Νικολά-Σεμπαστιάν Αντάμ

Ο **Νικολά-Σεμπαστιάν Αντάμ** (γαλλικά: Nicolas-Sébastien Adam), 1705 - 1778, αποκαλούμενος επίσης **Αντάμ ο νεότερος**, ήταν Γάλλος γλύπτης της νεοκλασικής περιόδου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικολά-Σεμπαστιάν Αντάμ γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1705 στο Νανσί και ήταν γιος γλύπτη. Τα μεγαλύτερα αδέρφια του ήταν επίσης γλύπτες, ο μεγαλύτερος, ο Λαμπέρ Σιγκισμπέρ Αντάμ και ο Φρανσουά-Γκασπάρ-Μπαλταζάρ Αντάμ. Μαθήτευσε πρώτα κοντά στον πατέρα του και μετά με τον μεγαλύτερο αδερφό του στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Δεν διαγωνίστηκε για το βραβείο της Ρώμης, αλλά ταξίδεψε στην Ιταλία με δικά του έξοδα. Καθ' οδόν, σταμάτησε και εργάστηκε στη διακόσμηση των προσόψεων, των εσωτερικών χώρων και στη διακόσμηση του γαλλικού τύπου πάρκου ενός πύργου στο Ζυβινιάκ, κοντά στο Μονπελιέ, όπου έμεινε για δεκαοκτώ μήνες. Έφτασε στη Ρώμη το 1726. Ο αδελφός του τον σύστησε στον ο Γάλλο πρεσβευτή στην Αγία Έδρα καρδινάλιο ντε Πολινιάκ, για τον οποίο αποκατέστησε πολλά αρχαία γλυπτά.
[αριστερά|μικρογραφία|Η κατοικία των Αντάμ στο [Νανσί.]]
Επέστρεψε στο Παρίσι το 1734, εργάστηκε στο εργαστήριο του μεγαλύτερου αδελφού του και σύντομα έλαβε πολλές παραγγελίες. Με τον αδελφό του, εργάστηκε στο ανάκτορο των Βερσαλλιών στη μεγάλη σύνθεση *Ο Θρίαμβος του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης* για το σιντριβάνι του Ποσειδώνα (1740). Εργάστηκε επίσης στο μέγαρο Σουμπίζ της οικογένειας Ροάν, σμιλεύοντας τα ανάγλυφα *Οι Έρωτες των Θεών* (1736) στην αίθουσα  της πριγκίπισσας. Εργάστηκε στη διακόσμηση εκκλησιών και κρατικών κτηρίων στο Παρίσι, στο αββαείο του Σαιν-Ντενί (το ανάγλυφο *Ο άγιος Μωρ εκλιπαρεί τη βοήθεια του Κυρίου για τη θεραπεία ενός παιδιού*) και στο βασιλικό παρεκκλήσι του ανακτόρου των Βερσαλλιών, όπου δημιούργησε ένα χάλκινο ανάγλυφο του μαρτυρίου της αγίας Βικτωρίας (1747). 
[μικρογραφία|250x250εσ|''Το μαρτύριο της αγίας Βικτωρίας'' (1747) [Ανάκτορο των Βερσαλλιών|Βερσαλλίες|αριστερά]]
Έγινε δεκτός στην Ακαδημία το 1762 με έργο υποδοχής τον *[[Προμηθέας|Προμηθέα]] δεσμώτη*, που θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της γλυπτικής του 18ου αιώνα. Αλλά το πιο αξιοσημείωτο έργο του παραμένει το ταφικό μνημείο της βασίλισσας Αικατερίνης Οπαλίνσκα, συζύγου του βασιλιά Στανισλάς Λεστσίνσκι, στην εκκλησία Νοτρ-Νταμ-ντε-Μπονσεκούρ στο Νανσί, μια παραγγελία που αναμφίβολα αποκτήθηκε χάρη στην καταγωγή του από τη Λωρραίνη. Παρουσιάζει τη νεκρή, γονατισμένη με τα χέρια της ενωμένα σε στάση προσευχής, οδηγούμενη στον ουρανό από έναν άγγελο που της παίρνει το χέρι, με φόντο μια μαύρη μαρμάρινη πυραμίδα. Εκτελεσμένη με απέραντη φινέτσα, αυτή η σύνθεση θεωρείται ένα από τα πιο αξιόλογα και συγκινητικά ταφικά μνημεία του 18ου αιώνα.

Το 1757, παντρεύτηκε την Κριστίν Λενουάρ, κόρη χρυσοχόου από το Νανσί. Απέκτησαν έναν γιο ζωγράφο, τον Ζαν Σαρλ Νικολά Αντάμ και έναν άλλο γλύπτη, τον Γκασπάρ Λουί Αντάμ. Πέθανε τυφλός στο Παρίσι στις 27 Μαρτίου 1778.

Επηρεασμένος από το ιταλικό μπαρόκ, ο Νικολά-Σεμπαστιάν Αντάμ θεωρείται ένας από τους πιο εκλεπτυσμένους γλύπτες της γαλλικής τέχνης του 18ου αιώνα. Άσκησε σημαντική επιρροή στον ανιψιό του, τον γλύπτη Κλοντιόν.

## Επιλογή έργων

Αρχείο:Prometheus Adam Louvre MR1745 edit atoma.jpg|*[[Προμηθέας]] δεσμώτης* (1762), Μουσείο του Λούβρου
Αρχείο:La Religion instruisant un Indien par Nicolas-Sébastien Adam (église St-Paul St-Louis de Paris).jpg|*Η Θρησκεία εκπαιδεύει ένα Ινδιάνο* (1745), που εκφράζει τις αποικιοκρατικές στάσεις της Ευρώπης του 18ου αιώνα.
Αρχείο:F54 Nancy tombeau-Catherine-Opalinska.JPG|Ταφικό μνημείο της βασίλισσας Αικατερίνης Οπαλίνσκα, (περ. 1750)
Αρχείο:Adam Histoire d'Apollon 1.jpg|*Η ιστορία του [[Απόλλωνας|Απόλλωνα]]*, Παρίσι, Μουσείο Καρναβαλέ


## Παραπομπές


 
 
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες