open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
MultiLisp

Η **MultiLisp** είναι συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού και διάλεκτος της διαλέκτου Scheme της Lisp, με κάποιες επιπλέον εντολές και εκφράσεις για παράλληλη εκτέλεση και κοινή (μοιραζόμενη) μνήμη. Η MultiLisp υλοποιείται σε Interlisp. Αυτές οι επεκτάσεις περιλαμβάνουν παρενέργειες, με συνέπεια η MultiLisp να είναι μη-ντετερμινιστική. Εκτός των επεκτάσεων για παράλληλο προγραμματισμό, η MultiLisp έχει επίσης κάποιους ασυνήθιστους αλγόριθμους για συλλογή απορριμμάτων και χρονοπρογραμματισμό εργασιών. Η MultiLisp, όπως και η Scheme, είναι προσανατολισμένη σε συμβολικούς υπολογισμούς. Σε αντίθεση με κάποιες άλλες γλώσσες παράλληλου προγραμματισμού, η MultiLisp ενσωματώνει εντολές που προκαλούν παρενέργειες και για τη ρητή δήλωση του παραλληλισμού. Σχεδιάστηκε από τον Robert H. Halstead στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για χρήση στον υπολογιστή Concert που είχε 32 επεξεργαστές και αναπτυσσόταν στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT). Επέδρασε στην ανάπτυξη της διαλέκτου Gambit της Scheme http://www.iro.umontreal.ca/~gambit/ και της Interlisp-VAX.

## PCALL και FUTURE
Η MultiLisp επιτυγχάνει τον παραλληλισμό με τη μακροεντολή PCALL, με τον κώδικα:

`(PCALL Fun A B C ...)`

να είναι ισοδύναμος με τον:

`(Fun A B C ...)`

με τη διαφορά ότι τα ορίσματα A, B, C, κλπ. μπορούν να αποτιμηθούν παράλληλα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη συνηθισμένη σειρά εκτέλεσης, που είναι σειριακή από τα αριστερά προς τα δεξιά. Χρησιμοποιεί επίσης μια έκφραση του παράλληλου προγραμματισμού, το μέλλον (future), το οποίο μοιάζει με την εντολή fork σε συνδυασμό με οκνηρή αποτίμηση. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να γραφεί μια έκφραση όπως η

`([[cons]] (FUTURE A) (FUTURE B)) `

η οποία θα επικαλύψει την αποτίμηση όχι μόνο των εκφράσεων A και B μεταξύ τους, αλλά και αυτών με το αποτέλεσμα της κλήσης cons, μέχρι να εκτελεστεί μια λειτουργία που να απαιτεί πραγματική πληροφορία για την τιμή του A ή του B.

## Δείτε επίσης
* Speculative evaluation

## Πηγές
*R. H. Halstead, "MultiLisp: A Language for Concurrent Symbolic Computation", *[[TOPLAS]]*, October 1985
*Koomen, J.A.G.M., "The Interlisp Virtual Machine: A Study of its Design and its Implementation as Multilisp", Master's thesis, University of British Columbia, 1980
*Raymond L. Bates, David Dyer, Johannes A. G. M. Koomen "Implementation of Interlisp on the VAX" pp81–87 in ACM Proceedings of the 1982 ACM Conference on LISP and Functional Programming, Pittsburgh, Pennsylvania, United States
*Halstead, R.H.jr. The MULTILISP Language: LISP for a Multiprocessor. Conf. on 5th Generation Computers, Tokyo, 1984
*Halstead, Robert H. Jr., "MULTILISP: a language for concurrent symbolic computation" in TOPLAS 7(4) October 1985
*W.S. Martins "Parallel Implementations of Functional Languages" In Proceedings of the 4th Int. Workshop on the Parallel Implementation of Functional Languages, 92
*Skillicorn, David B. and Talia, Domenico "Models and languages for parallel computation" pp123–169 in ACM Computing Surveys 30(2) June 1998

Κατηγορία:Συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού
Κατηγορία:Γλώσσες με δυναμικούς τύπους
Κατηγορία:Lisp
Gambit (γλώσσα προγραμματισμού)

Η **Gambit**, γνωστή και σαν Gambit-C, είναι μια ελεύθερη υλοποίηση της Scheme που αποτελείται από ένα διερμηνέα Scheme  και ένα μεταγλωττιστή που μεταφράζει τη Scheme σε C. Η τεκμηρίωσή της  υποστηρίζει ότι είναι σύμφωνη με τα πρότυπα R4RS, R5RS, και IEEE, καθώς επίσης και με αρκετά SRFI. Η Gambit αρχικά κυκλοφόρησε το, και η Gambit-C (το οπίσθιο μέρος σε C της Gambit) κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1994.

## Termite Scheme
Η Termite Scheme είναι μια διάλεκτος της Scheme υλοποιημένη σε Gambit-C. Η Termite προορίζεται για κατανεμημένους υπολογισμούς και προσφέρει ένα απλό και ισχυρό μοντέλο ταυτοχρονισμού βασισμένο στην ανταλλαγή μηνυμάτων, επηρεασμένο από αυτό της Erlang.

## Ενσωμάτωση στη C++ και στην Objective-C
Αν και ο μεταγλωττιστής παράγει μόνο κώδικα C, υποστηρίζει πλήρως την ενσωμάτωση σε μεταγλωττιστές της C++ και της Objective-C όπως ο GCC. Επομένως, λογισμικό σε Gambit-C μπορεί να περιέχει κώδικα C++ ή Objective-C, και να ενσωματώνει πλήρως αντίστοιχες βιβλιοθήκες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα της Gambit  
* Σελίδα της Termite στο Google Code 

Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Κατηγορία:Scheme
Gerda malaperis!

***Gerda Malaperis!***  (ελληνικά: Η Γκέρντα εξαφανίστηκε!) είναι πρωτότυπο  μυθιστόρημα στη γλώσσα Εσπεράντο, που γράφτηκε το 1983 από τον Ελβετό συγγραφέα Κλωντ Πιρόν. Εκδόθηκε από τον οίκο *Fonto* στη Βραζιλία.

Το βιβλίο είναι η πιο διάσημη διήγηση που διδάσκεται στην Εσπεράντο. Είναι γεμάτη με απλούς διαλόγους από καθημερινά χρησιμοποιούμενες λέξεις και είναι κατάλληλο για τη βελτίωση της γνώσης της Εσπεράντο για όσους τη μαθαίνουν. Η διήγηση πραγματεύεται νεανικούς έρωτες και τη μυστηριώδη αιχμαλωσία μιας μεταφράστριας. Επιπλέον παρέχονται κατάλογοι λέξεων σε διάφορες γλώσσες.

Για το ίδιο επίπεδο μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς το  μικρό βιβλίο *[[Lasu min paroli plu]]*, γραμμένο επίσης από τον Κλωντ Πιρόν, που χρησιμοποιεί σταδιακά, από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, τoυς ίδιους γραμματικούς κανόνες και λεξιλόγιο όπως στο *Gerda malaperis*, αλλά σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μάθημα στο lernu! σε πολλές γλώσσες και στα ελληνικά
* Μάθημα για τους γαλλόφωνους στο Esperanto-Jeunes
* Μάθημα για ιταλόφωνους με ενσωματωμένες ασκήσεις 
* Η ταινία της εταιρείας IMAGU 

Κατηγορία:Εσπεράντο
Αλεξάντρ Καμπανέλ

Ο **Αλεξάντρ Καμπανέλ** (γαλλικά: *Alexandre Cabanel*, 28 Σεπτμβρίου 1823 - 23 Ιανουαρίου 1889) ήταν Γάλλος ζωγράφος.

## Βιογραφία
Ο Καμπανέλ γεννήθηκε στο Μονπελιέ του νομού Ερώ (Hérault). Ζωγράφισε ιστορικά, κλασικά και θρησκευτικά θέματα, στο ακαδημαϊκό στυλ. Ήταν επίσης γνωστός ως ζωγράφος πορτρέτων. Σύμφωνα με το *Diccionario Enciclopedico Salvat*, ο Καμπανέλ είναι ο καλύτερος εκπρόσωπος της τέχνης *pompier* και ο Ναπολέων Γ΄ τον προτιμούσε ως προσωπικό του ζωγράφο.

Εισήλθε στην École des Beaux-Arts στο Παρίσι σε ηλικία δεκαεπτά ετών. Ο Καμπανέλ σπούδασε με τον Φρανσουά-Εντουάρ Πικό και εισήλθε στο Σαλόν του Παρισιού για πρώτη φορά το 1844 και κέρδισε την υποτροφία *Prix de Rome* το 1845 σε ηλικία είκοσι δύο ετών. Ο Καμπανέλ εκλέχτηκε μέλος του Ινστιτούτου το 1863 και διορίζεται καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts) το ίδιο έτος.

Ήταν στενά συνδεδεμένος με το Σαλόν του Παρισιού: Εξελέγη τακτικά στην κριτική του επιτροπή και οι μαθητές του θα μπορούσαν να υπολογιστούν σε πάνω από 100. Μέσω αυτών ο Καμπανέλ έκανε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο καλλιτέχνη της γενιάς του για το σχηματισμό του χαρακτήρα της Μπελ Επόκ στη γαλλική ζωγραφική. Η άρνησή του μαζί με τον Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ να επιτρέψει στον ιμπρεσιονιστή ζωγράφο Εντουάρ Μανέ και άλλους ζωγράφους να εκθέσουν τα έργα τους στο Σαλόνι του 1863 οδήγησε στην ίδρυση του "Σαλονιού της άρνησης".

Ο πίνακάς του *Η Γέννηση της Αφροδίτης* στο Μουσείο Ορσέ είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα ακαδημαϊσμού του 19ου αιώνα. Ο πίνακας αγοράστηκε από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ'.
Μαθητής του ήταν ο Έλληνας ζωγράφος Ιάκωβος Ρίζος (1849-1926).

## Επιλογή έργων

File:Alexandre_Cabanel_-_Cincinnatus_Receiving_Deputies_of_the_Senate.jpeg|*Ο Κιγκινάτος δέχεται τους απεσταλμένους της Συγκλήτου*, 1843, Μονπελιέ, Musée Fabre
File:Fallen_Angel_(Alexandre_Cabanel).jpg|*[[Ο Πεπτωκώς Άγγελος|Ο πεπτωκώς άγγελος]]*, 1847, Μονπελιέ, Musée Fabre
File:Alexandre_Cabanel_-_The_Evening_Angel.jpg|*Ο άγγελος του απογεύματος*, 1848, Μονπελιέ, Musée Fabre
File:Alexandre_Cabanel_-_Death_of_Moses.jpeg|*Ο θάνατος του Μωυσή*, 1850, Μονπελιέ, Musée Fabre
File:Alexandre_Cabanel_-_The_Birth_of_Venus_-_Google_Art_Project.jpg|*Η γέννηση της Αφροδίτης*, 1863, Παρίσι, Μουσείο Ορσέ
File:Othello_Relating_His_Adventures_by_A.Cabanel.jpg|*Ο Οθέλλος αφηγείται τις περιπέτειές του* 
File:Alexandre_Cabanel_-_Pandora_-_Walters_3799.jpg|*Πανδώρα*, 1873, Βαλτιμόρη, Walters Art Museum
File:Alexandre_Cabanel_-_Rebecca_et_Eliézer_-_1883.jpg|*Ρεβέκκα και Ελιέζερ*, 1883 
File:Alexandre_Cabanel_-_Cléopatre_essayant_des_poisons_sur_des_condamnés_à_mort.jpg|*Η Κλεοπάτρα δοκιμάζει δηλητήρια στους θανατοποινίτες*, 1887, Αμβέρσα, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Ναυμαχία των Εχινάδων

Η **ναυμαχία των Εχινάδων** πραγματοποιήθηκε το 323 π.Χ. ανάμεσα στους Αθηναίους με τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό και τους Μακεδόνες στις Εχινάδες νήσους κατά τη διάρκεια του Λαμιακού πολέμου.

## Προοίμιο

Μετά την έναρξη του Λαμιακού πολέμου, όλες οι πόλεις που δε συμπαθούσαν τη Μακεδονία και ήθελαν να απομακρύνουν τις μακεδονικές φρουρές βρήκαν την ευκαιρία με το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.). Όλες μαζί σχημάτισαν τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Οι δύο παρατάξεις αντιμετώπισαν ή μία την άλλη στις Θερμοπύλες και συγκεκριμένα στην Ηράκλεια όπου οι Μακεδόνες και ο Αντίπατρος ηττήθηκαν από τον Αθηναίο στρατηγό Λεωσθένη. Μετά από αυτή τη νίκη πολλές ακόμη πόλεις-κράτη προσχώρησαν στον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Ο Αντίπατρος υποχώρησε κι οχυρώθηκε στη Λαμία.

## Η ναυμαχία

Ο πόλεμος μεταφέρθηκε στη θάλασσα. Αρχηγός του αντι-μακεδονικού συνασπισμού ορίστηκε ο Αθηναίος ναύαρχος Ηετίων και οι Αθηναίοι του παρείχαν στόλο 240 πλοίων. Ο μακεδονικός στόλος όρισε αρχηγό τον Κλείτο το Λευκό, ο οποίος διέθετε 110 πλοία. Η  αριθμητική υπεροχή του αθηναϊκού στόλου ήταν διαφαινόμενη, αλλά ο Κλείτος σύντομα ενισχύθηκε από τους Μακεδόνες και με άλλα πλοία. Ο αθηναϊκός στόλος στην αρχή συγκρούστηκε στην Αμοργό με τον μακεδονικό και ηττήθηκε. Μετά όμως οι δύο στόλοι συναντήθηκαν στις Εχινάδες νήσους όπου ο Κλείτος καταναυμάχησε τον Ηετίωνα και παρά την αριθμητική υπεροχή των Αθηναίων, οι τελευταίοι υπέστησαν μεγάλη ήττα.

## Μετά τη ναυμαχία

Οι Αθηναίοι του Ηετίωνα αριθμούσαν απώλειες των 60 πλοίων. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η ναυμαχία δεν έγινε στις Εχινάδες, αλλά στις Λιχάδες και ότι ο Διόδωρος Σικελιώτης έκανε λάθος. Η ναυτική υπεροχή των Αθηναίων μετά από αυτή την ήττα τους περιήλθε στα χέρια των Μακεδόνων. Ο Λαμιακός πόλεμος συνεχίστηκε με την πολιορκία της Λαμίας, όπου είχε καταφύγει ο Αντίπατρος, από τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό, μετά τη μάχη της Ηράκλειας.

## Πηγές

* Διόδωρος Σικελιώτης
* Πόλεμος και Ιστορία, τεύχος 122, Νοέμβριος 2008



Κατηγορία:Ναυμαχίες του Λαμιακού Πολέμου
Κατηγορία:Μάχες αθηναϊκού στρατού
Κατηγορία:Μάχες μακεδονικού στρατού
Κατηγορία:Ιστορία των Επτανήσων
Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου
Καλλικρατίδας

Ο **Καλλικρατίδας** ήταν Σπαρτιάτης ναύαρχος που έδρασε κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου και στάλθηκε στο Αιγαίο πέλαγος για να αναλάβει την αρχηγία του σπαρτιατικού στόλου από τον Λύσανδρο (406 π.Χ.). Η θητεία του στον σπαρτιατικό στόλο ήταν μικρή. Ο Διόδωρος Σικελιώτης μας πληροφορεί ότι ήταν άκακος και δεν διέπραξε ποτέ αδίκημα. Το πλήρωμά του συχνά ήταν ανυπάκουο. Μάλιστα έλεγε πως αν γυρνούσε στη Σπάρτη, θα έκανε τα πάντα για να συμφιλιώσει τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες. Αναγκάστηκε όμως να ζητήσει χρήματα από τον Κύρο, αλλά εκείνος δεν του τα έδωσε. Κατέπλευσε τότε στη Μίλητο και ζήτησε κι από τους κατοίκους χρήματα. Οι Μιλήσιοι του τα έδωσαν. Το 406 π.Χ. πραγματοποιήθηκε η ναυμαχία των Αργινουσών, όπου οι Αθηναίοι τον νίκησαν και ο ίδιος μαχόμενος πέθανε. Στη θέση του ναυάρχου του σπαρτιατικού στόλου τον διαδέχθηκε ο Λύσανδρος.

## Ψευδο-Καλλικρατίδας
Ο Καλλικρατίδας δεν πρέπει να συγχέεται με τον **Ψευδο-Καλλικρατίδα**, το ψευδώνυμο του συγγραφέα μίας νεο-πυθαγόριας πραγματείας με τον τίτλο «Περί της Οικογενειακής Ευτυχίας». Η πραγματεία αυτή προτείνει την ιδέα πως ο πλούτος μία γυναίκας μπορεί να υπερσκελίσει την εξουσία του συζύγου της.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ντόναλντ Κέηγκαν. The Peloponnesian War (Penguin Books, 2003). ISBN 0-670-03211-5
* Διόδωρος Σικελιώτης

Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
527 Ευρυάνθη

Η **527 Ευρυάνθη (Euryanthe)** είναι αστεροειδής σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Μαξ Βολφ και το όνομά του το πήρε από την ηρωίδα της όπεραςτου Γερμανού συνθέτη, του θεατρικού Καρλ Μαρία φον Βέμπερ.

## Παραπομπές


Ευρυάνθη
Γιάννης Καλπούζος

Ο **Γιάννης Καλπούζος** (Μελάτες Άρτας, 6 Ιανουαρίου 1960) είναι Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και στιχουργός.  

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Μελάτες της Άρτας το 1960. Από το 1983 ζει μόνιμα στην Αθήνα.

## Εργογραφία
Έχει γράψει έντεκα μυθιστορήματα: **«Ιμαρέτ»**, **«Σάος»**, **«Άγιοι και δαίμονες»**, **«Ουρανόπετρα»**, **«Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου»**, **«Ραγιάς»**, **«Σέρρα»**, **«Γινάτι»**, **«Εράν»**, **«Καλντερίμι» και «Μεθυστής»**. Το **«Ιμαρέτ»** κυκλοφορεί και διασκευασμένο σε εφηβικό μυθιστόρημα (για παιδιά άνω των 10 ετών), με εικονογράφηση του σκηνογράφου Αντώνη Χαλκιά.

Επίσης έχει γράψει τρεις ποιητικές συλλογές, οι οποίες εμπεριέχονται μαζί με πενήντα νέα ποιήματα στον τόμο: **«ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ ΠΟΙΗΣΗ 2000-2017»**, τη συλλογή διηγημάτων: **«Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ»** και στίχους για **80 τραγούδια**, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως τα: **«Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου»,** **«Να ‘σουν θάλασσα»**, **«Τι μου ‘χει φταίξει τι μου ‘χει λείψει»**, **«Δέκα μάγισσες»** και **«Γιατί πολύ σ’ αγάπησα»**.

Η παραλογή **«Ο λύκος»,** που εμπεριέχεται στη συλλογή διηγημάτων, βραβεύτηκε στον Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος του πανεπιστημίου του Παλέρμο Ιταλίας.

Το μυθιστόρημα **«Σέρρα»** τιμήθηκε με το Πρώτο Βραβείο Μυθιστορήματος Μικρασιατικού Περιεχομένου για τα έτη 2016-2018 και έχει μεταφραστεί στα αλβανικά.

Τα μυθιστορήματα **«Γινάτι»** και **«Εράν»** τιμήθηκαν με το Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public 2019 και 2021 αντίστοιχα.

Το μυθιστόρημα **«Ιμαρέτ»** τιμήθηκε το 2009 με το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και έχει μεταφραστεί στα πολωνικά, στα τουρκικά, στα αραβικά, στα αγγλικά από ελληνικό εκδοτικό οίκο και στα αλβανικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://www.psichogios.gr/el/catalogsearch/result/index?q=%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%BF%CF%82&fbrsid=V_nW3hbK0y0Z7xZw_LzkXO-B_PwuT4dG
* https://www.facebook.com/@GKalpouzos

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
525 Αδελαΐδα

Η **525 Αδελαΐδα (Adelaide)** είναι αστεροειδής, φασματικού τύπου **S** (λιθώδης), που ανήκει στην Οικογένεια της Φλώρα και βρίσκεται στην Κύρια Ζώνη Αστεροειδών. 

Το αντικείμενο **A904 EB** ανακαλύφθηκε στις 14 Μαρτίου 1904 από τον Μαξ Βολφ και ονομάστηκε *525 Αδελαΐδα*, αλλά στη συνέχεια χάθηκε. Αργότερα, το αντικείμενο **1930 TA** ανακαλύφθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1930 από τον Συλβαίν Άρεντ και πήρε το όνομά **1171 Ρουσθαβέλια**. Σε αυτές τις ημέρες που δεν υπήρχε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, δεν έγινε αντιληπτό μέχρι το 1958 ότι επρόκειτο για το ίδιο αντικείμενο. Το όνομα Ρουσθαβέλια κρατήθηκε (και η ανακάλυψη πιστώθηκε στον Arend)· το όνομα 525 Αδελαΐδα επαναχρησιμοποιήθηκε για το αντικείμενο 1908 EKa που ανακάλυψε στις 21 Οκτωβρίου 1908 ο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ. 

## Παραπομπές


Αδελαΐδα
526 Ιένα

Ο **526 Ιένα (Jena)** είναι αστεροειδής που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο στη Κύρια Ζώνη Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στη Χαϊδελβέργη από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ στις 14 Μαρτίου του 1904 και το όνομά του το πήρε από την πόλη της Ιένας. 

## Παραπομπές


Ιένα
Εράκης

**Εράκης (Erakis)** είναι το ιδιαίτερο όνομα του ημικανονικά παλλόμενου υπεργίγαντα **μ** του αστερισμού Κηφεύς (*mu Cephei*, μ Cep) και είναι γνωστός ως **αστέρας γρανάτης του Χέρσελ** ή απλά αστέρας γρανάτης.  Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο φωτεινά γνωστά άστρα στον Γαλαξία. Το κόκκινο χρώμα του οφείλεται στο γεγονός ότι είναι φασματικής τάξης M2Ia. Αποτελεί ένα σύστημα τριών αστέρων.

## Ονομασία
Το βαθύ κόκκινο χρώμα του μ Κηφέως, που παρατηρήθηκε πρώτη φορά από τον Ουίλιαμ Χέρσελ, ο οποίος το περιέγραψε ως: «ένα πολύ όμορφο βαθύ χρώμα γρανάτη, όπως αυτό του περιοδικού αστέρα Μίρα», γι'αυτό και πολλές φορές αναφέρεται ως ο αστέρας γρανάτης του Χέρσελ. Ο Τζιουζέπε Πιάτσι το ονόμασε **Garnet Sidus** στον κατάλογο αστέρων του.  

Το εναλλακτικό όνομα *Εράκης (Erakis)* χρησιμοποιήθηκε στον αστρικό κατάλογο του Antonín Bečvář και μάλλον οφείλεται σε σύγχυση με το μ Δράκοντα, ο οποίος στα αραβικά αποκαλούνταν **al-Rāqis**.

Ο μ Κηφέως έχει επίσης τους προσδιορισμούς HD&nbsp;206936, HR&nbsp;8316, BD+58°2316 και HIP&nbsp;107259.

## Αστρονομικά δεδομένα
[300px|thumb|right|Τα σχετικά μεγέθη των [πλανήτης|πλανητών του ηλιακού συστήματος και αρκετών γνωστών αστέρων, μεταξύ των οποίων το μ Κηφέως.
1. Ερμής 
2. Γη 
3. Δίας 
4. Σείριος 
5. Αλντεμπαράν 
6. Μπετελγκέζ 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* The Garnet Star from Jim Kaler's *Stars*.
* AAVSO: Star of the Month from AAVSO: *Variable Star of the Month*, Mu Cephei
* Mu Cephei a grand red star
* Mu Cephei imaged with a semiprofessional telescope in an amateur-observatory
* image Mu Cephei
* http://jumk.de/astronomie/big-stars/garnet-star.shtml

Ερακης
Ερακης
Κατηγορία:Αστέρες με ονομασία κατά Bayer
Κυβέρνηση Αριστείδη Μωραϊτίνη 1867

Η **Κυβέρνηση Αριστείδη Μωραϊτίνη 1867** ή **υπουργείον Μωραϊτίνη** (Δεκέμβριος 1867 – Ιανουάριος 1868) ήταν *«Υπηρεσιακή κυβένηση»* (δηλ. με σκοπό να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές), την οποία επέλεξε ο βασιλιάς Γεώργιος μετά την ρήξη στις σχέσεις του με την «κυβέρνηση Κουμουνδούρου». Αν και σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο βασιλιάς θα έπρεπε να σχηματίσει κυβέρνηση από τη μειοψηφία, να διαλύσει την Βουλή και να προκηρύξει εκλογές, ο Γεώργιος διάλεξε τον τότε πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αριστείδη Μωραϊτίνη για να σχηματίσει κυβέρνηση και υπουργούς, πρώην βουλευτές. Την ίδια μέρα της όρκισης των νέων υπουργών, διέκοψε και τις εργασίες της Βουλής επί 40 ημέρες. Η κίνηση αυτή του βασιλιά, ξάφνιασε όλο τον πολιτικό κόσμο της εποχής καθώς ήταν η πρώτη φορά που ο Γεώργιος ασκούσε συνταγματικό του δικαίωμα. 
Η κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε και ως  *«Άχροο υπουργείο»* με την έννοια ότι  τα μέλη της δεν είχαν εμφανή κομματική ταυτότητα και τοποθέτηση..
Υπουργοί της κυβέρνησης, και ιδίως ο Ιωάννης Μεσσηνέζης, ζήτησαν από τον Γεώργιο να τους βεβαιώσει ότι αφού διαλυθεί η Βουλή και γίνουν οι εκλογές, η κυβέρνηση αυτή, θα μπορέσει να ζητήσει την ψήφο εμπιστοσύνης της νέας Βουλής - αλλά ο Γεώργιος αρνήθηκε να δεσμευτεί πάνω σε αυτό, και έτσι όλο το υπουργικό συμβούλιο παραιτήθηκε.   
Ο Γεώργιος οδηγήθηκε στον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης, με αρχηγό τον Δημήτριο Βούλγαρη, που θα διεξήγαγε τελικά τις εκλογές.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* (*«Πρωθυπουργός»*): Αριστείδης Μωραϊτίνης
* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: προσωρινά, Αριστείδης Μωραϊτίνης
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Ιωάννης Μεσσηνέζης
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Εμμανουήλ Γιαννόπουλος
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*:  ο υποστράτηγος Σπυρίδων Σπυρομήλιος
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Αριστείδης Μωραϊτίνης
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: προσωρινά, Ιωάννης Μεσσηνέζης
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: ο αντιπλοίαρχος Δημήτριος Σαχτούρης

## Παραπομπές


## Πηγές
*Νίννα Σακκά-Νικολοπούλου: «Οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Από την πολιτική πρακτική στην Συνταγματική θεσμοποίηση», διδακτορική διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα, 1988, σελ.160-162
*Γρηγόριος Δαφνής, «Βραχύβια κυβέρνηση Μωραϊτίνη»,Ιστορία του Ελληνικού Έθνους,Εκδοτική Αθηνών, τομ.ΙΓ.(1977),σελ.283

1867 12
Κατηγορία:1868
1867
Συνταγματικό δικαστήριο 1973

Το **Συνταγματικό δικαστήριο** ήταν θεσμός της Ελλάδας που ορίστηκε από την στρατιωτική δικτατορική κυβέρνηση του Γεώργιου Παπαδόπουλου το 1970 με τον νόμο 803/71 *περί Συνταγματικού δικαστηρίου και διορισμού του Προέδρου, των Αντιπροέδρων και των μελών του*. Το Νομοθετικό Διάταγμα προέβλεπε έντεκα μέλη, τα οποία με Βασιλικό Διάταγμα μπορούσαν να αυξηθούν σε δεκαπέντε, περιλαμβανομένου του Προέδρου και των δυο Αντιπροέδρων. Ο συγκεκριμένος νόμος κατοχυρώθηκε συνταγματικά με το δεύτερο Σύνταγμα της χούντας και εφαρμόστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1973 με τον διορισμό και την ορκωμοσία των 10 μελών του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Η ιδέα για την δημιουργία Συνταγματικού Δικαστηρίου είχε εκφραστεί ήδη από το 1963 από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, εφαρμόστηκε όμως μερικά χρόνια αργότερα ως ένα από τα μέτρα φιλελευθεροποίησης του χουντικού καθεστώτος, όπως η Συμβουλευτική επιτροπή και η δημιουργία της Κυβέρνησης  Μαρκεζίνη. Η ορκωμοσία των μελών του πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα της Βουλής από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Α΄.

Μετά το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, η Κυβέρνηση Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου 1973 κατάργησε τον συγκεκριμένο νόμο με Συντακτική Πράξη στις 26 Νοεμβρίου 1973. Το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν λειτούργησε ποτέ.

## Μέλη

Τα μέλη του Συνταγματικού Δικαστηρίου ήταν οι: 

* Χαράλαμπος Γεωργιόπουλος, πρόεδρος
* Παναγιώτης Δεδόπουλος, αντιπρόεδρος
* Νικόλαος Αποστολόπουλος, Β' αντιπρόεδρος
* Γιώργος Παπανικολάου, αρεοπαγίτης
* Παναγιώτης Μακρόπουλος, σύμβουλος της Επικρατείας
* Σπυρίδων Ποταμιανός, νομικός σύμβουλος του Κράτους
* Βασίλειος Ρεγκάκος, νομικός σύμβουλος του Κράτους
* Κωνσταντίνος Τζαβούλης, εισαγγελεύς Εφετών
* Δημήτριος Αβραμίδης, πληρεξούσιος Υπουργός Α΄ Τάξεως επί τιμή
* Μιχαήλ Δεκλερής, πάρεδρος (τότε) του Συμβουλίου της Επικρατείας
* Γεώργιος Αλεξανδρής, σύμβουλος του ΑΣΔΥ

## Πηγές

 Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Μιχαήλ Πανάρετος

Ο **Μιχαήλ Πανάρετος** (1320 - 1390) ήταν αξιωματούχος της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και ελληνόγλωσσος ιστορικός.

## Βιογραφία
Μπήκε στην υπηρεσία της αυτοκρατορικής Αυλής όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αλέξιος Γ' Μέγας Κομνηνός και το 1363 έλαβε τα αξιώματα του *πρωτοσεβαστού* και του *πρωτονοταρίου*. Έγραψε το χρονικό με τίτλο *Περί των της Τραπεζούντος βασιλέων των Μεγάλων Κομνηνών όπως και πότε και πόσον έκαστος εβασίλευσαν*, το οποίο καλύπτει τα γεγονότα από την ίδρυση της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος (1204). Στη μορφή που σώζεται περιέχει τουλάχιστον πέντε καταχωρίσεις με ημερομηνία από το 1395 ως το 1426 (ή το 1429), που οι ειδικοί αποδίδουν σε έναν ή περισσότερους συνεχιστές .

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.41

Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Έλληνες χρονογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Πρωτονάριοι
Κατηγορία:Σεβαστοί
Νικόλαος Κομνηνός Παπαδόπουλος

Ο **Νικόλαος Κομνηνός Παπαδόπουλος** (· ), ή **Νικόλαος Παπαδόπουλος Κομνηνός** (6 Ιανουαρίου 1655 - 20 Ιανουαρίου 1740), ήταν ελληνικής καταγωγής (από την Κρήτη) Ιταλός θεολόγος, φιλόσοφος και νομομαθής, και πέρασε σημαντικό μέρος της ζωής του στην Πάντοβα. 

## Βιογραφία
Γιός του ιστορικού Τζουάνες Παπαδόπουλου, σπούδασε στο ουνιτικό Κολλέγιο του Αγίου Αθανασίου της Ρώμης, και αφού ασπάστηκε το καθολικό δόγμα, το 1672, κατετάγη στο Τάγμα των Ιησουιτών. Το 1689 ανήλθε στη δεύτερη έδρα του Κανονικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Το 1713 ανήλθε στην πρώτη έδρα, την οποία διατήρησε έως την αποχώρησή του, τον Νοέμβριο του 1738. Έγραψε πολλά έργα, τα περισσότερα από τα οποία αφορούν δογματικά θέματα. Γνωστότερο είναι το *«Praenotiones Mystagogicae ex iure canonico»* *(Μυσταγωγική προθεωρία εκ του κανονικού δικαίου**), *το οποίο εκδόθηκε το 1697, και στο οποίο προσπάθησε να αποδείξει ότι οι διαφορές της Ορθοδοξίας και του Καθολικισμού δεν είναι ουσιώδεις.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα,τ.41
* Βασιλική Μπόμπου-Σταμάτη, *Οι «επιστολιμαίες πραγματείες» του Νικολάου Παπαδοπούλου Κομνηνού προς το μαθητή του Χρύσανθο Νοταρά*, Εώα και Εσπερία, τομ.4(1999-2000),σελ.175-241 
* Νικόλαος Κομνηνός Παπαδόπουλος, *Μυσταγωγική προθεωρία εκ του κανονικού δικαίου*, εισαγωγή – έκδοση Κωνσταντίνος Γαρίτσης, Αθήνα 2012.
* Gerhard Podskalsky, *Η Ελληνική Θεολογία επί Τουρκοκρατίας 1453-1821. Η ορθοδοξία στη σφαίρα επιρροής των δυτικών δογμάτων μετά τη Μεταρρύθμιση*, μετ. Γ.Δ. Μεταλληνός, ΜΙΕΤ,Αθήνα 2005.

Κατηγορία:Ιταλοί θεολόγοι
Κατηγορία:Ιταλοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ιησουίτες
Κατηγορία:Έλληνες της Ιταλίας
Μεσιέ 80

Το **Μεσιέ 80** (γνωστό και ως *M80* και *NGC 6093*) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 32.600 ετών φωτός στον αστερισμό Σκορπιό. Είναι ένα από τα πυκνότερα σμήνη του Γαλαξία.

Το Μ80 βρίσκεται στο μέσο της απόστασης μεταξύ Αντάρη και βήτα Σκορπιού σε μία περιοχή πλούσια σε νεφελώματα. Μπορεί να παρατηρηθεί με ερασιτεχνικά τηλεσκόπια μεσαίας ισχύος σαν μία μπάλα φωτός, η σαν κομήτης χωρίς ουρά. 

## Ιστορικό
Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1781. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1785 και το χαρακτήρισε ως ένα από τα πλουσιότερα και πυκνότερα σμήνη που είχε παρατηρήσει.  

### Καινοφανής αστέρας
Στις 21 Μαΐου 1860, στο Μεσιέ 80 παρατηρήθηκε ένας καινοφανής αστέρας, ο οποίος άλλαξε τελείως την εμφάνιση του σμήνους για κάποιες μέρες. Αυτός ο καινοφανής ονομάστηκε T Σκορπιού και ανακαλύφθηκε από τον Auwers στο Βερολίνο και έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος +7 στις 21 και 22 Μαΐου και είχε εξασθενήσει σε 10,5 ένα μήνα μετά. Παρατηρήθηκε ανεξάρτητα από τον Pogson. Η μέγιστη φωτεινότητα του καινοφανή αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος -8,5, αν ήταν μέλος του σμήνους. Στο μέγιστο μέγεθός του, ο καινοφανής ήταν αξιοσημείωτα λαμπρότερος από ολόκληρο το σμήνος. 

Ένας άλλος καινοφανής παρατηρήθηκε στο Μεσιέ 14  το 1938, αλλά ανακαλύφθηκε χρόνια αργότερα με βάση φωτογραφίες του σμήνους.

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 80 έχει διάμετρο περίπου 95 έτη φωτός και αποτελείται από περίπου 100.000 άστρα. Είναι ένα από τα πυκνότερα του Γαλαξία με τάξη συγκέντρωσης ΙΙ. Το Μ80 περιέχει ένα μεγάλο αριθμό άστρων *blue stragglers*, δηλαδή άστρων που φαίνονται πολύ νεότερα από ότι το σμήνος στο οποίο ανήκουν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 80, SEDS Messier pages
* Messier 80, Galactic Globular Clusters Database page
* Astronomy Picture of the Day description
* Messier 80 at ESA/Hubble 

Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη
80
6093
Κατηγορία:Σκορπιός (αστερισμός)
Κωνσταντίνος Αδοσίδης πασάς

Ο **Κωνσταντίνος**, ή **Κωστάκης Αδοσίδης πασάς**, γνωστός και ως **Αδοσίδης Πασάς**  ήταν Οθωμανός διπλωμάτης, Βεζύρης, επίσης Βαλής της Κρήτης καθώς και Ηγεμόνας (Πρίγκιπας) της Σάμου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη το 1818 και καταγόταν από την Καισάρεια. Σπούδασε στη Κωνσταντινούπολη καθώς και στην Ελλάδα (Σύρο και Αίγινα) τελειοποιώντας τις γνώσεις του στην ελληνική γλώσσα και διοίκηση. Στη συνέχεια αφού ανέλαβε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, εισήλθε αργότερα στη αυτοκρατορική διπλωματία όπου διορίστηκε σύμβουλος της τουρκικής πρεσβείας στην Αθήνα επί βασιλείας Όθωνα, από το 1846 μέχρι το 1854, όταν διακόπηκαν τότε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.
 
Επιστρέφοντας στη Κωνσταντινούπολη, μετέβη, το 1856 στο Παρίσι ως σύμβουλος της τουρκικής αντιπροσωπείας στο συνέδριο για τη συνομολόγηση της σχετικής ειρήνης με τη Ρωσία, μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο, όπου και αναδείχθηκε επιδέξιος ειρηνοποιός.

Το 1858 στάλθηκε από την Υψηλή Πύλη στην Κρήτη προκειμένου να κατευνάσει τα πνεύματα και στη συνέχεια το 1860 ομοίως στο Μαυροβούνιο, τη Βοσνία και την Ερζεγοβίνη. Ίδια ειρηνευτική αποστολή ανέλαβε και το 1867 όταν με την ιδιότητα του συμβούλου της Μεγάλης Βεζιρείας συνόδευσε στη  Κρήτη τον Μέγα Βεζίρη Ααλή Πασά και προσπάθησε να επιτύχει συνεννόηση με τους επαναστάτες Κρήτες. Στη Κρήτη παρέμεινε μέχρι το 1874 όταν ανακλήθηκε στη Κωνσταντινούπολη όπου ο Σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ τον διόρισε Ηγεμόνα της Σάμου, προκειμένου να κατευνάσει και εκεί κάποια ένταση, αντικαθιστώντας τον Παύλο Μουσούρο.

Στη Σάμο αν και ξεκίνησε έντονη δραστηριότητα παρέμεινε λίγους μήνες όταν ανακλήθηκε και πάλι στη Κωνσταντινούπολη προκειμένου αυτή τη φορά ν΄ αναλάβει υφυπουργός των Εξωτερικών, θέση που διατήρησε μέχρι το 1877. Μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο διορίσθηκε, επί Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, με τον βαθμό του Βεζίρη και Μουσίρη πρώτος Έλληνας Βαλής της Κρήτης επιτυγχάνοντας όχι μόνο την ειρήνευση στη νήσο αλλά και θέτοντας τα θεμέλια της αυτονομίας με τη προπαρασκευή της Σύμβασης της Χαλέπας.
Δυστυχώς όμως, η αντίδραση όχι βέβαια των χριστιανών κατοίκων, όσο του Τούρκου στρατιωτικού διοικητή και των μουσουλμάνων κατοίκων εξανάγκασαν τον Αδοσίδη Πασά να υποβάλει την παραίτησή του. Τότε οι πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων στη Κωνσταντινούπολη απαίτησαν από την Υψηλή Πύλη τον διορισμό του για 2η φορά Ηγεμόνα της Σάμου όπου και ανέλαβε το 1879 και διατήρησε μέχρι το 1885.

Επί Ηγεμονίας Αδοσίδη έγιναν στη Σάμο πολλά κοινωφελή έργα, όπως δρόμοι, κρήνες νερού, γεφύρια, κλπ. Τα τελευταία του χρόνια πέρασε στην Πρίγκηπο όπου και πέθανε το 1895.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.Α΄, σελ.445.

Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Οθωμανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Ηγεμόνες Σάμου
Κατηγορία:Οθωμανική Κρήτη
Πάνος Μπεγλίτης

Ο **Πάνος Μπεγλίτης** είναι Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1957 στο Βέλο Κορινθίας. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διπλωματία στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, ενώ απέκτησε μεταπτυχιακό στο Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Σορβόνης με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση.

Το 1987 προσελήφθη στην διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Κατά το διάστημα 1992-1996 ήταν μέλος της Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ στο διάστημα 1999-2004 ήταν διευθυντής της υπηρεσίας ενημέρωσης του Υπουργείου Εξωτερικών. Το 2004 εξελέγη Ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη Βουλευτής Κορινθίας με το ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη το 2009. 

Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009 με Υπουργό τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Με τον ανασχηματισμό της 17ης Ιουνίου 2011 αναβαθμίστηκε στη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, θέση την οποία κράτησε μέχρι την παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου το Νοέμβριο του 2011. Ένα από τα σημαντικότερα νομοθετήματα επί υπουργείας του είναι ο Ν.3978 "Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Υπηρεσιών και Προμηθειών στους τομείς της Άμυνας και της Ασφάλειας - Εναρμόνιση με την Οδηγία 2009/81/ΕΚ - Ρύθμιση θεμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας" (ΦΕΚ 137/Α).

Το Δεκέμβρη του 2013 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και έγινε μέλος της ΔΗΜΑΡ.

Στις 19 Φεβρουαρίου του 2019 ανέλαβε καθήκοντα, ως επικεφαλής της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας, στη θέση του πρώην πρέσβη Στέλιου Περράκη στο Στρασβούργο.

Είναι παντρεμένος με την Μαρία Γαργάλη, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.

## Πηγές
* Βιογραφικό του Πάνου Μπεγλίτη στο pasok.gr
* Προσωπική ιστοσελίδα του Πάνου Μπεγλίτη
* ο Π. Μπεγλίτης νέος Πρέσβης στο Στρασβούργο

Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
Νεφέλωμα Ωμέγα

Το **Νεφέλωμα Ωμέγα**, γνωστό και ως **Νεφέλωμα Κύκνος** και **Νεφέλωμα Πέταλο** (με προσδιορισμούς  *Μεσιέ 17*, *M17* και *NGC 6618*) είναι νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 5.500 ετών φωτός στον αστερισμό Τοξότη. Είναι ορατό με γυμνό μάτι σε καλές συνθήκες.

Ανακαλύφθηκε από τον Φιλίπ Λουά ντε Σεζώ το 1745. Ο Σαρλ Μεσιέ το ανακάλυψε ανεξάρτητα το 1764 και το πρόσθεσε στον κατάλογό του.

## Χαρακτηριστικά
thumb|left|200px|Η περιοχή γύρω από το Μεσιέ 17
Το νεφέλωμα έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός. Το νέφος διαστρικής ύλης της οποίας είναι μέρος έχει διάμετρο περίπου 40 έτη φωτός και έχει εκτιμώμενη μάζα 800 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου, αρκετά μεγαλύτερη από αυτήν του Νεφελώματος του Ωρίωνα. Έχει κόκκινο προς ροζ χρώμα που οφείλεται στην παρουσία ζεστού υδρογόνου που ακτινοβολεί από την ακτινοβολία των νεαρών άστρων του νεφελώματος.

Ένα ανοικτό σμήνος 35 αστέρων βρίσκεται ενσωματωμένο στο νεφέλωμα και κάνει τα αέρια του νεφελώματος να λάμπουν εξαιτίας της ακτινοβολίας αυτών των ζεστών, νέων άστρων. Είναι κρυμμένο μέσα στο νεφέλωμα και δε φαίνεται στις οπτικές εικόνες.

Το νεφέλωμα Ωμέγα βρίσκεται σε απόσταση 5.000 με 6.000 ετών φωτός, περίπου την ίδια με το φαινομενικό γείτονά του, το νεφέλωμα του Αετού. Είναι σίγουρο ότι ανήκουν στον ίδιο σπειροειδή βραχίονα, τον βραχίονα του Τοξότη ή Τοξότη-Τρόπιδος και δεν είναι γνωστό αν είναι μέρη του ίδιου γιγάντιου συμπλέγματος σκόνης και νεφελωμάτων.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 17, SEDS Messier pages
* Omega Nebula at ESA/Hubble

17
6618
Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Κατηγορία:Νεφελώματα εκπομπής
Ηλίας Γεωργάκης

Ο **Ηλίας Παν. Γεωργάκης** (Λευκάδα,1 Αυγούστου 1960) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

## Βραβεύσεις
Γεννήθηκε την 1 Αυγούστου 1960 στην Λευκάδα. Από το 1982 συνεργάζεται με την εφημερίδα «Τα Νέα».Νονός του είναι ο διάσημος ηθοποιός Ηλίας Λογοθέτης.

Το 2004 τιμήθηκε με το Βραβείο Ιδρύματος Προαγωγής Δημοσιογραφίας Μπότση για την εγκυρότητα των ρεπορτάζ που έχουν σχέση με την ασφάλιση και τα εργασιακά δικαιώματα. Εκλεγμένος εκπρόσωπος στο Μικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών), το 2005 βραβεύτηκε για τη δημοσιογραφική συμβολή του κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, στο πλαίσιο της κοινοτικής πρωτοβουλίας EQUAL.

## Συγγραφικό Έργο
Έχει εκδώσει 6 ποιητικές συλλογές: 
*«Θαλασσινό Ελεγείο»
*«Το Άλλο Μπλέ»
*«Ορφέως 2» (Εκδόσεις "Άγκυρα")
*«Χορεύουν τα Κόκκινα» (Εκδόσεις "Άγκυρα").
*«Η Δική μου Λευκάδα» (Εκδόσεις "FagottoBooks").
*«Επιστροφή» (Εκδόσεις "Καμπύλη")

Στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς Έλληνες συνθέτες.

## Χρήσιμα Links
Το προσωπικό του Blog

Το Blog που διατηρεί στο site της εφημερίδας «Τα Νέα»

Άρθα που έχει γράψει για το site e-lefkas.gr



Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ροδοδάφνη Εύβοιας

Η **Ροδοδάφνη** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, στον νομό Ευβοίας. Βρίσκεται στον όρμο Γιάλτρων του βόρειου Ευβοϊκού Κόλπου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 κατοικείται από 29 άτομα. Αξιοθέατο της περιοχής είναι ένας ανεμόμυλος που ανήκει στον Ανδρέα Ιωσηφίδη και κατασκευάστηκε το 1928. Έξω από τον οικισμό βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου Φανουρίου ο οποίος γιορτάζει στις 27 Αυγούστου. Επίσης υπάρχουν τα ξωκλήσια της Αγίας Παρασκευής και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Έχει υψόμετρο 8 μέτρα ενώ στα βορειοδυτικά της βρίσκεται το βουνό Κορακόλιθος με υψόμετρο 327 μέτρα. Στις 18 Μαρτίου 2001 αναγνωρίστηκε ο οικισμός και υπάχθηκε στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Γιάλτρων του δήμου Αιδηψού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1868

Η **Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1868** - **Υπουργείον Βούλγαρη**,  (Ιανουάριος 1868 - Ιανουάριος 1869), αν και σχηματίστηκε για να λειτουργήσει ως "υπηρεσιακή", (αντικατέστησε την παραιτηθείσα «κυβέρνηση Μωραϊτίνη») προκειμένου να διοργανώσει τις εκλογές που προκηρύχθηκαν, τελικά, με την νίκη της παράταξης στις εκλογές μετατράπηκε σε "τακτική".

Την επομένη ημέρα από την ανάληψη των καθηκόντων της νέας κυβέρνησης, ο βασιλιάς Γεώργιος διέλυσε την Βουλή, και προκήρυξε εκλογές, που προγραμματίστηκαν να γίνουν από τις 21 έως τις 24 Μαρτίου του 1868, ενώ το άνοιγμα της νέας Βουλής καθορίστηκε για τις 25 Απριλίου του ίδιου έτους. .
Η παράταξη του Βούλγαρη κατόρθωσε να κερδίσει στις εκλογές την πλειοψηφία των βουλευτικών εδρών (90 από τις 187 έδρες), κυρίως γιατί οι σημαντικότεροι αντίπαλοί του, όπως ο Κουμουνδούρος, και ο Τρικούπης δεν εκλέχτηκαν καν βουλευτές. . Όταν άρχισε ο έλεγχος των αποτελεσμάτων από το Κοινουβούλιο  στις 15 Μαΐου, ο Βούλγαρης κατάφερε να απαλλαγεί και από άλλους αντιπάλους, όπως τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο και τον Δημήτριο Χρηστίδη, ακυρώνοντας την εκλογή τους. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κυριακόπουλο, *«...Ούτω από του 1868 άρχεται η επιδίωξις κυβερνητικής πλειοψηφίας κατά το σύστημα ό ηκολουθήθη και κατά την εποχή της Α' Δυναστείας, δια της νοθεύσεως των φρονημάτων του Λαού κατά την ενέργειαν των εκλογών και την εξέλεγξιν αυτών..".*.
Η κυβέρνηση Βούλγαρη παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 1869,  όταν αρνήθηκε να υπογράψει το κείμενο της «Συνδιάσκεψης των Παρισίων» για το ζήτημα της Κρήτης, όπου ζητούσε την πλήρη αποχή της Ελλάδας από πολεμικές ενέργειες στην Κρήτη ή υπέρ των Κρητικών καθώς και την βίαιη καταστολή όσων επιχειρούσαν τέτοιες ενέργειες.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* (*«Πρωθυπουργός»*):  Δημήτριος Βούλγαρης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Πέτρος Δεληγιάννης
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Δημήτριος Βούλγαρης
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Ευστάθιος Σίμος
: - αντικαταστάθηκε στις 11 - 7 - 1868 από τον Ιωάννη Βαλασσόπουλο
: - αντικαταστάθηκε στις 19 - 12 - 1868 από τον Σπυρίδωνα Βαλαωρίτη
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*:  ο υποστράτηγος Σπυρίδων Σπυρομήλιος
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Παναγιώτης Βάρβογλης
: - αντικαταστάθηκε στις 11 - 7 - 1868 από τον Σπήλιο Αντωνόπουλο
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Αναστάσιος Μαυρομιχάλης
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: ο αντιπλοίαρχος Μιλτιάδης Κανάρης

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

1868
Κατηγορία:1868
Ευστάθιος Σίμος

Ο **Ευστάθιος Α. Σίμος** (1804 - 29 Οκτωβρίου 1878) υπήρξε Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, σύμβουλος της Επικράτειας και πληρεξούσιος.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1804. Μετά την φρικτή καταστροφή της πατρίδας του από τους Τούρκους, οι γονείς του κατέφυγαν στην Κέρκυρα, και από εκεί στην Ιταλία. Γράμματα έμαθε αρχικά στον διδάσκαλο Ψαλίδα. Ήταν τέλειος στα μαθηματικά. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1828 και διορίστηκε διδάσκαλος στην Ηλεία μέχρι που ήρθε ο Όθωνας.

Επί Όθωνος διορίστηκε γραμματέας Α' τάξεως στο Υπουργείο Οικονομικών και προβιβάστηκε αργότερα σε σύμβουλο της Γραμματείας των Οικονομικών και σε εισηγητή του κλάδου αυτού στο Συμβούλιο της Επικρατείας. 

Εκλέχτηκε πληρεξούσιος στην Εθνική συνέλευση του 1843.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 29 Οκτωβρίου του έτους 1878.
## Πηγές
*Περιοδικό Παρνασός, Τόμ. 2, Αρ. 10 (1878) Τεύχος 10 (Έτος Β)

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Χλωροκυκλοβουτάνιο

Το **κυκλοβουτυλοχλωρίδιο** ή **χλωροκυκλοβουτάνιο** έχει χημικό τύπο είναι C4H7Cl και σύντομο συντακτικό  . Ανήκει στα κυκλοαλκυλοαλογονίδια, δηλαδή στα μονοϊσοκυκλικά κορεσμένα οργανομονοαλογονίδια.  Έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης:
# 1-μεθυλο-1-χλωροκυκλοπροπάνιο.
# 2-μεθυλο-1-χλωροκυκλοπροπάνιο.
# χλωροκυκλοπροπυλομεθάνιο.
# 1-χλωροβουτένιο-1.
# 2-χλωροβουτένιο-1.
# 3-χλωροβουτένιο-1.
# 4-χλωροβουτένιο-1.
# 1-χλωροβουτένιο-2.
# 2-χλωροβουτένιο-2.
# Μεθυλο-1-χλωροπροπένιο.
# Μεθυλο-3-χλωροπροπένιο.

## Κυκλοβουτάνια

«**Κυκλοβουτάνια**» ονομάζονται τα κυκλοαλκάνια με τετραμελή δακτύλιο, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό της δομής τους. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μοριακής δομής τους είναι η εμφάνιση όχι επίπεδου τετραγώνου, όπως θα περίμενε κανείς, με βάση τα κυκλοπροπάνια, αλλά «**πτυχωμένης**» (Puckered), όπως αποδείχθηκε από πειράματα περίθλασης ηλεκτρονίων:

600 px

Στη δομή αυτή προκύπτουν δυο απέναντι ζεύγη γωνιών που δείνουν μέσο όρο  \mathrm{\widehat{C-C-C} \simeq 88^o ,
που είναι η συνηθισμένη γωνία δεσμού sp3-sp3 που αντιστοιχεί σε κορεσμένο, οπότε και πάλι προκύπτει «**ενέργεια τάσης δεσμών**», όπως παραπάνω στα κυκλοπροπάνια, αλλά μικρότερη: Υπολογίστηκε σε ΔQ = 109 kJ/mole. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοβουτάνια να δείνουν αντιδράσεις προσθηκοδιάσπασης-1,4, αν και χρειάζονται πιο έντονες συνθήκες για να αντιδράσουν και δείνουν μικρότερες αντίστοιχες ταχύτητες αντίδρασης.
Το κυκλοβουτυλοχλωρίδιο διαφέρει από το κυκλοβουτάνιο στο ότι έχει ένα άτομο χλωρίου αντί ενός ατόμου υδρογόνου.

## Σημειώσεις και αναφορές


## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

Κατηγορία:Κυκλοαλκυλοαλογονίδια
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου
Μέλι Ελάτης Βανίλια Μαινάλου

Το **Μέλι Ελάτης Βανίλια Μαινάλου** είναι το μοναδικό ελληνικό μέλι με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ).  Παράγεται από τα μαύρα έλατα του  Μαινάλου στην Αρκαδία και είναι γνωστό για τη γεύση του και τη μικρή συγκέντρωση σε σάκχαρα. Είναι ανοιχτόχρωμο και θυμίζει κάτι ανάμεσα σε καραμέλα (πέρλα) και βανίλια. 

Το μέλι δεν συλλέγεται από τα άνθη αλλά από ένα μελίτωμα (ρητίνη) που παράγουν κάποιοι μικροοργανισμοί στον κορμό του μαύρου ελάτου. 

Λόγω της χαμηλής περιεκτικότητας του σε γλυκόζη (κάτω από 30%) ποτέ δεν κρυσταλλώνει, ακόμη και μετά από χρόνια. 

Η εξαγωγή του μελιού είναι εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή γιατί απαιτείται η καταστροφή των κηρυθρών. Για το λόγο αυτό η παραγωγή του είναι πολύ μικρή και περιοδική ανά τα έτη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Περιοδικό "Μελισσοκομική Επιθεώρηση"
* Καρυπίδης Γιώργος (υπεύθυνος ΚΠΕ Παρανεστίου): «Μελιστάλακτα Δάση: Η καλλιέργεια του μελιού»

Κατηγορία:Μέλι
Κατηγορία:Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Ζαν Σεφεριάδης

Ο **Ζαν Σεφεριάδης** (γαλλικά: *Jean Séphériadès*, 2 Ιανουαρίου 1922 - 21 Αυγούστου 2001) ήταν Γάλλος πρωταθλητής της κωπηλασίας στο αγώνισμα του απλού σκιφ και πρωταθλητής ευρώπης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1922 στο Παρίσι από πατέρα Έλληνα και μητέρα Γαλλίδα , από μικρή ηλικία έγινε κωπηλάτης ενώ ασχολήθηκε και με το τένις την πυγμαχία και την κολύμβηση. Ήταν αθλητής του συλλόγου *Γουλντ Μιν Σπορ* του Βεζινέ και αργότερα του συλλόγου *Κάτω Σηκουάνας* του Παρισίου  . Το 1938 ήταν πρωταθλητής Γαλλίας αρχαρίων στην τετράκωπο και την επόμενη χρονιά το 1939 γίνεται μέλος της εθνικής ομάδας της Γαλλίας. Το 1946 αναδείχτηκε καλύτερος Γάλλος αθλητής στον ετήσιο διαγωνισμό της εφημερίδας L'Équipe . 

Στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο πήρε μέρος υπό τις οδηγίες του στρατηγού Λεκλέρκ στα τεθωρακισμένα. 

Ήταν πρωταθλητής Γαλλίας από το 1942 έως το 1946 στο σκίφ αφαιρώντας τον τίτλο από τον Ανρί Μπανός που τον κατείχε από το 1936. Το 1946 ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής νικώντας στο Ντιάμοντ'ς Σκολλ του Τάμεση τον Αμερικάνο  Φ. Κέλλυ, και την ίδια χρονιά πρωταθλητής Ευρώπης στο Λουγκάνο της Ελβετίας. 

Συμμετείχε με τα Γαλλικά χρώματα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1948 όπου αποκλείστηκε στα ημιτελικά χωρίς να κερδίσει κάποιο μετάλλιο. Μετά του ολυμπιακούς αγώνες σταμάτησε τον αθλητισμό και εγκαταστάθηκε στο Σατό. 

Πέθανε το 2001 στο Κουρμπεβουά (Courbevoie) της Γαλλίας στην ηλικία των 79 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αθλητική Ηχώ , φύλο 25 Δεκεμβρίου 1947

Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της κωπηλασίας
Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
529 Πρετζιόσα

Η **529 Πρετζιόσα (Preziosa)** είναι αστεροειδής του Ηλιακού μας συτήματος. Ανακαλύφθηκε στις 20 Μαρτίου του 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ και πήρε την προσωρινή ονομασία *1904 NT*. Ανακαλύφθηκε ταυτόχρονα με άλλους δύο αστεροειδείς, την 527 Ευρυάνθη και την 528 Ρέζια. Η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι 3 ΑΜ.

## Παραπομπές


Πρετζιόσα
530 Τουραντότ

Ο **530 Τουραντότ (Turandot)** είναι αστεροειδής του Ηλιακού μας συστήματος. Ανακαλύφθηκε στις 11 Απριλίου του 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ και πήρε την προσωρινή ονομασία *1904 NV*. Ο ημιάξονας της τροχιάς του είναι 3,183 ΑΜ, από τον Ήλιο.

## Παραπομπές


Τουραντότ
Τουραντότ (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Τουραντότ** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω: 

*Τουραντότ (Γκότσι), θεατρικό έργο του Κάρλο Γκότσι, γραμμένο το 1762. 
*Τουραντότ (Μπουσόνι), όπερα του Φερούτσιο Μπουσόνι, που έκανε την πρεμιέρα το 1917. 
*Τουραντότ (Πουτσίνι) ,όπερα του Τζιάκομο Πουτσίνι, που έκανε την πρεμιέρα το 1926. 
*Τουραντότ (Μπρεχτ), θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ, γραμμένο το 1953-54. 
*530 Τουραντότ, αστεροειδή
Κατάλογος αντικειμένων NGC (2000-2999)

Ο New General Catalogue (*Νέος Γενικός Κατάλογος*, για συντομία *NGC*) είναι από τους πιο διαδεδομένους και ολοκληρωμένους αστρονομικούς καταλόγους για τους ερασιτέχνες αστρονόμους και περιλαμβάνει 7.840 αντικείμενα του βαθέος ουρανού, γνωστά και ως **αντικείμενα NGC**, όπως γαλαξίες και αστρικά σμήνη. Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει τα αντικείμενα 2000 μέχρι 2999.

## 2000-2099

## 2100-2199

## 2200-2299

## 2300-2399

## 2400-2499

## 2500-2599

## 2600-2699

## 2700-2799

## 2800-2899

## 2900-2999

## Παραπομπές



*2
Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1869

Η **Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1869** (**Υπουργείον Ζαΐμη**) (Ιανουάριος 1869 – Ιούλιος 1870) αντικατέστησε την «Κυβέρνηση Βούλγαρη», μετά την παραίτηση της, και σύμφωνα με την απόφαση του βασιλιά, ανέλαβε να οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές. 
Ο Βασιλιάς, ανέλαβε -μετά την παραίτηση του Δημητρίου Βούλγαρη- να σχηματίσει νέα κυβέρνηση και για αυτό τον σκοπό κάλεσε πρώτα τους αρχηγούς των μειοψηφικών παρατάξεων της Βουλής, Δεληγιώργη και Ζαΐμη. Ο Δεληγιώργης αρνήθηκε την εντολή ενώ ο Ζαΐμης έθεσε όρους για να την αποδεχτεί. Ο Γεώργιος τότε κάλεσε (σε ένα πρώιμο είδος διερευνητικών εντολών), τον Σπυρίδωνα Βαλαωρίτη, και τον Αριστείδη Μωραϊτίνη. Όμως ούτε ο πρώτος ούτε ο δεύτερος κατάφεραν να σχηματίσουν κυβέρνηση και έτσι ο βασιλιάς επανήλθε στον Ζαΐμη. Ο Ζαΐμης με 25 μόνο βουλευτές να τον ακολουθούν κατάφερε  να σχηματίσει κυβέρνηση και να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές. Έτσι, η Βουλή διαλύθηκε στις 17 Μαρτίου 1869 και οι εκλογές προκηρύχθηκαν να γίνουν από τις 16 έως τις 19 Μαΐου  
Όταν η Βουλή άνοιξε και πάλι, στις 5 Ιουνίου του 1869 με την α' σύνοδο της Γ' κοινοβουλευτικής περιόδου, η κυβέρνηση Ζαΐμη είχε πλέον την πλειοψηφία των βουλευτών (90 από τις 186 έδρες ) και μπόρεσε να κυβερνήσει απρόσκοπτα μέχρι την Άνοιξη του 1870.
Από τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης ήταν να δεχτεί το Πρωτόκολλο της Συνδιάσκεψης των Παρισίων για το Κρητικό ζήτημα, που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αρνηθεί να υπογράψει. Η κυβέρνηση Ζαΐμη δέχτηκε σφοδρότατη κριτική για αυτήν την απόφαση, καθ' όσον το Πρωτόκολλο περιείχε ιδιαίτερα δυσμενείς έως και ατιμωτικούς όρους για την Ελλάδα και την συμπεριφορά της απέναντι στον αγώνα των Κρητικών, ωστόσο οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας αποκαταστάθηκαν, ενώ ο κίνδυνος ένοπλης σύρραξης μεταξύ των δυο κρατών, απομακρύνθηκε.
Το περιστατικό της απαγωγής με σκοπό τα λύτρα, που συνέβη έξω από το Πικέρμι στις 30 Μαρτίου 1870 και που στην ιστορία έχει μείνει γνωστό ως η σφαγή στο Δήλεσι, και η κατακραυγή που ακολούθησε του περιστατικού τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, οδήγησαν την κυβέρνηση σε παραίτηση.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* (*«Πρωθυπουργός»*):  Θρασύβουλος Ζαΐμης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Θεόδωρος Δηλιγιάννης
: - αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Σπυρίδωνα Βαλαωρίτη
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Θρασύβουλος Ζαΐμης
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Ανδρέας Αυγερινός
: - αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*:  ο υποστράτηγος Σκαρλάτος Σούτσος
: - αντικαταστάθηκε στις 17 - 4 - 1870 από τον υποστράτηγο Λεωνίδα Σμόλεντς
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Αθανάσιος Πετσάλης
: - αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Δημήτριο Σαράβα
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Δημήτριος Σαράβας
: - αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον Ανδρέα Αυγερινό
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*:  Δημήτριος Τριγγέτας
: - αντικαταστάθηκε στις 27 - 12 - 1869 από τον πλοίαρχο του Βασιλικού Ναυτικού Γεώργιο Τομπάζη

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


1869
Κατηγορία:1869
528 Ρέζια

Η **528 Ρέζια** (αγγλ.:Rezia) είναι αστεροειδής. Ανακαλύφθηκε από τον Μαξ Βολφ, στις 20 Μαρτίου του 1904, που παρατηρούσε από την Χαϊδελβέργη και πήρε την προσωρινή ονομασία *1904 NS*. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι 3,4 ΑΜ.

## Παραπομπές


Ρέζια