open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Προγκρές Μ1-3

Το **Προγκρές Μ1-3** (η NASA το ονόμασε **Progress 1** ή **1P**) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 2000. Ήταν το πρώτο διαστημόπλοιο Προγκρές που ανεφοδίασε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
## Αποστολή
Το Προγκρές Μ1-3 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 6 Αυγούστου 2000 (16:26:42 GMT). Συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού στις 8 Αυγούστου (20:12:56 GMT), όπου και παρέμεινε μέχρι την 1η Νοεμβρίου (04:04:49 GMT). Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, την επομένη.
## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2000
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2000
Προγκρές Μ-65

Το **Προγκρές Μ-65** (η NASA το ονόμασε **Progress 30** ή **30P**) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές-Μ 11F615A55 το οποίο εκτοξεύτηκε το 2008 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
## Αποστολή
Το Προγκρές Μ-65 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 10 Σεπτεμβρίου 2008 (19:50 GMT) και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού στις 17 Σεπτεμβρίου (18:43 GMT). Αρχικά είχε προγραμματιστεί η σύνδεσή του στις 12 Σεπτεμβρίου, αλλά αυτή καθυστέρησε επειδή το Διαστημικό Κέντρο Τζώνσον έκλεισε εξ αιτίας του τυφώνα Ike.

Το διαστημόπλοιο μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Μετέφερε επίσης ένα νέο διαστημικό σκάφανδρο Ορλάν-ΜΚ προς αντικατάσταση παλαιότερου. Το Προγκρές Μ-65 αποσυνδέθηκε στις 15 Νοεμβρίου (16:19 GMT) αλλά παρέμεινε σε τροχιά για την διεξαγωγή πειράματος στα πλαίσια του προγράμματος Πλάζμα-Προγκρές. Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό στις 8 Δεκεμβρίου.

## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2008

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2008
Προγκρές Μ-66

Το **Προγκρές Μ-66** (η NASA το ονόμασε **Progress 32** ή **32P**) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές-Μ 11F615A55 το οποίο εκτοξεύτηκε το 2009 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
## Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 10 Φεβρουαρίου 2009 (05:49 GMT) και συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Πιρς του σταθμού στις 13 Φεβρουαρίου (07:18 GMT). Στο φορτίο του περιλαμβάνονταν τρόφιμα, νερό, καύσιμα, επιστημονικός εξοπλισμός καθώς και απαραίτητα υλικά ώστε ο σταθμός να μπορεί να υποστηρίξει εξαμελές πλήρωμα. Το διαστημόπλοιο μετέφερε επίσης ένα διαστημικό σκάφανδρο τύπου Ορλάν-ΜΚ, προς αντικατάσταση παλαιότερου.

Αποσυνδέθηκε στις 6 Μαΐου και παρέμεινε σε τροχιά για δώδεκα ημέρες προκειμένου να διεξαχθούν πειράματα στα πλαίσια του προγράμματος Πλάζμα-Προγκρές. Τελικά καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό στις 18 Μαΐου.
## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2009
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2009
Προγκρές 3

Το ***Προγκρές 3*** (ρωσικά: *Прогресс-3*) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 1978 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 6. Ήταν τύπου Προγκρές 7Κ-ΤG, το τρίτο αυτού του τύπου που συνδέθηκε με τον Σαλιούτ 6. Μετέφερε προμήθειες για το πλήρωμα, καύσιμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών πειραμάτων.

## Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U στις 7 Αυγούστου 1978 (22:31:22&nbsp;UTC) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Αφού τέθηκε με επιτυχία σε τροχιά, πήρε τον κωδικό 1978-077A από την NORAD. Το Προγκρές 3 συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του σταθμού στις 9 Αυγούστου (23:59:30&nbsp;UTC). Εκείνη την περίοδο τον επάνδρωνε το πλήρωμα του Σογιούζ 29, αποτελούμενο από τους κοσμοναύτες Βλαντίμιρ Κοβαλιόνοκ και Αλεξάντρ Ιβάντσεκοφ.

Το Προγκρές 3 ήταν το τρίτο από τα δώδεκα συνολικά διαστημόπλοια αυτού του τύπου που ανεφοδίασε τον σταθμό. Αποσυνδέθηκε την 21η Αυγούστου (15:42:50&nbsp;UTC), παρέμεινε σε τροχιά μέχρι την 23η -οπότε κατόπιν εντολής καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.

## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 1978

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές στον Σαλιούτ 6
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1978
Μάγισσα της Ανιέσι

μικρογραφία|300px|Η «μάγισσα της Ανιέσι» για τιμές της παραμέτρου ''d''&nbsp;=2, ''d''&nbsp;=&nbsp;4, ''d''&nbsp;=&nbsp;8 και ''d''&nbsp;=&nbsp;16 (όπου d, η διάμετρος του κύκλου με κέντρο Κ(0, d/2))
Η **Μάγισσα της Ανιέσι** είναι μία πολύ γνωστή μαθηματική καμπύλη, η οποία έχει πάρει το όνομά της από την Ιταλίδα μαθηματικό Μαρία Ανιέσι (*Maria Agnesi*) που τη μελέτησε εκετεταμένα αν και δεν την εφηύρε εκείνη. Το όνομα της «μάγισσας της Ανιέσι» ακολουθεί και επιβεβαιώνει τον «νόμο του Στίγκλερ» σύμφωνα με τον οποίον καμία επιστημονική ανακάλυψη δεν έχει πάρει το όνομα εκείνου που την έκανε. Ο λόγος που η καμπύλη αυτή πήρε το όνομά της από την Ανιέσι είναι ίσως ότι η μαθηματικός την συμπεριέλαβε στο βιβλίο της «*Instituzioni Analytiche*», το πρώτο βιβλίο αλγεβρικού λογισμού που έγραψε γυναίκα, το οποίο είχε την καινοτομία να είναι είναι γραμμένο σε απλή και κατανοητή γλώσσα στα Ιταλικά και όχι στα Λατινικά κάνοντας τα μαθηματικά για πρώτη φορά προσιτά και ευχάριστα στους μαθητές. Το ότι ονομάστηκε «μάγισσα» και όχι απλά καμπύλη της Ανιέσι οφείλεται σε γλωσσική παρεξήγηση. Ο Λουίτζι Γκουίντο Γκράντι (*Luigi  Guido Grandi*, 1671-1742), καθηγητής  μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Πίζας , ονόμασε την καμπύλη *versiera* («γυριστή», από το λατινικό *vertere* = γυρίζω ). Κατά τύχη, υπάρχει η σχεδόν ομόηχη  ιταλική λέξη *aversiera*, που σημαίνει «γυναίκα του διαβόλου». Έτσι, λόγω λάθους στη μετάφραση, η *versiera* του Γκράντι έγινε *aversiera* και τελικά ονομάστηκε «μάγισσα της Ανιέσι». Η συγκεκριμένη καμπύλη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η πλάγια όψη ενός λόφου ή ενός θαλάσσιου κύματος είναι παρόμοια με την καμπύλη, ενώ ισοδυναμεί και με τη συνάρτηση κατανομής πιθανότητας της κατανομής Κοσί. Από τη μελέτη της προκύπτουν τα εξής:

## Τύπος
f(x) = \frac{d^3}{x^2 +d^2} ,όπου d η διάμετρος του κύκλου με κέντρο K \Bigl(0, \frac{d}{2}\Bigr) και d\in (0, +\infty)

## Πεδίο ορισμού
D_f = R

## Σύνολο τιμών
f(D_f)= \{y\in R  / 0 

## Ρίζες
Η f(x) δεν έχει καμία ρίζα

## Συμμετρία
f(-x) = \frac{d^3}{(-x)^2 + d^2}=\frac{d^3}{x^2 + d^2}= f(x)
 
Η συνάρτηση είναι άρτια.

## Συνέχεια
Η f(x) είναι συνεχής στο πεδίο ορισμού της, ως πηλίκο συνεχών συναρτήσεων.

## Σημεία τομής

### Τομή με τον άξονα y'y
f(0)= \frac{d^3}{0^2 + d^2}=\frac{d^3}{d^2}=d

Η  C_f τέμνει τον άξονα y'y στο σημείο Α(0, d)

Η C_f δεν τέμνει τον x'x.

## Πρώτη παράγωγος
f'(x)=\frac{-2xd^3}{(x^2+d^2)^2}

## Μονοτονία
f\uparrow(-\infty , 0]   και  f\downarrow [0, +\infty)

## Ακρότατα
\max f(x) = d \quad  \gamma\iota\alpha  \quad x=0

Δεν έχει ελάχιστο.

## Αόριστο ολοκλήρωμα
I=\int\frac{d^3}{x^2+d^2} dx=d^2 * arctan(\frac{x}{d})

## Όρια
\lim_{x \to -\infty}f(x)=\lim_{x \to +\infty}f(x)=0

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καμπύλες
Wilder Mind

Το "**Wilder Mind**" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των Mumford & Sons. Κυκλοφόρησε στις 4 Μαΐου του 2015. Μετά από δύο άλμπουμ με τον παραγωγό Markus Dravs η μπάντα επέλεξε να συνεργαστεί με τον James Ford. Η μπάντα συνεργάστηκε επίσης με τον Aaron Dessner των The National. Στο άλμπουμ σημειώνεται μια αποχώρηση από τον κλασικό folk rock ήχο της μπάντας αφού τα ακουστικά όργανα, όπως το μπάντζο και το διπλό μπάσο, αντικαθίστανται με ηλεκτρικά.

## Κομμάτια

### Επιπλέον κομμάτια

## Συντελεστές
* Marcus Mumford – φωνή, κιθάρα, ντραμς
* Ted Dwane – μπάσο, φωνητικά
* Ben Lovett – πιάνο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ, φωνητικά
* Winston Marshall – ηλεκτρική κιθάρα, φωνητικά
* James Ford - ντραμς, κρουστά, πλήκτρα
* Tom Hobden - βιολί
* Thomas Bartlett - πλήκτρα
* Dave Nelson - τρομπόνι
* Aaron Dessner - πλήκτρα
* Benjamin Lanz - τρομπόνι
## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Κάρολος Γ΄ του Μονακό

Ο **Κάρολος Γ΄** (γαλλικά: *Charles III*) ήταν Πρίγκιπας του Μονακό από τις 20 Ιουνίου 1856 μέχρι το θάνατό του στις 10 Σεπτεμβρίου 1889. Ήταν ο ιδρυτής του διάσημου καζίνο του Μόντε Κάρλο.

## Βιογραφία

Ο *Κάρολος Ονώριος* γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1818 και ήταν ο μόνος γιος του Φλορεστάνου Α΄ του Μονακό και της Μαρί Καρολίν Ζιμπέρ ντε Λαμέτς.

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1846 παντρεύτηκε στις Βρυξέλλες την Αντωνία του Μερόντ. Μαζί της απέκτησε ένα γιο, τον Αλβέρτο (1848-1922).

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, οι πόλεις Μεντόν και Ρόκεμπρουν, που αποτελούσαν περίπου το 80% του μονεγασκικού εδάφους, ενσωματώθηκαν στη Γαλλία, η οποία αναγνώριζε πλέον επίσημα την ανεξαρτησία του Μονακό.

Η απώλεια των περιοχών αυτών αποδυνάμωσε σημαντικά τα οικονομικά του πριγκιπάτου, το οποίο πλέον ήταν ευάλωτο έναντι των γειτόνων του. Έτσι, για την εξεύρεση νέων οικονομικών πόρων ο Κάρολος έδωσε εντολή για την κατασκευή ενός καζίνο. Τα εγκαίνια του καζίνου έγιναν τον Ιούλιο του 1865, ενώ η περιοχή που χτίστηκε μετονομάστηκε προς τιμήν του Καρόλου σε Μόντε Κάρλο (*Όρος του Καρόλου*).

Υπό τον Κάρολο Γ΄, το πριγκιπάτο αύξησε τις διπλωματικές του δραστηριότητές. Ένα παράδειγμα αποτελεί η συνθήκη φιλίας που υπογράφηκε με τον  του παραδείγματος χάριν, το 1864, ο Κάρολος ολοκλήρωσε μια Συνθήκη της φιλίας με τον Μπέη της Τυνησίας, Μουχάμαντ Γ΄ ας-Σάντικ.

Το 1885 η εικόνα του Καρόλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα γραμματόσημα του Μονακό, τα οποία αντικατέστησαν τα μέχρι τότε γαλλικά γραμματόσημα, που χρησιμοποιούνταν εκεί.

Όταν ήταν μεσήλικας η όρασή του αποδυναμώθηκε αρκετά, και κατά την τελευταία δεκαετία της ζωής του είχε γίνει σχεδόν πλήρως τυφλός. Πέθανε στο Μαρσέ στις 10 Σεπτεμβρίου 1889.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Τριοβασάλος Μήλου

Ο **Τριοβασάλος** είναι χωριό στη Μήλο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 838 κατοίκους. Ο Τριοβασάλος και ο Πέρα Τριοβασάλος αποτελούν ένα οικισμό, ο οποίος καταλαμβάνει δύο γειτονικούς λόφους, σε υψόμετρο 130 μέτρα. Απέχει 1 χιλιόμετρο από την Πλάκα, την πρωτεύουσα του νησιού, και 10 χιλιόμετρα από τον Αδάμαντα, το κύριο λιμάνι του νησιού.

Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, των αρχών του 19ου αιώνα, και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στον Πέρα Τριοβασάλος, που χρονολογείται από το 1849. Ο ναός έχει μαρμάρινο τέμπλο και ψηφιδωτά στην αυλή. Στην είσοδο βρίσκεται μαρμάρινη πλάκα η οποία  απεικονίζει τον Άγιο Γεώργιο έφιππο. Το Πάσχα λαμβάνει χώρα το έθιμο «Κάψιμο του Ιούδα», κατά το οποίο καίγεται ένα ομοίωμα του Ιούδα, ενώ ρίχνονται δυναμίτες σε ένα χωράφι ανάμεσα στο Τριοβασάλο και Πέρα Τριοβασάλο.

Στο χωριό λειτουργούν αρκετά καταστήματα, στον πεζόδρομο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τριοβασάλος - Τουριστόραμα
* Τριοβάσαλος και Πέρα Τριοβάσαλος milos-island.info

Κατηγορία:Χωριά της Μήλου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μήλου
Τεμίρ Σαρίγεφ

Ο **Τεμίρ Σαρίγεφ**    (Temir Sariyev, στα κιργιζιανά: Темир Сариев, γεννήθηκε το 1963) είναι πολιτικός από την Κιργιζία. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Κιργιζίας από τον Μάιο του 2015 ως τον Απρίλιο του 2016. Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2009 και συγκέντρωσε 157.005 ψήφους (ποσοστό 6,74%). Την 1η Μαΐου 2015 εγκρίθηκε ο διορισμός του Σαρίγεφ στην πρωθυπουργία.

## Βιογραφία
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Биография Сариева(Ρωσικά)
* Справочная база(Ρωσικά)

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
Φωσφολάνιο

Το **φωσφολάνιο** (αγγλικά *phospholane*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φωσφόρο, με μοριακό τύπο **C<sub>4</sub>H<sub>9</sub>P**. Είναι μια ετεροκυκλική φωσφίνη. Το μόριό του αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο, με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο φωσφόρου, στα οποία συνδέονται, επίσης, συνολικά εννέα (9) άτομα υδρογόνου. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος **φωσφολάνιο** μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) φωσφολανικό δακτύλιο, δηλαδή πενταμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο φωσφόρου και κανένα διπλό δεσμό.

## Πηγές πληροφόρησης
# Παπαγεωργίου, Β.Π., *Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία*, Εκδόσεις «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7
# SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
# «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982
# Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
# Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά», Β΄ Έκδοση, Θεσσαλονίκη 1991
# Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
# Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983
# Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986
# Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
# Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».

## Παραπομπές και σημειώσεις


Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις
Κατηγορία:Οργανικές φωσφίνες
Κατηγορία:C4
Νιγηριανές γενικές εκλογές 2015

Οι **Νιγηριανές γενικές εκλογές του 2015** ήταν οι 5ες εκλογές μετά το τέλος της στρατιωτικής διακυβέρνησης το 1999. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τον Πρόεδρο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων , όπως και τη Γερουσία. Ο πρόεδρος Γκούντλακ Τζόναθαν διεκδίκησε τη 2η και τελευταία του θητεία (με βάση τους περιορισμούς του συντάγματος).

Η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ήταν η 14η Φεβρουαρίου 2015. Ωστόσο, αναβλήθηκαν από την ανεξάρτητη εφορευτική επιτροπή και η νέα ημερομηνία που ορίστηκε ήταν η 28η Μαρτίου, κυρίως εξαιτίας της κακής διανομής των εκλογικών βιβλιαρίων και προκειμένου να μειωθεί η παρουσία των ανταρτών της Μπόκο Χαράμ σε βορειοανατολικές περιοχές της χώρας. Η κυβέρνηση έκλεισε τα σύνορα τόσο από ξηρά όσο και από θάλασσαa από τα μεσάνυχτα της 25ης Μαρτίου μέχρι το τέλος της ημέρας ψηφοφορίας. Οι εκλογές παρατάθηκαν για τις 29 Μαρτίου εξαιτίας καθυστερήσεων και τεχνικών προβλημάτων με τις συσκευές ανάγνωσης βιομετρικών δεδομένων και καρτών.

Ήταν οι πιο δαπανηρές εκλογές που διεξήχθησαν ποτέ στην αφρικανική ήπειρο. Ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης,  Μουχαμαντού Μπουχάρι αναδείχθηκε νικητής των προεδρικών εκλογών, με περισσότερες από 2,5 εκατ. θετικές ψήφους. Ο έως τότε πρόεδρος, Γκούντλακ Τζόναθαν, παραδέχθηκε την ήττα του στις 31 Μαρτίου. Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας, ο κάτοχος της προεδρίας απέτυχε να επανεκλεγεί. Ο νέος πρόεδρος ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 29 Μαΐου 2015.

## Πλαίσιο
Στις προεδρικές εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 14 υποψήφιοι.
Την ημέρα της ψηφοφορίας έγινε κυβερνοεπίθεση στον δικτυακό τόπο της Ανεξάρτητης Εφορευτικής Επιτροπής από χάκερς του αυτοαποκαλούμενου Νιγηριανού Κυβερνοστρατού.

Οι εκλογές επισκιάστηκαν από το θάνατο 41 ατόμων σε βίαια επεισόδια, σε μία προσπάθεια της Μπόκο Χαράμ να καταστρέψει την εκλογική διαδικασία. Σε μία επίθεση, σκοτώθηκε από ενόπλους ένας πολιτικός από την αντιπολίτευση, ο Ουμάρου Αλί.

Στη Νιγηρία εστάλησαν εκλογικοί παρατηρητές από την Αφρικανική Ένωση, την Κοινοπολιτεία των Εθνών, την Οικονομική Κοινότητα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών (ECOWAS) και την ΕΕ με επικεφαλής τον Έιμος Σόγιερ, τον Μπακίλι Μουλούζι, τον  Τζον Κουφούρ, και τον Σαντιάγκο Φίσας, αντίστοιχα.

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν συνεχάρη τους πολίτες και την κυβέρνηση για τη διεξαγωγή ειρηνικών εκλογών. Οι λοιποί οργανισμοί που επόπτευσαν τις εκλογές, έκαναν επίσης λόγο για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές.

## Αποτελέσματα

### Πρόεδρος
Το εκλογικό όριο ήταν **2.571.759** ψήφοι. Από τους υποψηφίους, ο Μουχαμάντου Μπουχάρι κέρδισε τις εκλογές, με ποσοστό 53,9% έναντι 44,9 για τον Γκούντλακ Τζόναθαν. Για πρώτη φορά στο ύπατο αξίωμα της χώρας ανήλθε ένας ηγέτης της αντιπολίτευσης.

### Βουλή των Αντιπροσώπων

### Γερουσία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

2015
Κατηγορία:Εκλογές του 2015
Ονώριος Ε΄ του Μονακό

Ο **Ονώριος Ε΄** (γαλλικά: *Honoré V*) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από τις 16 Φεβρουαρίου 1819 μέχρι το θάνατό του στις 2 Οκτωβρίου 1841. Το πλήρες όνομά του ήταν το **Ονώριος Γαβριήλ Γκριμάλντι** και γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Ονώριος Δ΄ του Μονακό και η Λουίζα του Ομόν.

Σε ηλικία 20 ετών κατετάγη στο γαλλικό ιππικό. Εκεί, ως αξιωματικός έγινε διαδοχικά υπασπιστής του Εμανουέλ ντε Γκρουσί και του Ζοακίμ Μυρά. Με εντολή του τελευταίου ο Ονώριος έγινε στις 3 Ιουλίου 1807 λεγεωνάριος. Έχοντας ακολουθήσει τον Μουρά στην Ισπανία έγινε αργότερα πρώτος σταβλάρχης της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας.

Από το 1815 είχε αναλάβει τα χρέη του πατέρα του στο Μονακό και τέσσερα χρόνια αργότερα τον διαδέχτηκε στο θρόνο. Έχοντας νομικές γνώσεις θα υιοθετήσει έναν αστικό κώδικα, εμπνευσμένο από τον ναπολεόντειο κώδικα. Αυτός ο αστικός κώδικας αναθεωρήθηκε το 1818 και παρέμεινε σε ισχύ αμετάλλακτος μέχρι το 1880. 

Ο Ονώριος απέκτησε με την ερωμένη του, Φελισιτέ Προνό ντε Γκαμάς, έναν γιο, τον Όσκαρ (ή Λουδοβίκο) (1807-1894), ο οποίος ωστόσο δεν είχε δικαίωμα επί του μονεγασκικού θρόνου. Με το θάνατο του Ονώριου Ε΄ το 1841, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Φλορεστάνος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Speedway

thumb|250px|Αγώνας speedway
Το **speedway** (*σπήντγουαιη*) είναι ένα θεαματικό άθλημα μοτοσυκλέτας που ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1902, εξελίχθηκε στην Αυστραλία και έφθασε στην Ευρώπη λίγο πριν το 1930. Οι μοτοσικλέτες speedway δεν έχουν φρένα και οι αναβάτες τις στρίβουν πλαγιολισθαίνοντας. Οι αγώνες γίνονται σε αριστερόστροφες οβάλ πίστες του τετάρτου του μιλίου (402 μέτρα), με 4 αναβάτες να διαγωνίζονται επί 4 γύρους. Το δεξί μαρσπιέ βρίσκεται χαμηλά αλλά το αριστερό εμπρός και ψηλά για να μην βρίσκει στο έδαφος. Κάθε αγώνας διαρκεί γύρω στο λεπτό και συνήθως διεξάγεται βράδυ, με προβολείς. Στίς συναντήσεις speedway μετέχουν 2 ομάδες, με 2 αναβάτες κάθε ομάδας σε κάθε αγώνα. Η ομάδα που συγκεντρώνει τους περισσότερους βαθμούς κερδίζει τη συνάντηση.

Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός
Κατηγορία:Αθλήματα με προέλευση τις Ηνωμένες Πολιτείες
Ονώριος Δ΄ του Μονακό

Ο **Ονώριος Δ΄** (γαλλικά: *Honoré IV*) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από τις 30 Μαΐου 1814 ως τις 16 Φεβρουαρίου 1819. Γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Ονώριος Γ΄ και η Γενοβέζα αριστοκράτισσα Μαρία Αικατερίνη Μπρίνιολε.

Ο Ονώριος Δ΄ παντρεύτηκε την Λουίζα του Ομόν στις 15 Ιουλίου 1777 στο Παρίσι. Χώρισαν το 1798, αφού προηγουμένως είχαν αποκτήσει δύο γιους:
* τον Ονώριο Ε΄ (1778–1841)
* τον Φλορεστάνο Α΄ (1785–1856)
180px|thumb|left|Ο Πρίγκιπας Ονώριος Δ΄ σε σκίτσο του 1808.

Ανέλαβε τα ηνία του Πριγκιπάτου του Μονακό στις 30 Μαΐου 1814, μετά τη λήξη της περιόδου της γαλλικής κατοχής (1793-1814).

Κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής του Μονακό ο Πρίγκιπας Ονώριος είχε φυλακιστεί για πολλά χρόνια. Εξαιτίας αυτού ασθένησε και στα τελευταία του χρόνια κατέστη ανίκανος να κυβερνήσει. Έτσι, από το 1815 παραχώρησε τα καθήκοντά του στον αδελφό του Ιωσήφ και έπειτα στο  γιο του Ονώριο Ε΄.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Φλορεστάνος Α΄ του Μονακό

Ο **Φλορεστάνος Α΄** (γαλλικά: *Florestan I*) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από τις 2 Οκτωβρίου 1841 μέχρι το θάνατό του στις 20 Ιουνίου 1856. Το πλήρες όνομά του ήταν το **Τανκρέντ Φλορεστάνος Ρογήρος Λουδοβίκος Γκριμάλντι** και γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Ονώριος Δ΄ του Μονακό και η Λουίζα του Ομόν.

## Βιογραφία
Ο Φλορεστάνος δεν ήταν προετοιμασμένος να αναλάβει το ρόλο του κυρίαρχου πρίγκιπα, καθώς ήταν στη δεύτερη θέση της γραμμής διαδοχής, πίσω από τον αδελφό του Ονώριο Ε΄. Ο ίδιος μάλιστα είχε ακολουθήσει καριέρα ηθοποιού στο Παρίσι και ζούσε στο ξενοδοχείο Οτέλ ντε Κρεκί (*hôtel de Créqui*), το οποίο είχε αγοράσει και ανακαινίσει.

Η σύζυγός του και επίσης ηθοποιός Καρολίνα Ζιμπέρ, την οποία νυμφεύτηκε στις 27 Νοεμβρίου 1816 στο Κομερσί της Γαλλίας, ασκούσε την πραγματική εξουσία στο Πριγκιπάτο του Μονακό. Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τον Κάρολο (1818-1889) και τη Φλορεστίνα (1833-1897).

Για ένα διάστημα, η σύζυγός του ήταν σε θέση να ανακουφίσει τη δύσκολη οικονομική κατάσταση του Πριγκιπάτου. Το πριγκιπικό ζεύγος επιχείρησε επίσης να ικανοποιηθούν οι τοπικές ανάγκες για μεγαλύτερη δημοκρατία, προσφέροντας δύο συντάγματα στον τοπικό πληθυσμό, τα οποία όμως απορρίφθηκαν, κυρίως από τους κατοίκους του Μεντόν. Όταν είδαν ότι οι προσπάθειές τους ήταν καταδικασμένες σε αποτυχία, παρέδωσαν την εξουσία στον γιο τους Κάρολο.

Το 1848 οι πόλεις Μεντόν και Ρόκεμπρουν εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους, ελπίζοντας να προσαρτηθούν στη Σαρδηνία. Το 1861 ο Κάρολος Γ΄ δέχτηκε την ένωση των περιοχών αυτών με τη Γαλλία.

Όταν ο Φλορεστάνος πέθανε στις 20 Ιουνίου 1856, το Μονακό ήταν ένα διχασμένο κρατίδιο σε κακή οικονομική κατάσταση, κάτι που ωστόσο άλλαξε την περίοδο του Πρίγκιπα Καρόλου Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1816 την Καρολίνα Ζιμπέρ ηθοποιό και είχε τέκνα:
* Κάρολος Γ΄ 1818-1889, πρίγκιπας του Μονακό.
* Φλορεστίνα 1833-1897, πριγκίπισσα του Μονακό, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Οίκου της Βυρτεμβέργης δούκα του Ούραχ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Ονώριος Γ΄ του Μονακό

Ο **Ονώριος Γ΄** (γαλλικά: *Honoré III*) του Οίκου των Γκριμάλντι ήταν πρίγκιπας του Μονακό για σχεδόν εξήντα χρόνια από το 1733 ως το 1793. 

## Βιογραφία

Ο *Ονώριος Κάμιλλος Ελεωνόριος* ήταν γιος του Ιακώβου Α΄ του Μονακό και της Λουίζας Ιππολύτης του Μονακό.

Το 1731 η μητέρα του Ονώριου πέθανε από ευλογιά και ο πατέρας του Ιάκωβος ανέβηκε στο θρόνο. Ωστόσο, ο Ιάκωβος μη όντας ικανός να κυβερνήσει και εξαιτίας αντιδράσεων στο πριγκιπάτο το εγκατέλειψε το Μάιο του 1732 και παρέδωσε στον Ονώριο το θρόνο. Ο Ονώριος ακολούθησε τον πατέρα του στο Παρίσι και παρέμεινε εκεί για μισό αιώνα.

Το 1751 παντρεύτηκε την Γενοβέζα αριστοκράτισσα Μαρία Κατερίνα Μπρίνιολε (1737–1813). Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τον Ονώριο Δ΄ και τον Ιωσήφ.

Τα καθήκοντά του στο Μονακό τα ανέλαβε ο ξάδελφός του Αντώνιος, Ιππότης Γκριμάλντι, μεταξύ των ετών 1732 ως 1784. Το 1789 ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση. Ως συνέπεια αυτής ο Ονώριος εκτελέστηκε στις 21 Μαρτίου 1795, ενώ το Μονακό καταλήφθηκε από τα επαναστατικά στρατεύματα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Καπρολακτάμη

Η **καπρολακτάμη** (CPL) είναι μια οργανική ένωση με τον χημικό τύπο (CH2)5C(O)NH.  Αυτό το άχρωμο στερεό είναι μια λακτάμη ή ένα κυκλικό αμίδιο του εξανικού οξέος. Περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χιλιόγραμμα παράγονται ετησίως. Η καπρολακτάμη είναι η πρόδρομη ένωση για το νάιλον-6, ένα πλατιά χρησιμοποιούμενο συνθετικό πολυμερές.

## Σύνθεση και παραγωγή
Η καπρολακτάμη πρωτοπεριγράφτηκε όταν παρασκευάστηκε από την κυκλοποίηση του ε-αμινοκαπροϊκού οξέος, το προϊόν της υδρόλυσης της καπρολακτάμης. Με δεδομένη την εμπορική σημασία του νάιλον-6, έχουν αναπτυχθεί πολλές μέθοδοι για την παραγωγή της καπρολακτάμης. Το μεγαλύτερο ποσοστό της καπρολακτάμης συντίθεται από κυκλοεξανόνη (**1**), που πρώτα μετατρέπεται στην οξίμη της (**2**). Η επεξεργασία αυτής της οξίμης με οξύ προκαλεί την αναδιάταξη Μπέκμαν (Beckmann rearrangement) για να δώσει καπρολακτάμη (**3**):

: 

Το ενδιάμεσο προϊόν της επαγόμενης από οξύ αναδιάταξης είναι το διθειικό άλας της καπρολακτάμης. Αυτό το άλας εξουδετερώνεται με αμμωνία για να απελευθερώσει την ελεύθερη λακτάμη και να συμπαράξει θειικό αμμώνιο. Στη βελτιστοποίηση των βιομηχανικών πρακτικών, δίνεται πολλή προσοχή στην ελαχιστοποίηση της παραγωγής των αμμωνιακών αλάτων.

Η άλλη κύρια βιομηχανική οδός περιλαμβάνει τον σχηματισμό της οξίμης από κυκλοεξάνιο χρησιμοποιώντας χλωριούχο νιτροσύλιο. Το πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι το κυκλοεξάνιο είναι πιο φθηνό από την κυκοεξανόνη. Στην αρχή, η καπρολακτάμη παρασκευαζόταν από την επεξεργασία της καπρολακτόνης με αμμωνία.

## Χρήσεις
Σχεδόν όλη η παραγόμενη καπρολακτάμη πηγαίνει για την κατασκευή του νάιλον-6. Η μετατροπή συνεπάγεται τον πολυμερισμό διάνοιξης δακτυλίου (ring-opening polymerization):

:n (CH2)5C(O)NH  → [(CH2)5C(O)NH]n

Το νάιλον-6 χρησιμοποιείται πλατιά στις ίνες και τα πλαστικά.

Ο επιτόπιος ανιονικός πολυμερισμός χρησιμοποιείται για παραγωγή χυτού νάιλον, ενώ η μετατροπή από ε-καπρολακτάμη σε νάιλον-6 λαμβάνει χώρα μέσα σε μια μήτρα. Σε συνδυασμό με την συνεχή επεξεργασία ίνας χρησιμοποιείται συχνά ο όρος μορφοποίηση με μεταφορά θερμοπλαστικής ρητίνης (thermoplastic resin transfer molding) (T-RTM).

## Ασφάλεια
Η καπρολακτάμη είναι ερεθιστική και ήπια τοξική, με μια LD50 1,1 g/kg (επίμυς, από το στόμα). Το 1991, συμπεριελήφθη στον κατάλογο των επικίνδυνων ρυπαντών του αέρα από τις ΗΠΑ (Clean Air Act of 1990). Στη συνέχεια, αφαιρέθηκε από τον κατάλογο το 1996. Στο νερό, η καπρολακτάμη υδρολύεται σε αμινοκαπροϊκό οξύ, που χρησιμοποιείται ιατρικά.

Από το 2014 η καπρολακτάμη έχει την ασυνήθιστη κατάσταση να είναι η μοναδική χημική ουσία στην χαμηλότερη κατηγορία κινδύνου της ομάδας 4 "προφανώς μη καρκινογόνος για ανθρώπους" του Διεθνούς Οργανισμού Ερευνών για τον Καρκίνο, .

Προς το παρόν, δεν υπάρχει κανένα επίσημο επιτρεπτό όριο έκθεσης που να έχει οριστεί για τους εργαζόμενους που χειρίζονται την καπρολακτάμη στις ΗΠΑ. Το συνιστώμενο όριο έκθεσης έχει οριστεί σε 1 mg/m3 για μια οκτάωρη εργασία για τους ατμούς και τις σκόνες της καπρολακτάμης. Το όριο βραχυχρόνιας έκθεσης έχει οριστεί σε 3 mg/m3 για τις σκόνες και τους ατμούς της καπρολακτάμης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμίδια
Κατηγορία:Λακτάμες
Κατηγορία:Μονομερή
Επειοί

Οι **Επειοί** ήταν αρχαιοελληνικό φύλο που κατοικούσε βορείως τηςΉλιδας στην Πελοπόννησο και μνημονεύονται από τον Όμηρο ως επώνυμοι του γιου του Ενδυμίωνα. 

Κατά την παράδοση ήλθαν από την Θεσσαλία. Όπως αφηγείται ο Έφορος, έξι γενεές πριν τα Τρωικά είχαν μεταβεί στην Αιτωλία, ενίκησαν τους Κουρήτες και αναμίχθηκαν μαζί τους. Ανήκαν δε όπως και οι Αιτωλοί στη φυλή των Λελέγων.

Η ονομασία τους προέρχεται από την λέξη «έπειμι», δηλαδή «πλησιάζω, ακολουθώ».

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα
Ιάκωβος Α΄ του Μονακό

Ο **Ιάκωβος Α΄** (γαλλικά: *Jacques I*) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από το 1731 μέχρι το 1733.

## Βιογραφία
Ο Ιάκωβος γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1689 και προερχόταν από μια ιστορική οικογένεια της Νορμανδίας. Ο πατέρας του ήταν ο Ζακ Γ΄ Γκουαγιόν ντε Ματινιόν, Κόμης του Τορινί και μητέρα του η Σαρλότ Γκουαγιόν ντε Ματινιόν, Κόμισσα του Τορινί.. Η Σαρλότ ήταν ανιψιά του Ζακ Γ΄, ο οποίος ήταν δισεγγονός του Λεονόρ των Βαλουά δούκα του Λονγκεβίλ.

Όταν ο Αντώνιος Α΄ του Μονακό και η σύζυγός του Μαρία της Λωρραίνης έψαχναν σύντροφο για την κόρη τους Λουίζα-Ιππολύτη, θεώρησαν τον Ιάκωβο ως κατάλληλο. Υποστηρικτής της υποψηφιότητάς του ήταν και ο Λουδοβίκος ΙΔ´ της Γαλλίας, ο οποίος επιθυμούσε να ενισχύσει τη γαλλική επιρροή στο Μονακό.

Ο Ιάκωβος και η Λουίζα-Ιππολύτη παντρεύτηκαν στις 20 Οκτωβρίου 1715 και απέκτησαν εννέα παιδιά. Ο γάμος τους, ωστόσο, δεν θεωρούνταν χαρούμενος. Ο Ιάκωβος προτιμούσε να μένει περισσότερο στο Παλάτι των Βερσαλλιών, όπου είχε πολλές ερωμένες, παρά στο Μονακό.

Μετά το θάνατο του πατέρα της Αντωνίου Α΄, η Λουίζα-Ιππολύτη μετέβη από το Παρίσι στο Μονακό για να αναλάβει το θρόνο του Πριγκιπάτου. Κατά την άφιξή της στις 4 Απριλίου 1731 έλαβε πολύ θερμή υποδοχή από τον πληθυσμό. Αντίθετα, όταν ο Ιάκωβος έφθασε εκεί, η υποδοχή ήταν πολύ πιο κρύα.

Στις 29 Δεκεμβρίου 1731 η Λουίζα Ιππολύτη πέθανε από ευλογιά. Έτσι, στο θρόνο ανέβηκε ο Ιάκωβος, ο οποίος εξαιτίας αντιδράσεων αναγκάστηκε να τον εγκαταλείψει μέσα σε λίγους μήνες υπέρ του γιου του Ονώριου.

Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στις Βερσαλλίες και στο Παρίσι. Στις Βερσαλλίες του προτάθηκε ως νέα σύζυγός του η Λουίζα-Φραντζέσκα των Βουρβόνων, εγγονή του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Ωστόσο, αυτός ο γάμος δεν υλοποιήθηκε.

## Απόγονοι
Τα εννιά παιδιά του Ιάκωβου και της Λουίζας Ιππολύτης ήταν τα εξής:
*Αντώνιος Κάρολος Μαρία (16 Δεκεμβρίου 1717 – 4 Φεβρουαρίου 1718)
*Καρλότα Θηρεσία Ναταλία (19 Μαρτίου 1719 – 1790)
*Ονώριος Γ΄ (10 Νοεμβρίου 1720 – 21 Μαρτίου 1795)
*Κάρολος Μαρία Αύγουστος (1 Ιανουαρίου 1722 – 24 Αυγούστου 1749)
*Ιάκωβος (Ιούνιος 1723)
*Λουίζα Φραγκίσκη (15 Ιουλίου 1724 – 15 Σεπτεμβρίου 1729)
*Φραγκίσκος Κάρολος (4 Φεβρουαρίου 1726 – 9 Δεκεμβρίου 1743)
*Κάρολος Μαυρίκιος (14 Μαΐου 1727 – 18 Ιανουαρίου 1798)
*Μαρία Φραγκίσκη Θηρεσία (20 Ιουλίου 1728 – 20 Ιουνίου 1743)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ιακωβος Α  του Μονακο
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Λουίζα Ιππολύτη του Μονακό

Η **Λουίζα Ιππολύτη** (γαλλικά: *Louise-Hippolyte*) ήταν η κυρίαρχη Πριγκίπισσα του Μονακό από τις 20 Φεβρουαρίου μέχρι τις 29 Δεκεμβρίου 1731. Αποτελεί την μοναδική γυναίκα μονάρχη του Μονακό ως σήμερα.

## Βιογραφία
Γεννημένη στο Πριγκιπικό Παλάτι του Μονακό στις 10 Νοεμβρίου 1697, ήταν η δεύτερη κόρη του Αντωνίου Α΄ πρίγκιπα του Μονακό και της Μαρίας της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ, κόρης του Λουδοβίκου κόμη του Αρμανιάκ. Η μεγαλύτερη αδελφή της Αικατερίνη-Καρλόττα απεβίωσε σε ηλικία πέντε ετών. Εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είχε αδελφούς, έγινε διάδοχος του θρόνου, ενώ ο πατέρας της αποφάσισε, με την συγκατάθεση του Γάλλου Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, ο μελλοντικός σύζυγος της Λουίζας-Ιππολύτης να φέρει το επώνυμο "Γκριμάλντι" και να κυβερνήσει το Μονακό από κοινού με την κόρη του.

Στις 20 Οκτωβρίου 1715, σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, η Λουίζα-Ιππολύτη παντρεύτηκε τον Ιάκωβο-Φραγκίσκο Γκουγιόν μετά από επιλογή της οικογένειάς της. Ο γάμος αυτός υποστηρίχθηκε και από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄, ο οποίος επιθυμούσε να ενισχύσει τη γαλλική επιρροή στο Μονακό. Το ζευγάρι απέκτησε εννέα παιδιά, όμως ο Ιάκωβος-Φραγκίσκος την απατούσε και προτιμούσε να παραμένει στο Παλάτι των Βερσαλλιών.

Μετά από το τέλος του πατέρα της, η Λουίζα-Ιππολύτη κληρονόμησε τον θρόνο του Μονακό. Έφθασε στο Πριγκιπάτο στις 4 Απριλίου 1731 και έλαβε μια ενθουσιώδη υποδοχή από το λαό.

Στα τέλη του 1731, όμως, απεβίωσε από ευλογιά. Στον θρόνο την διαδέχτηκε ο σύζυγός της Ιάκωβος και έπειτα ο γιος της Ονώριος.

## Απόγονοι
Τα εννιά παιδιά του Ιάκωβου και της Λουίζας Ιππολύτης ήταν τα εξής:
*Αντώνιος Κάρολος Μαρία (16 Δεκεμβρίου 1717 – 4 Φεβρουαρίου 1718)
*Καρλότα Θηρεσία Ναταλία (19 Μαρτίου 1719 – 1790)
*Ονώριος Γ΄ (10 Νοεμβρίου 1720 – 21 Μαρτίου 1795)
*Κάρολος Μαρία Αύγουστος (1 Ιανουαρίου 1722 – 24 Αυγούστου 1749)
*Ιάκωβος (Ιούνιος 1723)
*Λουίζα Φραγκίσκη (15 Ιουλίου 1724 – 15 Σεπτεμβρίου 1729)
*Φραγκίσκος Κάρολος (4 Φεβρουαρίου 1726 – 9 Δεκεμβρίου 1743)
*Κάρολος Μαυρίκιος (14 Μαΐου 1727 – 18 Ιανουαρίου 1798)
*Μαρία Φραγκίσκη Θηρεσία (20 Ιουλίου 1728 – 20 Ιουνίου 1743)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
J-Tull Dot Com

Το **J-Tull Dot Com** είναι το εικοστό άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Αυγούστου του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Varèse Sarabande".

Το συγκεκριμένο άλμπουμ συνέχισε στο ύφος του "*[[Roots to Branches]]*", με τις ethnic επιρροές να εντάσσονται στη μουσική των Jethro Tull μαζί με το hard rock και το progressive rock.

Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες προς αρνητικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με δύο αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,2 / 5 και το "ProgArchives" με 3 / 5.

Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος στην πολύχρονη καριέρα του συγκροτήματος, που δεν κατάφερε να μπει στο Top-30 των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας, φθάνοντας μόλις στο # 44, ενώ οι πωλήσεις του γενικότερα ήταν απογοητευτικές σε σχέση με τους προκατόχους του, με εξαίρεση τη Γερμανία όπου έφθασε στο # 15.

## Λίστα Τραγουδιών

* Όλες οι συνθέσεις γράφτηκαν από τον Ίαν Άντερσον, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά.

## Θέσεις τσαρτ

## Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*J-Tull Dot Com*" ήταν οι εξής:
* **[[Ίαν Άντερσον]]** - φωνητικά, φλάουτο, ακουστική κιθάρα
* **[[Μάρτιν Μπαρ]]** - Ηλεκτρική κιθάρα
* **Τζόναθαν Νόις** - μπάσο
* **Άντριου Γκίντινγκς** - πλήκτρα
* **[[Ντον Πέρι]]** - τύμπανα, κρουστά

;*Γκεστ συμμετοχές*
* **Νάτζμα Ακτάρ** - φωνητικά στο "*Dot Com*"

## Παραπομπές


## Πηγές
* J-Tull Dot Com - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Jethro Tull - J-Tull Dot Com (album review) | Sputnikmusic
* JETHRO TULL J-Tull Dot Com reviews and MP3 - Prog Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Αντώνιος Α΄ του Μονακό

Ο **Αντώνιος Α΄** (γαλλικά: *Antoine I*) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από το 1701 ως το 1731. Οι γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Λουδοβίκος Α΄ του Μονακό και η Αικατερίνη Καρλότα του Γκραμόν.

Το 1683 ο Αντώνιος ονομάστηκε υπολοχαγός στο σύνταγμα πεζικού του Γάλλου Βασιλιά. Το επόμενο έτος έγινε συνταγματάρχης του συντάγματος Σοϊσονουά. Κατά τη διάρκεια του Εννιαετή Πολέμου συμμετείχε στις μάχες του Φίλιπσμπουργκ (1688), του Φλορούς (1690), του Μονς (1691) και της Ναμύρ (1692) στο πλευρό του γαλλικού στρατού.

Ανέβηκε στο θρόνο του Μονακό σε ηλικία 40 ετών στις 3 Ιανουαρίου 1701. Λίγο μετά την άνοδό του συμμετείχε στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής, κάτι που ο πατέρας του ήλπιζε ότι θα μπορούσε να αποφύγει.

Στις 21 Αυγούστου 1702, ο Αντώνιος ορκίστηκε ενώπιον του Γαλλικού Κοινοβουλίου ως Δούκας του Βαλεντινουά και Λόρδος της Γαλλίας. Το 1724 χρίστηκε ιππότης των γαλλικών βασιλικών ταγμάτων.

Ο Αντώνιος εργάσθηκε εντατικά για την οχύρωση του Μονακό και τα έργα εκείνης της περιόδου είναι ορατά μέχρι και σήμερα στην παλιά πόλη του πριγκιπάτου. Για την άμυνα των τειχών του φρόντισε να φυτευθούν φυτά, όπως αλόη, αθάνατος και φραγκοσυκιά για την επιπλέον προστασία των τειχών από εχθρικά στρατεύματα.

Ο Αντώνιος ήταν πολύ δημοφιλής σαν Πρίγκιπας και ο λαός του αναγνώριζε το έργο του. Αγαπούσε τις τέχνες, την ζωγραφική και τη μουσική. Κατά την περίοδο της κυριαρχίας του πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες και μουσικοί έφθασαν στο Μονακό, το οποίο τότε άρχισε να αποκτά φήμη ως τόπος φινέτσας και υψηλής κουλτούρας.

## Απόγονοι
Ο Αντώνιος παντρεύτηκε στις 13 Ιουνίου 1688 τη Μαρία της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ (1674–1724), κόρη του Λουδοβίκου κόμη του Αρμανιάκ, με την οποία απέκτησε t;ekna:
* Λουίζα-Ιππολύτη 1697–1731, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Γκογιόν-ντε-Ματινόν δούκα του Βαλεντινουά.
* Μαργαρίτα-Καμίλλα 1700–1758, παντρεύτηκε τον Λουί ντε Γκαντ ντε Μερόντ ντε Μονμορανσύ, πρίγκιπα του Ιζενγκιέν.
* Μαρία-Παολίνα-Θηρεσία-Ντεβότα 1708–1726, απεβ. 18 ετών.
* Αικατερίνη-Καρλόττα 1691–1696 απεβ. 5 ετών, Ελισάβετ-Καρλόττα 1698–1702 απεβ. 4 ετών, Μαρία-Ντεβότα 1702–1703 απεβ. 1 έτους.

Είχε αποκτήσει επίσης τρία παιδιά από εξωσυζυγικές του σχέσεις, τα οποία ήταν τα εξής:
* (νόθος) Αντώνιος (1697–1784), ιππότης.
* (νόθη) Αντουανέτα Γκριμάλντι.
* (νόθη) Λουίζα-Μαρία-Θηρεσία Γκριμάλντι (1705–1723).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
A Twisted Christmas

Το ***A Twisted Christmas*** είναι χριστουγεννιάτικο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Twisted Sister, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Razor & Tie".

Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει παραδοσιακά και σύγχρονα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ενορχηστρωμένα με heavy metal μουσική.

Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια και το "Metal Archives" με 74%, αλλά το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,1 / 5.

## Λίστα Τραγουδιών
# "Have Yourself a Merry Little Christmas" – 4:48
# "Oh Come All Ye Faithful" – 4:40
# "White Christmas" – 3:56
# "I'll Be Home for Christmas" – 4:08
# "Silver Bells" – 5:05
# "I Saw Mommy Kissing Santa Claus" – 3:39
# "Let It Snow" – 3:09
# "Deck the Halls" – 2:52
# "The Christmas Song (Chestnuts Roasting on an Open Fire)" – 3:40
# "Heavy Metal Christmas (The Twelve Days of Christmas)" – 5:14
# "We Wish You a Twisted Christmas" – 0:36 (Bonus Track)

## Μέλη των Twisted Sister
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*A Twisted Christmas*" ήταν οι εξής:
* **[[Ντι Σνάιντερ]]** - φωνητικά
* **[[Jay Jay French]]** - κιθάρα, φωνητικά
* **[[Έντι Οτζέντα]]** - κιθάρα, φωνητικά
* **[[Μαρκ Μεντόζα]]** - μπάσο, φωνητικά
* **[[Α. Τζ. Πέρο]]** - τύμπανα

;*Γκεστ συμμετοχή*
* **[[Λίτα Φορντ]]** - φωνητικά στο "*I'll Be Home for Christmas*"

## Πηγές
* A Twisted Christmas - Twisted Sister | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Twisted Sister - A Twisted Christmas (album review) | Sputnikmusic
* Twisted Sister - A Twisted Christmas- Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Κατηγορία:Άλμπουμ των Twisted Sister
Λυκούργος Ευρυποντιδών

Ο **Λυκούργος** (; - 211 π.Χ.) ήταν Ευρυποντίδης βασιλιάς (219 - 211 π.Χ.)  που αφού έδειωξε τον συμβασιλιά, σφετερίστηκε μόνος του την εξουσία.

## Βιογραφία
Μετά τη νίκη του ο Αντίγονος Γ' Δώσων της Μακεδονίας το 222 π.Χ. στη μάχη της Σελλασίας, επέβαλε το δημοκρατικό πολίτευμα στη Σπάρτη. Αλλά το 219 υπερίσχυσαν οι αντιμακεδονικοί στη Σπάρτη, που διόρισαν βασιλείς τον Αγησίπολη Γ' των Αγιαδών και τον Λυκούργο των Ευρυποντιδών. Ο Λυκούργος ασκούσε ουσιαστικά την εξουσία μιας και ο Αγησίπολις ήταν νέος. Στον Δεύτερο Συμμαχικό πόλεμο που είχε ήδη ξεκινήσει το 220, ο Λυκούργος υποστήριζε την Αιτωλική Συμπολιτεία, που τελικά ηττήθηκε το 217. Το 215 εκτόπισε τον συμβασιλιά του, Αγησίπολη και κυβέρνησε μόνος έως το θάνατό του το 211. Διάδοχός του ορίστηκε ο γιος του, ο Πέλοπας, που όμως ήταν ανήλικος για αυτό και επιτροπεύτηκε αρχικά από τον Μαχανίδα και στη συνέχεια από τον Νάβη.

## Πηγές
*Πολύβιος Ιστορία* 4.35, 8.
*Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος''.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Live from Radio City Music Hall

**Live from Radio City Music Hall** είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ και DVD του heavy metal συγκροτήματος Heaven and Hell, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rhino Records".

Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο "Radio City Music Hall" της Νέας Υόρκης στις 30 Μαρτίου 2007. Μερικούς μήνες αργότερα, το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Judas Priest, Motörhead και Testament για την "Metal Masters Tour".

Ακολούθησε η ηχογράφηση του μοναδικού στούντιο δίσκου του συγκροτήματος με τίτλο "*[[The Devil You Know]]*", πριν διαλυθούν λόγω του θανάτου του τραγουδιστή Ρόνι Τζέιμς Ντίο.

Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε.

## Τραγούδια
***CD 1***
1. **E5150 / After All (The Dead)** *(Iommi, Dio, Butler)* - 8:30
2. **The Mob Rules** *(Iommi, Dio, Butler)* - 4:04
3. **Children of the Sea** *(Iommi, Dio, Butler, Ward)* - 6:52
4. **Lady Evil** *(Iommi, Dio, Butler, Ward)* - 5:20
5. **I** *(Iommi, Dio, Butler)* - 6:27
6. **The Sign of the Southern Cross** *(Iommi, Dio, Butler)* - 9:06
7. **Voodoo** *(Iommi, Dio, Butler)* - 7:42
8. **The Devil Cried** *(Iommi, Dio)* - 11:40

***CD 2***
1. **Computer God** *(Iommi, Dio, Butler)* - 6:41
2. **Falling Off the Edge of the World** *(Iommi, Dio, Butler)* - 5:45
3. **Shadow of the Wind** *(Iommi, Dio)* - 6:05
4. **Die Young** *(Iommi, Dio, Butler, Ward)* - 7:44
5. **Heaven and Hell** *(Iommi, Dio, Butler, Ward)* - 15:15
6. **Lonely Is the Word** *(Iommi, Dio, Butler, Ward)* - 6:48
7. **Neon Knights** *(Iommi, Dio, Butler, Ward)* - 7:58

## Θέσεις τσαρτ
***Live from Radio City Music Hall*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[28 Αυγούστου]] [[2007]]***

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο **Live from Radio City Music Hall** ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:

* **[[Ρόνι Τζέιμς Ντίο]]** - *φωνητικά*
* **[[Τόνι Αϊόμι]]** - *κιθάρα*
* **[[Γκίζερ Μπάτλερ]]** - *μπάσο*
* **[[Βίνι Άπις]]** - *τύμπανα*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Live! Radio City Music Hall 2007 - Heaven & Hell | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Heaven and Hell: Live at Radio City Music Hall (DVD) | PopMatters
* Heaven & Hell - Live! Radio City Music Hall 2007 - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Heaven and Hell
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Κώστας Γκικόπουλος

Ο **Κώστας Γκικόπουλος** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας τα πρωταθλήματα Ελλάδος του 1928 και του 1932.

## Καριέρα
Ο Γκικόπουλος ξεκίνησε την πορεία του στην ομάδα του Άρη το 1926. Όντας ψηλός και με μεγάλες σωματικές δυνάμεις, έπαιζε στον χώρο του κέντρου με μεγάλο του πλεονέκτημα την ανασταλτική του δραστηριότητα. Το 1928, αγωνίστηκε εναντίον του Εθνικού Πειραιά, στο νικηφόρο 3-1 με το οποίο ο Άρης κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος.

Την επόμενη χρονιά έπαιξε σε δέκα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, όπου η ομάδα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο μετά από δύο αγώνες μπαράζ εναντίον του ΠΑΟΚ.

Το 1930 και το 1931 αγωνίστηκε σε λίγους αγώνες, κάνοντας όμως την επανεμφάνιση του στην βασική ενδεκάδα του Άρη στο πρωτάθλημα του 1932, όταν η ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέκτησε για δεύτερη φορά τον τίτλο. Αυτή την χρονιά σκόραρε ένα από τα λίγα γκολ της καριέρας του στις 10 Ιουλίου 1932, όταν ο Άρης κέρδισε εκτός έδρας τον Ηρακλή με 3-7.

Συνέχισε ως βασικός και την επόμενη χρονιά, κατακτώντας την δεύτερη θέση στην τελική φάση του ελληνικού πρωταθλήματος και παίζοντας στον δεύτερο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τον Εθνικό με 2-1.

Παρέμεινε στην ομάδα των "κίτρινων" μέχρι το 1937, όταν και "κρέμασε τα παπούτσια" του.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Γκικόπουλος Κώστας | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Όμιλος Αγγελικούση

Ο **Όμιλος Αγγελικούση** (Angelicoussis Shipping Group Limited) είναι ελληνικός ιδιωτικός όμιλος που δραστηριοποιείται στην ναυτιλία. Το 100% των μετοχών της εταιρείας ανήκουν πλέον στη Μαρία Αγγελικούση . 
Ο Όμιλος Αγγελικούση έχει 7 θυγατρικές εταιρείες και υπό διαχείριση πάνω από 142 πλοία σε όλο τον κόσμο, συνολικού τονάζ 24,024,605 τόνων.
Η μεγαλύτερη θυγατρική εταιρεία του ομίλου είναι η Maran Dry Management Inc. (πρώην Anangel Maritime Services) με 42 πλοία ξηρού φορτίου. 
Η δεύτερη θυγατρική εταιρεία είναι η Maran Tankers (πρώην Kristen Navigation) με 54 υπό διαχείριση δεξαμενόπλοια και η τρίτη θυγατρική εταιρεία, η Maran Gas, που ιδρύθηκε το 2003 και περιλαμβάνει στόλο με πλοία μεταφοράς LNG και LPG με 45 πλοία και άλλα 13 υπο - ναυπήγηση. Στον όμιλο περιλαμβάνονται άλλες τέσσερις εταιρίες: Η Maran (UK), η Maran Ship Supplies, η Maran Asia και η Friendly Maritime Services.
Ο όμιλος είναι 100% ελληνικός με το 88,5% των πλοίων του να είναι υπό ελληνική σημαία και είναι εταιρεία με τα περισσότερα πλοία με ελληνική σημαία. 

Το 2013, ο Όμιλος Αγγελικούση αναφερόταν ότι ήταν στην πρώτη δεκάδα ναυτιλιακών εταιρειών με τα περισσότερα πλοία υπό ναυπήγηση. Το 2024,  ο Όμιλος διαχειρίζεται συνολικά 165 ποντοπόρα πλοία με τις εταιρείες της. Ωστόσο, διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο, όσον αφορά στη χωρητικότητα, με 24.180.375 dwt. Σε αυτά τα πλοία περιλαμβάνονται και 24 που είναι υπό ναυπήγηση

## Ιστορικό
Ο Όμιλος ιδρύθηκε το 1947 από τον Αντώνη Αγγελικούση, πατέρα του Γιάννη Αγγελικούση.
Το πρώτο πλοίο μεταφοράς φορτίου, το MV Astypalea αποκτήθηκε το 1948 το οποίο κατασκευάστηκε το 1936 από τα ναυπηγεία Smith’s Dock. Το πρώτο νεότευκτο, ένα φορτηγό χύδην φορτίου 68.834 DWT, παραγγέλθηκε στα ναυπηγεία Ishikawajima – Harima της Ιαπωνίας. Το πλοίο παραδόθηκε και ονομάστηκε MV Afovos και τέθηκε υπό ελληνική σημαία τον Μάιο του 1968.

Μεταξύ 1968 και 1985, παραγγέλθηκαν 28 νεότευκτα στο ναυπηγείο IHI της Ιαπωνίας τα φορτηγά χύδην φορτίου τύπου Fortune, Friendship, Freedom και Future. 
Ο Γιάννης Αγγελικούσης, ο οποίος είχε ενταχθεί στην εταιρεία του πατέρα του το 1973, παρήγγειλε τα πρώτα 5 πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου capesize στα ναυπηγεία της Hyundai Heavy Industries της Νότιας Κορέας.

Ο Γιάννης Αγγελικούσης αποφάσισε να μετακινηθεί στο τμήμα των δεξαμενόπλοιων και μεταξύ 1996 και 2000 παρήγγειλε Aframaxes, Suezmaxes και VLCC. Το MV Maria A. Angelicoussis ήταν το πρώτο νεόδμητο VLCC που παραδόθηκε στον Όμιλο από την Daewoo το 2000.
Το 2003 κατόπιν πρωτοβουλίας του, παρήγγειλε το πρώτο πλοίο μεταφοράς LNG, το Maran Gas Asclepius, και ίδρυσε την Maran Gas Maritime, εταιρία που αποτελεί τον κλάδο διαχείρισης πλοίων LNG του Ομίλου.

Το 2008 η Μαρία Αγγελικούση, κόρη του Γιάννη, εντάχθηκε στον Όμιλο και ασχολείται από τότε καθημερινά με όλες τις επιχειρηματικές πτυχές του Ομίλου, μαζί με τον πατέρα της, μέχρι το θάνατό του το 2021.

Σήμερα η Μαρία Αγγελικούση είναι διευθύνουσα σύμβουλος του Ομίλου Αγγελικούση.

## Αναφορές


Κατηγορία:Ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Τετραϋδροθειοφαίνιο

Το **τετραϋδροθειοφαίνιο** (αγγλικά *Tetrahydrothiophene*, *THT*) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και θείο, με χημικό τύπο **C<sub>4</sub>H<sub>8</sub>S**. Είναι ένας ετεροκυκλικός θειαιθέρας, με μόριο που αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο, που σχηματίζεται από τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, και ένα (1) άτομο θείου. Στα άτομα άνθρακα συνδέονται, επίσης, συνολικά οκτώ (8) άτομα υδρογόνου. Το χημικά καθαρό τετραϋδροθειοφαίνιο, στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι πτητικό, άχρωμο υγρό, με έντονη δυσάρεστη οσμή. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος **τετραϋδροθειοφαίνιο** μπορεί να αναφέρεται επίσης και σε μια ολόκληρη σειρά από «θυγατρικές» - παράγωγες ενώσεις, που περιέχουν έναν τουλάχιστον τετραϋδροθειοφαινικό δακτύλιο.

## Παραγωγή

Το τετραϋδροθειοφαίνιο παράγεται με χημική αντίδραση τετραϋδροφουράνιου και υδρόθειου. Η αντίδραση αυτή διεξάγεται στην αέρια κατάσταση, πάνω από αλουμίνα ή άλλο ετερογενή όξινο καταλύτη:

40px|Τετραϋδροφουράνιο\mathrm{+ H_2S \xrightarrow{}H_2O +} 40px


## Χημική συμπεριφορά και παράγωγα

Αυτή η ένωση αποτελεί συναρμοτή για τη χημεία ενώσεων συναρμογής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το σύμπλοκο (τετραϋδροθειοφαινο)χλωροχρυσό:

\mathrm{2}40px\mathrm{+ HAuCl_4 + H_2O \xrightarrow{} 3HCl+} 80px\mathrm{+}**1-οξυθειολάνιο**

 
Η οξείδωση του THT δίνει ένα διαλύτη που ονομάζεται σουλφολάνιο (συστηματική ονομασία: 1,1-διοξυθειολάνιο), που είναι σχεδόν άοσμος πολικός διαλύτης:

40px\mathrm{+ 2|O| \xrightarrow{}} 40px


## Εφαρμογές
Εξαιτίας της οσμής του, το THT χρησιμοποιείται ως οσμοθέτης για το υγραέριο, αν και αυτό δεν ισχύει πλέον για τη Βόρεια Αμερική. Χρησιμοποιείται, ακόμη, ως οσμοθέτης για το φυσικό αέριο, συνήθως σε μίγματα που περιέχουν επίσης 2-μεθυλο-2-βουτανοθειόλη.

## Πηγές

# Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7
# SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
# «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982
# Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
# Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991
# Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
# Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983
# Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986
# Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
# Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».

## Παραπομπές και παρατηρήσεις


Κατηγορία:Θειαιθέρες
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις
Κατηγορία:C4