open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Συναδηνοί

Οι **Συναδηνοί** ήταν το όνομα μίας μέσης και ύστερης Βυζαντινής ευγενούς οικογένειας, που καταγόταν από τα Σύναδα της Φρυγίας.

Το όνομα της οικογένειας μαρτυρείται σε σφραγίδα του 9ου/10ου αι., αλλά το πρώτο γνωστό μέλος της οικογένειας είναι ο Φιλέτος Συναδηνός, κριτής της Ταρσού περί το 1000/06. Κατά τον 11ο και 12ο αι. αρκετά μέλη της οικογένειας εμφανίζονται ως στρατιωτικοί διοικητές, συνδεδεμένα με τις μεγάλες αριστοκρατικές οικογένειες των Βοτανιατών και των Κομνηνών. Έτσι μία Συναδηνή δόθηκε ως σύζυγος στον Γκέζα Α΄ της Ουγγαρίας από τον Νικηφόρο Γ΄ Βοτανειάτη· ο Βασίλειος Συναδηνός ήταν κυβερνήτης του Δυρραχίου τη δεκαετία του 1040 και ο Ανδρόνικος Συναδηνός ήταν κυβερνήτης πολλών επαρχιών υπό τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου.

Στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας οι Συναδηνοί ήταν μέλη της αριστοκρατικής αντιπολίτευσης στην κυρίαρχη δυναστεία των Λασκάρεων. Η οικογένεια έφτασε να είναι κορυφαία υπό τους Παλαιολόγους Αυτοκράτορες στα τέλη του 13ου και το πρώτο μισό του 14ου αι.: ο Ιωάννης Συναδηνός νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα, ανιψιά του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και υπηρέτησε ως *[[Στρατοπεδάρχης|μέγας στρατοπεδάρχης]]*· οι γιοι του Ιωάννης και Θεόδωρος ήταν επίσης στρατιωτικοί διοικητές. Ο πρεσβύτερος Ιωάννης και η Θεοδώρα ίδρυσαν επίσης το *μοναστήρι της Βεβαίας Ελπίδος* και παρήγγειλαν ένα θαυμάσια εικονογραφημένο *[[Τυπικό της Εκκλησίας|τυπικό]]*, με πορτρέτα των μελών της οικογένειας. Εκείνη την εποχή οι Συναδηνοί έκαναν επιγαμίες με δύο άλλες επιφανείς αριστοκρατικές οικογένειες, τους Ασέν και τους Ραούλ.

## Πηγές
* 
* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: The Athlone Press. pp.&nbsp;178–182. OCLC 299868377.

Κατηγορία:Βυζαντινές ευγενείς οικογένειες
Ιωάννης Καμύτζης

Ο **Ιωάννης Καμύτζης** (άκμασε 1224/25) ήταν ανώτερος στρατιωτικός διοικητής της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, με τον βαθμό του *[[Εταιρεία (Βυζάντιο)|μεγάλου εταιρειάρχη]]*.

Η πρώιμη ζωή του είναι άγνωστη, αλλά ήταν μέλος της αξιοσημείωτης αριστοκρατικής φατρίας των [Καμ[μ]ύτζηδων](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CF%85%CF%84%CE%B6%CE%AE%CF%82) και συγγενής του Μανουήλ Καμμύτζη, ο οποίος υπηρέτησε ως *[[πρωτοστράτωρ]]* υπό τους Αυτοκράτορες της δυναστείας των Αγγέλων.   Αναφέρεται μόνο από τον Γεώργιο Ακροπολίτη περί το 1224, όταν οι κάτοικοι της Αδριανούπολης έστειλαν απεσταλμένους στη Νίκαια, καλώντας τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη Ρωμαίο Αυτοκράτορα στη Νίκαια να τους απελευθερώσει από τη Λατινική κυριαρχία. Ο Βατάτζης έστειλε τον Καμμύτζη, μαζί με τον *πρωτοστάτορα* Ιωάννη Ίση, ως επικεφαλής στρατού. Η πόλη καταλήφθηκε εύκολα, αλλά αμέσως μετά στα τέλη του 1224 ή στις αρχές του 1225, εμφανίστηκε μπροστά στην πόλη ο Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας ηγεμόνας της Ηπείρου, αντίπαλος του Βατάτζη, που διεκδικούσε τον αυτοκρατορικό τίτλο. Ο Θεόδωρος κέρδισε τους κατοίκους, έτσι ο Ίσης και ο Καμμύτζης συμφώνησαν να εγκαταλείψουν την πόλη με την εγγύηση της ασφαλούς διέλευσης. Λέγεται ότι ο Καμμύτζης εξόργισε τον Θεόδωρο, όταν δεν αφίππευσε, ώστε να τον προσκυνήσει ως αυτοκράτορα, καθώς έφευγε από την πόλη και ο Ηπειρώτης ηγεμόνας τον προσέβαλε. Ως ανταμοιβή γι' αυτή την επίδειξη πίστης, ο Βατάτζης ονόμασε τον Καμμύτζη *[[Εταιρεία (Βυζάντιο)|μέγα εταιρειάρχη]]*.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Αλέξιος Σλάβος

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το φρούριο του Αλέξιου Σλαβ κοντά στο [Μελένικο.]]

Ο **Αλέξιος Σλάβος**, , (άκμασε 1208–28) ήταν Βούλγαρος ευγενής (Βογιάρος, bolyarin), μέλος του Οίκου των Aσέν, ανιψιός των τριών πρώτων αδελφών Aσέν. Ήταν αρχικά πιθανώς ο κυβερνήτης της επικράτειας της Ροδόπης της Β΄ Βουλγαρικής αυτοκρατορίας και στη συνέχεια ένας αυτοαποκαλούμενος ηγεμόνας σε αυτά τα εδάφη.

Αναφέρεται για πρώτη φορά ως ένας από τους ευγενείς, που αμφισβήτησαν την άνοδο του τσάρου Μπόριλ στον Βουλγαρικό θρόνο. Νυμφεύτηκε την κόρη του Ερρίκου της Φλάνδρας Λατίνου αυτοκράτορα τον Νοέμβριο του 1208, αφήνοντας το Βελίκο Τάρνοβο και γενόμενος από μόνος του ανεξάρτητος ηγεμόνας στο μεγαλύτερο μέρος της οροσειράς της Ροδόπης. Ο Αλέξιος Σλάβος έγινε υποτελής του Ερρίκου μετά τη Βουλγαρική ήττα κοντά στο Πλόβντιβ. Ο Ερρίκος υποσχέθηκε να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες του για τον Βουλγαρικό θρόνο και απένειμε στον Αλέξιο Σλαβ τον τίτλο του δεσπότη.

Το 1211 πολέμησε εναντίον του Μπόριλ μαζί με το δεσποτάτο της Ηπείρου, επεκτείνοντας την επικράτεια τού κράτους του και κατέλαβε το φρούριο του Μελενίκου, όπου μετέφερε την πρωτεύουσά του από την Τσεπίνα το 1215 και έγινε ηγεμόνας. Στο Μελένικο, ο Αλέξιος Σλάβος είχε μία δική του βασιλική Αυλή· αυτή αποτελείτο από Βουλγάρους καθώς και Φράγκους (ως *[[σεβαστός]] των Φράγκων* αναφέρεται σε μία σύγχρονη επιγραφή). Ο δεσπότης Αλέξιος Σλάβος είναι επίσης γνωστό, ότι εξέδωσε καταστατικό δωρεάς φεουδαρχικής ιδιοκτησίας στην κοντινή μονή της Θεοτόκου Σπηλαιώτισσας το 1220. Σε αυτό το έγγραφο, ο Αλέξιος Σλάβος καλεί το μοναστήρι του *τού δεσπότη και τσάρου*, υπονοώντας την ισχύ του.

Το κράτος του έγινε και πάλι μέρος της Βουλγαρικής αυτοκρατορίας μετά τη μάχη της Κλοκότνιτσας στις 9 Μαρτίου 1230. Μετά τον Δεκέμβριο του 1228 το όνομά του δεν αναφέρεται πλέον στις ιστορικές πηγές. Μερικοί μελετητές τον συνδέουν με τον *[[στόλνικ]]* Σλαβ από μία μεταγενέστερη επιγραφή σε δακτυλίδι, που ανακαλύφθηκε στο Tάρνοβo, αλλά αυτή η ταύτιση είναι αναξιόπιστη, σύμφωνα με τον ιστορικό Iβάν Βοζίλοφ.

## Οικογένεια
Ο Αλέξιος Σλάβος νυμφεύτηκε δύο φορές: πρώτα με μία άγνωστη, νόθη κόρη του Ερρίκου της Φλάνδρας Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια, μετά τον θάνατό της, με την κόρη ενός Πετραλίφα, κουνιάδου του Θεόδωρου Κομνηνού Δούκα ηγεμόνα της Ηπείρου (και μετά το 1225 αυτοκράτορα της Θεσσαλονίκης) (ίσως κόρη του *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορας]]* Ιωάννης Πετραλίφας). Οι πηγές δεν δίνουν πληροφορίες για κάποιον απόγονο.

## Διακρίσεις
Το Slav Point στην ακτή Oscar II στη γη του Graham, στην Ανταρκτική πήρε το όνομά του από τον Aλέξιο Σλαβ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)
Κατηγορία:Οίκος των Ασέν
Κατηγορία:Πρόσωπα της Μεσαιωνικής Μακεδονίας
Κατηγορία:Βούλγαροι του 13ου αιώνα
Πολ-Ανρί Σανταογκό Νταμιμπά

Ο **Πολ-Ανρί Σανταογκό Νταμιμπά** (γαλλικά:*Paul-Henri Sandaogo Damiba* γεννημένος τον Ιανουάριο του 1981) είναι αξιωματικός της Μπουρκίνα Φάσο που ηγήθηκε του Πατριωτικού Κινήματος για τη Διασφάλιση και την Αποκατάσταση, έχοντας ανατρέψει τον Πρόεδρο Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ στις 24 Ιανουαρίου 2022 με το Πραξικόπημα του 2022 στην Μπουρκίνα Φάσο και ήταν αρχηγός κράτους έως την ανατροπή του ίδιου σε άλλο πραξικόπημα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2022. Στις 31 Ιανουαρίου η στρατιωτική χούντα αποκατέστησε το σύνταγμα και διόρισε τον Νταμιμπά ως προσωρινό πρόεδρο, ο οποίος ορκίστηκε ως μεταβατικός πρόεδρος στις 2 Μαρτίου.
Στις 2 Μαρτίου 2022 εγκρίθηκε ένας μεταβατικός καταστατικός χάρτης, με τον οποίο επιτράπηκε στις στρατιωτικές αρχές να κυβερνούν για τρία χρόνια και απαγορεύτηκε στον Νταμιμπά, που εγκαινιάστηκε στις 2 Μαρτίου ως μεταβατικός πρόεδρος, να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου.
Ωστόσο, ο Νταμιμπά απομακρύνθηκε από την εξουσία σε νέο πραξικόπημα στις 30 Σεπτεμβρίου 2022.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Μπουρκίνα Φάσο
Ισαάκιος Δούκας Βατάτζης

[μικρογραφία|224x224εσ|Πορτρέτο του 15ου αι. του Αυτοκράτορα [Ιωάννης Γ´ Δούκας Βατάτζης|Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη, αδελφού του Ισαακίου.]]

Ο **Ισαάκιος Δούκας Βατάτζης** (γενν. π. 1188) από τον Οίκο των Βατάτζηδων ήταν αδελφός του Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη Αυτοκράτορα της Νίκαιας (βασ. 1222–1254).

Η ακριβής καταγωγή του είναι ασαφής: πιθανότατα γεννήθηκε περί το 1188 και ήταν ο μεγαλύτερος από τα τρία αδέλφια, μαζί με τον Ιωάννη Γ΄ (τον νεότερο) και έναν ανώνυμο μεσαίο αδελφό.   Οι γονείς τους είναι άγνωστοι, αλλά θεωρείται πιθανό από τους σύγχρονους μελετητές να ήταν ο στρατηγός Βασίλειος Βατάτζης και η άγνωστη σύζυγός του, που ήταν εξάδελφος των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου.    Όπως και ο αδελφός του Ιωάννης Γ΄,  ο Ισαάκιος φαίνεται να απέρριψε το επώνυμο «Βατάτζης» και ήταν γνωστός μόνο ως «Ισαάκ Δούκας».  

Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Έλαβε το τίτλο του *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]* το 1253  και το 1261 ήταν παρών στην υπογραφή της Συνθήκης του Νυμφαίου με τη Δημοκρατία της Γένουας, έχοντας τον τίτλο του *πανσεβαστού σεβαστού* και τη θέση του *[[Παρακοιμώμενος|παρακοιμωμένου]]* της μεγάλης σφραγίδας (*σφενδόνης*).   Στη συνέχεια στάλθηκε σε μία πρεσβεία στη Γένουα για να επικυρώσει τη συνθήκη, μαζί με τον Θεόδωρο Κριβιτζιώτη και τον Λέοντα, αρχιδιάκονο της Αγίας Σοφίας.  Ο Ισαάκιος απεβίωσε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και τάφηκε στον καθεδρικό ναό της Γένουας.  

## Οικογένεια
Είχε τουλάχιστον δύο παιδιά: έναν γιο ονόματι: 
* Ιωάννη, που απεβίωσε νέος. Νυμφεύτηκε την Ευδοκία Αγγελίνα και ήταν πατέρας της:
** Θεοδώρας Βατάτζαινας, συζύγου του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (βασ. 1259–1282), ιδρυτή της δυναστείας των Παλαιολόγων.   
και μία:
* ανώνυμη κόρη, που παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Βατάτζηδων
Κατηγορία:Σεβαστοί
Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Κατηγορία:Παρακοιμώμενοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Σίμων ο Μυροβλύτης

μικρογραφία|Η μονή Σιμωνόπετρας σήμερα.
Ο **Όσιος Σίμων ο Μυροβλύτης** (απεβ. το 1287) είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που εορτάζει στις 28 Δεκεμβρίου. Ο Σίμων, γνωστός και ως **Σίμων ο Αθωνίτης**, έζησε τον 13ο αι. και υπήρξε ιδρυτής και κτήτορας της Μονής της Σιμωνόπετρας στο Άγιο Όρος.

Το συναξάριό του λέει ότι ο Σίμων ήταν ερημίτης, που ζούσε σε μία σπηλιά στο Άγιο Όρος κοντά στον βράχο, ο οποίος σήμερα είναι γνωστός ως Σιμωνόπετρα ή Βράχος του Σίμωνα. Σε ένα όνειρο η Θεοτόκος τον κάλεσε να κτίσει ένα μοναστήρι στον βράχο, υποσχόμενη να το προστατεύσει και να φροντίσει αυτόν και το μοναστήρι. Μία άλλη ιστορία είναι, ότι ένα βράδυ είδε ένα αστέρι τόσο λαμπερό, που το ταύτισε με το αστέρι της Βηθλεέμ. Παρακολουθώντας το πολλές νύχτες, το είδε να μένει ακίνητο, στην αρχή νομίζοντας ότι ήταν ένας δαιμονικός πειρασμός, αλλά την παραμονή των Χριστουγέννων το αστέρι στάθηκε επάνω από έναν υψηλό βράχο και μία φωνή είπε: «Εδώ, Σίμωνα, πρέπει να βάλεις τα θεμέλια του μοναστηριού σου για τη σωτηρία των ψυχών». Έκτισε λοιπόν το μοναστήρι και του έδωσε το όνομα Νέα Βηθλεέμ. Παραμένει αφιερωμένο στη Γέννηση του Ιησού.

Ο Σίμων εκοιμήθη το 1287 και αργότερα δοξάστηκε με πολλά θαύματα, που οδήγησαν στην αγιοποίησή του. Τα ιερά λείψανά του αναφέρεται ότι ρέουν μύρο, δίνοντάς του το επίθετο του Μυροβλύτη.

Η ημερομηνία ίδρυσης που αναφέρει το μοναστήρι του είναι το 1267.

Η ημερομηνία γέννησης του Σίμωνα είναι αβέβαιη· αναφέρεται ότι έζησε το δεύτερο μισού του 13ου αιώνα, και τα αρχεία του μοναστηριού αναφέρουν ότι απεβίωσε το 1287. Ωστόσο, το Βρετανικό Μουσείο προτείνει ότι έζησε από το π. 1200 έως το π. 1300.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Μυροβλύτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μοναχοί
Κατηγορία:Αγιορείτες
Αμπού Ιμπραχήμ αλ-Χασίμι αλ-Κουράισι

O **Αμπού Ιμπραχήμ αλ-Χασίμι αλ-Κουράισι**  - (Abu Ibrahim al-Hashimi al-Qurashi)  ήταν Ιρακινός τρομοκράτης και ο δεύτερος «χαλίφης» του Ισλαμικού Κράτους από τις 31 Οκτωβρίου 2019 μέχρι τον θάνατό του, 3 Φεβρουαρίου 2022. Διορίστηκε σε λιγότερο από μία εβδομάδα μετά τον θάνατο του προηγούμενου ηγέτη Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι.

Προσφέρονταν 10 εκατομμύρια δολάρια ως αντάλλαγμα για πληροφορίες που θα οδηγούσαν στη σύλληψη του Αλ-Κουράσι. Στις 3 Φεβρουαρίου 2022, οι αρχές των ΗΠΑ δήλωσαν ότι ο Αλ-Χασίμι αυτοκτόνησε και μαζί του σκοτώθηκαν μέλη της οικογένειάς του, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, πυροδοτώντας έναν εκρηκτικό μηχανισμό κατά τη διάρκεια επιδρομής της Κοινής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ..

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:ISIS
Partygate

Το **Partygate** είναι πολιτικό σκάνδαλο στο Ηνωμένο Βασίλειο, που περιλαμβάνει συγκεντρώσεις Συντηρητικών βουλευτών και μελών της Κυβέρνησης Τζόνσον που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 το 2020 και το 2021, κατά τη διάρκεια των περιορισμών, ιδίως την περίοδο των λοκντάουν, πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις στην Downing Street 10 και σε άλλα κυβερνητικά κτίρια. Τα γεγονότα προσέλκυσαν τηνπροσοχή των μέσων ενημέρωσης. Δώδεκα συγκεντρώσεις τέθηκαν υπό έρευνα από τη Μητροπολιτική Αστυνομία συμπεριλαμβανομένων ορισμένων στις οποίες παρευρέθη ο πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον.

Η πρώτη αναφορά έγινε στις 30 Νοεμβρίου 2021, από την Daily Mirror, ότι περίπου 10 μέλη του προσωπικού της Ντάουνινγκ Στριτ είχαν πραγματοποιήσει συγκεντρώσεις κατά την περίοδο των Χριστουγέννων του 2020. Ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον αρνήθηκε ότι παραβιάστηκαν κανόνες και ένας εκπρόσωπος αρνήθηκε ότι έγινε πάρτι. Επίσης, έγιναν αναφορές ότι υπήρξε και άλλο πάρτι,  στις 20 Μαΐου 2020 στον κήπο της Ντάουνινγκ Στριτ 10 κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown. Ο Τζόνσον ζήτησε συγγνώμη. Η Ντάουνινγκ Στριτ ζήτησε συγγνώμη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ για δύο ακόμη συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν στις 16 Απριλίου 2021, την ημέρα πριν από την κηδεία του πρίγκιπα Φιλίππου, κατά τη διάρκεια του τρίτου lockdown. 

Τον Ιανουάριο του 2022, η Μητροπολιτική Αστυνομία άνοιξε τη δική της έρευνα για πιθανές παραβιάσεις των κανονισμών COVID-19 σε κυβερνητικά κτίρια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου
Ιωάννης Πλύτος

Ο **Ιωάννης Πλύτος** ήταν ανώτερος αξιωματούχος και κυβερνήτης επαρχίας στο δεσποτάτου της Ηπείρου και στην αυτοκρατορία της Θεσσαλονίκης υπό τον Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα.

Ο *[[σεβαστός]]* Ιωάννης Πλύτος υπηρέτησε ως κυβερνήτης (*[[δουξ]]*) της Kρούγιας (όπου ο φίλος του, Γρηγόριος Καμωνάς, είχε κυβερνήσει περί το 1215, της Αχρίδας και της Βέροιας. Αργότερα ανέβηκε στον βαθμό του *πανυπερσεβαστού* και διορίστηκε μεσάζων (*[[Μεσάζων (Βυζάντιο)|κύριος υπουργός]]*) του Θεόδωρου Κομνηνού Δούκα. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Σεβαστοί
Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου της Ηπείρου
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Βλάντο (κάζνατς)

Ο **Βλάντο** (,   1274–79) ήταν ευγενής στην υπηρεσία του Σερβικού βασιλείου, με τον τίτλο του «Θησαυροφύλακα» (Καζνάκ - kaznac). Πιθανόν ήταν πρώην Βυζαντινός μισθοφόρος (stratioti, που έγινε υπεύθυνος για τα φορολογικά οικονομικά του Σερβικού βασιλείου μεταξύ 1274 και 1279.  Έχει ταυτιστεί με τον Μπλενίστι (Blenisti), ο οποίος μαζί με τον αδελφό του Βιλίεμ, τον Γιόβακ Μουσάκι (Jovan Musaki) και τον Ντιμίταρ Σοκ φυλακίστηκαν στην Απουλία το 1279 ως αρχηγοί κινήματος εξέγερσης εναντίον της κυριαρχίας   των Καπετιδών-Ανζού (Ανδαγαυών) στο Βασίλειο της Αλβανίας.    Πιθανολογείται ως γενάρχης της φάρας των Μπιλίστι, οικογένειας φεουδαρχών της βόρειας Αλβανίας.  ωστόσο οι σύγχρονοι ιστοριογράφοι αμφισβητούν ακόμα και την πιθανότητα.  
## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Θεόδωρος Αψευδής

Ο **Θεόδωρος Αψευδής** (1150–1215) ήταν Βυζαντινός αγιογράφος με καταγωγή από την Κύπρο.  
Σύγχρονός του στην Ιταλία ήταν ο Aλμπέρτο Σότιο. Και οι δύο ζωγράφοι δραστηριοποιήθηκαν την ίδια περίοδο. Ο Αψευδής και ο Σότιο επηρεάστηκαν από τη Μακεδονική Αναγέννηση και άλλους ρυθμούς τέχνης του Βυζαντίου. Δραστηριοποιήθηκαν κατά την αποκατάσταση του Κράτους από τους Κομνηνούς. Το έργο του Αψευδούς επηρέασε την Παλαιολόγεια Αναγέννηση. Αρκετοί Ιταλοί καλλιτέχνες που ζωγράφισαν με την τεχνοτροπία του, ήταν ο Κόπο ντι Μαρκοβάλντο και ο Γκουίντο ντα Σιένα. Ο Αψευδής και οι σύγχρονοί του έθεσαν το σκηνικό για την Ιταλική και Κρητική Αναγέννηση. Κάποια από τα αξιόλογα έργα του βρίσκονται στην Κύπρο.     

## Ιστορία
Γεννήθηκε στη Κύπρο κάποια στιγμή κατά τον 12ο αι.· δεν είναι πολλά πράγματα γνωστά για τη ζωή του. Ο τρόπος ζωγραφικής του μοιάζει με την τέχνη της Κωνσταντινούπολης, έτσι οι ιστορικοί έχουν συμπεράνει, ότι ήταν από την Πόλη. Μπορεί να ταξίδεψε σε όλη την Αυτοκρατορία ζωγραφίζοντας σε διαφορετικές εκκλησίες: η υπογραφή του βρέθηκε σε μία από τις εκκλησίες, που φιλοτέχνησε στην Κύπρο. Είναι ένας από τους λίγους καλλιτέχνες της περιόδου, που το όνομά του είναι γνωστό· ο Ιταλός ζωγράφος Aλμπέρτο Σότιo ήταν ο άλλος γνωστός καλλιτέχνης του Ιταλο-Βυζαντίου την ίδια περίοδο. Το κύριο έργο του είναι στην Παναγία του Άρακα και στον Άγιο Νεόφυτο στην Πάφο. 

## Εκθεσιακός χώρος

Αρχείο:Arakiotissa Lagoudera.jpg|Η Παναγία και το Βρέφος
Αρχείο:Theodore Apsevdis Fresco.png|Νωπογραφία Αγίου
Αρχείο:Theodore Apsevdis Detail of Fresco.png|Τοιχογραφία Τριών Ανδρών


## Δείτε επίσης
* Μανουήλ Πανσέληνος
* Ιωάννης Κορνάρος

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανική εικονογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί αγιογράφοι
Προελληνικό υπόστρωμα

Το **προελληνικό υπόστρωμα** αποτελείται από την άγνωστη προϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα (ή γλώσσες) που ομιλούνταν στην προϊστορική Ελλάδα πριν από την έλευση της πρωτοελληνικής γλώσσας στην ελληνική χερσόνησο κατά την Εποχή του Χαλκού. Είναι πιθανό ότι η ελληνική απέκτησε μερικές χιλιάδες λέξεις και κύρια ονόματα από μια τέτοια γλώσσα ή ομάδα γλωσσών, επειδή μέρος του λεξιλογίου της δεν μπορεί να εξηγηθεί ικανοποιητικά ότι προέρχεται από την πρωτοελληνική και μια πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ανακατασκευή είναι σχεδόν αδύνατη για τέτοιους όρους.

Μερικά παραδείγματα λέξεων που προφανώς προέρχονται από το προελληνικό υπόστρωμα είναι:

* βόλινθος/βόνασσος
* κάνθαρος
* σμίνθος
* λαβύρινθος
* θάλασσα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Άλι Αλ Νόνο

Ο **Άλι Αλ Νόνο** (αραβικά: علي النونو, γεννήθηκε 7 Ιουνίου 1980) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από την Υεμένη που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της Υεμένης με 29 γκολ, καθώς και πρώτος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος της χώρας του. Κατέκτησε τρία εθνικά πρωταθλήματα.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Αλ-Αχλί Σαναά**
* Πρωτάθλημα Υεμένης (3): 1998–99, 1999–00, 2000–01
* Κύπελλο Προέδρου Υεμένης: 2001, 2009
* Κύπελλο Ενότητας Υεμένης: 2004
**Ατομικές διακρίσεις**
* Πρώτος σκόρερ Πρωταθλήματος Υεμένης (3): 1999–00 (24 γκολ), 2000–01 (14 γκολ), 2007–08 (11 γκολ)

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υεμένιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Υεμένης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ-Μασρί ΣΚ
Βλαντίμιρ Μπαϊράμοφ

Ο **Βλαντίμιρ Μπαϊράμοφ** (τουρκμενικά: *Wladimir Baýramow*, γεννήθηκε 2 Αυγούστου 1980) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από το Τουρκμενιστάν που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός.  Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας του Τουρκμενιστάν με 16 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκμένιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκμενιστάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αστανά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Γιενισέι Κρασνογιάρσκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουμπίν Καζάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τέρεκ Γκρόζνι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χίμκι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τόμπολ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Καϊράτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Έλκηθρο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014

Ο όρος **Έλκηθρο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014** μπορεί να αναφέρεται στα εξής Ολυμπιακά αθλήματα:
*Λουτζ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
*Μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
*Σκέλετον στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Μπάλτο

Ο **Μπάλτο** (αγγλικά: Balto, 1919 – 14 Μαρτίου 1933) ήταν Σιβηρικό Χάσκυ που ανήκε στον εκτροφέα Λέναρντ Σέππαλα ο οποίος έπαιρνε μέρος σε αγώνες με έλκηθρο που σέρνουν σκύλοι. Ο Μπάλτο επέτυχε φήμη όταν σύμφωνα με πληροφορίες ηγήθηκε μιας ομάδας σκύλων ελκηθροδρομιών που οδηγούσε ο Γκούναρ Κάασεν στην τελευταία κούρσα του Αγώνα για τον Ορό στο Νόουμ το 1925, στον οποίο η αντιτοξίνη διφθερίτιδα μεταφέρθηκε από το Άνκορεϊτζ της Αλάσκας προς τη Νενάνα της Αλάσκας με τρένο και στη συνέχεια στο Νόουμ με έλκηθρο σκύλου για την καταπολέμηση έξαρσης της νόσου. Ο Μπάλτο έζησε με άνεση στον ζωολογικό κήπο του Κλίβελαντ μέχρι τον θάνατό του στις 14 Μαρτίου 1933, σε ηλικία 14 ετών. Μετά το θάνατό του, το σώμα του τοποθετήθηκε και εκτέθηκε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Κλίβελαντ, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διάσημα ζώα
Συμμετοχή του Γκουάμ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **[[Γκουάμ]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1988. Συνολικά, 75 αθλητές έχουν λάβει μέρος σε διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων έως και σήμερα, αλλά δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν στην κατάκτηση κάποιου μεταλλίου.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του Γκουάμ ιδρύθηκε το 1976, αλλά αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 17 Οκτωβρίου 1986, σε σύνοδο στη Λωζάνη. Η πρώτη εμφάνιση του Γκουάμ σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Χειμερινούς Αγώνες του 1988, με τον Τζουντ Μπάνκερτ στο δίαθλο. Έκτοτε, δεν έχει λάβει ξανά μέρος σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, έχει συμμετάσχει όμως σε όλους τους Θερινούς. Η μεγαλύτερη επιτυχία για το Γκουάμ ήρθε από τον Ρικάρντο Μπλας Τζούνιορ το 2012, όταν τερμάτισε ένατος στην κατηγορία του στο τζούντο.

## Σημαιοφόροι

### Σημαιοφόροι σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες

### Σημαιοφόροι σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες

## Συμμετέχοντες
### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

#### Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

#### Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

#### Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

#### Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

### Μετάλλια σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες

### Μετάλλια σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Γκουαμ
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Γκουάμ
Τσεν Πο-λιάνγκ

Ο **Τσεν Πο-λιάνγκ** (κινέζικα: 陳柏良 , γεννήθηκε 11 Αυγούστου 1988) είναι  ποδοσφαιριστής από την Ταϊβάν που αγωνίζεται ως μέσος. Είναι πρώτος σε συμμετοχές και γκολ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της Κινεζικής Ταϊπέι με 25 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταϊβανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κινεζικής Ταϊπέι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεντζέν Ρούμπι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαγκάη Σενχουά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσανγκτσούν Γιατάι ΦΚ
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Συμμετοχή των Νήσων Μάρσαλ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Οι **[[Νήσοι Μάρσαλ]]** μετέχουν ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 2008.

Κατά την εποχή των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, η χώρα ελεγχόταν σε διάφορες περιόδους από την Ιαπωνία, τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κυβέρνηση των Νήσων Μάρσαλ σχηματίστηκε το 1979 και το 1986 τέθηκε σε ισχύ το Σύμφωνο Ελεύθερης Σύνδεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, κατά το οποίο η κυριαρχία των νησιών παραχωρήθηκε στη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ. Οι πρώτες συζητήσεις για ένταξη ως ανεξάρτητο έθνος στους κόλπους της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ξεκίνησαν το 1993, όμως οι αρχικές απαντήσεις ήταν αρνητικές. Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του νησιωτικού κράτους ιδρύθηκε το 2001 και αναγνωρίστηκε τελικά στην 118η Σύνοδο της ΔΟΕ στο Τορίνο, στις 9 Φεβρουαρίου 2006.

Η πρώτη συμμετοχή σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο με 5 αθλητές. Έκτοτε, έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 13 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Οι Νήσοι Μάρσαλ δεν έχουν συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
[thumb|220px|Ο Τζιόρνταν Χάρις λίγο πριν την έναρξη του αγώνα του στα 50 μέτρα ελεύθερης κολύμβησης ανδρών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016|Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Νησοι Μαρσαλ
Κατηγορία:Νήσοι Μάρσαλ
Μουζακιά (πεδιάδα)

[thumb|right|Η πεδιάδα της Μουζακιάς, όπως φαίνεται από την αρχαία πόλη της [Απολλωνία (Ιλλυρία)|Απολλωνίας.]]
Η **Μουζακιά** (βλάχικα: Muzachia, αλβανικά: Myzeqe[ja]) είναι πεδιάδα στα δυτικά πεδινά της Αλβανίας. Η Μουζακιά είναι η μεγαλύτερη και ευρύτερη πεδιάδα, μετρημένη ανά έκταση, στα πεδινά της χώρας.

Την προσχωσιγενή πεδιάδα της Μουζακιάς διασχίζουν τρεις κύριοι ποταμοί, ο Γενούσος, ο Άψος και ο Αώος. Ο Αώος δίνει μια χοντρική προσέγγιση της νότιας έκτασης της Μουζακιάς, ενώ ο Γενούσος αποτελεί περίπου τη βόρεια έκτασή της. Διοικητικά, η περιοχή εμπίπτει κυρίως στην περιφέρεια Λούσνιας και Φιερίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Αλβανίας
Συμμετοχή των Νήσων Σολομώντα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Οι **[[Νήσοι Σολομώντα]]** μετέχουν ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1984.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας ιδρύθηκε το 1983 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 6 Φεβρουαρίου 1984, σε σύνοδο στο Σαράγεβο. Η πρώτη συμμετοχή σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες με 3 αθλητές. Έκτοτε, οι Νήσοι Σολομώντα έχουν λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 22 αθλητές, αλλά δεν έχουν κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη επιτυχία για τη χώρα ήρθε  από τον Τόνι Λόμο το 2012, όταν τερμάτισε ένατος στην κατηγορία του στο τζούντο.

Οι Νήσοι Σολομώντα δεν έχουν συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
[thumb|200px|Στιγμιότυπο από τον αγώνα της Σάρον Φιρίσουα στα 5000 μέτρα γυναικών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016|Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Νησοι Σολομωντα
Κατηγορία:Αθλητισμός στις Νήσους Σολομώντα
Συμμετοχή της Παπούα Νέας Γουινέας στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Παπούα Νέα Γουινέα]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1976.

## Γενικές πληροφορίες
Οι πρώτες συζητήσεις για την αναγνώριση μιας Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1950, στη σύνοδο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στην Κορτίνα Ντ' Αμπέτσο, αλλά η υποψηφιότητα απορρίφθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1956 σε σύνοδο στη Μελβούρνη. Η Αθλητική Ομοσπονδία της Παπούα Νέας Γουινέας ιδρύθηκε το 1961, με σκοπό να επιτραπεί στους αθλητές της να συμμετάσχουν στους Αγώνες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και Κοινοπολιτείας του 1962. Τον Οκτώβριο του 1963, στη σύνοδο της ΔΟΕ στο Μπάντεν-Μπάντεν, η αναγνώριση της νέας υποψηφιότητας αναβλήθηκε και απορρίφθηκε ξανά τον Φεβρουάριο του 1972 στη σύνοδο της ΔΟΕ στο Σαπόρο. Η ΔΟΕ αναγνώρισε τελικά την Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας το 1974 και μετά την ανεξαρτησία της από την Αυστραλία στις 16 Σεπτεμβρίου 1975, η Παπούα Νέα Γουινέα έκανε το ντεμπούτο της στους Θερινούς Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ. 

Από τότε και με εξαίρεση τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, η Παπούα Νέα Γουινέα έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 66 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο έως και σήμερα. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της χώρας έχουν σημειωθεί από την Ντίκα Τουά το 2004 (6η θέση στην κατηγορία της στην άρση βαρών) και τον Ράιαν Πίνι το 2008 (8η θέση στον τελικό των 100 μέτρων πεταλούδα της κολύμβησης).

Η Παπούα Νέα Γουινέα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
[thumb|200px|Στιγμιότυπο από τον αγώνα της Τοεά Βισίλ στον πρώτο γύρο των 100 μέτρων γυναικών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012|Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Παπουα Νεα Γουινέα
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Παπούα Νέα Γουινέα
Παλαιοκλιματολογία

Η **παλαιοκλιματολογία** είναι η επιστημονική μελέτη παλαιότερων κλιμάτων για τα οποία δεν υπάρχουν μετρήσεις. Καθώς τα αρχεία των μετρήσεων με επιστημονικά όργανα καλύπτουν μόνο ένα ελάχιστο μέρος της ιστορίας της Γης, η γνώση των αρχαίων κλιμάτων είναι σημαντική για την κατανόηση των φυσικών διακυμάνσεων και της εξελίξεως του σημερινού κλίματος της Γης.

Η παλαιοκλιματολογία χρησιμοποιεί ποικιλία έμμεσων μεθόδων από τις γεωεπιστήμες και τις βιοεπιστήμες προκειμένου να αποκτήσει δεδομένα που έχουν διατηρηθεί μέσα σε πετρώματα, ιζήματα, παγοκαλύμματα, δακτύλιους δένδρων, κοράλλια, όστρακα μαλακίων και μικροαπολιθώματα. Σε συνδυασμό με μεθόδους και τεχνικές για τη χρονολόγηση αυτού του υλικού, τα παλαιοκλιματικά αρχεία χρησιμεύουν για την κατανόηση και τον προσδιορισμό προηγούμενων καταστάσεων της γήινης ατμόσφαιρας.

Ως επιστημονικός κλάδος, η παλαιοκλιματολογία αναπτύχθηκε μόλις τον 20ό αιώνα. Αξιοσημείωτες γεωλογικές περίοδοι που εξετάζονται από τους παλαιοκλιματολόγους είναι οι συχνές περίοδοι παγετώνων που έχει περάσει η Γη, ταχέα γεγονότα ψύξεως όπως η Νεότερη Δρυάδα και η σύντομη θέρμανση κατά το Θερμικό μέγιστο Παλαιοκαίνου–Ηωκαίνου. Μελέτες μεταβολών του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας κατά το παρελθόν έχουν συχνά επιπτώσεις στη μελέτη της σημερινής καταστάσεως, ειδικότερα στην επίδραση του κλίματος σε μαζικές εξαφανίσεις ειδών και την ανάκαμψη της βιόσφαιρας, καθώς και στην τρέχουσα κλιματική αλλαγή.

## Παραπομπές


### Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Wladimir Köppen, Alfred Wegener: *The Climates of the Geological Past* (*Die Klimate der geologischen Vorzeit*), 1924
** Αντίγραφο του γερμανικού πρωτοτύπου και αγγλική μετάφραση: ''The climates of the geological past – Klimate der geologischen Vorzeit'', εκδ. Borntraeger, Βερολίνο/Στουτγάρδη 2015, ISBN 978-3-443-01088-1
* Karl-Heinz Ludwig: *Eine kurze Geschichte des Klimas. Von der Entstehung der Erde bis heute*, (= «Μια σύντομη ιστορία του κλίματος. Από την εξέλιξη της Γης μέχρι σήμερα»), Herbst, 2006, ISBN 3-406-54746-X
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η παλαιοκλιματολογία στα Εθνικά Κέντρα Περιβαλλοντικής Πληροφορήσεως  των ΗΠΑ
* «Σύντομη ιστορία του κλίματος» 

Κατηγορία:Κλιματική ιστορία
Κατηγορία:Ιστορική γεωλογία
Κατηγορία:Κλιματολογία
Κατηγορία:Κλάδοι της παλαιοντολογίας
Αγάθωπος (χαράκτης)

Ο **Αγάθωπος** ήταν αρχαίος Έλληνας χαράκτης πολύτιμων λίθων, που έζησε σε άγνωστο αιώνα της Ρωμαϊκής Εποχής. Στην εποχή του ήταν περίφημος και σώζονται ακόμα πολύτιμοι λίθοι που φέρουν την υπογραφή του. Ο γνωστότερος ίσως από αυτούς τους λίθους φυλάσσεται σε μουσείο της Φλωρεντίας, και είναι βήρυλλος που φέρει εγχάρακτη αναπαράσταση ανδρικής κεφαλής. Υπάρχει η γνώμη ότι ο άνδρας που απεικονίζεται είναι Ρωμαίος, ενώ σύμφωνα με άλλη άποψη η χάραξη αποτελεί αντιγραφή από νόμισμα των ελληνιστικών χρόνων.

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 126

Αγαθωπος
Αναστάσιος Αγαλλόπουλος

Ο **Αναστάσιος Αγαλλόπουλος** ή **Αγγαλλόπουλος** ή **Βοστιτζάνος** ή Βοστιτσάνος (θάν. 1828) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Γεννήθηκε στον Μυστρά και έλαβε μέρος ως υπαξιωματικός στις πολιορκίες της Τριπόλης, του Ναυπλίου, των Πατρών, της Κορίνθου, των Δερβαίνων, του Βαλτετσίου και των Δολιανών σχηματίζοντας                                   σώμα από συγγενείς και συμπολίτες τουν. Πολέμησε επίσης στις μάχες εναντίον του Δράμαλη στο Άργος και στα Δερβενάκια, και αργότερα στις μάχες που έγιναν κατά του Ιμπραήμ στην Κορώνη, στο                         Νεόκαστρο, στη Δαβιά, στο Μεχμέταγα της Τρίπολης και στα Μπαρδουνοχώρια.

Η δράση του Αγαλλόπουλου ωστόσο δεν ήταν μόνο στρατιωτική. Από τα έγγραφα της εποχής που διασώθηκαν, τεκμηριώνεται ότι στις 23 Μαΐου 1824 έκανε στον Μυστρά τις δοσοληψίες του «Κοινού                       Ταμείου  της Λακεδαίμονος» και ειδικότερα της Μαγούλας. Δύο χρόνια αργότερα η «Επιτροπή της Συνελεύσεως» με έγγραφό της (αρ. 45 της 28ης Μαΐου 1826) τον διόρισε μέλος της                                                   εννεαμελούς επιτροπής για την εξέταση των εθνικών λογαριασμών και των οικονομικών από την αρχή της Περιόδου Α΄ μέχρι και το τέλος της Περιόδου Γ΄ με έδρα το Ναύπλιο. Στις 8 Ιουνίου                                           1826 ο Αναστάσιος Αγαλλόπουλος έλαβε μέρος στη Δημοτική Επιτροπή της «αυτοπροαιρέτου συνεισφοράς(Των εισφορών δηλαδή)» για την ενίσχυση του Αγώνα μετά την πτώση του Μεσολογγίου, και               προσέφερε 600 γρόσια και το ασημένιο ρολόι του.

## Πηγή
* Το λήμμα «Αγγαλλόπουλος Αναστάσιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 128

Αγαλλοπουλος, Αναστασιος
Νικόλαος Αγαλλόπουλος

Ο **Νικόλαος Αγαλλόπουλος** ή **Νικόλαος Χαΐτας** ήταν αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Καταγόταν από τα Καλάβρυτα και πολέμησε κάτω από τις διαταγές των καπεταναίων Β. Πετμεζά και Ν. Πετμεζά. Ο Νικόλαος Αγαλλόπουλος έλαβε μέρος στις μάχες των Καλαβρύτων, της Ακράτας, της Τρίπολης, της Κορίνθου, αλλά και σε πολλές άλλες μάχες. Είναι άγνωστο το έτος του θανάτου του, ωστόσο γνωρίζουμε ότι απεβίωσε μετά το 1847.

## Πηγή
* Το λήμμα «Αγγαλλόπουλος Αναστάσιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1 (1972), σελ. 128

Αγαλλοπουλος, Νικολαος
Νικόλαος Αγάλλων

Ο **Νικόλαος Αγάλλων** (15ος αιώνας) ήταν Λακεδαιμόνιος βιβλιογράφος των τελευταίων ημερών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Εκτός από άλλα έργα του, Ο Αγάλλων συνέταξε τον υπ' αριθμό 2.005 κώδικα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας στο Παρίσι. Αυτός ο κώδικας περιέχει το έργο του φιλοσόφου Πλήθωνος «Περί αρετής», νόμους (*[[Νεαραί|νεαράς]]*) Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και μία «Σύνοψιν των *Βασιλικών*».

Ο Αγάλλων είχε την επωνυμία **Βουλλωτής**, κάτι που σημαίνει ότι η μητέρα του πιθανώς καταγόταν από τον Οίκο των Βουλλωτών.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Το λήμμα «Αγάλλων Νικόλαος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδες 128-129

Αγαλλων, Νικολαος
Επαμεινώνδας Αγαπητός

Ο **Επαμεινώνδας Αγαπητός** (γενν. 1901) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος του 20ού αιώνα.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και εργάσθηκε αρχικώς στην εφημερίδα *Χρονικά* του Κώστα Κοτζιά κατά τη δεκαετία του 1920. Συνέχισε γράφοντας στις εφημερίδες *Νέα Ημέρα*, *Εθνική φωνή*, *Ελληνική*, *Νέος Αγών*, *Εμπρός*, *[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]*, *Εσπερινή* και *Τύπος*. Μεταπολεμικώς, από το 1946 μέχρι το 1956, εργάσθηκε στην *[[Ακρόπολις (εφημερίδα)|Ακρόπολι]]*, στο *Ελληνικό Μέλλον*, στον *Ελεύθερο λόγο* και στον *Αίμο*.

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 153

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Ενγιλβέρτος Β΄ του Σπόνχαϊμ

Ο **Ενγιλβέρτος Β΄** (απεβ. στις 13 Απριλίου 1141), μέλος του Οίκου του Σπόνχαϊμ, ήταν μάργραβος της Ιστρίας και της Καρνιόλας περίπου από το 1103/07 έως το 1124. Το 1123, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο Δ΄ ως δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας, θέσεις που κράτησε μέχρι την απόσυρσή του το 1135.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ένγκελμπερτ Α΄ κόμη του Σπόνχαϊμ (απεβ. 1096)  και της συζύγου του Χέντβιχ αβέβαιης καταγωγής, ίσως κόρης του Βερνάρδου Β΄ των Μπίλουνγκ της Σαξονίας. Ο παππούς του Ζήγκφρηντ Α΄ κόμης του Σπόνχαϊμ (απεβ. 1065) ήρθε στην Καρινθία περί το 1035 ως ακόλουθος του Κορράδου Β΄ της Γερμανίας .

Το 1099 ο πάπας Ουρβανός Β΄ διόρισε τον Ένγκελμπερτ Β΄ επίτροπο *([[vogt]])* προστάτη του αβαείου του Αγίου Παύλου, που ιδρύθηκε από τον πατέρα του. Περί το 1100 ίδρυσε την κομητεία του Kράιμπουργκ στα κληρονομικά κτήματα της συζύγου του Ούτας, κόρης του Ούλρικ μπουργκράβου του Πάσαου. Απέκτησε επίσης δύο κάστρα στην κοιλάδα Tρίξεν κοντά στο Βόλκενμαρκτ από τον επίσκοπο του γκουρκ και την εμπορική πόλη Φρήσαχ το 1106. Περί το 1107 αναβαθμίστηκε σε μάργραβο στην Ιστρίας και την Καρνιόλας, διαδεχόμενος τον Ουλρίχ Β΄ κόμη της Βαϊμάρης.

Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο Ένγκελμπερτ Β΄ ήταν πιστός υποστηρικτής της κυρίαρχης δυναστείας των Σαλίων και επίσης σκληρός αντίπαλος του Κόνραντ Α΄ αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ στην ανεπίλυτη διαμάχη για την Περιβολή (ανάθεση αξιώματος επισκόπου). Στάθηκε ως εγγυητής του Γερμανού βασιλιά Ερρίκου Ε΄ στη στέψη του ως αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Γερμανίας τον Φεβρουάριο του 1111 και είδε τη συμφωνία (concordatum) του Βορμς με τον πάπα Κάλλιξτο Β΄ τον Σεπτέμβριο του 1122. Την ίδια χρονιά ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Δ΄ έγινε δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας και μετά το τέλος του το 1123 τον διαδέχθηκε ο Ένγκελμπερτ Β΄. Τον επόμενο χρόνο παραχώρησε την Ιστρία στον γιο του Ένγκελμπερτ Γ΄.

Το 1135 ο Ένγκελμπερτ Β΄ παραιτήθηκε από την Καρινθία και τη Βερόνα, και στη συνέχεια ο Λοθαίρος Γ΄ της Γερμανίας έδωσε τα φέουδα τον γιο εκείνου Ούλριχ Α΄. Ο Ένγκελμπερτ αποσύρθηκε στο αβαείο Ζέεον στο Βαυαρικό Χήμγκαου, όπου απεβίωσε στις 13 Απριλίου 1141. 

## Οικογένεια
Περίπου το 1103 παντρεύτηκε την Ούτα, κόρη του Ούλρικ μπουργκράβου του Πάσαου (απεβ. στις 2 Φεβρουαρίου 1099).  Μαζί ήταν οι γονείς των παρακάτω παιδιών:

* Ούλριχ Α΄, διαδέχθηκε τον πατέρα του στην Καρινθία το 1135 .
* Ένγκελμπερτ Γ΄, διαδέχθηκε τον πατέρα του στην Ιστρία,  Καρνιόλα και Κράιμπουργκ το 1124.
* Ερρίκος, επίσκοπος του Τρουά το 1145.
* Ματθίλδη απεβ. 1160/61, παντρεύτηκε τον Θεοβάλδο Β΄ των Μπλουά, κόμη της Καμπανίας .
* Ράποτο Α΄, κόμης του Όρτενμπουργκ το 1130  και του Kράιμπουργκ το 1173.
* Aδελαΐδα, ηγουμένη του Γκος το 1146.
* Χάρτβιχ Β΄, επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ το 1155.
* Η Ίντα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ κόμη του Νεβέρ .

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Άγιος Ιωάννης Σταβιών Ηρακλείου

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι οικισμός της κοινότητας Σταβιών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κόφινα, του δήμου Γόρτυνας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παράλιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται κοντά στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Κόφινα και δυτικά του ακρωτηρίου Μαρτέλος, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει 60 χλμ. περίπου Ν. του Ηρακλείου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σταβιών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την  κοινότητα Σταβιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κόφινα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κόφινα και προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας.
## Αξιοθέατα
*Η παραλία του οικισμού
*Η παραλία «Ελυγιά» στις εκβολές του φαραγγιού Βαλαχά, ανατολικά μετά το χαρακτηριστικό ακρωτήρι του οικισμού
*Το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στο ακρωτήρι

 Ιερά μονή του Αγίου Ιωάννη του 14ου αιώνα, στο επάνω δυτικό τέρμα του χωριού. 
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Ούλριχ Α΄ της Καρινθίας

Ο **Ούλριχ Α΄**, γερμ.: *Ulrich I*, (απεβ. 7 Απριλίου 1144) από τον Οίκο του Σπόνχαϊμ, ήταν δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας από το 1135 μέχρι το τέλος του. 

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ένγκελμπερτ δούκα της Καρινθίας και της Ούτας, κόρης του Ούλριχ μπουργκράβου του Πασάου, συνονόματού του. Ο πατέρας του αποσύρθηκε το 1135 και ο Ούλριχ διορίστηκε διάδοχός του από τον Λοθάριο γ΄ της Γερμανίας σε μία αυτοκρατορική Συνέλευση (Dieta), που έγινε στο Μπάμπεργκ.

Το 1136–37 ο Ούλριχ Α΄ έλαβε μέρος στην εκστρατεία του βασιλιά στην Ιταλία. Από το 1138 και μετά ο Ούλριχ Α΄ ενεπλάκη σε διαμάχες με τους ευγενείς της Καρινθίας και με την αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ και την επισκοπή του Μπάμπεργκ, όπου και οι δύο ιεράρχες ήταν μεγάλοι γαιοκτήμονες στην Καρινθία. Απεβίωσε το 1144 και ετάφη στο μοναστήρι του Ροσάτσο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τν Ιουδήθ της Βάδης, κόρη του Ερμάνος Β΄ μαργράβου του Μπάντεν και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Ε΄, δούκας της Καρινθίας, διαδέχθηκε τον πατέρα του ενώ ήταν ακόμη νέος. Απεβίωσε άτεκνος το 1161.
* Ερμάνος της Καρινθίας, διαδέχθηκε τον αδελφό του Ερρίκο Ε΄.
* Ούλριχ, κόμης του Λάιμπαχ (Λουμπλιάνας), αλλά απεβίωσε πριν τον μεγαλύτερο αδελφό του.
* Γοδεφρείδος έγινε μοναχός. Απεβίωσε πριν τον πατέρα του.
* Πελεγρίνος Α΄ έγινε πατριάρχης της Ακουιλέια.

## Πηγές
* Hausmann, Friedrich. "Die Grafen zu Ortenburg und ihre Vorfahren im Mannesstamm, die Spanheimer in Kärnten, Sachsen und Bayern, sowie deren Nebenlinien". Ostbairische Grenzmarken – Passauer Jahrbuch für Geschichte Kunst und Volkskunde 36 (1994): 9–62.
* Ortenburg-Tambach, Eberhard Graf zu. Geschichte des reichsständischen, herzoglichen und gräflichen Gesamthauses Ortenburg, vol. 1: Das herzogliche Haus in Kärnten. Vilshofen, 1931.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Άγιος Ιωάννης Χόνδρου Ηρακλείου

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι οικισμός της Κοινότητας Χόνδρου του Δήμου Βιάννου και της τέως Επαρχίας Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, μεταξύ των όρμων του Κερατόκαμπου στα ανατολικά και Τσούτσουρου στα δυτικά. Βρίσκεται ακριβώς πάνω στις εκβολές του μικρού ποταμού Αναποδιάρη, κοντά στους νότιους πρόποδες της κορυφής «Χόνδρος» (735 μ.) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40 μέτρων. Απέχει 76 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά του Ηρακλείου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χόνδρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την  κοινότητα Χόνδρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου.
## Αξιοθέατα
*Τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη στις εκβολές του ποταμού Αναποδ(ι)άρη
*Ο μικρός βιότοπος του Αναποδ(ι)άρη

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Βιάννου
Ούλριχ Β΄ της Καρινθίας

Ο **Ούλριχ Β΄**, γερμ.: *Ulrich II* (απεβ. 1181 – 10 Αυγούστου 1202), μέλος του Οίκου του Σπόνχαϊμ, ήταν δούκας της Καρινθίας από το 1181 μέχρι το τέλος του. Ήταν ένας από τους ευγενείς Γερμανούς, που έλαβαν μέρος στη Σταυροφορία του 1197.

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του δούκα Ερμάνος της Καρινθίας, ο οποίος είχε παντρευτεί την Agnes of Babenberg, κόρη του δούκα Henry Jasomirgott της Αυστρίας  και πρώην σύζυγο της βασίλισσας της Ουγγαρίας . Ανήλικος ακόμη, όταν ο πατέρας του πέθανε το 1181, ήταν αρχικά υπό την κηδεμονία του θείου του από τη μητέρα του, Δούκα Λεοπόλδο Ε' της Αυστρίας . Ως εκ τούτου, έπρεπε να σταθεί πίσω όταν οι ηγεμόνες των Otakar της Στυρίας εξαφανίστηκαν και ο Λεοπόλδος συνήψε το Σύμφωνο Georgenberg του 1186 με τον Ottokar IV προκειμένου να διατηρήσει το δικαίωμα διαδοχής για τον Αυστριακό Οίκο του Babenberg . Ο θείος του από τον πατέρα του ήταν ο Pellegrino του Ortenburg-Spanheim, ο οποίος κυβέρνησε ως Πατριάρχης της Aquileia από το 1195 έως το 1204.  Το 1192 έκανε μια δωρεά στο Αβαείο του Αγίου Παύλου .

Ο Ούλριχ Β΄ ενηλικιώθηκε για να κυβερνήσει ανεξάρτητα από το 1194 και, όπως ο πατέρας του, παρέμεινε πιστός υποστηρικτής της βασιλικής δυναστείας των Χοενστάουφεν. Όταν ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Γερμανίας κάλεσε για τη Γερμανική Σταυροφορία το 1195, ο δούκας της Καρινθίας ήταν μεταξύ των πολλών ευγενών, που ανέλαβαν να πάνε,  παρόλο που μόλις είχε ενηλικιωθεί.  Ξεκινώντας τον Μάρτιο του 1197, αυτοί οι ευγενείς με τα στρατεύματά τους έφυγαν από τη νότια Ιταλία και τη Σικελία. Ο κύριος στόλος έφτασε στην Άκρα τον Σεπτέμβριο του 1197.  Η Σταυροφορία έληξε μετά την πτώση της Σιδώνας και της Βηρυτού. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ απεβίωσε από πυρετό στη Μεσσήνη τον Οκτώβριο του 1197. Όταν άκουσαν τα νέα, πολλοί από τους υψηλόβαθμους ευγενείς επέστρεψαν στη Γερμανία, για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους στις επερχόμενες βασιλικές εκλογές. 

Έχοντας επιστρέψει στη Γερμανία, ο Ούλριχ Β΄ συμμετείχε στην εκλογή του Φιλίππου της Σουαβίας ως βασιλιά της Γερμανίας το 1198. Ωστόσο, αρρώστησε λίγο αργότερα και έγινε ανίκανος να κυβερνήσει, οπότε ο μικρότερος αδελφός του Βερνάρδος έδρασε ως επίτροπος. Υπάρχει ία καταγραφή για τον δούκα, που έκανε άλλη μία δωρεά στο αβαείο του Αγίου Γεωργίου στις 31 Μαρτίου 1199. Σύμφωνα με τον κατάλογο τεθνεώτων του αβαείου Σέκαου, ο Ούλριχ Β΄ απεβίωσε στις 12 Αυγούστου 1202.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
**Αναφορές**

**Πηγές**
*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ
Μέγαρο Γκατένιο-Φλωρεντίν

Το **Μέγαρο Γκατένιο-Φλωρεντίν** βρίσκεται στη συμβολή των οδών Τσιμισκή-Βενιζέλου-Αγίου Μηνά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Κτίστηκε το 1925, από τους σημαντικούς αρχιτέκτονες της εποχής τον γάλλο μηχανικό Ι. Πλεμπέρ και τον Ι. Χασίδ Φερνάνδες, για λογαριασμό των Μωύς Γκατένιο, Ιακώβ Φλωρεντίν και Μωύς Φλωρεντίν. Αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα δείγματα του εκλεκτικισμού του εμπορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης με στοιχεία γαλλικού ροκοκό, νεοκλασικά κιονόκρανα και θυρεούς.

## Πηγές

* Κολώνας Β. 2012, Θεσσαλονίκη 1912-2012. Η Αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας.
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Αγασαί

Με την ονομασία **Αγασαί** αναφέρεται μια αρχαία πόλη του Βασιλείου της Μακεδονίας, που βρισκόταν στον ποταμό Μίτυν.

Το 169 π.Χ. οι Αγασαί καταλήφθηκαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο, αφού πρώτα παραδόθηκαν οι κάτοικοί τους. Ενάμισυ έτος αργότερα ωστόσο οι κάτοικοι των Αγασών αποστάτησαν και συμμάχησαν πάλι με τον τελευταίο βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα. Τότε την κατέλαβε για δεύτερη φορά ο ίδιος Ρωμαίος στρατηγός, ο Αιμίλιος Παύλος.

## Δείτε επίσης
* Τρίτος Μακεδονικός Πόλεμος

## Παραπομπές


## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 166

Αγασαι
Αγάμμεια

**Αγάμμεια** ή **Αγάμμη** ή **Αγάμη** ονομαζόταν στην αρχαιότητα ένα ακρωτήριο και μικρό λιμάνι της Τρωάδας, κοντά στην Τροία. Την πληροφορία αυτή τη δίνει ο Στέφανος ο Βυζάντιος, ο οποίος με τη σειρά του την πήρε από τον ιστορικό Ελλάνικο.

Η Αγάμμεια είναι περισσότερο γνωστή από τον μύθο ενός τρομερού θαλάσσιου τέρατος με πλοκάμια, το οποίο ζούσε εκεί και είχε εξελιχθεί σε φοβερή πληγή για τα γύρω μέρη. Ο βασιλιάς Λαομέδων ζήτησε και πήρε χρησμό από μαντείο, που έλεγε ότι για να εξευμενίσει το τέρας έπρεπε να θυσιάσει σε αυτό τη μονάκριβη θυγατέρα του, την Ησιόνη. Αφού όμως την έδεσε σε έναν βράχο της Αγαμμείας, τη στιγμή που εμφανίσθηκε το τέρας έτυχε να περνά από εκεί ο Ηρακλής με τους Αργοναύτες, οπότε ο μέγιστος των ηρώων ύστερα από μια υπεράνθρωπη πάλη σκότωσε το τέρας και έσωσε τη ζωή της Ησιόνης.

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 142

Αγαμμεια