open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νικολάι Πάνκιν

Ο **Νικολάι Πάνκιν** (*Николай Иванович Панкин*, 2 Ιανουαρίου 1949 - 13 Οκτωβρίου 2018) ήταν Ρώσος προπονητής κολύμβησης και κολυμβητής στο πρόσθιο.
 
Στις 18 Απριλίου του 1968, στη Μόσχα, πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. προσθίως με χρόνο 1.06.2. Στις 19 Απριλίου του 1969 κατέρριψε στο Μαγδεμβούργο το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. προσθίως με χρόνο 2.25.4. Την επόμενη ημέρα, στις 20 Απριλίου, επίσης στο Μαγδεμβούργο, κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. προσθίως με χρόνο 1.05.8. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Ρώσοι προπονητές
Κράι

To **κράι ** ( πληθυντικός , *κραγιά*/*κραϊά*) ήταν είδος γεωγραφικής διοικητικής διαίρεσης στη Ρωσική Αυτοκρατορία και στη σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρωσίας, και ένας από τους τύπους τον ομοσπονδιακών υποκειμένων της σύγχρονης Ρωσίας. 

Ετυμολογικά, η λέξη σχετίζεται με το ρήμα  (*κροΐτ*, προφέρεται: *κραΐτ*), που σημαίνει «κόβω». Ιστορικά, τα κράι περιλάμβαναν αχανή εδάφη που βρίσκονταν στο έδαφος της Ρωσικής επικράτειας, και η λέξη επίσης σημαίνει σύνορο ή άκρη. Στα αγγλικά συχνά μεταφράζεται ως «έδαφος». Το 2015, η διοικητική χρήση του όρου είναι κυρίως παραδοσιακή, καθώς μερικές περιφέρειες ταιριάζουν σε αυτήν την περιγραφή και δεν υπάρχει διαφορά στο νομικό στάτους ανάμεσα στα κράι και τις περιφέρειες (ομπλάστ).

## Δείτε επίσης
* Κράι, ισοδύναμος όρος που χρησιμοποιείται στην Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακία.
* Κράινα
* Κράις, διοικητική μονάδα στη Γερμανία.
* Ουκρανία
* Ομπλάστ
* Όκρουγκ

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Ακγιάρ (Ρωσία)

Το **Ακγιάρ **() είναι το όνομα πολλών αγροτικών τοποθεσιών στην δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, στην δυτική Ρωσία: 
* Ακγιάρ (Επαρχία Χαϊμπουλίνσκι, δημοκρατία του Μπασκορτοστάν), σέλο (χωριό) στο Σελσοβιέτ Ακγιάρσκι της επαρχίας Χαϊμπουλίνσκι
* Ακγιάρ (επαρχία Μιγιακίνσκι, δημοκρατία του Μπασκορτοστάν), σέλο (χωριό) στο Σελσοβιέτ Κατσεγκανόφσκι στην επαρχία Μιγιακίνσκι
Ουμιότ (περιφέρεια Ταμπόφ)

Το **Ουμιότ **() είναι μια αστική περιοχή (οικισμός) και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ουμιότσκι της περιφέρειας Ταμπόφ στη Ρωσία και βρίσκεται στα άνω ρεύματα του ποταμού Βιάζλγια (λεκάνη του Ντον), 112 χιλιόμετρα ανατολικά του Ταμπόφ. Πληθυσμός: 4,740&#x20;(απογραφή 2010). 

Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1710. Το καθεστώς οικισμού αστικού τύπου χορηγήθηκε το 1968.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Ταμπόφ
Μαρία (αυτοκράτειρα)

Η **Μαρία** ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα, δεύτερη σύζυγος του Κωνσταντίνου Ε΄. Πέθανε άτεκνη. 
Η προκάτοχός της, Τζιτζάκ, είχε πεθάνει κάποια στιγμή μετά τη γέννηση του γιου της Λέοντα στις 25 Ιανουαρίου 750. Ο Κωνσταντίνος κι η Μαρία παντρεύτηκαν το 750.  
Η Μαρία, η δεύτερη σύζυγος του Κωνσταντίνου Ε΄, πέθανε χωρίς παιδιά, λίγο μετά το γάμο της, ο οποίος πραγματοποιήθηκε κατά πάσα πιθανότητα στα τέλη του 750. Ο Νικηφόρος αναφέρει το θάνατο της Μαρίας να λαμβάνει χώρα την ίδια στιγμή με τη στέψη του προγονού της Λέοντα το 751, το οποίο ο Θεοφάνης χρονολογείται την Πεντηκοστή (6 Ιουνίου), αν και είχε κάνει λάθος για τη χρονιά, και τη σύλληψη της Μελιτηνής του Κωνσταντίνου, που έγινε στα τέλη του 750 ή 751. Μετά τον θάνατό της, ο Κωνσταντίνος παντρεύτηκε την Ευδοκία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Ευδοκία (8ος αιώνας)

Η **Ευδοκία** ήταν η τρίτη σύζυγος του Κωνσταντίνου Ε΄, με τον οποίο είχαν έξι παιδιά. 
## Σύζυγος του αυτοκράτορα
Όταν ο Κωνσταντίνος Ε΄ παντρεύτηκε την Ευδοκία, θεωρήθηκε ένα σημάδι της θρησκευτικής ανορθοδοξίας και την τάση του στην αίρεση ότι συνήψε ένα τρίτο γάμο, ο οποίος ήταν πάντα παρακινδυνευμένος σε ορισμένα τμήματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας: ο επόμενος αυτοκράτορας που έκανε κάτι τέτοιο ήταν ο Λέων ΣΤ΄. Η ημερομηνία του γάμου του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας δεν είναι γνωστή (η δεύτερη σύζυγός του, Μαρία, προφανώς πέθανε στις αρχές του 751), αλλά το 769 το ζευγάρι είχε πέντε γιους - τον Χριστόφορο, τον Νικηφόρο, τον Νικήτα, τον Ευδόξιο και τον Άνθιμο - και τουλάχιστον μία κόρη, την Ανθούσα. Ο Νικηφόρος, ο οποίος φαίνεται να ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος γιος, ήταν σίγουρα αρκετά μεγάλος για να είναι ο αρχηγός μιας απόπειρας πραξικοπήματος κατά της Ειρήνης, τον Οκτώβριο του 780, το οποίο μπορεί να σημαίνει ότι ο γάμος έλαβε χώρα το 755 ή και νωρίτερα. Οι δύο γιοι της Ευδοκίας, Χριστόφορος και Νικηφόρος, έγιναν Καίσαρες, ενώ ο Νικήτας έγινε νοβελίσιμος.

Όπως και η πρώτη σύζυγος του Κωνσταντίνου, η πριγκίπισσα Ειρήνη των Χαζάρων,η Ευδοκία φαίνεται ότι ήταν εικονόφιλη και ενθουσιώδης υποστηρικτής των μοναστικών ιδρυμάτων, σε αντίθεση με τον εικονομάχο σύζυγό της και τις αντι-μοναστικές πολιτικές του. Είναι σίγουρο ότι  έκανε γενναιόδωρες δωρεές προς το μοναστήρι της Αγίας Ανθούσας της Μανθίνεον, όπου πήγε για βοήθεια σε μια δύσκολη εγκυμοσύνη. Επιπλέον, η κόρη της Ανθούσα, η οποία προφανώς ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της αγίας, ήταν επίσης εικονόφιλη και αργότερα έγινε μοναχή. Ότι η νύφη της Ανθούσας ονομάστηκε από την αυτοκράτειρα Ειρήνη (χήρα του Λέοντα ΣΤ΄, ετεροθαλούς αδερφού της Ανθούσας) το 780 ως πιθανή συν-αντιβασίλισσα μαζί της για το γιο της Κωνσταντίνο ΣΤ΄ κάνει τη Λίντα Γκάρλαντ να πιστεύει ότι Ευδοκία δεν ήταν πλέον εν ζωή: σε κάθε περίπτωση η Ανθούσα αρνήθηκε την τιμή και παρέμεινε στο παλάτι αφιερώνοντας τον εαυτό της σε φιλανθρωπίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1956

Οι **Προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών 1956** διεξήχθησαν την Τρίτη 6 Νοεμβρίου του έτους 1956 και ήταν 
καρμπόν με τις προηγούμενες επειδή ο αντίπαλος του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ ήταν και πάλι ο πρώην κυβερνήτης της πολιτείας του
Ιλινόι Άντλαϊ Στίβενσον τον οποίο ο 1ος και πάλι κέρδισε. Ο Αϊζενχάουερ έγινε ο 1ος Πρόεδρος ο οποίος δε θα μπορούσε να
θέσει για 3η φορά υποψηφιότητα επειδή απ' τις 2 Απριλίου του έτους 1951 υπάρχει το συνταγματικό όριο των 2 θητειών.

1956
Κατηγορία:Εκλογές του 1956
Γκάντρουκ

thumb|right|250 px|Το ιερό βουνό Ματσαπουτσάρε από το Γκάντρουκ
Το **Γκάντρουκ** (Ghandruk) είναι χωριό (Επιτροπή Ανάπτυξης του Χωριού Γκάντρουκ) στην Περιφέρεια Κάσκι της Ζώνης Γκαντάκι, στη δυτική περιφέρεια του βόρειου-κεντρικού Νεπάλ. Στην απογραφή του 1991 είχε πληθυσμό 4.748 ατόμων σε 1.013 νοικοκυριά. Στην πλειοψηφία τους οι κάτοικοι Γουρούνγκ είναι ανιμιστές και βουδιστές. Το Γκάντρουκ είναι δημοφιλής τόπος για ορεινή πεζοπορία (trekking) στην οροσειρά της Αναπούρνα ιδιαίτερα στην Κατασκήνωση Βάσης της Αναπούρνα, με εύκολα σχετικά μονοπάτια και δυνατότητες διαμονής. Από το Γκάντρουκ μπορεί να δει κανείς τις κορυφές της Αναπούρνα, ανάμεσά τους το ιερό βουνό Ματσαπουτσάρε και το Χιουντσούλι. 

## Γεωγραφία
Το Γκάντρουκ βρίσκεται σε βόρειο πλάτος 28° 12' 57" N - 28° 15' και ανατολικό μήκος μήκος 83° 59' 42" - 84° 2' σε απόσταση μιας ημέρας δρόμου από το Μπιρεθάντι. Το υψόμετρο ποικίλει από 1.000 μ. στο Μπιρεθάντι έως τα 2.050 μ. Οι δυτικές πλαγιές της οροσειράς της Αναπούρνα στις οποίες βρίσκεται το χωριό βλέπουν ανατολικά και εκτείνονται κατά μήκος της όχθης του ποταμού Μόντι. Η περιοχή της επιτροπής ανάπτυξης του χωριού εκτείνεται βόρεια έως τα χωριά Ντάνζινγκ και Σίκα και νότια έως τα χωριά Μόντι Ντόβαν και Σόντι Κόλα. Οι βουνοκορφές προς το Γκορεπάνι και από το Γκορεπάνι έως το Ουλέρι είναι καλυμμένες με πυκνά δάση.

## Κοινωνία
Οι Γκουρούνγκ του Γκάντρουκ συσπειρώνονται γύρω από δύο διαφορετικές ομάδες, γνωστές ως *τσαρ τζατ* και *σορά τζατ*. Η *τσαρ τζατ* θεωρείται κοινωνικά ανώτερη και ο γάμος επιτρέπεται μόνο ανάμεσα σε δεύτερα εξαδέλφια.

## Θρησκεία
Οι κάτοικοι του χωριού αλλά και της ευρύτερης περιοχής είναι εκ φύσεως ανιμιστές και ασκούν τον σαμανισμό (Ντάμι Τζάκρι). Ο πνευματικός ηγέτης του χωριού είναι επιφορτισμένος με το καθήκον της συστηματικής και προσεκτικής λατρείας. Οποιαδήποτε αδιαφορία ή λάθος στην εκτέλεση των καθηκόντων του, πιστεύεται ότι προκαλεί την οργή της θεότητας Μέσρουμ Μπαράχα, κάτι που μπορεί να προκαλέσει ατυχίες και φυσικές καταστροφές. Ο Μέσρουμ Μπαράχα είναι η προστάτιδα θεότητα του χωριού.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Mountain trail to Ghandruk.jpg|Ορεινό μονοπάτι προς το Γκάντρουκ
Αρχείο:Entrance to Ghandruk.jpg|Η είσοδος στο χωριό
Αρχείο:Shrine dedicated to guardian deity.jpg|Ιερό αφιερωμένο στην προστάτιδα θεότητα
Αρχείο:Ghandruk architecture.jpg|Χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του χωριού
Αρχείο:Annapurna view from Ghandruk.jpg| Η Αναπούρνα από το Γκάντρουκ


## Παραπομπές - σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*UN map of the municipalities of Kaski District 
*Nepal Village  φωτογραφικό υλικό από τη θέα του Γκάντρουκ.
*Nepalese Culture, Society and Tourism: Ghandruk: A Socio-cultural Study

Κατηγορία:Χωριά του Νεπάλ
Μπιτλίς

Το **Μπιτλίς** (αρμενικά: Բաղեշ, Baghesh/Paghesh, κουρδικά: Bidlîs, συριακά: ܒܝܬ ܕܠܝܣ‎ Beṯ Dlis, Οθωμανικά Τουρκικά: بتليس‎) είναι πόλη στην ανατολική Τουρκία και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Η πόλη βρίσκεται σε ύψωμα 1.400 μ., 15 χλμ. από τη λίμνη Βαν, στην απόκρημνη κοιλάδα του ποταμού Μπιτλίς, παραπόταμου του ποταμού Τίγρη.

## Οικονομία
Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στα γεωργικά προϊόντα που περιλαμβάνουν φρούτα, δημητριακά και καπνά. Η βιομηχανία ασχολείται κυρίως με την επεξεργασία δερμάτων, κατασκευή καπνικών προϊόντων καθώς και την ύφανση και βαφή απλών ρούχων. Το Μπιτλίς συνδέεται με άλλα αστικά κέντρα οδικώς, περιλαμβάνοντας την πόλη Τατβάν στη λίμνη Βαν, 25 χλμ. στα βορειοανατολικά, καθώς και τις πόλεις Μους, 100 χλμ. στα βορειοδυτικά, και Ντιγιάρμπακιρ, 200 χλμ. δυτικά.

## Κλίμα
Το κλίμα του Μπιτλίς μπορεί να είναι δριμύ, με μεγάλους χειμώνες και βαριές χιονοπτώσεις. Τα καλοκαίρια είναι θερμά, και συχνά με υψηλή υγρασία. Έχει πληθυσμό 46.111 στην κύρια αστική περιοχή και 64.725 στην ευρύτερη περιοχή (απογραφή 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Αλεξάντρ Ντιούκοφ

Ο **Αλεξάντρ Βαλέριεβιτς Ντιούκοφ** () είναι Ρώσος μάνατζερ, ανώτατο οικονομικό και διευθυντικό στέλεχος επιχειρήσεων. Γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1967 στο Λένινγκραντ (σημερινή Αγία Πετρούπολη). Είναι Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος της «Газпром нефть» (Gazprom Neft), θυγατρικής εταιρίας της Gazprom, και Πρόεδρος της ΦΚ Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

## Εκπαίδευση
* Μετά την αποφοίτηση από το σχολείο, το 1985, ξεκίνησε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Κατασκευής Πλοίων του Λένινγκραντ. 
* Το 2001 έλαβε τον βαθμό IMISP MBA.

## Καριέρα
* Την περίοδο 1996-1998 ανέλαβε τις θέσεις του Οικονομικού Διευθυντή και του Δευθύνοντος Συμβούλου της «Петербургский нефтяной терминал» (Petersburg Oil Terminal).
* Το 1998 ήταν Διευθυντής Οικονομικών και κατά τη διάρκεια του 1999 ήταν Διευθύνων Σύμβουλος του Λιμανιού της Αγίας Πετρούπολης.
* Το 2000 εργάστηκε εκ νέου, ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, στην «Петербургский нефтяной терминал».
* Τον Φεβρουάριο του 2003 έλαβε τη θέση του Προέδρου της «Сибур» (μετέπειτα «АКС Холдинг»).
* το Νοέμβριο του 2006 ανέλαβε Πρόεδρος της «Газпром нефть» και έγινε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της «Сибур».
* Από τον Ιανουάριο του 2008 έχει τις θέσεις του Προέδρου και του Δευθύνοντος Συμβούλου της «Газпром нефть».
* Τον Μάρτιο του 2008 ανέλαβε Πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
* Από τον Μάρτιο του 2011 είναι Αναπληρωτής Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της «Сибур».
* Στις 29 Δεκεμβρίου 2011 υπέγραψε πενταετή συμφωνία με την «Газпром нефть».

Έλαβε την 5η θέση στον κατάλογο των ανώτερων διευθυντών για το έτος 2012 από την εφημερίδα «Коммерсантъ», στην κατηγορία «Πετρελαϊκός τομέας».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Газпром нефть" - еще 12 млрд рублей на развитие, Интервью А.Дюкова, "Интерфакс", 09.06.2011
* Глава "Газпром нефти" Александр Дюков об альянсах, налогах и крестьянах, Газета "Коммерсантъ", №103 (4888), 08.06.2012

κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες
Κατηγορία:Ρώσοι πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
Κατηγορία:Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Σταροσουμπχανγκούλοβο

Το **Σταροσουμπχανγκούλοβο **(, μπασκίρ: Иҫке Собханғол) είναι αγροτική τοποθεσία (*[[Χωριό|σέλο]]*) και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπουρζγιάνσκι στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της δυτικής Ρωσίας, και βρίσκεται στον ποταμό Μπελάγια. Βρίσκεται στο νότιο μέρος της δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Πληθυσμός: 4.609 (απογραφή 2010).

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Καφέ Τορτόνι

Το **Καφέ Τορτόνι** (ισπανικά: *Café Tortoni*) είναι ένα από τα πλέον ιστορικά καταστήματα της Αργεντινής, αλλά και πολυχώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων, σημείο συνάντησης ανθρώπων της διανόησης, των τεχνών και της πολιτικής, από τα μέσα του 19ου αιώνα έως σήμερα. Ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1858 στην πρωτεύουσα της χώρας Μπουένος Άιρες, επί της Λεωφόρου Μαΐου (*825 Avenida de Mayo*) από το γάλλο μετανάστη *Jean Touan*, ο οποίος εμπνεύστηκε την ονομασία της επιχείρησης από ένα παρόμοιο κατάστημα που λειτουργούσε ήδη στο Παρίσι στη *[[Boulevard des Italiens]]* και όπου συνήθιζαν να συχνάζουν οι εκπρόσωποι της πνευματικής ζωής της γαλλικής μητρόπολης.

Τον Μάιο του 1926 στο κελάρι του Café Tortoni ιδρύθηκε η Ένωση Καλλιτεχνών *La Pena* από ζωγράφους, συγγραφείς, μουσικούς και δημοσιογράφους με επικεφαλής τον Benito Quinquela Martín. Θαμώνες του μαγαζιού υπήρξαν κατά καιρούς διάσημα πρόσωπα των γραμμάτων και τεχνών όπως οι Κάρλος Γκαρντέλ (Carlos Gardel),  Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Jorge Luis Borges, αλλά και γνωστοί πολιτικοί και μονάρχες σαν τον πρόεδρο της Αργεντινής Marcelo T. De Alvear ή τον Ισπανό βασιλιά Don Juan Carlos de Borbon, τη Χίλαρι Κλίντον κ.α.

Αποτέλεσε επίσης έδρα γνωστών περιοδικών όπως τα «*El Grillo de Papel*», «*El Escarabajo de Oro*», «*El Ornitorrinco*» τα οποία συνέβαλαν στην πνευματική ανύψωση των αναγνωστών της εποχής τους. Το Καφέ Τορτόνι έχει ανακηρυχθεί τόπος ιδιαίτερου καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος από το *Honolable Deliberative Council* της πόλης του Μπουένος Άιρες και θεωρείται από τα πλέον αναγνωρίσιμα σημεία παγκοσμίως.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του καταστήματος 

Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Αργεντινή
Κατηγορία:Μπουένος Άιρες
Τορτονι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αργεντινή
Ουρσακμπασκαραμάλι

Το **Ουρσακμπασκαραμάλι **(μπασκίρ: Өршәкбаш-Ҡарамалы) είναι χωριό στην επαρχία Μιγιακίνσκι, στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Είναι διοικητικό κέντρο του Σελσοβιέτ Ουρσακμπασκαραμαλίνσκι.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του χωριού ήταν 620 κάτοικοι το 2010, μειωμένος σε σχέση με το 2002 που ήταν 724 κάτοικοι, και το 2009 που ήταν 721 κάτοικοι.

## Γεωγραφική θέση
Το χωριό βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος του Μπασκορτοστάν.
Επίσης, απέχει 31 χιλιόμετρα από το επαρχιακό κέντρο, το Κιργκίζ-Μιγιάκι και 74 χιλιόμετρα από τον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό, που βρίσκεται στο Ακσιόνοβο. 

## Πολιτισμός
* Μινιγκάλι Γκουμπαϊντούλιν Χαμπιμπούλοβιτς (8 Μαρτίου 1921 — 8 Μαρτίου 1944) — μέλος του Μεγάλου Πατριωτικού πολέμου, υπολοχαγός της φρουράς, Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (1944).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το συμβούλιο της δημοτικής ενότητας Δημοκρατίας Χαλκίδα.
* Уршакбашкарамалы στην πύλη "η Γενεαλογία και τα Αρχεία"
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Κράσναγια Ζβέζντα (Μπασκορτοστάν)

Το **Κράσναγια Ζβέζντα** (μπασκίρ: Красная Звезда) είναι χωριό στην επαρχία Αλσεέβσκι, στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία, στο σελσοβιέτ Αμπντρασιτόβσκι. 

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, οι κυρίαρχες εθνικότητες είναι οι Ρώσοι (54%) και οι Μπασκίρ (35%). Ο πληθυσμός είναι 56 κάτοικοι στην απογραφή του 2010, αυξημένος σε σχέση με την απογραφή του 2002, που υπήρχαν 46 κάτοικοι και το 2009, όπου ο πληθυσμός είχε αυξηθεί στους 49 κατοίκους. 

## Γεωγραφική θέση
Βρίσκεται στο δυτικό μέρος του Μπασκορτοστάν. Απέχει 31 χιλιόμετρα από το επαρχιακό κέντρο, το Ραγιέβσκι, 13 χιλιόμετρα από το κέντρο του σελσοβιέτ, το Αμπντρασίτοβο και 31 χιλιόμετρα από το Ραγιέβκα, τον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Η Barbie στην Λίμνη των Κύκνων

***Η Barbie στην Λίμνη των Κύκνων*** (αγγλικά: *Barbie of Swan Lake*) είναι κινούμενα σχεδία σε σκηνοθεσία Όουεν Χέρλι. Η ιστορία είναι προσαρμοσμένη στην *[[Η λίμνη των κύκνων|Λίμνη των Κύκνων]]* του Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι.

## Πλοκή
Η Οντέτ είναι μια νεαρή κοπέλα, που ακολουθεί τη Λίλα, μια μονόκερο, στο Μαγεμένο Δάσος και παίρνει τον μαγικό κρύσταλλο, που διακηρύσσει το πεπρωμένο της, ως η σωτήρας του μαγεμένου δάσους. Η Οντέτ παρεμποδίζεται από μια συντριπτική αίσθηση ανασφάλειας, πείθει τον εαυτό της, ως ακατάλληλο για να σώσει το δάσος, όταν ο κακός μάγος Ρόθμπαρτ την μετατρέπει σε κύκνο.

Ενισχυμένη από την δύναμη του μαγικού κρυστάλλου, η Οντέτ ορκίζεται να νικήσει τον Ρόθμπαρτ. Εν τω μεταξύ, το άνθος της αγάπης μεταξύ της Οντέτ και του Πρίγκιπα Ντανιέλ οδηγεί την Οντέτ να βρει το θάρρος μέσα της, σε συνδυασμό με την εξυπνάδα της και την αληθινή αγάπη ανάμεσα σε εκείνη και τον Πρίγκιπα, αποδεικνύεται αρκετά ισχυρή για να νικήσει τον Ρόθμπαρτ.

## Καστ
*Κέλλυ Σέρινταν ως *Μπάρμπι/Οντέτ*
*Μάρκ Χίλντρεθ ως *Πρίγκιπας Ντανιέλ*
*Κέλσι Γκράμμερ ως *Ρόθμπαρτ*
*Βένιους Τέρζο ως *Λίλα*
*Καθλίν Μπαρ ως *Βασίλισσα Νεράιδα/Μαρί*
*Νικόλ Ολιβέρ ως *Καρλίτα*
*Ίαν Τζέιμς Κόρλετ ως *Ιβάν*
*Μάγκι Γουίλερ ως *Οντίλ*
*Μάικλ Ντόμπσον ως *Εράσμους*
*Σαντάλ Στραντ ως *Κέλλυ*
*Τζίνα Στόκντελ ως *Βασιλομήτωρ*
*Μπράιαν Ντράμμοντ ως *Ρέγκι*
*Γκάρι Τσολκ ως *Φούρναρης*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια
Κατηγορία:Ταινίες του 2003
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Barbie (ταινίες)
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2003
Λευκή της Γαλλίας (1282-1305)

H **Λευκή της Γαλλίας**, δούκισσα της Αυστρίας (Παρίσι 1278 - 1 Μαρτίου 1305) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα από τον Οίκο των Καπετιδών, σύζυγος του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων, δούκα της Αυστρίας και της Στυρίας και γιου του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας της Βραβάντης, κόρης του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Βραβάντης. Τα μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια της με την πρώτη σύζυγο του πατέρα της Ισαβέλλα της Αραγωνίας ήταν ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας και ο Κάρολος κόμης του Βαλουά· τα αμφιθαλή αδέλφια της ήταν ο Λουδοβίκος κόμης του Εβρέ και η Μαργαρίτα της Γαλλίας.

## Οι αρραβώνες της Λευκής

Η Λευκή αρραβωνιάστηκε 4 φορές πριν τον κανονικό της γάμο: την πρώτη φορά αρραβωνιάστηκε τον Ιωάννη Α΄ μαρκήσιο του Ναμύρ (Σεπτέμβριος 1290) και στις 31 Ιουλίου 1291 τον διάδοχο του Αγγλικού θρόνου Εδουάρδο πρίγκιπα της Ουαλίας, ο οποίος τελικά θα νυμφευτεί αντί για αυτήν την ανιψιά της Ισαβέλλα. Ο τρίτος αρραβώνας της έγινε με τον ίδιο τον Άγγλο βασιλιά Εδουάρδο Α΄, πατέρα του προηγουμένου, ο οποίος μαθαίνοντας τα νέα για την εξαιρετική ομορφιά της Λευκής αποφάσισε να διακόψει τον αρραβώνα της με τον ανήλικο γιο του για να τη νυμφευτεί ο ίδιος (1293)· ο βασιλιάς είχε χηρέψει 3 χρόνια πριν, ενώ ήταν ήδη 54 ετών. Ο Φίλιππος Δ΄ συμφώνησε, υπό την προϋπόθεση να κλειστεί ειρήνη ανάμεσα στις δυο χώρες και να του παραχωρηθεί η Γασκώνη. Τότε ο Εδουάρδος Α΄ έστειλε στη Γαλλία τον μικρότερο αδελφό του Εδμόνδο Κράουτσμπακ για να συνοδεύσει τη νύφη στην Αγγλική βασιλική Αυλή. Στη διαδρομή όμως έμαθε, ότι η Λευκή είχε ήδη αρραβωνιαστεί για τέταρτη φορά με άλλον· αντί για αυτήν ο Φίλιππος Δ΄ του πρόσφερε σαν νύφη τη μικρότερη αδελφή της, τη Μαργαρίτα. Αλλά ο Εδουάρδος Α΄, που ήθελε οπωσδήποτε την Λευκή, αρνήθηκε και ετοιμάστηκε να κηρύξει πόλεμο στη Γαλλία, όμως τελικά -μετά από 5 χρόνια διαπραγματεύσεις και με την μεσολάβηση του πάπα- θα τη νυμφευτεί με αντάλλαγμα την περιοχή της Γκιέννης και ένα ετήσιο εισόδημα 15.000 φράγκων, τα οποία δόθηκαν ως προίκα στην Μαργαρίτα.

Ο τέταρτος αρραβώνας της Λευκής πριν τον γάμο της έγινε με τον Ιωάννη Β΄ κόμη της Ολλανδίας.

## Οικογένεια

Σύζυγός της έγινε τελικά ο Ροδόλφος Α΄ των Αψβούργων, δούκας της Αυστρίας και της Στυρίας και γιος του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας· ο γάμος έγινε στις 25 Μαΐου 1300. Το μοναδικό παιδί που έκανε ήταν ένας γιος (1304), ο οποίος δηλητηριάστηκε τον Μάρτιο του 1306.

Η Λευκή απεβίωσε 23 ετών μετά από μία αποβολή και τάφηκε στον ναό των Μινοριτών στη Βιέννη.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://fmg.ac/Projects/MedLands/CAPET.htm#Blanchedied1306
*http://fmg.ac/Projects/MedLands/AUSTRIA.htm#RudolfIIIdied1307
*http://genealogy.euweb.cz/capet/capet5.html#BP3

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Τζαμί Ζαϊνούλλα Ρασούλεφ

Το **τζαμί Ζαϊνούλλα Ρασούλεφ **στην επαρχία Τζάρσκογιε σέλο, και ένα από τα τζαμιά στο Ουτσάλι, στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, στη Ρωσία. 

μικρογραφία|left|300x300εσ|Τζαμί Ζαϊνούλλα Ρασούλεφ
Πήρε το όνομά του από τον Ζαϊνούλλα Ρασούλεφ. 

## Δείτε επίσης
* Ισλάμ στη Ρωσία
* Λίστα των τζαμιών στη Ρωσία
* Λίστα των τζαμιών στην Ευρώπη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Ζαμπεγκάλ

Το **Ζαμπεγκάλοβο **είναι το όνομα διάφορων χωριών στην δημοκρατία των Ουντμούρτ της Ρωσίας:
* Ζαμπεγκάλ — χωριό στην επαρχία Ζαβγιαλόφσκι (ουντμούρτ:  Завьял ёрос) 
* Ζαμπεγκάλ — χωριό στην επαρχία Γιακσούρ-Μποντγίνσκι (ουντμούρτ: Якшур-Бӧдья ёрос)
Ματ ΛεΜπλάνκ

Ο **Μάθιου Στίβεν "Ματ" ΛεΜπλάνκ** (αγγλικά: Matthew Steven "Matt" LeBlanc, 25 Ιουλίου 1967) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός και παραγωγός. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του στη δημοφιλέστατη αμερικανική τηλεοπτική σειρά *[[Τα Φιλαράκια|Φιλαράκια]]*, ως Τζόι Τριμπιάνι, η οποία διήρκεσε από το 1994 έως και το 2004. Από αυτόν τον ρόλο του έλαβε 3 υποψηφιότητες για Βραβεία Έμμυ. Αργότερα συμμετείχε στη σειρά *Episodes*, στην οποία ερμηνεύει τον εαυτό του μυθοπλαστικά. Μέσω αυτής της σειράς υπήρξε τέσσερις φορές υποψήφιος για Έμμυ, ενώ κέρδισε και μία Χρυσή Σφαίρα. Από το 2016 μέχρι το 2019 ήταν συμπαρουσιαστής στο *[[Top Gear]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Matt LeBlanc at Emmys.com 
* Matt LeBlanc on WorldCat libraries
* Matt LeBlanc on Rotten Tomatoes
*Matt LeBlanc on Huffington Post
*Matt LeBlanc on TV Guide
*Matt LeBlanc on Twitter

Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Βουκολιές Χανίων

Οι **Βουκολιές** (επίσημο: αι **Βουκολιαί**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κισσάμου. Από το 1999 έως το 2010 ήταν έδρα του τότε Δήμου Βουκολιών. Στις Βουκολιές έδωσαν μάχη οι Κρητικοί με τους Τούρκους στον Πύργο τον Φεβρουάριο του 1897. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 700 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 733.

*Δείτε *'Κοινότητα Βουκολιών**'

## Παραπομπές


κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Μάθιου Πέρι

Ο **Μάθιου Λάνγκφορντ Πέρι** (αγγλικά *Matthew Langford Perry*, 19 Αυγούστου 1969 – 28 Οκτωβρίου 2023) ήταν Αμερικανός-Καναδός ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του στη δημοφιλέστατη σειρά NBC, *[[Τα Φιλαράκια]]*, ως Τσάντλερ Μπινγκ, η οποία διήρκεσε από το 1994 έως και το 2004. Ενώ το 2006, συμμετείχε στη γνωστή τηλεοπτική ταινία *[[The Ron Clark Story]]*. Παράλληλα και έως το 2007, πρωταγωνίστησε στη σειρά *[[Studio 60 on the Sunset Strip]]*.

Εκτός από την τηλεόραση έχει συμμετάσχει και σε αρκετές ταινίες όπως στο *Fools Rush In* (*Και μετά ήρθε ο έρωτας*, 1997), το *The Whole Nine Yards (Ο μαφιόζος της διπλανής πόρτας,* 2000) και το *17 Again* (*17 ξανά*, 2009).  Το 2010, συμμετείχε για πρώτη φορά ως ηθοποιός φωνής στο βιντεοπαιχνίδι **. Το 2011, συνδημιούργησε και συνέγραψε το σενάριο της τηλεοπτικής σειράς *Mr. Sunshine*,  το ίδιο (εκτός από το σενάριο), έκανε και στη σειρά *[[The Odd Couple]]*, στην οποία πρωταγωνιστούσε.

Στις 28 Οκτωβρίου 2023 ο Πέρι βρέθηκε να μην ανταποκρίνεται στο υδρομασάζ του από τον βοηθό του στο σπίτι του στο Πασίφικ Παλισέιντς του Λος Άντζελες και αργότερα διαπιστώθηκε ο θάνατος από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος του Λος Άντζελες Ήταν 54 ετών .  Στις 15 Δεκεμβρίου 2023, η ιατροδικαστική υπηρεσία του Λος Αντζελες ανακοίνωσε ότι ο ηθοποιός έχασε τη ζωή του από λήψη Κεταμίνη και Πνιγμός.

## Κινηματογράφος

## Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί φωνής
Ντέιβιντ Σουίμερ

Ο **Ντέιβιντ Λόρενς Σουίμερ** (αγγλικά: *David Lawrence Schwimmer*, 2 Νοεμβρίου 1966) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Περισσότερο γνωστός είναι για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη δημοφιλέστατη τηλεοπτική σειρά του NBC, *[[Τα Φιλαράκια]]*, ως Ρος Γκέλερ, η οποία κράτησε από το 1994 έως το 2004. Ρόλος που του έδωσε βραβείο από τα *Screen Actors Guild Awards* καθώς και από τα *TV Guide Awards*, ενώ είχε και πολλές υποψηφιότητες.

Ο Σουίμερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, κι από την ηλικία των 2, μετακόμισε η οικογένεια του στο Λος Άντζελες. Η υποκριτική του καριέρα ξεκίνησε σε παραστάσεις του Beverly Hills High School. Το 1988, αποφοίτησε από το Northwestern University. Μετά την αποφοίτησή του συνίδρυσε το Lookingglass Theatre Company. Έως και τα τέλη του 1980, ζούσε στο Λος Άντζελες, χωρίς να μπορεί να βρει δουλειά ως ηθοποιός. Το 1989, συμμετείχε για πρώτη φορά στην τηλεόραση στη τηλεταινία *A Deadly Silence*. Μετά ακολούθησαν αρκετοί ρόλοι στην τηλεόραση.

Εκτός από την τηλεόραση έχει συμμετοχές και στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας σε ταινίες όπως το *[[Ραντεβού μετά την κηδεία]]* (1996), το *[[Το κορίτσι του φίλου μου]]* (1998) και το *[[Έξι μέρες, επτά νύχτες]]* (1998). Το 2001, συμμετείχε στη μίνι-σειρά *[[Band of Brothers]]*, ως Χέρμπερτ Σόμπελ. Μετά το τέλος της σειράς *Τα Φιλαράκια* συμμετείχε σε διάφορες σειρές και ταινίες, ενώ έγινε και ηθοποιός φωνής στη ταινία *[[Μαδαγασκάρη (ταινία, 2005)|Μαδαγασκάρη]]*. Το 2005, έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ, ενώ το 2007 το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στον κινηματογράφο με το *Τρέξε αγάπη μου*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*Lawrence, Will. "David Schwimmer: From Central Perk to the East End." *The Daily Telegraph*. August 31, 2007. Accessed June 10, 2009.
*Greenstreet, Rosanna. "Q&A: David Schwimmer." *The Guardian*. September 8, 2007. Accessed June 10, 2009.
*Pratt, Steve. "New direction." *The Northern Echo*. September 8, 2007. Accessed June 10, 2009.
*Fanning, Evan. "Everyone wants to be his friend." *Irish Independent*. September 9, 2007. Accessed June 10, 2009.
*DiLiberto, Rebecca. "Indirect routes." *The Boston Globe*. March 23, 2008. Accessed June 10, 2009.

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Γενς Άμουνδσεν

Ο **Γενς Άμουνδσεν** (νορβ.:*Jens Engebreth Amundsen*, *Snekotta*, *Hvaler*, *Østfold*, 27 Δεκεμβρίου 1820 – 15 Αυγούστου 1886) ήταν Νορβηγός πλοιοκτήτης κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Ήταν πατέρας του διάσημου εξερευνητή Ρόαλντ Άμουνδσεν. Οι γονείς του Γενς ήταν ο *Ole* και η *Anne Kirstine Amundsen*. Η οικογένεια ασχολήθηκε με ναυτιλιακές επιχειρήσεις και είχε στην ιδιοκτησία της έναν αριθμό φαλαινοθηρικών σκαφών. Ο Γενς νυμφεύθηκε τη *Gustava Sahlquist* με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Το 1857 κατασκεύασε μια κατοικία για την οικογένειά του στην περιοχή *Borge* του *Østfold*. Ο Γενς Άμουνδσεν ασθένησε σοβαρά και πέθανε το 1886 έπειτα από ένα ταξίδι στη Μεγάλη Βρετανία, σε μια εποχή που ο γιος του Ρόαλντ ήταν μόλις 14 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bomann-Larsen, Tor (1995) *Roald Amundsen en biografi* (Oslo: Cappelen) ISBN 978-82-02-17647-1
* Arnesen, Odd (1929) *Roald Amundsen som han var* (Gyldendal Norsk Forlag)

Κατηγορία:Νορβηγοί εξερευνητές
Γέφυρα των Γυναικών

Η **γέφυρα των γυναικών** (*Puente de la Mujer*) είναι μια πεζογέφυρα στον προβλήτα 3 της περιοχής Πουέρτο Μαδέρο στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, η οποία ενώνει τις δυο όχθες του ποταμού Ρίο ντε λα Πλάτα. Σχεδιάσθηκε από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1998 και τα εγκαίνιά της πραγματοποιήθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου του 2001. Είναι το ένα από τα μόλις δυο παρόμοια έργα του καλλιτέχνη σε όλη τη Λατινική Αμερική. Θεωρείται ότι ομοιάζει με μια σύνθεση ενός ζευγαριού το οποίο χορεύει τανγκό. Η γέφυρα είναι κινητή και ο μηχανισμός της βασίζεται σε ηλεκτρονική λειτουργία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Puente de la Mujer architect's web site
* Images of Puente de la Mujer

Γυναικων Γεφυρα
Γυναικων Γεφυρα
Κατηγορία:Μπουένος Άιρες
Η Barbie ως Βασιλοπούλα και Χωριατοπούλα

**Η Barbie ως Βασιλοπούλα και Χωριατοπούλα** (Αγγλικά: *Barbie as the Princess and the Pauper*) είναι κινούμενα σχεδία σε σκηνοθεσία Ουίλιαμ Λάου. Η Μπάρμπι πρωταγωνιστεί σε μία ιστορία βασισμένη στην κλασική ιστορία του Μαρκ Τουέιν, σε διπλό ρόλο, ως βασιλοπούλα Ανελίζ και ως χωριατοπούλα Έρικα, δύο κοπέλες που μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό.

## Πλοκή
Η Βασιλοπούλα Ανελίζ και η χωριατοπούλα Έρικα είναι δύο κοπέλες ίδιες σαν δύο σταγόνες νερό. Οι δρόμοι τους θα ενωθούν μοιραία, όταν η Ανελίζ θα πέσει θύμα απαγωγής και ο Τζούλιαν πιστός φίλος και υπηρέτης της Ανελίζ θα ζητήσει από την Έρικα να υποδυθεί τη βασιλοπούλα, καθώς είναι σίγουρος ότι υπεύθυνος για την απαγωγή της Ανελίζ είναι ο Πρέμινγκερ. 

Τι θα γίνει, όταν ο όμορφος βασιλιάς Ντομινίκ ερωτεύεται την Έρικα, νομίζοντας πως είναι η Ανελίζ; Σε αυτό το μαγευτική μουσική παράσταση, δύο όμορφα και  περιπετειώδη κορίτσια τολμούν να ακολουθήσουν τα όνειρά τους και να ανακαλύψουν ότι το πεπρωμένο τους είναι γραμμένο σε ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος: την καρδιά τους.

## Κάστ
*Κέλι Σέρινταν ως *Πριγκίπισσα Ανελίζ/Έρικα/Αφηγήτρια*
**Μέλισα Λάιονς ως *Πριγκίπισσα Ανελίζ (τραγούδι)*
**Τζούλι Στίβενς ως *Έρικα (τραγούδι)*
*Αλεσάντρο Τζουλιάνι ως *Τζούλιαν*
*Μαρκ Χίλντρεθ ως *Βασιλιάς Ντομινίκ*
*Μαρκ Λούνα ως *Βασιλιάς Ντομινίκ (τραγούδι)*
*Μάρτιν Σορτ ως *Πρέμινγκερ*
*Καθλίν Μπαρ ως *Σεραφίνα και Μπέρτι*
*Ίαν Τζέιμς Κόρλετ ως *Γούλφι*
*Έλεν Κένεντι ως *Βασίλισσα Ζενέβ*
*Παμ Χάιετ ως *Μαντάμ Καρπ*
*Μπράιαν Ντράμοντ ως *Νικ*
*Τζαν Ράμπσον ως *Νακ/Μίδας*
*Κόλιν Μέρντοκ ως *Βασιλικός Προγραμματιστής*
*Τζέινις Τζαντ ως *Υπηρέτης του Παλατιού*
*Λι Τόκαρ ως *Πρέσβης Μπίσμαρκ*
*Γκάρι Τσολκ ως *Ερβέ*
*Ρότζερ Μονκ ως *Υπουργός*

## Παραπομπές


## Σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες
Κατηγορία:Barbie (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αλμπέρτο Εσκενάζυ

Ο **Αλμπέρτο Εσκενάζυ** (Θεσσαλονίκη, 4 Απριλίου 1952 - Αθήνα, 15 Δεκεμβρίου 2025) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, σεναριογράφος, εκδότης και θεατρικός επιχειρηματίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, από οικογένεια με εβραϊκές ρίζες, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (απόφοιτος του 1976). 

Από το γάμο του με τη Μαίρη, ο Εσκενάζυ απέκτησε ένα γιο, τον Λέων (1983), και μια κόρη, τη Σάρα (1987). Για δέκα έτη, από το 2001 έως το 2011, είχε δημιουργήσει τη δική του θεατρική στέγη και τη δική του σχολή θεάτρου.

Στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν υποψήφιος με το κόμμα Κόσμος.

Απεβίωσε από καρκίνο στις 15 Δεκεμβρίου 2025, σε ηλικία 73 ετών. Η σορός του αποτεφρώθηκε.

## Καριέρα
Πρωταγωνίστησε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980, ενώ συμμετείχε και σε θεατρικές παραστάσεις (στο Ηρώδειο κ.ά.), σε κινηματογραφικές ταινίες και σε βιντεοταινίες. Πιο γνωστή ήταν η βιντεοταινία, παραγωγής 1988, με τίτλο *[[Ο δρόμος προς τη δόξα - το αστέρι]]*. Από πολύ νέος συνεργάσθηκε επαγγελματικά με τους Κώστα Καζάκο και Τζένη Καρέζη.

Ανάμεσα στις πολλές ερμηνείες του, ξεχωρίζουν η εμφάνισή του στη δραματική τηλεοπτική σειρά *Ο συμβολαιογράφος*, που ήταν μεταφορά του ομώνυμου έργου του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή (με κεντρικό πρωταγωνιστή τον Βασίλη Διαμαντόπουλο), και στο ''Φως του Αυγερινού'', όπου συμπρωταγωνίστησε με την Κοραλία Καράντη. Είχε δώσει τη φωνή του σε μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων.

## Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Θρησκεία στη Σλοβακία

μικρογραφία|251x251εσ|Σταυρός στην κορυφή του όρους Σλαβκοβσκί στιτ στα όρη Τάτρα
Ο Χριστιανισμός είναι η επικρατούσα θρησκεία στη Σλοβακία. Η πλειοψηφία (62%), των Σλοβακών ανήκουν στη ρωμαϊκή Καθολική Εκκλησία, με την πρόσθεση ενός 4% των Ελληνοκαθολικών, με αποτέλεσμα το συνολικό ποσοστό Καθολικών να αγγίζει το 66%. Τα μέλη του Προτεσταντικού δόγματος, κυρίως ο Λουθηρανισμός και οι Μεταρρυθμιστές, αντιπροσωπεύουν το 9%. Τα μέλη των άλλων εκκλησιών, συμπεριλαμβανομένων των μη-εγγεγραμμένων, αντιστοιχούν στο 1.1% του πληθυσμού. Η ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει πιο έντονη παρουσία σε ρουθηνικές περιοχές. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία διαιρεί τη χώρα σε δύο επισκοπές, συμπεριλαμβάνοντας 3 αρχιεπισκοπές σε 2 διαφορετικές επαρχίες. Γενικά, το ένα τρίτο των μελών της εκκλησίας πηγαίνουν τακτικά στην εκκλησία. Η θρησκευτική κατάσταση είναι δραματικά διαφορετική σε σχέση με τη γειτονική Τσεχία, που είναι αξιοσημείωτη για την άθεη ή άθρησκη πλειονότητά της. 

Άλλες θρησκείες που ασκούνται στη Σλοβακία περιλαμβάνουν τηνΜπαχάι Πίστη, τον Ινδουισμό, το Ισλάμ και το Ιουδαϊσμό. Υπάρχουν 18 εγγεγραμμένες εκκλησίες και θρησκείες. Οι μουσουλμάνοι στη Σλοβακία αντιπροσωπεύουν το 0.2% σύμφωνα με εκτίμηση του 2010. Ενώ η χώρα είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 90.000 Εβραίων πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σήμερα απομένουν μόνο 2.300 περίπου.

Το 2016, το Σλοβακικό κοινοβούλιο πέρασε έναν νέο νόμο που θα απαγόρευε το Ισλάμ και άλλες θρησκείες να γίνουν κρατικά αναγνωρισμένες θρησκείες, διπλασιάζοντας τον αριθμό των ελάχιστων ακόλουθων από 25,000 σε 50,000. Ο νόμος πέρασε με πλειοψηφία δύο τρίτων στο κοινοβούλιο. Το 2010, σύμφωνα με εκτίμηση υπάρχουν περίπου 5.000 Μουσουλμάνοι στη Σλοβακία, αντιπροσωπεύοντας λιγότερο από το 0.1% του πληθυσμού της χώρας.

## Στατιστικά

μικρογραφία|267x267εσ|Ξύλινη εκκλησία στο Νοβά Πολιάνκα
[μικρογραφία|200x200εσ|[Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες|Ελληνοκαθολική εκκλησία της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Κόσιτσε]]
Επιπλέον, υπάρχουν μικρότερο αριθμό οπαδών από διάφορες άλλες Χριστιανικές εκκλησίες, όπως τους Βαπτιστές, την εκκλησία των Μπρέθρεν, Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας, την Αποστολική Εκκλησία, Μεθοδιστές, την Παλιά Καθολική Εκκλησία,  το Χριστιανικό Σώμα στη Σλοβακία, και την τσεχοσλοβακική Χουσσιτική Εκκλησία. Η μεγαλύτερη παγανιστική ομάδα στη Σλοβακία είναι η Κρουγκ Περούνα. Έχει μέλη στην Μπρατισλάβα, την έδρα της ομάδας, αλλά επίσης και σε άλλες πόλεις όπως το Μαρτίν και το Κόσιτσε. 

## Δείτε επίσης
* Ιστορία των Εβραίων στη Σλοβακία
* Ρωμαιοκαθολικισμός στη Σλοβακία
* Προτεσταντισμός στη Σλοβακία
* Σλοβακο-Ελληνική Καθολική Εκκλησία
* Ισλάμ στη Σλοβακία
* Σλαβικός Νεοπαγανισμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελευθερία της θρησκείας και της πεποίθησης στη Σλοβακία- Legislationline database  (Αγγλικά)
Κατηγορία:Σλοβακία-επέκταση
Κατηγορία:Σλοβακία
Οξυδιμεθανόλη

Η **οξυδιμεθανόλη** ή **μεθοξυυδροξυμεθανόλη** ή **διμεθυλενογλυκόλη** (**DMG: D**i**M**ethylene **G**lycol) είναι μια οργανική ένωση, με μοριακό τύπο C<sub>2</sub>H<sub>6</sub>O<sub>3</sub> και ημισυντακτικό τύπο **HOCH<sub>2</sub>OCH<sub>2</sub>OH.** Πιο αναλυτικά, είναι η απλούστερη σταθερή **αλκοξυαλκανοδιόλη**, δηλαδή άκυκλη, κορεσμένη, δισθενής αλκοξυαλκοόλη. Το μόριό της περιέχει δύο (2) δότες (-ΟΗ) και τρεις (3) δέκτες (3 -Ο-) δεσμών υδρογόνου.

## Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
Συνδυάζει τις ιδιότητες αλκανοδιόλης και αιθέρα.

### Ιδιότητες ως αλκανοδιόλη

#### Συμπεριφορά ασθενούς οξέος - Σχηματισμός αλκοολικών αλάτων

1. Αντίδραση με αλκαλιμέταλλα:

\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + Na \xrightarrow{} HOCH_2OCH_2ONa + \frac{1}{2}H_2 \uparrow}

2. Αντίδραση με αμίδια μετάλλων:

\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + NaNH_2 \xrightarrow{} HOCH_2OCH_2ONa + NH_3 \uparrow}

3. Αντίδραση με αιθινικά μέταλλα:

\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + HC  \equiv CNa \xrightarrow{} HOCH_2OCH_2ONa + HC  \equiv CH \uparrow}

4. Αντίδραση με αντιδραστήρια Grignard:

\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + RMgX \xrightarrow{} HOCH_2OCH_2OMgX + RH}



### Υποκατάσταση υδροξυλίων από αλογόνα
1. Αντίδραση με υδροϊώδιο. Με παρατεταμένη αντίδραση με περίσσεια ιωδομεθανίου τελικά παράγεται διιωδομεθάνιο (CH2I2) και μεθανάλη:


\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + HI \xrightarrow{-H_2O} ICH_2OCH_2OH \xrightarrow[-H_2O]{+HI} ICH_2OCH_2I \xrightarrow[-CH_2I_2]{+HI} ICH_2OH \xrightarrow{}HCHO + HI }


Ενδιάμεσα απομονώσιμα προϊόντα: ιωδομεθοξυμεθανόλη (ICH2OCH2OH) και δι(ιωδομεθυλ)αιθέρας (ICH2OCH2I).

2. Αντίδραση με άλλα αλογόνα (X: F, Cl, Br):


\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + HX \xrightarrow[-H_2O]{ZnX_2} XCH_2OCH_2OH \xrightarrow[+HX]{ZnX_2} XCH_2OCH_2X + H_2O}


Ενδιάμεσα παράγεται αλομεθοξυμεθανόλη (XCH2OCH2OH) και τελικά δι(αλομεθυλ)αιθέρας (XCH2OCH2X).

3. Αντίδραση με ισχυρά χλωριωτικά μέσα:
: 1. Με PCl<sub>5</sub>:


\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + 2PCl_5 \xrightarrow{} ClCH_2OCH_2Cl + 2POCl_3 + 2HCl}


:2. Με PCl<sub>3</sub>:


\mathrm{3HOCH_2OCH_2OH + 2PCl_3 \xrightarrow{} 3ClCH_2OCH_2Cl + 2H_3PO_3}


:* Η συγκεκριμένη μέθοδος εφαρμόζεται επίσης για την παραγωγή δι(βρωμομεθυλ)αιθέρα (BrCH2OCH2Br) από οξυδιμεθανόλη, με την ανάλογη χρήση του τριβρωμιούχου φωσφόρου (PBr3), ενώ είναι δυνατή και η παραγωγή δι(ιωδομεθυλ)αιθέρα (ICH2OCH2I) με χρήση τριιωδιούχου φωσφόρου (PI3).
:3. Με SOCl<sub>2</sub>:


\mathrm{HOCH_2OCH_2OH + 2SOCl_2 \xrightarrow{} ClCH_2OCH_2Cl + 2SO_2 + 2HCl}



## Aναφορές και σημειώσεις


## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
* Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροχημικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985

Κατηγορία:Αλκανoδιόλες
Κατηγορία:C2
Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι

Η **Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι** (σερβικά κυριλλικά:* Милена Павловић-Барили*, Ποζάρεβατς 5 Νοεμβρίου 1909 – Νέα Υόρκη 6 Μαρτίου 1945) ήταν Σέρβα μοντερνίστρια ζωγράφος και ποιήτρια. Υπήρξε μία από τις πιο αξιόλογες καλλιτεχνικές προσωπικότητες της μεσοπολεμικής Ευρώπης. Το έργο της εισήγαγε μια ξεχωριστή και νεωτερική οπτική στη σερβική τέχνη.

## Βιογραφία
Πατέρας της ήταν ο σημαντικός Ιταλός συνθέτης, κριτικός και δοκιμιογράφος Μπρούνο Μπαρίλι (Bruno Barilli). Η μητέρα της, Ντάνιτσα Πάβλοβιτς, ήταν απόγονος του οίκου των Καραγεώργεβιτς και είχε κάνει καλλιτεχνικές σπουδές. Η Μιλένα φοίτησε αρχικά στη Βασιλική Σχολή Τεχνών στο Βελιγράδι (1922-1926) και στη συνέχεια στο Μόναχο (1926-1928).

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, έφυγε από τη Σερβία και επέστρεψε στη χώρα για σύντομες επισκέψεις μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου. Κατά την παραμονή της σε Μαδρίτη, Ρώμη, Παρίσι και Λονδίνο, γνώρισε τον Ζαν Κοκτώ και τον Αντρέ Μπρετόν, και επηρεάστηκε από πολλές δυτικές σχολές και καλλιτέχνες, όπως από τον Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Μετά το 1939 έζησε στη Νέα Υόρκη μόνιμα, μέχρι τον θάνατό της το 1945, σε ατύχημα ενώ ίππευε. 

Τα θέματα των έργων της ποικίλουν από πορτραίτα σε ευφάνταστες ερμηνείες βιβλικών ιστοριών. Τα μοτίβα περιλαμβάνουν ονειρικές καταστάσεις, πέπλα, άγγελους, αγάλματα της θεάς Αφροδίτης, και Αρλεκίνους. Πολλά από τα έργα της είναι τμήματα μόνιμων εκθέσεων στη Ρώμη, στη Νέα Υόρκη, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Βελιγραδίου, καθώς και στην ιδιαίτερη πατρίδα της, το Ποζάρεβατς, όπου το σπίτι που γεννήθηκε έχει μετατραπεί σε μουσείο προς τιμήν της.

## Γκαλερί

Αρχείο:Milena Pavlović-Barili Selfportrait.jpg|Αυτοπροσωπογραφία, 1938
Αρχείο:Milena Pavlović-Barili 2009 Serbian stamp.jpg|Αυτοπροσωπογραφία, 1939
Αρχείο:Milena Pavlović-Barili 1993 YU 2604 stamp.jpg|Πράξη με τον καθρέφτη
Αρχείο:Milena Pavlović-Barili Hot Pink with Cool Grey.jpg|Ζεστό Ροζ με Δροσερό Γκρι, 1940


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μεταφρασμένα έργα της Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι 

Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Μοντερνισμός
Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποιητές
Σίμε Στάρτσεβιτς

Ο **Σίμε Στάρτσεβιτς** (18 Απριλίου 1784 – 14 Μαΐου 1859, κροατικά: Šime Starčević) ήταν Κροάτης ιερέας και γλωσσολόγος.

Γεννήθηκε στο Ζίτνικ, κοντά στο Γκόσπιτς. Δούλεψε ως πάστορας στο Γκόσπιτς, στο Λίτσκι Νόβι, στην Ούντμπινα και από το 1814 στο Κάρλομπαγκ. Ήξερε λατινικά, γαλλικά, ιταλικά και γερμανικά και μπορούσε να διαβάσει Σλαβικές γλώσσες. Το 1812 έκδοσε στην Τεργέστη τα έργα *Nòva ricsôslovica iliricska vojnicskoj mladosti krajicsnoj poklonjena* και το *Nòva ricsôslovica iliricsko-francèzka* ("Μια νέα Ιλλυριο-Γαλλική γραμματική"). Η γαλλική γραμματική του αναθεωρήθηκε και μεταφράστηκε από τα γερμανικά, χρησιμοποιώντας εγχώριες ορολογίες για γλωσσικούς όρους. Η γραμματική του, η "Ιλλυρική" ήταν η πρώτη κροατική γραμματική που περιέγραφε το τετρατονικό σύστημα της νεοστοκαβιανικής διαλέκτου.

## Έργα
Τριάντα χρόνια μετά την δημοσίευση της γραμματικής του ξαναέγινε ενεργός ως συγγραφέας. Δημοσίευσε τα έργα *Homilie ili tumačenje Sv. evanđelja* (1850), το *Ričoslovje* σε συνέχειες στην *Glasnik dalmatinski* (1849-1850) και το *Zora dalmatinska* (1844-1849). Υποστήριξε την χρήση μιας ενιαίας διαλέκτου όπως η λογοτεχνική γλώσσα, την Νεοστοκαβιανική Ικαβιανή, χωρίς διαλεκτική μίξη και χωρίς αλλαγές στην παραδοσιακή ορθογραφία.

Έχει περιγραφεί ως ο πιο συνεπής εκπρόσωπος της Ικαβιανής λογοτεχνικής γλώσσας.

Πέθανε σε ηλικία 75 ετών, στο Κάρλομπαγκ το 1859. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κροάτες γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Κροάτες κληρικοί
Γιάννης Φαφούτης

O **Γιάννης Φαφούτης** (Θεσσαλονίκη, 1939 - 24 Ιουλίου 2006) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, ζωγράφος, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου. Ευρύτερα γνωστός για την καλτ βραβευμένη ταινία του "Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια" (1981) στην οποία και πρωταγωνίστησε ο κινηματογραφικά πρωτοεμφανιζόμενος, 25χρονος τότε, Γιώργος Κιμούλης (1956), η Διδώ Λυκούδη και ο Δημήτρης Πιατάς. Έζησε κυρίως ανάμεσα στο Παρίσι και στην Αθήνα. Εικαστικά του έργα βρίσκονται σε πολλές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1939 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στην σχολή Καλών τεχνών της Θεσσαλονίκης και μαθήτευσε πλάι στο ζωγράφο Λουκά Βενετούλια του οποίου διακρίνονται επιρροές, αφομοιωμένες και δημιουργικά μετασχηματισμένες, τόσο στην εικαστική όσο και στην κινηματογραφική του παραγωγή. Συνέχισε με σπουδές στον κινηματογράφο και στη ζωγραφική στο Παρίσι, σπουδάζοντας Φιλμολογία στη Σορβόνη, Μαζικά Μέσα Επικοινωνίας στην *Ecole Pratique* και Ιστορία της Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου.

Στο Παρίσι, στην Πανεπιστημιούπολη (Cite Universitaire) και συγκεκριμένα στην Fondation Hellenique, ο Φαφούτης στη διάρκεια της δικτατορίας λειτούργησε, σύμφωνα και με τη μαρτυρία του Ροβήρου Μανθούλη, ως βασικός κινητήρας της Καλλιτεχνικής επιτροπής, όπου και πρωτοστάτησε μαζί με την ηθοποιό Διδώ Λυκούδη, τον ποιητή Ανδρέα Παγουλάτο και τον ζωγράφο Λεωνίδα Τσιριγκούλη, μεταξύ άλλων. Επιτροπή στην οποία συμμετείχε και η Μελίνα Μερκούρη.

Πέθανε το 2006, έτος που τον τίμησε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

## Φιλμογραφία
*"Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια" (1981)
(γνωστό και ως "Ο Ληστής με τα Λουλούδια") (ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός)

*Κιέριον (1968) (ως ηθοποιός)

*Ζήτημα συνήθειας (1966)

*Περιπέτειες με τους Forminx (1965) (ως παραγωγός)

## Εκθέσεις ζωγραφικής
Ατομική έκθεση Ζωγραφικής στη Γκαλερί Εγγονόπουλος (Κολωνάκι) σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (1984), όπου και λειτούργησε accrochage depot με παλαιότερη δουλειά του ζωγράφου.

## Βραβεία
Για την μεγάλου μήκους ταινία του "Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια" (1981)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΠΑΣΤΙΑ (ΓΑΛΛΙΑ, 1982):
Α΄ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ

ΒΑΓΙΑΔΟΛΙΔ (ΙΣΠΑΝΙΑ, 1982):
ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

ΠΟΥΑΤΙΕ (ΓΑΛΛΙΑ, 1983):
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*European Film Gateway
*Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
*Ταινιοθήκη της Ελλάδος / Μουσείο Κινηματογράφου
*cine.gr
*ΑΠΕ-ΜΠΕ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Μινάς Αβετισιάν

Ο **Μινάς Αβετισιάν** (αρμενικά: *Մինաս Ավետիսյան*, 1928 - 1975) ήταν ένας Αρμένιος ζωγράφος και θεατρικός καλλιτέχνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1928 στο χωριό Τζατζούρ της Σοβιετικής Αρμενίας. Η μητέρα του, Σόφο, ήταν κόρη ιερέα από το Καρς και ο πατέρας του, Καραπέτ, ήταν σιδηρουργός από το Μους. Η σύζυγός του ήταν η Γκαγιανέ Μαματζανιάν. 

Σπούδασε στο Κολλέγιο Καλών Τεχνών Τερλεμεζιάν του Ερεβάν (1947-1952), στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών και Θεάτρου του Ερεβάν (1952-1954) και στο Ινστιτούτο Ιλιά Ρέπιν Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής του Λένινγκραντ (1955-1959), στο οποίο και είχε κύριο δάσκαλο τον Μπόρις Ιόγκανσον.

Τα κύρια θέματα των έργων του ήταν η αρμενική φύση, η φύση του Τζαζούρ, η θρησκεία, οι φτωχοί άνθρωποι, βουνά, πεδιάδες κλπ.

Πραγματοποίησε πολλά ταξίδια εντός της Αρμενίας, ψάχνοντας για ιστορικά μνημεία, έργα μικροτεχνίας και έργα από προηγούμενους σημαντικούς καλλιτέχνες των Αρμενίων, όπως του Μαρτίρος Σαριάν. Ο Σαριάν, μάλιστα, ήταν ο πνευματικός πατέρας του Αβετισιάν.

Ο Αβετισιάν αναδείχθηκε ως καλλιτέχνης στην «Έκθεση των Πέντε» στο Ερεβάν το 1962. Πολυάριθμοι ειδικοί και επισκέπτες της έκθεσης εκτίμησαν σε σημαντικό βαθμό το έργο του. Η μέθοδος του Αβετισιάν διέφερε από τη μέθοδο ανοικτής ζωγραφικής αέρα, που κάποτε ήταν διαδεδομένη στην αρμενική τέχνη. Για εκείνον η ζωγραφική στη φύση ήταν περισσότερο ένα προκαταρκτικό στάδιο, καθώς το κύριο μέρος των εργασιών του πραγματοποιήθηκε σε καμβά στο στούντιό του.

Το 1967 εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ του φίλου του Μιχαήλ Βαρτάνοφ, με τίτλο *Το Χρώμα της Αρμενικής Γης*. Η ταινία λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε η προβολή της.

Το 1975, ο Αβετισιάν έχασε τη ζωή του όταν παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο. Σύμφωνα με ορισμένες απόψεις, ο θάνατός του οφείλεται στην KGB.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Minas Avetisyan official Biography
*Minas Avetisyan in the films of Mikhail Vartanov at PARAJANOV.com

Κατηγορία:Αρμένιοι ζωγράφοι