληνικής γλώσσας και των διαλέκτων της. Μεταξύ των συμφοιτητών του ήταν ο Ευθύμιος Καστόρχης, ο Ηρακλής Μητσόπουλος, ο Λύσανδρος Καυταντζόγλου και ο Εμμανουήλ Κόκκινος.

Έγινε υφηγητής το 1845, ενώ το 1846 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής της λατινικής φιλολογίας. Προάχθηκε το 1854 σε τακτικό καθηγητή και εκλέχθηκε τέσσερις φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1855-1856, 1866-1867, 1877-1888, 1884-1885).  Αποχώρησε τον Αύγουστο το 1886 μετά από σαράντα χρόνια ενεργής διδασκαλίας. Τα μαθήματα του αφορούσαν την ιστορία των ρωμαϊκών γραμμάτων, τον βίο των Ρωμαίων, την ερμηνεία των Λατίνων ποιητών και συγγραφέων. Ήταν διδάσκαλος του μετέπειτα βασιλιά Γεωργίου Α΄ και της συζύγου του Όλγας. Διετέλεσε γραμματέας της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας επί 36 έτη. Μεταξύ των ανακαλύψεων του, κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Αρχαιολογική Εταιρεία, ήταν η Στοά του Αττάλου, η Βιβλιοθήκη του Αδριανού, το Ολύμπιο, το Θέατρο του Διονύσου, το Δίπυλο, το Ασκληπιείο και ο Κεραμεικός. Ήταν μέλος του Ινστιτούτου της Γαλλίας, της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και της Ακαδημίας του Γκέτινγκεν. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 1899 και κηδεύθηκε μια ημέρα αργότερα.

### Συγγραφικό έργο
Συνέγραψε ανασκαφικές και επιγραφικές δημοσιεύσεις, λεξικά και σχολιασμένες εκδόσεις κλασσικών έργων και μετέφρασε σερβικά λαϊκά τραγούδια  καθώς και έργα του Βολταίρου.  Το ημερολόγιό του διασώθηκε και μετεγράφη από τον δισέγγονό του, τον επίσης φιλόλογο και επιγραφολόγο Στέφανο Ν. Κουμανούδη,  και εκδόθηκε το 1980. Ακόμη, εμπλούτισε και μετέφρασε το λεξικό λατινικών του Ερρίκου Ουλερίχου (Heinrich N. Ulrichs), ενώ το 1883 συνεισέφερε στην επανέκδοση της *Αρχαιολογικής Εφημερίδας*, ενώ από το 1861 έως το 1863 εξέδιδε το ιστορικό περιοδικό *Φιλίστωρ*. Επίσης, εξέδιδε μαζί με τον Ευθύμιο Καστόρχη το περιοδικό *Αθήναιον*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στέφανος Κουμανούδης - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Επιγραφολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Αθανάσιος Ρουσόπουλος

Ο **Αθανάσιος Ρουσόπουλος** (Βογατσικό Καστοριάς, 1823 - 1 Δεκεμβρίου 1898), ήταν Έλληνας καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα, φιλόλογος, αρχαιολόγος, και εξέχουσα φυσιογνωμία των ελληνικών γραμμάτων.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βογατσικό της Καστοριάς το 1823. Σχολείο αρχικά πήγε στην Κωνσταντινούπολη και ύστερα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και δίδαξε επί τετραετία. Το 1847 πήγε στη Γερμανία, υπότροφος του Βελλιείου κληροδοτήματος όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, Βερολίνου, και Γκέτιγκεν, φιλολογία και αρχαιολογία.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1853 όπου και διορίστηκε καθηγητής της φιλολογίας στο Α' Γυμνάσιο Πατρών και το επόμενο έτος έκτακτος καθηγητής και αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο, όπου το 1860 ανέλαβε τακτικός. Ως καθηγητής της ελληνικής γλώσσας δίδαξε επί εικοσιτέσσερα χρόνια στη Ριζάρειο Σχολή. Δίδαξε επίσης στο Πολυτεχνείο περί του βίου των αρχαίων Ελλήνων. 

Παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο και ασχολήθηκε αποκλειστικά με φιλολογικές και αρχαιολογικές μελέτες. 

Απεβίωσε την 1η Δεκεμβρίου 1898.

Παντρεύτηκε τη Λουίζα Murray και απέκτησε 9 παιδιά, μεταξύ των οποίων τον Όθωνα, ιδρυτή της Εμπορικής Ακαδημίας, μετέπειτα ΑΣΟΕΕ, τον Ρούσσο, καθηγητή της ελληνικής στην Ακαδημία ξένων γλωσσών στη Βουδαπέστη και διαδέχτηκε τον Χριστομάνο ως καθηγητής των ελληνικών της αυτοκράτειρας Σίσσυ της Αυστρίας, και τη Βέρθα, η οποία ασχολήθηκε με μεταφράσεις από τα γερμανικά και τα ιταλικά (εκδ. Ελευθερουδάκη) και επίσης εξέδωσε τους μύθους του Αισώπου στη Νέα ελληνική και συνέγραψε το βιβλίο "Η τροφή του αρρώστου".

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* Πανδέκτης, Αθανάσιος Ρουσόπουλος

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Ουνμπιέννιο

**Ουνμπιέννιο** είναι το προσωρινό όνομα που δόθηκε από την IUPAC στο υποθετικό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 129 και προσωρινό σύμβολο Ube. Αυτό το στοιχείο της 8ης περιόδου του περιοδικού πίνακα ανήκει στη σειρά των υπερακτινιδών και θα αποτελέσει μέλος των στοιχείων-g.

Κατηγορία:Χημικά στοιχεία
Νικόλαος Θεοχάρης

Ο **Νικόλαος Θεοχάρης** (1793-1867) ήταν Έλληνας πολιτικός που είχε διατελέσει υπουργός σε πέντε κυβερνήσεις από το 1834 έως το 1862.

## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την Καστοριά και την Έδεσσα, από οικογένειες εμπόρων. Σπούδασε στην Λειψία νομικά και πολιτικές επιστήμες. Επί Καποδίστρια διετέλεσε έφορος της στρατιωτικής και ναυτικής γραμματείας και μέλος της πολιτογραφικής επιτροπής.
Διετέλεσε επίσης υπουργός επί των Οικονομικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου του 1833, στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη του 1834 και στην Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835. Στην Κυβέρνηση του Όθωνα, είχε τη θέση του υπουργού επί των Εσωτερικών, των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως μετά το 1939. Από το 1855 έως το 1863 ήταν Γενικός Επίτροπος Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Το 1862 πήρε τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης και Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κολοκοτρώνη.

Ήταν νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας, γενικός επίτροπος της Επικρατείας, και εκτός αυτού, ιδρυτικό μέλος της αρχαιολογικής εταιρείας. Πέθανε το 1867.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Διατελέσαντες Γενικοί Επίτροποι Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ανακτήθηκε 19 Ιουνίου 2010
* 
* 

Κατηγορία:Γραμματείς της Επικράτειας επί των Οικονομικών
Θ
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Θ
Θ
Γεώργιος Πετροπουλάκης

Ο **Γεώργιος Πετροπουλάκης** ήταν Έλληνας βουλευτής του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ράχη Γυθείου Μάνης το 1852. Η καταγωγή του ήταν από σημαντική οικογένεια της Μάνης. Πατέρας του ήταν ο συνταγματάρχης Λεωνίδας Πετροπουλάκης, παππούς του ήταν ο γερουσιαστής και βουλευτής Δημήτριος Πετροπουλάκης.

Σε ηλικία δεκαπέντε χρονών πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην Κρητική επανάσταση από το 1866 - 1869. Πολέμησε επίσης και στη Γαλλία στον μεγάλο πόλεμο του 1870, και στην Ισπανία, όπου και πληγώθηκε βαριά. Νοσηλεύτηκε στην Πορτογαλία, και αφού θεραπεύτηκε επέστρεψε στην Ελλάδα το 1875.

Στα πολιτικά αναμείχτηκε το 1885 και έθεσε υποψηφιότητα έχοντας αντίπαλο τον πατέρα του. Εκλέχτηκε το 1887, και συνέχισε από τότε να εκλέγεται επί σειρά βουλευτικών περιόδων.

Το 1895 οδήγησε επίλεκτο σώμα διακοσίων Μανιατών και άλλων, και με ένα πυροβόλο από την εκπαιδευτική φρεγάτα των δοκίμων κατέβηκε στην Κρήτη και ξανά πολέμησε. Στη μάχη της Κοξαρέ ανάγκασε τους Τούρκους να εγκαταλείψουν το φρούριο.

Πέθανε γύρω στο 1910.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Πετροπουλάκης - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών
Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
Αλέξανδρος Βυζάντιος

Ο **Αλέξανδρος Βυζάντιος** (14 Ιουλίου 1841 - 28 Δεκεμβρίου 1898) ήταν Έλληνας πολιτικός δημοσιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο στις 14 Ιουλίου του 1841. Πατέρας του ήταν ο Σκαρλάτος, και μεγαλύτερος αδελφός του ο Αναστάσιος.

Άρχισε να δημοσιογραφεί από την εφηβική του ηλικία. Ασχολήθηκε με την ποίηση, παίρνοντας μέρος στον Βουτσιναίο διαγωνισμό, στον οποίο και βραβεύτηκε για το ποίημά του «Σωκράτης και Αριστοφάνης». Αποτελούσε ενεργό μέλος της τότε αποκαλούμενης «χρυσής νεολαίας», η οποία συνετέλεσε πολύ στον εκθρονισμό τον Όθωνα. Μεταμέλησε όμως αργότερα πικρά και θρήνησε τον θάνατο του εξόριστου βασιλιά στην «Νέα Ημέρα» με άρθρο βαρυσήμαντο.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο και μετά πήγε το 1864 στην Λειψία, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1866. Από εκεί πήγε στην Τεργέστη και συνεργάστηκε στην «Ημέρα» μαζί με τον αδερφό του Αναστάσιου. Έγινε διευθυντής και ιδιοκτήτης της εφημερίδας αυτής το 1875 και την μετονόμασε σε «Νέα Ημέρα». Η εργασία του στην εφημερίδα αυτή ήταν τεράστια. Κάθε εβδομάδα έγραφε και καλλιτεχνούσε μόνος του όλα τα άρθρα από την εβδομαδιαία επιθεώρηση ως την παγκόσμια πολιτική κίνηση. Μιλούσε Γερμανικά, Ιταλικά, Γαλλικά, Αγγλικά, και Ρωσικά και παρακολουθούσε όλο τον Ευρωπαϊκό τύπο, μεταφράζοντας τις κυριότερες ειδήσεις.

Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 1898 στην Αθήνα, όπου για τελευταία φορά είχε επιστρέψει λίγο πιο πριν λόγω της σοβαρά κλονισμένης υγείας του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αλέξανδρος Βυζάντιος - Βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Μάξιμος Πλανούδης

Ο **Μάξιμος Πλανούδης** (1260-1305) ήταν Βυζαντινός λόγιος μοναχός, συγγραφέας και λατινιστής με σημαντικό θεολογικό και φιλολογικό έργο.

## Βιογραφικό

[μικρογραφία|Χάρτης του 14ου αιώνα που απεικονίζει την Βρετανία, ο Πλανούδης δημιούργησε τον χάρτη αυτό βασιζόμενος σε παλαιότερο του [Κλαύδιος Πτολεμαίος|Κλαύδιου Πτολεμαίου]]

Γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Βιθυνίας γύρω στο 1260 και δίδαξε στη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη. Αρχικά τάχθηκε υπέρ της ένωσης των Εκκλησιών και υποστήριξε τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο, που ακολούθησε ενωτική πολιτική. Όμως μετά το θάνατο εκείνου και την άνοδο στον θρόνο τού Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, ο οποίος ήταν κατά της Ένωσης, ο Μάξιμος Πλανούδης συντάχθηκε με τους ανθενωτικούς και έγραψε μια πραγματεία (*Κατά Λατίνων συλλογισμοί περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος*) κατά της προσθήκης και της θεολογίας του *[[Filioque]]*. Την περίοδο εκείνη δεν ήταν σπάνιο υποστηρικτές της μιας ή της άλλης πλευράς στο θέμα της ένωσης των Εκκλησιών να αλλάζουν πλευρά. Εκτός της παραπάνω πραγματείας ο Πλανούδης έγραψε έναν λόγο *Περί πίστεως*, ύμνους, κανόνες, εγκώμια αγίων, κ.α. Ο Πλανούδης ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως γραφέας και αντιγραφέας χειρογράφων στο Αυτοκρατορικό Παλάτι, στο οποίο αργότερα κατείχε υψηλή θέση παρά τη νεαρή ηλικία του.

Ο Πλανούδης ήταν κάτοχος ευρύτατης παιδείας, κάτι που φαίνεται από ολόκληρο το έργο του· από την αλληλογραφία του με τον αστρονόμο Μανουήλ Βρυέννιο προκύπτει μεταξύ άλλων, ότι ο Πλανούδης είχε και σημαντικές γνώσεις αστρονομίας.

## Φιλολογικό έργο
[μικρογραφία|Η πρώτη σελίδα της [ανθολογία του Πλανούδη|ανθολογίας του Πλανούδη από χειρόγραφο του 1300]]
Σημαντικότερο όμως ήταν το φιλολογικό του έργο. Έγραψε μεταξύ άλλων:
* *Περί γραμματικής*
* *Περί συντάξεως*
* *[[Ανθολογία του Πλανούδη|Ανθολογία διαφόρων επιγραμμάτων]]* (αποκαλούμενη τώρα *Ανθολογία του Πλανούδη* ή *Anthologia Planudea*, μια συλλογή 2.400 επιγραμμάτων σε 15.000 στίχους, βασισμένη σε αντίγραφα της Ανθολογίας του Κεφαλά, γνωστή μετά την πρώτη έντυπη έκδοσή της το 1494 ως Anthologia Graeca
* σχόλια σε έργα της κλασσικής ελληνικής γραμματείας (του Ησίοδου, του Σοφοκλή, του Αριστοφάνη, του Θουκυδίδη κ.α.)
* *Ψηφοφορία κατ' Ινδούς* με το οποίο εισήγαγε στο Βυζάντιο για πρώτη φορά τα αραβικά αριθμητικά ψηφία.

Επίσης, μετέφρασε από τα λατινικά έργα του Κάτωνα, του Οβίδιου, του Κικέρωνα κ.α. καθώς και το έργο του Αυγουστίνου *Περί της Αγίας Τριάδος* (De Trinitate) που προκάλεσε πολλές θεολογικές συζητήσεις.

Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη βιογραφία του Αισώπου (14ο αι.).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ. 42

## Βιβλιογραφία
* Σπυρίδων Λαμπρος, «Επιστολή Μαξίμου του Πλανούδη περί μεμβρανών», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ.Β, σελ.62-64

Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Νικομήδεια
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί μαθηματικοί
Κωνσταντίνος Μεταξάς Βοσπορίτης

Ο **Κωνσταντίνος Μεταξάς Βοσπορίτης** (1858-1908) ήταν Έλληνας γεωπόνος, βοτανολόγος και λογοτέχνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βαφειοχώρι (Μπογιατζήκιοϊ) του Βοσπόρου το 1858. Βοσπορίτης ήταν ψευδώνυμο που πήρε από την καταγωγή του. Ασχολήθηκε με τη γεωπονία και τη βοτανολογία, αποκτώντας διεθνή φήμη. Για δέκα χρόνια δούλεψε ως διευθυντής στα κτήματα του Ζαρίφη στη Βαγδάτη και στη συνέχεια έγινε συνέταιρος. Συνεργάστηκε με επιστημονικές εταιρείες και με τα επιστημονικά έντυπα *Journal d’ agriculture pratique*, *Revue Horticole*, *Revue des Sciences naturelles*. Έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Εγκλιματίσεως της Γαλλίας που του απένειμε το μετάλλιο Α’ τάξεως. Η παρισινή Ακαδημία Επιστημών τον τίμησε δίνοντας το όνομα του σε μια τρούφα της οικογένειας Terfeziaceae και σε ένα άνθος του γένους Scabiosa, το οποίο εισήγαγε πρώτος στην Ευρώπη. Για το έργο του ανακηρύχθηκε Ιππότης του Σταυρού του Σωτήρος και Ταξιάρχης του Μεδζητιέ. Πέθανε το 1908 στο Γκαλάτσι της Ρουμανίας.
## Συγγράμματα

Στη χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε με την πεζογραφία. Δημοσίευσε ταξιδιωτικές εντυπώσεις και διηγήματα σε λογοτεχνικά έντυπα (Εβδομάς, Ακρόπολις Φιλολογική, Παρνασσός, Εθνικόν Ημερολόγιον Σκόκου). Η συλλογή διηγημάτων του *Σκηναί της ερήμου* προλογίστηκε από τον Ροΐδη, ο οποίος επαίνεσε το έργο λόγω της πρωτοτυπίας του θέματος του, καθώς μέχρι τότε τα περισσότερα διηγήματα είχαν ως θέμα την ελληνική αγροτική ζωή. Το 1904 εξέδωσε άλλη μια συλλογή με τίτλο *Υπό την σκιάν των φοινίκων*.

## Πηγές
* Βιογραφία από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
* 

Κατηγορία:Έλληνες βοτανολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Ιωάννης Κίνναμος

Ο **Ιωάννης Κίνναμος** ήταν Βυζαντινός ιστορικός αριστοκρατικής καταγωγής.

Έζησε το 12ο αιώνα και έλαβε διάφορα αξιώματα την περίοδο που αυτοκράτορας ήταν ο Μανουήλ ο Α' ο Κομνηνός(1143-1180). Υπήρξε *βασιλικός γραμματικός* του αυτοκράτορα και τον ακολούθησε σε πολλές εκστρατείες. Μετά το θάνατο του Μανουήλ ο Κίνναμος έγραψε το έργο *«Επιτομή των κατορθωμάτων»* που είναι η ιστορία της περιόδου που στο θρόνο του Βυζαντίου ήταν ο Μανουήλ ο Α'.   

Η *«Επιτομή των κατορθωμάτων»* αποτελεί πολύτιμη πηγή για το 12ο αιώνα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, παρόλο το διθυραμβικό ύφος του Κίνναμου, καθώς βασίστηκε σε πλούσιο αρχειακό υλικό, προσωπικές αφηγήσεις και προσωπικές εμπειρίες και είναι φανερή η πρόθεση του συγγραφέα να είναι αντικειμενικός. 

Ο Κίνναμος έγραψε επίσης λόγο προς αυτοκράτορα της δυναστείας των Αγγέλων με τίτλο *"«Ηθοποιία»"*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.28

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Θεόδωρος Υψηλάντης

Ο **Θεόδωρος Υψηλάντης** (1881 - 1943) ήταν Έλληνας πολιτικός.
## Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν γιος του Γρηγορίου Υψηλάντη και της Ελένης Σίνα. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Υψηλάντηδων και ήταν εγγονός του Γρηγορίου Υψηλάντη, στρατηγού και αδερφού των Δημήτριου και Αλέξανδρου Υψηλάντη ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Σίμωνος Σίνα. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και την περίοδο 1914 - 1917 διετέλεσε σταυλάρχης των Βασιλικών Ανακτόρων ενώ υπήρξε και ο ιδρυτής της Ένωσης Ελλήνων Φασιστών. Κατά την διάρκεια των Νοεμβριανών υποστηρίζεται ότι από την οικία του προήλθαν πυροβολισμοί που έπληξαν την παρακείμενη οικία του Εμμανουήλ Μπενάκη. Ο ίδιος ο Υψηλάντης διώχθηκε από το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών με την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας εναντίον του Μπενάκη αλλά αθωώθηκε. 

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1943. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Μιλτιάδου Λεβίδη, κόρη της Οικογένειας Λεβίδη και δεν είχε παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Θεοδωρος
Κατηγορία:Οικογένεια Λεβίδη
Κατηγορία:Φασίστες
Σαρκοφάγο

thumb|Τα λιοντάρια είναι υποχρεωτικά σαρκοφάγα καταναλώνοντας μόνο σάρκα των ζώων για τις διατροφικές τους ανάγκες
**Σαρκοφάγος** είναι ένας οργανισμός που αποκομίζει τις ενεργειακές και θρεπτικές του ανάγκες από διατροφή που αποτελείται κυρίως ή αποκλειστικά από ζωικό ιστό, είτε μέσω της θήρευσης είτε μέσω της πτωματοφαγίας. Τα ζώα που εξαρτώνται αποκλειστικά από τη σάρκα των ζώων για τις ανάγκες τους σε θρεπτικά συστατικά ονομάζονται υποχρεωτικά σαρκοφάγα, ενώ εκείνα που καταναλώνουν και μη ζωικά τρόφιμα ονομάζονται περιστασιακά σαρκοφάγα. Τα παμφάγα καταναλώνουν επιπλέον και ζωική και μη ζωική τροφή, εξαιρουμένου του γενικότερου ορισμού, δεν υπάρχει σαφώς καθορισμένη αναλογία φυτικού προς ζωικού υλικού που θα διέκρινε ένα περιστασιακό σαρκοφάγο από ένα παμφάγο. Ένα σαρκοφάγο στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, που δεν θηρεύεται από άλλα ζώα, ονομάζεται κορυφαίο αρπακτικό.

Τα σαρκοφάγα μπορούν εναλλακτικά να ταξινομηθούν ανάλογα με το ποσοστό κρέατος στη διατροφή τους. Η διατροφή ενός υπερσαρκοφάγου αποτελείται από περισσότερο από 70% κρέας, ενός μεσοσαρκοφάγου από 30-70% και ενός υποσαρκοφάγου λιγότερο από 30%, με το υπόλοιπο να αποτελείται από μη ζωικά τρόφιμα όπως καρπούς, άλλα φυτικά υλικά ή μύκητες.

## Παραπομπές
Ιωάννης Σφακιανάκης

Ο **Ιωάννης Σφακιανάκης** (1848-28 Νοεμβρίου 1924) ήταν Έλληνας πολιτικός και Πρόεδρος της Επαναστατικής Συνελεύσεως Κρητών στην Κρητική Επανάσταση του 1878. 

Υπήρξε το κύριο πρόσωπο των πολιτικών πραγμάτων της Κρήτης από το 1878 μέχρι την Επανάσταση του Θερίσου το 1905.

## Βιογραφικό
Ο Ιωάννης Σφακιανάκης γεννήθηκε στο Βραχάσι Μεραμβέλλου. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Σφακιανάκη, ο οποίος ήταν αρχηγός των έξι Ανατολικών Επαρχιών της Κρήτης. 

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έπειτα στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης όπου εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού. Διετέλεσε ιατρός του Χριστιανικού Νοσοκομείου Ηρακλείου και πρόεδρος του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Ηρακλείου, με πλούσια δράση.

Χρημάτισε βουλευτής σε πολλές και επανειλημμένες περιόδους και διακρίθηκε για τη ρητορική του ικανότητα. Συνεργάστηκε με την ελληνική εφημερίδα του Ηρακλείου μετά την επανάσταση του 1878. Πήρε μέρος στις επαναστάσεις του 1896 και 1897 και η δράση του έγινε γνωστή. Υπήρξε κύριος διαπραγματευτής της Σύμβασης της Χαλέπας (1878), πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Κρητών (1897-98), πρόεδρος του Εκτελεστικού (1898), και πρώτος πρόεδρος της Βουλής των Κρητών (1899). Υποστήριξε την Επανάσταση στο Θέρισο το 1905. 

Με ομιλία του στο Ηράκλειο στις 21 Μαρτίου 1905 έστρεψε την πλάστιγγα των πραγμάτων υπέρ του Ελευθερίου Βενιζέλου. 

Λόγω εκτράχυνσης των πολιτικών παθών, εγκατέλειψε την πολιτική και ανέλαβε διευθυντής της Τράπεζας Κρήτης στο Ηράκλειο.

Υπήρξε πατριώτης και μετριόφρων πολιτικός, χαρισματικός ρήτορας και εχθρός του πολιτικού φατριασμού.

Πέθανε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 1924 και τιμήθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων.

Τιμήθηκε από την Κρητική Πολιτεία με τη διάκριση του Αγωνιστή Α’ Τάξεως.

## Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την κόρη του Μίνωα Καλοκαιρινού, Μαρία, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Έλλη, που πέθανε μικρή, και τον Κωνσταντίνο, που διακρίθηκε ως μουσικός.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Κρητική Πολιτεία
Κωνσταντίνος Νικολάου

:*Για τον βουλευτή και ευρωβουλευτή με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε [[Κωνσταντίνος Β. Νικολάου]]*.

Ο **Κωνσταντίνος Νικολάου** (1870 - 1939) ήταν Έλληνας βαθύφωνος του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1870. 

Σπούδασε στο Ωδείο της Αθήνας και πήγε στο Παρίσι, όπου αναδείχτηκε η σπάνια ποιότητα της φωνής του. 
αριστερά|μικρογραφία|Ο Νικολάου π. 1920
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1939.
## Πηγές
* Κωνσταντίνος Νικολάου - Βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες βαθύφωνοι
Κατηγορία:Μουσική-επέκταση
Μαγιούμι Ιιζούκα

Η **Μαγιούμι Ιιζούκα** (, *Iizuka Mayumi*· Τόκιο, 3 Ιανουαρίου 1977) είναι Ιαπωνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός ανιμέ. Είναι μέλος του Gekidan Wakakusa και Tokuma Japan Communications.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμ
# Kataomoi (''ιαπωνικά'': かたおもい), 1997
# Mint to Kuchibue (*ιαπωνικά*: ミントと口笛), 1998
# so loving, 1999
# AERIS, 2000
# Himawari (*ιαπωνικά*: ひまわり), 2001
# Niji no Saku Basho (*ιαπωνικά*: 虹の咲く場所), 2002
# SMILE×SMILE, 2003 - Παράγεται με Τόρη Γιοχανσον, ένας Σουηδός μουσικός
# ∞infinity∞, 2004
# mine, 2005
# 10LOVE, 2006
# Crystal Days, 2007
# Stories, 2008
# Fight!!, 2009
# Kimi e... (*ιαπωνικά*: 君へ。。。), 2009

### Μίνι άλμπουμ
# Fly Ladybird fly, 1998 
# 23degrees。, 2004 
# Purezento (*ιαπωνικά*: プレゼント), 2005

### Συλλογές
# berry best, 2001
# BESTrawberry, 2005

### Σινγκλς
# Akuseru (*ιαπωνικά*: アクセル), 1997
# love letter, 1999
# caress/place to be, 2000
# My wish, 2000
# Yasashi Migite (*ιαπωνικά*: やさしい右手), 2002
# Koi no Iro (*ιαπωνικά*: 恋の色), 2002
# Kikaseteyo Kimi no Koe (*ιαπωνικά*: 聴かせてよ君の声), 2002
# Pure♡, 2003
# amulet, 2004
# TRUST - Kimi to Aruku Mirai - (*ιαπωνικά*: TRUST～君と歩く未来～), 2011

## Φιλμογραφία
### Ανιμέ
**Έντονους χαρακτήρες** είναι ηρωίδες.
* The Vision of Escaflowne - Yukari και Princess Millerna
* Escaflowne, A Girl in Gaea - Sora
* Magic User's Club - **Nanaka Nakatomi**
* Tenchi in Tokyo - **Sakuya Kumashiro**
* Gate Keepers - Reiko Asagiri
* Fancy Lala - Anna Nozaki
* Kanon - **Makoto Sawatari**
* Angelic Serenade (γνωστός και ως Tenbatsu! Angel Rabbie) - Lasty Farson
* Πόκεμον - **Kasumi**, Pippi και Pixie
* Sorcerous Stabber Orphen - **Cleao**
* Princess Nine - Yoko Tokashiki
*  - **Akari Mizushima**
* Mega Man Legends, *[[Marvel vs. Capcom 2]]* και *[[Namco x Capcom]]* - **Tron Bonne**
* Nagasarete Airantō - Panako 
* ToHeart - Aoi Matsubara
* Star Ocean EX - **Rena Lanford**
* UFO Ultramaiden Valkyrie - Raine
* Futari wa Pretty Cure - Yuka Odajima
* Fresh Pretty Cure! - Miyuki

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Επίσημο Blog 

Κατηγορία:Ιάπωνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Ιάπωνες ηθοποιοί
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1848

Η **Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1848** (Οκτώβριος 1848 - Δεκέμβριος 1849),  αντικατέστησε την Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη η οποία είχε υποβάλει την παραίτησή της ήδη από τα μέσα Αυγούστου 1848.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρωθυπουργός» ή και («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* : Κωνσταντίνος Κανάρης

* «*Επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου* γραμματεύς της Επικράτειας»: Κωνσταντίνος Θ. Κολοκοτρώνης
:  λόγω του θανάτου του Κολλίνου Κολοκοτρώνη, ο Αναστάσιος Λόντος ανέλαβε στις 13 - 1 - 1949, το υπουργείο (ΦΕΚ Α4/1849)
: - αντικαταστάθηκε προσωρινά  την 1 - 3 - 1849 από τον Γεώργιο Ράλλη
: - αντικαταστάθηκε στις 17 - 7 - 1849 από τον Γεώργιο Γλαράκη
* «*Επί των Εσωτερικών* γραμματεύς της Επικράτειας»: Αναστάσιος Λόντος
: - αντικαταστάθηκε στις 13 - 1 - 1849 από τον Γεώργιο Γλαράκη
: - μετακινήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών και αντικαταστάθηκε στις 17 - 7 - 1849 από τον Δημήτριο Χρηστίδη
: - αντικαταστάθηκε στις 28 - 7 - 1849 από τον Λυκούργο Κρεστενίτη (ΦΕΚ Α27/1849)
* «*Επί των Οικονομικών* γραμματεύς της Επικράτειας»: Δημήτριος Βούλγαρης (ορκίστηκε στις 15/10)
: - αντικαταστάθηκε στις 17 - 7 - 1849 από τον Λυκούργο Κρεστενίτη
: - αντικαταστάθηκε στις 28 - 7 -1849 από τον Ζηνόβιο Βάλβη (ΦΕΚ Α27/1849)
* «*Επί των Στρατιωτικών* γραμματεύς της Επικράτειας»:  Αναστάσιος Μαυρομιχάλης
: - αντικαταστάθηκε στις 17 - 7 - 1849 από τον Κίτσο Τζαβέλλα
* «*Επί της Δικαιοσύνης* γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεώργιος Α. Ράλλης
: - αντικαταστάθηκε στις 17 - 7 - 1849 από τον μέχρι τότε βουλευτή Ιωάννη Αντωνόπουλο
* «*Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως* γραμματεύς της Επικράτειας»: Δημήτριος Καλλιφρονάς
* «*Επί των Ναυτικών* γραμματεύς της Επικράτειας»: Κωνσταντίνος Κανάρης

## Κυβερνητικό έργο
Τον Μάρτιο του 1849 ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την δημιουργία «Διοικητικής Αστυνομίας» η οποία συμπεριέλαβε και τις διευθύνσεις Αγορανομίας και Αγροφυλακής - στους δήμους Αθήνας και Πειραιά. Αστυνομικά καθήκοντα ασκούσαν μέχρι τότε οι δημοτικοί υπάλληλοι, ενώ με το νέο νομοσχέδιο, τη διεύθυνση της Αστυνομίας αναλάβει ιδιαίτερη δημόσια υπηρεσία, υπαχθείσα στο υπουργείο των Εσωτερικών.  Παράλληλα, δημιουργήθηκαν και τέσσερα αστυνομικά τμήματα στην Αθήνα και ένα στον Πειραιά.

## Αναφορές


1848 10
Κατηγορία:1848
1