Σίμων ο Θασσί

Ο **Σίμων ο Θασσί**    ή **Σίμων ο Μακκαβαίος** από την Ασμοναϊκή δυναστεία ήταν ένας από τους γιους του Ματταθία του Ασμοναίου. Υπήρξε για πολλά χρόνια υπαρχηγός του αδελφού του Ιωνάθαν  . Ύστερα από  την σύλληψη και την δολοφονία του τελευταίου από τον στρατηγό Διόδοτο, προστάτη του ανήλικου βασιλιά Αντίοχου ΣΤ΄   ανέλαβε την ηγεσία της  Ιουδαίας . 

## Η Ιουδαία γίνεται ανεξάρτητη
Ο Διόδοτος είχε στασιάσει εναντίον του βασιλιά Δημητρίου ΙΙ.  Ο Σίμων συμμάχησε με  Δημήτριο II. Ο τελευταίος  τον ανακήρυξε αρχιερέα  τον  απάλλαξε  από την πληρωμή φόρου και  απέσυρε  την σελευκιδική φρουρά από την Άκρα (143/2 π.Χ.). Έτσι η Ιουδαία έγινε  πραγματικά ανεξάρτητη .

## Η σύνοδος της Ιερουσαλήμ

Το τρίτο έτος της διακυβέρνησης του (140 π.Χ.)  ο Σίμων συγκάλεσε στην Ιερουσαλήμ μεγάλη σύνοδο «*ιερέων, λαϊκών,αξιωματούχων και πρεσβυτέρων*»  η οποία τον εξέλεξε δια νόμου  αρχιερέα του Ναού και παραχώρησε στον οίκο των Ασμοναίων  το αρχιερατικό αξίωμα «*έως του ανάστηναι προφήτην πιστόν*», δηλαδή μέχρι να εμφανιστεί στον μέλλον ένας επιδιαιτητής μεταξύ των δυο οίκων (των Σαδωκιτών από τους οποίους κατάγονταν μέχρι τότε ο αρχιερέας,  και των νέων κατόχων του αξιώματος Ασμοναίων). Όσοι αμφισβητούσαν την απόφαση αυτή θα τιμωρούνταν αυστηρά  . 

## Οι σχέσεις του Σίμωνα με τους Σελευκίδες βασιλείς
Ο Διόδοτος εκτέλεσε τον Αντίοχο VI και ανήλθε στην εξουσία  με το όνομα Τρύφων, λαμβάνοντας τον τίτλο του «*αυτοκράτορα*». Το γεγονός αυτό ήταν πρωτοφανές στα χρονικά των ελληνιστικών βασιλείων(142/1 π.Χ.) . Ο Δημήτριος II αιχμαλωτίστηκε λίγο αργότερα όταν απέτυχε η εκστρατεία του(141-139 π.Χ.) εναντίον των Πάρθων (139 π.Χ.) . Διάδοχος του έγινε ο νεότερος αδελφός του Αντίοχος VII ο επονομαζόμενος Σιδήτης (από την Σίδη της Κιλικίας) ο οποίος παντρεύτηκε την σύζυγο του αιχμάλωτου αδελφού του Κλεοπάτρα Θέα(138 π.Χ.). 

Ο Αντίοχος Ζ΄, που αναζητούσε  εναγωνίως  συμμάχους   ήρθε σε συμφωνία με τον Σίμωνα επικυρώνοντας τα προνόμια του. Ο Σίμων έσπευσε να ενισχύσει τον Αντίοχο ο όποιος πολιορκούσε την οχυρή πόλη Δώρα της Φοινίκης  όπου είχε καταφύγει  ο αντίπαλος του Τρύφων (138 π.Χ.)  .

Κατά την διάρκεια της πολιορκίας ο Αντίοχος VII ζήτησε από τον σύμμαχο του ανταλλάγματα για την επικύρωση των προνομίων που είχε λάβει. Ο Σίμων όφειλε ή να εγκαταλείψει τις πόλεις που είχε καταλάβει και να πληρώνει φόρο για τις κτήσεις του εκτός των ορίων της Ιουδαίας ή να τον αποζημιώσει πληρώνοντας του 1.000 τάλαντα. Ο Σίμων όμως του προσέφερε μόνο 100 τάλαντα για τα Γάδαρα  και την Ιόππη και η διαφωνία τους κατέληξε σε ένοπλη σύρραξη. Έτσι όμως ο πολιορκημένος Τρύφων κατάφερε να διαφύγει με πλοίο στην Ορθωσία. .

Ο Αντίοχος Ζ΄ έσπευσε να τον καταδιώξει. Ο Τρύφων κατέληξε στην πατρίδα του Απάμεια όπου αυτοκτόνησε (137 π.Χ.)  .   Ταυτόχρονα όμως ο στρατηγός του Αντίοχου,  Κενδεβαίος οχύρωσε την Χεβρώνα της Ιδουμαίας και έκανε επιδρομές στα ιουδαϊκά εδάφη . Ηττήθηκε όμως σε αποφασιστική μάχη από τους γιους του Σίμωνα Ιούδα και Ιωάννη  και υποχώρησε στην Άζωτο    .

Ο Αντίοχος Ζ΄, διαβλέποντας την ίδια περίπου εποχή το ενδιαφέρον της Ρώμης για τον «δήμο και τον αρχιερέα των Ιουδαίων», αποφάσισε να ακολουθήσει μια πιο μετριοπαθή τακτική, τερματίζοντας τις εχθροπραξίες (137 π.Χ.) .

## Το τέλος του Σίμωνα
Η καιροσκοπική του στάση αποδείχθηκε σωστή. Λίγα χρόνια αργότερα (Φεβρουάριος 134 π.Χ.) ο γαμπρός του Σίμωνος, Πτολεμαίος γιος του Αβούβου, που φιλοδοξούσε να γίνει αρχιερέας (με  την συνενοχή ίσως του Αντίοχου Ζ΄), δολοφόνησε, στην Ιεριχώ με δόλο τον Ιουδαίο ηγέτη μαζί με τους γιους του Ιούδα και Ματταθία .

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.* Τόμος Ε΄ Ελληνιστικοί  Χρόνοι. Εκδοτική Αθηνών.* 1979    
*Η  Παλαιά Διαθήκη .* Τόμος Γ΄.ΕΣΔΡΑΣ Α΄Β΄-ΝΕΕΜΙΑΣ-ΤΩΒΙΤ-ΙΟΥΔΙΘ-ΕΣΘΗΡ-ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄Β΄Γ΄ -ΨΑΛΜΟΙ  υπό Ι.Θ.Κολιτσάρα. Εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων η «Ζωή»* 1997  
* Hersel Shanks *Η περιπέτεια των χειρογράφων της Νεκρής θάλασσας  Ενάλιος* 1997
* Библиотека Руслана Хазарзара.*[http://khazarzar.skeptik.net/books/flavius/aj/gr/index.htm Φλαυίου Ἰωσήπου  ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese. Berlin. Weidmann. 1892 Liber XIII]*

Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιουδαίας
Κατηγορία:Ασμοναϊκή δυναστεία