open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χουσεΐν Χιλμί Πασάς

δεξιά|μικρογραφία|271x271εσ| Μια φωτογραφία του Χουσεΐν Χιλμί Πασά.
Ο **Χουσεΐν Χιλμί Πασάς** (, ) (1 Απριλίου 1855-1922) ήταν Οθωμανός πολιτικός και αυτοκρατορικός διοικητής. Ήταν δύο φορές ο Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περίπου την περίοδο της Δεύτερης Συνταγματικής Εποχής. Υπήρξε επίσης μία φορά πρόεδρος της Τουρκικής Ερυθράς Ημισελήνου.

Ο Χουσεΐν Χιλμί ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους Οθωμανούς διοικητές στα εκρηκτικά Βαλκάνια των αρχών του 20ου αιώνα και έγινε ο Γενικός Επιθεωρητής της Οθωμανικής Μακεδονίας από το 1902 έως το 1908, Υπουργός Εσωτερικών από το 1908 έως το 1909 και πρέσβης στην Αυστροουγγαρία από το 1912 έως το 1918. Συχνά θεωρείται, μαζί με τον Αχμέτ Ριζά και τον Χασάν Φεχμί Πασά, ως έναν από τους κορυφαίους πολιτικούς που ενθάρρυναν και προώθησαν τον περαιτέρω προοδευτισμό.

## Βιογραφία
Ο Χουσεΐν Χιλμί γεννήθηκε το 1855 στη Λέσβο και ήταν ελληνικής καταγωγής, με έναν πρόγονό του να έχει προσηλυτιστεί στο Ισλάμ. Έκανε τις κύριες σπουδές του στη Λέσβο και έμαθε άπταιστα γαλλικά σε νεαρή ηλικία. Ξεκίνησε ως υπάλληλος στην οθωμανική κρατική δομή και ανέβηκε σταδιακά στη σκάλα της ιεραρχίας, όπου έγινε κυβερνήτης της Άδανα το 1897 και του Βιλαετιού της Υεμένης το 1902. Την ίδια χρονιά, το 1902, διορίστηκε Γενικός Επιθεωρητής με ευθύνη σχεδόν όλων των βαλκανικών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκείνη την εποχή, δηλαδή των βιλαετιών της Θεσσαλονίκης, του Κοσσυφοπεδίου και του Μοναστηρίου.

Μετά την αποκατάσταση του οθωμανικού συντάγματος το 1908, διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών και στη συνέχεια υπηρέτησε ως Μεγάλος Βεζίρης, αρχικά μεταξύ 14 Φεβρουαρίου 1909 και 13 Απριλίου 1909 υπό τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και, στη συνέχεια, επανακαταλαμβάνοντας τη θέση από τον Αχμέτ Τεφίκ Πασά ένα μήνα αργότερα, μεταξύ 5 Μαΐου 1909 και 28 Δεκεμβρίου 1909. Ως εκ τούτου, στον πρώτο του βεζιράτο, ήταν ο τελευταίος Μεγάλος Βεζίρης του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Η πρώτη θητεία του διακόπηκε ξαφνικά λόγω του περιστατικού της 31ης Μαρτίου (το οποίο συνέβη στην πραγματικότητα στις 13 Απριλίου), όταν για λίγες μέρες, αντιδραστικοί απολυταρχικοί και ισλαμιστές φονταμενταλιστές ανέλαβαν τον έλεγχο της οθωμανικής κυβέρνησης στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την άφιξη ενός στρατού από τη Θεσσαλονίκη που κατέστειλε την απόπειρα ανταγωνισμού.

Μετά τη δεύτερη θητεία του ως Μεγάλος Βεζίρης υπό τον Μωάμεθ Ε΄, ο Χουσεΐν Χιλμί Πασάς υπηρέτησε ως Υπουργός Δικαιοσύνης στο επόμενο υπουργικό συμβούλιο του Αχμέντ Μουχτάρ Πασά. Τον Οκτώβριο του 1912, στάλθηκε στη Βιέννη ως Οθωμανός πρέσβης στην Αυστροουγγαρία, μια θέση που κατείχε μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Λόγω προβλημάτων υγείας, παρέμεινε στη Βιέννη μέχρι το θάνατό του το 1922. Θάφτηκε στο Μπεσίκτας της Κωνσταντινούπολης.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
* Ελληνόφωνοι Μουσουλμάνοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αξιωματούχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί κυβερνήτες της Υεμένης
Κατηγορία:Μέλη της Γερουσίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αιμίλιος Ζαχαρέας

Ο **Αιμίλιος Ζαχαρέας** (Αθήνα, 13 Απριλίου 1935 - 21 Ιανουαρίου 2023) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, γνωστός για τις μελέτες του σε ζητήματα της οικονομίας και της πολιτικής, καθώς επίσης για την έντονη συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες από την εποχή του 1-1-4 μέχρι σήμερα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Απριλίου 1935.

Αποφοίτησε το 1952 από το Β’ Γυμνάσιο Αρρένων.

Τη δεκαετία του 60 ήταν μέλος σπουδάζουσας νεολαίας ΕΔΑ. 

Τον Ιούλιο του 1962, ο ίδιος και ο Θανάσης Τσιώκος, μέλη της νεολαίας της ΕΔΑ, αποφασίζουν να ανεβάσουν στην Ακρόπολη –εσαεί σύμβολο ελευθερίας- μια σημαία ελληνική με τον αριθμό 114.

Υπήρξε μέλος της Κ.Ε του ΚΚΕ Εσωτερικού, του εκτελεστικού γραφείου της Ε.ΑΡ, και της πολιτικής γραμματείας του ενιαίου Συνασπισμού. Διετέλεσε γενικός γραμματέας εμπορίου στη κυβέρνηση Τζανετάκη.

Δημοσίευσε ικανό αριθμό βιβλίων, άρθρων, μελετών και δίδαξε σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια. 

Υπήρξε για πολλά χρόνια συνεργάτης του Ινστιτούτου Γκράμσι της Ρώμης και έχει τιμηθεί από διεθνείς οργανισμούς για το έργο του.

Κόρη του είναι η δημοσιογράφος και τηλεπαρουσιάστρια Μάρα Ζαχαρέα

Απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 2023, σε ηλικία 87 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Τζεβντέτ Σουνάι

Ο **Τζεβντέτ Σουνάι** (, 10 Νοεμβρίου 1899 &#x2013; 22 Μαΐου 1982) ήταν τούρκος πολιτικός και αξιωματικός του στρατού, ο οποίος υπηρέτησε ως ο πέμπτος Πρόεδρος της Τουρκίας από το 1966 έως το 1973.

## Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία
Ο Σουνάι γεννήθηκε το 1899 στην Τραπεζούντα, στην βορειοανατολική Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αφού ολοκλήρωσε τις βασικές του σπουδές στο Ερζερούμ και την Αδριανούπολη, αποφοίτησε από το Στρατιωτικό λύκειο του Κουλελί στην Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησε στο μέτωπο της Παλαιστίνης το 1917 και έγινε αιχμάλωτος πολέμου των Βρετανών στην Αίγυπτο το 1918. Μετά την απελευθέρωσή του, πολέμησε πρώτα στο νότιο μέτωπο και στη συνέχεια στο δυτικό μέτωπο του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας.

Ο Σουνάι ολοκλήρωσε την στρατιωτική του εκπαίδευση το 1927 και αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Πολεμικό Κολέγιο το 1930, ως αξιωματικός. Αναρριχήθηκε στην στρατιωτική ιεραρχία και το 1949 έγινε στρατιωτικός και μετά στρατιωτικός τεσσάρων αστέρων το 1959, κατέχοντας σημαντικά στρατιωτικά αξιώματα. Το 1960 διορίστηκε επικεφαλής του στρατού και μετά επικεφαλής του γενικού επιτελείου της χώρας. Στις 14 Μαρτίου 1966 διορίστηκε στην γερουσία από τον Τζεμάλ Γκιουρσέλ υπό το προεδρικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης.

Όταν η προεδρία του Γκιουρσέλ τερματίστηκε λόγω της κατάστασης της υγείας του σύμφωνα με το σύνταγμα, ο Σουνάι εξελέγη πέμπτος πρόεδρος της Τουρκίας από την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας στις 28 Μαρτίου 1966. Διατήρησε την θέση του ως πρόεδρος παρά την αυξανόμενη τρομοκρατική δραστηριότητα, φοιτητικές διαδηλώσεις και τις πραξικοπηματικές απειλές. Υπηρέτησε τη συνταγματική θητεία των επτά ετών μέχρι τις 28 Μαρτίου του 1973 και στη συνέχεια έγινε μόνιμος γερουσιαστής.

Παντρεύτηκε την Ατουφέτ Σουνάι το 1929 και είχαν τρία παιδιά.

## Προεδρίας
Ο Σουνάι εξελέγη ως ο πέμπτος πρόεδρος έπειτα από ψηφοφορία της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας στις 28 Μαρτίου 1966. Η προεδρική του θητεία συνεχίστηκε μέχρι τις 28 Μαρτίου του 1973. Ο Σουνάι παραιτήθηκε από την προεδρία λόγω της επιδεινούμενης υγείας του.

## Θάνατος
Ο Σουνάι πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 22 Μαΐου του 1982 στην Κωνσταντινούπολη. Το σώμα του μεταφέρθηκε τον Αύγουστο του 1988 σε ένα μόνιμο τόπο ταφής στο νεόκτιστο Τουρκικό Κρατικό Νεκροταφείο στην Άγκυρα.

## Τιμές

; Εθνικές τιμές

*  : Παραλήπτης του Μεταλλίου της Ανεξαρτησίας με κόκκινη κορδέλα.

; Ξένες τιμές

*  Αυτοκρατορία του Ιράν : Αναμνηστικό μετάλλιο της 2500ης επετείου από την ίδρυση της μοναρχίας του Ιράν (14/10/1971).
*  Ηνωμένο Βασίλειο: Ιππότης-διοικητής του Τάγματος του Μπαθ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας
* Προεδρία της Τουρκίας

Κατηγορία:Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Τουρκικά (tr)
Αντίνα (Ροσσίνι)

Το έργο ***Αντίνα*** ***ή*** ***Ο χαλίφης της Βαγδάτης*** (ιταλικά: *Αdina, ossia II califfo di Bagdad*) είναι μονόπρακτη φαρσοκωμωδία του Τζοακίνο Ροσσίνι. Έκανε πρεμιέρα στις 22 Ιουνίου 1826 στο Εθνικό Θεάτρο Σάο Κάρλος της Λισαβόνας. Το έργο είναι μια παραλλαγή της όπερας Απαγωγή από το Σεράι.

## Ιστορικό σύνθεσης
Ο επιθεωρητής των πορτογαλικών θεάτρων είχε αναθέσει την όπερα στο Ροσσίνι. Η όπερα προοριζόταν ως δώρο για μια άγνωστη σοπράνο που είχε γοητεύσει τον επιθεωρητή με τις εμφανίσεις της στο θέατρο. Σύμφωνα με την κριτική έκδοση της όπερας του 2001 Ο Ροσσίνι συνέθεσε μόνο τέσσερις από τους εννέα αριθμούς του έργου. Την ουβερτούρα, την καβατίνα, το κουαρτέτο και το φινάλε και τους άλλους αριθμούς τους συνέθεσε ένας συνεργάτης του. Επίσης το έργο έχει χαρακτηριστεί ως . 

## Ρόλοι

## Πλοκή
Τόπος: Βαγδάτη

Σκηνή: Κήπος του Χαλίφη

Οι υπηρέτες του Χαλίφη της Βαγδάτης γιορτάζουν τον γάμο του με την σκλάβα του, την Αντίνα. Θέλει να την παντρευτεί γιατί του θυμίζει μια άλλη γυναίκα που αγαπούσε κάποτε. Όλοι είναι χαρούμενοι εκτός από τον Σελίμο, τον πρώην εραστή της, ο οποίος σχεδιάζει να την κλέψει από το χαρέμι και να φύγουν για να ζήσουν ευτυχισμένοι. Έτσι πληρώνει με ένα πουγκί νομίσματα τον Μουσταφά, τον κηπουρό για να τον βοηθήσει στο σχέδιο του. Η Αντίνα μια και νόμιζε ότι ο Σελίμο ήταν νεκρός, δέχτηκε την πρόταση του Χαλίφη να την παντρευτεί. Όμως όταν βλέπει ζωντανό τον Σελίμο, συγκινείται και σχεδιάζουν μαζί πως θα φύγουν, με τη βοήθεια των Μουσταφά και Αλί, φίλος του Σελίμο. Το σχέδιο τους αποτυγχάνει όμως καθώς συλλαμβάνονται από τον Χαλίφη, ο οποίος καταδικάζει το ζευγάρι σε θάνατο. Όταν ακούει η Αντίνα για την καταδίκη του Σελίμο σε θάνατο λιποθυμάει και ο Χαλίφης βλέπει στο λαιμό της το μενταγιόν που φορούσε η χαμένη του κόρη. Τελικά αποκαλύπτεται ότι η Αντίνα ήταν η χαμένη κόρη του Χαλίφη, ο οποίος τελικά ελευθερώνει τον Σελίμο και τους αφήνει να παντρευτούν.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πλοκή της όπερας στην αρχική σελίδα του Rossini Opera Festival

Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι
Ανεπάρκεια DOCK8

**Ανεπάρκεια DOCK8** ονομάζεται η μετάλλαξη του γονιδίου DOCK8. 189 άτομα παγκοσμίως είναι διαπιστωμένοι πάσχοντες της μετάλλαξης. 
Η μετάλλαξη αυτή συναντάτααι πιο συχνά σε χώρες της Ασίας, όπου συχνά γίνονται γάμοι μεταξύ συγγενικών ατόμων. 
Τα άτομα που φέρουν την γονιδιακή ανωμαλία της μετάλλαξης του γονιδίου DOCK8 έχουν συμπτώματα από πολλές παθήσεις και  η ποιότητα ζωής τους δεν είναι η καλύτερη. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους το περνούν νοσηλευόμενοι στα νοσοκομεία και αρκετές  φορές στην μονάδα εντατικής θεραπείας

## Συμπτώματα
* Σοβαρό έκζεμα
* Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος- Άσθμα
* Ωτίτιδες
* Αυτοάνοση θρομβοπενία
* Έλκη στο στόμα και στα γεννητικά όργανα
* Περιοδικοί πόνοι
* Οίδημα στις αρθρώσεις
* Τροφικές αλλεργίες 
* Πυρετός

## Ιστορικό
Στο Λονδίνο, το 2008,  οι γιατροί μελετώντας τόσο την κλινική  εικόνα  ασθενών που είχαν τα πιο πάνω συμπτώματα,  όσο και τις αναλύσεις αίματός τους, συμπέραναν ότι είχαν να αντιμετωπίσουν κάτι άγνωστο και σπάνιο. Με τα δεδομένα που είχαν μπροστά τους οι γιατροί αποφάσισαν ότι έπρεπε να ξεκινήσουν άμεσα ανοσοθεραπεία. Αυτή βελτίωσε την κατάσταση την υγείας των ασθενών αυτών.

Το 2015 στο Λονδίνο, ερευνητική ομάδα ιατρών  που ασχολούνται με σπάνια νοσήματα  ενέταξε τους ασθενείς αυτούς σε κλινική μελέτη, στην οποία μελετούσαν μεταλλάξεις γονιδίων. Το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης δύο χρόνια μετά, ήταν η ταυτοποίηση μίας νέας μετάλλαξης, της DOCK8.

Τα νέα δεδομένα για τη μετάλλαξή του DOCK8  οδήγησαν τους γιατρούς στην απόφαση ότι οι ασθενείς πρέπει να υποβληθούν σε μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές
Κατηγορία:Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Κώστας Βέρδης

Ο **Κώστας Βέρδης** (Βουλιαράτι Δερόπολης, 8 Μαΐου 1965) είναι Έλληνας μουσικός, κλαρινοπαίχτης και μέλος του συγκροτήματος *Κομπανία Βέρδη*.

## Πληροφορίες

Γεννήθηκε στο Βουλιαράτι Δερόπολης Αργυροκάστρου, όπου μαθήτευσε δίπλα σε σημαντικούς παραδοσιακούς καλλιτέχνες της περιοχής του και απέκτησε γνώσεις για το παραδοσιακό κλαρίνο. Η ενασχόλησή του με την μουσική άρχισε από πολύ μικρή ηλικία. Ήδη από τα 7 του μάθαινε ντέφι, βιολί και λαούτο, πριν να καταλήξει στην μεγάλη του αγάπη που είναι το κλαρίνο. Το 1991, με το άνοιγμα των συνόρων με την Ελλάδα μετανάστευσε στα Γιάννενα όπου ζει μέχρι σήμερα έχοντας δύο γιους, τον Στέφανο και τον Μιχάλη, που είναι επίσης μουσικοί. Μαζί με τον αδερφό του, τον Βαγγέλη Βέρδη, δημιούργησαν την "Κομπανία Βέρδη" όπου ο Στέφανος παίζει βιολί, ο Μιχάλης λάουτο και ο Βαγγέλης ντέφι, ενώ ο Κώστας κλαρίνο.

Τα δύο αδέρφια ήδη από την δεκαετία του '70 άρχισαν και παίζουν δίπλα σε σημαντικούς οργανοπαίχτες της περιοχής σε πανηγύρια, γιορτές, γλέντια και γάμους σε ολόκληρη την περιοχή της Δρόπολης όπου μυήθηκαν στην μουσική παράδοση της περιοχής, τα μοιρολόγια, τα χορευτικά και τα πολυφωνικά τραγούδια, ενώ από το 1991 συνεχίζουν τη μουσική τους δραστηριότητα και μέσα από ηχογραφήσεις, συναυλίες και εκδηλώσεις, παρουσίες σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (ΗΠΑ, Καναδά, Γερμανία, Ιταλία, Αυστραλία, Κίνα, Αυστρία κλπ.).

Διδάσκει στο Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Ιωαννίνων και Πρεβέζης παραδοσιακό κλαρίνο και γενικότερα παραδοσιακή μουσική, κατόπιν επιλογής από την καλλιτεχνική επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας και προσπαθεί να μεταδώσει την αγάπη του για το κλαρίνο, αλλά και τις τεχνικές του.

Από το 1999 και στη συνέχεια συμμετέχει στην Διεθνή Συνάντηση Πολυφωνικού Τραγουδιού.

Έχει λάβει μέρος σε πλήθος εκδηλώσεων διαφόρων φορέων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ έχει αποκτήσει μόνιμη σχέση με την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία και παίρνει μέρος σε όλες τις εκδηλώσεις της.

Η Κομπανία Βέρδη κέρδισε το πρώτο Βραβείο (Sweepstakes) (2019) για τον καλύτερο και την καλύτερη μουσική στο μεγαλύτερο φεστιβάλ μουσικής και χορού της Αμερικής, μαζί με το χορευτικό συγκρότημα “Oikogeneia“.

Το 2018, κυκλοφόρησαν νέα δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Τα βιώματά μας".

## Παραπομπές


## Πηγές
* https://www.musicity.gr/rss/skopoi-kai-tragoudia-voreiou-ipeirou-kostas-verdis-gyalino-theatro-live-2015
* https://www.ogdoo.gr/prosopa/dilwseis/kostas-verdis-paizo-klarino-akomi-kai-se-kideies
* https://www.athensvoice.gr/guide/music/events/525170_kompania-verdi
* https://www.documentonews.gr/article/kwstas-berdhs-otan-paizw-klarino-xexnaw-poios-eimai
* https://www.dimotikoradiofono.gr/%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7-1300-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BC%CF%8E%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%B3%CF%8D%CF%81%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CE%BC/

Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Βέρδης Κώστας
Ράνια Τζίμα

Η **Ράνια Τζίμα** (γενν. Θεσσαλονίκη, 8 Ιανουαρίου 1981) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και πέρασε τα παιδικά της χρόνια και ολοκλήρωσε εκεί τις  σπουδές της.  

Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία από την ΕΡΤ3.

Συνέχισε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ όπου ανέλαβε το ελεύθερο ρεπορτάζ από τη Θεσσαλονίκη σχετικά με τα εργασιακά θέματα. Από το 2008 παρουσίαζε μαζί με τον Δημήτρη Γιαγτζόγλου την ταξιδιωτική εκπομπή "Γυρίσματα". Όταν ολοκληρώθηκε η εκπομπή, μετακινήθηκε στον ενημερωτικό τομέα του σταθμού, αναλαμβάνοντας το ρεπορτάζ του Υπουργείου Εργασίας. 

Στα τέλη του 2011 ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel όπου τοποθετήθηκε στο ρεπορτάζ του Υπουργείου Ανάπτυξης για να προαχθεί λίγο αργότερα σε πολιτική συντάκτρια. Από τον Ιούλιο του 2012 ανέλαβε τη θέση της οικονομικής συντάκτριας του σταθμού. 

Μετά το κλείσιμο του Mega, από το Σεπτέμβριο του 2017 μέχρι και τον Ιούλιο του 2019, παρουσίαζε μαζί με τον Σπύρο Λάμπρου στον Alpha TV την ενημερωτική εκπομπή "Alpha Ρεπορτάζ". Τον Φεβρουάριο του 2020, όταν επαναλειτούργησε το Mega, ανέλαβε την παρουσίαση του μεσημεριανού δελτίου ειδήσεων του σταθμού και τον Σεπτέμβριο του 2020 ξεκίνησε να παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega. Από τις αρχές του νέου έτους προγραμματίστηκε να παρουσιάζει μία νέα εβδομαδιαία δίωρη πολιτική και οικονομική εκπομπή, ενώ θα περιλαμβάνει και σχολιαστές τους Γιάννη Πρετεντέρη και Νίκο Ευαγγελάτο, στα πρόθυρα αντίστοιχης εκπομπής που παρουσίαζε η δημοσιογράφος Όλγα Τρέμη.

## Προσωπική ζωή
Από το 2016 είναι παντρεμένη με τον οικονομολόγο και γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδη και έχουν μία κόρη, την Ελένη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Υδατοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904

Στους **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1904|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904]]** διεξήχθη τουρνουά **[[υδατοσφαίριση]]ς** ανδρών. Συνολικά, 21 αθλητές των Ηνωμένων Πολιτειών, χωρισμένοι σε τρεις ομάδες, έλαβαν μέρος στους αγώνες που διεξήχθησαν το διήμερο 5 και 6 Σεπτεμβρίου στο Φόρεστ Παρκ του Σαιντ Λούις.

Πλην των Ηνωμένων Πολιτειών, η Γερμανία ήταν η μοναδική χώρα που έστειλε ομάδα υδατοσφαίρισης στο Σαιντ Λούις. Μόλις όμως έφτασαν οι αθλητές της εκεί, κατάλαβαν πολύ γρήγορα από τις προπονήσεις των Αμερικανών, ότι το άθλημα έχει άλλους κανονισμούς πέρα από τον Ατλαντικό. Ύστερα από αρκετή σκέψη αποφάσισαν να αποσυρθούν, με αποτέλεσμα στους αγώνες να παραμείνουν μόνο οι τρεις αμερικανικές ομάδες.

Το αγώνισμα έλαβε χώρα σε τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε εντός του Φόρεστ Παρκ για τις ανάγκες των Αγώνων και της μεγάλης έκθεσης που διοργανώθηκε παράλληλα στην περιοχή. Μικρά ρυάκια από τα γύρω χωράφια κατέληγαν στη λίμνη, μολύνοντάς τη με λιπάσματα από τις καλλιέργειες και με ακαθαρσίες των ζώων από τη γειτονική αγροτική έκθεση, με αποτέλεσμα πολλοί αθλητές να μολυνθούν και να αρρωστήσουν. Μέσα στο επόμενο έτος από την ολοκλήρωση του τουρνουά, τέσσερις αθλητές έχασαν τη ζωή τους από τύφο που συνδέεται με τα μολυσμένα νερά της λίμνης.

Τα αποτελέσματα του αγωνίσματος αναφέρονται σε αρκετές πηγές αλλά όχι στον επίσημο πίνακα μεταλλίων της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Έτσι, τα τρία μετάλλια που κατέκτησαν οι ομάδες των Ηνωμένων Πολιτειών δεν συμπεριλαμβάνονται στα συνολικά μετάλλια της χώρας στους Αγώνες.

## Συμμετέχουσες χώρες
Συμμετείχαν 21 αθλητές, όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρισμένοι σε τρεις ομάδες.

*  Ηνωμένες Πολιτείες (21)

## Σύνοψη αγωνίσματος
280px|μικρογραφία|δεξιά|Στιγμιότυπο από τον τελικό του αγωνίσματος.

---------------

---------------

## Τελική κατάταξη

## Σκόρερ
170px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Λίο Γκούντγουιν

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λίστα νικητών μεταλλίων (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)
* Υδατοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904  (www.olympedia.org)
* Υδατοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 (www.sports-reference.com)

Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
Δίψηφα σύμφωνα

Στην νέα ελληνική, τα **δίψηφα σύμφωνα** είναι φθόγγοι που δεν απεικονίζονται με μόνο ένα γράμμα, άλλα έναν συνδυασμό δύο ήδη υπαρχόντων γραμμάτων. Υπάρχουν πέντε από αυτούς του φθόγγους συνολικά, και είναι τα μπ, ντ, γκ/γγ, τσ, τζ. Η πιο λογική θεωρία σχετικά με το πώς εισάχθηκαν στην ελληνική ορθογραφία είναι η ανάγκη να καλυφθεί η έλλειψη συγκεκριμένων φθόγγων, ειδικά αφού τα γράμματα βήτα, γάμμα και δέλτα έπαψαν να προφέρονται με την αρχαία προφορά τους, δηλαδή ως **κλειστά σύμφωνα**. (/b/, /d/ /g/)

## Προφορά

Ωστόσο, ο ήχος του [m] που προηγείται από το μπ, και του [n] που προηγείται των ντ, γκ και γγ συχνά δεν προφέρεται στον προφορικό λόγο ή η έμφασή του είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη σε πολλές λέξεις.

Κατηγορία:Ελληνική γραμματική
Συκά Φθιώτιδας

Η **Συκά** ή **Συκά Υπάτης** ή ο **Συκάς** είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Συκά βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες της Οίτης σε υψόμετρο 250 μέτρα, σε απόσταση 26 χλμ. Δ. της Λαμίας και μόλις 5 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Υπάτης. Το χωριό είναι κτισμένο στη νότια άκρη της κοιλάδας του Σπερχειού, στη νότια άκρη του υπάρχει δάσος κατάφυτο από δρυς και πουρνάρια μεγαλύτερα των 100 ετών και οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Αξιοθέατα θεωρούνται η εκκλησιά του Αγίου Νικολάου με το χειροποίητο τέμπλο που χρονολογείται στο 1887 και το συγκρότημα κτισμάτων, χρονολογίας 1883 του τσιφλικά της περιοχής Τσακνιά. Έχει χαρακτηριστεί έργο τέχνης και ιστορικό διατηρητέο μνημείο *«επειδή πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα τσιφλικόσπιτου, που δεσπόζει στην γύρω περιοχή»*.

Το χωριό αναφέρεται μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 ως *Συκάς Υπάτης* να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε *Συκέα Υπάτης* και το 1971 σε *Συκάς Υπάτης.* Τέλος το 2001 διορθώνεται σε Συκά Υπάτης.  Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Συκά Υπάτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 216 κατοίκους ενώ το 2001 είχε 341.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Έφη Οικονόμου

Η ***Ευτυχία (Έφη) Οικονόμου*** (1938 - 2 Αυγούστου 2016) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.

## Πρώτα χρόνια και καριέρα
Γεννημένη το 1938 στον Πειραιά σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και στη Σχολή Μουσικού Θεάτρου του Μενέλαου Θεοφανίδη. Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το έκανε το 1959 με την ταινία *[[Ματωμένο ηλιοβασίλεμα]]* σε σκηνοθεσία του Ανδρέα Λαμπρινού και συμπρωταγωνιστή τον Σπύρο Φωκά. Πήρε μέρος σε 78 συνολικά ταινίες εκ των οποίων 49 από αυτές σε διάστημα 4 ετών (1962-1965). Υποδυόταν ρόλους συνήθως «κακιάς» ηρωίδας σε μελοδράματα όπως *Είναι μεγάλος ο καημός* (1964) του Χρήστου Κυριακόπουλου και *Με ιδρώτα και δάκρυα* (1965) του Σπύρου Ζιάγκου, ενώ συμμετείχε και σε κωμικές ταινίες όπως οι *Δέκα μέρες στο Παρίσι* (1962) του Ορέστη Λάσκου, και *[[Ο παράς κι ο φουκαράς]]* (1964) του Κώστα Καραγιάννη.

Το θεατρικό της ντεμπούτο το πραγματοποίησε το 1968 με τον θίασο του Νίκου Αθερινού στο θέατρο «Κολωνός», ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της μακρόχρονης καριέρας της δίδασκε υποκριτική στη Δραματική Σχολή «Περίακτος» του Βασίλη Ρίτσου.

## Προσωπική ζωή
Από το 1970 μέχρι το θάνατο της υπήρξε σύζυγός του επίσης ηθοποιού Χάρη Παναγιώτου. Τα τελευταία χρόνια παραθέριζε στο Διακοφτό, όπου στήριζε με διάφορους τρόπους την τοπική Θεατρική Ομάδα. Πέθανε στο Αίγιο το 2016.
## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νίκος Βλίττη

Ο **Νίκος Βλίττη** ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Παραλιμνίου από το 1986 έως το 2006.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1943 στο Παραλίμνι. Το 1963 ανέλαβε Επιθεωρητής του Συμβουλίου Βελτιώσεως Παραλιμνίου. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 1986 που εξελέγη πρώτος δήμαρχος Παραλιμνίου.

Ήταν νυμφευμένος με την Κυριακούλα Σάρδαλου Βλίττη και είχε δύο υιούς και μία κόρη.

Απεβίωσε στις 3 Μαρτίου 2013.

## Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε πρώτος Δήμαρχος Παραλιμνίου με τη στήριξη του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 1991, στις Δημοτικές εκλογές του 1996 (χωρίς ανθυποψήφιο), και στις Δημοτικές εκλογές του 2001. Διεκδίκησε επανεκλογή στις Δημοτικές εκλογές του 2006 αλλά δεν εξελέγη.

Επί δημαρχίας Νίκου Βλίττη τα πλείστα κυβερνητικά γραφεία της ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου μεταφέρθηκαν στο Παραλίμνι. Ακόμη, δημιουργήθηκε το υδρευτικό έργο του Πρωταρά και δημιουργήθηκαν οδικά δίκτυα και μεγάλες οδικές αρτηρίες. Ο Δήμος Παραλιμνίου απέκτησε δημοτικό μέγαρο, δημοτικό στάδιο, δημοτικό αμφιθέατρο, γενικό νοσοκομείο, αποχετευτικό σύστημα, και αλιευτικό καταφύγιο. Ακόμη, δημιουργήθηκαν τα πολιτιστικά τμήματα του Δήμου Παραλιμνίου, η Μαντολινάτα, το Χορευτικό, η Χορωδία, ο Θεατρικός Όμιλος και η Φιλαρμονική.

Επιπρόσθετα, συνέβαλε στην  ραγδαία τουριστική και οικιστική ανάπτυξη του Παραλιμνίου ευρύτερα και του Πρωταρά ειδικότερα. 

Επιπλέον, διετέλεσε για πολλά χρόνια Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Παραλιών, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Δήμων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*
*

|-

Κατηγορία:Δήμαρχοι Παραλιμνιου
Μαντίνατ Χαμάντ

Η **Μαντίνατ Χαμάντ** () είναι μία, κυρίως, οικιστική πόλη στο βόρειο Μπαχρέιν. Ήταν ένας δήμος του Μπαχρέιν στο κεντρικό τμήμα της χώρας. Διαχωρίστηκε από τον δήμο Ριφά και Νότιας Περιοχής (الرفاع والمنطقة الجنوبية) το 1991 και η επικράτειά της βρίσκεται τώρα στο Βόρειο Κυβερνείο. Το όνομά της αναφέρεται στον σημερινό βασιλιά του Μπαχρέιν, Χαμάντ μπιν Ίσα αλ Χαλίφα. Η πόλη είναι πολυπολιτισμική, όπου στεγάζει έναν αναλογικά αναμεμιγμένο πληθυσμό Σιιτών-Σουνιτών με διαφορετικό κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο. Σήμερα, η Μαντίνατ Χαμάντ είναι μια επιτομή της πολυπολιτισμικότητας του Μπαχρέιν, χωρίς κάποια εθνοτική ή θρησκευτική ομάδα να αποτελεί την πλειοψηφία των κατοίκων.

## Ιστορία
Η Μαντίνατ Χαμάντ δημιουργήθηκε το 1984 ως «οικιστική πόλη» όπου η κυβέρνηση δημιούργησε εργατικές κατοικίες για όσους δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά τις ολοένα αυξανόμενες τιμές κατοικιών σε άλλα μέρη της χώρας. Το 1990, η κυβέρνηση άνοιξε την πόρτα του Μπαχρέιν στους λαούς του Κουβέιτ που υπέφεραν από τις συνέπειες του πολέμου του Κόλπου με το Ιράκ. Παρείχε δωρεάν σπίτια και σχολεία στην Μαντίνατ Χαμάντ που τους επέτρεψε να χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις της πόλης. Οι πολίτες του Κουβέιτ επέστρεψαν στις αρχές του 1991 στο τέλος του πολέμου. Το 2001 η κυβέρνηση έδωσε δωρεάν τις εργατικές κατοικίες στους κατοίκους της Μαντίνατ Χαμάντ.

## Γεωγραφία
Η Μαντίνατ Χαμάντ βρίσκεται 18 χιλιόμετρα μακρία από την πρωτεύουσα Μανάμα και 19&nbsp;χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο. Είναι κοντά στην περιοχή Σάχιρ, η οποία περιέχει την τεράστια πίστα αγώνων Formula 1 (Διεθνής Πίστα Μπαχρέιν), η οποία είναι η μεγαλύτερη πίστα στη Μέση Ανατολή.

Η Μαντίνατ Χαμάντ φημίζεται για τους 22 κυκλικούς κόμβους της. Οι διευθύνσεις κατοικίας βασίζονται στον αριθμό του πλησιέστερου κυκλικού κόμβου. Μέχρι το 2005 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 52.718 κάτοικοι. Έχει πλέον αντικαταστήσει την Μαντίνατ Ίσα όσον αφορά την πληθυσμιακή κατάταξη.

## Νόμος και κυβέρνηση
Η Μαντίνατ Χαμάντ είναι μέρος του Βόρειου Κυβερνείου, ενός από τα πέντε Κυβερνεία του Μπαχρέιν. Ωστόσο, απαγορεύεται στους κυβερνήτες να ψηφίζουν τους δικούς τους νόμους και πρέπει να συμμορφώνονται με όλους τους εθνικούς νόμους του Βασιλείου του Μπαχρέιν.

## Οικονομία
Οι κάτοικοι της Μαντίνατ Χαμάντ τείνουν να πηγαίνουν στην πρωτεύουσα Μανάμα για να εργαστούν. Το μεγαλύτερο μέρος της Μαντίνατ Χαμάντ είναι μια κατοικημένη περιοχή, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο που ονομάζεται Sooq Waqif, το οποίο περιέχει πολλά καταστήματα και παρέχει κάποια απασχόληση στην ίδια την Μαντίνατ Χαμάντ.

## Τζαμιά

* Τζαμί Κάνου - Σάχης Χαμάντ, μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου κυκλικού κόμβου
* Τζαμί Αλ Αζούρ - δέκατος κυκλικός κόμβος

## Μεταφορές
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Μπαχρέιν βρίσκεται 19.7&nbsp;χιλιόμετρα από τη Μαντίνατ Χαμάντ.

## Δημογραφικά στοιχεία

: Πληθυσμός (2001): 166.824.
: Πυκνότητα: 1204,16/χλμ²

## Γειτονικές πόλεις
Σημαντικές περιοχές κοντά στην Μαντίνατ Χαμάντ:

* Σάχιρ
* Ζαλάκ
* Ριφά

## Εκπαίδευση
Το Πανεπιστήμιο του Μπαχρέιν έχει την κύρια πανεπιστημιούπολη κοντά στην Μαντίνατ Χαμάντ (Σούχιρ).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στο Μπαχρέιν
Α'άλι

Η **Α'άλι** () είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στο Μπαχρέιν. Είναι μέρος του Βόρειου Κυβερνείου, αν και από το 2001 έως το 2014 ανήκε στο Κεντρικό Κυβερνείο. Η Α'άλι είναι διάσημη για τους αρχαίους τύμβους της, ειδικά για πολλούς τεράστιους τύμβους στο κέντρο της πόλης. Η Α'άλι είναι επίσης διάσημη για τα παραδοσιακά χειροποίητα κεραμικά της, τα οποία μπορούν να αγοραστούν από διαφορετικούς αγγειοπλάστες και εκθέσεις σε ολόκληρη την πόλη.

## Ιστορία

### Η εποχή της Ντίλμουν
[αριστερά|μικρογραφία| Οι [Ταφικοί Λόφοι Ντίλμουν|Ταφικοί Λόγοι Ντίλμουν το 1918.]]
Οι τύμβοι χρονολογούνται από την εποχή της Ντίλμουν (3200&nbsp;π.Χ.-330&nbsp;π.Χ.). Τον Φεβρουάριο του 1889 μερικά από τα αναχώματα ερευνήθηκαν από τον Βρετανό εξερευνητή Τζέιμς Θίοντορ Μπεντ και τη σύζυγό του Μέιμπελ Μπεντ. Στη συνέχεια, ο χώρος ανασκάφηκε από πολλές ξένες αρχαιολογικές ομάδες κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Μια σημαντική ομάδα αντικειμένων ανασκάφηκε από τον Βρετανό αρχαιολόγο Έρνεστ Τ. Χ. Μακάι και μπορεί τώρα να βρεθεί στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. Περιλαμβάνει ένα ασυνήθιστο αγαλματίδιο γυμνής γυναίκας με καμπυλωτό σώμα που χρονολογείται μεταξύ 2000 και 1500 π.Χ.. Η ανακάλυψη ενός «νέου και σπάνιου τύπου τύμβου που περιβάλλεται από εξωτερικό τοίχο δαχτυλίου» οδήγησε τους αρχαιολόγους να πιστεύουν ότι έγιναν συγκεκριμένα αναχώματα για την κοινωνική ελίτ, υποδεικνύοντας ότι ο πρώιμος πολιτισμός της Ντίλμουν είχε ένα ταξικό σύστημα.

### 20ος αιώνας
Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια *[[Gazetteer of the Persian Gulf, Oman and Central Arabia]]* του 1908 του Τζον Γκόρντον Λόριμερ, η Α'άλι ήταν ένα σημαντικό χωριό που βρίσκεται 6 μίλια νοτιοδυτικά του φρουρίου της Μανάμα. Η πόλη αποτελούνταν από 200 σπίτια που κατοικούνταν από τους Μπαχράνι, οι οποίοι ήταν κυρίως κατασκευαστές κεραμικών και καλλιεργητές φοινικών. Υπήρχαν περίπου 8.250 φοίνικες στο χωριό και τα ζώα περιλάμβαναν 35 γαϊδούρια και 10 βοοειδή. Ο Λόριμερ αναφέρει επίσης ότι το χωριό ήταν η τοποθεσία των μεγαλύτερων τύμβων στο νησί.

## Γεωγραφία
Η Α'άλι βρίσκεται στο κέντρο της Νήσου Μπαχρέιν, νότια της Μαντίνατ Ίσα και βόρεια της Ριφά. Το όνομά της (αραβικά : عالي) μεταφράζεται σε «υψηλό» και αναφέρεται στο υψηλό υψόμετρο της πόλης από την επιφάνεια της θάλασσας.  Βρίσκεται περίπου 15 χλμ. νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Μανάμα.

## Αντιπαράθεση
Τα αναχώματα υπήρξαν πηγή αντιπαράθεσης στην πολιτική του Μπαχρέιν. Τον Ιούλιο του 2008, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Κεντρικού Κυβερνείου ζήτησε την κατεδάφιση 62 αρχαίων τύμβων για να ανοίξει ο δρόμος για την κατασκευή μιας γειτονικής διασταύρωσης. Το 2009 ανακοινώθηκε η κατασκευή ενός μουσείου αφιερωμένου στην ιστορία των τύμβων και της Α'άλι.

## Δείτε επίσης

* Καλάτ αλ Μπαχρέιν
* Φρούριο Άραντ
* Φρούριο Ριφά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στο Μπαχρέιν
Ανδρέας Ευαγγέλου

Ο **Ανδρέας Ευαγγέλου** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Παραλιμνίου από το 2007 έως το 2011.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1958 στο Παραλίμνι. Σπούδασε στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς, παίρνοντας πτυχίο στα Οικονομικά–Διοίκηση Επιχειρήσεων.

Μέχρι το 2007 που εξελέγη δήμαρχος, ασχολείτο με την οικογενειακή του επιχείρηση «ΚΕΝΤΡΟ ΒΑΓΓΕΛΗΣ». 

Διετέλεσε πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής ΔΗΣΥ Παραλιμνίου, πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής ΝΕΔΗΣΥ Αμμοχώστου και μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ και του Επαρχιακού Συμβουλίου ΔΗΣΥ Αμμοχώστου.

Επιπλέον, διετέλεσε υπαρχηγός ομάδας Προσκόπων Παραλιμνίου, του 21ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Παραλιμνίου, μέλος της ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ., μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου και μέλος της ΠΕΚ.

Είναι νυμφευμένος με την Μαρία Χατζιαδάμου και έχει δύο κόρες.

## Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε για τρεις θητείες αντιδήμαρχος Παραλιμνίου. Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε Δήμαρχος Παραλιμνίου με τη στήριξη του ΔΗΣΥ. Διεκδίκησε επανεκλογή στις Δημοτικές εκλογές του 2011 αλλά δεν εξελέγη.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Δήμαρχοι Παραλιμνιου
Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες
Θεόδωρος Πυρίλλης

Ο **Θεόδωρος Πυρίλλης** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2012 είναι Δήμαρχος Παραλιμνίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1964 στο Παραλίμνι. Σπούδασε στο Ανώτατο Ξενοδοχειακό Ινστιτούτο Κύπρου (ΑΞΙΚ). Στη συνέχεια ακολούθησε σπουδές για ένα χρόνο στη Γερμανία. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1989. Ξεκίνησε να εργάζεται ως Διευθυντής Ξενοδοχείου. 

Το 1993 δημιούργησε την εταιρεία Bagno Designs που κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στον τομέα των ειδών υγιεινής στην επαρχία Αμμοχώστου. Από το 1999 οι πωλήσεις της εταιρείας επεκτάθηκαν σε όλη την Κύπρο με αποτέλεσμα η εταιρεία σήμερα να συγκαταλέγεται στους πρωτοπόρους στον τομέα της σε όλη τη χώρα.

Είναι νυμφευμένος με την Κικούλα Κίτσιου και έχει ένα υιό.

## Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 2003-2006 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Παραλιμνίου, αφού διαδέχτηκε τον παραιτηθέντα Παναγιώτη Κύζα (Πρόεδρο Κίνησης Συναγερμός για το Παραλίμνι)   . Την περίοδο 2007-2011 διετέλεσε πρόεδρος Τοπικής Επιτροπής Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) Παραλιμνίου, μέλος της Επαρχιακής Γραμματείας Αμμοχώστου ΔΗΣΥ καθώς επίσης και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ. 

Στις Δημοτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε Δήμαρχος Παραλιμνίου με τη στήριξη του ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2016.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Δήμαρχοι Παραλιμνιου
Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες
Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης

Η **Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης** αποτελούσε το επίσημο ελληνικό πατριαρχικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της Κωνσταντινούπολης και λειτουργούσε στη συνοικία της Ξηροκρήνης (Κουρούτσεσμε).

Η διεύθυνση της Σχολής ανατέθηκε στον Δωρόθεο Πρώιο, τον μετέπειτα επίσκοπο άγιο και μάρτυρα. Σε διάστημα τριών ετών ο Δωρόθεος κατάφερε να προσελκύσει πληθώρα νέων σπουδαστών, καθιερώνοντας νέες διδακτικές μεθόδους που διαμόρφωσε σε συνεργασία με τον Κοραή ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι. Δίδαξε τη φυσική, τα μαθηματικά, τη γεωμετρία, τη φιλοσοφία και τη λογική. Επίσης οργάνωσε τη βιβλιοθήκη της Σχολής, αλλά και τη συλλογή με τα εποπτικά υλικά διδασκαλίας μαθημάτων όπως η γεωγραφία, η φυσική και η χημεία. Παρέμεινε στη διεύθυνση της σχολής μέχρι το 1807 καθώς εξελέγη μητροπολίτης Φιλαδελφείας της Μικράς Ασίας.

Από τη σύστασή της μέχρι το 1803 η Πατριαρχική Ακαδημία στεγαζόταν σε διάφορα οικήματα της συνοικίας του Φαναρίου. Το 1804 η Σχολή μεταστεγάστηκε στο μέγαρο του Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου στην Ξηροκρήνη (Κουρούτσεσμε) λαμβάνοντας την ονομασία *Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης*. Η Σχολή λειτούργησε μέχρι το 1825 οπότε και επανήλθε στην αρχική της έδρα, στο Φανάρι, και μεταφέρθηκε και πάλι το έτος 1837 στην Ξηροκρήνη έως το 1849. Ακολούθως εγκαταστάθηκε οριστικά στο Φανάρι λειτουργώντας πλέον ως Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Κατά την παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη ο Γερμανός (μετέπειτα Παλαιών Πατρών Γερμανός) παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα στην Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης. Το 1804, ο Γερμανός συμμετείχε σε μια ομάδα από καθηγητές και μαθητές της Πατριαρχικής Σχολής Ξηροκρήνης, η οποία επιμελήθηκε και εξέδωσε ελληνικό λεξικό, το οποίο αργότερα χαρακτηρίστηκε ως «Κιβωτός της Ελληνικής Γλώσσης».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη
Αυτοκράτορας Γκο-Ντάιγκο

Ο **αυτοκράτορας Γκο-Ντάιγκο** (ιαπωνικά: 天皇 醍醐 天皇) (26 Νοεμβρίου 1288 - 19 Σεπτεμβρίου 1339) ήταν ο 96ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Ανέτρεψε με επιτυχία τον Καμακούρα το 1333 και ίδρυσε τη βραχύβια αποκατάσταση Κένμιου, πετυχαίνοντας να επαναφέρει τον Αυτοκρατορικό Οίκο στην εξουσία. Αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που ο αυτοκράτορας καταφέρνει να αποκτήσει οποιαδήποτε εξουσία μέχρι την αποκατάσταση του Μεϊτζί το 1868. Η αποκατάσταση του Κένμιου με τη σειρά της ανατράπηκε από τον Ασικάγκα Τακάουτζι το 1336, εγκαινιάζοντας το Σογκουνάτο της Ασικάγκα και διχάζοντας την αυτοκρατορική οικογένεια σε δύο αντίπαλες ομάδες μεταξύ της υποστηριζόμενης από το Ασικάγκα βόρεια αυλη που βρίσκεται στο Κιότο και της νότιας αυλής που εδρεύει στο Γιοσίνο με επικεφαλή τον Γκόου-Ντάιγκο και τους μετέπειτα διάδόχος του.

Αυτός ο κυρίαρχος του 14ου αιώνα επέλεξε προσωπικά το μεταθανάτιο όνομά του ως τιμή για τον αυτοκράτορα Ντάγκο του 9ου αιώνα, και το Γκόου (ιαπωνικά: 後), που μεταφράζεται ως "αργότερα", και έτσι μερικές φορές ονομάζεται "Αυτοκράτορας Ντάιγκο ο μετέπειτα", ή, σε ορισμένες παλαιότερες πηγές, "Ντάιγκο ο δεύτερος" ή ως "Ντάιγκο Β΄".

## Βιογραφία
Πριν από την άνοδό του στο θρόνο του χρυσάνθεμου, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα) ήταν ο Τακαχάρου-σίνου (ιαπωνικά: 尊 治 親王).

Ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Νταικακούτζι-το (μεταθανάτιο όνομα: Αυτοκράτορας Γκόου-ούντα). Η μητέρα του ήταν η Φουτζίγουαρα νο Τσούσι / Ταντάκο (ιαπωνικά: 藤原 忠 子), κόρη του Φουτζίγουαρα νο Ταντατζούκου (Ιτσουτσουύζι Ταντατζούκου) (ιαπωνικά: 藤原 忠 継 / 五 辻 忠 継). Όταν η μητέρα του έγινε σύζυγος του αυτοκρατορα, πήρε το όνομα Ντάντενμον-ιν (ιαπωνικά: 談天 門 院). Ο μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο αυτοκράτορας Γκόου-Νίτζο.

Η ακμή της ισχύος του αυτοκράτορα Γκόου-Ντάιγκο ήταν η εποχή του Ένγκι (901–923) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Η περίοδος Ένγκι, υπήρξε μια περίοδος άμεσης αυτοκρατορικής κυριαρχίας. Το μεταθανάτιο όνομα ενός αυτοκράτορα επιλέγεται κανονικά μετά το θάνατό του, αλλά ο αυτοκράτορας Γκόου-Ντάιγκο, επέλεξε το δικό του προσωπικά κατά τη διάρκεια της ζωής του, για να το μοιραστεί με τον αυτοκράτορα Ντάιγκο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες
Μπουντάιγια

Η **Μπουντάιγια** () είναι μια παράκτια πόλη που βρίσκεται στη βορειοδυτική περιοχή της Νήσου Μπαχρέιν, στο Βόρειο Κυβερνείο του Βασιλείου του Μπαχρέιν. Γειτονεύει με τα χωριά Ντιράζ και Μπάνι Ζάμρα.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τη φυλή Νταουάσιρ, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της φυλής έφυγε μαζικά στην ηπειρωτική Σαουδική Αραβία το 1923, μετά την σύγκρουση με τις βρετανικές αποικιακές αρχές. Πολλά μέλη της φυλής Νταουάσιρ επέστρεψαν αργότερα στη Μπουντάιγια, με μερικούς ακόμα να ζουν στο χωριό σήμερα. Πριν από την ανακάλυψη του πετρελαίου στο Μπαχρέιν, οι περισσότεροι κάτοικοι της Μπουντάιγια ασχολήθηκαν με τη βιομηχανία κυνηγιού μαργαριταριών και αλιείας.

Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια *Gazetteer of the Persian Gulf, Oman and Central Arabia* του 1917, η Μπουντάιγια αποτελείται από τρεις διαφορετικές συνοικίες, τις Φάρικ αλ Αμάρα, Φάρικ αλ Νταμ (βρίσκεται στη Ρας-Μπουντάιγια) και Φάρικ αλ Μπουντάιγια (η παλαιότερη συνοικία). Η πόλη είχε σημαντικούς αριθμούς από πέτρινα σπίτια και καλύβες από καλαμιές. Ο εκτιμώμενος πληθυσμός ήταν 8.000 και θεωρήθηκε ότι ήταν όλοι υποστηρικτές του Σουνιτικού Ισλάμ. 800 σπίτια ανήκαν στη φυλή Νταουάσιρ, 100 στη φυλή Αμάρα, 50 στη Χαουάλα, 200 σε «ελεύθερους νέγρους» και περίπου 450 σπίτια για μαύρους σκλάβους. Το λιμάνι φιλοξενούσε περισσότερα από 100 σκάφη, πάνω από τα μισά από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για κυνήγι μαργαριταριών. Υπήρχαν επίσης 3 σχολεία Κορανιού στην πόλη. Οι εσωτερικές υποθέσεις της πόλης διεκπεραιώθηκαν από τον Σεΐχη των Νταουάσιρ, χωρίς παρέμβαση του Σεΐχη του Μπαχρέιν.

## Γεωγραφία
Η Μπουντάιγια λάβαινε παραδοσιακά την παροχή νερού από πηγάδια στις παρακείμενες φυτείες χουρμάδων στα χωριά Ντιράζ και Μπάνι Ζάμρα αντίστοιχα. Είναι τώρα η τοποθεσία των περισσότερων αγροκτημάτων, στάβλων και παραδοσιακών οικογενειακών φαρμών/καταφυγίων νακάλ. Η πόλη χρησιμεύει ως ένα τελικό σημείο του Αυτοκινητοδρόμου Μπουντάιγια, που οδηγεί στη Μανάμα. Οι περιοχές και στις δύο πλευρές του δρόμου αναφέρονται συνήθως ως Μπουντάιγια.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή του Αυτοκινητοδρόμου Μπουντάιγια είναι η αποψίλωση των δασών λόγω των κυμάτων κατασκευής και η διαρροή θαλασσινού νερού σε φυσικούς υπόγειους υδροφορείς ως αποτέλεσμα της διαδικασίας προ-κατασκευής του λιμένα Μινά Σαλμάν στη δεκαετία του 1950. Ο Αυτοκινητόδρομος Μπουντάιγια εξακολουθεί να μνημονεύεται ως ένα από τα μόνα «φυσικά σκιασμένα» μέρη του Μπαχρέιν, όπου χιλιάδες άγριοι φοίνικες λειτουργούσαν ως φίλτρα από τον καυτό, λαμπερό ήλιο της ερήμου. Τα περισσότερα από τα δέντρα κόπηκαν για να επεκτείνουν τη διαδρομή και να «εκσυγχρονίσουν» την περιοχή. 

## Παραπομπές


### Περαιτέρω ανάγνωση

* Φουάντ Χούρι (1980). *Φυλή και πολιτεία στο Μπαχρέιν: Ο μετασχηματισμός της κοινωνικής και πολιτικής εξουσίας σε ένα αραβικό κράτος*.

Κατηγορία:Οικισμοί στο Μπαχρέιν
Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στο Μπαχρέιν
Ιερά Μονή Οδηγήτριας Τιθορέας

Η **Ιερά Μονή Παναγίας Οδηγήτριας Τιθορέας** είναι ανδρικό παλαιοημερολογίτικο μοναστήρι στη Φθιώτιδα.

## Γενικά στοιχεία
Κτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες του Παρνασσού, η μονή απέχει 6 χλμ. ΝΔ. από την Κάτω Τιθορέα, 69 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 37 χλμ. ΒΔ. από τη Λιβαδειά. 

Η οικοδόμησή της ξεκίνησε το 1996 και αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά σε απογραφές το 2011, υπαγόμενη στον δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Τιθορέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Τιθορέας που υπάγεται στην ομώνυμη δημοτική ενότητα του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας. Στο μοναστήρι ζουν 30 μοναχοί υπό τον ηγούμενο και μητροπολίτη ΓΟΧ Ταλαντίου και Λοκρίδος, Νεκτάριο Τζίμα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο ιστότοπος της Ιεράς Μονής Παναγίας Οδηγητρίας Παρνασσού - Τιθορέα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Κατηγορία:Έλληνες Ορθόδοξοι Παλαιοημερολογίτες
Μουσείο Εμπέρ (Παρίσι)

Το **Μουσείο Εμπέρ** του Παρισιού (Γαλλικά: Le Musée Hébert de Paris) είναι μουσείο τέχνης χαρακτηρισμένο Μουσείο της Γαλλίας που δημιουργήθηκε χάρη στην πρωτοβουλία του Ρενέ Πατρίς-ντ'Υκερμάν, υιοθετημένου γιου της Γκαμπριέλ Εμπέρ και κληρονόμου σε άμεση γραμμή του Γάλλου ζωγράφου Ερνέστ Εμπέρ (1817-1908), και στη γενναιόδωρη δωρεά του το 1978 στα Εθνικά μουσεία της Γαλλίας. Στεγάζεται σε ένα παλαιό αρχοντικό του 18ου αιώνα που βρίσκεται στην οδό Ρεσέρς-Μιντί στον αριθμό 85, στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού. 

Το μουσείο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του καλλιτέχνη και στη συντήρηση μέρους των έργων του και αντικειμένων που του ανήκαν. Από το 2004, διοικείται από το Μουσείο Ορσαί και έκλεισε για το κοινό εν αναμονή εργασιών ενοποίησης και ασφάλειας.

Δεν πρέπει να συγχέεται με το μουσείο Εμπέρ στη Λα Τρονς στα περίχωρα της Γκρενόμπλ.

## Ιστορία και περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|234x234εσ|Πορτρέτο της Λουίζ Λεφυέλ Οσόν, στο Μουσείο Εμπέρ στο Παρίσι
Το ιδιωτικό μέγαρο που στεγάζει το μουσείο Εμπέρ ονομάζεται Μικρό μέγαρο Μονμορανσύ για να διακρίνεται από το μέγαρο Μονμορανσύ που βρίσκεται στον ίδιο δρόμο (αρ. 89). Το οίκημα κατασκευάστηκε το 1743. Οι προσόψεις του στο δρόμο προστατεύονται ως ιστορικά μνημεία βάσει διατάγματος της 22ας Φεβρουαρίου 1926.

Το μουσείο είναι αφιερωμένο στο έργο του Ερνέστ Εμπέρ (1817-1908), ακαδημαϊκού και ζωγράφου του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, διάσημου ιδιαίτερα για τα πορτρέτα του.

Από το 2004, το Μουσείο Εμπέρ συνδέθηκε με τη Δημόσια Ίδρυση του Μουσείου Ορσαί. Είναι μέρος της Δημόσιας Ίδρυσης των Μουσείων του Ορσαί και της Ορανζερί, που δημιουργήθηκε την 1η Ιουνίου 2010. 

Μετά από σημαντικές φθορές που είχε υποστεί το κτήριο, το μουσείο έκλεισε από το 2004 εν αναμονή ανακαίνισης.

Το μουσείο περιέχει συλλογές έργων, επίπλων, διακοσμητικών ειδών, αναμνηστικών και φωτογραφιών του Ερνέστ Εμπέρ, που βρίσκονται μέσα σε δωμάτια σχεδόν αμετάβλητα από το χρόνο και παρουσιάζουν την εικόνα μιας μεγαλοαστικής κατοικίας του 18ου αιώνα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Μουσείο Εμπέρ στην ιστοσελίδα του Μουσείου Ορσαί (επιλογή γλώσσας)

Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Εκκλησία Καρμραβόρ

Η **Εκκλησία Καρμραβόρ** (αρμενικά: *Կարմրավոր եկեղեցի*) είναι εκκλησία του 7ου αιώνα στο Ασταράκ, στο μαρζ του Αραγκατσότν, στα δυτικά της Αρμενίας.

## Ονομασία
Ο όρος *Καρμραβόρ* αναφέρεται σε μία από τις αποχρώσεις του κόκκινου. Στο Ασταράκ, σώζονται έως σήμερα, εν μέρει ερειπωμένες, εκκλησίες όπως οι *Τσιραναβόρ* (*βερικοκί χρώματος*) και *Σπιτακαβόρ* (*λευκού χρώματος*).

Σύμφωνα με τον σχετικό μύθο, τρεις αδερφές κατοικούσαν εντός της πόλης, οι οποίες ερωτεύτηκαν τον ίδιο άνδρα ο οποίος ονομαζόταν Σαργκίς. Οι μεγαλύτερες ηλικιακά αδερφές αποφάσισαν να θυσιαστούν με απώτερο σκοπό την ευτυχία της νεαρότερης και ρίχτηκαν σε παρακείμενο γκρεμό, με την μία εξ'αυτών να φορά κόκκινου χρώματος φόρεμα και την άλλη να φορά βερικοκό χρώματος φόρεμα. Ούσα δυστυχισμένη από τον θάνατο των δύο μεγαλύτερων ηλικιακά αδερφών της, η νεαρότερη αδερφή φορώντας λευκού χρώματος φόρεμα, με την σειρά της, ρίχτηκε επίσης στο γκρεμό. Όντας δυστυχισμένος από τον θάνατο των ερωμένων του, ο Σαργκίς έγινε ερημίτης, ενώ, στην ευρύτερη περιοχή, εκκλησίες ανεγέρθηκαν οι οποίες έλαβαν την ονομασία τους από τα χρώματα των φορεμάτων των τριών αδερφών.

Άλλη πιθανή ερμηνεία η οποία έχει δοθεί για την ονομασία των τριών εκκλησιών αναφέρει πως σε μία εκ των τοιχογραφιών της Εκκλησίας Καρμραβόρ, εικονιζόταν η Παναγία φορώντας κόκκινου χρώματος κάλυμμα κεφαλής, σε αντίστοιχη τοιχογραφία στην Εκκλησία Τσιραναβόρ βερικοκί χρώματος κάλυμμα κεφαλής, ενώ στην Εκκλησία Σπιτακαβόρ λευκού χρώματος κάλυμμα κεφαλής.

## Ιστορία
Η ακριβής ημερομηνία ανεγέρσεως της εκκλησίας δεν είναι γνωστή, ωστόσο, βάσει σχετικών αρχιτεκτονικής φύσεως μελετών πιστεύεται πως ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα. Ο ναός σώζεται σε καλή κατάσταση, ενώ η πλειονότητα εκ των κεραμιδιών του παραμένουν αναλλοίωτα από την περίοδο κατασκευής του. Η εκκλησία υπέστη εργασίες αναστήλωσης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Το 1983, ο Σαργκίς Πογοσιάν προχώρησε στην κατασκευή νέας ξυλόγλυπτης πύλης.

## Αρχιτεκτονική
Μορφολογικά, η εκκλησία αποτελεί μικρών διαστάσεων κτίριο της τάξεως των 5,9 × 7,4 μ., σε σχήμα εγγεγραμμένου σταυρού. Ο θόλος του επιστεγάζει οκταγωνικού σχήματος τύμπανο, το οποίο είναι διακοσμημένο με γεωμετρικά και ανθικά μοτίβα. Η αψίδα είναι, από την εσωτερική πλευρά της, πεταλοειδούς σχήματος, ενώ από την εξωτερική πλευρά της είναι ορθογώνιου σχήματος. Η πύλη εισόδου της εκκλησίας βρίσκεται στη δυτική πλευρά της.

Εντός του παρακείμενου της εκκλησίας κοιμητηρίου βρίσκεται, μεταξύ άλλων, ο τάφος του ποιητή Γκεβόργκ Εμίν (1919–1998).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αρμενία
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Τζάκι Ιξ

Ο **Τζάκι Ιξ** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Ζακ Μπερνάρ Ιξ**) (γεν. στις Βρυξέλλες την 1η Ιανουαρίου του 1945) είναι Βέλγος παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1966 και έμεινε μέχρι και το 1979. Το σύνολο των Γκραν Πρι στα οποία πήρε μέρος ο Ιξ ήταν 122 απ' τα οποία εκκίνησε κανονικά στα 116. Το 1ο ήταν το Γερμανικό Γκραν Πρι του 1966 και το τελευταίο το Αμερικανικό Γκραν Πρι του 1979. Δεν κατέκτησε κανένα 
απολύτως Πρωτάθλημα Οδηγών όμως σημείωσε κάποια άλλα εξίσου σημαντικά αποτελέσματα, τα οποία ήταν τα ακόλουθα:

* Πέτυχε 8 νίκες
* Ανέβηκε 25 φορές στο Βάθρο των Νικητών
* Σκόραρε συνολικά 181 βαθμούς
* Εκκίνησε 13 φορές απ' την Pole Position
* Σημείωσε 14 ταχύτερους γύρους

Ο Ιξ την 1η απ' τις 8 νίκες του την πέτυχε στο Γαλλικό Γκραν Πρι του 1968 και την τελευταία στο Γερμανικό Γκραν Πρι του 1972.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι οδηγοί της Φόρμουλα 1
Θρησκεία στο Ιράν

Η **θρησκεία στο Ιράν** έχει διαμορφωθεί από πολλές θρησκείες και δόγματα κατά την ιστορία της χώρας. Ο Ζωροαστρισμός ήταν η κύρια θρησκεία του Ιράν κατά τη διάρκεια της εποχής των Αχαιμενιδών (550-330 π.Χ.), της Αυτοκρατορίας των Πάρθων (247 π.Χ. - 224 μ.Χ.) και τηςΑυτοκρατορίας των Σασσανιδών (224-651 μ.Χ.). Το 224-651 μ.Χ. το Χαλιφάτο Ρασιντούν κατέκτησε την Περσία και εξάπλωσε το Ισλάμ ως η κύρια θρησκεία. Ο Σουνισμός ήταν η κυρίαρχη μορφή του Ισλάμ πριν την μογγολική κατάκτηση της χώρας αλλά μετά ο Σιισμός έγινε η κυρίαρχη μορφή του Ισλάμ σε όλη τη χώρα με την άνοδο των Σαφαβιδών.

Η τρέχουσα θρησκευτική δημογραφία του Ιράν είναι αμφισβητούμενο θέμα. Σύμφωνα με την ιρανική απογραφή του 2011, το 99.40% των Ιρανών πιστεύει στο Ισλάμ, ενώ το υπόλοιπο του πληθυσμού πιστεύει σε άλλες επίσημα αναγνωρισμένες θρησκείες, όπως ο Χριστιανισμός, ο Ιουδαϊσμός και ο Ζωροαστριανισμός. Ωστόσο, επειδή η αθρησκεία και κάποιες άλλες θρησκείες δεν αναγνωρίζονται από την Ιρανική κυβέρνηση και η αποστασία από το Ισλάμ μπορεί να τιμωρηθεί ακόμη και θανατική ποινή, τα στατιστικά στοιχεία που δίνονται από την κυβέρνηση μπορεί να έχουν παραμορφωθεί. Μια έρευνα της Παγκόσμιας Έρευνας Αξιών το 2020 καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το 96.5% των Ιρανών πιστεύουν στο Ισλάμ. Από την άλλη πλευρά, μια άλλη έρευνα που διεξήχθη το 2020 από μια οργάνωση που δεν εδρεύει στο Ιράν και η οποία έγινε διαδικτυακά, εντόπισε ότι ένα πολύ μικρότερο ποσοστό Ιρανών είναι Μουσουλμάνοι (32.2% Σιίτες, 5.0% Σουνίτες, και 3.2% Σουφιστές), ενώ ένα σημαντικό τμήμα των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι δεν ανήκαν σε κάποια οργανωμένη θρησκεία (ένα 22.2% δήλωσε ότι δεν ανήκε σε "Καμία θρησκεία" και κάποιοι άλλοι δήλωσαν άθεοι, πνευματικοί αλλά μη θρησκευόμενοι, αγνωστικιστές και κοσμικοί ανθρωπιστές), ενώ ένα 7.7% δήλωσαν Ζοροάστρες.

Σύμφωνα με το CIA World Factbook, περίπου το 90-95% των Ιρανών Μουσουλμάνων συνδέουν τους εαυτούς τους με το Σιιτικό Ισλάμ, την επίσημη θρησκεία του κράτους, ενώ ένα 5-10% των Ιρανών αυτοπροσδιορίζονται ως Σουνίτες ή Σουφιστές μουσουλμάνοι. Ο χριστιανισμός, ο Ιουδαϊσμός και ο Ζωροαστρισμός είναι επίσημα αναγνωρισμένες και προστατευμένες, έχοντας δικές τους εγγυημένες έδρες από την κυβέρνηση στο Ιρανικό κοινοβούλιο. Το Ιράν είναι η έδρα της δεύτερης μεγαλύτερης Εβραϊκής κοινότητας στον Μουσουλμανικό κόσμο και τη Μέση Ανατολή. Οι δύο μεγαλύτερες μη Μουσουλμανικές θρησκευτικές μειονότητες στο Ιράν είναι οι οπαδοί της πίστης Μπαχάι και του Χριστιανισμού. Η κοινότητα των Μπαχάι είναι ιστορικά η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα στο Ιράν, αν και έχει διωχθεί κατά τη διάρκεια της ύπαρξής στο Ιράν. Υπάρχει μια πολύ μικρή κοινότητα Σιχ στο Ιράν που αριθμεί περίπου 60 οικογένειες που ζουν κυρίως στην Τεχεράνη. Πολλοί από αυτούς είναι Ιρανοί πολίτες. Διευθύνουν επίσης έναν σιχ ναό στην Τεχεράνη

Μια μελέτη του Μαΐου 2019 από το ερευνητικό κέντρο Pew διαπίστωσε ότι το 87% των Ιρανών προσεύχονται καθημερινά, το οποίο ήταν το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην Ασία-Ειρηνικό, μετά το Αφγανιστάν (96%) και μπροστά από την Ινδονησία (84%).

## Παραπομπές