open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νίκος Ζουμπογιώργος

Ο **Νίκος Γ. Ζουμπογιώργος**, γεννημένος στις Μηλιές Πηλίου, ήταν ιπτάμενος αξιωματικός (σμήναρχος) της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, πολιτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Διετέλεσε στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) από το 1982 μέχρι το 1988 ως αριστίνδην μέλος του Δ.Σ. και από το 1988 εκλεγμένο μέλος και Α’ Αντιπρόεδρος του Δ.Σ.

Ο Ζουμπογιώργος το 1965 κατηγορήθηκε ως μέλος της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ. Το 1969 ο Ζουμπογιώργος σύστησε μαζί με άλλους δημοκρατικούς απόστρατους αξιωματικούς και πολιτικούς φίλους του Ανδρέα Παπανδρέου (όπως ο Τάκης Παπαγεωργόπουλος, ο Γιάννης Κουτσογιάννης, ο Γιάννης Παπαδονικολάκης κ.α), το Αντιδικτατορικό Κίνημα Ελλάδας (ΑΚΕ). Κατά την περίοδο της χούντας είχε αντιστασιακή δράση στο ΠΑΚ Εσωτερικού, για την οποία συνελήφθη και εξορίστηκε. Αποκαταστάθηκε όπως και άλλοι διωχθέντες συνάδελφοι με το νόμο 197/74 οπότε και επανήλθε στην Πολεμική Αεροπορία.

Το 1974 ήταν ένα από τα 149 ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ που μαζί με τον Ανδρέα Παπανδρέου υπέγραψαν την Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Στις εθνικές εκλογές του 1977 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην Περιφέρεια Α’ Αθηνών.

Ήταν στενός φίλος με τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού Γιώργο Βαρδινογιάννη, τον υπουργό Γιώργο Κατσιφάρα, και το 1988 ορίστηκε Αντιπρόεδρος της ΕΠΟ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, οι οπαδοί του Ολυμπιακού, θεώρησαν πως έδειξε μεγάλη εύνοια στον Παναθηναϊκό, γεγονός που τους οδήγησε να πιστεύουν πως η Πολιτεία είναι εναντίον της ομάδας τους. Διετέλεσε επίσης Αντιπρόεδρος στον Οργανισμό Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος (ΟΔΙΕ) από τον Ιανουάριο του 1989 ύστερα από απόφαση του Δ.Σ. της ΕΠΟ, μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων και μέλος της Εκτελεστικής της Επιτροπής καθώς και Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών (ΟΑΚΑ) έως τον Ιούλιο του 1989. Έκτοτε έως και το 2000 παρέμεινε απλό μέλος του Δ.Σ. του ΟΑΚΑ.

Ήταν παντρεμένος και έχει αποκτήσει μια κόρη. Έφυγε από τη ζωή στις 27 Μαΐου 2020. 

## Πηγές


Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Κατηγορία:Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)
Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας

Η **Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας** (22 Ιουλίου 1751 - 10 Μαΐου 1775) ήταν η Βασίλισσα της Δανίας και της Νορβηγίας ως σύζυγος του Βασιλιά Χριστιανού Ζ΄.

## Βιογραφία
Ήταν το μικρότερο παιδί του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Πριγκίπισσας Αυγούστας της Σαξονίας-Γκότα. Ο πατέρας της πέθανε ξαφνικά τρεις μήνες πριν την γέννησή της. Βαπτίστηκε από τον Επίσκοπο της Νόργουιτς, Τόμας Χέιτερ, δέκα ημέρες μετά τη γέννησή της, με αναδόχους τον αδελφό της Γεώργιο, την θεία της Καρολίνα και την αδελφή της Αυγούστα.

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, η Καρολίνα Ματθίλδη άφησε την οικογένειά της πίσω στη Βρετανία, προκειμένου να μεταβεί στη Δανία για να παντρευτεί τον ξάδελφό της, Χριστιανό Ζ΄ της Δανίας. Ο γάμος, που ήταν προϊόν διπλωματίας, πραγματοποιήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1766 στα Ανάκτορα Κρίστιανσμποργκ της Κοπεγχάγης.

Η Καρολίνα Ματθίλδη απέκτησε δύο παιδιά μαζί με τον Χριστιανό:
*τον Φρειδερίκο ΣΤ΄ της Δανίας (1768–1839)
*και την Λουίζα Αυγούστα (1771–1843)

Η Καρολίνα Ματθίλδη ήταν κοντά στην πρώτη κυρία επί των τιμών, Λουίζε βον Πλέσεν, η οποία θεωρούσε τους φίλους του βασιλιά ανήθικους και θεωρείται ότι ήταν η αιτία της απομόνωσης της Καρολίνας Ματθίλδης από το σύζυγό της. Ο Δανός μονάρχης, μετά τη γέννηση του γιου του, έστρεψε το ενδιαφέρον του στην εταίρα Στόβλετ-Κατρίνε. Η Καρολίνα Ματθίλδη ήταν δυστυχισμένη από το γάμο της, παραμελημένη, καθώς και ακόμα πιο μόνη όταν έχασε από κοντά της την Πλέσεν.

Γύρω στο 1770 ανέπτυξε μια παράνομη σχέση με το γιατρό του συζύγου της, τον Γιόχαν Φρίντριχ Στρούενσε. Έχοντας μάλιστα την υποστήριξή της, ο Στρούενσε κατάφερε να εκτελεί τα καθήκοντα του Χριστιανού, εκμεταλλευόμενος την ασθένειά του. Υπάρχουν μάλιστα υπόνοιες ότι το δεύτερο παιδί της είχε πατέρα τον Στρούενσε, μολονότι είχε αναγνωριστεί από τον Χριστιανό.

Ο Στρούενσε και η Καρολίνα Ματθίλδη συνελήφθησαν τον Ιανουάριο του 1772 και παραπέμφθηκαν σε δίκη. Στην Καρολίνα Ματθίλδη επετράπη να κρατήσει μαζί της την κόρη της, ενώ ο Στρούενσε καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο γάμος της Καρολίνας Ματθίλδης με τον Χριστιανό έληξε τον Απρίλιο του 1772 και λίγες μέρες μετά εξορίστηκε στο Τσέλε της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Πέθανε αιφνίδια από οστρακιά στις 10 Μαΐου 1775, όντας σε ηλικία μόλις 23 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου

Η **Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου** (*Elizabeth of the United Kingdom*, 22 Μαΐου 1770 - 10 Ιανουαρίου 1840) ήταν το έβδομο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1770 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και βαπτίσθηκε στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στις 17 Ιουνίου 1770 από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλις.

Στα παιδικά της χρόνια περνούσε τον περισσότερο χρόνο της κοντά στους γονείς και τις αδελφές της. Θεωρείται ότι ήταν η αγαπημένη κόρη της μητέρας της και περιγράφεται ως έξυπνη και απαιτητική.

Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η πριγκίπισσα Ελισάβετ είχε συνάψει σχέση με τον Τζορτζ Ράμους (1747 - 1808) και ότι απέκτησε μια κόρη μαζί του, την Ελάιζα (1788 - 1869).

Το 1808 η Ελισάβετ αναγκάστηκε να αρνηθεί μια πρόταση γάμου από τον εξόριστο Λουδοβίκο Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης  (μετέπειτα Βασιλιά των Γάλλων), εξαιτίας του γεγονότος ότι ήταν Ρωμαιοκαθολικός και δεν υπήρχε η συγκατάθεση της μητέρας της.

Κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης, το 1814, η Ελισάβετ γνώρισε τον Γερμανό πρίγκηπα Φρειδερίκο της Έσσης-Χόμπουργκ. Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 7 Απριλίου 1818 στο παρεκκλήσι των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ. Θεωρείται ότι δεν αγαπήθηκαν, παρά την αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό που είχαν μεταξύ τους. Με αυτό το γάμο η Ελισάβετ ήταν σε θέση να ξεφύγει από το καταπιεστικό περιβάλλον του σπιτιού της, μετακομίζοντας στη Γερμανία, και ο Φρειδερίκος αποκτούσε πολλά πλεονεκτήματα συμμαχώντας με τη βρετανική βασιλική οικογένεια.

Στις 20 Ιανουαρίου 1820 ο Φρειδερίκος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ. Χάρη στην προίκα της Ελισάβετ και το ετήσιο επίδομά της, ήταν σε θέση να ανακαινίσει το Παλάτι του Μπαντ Χόμπουργκ.

Εκείνη πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1840 σε ηλικία 69 ετών και ενταφιάστηκε στο Μαυσωλείο των Λανδγράβων του Χόμπουργκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Ντάνιελ Μαν

Ο **Ντάνιελ Μαν** (*Daniel Mann*), γνωστός και ως **Ντάνιελ Σέγκερμαν** (*Daniel Chugerman*, 8 Αυγούστου 1912 – 21 Νοεμβρίου 1991) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον κατά μία γενεά μεταγενέστερο κινηματογραφικό σκηνοθέτη, σεναριογράφο και παραγωγό Μάικλ Μαν.

## Βιογραφία
Ο Μαν γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, στις 8 Αυγούστου 1912 ως γιος του δικηγόρου Σάμιουελ Σέγκερμαν κα της συζύγου του Έλεν. Από την παιδική του κιόλας ηλικία έδινε παραστάσεις στο θέατρο, ενώ είχε παρακολουθήσει και μαθήματα στο *Professional Children's School* της Νέας Υόρκης και το *Neighborhood Playhouse School of the Theatre*. Στον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1952.

Οι περισσότερες ταινίες του Μαν ήταν βασισμένες σε θεατρικές παραστάσεις (*[[Ξαναγύρισε, μικρή μου Σέμπα (ταινία)|Ξαναγύρισε, μικρή μου Σέμπα]]*, *[[Το στιγματισμένο ρόδο]]*) αλλά και στη λογοτεχνία (*[[Ζήσαμε στην Αμαρτία|Ζήσαμε στην αμαρτία]]*).

Ο Μαν απεβίωσε στις 21 Νοεμβρίου 1991, από καρδιακή ανεπάρκεια, στο Λος Άντζελες, της Καλιφόρνια. Ενταφιάστηκε στο εβραϊκό κοιμητήριο *Jewish Cemetery Hillside Memorial Park*. Σύζυγός του ήταν η Κάθλιν Ουίλιαμς, ενώ ο μικρός τους γιος ο Άλεξ Μαν ασχολείται κι αυτός με τον κινηματογράφο, εργαζόμενος στα *The Walt Disney Studios*. Η κόρη του, η Έρικα Μαν, είναι η χείρα του σκηνοθέτη Χάρολντ Ράμις.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Daniel Mann papers, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Αυγούστα Σοφία του Ηνωμένου Βασιλείου

Η **Αυγούστα Σοφία του Ηνωμένου Βασιλείου** (*Augusta Sophia of the United Kingdom*, 8 Νοεμβρίου 1768 - 22 Σεπτεμβρίου 1840) από τον Οίκο του Αννόβερου ήταν το έκτο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1768 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαφτίστηκε στις 6 Δεκεμβρίου από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλις στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου. Ανάδοχοι ήταν ο Κάρολος του Μεκλεμβούργου, η Καρολίνα Ματθίλδη, Βασίλισσα της Δανίας, και η δούκισσα Αυγούστα.

Η εκπαίδευση που έλαβε η Αυγούστα Σοφία περιλάμβανε τυπικές γυναικείες ασχολίες, τρόπους διαγωγής, μουσική, χορό και τέχνες. Η μητέρα της εξασφάλισε, επίσης, να μάθει αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και γεωγραφία. Είχε ιδιαίτερα στενές σχέσεις με την αδελφή της Ελισάβετ και ήταν ντροπαλή.

Το 1797, έλαβε μια πρόταση γάμου από τον Φρειδερίκο Αδόλφο της Σουηδίας, χωρίς ωστόσο να υπάρχει η έγκριση της σουηδικής βασιλικής οικογένειας για αυτή την πρόταση. Ωστόσο, ο πατέρας της Αυγούστας ήταν απρόθυμος να επιτρέψει στις κόρες του να παντρευτούν, εμποδίζοντας αυτόν το γάμο.

Πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1840 στον Οίκο Κλάρενς του Λονδίνου και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Περιφερειακό Συμβούλιο της Ρεϊνιόν

Το **[[Περιφερειακό Συμβούλιο (Γαλλία)|Περιφερειακό Συμβούλιο]] της [[Ρεϊνιόν]]** (Conseil Régional) είναι το συμβούλιο της περιφέρειας του νησιού.
Αποτελείται από  45 μέλη. Σημερινή πρόεδρος του συμβουλίου είναι η Ιγκέτ Μπεγιό.

## Πρόεδροι
Πρόεδροι του Περιφερειακού Συμβουλίου έχουν διατελέσει οι:

## Πηγές
*Ben Cahoon,  World Statesmen.org

Κατηγορία:Ρεϋνιόν
Νικολάι Σάκωφ

Ο ** Nικολάι Σάκωφ** (ρωσ. Николай Ставрович Саков 1889 - 1930) ήταν Ρώσος χειριστής αεροπλάνου ελληνικής καταγωγής. Υπηρέτησε υπό την ελληνική σημαία στη Μάχη του Μπιζανίου. 

## Βιογραφία
Ο Nικολάι Στάβροβιτς Σάκωφ γεννήθηκε το 1889 στο Λίπετσκ της Ρωσίας. 
Ο πατέρας του ήταν Έλληνας από την Οινόη του Πόντου. 
Πολέμησε ως εθελοντής στους Βαλκανικούς πολέμους με τον ελληνικό Λόχο Αεροπορίας και διακρίθηκε στην Μάχη του Μπιζανίου. 
Έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο με την ρωσική Πολεμική Αεροπορία και στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Μετά την επάνοδο του Έλληνα Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ το 1920, ο Σάκωφ επανήλθε στην Ελλάδα και έγινε προσωπικός πιλότος του Κωνσταντίνου. 
Μετά το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 και την παραίτηση του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ υπέρ του Διαδόχου, ο Σάκωφ έφυγε για το Παρίσι, όπου και πέθανε το 1930. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Κατηγορία:Ρώσοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Λευκό κίνημα
Ουόρεν Λο

Ο **Ουόρεν Λο** (αγγλικά: *Warren Low*, 12 Αυγούστου 1905 – 27 Ιουλίου 1989) ήταν ένας γνωστός Αμερικανός μοντέρ. Μεταξύ άλλων εργάσθηκε στις ταινίες *[[Το ξέσπασμα μιας ψυχής]]*,  *[[Το στιγματισμένο ρόδο]]* κ.ά. Υπήρξε ένας από τους *πρωτομάστορες* της Ένωσης Αμερικανών Μοντέρ, οι οποίοι, αργότερα, τον τίμησαν.

## Επιλεκτική φιλμογραφία
* Η ζωή του Εμίλ Ζολά (1937)
* Το γράμμα (1940)
* Το ξέσπασμα μιας ψυχής 1942)
* Ξαναγύρισε, μικρή μου Σέμπα (1952)
* Το στιγματισμένο ρόδο (1955)

## Παραπομπές


## Ξενόγλωσση βιβλιογραφία
* Kay Weniger: *Das große Personenlexikon des Films.* Band 5, S. 113f. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2001, ISBN 3-89602-340-3.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Warren Law στο TCM

Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέρ
Μαρίζα Παβάν

Η **Μαρίζα Παβάν** (αγγλικά: *Marisa Pavan*, 19 Ιουνίου 1932 - 6 Δεκεμβρίου 2023) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Μαρία Λουίζα Πιεραντζέλι στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας στις 19 Ιουνίου 1932. Η έναρξη της δημοτικότητάς της ξεκίνησε, με την ταινία *[[Το στιγματισμένο ρόδο]]* (1955), ως κόρη της Άννα Μανιάνι, ρόλος τον οποίο είχε προταθεί για την δίδυμη αδελφή της, Πιέρ Αντζέλι (1932-1971), η οποία όμως δεν μπορούσε εκείνη την περίοδο κι έτσι κατέληξε στην Μαρίζα. Η Μανιάνι πήρε το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, όμως στην εκδήλωση το παρέλαβε εκ μέρους της η Παβάν. Με όσκαρ έχει προταθεί και η ίδια, αυτό του Β' Γυναικείου Ρόλου, το οποίο όμως το έχασε από την Τζο Βαν Φλιτ (*[[Ανατολικά της Εδέμ (ταινία)|Ανατολικά της Εδέμ]]*). Παρόλα αυτά, τόσο η Παβάν όσο και η Μανιάνι, βραβεύθηκαν με τη Χρυσή Σφαίρα εκείνη τη χρονιά.

Μετά από αυτή τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε συμπρωταγωνίστησε σε μερικές ακόμα ταινίες: *Diane* (1956), *The Man in the Gray Flannel Suit* (1956), *The Midnight Story* (1957) και το *John Paul Jones* (1959). Επίσης, έπαιξε την Αβισάγ, στην επική ταινία του Κινγκ Βίντορ *[[Ο Σολομών και η βασίλισσα του Σαβά]]* (1959). Σε επόμενες δεκαετίες συμμετείχε στην τηλεόραση με τι μίνι σειρά *The Moneychangers* (1976).

Η Παβάν παντρεύτηκε το 1956 τον Γάλλο ηθοποιό Ζαν-Πιέρ Ομόν, με τον οποίο ήταν μαζί έως και τον θάνατό του, το 2001. Μαζί είχαν αποκτήσει δυο γιούς.

Απεβίωσε στο σπίτι της στο Σεν Τροπέ στις 6 Δεκεμβρίου 2023, σε ηλικία 91 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Αυστραλία (ήπειρος)

thumb|250px|Οι εκτάσεις που αποτελούν την ήπειρο Αυστραλία
Ο όρος **Αυστραλία** με την έννοια της ηπείρου χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει την ενδοχώρα της Αυστραλίας, την Τασμανία, τη Νέα Γουινέα, το Σεράμ και πιθανόν το Τιμόρ μαζί με τα γειτονικά νησιά τους. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται οι όροι Σαχούλ ή Μεγανησία για να ξεχωρίζει από το κράτος.

Η ήπειρος αυτή βρίσκεται πάνω σε ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα στην οποία υπέρκεινται ρηχές θάλασσες, όπως η θάλασσα Αραφούρα και ο πορθμός του Τόρρες, ανάμεσα στην ενδοχώρα της Αυστραλίας και τη Νέα Γουινέα, και ο πορθμός Μπας, ανάμεσα στην Αυστραλία και στην Τασμανία, οι οποίες τη χωρίζουν σε μικρότερες χερσαίες περιοχές. Κατά την πλειστόκαινη εποχή των παγετώνων, αυτές οι περιοχές συνδέονταν μεταξύ τους με ξηρά. Τα τελευταία 10.000 χρόνια, με την άνοδο της στάθμης των θαλασσών, οι χαμηλότερες εκτάσεις αυτής της ηπείρου καλύφθηκαν με νερό, με αποτέλεσμα να διαχωριστούν. Γεωλογικά, η ήπειρος εκτείνεται μέχρι το άκρο της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας, οπότε, αυτά τα νησιά θεωρούνται τμήμα της ηπείρου. 

Η Νέα Ζηλανδία δεν ανήκει στην ήπειρο της Αυστραλίας, αλλά σε μια ξεχωριστή, υποθαλάσσια ήπειρο, τη Ζηλανδία. Τόσο η Αυστραλία όσο και η Νέα Ζηλανδία ανήκουν σε ευρύτερες γεωγραφικές οντότητες, όπως η Αυστραλασία και η Ωκεανία.

## Παραπομπές


κατηγορία:Ήπειροι
κατηγορία:Ωκεανία
Σιδηροδρομικός Σταθμός Σιταριάς

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Σιταριάς** αποτελεί σιδηροδρομική υποδομή η οποία εξυπηρετεί τον οικισμό της Σιταριάς του νομού Φλώρινας. Η σιδηροδρομική στάση βρίσκεται επί της Σιδηροδρομικής Γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλώρινας και εξυπηρετούνταν από υπεραστικά δρομολόγια προς Φλώρινα και Θεσσαλονίκη.

Τον Φεβρουάριο του 2025 προβλεπόταν η επαναλειτουργία των επιβατικών δρομολογίων προς Φλώρινα, Θεσσαλονίκη και ενδιάμεσους σταθμούς.

## Ιστορικό

### 19ος - 20ος Αιώνας
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, με στόχο την ενίσχυση της συγκοινωνιακής διασυνδεσιμότητας μεταξύ των περιφερειών της, προχώρησε στην δημοπράτηση και την κατασκευή μιας ενιαίας σιδηροδρομικής γραμμής, η οποία επρόκειτο να ενώσει τη Θεσσαλονίκη με το Μοναστήρι μέσω αρκετών ενδιάμεσων σταθμών σε περιφερειακά αστικά κέντρα. Το έργο ξεκίνησε το 1891 και ολοκληρώθηκε το 1894, οπότε ξεκίνησαν και τα πρώτα επιβατικά και εμπορικά δρομολόγια μεταξύ των σημαντικότερων επαρχιακών κέντρων της περιοχής.

Στο πλαίσιο αυτής της παρέμβασης, κατασκευάστηκε μεταγενέστερα και η σιδηροδρομική στάση της Σιταριάς, η οποία αποτελείται από ένα αυτοτελές κτίσμα για την αναμονή των επιβατών και από μια μονή αποβάθρα. Η στάση έχει κατασκευαστεί νότια σε απόσταση από τον ομώνυμο οικισμό.

### 21ος Αιώνας
Την περίοδο 2003-2006, η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας αναβαθμίστηκε με σκοπό την αύξηση της ταχύτητας και της συχνότητας των συρμών.

## Δομή Συγκροτήματος Σταθμού
Το κτηριακό συγκρότημα του *Σιδηροδρομικού Σταθμού Σιταριάς* αποτελείται αποκλειστικά από ένα αυτοτελές κτίσμα που έχει τον ρόλο χώρου αναμονής για τους επιβάτες και από μια μονή αποβάθρα με σκοπό την ασφαλή επιβίβαση και αποβίβαση από τους συρμούς. Παρακάτω παρατίθεται τοπογραφική απεικόνιση του *Σιδηροδρομικού Σταθμού Σιταριάς*:

χωρίς-πλαίσιο|947x947εσ

## Υπηρεσίες
Η σιδηροδρομική στάση της Σιταριάς εξυπηρετείται από υπεραστικά δρομολόγια της Hellenic Train προς την Θεσσαλονίκη, την Φλώρινα και ενδιάμεσους σταθμούς.

## Παραπομπές
Σιταρια
Σιταρια

Σιταριά
Τζο Βαν Φλιτ

Η **Κάθριν Ζοζεφίν "Τζο" Βαν Φλιτ** (αγγλικά: *Catherine Josephine Van Fleet*, 29 Δεκεμβρίου 1915 - 10 Ιουνίου 1996) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, η οποία έγινε γνωστή, ερμηνεύοντας, κυρίως, ρόλους μεγαλύτερους σε ηλικία σε σχέση με τη δική της. Η καριέρα της εξαπλώνεται σε πάνω από τρεις δεκαετίες, ενώ έχει βραβευθεί τόσο με Όσκαρ όσο και με Τόνυ.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Jo Van Fleet profile
* 

Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 1960–61

Στο πρώτο πρωτάθλημα της νεοϊδρυθείσας ΕΠΣ Νομού Λάρισας συμμετείχαν 24 ομάδες σε 3 κατηγορίες (Α**΄** με 6 ομαδες, Β**΄** με 6 ομάδες και 2 όμιλοι της Γ**΄** από 6 ομάδες ). 

## Ιστορία
Στις 28 Ιουλίου του 1960 μετά από πρόσκληση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας έγινε η Ιδρυτική Γενική Συνέλευση της Ε.Π.Σ Νομού Λάρισας στα γραφεία του Α.Π.Ο Λάρισας Λαρισαϊκού. Στη συνέλευση αυτή αποφασίστηκε η ίδρυση της Ένωσης, η αποχώρηση των 20 σωματείων από την ΕΠΣ Θεσσαλίας (Φαλανιακός και Πανθεσσαλικός ανέμεναν την αναγνώρισή τους όπως και οι Δωτιέας Αγιάς , Δάφνη Γλαύκης)  και η κατάρτιση των κατηγοριών σύμφωνα με την τελική βαθμολογία της προηγούμενης περιόδου στους ομίλους Λάρισας του Πρωταθλήματος της ΕΠΣ Θεσσαλίας.
## Πρωτάθλημα

Οι τρεις κατηγορίες του πρωταθλήματος καθορίστηκαν ως εξής:

### Α΄ Ερασιτεχνική
Το πρωτάθλημα έληξε την πρωτοχρονιά του 1961 και η τελική βαθμολογία διαμορφώθηκε ως εξής: 

Ο Λαρισαϊκός κι ο Άρης ως δευτεραθλητής συμμετείχαν στο ειδικό πρωτάθλημα τύπου Β΄ Εθνικής του 1961 χωρίς να καταφέρουν να ανέβουν στην Α΄Εθνική.

### Β΄ Ερασιτεχνική
** **Ηρακλής Χάλκης** (1η θέση)
** Τοξότης Λάρισας (2η Θέση)
** Αχιλλέας Φαρσάλων (3η Θέση)
** Ηρακλής Τυρνάβου
** Παναγροτικός Νίκαιας
** ΑΟ Εμποροϋπαλλήλων Λάρισας
Ο Ηρακλής Χάλκης κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας ενώ σε αγώνα κατάταξης για τη 2η ο Τοξότης «κατενίκησε» τον Αχιλλέα Φαρσάλων 5-1.

### Γ΄ Ερασιτεχνική
#### Α΄ Ομιλος
** **[[Π.Ο. Ελασσόνας]]**
** Οικονόμος Τσαριτσάνης
** Όλυμπος Γόννων
** Δόξα Αργυροπουλίου
** Φαλανιακός Α.Σ.
** Δάφνη Γλαύκης
#### Β΄ Ομιλος
** **Πανθεσσαλικός Λάρισας**
** Κεραυνός Πλατυκάμπου
** Σ.Φ.Α.Ν. Κίσσαβος Συκουρίου
** Πελασγικός Λάρισας
** Μαχητής Τερψιθέας
** Δωτιεύς Αγιάς

ΠΟΕ και Πανθεσσαλικός ήταν οι νικητές των ομίλων τους

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εφημερίδα Ελευθερία Λάρισας ΕΠΣΛ: 50 χρόνια ζωής *(Κ. Χαλκιάς 02/08/2010)*
* Εφημερίδες «Ελευθερία» & «Ημερήσιος Κήρυκας»

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1960-1961
Μαρία του Ηνωμένου Βασιλείου (1776-1857)

Η **Μαρία, Δούκισσα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου** (*Mary, Duchess of Gloucester and Edinburgh*, 25 Απριλίου 1776 - 30 Απριλίου 1857), ήταν παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1776 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαπτίσθηκε στις 19 Μαΐου 1776 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλλις. Ανάδοχοί της ήταν ο Φρειδερίκος της Έσσης-Κάσσελ, η Καρλόττα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και η Φρειδερίκη της Έσσης-Ντάρμστατ.

Γύρω στο 1796 η Μαρία ερωτεύτηκε τον Ολλανδό Φρειδερίκο της Οράγγης-Νάσσαου, όταν εκείνος και η οικογένειά του ζούσαν εξόριστοι στο Λονδίνο. Ο Φρειδερίκος και η Μαρία δεν παντρεύτηκαν ποτέ, καθώς ο γάμος τους απαγορεύθηκε από τον Γεώργιο Γ΄. Το 1799 όταν ο Φρειδερίκος πέθανε από μια μόλυνση, επετράπη στην Μαρία να πενθήσει. Ο πρόωρος θάνατος της μικρότερης αδελφής της Αμαλίας το 1810, υπήρξε άλλο ένα βαρύ πλήγμα για την Μαρία.

Στις 22 Ιουλίου 1816 η Μαρία παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, γιο του θείου της Γουλιέλμου Ερρίκου, στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου. Την ημέρα του γάμου τους, ο αδελφός της Μαρίας, Γεώργιος, Πρίγκηπας της Ουαλίας, απένειμε στον γαμπρό τον τίτλο *Βασιλική Υψηλότητα*, ένα τίτλο που η Μαρία κατείχε ήδη.

Το ζευγάρι έζησε αρχικά στο Μπάγκσοτ Παρκ και μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου μετακόμισε στο Ουάιτ Λοτζ. Δεν απέκτησαν απογόνους, κυρίως λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους. Θεωρείται ότι η Μαρία ήταν η αγαπημένη θεία της βασίλισσας Βικτωρίας.

Από τα παιδιά του Γεωργίου Γ΄, η Μαρία ήταν εκείνη με τη μακροβιότερη ζωή. Απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1857 σε ηλικία 81 ετών και ετάφη στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου

thumb|right|Η 15η επετειακή διάσκεψη του Οργανισμού στην Κωνσταντινούπολη, τον Ιούνιο του 2007
Ο **Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου** (, γνωστός με το αρκτικόλεξο **BSEC**) είναι διεθνής οικονομικός οργανισμός.

Η ιδρυτική διακήρυξη για τη σύστασή του υπογράφηκε από 11 χώρες στις 25 Ιουνίου 1992, σε σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη. Είναι γνωστή ως **Διακήρυξη του Βοσπόρου** και αποτέλεσμά της ήταν η γένεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου. Ξεκίνησε ως μια οικονομικοπολιτική πρωτοβουλία για την αλληλεπίδραση και τις αρμονικές σχέσεις των χωρών μελών, όπως και για την εξασφάλιση ειρήνης, ευημερίας και την ενθάρρυνση σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας ανάμεσα στις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου.

Το 1994 η έδρα του οργανισμού και η Γραμματεία του αποφασίστηκε να βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη

Μία από τις σημαντικές πλευρές του οργανισμού είναι και η επιχειρηματική δραστηριότητα ανάμεσα στα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό, μια σειρά εργαστηρίων έχουν οργανωθεί σε συνεργασία με το Konrad-Adenauer-Stiftung και το ERENET.

## Μέλη

**Κράτη μέλη** είναι:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Μέλη-παρατηρητές** :
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Οργανισμοί Παρατηρητές**:
* Διεθνής Λέσχη Ευξείνου Πόντου
* Γραμματεία Χάρτας Ενέργειας
* Επιτροπή Ευξείνου Πόντου
* Ευρωπαϊκή Ένωση

## Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου
Στις 24 Ιανουαρίου 1997 ιδρύθηκε και η Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου (BSTDB, γνωστή και ως Παρευξείνια Τράπεζα), με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή συνεργασία. Η έδρα της τράπεζας είναι στη Θεσσαλονίκη.

## Διατελέσαντες γενικοί γραμματείς
Πριν τους γενικούς γραμματείς, ήταν οι διευθυντές του οργανισμού.

### Διευθυντές

### Γενικοί Γραμματείς

## Σημειώσεις

Έγινε μέλος με την ονομασία  Σερβία και Μαυροβούνιο τον Απρίλιο του 2004;. Μετά τη διάλυση της χώρας το 2006, η Σερβία παρέμεινε μέλος του BSEC.

## Παραπομπές

* Επίσημος δικτυακός τόπος BSEC

Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Οικονομικης Συνεργασιας
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη
Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου

Το **Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου**, επίσημα: Πανεπιστήμιο του Βέλικο Τάρνοβο "Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου" (βουλγαρικά: Великотърновският университет „Св. св. Кирил и Методий“, ВТУ) είναι πανεπιστήμιο στο Βελίκο Τάρνοβο της Βουλγαρίας.

## Ιστορία
To πανεπιστήμιο του Βελίκο Τάρνοβο "Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου" ιδρύθηκε το 1963 ως Ανώτερο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και στις 14 Οκτωβρίου 1971 καθιερώθηκε ως το δεύτερο πανεπιστήμιο της Βουλγαρίας.

## Δομή
*Τμήμα Φιλολογίας
*Σχολή Ιστορίας
*Τμήμα Νομικής
*Τμήμα Παιδαγωγικής
*Τμήμα Οικονομικό
*Τμήμα Φιλοσοφίας
*Τμήμα Μαθηματικών και Πληροφορικής
*Τμήμα Θρησκειολογίας
*Τμήμα Γραφικών Τεχνών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος  

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Βουλγαρία
Γαλλοσοβιετική συνθήκη αμοιβαίας βοήθειας

Η **Γαλλοσοβιετική συνθήκη** ήταν διμερής συνθήκη μεταξύ των δύο χωρών, με στόχο την περικύκλωση της ναζιστικής Γερμανίας κατά το 1935. Αυτό επιδιώχθηκε από τον Λουί Μπαρτού, υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας, αλλά δολοφονήθηκε πριν τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις. Ο διάδοχός του, ο Πιερ Λαβάλ, ήταν σκεπτικός τόσο για τη σκοπιμότητα όσο και για την αξία της συμμαχίας με τη Σοβιετική Ένωση. Ωστόσο, μετά την κήρυξη του γερμανικού επανεξοπλισμού τον Μάρτη του 1935, η γαλλική κυβέρνηση ανάγκασε τον απρόθυμο υπουργό Εξωτερικών να ολοκλήρωσει την συμφωνία με τη Μόσχα που είχε ξεκινήσει ο Λουί Μπαρτού. Το σύμφωνο συνήφθη στο Παρίσι, στις 2 Μαΐου του 1935 και επικυρώθηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 1936. Η κύρωση της συμφωνίας στη Μόσχα έγινε στις 27 Μαρτίου 1936, και το Σύμφωνο τέθηκε σε ισχύ την ίδια ημέρα. Με αυτή την δικαιολογία ο Χίτλερ ισχυρίστηκε ότι η συμμαχία αυτή ήταν ασυμβίβαστη με τις Συνθήκες του Λοκάρνο και διέταξε τη Βέρμαχτ να εισβάλει στη Ρηνανία, επαναστρατιωτικοποιώντας την περιοχή, παραβιάζοντας στην ουσία τη συνθήκη των Βερσαλλιών. Η Γαλλία και η Αγγλία δεν αντεπιτέθηκαν.   

Γαλλοσοβιετικό σύμφωνο υπογράφτηκε επίσης στις 10 Δεκεμβρίου 1944.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αντίγραφο της συνθήκης στο SDN (PDF)http://untreaty.un.org/unts/60001_120000/18/35/00035710.pdf|
* Η συνθήκη στη γαλλική Βικιθήκη https://fr.wikisource.org/wiki/Trait%C3%A9_franco-sovi%C3%A9tique_d%E2%80%99assistance_mutuelle

Κατηγορία:Συνθήκες
Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Συνθήκες της Γαλλίας
Ελευρωπαΐνη

Η **ελευρωπαΐνη** είναι φυσική φαινολική ουσία που απαντάται στην ελιά, το παρθένο ελαιόλαδο και τα φύλλα της ελιάς, σημαντική για την (πικρή) γεύση, το άρωμα και τις επιδράσεις του ελαιολάδου στην υγεία. Από χημικής άποψης ανήκει στην κατηγορία των γλυκοζιτών και των πολυφαινολικών ουσιών του ελαιολάδου.

## Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε το 1908 στο ελαιόλαδο και πήρε το όνομά της από το βοτανικό (επιστημονικό) όνομα της ελιάς (*Olea europea*). Tο 1960 βρέθηκε ότι το μόριό της αποτελείται από γλυκόζη, μια φαινολική ουσία, την υδροξυτυροσόλη, και ένα οξύ που είναι γνωστό ως ελενολικό οξύ. Το οξύ αυτό ήταν ήδη γνωστό (λαμβανόταν από ελιές με μέθοδο που είχε πατενταριστεί στις ΗΠΑ) και είχε προταθεί από το 1962 ως φάρμακο κατά της υπέρτασης.

## Μελέτες
Από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα σταδιακά έχουν γίνει πολλές ιατρικές μελέτες για τη βιολογική δράση της ελευρωπαΐνης (όπως και άλλων πολυφαινολών του ελαιολάδου) και την επίδρασή της στην ανθρώπινη υγεία. Ειδικότερα μελετάται η αντιοξειδωτική, βακτηριοκτόνος και βακτηριοστατική δράση, η μείωση της "συγκόλλησης" των αιμοπεταλίων κ.ά. Η ίδια ουσία παίζει σημαντικό ρόλο στην ελιά στα φυτά, γιατί με την προστατευτική τους δράση (κυρίως αντιοξειδωτική, αλλά και λόγω της πικρής γεύσης) υπερασπίζουν με διάφορους μηχανισμούς τις ελιές από παθογόνους μύκητες και έντομα.

Κατά την παραγωγή του ελαιολάδου, μέρος της ελευρωπαΐνης υδρολύεται (δηλ. διασπάται σε άλλα μόρια) και έτσι παράγονται ενώσεις που προσδίδουν στο ελαιόλαδο την πικρή του γεύση και ορισμένες άλλες χαρακτηριστικές γεύσεις και αρώματα. Επίσης οι παραγόμενες αντιοξειδωτικές ουσίες παίζουν σημαντικό ρόλο στον περιορισμό της οξείδωσης των λιπαρών του ελαιολάδου (τάγγισμα). Λειτουργεί συνεργιστικά με άλλα αντιοξειδωτικά του ελαιολάδου, όπως η τυροσόλη, η υδροξυτυροσόλη, το σκουαλένιο, η α-τοκοφερόλη (βιταμίνη Ε) και το ελαϊκό οξύ μειώνοντας τις οξειδωτικές βλάβες και το οξειδωτικό stress των οργανισμών που εκτίθενται στο οξυγόνο. 

## Σύγχρονη βιβλιογραφία
Στη σύγχρονη ιατρική βιβλιογραφία υπάρχει μεγάλος αριθμός δημοσιεύσεων μελετών γύρω από την ελευρωπαΐνη και την ευεργετική ή πιθανώς ευεργετική δράση της στον οργανισμό ως προστατευτική έναντι διαφόρων ασθενειών όπως: Ασθένεια Alzheimer καρδιαγγειακές παθήσεις,
συσσώρευση λίπους στο ήπαρ και άλλες περιπτώσεις
Οι έρευνες αυτές έχουν γίνει άλλες σε πειραματόζωα, άλλες *in vitro* και άλλες είναι κλινικές ή επιδημιολογικές σε ανθρώπους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελαιόλαδο
Κατηγορία:Φαινολικές ενώσεις
Λουί Μπαρτού

Ο **Ζαν-Λουί Μπαρτού** (γαλλική γλώσσα: *Louis Barthou*, ΔΦΑ: ʒɑ̃ lwi baʁtu, 25 Αυγούστου 1862 – 9 Οκτωβρίου 1934) ήταν Γάλλος πολιτικός της τρίτης γαλλικής δημοκρατίας που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Γαλλίας επί οκτώ μήνες το 1913. Σε ό,τι αφορά στην κοινωνική του πολιτική, ο Μπαρτού ως πρωθυπουργός εισήγαγε (τον Ιούλιο του 1913) τον θεσμό των επιδομάτων σε οικογένειες με παιδιά.

## Πολιτική
Ως πρωθυπουργός ο Μπαρτού ψήφισε νόμο τον Ιούνιο του 1913 με στόχο τη διασφάλιση των εργαζομένων γυναικών πριν και μετά τον τοκετό. 

Κατείχε επίσης υπουργικό θώκο άλλες δεκατρείς φορές. Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών το 1934. Ήταν το κύριο πρόσωπο πίσω από τη γαλλοσοβιετική συνθήκη αμοιβαίας βοήθειας του 1935, αν και το σύμφωνο υπεγράφη από τον διάδοχό του, Πιέρ Λαβάλ. Ως εθνικός ήρωας του Α' Π.Π. και αναγνωρισμένος συγγραφέας, ο Μπαρτού εξελέγη στη Γαλλική Ακαδημία μετά το τέλος αυτού του πολέμου. 

Το 1934 προσπάθησε να δημιουργήσει μια ανατολική συνθήκη που θα περιλάμβανε τη Γερμανία, την ΕΣΣΔ, την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία και τις χώρες της Βαλτικής στη βάση της εγγύησης από τη Γαλλία των ευρωπαϊκών συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης και των ανατολικών συνόρων της τότε ναζιστικής Γερμανίας από τη Σοβιετική Ένωση. Πέτυχε την είσοδο της Σοβιετικής Ένωσης στην Κοινωνία των Εθνών τον Σεπτέμβριο του 1934.

## Δολοφονία

Ως υπουργός Εξωτερικών, ο Μπαρτού συναντήθηκε με το βασιλέα Αλέξανδρο Α΄ της Γιουγκοσλαβίας κατά την επίσημη επίσκεψή του στη Μασσαλία, τον Οκτώβριο του 1934. Στις 9 Οκτωβρίου, ο Αλεξανδρος Α΄ και και ο Μπαρτού δολοφονήθηκαν από τον Βλάντο Τσερνοζέμσκι (Vlado Chernozemski), Βούλγαρο επαναστάτη με περίστροφο. Μία από τις σφαίρες χτύπησε τον Μπαρτού στο χέρι, αποκόπτοντας ζωτική αρτηρία. Πέθανε από υπερβολική απώλεια αίματος σε λιγότερο από μία ώρα αργότερα. Η δολοφονία είχε σχεδιαστεί στη Ρώμη από τον Άντε Πάβελιτς, επικεφαλής της κροατικής Ουστάσι, τον Αύγουστο του 1934. Ο Πάβελιτς βοηθήθηκε από τον Γκέοργκ Πέρσεβιτς (Georg Percevic), πρώην αξιωματικό του στρατού αυστροουγγρικής καταγωγής. Η Γαλλία ζήτησε ανεπιτυχώς την έκδοση του Πέρσεβιτς και του Πάβελιτς. Αυτή η δολοφονία έληξε την καριέρα του νομάρχη της Μπους-ντι-Ρον (Bouches-du-Rhone), Πιερ Ζουανό (Pierre Jouhannaud) και του διευθυντή της Εθνικής Αστυνομίας, Ζαν Μπερτουάν (Jean Berthoin).

## Συνέπειες
Η δολοφονία του Μπαρτού  και του Αλέξανδρου Α΄ οδήγησε στη «Συμφωνία για την Πρόληψη και την Τιμωρία της Τρομοκρατίας» που συνήφθη στη Γενεύη από την Κοινωνία των Εθνών στις 16 Νοεμβρίου 1937. Η σύμβαση υπεγράφη από 25 κράτη και επικυρώθηκε μόνο από την Ινδία. Ο Μπαρτού κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη τέσσερεις ημέρες μετά τον θάνατό του.

## Σημειώσεις-παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Louis Barthou at *Find a Grave*
* "''The King is Dead, Long Live the Balkans!''  Watching the Marseilles Murders of 1934" The Watson Institute 


Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Τζορτζ Έιμι

Ο **Τζορτζ Τζόζεφ Έιμι** (15 Οκτωβρίου 1903 – 18 Δεκεμβρίου 1986) ήταν Αμερικανός μοντέρ που ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 17 ετών, ενώ τη δεκαετία του 1930 βρήκε μία θέση και στην εταιρεία Warner Brothers. Το μοντάζ του Έιμι είναι ένας από τους βασικούς λόγους που οι ταινίες της εταιρείας χαρακτηρίζονταν από ομαλή και ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Του άρεσε να εργάζεται με μερικούς από τους κορυφαίους σκηνοθέτες της εταιρείας όπως Μάικλ Κερτίζ και ο Χάουαρντ Χοκς, ενώ βραβεύθηκε και με βραβείο Καλύτερου Μοντάζ, το 1943, για την ταινία του Χοκς *Air Force*. Επίσης, υπήρξε υποψήφιος για το όσκαρ, στην ταινία του Κερτίζ, *[[Ο ουρανός της δόξας]]*, το 1942 και άλλη μία φορά το 1945, στην ταινία Ράουλ Ουόλς, *Objective, Burma!*. Ωστόσο, ο Έιμι σκηνοθέτησε και μερικές ταινίες μικρού μήκους για την εταιρεία, και μερικές μεγάλου, αλλά δίχως να γνωρίσουν κάποια επιτυχία. Τέλος, στη δεκαετία του 1950 στράφηκε στη σκηνοθεσία και στο μοντάζ για την τηλεόραση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τζορτζ Έιμι στο IMDb

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ
Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέρ
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ

Ο **Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ** (*Jean Maximilien Lamarque*, 1770–1832) ήταν Γάλλος διοικητής κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων που αργότερα έγινε μέλος του Γαλλικού Κοινοβουλίου. Ο Λαμάρκ υπηρέτησε με διάκριση σε πολλές από τις εκστρατείες του Ναπολέοντα. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την κατάληψη του Κάπρι από τους Βρετανούς, καθώς και για τη νίκη του επί των Βασιλοφρόνων δυνάμεων στη Βαντέ το 1815. Η τελευταία εκστρατεία έλαβε μεγάλο έπαινο από το Ναπολέοντα, ο οποίος είπε ότι ο Λαμάρκ είχε «πραγματοποιήσει θαύματα, και ακόμα ξεπέρασε τις ελπίδες μου».

Μετά την Παλινόρθωση των Βουρβόνων ο Λαμάρκ έγινε σφοδρός αντίπαλος της επιστροφής του Παλαιού Καθεστώτος. Με την ανατροπή των Βουρβόνων στην Ιουλιανή Επανάσταση, τοποθετήθηκε στην διοίκηση μιας δύναμης για την καταστολή τυχόν εξεγέρσεων από τους υποστηρικτές τους, που ήταν γνωστοί ως Νομιμόφρονες.

Ωστόσο, σύντομα έγινε κορυφαίος κριτικός της νέας συνταγματικής μοναρχίας του Λουδοβίκου Φιλίππου, υποστηρίζοντας ότι απέτυχε στην υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πολιτικής ελευθερίας. Συνηγορούσε επίσης για την υποστήριξη των Γάλλων στους αγώνες ανεξαρτησίας στην Πολωνία και την Ιταλία. Οι απόψεις του Λαμάρκ τον έκαναν μια δημοφιλή προσωπικότητα. Ο θάνατός του από χολέρα ήταν ο καταλύτης της παριζιάνικης Ιουνιανής Εξέγερσης του 1832, η οποία έγινε το υπόβαθρο για τα γεγονότα που περιγράφονται στο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκό, *[[Οι Άθλιοι]]*.

## Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Δυτικός πυλώνας, Στήλη 36).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Γιάννης Πανούτσος

Ο **Γιάννης Πανούτσος** (30 Δεκεμβρίου 1933 - 1990) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς και πολιτικός, εκ των πρωταγωνιστών της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ. Μεταπολιτευτικά υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μετά το 1981 ανέλαβε κρατικές θέσεις.

## Βίος
Γεννήθηκε στην Άρτα (καταγωγή από τον Καταρράκτη Τζουμέρκων) και μεγάλωσε στο Μαρούσι. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Ήταν νυμφευμένος με τη Φωτεινή (Κλαίρη) Πανούτσου και πατέρας τριών παιδιών.

Το Νοέμβριο του 1963, μετά την εκλογική νίκη της Ενώσεως Κέντρου, ως λοχαγός πλέον, τοποθετήθηκε στην τότε Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), στον Β΄ Κλάδο Αντικατασκοπείας και Ασφάλειας, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 1964 στο κλιμάκιο της ΚΥΠ στην Κύπρο.

Το 1965, ως ένας από τους αξιωματικούς που κατηγορήθηκαν για την οργάνωση της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ , καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο σε 13 χρόνια κάθειρξη και πενταετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και αποτάχθηκε από το Σώμα.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 προσκλήθηκε προσωπικά από τον Ανδρέα Παπανδρέου να υπογράψει την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ. Πρωταγωνίστησε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ Άρτας μαζί με τον μετέπειτα υπουργό Δημήτρη Τσοβόλα.

Μετά το 1981 και την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, διετέλεσε:

*1981 - 1982: ειδικός σύμβουλος του υπουργού Εσωτερικών Γιώργου Γεννηματά
*1982 - 1984: νομάρχης Τρικάλων
*1984-1985: νομάρχης Μαγνησίας
*1985 - 1987: νομάρχης Φθιώτιδας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του για πρώτη φορά έγινε ο ενωτικός εορτασμός της επετείου της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, μετά από πολλές προσπάθειες του υπουργού Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, όλο το τότε Υπουργικό Συμβούλιο και σημαντικές μορφές της Εθνικής Αντίστασης, όπως ο Μανώλης Γλέζος.
*1987 - 1988: περιφερειάρχης Θεσσαλίας
*1988 - 1989: γενικός γραμματέας του τότε υπουργείου Δημόσιας Τάξης

Το 1990 είχε επιλεγεί από το ΠΑΣΟΚ για υποψήφιος δήμαρχος Άρτας. Πέθανε, όμως, ξαφνικά από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων
Κατηγορία:Νομάρχες Φθιώτιδας
Κατηγορία:Περιφερειάρχες Θεσσαλίας
Πανουτσος
Τράχωμα

**Το τράχωμα**, γνωστό και ως **κοκκιώδης επιπεφυκίτιδα**, **αιγυπτιακή οφθαλμία**, και **τράχωμα που οδηγεί στην τύφλωση** είναι λοιμώδης νόσος που προκαλείται από το βακτήριο *[[Chlamydia trachomatis]]*. Η λοίμωξη προκαλεί σκλήρυνση της εσωτερικής επιφάνειας των βλεφάρων. Η σκλήρυνση αυτή μπορεί να προκαλέσει πόνο στα μάτια, βλάβη στην εξωτερική επιφάνεια ή στον κερατοειδή των ματιών και πιθανά τύφλωση.

## Αιτία
Το βακτήριο που προκαλεί την ασθένεια μπορεί να εξαπλωθεί μέσω της άμεσης ή της έμμεσης επαφής με τα μάτια ή τη μύτη κάποιου προσβεβλημένου ατόμου. Στην έμμεση επαφή συμπεριλαμβάνονται η μετάδοση μέσω του ρουχισμού ή μέσω μυγών που έχουν έρθει σε επαφή με τα μάτια ή τη μύτη προσβεβλημένου ατόμου. Σε πολλές περιπτώσεις λοιμώξεων χρειάζονται αρκετά χρόνια μέχρι η ουλή του βλεφάρου να μεγαλώσει τόσο ώστε οι βλεφαρίδες να αρχίσουν να τρίβουν το μάτι. Τα παιδιά μεταδίδουν την ασθένεια πιο συχνά από τους ενήλικες. Η κακή υγιεινή, οι συνωστισμένες συνθήκες διαβίωσης και η έλλειψη καθαρού νερού και αποχωρητηρίων επίσης αυξάνουν την πιθανότητα εξάπλωσης.

## Πρόληψη και Θεραπεία
Στην προσπάθεια πρόληψης της ασθένειας περιλαμβάνονται η πρόσβαση σε καθαρό νερό και η μείωση των προσβεβλημένων ατόμων μέσω της θεραπείας με αντιβιοτικά. Στη μέθοδο αυτή ενδέχεται να περιλαμβάνεται η ταυτόχρονη θεραπεία ολόκληρων ομάδων, στις οποίες η ασθένεια θεωρείται κοινή. Η απλή πλύση δεν αρκεί για την πρόληψη της ασθένειας, μπορεί όμως να αποδειχθεί χρήσιμη σε συνδυασμό με άλλα μέτρα. Η θεραπεία μπορεί να γίνει από του στόματος αζιθρομυκίνη ή τοπικά τετρακυκλίνη. Προτιμάται η αζιθρομυκίνη γιατί μπορεί να χορηγηθεί με τη μορφή μίας δόσης από του στόματος. Αν έχει δημιουργηθεί ουλή στο βλέφαρο, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, για να διορθωθεί η θέση των βλεφαρίδων και να προληφθεί η τύφλωση.

## Επιδημιολογία
Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου 80 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ενεργό λοίμωξη. Σε ορισμένες περιοχές το ποσοστό της μόλυνσης φτάνει το 60–90% των παιδιών και προσβάλλει τις γυναίκες πιο εύκολα από τους άνδρες, πιθανόν λόγω της πιο στενής επαφής τους με τα παιδιά. Η ασθένεια είναι η αιτία μειωμένης όρασης για 2,2 εκατομμύρια ανθρώπους, 1,2 εκατομμύρια εκ των οποίων είναι εντελώς τυφλοί. Η παρουσία της είναι συχνή σε 53 χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και θέτει σε κίνδυνο περίπου 230 εκατομμύρια ανθρώπους. Προκαλεί οικονομική ζημιά 8 δισεκατατομμυρίων δολαρίων το χρόνο. Ανήκει σε μία ομάδα ασθενειών που είναι γνωστές ως παραμελημένες τροπικές ασθένειες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Κατηγορία:Τυφλότητα
Σοφία του Γκλόστερ

Η **Σοφία του Γκλώστερ** (αγγλ. *Sophia of Gloucester*, 29 Μαΐου 1773 - 29 Νοεμβρίου 1844) ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, και της Μαρία Ουόλπολ. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Βιογραφία
Η *Σοφία Ματθίλδη* γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1773 στην οδό Γκρόουβενορ στο Μέυφαιρ και πήρε τον τίτλο προσφώνησης *Αυτού Υψηλότητα*. Βαπτίσθηκε στην Οικία Γκλώστερ στις 26 Ιουνίου 1773 από τον Τσαρλς Μος, Επίσκοπο του Σαιντ Ντέηβιντς. Οι ανάδοχοί της ήταν ο Ερρίκος, Δούκας του Κάμπερλαντ & του Στράθερν, η Άννα, Δούκισσα του Κάμπερλαντ & του Στράθερν, και η Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας, Βασίλισσα της Δανίας. Ο Γεώργιος Γ΄ είχε προσκληθεί στη βάπτιση για ανάδοχος, όμως αρνήθηκε εξαιτίας της επιλογής του αδελφού του να παντρευτεί την Μαρία Ουόλπολ.

Στις 23 Ιουλίου 1816 η Σοφία απέκτησε τον τίτλο προσφώνησης *Αυτού Βασιλική Υψηλότητα*, εξαιτίας του γάμου του αδελφού της, Γουλιέλμου Φρειδερίκου, με την Μαρία, κόρη του Γεωργίου Γ΄.

Η Σοφία θεωρήθηκε ως πιθανή νύφη για τον Δούκα του Κλάρενς (μετέπειτα ''Γουλιέλμο Δ΄''), όμως εκείνη δεν εξέφρασε ενθουσιασμό για πιθανό γάμο μαζί του. Έτσι, δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε απέκτησε παιδιά. Έζησε στο Νιου Λοτζ του Ουίνκφιλντ και κατείχε το αξίωμα του Δασοφύλακα του Μεγάλου Πάρκου του Ουίνδσορ. Πέθανε στο Μπλάκχηθ στις 29 Νοεμβρίου 1844 σε ηλικία 71 ετών και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

Το παρόν είναι κατάλογος πολεμικών αεροσκαφών που σχεδιάστηκαν με κύριο ρόλο την εναέρια μάχη. Συνεπώς δεν περιλαμάνονται τύποι αεροσκαφών που καλύπτουν άλλους ρόλους και δευτερευόντως έχουν δυνατότητες αέρος-αέρος. Περιλαμβάνονται μαχητικά τα οποία είναι επιχειρησιακά σήμερα, παλαιότερα επιχειρησιακά αεροσκάφη που έχουν πλέον αποσυρθεί καθώς και πρωτότυπα τα οποία έχουν πραγματοποιήσει πτήση. Δεν καταγράφονται αεροσκάφη τα οποία δεν κατασκευάστηκαν αλλά παρέμειναν στην φάση της σχεδίασης.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βομβαρδιστικών αεροσκαφών
* Κατάλογος αεροσκαφών εγγύς υποστήριξης

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Καρολίνα του Γκλόστερ

Η **Καρολίνα του Γκλώστερ** (*Caroline of Gloucester*, 24 Ιουνίου 1774 – 14 Μαρτίου 1775) ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, και της Μαρίας, Δούκισσας του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Γεωργίου Γ΄.

Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1774 στο Μέγαρο Γκλώστερ του Λονδίνου και βαπτίσθηκε 29 ημέρες αργότερα *Καρολίνα Αυγούστα Μαρία*. Ανάδοχοί της ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης, η Αυγούστα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και η μητέρα της Μαρία.

Στις αρχές Μαρτίου 1775 ο πατέρας της Δούκας του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου αρρώστησε σοβαρά με ευλογιά. Εκείνος, αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό, προκειμένου να ευεργετηθεί από μια αλλαγή τοπίου. Πριν φύγει, όμως, ήθελε να βεβαιωθεί ότι κανένα από τα παιδιά του δεν θα υπέφερε έτσι και διέταξε τον εμβολιασμό της Πριγκίπισσας Σοφίας και της Πριγκίπισσας Καρολίνας, κάτι που έγινε στις 3 Μαρτίου. Η Σοφία, δύο ετών τότε, δεν είχε καμία παρενέργεια από τον εμβολιασμό. Ωστόσο, η αδελφή της Καρολίνα αρρώστησε σοβαρά στις 13 Μαρτίου, παρουσιάζοντας επιληπτικές κρίσεις και σπασμούς. Πέθανε στις 14 Μαρτίου, σε ηλικία σχεδόν εννέα μηνών, και ετάφη στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Ιωάννα της Σαβοΐας

Η **Iωάννα της Σαβοΐας**, ιταλ.: Giovanna di Savoia (1310 - 29 Ιουνίου 1344) από τον Οίκο της Σαβοΐας, ήταν κόρη του κόμη της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βρετάνης. Μετά το τέλος του πατέρα της διεκδίκησε την κομητεία της Σαβοΐας.

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο παιδί του Εδουάρδου κόμη της Σαβοΐας και της συζύγου του Λευκής της Βουργουνδίας, κόρης του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας.  Η ομώνυμη θεία της έλαβε την Κωνσταντινούπολη το όνομα Άννα της Σαβοΐας και παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Η Ιωάννα παντρεύτηκε το 1329 σε ηλικία 19 ετών με τον 43 ετών Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βρετάνης. Ήταν η τρίτη σύζυγός του: η δεύτερη σύζυγός του Ισαβέλλα είχε αποβιώσει τον προηγούμενο χρόνο. Ο δούκας δεν είχε αποκτήσει παιδιά.

Την ίδια χρονιά με το γάμο της Ιωάννας, ο πατέρας της απεβίωσε. Όντας το μόνο παιδί του, η Ιωάννα θεωρούσε ότι θα τον διαδεχθεί. Ωστόσο, ο Σαβοΐα δεν είχε ποτέ γυναίκα ηγεμόνα, έτσι έγινε διαμάχη για τη διαδοχή. Ο θείος της Aίμων είχε την υποστήριξη των ευγενών της Σαβοΐας για την ημι-σαλική κληρονομιά και έγινε κόμης. 

Ο Ιωάννης Γ΄ υποστήριξε τα δικαιώματα της Ιωάννας στη Σαβοΐα. Μετά τον γάμο, η Ιωάννα ανανέωσε τη διεκδίκησή της για τη Σαβοΐα και συμμάχησε με τον κόμη του Βιενουά εναντίον τού θείου της.  Με συμφωνία, που επιτεύχθηκε από τον βασιλιά της Γαλλίας  στις 22 Νοεμβρίου 1339, παραιτήθηκε από τα δικαιώματα διαδοχής της με αντάλλαγμα ετήσιο εισόδημα 6.000 λιβρών. 

Η Ιωάννα και ο Ιωάννης Γ΄ έζησαν παντρεμένοι δώδεκα χρόνια, αλλά δεν έκαναν κανέναν απόγονο. Ο Ιωάννης Γ΄ απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1341, αφήνοντας την Ιωάννα χήρα. Αυτό οδήγησε σε διαφωνία για τη διαδοχή στη Βρετάνη μεταξύ του αδελφού του Ιωάννη του Μονφόρ και της ανιψιάς του Ιωάννη Γ΄ Ιωάννας του Πεντιέβρ.

Το 1343, όταν απεβίωσε ο θείος της Αίμων, η Ιωάννα ανανέωσε την αξίωσή της στην κομητεία της Σαβοΐας εναντίον του 9ετούς εξαδέλφου της, Aμεδαίου ΣΤ΄. Η Ιωάννα απεβίωσε στις 29 Ιουνίου 1344. Στη διαθήκη της άφησε την κομητεία στον Φίλιππο δούκα της Ορλεάνης από έχθρα προς τα εξαδέλφια της. Ήταν εξάδελφός της: η μητέρα του Φιλίππου, η Ιωάννα της Βουργουνδίας (π. 1293-1349), ήταν αδελφή της Λευκής της Βουργουνδίας, μητέρας της Ιωάννας. Στο τέλος, αυτός διαπραγματεύτηκε μία παρόμοια διευθέτηση με εκείνη της Ιωάννας, αποποιούμενος της αξίωσης αντί 5.000 λιβρώ ετησίως. 

## Σημειώσεις


## Bιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Άλεξ Νορθ

Ο **Άλεξ Νορθ** (αγγλ.:*Alex North*, 4 Δεκεμβρίου 1910 - 8 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν Αμερικανός συνθέτης ιδιαίτερα γνωστός για τις μουσικές του συνθέσεις ταινιών, συμπεριλαμβανομένου το *[[Λεωφορείον ο Πόθος]]* (στο οποίο έγινε ένα από τα πρώτα θέματα ταινιών, βασισμένο στη τζαζ), το *[[Βίβα Ζαπάτα!]]*, το *[[Σπάρτακος (ταινία)|Σπάρτακος]]*, το *[[Κλεοπάτρα (ταινία, 1963)|Κλεοπάτρα]]* αλλά και το *[[Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; (ταινία)|Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;]]*. Επίσης, ήταν ο πρώτος συνθέτης που έλαβε Τιμητικό Όσκαρ, στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών.

## Νεανικά χρόνια
Ο Alex North, με το πραγματικό του όνομα να είναι Isadore Soifer, γεννήθηκε στο Chester της Πενσυλβανίας, από εβραϊκής καταγωγής γονείς, τον Jesse και την Baila (Bessie), οι οποίοι είχαν αποχωρήσει από τη Ρωσική Αυτοκρατορία για τις Ηνωμένες Πολιτείες γύρω στο 1906. Ο Jesse προερχόταν από την Bila Tserkva και η Besie καταγόταν από την Οδησσό (και οι δύο πόλεις βρίσκονται τώρα στην Ουκρανία). Στις ΗΠΑ, ο Jesse δούλευε ως σιδηρουργός και η Bessie είχε ένα παντοπωλείο. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο North υπηρέτησε ως αρχηγός στην ειδική υπηρεσία του Αμερικανικού Στρατού από το 1942 έως το 1946. Εκεί ήταν υπεύθυνος για προγράμματα "αυτοψίας" σε ψυχιατρικά νοσοκομεία. Επίσης, συνέθεσε μουσική για περισσότερα από είκοσι έξι ντοκιμαντέρ του Υπουργείου Πολέμου της Αμερικής, όσο υπηρετούσε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Alex North website maintained by his family.
*Unchained Melody Publishing LLC 
*Alex North papers, *Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences*

Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Όρβηλος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Όρβηλος** μπορεί να αναφέρεται:

*Στην οροσειρά της Μακεδονίας **[[Όρβηλος (οροσειρά)]]**
*Στον ορεινό όγκο **[[Όρβηλος]]** της οροσειράς του Ανατολικού Ορβήλου
*Στο δυτικό κλάδο της οροσειράς του Ορβήλου με την ονομασία Δυτικός Όρβηλος
*Στον ανατολικό κλάδο της οροσειράς του Ορβήλου με την ονομασία Ανατολικός Όρβηλος ή **[[Πιρίν]]**