Ουνγκένι

Το **Ουνγκέν(ι)** (ρουμανικά: Ungheni) είναι παραμεθόρια πόλη και δήμος της Μολδαβίας. Είναι το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας και σύμφωνα με την απογραφή του 2014 ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν στους 30.804 κατοίκους. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού προύθου, στα κεντροδυτικά της χώρας, στα σύνορα με την Ρουμανία.

## Ιστορία
### Πρώιμη ιστορία
Στο σημερινό έδαφος της πόλης, τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης ύπαρξης χρονολογούνται από τη μέση παλαιολιθική περίοδο (70-50 χιλιάδες χρόνια π.Χ.). Έχουν ανακαλυφθεί οστά ζώων, θραύσματα και εργαλεία από πυριτόλιθο εκείνης της εποχής. Υπάρχουν επίσης 10 τάφοι σε κτήμα της περιοχής, που επιβεβαιώνουν την εγκατάσταση νομαδικών λαών.

Η πρώτη τεκμηριωμένη αναφορά της πόλης βρίσκεται σε ένα διάταγμα του Στεφάνου του Μέγα στις 20 Αυγούστου 1462. Το αρχικό όνομα της πόλης ήταν Ουνγκίουλ (*Unghiul*).

### 19ος αιώνας και μετά
Μετά την προσάρτηση της Βεσσαραβίας το 1812, το Ουνγκένι προσαρτήθηκε από την Ηγεμονία της Μολδαβίας στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Ένας σιδηρόδρομος μεταξύ Ουνγκένι και Κισινάου κατασκευάστηκε το 1875 στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878.

Το 1918, η πόλη έγινε μέρος του Βασιλείου της Ρουμανίας. Την δεκαετία του 1930 υπήρχαν τρεις τράπεζες, ένα εργοστάσιο τούβλων, ένα εργοστάσιο ξυλουργικής, αρκετοί μύλοι, εργοστάσια και αρτοποιεία στο Ουνγκένι. Ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν στα 4.250 άτομα.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη καταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1940, στη συνέχεια ανακαταλήφθηκε από τη Ρουμανία το 1941 και στη συνέχεια επανακαταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1944, εντός της οποίας αποτελούσε μέρος της Μολδαβικής ΣΣΔ.

Μετά το 1945, η πόλη χαρακτηρίστηκε από αστική ανάπτυξη, ισχυρή δημογραφική ανάπτυξη και βιομηχανική ανάπτυξη σε πολλούς τομείς όπως της υπόδησης, των επίπλων, των υφασμάτων και της κατασκευής μηχανημάτων. 

Η σιδηροδρομική διαδρομή μέσω του Ουνγκένι έγινε η κύρια σύνδεση μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρουμανίας και παραμένει εξίσου σημαντική αφού όποιο τρένο πάει απο Βουκουρέστι προς Κισινάου περνάει από τον σταθμό της πόλης όπου εκτελέιται συνοριακός έλεγχος.
[thumb|Εκκλησία του [Αλέξανδρος Νιέφσκι|Άγιου Αλέξανδρου Νιέφσκι]]

## Δημογραφικά στοιχεία
### Εθνικές ομάδες
Το 1930, διεξήχθη η Ρουμανική γενική απογραφή πληθυσμού, η οποία κατέγραψε συνολικά 4.225 κατοίκους, από τους οποίους 2.181 ήταν ρουμάνοι (51,6%), 1.368 εβραίοι (32,3%), 564 ρώσοι και ουκρανοί (13,9%) και 112 άλλοι.

Στην απογραφή πληθυσμού του 1989, υπήρχαν 37.677 κάτοικοι στο Ουνγκένι, συμπεριλαμβανομένων: 25.648 μολδαβών και ρουμάνων, 5.465 ρώσων, 5.420 ουκρανών, 342 εβραίων, 281 λευκορώσων, 113 βουλγάρων, 69 γκαγκαούζων, 37 γερμανών, 10 ρομά και 292 ατόμων άλλων εθνικοτήτων.

Σύμφωνα με την Μολδαβική απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν στους 30.804 κατοίκους καθιστώντας την την έκτη μεγαλύτερη πόλη στη Μολδαβία. Από αυτούς, 14.647 ήταν άνδρες και 16.157 ήταν γυναίκες. 

### Ομιλούμενες γλώσσες
Ως μητρική και καθημερινή γλώσσα στο Ουνγκένι στην απογραφή του 2014 το 58,61% των κατοίκων δήλωσαν τα μολδαβικά, 29,49% τα ρουμανικά, 9,78% τα ρωσικά, 1,86% τα ουκρανικά και οι υπόλοιποι 0,25% άλλες γλώσσες.

## Φωτογραφίες

Mozaic Fabrica de covoare Ungheni 1.jpg|
MD.UN.UN - primăria - aug 2024.jpg
Ungheni. Centru noaptea.jpg|
Prut-Ungheni.JPG|
09.05.2024 - Vizita comună în Republica Moldova a Președinților Grupurilor de prietenie din parlamentele statelor membre ale Uniunii Europene - DSC 1369.jpg|


## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Μολδαβίας