open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρνόλφο ντι Κάμπιο

Ο **Αρνόλφο ντι Κάμπιο** (ιταλ.: *Arnolfo di Cambio*, π. 1240 – π. 1310) ήταν Ιταλός γλύπτης και αρχιτέκτονας. 

Γεννήθηκε στο Colle Val d'Elsa της Τοσκάνης και υπήρξε βοηθός του Νικόλα Πιζάνο στην κατασκευή του μαρμάρινου άμβωνα του καθεδρικού ναού της Σιένας (1268-68). Το 1277 πήγε στην Ρώμη και τέθηκε στην υπηρεσία του Καρόλου του Ανζού. Το άγαλμά του τού Καρόλου είναι από τα πρώτα γλυπτά-προσωπογραφίες που φιλοτεχνήθηκαν μετά την αρχαιότητα (σήμερα στα Musei Capitolini της Ρώμης). Εξαίρετο έργο του θεωρείται το επιτάφιο μνημείο του καρδιναλίου Guillaume de Braye στον San Domenico του Ορβιέτο, με τον οποίο καθιέρωσε τον τύπο των επιτοιχίων τάφων που κυριάρχησε για έναν αιώνα. Το περιφημότερο πάντως έργο του είναι το ορειχάλκινο άγαλμα του Αγίου Πέτρου στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου της Ρώμης.

Ως αρχιτέκτονας, ξεκίνησε την ανέγερση του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας και δημιούργησε επίσης μια σειρά αγαλμάτων για την πρόσοψη του ναού. Όσα σώζονται, φυλάσσονται στο μουσείο της μητρόπολης (Museo dell'Opera del Duomo). Κατά τον πολύ γενναιόδωρο εν προκειμένω Βαζάρι, ο Αρνόλφο σχεδίασε επίσης την Santa Croce, το Palazzo Vecchio  και τη νέα πόλη San Giovanni Valdarno που έκτισαν οι Φλωρεντίνοι.

Γεγονός πάντως είναι ότι η Φλωρεντία φέρει την αρχιτεκτονική σφραγίδα του Αρνόλφο και ότι τα ταφικά μνημεία του υπήρξαν το υπόδειγμα της γοτθικής επιτύμβιας τέχνης.

## Επιλογή έργων
  


File:Arnolfo di Cambio Capitolinos musems.jpg|*Kάρολος του Ανζού*, 1277, Ρώμη, Μουσεία Καπιτωλίου
File:Orvieto_-_Chiesa_di_San_Domenico,_interno_02.jpg|*Μαυσωλείο του καρδιναλίου Guillaume De Braye*, 1282, Ορβιέτο, San Domenico
File:Arnolfo_di_cambio,_madonna_dagli_occhi_di_vetro,_1300-05,_02.JPG|*Madonna dagli occhi di vetro* (Η Παναγία με τα μάτια από γυαλί), 1300-1305, Φλωρεντία, Museo dell'Opera del Duomo
File:Saint_Peter's_Basilica_2016_-_009.jpg|*Άγιος Πέτρος*, Ρώμη, Βατικανό, Βασιλική του Αγίου Πέτρου


## Παραπομπές


## Πηγές
*Giorgio Vasari, *Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori*
**The Consice Oxford Dictionary of Art and Artists*, Ian Chilvers (editor) – Oxford University Press 1990

 
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Νησίδα του Άιλουορθ

Η **νησίδα του Άιλουορθ** (αγγλικά: *Isleworth Eyot* ή και *Isleworth Ait*) είναι ακατοίκητο στενόμακρο νησί στον ποταμό Τάμεση κοντά στην περιοχή Ρίτσμοντ στο νοτιοδυτικό Λονδίνο. Έχει έκταση 0,038 τ.χλμ (3,5 εκτάρια) και βρίσκεται εντός της περιοχής του Άιλοουρθ στο σύνορο με τον δήμο του Ρίτσμοντ. 

Η επιφάνεια του καλύπτεται από πυκνές συστάδες δέντρων, και αποτελεί προστατευόμενο φυσικό καταφύγιο για διάφορα είδη πτηνών, όπως αλκυόνες, τρυποκάρυδους και ερωδιούς, καθώς και είδη σπανίων σαλιγκαριών.Ιστορικά αποτέλεσε κέντρο φύτευσης ιτιών τα κλαδιά από τις οποίες χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή χειροποίητων καλαθιών. Κατά το παρελθόν υπήρχαν άλλες 5 γειτονικές νησίδες μικρότερου μεγέθους οι οποίες εξαφανίστηκαν με το πέρασμα του χρόνου και την διέλευση των πλεούμενων οχημάτων.

Η νησίδα αποτελεί πλέον ιδιοκτησία της ιδιωτικής εταιρείας ύδρευσης *Thames Water* η οποία έχει εγκαταστήσει μονάδα καθαρισμού υδάτων αποχέτευσης, με το καθαρισμένο νερό να διαχέεται στο ποτάμι, ενώ παράλληλα υπάρχουν εθελοντές οι οποίοι έχουν αναλάβει την περιβαλλοντολογική προστασία του νησιού.

## Παραπομπές


Α
Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Κατηγορία:Φυσικά καταφύγια στην Αγγλία
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Νήσος Κορπορέισον

Η **νήσος Κορπορέισον** (αγγλικά: *Corporation Island*) είναι ακατοίκητο νησί στον ποταμό Τάμεση στην περιοχή του Ρίτσμοντ στο νοτιοδυτικό Λονδίνο. Βρίσκεται σε κοντινή απόσταση με την γέφυρα του Ρϊτσμοντ και είναι πλησιέστερο από την όχθη του Τουίκεναμ. Δεν είναι κατοικημένο, και στην επιφάνεια του διαθέτει πυκνές συστάδες ιτιών και λεύκων. Στο νησί διαβιούν διάφορα είδη πτηνών όπως ερωδιοί. 

Σε κοντινή απόσταση, στην κατεύθυνση προς την σιδηροδρομική γέφυρα του Ρίτσμοντ και απέναντι από την οικία του Άσγκιλ, υπάρχουν 2 μικρές νησίδες οι οποίες είναι γνωστές ως οι νησίδες *Φλάουερποτ* (*Flowerpot islands*, *νησιά γλάστρες*) οι οποίες είναι κυρίως άγονες με εξαίρεση τα λίγα δέντρα που διαθέτουν στο κέντρο τους. Αποτελούσαν τμήμα μεγαλύτερου νησιού το οποίο διαιρέθηκε μετά από εργασίες διαχωρισμού τους το 1776. 

Το 1873 η νήσος Κορπορέισον και τα νησιά Φλάουερποτ αγοράστηκαν από τις αρχές του Ρίτσμοντ για το ποσό των 200 λιρών από το αγγλικό στέμα του οποίου προηγουμένως αποτελούσαν ιδιοκτησία. Η νήσος Κορπορέισον ονομαζόταν παλαιότερα *Μπούλρας Μπεντ* (*Bulrush Bed*, *κρεβάτι των βούρλων*), μετονομάστηκε όμως σε *Κορπορέισον* (*Corporation*, με την έννοια του δημοτικού συμβουλίου) το 1890 ως ανάμνηση της αναγωγής του Ρίτσμοντ σε δήμο κατά το ίδιο έτος.

## Παραπομπές


Κ
Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Φασούλα

Με την ονομασία **Φασούλα** είναι γνωστά τα χωριά:

* Φασούλα Λεμεσού
* Φασούλα Κελοκεδάρων

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Νήσος του Γκλόβερ

Το **νησί του Γκλόβερ** (αγγλικά: *Glover's island*) είναι ακατοίκητο νησί στον ποταμό Τάμεση στην περιοχή του Ρίτσμοντ στο νοτιοδυτικό Λονδίνο. Είναι θεατό από την περιοχή του Ρίτσμοντ Χιλ, και τμήμα του υπερυψωμένου εδάφους του αποτελείται από τα χώματα τα οποία ανασκάφτηκαν κατά τις εργασίες κατασκευής τμημάτων του μετρό του Λονδίνου τον 19ου αιώνα. Αρχικά ήταν γνωστό ως *νησίδα του [[Πήτερσαμ]]* (*Petersham Eyot*), έως ότου αγοράστηκε το 1872 για 70 λίρες από έναν τοπικό ψαρά της περιοχής του οποίου το επώνυμο ήταν *Γκλόβερ*. Μετέπειτα έκτισε σε αυτό ένα μικρό εργαστήριο και προβλήτα, τα ίχνη των οποίων διατηρούνταν έως και τις αρχές του 21ου αιώνα. 

Το 1895 ο Γκλόβερ αποφάσισε να διαθέσει το νησί προς πώληση για το ποσό των 5.000 λιρών, ωστόσο δεν βρήκε αγοραστές καθώς το ποσό θεωρήθηκε ιδιαίτερα υψηλό. Το 1898 προσπάθησε να το πουλήσει και πάλι, για το ποσό των 4.000 λιρών, εκβιάζοντας τον δήμο του Ρίτσμοντ λέγοντας πως είχε συζητήσεις με μια εταιρεία σαπουνιών στην οποία θα το πρόσφερε ως έδαφος για ανέγερση διαφημιστικών πινακίδων, κάτι που θα κατέστρεφε τη θέα του φυσικού κάλλους από τον λόφο του Ρίτσμοντ Χιλ. Ο δήμος του Ρίτσμοντ ενδιαφέρονταν για την εξαγορά του, ωστόσο το ποσό αγοράς θεωρούνταν απαγορευτικό. Έγιναν κάποιες προσπάθειες για τη σύσταση κοινού ταμείου από τους κατοίκους της περιοχής, ωστόσο η προσπάθεια αυτή απέφερε μόλις 50 λίρες. Αργότερα ακολούθησε δημοπρασία στην οποία η υψηλότερη προσφορά έφτασε μόλις τις 200 λίρες, ενώ αργότερα ο ιδιοκτήτης του νησιού αρνήθηκε μια προσφορά από ιδιώτη για το ποσό των 1000 λιρών.

Το 1900 το νησί πωλήθηκε τελικά σε εύπορο κάτοικο της περιοχής ο οποίος με τη σειρά του το δώρισε στον δήμο, ενώ το ποσό εξαγοράς δεν δημοσιοποιήθηκε.

## Παραπομπές



Γ
Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Κοινωνική ανισότητα

Με τον όρο **κοινωνική ανισότητα** εννοούμε «την κατάσταση κατά την οποία οι άνθρωποι έχουν άνιση προσβασιμότητα σε πόρους, υπηρεσίες, και θέσεις στην κοινωνία» (Kerbo, 2003 όπ. αναφ. στο Blackburn, 2008). Το φαινόμενο της κοινωνικής ανισότητας έχει αυξηθεί σε όλο τον κόσμο τα τελευταία χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά το θέτει ο Dworkin, η ισότητα έχει γίνει «το απειλούμενο είδος των πολιτικών ιδανικών» (Blackburn, 2008). Μεγάλη άνθηση έχει παρατηρηθεί λόγω του Αλέξανδρου Παππά με το διάβασμα 3 βιβλίων που έχει διαβάσει πρόσφατα.

Η  κοινωνική ανισότητα είναι κοινωνικά δομημένη. 
Αυτό σημαίνει ότι η ανισότητα: 
*είναι **θεσμοποιημένη** (δηλαδή υπάρχει ένα σύστημα ανισότητας) 
*εμφανίζεται με συγκεκριμένες, επαναλαμβανόμενες και σχετικά σταθερές μορφές 
*«μεταφέρεται» από τη μια γενιά στην άλλη (Τσαούση, 2006). 

Η κοινωνική ανισότητα μπορεί να είναι διαφόρων ειδών: οικονομική, μορφωτική, γεωγραφική και άλλα πολλά (Φραγκουδάκη, 1985). Ένα πράγμα όμως που παραμένει σταθερό μεταξύ των διαφορετικών μορφών της είναι η διαφοροποίηση σε αυτούς που χάνουν και αυτούς που κερδίζουν, με ποικίλους βαθμούς κέρδους και απώλειας (Blackburn, 2008). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Ύμνος του ΕΑΜ

Ο "**Ύμνος του ΕΑΜ**" (ή αλλιώς "**Τρία Γράμματα**") είναι ελληνικό αντάρτικο τραγούδι, που έγινε γνωστό κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του 1946-1949. Η μουσική του τραγουδιού πάρθηκε από το ρωσικό παραδοσιακό τραγούδια "Κατιούσα", σε σύνθεση Ματβέι Μπλάντερ. Οι στίχοι που είχε γράψει ο Μιχαήλ Ισακόφσκι στο πρωτότυπο δεν μεταφράστηκαν, αλλά προσαρμόστηκαν στις ανάγκες των ανταρτών. Το κομμάτι είναι γραμμένο για το ΕΑΜ, εξυμνώντας, παράλληλα, τη δράση του με στίχους όπως: *Το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα θα μας σώσει και πάλι απ’ την σκλαβιά*. Τους στίχους της ελληνικής έκδοσης τους έγραψε ο Βασίλης Ρώτας. Η προηγούμενη πληροφορία είναι λανθασμένη. Διάβασε σχετικά το κείμενο του Θαν. Ν. Καραγιάννη, στο ηλεκτρονικό περιοδικό "ΚΑΤΙΟΥΣΑ": https://www.katiousa.gr/logotechnia/poiisi/diefkriniseis-gia-ton-ymno-tou-eam-kai-to-theatriko-spoudastirio-tou-vasili-rota-1/ 

Το παραδοσιακό ρωσικό τραγούδι δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο από τους Έλληνες αντάρτες αλλά και από τους Ιταλούς παρτιζάνους, σε στίχους Φελίτσε Κατσιόνε, υπό τον τίτλο "Fischia il vento". 

Το 1981, ο Θάνος Μικρούτσικος το συμπεριέλαβε στον δίσκο του *Τα αντάρτικα*, μαζί με άλλα τραγούδια της περιόδου, κι από τότε το κομμάτι έγινε γνωστό με τη φωνή της Μαρίας Δημητρίαδη. Το κομμάτι ακολουθεί τον ρυθμό 2/4 και εμφανίζεται συνήθως γραμμένο σε μι ελάσσονα. Το 2015, το κομμάτι διασκευάστηκε σε μία rock/metal έκδοση από τα Κίτρινα Ποδήλατα, ενώ συμπεριλήφθηκε στον συλλογικό δίσκο  *Πήραμε τα βουνά (Ναι, αντάρτικα εν έτει 2015)*.

## Δείτε επίσης
* Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο
* Katyusha

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ύμνος του ΕΑΜ στο Dioti.gr

Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο
Νετζμίε Παγκαρούσα

Η **Νετζμίε Παγκαρούσα** (αλβανικά: *Nexhmije Pagarusha*, 7 Μαΐου 1933 -7 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Κοσοβάρα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Πολλές φορές της είχε δοθεί ο τίτλος της Βασίλισσας της Αλβανικής Μουσικής. 

Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Παγκαρούσα, κοντά στην πόλη Μαλίσεβε, στο Κοσόβου, όπου τελείωσε και το γυμνάσιο. Αργότερα πήγε στο Βελιγράδι, όπου παρακολούθησε μουσικό σχολείο για τρία χρόνια. Τα πρώτα της βήματα τα έκανε ως τραγουδίστρια στον ραδιοφωνικό σταθμό της Πριστίνα, το 1948.

Στην πολυετή καριέρα της είναι δύσκολο να πεις κανείς σε ποιο είδος ανήκε καθότι τραγούδησε πολλά διαφορετικά είδη. Οι ερμηνείες της τόσο στην παραδοσιακή μουσική όσο και στην κλασσική μουσική — και ιδιαίτερα στην όπερα — θεωρούνται εξίσου σπουδαίες. Μερικά άλλα παρωνύμια που της έχουν αποδοθεί είναι  *Το Αηδόνι του Κοσόβου* και *Madam Butterfly*. Ενώ στο Κόσοβο την αποκαλούσαν η *Τραγουδίστρια του Αιώνα*. 

Εκτός από το Κόσοβο και την Αλβανία είναι γνωστή και στη Βόρεια Μακεδονία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και τη Βουλγαρία καθώς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες έκανε πολλές περιοδείες. Ένα από τα πιο γνωστά της τραγούδια είναι το *Baresha*, το οποίο το συνέθεσε ο άνδρας της Ρέτζο Μουλίκι ενώ τους στίχους τους έγραψε ο Ριφάτ Κουκάι. Εκτός από το τραγούδι ασχολήθηκε και με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η καριέρα της τερματίστηκε το 1984, με μια μεγάλη συναυλία στο Σαράγιεβο. Το 2000 τραγούδησε μετά από 16 χρόνια απουσίας το τραγούδι *Për ty*, για ένα αλβανικό τηλεοπτικό σόου. Το 2012 έλαβε το βραβείο *Nderi i Kombit*, από τον Αλβανό πρόεδρο Μπουγιάρ Νισάνι.

## Singles
Η Παγκαρούσα ερμήνευσε πάνω από 150 τραγούδια κατά τη διάρκεια της καριέρας της. Μερικά από τα πιο επιτυχημένα είναι τα εξής: 

* *Baresha* 
* *Ani mori nuse* 
* *Mora testin* 
* *Kur më shkon si zog n'hava*
* *Kur më del në derë* 
* *Ke selvitë*
* *Ç'u ngrit lulja në mëngjes* 
* *Çil njat zemër plot kujtime*
* *Dallëndyshe*
* *Një lule* 
* *Zambaku i Prizrenit* 
**Sytë për ty i kam të njomë* 

## Φιλμογραφία
* *Makedonska krvava svadba*, (1967)
* *Jugovizija*,  (1973)
* *Gëzuar viti i ri*,  (1976)
* *E kafshoja terrin*,  (1977)
* *I ikuri*, (1980)
* *Tre vetë kapërcejnë malin*, (1981)
* *Lepuri me pesë këmbë*, 
* *Fluturimi i Micakut*, 
* *Daullet e të çmendurve*, 
* *Rexha i nënës në grazhd të kalit*, 
* *Vrasësit bëjnë dasmë natën* (1997)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* Fan site (αλβανικά)

Κατηγορία:Κοσοβάρες τραγουδίστριες
Ίλε Κουκκ

Η **Ίλε Κουκ** (γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1937, στο Τάρτου) είναι Εσθονή βοτανολόγος.

## Εκπαίδευση και καριέρα
Γεννήθηκε στο Τάρτου και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τάρτου το 1960. Την περίοδο 1960-1962 συνέχισε να δουλεύει στο πανεπιστήμιο. Επίσης, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Πειραματικής Βιολογίας της Ακαδημίας Επιστημών της Εσθονικής ΣΣΔ.

Από το 1965 έως το 1975 εργάστηκε ως μέλος στο ερευνητικό προσωπικό του Βοτανικού Κήπου του Τάλιν. Από το 1976 έως το 1996, εργάστηκε στο Εσθονικό Ινστιτούτο Δασικής, και από το 1996, έχει δουλέψει στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Προστασίας του Εσθονικού Πανεπιστήμιου των Επιστημών της Ζωής.

## Έρευνα
Η Κουκ έχει ασχοληθεί με τα προστατευόμενα φυτά και τα ενδημικά καλλωπιστικά φυτά της Εσθονίας. Επίσης, έχει ασχοληθεί με την κατανομή των σπάνιων και προστατευόμενων φυτών, την βιολογία, την παρακολούθηση και την προστασία.

Είναι μία από τους ιδρυτές και διευθυντικό μέλος της Εσθονικής Λέσχης Προστασίας των Ορχιδέων ().

Η Κουκ είναι μέλος της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων της Βόννης για την χλωρίδα. Επίσης, ήταν μια από τους συγγραφείς του "Εσθονικού Κόκκινου Βιβλίου", που ιδρύθηκε το 1998.

## Προσωπική ζωή
Έχει παντρευτεί τον βοτανολόγο Έριχ Κουκ. 

## Επιλεγμένες εκδόσεις
*  (Η αγγλική έκδοση δημοσιεύτηκε στην Νέα Υόρκη)
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσθονοί βοτανολόγοι
Νησίδα του Λοτ

[σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Brentford_and_Lots_Aits_OS_OpenData_map.png|μικρογραφία|Χάρτης των νησίδων του Λοτ και του [Νησίδα του Μπρέντφορντ|Μπρέντφορντ]]
Η **νησίδα του Λοτ** (αγγλικά: *Lot's Eyot* ή *Ait*)  είναι ακατοίκητη νησίδα έκτασης 0,004 τ.χλμ. στον ποταμό Τάμεση κοντά στην περιοχή του Μπρέντφορντ στο νοτιοδυτικό Λονδίνο. Συχνά συγκαταλέγεται μαζί με την γειτονική νησίδα του Μπρέντφορντ η οποία ωστόσο διοικητικά ανήκει εξ ολοκλήρου στον δήμο του Ρίτσμοντ, σε αντίθεση με αυτή του Λοτ η οποία κατά το μεγαλύτερο μέρος της ανήκει στον δήμο του Χούνσλοου και μόνο η όχθη που βλέπει προς την πλευρά του Ρίτσμοντ ανήκει στον ομώνυμο δήμο. Ιστορικά αποτελούσε πηγή ξυλείας και πρώτων υλών για την κατασκευή καλαθιών, καροτσιών και επίπλων. Έως το 1980 διέθετε ένα μικρό ναυπηγείο στο οποίο τελούνταν επισκευές πλοιαρίων, ενώ το 2011 αντικαταστάθηκε από νέο. Διαθέτει πλούσια βλάστηση, και είναι προσβάσιμο μέσω πεζογέφυρας, ενώ κατά τις ημέρες χαμηλής παλίρροιας είναι δυνατή η πρόσβαση του απευθείας από το Μπρέντφορντ.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία

*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Lotsait.com  - σελίδα του ναυπηγείου στην νησίδα

Η
Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Νησίδα του Μπρέντφορντ

Η **νησίδα του Μπρέντφορντ** (αγγλικά: *Brentford Eyot* ή *Ait*) είναι ακατοίκητη μακρόστενη νησίδα στον ποταμό Τάμεση κοντά στην περιοχή του Μπρέντφορντ στο νοτιοδυτικό Λονδίνο. Δεν διαθέτει κτήρια, και διοικητικά ανήκει στον δήμο του Ρίτσμοντ. Στην μέση του νησιού υπάρχει μικρό άνοιγμα το οποίο το διαχωρίζει σε 2 τμήματα. Κατά τον 18ο αιώνα υπήρχε στο νησί παμπ η οποία έληξε την λειτουργία της το 1796. Την δεκαετία του 1920 έγινε δεντροφύτευση στο νησί, και πλέον αποτελεί φυσικό καταφύγιο για πτηνά, ιδιαίτερα για ερωδιούς. Σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται η νησίδα του Λοτ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*

Μ
Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Εμιράτο του Μεντεσέ

thumb|right|300px|Το εμιράτο του Μεντεσέ (με μπλε χρώμα)
Το **Εμιράτο του Μεντεσέ** ή **Μπεηλίκι του Μεντεσέ** (τουρκικά: *Menteşe Beyliği*) ήταν ένα από τα τουρκομανικά εμιράτα της Ανατολίας, τα συνοριακά εμιράτα που ίδρυσαν οι Ογούζοι Τούρκοι μετά την παρακμή του Σελτζουκικού Σουλτανάτου του Ρουμ. 

## Ίδρυση

Ιδρύθηκε το 1260/1290 μ.Χ., και ονομάστηκε από τον ιδρυτή του, μπέη Μεντεσέ. Η πρωτεύουσά του ήταν η πόλη Μίλας (αρχαία Μύλασα) στη νοτιοδυτική Ανατολία.
Η καρδιά του εμιράτου αποτελείτο σχεδόν από την αρχαία Καρία (επαρχία Μούγλα της Τουρκίας τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας), περιλαμβάνοντας τις τρεις προεξέχουσες χερσονήσους αυτής της επαρχίας. Σημαντικά κέντρα του εμιράτου ήταν οι πόλεις Μπετσίν, Μίλας, Μπαλάτ, Ελμαλί, Φινίκε, Κας, Μάγρι (σύγχρονη Φετίγιε), Μούγλα, Τσαμελί, Ατζιπαγιάμ, Ταβάς, Μποζντογάν, Τσίνε. 

Η πόλη Αϊδίνιο (αρχαίες Τράλλεις και αργότερα Σελεύκεια) ελεγχόταν από αυτό το εμιράτο για κάποιο καιρό, κατά τη διάρκεια του οποίου ονομαζόταν *Γκιουζελχισάρ*. Αργότερα πέρασε στην κατοχή του εμιράτου του Αϊδινίου στο βορρά, που ονόμασε την πόλη από τον ιδρυτή της δυναστείας του.
Το εμιράτο του Μεντεσέ αποτελούσε σοβαρή ναυτική δύναμη στην εποχή του. Στο εμιράτο έγιναν σημαντικά έργα αρχιτεκτονικής, όπως το τέμενος του Φιρούζ Μπέη στην πόλη Μίλας και το τέμενος του Ηλία Μπέη στο Μπαλάτ.

## Υποταγή στους Οθωμανούς

Το εμιράτο του Μεντεσέ υποτάχθηκε στους Οθωμανούς το 1390, κατά την περίοδο του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄, του επονομαζόμενου "Κεραυνού" (*Γιλντιρίμ*). Μετά το 1402, ο Ταμερλάνος αποκατέστησε στο εμιράτο τον Μεντέσογλου Ηλία Μπέη, ο οποίος αναγνώρισε την επικυριαρχία των Οθωμανών το 1414. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1426, το Μεντεσέ ενσωματώθηκε οριστικά στην επικράτεια των Οθωμανών.
Η σημερινή επαρχία Μούγλα της Τουρκίας ονομάστηκε υποεπαρχία (σαντζάκι) του Μεντεσέ μέχρι τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, παρόλο που η έδρα της επαρχίας είχε μεταφερθεί από τη Μίλας στη Μούγλα με την εγκαθίδρυση της οθωμανικής εξουσίας τον 15ο αιώνα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Wittek, Paul (1934). Das Fürstentum Mentesche. Studien zur Geschichte Westkleinasiens im 13.-15. Jahrhundert (in German). Istanbul: Zaman Kitaphanesi.
*Zachariadou, Elisabeth A. (1983). Trade and Crusade: Venetian Crete and the Emirates of Menteshe and Aydin (1300-1415). Venice: Istituto Ellenico di Studi Bizantini e Post-bizantini di Venezia.

Μ
Κατηγορία:Εμιράτα
Υφηγητής

Ο **Υφηγητής** (αντίστοιχος προς το γερμανικό *Privatdozent*) είναι ανώτατος ακαδημαϊκός-πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών, αμέσως πριν τον ανώτατο τίτλο του Τακτικού Καθηγητή.

Στην Ελλάδα, ο τίτλος ήταν σε ισχύ από το 1954 μέχρι το 1982 και απονεμόταν σε διδάκτορες ύστερα από εκπόνηση διατριβής "επί υφηγεσία" εγκεκριμένη από πανεπιστημιακή επιτροπή. Ο τίτλος των υφηγητών αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο (τομέα πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα *Υφηγητής Αστικού Δικαίου* σε αντιδιαστολή με το διδακτορικό τίτλο με ευρύ γνωστικό αντικείμενο (πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα *Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών*.

Συχνά, οι υφηγητές διορίζονταν σε πανεπιστημιακή θέση ως "Εντεταλμένοι Υφηγητές". Μετά την κατάργηση των πανεπιστημιακών εδρών και την αναδιάρθρωση των πανεπιστημιακών βαθμίδων με το Νόμο-Πλαίσιο 1268/1982, οι υφηγητές υπέβαλλαν αιτήσεις για να ενταχθούν στη νέα βαθμίδα των *Επίκουρων Καθηγητών*.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πανεπιστημιακοί τίτλοι - βαθμοί
Αντόνιο Κανόβα

Ο **Αντόνιο Κανόβα** (Antonio Canova, 1757 – 1822) ήταν Ιταλός γλύπτης, ο σημαντικότερος  εκπρόσωπος του νεοκλασσικισμού στην γλυπτική. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Possagno σε οικογένεια λιθοξόων και σπούδασε γλυπτική στην Βενετία όπου και δημιούργησε τα πρώτα του έργα. Το 1781 εγκαταστάθηκε στην Ρώμη και οι δημιουργίες του ήταν πλέον καταφανώς εμπνευσμένες από την κλασσική αρχαιότητα.

Εργάστηκε για τον Ναπολέοντα (ολόσωμο γυμνό άγαλμά του στο αίθριο της Μπρέρα), αλλά και για τον δούκα του Ουέλινγκτον και την Μεγάλη Αικατερίνη, κυρίως όμως για τους πάπες, ταφικά μνημεία των οποίων ανήγειρε στους Αγίους Αποστόλους της Ρώμης (Κλήμης ΙΔ΄) και στον Άγιο Πέτρο (Κλήμης ΙΓ΄). Παρά τις στενές του σχέσεις με την Εκκλησία, περιφημότερη δημιουργία του παραμένει η σκανδαλώδης απεικόνιση της Παυλίνας Μποργκέζε, αδελφής του Ναπολέοντα, ημίγυμνης σε ένα ανάκλιντρο (Ρώμη, Γκαλλερία Μποργκέζε). 

Το 1815 του ανατέθηκε από τον πάπα η επαναφορά των έργων τέχνης που είχε λεηλατήσει ο Ναπολέων. Στο Παρίσι και στο Λονδίνο αξιώθηκε μεγάλων τιμών και το 1816 ο πάπας τον έκανε μαρκήσιο της Ίσκιας. Αποσύρθηκε έπειτα στο Possagno όπου ίδρυσε εργαστήριο γλυπτικής.

Η πολύ μεγάλη φήμη του επισκιάστηκε κάπως κατά την περίοδο του Ρομαντισμού, όταν το έργο του θεωρήθηκε ψυχρό και στατικό, αλλά απεωβίωσε κατά τον 20ο αιώνα.

## Επιλογή έργων


Αρχείο:Teseo e Minotauro, Canova.jpg|*Θησέας και Μινώταυρος*, 1781-1783, Λονδίνο, Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου
Αρχείο:Tomb of Clemens XIV by Antonio Canova.jpg|*Τάφος του Κλήμεντα ΙΔ΄*, 1783-1787, Ρώμη, Santi Apostoli
Αρχείο:Psyché ranimée par le baiser de l'Amour.jpg|*[[Έρως και Ψυχή (Κανόβα)|Έρως και Ψυχή]]*, 1787-1793, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου
Αρχείο:IMG 3972 - Canova - Napoleone Bonaparte - Milano, Cortile del Palazzo di Brera - Foto Giovanni Dall'Orto 19-jan 2007.jpg|*Ο Ναπολέων ως Άρης Ειρηνοποιός*, 1802-1806, Μιλάνο, εσωτερική αυλή του Palazzo Brera
Αρχείο:Paolina Borghese, Canova.jpg|*Η Παυλίνα Μποργκέζε Βοναπάρτη ως Αφροδίτη θριαμβεύτρια*, μεταξύ 1805-1808, Ρώμη, Γκαλλερία Μποργκέζε
Αρχείο:Canova - Theseus defeats the centaur - close.jpg|*Ο Θησέας καταβάλλει κένταυρο*, 1805-1819, Βιέννη, Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης
Αρχείο:Tre Grazie, Canova.jpg|*Οι Τρεις Χάριτες*, 1812-1817, Αγία Πετρούπολη, Ερμιτάζ
Αρχείο:Antonio canova, socrate salva alcibiade nella battaglia di potidea, 1797, gesso 01.JPG|*Ο Σωκράτης σώζει τον Αλκιβιάδη στην μάχη της Ποτίδαιας*, 1797, Ρώμη, Accademia di San Luca    


## Πηγές
**The Consice Oxford Dictionary of Art and Artists*, Ian Chilvers (editor) – Oxford University Press 1990

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
C6H6S

O μοριακό τύπος **C<sub>6</sub>H<sub>6</sub>S**, με μοριακή μάζα 110,18 amu, μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς θειούχες  οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 4, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
# Θειεπίνιο, με αριθμό CAS 291-72-5.
# Θειοφαινόλη, με αριθμό CAS 108-98-5.

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:C6
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο
Ευρωπαϊκός κοινός κατάλογος ποικιλιών

Ο **ευρωπαϊκός κοινός κατάλογος ποικιλιών** απαριθμεί τις ποικιλίες των ειδών των φυτών και κηπευτικών που οι σπόροι τους μπορούν να διατεθούν στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κατάλογος βασίζεται στην εγγραφή των ποικιλιών στις χώρες της Ε.Ε., όπου υπόκεινται σε τεχνικό έλεγχο και κατόπιν κοινοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η εγγραφή μιας ποικιλίας αποτελεί προϋπόθεση για την πιστοποίηση των σπόρων. To Ευρωπαϊκό αρμόδιο όργανο για τη σύνταξη του καταλόγου είναι η υπηρεσία ποικιλιών φυτού (Community Plant Variety Office).
Ο κατάλογος ορίζεται βάσει δύο οριζόντιων οδηγιών περί του κοινού καταλόγου ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών και περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών και έντεκα καθέτων οδηγιών (για συγκεκριμένες ποικιλίες).

## Κριτήρια
Για να περιληφθεί μια ποικιλία στον κατάλογο, πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προδιαγραφές (ΔΟΣ):
* Διακριτότητα
* Ομοιομορφία
* Σταθερότητα
Επίσης ο σπόρος πρέπει να έχει αξία για καλλιέργεια και χρήση. Για τον καθορισμό της αξίας λαμβάνεται υπόψη η απόδοση της παραγωγής, η ανθεκτικότητα στους επιβλαβείς οργανισμούς, η συμπεριφορά στο περιβάλλον και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά.

## Αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, εμπόδια και αντιδράσεις
Με τους καταλόγους διευκολύνεται η βιομηχανοποίηση της γεωργίας, επιτυγχάνεται ομοιογένεια και εναρμόνιση σε προδιαγραφές ποιότητας. Επίσης διδαδίδονται και επιλέγονται ποικιλίες υψηλής απόδοσης. Οι προδιαγραφές ΔΟΣΑ ρυθμίζονται από τη νομοθεσία και θεσμοθετημένους φορείς. Μέσα από τις ποιοτικές διαδικασίες που προβλέπονται και τη νομοθεσία διασφαλίζεται ο καταναλωτής.Όμως δεν λείπει και η αρνητική κριτική: Υποβιβάθμίζεται η βιοποικιλότητα και περιορίζονται τα δικαιώματα των αγροτών ενώ μειώνεται η εξελικτική προσαρμοστικότητα γεγονός που διογκώνετται με την κλιματική αλλαγή. Το καθεστώς διακίνησης σπόρων γίνεται ασφυκτικό. Για να μπορέσει ένας παραγωγός να αγοράσει σπόρους και να καλλιεργήσει αγροτικά φυτά, θα πρέπει οι συγκεκριμένοι σπόροι να είναι εγγεγραμμένοι στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο. Τα κριτήρια όμως αποκλείουν χιλιάδες ποικιλίες παραδοσιακών σπόρων. Η μεγάλη γενετική βάση των παραδοσιακών ποικιλιών, δηλαδή η ίδια η φυσική εξέλιξη, γίνεται η αιτία αποκλεισμού των σπόρων από τους καταλόγους και τελικά την παραγωγή. .Εισάγεται ένα απαγορευτικό κόστος σε χρήμα και χρόνο ενώ ταυτόχρονα η γραφειοκρατία από μόνη της αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Τελικά ευνοούνται οι βιομηχανικοί σπόροι που παράγονται από πολυεθνικές εταιρείες αφού έχουν και τα χαρακτηριστικά ΔΟΣ που τους τοποθετούν σε πλεονεκτική θέση. Για να επιδοτηθεί κάποιος αγρότης πρέπει να καλλιεργεί εγγεγραμμένο σπόρο, καθώς όλα τα προγράμματα επιδότησης είναι συνδεδεμένα με τον κατάλογο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση
Σύνδρομο Γιάκομπς

Το **σύνδρομο Γιάκομπς** ή αλλιώς **σύνδρομο ΧΥΥ** ή **σύνδρομο ΥΥ** είναι μία μετάλλαξη και συγκεκριμένα αριθμητική χρωμοσωμική ανωμαλία. Πρόκειται για μία τρισωμία που παρατηρείται στα φυλετικά χρωμοσώματα του ανθρώπου και εμφανίζεται σχετικά σπάνια σε σχέση με άλλες τρισωμίες (σύνδρομο Κλαϊνφέλτερ, σύνδρομο Ντάουν, σύνδρομο Έντουαρντς, σύνδρομο Πατάου), με συχνότητα 1:1000 γεννήσεις αγοριών. Τα άτομα με σύνδρομο ΧΥΥ διαθέτουν συνήθως τυπικό φαινότυπο, έχουν πολύ υψηλό ανάστημα (στο χρωμόσωμα Υ εδράζονται γονίδια που σχετίζονται με το ύψος), παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες, εμφανίζουν υπερδραστηριότητα και έχουν έφεση στον αθλητισμό.

## Αιτιολογία
Το φυσιολογικό σωματικό κύτταρο έχει 46 χρωμοσώματα (σε 23 ζεύγη), ενώ το γεννητικό κύτταρο (γαμέτης) έχει 23 (ένα από κάθε ζεύγος των σωματικών). Ο σχηματισμός των γεννητικών κυττάρων γίνεται με μια διαδικασία κυτταρικής διαίρεσης, που λέγεται μείωση. 

Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου ΧYΥ:

# Το σύνδρομο Γιάκομπς οφείλεται στην παρουσία ενός επιπλέον χρωμοσώματος Υ αντί του ζεύγους χρωμοσωμάτων ΧΥ που είναι το φυσιολογικό. Η ύπαρξη του επιπλέον χρωμοσώματος Υ είναι αποτέλεσμα μη διαχωρισμού των αδελφών χρωματίδων κατά το σχηματισμό γαμετών στη 2η μειωτική διαίρεση του πατέρα.

#  Σύνδρομο Γιάκομπς μπορεί να προκληθεί και από λάθος που συμβαίνει κατά τις μιτωτικές διαιρέσεις του ζυγωτού, ενώ και οι 2 γαμέτες που συμμετείχαν στη γονιμοποίησή του ήταν φυσιολογικοί (ο τύπος αυτός εμφανίζεται σε μικρότερο βαθμό). Η μορφή αυτή του συνδρόμου έχει σαν αποτέλεσμα στο ίδιο άτομο ένα μέρος των κυττάρων του να έχουν φυσιολογικό αριθμό χρωμοσωμάτων (46), ενώ άλλα κύτταρα να διαθέτουν 47 χρωμοσώματα (ένα επιπλέον χρωμόσωμα Υ), σαν μωσαϊκό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* U.S. National Institute of Health
* NCBI PubMed

Κατηγορία:Χρωμοσωμικές ανωμαλίες
Κατηγορία:Σύνδρομα
Πρίμησι Αχαΐας

Το **Πρίμησι** (ή **Προμήσι** ή **Πεμήσι**) υπήρξε βραχύβιος, εγκαταλελειμμένος πλέον, οικισμός του Νομού Αχαΐας. Η γεωγραφική περιοχή στην οποία βρισκόταν εντοπίζεται σήμερα στα όρια των Τοπικών κοινοτήτων Άνω Λουσών και Καλαβρύτων του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

## Τοποθεσία
Το Πρίμησι βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του βουνού "Τρεμουλάς", κοντά στην βόρεια/ανατολική όχθη του χειμάρρου Κερασιές ή "Ρέμα της Κερασιάς", ο οποίος χύνεται στον Βουραϊκό, σε περιοχή αμέσως μετά τα Καλάβρυτα, παραπλεύρως του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί προς τα Βαλβούσια, το Χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων κ.λπ. Στην περιοχή υπάρχει η ομώνυμη πηγή με συνεχόμενη ροή, από την οποία πήρε το όνομά του ο οικισμός, καθώς και το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου το οποίο βρίσκεται σε μικρό λόφο-απόληξη του βουνού Βελιάς.

Σήμερα, στην περιοχή του οικισμού, έχουν χτιστεί ορισμένες εξοχικές κατοικίες και ένα εστιατόριο που λειτουργεί τους χειμερινούς μήνες, προς εξυπηρέτηση των επισκεπτών του Χιονοδρομικού κέντρου των Καλαβρύτων.

## Ιστορία
Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός το 1897 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Καλαβρύτων του τότε Νομού Αχαιοήλιδος· το 1912 υπήχθη στην τότε Κοινότητα Καλαβρύτων ενώ καταργήθηκε ως οικισμός το 1920. Κατά την απογραφή του 1896 είχε 8 κατοίκους ενώ σε αυτήν του 1907 είχε 6 κατοίκους. Πλέον η ονομασία αυτή απαντά μόνο ως τοπωνύμιο, στον χώρο όπου βρισκόταν ο οικισμός, παραλλαγή του οποίου είναι και το "Μπρίσοβο".

Στην περιοχή, όπου βρισκόταν ο οικισμός, έχουν έρθει στο φως αρχαιολογικά κατάλοιπα· από αυτό το σημείο θεωρείται ότι περνούσε ο αρχαίος δρόμος που οδηγούσε από την Κύναιθα στους Λουσούς ενώ η πηγή της περιοχής εικάζεται ότι ήταν η αρχή του υδραγωγείου της αρχαίας Κύναιθας.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές

* 

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Προμησίου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/05/2017.

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Πρωτεΐνη ταυ

H **πρωτεΐνη ταυ** ανακαλύφθηκε το 1975 και ανήκει στις πρωτεΐνες μικρού μοριακού βάρους που σχετίζονται με μικροσωληνίσκους (αγγλ.: Microtubule Associated Proteins, MAPs) και βρίσκεται σε αφθονία στο κεντρικό νευρικό σύστημα, κυρίως στους νευράξονες. Επιπλέον, εκφράζεται στους άξονες των νευρώνων του περιφερικού νευρικού συστήματος και σε μικρότερο βαθμό στα αστροκύτταρα και τα ολιγοδενδροκύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος, αλλά και σε άλλους ιστούς, όπως στα νεφρά και στους πνεύμονες. Στον άνθρωπο κωδικοποιείται από ένα γονίδιο που βρίσκεται στο χρωμόσωμα 17 και αποτελείται από 16 εξώνια.

Οι διάφορες ισομορφές της ταυ δημιουργούνται από mRNAs, που έχουν προκύψει μέσω της εναλλακτικής συναρμογής 11 εξωνίων.  Στον ανθρώπινο εγκέφαλο η εναλλακτική συναρμογή των εξωνίων 2,3 και 10 δημιουργεί τις έξι ισομορφές που κυμαίνονται από 352-441 υπολοιπόμενα μονομερή αμινοξέων. Οι κύριες ισομορφές της ταυ διαφέρουν μεταξύ τους ως προς δύο σημεία. Πρώτον, ως προς την παρουσία ή απουσία δύο μικρών περιοχών (Ν1, Ν2) μήκους 29 αμινοξέων η καθεμία, στο αμινοτελικό άκρο, οι οποίες κωδικοποιούνται από τα εξώνια 2 και 3, και δεύτερον, ως προς τη δεύτερη από τις τέσσερις επαναλήψεις (R2, 31 κατάλοιπα), η οποία κωδικοποιείται από το εξώνιο 10 και βρίσκεται στην «περιοχή επανάληψης».

## Δομή
Η πρωτεΐνη ταυ έχει υδρόφιλο χαρακτήρα, είναι διαλυτή, ανήκει στην οικογένεια των εγγενώς μη αναδιπλωμένων πρωτεϊνών και συνεπώς δεν έχει διακριτά οργανωμένη δευτεροταγή δομή. Είναι θερμοανθεκτική και διατηρεί τη λειτουργικότητα της μετά από κατεργασία με οξύ (Kolarova,2012). 

Αποτελείται από τις ακόλουθες δομικές περιοχές: 
* Μια όξινη αμινοτελική περιοχή 
* Μια περιοχή πλούσια σε προλίνες, η οποία περιέχει πολλές θέσεις φωσφορυλίωσης
* Την περιοχή πρόσδεσης μικροσωληνίσκων (αγγλ.: Microtubule Binding Domain, MBD)
* Την καρβοξυτελική περιοχή 

## Βιολογικός ρόλος
Η πρωτεΐνη ταυ προσδένεται γρήγορα και αντιστρεπτά στην εξωτερική επιφάνεια των μικροσωληνίσκων αλλά και στο εσωτερικό τους, με την αμινοτελική και καρβοξυτελική της περιοχή να προβάλλει προς το εξωτερικό των μικροσωληνίσκων. Το αμινοτελικό της άκρο συνδέεται με την κυτταροπλασματική μεμβράνη, πιθανώς ως μέρος ενός συμπλέγματος σχετιζόμενου με τη μεμβράνη, ρυθμίζοντας την απόσταση μεταξύ των μικροσωληνίσκων. Η ικανότητα της να προσδένεται στους μικροσωληνίσκους οφείλεται στην MBD. Υποστηρίζεται πως οι αλληλουχίες των επαναλαμβανόμενων μοτίβων προσδένονται άμεσα στους μικροσωληνίσκους, μέσω του θετικού τους φορτίου, που αλληλεπιδρά με τα αρνητικά φορτισμένα κατάλοιπα της σωληνίνης (Jho et al., 2010).  Επιπλέον, εμπλέκεται στην αξονική μεταφορά, την οποία και τροποποιεί. Συγκεκριμένα, λόγω της ισχυρής της πρόσδεσης στους μικροσωληνίσκους είναι δυνατόν να προκαλέσει αποκόλληση των φορτίων από την κινησίνη.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Κατηγορία:Κυτταροσκελετός
Απογραφή Πληθυσμού (Κύπρος)

Οι απογραφές πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας διεξάγονται από τη Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πριν την ανεξαρτησία της Κύπρου διεξάγονταν από την αποικιοκρατική διοίκηση του νησιού. Η πρώτη απογραφή διεξήχθη το 1881 και η τελευταία το 2021. Συνολικά έχουν πραγματοποιηθεί 15 απογραφές πληθυσμού.

## Ιστορικό
Η Βρετανική Αυτοκρατορία απέκτησε την Κύπρο από την Υψηλή Πύλη το 1878. Το ίδιο έτος είχε πραγματοποιηθεί μια ανεπίσημη καταμέτρηση του πληθυσμού του νησιού από τους Άγγλους διοικητές του.

Η πρώτη επιστημονική και συστηματική απογραφή του πληθυσμού της Κύπρου πραγματοποιήθηκε στις 4 Απριλίου 1881. Ακολούθησαν άλλες πέντε απογραφές ανά δεκαετία (1891, 1901, 1911, 1921, 1931). Η επόμενη προγραμματισμένη απογραφή θα γινόταν το 1941 αλλά λόγω της διεξαγωγής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποιήθηκε το 1946. Ακολούθησε η τελευταία απογραφή υπό αγγλική επίβλεψη, στις 11 Δεκεμβρίου 1960.

Ακολούθησαν οι δικοινοτικές διαταραχές της περιόδου 1963-64 και του 1967 με αποτέλεσμα η επόμενη απογραφή, που έπρεπε να γίνει το 1970, να διεξαχθεί το 1973. Οι Τουρκοκύπριοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε αυτή και έτσι τα στοιχεία που καταθέτει η στατιστική υπηρεσία για αυτούς είναι μόνο μια επιστημονική εκτίμηση.

Η επόμενη απογραφή πραγματοποιήθηκε το 1976. Είχε προηγηθεί η τουρκική εισβολή του 1974 και η κατάληψη μεγάλου μέρους του νησιού από τα τουρκικά στρατεύματα. Η απογραφή ήταν αναγκαίο να διεξαχθεί ενώ είχε μεσολαβήσει μικρό διάστημα από την προηγούμενη της, λόγω των ραγδαίων μεταβολών που επέφερε η τουρκική εισβολή.

Η απογραφή του 1976 και οι επόμενες απογραφές αφορούσαν μονάχα τις ελεύθερες περιοχές του κράτους, αυτές που μπορούσε να ελέγξει η δημοκρατία. Δεν υπάρχουν στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας για τον πληθυσμό των Τουρκοκυπρίων στις κατεχόμενες περιοχές. Εκ τότε πραγματοποιήθηκαν ακόμα 5 απογραφές (1982, 1992, 2001, 2011, 2021).

## Οι απογραφές
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλες τις απογραφές πληθυσμού που έχουν πραγματοποιηθεί ως σήμερα στην Κύπρο.




## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Απογραφές πληθυσμού (Κύπρος)
Μονή Ρεοντινού Αρκαδίας

Η **Μονή Ρεοντινού Αρκαδίας** () είναι ιστορική, εγκαταλελειμμένη, σήμερα, μονή. Βρίσκεται χτισμένη σε απόσταση 12 χλμ από τον Πραστό και ανάμεσα στα μοναστήρια της Αρτοκωστάς και Καρυάς. Η μονή αυτή, ήταν από ιστορικότερα και σημαντικότερα μοναστήρια της Τσακωνιάς.

## Ιστορία
Η μονή πήρε το όνομά της από την κοντινή μεσαιωνική πόλη του *Οριόντα*, που παραφθαρμένα ονομαζόταν *Ρεοντινό*. Η πόλη του Οριόντα, γνώρισε μεγάλη ακμή από την Βυζαντινή περίοδο έως και τον 17ο αιώνα, οπότε και εγκαταλείφθηκε, με αποτέλεσμα ο Πραστός, να αποκτήσει δύναμη και να γίνει πρωτεύουσα της Τσακωνιάς. Το μοναστήρι υπαγόταν στην Επισκοπή Ρέοντος και Πραστού. Σύμφωνα με κτητορική επιγραφή, η μονή χτίστηκε το 1634, από τον Εμμανουήλ Αλαγιούτζη και υπήρξε σταυροπηγιακό από την ίδρυση του. Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1698, όταν ο πραστιώτης Γεώργιος Καραμάνος έδωσε χρήματα για την ανακαίνισή του. Το 1734, σύμφωνα με επιγραφή, ανακαινίστηκε για άλλη μια φορά, από τον πραστιώτη προύχοντα Εμμανουήλ Καραμάνο. Η μονή αναφέρεται επίσης το 1792, το 1812 και το 1825, όταν ηγούμενος της μονής ήταν ο Παρθένιος.

Στην προσπάθεια του Ιωάννη Καποδίστρια το 1829 για την ανέγερση σχολείων, η μονή προσέφερε χρήματα στον μεγάλο έρανο του Λεωνιδίου για τον ίδιο σκοπό. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα και οι μοναχοί της εγκαταστάθηκαν στην γειτονική Μονή Αρτοκωστάς. Μετά από πολλές προσπάθειες, οι μοναχοί επέστρεψαν στο Ρεοντινό, μέχρι το 1853 οπότε και διαλύθηκε οριστικά.

## Η μονή
Η μονή, βρίσκεται χτισμένη σε μια κατάφυτη ρεματιά σε υψόμετρο περίπου 700 μ. Από την μονή, σώζεται το καθολικό και ερείπια των κελιών. Το καθολικό της μονής, έχει χτιστεί σε ρυθμό σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο, ενώ το δάπεδό του, έχει στρωθεί με μεγάλες πλάκες, φέροντας παραστάσεις λέοντος και δικέφαλου αετού, όπως σε πολλά μοναστήρια της Κυνουρίας. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου, αγιογραφήθηκε το 1698. Οι αγιογραφίες του διακρίνονται για την θερμότητα των χρωμάτων τους και τις ελεύθερες και ζωντανές εκφράσεις στις μορφές των αγίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Θάνου Κ. Βεγενά, *Ιστορικά Τσακωνιάς και Λεωνίδιου*, Δαπάνη Δήμου Λεωνιδίου, Αθήνα 1971

Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Ρεοντινου
Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε

Η **Ινγκεμπόργκα Εντομούντοβνα Νταπκουνάιτε** (λιθουανικά: *Ingeborga Edmundovna Dapkūnaitė*, 20 Ιανουαρίου 1963 -) είναι Λιθουανή ηθοποιός του κινηματογράφου και θεάτρου, που, ως επί το πλείστον, συμμετέχει σε ρωσικές ταινίες.  Το 1994, βραβεύθηκε από τα Nika Award με το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού. Το 2001, υπήρξε μέλος της επιτροπής, του 23ου Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας.

## Πρώιμα χρόνια
Η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε γεννήθηκε το 1963 στο Βίλνιους της ΣΣΔ Λιθουανίας, η οποία αποτελούσε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης και η μητέρα της μετεωρολόγος. Για αρκετά χρόνια οι γονείς της εργάζονταν στη Μόσχα, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα η μικρή Ινγκεμπόργκα να του βλέπει μόνο στις διακοπές. Κατά τη μακρά τους απουσία, τη φροντίδα της κόρης τους την είχαν αναλάβει οι παππούδες και οι θείοι της, οι οποίοι ήταν μουσικοί σε μία ορχήστρα θεάτρου.

Σε ηλικία τεσσάρων ετών, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή, στην όπερα του Πουτσίνι, *Madam Butterfly*, την οποία την παρακολούθησαν οι παππούδες της και διευθυντής του θεάτρου του Βίλνιους. Μετά από το ντεμπούτο της, έδειξε να έχει μία κλίση προς την υποκριτική, τον χορό και τη μουσική. Παρόλο που, κατά τη διάρκεια της πρώιμης ηλικίας της, φαινόταν ότι θα ακολουθήσει μία καριέρα στον αθλητισμό, καθώς έκανε πατινάζ και έπαιζε και καλαθοσφαίριση, η οποία ήταν πολύ δημοφιλής στη Λιθουανία.

## Καριέρα
Παρ’ όλα αυτά ασχολήθηκε με την υποκριτική. Αρχικά, είχε αρκετούς μικρούς ρόλους, σε γνωστές ταινίες του Χόλυγουντ, όπως το *[[Επικίνδυνες Αποστολές (ταινία)|Επικίνδυνες Αποστολές]]* (1996) και το ''Εφτά Χρόνια στο Θιβέτ'' (1997). Ωστόσο, εγχώρια (και όχι μόνο) αναγνωρισιμότητα έλαχε το 1994, με το βραβευμένο έργο του Νικήτα Μιχαλκόφ, *[[Ψεύτης ήλιος]]*.

Αργότερα πρωταγωνίστησε στη γνωστή τηλεοπτική σειρά του BBC, *The Lost Prince,* (2003), στον ρόλο της Αλεξάνδρα Φιόντοροβνα. Το 2007, ερμήνευσε τη μητέρα του Hannibal Lecter, στην ταινία *[[Hannibal Rising]]*. Κατόπιν συνέχισε ξανά στην τηλεόραση με το σόου   *Ice Age* και τη σειρά *Bodies* (κι αυτή του BBC). Σε όλη τη δεκαετία του 2010 συμμετέχει τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην τηλεόραση.

## Φιλμογραφία

## Προσωπική ζωή
Η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε έχει υπάρξει τρεις φορές παντρεμένη. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ένας Βρετανός σκηνοθέτης, με τον οποίον χώρισε το 2009. Έτσι, η Νταπκουνάιτε, απέκτησε και τη βρετανική υπηκοότητα. Τον τρίτο της γάμο τον έκανε με έναν Ρώσο δικηγόρο και επιχειρηματία, ο οποίος είναι 12 χρόνια νεότερός της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Λιθουανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί
Γιάαν Εϊνάστο

Ο **Γιάαν Εϊνάστο** (, γεννηθείς στις 23 Φεβρουαρίου του 1929, στο Τάρτου) είναι Εσθονός αστροφυσικός και ένας από τους δημιουργούς της δομής μεγάλης κλίμακας του Σύμπαντος. To επώνυμο του "Εϊνάστο" είναι αναγραμματισμός της Εσθονίας (επιλέχθηκε από τον πατέρα του στη δεκαετία του 1930 για να αντικαταστήσει το γερμανικό επώνυμο της οικογένειας).

Γεννήθηκε στο Τάρτου, και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Πήρε το διπλωματικό του δίπλωμα το 1955. Από το 1952, έχει εργαστεί ως επιστήμονας στο Αστεροσκοπείο του Τάρτου. Την περίοδο 1977-1998, ήταν ο Επικεφαλής του Τμήματος Κοσμολογίας. Επίσης, από το 1992 έως το 1995 ήταν Καθηγητής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ήταν Επικεφαλής του Τμήματος Αστρονομίας και Φυσικής της Εσθονικής Ακαδημίας Επιστημών στο Τάλιν. Ο Εϊνάστο είναι μέλος της Academia Europaea, της Ευρωπαϊκής Αστρονομικής Εταιρείας και της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας. 

Ο αστεροειδής 11577 Εϊνάστο, που ανακαλύφθηκε το 1994, ονομάστηκε προς τιμήν του.

Το 1974, σε μια σεμιναριακή εργασία με τον Κάασικ και τον Σάαρ στο Αστεροσκοπείο του Τάρτου, ο Εϊνάστο υποστήριξε ότι "είναι αναγκαίο να υιοθετήσουμε μια εναλλακτική υπόθεση, τα συμπλέγματα των γαλαξιών σταθεροποιούνται από κρυμμένη ύλη." Αυτό ήταν μία κίνηση κλειδί για την αναγνώριση ότι μία κρυμμένη ύλη, όπως η σκοτεινή ύλη, μπορεί να εξηγήσει παρατηρητικές ανωμαλίες στην αστρονομία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα για τον Γιάαν Εϊνάστο στο Αστεροσκοπείο Τοραβέρε

Κατηγορία:Κοσμολόγοι
Κατηγορία:Εσθονοί αστροφυσικοί
Κατηγορία:Εσθονοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Εσθονοί φυσικοί
Κατηγορία:Εσθονοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Academia Europaea
Νηριτική ζώνη

Η **νηριτική ζώνη** είναι το τμήμα των θαλασσών που ξεκινά από την ακτή και φτάνει μέχρι το βάθος των 200 μέτρων. Επειδή σε αυτά τα βάθη η θερμοκρασία είναι αρκετά σταθερή, η πίεση όχι πολύ μεγάλη και το φως του ήλιου αρκετό ώστε να υπάρχει φωτοσύνθεση, η νηριτική ζώνη φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος των οργανισμών που ζουν στη θάλασσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υδρόβια Οικολογία
Μπολσεουστγικίνσκογιε

Το **Μπολσεουστγικίνσκογιε **() είναι αγροτική περιοχή (*[[Χωριό|σέλο]]*) και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μετσετλίνσκι στο Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Άυ. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απογραφή 2010 το χωριό είχε πληθυσμό 6.397 κατοίκων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Φεγγίτης

[thumb|300px|Μεγάλος φεγγίτης, στο Star Ferry Pier, στο [Χονγκ Κονγκ.]]
Ο **φεγγίτης** είναι ένα άνοιγμα ή ένα παράθυρο σε μια οροφή ή ψηλά σε έναν τοίχο. Χρησιμεύει στο φωτισμό και στον αερισμό χώρων που βρίσκονται σε στέγες (π.χ., σοφίτες). Παλαιότερα ο φεγγίτης ήταν απλώς ένα άνοιγμα, αλλά στις μέρες μας είναι ένα παράθυρο, από το οποίο ελέγχουμε τη διέλευση ή όχι του φωτός και του αέρα. Ο φεγγίτης είτε περιλαμβάνεται στον αρχικό σχεδιασμό ενός κτιρίου είτε προστίθεται αργότερα. Ένας φεγγίτης είτε ανοίγει από μέσα είτε από έξω, είτε από πάνω είτε από πλάγια. Συνήθως κατασκευάζεται από ξύλο ή αλουμίνιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Φωτισμός
Κατηγορία:Βιωσιμότητα κτιρίων
Κατηγορία:Εξοικονόμηση ενέργειας
Ναϊστενγιέρβι

Το **Ναϊστνεγιέρβι **(ρωσικά: Найстенъярви, από την Καρελική, τη Βεπσιανή και Φιννική λέξη που σημαίνει *η λίμνη της γυναίκας*) είναι δήμος στη Δημοκρατία της Καρελίας στη Ρωσία. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι ο 186882.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρωσίας
Ξήρανση

Η **ξήρανση** είναι η διαδικασία κατά την οποία επιτυγχάνεται αφαίρεση της υγρασίας που περιέχει ένα σώμα. Η αφαίρεση της περιεχόμενης υγρασίας μπορεί να είναι είτε μερική είτε ολική. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ξήρανση μπορεί να είναι ή φυσικές ή μηχανικές. Η ξήρανση αφορά στερεά ή ημιστερεά σώματα ή μετατροπή των υγρών σε στερεή μορφή, με την αφαίρεση υγρασίας (π.χ. απορρυπαντικά σε σκόνη).
Η ξήρανση βρίσκει εφαρμογή σε διάφορους τομείς. Για παράδειγμα, ξήρανση μπορεί να εφαρμοστεί στο ξύλο, αλλά μπορεί να εφαρμοστεί και στα τρόφιμα.

## Μέθοδοι ξήρανσης
***Ξήρανση με εκνέφωση**: Πρόκειται για τη μέθοδο με την οποία ένα υγρό ή ασβεστώδες μείγμα μετατρέπεται σε μορφή σκόνης με τη βοήθεια ενός θερμού αερίου. Χρησιμοποιείται κυρίως στην κατασκευή απορρυπαντικών και πραγματοποιείται σε ειδικό θάλαμο.
***Ξήρανση τυμπάνων**: Κατά τη διαδικασία της ξήρανσης τυμπάνων, το υλικό που θέλουμε να υποστεί ξήρανση καλύπτει τα θερμά τύμπανα του θαλάμου ξήρανσης και προσκολλάται σε αυτά. Για παράδειγμα, αν επιθυμούμε τη δημιουργία γάλακτος σε σκόνη, αλείφουμε τα θερμά τύμπανα με μια λεπτή στρώση γάλακτος και ύστερα από λίγο αφαιρούμε με μια σπάτουλα την κρούστα που έχει δημιουργηθεί.

## Ξήρανση τροφίμων

Στα τρόφιμα, η ξήρανση πραγματοποιείται για να διατηρούνται περισσότερο διάστημα φρέσκα. Κατά τη διαδικασία της ξήρανσης τροφίμων αφαιρείται από τα τρόφιμα η υγρασία, η οποία συνήθως οδηγεί στην αποσύνθεση και στη σταδιακή σήψη τους. Μετά την ξήρανση η περιεκτικότητα των τροφίμων σε νερό περιορίζεται στο 5 με 25%. Αν και ξήρανση είναι μια μέθοδος διατήρησης των τροφίμων, ωστόσο μπορεί να οδηγήσει σε μικρή απώλεια θρεπτικών συστατικών. Για την ξήρανση των τροφίμων συνήθως χρησιμοποιούνται οι εξής μέθοδοι: Ξήρανση με αποξηραντή, στην οποία χρησιμοποιούνται ανεμιστήρες θερμότητας, οι οποίοι φυσούν ζεστό αέρα πάνω από τα τρόφιμα. Ξήρανση σε φούρνο, στον οποίο τοποθετούνται τα τρόφιμα. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή στη θερμοκρασία την οποία θα χρησιμοποιήσουμε, για να μην κάψουμε τα τρόφιμα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Θερμοδυναμική
Κατηγορία:Μηχανολογία
Χιίτολα

Το **Χιίτολα **(; ) είναι μια αγροτική κοινότητα (ένας οικισμός) στην επαρχία Λαχντενπόχσκι στη Δημοκρατία της Καρελίας στη Ρωσία. 

## Ιστορία
Το φινλανδικό όνομα του οικισμού (Χιίτολα) προέρχεται από το "Χίισι", το όνομα ενός πνεύματος του δάσους στην Καρελοφινλανδική μυθολογία.

Πριν από τον Σοβιετοφινλανδικό πόλεμο του 1939 ήταν δήμος της επαρχίας Βιιπούρι της Φινλανδίας.

## Μεταφορές
Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Χιίτολα είναι ένας σιδηροδρομικός κόμβος των σιδηροδρόμων Βύμποργκ-Γιοενσούου και Αγίας Πετρούπολης-Χιίτολα. Έχει άμεσες προαστιακές συνδέσεις με το Βίμποργκ, το Σορταβάλα και το Κουζνέτσνογιε. Ένα υπεραστικό τρένο μεταξύ της Αγίας&#x20;Πετρούπολης και της Κοστομούκσα περνάει από τη Χιίτολα κάθε δεύτερη ημέρα.

## Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
* Εέβα Κίλπι (γεννηθείς το 1928), φεμινίστρια συγγραφέας
* Μάρττι Ταλβέλα (1935-1989), τραγουδιστής της όπερας. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστορία της Χιίτολα  (Ρωσικά)
Ru εικονίδιοRu εικονίδιο

Κατηγορία:Χωριά της Δημοκρατίας της Καρελίας
Ξηρόφυτο

**Ξηρόφυτα** χαρακτηρίζονται τα φυτικά είδη τα οποία μπορούν να αντεπεξέρχονται στις επιπτώσεις έλλειψης νερού στο ενδιαίτημά τους. Εξαπλώνονται σε ημίξηρες ή ξηρές περιοχές, όπου η διαθεσιμότητα νερού είναι περιορισμένη. Όσον αφορά στον ορισμό και στην ταξινόμησή τους, υπάρχουν πολλές απόψεις. Αν και είναι προσαρμοσμένα να αναπτύσσονται και να ζουν σε ξηρά ενδιαιτήματα έχοντας χαρακτηριστική κυριαρχία σε ερήμους (λόγω απουσίας άλλων τύπων φυτών), όταν βρεθούν σε καλύτερες συνθήκες υγρασίας, αυξάνεται τόσο ο ρυθμός παραγωγής τους όσο και η συνολική τους βιομάζα. Ο τύπος βλάστησης που συνιστούν ονομάζεται ξηροφυτική βλάστηση.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Κάκτος
*Έρημος
*Κλίμα
*Βροχή

Κατηγορία:Φυτά
Όθων, δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας

Ο **Όθων, δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας** (1310 - μετά το 1346) Δανός πρίγκηπας από τον Οίκο της Έστριντ και δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας, ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Δανίας Χριστόφορου Β΄ και της Ευφημίας της Πομερανίας. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρικ Κριστόφφέρσεν της Δανίας και εξελέγη συμβασιλέας της Δανίας μαζί με τον πατέρα του.

## Βιογραφία
Ο Όθων έγινε δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας με εντολή να επεκτείνει τα εδάφη του στην Εσθονία με τη Λιβονιακή Σταυροφορία. Ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του εκθρονίστηκαν (1326 - 1329) από τον μεγάλο εχθρό του πατέρα του Γεράρδο Γ΄ του Χόλσταϊν. Αυτή την τριετία βασιλιάς τοποθετήθηκε ο 12χρονος Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας από τον Οίκο του Άβελ της Δανίας. Ο πατέρας του επανήλθε στον θρόνο (1329), αλλά αναγκάστηκε να υπογράψει καταστατικό, σύμφωνα με το οποίο ήταν διακοσμητικός βασιλιάς χωρίς καμιά εξουσία. Το 1332 πέθαναν διαδοχικά ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρικ σε μάχη εναντίον του Γεράρδου Γ΄, αλλά και ο πατέρας του σε αιχμαλωσία. Με το βασίλειο να είναι ανύπαρκτο και υποθηκευμένο στους Γερμανούς, ο Όθων σαν διάδοχος έκανε προσπάθεια να ανακτήσει τον θρόνο, αλλά ηττήθηκε από τον Γεράρδο Γ΄ στο Βίμποργκ στις 7 Οκτωβρίου 1334 και φυλακίστηκε στο κάστρο του Σέγεμπεργκ. 

Ύστερα από 8 χρόνια χάους, ο μικρότερος αδελφός του Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας έγινε βασιλιάς της Δανίας (1340). Ο Όθων στη συνέχεια ελευθερώθηκε, αφού πρώτα υπέγραψε ότι παραιτείται από όλα τα δικαιώματα του στον θρόνο της Δανίας. Λίγα χρόνια αργότερα πήγε στη Γερμανία, όπου κατατάχθηκε στο Τευτονικό Τάγμα, αλλά δεν υπάρχει καμιά πληροφορία από τότε γι'αυτόν και είναι άγνωστη και η ημερομηνία θανάτου του.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δανία, βασιλείς

Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας