open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καταπληξία

**Καταπληξία** ή **σοκ** (shock) είναι η ιατρική, παθολογική κατάσταση που προκύπτει από την αδυναμία της καρδιάς (και συνολικά του καρδιαγγειακού συστήματος) να εξασφαλίσει επαρκή ροή αίματος και οξυγόνου για τα όργανα. Δηλαδή, καταπληξία, ορίζεται ως η κατάσταση κατά την οποία το καρδιαγγειακό σύστημα αδυνατεί να υποστηρίξει τις μεταβολικές απαιτήσεις της κυτταρικής λειτουργίας.

Καταπληξία μπορεί να προκληθεί από διαφορετικές αιτίες, οι οποίες ενεργούν ως ερέθισμα για τον οργανισμό ο οποίος αντιδρά με την ενεργοποίηση ενός ρυθμιστικού μηχανισμού και την απελευθέρωση διαφόρων παραγόντων. Το αποτέλεσμα της επίδρασης αυτών συνθέτει συνολικά την κλινική εικόνα του συνδρόμου της καταπληξίας.

Η διάγνωση γίνεται με βάση την αναγνώριση των συμπτωμάτων, την κλινική εξέταση και τη χρήση εργαστηριακών εξετάσεων. Πρόκειται για κατάσταση απειλητική για τη ζωή που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα.

## Αιτιολογία - Μορφές καταπληξίας
Η σημερινή αιτιολογική κατάταξη της καταπληξίας είναι η εξής:

# Υποογκαιμική ή ολιγαιμική: είναι η καταπληξία που οφείλεται σε μεγάλη απώλεια του υγρού που κυκλοφορεί στον οργανισμό, είτε ως αποτέλεσμα αιμορραγίας, είτε απώλειας υγρών.
# Καρδιογενής: πρόκειται για κυκλοφορική ανεπάρκεια που οφείλεται σε δυσλειτουργία της καρδιάς.
# Νευρογενής: οφείλεται στη μείωση, αναστολή ή διακοπή της σχέσης μεταξύ νευρικού συστήματος και μικρών αρτηριών ή φλεβών, με συνέπεια τη διαστολή των αγγείων και την πτώση της αρτηριακής πίεσης.
# Σηπτικό shock: προκαλείται από λοιμώδη παράγοντα.
# Αλλεργική: Οφείλεται στην επίδραση αλλεργιογόνων ουσιών.

## Συμπτώματα
Τα περισσότερα συμπτώματα είναι κοινά στις πιο πολλές μορφές της καταπληξίας. Συνοπτικά, αυτά είναι: ωχρό, υγρό και ψυχρό δέρμα, ταχυκαρδία, πτώση της αρτηριακής πίεσης, μείωση ποσότητας αποβαλλόμενων ούρων και σε προχωρημένα στάδια, συμπτώματα από τον εγκέφαλο και την καρδιά.

Η ανεπαρκής παροχή αίματος στον οργανισμό προσβάλλει κατά σειρά τους ακόλουθους ιστούς: δέρμα, νεφροί, σπλάγχνα, εγκέφαλος, καρδιά.

## Διάγνωση
Το εγκατεστημένο σοκ αναγνωρίζεται εύκολα, ωστόσο είναι δύσκολο να διαγνωστεί σε πρώιμο στάδιο. Τη διάγνωση θέτει το γεγονός ότι οι φλέβες που βρίσκονται υπό το υποδόριο (οι πιο κοντινές στο δέρμα δηλαδή) είναι άδειες και δύσκολα μπορεί να τοποθετηθεί σε αυτές καθετήρας.

## Πρώτες βοήθειες
Σε περίπτωση καταπληξίας, πρέπει να ειδοποιηθεί ασθενοφόρο, να ξαπλώσει ο ασθενής, να τεθούν υπό έλεγχο όλες οι πιθανές αιμορραγίες και να μην δοθεί τροφή ή νερό στον ασθενή.

## Βιβλιογραφία
* Παπαδημητρίου, "Σύγχρονη γενική χειρουργική", εκδόσεις Μ. Παρισιάνου.
* Davidson's "*Παθολογία*", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Παθολογία
Κατηγορία:Αιτίες θανάτου
Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Όργανο

Το **όργανο** αποτελεί λέξη με πολλαπλές σημασίες. Η λέξη "όργανο" μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

* Βιολογία
** Όργανο (βιολογία)
* Μουσική
** Μουσικό όργανο
** Εκκλησιαστικό όργανο
* Μετρήσεις
** Όργανα μέτρησης
* Φιλοσοφία
** Όργανον, συνολική ονομασία των έργων του Αριστοτέλη που αφορούν τη Λογική: *[[Κατηγορίες (Αριστοτέλης)|Κατηγορίαι]], Περί Ερμηνείας, Αναλυτικά Πρότερα, Αναλυτικά Ύστερα, Τοπικά, Περί Σοφιστικών Ελέγχων*.

## Δείτε επίσης
* Αστρονομικά όργανα
* Μετεωρολογικά όργανα
* Όργανα της ορχήστρας
* Γεννητικά όργανα
* Όργανα Χημείας

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Σοκ

Η λέξη **σοκ** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω.

## Ιατρική
* Καταπληξία
* Μετατραυματικό σοκ
* Σηπτικό σοκ

## Άλλα
* Έκπληξη
* Σοκ (μηχανική)
* Ηλεκτροσόκ
* ''Το σοκ'' (ταινία)

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Καλό Χωριό Πεδιάδος Ηρακλείου

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Καλό Χωριό|Καλό Χωριό (αποσαφήνιση)]]*

Το **Καλό Χωριό** (επίσημο: *Καλόν Χωρίον*) Πεδιάδος είναι ημιορεινό χωριό και έδρα (από το 1925) ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Βρίσκεται σε υψόμετρο 320 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Καλό Χωριό βρίσκεται προς τα βόρεια, σε απόσταση 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τις Γούβες, 11 χλμ. ΝΔ. από τις Γούρνες (έδρα δήμου) και 25 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Ηράκλειο. Είναι κτισμένο σε ύψωμα με πανοραμική θέα και κοντά στο χωριό υπάρχει το φαράγγι Αποσελέμη. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκαλλιέργεια.

## Ιστορικά στοιχεία
### Αρχαιολογία
Στα νοτιοανατολικά του οικισμού και στη θέση Κορφή Μάζα (456 μ.) αποκαλύφθηκε ιερό κορυφής, που χρονολογείται από  την Πρώτη Μεσομινωική Περίοδο μέχρι τη Γεωμετρική. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους το "Μάζα" είναι προελληνική λέξη και σημαίνει τη Μητέρα Γη. Βρέθηκαν επίσης λατρευτικά ειδώλια και διάφορα ζώδια. Στο ιερό αυτό πιστεύεται ότι λάτρευαν γυναικεία θεότητα , που ανήκε στον κύκλο των θεοτήτων του ουρανού.
### Ονομασία
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές με διαφορετική ονομασία από τη σημερινή. Ειδικότερα, το 1583 - και νωρίτερα το 1577 - αναγράφεται *Stravorina* με 76 κατοίκους Στην απογραφή του 1834 αναφέρεται Καλό Χωριό με 342 Χριστιανούς κατοίκους.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1990 με το ΦΕΚ 48Α - 02/04/1990 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλού Χωρίου και προσαρτήθηκε στο δήμο Γουβών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί πάλι την Κοινότητα Καλού Χωριού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γουβών του Δήμου Χερσονήσου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 290 κατοίκους, ενώ το 2001 ήταν 320 κάτοικοι.

Δείτε ***[[Κοινότητα Καλού Χωριού Χερσονήσου Ηρακλείου|Κοινότητα Καλού Χωριού]]***

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Καλο Χωριο
Καλο Χωριο
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Πολιτική της Σερβίας

Η Σερβία είναι ένα ιδιαίτερο είδος Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία που τείνει προς την Προεδρική Δημοκρατία με αρχηγό της Κυβέρνησης  Πρωθυπουργό στο πλαίσιο ενός πολυκομματικού συστήματος και τον Πρόεδρο συχνά να επεμβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις. Ουσιαστικά οι εξουσίες μοιράζονται ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση αλλά και τον Πρόεδρο της Σέρβικης Δημοκρατίας. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από την Εθνοσυνέλευση και από τον Πρόεδρο της Σερβίας. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, τόσο από την εκτελεστική όσο και από τη νομοθετική εξουσία.

## Εκτελεστική εξουσία
Αρχηγός του Κράτους της Σερβίας είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Από τις 31 Μαΐου 2017 Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός ο οποίος διορίζει το υπουργικό συμβούλιο αλλά ο Πρόεδρος μπορεί να προβάλει βέτο εφόσον δεν συμφωνεί με την επιλογή ορισμένων προσώπων.

## Νομοθετική εξουσία
Η Εθνοσυνέλευση της Σερβίας (*Narodna skupština Republike Srbije*) αποτελείται από 250 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία. Η Σερβία έχει πολυκομματικό σύστημα και επιτρέπεται η λειτουργία πολυάριθμων πολιτικών κομμάτων, εκ των οποίων κανένα κόμμα δεν έχει δυνατότητα να κυβερνήσει από μόνο του αλλά σχηματίζονται κυβερνήσεις συνασπισμού.

## Πολιτικά κόμματα και εκλογές
Σήμερα υπάρχουν συνολικά 342 πολιτικά κόμματα στη Σερβία.

## Παραπομπές
Ντζαμένα

μικρογραφία|δεξιά|Ναός στην Ντζαμένα.
Η **Ντζαμένα** (,  *Niǧāmīnā*), είναι η πρωτεύουσα του Τσαντ. Απαντάται και ως **Τζαμένα**. Το 2005 είχε γύρω στους 721.000 κατοίκους. Αποτελεί και τη μεγαλύτερη πόλη της αφρικανικής χώρας, όπως επίσης και λιμάνι στον ποταμό Σαρί. Συνδέεται με γέφυρα με την πόλη Κουσερί του Καμερούν. Είναι επίσης διοικητική επαρχία με ειδικό διάταγμα, που χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (*arrondissements*). Η Ντζαμένα είναι τοπική αγορά για ζώα, αλάτι, χουρμάδες και δημητριακά. Η κύρια βιομηχανική ασχολία είναι η επεξεργασία κρεάτων.

## Ιστορία
Η αρχική ονομασία της πόλης ήταν Φορ Λαμί (*Fort-Lamy*) και ήταν αυτή που της έδωσε ο Γάλλος διοικητής Εμίλ Ζεντίλ στις 29 Μαΐου του 1900. Το όνομα προήλθε από τον Αμεντέ Φρανσουά Λαμί, στρατιωτικό που είχε φονευτεί στη μάχη του Κουσερί, λίγες ημέρες νωρίτερα. Η σημερινή ονομασία της πόλης σημαίνει "τόπος ηρεμίας" και δόθηκε από τον Πρόεδρο Φρανσουά Τομπαλμπαγιέ στις 6 Απριλίου του 1973.

Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, η πόλη καταστράφηκε μερικώς το 1979 και ξανά το 1980. Στις 13 Απριλίου 2006 αντάρτες του Ηνωμένου Μετώπου για τη Δημοκρατική Αλλαγή επιτέθηκαν στην πόλη αλλά η επίθεση αυτή απωθήθηκε. 

Η πόλη έγινε ξανά στόχος επίθεσης από τους αντάρτες της Ένωσης Δυνάμεων για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη και του Συλλαλητηρίου Δημοκρατικών Δυνάμεων στις 2 Φεβρουαρίου 2008. Η επίθεση αυτή είχε απολογισμό δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, ενώ πολλοί άνθρωποι εκτοπίστηκαν στο γειτονικό Καμερούν.

## Εξέλιξη πληθυσμού
* 1937 : 9.976
* 1940 : 12.552
* 1947 : 18.375
* 1968 : 126.483
* 1993 : 529.555
* 2005 : 721.000

## Υποδομή
Η πόλη έχει αρκετά αξιοθέατα, όπως Εθνικό Μουσείο, καθεδρικό ναό, πολλά τζαμιά και σχολεία, τεχνική σχολή, όπως επίσης και πανεπιστήμιο.
Στα περίχωρα της πόλης βρίσκεται το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ντζαμένα (κωδικός IATA NDJ).

## Πινακοθήκη

Image:People on horseback in Fort Lamy, Chad.jpg|Κόσμος καβάλα σε άλογο.
Image:Fort Lamy, Chad, street.jpg|Δρόμοι της Ντζαμένα.
Image:Fort Lamy, Chad, beach.jpg|Παραλία στην πόλη.
Image:Hut in Fort Lamy, Chad.jpg|Καλύβα στην Ντζαμένα.


## Αδελφοποιημένες Πόλεις

*  Τουλούζ, Γαλλία, από το 1980.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χάρτης
* Φωτογραφίες 1 Φωτογραφίες 2 Φωτογραφίες 3

Κατηγορία:Πόλεις του Τσαντ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Ύμνος των Μονεγάσκων

Ο **Ύμνος των Μονεγάσκων** (*Hymne Monégasque*) είναι ο εθνικός ύμνος του Μονακό.

Οι στίχοι είναι του Θεόφιλου Μπεγιάντο ντε Κάστρο , όπως επίσης και η σύνθεση στο πρώτο κείμενο του 1841. Στη συνέχεια η μελωδία τροποποιήθηκε από τον Καστίλ Μπλαζ και έγιναν και μερικές ακόμα αλλαγές. Το άσμα του Μπελάντο υιοθετήθηκε το 1848 από την Εθνοφρουρά του Μονακό, που είχε συσταθεί από τον Πρίγκιπα Κάρολο τον Γ΄. Το 1896 ο Σαρλ Άλμπρεχτ συνέθεσε νέα ενορχήστρωση για πιάνο, που παρουσιάστηκε στο Παρίσι.

Η σύγχρονη εκδοχή δημιουργήθηκε από τον Λεόν Ζεέν το 1914 και πρωτοπαίχθηκε κατά τον εορτασμό του πρώτου ιωβηλαίου από την άνοδο του Πρίγκιπα Αλβέρτου Α΄ στο θρόνο. Τελικά, το 1931 γράφηκαν οι στίχοι στα μονεγασκικά (στη γλώσσα αυτή είναι και το σημερινό επίσημο κείμενο) από τον Λουί Νοταρί. Οι επίσημοι στίχοι απαρτίζουν μόνο μία στροφή. 

## Κείμενο στα Μονεγασκικά
**A MARCIA DE MUNEGHU / INU NACTIONALE**
:Despoei tugiù, sciü d'u nostru paise
:Se ride aù ventu, u meme pavayun
:Despoei tugiù a curù russa e gianca
:E stà r'emblèma d'a nostra libertà
:Grandi e piciui, r'an tugiù respeta. 

:Amu ch'üna tradiçiun,
:Amu ch'üna religiun,
:Amu avüu per u nostru unù
:I meme Principi tugiù
:E ren nun ne scangera
:Tantu ch'u suriyu lüjerà ;
:Diu sempre n'agiüterà
:E ren nun ne scangera

## Μετάφραση στα γαλλικά
**HYMNE MONÉGASQUE**
:Depuis toujours, sur notre pays,
:Le même drapeau est déployé au vent,
:Depuis toujours les couleurs rouge et blanche
:Sont le symbole de notre liberté
:Grands et petits les ont toujours respectées. 

## Ελληνική μετάφραση
**ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ**
:Για πάντα, στη χώρα μας,
:Η ίδια σημαία ανεμίζει
:Για πάντα, το κόκκινο και το λευκό της χρώμα
:Είναι το σύμβολο της ελευθερίας μας
:Μεγάλοι και μικροί, πάντα τη σέβονται.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έδρα του Πρίγκιπα, - Πληροφορίες για τον εθνικό ύμνο από την επίσημη ιστοσελίδα του Πρίγκιπα του Μονακό.

Υμνος Μονεγασκων
Μονακο
Μονακ
Αχαγκάρ

thumb|330px|left|Πιθανώς μια ''' ''Olea laperrinei'' ''' είναι το δέντρο που στέκεται όρθιο σ' αυτό το τραχύ τοπίο του Αχαγκάρ.
Τα **Αχαγκάρ** ή **Χογκάρ** (*Ahaggar/Hoggar*), είναι συγκρότημα βουνών και υψιπέδων ηφαιστειακής προέλευσης στη κεντρική Σαχάρα στα νότια εδάφη της Αλγερίας. Αυτό το υψίπεδο έχει γενικά ένα μέσο όρο υψομέτρου περί τα 900 μ. με υψηλότερες κορυφές τους να είναι το Ταχάτ με 3.003 μ., το Ασσεκρέμ, το οποίο είναι αρκετά διάσημο, και άλλες πάμπολλες ηφαιστειακές κορυφές, συμπεριλαμβανομένου και του "Χογκάρ-Τασσίλι ν' Ατζέρ".

Το κλίμα της περιοχής παρουσιάζει χαρακτηριστικά ακραίων θερμοκρασιακών διακυμάνσεων ανάμεσα στο καλοκαίρι και τον χειμώνα, καθώς οι μέγιστες καλοκαιρινές σκαρφαλώνουν συχνά στους 50οC αλλά τον χειμώνα είναι συχνό το φαινόμενο των ελάχιστων ημερησίων θερμοκρασιών να πέφτουν στους 0οC ή ακόμη και σε "αρνητικές" μονάδες, ελάχιστα όμως κάτω από το μηδέν, παρόλο που το Αχαγκάρ βρίσκεται στην μέση μιας θερμής ερήμου σαν τη Σαχάρα, και μάλιστα στον Τροπικό του Καρκίνου.

Η βλάστηση στα βουνά, είναι η πιο αντιπροσωπευτική ξηροφυλλική με αυτής των περιοχών της δυτικής Αφρικής, με διάφορα είδη ακανθωδών θάμνων, λίγα είδη ακακίας και τέλος με ένα φυτικό "άρωμα μεσογείου", καθώς στην περιοχή φύονται ένα είδος ελιάς (*[[Olea laperrinei]]*), ενδημικό του Αχαγκάρ και του Αϊρ στο Νίγηρα και ένα είδος κυπαρισσιού (*[[Tassili Cypress]]*), ενδημικό μόνο της περιοχής του "Χογκάρ-Τασσίλι ν' Ατζερ" και του Ακακούς της Λιβύης.

thumb|330px|right|Βραχογραφίες στο Τασσίλι ν' Ατζέρ
Λόγω των πιο ευνοϊκών συνθηκών με την ύπαρξη κάποιων παραπάνω βροχοπτώσεων σε σχέση με τις γύρω κατάξηρες ερημικές περιοχές, την ύπαρξη νερού και την αραιή έστω βλάστηση όπως προαναφέραμε και παραπάνω, και με πληθώρα οάσεων, η κατοίκιση είναι εμφανής με την ύπαρξη της πόλης της Ταμανρασσέτ στο υψίπεδο, η οποία είναι κτισμένη μέσα σε μια ερημική κοιλάδα (ουάντι), και με την κυριαρχία των Τουαρέγκ Κελ Ατζέρ εκεί. 

Η ύπαρξη ανατολικότερα του "Χογκάρ-Τασσίλι ν' Ατζέρ", αναρίθμητων βραχογραφιών ξακουστή περιοχή, του "Εθνικού Πάρκου του Αχαγκάρ" και γενικότερα τα επιβλητικά βραχώδη ηφαιστειακά ερημικά τοπία σε όλο το Αχαγκάρ, κατέστησε την περιοχή να έχει γίνει μια από τις πιο τουριστικές της Αλγερίας αλλά και γενικότερα της Σαχάρας.
[thumb|330px|left|Η θέση του Αχαγκάρ και του Εθνικού Πάρκου του Αχαγκάρ στην [Αλγερία.]]

Κατηγορία:Βουνά της Αλγερίας
Κατηγορία:Σαχάρα
Βάλτερ φον Μπράουχιτς

Ο **Έριχ Άλφρεντ Χέρμαν Βάλτερ φον Μπράουχιτς** (γερμ. *Walther Heinrich Alfred Hermann von Brauchitsch*, 4 Οκτωβρίου 1881 – 18 Οκτωβρίου 1948) ήταν Γερμανός στρατιωτικός. Προερχόταν από πρωσική αριστοκρατική οικογένεια που είχε μεγάλη στρατιωτική παράδοση. Το 1912 διορίστηκε στο Γενικό Επιτελείο όπου και υπηρέτησε σε όλη τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά την ανακωχή αποστρατεύθηκε. Όταν, όμως, ο γερμανικός στρατός αναδιοργανώθηκε, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών, ο Μπράουχιτς επανήλθε στη Ράιχσβερ με τον βαθμό του ταγματάρχη.

Το 1922 διορίστηκε αρχηγός της Διευθύνσεως Πυροβολικού στο Υπουργείο των Στρατιωτικών και το 1930 προήχθη σε συνταγματάρχη και τοποθετήθηκε επικεφαλής της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Το 1931 προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε Αρχηγός του Γερμανικού Πυροβολικού και δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε Στρατιωτικός Διοικητής της Ανατολικής Πρωσίας. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών, βέβαια, απαγόρευε την κατοχή κανονιών μεγάλου διαμετρήματος από τη Ράιχσβερ.

Λόγω του θαυμασμού του απέναντι στον Χίτλερ, γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη του Γερμανού δικτάτορα. Έτσι, το 1937 διορίστηκε Στρατιωτικός Διοικητής της περιοχής της Λειψίας και το 1938 Αρχηγός του Γερμανικού Στρατού και μέλος του μυστικού συμβουλίου της Εξωτερικής Πολιτικής. Ο Μπράουχιτς ηγήθηκε προσωπικά των στρατευμάτων που κατέλαβαν την Αυστρία (Άνσλους) το 1938 και αργότερα τη Σουδητία και την Τσεχοσλοβακία. Όταν ο Χίτλερ αποφάσισε να εισβάλει στη Πολωνία, τον Σεπτέμβριο του 1939, ο Μπράουχιτς, έχοντας τη θέση του Αρχηγού του Επιτελείου της Βέρμαχτ, ανέλαβε και έφερε σε πέρας την επιχείρηση σε 19 ημέρες. Το ίδιο συνέβη και στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες την άνοιξη του 1940. Έπειτα από αυτές τις επιτυχίες, στις 19 Ιουλίου του 1940, ο Μπράουχιτς ονομάσθηκε στρατάρχης. 

Το 1941 ο Μπράουχιτς ηγήθηκε των γερμανικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια και στη συνέχεια στην ΕΣΣΔ με ομολογουμένως απρόβλεπτη βραδύτητα (εποχιακά). Έτσι, λόγω της αποτυχίας της Βέρμαχτ, της οποίας ηγείτο, να καταλάβει τη Μόσχα, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Τη θέση του ανέλαβε ο ίδιος ο Χίτλερ, ο οποίος έκτοτε (20 Δεκεμβρίου 1941) ανέλαβε και την ηγεσία όλων των γερμανικών στρατευμάτων.

Ο Βάλτερ φον Μπράουχιτς συνελήφθη από τα συμμαχικά στρατεύματα μετά την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας και πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 1948 στο βρετανικό νοσοκομείο του Αμβούργου, στο οποίο βρισκόταν κρατούμενος ως υπόδικος εγκληματίας πολέμου.

## Πηγές - Παραπομπές

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 14ος, σελ. 68

Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού
Κατηγορία:Στρατάρχες της Γερμανίας
Δημολέοντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δημολέοντας** (***Δημολέων***) αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:

# Γιος του Αντήνορα και της Θεανώς, τον οποίο σκότωσε ο Αχιλλέας στον Τρωικό Πόλεμο (*[[Ιλιάδα]]*, Υ 395).
# Γιος του Δηιμάχου από την Τρίκκη της Θεσσαλίας. Ο Δημολέοντας αυτός είναι γνωστός και ως **[[Δηιλέοντας]]**, όπου και παραπέμπουμε.
# Κένταυρος που κατά τη διάρκεια των γάμων του Πειρίθου, βασιλιά των Λαπιθών, σκότωσε τον Κράντορα. Τελικώς ο Δημολέων σκοτώθηκε από τον Πηλέα.
# Πατέρας του Ιόκλου, που έστειλε αποίκους στην Κάρπαθο, όπως αναφέρει ο Διόδωρος Σικελιώτης (Ε 54).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δημολεοντας
Κατηγορία:Κένταυροι
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Δημοκόωντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δημοκόοντας** (***Δημοκόων***) αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Νόθος γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και μιας δούλης από την Άβυδο. ο Όμηρος στην *[[Ιλιάδα]]* (Δ 499) αναφέρει ότι τον σκότωσε ο Οδυσσέας κατά τον Τρωικό Πόλεμο.
# Ο ένας από τους γιους του Ηρακλή και της Μεγάρας, γνωστός και ως Δηικόωντας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Δημοκοοντας
Δημοκοοντας
Δημούχοι

Στην ελληνική μυθολογία με την ονομασία **Δημούχοι** ήταν γνωστοί στις Θεσπιές της Βοιωτίας επτά γιοι του Ηρακλή. Ο Διόδωρος Σικελιώτης (Δ 29) γράφει ότι, σύμφωνα με την παράδοση, ο Ηρακλής απέκτησε 50 γιους από τις ισάριθμες κόρες του Θεσπίου και ότι, εκτός από τους 7 που παρέμειναν στις Θεσπιές και ονομάσθηκαν «Δημούχοι», οι υπόλοιποι κατέφυγαν στη Σαρδηνία, όπου ίδρυσαν αποικία. Σύμφωνα με άλλες πηγές, οι Δημούχοι ήταν μόνο δύο, και όχι επτά.
## Δείτε επίσης
* Θεσπιάδες
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Ηρακλείδες
Δημοπτόλεμος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δημοπτόλεμος**  ήταν ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης, που αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου (ραψωδία Χ, στίχοι 242 και 266). Ο Δημοπτόλεμος καταγόταν από το Δουλίχιο. Τον σκότωσε ο Οδυσσέας στη δεύτερη φάση της «μνηστηροφονίας», μαζί με τους τελευταίους μνηστήρες που είχαν μείνει ζωντανοί, χρησιμοποιώντας μυτερό δόρυ.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Δημόφιλος

Το όνομα **Δημόφιλος** (που σημαίνει «ο φίλος του λαού») μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω πρόσωπα:

* Μυθολογικό πρόσωπο, Αθηναίος.
* Αρχηγός των Θεσπιέων στη Μάχη των Θερμοπυλών.
* Αθηναίος πολιτικός του β΄ μισού του 4ου αιώνα π.Χ..
* Αρχαίος κωμικός ποιητής της «μέσης κωμωδίας» (περ. 300 π.Χ.).
* Αρχαίος ιστορικός, σύγχρονος του προηγούμενου.
* Αρχαίος φιλόσοφος, της σχολής των πυθαγορείων.
* Ζωγράφος του 5ου αιώνα π.Χ..
* Σικελός στρατηγός που πολέμησε κατά των Ρωμαίων.
* Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως τον 4ο αιώνα μ.Χ., οπαδός του Αρείου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μπράουν

Με το επίθετο **Μπράουν** φέρονται τα ακόλουθα ιστορικά και σημαντικά πρόσωπα:

* Αλέξανδρος Μπράουν Γερμανός βοτανολόγος
* Αλφόνσος Μπράουν, Παναμαίος πυγμάχος
* Αλφρέδος Ράντκλιφ-Μπράουν, Άγγλος ανθρωπολόγος
* Βέρνερ φον Μπράουν, Γερμανός μηχανικός
* Γιούαρτ Μπράουν, Πολιτικός των Βερμούδων,
* Γκόρντον Μπράουν, σύγχρονος Άγγλος πολιτικός,
* Γουίλι Μπράουν, Αμερικανός μουσικός,
* Γουλιέλμος Μπράουν (Σουηδός), Σουηδός ποιητής
* Γουλιέλμος Μπράουν (Άγγλος), Άγγλος ποιητής
* Εδουάρδος Γκράνβιλ Μπράουν, Άγγλος ανατολιστής
* Ερρίκος Μπράουν, Γερμανός κοινωνιολόγος
* Εύα Μπράουν, σύζυγος του Χίτλερ
* Θωμάς Μπράουν, Σκώτος φιλόσοφος,
* Ιούλιος Μπράουν, Γερμανός αρχαιολόγος 
* Ιωάννης Μπράουν (ιατρός), Άγγλος ιατρός
* Ιωάννης Μπράουν (επαναστάτης), Αμερικανός επαναστάτης
* Κάρολος Μπράουν, Γερμανός πολιτικός
* Κάρολος Φερδινάνδος Μπράουν, Γερμανός Φυσικός
* Λίλυ Μπράουν, Γερμανίδα συγγραφέας,
* Νταν Μπράουν, σύγχρονος συγγραφέας,
* Οράτιος Ροβέρτος Μπράουν, Άγγλος ιστορικός
* Ροβέρτος Μπράουν (κληρικός), Άγγλος κληρικός
* Ροβέρτος Μπράουν (βοτανολόγος), Άγγλος βοτανολόγος και
* Τόνι Μπράουν, Κυβερνήτης της νήσου Μαν.

Επίσης, ο όρος Μπράουν μπορεί να αναφέρεται: 

* στο καφέ χρώμα στην αγγλική γλώσσα
* στο Πανεπιστήμιο Μπράουν
Σύβρος Λευκάδας

Ο **Σύβρος** είναι οικισμός της Λευκάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας.

## Γενικά στοιχεία - Αξιοθέατα
Ο Σύβρος βρίσκεται προς στο νότιο τμήμα του νησιού, στους νότιους πρόποδες του όρους Ελάτη σε υψόμετρο 230 μέτρα. Απέχει περίπου 32 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη της Λευκάδας και 7 χλμ. ΒΑ.  από τον κόλπο της Βασιλικής. Το όνομα του χωριού έχει Ομηρική προέλευση και δηλώνει τόπο εκτροφής χοίρων (συσ=χοίρος). Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες πλατείες του νομού στο κεντρικό του σημείο, η οποία ονομάζεται «Αλέξανδρος Παναγούλης». Από το Σύβρο κατάγεται η μητέρα του  Αλέξανδρου Παναγούλη, η προτομή του οποίου βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού.

### Τοποθεσία
Σε χαμηλό υψόμετρο κυριαρχούν οι ελιές, ενώ ψηλότερα εμφανίζονται αρκετά πλατάνια. Ο τόπος έχει πολλά νερά, κάτι που δικαιολογεί τις παραδόσεις των παλαιότερων για τους περισσότερους νερόμυλους του χωριού στην περιοχή, 24 συνολικά. Στην περιοχή βρίσκονται οι πηγές του φαραγγιού της Κερασιάς, ενώ επίσης κοντά βρίσκεται και η σπηλιά Καρούχα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Ευγήρου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Απολλωνίων του δήμου Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 379 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Πηγές
*Δήμος Απολλωνίων - Σύβρος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφίες από το χωριό Σύβρος
*"Σύβρος είναι εν χωρίον..." -  ντοκιμαντέρ 30' για το νησί

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Δημώ

Το **Δημώ** είναι αρχαίο ελληνικό όνομα με το οποίο είναι γνωστό το ιστορικό πρόσωπο:

* Δημώ (εταίρα), (3ος αιώνας π.Χ.), εταίρα που έζησε στην Αρχαία Αθήνα.

Επίσης, τα παρακάτω τρία πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:

# Η μία από τις 4 κόρες του βασιλιά της Ελευσίνας Κελεού και της Μετανείρας (ομηρικός *`Υμνος στη Δήμητρα*, 109). Αδελφές της Δημώς ήταν οι Καλλιδίκη, Καλλιθόη και Κλεισιδίκη, ενώ αδελφοί της ήταν οι Δημοφών και Τριπτόλεμος. Οι 4 αδελφές οδήγησαν την περιπλανώμενη θεά Δήμητρα και τη φιλοξένησαν στο σπίτι τους.
# Υποκοριστικό όνομα της ίδιας της θεάς Δήμητρας, που συμπεραίνεται από το *[[Λεξικό της Σούδας]]* σε συνδυασμό με το *[[Μέγα Ετυμολογικόν]]* (264, 8).
# Ονομασία της Κυμαίας Σίβυλλας. Ο Βιργίλιος την αποκαλεί και Δηιφόβη, και τη θεωρεί κόρη του Γλαύκου, του γιου του Μίνωα. Η Δημώ κατοικούσε σε ένα άντρο κοντά στον ναό του Ζωστηρίου Απόλλωνα και η ηλικία της ήταν ακαθόριστη. Ο Παυσανίας γράφει ότι οι κάτοικοι της Κύμης δεν είχαν να αναφέρουν στην εποχή του κανένα της χρησμό. Κάποιο σύγγραμμα του Υπερόχου για τη Σίβυλλα έχει χαθεί.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δημω
Δημω
Δίαυλος (μυθολογία)

Σε τοπικό ελευσινιακό μύθο της ελληνικής μυθολογίας ο **Δίαυλος** ήταν ο πρώτος άνθρωπος πάνω στη Γη, χαρακτηριζόμενος και ως *«Ραρίας οικιστήρ»*, δηλαδή αυτός που κατοίκησε πρώτος τη γη του Ράρα. Ο Δίαυλος αναφέρεται σε απόσπασμα αρχαίου ποιήματος, που περιελάμβανε τις τοπικές παραδόσεις από διάφορα μέρη σχετικώς με τους πρώτους ανθρώπους. Το απόσπασμα παραθέτει ο Ιππόλυτος και αποδίδεται στον Πίνδαρο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Απόστολος Θωμάς

Ο **Άγιος Θωμάς** ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους, μαθητές του Ιησού Χριστού. Ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή και, όπως και άλλοι μαθητές, ασκούσε το επάγγελμα του ψαρά. Εγκατέλειψε το επάγγελμά του και ακολούθησε το Χριστό, όταν εκείνος του το ζήτησε. Ήταν από τους ένθερμους μαθητές, όμως μετά την ανάσταση ολιγοπίστησε και δεν πίστεψε ότι ο Χριστός αναστήθηκε, παρά μόνον όταν ψηλάφισε στα χέρια Του τα σημάδια της Σταύρωσης, στη δεύτερη εμφάνιση του Χριστού στους μαθητές μετά την ανάσταση Του (αναφέρεται ότι κατά την πρώτη εμφάνιση του Ιησού στους μαθητές, ο Θωμάς απουσίαζε).

Μετά την Πεντηκοστή και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ο Θωμάς ακολούθησε το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη», όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και ταξίδεψε σε μακρινούς τόπους μεταφέροντας τον Θείο Λόγο. Κατά τη χριστιανική παράδοση, μετά από Θεία Παρέμβαση ταξίδεψε ως την Ινδία, όπου ξεκίνησε το ιεραποστολικό του έργο, προσηλυτίζοντας και βαπτίζοντας Χριστιανούς πολλούς ειδωλολάτρες.

Κατόπιν ταξίδεψε ανατολικότερα, όπου βασίλευε κάποιος με το όνομα Μίσδιος. Εκεί ο Θωμάς συνέχισε την ιεραποστολή, όταν βάπτισε όμως τη γυναίκα και τα παιδιά του Μίσδιου, εκείνος οργίστηκε και έδωσε εντολή να θανατωθεί ο Άγιος. Το σώμα του έθαψαν οι Χριστιανοί της περιοχής και κατά την παράδοση στον τάφο του γίνονταν πολλά θαύματα. Το ιερό λείψανο του Αγίου Θωμά παρέμεινε εκεί έως ότου ο γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1204 το λείψανο μεταφέρθηκε στη Ρώμη, μαζί με τα λείψανα άλλων Αγίων που εκλάπησαν ως λάφυρα κατά την Δ' Σταυροφορία.

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση της Συρίας, ο Άγιος Θωμάς φέρεται να μαρτύρησε στο όρος Αγ. Θωμάς στην Τσεννάι της Ινδίας στις 3 Ιουλίου το 72 μ.Χ. Ο Εφραίμ ο Σύρος δηλώνει ότι ο Απόστολος σκοτώθηκε στην Ινδία και ότι τα λείψανα του μεταφέρθηκαν τότε στην Έδεσσα. Αυτή είναι η παλαιότερη γνωστή καταγραφή του θανάτου του.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θωμά στις 6 Οκτωβρίου, ενώ εορτάζεται επίσης την πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα

## Απολυτίκιο

:::::Απολυτίκιο (Ἦχος γ')
:::*Ἀπόστολε Ἅγιε Θωμᾶ, 
:::*πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ,
:::*ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, 
:::*παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

:::::Απολυτίκιο (Ἦχος δ')
:::*Ὡς θεῖος Ἀπόστολος, θεολογίας κρουνούς, 
:::*ἐνθέως ἐξήντλησας, ἐκ λογχονύκτου πλευρᾶς,
:::*Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἠμῶν.
:::*Ὅθεν τῆς εὐσέβειας, κατασπείρας τὸν λόγον,
:::*ἔλαμψας ἐν Ἰνδίᾳ, ὡς ἀκτὶς οὐρανία,
:::*Θωμὰ τῶν Ἀποστόλων, τὸ θεῖον ἀγλάισμα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιερός Ναός Αγίου Αποστόλου Θωμά (Αμπελόκηποι)

## Βιβλιογραφία
*Θωμάς Ιωαννίδης, «Ο απόστολος Θωμάς και η Ανάσταση του Χριστού (Από την πρώτη απιστία στην ύστερη ομολογία)», στο Διακονία, Λειτουργία, Xάρισμα. Τιμητικός Tόμος προς τον Ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιο A. Γαλίτη, Kέντρο Αρχαιολογικών, Ιστορικών και Θεολογικών Μελετών, Λεβάδεια 2006, σελ.. 309-326.

## Παραπομπές


Θωμας
Θωμάς
Πάολο Μενεγκούτσι

Ο **Πάολο Μενεγκούτσι** (ιταλικά: *Paolo Meneguzzi*, 6 Δεκεμβρίου 1976) είναι Ελβετός τραγουδιστής. Είναι ιδιαίτερα γνωστός στη χώρα του αλλά και στην Ιταλία. Το 2008 εκπροσώπησε την Ελβετία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που διεξήχθη στο Βελιγράδι, με το τραγούδι *Era Stupendo*, με ιταλικούς στίχους. Το εν λόγω τραγούδι αποκλείστηκε από τον τελικό, κατά τη διεξαγωγή του πρώτου ημιτελικού.

Έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με τις εξής συμμετοχές:
*(2001) - *Ed io non ci sto più* (7η θέση)
*(2004) - *Guardami negli occhi* (4η θέση)
*(2005) - *Non capiva che l'amavo* (δεν προκρίθηκε στον τελικό)
*(2007) - *Musica* (6η θέση)
*(2008) - *Grande*

## Δισκογραφία
### Album

* 2001 - *Un sogno nelle mani*
* 2003 - *Lei è*
* 2004 - *Lei è* (νέα έκδοση)
* 2005 - *Favola*
* 2007 - *Musica*
* 2007 - *Live Musica Tour*
* 2008 - *Corro Via*

### Διεθνή Album

* 1997 - *Por Amor*
* 1998 - *Paolo*
* 1999 - *Emociones*
* 2001 - *Un sueño entre las manos*
* 2004 - *Elle Est*
* 2006 - *Ella Es*
* 2008 - *Musica*

### Singles

* 1996 - *Arià Ariò*
* 1996 - *Sei La Fine Del Mondo* 
* 2001 - *Ed io non ci sto più*
* 2001 - *Mi Sei Mancata*
* 2001 - *Quel Ti Amo Maledetto*
* 2002 - *In Nome Dell'Amore*
* 2003 - *Verofalso*
* 2003 - *Lei è*
* 2004 - *Guardami Negli Occhi(Prego)*
* 2004 - *Baciami*
* 2004 - *Una Regola D'Amore*
* 2005 - *Non Capiva Che L'Amavo*
* 2005 - *Sara*
* 2005 - *Lui e Lei*
* 2007 -  *[[Musica (singolo)|Musica]]*
* 2007 - *Ti Amo Ti Odio*
* 2007 - *Ho Bisogno D'Amore*
* 2008 - *Era Stupendo*
* 2008 - *Grande*

Κατηγορία:Ελβετοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελβετία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Έξαρχος

**Έξαρχος** είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού και πολιτικού αξιώματος που ανάγεται στον 9ο αιώνα.

Στους βυζαντινούς χρόνους ήταν ο μόνιμος, ο προσωπικός απεσταλμένος (κάτι σαν Πρεσβευτής) του Πατριάρχη ή του Αυτοκράτορα σε διπλωματικές αποστολές. Κύριο αντικείμενό του ήταν η προώθηση όλων των αιτημάτων του Οικουμενικού Πατριάρχη ή του Αυτοκράτορα στους ηγέτες των κρατών.

Σήμερα ο Τίτλος του Εξάρχου δίδεται σε Μητροπολίτες υπερόριων Μητροπόλεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των αυτοκέφαλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, αλλά και σε δικαιοδοσίες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, υποδηλώνοντας τη δικαιοδοσία και υπεροχή, σε αυτόν που φέρει τον συγκεκριμένο τίτλο, έναντι των άλλων Επισκόπων πάνω σε μία περιοχή.

## Βιβλιογραφία
**Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο*

Κατηγορία:Βυζαντινοί θρησκευτικοί τίτλοι
Πρωτοσύγκελλος

**Πρωτοσύγκελλος** είναι τίτλος (οφφίκιο) εκκλησιαστικού  αξιώματος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που ανάγεται στον 8ο αιώνα.

Η λέξη σημαίνει τον Πρώτο των Συγκέλλων, των «ομοδιαίτων» της επισκοπής, των σημερινών δηλαδή  γραμματέων μίας Επισκοπής - Μητρόπολης. Διοικητικά ο Πρωτοσύγκελλος αποτελεί ιεραρχικά τον πρώτο βοηθό του Αρχιεπισκόπου ή Μητροπολίτη και είναι ο δεύτερος τη τάξη μετά εκείνου αξιωματούχος της Μητρόπολης. Ο Πρωτοσύγκελλος αντικαθιστά τον Μητροπολίτη όταν αυτός απουσιάζει ή κωλύεται σε διοικητικές υποθέσεις ή εκκλησιαστικές τελετές. 

Ο τίτλος αυτός δίδεται κυρίως σε άγαμους κληρικούς που φέρουν το αξίωμα (Οφίκκιο) του Αρχιμανδρίτου συνήθως πτυχιούχων Πανεπιστημίου ή της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

## Μέγας Πρωτοσύγκελλος
Ιδιαίτερης και καθοριστικής σημασίας είναι το οφφίκιο του *Μεγάλου Πρωτοσύγκελλου* του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο Μέγας Πρωτοσύγκελλος αποτελεί το ανώτατο εκκλησιαστικό αξίωμα μετά τον Οικουμενικό Πατριάρχη, και είναι ο πρώτος βοηθός και στενότερος συνεργάτης του στη διοίκηση της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. Εκλέγεται και διορίζεται από τον Πατριάρχη και ασκεί διοικητική εποπτεία στους κληρικούς, διευθύνει σημαντικές υπηρεσίες όπως η Μεγάλη Πρωτοσυγκελλία που περιλαμβάνει την Μεγάλη Αρχιδιακονία, την Πατριαρχική Κεντρική Εκκλησιαστική Επιτροπή, το Τμήμα Θρησκευτικών Πράξεων, το Τουρκικό Γραφείο, το Πατριαρχικό Αρχειοφυλάκιο, την Πατριαρχική Βιβλιοθήκη, το Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας, τον Πατριαρχικό Ναό, το Τεχνικό Γραφείο, το Τηλεφωνικό Κέντρο, την Τροφοδοσία, το Λογιστήριο και το Ταμείο. Είναι αρμόδιος για την τήρηση της εκκλησιαστικής πειθαρχίας, τη διοργάνωση θρησκευτικών τελετών και λιτανειών, όπως και για την εκπαίδευση και ομαλή λειτουργία των ομογενειακών σχολείων. Επιπλέον εκπροσωπεί τον Πατριάρχη σε διοικητικές και λειτουργικές υποθέσεις, συμμετέχει σε λειτουργίες και τελετές, και υποδέχεται επίσημους προσκεκλημένους του Πατριαρχείου. 

## Βιβλιογραφία
Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί θρησκευτικοί τίτλοι
Αρχιερατικός Επίτροπος

**Αρχιερατικός Επίτροπος ** είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού αξιώματος που ανάγεται στον 12ο αιώνα. 

Κύριο καθήκον του είναι η αναπλήρωση του Μητροπολίτη σε μία ομάδα απομακρυσμένων ενοριών. Σε περιπτώσεις μεγάλων σε έκταση και πληθυσμό Μητροπόλεων ή γενικά λόγω της μορφολογίας του εδάφους(π.χ. σε εξαιρετικά ορεινές περιοχές) όπου μπορεί να υπάρχουν εντός μίας Μητροπόλεως πάρα πολλές Αρχιερατικές Επιτροπείες, τότε ένας εκ των Αρχιερατικών Επιτρόπων (αυτός που ευρίσκεται πλησίον της έδρας του Μητροπολίτη) αναλαμβάνει χρέη Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου. 

Διοικητικά ο τίτλος του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου ευρίσκεται πριν τον τίτλο του Πρωτοσυγκέλλου.

## Βιβλιογραφία
*Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο*.
Οικονόμος

Ο **Οικονόμος** είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού και πολιτικού αξιώματος που ανάγεται στον 4ο αιώνα. Η λέξη σημαίνει τον υπεύθυνο της οικονομικής διαχείρισης μίας Επισκοπής-Μητρόπολης κλπ. Σήμερα αποτελεί απλό τιμητικό τίτλο που αποδίδεται στον έγγαμο κληρικό που κατέχει το δεύτερο βαθμό της Ιεροσύνης. Διακριτικό γνώρισμα του Ιερέα που κατέχει τον συγκεκριμένο τίτλο είναι το Επιγονάτιο.

## Βιβλιογραφία
*Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο*

Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Σύγκελλος

Ο **Σύγκελλος** είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού αξιώματος που ανάγεται στον 8ο αιώνα. Στα Βυζαντινά Χρόνια διακρίνονταν σε *Εσωκατάκειλους* δηλαδή σε αυτούς που διέμεναν εντός των Πατριαρχικών κτιρίων και στους *Εξωκατάκειλους* δηλαδή σε αυτούς που διέμεναν εκτός των Πατριαρχικών κτιρίων. Η συγκεκριμένη διάκριση σήμερα δεν υφίσταται.

Η λέξη σημαίνει τους γραμματείς μίας Επισκοπής η Μητρόπολης που ήταν επιφορτισμένοι με όλη τη γραφική δουλειά. Ο τίτλος δίδεται σε άγαμους κληρικούς που κατέχουν το δεύτερο βαθμό της Ιεροσύνης.

## Βιβλιογραφία
**Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο*

Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Υποδιάκονος

**Υποδιάκονος** είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού αξιώματος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που προηγείται πάντα και υποχρεωτικά της χειροτονίας κάποιου σε Διάκονο.

Στα βυζαντινά χρόνια, όπως και σήμερα, προηγείτο η χειροθεσία του Υποδιακόνου της χειροτονίας σε Διάκονο, ικανό χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο υποψήφιος Διάκονος προετοιμαζόταν για τον ρόλο του Διακόνου. Υπάρχει περίπτωση την χειροθεσία σε Υποδιάκονο να ακολουθήσει την ίδια ημέρα η χειροτονία σε Διάκονο, όχι όμως και η χειροτονία σε Πρεσβύτερο.

## Βιβλιογραφία
* *Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο*.

## Παραπομπές
Διακόνισσα

Ο όρος *διάκονος* σημαίνει κατά βάση «υπηρέτης». Στην ορολογία των χριστιανικών εκκλησιών μπορεί να σημαίνει είτε γενικότερα τον χριστιανό ως υπηρέτη του Θεού είτε ειδικότερα εκκλησιαστικό αξίωμα. 

Ιστορικά ανάγεται στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του Χριστιανισμού. Ως τίτλος και αξίωμα τα τελευταία χρόνια είχε ατονήσει και επανήλθε επί Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστόδουλου και δίδεται σε άγαμες γυναίκες.

## Βιβλιογραφία
* Ευάγγελου Δ. Θεοδώρου, "Οι διακόνισσες στην ιστορία της Εκκλησίας" στο Ιερά Μητρόπολις Δημητριάδος-Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών (Συλλογικό), *Φύλο και θρησκεία η θέση της γυναίκας στην εκκλησία*, εκδ. Ίνδικτος, Αθήνα 2004, σελ. 185-208.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* myriobiblos.gr
Κανονάρχης

**Κανονάρχης** ονομάζεται το εκκλησιαστικό αξίωμα και ο τίτλος που δίδεται σε κατώτερο κληρικό (Ιεροψάλτη) ο οποίος κρατεί το Ισσοκράτημα, δηλαδή δίνει τη μουσική βάση πάνω στην οποία θα ψάλει ο ψάλτης η ο Πρωτοψάλτης. 

## Βιβλιογραφία
**Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο*.
*Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, *Εγχειρίδιον Ιεροψάλτου*, Αθήνα 2000.
Λαμπαδάριος

**Λαμπαδάριος** είναι εκκλησιαστικό και πολιτικό αξίωμα. Λαμπαδάριος ήταν αυτοκρατορικός τίτλος στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και σήμαινε Μέγας Φωτοδότης: αυτός που δίνει το φως τού πολιτισμού στον κόσμο. Στα Βυζαντινά χρόνια ήταν ο υπεύθυνος για το άναμμα των φώτων θα λέγαμε της Εκκλησίας ή μίας Περιοχής. Σταδιακά περιορίστηκε να ονομάζεται ο αριστερός Ψάλτης, πρώτος του Χορού (Χορωδίας) και αντιπροσωπεύει τις γυναίκες κατά την απόδοση των ύμνων. Ο τίτλος του Λαμπαδάριου δίδεται σε άνδρες στους οποίους προηγήθηκε η χειροθεσία τους σε Αναγνώστη. 

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο τίτλος είναι δεύτερος στην ιεραρχία των ψαλτών με πρώτο αυτόν τού Πρωτοψάλτη (δεξιού ψάλτη) και τρίτο τού Δομεστίκου. Άρχοντες Λαμπαδάριοι (αριστεροί ψάλτες) της Μεγάλης τού Χριστού Εκκλησίας από το 1727 ήταν οι εξής:
:Ιωάννης ο Τραπεζούντιος 1727-1748
:Δανιήλ ο από Τυρνάβου 1748-1765
:Πέτρος ο Πελοποννήσιος 1766-1777
:Πέτρος ο Βυζάντιος 1778-1801
:Μανουήλ ο Βυζάντιος 1802-1804
:Γρηγόριος ο Λευίτης 1805-1819
:Κωνσταντίνος ο Βυζάντιος 1819-1822
:Αντώνιος ο Αδριανουπολίτης 1822-1827
:Ιωάννης ο Βυζάντιος 1831-1855
:Στέφανος Μιχαήλ ο Βυζάντιος 1856-1862
:Γεώργιος Ραιδεστηνός ο Β΄ 1863-1871
:Νικόλαος Στογιάννης ο Βυζάντιος 1871-1888
:Αριστείδης Νικολαΐδης 1888-1905
:Ιάκωβος Ναυπλιώτης 1905-1911
:Κωνσταντίνος Κλάββας 1911-1916
:Ευστάθιος Βιγγόπουλος 1917-1938
:Κωνσταντίνος Πρίγγος 1938-1939
:Θρασύβουλος Στανίτσας 1939-1960
:Νικόλαος Δανιηλίδης 1960-1965
:Ελευθέριος Γεωργιάδης 1968-1978
:Βασίλειος Εμμανουηλίδης 1978-1997
:Ιωάννης Χαριατίδης 1997 - 2016
:Στυλιανός Φλοίκος 2016 και εξής.
Αρκετοί από αυτούς προήχθησαν σε Πρωτοψάλτες.

## Βιβλιογραφία
* *Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο*. 
* Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, *Εγχειρίδιον Ιεροψάλτου*,  Αθήνα 2000.
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν ΗΛΙΟΥ,1978, Τόμος ΙΓ, σελίδα 145
* Οικουμενικόν Πατριαρχείον: Άρχοντες Λαμπαδάριοι της Μ.Χ.Ε.
Πρωτοψάλτης

Ο τίτλος **Πρωτοψάλτης** αντιστοιχεί στον πρώτο ιεροψάλτη του δεξιού χορού (χορωδίας του ιερού ναού) και δίδεται σε άνδρες στους οποίους έχει προηγηθεί η χειροθεσία τους σε αναγνώστη. Αντιπροσωπεύει τους άνδρες κατά την απόδοση των ύμνων σε αντίθεση με τον αριστερό χορό, που παλαιά κατείχαν οι γυναίκες. 

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ο Πρωτοψάλτης είναι ο πρώτος στην ιεραρχία των ψαλτών· ακολουθεί ο Λαμπαδάριος του αριστερού χορού και έπεται ο Δομέστικος. Από το 1648 άρχοντες Πρωτοψάλτες της Μεγάλης τού Χριστού Εκκλησίας ήταν οι εξής:
* Μανουήλ Χρυσάφης ο Β΄ 1648-1661
* Γεώργιος Ραιδεστηνός ο Α΄ 1670-1685
* Παναγιώτης Χαλατζόγλους 1727-1748
* Ιωάννης Τραπεζούντιος 1748-1765
* Δανιήλ ο από Τυρνάβου 1766-1789
* Ιάκωβος Πελοποννήσιος 1789-1801
* Πέτρος Βυζάντιος 1802-1804
* Μανουήλ Βυζάντιος 1805-1819
* Γρηγόριος Λευΐτης 1819-1822
* Κωνσταντίνος Βυζάντιος 1822-1855
* Ιωάννης Βυζάντιος 1856-1866
* Σταυράκης Γρηγοριάδης 1866-1871
* Γεώργιος Ραιδεστηνός Β΄ 1871-1875
* Γεώργιος Βιολάκης 1875-1905
* Αριστείδης Νικολαΐδης 1905-1911
* Ιάκωβος Ναυπλιώτης 1911-1939
* Κωνσταντίνος Πρίγγος 1939-1959
* Θρασύβουλος Στανίτσας 1960-1964
* Βασίλειος Νικολαΐδης 1965-1985
* Λεωνίδας Αστέρης 1985-2016
* Παναγιώτης Νεοχωρίτης 2016 μέχρι σήμερα

## Βιβλιογραφία
**Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο* 
*Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, *Εγχειρίδιον Ιεροψάλτου*, Αθήνα. 2000

Κατηγορία:Εκκλησιαστική μουσική
Στέφανος Αργυριάδης

Ο **Στέφανος Αργυριάδης** διετέλεσε Μητροπολίτης Μεσσηνίας το διάστημα 1874-27/10/1878.

Καταγόταν από το Αίγιο, ήταν μοναχός της περίφημης μονής των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιγιαλείας, ενώ είχε διατελέσει και ιεροκήρυκας του νομού Μεσσηνίας. Το 1876 κατηγορήθηκε για σιμωνία και δικάστηκε από ειδικό δικαστήριο μαζί με άλλους τρεις αρχιερείς. Επειδή καταδικάστηκε από το δικαστήριο, παύθηκε από την επισκοπή. Πέθανε στην Αθήνα το 1879.

Κατηγορία:Μητροπολίτες Μεσσηνίας
Πανάρετος Κωνσταντινίδης

Ο **Πανάρετος Κωνσταντινίδης** ήταν Μητροπολίτης της Μεσσηνίας. Γεννήθηκε το 1839.

Καταγόταν από την Αθήνα, σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στη θεολογία σε διάφορα πανεπιστήμια της Γερμανίας. Το 1877 ανακηρύχθηκε υφηγητής της Πατρολογίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και δίδαξε μέχρι το 1882. Κατά την ίδια περίοδο χρημάτισε Β’ Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στις 28 Φεβρουαρίου 1882 εκλέχτηκε από την Ιερά Σύνοδο Μητροπολίτης Μεσσηνίας. Πέθανε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 1897.

Λόγιος ιεράρχης συνέγραψε πλήθος βιβλίων, μεταξύ των οποίων και τον «Κατάλογον Ιστορικόν των πρώτων Επισκόπων και των εφ’ εξής Αρχιεπισκόπων και Μητροπολιτών Αθηνών» (Αθήναι 1879). Εγκαινίασε τον Ιερό Ναό της Αναλήψεως του Κυρίου στην παραλία της Καλαμάτας. Ήταν γνώστης της γερμανικής γλώσσας.

## Πηγές
* 

Παναρετος
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Γκρα (τυφέκιο)

400px|thumb|left|Γκρα M1874

Το **τυφέκιο Γκρα** *(Gras)*, γαλλικού υποδείγματος 1874, αποτέλεσε κύριο όπλο τόσο του γαλλικού όσο και του ελληνικού στρατού στον οποίο παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ενώ χρησιμοποιήθηκε και κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών πολέμων. Στην Ελλάδα λόγω της εκτεταμένης χρήσης του σε διάφορα πολεμικά γεγονότα και στα χέρια διαφόρων ενόπλων ομάδων και σχηματισμών, απέκτησε τη σημασία του παλαιού κλασικού όπλου των απελευθερωτικών αγώνων. 

Το τυφέκιο Γκρα υπήρχε στον ελληνικό στρατό σε τρεις εκδόσεις: το βραχύκαννο του πυροβολικού, τη μεσαίου μεγέθους αραβίδα του ιππικού και το μακρύκαννο τυφέκιο του πεζικού. Στη Γαλλία υπήρχε επιπλέον ειδική έκδοση για τη (γαλλική) χωροφυλακή. Το όπλο λειτουργούσε με κινητό ουραίο και δεχόταν ένα ολομεταλλικό φυσίγγιο διαμετρήματος έντεκα χιλιοστομέτρων.

Λόγω του ότι ήταν ένα όπλο αργό στη χρήση του, σχετικά με μεταγενέστερα όπλα του είδους του, επικράτησε να αποκαλούν παλαιότερα «γκράδες» τα άτομα που δεν αντιλαμβανόταν εύκολα τι τους έλεγαν, καθώς και τους «κακούς» μαθητές.

## Ελληνική Τροποποίηση ξιφολόγχης
Την περίοδο 1932-1939 η Ελλάδα κατασκεύασε τη ξιφολόγχη M1939, ήταν μια τροποποίηση της ξιφολόγχης Γκρα μοντέλο 1874 και χρησιμοποιήθηκε από Έλληνες στρατιώτες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

File:Greek_Modified_Bayonet_M1939.jpg|Δείγματα της ελληνικής ξιφολόγχης M1939.


## Πηγές
*Χρήστος Σαζανίδης, *Τα όπλα των Ελλήνων*, Μαίανδρος, Θεσσαλονίκη, 1995.
**Μαθήματα πυροβολικής διδαχθέντα εν τω στρατιωτικώ σχολείω των Ευελπίδων*, υπό Νικολάου Κ. Ζορμπά ταγματάρχου του πυροβολικού, μέρος Γ΄, φορητά όπλα, σ. 187, εν Αθήναις εκ του τυπογραφείου της Ενώσεως, 1884.
**Όπλα των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913*, Πολεμικό μουσείο, Αθήνα, 1993.

Κατηγορία:Τυφέκια
Ορφέας Αυγουστίδης

Ο **Ορφέας - Ελευθέριος Αυγουστίδης** (Εξάρχεια, 5 Ιουνίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου.

## Βιογραφία
Είναι γιος των ηθοποιών Μαρίας Τζομπανάκη και Ντίνου Αυγουστίδη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε σπουδές κινηματογράφου στην Ακαδημία Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία "Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο" (2005) σε σκηνοθεσία Νίκου Περράκη.

Ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά "*Λούφα και παραλλαγή: η σειρά*" η οποία προβλήθηκε από τη ΝΕΤ τη σεζόν 2006/2007 και στην οποία πρωταγωνίστησε υποδυόμενος τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, καθώς και η συμμετοχή του στην αστυνομική σειρά του Alpha 10η εντολή στο επεισόδιο "Εικονική πραγματικότητα" όπου πρωταγωνίστησε στο πλευρό της Δανάης Σκιάδη.

Τη σεζόν 2007/2008 πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά του Alpha "Πήρα κόκκινα γυαλιά", ενσαρκώνοντας τον νεαρό καθηγητή Δημήτρη, ο οποίος διατηρεί σχέση με την 12 χρόνια μεγαλύτερή του Μαριάννα (Εβελίνα Παπούλια) και έπαιξε στο θέατρο Διάνα για δεύτερη σεζόν την παράσταση "Νύχτα ραδιο-φόνων" μαζί με την Ελένη Ράντου και το Βασίλη Χαραλαμπόπουλο.

Τη σεζόν 2008/2009 κάνει τετραπλή εμφάνιση στον κινηματογράφο: πρωταγωνιστεί με τον Άκη Σακελλαρίου και τη Φαίη Ξυλά στην κωμική ταινία του Γιάννη Ξανθόπουλου "Όλα θα πάνε καλά", και εμφανίζεται ως guest star στον "Ηλία του 16ου" σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα και με πρωταγωνιστή τον Πέτρο Φιλιππίδη, στο "Bank Bang", που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και στο "Πεθαίνω για σένα" της Ελένης Ράντου. Επίσης πρωταγωνιστεί στο θέατρο Διάνα στην παράσταση "Ο βροχοποιός" σε σκηνοθεσία Ελένης Ράντου, ενώ εμφανίστηκε στη νεανική σειρά του Mega Channel "Άγρια παιδιά" και στην κωμική "Επτά θανάσιμες πεθερές". Στην τηλεοπτική σειρά "Το νησί" υποδύθηκε τον Αντώνη Αγγελόπουλο, και στην σειρά Εθνική Ελλάδος του Γιώργου Καπουτζίδη κράτησε τον ρόλο του Αχιλλέα.Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές 10η εντολή, Λούφα και παραλλαγή, *Πήρα κόκκινα γυαλιά,*  Baby Dance, *Άγρια Παιδιά,*  Επτά Θανάσιμες Πεθερές,  Εργαζόμενη Γυναίκα, Το Νησί, Εθνική Ελλάδος, Αγάπα σαν να μην υπάρχει αύριο,  Κόκκινο Νυφικό, Ου Φονεύσεις,  Έτερος Εγώ: Κάθαρσις,  *[[Σασμός (σειρά)|Σασμός]], [[Καρτ Ποστάλ (τηλεοπτική σειρά)|Καρτ Ποστάλ]]. , [[Τα Φαντάσματα|Tα Φαντάσματα]]*

## Προσωπική Ζωή
Το 2021 απέκτησε ένα γιο τον Αχιλλέα-Κωνσταντίνο μαζί με τη σύντροφο του Γεωργία Κρασσά. Τον Ιούνιο του 2022 το ζευγάρι παντρεύτηκε και βάφτισε τον γιο τους, με νονά την Ελένη Ράντου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
• Ορφέας Αυγουστίδης: «Η αριστεία στεγνώνει τους ανθρώπους» Συνέντευξη

* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ομφαλός

[thumb|right|200px|Η [χρυσή τομή. Ο ομφαλός βρίσκεται σε ύψος 62% του συνολικού μήκους του ανθρώπινου σώματος.]]
Ο **ομφαλός** ή **αφαλός** είναι ένα σημάδι στην κοιλιά, που προκαλεί ο ομφάλιος λώρος στο νεογέννητο μωρό όταν επουλώνει μετά την γέννηση.

Όλα τα πλακουντοφόρα θηλαστικά έχουν έναν ομφαλό. Ενώ στους ανθρώπους είναι αρκετά ευδιάκριτος, στα περισσότερα θηλαστικά εμφανίζεται μόνο ως λεπτή άτριχη γραμμή. Στους ανθρώπους, το σημάδι μπορεί να εμφανιστεί ως βαθούλωμα ή ως προεξοχή. Αν και μπορούν να χωριστούν σε αυτές τις δύο κατηγορίες, οι ομφαλοί των ανθρώπων διαφέρουν πάρα πολύ ως προς το μέγεθος, την μορφή, το βάθος ή το μήκος και γενικά την όλη εμφάνισή του.

## Η ανθρώπινη ανατομία
Ο αφαλός είναι ένα σημαντικό σημείο στην κοιλία δεδομένου ότι η θέση του είναι σχετικά ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Το δέρμα γύρω από τον αφαλό συνδέεται με το δέκατο θωρακικό νωτιαίο νεύρο. Η θέση του αφαλού βρίσκεται στο ύψος μεταξύ των σπονδύλων L3 και L4. Αιτία για τον σχηματισμό ενός εξέχοντος ομφαλού είναι πρόσθετο δέρμα που απέμεινε από τον ομφάλιο λώρο.

Ο ομφαλός επίσης χωρίζει οπτικά την επιφάνεια της κοιλιάς στα τεταρτημόρια. Ο ομφαλός βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου που εσωκλείνει τον άνθρωπο στον πίνακα του Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Κατηγορία:Κοιλία
Σπυρίδων Παπούλας

Ο **Σπυρίδων Παπούλας** ήταν Έλληνας πλοιοκτήτης και αγωνιστής του 1821, πατέρας του μετέπειτα Αρχιστράτηγου Αναστασίου Παπούλα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1796 και νεαρότατος ακολούθησε το ναυτικό επάγγελμα, σημειώνοντας εξαιρετική δράση κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821. Ιδιαίτερα, μάλιστα, αναφέρεται και η γενναιότητά που επέδειξε και η πρωτοβουλία του, ως υποπλοίαρχος πολεμικής πασάρας στην πολιορκία του Αιτωλικού.

Μετά την απελευθέρωση, ο Σπυρίδων Παπούλας διετέλεσε στην αρχή πλοίαρχος εμπορικών πλοίων και στη συνέχεια πλοιοκτήτης. Στη πλοιοκτησία του ανήκαν τα μεγαλύτερα τότε εμπορικά πλοία της ελεύθερης Ελλάδας, η "Αθηνά" και ο "Έκτωρ". 
Πέθανε στο Μεσολόγγι, σε πολύ μεγάλη ηλικία.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος, σ.522.

Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821