Σιριτόρι

thumb|right|200px|Παράδειγμα παιχνιδιού
Το **σιριτόρι** (ιαπωνικά: しりとり, Χέπμπορν: *shiritori*) είναι ιαπωνικό παιχνίδι λέξεων.
Οι παίκτες πρέπει με τη σειρά τους να πουν μια λέξη που να ξεκινά με την τελευταία συλλαβή (ακριβέστερα: τον ίδιο συλλαβικό χαρακτήρα κάνα) της λέξης του προηγούμενου παίκτη. Δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ των δυο σετ συλλαβικών χαρακτήρων κάνα: Χιραγκάνα και Κατακάνα. 
Η λέξη σιριτόρι σημαίνει κυριολεκτικά "παίρνοντας από πίσω". Παραδοσιακά η Ιαπωνική γλώσσα γράφεται από πάνω προς τα κάτω και από τα δεξιά προς τα αριστερά, επομένως η τελευταία συλλαβή μιας λέξης βρίσκεται κάτω και δεξιότερα σε σχέση με την πρώτη συλλαβή της νέας λέξης.

## Βασικοί κανόνες
*Δυο ή περισσότερα άτομα παίζουν σε σειρά.
*Επιτρέπεται η χρήση μόνο ουσιαστικών
*Δεν επιτρέπονται λέξεις που τελειώνουν στο *συλλαβικό* "ν" (*ん/ン, n*'), καθώς καμιά ιαπωνική λέξη δεν περιέχει τον χαρακτήρα αυτό σε αρχική θέση.
*Οι λέξεις δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν πάνω από μια φορά.
*Φράσεις που συνδέονται με το κτητικό μόριο "νο" (*の, no*) γίνονται αποδεκτές μόνο αν έχουν παγιωθεί και θεωρούνται μια λέξη.

Για παράδειγμα: σακουρά (さく**ら**)-> ράτζιο (ラジ**オ**)-> ονίγκιρι (おにぎ**り**)-> ρίσου (り**す**)-> σούιγιοου (すいよ**う**) -> ούντον (うどん)

Το παιχνίδι τελειώνει με αυτόν που έχει χρησιμοποιήσει τη λέξη "ούντον" να είναι ο χαμένος.

## Συμπληρωματικοί κανόνες
Υπάρχουν συμπληρωματικοί κανόνες τους οποίους οι παίχτες πρέπει να αποφασίσουν πριν από την έναρξη του παιχνιδιού.

*Τα σύμβολα που δηλώνουν αλλαγή προφοράς των συμφώνων (Ντακουτέν και Χαν'ντάκουτεν) μπορούν να αγνοηθούν. Για παράδειγμα, μετά το το *σούουπου* (スープ) μπορεί να ακολουθήσει το *φουρό* (フロ -κανονικά σε κάντζι· 風呂), καθώς η συλλαβή "που" γράφεται με τον χαρακτήρα "φου" και το σύμβολο χαν'ντάκουτεν που δηλώνει την τροπή του /h/ σε /p/.
*Τα μακρά φωνήεντα μπορούν να αγνοηθούν ή να θεωρηθούν ξεχωριστά φωνήεντα. Για παράδειγμα το *Μίκισαα* (ミキサー) μπορεί να ακολουθηθεί είτε από λέξη που ξεκινά με τον χαρακτήρα "σα" ή τον χαρακτήρα "α". Στις περιπτώσεις των μακρών "ο" και "ε" για τα οποία υπάρχουν δυο τρόποι αναπαράστασης (οο/οου και εε/εϊ) ανάλογα με την ετυμολογία της λέξης, ισχύουν οι ίδιοι κανόνες. Για παράδειγμα η λέξη ”せんせい" (κάντζι: 先生, προφορά: σενσέϊ, η τελευταία συλλαβή περιέχει μακρό "ε" που συμβολίζεται ως "εϊ") μπορεί να ακολουθηθεί είτε από μια λέξη που ξεκινά με "σε" ή "ι" (που εδώ θα έχει την πραγματική του φωνητική αξία, "ι"). 
*Στην περίπτωση που η λέξη τελειώνει σε συνιζημένη συλλαβή, μπορεί είτε να αναλυθεί σε δυο συλλαβές και να γίνει η χρήση της τελευταίας (συνήθως για, γιου, γιο) είτε να θεωρηθεί ως μια συλλαβή. Για παράδειγμα: Το ουντενσ'α (σ'α=σι+για, ρομάτζι: untensha, sha=shi+ya) μπορεί να ακολουθηθεί από λέξη που ξεκινά με τον ήχο "σ'α" (sha) ή τον ήχο "για" (ya).
*Επιτρέπεται η χρήση συχνών τοπωνυμίων.
*Επιτρέπεται η χρήση ομόηχων λέξεων (η διάκριση γίνεται με την γραφή των λέξεων σε κάντζι).

## Άλλοι κανόνες
Οι ακόλουθοι κανόνες προσθέτουν μεγαλύτερη δυσκολία στο παιχνίδι. Όπως και οι συμπληρωματικοί κανόνες, πρέπει να συμφωνηθούν από τους παίχτες.
*Οι λέξεις πρέπει να ανήκουν σε συγκεκριμένη θεματική κατηγορία
*Αντί για τον τελευταίο συλλαβικό χαρακτήρα, πρέπει να επαναληφθούν οι δύο τελευταίοι. Σε αυτή την περίπτωση ο τελευταίος χαρακτήρας μιας λέξης μπορεί να είναι το συλλαβικό "ν" αφού θα βρεθεί στη δεύτερη θέση της νέας λέξης. 
*Οι λέξεις πρέπει να είναι τουλάχιστον τρισύλλαβες.
*Οι λέξεις πρέπει να ξεκινούν και να τελειώνουν σε χαρακτήρα που χρησιμοποιεί σύμβολο αλλαγής προφοράς.

## Παρόμοια παιχνίδια
Παρόμοια παιχνίδια υπάρχουν στις περισσότερες γλώσσες. Στα Ελληνικά ονομάζεται συνήθως "αλυσίδα" λέξεων" και επαναλαμβάνεται ο τελευταίος χαρακτήρας της λέξης. Λόγω της αλφαβητικής γραφής της Ελληνικής και των πιο χαλαρών φωνοτακτικών περιορισμών, χωρίς ειδικούς κανόνες, το παιχνίδι στα Ελληνικά θεωρητικά δεν τελειώνει ποτέ.

Κατηγορία:Παιχνίδια λέξεων