open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο (Κρακοβία)

Το **Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο** στην Κρακοβία (πολωνικά: *Pomnik Tadeusza Kościuszki w Krakowie*) είναι ένα από τα πιο γνωστά χάλκινα μνημεία στην Πολωνία. Είναι έργο των καλλιτεχνών Λεόναρντ Μαρκόνι, καθηγητή του Πανεπιστημίου του Λβιβ που γεννήθηκε στη Βαρσοβία και του γαμπρού του, γλύπτη Αντόνι Πόπιελ. Το έφιππο χάλκινο άγαλμα του Ταντέους Κοστσιούσκο &#x2014; Πολωνού και Αμερικανού ήρωας της ανεξαρτησίας &#x2014; βρίσκεται κατά μήκος της δυτικής πλευράς εισόδου στο Κάστρο Βάβελ στην Παλιά Πόλη.

## Ιστορία
[αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ| Αρχιτεκτονικό συγκρότημα του Βάβελ με τη θέση του αγάλματος του Κοστσιούσκο (''κόκκινο'') πάνω από τον συμπαγή προμαχώνα του [Βλαδίσλαος Δ΄ της Πολωνίας|Βλαδίσλαου Δ΄  (*βόρεια*)]]
Το άγαλμα δημιουργήθηκε το 1900 χάρη στις προσπάθειες της νεοσύστατης Εταιρείας Ταντέους Κοστσιούσκο, λίγο μετά το θάνατο του Μαρκόνι. Η αυστριακή κυβέρνηση κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας αρνήθηκε να εκδώσει την άδεια για την τοποθέτησή του. Χτίστηκε τουλάχιστον είκοσι χρόνια αργότερα το 1920-24 όταν το πολωνικό κράτος αποκατέστησε την ανεξαρτησία του μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το άγαλμα καταστράφηκε από τους Γερμανούς το 1940 κατά τη διάρκεια της ναζιστικής γερμανικής κατοχής στην Πολωνία. Το τρέχον αντίγραφο του, που ανεγέρθηκε το 1960, είναι ένα δώρο στην πόλη της Κρακοβίας από τους κατοίκους της Δρέσδης της Γερμανίας. Το αντίγραφο του ανεγέρθηκε επίσης στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν το 1978, ως δώρο από τον λαό της Κρακοβίας, για τον εορτασμό της δισεκατονταετηρίδας των ΗΠΑ.

Στην εποχή του Κοστσιούσκο, το πολωνικό κράτος είχε διμαλιστεί δύο φορές από τους γείτονές του: τη Ρωσία, τη Μοναρχία των Αψβούργων και το Βασίλειο της Πρωσίας στις αρχές του 1793. Το 1794, ο Κοστσιούσκο ξεκίνησε μια εξέγερση στην Κεντρική Πλατεία της Κρακοβίας, η οποία, παρά τη νικηφόρα Μάχη του Ρατσουαβίτσε εναντίον του αριθμητικά ανώτερου Ρωσικού Στρατού, οδήγησε σε έναν τραγικό τρίτο και τελευταίο διαμελισμό της Πολωνίας. Η Κρακοβία έγινε μέρος της αυστριακής επαρχίας της Γαλικίας για πάνω από έναν αιώνα. Πριν ηγηθεί της εξέγερσης του 1794, ο Κοστσιούσκο είχε πολεμήσει στον Αμερικανικό Επαναστατικό Πόλεμο ως συνταγματάρχης στον Ηπειρωτικό Στρατό. Το 1783, σε αναγνώριση της θητείας του, προήχθει τιμητικά από το Ηπειρωτικό Συνέδριο στο βαθμό του ταξίαρχου και του δόθηκε η ιθαγένεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Κοστσιούσκο πέθανε στην Ελβετία στις 15 Οκτωβρίου 1817. Το σώμα του θάφτηκε για πρώτη φορά σε κρύπτη μιας εκκλησίας Ιησουιτών στο Σόλοτουρν, από όπου μεταφέρθηκε ένα χρόνο αργότερα στην Κρύπτη του Αγίου Λεονάρδου στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας, δίπλα στο σημείο όπου βρίσκεται το μνημείο του.

## Παραπομπές



Ταντεους Κοστσιουσκο
Ταντεους Κοστσιουσκο Μνημειο Κρακοβια
Κατηγορία:Βάβελ
Κρακοβια
Ταντεους Κοστσιουσκο Μνημειο Κρακοβια
Ακταίο Εύβοιας

Το **Ακταίο** είναι ημιορεινό χωριό στη νότια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Ακταίο βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους, σε υψόμετρο 340 μέτρων με θέα τη θάλασσα και τον βραχώδη όρμο Φιλάγρα. Το χωριό απέχει 26 χιλιόμετρα Β.-ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου), 19 χιλιόμετρα Β. από το Μαρμάρι και 118 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Χαλκίδα. Στα βορειοδυτικά του είναι η ομώνυμη παραλία και στα βορειοανατολικά αυτή του Λιμνιώνα (ή Γιαννίτσι). Ενδιαφέρον έχει η πεζοπορική διαδρομή που ξεκινά από το εκκλησάκι της Κοίμησης της Θεοτόκου (στα βορειοανατολικά) και κατηφορίζει προς την παραλία Γιαννίτσι. Στα νότια του χωριού και στη κορυφή λόφου υπάρχουν ελάχιστα υπολείμματα από μεσαιωνικό κάστρο που είτε επιτηρούσε τον μικρό όρμο από κάτω του (προσωρινό αγκυροβόλιο για τα πλοία που περίμεναν να ησυχάσει ο καιρός και να περάσουν τον Κάβο Ντόρο) είτε προστάτευε από ξηράς το κάστρου της Φυλάγρας στα βορειότερα.

## Διοικητικά στοιχεία
Τα Ακταίο αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, ως *Σκούασι* το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου και το 1919 με το ΦΕΚ 54Α - 11/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Ακταίον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Εκάλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Ακταίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 51 κατοίκους ενώ ως οικισμός 47. Η τοπική κοινότητα Ακταίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 14,545 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Λεύκα Εύβοιας

Η **Λεύκα** είναι παραλιακό χωριό της νότιας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας με υψόμετρο 5 μέτρα, σε απόσταση 88 χλμ. ΝΑ. από τη Χαλκίδα και 40 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου). Το χωριό βρίσκεται νότια των Νέων Στύρων και δυτικά των Στύρων. Η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος *"επειδή παρουσιάζει εμφανείς ενδείξεις κατοίκησης κατά τους προϊστορικούς, κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους"* ενώ στην τοποθεσία  Βίγκλια υπάρχει ένα από τα Δρακόσπιτα της Καρυστίας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Στύρων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Στύρα, το Ελαφολίμανο, το Νιμπορειό, τους Καγκαδαίους και τα Κάψαλα αποτελούν την τοπική κοινότητα  Στύρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 93 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Κουβέλλες Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.234211,
          38.181431
        ]
      }
    }
  ]
}
Οι **Κουβέλλες** ή **Κουβέλες** ή **Κουβέλα** είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας σε υψόμετρο 80 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Κουβέλλες βρίσκονται προς τη νότια Εύβοιας, δίπλα και ανατολικά των Νέων Στύρων σε απόσταση 89 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από τη Χαλκίδα και 40 χιλιομέτρων βορειοδυτικά από την Κάρυστο (έδρα του δήμου). Υπήρξαν ο χώρος όπου στρατοπέδευσε τον Ιανουάριο του 1822 ο Ηλίας Μαυρομιχάλης, όταν μαζί με το θείο του Κυριακούλη και τους οπλαρχηγούς Μαυροβουνιώτη και Κριεζώτη,  μετά την πρόσκληση του επισκόπου Καρυστίας Νεόφυτου, ξεκίνησαν εναντίον των Τούρκων την μάχη των Στύρων αλλά τελικά ηττήθηκαν. Μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας αναφέρεται επίσημα το 1835 με την ονομασία *Κουβέλα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυρέων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Νέα Στύρα, το Βαθύρεμα, το Δήλησο, τη Ζωοδόχο Πηγή και τα Κελλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέων Στύρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 44  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Γραπτή γλώσσα

δεξιά|μικρογραφία|Δείγμα γραμματοσειρών και γλωσσών από τον Γουίλιαμ Κάσλον, από την Κυκλοπαίδεια του 1728.
Η **γραπτή γλώσσα** είναι η αναπαράσταση μιας ομιλούμενης ή νοηματικής γλώσσας με τη βοήθεια ενός συστήματος γραφής. Η γραπτή γλώσσα είναι μια εφεύρεση η οποία πρέπει να διδάσκεται στα παιδιά, τα οποία θα μάθουν να μιλούν την προφορική ή τη νοηματική γλώσσα από την έκθεση τους σε άλλους ομιλητές της γλώσσας, ακόμη και ας μην την μάθουν από επίσημο φορέα.

Μια γραπτή γλώσσα υπάρχει μόνο ως συμπλήρωμα μιας συγκεκριμένης ομιλούμενης γλώσσας και καμία φυσική γλώσσα δεν υπάρχει μόνο σε γραπτή μορφή.

## Σε σύγκριση με την ομιλούμενη γλώσσα
Οι γραπτές γλώσσες αλλάζουν πιο αργά από τις αντίστοιχες ομιλούμενες γλώσσες. Όταν τουλάχιστον μια μορφή μιας γλώσσας αποκλίνει έντονα από την ομιλούμενη γλώσσα, η προκύπτουσα κατάσταση ονομάζεται διγλωσσία. Ωστόσο, θεωρείται ακόμη μια γλώσσα ανάμεσα στη λογοτεχνική γλώσσα και άλλες μορφές, ειδικά εάν το σύστημα γραφής αντανακλά τη προφορά.

Οι εγγενείς αναγνώστες και συγγραφείς της αγγλικής γλώσσας συχνά δεν γνωρίζουν ότι οι περιπλοκότητες της αγγλικής γλώσσας κάνουν τα γραπτά αγγλικά μια κάπως τεχνητή κατασκευή. Η παραδοσιακή ορθογραφία της αγγλικής γλώσσας, τουλάχιστον για κληρονομικές λέξεις, διατηρεί μια ύστερη μεσαιωνική αγγλική φωνολογία που δεν χρησιμοποιείται πια σε προφορική μορφή. Η τεχνητή διατήρηση αυτής της μορφής της γλώσσας, γραπτώς, θα μπορούσε να κάνει πολλά από αυτά τα κείμενα που είναι γραπτά σήμερα κατανοητά στον Τζόφρι Σώσερ (1343-1400) και οποιοδήποτε σύγχρονου ακόμη και αν η ομιλία του μεσαιωνικού συγγραφέα δεν είναι πλέον κατανοητή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλωσσικές διάλεκτοι και είδη
Κατηγορία:Γραφή
Εκάλη Εύβοιας

Η **Εκάλη** είναι μικρό ημιορεινό χωριό στη νότια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μέτρα. Απέχει 23 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου), 15 χλμ. Β.-ΒΑ, από το Μαρμάρι και 118 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, αναφέρεται επίσημα ως *Κοίλωσι* το 1889 στο ΦΕΚ 251Α - 04/10/1889 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου ενώ το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Εκάλη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Ακταίο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ακταίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 4 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Ελαφολίμανο Εύβοιας

Το **Ελαφολίμανο** ή **Πόρτο Λάφια** είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό και παραλία των Καψάλων της νότιας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας με υψόμετρο 5 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 14 χλμ. Ν. από τα Στύρα, 118 χλμ. ΝΑ. από τη Χαλκίδα και 25 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) στα παράλια του Νότιου Ευβοϊκού και διαθέτει μεγάλη αμμουδερή παραλία, καθαρό βυθό με ρηχά και γαλάζια νερά. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Στύρα, τους Καγκαδαίους, τα Κάψαλα, τη Λεύκα και το Νιμπορειό αποτελούν την τοπική κοινότητα Στύρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Μαρί-Ζαν Λ'Εριτιέ ντε Βιλαντόν

Η **Μαρί-Ζαν Λ'Εριτιέ ντε Βιλαντόν** (γαλλικά: Marie-Jeanne L'Héritier de Villandon) (1664 - 1734) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και οικοδέσποινα λογοτεχνικού σαλονιού στα τέλη του 17ου αιώνα. Ήταν ανιψιά του Σαρλ Περώ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρί-Ζαν Λ'Εριτιέ ντε Βιλαντόν γεννήθηκε στο Παρίσι 12 Νοεμβρίου 1664. Ο πατέρας της Νικολά Λ 'Εριτιέ, κύριος του Βιλαντόν,(1613 -1680) ήταν λογοτέχνης, υπηρέτησε στο σώμα των σωματοφυλάκων και στους Γάλλους φρουρούς και στη συνέχεια έγινε βασιλικός ιστοριογράφος. Έτσι, η Λ 'Εριτιέ μεγάλωσε σε περιβάλλον ανθρώπων των γραμμάτων και ήταν «διανοούμενη, από οικογένεια μελετητών και περιβάλλονταν από ανθρώπους κοσμικούς και εκλεπτυσμένους». Ήταν ανιψιά του Σαρλ Περώ, διάσημου συγγραφέα της Κοκκινοσκουφίτσας, της Σταχτοπούτας και άλλων παραμυθιών. Υπήρξε φίλη της Μαντλέν ντε Σκυντερί, της Μαρί-Κατρίν ντ' Ωλνουά και της Ανριέτ-Ζυλί ντε Καστελνώ ντε Μυρά, όλες συμμετείχαν στο λογοτεχνικό κίνημα των *Περισπούδαστων*. 

Στην αρχή της καριέρας της, το 1696, δημοσίευσε ποιήματα και τέσσερα παραμύθια, ένα χρόνο πριν από τους *Μύθους* (1697) του θείου της Σαρλ Περώ, με τον οποίο συζητούσαν για τα γραπτά τους. Παρόλο που έγραψε λίγο αργότερα, θεωρείται από τους προδρόμους του λογοτεχνικού είδους του παραμυθιού και η συμβολή της ήταν καθοριστική.

Τα έργα της είχαν επιτυχία και έζησε από το εισόδημα των λογοτεχνικών της έργων και από τις γενναιόδωρες παροχές της δούκισσας του Λονγκβίλ (της οποίας έγραψε τα απομνημονεύματα) και της δούκισσας του Επερνόν (στην οποία αφιέρωσε το παραμύθι *Οι γοητείες της ευγλωττίας*, στο *Oeuvres meslées*, το πρώτο της έργο που χρονολογείται από το 1695). Η Μαντλέν ντε Σκυντερί, η οποία, όπως και αυτή, δεν είχε παντρευτεί ποτέ, της κληροδότησε, το 1701, το σαλόνι της όπου, παρά τα περιορισμένα της μέσα, συγκέντρωνε τη γαλλική διανόηση της εποχής. 

Προς το τέλος της ζωής, η Λ 'Εριτιέ μετέφρασε τις *Ηρωικές επιστολές* του Οβίδιου, το 1728.

Τιμήθηκε εν ζωή με αρκετά  βραβεία και όταν πέθανε, η εφημερίδα *Journal des sçavans* της αφιέρωσε νεκρολογία έξι σελίδων, μια διάκριση που συνήθως προορίζονταν μόνο για διανοούμενους μεγάλης φήμης.

Πέθανε στο Παρίσι στις 24 Φεβρουαρίου 1734, σε ηλικία 69 ετών.

## Συγγραφικό έργο

* *Œuvres meslées,* Παρίσι 1695 *- (Διάφορα έργα)*όπου περιλαμβάνονται τα παραμύθια *Finette ou l'Adroite Princesse (Φινέτ ή η αδέξια πριγκίπισσα)*, *Ricdin-Ricdon*, *la Robe de sincérité* (*το Φόρεμα της ειλικρίνειας*) και *Les Enchantements de l'Éloquence* (*Οι γοητείες της ευγλωττίας).*
* *La Tour ténébreuse et les jours lumineux: contes anglois*, Amsterdam, 1706 (*Ο Σκοτεινός Πύργος και οι Φωτεινές Ημέρες: Αγγλικοί μύθοι*).
* *Les Caprices du destin: ou Recueil d’histoires singulières et amusantes arrivées de nos jours,* Παρίσι, 1718 (*Τα καπρίτσια του πεπρωμένου: ή Συλλογή μοναδικών και αστείων ιστοριών των ημερών μας*). 

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Άβαρτος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Άβαρτος** ήταν ένας από τους απογόνους του βασιλέα των Αθηνών Κόδρου. Δεν ήταν από εκείνους τους απογόνους που παρέμειναν στην Αττική και τους οποίους ο Αριστοτέλης ονόμασε *Κοδρίτες*, αλλά μετανάστευσε στη Μικρά Ασία, όπου μαζί με τον Δεοίτη και τον Πέρικλο κατέληξαν να γίνουν βασιλιάδες της Φώκαιας, όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Η αιτία ήταν ότι οι υπόλοιπες ιωνικές πόλεις της Μ. Ασίας (αλλά και η Χίος και η Σάμος) δεν δέχονταν τη Φώκαια ως μέλος της συμπολιτείας τους (που συνεδρίαζε στο «Πανιώνιον»), αν πρώτα οι Φωκαείς δεν έκαναν βασιλέα τους κάποιον από το «γένος των Κοδριδών».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 72

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Αβάς (άγιος)

Ως **Άγιος Αβάς** αναφέρεται στο χριστιανικό αγιολόγιο ένας άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που έζησε σε άγνωστό αιώνα.

Ο άγιος αυτός ήταν αρχικώς Μουσουλμάνος, που καταγόταν πιθανότατα από τη Συρία. Μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό και στη συνέχεια έγινε μέχρι και ηγούμενος σε κάποιο άγνωστο μοναστήρι, γεγονός στο οποίο οφείλεται μάλλον η επωνυμία «αβάς», με την οποία μάς είναι γνωστός αντί του πραγματικού του ονόματος. Η μνήμη του εορτάζεται στις 22 Νοεμβρίου.

## Πηγές
* Το λήμμα «Αβάς» στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Εκχριστιανισμός
Αβαταμσάκα σούτρα

[thumb|right|Καλύμματα μιας [Κορέα|κορεατικής εκδόσεως κεφαλαίου της *Αβαταμσάκα σούτρα* με χρυσαφιά βαφή επάνω σε χαρτί βαμμένο με λουλάκι, περ. 1400 μ.Χ.]]
Η ***Αβαταμσάκα σούτρα*** (σανσκρ. आवतंसक सूत्र) ή πληρέστερα η ***Μαχαβαϊπούλια Βουδαβαταμσάκα σούτρα*** (σανσκρ. महावैपुल्य बुद्धावतंसक सूत्र), είναι ογκώδες κείμενο της βουδιστικής γραμματείας, ένα από τα πλέον επιδραστικά του Βουδισμού Μαχαγιάνα. Ο σύντομος τίτλος αποδίδεται ως «Ανθοστόλιστη Γραφή» ή «Γραφή της γιρλάντας των λουλουδιών». Αποκλήθηκε από τον μεταφραστή της στην αγγλική Τόμας Κλήρυ «η πιο μεγαλόπρεπη, η πιο περιεκτική και η ομορφότερα διατεταγμένη από τις βουδιστικές γραφές.» Η συγγραφή της έγινε σε στάδια, αρχίζοντας τουλάχιστον 500 χρόνια μετά τον θάνατο του ιστορικού Βούδα (του άρχοντα Σιντάρτα Γκαουτάμα), δηλαδή τον 1ο αιώνα μ.Χ..

Η *Αβαταμσάκα σούτρα* περιγράφει ένα Σύμπαν αποτελούμενο από άπειρες τον αριθμό επικράτειες των όντων και των φαινομένων, οι οποίες εμπεριέχουν αμοιβαία η μία την άλλη. Για κάποιους αποτελεί την ύψιστη αποκάλυψη της διδασκαλίας του Βούδα, ενώ για τους ερευνητές είναι μια πολύτιμη πηγή που αποκαλύπτει ανάγλυφα την πορεία της σκέψεως από τον αρχέγονο Βουδισμό μέχρι την πλήρως ανεπτυγμένη Μαχαγιάνα. Το όραμα που εκφράζει υπήρξε το θεμέλιο για τη δημιουργία, τον 6ο αιώνα μ.Χ. της «σχολής» Χουαγιάν του κινεζικού Βουδισμού (μετά την πρώτη μετάφραση του έργου στην κινεζική γλώσσα, περί το 400 μ.Χ.), η οποία χαρακτηρίζεται από μία φιλοσοφία της αμοιβαίας αλληλοδιεισδύσεως όλων των φαινομένων. Η ίδια ακριβώς σχολή σκέψεως αποκαλείται μεταφρασμένα Hwaeom στην Κορέα και Κέγκον στην Ιαπωνία. Στην Ιαπωνία γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση, με αποκορύφωμα τον 8ο αιώνα μ.Χ.. Το έργο άσκησε επίσης επίδραση στον Βουδισμό Τσαν.

Σώζονται αρκετές παραλλαγές του κειμένου της *Αβαταμσάκα σούτρα*, από τις οποίες η γνωστότερη αποτελείται από 100.000 στίχους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 74

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το κείμενο της ''Avatamsaka Sutra'' σε αγγλική μετάφραση με σχολιασμό-ερμηνεία
* 大方廣佛華嚴經 Η επιδραστική κινεζική μετάφραση του έργου στο *NTI Reader.com*

Κατηγορία:Βουδισμός
Αβάτικοι

Οι **Αβάτικοι** ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στα νότια της Γαλατίας, στην παραθαλάσσια περιοχή ανάμεσα στη Μασσαλία και τον ποταμό Ροδανό. Από τον Πτολεμαίο αναφέρεται ως πόλη των Αβάτικων η Μαριτίμα, τα ερείπια της οποίας ανακαλύφθηκαν κάτω από το έλος Βαλντούκ. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος από την άλλη, αναφέρει τους *Αυατιλούς* ή *Ανατιλούς*, τους οποίους ορισμένοι μελετητές ταυτίζουν με τους Αβάτικους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 75

Αβατικοι
Αγνέλλος της Νεαπόλεως

Ο **Αγνέλλος της Νεαπόλεως** ή **Αγνέλλος ο Ηγούμενος** (535-596) ήταν ένας Βασιλιανός και αργότερα Αυγουστινιανός μοναχός. Έχει ανακηρυχθεί άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με ημέρα εορτασμού του τις 14 Δεκεμβρίου, ημέρα κοίμησής του.

## Βίος
Η πρώτη σημαντική αναφορά του Αγνέλλου περιλαμβάνεται στο «Λιμπέλους Μιρακουλόρουμ», έναν κατάλογο αγίων που γράφηκε τον 10ο αιώνα από τον Πέτρο τον Υποδιάκονο. Γεννήθηκε το 535 στη Νεάπολη της Ιταλίας και ανήκε σε πλούσια οικογένεια συρακουσιανής καταγωγής. Ο πατέρας του ονομαζόταν Φρειδερίκος και η μητέρα του Ιωάννα, πιθανώς συγγενείς με την Αγία Λουκία. Πέρασε τα νιάτα του ως ερημίτης σε μια σπηλιά κοντά σε ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία και στη συνέχεια στην εκκλησία της Παναγίας Μεσίτριας, η οποία αργότερα ονομάστηκε εκκλησία του Μεγίστου Αγίου Αγνέλλου. Με το θάνατο των γονιών του, κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία, την οποία χρησιμοποίησε σε φιλανθρωπικά έργα, όπως με την ίδρυση ενός νοσοκομείου για φτωχούς ανθρώπους.

Ο Αγνέλλος έγινε τόσο δημοφιλής μεταξύ των κατοίκων της Νεαπόλεως, που εκείνοι του ζήτησαν να σώσει την πόλη κατά τη διάρκεια της λομβαρδικής εισβολής του 581. Εκείνος εμφανίστηκε κρατώντας ένα λάβαρο σταυρού για να υπερασπιστεί την πόλη. Θέλοντας να ζήσει πιο απομονωμένος, έφυγε από τη Νεάπολη και μετακόμισε στο Μόντε Σαντ Άντζελο και στη συνέχεια στο χωριό Γκουαρτσίνο, όπου παρέμεινε επτά χρόνια και υπάρχει ένας ναός για αυτόν. Αργότερα επέστρεψε στη Νεάπολη για να γίνει αυγουστινιανός μοναχός και στη συνέχεια ιερέας στο Μοναστήρι του Γαυδιόσου της Νεαπόλεως, όπου τελικά έγινε ηγούμενος. Εκεί απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία (στα ''ιταλικά'')
* Alfredo Cattabiani, *Santi d'Italia*, Milano, Rizzoli, 1993, 
* Piero Bargellini, *Mille Santi del giorno*, Vallecchi editore, 1977
* Bonaventura Gargiulo, *Il glorioso S. Agnello, abate: studio storico critico, con appendici*, Stab. tip. librario A. e S. Festa, 1903
* Anselmo Lettieri, *S. Agnello Abate, il suo corpo e il suo culto in Lucca*, La Tipografica di O. & E. Malanima, Lucca, 1948
* Andrea Manzo, Relazione Storica della parrocchia di Gargani e brevissima vita del Gran Patrono S. Agnello Abbate, Tipografia "Dante Alighieri, 1911

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20160304094913/http://www.pisciotta.net/it/Festivita%60/S.Agnello%20Abate/calendario/la_vita_di_santagnello_abate.htm
* http://www.santiebeati.it/dettaglio/81450

Κατηγορία:Ιταλοί Ρωμαιοκαθολικοί άγιοι
Κατηγορία:Αυγουστινιανοί
Πολυπόταμος Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.233492,
          38.214169
        ]
      }
    }
  ]
}
Ο **Πολυπόταμος** είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας**** σε υψόμετρο 230 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Πολυπόταμος βρίσκεται στο μέσον του στενότερου μέρους της Εύβοιας (πλάτους 6 χιλιομέτρων) στην περιοχή των Στύρων. Απέχει 91 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα, 47 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου), 11 χλμ. Β. από τα Στύρα και στα ανατολικά του περνάει η επαρχιακή οδός Αλιβερίου - Καρύστου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι πρώτοι οικιστές του ήταν νησιώτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή από διάφορα νησιά του Αιγαίου μετά την τουρκοκρατία.

Μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας αναφέρεται επίσημα το 1835 με την ονομασία *Ποταμούνια* να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυρέων. Το 1913 με το ΦΕΚ 260Α - 20/12/1913 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1933 με ΦΕΚ 179Α - 05/07/1933 μετονομάστηκε σε Πολυπόταμος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Ελαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πολυποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυραίων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 68  κατοίκους ενώ ως οικισμός 58.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Πολυποτάμου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Μάγια Λυμπεροπούλου

Η **Μάγια Λυμπεροπούλου** (Αθήνα, 11 Μαρτίου 1940 - 22 Ιουλίου 2021) ήταν Ελληνίδα θεατρική ηθοποιός. 

## Βιογραφία
Γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, όπως και κινηματογράφο στη Γαλλία.

Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», το Εθνικό Θέατρο, το Κ.Θ.Β.Ε., ενώ διετέλεσε καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας. 

Απεβίωσε ξαφνικά σε ηλικία 81 ετών από καρδιακή ανακοπή. Η σορός της αποτεφρώθηκε.

## Παραστασιογραφία
I. Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Μ. Λυμπεροπούλου συμμετείχε ως ηθοποιός. 

II. Πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Μ. Λυμπεροπούλου εργάστηκε ως σκηνοθέτης.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Αθηνόραμα* (ηλεκτρ. έκδοση, 22 Ιουλίου 2021): Μαρία Κιούρου, "Πέθανε η Μάγια Λυμπεροπούλου"
* "Πρώτο Θέμα" (ηλεκτρ. έκδοση, 22 Ιουλίου 2021): "Άφησε την τελευταία της πνοή η μεγάλη κυρία του θεάτρου, Μάγια Λυμπεροπούλου"

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Παναγιώτης Κουρνούτος

O **Παναγιώτης Κουρνούτος** είναι Έλληνας πρώην αθλητής της σκοποβολής.

Ξεκίνησε τη σκοποβολή στην Αμερική, ενώ σπούδαζε οικονομικά για τέσσερα χρόνια. Ανάμεσα στις επιτυχίες του περιλαμβάνεται η πρώτη θέση σε αγώνες στη Νέα Υόρκη, σε αγώνες χάντικαπ στο Λονγκ Μπιτς, σε αγώνα χάντικαπ στη Λαγκούνα Χιλς και στο πρωτάθλημα χάντικαπ της Πενσυλβάνιας. Το 1972 ήταν τέταρτος σε μέσο όρο για όλη τη χρονιά στη Νέα Υόρκη.

Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1976 και εντάχθηκε στον Όμιλο Φιλάθλων Κυνηγετικού Όπλου. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής πήλινου στόχου ήταν δεύτερος στο ατομικό τραπ το 1979, 1982, 1983,1985 και το 1992, και τρίτος το 1978. Το 1978 κέρδισε το Κύπελλο Χειμώνα και τους δύο αγώνες του Κυπέλλου Ανοίξεως. Το 1979 ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα Αθηνών, στο Κύπελλο Χειμώνα και στο Κύπελλο Κούτση με επίδοση 192/200 (νέο πανελλήνιο ρεκόρ) στον αγώνα Ελλάδας-Κύπρου στην Κύπρο. Το 1980 πέτυχε νέο πανελλήνιο ρεκόρ με επίδοση 193/200 σε αγώνες στην Κύπρο. To 1983 ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα Αθηνών.

Στο Βαλκανικό πρωτάθλημα πήλινου στόχου αναδείχθηκε πρωταθλητής στο Βουκουρέστι το 1979 και στην Αθήνα το 1980. Έγινε μάλιστα ο πρώτος Έλληνας αθλητής που κέρδισε δύο συνεχόμενες φορές την πρώτη θέση στους Βαλκανικούς. Η επίδοση του το 1979 (191/200) αποτέλεσε νέο Βαλκανικό ρεκόρ.

Με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Ελλάδας συμμετείχε επίσης στο Βαλκανικό πρωτάθλημα του 1976 και του 1977 στη Βάρνα, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1977 στην Αντίμπ, στη Θερινή Σπαρτακιάδα των Λαών της ΕΣΣΔ του 1979 στη Μόσχα, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1980 στη Σαραγόσα και στους Αγώνες σκοποβολής Λατινικών Χωρών του 1983 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Σκοπευτές ΟΦΚΟ
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Ουόνσαν

Η **Ουόνσαν** (*Wŏnsan*), παλαιότερα γνωστή ως Ουόνσαντζν (*Wŏnsanjin,* ), Πορτ Λαζάρεφ και Γκενζάν, είναι μια πόλη με λιμάνι, ναυτική βάση και πρωτεύουσα της Γκάνγουον-ντο (*Επαρχίας Γκάνγουον*) της Βόρειας Κορέας, κατά μήκος της ανατολικής πλευράς της κορεατικής χερσονήσου, στη Θάλασσα της Ιαπωνίας (Ανατολική Θάλασσα της Κορέας). Το λιμάνι κατασκευάστηκε από τις κατοχικές ιαπωνικές δυνάμεις το 1880. Πριν τον πόλεμο της Κορέας (1950-1953) η πόλη άνηκε στη δικαιοδοσία της τότε Χάμγκιονγκναμ-ντο (*επαρχίας Νότιας Χάμγκιονγκ*) και έγινε γνωστή κατά τη διάρκεια του πολέμου για τον «αποκλεισμό της Ουόνσαν». Ο πληθυσμός της πόλης υπολογίζεται σε 329.207 κατοίκους το 2013.

Το 2013 ανακοινώθηκε ότι η πόλη θα μετατραπεί σε καλοκαιρινό θέρετρο. Έχοντας περάσει τα παιδικά του χρόνια εκεί, ο Κιμ Γιονγκ Ουν εξέφρασε μεγάλο ενδιαφέρον για την περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής, με την κατασκευή νέων υποδομών, όπως το αεροδρόμιο Γκάλμα, διεθνές πολιτικό και στρατιωτικό αεροδρόμιο. Μια κρατική εταιρεία ανέλαβε την εκπόνηση μελετών σκοπιμότητας για μια μεγάλη γκάμα ξενοδοχείων και εμπορική και βιομηχανική ανάπτυξη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κορεατικά (ko)
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1989

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1989** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Τα Πανελλήνια πρωταθλήματα τραπ και σκιτ πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Σκοπευτήριο Χανίων μεταξύ 4 και 6 Αυγούστου του 1989. Στους αγώνες πήραν μέρος αθλητές από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Επίσης αγωνίστηκαν εκτός συναγωνισμού οι αθλητές του τραπ από το Βέλγιο, Φρανς Πέιτερς (3ος στους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ) και Κοέν Πολ, και ο Ολλανδός Τζον Πιερίκ. Έλαβαν μέρος 64 σκοπευτές, 42 στο τραπ και 22 στο σκιτ.

Στο τραπ πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Γιώργος Σύρος του ΣΚ.Σ. Τεύκρου Βόλου με 192 επιτυχίες και στις γυναίκες πρωταθλήτρια η Ζωή Αγάθου του ΣΚ.Ο. Ελευσίνας με 134 επιτυχίες. Στο σκιτ πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ανδρέας Μπαλαντινάκης του ΣΚ.Σ. Βάρδα Χανίων με 190 επιτυχίες.

Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα εφήβων-νεανίδων στο ατομικό τραπ και το πρωτάθλημα εφήβων στο σκιτ.

## Κάτοχοι μεταλλίων
### Άνδρες

### Γυναίκες

## Αποτελέσματα
### Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

### Σκιτ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

## Παραπομπές


1989
Κατηγορία:Χανιά
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1989
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 400 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Το αγώνισμα των 400 μέτρων με ελεύθερο ανδρών στα πλαίσια της κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου από τις 24 έως τις 25 Ιουλίου 2021.
## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι σε Ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)

## Αποτελέσματα
### Σειρές
Οι 8 καλύτεροι χρόνοι προκρίνονται στον τελικό.

### Τελικός

## Παραπομπές

400ελ Α
Social Waste

Οι **Social Waste** είναι ελληνικό hip-hop/low bap συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1999 στο Ηράκλειο Κρήτης. Η θεματολογία των τραγουδιών είναι ευρεία, οι στίχοι είναι πολιτικοί, με αναφορές σε ιστορικά πρόσωπα όπως ο Άρης Βελουχιώτης, ο Χρόνης Μίσσιος και άλλα, και σχολιάζουν και καυτηριάζουν ιστορικά και κοινωνικά θέματα. Μέλη της μπάντας έχουν δηλώσει πως κατατάσσουν τον εαυτό τους στον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο. Με την μουσική τους να λαμβάνει κινήματα ως πηγή έμπνευσης και με τους ίδιους να δηλώνουν στήριξη σε κινητοποιήσεις. Ενδεικτικό μέρος της δράσης στήριξης αποτελεί η συμμετοχή σε συναυλία για την στήριξη της Ηριάννας Β.Λ. ή το τραγούδι που έγραψαν για τις κινητοποιήσεις στις Σκουριές Χαλκιδικής.   

## Ιστορικό
Από τα πρώτα βήματα του το συγκρότημα συνεργάστηκε με τους Active Member, με αυτούς να εντάσσονται στην ομάδα παραγωγής του B.D. Foxmoor, την «Freestyle Productions», όπου συνεργάζονταν και με τον Παύλο Φύσσα. Από την Freestyle Productions αποχώρησαν το 2004, και απείχαν από τις σκηνές μέχρι να επανεμφανιστούν το 2013.

## Δισκογραφία
* Rebelde, 2025
* *Σύνορα*, 2020.
* *Το Hip Hop της Μεσογείου*, 2017.
* *Με μια πειρατική γαλέρα*, 2015.
* *Στη γιορτή της Ουτοπίας*, 2013.

## Συμμετοχές σε εκδόσεις
Οι απόψεις τους για το ποδόσφαιρο συμπεριλήφθηκαν σε βιβλίο για την Αριστερά, την πολιτική και το ποδόσφαιρο μαζί με αυτές του Αλέξη Τσίπρα.

Η δημιουργία του τραγουδιού τους "Μέγαρα" μετατράπηκε σε κόμικ και συμπεριλήφθηκε σε σχετική ανθολογία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά hip hop συγκροτήματα
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Αποικία του Πλίμουθ

Η **αποικία του Πλίμουθ** (παραλία Κέιπ Κοντ, Βόρεια Αμερική, στη σημερινή Πολιτεία της Μασαχουσέτης) ήταν αποικία που δημιουργήθηκε το 1620 από Άγγλους «προσκυνητές» (Pilgrims), οι οποίοι ταξίδεψαν στην Αμερική με το τρικάταρτο ιστιοφόρο Μαίυφλάουερ. Ο αποικισμός του «Όρμου του Πλίμουθ», στην ακτή που κατέπλευσαν και που οφείλει την ονομασία του στον εξερευνητή Τζον Σμιθ, δημιουργό της πρώτης αγγλικής αποικίας στη Β. Αμερική με την ονομασία «Τζέιμσταουν» (1607), αποτελεί σταθμό στον ευρωπαϊκό αποικισμό της Β. Αμερικής και είναι η πρώτη στα παγκόσμια χρονικά αποικία που ιδρύθηκε και καθοδηγήθηκε αποκλειστικά από τη θέληση των μελών της.

## Υπόβαθρο
Στο ξεκίνημα του 17ου αιώνα ο Καλβινισμός είχε διαδοθεί στην Αγγλία και οι οπαδοί του αποκαλούνταν με την ονομασία «Πουριτανοί», ήταν δηλαδή οι Καλβινιστές – Προτεστάντες, που ονομάζονταν «μπραουνιστές». Οι Πουριτανοί αντιδρούσαν στις επιταγές της Αγγλικανικής Εκκλησίας, ιδιαίτερα δε, στο ρόλο του βασιλιά – αυθέντη σε θρησκευτικά ζητήματα. Ως αποτέλεσμα αυτής τους της στάσης, είχαν υποστεί απειλές, αλλά και συχνές διώξεις. Προκειμένου να προστατευτούν, γύρω στα 1607-1608, η πλειονότητά τους αποφάσισε να μεταναστεύσει, εγκαθιστάμενοι στο Λέυντεν της Ολλανδίας. Περίπου δέκα χρόνια μετά, οι Πουριτανοί επέλεξαν να αιτηθούν επίσημης άδειας για εγκατάσταση στη Βόρεια Αμερική, με στόχο την ίδρυση της κοινότητάς τους. Την άδεια για τη δημιουργία μίας «φυτείας» στο Νέο Κόσμο, τους χορήγησε η Εταιρεία της Βιρτζίνια, μέσω του υποκαταστήματός της στο Λονδίνο. Έτσι, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1620, 149 άνθρωποι επιβιβάστηκαν στο καράβι που απέπλευσε από το λιμένα του Σαουθάμπτον, φτάνοντας στον προορισμό τους περίπου δύο μήνες μετά, στις 9 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
## Η δημιουργία της αποικίας
Ακόμη πριν πατήσουν στη νέα γη εγκατάστασης, οι άποικοι συμφώνησαν στη βασική γραμμή που θα χαρακτήριζε την μελλοντική τους κοινότητα και στις 11 Νοεμβρίου υπέγραψαν τη «Συνομολόγηση του Μαίυφλαουερ», σύμφωνα με την οποία δεσμεύονταν να σεβαστούν όλους τους νόμους που θα εκδίδονταν στη συνέχεια και οι οποίοι θα αποσκοπούσαν στο «γενικό καλό». Επίσημα, η πρώτη κατοικία ολοκληρώθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1620, ημερομηνία ίδρυσης της αποικίας. Πρώτος κυβερνήτης της αποικίας, ο οποίος την διοίκησε, με σύντομες διακοπές, από το 1621 έως το θάνατό του στα 1657, ήταν ο Ουίλιαμ Μπράντφορντ. Η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν το εμπόριο γουναρικών και (δευτερευόντως) η αλιεία και η γεωργία. Οι Πουριτανοί, λόγω συντηρητικών καταβολών δεν επέτρεπαν εύκολα την ενσωμάτωση νέων ατόμων στην κοινότητά τους και έτσι αυτή δεν γνώρισε ιδιαίτερη πληθυσμιακή αύξηση, στα χρόνια που ακολούθησαν. Μάλιστα το πρώτο χειμώνα της άφιξής τους, πολλοί απεβίωσαν από τις κακουχίες και το δριμύ ψύχος. Συνήψαν από την αρχή αγαθές σχέσεις με τους γηγενείς κατοίκους (διάφορες φυλές «ινδιάνων», ενώ τα μέλη τους ήταν 300 ψυχές στα 1630 (10 έτη μετά την αρχική τους εγκατάσταση) και περίπου 500 το 1637.
## Πηγές
«Τα Μεγάλα Γεγονότα της Παγκόσμιας Ιστορίας» («Πάπυρος», Αθήνα, 1999), σελ. 160-161: «Μαίυφλαουερ, οι Πουριτανοί αποβιβάζονται στην Αμερική».

Πλιμουθ Αποικια
Ντενίς Καπούστιν

Ο **Ντενίς Βίκτοροβιτς Καπούστιν** (ρωσ. Денис Викторович Капустин, γενν. 5 Οκτωβρίου 1970) είναι Ρώσος πρώην αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα άλτης του τριπλούν. Γεννήθηκε στο Καζάν του Ταταρστάν και έχει ύψος 1,90 μέτρο.

Είναι περισσότερο γνωστός για το χάλκινο μετάλλιο που κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, ενώ είχε γίνει πρωταθλητής Ευρώπης το 1994. Η καλύτερη ατομική επίδοσή του στο αγώνισμά του είναι 17,65 μέτρα και επιτεύχθηκε εκτός μεγάλων αγώνων το 1998.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ντ. Καπούστιν στο *World Athletics*
* Ο αθλητής στην ''Olympedia''

Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Άλτες του τριπλούν
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Δρόμος 10.000 μέτρων

Ο **δρόμος των 10.000 [[Μέτρο|μέτρων]]** είναι αγώνισμα του στίβου που διεξάγεται εντός του σταδίου σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις, όπου αντιστοιχεί σε 25 στροφές για στίβο κανονικών διαστάσεων. Το ίδιο αγώνισμα όταν διεξάγεται σε δημόσια οδό αναφέρεται συχνά διεθνώς ως «δρόμος 10 χιλιομέτρων». Σε αμφότερες τις περιπτώσεις κατατάσσεται στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων («δρόμοι αντοχής»). Διεξάγεται λιγότερο συχνά σε μικρότερες συναντήσεις (μίτινγκ) στίβου, εξαιτίας της μεγάλης του διάρκειας. 

Τα 10.000 μέτρα είναι η μεγαλύτερη καθιερωμένη διαδρομή εντός σταδίου που αντιστοιχεί σε αγώνισμα. Οι περισσότεροι από τους αθλητές που τρέχουν σε αυτή, αγωνίζονται επίσης σε αγώνες σε δημόσιες οδούς, ημιμαραθωνίους και διοργανώσεις κρος-κάντρι.

Από τότε που το αγώνισμα προστέθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων, στη διοργάνωση του 1912, αθλητές από τη Φινλανδία, γνωστοί και με το προσωνύμιο «Ιπτάμενοι Φινλανδοί», κυριαρχούσαν σε αυτό μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Από το 1960 και μετά, Αφρικανοί δρομείς άρχισαν να έρχονται στο προσκήνιο. Το αντίστοιχο αγώνισμα για τις γυναίκες διεξάγεται σε Ολυμπιακούς Αγώνες μόλις από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ.

[thumb|Ο Taisto Mäki καταρρίπτει το «φράγμα» των 30 λεπτών στον δρόμο των 10.000 μέτρων στο [Ελσίνκι στις 17 Σεπτεμβρίου 1939.]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Δρομος 1000
Βερόνα (Νιου Τζέρσεϊ)

Η **Βερόνα** (*Verona*) είναι μικρή πόλη και δήμος στην Κομητεία Έσσεξ, στο βόρειο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Κατά την τελευταία απογραφή (2010), ο πληθυσμός της Βερόνα ήταν 13.332 κάτοικοι, μειωμένος ελαφρώς σε σχέση με τις δύο προηγούμενες απογραφές.

Το 2008 το περιοδικό *New Jersey Monthly* κατέταξε τη Βερόνα τρίτη στα «κορυφαία μέρη για να ζει κάποιος στο Νιου Τζέρσεϊ».

## Παραπομπές


Βερονα
Μούνγκιονγκ

H **Μούνγκιονγκ** (κορεατικά: *문경*) είναι πόλη στην επαρχία της Βόρειας Γκιόνγκσανγκ, στη Νότια Κορέα. Η τοπική αυτοδιοίκηση, η οικονομία και τα δίκτυα μεταφορών επικεντρώνονται στο Τζόμτσον, την κύρια πόλη. Η Μούνγκιονγκ έχει μακρά ιστορία και είναι γνωστή σήμερα για διάφορα ιστορικά και γραφικά τουριστικά αξιοθέατα. Το όνομα της πόλης σημαίνει περίπου «ακούγοντας καλά νέα». Πρόσφατα, η ανάπτυξη ήταν κάπως στάσιμη, με επίκεντρο την βιομηχανία άνθρακα. Από τη δεκαετία του 1990 αυξάνεται σταδιακά το ποσοστό των ατόμων που βασίζονται στην τουριστική βιομηχανία.

Η πόλη δημιουργήθηκε με συγχώνευση της Τζόμτσον-σι και της Μούνγκιονγκ-γκουν το 1995. Είναι πλέον ένα συγκρότημα αστικών και αγροτικών περιοχών παρόμοιο με άλλες 53 μικρές και μεσαίες πόλεις με πληθυσμό κάτω των 300.000 ανθρώπων στη Νότια Κορέα .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Κορέας
Αλμάζ Αγιάνα

Η **Αλμάζ Αγιάνα Έμπα** (αμχαρ. አልማዝ አያና ኤባ, *Almaz Ayana Eba*, γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1991) είναι Αιθιοπίδα δρομέας μεγάλων αποστάσεων, που συμμετέχει στα αγωνίσματα των 5.000 και 10.000 μέτρων. 

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στα 10.000 μέτρα, καταρρίπτοντας ταυτοχρόνως το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα, που «άντεχε» από το 1993, ενώ κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 5.000 μέτρα. Εκείνη τη χρονιά ήταν η αθλήτρια της χρονιάς της IAAF. 

Εντυπωσιακή ήταν επίσης η νίκη της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, καθώς τερμάτισε 46 δευτερόλεπτα μπροστά από τη δεύτερη αθλήτρια (Τιρουνές Ντιμπάμπα). Επίσης, στην ίδια διοργάνωση κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 5.000 μέτρα. Το 2019, κέρδισε τον αγώνα των 5 χιλιομέτρων στο Diamond League των Βρυξελλών.

Η Αγιάνα γεννήθηκε στο διαμέρισμα Ουένμπερα, στη Ζώνη Μετεκέλ της Αιθιοπίας. Το όνομά της στη μητρική της αμχαρική γλώσσα σημαίνει «διαμάντι». Η Αγιάνα είναι πιστή Χριστιανή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* World Athletics : Almaz AYANA 

Κατηγορία:Αιθίοπες αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Αιθίοπες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 
Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Νικητές Diamond League
Ντέιβιντ Κορές

Ο **Ντέιβιντ Κορές** (**David Koresh**, πραγματικό ονοματεπώνυμο **David Wayne Howell**, Χιούστον, Τέξας, 17 Αυγούστου 1959 – Mount Carmel Center, McLennan County, Waco, Τέξας, 19 Απριλίου 1993) ήταν Αμερικανός αμφιλεγόμενος, όσο και εμβληματικός ηγέτης θρησκευτικής οργάνωσης (κατά πολλούς αίρεσης), που αυτοπροσδιοριζόταν ως ο «τελευταίος προφήτης» της. Διαδραμάτισε τον βασικό ρόλο στο δραματικό συμβάν 51 ημερών (28 Φεβρουαρίου – 19 Απριλίου 1993), που ονομάστηκε «πολιορκία του Γουάκο» ή και «Σφαγή του Γουέικο» όταν, ως επικεφαλής του τμήματος των «Davidians», παραρτήματος της Προτεσταντικής «Αντβεντιστικής Εκκλησίας της Έβδομης Ημέρας» βρήκε το θάνατο μαζί με την πλειονότητα των οπαδών του.

## Δράση
Ο Κορές, δυσλειτουργικός ως χαρακτήρας, ξεκίνησε ως απλό μέλος τη συμμετοχή του στην κοινότητα, την οποία ίδρυσε ο Benjamin Roden (1902 – 1978) το 1955 και που έδρευε στην ανεπίσημη επαρχία Axtell (Ένωση «Mount Carmel Center»), στα περίχωρα του Waco. Εκεί, ο Κορές διεκδίκησε τα ηνία της οργάνωσης από το γιο του ιδρυτή, George Roden (1938 – 1998), κάτι που πέτυχε το 1987 εξουδετερώνοντας τον ανταγωνιστή του. Με τη σύζυγό του Rachel Jones είχε αποκτήσει, συνολικά, 16 παιδιά.
## Το τέλος
Τελικά, μία Ομοσπονδιακή Οργάνωση του Αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, που ονομάζονταν «Γραφείο Αλκοολισμού, Καπνού και Πυροβόλων Όπλων» (ATF) ξεκίνησε έρευνα για την οργάνωση του Κορές, βασισμένη σε υπόνοιες για παράνομη κατοχή όπλων στην έδρα της. Οι Αρχές εξέδωσαν ένταλμα έρευνας, σύλληψης του Κορές και προσαγωγής όλων των οπαδών του. Κατά την αρχική προσπάθεια των στελεχών του ATF να εκτελέσουν τις εντολές που είχαν, σημειώθηκε ανταλλαγή πυρών που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 4 κυβερνητικών πρακτόρων και 6 μελών της θρησκευτικής κοινότητας. Ακολούθως ανέλαβε δράση το FBI που εξαπέλυσε χημικά αέρια, με σκοπό να αναγκάσει τα μέλη της αίρεσης να εξέλθουν του αρχηγείου τους. Η κατάληξη ήταν μοιραία, αφού μία φονική πυρκαγιά που ξέσπασε στο κτίριο αμέσως μετά, οδήγησε στο θάνατο 76 μελών της οργάνωσης, μεταξύ των οποίων 25 παιδιών και δύο εγκύων, όπως και του ίδιου του Κορές. Είναι ενταφιασμένος στο Κοιμητήριο Memorial Park.

## Παραπομπές


Κορες Ντειβιντ
Κατηγορία:Χριστιανοί συνωμοσιολόγοι
S/2003 J 24

Ο **S / 2003 J 24** (προσωρινή ανεπίσημη ονομασία: EJc0061) είναι ένας υποψήφιος φυσικός δορυφόρος του Δία, που εντοπίστηκε από τον ερασιτέχνη αστρονόμο Kai Ly στις 30 Ιουνίου του 2021.   Ανακοινώθηκε επίσημα στις 15 Νοεμβρίου του 2021 στο Κέντρο Μικρών Πλανητών.

Ο ίδιος ερασιτέχνης αστρονόμος επανεντόπισε τέσσερις «χαμένους» φυσικούς δορυφόρους του Δία το 2020: S/2003 J 23, S/2003 J 12, S/2003 J 4 και S/2003 J 2 . 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ανακοίνωση ανακάλυψης στη λίστα Minor Planets Mailing List 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Τζοκ Ντοντς

Ο  **Ίφρεϊμ «Τζοκ» Ντοντς** (*Ephraim "Jock" Dodds*, 7 Σεπτεμβρίου 1915 – 23 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Σκωτζέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός και αναδείχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία της χώρας του.

## Βιογραφία

Από το 1932 έως το 1934 ήταν μέλος της Χάντερσφιλντ Τάουν, με την οποία δεν αγωνίστηκε ποτέ στην πρώτη ομάδα. Το 1934 έκανε το ντεμπούτο της καριέρας του με την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ,  στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας, με την οποία έπαιξε για τα επόμενα πέντε χρόνια. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1935–36 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 33 γκολ σε 42 παιχνίδια και με τα τέσσερα τέρματά του, βοήθησε την ομάδα να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου, όπου έχασε 
1–0 από την Άρσεναλ. Κατά τη διάρκεια της τετραετούς παραμονής του στο Σέφιλντ σημείωσε συνολικά 130 γκολ σε 203 παιχνίδια.

Τον Μάρτιο του 1939 πωλήθηκε στην Μπλάκπουλ, με την οποία στο τελευταίο μέρος του πρωταθλήματος 1938–39 έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία, σημειώνοντας 10 γκολ σε 12 αγώνες, βοηθώντας στη παραμονή του συλλόγου στην κορυφαία κατηγορία. Εκείνη τη χρονιά έκανε και το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα της Σκωτίας, με την οποία σημείωσε ένα χατ τρικ με αντίπαλο την Αγγλία το 1942.

Μετά το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αγωνίστηκε στα τουρνουά πολέμου και σημείωσε πολλά γκολ (65 στη σεζόν 1941–42, 47 τον επόμενο χρόνο). Σημείωσε 8 γκολ σε αγώνα με την Στόκπορτ Κάουντι το 1941 και 7 εναντίον της Τρανμίρ Ρόβερς το 1942, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ τρικ σε μόλις δυόμισι λεπτά, επίδοση ρεκόρ στη δεύτερη κατηγορία. Η συνολική  παραγωγή του στα τουρνουά ήταν 220 τέρματα σε 145 εμφανίσεις (φτάνοντας έτσι συνολικά τις 157 εμφανίσεις και 230 γκολ με την Μπλάκπουλ). Στη σεζόν 1942–43 κέρδισε ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

Τον Νοέμβριο του 1946 μεταγράφηκε στην Έβερτον, με την οποία έπαιξε σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα με συνολικά 55 εμφανίσεις και 36 τέρματα (από τις οποίες 17 στις 21 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα 1946–47). Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 542 τέρματα σε 614 επίσημους αγώνες.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

 

Κατηγορία:Σκωτσέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκπουλ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάμροκ Ρόβερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάντερσφιλντ Τάουν 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Χορστ Μπέμε (αξιωματικός των SS)

Ο **Χορστ Μπέμε** (**Horst Böhme**, Klingenberg Σαξονίας, Γερμανική Αυτοκρατορία, 24 Αυγούστου 1909 – Konigsberg, Ανατολική Πρωσσία, 10 Απριλίου 1945) ήταν Γερμανός αξιωματούχος των SS από το 1930 έως το 1945, κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής εποχής και καταζητούμενος για Εγκλήματα Πολέμου στη μεταπολεμική περίοδο. Υπηρέτησε στην υπηρεσία πληροφοριών (SD) και ήταν από τους βασικούς σχεδιαστές της λεγόμενης «Τελικής Λύσης του Εβραϊκού Ζητήματος». Ήταν υφιστάμενος του Ράινχαρντ Χάιντριχ, μετά το θάνατο του οποίου, έπειτα από τον τραυματισμό που υπέστη στην Επιχείρηση Ανθρωποειδές, ανέλαβε να οργανώσει σκληρά αντίποινα κατά του άμαχου πληθυσμού δύο Τσεχοσλοβακικών χωριών, οι κάτοικοι των οποίων, σύμφωνα με τον ίδιο το Χίτλερ ευθύνονταν για την υποστήριξη ή/και καταγωγή των δύο Τσέχων αλεξιπτωτιστών που ενέχονταν στη δολοφονία του Χάιντριχ. Ο Μπέμε (που βαρύνεται κυρίως με την υλοποίηση της σφαγής στο Λίντιτσε) είχε ενταχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα από το 1930, ενώ παράλληλα έγινε μέλος των SS. Από το 1935 ήταν στενός συνεργάτης του Χάιντριχ, σύμφωνα με εντολή του οποίου, ο Μπέμε δολοφόνησε (στις 13 ή 14 Μαρτίου του 1938), πνίγοντάς τον, τον ακόλουθο της Γερμανικής Πρεσβείας στη Βιέννη, Γουίλχελμ Φρέιερ φον Κέτλερ (Wilhelm Freiherr von Ketteler).
Μετά την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας την άνοιξη του 1939, ο Μπέμε διορίστηκε επικεφαλής της Αστυνομίας Ασφάλειας (SiPo) για το αποκαλούμενο «Προτεκτοράτο της Βοημίας και της Μοραβίας» (1939-1945) με έδρα την Πράγα. Με αυτή την ιδιότητα, ήταν υπεύθυνος για την εξουσία διοίκησης σε όλα τα τμήματα της εκεί Γκεστάπο, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αναστολή λειτουργίας των ιδρυμάτων 3βάθμιας εκπαίδευσης, στη σύλληψη και απέλαση περίπου 1.500 Τσέχων φοιτητών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά και στο σχεδιασμό και συντονισμό της απέλασης ενός αριθμού περίπου 88.00 Εβραίων κατοίκων του Προτεκτοράτου, οι οποίοι προορίζονταν για εξόντωση.
Τον Σεπτέμβριο του 1942 υπηρετούσε σαν ακόλουθος της αστυνομίας στο Βουκουρέστι. Από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 1943 ηγήθηκε της ομάδας «Einsatzgruppe B», ενός στρατιωτικού σώματος (Ναζιστική Μονάδα Ειδικής Δράσης - «Τάγμα Θανάτου») το οποίο διέπραξε μαζικές δολοφονίες αμάχων στη Σοβιετική Ένωση. Από τον Σεπτέμβριο του 1943 έως τον Μάρτιο του 1944 εργάστηκε με την ίδια ιδιότητα για το «Einsatzgruppe C» πριν επιστρέψει στο «Einsatzgruppe B», τον Αύγουστο του 1944 (νυν συνταγματάρχης της αστυνομίας). Στις 9 Νοεμβρίου 1944 προάχθηκε σε SS-Obenfuhrer.
Στην τελευταία φάση του πολέμου ήταν αστυνομικός διοικητής ασφαλείας στην Ανατολική Πρωσία. Τελευταία φορά θεάθηκε τον Απρίλιο 1945 να μάχεται κοντά στο Konigsberg, έκτοτε δε θεωρήθηκε αγνοούμενος, έως τις 12 Αυγούστου 1954, οπότε κηρύχθηκε επίσημα νεκρός από το Περιφερειακό Δικαστήριο του Κιέλου, με (πιθανή) ημερομηνία θανάτου τη 10η Απριλίου 1945. Εκτιμάται ότι είτε βρήκε το θάνατο από αντίπαλα πυρά και το σώμα του διαμελίστηκε εντελώς, ώστε δε στάθηκε δυνατό να βρεθεί και να αναγνωριστεί το πτώμα του, είτε αυτοκτόνησε για να αποφύγει τη σύλληψη και εν-συνεχεία το σώμα του διαλύθηκε από έκρηξη κάποιας βόμβας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη των SS
Άνσελμος της Νονάντολα

Ο **Άνσελμος** (περ. 732 - περ. 805) ήταν ο Λομβαρδός Δούκας του Φρίουλι την περίοδο 749–751 και ιδρυτής της Μονής της Νονάντολα, στην οποία έγινε ηγούμενος.

Εγκατέλειψε την πολιτική του καριέρα και έχτισε ένα μοναστήρι το 750 στο Φανάνο, σε ένα οικόπεδο που του παραχώρησε ο Αϊστούλφος, Βασιλιάς των Λομβαρδών. Ο τελευταίος  είχε παντρευτεί την αδελφή του Ανσέλμου, την Γκισαλτρούδα. Το Μοναστήρι της Νονάντολα χτίστηκε μέσα σε δύο έτη, σε μικρή απόσταση από τη Μοδένα, και προικίστηκε από τον Αϊστούλφο. Ο Άνσελμος μετέβη στη Ρώμη, όπου ο Πάπας Στέφανος Γ΄ του παραχώρησε μία ποιμαντορική ράβδο, του έδωσε λείψανα του Αγίου Σιλβέστρου και τον διόρισε Ηγούμενο της Νονάντολα. Ο Άνσελμος ίδρυσε πολλούς ξενώνες όπου οι φτωχοί και οι άρρωστοι ήταν προστατευμένοι και φροντίζονταν από μοναχούς.

Σύμφωνα με τον έναν κατάλογο ηγουμένων της Νονάντολα του 12ου αιώνα, ο Δεσιδέριος ο οποίος διαδέχθηκε τον Αϊστούλφο στο Βασίλειο των Λομβαρδών, το 756, εξόρισε τον Άνσελμο από τη Νονάντολα υπέρ του δικού του προστατευόμενου. Ο Άνσελμος πέρασε τα επτά χρόνια της εξορίας του στο Μοναστήρι των Βενεδικτίνων στο Μόντε Κασίνο, αλλά επέστρεψε στη Νονάντολα μετά την αιχμαλωσία του Δεσιδέριου από τον Καρλομάγνο στον πόλεμο του 774. Αυτή η εξορία δεν αναφέρεται στον Βίο του Άνσελμου (*Vita Anselmi*), μια βιογραφία του Άνσελμου που γράφτηκε εκατό ή διακόσια χρόνια μετά το θάνατό του. Μέχρι το 1083, η Νονάντολα ήταν ένα αυτοκρατορικό μοναστήρι, και μετά από την εποχή Άνσελμου υπέφερε συχνά από αυτοκρατορικές παρεμβάσεις στην εκλογή των ηγουμένων του.

Όντας ηγούμενος για πενήντα χρόνια, ο Άνσελμος πέθανε στη Νονάντολα το 805, ενώ η τοπική κοινότητα εξακολουθεί να τον τιμά ως προστάτη της. Ημέρα εορτασμού του είναι η 3η Μαρτίου.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Παύλος ο Διάκονος. ''Historia Langobardorum''.

Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 8ου αιώνα
Τραγονήσι Εύβοιας

Το **Τραγονήσι** είναι πολύ μικρή νησίδα στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο και ανήκει στο σύμπλεγμα των Πεταλιών,**** ανάμεσα στη Μεγαλόνησο Πεταλιών και στο Χερσονήσι και το ψηλότερο σημείο της είναι 39 μέτρα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαρμαρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαρμαρίου της δημοτικής ενότητας Μαρμαρίου που υπάγεται στον δήμο Καρύστου και δεν κατοικείται. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πωλείται σε τιμή ευκαιρίας τμήμα των νησίδων Πεταλιοί από την https://www.kathimerini.gr/

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου