open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Συμφωνία Κωνσταντινούπολης (1881)

Η **Συμφωνία Κωνσταντινούπολης (1881)** ήταν διμερής συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που συνομολογήθηκε τελικά στις 28 Μαρτίου του 1881 στη Κωνσταντινούπολη, ημερομηνία της τελευταίας συνεδρίασης όπου και καθορίστηκε μεταξύ των δύο Βασιλείων η γραμμή των νέων συνόρων.

Η Συμφωνία αυτή είναι ιδιαίτερα ιστορική για την Ελλάδα που δικαίωσε ένα όνειρο αιώνων.
Σύμφωνα με τη Συμφωνία αυτή παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Βασίλειο οι πρώην οθωμανοκρατούμενες περιοχές της Θεσσαλίας και το τμήμα του Νομού Άρτας, ανατολικά του Άράχθου.

Το δε Ελληνικό Βασίλειο υποχρεώθηκε στην αποζημίωση όλων των τουρκικών περιουσιών των κατοίκων που υπήρχαν στις περιοχές αυτές. Όλες τις επιμέρους συμφωνίες, κατά περιοχή, της Συμφωνίας αυτής υπέγραψαν τελικά και οι Πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων κατά τη Σύμβαση Κωνσταντινούπολης (1881) που ακολούθησε δύο μήνες μετά, επίσης στην Κωνσταντινούπολη.

Τέλος η Συμφωνία αυτή επικυρώθηκε με ιδιαίτερη Σύμβαση στις 2 Ιουλίου 1881.

## Παρατηρήσεις
Η Συμφωνία αυτή προκλήθηκε «αμαχητί» μετά την Συνθήκη του Βερολίνου (1878) και τη Διάσκεψη του Βερολίνου (1880) που είχε ακολουθήσει, και ιδιαίτερα μετά τη έντονη Διακοίνωση των Μεγάλων Δυνάμεων (1880) που συμπλήρωσε την προηγούμενη, κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που συνέχιζε να αρνείται την εφαρμογή του ΙΓ΄ Πρωτοκόλλου της πρώτης παραπάνω συνθήκης.

Αξίζει επίσης ν΄ αναφερθεί πως μετά τον ενθουσιασμό των Ελλήνων αγροτών ιδιαίτερα της Θεσσαλίας και τη δικαίωση των ονείρων περί της ελευθερίας τους, η ελληνική πολιτεία αδυνατούσε στην αποζημίωση των μεγάλων τσιφλικιών που είχε αναλάβει την υποχρέωση. Τότε έσπευσαν Έλληνες του εξωτερικού, (κυρίως Ελληνο-αμερικανοί), και αγόρασαν από τους Τούρκους αυτές τις εκτάσεις μαζί με τους οικισμούς που περιλαμβάνονταν σ΄ αυτές με συνέπεια το θεσσαλικό αγροτικό ζήτημα να παραμείνει και μάλιστα ακόμη πιο έντονο αφού οι νέοι πλέον μεγαλο-γαιοκτήμονες ήταν Έλληνες.

## Πηγές
*Χαραλ. Νικολάου «Διεθνείς Συνθήκες» σελ. 148-9
*Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης Υπουργείο Εξωτερικών (εισαγωγή στην αγγλική, το πλήρες κείμενο στη γαλλική)

Κωνσταντινούπολης 1881
Κωνσταντινουπολη 1881
Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Κατηγορία:Ιστορία της Άρτας
Συμεών Τραπεζούντιος

Ο Πατριάρχης **Συμεών**, ο επονομαζόμενος *Τραπεζούντιος*, λόγω της καταγωγής του από την Τραπεζούντα του Πόντου, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης τρεις φορές.

Εξελέγη αρχικά κατά τα μέσα του 1466, με την υποστήριξη Τραπεζούντιων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι κατάφεραν να εκλέξουν τον συμπατριώτη τους, με την υπόσχεση να καταβάλλουν ετήσιο πεσκέσι στην Υψηλή Πύλη, ύψους 1.000 χρυσών νομισμάτων, καθώς και να παραιτηθεί ο Πατριάρχης από την επιχορήγηση που λάμβανε από την Κυβέρνηση. Έκτοτε η επιχορήγηση δεν επανήλθε και το πεσκέσι καθιερώθηκε ως νόμιμο δικαίωμα της Υψηλής Πύλης κάθε Πάσχα.

Ο Συμεών παρέμεινε την πρώτη φορά  στο θρόνο μόνο μέχρι τα τέλη του ίδιου έτους, καθώς η Μάρα Βράνκοβιτς κατέβαλε διπλάσιο χρηματικό ποσό στο Σουλτάνο και πέτυχε να ανατραπεί ο Συμεών και να εκλεγεί ο Φιλιππουπόλεως Διονύσιος. Ο Διονύσιος καθαίρεσε τον Συμεών με συνοδική πράξη.

Μετά την πρώτη Πατριαρχία του Διονυσίου συγκροτήθηκε Σύνοδος, η οποία επανεξέλεξε τον Συμεών στα τέλη του 1471 ή στις αρχές του 1472. Στη Σύνοδο αυτή συμμετείχαν δύο εκπρόσωποι της Υψηλής Πύλης, προφανώς για να επηρεάσουν το αποτέλεσμα υπέρ του Συμεών, καθώς οι Τραπεζούντιοι αυτή τη φορά κατέβαλαν δύο χιλιάδες φλουριά, ενώ θεωρείται πιθανόν ότι υποσχέθηκαν ότι ο Συμεών ως Πατριάρχης θα συμβάλει στην αποκατάσταση της τάξης στην ιδιαίτερη πατρίδα του, η οποία είχε επαναστατήσει. Πράγματι, ο Συμεών αντικατέστησε τον τοπικό Μητροπολίτη Παγκράτιο, ο οποίος φαίνεται να είχε εμπλακεί στην εξέγερση.

Κατά τη δεύτερη αυτή Πατριαρχία του, το 1473 παραχωρήθηκαν στους Ορθοδόξους οι Λατινικοί ναοί της Αγίας Ούρσουλας και του Αγίου Βλασίου, ενώ το 1474 υπογράφτηκε σύμβαση σχετικά με τους Ορθοδόξους της Ρόδου, η οποία ήταν υπό την κατοχή των Ιωαννιτών Ιπποτών. Το 1475 αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό το βάρος συκοφαντιών και «*συνεπεία γυναικείας επηρείας*», όπως αορίστως αναφέρεται, και ο διάδοχός του, Σέρβος ιερομόναχος Ραφαήλ, κατέβαλε μεγάλο χρηματικό ποσό για να ανέβει εκείνος στο θρόνο.

Ο Συμεών αποσύρθηκε στη Μονή Στενημάχου για επτά χρόνια, έως τον Απρίλιο του 1482, οπότε εξελέγη για τρίτη φορά, καταβάλλοντας πάλι δύο χιλιάδες φλουριά, τα οποία μάλιστα καταγράφονται στο βεράτι εκλογής του ως υποχρέωση. Κατά την τρίτη Πατριαρχία του, η οποία διήρκεσε ως το 1485, συνεκλήθη στη Μονή Παμμακάριστου Σύνοδος, με τη συμμετοχή αντιπροσώπων των Πατριαρχών Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Η Σύνοδος αυτή εξέδωσε Τόμο, με τον οποίο καταδίκαζε την ενωτική Σύνοδο της Φεράρας – Φλωρεντίας και δημοσίευσε ακολουθία, συνταχθείσα από τον Δοσίθεο, για όσους εγκαταλείπουν τον ρωμαιοκαθολικισμό και ασπάζονται την Ορθοδοξία.

Το φθινόπωρο του 1486 απομακρύνθηκε από το Θρόνο και μας είναι άγνωστο πού και πότε πέθανε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Συμεών Α
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Μάρκος Β΄ Ξυλοκαράβης

Ο **Μάρκος Β΄**, ο επονομαζόμενος **Ξυλοκαράβης**, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης για σύντομο χρονικό διάστημα το έτος 1466.

Ήταν Κωνσταντινουπολίτης, ιερομόναχος και κάτοχος αξιόλογης παιδείας, γι'αυτό είχε και το προσωνύμιο «φιλόσοφος». Μετά την Άλωση κατέφυγε μαζί με τον πατέρα και τον αδελφό του στην Κρήτη, από την οποία εκδιώχθηκε από τους Βενετούς λόγω της ανθενωτικής του δράσης. Από το 1464 ως το 1466 διετέλεσε Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως.

Εξελέγη Πατριάρχης από αρχιερείς και κλήρο στις αρχές του 1466 σε αντικατάσταση του παυθένος Ιωάσαφ Α΄. Μετά την εκλογή του όμως ανεφύησαν σκάνδαλα, συκοφαντήθηκε στην Υψηλή Πύλη και απομακρύνθηκε ταπεινωτικά από το Θρόνο. Για την απομάκρυνσή του, σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι Τραπεζούντιοι της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι  τον συκοφάντησαν ότι «*έλαβε ώνιον την Πατριαρχικής αξίαν*», κατηγορία που ο ίδιος αρνούνταν. Τέτοια δικαιολογία εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία του Πατριαρχείου, και επιβεβαιώθηκε αμέσως μετά, όταν οι Τραπεζούντιοι για πρώτη φορά καταβάλλουν χρήματα στο Σουλτάνο για να εκλέξουν Πατριάρχη τον συντοπίτη τους μοναχό Συμεών.

Ο Μάρκος κατόπιν αυτού αποσύρθηκε σε μοναστήρι της Πόλης, δε δέχτηκε όμως ποτέ αδιαμαρτύρητα την άδικη απομάκρυνσή του από το Θρόνο. Με δική του πρωτοβουλία συνεκλήθη Σύνοδος κατά την Πατριαρχεία του Διονυσίου Α΄, η οποία τον βρήκε αθώο από κάθε μομφή και κατηγορία και του απέδωσε «προεδρικώς» την Αρχιεπισκοπή Αχριδών. Εκεί παρέμεινε μέχρι το θάνατό του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Μαρκος Β
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Αχρίδος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Ισίδωρος Β΄

Ο **Ισίδωρος Β΄** εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης στις 15 Ιανουαρίου 1456, μετά την παραίτηση του Γεννάδιου Σχολάριου.

Ήταν αγαπητός στον λαό και ήταν γνωστός και ως *Ξανθόπουλος*, διότι πριν την εκλογή του ήταν ηγούμενος της Μονής των Ξανθοπούλων στην Κωνσταντινούπολη και πνευματικός όλης της Πόλης. Κατά την Σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας είχε εργαστεί μαζί με τον Γεννάδιο Σχολάριο και το 1445 είχε συνυπογράψει κείμενο κατά της Ένωσης των Εκκλησιών.

Χειροτονήθηκε από τον Μητροπολίτη Ηρακλείας στον ναό της Παμμακαρίστου. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για την Πατριαρχία του, εκτός από μια πράξη που αφορά τους Ορθοδόξους της Βενετίας. Το γεγονός όμως ότι πατριάρχευσε ειρηνικά επί έξι συναπτά έτη και δύο μήνες ως τον θάνατό του στις 31  Μαρτίου 1462, δείχνει ότι πρέπει να ανταποκρίθηκε στα καθήκοντα της θέσης του.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ισιδωρος Β
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Σωφρόνιος Α΄

Ο **Σωφρόνιος Α΄**, αναφέρεται και ως **Συρόπουλος**, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης από τον Αύγουστο του 1463 έως τον Αύγουστο του 1464.

Λόγω του επωνύμου του συγχέεται με τον Σίλβεστρο Συρόπουλο, υπομνηματογράφο της ενωτικής Συνόδου της Φεράρας – Φλωρεντίας. Αμφισβητείται πάντως το αν τα δύο πρόσωπα ταυτίζονται. Γεννήθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα σε οικογένεια ιερέα. Το 1424 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1437 έγινε Μέγας Εκκλησιάρχης, τίτλος με τον οποίο συμμετείχε στην Ενωτική Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας.

Επαύθη ένα μόλις χρόνο μετά την εκλογή του, άγνωστο γιατί. Από άλλους αναφέρεται ότι ανεβαίνοντας σκάλα, έπεσε, έσπασε το πόδι του και πέθανε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Σωφρόνιος Α
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Ιωάσαφ Α΄ Κόκκας

Ο **Ιωάσαφ Α΄** (κατά κόσμον *Αντώνιος Κόκκας*) διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης μεταξύ των ετών 1465 και 1466.

Είχε λατινική καταγωγή. Πατριάρχευσε σε κρίσιμη εποχή και προκάλεσε αντιδράσεις. Συγκρούστηκε με τον Τραπεζούντιο Γεώργιο Αμιρούτζη ή Αμοιρούτζη, ισχυρό παράγοντα της Υψηλής Πύλης, καθώς αρνήθηκε να ευλογήσει παράνομο γάμο του, ενώ ήταν ήδη έγγαμος, με τη χήρα του Δούκα των Αθηνών Ατζαγιόλι. Μετά την άρνηση του Πατριάρχη Ιωάσαφ να ευλογήσει τέτοιο γάμο, επενέβη ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής και τον διέταξε να το κάνει. Ο Ιωάσαφ συνέχιζε να αρνείται, οπότε ο Σουλτάνος διέταξε να κοπεί η μύτη του Μεγάλου Εκκλησιάρχου Μαξίμου, μετέπειτα Πατριάρχη, ο οποίος εισηγούταν με θέρμη να μην ευλογηθεί ο γάμος αυτός. Κατόπιν ο Σουλτάνος διέταξε τους γενίτσαρους να κόψουν τη γενειάδα του Πατριάρχη, ο οποίος ευθαρσώς δήλωνε: «*ουχί μόνον τα γένεια, αλλά και τας χείρας και τους πόδας και την κεφαλήν, εάν μοι κόψητε, ένεκα της αληθείας, δεν θα παραβώ ποτέ τους νόμους, των οποίων διατελώ φύλαξ και προστάτης*».

Την Κυριακή του Πάσχα του 1466 αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει πέφτοντας στην δεξαμενή της Παμμακαρίστου, από την οποία τον έβγαλαν ζωντανό. Κατόπιν αυτών, επαύθη τελικά από τον Πατριαρχικό Θρόνο, εξορίστηκε στην Αγχίαλο και λίγο αργότερα θανατώθηκε από τον Γεώργιο Αμιρούτζη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ιωασαφ Α
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Αριστίντες Περέιρα

Ο **Αριστίντες Περέιρα** (*Aristides Maria Pereira*, 1923-2011) ήταν πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος του νησιωτικού κράτους από το 1975 ως το 1991.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1923. Αρχικά εργάστηκε ως επικεφαλής των τηλεπικοινωνιών στη Γουινέα-Μπισσάου. Στα τέλη της δεκαετίας του ' 40 άρχισε να δραστηριοποιείται και να εμπλέκεται στο αντιαποικιακό κίνημα, οργανώνοντας απεργίες και πετυχαίνοντας ανέλιξη στην ιεραρχία του κόμματός του, του Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde, του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας (Μπισσάου) και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC).

Αρχικά εξελέγη από το Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 1975 και επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο το 1981. Παρά το γεγονός ότι ο Περέιρα αρχικά υποσχέθηκε να εγκαθιδρύσει ένα δημοκρατικό και σοσιαλιστικό καθεστώς, επί ηγεσίας του το κράτος υπέφερε από φτώχεια. Ωστόσο, στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το κράτος ήταν καλύτερο σε σύγκριση με άλλες αφρικανικές χώρες. Ενώ απαγορευόταν η ίδρυση πολιτικών κομμάτων και το καθεστώς ήταν μονοκομματικό, το Πράσινο Ακρωτήριο ήταν από τα πιο δημοκρατικά κράτη της Αφρικής την περίοδο εκείνη κυρίως λόγω της εξουσίας που είχε μεταφερθεί σε τοπικές επιτροπές πολιτών. Έπειτα από το πραξικόπημα στην Μπισσάου το 1980, η καταστολή περιορίστηκε , όμως το μονοκομματικό καθεστώς (μόνο το PAICV αναγνωριζόταν ως νόμιμο πολιτικό κόμμα), διατηρήθηκε ως το 1990.

Κατά την προεδρία του Περέιρα, η αφρικανική χώρα τήρησε γενικά αδέσμευτη πολιτική και προωθήθηκαν οικονομικές μεταρρυθμίσεις, με σκοπό την ενίσχυση των αγροτών. Αναφορικά με τις διεθνείς σχέσεις, η κυβέρνηση του Περέιρα σύναψε συμμαχία με αμφιλεγόμενες για την εποχή εκείνη χώρες, όπως η Κίνα και η Λιβύη.

Καθ' όλη τη διάρκεια της προεδρίας του Περέιρα, πρωθυπουργός ήταν ο Πέντρο Πίρες. Στις δημοκρατικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1991 ο Περέιρα ηττήθηκε από το διάδοχό του, Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο.

Ο Περέιρα απεβίωσε στις 23 Σεπτεμβρίου 2011.

## Παραπομπές


Περειρα Αριστιντες
Κάρλος Βέιγκα

Ο **Κάρλος Βέιγκα** (Carlos Alberto Wahnon de Carvalho Veiga ) είναι πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο. Υπήρξε ο δεύτερος και ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός του νησιωτικού κράτους από το 1991 ως το 2000.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μιντέλο του νησιού Σάο Βισέντε στις 21 Οκτωβρίου του 1949. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Πράια. Στη συνέχεια συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Λισαβώνα. Το 1971 απέκτησε ντοκτορά στις Νομικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Κλασικών Σπουδών της πορτογαλικής πρωτεύουσας. 

## Πολιτική καριέρα
### Πορεία προ την πρωθυπουργία
Την περίοδο 1972-74 εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στην Αγκόλα. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1975 και ανέλαβε διάφορες δικαστικές θέσεις. Το 1982 εξαιτίας διαφωνιών με την κυβέρνηση επέστρεψε στην εργασία στον ιδιωτικό τομέα. Το 1985 εξελέγη βουλευτής και επανεξελέγη το 1988. Την περίοδο αυτή ζήτησε σθεναρά τη διεξαγωγή πολυκομματικών εκλογών και τον τερματισμό του μονοκομματισμού. Έτσι, δύο χρόνια αργότερα, το 1990 , ιδρύθηκε το Κόμμα της Αντιπολίτευσης, που ονομάστηκε MpD (Κίνημα για τη Δημοκρατία). Τον Οκτώβριο του 1990 ο Βέιγκα εξελέγη πρόεδρος του κόμματος αυτού, κατά το πρώτο συνέδριό του. 

### Πρωθυπουργός
Στις πρώτες πολυκομματικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 13 Ιανουαρίου του 1991 το MpD κατήγαγε μεγάλη εκλογική νίκη, εξασφαλίζοντας τις 56 επί συνόλου 79 εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Έτσι, εξελέγη πρωθυπουργός και σχημάτισε την πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στη χώρα. Το 1995 κέρδισε και νέα εκλογική νίκη και παρέμεινε στην πρωθυπουργία.

Κυβέρνησε από τις 4 Απριλίου του 1991 ως τις 29 Ιουλίου του 2000. Το 2000 παραιτήθηκε από πρωθυπουργός, για να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2001.  Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Γκουαλμπέρτο ντο Ροζάριο.

### Προεδρικός υποψήφιος
Στις προεδρικές εκλογές του 2001 ο Βέιγκα έχαε με διαφορά 17 ψήφων στον 2ο γύρο από τον Πέντρο Πίρες. Στις επόμενες εκλογές, ήταν ξανά υποψήφιος και ηττήθηκε πάλι από τον Πίρες.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο το Μάρτιο του 2001 από το ''BBC''
* Βιογραφία 
* Ιστότοπος

Βειγκα
Κλεόστρατος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλεόστρατος** είναι γνωστός ένας ήρωας των Θεσπιών, ο οποίος απάλλαξε την πατρίδα του από ένα δράκοντα που κάθε χρόνο ήθελε ως θυσία ένα νεαρό Θεσπιέα. Μία χρονιά ήταν η σειρά του Κλεοστράτου να θυσιασθεί, οπότε ο φίλος του Μενέστρατος κατασκεύασε για λογαριασμό του ένα μεταλλικό θώρακα με πολλά άγκιστρα. Ο δράκοντας έφαγε τον Κλεόστρατο μαζί με τον θώρακα και έτσι ψόφησε.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κλεοστρατος
Κλεώνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλεώνη** είναι γνωστή μία θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ασωπού και μιας από τις Νύμφες, συγκεκριμένα της Μετώπης. Η Κλεώνη υπήρξε το μυθικό εκείνο πρόσωπο που έδωσε το όνομά του στην πόλη Κλεωνές της αρχαίας Αργολίδας (η «επώνυμη ηρωίδα» των Κλεωνών).

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κλεωνη
Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο

Ο **Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο** (*António Manuel Mascarenhas Gomes Monteiro*, 1944-2016) ήταν πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο. Υπήρξε ο πρώτος εκλεγμένος με πολυκομματικές εκλογές πρόεδρος του νησιωτικού κράτους από το 1991 ως το 2001. Ανήκε στο Κίνημα για Δημοκρατία. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1944 στο νησί Σάντα Καταρίνα. Ήταν μέλος του Ιδρύματος Παγκόσμιας Ηγεσίας, ενός οργανισμού που προωθεί την ορθή διοίκηση ανά τον κόσμο .

## Πολιτική καριέρα
Ο Μοντέιρο εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος στις πολυκομματικές προεδρικές εκλογές στις 17 Φεβρουαρίου του 1991 με το 73,5% των ψήφων. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1996 κέρδισε ξανά στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς με 80% και υπηρέτησε και δεύτερη συνεχή προεδρική θητεία. Δε θέλησε να διεκδικήσει και τρίτη θητεία στο ύπατο αξίωμα της χώρας του.

Κυβέρνησε από τις 22 Μαρτίου του 1991 ως τις 22 Μαρτίου του 2001. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Πέντρο Πίρες. 

## Πρόβλημα με αξίωμα στο Ανατολικό Τιμόρ
Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2006 ανακοινώθηκε ότι ο Μοντέιρο θα διαδεχόταν τον Σουκεχίρο Χασεγκάουα στη θέση του επικεφαλής της ειρηνευτικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Ανατολικό Τιμόρ. Η είδηση για το διορισμό του Μοντέιρο επέφερε αυστηρή κριτική στο Ανατολικό Τιμόρ, κυρίως για το λόγο ότι ο πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο ήξερε πολύ λίγα αγγλικά. Λίγες ημέρες μετά, στις 25 Σεπτεμβρίου, ο ίδιος ο Μοντέιρο ανακοίνωσε ότι δεν θα δεχόταν το διορισμό.

## Προσωπική ζωή
Η σύζυγός του, η Αντονίνα Μασκαρένιας Μοντέιρο, γνωστή ευρέως ως "Τούνα Μασκαρένιας" (Tuna Mascarenhas), πέθανε στην Πράια στις 8 Σεπτεμβρίου 2009, στα 65 της χρόνια. Είχε δύο γιους και μία κόρη.

Ο Μοντέιρο πέθανε σε ηλικία 72 ετών από φυσικά αίτια στο Πράσινο Ακρωτήριο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016.

## Πηγές


Μοντειρο
Ναΐτες Ιππότες (ελευθεροτεκτονισμός)

Οι **Ναΐτες Ιππότες** είναι ένα διεθνές Τεκτονικό Τάγμα επηρεασμένο από το ιστορικό Τάγμα των Ιπποτών του Ναού και στενά συνδεδεμένο με τον Ελευθεροτεκτονισμό.

Ο πλήρης τίτλος του Τάγματος είναι **Τα Ενωμένα Θρησκευτικά, Στρατιωτικά και Τεκτονικά Τάγματα του Ναού και του Αγ. Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Παλαιστίνης, της Ρόδου και της Μάλτας**. 

## Ιστορικά
Στα μέσα του 17ου αιώνα Ελευθεροτέκτονες άρχισαν να ενσωματώνουν σύμβολα και παραδόσεις του μεσαιωνικού τάγματος των *Ιπποτών του Ναού*.
Το πρωτότυπο μεσαιωνικό Τάγμα των Ιπποτών του Ναού ιδρύθηκε μετά την Πρώτη Σταυροφορία, και υπήρχε περίπου από το 1118 έως το 1312. Δεν υπάρχουν γνωστά ιστορικά τεκμήρια που να συνδέουν τους Ιππότες του Ναού του μεσαίωνα και τον *Τεκτονικό* *Ναϊτισμό*. Τα δύο τάγματα διαφέρουν ως προς τη δραστηριότητά τους, αλλά έχουν κάποια κοινά ιδεολογικά σημεία και σύμβολα.

## Περιγραφή
Οι Ναΐτες Ιππότες συναντώνται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους που ονομάζουν «Διοικητήρια». Μέλος των Ναϊτών μπορεί να γίνει κάθε Διδάσκαλος Ελευθεροτέκτονας Χριστιανικής Πίστεως (σε κάποιες επικράτειες μέλη μπορούν να γίνουν και Διδάσκαλοι Ελευθεροτέκτονες που δεν είναι Χριστιανοί, αρκεί να ορκιστούν ότι θα υπερασπιστούν την Χριστιανική Πίστη), αφού έχει ήδη τιμηθεί με τον βαθμό της «Βασιλικής Αψίδας». Σε κάποιες επικράτειες απαιτείται ο Διδάσκαλος Ελευθεροτέκτονας να συμμετέχει σε κάποιο «Κρυπτικό Τεκτονικό Συμβούλιο», ενώ σε άλλες είναι προαιρετικό.  

Όπως σε όλες τις Τεκτονικές οργανώσεις, για να γίνει κάποιος μέλος του Τάγματος πρέπει να έχει υγιείς ηθικές αξίες, η φήμη του να είναι υποδειγματική και να πιστεύει στο *Υπέρτατο Ον*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* DeMolay International
* Grand Encampment of Knights Templar of the United States of America
* Sovereign Great Priory of the Knights Templar of Canada 
* Grand Commandery Knights Templar of the State of Missouri
* Grand Commandery Knights Templar of the State of New York
* Knights Templar Eye Foundation 
* Order of the Temple - Great Priory of Scotland
* The Web of Hiram  Section on The Royal Exalted Religious and Military Order of Masonic Knights Templar of England and Wales at Bradford University

Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Ελευθεροτεκτονισμός
Κώστας Αντωνίου

Ο **Κώστας Αντωνίου** (Αθήνα, 19 Απριλίου 1962) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ως Γαλατσιώτης (Καραγιαννέϊκα) ξεκίνησε τo ποδοσφαιρo στις αλάνες της πόλης, όπως στου Καρποντίνη (οδός Κουρτίου). Πρώτη του ομάδα ήταν ο Αετός Γαλατσίου (μαζί με τον Στέλιο Μανωλά) στην πλατεία Λιναρά από όπου τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός το 1977 σε νεαρή ηλικία. Από το 1981 έως το 1983 αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Αθηνών. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στον Παναθηναϊκό και αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος έχοντας καθιερωθεί στο βασικό κορμό της ομάδας που διακρίθηκε για πολλά χρόνια. 

Συνολικά κατέκτησε 4 πρωταθλήματα Ελλάδας (1983-84, 1985-86, 1989-90, 1990-91), 7 Κύπελλα Ελλάδας (1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994) και 3 Σούπερ Καπ (1988, 1993, 1994). 

Σημαντικότερες επιτυχίες στην ευρωπαϊκή του παρουσία με τον Παναθηναϊκό ήταν η συμμετοχή στον ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985, η είσοδος στην οκτάδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (συμμετοχή στους ομίλους) το 1992 και η είσοδος στην οκτάδα του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1988.

Χαρακτηριστική στιγμή της καριέρας του υπήρξε η δικαστική διαμάχη που είχε προκύψει ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, σχετικά με τη μεταγραφή του στους "ερυθρόλευκους" το καλοκαίρι του 1988 (συμπλήρωνε πενταετία στον Παναθηναϊκό). Ο Αντωνίου αρνήθηκε την αντιπροσφορά του Παναθηναϊκού και είχε ξεκινήσει προετοιμασία με τον Ολυμπιακό. H υπόθεση οδηγήθηκε στην αρμόδια εννεαμελή επιτροπή της ΕΠΟ, όπου με ψήφους 7-2 στη συνεδρίαση της 30/06/1988 δικαίωσαν τις θέσεις του Παναθηναϊκού. H μεταγραφή τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

### Στην εθνική Ελλάδας
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 11 Απριλίου 1984, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Κύπρο (1-1). Αγωνίστηκε συνολικά σε 35 αγώνες και σημείωσε 2 τέρματα, μέχρι το 1993.

## Τίτλοι
* 4 **[[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών|Πρωταθλήματα Ελλάδας]]**: 
** 1983-84, 1985-86, 1989-90, 1990-91
* 7 **[[Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου αντρών|Κύπελλα Ελλάδας]]**: 
** 1983-84, 1985-86, 1987-88, 1988-89, 1990-91, 1992-93, 1993-94
* 3 **[[Κύπελλο φιλίας και αλληλεγγύης|Σούπερ Καπ Ελλάδας]]**: 
** 1988, 1993, 1994

## Άλλες δραστηριότητες
Το 2007 ανέλαβε τον ρόλο του αναλυτή της πορείας του Παναθηναϊκού στην τηλεοπτική εκπομπή "Αθλητική Κυριακή". Τον Μάιο του 2008 ανέλαβε καθήκοντα τεχνικού διευθυντή στον Παναθηναϊκό, θέση από την οποία αποχώρησε τον Ιούνιο του 2010.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η καριέρα του Κώστα Αντωνίου στο national-football-teams

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Πατριάρχης Αθανάσιος Β΄

Ο **Αθανάσιος Β΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης τα κρίσιμα χρόνια πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, μετά τη φυγή του προκατόχου του Γρηγόριου Γ΄ Μαμμή το 1450.

Μέχρι την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο, ήταν ηγούμενος της Μονής Περιβλέπτου. Ήταν ανθενωτικός και εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης από Σύνοδο που έλαβε χώρα το 1450 στο Ναό της Αγίας Σοφίας με τη συμμετοχή των Εκκλησιών της Αλεξάνδρειας, των Ιεροσολύμων και της Αντιόχειας. Σύμφωνα με τα πρακτικά αυτής της Συνόδου, ο Αθανάσιος χειροτονήθηκε Πατριάρχης από τους Μητροπολίτες Κυζίκου, Νικομηδείας και Νικαίας.

Πάντως τα Πρακτικά της Συνόδου αυτής, η εκλογή του Αθανασίου ως Πατριάρχη, αλλά και η ύπαρξη της ίδιας αυτής της Συνόδου αμφισβητούνται μέσα σε ένα κλίμα σύγχυσης για τα γεγονότα της εποχής, όπου ενωτικοί και ανθενωτικοί συγκρούονταν ενόψει του οριστικού τέλους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 2, σελ. 651
* 
* 

Αθανασιος Β
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Τρίκερι Ύδρας

Το νησί **Τρίκερι** ή **Τρίκερρο** (στην αρχαιότητα **Τρίκρανα**) ανήκει στην ομάδα νήσων του Σαρωνικού και βρίσκεται στο Μυρτώο Πέλαγος, στα μέσα της απόστασης Ύδρας και Σπετσών και νότια από τη Δοκό. Η νήσος ξεχωρίζει με τα τρία "κεφάλια" της (*κάρη*= ιωνικός τύπος για το *κάρα*, που σημαίνει *κεφάλι*), δηλαδή τις κορυφές των ισάριθμων υψωμάτων της. Έχει έκταση 0,923 τ.χλμ. και υψηλότερο σημείο στα 159 μέτρα. Απογράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός από το 1981 στον Δήμο Ύδρας. Οι απογραφές πληθυσμού  είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Κατηγορία:Ύδρα
Ματθαίος Α΄

Ο **Ματθαίος Α΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1397-1410.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν μοναχός της Μονής Χαρσιανείτου από την ηλικία των δεκαπέντε ετών, πριν το 1380, οπότε χειροτονήθηκε διάκονος. Ήταν μορφωμένος μοναχός και φαίνεται ότι έγινε και ηγούμενος της μονής το 1388. Ήταν μαθητής του ησυχαστή Μάρκου, ηγουμένου της Μονής Χαρσιανείτου, αλλά και του επόμενου ηγουμένου και μετέπειτα πατριάρχη Νείλου Κεραμέως.

Εξελέγη μητροπολίτης Χαλκηδόνος, αλλά παρέμεινε ως *εψηφισμένος*, αφού η δεινή οικονομική κατάσταση της Χαλκηδόνος μετά την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς δεν επέτρεπε τη χειροτονία νέου αρχιερέα. Έτσι του επεδόθη ο τίτλος του «Προέδρου» Χαλκηδόνος. Τον Νοέμβριο του 1387 εξελέγη και χειροτονήθηκε και μητροπολίτης Κυζίκου και ξεκίνησε να συμμετέχει στην Ενδημούσα πατριαρχική σύνοδο. Περί τα τέλη της βραχύβιας πατριαρχίας του Καλλίστου Β´ (τέλη Μαΐου -Ιούλιος ή Οκτώβριος 1397) μετείχε στην πατριαρχική σύνοδο ως «Πρωτόθρονος».

Μετά τον θάνατο (ή την παραίτηση) του Καλλίστου Β΄ το 1397, εξελέγη Πατριάρχης ο Ματθαίος, με την υποστήριξη του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β' Παλαιολόγου και παρά τις αντιδράσεις μελών της Συνόδου, όπως του Αγκύρας Μακαρίου και του Μηδείας Ματθαίου, αλλά και του μέγα Χαρτοφύλακα Ιωάννη Ολόβωλου.

Κατά την απουσία του Μανουήλ Β´ στην Δύση, ο Ματθαίος συμμετείχε στις κυβερνητικές υποθέσεις και συνέβαλε στην απόκρουση της οθωμανικής πολιορκίας της Πόλης (1399-1402). Οι αντίπαλοί του, Μακάριος Αγκύρας και Ματθαίος Μηδείας, τον κατηγόρησαν όμως ότι διαπραγματευόταν με τους πολιορκητές. Έτσι, το πρώτο εξάμηνο του 1402 συνεκάλεσαν Σύνοδο, η οποία τον εκθρόνισε. Λόγω της οθωμανικής πολιορκίας της Πόλης, πολλοί αρχιερείς δεν κατόρθωσαν να φτάσουν και να συμμετάσχουν, οπότε η Σύνοδος θεωρήθηκε μη μόνιμη, αφού σε αυτή συμμετείχαν μόνο τέσσερεις αρχιερείς αντί των αναγκαίων τουλάχιστον δώδεκα. Όταν επέστρεψε ο Αυτοκράτορας, συνεκάλεσε άλλη Σύνοδο τον Ιούνιο του 1403, η οποία επιβεβαίωσε την εκθρόνισή του και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους νέα Σύνοδο, η οποία τον επανέφερε στον Θρόνο γνωματεύοντας ότι προηγουμένως ήταν μόνον Μητροπολίτης Κυζίκου και όχι και Χαλκηδόνος. Κατόπιν αυτών, ο Ματθαίος παρέμεινε στον Θρόνο ως τον θάνατό του, μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου του 1410.

Κατά την Πατριαρχία του αγωνίστηκε να εξυγιάνει τα οικονομικά του Πατριαρχείου και πήρε σημαντικές συνοδικές αποφάσεις για τον κλήρο και τους μοναχούς. Το 1408 χειροτόνησε και έστειλε στη Ρωσία ως νέο Μητροπολίτη Κιέβου τον μοναχό Φώτιο. Σώζεται η διαθήκη του («''Επιτελεύτιος βούλησις και διδασκαλία...»).

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

Ματθαίος Α
Ματθαίος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
HumanAid

Η **HumanAid** είναι μια ανθρωπιστική και αναπτυξιακή μη κυβερνητική οργάνωση.

Με παραρτήματα σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες και με διεθνείς συνεργασίες, η HumanAid εξειδικεύεται σε θέματα πολιτικής, που άπτονται της αναπτυξιακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών, της παροχής άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας σε πληττόμενα κράτη και κοινωνίες, της δημιουργίας γεφυρών φιλίας και πολιτισμού μεταξύ των λαών. 

Η πολιτική της σχηματικά αποτυπώνεται σε τρεις τεμνόμενους κύκλους. Ο ένας εμπεριέχει τους Στόχους της Χιλιετίας, όπως αυτοί προσδιορίστηκαν από τον ΟΗΕ και παρακολουθούνται από τον ΟΟΣΑ και ειδικότερα από την DAC (Development Assistance Committee). Ο δεύτερος περιλαμβάνει τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο τρίτος αποτυπώνει τις προτεραιότητες της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Ο κοινός χώρος προσδιορίζει το πεδίο της δράσης της.

Αν η πολιτική διπλωματία αναπτύσσει τις σχέσεις μεταξύ των κυβερνήσεων, δηλαδή μεταξύ των κρατών και η οικονομική διπλωματία τις σχέσεις μεταξύ των αγορών, η αναπτυξιακή συνεργασία αναπτύσσει τις σχέσεις μεταξύ των κοινωνιών, δηλαδή μεταξύ των ανθρώπων, σχέσεις που φαίνεται να είναι πιο ισχυρές, διότι συμβάλλουν στην συνεννόηση μεταξύ των πολιτισμών και είναι η βάση για να πετύχουν οι δύο προαναφερθείσες.

Τα προγράμματα της HumanAid αποσκοπούν να δημιουργήσουν αλληλεγγύη και σταθερότητα, να διευκολύνουν την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, να απομονώσουν εξτρεμισμούς και ξεπερασμένους εθνικισμούς, να συμβάλλουν στην ανοχή και την αλληλοκατανόηση μεταξύ των λαών και να δρομολογήσουν βιώσιμη ανάπτυξη με απώτερο σκοπό την ειρήνη και την συνεργασία.

Η HumanAid ανήκει στον χώρο των ΜΚΟ, που υλοποιούν προγράμματα αναπτυξιακής ή έκτακτης ανθρωπιστικής - επισιτιστικής βοήθειας σε αναπτυσσόμενα κράτη, όπως χτίσιμο σχολείων, νοσοκομείων, ορφανοτροφείων για παιδιά με HIV/AIDS, δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης, κ.α. ενώ διασφαλίζουν σύγχρονες υποδομές που συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη, μεταφέρουν τεχνογνωσία για τη βελτίωση των δημοκρατικών θεσμών, εκπαιδεύουν γυναίκες και νέους σε καινούργιες δεξιότητες. Σε περιοχές, που πλήττονται από φυσικές καταστροφές, η HumanAid επιδιώκει να είναι από τις πρώτες ώρες στο πεδίο για να συμβάλλει στη διάσωση, την περίθαλψη και σε δεύτερη φάση, την ανασυγκρότηση. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ιστοσελίδα HumanAid

Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Κάλλιστος Β΄ Ξανθόπουλος

Ο **Κάλλιστος Β΄**, ο επονομαζόμενος *Ξανθόπουλος*, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης για σύντομο χρονικό διάστημα το έτος 1397, το πιθανότερο από τον Μάιο ως τον Αύγουστο, κατά την διάρκεια του οποίου η Κωνσταντινούπολη βρισκόταν υπό πολιορκία από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄.

Όπως οι περισσότεροι Πατριάρχες του 14ου αιώνα, ο Κάλλιστος ακολουθούσε την ησυχαστική παράδοση.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν μαθητής του Γρηγορίου του Σιναΐτη, τον βίο του οποίου συνέγραψε. Μόνασε για πολλά χρόνια στο Άγιο Όρος, κατ'άλλους στο κελί του Αγίου Ονουφρίου της Μονής Παντοκράτορος, κατ'άλλους στη Σκήτη του Μαγουλά, απέναντι από τη Μονή Φιλοθέου. Μαζί με τον όσιο Ιγνάτιο Ξανθόπουλο συνέγραψαν σημαντικά έργα περί προσευχής και μοναχικού βίου. Στη Φιλοκαλία σώζεται θαυμάσιο έργο τους σε εκατό κεφάλαια για την ησυχαστική ζωή και τη συνεχή επίκληση του Κυρίου.

Εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης τον Μάιο του 1397. Φαίνεται ότι λόγω ασθένειας παραιτήθηκε από το Θρόνο εντός του έτους (μετά από ένα τρίμηνο, κατ'άλλους πεντάμηνο) ή απλώς αποσύρθηκε στην Μονή Ξανθοπούλων, όπου και πέθανε τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο του ίδιου έτους. Κατ'άλλη εκδοχή, ταξίδεψε με άλλους κληρικούς στη Σερβία και έκανε στάση στο Άγιο Όρος. Εκεί ο Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης προφήτευσε ότι δεν θα ξαναδεί το ποίμνιό του και όταν αναχωρούσε του έψαλλε στίχους από τη νεκρώσιμο ακολουθία. Ο Κάλλιστος έφτασε στη Σερβία, αλλά απεβίωσε εκεί.

Οι Ξανθόπουλοι, Κάλλιστος και Ιγνάτιος, αποκαλούνται ήδη από συγχρόνους τους όπως ο Ισίδωρος Θεσσαλονίκης και ο Σίλβεστρος Συρόπουλος «άγιοι» και «θείοι». Ωστόσο δεν υπάρχουν ενδείξεις αγιοκατάταξης ή τεκμήρια λατρείας του Καλλίστου ως αγίου μέχρι τον 18ο αιώνα, οπότε ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης υπέδειξε ότι αυτός είναι ο Κάλλιστος, του οποίου η μνήμη αναφέρεται στον Συναξαριστή και τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 22 Νοεμβρίου. Εντούτοις, «άγιος Κάλλιστος» φαίνεται πως αναφέρεται αυτή την ημερομηνία και σε συναξάρια παλαιότερα του 13ου αιώνα.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Καλλιστος Β
Κάλλιστος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Ευθύμιος Β΄

Ο **Ευθύμιος Β΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1410-1416.

Σε νεαρή ηλικία έγινε ιερέας και εκάρη μοναχός. Αναδείχθηκε σε σπουδαίο ρήτορα και σθεναρό υπερασπιστή του Γρηγορίου του Παλαμά, για το λόγο αυτό ονομάστηκε και «διδάσκαλος της Εκκλησίας».

Ήταν ανθενωτικός και αποφασιστικός αντίπαλος της Λατινικής Εκκλησίας. Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Β' Παλαιολόγος τον έστειλε μάλιστα στη Ρώμη για διαπραγματεύσεις με τον Πάπα Ουρβανό ΣΤ΄. Η αποστολή του στέφθηκε με επιτυχία, χωρίς παράλληλα να δεσμευθεί σε κάτι. Έτσι, όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης και έγινε ηγούμενος της ονομαστής Μονής Στουδίου, ενώ λίγο αργότερα έγινε Μέγας Πρωτοσύγγελος του Οικουμενικού Θρόνου.

Τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο του 1410 εξελέγη Πατριάρχης. Κατά την Πατριαρχία του προσπάθησε να ανεξαρτητοποιήσει την Εκκλησία από την κηδεμονία του Αυτοκράτορα. Όταν, το 1414, ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Β´ μετέθεσε έναν επίσκοπο της Μακεδονίας στη Μολδαβία, διαμαρτυρήθηκε έντονα. Διασώθηκαν δυο επιστολές του, καθώς και μια σύντομη φιλοσοφική του διατριβή «**».

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Ευθύμιος Β
Κατηγορία:Στουδίτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
MOS Technology 6502

thumb|Επεξεργαστής MOS 6502

Ο **MOS Technology 6502** είναι 8-bit-μικροεπεξεργαστής της MOS Technology, Inc., ο οποίος κυκλοφόρησε στην αγορά το 1975. Η μεγάλη του επιτυχία είχε να κάνει με την απλότητά του αλλά κυρίως με την υψηλή αποδοτικότητά του και την συγχρόνως χαμηλή του τιμή, σε σχέση με τους καθιερωμένους επεξεργαστές της Intel και της Motorola. Χρησιμοποιήθηκε σε πολυάριθμους οικιακούς υπολογιστές (π.χ. τους Commodore VC-20, PET 2001, Atari 400/800/1200 XL, Apple II και III). Ανάλογη επιτυχία είχαν επίσης και άλλοι µικροεπεξεργαστές της σειράς MOS 6500, όπως ο 6510 για τον Commodore 64 και ο 6507 για κονσόλες της Atari.

## Γενικά
Ο 6502 σχεδιάστηκε με βάση τον Motorola 6800. Στο σύνολο εντολών οι δυο επεξεργαστές μοιάζουν, αλλά αντί για 16-bit καταχωρητή (*register*) ο 6502 χρησιμοποιεί δυο 8-bit-καταχωρητές, η αξία των οποίων προστίθεται σε 16-bit διεύθυνση που προσδιορίζεται στη μνήμη. Για το λόγο αυτό οι εφαρμογές του 6502 έχουν διαφορετικό στιλ: για arrays άνω των 256 bytes πρέπει να γίνει επιπλέον προγραμματισμός. Από την άλλη μεριά οι 8-bit-μικροεπεξεργαστές τροποποιούν τις αξίες των 8 bit με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα. 

Τροποποιήσεις του επεξεργαστή 6502 κυκλοφορούσαν μέχρι και το 2009, μεταξύ άλλων ως εξαρτήματα της αριθμομηχανής *HP-35s* ή και ελεγκτών (*controllers*) διάφορων πληκτρολογίων.

## Τεχνικά στοιχεία
* Τεχνολογία: NMOS, HMOS, CMOS
* Αριθμός τρανζίστορ: περίπου 5.000
* Σήµα χρονισµού (*clock signal*): αρχικά 20 kHz μέχρι 4 MHz. Εκδοχή CMOS: 0 μέχρι 14 MHz
* Clock cyclus ανά εντολή: 2 με 7
* Χώρος διευθύνσεων: 64 KiByte, δίχως ξεχωριστό χώρο διευθύνσεων I/Ο (όπως π.χ. ο Intel 8080). Όλα δηλαδή τα I/Ο υλοποιούνται μέσω Memory Mapped I/O.
* Πλάτος διαύλου διευθύνσεων (*address bus*): 16 bit
* Πλάτος διαύλου δεδομένων (*data bus*): 8 bit
* Interrupts: ένα NMI, ένα IRQ, και software-interrupt μέσω εντολής BRK
* Εντολές: αρχικά 56, εκδοχή CMOS: 70
* Τρόποι διευθυνσιοδότησης: αρχικά 13, εκδοχή CMOS: 16
* Endianness: little endian
* Καταχωρητές (*registers*):
** Γενικός καταχωρητής (*accumulator*), 8 bit.
** 2 καταχωρητές δείκτες (X και Y), 8 bit.
** Δείκτης στοίβας (*stack pointer*), 16 bit. 
** Καταχωρητής κατάστασης (*status register*), 7 bit (Ενδείκτες (*Flags*): Carry, Zero, Decimal, Interrupt Disable, Break*, Overflow, Negative).
** Μετρητής εντολών (*instruction pointer*), 16 bit.
** Η μηδενική σελίδα (zero page, στον χώρο διευθύνσεων $00xx) μπορεί να θεωρηθεί *αρχείο καταχωρητών* (*register-file*) λόγω των ειδικών και γρήγορων τρόπων διευθυνσιοδότησης της.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Bagnall, Brian: *On The Edge: The Spectacular Rise and Fall of Commodore*, ISBN 0973864907
* Rodnay Zaks: *Programming the 6502*, ISBN 0895880288 
* Lance A. Leventhal: *6502 Assembly Language Programming*, ISBN 007881216X
* Ekkehard Flögel: *Programmieren in Maschinensprache mit dem 6502*, ISBN 3921682614

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*6502.org - the 6502 microprocessor resource (αγγλικά)

Κατηγορία:Commodore
Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές
Στρεπτόκοκκος

Ο **στρεπτόκοκκος** (επιστ. ονομ.: ***Streptococcus***) είναι γένος βακτηρίων με χρώση θετική κατά Gram.

## Ταξινόμηση

Οι στρεπτόκοκκοι είναι θετικοί κατά Γκραμ, κυκλικοί ή ωοειδείς. Σχηματίζουν αλυσίδες κατά την καλλιέργειά τους στο εργαστήριο. Ορισμένοι είναι υποχρεωτικά αναερόβιοι, άλλοι είναι προαιρετικά αερόβιοι.

Οι στρεπτόκοκκοι ταξινομούνται αναλόγως της ικανότητάς τους να αιμολύουν το αίμα και αναλόγως των αντιγόνων που παρουσιάζουν στο τοίχωμά τους.

Στο εργαστήριο, κατά την καλλιέργεια στρεπτοκόκκου σε αιματούχο άγαρ, ορισμένοι στρεπτόκοκκοι δημιουργούν εικόνα αιμόλυσης γύρω από τις αποικίες – αυτοί οι στρεπτόκοκκοι ονομάζονται β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι. Αν η αιμόλυση δεν είναι πλήρης, ονομάζονται α-αιμολυτικοί και συχνά δημιουργείται μια πράσινη απόχρωση, που δίνουν το όνομα πρασινίζων στρεπτόκοκκοος. Οι στρεπτόκοκκοι που δεν παρουσιάζουν αιμόλυση, ονομάζονται γ-αιμολυτική. Συνήθως, οι παθογόνοι για τον άνθρωπο στρεπτόκοκκοι, είναι αιμολυτικοί.

Μια άλλη ταξινόμηση, είναι η κατά Λάνσφιλντ, αναλόγως των αντιγόνων που εμφανίζουν στο τοίχωμά τους. Υπάρχουν οι ομάδες Λάνσφιλντ A–Η και K–U. Για τον άνθρωπο, παθογόνοι ειναι οι A, B, C και G.

### Ομάδα Α – Στρεπτόκοκκος ο πυογόνος
Η ομάδα Α αποτελείται από τον «Στρεπτόκοκκο τον πυογόνο» (*Streptococcus pyogenes*), ο οποίος προκαλεί πυώδεις λοιμώξεις, οι οποίες, μετά το πέρας της λοίμωξης, μπορεί να προκαλέσουν ρευματικό πυρετό ή σπειραματονεφρίτιδα. Προκαλεί φαρυγγίτιδα, ιδίως σε παιδιά. Η διάγνωση τίθεται με καλλιέργεια δείγματος από τις αμυγδαλές. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει οστρακιά, μολυσματικό κηρίο, ερυσίπελας, πνευμονία και σύνδρομο τοξικής καταπληξίας.

### Ομάδα C και G
Οι στρεπτόκοκκοι των ομάδων C και G, προκαλούν ασθένειες σε ευάλωτες ομάδες ασθενών (ηλικιωμένους, ανοσοκατασταλμένους, κτλ.).

### Ομάδα Β
Οι στρεπτόκοκκοι της ομάδας Β, συνήθως προκαλούν λοιμώξεις στα νεογνά και μεταδίδονται κατά τη διάρκεια του τοκετού.

## Πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι
Πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι, βρίσκονται στην φυσιολογική στοματική χλωρίδα και προκαλούν μικροβιαιμία κατά την διάρκεια του βρουτσίσματος των δοντιών. Μπορεί να προκαλέσουν ενδοκαρδίτιδα ή ευκαιριακές λοιμώξεις σε ανοσοκοτασταμένους ασθένειες. Συνήθως είναι ευαίσθητοι στην πενικιλλίνη.

## Διάγνωση

Καλλιέργεια των ρινικών δειγμάτων, δειγμάτων από το λαιμό, πύον, σάλιου και αίματος, των υπόπτων τροφίμων και των περιβαλλοντικών δειγμάτων.

## Δείτε επίσης
* Ρεβέκκα Λάνσφιλντ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 

Κατηγορία:Βακτηριακές νόσοι
*
Άρπασα

Τα **Άρπασα** () ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Καρία της Ιωνίας.

## Τοποθεσία
Η θέση της προσδιορίζεται βόρεια της Πριήνης και μεταξύ της Νύσσας και της Αντιόχειας του Μαίανδρου) και πρόκειται για τη σημερινή "Αρπάς Καλεσί".

## Τοπωνύμιο
Η ονομασία της οφείλεται από το ποταμό Άρπασο, παραπόταμο του Μαίανδρου, στη δεξιά όχθη του οποίου βρίσκονται τα ερείπιά της.

## Αρχαιολογία
Από επιγραφές που έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή είναι γνωστά η "ιερά σύγκλητος" και ο "δήμος Αρπασινών". Επίσης σε αρχαία νομίσματα της πόλης απεικονίζεται συχνά ο τοπικός θεός Άρπασος ως προσωποποίηση του ομώνυμου ποταμού.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Πόδι (μονάδα μήκους)

[μικρογραφία|Συγκριτική αποτύπωση [πήχης (μονάδα μήκους)|πήχη, ποδιού και οργιάς στο Δημαρχείο του Ρέγκενσμπουρκ.]]
[thumb|right|350px|Πίνακας μετρήσεως στο [Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς|Βασιλικό Αστεροσκοπείο Γκρίνουιτς.]]
Ένα **πόδι** (foot), (διεθνές σύμβολο: ft ή ′ ) είναι μονάδα μέτρησης μήκους, βάθους και βυθίσματος πλοίων, που δεν ανήκει στο διεθνές σύστημα μονάδων SI αλλά χρησιμοποιείται σε διάφορα συστήματα, όπως το Αγγλικό και αυτό των ΗΠΑ. 
Το μέγεθός του μπορεί να διαφέρει από σύστημα σε σύστημα, αλλά σε όλα αντιστοιχεί περίπου στο ένα τέταρτο με ένα τρίτο του μέτρου. Το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο σήμερα είναι το διεθνές πόδι, το οποίο αντιστοιχεί σε 0,3048 μέτρα και συνηθέστερα **0,305** μέτρα.

Ένα πόδι υποδιαιρείται σε **12** δακτύλους ή ίντσες. 
Πολλαπλάσιες μονάδες του ποδιού είναι η γιάρδα ή υάρδα (*yard*), που ισούται με **3** πόδια ή **36** δακτύλους και η οργιά* (fathom) που αντιστοιχεί με **6** πόδια ή **72** δακτύλους.

* Σε οργιές μετρούνται κυρίως τα βάθη κατά το αγγλικό σύστημα.

## Δείτε επίσης
* Κυβικό πόδι 
* Πους (μονάδα μήκους)
* Βαθυμετρία

Κατηγορία:Μονάδες μήκους
Κατηγορία:Αγγλικές μονάδες μέτρησης
Άρπασος

Ο **Άρπασος** ήταν ποτάμια θεότητα της Καρίας, προσωποποίηση του ομώνυμου παραπόταμου του Καρικού Μαιάνδρου που πηγάζει από τον Ταύρο, ο σημερινός «Ακστάι» (= λευκός ποταμός).

Στις όχθες του Αρπάσου ποταμού βρίσκονται τα ερείπια τεσσάρων αρχαίων καρικών πόλεων της Ξυώτιδας, της Υλλαρίμας, της Νεάπολης και των Αρπασών. Επίσης πολύ κοντά στο ποταμό αυτό το 228 π.Χ. δόθηκε σπουδαία μάχη κατά την οποία ο Σέλευκος Β' Καλλίνικος κατάφερε να αποσπάσει εδάφη από τον Άτταλο Α΄ της Περγάμου.

Αρπασος
Αρπασος
Κάρμεν Περέιρα

Η **Κάρμεν Περέιρα** (*Carmen Pereira*, 1937 - 4 Ιουνίου 2016) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε προσωρινή Πρόεδρος της αφρικανικής χώρας το 1984 για τρεις ημέρες. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα-πρόεδρος στην Αφρική και η μόνη στη Γουινέα-Μπισσάου μέχρι σήμερα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1937 και η κάθοδός της στην πολιτική έλαβε χώρα το 1962, οπότε και έγινε μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Ο σύζυγός της ήταν επίσης δραστήριο στέλεχος στο αντιαποικιοκρατικό κόμμα.

Αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Έζησε για κάποιο χρονικό διάστημα στη Σενεγάλη και έπειτα μετέβη στη Σοβιετική Ένωση, όπου σπούδασε Ιατρική. 

Επέστρεψε στη χώρα της αργότερα και έγινε ενεργή σε ζητήματα υγείας και πολιτικής.

## Πολιτική καριέρα
Εξελέγη βουλευτής και κατά την περίοδο του στρατιωτικού καθεστώτος του Νίνο Βιέιρα υπηρέτησε και στο αξίωμα της Προέδρου της Βουλής. Όταν τέθηκε σε ισχύ νέο Σύνταγμα το 1984 η Πρόεδρος της Βουλής έγινε για ελάχιστο χρονικό διάστημα (τριών ημερών) προσωρινή Πρόεδρος, από τις 14 Μαΐου ως τις 16 Μαΐου του 1984. Συνέχισε να είναι Πρόεδρος της Βουλής ως την απόλυσή της από το Νίνο Βιέιρα, το 1992, με το αιτιολογικό της ανεπάρκειας και της ανευθυνότητας από μέρους της.
Πέθανε στην Μπισάου στις 4 Ιουνίου 2016.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Δες σελίδες 128-129 The Bush Rebels, Barbara Cornwall, Holt, Rinehart and Winston, 1972

Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουινέας-Μπισσάου
Γεκατερινμπούργκ

thumb|Το πανεπιστήμιο
Το **Γεκατερινμπούργκ** ή **Αικατερινούπολη** (ρωσικά: Екатеринбу́рг, , στο παρελθόν **Σβερντλόφσκ** ρωσικά: Свердло́вск), είναι πόλη στο κεντρικό μέρος της Ρωσίας και με 1.349.772 κατοίκους (2010) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι και πρωτεύουσα και διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Σβερντλόφσκ.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1723 από τον Βασίλι Τάτιτσεβ και ονομάστηκε προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης. Σύγχρονη της εποχής ήταν και η τσαρίνα Αικατερίνη, σύζυγος του Μεγάλου Πέτρου. Η επίσημη ημερομηνία της ίδρυσης είναι η 18 Νοεμβρίου 1723. Η πόλη μετονομάστηκε σε Σβερντλόφσκ το 1924 εις μνήμην του σοβιετικού ηγέτη Γιάκοβ Σβερντλόφ, και το 1991 επέστρεψε στο παλαιό της όνομα.

Σύντομα μετά από τη ρωσική επανάσταση, στις 17 Ιουλίου 1918 ο τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας και η οικογένειά του εκτελέστηκαν σε ένα σπίτι της πόλης. Αυτό κατεδαφίστηκε το 1977 με διαταγή του δημάρχου Μπορίς Γιέλτσιν που έγινε αργότερα ο πρώτος Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στη δεκαετία του 1920 το Γεκατερίνμπουργκ έγινε μεγάλο βιομηχανικό κέντρο της Ρωσίας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολλές μονάδες παραγωγής μεταφέρθηκαν στην πόλη και μερικές παρέμειναν μέχρι σήμερα. Το 1991 εγκαινιάστηκε η πρώτη γραμμή του μετρό της πόλης.

## Αδελφοποιήσεις
Αδελφοποιήσεις έχουν γίνει με τις ακόλουθες πόλεις:
*  - Πίλζεν, Τσεχία
*  - Σαν Χοσέ, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (από το 1992)
*  - Καντώνα, Κίνα (από το 2002)
*  - Γένοβα, Ιταλία
*  - Φερεντίνο, Ιταλία

## Πηγές
* *National Geographic*, Ιούλιος 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Μηνίσκοι του Ιπποκράτη

thumb|210px|Το άθροισμα του εμβαδού των μηνίσκων (γκρί) ισούται με το εμβαδό του ορθωγώνιου τριγώνου (πορτοκαλί).
Στην γεωμετρία, οι **μηνίσκοι του Ιπποκράτη** είναι δύο μηνίσκοι που σχηματίζονται από τα ημικύκλια στις πλευρές ενός ορθογωνίου τριγώνου. Οι μηνίσκοι παίρνουν το όνομα του μαθηματικού Ιπποκράτη από τη Χίο (450 π.Χ.), ο οποίος απέδειξε ότι το εμβαδό τους είναι ίσο με το εμβαδό του τριγώνου.

Πιο συγκεκριμένα, σε ένα ορθογώνιο τρίγωνο \rm AB\Gamma θεωρούμε τα ημικύκλια C_{\rm AB}, C_{\rm \Gamma A}, C_{\rm B\Gamma} στις πλευρές του και του μηνίσκους M_{\rm AB} = C_{\rm AB} - C_{\rm B\Gamma} και M_{\rm A\Gamma} = C_{\rm A\Gamma} - C_{\rm B\Gamma}. Τότε, το εμβαδόν του τριγώνου είναι ίσο με το άθροισμα των εμβαδών των μηνίσκων 
:{\rm E}_{\rm AB\Gamma} 
  = {\rm E}_{M_{\rm AB}} + {\rm E}_{M_{\rm A\Gamma}}.

## Απόδειξη
 = \tfrac{1}{8} \pi \cdot {\rm AB}^2,
:{\rm E}_{C_{\rm A\Gamma}} = \tfrac{1}{8} \pi \cdot {\rm A\Gamma}^2, και
:{\rm E}_{C_{\rm B\Gamma}} = \tfrac{1}{8} \pi \cdot {\rm B\Gamma}^2.
Συνδυάζοντας τις παραπάνω σχέυσεις με την σχέση από το Πυθαγόρειο θεώρημα, έχουμε ότι το εμβαδόν του μεγάλου ημικυκλίου είναι ίσο με το άθροισμα των δύο μικρών
:{\rm E}_{C_{\rm B\Gamma}} = {\rm E}_{C_{\rm AB}} + {\rm E}_{C_{\rm A\Gamma}}.
Τα ημικύκλια C_{\rm AB}, C_{\rm \Gamma A} και το τρίγωνο \rm AB\Gamma επικαλύπτουν πλήρως το C_{\rm B\Gamma}, επομένως
:
\begin{align}
{\rm E}_{M_{\rm AB}} + {\rm E}_{M_{\rm A\Gamma}}
 & = {\rm E}_{C_{\rm AB}} + {\rm E}_{C_{\rm A\Gamma}} + {\rm E}_{\rm AB\Gamma} - {\rm E}_{C_{\rm B\Gamma}} \\
 & = {\rm E}_{\rm AB\Gamma}.
\end{align}


}}

## Περαιτέρω ανάγνωση
### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διαδραστική απόδειξη του θεωρήματος στο Geogebra
* Οι μηνίσκοι του Ιπποκράτη στο Φωτόδεντρο.
* Τετραγωνισμός μηνίσκου στο Cut The Knot.
### Ξενόγλωσσα άρθρα
* 
* 
* 

## Δείτε επίσης
* Μηνίσκος
* Πυθαγόρειο θεώρημα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύκλος
Αδελφοποιημένη πόλη

thumb|Οδικές πινακίδες από πόλεις συνεργασίας σε μια Γαλλική Πόλημικρογραφία|ΑδελφοποιήσειςΗ **αδελφοποίηση** είναι ένας τρόπος συνεργασίας σε δημοτικό επίπεδο μεταξύ διάφορων πόλεων. Συνήθως οι πόλεις βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες. Συχνά ανταλλάσσονται μαθητές και οργανώνονται κοινές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

## Η επιλογή του δήμου συνεργασίας
* Παρόμοιο όνομα: Λευκωσία (Νικοσία στα αγγλικά) και Νικοσία (Σικελία)
* Μια ιστορική προσωπικότητα: Ορτόνα (στην Περιφέρεια του Αμπρούτσο στην Ιταλία) και Χίος (κατοικία του Χριστόφορου Κολόμβου)
* Οικονομική ομοιότητα: Λειψία και Θεσσαλονίκη (πόλεις με εκθεσιακό χώρο), Νάουσα με τη γαλλική Φας-Τυμενίλ  (Οινοποιία)
* Θέση σε μια μητροπολιτική περιοχή: Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης και Ερζεμπετβάρος  (του 7ου Διαμερίσματος Βουδαπέστης) 
* Την συνεργασία και γνωριμία εθνών: Κωνσταντινούπολη και Θεσσαλονίκη
* Την παρουσία μια μειονότητας: Μάινταλ και Κατερίνη (Πρωτοβουλία της Ελληνικής Κοινότητας του Μάινταλ)

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* http://web.archive.org/web/20021214231413/http://www.ypepth.gr/el_ec_category1603.htm
* https://web.archive.org/web/20070327144545/http://ec.europa.eu/citizenship/action1/measure1_en.html

Κατηγορία:Δήμοι
Διοκλής ο Αλεξανδρεύς

Ο **Διοκλής ο Αλεξανδρεύς** (περ. 240 π.Χ. - περ. 180 π.Χ.) ή **Διοκλής ο Καρύστιος**, ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και γεωμέτρης.

## Βίος και έργο
Ο Διοκλής έζησε την εποχή του Απολλώνιου και άκμασε στο τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. και την αρχή του 2ου αιώνα π.Χ. Είναι ο πρώτος γνωστός επιστήμονας που απόδειξε την εστιακή ιδιότητα του παραβολικού κατόπτρου. Χρησιμοποίησε τη γεωμετρική καμπύλη αποκαλούμενη κισσοειδές του Διοκλή για να λύσει το πρόβλημα της Δήλου, όπως αναφέρει ο Πρόκλος στα σχόλιά του περί του Ευκλείδη και αποδόθηκε στον Διοκλή από τον Γεμίνο.

Αποσπάσματα μιας εργασίας του Διοκλή περί εστίασης των κατόπτρων διασώθηκαν στα σχόλια του Ευτόκιου γύρω από το σύγγραμμα του Αρχιμήδη «*Περί Σφαίρας και κύλινδρου*» Η εστίαση των κατόπτρων είχε μεγάλη επιρροή στους Άραβες μαθηματικούς, ιδιαίτερα στον Αλαζηνό. Η πραγματεία περιέχει δέκα έξι θεωρήματα που αποδεικνύονται με κωνικές τομές. Ένα από τα αποσπάσματα περιέχει τα θεωρήματα επτά και οκτώ, τα οποία δίνουν λύση στο πρόβλημα της τομής μιας σφαίρας και ένα επίπεδο έτσι ώστε οι προκύπτοντες δύο όγκοι να είναι σε μια δεδομένη αναλογία.
Το θεώρημα δέκα δίνει λύση στο πρόβλημα του διπλασιασμού του κύβου και ισοδυναμεί με την επίλυση μιας ορισμένης κυβικής εξίσωσης.
Ένα άλλο απόσπασμα περιέχει τις προτάσεις ένδεκα και δώδεκα, που χρησιμοποιούνται κισσοειδή για να λύσουν το πρόβλημα της εύρεσης δύο μεσαίων αναλογιών ανάμεσα σε δύο μεγέθη. Δεδομένου ότι αυτή η πραγματεία καλύπτει περισσότερα θέματα από την εστίαση των κατόπτρων, ίσως το έργο «*Περί εστίασης των Κατόπτρων*» να είναι επακόλουθο τριών πιο σύντομων εργασιών του Διοκλή.

## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Heath, Sir Thomas, *A History of Greek Mathematics* (2 Vols.) Dover Publications, Inc.(1980), Oxford (1921)  ISBN 0-486-24073-8
* G J Toomer, Diocles On Burning Mirrors, Sources in the History of Mathematics and the Physical Sciences 1 (New York, 1976).
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος