open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία

Η **Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία** (ΕΟΕ) είναι ένα Επιστημονικό Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με σκοπό την προαγωγή της οφθαλμολογίας στην Ελλάδα και την εκπροσώπηση της οφθαλμολογικής κοινότητας στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Ιδρύθηκε το 1931 και είναι επίσημος θεσμικός φορέας των ειδικότητας της Οφθαλμολογίας στη χώρα μας (ΦΕΚ Β’2798, 04/07/2019) αλλά και στο εξωτερικό, ως τακτικό μέλος και συνεργαζόμενο σωματείο με αντίστοιχους Ευρωπαϊκούς φορείς (SOE, UEMS, ICO) για εκπαιδευτικά και άλλα θέματα.

Σκοπός της ΕΟΕ είναι η μέριμνα για την προαγωγή της οφθαλμολογίας στην Ελλάδα, με τη συνεχή εκπαίδευση ειδικευμένων και ειδικευομένων οφθαλμιάτρων και η μέριμνα για τα κάθε είδους επαγγελματικά ζητήματα των μελών αυτής. Διοργανώνει συνέδρια, ημερίδες, διημερίδες και λοιπές επιστημονικές εκδηλώσεις με θέμα την Οφθαλμολογία, καθώς και το *Πανελλήνιο Οφθαλμολογικό Συνέδριο*, ενώ παράλληλα εκδίδει το περιοδικό *Οφθαλμολογικά Χρονικά*.

Λογότυπο της ΕΟΕ είναι η οφθαλμωτή κύλιξ.

## Ιστορικό
Η Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία ιδρύθηκε το 1931 στην Αθήνα. Στην περίοδο 1931-1979 στεγάστηκε στο χώρο του Οφθαλμιατρείου Αθηνών.

## Διοίκηση
Έχει επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο με διετή θητεία, που εκλέγεται κάθε δεύτερο Δεκέμβριο του έτους, με μέλη από όλη την Ελλάδα, που έχουν δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Οφθαλμολογία
Κατηγορία:Επιστημονικές εταιρείες
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Έγκμπερτ Α΄ του Μάισεν

Ο **Έγκμπερτ Α΄**,  , (απεβ. 11 Ιανουαρίου 1068) από τον Οίκο των Μπρουνονιδών ήταν μάργραβος του Μάισεν από το 1067 μέχρι το πρόωρο τέλος του τον επόμενο χρόνο. Ήταν κόμης τού Μπράουνσβαϊγ από το 1038 περίπου, όταν απεβίωσε ο πατέρας του, Λιούντολφ μάργραβος της Φρισίας. Μητέρα του ήταν η Γερτρούδη, αδελφή τού πάπα Λέοντα Θ΄.

## Βιογραφία
Ο Έγκμπερτ ήταν γόνος ισχυρής οικογένειας στην Ηστφαλία. Κληρονόμησε τα οικογενειακά εδάφη στο Μπράουνσβαϊγκ και από το 1051 περίπου μοιράστηκε την κύρια εξουσία στην περιοχή με τον επίσκοπο τού Χίλντεσχαϊμ. Ο Έγκμπερτ Α΄ επέκτεινε επίσης την εξουσία και τις ιδιοκτησίες του στη Φρισία, υπό την επικυριαρχία τού αρχιεπισκόπου τού Αμβούργου-Βρέμης.

Αν και στενά συνδεδεμένος με των Οίκο των Σαλίων, ο Έγκμπερτ Α΄ συμμετείχε στο πραξικόπημα του Kάισερσβερτ το 1062, όπου μία ομάδα ευγενών -που ενεργούσαν υπό τον Άννο Β΄ αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας- προσπάθησαν να αρπάξουν την εξουσία στο βασίλειο από τον βασιλιά Ερρίκο Δ' και τη μητέρα του, την αντιβασίλισσα Άγνή τού Πουατιέ.

## Οικογένεια
Το 1058, ο Έγκμπερτ Α΄ παντρεύτηκε την Ιμίλα, κόρη του Ούλρικ-Μάνφρεντ Β΄ τού Τορίνο και χήρα του Όθωνα Γ΄ δούκα της Σουαβίας. Ο Έγκμπερτ προσπάθησε να αποκηρύξει την Ιμίλα λίγο πριν το τέλος του το 1068  Ο μοναδικός γιος του:
* Έγκμπερτ Β΄, τον διαδέχθηκε στο Mάισεν. 
Η κόρη του:
* Γερτρούδη έφερε αργότερα το Μάισεν στον σύζυγό της, Ερρίκο τού Άιλενμπουργκ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μπρουνονιδών
Μπρούνο Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ

: *Ο *'Μπρούνο Β΄ ** μπορεί επίσης να αναφέρεται στον [[Μπρούνο Β΄ της Κολωνίας|Μπρούνο Β΄ των Μπεργκ]] αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας''.



Ο **Μπρούνο Β** (1024–1057) από τον Οίκο των Μπρουνονιδών ήταν από τη Φρισία, κόμης ή μάργραβος που κυβερνούσε τη Μέση Φρήσλαντ. Ανήκε στην οικογένεια των Μπρουνονιδών. 

## Βιογραφία
Το 1038 διαδέχθηκε τον πατέρα του Λιούντολφ μάργραβο της Φρισίας. Μητέρα του ήταν η Γερτρούδη κόρη τού κόμη Ούγκο, αδελφού του πάπα Λέοντα Θ'. Όταν σκοτώθηκε το 1057 σε μία συνάντηση με τον Όθωνα μάργραβο του Νόρντμαρκ, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Έγκμπερτ Α΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπρουνονιδών
Πολ Ντεσάν

Ο **Πολ Βίκτορ Ογκίστ Ντεσάν** (*Paul Victor Auguste Dechamps*, 17 Οκτωβρίου 1921 – 6 Δεκεμβρίου 1990) ήταν Βέλγος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Στη μακρόχρονη καριέρα του αναδείχθηκε στον πιο παραγωγικό σκόρερ της ιστορίας του ποδοσφαίρου της χώρας του με τουλάχιστον 552 γκολ σε επίσημους αγώνες.

## Καριέρα

Ο Ντεσάν εντάχθηκε στην 'Ειγουεϊγ ΦΚ το 1937 και έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα την επόμενη σεζόν στα 17 του χρόνια. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αναμενόμενο να καθυστερήσει την εξέλιξή του, έως ότου η ΡΦΚ Λιέζ τον ανακαλύψει το 1943. Ήταν πρώτος σκόρερ στη δεύτερη κατηγορία του Βελγίου το 1943–44 με 50 γκολ και η ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Ο Ντεσάν έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία για την ομάδα της Λιέγης τον Ιούλιο του 1945, παίζοντας μαζί της για περισσότερα από 10 χρόνια μέχρι την αποχώρησή του το 1956. Σημείωσε 241 γκολ σε 299 αγώνες πρωταθλήματος.

Βοήθησε την ομάδα της Λιέγης γίνει πρωταθλήτρια Βελγίου το 1952 και το 1953. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας εννέα φορές, επίδοση ρεκόρ. Το 1956 μετακόμισε στη Φλερόν ΦΚ, όπου συνέχισε να είναι  παραγωγικός σκόρερ καθώς σημείωσε 85 γκολ σε 134 αγώνες πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 1961, σχεδόν στα 40 του, ο Ντεσάν αποφάσισε να πάει στην  ομάδα της τέταρτης κατηγορίας ΚΑΣ Όιπεν και αγωνίστηκε εκεί για δύο ακόμη σεζόν. Παρά την  προχωρημένη του ηλικία, δεν έχασε το ένστικτό του για γκολ και κατάφερε να σκοράρει 49 τέρματα σε 77 αγώνες. Μετά τη σεζόν 1962–63 σταμάτησε, αλλά τον Οκτώβριο του 1963 μετά από αίτημα του προέδρου, επανήλθε του μόνο και μόνο για να παίξει μέχρι το τέλος της σεζόν. 

Με τα 241 γκολ στην πρώτη κατηγορία του Βελγίου, ο Ντεσάν κατατάσσεται στην έβδομη θέση των σκόρερ όλων των εποχών. Ήταν επίσης δύο φορές πρώτος σκόρερ, το 1957 στο περιφερειακό πρωτάθλημα και στη δεύτερη κατηγορία το 1944.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**ΡΦΚ Λιέζ**
* Πρωτάθλημα Βελγίου (2) : 1952, 1953
* Πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας Βελγίου : 1944
* Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος δεύτερης κατηγορίας : 1944

**Φλερόν ΦΚ**
* Πρώτος σκόρερ περιφερειακού πρωταθλήματος : 1957

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μπρούνο Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ

Ο **Μπρούνο Α΄ **, λατιν.: *Bruno Ι*, (π. 975 - π.1010) από τον Οίκο των Μρουνονιδών, ήταν κόμης στο Ντέρλινγκαου, το Νόρντυτινγκαου, το Χάστφαλαγκαου, το Ζάλτσγκαου, το Γκάου Γκρέτινγκε και το Γκάου Μούλμπετσε, με το Μπράουνσβαϊγκ ως κατοικία του.

## Βιογραφία
Ο πατέρας του υποτίθεται ότι ήταν ο κόμης Λιούντολφ (απεβ. το 993). Το 1002 ο Μπρούνο νυμφεύτηκε τη Γκίζελα των Κορραδιδών, κόρη του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας  (ήταν ο 1ος της γάμος), η οποία αργότερα σε 3ο γάμο της έγινε σύζυγος του αυτοκράτορα της Γερμανίας. Ο μεγαλύτερος γιος τους ήταν ο Λιούντολφ (π. 1003–1038). 

Το 990 ο Μπρούνο Α΄ ήταν μέλος του σαξονικού στρατού, που υποστήριξε τον Mιέσκο Α΄, δούκα της Πολωνίας, ενάντια του Μπολέσλαο Β΄, δούκα της Βοημίας, στη Σιλεσία. Ο Μπρούνο Α΄ συμμετείχε στις εκλογές για τον "βασιλιά των Ρωμαίων" του 1002 (μετά το τέλος τού Όθωνα Γ', αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) ως υποψήφιος και ως εκλέκτορας. Όταν η δική του υποψηφιότητα απέτυχε, υποστήριξε τον Χέρμαν Β', δούκα της Σουαβίας, την κόρη του οποίου νυμφεύτηκε την ίδια χρονιά.

## Οικογένεια
Το 1002 νυμφεύτηκε τη Γκίζελα των Κορραδιδών, κόρη του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας . Ο μεγαλύτερος γιος τους ήταν ο:
* Λιούντολφ (π. 1003–1038), κόμης της Φρισίας. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* Braunschweigisches Biographisches Lexikon, Appelhans 2006, 

Κατηγορία:Οίκος των Μπρουνονιδών
Έγκμπερτ Β΄ του Μάισεν

Ο **Έγκμπερτ Β΄**, , (π. 1060 – 3 Ιουλίου 1090) από τον Οίκο των Μπρουνονιδώνήταν κόμης του Μπράουνσβαϊγκ και μάργραβος του Μάισεν. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έγκμπερτ Α' μαργράβου του Μάισεν.

## Βιογραφία
Ανήλικος ακόμη, διαδέχθηκε τον πατέρα του με το τέλος του τελευταίου στις 11 Ιανουαρίου 1068 στο Μπράουνσβαϊγκ και στο Μάισεν. Ήταν νυμφευμένος με την Όντα, κόρη του Όθωνα Α΄ μαργράβου του Mάισεν-Oρλαμύντε, της οποίας τα εδάφη κληρονόμησε, συμπεριλαμβανομένου του κάστρου Βάντερσλεμπενερ Γκλάιχεν.

Το 1073 οι Σάξονες, με επικεφαλής τον Μάγκνους δούκα της Σαξονίας και τον Όθωνα του Νόρντχαϊμ, επαναστάτησαν κατά του βασιλιά Ερρίκου Δ' της Γερμανίας. Η εξέγερση καταπνίγηκε από τον Βρατισλάου Β' δούκα της Βοημίας στην Πρώτη Μάχη της Λάνγκενζαλτσα στις 9 Ιουνίου 1075. Το αν ο Έγκμπερτ Β΄ είχε συμμετάσχει στην εξέγερση των Σαξόνων, παραμένει ασαφές με βάση τις υπάρχουσες πηγές, αλλά επειδή παρ' όλα αυτά είχε αποδειχθεί αντίπαλος του βασιλιά, στερήθηκε το Μάισεν, το οποίο δόθηκε στον Βρατίσλαο Β΄. Όταν τον επόμενο χρόνο ο Έγκμπερτ Β΄ έδιωξε τον Βρατίσλαο Β΄ από το Μάισεν, καταδικάστηκε. Μία κομητεία που είχε τότε στην κατοχή του στην Φρισία, κατασχέθηκε και δόθηκε στον επίσκοπο της Ουτρέχτης.

Ο Έγκμπερτ Β΄ αρχικά υποστήριξε τον αντίπαλο βασιλιά Ροδόλφο του Ράινφελντ, αλλά τελικά αυτός και πολλοί άλλοι Σάξονες ευγενείς απέσυραν την υποστήριξή τους και παρέμειναν ουδέτεροι. Μετά το τέλος του Όθωνα του Νόρντχαϊμ το 1083, ο Έγκμπερτ Β΄  ήταν ο πιο σημαντικός, αλλά και ασυνεπής, Σάξονας αντίπαλος του Ερρίκου Δ'. Το 1085, οι δύο τους συμφιλιώθηκαν για λίγο, και ο Έγκμπερτ Β΄ διασκέδασε τον Ερρίκο Δ΄ στη Σαξονία τον Ιούλιο. Τον Σεπτέμβριο η σύγκρουση επαναλήφθηκε, αλλά το 1087 ο Έγκμπερτ Β¨ και ο Ερρίκος Δ΄ έκαναν ειρήνη.

Μερικές πηγές αναφέρουν ότι μετά το τέλος του αντίπαλου βασιλιά Χέρμαν του Ζαλμ, οι επίσκοποι Χάρτβιχ του Μαγδεμβούργου και Μπούρχαρντ του Χάλμπερστατ έπεισαν τον Έγκμπερτ Β΄ να στραφεί εναντίον του βασιλιά, και ο ίδιος να βάλει στόχο το στέμμα. Όποια και αν ήταν η περίπτωση, ο Έγκμπερτ Β΄ σύντομα τα χάλασε με τους νέους του συμμάχους, πιθανώς λόγω ανεκπλήρωτων υποσχέσεων. Η υποταγή του επισκόπου Χάρτβιχ στον βασιλιά απομόνωσε εντελώς τον Έγκμπερτ.

Το 1088 ο Έγκμπερτ πολιορκήθηκε στο κάστρο του Γκλάιχεν για τέσσερις μήνες από τον Ερρίκο Δ΄, αλλά την παραμονή των Χριστουγέννων κατάφερε να δραπετεύσει, κατά τη διάρκεια της σύγχυσης της μάχης, με έναν στρατό που ήρθε προς ανακούφιση. Κρίθηκε εκτός νόμου και στερήθηκε το Mάισεν και τις κτήσεις του από τα Φρισία από μία αυλή πριγκίπων στο Κβέντλινμπουργκ, και αργότερα ξανά στο Ράτισμπον την ίδια χρονιά. Ο διαφυγών Έγκμπερτ, αήττητος αλλά απομονωμένος, έπεσε στη μάχη το 1090.

Οι υπόλοιπες ιδιοκτησίες του περιήλθαν στην αδελφή του Γερτρούδη και στον σύζυγό της Ερρίκο τον Παχύ μαργράβο της Φρισίας, του οποίου η κόρη Ρίχεντσα παντρεύτηκε τον Λοθάριο Γ΄ του Σούπλινμπουργκ, τον μετέπειτα δούκα και αυτοκράτορα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Όντα, κόρη του Όθωνα Α΄ μαργράβου του Mάισεν-Oρλαμύντε, της οποίας τα εδάφη κληρονόμησε.

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μπρουνονιδών
Βέρθη του Τορίνο

Η **Βέρθη**, ιταλ.: *Bertha,* (π. 1020/4 – μετά το 1064/5)  από τον Οίκο των Aρδουινιδών  ήταν κόρη του μαργράβου του Τορίνο και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Δυτικής Λιγουρίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄ μαργράβου του Τορίνο και της Μπέρτας, κόρης του Ομπέρτο Β΄ μαργράβου του Μιλάνου. Μεγαλύτερη αδερφή της ήταν η Αδελαΐδα της Σούζα. Η Μπέρτα διέθετε ιδιοκτησίες στο νότιο τμήμα της κομητείας Άστι, μεταξύ των ποταμών Μπέλμπο και Tάναρo. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Όττο (ή Τέτο) της Σαβόνα, μάργαβο της Δυτικής Λιγουρίας, περί το 1036.  Ο Όττο ήταν μέλος της δυναστείας των Αλεράμιτσι, του κλάδου των ντελ Βάστο. Με τον Όττο είχε τουλάχιστον έξι παιδιά:
* Βονιφάτιος ντελ Βάστο, μάργραβος της Σαβόνα και της Δυτικής Λιγουρίας.
* Mάνφρεντ, πατέρας του:
** Ερρίκου ντελ Βάστο και της Aδελαΐδας ντελ Βάστo.
* Άνσελμ.
* Ερρίκος.
* Όθων.
* Γκέρμπεργκα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* H. Bresslau, *Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Konrad II.*, 2 τόμοι. (1884), προσβάσιμο διαδικτυακά στη διεύθυνση: archive.org
* CW Previté-Orton, *The Early History of the House of Savoy (1000-1233)* (Cambridge, 1912), προσβάσιμο στο διαδίκτυο στη διεύθυνση: archive.org
* W. Trillmich, *Kaiser Konrad II und seine Zeit* (1991)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας
Κατηγορία:Οίκος των Αρδουινιδών
Μάνφρεντ Α΄ του Τορίνο

Ο **Μάνφρεντ Α΄**, ιταλ. *Manfredο ή Maginfredο Ι* (απεβ.  ) ήταν ο δεύτερος μαρκήσιος από τον Οίκο των Αρδουινιδών στη Σούζα από το 977 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Aρδουίνου του Φαλακρού, από τον οποίο κληρονόμησε την κομητεία του Aουριάτε και την τεράστια μαρκιωνία της Σούζα.  Η μαρκιωνία επεκτεινόταν από την κοιλάδα της Σούζα στις Άλπεις νότια, πέρα από τον Πάδο μέχρι τη Θάλασσα της Λιγουρίας. Αν και κυβέρνησε για σχεδόν είκοσι πέντε χρόνια, υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία για τις δραστηριότητές του σε σωζόμενες πηγές. Κάτω από αυτόν, η Παβία έγινε εμπορική πόλη.  Έλεγχε επίσης τον δρόμο μεταξύ Γένοβας και Μασσαλίας. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πρανγάρδα, κόρη του Aδαλβέρτου Άττο κόμη της Κανόσα, πιθανώς μετά το 962.  Απέκτησε πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων: 

* Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄ π. 984-1033/34, μαρκήσιος του Τορίνο.
* Άλρικ απεβ. 1036, επίσκοπος του Άστι.
* Όττο.
* Άττο.
* Ούγκο.
* Γουίντο.

Ο Γκούντουλφ, πατέρας του Αγίου Άνσελμου, μπορεί να ήταν ένας από τους γιους ή τους εγγονούς του. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

### Αναφορές

### Βιβλιογραφία
* .
* 
* . 
* . 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Manfred I, Markgraf von Turin (στα Γερμανικά)
* *Chronicon Novaliciense* . ( ** στη Βικιθήκη )

Κατηγορία:Οίκος των Αρδουινιδών
Άλρικ του Άστι

Ο **Άλρικ**, ιταλ.: Alric, γνωστός και ως *Alrico*, *Adalric* και *Odelric*, (απεβ. Δεκέμβριος 1036) από τον Οίκο των Αρδουινιδών, ήταν μεσαιωνικός Λομβαρδός επίσκοπος του Άστι στην Ιταλία από το 1007 ή το 1008 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Mάνφρεντ Α΄ μαρκήσιου της Σούζα, και της συζύγου του Πρανγάρδας, κόρης του Αδαλβέρτου Άττο κόμη της Κανόσας. Ο αδελφός του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄ διαδέχθηκε τους τίτλους του πατέρα του. Με τη βοήθεια του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄, ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας περιέβαλε τον Άλρικ με το αξίωμα του επισκόπου του Άστι το 1007 ή το 1008, σε αντίθεση με τον Πέτρο, ο οποίος είχε υποστηρίξει τις αξιώσεις του Aρντουίνο ως αντίπαλου στη βασιλεία.  Ο Άλρικ επιβεβαιώθηκε ως επίσκοπος από τον πάπα Ιωάννη ΙΗ΄, χωρίς την έγκριση του Άρνουλφ Β΄, αρχιεπισκόπου του Μιλάνου . Για να κατευνάσουν τον Άρνουλφ Β΄, ο Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄ και ο Άλρικ έπρεπε να περπατήσουν ξυπόλητοι μεταφέροντας (αντίστοιχα) έναν σκύλο και μία Βίβλο στη βασιλική του Σαντ'Αμπρότζιο στο Μιλάνο πριν ταπεινωθούν μπροστά στον Aρνούλφο.  Ο Άλρικ έκανε πολλές δωρεές σε μοναστήρια και άλλα θρησκευτικά ιδρύματα, τόσο μόνος του όσο και με τον αδελφό του, και με τη σύζυγο του Ούλρικ Βέρθη του Μιλάνου.

Ο Άλρικ ήταν πιστός υποστηρικτής του επόμενου αρχιεπισκόπου του Μιλάνου, Άριμπερτ. Γύρω στο 1028 ο Άλρικ, μαζί με τον αδελφό του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄, τον αρχιεπίσκοπο Άριμπερτ και τον Λάντουλφ επίσκοπο του Τορίνο έδρασαν για να καταστείλουν ένα αιρετικό κίνημα, που είχε αναπτυχθεί στο Moνφόρτ. 

Ο Άλρικ απεβίωσε στη μάχη του Καμπομάλo (κοντά στην Παβία) τον Δεκέμβριο του 1036, πολεμώντας εναντίον υποτελών που είχαν επαναστατήσει εναντίον του αρχιεπισκόπου Άριμπερτ. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* L. Vergano, «Alrico» στο [Dizionario Biografico degli Italiani](http://www.treccani.it/enciclopedia/alrico_(Dizionario-Biografico)/) – Τόμος 2 (1960)
* H. Bresslau, *Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Konrad II.*, 2 τόμοι. (1884), προσβάσιμο διαδικτυακά στη διεύθυνση: archive.org
* S. Hamilton, 'Inquiring into μοιχεία και άλλες κακές πράξεις': επισκοπική δικαιοσύνη στην Ιταλία του δέκατου και των αρχών του 11ου αιώνα,' *Viator* 41:2 (2010), 21–44.
* H. Fichtenau, *Heretics and Scholars in the High Middle Ages, 1000-1250* (1998).

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Οίκος των Αρδουινιδών
Οίκος των Αρδουινιδών

Οι **Αρδουινίδες**, ιταλ.: *Arduinici* ήταν μία οικογένεια ευγενών Φράγκων, που μετανάστευσε στην Ιταλία στις αρχές του 10ου αι., πιθανώς από τη Νευστρία. Κατάγονταν -και πήραν το όνομά τους- από ένα Aρδουίνο (Hardouin).

Ο πρώτος από τους Aρδουινίδες που εισήλθε στην Ιταλία ήταν ο Ρότζερ, γιος του Aρδουίνου, ο οποίος καθιερώθηκε ως κόμης (*comes*) στο Auriate στις αρχές του 10ου αι. Επέκτεινε την εξουσία του και τον διαδέχθηκε ο γιος του Aρδουίνος Γκλάμπερ, ο οποίος πήρε το όνομά του από τον παππού του, ο οποίος καθιέρωσε την οικογένεια ως μια από τις πιο ισχυρές στη βορειοδυτική Ιταλία. Κατέκτησε την κοιλάδα της Σούζα και συμμάχησε με την Προβηγκία εναντίον του Fraxinetum. Κυβέρνησε τις κομητείες Auriate, Τορίνο, Άστι, Aλμπένγκα και πιθανώς Μπρεντούλο, Άλμπα και Βεντιμίλια. Κατά τη διάρκεια μιας αναδιοργάνωσης της δομής των μαρκιωνιών της Ιταλίας υπό τον Βερεγγάριο το 950, τα εδάφη του Aρδουίνου οργανώθηκαν ως η μαρκιωνία του Τορίνο ή *marca Arduinica*.

Ο Aρδουίνος συμμάχησε την οικογένειά του με τον Οίκο της Κανόσα, παντρεύοντας τον κληρονόμο του, Mάνφρεντ Α΄ με την Πρανγάρδα, κόρη του Aδαλβέρτου-Άττου. Η οικογένεια αργότερα πλησίασε την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο εγγονός του Aρδουίνου, Ούλριχ-Μάνφρεντ (Oντάλριχ-Μάγκινφρεντ), ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς ευγενείς της Ιταλίας τη δεκαετία του 1020, όταν προσπάθησε να παίξει τον βασιλιοποιό και να δώσει τον θρόνο στον Γουλιέλμο Ε' της Ακουιτανίας. Οι κόρες του Ούλριχ-Μάνφρεντ, Aδελαΐδα και Ίρμγκαρντ, παντρεύτηκαν υψηλόβαθμους Γερμανούς πρίγκιπες: τον Χέρμαν Δ΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Σουαβίας και τον Όθωνα Γ΄ των Σβάινφουρτ δούκα της Σουαβίας, αντίστοιχα. Η Ίρμγκαρντ αργότερα παντρεύτηκε τον Έγκμπερτ Α΄ μάργραβο του Μάισεν, έναν από τους πλουσιότερους μεγιστάνες της Γερμανίας, και η Αδελαΐδα, μέσω του γάμου της με τον Όθωνα της Σαβοΐας, ήταν μητέρα της Μπέρτας της Σαβοΐας αυτοκράτειρας του Ερρίκου Δ', και μιας άλλης Αδελαΐδας που παντρεύτηκε τον Γερμανό αντίπαλο βασιλιά Ροδόλφο του Ράινφελντεν. Η Αδελαΐδα (απεβ. το 1091) ήταν ο τελευταίος γόνος του Οίκου της: κληρονόμοι της ήταν οι γιοι της Πέτρος Α' και Αμεδαίος Β' της Σαβοΐας.

## Γενεαλογία του Οίκου των Αρδουινιδών

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* MG Bertolini, «Arduino», Dizionario biografico degli Italiani, VI (Ρώμη: Società Grafica Romana, 1964), 49–52.

Κατηγορία:Φραγκικές ευγενείς οικογένειες
Κατηγορία:Ιταλικές ευγενείς οικογένειες
Καβούρι Αττικής

Το **Καβούρι** είναι χερσόνησος του Σαρωνικού, στη Βουλιαγμένη Αττικής. Βρίσκεται στη Μητροπολιτική Αθήνα, περίπου 16 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της Αθήνας.

Η χερσόνησος έχει μήκος περίπου 1.200 μέτρα και πλάτος περίπου 400 και καταλήγει σε ακρωτήριο ύψους περίπου 40 μέτρων. Η χερσόνησος είναι δασώδης. Σε μικρή απόσταση δυτικά του ακρωτηρίου βρίσκεται η νησίδα Καβουρονήσι. Περίπου ένα χιλιόμετρα βόρεια βρίσκεται ο ύφαλος Κακουλίδη. Η χερσόνησος διαθέτει αρκετές παραλίες, είτε αμμώδεις είτε με χαλίκι. Οι παραλίες Μικρό και Μεγάλο Καβούρι είναι αμμώδεις. Η παραλία Μεγάλο Καβούρι έχει μήκος περίπου 900 μέτρα και έχει ρηχά νερά και ένα νησάκι πολύ κοντά της, προσβάσιμο με τα πόδια. Έχει ελεύθερα και οργανωμένα σημεία.

Κατά τη διάρκεια ανασκαφής κοντά στην παραλία Μεγάλο Καβούρι βρέθηκε αρχαίος αμαξιτός δρόμος μήκους περίπου 300 μέτρων και πλάτους 1,9 με 6,1 μέτρων. Αποτελείται από πυκνά τοποθετημένες μικρές πέτρες οι οποίες υποστηρίζονται πλευρικά από αναλημματικά τοιχία ύψους 15 με 65 εκατοστών. Με βάση τα κεραμικά ευρήματα και τα νομίσματα, ο δρόμος βρίσκονται σε χρήση κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. Ο δρόμος συνέδεε τον Δήμο Αιξωνιδών Αλών με το λιμάνι.

Από το 1956 λειτουργεί στο Καβούρι η 128 Σμηναρχία Εκπαίδευσης Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών (128 ΣΕΤΗ) της Πολεμικής Αεροπορίας. Μέχρι το 2002 λειτουργούσε επίσης σταθμός ραντάρ, ο οποίος πλέον είναι μη επιχειρησιακός.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ελλάδας
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας
Κατηγορία:Σαρωνικός κόλπος
Μαργαρίτα της Φουά-Καντάλ

μικρογραφία|Επιγρ.: + ΜΑRGARITA DE FUXO MARCHIONISA SALUCARTE 1516.

Η **Μαργαρίτα**, γαλλ.: Margaret de Foix-Candale, , (1473 – Castres, 9 Σεπτεμβρίου 1536) από τον Οίκο της Φουά έγινε μαρκησία του Σαλούτσo από τον γάμο της με τον Λουδοβίκο Β΄. Ενήργησε ως επίτροπος της μαρκιωνίας του Σαλούτσo κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της Mιχαήλ-Αντωνίου το 1504-1526.

## Βιογραφία
Ήταν η μικρότερη κόρη του Ιωάννη της Φουά, 1ου κόμη του Kαντάλ  και της Mαργαρίτας Κέντεστον.

Το 1492 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β' μάργραβο του Σαλούτσο.  Η μαρκησία Mαργαρίτα συνόδευσε την ανιψιά της, βασίλισσα Άννα του Φουά (σύζυγο του Βλαδίσλαου Β΄ της Ουγγαρίας) το 1502, από το Σαλούτσo στη Βενετία στη γαμήλια περιοδεία από τη Γαλλία στην Ουγγαρία, όταν η βασίλισσα Άννα επισκέφτηκε τους πατρικούς της συγγενείς στο Σαλούτσο. Κατά τη δεύτερη εγκυμοσύνη της, η βασίλισσα Άννα ζήτησε από τη θεία της, Μαργαρίτα, να έρθει στη Βούδα το 1506 

Η μαρκησία μετά το τέλος του συζύγου της ενήργησε ως επίτροπος της μαρκιωνίας του Σαλούτσo στο όνομα του πρωτότοκου γιου της, Mιχαήλ-Αντωνίου. Οι τέσσερις επιζώντες γιοι της κληρονόμησαν όλοι τη μαρκησία κατά τη σειράς γέννησής τους.

## Οικογένεια
Το 1492 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β' μάργραβο του Σαλούτσο και είχε τέκνα:
* Mιχαήλ-Αντώνιος 26 Μαρτίου 1495 – 18 Οκτωβρίου 1528, μαρκήσιος του Σαλούτσo (1504–1528) .
* Ιωάννης-Λουδοβίκος 21 Οκτωβρίου 1496 – 1563, μαρκήσιος του Σαλούτσο (1528–1529, έκπτωτος).
* Φραγκίσκος-Λουδοβίκος 15 Φεβρουαρίου 1498 – 28 Μαρτίου 1537, μαρκήσιος του Σαλούτσo (1529–1537) 
* Aντριάνο 20 Οκτωβρίου 1499 – Ιουνίου 1501, απεβ. 2 ετών.
* Ιωάννης-Γαβριήλ 26 Σεπτεμβρίου 1501 – 29 Ιουλίου 1548, μαρκήσιος του Σαλούτσo (1537–1548).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* Wenzel, Gusztáv: II. Ulászló magyar és cseh királynak házas élete (The Marriages of Ladislas II King of Hungary and Bohemia). *Századok (Periodical Centuries)*. 631–641, 727–757 and 816–840. 1877.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Seigneurs de Grailly Généalogie
* Foix-Grailly Généalogie
* Marek, Miroslav. "Euweb/Foix-Grailly Genealogy". Genealogy.EU.

Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Κατάλογος μη φιλικών χωρών

μικρογραφία|392x392εσ|Χάρτης της "Λίστας Μη φιλικών Χωρών" της Ρωσίας
Ο **κατάλογος μη φιλικών χωρών** (Ρωσικά: Список недружественных стран) είναι δημοσιευμένος από την Ρωσική Κυβέρνηση και περιέχει χώρες οι οποίες "διαπράττουν εχθρικές (μη φιλικές) ενέργειες εναντίον της Ρωσίας, των ρωσικών εταιριών και των Ρώσων πολιτών". Οι χώρες οι οποίες προστίθεντο στον κατάλογο υπόκεινται σε ορισμένους περιορισμούς στις σχέσεις τους με τη Ρωσία στο εμπόριο, κ.ά.

Ο κατάλογος δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2021 και αποτελούνταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Τσεχία. Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις διεθνής κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία, στον κατάλογο προστέθηκαν άλλα 49 κράτη, εκ των οποίων όλα τα μέλη-κράτη του G7, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ (πλην της Τουρκίας).

## Κατάλογος χωρών και περιοχών

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 

## Οικονομικές ποινές για τις μη φιλικές χώρες
Τον Μάρτιο του 2022, η Ρωσία ενέκρινε νόμο που επιτρέπει στις τοπικές επιχειρήσεις να παρέχουν μηδενική αποζημίωση σε κατόχους διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας από μη φιλικές χώρες. Το διάταγμα 299 τροποποίησε τους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας στη Ρωσία. Οι χώρες στη λίστα μη φιλικών χωρών δεν θα λαμβάνουν αμοιβαιότητα για αγαθά που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Τον Μάρτιο του 2023 η Ρωσία ανακοίνωσε ότι άτομα από μη φιλικές χώρες θα υπόκεινται σε «εθελοντικό» φόρο εξόδου έως και 10 τοις εκατό που θα καταβληθεί στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό της Ρωσίας, για την πώληση μετοχών σε ρωσικές εταιρείες.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσία
Μη φιλικες χωρες
Ισαβέλλα δε λα Θέρδα

Η **Iσαβέλλα**, ισπαν.: *Ιsabel de la Cerda,* επίσης γνωστή ως *Isabel de la Cerda Pérez de Guzmán* (Σεβίλλη περ. 1329 - μετά το 1383) ήταν η μόνη επιζήσασα κόρη του Λουδοβίκου δε λα Θέρδα και της πρώτης συζύγου του Λεονόρ δε Γκουθμάν.  Ήταν η κυρία του Πουέρτο δε Σάντα Μαρία και η τιτουλάρια πριγκίπισσα της Φορτούνα. Ήταν μέλος του Οίκου της Ιβρέας-Καστίλης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σεβίλλη γύρω στο 1329, και ήταν το μικρότερο από τα τρία επιζώντα παιδιά. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Λούις και ο Χουάν δε λα Θέρδα υ Γκουθμάν. Είχε άλλα πέντε αδέλφια, που απεβίωσαν στην παιδική ηλικία. Ο εκ πατρός πάππος της της ήταν ο Αλφόνσος δε λα Θέρδα, διάδοχος του θρόνου της Καστίλλης, που είχε αποκληρωθεί υπέρ του θείου του, Σάντσο Δ' της Καστίλης.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1346 με τον Ροδρίγο Πέρεθ Πόνσε δε Λεόν. Ο "Ruy Pérez Ponce de León" επιβεβαίωσε την παραλαβή της προίκας της "doña Isabel de la Cerda" με καταστατικό της 11ης Μαρτίου 1349.  Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο μέχρι τις 26 Μαΐου 1354, που απεβίωσε ο Ροδρίγο. Δεν είχαν παιδιά. 

Ένα καταστατικό με ημερομηνία 30 Δεκεμβρίου 1353 καταγράφει τη συμφωνία μεταξύ της Iσαβέλλας και των δύο αδελφών της, σχετικά με την περιουσία τού πατέρα τους,  που είχε αποβιώσει το 1348.

Η Iσαβέλλα παρέμεινε ανύπαντρη για δεκατέσσερα χρόνια. Στη συνέχεια έκανε 2ο γάμο στη Σεβίλλη στις 15 Σεπτεμβρίου 1370 με τον Μπερνάλ της Φουά, έναν νόθο γιο του Γκαστόν Γ΄, κόμη της Φουά. Μετά το γάμο, ο Μπερνάλ έγινε κόμης του Mεδινασέλι. Καθώς η Ισαβέλλα είχε ισχυρή αξίωση στον θρόνο της Καστίλης, στις 25 Μαΐου 1366 της παραχωρήθηκαν μεγάλες ιδιοκτησίες από τον Ερρίκο Β' της Καστίλλης, με την προϋπόθεση ότι θα παραιτηθεί από κάθε αξίωση για το στέμμα της Καστίλλης, για την ίδια και τους κληρονόμους της.  Οι δούκες Mεδινασέλι είχαν εκτεταμένα κτήματα στις ισπανικές επαρχίες Σόρια και Γκουαδαλαχάρα.

Η Iσαβέλλα και ο Μπερνάλ είχαν δύο παιδιά:
* Γκαστόν (π. 1371–1404), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Mεδινασέλι.
* Μαρία (απεβ. το 1381), απεβ.ε σε παιδική ηλικία.

Η Iσαβέλλα απεβίωσε μετά το 1383 και τάφηκε στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία δε Ουέρτα. Ο Μπερνάλ απεβίωσε το 1391 και τον διαδέχθηκε ο γιος τους, Γκαστόν. Η κομητεία Mεδινασέλι μετατράπηκε αργότερα σε δουκάτο από την Iσαβέλλα Α΄ της Καστίλης.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Βερνάρδος Ρογήρος του Φουά

Ο **Βερνάρδος-Ρογήρος** (,  - ) από τον Οίκο της Φουά ήταν κόμης του Κουζεράν, και με την ιδιότητα αυτή ήταν κύριος τμημάτων των Κομένζ και Φουά.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρογήρου Α΄ κόμη του Καρκασόν και της Aδελαΐδας ντε Μελγκουέιγ.  Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ραϋμόνδος Α' του Καρκασόν κληρονόμησε την κομητεία του Καρκασόν και το υπόλοιπο τμήμα της κυριότητας του Κομίνζ. Η κομιτική ιδιότητα του Bερνάρδου-Ρογήρου μαρτυρείται στη δωρεά στο αβαείο του Σαιντ-Ιλαίρ το 1011. Κατά τη διάρκεια της ζωής του πατέρα του, ο Bερνάρδος-Ρογήρος παντρεύτηκε τη Γκερσέντα κληρονόμο της κομητείας του Μπιγκόρ. 

Έκτισε τον τετράγωνο πύργο του κάστρου στη Φουά της Γαλλίας και τον έκανε πρωτεύουσά του, από την οποία αναπτύχθηκε μία πόλη. Είχε προικοδοτήσει το μοναστήρι της Φουά, και σε αυτό ενταφιάστηκε όταν απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γκερσέντα κόμισσα του Μπιγκόρ, κόρη του Γκαρσία Αρνώ κόμη του Μπιγκόρ, και είχε τέκνα:
* Βερνάρδος Β΄ κόμης του Μπιγκόρ,  πήρε την κομητεία του Μπιγκόρ.
* Ρογήρος Β΄, κόμης της Φουά,  έγινε ο πρώτος κόμης της Φουά. Η κομητεία περιείχε τα κάστρα Καστελπανάν, Ροκεμώρ, Λορντά και μερικά κάστρα μέσα στην κομητεία της Τουλούζης.
* Πέτρος, κύριος του Κουζεράν,  κληρονόμησε την κυριότητα του Κουζεράν.
** Ρογήρος Β΄, κόμης της Φουά.
*** Ρογήρος Γ΄, κόμης της Φουά.
**** Ρογήρος-Βερνάρδος Α΄, κόμης της Φουά.
* Ερμεσίνδα, παντρεύτηκε τον βασιλιά Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας .
* Mαρτζορί, παντρεύτηκε τον Πονς κόμη της Τουλούζης .
* Στεφανία,   παντρεύτηκε τον βασιλιά Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Ρογήρος Α΄ της Καρκασσόν

Ο **Ρογήρος Α΄**, γαλλ.: *Roger I,* (απεβ. το 1012) από τον Οίκο της Φουά, ήταν κόμης του Καρκασόν από το  και, ως **Ρογήρος Β΄**, κόμης του Κομένζ (από το 957) και του Κουζεράν (από το 983).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Aρνώ Α΄ του Κομένζ (Comminges) και της Aρσίντε του Καρκασόν.  Σχετιζόμενος με τη διακυβέρνηση του Κομένζ το 957, κληρονόμησε την κομητεία του Κουζεράν (Couserans) το 983 με το τέλος τού πατέρα του, κόμη Αρνώ Α΄. Περίπου το 1000 κληρονόμησε την κομητεία του Καρκασόν από τη μητέρα του.

Αφού μοιράστηκε τη διακυβέρνηση με τον γιο του Ραμόν Ροζέρ στην Καρκασόν, σε μέρος της κομητείας Κουζεράν και της κομητείας Ραζές, και με τον Βερνάρδο Α' Ρογήρο στο Κουζεράν. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γουλιέλμος Α' κόμης του Καρκασόν.

## Οικογένεια
Το 969 νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα του Ρουέργκ  και απέκτησε τέκνα:
* Ραμόν-Ροζέρ .
* Bερνάρδος-Ρογήρος, κόμης του Μπιγκόρ .
* Πέτρος-Ρογήρος, επίσκοπος της Ζιρόνα από το 1010-1050 .
* Ερμενσίνδη, παντρεύτηκε τον Ραμόν-Μπορέλ, κόμη της Βαρκελώνης.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Μίλα Μου

Το ***Μίλα Μου*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Talk to Me*) είναι υπερφυσική ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία από τους Ντάνι και Μάικλ Φιλίππου, στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικό τους ντεμπούτο. Πρωταγωνιστούν οι Σόφι Ουάιλντ, Αλεξάνδρα Τζένσεν, Τζόι Μπερντ, Ότις Ντάντζι και Μιράντα Ότο.

Το *Μίλα Μου* έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αδελαΐδας το 2022, πριν κυκλοφορήσει κινηματογραφικά στην Αυστραλία στις 27 Ιουλίου του 2023. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έχει εισπράξει $90.5 εκατομμύρια απέναντι από έναν προϋπολογισμό $4.5 εκατομμυρίων. Μια συνέχεια βρίσκεται σε ανάπτυξη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2022
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24
Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες
Avengers: Secret Wars

Το ***Avengers: Secret Wars*** είναι επερχόμενη αμερικανική υπερηρωική ταινία η οποία βασίζεται στην υπερηρωική ομάδα  Εκδικητές των Marvel Comics. Σε παραγωγή των Marvel Studios και AGBO και διανομή της Walt Disney Studios Motion Pictures, η ταινία αναμένεται να είναι η συνέχεια του *[[Εκδικητές: Η Άνοδος του Doctor Doom]]* (2026), η έκτη ταινία στην σειρά ταινιών *Εκδικητές*, και η 42η ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU). Σε σκηνοθεσία των Άντονι και Τζο Ρούσο και σενάριο των Μάικλ Γουόλντρον και Στίβεν ΜακΦίλι, στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Βανέσα Κέρμπι, Άντονι Μακί, Λετίσια Ράιτ, Έμπον Μος-Μπάκραχ, Σιμού Λιού, Τζόζεφ Κουίν, Πέδρο Πασκάλ, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Χέιλι Άτγουελ, Σέιντι Σινκ και Πολ Μπέτανι.

Δύο καινούριες ταινίες *Εκδικητές*, *The Kang Dynasty* και *Secret Wars*, ανακοινώθηκαν τον Ιούλιο του 2022 ως η ολοκλήρωση της Φάσης Έξι και του «Έπους του Πολυσύμπαντος» του MCU. Ο Γουόλντρον προσλήφθηκε ως σεναριογράφος τον Οκτώβριο. Οι αδελφοί Ρούσο ανακοινώθηκαν ως σκηνοθέτες και ο ΜακΦίλι ως σεναριογράφος τον Ιούλιο του 2024, όταν ο τίτλος του *The Kang Dynasty* άλλαξε σε *Doomsday* και ανακοινώθηκε η επιλογή του Ντάουνι ως Doctor Doom.

Το *Avengers: Secret Wars* είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ στις 17 Δεκεμβρίου 2027 ως η τελευταία ταινία της Φάσης Έξι του MCU.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο Marvel.com
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2027
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Εκδικητές (σειρά ταινιών)
Κατηγορία:Ταινίες της Έκτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες
Κατηγορία:Ταινίες της Marvel Studios
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κέβιν Φάιγκι
Ρογήρος Βερνάρδος Δ΄ της Φουά-Καστελμπόν

Ο **Ρογήρος-Βερνάρδος**, γαλλ.: *Roger-Bernard III de Foix-Castelbon*, (1310 - 1350) από τον Οίκο της Φουά, ήταν υποκόμης του Καστελμπόν και άλλων καταλανικών εδαφών, που κληροδοτήθηκαν από τους γονείς του Γκαστόν Α΄ κόμη της Φουά και του Μπεάρν (απεβ. 1315) και Ιωάννας του Αρτουά (απεβ. μετά το 1350), κόρης το Φιλίππου του Αρτουά. Είναι ο ένατος πρόγονος του  Ερρίκου Δ' της Γαλλίας.

## Βιογραφία
Είναι ο νεότερος από τους γιους του Γκαστόν Α΄ του Φουά-Μπεάρν και απέκτησε την επαρχία του Καστελμπόν (Castellbò στα καταλανικά) και των άλλων καταλανικών εδαφών, υπό την προϋπόθεση να αποτίει φόρο τιμής στον πρεσβύτερο κλάδο, ο οποίος ιδρύθηκε από τον μεγαλύτερο αδελφό του, Γκαστόν Β΄ του Φουά-Μπεάν (1308 - 1343).

Από τον Ρογήρο-Βερνάρδο Δ΄ προέρχεται έτσι ο πλάγιος κλάδος του Φουά-Καστελμπόν, ο οποίος αργότερα θα δώσει τους τελευταίους κόμητες της Φουά του Οίκου της Φουά: τα εγγόνια του, ο Mατθαίος της Φουά-Καστελμπόν και στη συνέχεια η αδελφή του, Iσαβέλλα της Φουά-Καστελμπόν, που παντρευτηκε τον Aρσαμπώ του Γκραγύ, διοικητή του Βuch  .

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κωνσταντίνα δε Λούνα (απεβ. 1353) και από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν:
* Ρογήρος-Βερνάρδος Ε΄ (απεβ. 1381), υποκόμης του Καστελμπόν. Πατέρας του Mατθαίου και της Iσαβέλλας.
* (;) Ροβέρτος, έγινε επίσκοπος του Λαβώρ.
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Γ΄ υποκόμη της Καβρέρα.
* Λευκή, παντρεύτηκε τον Ούγκο-Ρογήρο κόμη του Παγιάρς (Pallars).

Πέντε νόθα τέκνα του είναι γνωστά.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Οίκος της Φουά
* Κομητεία της Φουά
* Μπεάρν

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Ρογήρος Βερνάρδος Ε΄ της Φουά-Καστελμπόν

Ο **Ρογήρος-Βερνάρδος E΄**, γαλλ.: Roger-Bernard V, (π. 1330 - 1381) από τον Οίκο του Φουά ήταν υποκόμης του Καστελμπόν. Ήταν γιος του Ρογήρου-Βερνάρδου Δ΄, υποκόμη του Καστελμπόν και της Κονστάνς ντε Λούνα. Είναι ο όγδοος πρόγονος του  Ερρίκου Δ' της Γαλλίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο νεότερος από τους γιους του Ρογήρου-Βερνάρδου Δ΄ της Φουά-Καστελμπόν και της Κονστάνς ντε Λούνα. Έλαβε την υποκομητεία του Καστελμπόν (Castelbò στα καταλανικά) και των άλλων καταλανικών εδαφών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ζερώντ ντε Ναβάιγ (απεβ. 1384) και από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν:
* Ματθαίος, απεβ. 1398, τον διαδέχθηκε η αδελφή του Iσαβέλλα.
* Iσαβέλλα, τον διαδέχθηκε μετά το τέλος του ως κόμισσα της Φουά. Παντρεύτηκε τον Αρσαμπώ των Γκραγύ υποκόμη Καστιγιόν & Γκρουζόν. 
** Ιωάννης Α΄ της Φουά
*** Γκαστόν Δ΄ της Φουά
**** Μαρία των Γκραγύ, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Δείτε επίσης
* **[[Οίκος της Φουά|Κατάλογος Κόμης του Φουά]]**
* Κομητεία του Φουά
* Bearn

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Μπρυνισέντε της Φουά

Η **Μπρουνισέντε**, γαλλ.: *Brunissende of Foix,* (απεβ. τον Σεπτέμβριο του 1324) από τον Οίκο του Φουά έγινε κόμισσα του Περιγκόρ από τον γάμο της με τον Ηλία Ζ'. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, η Μπρουνισέντε είχε επιρροή στην πολιτική του νεοσύστατου παπισμού της Αβινιόν λόγω της στενής σχέσης της με τον πάπα Κλήμη Ε'. Αυτή η διευθέτηση υποτίθεται ότι επέτρεψε στην Μπρουνισέντε να εξασφαλίσει μία σταδιοδρομία στον κλήρο για τον γιο της, Ελιέ, ο οποίος θα συνέχιζε να έχει μια σημαντική καριέρα ως καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ρογήρου-Βερνάρδου Γ΄ κόμη της Φουά από τη σύζυγό του Μαργαρίτα της Μονκάδα υποκόμισσα του Μπεάρν. 

## Ο γάμος της
Η Μπρουνισέντε παντρεύτηκε τον Ηλία Ζ΄ του Περιγκόρ το 1298. Για τον Ηλία αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του λόγω του θανάτου της πρώτης του συζύγου, της Φιλίππας, το 1286. Η οικογένεια της Μπρουνισέντε της παρείχε μία προίκα 6.000 λιβρών.  Αυτή και ο Ηλίας είχαν πολλά παιδιά, τον Ελιέ, τον Aρσαμπώ και τον Ρογήρο-Βερνάρδο.  Ανάμεσα στις κόρες της ήταν η Ροζεμπούργκ και η Aγνή. 

Η Μπρουνισέντε φημολογήθηκε ότι ήταν η ερωμένη του Κλήμη Ε΄, ωστόσο ο Τζιοβάννι Βιλάνι ομολογεί, ότι οι ιστορίες που είχε ακούσει για τη σχέση μεταξύ αυτής και του πάπα, ήταν μόνο φήμες.  Ο Ζακούρ ήταν βέβαιος ότι ο Μπρουνισσέντε είχε συναντήσει τον πάπα όταν είχε επισκεφθεί το Περιγκιέ και οι Περιγκόριοι ήταν στενοί σύμμαχοι του Γάλλου βασιλιά, στον οποίο ο πάπας ήταν υπόχρεος. 

### Η χηρεία και το τέλος της
Το 1311 η Μπρουνισέντε έμεινε χήρα. Λόγω του ότι ο Αρσαμπώ ήταν ανήλικος, ανέλαβε την επιτροπεία στην κομητεία του Περιγκόρ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι δεσμοί της με τον παπισμό της Αβινιόν ενισχύθηκαν. Οι χάρες στον Ηλία δεν σταμάτησαν, όταν απεβίωσε ο σύζυγός της. Στις 23 Ιανουαρίου 1314 έγινε μέλος του συλλόγου του καθεδρικού στην Εκκλησία του Καόρ (Cahors), με κράτηση προκαταρκτικού. Αυτό σίγουρα συνεπάγεται κάποια μορφή επικοινωνίας μεταξύ του πάπα και της Μπρουνισέντε: ο Zακούρ ισχυρίστηκε ότι η εύνοια, ήταν αποτέλεσμα του αιτήματος της Μπρουνισέντε, καθώς ήταν επίτροπος εκείνη την εποχή, φαίνεται λογικό να προέρχεται από αυτήν. 

Η Μπρουνισέντε πιθανότατα απεβίωσε στο Moντανιάκ ντ'Ωμπερός, όπου η τελευταία της διαθήκη συντάχθηκε την Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 1324.  Η κηδεία της είδε ένα από τα πολλά δραματικά επεισόδια στον μακρύ, μάταιο αγώνα των κομήτων του Περιγκόρ με τους ανεξάρτητους αστούς του Περιζιέ. Το σώμα της μεταφέρθηκε στο Περιζιέ για ταφή στο μοναστήρι των Μοναχών, συνοδευόμενο από τους τρεις γιους της, τις κόρες της και ένα πλήθος ευγενών κυριών, βαρόνων και ιπποτών, οι οποίοι φιλοξενήθηκαν στο μοναστήρι των Φραγκισκανών.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Ward, Jennifer, *Women in Medieval Europe 1200-1500* (Λονδίνο: Routledge, 2016)
* Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". Transactions of the American Philosophical Society. American Philosophical Society. 50 (7). doi:10.2307/1005798. JSTOR 1005798.

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Avatar 4

Το ***Avatar 4*** είναι επερχόμενη Αμερικανική επική ταινία επιστημονικής φαντασίας σε σενάριο και σκηνοθεσία από τον Τζέιμς Κάμερον. Σε διανομή από την 20th Century Studios, θα είναι συνέχεια του επερχόμενου ** (2025), και η τέταρτη ταινία του franchise ''Avatar''. Θα πρωταγωνιστούν οι Σαμ Γουόρθινγκτον και Ζόε Σαλντάνα.

Ο Κάμερον, ο οποίος δήλωσε το 2006 πως θα ήθελε να κάνει και άλλες συνέχειες στο *Avatar* εάν είναι επιτυχημένο, ανακοίνωσε την τέταρτη και την πέμπτη ταινία στα τέλη του 2010. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2022.

Η ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 21 Δεκεμβρίου του 2029, μετά από πέντε καθυστερήσεις. Μια συνέχεια, *Avatar 5*, είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 19 Δεκεμβρίου του 2031.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2029
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Studios
Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες Avatar
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το περιβάλλον
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνολογία
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την απεργία SAG-AFTRA του 2023
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες της Lightstorm Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Κάμερον
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζέιμς Κάμερον
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την απεργία Ένωσης Αμερικανών Σεναριογράφων του 2023
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες IMAX
Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Πολυκλινική»

Το **Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Πολυκλινική»** είναι νοσοκομείο που βρίσκεται στην Ομόνοια, στο κέντρο της Αθήνας, στο κτίριο επί της οδού Πειραιώς 3.

## Ιστορία
Iδρύθηκε στις 3 Μαρτίου 1903 από το Νικόλαο και τον Ανδρέα Αλιβιζάτο για την παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Αρχικά το νοσοκομείο βρίσκονταν στην οδό Σωκράτους 56, σε δύο δωμάτια, και στη συνέχεια μεταφέρθηκε το 1904 στην οδό Αθηνάς 57 σε 7 δωμάτια. Στις 6 Ιουλίου 1905 μεταφέρθηκε στο κτίριο της Πειραώς, όπου βρίσκεται και σήμερα, και λειτούργησε με 50 κλίνες και εργαστήρια, αναπτύσσοντας νέες ειδικότητες για την περίθαλψη εσωτερικών και εξωτερικών ασθενών. Το 1955 τέθηκαν σε λειτουργία το νευροχειρουργικό και το ενδοκρινολογικό τμήμα, το τμήμα ισοτότων και το βιοχημικό εργαστήριο, ενώ το 1962 δημιουργήθηκε και το καρδιοχειρουργικό κέντρο.

Το 1985 το νοσοκομείο, με το Ν. 1397/83 εντάχθηκε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και λειτούργησε ως Ν.Π.Δ.Δ., προσφέροντας υπηρεσίες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης. Με το Ν. 2889/2001 εντάχθηκε στο πεδίο αρμοδιότητας του Α’ Περιφερειακού Συστήματος Υγείας και Πρόνοιας Αττικής (Α’ ΠΕΣΥΠ). Στη συνέχεια με το Ν. 3329/05 εντάχθηκε στην Α’ Διοικητική Περιφέρεια Αττικής (Α’ ΔΥΠΕ) και με το Ν. 3527/07 στην 1η Υγειονομική περιφέρεια Αττικής (1η Υ.ΠΕ).

Το 2012 διασυνδέθηκε σε Ενοποιημένο Οργανισμό με το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» και το Ειδικό Νοσοκομείο «Οφθαλμιατρείο Αθηνών», υπό ενιαία διοίκηση, με την ονομασία *«Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών O Ευαγγελισμός − Οφθαλμιατρείο Αθηνών − Πολυκλινική»*.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα
Πισσί

μικρογραφία|Αρσενικό πισσί (''Bothus podas'') με τα χαρακτηριστικά σχεδόν τηλεσκοπικά μάτια που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, Νήσος Φούρνοι
Το **πισσί** (ή αλλιώς **χωματίδα**, με επιστημονική ονομασία ***Bothus podas***) είναι είδος ψαριού που ανήκει στην οικογένεια των Βοθιδών (Bothidae) της τάξης των πλευρονηκτομόρφων.

## Κατανομή-Ενδιαίτημα
Είναι είδος ευρέως διαδεδομένο σε όλη τη Μεσόγειο, καθώς και στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό μεταξύ του στενού του Γιβραλτάρ και της Αγκόλας. Απαντά σε αμμώδεις και λασπώδεις βυθούς μεταξύ 2 έως 400 μ. βάθος και συναντάται συχνά σε ρηχά νερά.

## Περιγραφή
Έχει την τυπική πεπλατυσμένη εμφάνιση του πλατύψαρου με τους δύο οφθαλμούς στην αριστερή πλευρά του σώματος, η οποία είναι πολύ πλατιά. Η πλευρική γραμμή φέρει 75-91 λέπια και στο πρόσθιο τμήμα της, πάνω από τα πλευρικά πτερύγια, εμφανίζει διπλή καμπύλη. Χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η απόσταση μεταξύ των οφθαλμών, όπου στα θηλυκά και στα ανώριμα άτομα είναι σχεδόν ίση με τη διάμετρο του οφθαλμού, ενώ στα αρσενικά αρκετά μεγαλύτερη από τη διάμετρο του οφθαλμού. Το στόμα είναι μικρό με μικρά δόντια τοποθετημένα σε περισσότερες σειρές και φέρεται από ένα κοντό προεξέχον ρύγχος, όπου η κάτω γνάθος είναι μακρύτερη από την άνω γνάθο. Επίσης, εκτός από τον φυλετικό διμορφισμό στην μεγαλύτερη απόσταση των οφθαλμών, τα αρσενικά φέρουν αγκαθωτό φυμάτιο στην άκρη του ρύγχους και μία ή δύο μικρότερες άκανθες μπροστά από τους οφθαλμούς. Ο χρωματισμός είναι μιμητικός, εξαρτάται από τον βυθό στον οποίο βρίσκεται το ψάρι. Ειδικότερα, πολυάριθμες ανοιχτόχρωμες (λευκές, κίτρινες, πορτοκαλί, κυανές) και σκούρες (μαύρες, καφέ), συχνά στρογγυλεμένες και καλά καθορισμένες κηλίδες είναι διάσπαρτες σε καφέ φόντο. Το μέγιστο μέγεθος είναι 45 εκ., αλλά συνήθως το μήκος δεν ξεπερνά τα 20 εκ. Η ηλικία μπορεί να φτάσει μέχρι έξι έτη.

## Βιολογία
Τρέφεται με βενθικά μικρά ψάρια και ασπόνδυλα. Η αναπαραγωγή γίνεται μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου. Τα αυγά και οι προνύμφες είναι πελαγικά. Ο δεξιός οφθαλμός μεταναστεύει σε μέγεθος περίπου 3 εκ., όταν η προνύμφη έχει κόκκινες κηλίδες στη βάση των ραχιαίων και εδρικών πτερυγίων.

## Αλιεία
Αλιεύεται σε ποσότητα με τράτες βυθού και απλάδια δίχτυα. Το κρέας του είναι λευκό, καλό, ειδικά τηγανητό ή σούπα.

## Πηγές

* Κασπίρης Π. (2000) Τα Ψάρια της Ελλάδος (Κλείδες Προσδιορισμού), Πάτρα 2000
* Οικονομίδης Π. (1973) Κατάλογος των ιχθύων της Ελλάδος, Hellenic Oceanology and Limnology, τομ.11 [1973] σελ.421-598
* Παπαναστασίου Δ. (1976), Αλιεύματα (Τόμος Α΄), Εκδόσεις ΙΩΝ
* Tortonese E. (1975), *Osteichthyes* - Fauna d'Italia vol. XI, Calderini, Bologna
* Fischer W., Schneider M., Bauchot M.L. (1987) Méditerranée et mer noire - Zone de pêche 37 - Révision 1 - Volume II – Vertébrés, FAO
* Whitehead, P., Bauchot, M.L., Hureau, J., Nielsen, J, Tortonese, E (1986) Fishes of the north-eastern Atlantic and the Mediterranean. volume 2. UNESCO, Paris. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.fishbase.se/summary/bothus-podas

Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Φάρος Thridrangaviti

δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Ο φάρος Thridrangaviti στη θάλασσα της νότιας Ισλανδίας
Ο **φάρος** **Thridrangaviti** είναι ένας φάρος - που έχει ιδιαίτερα γνωρίσματα - και ανευρίσκεται σε θέση 7,2 χλμ από τη νοτιοδυτική ακτή της Ισλανδίας, στο αρχιπέλαγος Βέστμανεγιαρ. Συχνά ο εν λόγω φάρος περιγράφεται ως ο πιο απομονωμένος φάρος στον πλανήτη μας. 

Η ονομασία του αυτή, στα ισλανδικά, σημαίνει *«τρεις πυλώνες βράχου»*, και αφορά στις τρεις προεξοχές ξηράς καταμεσής στον Ατλαντικό ωκεανό, όπως οι αντίστοιχες τοποθεσίες των, ήτοι: *Stóridrangur* (πάνω σε αυτόν τον βράχο βρίσκεται ο εν λόγω φάρος), *Þúfudrangur* και *Klofadrangur*. Κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1938 και 1939 και τέθηκε σε λειτουργία το 1942. Αρχικά κατασκευάστηκε εντελώς χειρωνεκτικά, χωρίς μηχανήματα, και ήταν προσβάσιμος μόνον διαμέσου λαξεμένης σκάλας στον βράχο, σε ένα ύψος περίπου στα 34 μ. Σήμερα ο φάρος είναι άμεσα προσβάσιμος με ελικόπτερο.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του φάρου είναι τα εξής:
* Το φως από τον φάρο είναι εμφανές από τα εννέα ναυτικά μίλια
* Ο φάρος βρίσκεται στα 34 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας
* Το μονόροφο κτίριο – που εδράζει τον φάρο – έχει ύψος περίπου 7,4 μ.

Ο φάρος κατασκευάστηκε υπό τη διεύθυνση του Ισλανδού μηχανικού Árni&nbsp;G. Þórarinsson, ο οποίος στρατολόγησε έμπειρους ορειβάτες για να μπορούν να σκαρφαλώνουν στις βραχώδεις νησίδες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βίντεο από τον φάρο Τhridrangaviti *youtube.com*

Κατηγορία:Φάροι
Καζαμπιάνκα (ποίημα)

***Καζαμπιάνκα*** (αγγλικά: *Casabianca*) είναι ποίημα της Αγγλίδας ποιήτριας Φελίσια Χέμανς που δημοσιεύτηκε το 1826. Είναι γνωστό και ως ***Το αγόρι στάθηκε στο φλεγόμενο κατάστρωμα*** (*The boy stood on the burning deck*) από τον πρώτο στίχο του ποιήματος. Το κεντρικό θέμα είναι η πίστη, η θυσία, η πειθαρχία και το θάρρος.

Το ποίημα εξιστορεί μια φανταστική εκδοχή του θανάτου του του 12χρονου Τζιοκάντε ντε Καζαμπιάνκα και του πατέρα του Λουί ντε Καζαμπιάνκα, Γάλλου κυβερνήτη της ναυαρχίδας του γαλλικού στόλου ''Ανατολή'', κατά τη ναυμαχία του Αμπουκίρ, στην οποία ο βρετανικός στόλος υπό τη διοίκηση του Οράτιου Νέλσον προκάλεσε καταστροφική ήττα στους Γάλλους.

## Θέμα
Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας του Αμπουκίρ, τον Αύγουστο του 1798, όταν το πλοίο έχει πάρει φωτιά ο νεαρός Τζιοκάντε παραμένει στη θέση του, όπως τον διέταξε ο πατέρας του. Αρνείται να φύγει αν δεν λάβει νεότερη διαταγή του. Φωνάζει  με απόγνωση τον πατέρα του πολλές φορές ρωτώντας αν το καθήκον του εκπληρώθηκε και αν μπορούσε να φύγει αλλά ο Καζαμπιάνκα σκοτώθηκε λίγο πριν κάτω από το κατάστρωμα και δεν τον ακούει να φωνάζει. Ενώ όλοι έχουν εγκαταλείψει το πλοίο, ο Τζιοκάντε χάνεται από την έκρηξη καθώς οι φλόγες έφτασαν στην πυριτιδαποθήκη. 

Η αρχή του ποιήματος:

: *Το αγόρι στάθηκε στο φλεγόμενο κατάστρωμα*
: *Από όπου είχαν φύγει όλοι εκτός από αυτόν.*
: *Η φλόγα που άναψε το ναυάγιο της μάχης*
: *Έλαμψε γύρω του πάνω από τα πτώματα.*

: *Οι φλόγες άναψαν — δεν έφευγε*
: *χωρίς τη διαταγή του πατέρα του*
: *Αυτός ο πατέρας, πεσμένος κάτω,*
: *Η φωνή του δεν ακουγόταν πια.*

Παραδόξως, ο ήρωας αυτού του αγγλικού ποιήματος είναι Γάλλος (Κορσικανός). Το αγόρι είναι ιστορικά βέβαιο ότι υπηρέτησε πράγματι στη γαλλική ναυαρχίδα *[[Orient (πλοίο γραμμής, 1791)|Ανατολή]]* και σκοτώθηκε στη ναυμαχία, όπως και ο πατέρας του. Το ποίημα τελειώνει με μια στροφή που περιγράφει την έκρηξη του πλοίου και αναφέρει ότι το πιο ευγενικό που χάθηκε, ήταν η νεαρή πιστή καρδιά.

## Μεταγενέστερα
Το *Καζαμπιάνκα* είναι ένα από τα διάσημα αγγλικά ποιήματα του 19ου αιώνα και ήταν μέρος του προγράμματος σπουδών τόσο στη Βρετανία όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες για έναν περίπου αιώνα, από τη δεκαετία του 1850 έως τη δεκαετία του 1950. Ο πρώτος στίχος είναι ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος στην αγγλική λογοτεχνία.

Το ποίημα είναι επίσης γνωστό ως αντικείμενο παρωδιών. Πιο σημαντική από αυτές τις παρωδίες είναι μια παραλλαγή που έγραψε η Ελίζαμπεθ Μπίσοπ. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικά ποιήματα
Μαργαρίτα της Βουρβόνης (1344-1416)

Η **Μαργαρίτα**, γαλλ.: *Marguerite de Bourbon, Lady of Albret,* (1344 – 1416) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του δούκα του Μπουρμπόν και με τον γάμο της έγινε κυρία του Αλμπρέ. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Πέτρου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της συζύγου του Iσαβέλλας των Βαλουά,  που ήταν κόρη του Καρόλου κόμη του Βαλουά.

Η Mαργαρίτα παντρεύτηκε τον Aρνώ Αμανιέ κύριο του Aλμπρέ,  στις 30 Ιουνίου 1368. 

## Οικογένεια
Ο γάμος ήταν το αποτέλεσμα μίας μυστικής συνθήκης μεταξύ του Καρόλου Ε' της Γαλλίας και του Αρνώ Αμανιέ. 

Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Κάρολο Α΄ κύριο του Αλμπρέ, ο οποίος έγινε κόμης του Ντρέ και κοντόσταυλος της Γαλλίας. Σκοτώθηκε στη μάχη του Aζενκούρ.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων