Καθλίν Φρίμαν

Η **Καθλίν Φρίμαν** (Αγγλικά: Kathleen Freeman, 17 Φεβρουαρίου 1923 23 Αυγούστου 2001) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός. Σε μια καριέρα που διήρκεσε περισσότερα από 50 χρόνια, υποδύθηκε καυστικές υπηρέτριες, γραμματείς, δασκάλες, κουτσομπόλες, νοσοκόμες, γειτόνισεες και συγγενείς, σχεδόν πάντα προκαλώντας το γέλιο.  Στον κινηματογράφο, ίσως είναι περισσότερο γνωστή για την εμφάνισή της σε 12 κωμωδίες του Τζέρι Λιούις τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 και στην ταινία *[[Οι ατσίδες με τα μπλε]]* (1980).

## Τα πρώτα χρόνια
Η Φρίμαν γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1923 στο Σικάγο,  από την υψίφωνο Τζέσικα Ντίξον και τον Φρανκ Φρίμαν, διασκεδαστή των αμερικανικών στρατευμάτων στην Αγγλία, τη Γαλλία και τη μεταπολεμική Γερμανία. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 1922. 

Η Φρίμαν ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 2 ετών, χορεύοντας στο σκετς βοντβίλ των γονιών της, *Dixon and Freeman.*  Ανέφερε ότι τελικά «την έπιασαν» στην ηλικία των 10 ετών περίπου και στη συνέχεια άρχισε να πηγαίνει σχολείο. 

Η Φρίμαν σπούδασε μουσική στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες και έγινε κλασική πιανίστα. 

## Καριέρα

### Θέατρο
Μετά το κολέγιο, η Φρίμαν εντάχθηκε στον θίασο *Circle Players*   στη λεωφόρο Σάντα Μόνικα.  

Αργότερα, εμφανίστηκε σε εθνικές περιοδείες των έργων *Deathtrap*, *Άννυ* και *Woman of the Year* με τη Λορίν Μπακόλ. Έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στις 26 Οκτωβρίου 2000, στην παράσταση *Άντρες με τα όλα τους*. Για τον ρόλο της ως Τζανέτ Μπερμάιστερ ήταν υποψήφια για Βραβείο Τόνυ το 2001 και κέρδισε βραβείο Theatre World, το οποίο συνήθως απονέμεται σε νεότερους ερμηνευτές. Πέθανε πέντε ημέρες αφότου έκανε την τελευταία της εμφάνιση στην παράσταση. 

### Τηλεόραση
Το 1948, η Πέγκι Γουέμπερ είδε τη Φρίμαν στη σκηνή του Circle Theatre και την προσέλαβε για τη ζωντανή ραδιοφωνική σειρά της Γουέμπερ *Treasures of Literature*, την πρώτη της τηλεοπτική δουλειά. Από το 1988 έως το 2001, η Φρίμαν εμφανίστηκε σε περισσότερες από 50 παραγωγές του California Artists Radio Theatre,  το οποίο ηχογραφεί ζωντανά παραστάσεις κλασικών βιβλίων και θεατρικών έργων για τους σταθμούς KPCC (FM),  KPFK   NPR Playhouse και National Public Radio.

Εκτός από από το ότι δίδασκε υποκριτική στην περιοχή του Λος Άντζελες, η Φρίμαν ήταν και μια οικεία παρουσία στην τηλεόραση. Το 1958-1959, εμφανίστηκε τρεις φορές στο *Buckskin*, μια παιδική εκπομπή που διαδραματιζόταν σε ένα ξενοδοχείο σε μια φανταστική πόλη της Μοντάνα. Εμφανίστηκε από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τον θάνατό της σε τακτικούς ή επαναλαμβανόμενους ρόλους σε πολλές κωμικές σειρές, όπως *The Bob Cummings Show,* *Topper* και *The Donna Reed Show*. Το 1964, εμφανίστηκε σε πέντε επεισόδια του *The Lucy Show*. Αργότερα, επιλέχθηκε για *Hogan's Heroes* . Το 1973, είχε έναν συμπρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική σειρά *Lotsa Luck*.

Εμφανίστηκε σε πολλά επεισόδια των *Wagon Train*, *Funny Face*, *Η Τζίνι και το τζίνι*, στη βραχύβια κωμική σειρά προϊστορικού περιεχομένου *It's About Time* και ως νοσοκόμα στο *Love, American Style*.

Η Φρίμαν υποδύθηκε τη μητέρα του λοχία Κάρτερ σε ένα επεισόδιο του *Gomer Pyle, USMC* το 1969, ενώ εμφανίστηκε και ως διαφορετικός χαρακτήρας σε ένα επεισόδιο της ίδιας σειράς το 1968. Έκανε επίσης πολλές εμφανίσεις στο *The Beverly Hillbillies* ως διάφοροι χαρακτήρες.

Εμφανίστηκε ως η φωνή της μητέρας της Πεγκ Μπάνι, ενός αόρατου χαρακτήρα σε πολλά επεισόδια του *[[Παντρεμένοι... με Παιδιά|Παντρεμένοι με παιδιά]]* καθώς και σε επεισόδια των σειρών *Mama's Family*, *Growing Pains*, *Simon & Simon*, *[[Αλφ ο εξωγήινος]],* *Οι δικηγόροι του Λος Άντζελες*, *[[Τα χρυσά κορίτσια (αμερικανική σειρά)|Τα χρυσά κορίτσια]]*, *Doogie Howser, MD*, *Ροζάν*, *Coach*, *[[Στην Εντατική|Στην εντατική]]*, *Ο μαστροχαλαστής* και σε πολλές άλλες εκπομπές τις δεκαετίες του 1980 και του 1990.

Εκτός από τον ρόλο της στην παράσταση *Άντρες με τα όλα τους,* παρέμεινε ενεργή στα τελευταία της χρόνια με έναν κανονικό φωνητικό ρόλο στο *As Told by Ginger*, στην ταινία κινουμένων σχεδίων *[[Σρεκ]]* και μια γκεστ εμφάνιση στην κωμική σειρά *Becker.* Στο τελευταίο της επεισόδιο της σειράς *As Told by Ginger*, με τίτλο "No Hope for Courtney", ο χαρακτήρας της Φρίμαν, η κυρία Γκόρντον, αποσύρεται από τη δουλειά της ως δασκάλα. Το σενάριο αρχικά γράφτηκε για να επιστρέψει η Γκόρντον στο σχολείο, αλλά η Φρίμαν  πέθανε στη διάρκεια της παραγωγής, οπότε το επεισόδιο ξαναγράφηκε και αφιερώθηκε στη μνήμη της.

### Κινηματογράφος
[δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Ο [Κάρι Γκραντ και η Φρίμαν ως κουτσομπόλα σε πλυντήριο στην ταινία *Σπίτι πάνω σε βάρκα* (1958)]]
Για μικρό χρονικό διάστημα στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η Φρίμαν είχε συμβόλαιο με τη Metro-Goldwyn-Mayer, εμφανιζόμενη κυρίως σε μικρούς ρόλους χωρίς να αναφέρεται το όνομά της. Ο πιο αξιοσημείωτος από εκείνους τους πρώτους ρόλους της ήταν στο μιούζικαλ της MGM *[[Τραγουδώντας στη βροχή]]* (1952) ως καθηγήτρια ορθοφωνίας. 

Ξεκινώντας με την ταινία του 1954 *Ο κλόουν βασιλεύει*, η Φρίμαν έγινε η μούσα του Τζέρι Λιούις, παίζοντας μαζί του σε 11 ταινίες.  Σε αυτές περιλαμβάνονταν οι περισσότερες από τις πιο γνωστές κωμωδίες του Λιούις, όπως *Ο Τζέρι Λιούις ταραχοποιός* ως νοσοκόμα Χίγκινς, *Ο Τζέρι Λιούις περιπλανώμενος* ως σύζυγος του διευθυντή του στούντιο και *Ο Τζέρι Λιούις δάσκαλος για κλάματα* ως Μίλι Λέμον. Πάνω από 30 χρόνια αργότερα, έκανε μια σύντομη εμφάνιση στο *Δάσκαλος για γέλια και για κλάματα*.

Άλλοι κινηματογραφικοί της ρόλοι ήταν στις ταινίες *Ο ταξιδιώτης του Μιζούρι* (1958), *Η μύγα* (1958), στις παρωδίες γουέστερν *Η πιο γρήγορη σκανδάλη του Ουέστ* (1969) και *Support Your Local Gunfighter* (1971), καθώς και σε μια σειρά από κωμωδίες τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Η Φρίμαν υποδύθηκε την αδελφή Μαίρη Στίγματα (γνωστή και ως Πιγκουίνα) στις ταινίες *[[Οι ατσίδες με τα μπλε]]* (1980) και *Blues Brothers 2000* (1998) του Τζον Λάντις. Υποδύθηκε επίσης μια διαχειρίστρια πολυκατοικίας στην ταινία *Οι δυο ατσίδες* (1987), μια δασκάλα στο *[[Χόκους Πόκους: Οι Τρεις Μάγισσες|Χόκους πόκους: Οι τρεις μάγισσες]]* (1993) και μια γκάνγκστερ στο *[[Τρελές Σφαίρες 33⅓: Η Τελευταία Προσβολή|Τρελές σφαίρες 33⅓: Η τελευταία προσβολή]]* (1994). Έκανε επίσης εμφανίσεις στις ταινίες *[[Φανταστική καταδίωξη]]* (1987) του Τζο Ντάντε και *[[Γκρέμλινς 2: Η Νέα Γενιά|Γκρέμλινς 2: Η νέα γενιά]]* (1990) (ως μεθυσμένη παρουσιάστρια εκπομπής μαγειρικής). Ο τελευταίος της κινηματογραφικός ρόλος ήταν στο *[[Σρεκ]]* (2001), όπου υποδύθηκε μια ηλικιωμένη.

Στην ταινία του 1973 *[[Το Κεντρί|Το κεντρί]]*, η Φρίμαν εμφανίστηκε σε μια οικογενειακή φωτογραφία του χαρακτήρα Κιντ Τουίστ (Χάρολντ Γκουλντ) στη σκηνή του γραφείου της Western Union.

## Προσωπική ζωή
Η Φρίμαν ήταν δημοκρατική και υποστήριξε τον Άντλαϊ Στίβενσον κατά τις προεδρικές εκλογές του 1952. 

Αποδυναμωμένη από την ασθένεια, η Φρίμαν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το καστ του *Άντρες με τα όλα τους*. Πέντε ημέρες αργότερα, πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα σε ηλικία 78 ετών στο νοσοκομείο Lenox Hill.  Αποτεφρώθηκε και η τέφρα της θάφτηκε στο Κοιμητήριο Hollywood Forever. 

Η Φρίμαν δεν παντρεύτηκε ποτέ ούτε δεν απέκτησε παιδιά. Η αναφορά για τον θάνατό της στη βρετανική εφημερίδα *[[The Guardian]]* ανέφερε την «επί σειρά ετών σύντροφό της, Έλεν Ράμσεϊ».  Το άρθρο του *Playbill* αναφερόταν στην Ράμσεϊ ως την «επί σειρά ετών καλύτερη φίλη της Φρίμαν»,  και ομοίως το *Variety* την αποκάλεσε «καλύτερη φίλη της Φρίμαν».  Η Έλεν Ράμσεϊ και η Φρίμαν υπήρξαν συμφοιτήτριες στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Λος Άντζελες). 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (Αγγλικά)
* Η 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις