open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τα τραγούδια της χθεσινής μέρας

Ο Δίσκος *"Τραγούδια της χθεσινής μέρας"* , είναι ο δισκός της Χάρις Αλεξίου και της Δήμητρας Γαλάνη που κυκλοφόρησε το 1981 και αποτελεί έναν από τους ιστορικούς δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Η Αλεξίου και η Γαλάνη ερμηνεύουν τραγούδια μεγάλων συνθετών και στιχουργών όπως  Μίκη Θεοδωράκη, Παντελή Λεούση, Γιάννη Μαρκόπουλο, Γιάννη Σπανό, Μάνο Χατζιδάκι, Μάνο Λοϊζο, Μάνο Ελευθερίου, Λευτέρη Παπαδόπουλο. Ο δίσκος επανεκδόθηκε το 2001(«100 μεγάλες ηχογραφήσεις του αιώνα») , 2005(reamster της Αλεξίου) το 2011 ( με αφορμή τη συνεργασία της Αλεξίου και της Γαλάνη στο Παλλάς). Η έκδοση του 2011 περιλαμβάνει επιπλέον δυο διασκευές των τραγουδιών " Έλα μαζί μου" και "Όχι δεν πρέπει"  από τον Χρυσόστομο Μουράτογλου. Οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν τις 100.000

## Ιστορικό πλαίσο
Αφορμή για την ηχογράφηση του δίσκου στάθηκε η τηλεοπτική εκπομπή *«Μικρές νυχτερινές μουσικές»* που παρουσίαζε η Λιλάντα Λικιαρδοπούλου, στην οποία οι δυο τραγουδίστριες ερμήνευσαν αυτό το ρεπερτόριο με μεγάλη επιτυχία. Ο κόσμος μάλιστα νόμιζε ότι ήδη είχε κυκλοφορήσει ο δίσκος. Έτσι μαζί με τρεις μουσικούς, τον Αντώνη Βαρδή και τον Βασίλη Ρακόπουλο στις κιθάρες και τον Κώστα Γανωσέλη στο ακορντεόν και τη φυσαρμόνικα, ηχογράφησαν μέσα σε ένα απόγευμα τα τραγούδια αυτά, στο studio της Columbia στη Ριζούπολη, με ηχολήπτες τους Στέλιο Γιαννακόπουλο και Τάκη Φιλιππίδη.

## Λίστα τραγουδιών
#Φαίδρα (Μ.Θεοδωράκης-Γ.Θεοδωράκης) Χάρις Αλεξίου
#Έλα μαζί μου (Π.Λεούσης-Γ.Αργύρης) Δ.Γαλάνη-Χ.Αλεξίου
# Όχι δεν πρέπει (Γ.Μαρκόπουλος-Γ.Χρονάς) Χ.Αλεξίου-Δ.Γαλάνη
# Κίτρινη πόλη (Γ.Σπανός-Λ.Παπαδόπουλος) Χάρις Αλεξίου
#Θάλασσα πλατιά (Μ.Χατζιδάκις-Γ.Ρούσσος) Δήμητρα Γαλάνη
#Ο αρχηγός (Μ.Λοΐζος-Λ.Παπαδόπουλος) Χάρις Αλεξίου
# Τζαμάικα (Μ.Λοΐζος-Λ.Παπαδόπουλος) Χ.Αλεξίου-Δ.Γαλάνη
#Ο δρόμος (Μ.Λοΐζος-Λ.Παπαδόπουλος) Χ.Αλεξίου-Δ.Γαλάνη
#Μην κουραστείς να μ’αγαπάς (Σ.Παππάς-Γ.Αργύρης) Δήμητρα Γαλάνη
# Το τρένο φεύγει στις οχτώ (Μ.Θεοδωράκης-Μ.Ελευθερίου) Χ.Αλεξίου-Δ.Γαλάνη
# Φώναξέ με (Ν.Μαυρουδής-Α.Δασκαλόπουλος) Χάρις Αλεξίου
#Αγάπη που ’γινες δίκοπο μαχαίρι (Μ.Χατζιδάκις-Μ.Κακογιάννης) Δήμητρα Γαλάνη
#Το παλιό ρολόι (Μ.Λοΐζος-Λ.Παπαδόπουλος) Χ.Αλεξίου-Δ.Γαλάνη
#Άντρα μου πάει (Ο clama I jineka u emigrantu) Χάρις Αλεξίου
# The house of the rising sun ( Παραδοσιακό , διασκευή : A.Price) Δήμητρα Γαλάνη

## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20120806040451/http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=3234&Itemid=40
* Γιώργος Τσάμπρας *" Χάρις Αλεξίου"* Κ.ΑΔΑΜ 2009

Τ
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
Έμιλ Λούντβιχ

Ο **Έμιλ Λούντβιχ** (Emil Ludwig, 1881 – 1948) ήταν Γερμανός συγγραφέας, γνωστός κυρίως για τις βιογραφίες του.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπρέσλαου (σήμερα Βρότσλαβ της Πολωνίας) και ήταν γιος του οφθαλμολόγου Χέρμαν Κον, που, Εβραίος ων, άλλαξε το όνομά του σε Λούντβιχ.

Σπούδασε νομικά με τα οποία δεν ασχολήθηκε και επιδόθηκε στην συγγραφή. Έγραψε ποιήματα και θεατρικά έργα και το 1906 εγκαταστάθηκε στην Ελβετία. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε ανταποκριτής εξωτερικού γερμανικής εφημερίδας. Η δημοσιογραφική του σταδιοδρομία συνεχίστηκε και μετά τον πόλεμο, οπότε πήρε συνεντεύξεις από τους Μουσσολίνι, Κεμάλ, Στάλιν και Μάζαρυκ.

Το 1920 έγραψε την βιογραφία του Γκαίτε, η οποία τον καθιέρωσε ως κορυφαίο εκπρόσωπο της «νέας σχολής» της βιογραφίας, της εκλαϊκευμένης δηλαδή μορφής της. 

Ακολούθησαν βιογραφίες του Ναπολέοντα, του Χριστού και του Βίσμαρκ, πολύ δημοφιλείς διεθνώς και «πολύ επικίνδυνες» κατά τον Γκαίμπελς. Τα σχετικά με τον Βίσμαρκ και τον Γουλιέλμο Β΄ έργα του, αναφερόμενα στην αντίθεση των δύο ανδρών, τον έφεραν αντιμέτωπο σε δικαστικό αγώνα με τον έκπτωτο αυτοκράτορα, που έληξε αισίως για τον Λούντβιχ.

Το 1940 έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες, απ’ όπου επέστρεψε στην Ελβετία μετά τον πόλεμο.

Η επιτυχία των έργων του οφείλεται στον συνδυασμό της ιστορικής αφήγησης με την ψυχολογική ανάλυση των βιογραφουμένων και την βάσει αυτής εξέταση των ελατηρίων των ενεργειών τους.

## Επιλογή έργων
**Die Reise nach Afrika* (Το ταξίδι στην Αφρική, 1913)
**Goethe* (1920)
**Bismarck* (1921–1926)
::—μτφ. Γιάννης Μπεράτης (εκδ. "Γκοβόστης", χχ)
**Am Mittelmeer* (Στην Μεσόγειο, 1923)
**Rembrandts Schicksal* (Το πεπρωμένο του Ρέμπραντ, 1923)
**Napoleon* (1924)
::—μτφ. Γιάννης Κουχτσόγλου (εκδ. "Δ.Δαρεμάς", χχ)
**Wilhelm der Zweite* (Γουλιέλμος ο Δεύτερος, 1925)
**Der Menschensohn. Geschichte eines Propheten* (Ο Υιός του Ανθρώπου. Ιστορία ενός Προφήτη, 1928)
::—μτφ. Δ.Κωστελένος (εκδ. "Άγκυρα", 1976)
**Michelangelo* (1930) 
**Lincoln* (1930)
**Schliemann. Geschichte eines Goldsuchers* (Σλήμαν. Ιστορία ενός χρυσοθήρα, 1932)
**Mussolinis Gespräche mit Emil Ludwig* (Συνομιλίες του Μουσσολίνι με τον Έμιλ Λούντβιχ, 1932)
**Führer Europas* (Ηγέτες της Ευρώπης, 1934, με ένα κεφάλαιο σσ. 215-263 για τον Βενιζέλο με βάση τις συνεντεύξεις που έγιναν μαζί του)
**Der Nil. Lebenslauf eines Stromes*, 2 Teile; Amsterdam: Querido Verlag, 1935–1937 (Ο Νείλος, η ζωή ενός ποταμού - μετ. Στέλλα Βουρδουμπά, εκδ. 20ός αιώνας, 1956)
**Cleopatra. Geschichte einer Königin* (Κλεοπάτρα. Ιστορία μιας βασίλισσας, 1937)
::—μτφ. Ντίνα Σιδέρη (εκδ. "Ενάλιος", χχ)
**Roosevelt* (1938)
**Bolivar. The Life of an Idealist* (Μπολιβάρ. Ιστορία ενός ιδεαλιστή, 1942)
*''Stalin (1945)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί βιογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Ευμορφία Μεταξάκη

Η **Ευμορφία Μεταξάκη** είναι Ελληνίδα σοπράνο της όπερας.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε κλασσικό τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Μοτσαρτέουμ του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας με τις καθηγήτριες Elisabeth Wilke και Lilian Sukis. Παρακολούθησε μεταπτυχιακό τμήμα Lied/Oratorio και μεταπτυχιακό τμήμα όπερας από όπου και αποφοίτησε το 2004 με βαθμό >. Για την ερμηνεία της Susanna στους Γάμους του Φίγκαρο απέσπασε το τιμητικό μετάλλιο > της Stiftung Mozarteum. Παρακολούθησε σεμινάρια με την Barbara Bonney, Thomas Hampson και Stella Doufexis. 

Το καλοκαίρι του 2006 έκανε το ντεμπούτο της στο διεθνές καλοκαιρινό φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ (*Salzburger Festspiele*). Ερμήνευσε τους ρόλους των Bastienne (Bastien und Bastienne) και Mademoiselle Silberklang (*Der Schauspieldirektor*) του Wolfgang Amadeus Mozart. 

Από το 2004-2010 υπήρξε μόνιμη σολίστ της Όπερας του Μαγδεβούργου όπου ερμήνευσε ρόλους όπως: Pamina (Die Zauberflöte-Mozart), Ilia (Idomeneo-Mozart), Musetta (La Bohème-Puccini), Zerlina (Don Giovanni-Mozart), Despina (Così fan tutte), Maria (West Side Story-Bernstein), Gretel (Hänsel und Gretel-Humperdinck. Το Φεβρουάριο του 2007, της απενεμήθη το βραβείο εξαιρετικής επίδοσης για νέους καλλιτέχνες (Förderpreis). Ως προσκεκλημένη σολίστ έχει εμφανιστεί μεταξύ άλλων στο Konzerthaus του Βερολίνου, στο τοπικό θέατρο του Σάλτσμπουργκ, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στα κρατικά θέατρα του Μπράουνσβαϊγκ, Μάιντς, Ντόρτμουντ, Κότμπους και στην όπερα της Ερφούρτης. 

Στα πλαίσια του 19. διεθνούς φεστιβάλ Telemann, ερμήνευσε τον ρόλο της Rodelinda στην όπερα Flavius Bertaridus του Telemann. Από το 2011 έως και σήμερα συνεργάζεται με το μπαρόκ σύνολο Lautten Compagney Berlin υπό την διεύθυνση του Wolfgang Katschner. Εμφανίστηκε στο ρόλο της Armida στην όπερα Rinaldo του Händel, μια συμπαραγωγή με το διεθνές φεστιβάλ Χαίντελ (*Händel Festspiele*). Το 2012 έκανε το ντεμπούτο της και στον ρόλο της Almirena της ίδιας όπερας.

Από το 2013 ανήκει στο ensemble του θεάτρου του Λούμπεκ. Το ρεπερτόριο της περιλαμβάνει ρόλους όπως: Giulietta (I Capuleti e i Montecchi-Bellini), Adina (L'elisir d'amore-Donizetti), Corinna (Il viaggio a Reims-Rossini), Titania (The Fairy Queen-Purcell), Ginevra (Ariodante-Händel) και Marzelline (Fidelio-Beethoven).

## Πηγές
* http://www.evmorfiametaxaki.com/index.php/vita/vita-greek 
* http://www.theaterluebeck.de
* http://www.evmorfiametaxaki.com 
* DVD: Bastien/Bastienne und der Schauspieldirektor - Deutsche Grammophon

Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Χρυσόπολη

Με το όνομα **Χρυσόπολη** ή **Χρυσούπολη** ή **Χρυσόπολις** είναι γνωστές οι παρακάτω πόλεις:

*   Χρυσόπολις Βιθυνίας, σημερινό Ουσκουντάρ
*   Χρυσούπολη Καβάλας
*   Χρυσόπολη Θράκης
*   Χρυσόπολη Καλιφόρνιας
*   Χρυσούπολη, συνοικία του Δήμου Περιστερίου
Στέλιος Τριανταφυλλίδης

Ο **Στέλιος Τριανταφυλλίδης** (Αιγάλεω 1921-2002) ήταν Έλληνας Αντιστασιακός, πολιτικός και ποδοσφαιριστής.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1921. Μεγάλωσε στο "Μπαρουτάδικο"(μετέπειτα Αιγάλεω)και από μικρός ασχολήθηκε τόσο με τα κοινά, όσο και με τον αθλητισμό. Υπήρξε ποδοσφαιριστής της Ιεράπολης (αγωνιζόταν ως επιθετικός) και ένας από τους πρώτους παίκτες που στελέχωσαν τον Αιγάλεω Α.Ο., στα 1946.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανέπτυξε Αντιστασιακή δράση, ενώ μετά τον πόλεμο εντάχθηκε αρχικά στο ΚΚΕ και μετέπειτα στην ΕΔΑ. Υπήρξε συνεργάτης του δήμαρχου Αιγάλεω Στ. Μαυροθαλασσίτη, επί των ημερών του οποίου διετέλεσε δημ. σύμβουλος αλλά και πρόεδρος του Δημ. Συμβουλίου Αιγάλεω, τόσο πριν τη χούντα, όσο και στη Μεταπολίτευση.

Απεβίωσε το 2002 σε ηλικία 81 ετών.

## Πηγές

* Γιώργος Καφετζής, Μηνιαία Εφημερίδα "Αιγάλεω" (Φύλλα ετών 1985-1995)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "*Η ιστορία του Αιγάλεω, από τις λαμαρίνες στα σαλόνια της Ευρώπης*" (έκδοση "Έμβρυο", 2007)

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Γιώργος Καματερός

Ο **Γιώργος Καματερός** (Κως 1940-6 Μαΐου 1998) ήταν Έλληνας δικηγόρος, γνωστός για το σκάνδαλο με το "νερό" του (το **νερό του Καματερού**), που υποστήριζε ότι θεραπεύει τον καρκίνο, στα μέσα της δεκαετίας του 1970.
## Βιογραφία
Ο Καματερός εμφανίσθηκε στο δημόσιο προσκήνιο το 1976 όταν ανακοίνωσε πως είχε εφεύρει ένα φάρμακο το οποίο είχε την ικανότητα να αναστέλλει και να εξουδετερώνει κάθε νεοπλασματική νόσο.

Η περίπτωσή του έλαβε τεράστιες διαστάσεις, καθώς τις κινήσεις του πρόβαλλαν τα τότε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και εκατοντάδες κόσμου συνέρρεαν στις ομιλίες του. Σε αυτές, που πραγματοποιούνταν κατά κανόνα σε ανοικτούς χώρους, ο Καματερός μοίραζε δωρεάν το φάρμακό του, το οποίο έμεινε γνωστό ως το «νερό του Καματερού», τόσο σε υγρή μορφή σε φιαλίδια (οι επικριτές του οποίου υποστήριζαν ότι περιείχαν απλό νερό), όσο και σε μορφή κονιάματος (σκόνης). Οι ανακοινώσεις του είχαν σαν αποτέλεσμα να διακοπούν ακόμη και θεραπείες παιδιών που έπασχαν από λευχαιμία, ενώ καταγράφηκε και ένας θάνατος. Ο Καματερός δικάσθηκε για το σκάνδαλο που προκάλεσε και καταδικάσθηκε σε 8 μήνες φυλάκιση με αναστολή, ποινή εξαγοράσιμη προς 8.000 δραχμές.

Αυτοκτόνησε το 1998 σε ηλικία 58 ετών, λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε.

## Πηγές
* Το «θαυματουργό νερό» κατά του καρκίνου και το εμπόριο ελπίδας του Καματερού, Εφημ. Έθνος, 10 Οκτωβρίου 2020
* Το «θαυματουργό» νερό του Καματερού, Ιστοσ. sansimera.gr, [Αρχείο], Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2012
* Αλέξης Παπαχελάς, Νερό του Καματερού, Εφημ. Η Καθημερινή, 11 Νοεμβρίου 2010, Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2012

Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Α.Π.Ο.Κ. Βελούχι

Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Καρπενησίου «το Βελούχι»** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ευρυτανίας, ο σπουδαιότερος του νομού από πλευράς διακρίσεων. Ιδρύθηκε το 1968. Έχει κατακτήσει συνολικά 14 τίτλους πρωταθλητή και 17 τοπικά κύπελλα στην Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας, το οποίο αποτελεί ρεκόρ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το Βελούχι έχει συμμετάσχει σε 12 διοργανώσεις του περιφερειακού πρωταθλήματος της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, μέχρι και την περίοδο 2011-12.

## Ιστορία
Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Καρπενησίου «το Βελούχι» ιδρύθηκε το 1968. Έως και την αγωνιστική περίοδο 1989-90 λάμβανε μέρος στα πρωταθλήματα της Φθιωτιδοφωκίδας. Από το 1991 αγωνίστηκε στην κορυφαία κατηγορία της Ευρυτανίας.

Αγωνίστηκε στο περιφερειακό πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, ενώ η σπουδαιότερη εμφάνισή του ήταν το 1997-98, όταν μετείχε στον 4ο όμιλο και κατετάγη έκτο, με 60 βαθμούς. Από το 2006-07 έως και το 2009-10 έπαιζε συνεχώς στην κατηγορία, με αξιοσημείωτες εμφανίσεις. Τερμάτησε στην 11η, 10η, 7η και 13η θέση αντίστοιχα. 

Την περίοδο 2006-07 η ομάδα έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, αλλά αποκλείστηκε, χάνοντας από τον Εθνικό Ολυμπιακό Βόλου με 0-1 στο Καρπενήσι, με γκολ του Ξηρόφωτου στο 104΄, με πολλά παράπονα από τη διαιτησία.  Τo 2008-09 έφτασε και παλι μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, αλλά αποκλείστηκε, χάνοντας στο γήπεδο της Άρτας, από τη Βολίδα Κάτω Γαρούνας.

Το 2011-12 τερμάτισε στην 7η θέση του 4ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής, με 33 βαθμούς. Το 2017 κατέκτησε το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας στην ΕΠΣ Ευρυτανίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνικη ερασιτεχνική κατηγορία.

## Έδρα
Ο ΑΠΟΚ αγωνίζεται στο Εθνικό Δημοτικό Στάδιο Καρπενησίου, 2.500 θεατών, το οποίο διαθέτει πλαστικό χλοοτάπητα. Το γήπεδο κατασκευάσθηκε το 1969 και ανακαινίσθηκε το 2010.

## Τίτλοι και Διακρίσεις
* **[[Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών|Δ΄ Εθνική]]**
:: Έκτη θέση (1): 1997-98
* **[[Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας|Πρωτάθλημα Ευρυτανίας]]**
:: Πρωταθλήτρια (14): 1991, 1993, 1995, 1997, 2000, 2001, 2002, 2004, 2006, 2011, 2014, 2017, 2020, 2025
* **[[Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου|Κύπελλο Ερασιτεχνών]]**
:: Προημιτελικά (3): 2002-03, 2006-07, 2008-09
* **[[Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας|Κύπελλο Ευρυτανίας]]**
:: Κυπελλούχος (17): 1991-1994, 1996-1999, 2001-03, 2004, 2005 2007-2010, 2012, 2013, 2018
* **[[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας|Κύπελλο Φθιωτιδοφωκίδας]]**
:: Κυπελλούχος (1): 1985

## Τρέχουσα σύνθεση

## Αξιόλογοι προπονητές
*  Οράσιο Μοράλες
*  Αντώνης Δρακόπουλος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ευρυτανίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Χρυσόπολη Καλιφόρνιας

Η **Χρυσόπολη** Καλιφόρνιας («πόλη του χρυσού»), ήταν ένας πρώην οικισμός - κοινότητα στο Inyo County ,στην πολιτεία Καλιφόρνια των ΗΠΑ.  Βρισκόταν στην ανατολική όχθη του ποταμού Owens νότια του Αμπερντίν, σε υψόμετρο 3.819 ποδιών (1164 μ.) στη Σιέρρα Νεβάδα.

Η Χρυσόπολη ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1860. Όπως υποδηλώνει το όνομα, Χρυσόπολη, ήταν αρχικά ένα στρατόπεδο εξόρυξης, αφού πλησίον βρίσκονταν ορυχεία χρυσού. Το ταχυδρομείο της κοινότητας αυτής λειτούργησε μεταξύ των ετών 1866 - 1867. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Καλιφόρνια
Ουρολαγνεία

frame|Μια γυναίκα σηκώνει τη φούστα της για να κατουρήσει στο στόμα ενός ανθρώπου, όπως ο άντρας εκσπερματώνει.
Η **ουρολαγνεία** κοινώς αποκαλούμενη και "χρυσή βροχή", δηλ. διέγερση με τη θέα, οσμή ή κατάποση ούρων, είναι μια Παραφιλία.

Με τον όρο **παραφιλία** στην ψυχολογία και τη σεξολογία αναφέρεται μία σειρά από εκφράσεις της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, που χαρακτηρίζεται από σεξουαλική διέγερση που προκαλείται από ενέργειες ή καταστάσεις που δεν σχετίζονται άμεσα με τον συνηθισμένο τρόπο σεξουαλικής συνεύρεσης. Η παραφιλία αφορά στις περισσότερες περιπτώσεις και τα δύο φύλα.

Ο όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να καταδείξει μη «κανονικές» σεξουαλικές πρακτικές, χωρίς απαραίτητα να συνεπάγεται ότι είναι και «λανθασμένες». Στην πραγματικότητα ο όρος επινοήθηκε για να αντικαταστήσει, σε μια πιο αυστηρή επιστημονική ταξινόμηση, τον παλιό ορισμό της *σεξουαλικής διαστροφής* ή *σεξουαλικής απόκλισης*, μεταξύ των οποίων στο παρελθόν περιλαμβανόταν και η ομοφυλοφιλία καθώς και άλλες μορφές σεξουαλικότητας όπως η ομαδική συνουσία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παραφιλική Σεξουαλική Συμπεριφορά
* Λίστα παραφιλιών

Κατηγορία:Ανθρώπινη σεξουαλικότητα
Κατηγορία:Παραφιλίες
Κατηγορία:Ούρο
Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ

Η **Νεφτσί ΠΦΚ** (αζερικά: *Neftçi PFK*) είναι ένας σύλλογος ποδοσφαίρου που εδρεύει στην πόλη Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Αποτελεί την πιο γνωστή, δημοφιλή και επιτυχημένη ομάδα της χώρας με 8 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα. Αποτελεί μια από τις τρεις ομάδες που έχουν συμμετάσχει σε όλες τις περιόδους του πρωταθλήματος του Αζερμπαϊτζάν.

Τη χρονιά 2012-2013 απέκλεισε το ΑΠΟΕΛ με συνολικό σκορ 4-1. Το πρώτο παιχνίδι διεξήχθη στην έδρα της Νεφτσί και τελείωσε με σκορ 1-1. Στον επαναληπτικό στη Λευκωσία νίκησε 1-3 και προκρίθηκε στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Εκεί τερμάτισε στην 3η θέση με 2 βαθμούς.

## Τίτλοι
### Πρωτάθλημα
***[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν|Πρωτάθλημα Αζερμπαϊτζάν]]
:**Νικήτρια (9):** 1992, 1996, 1997, 2003, 2004, 2005, 2011, 2012, 2013, 2021 
:**Δευτεραθλήτρια (3):** 2001, 2002, 2007

===Κύπελλο===
***Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν
:**Νικήτρια (6):** 1995, 1996, 1999, 2004, 2013, 2014 
:**Φιναλίστ (4):** 2001, 2012, 2015, 2016

### Σούπερ Καπ
* **[[Σούπερ Κάπ Αζερμπαϊτζάν]]**
:**Νικήτρια (2):** 1993, 1995
:**Φιναλίστ (1):** 2013

## Πορεία στο χρόνο
### Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Neftchi στο uefa.com

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1937

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937
ΦΚ Μπακού

Η **ΦΚ Μπακού** (αζ. Bakı Futbol Klubu) είναι μια από τις μεγαλύτερες ομάδες ποδοσφαίρου του Αζερμπαϊτζάν. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν. Ιδρύθηκε το 1997.

## Ιστορία

* Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1997 χάρη στην ένωση δύο ομάδων - της «Αστυνομικής Ακαδημίας Τσινάρ» και της «Γκαρτάλ-95». Το ίδιο έτος μετονομάστηκε σε «Αστυνομική Ακαδημία».
* Από το τέλος του 1997 μέχρι το 2000 και την περίοδο 2001-2004 έφερε το όνομα «Ντιναμό» Μπακού.
* Τα έτη 2000-2001 έφερε το όνομα «Ντιναμό-Μπακού».
* Από το 2004 φέρει το όνομα «ΦΚ Μπακού».

## Διακρίσεις

* Πρωταθλήτρια Αζερμπαϊτζάν: 2005/06, 2008/09
* Αργυρό μετάλλιο του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν: 1997/98, 2009/10
* Χάλκινο μετάλλιο του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν: 2006/07
* Κυπελλούχος Αζερμπαϊτζάν: 2004/05, 2009/10, 2011/12

### Πορεία στην Ευρώπη

## Τρέχουσα σύνθεση

## Γνωστοί ποδοσφαιριστές

*  Μαχμούντ Γκουρμπάνοφ
*  Ναζίμ Αλίεφ
*  Σαμίρ Αλίεφ
*  Αρίφ Ασάντοφ
*  Ελσάν Γκαμπάροφ
*  Λεάντρο Μελίνο Γκόμεζ
*  Βίλιαμ Ρόσα Μπατίστα
*  Σιλβίνου Ζουάν ντε Καρβάλιο
*  Γκεόργκι Σάλβοβιτς Ντεμετράντζε
*  Σέρχιο Κόκε
*  Αντρέι Γιάνοβιτς Στόλτσερς

## Γνωστοί προπονητές

*  Ελχάν Αμπντουλάεφ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1997
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αζερμπαϊτζάν
Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ

Ο **Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ** (*Wolfgang Borchert*, 20 Μαΐου 1921 – 20 Νοεμβρίου 1947) ήταν Γερμανός  συγγραφέας. Το έργο του, που αποτελείται από διηγήματα, ποιήματα και ένα θεατρικό έργο, τον κατέστησε έναν από τους πιο γνωστούς συγγραφείς της μεταπολεμικής γερμανικής λογοτεχνίας. 

## Βιογραφία
Από γονείς διανοουμένους του Αμβούργου, άρχισε το 1938 να γράφει έργα με αντιναζιστικές αιχμές, πράγμα που του στοίχισε μια πρώτη σύλληψη. Το 1940-41 πήρε μαθήματα υποκριτικής και άρχισε να εργάζεται σε θίασο του Αμβούργου. Τον Ιούνιο του 1941 κατατάχθηκε στην Βέρμαχτ και στάλθηκε στο Ρωσικό Μέτωπο. Αντίκρυσε την φρίκη του πολέμου, έπαθε κρυοπαγήματα, πέρασε από στρατοδικείο κατηγορούμενος για αυτοτραυματισμό, και φυλακίστηκε για αντικαθεστωτικές τάσεις. 

Μετά τον πόλεμο ο Μπόρχερτ, που υπέφερε από σοβαρότατη πάθηση του ήπατος, εξακολούθησε να γράφει θεατρικά έργα, διηγήματα και ποιήματα. Τον Ιανουάριο του 1947 έγραψε το θεατρικό έργο *[[Έξω από την πόρτα]]*, που μεταδόθηκε ραδιοφωνικά τον Φεβρουάριο και προξένησε μεγάλη εντύπωση. Είναι σύμφωνα με τον υπότιτλο «ένα έργο που κανένα θέατρο δεν θέλει να το παίξει και κανένα κοινό δεν θέλει να το δει». Το μετέφρασε στα ελληνικά ο Παναγιώτης Σκούφης (*Θέατρο* Νίτσου 1964, τεύχος 18). 

Ο Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ πέθανε τον Νοέμβριο του 1947 σε ηλικία 26 ετών. 

Τα περισσότερα έργα του περιλαμβάνονται στη λεγόμενη Λογοτεχνία των ερειπίων και παρουσιάζουν το δράμα όσων γύρισαν από τον πόλεμο σε μια ερειπωμένη χώρα και έζησαν με την φρίκη των αναμνήσεων και την αγωνία για το αύριο. Αναφέρθηκε επίσης στη ζοφερή κατάσταση, το χάος και τις στερήσεις της μεταπολεμικής περιόδου στη Γερμανία.

## Έργα (επιλογή)
* 1946: *Die drei dunklen Könige* (*[[Οι τρεις σκοτεινοί βασιλιάδες]]*) 
* 1946: *An diesem Dienstag* (*[[Αυτή την Τρίτη]]*)
* 1946: *Die Hundeblume* (*[[Η πικραλίδα (διήγημα)|Η πικραλίδα]]*) 
* 1946: *Das Brot* (*[[Το ψωμί (διήγημα)|Το ψωμί]]*) 
* 1946: *Draußen vor der Tür* (*[[Έξω από την πόρτα]]*) 
* 1946: *Ein Sonntagmorgen ([[Ένα Κυριακάτικο πρωί]])*
* 1947: *Nachts schlafen die Ratten doch* (*[[Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί]]*)
* 1947: *Die Kirschen* (*[[Τα κεράσια]]*) 
* 1947: *Die Küchenuhr* (*[[Το ρολόι της κουζίνας (διήγημα)|Το ρολόι της κουζίνας]]*) 
* 1947: *Dann gibt es nur eins!* (*[[Τότε, μόνο ένα πράγμα πρέπει να κάνεις!]]*), αντιπολεμικό μανιφέστο 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι
Μέγαρο της Δήμητρας στον Σελινούντα

thumb|right|400px|Αρχιτεκτονική κάτοψη των ερειπίων του Μεγάρου της Δήμητρας
Το **Μέγαρο της Δήμητρας** που βρίσκεται στα Γάγγηρα του Σελινούντα της Σικελίας είναι αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα π.Χ.  
## Ιστορικό του ευρήματος
Ο ναός ανακαλύφθηκε τον Μάρτιο του 1874 από τον Καβαλλάρι. Ακολούθησαν αρχαιολογικές ανασκαφές. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν το 1888 και το 1889. Ο σηκός βρέθηκε στις 18 Απριλίου 1889. Η όλη αποκάλυψη του Μεγάρου ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 1894 από τον Αντονίνο Σαλίνας.

## Περιγραφή
Το Μέγαρο της Δήμητρας αποτελείται από έναν μεγάλο αρχαϊκό βωμό, σηκό και μεταγενέστερα Προπύλαια του 4ου αιώνα π.Χ. Ο περίβολος των Προπυλαίων είναι δωρικού ρυθμού που σχηματίζει αίθουσα μεγάλων διαστάσεων. Ο ναός είναι κτισμένος με κατεύθυνση προς ανατολικά. Αποτελείται από έναν κλειστό πρόναο και άδυτο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Σικελία
Φραντσέσκο Σαβέριο Καβαλλάρι

Ο **Φραντσέσκο Σαβέριο Καβαλλάρι** (ιταλικά: *Francesco Saverio Cavallari*, 3 Μαρτίου 1809 – 1896) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας, ζωγράφος και αρχαιολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παλέρμο, στην Ιταλία. Ήταν αυτοδίδακτος και έμαθε τα βασικά της ζωγραφικής και ιχνογραφίας από τον Τζοβάννι Πατρίκολο. Ο Ντομένικο Λο Φάσο Πιετρασάντα, δούκας του Σερραντιφάλκο του έδωσε υποτροφία για να σπουδάσει αρχιτεκτονική στη Ρώμη. Συνέχισε τις σπουδές του στο Γκαίτινγκεν της Γερμανίας, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της αρχαιολογίας. Επέστρεψε στη Σικελία και διορίστηκε καθηγητής της Αρχιτεκτονικής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπρέρα το 1854. Με την κατάληψη της βόρειας Ιταλίας από τους Αυστριακούς αναγκάστηκε να αποδημήσει στο Μεξικό, όπου ίδρυσε δική του Ακαδημία των Καλών Τεχνών. Το 1864 επέστρεψε στη Σικελία και διορίστηκε διευθυντής της Αρχαιολογικής Συλλογής του νησιού. Διηύθυνε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές στις Συρακούσες, Ταορμίνα, Ακράγαντα, Γέλα, Σολούντα και Σελινούντα. Το 1884 διορίστηκε διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου των Συρακουσών. 

Απεβίωσε το 1896 στις Συρακούσες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Giancolo Cosentino Gabriella: *Francesco Saverio Cavallari.* Verlag Caracol, Palermo 2007, ISBN 978-88-89440-21-6.
* Giovanni Fatta, Maria Clara Ruggieri Tricoli: *Un rinnovamento sulla base della natura: Serradifalco e l’unità dello stile, Cavallari e il connubio di tecnica ed arte.* In: *Palermo nell’Età del Ferro.* Palermo 1983, S. 88–92.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία
* ''Meyers Konversationslexikon'', 1888

Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Νεοκλασικοί αρχιτέκτονες
Αντονίνο Σαλίνας

Ο **Αντόνιο** ή **Αντονίνο Σαλίνας** (*Antonino Salinas*, 19 Νοεμβρίου 1841 - 7 Μαρτίου 1914) ήταν Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος και νομισματολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1841 στο Παλέρμο. Σπούδασε στο Βερολίνο και αλλού. Το 1865 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο. Υπηρέτησε ως διευθυντής του Τοπικού Αρχαιολογικού Μουσείου του Παλέρμο και ήταν ιδρυτικό μέλος του Ιταλικού Ινστιτούτου της Νομισματικής. Πήρε μέρος σε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές στη Σικελία. 

Απεβίωσε στις 7 Μαρτίου 1914 στη Ρώμη. Κληροδότησε την ιδιωτική του συλλογή αρχαιοτήτων, τη βιβλιοθήκη του και περισσότερα από 6000 νομίσματα στο Μουσείο, που σήμερα φέρει το όνομά του. 

## Ενδεικτική εργογραφία
* * I monumenti sepolcrali scoperti nei mesi di maggio, Giugnio e luglio 1863 presso la chiesa della santa Trinità in Atene*, Torino 1863
* *Le monete delle antiche città di Sicilia*, Palermo 1867[-72]
* *Del Museo nazionale di Palermo e del suo avvenire*, Palermo 1874
* *Ricordi storici delle rivoluzioni siciliane del secolo XIX*, Palermo 1886
* *Nuove Metope arcaiche selinuntine*, in: Monumenti antichi Vol. 1, 4, Rom 1892

## Πηγές
* *Miscellanea di archeologia, storia e filologia dedicata al prof. Antonino Salinas nel XL anniversario del suo insegnamento accademico*, Palermo 1907
* Giuditta Cimino (Hrsg.): *Lettere di Antonino Salinas a Michele Amari*, Palermo 1985
* Vincenzo Tusa: *Antonino Salinas*, Palermo 1995 (Siciliani illustri 3,4)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Region Sizilien

Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Νομισματολόγοι
Μαξ Τόιερ

Ο **Μαξ Τόιερ** (, 1878-1949) ήταν Αυστριακός αρχιτέκτονας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1878 στη Βιέννη. Σπούδασε αρχιτεκτονική και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1912. Συνέχισε τις σπουδές του και αναγορεύτηκε καθηγητής (*habilitation*) το 1919. Διορίστηκε καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Βιέννης. Πήρε μέρος σε ανασκαφές στην Έφεσο. 

Απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 1949 στη γενέτειρά του. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφικά στοιχεία στο deu.archinform.net

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Περισσότερα βιογραφικά στοιχεία στο www.architektenlexikon.at

Κατηγορία:Αυστριακοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Αυστριακοί πανεπιστημιακοί
Μακροπεριοχή

[thumb|250px|Οι μακροπεριοχές της [Κροατία|Κροατίας. Με την διαγράμμιση απεικονίζονται οι περιοχές που αναφέρονται, ορισμένες φορές, σε περισσότερες από μια μακροπεριοχές.]]
Η **μακροπεριοχή** είναι μια γεωπολιτική υποδιαίρεση, η οποία περιλαμβάνει διάφορες ιστορικές (παραδοσιακές) ή πολιτικά καθορισμένες περιοχές. Η έννοια αυτή μπορεί να ποικίλλει, ανάλογα με έναν κοινό παρονομαστή, που καθορίζεται από τις πολιτιστικές, οικονομικές, ιστορικές ή κοινωνικές ομοιότητες, στο πλαίσιο μιας μακροπεριοχής. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται συχνά στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης.

## Χρήση του όρου
Η μακροπεριοχή μπορεί να αναφέρεται σε σχετικά μεγάλες ή σε εκτεταμένες περιοχές. Συγκεκριμένα μπορεί να αναφέρεται:
### Κοινή γεωγραφική, οικονομική και κοινωνική αναφορά
* Μπορεί να αναφέρεται σε διαφόρων ειδών ομάδες κρατών-εθνών, που έχουν γεωγραφική εγγύτητα.
* Ορισμένες φορές, η εκτεταμένη Μείζονος Περιοχή του Σάαρλαντ-Λωρραίνης-Λουξεμβούργου-Ρηνανίας-Παλατινάτου-Βαλλονίας-Γαλλικής κοινότητας του Βελγίου και Γερμανόφωνης κοινότητας του Βελγίου αποτελούν μια μακροπεριοχή, στην οποία δεν έχουν προσδιοριστεί κάποιο συγκεκριμένο όνομα, αλλά είναι γνωστή ως *μακροπεριοχή*.
* Στην Κίνα αναφέρονται από τον Αμερικανό ανθρωπολόγο Γουίλλιαμ Σκίννερ (G. William Skinner) οι φυσιογραφικές μακροπεριοχές, στις οποίες η ηπειρωτική χώρα χωρίζεται σε 9 υποπεριοχές που οριοθετούνται ανάλογα με την λεκάνη απορροής των κυρίων ποταμών της, καθώς και άλλα περιηγητικά-φυσιογραφικά χαρακτηριστικά.

### Άλλες χρήσεις
* Στη Ρουμανία η μακροπεριοχή (*[[ρουμανικά]]: Macroregiune*) αποτελεί το υψηλότερο επίπεδο υποδιαίρεσης της χώρας.
* Στη Βραζιλία αναφέρονται οι Περιφέρειες (πορτογαλικά: Regiões) ως *μακροπεριοχές* προς διευκόλυνση της διάκρισης μεταξύ των μικρότερων αυτοδιοικητικών περιοχών.
* Στη Σλοβενία η μακροπεριοχή είναι έννοια ταυτόσημη με τις φυσικές περιοχές. Οι φυσικές περιοχές είναι γεωγραφικές περιοχές στις οποίες υπάρχουν όμοια φυσικά χαρακτηριστικά, που δεν μπορούν να προσδιοριστούν σύμφωνα με τις ισχύουσες γεωγραφικές, γεωλογικές ή κλιματολογικές δομές, αλλά συνθέτουν ένα ομοιόμορφο οικοσύστημα.

## Δείτε επίσης
* Ιστορική περιοχή
* Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική γεωγραφία
Κατηγορία:Παγκοσμιοποίηση
Ντιρντλ

thumb|right|270px|Γυναίκα με το παραδοσιακό «ντιρντλ».
Το **Ντιρντλ** (γερμαν: Dirndl) είναι ένα παραδοσιακό ένδυμα, πολύ δημοφιλές στη νότια Γερμανία, την Αυστρία και το Νότιο Τιρόλο της Ιταλίας, εμπνευσμένο από την παραδοσιακή φορεσιά των ανώτερων  Αυστριακών τάξεων. Το «Ντιρντλ» είναι ένα ένδυμα βαμβακερής ύφανσης, το οποίο συνθέτουν μπλούζα, κορμάκι, φούστα και ποδιά. Το ντεκολτέ του συνήθως δένεται με κορδόνι και είναι διακοσμητικό, ενώ τα μανίκια είναι κοντά. Η θερινή εκδοχή του ενδύματος έχει ως βάση ανοιχτά χρώματα ενώ η χειμερινή είναι σκουρόχρωμη.

## Ετυμολογία
Στη διάλεκτο της νότιας Γερμανίας, με τον όρο *Dirndl* αρχικά γινόταν αναφορά σε μια νεαρή γυναίκα ή σε ένα κορίτσι, ενώ ο όρος *Dirndlkleid*, αφορούσε το ένδυμα.

## Ιστορία
Το ντιρντλ πρωτοεμφανίστηκε το δέκατο ένατο αιώνα, ως στολή την οποία φορούσαν οι υπηρέτριες στις οικίες των Αυστριακών. Λιγότερο περίτεχνες και πιο λιτές μορφές του ενδύματος, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και ως ρούχα εργασίας. Υιοθετήθηκε ως ένδυμα της Αυστριακής ανώτερης τάξης, περίπου το 1870.

## Εκδηλώσεις
Σήμερα, το ντιρντλ  χρησιμοποιείται σε επίσημες περιστάσεις και κατά τη διάρκεια ορισμένων παραδοσιακών εκδηλώσεων, ειδικά στην Αυστρία, Βαυαρία(Οκτόμπερφεστ) και το Νότιο Τιρόλο. Συχνά, το ντιρντλ αποτελεί το ένδυμα εργασίας πολλών υπαλλήλων σε τουριστικές επιχειρήσεις, εστιατόρια και μπυραρίες στην Αυστρία και τη Γερμανία.

## Βιβλιογραφία
* Hollmer, Heide and Hollmer, Kathrin. *Dirndl. Trends, Traditionen, Philosophie, Pop, Stil, Styling*. Edition Ebersbach, Berlin 2011, ISBN 978-3-86915-043-7
* Tostmann, Gexi. *Das Dirndl (Alpenländische Tradition und Mode)*. Verlag Christian Brandstätter, Wien 1998

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα τουρισμού της Αυστρίας:Πληροφορίες για το ντιρντλ.

Κατηγορία:Φορέματα
Κατηγορία:Ένδυση στη Γερμανία
Ηράκλεια οδός (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ηράκλεια οδός** είναι γνωστές τρεις ρωμαϊκές οδοί:
* Ηράκλεια οδός στην Ισπανία (Via Herculea ή Via Exterior), περισσότερο γνωστή με το όνομα Αυγουστιανή οδός (Via Augusta) που περνούσε όλη τη νότια πλευρά της Ρωμαϊκής Επαρχίας της Ισπανίας (Hispania), 1ος αιώνας μ.Χ.
* Ηράκλεια οδός (Ιταλία - Λευκανία) (Via Herculia), ολοκληρώθηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. και εξυπηρετούσε τη Νότιο Ιταλία (περιοχή κυρίως της Λευκανίας - Λουκάνια Lucania, μαζί με την Αππία οδό και την Τραϊανή οδό (Via Traiana)
* Ηράκλεια οδός (Ιταλία - Λίμνη Λουκρίνο) (Via Herculea ή Via Heraclea), σε λειτουργία πιθανότατα μέχρι τον 1ο αιώνα, οδός που χώριζε τη λίμνη Λουκρίνο από τη θάλασσα (σήμερα είναι βυθισμένη)

Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Ηράκλεια οδός (Ιταλία - Λευκανία)

[δεξιά|300 px|μικρογραφία|Η '''Ηράκλεια Οδός''' στη Νότια Ιταλία, περιοχή της Λευκανίας ('''via Herculea''' ή '''via Herculeia''' ή '''via Herculia''' ή '''via Erculea''' ή '''via Herculeana''') που συνέδεε την περιοχή του [Σάμνιο με την Λευκανία, 3ος αιώνας]]
Η **Ηράκλεια Οδός** στη Νότια Ιταλία, περιοχή της Λευκανίας (Λουκάνια - Lucania) (αναφερόμενη στη βιβλιογραφία ως **via Herculea** ή **via Herculeia** ή **via Herculia** ή **via Erculea** ή **via Herculeana** ) συνέδεε την περιοχή του Σάμνιο (Samnium - κοντά στη σημερινή περιοχή Μολίζε) με την Λευκανία (σημερινή Μπαζιλικάτα). Κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα κατά την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Διοκλητιανού και ολοκληρώθηκε κατά τη θητεία του Μαξιμιανού (Μαξιμιανού Ηρακλέα) (πλήρες όνομα: Marcus Aurelius Valerius Maximianus Herculius), Καίσαρα της Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια Αύγουστο (285-305) κατά την εποχή της Τετραρχίας, στον οποίο οφείλει πιθανότατα το όνομά της.

## Διαδρομή της Ηράκλειας οδού
Η διαδρομή της Ηράκλειας οδού άρχιζε από την Τραϊανή οδό (Via Traiana) στο Νότιο Σάμνιο, από την πόλη Έκβουουμ Τούτικουμ (Aequum Tuticum) (κοντά στο σημερινό Αριάνο Ίρπινο - Ariano Irpino, στο σημερινό δήμο του Αβελλίνο της Καμπανίας, βορειοανατολικά της Νάπολης), στη συνέχεια κατευθυνόταν νότια προς το κέντρο της Λευκανίας (Λουκάνια - Lucania - σημερινή περιοχή της Μπασιλικάτα Basilicata) στην πόλη Βενούζια (Venusia - τη σημερινή Βενόζα Venosa), όπου διασταυρωνόταν με την Αππία οδό (via Appia) και συνέχιζε νότια μέσω Lacus Pensilis προς την Ποτέντια (Potentia, τη σημερινή Ποτέντσα Potenza) και συνέχιζε προς το Γκρουμέντουμ (Γρούμεντον - Grumentum, σημερινό Γκρουμέντο Νόβα Grumento Nova). Η διαδρομή της Ηράκλειας οδού δεν είναι πλήρως ταυτοποιημένη, θεωρείται όμως ότι συνέχιζε νότια, περνώντας το σταθμό Semuncla, μέχρι την πόλη Νέρουλουμ (Nerulum), στη Βρεττία (στην ευρύτερη περιοχή της σημερινής πόλης Ροτόντα Rotonda). Κοντά σε αυτή την περιοχή συνέκλινε με την Ποπίλια οδό (Via Popilia), της περιοχής Κάπουα - Ρέγιουμ (Capua-Rhegium), ενώ άλλοι θεωρούν ότι στρεφόταν προς τα ανατολικά προς την πόλη Ηράκλεια (Heraclea) στον κόλπο του Τάραντος, στην πλευρά του Ιονίου.

## Πηγές
* The Via Herculia, R. J. Buck, Papers of the British School at Rome, Vol. 39, (1971), pp.&nbsp;66–87, Published by: British School at Rome

## Αναφορές


Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Ηράκλεια οδός (Ιταλία - Λίμνη Λουκρίνο)

Η **Ηράκλεια Οδός** στη Νότια Ιταλία, στη λίμνη Λουκρίνο, κοντά στη σημερινή Νάπολη, ήταν ρωμαϊκή οδός που χώριζε την λίμνη Λουκρίνο ((Lacus Lucrinus - σημερινή Lago di Lucrino) από τη θάλασσα της Τοσκάνης και οδηγούσε στο Πουτεόλι (Puteoli) - (σημερινό Ποτσουόλι - Pozzuoli)
.
Υπάρχει και σήμερα δρόμος που διαχωρίζει τη λίμνη Λουκρίνο από τη θάλασσα, αλλά αυτός ο δρόμος δεν είναι η Ηράκλεια οδός. Λόγω βραδείας σεισμικής δραστηριότητας, το επίπεδο του εδάφους έχει κατέβει και σήμερα η Ηράκλεια οδός βρίσκεται 3,5 - 4 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Η θέση της οδού φαίνεται από τη δημιουργία κυμάτων όταν φυσά πολύ επειδή στο σημείο εκείνο ο βυθός είναι ανυψωμένος (δες στην φωτογραφία), και βρίσκεται σήμερα 350-500 μέτρα από την ακτή.

Από τον Στράβωνα αναφέρεται ότι λεγόταν ότι το δρόμο έφτιαξε ο Ηρακλής όταν μετέφερε απ΄ αυτόν τα βόδια του Γηρυόνη. άλλες πληροφορίες που δίνει ο ίδιος είναι ότι είχε μήκος οκτώ σταδίων, πλάτος αμαξιτού και ότι το χειμώνα δεν ήταν δυνατό να περάσει κανείς πεζός λόγω των κυμάτων, καθώς επίσης και ότι τον επισκεύασε ο Αγρίππας (αναφερόμενος στον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα)
.
Τα κύματα που έσκαγαν στην Ηράκλεια οδό έκαναν επίσης εντύπωση στον Βιργίλιο, ο οποίος αναφέρει το φαινόμενο, χωρίς να κατονομάζει την ίδια την οδό, αλλά τη λίμνη του Λουκρίνο

Το 37 π.Χ. ο Αγρίππας, στενός συνεργάτης του Οκταβιανού, έκοψε την Ηράκλεια οδό για να δώσει τη δυνατότητα σε πλοία να μπαίνουν στη λίμνη του Λουκρίνο (αλλά και στη Λίμνη Αβέρνους), δημιουργώντας ένα ασφαλές, εσωτερικό λιμάνι για το στόλο σε μια στιγμή κατά την οποία ο Σήξτος Πομπήιος είχε υπό τον έλεγχό του τις παραθαλάσσιες περιοχές της Ιταλίας. Το σημείο της Ηράκλειας οδού που διέκοψε για τη δίοδο των πλοίων, το κάλυψε με ξύλα (δημιούργησε μια ξύλινη γέφυρα), επιτρέποντας τη χρήση της οδού. Το νέο σύμπλεγμα λιμένων της λίμνης Λουκρίνο και της λίμνης Αβέρνους, ονομάστηκε «Portus Julius» (Πόρτους Ιούλιους) προς τιμήν του Οκταβιανού (Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Οκταβιανός).

## Αναφορές


Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η **κοινή ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων** (γαλλικά: Nomenclature d' Unités Territoriales Statistiques, NUTS) είναι γεωκωδική τυποποίηση για την αναφορά των διοικητικών διαιρέσεων των χωρών για στατιστικούς λόγους. Το πρότυπο αναπτύχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Υπάρχουν τρία επίπεδα γεωκωδικών NUTS, με δυο επίπεδα να αφορούν τις τοπικές διοικητικές μονάδες (LAU). Δεν έχουν όλεςGR οι χώρες όλα τα επίπεδα κωδικών NUTS, το οποίο εξαρτάται από τον πληθυσμό των κρατών. Μια από τις πιο ακραίες περιπτώσεις, είναι το Λουξεμβούργο, που έχει μόνο μια μορφή διαίρεσης, αφού κάθε ένα από τα τρία επίπεδα γεωκωδικών NUTS, αντιστοιχούν στο ίδιο το κράτος.

Παρακάτω αναφέρονται τα πρώτα επίπεδα NUTS (NUTS 1) στατιστικών περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

## Πηγές
*    Αρχεία δεδομένων, Europa - Eurostat - Regions
*  Overview maps of the NUTS and Statistical Regions of Europe - Overview map of EU Countries - NUTS level 1 [Αρχείο]

## Σημειώσεις
Η απόδοση ορισμένων τοπωνυμίων στην ελληνική γλώσσα έγινε σύμφωνα με τον πολύγλωσσο λεξικογραφικό θησαυρό "EuroVoc" της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν διαπιστώθηκε η μη ύπαρξη αντίστοιχων λημμάτων στην Ελληνική Βικιπαίδεια. Σε κάθε περίπτωση εφαρμόστηκε η πολιτική ονοματοδοσίας της Ελληνικής Βικιπαίδειας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λεξικό όρων EuroVoc της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Περιφέρειες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης


Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Μαντόνα στον Κήπο με τα Τριαντάφυλλα (Λόχνερ)

**Η Μαντόνα στον Κήπο με τα Τριαντάφυλλα** (γερμανικά: *Madonna im Rosenhag*) είναι ένα έργο υστερογοτθικής ζωγραφικής που φιλοτέχνησε ο Γερμανός ζωγράφος Στέφαν Λόχνερ (περ. 1400-1451). Πρόκειται για το πιο τρυφερό, προσωπικό και χαρωπό από τα έργα του καλλιτέχνη.

Στον πίνακα αποτυπώνεται με όρους ζωγραφικής όσο καλύτερα γίνεται η εμπειρία του μύστη όταν *«χάνει τον εαυτό του μέσα στο Θεό»*. Ενώ ο Πατέρας επιβλέπει από ψηλά και το Άγιο Πνεύμα ως περιστέρι κατεβαίνει, η όλο γλύκα και στοχαστικότητα Παρθένος κρατά στα χέρια της ένα αθώο Βρέφος. Ένα κουαρτέτο μικρών αγγέλων παίζει μουσική, ενώ άλλοι μαζεύουν τριαντάφυλλα και προσφέρουν τους καρπούς του Παραδείσου στη Βασίλισσα των Ουρανών και το Γιο της. Στις άνω γωνίες δύο άγγελοι συγκρατούν παραπετάσματα αποκαλύπτοντας το μυστήριο, που ξεδιπλώνεται σε ολόχρυσο φόντο.

Η Μαρία υμνολογείται για τις διάφορες εκφάνσεις της: ως μητέρα του Χριστού, ως Βασίλισσα των Αγγέλων, ως Αγία Παρθένος. Τα παραπάνω αφήνουν να εννοηθεί ο κλειστός παραδεισένιος κήπος (*hortus conclusus*), η καρφίτσα της που παρουσιάζει έναν μονόκερο στα πόδια ενός κοριτσιού, τα τριαντάφυλλα χωρίς αγκάθια (λευκά για την αγνότητά της και κόκκινα για το αναπόφευκτο Πάθος). Το μήλο που κρατά στα χεράκια του ο Χριστός συμβολίζει τη Σωτηρία. Τα αγγελούδια-μουσικοί παίζουν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ειδυλλιακής ατμόσφαιρας. Τα όργανά τους - λαούτα σε δύο διαφορετικά μεγέθη, μία άρπα κι ένα φορητό όργανο - είναι σχεδιασμένα με ρεαλιστικό τρόπο, ενώ τα μικρά τους χέρια φανερώνουν τη μουσική τους πείρα. 

Η Παναγία και το Βρέφος διαθέτουν μια εξεζητημένη σχεδόν κουκλίστικη όψη, όπως και τα αγγελούδια που τους περιβάλλουν. Στην επιλογή αυτή είναι σαφής η ομοιότητα με τη γλώσσα που τον προηγούμενο αιώνα χρησιμοποίησε ο Δάσκαλος της Αγίας Βερονίκης, από τους πρωτοπόρους της Σχολής της Κολωνίας. Τα έντονα χρώματα και η κυριαρχία του χρυσού έλκουν το βλέμμα. Τίποτε, σε αυτή τη στοχαστική ατμόσφαιρα, δεν αποσπά την προσοχή του θεατή από το κεντρικό θέμα, παρόλο που οι λεπτομέρειες έχουν φιλοτεχνηθεί με ακρίβεια. Η ραφινάτη τεχνική του Λόχνερ προκαλεί ενατένιση διαρκείας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Chipps Smith, Jeffrey (2004). *«The Northern Renaissance A&I (Art and Ideas)»*, Phaidon Press, ISBN 9780714838670.
* Stukenbrock, Christiane & Töpper, Barbara (2011). *«1000 Chefs-d'oeuvre de la Peinture»*, Πότσδαμ: h.f.ullmann, ISBN 9783833161124.

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Στέφαν Λόχνερ
Α.Γ.Ε. Βοιωτίας

Η **Αθλητική Γυμναστική Ένωση Βοιωτίας**, επίσης γνωστή ως **Α.Γ.Ε. Βοιωτίας**, είναι Ελληνικός σύλλογος στίβου, με έδρα την πόλη της Θήβας, στη Βοιωτία. Ιδρύθηκε το 1998, και στην πρόσφατη ιστορία της έχει πολλές διακρίσεις και συμμετοχές όλων των ηλικιών σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα, Βαλκανικούς Αγώνες, Μεσογειακούς Αγώνες, Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια Πρωταθλήματα, και Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες. Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Στάδιο Θήβας, στη Θήβα και το Δημοτικό Στάδιο Αλιάρτου, στην Αλίαρτο.

Η μεγαλύτερη επιτυχία της Α.Γ.Ε. Βοιωτίας είναι ο αθλητής στον Ακοντισμό, Σπύρος Λεμπέσης, ο οποίος είχε πολλές επιτυχίες με το σύλλογο της Βοιωτίας μέχρι και το 2011, όπου και πήρε μεταγραφή στον Μ.Ε.Α.Σ. Τρίτων Θεσσαλονίκης. Ο Σπύρος Λεμπέσης που καταγεται από το Μαυρομμάτι, συμμετείχε στους 30ους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθησαν στο Λονδίνο, κατακτώντας την 7η θέση με επίδοση 81.91.
## Ιστορία

### 1998-2000

### 2000-2010

### 2010-τώρα
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010, ο σύλλογος συμμετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, στην Πάτρα. Η μοναδική διάκρηση ήταν η πρώτη θέση του Σπύρου Λεμπέση στον Ακοντισμό. Ο Σπύρος Λεμπέσης κατέκτησε την πρώτη θέση με επίδοση 82.90, στον τελικό που πραγματοποιήθηκε στις 12 Ιουνίου 2010. Την δεύτερη θέση κατέλαβε ο Γιάννης Σμαλιός, του Γ.Σ. Εύδαμου Κω, με επίδοση 76.60 και την τρίτη θέση ο Γιώργος Ήλτσιος, του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π., με επίδοση 73.47.

## Αξιολόγηση

Την περίοδο 2008, κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων, η Α.Γ.Ε. Βοιωτίας κατατάχθηκε στην 92η θέση, από το σύνολο 334 συλλόγων και στην 5η θέση, στην Ε.Α.Σ. ΣΕΓΑΣ Βοιωτίας - Εύβοιας από το σύνολο 13 συλλόγων, με βαθμό αξιολόγησης 1.286. Το 2009, ο σύλλογος ανέβηκε στην 57η θέση των ελληνικών συλλόγων, και στην 2η θέση, στην Ένωση, αποτελώντας έτσι την καλύτερη αγωνιστική περίοδο μέχρι και το 2011.

Ύστερα από την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. το 2010, ο σύλλογος κατατάχθηκε στην 96η θέση, από το σύνολο 318 συλλόγων και στην 5η θέση, στην Ένωση από το σύνολο 12 συλλόγων, με βαθμό αξιολόγησης 1.132. Την περίοδο 2011, ο σύλλογος παρέμεινε στα ίδια περίπου επίπεδα με την προηγούμενη χρονιά όπου και κατατάχθηκε στην 92η θέση, από το σύνολο 299 συλλόγων και στην 5η θέση, στην Ένωση από το σύνολο 11 συλλόγων, με βαθμό αξιολόγησης 1.203.
## Διακρίσεις
### Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
:*Ο παρακάτω πίνακας δεν είναι ολοκληρωμένος. Μπορείτε να βοηθήσετε να επεκταθεί.*

### Βαλκανικοί Αγώνες

### Μεσογειακοί Αγώνες

### Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα

### Παγκόσμιοι Στρατιωτικοί Αγώνες

## Συμμετοχές
### Βαλκανικοί Αγώνες

### Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων

### Παγκόσμιο Πρωτάθλημα

## Πρώην αθλητές

## Παραπομπές


Βοιωτίας
Βοιωτίας
Βοιωτίας
Ναός του Απόλλωνα (Ορτυγία)

Ο **Ναός του Απόλλωνα στην Ορτυγία** είναι αρχαίος Ελληνικός ναός στις Συρακούσες της Σικελίας. Βρίσκεται κτισμένος στην είσοδο της αρχαίας πόλης Ορτυγία.
## Ιστορική αναδρομή
Η κατασκευή του ανάγεται στο 570 π.Χ. περίπου. Είναι ο αρχαιότερος γνωστός ναός μεγάλου μεγέθους στη Σικελία. Συγκαταλέγεται στους αρχαιότερους μεγάλους δωρικούς περίπτερους ναούς της Μεγάλης Ελλάδας και σύγχρονος των ναών της Κέρκυρας. 

Το κρηπίδωμα της εισόδου ανακατασκευάστηκε στους μεταγενέστερους χρόνους, και από μια κολυμβήθρα που βρίσκεται υποθέτουμε ότι στα χρόνια του Βυζαντίου είχε μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία. Αργότερα μετατράπηκε σε τζαμί από τους Άραβες και ξανά έγινε χριστιανική εκκλησία του Αγίου Σαλβατόρε. Αργότερα ερήμωσε και κατέπεσε η οροφή και όλο το κτίριο, ενώ τα υλικά της λεηλατήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν για άλλα κτίρια. 

Σήμερα σώζεται μόνη η μυτερή αψίδα της εισόδου και μερικά ερείπια.

Ανακαλύφθηκε το 1860 και ανασκάφτηκε από αρχαιολόγους το 1939 ως το 1942.
## Αρχιτεκτονική περιγραφή
Ο ναός είχε αρχικά μήκος 58,10 μ και πλάτος 24,50 μέτρα. Είχε έξι κίονες στις μικρές πλευρές και 17 κίονες στις μεγάλες. Ο σηκός είναι μεγάλος και διαιρείται σε τρία κλίτη από δύο κιονοστοιχίες. Οι κίονες της περίστασης είναι μονολιθικοί και είναι στημένοι σε μικρές αποστάσεις ο ένας από τον άλλο. Έχουν ρηχά αυλάκια, ενώ τους λείπει η χαρακτηριστική ένταση. Ήταν διακοσμημένοι και πολύχρωμα ψηφιδωτά, από τα οποία σώζονται μικρά ευρήματα που φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάολο Όρσι.

## Πηγές
* Brigit Carnabuci: Sizilien. Griechische Tempel, römische Villen, normannische Dome und barocke Städte im Zentrum des Mittelmeeres. 6. Auflage. DuMont Reiseverlag, Ostfildern 2010, ISBN 3-7701-4385-X.
* Ενημερωτικό φυλλάδιο του δήμου των Συρακουσών

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Κατηγορία:Συρακούσες
Ορτυγια
Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
Ναός της Ήρας (Μεταπόντιο)

Ο **Ναός της Ήρας** ή **Ναός των Παλατινών Πινάκων** ή στα ιταλικά **Tavole palatine** είναι αρχαίος ελληνικός ναός δωρικού ρυθμού που ήταν κτισμένος στο Μεταπόντιο, αποικία των αρχαίων Αχαιών στον κόλπο του Τάραντα στην Μεγάλη Ελλάδα. 

## Περιγραφή
Ο αρχαιολογικός χώρος περιέχει τα ερείπια δύο ναών, που ανάγονται από το 570 π.Χ. ως το 480 π.Χ. Ο πρώτος ίσως να ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα. Ο δεύτερος, από τον οποίο σώζονται δεκαπέντε κίονες, είναι ο ναός της Ήρας. Βρίσκεται έξω από την αρχαία πόλη του Μεταπόντιου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Encyclopaedia Britannica

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Μεταποντιο
Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Ναός Α στον Σελινούντα

Ο **Ναός Α** στον Σελινούντα της Σικελίας είναι αρχαίος ελληνικός ναός. 

## Περιγραφή
Βρίσκεται μαζί με έναν άλλο στο νοτιοδυτικό άκρο της Ακρόπολης του Σελινούντα. Ο στερεοβάτης του έχει διαστάσεις 42 x 18 μέτρα περίπου. Η μικρή πλευρά φέρει έξι κίονες, ενώ η μεγάλη πλευρά έχει 14 κίονες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Κατηγορία:Σελινούντας Σικελίας
Χαλίτ Εργκέντς

Ο **Χαλίτ Εργκέντς** (*Halit Ergenç*, 30 Απριλίου 1970) είναι Τούρκος ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1970 στην Κωνσταντινούπολη από Τούρκο πατέρα και Αλβανίδα μητέρα. Το 1989 εισήχθη στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης για να φοιτήσει στο τμήμα Ναυπηγικής και Θαλάσσιων Επιστημών. Το ίδιο έτος γράφτηκε στο Τμήμα Όπερας και Μουσικού Θεάτρου του Πανεπιστημίου Καλών Τεχνών Mimar Sinan.

Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε με συμμετοχές σε μιούζικαλ και όπερα και έλαβε μέρος σε πολλές παραστάσεις. Επίσης έχει πάρει μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές σειρές. 

## Κατάλογος Θεατρικών παραστάσεων (οι σημαντικότερες)
* The Adventures of ZAK (στην Ν. Υόρκη)
* Kiss me Kate
* Γλυκιά Φιλανθρωπία
* Μ'αγαπάει
* Ο Βασιλιάς και Εγώ
* Αμφιτρίωνας 2000
* Evita
* Φαντάσματα και κτλ.
* Popcorn
* Μπλεξίματα
* Δίψα για Τραγούδια
* Φύγε σήμερα, έλα αύριο

## Κατάλογος Ταινίων
* Αλί και Νινό (2016)
* Ο Καλεσμένος *Misafir* (2010) - Οκτάι
* Το μάθημά μας: Ατατούρκ *Dersimiz: Atatürk* (2009) - Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ
* Πικρός Έρωτας *Acı Aşk* (2009) - Ορχάν Ατάογλου
* Επαναστατημένα Αυτοκίνητα *Devrim Arabaları* (2008) - Ουγούρ
* Πρώτος Έρωτας *İlk Aşk* (2006) - Κεμάλ
* Τραμ *Tramvay* (2006) - Νεζίχ
* Παγιδευμένη στο δίκτυο 2.0 *The Net 2.0* (2005) - Ιβανάκοβ
* Ο πατέρας μου και ο γιος μου *Babam ve Oğlum* (2005) - Οζκάν
* Το Σχολείο *Okul* (2003-2004) - Καθηγητής Ιστορίας
* Μεταξύ των Πόλων *Direklerarası* (1999)

### Τηλεόραση

## Προσωπική ζωή
Έχει κάνει δύο γάμους. Ο πρώτος διήρκησε ένα χρόνο (2007-2008) και ήταν με την ηθοποιό Γκιζέμ Σοϊσάλντι. Ο δεύτερος έγινε το 2009 και διαρκεί μέχρι σήμερα, με την επίσης ηθοποιό Μπεργκιουζάρ Κορέλ, την οποία γνώρισε στα γυρίσματα της σειράς «Bimbir Gece». Έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά: τον Αλί (γενν. 7 Φεβρουαρίου 2010), τον Χαν (γενν. 8 Μαρτίου 2020) και την Λεϊλά (γενν. 3 Νοεμβρίου 2021).

## Πηγές
http://www.sinematurk.com/kisi/6478-/ - Φιλμογραφία του Ηθοποιού στα Τουρκικά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Τζαβέλας

Το όνομα **Τζαβέλας** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Λάμπρος Τζαβέλας, αρχηγός των Σουλιωτών στους πολέμους με τον Αλή Πασά
* Φώτος Τζαβέλας, πρωτότοκος γιος του Λάμπρου Τζαβέλα και διαδοχός του
* Κίτσος Τζαβέλας, δευτερότοκος γιος του Φώτου Τζαβέλα και οπλαρχηγός της επανάστασης του 1821
* Νικόλαος Τζαβέλας, πρωτότοκος γιος του Φώτου Τζαβέλα και αγωνιστής της επανάστασης του 1821
* Ζυγούρης Τζαβέλας, τριτότοκος γιος του Φώτου Τζαβέλα και αγωνιστής της επανάστασης του 1821
* Γιώργος Τζαβέλλας (σκηνοθέτης), Σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου
* Γιώργος Τζαβέλας (ποδοσφαιριστής), Έλληνας ποδοσφαιριστής
* Νικόλαος Τζαβέλας Τριανταφυλλίδης, Θραξ Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Στενήμαχο.
Μπότσαρης

Το όνομα **Μπότσαρης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Μάρκος Μπότσαρης
* Κίτσος Μπότσαρης
* Γεώργιος Μπότσαρης
* Νότης Μπότσαρης
* Δημήτριος Μπότσαρης
* Κώστας Μπότσαρης
* Τούσιας Μπότσαρης
* Νικόλας Μπότσαρης
* Δημήτριος Ν. Μπότσαρης
* Σπύρος Μπότσαρης
* Τούσιας Μπότσαρης (νεότερος)
* Δημήτριος Νότη Μπότσαρης
* Γεώργιος Ν. Μπότσαρης
* Δημήτριος Μπότσαρης (του Μάρκου)
* και γενικά στους Μποτσαραίους 

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ζέρβας

Το ελληνικό επώνυμο **Ζέρβας** απευθύνεται στα μέλη ισχυρής επαναστατικής οικογένειας με καταγωγή από το ιστορικό Σούλι Θεσπρωτίας. Μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Αναγνώστης Ζέρβας, αγωνιστής του αγώνα του 1821 και πολιτικός
* Λεωνίδας Ζέρβας (1902-1980), χημικός και ακαδημαϊκός
* Ναπολέων Ζέρβας (1891-1957), στρατιωτικός, αντιστασιακός και πολιτικός
* Δούκας Γαϊτατζής ή **Καπεταν-Ζέρβας** (1879-1938), Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
* Ηλίας Ζέρβας (1950-2016),Συγγενικό πρόσωπο του Ναπολέων πολεμώντας στην Πίνδο εναντίον Ιταλών

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα