Λίνο Βεντούρα

Ο **Αντζιολίνο Τζουζέπε Πασκουάλε Βεντούρα** (), (Πάρμα, 14 Ιουλίου 1919 - Σαιν-Κλου, 22 Οκτωβρίου 1987) γνωστός ως **Λίνο Βεντούρα** ήταν Ιταλός ηθοποιός. Αν και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της κινηματογραφικής του καριέρας στη Γαλλία, ο Βεντούρα παρέμεινε ιταλός υπήκοος σε όλη του τη ζωή.

Γιος Ιταλών μεταναστών και ο ίδιος Ιταλός μετανάστης, ο Λίνο Βεντούρα ήταν αρχικά επαγγελματίας παλαιστής (Ευρωπαίος πρωταθλητής μεσαίων βαρών το 1950), πριν γίνει κατά λάθος ηθοποιός δίπλα στον Ζαν Γκαμπέν στο *[[Ας με κρίνει η κοινωνία]]* (Touchez pas au grisbi) που γνώρισε μεγάλη επιτυχία όταν κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 1954. Αρχικά συνηθισμένος σε υποστηρικτικούς ρόλους ως μπράβος ή βιαίος, έγινε σταρ στα τέλη της δεκαετίας του 1950 χάρη σε ταινίες όπως το *[[Γορίλλας, ο υπ' αριθμόν 1 μυστικός πράκτωρ]]* (The Gorilla Salutes You) του 1958. Με συμμετοχή σε επιτυχημένες κωμωδίες, όπως *[[Ο γορίλας εκδικείται]]* (Les Tontons flingueurs, 1963), *[[Το μεγάλο κυνήγι των κατασκόπων]]* (Les Barbouzes, 1964) αλλά και δράματα και αστυνομικές ταινίες όπως *[[Η δεύτερη πνοή]]* (Le Meilleur Souffle, 1966), *[[Η συμμορία των Σικελών]]* (Le Clan des Siciliens, 1969), *[[Η Μεγάλη Στρατιά των Αφανών Ηρώων]]* (L'Armée des ombres, 1969),  από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 μέχρι τον θάνατό του, έγινε ένας από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς του γαλλικού κινηματογράφου, αλλά και ένας από τους πιο επιτυχημένους με 130 εκατομμύρια εισιτήρια στο box office. Είχε στο ενεργητικό του μεγάλες επιτυχίες, συμπεριλαμβανομένων των *[[Ένας προδότης μεταξύ μας!]]* (Marie-Octobre, 1959), *[[Προσοχή! Δημόσιος κίνδυνος!]]* (Classe tous risks, 1960) και *[[Οι Άθλιοι (ταινία, 1982)|Οι Άθλιοι]]* (Les Misérables, 1982).

Πατέρας τεσσάρων παιδιών, συμπεριλαμβανομένης μιας κόρης με ειδικές ανάγκες, ίδρυσε το σωματείο Perce-Neige το 1966 με τη σύζυγό του Οντέτ, με σκοπό να βοηθήσει άτομα με νοητικές αναπηρίες.

## Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στη Πάρμα της Ιταλίας από τους Τζοβάνι Βεντούρα και τη Λουίζα Μπορίνι, μετακόμισε σε πολύ μικρή ηλικία στη Γαλλία μετά την αποβολή του από το σχολείο. Στην αρχή έκανε διάφορες δουλειές μέχρι που ξεκίνησε κάποια στιγμή την πάλη παίρνοντας μέρος σε αγώνες πυγμαχίας. Μέτα από έναν σοβαρό τραυματισμό τη σταμάτησε οριστικά.
## Καριέρα
Το 1953 ένας φίλος του τον γνώρισε τον σκηνοθέτη Ζακ Μπεκέρ, ο όποιος έψαχνε να βρει έναν Ιταλό ηθοποιό για να παίξει δίπλα στον Ζαν Γκαμπέν στην ταινία *[[Ας με κρίνει η κοινωνία]]*. Ο Μπεκέρ του πρότεινε τον ρόλο του Αντζέλο. Ο Βεντούρα στην αρχή αρνήθηκε τον ρόλο αλλά μετά όμως συμφώνησε, κάνοντας έτσι το κινηματογραφικό ντεμπούτο του.

Οι ρόλοι που συνήθως υποδυόταν ήταν ενός γκάνγκστερ ή ενός αστυνομικού. Συνεργάστηκε με αξιόλογους σκηνοθέτες όπως ο Λουί Μαλ, ο Ζακ Μπεκέρ και ο Κλοντ Σοτέ. Μερικοί από τους πιο γνωστούς ρόλους που υποδύθηκε ήταν ο Βίτο Τζενοβέζε στο *[[Φάκελος Βαλάτσι]]* και ο Στρατηγός Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα στο *[[Εκατό μέρες στο Παλέρμο]]*.

## Προσωπική ζωή
Παρά το γεγονός ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία και μιλούσε ιταλικά με ελαφριά γαλλική προφορά, ο Βεντούρα δεν ήθελε ποτέ να γίνει Γάλλος πολίτης από σεβασμό προς τους γονείς του και, ως εκ τούτου, δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιταλική ιθαγένεια. Πατέρας τεσσάρων παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της Λίντα, ενός κοριτσιού με αυτισμό, ο ηθοποιός ασχολήθηκε πολύ με την προστασία των ανάπηρων παιδιών: το 1966 ίδρυσε την ένωση Perce-Neige με τη σύζυγό του Οντέτ, η οποία εξακολουθεί να δραστηριοποιείται τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους.

Ο Λίνο Βεντούρα πέθανε ξαφνικά το 1987, σε ηλικία 68 ετών, από καρδιακή προσβολή ενώ επρόκειτο να αρχίσει τα γυρίσματα της νέας του ταινίας με τίτλο ''Η μέρα του επιθεωρητή Αμπρόσιο'' (I giorni del commissario Ambrosio), σε σκηνοθεσία του Σέρτζιο Κορμπούτσι. Σε μια δημοσκόπηση που έγινε στη Γαλλία κατατάχθηκε στην 23η θέση ανάμεσα τους 100 μεγαλύτερους Γάλλους όλων των εποχών.

## Φιλμογραφία

## Βραβεία & υποψηφιότητες

## Βιβλιογραφικές πηγές
* Durant, Philippe (1989): *Lino Ventura*. Bergisch Gladbach: Lübbe. 
* Durieux, Gilles (2001): *Lino Ventura*. Paris: Flammarion. 
* Giovanni, José (2002): *Mes Grandes Gueules*. Fayard. 
* Ventura, Clélia (2003): *Lino ou la Gourmandise de la Vie*. Paris: Robert Laffont. 
* Ventura, Odette (1992): *Lino*. Paris: Robert Laffont.  (see also: External Links)
* Ventura, Odette (1993): *Lino*. Weinheim; Berlin: Beltz Quadriga. 
* Ventura, Odette (1997): *Lino*. Paris: Robert Laffont. 
* Ventura, Odette (1997): *Lino*. Guanda "Biblioteca della Pilotta". ISBN
* Zurhorst, Meinolf / Just, Lothar (1984). *Lino Ventura: Seine Filme – Sein Leben*. München: Heyne. 

## Παραπομπέ ς


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο 

Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές