open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημοσιογράφος

μικρογραφία|Δημοσιογράφος την ώρα που παίρνει συνέντευξη. Δίπλα του φαίνεται ο οπερατέρ που βιντεοσκοπεί τη συνέντευξη.
**Δημοσιογράφος** ονομάζεται το πρόσωπο που ασχολείται με την συλλογή και τη μετάδοση πληροφοριών προς το κοινό σχετικά με την επικαιρότητα, τα προβλήματα που υπάρχουν, τους ανθρώπους, τα θέματα που τους απασχολούν κ.α. Οι δημοσιογράφοι συλλέγουν πληροφορίες, είτε προφορικά είτε γραπτά, και τις δημοσιεύουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι δημοσιογράφοι διακρίνονται σε:
***Παρουσιαστές ειδήσεων**
***Ανταποκριτές ή ρεπόρτερ**
Συλλέγουν πληροφορίες για κάποιο γεγονός και τις δημοσιεύουν με ανταπόκριση ή με ρεπορτάζ στα μέσα μαζικής επικοινωνίας όπως είναι οι εφημερίδες, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τα περιοδικά, το ντοκιμαντέρ και το διαδίκτυο.

***Αρθρογράφοι**
Γράφουν τα άρθρα που εμφανίζονται τακτικά στις εφημερίδες ή τα περιοδικά, αποκαλούμενες στήλες.
***Φωτογράφοι**
***Συντάκτες**

Υπάρχει η άποψη ότι ο δημοσιογράφος πρέπει να είναι αντικειμενικός φορέας ειδήσεων, συγκεντρωμένος στο περιεχόμενο του άρθρου του χωρίς άλλες διαδικαστικές ανησυχίες ώστε η ορθότητα, η πληρότητα και ο τρόπος έκφρασης να συντελούν στη συνολική ποιότητα. Κάτι τέτοιο όμως είναι λάθος και εξ ορισμού αδύνατον. Εφόσον μπαίνουν στη μέση ζητήματα όπως η επιλογή μιας είδησης ανάμεσα σε τόσες άλλες, ο χρόνος και ο τόπος στον οποίο αυτή θα αναπαραχθεί, το προσωπικό ύφος και ο σχολιασμός του δημοσιογράφου, καταρρίπτεται αμέσως η αντικειμενικότητα, και φανερώνεται η χροιά του υποκειμενικού που υπάρχει σε κάθε δημοσιογραφική δραστηριότητα.

## Οι δημοσιογράφοι σήμερα
Από ένα παγκόσμιο δείγμα 27,500 δημοσιογράφων από 67 χώρες μεταξύ 2012-2016 προέκυψε το ακόλουθο προφίλ:

::* Το 57% είναι άντρες.
::* Η μέση ηλικία είναι τα 38 έτη.
::* Ο μέσος όρος εμπειρίας είναι τα 13 χρόνια.
::* Το 56% έχουν πιστοποιητικό σπουδών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το 29% επιπλέον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών.
::* Το 61% εξειδικεύτηκε στη δημοσιογραφία ή τις επικοινωνίες στο πανεπιστήμιο/κολέγιο.
::* Το 62% ταυτίστηκαν ως δημοσιογράφοι γενικού περιεχομένου και το 23% ως δημοσιογράφοι σημαντικών ειδήσεων (σημαντικών εθνικών/παγκοσμίων ειδήσεων, κοινωνικών και πολιτικών θεμάτων κ.α.).
::* Το 47% ήταν μέλη επαγγελματικής ένωσης.
::* Το 80% εργάζονταν με πλήρη απασχόληση.
::* Το 50% εργαζόταν σε εφημερίδες, το 23% στην τηλεόραση, το 17% στο ραδιόφωνο και το 16% στο διαδίκτυο.

## Πηγές
*Fowler, Nathaniel Clark. (1913). "The Handbook of Journalism: All about Newspaper Work-Facts and Information of Vital Moment to the Journalist and to all who would Enter this Calling." New York: Sully and Kleinteich.
*Randall, David.(2000). "The Universal Journalist" Sterling Virginia: Pluto Press

 

Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Γυμνά αγόρια (τοιχογραφία)

Τα "**Γυμνά αγόρια**" είναι τοιχογραφική σύνθεση, η οποία κοσμούσε τον δυτικό τοίχο, καθώς και τον μεσαίο και τον βόρειο διάδρομο του δωματίου 3Β της **Ξεστής 3** του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου.

Είναι γνωστή και ως *τοιχογραφία των Εφήβων*.

## Διαστάσεις

Διαστάσεις σε μέτρα.

## Περιγραφή
Συνολικά, η τοιχογραφική σύνθεση μας παρουσιάζει προφανώς μία τελετουργική διαδικασία: τρία γυμνά νεαρά αγόρια (ένα στον τοίχο του βόρειου διαδρόμου και δύο στον τοίχο του μεσαίου διαδρόμου) παρουσιάζονται να κατευθύνονται προς έναν ενήλικα άνδρα (Δυτικός τοίχος), ο οποίος καθιστός και φορώντας περίζωμα απεικονίζεται καθώς ετοιμάζεται να εκχύσει το περιεχόμενο ενός αγγείου.

### Μεσαίος διάδρομος
Στον τοίχο του μεσαίου διαδρόμου απεικονίζονται δύο γυμνά αγόρια. Έχουν και τα δύο ξυρισμένα κεφάλια, τα οποία απεικονίζονται με μπλε χρώμα. Με τον ίδιο τρόπο απεικονίζεται το ξυρισμένο κεφάλι στις τοιχογραφίες των κροκοσυλλεκτριών και των πυγμάχων. Έχουν μόνο δύο τούφες μαλλιών πάνω στο μέτωπο τους και στο πίσω μέρος του κεφαλιού, κάτι που επίσης παραπέμπει στην τοιχογραφία με τις *Κροκοσυλλέκτριες*. Το μεγαλύτερο από τα δύο αγόρια κρατάει με τα δύο του χέρια ένα ύφασμα και στρέφει το κεφάλι του προς τα πίσω. Το μικρότερο, που το ακολουθεί, κοιτάζει προς τα εμπρός και έχει στο εσωτερικό του αριστερου του χεριού ένα μικρό αγγείο - φιάλη, το οποίο σκεπάζει προστατευτικά ή τελετουργικά με το δεξί του χέρι.
### Βόρειος διάδρομος
Στο βόρειο διάδρομο, ένα γυμνό αγόρι, το οποίο φαίνεται να είναι μεγαλύτερο σε ηλικία από τα δύο του μεσαίου διαδρόμου, κατευθύνεται και αυτό προς την αντρική μορφή του δυτικού τοίχου, κρατώντας με τα δυο του χέρια ένα μεγάλο δοχείο (λεκάνη). Το πάνω μέρος του κεφαλιού του έχει κανονική τριχοφυΐα, ενώ το υπόλοιπο είναι ξυρισμένο και απεικονίζεται με μπλε χρώμα.

### Δυτικός τοίχος
Στον δυτικό τοίχο απεικονίζεται ενήλικας άντρας, ο οποίος φέρει Μινωικό περίζωμα, ενώ είναι γυμνός από την μέση και πάνω. Παρουσιάζεται καθιστός να κρατάει μεγάλη χάλκινη υδρία, της οποίας οι λαβές είναι τυλιγμένες με πλεγμένες φυτικές ίνες, και ετοιμάζεται να εκχύσει το περιεχόμενο.

## Ερμηνεία
Οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι στην τοιχογραφική σύνθεση παρουσιάζεται μια τελετή μύησης, ίσως μία τελική ενηλικίωσης. Υπάρχει, επίσης, η άποψη ότι μπορεί η τελετουργία να περιλαμβάνει και το ξύρισμα των μαλλιών, πιθανώς του αγοριού με το μισοξυρισμένο κεφάλι. Το ύφασμα που κρατάει το αγόρι του μεσαίου διαδρόμου πιθανότατα θα χρησιμοποιηθεί ως περίζωμα.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πανεπιστήμιο της Βιέννης: Τα Γυμνά Αγόρια, Μεσαίος Διάδρομος
*The Thera Foundation 

Κατηγορία:Τοιχογραφίες Ακρωτηρίου Θήρας
Τέτα Ντούζου

Η **Παναγιώτα (Τέτα) Ντούζου** (Αθήνα, 7 Ιουνίου 1964) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Δραστηριοποιήθηκε στον καλλιτεχνικό χώρο τη δεκαετία του '80. Είναι κόρη του Αντρέα Ντούζου και αδερφή του Στηβ Ντούζου, επίσης ηθοποιών. Η μητέρα της, Αναστασία Ντούζου, ήταν γνωστή συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής. Έφυγε με την οικογένεια της το 1967, σε πολύ μικρή ηλικία, για την Αμερική για να επιστρέψει στην Ελλάδα το 1980.

Η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση έγινε στην ταινία *[[Ρόδα, τσάντα και κοπάνα]]* (1982) που σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία. Παράλληλα σπούδασε ψυχολογία.

Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής και αγαπητή στο κοινό μέσα απο δεκάδες ταινίες (κινηματογράφος και βίντεο) στις οποίες πρωταγωνίστησε, κυρίως χάρη στους αβανταδόρικους ρόλους της χαριτωμένης κοπέλας που υποδυόταν. Έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου όπως με Μίμη Φωτόπουλο, Νίκο Ρίζο, Μάρω Κοντού, Στάθη Ψάλτη. 

## Προσωπική ζωή
Στις αρχές της δεκαετίας του '90 αποφάσισε να αποσυρθεί απο το χώρο του θεάματος. Παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Γιάννη Γεωργιάδη με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, την Αναστασία.

## Φιλμογραφία

### Βιντεοταινίες

### Τηλεοπτικές Συμμετοχές

### Θέατρο

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Φαινυλκετονουρία

Η **φαινυλκετονουρία** ή **ΦΚΟ**, (αγγλικά: *phenylketonuria* ,PKU) είναι ένα σχετικά σπάνιο κληρονομικό μεταβολικό νόσημα, κληρονομούμενο με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα, με συχνότητα περίπου μια περίπτωση στα χίλια ζώντα νεογνά. Είναι αποτέλεσμα ανεπάρκειας του ενζύμου υδροξυλάση της φαινυλαλανίνης, που μετατρέπει τη φαινυλαλανίνη σε τυροσίνη, και έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση της φαινυλαλανίνης που ασκεί τοξική δράση, ιδίως στον εγκέφαλο. Το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή του ενζύμου εντοπίζεται στο χρωμόσωμα 12(12q23).

## Κλινική εικόνα και εργαστηριακά ευρήματα

Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει βαριά πνευματική καθυστέρηση, σπασμούς και μικροκεφαλία. Επίσης μπορεί να παρουσιαστούν έμετοι, υπερδιέγερση, εκζεματοειδές εξάνθημα, ιδιάζουσα οσμή, ενώ οι περισσότεροι άρρωστοι είναι ξανθοί λόγω ανεπαρκούς παραγωγής μελανίνης (εξαιτίας της ανεπαρκούς παραγωγής τυροσίνης, η οποία αποτελεί το πρώτο στάδιο της μεταβολικής οδού παραγωγής της μελανίνης).

Στην κλασική ΦΚΟ η δραστικότητα του ενζύμου είναι μικρότερη του 1% και τα επίπεδα της φαινυλαλανίνης > 1.200 μmol/l. Στις ηπιότερες μορφές η δραστικότητα είναι μεγαλύτερη (1-5%) και τα επίπεδα της φαινυλαλανίνης χαμηλότερα.

## Διάγνωση

Η διάγνωση της νόσου γίνεται με το βιοχημικό screening τεστ (Guthrie test) που γίνεται σε κάθε νεογνό. Για να είναι αξιόπιστη η μέτρηση θα πρέπει το νεογνό να σιτίζεται κανονικά και η λήψη των σταγόνων αίματος να γίνεται την ημέρα που το νεογνό φεύγει από το μαιευτήριο (3η-5η ημέρα ζωής). Η χρήση αντιβιοτικών μπορεί να οδηγήσει σε λάθος αποτελέσματα στο Guthrie test.

Πλέον χρησιμοποιείται σαν screening test η μέθοδος της tandem mass spectrometry, με την οποία γίνεται έγκυρη διάγνωση και άλλων σημαντικών ασθενειών.

## Αντιμετώπιση

Ριζική θεραπεία της νόσου δεν υπάρχει. Με τη διάγνωση εφαρμόζεται άμεσα ειδική δίαιτα ελεύθερη φαινυλαλανίνης, η οποία διαρκεί συνήθως εφ' όρου ζωής. Με τον τρόπο αυτό προλαμβάνονται όλες οι εκδηλώσεις της νόσου. Η γρήγορη διάγνωση και θεραπεία έχει μεγάλη σημασία, διότι μη έγκαιρη αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει σε σχετικά μεγάλη διανοητική καθυστέρηση.

Το **Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών** άρχισε στη χώρα μας το 1974 πιλοτικά για τη νόσο Φαινυλκετονουρία, συμπληρώθηκε σταδιακά με τη μέτρηση της δραστικότητας του ενζύμου Αφυδρογονάσητης 6-φωσφορικήςγλυκόζης (G6PD), τον έλεγχο του Συγγενούς Υποθυρεοειδισμού και τη Γαλακτοζαιμία. Χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Υγείας, Διατροφής και Άθλησης και προσφέρεται δωρεάν στα νεογέννητα. Για το παραπάνω πρόγραμμα είναι υπεύθυνο το  Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού στο Νοσοκομείο Παίδων Η Αγία Σοφία .

Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Μαρία Φραγκίσκη της Μπραγκάνσα

Η **Μαρία Φραγκίσκη του Ασσίς της Μπραγκάνσα** (*Maria Francisca de Assis de Bragança*, 22 Απριλίου 1800 - 4 Σεπτεμβρίου 1834) ήταν ινφάντα της Πορτογαλίας, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της Καρλόττας Ιωακείμης της Ισπανίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η *Μαρία Φραγκίσκη της Ασίζης της Μητρότητας Ιαβερία Παυλίνα και της Αλκαντάρα Αντωνία Ιωακείμη Γκοντζάγκα Καρλόττα Μόνικα Δέσποινα Σωτήρος και Κάια* παντρεύτηκε τον Ισπανό ινφάντη Κάρολο Μαρία, Κόμη της Μολίνα, αδελφό του Φερδινάνδου Ζ΄ και διεκδικητή του ισπανικού θρόνου.

Μαζί της ήρθε αργότερα στην Ισπανία και η μεγάλη της αδελφή, Μαρία Θηρεσία, ενώνοντας τις δυνάμεις της με τον Κάρολο, που τον παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο το 1838, λίγα χρόνια μετά τον θάνατο της Μαρίας Φραγκίσκης το 1834.

## Οικογένεια
Με τον Κάρολο Μαρία, Κόμη της Μολίνα, έκαναν τρία παιδιά:
* Κάρολος των Βουρβόνων (1818 - 1861).
* Χουάν Κάρλος των Βουρβόνων (1822 - 1887).
* ''Φερδινάνδος'' Μαρία Ιωσήφ (1824 - 1861).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κατηγορία:Κόμισσες της Ισπανίας
Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Κάρολος των Βουρβόνων (1848-1909)

Ο **Κάρολος** (ισπαν. *Carlos de Borbón*, 30 Μαρτίου 1848 - 18 Ιουλίου 1909) του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν δούκας της Μαδρίτης, διεκδικητής του θρόνου της Ισπανίας υπό το όνομα *Κάρολος Ζ΄* (1868 - 1909) και διεκδικητής του θρόνου της Γαλλίας υπό το όνομα *Κάρολος ΙΑ΄* (1887 - 1909).

## Βιογραφία
Ο *Κάρολος Μαρία δε λος Ντολόρες* (= *των Θλίψεων*) *Ιωάννης Ισίδωρος Ιωσήφ Φραγκίσκος Κήρυκος Αντώνιος Μιχαήλ Γαβριήλ Ραφαήλ* γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα της σημερινής Σλοβενίας και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Καρόλου, Κόμη του Μοντιθόν, και της Μαρίας Βεατρίκης της Αυστρίας-Έστε. Αρχικά, ζούσε με τους γονείς του στο Λονδίνο, ενώ μετά τον χωρισμό τους ζούσε με την μητέρα του στη Μόντενα. Ο αδελφός της μητέρας του, Φραγκίσκος Ε΄ της Μόντενα, ανέλαβε την εκπαίδευσή του.

Ο Κάρολος έγινε γνωστός για τον συντηρητισμό του σε αντίθεση με τον προοδευτικό του πατέρα. Πραγματοποίησε τον 3ο Καρλικό πόλεμο, ενώ το διάστημα 1872-1876 είχε καταλάβει το μεγαλύτερο τμήμα της Ισπανίας.

Σε ότι αφορά τον γαλλικό θρόνο τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του, Ιάκωβος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1867 τη Μαργαρίτα της Πάρμα, κόρη του Καρόλου Γ΄ της Πάρμα, και παιδιά του ήταν:
* Λευκή (1868 - 1949), παντρεύτηκε το Λεοπόλδο Σαλβάτορ της Αυστρίας.
* Ιάκωβος (1870 - 1931), Δούκας της Μαδρίτης.
* *Ελβίρα* Μαρία Θηρεσία Ερριέττα (1871 - 1929), άγαμη. Από τη σχέση της με τον καλλιτέχνη Φιλίππο Φόλτσι είχε αποκτήσει τρία παιδιά.
* Μαρία *Βεατρίκη* Θηρεσία Καρλόττα (1874 - 1961), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Φαμπρίτσιο Μάσσιμο του Ροβιάνο.
* Μαρία *Αλίκη* Ιλδεφόνση Μαργαρίτα (1876 - 1975), παντρεύτηκε πρώτα το Φρειδερίκο του Σένμπουργκ-Βάλντενμπουργκ και μετά το Λίνο ντελ Πρέτε.

Το 1893 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το 1894 ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μπερτ ντε Ροάν, κόρη του Αρτύρ, Πρίγκιπα του Ροσφόρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι





## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Αλφόνσος Κάρλος των Βουρβόνων

Ο **Αλφόνσο Κάρολος** (ισπαν. *Alfonso Carlos de Borbón*, Λονδίνο, 12 Σεπτεμβρίου 1849 - Βιέννη, 29 Σεπτεμβρίου 1936) του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας. Ήταν ο τελευταίος διεκδικητής του γαλλικού θρόνου από την πλευρά των Καρλιστών (1831 - 1836) μετά τον θάνατο του άτεκνου ανιψιού του, Ιακώβου, Δούκα της Μαδρίτης.

## Βιογραφία
Ο *Αλφόνσος Κάρολος Φερδινάνδος Ιωσήφ Ιωάννης Πίος* ήταν το δεύτερο παιδί και ο δεύτερος γιος του Ιωάννη Καρόλου των Βουρβόνων και της Μαρίας Βεατρίκης της Αυστρίας-Έστε.

Νυμφεύτηκε την Μαρία ντας Νέβις (1852 - 1941), κόρη του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας, χωρίς να καταφέρουν να αποκτήσουν επιζώντα παιδιά, αν και απεβίωσαν υπέργηροι. Τα δικαιώματά του μετά τον θάνατό του στην Αυστρία κληρονομήθηκαν από τον εξόριστο Αλφόνσο ΙΓ΄ της Ισπανίας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Ιάκωβος των Βουρβόνων (1870-1931)

Ο **Ιάκωβος των Βουρβόνων** (ισπ. *Jaime de Borbón*, 27 Ιουνίου 1870 - 2 Οκτωβρίου 1931) ήταν δούκας της Μαδρίτης, διεκδικητής -κατά τους Καρλιστές- του ισπανικού θρόνου. Ήταν και διεκδικητής του γαλλικού θρόνου ως *Ιάκωβος Α΄*.

## Βιογραφία
Ο *Ιάκωβος Πίος Ιωάννης Κάρολος Βιενβενίδος Σαμψών Πελάγιος Ερμενεγίλδος Ριχάρδος Άλβαρος Φερδινάνδος Γονθάλος Αλφόνσος Μαρία δε λος Ντολόρες Ερρίκος Λουδοβίκος Ροβέρτος Φραγκίσκος Ραμίρος Ιωσήφ Ιωακείμ Ισίδωρος Λέανδρος Μιχαήλ Γαβριήλ Ραφαήλ Πέτρος Βενίτος Φίλιππος* ήταν ο μοναδικός γιος του Κάρολο, Δούκα της Μαδρίτης, και της συζύγου του Μαργαρίτας των Βουρβόνων-Πάρμα, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Πάρμα.

Εκπαιδεύτηκε από τους Ιησουίτες στο Κολλέγιο της Αμώμου Συλλήψεως της οδού Βωζιράρ στο Παρίσι, στο Κολλέγιο Μπωμόν και στην Θηρεσιανή Στρατιωτική Ακαδημία. Δέχθηκε πρόσκληση του ρωσικού στρατού και εντάχθηκε σε αυτόν (1896). Πήρε μέρος (1904 - 1905) σε μία σειρά από Ρωσο-Ιαπωνικές μάχες. 

Το 1909 απεβίωσε ο πατέρας του και του παραχώρησε όλα τα κληρονομικά δικαιώματα στην Αυστρία και τη Γαλλία. Συνέχιζε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον ρωσικό στρατό, ζούσε στην Αυστρία και στο Παρίσι και επισκεπτόταν μυστικά την Ισπανία.

Το 1923 δημιούργησε το Τάγμα της Απαγορευμένης Νομιμότητας, στη μνήμη όσων είχαν υποφέρει και αιχμαλωτιστεί στην Ισπανία ή εξορίστηκαν για την πίστη τους στην Καρλική μερίδα. Τον Απρίλιο του 1931 ο ανταγωνιστής εξάδελφός του Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας εξορίστηκε, αφού ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία. Σε δύο συναντήσεις στο Παρίσι μαζί του, την τελευταία εβδομάδα πριν το τέλος του Ιακώβου, συμφιλιώθηκαν.

Απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο θείος του Αλφόνσος Κάρολος, Δούκας του Αγίου Ιακώβου.

## Πρόγονοι





## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Κατηγορία:Δούκες του Ανζού
Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας

Ο **Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας** (*João IV de Portugal*, 19 Μαρτίου 1604 – 6 Νοεμβρίου 1656) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν βασιλιάς της Πορτογαλίας από το 1640 μέχρι το 1656. Πιο πριν ήταν, ως Ιωάννης Β΄, δούκας της Μπραγκάνσα.

## Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|αριστερά|x350px|Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας
Διαδέχθηκε το 1630 τον πατέρα του Θεοδόσιο Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα ως δούκας της Μπραγκάνσα. Η μητέρα του Άννα ντε Βελάσκο υ Χιρόν ήταν κόρη του Ιωάννη-Φερδινάνδου ντε Βελάσκο υ Τοβάρ, 5ου δούκα του Φρίας.

Παντρεύτηκε τη Λουίζα του Γκουθμάν (1613–1666) και ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος βασιλιάς της Πορτογαλίας το 1640 ύστερα από την Ισπανική επανάσταση κατά του βασιλιά Φιλίππου Δ΄. 

Το 1641 ξεκίνησε τη συμμαχία με τη Γαλλία και τη Σουηδία, έχοντας ανάγκη να εισέλθει στον τριακονταετή πόλεμο σε συγκρούσεις με την Ισπανία και τις Ολλανδικές καταπατήσεις των Πορτογαλικών αποικιών.

Ισπανική επίθεση στην Πορτογαλία αποκρούστηκε το 1644 στο Μοντίγιο. Οι Ολλανδοί κυρίευσαν τη Μέλακα το 1641 και το σουλτανάτο του Ομάν το Μουσκάτ το 1648. Οι Πορτογάλοι βρίσκονταν στη δύσκολη θέση να μοιράσουν τις δυνάμεις τους στην Ευρώπη, την Αφρική και την Αμερική. Ανακατέλαβε την Ανκόνα από τους Ολλανδούς το 1644, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος της Βραζιλίας το 1654.

Ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών. Ίδρυσε τη βιβλιοθήκη της Λισσαβώνας, που υπήρξε η μεγαλύτερη στον κόσμο εκείνη την εποχή και αργότερα καταστράφηκε από τον τρομακτικό σεισμό του 1755. Ήταν επίσης ποιητής και συγγραφέας. Λίγο πριν τον θάνατό του δέχτηκε ένα τρομακτικό πλήγμα με τον πολύ πρόωρο θάνατο του μεγαλύτερου και αγαπημένου του γιου, Θεοδοσίου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1633 τη Λουίζα του Γκουθμάν υ Σαντοβάλ, κόρη του Μανουέλ-Πέρεθ ντε Γκουθμάν υ Σίλβα 8ου δούκα της Μεδίνα-Σιδόνια και παιδιά του ήταν:
* Θεοδόσιος 1634-1653, πρίγκιπας της Βραζιλίας, απεβ. 19 ετών.
* Ιωάννα 1635–1653, απεβ. 18 ετών.
* Αικατερίνη 1638–1705, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ των Στιούαρτ της Αγγλίας & Σκωτίας. 
* Αλφόνσος ΣΤ΄ 1643-1683, βασιλιάς της Πορτογαλίας.
* Πέτρος Β΄ 1648-1706, βασιλιάς της Πορτογαλίας.
* Άννα 1635, Μανουέλ 1640, απεβίωσαν νήπια.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθη) Μαρία 1644-1693.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Sousa, António Caetano de. História genealógica da Casa Real portuguesa (in Portuguese). VII. Lisbon: Silviana.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Πέτρος Β΄ της Πορτογαλίας

Ο **Πέτρος Β΄ ο Ειρηνικός** (*Pedro II de Portugal*, 26 Απριλίου 1648 – 9 Δεκεμβρίου 1706) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν αντιβασιλιάς από το 1668 έως το 1683 και βασιλιάς της Πορτογαλίας από το 1683 έως 1706.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ο τελευταίος γιος του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Δ΄ και της Λουίζας του Γκουθμάν, διορίστηκε αντιβασιλιάς από τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλφόνσο ΣΤ΄ το 1668 αμέσως μετά την Ισπανική αναγνώριση της Πορτογαλικής ανεξαρτησίας. Με την άνοδο του στον θρόνο διαδεχόμενος τον αδελφό του ανακαλύφθηκαν μεγάλα αποθέματα πολύτιμων μετάλλων στη Βραζιλία, κάτι που αύξησε σημαντικά τα πλούτη του.

Αρχικά υποστήριξε τη Γαλλία στον πόλεμο της Ισπανικής διαδοχής (1702 – 1715), αλλά στις 16 Μαΐου 1703 έκανε σημαντική εμπορική συνθήκη με την Αγγλία σχετική με τα Πορτογαλικά κρασιά και τα Βρετανικά υφάσματα που έφερε ραγδαία ανάπτυξη της Πορτογαλικής οικονομίας. Αυτό είχε σαν συνέπεια μια στρατιωτική συμμαχία μεταξύ Πορτογαλίας, Αυστρίας και Μεγάλης Βρετανίας το 1703, που επιτέθηκαν στην Ισπανία, κυρίευσαν τη Μαδρίτη το 1706 αλλά ηττήθηκαν στην Αλμάνσα.

Μόλις διαδέχθηκε τον αδελφό του, παντρεύτηκε και τη χήρα του Μαρία-Φραγκίσκη της Σαβοΐας (1646 – 1683). Έκαναν μια κόρη, την Ισαβέλλα Λουίζα (1669 – 1690). Η βασίλισσα δεν μπορούσε να κάνει άλλο παιδί, πέθανε όταν η συνεχώς ασθενής Ισαβέλλα ήταν 14 ετών, ενώ ο βασιλιάς αναζητούσε επιμόνως γιο, οπότε και αναγκάστηκε να ξαναπαντρευτεί.

Επέλεξε τη Μαρία Σοφία του Νόιμπουργκ (1666 – 1699), κόρη του Φιλίππου Γουλιέλμου, με την οποία έκανε έξι παιδιά, ανάμεσα στα οποία και τον διάδοχο του, Ιωάννη Ε΄.

Ο Πέτρος Β΄ απεβίωσε στις 9 Δεκεμβρίου 1706 στην πόλη Αλκάνταρα επί του ποταμού Τάγου, αλλά η σορός του τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον των Μπραγκάνσα στη Λισαβόνα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1668 τη Μαρία-Φραγκίσκη της Σαβοΐας, κόρη τού Καρόλου-Αμεδαίου δούκα τού Νεμούρ και είχε τέκνο:
* Ισαβέλλα-Λουίζα 1669-1690, πριγκίπισσα της Μπέιρα, απεβ. 21 ετών.

Το 1683 απεβίωσε η Μαρία-Φραγκίσκα και ο Πέτρος Β΄ έκανε το 1687 δεύτερο γάμο με τη Μαρία-Σοφία των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα τού Παλατινάτου και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Ε΄ 1689-1750, βασιλιάς της Πορτογαλίας.
* Φραγκίσκος 1691–1742, δούκας της Μπέζα.
* Αντώνιος 1695–1757, πρίγκιπας της Πορτογαλίας.
* Εμμανουήλ 1697–1736, κόμης του Οουρέμ.
* Φραγκίσκη-Ιωσηφίνα 1699–1736, απεβ. 37 ετών.
* Τερέσα-Μαρία 1694-1704 απεβ. 10 ετών, Ιωάννης 1688 απεβ. νήπιο.

Από μη νόμιμη σχέση με τη Μαρία ντα Κρους Μασκαρένας είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθη) Λουίζα 1679-1732, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο-Αμβρόσιο ντε Μέλο 2ο δούκα τού Κανταβάλ και μετά τον Ιάκωβο-Άλβαρες-Περέιρα ντε Μέλο 3ο δούκα του Καντάβαλ.

Από τη σχέση του με την Άνν-Αρμάντ ντυ Βερζέρ είχε φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Μιχαήλ 1699-1724, απεβ. 25 ετών. Γιος του ήταν ο:
** Ιωάννης-Κάρολος 1719-1806, δούκας τού Λαφόες.

Από τη σχέση του με τη Φρανσίσκα-Κλάρα ντα Σίλβα είχε φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Ιωσήφ 1703-1756, αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα.

## Πρόγονοι


Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Αλφόνσος ΣΤ΄ της Πορτογαλίας

Ο **Αλφόνσος ΣΤ΄ της Πορτογαλίας** (πορτογαλικά: *Afonso VI de Portugal*, 21 Αυγούστου 1643 – 12 Σεπτεμβρίου 1683)από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν βασιλιάς της Πορτογαλίας κατά την περίοδο 1656-1683, δεύτερος υιός και διάδοχος του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Δ' και της Λουίζας του Γκουθμάν. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Σε ηλικία τριών ετών προσβλήθηκε από ασθένεια που τον κατέστησε παράλυτο στο αριστερό του σώμα, προκαλώντας επίσης απώλεια μνήμης. Ο πατέρας του τον έχρισε 11ο δούκα της Μπραγκάνσα και τον διαδέχθηκε σε ηλικία 13 ετών υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του Λουίζας. Η Λουίζα πέτυχε σημαντικές επιτυχίες σε μάχες απέναντι στην Ισπανία, με αποτέλεσμα στη Συνθήκη της Λισαβόνας (1668) να πετύχει την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του πορτογαλικού βασιλείου από την Ισπανία. Εν τω μεταξύ, η Σρι Λάνκα κατακτήθηκε οριστικά από τους Ολλανδούς, ενώ η Λουίζα παραχώρησε τη Βομβάη στην Αγγλία ως προίκα για το γάμο της κόρης της, Αικατερίνη της Μπραγκάνσα, με τον Άγγλο βασιλιά Κάρολο Β΄ το 1661. Με μεσολάβηση της Αγγλίας (1661) οι Κάτω Χώρες αναγνώρισαν την κατοχή της Βραζιλίας από την Πορτογαλία, σε αντάλλαγμα του ελέγχου των Ολλανδών στη Σρι Λάνκα.

Το 1662 ο κόμης του Καστέλλο Μελόρ βρήκε την ευκαιρία να αποσπάσει την εύνοια του βασιλιά κατηγορώντας τη μητέρα του σε αυτόν ότι έχει στόχο να του πάρει την εξουσία και να τον στείλει εξορία. Ο Αλφόνσος πείστηκε και έκλεισε τη μητέρα του σε μοναστήρι. Το 1666 παντρεύτηκε τη Μαρία-Φραγκίσκη της Σαβοΐας, η οποία τον χώρισε την επόμενη χρονιά λόγω ανικανότητας και παντρεύτηκε τον μικρότερο αδελφό του και διάδοχο Πέτρο. Τότε ο Πέτρος προσπάθησε να πείσει το αδελφό του να του δώσει την αντιβασιλεία και τον έλεγχο της εξουσίας. Ο Αλφόνσος αυτοεξορίστηκε για επτά χρόνια στις Αζόρες και επέστρεψε λίγο πριν το τέλος του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1666 τη Μαρία-Φραγκίσκα της Σαβοΐας, κόρη του Καρόλου-Αμεδαίου δούκα του Νεμούρ. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Μαρία-Φραγκίσκη ζήτησε το 1667, λόγω ανικανότητάς του, την ακύρωση του γάμου. Η Εκκλησία της έδωσε το 1668 την ακύρωση και έτσι αυτή έκανε δεύτερο γάμο με τον αδελφό του Πέτρο Β΄ της Πορτογαλίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Κύριλλος

Το όνομα **Κύριλλος** μπορεί να αναφέρεται:

*Στο μοναχό και άγιο Κύριλλο, ο οποίος, μαζί με τον αδελφό του Μεθόδιο εκχριστιάνισαν τους Σλάβους.

*Στους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως:
** Κύριλλο Α΄ (Κύριλλο Λούκαρι)
** Κύριλλο Β΄ Κονταρής
** Κύριλλο Γ΄
** Κύριλλο Δ΄
** Κύριλλο Ε΄
** Κύριλλο ΣΤ΄
** Κύριλλο Ζ΄

*Στους Πατριάρχες Αλεξανδρείας:
** Κύριλλο Αλεξανδρείας (375-412), επίσκοπος στην Αλεξάνδρεια
** Κύριλλο Β΄
** Κύριλλο Γ΄ (Κύριλλο Λούκαρι)

*Στους Πατριάρχες Αντιοχείας:
** Κύριλλο Α΄
** Κύριλλο Β΄

*Στους Πατριάρχες Ιεροσολύμων:
** Κύριλλο Α΄ (313-386), επίσκοπος στην Ιερουσαλήμ
** Κύριλλο Β΄

*Στους Αρχιεπισκόπους Κύπρου:
** Κύριλλο Α΄
** Κύριλλο Β΄
** Κύριλλο Γ΄

*Σε πολλούς ακόμη κληρικούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Μητροπολίτης Πατρών Κύριλλος Χαιρωνίδης, Παλαιών Πατρών Κύριλλος, Επίσκοπος Κίτρους Κύριλλος, κ.ά.).

*Στο όνομα Κύριλλος (όνομα)
Κυστινουρία

Η **κυστινουρία** θεωρείται ως η συχνότερη διαταραχή των αμινοξέων στα παιδιά και ευθύνεται για το 6% των παιδικών ουρολιθιάσεων (1-2% όλων των ουρολιθιάσεων) που είναι και η κύρια κλινική εκδήλωση της νόσου. Μεταβιβάζεται με τον υπολειπόμενο αυτοσωματικό τύπο κληρονομικότητας, με ατελή διεισδυτικότητα του γονιδίου, με αποτέλεσμα σε ορισμένους τύπους της νόσου να εκδηλώνονται συμπτώματα και σε ετεροζυγώτες.

Η διαταραχή εντοπίζεται στην απορρόφηση των αμινοξέων κυστίνη, λυσίνη, ορνιθίνη και αργινίνη στα εγγύς εσπειραμένα σωληνάρια και στο εντερικό επιθήλιο. Η κυστίνη κατακρημνίζεται στο όξινο περιβάλλον των ούρων και δημιουργεί τους ουρόλιθους.

## Διάγνωση

Τίθεται με τον προσδιορισμό στα ούρα των αμινοξέων που προαναφέρθηκαν, τα οποία έχουν μια χαρακτηριστική αύξηση. Σε περιπτώσεις αναιτιολόγητης ουρολιθίασης στα παιδιά θα πρέπει να γίνεται αμινόγραμμα ούρων για τυχόν ύπαρξη κυστινουρίας.

## Αντιμετώπιση

Η θεραπευτική αντιμετώπιση συνίσταται σε αλκαλοποίηση των ούρων με τη χορήγηση πολλών υγρών ή/και διττανθρακικού νατρίου. Σε αλκαλικό περιβάλλον η κυστίνη δεν καθιζάνει και έτσι δεν σχηματίζονται οι ουρόλιθοι.
Η τιοπρονίνη αποτελεί φάρμακο εκλογής για τη μείωση της κυστικής στα ούρα, δε στερείται όμως ανεπιθύμητων ενεργειών.

## Δείτε επίσης
* Κρύσταλλοι ούρων

Κατηγορία:Παιδικές ασθένειες
Κατηγορία:Κληρονομικές ασθένειες
Λουίζα του Γκουθμάν

Η **Λουίζα Μαρία Φραγκίσκη του Γκουζμάν** (*Luisa María Francisca de Guzmán*, 13 Οκτωβρίου 1613 – 27 Φεβρουαρίου 1666) ήταν βασίλισσα της Πορτογαλίας. Ήταν Ισπανίδα ευγενής που έγινε βασίλισσα όταν ο σύζυγός της, Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας, ανήλθε στο βασιλικό θρόνο της Πορτογαλίας (1640) μετά από εξέγερση των Πορτογάλων κατά της Ισπανίας.

Φιλόδοξη γυναίκα Ισπανικής καταγωγής, κατέστρωσε η ίδια τα σχέδια στην επανάσταση που ανέβασε τον σύζυγο της στον θρόνο. Είχε καθοριστική επιρροή πάνω του και δέχθηκε να συμμετάσχει σε όλους τους κινδύνους ενός βασιλιά λέγοντας την περίφημη φράση:

Μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του βασιλιά από τον δούκα της Καμίνια, πρότεινε την εκτέλεση των ευγενών σαν αυτόν. Έγινε αντιβασίλισσα και επίτροπος του ανήλικου γιου της Αλφόνσου ΣΤ΄ μετά τον θάνατο του συζύγου της. Συνέχισε να είναι αντιβασίλισσα ακόμα και όταν ενηλικιώθηκε, λόγω του ότι αυτός ήταν διανοητικά καθυστερημένος.

Έκανε πολύ καλές διπλωματικές κινήσεις, ιδιαίτερα με την Μεγάλη Βρετανία, που εξασφάλισαν την Πορτογαλική ανεξαρτησία. Στο τέλος της ζωής της κλείστηκε από τον γιο της Αλφόνσο σε μοναστήρι, γιατί έπεσε θύμα κακόβουλων φημών ότι η μητέρα του ήθελε να τον ανατρέψει.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1633 τον Ιωάννη Δ΄ των Μπραγκάνσα βασιλιά της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
* Θεοδόσιος 1634-1653, πρίγκιπας της Βραζιλίας, απεβ. 19 ετών.
*Άννα 1635
* Ιωάννα 1635–1653, απεβ. 18 ετών.
* Αικατερίνη 1638–1705, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ της Αγγλίας & Σκωτίας. 
*Εμμανουήλ 1640
* Αλφόνσος ΣΤ΄ 1643-1683 της Πορτογαλίας.
* Πέτρος Β΄ 1648-1706 της Πορτογαλίας.

## Αναφορές


Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Δούκισσες της Πορτογαλίας
Θεοδόσιος της Μπραγκάνσα

Ο **Θεοδόσιος της Μπραγκάνζα** (*D. Teodósio de Bragança*, 8 Φεβρουαρίου 1634 - 6 Δεκεμβρίου 1653) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν Πορτογάλος πρίγκιπας, μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Δ΄ και της Λουίζας Γκουσμάν. 

Του δόθηκε ο τίτλος του πρίγκηπα της Βραζιλίας (1645), έναν νέο τίτλο που δημιούργησε γι' αυτόν ο πατέρας του. Έγινε (1649) 10ος δούκας της Μπραγκάνζα μετά τον θάνατο του θείου του, Ντουάρτε (1649).

Ήταν πολύ χαρισματικός και καλλιεργημένος νέος όσο πολλοί λίγοι της εποχής του: γνώριζε Ελληνικά, Λατινικά και ήταν άριστο φιλοσοφικό πνεύμα. Ο πολύ πρόωρος θάνατος του ήταν τεράστιο πλήγμα όχι μόνο για τον πατέρα του, αλλά και για ολόκληρη την χώρα. Ταυτόχρονα έδωσε και την ευκαιρία στον αδελφό του, Αλφόνσο, να διαδεχτεί τον πατέρα του στον θρόνο.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Σελήνη (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Σελήνη** μπορεί να αναφέρεται:

* Στη Σελήνη, το μοναδικό φυσικό δορυφόρο της Γης.
* Στη Σελήνη, σύμβολο της αστρολογίας.
* Στη Σελήνη, θεότητα της ελληνικής μυθολογίας.
* Στην Κλεοπάτρα Σελήνη Β΄, πριγκίπισσα της Αιγύπτου.
Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ

Ο **[[Πατριάρχης]] Δανιήλ** (, κατά κόσμον *Νταν Ιλίγε Τσιομποτια*, ) είναι ο προκαθήμενος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με τον τίτλο *[[Αρχιεπίσκοπος]]  [[Βουκουρέστι|Βουκουρεστίου]], [[Μητροπολίτης]] Μουντένιας και [[Δοβρουτσά|Δοβρουτσάς]], τιμητικός κάτοχος του θρόνου [[Καισαρεία]]ς της [[Καππαδοκία]]ς και [[Πατριάρχης]] πάσης [[Ρουμανία]]ς*.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1951 στο χωριό Dobreşti του δήμου Bara της περιφέρειας Timiş της Ρουμανίας. 

Ήταν ο τρίτος γιος του δασκάλου Alexie και της Stela Ciobotea. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Σίμπιου, από την οποία αποφοίτησε το 1974. Την περίοδο 1974 - 1976 έκανε διδακτορικές σπουδές στο Βουκουρέστι και κατόπιν στο Προτεσταντικό Πανεπιστήμιο Ανθρωπιστικών Σπουδών του Στρασβούργου και στο Καθολικό Πανεπιστήμιο Albert Ludwig του Φρειβούργου. Το 1979 έγινε διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου και το 1980 του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου.

Στις 6 Αυγούστου 1987 εκάρη μοναχός στη Μονή Σιχάστριας (*Sihăstria*), παίρνοντας το όνομα Δανιήλ. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1987 και Πρεσβύτερος την επόμενη μέρα. Στις 4 Μαρτίου 1990 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Λουγκοζάνου, βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Τιμισοάρας. Στις 7 Ιουνίου 1990 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Ιασίου και Μητροπολίτης Μολδαβίας και Βουκοβίνης. 

Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Θεόκτιστου ήταν τοποτηρητής του Θρόνου και στις 12 Σεπτεμβρίου 2007 εξελέγη Πατριάρχης.

## Παραπομπές


Δανιήλ
Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Λευκή Πόλη (Τελ Αβίβ)

thumb|300px|left
thumb|300px|left|Μουσείο Bauhaus στο Τελ Αβίβ

Η **Λευκή Πόλη** είναι μια συνοικία του Τελ Αβίβ. Τα συνολικά πάνω από 4000 κτίρια της κατασκευάστηκαν στην εποχή του 1920 έως την εποχή του 1950 και αντιπροσωπεύουν το κίνημα του μοντερνισμού. Η πραγματοποίηση του μεγάλου έργου οφείλεται στην εντατική μετανάστευση εβραίων στη Μέση Ανατολή και στη φυγή διάσημων αρχιτεκτόνων από τη ναζιστική Γερμανία. Το έργο καλείται πολλές φορές και το Μπάουχαους του Τελ Αβίβ. Σήμερα περίπου 1500 κτίρια χαρακτηρίζονται ως διατηρητέα.

Από το 2003 η Λευκή Πόλη αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

## Δείτε επίσης

* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Εικόνες
Πολλά σημαντικά κτίρια βρίσκονται επί τις Λεωφόρου Ρότσιλτ

Image:PB090021.JPG|Θέατρο "Esther", σήμερα "cinema hotel"
Image:Thermometter_House_Tel_Aviv_2006-11.jpg|Το σπίτι "Θερμόμετρο"
Image:63 Rothschild Boulevard by David Shankbone.jpg|Δείγμα αρχιτεκτονικής Μπάουχαους. Η στήλη των παραθύρων αποτελεί σήμα κατατεθέν της συγκεκριμένης σχολής.
Image:69 Rothschild Boulevard by David Shankbone.jpg|Λεωφόρος Ρότσιλτ 69 (Υπό ανακαίνιση το 2007)
Image:89-91 Rothschild Boulevard by David Shankbone.jpg|Κατοικία Yitzhaki 
Image:106 Rothschild Boulevard by David Shankbone.jpg|Λεωφόρος Ρότσιλτ 106 
Image:118 Rothschild Boulevard by David Shankbone.jpg|Λεωφόρος Ρότσιλτ 118
Image:84 Rothschild Boulevard Engel House by David Shankbone.jpg|Λεωφόρος Ρότσιλτ, Κατοικία Engel, αρχιτέκτων: Zeev Rechter, 1933


Κατηγορία:Τελ Αβίβ
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ισραήλ
Μενοίτιος (αργοναύτης)

Ο **Μενοίτιος**, ήταν γιος του Άκτορος και της Αίγινας. Συντρόφευσε τον Ιάσονα στην Αργοναυτική εκστρατεία. Ήταν ο πατέρας του ομηρικού ήρωα Πατρόκλου από τη σύζυγό του Πολυμήλη ή Σθενέλη.

## Ο μύθος
Αρχικά φέρεται ως Θεσσαλικός ήρωας, που είχε εγκατασταθεί στον Οπούντα της Λοκρίδας. Όταν όμως ο γιος του ο Πάτροκλος, παίζοντας αστραγάλους φιλονίκησε και σκότωσε το γιο τού Αμφιδάμαντα, τον Κλησώνυμο, αναγκάσθηκε να φύγει με το γιο του και να ζητήσει καταφύγιο στη Φθία, κοντά στον Πηλέα πατέρα του Αχιλλέα, όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Πριν την αναχώρηση του Αχιλλέα και του Πατρόκλου για τον Τρωικό πόλεμο ο Μενοίτιος συμβούλεψε τον γιο του να προσέχει και να συμβουλεύει τον φίλο του, παρά την ταπεινότερη καταγωγή του. Ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρει σε πολλά σημεία τον Πάτροκλο ως γιο του Μενοίτιου.

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
* Ο δορυφόρος του αστεροειδή **[[617 Πάτροκλος]]**, Μενοίτιος, πήρε το όνομά του από τον ήρωα αυτό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελληνική μυθολογία

Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Μενοίτιος (τιτάνας)

Ο **Μενοίτιος** ήταν ένας από τους Τιτάνες της Ελληνικής μυθολογίας. Ήταν γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Ωκεανίδας Ασίας/Κλυμένης ή της Αίθρας ή της Θέμιδας. Αδέλφια του ήταν ο Προμηθέας, ο Επιμηθέας και ο Άτλας. Αντιπροσωπεύει την άλογη, άκριτη σκέψη, το ένστικτο. Μετά τον κατακλυσμό  ο Δίας κατακεραύνωσε και εξαπέλυσε τον Μενοίτιο και, ύστερα τον Επιμηθέα, στο Έρεβος.

Μάλιστα οι Μενετές της Καρπάθου, διατηρούν το όνομά τους από αυτόν, σε ανάμνηση του παραπάνω γεγονότος. Με βάση τοπική παράδοση, ο βράχος που κτίστηκε το χωριό ταυτίζεται με τον Μενοίτιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ελληνική μυθολογία
*Μενέτες Καρπάθου

Κατηγορία:Τιτάνες
Στάθης Ψάλτης

Ο **Στάθης Ψάλτης** (Βέλο Κορινθίας, 27 Φεβρουαρίου 1951 - Αθήνα, 21 Απριλίου 2017) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βέλο Κορινθίας το 1951, όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια μέχρι την ηλικία των 11 ετών, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Αιγάλεω. Αδελφός του ήταν ο επίσης ηθοποιός Γιάννης Ρώτας.

Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη. Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 17 ετών, τη Κάτια Κυβέλου, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Μαρία. Τη δεκαετία του '80 (1981-1986) υπήρξε σε σχέση με την ηθοποιό Καίτη Φίνου ενώ στις αρχές του '90 έκανε ένα σύντομο γάμο με το μοντέλο (Miss Young 1988) Τάρια Μπούρα. Τελευταία γυναίκα της ζωής του ήταν η ηθοποιός Χριστίνα Φιτσάκη (ή αλλιώς Χριστίνα Ψάλτη), με την οποία ήταν νυμφευμένος από το 2006 μέχρι το 2017.

Έπαιξε σε πολλές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και στο θέατρο. Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μαζί με την Καίτη Φίνου στη δεκαετία του 1980 με εμπορικές ταινίες, όπως *[[Είσαι στην ΕΟΚ... Μάθε για την ΕΟΚ|Είσαι στην ΕΟΚ Μάθε για την ΕΟΚ]], [[Τα καμάκια]], [[Τροχονόμος Βαρβάρα]], [[Και ο πρώτος ματάκιας]], [[Βασικά... Καλησπέρα σας|Βασικά καλησπέρα σας]], [[Πέστα χρυσόστομε|Πες τα βρωμόστομε]], [[Καμικάζι αγάπη μου]], [[Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια|Μάντεψε τι κάνω τα βράδια]]*, *[[Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω|Τρελός είμαι ό,τι θέλω κάνω]],* *[[Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ]], [[Ψηλός λιγνός και ψεύταρος]], [[Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν]], [[Ο καβαλάρης των F.M. Stereo]].* Είχε παίξει πολλούς ρόλους, κατά το πλείστον κωμικούς, ενώ τραγούδησε αρκετά τραγούδια σε ταινίες και σε επιθεωρήσεις. Τελευταία του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν η ταινία *[[Καζαντζάκης]]* (είχε παίξει τον ηγούμενο της Μονής Σινά), την οποία δεν πρόλαβε να δει.

## Φιλμογραφία

## Βιντεοταινίες

## Τηλεοπτικές  σειρές

## Θάνατος

Απεβίωσε στις 21 Απριλίου 2017 μετά από νοσηλεία. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου, παρουσία πολλών φίλων και συναδέλφων του, στις 24 Απριλίου 2017. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κώστας Ελευθερίου, «Ψάλτης Στάθης. Φορέας αυτογελοιοποίησης της εμπορικής καταγγελίας», Η Ελλάδα στη δεκαετία του '80.Κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό, εκδ. Επίκεντρο, Αθήνα, 2014, σελ.661-663

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Cine.gr
* Στάθης Ψάλτης (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δροσάτο Φωκίδας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Δροσάτο]]*.

Το **Δροσάτο** είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Δωρίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας, σε υψόμετρο 450 μέτρα.

## Γεωγραφία - αξιοθέατα
Το Δροσάτο βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά όρια του νομού με το νομό Αιτωλοακαρνανίας και ανατολικά του ποταμού Μόρνου. Είναι κτισμένο στη πλαγιά λόφου με πανοραμική θέα προς τον κάμπο του Ευπαλίου, νότια τον Κορινθιακό κόλπο, νοτιοδυτικά τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου και στο βάθος τα βουνά της Πελοποννήσου. Απέχει 7 χιλιόμετρα ΒΔ. από το Ευπάλιο, την έδρα της Δημοτικής Ενότητας και 16 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από τη Ναύπακτο. Η ονομασία του οφείλεται στο δροσερό κλίμα και το πράσινο που περιβάλλει την περιοχή. Η αρχική θέση του χωριού ήταν στη τοποθεσία «Πέρα χωριό» κάτω από τον λόφο Αετοφωλιά (581 μέτρα) και από εκεί μετακινήθηκαν οι κάτοικοί του τη δεκαετία του 1860, οι οποίοι σήμερα ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Το Δροσάτο ως αξιοθέατα έχει να επιδείξει τον ιερό ναό του Ευαγγελιστή Λουκά, όπου κάθε χρόνο γίνεται και πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου και τη μεγαλοπρεπή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Στα τέλη Αυγούστου γίνεται και η «γιορτή φασολάδας». Στα νοτιοδυτικά του χωριού και κοντά στην επαρχιακή οδό Τερψιθέας - Σπαρτιάς στη τοποθεσία «Καραμπάσι», βρίσκονται ερείπια κατοικιών και ενός πύργου από παλιό τούρκικο οικισμό. Στη θέση «Μπαρκόρεμα» σώζονται λιθόκτιστα πηγάδια, μια βρύση καθώς και τα υπολείμματα ενός ναού αφιερωμένου στον Προφήτη Ηλία.

## Ονομασία - διοικητικά
Η παλιά ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν **Καρδάρα** και με το όνομα αυτό αναφέρεται το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οινεώνος του νομού Φωκίδος και Λοκρίδος. Μετονομάστηκε σε Δροσάτο το 1960. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον οικισμό Πευκάκι (150 κάτοικοι) συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δροσάτου, που με συνολικό πληθυσμό 199 κατοίκους ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 49 κατοίκους.

### Απογραφές πληθυσμού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφίες από το Δροσάτο στο http://www.greece.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κάμπος Φωκίδας

Ο **Κάμπος** είναι ορεινό χωριό της Δωρίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας σε υψόμετρο 630 μέτρα.

## Γεωγραφία
Ο Κάμπος βρίσκεται βορειοδυτικά του Ευπαλίου, από το οποίο απέχει 12 χλμ. και βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Φιλοθέη και Παλαιόμυλο, κοντά στον επαρχιακό δρόμο Τερψιθέας - Σπαρτιάς. Στη διασταύρωση του δρόμου αυτού προς το χωριό βρισκόταν το «χάνι του Φασουλά», που στη νεότερη φάση λειτούργησε πρώτη φορά το 1890, από τον Χρήστο Φασουλά. Ο Κάμπος είναι κτισμένος αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Βίγλα (Καστρί 1.090 μ.) με θέα προς τον Κορινθιακό Κόλπο και την πεδιάδα του Μόρνου. Οι κάτοικοι της περιοχής ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία.

## Αξιοθέατα
Στο πλάτωμα ενός λόφου, ανάμεσα στον Κάμπο και Παλαιόμυλο, είναι κτισμένο το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Γύρω του βρέθηκαν υπολείμματα αρχαίου οικοδομήματος, από το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί υλικό για την ανοικοδόμηση του ίδιου του ναού. Σύμφωνα με μια άποψη θεωρείται ότι εκεί ήταν η αρχαία Ποτιδάνεια των Αποδοτών. Προς τα νότια του χωριού εκτείνεται η τοποθεσία «Μνήματα», που οφείλει την ονομασία της στην ύπαρξη πολλών τάφων. Η Ι΄ Εφορεία Κλασικών Αρχαιοτήτων Δελφών, μετά από ανασκαφές που έκανε, αποκάλυψε επιβλητικούς μακεδονικούς τάφους του 4ου και 3ου αιώνα π.Χ. των οποίων τα ευρήματα (κεραμικά, αγωγοί μεταφοράς νερού κλπ) εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών. Σύμφωνα με άλλη άποψη πιθανότερη θεωρείται η εκδοχή πως στην ευρύτερη αυτή περιοχή βρισκόταν η αρχαία πόλη Απολλωνία.

## Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 όταν προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Ποτιδανείας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το όνομά του διορθώθηκε σε Κάμποι ενώ το 1940 επαναφέρεται σε Κάμπος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Παλαιόμυλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάμπου, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011, ως κοινότητα έχει πληθυσμό 321 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 267.

### Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Guthrie test

Το **Guthrie test** είναι ένα βιοχημικό ερευνητικό τεστ (αγγλ. screening test) το οποίο διενεργείται σε όλα τα νεογνά, για τη διάγνωση διάφορων ασθενειών. Εφευρέθηκε από τον Αμερικανό ιατρό Ρόμπερτ Γκάθρι (*Robert Guthrie*) το 1962 και από τα τέλη της δεκαετίας του '60 χρησιμοποιείται ευρέως σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου.

Η μέθοδος λήψης γίνεται ως εξής: διαποτίζεται μια κάρτα από προσροφητικό χαρτί με μια σταγόνα αίματος από το νεογνό, η οποία λαμβάνεται με σκαριφισμό της πτέρνας του. Το δείγμα αίματος πρέπει να λαμβάνεται αφού έχει εγκατασταθεί η φυσιολογική διατροφή του παιδιού, συνήθως την 5η με 9η ημέρα ζωής κατά την έξοδό του από το μαιευτήριο. Είναι απαραίτητο επίσης η σταγόνα του αίματος να διαπερνά όλο το πάχος του χαρτιού. Η κάρτα αυτή αποστέλλεται στη συνέχεια σε ειδικά κέντρα (στην Ελλάδα το αντίστοιχο κέντρο βρίσκεται στην Αθήνα) όπου και γίνεται ο έλεγχος. Στην Ελλάδα οι νόσοι που ελέγχονται με το Guthrie test είναι η φαινυλκετονουρία, ο υποθυρεοειδισμός, η γαλακτοζαιμία και η ανεπάρκεια G6PD.

## Πηγές

# Βασικές πληροφορίες για το τεστ από το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείουhttps://www.nhs.uk/conditions/baby/newborn-screening/blood-spot-test/

Κατηγορία:Ιατρικές εργαστηριακές εξετάσεις
Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Νεογνολογία
Κλήμα Ευπαλίου Φωκίδας

Το **Κλήμα** είναι ημιορεινός οικισμός στο Δήμο Δωρίδος της Φωκίδας, κοντά στο Ευπάλιο και σε υψόμετρο 335 μέτρα.

## Ιστορία
Το Κλήμα πήρε το όνομά του από τα πολλά αμπέλια που καλλιεργούσαν ο προγενέστερος πληθυσμός, που ήταν κάτοικοι μιας μεγάλης έκτασης που ονομαζόταν «Κλήματα». Ο καθηγητής Σωτηριάδης αναφέρει ότι το 1907 είχε πέντε οικισμούς (Μπαστέσι ή Μπασταίοι, Κούκουρα, Κουπλαίοι, Κοκκιναίοι, Νεραντζιές) που τα ονόματά τους προερχόντουσαν κυρίως από τους πρώτους οικιστές. Το σημερινό χωριό από το 1859 αποτελούσε έδρα δήμου με 15 χωριά συνόλου 15.000 κατοίκων. Σήμερα παράγει κτηνοτροφικά προϊόντα και δημητριακά.

Στο χωριό Κλήμα ήταν το αρχηγείο του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων, στο σπίτι του Παπα-Γιώργη Μπαράκου. Στο χωριό Κλήμα σκοτώθηκε ο Δημήτριος Ψαρρός, αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΚΚΑ και διοικητής του στρατιωτικού της σκέλους, 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων. Στο σημείο της εκτέλεσής του υψώνεται σταυρός και ένα εκκλησάκι, της Αναλήψεως του Σωτήρος, όπου και φυλάσσονται τα οστά των πεσόντων. Στο χωριό τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αρκετά καλή ανάπτυξη σε σχέση με την υπόλοιπη επαρχία της Στερεάς Ελλάδας.

## Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1835 ως *Κλήμα Ευπαλίου* να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Οινεώνος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Πηγή αποτελούν αποτελούν την Κοινότητα Κλήματος Ευπαλίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητας Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 70 κάτοικοι.

### Απογραφές πληθυσμού

## Σημείωση
Στον Δήμο Δωρίδος και την Δημοτική Ενότητα Λιδωρικίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Κλήμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Αιωροπτερισμός

[200px|thumb|Απογείωση αιωρόπτερου από το [Mount Tamalpais]]
thumb|200px|Εκπαίδευση στον αετό.

Ο **αιωροπτερισμός** είναι αεράθλημα, χόμπι, απασχόληση, παθητική εμπειρία, ή ακόμα και επάγγελμα κατά το οποίο ο άνθρωπος πιλοτάρει το αιωρόπτερο (Αετό).
Μπορεί να γίνεται για ψυχαγωγικούς λόγους ή στα πλαίσια ενός αεραθλητικού αγώνα. Αν και άρχισε ως απλή κατολίσθηση από μικρούς λόφους με χαμηλών επιδόσεων αετούς, ο αιωροπτερισμός έχει εξελιχθεί τόσο που δίνει πια τη δυνατότητα να πετάξει κανείς στα ύψη για ώρες, να κερδίσει χιλιάδες μέτρα ύψους εκμεταλλευόμενος τα θερμικά ανοδικά ρεύματα του αέρα, να εκτελέσει ακροβατικά, και να διανύσει μεγάλες αποστάσεις. Το άθλημα αυτό είναι παρόμοιο με το αλεξίπτωτο πλαγιάς και το ανεμόπτερο, με τη διαφορά ότι ο αετός είναι αρκετά πιο απλός και πιο φθηνός σε σχέση με το ανεμόπτερο, και σαφώς πιο γρήγορος και πτητικά ικανός από το αλεξίπτωτο πλαγιάς. Αποτελείται από έναν αλουμινένιο ή (πιο σπάνια) συνθετικό σκελετό, πλαισιωμένο από υφασμάτινη πτέρυγα. Ο πιλότος κρεμιέται από τον αετό με έναν ιμάντα και ασκεί τον έλεγχο της πτήσης με τη μετατόπιση του βάρους του σώματός του. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές σε υλικά και ρυθμίσεις για να διαλέξει κανείς το τι του ταιριάζει ανάλογα με την χρήση (αγωνιστική, ψυχαγωγική, εκπαιδευτική, επαγγελματική, κ.λ.π.)

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Commission Hellenic Hang Gliding - επίσημη ιστοσελίδα ομοσπονδίας αιωροπτερισμού 

Κατηγορία:Αθλήματα
Κατηγορία:Ατομικά αθλήματα
Κατηγορία:Υπαίθριες δραστηριότητες αναψυχής
Κατηγορία:Εναέρια αθλήματα
Αλιευτικό εργαλείο

[thumb|250px|Ψαράς στο Κανάλι Kennet και Avon στην [Αγγλία.]]
Mε τον όρο **αλιευτικό εργαλείο** χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε μέσον με το οποίο επιχειρείται οποιοδήποτε είδος αλιείας. Στη πράξη όμως πολλές φορές με το ίδιο όνομα του αλιευτικού εργαλείου χαρακτηρίζεται είτε και η επιχειρούμενη μέθοδος (τρόπος) αλιείας, είτε ακόμα και το αλιευτικό σκάφος με το οποίο γίνεται χρήση του συγκεκριμένου μέσου, π.χ. συρτή (εργαλείο, μέθοδος), γρι-γρί (εργαλείο, σκάφος), τράτα (εργαλείο, σκάφος) κ.λπ.

Ακολουθεί κατάλογος των κυριοτέρων αλιευτικών εργαλείων, με σημειώσεις όπου απαντώνται συνωνυμίες μεθόδων ή ονομασίας σκαφών, με τα οποία και επιχειρείται αλιεία στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

# Αγγολόγι
# Αθερινολόγος ή Μπέντουλας.
# Απόχη, συνήθως βοηθητικό εργαλείο.
# Αργαλειός ή Εργαλειός
# Βολαχτήρας
# Βολκός ή Νταούλι
# Γαγκάβα ή Γκαγκάβα ή Δράγα
# Γάτζος (αλιεία), βοηθητικό εργαλείο.
# Γράπα, βοηθητικό εργαλείο.
# Γυαλί (αλιεία), βοηθητικό εργαλείο.
# Γρι-γρι (ονομασία εργαλείου, μεθόδου και σκάφους)
# Γριγράκι
# Γριπαρόλι
# Γρίπος
# Δελφινιέρα ειδικό καμάκι, μοιάζει μ΄ εκείνο του ψαροτούφεκου.
# Διπλάρι, πρόκειται για καθετή με δύο αγκίστρια.
# Δίχτυ σε πολλούς τύπους και χρήσεις
# Δράγα συνώνυμο της γκαγκάβας.
# Ζαργανόδικτο
# Ζόκα, εξέλιξη της καθετής
# Θυννείο ή Νταλιάνι
# Καθετή
# Καλάμι (αλιεία) ή Καλαμίδι
# Καμάκι, το αρχαιότερο αλιευτικό εργαλείο
# Κοφινέλο
# Κιούρτος
# Κολπάδα
# Λεντισιά ή Τσέτα πρόκειται περισσότερο για μέθοδο, σήμερα παράνομη.
# Μπραγάνι, εργαλείο - είδος γρίπου.
# Παραγάδι
# Παριανή (αλιεία) ή Κολοβρέχτης
# Πεζόβολος
# Πεταχτάρι
# Πυροφάνι [250px|μικρογραφία|δεξιά|Ψάρεμα με πυροφάνι στα τέλη του 19ου αι. Ελαιογραφία του [Κωνσταντίνος Βολανάκης|Κ. Βολανάκη. ]]
# Σταφνοκάρι 
# Συρτή
# Ταλιάνι, είδος πεζόβολου.
# Τράινα πρόκειται για μέθοδο.
# Τράτα (εργαλείο, σκάφος όπως και ανεμότρατα ή μηχανότρατα).
# Τσαπαρί, εργαλείο που ανάγεται στους αρχαίους ελληνικούς χρόνους με ιδιαίτερη εξέλιξη στους βυζαντινούς χρόνους.
# Φελλάρι
# Φραγμός
# Ψαροτούφεκο
# Τοξικές ουσίες (αλιεία), παράνομες που επισύρουν βαριές ποινές.
# Εκρηκτικές ύλες (αλιεία), παράνομες που επισύρουν βαριές ποινές.

* Ο παραπάνω πίνακας πιθανόν να μην είναι ολοκληρωμένος.

## Δείτε επίσης
* Αρματωσιά αλιευτικών εργαλείων
* Αλιευτικά εφόδια

*
Μαλάματα Φωκίδας

Τα **Μαλάματα** είναι πεδινό χωριό της Δωρίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Μαλάματα βρίσκονται στα όρια με την περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, ανατολικά του ποταμού Μόρνου λίγο πριν τις εκβολές του στον Κορινθιακό κόλπο. Απέχει 7 χλμ. ΝΔ. από το Ευπάλιο (έδρα του δήμου) και 4 χλμ. Α. από τη Ναύπακτο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και παράγουν καλαμπόκι, τριφύλλι και εσπεριδοειδή. Στον παραθαλάσσιο οικισμό Χιλιαδού του γειτονικού χωριού Μανάγουλη (6 περίπου χλμ. από τα Μαλάματα) λειτουργούν δυο οργανωμένες τουριστικές μονάδες. Στις 23 Φεβρουαρίου το χωριό γιορτάζει προς τιμήν του Αγίου Πολύκαρπου. Το χωριό ανήκει στον δήμο Ευπαλίου.

Μετά την απελευθέρωση αναφέρονται επίσημα το 1835 όταν προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Οινεώνος. Το 1928 με το ΦΕΚ 239Α - 14/11/1928 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Πολύκαρπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαλαμάτων, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011, ως κοινότητα έχει πληθυσμό 548 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 267.

### Απογραφές πληθυσμού

## Πηγές
*Δήμος Δωρίδος - Μαλάματα 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος