Ιτεοχώρι Σερρών

Το **Ιτεοχώρι**, έως το 1927 γνωστό ως **Αρναούτ-Μαχαλά**, είναι πρώην οικισμός στα όρια των σημερινών Δήμων Σερρών και Βισαλτίας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν ανάμεσα στα σημερινά χωριά Πεπονιά, Ανθή και Φλάμπουρο, στην ελώδη περιοχή δυτικά της πρώην λίμνης Αχινού, δίπλα στην παλιά κοίτη του ποταμού Στρυμόνα.***'

== Ιστορία ==

=== Οθωμανική περίοδος ===
Κατά την περίοδο της [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικής Αυτοκρατορίας]], ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του [[Σαντζάκι των Σερρών|Σαντζακίου των Σερρών]] του [[Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης|Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης]]. Η τοποθεσία του οικισμού ήταν ιδιαίτερα ευάλωτη σε [[Πλημμύρα|πλημμύρες]]. Τα [[Έλος|έλη]] της περιοχής σχηματίζονταν από την ακανόνιστη ροή του [[Στρυμόνας|Στρυμόνα]] και τις εποχικές αυξομειώσεις της στάθμης της λίμνης [[Λίμνη Αχινού|Αχινού]], φαινόμενα που εντείνονταν σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων. Ενδεικτικά, την άνοιξη του 1888 η εφημερίδα ''«Φάρος της Μακεδονίας»'' κατέγραφε εκτεταμένες καταστροφές λόγω υπερχείλισης του ποταμού, σημειώνοντας πως τα νερά είχαν κατακλύσει 21 χωριά και τσιφλίκια, μεταξύ αυτών και το Αρναούτ Μαχαλά.

Σύμφωνα με τη δημογραφική μελέτη ''«[[Le Courrier d'Orient (εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης)|Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης]]»'' που εκδόθηκε το 1878 στην [[Κωνσταντινούπολη]], το 1873 ο οικισμός αριθμούσε 12 σπίτια και 42 κατοίκους που καταγράφονται στη στήλη ''«[[Ρομά|Τσιγγάνοι]] και [[Τσερκέζοι]]»''. Το 1876, σε υπηρεσιακή έκθεση του [[Έλληνες|Έλληνα]] [[Πρόξενος|πρόξενου]] [[Σέρρες|Σερρών]], Ιωάννη Παπακωστόπουλου, αναφέρεται ότι διέμεναν 18 οικογένειες [[Χριστιανισμός|χριστιανών]] που μιλούσαν τη [[βουλγαρική γλώσσα]]. Σε έρευνα του 1888 από τον [[Σέρβοι|Σέρβο]] Σπυρίδωνα Γκόπτσεβιτς, στο οικισμό υπήρχαν 30 σπίτια και 95 κάτοικοι, ενώ στη στατιστική μελέτη του [[Βούλγαροι|Βούλγαρου]] [[Βασίλ Κάντσοφ|Βασίλ Κάντσωφ]], ''«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»'', εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 120 κατοίκους. Τέλος, σε υπολογισμούς της Επιτελικής Υπηρεσίας του [[Ελληνικός Στρατός|Ελληνικού Στρατού]] που δημοσιεύθηκαν το 1919, αναφέρονται 124 [[Μωαμεθανός|μωαμεθανοί]] κάτοικοι πριν το 1912. Οι παραπάνω στατιστικές μελέτες που υπολόγιζαν τον πληθυσμό της [[Μακεδονία|Μακεδονίας]] μέχρι τις αρχές του 20<sup>ου</sup> αιώνα, επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις γεωπολιτικές συνθήκες και τις εθνολογικές διεκδικήσεις της περιόδου, με αποτέλεσμα να μην ακολουθούν ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια. Συνεπώς, η αξιοπιστία και το κύρος τους θεωρούνται αμφίβολα.

=== Σύγχρονη ιστορία ===
Με το τέλος των [[Βαλκανικοί πόλεμοι|Βαλκανικών Πολέμων]], ο οικισμός περιήλθε στην [[Βασίλειο της Ελλάδας|ελληνική επικράτεια]]. Πιθανότατα υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια των πολέμων, καθώς στην [[Ελληνική απογραφή 1913|ελληνική απογραφή του 1913]] καταγράφηκε ως κατεστραμμένος και ακατοίκητος. Στη ''«Γεωργική Έρευνα της Μακεδονίας»'' του 1914 εμφανίζεται ως ''Αρναούτ Μαχαλά (Βάλτος)'' και αναφέρεται ότι το 1913 εκεί καλλιεργούνταν μόνο 300 [[Στρέμμα|στρέμματα]] από τα συνολικά 3.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης. Ο οικισμός σημειώνεται επίσης σε [[Ηνωμένο Βασίλειο|βρετανικό]] στρατιωτικό χάρτη της περιόδου του [[Μακεδονικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)|Μακεδονικού Μετώπου]] κατά τον [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]], τοποθετημένος εντός των [[Μαίανδρος|μαιανδρισμών]] της φυσικής κοίτης του [[Στρυμόνας|Στρυμόνα]], περίπου 1,5 χλμ. βορειοανατολικά από το χωριό Φυτόκιο ([[Ανθή Σερρών|Ανθή]]).

Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσύστατη κοινότητα Γενή-Μαχαλά ([[Πεπονιά Σερρών|Πεπονιά]]), μαζί με τα χωριά Κακαράσκα ([[Αγία Ελένη Σερρών|Αγία Ελένη]]), Κερμεζή, Μπεϊλίκ-Μαχαλέ ([[Βαλτοτόπι Σερρών|Βαλτοτόπι]]) και Σαλ-Μαχαλά ([[Κωνσταντινάτο Σερρών|Κωνσταντινάτο]]).************ Δεν καταγράφηκε στην [[Ελληνική απογραφή 1920|απογραφή του ίδιου έτους]]. Το 1927, στο πλαίσιο του [[Αλλαγές γεωγραφικών ονομάτων στην Ελλάδα|εξελληνισμού των γεωγραφικών ονομάτων]], μετονομάστηκε σε ''Ιτεοχώριον'', ονομασία που αποδίδει την παρουσία [[Ιτιά|ιτιών]] στην περιοχή. Καταργήθηκε τυπικά κατά την [[Ελληνική απογραφή 1928|απογραφή του 1928]].

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, εκτελέστηκαν στην πεδιάδα των [[Σέρρες|Σερρών]] μεγάλα αντιπλημμυρικά και εγγειοβελτιωτικά δημόσια έργα. Στην περιοχή του Ιτεοχωρίου έγινε αποξήρανση της λίμνης [[Λίμνη Αχινού|Αχινού]] και ρύθμιση της κοίτης του [[Στρυμόνας|Στρυμόνα]]. Ο ποταμός εγκιβωτίστηκε σε νέα τεχνητή κοίτη και η παλιά κοίτη, η οποία περνούσε νότια του οικισμού, καταργήθηκε. Τα έργα αυτά μεταμόρφωσαν πλήρως την περιοχή, απαλλάσσοντάς την από τις ελώδεις εκτάσεις.

Η περιοχή που βρισκόταν ο πρώην οικισμός ήταν γνωστή και ως ''Ορματζίκι'', από την τουρκική λέξη ''orman'' που σημαίνει «δάσος» και το υποκοριστικό ''-cık'' («μικρό»), δηλαδή «μικρό δάσος». Το 1968 με το ΦΕΚ 146Α΄/6-7-1968, το τοπωνύμιο μετονομάστηκε σε ''Δασάκι.****' Σήμερα δεν εντοπίζονται ερείπια ή άλλα ίχνη του οικισμού και στη θέση του υπάρχουν αγροκτήματα.

== Πληθυσμός ==

 καταγράφηκε ως *κατεστραμμένο και ακατοίκητο''

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σερρών