open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Θανατική ποινή στην Κύπρο

δεξιά|μικρογραφία|Η κρεμάλα στη Κεντρική Φυλακή της Λευκωσίας, τώρα μουσείο (2006)
Η θανατική ποινή για φόνο καταργήθηκε στην Κύπρο στις 15 Δεκεμβρίου 1983. Καταργήθηκε για όλα τα εγκλήματα, στις 19 Απριλίου 2002. Η θανατική ποινή αντικαταστάθηκε με ισόβια κάθειρξη. Η Κύπρος έχει υπογράψει και το δεύτερο προαιρετικό πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο προβλέπει την πλήρη κατάργηση της θανατικής ποινής. Η Κύπρος είχε αρχικά κάνει επιφύλαξη για το δεύτερο πρωτόκολλο, που επέτρεπε την εκτέλεση για σοβαρά εγκλήματα σε περίοδο πολέμου, αλλά στη συνέχεια κατήργησε αυτή τη κράτηση.

Οι τελευταίες εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν στις 13 Ιουνίου 1962. Τρεις άνδρες, ο Χαμπής Ζαχαριά, ο Μιχαήλ Ηλιτικός και ο Λάζαρης Δημητρίου, κρεμάστηκαν για φόνο στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας, τη μόνη φυλακή της χώρας. Ο Ζαχαριά είχε σκοτώσει άνθρωπο το 1958 σε αμπελώνα στη Λεμεσό. Ο Ηλιτικός και ο Δημητρίου είχαν καταδικαστεί για το πυροβολισμό ανθρώπου έξω από κέντρο νυχτερινής διασκέδασης στη Λεμεσό το 1961. Οι Βρετανοί εκτελεστές Χάρι Άλεν και ο Τζον Άντερχιλ ταξίδεψαν στην Κύπρο για να πραγματοποιήσουν την εκτέλεση.

Πριν από την ανεξαρτησία εννέα άνδρες είχαν κρεμαστεί το 1956 και το 1957 από τους Άγγλους, για πράξεις που διαπράχθηκαν ως μέλη της ΕΟΚΑ. Η Κεντρική Φυλακή της Λευκωσίας εξακολουθεί να λειτουργεί ως φυλακή, αλλά η περιοχή όπου πραγματοποιούνταν οι εκτελέσεις είναι τώρα μουσείο.

Το μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου διατηρεί τη θανατική ποινή σε περιορισμένες περιστάσεις. Το άρθρο 15 του συντάγματος της Βόρειας Κύπρου δηλώνει ότι η θανατική ποινή μπορεί να επιβληθεί σε περιπτώσεις προδοσίας κατά τη διάρκεια εμπόλεμης περίοδου, πράξεις τρομοκρατίας και πειρατείας ''jure gentium'', και για επαναλαμβανόμενες δολοφονίες. Ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, η εκτέλεση της θανατικής ποινής δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, εκτός εάν η νομοθετική συνέλευση της Βόρειας Κύπρου αποφασίσει κάτι τέτοιο σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 78. Ως το 2018, η λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου δεν έχει πραγματοποιήσει καμία εκτέλεση.

## Παραπομπές


Κυπρος
Θανατικη
Κατηγορία:Κύπρος-επέκταση
Γαβριήλ Σγουρός

Ο **Γαβριήλ Σγουρός** ήταν Βυζαντινός άρχοντας για βραχύβιο χρονικό διάστημα στις αρχές του 13ου αιώνα.

Ήταν ο δεύτερος γιος του Θεόδωρου Σγουρού και αδερφός του Λέοντος Σγουρού, τον οποίο και διαδέχτηκε το 1208, έπειτα από τον θάνατο του Λέοντα που αυτοκτόνησε στην Ακροκόρινθο όπου πολιορκούταν από το 1205 από τους Φράγκους οι οποίοι κατείχαν ήδη το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου. Παρέδωσε το Ναύπλιο στους Σταυροφόρους το 1212.

Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Γαβριηλ
Αλέκος Μαρκίδης

Ο **Αλέκος Μαρκίδης** ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και βουλευτής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέκος Μαρκίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Ιανουαρίου 1943. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθως συνέχισε τις σπουδές του στην Αγγλία όπου έγινε Barrister-at-Law στο Middle Temple. Έπειτα, από το 1971 εργάστηκε ως δικηγόρος.

Ήταν νυμφευμένος με την Ερμιόνη Μαρκίδη. Απεβίωσε στις 23 Απριλίου 2020.

## Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 1979-1993 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του ΔΗΣΥ και την περίοδο 1993-1995 ήταν  Αναπληρωτής Πρόεδρος του κόμματος.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1991 με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Την 1 Φεβρουαρίου 1995 διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 23 Απριλίου 2003.

Στις προεδρικές εκλογές του 2003 διεκδίκησε το αξίωμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Ο ΔΗΣΥ στήριξε τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη ενώ κάποια στελέχη του κόμματος υποστήριξαν τον Αλέκο Μαρκίδη. Πήρε ποσοστό 6,62%. Μετά τις εκλογές παραιτήθηκε από τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας
Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι
Κατηγορία:Γενικοί Εισαγγελείς της Κυπριακής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κλαίρη Αγγελίδου

Η **Κλαίρη Αγγελίδου** ήταν Ελληνοκύπρια πολιτικός και ποιήτρια. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας, υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένη με τον ΔΗΣΥ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Κλαίρη Αγγελίδου γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 19 Νοεμβρίου 1932. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε ελληνική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1956 έως και το 1991 εργάστηκε ως φιλόλογος σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης της Κύπρου.

Διετέλεσε πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου, της Συντονιστικής Επιτροπής Γυναικείων Σωματείων Αμμοχώστου, ιδρυτική πρόεδρος του Κυπριακού Οργανισμού Γυναικών Επαγγελματιών Επιχειρηματιών και της Λέσχης Λάιονς «Αρσινόη». Ήταν μέλος της Εθνικής Εταιρείας Λογοτεχνών Ελλάδος, της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, του κυπριακού PEN, καθώς και πολλών πνευματικών και φιλανθρωπικών σωματείων.

Ήταν νυμφευμένη με τον Νίκο Αγγελίδη. Είχε τρεις υιούς. Απεβίωσε την 1η Απριλίου 2021.

## Αγώνας ΕΟΚΑ
Στον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-59 εντάχθηκε ως φοιτήτρια στις τάξεις της οργάνωσης ΚΑΡΗ (Κύπριοι Αγωνιστές- Ριψοκίνδυνοι Ηγέτες) και από το 1956 ως το 1959 ήταν υπεύθυνη όλων των γυναικείων ομάδων της ΕΟΚΑ στην περιοχή Καρπασίας.

## Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον ΔΗΣΥ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Το Νοέμβριο του 1993 το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και η Κλαίρη Αγγελίδου ανέλαβε Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 7 Απριλίου 1997.

## Συγγραφικό έργο
Η Κλαίρη Αγγελίδου είχε πλούσιο συγγραφικό έργο. Είχε εκδώσει ποιητικές συλλογές ενώ ποιήματα και άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στον ελλαδικό και κυπριακό τύπο. Επιπλέον, ποιήματα της έχουν μεταφραστεί και ανθολογήσει σε ανθολογίες διάφορων χωρών.

## Διακρίσεις
Η Κλαίρη Αγγελίδου είχε αναγορευθεί σε επίτιμη διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Μίντλεσεξ. Επιπλέον, ήταν επίτιμος μέλος του Γλωσσικού Ομίλου Κύπρου, της Λέσχης Λάϊονς Αρσινόη Αμμοχώστου, της Διεθνούς Οργάνωσης για την προώθηση των γυναικών της Ευρώπης (Συμβούλιο Κύπρου, Βραβείο για τις γυναίκες της Ευρώπης), της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας, του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και του Διεθνούς Συμβουλίου «Φίλου του Καζαντζάκη». Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος του δεκαπενταμελούς Ιδρύματος Ωνάση (2000-2007), πρόεδρος του Συμβουλίου Ιστορικής Μνήμης Αγώνα Ε.Ο.Κ.Α. 1955-1959 (2005-2009) και μέλος πολλών άλλων σωματείων και οργανώσεων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

|-

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου
Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας (Κύπρος)
Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας και Πολιτισμού (Κύπρος)
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993
Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μάρκβαρντ φον Σάλτσμπαχ

Ο **Μάρκβαρντ φον Σάλτσμπαχ** (γερμανικά: *Markward von Salzbach*) ήταν Τεύτονας Ιππότης, ο οποίος διαδραμμάτισε σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση των σχέσεων μεταξύ των Ιπποτών και του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, στην διάρκεια της περιόδου μεταξύ του 1389 και του 1410.

Συνελήφθη αιχμάλωτος τον Ιούλιο του 1384 από τον Βυτάουτας, Μεγάλο Δούκα της Λιθουανίας, έπειτα από την συμφιλίωση του Βυτάουτας με τον ξάδερφό του, Γιογκάιλα, στην διάρκεια του Λιθουανικού Εμφύλιου Πολέμου. Εκείνη την περίοδο, ο Μάρκβαρντ ήταν καστελλάνος του Νέου Μαρίενμπουργκ, Τευτονικού Κάστρου επί του Ποταμού Νεμάν. Ο Μάρκβαρντ κατέστη φίλος και στενός σύμβουλος του Βυτάουτας, ο οποίος τον απέστελλε σε διπλωματικές αποστολές, προκειμένου να συνάψει συμμαχία με τους Ιππότες όταν ακόμη ένας εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε στη Λιθουανία το 1389. Ο Μάρκβαρντ ανέκτησε την ελευθερία του και επέστρεψε στους Ιππότες, όπου κατέστη καστελλάνος του Ράγκνιτ και έμπιστος εξειδικευμένος σύμβουλος επί των λιθουανικών υποθέσεων, λόγω της άριστης γνώσης του της λιθουανικής γλώσσας και των στενών του σχέσεων με την βασιλική αυλή. 

Όταν ο Βυτάουτας στράφηκε κατά τω Ιπποτών, ο Μάρκβαρντ πολέμησε εναντίον της Λιθουανίας σε μια προσπάθεια κατάληψης της Σαμογιτίας. Ο Μάρκβαρντ βοήθησε στην διαπραγμάτευση ειρήνης στη Συνθήκη του Σαλύνας το 1398 και πέτυχε να ηγηθεί 1.600 ιππέων προς υποστήριξη του Βυτάουτας στη Μάχη του Ποταμού Βόρσκλα το 1399, εναντίον της Χρυσής Ορδής. Η μάχη έληξε με την συντριπτική ήττα των Λιθουανών, ενώ ο ίδιος ο Βυτάουτας μετά βίας διέφυγε ζωντανός. Από τις δυνάμεις των Τευτόνων, μόνον τρεις ιππότες πέτυχαν να διαφύγουν, μαζί με ορισμένους χαμηλόβαθμους στρατιώτες. 

Έπειτα από την σχεδιασμένη από τον Βυτάουτας πρώτη Σαμογιτική εξέγερση, ο Μάρκβαρντ κατηγόρησε τον Βυτάουτας για προδοσία και σχεδόν οδήγησε σε αδιέξοδο τις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη της Ειρήνης του Ράτσιαζ το 1404. Έπειτα από την σύναψη της συνθήκης, ο Μάρκβαρντ προσέβαλε περαιτέρω τον Βυτάουτας επιτιθέμενος στην φονευθείσα μητέρα του, Μπιρούτε. Η προσωπική μεταξύ τους σύγκρουση κλιμακώθηκε περαιτέρω, ενώ τελικώς επιλύθηκε στην διάρκεια της Μάχης του Γκρούνβαλντ το 1410, όπου ο Μάρκβαρντ συμμετείχε ως *[[Komtur]]* του Μπράντενμπουργκ. Σύμφωνα με τις σημειώσεις του Γιαν Ντούγκος εντός του *[[Banderia Prutenorum]]*, συνελήφθη αιχμάλωτος από τον πατέρα του Ντούγκος και στην συνέχεια αποκεφαλίστηκε από τον Βυτάουτας όταν αρνήθηκε να ζητήσει συγχώρεση για την προσβολή.

## Παραπομπές

## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Τεύτονες Ιππότες
Κατηγορία:Πρόσωπα της Μάχης του Γκρούνβαλντ
Κατηγορία:Πρόσωπα του Κράτους του Τευτονικού Τάγματος
Κατηγορία:Γερμανοί εκτελεσθέντες
MadWalk - The Fashion Music Project

Το **MadWalk - The Fashion Music Project** είναι ετήσιο σόου μόδας και μουσικής, το οποίο διοργανώνεται από το MAD TV. Σε κάθε MadWalk συνεργάζονται σχεδιαστές ρούχων ή εταιρίες με καλλιτέχνες, οι οποίοι όσο διαρκεί η πασαρέλα, ερμηνεύουν τραγούδια επί σκηνής.

Το πρώτο MadWalk πραγματοποιήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011 με παρουσιάστριες την Βίκυ Καγιά και την Τάμτα. Το δεύτερο πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2012 και την παρουσίαση ανέλαβαν η Βίκυ Καγιά και η Μαίρη Συνατσάκη. Το τρίτο πραγματοποιήθηκε στις 17 Απριλίου 2013 με παρουσιάστριες ξανά την Βίκυ Καγιά και την Μαίρη Συνατσάκη.

Το τέταρτο MadWalk πραγματοποιήθηκε στις 3 Απριλίου 2014 με παρουσιάστρια την Μαίρη Συνατσάκη. Το πέμπτο πραγματοποιήθηκε στις 29 Απριλίου 2015 με παρουσιάστρια την Κάτια Ζυγούλη. Το έκτο πραγματοποιήθηκε στις 18 Απριλίου 2016 με παρουσιάστρια τη Δέσποινα Βανδή. Το έβδομο MadWalk πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 2017 με παρουσιαστές τον Γιώργο Μαζωνάκη και την Μαίρη Συνατσάκη. Το όγδοο MadWalk πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαρτίου 2018 και την παρουσίαση ανέλαβαν ο Χρήστος Μάστορας και η Μαίρη Συνατσάκη.

Το ένατο MadWalk που πραγματοποιήθηκε την 1η Απριλίου 2019 παρουσίασε η Ηλιάνα Παπαγεωργίου. Το δέκατο και επετειακό MadWalk παρότι ακυρώθηκε λόγω των έκτακτων μέτρων κατά του κορονοϊού, πραγματοποιήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2020 με παρουσιάστρια την Βίκυ Καγιά χωρίς την παρουσία κοινού. Το ενδέκατο πραγματοποιήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2021 με παρουσιάστρια την Δούκισσα Νομικού με παρουσία κοινού. Το δωδέκατο πραγματοποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2022 με παρουσιάστρια την Μαριέττα Χρουσαλά με παρουσία κοινού. Από το δέκατο τρίτο και έκτοτε παρουσιάστρια είναι η Βίκυ Καγιά.

## Επισκόπηση

## Ερμηνείες/Συνεργασίες
### 2011

### 2012

### 2013

### 2014

### 2015

### 2016

### 2017

### 2018

### 2019

### 2020

### 2021

### 2022

### 2023

### 2024

### 2025

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική τηλεόραση
Κατηγορία:Μουσικά βραβεία της Ελλάδας
Κατηγορία:Μόδα
Άγιος Αντώνιος (Λεμεσός)

Ο **Άγιος Αντώνιος** είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

## Τοποθεσία
Στα ανατολικά και βόρεια συνορεύει με τη συνοικία Τζαμί Τζεντίτ. Το νότιο και δυτικό μέρος της συνοικίας είναι παραθαλάσσιο. Στο μεγαλύτερο μέρος της συνοικίας σήμερα βρίσκεται τοποθετημένο το μεγαλύτερο μέρος της Μαρίνας Λεμεσού.

## Ιστορία
Η συνοικία του Αγίου Αντωνίου δημιουργήθηκε με την έναρξη της Τουρκοκρατίας στην Κύπρο, το 1571. Αποτελούσε μια τουρκική συνοικία. Με την πάροδο του χρόνου στον πληθυσμό προστέθηκαν και Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι μετά από κάποια στιγμή αποτέλεσαν την πλειοψηφία. 

Το 1950 απαλλοτριώθηκαν περιουσίες κατοίκων της συνοικίας ώστε να αρχίσει η κατασκευή νέου λιμανιού στην περιοχή (η συνοικία γειτνίαζε με το παλιό λιμάνι Λεμεσού), κάτι που τελικά δεν έγινε. Ο πληθυσμός μειώθηκε πολύ. Επιπλέον, την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ, όταν και οι άριστες σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων διαταράχθηκαν, οι Ελληνοκύπριοι ξεκίνησαν να εγκαταλείπουν τη συνοικία λόγω φόβου. Στο γεγονός αυτός συνέτεινε και η γειτνίαση της συνοικίας με την τουρκοκυπριακή συνοικία Τζαμί Τζεντίτ. Η αποχώρηση των Ελληνοκυπρίων ξεκίνησε το 1956. Στη συνοικία εγκαταστάθηκαν Τουρκοκύπριοι, παρόλο που είχαν αποζημιωθεί για τις απαλλοτριώσεις. Τη δεκαετία του 1960 γκρεμίστηκαν όλες οι κατοικίες οι οποίες απαλλοτριώθηκαν και η συνοικία εγκαταλείφθηκε πλήρως.

Ο ναός της συνοικίας, η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, κτίστηκε το 1870, στη θέση παλαιότερου ναού. Κάλυπτε αρχικά τις ανάγκες των χριστιανών της συνοικίας του Αγίου Αντωνίου και στη συνέχεια και των συνοικιών Τσιφλικούδια και Άγιος Ιωάννης. Επιπλέον, στη συνοικία υπάρχει και το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Φτωχού.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αγίου Αντωνίου σήμερα είναι μηδενικός. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Αντωνίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Χάρτης περιοχής




## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Τζαμί Τζεντίτ

Το **Τζαμί Τζεντίτ** (ή το **Τζαμί Τζετίτ**) είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

## Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με τα Τσιφλικούδια, στα βορειοδυτικά με την Αρναουτογειτονιά, στα βορειοανατολικά με την Καθολική, στα ανατολικά με τη Αγία Νάπα και στα νότια με τον Άγιο Αντώνιο. Το νοτιοανατολικό του τμήμα είναι παραθαλλάσιο. Στο χώρο αυτό ήταν κτισμένο το παλιό λιμάνι Λεμεσού. Στη θέση του σήμερα βρίσκεται ένα ψαρολίμανο με τουριστικές και ψυχαγωγικές εγκαταστάσεις.

## Ιστορία
Το Τζαμί Τζεντίτ αποτελούσε την μεγαλύτερη τουρκοκυπριακή συνοικία της Λεμεσού από την έναρξη της τουρκοκρατίας. Αποτελούσε το κέντρο των εμπορικών, οικονομικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων των Τουρκοκυπρίων στη Λεμεσό.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της συνοικίας Τζαμί Τζεντίτ παρουσιάζει μείωση στις τελευταίες απογραφές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Τζαμί Τζεντίτ όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Σημαντικά κτήρια
Σημαντικό κτήριο της συνοικίας αποτελεί το τέμενος Τζαμί Τζεντίτ (*τέμενος της Παρασκευής*). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Γαρύλλη. Κατασκευάστηκε το 1835 από τον Χατζή Ιμπραήμ Αγά (γνωστός ως Κοπρουλού), μετά από υπόσχεσή του για ανέγερση τεμένους στην περιοχή αν επέστρεφε ασφαλής από τη μάχη της Άκρας στην Παλαιστίνη. Το τζαμί καταστράφηκε το 1894 λόγω πλημμύρας του ποταμού. Ξανακτίστηκε το 1909. Το Τζαμί Τζεντίτ ονομάζεται και ως *Cami-i Cedit* (*Νέο Τζαμί*) ή *Κοπρουλού Ιμπραήμ Τζαμί* ή *Camisi Ντερέ* (*τζαμί του ρέματος*).

Επιπρόσθετα, στα διοικητικά όρια της συνοικίας βρίσκεται το μεσαιωνικό κάστρο Λεμεσού.

## Χάρτης περιοχής




## Παραπομπές

## Πηγές
*

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Χαϊντουκική Δημοκρατία του Μιγιάτ Τόμιτς

Η **Χαϊντουκική Δημοκρατία του Μιγιάτ Τόμιτς** (σερβοκροατικά: Hajdučka Republika Mijata Tomića) είναι αυτοαποκαλούμενο μικροέθνος στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εκτεινόμενο σε πολλά στρέμματα, ανάμεσα στα βουνά Βραν και Τσβρσνίτσα, στη μέση του εθνικού πάρκου Μπλιντίνιε στη δυτική Ερζεγοβίνη.

## Επισκόπηση
Ο ιδρυτής και πρώτος κυβερνήτης της ο ιδιοκτήτης του μότελ Βίνκο Βούκογια–Λάστβιτς. Η δημοκρατία ιδρύθηκε την ημέρα της Ντίβα Γκραμπόβτσεβα (29 Ιουνίου) το 2002, και πήρε το όνομα από τον διάσημο χαϊντούκ Μίγιατ Τόμιτς, ο οποίος είχε την κρυψώνα του στις κοντινές σπηλιές. Η έδρα της δημοκρατίας βρίσκεται στο ξενοδοχείο *Hajdučke vrleti*, του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο μοναδικός κυβερνήτης του μικροέθνους  το οποίο περιλαμβάνει την περιοχή εντός της υψηλότερης κορυφής του βουνό Βραν, το παρεκκλήσι του αγίου Άντε και την εθνική οδό Ρίσοβατς-Κεντζάρα. Έχει 73 υπουργεία.

Αυτή η δημοκρατία έχει πρόξενο και πορτπαρόλ. Η ημέρα κρατικής υπόστασης είναι στις 5 Ιουνίου. Αυτή η δημοκρατία έχει επίσης Σύνταγμα, σημαία, διαβατήριο, έδαφος και σύνορα. Ένα σημαντικό πράγμα είναι ότι ο σχηματισμός πολιτικών κομμάτων είναι αυστηρά απαγορευμένος, καθώς και κάθε ενασχόληση με την πολιτική, αφού αυτό δεν είναι καλό για την υγεία του ανθρώπου.

Η σημαία του κράτους έχει ένα λευκό φόντο. Στην επάνω αριστερή γωνία είναι κόκκινη και περιλαμβάνει το εθνόσημο του κράτους - σκακιέρα, και στη μέση είναι με μπλε χρώμα και περιλαμβάνει την εικόνα του Μίγιατ Τόμιτς.

## Ιστορία
Τα προβλήματα άρχισαν όταν ο Βίνκο Βούκογια ήθελε να λύσει ένα πρόβλημα σε σχέση με το κύριο δίκτυο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος. Δεδομένου ότι αυτή η περιοχή ήταν σε μη διεκδικημένη γη τριών δήμων (Ποσούσιε, Τομισλάβγκραντ και Γιαμπλάιτσα), δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν για τον δήμο που θα πέσει η ευθύνη της περιοχής, και όταν ο ιδιοκτήτης του μότελ ζητούσε από οποιονδήποτε από τους δήμους να λύσει το πρόβλημα, τον απέρριπτε, λέγοντας ότι δεν είναι δικό τους πρόβλημα, και τον παρέπεμπε σε ένα από τους άλλους δύο δήμους. Τέλος, έλυσε το πρόβλημα με τα χρήματά του.

Έτσι, στην υποτιθέμενη "γη κανενός" ιδρύθηκε το μικροέθνος το 2002. Την ημέρα της ανακήρυξης, η Δύναμη Σταθεροποίησης στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη (ΔΣΒΕ) είχε θορυβηθεί από ορισμένα άτομα. Καθώς η ΔΣΒΕ είδε την αληθινή φύση του έργου, εγκαταλείφθηκε την ίδια μέρα. Η δημοκρατία δεν έχει καμία αποσχιστική ή ηγεμονική φιλοδοξία.

Χάρη σε αυτό το έργο διασκεδαστική διαμαρτυρίας, το μότελ έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή μέρη στη δυτική Ερζεγοβίνη. Κάθε χρόνο, υπάρχει μια εκδήλωση που λέγεται *Triba slagat i ostat živ* (*Να πω ψέματα και να παραμείνω ζωντανός*). Αυτό το έργο προσέλκυσε την προσοχή των Βοσνιακών, Κροατικών και Σερβικών μέσων ενημέρωσης, καθώς και ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης έξω από τα Βαλκάνια.

Στις 16 Οκτωβρίου του 2009, ο Πρόεδρος Βίνκο Βούκογια πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, και η κόρη του Μαρία κληρονόμησε τη θέση του και τον τίτλο "χαραμπάσα" (οπλαρχηγός).

## Νόμισμα
Το κουμπούρα είναι το νόμισμα αυτού του μικροέθνους.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Σύνταγμα, hajduckevrleti-blidinje.com, ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2018. (στα Κροατικά)

Κατηγορία:Μικροέθνη
Τερψιθέα Πάτρας

Η **Τερψιθέα** είναι συνοικία της Πάτρας, ευρισκόμενη στην παράκτια ευρύτερη περιοχή της Αγυιάς, στο βόρειο τμήμα της πόλης, περίπου 3 χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της. Την Τερψιθέα διασχίζει, μεταξύ άλλων, η Οδός *Ηρώων Πολυτεχνείου*. Εγγύς της βρίσκεται η συνοικία Ρομάντζα.

Στην Τερψιθέα υπάρχουν πολλά καταστήματα εστίασης, όπως καφετέριες, ταβέρνες, εστιατόρια, καθώς και κέντρα διασκέδασης και ξενοδοχεία. Στην Τερψιθέα βρίσκεται ο Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πάτρας, ενώ στην περιοχή *Πελεκάνος* ή *Πελεκαναίικα* της συνοικίας βρίσκεται η Μαρίνα της Πάτρας.

Η περιοχή εξυπηρετείται από τα λεωφορεία της γραμμής 1 και της γραμμής 11 του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Μακρυγιάννη Πάτρας

**Μακρυγιάννη** αποκαλείται συνοικία της Πάτρας η οποία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της και σε απόσταση περίπου 5 χιλιόμετρα οδικώς νότια-νοτιοανατολικά (ΝΝΑ) του ιστορικού κέντρου της πόλης.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται παραπλεύρως ανάντη του ποταμού Γλαύκου και πλησίον της Κεντρικής Λαχαναγοράς και του ΒΙΟ.ΠΑ. Γλαύκου της Πάτρας. Γειτνιάζει με τις συνοικίες Μεταμόρφωση Σωτήρος, Μπεγουλάκι, Ζαρουχλέικα, Ροδόπουλου και Ταραμπούρα.

## Σημεία ενδιαφέροντος και υποδομές
Στη συνοικία υπάρχει η *Πλατεία Στρατηγού Μακρυγιάννη* η οποία αποτελεί κομβικό σημείο και μέρος συνάντησης για τους κατοίκους της. Στην περιοχή λειτουργούν επίσης το 59ο Νηπιαγωγείο και 65ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τα οποία στεγάζονται σε κοινό κτιριακό συγκρότημα. 

Στα βόρεια όρια της περιοχής, βρίσκεται και η ενοριακή εκκλησία της Αγίας Μαρίνας Πατρών, η οποία εγκαινιάστηκε το 2015 και γιορτάζει κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου.

Στην συνοικία εδρεύει και δραστηριοποιείται επίσης, πολιτιστικός σύλλογος ο οποίος ιδρύθηκε το 1983.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Ηγεμόνας Χαλίλ

Ο **Ηγεμόνας Χαλίλ** (Οθ. τουρκικά:شاھزادہ خلیل) (τουρκικά: *Şehzade Halil*, 1346 - 1362) ήταν γιος του σουλτάνου Ορχάν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στα μέσα του 14ου αιώνα, η πειρατεία κατά μήκος του Αιγαίου και των ακτών της Θάλασσας του Μαρμαρά ήταν ευρέως διαδεδομένη. Το 1357 απήγαγαν τον Χαλίλ κοντά στο Ιζμίτ (αρχαία Νικομήδεια) στην ακτή του Μαρμαρά. Ο Ορχάν απευθύνθηκε στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Δ´ Παλαιολόγο για να σώσει τον γιο του. Ο Ανδρόνικος συμφώνησε και προσπάθησε να σώσει τον Χαλίλ, αλλά ο Λέων ήταν απρόθυμος και το 1358 ο Ανδρόνικος έπρεπε να πολιορκεί τη Φώκαια με ένα μικρό στόλο τριών πλοίων (τα έξοδα του οποίου βάρυναν ο Ορχάν).

Μετά την αποτυχία των επιχειρήσεων του 1358, ο Ορχάν πήγε στο Σκούταρι (σημερινό Ουσκουντάρ) στην ασιατική ακτή του Βοσπόρου για συνομιλίες και συμφώνησε να καταβάλει 30.000 δουκάτα ως λύτρα. Το 1359, ο Χάλιλ απελευθερώθηκε.

Ως μέρος της συμφωνίας, ο Χαλίλ αρραβωνιάστηκε την πρώτη του εξαδέλφη, την πριγκίπισσα Ειρήνη Παλαιολογίνα, την 10χρονη κόρη του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου. Ο οθωμανός πρίγκιπας και η βυζαντινή πριγκίπισσα παντρεύτηκαν αργότερα και είχαν δύο γιους τον ηγεμόνα Γκιουντούς Μπέη και τον ηγεμόνα Ομέρ Μπέη.

Δεδομένου ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του Χαλίλ, ο ηγεμόνας Σουλεϊμάν είχε ήδη πεθάνει, η οικογένεια των Παλαιολόγων ήλπιζε να τον δει ως το νέο ηγέτη του οθωμανικού κράτους. Αλλά, προς απογοήτευσή τους, μετά το θάνατο του Ορχάν, ο αδελφός του Χαλίλ, ο Μουράτ Α΄ ενθρονίστηκε ως ο νέος Μπέης. Αν και ο Χαλίλ προσπάθησε να διεκδικήσει το θρόνο, εκτελέστηκε το 1362 από τον αδελφό του.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Κατηγορία:Οθωμανοί
Κατηγορία:Απαγωγές
Καστελλόκαμπος Πάτρας

Ο **Καστελλόκαμπος** (εναλλακτική γραφή: **Καστελόκαμπος**) είναι συνοικία και προάστιο της Πάτρας, το οποίο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης. Μέρος της συνοικίας ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Ρίου.
[μικρογραφία|500px|Η φωταγωγημένη [Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου|Γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» όπως φαίνεται από την παραλία του Καστελλοκάμπου.]]

## Τοποθεσία
Γειτνιάζει με το Ρίο, το Προάστιο (Μποζαΐτικα) και τις Δάφνες, καθώς επίσης και με την Πανεπιστημιούπολη Πατρών, ενώ απέχει οδικώς περίπου 8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.   

Η περιοχή εξυπηρετείται από τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο Πάτρας, που κάνει στάση στον εκεί τοπικό σταθμό, όπως επίσης και από λεωφορεία της «Γραμμής 6» του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών. 

Στα νότια της συνοικίας ρέει ο ποταμός Χάραδρος, ο οποίος εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο στην άκρη της παραλίας της περιοχής και στα όρια με αυτήν των Δαφνών.

## Λοιπά στοιχεία
Ο Καστελλόκαμπος αποτελεί μέρος της πόλης της Πάτρας ήδη από το 1889, ο οποίος ωστόσο κατά την χρονική περίοδο μεταξύ 25/07/1879 - 04/10/1889 είχε το καθεστώς ανεξάρτητου οικισμού, προτού απορροφηθεί από την Πάτρα.

Σήμερα ο πληθυσμός της συνοικίας υπολογίζεται ότι ανέρχεται μεταξύ 2.000 έως 3.000 κατοίκων. 

Η παραλία του Καστελλόκαμπου αποτελεί μια από τις πιο δημοφιλείς της Πάτρας στην οποία κατά τους καλοκαιρινούς μήνες συρρέει πλήθος κόσμου.

Εκκλησία της περιοχής είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου που εορτάζει το Δεκαπενταύγουστο ενώ υπάρχουν και οι πλατείες Αγίου Νεκταρίου και Πετμεζά στο άνω και κάτω τμήμα του αντίστοιχα.

## Σιδηροδρομικός σταθμός
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Καστελλοκάμπου βρίσκεται στην γωνία των οδών Αχιλλέως & Πετμεζά και διαχειρίζεται από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Σαν σταθμός του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας άνοιξε το 2010 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στον Άγιο Ανδρέα στην Πάτρα και το Ρίο.

Εκτός από τρένα, εξυπηρετείται και από δύο λεωφορειακές γραμμές:

# Καστελλόκαμπος - Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών - Πανεπιστήμιο Πατρών
# Καστελλόκαμπος - Ακταίο - Άγιος Βασίλειος

Η δεύτερη λεωφορειακή σύνδεση προήλθε από την κατάργηση της λειτουργίας του τμήματος Ρίο - Άγιος Βασίλειος λόγω έργων της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Αθήνας - Πάτρας. Ο τωρινός σταθμός πρόκειται να καταργηθεί στα πλαίσια της κατασκευής της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Αθήνας - Πάτρας, και να μετατοπιστεί υπόγεια, κατόπιν απαίτησης του Δήμου Πατρέων για υπόγεια διέλευση της γραμμής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Καστελόκαμπος Αχαΐας (1879-1889). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/07/2018.
* Ο Καστελόκαμπος στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 12/07/2018.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Αρναουτογειτονιά

Η **Αρναουτογειτονιά** (ή η **Αρναούτ**) είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

## Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με τον Άγιο Ιωάννη, στα βόρεια και ανατολικά με την Καθολική, στα νοτιοανατολικά και νότια με το Τζαμί Τζεντίτ και στα νοτιοδυτικά με τα Τσιφλικούδια.

## Ιστορία
Η συνοικία πήρε το όνομα της από την τούρκικη λέξη *Αρναούτ* (*Arnaout*), η οποία σημαίνει Αλβανός. Στη συνοικία υπήρχε σημαντικός πληθυσμός Τουρκαλβανών, τους οποίους έφεραν οι Οθωμανοί τον 19ο αιώνα για να δημιουργήσουν αποικία. Είτε λόγω λάθους, είτε για λόγους ευκολίας, οι Ελληνοκύπριοι ονόμαζαν ολόκληρη τη συνοικία σαν *Αρναούτ* ή *Αρναουδκιά*.

Η συνοικία είναι κτισμένη γύρω από το τζαμί Αρναούτ. Στη συνοικία υπήρχαν βιοτεχνίες και εργαστήρια, καφενεία και αθλητικοί σύλλογοι, όπως και χειμερινός κινηματογράφος.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Αρναουτογειτονιάς παρουσίασε μείωση στην τελευταία απογραφή. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Αρναουτογειτονιάς όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Χάρτης περιοχής




## Παραπομπές

## Πηγές
*

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Καλαντέρι Αχαΐας

Το **Καλαντέρι** είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ελίκης, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.

## Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 14/03/1971, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Ελίκης. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Ελίκης.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), *Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001)*, Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλαντερίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/07/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελίκης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/07/2018.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Ρομάντζα Πάτρας

Η **Ρομάντζα** είναι μικρή συνοικία της Πάτρας που βρίσκεται στην περιοχή της Αγυιάς στο βόρειο τμήμα της πόλης. Απέχει οδικώς περίπου 5 χιλιόμετρα από το ιστορικό κέντρο της Πάτρας. Η ονομασία της περιοχής οφείλεται σε κατάστημα εστίασης και αναψυχής που βρισκόταν παλαιότερα εκεί.

Η περιοχή εξυπηρετείται από τα λεωφορεία της γραμμής 1 του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών.

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Ιοάνα Ιγκνάτ

Η **Ιοάνα Ιγκνάτ** (, γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1998 στο Μποτοσάνι) είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια που τραγουδάει στο στυλ της ποπ. Συμμετείχε στο διαγωνισμό *Vocea României (ρουμανικό ανάλογο του "The Voice")*, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό. Το 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ "*Mă dezîndrăgostesc*" ("Είμαι ενθουσιασμένος").

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιοάνα Ιγκνάτ στο YouTube
* Ιοάνα Ιγκνάτ στο Facebook
* Ιοάνα Ιγκνάτ στο Instagram

Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές
Κάρλο Μπένετον

Ο **Κάρλο Μπένετον** (Carlo Benetton, 26 Δεκεμβρίου 1943 – 10 Ιουλίου 2018) ήταν Ιταλός δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας. Ήταν ένας από τους συνιδρυτές του Ομίλου Benetton, του ιταλικού ομίλου μόδας.

Τον Μάιο του 2015, το περιοδικό *Forbes* εκτίμησε ότι η καθαρή περιουσία του Κάρλο Μπένετον και καθενός από τα τρία αδέρφια του ήταν US$2.9 δις.

Είχε τέσσερα παιδιά και κατοικούσε στο Τρεβίζο της Ιταλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί επιχειρηματίες
Ραϊμπένσε

Το **Ραϊμπένσε** (), εναλλακτικά, **Ραϊμπέσε** (), είναι είδος Ινδικού λαϊκού πολεμικού χορού που εκτελείται από τους άνδρες μόνο. Αυτό το είδος χορού ήταν κάποτε πολύ δημοφιλές στην Δυτική Βεγγάλη. Επί του παρόντος, εκτελούνται ως επί το πλείστον στις επαρχίες Μπιρμπούμ, Μπαρντχαμάν και Μουρσινταμπάντ.

## Χορός
Παραδοσιακά, ο χορός αυτός συνεπάγεται με έντονες κινήσεις του σώματος, μαζί με τα ακροβατικά του *ραϊμπάνς *(ένα μακρύ ραβδί από μπαμπού), από το οποίο παίρνει το όνομά του. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, οι ερμηνευτές εφαρμόζουν τις ενέργειες του σχεδιάσματος ενός τόξου, ρίχνοντας το δόρυ και κουνώντας το σπαθί. Οι εκτελεστές φορούν ένα βραχιόλι από ορείχαλκο (νουπούρ) στο δεξί αστράγαλο. Αυτός ο χορός συνοδεύεται από ντολ (τύμπανα) και *Κάνσι*. Αυτός ο χορός παραδοσιακά εκτελούνταν από τη κοινότητα των Μπάγκντι, οι οποίοι εργάζονταν ως  Bagdi κοινότητας, ο οποίος εργάζονταν ως  σωματοφύλακες των ιδιοκτητών στη μεσαιωνική Βεγγάλης.

## Δείτε επίσης

* Γκουρουσαντάι Ντουτ
* Κίνημα Μπρατατσάρι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Ντόμνι

Ο **Ντόμνι **είναι είδος λαϊκού χορού που εκτελείται στη πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης στην ανατολική Ινδία.

Αυτό το είδος χορού βασίζεται κυρίως στο δράμα. Οι ρόλοι των συζύγων, μητέρων, άπληστων τοκογλύφων, αγροτών, κλπ. είναι οι κύριοι χαρακτήρες αυτού του χορού. 

## Δείτε επίσης

* Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
* Βεγγαλικός χορός

Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Τσαντμπίμπι

Η **Τσαντμπίμπι** είναι Ινδουιστική θεά και λαϊκή θεότητα στην Βεγγάλη, που λατρευόταν σε συνδυασμό με τις Θεές Ολαντέβι (η Θεά της Χολέρας), Ατζγκαϊμπίμπι, Τζολαμπίμπι, Μπαχανταμπίμπι, Τζετουνεμπίμπι και Ασανμπίμπι. Εμπειρογνώμονες και ερευνητές πιστεύουν ότι αυτές οι επτά θεότητες είναι μετατροπές Βεδικών θεοτήτων. Η συλλογική λατρεία αποδεικνύεται κατά τους προϊστορικούς χρόνους από λείψανο τερακότα που βρέθηκε στο Μοχεντζοντάρο, μια σημαντική πόλη του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού που βρίσκεται στο Σιντ, η οποία δείχνει την εικόνα των επτά γυναικών που στέκονται μαζί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπανγκλαντές-επέκταση
Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Κατηγορία:Ινδουισμός-επέκταση
Ασανμπίμπι

Η **Ασανμπίμπι** () είναι λαϊκή θεότητα, που λατρευόταν ως επί το πλείστον στη νότια Βεγγάλη, σε συνδυασμό με τις έξι αδελφές, δηλαδή την Ολαμπίμπι (η Θεά της Χολέρας), την Ατζγκαϊμπίμπι, τη Τσαντμπίμπι, την Μπαχανταμπίμπι, την Τζετουνεμπίμπι και την Τζολαμπίμπι. Πιστεύεται από ορισμένους σύγχρονους μελετητές ότι αυτές οι επτά θεότητες, μαζί γνωστές ως Σατμπίμπι (επτά κυρίες) είναι μετατροπές των Σαπταματρίκα (Μπράχμι, Μαχεσβάρι, Βαϊσνάβι, Βαράχι, Ιντράνι και άλλες), αλλά δεν υπάρχει σχεδόν καμία ομοιότητα που μεταξύ των Σαπταματρίκα και Σατμπίμπι. Η συλλογική λατρεία των επτά θεών ακόμη αποδεικνύεται στην προϊστορική Ινδία από σφραγίδα τερακότα που βρέθηκε στο Μοχεντζοντάρο, ένα μεγάλο αστικό κέντρο του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού που βρίσκεται στο Σιντ, η οποία απεικονίζει την εικόνα των επτά γυναικών που στέκονται μαζί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Κατηγορία:Ινδουισμός-επέκταση
Ντανιαχάλι Σάρι

Το **Ντανιαχάλι Σάρι** είναι βαμβακερό σάρι που παρασκευάζεται στο Ντανιαχάλι, στη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας. Είναι σάρι με μέτρημα νήματος 100 προς 100, με σύνορα 1.5 με 2 ίντσες και μήκος 6 μέτρων. Προορίζεται για καθημερινή χρήση και χρήση σε εορτές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Δυτικής Βεγγάλης
Καθολική (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Καθολική** μπορεί να αναφέρεται σε:

## Χριστιανικές ονομασίες
*Καθολική Εκκλησία
*Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες

## Οικισμοί
*Καθολική (Λεμεσός), συνοικία του Δήμου Λεμεσού
Τσχένα

μικρογραφία|Το Τσχάνα διαμορφωμένο σε μπάλες για να φτιαχτεί ρασγκούλλα
Το **τσχένα** (νεπαλικά: छेना, χίντι: छेना, προφέρεται ˈtʃʰeːnaː, Όντια: ଛେନା, προφέρεται tʃʰena) ή **τσχάνα** (βεγγαλικά: ছানা, προφέρεται tʃʰana) είναι τυρόπηγμα ή τυρί, που προέρχεται από την Ινδική υποήπειρο, από βουβάλια ή τακτικό γάλα αγελάδας με την προσθήκη οξέων τροφίμων όπως χυμό λεμονιού αντί για πυτιά και τεντώσιμο. Είναι πολύ παρόμοιο ή ανάλογο με τυρί κότατζ.

Το Τσχάνα πιέζεται και μπορεί να δεχτεί περαιτέρω επεξεργασία για να παρασκευαστεί το πανίρ, μια μορφή αγροτικού τυριού ή να διαμορφωθεί μόνο σε μπάλες για να δημιουργηθούν επιδόρπια όπως το χίρα σαγκάρα, τσχένα χίρι, ρασαμπάλι και ρας μαλάι, καθώς και τα Νοτιοασιατικά γλυκά (μίστι / μιθάι) όπως τσχένα τζαλέμπι, τσχένα γκάτζα, τσχένα πόντα, πάντουα, ρασγκούλλα και σαντές. Για τα γλυκά, χρησιμοποιείται κυρίως αγελαδινό γάλα τσχένα.

## Δείτε επίσης
* Χόα
* Κατάλογος τυριών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βεγγαλική κουζίνα
Κατηγορία:Τυριά αγελαδινού γάλακτος
Νησίδες Παξιμάδια

Οι **Νησίδες Παξιμάδια** είναι δύο μικρά ακατοίκητα νησιά στις νότιες ακτές της Κρήτης και τον κόλπο της Μεσαράς στο Λιβυκό Πέλαγος.**** Συνολικά οι δύο νήσοι έχουν περίπου την ίδια έκταση, αλλά η δυτική νήσος, η Παξιμάδια Ένα έχει στενόμακρο σχήμα ενώ η ανατολική, η Παξιμάδια Δύο είναι πιο στρογγυλό. Επειδή είναι πολύ κοντά το ένα στο άλλο, τα δύο νησιά εμφανίζονται ως ένα από μακρινή απόσταση. 
[αριστερά|μικρογραφία|187x187εσ|Οι Νησίδες Παξιμάδια (σε πρώτο πλάνο δεξιά το παλιό [Μονή Πρέβελη|μοναστήρι της Πρέβελης).]]
Στην αρχαία Κρήτη τα νησιά αυτά ανήκαν στην Φαιστό και ονομάζονταν *Διόνυσοι*. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Θεά Άρτεμις κυνηγούσε στην περιοχή αυτή με τη Βριτόμαρτις. Η πρόσβαση στα Παξιμάδια μπορεί να γίνει με καΐκια που φεύγουν από την Αγία Γαλήνη ή τον Κόκκινο Πύργο. Η Παξιμάδια Δύο έχει στα νότιά της μια ακτή δημοφιλή για κολύμβηση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Νησίδες Παξιμάδια από τον ιστότοπο https://www.allovergreece.com/.
* ΝΗΣΟΙ ΠΑΞΙΜΑΔΙΑ-landscapes of our Crete-Paximadia islands στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβυκό Πέλαγος
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Καθολική (Λεμεσός)

Η **Καθολική** είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη συνοικία Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, στα ανατολικά με την Αγία Ζώνη, στα νοτιοανατολικά με την Αγία Νάπα, στα νοτιοδυτικά με τη συνοικία Τζαμί Τζεντίτ, στα δυτικά με την Αρναουτογειτονιά και τον Άγιο Ιωάννη και στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο.

## Ιστορία
Την εποχή της ενετοκρατίας, στην περιοχή της Καθολικής κατασκευάστηκε καθεδρικός ναός από Λατίνους αφιερωμένος στην Παναγία. Την περίοδο εκείνη η περιοχή ήταν αραιοκατοικημένη, με πολλά χωράφια. Κατά την επίθεση των Οθωμάνων το 1570, πολλοί Λατίνοι σκοτώθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν ή διέφυγαν. Ο πληθυσμός τους στην Κύπρο μειώθηκε σημαντικά. Παρόλο που η Κύπρος βρισκόταν πλέον υπό οθωμανική κυριαρχία, ο ναός της Παναγίας των καθολικών περιήλθε στους ορθόδοξους. Σε ανάμνηση της παρουσίας των Λατίνων, ονόμασαν τον ναό ως *καθεδρικό ναό της Παναγίας της Καθολικής*. Επιπλέον, ήθελαν να τονίσουν ότι η Παναγία ανήκει σε όλους τους χριστιανούς, ορθόδοξους και μη. Η εκκλησία αυτή κατεδαφίστηκε περίπου στο 1954 και στη θέση της κτίστηκε ο σημερινός ναός της *Παναγίας Παντανάσσης*, ο οποίος εξακολουθεί να αποκαλείται ως Καθολική. Ο ναός αυτός αποτελεί τον μητροπολιτικό ναό της Μητρόπολης Λεμεσού.

Η συνοικία γύρω από τον ναό επεκτάθηκε την εποχή της τουρκοκρατίας. Σήμερα στη συνοικία βρίσκονται η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού, το παλιό νοσοκομείο Λεμεσού, ο Κεντρικός Αστυνομικός Σταθμός της πόλης, δύο τεχνικές σχολές, ένα γυμνάσιο, δύο δημοτικά σχολεία, το παλιό υδραγωγείο Λεμεσού και κτήρια του ΤΕΠΑΚ. Δίπλα από τον ναό της Παναγίας βρίσκονται τα κτήρια της Μητρόπολης Λεμεσού.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Καθολικής παρουσιάζει μείωση στις τελευταίες απογραφές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Καθολικής όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Διάφορα
Στην συνοικία της Καθολικής εδρεύει η ΑΕΚ Καθολικής.

## Χάρτης περιοχής




## Φωτογραφίες


Αρχείο:Church of Panagia Katholiki, Elados, Limassol IMG 0269 - panoramio.jpg
Αρχείο:Кафедральный храм Лимассольской митрополии.jpg



## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Μιχαήλ Γιαννουκάκης

Ο **Μιχαήλ Γιαννουκάκης** (1868–1944) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1868 στη Σύρο. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ωστόσο δεν ασχολήθηκε με τη νομική. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και έγινε επιτυχημένος επιχειρηματίας. Ταυτόχρονα, άρχισε να ασχολείται με τη συγγραφή θεατρικών έργων, είτε μόνος του είτε με άλλους συναδέλφους του όπως ο Νικόλαος Λάσκαρης. Σημαντικά έργα του ήταν τα *Αντιπεθερίνη*, *Ο γαμπρός μας* και *Στα παραπήγματα*. Πραγματοποίησε επίσης σημαντικές συνεισφορές στον τομέα των μεταφράσεων, μιας και ήταν ο πρώτος Έλληνας που μετέφρασε έργα του Ερρίκου Ίψεν (*Βρικόλακες* και *Το σπίτι της κούκλας*). Υπήρξε επίσης συνεργάτης του περιοδικού *[[Η Διάπλασις των Παίδων]]*. Γιος του ήταν ο επίσης θεατρικός συγγραφέας Δημήτριος Γιαννουκάκης. Πέθανε το 1944 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μιχαήλ Γιαννουκάκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Αγία Τριάδα Πάτρας (συνοικία)

Η **Αγία Τριάδα** είναι συνοικία της Πάτρας, νότια του κέντρου της πόλης. Η ονομασία της περιοχής οφείλεται στον ομώνυμο ιερό ναό που βρίσκεται εκεί.

Γειτνιάζει με τα Προσφυγικά, το Σκαγιοπούλειο και του Πράτσικα (Άγιος Ιωάννης Πράτσικα), ενώ απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα από την Πλατεία Γεωργίου Α΄, το κεντρικότερο δηλ. σημείο του ιστορικού κέντρου της πόλης.

Τμήμα της συνοικίας αποτελεί *του Τηγανήτα*, στο ύψος της διασταύρωσης των οδών Βορείου Ηπείρου και Αγίας Τριάδας.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Άγιος Αλέξιος Πάτρας (συνοικία)

Ο **Άγιος Αλέξιος** (στην καθομιλουμένη και *Αγιαλέξης*) είναι συνοικία της Πάτρας. 

Βρίσκεται βόρεια του κέντρου της πόλης, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων περίπου από αυτό, και οφείλει την ονομασία της στον εκεί ομώνυμο ιερό ναό. Γειτνιάζει με την Αγία Σοφία και τον Άγιο Διονύσιο.

Τη συνοικία διασχίζουν, μεταξύ άλλων, οι οδοί *Έλληνος Στρατιώτου*, *Αθηνών*, *Φαβιέρου*, *Ιωαννίνων*, *Μακεδονίας*, *Ηπείρου*, *Σαρανταπόρου* και *Γιαννιτσών*. Ο Άγιος Αλέξης είναι πυκνοκατοικημένη περιοχή της Πάτρας και σε αυτή βρίσκονται τοπικό υποκατάστημα του ΙΚΑ (ΕΤΑΜ-ΕΦΚΑ), η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, καθώς και το 6ο Γυμνάσιο Πάτρας, όπως επίσης και διάφορα κατάστημα.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Άγιος Ανδρέας Πάτρας (συνοικία)

Ο **Άγιος Ανδρέας** είναι κεντρική συνοικία της Πάτρας.

Εκτείνεται γύρω από τον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα, που δεσπόζει στην περιοχή μαζί με τον ομώνυμο παλαιό ιερό ναό, στον οποίο οφείλει την ονομασία της. Βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από την Πλατεία Γεωργίου Α΄, την κεντρικότερη της πόλης και οριοθετείται από τις οδούς *Τριών Ναυάρχων* και *Παπαφλέσσα*, ευρισκόμενη ενδιάμεσά τους. Τη συνοικία διασχίζουν μεταξύ άλλων οι οδοί *Κορίνθου*, *Μαιζώνος*, *Αγίου Ανδρέου*, καθώς και η *Ακτή Δυμαίων*.

Στη συνοικία βρίσκεται ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός, που εγκαινιάστηκε το 1887 και λειτουργούσε συνεχόμενα ως το 2005, σταθμός ο οποίος επανήλθε σε λειτουργία από το 2010 κ.εξ. ώστε να εξυπηρετεί τον Προαστιακό σιδηρόδρομο της Πάτρας. Ο νέος ορθόδοξος ναός του Αγίου Ανδρέα, που αποτελεί τον μεγαλύτερο στην Ελλάδα και τον τρίτο μεγαλύτερο στα Βαλκάνια, μαζί με τον παλιό ναό αποτελούν ως ενιαίο σύνολο έναν σημαντικό χώρο προσκυνήματος για Χριστιανούς από τη χώρα και όλο τον κόσμο.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Άγιοι Απόστολοι Πάτρας (συνοικία)

Οι **Άγιοι Απόστολοι** είναι μικρή συνοικία της Πάτρας, ευρισκόμενη νότια του κέντρου της πόλης, πλησίον του Νότιου Λιμένα Πατρών (νέο λιμάνι). Γειτνιάζει με τις συνοικίες Άνθεια, Λαδόπουλου, Τέρψη και Ψάχου, ενώ απέχει οδικώς περίπου 4 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.

Η ονομασία της περιοχής προέρχεται από την εκεί εκκλησία των Αγίων Αποστόλων που βρίσκεται εκεί επί της οδού *Κερασόβου*.

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Άγιοι Απόστολοι Πάτρας (1940-1951). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Τάγμα του Μίλος του Μεγάλου

Το **Τάγμα του Μίλος του Μεγάλου** (), ήταν Τάγμα του Βασιλείου της Σερβίας. Ιδρυθέν το 1898 από τον Βασιλέα Αλέξανδρο Α΄ της Σερβίας, το τάγμα έλαβε την ονομασία του προς τιμήν του Μίλος Α΄ Ομπρένοβιτς, Πρίγκιπα της Σερβίας, ηγέτη της Δεύτερης Σερβικής Εξέγερσης, καθώς και ιδρυτή του Οίκου των Ομπρένοβιτς. Το τάγμα καταργήθηκε το 1903 από τον Βασιλέα Πέτρο Α΄ της Σερβίας, μέλος του αντίπαλου Οίκου των Καραγεώργεβιτς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τάγματα, παράσημα και μετάλλια της Σερβίας
Σαμακιά Πάτρας

Η **Σαμακιά** είναι περιοχή της Πάτρας. Αναφέρεται η ονομασία της συνοικίας και ως **Σαμακά**.

Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της πόλης, χτισμένη σε υψόμετρο περίπου 150 μέτρων στις δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού. Εκτείνεται ανάμεσα στις περιοχές της Αρόης, του Διάκου και της Παγώνας, γειτνιάζοντας με αυτές. Η συνοικία απέχει οδικώς περίπου 4 χιλιόμετρα από το ιστορικό κέντρο της Πάτρας. 

Την περιοχή, μεταξύ άλλων, διασχίζουν οι οδοί *Ανθίμου Γαζή*, *Δαμιλάρη*, *Διονύσου*, *[[Δασκαλογιάννης|Δασκαλογιάννη]]*, *[[Λάμπρος Κατσώνης|Κατσώνη]]* και *[[Κώστας Λεπενιώτης|Λεπενιώτου]]*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κομπασιτσιγιάντα

Το **Κομπασιτσιγιάντα** είναι διεθνές φεστιβάλ λουκάνικων που οργανώνεται κάθε χρόνο στο χωριό Τούριγια, κοντά στο Σρμπόμπραν της Σερβίας. 32 φεστιβάλ έχουν πραγματοποιηθεί έως τον Φεβρουάριο του 2017, και είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο δημοφιλή χωριάτικα φεστιβάλ στη Σερβία. Στο φεστιβάλ προσέρχονται δεκάδες χιλιάδες άτομα κάθε χρόνο.

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Đisalov, Bogdanka. *Tamo-amo po Turinskoj Kobasicijadi*. 2006

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή &#x7C;url=. Empty.

Κατηγορία:Σφάλματα προτύπου Webarchive
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βοϊβοντίνας
Κατηγορία:Σερβία-επέκταση
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σερβίας
Αντρέι της Στάριτσα

Ο **Αντρέι Ιβάνοβιτς**, ρωσικά: Андрей Иванович (5 Αυγούστου 1490 - 11 Δεκεμβρίου 1537) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο (appanage) τη Στάριτσα και το Βολοκολάμσκ από το 1519.

## Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας, κόρης τού Θωμά δεσπότη τού Μωρέως.

Το 1490 απεβίωσε ο πρώτος αδελφός του Ιβάν και το 1505 ο πατέρας του, οπότε τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Βασίλι Γ΄ ως μέγας πρίγκιπας της Μόσχας. Όπως ίσχυε και για τους αδελφούς του, απαγορευόταν να παντρευτεί, ώσπου ο Βασίλι Γ΄ να αποκτήσει διάδοχο. Αυτό έγινε το 1530· παρ' όλα αυτά έπρεπε να περιμένει δύο έτη, για να γεννηθεί και ο δεύτερος γιος τού Βασίλι Γ΄.

Το επόμενο έτος ο Βασίλι Γ΄ απεβίωσε και έπειτα από 40 ημέρες πένθους, ο Αντρέι αιτήθηκε από τη χήρα του Ελένα Γκλίνσκαγια επέκταση των γαιών του. Όταν η Ελένα αρνήθηκε, ο Αντρέι έφυγε θυμωμένος για τη Στάριτσα. Εντωμεταξύ είχαν αποβιώσει οι αδελφοί του Συμεών (1518), Ντμίτρι (1521) και ο μόνος επιζών Γιούρι φυλακίστηκε· απεβίωσε στη ειρκτή (1536). Η Ελένα ζητούσε επίμονα από τον Αντρέι να επισκεφτεί τη Μόσχα, αλλά εκείνος ζούσε στη Στάριτσα σε απομόνωση για τα επόμενα τρία έτη. Έκτισε έναν ωραίο καθεδρικό, που σώζεται ως τις ημέρες μας.

Το 1537 φημολογήθηκε ότι ο Αντρέι θα διέφευγε στη Λιθουανία· μόλις το άκουσε η Έλενα, έκλεισε τα σύνορα της Λιθουανίας και έστειλε τον υποτακτικό της πρίγκιπα Ομπολένσκι για να τον συλλάβει. Ο Αντρέι δραπέτευσε στο Νόβγκοροντ, όπου προσπάθησε να πείσει τους ευγενείς να πάρουν το μέρος του. Όμως αυτοί ήταν απρόθυμοι να εγείρουν όπλα στον Ομπολένσκι και ο Αντρέι παραδόθηκε στην επιείκεια εκείνου. Στη Μόσχα δικάστηκε και φυλακίστηκε με την οικογένειά του. Απεβίωσε αρκετά έτη μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του στη Στάριτσα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1533 την Ευφροσύνη Κοβάνσκαγια, κόρη τού Αντρέι Σταρίτσκι από τον Οίκο των Γεντιμινιδών της Λιθουανίας. Είχε τέκνο:
* Βλαντίμιρ 1533-1569, πρίγκιπας της Στάριτσα.

## Πηγές
* Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary (in Russian), 1906.


Κατηγορία:Ρουρικίδες
Brunette Models

Ο **Brunette Models** είναι πολωνο–κύπριος μουσικός και συνθέτης πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής και γλυπτικής του ήχου, στο στυλ της μουσικής ambient και του ησυχασμού. Ονομάζεται Πέτρος.

## Πρόβατοφωνή
Ο Brunette Models όπως ο Ερημίτης Κάτωτερος δημιουργεί με το Ξένια Αγαπενε μουσικό ντουέτο με τίτλο Προβατοφώνη..

## Μουσική ανάπτυξη
Για τα τελευταία χρόνια δεν έχει δημοσιεύσει επίσημα τα πιεσμένα άλμπουμ. Ο Πέτρος αποσύρθηκε από τον κόσμο και επικεντρώθηκε μόνο στη μουσική, χωρίς προαγωγή, A & R, PR (Δημόσιες Σχέσεις) και χωρίς καν σύνδεση με το διαδίκτυο. Στο καλλιτεχνικό μανιφέστο του, μιλά για αυτή την ασκητικότητα, ότι ο σημερινός κόσμος αγαπά περισσότερο το όνομα του συνθέτη παρά τη μουσική του. Ο Πέτρος πιστεύει ότι δεν είναι καλό. Στη μουσική βλέπει τον Χριστιανικό μυστικισμό ως πιθανή Προσευχή του Ιησού, ένα είδος ησυχασμού.

## Δισκογραφία
### Δίσκοι
* 1995 - 97 – Magnus luctus in ergastulo – The first album.
* 1999 – Apsychastenia – The second album.
* 2000 – Impressions of whispers – The third album.
* 2002 – Apsychastenia 2.
* 2002 – Historia jednej chwili (Ιστορία μιας στιγμής) – ANR0017.
* 2002 – City Songs 7 – compilation.
* 2004 – 6th International Music Presentations of Ambient 2004, 15 July, P5:00, presenter: Jerzy Kordowicz.
* 2008 – Last poem – The fifth album – GEN CD 007.
* 2010 – Αυτάρκεια [single – Studio Master 24-bit/96&nbsp;kHz technology].
* 2011 – Ατλαντίδα [single – Studio Master 24-bit/96&nbsp;kHz technology].
* 2012 – Παρουσία [single – Studio Master 24-bit/96&nbsp;kHz technology].
* 2014 – Aναστενάζοντας στον Θεό [maxi-single – Studio Master 24-bit/96&nbsp;kHz technology].
* Από το 2019 – Προβατοφώνη και τα λοιπά.

## Παραπομπές


## Παράθεση πηγών
* Polish music producers, Πολωνική έκδοση [βιβλίο], Ημερομηνία έκδοσης: 3 Σεπτεμβρίου 2011, , .
* Kaleidoscope of Polish artists, „Astral Voyager” (Electronic Music Magazine), 2001, Αριθμός 1.
* Czym jest dla mnie muzyka, czyli co ma Chopin do ambientu, „Astral Voyager” (Electronic Music Magazine), 2001, Αριθμός 2.
* El-Skwarka, Impressions of whispers (*Εμφανίσεις ψίθυρων*), „Estrada i Studio”, Αριθμός 5, 2001, ISSN 1427-0404, p.&nbsp;96.
* AUDIOPHILE Sound Numero Speciale, Top Audio, 2011, p.&nbsp;6.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Anadyomene' Secret Rec.
* Art manifesto by Brunette Models
* Generator Rec.
* Brunette Models by AlienAirMusic' broadcast in Los Angeles
* Encyclopedia of Electronic Music

Κατηγορία:Ηλεκτρονικοί μουσικοί
Κατηγορία:Μινιμαλιστική μουσική