open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ένοπλες Δυνάμεις της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας

Οι **Ένοπλες Δυνάμεις της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας** (σλαβομακεδονικά: Армија на Република Северна Македонија [АРCМ]) είναι τα στρατεύματα της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας. Υπεύθυνες για την υπεράσπιση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας από ξένα στρατεύματα, οι ένοπλες δυνάμεις είναι μια αμυντική δύναμη που αποτελείται από το Στρατό (Армија) και την Πολεμική Αεροπορία (Воено Воздухопловство). Από το 2005, ο στρατός αποτελείται εξ ολοκλήρου από επαγγελματίες και εθελοντές στρατιώτες, έχοντας πλήρως μεταμορφωθεί σε ένα επαγγελματικό στρατό συμβατό με τα πρότυπα του NATO.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας
Η καρέκλα του Βαν Γκογκ

Το έργο **Η καρέκλα του Βαν Γκογκ** δημιουργήθηκε το 1888 από τον Ολλανδό ζωγράφο Βίνσεντ βαν Γκογκ. Σήμερα βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.

Ο πίνακας δείχνει μια ρουστίκ ξύλινη καρέκλα, με ένα απλό κάθισμα από πλεγμένο άχυρο, πάνω σε ένα δάπεδο με πλακάκια. Πάνω στο κάθισμα της καρέκλας υπάρχει μια διακοσμημένη πίπα και μια σακούλα καπνού πίπας.

## Φόντο
Στις 7 Μαΐου του 1888 ο Βαν Γκογκ μετακόμισε από το Οτέλ Καρέλ, στο Καφέ ντε λα Γκάρ στην Αρλ, στο νότιο τμήμα της Γαλλίας. Είχε γίνει φίλος με τους ιδιοκτήτες Ιωσήφ και Μαρία Ζινό. Το κίτρινο σπίτι στον αριθμό 2 της Πλατείας Λαμαρτέν, έπρεπε να επιπλωθεί πριν μετακομίσει εντελώς, αλλά ήταν σε θέση να το χρησιμοποιεί ως στούντιο. Ήθελε μια γκαλερί για να εκθέτει τη δουλειά του και άρχισε μια σειρά από πίνακες που τελικά περιελάμβαναν τα έργα "Η καρέκλα του Βαν Γκογκ" (1888), Υπνοδωμάτιο στην Αρλ (1888), Νυχτερινό Καφέ (1888), Εξώστης καφενείου τη νύχτα (Σεπτέμβριος 1888), Έναστρη Νύχτα πάνω από τον Ροδανό (1888) και Νεκρή φύση:Βάζο με δώδεκα ηλιοτρόπια (1888), που όλα προορίζονταν ως διακόσμηση για το Κίτρινο σπίτι.

## Παραπομπές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ
Μακό

Το **μακό** είναι είδος βαμβακερού υφάσματος απ' το οποίο φτιάχνονται τα κοντομάνικα μπλουζάκια. Η ετυμολογία είναι απ' το όνομα της γαλλικής  πόλης **[[Mâcot]]** στην οποία φτιάχτηκε για πρώτη φορά το ύφασμα αυτό. Επίσης τα κοντομάνικα μπλουζάκια τα οποία έχουν κατασκευαστεί απ' το συγκεκριμένο ύφασμα τα ονομάζουμε μακό.

Κατηγορία:Ένδυση
Βουλγαρικές Ένοπλες Δυνάμεις

Οι **Βουλγαρικές Ένοπλες Δυνάμεις** (βουλγαρικά: Българска армия) αντιπροσωπεύει τα στρατεύματα της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Διοικητής των ενόπλων δυνάμεων είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Βουλγαρίας. Το Υπουργείο Άμυνας είναι υπεύθυνο για την πολιτική ηγεσία ενώ η συνολική στρατιωτική διοίκηση παραμένει στα χέρια του Επιτελείου Άμυνας, με επικεφαλής τον Αρχηγό Άμυνας (παλαιότερα ονομαζόταν ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου). Υπάρχουν τρεις κύριοι κλάδοι, που ονομάζονται κυριολεκτικά χερσαίες δυνάμεις, αεροπορικές δυνάμεις οι ναυτικές δυνάμεις, ενώ η ευρεία έννοια «βουλγαρικός στρατός» περιλαμβάνει όλους τους κλάδους μαζί.

Σε όλη την ιστορία του, ο στρατός έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση της κυριαρχίας της χώρας. Μόνο πολλά χρόνια μετά την απελευθέρωση (1878), η Βουλγαρία έγινε περιφερειακή στρατιωτική δύναμη και συμμετείχε σε αρκετούςς μεγάλους πολέμους, Σερβοβουλγαρικό πόλεμο (1885), Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο (1912-13), Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο (1913), Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1915-1918) και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1941-1945), στη διάρκεια των οποίων ο στρατός απέκτησε σημαντική εμπειρία στη μάχη. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας διατηρούσε έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας, ο οποίος αριθμούσε κατ' εκτίμηση 152.000 στρατεύματα το 1988. Έπειτα από την πτώση του κομμουνισμού, η πολιτική ηγεσία αποφάσισε να ακολουθήσει μια πολιτική υπέρ του NATO, μειώνοντας έτσι το στρατιωτικό προσωπικό και τα όπλα. Η Βουλγαρία έγινε μέλος της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας (NATO) στις 29 Μαρτίου του 2004 και διατηρεί σήμερα συνολικά δύναμη 776 στρατιωτών ανεπτυγμένων σε τρεις χώρες.

Ο πολιούχος του Βουλγαρικού Στρατού είναι ο Άγιος Γεώργιος. Η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων ή Ημέρα του Αγίου Γεωργίου (6 Μαΐου) είναι επίσημη αργία στη Βουλγαρία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βουλγαρία
Μυθοπλασία

**Μυθοπλασία** (από τα μύθος + πλάθω) ονομάζεται η κατάταξη οποιασδήποτε ιστορίας που πηγάζει από τη φαντασία και, έτσι, δεν βασίζεται στην ιστορία ή τα γεγονότα. Η μυθοπλασία μπορεί να εκφραστεί με μία πληθώρα μέσων, συμπεριλαμβανομένων των γραπτών, των ζωντανών εκτελέσεων, των προγραμμάτων της τηλεόρασης, των ταινιών, των κινουμένων σχεδίων, των άνιμε, των stop motion, των βιντεοπαιχνιδιών, των παιχνιδιών. Ο όρος μυθοπλασία απαρτίζεται από τη δημιουργία ενός έργου με προέλευση τη δημιουργικότητα, πράγμα που κάνει τη μυθοπλασία να κρατά συνήθως απόσταση από την πραγματικότητα. Το περιεχόμενο της μυθοπλασίας είναι γενικά ανοικτό για ερμηνεία, λόγω της ελευθερίας της να απέχει από την πραγματικότητα. Ωστόσο, τυχαίνει κάποια έργα της μυθοπλασίας να ισχυρίζονται ή να προωθούνται ως ιστορικά ή πραγματικά ακριβή. Το γεγονός αυτό, κάνει πιο περίπλοκο τον παραδοσιακό διαχωρισμό της μυθοπλασίας από τη μη-μυθοπλασία. Η μυθοπλασία είναι η κατάταξη ή κατηγοριοποίηση, παρά ένα συγκεκριμένο είδος ή μορφή, εκτός από την περίπτωση όπου χρησιμοποιείται με μία πιο περιορισμένη αίσθηση, ως συνώνυμο για μία συγκεκριμένη μορφή εκπαιδευτικής μορφής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Kate Colquhoun on the blurred boundaries between fiction and non-fiction
* Example of a Serial Blog/Short Story Magazine
* Subhasis Chattopadhyay, 'Claiming the Domain of the Literary: Mourning the Death of Reading Fiction, ''Prabuddha Bharata or Awakened India'' 121 (6) (June 2016): 505-11
Φέλιξ φαν Χρένινγκεν

Ο **Φέλιξ φαν Χρένινγκεν** (*Felix Van Groeningen*, 1977) είναι Βέλγος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Η πιο γνωστή του ταινία είναι τα *[[Ραγισμένα όνειρα]]*, που απέσπασε το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας και το βραβείο Lux και ήταν υποψήφια για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και για το Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης ταινίας.
## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Βέλγοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σλιβοβίτσα

δεξιά|μικρογραφία|Ρακί από κορόμηλο μάρκας<br>
"Еленской сливова".
**Σλιβοβίτσα** (,
, στα φινλανδικά: *<span lang="fi">slivovits</span>*,
,
για το βοσνιακά: *<span lang="bs">šljivovica</span>*,
,
,
,
,
,
,
,
,
)
είναι αλκοολούχο ποτό παραγόμενο από την απόσταξη πολτού από κορόμηλα ή δαμάσκηνα που έχουν υποστεί ζύμωση. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό ποτό στις χώρες της Βαλκανικής χερσονήσου, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, κυρίως, για τους σλαβικούς λαούς και τους γειτονικούς τους λαούς όπως οι Ούγγροι, οι Ρουμάνοι και οι Αλβανοί. Η σλιβοβίτσα είναι το εθνικό ποτό στη Σερβία, μέσο για φυσική ανταλλαγή στην Αλβανία και το ποτό που χρησιμοποιείται στα μνημόσυνα για να τιμήσουν τις ψυχές των νεκρών συγγενών στην Πολωνία.

## Χαρακτηριστικά της σλιβοβίτσα σε ορισμένες χώρες
αριστερά|μικρογραφία|Λείανση κορόμηλων σε πολτό πριν το βράσιμο.
δεξιά|μικρογραφία|Η σλιβοβίτσα παράγεται από διάφορες επιχειρήσεις απόσταξης ποτών.
Το παραδοσιακό για τη Βουλγαρία είναι το ρακί από την περιοχή της πόλης Τρογιάν. Η απόσταξη και η επεξεργασία υγρών στη διάρκεια της παλαίωσης ξεκίνησε στο Μοναστήρι Τρογιάν πίσω στο 14ο αιώνα, και η συνταγή φυλασσόταν ως μυστικό και μεταβιβαζόταν από ηγούμενο σε ηγούμενο. Είναι γνωστό μόνον ότι, εκτός από την ζύμωση των φρούτων, στο ρακί οι μοναχοί πρόσθεταν και 40 είδη βοτάνων, τα οποία του έδιναν μια υπέροχη γεύση και άρωμα. Αργότερα η απόσταξη φρούτων έξω από τα όρια της μονής. Το 1871 ο Ούγγρος ταξιδιώτης Φέλιξ Κάνιτς αναφέρθηκε στα χρονικά του στους κατοίκους του Τρογιάν που έβραζαν ρακί από τοπικές ποικιλίες δαμάσκηνων, που χαρακτηρίζονται από υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και των οποίων τα κουκούτσια ξεχωρίζονταν εύκολα.
Στις περιοχές Τετέβεν, Λεσηντρέν, Ελένα, Κιουστεντίλ υπάρχουν και άλλα τοπικά ονόματα για ρακές φρούτων, γεγονός που είναι αποτέλεσμα της αναπαραγωγής τοπικών ποικιλιών κορόμηλων, που αρχίζει από τη ζύμωση των φρούτων και στη συνέχεια ακολουθεί η απόσταξη.

Στην Πολωνία η απόσταξη των φρούτων αποτελεί παράδοση για τη χώρα, ιδιαίτερα για τις νότιες ορεινές περιοχές της. Ως μία από τις καλύτερες μάρκες θεωρείται η Лонцка сливовица, που παράγεται στο χωριό Λόντσκο. Πριν από τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μεγάλες ποσότητες σλιβοβίτσας παράγονταν από την εβραϊκή κοινότητα της χώρας.

Στην Τσεχία η παραδοσιακή περιοχή παραγωγής της σλιβοβίτσα είναι η Μοραβία, ιδιαίτερα στο ανατολικό και νότιο τμήμα της.

Στη Σερβία, η σλιβοβίτσα είναι ένα από τα Εθνικά σύμβολα της Σερβίας. Οι ρακές που παράγονται από φρούτα είναι παραδοσιακό ποτό, που παράγεται σε πιο μεγάλη κλίμακα από τον πληθυσμό σε οικιακές συνθήκες. Η μεγαλύτερη ποσότητα ρακής παράγεται στην περιοχή Σουμάντια. Το 2004, η χώρα παρήγαγε 400 000 λίτρα σλιβοβίτσα. Η Σερβία είναι η πιο μεγάλη εξαγωγέας σλιβοβίτσα στον κόσμο και η δεύτερη τη τάξει εξαγωγέας σε ποσότητα σε κορόμηλα.

## Παραπομπές


Σλιβοβιτσα
Ράντι Γουάιτ

Ο **Ράντι Γουάιτ** (*Randy White*, γεννήθηκε 4 Νοεμβρίου 1967), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

## Καριέρα
Ο Γουάιτ σπούδασε στο πανεπιστήμιο Λουιζιάνα Τεκ από το 1985 ως το 1989, αγωνιζόμενος για τέσσερα χρόνια στο πρωτάθλημα του NCAA. Έπαιξε σε 127 αγώνες, με μέσους όρους 15,3 πόντων και 8,3 ριμπάουντ, με καλύτερη χρονιά του την τέταρτη, όπου πετύχαινε 21,2 πόντους και μάζευε 10,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Το καλοκαίρι του 1989, επιλέχθηκε στην όγδοη θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ντάλας Μάβερικς. Αγωνίστηκε σε 281 αγώνες του αμερικάνικου πρωταθλήματος μέχρι το 1994, με μέσους όρους 7,4 πόντων και 4,9 ριμπάουντ. Καλύτερη του χρονιά ήταν το 1992-93, όταν είχε 9,7 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και 1,0 κλέψιμο κατά μέσο όρο.

Τον Οκτώβριο του 1994, υπέγραψε στην ομάδα του Περιστερίου και ολοκλήρωσε την σεζόν 1994-95 στην ιταλική Ρέτζιο Καλάμπρια. Συνέχισε στην Μπανταλόνα από την Ισπανία το 1995-96 χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το καλοκαίρι του 1996, συμφώνησε με την Μακάμπι Τελ Αβίβ, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ενώ ολοκλήρωσε την χρονιά στον Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας στα έξι τελευταία παιχνίδια της κανονικής σεζόν και τα πλέι-οφ του πρωταθλήματος. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην ομάδα της Νήαρ Ηστ, στις αρχές της σεζόν 1999-2000.

## Τίτλοι

### [[Μακάμπι Τελ Αβίβ (καλαθοσφαίριση)|Μακάμπι Τελ Αβίβ]]

* 2x Πρωτάθλημα Ισραήλ: (1997, 1998)
* Κύπελλο Ισραήλ: (1998)

#### [[ΤΣΣΚΑ Μόσχας (καλαθοσφαίριση ανδρών)|ΤΣΣΚΑ Μόσχας]]

* Πρωτάθλημα Ρωσίας: (1999)


## Παραπομπές


## Πηγές
* Randy White Basketball Player Profile
* Randy White Stats | Basketball-Reference.com

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα‎‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ‎‎‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας‎‎‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ‎‎‎
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατάλογος έργων του Τζόττο

Η σελίδα αυτή περιλαμβάνει τον κατάλογο των έργων του Τζόττο.

## Α. Έργα διάφορα με χρονολογική σειρά

## Β. Πάντοβα, Cappella degli Scrovegni
Νωπογραφίες του Τζόττο στην Cappella degli Scrovegni της Πάντοβας (Παρεκκλήσιο των Σκροβένι ή Cappella dell'Arena), με θέματα τις *Ιστορίες του Ιωακείμ και της Άννας, της Μαρίας και του Χριστού*, *Αλληγορίες των αρετών και των κακιών* και την *Δευτέρα Παρουσία*, ζωγραφισμένες -κατά το πλείστον- από τον ίδιο τον Τζόττο. Από τα μεγαλύτερα έργα στην ιστορία της τέχνης.

## Βιβλιογραφία
*Maurizia Tazartes, *Giotto*, Rizzoli, Milano 2004. 
*Edi Baccheschi, *L'opera completa di Giotto*, Rizzoli, Milano 1977. 

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
We Love Katamari

***We Love Katamari*** (ή ***We ♥ Katamari***), γνωστό στην Ιαπωνία ως *Minna Daisuki Katamari Damacy* (ιαπωνικά: みんな大好き塊魂, Χέπμπορν: *Minna Daisuki Katamari Damashii*, κυρ. "*Everyone Loves Katamari Damacy*"), είναι βιντεοπαιχνίδι παζλ δράσης που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από τη Namco για το PlayStation 2. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 6 Ιουλίου του 2005, στη βόρεια Αμερική στις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, και στην Ευρώπη στις 2 Φεβρουαρίου, ένα χρόνο αργότερα. Είναι sequel του *[[Katamari Damacy]]*. Είναι το τελευταίο παιχνίδι της σειράς στο οποίο αναπτύχθηκε ο δημιουργός της, Κεΐτα Τακαχάσι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη με τον προγραμματιστή Κεΐτα Τακαχάσι στο 1UP.com
* Το ''We Love Katamari'' στο GameSpot
* Το ''We Love Katamari'' στο IGN

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Katamari
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2005
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Namco
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια παζλ
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation 2
Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award
Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Τουρκία)

Το **Υπουργείο Εθνικής Άμυνας** (τουρκικά: *Milli Savunma Bakanlığı*, MSB) είναι υπουργείο της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας, υπεύθυνο για το συντονισμό και την επίβλεψη όλων των φορέων και των λειτουργιών της κυβέρνησης που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια και τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Το υπουργείο εδρεύει στο Μπακανλικλάρ της Άγκυρας.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας είναι επικεφαλής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, μετέχοντας στο Συμβούλιο των Υπουργών το οποίο δίνει αναφορά απευθείας στον Πρόεδρο της Τουρκίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκίας
Κατηγορία:Υπουργεία Άμυνας
Κατηγορία:Κυβερνητικά υπουργεία της Τουρκίας
Psycho Diver

Το ***Psycho Diver*** (ιαπωνικά: サイコダイバー　魔性菩薩, Χέπμπορν: *Psycho Diver: Mashō Bosatsu*, γνωστό και ως *Psycho Diver: Soul Siren*) είναι ιαπωνική νεο-νουάρ ταινία anime τρόμου και επιστημονικής φαντασίας που σκηνοθετήθηκε από το Μαμόρου Κάνμπε. Το σενάριό της γράφτηκε από τους Τοσιάκι Καγουάμουρα και Τασουχίκο Ουραχάτα, ενώ βασίζεται στη νουβέλα με το ίδιο όνομα, του Μπάκου Γιουμεμάκουρα. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 21 Μαΐου του 1997 σε μορφή VHS, και στις 21 Ιουλίου του 2008 σε DVD από την Urban Vision.

## Πλοκή
Η ταινία περιστρέφεται γύρω από την ιστορία του Μποσουτζίμα (Τζότζι Νακάτα, Μάικλ Σκοτ Ράιαν), ενός ώριμου άνδρα Δύτη Ψυχών (Psycho Diver). Έχει, δηλαδή, την υπερφυσική ικανότητα να μπαίνει στις ψυχές άλλων ανθρώπων, με τη βοήθεια της τεχνολογίας μέσω εξωμοίωσης, και με κίνδυνο να χάσει τη ζωή του στη διαδικασία. Του ανατίθεται να διεισδύσει στην ψυχή μία νεαρής τραγουδίστριας, της Γιούκι (Τζούνκο Ιγουάο, Σέρι Λιν) από την αδερφή της Κιόκο (Ατσούκο Τανάκα). Η κοπέλα στοιχειώνεται από βίαιες αναμνήσεις, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να τραγουδήσει. Στην πορεία, ανακαλύπτει ότι διαθέτει ψυχικές ικανότητες, τις οποίες δεν μπορεί να ελέγξει. Ως αποτέλεσμα, σκοτώνει όσους όσους Psycho Diver προσπαθούν να μπουν στην ψυχή της για να τη βοηθήσουν. Όταν μπαίνει μέσα της ο Μποσουτζίμα, μαθαίνει για τη ζωή και τα παιδικά χρόνια της. Η κοπέλα, ήδη από την παιδική της ηλικία, είχε τεράστιες ψυχικές δυνάμεις. Όταν οι γονείς της χώρισαν, μεγάλωσε μόνη. Κάποια στιγμή η μητέρα της, Αντζέλικα (Ατσούκο Τανάκα, Αϊόνα Μόρις), επέστρεψε για να της κληροδοτήσει την αρχηγική της θέση, στην αίρεση που οδηγούσε. Λίγο πριν το καταφέρει, εμφανίζεται ο πατέρας της Γιούκι, και σκοτώνει την Αντζέλικα.

## Υποδοχή
Το *Psycho Diver* έλαβε μέτριες κριτικές, σημειώνοντας βαθμολογίες 5,6 στην IMDb από 86 και 5,96 στο MyAnimeList από 830 ψήφους. Ωστόσο, η ταινία θεωρείται καλτ. Ο Γουέην Σόρτγουορθ του The Spinning Image χαρακτήρισε την ταινία "εντυπωσιακή, με πολλά να συμβαίνουν στην πολύ σύντομη διάρκειά του".

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κριτική στο The Spinning Image
* Το Psycho Diver στο Anime News Network
* Το Psycho Diver στην IMDb
* Το Psycho Diver στο MyAnimeList
* Το Psycho Diver στην aniDB

Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες
Κατηγορία:Κυβερνοπάνκ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες anime
Κατηγορία:Ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Νεο-νουάρ ταινίες
Υπουργείο Εσωτερικών (Τουρκία)

Το **Υπουργείο Εσωτερικών** (τουρκικά: *İçişleri Bakanlığı*) είναι υπουργείο της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας, αρμόδιο για εσωτερικές υποθέσεις που αφορούν την ασφάλεια στην Τουρκία.

Ο Υπουργός Εσωτερικών είναι επικεφαλής του Υπουργείου Εσωτερικών, μετέχοντας στο Συμβούλιο των Υπουργών το οποίο δίνει αναφορά απευθείας στον Πρόεδρο της Τουρκίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Εσωτερικών
Mercyful Fate EP

**Mercyful Fate EP** είναι ο τίτλος του EP σινγκλ του δανέζικου heavy metal συγκροτήματος Mercyful Fate, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας RaveOn. Το ΕΡ έγινε επίσης γνωστό ως **Nuns Have No Fun** ή **A Corpse Without Soul** λόγω του εξωφύλλου του.

Αυτή υπήρξε η πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος, το οποίο αν και επανενώθηκε την δεκαετία του '90, έφθασε στο απόγειο της καριέρας του κατά την τριετία 1982-1985. Ακολούθησαν δύο άλμπουμ που επηρέασαν έντονα τα κινήματα του speed και του black metal, τα "*[[Melissa (άλμπουμ)|Melissa]]*" και "*[[Don't Break the Oath]]*", τα οποία θεωρούνται και δύο εκ των σπουδαιότερων δίσκων στην ιστορία του heavy metal.

Το ΕΡ επανεκδόθηκε το 1987 ως μέρος της συλλογής "*[[The Beginning]]*", μαζί με πέντε κομμάτια από το "*[[Melissa (άλμπουμ)|Melissa]]*".

## Τραγούδια

## Μέλη των Mercyful Fate
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "***Mercyful Fate EP***" είχε την εξής μορφή:

* **[[King Diamond]]** - *[[Φωνητική|φωνητικά]]*
* **[[Χανκ Σέρμαν]]** - *[[κιθάρα]]*
* **[[Μίκαελ Ντένερ]]** - *[[κιθάρα]]*
* **Τίμι Χάνσεν** - *[[μπάσο]]*
* **Κιμ Ραζ** - *[[τύμπανα]]*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Mercyful Fate EP - Mercyful Fate | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Mercyful Fate - Mercyful Fate - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* Mercyful Fate E.P. - The Mercyful Fate / King Diamond FAQ

Κατηγορία:Δισκογραφία των Mercyful Fate
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1982
Ιμπαντάν

Το **Ιμπαντάν** (*Ibadan*) είναι πόλη της Νιγηρίας, πρωτεύουσα της πολιτείας Όγιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, έχει 2.559.853 κατοίκους και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, μετά το Λάγος και το Κάνο. Βρίσκεται περίπου 125 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λάγος και αποτελεί σημαντικό σταθμό στο δρόμο που συνδέει τα παράλια με την ενδοχώρα. Οι Γιορούμπα αποτελούν τη μεγαλύτερη πληθυσμική ομάδα που κατοικεί στην πόλη.

## Ιστορία
Το Ιμπαντάν δημιουργήθηκε το 1829, κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων του Όγιο και του επεκτατικού πολέμου του σουλτανάτου Σοκότο, από πρόσφυγες Γιορούμπα ως στρατόπεδο. Το δασώδες και λοφώδες ανάγλυφο προσέφερε προστασία και σύντομα το Ιμπαντάν αναπτύχθηκε στην κύρια πόλη των Γιορούμπα και κέντρο σημαντικού στρατιωτικού κράτους, το οποίο κατάφερα να νικήσει την αντίπαλη πόλη-κράτος Ιτζάγιε το 1862. Το 1877, ομάδες Γιορούμπα ενώθηκαν και επαναστάτησαν ενάντια στην κυριαρχία του Ιμπαντάν. Ο πόλεμος τελείωσε με την παρέμβαση των Βρετανών το 1886 και τελικά το Ιμπαντάν εντάχθηκε με συνθήκη στις βρετανικές αποικίες το 1893. Ο πληθυσμός του Ιμπαντάν υπολογίστηκε τότε σε 120.000 κατοίκους. 

Το Ιμπαντάν συνέχισε να ακμάζει και στην αποικιακή περίοδο, ισχυροποιώντας τη θέση του στο δίκτυο των πόλεων των Γιορούμπα. Το 1901 συνδέθηκε με το σιδηροδρομικό δίκτυο και αναπτύχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κόμβο, ο οποίος συνέδεε τη βόρεια Νιγηρία με τα παράλια. Μετά το Β΄ΠΠ, η πόλη αναπτύχθηκε με πολύ έντονο ρυθμό. Μέχρι το 1970, ήταν η μεγαλύτερη πόλη στην υποσαχάρια Αφρική. Το 1948 ιδρύθηκε στην πόλη το πανεπιστήμιο του Ιμπαντάν.

## Παραπομπές


κατηγορία:Πόλεις της Νιγηρίας
Πέτρα Αρκαδίας

Η **Πέτρα** είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Πέρα Μελάνων της Δημοτικής Ενότητας Τυρού του Δήμου Νότιας Κυνουρίας με πληθυσμό 6 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει 4 χιλιόμετρα από τον Τυρό και 3 χιλιόμετρα από τα Πέρα Μελανα.

## Δείτε επίσης
* Αρκαδική Ριβιέρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κυνουρίας
Κώστας Φωτάκης

Ο **Κώστας Φωτάκης** είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών το 1969, σπούδασε Χημεία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πτυχίο το 1973) και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στη Χημειοφυσική στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου το 1977.

Από το 1984 έως τις 27 Ιανουαρίου 2015, όποτε και διορίστηκε  Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων αρμόδιος για θέματα Έρευνας και Καινοτομίας στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δίδασκε στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Συνταξιοδοτήθηκε και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή, το φθινόπωρο του 2017.

Από το 1997 έως το 2013 ήταν Διευθυντής του Ινστιτούτου Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ (ΙΗΔΛ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) και από το 2011 έως το 2016 διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΤΕ.
## Πολιτική σταδιοδρομία
Στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων αρμόδιος για θέματα Έρευνας και Καινοτομίας.Στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα παρέμεινε αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων αρμόδιος για θέματα Έρευνας και Καινοτομίας.

Το 2020 εκλέχθηκε ως μέλος της διευρυμένης Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ.

Το 2023, αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και εντάχθηκε στη Νέα Αριστερά, συμμετέχοντας μάλιστα στο Μεταβατικό Πανελλαδικό Συντονιστικό Νέας Αριστεράς.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Άρθουρ Κρόσφιλντ

Ο **Σερ Άρθουρ Χένρι Κρόσφιλντ** (*[[αγγλικά]] : Sir Arthur Henry Crosfield*), (5 Απριλίου 1865 - 22 Σεπτέμβριου του 1938),  1ος βαρονέτος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν Άγγλος βουλευτής του βρετανικού κοινοβουλίου, επιχειρηματίας και αθλητής.

## Βιογραφία
Ο Άρθουρ Κρόσφιλντ είχε εκλεγεί βουλευτής της περιφέρειας Γουάρινγκτον  με το Φιλελεύθερο κόμμα από το 1906 έως τον Δεκέμβριο του 1910. Το 1907 παντρεύτηκε την Ντομίνι Ηλιάδη ελληνικής καταγωγής μέλος την ελληνικής παροικίας στο Λονδίνο. Το 1915 χρίστηκε ιππότης και απέκτησε τον τίτλο του 1ου βαρονέτου του Μίντλσεξ.

Το 1911 κληρονόμησε από τον πατέρα του την επιχείρηση σαπωνοποιίας και κατασκευής κεριού*Joseph Crosfield and Sons*. Πούλησε την εταιρεία το 1911 και έχτισε το Γουίτανχαρστ (*Witanhurst*) που είναι ακόμα και σήμερα το μεγαλύτερο σπίτι στο Λονδίνο, εκτός από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. 

Ήταν παίκτης του γκολφ και κέρδισε πολλά πρωταθλήματα. Ήταν επίσης πρόεδρος της φιλανθρωπικής οργάνωσης * National Playing Fields Association* (για την οποία χρίστηκε ιππότης το 1929 ) και υπηρέτησε ως Διοικητής της Σχολής *Highgate School* από το 1929 έως το 1930.

Ο Κρόσφιλντ έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας σε μια αποτυχημένη Ελληνική επιχείρηση εξόρυξης στα μέσα της δεκαετίας του 1930, και σκοτώθηκε λίγο αργότερα, όταν έπεσε από το παράθυρο τρένου όπου ταξίδευε στη νότια Γαλλία.

Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα ήταν μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών, ήταν νικητής στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο διπλό αντρών το 1920 με συμπαίκτη τον Χένρι Μέγιες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του γκολφ
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Βαρονέτοι της Μεγάλης Βρετανίας
Dead Space (βιντεοπαιχνίδι, 2008)

Το ***Dead Space*** βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου και επιστημονικής φαντασίας που αναπτύχθηκε από την EA Redwood Shores (νυν Visceral Games) για τα Microsoft Windows, το PlayStation 3, και το Xbox 360, και κυκλοφόρησε σε όλες τις κονσόλες τον Οκτώβριο του 2008. Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει έναν μηχανικό με το όνομα Isaac Clarke, ο οποίος προσπαθεί να διαφύγει του διαστημοπλοίου USG Ishimura, εξαιτίας των Necromorphs, τερατωδών αναγεννημένων ανθρώπινων πτωμάτων.

Το παιχνίδι δέχθηκε διθυραμβικές κριτικές και πούλησε περισσότερα από 2 εκατομμύρια αντίγραφα. Ακολούθησαν δύο sequels, το *[[Dead Space 2]]* και το *[[Dead Space 3]]*, τα οποία κυκλοφόρησαν στις 25 Φεβρουαρίου του 2011 και στις 5 Φεβρουαρίου του 2013, αντίστοιχα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Dead Space
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2008
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών τρίτου προσώπου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Havok
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Visceral Games
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με 3D γραφικά
Κατηγορία:Επαυξημένη πραγματικότητα στη μυθοπλασία
Φαίνη Ξύδη

Η **Φαίνη Ξύδη** (Αθήνα 1 Ιανουαρίου 1909 - 22 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ελληνίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Ήταν κόρη της Αλεξάνδρας Δραγούμη και του Γεωργίου Ξύδη, από την πλευρά της μητέρας της καταγόταν από την οικογένεια Δραγούμη. Αδελφός της ήταν ο επίσης πρωταθλητής στην αντισφαίριση Στέφανος Ξύδης ενώ είχε άλλα τέσσερα ακόμα αδέλφια από τα οποία έπαιζε αντισφαίριση και η Ρωξάνη. 

Το 1926 έγινε μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών κι ασχολήθηκε με την αντισφαίριση. Ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος στο απλό τις χρονιές : 1934, 1935, 1936, 1937, 1938 και 1940, στο διπλό γυναικών το 1935, 1938, 1939, και 1940, στο μεικτό το 1938 και 1940. Δεύτερη ήταν στο απλό το 1933, στο διπλό  το 1932, στο μεικτό 1935, 1937, 1938 και 1940 .

Σε διεθνές επίπεδο ήταν πρώτη στο Πρωτάθλημα Ανατολικής Μεσογείου το 1935 στο διπλό μεικτό. Είχε συμμετάσχει σε πολλά τουρνουά με σημαντικότερα το Γουίμπλεντον το 1935 και 1936 και το Ρολάν Γκαρός το 1935 και 1936 . Ήταν πρώτη στο Πρωτάθλημα Καΐρου στο διπλό γυναικών το 1933.

Στις 11 Δεκεμβρίου 1944 κι ενώ βρισκόταν στο πατρικό σπίτι της στην Κηφισιά με τον μητριό της Αντώνιο Κριεζή, τη μητέρα της Αλεξάνδρα και την αδελφή της Ρωξάνη, απήχθησαν από αντάρτες του ΕΛΑΣ. Ένα μήνα μετά, στη Συκάμινο κοντά στον Ωρωπό, δολοφονήθηκαν ο Αντώνιος Κριεζής και η Φαίνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Οικογένεια Δραγούμη
Τσανγκτσούν

Η **Τσανγκτσούν** (κινεζικά: 长春; πινγίν: *Chángchūn*) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Τζιλίν, στη βορειοανατολική Κίνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, εντός των διοικητικών ορίων της πόλης κατοικούν 7.674.439 άνθρωποι, ενώ ο αστικός πληθυσμός της πόλης είναι 3.815.270 κάτοικοι. Βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας της βορειοανατολικής Κίνας.

Η πόλη δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα. Το όνομά της σημαίνει στα κινεζικά «μακριά άνοιξη». Το 1904, η πόλη πέρασε μετά τον Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο στην κατοχή της Ιαπωνίας και ανάμεσα στο 1932 και το 1945, ήταν η πρωτεύουσα του Μαντσουκούο. Σήμερα, η πόλη είναι γνωστή στην Κίνα ως η «Πόλη των Αυτοκινήτων», με σημαντική βιομηχανική βάση η οποία επικεντρώνεται ιδίως στα αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να είναι γνωστή ως το «Ντιτρόιτ της Κίνας». Άλλες βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνουν την μεταποίηση αγροτικών προϊόντων, τη παραγωγή φαρμάκων, ηλεκτρονικών, υλικών κατασκευών και τον ενεργειακό χώρο.

Στην πόλη λειτουργούν τρεις σιδηροδρομικοί σταθμοί και διεθνές αεροδρόμιο. Στην πόλη λειτουργούν 27 ινστιτούτα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με συνολικά 160.000 φοιτητές. Τα σημαντικότερα πανεπιστήμια της πόλης είναι το Πανεπιστήμιο Τζιλίν και το Βορειοανατολικό Φυσιολογικό Πανεπιστήμιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Αντώνιος Σταθάτος

Ο **Αντώνιος Δ. Σταθάτος** ήταν Έλληνας εφοπλιστής, πρωταθλητής της αντισφαίρισης και αξιωματικός του Ελληνικού στρατού. Γεννήθηκε στην Βράιλα της Ρουμανίας το 1886, και είναι γόνος γνωστής οικογένεια εφοπλιστών.

Ήταν γιός του Διονυσίου Σταθάτου και της Αθηνάς Κυπαρρίση, και είχε άλλους δύο αδελφούς. Ο αδελφός του, Πέτρος ήταν επίσης αθλητής της αντισφαίρισης και επι σειρά ετών πρόεδρος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Από νεαρή ηλικία ήταν μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών και ασχολήθηκε με την αντισφαίριση. Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στο διπλό αντρών, το 1909, και δεύτερος  το 1911, επίσης πρώτος στο διπλό μεικτό, το 1914 και δεύτερος, το 1911.

Κατατάχτηκε και πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Κωνσταντινίδη, γόνο πλούσιας οικογένειας από την Αλεξάνδρεια.

Το 1916 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ελλήνων εφοπλιστών. Το 1926 έγινε πρόεδρος της ΕΛΠΑ, σχεδόν 30 χρόνια κράτησε η θητεία του, και αναφέρεται στους πρωτεργάτες της ίδρυσης της. Το 1928, γίνεται ιδρυτικό μέλος του Ροταριανού συλλόγου της Αθήνας. Το 1932, με την Μπουγκάτι του, έτρεξε στην Α΄ ανάβαση Πάρνηθας ενώ επί προεδρίας του στην ΕΛΠΑ ξεκίνησε το 1953 το Ράλι Ακρόπολις. Το 1941 κρατήθηκε όμηρος από τον φρούραρχο της πόλης, μαζί με άλλους στο δημαρχείο της Αθήνας, σαν εγγύηση της ασφαλούς εισόδους των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Ελένη Σταθάτου

Η **Ελένη (Λένα) Σταθάτου** (Αλεξάνδρεια 1887 − Αθήνα 1982), **Κωνσταντινίδη** το πατρικό της όνομα, ήταν Ελληνίδα συλλέκτρια και αθλήτρια της αντισφαίρισης.

Ήταν μέλος της οικογένειας Κωνσταντινίδη, πλούσιων εμπόρων της Αλεξάνδρειας με καταγωγή από τη Σιάτιστα, και σύζυγος του επιχειρηματία Αντωνίου Σταθάτου. Το 1957 δώρισε στο Μουσείο Μπενάκη και στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη και το Εθνικό αρχαιολογικό μουσείο τη συλλογή της από εικόνες βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων, κεντήματα και κοσμήματα που κατείχε, συνολικά 971 έργα.

Η Ελένη Σταθάτου ήταν μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών και πρωταθλήτρια Ελλάδος στο απλό γυναικών το 1919, ενώ έπαιζε και Μπριτζ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης
Κατηγορία:Έλληνες παίκτες του Μπριτζ
Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία

Η **Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία** (*Soraya Sáenz de Santamaría*, πλήρες όνομα: *María Soraya Sáenz de Santamaría Antón*, γενν. Βαγιαδολίδ, 10 Ιουνίου 1971) είναι Ισπανίδα πολιτικός και νομικός, μέλος του Λαϊκού Κόμματος. Από τις 4 Νοεμβρίου 2016 μέχρι τον Ιούνιο του 2018 ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι, υπουργός της Προεδρίας και των Περιφερειακών Διοικήσεων. Στην προηγούμενη κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι μεταξύ 2011 και 2015 κατείχε τη θέση της αντιπροέδρου, υπουργού Προεδρίας και εκπροσώπου τύπου. 

Ανετράφη στα πλαίσια μιας ιδεολογικά δεξιάς οικογένειας· ασχολείται με την πολιτική από το 2000, όταν ενσωματώθηκε στις τάξεις του Λαϊκού Κόμματος ως νομικός σύμβουλος. Εκλέχθηκε βουλευτής στο Κοινοβούλιο της Ισπανίας για πρώτη φορά το 2004, επαναλαμβάνοντας το 2008. Από το 2011, όταν τέθηκε στη δεύτερη θέση της εκλογικής λίστας του κόμματος, θεωρείται μία εκ των πολιτικών με το μεγαλύτερο βάρος στο εσωτερικό του Λαϊκού Κόμματος, μαζί με τη Μαρία Ντολόρες δε Κοσπεδάλ, και μία εκ των γυναικών με τη μεγαλύτερη πολιτική εξουσία στην Ισπανία και την Ευρώπη.

Με την παραίτηση του Μαριάνο Ραχόι από την προεδρία του κόμματος τον Ιούνιο του 2018 τέθηκε υποψήφια για την προεδρία, χάνοντας στις ενδοκομματικές εκλογές από τον Πάμπλο Κασάδο. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ανακοίνωσε την παραίτησή της από την ενεργή πολιτική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Λαϊκό Κόμμα (Ισπανία)
Δημήτρης Τζανακόπουλος

Ο **Δημήτρης Τζανακόπουλος** (Αθήνα, 5 Ιουνίου 1982) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και βουλευτής της Νέας Αριστεράς, εκλεγμένος με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Π.Σ. στις εκλογές του Ιουνίου 2023. Έχει διατελέσει υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος (2016–2019).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Είναι απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής Αθηνών και πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών, κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος της ίδιας Σχολής και υποψήφιος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2005 παρέλαβε από τον Τάσο Κορωνάκη τη σκυτάλη του γραμματέα της Νεολαίας Συνασπισμού, θέση την οποία κράτησε μέχρι το 2010. Επίσης, ήταν νομικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα κατά το διάστημα που αυτός ήταν αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (Μάιος 2012-Δεκέμβριος 2014). 

Από το 2015 έως το 2016 διατέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού και γενικός γραμματέας του πρωθυπουργικού γραφείου. Στις 5 Νοεμβρίου 2016 διορίστηκε υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος. Στις 14 Ιουνίου 2019 παραιτήθηκε από τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου ενόψει των επικείμενων εκλογών, ενώ στη θέση του υπουργού Επικρατείας παρέμεινε έως τις 9 Ιουλίου 2019.   

Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 εξελέγη βουλευτής στην Α' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις 16 Ιουλίου 2019 ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος και στις 6 Σεπτεμβρίου 2020 εκλέχθηκε νέος Γραμματέας του κόμματος.

Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία, ωστόσο παραιτήθηκε από τα κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στις 29 Ιουνίου του 2023, ημέρα κατά την οποία παραιτήθηκε και ο πρώην πρόεδρος του κόμματος, Αλέξης Τσίπρας, από την ηγεσία του κόμματος.

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στις 23 Νοεμβρίου 2023, μαζί με οκτώ ακόμη βουλευτές της Κίνησης «6+6» δημοσιοποιώντας σχετικό κείμενο. Στις 5 Δεκεμβρίου, μαζί με 10 ακόμη πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., συγκρότησαν νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα με τον τίτλο Νέα Αριστερά και ο ίδιος ανέλαβε καθήκοντα κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Επίσημος λογαριασμός στο facebook
*Επίσημος λογαριασμός στο twitter
*Επίσημος λογαριασμός στο instagram

Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας
Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι (Ελλάδα)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Χαέν

Η **Χαέν** (ισπανικά: Jaén) είναι πόλη και δήμος της περιφέρειας της Ανδαλουσίας στην Ισπανία, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Το 2015 είχε 115.395 κατοίκους. Είναι κτισμένη στον λόφο της Σάντα Καταλίνα, που ιστορικά υπήρξε ο πυρήνας της οικιστικής δραστηριότητας στην περιοχή ήδη από το 2000 π.Χ. και είδε την πόλη να αναδεικνύεται σε αξιόλογο αστικό κέντρο της μουσουλμανικής Ιβηρικής χερσονήσου και του Βασιλείου της Καστίλης κατά τον μεσαίωνα.

Η πόλη είναι το οικονομικό κέντρο της επαρχίας, της μεγαλύτερης παραγωγού ελαιολάδου παγκοσμίως, και φιλοξενεί μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις βιομηχανικού ελαιολάδου του κόσμου, *Expoliva*. Πέραν του ελαιoλάδου, η οικονομία της πόλης βασίζεται στις υπηρεσίες και τα τελευταία χρόνια στον τουρισμό.

Ο μνημειακός πλούτος της πόλης αποτελείται από τα τρία φρούριά της, τα αραβικά λουτρά και το μνημείο στις μάχες της Νάβας δε Τολόσα και Μπαϊλέν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
κατηγορία:Ανδαλουσία
Νούρια Εσπέρτ

Η **Νούρια Εσπέρτ** (Οσπιταλέτ ντε Λιοβρεγάτ, 11 Ιουνίου 1935) είναι Καταλανή ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχει εργαστεί τόσο στο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο, την όπερα και την τηλεόραση. Το 2016 έλαβε το βραβείο Πριγκίπισσα της Αστούριας των Καλών Τεχνών.

Στην ηλικία των δώδεκα εντάχθηκε για πρώτη φορά σε θεατρική εταιρεία, με τον πρώτο πρωταγωνιστικό της ρόλο να έρχεται το 1952 στη Μήδεια του Ευριπίδη. Στα είκοσι τέσσερά της ίδρυσε την θεατρική εταιρεία που φέρει το όνομά της μαζί με τον σύζυγό της. Έκτοτε θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές του καταλανικού και ισπανικού θεάτρου και τηλεόρασης, έχοντας παίξει σε έργα σε όλο τον κόσμο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο λόγος που εκφώνησε η Νούρια Εσπέρτ κατά την απονομή του βραβείου Πριγκίπισσα της Αστούριας των Καλών Τεχνών. 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καταλανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Βασιλάκης Καργόπουλος

[Πανοραμική άποψη της [Κωνσταντινούπολης το 1870 σε φωτογραφία του Βασιλάκη Καργόπουλου|thumb|right|270px]]
Ο **Βασιλάκης Καργόπουλος** (*Βασίλειος Καργόπουλος 1826-1886*) ήταν Έλληνας φωτογράφος της Κωνσταντινούπολης και ο σημαντικότερος φωτογράφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1826 και το πρώτο στούντιο του το άνοιξε στη Μεγάλη Οδό του Πέραν στην Κωνσταντινούπολη το 1850, ενώ αργότερα άνοιξε και ένα δεύτερο στην Αδριανούπολη σε συνεργασία με τον Εμμανουήλ Φώσκολο. Στη φωτογράφιση πορτρέτων ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησε την τεχνική της δαγκεροτυπίας από την οποία όμως απομακρύνεται αργότερα εφαρμόζοντας πιο νέες τεχνικές. 

Ο Καργόπουλος ήταν φημισμένος για τις πανοραμικές φωτογραφίες της Πόλης, του Βοσπόρου, των μνημείων, της καθημερινότητας. Σήμερα αυτές οι φωτογραφίες του είναι σημαντικά στοιχεία για τη ζωή στην Κωνσταντινούπολη του 19ου αιώνα. Υπήρξε επίσημος φωτογράφος των σουλτάνων, όταν διορίζεται ως τέτοιος το 1879 από τον σουλτάνο Αμπτουλχαμίτ Β΄ και προσωπικός φωτογράφος του σουλτάνου Mουράτ Ε΄.

Τιμήθηκε με μετάλλια από τους Οθωμανούς σουλτάνους, τον βασιλιά της Σουηδίας και της Νορβηγίας Όσκαρ Β’, τον βασιλιά της Δανίας Χριστιανό Θ΄. Έκανε εκθέσεις στη Νάπολη και τη Φλωρεντία. Πέθανε στις 28 Μαρτίου 1886 σε ηλικία 59 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Κατάληψη της Σμύρνης

**Κατάληψη της Σμύρνης** () αποκαλείται το χρονικό διάστημα από την 1/15η Μαΐου του 1919 έως την 30/8 - 9η Σεπτεμβρίου του 1922, όταν η Σμύρνη και η ευρύτερη περιοχή της βρισκόταν κάτω από την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση των Ελλήνων.

Κατά την διάρκεια της ελληνικής κατοχής, ο πολιτικός φορέας που διοικούσε την πόλη ήταν η **«Ύπατη Αρμοστεία Σμύρνης»**, με επικεφαλής τον Ύπατο Αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη, ενώ οι στρατιωτικές επιχειρήσεις διευθύνονταν από το Σώμα Στρατού Σμύρνης.

Ο ελληνικός στρατός εξουσιοδοτημένος από τις νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου να εφαρμόσει την Συνθήκη ανακωχής του Μούδρου στην περιοχή, κατείχε  την επονομαζόμενη **Ζώνη της Σμύρνης** κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων σχετικά με την κατάτμηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για την προστασία του χριστιανικού πληθυσμού που ζουσε μέσα και γύρω από την πόλη.

Η ελληνική απόβαση στις 15 Μαΐου του 1919 γιορτάστηκε από τον τοπικό ελληνικό πληθυσμό αλλά γρήγορα οδήγησε σε εθνοτική βία στην περιοχή. Αυτή η βία είχε ως αποτέλεσμα τη μειωμένη διεθνή υποστήριξη για την κατοχή, όπως και την άνοδο του τουρκικού εθνικισμού. Ο Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης Αριστείδης Στεργιάδης πήρε μια σταθερή στάση κατά των διακρίσεων εις βάρος του τουρκικού πληθυσμού από τη διοίκηση. Ωστόσο οι εθνοτικές εντάσεις και οι διακρίσεις συνεχίστηκαν. Ο Στεργιάδης άρχισε επίσης τις εργασίες για τα έργα που αφορούσαν την επανεγκατάσταση των Ελλήνων προσφύγων, τα θεμέλια για ένα πανεπιστήμιο και κάποια έργα για τη δημόσια υγεία. Η Σμύρνη ήταν ένα σημαντικό ορμητήριο για τα ελληνικά στρατεύματα στην Ανατολία κατά τη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας (1919-1922).

Η κατοχή της Σμύρνης έληξε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1922 με την κατάληψη της Σμύρνης από τα τουρκικά στρατεύματα υπό τον Μουσταφά Κεμάλ. Μετά την τουρκική προέλαση στην Σμύρνη ένας όχλος θανάτωσε τον ορθόδοξο Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο, ενώ, λίγες μέρες αργότερα, με τη Καταστροφή της Σμύρνης πυρπολήθηκαν μεγάλα τμήματα της πόλης (συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων ελληνικών και αρμενικών συνοικιών), ενώ η τουρκική συνοικία έμεινε ανέπαφη. Με το τέλος της κατοχής της Σμύρνης η μεγάλη μάχη στην Ανατολία μεταξύ ελληνικών και τουρκικών δυνάμεων ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό ενώ στις 24 Ιουλίου του 1923 τα αντιμαχόμενα μέρη υπέγραψαν τη Συνθήκη της Λωζάνης, γεγονός που σήμανε τον τερματισμό του πολέμου.

## Δείτε επίσης
*Ελληνική απόβαση στη Σμύρνη

## Παραπομπές
Λουμπουμπάσι

To **Λουμπουμπάσι** (*Lubumbashi*), παλαιότερα γνωστό ως **Ελιζαμπετβίλ** (γαλλικά: *Élisabethville*) ή **Ελίζαμπετσταντ** (ολλανδικά: *Elisabethstad*), είναι πόλη στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, πρωτεύουσα της επαρχίας Κατάνγκα. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται στο 1,5 εκατομμύριο κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, μετά την πρωτεύουσα Κινσάσα. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1200 μέτρα, κοντά στα σύνορα με τη Ζάμπια. Το Λουμπουμπάσι είναι η μεταλλευτική πρωτεύουσα της χώρας, με τις μεγαλύτερες εξορυκτικές εταιρίες. Η πόλη ιδρύθηκε το 1910 και άκμασε λόγω της εξόρυξης χαλκού. Στην πόλη λειτουργεί αεροδρόμιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Πόλεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Μονή Ντουραχάνης

Η **Mονή Ντουραχάνης** ή Δουραχάνης βρίσκεται στα Ιωάννινα και είναι αφιερωμένη στη γέννηση της Θεοτόκου. Απέχει 11.5 χιλ. από το κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων και 3 χιλ. από το χωριό Λογγάδες. Είναι χτισμένη ακριβώς δίπλα στη λίμνη Παμβώτιδα και στους πρόποδες του Μιτσικελίου, ακριβώς απέναντι από την κάστρο της πόλης των Ιωαννίνων.

Η παράδοση αναφέρει πως το μοναστήρι χτίστηκε από έναν Οθωμανό στρατιωτικό, τον Ντουραχάν πασά. Ο Ντουραχάν πασάς κατεβαίνοντας από το Δρίσκο ενώ κινούνταν με το στράτευμά του προς το Αργυρόκαστρο είδε σε κάποιο σημείο ένα χτιστό εικονοστάσι  και πίστεψε πως ήταν θαύμα (καταγόταν από χριστιανική οικογένεια). Το βράδυ βάδισε με το στράτευμά του πάνω στη παγωμένη λίμνη και όταν αργότερα κατάλαβε τον κίνδυνο στον οποίο βρέθηκε γύρισε στο σημείο της εικόνας και έχτισε το μοναστήρι. 

Στην πρόσφατη δράση της μονής, ιδιαίτερα στο φιλανθρωπικό της έργο, μεγάλο ρόλο έπαιξε ο πατέρας Αθανάσιος (κατά κόσμο Σωτήρης Χατζής) ιδρύοντας το *Άνθος* ένα οικοτροφείο που λειτουργεί Δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Ιωάννινα
Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης

Το **Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης** συστάθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 2016 και καταργήθηκε στις 8 Ιουλίου 2019.

## Αρμοδιότητες
Στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης περιλαμβάνονταν:
*τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών
*η ραδιοφωνία και η τηλεόραση
*η διαχείριση του φάσματος συχνοτήτων
*ο Ελληνικός Διαστημικός Οργανισμός

## Ιστορία
Στις 4 Νοεμβρίου 2016, με το ΦΕΚ 208/A/4-11-2016, η Γενική Γραμματεία Ψηφιακής Πολιτικής, η Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, συγχωνεύονται και συστήνουν το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.

## Υπουργοί Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πρώην υπουργεία της Ελλάδας
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα
Αυτοκινητόδρομος 5 (Κύπρος)

Ο **Αυτοκινητόδρομος Α5** *(ή Αυτοκινητόδρομος [[Λάρνακα]]ς - [[Λεμεσός|Λεμεσού]])* είναι ένας αυτοκινητόδρομος στο νησί της Κύπρου ο οποίος συνδέει τον αυτοκινητόδρομο Α1 στην Κοφίνου με τον αυτοκινητόδρομο Α3 στην Λάρνακα. Είναι 19 χιλιόμετρα και σε όλο το μήκος του αποτελείται από 2 λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση *(και ΛΕΑ)*. Ο άξονας ολοκληρώθηκε το 1996 και αποτελεί τον τρίτο αυτοκινητόδρομο που κατασκευάστηκε στο νησί. Σε όλη τη διαδρομή είναι παράλληλος με τον κύριο δρόμο Β5.

## Κατάλογος Κόμβων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μέγεθος Τροχαίας Κυκλοφορίας - Ετήσια Απογραφή Τροχαίας Κίνησης 2009 (Annual Traffic Census - 2010)
* Cyprus Business & Investment Opportunities Yearbook

Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι της Κύπρου
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Κύπρου
Ακίρα Σουζούκι

Ο **Ακίρα Σουζούκι** (, *Suzuki Akira*, γενν. 12 Σεπτεμβρίου 1930) είναι Ιάπωνας χημικός που το 1979 περιέγραψε πρώτος την οργανική αντίδραση ενός αρυλο- ή βινυλο-βορονικού οξέος με ένα αρυλο- ή βινυλο-αλογονίδιο που καταλύεται από παλλάδιο, γνωστή σήμερα ως αντίδραση Suzuki. Ο Σουζούκι βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 2010.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ακίρα Σουζούκι γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μουκάβα στο Χοκκάιντο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χοκκάιντο στο Σαππόρο και μετά το διδακτορικό του εργάσθηκε εκεί ως βοηθός καθηγητής. Από το 1963 ως το 1965, ερεύνησε ως μεταδιδάκτορας με τον Χέρμπερτ Μπράουν (Βραβείο Νόμπελ 1979) στο Πανεπιστήμιο Περντιού στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια, επιστρέφοντας στο Πανεπιστήμιο του Χοκκάιντο, έγινε καθηγητής εκεί. Μετά τη συνταξιοδότησή του από το Πανεπιστήμιο του Χοκάιντο το 1994, ο Σουζούκι ανέλαβε θέσεις σε άλλα ΑΕΙ, όπως στο Πανεπιστήμιο Φυσικών Επιστημών της Οκαγιάμα (1994–1995) και στο Πανεπιστήμιο του Κουρασίκι (1995–2002).

### Τιμητικές διακρίσεις
Ο Ακίρα Σουζούκι μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 2010 με τους Ρίτσαρντ Χεκ και Εϊ-ίτσι Νεγκίσι «για τις διασταυρούμενες συζεύξεις που καταλύονται από παλλάδιο στην οργανική σύνθεση». Εκτός αυτού, τιμήθηκε και με τις παρακάτω διακρίσεις:

* 1986 Βραβείο Weissberger-Williams
* 1987 Βραβείο της Κορεατικής Χημικής Εταιρείας
* 1989 Βραβείο της Χημικής Εταιρείας της Ιαπωνίας
* 1995 Βραβείο «DowElanco»
* 2000 Βραβείο Διαλέξεως «H.C. Brown»
* 2003 Βραβείο Ιαπωνικής Ακαδημίας 
* 2009 Χρυσό Μετάλλιο «Paul Karrer» του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης
* 2010 «Πρόσωπο Πολιτιστικής Αξίας» (Ιαπωνία)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Akira Suzuki: «Γράμμα σε έναν νέο χημικό» στο ''The UNESCO Courier'', «CHEMISTRY AND LIFE», Ιανουάριος-Μάρτιος 2011
* The Nobel Prize in Chemistry 2010: Richard F. Heck, Ei-ichi Negishi, Akira Suzuki
* Ακίρα Σουζούκι

Κατηγορία:Ιάπωνες χημικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Ιάπωνες νομπελίστες
Μαρία Ντολόρες δε Κοσπεδάλ

Η **Μαρία Ντολόρες δε Κοσπεδάλ** (*María Dolores de Cospedal García*, γενν. Μαδρίτη, 13 Δεκεμβρίου 1965) είναι Ισπανίδα πολιτικός και νομικός, γενικός γραμματέας του Λαϊκού Κόμματος και τέως Υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης υπό τον Μαριάνο Ραχόι από τον Νοέμβριο του 2016 μέχρι τον Μάιο του 2018.

Υπήρξε η πρώτη γυναίκα γενικός γραμματέας πολιτικού κόμματος στην Ισπανία. Παρά την εμπλοκή της στο σκάνδαλο στο οποίο πρωταγωνίστησε ο τέως ταμίας του κόμματος, Λουίς Μπάρθενας, το 2008, εκλέχθηκε πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης της Καστίλης-Λα Μάντσα το 2011, χάνοντας ωστόσο την προεδρία στις περιφερειακές εκλογές μετά από τη συνεργασία του Σοσιαλιστικού Κόμματος με το Ποδέμος. Μαζί με την έτερη πολιτικό του Λαϊκού Κόμματος, Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία, θεωρείται μία εκ των ισχυρότερων Ισπανίδων πολιτικών, τόσο σε εθνικό όσο και σε κομματικό επίπεδο.

Μετά την έξωση του Μαριάνο Ραχόι από την πρωθυπουργία λόγω της πετυχημένης πρότασης μομφής του Σοσιαλιστικού Κόμματος τον Μάιο του 2018, τέθηκε υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος, αποτυγχάνοντας ωστόσο να ελεγχθεί στον πρώτο γύρο των ενδοκομματικών εκλογών και δίνοντας τελικά την στήριξή της στον εκλεγέντα και νυν πρόεδρο του κόμματος, Πάμπλο Κασάδο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Λαϊκό Κόμμα (Ισπανία)
Αντώνιος Αλμέιδας

Ο **Αντώνιος Φιγκουέιρα Αλμέιδας** (Αθήνα 1870 - Κιλκίς 20 Ιουνίου 1913) ήταν Έλληνας πρωτοπόρος στο άθλημα της αντισφαίρισης και πεσόντας στους Βαλκανικούς πολέμους.

Ο Αντώνιος Αλμέιδας ήταν εγγονός του Πορτογάλου αγωνιστή της επανάστασης του 1821 Αντόνιο Αλμέιντα. Είχε άλλα δώδεκα αδέλφια ενώ η μικρότερη αδελφή του παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κετσέα. Στους Βαλκανικούς πολέμους κατατάχτηκε εθελοντής και έπεσε μαχόμενος στο Κιλκίς, Μάχη Κιλκίς-Λαχανά, στις 20 Ιουνίου 1913.

Ο Αλμέιδας ήταν ιδρυτικό μέλος, το 1895, του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών (τότε Λόουν τένις Αθηνών). Σε αγώνες Χάντικαπ τον Απρίλιο του 1898 ήταν πρώτος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Μαρία Νεγροπόντη στην τρίτη σειρά.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ