open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κιμ Χιονγκ-τζικ

Ο **Κιμ Χιονγκ-τζικ** (κορεατικά: 김형직, Χάντσα: 金亨稷, RR: *Gim Hyeong-jik*, MR: *Kim Hyŏng-jik*, 10 Ιουλίου 1894 - 5 Ιουνίου 1926) ήταν Κορεάτης ακτιβιστής της ανεξαρτησίας. Περισσότερο γνωστός, ωστόσο, είναι ως ο πατέρας του ιδρυτή και του πρώτου Ανώτατου Ηγέτη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας, Κιμ Ιλ-σονγκ, παππούς του Κιμ Τζονγκ-ιλ, δεύτερου Ανώτατου Ηγέτη, καθώς και προπάππους του τωρινού Ανώτατου Ηγέτη, Κιμ Τζονγκ-ουν. Πατέρας του Κιμ, ήταν ο Κιμ Μπο-χιον, κι αυτός ακτιβιστής της ανεξαρτησίας. Ενώ η γυναίκα του και μητέρα του Ιλ-σονγκ, ήταν η Κανγκ Παν-σοκ.

Ο Κιμ γεννήθηκε στο μικρό χωρίο Μανγκιονγκντέ κατά την περίοδο της μεγάλη χώρας της Τζοσόν, όπου σήμερα βρίσκεται στη Βόρεια Κορέα. Απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την Πιονγιάνγκ. Ο Κιμ, αργότερα τελείωσε το *Sungshil School*, το οποίο διοικούνταν από Αμερικανούς ιεραποστόλους, και αποφοίτησε λίγο καιρό αργότερα ως δάσκαλος και φαρμακοποιός βοτάνων. Ο Κιμ, πέθανε σε ιδιαίτερα μικρή ηλικία, ήταν μόλις 31 ετών, από πολλά θέματα υγείας που είχε, όπως παραδείγματος χάριν κρυοπάγημα. Εκείνος και η γυναίκα του ήταν πιστοί άνθρωποι και επισκεπτέντουσαν τη χριστιανική εκκλησία, μάλιστα δε για ελάχιστο χρονικό διάστημα διετέλεσε και προτεστάντης ιεαραπόστολος. Μάλιστα, λέγεται ότι ο γιος του Ιλ-σονγκ, έως και τα εφηβικά του χρόνια επισκεπτόνταν κι αυτός την εκκλησία, πριν γίνει αθεϊστής, αργότερα στη ζωή του.

Ο Κιμ Ιλ-σονγκ, μιλούσε συχνά για τον πατέρα του, λέγοντας ότι ήταν είχε μεγάλη επιρροή σε αυτόν. H επίσημη κρατική βιογραφία του αναφέρει πως ήταν ηγετική φιγούρα της αντίστασης κατά της ιαπωνικής κατοχής, καθώς και εξαιρετικά σημαντικός ήταν ο ρόλος του, στην αλλαγή του εθνικιστικού κινήματος να γίνει, τελικά, κομμουνιστικό κίνημα, στην Κορέα.  Ωστόσο, ακαδημαϊκοί και άλλες ανεξάρτητες πηγές θεωρούν απίθανο να ισχύει κάτι τέτοιο, τοποθετώντας λίγο πιο πάνω από τον μέσο πολίτη που είχε κουραστεί με την κατοχή. Ο Ιλ-σονγκ, είχε πει ότι οι απόγονοί του συμμετείχαν στο ηρωικό περιστατικό *General Sherman* εις βάρος των Αμερικανικών, αλλά κι αυτό είναι αμφισβητήσιμο.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κορεάτες επαναστάτες
Κατηγορία:Κορεάτες κομμουνιστές
Κατηγορία:Προτεστάντες
Κατηγορία:Δυναστεία των Κιμ (Βόρεια Κορέα)
Σιζαβέτ

Το **Σιζαβέτ** (αρμενικά: **', έως το [[1946]] γνωστό ως **Κορμπουλάγ**, ενώ, έως το [[1967]], ως **Τασγκασέν*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας

Το **Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας**, επίσης γνωστό ως **Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη** (), είναι ένα θρησκευτικό κτίριο στη Φλωρεντία της Ιταλίας και έχει το καθεστώς μιας μικρής βασιλικής. Το οκταγωνικό βαπτιστήριο βρίσκεται τόσο στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο όσο και στην Πιάτσα Σαν Τζοβάνι, απέναντι από τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας και το Καμπαναριό του Τζότο.

Το Βαπτιστήριο είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια της πόλης, που κατασκευάστηκε μεταξύ 1059 και 1128 σε φλωρεντιανό ρομανικό στυλ. Παρόλο που το στιλ της Φλωρεντίας δεν εξαπλώθηκε σε όλη την Ιταλία όσο ο ρομανικός ρυθμός της Πίζας ή της Λομβαρδίας, η επιρροή του ήταν καθοριστική για την επακόλουθη ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής, καθώς αποτέλεσε τη βάση από την οποία οι Φραντσέσκο Ταλέντι, Λεόν Μπατίστα Αλμπέρτι, Φιλίππο Μπρουνελλέσκι και άλλοι δάσκαλοι αρχιτέκτονες της εποχής τους δημιούργησαν την αναγεννησιακή αρχιτεκτονική. Στην περίπτωση του Ρομανικού ρυθμού της Φλωρεντίας, μπορεί κανείς να μιλήσει για «πρωτο-αναγέννηση» αλλά ταυτόχρονα και για ακραία επιβίωση της ύστερης αρχαίας αρχιτεκτονικής παράδοσης στην Ιταλία, όπως στην περίπτωση της Βασιλικής του Σαν Σαλβατόρ στο Σπολέτο, ο Ναός του Κλιτούμνου και η εκκλησία του Σαντ'Αλεσσάντρο στη Λούκα.

Το Βαπτιστήριο φημίζεται για τις τρεις δίφυλλες καλλιτεχνικά σημαντικές χάλκινες πόρτες με ανάγλυφα γλυπτά. Οι νότιες πόρτες δημιουργήθηκαν από τον Αντρέα Πιζάνο και οι βόρειες και ανατολικές πόρτες από τον Λορέντζο Γκιμπέρτι. Ο Μιχαήλ Άγγελος ονόμασε τις ανατολικές πόρτες τις *πύλες του παραδείσου*.

Ο Ιταλός ποιητής Δάντης Αλιγκέρι και πολλές άλλες αξιοσημείωτες αναγεννησιακές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων μελών της οικογένειας των Μεδίκων, βαφτίστηκαν σε αυτό το βαπτιστήριο.

Το κτίριο περιέχει τον μνημειακό τάφο του Αντιπάπα Ιωάννη ΚΓ΄, έργο του Ντονατέλλο.

## Εικόνες

South Doors of the Florence Baptistry.JPG|Οι νότιες πύλες
Lorenzo ghiberti, porta del paradiso, 1425-52, 00.JPG|Οι ανατολικές πύλες
Lorenzo ghiberti e aiuti, porta nord del battistero di firenze, 01.JPG|Οι βόρειες πύλες
Florenca133b.jpg| Εσωτερικό του οκταγωνικού θόλου με μωσαϊκό


## Παραπομπές


Φλωρεντια
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φλωρεντία
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ιταλία
Γου Α-ιν

Ο **Ουμ Χονγκ-σικ** (κορεατικά: 엄홍식,  Χάντσα: 劉亞仁, RR: *Eom Hong-sik*, MR: *Om Hongsik*, 6 Οκτωβρίου 1986), γνωστότερος περισσότερο με το καλλιτεχνικό του **Γου Α-ιν**, είναι Νοτιοκορεάτης ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, δημιουργικός διευθυντής και γκαλερίστας. Είναι γνωστός για τον πλουραλισμό διαφορετικότητας στους ρόλους του. Γεννήθηκε στο Ντέγκου, το μικρότερο από τρία παιδιά της οικογένειας, και παρακολούθησε μαθήματα Καλών Τεχνών στο σχολείο *Gyeongbuk*, ο οποίος στο πρώτο έτος του εκεί, ανακαλύφθηκε από ένα κινηματογραφικό ατζέντη, και σε μικρή ηλικία πήγε να ζήσει μόνος στη Σεούλ, να ακολουθήσει την κινηματογραφική του καριέρα. Παράτησε το σχολείο και αργότερα τελείωσε το Πανεπιστήμιο Ντανκούκ και το Πανεπιστήμιο Κόνκουκ. Πριν κάνει το ντεμπούτο του στην κινηματογράφο, δοκίμασε να ξεκινήσει καριέρα και στην βιομηχανία της K-Pop.

Το ντεμπούτο του στην τηλεόραση έγινε το 2003, σε μία διαφήμιση. Κι εκεί πρωτοξεκίνησε να χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό του, το οποίο προέρχεται από τη λέξη "ένα" στα γερμανικά. Την ίδια χρονιά  έκανε και το ντεμπούτο του σε τηλεοπτική σειρά, την εφηβική *Sharp*, ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε στην *April Kiss*. Το 2006, έκανε και το ντεμπούτο στον κινηματογράφο με το *Boys of Tomorrow*. Το 2007, συμμετείχε και στο *Skeletons in the Closet*, από όπου έλαβε υποψηφιότητα στα βραβεία Blue Dragon. Από το 2010 άρχισε να λαμβάνει εσωτερική και εξωτερική δημοσιότητα, αρχής γενομένης με το *Punch* (2011). Το 2015, συμμετείχε στην ταινία *[[The Throne (ταινία)|The Throne]]*, η οποία είναι μία από τις επιτυχημένες στη Νότια Κορέα, ενώ υπήρξε και επίσημη συμμετοχή της Νότιας Κορέας για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Καλύτερης Ταινίας. 

Το 2018, συμμετείχε και στο *Burning*, η οποία υπήρξε κι αυτή υποψήφια. Οι *[[The New York Times]]*, τον κατέταξαν για αυτόν τον ρόλο 9ο Καλύτερο Ηθοποιό για το 2018, ο πρώτος Κορεάτης που το καταφέρνει. Η ταινία υπήρξε και υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα. Γενικά, έχει υπάρξει πολυάριθμες φορές υποψήφιος για βραβείο, και με αρκετές νίκες. Από το 2013, ξεκίνησε να έχει κι ένεργό φιλανθρωπικό έργο με δωρεές. Από το 2014, έχει ξεκινήσει ερασιτεχνικά και τη συγγραφή. Του αρέσει ιδιαίτερα η μαγειρική, στην οποία κιόλας έχει επενδύσει. Το 2017, αποκάλυψε ότι είχε όγκο στα κόκαλα και για αυτόν τον λόγο δεν πήγε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, από την οποία πήρε οριστική αναβολή το καλοκαίρι του 2017. 

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Yoo Ah-in Fan Cafe at Daum

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες τηλέπαρουσιαστές
Ρανγκάρντα της Γκαέτα

Η **Ρανγκάρντα** (Rangarda) ήταν αριστοκράτισσα του Δουκάτου της Γκαέτα, τον 12ο αιώνα, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι που κυβερνούσε για πολλά χρόνια το Δουκάτο.

Ήταν κόρη του δούκα του Φοντί, Μαρίνου Γ΄ και της επίσης Ρανγκάρντας. Παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Β΄ της Γκαέτα κόμης του Φοντί και Δούκας της Γκαέτα. Μετά τον θάνατο του Ριχάρδου το 1111 η Ρανγκάρντα προσπάθησε να πάρει τον έλεγχο του δουκάτου, πολέμησε χωρις επιτυχία για αυτό με τον Ριχάρδο Γ΄ της Γκαέτα και τον Ιωνάθαν της Γκαέτα. Αναφέρεται ότι το 1116 ξαναπαντρεύτηκε με τον Αλεσάντρο.

Με τον Ριχάρδο Β΄απέκτησε τους: 
* Ανδρέας, δούκας της Γκαέτα
* Γοδεφρείδος, κόμης του Φοντί

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Αρταμέτ

Το **Αρταμέτ** (αρμενικά: **) είναι αγροτική κοινότητα του *[[Περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]* του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Μαρίνος Γ΄ της Γκαέτα

Ο **Μαρίνος Γ΄** ήταν δεύτερος δούκας του Φοντί, το Φοντί ήταν επικράτεια του Δουκάτου της Γκαέτας, Ήταν μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του Μαρίνου Β΄ τον οποίο κι αντικατέστησε στο Φοντί το 978 όταν αυτός έγινε δούκας της Γκαέτα. Ήταν υποτελείς του πατέρα του Μαρίνου Β΄ κι έπειτα του αδελφού του Ιωάννη Γ΄. 

Παντρεύτηκε με την Ρανγκάρντα κι απέκτησε τους :
* Λέων, κόμης του Φοντί
* Τζιράλντο, κόμης του Φοντί
* Ιωάννης
* Λίτεφριντ
* Ρανγκάρντα, σύζυγος του Ριχάρδου Β΄ της Γκαέτα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί
Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας
Αλασκέρτ

Το **Αλασκέρτ** (αρμενικά: **', έως το [[1935]] γνωστό ως **Καρίμ-Αρχ**, ενώ στη συνέχεια ως **Σοβετακάν''') είναι αγροτική κοινότητα της περιφέρειας Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Αλασκερτ
Επαρχία Ασκεράν

Η **Επαρχία Ασκεράν** (αρμενικά: Ասկերան) ήταν επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Είναι σχεδόν εφαπτόμενη με την Αζερική επαρχία Χοτζαλί. Βρίσκεται στο κέντρο του Αρτσάχ, γύρω από την πρωτεύουσα, το Στεπανακέρτ. Είναι αξιοσημείωτο για τα ερείπια του Τιγκρανακέρτ.

Υπάρχουν 42 κοινότητες στην επαρχία, από τις οποίες η 1 θεωρείται αστική και οι 41 θεωρούνται αγροτικές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Επαρχία Χαντρούτ

Η **Επαρχία Χαντρούτ** (αρμενικά: Հադրութի շրջան) ήταν επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία ήταν de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία είχε περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Είχε σχηματιστεί από την περιοχή Τζαμπραγίλ εκτός του χωριού Τσοτζούκ Μαρτζανλί, από το δυτικό τμήμα της περιοχής Φιζούλι με το κέντρο του και από το νοτιοδυτικό τμήμα της περιοχής Χοτζαβέντ.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020, πραγματοποιήθηκαν έντονες μάχες μέσα και γύρω από την πόλη του Χαντρούτ. Ανεξάρτητες πηγές επιβεβαίωσαν ότι ο στρατός του Αζερμπαϊτζάν ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης Χαντρούτ στις 14 ή στις 15 Οκτωβρίου 2020.

Μετά την εκστρατεία της κοιλάδας Αράς, τη μάχη του Χαντρούτ και τη μάχη της Σούσα, το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας Χαντρούτ καταλήφθηκε από τον στρατό του Αζερμπαϊτζάν στις 9 Νοεμβρίου 2020.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Επαρχία Κασατάγ

Η **Επαρχία Κασατάγ** (αρμενικά: Քաշաթաղի շրջան) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Είναι η μεγαλύτερη επαρχία ανά περιοχή (3.376,60 τ.χλμ). Ο πληθυσμός κατά το 2013 ήταν 9.656 κάτοικοι. Η πρωτεύουσά της είναι το Λατσίν (Μπερτζόρ).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Επαρχία Μαρτακέρτ

Η **Επαρχία Μαρτακέρτ** (αρμενικά: *Մարտակերտ*) ήταν επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία ήταν de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία είχε περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι 
μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Ο πληθυσμός είναι κυρίως αρμενικός. Η Επαρχία Μαρτακέρτ έχει 43 κοινότητες, εκ των οποίων η 1 θεωρείται αστική και οι 42 αγροτικές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ

Το **Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ** (ή **Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Μπεκ** εν συντομία) ήταν μέρος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ, κλάδου του Οίκου του Όλντενμπουργκ. Ιδρυτής του ήταν ο Αύγουστος Φίλιππος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1612-1675) και μέλη του αποτέλεσαν οι άμεσοι άρρενες απόγονοί του. Ο κλάδος Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκλύξμπουργκ, στον οποίο ανήκουν πολλές σημερινές βασιλικές οικογένειες, είναι τμήμα της δυναστείας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Μπεκ.

Τα μέλη της δυναστείας έφεραν τον τίτλο τόσο του δούκα του Σλέσβιχ, όσο και του Χόλσταϊν, ενώ αρχικά δεν είχαν εκτελεστική εξουσία. Πήρε το όνομά της από το Μπεκ, ένα αρχοντικό στο Ούλενμπουργκ, της Επισκοπής του Μίντεν (σημερινό Λούχνε της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας). Ο Αύγουστος Φίλιππος αγόρασε αυτό το αρχοντικό από το Κόμη του Όλντενμπουργκ, κάνοντάς το επίσημη κατοικία του.

Το οικογενειακό δέντρο των Δουκών του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (που κατείχαν τον τίτλο του Δούκα) είναι το εξής:

* Αύγουστος Φίλιππος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1627-75),
**Αύγουστος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1675-89),
*** Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1689-1719),
** Φρειδερίκος Λουδοβίκος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1719-28),
***Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1728-49),
**** Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1749-57),
*** Κάρολος Λουδοβίκος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1757-74), 
*** Πέτρος Αύγουστος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1774-75),
****Πρίγκιπας Κάρολος Αντώνιος Αύγουστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ,
*****Φρειδερίκος Κάρολος Λουδοβίκος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1775-1816),
****** Φρειδερίκος Γουλιέλμος, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1816-25), ιδρυτής του κλάδου Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ (1825).

Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Επαρχία Μαρτουνί

Η **Επαρχία Μαρτουνί** (αρμενικά: Մարտունի) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το έδαφος σχηματίστηκε από το ραγιόν της περιφέρειας Μαρτουνί της σοβιετικής εποχής εντός του πρώην αυτόνομου όμπλαστ του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το ανατολικό τμήμα αυτής της περιφέρειας βρίσκεται υπό τον de facto έλεγχο της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το έδαφος της επαρχίας αναγνωρίζεται διεθνώς ως το de jure τμήμα της ευρύτερης περιοχής Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Αραζάπ

Το **Αραζάπ** (αρμενικά: **', έως το [[1947]] γνωστό ως **Εβτζιλάρ*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Επαρχία Σαχουμιάν

Η **Επαρχία Σαχουμιάν** (αρμενικά: Շահումյան) ήταν επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία ήταν de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία δεν αναγνωριζόταν και το έδαφος της επαρχίας είναι μέρος του Αζερμπαϊτζάν. Το δυτικό τμήμα ελεγχόταν από τον Αμυντικό Στρατό του Αρτσάχ μέχρι το 2020. Το βόρειο τμήμα της επαρχίας, που ήταν αρχικά η Αζερική περιοχή του Σαχουμιάν, βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν από το 1994. Μια λωρίδα γης κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός που βρισκόταν στο νότιο άκρο της περιοχής Γκορανμπόι του Αζερμπαϊτζάν, περιέχει εκείνο το τμήμα της επαρχίας Σαχουμιάν το οποίο διεκδικότανε από το Αρτσάχ. Σχεδόν κανένα από τα ισχυριζόμενα τμήματα του Αρτσάχ δεν βρίσκονταν στο πρώην αυτόνομο όμπλαστ του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ωστόσο, πριν από τον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ο πληθυσμός του ήταν κυρίως αρμενικός. Οι δυνάμεις του Αρτσάχ απέτυχαν να το καταλάβουν κατά τη διάρκεια του πολέμου το 1992.

Η Επαρχία Σαχουμιάν έχει 16 κοινότητες από τις οποίες η 1 θεωρείται αστική και οι 16 αγροτικές.

## Σημερινή κατάσταση
Η ανατολική περιοχή είναι το νότιο κομμάτι της Επαρχίας Γκορανμπόι, ενώ το δυτικό μέρος είναι η Επαρχία Καλμπατζάρ 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Επαρχία Σουσί

Η **Επαρχία Σουσί** (αρμενικά: Շուշի) ήταν επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Η επαρχία έχει 7 κοινότητες από τις οποίες η 1 θεωρείται αστική και οι 6 είναι αγροτικές. Το Σουσί (Σουσά) καταλήφθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020 και το χωριό Καρίν Τακ (Ντασαλτί) καταλήφθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020 από τον στρατό του Αζερμπαϊτζάν μετά τη μάχη της Σουσά το 2020.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Ακναλίτζ

Το **Ακναλίτζ** ή **Ακναλίτς** (αρμενικά: **) είναι αγροτική κοινότητα του *[[Περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]* του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους. Το χωριό βρίσκεται κοντά σε μια λίμνη, από την οποία πήρε και το όνομά του, στα ανατολικά του Μετσαμόρ. Το χωριό επίσης είναι η τοποθεσία του μοναδικού ναού των Γιαζίντι στην Αρμενία. Ο νέος ναός του χωριού, γνωστός ως Κουμπά Μερέ Ντιβανέ, εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2019 και αποτελεί τον μεγαλύτερο ναός των Γιαζίντι σε όλο τον κόσμο. Ο ναός, ύψους 25 μέτρων χρηματοδοτήθηκε από τον Αρμενικής καταγωγής, Γιαζίντι επιχειρηματία Μιρζά Σλογιάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Στίβεν Γιον

Ο **Στίβεν Γιαν** (αγγλικά: *Steven Yeun*, 21 Δεκεμβρίου 1983), γεννημένος ως **Γιαν Σανγκ-γκιοπ** (κορεατικά: 연상엽, RR: *Yeon Sang-yeop*, MR: *Yôn Sangyǒp*), είναι Κορεάτης-Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστός είναι για τη συμμετοχή του στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά *[[The Walking Dead (τηλεοπτική σειρά)|The Walking Dead]]*, στον ρόλο του Γκλεν Ρι, καθώς και για τη συμμετοχή του στη νοτιοκορεατική ταινία *Burning*, στον ρόλο του Μπεν. Ο τελευταίος ρόλος επαινέθηκε ιδιαίτερα από τους κριτικούς, λαμβάνοντας και υποψηφιότητες και βραβεύσεις, όπως από το Βραβείο της Εθνικής Εταιρείας Κριτικών Κινηματογράφου (N*ational Society of Film Critics Award*). Στην καριέρα του έχει υπάρξει δις υποψήφιος στα βραβεία Σάτερν. 

Ο Γιαν, γεννήθηκε στη Σεούλ. Ο πατέρας του ήταν αρχιτέκτονας, που το 1998, μετακόμισε στη Ρεγγίνα του Σασκάτσουαν στον νότιο Καναδά, ενώ αργότερα στο Μίσιγκαν. Ο Γιαν μεγάλωσε σε μία χριστιανική οικογένεια, και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, στο Μίσιγκαν, στην πόλη Τρόι, το 2001. Κάπου εκείνη την περίοδο οι γονείς του άρχισαν να τον αποκαλούν «Στίβεν». Το 2005, αποφοίτησε από το Κολέγιο Καλαμαζού, λαμβάνοντας πτυχίο στην ψυχολογία. Εκεί γνώρισε την αδελφή του κωμικού Τζόρνταν Κλέπερ, και πήγε μαζί του στο Σικάγο, στο The Second City - κωμικός θίασος. Αφού πέρασαν περίπου πέντε χρόνια άρχισε να συμμετέχει και στην τηλεόραση, με την πρώτη του μεγάλη επιτυχία το *The Walking Dead*, το 2010, στην οποία συμμετείχε έως και το 2016, ως μέλος του βασικού καστ. Ωστόσο, το ντεμπούτο του το έκανε λίγο καιρό πριν σε επεισόδιο της 3ης σεζόν του *[[The Big Bang Theory]]*.

Το ντεμπούτο του στις ταινίες έγινε το 2009, στην μικρού μήκους ταινία *The Kari Files*. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 2010, με το *My Name Is Jerry*. Ενώ κατά τη δεκαετία του 2010, έχει συμμετάσχει σε ταινίες όπως το *I Origins* (2014), το *[[Okja]]* (2017), και *Sorry to Bother You* (2018).Επίσης, κατά την δεκαετία του 2020, έπαιξε σε ταινίες όπως το *[[Minari]]* (2020). Αξιοσημείωτα βέβαια είναι και τα έργα του ως ηθοποιός φωνής, όπως οι συμμετοχές του στο *[[American Dad!]]* και το *[[Ο Θρύλος της Κόρρα]]*. καθώς και στο βιντεοπαιχνίδι *Crysis*. Ο Γιαν επίσης έχει ένα ρεστοράν στο Λος Άντζελες, με τον αδελφό του, όπου ειδικεύονται σε κορεατική και μεσογειακή κουζίνα. Ο Γιαν παντρεύτηκε την φωτογράφο Τζοάνα Πακ στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Είναι παντρεμένος κι έχει δύο παιδιά, ενώ, μεγαλώνοντας στο Μίσιγκαν, είναι μεγάλος υποστηρικτής των Detroit Pistons και των Detroit Red Wings. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Β΄ κατηγορία ΠΟΕΛ

Η **Β΄ Κατηγορία ΠΟΕΛ** είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την ΠΟΕΛ (ΠΟΕΛ) από το 1989. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΠΟΕΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζονται οι ομάδες που θα προβιβαστούν στην Α΄ κατηγορία ΠΟΕΛ. Η Β΄ κατηγορία ΠΟΕΛ βρίσκεται στο 6ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΕΛ Λακατάμιας με 5 κατακτήσεις.

## Δομή
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 15 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάζεται στην Α΄ κατηγορία ΠΟΕΛ.

## Ομάδες
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2025-26 είναι:

*ΑΕΚ Καλού Χωριού Ορεινής
*Άγιος Γεώργιος Ποτάμι 
*Αναγέννηση Παλουριώτισσας
*Αναγέννηση Τσερίου
*Ανατολή Λατσιών
*ΑΟΛ – Ομόνοια Λακατάμιας
*ΑΠΕΑ Αλάμπρας
*ΑΠΟΦ Φαρμακά
*ΕΑΣ Αγίου Δομετίου
*ΕΔΟΝ Ακακίου
*Ελπίδα Γουρρίου
*ΚΝ Μαλούντας
*Ομόνοια Βορείου Πόλου
*ΠΑΟΚ Κλήρου
*Ταμασός Πέρα Ορεινής

## Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.

Τις περιόδους 2013-14 και 2014-15 το πρωτάθλημα διεξήχθη σε ένα όμιλο.

Απο την περίοδο 2015-16 επέστρεψε στη μορφή των 2 ομίλων. Την περίοδο 2020-21 το πρωτάθλημα διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του κωρονοιού.

Από την περιόδο 2021-22 το πρωτάθλημα διεξάγεται ξανά σε ένα όμιλο.

## Πρωτάθλημα πρωταθλητριών
Από το 2007 μέχρι και το 2013 οι πρωταθλήτριες ομάδες των 2 ομίλων έδιναν αγώνα μεταξύ τους για ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας Β'κατηγορίας. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες πρωταθλητριών ομάδες Β κατηγορίας κάθε περιόδου.

## Κατακτήσεις ανά ομάδα

## Δείτε επίσης
* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
* Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ

## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* poelfootball.wixsite.com/poelfootball


Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Κοινός Χώρος Ασφάλειας

Ο **Κοινός Χώρος Ασφάλειας** (ΚΧΑ) (κορεατικά: 공동경비구역, Χάντσα: 共同警備區域, RR: *Gongdong Gyeongbi Guyeok*, MR: *Kongdong Kyŏngbi Kuyŏk*,  διεθνής ονομασία ***Joint Security Area***), γνωστός επίσης και ως το **Χωριό της Ανακωχής** ή Πανμουτζόν) είναι ο μοναδικός τρόπος — και μέρος — εισόδου της Αποστρατιωτικοποιημένης Ζώνης της Κορέας (ΑΖΚ) από τη Νότια Κορέα στη Βόρεια Κορέα και το αντίστροφο, όπου ο στρατός τους στέκεται εκεί, πρόσωπο με πρόσωπο. Ο Κοινός Χώρος Ασφαλείας, ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ιδιαίτερα από το 1991, όπου οι δύο χώρες άρχισαν τις διπλωματικές σχέσεις, καθώς και τις στρατιωτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ τους και των Ηνωμένων Εθνών. Ο χώρος αυτός βρίσκεται 800 μέτρα από το χωριό Πανμουτζόν, δυτικά της ΑΖΚ. Ο χώρος βρίσκεται υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών.

Το 1953, μετά την υπογραφή της Συνθήκης Παύσης Πυρών, η οποία σταμάτησε τον Πόλεμο της Κορέας, δημιουργήθηκε από τη Βόρεια Κορέα, την Κίνα και τα Ηνωμένα Έθνη η Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας, και στα δυτικά του ο χώρος αυτός, ο οποίος φυλάσσεται και από τους δύο στις εξωτερικές του πλευρές, αν και εντός αυτού είναι ουδέτερη ζώνη. Η περιοχή εκεί έχει και σημαντικά κτίρια, από την πλευρά της Βόρειας Κορέας τα Phanmun Pavilion και Ενοποίησης Pavilion, ενώ από τη πλευρά της Νότιας το Σπίτι της Ελευθερίας και το Σπίτι της Ειρήνης. Σημαντικό κτίσμα στην περιοχή είναι η Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή, που χρησιμοποιούνταν για ανταλλαγή κρατουμένων κυρίως. 

Ο Κοινός Χώρος Ασφάλειας, έχει κι από τις δύο πλευρές, αρκετά γεγονότα και περιστατικά, ήδη από το 1953, που χτίστηκε. Το πρώτο σημαντικό περιστατικό ήταν ο επαναπατρισμός κρατουμένων του πολέμου, μετά τη Συνθήκη Παύσης Πυρών του Πολέμου, όπου διεξήχθη στην προαναφερθείσα γέφυρα. Το 2018, τόσο οι Βόρειοι όσο και οι Νότιοι αξιωματικοί συμφώνησαν να αδειάσουν τον χώρο από σύμβολα και όπλα. Αυτή η ενέργεια ολοκληρώθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 2018, και πλέον ο ΚΧΑ, διαθέτει περίπου 35 άοπλους φρουρούς. Επίσης, συμφωνήθηκε κι από τους δύο, ο χώρος να χρησιμοποιείται για τουριστικούς σκοπούς, ως αξιοθέατο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* interactive virtual tour of the JSA from the North Korean side
*  by sirgerald12th
* 

Κατηγορία:Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας
Κατηγορία:Επακόλουθα Πολέμου της Κορέας
Ελισάβετ Κάβεντις του Ντέβονσαϊρ

Η **Ελισάβετ Κάβεντις του Ντέβονσαϊρ** (*Elizabeth Cavendish of Devonshire*, Ελισάβετ Χριστιάνα Χέρβεϊ *Elizabeth Christiana Hervey*, 13 Μαΐου 1758 - 30 Μαρτίου 1824) ήταν Βρετανίδα ευγενής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1758 στο Χόρινγκερ, και ήταν κόρη του Φρειδερίκου Χέρβεϊ, 4ου Κόμη του Μπρίστολ και της Ελισάβετ Ντέιβερς.

Το 1776 παντρεύτηκε τον Ιωάννη θωμά Φόστερ και χώρισαν το 1781. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*τον *Φρειδερίκο* Θωμά (1777-1853), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*την Ελισάβετ (1778-1778), πέθανε σε ηλικία 8 ημερών.
*τον *Αύγουστο* Ιωάννη (1780-1848), παντρεύτηκε την Αλμπίνα Τζέιν Χόμπαρτ. Απέκτησαν 3 παιδιά.

Το 1809 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Κάβεντις, 5ο Δούκα του Ντέβονσαϊρ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά (πριν από το γάμο τους):
*την *Καρολίνα* Ροζαλία Αδελαΐδα (1785-1830), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Λαμπ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τον *Αύγουστο* Γουλιέλμο Ιάκωβο (1788-1877), παντρεύτηκε την Ελισάβετ Φραγκίσκη Τάουσεντ. Απέκτησαν 3 παιδιά.

Πέθανε στις 30 Μαρτίου 1824 στη Ρώμη σε ηλικία 65 ετών.

## Τίτλοι
*13 Μαΐου 1759 – 1776: Δεσποινίς Ελισάβετ Χριστιάνα Χέρβεϊ
*1776 – 23 Δεκεμβρίου 1779: Κα. Ιωάννη Φόστερ
*23 Δεκεμβρίου 1779 – 1809: Κα. Ελισάβετ Φόστερ
*1809 – 29 Ιουλίου 1811: *Η Εξοχοτητά Της* Η Δούκισσα του Ντέβονσαϊρ
*29 Ιουλίου 1811 – 30 Μαρτίου 1824: *Η Εξοχοτητά Της* Η Χήρα Δούκισσα του Ντέβονσαϊρ

## Τέχνες
Η Ελισάβετ ενσαρκώθηκε από την Βρετανίδα ηθοποιό Χέιλι Άτγουελ στην ταινία του 2008 *Η Δούκισσα*.

## Παραπομπές
* Vere Foster (editor), *The Two Duchesses.., Family Correspondence relating to..*, Blackie & Son, London, Glasgow & Dublin, 1898.
* Brian Masters, *Georgiana Duchess of Devonshire*, Hamish Hamilton, 1981, (pages 298–299, re. Wintour).
* Amanda Foreman, *Georgiana, Duchess of Devonshire* (1998).
* Caroline Chapman & Jane Dormer, *Elizabeth and Georgiana*, John Wiley & Sons Inc., 2002.


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες
Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή

Η αποκαλούμενη **Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή** (κορεατικά: 돌아올 수 없는 다리, RR: *Doraol su eomneun dari*, MR: *Toraol su ŏmnŭn tari*) βρίσκεται στον Κοινό Χώρο Ασφάλειας και διασχίζει την Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη της Κορέας, χωρίζοντας τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα.

## Περιστατικά
Ο αρχικός της λόγος λειτουργίας ήταν για την ανταλλαγή κρατουμένων του Πολέμου της Κορέας, αρχής γενομένης από το τέλος του, το 1953. Το όνομα της γέφυρας προήλθε, ουσιαστικά, από τη μοίρα των κρατουμένων, οι οποίοι είτε θα έμεναν εκεί που θα ήταν αιχμάλωτοι είτε διέσχιζαν τη γέφυρα χωρίς να υπάρχει περίπτωση επιστροφής. 

Το τελευταίο περιστατικό ανταλλαγής αιχμαλώτων που διεξήχθη στη γέφυρα έγινε το 1968, όταν η Βόρεια Κορέα, ελευθέρωσε το πλήρωμα του αμερικανικού πλοίου *[[USS Pueblo (AGER-2)|USS Pueblo]]*, το οποίο διατάχθηκε να περάσει τα σύνορα από αυτή τη γέφυρα. Η Βόρεια Κορέα, χρησιμοποιούσε ενεργά τη γέφυρα, μέχρι και το περιστατικό του 1976, όπου πέθαναν δύο αμερικανοί στρατιώτες, μετά κατόπιν εντολής των Ηνωμένων Εθνών το καθεστώς άλλαξε εκεί. Έτσι, οι βορειοκορεάτες, απομακρύνθηκαν και έφτιαξαν μια δεύτερη γέφυρα μέσα σε 72 ώρες, η οποία πήρε το όνομά της από αυτόν τον χρόνο. Κι έτσι, σταμάτησε οριστικά η χρησιμοποίηση της γέφυρας. Ωστόσο, υπάρχουν στρατιώτες κι από τις δύο πλευρές, στην άκρη της γέφυρας στα αντίστοιχα σύνορα της κάθε χώρας. 

Έχουν ειπωθεί περιστατικά, ότι αρκετοί στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών, έχουν πάει να παρθούν αιχμάλωτοι από την πλευρά της Βόρειας Κορέας. Το προσωπικό, λοιπόν, που εργάζεται εκεί, συχνά αποκαλεί το μέρος εκεί ως τη «Μοναχικότερη Σκοπιά στον Κόσμο». Περί το 2003, θεωρήθηκε ότι χρήζει επισκευής. Σύμφωνα με το CNN, η αμερικανική κυβέρνηση έχει προτείνει να την επισκευάσει ή, ακόμα, και να την αντικαταστήσει, αίτημα, που έχει απορριφθεί από τη Βόρεια Κορέα. 

Στη γέφυρα, επίσης, επιτρέπεται σε Αμερικανούς στρατιώτες, που έχουν στρατοπεδεύσει στο Bonifas ή στo καμπ της Καμπάνας της Ελευθερίας, να κάνουν τελετές - όπως προαγωγή - στη μέση της γέφυρας. 

## Δείτε επίσης
* Διχοτόμηση της Κορέας
* Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Pictures
* lifeinkorea.com (3&nbsp;pictures)
*Michael J Downey's song and video "Bridge of No Return" (2006) https://www.youtube.com/watch?v=kQONqYXkk6k&feature=c4-overview-vl&list=PLA6F9E5CEC0D30DC1

Κατηγορία:Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας
Κατηγορία:Διεθνείς γέφυρες
Μαγισιάν (Αρμαβίρ)

Το **Μαγισιάν** (αρμενικά: **', παλαιότερα γνωστό ως **Τζντανόβ*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Mnet

Το **Mnet** (αρκτικόλεξο του **M**usic **Net**work) είναι μουσικό κανάλι συνδρομητικής τηλεόρασης της Νότιας Κορέας που ανήκει στην CJ E&M, τμήμα της CJ ENM, μέρος του CJ Group.

Το CJ E&M Center Studio που βρίσκεται στο Sangam-dong, Mapo-gu, Σεούλ είναι το κέντρο μετάδοσης και ηχογράφησης πολλών προγραμμάτων Mnet με κοινό στούντιο, δηλαδή τη ζωντανή εβδομαδιαία μουσική εκπομπή M Countdown. Είναι επίσης ο χώρος για ζωντανές εμφανίσεις σε επιδείξεις επιβίωσης όπως Superstar K, Show Me The Money, Unpretty Rapstar, σειρά Produce 101, Queendom και Road to Kingdom. Άλλες εκπομπές γυρίστηκαν στο CJ E&M Studio στο Ίλσαν.

Κατηγορία:Μουσικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικοι τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1993
Μαρία του Εξουντέν

Η **Μαρία του Εξουντέν** (Γαλλική γλώσσα: *Marie I de Lusignan*, 1223 - Πουατού, 1 Οκτωβρίου 1260 ήταν μοναδικό παιδί και διάδοχος του Ραούλ Β΄ των Λουζινιάν και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας του Ντρε. Έγινε κυρία του Λουζινιάν, κόμισσα του Ε και του Γκιν (1250). Παντρεύτηκε (1250) τον Αλφόνσο του Μπριέν που έγινε κόμης του Ε, μαζί του απέκτησε:

*Ιωάννης Β΄ των Μπριέν
*Λευκή

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy. The Boydell Press.

Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Κατηγορία:Κόμητες του Ε
Στέλιος Τατασόπουλος

Ο **Στέλιος Τατασόπουλος** (Κωνσταντινούπολη 1908 - Αθήνα 13 Ιουλίου 2000) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου. Από τις πιο σημαντικές ταινίες του θεωρούνται η *[[Κοινωνική σαπίλα]]* (1932) και η Μαύρη γη (1952), η οποία πήρε το Α' Βραβείο των Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και την πρώτη τιμητική διάκριση του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1973, ενώ τιμήθηκε και σε Διεθνές Φεστιβάλ της Σοβιετικής Ένωσης.

## Πρώτα χρόνια
Ο Τατασόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του, μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια με τέσσερα ακόμη αδέλφια. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή όλη η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ο ίδιος ξεκίνησε τις σπουδές του στο θέατρο με δασκάλους τους Δημήτρη Ροντήρη, Αιμίλιο Βεάκη και Δημήτρη Γιαννίδη και κινηματογράφο στη σχολή των αδελφών Γιαζιάδη. Το 1929 έφυγε για το Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του στον κινηματογράφο.

## Καριέρα
Το 1931 επέστρεψε στην Ελλάδα και έγραψε και σκηνοθέτησε την νεορεαλιστική βουβή ταινία *[[Κοινωνική σαπίλα]]* με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τους Δανάη Γρίζου, Κίμωνα Σπαθόπουλο και Τζόλυ Γαρμπή, η οποία θεωρείται σύμφωνα με την ιστορικό του ελληνικού κινηματογράφου Αγλαΐα Μητροπούλου ότι είναι το πρώτο δείγμα κοινωνικής κριτικής στον ελληνικό κινηματογράφο. Ορισμένα από τα θέματα που θίγονται στην ταινία είναι η ανεργία, τα ναρκωτικά, η κοινωνική διαφθορά και οι διώξεις κατά των συνδικαλιστών. **

Το 1933 ξαναγύρισε στο Παρίσι για να συνεχίσει πάλι τις σπουδές του όπου πήρε το δίπλωμά του το 1937 ενώ παραλλήλα εργαζόταν σαν τεχνικός και βοηθός σκηνοθέτη. Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 αναγκάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, ίδρυσε το «Σωματείο Καλλιτεχνών Κινηματογράφου» μαζί με τους Γιώργο Φούντα και Μιχάλη Νικολινάκο.

Το 1952 ο Τατασόπουλος γύρισε τη δεύτερη κοινωνική ταινία του *Μαύρη γη* σε σενάριο του συγγραφέα Νίκου Σφυρόερα και πρωταγωνιστές τον Γιώργο Φούντα, τη Φρόσω Κοκόλα, και τον Κώστα Δούκα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να σκηνοθετεί και κωμικές ταινίες, όπως είναι η *[[Ο Μήτρος και ο Μητρούσης στην Αθήνα]]* και *[[Τα ντερβισόπαιδα]]* με πρωταγωνιστές τους Θανάση Βέγγο και Φραγκίσκο Μανέλλη. Συνολικά ο Τατασόπουλος σκηνοθέτησε 27 ταινίες με την τελευταία του να είναι το 1972 με τίτλο *Πώς καταντήσαμε Σωτήρη* και με πρωταγωνιστές τους Νίκο Σταυρίδη, Νίκο Τσούκα, Νίτσα Μαρούδα και Μαρίκα Κρεββατά.

## Φιλμογραφία

## Βιβλιογραφία
* 
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Λέων Γ΄ της Γκαέτα

Ο **Λέων Γ΄** ήταν τρίτος δούκας του Φοντί, τότε το Φοντί ήταν επικράτεια του Δουκάτου της Γκαέτας, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του δούκα Μαρίνου Β΄ της Γκαέτα  και της Ουρανίας της Νάπολης, κι αντικατέστησε στο Φοντί τον αδελφό του Μαρίνο Γ΄ της Γκαέτα. Η θητεία του αναφέρεται γύρω στα 1049 όταν από ένα έγγραφο είχε μία διαφορά με τον, συγγενή του, κόμη Εντερράλντο Β΄ του Τραέττο που επιλύθηκε. Άγνωστο εάν παντρεύτηκε ή αν απέκτησε απογόνους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί
Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας
Τζάκομο Πελλεγκρίνι

Ο **Τζάκομο Πελλεγκρίνι** (Giacomo Pellegrini) ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιερέας που υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί (1520–1537)

Την 1η Οκτωβρίου 1520 διορίστηκε επί Πάπα Λέων Ι΄ ως επίσκοπος Φοντί αντικαθιστώντας τον επίσκοπο Νίκολα Πελλεγκρίνι, υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί μέχρι την παραίτησή του το 1537 όπου και τον αντικατέστησε ο Τζιοβάνι Άντζελο Πελλεγκρίνι.

Το 1532 ο Πελλεγκρίνι ανέλαβε συνκυβερνήτης, ουσιαστικά ήταν ο κυβερνήτης, της κομητείας Φοντί και του ομώνυμου κάστρου. Ο Πελλεγκρίνι ανέλαβε σαν συνκυβερνήτης , σαν επίσκοπος της πόλης, λόγω του ότι ο, νέος, κόμης Βεσπασιανός Β΄ Κολόννα ήταν σε παιδική ηλικία. Επίσης ήταν παρών όταν συνέταξε την διαθήκη του ο προηγούμενος κόμης Βεσπασιανός Α΄ Κολόννα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι Φοντί
Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

Ακολουθεί ένας κατάλογος των συνθηκών και συμφωνιών που υπογράφτηκαν κατά την ιστορία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Ο ορισμός της συνθήκης είναι η συμφωνία της Ρωμανίας με κάποια ξένη δύναμη, περιλαμβανομένων συμφωνιών ειρήνης, εμπορικών συμφωνιών και συνεννοήσεων μεταξύ των δύο δυνάμεων. Για εξωτερικές συγκρούσεις βλέπε Κατάλογος βυζαντινών πολέμων.

## Δυναστείες Κωνσταντίνου Α΄-Θεοδοσίου Α΄-Ιουστινιανού Α΄
* Ειρήνη της Ακιλισηνής π.387, Συμφωνία ειρήνης με την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, που διαιρούσε τη Μεγάλη Αρμενία στη μέση.
* Αιώνια Ειρήνη 532, με την Περσία των Σασσανιδών.
* Συνθήκη της Δάρας 562 με την Περσία των Σασσανιδών.

## Δυναστείες Ηρακλείου-Εικονομάχων-Μακεδόνων
* Βυζαντινο-Βουλγαρική συνθήκη του 716 Τερματίζει επίσημα τη Μάχη της Αγχιάλου (708) και ορίζει τα όρια μεταξύ της Ρωμανίας και των Βουλγάρων.
* Ειρήνη του Νικηφόρου Α΄ 803. Συνθήκη ειρήνης του Νικηφόρου Α΄ με τον Καρλομάγνο βασιλιά των Φράγκων.
* Βυζαντινο-Βουλγαρική συνθήκη του 815 με τους Βουλγάρους.
* Α΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη του 907.
* Β΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη του 911.
* Γ΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη του 945.
* Συνθήκη του Σαφάρ 970.
* Α΄ Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1022.
* Β΄ Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1031.

## Δυναστείες Κομνηνών-Αγγέλων-Παλαιολόγων
* Α΄ Βυζαντινο-Βενετική συνθήκη του 1082
* Συνθήκη της Δεαβόλεως 1108 με τον Βοημούνδο Α΄ Ωτβίλ πρίγκιπα της Αντιόχειας.
* Α΄ Συνθήκη του Νυμφαίου του 1214.
* Νικαιο-Βενετική συνθήκη του 1219.
* Νικαιο-Λατινική εκεχειρία 1260.
* Β΄ Συνθήκη του Νυμφαίου του 1261.
* Β΄ Βυζαντινοβενετική συνθήκη του 1268.
* Συνθήκη του Ορβιέτο 1281.
* Βυζαντινο-Τραπεζουντιακή συνθήκη του 1282.
* Συνθήκη του Χερνόμεν 1327.
* Συνθήκη της Καλλίπολης 1403. Συνθήκη που απαλλάσσει τη Ρωμανία από υποτέλεια προς τους Οθωμανούς και εκτεταμένες εδαφικές προσθήκες.

## Πηγές
* Bartusis, Mark C. (1997). The Late Byzantine Army: Arms and Society 1204–1453. University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1620-2.
* Cavallo, Guglielmo (1997). The Byzantines. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-09792-3.
* Laiou, Angeliki (2009). "Political-historical survey - D. 1204-1453". In Jeffreys, Elizabeth; Haldon, John; Cormack, Robin (eds.). The Oxford Handbook of Byzantine Studies. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-925246-6.
* Nicol, Donald MacGillivray (1993). The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-43991-6.
* Nicol, Donald MacGillivray (1996). The Reluctant Emperor: A Biography of John Cantacuzene, Byzantine Emperor and Monk, C. 1295–1383. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52201-4.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βυζαντινών πολέμων
Ειρήνη της Ακιλισηνής

Η **Ειρήνη της Ακιλισηνής** ήταν μία συνθήκη μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, που έγινε κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 384 και 390 (συνήθως τοποθετείται το 387), με την οποία διαιρείτο η Μεγάλη Αρμενία μεταξύ των δύο Αυτοκρατοριών.

Η Περσία έλαβε το μεγαλύτερο μερίδιο. Επίσης με τη συνθήκη η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αποδεχόταν την απώλεια του Κάρτλι-Ιβηρίας στην Περσία. Από τότε η Περσική επιρροή μεγάλωνε πάλι στην ανατολική Γεωργία και ο Ζωροαστρισμός εμφανίζεται να έχει γίνει κάτι σαν η δεύτερη εγκατεστημένη θρησκεία μαζί με τον Χριστιανισμό.

## Δείτε επίσης
* Ρωμαϊκή Αρμενία
* Περσαρμενία
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

## Πηγές
* Making of the Georgian Nation The Making of the Georgian Nation

Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ρωσοβυζαντινή Συνθήκη (907)

Η **Α΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη**, σύμφωνα με το Πρώτο Χρονικό, συνομολογήθηκε το 907, ως αποτέλεσμα της επιδρομής του Όλεγκ εναντίον της Κωνσταντινούπολης (βλέπε Ρωσο-Βυζαντινός Πόλεμος του 907 για λεπτομέρειες). Οι μελετητές γενικά θεωρούν το έγγραφο που υπογράφτηκε, ως προκαταρτικό για τη Β΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη του 911. 

Το κείμενο της συνθήκης, όπως διασώθηκε μέσα στο χρονικό του Κιέβου, ξεκινά με έναν κατάλογο από  υπογράφοντες εκ μέρους των Ρως: Κάρλυ, Φάρλαφ, Βερεμούντ, Ρούλαβ, Στέμιρ. Ο ιστορικός Αλεκσέι Σακμάτοφ σχολιάζει ότι ο κατάλογος των πόλεων είναι αυθαίρετος και πως μερικές από αυτές μάλλον παρεμβλήθηκαν από μετέπειτα αντιγραφείς.

Πιο σίγουρα, η συνθήκη ρυθμίζει το καθεστώς της αποικίας των Βαράγκων εμπόρων στην Κωνσταντινούπολη. Το κείμενο μαρτυρεί πως εγκαταστάθηκαν στη συνοικία του Αγ. Μάμα. Οι Βάραγγοι έπρεπε να εισέρχονται στην Κωνσταντινούπολη από μία συγκεκριμένη πύλη, χωρίς όπλα, συνοδευόμενοι από έναν αυτοκρατορικό φρουρό, όχι πιο πολύ από 50 άτομα τη φορά. Με την άφιξή τους εγγραφόταν από τις αυτοκρατορικές αρχές, με σκοπό να εφοδιαστούν με φαγητό και μηνιαία τροφοδοσία για μισό έτος το πολύ.

Στις καταληκτικές γραμμές της συνθήκης, αναφέρεται ότι οι Ρωμαίοι ασπάστηκαν έναν σταυρό, ενώ οι Βάραγγοι ορκίστηκαν στα όπλα τους επικαλούμενοι αυτό που το Πρώτο Χρονικό καλεί Περούν και Βέλες.

## Δείτε επίσης
* Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

## Πηγές
* Fyodor Uspensky. The History of the Byzantine Empire, vol. 2. Moscow: Mysl, 1997.
* Lind, John H (2004). "Varangians in Europe's Eastern and Northern Periphery". ennen & nyt (4). ISSN 1458-1396. Retrieved 2009-03-13.

Κατηγορία:Συνθήκες του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης της Ρωσίας
Βυζαντινο-Τραπεζουντιακή συνθήκη του 1282

Η **Συνθήκη του 1282** ήταν μία συμφωνία μεταξύ της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υπογράφτηκε από τον Ιωάννη Β΄ της Τραπεζούντας και τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο.

 

Έπειτα από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) από τους Λατίνους σταυροφόρους η επίσημη κυβέρνηση μετέβη στη Νίκαια. Ιδρύθηκαν, στο δυτικό άκρο της Ρωμανίας, η ηγεμονία της Ηπείρου και στο ανατολικό η ηγεμονία της Τραπεζούντας. Η τελευταία έγινε ως εξής: λίγες εβδομάδες πριν την Άλωση, ο Αλέξιος Κομνηνός διοικούσε μία Γεωργιανή αποστολή στη Χαλδία, όταν ισχυρίστηκε ότι ήταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας σε αντίθεση με τον Αλέξιο Ε΄ Δούκα και εγκαταστάθηκε στην Τραπεζούντα.

Το 1261 ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (βασ. 1259-1282) Αυτοκράτορας στη Νίκαια, ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη. Η ανακατάληψη της Αυτοκρατορικής πόλης αποκατέστησε την εξουσία του επί των Ρωμαίων. Ωστόσο ο Μανουήλ Α΄ της Τραπεζούντας (βασ. 1238-1263) δεν παραδέχθηκε το γεγονός, αλλά συνέχισε να διατηρεί τον ισχυρισμό για την αυτοκρατορική υπεροχή ως το τέλος του. Η μάχη του τίτλου συνεχίστηκε κατά τις βασιλείες των τριών επομένων ηγεμόνων της Τραπεζούντας, ώσπου ο Ιωάννης Β΄ της Τραπεζούντας (βασ. 1280-85, 85-97) τελικά συμφώνησε το 1282 μία συνθήκη με τον Μιχαήλ Η΄ στην Κωνσταντινούπολη, με τους ακόλουθους όρους:

* ο Ιωάννης Β΄ της Τραπεζούντας έπρεπε να εγκαταλείψει τον αυτοκρατορικό του τίτλο και να αποδεχθεί τον μικρότερο τίτλο του δεσπότη της Τραπεζούντας, περιλαμβανομένης της απόρριψης των συνοδευτικών διακριτικών (π.χ. να μη φορά ερυθρά πέδιλα, που παραδοσιακά έφερε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας, αλλά μέλανα)
* τον γάμο της Ευδοκίας Παλαιολογίνας με τον Ιωάννη Β΄ της Τραπεζούντας.

## Πηγές
* Immerzeel, Mat (2009). [Rezension von:] Eastmond, Antony: Art and identity in thirteenth-century Byzantium : Hagia Sophia and the empire of Trebizond. - Aldershot : Ashgate, 2004. OCLC 888923343.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Φρούριο Ναχάλ

Το **Φρούριο Ναχάλ** (αραβικά: قَلْعَة نَخَل, *Qalʿat Nakhal*) είναι ένα μεγάλο οχύρωμα στην Περιοχή Αλ Μπατίνα του Ομάν. Πήρε το όνομά του από την *[[Βιλαέτι]]* του Νακάλ. Στο φρούριο στεγάζεται ένα μουσείο, το οποίο διαχειρίζεται το Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο διαθέτει εκθέματα ιστορικών όπλων και το φρούριο φιλοξενεί επίσης μια εβδομαδιαία αγορά αιγών.

## Ιστορία
Το φρούριο, επίσης γνωστό ως Χασν Αλ Χιμ, πήρε το όνομά του από το Νακάλ που υπάρχει πάνω από το παλιό χωριό Ναχλ. Έχει μια ιστορία που χρονολογείται από την προ-ισλαμική περίοδο όταν αρχικά χτίστηκε από τους Σασσανίδες ως προπύργιο ενάντια στις εισβολές από αραβικές φυλές. Οι ιμάμηδες της Ουάντι Μπάνι Χάρους και οι Γιαρούβιδες κατοικούσαν εδώ στο παρελθόν. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, υπέστη πολλές ανακαινίσεις και βελτιώσεις. Ανακατασκευάστηκε από Ομανούς αρχιτέκτονες τον 17ο αιώνα. Αρχικά χτισμένο ως προστατευτικό μέτρο για μια περιοχή όασης και κοντινές εμπορικές οδούς, διέρχεται από την περιφερειακή πρωτεύουσα της Νιζουά. Η πύλη και οι πύργοι που φαίνονται τώρα ήταν επεκτάσεις που χτίστηκαν το 1834 και αποδόθηκαν στον ιμάμη Σαίντ μπιν Σουλτάν. Το 1990, ανακαινίστηκε πλήρως.

Τον Νοέμβριο του 2003, ο Πρίγκιπας Κάρολος επισκέφθηκε το αναστηλωμένο φρούριο κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στο Ομάν.

## Σύνοψη
αριστερά|μικρογραφία| Αψίδα εισόδου
Το φρούριο βρίσκεται περίπου 120 χιλιόμετρα δυτικά της Μουσκάτ, την πρωτεύουσα του Ομάν, στην είσοδο της Ουάντι Ναχάλ στην Ουάντι Αρ Ρακίμ. Βρίσκεται σε μια βραχώδη προεξοχή στους πρόποδες του Τζεμπέλ Ναχάλ, εάν παρακλάδι της οροσειράς των Δυτικών Αλ Χατζάρ. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Τζεμπέλ Αχντάρ, που ονομάζεται επίσης πράσινο βουνό. Το φρούριο Ναχάλ περιβάλλεται από οπωρώνες από φοίνικες. Οι επάλξεις του προσφέρουν θέα στην περιοχή Αλ Μπατίνα. Το αρχαίο χωριό Ναχάλ βρίσκεται κάτω από το φρούριο και κοντά είναι οι θερμές πηγές του Αΐν Α Ταουαρά. Το φρούριο Ναχάλ είναι μία από τις πολλές οχυρώσεις στην περιοχή Αλ Μπατίνα, με τις άλλες να είναι τα οχυρά Αλ Χαζίμ, Αλ ΣΙφαλά, Ρουστάκ και Σινάς.

Χτισμένο στο αρχιτεκτονικό στιλ του Σουλτανάτου του Ομάν, είναι μοναδικό στο ότι χτίστηκε για να ταιριάζει γύρω από ένα ακανόνιστο σχήμα βράχου, με κάποιες εκθέσεις πετρωμάτων έξω από τους εσωτερικούς χώρους. Το φρούριο στεγάζει ένα μουσείο που διαχειρίζεται το Υπουργείο Τουρισμού με εκθέματα ιστορικών όπλων. Μια εβδομαδιαία αγορά δημοπρασίας αιγών κάθε Παρασκευή πραγματοποιείται εντός των χώρων του οχυρού. Κατά τις πρόσφατες ανακαινίσεις, το φρούριο εξοπλίστηκε με παραδοσιακά έπιπλα, χειροτεχνήματα και ιστορικά αντικείμενα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Ναχαλ
Κατηγορία:Ομάν
Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Σασσανιδών
Καστράκι Βαλαώρας Ευρυτανίας

Το **Καστράκι** Βαλαώρας ή **Κάτω Βαλαώρα** ή **Παλιοχώρι** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Είναι κτισμένο στα Ευρυτανικά Άγραφα σε υψόμετρο 470 μέτρων, βόρεια από την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών σε απόσταση 74 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 54 χλμ. ΝΔ. από τα Άγραφα (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 με την ονομασία *Παλαιοχώρι* να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βελαώρας (Βαλαώρας). Μετονομάστηκε σε Καστράκιον το 1962 με το ΦΕΚ 210Α - 13/12/1962. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την γειτονική Βαλαώρα και τα Κονδυλαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Βαλαώρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 146 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Ευρυτανία και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καστράκι Τοπολιάνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Καστράκι Τοπολιάνων Ευρυτανίας

Το **Καστράκι** Τοπολιανών είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καστράκι βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και είναι κτισμένο στα δυτικά Άγραφα σε υψόμετρο 480 μέτρων, σε απόσταση 80 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 59 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Άγραφα (έδρα του δήμου). Βόρεια του χωριού και σε απόσταση περίπου 5 χλμ. επάνω στον Αχελώο ποταμό είναι το γεφύρι της Τέμπλας, που συνδέει την Ευρυτανία με την Αιτωλοακαρνανία και έχει χαρακτηριστεί ως νεότερο μνημείο. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 με την ονομασία *Άγιος Γεώργιος* να απογράφεται στην τότε κοινότητα Τοπολιάνων. Μετονομάστηκε σε Καστράκιον το 1963 με το ΦΕΚ 16Α - 09/02/1963. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα γειτονικά Τοπόλιανα και το Βέρνικο αποτελούν την τοπική κοινότητα Τοπολιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 23 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Ευρυτανία και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καστράκι Βαλαώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων