open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάρολος Γουλιέλμος του Νάσσαου-Ούζινγκεν

Ο **Κάρολος Γουλιέλμος**, γερμανικά: Karl Wilhelm (9 Νοεμβρίου 1735 - 17 Μαΐου 1803) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Ούζινγκεν (1775-1803) και του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1797-1803).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ούζινγκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν και της Χριστίνας Βιλελμίνης των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄, δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ.

Το 1770 έγινε αντιστράτηγος του ολλανδικού στρατού και προήχθη σε στρατηγό το 1789. Το επόμενο έτος έγινε διοικητής του Συντάγματος των Βαλόνων και λοχαγός των Γρεναδιέρων.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1775. Το 1783 κατέληξε σε συμφωνία κληρονομίας του Οίκου Νάσσαου με τον εξάδελφό του, πρίγκιπα του Σααρμπρύκεν, τον 4ο εξάδελφό του, πρίγκιπα του Βάιλμπουργκ και τον πρίγκιπα του Ντιτς του κλάδου του Όθωνα Α΄. Συμφώνησαν να είναι οι περιοχές του Νάσσαου αδιαίρετες και αν ένας κλάδος εκλείψει, η περιοχή του να κληροδοτείται στον πρεσβύτερο κλάδο. Το 1797 απεβίωσε ο Ερρίκος Λουδοβίκος, πρίγκιπας του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και τον διαδέχθηκε ο Κάρολος Γουλιέλμος, μια και ο κλάδος του Ούζινγκεν ήταν ο πρεσβύτερος του Οίκου. Με τη συνθήκη του Λυνεβίλ οι περιοχές του που βρίσκονταν δυτικά του Ρήνου πέρασαν στη Γαλλία, αποζημιώθηκε όμως έξι χρόνια αργότερα, το 1803 με άλλες μέσω της *Κύριας Απόφασης της Έκτακτης Αυτοκρατορικής Αντιπροσωπείας* (*Hauptschluß der außerordentlichen Reichsdeputation*).

Απεβίωσε το ίδιο έτος χωρίς άρρεν τέκνο και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φρειδερίκος Αύγουστος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Καρολίνα-Φελίτσιτας, κόρη του Χριστιανού-Καρόλου-Ράινχαρντ, κόμη του Λάινινγκεν-Φάλκενμπουργκ-Χάιντεσχαϊμ και είχε τέκνο:
* Κάρολος-Γουλιέλμος 1761-1763, πρίγκιπας του Νάσσαου-Ούζινγκεν.
* Καρολίνα-Πολυξένη 1762-1823, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
* Λουίζα-Ερριέττα 1763-1845.
* ανώνυμος γιός 1768, απεβίωσε σε ηλικία λίγων ημερών.

## Αναφορές
Ernst Joachim: Karl Wilhelm von Nassau-Usingen. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 15, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, S. 315.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ιωάννης Αδόλφος του Νάσσαου-Ούζινγκεν

Ο **Ιωάννης-Αδόλφος**, γερμ.: Johann-Adolf (17 Ιουλίου 1740 - 10 Δεκεμβρίου 1793) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Σααρμπρύκεν και κύριος του Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν. Υπηρέτησε ως συνταγματάρχης του Γαλλικού στρατού και μετά ως υποστράτηγος του Πρωσικού στρατού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπήρμπιχ και ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν και της Χριστίνας-Βιλελμίνης των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ.

Το 1749 μετέβη μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του στις Κάτω Χώρες, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης για 3 έτη. Αμέσως μετά εισήλθε στον Γαλλικό στρατό και έφθασε ως το βαθμό του συνταγματάρχη. Ήταν διοικητής του Συντάγματος *φον Φέρσεν*. Το 1758 το αντάλλαξε με το Σύνταγμα Ιππικού *Νάσσαου-Σααρμπρύκεν*. Κατά τον Επταετή Πόλεμο πολέμησε στη Γερμανία το διάστημα 1757-61, όπου συμμετείχε σε μάχες και πολιορκίες· πληγώθηκε στον ώμο.

Έλαβε τη στρατιωτική διάκριση του Τάγματος της Αξίας. Το 1761 έγινε υποστράτηγος και το επόμενο έτος στρατάρχης. Το 1763 τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος του Αγ. Χούμπερτ από το Παλατινάτο. Ένα έτος μετά εισήλθε στον Πρωσικό στρατό του Φρειδερίκου Β΄. Εκεί ήταν υποστράτηγος και οδήγησε το 47ο Σύνταγμα *Φουζίλιερ* στο Γκράμπο. Στον Πόλεμο για τη Βαυαρική Διαδοχή το Σύνταγμά του ήταν μέρος του στρατού του Ερρίκου, νεότερου αδελφού του Φρειδερίκου Β΄.

Όταν κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση χρημάτων του στρατού, οργίστηκε και επέστρεψε στον Γαλλικό στρατό. Πάντως του απονεμήθηκε το Πρωσικό παράσημο του Τάγματος της Αξίας το 1793. Απεβίωσε το ίδιο έτος άγαμος.

## Αναφορές
* Anton Balthasar König (1796), Biographisches Lexikon aller Helden und Militairpersonen, welche sich in Preußischen Diensten berühmt gemacht haben, part 3: M – See, Berlin: Arnold Wever Verlag, pp. 80 ff

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Αναστάσιος Μπίλλης

Ο **Αναστάσιος Μπίλλης** γεννήθηκε στον Λαγκαδά από γονείς πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη το 1928. Χημικός Μηχανικός (ΑΠΘ), ασχολήθηκε με την παραγωγή πρώτων υλών της βιομηχανίας, με το εμπόριο και τις κατασκευές. Μαζί με την σύζυγό του, Ιουλία Χριστάκη, ανέπτυξαν έντονη κοινωνική δράση, με πλήθος αγαθοεργιών για την πόλη της Θεσσαλονίκης. 

Ακολουθεί λίστα με πλήρως χρηματοδοτούμενα έργα του:

* Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης
* Μπίλλειο Κέντρο Ορχηστικής Τέχνης
* Μπίλλειο Νηπιαγωγείο
* Μπίλλειος Στέγη Νηπίων Καλαμαριάς
* Κέντρο ανοιχτής προστασίας Ηλικιωμένων Τριανδρίας
* Κήπος της Στοργής
* Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου
* Μπίλλειο Οδηγικό Κέντρο
* Θεσμός Βραβείων και βραβεύσεις για έρευνες στη Μακεδονία
* Φιλοξενίες Γερμανών και άλλων δημοσιογράφων και επιστημόνων για γνωριμία τους με την πραγματικότητα στην ελληνική Μακεδονία.

Στον Αναστάσιο Μπίλλη απονεμήθηκαν ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικος και το ανώτατο παράσημο της Ελληνικής Πολιτείας.

Απεβίωσε την 6η Σεπτεμβρίου 2016.
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί μηχανικοί
Φρειδερίκος Αύγουστος του Νάσσαου-Ούζινγκεν

Ο **Φρειδερίκος Αύγουστος** (γερμ. *Friedrich August*, 23 Απριλίου 1738 - 24 Μαρτίου 1816) του Οίκου του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Ούζινγκεν (1803-1806) και μετά δούκας του Νάσσαου (1806-1816).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ούζινγκεν και ήταν το τρίτο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου του Νάσσαου-Ούζινγκεν και της Χριστίνας Βιλελμίνης των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄ της Σαξονίας-Άιζεναχ.

Από το 1744 ζούσε με τους γονείς του στο Ανάκτορο Μπίμπριχ στο Βίζμπαντεν. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία στον αυστριακό στρατό και υπηρέτησε στον Επταετή Πόλεμο. Το 1790 έγινε στρατάρχης.

Το 1803 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του, Κάρολο Γουλιέλμο, που απεβίωσε χωρίς άρρεν τέκνο. Το 1806 εισήλθε στη Συνομοσπονδία του Ρήνου για να αποφύγει την προσάρτηση του πριγκιπάτου του από το Ναπολέοντα Βοναπάρτη΄. Συμφώνησε με το γιο του τέταρτου εξαδέλφου του, Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ, την ένωση των περιοχών τους σε δουκάτο.

Το 1813 ο Βοναπάρτης ηττήθηκε στη Λειψία και ο Φρειδερίκος Αύγουστος ακολούθησε τους εναντίον εκείνου συμμάχους. Ο στρατός του υπό τον Άρθουρ Ουέλσλυ, Δούκα του Ουέλλινγκτον, πολέμησε στο Βατερλώ. Στο Συνέδριο της Βιέννης εγκρίθηκε η δημιουργία του Δουκάτου του Νάσσαου, το οποίο εισήλθε στη Γερμανική Συνομοσπονδία.

Ως ηγεμόνας ήταν πεφωτισμένος και οπαδός της ελευθερίας. Έκανε μεταρρυθμίσεις, όπως η εξάλειψη των φορολογικών προνομίων των ευγενών, η ελευθερία του Τύπου και η ίδρυση ενός σύγχρονου κράτους. Η Αυλή του στο Κάστρο του Μπίμπριχ επαινέθηκε από επισκέπτες για την ηρεμία και τη φιλοξενία της. 

Απεβίωσε το 1816 στο Βίζμπαντεν σε ηλικία 78 ετών, χωρίς άρρεν επιζών τέκνο. Ο μικρότερός του αδελφός, Ιωάννης Αδόλφος, είχε ήδη αποβιώσει το 1793. Τον διαδέχθηκε ο εγγονός του τέταρτου εξαδέλφου του, Γουλιέλμος, ως δούκας του Νάσσαου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1775 τη Λουίζα, κόρη του Καρόλου Αυγούστου του Βάλντεκ και Πύρμοντ, και είχε επτά τέκνα:
* Χριστιανή Λουίζα (1776 - 1829), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο, γιο του Καρόλου Φρειδερίκου της Βάδης.
* Καρολίνα Φρειδερίκη (1777 - 1821), παντρεύτηκε τον Αύγουστο Χριστιανό Φρειδερίκο δούκα του Άνχαλτ-Κέτεν.
* Αυγούστα (1778 - 1846), παντρεύτηκε το Λουδοβίκο Γουλιέλμο της Έσσης-Χόμπουργκ.
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος (30 Ιουλίου - 18 Αυγούστου 1780).
* Λουίζα Μαρία (1782 - 1812).
* Φρειδερίκη Βικτωρία (1784 - 1822), παντρεύτηκε το Λουδοβίκο Ερρίκο Κλαύδιο της Βουργουνδίας.
* Φρειδερίκος Κάρολος (17 Ιουνίου - 29 Σεπτεμβρίου 1787).

## Αναφορές
* Ernst Joachim: Karl Wilhelm von Nassau-Usingen. In: *Allgemeine Deutsche Biographie (ADB)*. Band 15, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, S. 315.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κάρολος Φίλιππος του Νάσσαου-Ούζινγκεν

Ο **Κάρολος Φίλιππος**, γερμ.: Karl Philipp (25 Μαρτίου 1746 - 15 Αυγούστου 1789) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Βάιλναου και ταγματάρχης της Αυστρίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπίμπριχ και ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν και πρώτος γιος της μοργανατικής συζύγου του Μαργαρίτας Μαρίας Μαγδαληνής Γκρος, καθότι ο πατέρας του είχε τρεις γιους από τον πρώτο του γάμο. Η Μαγδαληνή ήταν κόρη του δημάρχου του Βίζμπαντεν και για να μη θεωρηθεί ο γάμος τυπικά μοργανατικός, ο Κάρολος ζήτησε πρώτα από τον Ιωσήφ Β΄ της Αυστρίας να την κάνει βαρόνη του Μπίμπριχ, δημιουργώντας την αντίστοιχη βαρονία, με αυτήν και τους απογόνους της να λαμβάνουν τον τίτλο.

Το 1773 η αδελφή του, Φιλίππα Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Κάρολο Φρειδερίκο, βαρόνο φον Κρούζε, μετέπειτα πρωθυπουργό του Νάσσαου-Ούζινγκεν. Ο πατέρας του έκανε τον Κάρολο Φίλιππο πρόεδρο όλων των Σχολείων και Αυλάρχη. Το 1783 έγινε η συμφωνία (Pakt) διαδοχής του Οίκου Νάσσαου μεταξύ των κλάδων του, αλλά δεν προσκλήθηκε λόγω του ουσιαστικά μοργανατικού γάμου του πατέρα του.

Απεβίωσε το 1789 σε ηλικία 43 ετών στο Βίζμπαντεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1782 τη Μαρία Άννα Ιωσηφίνα, κόρη του Αλεξάνδρου Φερδινάνδου, πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις και είχε τέκνα:
* Καικιλία Ιωσηφίνα Φιλίππα 1788-1849, παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφό της Αδόλφο Λουδοβίκο, πρίγκιπα του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.

## Αναφορές
* Ernst Joachim (1882), "Karl von Nassau-Usingen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 313

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Queer as Folk (βρετανική τηλεοπτική σειρά)

Το **Queer as Folk** είναι βρετανική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από το 1999 ως το 2000 στο Channel 4. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε δύο σεζόν και δέκα επεισόδια. 

Η σειρά αφορά τρεις ομοφυλόφιλους άντρες στο Μάντσεστερ, που συχνάζουν στο γκέι χωριό της πόλης στην οδό Canal.

Λόγω της επιτυχίας της σειράς, γυρίστηκε και η αμερικανική εκδοχή της, από το 2000 ως το 2005.
## Διανομή
*Έινταν Γκίλεν ως Στιούαρτ Άλαν Τζόουνς
*Κρεγκ Κέλι ως Βινς Τάιλερ
*Τσάρλι Χάναμ ως Νέιθαν Μαλόνι
*Ντενίζ Μπλακ ως Χέιζελ Τάιλερ
*Άντι Ντεβίν ως Μπέρναρντ Τόμας
*Καρολάιν Ο'Νιλ ως Τζάνις Μαλόνι
## Βραβεία/Διακρίσεις
Η σειρά έλαβε υποψηφιότητα για τέσσερα βραβεία BAFTA: μοντάζ, ήχου, μουσικής και Α' Ανδρικού ρόλου (Έινταν Γκίλεν).

Επίσης, σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian, ανήκει στις 50 καλύτερες δραματικές σειρές όλων των εποχών, λαμβάνοντας τη 13η θέση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Δραματικές σειρές
Αλέξανδρος πρίγκιπας των Κάτω Χωρών

Ο **Αλέξανδρος** (ολλανδ. *Alexander*, 2 Αυγούστου 1818 - 20 Φεβρουαρίου 1848) του Οίκου του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας των *[[Ολλανδία|Κάτω Χωρών]]*.

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Αλέξανδρος Φρειδερίκος Κωνσταντίνος Νικόλαος Μιχαήλ* ήταν το δεύτερο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών και της Άννας, κόρης του Παύλου της Ρωσίας. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος Γ΄.

Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Σούζνταϊκ και με την ευκαιρία αυτή ο πάππος του, Γουλιέλμος Α΄ των Κάτω Χωρών, χάρισε στους γονείς του την Οικία του Τσάρου Πέτρου στο Ζάανταμ, όπου έμενε ο Πέτρος Α΄. Βαπτίσθηκε στη Χάγη και έλαβε τα τέσσερα ονόματα των αδελφών της μητέρα του: Αλεξάνδρου Α΄, Κωνσταντίνου, Νικολάου Α΄ και Μιχαήλ.

Ο πατέρας του ασχολήθηκε από κοντά με την εκπαίδευση των γιων του. Ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο Αλέξανδρος σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Είχε τη συμπάθεια των γωνιών του, πολλούς φίλους, αίσθηση χιούμορ και ενδιαφέρθηκε για τη νομισματολογία. Έγινε επιδέξιος ιππέας, εξέτρεφε άλογα και οργάνωνε ιππικούς αγώνες. Αγαπούσε το κυνήγι με γεράκια· ίδρυσε το 1839 Λέσχη στο Χετ Λόου, όπου ευγενείς από όλο τον κόσμο έρχονταν εκεί για κυνήγι με γεράκια και σκοποβολή. Όταν απεβίωσε, η Λέσχη έκλεισε επτά έτη μετά.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Bouman, J.J. (1967). Op en om Oranjes troon (in Dutch). Zaltbommel: Europese bibliotheek.
*Bouman, J.J. (1966). Oranje in beeld. Een familiealbum uit de 19de eeuw (in Dutch). Zaltbommel: Europese bibliotheek.
*Coppens, Thera (2011). Sophie in Weimar. Een prinses van Oranje in Duitsland (in Dutch). Amsterdam: Meulenhoff. ISBN 978-90-290-8743-8.
*Disbrowe, Charlotte Anne Albania (1903). Old Days in Diplomacy. Recollections of a closed century. London: Jarold&Sons.
*Jackman, S.W. (1987). De Romanov Relaties. Uit de privé-correspondentie van Anna Paulowna en haar familie (in Dutch). Baarn: Bosch en Keuning.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Royal House of the Netherlands and Grand-Ducal House of Luxembourg 

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Αδόλφος Λουδοβίκος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

Ο **Αδόλφος Λουδοβίκος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν** ή **Αδόλφος του Ότβαϊλερ**, γερμ. Adolph Ludwig (3 Ιουνίου 1789 - 10 Δεκεμβρίου 1812) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Ότβαϊλερ και του Βάιλναου (1789-1812).

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόμιμος διάδοχος γιος του Λουδοβίκου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της με μοργανατικό γάμο συζύγου του Καταρίνα Κεστ, που ήταν υπηρέτρια, αλλά της απονεμήθηκε ο τίτλος της βαρόνης του Ότβαϊλερ, ενώ ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας την έκανε δούκισσα του Ντίλινγκεν (Ντιλάνζ).

## Αναφορές
* Albert Ruppersberg: Geschichte der Grafschaft Saarbrücken, vol. 2, 2nd ed. Saarbrücken, 1910 (reprinted: St. Ingbert, 1979), p.295-372

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ερρίκος πρίγκιπας των Κάτω Χωρών

Ο **Ερρίκος** (ολλανδ. *Hendrik*, 13 Ιουνίου 1820 - 14 Ιανουαρίου 1879) του Οίκου του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας της Ολλανδίας.

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Φρειδερίκος Ερρίκος* ήταν το τρίτο παιδί και ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών και της Άννας Πάβλοβνας, κόρης του Παύλου Α΄ της Ρωσίας. 

Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Σαίστνταϊκ. Το 1850 έγινε κυβερνήτης του Λουξεμβούργου. Εκεί συνεργάστηκε με την κυβέρνηση για την ανατροπή του φιλελεύθερου συντάγματος (πραξικόπημα του 1856), όπου εδραιώθηκε ο μονάρχης και η διοίκηση. Όμως, όταν ο Βασιλιάς προσπάθησε να πωλήσει το μεγάλο δουκάτο στην Πρωσία, έγινε η κρίση του 1867 και επανιδρύθηκε το Σύνταγμα.

Απεβίωσε από ιλαρά το 1879 σε ηλικία 59 ετών, άτεκνος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1853 την Αμαλία, κόρη του Βερνάρδου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

Το 1872 απεβίωσε η Αμαλία και ο Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία, κόρη του Φρειδερίκου Καρόλου της Πρωσίας. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους του.

## Πρόγονοι


## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Royal House of the Netherlands and Grand-Ducal House of Luxembourg
* Grand-Ducal House of Saxe-Weimar-Eisenach
* Royal House of Prussia

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Γουλιέλμος διάδοχος της Ολλανδίας

Ο **Γουλιέλμος** (ολλανδ. *Willem*, 4 Σεπτεμβρίου 1840 - 11 Ιουνίου 1879) από τον Οίκο του Νασσάου είχε τον τίτλο του *πρίγκιπα της Οράγγης* ως διάδοχος της Ολλανδίας (1849-1879).

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Νικόλαος Αλέξανδρος Φρειδερίκος Κάρολος Ερρίκος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Γ΄ της Ολλανδίας και της Σοφίας, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης.

Ο προπάππος του Γουλιέλμος Α΄ των Κάτω Χωρών αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Βελγίου με τη συνθήκη του Λονδίνου (1839) και νυμφεύτηκε μοργανατικά μία καθολική. Αυτά προκάλεσαν δυσαρέσκεια και παραιτήθηκε (1840). Ο γιος του Γουλιέλμος Β΄ έγινε βασιλιάς, ώσπου απεβίωσε το 1849. Τότε ανέλαβε ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο γιος του Γουλιέλμος έγινε διάδοχος.

Απεβίωσε το 1879 σε ηλικία 39 ετών και διάδοχος έγινε ο επόμενος αδελφός του Αλέξανδρος.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Λέσχη των Παρισίων

Η **Λέσχη των Παρισίων** () είναι μια ομάδα εκπροσώπων μεγάλων χωρών πιστωτών, ο ρόλος της οποίας είναι η επίλυση προβλημάτων αποπληρωμής χρέους από τις δανειζόμενες χώρες.

Η Λέσχη των Παρισίων ιδρύθηκε το 1956, όταν έλαβε χώρα η πρώτη διαπραγμάτευση μεταξύ της Αργεντινής και των δημόσιων πιστωτών της στο Παρίσι. Αντιμετωπίζει δημόσιες αξιώσεις από κυβερνήσεις χωρών οφειλωτών και από εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες εξασφαλίζονται από τις κυβερνήσεις των μελών της Λέσχης των Παρίσιων. Παρόμοια λειτουργία, όσον αφορά τον ιδιωτικό τομέα, ανέλαβε και η Λέσχη του Λονδίνου, η οποία ιδρύθηκε το 1970, με το καταστατικό της να βασίζεται σ' αυτό της Λέσχης των Παρισίων.

Οι χώρες-πιστωτές συσκέπτονται δέκα φορές ανα έτος κατά τη διάρκεια των «Tour d'Horizon» και των διαπραγματευτικών περιόδων. Το Θησαυροφυλάκειο της Γαλλίας παραχωρεί ένα μικρό χώρο για τις συσκέψεις της Λέσχης, ενώ ένας μέσος αξιωματούχος του Γαλλικού Θησαυροφυλακείου αναλαμβάνει χρέη Προέδρου. Από το 1956, η Λέσχη των Παρισίων υπέγραψε 433 συμφωνίες με 90 διαφορετικές χώρες, με το κόστος των συμφωνιών ν' ανέρχεται στα 583 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

## Μέλη

Την παρούσα περίοδο, η Λέσχη των Παρισίων αριθμεί 22 μέλη:

*
*
*
*
*
*
*
*

*
*
*
*
*
*
*

* 
* 
*
*
*
*
*

Οι αντιπροσωπείες των πιστωτών εκπροσωπούνται από το Υπουργείο Οικονομικών.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της Λέσχης των Παρισίων

Κατηγορία:Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Δημόσιο χρέος
Αλέξανδρος διάδοχος της Ολλανδίας

Ο **Αλέξανδρος** (ολλανδ. *Alexander*, 25 Αυγούστου 1851 - 21 Ιουνίου 1884) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν *πρίγκιπας της Οράγγης* ως διάδοχος της Ολλανδίας (1879-1884).

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Αλέξανδρος Κάρολος Ερρίκος Φρειδερίκος* γεννήθηκε στη Χάγη και ήταν ο δεύτερος (επιζήσας) γιος του Γουλιέλμου Γ΄ των Κάτω Χωρών και της Σοφίας, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης.

Αντίθετα από τον μεγαλύτερο αδελφό του, Γουλιέλμο, ήταν πειθαρχημένος, πολυδιαβασμένος και διανοούμενος. Το 1877 απεβίωσε η μητέρα του και δύο έτη μετά ο Γουλιέλμος, οπότε ο Αλέξανδρος έγινε διάδοχος με τον τίτλο του *[[Πρίγκιπας της Οράγγης|πρίγκιπα της Οράγγης]]*.

Ήταν μέγας μάγιστρος στη Στοά Ελευθεροτεκτόνων *Η Μεγάλη Ανατολή των Κάτω Χωρών*.

Απεβίωσε από τύφο το 1884 σε ηλικία 33 ετών. Τάφηκε στην κρύπτη του Νίβε Κερκ. Η ετεροθαλής αδελφή του Βιλελμίνη έγινε διάδοχος και όταν το 1890 απεβίωσε ο πατέρας τους, βασίλισσα της Ολλανδίας. Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν και μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου, αλλά εκεί η Συμφωνία Διαδοχής του Οίκου του Νάσσαου προέβλεπε διαδοχή μόνο σε άρρενες. Έτσι ο Αδόλφος του πρεσβύτερου κλάδου Νάσσαου-Βάιλμπουργκ, απόγονος του Βάλραμ Β΄, έγινε μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου.

## Πρόγονοι


## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Biography of Alexander of the Netherlands (1851-1884)

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Συκέα Φωκίδας

Η **Συκέα** ή **Συκιά** είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 720 μέτρα. Έχει πληθυσμό 52 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Συκέας της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Συκέα είναι κτισμένη δυτικές πλαγιές της Γκιώνας κάτω από πανύψηλη κατακόρυφη βραχοσειρά. Βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Καστριώτισσας - Λιδωρικίου, σε απόσταση περίπου 5 χλμ. από το Λευκαδίτι και 17 χλμ. Β. του Λιδωρικίου.

Τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής είναι τα πολλά αναρριχητικά πεδία της Γκιώνας, ένα από τα οποία η «ορθοπλαγιά του Λάζου» ή «ορθοπλαγιά της Συκιάς» ή «ορθοπλαγιά της Γκιώνας» σε υψόμετρο 1.200 μέτρα, με κλίση αρνητική και υψομετρική διαφορά περίπου 1.100 μέτρα. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα αναρριχητικά πεδία των Βαλκανίων και της Ευρώπης. Κάτω από το χωριό και προς το «Λαζόρεμα» υπάρχουν γραφικά σπήλαια με σημαντικότερο, σε απόσταση 2 χλμ., το σπήλαιο Αρσαλή με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Εντός του υπάρχει ο ναΐσκος της Ζωοδόχου Πηγής, κτισμένος από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Πίσω από το ιερό υπάρχει λιμνούλα μικρού βάθους, όπου σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας. Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται το παραδοσιακό «αντάμωμα» και το πανηγύρι του χωριού. Άλλα αξιοθέατα του χωριού είναι ο ναός της Αγίας Παρασκευής και τα εξωκλήσια του Αγίου Αθανάσιου και Αγίου Γεωργίου.

## Ιστορία
Η ονομασία της Συκέας πιθανόν να προέρχεται από τις λέξεις σκιά, ισκιά. Το 1836 προσαρτάται στον Δήμο Αιγιτίου, το 1912 αναγνωρίστηκε ως κοινότητα και το 1940 διορθώνεται το όνομα από Συκιά σε Συκέα. Η παλαιότερη θέση του χωριού ήταν στη Μεγάλη Βρύση, στη θέση «Παλιοχώρια», όπου υπάρχουν ενδείξεις συνεχούς κατοίκησης από τους κλασικούς χρόνους. Ανάμεσα στο χωριό και το διπλανό Λευκαδίτι, στη θέση «Κάργιο» βρίσκεται αποκλείστρα που την περίοδο της Τουρκοκρατίας έσωσε πολλούς από τους κατοίκους της περιοχής.

### Απογραφές πληθυσμού

## Δείτε επίσης
* Συκιά Φωκίδας κοντά στη Δεσφίνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ορθοπλαγιά Γκιώνας από το https://web.archive.org/web/20170909031128/http://www.dorida.gr/
* Το σπήλαιο της Ζωοδόχου Πηγής (Αρσαλής) στη Συκιά Δωρίδας από το http://www.lidoriki.com 
* Διοικητικές μεταβολές Συκέας από την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Ανάπτυξης.

Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Ντούλσε του Λεόν

Η **Ντούλσε** ή **Αλδόνθα** (γεννημένη το 1195) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα ήταν η δεύτερη κόρη του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν από την πρώτη σύζυγό του, Θηρεσία της Πορτογαλίας. Ανατράφηκε στην Πορτογαλία με τη μητέρα της, μετά το διαζύγιο των γονιών της, μαζί με τον αδελφό της Φερδινάνδο, ενώ η αδελφή της Σάντσα μεγάλωσε στο βασίλειο του πατέρα τους το 1195.

Μετά το θάνατο του αδελφού της Ντούλσε το 1214, ο Αλφόνσος ονόμασε κληρονόμο του τον ετεροθαλή αδερφό της, επίσης Φερδινάνδο, κληρονόμο του, παραχωρώντας του τον τίτλο του Ινφάντη το 1216. Το 1217, με την υποστήριξη της αριστοκρατίας, ο Αλφόνσος έδωσε στις κόρες του Σάντσα και Ντούλσε τα χωριά της Portela de San Juan, Burgo de Ribadavia και Allariz, για να κυβερνηθούν από αυτές μέχρι το θάνατό τους, με τα οποία θα επανέλθουν στον θρόνο. Την ίδια χρονιά, η μητέρα του Φερδινάνδου, Βερεγγάρια, κληρονόμησε το στέμμα του Βασιλείου της Καστίλης, αλλά το παραχώρησε στον γιο της, ο οποίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς στο Βαγιαδολίδ στις 2 Ιουλίου. Με τον κληρονόμο του βασιλείου του να κυριαρχεί σε άλλο τόπο, ο Αλφόνσος προσπάθησε να κάνει τις μεγαλύτερες κόρες του κοινούς κληρονόμους του. Στη Συνθήκη του Μπορονάλ που συνάφθηκε με την Πορτογαλία το 1219, ο Αλφόνσος δηλώνει ρητά ότι εάν πέθαινε, η Πορτογαλία πρέπει να σεβαστεί τη συμφωνία με τις κόρες του.

Μετά το θάνατο του Αλφόνσου στις 24 Σεπτεμβρίου 1230, ο λαός του Λεόν, ο οποίος είχε δεσμευθεί με τον Φερδινάνδο το 1206, αρνήθηκε να αναγνωρίσει τις κόρες του, και με τη σειρά τους παραχώρησαν τα δικαιώματά τους στην βασιλεία τους στον ετεροθαλή αδελφό τους. Ήταν τριάντα πέντε ετών τότε. Η συμφωνία αυτή, διαπραγμάτευση στη Valencia de Don Juan με τη Βερεγγάρια, μητέρα του βασιλιά, και τη Θηρεσία, με τη Σάντσα και τη Ντούλσε παρούσες, είναι γνωστό ως η «Συμφωνία των μητέρων». Η συνθήκη υπογράφηκε ως αποζημίωση και ο Φερδινάνδος υποσχέθηκε έναν ετήσιο μισθό των 30.000 maravedíes σε καθεμιά από τις αδελφές και την κυριαρχία ορισμένων κάστρων. Αργότερα, η Ντούλσε έγινε μοναχή μαζί με την αδερφή της.

## Βιβλιογραφία
*Janna Bianchini. 2015. "Foreigners and Foes in the Leonese Succession Crisis of 1230". James Todesca, ed. *The Emergence of León-Castile, c.1065–1500: Essays Presented to J. F. O'Callaghan*. Aldershot: Ashgate, pp.&nbsp;47–68.
* H. Salvador Martínez. 2010. *Alfonso X, the Learned: A Biography*. Brill.
* María Damián Yáñez Neira. 1982. "La princesa Doña Sancha, hija primogénita de Alfonso IX" . *Tierras de León*, 22(47):47–60.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές

Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Κατηγορία:Ινφάντας του Λεόν
Τελέστης

Ο **Τελέστης** ήταν βασιλέας της Κορίνθου στην διάρκεια του 8ου αιώνα π.Χ. και ύστατος εκπρόσωπος της δυναστείας των Βακχιάδων.

## Ιστορία
Ο Τελέστης, υιός του Αριστόδημου, ήταν ο ύστατος βασιλέας προερχόμενος από την δυναστεία των Βακχιάδων. Ο βασιλέας δολοφονήθηκε το 747 π.Χ. από μέλη της οικογένειάς του, έπειτα από ταραχές οι οποίες έπληξαν την Κόρινθο, ενώ πιθανώς να σχετίζονταν με την ισχυρή γειτονική πόλη του Άργους. Το καθεστώς της μοναρχίας αντικαταστάθηκε, τότε, από ένα δημόσιο αξίωμα με θητεία διάρκειας ενός έτους, το οποίο, όμως, επίσης ελεγχόταν από μέλη της δυναστείας των Βακχιάδων.

## Δείτε επίσης
* Αρχαία Κόρινθος
* Βακχιάδες

## Παραπομπές

## Πηγές
*  .
*  .

Κατηγορία:Βασιλείς της Κορίνθου
Κλωκός

Το όρος **Κλωκός** έχει υψόμετρο 1.780 μ. και βρίσκεται σε περιοχή ανάμεσα στο νότιο τμήμα του Δήμου Αιγιαλείας και το βόρειο τμήμα του Δήμου Καλαβρύτων οριζόμενη από τους ποταμούς Σελινούντα και Κερυνίτη. Στα δυτικά του βρίσκεται ο ορεινός όγκος Μπαρμπάς -ανατολική απόληξη του Παναχαϊκού- με τον οποίο χωρίζεται από το φαράγγι που σχηματίζει ο Σελινούντας. Στις πλαγές του βρίσκονται σε μεγάλο υψόμετρο τα χωριά Άγιος Παντελεήμονας (1.110 μ.) και Πτέρη (1.100 μ.).
μικρογραφία|Καλοκαιρινή άποψη ορεινών και ημιορεινών περιοχών της Αιγιαλείας. Στο βάθος διακρίνεται στο κέντρο ο Κλωκός.
Παλαιότερα υπήρχε η άποψη ότι αποτελεί τμήμα του ευρύτερου ορεινού όγκου, που απαρτίζεται από τα βουνά Ρούσκιο, Σκεπαστό, Προφήτης Ηλίας κ.ά., ο οποίος απεκαλείτο όρος Κερύνεια.

## Δασικές πυρκαγιές
Το καλοκαίρι του 2007 ολόκληρο το βουνό καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από μεγάλες πυρκαγιές. Σύμφωνα με στοιχεία της WWF, κάηκε το 50,4% (30.476 στρέμματα) της  προστατευόμενης περιοχής των ορέων Μπαρμπάς, Κλωκός και του φαραγγιού του Σελινούντα. Ολική ήταν η καταστροφή στο ελατοδάσος της Πτέρης.

## Δείτε επίσης
* Κερύνειο Όρος (Κερύνεια)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σωτήρης Αγαπάκης, ''Χλωριδική ανάλυση του όρους Κλωκός'', διπλωματική εργασία, Πανεπιστήμιο Πατρών-Σχολή Θετικών Επιστημών-Τμήμα Βιολογίας, Ιούλιος 2014.
* *Αχαΐα*, Χάρτης νομού και σχέδια πόλεων, περιηγητικός χάρτης, ταξιδιωτικός οδηγός. Χάρτης σε κλίμακα 1:100.000 συμβατός με GPS, Εκδόσεις Όραμα, Ραφήνα χ.χ. ISBN 978-960-448-606-9. 
* Γεώργιος Παπανδρέου, ''Ιστορία των Καλαβρύτων*, επιμέλεια: Δημήτρης Σ. Αβραμίδης, Έκδοση της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης και Ποιότητας Ζωής Δήμου Καλαβρύτων (ΔΕΠΑΠΟΖ), Καλάβρυτα 2011, Δεύτερη Έκδοση. ISBN 978-960-89356-3-1. (α' έκδοση: 1928)*
* 
* WWF Ελλάς, *[http://www.wwf.gr/images/pdfs/Ekthesi_autopsias_Klokou.pdf Συνοπτική έκθεση αξιολόγησης της μεταπυρικής πορείας αποκατάστασης των ορεινών όγκων Μπαρμπάς και Κλωκός]*, Αθήνα 2015.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χάρτης της περιοχής. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2017.
* ΦΙΛΟΤΗΣ. Βάση Δεδομένων για την Ελληνική Φύση. filotis.itia.ntua.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2017.

Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας
Στίλια Φωκίδας

Η **Στίλια **ή **Στύλια** ή τα Στύλια είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 820 μέτρα.

## Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Στίλια είναι κτισμένη στις πλαγιές του όρους Τρίκορφο ανάμεσα σε πυκνό δάσος φυλλοβόλων βελανιδιών, σε τοποθεσία με αρκετά τρεχούμενα νερά. Βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Ανάθεμας - Τειχίου, σε απόσταση 32 χλμ. ΝΔ του Λιδωρικίου. Στην πλατεία του χωριού είναι κτισμένος από το 1800 ο ναός του Αγίου Νικολάου που έχει αναστηλωθεί αρκετές φορές, εξαιτίας των αλλοιώσεων από σεισμούς αλλά και τον αιωνόβιο πλάτανο που χρονολογείται από το 1908.

## Ιστορία - Δημογραφικά
Η ονομασία της Στίλια, σύμφωνα με την παράδοση, προέρχεται από τον στύλο ή τους στύλους που χρησιμοποίησαν οι πρώτοι κάτοικοι, γύρω στα 1800, για να διαπιστώσουν εάν το έδαφος ήταν στέρεο και να βρουν το κατάλληλο έδαφος για κτίσιμο των σπιτιών τους. Το χωριό ιδρύθηκε στη σημερινή του θέση από διάσπαρτους μικροοικισμούς της περιοχής και αρχικά βρισκόταν 1.000 μέτρα ανατολικότερα, στη θέση «Ράχη». Μέχρι το 1912 ανήκε στον Δήμο Ποτιδανίας, οπότε και αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα. Το 1940 διορθώνεται το όνομα του χωριού από **Στύλια** σε Στίλια.

### Απογραφές πληθυσμού

## Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
*Επαμεινώνδας Γκαβέρας, στρατιωτικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διοικητικές μεταβολές Στίλιας από την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Ανάπτυξης.

Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Dia

Η **Distribuidora Internacional de Alimentación**, S.A. (DIA) είναι ισπανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ, η οποία ιδρύθηκε το 1979. Σύμφωνα με στοιχεία του 2012 λειτουργεί 6.914 καταστήματα παγκοσμίως, γεγονός που την καθιστά τον τρίτο μεγαλύτερο δικαιοπάροχο στον τομέα τροφίμων στην Ευρώπη. Από το 2013 έχει περιέλθει στην κατοχή της και η εταιρεία Schlecker σε Ισπανία και Πορτογαλία. Στο τιμόνι της εταιρείας βρίσκεται η Άννα Μαρία Γιόπις (Ana María Llopis), η οποία κατάγεται από τη Βενεζουέλα.

## Ιστορικό
Η Dia είναι μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ τύπου Discount η οποία ακολουθεί μια πολιτική μείωσης των τιμών μέσω της ελαχιστοποίησης του λειτουργικού κόστους. Τα έπιπλα και η διακόσμηση του καταστήματος είναι ελάχιστα. Οι δαπάνες μειώνονται επίσης περιορίζοντας την επιλογή των προϊόντων σε μια στενή επιλογή ευρωπαϊκών εμπορικών σημάτων και λευκών ετικετών προϊόντων μάρκας Dia. Η αλυσίδα πωλεί επίσης μικρές συσκευές. Η πολιτική της επικοινωνίας βασίζεται σε εκστρατείες μαζικών μέσων μαζικής ενημέρωσης καθώς και σε φυλλάδια με προϊόντα που βρίσκονται σε ειδική πώληση.

Η αλυσίδα Dia δημιουργήθηκε στην Ισπανία το 1979 και έχει αναλάβει ένα φιλόδοξο σχέδιο διεθνούς επέκτασης με τα πρότυπα καταστήματα Dia στην Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ισπανία, την Ελλάδα (όπου η Dia Hellas εξαγοράστηκε το 2010 από την Carrefour) και την Τουρκία, στην Πορτογαλία με καταστήματα "Minipreço" (αν και μέχρι το 2001 είχαν το σήμα "Dia" στα καταστήματα) και στη Γαλλία με το πρότυπο "Ed". Το 2003 η Dia άνοιξε καταστήματα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, όπου ο αριθμός των ανοιγμάτων σε ένα χρόνο έφτασε τα 300 καταστήματα. Στη Σενεγάλη, στην Ακτή του Ελεφαντοστού και στη Νιγηρία, έχουν δημιουργηθεί καταστήματα με την επωνυμία "citydia", με ταχύτατη ανάπτυξη. Η Dia άνοιξε τα καταστήματά της στην Παραγουάη, τον Νοέμβριο του 2016. Η παρεχόμενη φιλοσοφία της Dia είναι να προσαρμόσει κάθε κατάστημα στις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού.

Στο τέλος Μαρτίου 2013 είχε 6.914 καταστήματα, 46 αποθήκες διανομής και περίπου 47.500 εργαζόμενους παγκοσμίως, με κύκλο εργασιών 11.124 εκατομμυρίων ευρώ. Η Dia διακινεί επίσης μέχρι και 7.500 προϊόντα Dia διεθνώς, συμπεριλαμβανομένων και σε χώρες όπου δεν διαθέτει καταστήματα όπως η Βουλγαρία.

Από το 2000 έως το 2011, ο Dia ήταν μέρος του ομίλου Carrefour, αλλά μετά την απόσχιση του έγινε ανεξάρτητος και έκανε το ντεμπούτο του στη χρηματιστηριακή αγορά IBEX 35 της Μαδρίτης στις 2 Ιανουαρίου 2012.

Ο Όμιλος Dia αγόρασε τη Schlecker (συμπεριλαμβανομένων των 1.127 καταστημάτων της στην Ισπανία και 41 καταστημάτων στην Πορτογαλία και των τεσσάρων κέντρων διανομής) για 70,5 εκατομμύρια ευρώ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αλυσίδες σούπερ μάρκετ
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ισπανίας
Ρούπερτ Α΄ του Παλατινάτου

Ο **Ρούπερτ Α΄** o *ερυθρός* (γερμ.: *Ruprecht I der rote*, 9 Ιουνίου 1309 - 16 Φεβρουαρίου 1390) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν *παλατινός κόμης* (=δούκας) του Ρήνου (1353-56) και μετά εκλέκτορας του Παλατινάτου (1356-90).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βόλφρατσχαουζεν και ήταν ο τρίτος γιος του Ροδόλφου Α΄ παλατινού κόμη του Ρήνου και της Μέχτιλτ του Νασσάου, κόρης του Αδόλφου της Γερμανίας.

Το 1353 απεβίωσε άτεκνος ο δευτερότοκος αδελφός του Ροδόλφος Β΄ παλατινός κόμης του Ρήνου και τον διαδέχθηκε· πριν κυβερνούσαν μαζί. Το 1356 η *Χρυσή Βούλα* του έδωσε το δικαίωμα να εκλέγει τον βασιλιά της Γερμανίας μαζί με άλλους έξι. Το 1386 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης: ήταν το τρίτο που ιδρυόταν στη Γερμανία και του έδωσε το όνομά του. 

Απεβίωσε στο Νόιστατ αν ντερ Βάινστρασσε το 1390 σε ηλικία 81 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος τού πρωτότοκου αδελφού του Αδόλφου, ο Ρούπερτ Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ των Νταμπιέρ, κόρη του Ιωάννη Α΄ μαρκησίου του Ναμύρ. 

Το 1382 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ρούπερτ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την εγγονή του ανιψιού του, τη Βεατρίκη των Γύλιχ, κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα του Μπεργκ και κόμη του Ράβενσμπεργκ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κορράδος του Ρήνου

Ο **Κορράδος** (γερμ. *Conrad*, π. 1135 - 8 Νοεμβρίου 1195) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν παλατινός κόμης (δούκας) του Ρήνου (1156-1195). 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Σουαβίας και της Αγνής, κόρης του Φρειδερίκου, κόμη του Σααρμπρύκεν. Μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας.

Ο νεαρός Κορράδος έλαβε τις οικογενειακές κτήσεις στη Φραγκονία και στη Ρηνανία, ιδίως αυτές της μητέρας του. Το 1156 ο αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ στη Συνέλευση (*Reichstag*) στη Βορμς του απένειμε το αξίωμα του *παλατινού κόμη (pfalzgraf)* του Ρήνου, τη διοίκηση (*Vogtei*) του αββαείου Σέναου και του Συλλόγου του καθεδρικού του Βορμς, καθώς και τις κτήσεις των Χοενστάουφεν στο Σπάιερ και το Βορμς. 

Από τη δεύτερη σύζυγό του Ίρμενγκαρντ απέκτησε τη διοίκηση (*Vogtei*) του αββαείου Λορς. Οι προσπάθειές του να επεκτείνει την περιοχή επιρροής του τον έφερε σε σύγκρουση με τους επισκόπους του Τριρ και της Κολωνίας. 

Απεβίωσε το 1195 σε ηλικία 60 ετών και τάφηκε στο αββαείο του Σέναου, όπως και οι δύο σύζυγοί του. Οι γιοί του είχαν αποβιώσει, έτσι τον κληρονόμησε η κόρη του Αγνή και ο σύζυγός της.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία αγνώστου ονόματος κόρη του Γκόττφρηντ Α΄ του Σπόνχαϊμ και είχε τέκνο:
* Γκόττφρηντ , απεβ. 1187/88.

Η πρώτη σύζυγός του απεβίωσε το 1159/60 και ο Κορράδος έκανε δεύτερο γάμο το 1160 με την Ίρμενγκαρντ, κόρη του Μπέρτολντ Α΄ κόμη του Χέννεμπεργκ και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος απεβ. 1189.
* Κορράδος απεβ. 1186.
* Αγνή 1176-1204, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ των Γουέλφων, που διαδέχθηκε τον πεθερό του ως παλατινός κόμης του Ρήνου. Η κόρη τους
** Αγνή, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας, που έγινε παλατινός κόμης του Ρήνου. Η παλατινή κομητεία του Ρήνου θα παραμείνει στον Οίκο των Βίττελσμπαχ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* genealogie-mittelalter.de

Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν
Ροδόλφος Β΄ του Ρήνου

Ο **Ροδόλφος Β΄** ο *τυφλός*, γερμ. Rudolf ΙΙ die blinden (8 Αυγούστου 1306 - 4 Οκτωβρίου 1353) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν* παλατινός κόμης* (=δούκας) του Ρήνου (1329-1353).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Μέχτιλτ του Νασσάου, κόρης του Αδόλφου της Γερμανίας. Αδελφός του πατέρα του ήταν ο Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας.

Κατά την παιδική του ηλικία ο πατέρας του και ο Λουδοβίκος Δ΄ ήλθαν σε διαμάχη για την κληρονομιά τους. Το 1319 απεβίωσε ο πατέρας του και η οικογένειά του τέθηκε υπό την προστασία του Ιωάννη του Νασσάου, οπαδού της Αυστριακής μερίδας.

Ο θείος του Λουδοβίκος Δ΄ κατέλαβε το Παλατινάτο με τη δύναμη των όπλων. Το 1322 η διαμάχη τελείωσε. Το επόμενο έτος απεβίωσε η Μέχτιλτ και τότε ο Ροδόλφος Β΄ και οι δύο αδελφοί του έκαναν ειρήνη με τον θείο τους στην Παβία (1329): συμφώνησαν οι τρεις αδελφοί να κρατήσουν το Παλατινάτο και ο Λουδοβίκος Δ΄ τη Βαυαρία. 

Κατά τα τρία τελευταία έτη της ζωής του έμεινε τυφλός· απεβίωσε το 1353 στο Νόιστατ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Άννα των Μάινχαρντινερ, κόρη του Όθωνα Γ΄ δούκα της Καρινθίας και είχε τέκνο:
* Άννα 1329-1353, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας.

Το 1331 απεβίωσε η Άννα και ο Ροδόλφος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα του Οίκου Βαρκελώνης, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι





## Αναφορές σε πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* [Eintrag in der ADB](http://mdz.bib-bvb.de/digbib/lexika/adb/images/adb029/@ebt-link?target=idmatch(entityref,adb0290553))
* genealogie-mittelalter.de

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Λατίνων

Η **Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Λατίνων** είναι πρώην Καθολική ενοριακή εκκλησία ευρισκόμενη στην Αμμόχωστο της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία ανεγέρθηκε και ήταν σε χρήση κατά την διάρκεια της περιόδου του Βασιλείου της Κύπρου. Η εκκλησία ευρίσκεται εντός του βόρειου τμήματος της παλαιάς πόλης, πλησίον του Κάστρου της Αμμόχωστου. Η αναφορά *των Λατίνων* εντός του ονόματος της εκκλησίας οφείλεται στο γεγονός πως, στην διάρκεια της ίδιας περιόδου, υφίστατο Ορθόδοξη Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων (ευρισκόμενη σε απόσταση περίπου πέντε λεπτών με κατεύθυνση προς τα ανατολικά).

Η Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Λατίνων, η πρώτη Καθολική ενοριακή εκκλησία στην Αμμόχωστο, ξεκίνησε να ανεγείρεται κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 13ου αιώνα. Πιθανολογείται πως η ανέγερσή της ολοκληρώθηκε κατά το ύστατο τέταρτο του 13ου αιώνα. Για την ανέγερσή της, χρησιμοποιήθηκαν ως δομικά υλικά κατάλοιπα προερχόμενα από την γειτονική τοποθεσία της Σαλαμίνας. Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Πολιορκίας της Αμμόχωστου, η οποία διήρκεσε από το 1570 έως το 1571, η εκκλησία υπέστη σημαντικές ζημιές και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους βομβαρδισμούς.

Η Καθολική Εκκλησία Αγίου Γεωργίου αποτελούσε χαρακτηριστικό παράδειγμα ύστερης γοτθικής αρχιτεκτονικής, ενώ «δεν έφερε κάποιο σημάδι φθοράς», καθώς και ήταν ως προς την αρχιτεκτονική μορφή της αντίστοιχη εκείνης του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Νικολάου, ο οποίος ευρισκόταν στα νότια. Όπως σημειώνουν ορισμένοι ερευνητές, η μορφή της Εκκλησίας Αγίου Γεωργίου είχε ως πηγή έμπνευσης, όσον αφορά την εξωτερική μορφή της, το παριζιάνικο παρεκκλήσιο της Σαιντ-Σαπέλ. Ωστόσο, από την αρχική εκκλησία απομένουν, σήμερα, μόνον κατάλοιπα του βόρειου και του ανατολικού τοιχώματος, ενώ διατηρείται και τμήμα της, γοτθικής αρχιτεκτονικής, αψίδας.
thumb|left|300px|Αναπαράσταση σε σχέδιο της Εκκλησίας Αγίου Γεωργίου των Λατίνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Карпов С. П. ''Культура Латинской Романии// Культура Византии XIII — первая половина XV в.'' С. 147// www.monsalvat.globalfolio.net
* Церковь Св. Георгия Латинского// turbina.ru
* St George of the Latins Church, Famagusta, North Cyprus// www.whatson-northcyprus.com
* The Church of Saint George of the Latins// www.mcw.gov.cy
* Alejandro Trujillo Rivas ''Stability Analysis of Famagusta Churches: St. George of the Latins'' // The Msc Dissertation. Universidade do Minho, 2009.
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές γοτθικής αρχιτεκτονικής
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Αμμόχωστο
Κατηγορία:Επισκοπή Αμμόχωστου
Αμμοχωστος
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Βασίλειο της Κύπρου
Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική στην Κύπρο
Λαίδη Λουίζα Ουίνδσορ

Η **Λαίδη Λουίζα Ουίνδσορ** (*Lady Louise Windsor*), 8 Νοεμβρίου 2003 -) είναι το μεγαλύτερο παιδί και η μοναδική κόρη του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Κόμη του Ουέσσεξ και της Σοφίας, Κόμισσας του Ουέσσεξ.Ειναι 15η στην σειρά διαδοχής του Βρετανικού Θρονου.

## Πρώιμη ζωή
Η *Λουίζα Αλίκη Ελισάβετ Μαρία* γεννήθηκε πρόωρα στις 8 Νοεμβρίου 2003 και ώρα 23:32 μ.μ. (ώρα Αγγλίας) στο Νοσοκομείο Φρίμλεϊ Παρκ στο Σάρρεϋ, μετά την εσπευσμένη μεταφορά της μητέρας της, με ασθενοφόρο, από το σπίτι τους στο Μπάγκσοτ Παρκ του Ουέσσεξ, αλλά ο πρίγκιπας Εδουάρδος δεν ήταν παρών στη γέννηση λόγω της απρόβλεπτης εξέλιξης. 

Γεννήθηκε με καισαρική από τον Βασιλικό Χειρουργό και Γυναικολόγο Μάρκους Σέτσελ, λόγω αποκόλλησης του πλακούντα, η οποία προκάλεσε σοβαρή απώλεια αίματος τόσο στο παιδί όσο και στη μητέρα. Η Λουίζα μεταφέρθηκε προφυλακτικά στην νεογνολογική μονάδα του Νοσοκομείου Σεντ Τζόρτζ. Εν τω μεταξύ, η μητέρα της παρέμεινε στο Φρίμλεϊ Παρκ μέχρι τις 23 Νοεμβρίου 2003. Τα ονόματά της ανακοινώθηκαν στις 27 Νοεμβρίου. 

Βαφτίστηκε στο ιδιωτικό παρεκκλήσι του Κάστρου Ουίνδσορ στις 24 Απριλίου 2004. Νονοί της ήταν η Λαίδη Σάρα Τσάτο, ο Λόρδος Ίβαρ Μαουντμπάττεν, η Λαίδη Αλεξάνδρα Έθερίνγκτον, η Φραντσέσκα Σβάρτσενμπαχ και ο Ρούπερτ Έλιοττ.

Η Λουίζα γεννήθηκε με εσωτροπία, και τον Ιανουάριο του 2006 υποβλήθηκε σε εγχείρηση ώστε να διορθωθεί το πρόβλημα. Η εγχείρηση ήταν ανεπιτυχής και υποβλήθηκε ξανά στα τέλη του 2013.

Είναι μέλος του τμήματος Οδηγών και προηγουμένως υπήρξε μέλος των Νεράιδων, του οποίου η γιαγιά της είναι προστάτιδα και η μητέρα της είναι πρόεδρος. Στις 29 Απριλίου 2011, ήταν μια από τις παράνυφους στο γάμο του εξάδελφου της, Πρίγκιπα Γουλιέλμου και της Κέιτ Μίντλετον.

## Τίτλοι
***8 Νοεμβρίου 2003 - μέχρι σήμερα**: Η Λαίδη Λουίζα Ουίνδσορ
**Νομικά*: *Η  Αυτής Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουίζα του Ουέσσεξ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ

Ο **Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ**  (αγγλικά: *James, Earl of Wessex and Forfar*, 17 Δεκεμβρίου 2007) είναι το νεότερο παιδί και ο μοναδικός γιος του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Εδιμβούργου και της Σοφίας, Δούκισσας του Εδιμβούργου. Είναι 14ος στην σειρά διαδοχής για τον Βρετανικό Θρόνο.  

Είναι ο νεότερος εγγονός της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ και του Πρίγκιπα Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου. και ανιψιός του Βασιλιά Καρόλου Γ΄. 

## Βιογραφία
Ο Ιάκωβος Αλέξανδρος Φίλιππος Τεό Μαουντμπάττεν-Ουίνδσορ, γεννήθηκε με καισαρική τομή, στις 17 Δεκεμβρίου 2007 και ώρα 16:20 μ.μ. (ώρα Αγγλίας) στο Νοσοκομείο Φρίμλεϊ Παρκ στο Σάρρεϋ της Αγγλίας. Ο Πρίγκιπας Εδουάρδος ήταν παρών στη γέννηση του δεύτερου παιδιού του, παρατήρησε ότι η γέννα ήταν "πολύ πιο ήρεμη από ότι η πρώτη λόγω της έκτακτης καισαρικής", η σύζυγός του "ήταν πολύ καλά στην υγεία της", και ότι ο γιος του ήταν "σαν τα περισσότερα μωρά, πολύ μικρός, πολύ γλυκός και πολύ χαριτωμένος". Το μωρό και η μητέρα του πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο στις 20 Δεκεμβρίου και την επόμενη ημέρα ανακοινώθηκαν τα ονόματά του. 

Βαπτίστηκε στο ιδιωτικό παρεκκλήσι του Κάστρου Ουίνδσορ, στις 19 Απριλίου 2008. Νονοί του ήταν η Ντενίζ Πάλτον, η Τζιάνιε Ίργουιν, ο Άλασταιρ Μπρους, ο Ντάνκαν Μπάλιβαντ και ο Τομ Χιλ.

Από το 2020, ο Ιάκωβος παρακολουθεί το γυμνάσιο "Eagle House School" στο Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας.

## Τίτλοι
***17 Δεκεμβρίου 2007 – 10 Μαρτίου 2023**: Ιάκωβος, Υποκόμης του Σέβερν
***Νομικά*: *Η Αυτου Βασιλική Υψηλότητα, ο* Πρίγκιπας Ιάκωβος του Ουέσσεξ
***10 Μαρτίου 2023-σήμερα:** Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ.
***Νομικά*: *Η Αυτου Βασιλική Υψηλότητα, ο* Πρίγκιπας Ιάκωβος του Ουέσσεξ. 

Μέχρι τις 10 Μαρτίου του 2023 ο Ιάκωβος ήταν γνωστός ως Υποκόμης του Σέβερν, με τον μεγαλύτερο δευτερεύοντα τίτλο του πατέρα του. Έκτοτε, αφ' ότου ο πατέρας του χρίσθηκε Δούκας του Εδιμβούργου, ο Ιάκωβος χρησιμοποιεί τους ανώτερους τίτλους του πατέρα του, αυτούς του Κόμη του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Ιάκωβος
Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι

:*Είναι κλάδος του [[Δυναστεία των Μπαγκρατουνί|Οίκου των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι)]].*
Η **Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι** (, ) είναι μια βασιλική οικογένεια, που κυριάρχησε στην Ιβηρία (Γεωργία) από τον Μεσαίωνα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα και είναι μία από τις αρχαιότερες και μακροχρόνια διατηρηθείσες Χριστιανικές δυναστείες του κόσμου. Στη σύγχρονη εποχή, οι απόγονοι αυτής της βασιλικής γραμμής αναφέρονται ως **Βαγρατίδες της Γεωργίας** (που είναι η εξελληνισμένη μορφή του δυναστικού τους ονόματος, το οποίο στα αγγλικά αποδίδεται ως **Bagrations)**.

Η καταγωγή της από την αρμενική Δυναστεία Μπαγκρατούνι (Bagratuni) έχει γίνει αποδεκτή από τους μελετητές . Τον 8ο αι. η οικογένεια, με τον Ασότ Α΄, δισεγγονό του πρίγκιπα της Αρμενίας Ασότ Γ΄ Μπαγκρατούνι του *Τυφλού*, κατέκτησε το Βασίλειο της Ιβηρίας. Οι απόγονοί του κατάφεραν να καταστούν μονάρχες στο ενωμένο Βασίλειο της Γεωργίας για περίπου 1000 χρόνια. Το Βασίλειο αυτό άκμασε από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα. Αυτό το χρονικό διάστημα -και ιδιαίτερα η ηγεμονία του Δαβίδ Δ΄ του Κτίστη (1089-1125) και της εγγονής του βασίλισσας Ταμάρ (1184-1213)- χαρακτηρίζεται ως η *"Χρυσή Εποχή"* στην ιστορία της Γεωργίας.

## Γενεαλογία των Βαγρατιδών της Γεωργίας





## Αναφορές



Μπαγκρατιονι
Ταράλο

μικρογραφία|171x171εσ|Ταραλίνι
μικρογραφία|173x173εσ|Ταράλο απο το Αβιλιάνο με γλυκά
Το **ταράλο** (*tarallo*) ή **ταραλίνο** (*tarallino*) είναι ένα παραδοσιακό αρτοπαρασκεύασμα της Απουλίας και άλλων περιοχών. Ως τέτοιο είδος έχει επίσημα περιληφθεί στη λίστα με παραδοσιακά ιταλικά προϊόντα διατροφής  του Iταλικού Υπουργείου Γεωργικών, Επισιτιστικών και Δασικών Πολιτικών

Παράγεται επίσης και σε άλλες περιοχές της Ιταλίας, για παράδειγμα, στην Μπαζιλικάτα , όπου υπάρχει μια παραλλαγή (αβιλιανέζικο ταράλο) με γλάσσο  απο σιρόπι ζάχαρης το οποίο του επιτρέπει να πάρει το λευκό χρώμα του χιονιού και είναι αρωματισμένο με γλυκάνισο.

Μια ιδιαίτερη παραλλαγή υπάρχει στην Τοσκάνη με αλμυρά μπισκότα γλυκάνισου που έχουν παρόμοια ζύμη αλλά το σχήμα τους (8) είναι μεγαλύτερο και η παρασκευή διαφορετική και ιδιαίτερη.

## Χαρακτηριστικά
Το προϊόν παίρνει πολλές παραλλαγές που ποικίλουν ανάλογα με την περιοχή παραγωγής. Κυρίως πρόκειται για ένα δαχτυλίδι απο ζύμη ολικής αλέσεως, ψημένο στο φούρνο.
Η ζύμη αποτελείται από αλεύρι, νερό ή κρασί, λάδι και αλάτι , στο οποίο προστίθενται μερικές φορές υλικά για την γεύση, όπως για παράδειγμα  σπόροι μάραθου.

## Ευχαριστίες
Τα ταράλι και οι παραλλαγές τους, αναγνωρίζονται  ως παραδοσιακά ιταλικά προϊόντα διατροφής από τις ακόλουθες περιοχές:

### [[Απουλία]]
* Ταράλι
* Ταράλι ολικής με πετιμέζι
* Ταράλι με ζάχαρη
* Ταράλι σοκολάτας
* Ταράλι με ασπράδι αυγού
* Ταράλι με γεύση πίτσας
* Ταράλι με σπόρους μάραθου
* ταράλι με μπέικον

### [[Καμπανία (Ιταλία)|Καμπανία]]
* Ταράλι στριφτά
* Ταραλίνι με κρασί
* Ταραλίνι με αμύγδαλα
* Ταράλο με αυγό
* Ταράλο απο την Ατζέρολα 
* Ταράλο απο λαρδί και πιπέρι
* Ταράλι με γλάσσο 
* Ταράλο του DZ

### [[Καλαβρία]]
* Ταράλι λευκά
* Ταράλι μαλακά
* Ταραλίνι με σπόρους γλυκάνισου
* Ταραλίνι με σπόρους μάραθου
* Ταραλίνι με τσίλι

### [[Μπαζιλικάτα]]
* Ταραλίνι με σπόρους μάραθου
* Ταραλίνι με κόκκινες πιπεριές
* Ταράλι με ζάχαρη
* Ταράλι αβιλιανέζικα με ζάχαρη (πολύ μεγαλύτερα από το συνηθισμένο)

### [[Λάτιο]]
* Ταράλι

### [[Μολίζε]]
* Ταράλι με σπόρους μάραθου.

### [[Σικελία]]
* Ταράλι

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Ερρίκος Βερεγγάριος των Χοενστάουφεν

Ο **Ερρίκος-Βερεγγάριος** (γερμ.: *Heinrich-Berengar*, 1137 - 1150) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν με τον πατέρα του συμβασιλιάς της Γερμανίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και της Γερτρούδης, κόρης του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ. Ο Κορράδος Γ΄ ήταν γιος της Αγνής, κόρης του Ερρίκου Δ΄ Σαλίων της Γερμανίας. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος πήρε το όνομα του προπάππου του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας και του πάππου του Βερεγγάριου Β΄ του Ζούλτσμπαχ.

Ο πατέρας του έπεισε τους πρίγκιπες να ψηφίσουν τον 10ετή Ερρίκο-Βερεγγάριο ως συμβασιλιά της Γερμανίας, στη Συνέλευση (Diet) στο Ρέγκενσμπουργκ το 1147, πριν φύγει για τη Β΄ Σταυροφορία. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος χρίστηκε και στέφθηκε στο Άαχεν.. Κατά την απουσία τού πατέρα του 1147-49) ήταν υπό τη φροντίδα τού αββά Βίμπαλντ και του πρωτονοτάριου Χάινριχ φον Βήζενμπεργκ. Υπάρχουν 9 επιστολές του Ερρίκου ως συμβασιλιά.

Νίκησε στη μάχη του Φλόχμπεργκ (1150) εναντίον του Γουέλφου ΣΤ΄ μαργράβου της Τοσκάνης και του γιου του Γουέλφου Ζ΄. Σε επιστολή του προς τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό και τη σύζυγό του Μπέρτα (Ειρήνη) του Ζούλτσμπαχ, αδελφή της μητέρας του, τον ενημερώνει για τη νίκη και για τη στρατιωτική του νοοτροπία. Απεβίωσε το ίδιο έτος και τάφηκε στη μονή του Λορχ.

## Οικογένεια
Επρόκειτο να νυμφευτεί την Σοφία των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Η Σοφία μετέβη στη Γερμανία για να μάθει τη γλώσσα και τις συνήθειες της Αυλής. Όμως το 1141 ο πατέρας της απεβίωσε και οι σχέσεις των δύο χωρών ψυχράνθηκαν. Ο γάμος ακυρώθηκε, αλλά η Σοφία ζήτησε από τον αδελφό της Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας να μείνει στη Γερμανία στη μονή που ζούσε, πράγμα που έγινε και με την έγκριση των Κορράδου Γ΄ και Ερρίκου-Βερεγγάριου.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bumke, Joachim (1991). Courtly Culture: Literature and Society in the High Middle Ages. Berkeley: University of California Press.
*Fuhrmann, Horst (1986). Germany in the High Middle Ages: c.1050–1200. Translated by Timothy Reuter. Cambridge: Cambridge University Press.
*Hausmann, Friedrich, ed. (1969). "Die Urkunden Konrads III. und seines Sohnes Heinrich [Conradi III. et filii eius Heinrici Diplomata]". Monumenta Germaniae Historica. Diplomata. 21. Vienna.
*Lyon, Jonathan R. (2013). Princely Brothers and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100–1250. Ithaca and London: Cornell University Press.
*Reuter, Timothy (2001). "The ‘Non-Crusade’ of 1149–50". In Phillips, Jonathan; Hoch, Martin. The Second Crusade: Scope and Consequences. Manchester: Manchester University Press. pp. 150–63.
*Waitz, Georg, ed. (1879). "Annales Aquenses". Monumenta Germaniae Historica. Scriptores. 24. Hanover. pp. 33–39.

Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν
Αρχέλαος (τοξοβολία)

Το τμήμα τοξοβολίας ιδρύθηκε με πρόταση και πρωτοβουλία του Μυρωτή Κωνσταντίνου και του εφόρου Καπετανάκη Ανάργυρου.

Άρχισε να λειτουργεί από τα τέλη του 1993.

Πρόγραμμα προπονήσεων

Τμήμα Α΄ κάθε Τρίτη & Πέμπτη 18:00 - 20:00,  για ηλικίες από 8 - 11 ετών,

Τμήμα Β΄ κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή 20:00 - 22:00,  για ηλικίες από 12 - 17,

 Τμήμα Γ΄ κάθε Τρίτη, και Πέμπτη 20:00 - 22:00,  για ηλικίες από 18 - 118 ετών.               

Τις προπονήσεις μπορούν να παρακολουθήσουν και **Α.με.Α.**

**Διεύθυνση Κλειστού προπονητηρίου : **

Δημοτικού Σταδίου (στην αίθουσα κολυμβητηρίου) - 60100, Κατερίνη.


Αρχέλαος