open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πύρρος Λάππας

Ο **Πύρρος Λάππας** (31 Δεκεμβρίου 1899 – 17 Ιουνίου 1981) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου Λάππα. Αδελφή του ήταν η Ειρήνη Λάππα, σύζυγος του Σταμάτη Μερκούρη και μητέρα της Μελίνας Μερκούρη. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, από την οποία αποφοίτησε το 1920 με τον βαθμό του Σημαιοφόρου. Έλαβε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις της Μικρασιατικής εκστρατείας. Διετέλεσε διοικητής πολλών πολεμικών πλοίων ενώ την περίοδο 1932 - 1936 διετέλεσε διοικητής Μοίρας Τορπιλοβόλων. Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου συμμετείχε σε διάφορες επιχειρήσεις λόγω, όμως, του βομβαρδισμού του αντιτορπιλικού στο οποίο ήταν κυβερνήτης εντός του ναυστάθμου της Σαλαμίνας δεν ακολούθησε τον ελληνικό στόλο στην Αίγυπτο. Αν και κατάφερε να διασώσει το πλοίο πριν βυθιστεί προκειμένου αυτό να μη βρεθεί στα χέρια του γερμανικού στρατού, διέταξε τη ταχεία βύθιση της δεξαμενής μαζί με το πλοίο, που όμως δεν έγινε σε βαθμό ικανοποιητικό, λόγω αβαθών. Το 1942 διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις. Εν συνεχεία συμμετείχε στις αποβατικές επιχειρήσεις στο Άντζιο της Ιταλίας (Ιανουάριος 1944) και τη Νότια Γαλλία (Αύγουστος 1944).

Το 1949 προήχθη σε Υποναύαρχο και την ίδια περίοδο ανέλαβε Ανώτερος Διοικητής Υποβρυχίων. Εν συνεχεία διετέλεσε Αρχηγός του Στόλου (1949), Γενικός Επιθεωρητής Ναυτικού (1949 - 1950), Διοικητής του Ναύσταθμου στη Σαλαμίνα, Αρχηγός του Στόλου για δεύτερη φορά (1950 - 1952) ενώ την ίδια χρονιά (1952) τοποθετήθηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1958. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Αντιναυάρχου ε.α. στις 13 Σεπτεμβρίου 1958 ενώ τον Φεβρουάριο του 1963 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αρχηγού ΓΕΝ.

Το 1958 ανακλήθηκε στην ενέργεια και τοποθετήθηκε Αρχηγός του Στρατιωτικού Οίκου του Βασιλιά Παύλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1960, οπότε και ανακλήθηκε στην εφεδρεία. Παράλληλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό συμμετέχοντας ως μέλος (1954 - 1954, 1969 - 1980) στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, της οποίας διετέλεσε γενικός γραμματέας κατά την περίοδο 1961 - 1968, καθώς και ως μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (1965 - 1980). Το 1962 υπήρξε ο αρχηγός της ελληνικής ολυμπιακής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο. Είχε διατελέσει επίσης πρόεδρος της Ελληνικής Θαλάσσιας Ένωσης (1958 - 1980).

Απεβίωσε το 1981.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Καλόβρυση Ιωαννίνων

Η **Καλόβρυση** είναι ημιορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του Νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 370 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Καλόβρυση βρίσκεται δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και τον Σαραντάπορο ποταμό, που στο σημείο εκείνο αποτελεί το φυσικό όριο των δύο χωρών. Το χωριό είναι κτισμένο σε πλαγιά κατάφυτου λόφου με θέα προς τη μικρή κοιλάδα του ποταμού. Απέχει 62 χιλιόμετρα ΒΔ.-Β. από τα Ιωάννινα και 19 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν **Πυροβίτσικα**.*.*'   

Σε απόσταση 2 χιλιομέτρων περίπου χωματόδρομο από αυτό υπάρχει η μονή του Αγίου Νικολάου Καλόβρυσης με υπέροχη θέα από τη Νεμέρτσικα (Δούσκο) μέχρι το Γράμμο. Στη μονή, που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. διασώζονται το καθολικό της μαζί με ελάχιστα υπολείμματα αγιογραφιών στον τρούλο, ενώ γύρω από αυτή είναι διασκορπισμένα αρκετά ερείπια από τα κελιά του μοναστηριού. Στα νοτιοδυτικά της Καλόβρυσης και στις όχθες του ποταμού Σαραντάπορου υπάρχουν τα δύο βάθρα της πέτρινης γέφυρας της Μέρτζανης που χρησιμοποίησαν για περάσουν στην Ελλάδα οι Ιταλοί το 1940 κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Σε κοντινή απόσταση υπάρχει η σύγχρονη γέφυρα Μέρτζιανης που συνδέει τις 2 χώρες και τα αντίστοιχα τελωνεία τους (βλ. σχεδιάγραμμα open street map).  
 
## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται με το όνομα Πυροβίτσικα, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 ως μέρος της τότε κοινότητας Μελισσόπετρας. Το 1927 μετονομάστηκε σε Καλόβρυση. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Μελισσόπετρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελισσόπετρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 10 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Εξοχή Κόνιτσας Ιωαννίνων

Η **Εξοχή** είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 720 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Εξοχή βρίσκεται προς στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, δίπλα στην επαρχιακή οδό Κόνιτσας - Λουτρών Αμάραντου και συμπεριλαμβάνεται στα Μαστοροχώρια. Απέχει 73 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 11 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά με θέα προς τον ποταμό Σαραντάπορο και το βουνό Κούκος, σε περιοχή με πυκνά δάση δρυών. 

Βορειοδυτικά του χωριού και δίπλα στον Σαραντάπορο στην τοποθεσία "Στενά Σαρανταπόρου" βρίσκεται το φαράγγι του ομώνυμου ποταμού ανάμεσα στα χωριά Καβάσιλα, Εξοχή και Πυξαριά. Έχει κάθετα τοιχώματα, που το ύψος τους μερικές φορές ξεπερνά τα 150 μέτρα, χαρακτηρίζεται από αξιόλογη παραποτάμια μεσογειακή βλάστηση και το μήκος του φθάνει σχεδόν το 1 χιλιόμετρο.
 
## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως κοινότητα οργανώθηκε με τη παλιά ονομασία του *Ζέλιστα* (ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919) και έδρα τον οικισμό. Το 1927 μετονομάστηκε σε Εξοχή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Τράπεζα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Εξοχής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 41 κατοίκους ενώ ως οικισμός 29.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εξοχή Κόνιτσας Μάϊος 2018 από το https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Στέλιος Διονυσίου

Ο **Στέλιος Διονυσίου** (Αθήνα, 16 Απριλίου 1974) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής.

## Βιογραφία
Το 1993 αποφοίτησε από τη "Σχολή Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου". Από το 1996 που εμφανίστηκε στη δισκογραφία ακολούθησαν πολλοί προσωπικοί δίσκοι, αλλά και συμμετοχές σε άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών, ζωντανές εμφανίσεις και συνεργασίες.  Το 2014 συμμετείχε στην παράσταση *Πριν Το Χάραμα* των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου στο θέατρο Βέμπο.                                                                                                  

Είναι γιος του τραγουδιστή Στράτου Διονυσίου και αδερφός των τραγουδιστών Άγγελου, Διαμαντή και Τασούλας Διονυσίου.

Από το 2002 μέχρι το 2013 ήταν νυμφευμένος με τη Μαριλίτα Χατζηβασιλείου. Έχει τέσσερα  παιδιά τα δύο από τη σύντροφό του, όπου ήρθαν στη ζωή το 2024 (δίδυμα).

## Δισκογραφία

**Singles**

* 2014 – *Νιώσε Με* 
* 2014 – *Ισόβια*
* 2017 – *Εγώ Είμαι Ελεύθερος*
* 2021 – *Αλήτικα Βράδια*

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Χιμάσα Εασάν

Ο **Χιμάσα Εασάν Ουαθθακανκανάμγκε** είναι σριλανκανός αθλητής του σπριντ που ειδικεύεται στα 100 και 200 μέτρα. Αυτός είναι ο τωρινός κάτοχος του ρεκόρ στα 100 μέτρα σπριντ της Νότιας Ασίας και της Σρι Λάνκα, σε χρόνο 10.26. Ο Χιμάσα βρέθηκε θετικός στην απαγορευμένη ουσία μεθυλεξαμίνη το 2012 και απαγορεύτηκε η συμμετοχή του στα αθλήματα για ένα χρόνο, αλλά επανήλθε μετά την απαγόρευση κερδίζοντας το εθνικό πρωτάθλημα.

## Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1995. Παρακολούθησε το Καλουτάρα Βιντγιαλάγια στη Δυτική Επαρχία για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. 

## Δείτε επίσης

*Κατάλογος Σριλανκανών ανά άθλημα

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σρι Λάνκα
Γεώργιος ντε Λενκάστρε της Κοΐμπρα

Ο **Γεώργιος ντε Λενκάστρε** (πορτογαλ.: *Jorge de Lencastre*, 1481 - 22 Ιουλίου 1550) από τον Οίκο των Αβίς ήταν 2ος δούκας της Κοΐμπρα (1495-1550), μάγιστρος τού Τάγματος του Σαντιάγκο και διοικητής τού Τάγματος τού Αβίς.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Άννα ντε Μεντόσα, υπηρέτριας της Ιωάννας των Τραστάμαρα, εξαδέλφης του και μητριάς του. Γεννήθηκε στο Αμπράντες και ανατράφηκε από την αδελφή τού Ιωάννη Β΄, την Ιωάννα, δομινικανή μοναχή, στη μονή του Ιησού στο Αβέιρο. Το 1490 απεβίωσε η Ιωάννα και ο Γεώργιος ήλθε στην Αυλή, όπου τέθηκε υπό την επίβλεψη του αρχι-κυνηγού (monteiro-mor) Ντιόγκο Φερνάνντες ντε Αλμέιντα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1500 την εξαδέλφη του Βεατρίκη των Μπραγκάνσα, κόρη του Άλβαρο 4ου γιου του δούκα της Μπραγκάνσα και είχε τέκνα:
* Ιωάννης ντε Λενκάστρε 1501-1571, 1ος δούκας τού Αβέιρο.
* Αλφόνσος, αρχι-διοικητής (comendador-mor) τού Σαο Τιάγκο. Γιος του ήταν ο:
** Άλβαρο 1540-1626, 3ος δούκας τού Αβέιρο.
* Λουδοβίκος, αρχι-διοικητής τού Αβίς.
* Ιάκωβος, βοηθός ηγούμενος τού Σαο Πέντρο ντε Τόρρες Βέρντας, 1ος Ιεροεξεταστής τού βασιλείου.
* Ελένη, προϊσταμένη της βασιλικής μονής τού Σάντος.
* Μαρία, εσωτερική στη μονή τού Αγ. Ιωάννη στο Σετούμπαλ.
* Φιλίππα, βοηθός ηγουμένη στη μονή του Αγ. Ιωάννη στο Σετούμπαλ.
* Ισαβέλλα, εσωτερική στη μονή του Αγ. Ιωάννη στο Σετούμπαλ και μετά στη βασιλική μονή του Σάντος.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Zúquete, A. (1989). Nobreza de Portugal e do Brasil. Vol. I. Lisbon: Zairol. pp. 342, 347.
* Subrahmanyam, S. (1997). The Career and Legend of Vasco da Gama. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-47072-2.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε αρκετά φυσικά τέκνα.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Ισσύκ-Κουλ (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Ισσύκ-Κουλ** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

* Ισσύκ-Κουλ, λίμνη στη βορειοανατολική Κιργιζία
* Περιφέρεια Ισσύκ-Κουλ, περιφέρεια της βορειοανατολικής Κιργιζίας
* Επαρχία Ισσύκ-Κουλ, επαρχία στην περιφέρεια Ισσύκ-Κουλ
Ιωάννης ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Ο **Ιωάννης ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. João de Lencastre (1501 - 1571) από τον Οίκο των Αβίς ήταν ο 1ος δούκας τού Αβέιρο (1535-71) και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας (1520-48).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα της Κοΐμπρα και της Βεατρίκης ντε Βιλλένα, κόρης τού Άλβαρο, 4ου γιου τού δούκα της Μπραγκάνσα. Οι γονείς του ήταν 3α εξαδέλφια.

Όταν ήταν 12 ετών, υπηρέτησε τον 2ο εξάδελφό του Ιωάννη Γ΄ τότε διάδοχο και ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, πατέρας τού Ιωάννη Γ΄, έκανε τον Ιωάννη ντε Λενκάστρε μαρκήσιο τού Τόρρες Νόβας το 1520. Την εποχή αυτή ανακοινώθηκαν οι γάμοι τού Φερδινάνδου, 3ου γιου τού Εμμανουήλ Α΄, με την πολύφερνη και ερίτιμη δόνα Γκουιομάρ Κουτίνο κόμισσα της Μαριάλβα & Λουλέ. Τότε ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε δήλωσε, ότι είχε νυμφευτεί μυστικά με αυτή. Δημιουργήθηκε σκάνδαλο στην Αυλή και ο βασιλιάς Ιωάννης Γ΄ τον φυλάκισε στο κάστρο τού Σαο Ζόρζε στη Λισαβόνα. Έτσι έγινε ο γάμος τού Φερδινάνδου και εορτάστηκε. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε αφέθηκε 9 έτη μετά και μετέβη να ζήσε στο Σετούμπαλ, ίσως από ντροπή. Το 1535 επέστρεψε στην Αυλή και συνόδευσε τον Λουδοβίκο, 2ο γιο τού Εμμανουήλ Α΄, που ήταν ηγέτης τού Πορτογαλικού στόλου στην εκστρατεία τού Καρόλου Α΄ της Ισπανίας εναντίον της Τύνιδας. Το έτος αυτό  Ιωάννης Γ΄ τού χορήγησε τον τίτλο τού 1ου δούκα τού Αβέιρο.

Το 1539 απεβίωσε η Ισαβέλλα, 1η κόρη τού Εμμανουήλ Α΄ και σύζυγος τού Καρόλου Α΄ των Αψβούργων. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε εστάλη για να παρουσιάσει επίσημα τα συλλυπητήρια στον βασιλιά της Ισπανίας. Το 1552 εστάλη να συνοδεύσει από τα σύνορα την Ιωάννα των Αψβούργων, κόρη τού Καρόλου Α΄, η οποία θα παντρευόταν τον Ιωάννη-Εμμανουήλ, μόνο γιο τού Ιωάννη Γ΄.

Έγραψε αρκετά βιβλία και έκτισε μία καταπληκτική μονή στην Αρράμπιντα, πλησίον τού Σετούμπαλ. Στην εποχή μας γίνεται εκεί ένα φεστιβάλ μουσικής κάθε χρόνο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 τη δόνα Ζουλιάνα ντε Λάρα, κόρη τού 3ου μαρκησίου της Βίλλα Ρεάλ και είχε τέκνα:
* Γεώργιος ντε Λενκάστρε 1548-1578, 2ος δούκας τού Αβέιρο.
* Πέντρο Ντίνις ντε Λενκάστρε 1550-1576.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, pages 342 and 343. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Άγιος Παρθένιος Λαμψάκου

Ο **Άγιος Παρθένιος** ήταν επίσκοπος Λαμψάκου στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας τον 4ο μ.Χ αιώνα. Η μνήμη του τιμάται στις 7 Φεβρουαρίου.

## Βιογραφία
Ο Άγιος Παρθένιος έζησε τον τέταρτο μ.Χ. αιώνα, την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Καταγόταν την Μιλητούπολη της Βιθυνίας στη Μικρά Ασία. Ο πατέρας του, Χριστοφόρος, ήταν διάκονος στην Εκκλησία της Μηλιτουπόλεως. Ο Παρθένιος ασχολούνταν με την αλιεία και με τα ψάρια που έπιανε βοηθούσε αυτούς που είχαν ανάγκη. Αν και εντελώς αγράμματος, ήταν τόσο ενάρετος που το Άγιο Πνεύμα τον κατέστησε θαυματουργό. Μάλιστα, σε γεροντική ηλικία έμαθε να διαβάζει την Αγία Γραφή, οπότε απέκτησε θεωρητική και θεολογική μόρφωση και παράλληλα πρόκοβε στην αρετή, γι' αυτό και ο Επίσκοπος Μελιτοπόλεως Φίλιππος (ή Φιλητός) τον χειροτόνησε Πρεσβύτερο και λίγο αργότερα ο Επίσκοπος Κυζίκου Αχίλλιος (ή Ασχόλιος) τον χειροτόνησε Επίσκοπο Λαμψάκου.

Εκεί, κατά την Παράδοση, έγινε γνωστός για τα πολλά θαύματα του. Θεράπευε ασθενείς κυρίως που έπασχαν από καρκίνο, ανέστησε κάποιον που έχασε αδίκως τη ζωή του, βοήθησε τους ψαράδες στην αλιεία τους, όταν τους εμπόδιζε ο δαίμονας, θεράπευσε έναν νεαρό δαιμονισμένο, που ο ίδιος δεν γνώριζε ότι έχει μέσα του δαιμόνιο. Οργάνωσε όσο το δυνατόν καλύτερα την Εκκλησία της Λαμψάκου και αφού προείπε τα μέλλοντα εξεδήμησε ειρηνικά προς Κύριο.

Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία στις 7 Φεβρουαρίου. Θεωρείται προστάτης των ογκολογικών ασθενών.

## Ιερά λείψανα
Όπως αναφέρεται στον Ορθόδοξο Συναξαριστή, η κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Εσφιγμένου Αγίου Όρους, ενώ τμήμα αυτής φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μακρυμάλλη Ψαχνών Εύβοιας. Απότμημα του λειψάνου υπάρχει επίσης στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου Θεσσαλονίκης και σε τρία ακόμη μοναστήρια, ένα εκ των οποίων στην Κύπρο.

## Ορθόδοξη υμνογραφία
### Απολυτίκιον
Ήχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.

Τω μύρω του Πνεύματος, ποιμήν Λαμψάκου οφθείς, την θείαν ενέργειαν, παρά Θεού δαψιλώς, θαυμάτων επλούτησας, δαίμονας απελαύνειν, ασθενούντας ιάσθαι, νόσους αποδιώκειν και πληρών τας αιτήσεις, Παρθένιε Ιεράρχα, των προσιόντων Σοι.

### Μεγαλυνάριον
Νόσους θεραπεύεις οδυνηράς, και καρκίνου πάθος, ιασάμενος συμπαθώς, δίδου ημίν ρώσιν, εν βίω και υγείαν, Παρθένιε παμμάκαρ, τη αντιλήψει Σου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Παρθένιος Επίσκοπος Λαμψάκου ο Θαυματουργός
Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Αγιος Παρθενιος
Κάνωπος (πόλη)

Η **Κάνωπος**, επίσης γνωστή ως **Κάνωβος** (κοπτικά: ⲕⲁⲛⲱⲡⲟⲥ), ήταν αρχαία αιγυπτιακή πόλη, που βρισκόταν στο Δέλτα του Νείλου. Η τοποθεσία της βρίσκεται στα ανατολικά προάστια της σύγχρονης Αλεξάνδρειας, περίπου 25 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Η Κάνωπος βρισκόταν στη δυτική όχθη στο στόμιο της δυτικής διακλάδωσης του Δέλτα - γνωστή ως η Κανωπική ή Ηρακλειώτικη διακλάδωση. Ανήκε στον έβδομο αιγυπτιακό νομό, γνωστό ως *Μενελαΐτη*, και αργότερα ως *Κανωπίτη*, μετά από αυτόν. Ήταν το βασικό λιμάνι της Αιγύπτου για το ελληνικό εμπόριο πριν από την ίδρυση της Αλεξάνδρειας, μαζί με τον Ναύκρατη και το Ηράκλειον. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στο σημερινό αιγυπτιακό χωριό Αμπού Κιρ.

## Ονομασία

Η αιγυπτιακή ονομασία του οικισμού ήταν **Πεγκουάτ** ή **Πικουάτ**. Οι Έλληνες τον ονόμασαν *Κάνωπο* μετά από τον θρυλικό διοικητή της εποχής του Τρωικού Πολέμου που θεωρείται ότι είναι θαμμένος εκεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Δέλτα Ποταμού Νείλου
Στρογγυλός

Ο **Στρογγυλός** () είναι χωριό στην βορειοανατολική Κύπρο.

Το έδαφος του οικισμού ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας είναι κοινότητα που υπάγεται διοικητικά στην Επαρχία Αμμοχώστου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό ελέγχεται εκ των πραγμάτων (de facto) από την μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Άλβαρο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Ο **Άλβαρο ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. Álvaro de Lencastre (1540 - 1626) από τον Οίκο του Αβίς ήταν 3ος δούκας τού Αβέιρο (1598-1626).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αλφόνσου ντε Λενκάστρε, 2ου γιού τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα της Κοΐμπρα.

Το 1578 ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε 2ος δούκας τού Αβέιρο σκοτώθηκε στην κταστροφική μάχη τού Αλκάσερ Κουιμπίρ μαζί με τον Σεβαστιανό της Πορτογαλίας και πολλούς ευγενείς της Πορτογαλίας. Τότε το δουκάτο τού Αβέιρο διεκδίκησαν η κόρη του Ζουλιάνα και ο εξάδελφός του Άλβαρο ντε Λενκάστρε.

Σύμφωνα με τον *Νοερό Νόμο* τα θήλεα τέκνα δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν εδάφη και φέουδα, εκτός ειδικής άδειας του βασιλιά. Ο Άλβαρο ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής τού εκλιπόντος. Η διαφωνία κράτησε 20 έτη, ώσπου ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας, ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας αποφάσισε οι δύο αντίδικοι να παντρευτούν και να κληρονομήσουν τις ιδιοκτησίες των Λενκάστρε. Πράγματι έγινε ο γάμος και ο βασιλιάς χορήγησε ειδικές τιμές: α) θα ανανεώνει τον τίτλο στον κληρονόμο β) δημιούργησε τον τίτλο τού *δούκα* τού Τόρρες Νάβας για τον διάδοχο τού δούκα τού Αβέιρο (ως τότε ήταν *μαρκήσιος*) γ) ο τιμητικός τίτλος της *Αυτού Εξοχότητος*, που δόθηκε στον κλάδο των Αβίς-Μπραγκάνσα το 1579, παραχωρείται και στον κλάδο Αβίς-ντε Λενκάστρε.

Το ανάκτορο τού δούκα βρισκόταν στο Ασεϊτάο, όπου δίπλα κτίστηκε και ένα νοσοκομείο. Με τη σύζυγό του χορήγησε τεράστια προστασία στη μονή Αρράμπιντα, που είχε ιδρυθεί από τον Ιωάννη ντε Λενκάστρε 1ο δούκα τού Αβέιρο, πατέρα τού Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο. Ο Άλβαρο και η Ζουλιάνα τάφηκαν στη μονή.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1598 τη Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε, κόρη τού εξαδέλφου του Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο και είχε τέκνα:
* Γεώργιος 1594 - 1632, 1ος δούκας τού Τόρρες Νόβας.
* Αλφόνσος 1597-1654, ευγενής.
* Μανταλένα γενν. 1599, παντρεύτηκε τον Ντίνις ντε Φάρο 3ο κόμη τού Φάρο
* Μαρία γενν. 1602, παντρεύτηκε τον Μανρίκε Σίλβα 1ο μαρκήσιο της Γκουβέια.
* Βιολάντε/Γιολάντα γενν. 1604, παντρεύτηκε τον Λοουρένσο Πίρες ντε Κάστρο 3ο κόμη τού Μπάστο.
* Πέτρος 1608-1673, 5ος δούκας τού Αβέιρο, αρχιεπίσκοπος της Έβορα & Μπράγκα, επίσκοπος της Γκουάρντα.
* Λουδοβίκος 1609-1673.
* άλλοι δύο γιοί έγιναν ιερείς και άλλες τέσσερις κόρες έγιναν μοναχές.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Γεώργιος ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Ο **Γεώργιος ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. Jorge de Lencastre (1548 - 1578) από τον Οίκο των Αβις ήταν 2ος δούκας τού Αβέιρο (1571-78) και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας (1548-71).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιωάννη ντε Λενκάστρε 1ου δούκα τού Αβέιρο και της Ζουλιάνα ντε Λάρα, κόρης τού 3ου μαρκησίου της Βίλλα Ρεάλ.

Χρησιμοποιούσε τον τίτλο τού μαρκκησίου τού Τόρρες Νόβας, ως το 1571 που διαδέχθηκε τον πατέρα του ως 2ος δούκας τού Αβέιρο. Ήταν στενός σύμβουλος τού 4ου εξαδέλφου του Σεβαστιανού της Πορτογαλίας και τον συνόδευσε στο ταξίδι του στον θείο εκείνου Φίλιππο Β΄ των Αψβούργων βασιλιά της Ισπανίας. Επίσης τον συνόδευσε και στην εκστρατεία του στο Μαρόκο: στην καταστρεπτική μάχη τού Αλκάσερ Κουιμπίρ ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε σκοτώθηκε μαζί με τον βασιλιά, το 1578.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μανταλένα Γκιρόν, αδελφή τού 1ου δούκα της Οσσούνα από την Ισπανία και είχε τέκνο:
* Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε 1560-1636, διεκδικήτρια στο δουκάτο τού Αβέιρο, παντρεύτηκε τον εξάδελφο τού πατέρα της Άλβαρο ντε Λενκάστρε επίσης διεκδικητή στο δουκάτο τού Αβέιρο. Έτσι συμβιβάστηκαν οι δύο αντίδικοι.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, page 343. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.
* Genealogy of George of Lencastre, 2nd Duke of Aveiro, in Portuguese

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Γεώργιος ντε Λενκάστρε του Τόρρες Νόβας

Ο **Γεώργιος ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. Jorge de Lencastre (1594 - 1632) από τον Οίκο των Αβίς ήταν 1ος δούκας τού Τόρρες Νόβας (1594-1632) και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβες (1594-1632).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Άλβαρο ντε Λενκάστρε 3ου δούκα τού Αβέιρο και της Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε, κόρης και κληρονόμου τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα τού Αβέιρο.

Ως διάδοχος τού δούκα τού Αβέιρο, έφερε τον τίτλο τού μαρκησίου τού Τόρρες Νόβας. Ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας, ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας χορήγησε ιδιαίτερα προνόμια στο ζεύγος: ο διάδοχος θα είχε τον τίτλο τού δούκα τού Τόρρες Νόβες. Το 1626 απεβίωσε ο πατέρας του δούκας τού Αβέιρο. Τον τίτλο τον κατείχε ταυτόχρονα και η μητέρα του, έτσι όταν το 1632 απεβίωσε ο Γεώργιος δεν είχε γίνει ακόμη δούκας τού Αβέιρο. Η Ζουλιάνα απεβίωσε το 1636 και την διαδέχθηκε ο γιος τού Γεωργίου, ο Ραϊμούνντο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1619 την Άννα Ντόρια, κόρη τού Ανντρέα Β΄ πρίγκιπα τού Μέλφι και της Τζοβάννας Κολόννα. Δεν απέκτησαν απογόνους. Η Άννα απεβίωσε το 1620.

Ο Γεώργιος έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Μανρίκε δε Καδένας, κόρη τού 3ου δούκα της Μακουέδα από την Ισπανία και είχε τέκνα:
* Ραϊμούνντο απεβ. 1666, 4ος δούκας τού Αβέιρο.
* Μαρία ντε Γκουανταλούπε 1630-1715, παντρεύτηκε τον Μανουέλ Πόνσε δε Λεόν 6ο δούκα τού Λος Άρκος από την Ισπανία. Έγινε 6η δούκισσα τού Αβέιρο. Γιος της ήταν ο:
** Γαβριήλ Πόνσε δε Λεόν 1667-1745, 7ος δούκας τού Αβέιρο.
* Λουίσα Τομάσια Μανρίκε ντε Λενκάστρε γενν. 1632.
* Ζοάο Ματίας Μανρίκε ντε Λενκάστρε Καδένας 1633-59, απεβ. 26 ετών.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. III, page 446. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Τράπεζα Ιωαννίνων

Η **Τράπεζα** είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων στην Ήπειρο, σε υψόμετρο 710 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Τράπεζα βρίσκεται δίπλα στην εθνική οδό Κοζάνης - Ιωαννίνων και νοτιοδυτικά του ποταμού Σαραντάπορου. Απέχει 73 χλμ. βόρεια από τα Ιωάννινα και 11 χλμ. βόρεια από τη Κόνιτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν **Βράνιστα** και συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των Μαστοροχωρίων, που δηλώνει ότι οι κάτοικοί της τα παλιότερα χρόνια ήταν τεχνίτες της πέτρας που οργανωμένοι σε μπουλούκια ("κουδαραίοι") ταξίδευαν για δουλειά σε όλα τα Βαλκάνια. Τη σημερινή εποχή οι λιγοστοί κάτοικοί της ασχολούνται με την οικόσιτη γεωργία και κτηνοτροφία. 
 
## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή επίσημα με το όνομα Βράνιστα, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 ως μέρος της τότε κοινότητας Βράνιστας. Το 1954 μετονομάστηκε σε Τράπεζα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Εξοχή αποτελούν τη τοπική κοινότητα Εξοχής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 12 κατοίκους.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Άγιος Ιωάννης (συνοικία Αμμοχώστου)

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου. Από το 1974, μέρος της συνοικίας Αγίου Ιωάννη, όπως και άλλες συνοικίες του Δήμου Αμμοχώστου, παραμένει περίκλειστο από τον τουρκικό στρατό και απαγορεύεται η είσοδος σε αυτό. Στο υπόλοιπο μέρος κατοικούν Τουρκοκύπριοι.

## Τοποθεσία
Ο Άγιος Νικόλαος αποτελεί μέρος των Βαρωσίων, δηλαδή της νέας Αμμοχώστου. Στα νότια συνορεύει με τον Άγιο Νικόλαο (συνοικία Αμμοχώστου), στα δυτικά με την Χρυσοσπηλιώτισσα, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα βόρεια με την Παλαιά Αμμόχωστο. Το ανατολικό μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

## Εκκλησία Αγίου Ιωάννη
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο του Φαράγκου. Κτίστηκε το 1960 στη θέση μικρού μοναστηριού του Αγίου Ιωάννη της Κουρράθας.

## Αθλητικές εγκαταστάσεις
Στη συνοικία Αγίου Ιωάννη βρίσκεται το Στάδιο ΓΣΕ και το Δημοτικό Στάδιο Αμμοχώστου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Πιέρ Κολομπιέ

Ο **Πιέρ Κολομπιέ** (γαλλικά: Pierre Colombier), (18 Μαρτίου 1896 - 25 Ιανουαρίου 1958), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.

## Φιλμογραφία

* 1920 : *[[Les Étrennes à travers les âges]]*
* 1921 : *[[Le Pendentif]]*
* 1922 : *[[Le Noël du père Lathuile]]*
* 1922 : *[[Monsieur Lebidois propriétaire]]*
* 1923 : *[[Le Taxi 313-X-7]]*
* 1923 : *[[Soirée mondaine]]*
* 1923 : *[[Petit hôtel à louer]]*
* 1923 : *[[Par-dessus le mur]]*
* 1924 : *[[Le Mariage de Rosine]]*
* 1925 : *[[Amour et Carburateur]]*
* 1926 : *[[Mots croisés]]*
* 1926 : *[[Au revoir et merci]]*
* 1926 : *[[Paris en cinq jours]]*
* 1926 : *[[Jim la Houlette, roi des voleurs]]*
* 1927 : *[[Les Transatlantiques]]*
* 1928 : *[[Petite fille]]*
* 1928 : *[[Dolly]]*
* 1930 : *[[Chiqué]]*
* 1930 : *[[Je t'adore mais pourquoi]]*
* 1930 : *[[Le Roi des resquilleurs]]*
* 1931 : *[[Le Roi du cirage]]*
* 1932 : *[[Sa meilleure cliente]]*
* 1932 : *[[La Chanson d'une nuit]]* 
* 1933 : *[[Charlemagne]]*
* 1933 : *[[Ces messieurs de la Santé]]*
* 1933 : *[[Théodore et Cie]]*
* 1934 : *[[Une femme chipée]]*
* 1934 : *[[L'École des cocottes]]*
* 1935 : *[[La Marraine de Charley]]*
* 1936 : *[[Une gueule en or]]*
* 1936 : *[[Le Roi]]*
* 1937 : *[[Le Club des aristocrates]]*
* 1937 : *[[Ignace]]*
* 1937 : *[[Les Rois du sport]]*
* 1937 : *[[Balthazar]]*
* 1938 : *[[Le Dompteur]]*
* 1938 : *[[Tricoche et Cacolet]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Άγιος Νικόλαος (συνοικία Αμμοχώστου)

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου. Από το 1974, η συνοικία Αγίου Νικολάου, όπως και άλλες συνοικίες του Δήμου Αμμοχώστου, παραμένει περίκλειστη από τον τουρκικό στρατό και απαγορεύεται η είσοδος σε αυτήν.

## Τοποθεσία
Ο Άγιος Νικόλαος αποτελεί μέρος των Βαρωσίων, δηλαδή της νέας Αμμοχώστου. Στα νότια συνορεύει με τη Χρυσή Ακτή, στα νοτιοδυτικά με την Αγία Ζώνη, στα δυτικά με την Χρυσοσπηλιώτισσα και στα βόρεια με τον Άγιο Ιωάννη. Το ανατολικό μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

## Εκκλησία Αγίου Νικολάου
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Ήταν ο καθεδρικός ναός της Αμμοχώστου. Ναός του Αγίου Νικολάου υπάρχει και στη μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου (Παλαιά Αμμόχωστος), κτίσμα του 14ου αιώνα. Πιθανόν να μεταφέρθηκε η τιμή και λατρευτικά αντικείμενα από τον παλιό ναό στον μεταγενέστερο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Σουηδικό Διαλεκτικό Αλφάβητο

Το **Σουηδικό Διαλεκτικό Αλφάβητο** () είναι φωνητικό αλφάβητο που δημιουργήθηκε από τον Γιόχαν Άουγκουστ Λούντελ το 1878, για τη φωνητική μεταγραφή των σουηδικών διαλέκτων. Η αρχική έκδοση του αλφαβήτου αποτελούταν από 89 γράμματα, από τα οποία 42 προέρχονταν από το φωνητικό αλφάβητο που πρότεινε ο Καρλ Γιάκομπ Σούντεβαλ.
Από τότε με τη πάροδο του χρόνου έχει ξεπεράσει τα 200 γράμματα.
Το αλφάβητο περιείχε λατινικούς χαρακτήρες με σύμβολα προσαρμοσμένα από μια πληθώρα αλφαβήτων, όπως τροποποιημένες μορφές των þ και ð από γερμανικά αλφάβητα, τα γ και φ από το ελληνικό αλφάβητο και το ы από το κυριλλικό αλφάβητο, and τα οποία επεκτάθηκαν με συστηματική προσθήκη διακριτικών. Υπάρχει ένας αριθμός διακριτικών που αντιπροσωπεύει προσωδικά χαρακτηριστικά.

Το αλφάβητο έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς για την περιγραφή των σουηδικών διαλέκτων στη Σουηδία και Φινλανδία.
Ήταν επίσης η πηγή πολλών συμβόλων που χρησιμοποιούνται από τον σουηδό σινολόγο Μπέρνχαρντ Κάρλγκρεν για την ανακατασκευή των Μέσων Κινεζικών.

Τρία επιπλέον γράμματα περιλαμβάνονται στην έκδοση 5.1.0 του Unicode (U+2C78 U+2C7A) για χρήση σε ένα λεξικό των σουηδικών διαλέκτων που ομιλούνται στη Φινλανδία.
Μια πρόταση για την κωδικοποίηση 106 επιπλέον χαρακτήρων έγινε το 2008. Το 2017 η πρόταση είχε μείνει ακόμα ανυλοποίητη.

## Δείτε επίσης

* Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Manne Eriksson, *Svensk ljudskrift 1878–1960 : En översikt över det svenska landsmålsalfabetets utveckling och användning huvudsakligen i tidskriften Svenska Landsmål* (1961)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σύμβολα προφοράς του Λαντσμαλαλφαμπετέτ (Landsmålsalfabetet)
* "Landsmålsalfabetet", *[[Nordisk familjebok]]*, τόμος 15 (1911) 1044, 1045-6, 1047-8.

Κατηγορία:Σουηδική γλώσσα
Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης

Ο **Οσιομάρτυρας Αναστάσιος** ήταν γιος ενός μάγου και γεννήθηκε στην Περσία στις αρχές του 7ου αιώνα μ.Χ. Αρνούμενος να απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη οδηγήθηκε στα βασανιστήρια και θανατώθηκε με φρικτό τρόπο. Η μνήμη του τιμάται στις 22 Ιανουαρίου. 

## Βιογραφία
Την εποχή αυτή οι Πέρσες είχαν καταλάβει την Ιερουσαλήμ και πήραν ως λάφυρό τους τον Τίμιο Σταυρό. Με την δύναμη του εκεί γίνονταν πολλά θαύματα και πολλοί τρέχανε με προθυμία να δούνε. Έτσι με το βλέμμα τους προσκυνούσαν το τίμιο Ξύλο του Χριστού, που αν και μεταφέρθηκε ως λάφυρο από τα Ιεροσόλυμα κυριεύει και ανατρέπει την μαγική περσική θρησκεία και αιχμαλωτίζει στην χριστιανική πίστη πολλές ψυχές. Μεταξύ αυτών ήταν και ο γιος του μάγου, ο οποίος μετά από θεία έλλαμψη αναζητούσε να μάθει γιατί οι Χριστιανοί τιμούσαν τόσο πολύ τον Τίμιο Σταυρό. Έμαθε για την αλήθεια του Ευαγγελίου και ήρθε στα Ιεροσόλυμα, όπου κατηχήθηκε και βαπτίσθηκε με το χριστιανικό όνομα Αναστάσιος. Εκάρη μοναχός στη Μονή Αγίου Σάββα, όπου έμεινε για 17 χρόνια.

## Το μαρτύριο
Αναγνωρίσθηκε όμως από τους Πέρσες και για την μεταστροφή του αυτή οδηγήθηκε αμέσως στα βασανιστήρια. Με πολλή χαρά και μεγάλη προθυμία παραδόθηκε στους δημίους, οι οποίοι τον στραγγάλισαν και κατόπιν τον αποκεφάλισαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 7ου αιώνα
Ραϊμούνντο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Ο **Ραϊμούνντο ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. Raimundo de Lencastre (απεβ. 1666) από τον κλάδο των Αβίς-Λενκάστρε ήταν 4ος δούκας τού Αβέιρο (1636-63). Επίσης δούκας και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας (1632-36).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 1ου δούκα τού Τόρρες Νόβας και της Άννα Μανρίκε δε Καδένας, κόρης τού 3ου δούκα της Μακουέδα από την Ισπανία.

Το 1632 απεβίωσε ο πατέρας του Γεώργιος και τον διαδέχθηκε ως 4ος μαρκήσιος τού Τόρρες Νοβας και 2ος δούκας τού Τόρρες Νόβας. Το 1636 απεβίωσε η μητέρα τού Γεωργίου, η Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε 3η δούκισσα του Αβέιρο, την οποία ο Ραϊμούνντο διαδέχθηκε ως 4ος δούκας τού Αβέιρο.

Το 1640 ο κλάδος Αβίς-Μπραγκάνσα εκτόπισε τους Αψβούργους από την Πορτογαλία και ο Ραϊμούνντο ήταν υποψήφιος για το Συμβούλιο τού Κράτους. Ωστόσο το 1659 διέφυγε στη Βρέστη της Βρεττάνης και μετά μετέβη στην Ισπανία, όπου υποστήριξε τα δικαιώματα των Αψβούργων στον Πορτογαλικό θρόνο. Τον υποδέχθηκε στη Μαδρίτη ο Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας και τού απένειμε τον τίτλο τού δούκα τού Κιουδάδ Ρεάλ. Αν και η μητέρα και η αδελφή του ζούσαν στη Μαδρίτη, δεν ένοιωθε άνετα μεταξύ των συντηρητικών ευγενών εκεί.

Το 1663 στην Πορτογαλία καταδικάστηκε για προδοσία· ο Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας κατάσχεσε το δουκάτο τού Ραϊμούνντο και το παραχώρησε στον θείο αυτού Πέτρο ντε Λενκάστρε, υποστηρικτή των Μπραγκάνσα. Το 1665 οι Ισπανοί προσπάθησαν για τελευταία φορά να καταλάβουν την Πορτογαλία. Ο Ραϊμούνντο συμβούλευσε μία ταυτόχρονη ναυτική εκστρατεία, που θα ξεκινούσε από το Κάδιθ και τελικά ηγήθηκε αυτής. Η εκστρατεία δεν ήταν επιτυχής και ο Ραϊμούνντο απεβίωσε το 1666 στο Κάδιθ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λουίζα-Κλαίρη τού Λιν, κόρη τού Κλαύδιου Λαμοράλ 3ου πρίγκιπα τού Λιν, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μη νόμιμη σχέση είχε τέκνα:
* (νόθος) Πέντρο, απεβ. πολεμώντας στη Σικελία.
* (νόθη) Ζενέμπρα-Σιμόες. Οι απόγονοί της είναι η οικογένεια Μεϊρέλες Γκαρρίντο στην Πορτογαλία.
* (νόθη) Μικαέλα-Μαρία ντε Μεντόσα απεβ. 1718, παντρεύτηκε τον Ζοάο Μπότο Πιμέντελ Κόρτε-Ρεάλ.

## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, pages 344 and 345; Vol. III, pages 446 and 447. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Μαρία του Ανόβερου

Η **Μαρία του Ανόβερου** (*Maria von Hannover*, 26 Νοεμβρίου 1952 -) κόρη του Ερνέστου Αύγουστου Δ΄, Πρίγκιπα του Ανοβέρου.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Βικτώρια Λουίζα Χέρτα Φρειδερίκη* γεννήθηκε στο Πάττενσεν της Κάτω Σαξονίας, και είναι το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Ερνέστου Αύγουστου Δ΄, Πρίγκιπα του Ανοβέρου και της Πριγκίπισσας Όρτρουντ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

Στις 4 Ιουνίου 1982 η Μαρία παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Κόμη Μιχαήλ φον Χόχμπεργκ στο Πάττενσεν της Κάτω Σαξονίας. Την επόμενη μέρα στις Ιουνίου τελέστηκε και ο θρησκευτικός τους γάμο στο Κάστρο Μαρίενμπουργκ . Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
*τον Κόμη Κόνρατ φον Χόχμπερκ (1985-) 
*τον Κόμη Γεώργιο φον Χόχμπερκ (1987-)

## Τίτλοι
***26 Νοεμβρίου 1952 – 4 Ιουνίου 1982**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία του Ανόβερου, Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
***4 Ιουνίου 1982 – μέχρι σήμερα**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Κόμισσα Μαρία φον Χόχμπεργκ

Επιπλέον, μέλη της οικογένειάς της εκ γεννήσεως φέρουν τον τίτλο *Πρίγκιπας/Πριγκίπισσα της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας*, σύμφωνα με μια δήλωση του 1931 του Αρχηγού της Ανόβερου, κατά παράβαση της Βρετανικής Προνομιακής Επιστολής του 1917, που περιόριζε τον πριγκιπικό τίτλο στα παιδιά και τα εγγόνια των Βρετανών ηγεμόνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Αλφόνσος ντε Λενκάστρε

Ο **Αλφόνσος ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. Afonso de Lencastre (1597 - 1654) από τον Οίκο των Αβίς-Λενκάστρε ήταν ευγενής της Πορτογαλίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Άλβαρο ντε Λενκάστερ 3ου δούκα τού Αβέιρο και της Ζουλιάνας ντε Λενκάστρε, κόρης τού Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο. Γεννήθηκε στο ανάκτορο Αζεϊτάο τού Οίκου του, κοντά στο Σετούμπαλ.

Το 1627 ο Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας, ως Φίλιππος Γ΄ της Πορτογαλίας απένειμε στον Αλφόνσο τον νέο τίτλο τού μαρκησίου τού Πόρτο Σεγκούρο. Παρά την εξέγερση στην Πορτογαλία το 1640, ο Αλφόνσος παρέμεινε πιστός τους Αψβούργους της Ισπανίας. Για να τον ανταμείψει για την εμπιστοσύνη του, ο Φίλιππος Δ΄ τού χορήγησε το 1642 με διάταγμα τους νέους τίτλους τού δούκα τού Αμπράντες και τού μαρκησίου τού Σαρντόαλ. Όμως ο Φίλιππος Δ΄ δεν ήταν πια βασιλιάς της Πορτογαλίας και οι δύο τίτλοι δεν αναγνωρίστηκν ποτέ από τις Πορτογαλικές αρχές.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1627 την Άννα δε Σάνδε δε Παδίγια 2η μαρκησία τού Βαλδεφουέντες από την Ισπανία και είχε τέκνα:
* Αγκουστίν ντε Λενκάστρε Παδίγια υ Βοβαδίγια 1639-1720, δούκας τού Αμπράντες.
* Μαρία 1639-1692, παντρεύτηκε τον Πέδρο δε Λέιβα-Λασέρδα μαρκήσιο δε Λανδράδα από την Ισπανία.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Nobreza de Portugal e do Brasil" – Vol. III, page 173. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Ζωρζ Κομπρέ

Ο **Ζωρζ Κομπρέ** (γαλλικά: Georges Combret), (11 Νοεμβρίου 1906 - 31 Ιανουαρίου 1998), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός του κινηματογράφου.

## Φιλμογραφία
* *[[Duel in Dakar]]* (1951)
* *[[The Fighting Drummer]]* (1953)
* *[[Rasputin]]* (1954)
* *[[The Contessa's Secret]]* (1954)
* *[[Toute la ville accuse]]* (1956)
* *[[Marie of the Isles]]* (1959)
* *[[Hot Frustrations]]* (1965)
* *[[Ring Around the World]]* (1966)
* *[[Fire of Love]]* (1967)
* *[[The Curse of Belphegor]]* (1967)
* *[[Hot and Naked]]* (1974)
* *[[Le plumard en folie]]* (1974)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία 

Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Πέτρος ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Ο **Πέτρος ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. Pedro de Lencastre (1608 - 1673) από τον Οίκο των Αβίς-Λενκάστρε ήταν 5ος δούκας τού Αβέιρο (1666-73), μαρκήσιος τού Τόρρες Νάβας (1636-66), αρχιεπίσκοπος της Έβορα (1648-54), της Μπράγκα (1654-70) και επίσκοπος της Γκουάρντα (1643-48).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Άλβαρο ντε Λενκάστρε 3ου δούκα τού Αλβέιρο κα της Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε, κόρης τού Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο.

Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα και έγινε διαδοχικά επίσκοπος της Γκουάρντα, αρχιεπίσκοπος της Έβορα και αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα. Παρά την εξέγερση των Πορτογάλων ενάντια στους Αψβούργους της Ισπανίας, ο ανιψιός του Ραϊμούνντο ντε Λενκάστρε υποστήριξε ενεργά τους Ισπανούς, έτσι το 1663 ο Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας νέος βασιλιάς από τον κλάδο των Αβίς-Μπραγκάνσα, κατάσχεσε το δουκάτο τού Ραϊμούνντο. Ο Πέτρος, που ήταν υποστηρικτής των Μπραγκάνσα, ζήτησε την ακύρωση της απόφασης αυτής. Τελικά το 1668 αναγνωρίστηκε ως 5ος δούκας τού Αβέιρο και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας.

Αργότερα το ίδιο έτος, όταν υπογράφτηκε ειρήνη μεταξύ Πορτογαλίας και Ισπανίας, η αδελφή τού Ραϊμούνντο, η Μαρί ντε Γκουαντελούπε ντε Λενκάστρε, ζήτησε να ακυρωθεί η παραχώρηση στον θείο της για να λάβει εκείνη το δουκάτο. Το 1673 απεβίωσε ο Πέτρος και η ανιψιά του Μαρία αναγνωρίστηκε 6η δούκισσα τού Αβέιρο, με τον όρο ότι θα έπρεπε να επιστρέψει στην Πορτογαλία.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, page 345. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Τόμας Μπάρτνικ

Ο **Τόμας Μπάρτνικ** (γενν. 15 Ιανουαρίου 1990) είναι Πολωνός αθλητής της σκοποβολής.

Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 50 μ τουφέκι 3 θέσεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2013
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Δημήτρης Καμπόσος

Ο **Δημήτρης Καμπόσος** (γεννημένος στο Άργος) ήταν δήμαρχος του δήμου Άργους-Μυκηνών από το 2011 έως το 2023. Γεννήθηκε και τελείωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Άργος. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΤΕΦΑΑ Αθηνών. Ήταν διευθυντής του 1ου Λυκείου Άργους από 29/11/2007 έως 31/12/2010, οπότε και ξεκίνησε την επόμενη μέρα επίσημα η πρώτη του θητεία ως δήμαρχος. Ήταν πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Πελοποννήσου από το 2014 έως και το 2024. 

Είναι από τους μακροβιότερους δήμαρχους στον Δήμο Άργους - Μυκηνών από το 2011 μέχρι και σήμερα και με μεγάλα ποσοστά εκλογής (2010: 59,23%, 2014: 61,06%, 2019: 56,06%) ενώ ήταν και το 2006 υποψήφιος χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Γνωστά του έργα, η Αίθουσα Τέχνης & Πολιτισμού Μέγας Αλέξανδρος, η ανάπλαση 50 στρεμμάτων στο Ιστορικό Κέντρο του Άργους, η οποία πήρε και το χρυσό βραβείο στα Βραβεία Καλύτερης Πόλεως 2017. 

Ετέθη εκτός κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στις 8 Ιουνίου 2018 λόγω εκφράσεών του για τον Γιάννη Μπουτάρη, ωστόσο επέστρεψε σε αυτό στις 17 Ιουλίου 2023. Έχει επικριθεί για το ότι ξοδεύτηκε δημόσιο χρήμα για να του απονεμηθούν βραβεία από τον οργανισμό πώλησης βραβείων Europe Business Assembly. Ενώ οι ιδέες που κατά καιρούς εκφράζει έχουν χαρακτηριστεί ως ακροδεξιές. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Δήμαρχοι Άργους-Μυκηνών
Αλφόνσος της Βαλένσα

Ο **Αλφόνσος**, πορτογαλ. Afonso (1400 - 1460) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 1ος μαρκήσιος της Βαλένσα και 4ος κόμης τού Οουρέμ (1422-60).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αλφόνσου δούκα της Μπραγκάνσα και της Βεατρίκης Περέιρα, κόρης και κληρονόμου τού Νούνο-Άλβαρες κόμη τού Μπαρσέλος, κοντόσταυλου της Πορτογαλίας και επιμελητή της χώρας.

Το 1422 ο πάππος του Νούνο Άλβαρες Περέιρα τού χορήγησε την κομητεία τού Οουρέμ, πράξη που την επικύρωσε ο Εδουάρδος της Πορτογαλίας το 1433. Ο Αλφόνσος εστάλη από τον βασιλιά ως ειδικός πρέσβης στη Σύνοδο της Βασιλείας το 1436 και στη Σύνοδο της Φλωρεντίας το 1439. Τότε επισκέφθηκε τη Φερράρα και τη Ρώμη. Ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας το 1451 τού παραχώρησε τον τίτλο τού μαρκησίου της Βαλένσα. Ήταν ο πρώτος ευγενής στην Πορτογαλία, που έγινε μαρκήσιος.

Το 1451 συνόδευσε την Ελεονώρα, κόρη τού Εδουάρδου και αδελφή τού Αλφόνσου Ε΄, από τη Λισαβόνα στο Λιβόρνο, όπου συνάντησε τον αρραβωνιαστικό της Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Ο πάπας Νικόλαος Ε΄ τους πάντρεψε στη Ρώμη. Το 1458 ο Αλφόνσος έλαβε μέρος στην αποστολή στη Βόρεια Αφρική, η οποία κατέληξε στην κατάληψη της πόλης Αλκάσαρ Σεγκουέρ τού Μαρόκου.

## Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη δόνα Βεατρίκη ντε Σούσα είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Αλφόνσος. Ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας, γιος τού Αλφόνσου Ε΄, τού ζήτησε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία και πράγματι έγινε επίσκοπος της Έβορα. Είχε ενα φυσικό τέκνο:
** (νόθος) Φραγκίσκος. Ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας τον έκανε 1ο κόμη τού Βιμιόσο. Απόγονοι τού Φραγκίσκου είναι οι κόμητες τού Βιμιόσο.

### Πρόγονοι


Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Κρήνη του Οσμάν Μπέη στο Πόντγκορατς

Η **Κρήνη του Οσμάν Μπέη στο Πόντγκορατς** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) ευρίσκεται στο Πόντγκορατς, εντός του Δήμου του Μπόλιεβατς και εντός του Διαμερίσματος του Ζάγιετσαρ, στη Σερβία. Είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 476).

## Περιγραφή
Η κρήνη ανεγέρθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, ενώ είναι κατασκευασμένη από λίθους, σύμφωνα με σχέδιο Οθωμανών αρχιτεκτόνων. Κοινώς γνωστή ως «Κρήνη του Χαϊδούκου Βέλικο», διατηρεί έως σήμερα την αρχική της ιδιότητα.

## Δείτε επίσης
*Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος του Ζάγιετσαρ

## Παραπομπές


Ποντγκορατς
Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία
Ποντγκορατς
Ποντγκορατς
Άγιος Λουκάς (συνοικία Αμμοχώστου)

Ο **Άγιος Λουκάς** είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με την Χρυσοσπηλιώτισσα, στα νοτιοδυτικά με τη Δερύνεια, δυτικά με την Αχερίτου, στα βόρεια με την Έγκωμη, στα ανατολικά με τη Σαλαμίνα και στα νοτιοανατολικά με την Παλαιά Αμμόχωστο και τον Άγιο Ιωάννη.

## Εκκλησία Αγίου Λουκά
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελιστή Λουκά. Ο ναός είναι ημιτελής καθώς ο παλιός ναός κατεδαφίστηκε πριν το 1974 για να οικοδομηθεί ο νεότερος. Επιπλέον, στην ενορία υπήρχε ένα μικρό εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα και ένα πιο μικρό του Χρυσοσώτηρος.

## Εκπαιδευτήρια
Στην ενορία Αγίου Λουκά υπήρχε Γυμνάσιο και το Δημοτικό της Νέας Σμύρνης.

## Διάφορα οργανωμένα σύνολα
Στην ενορία Αγίου Λουκά έδρευε ο Σύλλογος Πρόοδος Αγίου Λουκά, ο οποίος είχε αθλητική και πολιτιστική δράση. Επιπλέον, λίγα χρόνια πριν την εισβολή είχε ιδρυθεί και το ΘΟΪ Αγίου Λουκά, το οποίο διέθετε μόνο ποδοσφαιρική ομάδα.

## Λίμνη Αγίου Λουκά
Στην ενορία Αγίου Λουκά βρίσκεται η Λίμνη Αγίου Λουκά. Αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της Κύπρου. Από τη λίμνη στελνόταν νερό στη συνοικία του Αγίου Μέμνωνα.

## Γειτονιές Αγίου Λουκά
Οι γειτονιές του Αγίου Λουκά ήταν η Παμπούλα, η Λίμνη, η Νέα Σμύρνη, η βόρεια πλευρά του Λάξη και η περιοχή του σφαγείου μέχρι το 201 τάγμα πεζικού.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Σαλαμίς (συνοικία Αμμοχώστου)

H **Σαλαμίς** είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με την Παλαιά Αμμόχωστο, στα δυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα βόρεια με την Έγκωμη. Το ανατολικά τμήμα της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

## Ιστορία
Η συνοικία Σαλαμίνος αποτελείτο από τις γειτονιές της Νέας Σμύρνης, της Νεάπολης και του Αη Γιωρκούδι. Δημιουργήθηκε μετά από ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των γειτονιών αυτών. 

Στην συνοικία υπήρχαν δύο δημοτικά σχολεία, το Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης και το Δημοτικό Σχολείο στο Αη Γιωρκούδι (το οποίο λειτούργησε μόνο τρία χρόνια λόγω της τουρκικής εισβολής. Επιπλέον, στη συνοικία λειτουργούσε έως το 1974 ιδιωτική σχολή μέσης εκπαίδευσης, το Κέντρο Ανωτέρων Σπουδών Αμμοχώστου (ΚΑΣΑ) με ιδιοκτήτη τον Χρίστο Σαβεριάδη. Τα κτήρια του δημοτικού σχολείου και το κτίριο του ΚΑΣΑ αποτέλεσαν τη βάση για να δημιουργηθεί από τους Τουρκοκύπριους μετά το 1974 το Πανεπιστήμιο Ανατολικής Μεσογείου. 

## Οργανωμένα σύνολα
Στη συνοικία Σαλαμίνος υπήρχαν τρία σωματεία με αθλητική και μορφωτική δράση: ο Οθέλλος Νέας Σμύρνης (ή Οθέλλος Αμμοχώστου), η Δόξα Νεαπόλεως και η Παλαιά «Σαλαμίνα» Αη Γιωρκούδι. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Οθέλλος άνηκε στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Η Δόξα και η Παλαιά Σαλαμίνα ανήκαν στις τάξεις της αγροτικής ομοσπονδίας Ε.Π.Ο.Α. Αμμοχώστου.
## Παρεκκλήσιο Αγίου Γεωργίου
Στη συνοικία Σαλαμίνος υπάρχει το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου (Άι Γιωρκούι ή Άγιος Γεώργιος Εξωρινός). Είναι σπηλαιώδης ναός στον οποίο έγιναν επεμβάσεις μεταγενέστερα. Όταν οι Ελληνοκύπριοι εκδιώχθηκαν από την εντός των τειχών πόλη της Αμμοχώστου κατά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1958, ένας ιερέας μετέφερε την εικόνα στο παρεκκλήσιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Ελλάδα Έχεις Ταλέντο

Το ***Ελλάδα έχεις ταλέντο*** είναι ελληνική ριάλιτι εκπομπή ταλέντων (talent show). Προβαλλόταν στον ΑΝΤ1 από το 2007 έως το 2012 και ύστερα το 2022, ενώ προβαλλόταν από το 2017 έως το 2018 στον ΣΚΑΪ. Η εκπομπή βασίζεται στο βρετανικό talent show που δημιούργησε ο Σάιμον Κάουελ, Britain's Got Talent.

Μέχρι στιγμής έχουν μεταδοθεί εφτά κύκλοι επεισοδίων με τον έβδομο να κάνει πρεμιέρα στις 8 Ιανουαρίου 2022, ξανά στον ΑΝΤ1.

## Δομή
Το παιχνίδι αποτελείται από τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση του παιχνιδιού είναι οι **Auditions** όπου τα υποψήφια ταλέντα εμφανίζονται για πρώτη φορά μπροστά στους κριτές και το κοινό. Από εκεί έχοντας αποσπάσει την πλειοψηφία των Ναι από την κριτική επιτροπή περνούν στη δεύτερη φάση. Η δεύτερη φάση είναι τα **Judge Cuts** εκεί οι υποψήφιοι που πέρασαν την πρώτη φάση του παιχνιδιού παρουσιάζουν ένα νέο πρόγραμμα μπροστά στους κριτές με σκοπό να περάσουν στην τρίτη και τελευταία φάση. Η τρίτη φάση είναι τα **Live Shows**. Εκεί τα υποψήφια ταλέντα παρουσιάζουν ένα ακόμη πρόγραμμα με σκοπό να ψηφιστούν από το τηλεοπτικό κοινό με σκοπό τις τελικές θέσεις. Έτσι προκύπτει και ο νικητής του show.

## Επισκόπηση εκπομπής

## Cast
}
|-
|2
|rowspan="3"|Χρήστος Φερεντίνος
|-
|3
|rowspan="2"|Ευγενία Μανωλίδου
|-
|4
|Χάρης Χριστόπουλος
|-
|5
|rowspan="2"|ΣΚΑΪ
|rowspan="2"|Γιώργος Λιανός
|rowspan="2"|Γιώργος Καπουτζίδης
|rowspan="2"|Μαρία Μπακοδήμου
|rowspan="2"|Σάκης Τανιμανίδης
|-
|6
|-
|7
|ANT1
|Νικόλας Ράπτης & Σταύρος Σβήγκος
|Τάκης Ζαχαράτος
|Έλενα Χριστοπούλου
|Κρυσταλλία Ρήγα
|Γρηγόρης Αρναούτογλου
|}

Κατηγορία:Ελληνικά ριάλιτι σόου του ΑΝΤ1
Κατηγορία:Ελληνικά ριάλιτι σόου του ΣΚΑΪ