open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάσταλος Α΄ του Αμάλφι

Ο **Μάσταλος Α΄**, (Mastalus, Mastalo), πέθανε στις 29 Ιουνίου 953 ή 954, ήταν κυβερνήτης του Δουκάτου του Αμάλφι την περίοδο 914-953, υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα με το αξίωμα του έπαρχου (prefect) και πατρικίου.

Ήταν γιος του Μάνσο και κυβέρνησε για 40 χρόνια, συγκυβέρνησε κατά περιόδους με τους γιους του Λέων και Ιωάννη. Το 946 βοήθησε τον Γκιλσούφ Α΄ του Σαλέρνο, ο οποίος δέχθηκε επίθεση από μια συμμαχία του Λάντουλφ Β΄ του Μπανεβέντο και του Ιωάννη Β΄ της Νάπολης.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Λέων του Αμάλφι

Ο **Λέων**, (Leo), ήταν κυβερνήτης του Δουκάτου του Αμάλφι , υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα με το αξίωμα του έπαρχου (prefect) και πρωτοσπαθάριου.

Ήταν γιος του Μάσταλου Α΄ όπου συγκυβέρνησε μαζί του την περίοδο 920 έως 931. Πιστεύεται ότι πέθανε το 931 ή και ποιο πριν όταν ο πατέρας του από τότε αναφερόταν σαν μοναδικός κυβερνήτης, όπως και η έναρξη της θητείας του εντοπίζεται από έγγραφο του 920 που αναφέρεται κυβερνήτης του Αμάλφι μαζί με τον πατέρα του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι
Ιωάννης του Αμάλφι

Ο **Ιωάννης**, (Ioannes), ήταν κυβερνήτης του Δουκάτου του Αμάλφι , υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα με το αξίωμα του έπαρχου (prefect) και πατρικίου.

Ήταν γιος του Μάσταλου Α΄ όπου συγκυβέρνησε μαζί του την περίοδο 939 - 947, η θητεία του εντοπίζεται από έγγραφα όπου αναφέρεται κυβερνήτης του Αμάλφι μαζί με τον πατέρα του. Πιθανότατα αντικατέστησε στην θέση του συγκυβερνήτη τον αδελφό του Λέων που πιστεύεται ότι πέθανε το 931. 

Παντρεύτηκε την  Αντρόσα και παιδί τους ήταν ο :
* Μάσταλος Β΄, ο πρώτος με τον τίτλο του δούκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κάτω Μέλπεια Μεσσηνίας

Η **Κάτω Μέλπεια** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 264 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει ως **Κοινότητα Κάτω Μέλπειας** (οικισμοί Κάτω Μέλπεια και Βράχος), στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας (πρώην Δήμος Ανδανίας), του Δήμου Οιχαλίας.

## Τοποθεσία
Η Κάτω Μέλπεια είναι χωριό της Άνω (βόρειας) Μεσσηνίας, ριζωμένη σε 175 μέτρα υψόμετρο, στους πρόποδες του όρους Τετράζιο. Απέχει 40 χλμ. από την Καλαμάτα και 15 χλμ. από το Μελιγαλά, που είναι η έδρα του Δήμου Οιχαλίας.

## Πληροφορίες
Σύμφωνα με ιστορικά συγγράμματα, ο οικισμός άρχιζε να κτίζεται το 1260 π.Χ., την εποχή του βασιλιά Νέστορα της Πύλου, στη θέση Γκρεμπένη, πάνω από τις **Πηγές Κουμπέ** και κάτω από το **Φράγκικο Κάστρο**, που χτίστηκε βέβαια πολύ αργότερα, το 1300.

Το 612 π.Χ. η περιοχή κατοικήθηκε από τους Αλκμεωνίδες, που τους εξόρισαν οι Αθηναίοι, επειδή θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για το θάνατο του Κύλωνα και την πόλη την ονόμασαν **Γαλάζιον**.

Έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα και ερείπια αρχαίου ναού. Κάποιες πέτρες που πιστεύεται ότι προέρχονται από το βωμό του Απόλλωνα, έχουν εντοιχισθεί στις βρύσες του Κουμπέ.

Περίπου το 8ο αιώνα  στην περιοχή εγκαταστάθηκαν έποικοι Σλάβοι Μηλιγγοί και δημιούργησαν τους οικισμούς άνω και κάτω Γαράντζα, που στη γλώσσα τους, σημαίνει ασφάλεια. Το 1927 μετονομάσθηκε σε Κάτω Μέλπεια.

Η Κάτω Μέλπεια διαθέτει Λαογραφικό Μουσείο με πολλά αξιόλογα εκθέματα, καθώς επίσης και δανειστική βιβλιοθήκη. Στην περιοχή υπάρχουν καταρράκτες, λίμνες και φαράγγια, σε πολύ μικρή απόσταση από το χωριό.

Υπάρχει ένα μονοπάτι που ενώνει την Κάτω Μέλπεια με την Άνω Μέλπεια, πεζοπορική διαδρομή 5 ωρών περίπου, μέσα σε πυκνή βλάστηση και τρεχούμενα νερά.

## Διοικητικές μεταβολές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η όμορφη Κάτω Μέλπεια (βίντεο στο youtube).
* Κάτω Μέλπεια Μεσσηνίας, τοπία (βίντεο στο youtube).
* Ο Κουμπές στην Κάτω Μέλπεια Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube).
* Οι καταρράκτες στην Κάτω Μέλπεια Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube).
* Κάτω Μέλπεια Μεσσηνίας (σελίδα στο facebook).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Βρωμαζεπάμη

thumb|250px|Η χημική δομή της βρωμαζεπάμης
Η **βρωμαζεπάμη**, διαθέσιμη με την εμπορική ονομασία *Lexotanil* μεταξύ άλλων, είναι μια βενζοδιαζεπίνη. Είναι κυρίως αγχολυτικό φάρμακο και έχει παρόμοιες επιδράσεις με τη διαζεπάμη. Επίσης χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των αγχωδών διαταραχών ή των κρίσεων πανικού, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως προετοιμασία για χειρουργείο. Η βρωμαζεπάμη συνήθως είναι διαθέσιμη σε χάπια των 3 ή 6 mg.

Η βρωμαζεπάμη έχει παρόμοιες παρενέργειες με άλλες βενζοδιαζεπίνες. Οι πιο κοινές παρενέργειες που αναφέρονται είναι υπνηλία, αταξία, δυσκολίες μνήμης και ζάλη. Οι διαταραχές μνήμης είναι συνηθισμένες με τη βρωμαζεπάμη και περιλαμβάνουν μειωμένη μνήμη καθώς και μειωμένη ικανότητα διαχείρισης των πληροφοριών του περιβάλλοντος. Η παρατεταμένη χρήση βρωμαζεπάμης μπορεί να δημιουργήσει αντοχή και να οδηγήσει σε σωματική και ψυχολογική εξάρτηση από το φάρμακο και έτσι είναι φάρμακο του οποίου χρήση ρυθμίζεται με νόμους. Παρουσιάζει παρόμοιο κίνδυνο εξάρτησης και κατάχρησης με άλλες βενζοδιαπίνες. Μια μελέτη στέρησης υπέδειξε την παρουσία τόσο σωματικής όσο και ψυχικής εξάρτησης από τη βρωμαζεπάμη, συμπεριλαμβανόμενης ιδιαίτερα έντονης αναπηδώσας ανησυχίας μετά από 4 εβδομάδες χρήσης. Απαιτείται σταδιακή μείωση της δόσης ώστε να γίνει διακοπή.

Η βρωμαζεπάμη πατενταρίστηκε το 1961 από την Roche και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1974.

## Παραπομπές


κατηγορία:Βενζοδιαζεπίνες
κατηγορία:Αγχολυτικά
Κατηγορία:Υπνωτικά
Κατηγορία:Λακτάμες
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις βρωμίου
Κατηγορία:Πυριδίνες
Κάστρο των Αρμένων

Το **Κάστρο των Αρμένων** ή **Λαρμένων** ήταν μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρισκόταν επί βραχώδους κορυφής γνωστής ως *Διακόφτι*, η οποία επιβλέπει την πόλη των Στύρων, στα νότια της Εύβοιας, στην Ελλάδα.

## Ονομασία
Οι Βυζαντινοί το ανέφεραν ως *Άρμενα*, οι Φράγκοι ως *Λάρμενα*, ενώ οι Αρχαίοι Έλληνες ως *Ακόντιον*. Μεταξύ του τοπικού πληθυσμού ήταν γνωστό ως *Διακόφτι*.

## Ιστορία
Κατά το πρώτο μισό του 13ου αιώνα, οι Φράγκοι προχώρησαν στην ανέγερση κάστρου επί του λόφου, επί των θεμελίων αρχαίας οχύρωσης και πελασγικής ακροπόλεως.

Το 1276, κατελήφθη από τις δυνάμεις του ιππότη Λικάριου, Φράγκου καταγόμενου από την Κάρυστο, ο οποίος βρισκόταν στην υπηρεσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Κατά τις απαρχές του 14ου αιώνα, το κάστρο κατελήφθη από τον Καταλανό γενικό βικάριο του Δουκάτου των Αθηνών, Αλφόνσο Φαντρίκ, ωστόσο, το 1365, οι κληρονόμοι του το παραχώρησαν στους Βενετούς. Το 1470, το κάστρο κατελήφθη από τους Οθωμανούς, ενώ παρέμεινε σε χρήση για μερικούς ακόμη αιώνες. Το κάστρο εγκαταλείφθηκε πλήρως κατά τον 17ο αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  

Κατηγορία:Κάστρα της Εύβοιας
Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Ροσουβαστατίνη

thumb|255px|Η χημική δομή της ροσουβαστατίνης
Η **ροσουβαστατίνη** (εμπορική ονομασία **Crestor** και άλλες) είναι φαρμακευτική αγωγή στατίνης, το οποίο χρησιμοποιείται για την αποτροπή καρδιαγγειακών ασθενειών σε άτομα υψηλού ρίσκου, καθώς και σε άτομα που αντιμετωπίζουν διαταραχές στα λιπίδια. Προτείνεται να χρησιμοποιείται μαζί με διατροφικές αλλαγές, άσκηση και απώλεια βάρους. Λαμβάνεται από το στόμα.

Οι κύριες παρενέργειες του φαρμάκου περιλαμβάνουν το κοιλιακό άλγος, τη ναυτία, τον πονοκέφαλο και την μυαλγία. Οι σοβαρές παρενέργειες του φαρμάκου περιλαμβάνουν τη ραβδομυόλυση, προβλήματα στο συκώτι και τον διαβήτη. Η χρήση της από εγκύους μπορεί να βλάψει το έμβρυο. Όπως όλες οι στατίνες, η ροσουβαστατίνη δουλεύει αναστέλλοντας την αναγωγάση HMG-CoA, ένα ένζυμο στο συκώτι που παίζει ρόλο στη παραγωγή χοληστερόλης.

Η πατέντα της ροσουβαστατίνης καταχωρήθηκε το 1991 και το 2003 εγκρίθηκε η χρήση του στις Ηνωμένες Πολιτείες για ιατρικούς σκοπούς. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017 ήταν το 39ο πιο συνταγογραφημένο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες με πάνω από 19 εκατομμύρια συνταγογραφήσεις.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο γαστρεντερικό σύστημα και το μεταβολισμό
Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο καρδιαγγειακό σύστημα
Κατηγορία:Πυριμιδίνες
Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:Σουλφοναμίδια
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Κατηγορία:Αλκοόλες
Κουκέτα

μικρογραφία|Κουκέτα παιδικού δωματίου.
μικρογραφία|Κουκέτες σε αεροπλανοφόρο.
Η **κουκέτα** είναι τύπος κρεβατιού στο οποίο το πλαίσιο ενός κρεβατιού στοιβάζεται το ένα πάνω στο άλλο, επιτρέποντας σε δύο ή περισσότερα κρεβάτια να καταλαμβάνουν το χώρο του δαπέδου που απαιτείται συνήθως από ένα μόνο. Συνήθως φαίνονται σε πλοία, στο στρατό, και σε ξενώνες, κοιτώνες, καλοκαιρινές κατασκηνώσεις, φυλακές και παρόμοια.

Οι κουκέτες συνήθως στηρίζονται από τέσσερις στύλους ή κολόνες, ένας σε κάθε γωνία του κρεβατιού. Μια σκάλα χρησιμοποιείται για να φτάσει στο πάνω κρεβάτι, το οποίο συνήθως περιβάλλεται από ένα κιγκλίδωμα για να αποτρέψει την πτώση στη διάρκεια του ύπνου. Ορισμένα μοντέλα έχουν επίσης κουρτίνα απορρήτου για την κάτω κουκέτα. Λόγω της ανάγκης για σκάλα και το ύψος του κρεβατιού, η ανώτερη κουκέτα δεν συνιστάται για παιδιά κάτω των έξι ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* "How To Build A Dorm Loft" Archived 2016-03-25 at the Wayback Machine, Elephant Staircase
* Tim Carter, "Building a Loft Bed" and "Build a Loft Bed" Archived October 25, 2007, at the Wayback Machine, Ask The Builder
* Jan 17, 2002. *WIRED*. "Sleeping 101" Archived November 8, 2012, at the Wayback Machine.

Κατηγορία:Έπιπλα
Κατηγορία:Ύπνος
Γιόχαν Νίμαν

Ο **Γιόχαν Νίμαν** (4 Αυγούστου 1913 - 14 Οκτωβρίου 1943) ήταν Γερμανός SS και αυτουργός του Ολοκαυτώματος, ο οποίος υπηρέτησε ως αναπληρωτής διοικητής στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπουρ κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ. Υπηρέτησε επίσης ως *Leichenverbrenner* (αποτεφρωτής πτωμάτων) στα κέντρα ευθανασίας Γκράφενεκ, Βρανδεμβούργου και Μπέρνμπουργκ κατά τη διάρκεια του Προγράμματος Ευθανασίας T-4 (Aktion T4) του προγράμματος «ευθανασίας» των SS. Ο Νίμαν σκοτώθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1943, κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης των φυλακισμένων στο Σομπίμπουρ.

## Καριέρα στα SS

Ο Νίμαν έγινε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος (Κόμμα των Ναζί) το 1931 με αριθμό μέλους το 753,869 και της SS το 1934 με αριθμό μέλους 270,600. Αρχικά υπηρέτησε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Μπέλζεκ, όπου ήταν επικεφαλής του Camp II, της περιοχής εξόντωσης. Έπειτα, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπορ. Το 1942, ο Νίμαν ενεργούσε ως αναπληρωτής διοικητής στο Σομπίμπουρ σε διάφορες περιστάσεις, πριν του δοθεί μόνιμα η θέση στις αρχές του 1943. Μετά την επίσκεψη του Χάινριχ Χίμλερ στο Σομπίμπουρ στις 12 Φεβρουαρίου 1943, ο Νίμαν προάχθηκε σε *SS-Untersturmführer*.

Ο Καρλ Φρένζελ, επίσης διοικητής στο Σορμπίμπουρ, θυμάται το πώς ο Νίμαν χειρίστηκε μία συγκεκριμένη απειλή πιθανής απόδρασης κρατουμένων από το στρατόπεδο:

Στις 14 Οκτωβρίου 1943, έλαβε χώρα μία εξέγερση κρατουμένων στο στρατόπεδο Σομπίμπουρ. Ο Νίμαν ήταν ο ανώτερος SS αξιωματικός που βρισκόταν σε καθήκον εκείνη τη μέρα κι έτσι ήταν το πρώτο άτομο που έγινε στόχος για να δολοφονηθεί από τους κρατούμενους. Ο Νίμαν σκοτώθηκε στους στρατώνες του ράφτη του στρατοπέδου με ένα κτύπημα στο κεφάλι με τσεκούρι από τον Αλεξάντερ Σουμπάγιεφ, έναν Εβραίο στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού που πιάστηκε αιχμάλωτος και φυλακίστηκε στο Σομπίμπουρ. (289)

Τον Ιανουάριο του 2020, η εφημερίδα *The Times* δημοσίευσε πως 350 φωτογραφίες από το Σομπίμπουρ και άλλα μέρη που τράβηξε ο Νίμαν κατά την περίοδο του πολέμου, είχαν γίνει πρόσφατα διαθέσιμες στο κοινό από τους απογόνους του Νίμαν. Στο Βερολίνο διεξήχθη μία έκθεση όπου παρουσιάστηκαν οι φωτογραφίες, ενώ κυκλοφόρησε κι ένα βιβλίο που περιείχε τις συγκεκριμένες φωτογραφίες. Δύο φωτογραφίες ίσως να απεικονίζουν τον Τζον Ντεμιανιούκ, έναν Ουκρανό Τραβνίκι φρουρό ο οποίος μετανάστευσε μετά τον πόλεμο στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 2011 καταδικάστηκε από ένα δικαστήριο του Μονάχου με την κατηγορία «της συνεργίας σε φόνο 27,900 Εβραίων στο Σομπίμπουρ».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ναζιστές
Κατηγορία:Ναζιστικό Κόμμα
Παρτζερπέρτ

Το **Παρτζερπέρτ** (μτφ. «άνω κάστρο»), επίσης αναφερόμενο ως **Μπαρτζερμπέρντ** ή **Μπαρτζερμπέρτ**, ήταν φρούριο το οποίο βρισκόταν εντός του ορεινού όγκου της Κιλικίας, σε απόσταση μίας ημέρας δρόμου βορειοδυτικά της πόλης της Σις (σημερινό Κοζάν), επί παραποτάμου του άνω τμήματος του ποταμού Πυράμου ή Τζιχούν (σημερινού Τζεϊχάν).

Το συγκεκριμένο κάστρο ήταν μεγάλης σημασίας κατά τη διάρκεια της ιστορίας του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας.

## Πηγές

*  

*  

Κατηγορία:Κιλικία
Κατηγορία:Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας
Παλαιά Σωτήρα Πέλλας

Η **Παλαιά Σωτήρα** είναι εγκαταλελειμμένος ορεινός οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας με υψόμετρο 480 μέτρα, σε απόσταση περίπου 8 χλμ. βόρεια της Έδεσσας και δίπλα στην επαρχιακή οδό που συνδέει την πόλη με την Αριδαία. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 όταν απογράφηκε στην τότε κοινότητα Σωτήρας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Σωτήρα, τους Λύκους, τη Μαργαρίτα και το Σαμάρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σωτήρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Έδεσσας του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παράδοση και ιστορία
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό αρχικά βρισκόταν 800 μέτρα ανατολικότερα, στην τοποθεσία που ονομάζεται *«Τοπόλιτε»*, την οποία όμως εγκατέλειψαν οι πρόγονοι των κατοίκων, γιατί σύμφωνα με αυτή στρατιές μυρμηγκιών κατέστρεφαν τις σοδειές τους. Μετακινήθηκαν έτσι και έκτισαν οικισμό στη περιοχή που σήμερα είναι οι κατασκηνώσεις Σωτήρας. Επειδή όμως, σύμφωνα πάντα με την παράδοση, κατά διαστήματα άκουγαν δυνατούς θορύβους προερχόμενους από την πηγή που και σήμερα υπάρχει και μάλιστα όποιος άκουγε πρώτος τους θορύβους αυτούς πέθαινε, γι’ αυτό εγκατέλειψαν και την εν λόγω περιοχή και εγκαταστάθηκαν πριν από 500 περίπου χρόνια στην θέση που είναι σήμερα το χωριό Σωτήρα, πάνω σε ερείπια παλαιότερου οικισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κυκλάδων 2020–21

Για την **περίοδο 2020–21**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στον νομό Κυκλάδων.

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2020–21 είναι η 41η διοργάνωση πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της ΕΠΣ Κυκλάδων. Η πρωταθλήτρια έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. 

Ο θεσμός του κυπέλλου διοργανώνεται για 39η φορά. Ο κυπελλούχος αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

## Το δυναμικό της ΕΠΣ (2020–21)

## Πρωτάθλημα

### Α' φάση
Για την Α' φάση του πρωταθλήματος, οι 18 σύλλογοι χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους με βάση τη γεωγραφική τους θέση, ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα έξοδα των ομάδων για μετακινήσεις και διαμονή. Ο πρώτος όμιλος περιλαμβάνει τις ομάδες από Μύκονο, Σύρο και Τήνο. Ο δεύτερος όμιλος τις ομάδες από Κύθνο, Μήλο, Πάρο, Νάξο, Σέριφο και Σίφνο. Τέλος, ο τρίτος όμιλος περιλαμβάνει τις ομάδες από Θήρα, Ίο και Νάξο. Οι πρώτες δύο ομάδες κάθε ομίλου θα προκριθούν στη Β' φάση για την ανάδειξη του πρωταθλητή.

**1ος όμιλος**

**2ος όμιλος**

**3ος όμιλος**

### Β' φάση
*Δεν έγινε*

## Κύπελλο

Στον θεσμό του κυπέλλου, συμμετέχουν οι ομάδες της ΕΠΣ Κυκλάδων που αγωνίζονται τόσο στις εθνικές κατηγορίες όσο και στην Α' Κατηγορία της ΕΠΣΚ. Ο νικητής του κυπέλλου θα συμμετάσχει στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

### 1η φάση

### 2η φάση

### 3η φάση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κυκλάδων
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2020-2021
Άγρας Πέλλας

Ο **Άγρας** είναι ορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας σε υψόμετρο 480 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
[αριστερά|μικρογραφία|Ο σιδηροδρομικός σταθμός Άγρα, σταθμός της [Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας|Σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλώρινας]]
Ο Άγρας βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χλμ. Δ. από το κέντρο της Έδεσσας και μέσα από το νότιο τμήμα του περνάει η ΕΘνική Οδός Έδεσσας - Φλώρινας, και αποτελεί κόμβος μεταξύ της Κεντρικής και της Δυτικής Μακεδονίας. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στον μακεδονομάχο ήρωα Καπετάν Άγρα που στις 7 Ιουνίου 1907 απαγχονίστηκε από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες της ΕΜΕΟ στο δρόμο προς τη γειτονική Καρυδιά (ΒΔ.). Στις 25 και 26 Ιουλίου του 1896, κατά τη Μακεδονική Επανάσταση του 1896, σώμα των μακεδονομάχων οπλαρχηγών Ι. Γεωργαντά και Β. Οικονόμου ηττήθηκε μετά από σφοδρή μάχη με Οθωμανικό στράτευμα.

Ανατολικά του χωριού είναι ο Υδροηλεκτρικός Σταθμός Άγρα της ΔΕΗ, ενώ δυτικά ο υδροβιότοπος Άγρα-Βρυτών-Νησίου από τον οποίο πηγάζουν νερά που κατευθύνονται στον ποταμό Εδεσσαίο ή Βόρα, το οποίο είναι ένα από τα αξιοθέατα της περιοχής. Πρόκειται για τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε πάνω στην κοίτη του ποταμού το 1953 για τις ανάγκες του υδροηλεκτρικού σταθμού και η οποία παλιότερα αναφερόταν ως "τυρφώνας Νησίου" ή ως τεχνητή λίμνη Άγρα.

Η παλιά ονομασία του χωριού, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Βλάδοβο* και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1918 με το ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 όταν ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926  μετονομάστηκε οριστικά σε Άγρας. Αρχικά από το 1912 μέχρι το 1917, ανήκε στην Επαρχία Βοδενών του Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ από το 1917 μέχρι το 1999 αποτελούσε πλέον αυτόνομη Κοινότητα και μέρος της Επαρχίας Εδέσσης του Νομού Πέλλας, η οποία έγινε αυτόνομος νομός από διάσπαση τμημάτων του Νομού Θεσσαλονίκης, και από το 1999 μέχρι το 2010, Δημοτικό Διαμέρισμα του Καποδιστριακού Δήμου Έδεσσας. Από το 2011 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Άγρα του Καλλικρατικού και διευρυμένου Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 796 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Άγρα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 24,648 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Οικισμός Υδροηλεκτρικού Σταθμού Άγρα Πέλλας

Πρόκειται για τον οικισμό που υπήρχε στον Υδροηλεκτρικό Σταθμό Άγρα της ΔΕΗ στην Κεντρική Μακεδονία και την Πέλλα σε υψόμετρο 360 μέτρων. Βρίσκεται 2,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Έδεσσα. Απογραφόταν ξεχωριστά από το 1961 έως το 1991 στην κοινότητα Άγρα του δήμου Εδέσσης. Οι απογραφές του είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Ηλέκτρα Μεσσηνίας

Η **Ηλέκτρα** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 116 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει ως **Κοινότητα Ηλέκτρας** (οικισμός Ηλέκτρα), στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας (πρώην Δήμος Ανδανίας), του Δήμου Οιχαλίας.

## Τοποθεσία
Η Ηλέκτρα είναι χωριό της Άνω (βόρειας) Μεσσηνίας, σε 117 μέτρα υψόμετρο, μέσα στο πράσινο και τα τρεχούμενα νερά. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν Παλιούρι.

## Διοικητικές μεταβολές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ηλέκτρα Μεσσηνίας (σελίδα στο facebook)

## Παραπομπές


## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Αραούγια

μικρογραφία|Το λουλούδι της Αραούγιας (A. sericifera). Έχει τοποθετηθεί σε σύρμα για καλύτερη στήριξη.
Η **Αραούγια** (*Araujia*) είναι γένος αειθαλών αναρριχώμενων φυτών.

Το είδος *A. sericifera* έχει φύλλα αντίθετα, 5-8x2-2,5&nbsp;cm, ωοειδώς επιμήκη, οξυκόρυφα, με πλατιά σφηνοειδή ή ακρότομη στη βάση σχεδόν γυμνά επάνω, πιληματώδη κάτω, ανοιχτοπράσινα. Ο μίσχος είναι μήκους 1–3&nbsp;cm και τα άνθη λευκά με ροδόχρωμες γραμμές, εύοσμα, κηρώδη, σε μασχαλιαία ολιγάνθη κύματα. Ο ποδίσκος ταξιανθίας μακρύς. Η στεφανή με διάμετρο 1,5–2&nbsp;cm, με 5, αποκλίνοντες, ωοειδώς οξυκόρυφους λοβούς και η παραστεφάνη απλή, με 5, ελεύθερους λοβούς. 

Αποτελεί είδος των νοτιοανατολικών περιοχών της Νότιας Αμερικής. Το φυτό είναι εντομοφάγο. Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό.  

Ανθοφορεί το καλοκαίρι και μέχρι τα μέσα φθινοπώρου. Ευδοκιμεί σε εδάφη βαθιά, πλούσια, καλά αποστραγγιζόμενα και σε ημισκιερές θέσεις φύτευσης. Παρουσιάζει μέτρια ανθεκτικότητα στις ακραίες θερμοκρασίες του χειμώνα με αποτέλεσμα, σε περιοχές με πολύ κρύους χειμώνες να καλλιεργείται ως ετήσιο. Απαιτεί υποστήλωση, περιορισμό της ανάπτυξης του με κλαδέματα και τακτικά ποτίσματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποκυνοειδή
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Αναρριχώμενα φυτά
Σέργιος Β΄ του Αμάλφι

Ο **Σέργιος Β΄**, ήταν Δούκας του Αμάλφι , την περίοδο 958–966 υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα όπου του είχε απονεμηθεί τον τίτλο του Πατρικίου.

Ήταν γιος του επίσης *Σεργίου* κι εγγονός του *Μόσχου* . Το 972 δολοφόνησε τον δούκα Μάσταλο Β΄ και σφετερίστηκε το δουκάτο, η θητεία του διήρκεσε επτάμισι χρόνια,το 984 έκανε συνυβερνήτη τον γιο του Αδελφέριο αλλά μετά δύο χρόνια έχασαν την εξουσία.

Ήταν παντρεμένος με αγνώστου ονόματος γυναίκα και παιδιά τους ήταν οι  :
* Αδελφέριος, δούκας, συγκυβερνήτης με τον πατέρα του
* Μάνσο, δούκας του Αμάλφι και πρίγκιπας του Σαλέρνο
* Ιωάννης
* Αντεμάρ
* Λέων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Μέτωπο του Ντον

Το **Μέτωπο του Ντον** ήταν ένα από τα μέτωπα του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ Σεπτεμβρίου 1942 και Φεβρουαρίου 1943. Διοικήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια του από τον Κονσταντίν Ροκοσόφσκι. 

Πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ντον στη Ρωσία.

## Σχηματισμός
Το μέτωπο δημιουργήθηκε με εντολή *STAVKA* της Ανώτατης Διοίκησης στις 28 Σεπτεμβρίου 1942, προκειμένου να σχηματίσει μια πιο συνεκτική δομή διοίκησης στις πολύ ενισχυμένες σοβιετικές δυνάμεις, που πολεμούσαν μέσα και γύρω από το Στάλινγκραντ. 

Η αρχική σύνθεση του Μετώπου ήταν η εξής:

* 1η Στρατιά Φρουρών - Κίριλ Μοσκαλένκο
* 21η Στρατιά - Νικολάι Κρίλοφ 
* 24η Στρατιά - Ντμίτρι Τιμοφέιεβιτς Κοζλόφ 
* 63η Στρατιά - Βασίλι Κουζνέτσοφ 
* 66η Στρατιά - Ροντιόν Μαλινόφσκι 
* 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων - Βασίλι Κριουτσένκιν 
* 16η Αεροπορική Στρατιά - Σεργκέι Ρουντένκο 

Η διοίκηση του νέου μετώπου προήλθε σχεδόν εξ ολοκλήρου από το Μέτωπο Μπριάνσκ του Ροκοσόφσκι, ηγέτες που εμπιστευόταν και τον ακολοήθησαν, μέχρις ότου του δόθηκε εντολή να αναλάβει τη διοίκηση του 2ου Λευκορωσικού Μετώπου στα τέλη του 1944. 

Με βάση την οδηγία STAVKA της 5ης Φεβρουαρίου 1943, το Μέτωπο Ντον μετατράπηκε σε Κεντρικό Μέτωπο στις 15 Φεβρουαρίου 1943.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Σοβιετική Ένωση
Σφαγή του Πανέριαϊ

Η **σφαγή του Πονάρι**, γνωστή και ως **σφαγή του Πανιέριαϊ** () ήταν η μαζική δολοφονία μέχρι και 100.000 ατόμων, κυρίως Εβραίων, Πολωνών και Ρώσων από Γερμανούς στρατιώτες των *[[Sicherheitsdienst|Ζιχεράιτσντινστ]]* και των *[[Ες-Ες]]* και Λιθουανούς συνεργατών του Άξονα, συμπεριλαμβανομένων ομάδων δολοφονιών του Υπατίνγκασις μπούρις (Ypatingasis būrys), κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος στο *[[Ραϊχσκομισαριάτ Όστλαντ]]*. Οι δολοφονίες έλαβαν χώρα από τον Ιούλιο του 1941 έως τον Αύγουστο του 1944 κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Πονάρι (γνωστό σήμερα ως Πανιέριαϊ), ένα προάστιο στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Στο Πονάρι δολοφονήθηκαν περίπου 70.000 Εβραίοι, μαζί με περίπου 20.000 Πολωνούς, και 8.000 Ρώσους αιχμαλώτους πολέμου, εκ των οποίων οι περισσότεροι βρίσκονταν στη Βίλνα (Βίλνιους) και το νεοσύστατο Γκέτο της Βίλνας.

Η Λιθουανία και τα Βαλτικά κράτη αποτέλεσαν τις πρώτες περιοχές πέρα από τη Γερμανοκρατούμενη Πολωνία στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο όπου οι Ναζί δολοφονούσαν μαζικά Εβραίους ως τμήμα της Τελικής Λύσης. Από τους 70.000 Εβραίους που ζούσαν στη Βίλνα προπολεμικά (σύμφωνα με τον Σνάιντερ), μόνο 7.000 Εβραίοι επιβίωσαν του πολέμου. Σύμφωνα με εκτίμηση του Ζέντλις, ζούσαν περίπου 80.000 Εβραίοι στη πόλη, ενώ η πόλη είχε πληθυσμό 160.000 κατοίκων. Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια του Ολοκαυτώματος και άλλες πηγές, μέχρι το τέλος του 1941 είχαν σκοτωθεί περίπου 50.000 Εβραίοι.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιπολωνικό αίσθημα στην Ευρώπη
Άνω Μέλπεια Μεσσηνίας

Η **Άνω Μέλπεια** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 63 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει ως *Τοπική Κοινότητα Άνω Μέλπειας* (οικισμοί Άνω Μέλπεια, Άγιος Αθανάσιος και Πηγή), στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας (πρώην Δήμος Ανδανίας), του Δήμου Οιχαλίας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 13,879 χλμ² (2011). 

## Τοποθεσία
Η Άνω Μέλπεια είναι χωριό της Άνω (βόρειας) Μεσσηνίας, χτισμένη στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Τετράζιο, σε 688 μέτρα υψόμετρο. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν *Άνω Γαράντζα*.

Είναι γραφικό χωριό με πέτρινα σπίτια, σε καταπράσινο τοπίο και υπάρχει ένα μονοπάτι που ενώνει την Άνω Μέλπεια με την Κάτω Μέλπεια, πεζοπορική διαδρομή 5 ωρών περίπου, μέσα σε πυκνή βλάστηση και τρεχούμενα νερά.

## Ιστορία
Κοντά στο χωριό, μια αρχαιολογική ανασκαφή, έφερε στο φως, ερείπια ναού των κλασσικών χρόνων.. Περίπου τον 8ο μ.Χ. αιώνα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν έποικοι Σλάβοι Μηλιγγοί και δημιούργησαν τους οικοισμούς κάτω και άνω Γαράντζα, που στη γλώσσα τους, σημαίνει ασφάλεια.

Από την Άνω Μέλπεια, καταγόταν ο οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Μητροπέτροβας και υπάρχει η προτομή του στο χωριό.

## Διοικητικές μεταβολές

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Άνω Μέλπεια Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ακρογιάλι Μεσσηνίας

Το **Ακρογιάλι** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 137 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Αβίας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αβίας, του Δήμου Δυτικής Μάνης.

## Τοποθεσία
Το Ακρογιάλι είναι χτισμένο δίπλα στους πρόποδες του Ταϋγέτου (υψόμετρο 1 μέτρο), σε μια περιοχή με ελαιώνες, δίπλα στην όμορφη παραλία. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την Καλαμάτα.

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
2020 SO

Ο **2020 SO** είναι μικροσκοπικός αστεροειδής ή τεχνητό αντικείμενο κοντά στη Γη που ανακαλύφθηκε από την έρευνα Pan-STARRS1 στο Παρατηρητήριο Haleakala στις 17 Σεπτεμβρίου 2020. Προς το παρόν πλησιάζει τη Γη και αναμένεται ότι θα συλληφθεί προσωρινά από τη Γη έως τις 15 Οκτωβρίου 2020. Θα εισέλθει μέσω του εξωτερικού σημείου Lagrange L2 και θα βγει μέσω του σημείου Lagrange L1 . Κατά τη διάρκεια της τροχιάς γύρω από τη Γη, ο SO 2020 θα κάνει μια κοντινή προσέγγιση στη Γη περίπου την 1 Δεκεμβρίου 2020, με απόσταση περίπου 50.000 χιλιόμετρα. Θα κάνει επίσης μια άλλη προσέγγιση γύρω στο Φεβρουάριο του 2021, περίπου στα 220.000 χλμ.  Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2021, ο χρόνος της πλησιέστερης προσέγγισης στη Γη έχει αβεβαιότητα ± 2 ημέρες. 

## Παραπομπές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αστεροειδείς Αμόρ
Κατηγορία:Απολλώνειοι αστεροειδείς
Κοστάντσα Φαρνέζε

Η **Κωνστάντσα**, ιταλ. Costanza Farnese (9 Δεκεμβρίου 1500 - 23 Μαΐου 1545) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν κόρη του Αλεσσάντρο (μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄) και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σάντα Φιόρα.

## Βιογραφία
Ήταν νόθη κόρη του καρδινάλιου Αλεσσάντρο (μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄) και της ερωμένης του, της ευγενούς Σίλβια Ρουφίνι. Είχε τρία αδέλφια: Πιέρ-Λουίτζι δούκας της Πάρμα, Πάολο, Ρανούτσιο απεβ. 20 ετών και Λουκρέτσια. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μπόζιο Β΄ Σφόρτσα, κόμη της Σάντα Φιόρα ε Κοτινιόλα και είχε:
* Γκουίντο Ασκάνιο 1518-1564, καρδινάλιος, καμεράριος του πάπα.
* Αλέξανδρος 1534-1581, καρδινάλιος, επίσκοπος της Πάρμα.
* Σφόρτσα Σφόρτσα, που είχε τέκνα:
** Φραγκίσκος 1562-1624, καρδινάλιος, επίσκοπος του Άλμπανο.
** Κοστάντσα 1550-1617, παντρεύτηκε τον Τζιάκομο Μπονκομπάνι δούκα της Σόρα, Ακουίνο, Άρτσε & Αρπίνο.
* Μάριο 1530-1591, κόμης της Σάντα Φιόρα.
* Φαουστίνα, παντρεύτηκε τον Μούτσιο Σφόρτσα του Καραβάτζιο.
* Φραντσέσκα, παντρεύτηκε τον Τζιρόλαμο Ορσίνι.
* Καμίλλα, παντρεύτηκε τον Μπέσκο Φερέρο του Μασεράνο.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* McIver, Katherine A. (2016). "An Invisible Enterprise: Women and Domestic Architecture in Early Modern Italy". In McIver, Katherine A. (ed.). Wives, Widows, Mistresses, and Nuns in Early Modern Italy: Making the. Routledge. p. 159-180.
* Williams, George L. (1998). Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes. McFarland & Company, Inc.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Ρανούτσιο Φαρνέζε (1509-1529)

Ο **Ρανούτσιο**, ιταλ. Ranuccio Farnese (1509 - 1529) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν νόθος γιος καρδινάλιου (μετέπειτα πάπα).

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του καρδινάλιου Αλεσσάντρο, μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄ και της ερωμένης του Σίλβιας Ρουφίνι.

Αδέλφια του ήταν ο Πέτρος-Λουδοβίκος δούκας της Πάρμα, ο Πάολο, η Λουκρέτσια και η Κοστάντσα σύζυγος του Μπόζιο Β΄ Σφόρτσα, κόμη της Σάντα Φιόρα ε Κοτινιόλα.

Ανίψια του από την Κοστάντσα ήταν ο Γκουίντο-Ασκάνιο Σφόρτσα καρδινάλιος, ο Αλέξανδρος Σφόρτσα, καρδινάλιος και ο Σφόρτσα Σφόρτσα, πατέρας του Φραγκίσκου Σφόρτσα καρδινάλιου και της Κοστάντσας Σφόρτσα σύζυγος του δούκα της Σόρα.

Απεβίωσε 20 ετών.

## Πηγές
* McIver, Katherine A. (2016). "An Invisible Enterprise: Women and Domestic Architecture in Early Modern Italy". In McIver, Katherine A. (ed.). Wives, Widows, Mistresses, and Nuns in Early Modern Italy: Making the. Routledge. p. 159-180.
* Williams, George L. (1998). Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes. McFarland & Company, Inc.

Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Βεατρίκη των Έστε

Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:
* Βεατρίκη των Έστε, δούκισσα του Μιλάνου 15ος αι.
* Βεατρίκη των Έστε, βασίλισσα της Ουγγαρίας 13ος αι.
Καμίλα της Αραγόνα

Η **Καμίλα Κοβέλα ντα Μαρτσάνο της Αραγόνα** (ιταλικά: *Camilla Covella da Marzano d'Aragonα*, άκμασε το 1475) από τον Οίκο του Μαρτσάνο, ήταν Ιταλίδα ευγενής, κόρη του δούκα της Σέσα & πρίγκιπα του Ροσάνο και με τον γάμο της έγινε κυρία του Πέζαρο & της Γκραντάρα.
thumb|left|150px|Ο Κοστάντσο Α΄ Σφόρτσα, κύριος του Πέζαρο & της Γκραντάρα, σύζυγος της Καμίλα ντα Μαρτσάνο.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τζιοβάννι-Φραντσέσκο-Μαριάνο (γνωστού ως Μαρίνο) ντα Ματσάνο, 3ου δούκα της Σέσα & πρίγκιπα του Ροσάνο και της Ελεονόρα-Ντιάνα της Αραγωνίας, νόθης κόρης του Αλφόνσου Ε΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας & Νάπολης, την οποία αργότερα ο Αλφόνσος Ε΄ τη νομιμοποίησε. 

Ο άνδρας της Κοστάντσο Α΄ κύριος του Πέζαρο & της Γκραντάρα δεν απέκτησε παιδιά από την Καμίλα, έτσι τον διαδέχθηκε ο πρώτος νόθος γιος του Τζοβάνι Σφόρτσα. Αυτός ήταν μόλις 17 ετών και έτσι αρχικά η Καμίλα κυβέρνησε ως επίτροπος.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1475 τον Κοστάντσο Α΄ Σφόρτσα κοντοτιέρο, κύριο του Πέζαρο & της Γκραντάρα. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* A Renaissance Wedding: The Celebrations at Pesaro for the Marriage of Costanzo Sforza & Camilla Marzano D'Aragona' (26–30 Μαΐου 1475), Studies in Medieval and Early Renaissance Art History. Harvey Miller Publishing, 2013, ISBN 978-1905375936

Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Κατηγορία:Αντιβασιλείς
Πλάτσα Μεσσηνίας

Η **Πλάτσα** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 162 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Πλάτσας** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου, του Δήμου Δυτικής Μάνης.

## Τοποθεσία
Η Πλάτσα είναι χτισμένη σε υψόμετρο 362 μέτρων, με θέα στη θάλασσα. Το όνομά της σημαίνει πλάτωμα και αποτελούσε το ορεινό τμήμα της αρχαίας πόλης, Πέφνου (**Αρχαία Πέφνος**).

## Πληροφορίες
Η Πλάτσα ήταν το κέντρο της Έξω Μάνης (**Έξω Μάνη**, ή Μεσσηνιακή Μάνη, ή Δυτική Μάνη) και ο μεγαλύτερος οικισμός, με 1.425 κατοίκους. Ήταν έδρα Δήμου και Επισκοπής. Σήμερα (2021), ο πληθυσμός έχει μειωθεί και οι Δημόσιες Υπηρεσίες, έχουν κλείσει.

Διαθέτει γήπεδο ποδοσφαίρου (**Γήπεδο Πλάτσας**) και ανοικτό θέατρο (**Ανοιχτό Θέατρο Δυτικής Μάνης**) 1.560 θέσεων.

Την Καθαρά Δευτέρα επίσης, γίνεται αποκριάτικη εκδήλωση στο αλσύλιο **Καμπινάρι**, εκεί όπου βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 10ου αιώνα.

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αργολίδας 2019–20

Για την **περίοδο 2019–20**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αργολίδας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αργολίδας.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της Ε.Π.Σ. Αργολίδας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η κυπελλούχος ομάδα της Ε.Π.Σ. Αργολίδας έχει το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

## Πρωτάθλημα

Η δομή των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Αργολίδας για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 είναι η εξής:

* Α1 Κατηγορία (1 όμιλος - 16 ομάδες)
* Α2 Κατηγορία (3 όμιλοι - 30 ομάδες)
* Β΄ Κατηγορία (4 όμιλοι - 27 ομάδες)

### Α1 Κατηγορία
Η Α1 Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. 

Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάζεται στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, ενώ οι 3 τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας υποβιβάζονται στην Α2 Κατηγορία.

Το πρωτάθλημα, όπως και οι υπόλοιπες διοργανώσεις διεκόπη πριν την ολοκλήρωσή του, έπειτα από απόφαση της ΕΠΟ λόγω της Πανδημία του κορονοϊού. Έτσι οι βαθμολογίες των πρωταθλημάτων επικυρώνονται ως έχουν μέχρι και τη διακοπή, με την πρωταθλήτρια ομάδα να παίρνει την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Από την Α1 Κατηγορία αποφασίστηκε να μην υποβιβαστεί καμία ομάδα, εκτός από τη Θύελλα Σκαφιδακίου που είχε αποχωρήσει.

Πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Αργολίδας για την περίοδο 2019-20 αναδείχθηκε η **Κορωνίδα Κοιλάδας**.

Η Θύελλα Σκαφιδακίου αποχώρησε από το πρωτάθλημα.

Πηγή: Ε.Π.Σ. Αργολίδας

### Α2 Κατηγορία
Η Α2 Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 30 ομάδων, χωρισμένες σε 3 ομίλους και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων.

Η πρωταθλήτρια ομάδα κάθε ομίλου προβιβάζεται στην Α1 Κατηγορία. 

#### Βαθμολογία 1ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ. Αργολίδας

#### Βαθμολογία 2ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ. Αργολίδας

#### Βαθμολογία 3ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ. Αργολίδας

### Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 27 ομάδων, χωρισμένες σε 4 ομίλους και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων.

#### Βαθμολογία 1ου ομίλου

*1 Το σωματείο «Θησέας Τροιζήνας»έχει ποινή αφαίρεσης 6 βαθμών.

*2 Το σωματείο «Α.Ε. Κρανιδίου» έχειποινή αφαίρεσης 6 βαθμών.

Πηγή Ε.Π.Σ. Αργολίδας

#### Βαθμολογία 2ου ομίλου

*1 Το σωματείο «Ολυμπιακός Άργους»έχει ποινή αφαίρεσης 6 βαθμών.

Πηγή Ε.Π.Σ. Αργολίδας

#### Βαθμολογία 3ου ομίλου

Πηγή Ε.Π.Σ. Αργολίδας

#### Βαθμολογία 4ου ομίλου

*1 Το σωματείο «Άρης Νέου Ροεινού»έχει ποινή αφαίρεσης 6 βαθμών.

Πηγή Ε.Π.Σ. Αργολίδας

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αργολίδας. 

Λόγω της διακοπής των διοργανώσεων εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού ο κυπελλούχος ανάμεσα στους 2 φιναλίστ, Παναργειακό και Κορωνίδα Κοιλάδας, θα αναδειχθεί χωρίς αγώνα μέσω κλήρωσης.

Η κλήρωση διεξήχθη στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ε.Π.Σ. Αργολίδας, αναδεικνύοντας Κυπελλούχο Ε.Π.Σ. Αργολίδας για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 την **Κορωνίδα Κοιλάδας**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αργολίδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Πολισένα Ρούφο

Η **Πολισένα**, ιταλ. Polissena Ruffo (1400 - 17 Ιουλίου 1420) από τον Οίκο των Ρούφο ήταν κόρη του πρίγκιπα του Ροσάνο, κόμη του Κοριλιάνο & Μοντάλτο και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μιλάνου.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Κάρλο Ρούφο ντι Μοντάλτο, πρίγκιπα του Ροσάνο, κόμη του Κοριλιάνο & Μοντάλτο και της Τσεκαρέλα Σανσεβερίνο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ Σφόρτσα δούκα του Μιλάνου, ως η πρώτη του σύζυγος. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Φραγκίσκος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μπιάνκα-Μαρία Βισκόντι και απέκτησε 9 τέκνα.

## Πηγές
* "PAOLA | TurisCalabria". www.turiscalabria.it.


Κατηγορία:Δούκες του Μιλάνου
Κοστάντσα ντα Βαράνο

Η **Κοστάντσα** (ιταλ. *Costanza da Varano*, 1426 - 1447), από τον Οίκο του Βαράνο, ήταν κόρη του κυρίου του Καμερίνο και με τον γάμο της έγινε κυρία του Πέζαρο. Έγινε αξιόλογη ανθρωπίστρια, λόγια, ποιήτρια και συγγραφέας· εθεωρείτο ως μία από τις πιο καλλιεργημένες γυναίκες των μέσων του 16ου αι. 

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Πιέρ Τζεντίλε ντα Βαράνο, κυρίου του Καμερίνο και της Ελισάβετ Μαλατέστα, κόρης του Μπατίστα ποιητή της Αναγέννησης.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αλεσσάντρο Σφόρτσα κοντοτιέρο, κύριο του Πέζαρο και είχε τέκνα:
* Μπατίστα 1446-1472, παντρεύτηκε τον Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο δούκα του Ουρμπίνο.
* Κοστάντσο Α΄ 1447-1483, κοντοτιέρος, κύριος του Πέζαρο & της Γκραντάρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Churchill, Laurie J.; Brown, Phyllis R.; Jeffrey, Jane E., eds. (2002). Women Writing Latin: From Early Roman Antiquity to Early Modern Europe. 3. New York: Routledge. ISBN 9780415942478.
* Clough, Cecil H. (1996). "Daughters and wives of the Montefeltro: outstanding bluestockings of the Quattrocento". Renaissance Studies. 10 (1): 31–55. doi:10.1111/j.1477-4658.1996.tb00002.x.
* King, Margaret L. (1980). "Book-lined cells: women and humanism in the early Italian Renaissance". In Patricia H. Labalme (ed.). Beyond Their Sex: Learned Women of the European Past. New York: New York University Press. pp. 66–90.

Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Κατηγορία:Ιταλίδες ποιήτριες
Fantastic Four (ταινία, 2005)

***Fantastic Four*** είναι μια υπερηρωική ταινία επιστημονικής φαντασίας, αμερικανικής παραγωγής του 2005. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ. Σκηνοθέτης είναι σε αυτή την ταινία ο Τιμ Στόρι, ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν οι ηθοποιοί Γιόαν Γκρίφιθ, Τζέσικα Άλμπα, Μάικλ Τσίκλις, Κρις Έβανς και Τζούλιαν ΜακΜάον.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 2005. Έλαβε αρνητικές κυρίως κριτικές, ωστόσο ήταν μια εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας παγκοσμίως 333 εκατομμύρια δολάρια. Μια συνέχεια, με τίτλο *[[Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer]]*, κυκλοφόρησε το 2007.

## Πλοκή

Μία επιστημονική αποστολή στο διάστημα για την ανάλυση μιας αστρικής καταιγίδας, δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αφού ένα ραδιενεργό νέφος που χτύπησε το σκάφος, είχε ως άμεση συνέπεια την αλλαγή της γενετικής σύστασης των πέντε επιστημόνων που επέβαιναν. Έτσι, ο πανέξυπνος αρχηγός της ομάδας Ριντ Ρίτσαρντς αποκτά απίστευτες ελαστικές δυνατότητες, η πρώην αγαπημένη του Σου Στορμ μπορεί πλέον να κυκλοφορεί ανάμεσα στα πλήθη αόρατη, ο αδελφός της, ο αυτάρεσκος πιλότος Τζόνι μπορεί να ελέγχει με το σώμα του τεράστιες πύρινες μάζες ενώ ο σωματώδης οδηγός Μπεν Γκριμ, έχει εξελιχθεί σε έναν πέτρινο γίγαντα. Οι τέσσερίς τους, θα αντιμετωπισθούν από τα πλήθη ως υπερ-ήρωες, γεγονός που θα δυσαρεστήσει τον πέμπτο επιβαίνοντα, τον πλεονέκτη επιχειρηματία Βίκτορ βον Ντουμ, ο οποίος θα αναδειχθεί στον νούμερο ένα εχθρό τους.

## Διανομή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα (αγγλικά)

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel
Κατηγορία:Fantastic Four (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες)
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αποκαλυπτικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ
Σουλτανικό φιρμάνι του 1453

Το **σουλτανικό φιρμάνι του 1453** είναι μία σειρά συμφωνιών μεταξύ του Οθωμανού σουλτάνου Μωάμεθ Β’ του Πορθητή («Fatih») και της Γενουάτικης κοινότητας του Γαλατά που εκδόθηκε το καλοκαίρι του 1453 λίγες μόνο ημέρες έπειτα από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ένα αντίγραφο της συνθήκης γραμμένο στην ελληνική γλώσσα φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου.
## Ιστορικό υπόβαθρο
Από την αρχή του 15ου αιώνα, οι αποικίες της Δημοκρατίας της Γένοβας στον Εύξεινο Πόντο δέχονταν ισχυρές πιέσει λόγω της κλιμακούμενης Οθωμανικής επέκτασης στη Μικρά Ασία και κινδύνευαν, έτσι, με αφανισμό. Οι Τούρκοι, έχοντας κατασκευάσει στα Στενά του Βοσπόρου το 1451 ένα ισχυρότατο φρούριο (Ρούμελι Χισάρ ή, για τους Βυζαντινούς «Λαιμοκοπία») ήλεγχαν αυστηρά την πρόσβαση προς τη Μαύρη Θάλασσα, επιβάλλοντας περιορισμούς και δασμούς της αρεσκείας τους. Από την άλλη, οι Λατίνοι ηγέτες ήταν υποχρεωμένοι, με τον τρόπο αυτό, να καταβάλλουν φόρους στην Υψηλή Πύλη, προκειμένου να τους επιτραπεί η διατήρηση ορισμένων προνομίων, εμπορικών δραστηριοτήτων ή εγκαταστάσεων.
Συχνά όμως, τον τουρκικό αποκλεισμό διέκοπταν μεμονωμένες προσπάθειες εμπόρων ή διοικητών στόλων των χριστιανικών δυνάμεων της Δύσης, επιτυγχάνοντας την τροφοδοσία των αποικιών.

## Το φιρμάνι του σουλτάνου
Ο νέος σουλτάνος Μωάμεθ Β’, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον πατέρα του, Μουράτ Β΄, εξέδωσε, την 1 Ιουνίου 1453 (6961 για τους Μουσουλμάνους) προς την κοινότητα των Γενουατών του Πέραν, μία διαταγή («φιρμάνι») σύμφωνα με την οποία οι κάτοικοι της πόλης αυτής θα είχαν το δικαίωμα επιστροφής και ανάκτησης των περιουσιακών τους στοιχείων (που είχαν, προηγουμένως, δεσμευθεί προς κατάσχεση) αλλά και να επανέλθουν στις επαγγελματικές τους ασχολίες, ελεύθεροι να εκδηλώνουν και τις θρησκευτικές τους υποχρεώσεις. Ήταν, ωστόσο, υποχρεωμένοι στην καταβολή του κεφαλικού φόρου, μπορούσαν όμως να εξακολουθούν τις εμπορικές σχέσεις με τη Γένοβα, χωρίς η τελευταία, πάντως, να έχει οποιοδήποτε ιδιοκτησιακό δικαίωμα. Τις ανωτέρω συμφωνίες αναφέρει ο Γενουάτης, τελευταίος διοικητής («Ποτεστά») του Πέραν, Angelo Giovanni Lommelino , σε επιστολή προς τον αδελφό του, με ημερομηνία 23 Ιουνίου 1453.

## Κληρονομιά
Το φιρμάνι του 1453 στο οποίο, εκτός από την υπογραφή του σουλτάνου υπάρχει και εκείνη του εκ των κορυφαίων συμβούλων του, Αλβανού Πασά Ζαγανό, αποτελεί, μαζί με τις τροποποιήσεις που υπήρξαν, μεταγενέστερα, στο περιεχόμενό του, κυρίως από το σουλτάνο Αχμέτ Α΄ (1613), πρωτόλειο κείμενο-ντοκουμέντο νομικών συμφωνιών και κατέστησαν το υπόβαθρο βάσει του οποίου καταρτίσθηκε μία ολόκληρη αλληλουχία μετέπειτα συμφωνιών μεταξύ των Οθωμανών και της Χριστιανικής Δύσης, τους αιώνες που ακολούθησαν, όσον αφορούσε στα δικαιώματα των Καθολικών (Λεβαντίνοι ή «Φραγγολεβαντίνοι») υπηκόων του σουλτάνου.

## Πηγή
* Κωνσταντίνος Τσοπάνης, «Άλωση 1453, δύο λατινικά ντοκουμέντα για την πτώση της Πόλης, Λεονάρδος o Χίος και Λομμελίνο», Omni Publishing, ειδική έκδοση για τις «Παραπολιτικές Εκδόσεις Α.Ε.», Isbn 978-618-80414-0-0
## Παραπομπές


Φιρμανι Σουλτανικό 1453
Σεραφίνα Σφόρτσα

Η **Σεραφίνα ντα Μοντεφέλτρο**, γεννημένη Σβέβα, ιταλ. (Sveva) Seraphina da Montefeltro (1434 - 8 Σεπτεμβρίου 1478) από τον Οίκο των Μοντεφέλτρο ήταν κόρη του κόμη του Ουρμπίνο και με τον γάμο της με τον Σφόρτσα έγινε κυρία του Πέζαρο. Όταν την έδιωξε ο σύζυγός της, έγινε μοναχή των Πενήτων της Αγ. Κλάρας. Ο πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄ την αγιοποίησε το 1754 και την εορτάζουν οι Φραγκισκανοί. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ουρμπίνο. Ήταν κόρη του Γκουίντο-Αντόνιο κόμη του Ουρμπίνο και της Κατερίνα Κολόνα. 

Όταν απεβίωσε ο πατέρας της το 1438 και η μητέρα της το 1443, την ανέλαβε πρώτα ο μεγαλύτερος αδελφός της Ονταντόνιο ντα Μοντεφέλτρο, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους ως κόμης, και μετά ο ετεροθαλής αδελφός της Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, που διαδέχθηκε τον Ονταντόνιο, μετά τη δολοφονία εκείνου το 1444. Τον Μάρτιο του 1446, όταν ήταν 12 ετών, μετακινήθηκε στη Ρώμη, όπου έμεινε για περισσότερο από ένα έτος, υπό την προστασία του εκ μητρός θείου της Πρόσπερο Κολόνα καρδινάλιου.

Το 1448 παντρεύτηκε τον Αλεσσάντρο κύριο του Πέζαρο. Λίγο μετά ο σύζυγός της έφυγε για να υποστηρίξει τον αδελφό του Φραγκίσκο Α΄ Σφόρτσα ως δούκα του Μιλάνου. Κατά την έξι ετών απουσία του, εμπιστεύτηκε τη διακυβέρνηση του Πέζαρο στη Σεραφίνα. Κατά την επιστροφή του ο άνδρας της παραδόθηκε σε έκλυτη ζωή και της συμπεριφερόταν άσχημα. Την ανάγκασε να εισέλθει στη μονή των Πενήτων της Αγ. Κλάρας, στο Πέζαρο.

Το 1475 η Σερφίνα εξελέγη ηγουμένη της μονής στο Πέζαρο, και απεβίωσε εκεί το 1478. Η σορός της ξεθάφτηκε λίγα έτη μετά και βρέθηκε άφθαρτη. Διατηρείται στον Καθεδρικό του Πέζαρο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1448 τον Αλεσσάντρο Σφόρτσα κοντοτιέρο, κύριο του Πέζαρο. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Herbermann, Charles, ed. (1913). "Blessed Seraphina Sforza". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Καρνάσι Μεσσηνίας

Το **Καρνάσι** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 141 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει ως Κοινότητα Καρνασίου (οικισμός Καρνάσι), στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας (πρώην Δήμος Ανδανίας), του Δήμου Οιχαλίας.

## Τοποθεσία
Το Καρνάσι είναι αμφιθεατρικά χτισμένο, σε πλαγιά βουνού και σε υψόμετρο 491 μέτρων. Έχει παραδοσιακά σπίτια, πέτρινη εκκλησία και εκπληκτική θέα.

Βρίσκεται μέσα σε καταπράσινο τοπίο και τρεχόύμενα νερά, ιδανικό μέρος για πεζοπορία. Απέχει 34 χλμ. από την Καλαμάτα και 28 χλμ. από την Κυπαρισσία.

## Διοικητικές μεταβολές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καρνάσι Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube)
## Παραπομπές



## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ιωάννης Λαζαρίμος

Ο **Ιωάννης Λαζαρίμος** (1849–1913) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1849 στον Πειραιά, ενώ η καταγωγή του ήταν από την Ύδρα. Σπούδασε στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας και στη συνέχεια στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού με υποτροφία. Το 1877 γύρισε στην Ελλάδα και υπήρξε μηχανικός του Δήμου Πειραιά αλλά και του λιμένα της πόλης. Στα έργα τα οποία εργάστηκε περιλαμβάνονται το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου αλλά και μερικά σχολικά κτίρια. Ακόμη εργάστηκε σε διάφορα έργα του λιμανιού του Πειραιά.

Το 1878 διορίστηκε στο Σχολείο των Τεχνών στην έδρα της χωρομετρίας και αργότερα της τοπογραφίας στο Σχολείο των Βιομηχάνων Τεχνών (τμήμα της ΑΣΚΤ), θέση που διατήρησε μέχρι τον θάνατό του. Από το 1888 έως το 1912 ήταν υποδιευθυντής του Σχολείου εκτός από την ακαδημαϊκή χρονιά 1901-1902. Ακόμη δίδαξε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Εκεί ήταν ο πρώτος διδάσκων γεωδαισίας και υδρογραφίας. Συνέγραψε τοπογραφικό σύγγραμμα το οποίο εκδόθηκε από το λιθογραφείο του Πολυτεχνείου, ενώ συνέταξε σχέδιο ανάπλασης του λιμανιού του Πειραιά το οποίο δεν προχώρησε λόγω των ελληνοτουρκικών πολέμων. Πέθανε το 1912 ή το 1913 στον Πειραιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιωάννης Λαζαρίμος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Κυβέρνηση Ράλλη (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Κυβέρνηση Ράλλη** μπορεί να αναφέρεται

στις κυβερνήσεις του Δημητρίου Ράλλη

* Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1897
* Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1903
* Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1905
* Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1909
* Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1920

στην κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη

*Κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη 1943

στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη

*Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη 1980