open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ντενίλσον Περέιρα Νέβες

Ο **Ντενίλσον Περέιρα Νέβες** (πορτογαλικά: *Denílson Pereira Neves*, 16 Φεβρουαρίου 1988), πιο γνωστός ως **Ντενίλσον** είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός και αμυντικός μέσος. Έγινε γνωστός μέσω του περάσματος του από την Άρσεναλ και παράλληλα διετέλεσε διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1988 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και προέρχεται από φτωχή οικογένεια, ενώ έχασε τη μητέρα του σε ηλικία 10 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη ομάδα της πόλης του, τη Σάο Πάολο και το 2006 μετακινήθηκε στην Άρσεναλ, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2013. Κατά την πρώτη του χρονιά στους Λονδρέζους είχε 19 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και τη δεύτερη μέτρησε άλλες 23. Τη σεζόν 2008/09 αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας κερδίζοντας παράλληλα τα εύσημα του προπονητή του, Αρσέν Βενγκέρ. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια οι συμμετοχές του περιορίστηκαν σημαντικά εξαιτίας μιας σειράς τραυματισμών και της ανάδειξης του Τζακ Γουίλσιρ. Παράλληλα, ο ίδιος εξέφραζε παράπονα από τον τρόπο ζωής στην Αγγλία.

Από το 2011 μέχρι το 2015 αγωνίστηκε στη Σάο Πάολο (αρχικά ως δανεικός), ενώ αργότερα είχε περάσματα πρώτα από την Αλ Ουάχντα ΣΚΚ των ΗΑΕ και έπειτα από την Κρουζέιρο. Ακολούθησε μια διετής αποχή από τους αγωνιστικούς χώρους λόγω τραυματισμών. Κατά το 2019 αγωνίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στη Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ) και κατόπιν αποκτήθηκε από τη μαλτέζικη Σλιέμα Γουόντερερς. Το 2021 αγωνίστηκε στη Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ, η οποία αποτέλεσε τον τελευταίο σταθμό της καριέρας του.

Ο Ντενίλσον υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων της Βραζιλίας, ενώ είχε κληθεί και στην εθνική ανδρών, χωρίς όμως να αγωνιστεί.

## Παραπομπές



Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση

thumb|210px|left|Ο Αναβαπτιστής Dirk Willems σώζει έναν από τους διώκτες του.
Η **Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση** (αγγλ. *Radical Reformation*) αποτελεί προσπάθεια επιστροφής στην πνευματικότητα και απλότητα της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας. 

Οι Ομολογίες που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία δεν ανήκουν στον Προτεσταντισμό και αρχικά είχαν έρθει σε ρήξη με αυτόν, αν και αργότερα ορισμένες ομάδες ασπάστηκαν τον Ευαγγελικαλισμό, όπως από τους Αναβαπτιστές η Ευαγγελική Μεννονιτική Εκκλησία και από τους Κουάκερους η Διεθνής των Ευαγγελικών Φίλων. 

Οι Εκκλησίες που ανήκουν σε αυτό το ρεύμα απορρίπτουν το νηπιοβάπτισμα και τον απόλυτο προορισμό. Αγωνίζονται για «θρησκευτική ελευθερία για όλους τους ανθρώπους», είναι ειρηνιστές και πιστεύουν στην «οδηγία του Αγίου Πνεύματος» και στον «εσωτερικό φωτισμό». Γενικά είναι συντηρητικοί Χριστιανοί και ζουν με απλότητα και μέτρο. Αρκετές από τις Ομολογίες αυτές όπως οι Άμις δεν χρησιμοποιούν τη σύγχρονη τεχνολογία, ενώ άλλες, όπως οι Χουτερίτες, έχουν κοινοκτημοσύνη κατά το πρότυπο της Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ. 

Κυριότεροι εκπρόσωποι είναι οι Αναβαπτιστές και οι Κουάκεροι. Οι ρίζες τους βρίσκονται σε παλιότερες Ομολογίες όπως είναι οι Καθαροί.

## Υποσημειώσεις


## Ιστοσελίδες
* Jam and the Radical Reformation

Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Κατηγορία:Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση
Λιμένας νηολογίου

thumb|right|250px|Ο Λιμένας νηολογίου φέρεται κάτω από το όνομα στη πρύμνη του πλοίου
**Λιμένας νηολογίου** ή *λιμήν νηολογίου* ή *λιμένας νηολόγησης* (Port of Registry ή Home port) ονομάζεται ο λιμένας εκείνος, στο νηολόγιο του οποίου εγγράφεται ένα πλοίο ή πλοιάριο, μετά βεβαίως την τήρηση απαραίτητων διατυπώσεων από τον πλοιοκτήτη ή νόμιμο εκπρόσωπό του.

Ο λιμένας νηολογίου εκλέγεται ελεύθερα από τον πλοιοκτήτη, ο οποίος και μπορεί να ζητήσει οποιαδήποτε στιγμή την αλλαγή λιμένος νηολόγησης, εκτός και αν το πλοίο είναι ενυπόθηκο, οπότε απαιτείται η έγγραφη συναίνεση των ενυποθήκων δανειστών ή δεν συντρέχει απαγόρευση πλού για άλλες αιτίες κυρίως επί παρανόμου δραστηριότητος.

Ο λιμένας νηολογίου αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του πλοίου και εξ αυτού προσδιορίζεται και η εθνικότητα του πλοίου, γι΄ αυτό και αναγράφεται ευκρινώς κάτω από το όνομά του στην πρύμνη. Αν το πλοίο είναι πορθμείο, με καταπέλτη στην πρύμνη, τότε το όνομα του λιμένα νηολογίου αναγράφεται εκατέρωθεν των πρυμναίων πλευρών του πλοίου. Επίσης λιμένα νηολογίου μπορεί ν΄ αποκτήσει και πλοίο υπό ναυπήγηση.

Στη φωτογραφία πρύμνης πλοίου, που παρατίθεται, διαφαίνεται ότι ο λιμένας νηολογίου είναι το MAJURO, κύριος λιμένας των νήσων Μάρσαλ, στον Ειρηνικό, των οποίων και φέρει τη σημαία. Εκ του ονόματος όμως που φέρει συμπεραίνεται ότι είναι πλοίο ελληνόκτητο, (ελληνικής πλοιοκτησίας), υπό ξένη σημαία.

## Δείτε επίσης
*Νηολόγηση
*Μετανηολόγηση
*Νηολόγος
*Κυριότητα πλοίου

Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Κατηγορία:Λιμένες
Δήμος Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων

Ο **Δήμος Αγίου Δημητρίου** ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωδώνης. Βρισκόταν στο Νότιο ανατολικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 231.473 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 6.502 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Αγία Κυριακή.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 18 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Θεριακησίου Ιωαννίνων|Δ.δ. Θεριακησίου]] ** 
::* η Αγία Κυριακή  
::* τα Εισόδια Θεοτόκου  
::* το Θεριακήσιον   
::* η Καννέτα  
: ** Δ.δ. Αβγού ** -- το Αβγόν
: ** Δ.δ. Αγίας Τριάδος ** -- η Αγία Τριάς
: ** Δ.δ. Βαρλαάμ ** -- το Βαρλαάμ 
: ** Δ.δ. Βουλιάστης ** -- η Βουλιάστα 
: ** Δ.δ. Επισκοπικού ** -- το Επισκοπικόν
: ** Δ.δ. Κοπάνης ** -- η Κοπάνη 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κουκλεσίου Ιωαννίνων|Δ.δ. Κουκλεσίου]] **
::* το Κουκλέσιον
::* η Ποταμιά   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κρυφοβού Ιωαννίνων|Δ.δ. Κρυφοβού]] **
::* το Κάτω Κρυφοβόν
::* το Κρυφοβόν
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μελιάς Ιωαννίνων|Δ.δ. Μελιάς]] ** 
::* η Μελιά
::* η Αγία Παρασκευή
::* η Λαγκιώτισσα  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μουσιωτίτσης Ιωαννίνων|Δ.δ. Μουσιωτίτσης]] ** 
::* η Νέα Μουσιωτίτσα  
::* η Άνω Μουσιωτίτσα 
::* η Κάτω Μουσιωτίτσα
::* η Μεσούρα
: ** Δ.δ. Μυροδάφνης ** -- η Μυροδάφνη 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πέρδικας Ιωαννίνων|Δ.δ. Πέρδικας]] ** 
::* η Πέρδικα  
::* τα Βασαίικα 
: ** Δ.δ. Πεστών ** -- τα Πεστά
: ** Δ.δ. Ραβενίων ** -- τα Ραβένια 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σερβιανών Ιωαννίνων|Δ.δ. Σερβιανών]] ** 
::* τα Σερβιανά 
::* η Μολυβαδιά 
::* ο Ταξιάρχης 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σκλίβανης Ιωαννίνων|Δ.δ. Σκλίβανης]] **  
::* η Σκλίβανη
::* ο Άγιος Γεώργιος 
::* ο Άγιος Χριστόφορος
::* τα Κουλουραίικα  
::* ο Προφήτης Ηλίας
::* η Ράχη 
::* ο Σταυρός   
::* η Χώρα   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Τερόβου Ιωαννίνων|Δ.δ. Τερόβου]] ** 
::* το Τέροβον
::* οι Ραψαίοι  
::* το Χάνι Τερόβου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
*  Στοιχεία για το Δήμο Αγίου Δημητρίου από το Υπουργείο Εσωτερικών
Νόμος του Μουρ

Ως **«Νόμος του Μουρ»** ονομάζεται η θεώρηση πως ο αριθμός των τρανζίστορ ενός πυκνού ολοκληρωμένου κυκλώματος διπλασιάζεται κάθε δύο χρόνια, και διατυπώθηκε στις 19-04-1965.

Ο «Νόμος» πήρε το όνομά του από τον συνιδρυτή της εταιρείας κατασκευής μικροεπεξεργαστών Intel, Γκόρντον Μουρ (Gordon Moore), ο οποίος περιέγραψε το 1965 τους λόγους για τους οποίους ο αριθμός των τρανζίστορ σε ένα πυκνό ολοκληρωμένο κύκλωμα θα διπλασιάζεται κάθε χρόνο για τουλάχιστον μία δεκαετία από τότε. Το 1975, κοιτάζοντας ξανά τα δεδομένα για την επόμενη δεκαετία, αναθεώρησε την «πρόβλεψή» του θέτοντας το διάστημα που απαιτείται για τον διπλασιασμό των τρανζίστορ ενός πυκνού ολοκληρωμένου κυκλώματος στα δύο έτη.   

Η πρόβλεψη επαληθεύθηκε από την πραγματικότητα, καθώς έκτοτε ο αριθμός των τρανζίστορ ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος διπλασιάζεται κάθε δύο χρόνια. Η πρόβλεψη του Μουρ, ύστερα από την πρακτική επαλήθευσή της, ονομάστηκε *«Νόμος του Μουρ»*.

Συχνά, ως χρόνος για την επιβεβαίωση του «Νόμου του Μουρ» θεωρούνται οι 18 μήνες, καθώς ο τεχνικός της Intel Ντέιβιντ Χάουζ παρατήρησε πως η απόδοση των μικροεπεξεργαστών θα διπλασιάζεται μετά το πέρας αυτού του διαστήματος, ως συνδυασμός της αύξησης του αριθμού των τρανζίστορ των μικροεπεξεργαστών και της αύξησης της ταχύτητάς τους.

Η επιβεβαίωση του «Νόμου του Μουρ» τις επόμενες δεκαετίες οφείλεται στο γεγονός πως «ο διπλασιασμός των τρανζίστορ ενός πυκνού ολοκληρωμένου κυκλώματος σε διάστημα 2 ετών» έγινε μια πρακτική των εταιρειών κατασκευής μικροεπεξεργαστών, καθώς αποτελεί βάση της μακροπρόθεσμης πολιτικής τους και κύριο στόχο των τεχνικών των τμημάτων έρευνας και ανάπτυξης.   

Το 2015 η Intel επιβεβαίωσε τις προβλέψεις που ήθελαν τον ρυθμό επιβεβαίωσης του «Νόμου του Μουρ» να επιβραδύνεται. Οι δυσκολίες πάνω στην κατασκευή ημιαγωγών κατάλληλου μεγέθους, ώστε να εκπληρώνουν τον «Νόμο του Μουρ» ξεκίνησαν το 2012 με την εμφάνιση των ημιαγωγών των 22 νανομέτρων και συνεχίστηκαν το 2014 με την εμφάνιση των ημιαγωγών των 14 νανομέτρων. Σύμφωνα με τον «Νόμο του Μουρ», το 2016 θα έπρεπε να εισαχθούν οι νέοι ημιαγωγοί των 10 νανομέτρων. Ωστόσο, η Intel ανακοίνωσε πως λόγω δυσκολιών στην κατασκευή τους η μετάβαση στην τεχνολογία των ημιαγωγών 10 νανομέτρων θα πραγματοποιηθεί το 2017, αυξάνοντας το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τον διπλασιασμό του αριθμού των τρανζίστορ στα δυόμισι έτη.  

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική
Κατηγορία:Μελλοντολογία
Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Κατηγορία:Επιστήμη υπολογιστών
Ντέιβιντ Τόμσον

Ο **Ντέιβιντ Τόμσον** (**John Howard David Thompson**, 1961-2010) ήταν πολιτικός από το Μπαρμπάντος, πρωθυπουργόςαπό τον Ιανουάριο του 2008 ως τον θάνατό του, τον Οκτώβριο του 2010.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 25 Δεκεμβρίου του 1961 και απεβίωσε στις 23 Οκτωβρίου 2010 στο Mapps, St. Phillip των νήσων Μπαρμπάντος, από καρκίνο του παγκρέατος σε ηλικία 48 ετών.

Εισήλθε στην πολιτική έπειτα από επαναληπτικές εκλογές, μετά το θάνατο του πρωθυπουργού Έρολ Μπάροου, κερδίζοντας την έδρα του αποβιώσαντος πολιτικού στον Άγιο Ιωάννη το 1987

Χρημάτισε υπουργός για την Κοινωνική Ανάπτυξη και τον Πολιτισμό στην κυβέρνηση του Έρσκιν Σάντιφορντ από το 1991 ως το 1993 και Υπουργός Οικονομίας από το 1993 ως το 1994.

Στη συνέχεια έγινε ηγέτης του Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (DLP), χωρίς όμως να καταφέρει να κερδίσει τις εκλογές του 1994 και του 1999, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί τον Σεπτέμβριο του 2001. Ωστόσο, όταν αυτομόλησε ο νέος ηγέτης του κόμματος, ο Τόμσον για μία ακόμη φορά έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης τον Ιανουάριο του 2006.

Το DLP αναδείχθηκε νικητής στις γενικές εκλογές στις 15 Ιανουαρίου του 2008 κερδίζοντας 20 έδρες σε σύγκριση με 10 για το Εργατικό Κόμμα του Μπαρμπάντος. Ο Τόμσον ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 16 Ιανουαρίου.

Απεβίωσε στις 23 Οκτωβρίου 2010, σε ηλικία 48 ετών, από καρκίνο του παγκρέατος.  Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Φρέντελ Στούαρτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Μπαρμπάντος
Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων

***Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων*** είναι ελληνική ταινία του 1999. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από  το Δήμο Αβδελιώδη, ο οποίος έγραψε και το σενάριο, ενώ ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας μαζί με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και την ΕΡΤ1. Πρόκειται για μία ηθογραφική ταινία εποχής.

## Πλοκή
Η ιστορία λαμβάνει χώρα στο Θολοποτάμι της Χίου το 1960. Μετά το θάνατο του αγροφύλακα του χωριού, το τοπικό συμβούλιο ζητά από τον αγρονόμο τον διορισμό αντικαταστάτη. Κανείς αγροφύλακας, όμως, δεν δέχεται τη θέση, λόγω της κακής φήμης του χωριού και του πρόσφατου θανάτου του προηγούμενου αγροφύλακα, ο οποίος συνέβη μάλιστα εν ώρα υπηρεσίας. Τελικά η κοινότητα επανέρχεται, προσφέροντας ένα πρόσθετο οικονομικό κίνητρο για τον αγροφύλακα που θα παρέβλεπε τα παραπάνω και θα δεχόταν τη θέση. Μετά την εξέλιξη αυτή αρχίζει να εκδηλώνεται το ενδιαφέρον των αγροφυλάκων και η θέση δεν αργεί να πληρωθεί. Γρήγορα όμως ο αγρονόμος θα αναγκαστεί να αποσύρει τον αγροφύλακα, αφού αδυνατεί να φέρει σε πέρας την αποστολή του, και το ίδιο θα συμβεί και για τους τρεις διαδόχους του. Καθένας από τους τέσσερις αγροφύλακες αντιστοιχεί σε μία εποχή του χρόνου, η οποία ταυτίζεται και με τη χρονική περίοδο κατά την οποία υπηρετεί στο χωριό, καθώς και με το χαρακτηριστικό γνώρισμα-αδυναμία του αντίστοιχου αγροφύλακα (καλοκαίρι-οκνηρία, χειμώνας-χαρτοπαιξία, άνοιξη-έρωτας).

## Διανομή''''

* Ηλίας Πετροπουλέας - Ροδοκανάκης
* Γώργος Παυλιδάκης - Σιδερής
* Αγγελική Μαλάντη - Ελισώ
* Γιάννης Τσουμπαριώτης - Ματσαγάνος
* Μάρκελλος Πούπαλος - Ρόβειος
* Στέλιος Μακριάς - Λαβίδας
* Άγγελος Παντελάρας - Σιταράς

## Μουσική επένδυση
Με αφορμή τον συνδυασμό των τεσσάρων αγροφυλάκων με τις τέσσερις εποχές του χρόνου η ταινία πλαισιώνεται με τις «Τέσσερις εποχές» του Αντόνιο Βιβάλντι. Ακούγονται επίσης κομμάτια από τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη και του Στέλιου Καζαντζίδη.

## Διακρίσεις
Η ταινία έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, ανάμεσά τους το ΓΔ κρατικό βραβείο ταινίας μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, το κρατικό βραβείο σκηνοθεσίας, το βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και το βραβείο FIPRESCI. Έλαβε επίσης τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ενώ συμμετείχε και σε πολλά ακόμη διεθνή Φεστιβάλ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για την ταινία από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου
*Η ταινία στην imdb

Κατηγορία:Ταινίες του 2000
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ηθογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής ΕΡΤ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Μπαλμπόα (αποσαφήνιση)

Το **Μπαλμπόα**, μπορεί να αναφέρεται:

* στον Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα, κονκισταδόρ
* στο μπαλμπόα, το νόμισμα του Παναμά
* στον χορό Balboa των δεκαετιών 1920-1930
* στο φυτό *Balboa *, συνώνυμο πλέον του είδους ''Chrysochlamys balboa''
Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα

Ο **Βάσκο Νούνιες (ή Νούνιεθ) ντε Μπαλμπόα** (*Vasco Núñez De Balboa*, 1475 - 15 Ιανουαρίου 1519) ήταν Ισπανός εξερευνητής, κυβερνήτης και κατακτητής. Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος επικεφαλής αποστολής που έφτασε στον Ειρηνικό Ωκεανό από το Νέο Κόσμο.

Γεννήθηκε στην Ισπανία, το 1475. Ταξίδεψε στο Νέο Κόσμο το 1500 και έπειτα από αρκετές εξερευνήσεις, έφτασε στο νησί Ισπανιόλα, όπου ίδρυσε οικισμό. Το 1510 εποίκισε και το σημερινό Παναμά, ιδρύοντας τον οικισμό Σάντα Μαρία λα Αντίγουα ντελ Νταριέν. Ο οικισμός αυτός ήταν ο πρώτος μόνιμος ευρωπαϊκός οικισμός στην ενδοχώρα της Αμερικής. Διέσχισε τη Διώρυγα του Παναμά στον Ειρηνικό Ωκεανό το 1513. Ο Μπαλμπόα τον ονόμασε Νότια Θάλασσα. Ύστερα από εφτά χρόνια ονομάστηκε Ειρηνικός από το Μαγγελάνο. 

Οι αντίπαλοι του στο μεταξύ άρχισαν να τον διαβάλουν στο Βασιλιά της Ισπανίας. Όταν γύρισε στην Ισπανία για να οργανώσει νέα αποστολή, με σκοπό την κατάκτηση του Περού, αντικαταστάθηκε από τον Ντε Άβιλα. Αργότερα, άνδρες του Φρανθίσκο Πιθάρρο τον συνέλαβαν και τον παρέπεμψαν σε δίκη για προδοσία. Ο Μπαλμπόα κατηγορήθηκε ότι θέλησε να υφαρπάξει την εξουσία του κυβερνήτη και καταδικάστηκε σε θάνατο. Καρατομήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1519.

Το όνομά του δόθηκε σε κρατήρα της Σελήνης. Ο Παναμάς τίμησε τον εξερευνητή δίνοντας το όνομά του σε πόλεις, πλατείες, δρόμους, στο νόμισμά του και ανεγείροντας αγάλματα και άλλα μνημεία προς τιμήν του.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 
* 
* *Encyclopedia Ilustrada Cumbre - Tomo 10*. pp.186 - 188. 32nd edition - 1993. Editorial Hachette Latinoamérica, S. A. de C. V., México. ISBN 970-611-125-5
* *Historia general y natural de las Indias*. Gonzalo Fernández de Oviedo y Valdés. Madrid, 1850
* *Relación de los sucesos de Pedrarias Dávila*. Pascual de Andagoya. III. Madrid, 1829

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ζωή του σε εικόνες
* Το μνημείο Μπαλμπόα (στα ισπανικά)

Κατηγορία:Ισπανοί εξερευνητές
Κατηγορία:Ιστορία του Παναμά
Γιον Θορ Μπίργκισσον

Ο **Γιον "Γιόνσι" Θορ Μπίργκισσον** (ισλανδ.: *Jón "Jónsi" Þór Birgisson*, γενν.: 23 Απριλίου 1975) είναι Ισλανδός μουσικός. Παίζει κιθάρα και τραγουδά στο post-rock μουσικό συγκρότημα Sigur Rós. Έχει γίνει γνωστός λόγω του παιξίματος της ηλεκτρικής κιθάρας με ένα δοξάρι βιολοντσέλου για τη δημιουργία παραμόρφωσης. Στα φωνητικά, συχνά χρήσιμοποιεί φαλσέτο. Ο Μπίργκισσον είναι ομοφυλόφιλος και χορτοφάγος. Επίσης είναι τυφλός στο δεξί του μάτι.

## Προσωπική δισκογραφία
* *Go* (2010)

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα

Κατηγορία:Ισλανδοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Ισλανδοί μουσικοί
Κατηγορία:Ποστ-ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ισλανδία
Κατηγορία:Sigur Rós
Μπαλμπόα Παναμά

Το **μπαλμπόα** (**balboa**} είναι το νόμισμα του Παναμά. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι **PAB**. Ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Ισπανού κονκισταδόρ Βάσκο Νουνιές ντε Μπαλμπόα. Το μπαλμπόα υποδιαιρείται σε 100 σεντέσιμος (*centésimos*).

## Ιστορία
Το μπαλμπόα αντικατέστησε το Πέσο Κολομβίας το 1904 έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας. Δεσμεύθηκε έναντι του αμερικανικού δολαρίου (που είναι νόμιμο για τις συναλλαγές στον Παναμά) σε ισοτιμία 1:1 από την εισαγωγή του.

## Κέρματα
Το 1904 κυκλοφόρησαν αργυρά κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 2½, 5, 10, 25 και των 50 σεντέσιμος. Αυτά τα κέρματα ζύγιζαν σε σχέση με τα 25 γραμμάρια, 50 σεντέσιμος κάνοντας το κέρμα των 2½ σεντέσιμος να ισοδυναμεί με 1¼ του γραμμαρίου. Το πολύ μικρό του μέγεθος συνετέλεσε στο να γίνει γνωστό ως «Χάπι του Παναμά» ή «Σμαράγδι του Παναμά». Το 1907 εισήχθησαν κέρματα του ½ και των 2½ σεντέσιμος από χαλκονικέλιο και από το ίδιο υλικό φτιάχτηκαν τα κέρματα των 5 σεντέσιμος, τα οποία κυκλοφόρησαν το 1929.

Τη δεκαετία του 1930 εισάχθηκαν και νέα κέρματα. Από αυτά μερικά ήταν ίδια με τα αμερικανικά κέρματα.

Το 1966 άλλαξε σύνθεση των ασημένιων νομισμάτων. Για πρώτη φορά από το 1947 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 μπαλμπόα και το 1973 του ½ μπαλμπόα.

## Τραπεζογραμμάτια
Τα τραπεζογραμμάτια του Παναμά σε αξία μπαλμπόα, τυπώθηκαν το 1941 από τον Πρόεδρο Αρνούλφο Αρίας και ανακλήθηκαν λίγο αργότερα. Έτσι, τους δόθηκε το προσωνύμιο «τα δολάρια των επτά ημερών». Αυτά ήταν τα μόνα τραπεζογραμμάτια που τυπώθηκαν στον Παναμά. Έκτοτε (αλλά και πριν) κυκλοφορούν μόνο αμερικανικά χαρτονομίσματα στη χώρα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κέρματα του Παναμά
* Νόμισμα του Παναμά
* Μπαλμπόα 
* Τράπεζες και συναλλαγές στον Παναμά

Μπαλμποα
Μπαλμποα
Αραπιά

Η **Αραπιά** είναι δημώδης λέξη της ελληνικής γλώσσας με προέλευση από την τουρκική *arap*, η οποία με τη σειρά της προέρχεται από την αραβική γλώσσα. Κυριολεκτικά, σημαίνει *[[Αραβία]]*. 

## Ορισμός
Σύμφωνα με το ''Λεξικό'' του Δημητράκου, η *αραπιά* ορίζεται ως η χώρα στην οποία κατοικούν «οι αραπάδες» και «οι της αιθιοπικής φυλής», δηλαδή οι άνθρωποι που έχουν ηλιοκαμμένη όψη, οι μελαψοί και σκουρόδερμοι και, ευρύτερα, «οι μαύροι». Η γεωγραφική αναφορά της λέξης είναι ακαθόριστη, αναφέρεται γενικά σε ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο, συχνά εννοείται ιδαίτερα η Αίγυπτος και σπανίως η αραβική χερσόνησος.

## Χρήσεις
Η χρήση της λέξης παρατηρείται στον καθημερινό λόγο (κυρίως σε περασμένες εποχές), αλλά και σε λογοτεχνικά κείμενα και στη στιχουργική και στη μουσική. Σε δημοτικά τραγούδια μπορεί να σημαίνει τους Άραβες, ειδικά όταν αναφέρεται στους Αιγυπτίους κατά την Επανάσταση του 1821: «Φέτος μας ήρθεν η Αραπιά και κόβει και σκλαβώνει». Η *αραπιά* συναντάται και σε ποιήματα, όπως του Σολωμού και του Σεφέρη,
Ερχόμαστε απ’ την Αραπιά, την Αίγυπτο, την Παλαιστίνη*, 
τη Συρία∙ το κρατίδιο της Κομμαγηνής, που ’σβησε σαν το μικρό λυχνάρι*. 
(Γ. Σεφέρης, «Τελευταίος Σταθμός»)
καθώς και σε στίχους ή τίτλους λαϊκών τραγουδιών («Θα πάω εκεί στην αραπιά», του Βασίλη Τσιτσάνη) και μουσικών άλμπουμ (*Αραπιά για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί*, 1983, του Θάνου Μικρούτσικου -αναφορά στους σολωμικούς στίχους «Λευτεριά, για λίγο πάψε | Να χτυπάς με το σπαθί. | Τώρα σίμωσε και κλάψε |
Εις του Μπάιρον το κορμί») της νεώτερης καλλιτεχνικής παραγωγής στην Ελλάδα. Υπάρχουν και παροιμιακές εκφορές της *αραπιάς*, όπως οι εκφράσεις «η αραπιά θρέφει το γύφτο», με την έννοια η σκληρή εργασία κάνει τον άνθρωπο (αναφορά στη σκούρα όψη από την φλόγα, που αποκτά ο κατά παράδοση σιδηρουργός τσιγγάνος), και «γύρισε από την αραπιά», φράση που υποδηλώνει εκλογική αποτυχία («μαύρισμα»).

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Μπαρμπαριά
* Αράπης
Κατηγορία:Εκφράσεις
Νίκολα Κλιούσεφ

Ο **Νίκολα Κλιούσεφ ** (*Никола Кљусев*, 2 Οκτωβρίου 1927 – 16 Ιανουαρίου 2008) ήταν ακαδημαϊκός και πολιτικός από τη Βόρεια Μακεδονία (τότε πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας). Υπήρξε ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας του, από τότε που η τελευταία έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1991.

Γεννήθηκε στο Στιπ στις 2 Οκτωβρίου 1927 και σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Απέκτησε ντοκτορά από εκεί, το 1964. Επίσης, ήταν ερευνητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικών των Σκοπίων, όπου δίδαξε ως καθηγητής. Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας της χώρας του, το 1988.

Υπηρέτησε ανεξάρτητος πρωθυπουργός (επικεφαλής υπηρεσιακής κυβέρνησης) από τις 27 Ιανουαρίου του 1991 μέχρι τις 17 Αυγούστου 1992. Εξελέγη Πρόεδρος στο Συμβούλιο του κόμματος VMRO-DPMNE το 1997. Από το 1998 μέχρι και το 2000 διετέλεσε υπουργός Αμύνης.

Ο Κλιούσεφ απεβίωσε στις 16 Ιανουαρίου του 2008 σε ηλικία 80 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Οικονομολόγοι της Βόρειας Μακεδονίας
Γκίσσουρ Άιναρσσον

Ο **Γκίσσουρ Άιναρσσον** (ισλανδ.: *Gissur Einarsson*, 1512 – 24 Μαρτίου 1548) ήταν επίσκοπος του Σκάλχολτ από το 1540 έως τον θάνατό του. Ήταν ο πρώτος Λουθηρανός επίσκοπος στην Ισλανδία.

Το Γκισσούρ ήταν γιος του Άιναρ Σίγκβαλντσσον και της Γκούνχιλντουρ Γιόνσντοττιρ. Πήγε σχολείο στο Σκάλχολτ όπου τον δίδαξε ο επίσκοπος Έγκμουντουρ Πάλσσον. Αργότερα πήγε να σπουδάσει στο Αμβούργο, όπου γνώρισε τον Προτεσταντισμό. Μόλις επέστρεψε στην Ισλανδία έγινε ιερέας και ο Πάλσσον τον επέλεξε ως διάδοχό του στην επισκοπή το 1539. Ο βασιλιάς επικύρωσε την απόφαση αυτή το επόμενο έτος, όμως τυπικά δεν τον έκανε επίσκοπο πριν το 1542 στην Κοπεγχάγη.

Με τον Άιναρσσον ξεκίνησε η εδραίωση του Ευαγγελικού Λουθηρανισμού στην Ισλανδία.

Κατηγορία:Ισλανδοί
Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες
Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Σισίνης

Το επώνυμο **Σισίνης** μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:

* Γεώργιος Σισίνης, (1769-1831) οπλαρχηγός του 1821
* Γιαννάκης Σισίνης, πολιτικός του 1821
* Ιωάννης Σισίνης, (1850 - 1930) δικηγόρος, κτηματίας και βουλευτής
* Μιχαήλ Σισίνης, γιος του Γεωργίου, και αγωνιστής του 1821
* Χρύσανθος Σισίνης (πολιτικός), γιος του Γεωργίου, οπλαρχηγός του 1821 και πολιτικός
* Χρύσανθος Σισίνης (στρατιωτικός), στρατιωτικός
Αραπάιμα

thumb|Αραπάιμα
Το **Αραπάιμα** ή **Αραπαΐμα**  ή  **Πιραρουκού** είναι το μεγαλύτερο ψάρι γλυκών υδάτων της φύσης και είναι το μοναδικό του είδους του. Ανήκει στο γένος των τελεοστέων ιχθύων της οικογένειας των οστεογλωσσιδών όπου και απαντάται μόνο ένα είδος ο *Αραπάιμα ο γίγας*.

Το μήκος του φθάνει τα 5 μέτρα και το βάρος του τα 200 κιλά. Το σώμα του είναι ογκώδες χωρίς ραχιαίο πτερύγιο. Ζει στα νερά των μεγάλων ρευμάτων παρά τις εκβολές των ποταμών της βόρειας Βραζιλίας και της Γουιάνας, το δε κρέας του είναι πολύ νόστιμο.

Αλιεύεται σχετικά εύκολα με χοντρό αγκίστρι καθώς και με βέλη καμάκια από τους ντόπιους ψαράδες.

## Πηγές


Κατηγορία:Οστεογλωσσόμορφα
Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων
Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής
Λατίνα

Η **Λατίνα** () είναι πόλη της περιφέρειας του Λατίου, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ιδρύθηκε στις 30 Ιουνίου 1932 και εγκαινίαστηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1932 με το όνομα Λιττόρια (Littoria). To 1946 πήρε την ονομασία Λατίνα.

Έδρα επισκοπής, βρίσκεται στην πεδιάδα του Άγκρο Ποντίνο, σε απόσταση 62 χλμ. νότια της Ρώμης.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1932, από το φασιστικό καθεστώς, κατά τη διάρκεια των έργων για την αποξήρανση της ελώδους περιοχής του Άγκρο Ποντίνο. Στο παρελθόν, η περιοχή καλυπτόταν από βάλτους. Οι πρώτοι πληθυσμοί στην περιοχή ήταν οι Βόλσοι, ιδρυτές του Άντσιο (Antium). 
Στη συνέχεια, οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν την Αππία οδό που περνούσε από το κέντρο του Αππίου Φόρουμ, μιας μικρής πόλης της περιοχής, η οποία αναφέρεται μάλιστα από τον Απόστολο Παύλο στις Πράξεις των Αποστόλων. 
Αργότερα, με τις επιθέσεις από τους βαρβάρους και τους Σαρακηνούς, τα αποξηραντικά έργα των Ρωμαίων καταστράφηκαν και η περιοχή μετατράπηκε ξανά σε βαλτότοπο.
Στους επόμενους αιώνες, έγιναν προσπάθειες αποξήρανσης από ορισμένους Πάπες, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Την περίοδο αυτή η περιοχή της Λατίνας ήταν αγροκτήματα (λατιφούντια) του οίκου των Γκαετάνι (Gaetani) και παρέμεινε έτσι ως τις αρχές του 1930.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Λάτιου
Νηολόγος

**Νηολόγος** (Registrar) οναμάζεται εκείνος που τηρεί το νηολόγιο. Στην Ελλάδα νηολόγοι είναι αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος που είναι επιφορτισμένοι με τη καλή και ορθή τήρηση των νηολογίων και που συνήθως είναι οι Λιμενάρχες των λιμένων που τηρούνται νηολόγια, πλην του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά, όπου τα καθήκοντα Νηολόγου ασκεί έτερος υπό τον Κεντρικό Λιμενάρχη, Αξιωματικός του Λ.Σ.

Ο Νηολόγος (αξιωματικός) κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του τελεί επίσης και υπό την εποπτεία του Εισαγγελέα Πρωτοδικών της περιφερείας του, όπου και οφείλει να συμμορφώνεται προς τις οδηγίες εκείνου. Για τα, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, σφάλματα ή παραλείψεις εκτός των ποινικών και πειθαρχικών κυρώσεων ευθύνεται και στην αποκατάσταση της όποιας προξενηθείσας ζημίας.

## Δείτε επίσης
*Νηολόγηση
*Κυριότητα πλοίου

Κατηγορία:Λιμενικό Σώμα
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Αμφίδικος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αμφίδικος** ή **Ασφόδικος** ήταν ήρωας της Θήβας, γιος του επίσης ήρωα Αστακού και της Αμυμώνης. Είχε τρεις αδελφούς, τον Ίσμαρο, τον Λέαδο και τον Μελάνιππο, και μαζί απέκρουσαν τους Αργείους κατά την επιδρομή των *[[Επτά επί Θήβας]]*. Κατά την παράδοση, στην πρώτη σύγκρουση εκείνου του πολέμου σκοτώθηκαν ο Πολυνείκης και ο Ετεοκλής. Στη δεύτερη, ο Αμφίδικος σκότωσε τον Παρθενοπαίο, όπως αναφέρουν τόσο η *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Γ 6, 8) όσο και ο Παυσανίας (Θ 18, 6). Αντιθέτως, ο Ευριπίδης (στις *[[Φοίνισσες]]*) αναφέρει ότι ο Παρθενοπαίος σκοτώθηκε από τον Περικλύμενο, άποψη που μνημονεύει και ο Παυσανίας με προσθήκη του. Επίσης, ο Παυσανίας καθορίζει και τον τόπο του τάφου του Αμφιδίκου ή Ασφοδίκου, γράφοντας: *«Προς δε τη πηγή τάφος εστί Ασφοδίκου»*. Η πηγή αυτή ήταν η «Οιδιπόδεια Κρήνη», που βρισκόταν στον δρόμο προς τη Χαλκίδα, πιο κάτω από τις Προιτίδες Πύλες των Θηβών.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Αμφιδικο
Αραουκάνα

thumb|right|Εξώφυλλο έκδοσης του έπους (1568).
Η ***Αραουκάνα*** είναι περίφημο ισπανικό έπος του 16ου αιώνα το οποίο και θαύμαζαν ο Θερβάντες και ο Βολταίρος. Ο ποιητής του έπους αυτού είναι ο Αλόνσος Ερθίλλιας, που διηγείται σε 37 ραψωδίες την εκστρατεία του Φιλίππου Β' της Ισπανίας κατά των επαναστατών. Το όνομα *αραούκος*, κατά το έπος, είναι το όνομα του ημερολογίου της εκστρατείας εκείνης στη οποία μετείχε και ο ποιητής.

Η *Αραουκάνα* είναι γραμμένη κατά το ήμισυ στο στρατόπεδο και το άλλο ήμισυ σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, που όμως συμπληρώθηκε μετά τον θάνατο του ποιητή από τον Σαντιστέβα Οσόριο.

## Δείτε επίσης
* Μαπούτσε (Αραουκάνοι)

Κατηγορία:Έπη
Αυτολύτη

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Αυτολύτη** αναφέρεται η σύζυγος του Μεταποντίου, χωρίς παιδιά η ίδια. Στον Μεταπόντιο είχε παραδώσει την Άρνη, κόρη του Αιόλου (γιου του Ιππότη), ο πατέρας της Αίολος, όταν η Άρνη είχε γεννήσει νόθα παιδιά με τον Ποσειδώνα. Τα παιδιά αυτά, ο Αίολος (ο νεότερος) και ο Βοιωτός, τα οποία είχε υιοθετήσει ο Μεταπόντιος, όταν μεγάλωσαν δολοφόνησαν την Αυτολύτη επειδή φιλονικούσε με την Άρνη. Στη δολοφονία αυτή συμμετέσχε και η ίδια η Άρνη. Μετά από αυτό, τα παιδιά της Άρνης αναγκάσθηκαν να φύγουν.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδοτ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 222

Αυτολυτη
Ευφράνορας

Το λήμμα **Ευφράνορας** ή **Ευφράνωρ** μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από τις παρακάτω προσωπικότητες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας:

*Ευφράνορας, περίφημος αγαλματοποιός, ζωγράφος και συγγραφέας της Αθήνας του 4ου αιώνα π.Χ., καταγόμενος από την Κόρινθο.
*Ευφράνορας, αρχιτέκτονας και συγγραφέας.
*Ευφράνορας, σκεπτικός φιλόσοφος καταγόμενος από τη Σελεύκεια.
*Ευφράνορας, πυθαγόρειος φιλόσοφος και συγγραφέας.
*Ευφράνορας, Έλληνας γραμματικός.
*Ευφράνορας, απελεύθερος σκλάβος του φιλοσόφου Λύκονα.
*Ευφράνορας, στρατηγός του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας, Περσέα.
*Ευφράνορας, ναύαρχος του Καίσαρα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ευφράνωρ (καλλιτέχνης)

Ο **Ευφράνορας** υπήρξε ονομαστός Έλληνας καλλιτέχνης ο οποίος διακρίθηκε ως γλύπτης, χαλκουργός και ζωγράφος, ενώ συνέγραψε και βιβλίο περί συμμετρίας και χρωμάτων, με το οποίο εισήγαγε νέες αναλογίες στα σώματα και τροποποίησε τον «Κανόνα» του Πολυκλείτου. Μαζί με τον Πραξιτέλη, Λύσιππο, Λεωχάρη και τον Σκόπα συγκαταλέγεται στους κορυφαίους γλύπτες του 4ου αιώνα π.Χ..

## Βιογραφία
Ο Ευφράνορας, σύμφωνα με τον Πλίνιο, καταγόταν από την Ισθμία της Κορίνθου, ενώ ο Πλούταρχος γράφει πως ήταν Αθηναίος. Σε κάθε περίπτωση, εργάσθηκε και διέπρεψε στην Αθήνα, γύρω στο 350 π.Χ., και για τον λόγο αυτό οι Αθηναίοι τον τίμησαν με την παροχή πολιτικών δικαιωμάτων. Υπήρξε μαθητής του ζωγράφου Αριστείδη από τη Θήβα και κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του υπήρξε ο ίδιος δάσκαλος του Χαρμαντίδη, του Αντιδότου και του Λεωνίδα Ανθηδονίου.

Ο Ρωμαίος ρήτορας Κοϊντιλιανός (*institutio oratoria* 12.10.6) αναφέρει: *"Τον Ευφράνορα τον κάνει αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι σε όλες τις άλλες σημαντικές τέχνες ήταν ανάμεσα στους άριστους και επίσης το ότι ήταν θαυμαστός καλλιτέχνης στη ζωγραφική όσο και στη γλυπτική."*

Προς τιμή του Ευφράνορα φέρει το όνομά του μία πλατιά οδός του Δήμου Αθηναίων, στο Παγκράτι, συνέχεια της οδού Ερατοσθένους.

## Ζωγραφικά έργα
Από τα ζωγραφικά έργα του Ευφράνορα δεν σώθηκε τίποτα. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ζωγράφισε τη Στοά του Ελευθερίου Διός στον Κεραμεικό με έργα που απεικόνιζαν τη δράση του ιππικού κατά τη Μάχη της Μαντινείας, τους δώδεκα Ολύμπιους Θεούς, τον Θησέα, τον Δήμο και τη Δημοκρατία. Ένα άλλο έργο του είναι ο πίνακας *«Προσποίητος μανία του Οδυσσέως»* το οποίο βρισκόταν στην Έφεσο και το περιγράφει λεπτομερώς ο Λουκιανός.

## Γλυπτά έργα
Από τους ανδριάντες του Ευφράνορα οι γνωστότεροι ήταν: του Πατρώου Απόλλωνα, της Αθηνάς, του Ηφαίστου, της Λητούς με τα παιδιά της, της Κλειδούχου, του Αγαθοδαίμονα, του Πάρι, της Αρετής και της Ελλάδος (δύο κολοσσιαία αγάλματα), του Φιλίππου Β΄ και του Μεγάλου Αλεξάνδρου επάνω σε άρματα, του Διονύσου, μιας προσευχόμενης γυναίκας, και άλλα. Ο Πλίνιος επίσης αναφέρει και πολλά ανάγλυφα επιτύμβια και αναθηματικά έργα του καλλιτέχνη. 

Κανένα γλυπτό έργο από αυτά που σώζονται σήμερα δεν μπορεί να αποδοθεί με βεβαιότητα στον Ευφράνορα, αλλά σε πολλά σημεία η τέχνη του έμοιαζε με εκείνη του σύγχρονού του Λυσίππου, όπως στη λεπτότητα των μορφών, περισσότερο από ό,τι στην προγενέστερη τέχνη. Έργα που αποδίδονται σε αυτόν είναι τα δυο χάλκινα αγάλματα της Μεγάλης και Μικρής Αρτέμιδος καθώς και η χάλκινη Αθηνά που βρίσκονται στο Μουσείο του Πειραιά. Τέλος, υπάρχουν στοιχεία που αποδίδουν ως γλύπτη του Εφήβου των Αντικυθήρων τον γλύπτη Ευφράνορα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Έφηβος των Αντικυθήρων  στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

## Παραπομπές


Ευφρανωρ
Ευφρανωρ
Ευφρανωρ
Ευφρανωρ
Ευφρανωρ
Κυριότητα πλοίου

Με τον όρο **Κυριότητα πλοίου** χαρακτηρίζεται η έννομη, καθολική και άμεση εξουσία προσώπου (φυσικού ή νομικού) επί πλοίου. Το δικαίωμα της κυριότητας περιλαμβάνει πλείστα άλλα κατ' ιδίαν δικαιώματα όπως το δικαίωμα της χρήσης, κάρπωσης, εκποίησης κ.λπ.

## Τρόποι κτήσεως κυριότητας πλοίου
Οι τρόποι κτήσεως κυριοτητας πλοίου με βάση τους κανόνες τόσο του Ιδιωτικού Δικαίου όσο και του  Κ.Ι.Ν.Δ. διακρίνονται σε *πρωτότυπους* και σε *παράγωγους*.

### Πρωτότυποι τρόποι
Πρωτότυποι τρόποι κτήσης κυριότητας πλοίου είναι η *[[ναυπήγηση]]*, (που διακρίνεται σε επιμέρους «ναυπήγηση κατ' αποκοπή», «ναυπήγηση δια λογαριασμόν» και «οικονομική ναυπήγηση»), η *[[χρησικτησία]]* (που και αυτή διακρίνεται σε επιμέρους "τακτική χρησικτησία και σε «έκτακτη»), και τέλος η *δι' [[εκποίησης]]* ή *δια πλειστηριασμού*.

### Παράγωγοι τρόποι
Παράγωγοι τρόποι κτήσης και μεταβίβασης κυριότητας πλοίου είναι η λεγόμενη *συμβατική μεταβίβαση*, η *μεταβίβαση μερίδας πλοίου*, η *εγκατάλειψη πλοίου* καθώς και άλλες επιμέρους όπως δια δωρεάς, ή αιτίας θανάτου, δια κληροδοσίας ή κληρονομίας καθώς και η δια δικαστικής απόφασης περί αναγνώρισης κυριότητας.

## Τρόποι κτήσης κυριότητας κατά Δημόσιο Δίκαιο
Ανεξάρτητα των παραπάνω. τρόποι επίσης κτήσης κυριότητας πλοίου κατά το Δημόσιο Δίκαιο είναι η άλωση (ως λεία πολέμου αντί λάφυρο), η δήμευση καθώς και η παράγωγη κτήση του πλοίου που έχει βυθισθεί (καταποντιστεί) στα ελληνικά χωρικά ύδατα και είναι δυνατή η ανέλκυση αυτού.

## Περιορισμοί μεταβίβασης κυριότητας
Οι λεγόμενοι περιορισμοί μεταβίβασης κυριότητας πλοίου αφορούν περισσότερο μεταβίβαση σε αλλοδαπούς πλοίων που είναι νηολογημένα σε ελληνικά νηολόγια και αφορούν ιδιαίτερα μέτρα εκποίησης.

## Δείτε επίσης
*Συγκυριότητα πλοίου

Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Κατηγορία:Πλοίο
Πολύγνωτος

Ο **Πολύγνωτος** ήταν αρχαίος Έλληνας ζωγράφος που έζησε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ.. Καταγόταν από τη Θάσο και ο πατέρας του ονομαζόταν Αγλαοφών. Ο Πολύγνωτος σταδιοδρόμησε στην Αθήνα, οπότε οι Αθηναίοι τον τίμησαν με την παροχή πολιτικών δικαιωμάτων και έτσι έγινε Αθηναίος πολίτης.
## Βίος και έργο του
Ο Πολύγνωτος ζωγράφισε την εποχή του Κίμωνα ένα έργο με θέμα τη μάχη του Μαραθώνα πάνω στους τοίχους της Ποικίλης Στοάς, και ένα άλλο με θέμα τον γάμο των θυγατέρων του Λευκίππου. Ο Πλούταρχος γράφει ότι ιστορικοί και ο ποιητής Μελάνθιος βεβαιώνουν πως ο Πολύγνωτος δεν ζωγράφιζε για τα χρήματα, αλλά εξαιτίας των ευγενών αισθημάτων του προς τους Αθηναίους. Στην αίθουσα των Προπυλαίων της Ακροπόλεως υπήρχαν άλλα έργα του. Τα σημαντικότερα πάντως ήταν οι τοιχογραφίες του στον «Θησαυρό των Κνιδίων» στους Δελφούς. Τα θέματά τους ήταν η Νεκυία (επίσκεψη του Οδυσσέα στον Άδη) και η άλωση της Τροίας.

Ο Παυσανίας διέσωσε μια λεπτομερή και προσεκτική περιγραφή αυτών των τοιχογραφιών, μορφή προς μορφή (X 25-31). Τα θεμέλια του κτίσματος έχουν αποκαλυφθεί από τις γαλλικές ανασκαφές στους Δελφούς. Από αυτά τα στοιχεία κάποιοι αρχαιολόγοι έχουν προσπαθήσει να ξαναφτιάξουν τις ζωγραφιές, εκτός φυσικά από τα χρώματά τους. Οι μορφές τους ήταν κεχωρισμένες και σπανίως επικάλυπταν η μία την άλλη, εκτεινόμενες σε δύο ή τρεις σειρές η μία πάνω από την άλλη. Φαίνεται ότι οι ζωγραφικές απεικονίσεις της εποχής γίνονταν με σχεδόν ακριβώς το ίδιο σχέδιο που είχαν και οι σύγχρονές τους ανάγλυφες αναπαραστάσεις.

Ο Πολύγνωτος χρησιμοποιούσε λίγα χρώματα και αυτά απλά. Τεχνικά, η ζωγραφική του ήταν πρωτόγονη. Η υπεροχή του ήταν στην ομορφιά του σχεδιασμού των μορφών του, μία προς μία, και ιδίως στον «ηθικό» και ιδεώδη χαρακτήρα της τέχνης του. Σύγχρονος, και ίσως δάσκαλος, του Φειδία, ο Πολύγνωτος είχε τον ίδιο μεγαλόπρεπο τρόπο. Η απλότητα, το ευγενές συναίσθημα, η εξαιρετική χάρη και γοητεία στην εκτέλεση, χαρακτήριζαν τα έργα του, σε αντίθεση με τα πιο ζωηρά, σύνθετα και τεχνικώς ανώτερα ζωγραφικά έργα της μετέπειτα εποχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Θάσιοι
Πολύγνωτος
Δήμος Ακραιφνίας

Ο **Δήμος Ακραιφνίας** ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ορχομενού.  Ο δήμος Ακραιφνίας είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.230 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής δημοτικά διαμερίσματα: το Ακραίφνιο (1256 κατ.), το Κάστρο (1267 κατ.), το Κόκκινο (1042 κατ.).
Στο Κάστρο περιλαμβάνονταν οι οικισμοί:
::* Κάστρο (883)
::* Στροβίκιο (49),
ενώ στο Κόκκινο οι οικισμοί:
::* Κόκκινο (806)
::* Άγιος Ιωάννης (189)
::* Μονή Πελαγίας (17)
::* Σκροπονέρια (30)

## Γεωγραφική θέση
Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Ορχομενού, Αλιάρτου, Θεσπιέων, Βαγίων, Θηβαίων, και με τους δήμους Ανθηδόνος του νομού Ευβοίας και Οπουντίων του νομού Φθιώτιδας.

## Οικονομία
Ο Δήμος Ακραιφνίας έχει σαν σημείο αναφοράς τη μεγάλη επιχείρηση της ΛΑΡΚΟ. Πόλος ανάπτυξης βιομηχανικής από τη δεκαετία του 1960, είναι η μοναδική εταιρεία παραγωγής σιδηρονικελίου στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, από αποκλειστικά εγχώρια μεταλλεύματα.

Ακραιφνιας
Βορίζια Ηρακλείου

Τα **Βορίζα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Καινουργίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Η θέση  του  είναι  στους νότιους πρόποδες του Ψηλορείτη και συνδέεται με το Ηράκλειο με ασφαλτόστρωτο δρόμο 53 χιλιομέτρων. Στο χωριό υπάρχει μεταξύ άλλων νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. 

## Ιστορικά στοιχεία
Στα Βορίζα υπάγεται και η Ιερά Μονή Βαρσαμόνερου. Την περίοδο της Βενετοκρατίας γύρω στο 1500 ήταν ένα από τα χίλια χωριά της Κρήτης.

Λόγω της ορεινής του θέσης, το εν λόγω χωριό διαδραμάτισε βασικότατο ρόλο στη διάρκεια των Επαναστάσεων. 

Από τα Βορίζα κατάγονταν πολλοί οπλαρχηγοί. Ένας από αυτούς ήταν ο  Νικ. Μαλικούτης, που σκότωσε τον γενίτσαρο της Μεσαράς, Αγριολίδη, από τον Άγιο Ιωάννη κοντά στη Φαιστό, όμως συνελήφθη στη διάρκεια συμπλοκής από την προδοσία του οπλαρχηγού Κόρακα,σε έναν ναό κοντά στο χωριό Τρυπητά όπου κατέφυγε και οδηγήθηκε στο Ηράκλειο και εκεί θανατώθηκε με μαρτυρικό τρόπο (γδάρθυκε ζωντανός) κάτι που εξιστορεί και η λαϊκή μούσα.
                              
Ένας ακόμη οπλαρχηγός με καταγωγή από τα Βορίζα ήταν ο Κωνσταντίνος Λέκκας, αγωνιστής κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866 όπου συνελήφθη από τους Τούρκους, στην ίδια μάχη που συνελήφθη κι ο Νικ. Μαλικούτης από την προδοσία του Κόρακα. Ένας ακόμη οπλαρχηγός με καταγωγή από τα Βορίζα  ήταν επίσης και ο Κωνσταντίνος Λεράτος, που μαζί με τον Φραγκιά δολοφόνησαν τον τρομερό Δερβίς Αγά, έναν απ' τους πιο σκληροτράχηλους Τούρκους αγάδες της περιοχής.
 
Στη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής, το χωριό έλαβε μέρος στην Αντίσταση, - βλ. Μάχη στο Τραχήλι - βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς και καταστράφηκε ολοσχερώς. Έπειτα από την Απελευθέρωση, η Πολιτεία έφτιαξε νέο οικισμό στη θέση Βροντισάκι κοντά στη Μονή Βροντισίου. Οι κάτοικοι όμως αρνήθηκαν να κατοικήσουν σ' αυτόν και προτίμησαν να προβούν σε ανοικοδόμηση του χωριού τους στην αρχική του θέση.

Τα Βορίζα αναφέρονται στον Καστροφύλακα (Κ 104) με 281 κατοίκους και με το όνομα *Vorisa*, το 1583. Στην ίδια απογραφή (Κ 103) αναφέρονται και οι οικισμοί Λαλουμάς (*Lalumas* με 39 κατοίκους) και Μεσίσκλι (*Mesiscli*, με 88 κατοίκους).  Στις απογραφές του 1834 και του 1881 δεν αναφέρεται κανένας Τούρκος στο χωριό.

## Εξέλιξη πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Οικονομία και Απασχόληση
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων είναι η γεωργία, με έμφαση στην ελαιοκομία, καθώς και η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία. Επιπλέον, στον οικισμό ασκούνται οι τέχνες της ξυλογλυπτικής και της υφαντουργίας.

## Οι βοριζανοί καπετάνιοι
#Ρωμάνος Γεώργιος
#Ρωμάνος Ζαχάρης
#Ρωμάνος Φανούρης
#Ρωμάνος Νικολής
#Λεράτος Κωνσταντίνος
#Φραγκιάς Φραγκιαδάκης
#Χατζηδάκης Στυλιανός
#Χατζηδάκης Αστρινός
#Μαλικούτης Νικόλαος
#Λέκκας Κωνσταντίνος

## Δείτε επίσης
***[[Κοινότητα Βοριζίων]]***

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* To Βοριζανό Φαράγγι

## Πηγές
* 
* ''Βορίζα «το χωρίο τον καπετάνιων», έκδοση Εμμανουήλ Ανδ. Κοντογιάννη.

## Παραπομπές


Βοριζ
Βοριζ
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Βούτες Ηρακλείου

Οι **Βούτες**, επισήμως γνωστές ως **Βούται**, είναι προάστιο του Ηρακλείου και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Η θέση του είναι σε ύψωμα με υψόμετρο 240 μέτρα και θαυμάσια θέα προς το ανατολικό τμήμα της επαρχίας. Συνδέεται με το Ηράκλειο με ασφαλτόστρωτο δρόμο 12,9 χιλιομέτρων. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια αμπελιών και με την ελαιοκομία. Στις Βούτες υπάρχουν 3 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά σχολεία. Στην Πανεπιστημιούπολη Βουτών, βρίσκονται τα κτήρια της Σχολής Θετικών Επιστημών και της Ιατρικής Σχολής, καθώς και μία Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κρήτης.

## Ιστορικά στοιχεία
Από τις Βούτες καταγόταν ο αντάρτης και αγωνιστής της Μάχης της Κρήτης Γεώργιος Ορφανός. Από τις Βούτες καταγόταν επίσης ο Μαλεβιζιώτης αγωνιστής Γεώργιος Λιναρδάκης, ο οποίος υπήρξε και σύμβουλος στην Εθνική Συνέλευση κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866, βοηθός επάρχου Μαλεβιζίου και διοικητής Σφακίων το 1881. Υπήρξε θέατρο συγκρούσεων Χριστιανών και Τούρκων κατά τους απελευθερωτικούς αγώνες των Κρητών. Κατά το σεισμό του 1856 καταστράφηκε εκ θεμελίων και βρήκαν το θάνατο 42 άνθρωποι.
αριστερά|μικρογραφία|Άποψη της εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές ως *Vuttes* με 230 κατοίκους. Το 1881 είχε μόνο 6 Τούρκους και 447 Χριστιανούς. Το τοπωνύμιο προέρχεται από το *βούτης*, που σημαίνει βουκόλος.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925, γραμμένη ως *Βούται*,  με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Γιοφυράκια αποτελούν την κοινότητα Βουτών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ηρακλείου του δήμου Ηρακλείου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 682 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Λευκοχώρι Ηρακλείου

Το **Λευκοχώρι** Μονοφατσίου (το μπαλκόνι της Μεσσαράς) (εως το 1955: η **Βουτουφού**) είναι ημιορεινο χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκει στην Επαρχία Μονοφατσίου. Η θέση του παλιού χωριού είναι σε βραχώδη και απόκρημνο ύψωμα , με πανοραμική θέα προς την πεδιάδα της Μεσαράς. Το σημερινό χωριό βρίσκεται στα βόρεια του παλιού, στο 39,5 χιλιόμετρο του ασφαλτοστρωμένου δρόμου προς το χωριό Σκινιά. Στο χωριό (και στις Κάτω Πουλιές) λειτουργεί ο ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου. Επίσης, υπάρχει Δημοτικό Σχολείο. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Απέχει 37 χιλιόμετρα από την πόλη του Ηρακλείου.

## Ιστορικά στοιχεία

Στην τοποθεσία Άη Γιώργης στην επανάσταση του 1897 είχε δοθεί τρομερή μάχη ανάμεσα στους βουτουφιανούς και στους μουσουλμάνους των παρτήρων και τεφελίου καθορίζοντας έτσι την de facto χριστιανική πίστη του χωριού.

Στην τοποθεσία Σαρακήνα σώζονται ο παλαιός ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος με τοιχογραφίες και του Μιχαήλ Αρχαγγέλου με τοιχογραφίες, που όμως έχουν φθαρεί. Υπάρχουν επίσης ερείπια από παλιά κτήρια και στην περιοχή έχουν βρεθεί διπλοί πελέκεις με χαρακτή διακόσμηση λοξών και ευθειών γραμμών.

Το χωριό ονομαζόταν Βουτουφού ως το 1955. Τότε ονομάστηκε Λευκοχώρι από τις πολλές λεύκες που ευδοκιμούν στην περιοχή. Η πάνω μεριά του χωριού ονομάζεται ακόμα "Βουτουφού". Το όνομα  προέρχεται από τον Τούρκο Βουτούφ μπέη που βρήκε τον θάνατο στο χωριό από τους ντόπιους επαναστάτες. Το χωριό αναφέρεται στην επαρχία Μπελβεντέρε (σημερινό Μονοφάτσι) και σε όλες τις ενετικές απογραφές. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ότι είχε μόνο κρήτες κάτοικους . Ποτέ δεν κατοίκησε τούρκος στο χωριό λόγο της αυξημένης παρουσίας βουτουφιανών επαναστατών

Στις ενετικές και στις τουρκικές απογραφές αναγράφονται και τα υπόλοιπα χωριά του σημερινού Δημοτικού διαμερίσματος. Έτσι, στον Καστροφύλακα (Κ 96) το 1583 συναντάμε τους οικισμούς *Pulea Apano* (56 κατ.), *Pulea Catto* (25 κατ.). και *Candru* ή *Chandru*, με 40 κατοίκους (ο τελευταίος οικισμός αναφέρεται και στον Φραγκίσκος Μπαρόκιος). Αντίστοιχα, στην τουρκική απογραφή του 1671 τα χωριά αυτά αναφέρονται ως *Pulye Apano*, με 8 χαράτσα, *Pulye Kato* με 5 χαράτσα  και *Handra* με 5 χαράτσα.  Το μόνο χωριό που δεν αναφέρεται σε καμία απογραφή είναι το Καλό Χωριό.

Δείτε ***[[Κοινότητα Λευκοχωρίου]]***

## Έθιμα
Στο Λευκοχώρι, ο πολιτιστικός σύλλογος «Οι Λεύκες» διοργανώνει κάθε Πρωτοχρονιά παραδοσιακό γλέντι . με  μαντινάδες και μαντολίνα στους δρόμους του χωριού. Στις 6 Αυγούστου γίνεται το μεγάλο πανηγύρι του χωριού. Κάθε καλοκαίρι διοργανώνονται διάφορες εκδηλώσεις όπως: περίπατοι, εκδρομές, χειροτεχνίες για να στολίσουμε το χωριό όπου συμμετέχουν οι κάτοικοι του χωριού

## Παραπομπές


Λευκοχωρι
Λευκοχωρι
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Αγγίστα Σερρών

Η **Αγγίστα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πρώτης, του δήμου Αμφίπολης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σερρών, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Φυλλίδος του νομού Σερρών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία.

## Γεωγραφία
Η Αγγίστα είναι πεδινό χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Σερρών. Βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες του Παγγαίου και σε κοντινή απόσταση από το μικρό ρέμα της Ανάληψης ή Πρώτης, το οποίο συμβάλλει στον ποταμό Αγγίτη λίγα χιλιόμετρα βορειότερα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Απέχει περίπου 44 χλμ. ΝΑ. των Σερρών. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 17,408 χλμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βιτάστης του νομού Σερρών. Το 1926 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγγίστης και προσαρτάται στον δήμο Πρώτης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πρώτης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμφίπολης.

## Οικονομία
Καπνοκαλλιέργειες, παραγωγή σιταριού και καλαμποκιού.

## Αξιοθέατα
* Η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Τιμίου Προδρόμου στα βόρεια του χωριού, που είναι από τις παλαιότερες του νομού.
* Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου
* Ο υπεραιωνόβιος πλάτανος του χωριού
* Τα υπολείμματα των λιθόκτιστων νερόμυλων που, κάποτε αφθονούσαν στην περιοχή, και εξυπηρετούσαν για περισσότερους από δύο αιώνες τις ανάγκες των κατοίκων στην άλεση των δημητριακών
* Τα παραδοσιακής «Παγγαιορίτικης» αρχιτεκτονικής σπίτια του χωριού

## Έθιμα
Το *Kουρμπάνι* στην Αγγίστα είναι ένα παλιό έθιμο, ο πυρήνας του βασίζεται στην έννοια της θυσίας στον άγιο του χωριού. Με τον τρόπο αυτό οι κάτοικοι της περιοχής επιχειρούσαν να εξευμενίσουν τον άγιο τους, για το καλό των ιδίων και του χωριού. Ανήμερα της εορτής του Αϊ-Γιάννη οι κάτοικοι της Αγγίστας αναβιώνουν το έθιμο με διοργανώτρια αρχή την επιτροπή του Ιερού Ναού, η οποία με επικεφαλής τον Ιερέα και μια ομάδα κατοίκων (διαφορετική κάθε χρόνο), επωμίζονται την ευθύνη της προετοιμασίας. Την επόμενη κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας ο Ιερέας με την εικόνα του Αγίου Ιωάννη στα χέρια, ευλογεί τους πιστούς που θέλουν να είναι η επιτροπή για τον επόμενο χρόνο. Οι πιστοί πιάνουν συμβολικά την εικόνα και προσφέρουν χρήματα για την αγορά του ζώου της επόμενης χρονιάς. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, κοντά στην εκκλησία από την παραμονή της γιορτής (γύρω στις 12-2 το μεσημέρι) σφάζουν ένα μοσχάρι, το κρέας του οποίου βράζουν σε μεγάλα καζάνια όλη τη νύχτα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας