Εκλογές στη Μιανμάρ

Στη **[[Μιανμάρ]]**, το πολίτευμα της οποίας είναι ενιαία συνταγματική δημοκρατία, διεξάγονται εκλογές για εθνικό Κοινοβούλιο, τοπικά κοινοβούλια και για υπουργούς επί Θεμάτων Εθνοτήτων.
Στις γενικές εκλογές εκλέγονται τα μέλη της Άνω Βουλής (Βουλή των Εθνικοτήτων) και της Κάτω Βουλής (Βουλή των Αντιπροσώπων) που απαρτίζουν μαζί τη Συνέλευση της Ένωσης. Επίσης, διεξάγονται τοπικές εκλογές  (State and Region Hluttaws, όπως ονομάζονται τα τοπικά κοινοβούλια) και εκλέγονται οι υπουργοί επί των Εθνικών Θεμάτων από ορισμένους εκλογείς.

## Γενικές εκλογές

### Πρόσφατες εκλογές (2025-26)

## Προηγούμενες εκλογές
## Πριν την ανεξαρτησία

### 1922
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βρετανική Βιρμανία στις 21 Νοεμβρίου 1922 για την εκλογή μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου. Ήταν οι πρώτες εκλογές στην ιστορία της χώρας.

Το Νομοθετικό Συμβούλιο αποτελούνταν από 103 μέλη, εκ των οποίων τα 80 ήταν εκλεγμένα:

58 «μη κοινοτικές» έδρες, οι οποίες εκλέγονταν από κοινό εκλογικό κατάλογο.

22 «κοινοτικές» έδρες, οι οποίες προορίζονταν για εθνοτικές μειονότητες και επιχειρηματικούς ομίλους:

8 για τους Ινδούς της Βιρμανίας.

5 για τους Καρέν.

1 για Ευρωπαίους και 1 για Αγγλο-Ινδούς.

7 για εμπορικά επιμελητήρια και το Πανεπιστήμιο της Ρανγκούν.

Επιπλέον 21 μέλη διορίζονταν από τον Κυβερνήτη, ενώ υπήρχαν και δύο ex officio μέλη του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Δικαίωμα ψήφου είχαν οι πολίτες άνω των 18 ετών που πλήρωναν συγκεκριμένους φόρους (κεφαλικό φόρο ή φόρο νοικοκυριού). Από τον πληθυσμό των 12 εκατομμυρίων, μόνο 1,8 εκατομμύρια είχαν δικαίωμα ψήφου.
Η αναμέτρηση έγινε μεταξύ μετριοπαθών και ριζοσπαστών εθνικιστών. Το Γενικό Συμβούλιο των Βιρμανικών Ενώσεων (GCBA) κάλεσε σε μποϊκοτάζ, αν και μια φατρία του σχημάτισε το Κόμμα των 21 για να συμμετάσχει. Υπήρξαν καταγγελίες για εκφοβισμό ψηφοφόρων από εθνικιστές μοναχούς που υποστήριζαν το μποϊκοτάζ. Από τις 80 έδρες, οι 24 κερδήθηκαν χωρίς αντίπαλο.
Το Κόμμα των 21 υπό τον Ου Μπα Πε αναδείχθηκε η μεγαλύτερη δύναμη με 28 από τις 58 μη κοινοτικές έδρες. Το Προοδευτικό Κόμμα κέρδισε περίπου 15 έδρες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν εξαιρετικά χαμηλή, μόλις 6,9%.

### 1925
Οι εκλογές για το Νομοθετικό Συμβούλιο διεξήχθησαν στη Βρετανική Βιρμανία στις 17 Νοεμβρίου 1925. Σύμφωνα με τους όρους του συντάγματος της διαρχίας, το Νομοθετικό Συμβούλιο της Βιρμανίας είχε συμβουλευτικό ρόλο προς τον Βρετανό αποικιακό κυβερνήτη και διέθετε κάποια άμεση εξουσία σε θέματα εκπαίδευσης, τοπικής αυτοδιοίκησης, δημόσιας υγείας, γεωργίας και δασών.

Το Εθνικιστικό Κόμμα έλαβε τις περισσότερες ψήφους, αλλά δεν μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση, καθώς οι βρετανικές αρχές ευνόησαν το Ανεξάρτητο Κόμμα, το οποίο σχημάτισε κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Τζόζεφ Αουγκούστους Μονγκ Τζι.

### 1928
Οι εκλογές για το Νομοθετικό Συμβούλιο διεξήχθησαν στη Βρετανική Βιρμανία τον Νοέμβριο του 1928. Παρά τις προσδοκίες ότι θα κέρδιζαν οι φιλοκυβερνητικοί υποψήφιοι, το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για την αντιπολίτευση, η οποία κέρδισε 45 από τις 80 εκλεγμένες έδρες. Ωστόσο, το Κόμμα του Λαού, το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, δεν μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Αντίθετα, το φιλοβρετανικό Ανεξάρτητο Κόμμα σχημάτισε την κυβέρνηση.

## Εκλογικό σύστημα
Το Νομοθετικό Συμβούλιο της Βιρμανίας είχε 80 εκλεγμένα μέλη, τα οποία εξελέγησαν σε 72 εκλογικές περιφέρειες. Περίπου το 55% του ενήλικου πληθυσμού της χώρας είχε δικαίωμα ψήφου στις εκλογές. Στις γυναίκες εξακολουθούσε να απαγορεύεται να θέσουν υποψηφιότητα, γεγονός που προκάλεσε δημόσια διαμαρτυρία γυναικών στη Γραμματεία (Secretariat).

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κέρδισαν 45 έδρες, με το Κόμμα του Λαού να λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους. Εξελέγησαν δεκαέξι ανεξάρτητοι, εκ των οποίων εννέα θεωρήθηκε ότι πρόσκεινται στην αντιπολίτευση. Τα φιλοκυβερνητικά κόμματα και οι ανεξάρτητοι έχασαν οκτώ έδρες.

Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν μόλις 18%.

### 1932
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βρετανική Βιρμανία στις 9 Νοεμβρίου 1932, ενώ αρχικά είχαν προγραμματιστεί για τις 29 Οκτωβρίου. Οι εκλογές διεξήχθησαν σχεδόν αποκλειστικά για το ζήτημα του εάν η Βιρμανία θα έπρεπε να αποσχιστεί από τη Βρετανική Ινδία, καθώς η βρετανική κυβέρνηση είχε δηλώσει ότι θα λάμβανε το αποτέλεσμα των εκλογών ως ένδειξη της κοινής γνώμης των Βιρμανών. Πριν από τις εκλογές, πολλά από τα κύρια κόμματα εντάχθηκαν είτε στη Λίγκα Κατά της Απόσχισης είτε στη Λίγκα Υπέρ της Απόσχισης.

Παρά τις προσδοκίες ότι οι υποστηρικτές της απόσχισης θα κέρδιζαν, η Λίγκα Κατά της Απόσχισης κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών. Ωστόσο, οι πολέμιοι της απόσχισης δεν τάσσονταν υπέρ της διατήρησης της ένωσης με την Ινδία, αλλά ζητούσαν ένα καλύτερο σύνταγμα για μια ξεχωριστή Βιρμανία. Απέρριψαν το σύνταγμα που πρότεινε ο πρωθυπουργός μετά τη Διάσκεψη Στρογγυλής Τραπέζης για τη Βιρμανία, αλλά απέρριψαν επίσης τη μόνιμη ομοσπονδία με την Ινδία, δηλώνοντας ότι θα εισέρχονταν στην Ινδική Ομοσπονδία, αλλά με το δικαίωμα αποχώρησης.

### 1936
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία στις 26 Νοεμβρίου 1936. Ο Νόμος για την Κυβέρνηση της Ινδίας του 1935 διαχώρισε τη Βιρμανία από τη Βρετανική Ινδία από την 1η Απριλίου 1937, δημιουργώντας μια Γερουσία 36 εδρών και μια Βουλή των Αντιπροσώπων 132 εδρών.

Το φιλο-συνταγματικό Ηνωμένο GCBA του Ου Μπα Πε αναδείχθηκε ως η μεγαλύτερη ομάδα στη Βουλή των Αντιπροσώπων, κερδίζοντας 46 έδρες. Ωστόσο, λίγα κόμματα ήταν πρόθυμα να συνεργαστούν με τον Ου Μπα Πε, και ο Κυβερνήτης κάλεσε τον Μπα Μο να σχηματίσει κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι το Κόμμα του Φτωχού Ανθρώπου (Sinyetha) κέρδισε μόνο 16 έδρες. Ο Μο έγινε ο πρώτος Πρωθυπουργός (Chief Minister) μετά τον σχηματισμό συνασπισμού με τον Τσιτ Χλάινγκ και άλλους «μετριοπαθείς εξτρεμιστές».

### 1947
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία στις 9 Απριλίου 1947 για τη συγκρότηση μιας συντακτικής συνέλευσης που θα σχεδίαζε ένα σύνταγμα μόλις επιτυγχανόταν η ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν οι πρώτες εκλογές στη Βιρμανία από τον διαχωρισμό της από την Ινδία υπό τη Βρετανική Ρατζ. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 49,8%.

Ωστόσο, ο Αούνγκ Σαν δολοφονήθηκε τρεις μήνες αργότερα, με αποτέλεσμα ο Ου Νου να γίνει ο πρώτος Πρωθυπουργός της Βιρμανίας.
## Μετά την ανεξαρτησία
### 1951-52
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία κατά τη διάρκεια αρκετών μηνών μεταξύ Ιουνίου 1951 και Απριλίου 1952, λόγω των εσωτερικών συγκρούσεων στη χώρα.

Ήταν οι πρώτες εκλογές από την ανεξαρτησία και σε αυτές η Αντιφασιστική Λαϊκή Ελευθερία (AFPFL) κέρδισε το 60% των ψήφων και 199 από τις 250 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν χαμηλή, στο 20%, καθώς συμμετείχαν μόνο 1,5 εκατομμύριο ψηφοφόροι από τους 8 εκατομμύρια εγγεγραμμένους. Ήταν η χαμηλότερη προσέλευση σε εκλογές στη Βιρμανία από τα μποϊκοτάζ της δεκαετίας του 1920 στην αποικιακή Βιρμανία.

### 1956
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία στις 27 Απριλίου 1956 για την εκλογή των 250 μελών του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, η ψηφοφορία δεν πραγματοποιήθηκε για 48 έδρες, στις οποίες οι υποψήφιοι της Αντιφασιστικής Λαϊκής Ελευθερίας (AFPFL) κατέβηκαν χωρίς αντίπαλο.

Η AFPFL, μια πρώην αντιστασιακή οργάνωση της περιόδου του πολέμου, κέρδισε τις εκλογές με μειωμένη πλειοψηφία. Μετά τις εκλογές, ο Ου Νου, ηγέτης της AFPFL, αποσύρθηκε προσωρινά για να αναδιοργανώσει το κόμμα και τις πολιτικές του.

Το δεύτερο μέρος των εκλογών για την ανάδειξη μελών του Συμβουλίου των Εθνοτήτων πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου, αφού η εκλογική επιτροπή δήλωσε ότι «ο εκφοβισμός των ανταρτών και η έλλειψη ασφάλειας εμπόδισαν τον λαό να ασκήσει την ελευθερία επιλογής του». Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 48%.
### 1960
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία στις 6 Φεβρουαρίου 1960 για την εγκατάσταση μιας κυβέρνησης που θα αναλάμβανε την εξουσία από την ενδιάμεση διοίκηση του στρατηγού Νε Ουίν, η οποία είχε εγκαθιδρυθεί τον Οκτώβριο του 1958. Η υπό στρατιωτική ηγεσία διοίκηση πιστώθηκε την επιβολή σταθερότητας και τη βελτίωση των υποδομών στη χώρα, αν και κατέστειλε ορισμένες πολιτικές ελευθερίες.

Οι εκλογές θεωρήθηκαν όχι τόσο ως μια αναμέτρηση μεταξύ του Καθαρού AFPFL του Ου Νου εναντίον του Σταθερού AFPFL των Κιο Νιέιν και Μπα Σουέ, αλλά ως ένα δημοψήφισμα για τις πολιτικές της ενδιάμεσης στρατιωτικής κυβέρνησης μεταξύ 1958 και 1960. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για το Καθαρό AFPFL, το οποίο κέρδισε 157 από τις 250 έδρες στο Συμβούλιο των Αντιπροσώπων.

Οι εκλογές αποτέλεσαν προηγούμενο για άλλους ηγέτες στη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, καθώς ο στρατός παρέδωσε εθελοντικά την εξουσία σε μια πολιτική κυβέρνηση και διεξήγαγε ελεύθερες εκλογές. Ωστόσο, μόλις δύο χρόνια μετά την εκλογική του νίκη, ο Ου Νου ανατράπηκε σε πραξικόπημα υπό την ηγεσία του στρατηγού Νε Ουίν στις 2 Μαρτίου 1962.

### 1974
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία μεταξύ 27 Ιανουαρίου και 10 Φεβρουαρίου 1974. Ήταν οι πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν υπό το νέο σύνταγμα, το οποίο είχε εγκριθεί σε δημοψήφισμα το προηγούμενο έτος. Αυτό είχε καταστήσει τη χώρα μονοκομματικό κράτος με το Σοσιαλιστικό Πρόγραμμα Κόμματος της Βιρμανίας (BSPP) ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Το BSPP κέρδισε και τις 451 έδρες στη Λαϊκή Συνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ανήλθε στο 94,6%.

### 1978
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία μεταξύ 1 και 15 Ιανουαρίου 1978. Η χώρα ήταν μονοκομματικό κράτος εκείνη την εποχή, με το Σοσιαλιστικό Πρόγραμμα Κόμματος της Βιρμανίας (BSPP) ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Ως εκ τούτου, το κόμμα κέρδισε και τις 464 έδρες στη Λαϊκή Συνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ανήλθε στο 93,3%.

### 1981
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία μεταξύ 4 και 18 Οκτωβρίου 1981. Η χώρα ήταν μονοκομματικό κράτος εκείνη την εποχή, με το Σοσιαλιστικό Πρόγραμμα Κόμματος της Βιρμανίας (BSPP) ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Ως εκ τούτου, το κόμμα κέρδισε και τις 475 έδρες στη Λαϊκή Συνέλευση.
### 1985
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βιρμανία μεταξύ 6 και 20 Οκτωβρίου 1985. Η χώρα ήταν μονοκομματικό κράτος εκείνη την εποχή, με το Σοσιαλιστικό Πρόγραμμα Κόμματος της Βιρμανίας (BSPP) ως το μόνο νόμιμο κόμμα. Το BSPP κέρδισε και τις 489 έδρες στη Λαϊκή Συνέλευση. Οι εκλογές αυτές ήταν οι τελευταίες που διεξήχθησαν πριν από την Εξέγερση 8888, τη διάλυση του BSPP και την κατάργηση της Λαϊκής Συνέλευσης.
### 1990
Οι γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 27 Μαΐου 1990 και ήταν οι πρώτες μετά από εκείνες του 1960. Σε αυτές πρώτο αναδείχθηκε το κόμμα του Εθνικού Συνδέσμου για τη Δημοκρατία (NLD) με ηγέτιδα την Αούνγκ Σαν Σου Κι, το οποίο κέρδισε και την πλειοψηφία των εδρών της βουλής. Παρ´όλα αυτά το Κρατικό Συμβούλιο Νόμου και Αποκατάστασης της Τάξης (SLORC) αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία, μη δεχόμενο τα αποτελέσματα. Αντί αυτού συνέλαβε τα περισσότερα μέλη του NLD ενώ μερικά άλλα κατάφεραν να διαφύγουν στο εξωτερικό. Επίσης εξελέγη και συντακτική συνέλευση για την εκπόνηση συντάγματος χωρίς νομοθετική εξουσία, η οποία όμως δεν λειτούργησε λόγω απαγόρευσης από το στρατιωτικό καθεστώς. Στις 18 Δεκεμβρίου 1990 σχηματίστηκε κυβέρνηση από τους αντιπροσώπους που εκλέχτηκαν με πρωθυπουργό τον Σέι Ουίν, πρώτο ξάδερφο της Αούνγκ Σαν Σου Κι.  Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 72,6%.

### 2010
Στις ιστορικές εκλογές του 2010 οι οποίες διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, δεν έλαβε μέρος το βασικό κόμμα της αντιπολίτευσης, η Εθνική Λίγκα για τη Δημοκρατία της Αούνγκ Σαν Σου Κίι, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξήχθη η εκλογική διαδικασία. Ενώ οι εκλογικοί παρατηρητές δήλωσαν ότι η διεξαγωγή των εκλογών ήταν ομαλή, η αντιπολίτευση προέβη σε καταγγελίες για χειραγώγηση προς όφελος του κυβερνώντος κόμματος.

Το κυβερνών κόμμα, που είναι προσκείμενο στον στρατό, κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας σχεδόν 80% των εδρών. Η Διεθνής Κοινότητα, όπως τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτήρισαν τις εκλογές ως παρωδία με σκοπό τη νομιμοποίηση της αυταρχικής διακυβέρνησης του καθεστώτος. Το νέο Κοινοβούλιο πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση στις 31 Ιανουαρίου 2011.

Ο Θέιν Σέιν, ως επικεφαλής του Κόμματος Ένωση Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης, κέρδισε τις εκλογές του 2010.  Στις 4 Φεβρουαρίου 2011, ο Σέιν διορίστηκε από το Κοινοβούλιο στο αξίωμα του Προέδρου της Μιανμάρ και έγινε ο πρώτος μη στρατιωτικός στο αξίωμα αυτό έπειτα από 50 χρόνια. Αντιπρόεδροι διορίστηκαν οι Τιν Αούνγκ Μγιντ Ου (Tin Aung Myint Oo) και Σάι Μάουκ Χαμ ( Sai Mauk Kham). Ο Σέιν ανέλαβε επίσημα καθήκοντα έπειτα από την διάλυση του κυβερνώντος στρατιωτικού συμβουλίου στις 30 Μαρτίου 2011. Η ορκωμοσία του έγινε κεκλεισμένων των θυρών.

### Επαναληπτικές εκλογές 2012
Την 1η Απριλίου 2012 εξαιτίας θανάτων βουλευτών και για άλλους λόγους, διεξήχθησαν επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές για 44 έδρες Το κύριο αντιπολιτευόμενο κόμμα Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία έλαβε μέρος στις εκλογές και κέρδισε τις 43 από τις συνολικά 44 έδρες (επί συνόλου 45 διαθέσιμων). Η αρχηγός του Εθνικού Συνδέσμου, Αούνγκ Σαν Σου Κίι κατήλθε στο Κάουμου και κέρδισε την έδρα.

### Αποτελέσματα (2010) για την Amyotha Hluttaw
Στις εκλογές αποφασίστηκαν οι 168 επί συνόλου 224 εδρών στην Amyotha Hluttaw (House of Nationalities-Εθνική Βουλή):

### Αποτελέσματα (2010) για Pyithu Hluttaw
Εξελέγησαν  τα 330 μέλη επί συνόλου 440 στην Βουλή των Αντιπροσώπων (Pyithu Hluttaw).

### 2015

Στις γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 8 Νοεμβρίου 2015, ο αντιπολιτευόμενος Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία (NLD) κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία στο σύνολο του εθνικού κοινοβουλίου. Το NLD κέρδισε μια σαρωτική νίκη, καταλαμβάνοντας το 86% των εδρών στη Συνέλευση της Ένωσης (235 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και άλλες 135 στη Βουλή των Εθνικοτήτων).

### 2020

Την 1η Φεβρουαρίου 2021 ο στρατός κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα, ανέτρεψε και συνέλαβε την κρατική σύμβουλο Αούνγκ Σαν Σου Κι και ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2020.

## Δημοψηφίσματα

### 1973
Το συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στη Βιρμανία στις 15 Δεκεμβρίου 1973. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 94% των ψηφοφόρων, με τη συμμετοχή να αναφέρεται ότι έφτασε το 96%. Το νέο σύνταγμα υιοθετήθηκε επίσημα στις 3 Ιανουαρίου 1974.
### 2008
Στις 10 Μαΐου 2008 ξεκίνησε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την έγκριση νέου Συντάγματος. Παρά την καταστροφή του κυκλώνα Ναργκίς, το δημοψήφισμα διεξήχθη κανονικά με εξαίρεση ορισμένες περιοχές που επλήγησαν από τη φυσική καταστροφή, όπου αναβλήθηκε η ψηφοφορία για τις 24 Μαΐου. Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκαν στις 15 Μαΐου και έδειξαν αποδοχή με περισσότερο από το 92% των ψηφισάντων για το νέο Σύνταγμα, ενώ η προσέλευση ήταν της τάξης του 99%. Η Αντιπολίτευση αμφισβήτησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Στις 29 Μαΐου 2008 η χούντα ανακοίνωσε ότι το Σύνταγμα εγκρίθηκε (έπειτα και από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στις πληγείσες από τον κυκλώνα περιοχές) και θα τεθεί σε ισχύ σε δύο χρόνια. Το 92,4% των ψηφοφόρων ενέκρινε το Σύνταγμα με ποσοστό συμμετοχής 98,12%.

### Αποτελέσματα
 Δημοψήφισμα για Σύνταγμα, 10 Μαΐου και 24 Μαΐο] 2008
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Επιλογή
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|align="left" |Ναι
|align="right" |20.786.596
|align="right" |92,4
|-
|align="left" |Όχι
|align="right" |1.375.480
|align="right" |6,11
|-
|style="background-color:#E9E9E9" align="left" valign="top"|**Σύνολο έγκυρων ψηφοδελτίων** 
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|22.162.076
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|98,51
|-
|align=left valign=top|Άκυρα
|valign="top"|334.584
|valign="top"|1,49
|-
|align=left valign=top|Σύνολο ψηφοδελτίων (συμμετοχή 99,07%)
|valign="top"|22.496.660
|valign="top"|100,00
|-
|align=left valign=top|Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι
|valign="top" colspan="2"|22.708.434 (από 27.369.957)
|-
|colspan="3" align="left"|Πηγή: People's Daily Online
|}

**Σημείωση:** Τα στοιχεία προέρχονται από 278 δήμους (επί συνόλου 325) στους οποίους διεξήχθη το δημοψήφισμα στις 10 Μαΐου του 2008.

## Παραπομπές


*