Mini (1959)

Το **Mini** (1959-2000) είναι ένα πετυχημένο αυτοκίνητο-σύμβολο, μικρού κυβισμού, κόστους και διαστάσεων, που κατασκευάσθηκε σε διάφορες εκδοχές και τύπους από την British Motor Corporation (BMC) και τις διαδόχους εταιρείες της, από το 1959 έως το 2000. (ADO 15 / ADO 20 / ADO 50) Αρχικά κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, ως *Austin Seven 850*  και ως *Morris Minor 850*, που το 1962 μετονομάσθηκε σε *Austin Mini*  και *Morris Mini*, ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν διάφορες εκδοχές από την BMC και τις διάδοχες της εταιρείες.

Το Mini δομήθηκε πάνω στην ιδέα της *κίνησης στους μπροστινούς τροχούς* από έναν έξυπνα τοποθετημένο -εγκάρσιας τοποθέτησης- τετρακύλινδρο κινητήρα που πρωτοπαρουσίασε ο Άλεκ Ισηγόνης, σε συνδυασμό με ένα συμπαγές αμάξωμα που το έκαναν ορόσημο στην ιστορία της αυτοκίνησης. Κατασκευάστηκε από την *British Motor Corporation* (BMC), ή τις διάδοχες εταιρείες *British Leyland* και *Rover*, υπήρχε ακόμη στην τρίθυρη έκδοση *Austin Mini Countryman* / *Mini Clubman Estate* και *Austin Mini 850 Van*, ή σαν *Morris Mini Pickup*. Για τους σνόμπ  υπήρχαν οι εκδόσεις *Riley Elf*, *Wolseley Hornet*, και *Wolseley Hornet Crayford Convertible*. Επίσης υπήρχαν συνεργασίες που επέτρεψαν την παραγωγή του στο εξωτερικό, όπως με την *Innocenti* (Ιταλία), την *Authi* (Ισπανία), την *IMA* (Πορτογαλία), την *IMV* (Γιουγκοσλαβία) και Leyland. (Αυστραλία) Τα επόμενα χρόνια, η BMC τοποθέτησε το κόνσεπτ -εγκάρσια τοποθετημένο κινητήρα σε συνδυασμό με την μπροστινή κίνηση, σε μεγαλύτερα μοντέλα όπως τα *BMC ADO 16* και *ADO 17*.

Κατά την διάρκεια της παραγωγής του *BMC Mini*, κύλησαν στα 41 χρόνια παραγωγής συνολικά 5.505.874 αντίτυπα όλων των εκδόσεων , καθιστώντας το νούμερο 1 σε πωλήσεις βρετανικό όχημα στη ιστορία της αυτοκίνησης. Τα 1,6 εκατομμύρια από αυτά, πωλήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ιστορικά δεδομένα

## Η ιδέα
[μικρογραφία|δεξιά|Mini στην [Λεμεσό.]]
[μικρογραφία|δεξιά|ο [Άλεκ Ισηγόνης με το Austin Seven 850 & Morris Minor 850.]]
μικρογραφία|δεξιά|1959, το Mini και η μεγιστοποίηση του εσωτερικού χώρου.
μικρογραφία|δεξιά|Η εγκάρσια τοποθέτηση κινητήρα (άνω) και σασμάν (κάτω) στο Mini.

Η ιδέα ενός basic concept car , ενός μοντέρνου δίθυρου, τετραθέσιου οχήματος μικρών διαστάσεων, και ελάχιστου βάρους είχε απασχολήσει την βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία ήδη από το 1909  (*Austin 7*) και πιο εξειδικευμένα από το 1928  (*Morris Minor*). Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που ακολούθησαν και λόγω της δραματικής μείωσης των χώρων παρκαρίσματος στις μεγαλουπόλεις, αλλά και η αύξηση του κόστους συντήρησης ενός μεσαίου μεγέθους αυτοκινήτου, έγινε επιτακτική η επεξεργασία του θέματος.

Η επιτυχία οχημάτων μικρών διαστάσεων και κυβισμού στην μεταπολεμική Γερμανία, (NSU Prinz) τη Γαλλία, (Citroën 2CV) και την Ιταλία, (Fiat 500) έκαναν αναγκαία την τοποθέτηση της τότε οικονομικά εύρωστης και τεχνολογικά ακμαίας βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας ενεργά στο θέμα της δημιουργίας ενός τετραθέσιου οχήματος με συμπαγές αμάξωμα.

Η σχεδιαστική μελέτη απασχόλησε την BMC, British Motor Corporation για χρόνια και τελικά ο τότε 52χρόνος Σερ Άλεκ Ισηγόνης φιγουράρει περήφανος ανάμεσα στις σιλουέτες των σύγχρονων  *Austin Seven 850* & *Morris Minor 850*, για ένα αυτοκίνητο πόλης με μπροστινή κίνηση και για πρώτη φορά εγκάρσια τοποθέτηση ενός τετρακύλινδρου κινητήρα. 

Το ψυγείο τοποθετήθηκε αριστερά, ενώ το κιβώτιο ταχυτήτων κάτω από τον κινητήρα. Αποτέλεσμα όλων αυτών, ήταν να γίνει το Mini ένα υποδειγματικό αυτοκίνητο.

Το βασικό πλεονέκτημα της απόλυτης μεγιστοποίησης του εσωτερικού χώρου, ακόμη και ανάμεσα στα πόδια οδηγού και συνοδηγού... έκανε το Mini μοναδικό στην κατηγορία των αυτοκινήτων μέχρι 850&nbsp;cm³. Με τα Austin Seven 850 και Morris Minor 850 του 1959 εισήχθησαν δύο μοντέλα - σταθμοί στην ιστορία της εξέλιξης του αυτοκινήτου.

Τα επόμενα χρόνια ο συνδυασμός αυτός θα βρει εφαρμογή σε οχήματα μεγαλύτερου κυβισμού και διαστάσεων, τόσο της BMC όσο και πολλών άλλων ευρωπαϊκών κατασκευαστών, όπως στο

AUTOBIANCHI Primula, (1964)

Peugeot 204, (1965)

SIMCA 1100, (1967)

Fiat 128, (1969)

Fiat 127, (1971)

Honda Civic, (1972)

Peugeot 104, (1972)

Audi 50 / Volkswagen Polo, (1974)

Volkswagen Golf / Scirocco, (1974)

Citroën CX, (1974)

Ford Fiesta, (1976)

Renault 14, (1977)

Peugeot 305, (1977)

Opel Kadett, (1979)

Ford Escort (1980)

Citroën BX, (1982)

Opel Corsa, (1982)

Honda City/Jazz (AA, 1983–1986)

Peugeot 205, (1983)

Citroën AX, (1987)

Opel Vectra, (1988)

Renault Twingo, (1993)

Ford Mondeo, (1993)

Για τον έγκυρο Θεωρητικό Christoph Reifenrath η συνδρομή του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, με εσωτερικό κωδικό εταιρείας ADO 15, σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής. Υπόδειγμα της, ο μηχανολόγος σχεδιαστής μηχανικός (Designer) που δίνει συγκεκριμένες δομές "Τέχνης και Τεχνολογίας", για την ουσιαστική μετεξέλιξη του αυτοκινήτου της μεταπολεμικής εποχής.

Το Mini ανήκει σε έναν μικρό κατάλογο διαχρονικών οχημάτων που εμφανιστηκαν λίγο πριν ή μετά το 1945, παραμένοντας στο προσκήνιο για αρκετές δεκαετίες, όπως το Volkswagen Volkswagen Σκαθάρι, το Citroën 2CV, το Fiat 500, το αρχικό Jeep και η αρχική σειρά Land Rover.

## "Τέχνη και Τεχνολογία"
H μεταπολεμική βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία (1945-55) ήταν δικαιολογημένα η δεύτερη ισχυρότερη στον κόσμο, και η πλέον εύρωστη στη Ευρώπη. Αυτό το επιβεβαιώνει ο αριθμός της ετήσιας παραγωγής οχημάτων, για το 1955, όπως μας τον παραθέτει ο Roger Gloor: USA, 7.920.186 επιβατικά οχήματα

GB, 897.560 επιβατικά οχήματα
     
D, 762.205 

## Βιβλιογραφία
* Roger Gloor, NACHKRIEGSWAGEN, Personenautos 1945-1960, Originalausgabe: Hallwag Verlag Bern und Stuttgart 1980, -Lizenzausgabe für den Benedikt Taschen Verlag, 1994, ISBN 3444102631.
* Roger Gloor, PERSONENWAGEN DER 60ER JAHRE, Originalausgabe: Hallwag Verlag Bern und Stuttgart 1984, -Lizenzausgabe für den Benedikt Taschen Verlag, 1994, ISBN 3444103077.
* Roger Gloor, PERSONENWAGEN DER 70ER JAHRE, Hallwag Verlag Bern und Stuttgart 2005, ISBN 3613024403.
* Roger Gloor, PERSONENWAGEN DER 80er JAHRE, Motorbuch Verlag Stuttgart 2012, ISBN 978-3-613-03144-3.
* Katalog der AUTOMOBIL REVUE 2015, Hallwag Verlag Bern 2015, ISBN 9783613307926.
* Auto Plus, LE QUIDE 2024, 372 σελίδες, Reworld Media 2024.
* Brigden, John: The Sporting Minis: The Mini Cooper, Mini Cooper S, 1275 Gt: A Collector's Guide, 1989. ISBN 0-947981-40-3.
* Brigden, John: Sportliche Minis. Heel, Königswinter 1991. ISBN 3-89365-224-8.
* Nahum, Andrew (2004). Issigonis and the Mini. Icon Books. ISBN 1-84046-640-5.
* Reed, Chris (2003). Complete Classic Mini 1959–2000. Orpington: Motor Racing. ISBN 1-899870-60-1.
* Robson, Graham (2006). A to Z British cars 1945–1980. Herridge. ISBN 978-0-9541-0639-3.
* Russek, Peter: Reparaturanleitung Austin/Rover Mini. Bucheli, Zug 1995, 1996. ISBN 3-7168-1912-3.
* Schneider, Hans J.: Mini Technik + Typen. Delius Klasing, Bielefeld 2004, 2005. ISBN 3-7688-5783-2.
* Vizard, David: Tuning the A-Series Engine. Haynes, Sparkford 2001. ISBN 1-85960-620-2.
* Wood, Jonathan. Alec Issigonis: The Man Who Made the Mini. Breedon Books Publishing, 2005. ISBN 1-85983-449-3.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Mini at the Open Directory Project
* Information about the Mini
* Αφιέρωμα στο Mini του 1959 από το περιοδικό 4Τροχοί (Ιούνιος 2009)
* The History of Mini, by topspeed.com
* Great British Icons: The Classic Mini – A Brief History.
* The Last Minis - The history of the Mk.7 Mini models (1996 - 2000)

Κατηγορία:Μοντέλα Mini
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα