open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαίων

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μαίονας** (***Μαίων***) είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# **Μαίων**, γιος του Αίμονα (γι' αυτό ο Όμηρος τον αποκαλεί «Αιμονίδη»), ο Θηβαίος συναρχηγός με τον Πολυφόντη των 50 Καδμείων που έστησαν ενέδρα στον Τυδέα όταν εκείνος επέστρεφε στην πατρίδα του. Ο Τυδέας τους σκότωσε όλους εκτός από τον Μαίονα, στον οποίο χάρισε τη ζωή. Για τον λόγο αυτό ο Μαίων από ευγνωμοσύνη έθαψε αργότερα τον Τυδέα επάνω στον δρόμο Θηβών-Χαλκίδας. Για κάποιους ερευνητές ο Μαίων συνιστά μορφή αρχέγονων θηβαϊκών μύθων. Ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος αναφέρει ότι μητέρα του Μαίονα ήταν η Αντιγόνη, ενώ το ίδιο μνημονευόταν και στη χαμένη τραγωδία του Ευριπίδη «Αντιγόνη»: σε δύο αγγεία από τον Τάραντα, όπου πιστεύεται ότι παριστάνεται σκηνή από την «Αντιγόνη» του Ευριπίδη, ανάμεσα στις μορφές του Κρέοντα, του Αίμονα και της Αντιγόνης εικονίζεται και ένα παιδί που θεωρείται ότι είναι ο Μαίων.
# **Μαίων** ή **Μηίων**, αρχέγονος βασιλιάς της Φρυγίας και της Λυδίας, από το όνομα του οποίου ονομάζονταν **Μαίονες** οι κατοπινοί Λυδοί. Ο Μαίονας πήρε ως σύζυγό του τη Δινδύμη και απέκτησαν μαζί μία κόρη, που αργότερα την ονόμασαν Κυβέλη.
# **Μαίων**, ο μυθικός πατέρας του Ομήρου, από τον οποίο ο ποιητής ονομαζόταν και «Μαιονίδης». Κατά την παράδοση καταγόταν από τη Σμύρνη και ήταν αδελφός του Δίου, του πατέρα του ποιητή Ησιόδου. Ο Μαίων αναφέρεται ως γιος του Απελλού, που ήρθε από τη Σμύρνη μαζί με τις Αμαζόνες και πήρε ως σύζυγό του την Εύμητη. Ο Μαίωνας μυθολογείται επίσης ως σύζυγος της Υρνηθούς ή και ως ο παππούς του Ομήρου, ο οποίος στην περίπτωση αυτή ήταν γιος του ποτάμιου θεού Μέλητα και κάποιας κόρης του Μαίονα. Ο Έφορος γράφει ότι ο Μαίων ήταν κηδεμόνας της Κριθηίδας (κόρης του Απελλού και ανεψιάς του Μαίονα), την οποία πάντρεψε με τον Μέλητα. Ο ίδιος συγγραφέας γράφει ότι ο Μαίων και οι αδελφοί του Απελλής και Δίος κατάγονταν από την Κύμη. Ο Αριστοτέλης γράφει αντιθέτως ότι ο Μαίων ήταν βασιλιάς της Λυδίας (βλ. νο. 2 ανωτ.), ο οποίος διοικούσε και τη Σμύρνη. Ο Μαίων του Αριστοτέλη πήρε για σύζυγό του κάποια κοπέλα που ήταν ήδη έγκυος από κάποιον Δαίμονα, «συγχορευτή των Μουσών». Το βρέφος που γέννησε (δηλαδή τον ποιητή Όμηρο) ανέλαβε και ανέθρεψε ο Μαίων.

## Αναφορές


Μαιωνας
Μαίρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μαίρα** είναι γνωστές:

# Μία θυγατέρα του Προίτου και της Σθενεβοίας κατά τον `Ομηρο, συνοδός της θεάς Αρτέμιδας που δεν αναφέρεται με τις άλλες Προιτίδες. Κάποτε η Μαίρα και ο Δίας ερωτεύθηκαν αμοιβαία, και από εκείνη την εποχή η Μαίρα έπαψε να συμμετέχει στα κυνήγια της Αρτέμιδας, οπότε η θεά τη σκότωσε. Παιδί του Δία και της Μαίρας ήταν ο Λοκρός εκείνος που έκτισε τη Θήβα ή τα τείχη της μαζί με τους Αμφίονα και Ζήθο.
# Η σκυλίτσα του Ικαρίου του Αθηναίου (βλ.λ.), η οποία ειδοποίησε την θυγατέρα του Ηριγόνη με τα γαβγίσματά της και την οδήγησε στο άταφο πτώμα του πατέρα της. Τότε η Ηριγόνη, αφού έθαψε τον πατέρα της, από την απελπισία της κρεμάστηκε από ένα δέντρο πάνω από τον τάφο του πατέρα της.
# Ηρωίδα της Αρκαδίας, κόρη του `Ατλαντα, σύζυγος του Τεγεάτη και μητέρα του Σκέρδου και του Λειμώνα. Αυτή η Μαίρα αναφέρεται και ως **Μαιρά**. Στην αγορά της Τεγέας υπήρχαν μνήματα του Τεγεάτη, του Λυκάονα και της Μαίρας. Αλλά οι κάτοικοι της Μαντινείας έδειχναν τον τάφο της Μαίρας σε κάποια άλλη τοποθεσία, την οποία ονόμαζαν **«Χορός της Μαίρας»**.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Βομβάρδα

Η **Βομβάρδα** (ή Μπουμπάρδα) (εκ του ιταλικού Bombarda) είναι πολεμικό πλοίο μεγαλύτερο από καΐκι με δύο ιστούς (κατάρτια), ο δεύτερος μικρότερος με κλίση προς τη πρύμη, ενώ στη πλώρη έφερε πρόβολο (κν. μπαστούνι). Στο πλωριό ιστό έφερε τετράγωνα ιστία (πανιά), στο πρυμναίο τραπεζοειδή επίδρομο και στο πρόβολο 2,3 φλόκους (σφαιροειδή τριγωνικά πανιά). Σήμερα έχει εκλείψει.

Οι βομβάρδες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν: 

* Δάφνη Ι (βομβάρδα)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Νήσοι Μακάρων

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Νήσοι των Μακάρων** ή **Μακάρων Νήσοι** είναι γνωστά κάποια φανταστικά νησιά στα οποία μετέβαιναν οι ψυχές των ηρώων και άλλων επιφανών ανδρών μετά τον θάνατό τους. Κατά τον Ησίοδο τα νησιά των Μακάρων ήταν τόπος των *«ολβίων ηρώων»*, δηλαδή των ευτυχισμένων ηρώων, οι οποίοι δεν πεθαίνουν καν, αλλά εξακολουθούν να ζουν στα νησιά αυτά. Ο παράδεισος αυτός υποτίθεται ότι βρισκόταν στην άκρη του κόσμου, στον *«Ωκεανόν τον βαθυδίνην»*, όπως και άλλα μυθικά νησιά, στα πέρατα του δυτικού Ωκεανού. Το έδαφος των Νήσων των Μακάρων ήταν πολύ γόνιμο και έδινε καρπούς τρεις φορές τον χρόνο. Ο Πίνδαρος αναφέρει τη ***«'''μακάρων νάσον'''»***, την οποία κατοικούν ήρωες με αρχηγό τον Κρόνο και τον Ραδάμανθυ, και τη δροσίζουν οι αύρες του Ωκεανού, και πως σε αυτό το νησί φυτρώνουν χρυσά λουλούδια. Ο Στράβωνας ταυτίζει τα νησιά με τις Εσπερίδες νήσους του μύθου των Εσπερίδων.

Με την πάροδο των ετών, όπως είναι λογικό, θα αυξάνει ο αριθμός όσων κατοικούν στις Νήσους των Μακάρων. Εκεί ευφραίνονται όχι μόνο οι ήρωες, αλλά και όσοι αναδείχθηκαν αναμάρτητοι μετά την περιπλάνηση της ψυχής τους στον Κάτω και στον Άνω Κόσμο. Αυτή είναι μία Ορφική δοξασία, παρόμοια με εκείνη του Πλάτωνα, όπου αναφέρεται ότι τρεις ζωές φιλοσόφου οδηγούν στη «μακαρίωση». Σύμφωνα με ακόμα νεότερες παραδόσεις, όλοι εκείνοι που έζησαν ενάρετη ζωή θα ευφρανθούν στα νησιά των Μακάρων, ενώ οι κακοί θα ριχτούν στον Τάρταρο.

Από την αρχαιότητα κάποιοι παρομοίαζαν τις Νήσους των Μακάρων με τα Κανάρια Νησιά, τα οποία μάλιστα αποκαλούνται από τον Πλίνιο *Fortunatae Insulae*, δηλαδή «νησιά των ευτυχισμένων», που σημαίνει το ίδιο. Ο Πλίνιος επαναλαμβάνει ότι τα νησιά «βρίθουν καρπών και πτηνών κάθε είδους», αλλά προσθέτει την απροσδόκητη πληροφορία ότι «ενοχλούν εκεί πολύ τα αποσυντιθέμενα πτώματα τεράτων που ξεβράζει συνεχώς η θάλασσα». Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος χρησιμοποίησε τις Νήσους των Μακάρων ως σημείο αναφοράς για τη μέτρηση του γεωγραφικού μήκους. Η σύγχρονη Γεωγραφία πήρε από το όνομά τους τον όρο Μακαρονησία, προκειμένου να χαρακτηρίσει συλλογικά όλες τις συστάδες νησιών του Ατλαντικού Ωκεανού κοντά στην Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική (Αζόρες, Κανάρια νησιά, Μαδέρα, Νήσοι του Πράσινου Ακρωτηρίου). Μερικοί άλλοι πάλι ταύτιζαν τις Νήσους των Μακάρων μόνο με τη νήσο Μαδέρα, η οποία φημίζεται για το εύφορο (ηφαιστειογενές) έδαφός της, το ήπιο κλίμα της, τις πολλές πηγές της και τα δάση της.

## Δείτε επίσης
* Ηλύσια Πεδία
* Εσπερίδες
* Μπραζίλ (νησί)
* Βριττία
* Μπουγιάν
* Ατλαντίδα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μακαρων Νησοι
Μακαρων Νησοι
Μακαρων Νησοι
Οκάν Γιλμάζ

Ο **Οκάν Γιλμάζ**, γεννημένος στις 16 Μαΐου 1978 στην Προύσα, είναι Τούρκος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Έχει χριστεί 8 φορές διεθνής έχοντας πετύχει 5 γκολ και έχει καταφέρει να είναι δύο φορές πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας, κατά τις περιόδους 2000-01 και 2002-03. Την σεζόν 2008-09 είχε ένα μικρό πέρασμά από τον Πανθρακικό Κομοτηνής.

## Καριέρα
* 1996-1998 Ινεγκολσπορ
* 1998-2005 Μπούρσασπορ
* 2005 Μαλάτιασπορ
* 2006 Κόνιασπορ
* 2006 Σακάριασπορ
* 2007 Ντιγιάμπακισπορ
* 2008 Ορντύσπορ
* 2008 Πανθρακικός
* 2009 Μπελεντίν Βανσπορ
* 2009-2010 Τεπεσικσπορτ
* 2010 Αλάνιασπορτ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούρσασπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Δάφνη Ι (βομβάρδα)

**Δάφνη Ι ([[Βομβάρδα]])**

Μετονομάστηκε σε ‘ΣΤΑΥΡΟΣ’.

Εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Τον Απρίλιο του 1834 αγκυροβολημένη κοντά στο ΝΔ στόμιο του Πόρου (επονομαζόμενο ‘Σταυρός’) ξέσυρε τις άγκυρες της και προσάραξε θρυμματιζόμενη στους Βράχους. Δεν υπήρξαν θύματα. Για το ατύχημα αυτό ο Κυβερνήτης αθωώθηκε από το Πολεμικό Συμβούλιο.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Μάκρις

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία η **Μάκρις** (το όνομα της σχετίζεται με το μακρύ νησί της Εύβοιας) ήταν κόρη του μάντη βοσκού Αρισταίου και της Αυτονόης κόρης του μυθικού ιδρυτή της Θήβας Κάδμου. Η Μάκρις ανέθρεψε στην Εύβοια τη μικρή Ήρα μέχρι την εποχή που έφτασε στην εφηβεία, την έκλεψε ο αδελφός της Δίας και τη μετέφερε στο όρος Κιθαιρώνας. Ο Πλούταρχος έγραψε ότι ο Δίας τη μετέφερε σε μια «εσοχή μέσα σε μια σπηλιά». Η Μάκρις έφτασε στον Κιθαιρώνα να ζητήσει την Ήρα, ο ομώνυμος θεός του βουνού την έδιωξε αφού της είπε ότι τη φροντίζει ο Δίας με τη Λητώ. Ο νεογέννητος Διόνυσος ανατράφηκε από τη Μάκρι(ν) στην Εύβοια με μέλι, μεταφέρθηκε από τον θεό Ερμή, που τον έσωσε από την Ήρα. Η Ήρα έφτασε στην Εύβοια, έδιωξε τη Μάκριν και την καταδίωξε μέχρι τη στιγμή που έφτασε σε ένα άλλο μακρόστενο νησί που του έδωσε το όνομα της. Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος έγραψε ότι το νησί που έφτασε η Μάκρις καταγραφόταν ως «Δρεπάνη» και ήταν συνδεδεμένο μέχρι τότε άμεσα με τη θεά Δήμητρα, τους έμαθε να καλλιεργούν το σιτάρι. Μερικοί ιστορικοί ταυτίζουν τη νήσο Μάκριν με την Κέρκυρα, δεν αποκλείεται να ήταν ωστόσο και η Χίος που αναφερόταν πολλές φορές στην αρχαιότητα ως Μάκρις. Η Μάκρις κατοίκησε στο νέο της νησί σε ένα σπήλαιο στο οποίο παντρεύτηκαν αργότερα ο Ιάσονας και η Μήδεια, από τότε το έλεγαν «σπήλαιο της Μήδειας».

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*Apollonius Rhodius: *Argonautica*, μετάφρ. Robert Cooper Seaton (1853-1915), R.C. Loeb Classical Library Volume 001. London, William Heinemann Ltd, 1912. 
*Apollonius Rhodius: *Argonautica*, George W. Mooney. London. Longmans, Green. 1912. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Conner, Nancy: *The Everything Book of Classical Mythology*, 2η έκδ.
*Race, William H.: Apollonius Rhodius: Argonautica, Loeb Classical Library, 2008

Μακρις
Μάλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μάλος** είναι γνωστός ένας γιος του Αμφικτύονα ή του Βοιωτού Αμύρου, επώνυμος ήρωας των Μαλιέων. Κατά τον Ίσυλλο τον Επιδαύριο, ο Μάλος πήρε ως σύζυγό του κατά προτροπή του ίδιου του Δία τη Μούσα Ερατώ και απέκτησαν μαζί την Κλεοφήμη. Ο Μάλος αναφέρεται ότι ήταν και στην υπηρεσία του Επιδαυρίου **«[[Απόλλων|Απόλλωνος]] Μαλεάτα»**, όντας ο πρώτος που έχτισε βωμό του Απόλλωνα και τέλεσε θυσίες. Κατά τον Βιλαμόβιτς ο Μάλος πρέπει να ήταν ένας βασιλιάς των Επιδαυρίων.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μαλος
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Μάλεος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μάλεος** ή **Μάλεως** ή **Μαλεώτης** ήταν γνωστός αρχικά ένας θαλάσσιος δαίμονας το όνομα του οποίου συνδέθηκε με το Ακρωτήριο Μαλέας. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, **Μαλέου λίθος** ή **Μάλειον ακρωτήριον** ονομαζόταν και ένα άσχετο με τον Μαλέα υδρογραφικό στοιχείο, ένας ύφαλος πριν από το λιμάνι της Φαιστού, τον οποίο αφιέρωσε ο Μάλεος στον θεό Ποσειδώνα για να μη περνάνε τα κύματα στη Φαιστό.

Μεταγενέστερα, αναφέρεται ως Μάλεος κάποιος Τυρρηνός, που υποτίθεται ήταν ο πατέρας της Ηριγόνης, ενώ στη συνηθισμένη εκδοχή του μύθου πατέρας της Ηριγόνης είναι ο Ικάριος ο Αθηναίος.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μαλεος
Κατηγορία:Θαλάσσιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Νικόλαος Κανελλόπουλος

Ο **Νικόλαος Κανελλόπουλος** (Ζευγολατιό, 4 Μαΐου 1864 - Βιέννη, 26 Αυγούστου 1936) ήταν Έλληνας βιομήχανος.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ελίκη Αχαΐας (πρώην Ζευγολατιό) και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Κανελλόπουλου. Φοίτησε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε χημικός στη Ζυρίχη. Μαζί με τον αδερφό του Άγγελο αγόρασε την ελαιουργία «Χαριλάου και Ράλλη» ενώ ίδρυσε και εργοστάσιο σαπωνοποιίας. Επίσης διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και κυρίως στην ανάπτυξη της βιομηχανίας τσιμέντων «Τιτάν». Ήταν ο επικεφαλής ομάδας τραπεζιτών και βιομηχάνων που ίδρυσε το 1909 τη βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων, με κέντρο το Εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας.

Χρημάτισε μέλος του Δ.Σ. της Τράπεζας της Ελλάδος, πρόεδρος πολλών επιχειρήσεων, πρόεδρος του Δ.Σ. των Σιδηροδρόμων Ελλάδος ενώ στην Κυβέρνηση Δεμερτζή διορίστηκε υπουργός Οικονομίας, Συγκοινωνιών και Εργασίας.

Απεβίωσε στη Βιέννη στις 26 Αυγούστου 1936. Γιος του ήταν ο Αλέξανδρος Κανελλόπουλος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Νικολαος
Άγγελος Κανελλόπουλος

Ο **Άγγελος Κανελλόπουλος** (1869 - 13 Φεβρουαρίου 1946) ήταν βιομήχανος.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζευγολατιό Αιγίου, σημερινή Ελίκη Αχαΐας και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Κανελλόπουλου, δημάρχου Αιγίου. Σπούδασε εμπορικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο της Αιξ-αν-Προβέν και ακολούθησε επιχειρηματική καριέρα σε τομείς όπως ήταν τα τσιμέντα, η κλωστοϋφαντουργία κ.α. Διετέλεσε μέλος του δ.σ. της τράπεζας της Ελλάδας, πρόεδρος της τράπεζας της Λακωνίας, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων ενώ το 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας όπως και το 1915. Την περίοδο 1929 - 1935 ήταν γερουσιαστής. Το 1936 ανέλαβε τα ηνία της εταιρείας «Τιτάν».

Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Οικονόμου (Εξ Οικονόμων) και είχε αποκτήσει τρία παιδιά: τον Λεωνίδα, τον Παύλο και τον Κανέλλο Κανελλόπουλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αγγελος
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Λεωνίδας Κανελλόπουλος

Ο **Λεωνίδας Κανελλόπουλος** (1905 - 1979) ήταν Έλληνας βιομήχανος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Άγγελου Κανελλόπουλου. Σπούδασε στο πολυτεχνείο του Μονάχου και εργάστηκε στην επιχείρηση «Τιτάν», της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος. Επίσης διετέλεσε μέλος του δ.σ. της τράπεζας της Ελλάδος, πρόεδρος της ανωνύμου εταιρείας χημικών προϊόντων και λιπασμάτων και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον ΣΕΒ επιδιώχθηκε στενότερη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ. Στον δήμο Ελευσίνας λειτουργεί το πολιτιστικό κέντρο "Λεωνίδας Κανελλόπουλος".

Απεβίωσε στην Αθήνα. Γιος του είναι ο Ανδρέας Κανελλόπουλος.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Λεωνιδας
Κανέλλος Α. Κανελλόπουλος

Ο **Κανέλλος Κανελλόπουλος** (1903-1957) ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Άγγελου Κανελλόπουλου. Σπούδασε χημεία στα πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Μονάχου και ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις της οικογένειας, και κυρίως με την τσιμεντοβιομηχανία «Τιτάν». Εξελέγη βουλευτής το 1932 και επανεξελέγη το 1933. Διετέλεσε επίσης γραμματέας της Βουλής.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 1957. Γιος του είναι ο Ανδρέας Κανελλόπουλος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κανελλος Α
Θέτις ΙΙ (τορπιλοβόλο)

Το τορπιλοβόλο **Θέτις ΙΙ / 61** ναυπηγήθηκε από το 1912 έως το 1913 στα ναυπηγεία German VULKAN Werks AG. Stettin–Bredow. Ομοίου τύπου πλοία ήταν τα: Αίγλη Ι, Αλκυόνη Ι, Αρέθουσα, Δάφνη ΙΙ και Δωρίς Ι. Αγοράστηκε στο ποσό των 500.000 μάρκων το καθένα πλοίο. Το 1926 μετά τη μετασκευή του (μόνο τα ‘Αίγλη Ι’, ‘Αλκυόνη Ι’, ‘Αρέθουσα’ και ‘Δωρίς Ι’) είχε 1 πυροβόλο 37 χιλιοστών και 2 μονά Τ/Σ των 45 εκατοστών. Η μηχανή ήταν μια παλινδρομική 2600 ίππων. Η μέγιστη ταχύτητα ήταν 21 κόμβοι. Έλαβε μέρος στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο και στη Μικρασιατική εκστρατεία 1919-1922. Το 1926 δεν κρίθηκε από το πολεμικό ναυτικό συμφέρουσα η μετασκευή του και παροπλίσθηκε, εκποιήθηκε για διάλυση.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Δωρίς (τορπιλοβόλο)

Το **Δωρίς Ι** ήταν ελληνικό τορπιλοβόλο που έδρασε στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν τύπου Αίγλη. Ναυπηγήθηκε το 1912–13 στα Ναυπηγεία German VULKAN Werks AG. Stettin–Bredow. Ύψωσε την ελληνική σημαία το 1914 στο Στετίνο της Γερμανίας. Ομοίου τύπου πλοία ήταν τα: Αίγλη Ι, Αλκυόνη Ι, Αρέθουσα, Δάφνη ΙΙ και Θέτις ΙΙ. Αγοράστηκε στο ποσό των 500.000 μάρκων.

Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβε μέρος σε μικρές συνοδείες νηοπομπών στο Αιγαίο καθώς και σε ανθυποβρυχιακές περιπολίες. Την περίοδο 1928-1931 υπέστη γενική επισκευή μετά την οποία ανέλαβε δράση τοπικής επιτήρησης στενών και υποστήριξης λιμένων. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανέλαβε την ίδια δράση επιτηρώντας όρμους και λιμένες της Αττικής. Αυτοβυθίστηκε στις 23 Απριλίου 1941 στο Πόρτο Ράφτη κατόπιν διαταγής λόγω αχρήστευσής του μετά από γερμανική αεροπορική επιδρομή. Κυβερνήτης του ήταν ο πλωτάρχης Αλ. Βερροιόπουλος.

## Βασικά χαρακτηριστικά

Εκτόπισμα: 145 τονοι. Διαστάσεις (βύθισμα, μήκος, πλάτος): 2,45Χ4,8Χ1 μέτρα. Οπλισμός: 3 τορπιλοσωλήνες "Σβάρτσκωφ" διαμ. 45 εκατοστών και 2 πυροβόλα των 6 λιβρών έκαστο. Το 1926 υπέστη μετασκευή στον οπλισμό (όπως και τα αδελφά πλοία ‘Αίγλη Ι’, ‘Αλκυόνη Ι’ και ‘Αρέθουσα’) όπου τοποθετήθηκαν 2 μονοί Τ/Σ των 45 εκατοστών και 1 πυροβόλο των 37 χιλιοστών. Κύρια μηχανή ήταν μια παλινδρομική 2600 ίππων. Μέγιστη ταχύτητα ήταν 21 κόμβοι (το 1940 είχε μέγιστη ταχύτητα 19 κόμβους).

## Πηγές

* Κ. Παΐζης Παραδέλης "Τα πλοία του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού 1830-1979" Εκδ. ΓΕΝ σελ.16-17 και 57.

Κατηγορία:Ελληνικά τορπιλοβόλα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Σύμη (ναρκαλιευτικό)

**Σύμη ([[Ναρκαλιευτικό]]) / Ν/Α 2190, Μ-211, 83**

Πρώην ‘BYMS 2190’.

Στο ελληνικό Ναυτικό από το 1946 .Ιδίου τύπου πλοία 'Ιθάκη', ‘Ζάκυνθος ΙΙ’, ‘Κάλυμνος’, ‘Κεφαλληνία ΙΙ’, ‘Λευκάς’, ‘Παξοί’ και ‘Σύμη’. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1948 υποστήριξε στρατιωτικές επιχειρήσεις στον ΕΛΙΚΩΝΑ και στις 21 Ιανουαρίου 1949 με Κυβερνήτη τον έφεδρο Ανθυποπλοίαρχο Ν. Νομικό  υποστήριξε αποφασιστικά τη φρουρά του Λεωνιδίου. Για δράση του απέσπασε τα συγχαρητήρια του Διοικητού Α’ Σώματος Στρατού – Σήμα Γ.Ε.Ν. 232310/1/1945 και εύφημο μνεία του Α.Σ.Δ. Πελοποννήσου. Από τη δύναμη του Στόλου διαγράφηκε το 1956.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Οδός Πειραιώς

Η **Οδός Πειραιώς**, στην πραγματικότητα λεωφόρος, είναι μεγάλος κεντρικός οδικός άξονας που εκτείνεται σε μήκος 10 χιλιομέτρων και συνδέει το κέντρο της Αθήνας με τον Πειραιά, εξού και η ονομασία της. Ξεκινάει από την Ιερά Οδό, όπου συνεχίζει ως οδός Παναγή Τσαλδάρη ως την πλατεία Ομονοίας, διασχίζει παράλληλα τις εισόδους των δήμων Ταύρου, Μοσχάτου και Ρέντη, διασταυρώνεται με την λεωφόρο Κηφισού, και συνεχίζει ως Λεωφόρος Αθηνών Πειραιώς, όπου καταλήγει στο κέντρο του Πειραιά μετά από περίπου 2 χιλιόμετρα. Με μικρή παράκαμψη όμως πριν το τέλος φθάνει σήμερα στον κεντρικό λιμένα του Πειραιά. Αποτελεί την Εθνική Οδό 56 (ΕΟ56). Η οδός συμπίπτει με την αρχαία φαληρική οδό.

Ως αρκετά μεγάλο ελάττωμα έχει χαρακτήριστεί η αρίθμηση της οδού. Κάθε δήμος από τον οποίο περνάει έχει κάνει δικιά του αρίθμηση και έτσι μια διεύθυνση υπάρχει περισσότερες από μια φορές, αλλά κάθε φορά σε διαφορετικό δήμο π.χ. η διεύθυνση *Πειραιώς 17* υπάρχει και στον Δήμο Αθηναίων και στον Δήμο Μοσχάτου-Ταύρου.

## Ιστορικό
Ο δρόμος κατασκευάστηκε την εποχή της βασιλείας του Όθωνα, και ουσιαστικά κάλυπτε την ανάγκη σύνδεσης της Αθήνας με το λιμάνι του Πειραιά. Η κατασκευή της οδού ξεκίνησε το 1834 και ολοκληρώθηκε το 1836. Σύμφωνα με πηγές  η κατασκευή του κόστισε περίπου 126.700 δραχμές. Η οδός ήταν λιθόστρωτη αρχικά, γεγονός που, συνδυασμένο με κακοτεχνίες, καθιστούσε δύσκολο το περπάτημα των Αθηναίων επί της οδού. Αρχικά, η οδός είχε σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για χρήση από άλογα και καμήλες, ενώ στη συνέχεια άρχισαν να χρησιμοποιούν την οδό κάρα και άμαξες. Κατά τη δεκαετία του 1850, η ημερήσια κίνηση αμαξών αυξήθηκε στα 700 άλογα την ημέρα, ενώ από το 1842 η κυβέρνηση είχε επιβάλει διόδια αξίας 5 δραχμών για τη διέλευση κάθε ζώου , για την επισκευή και συντήρηση της οδού. Από τα μέσα του 19ου αιώνα και έκτοτε αναπτύχθηκαν γύρω από την οδό Πειραιώς εργοστάσια, κοινωνικές δομές αλλά και χώροι ψυχαγωγίας και πολιτισμού.

## Παραπομπές


Πειραιως
Λεωφόρος Αθηνών

Η **Λεωφόρος Αθηνών** (αποκαλούμενη και Λεωφόρος Καβάλας) είναι κύρια οδική αρτηρία που ξεκινά από το κέντρο της Αθήνας και κατευθύνεται δυτικά, ως την Εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Συγκεκριμένα, από την πλατεία Καραϊσκάκη και τον Σταθμό Μετρό ''Μεταξουργείο'', εκκινά με την ονομασία *Αχιλλέως*. Την ονομασία *Λεωφόρος Αθηνών* αποκτά από τη διασταύρωσή της με τη Λεωφόρο Κωνσταντινουπόλεως και διασχίζει τις περιοχές Αιγάλεω και Χαϊδάρι, φτάνοντας έως το Δαφνί. Από τη Μονή Δαφνίου ενώνεται με την Ιερά Οδό, μέχρι τα όρια του Δήμου Ελευσίνας, απ' όπου εκκινά η Εθνική οδός Αθηνών-Κορίνθου. Αποτελεί μέρος των Εθνικών Οδών 8 και 8α.

Για πολλά χρόνια στη Λεωφόρο Αθηνών υπήρχε εμπορική δραστηριότητα με χρήσεις γης χαμηλής αξίας. Ωστόσο, μετά τα πρώτα χρόνια του 2000 άρχισαν να κτίζονται κτίρια γραφείων και να αυξάνεται η αξία της γης.

## Ιστορικό
Η λεωφόρος απέκτησε 8 λωρίδες (4 ανά κατεύθυνση) κατά τη δεκαετία του 1950 και κατά τη δεκαετία του 1960 συνδέθηκε με την εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Αργότερα, προστέθηκε ο κόμβος με τη Λεωφόρο Κηφισού, ο οποίος πήρε μήνες για να κατασκευαστεί, ενώ στη συνέχεια προστέθηκε ο κόμβος με τη Λεωφόρο Θηβών. Και οι δύο αυτοί κόμβοι είχαν δύο λωρίδες εξόδου και δύο λωρίδες παραμονής στην οδό, για αποσυμφόρηση της κυκλοφοριακής ροής. Μεταξύ των ετών 1991 και 1993 ξεκίνησε η κατασκευή του ανατολικού κόμβου και της δυτικής εισόδου από τη Λεωφόρο Κωνσταντινουπόλεως, εξέλιξη η οποία οδήγησε στο κλείσιμο τμημάτων της Λεωφόρου Αθηνών και της οδού Αχιλλέως. Η οδός παρέκαμπτε μέσω της οδού Παλαμήδου. Σήμερα αποφεύγεται η διέλευση μιας σιδηροδρομικής γραμμής, στην οποία προκαλούνταν κυκλοφοριακή συμφόρηση μετά το άνοιγμα της οδού. Οι εργασίες μεταξύ 1992 και 2000 δεν επηρέασαν τη λεωφόρο, αλλά τους κόμβους στις εισόδους τους. Επί του παρόντος, έχουν εκπονηθεί σχέδια για τη σύνδεσή της με το νότιο άκρο της Περιφερειακής Αιγάλεω.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η νέα λεωφόρος Αθηνών Καθημερινή, 04/08/2007, Άρθρο του Νίκου Βατόπουλου.

Αθηνων
Αθηνων
Αθηνων
Μισέλ Πιερ-Λουί

Η **Μισέλ Πιερ-Λουί** (Michèle Pierre-Louis) είναι πολιτικός από την Αϊτή, η οποία χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από τον Ιούλιο του 2008 μέχρι την αποπομπή της με απόφαση της Γερουσίας, το 2009. Είναι η δεύτερη γυναίκα που ανήλθε στο πρωθυπουργικό αξίωμα στη χώρα μετά την Κλοντέτ Βερλέι, η οποία θήτευσε από το 1995 ως το 1996.

## Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε γύρω στο 1947. Ήταν εκτελεστική διευθύντρια του Ιδρύματος Γνώσεων και Ελευθερίας (FOKAL),. Πρόκειται για μη κυβερνητική οργάωση, η οποία από το 1995 χρηματοδοτείται από τον Τζωρτζ Σόρος. Τον Ιούνιο του 2008 η Πιερ Λουί διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ρενέ Πρεβάλ μετά την απόρριψη των υποψηφιοτήτων δύο άλλων, από τη Βουλή. Στις 17 Ιουλίου του 2008 η Κάτω Βουλή ενέκρινε την υποψηφιότητα της Πιερ-Λουί με 61 υπέρ, 1 ψήφο κατά και 20 αποχές. Η Γερουσία ενέκρινε επίσης την υποψηφιότητα στις 31 Ιουλίου, με 12 ψήφους υπέρ, 5 αποχές και καμία κατά. Ανέλαβε επίσημα στην πρωθυπουργία στις 5 Σεπτεμβρίου του 2008.

Στις 29 Οκτωβρίου 2009 η Γερουσία ψήφισε (με 18 ψήφους υπέρ επί συνόλου 29) υπέρ της αποπομπής της πρωθυπουργού. Μία ημέρα μετά, ο πρόεδρος Πρεβάλ διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Ζαν-Μαξ Μπεγιερίβ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αϊτής
Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Σπέτσαι Ι (κορβέτα)

Η κορβέτα **Σπέτσαι Ι** ήταν πλοίο του εθνικού αγώνα ιδιοκτησίας της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας (η τότε ονομασία του πλοίου ήταν ‘Αγαμέμνων’). Αγοράστηκε από την κυβέρνηση του Καποδίστρια για να περιληφθεί στον τότε συγκροτηθέντα ‘εθνικό στόλο’. Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της αντικαποδιστριακής εξέγερσης το καλοκαίρι του 1831. 

Κατηγορία:Ελληνικές Κορβέτες
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία της επανάστασης του 1821
Γεώργιος Κανάρης

Ο **Γεώργιος Κανάρης** (1786-1848) ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στα Ψαρά και ήταν γιος του Ψαριανού δημογέροντα Μικέ (Μιχαήλ) Κανάρη. Ήταν μεγαλύτερος αδελφός του ένδοξου πυρπολητή Κωνσταντίνου Κανάρη. Πριν την Επανάσταση του 1821 υπήρξε κατ' επάγγελμα ναυτικός. Αρχικά, συμμετείχε στον αγώνα του '21 ως κυβερνήτης πολεμικού πλοίου του ψαριανού στόλου (1821-1825). Την περίοδο 1825-1826 ως έπαρχος Ανατολικού (Αιτωλικού) συμμετείχε στον αγώνα της ιερής πόλης του Μεσολογγίου. Την περίοδο 1825 - 1826 διετέλεσε έπαρχος Αιτωλικού. Το διάστημα 1827-1833 διετέλεσε δημογέροντας των Ψαρών, διαχειριστής του ταμείου των Ψαρών και εκπρόσωπος των Ψαριανών στις Δ' και Ε' Εθνοσυνελεύσεις του Άργους και του Ναυπλίου. Μετά την απελευθέρωση, το 1834, του απονεμήθηκε το Αργυρούν Αριστείο Αγώνα και το 1835 ονομάσθηκε αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού για την προσφορά του στον κατά θάλασσα αγώνα. Στο ναυτικό αγώνα του 1821 συμμετείχαν και οι δυο του γιοι, Μικές Γ. Κανάρης και Ανδρέας Γ. Κανάρης, σαν ναυμάχος-πυρπολητής και πυρπολητής αντίστοιχα, του ψαριανού στόλου. Μετά την απελευθέρωση και στους δύο γιους του απονεμήθηκε το Αργυρούν Αριστείο Αγώνα και έγιναν αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού. Επίσης ο Γεώργιος Κανάρης  λεγόταν αλλιώς Καναριώτης Γεώργιος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Έπαρχοι Αιτωλικού
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 04/2010
Κατηγορία:Οικογένεια Κανάρη
Αριστείδης Κανάρης

Ο **Αριστείδης Κανάρης** (1831 - 19 Ιουνίου 1863) ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού και γιος του αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης Κωνσταντίνου Κανάρη. Σκοτώθηκε κατά τις εμφύλιες διενέξεις του 1863 που έμειναν γνωστές ως Ιουνιανά.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1831 και ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά του Κωνσταντίνου Κανάρη και της Δέσποινας Μανιάτη. Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1858 ως αξιωματικός του Πυροβολικού. Τον Ιούνιο του 1863, όταν ξέσπασε κυβερνητική κρίση με επακόλουθο τις ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων των Ορεινών - εξέχοντα μέλη των οποίων αποτελούσαν ο πατέρας του Κωνσταντίνος και ο αδελφός του Μιλτιάδης - και των Πεδινών, ο υπολοχαγός Αριστείδης Κανάρης διατάχτηκε να μεταβεί στα Ανάκτορα ως επικεφαλής μικτής δύναμης που αποτελείτο από άνδρες του 1ου, 2ου και 8ου τάγματος πεζικού καθώς και δύναμη πυροσβεστών με σκοπό να ενισχύσει την μικρή δύναμη χωροφυλακής που έδρευε εκεί ως πιστή στην κυβέρνηση. Στις 19 Ιουνίου, όταν και γενικεύτηκαν οι συγκρούσεις, αντικυβερνητικές δυνάμεις ( πιστές στον Δημήτριο Βούλγαρη ) που αποτελούνταν από δυνάμεις πυροβολικού, πεζικού, χωροφυλακής αλλά και ληστές της υπαίθρου που είχαν ταχθεί στο πλευρό των Πεδινών, κινήθηκαν προς κατάληψη των Ανακτόρων υπό την ηγεσία του αντισυνταγματάρχη Παπαδιαμαντόπουλου. Η επίθεση αυτή αν και σφοδρή, αποκρούστηκε από τις δυνάμεις του Κανάρη, ο οποίος επικεφαλής δύναμης 17 ανδρών, όρμησε με το σπαθί στο χέρι κατά των Πεδινών, ο ίδιος όμως σκοτώθηκε χτυπημένος από σφαίρα στον κρόταφο. Μια προσωρινή ανακωχή επέτρεψε στον Μιλτιάδη Κανάρη να μεταφέρει τη σορό του Αριστείδη στην οικία του πατέρα τους στην Πλάκα. 

Κατά τη διάρκεια της κηδείας που πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα σημειώθηκαν έκτροπα όταν ένοπλοι οπαδοί των Πεδινών πυροβόλησαν κατά τη διάρκεια της εξοδίου ακολουθίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Αριστειδης
Κατηγορία:Ιουνιανά
Αριστείδης Μ. Κανάρης

Ο **Αριστείδης Κανάρης** (1866 - 1930) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιλτιάδη Κανάρη. Κατατάχθηκε στον στρατό, και οχι στο ναυτικό όπως συνήθιζαν τα μέλη της οικογένειας Κανάρη. Αποφοίτησε από τη στρατιωτική σχολή Ευελπίδων και έλαβε μέρος στους πολέμους του 1897, τους Βαλκανικούς καθώς και στη Μικρασιατική εκστρατεία.

Το 1917 αποπέφθηκε από το στρατό για πολιτικούς λόγους για να επαναφερθεί το 1920 και να σταλεί στη συνέχεια στο μέτωπο. Αποστρατεύθηκε τελικώς στις 26 Σεπτεμβρίου του 1921.

Απεβίωσε στην Αθήνα.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Αριστειδης Μ
Κωνσταντίνος Μ. Κανάρης

Ο **Κωνσταντίνος Κανάρης** (1866 - 1930) ήταν Έλληνας αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιλτιάδη Κανάρη. Ακολούθησε την ναυτική παράδοση της οικογένειας, κατατάχθηκε στο βασιλικό ναυτικό και αποφοίτησε από τη σχολή ναυτικών δοκίμων. Ο πατέρας του και ο θείος του, Θρασύβουλος Κανάρης, ήταν ναύαρχοι του βασιλικού ναυτικού, ενώ και ο αδερφός του Λεωνίδας Κανάρης ήταν αξιωματικός του βασιλικού ναυτικού την ίδια περίοδο με αυτόν. Το 1902 έγινε πλοίαρχος και κυβερνήτης πλοίου με το οποίο συμμετείχε στον πόλεμο του 1897.

Απεβίωσε στην Αθήνα.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κωνσταντινος Μ
Μπέορνρεντ της Μερκίας

Ο **Μπέορνρεντ της Μερκίας** (Αρχ. Αγγλικά: *Beornræd*) βασιλιάς της Μερκίας (757) διαδέχθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα τον Έθελμπαλντ της Μερκίας αλλά ανατράπηκε την ίδια χρονιά από τον Όφα της Μερκίας και αναγκάστηκε να δραπετεύσει από την χώρα. Οι πληροφορίες και οι πηγές για την βασιλεία του ήταν ελάχιστες επειδή ήταν πολύ σύντομη.
Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 757 αναφέρει : *"Ο Έθελμπαλντ που βασίλευσε στην Μερκία 41 χρόνια δολοφονήθηκε στο Σέκινγκτον και το σώμα του μεταφέρθηκε στο Ρέπτον. Τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο Μπέορνρεντ αλλά η βασιλεία του ήταν πολύ ατυχής, την ίδια χρονιά ο Όφα τον ανέτρεψε τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Μερκίας στον οποίο παρέμεινε 39 χρόνια ..."* 

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*ASC manuscript E, 755 (757); translated by Michael Swanton, The Anglo-Saxon Chronicle, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μπέορνρεντ 

Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Αλέξανδρος Κανάρης

Ο **Αλέξανδρος Κανάρης** (1864 - 5 Φεβρουαρίου 1944) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σύρο και ήταν γιος του Μιλτιάδη Κανάρη. Καταγόταν από την οικογένεια Κανάρη και σε αντίθεση με την στρατιωτική παράδοση της οικογένειας σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών.  Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και το 1891 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Νέων Ψαρών συνεχίζοντας να εκλέγεται μέχρι και την δεκαετία του 1930. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της βουλής, υπουργός εκκλησιαστικών και δημοσίας εκπαίδευσης καθώς και υπουργός επί των ναυτικών.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 1944.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Νέων Ψαρών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημόσιας Εκπαίδευσης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Αλεξανδρος
Λεωνίδας Κανάρης (αξιωματικός)

Ο **Λεωνίδας Κανάρης** (1881 - 1942) ήταν αξιωματικός του βασιλικού ναυτικού.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιλτιάδη Κανάρη. Ακολούθησε την ναυτική παράδοση της οικογένειας, κατατάχθηκε στο βασιλικό ναυτικό και αποφοίτησε από τη σχολή ναυτικών δοκίμων. Ο πατέρας του και ο θείος του, Θρασύβουλος Κανάρης, ήταν ναύαρχοι του βασιλικού ναυτικού, ενώ και ο αδελφός του Κωνσταντίνος ήταν αξιωματικός του βασιλικού ναυτικού. Έλαβε μέρος στην επανάσταση στο Γουδί ενώ συμμετείχε και στο κίνημα του Τυπάλδου. Συμμετείχε στους βαλκανικούς πολέμους και το 1917 τέθηκε σε διαθεσιμότητα για καθαρά πολιτικούς λόγους. Ομοίως και το 1920. Συμμετείχε επίσης στη δίκη των έξι ως μέλος του στρατοδικείου. Αποστρατεύθηκε το 1924 έχοντας τον βαθμό του υποναυάρχου.

Απεβίωσε στην Αθήνα.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Λεωνιδας
Κατηγορία:Βενιζελισμός
Έγκφριθ της Μερκίας

Ο **Έγκφριθ της Μερκίας** (*Ecgfrith*, πέθανε το 796), βασιλιάς της Μερκίας (796) μέλος του Οίκου του Ικέλ ήταν γιος και διάδοχος του Όφα της Μερκίας, του κορυφαίου βασιλιά της Μερκίας και της συζύγου του Κινεθρίθ. Ο Έγκφριθ στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας από τον πατέρα του Όφα (787), ήταν η πρώτη γνωστή στέψη Άγγλου βασιλιά από τον πατέρα του στα πρότυπα της στέψης των γιων του Καρλομάγνου από τον πάπα.

Σύμφωνα με τα Χρονικά του Κρόιλαντ προσβλήθηκε από μια ασθένεια και πέθανε 141 μέρες μετά την άνοδο του στον θρόνο. Τον Έγκφριθ διαδέχθηκε ο μακρινός συγγενής του Κοένγουλφ της Μερκίας αφού ο πατέρας του είχε φροντίσει να θανατώσει όλους τους κοντινούς σε συγγένεια διεκδικητές του θρόνου. Σύμφωνο με τον Αλκουίνο της Υόρκης έναν σύγχρονο Άγγλο ιερέα και χρονικογράφο ο Έγκφριθ έζησε πάνω από μια δεκαετία στην αυλή του Καρλομάγνου του οποίου ήταν ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους.    
Ο πατέρας του έχυσε πολύ αίμα νεαρών ευγενών για να εξασφαλίσει τον θρόνο στον γιο του με αποτέλεσμα με τον πρόωρο θάνατο του ακούστηκε η φράση *"το αίμα του πατέρα επέστρεψε στον γιο"*. Ο Αλκουίνος της Υόρκης σημειώνει : *"αυτό ήταν μεγάλο κακό για την δυναστεία του"*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ann Williams (1991). "Ecgfrith king of Mercia". In Ann Williams, Alfred P. Smyth, D. P. Kirby. A Biographical Dictionary of Dark Age Britain. 
*Kelly, S. E. (2007). "Offa (d. 796), king of the Mercians". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.
*Lapidge, "Alcuin of York", in Lapidge et al., "Encyclopaedia of Anglo-Saxon England"
*Letter of Alcuin to Mercian ealdorman Osbert, tr. in Whitelock, English Historical Documents

Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο

Ο **Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο** (ιταλ.*Felice Napoleone Canevaro*, Λίμα, 7 Ιουλίου 1838- Βενετία, 30 Δεκεμβρίου 1926) ήταν Ιταλός ναύαρχος και πολιτικός. Έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις των ετών 1859, 1860, 1861 και 1866. Το 1872 εκλέχθηκε βουλευτής της Γένουας. Το 1887 προήχθη σε υποναύαρχο και το 1893 ανέλαβε αντιναύαρχος. Τρία χρόνια μετά, το 1896, εκλέχθηκε γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας.

Το 1897 του ανατέθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις (Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία και Αγγλία) η αρχηγία του ενωμένου στόλου τους προκειμένου να καταλάβει την Κρήτη και, κατόπιν απόφασής τους, να δοθεί αυτονομία στη νήσο. Τον Ιούνιο του 1898 διορίσθηκε υπουργός των Ναυτικών του Βασιλείου της Ιταλίας και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε παράλληλα και υπουργός των Εξωτερικών. Τότε διορίσθηκε πρόεδρος της διεθνούς επιτροπής που είχε επιφορτισθεί τη συζήτηση όλων των θεμάτων του διεθνούς Κρητικού ζητήματος. Παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών στις 3 Μαΐου 1899, στα πλαίσια ομαδικής παραίτησης του υπουργικού συμβουλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Χόκεϊ

Η ονομασία **χόκεϊ** (*hockey*) χρησιμοποιείται από μια οικογένεια ομαδικών αθλημάτων, γνωστότερα εκ των οποίων στην Ελλάδα είναι τα εξής:
* Χόκεϊ επί πάγου
* Χόκεϊ επί χόρτου
* Χόκεϊ με πατίνια (ρόλερ χόκεϊ και ινλάιν χόκεϊ)
*Χόκεϊ επί πάγου με έλκηθρο (παραολυμπιακό άθλημα)
Χειροσφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η χειροσφαίριση εντάχθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1936. Στη συνέχεια αποσύρθηκε και ξανάγινε ολυμπιακό άθλημα το 1972.

## Ιστορικές πληροφορίες

Το χάντμπολ διεξήχθη για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο το 1936. Τότε διεξαγόταν σε ανοιχτά γήπεδα με ομάδες των έντεκα παικτών. Μεσολάβησε ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος και στη συνέχεια το άθλημα στην παλιά του μορφή δεν γνώρισε ευρεία ανάπτυξη. Έτσι αποσύρθηκε από τις ολυμπιάδες. 

Όταν πήρε τη σημερινή του μορφή, ως άθλημα σάλας με ομάδες των επτά παικτών, άρχισε να γίνεται δημοφιλές. Έτσι ξανάγινε ολυμπιακό άθλημα πάλι στη Γερμανία στην Ολυμπιάδα του Μονάχου το 1972. Από το 1976 στο πρόγραμμα των ολυμπιάδων προστέθηκε και το αγώνισμα των γυναικών.

Στην πρώτη διοργάνωση, το 1936, συμμετείχαν έξι χώρες με ομάδες χάντμπολ. Το 1972 πήραν μέρος 16 ανδρικές ομάδες. Από το 1976 ορίστηκε να μετέχουν 12 ανδρικές και 6 γυναικείες ομάδες, οι οποίες προκρίνονται μέσω προολυμπιακών τουρνουά. Από το 1988 οι γυναικείες ομάδες που μετέχουν αυξήθηκαν σε 8, το 2000 έγιναν 10 και το 2008 θα πάρουν μέρος 12.

Στα μετάλλια αρχικά κυριάρχησαν οι χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης, που είχαν μεγαλύτερη παράδοση στο άθλημα. Αργότερα άρχισαν να έχουν διακρίσεις οι χώρες της Άπω Ανατολής ενώ στις γυναίκες διακρίνονται ιδιαίτερα οι Σκανδιναβικές χώρες.Το χάντμπολ παίζεται σε ομάδες των 7 ατόμων.

## Μετάλλια

### Άνδρες

* 1936
**  
**  
**  
* Από το 1948 ως το 1968 δεν διεξαγόταν στις Ολυμπιάδες. 
* 1972
**   Γιουγκοσλαβία
**   Τσεχοσλοβακία
**  
* 1976
**   Σοβιετική Ένωση
**  
**   
* 1980
**   Ανατολική Γερμανία
**   Σοβιετική Ένωση
**  
* 1984
**   Γιουγκοσλαβία
**  
**  
* 1988
**   Σοβιετική Ένωση
**  
**   Γιουγκοσλαβία
* 1992
**   20px|border Ενωμένη Ομάδα (πρώην ΕΣΣΔ)
**  
**  
* 1996
**  
**  
**  
* 2000
**   
**  
**  
* 2004
**  
**  
**  
* 2008
**  
**  
**  

### Γυναίκες

* 1976
**   Σοβιετική Ένωση
**   Ανατολική Γερμανία
**  
* 1980
**   Σοβιετική Ένωση
**   Γιουγκοσλαβία
**   Ανατολική Γερμανία
* 1984
**   Γιουγκοσλαβία
**  
**  
* 1988
**  
**   
**   Σοβιετική Ένωση
* 1992
**  
**  
**  20px|border Ενωμένη Ομάδα (πρώην ΕΣΣΔ)
* 1996
**   
**  
**  
* 2000
**  
**  
**  
* 2004
**  
**  
**   
* 2008
**  
**  
**  

## Πηγές
* «Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980», εκδ. Χρυσός Τύπος ΑΕ, 1980, σελ. 41. 

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Ολυμπιακους
Τρίκορφο Μεσσηνίας

Το **Τρίκορφο** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας. Ο οικισμός ανήκει στην Κοινότητα Τρικόρφου, που υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου, του Δήμου Μεσσήνης. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν **Πεντιά.**
## Πληροφορίες
Το Τρίκορφο βρίσκεται σε υψόμετρο 394 μέτρων και έχει πληθυσμό 362 κατοίκων σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Με το όνομα Πεντιά αναφέρεται και στην απογραφή των Ενετών του 1690, όνομα το οποίο διατηρήθηκε έως το 1927. Στην Κοινότητα Τρικόρφου, περιλαμβάνονται και οι οικισμοί, του Μαύρου Λόγγου και τον Χιλίων Σπιτιών, που σήμερα δεν κατοικούνται.                                                                           Το όνομα Τρίκορφο προέρχεται από την τοποθεσία που είναι χτισμένο το χωριό, ενώ το όνομα Πεντιά σύμφωνα με την τοπική παράδοση προέρχεται από τις πέντε πρώτες οικογένειες του χωριού.                                                                                                                                                                                                Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την παραγωγή ελαιολάδου, βρώσιμων ελιών και με την καλλιέργεια σύκων.                                         Ενοριακό ναό έχει τον Άγιο Νικόλαο.

## Διοικητικές μεταβολές
Στις 21-04-1835, ο οικισμός Πεντιά ορίζεται έδρα του Δήμου Υάμειας, μαζί με τους οικισμούς Κλήμα, Μαγγανιακό, Δραΐνα, Ζαγάρενα, Κυνηγός, Ξηροκάσι, Ράδου, Πουλίτσα, Μάνεσης και Κάτω Δαλακλή. Στις 18-12-1840, ο οικισμός Πεντιά προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης και ο Δήμος Υάμειας καταργείται. Στις 31-08-1912, ο οικισμός Πεντιά ορίζεται έδρα της Κοινότητας **Πεντιάς**. Στις 22-12-1927, ο οικισμός Πεντιά μετονομάζεται σε Τρίκορφο και στις 07-06-2010, ο οικισμός Τρίκορφο, προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

## Πρώην Δήμος Υάμειας
* Δήμος Υάμειας

## Προσωπικότητες με καταγωγή από το Τρίκορφο
* Παντελής Παύλου Διονυσόπουλος (1909-1941), ήρωας του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου
* Φρεντ Σμέρλας, Ελληνοαμερικανός παίκτης του Αμερικανικού ποδοσφαίρου
* Σάκης Θεοδωρόπουλος, δημοσιογράφος 
* Νάντια Γιαννακοπούλου, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ
* Γιάννης Γιαννακόπουλος, πολιτικός
* Δέσποινα Δρεπανιά, ηθοποιός
* Ολυμπία Νικολοπούλου, δικηγόρος και πολιτικός

## Δείτε επίσης
* Τρίκορφο 2017, χαμηλή πτήση με πιλότο τον George Kats (βίντεο στο youtube)
* Υάμεια
* Αρχαία Υάμεια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Κατηγορία:Δήμος Υάμειας
Hürriyet

Η ***Hürriyet*** (, *Ελευθερία*) είναι καθημερινή, λαϊκή εφημερίδα της Τουρκίας. Ιδρύθηκε από τον *Σεντάτ Σιμαβί* την 1 Μαΐου 1948.

Είναι μία από τις πλέον δημοφιλείς εφημερίδες στην Τουρκία. Εκδίδεται από την Doğan Group (Doğan Yayıncılık A.Ş.), η οποία επίσης έχει τις καθημερινές εφημερίδες *[[Milliyet]], [[Radikal]], [[Posta]], [[Turkish Daily News]], [[Özgür Politika]], [[Referans]], [[Fanatik]]* και *[[Fanatik basket]]* και υποστηρίζει πως είναι φιλελεύθερη εφημερίδα. Έχει ισχυρές εθνικιστικές ροπές, όπως διαφαίνεται από το ανανεωμένο μότο της, *Türkiye Türklerindir* (*η Τουρκία ανήκει στους Τούρκους*). Αριστερά του λογότυπού της υπάρχει μια σύνθεση πορτρέτου του Ατατούρκ, μια τουρκική σημαία με το μότο.

Η εφημερίδα είναι μια από τις πλέον σημαίνουσες στην τουρκική δημόσια ζωή και διαθέτει επιφανείς αρθρογράφους όπως τους Οκτάι Εκσί, Ντογάν Ουλούτς και Μπεκίρ Τζοσκούν. Εξαιτίας της προσωπικής σχέσης του ιδιοκτήτη της *Hürriyet* Αϊντίν Ντογάν (Aydın Doğan) με την εταιρεία Koç Holding, η εφημερίδα δέχεται κριτική για την ευνοϊκή στάση που διατηρεί απέναντι στην Koç. Η εφημερίδα έχει επίσης στενές σχέσεις με τη γερμανική εφημερίδα *[[Bild]]* της μεγάλης ευρωπαϊκής εκδοτικής επιχείρησης Axel Springer AG. Ο Γερμανός δημοσιογράφος Κάι Ντίκμαν είναι μέλος του εκτελεστικού γραφείου της *Hürriyet*.

Η *Hürriyet* διαθέτει επίσης εκδόσεις για την Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική. Η διαδικτυακή της έκδοση συμπεριλαμβάνει και μια μικρή έκδοση στα Αγγλικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο ιστότοπος της ''Hürriyet'' 
* Ιστότοπος της ''Hürriyet'' στα αγγλικά
* ''Hürriyet USA''
* Ιστότοπος της ''Hürriyet Corporate''

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Εφημερίδες στην τουρκική γλώσσα
Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Γκουανό

thumb|300px|Φωλιά θαλασσινού πουλιού (''Sula variegata'') στο νησί του Περού La Vieja φτιαγμένη από γκουανό
Με την ονομασία **γκουανό** ή *γουανό*, (από την ισπανική λέξη *guano* > *huano* = *κοπριά*) φέρεται διεθνώς και τo μείγμα αποσυντεθειμένων περιττωμάτων και πτωμάτων θαλάσσιων πουλιών.

## Γενικά
Το γκουανό παρατηρείται ως συσσώρευση απορριμάτων κυρίως σε απομονωμένες ακτές και νησιά των ξηρών κλιμάτων. Επίσης με το όνομα γκουανό φέρονται ομοίως (καταχρηστικά) και τα περιττώματα των νυχτερίδων στα διάφορα σπήλαια και στα εξ αυτών προερχόμενα διάφορα λιπάσματα, (γκουανό νυχτερίδων (Χειροπτερίτης), γκουανό ψαριών κ.λπ.).

Τούτο συνίσταται από μια λεπτή ξηρή γκρίζα σκόνη με ιδιάζουσα οσμή. Απαντάται κυρίως στις νοτιοαμερικανικές ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού (Περού, Κολομβία, Βενεζουέλα κ.ά.), σε παχιά στρώματα που σχηματίζονταν επί εκατοντάδες χρόνια. Η χημική σύστασή του ποικίλει ανάλογα του χρόνου έκθεσης στις διάφορες κλιματολογικές συνθήκες.

Στα ξηρά κλίματα απαντάται *πλούσιο γκουανό* που αποτελεί μείγμα αλάτων ασβεστίου, μαγνησίου και αμμωνίου με διάφορα οξέα κυρίως φωσφορικό, καθώς και χλωριούχων και θειικών αλάτων. Αντίθετα στα υγρά κλίματα, το *φτωχό γκουανό* περιέχει περίπου 15% άζωτο, μέχρι 15% φωσφορικό οξύ και 3% ποτάσα.

Το γκουανό αποτελεί τροφή των γκουανόβιων οργανισμών που αποτελούν ιδιαίτερη χαρακτηριστική βιοκοινότητα. Στη φαρμακευτική το γκουανό χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή ουρικού οξέος.

## Ιστορία
Τα περιττώματα αυτά των πουλιών μέχρι τον 19ο αιώνα θεωρούνταν το μόνο συμπυκνωμένο λίπασμα που συλλεγοταν σε μικρές ποσότητες κυρίως από τους περιστερώνες. Η εκπληκτική όμως αφθονία από τα θαλασσοπούλια στις νότιες δυτικές ακτές της αμερικανικής ηπείρου, ιδίως σε ξηρά κλίματα, επέτρεψαν τη συσσώρευση αυτών σε στρώματα πάχους πολλών δεκάδων μέτρων γεγονός που οδήγησε τον επίσημο χαρακτηρισμό: «ακτών και νήσων γκουανό». Το γκουανό όμως ήταν ήδη γνωστό στους Ίνκας, αλλά και στους προγενέστερους Μότσε, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ευρέως ως λίπασμα . Ωστόσο, έγινε ευρύτερα γνωστό από τον φυσιοδίφη Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, απ' όπου και άρχισε η βιομηχανική του εκμετάλλευση το 1840.

Πρώτοι εισαγωγείς γκουανό ήταν οι νότιες πολιτείες των ΗΠΑ και η Αγγλία ειδικά για την καλλιέργεια βάμβακος. Το δε εκπληκτικό αποτέλεσμα αυτής της χρήσης οδήγησε σ' έναν αγώνα δρόμου για ανακάλυψη και νέων κοιτασμάτων γκουανό. Έτσι εντοπίστηκαν νησιά με τέτοια προϊόντα σ' όλες τις τροπικές θάλασσες, στην Αφρική την Ωκεανία στις Αντίλλες κλπ. Σε 50 μόλις χρόνια τα μεγαλύτερα τμήματα στρωμάτων γκουανό εξαντλήθηκαν. Σήμερα το γκουανό αναφέρεται περισσότερο ως ιστορικό στοιχείο (ουσία) κυρίως στα αγρονομικά συγγράμματα.

## Σημειώσεις και παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ζωικά προϊόντα
Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου
Κατηγορία:Λιπάσματα
Κατηγορία:Σπηλαιολογία
Επισκέπτες Υγείας

Οι **Επισκέπτες Υγείας** αποτελούν ένα από τα επαγγέλματα υγείας που απαντώνται στο Ελληνικό Κράτος, ενώ στο εξωτερικό τα αντίστοιχα καθηκόντα τα ασκούν κυρίως οι νοσηλευτές, καθώς στις περισσότερες χώρες δεν υφίσταται ως αυτόνομο επάγγελμα, αλλά ως κλάδος της νοσηλευτικής. και πιο συγκεκριμένα της κοινοτικής νοσηλευτικής και δημόσιας υγείας.

Είναι επάγγελμα που ασχολείται κατ' εξοχήν με τα αντικείμενα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Οι Επισκέπτες Υγείας με βάση τις γνώσεις τους ασχολούνται είτε αυτόνομα είτε σε συνεργασία με άλλους επαγγελματίες στο τομέα της Υγείας και των Κοινωνικών Υπηρεσιών με το σχεδιασμό, ανάπτυξη, εφαρμογή και αξιολόγηση παροχής όλων των Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.

Στην Ελλάδα, οι επισκέπτες υγείας συνεργάζονται με άλλους επιστήμονες υγείας, όπως με τους ειδικευμένους Ιατρούς Προληπτικής Ιατρικής (αλλά και άλλων ειδικοτήτων) και με τους ειδικευμένους Νοσηλευτές Δημόσιας και Κοινοτικής υγείας (και άλλων ειδικοτήτων), και μπορούν να εργαστούν σε πολλούς φορείς είτε δημόσιους είτε ιδιωτικούς που αφορούν την πρωτοβάθμια υγεία.

## Απαιτούμενη Εκπαίδευση
Στην Ελλάδα το επάγγελμα ασκούν οι απόφοιτοι του Τμήματος **Επισκεπτών - Επισκεπτριών Υγείας** της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Αθήνας.

Μετά την κατάργηση των ΤΕΙ οι Επισκέπτες Υγείας είναι απόφοιτοι του Τμήματος **Δημόσιας και Κοινοτικής Υγείας** με Κατεύθυνση **Κοινοτικής Υγείας** του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α)

## Αγορά Εργασίας
Τομείς Απασχόλησης και Προοπτικές Αγοράς Εργασίας: Οι Επισκέπτες Υγείας μπορούν να απασχοληθούν σε κέντρα υγείας, υγειονομικούς σταθμούς, σε ΚΑΠΗ, ΠΙΚΠΑ, ΙΚΑ. αν και οι οργανικές θέσεις είναι περιορισμένες, ενώ στον ιδιωτικό τομέα προτιμώνται κυρίως οι νοσηλευτές.

### Επαγγελματικές οργανώσεις
Ο συλλογικός φορέας για τους Επισκέπτες Υγείας είναι ο Πανελλήνιος Σύλλογος Επισκεπτών Υγείας που καλύπτει τους εργαζόμενους του κλάδου και θέτει ορισμένους δεοντολογικούς κανόνες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πανελλήνιος Σύλλογος Επισκεπτών Υγείας
*Τμήμα Δημόσιας και Κοινοτικής Υγείας Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής
*Τμήμα Δημόσιας και Ενιαίας Υγείας Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Κατηγορία:Φροντίδα υγείας