open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Περαία (Εγγύς Ανατολή)

δεξιά|μικρογραφία|386x386εσ| Η Περαία και τα περίχωρά της τον 1ο αιώνα μ.Χ.
[δεξιά|μικρογραφία| Ενσωμάτωση στο [Πτολεμαϊκό Βασίλειο και το Ναβαταϊκό Βασίλειο, 200 π.Χ.]]
[δεξιά|μικρογραφία| Ενσωμάτωση στην [Πετραία Αραβία, 106-630 μ.Χ.]]
**Περαία** ονομαζόταν το τμήμα του βασιλείου του Ηρώδη του Μέγα, που καταλάμβανε την ανατολική πλευρά της κοιλάδας του Ιορδάνη ποταμού, από περίπου το ένα τρίτο της απόστασης ως το τμήμα του Ιορδάνη, που συνδέει τη Θάλασσα της Γαλιλαίας και τη Νεκρά Θάλασσα, ως περίπου το ένα τρίτο κάτω από τη βορειοανατολική ακτή της Νεκράς Θάλασσας. Δεν εκτεινόταν πολύ μακριά στα ανατολικά. 

Το βασίλειο του Ηρώδη του Μεγάλου κληροδοτήθηκε σε τέσσερις κληρονόμους, από τους οποίους ο Ηρώδης Αντίπας έλαβε τόσο την Περαία όσο και τη Γαλιλαία. Το 39 μ.Χ., η Περαία και η Γαλιλαία μεταφέρθηκαν από τον Ηρώδη Αντίπα, που είχε πέσει σε δυσμένεια, στον Αγρίππα Α' από τον Καλιγούλα. Με το θάνατό του το 44 μ.Χ., η συγχωνευμένη περιοχή του Αγρίππα έγινε ξανά επαρχία, συμπεριλαμβανομένης της Ιουδαίας και για πρώτη φορά, της Περαίας. 

Από εκείνη την εποχή, η Περαία ήταν μέρος των μεταβαλλόμενων ρωμαϊκών επαρχιών στα δυτικά της: Ιουδαία, και αργότερα η Συρία Παλαιστίνη, η Παλαιστίνη και η Παλαιστίνη Α'. 

Ο όρος απαντάται ως επί το πλείστον στα βιβλία του Φλάβιου Ιώσηπου και ήταν πιο σπάνια χρησιμοποιούμενος στα τέλη της ρωμαϊκής περιόδου. Εμφανίζεται στο γεωγραφικό έργο του Ευσέβιου της Καισαρείας "Ονομαστικόν", αλλά στη λατινική μετάφραση του Ιερώνυμου, χρησιμοποιείται ο όρος "Υπεριορδανία".

Τα Γάδαρα της Περαίας ήταν η κύρια πόλη ή μητρόπολη της Περαίας (δεν πρέπει να συγχέεται με τα Γάδαρα της Δεκάπολης, μιας ελληνιστικής πόλης). Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Ιουδαίας με επικεφαλής τον Πομπήιο το 63 π.Χ., ο Άουλος Γαβίνιος, ανθύπατος της Συρίας, διέσπασε το πρώην Ασμοναϊκό Βασίλειο σε πέντε περιοχές νομικών και θρησκευτικών συμβουλίων (στο εβραϊκό υπόβαθρο περισσότερο γνωστών ως Σανχεντρίν) και βασίζεται στην Ιερουσαλήμ, στην Ιεριχώ, στη Σέπφωρι (Γαλιλαία), στην Αμαθούντα (Περαία) και στα Γάδαρα.

## Άλλοι συγγραφείς
Ο Πτολεμαίος δεν χρησιμοποιεί τον όρο Περαία στη *[[Γεωγραφική Υφήγησις|Γεωγραφία του]]*, αλλά μάλλον την περίφραση "πέρα από τον Ιορδάνη".    

Η Περαία ήταν η περιοχή που κατοικούσαν οι Ισραηλινοί Φυλές Ρούμπεν, Γκαντ και η μισή φυλή του Μανασσή .  Οι σχολιαστές της Καινής Διαθήκης μιλούν για το « Υπουργείο Περαίας » του Ιησού, ξεκινώντας από την αναχώρησή του από τη Γαλιλαία ( Ματθαίος 19 : 1 · Μάρκος 10 : 1) και τελειώνει με το χρίσμα της Μαρίας στη Βηθανία ( Ματθαίος 26 : 6) ή του ταξίδι προς την Ιερουσαλήμ ξεκινώντας από τον Μάρκο 10:32.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Perea στο ιστορικό βιβλίο προέλευσης του Mahlon H. Smith

Κατηγορία:Αρχαίος Λεβάντες
Διόπτρα

thumb|right|100px|Διόπτρα κατά την περιγραφή του Ήρωνος

Η **διόπτρα** είναι αρχαίο αστρονομικό και τοπογραφικό όργανο. Χρονολογείται από τον 3ο&nbsp;αιώνα π.Χ. και αποτελείται από έναν σωλήνα παρατήρησης και μια βάση. Εξοπλισμένη με μοιρογνωμόνια, η διόπτρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τη μέτρηση γωνιών.

## Χρήση
Οι αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι χρησιμοποίησαν τη διόπτρα για να μετρήσουν τις θέσεις των αστεριών· τόσο ο Ευκλείδης όσο και ο Γέμινος ο Ρόδιος αναφέρονται στη διόπτρα σε αστρονομικά έργα τους.

Συνέχισε να χρησιμοποιείται ως αποτελεσματικό τοπογραφικό όργανο. Προσαρμοσμένη σε αυτό τον σκοπό, η διόπτρα είναι παρόμοια με τον θεοδόλιχο, που χρονολογείται από τον 16ο&nbsp;αιώνα. Είναι μια πιο ακριβής εκδοχή του ρωμαϊκού *groma*.

Η διόπτρα μπορεί να ήταν αρκετά εξελιγμένη ώστε, για παράδειγμα, να κατασκευάσει μια σήραγγα που θα ένωνε δύο σημεία σε αντίθετες πλευρές ενός βουνού. Εικάζεται ότι μπορεί να έχει χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του Ευπαλίνειου ορύγματος τον 6ο αιώνα π.Χ., μιας σήραγγας με μήκος 1.036&nbsp;μέτρα που ανασκάφηκε στο όρος Κάστρο στο νησί της Σάμου και έχει αναφερθεί ως «ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα μηχανικής των αρχαίων χρόνων». Οι μελετητές διαφωνούν εάν η διόπτρα ήταν διαθέσιμη τόσο νωρίς.

Ένα ολόκληρο βιβλίο σχετικά με την κατασκευή και την επισκόπηση της χρήσης της διόπτρας πιστώνεται στον Ήρωνα τον Αλεξανδρέα (μια σύντομη περιγραφή του βιβλίου είναι διαθέσιμη στο Διαδίκτυο: δείτε τον σύνδεσμο Lahanas παρακάτω). Ο Ήρων ήταν «ένας από τους πιο έξυπνους μηχανικούς της ιστορίας και εφαρμοσμένους μαθηματικούς».

Η διόπτρα χρησιμοποιήθηκε εκτενώς σε έργα κατασκευής υδραγωγείων. Η περιστροφή βιδών σε διάφορα μέρη του οργάνου διευκόλυνε τη ρύθμιση για πολύ ακριβείς μετρήσεις..

Τελικά αντικαταστάθηκε ως τοπογραφικό όργανο από τον θεοδόλιχο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Isaac Moreno Gallo (2006) The Dioptra Tesis and reconstructon of the Dioptra.
* Michael Jonathan Taunton Lewis (2001), *Surveying Instruments of Greece and Rome*, Cambridge University Press, 
* Lucio Russo (2004), *The Forgotten Revolution: How Science Was Born in 300 BC and Why It Had To Be Reborn*, Berlin: Springer. ISBN&nbsp;.
* Evans, J., (1998) *The History and Practice of Ancient Astronomy*, pages 34–35. Oxford University Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Michael Lahanas, Heron of Alexandria, Inventions, Biography, Science
* Nathan Sidoli (2005), Heron's Dioptra 35 and Analemma Methods: An Astronomical Determination of the Distance between Two Cities, *Centaurus*, **47**(3), 236-258
* Bamber Gascoigne, History of Measurement, historyworld.net
* Tom M. Apostol (2004), The Tunnel of Samos , *Engineering and Science*, **64**(4), 30-40

Κατηγορία:Όργανα μέτρησης
Κατηγορία:Αστρονομικά όργανα
Κατηγορία:Τοπογραφικά όργανα
Κατηγορία:Αστρομετρία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική αστρονομία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γουνδοάλδος του Άστι

Ο **Γουνδοάλδος**, γερμ. Gundoald, (π. 565 - 616) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν Βαυαρός ευγενής, δούκας του Άστι (589).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γαριβάλδου Α΄ δούκα του Άστι και τον διαδέχθηκε περί το 589.

Το 588 η μεγαλύτερη αδελφή του Θεοδελίνδη μνηστεύθηκε τον Αυθάριο βασιλιά των Λομβαρδών. Η δυνατή συμμαχία από την επιγαμία με τους Λομβαρδούς πυροδότησε μία εισβολή από τους Φράγκους, επικυρίαρχους των Βαυαρών το 589. Η Θευδελίνδα και ο Γουνδοάλδος διέφυγαν στην Ιταλία. Εκεί η Θεοδελίνδη παντρεύτηκε τον Αυθάριο τον Μάιο, ενώ στον Γουνδοάλδο δόθηκε το δουκάτο του Άστι και το χέρι μίας εγγονής του Βάσχο βασιλιά των Λομβαρδών.

Σκοτώθηκε από βέλος το 616.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία εγγονή του Βάσχο βασιλιά των Λομβαρδών και είχε τέκνα:
* Αριπέρτος Α΄, βασιλιάς των Λομβαρδών (653-661).
* Γουνδπέρτος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Paul the Deacon, Historia Langobardorum.
* Chronicle of Fredegar, The Fourth Book of the Chronicle of Fredegar with its Continuations.

Κατηγορία:Μεσαιωνική Βαυαρία
Ρισεδρονικό οξύ

Το **ρισεδρονικό οξύ**, που χρησιμοποιείται συχνά ως άλας νατρίου **ρισεδρονικό νάτριο**, είναι διφωσφονικό οξύ που χρησιμοποιείται για την ενίσχυση των οστών, τη θεραπεία ή την πρόληψη της οστεοπόρωσης και τη θεραπεία της νόσου του οστού Paget. Λαμβάνεται από το στόμα.

Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ερεθισμό και έλκη του βλεννογόνου του ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος, μυικοί πόνοι, υποασβεστιαιμία. Όπως συμβαίνει με άλλα διφωσφονικά φάρμακα, η ρισεδρονάτη φαίνεται να σχετίζεται με τη σπάνια παρενέργεια της οστεονέκρωσης της γνάθου, που προηγείται συχνά από οδοντικές επεμβάσεις που προκαλούν τραύμα στο οστό. Φάρμακα που περιέχουν ασβέστιο επηρεάζουν την απορρόφηση του ρισεδρονικού. Δεν συνιστάται η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού. Ανήκει στην κατηγορία των διφωσφονικών φαρμάκων, τα οποία δρουν εμποδίζοντας την αποδόμηση των οστών από τις οστεοκλάστες.

Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατατέθηκε το 1984 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πυριδίνες
Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Κατηγορία:Φωσφορικά
Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο μυοσκελετικό σύστημα
Τάσιλος Α΄ της Βαυαρίας

Ο **Τάσιλος Α΄** (γερμ. *Tassilo(n) I*, 560 - 610) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας το διάστημα 591-610.

## Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο διορίστηκε βασιλιάς (rex) της Βαυαρίας από τον Φράγκο Χιλδεβέρτο Β΄ βασιλιά της Αυστρασίας το 591 και έτσι έληξε ο πόλεμος με τους Φράγκους. Ο πόλεμος ξεκίνησε στη βασιλεία του προκατόχου τού Τάσιλου Α΄, τού Γαριβάλδου Α΄, όταν ο Γαριβάλδος Α΄ συνήψε συμμαχία που περιελάμβανε γάμο με τους Λομβαρδούς. Δεν γνωρίζουμε αν ο Γαριβάλδος Α΄ απεβίωσε ή εκτοπίστηκε. Ούτε γνωρίζουμε τις ακριβείς σχέσεις του Τάσιλου Α΄ με τον Γαριβάλδο Α΄, αν και υποθέτουμε ότι ο Τάσιλος Α΄ είχε στενή συγγένεια μαζί του, αν δεν ήταν γιός του. Το ότι ο Χιλδεβέρτος Α΄ ονόμασε τον Τάσιλο Α΄ δούκα, δείχνει Φραγκικό έλεγχο επί της Βαυαρίας.

Ο Παύλος ο Διάκονος λέει επίσης ότι ο Τάσιλος A΄ σύντομα μετακινήθηκε στις περιοχές των Σλάβων (πιθανά στο πρόσφατα κατακτημένο ανατολικό Τυρόλο και την Καρινθία) και επέστρεψε νικητής με πολλή λεία. Η νίκη αυτή αποδείχθηκε σύντομη, καθώς ο Παύλος μας λέει για 2.000 Βαυαρούς που σφαγιάσθηκαν ως τον τελευταίο το 595. Είχαν εισβάλει στις περιοχές των Σλάβων, που έλαβαν βοήθεια από τον χαγάνο των Αβάρων.

Ο Τάσιλος Α΄ απεβίωσε το 610 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γαριβάλδος Β΄.

## Οικογένεια
Είχε τέκνο:
* Γαριβάλδος Β΄ 585-625, δούκας της Βαυαρίας.
** Θέοδος π.625-π.716, δούκας της Βαυαρίας.

## Αναφορές


## Πηγές
* Störmer, Wilhelm. "Die Baiuwaren: Von der Völkerwanderung bis Tassilo III." pp 64 – 66, Verlag C. H. Beck, 2002, ISBN 3-406-47981-2.
* Paul the Deacon, History of the Lombards: Book 4, Chapter VII

|-

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Οι Πέντε Φίλοι

***Οι Πέντε Φίλοι*** (αγγλικά: *The Famous Five*) είναι σειρά παιδικών διηγημάτων με περιπέτειες γραμμένα από την Αγγλίδα συγγραφέα Ένιντ Μπλάιτον. Το πρώτο βιβλίο, το *Οι πέντε φίλοι στο νησί των θησαυρών* δημοσιεύθηκε το 1942.

Τα βιβλία της σειράς είναι τα εξής:

01) Οι πέντε φίλοι στο νησί των θυσαυρών

02) Οι πέντε φίλοι πάλι σε περιπέτεια

03) Οι πέντε φίλοι φεύγουν μαζί

04) Οι πέντε φίλοι στην κορυφή του λαθρέμπορα

05) Οι πέντε φίλοι στο νησί του Κιρίν

06) Οι πέντε φίλοι φεύγουν με ένα τροχόσπιτο

07) Οι πέντε φίλοι σε κατασκήνωση

08) Οι πέντε φίλοι σε φασαρίες

09) Οι πέντε φίλοι πέφτουν σε περιπέτεια

10) Οι πέντε φίλοι σε διακοπές

11) Οι πέντε φίλοι καλοπερνούν

12) Οι πέντε φίλοι πηγαίνουν στη θάλασσα

13) Οι πέντε φίλοι πηγαίνουν στο βάλτο του μυστηρίου

14) Οι πέντε φίλοι διασκεδάζουν

15) Οι πέντε φίλοι σε μυστικά ίχνη

16) Οι πέντε φίλοι στο λόφο του Μπίλικοκ

17) Οι πέντε φίλοι σε δυσκολίες

18) Οι πέντε φίλοι στο κτήμα του Φίνιστον

19) Οι πέντε φίλοι στο Ντίμον Ροκ

20) Οι πέντε φίλοι λύνουν ένα μυστήριο

21) Οι πέντε φίλοι πάλι μαζί

Κατηγορία:Παιδικά βιβλία
Κατηγορία:Αγγλική λογοτεχνία
Νάντια Χωραφά

Η ***Νάντια Χωραφά*** (Αθήνα, 21 Μαΐου 1932) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και ραδιοφωνική παραγωγός.

## Βιογραφία

Η Χωραφά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και τραγούδι στο Ελληνικό Ωδείο.

Ξεκίνησε την καριέρα της αρχικά στον κινηματογράφο όπου έκανε το ντεμπούτο της με την αισθηματική ταινία *[[Νυχτερινή περιπέτεια]]* σε σκηνοθεσία του Άγγελου Τερζάκη το 1954.

Το 1955 έκανε το ντεμπούτο της και στο θέατρο με τον θίασο της Κυβέλης, όπου πήρε μέρος στις παραστάσεις «Μια γυναίκα χωρίς σημασία» και «Μαύρη Δαντέλα». Το 1956-1957 συνεργάστηκε με τον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη και στα έργα «Θα σε κάνω βασίλισσα», «Ένας βλάκας και μισός», «Ξυλιές στα μαλακά», «Στουρνάρα 288» και «Ραντεβού».

Από το 1957 η Χωραφά ξεκίνησε και την ραδιοφωνική της καριέρα συμμετέχοντας στο «Θέατρο της Κυριακής» όπου πήρε μέρος στην κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου «Η πινακοθήκη των ηλιθίων» δίπλα στον Δημήτρη Χορν, τη Μαίρη Αρώνη και τον Ανδρέα Φιλιππίδη. Επίσης την περίοδο 1957-1959 συμμετείχε και στο πρώτο ραδιοφωνικό σίριαλ που έγινε στην Ελλάδα, την «Οικογένεια Παπαδοπούλου» δίπλα στους Παντελή Ζερβό, Τζόλυ Γαρμπή και Στέφανο Ληναίο. Το 1959 πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στην Λυρική Σκηνή με τις οπερέτες «Σοκολατένιος στρατιώτης» και «Βαφτιστικός».

Το 1960 έκανε την επιστροφή της στον κινηματογράφο παίζοντας στις ταινίες *[[Η Νάνσυ την… ψώνισε!]]* και *Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ* σε σκηνοθεσία του Ίωνα Νταϊφά. Το 1962 συνεργάστηκε με τον Βασίλη Γεωργιάδη και στην ταινία *[[Οργή (ταινία)|Οργή]]* δίπλα στους Άννα Φόνσου, Νίκο Κούρκουλο και Βιβέτα Τσιούνη. Η τελευταία της κινηματογραφική της εμφάνιση ήταν το 1965 και στην ταινία *Μια γυναίκα χωρίς ντροπή* σε σκηνοθεσία Ιάκωβου Καμπανέλλη.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις
 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Θεοδότη (σύζυγος Γριμοάλδου)

Η **Θεοδότη**, γερμ. Theodota ή Teodote, ήταν Ρωμαία ευγενής, πιο γνωστή σε σχέση με τον Κουνιπέρτο βασιλιά των Λομβαρδών (688-700). Τα παραπέτα της Θεοδότης ονομάστηκαν από αυτήν.

## Βιογραφία
Η ζωή της υπάρχει στο 5ο βιβλίο του *Historia Langobardorum* του Παύλου του Διακόνου. Εκεί την αποκαλεί "μία κόρη από τις πιο ευγενείς Ρωμαϊκές (μάλλον από τη Ραβέννα) οικογένειες". Την πρόσεξε η Ερμελίνδα, σύζυγος του Κουνιπέρτου στα λουτρά, που είχαν κτιστεί από τον Ντάμιαν της Παβία· οι Λομβαρδοί βασιλείς στο τέλος του 7ου αι. ακολουθούσαν ακόμη τον Ρωμαϊκό τρόπο ζωής, που περιελάμβανε τα λουτρά. Η Ερμελίνδα περιγράφει την ωραιότητα της Θεοδότης, ειδικά τα κομψά και διακοσμημένα μακριά ξανθά μαλλιά της. 

Ο Κουνιπέρτος δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο κορίτσι, αλλά αντί γι' αυτό, οργάνωσε αμέσως ένα κυνήγι έξω από την Παβία και διέταξε την Ερμελίνδα να λάβει μέρος μαζί του. Ωστόσο, όταν έπεσε η νύχτα, ο Κουνιπέρτος γύρισε μυστικά στην πόλη και κοιμήθηκε με τη Θεοδότα· ο Παύλος αρχικά λέει ότι ο Κουνιπέρτος "cum ea concubit" (πήγε στο κρεβάτι μαζί της), αφήνοντας ασαφές αν έγινε με τη συγκατάθεσή της ή όχι, αλλά μετά το βιβλίο 5 (Κεφ. 37) γράφει "de stupro Theodotae" (για τον βιασμό της Θεοδότας). Ο Παύλος καταλήγει γράφοντας ότι ο Κουνιπέρτος αργότερα τοποθέτησε τη Θεοδότα σε μοναστήρι στην Παβία "που έλαβε το όνομά του από αυτήν", εννοώντας τη Σάντα Μαρία ντελα Πουστέρλα, που μετονομάστηκε σε Σάντα Μαρία Θεοδότα. 

Τα δύο παραπέτα του άμβωνα του Σαν Μικέλε αλλα Πουστέρλα ονομάζεται παραπέτα (plutei) της Θεοδότας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γκριμοάλδο βασιλιά των Λομβαρδών (662-671) και είχε τέκνο:
* Γαριβάλδος, βασιλιάς των Λομβαρδών (671).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Lida Capo, Commento in Paolo Diacono, Storia dei Longobardi, pp. 556-557.

Κατηγορία:Λομβαρδοί ευγενείς
Λούσετερ

Το **Losæter** είναι αστικό πάρκο, το οποίο βρίσκεται σε ένα από τα επτά κοινά του Bjørvika, στο Όσλο της Νορβηγίας. Ιδρύθηκε το 2011 ως έργο τέχνης, ένα μέρος του προγράμματος δημόσιας τέχνης Bjørvika Utvikling σε συνεργασία με τη διεθνή καλλιτεχνική κολεκτίβα *Futurefarmers*. Στη συνέχεια, εξελίχθηκε  σε μεγάλο δημόσιο χώρο, ένα πλήρες βιολογικό αγρόκτημα στη μέση  εγκαταλελειμμένων κατασκευών. Το πάρκο έχει μεγαλώσει, με το πέρασμα των χρονών, και σήμερα η περιοχή αποτελείται από χωράφια με  στάχια και μια πληθώρα από διαφορά λαχανικά, ζωντανό έδαφος, κοπριά, ένα κοινό σπίτι ψησίματος και ένα πλήθος από δραστηριότητες κάτω από την προστασία του Αγρότη της πόλης, μια κοινότητα μαγειρικής, ένα θεραπευτικό “πρότζεκτ” κηπουρικής  και συλλογικής κατανομής των τροφίμων.

## Δημιουργία
Μια ομάδα συνεταιρισμών - με επικεφαλής τους Futurefarmers, Flatbread Society και the Future of Food collective -  χρησιμοποιεί αυτό το  αστικό αγρόκτημα, το οποίο έχει αναπτυχθεί σταθερά τα τελευταία πέντε χρόνια, για να εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς καλλιεργούνται υπεύθυνα τα τρόφιμα. Για πολλά χρόνια το μέρος αυτό, ήταν μια αστική ερημιά χωρίς καμία ανάπτυξη. Το 2011 η ομάδα καλλιτεχνών Futurefarmers άρχισε να εργάζεται για την ίδρυση του Losæter. Στις 13 Ιουνίου 2015 συγκεντρωθήκαν αγρότες από πάνω από 50 νορβηγικά αγροκτήματα, στο Όσλο με τρακτέρ, βαγόνια και καροτσάκια γεμάτα χώμα. Μαζί με τους κατοίκους της πόλης, αγρότες με ζώα, φτυάρια και μουσικά όργανα δημιούργησαν μία πομπή στους δρόμους της πόλης, από εκείνη τη μέρα η περιοχή αυτή ονομάστηκε "Losæter." Η ανάπτυξη του πάρκου σηματοδότησε τη μετάβαση αυτού του κομματιού της γης από ένα ανεκμετάλλευτο πεδίο σε ένα κοινωνικό και οικολογικό χώρο.

## Σκοπός
Το Losæter είναι σύγχρονο πάρκο με βρώσιμα φυτά και μια ζωντανή κοινότητα. Είναι ένα παράδειγμα πως το αστικό περιβάλλον μπορεί να μετατραπεί από μια νεκρή ζώνη σε ένα πράσινο κοινωνικό τόπο συνάντησης. Εκεί οι κάτοικοι της πόλης μπορούν να μάθουν για τις βιώσιμες γεωργικές πρακτικές και τα οικολογικά συστήματα. Καθ' όλη την διάρκεια της περιόδου συγκομιδής, λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις και κοινωνικές κουζίνες, στις οποίες υπάρχουν φαγητά φτιαγμένα από προϊόντα που παράγονται εκεί. Ένας υπαίθριος κοινόχρηστος χώρος φύτευσης που χρησιμεύει επίσης ως τοπική πράσινη πρωτοβουλία εκπαίδευσης. Το μέλλον των τροφίμων πλαισιώνεται ως επιστροφή στις κοινοτικές πρακτικές. Η συλλογική στο Losaeter θέλει να αναβιώσει την τέχνη της καλλιέργειας τροφίμων, το ψήσιμο στο σπίτι και να τονίσει την σημαντικότητα ποικίλων φυτών και ζώων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Όσλο
Διασταύρωση Σιμπούγια

Η **Διασταύρωση Σιμπούγια** (αγγλικά: *Shibuya Crossing ή Shibuya Scramble Crossing*), είναι διάσημη διασταύρωση που βρίσκεται στην περιοχή Σιμπούγια, στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την έξοδο της σιδηροδρομικής γραμμής της Σιμπούγια, που κοσμείται από το άγαλμα του θρυλικού σκύλου Χάτσικο. Το άγαλμα του Χάτσικο, αποτελεί ιδιαίτερα δημοφιλές σημείο συνάντησης για τους περαστικούς, και όπως και η ίδια η διασταύρωση, είναι σχεδόν πάντα γεμάτο κόσμο. 

Πέρα από το άγαλμα του Χάτσικο, χαρακτηριστικά στολίδια της Διασταύρωσης Σιμπούγια, αποτελούν οι τρεις γιγάντιες οθόνες τηλεόρασης προσαρτημένες στο εξωτερικό των γύρω κτηρίων, καθώς και το πλήθος διαφημιστικών πινακίδων. Η κοσμοσυρροή που την χαρακτηρίζει, καθώς και το πλήθος διαφημιστικών πινακίδων, έχουν οδηγήσει στην δίκαιη σύγκριση της Διασταύρωσης Σιμπούγια, με την Τάιμς Σκουέρ της Νέας Υόρκης και την Πλατεία Πικαντίλι του Λονδίνου. Η Διασταύρωση Σιμπούγια, αποτελεί την πιο πολυσύχναστη διάβαση πεζών στον κόσμο, με πάνω από 2.500 πεζούς διαβάτες ανά κάθε στιγμή. Ο καθηγητής και αρχιτέκτονας, με έδρα το Τόκιο, Julian Worrall μιλώντας για την Διασταύρωση Σιμπούγια είχε τονίσει ότι, «Η Διασταύρωση Σιμπούγια είναι ένα άριστο παράδειγμα για το τι μπορεί να καταφέρει το Τόκιο, χωρίς καν να προσπαθήσει».

Επιπλέον, η διασταύρωση Σιμπούγια έχει «πρωταγωνιστήσει» ως σκηνικό σε διάφορες ταινίες παγκοσμίου φήμης, όπως οι  Lost in Translation (ελληνικός τίτλος: Χαμένοι στην Μετάφραση), The Fast and the Furious: Tokyo Drift (ελληνικός τίτλος: Μαχητές των Δρόμων: Tokyo Drift), και στα Resident Evil: Afterlife και Resident Evil: Retribution, καθώς και σε διάφορα εγχώριες ή ακόμα και παγκόσμιες εκπομπές και ειδησεογραφικά δελτία. Η θρυλική οθόνη βίντεο, που είχε προβληθεί στις παραπάνω ταινίες, και ιδίως στην ταινία Lost in Translation, στην χαρακτηριστική σκηνή με τον δεινόσαυρο, είχε αποσυρθεί και αντικατασταθεί από μια στατική διαφημιστική πινακίδα, για μικρό χρονικό διάστημα. Όμως επέστρεψε στην θέση της, τον Ιούλιο του 2013. Η Διασταύρωση έχει επίσης προβληθεί, στο βιντεοπαιχνίδι, με έδρα την περιοχή Σιμπούγια, The World Ends With You.

Η Διασταύρωση Σιμπούγια πρωταγωνίστησε και στην τελετή λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2016, ως διαφήμιση για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, που θα πραγματοποιούνταν στο Τόκιο. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*  https://en.japantravel.com/tokyo/shibuya-crossing/3016
*  
*https://edition.cnn.com/travel/article/shibuya-crossing-tokyo-japan/index.html 
* https://theculturetrip.com/asia/japan/articles/tokyos-most-iconic-attraction-shibuya-crossing/

Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Τόκιο
Γαριβάλδος Α΄ της Βαυαρίας

Ο **Γαριβάλδος Α΄**, λατιν. Garibaldus, γερμ. Garibald/Garivald I, (γενν. 540) ήταν δούκας (ή βασιλιάς) της Βαυαρίας το διάστημα 555-591. Ήταν ο γενάρχης του Οίκου των Αγιλολφιδών βασιλέων των Λομβαρδών και ο πρώτος του κλάδου των δουκών της Βαυαρίας.

## Βιογραφία
Έπειτα από το τέλος του Θευδεβάλδου των Μεροβιγγείων βασιλιά της Αυστρασίας, ο διάδοχός του Χλωτάριος Α΄ είχε αρχίσει να έχει ερωτικές επαφές με τη χήρα εκείνου Βαλδράδα (531-572), κόρη του Βάσχο βασιλιά των Λομβαρδών. Οι επίσκοποι του Χλωτάριου αντιτέθηκαν, έτσι έδωσε τη Βαλδράδα στον Γαριβάλδο Α΄ ως σύζυγο το 556. O γάμος, όχι μόνο έδωσε κύρος στον Γαριβάλδο Α΄, αλλά δημιούργησε με διάρκεια πολιτικούς δεσμούς μεταξύ των Βαυαρών και των Λομβαρδών της Παννονίας και της Βοημίας. Αυτό είχε συνέπειες έπειτα από τη μετακίνηση των Λομβαρδών στην Ιταλία το 568.

Λίγο πριν το 585 η Αυλή των Μεροβιγγείων προσπάθησε να σχετίσει τον Γαριβάλδο Α΄ πιο στενά με τα ενδιαφέροντά της, κανονίζοντας τον γάμο της κόρης του Θεοδελίνδης με τον Χιλδεβέρτο Β΄ βασιλιά βασιλιά της Αυστρασίας (εγγονό του Χλωτάριου Α ). Την ίδια εποχή οι Μεροβίγγειοι προσπαθούσαν να κανονίσουν τις σχέσεις τους με τον Αυθάριο βασιλιά των Λομβαρδών, νυμφεύοντάς τον με την αδελφή του Χιλδεβέρτου Β΄. Και οι δύο προτάσεις δεν ευοδώθηκαν. Ο προσβεβλημένος Αυθάριος μνηστεύθηκε τη Θεοδελίνδα το 588. Φοβούμενοι έναν αντι-Φραγκικό άξονα, οι Φράγκοι έστειλαν έναν στρατό στη Βαυαρία. Τα παιδιά του Γαριβάλδου Α΄, η Θεοδολίνδα και ο Γουνδοάλδος, διέφυγαν στην Ιταλία. Ο Αυθάριος νυμφεύτηκε την Θεοδελίνδα τον Μάιο του 589 και ονόμασε τον Γουνδοάλδο ως δούκα του Άστι. το 590 οι Φράγκοι εισέβαλαν στη Λομβαρδία με την επικουρία των Ρωμαίων, αλλά ηττήθηκαν.

Το 591 ο Χιλδεβέρτος Β΄ τακτοποίησε τις σχέσεις του με τους Λομβαρδούς και τους Βαυαρούς. Έπειτα από το τέλος του Αυθάριου το 590, οι Λομβαρδοί δούκες ζήτησαν από τη Θεοδελίνδα να ξαναπαντρευτεί. Επέλεξε τον Αγιλούλφο, ανιψιό του Αυθάριου, ως σύζυγό της και αυτός έγινε δεκτός ως ο επόμενος βασιλιάς. Έπειτα διαπραγματεύτηκαν ειρήνη με τον Χιλδεβέρτο Β΄, που κράτησε δεκαετίες. Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο η ειρήνη με τη Βαυαρία αποκαταστάθηκε, όταν ο Χιλδεβέρτος Β΄ ονόμασε τον Τάσιλο Α΄ βασιλιά (rex). Δεν είναι γνωστό αν ο Γαριβάλδος Α΄ εκτοπίστηκε ή απεβίωσε. Ούτε είναι σαφές τι σχέση είχε ο Τάσιλο Α΄ με τον Γαριβάλδο· αν δεν ήταν γιος του, σίγουρα θα ήταν στενός συγγενής του. Αναφέρεται ως πατέρας της Ρομίλδας του Φρίουλι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βαλδράδα 531-572, κόρη του Βάσχο βασιλιά των Λομβαρδών και είχε τέκνα:
* Γουνδοάλδος π.565-616, δούκας του Άστι.
* (;) Τάσιλος Α΄ 560-610, δούκας της Βαυαρίας.
* Θεοδελίνδη π.570-628, παντρεύτηκε πρώτα τον Αυθάριο βασιλιά των Λομβαρδών και μετά τον Αγιλούλφο δούκα του Τορίνο και βασιλιά των Λομβαρδών.
* Ρομίλδα απεβ. 611, παντρεύτηκε τον Γισούλφο Β΄ δούκα του Φρίουλι.

## Πηγές
* Gregory of Tours, History of the Franks: Books I-X, Book IV, Chapter 9
* Störmer, Wilhelm. "Die Baiuwaren: Von der Völkerwanderung bis Tassilo III." pp 59 – 64. Verlag C. H. Beck, 2002, ISBN 3-406-47981-2.

## Αναφορές


|-

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Σαανσί

Το **Σαανσί** (κινεζικά: 陕西, εναλλακτική ορθογραφία **Σενσί**) είναι μια μεσόγεια επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Επίσημα αποτελεί μέρος της Βορειοδυτικής Κίνας. Συνορεύει με τις επαρχίες Σανσί (στα ΒΑ, Α), Χενάν (στα Α), Χουμπέι (στα ΒΑ), Τσονγκτσίνγκ (στα Ν), Σετσουάν (στα ΝΔ), Κανσού (στα Δ), Νινγκσιά (στα ΒΔ) και Εσωτερική Μογγολία (στα Β).

Η Σαανσί έχει έκταση 205.800 τ.χλμ. και πληθυσμό περίπου 37 εκατομμυρίων ατόμων, όντας η 16η πολυπληθέστερη κινεζική επαρχία. Η πρωτεύουσα της επαρχίας, η Σιάν, βρίσκεται στην περιοχή που βρίσκονταν οι πρώην κινεζικές πρωτεύουσες Φενγκχάο και Τσανγκ'άν και είναι η μεγαλύτερη πόλη στη βορειοδυτική Κίνα. Παράλληλα είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις στην Κίνα και η παλαιότερη από τις Τέσσερις Μεγάλες Αρχαίες Πρωτεύουσες, όντας η πρωτεύουσα των εξής δυναστειών: Δυτικών Τσόου, Δυτικών Χαν, Τζιν, Σουέι και Τανγκ. Η Σιανγιάνγκ ήταν η πρωτεύουσα της δυναστείας Τσιν και βρίσκεται βόρεια κατά μήκος του ποταμού Ουέι. Πέρα από την Σιάν και την Σιανγιάνγκ, οι άλλες πόλεις νομαρχιακού επιπέδου της επαρχίας είναι οι Ανκάνγκ, Μπαοτσί, Χαντσόνγκ, Σανγκλουό, Τονγκτσουάν, Ουεϊνάν, Γιαν'άν και Γιουλίν.

Το Σαανσί χωρίζεται γεωγραφικά σε τρία μέρη, το Βόρειο, το Κεντρικό και το Νότιο Σαανσί. Το βόρειο Σαανσί (ή Σαανμπέι) αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της λεκάνης Ορντός, αποτελούμενο κατά κύριο λόγο από τις πόλεις νομαρχιακού επιπέδου Γιουλίν και Γιαν'άν στο βόρειο οροπέδιο Λόες, χωριζόμενο από την έρημο Ορντός και τα λιβάδια της πόλης του Ορντός της Εσωτερικής Μογγολίας από το Μεγάλο Τείχος των Μινγκ. Το κεντρικό Σαανσί (ή Σααντσόνγκ), γνωστή και ως Γκουαντσόνγκ, καταλαμβάνει την λεκάνη απορροής του κάτω ποταμού Ουέι ανατολικά του όρους Λονγκ και βόρεια των Ορέων Τσινλίνγκ όπου ζουν οι περισσότεροι κάτοικοι της επαρχίας. Το νότιο Σαανσί (ή Σαανάν) αποτελείται από  τρεις νομαρχιακές πόλεις της ιστορικής περιοχής Μπασού νότια των ορέων Τσινλίνγκ και καταλαμβάνει τις τρεις ορεινές πόλεις Χαντσόνγκ, Ανκάνγκ και Σανγκλουό. Μαζί με περιοχές των γειτονικών επαρχιών Σανσί και Χενάν αποτελούσε το λίκνο του κινέζικου πολιτισμού.

## Δημογραφία
Η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του Σαανσί είναι Κινέζοι Χαν. Η κύρια γλώσσα είναι τα μανδαρινικά, συμπεριλαμβανομένης της νοτιοδυτικής διαλέκτου και της διαλέκτου Τσονγκιουάν. Ομιλείται και η ποικιλία των κινεζικών τσιν.

## Οικονομία
Το Σαανσί έχει την 15η μεγαλύτερη οικονομία της Κίνας και βρίσκεται στη μέση μεταξύ των κινεζικών διοικητικών διαιρέσεων. Τα ορυκτά καύσιμα και οι τομείς υψηλής τεχνολογίας, αποτελούν τις δύο μεγαλύτερες βιομηχανίες στην Επαρχία Σαανσί. Ο τομέας της υψηλής τεχνολογίας περιλαμβάνει την αεροπορική και αεροδιαστημική βιομηχανία, ενώ το Σαανσί παράγει πάνω από το 50% της έρευνας και ανάπτυξης και εξοπλισμού για την εγχώρια βιομηχανία εμπορικής αεροπορίας της Κίνας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δυτική Κίνα
Κατηγορία:Επαρχίες της Κίνας
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κινεζικά (zh)
Γαριβάλδος Β΄ της Βαυαρίας

Ο **Γαριβάλδος Β΄** (γερμ. *Garibald II*, 585 - 625) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας το διάστημα 610-625.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Τάσιλου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Γκέιλα, κόρη της εκ πατρός θείας του Ρομίλδας.

Οι διάδοχοι του Γαριβάλδου Β΄ δεν είναι ακριβώς γνωστοί. Η Βαυαρική παράδοση θέτει τους Θέοδο Α΄, Θέοδο Β΄ και Θέοδο Γ΄ στην περιοχή του μύθου, ως μυθικούς προγόνους του Οίκου των Αγιλολφιδών. Ο επόμενος καλά τεκμηριωμένος δούκας είναι ο Θέοδος των Αγιλολφιδών. Αυτό ωστόσο αφήνει ένα κενό μισού αιώνα μεταξύ του Γαριβάλδου Β΄ και του επόμενου ιστορικά βεβαιωμένου δούκα της Βαυαρίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γκέιλα, κόρη του Γισούλφου Β΄ δούκα του Φρίουλι. 

## Πηγές
* Wilhelm Störmer, Die Baiuwaren. Von der Völkerwanderung bis Tassilo III. 2nd ed. Beck, 2007.

## Αναφορές


|-

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Χουάν Κάρλος Μουνιός

Ο **Χουάν Κάρλος Μουνιός** (ισπανικά: *Juan Carlos Muñoz*, 4 Μαρτίου 1919 – 22 Νοεμβρίου 2009) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως δεξιός ακραίος επιθετικός. Ήταν μέλος της ομάδας της Ρίβερ Πλέιτ γνωστής ως *La Máquina* που κυριάρχησε τη δεκαετία του 1940 και επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Αργεντινής που κέρδισε το πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής το 1945.

## Βιογραφία

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Ιντεπεντιέντε και από εκεί πήγε στη Ντοκ Σουντ, όπου σημείωσε 13 τέρματα σε 23 αγώνες. Το 1939 πήρε μεταγραφή για τη Ρίβερ Πλέιτ και έγινε μέλος του επιθετικού κουιντέτου της ομάδας μαζί με τους Χοσέ Μανουέλ Μορένο, Αντόλφο Πεντερνέρα, Άνχελ Λαμπρούνα και Φέλιξ Λουστάου γνωστό ως *La Máquina* (Η Μηχανή). Ήταν ο συγκριτικά λιγότερο ικανός του σχηματισμού αλλά ποτέ δεν παραπονέθηκε γι' αυτό. Δεν είχαν αδιαμφισβήτητη ηγεμονία για αρκετά χρόνια ούτε συγκέντρωσαν τίτλους όπως άλλες ομάδες εκείνης της εποχής. Δεν το χρειάζονταν όμως για να αφήσουν ανεξίτηλο σημάδι στη μνήμη των Αργεντινών φιλάθλων. 

Ο Μουνιός ξεκινούσε συνήθως τις προσπάθειες του από τα δεξιά, με το αριστερό του πόδι για να ελέγξει και να σουτάρει ή να πασάρει σε ερχόμενο από πίσω συμπαίκτη του (συνήθως τον Μορένο) ή το έκανε με το δεξί του για να πάει προς τα πίσω για να συνεργαστεί με κάποιο από τους συμπαίκτες του. Ακόμα και αν οι αμυντικοί τον γνώριζαν και περίμεναν αυτό το παιχνίδι, δεν κατάφεραν ποτέ να τον εξουδετερώσουν.
Ονομάστηκαν «οι ιππότες της αγωνίας» επειδή είχαν  διασκεδαστικό παιχνίδι και συνδυασμούς που μερικές φορές χρειάστηκαν χρόνο για να υλοποιήσουν την υπεροχή τους έναντι των αντιπάλων τους με γκολ. Αλλά όταν έφταναν, είχαν προηγηθεί ελιγμοί μεγάλης τεχνικής αξίας που δημιούργησαν αληθινό θαυμασμό σε ντόπιους και ξένους, δημιουργώντας  σχολή για μελλοντικές ομάδες της Ρίβερ για πάντα. Είχε το προσωνύμιο *Tomate* λόγω του ρόδινου προσώπου του και της καλοσύνης του. Γρήγορος και επιδέξιος αγωνίστηκε σε 184 αγώνες πρωταθλήματος με τη Ρίβερ σημειώνοντας 39 τέρματα. Στη συνέχεια έπαιξε στη Πλατένσε, σε 39 παιχνίδια πρωταθλήματος πετυχαίνοντας 3 γκολ σε δύο χρόνια. Μεταξύ 1942 και 1945 έπαιξε 11 παιχνίδια (2 γκολ) στην εθνική ομάδα κατακτώντας το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής (μετέπειτα Κόπα Αμέρικα) το 1945.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ραδιοφωνικός σχολιαστής σε ένα πρόγραμμα που αποτελούνταν από πολλούς πρώην ποδοσφαιριστές.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Ρίβερ Πλέιτ**
* Πρωτάθλημα Αργεντινής (4) : 1941, 1942, 1945, 1947
* Copa Aldao (3) : 1941, 1945, 1947 
* Copa Ibarguren (2) : 1941, 1942
* Copa Adrián C. Escobar : 1941

**Αργεντινή**
* Κόπα Αμέρικα : 1945

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*  
* Desmontando “La Máquina” (Ισπανικά)  

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ
Κατηγορία:Κλουμπ Ατλέτικο Πλατένσε
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Οίκος της Σιβηρίας

Οι **Σιμπίρσκι** () ήταν η πρώτη από πολλές οικογένειες, απογόνων του Τζένγκις Χαν από τον γιο του Σιμπάν, τους Σαϊμπανίδες που έζησαν στο παρελθόν στη Ρωσία.

Έλκουν την καταγωγή τους από τον Κουτσούμ Χαν, τον τελευταίο του Χανάτου της Σιβηρίας.

Οι γιοι του Κουτσούμ Χαν συνελήφθησαν από τους Κοζάκους του Γερμάκ Τιμοφέγιεβιτς και μεταφέρθηκαν στη Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας, όπου εγκαταστάθηκαν στο Γιαροσλάβλ και σε άλλες πόλεις και λάβανε την άδεια να αυτοαποκαλούνται "Τσάρεβιτς" της Σιβηρίας (Ρωσικά: царевичи Сибирские). Ο εγγονός του Κουτσούμ Χαν, Αλπ Αρσλάν, εγκαταστάθηκε ακόμη και ως Χαν "υποχείριο" στο Κασίμοφ μεταξύ 1614 και 1627.

Το 1591, ο γιος του Κουτσούμ, Αμπούλ Χαΐρ, ήταν ο πρώτος της δυναστείας του, που μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Aκολούθησε η μεταστροφή ολόκληρης της οικογένειάς του, που τελικά εξομοιώθηκε με τη ρωσική αριστοκρατία. Για παράδειγμα, αν και ο γιος του Αμπούλ Χαΐρ έγινε γνωστός ως Βασίλι Αμπουλγάιροβιτς, το όνομα του εγγονού του, Ρομάν Βασίλιεβιτς, δεν ξεχώριζε πλέον από ένα γηγενές ρωσικό όνομα.

Το 1686, ο τσάρος Φιοντόρ Α΄ της Ρωσίας αποφάσισε ότι οι δυναστείες των ηγεμόνων του Ιμερέτι (στη σημερινή Γεωργία) στον Καύκασο μαζί με τους Τατάρους πρίγκιπες της Σιβηρίας και του Κασίμοφ θα εντάσσονταν στο Γενεαλογικό Βιβλίο της Ρωσικής Αριστοκρατίας.

Οι τσάρεβιτς προχώρησαν σε γάμους με απογόνους από τις καλύτερες ρωσικές οικογένειες. Μία από τις πριγκίπισσές τους ήταν η σύζυγος του θείου του τσάρου Πέτρου Α', ενώ μια άλλη παντρεύτηκε έναν γιο του βασιλιά της Γεωργίας. 

## Αξιοσημείωτοι εκπρόσωποι
Ο τελευταίος από τους Τσάρεβιτς ήταν ο **Βασίλι Αλεξέγιεβιτς Σιμπίρσκι**, ο οποίος τάχθηκε στο πλευρό του Τσάρεβιτς Αλεξέι Πετρόβιτς εναντίον του Μεγάλου Πέτρου. Το 1718, εξορίστηκε στη Σιβηρία, ενώ ο τίτλος των απογόνων του υποβιβάστηκε από *"τσάρεβιτς"* σε *"[[κνιάζ]]"* ή *"πρίγκιπας"*.

Ο εγγονός του Βασίλι, πρίγκιπας **Βασίλι Φιοντόροβιτς Σιμπίρσκι**, έφτασε στο αξίωμα του Στρατηγού του Πεζικού στην υπηρεσία της αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Μεγάλης, αλλά εμπλεκόταν σε παρατυπίες και στάλθηκε στη Σιβηρία από τον γιο της, τον τσάρο Παύλο Α' της Ρωσίας. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Α' τον επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη ως γερουσιαστή. Ο γιος του, Αλέξανδρος, ήταν επίσης στρατηγός του τσάρου.

Ο γιος του τελευταίου, ο πρίγκιπας **Αλεξάντερ Αλεξάντροβιτς** **Σιμπίρσκι** (1824–79), ήταν το τελευταίο μέλος της οικογένειας Σιμπίρσκι. Προετοιμάστηκε από τους γονείς του για στρατιωτική θητεία και έλαβε μέρος στον πόλεμο της Κριμαίας. Εκείνη την εποχή, εξέφρασε το ενδιαφέρον του για τις ελληνικές αποικίες στην Κριμαία και τη Νότια Ρωσία και παρήγαγε μια αξιοσημείωτη μονογραφία για τα μετάλλια και τα νομίσματα του Βασιλείου του Βοσπόρου. Ολόκληρη η έκδοση χάθηκε κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας, με μόνο τρία αντίγραφα να σώζονται ως σήμερα. Ωστόσο, το έργο του Σιμπίρσκι βραβεύτηκε με το βραβείο Ντέμιντοφ το 1859. Μετά το θάνατο του Σιμπίρσκι, η υπέροχη συλλογή αρχαίων νομισμάτων του αφιερώθηκε στον Μεγάλο Δούκα Αλέξανδρο Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Σιβηρίας
Σιβηρια
Κατηγορία:Ρωσικοί βασιλικοί οίκοι
Κατηγορία:Μπορτζίγκιν
Θωμαϊστές

Οι **Θωμαϊστές** (**Saint Thomas Christians** ή **Syrian Christians of India**) είναι μια εθνοθρησκευτική κοινότητα Χριστιανών Ινδών, η πλειονότητα των οποίων ζει στο κρατίδιο της Κεράλα, στη νότια Ινδία. Ονομάζονται επίσης **Νασρανί**, **Μαλαμπάρ Νασρανί**, **Μαλανκάρα Νασρανί** ή **Νασρανί Μαπίλα**, από την Αραβική λέξη Νασρανί, που θα πει Χριστιανός και προέρχεται από την ελληνική λέξη *Ναζωραίος*. Ανήκουν στην εθνογλωσσική ομάδα των Μαλαγιάλι και μιλούν τη γλώσσα Μαλαγιάλαμ.

Οι Θωμαϊστές ανήκουν σε διαφορετικές εκκλησίες: στη Συρομαλαβαρική Καθολική Εκκλησία και τη Συρομαλανκαρική Καθολική Εκκλησία, που είναι σε πλήρη κοινωνία με τον Πάπα, στις αυτόνομες εκκλησίες Ιακωβική Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία, Ορθόδοξη Συριακή Εκκλησία Μαλανκάρα και Ανεξάρτητη Συριακή Εκκλησία του Μαλαμπάρ, που είναι κλάδοι της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στη Συριακή Εκκλησία των Χαλδαίων και στις Ευαγγελικές εκκλησίες της Ανατολής, Συριακή Θωμαϊκή Εκκλησία του Μαλαμπάρ και την Ευαγγελική Θωμαϊκή Εκκλησία της Ινδίας. Από αυτές άλλες ακολουθούν το ανατολικό συριακό τελετουργικό και άλλες το δυτικό συριακό τελετουργικό.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκεία στην Ινδία
Κατηγορία:Κοινωνικές ομάδες της Ινδίας
Γεωργιανές βουλευτικές εκλογές 2012

Στις **βουλευτικές εκλογές στη [[Γεωργία]], που έγιναν την  1η Οκτωβρίου 2012** ο συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο της αντιπολίτευσης κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών. Ο πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι παραδέχτηκε την ήττα του από το συνασπισμό του εκατομμυριούχου Μπίτζινα Ιβανισβίλι.

Οι εκλογές διεξήχθησαν υπό ένα νέο εκλογικό σύστημα στο οποίο συμφώνησαν ο πρόεδρος και η αντιπολίτευση το 2011. Η έδρα του νέου Κοινοβουλίου επαναφέρθηκε από την Τιφλίδα στο Κουτάισι αργότερα το 2012. Οι πολίτες στη Νότια Οσετία και στην Αμπχαζία δεν ψήφισαν.

## Αποτελέσματα
**[[Κοινοβούλιο της Γεωργίας]], 1η Οκτωβρίου 2012 **
|-style="background:#E9E9E9;"
|rowspan=2 colspan=2|**Κόμμα**
|colspan=3|**Κομματική λίστα**
|colspan=2|**Εκλ. περιφέρεια**
|rowspan=2|**Σύνολο <br>έδρες**
|rowspan=2|**+/–**
|-style="background:#E9E9E9;"
|**Ψήφοι**
|**%**
|**Έδρες**
|**Έδρες**
|**%**
|-
| style="text-align: left;" scope="row" | Γεωργιανό Όνειρο
* Γεωργιανό Όνειρο – Δημοκρατική Γεωργία
* Συντηρητικό Κόμμα της Γεωργίας
* Η Βιομηχανία θα Σώσει τη Γεωργία
* Κόμμα Ρεπουμπλικανών της Γεωργίας
* Η Γεωργία μας – Ελεύθεροι Δημοκράτες
* Εθνικό Φόρουμ
|1.184.612||54,97||44||41||||85|| 83*
|-|
|align=left|Ενωμένο Εθνικό Κίνημα||873.233||40,34||33||32||||65|| 54
|-
| style="text-align: left;" scope="row" | Χριστιανική Δημοκρατική Ένωση
*Χριστιανική Δημοκρατική Ένωση
*Ευρωπαίοι Δημοκράτες
|44.293||2,05||0||0||0||0|| 6
|-
|align=left|Εργατικό Κόμμα της Γεωργίας||26.759||1,24||0||0||0||0|| 6
|-
|align=left|Νέα Δικαιώματα||9.379||0,43||0||0||0||0|| 17
|-
|align=left|Ελεύθερη Γεωργία||5.892||0,43||0||0||0||0|| 0
|-
| Για μια δίκαιη Γεωργία||4.091||0,19||0||0||0||0|| 0
|-
| Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα||3.050||0,14||0||0||0||0|| 0
|-
|Γεωργιανός Θίασος||2.344||0,11||0||0||0||0|| 0
|-
| Σύνδεσμος Αθλητών||1.575||0,07||0||0||0||0|| 0
|-
| Κίνημα Ελευθερίας||1.023||0,05||0||0||0||0|| 0
|-
| Κοινωνία Merab Kostava ||1.011||0,05||0||0||0||0|| 0
|-
| Μέλλον Γεωργία||701||0,03||0||0||0||0|| 0
|-
| Εργατικό Συμβούλιο||582||0,03||0||0||0||0|| 0
|-
| Κίνημα του Λαού||554||0,03||0||0||0||0|| 0
|-
| Κόμμα του Λαού||534||0,02||0||0||0||0|| 0
|- 
|colspan=2 align=left|Λευκά/Άκυρα|| ||–||–||–||–||–||–
|-
|colspan=2 align=left|**Σύνολο**||**2.159.633**||**100**||**77**||**73**||**100**||**150**||-
|-
|colspan=2 align=left|Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή||3.613.851||59,76||–||–||–||–||–
|-
|align=left colspan=9|Πηγή: Central Election Commission of Georgia  Αποτελέσματα; Civil.ge, results of repeat pollingΣημείωση: * Το Κόμμα των Ρεπουμπλικανών διέθετε 2 έδρες προτού διεξαχθούν οι εκλογές.
|}

## Παραπομπές


2012
Κατηγορία:Εκλογές του 2012
Αλώνια Φθιώτιδας

Τα **Αλώνια** είναι ακατοίκητος ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, ο οποίος βρίσκεται στις βορειοδυτικές απολήξεις της Οίτης σε υψόμετρο 400 μέτρα. Απέχει 29 χλμ. Δ. της Λαμίας (μέσω Λουτρών Υπάτης) και 6 χλμ. Δ. της Υπάτης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λυχνού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Λυχνό και την Ιερά Μονή Αγάθωνος αποτελούν την τοπική κοινότητα Λυχνού που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Μέγα και Γενικό Συμβούλιο (Άγιος Μαρίνος)

Το **Μέγα και Γενικό Συμβούλιο του Αγίου Μαρίνου** ( *Consiglio Grande e General di San Marino*, στα ιταλικά ) είναι το νομοθετικό σώμα του Αγίου Μαρίνου . Αποτελείται από εξήντα μέλη που εκλέγονται κάθε πέντε χρόνια μέσω ενός αναλογικού συστήματος εκπροσώπησης στις εννέα περιφέρειες  (castelli). 

Αυτές οι διοικητικές διαιρέσεις αντιστοιχούν στις παλαιές ενορίες της Δημοκρατίας, και καθεμία από αυτές διοικείται από ένα Συμβούλιο με επικεφαλής έναν αρχηγό εκλεγμένο κάθε πέντε χρόνια. Το Μέγα και Γενικό Συμβούλιο εγκρίνει τον προϋπολογισμό και εκλέγει τους  Κυβερνώντες Διοικητές, ως επικεφαλής του Εκτελεστικού .

Το εκλογικό όριο για να εκλεγεί κάποιος μέλος του συμβουλίου είναι το 3,5%.

## Εκλογές 2024

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά νομοθετικά σώματα
Κουρτ Λούντκβιστ

Ο **Κουρτ Λούντκβιστ** (Λαντσκρούνα, 20 Νοεμβρίου 1914 – 26 Μαρτίου 1976) ήταν Σουηδός αθλητής του άλματος εις ύψος.

Γεννήθηκε το 1914 στη Λαντσκρούνα και ήταν αθλητής της Ρέντμπεργκσλιντς ΙΚ. Στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο πέντε φορές (1933, 1935, 1936, 1937, 1938) και το χάλκινο μετάλλιο τρεις φορές (1939, 1941, 1942). Στις 28 Αυγούστου του 1937 (στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου στο Γκέτεμποργκ), πέτυχε νέο σουηδικό ρεκόρ με άλμα 1,98 μ., το οποίο διατηρούσε από το 1925 (1,95 μ.) ο Καρλ Έστερμπεργκ.

Με την εθνική ομάδα στίβου της Σουηδίας συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Παρισιού το 1938 όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις ύψος (1,97 μ.). Ο Λούντκβιστ ήταν επίσης ο πρώτος Σουηδός Ευρωπαίος πρωταθλητής στα αγωνίσματα αλμάτων και ο δεύτερος Σουηδός Ευρωπαίος πρωταθλητής στα αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων μετά τον Χάραλντ Άντερσον.

Το 1939 στους Διεθνείς αγώνες στίβου Φινλανδίας-Σουηδίας στη Στοκχόλμη κατέκτησε την 3η θέση στο άλμα εις ύψος (1,93 μ.). 

Για τα επιτεύγματά του, του δόθηκε το τιμητικό βραβείο Stora Grabbars och Tjejers Märke για τον κλασικό αθλητισμό το 1936 (ο 87ος αποδέκτης του βραβείου). Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Λούντκβιστ δεν αγωνίστηκε σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Πέθανε στις 26 Μαρτίου 1976 σε ηλικία 61 ετών.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία
* Nordisk Familjeboks Sportlexikon. Stockholm: Nordisk Familjeboks Förlags AB. 1938-1949
* Focus Presenterar Sporten 2. Stockholm: Almqvist & Wiksell/Gebers Förlag AB. 1967
* Friidrottens först och störst. Helsingborg: Stig Gustafson/Forum. 1975
* Svenska Mästerskapen i friidrott 1896-2005. Trångsund: Erik Wiger/TextoGraf Förlag. 2006

Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Πρόσπερο Κολόννα

Ο **Πρόσπερο Κολόννα** (Prospero Colonna) (1452–1523), ήταν στρατιωτικός, στην υπηρεσία των παπικών κρατών της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ισπανίας κατά τους Ιταλικούς πολέμους.

## Βιογραφία
Μέλος της αρχαίας ευγενικής οικογένειας των Κολόννα, γεννήθηκε στη Σιβίτα Λαβινία, κοντά στο Βελέτρι, το 1452. Ήταν ξάδελφος του Φαμπρίτσιο Κολόννα.

Η πρώτη αξιοσημείωτη δράση του ως στρατιωτικός ηγέτης ήταν το 1484, όταν υπερασπίστηκε το οικογενειακό κάστρο του Παλιάνο ενάντια σε επίθεση από τις αντίπαλες οικογένειες των Ορσίνι και Ριάριο. Μετά από κάποιες άλλες πολεμικές πράξεις, ο Πρόσπερο, ο οποίος είχε προσχωρήσει στην παράταξη του Καρδινάλιου Τζουλιάνο ντελλα Ρόβερε, φυλακίστηκε στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο από τον Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄. Μόλις ελευθερώθηκε, σύντομα φυλακίστηκε ξανά για την πίστη του στον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας κατά την εισβολή του στην Ιταλία. Στο τέλος, ο Βασιλιάς της Γαλλίας νίκησε τον Πάπα και μπήκε στη Ρώμη, με την υποστήριξη των Πρόσπερο και Φαμπρίτσιο Κολόννα, το 1495.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης γαλλικής κυριαρχίας επί του Βασιλείου της Νάπολης, ο Πρόσπερο απέκτησε την Κομητεία του Τραέττο και την Κομητεία του Φοντί με τον τίτλο του δούκα και κόμη αντίστοιχα. Ωστόσο, όταν ο Κάρολος επέστρεψε στη Γαλλία, ο Πρόσπερο βοήθησε τον Βασιλιά Φερδινάνδο Β΄ της Νάπολης να εκδιώξει τον Γάλλο βικάριο από τη Νάπολη.

Ο Πρόσπερο είχε σημαντικό ρόλο στη νίκη των Ισπανών στο Κερίνγκολα (1503), η οποία έδωσε στην Ισπανία τα κλειδιά για τη Νάπολη. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου ΣΤ΄, κατάφερε επίσης να πάρει πίσω τα εδάφη του στο Λάτσιο. Διέταξε το ελαφρύ ιππικό στη Μάχη του Καριγκλιάνο.

Ο Πρόσπερο έπειτα πρόσθεσε στα φέουδα του, το Ιτρί, Σπερλόνγκα, Κεκκάνο και Σοννίνο, καθιστώντας τον για άλλη μια φορά έναν μεγάλο φεουδαρχικό άρχοντα στη νότια Ιταλία. Παντρεύτηκε την Κοβέλλα ντι Σανσεβερίνο, από την οποία του απέκτησε τον Βεσπασιανό.

Το 1515, ήταν διοικητής των δυνάμεων του Πάπα Λέων Ι΄στη βορειοδυτική Ιταλία κοντά στο Βιλαφράνγκα, όταν ο στρατός του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας διέσχισε τις Άλπεις κι έκανε προπαρασκευαστικές ενέργειες για τη μάχη του Μαρίγκανο. Σε μια εκπληκτική και ταπεινωτική επιδρομή, ο Κολόννα και ο στρατός του συνελήφθησαν από μια γαλλική ιππική δύναμη με και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Γαλλία όπου απελευθερώθηκε λίγο μετά.

Συνεχίζοντας στην υπηρεσία του Πάπα, κέρδισε αποφασιστική νίκη ενάντια στους Γάλλους στη βόρεια Ιταλία το 1522 (Μάχη της Μπίκκοκα). Πέθανε το 1523 στο l'Hôtel Clemenceau στο Μιλάνο.

## Παραπομπές


Προσπερο
Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί
Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο
Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Γενικός Κυβερνήτης του Καναδά

Ο **Γενικός Κυβερνήτης του Καναδά** είναι ομοσπονδιακός βασιλικός εκπρόσωπος του Μονάρχη του Καναδά, σήμερα ο Βασιλιάς Κάρολος Γ’. Δεδομένου ότι είναι Βασιλιάς άλλων 15 χωρών της Κοινοπολιτείας των Εθνών, και ότι ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο, διορίζει με συμβουλή του Πρωθυπουργού του Καναδά έναν Γενικό Κυβερνήτη να φέρνει εις πέρας τα συνταγματικά του και τελετουργικά του καθήκοντα στην Συνομοσπονδία του Καναδά. Πρόκειται για τον μακροβιότερο θεσμό στον Καναδά και είναι άρρηκτος από την εποχή που διορίστηκε ο Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν το 1627.

## Αντιβασιλείς του Καναδά, 1541–1627

## Κυβερνήτες της Νέας Γαλλίας, 1627–1663

## Γενικοί Κυβερνήτες της Νέας Γαλλίας, 1663–1760

## Κυβερνήτες της Επαρχίας του Κεμπέκ, 1760–1786

## Αρχικυβερνήτες/Γενικοί Κυβερνήτες του Καναδά, 1786–1841

## Γενικοί Κυβερνήτες της Επαρχίας του Καναδά, 1841–1867

## Γενικοί Κυβερνήτες του Καναδά, 1867–σήμερα

## Εν ζωή πρώην γενικοί κυβερνήτες του Καναδά
Σήμερα είναι εν ζωή οι εξής πρώην γενικοί κυβερνήτες:

## Διαχειριστές
Οι ακόλουθοι διαχειριστές της κυβέρνησης ή ανώτατοι δικαστές διορίστηκαν υπηρεσιακοί γενικοί κυβερνήτες, ως αποτέλεσμα του θανάτου, παραίτησης ή μακράς απουσίας ενός αντιβασιλέα, ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Governor General of Canada > Former Governors General
* Department of Canadian Heritage > A Crown of Maples – Appendices > Governors/Governors General of Canada 

Κατηγορία:Πολιτική του Καναδά
Λαμβέρτος της Βαυαρίας

Ο **Λαμβέρτος** (γερμ. *Lantpert*, *Landpert* ή *Landfried*, πριν το 636 - μετά το 680) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν γιος του δούκα της Βαυαρίας. Είναι ο φονέας του αγ. Έμμεραμ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και τς Γκλάισνοτ του Φρίουλι.

Σύμφωνα με το έργο Vita Hamhrammi του επισκόπου Άρμπεο του Φράιζινγκ, ο Λάντπερτ σκότωσε τον άγ. Έμμεραμ. Ο Έμμεραμ ήταν φιλοξενούμενος της δουκικής Αυλής για τρία έτη, όπου έγινε γνωστός για τη αγνή και καθαρή ζωή του. Η Ούτα, κόρη του Θέοδου και αδελφή του Λάντπερτ, είχε εραστή και έμεινε έγκυος. Φοβούμενη την οργή του πατέρα της, το εμπιστεύτηκε στον Έμμεραμ και ο άγιος υποσχέθηκε να σηκώσει την κατηγορία, καθώς ήταν έτοιμος να ταξιδέψει στη Ρώμη.

Σύντομα μετά την αναχώρησή του η κύηση της Ούτα έγινε γνωστή και όπως είχε συμφωνηθεί, η Ούτα ονόμασε τον Έμμεραμ ως πατέρα του παιδιού. Ο Λάντπερτ έτρεξε πίσω από τον Έμμεραμ και τον χαιρέτησε ως "επίσκοπο και κουνιάδο του" (Aie, episcope et gener noster!). Έπειτα τον έκοψε κομμάτια.

Δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο για τον Λάντπερτ και την αδελφή του Ούτα. Η πράξη του είναι ίσως η αιτία, που η Βαυαρική Νομοθεσία (Lex Baiuvariorum) όρισε την τιμωρία για τον φόνο επισκόπου: ένα μολύβδινο αντίγραφο τού σώματός του να ζυγιστεί ίσα με χρυσό.

## Πηγές
* "Landbert Herzog von Bayern (680- )" (in German). Archived from the original on 2007-03-21. Retrieved 2006-12-25.

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Ρεγιντρούδη

Η **Ρεγιντρούδη** (γερμ. *Regintrud*, *Reginlind* ή *Regentrud*, 660-665 - 730-740) ήταν μάλλον η σύζυγος του Θεοδβέρτου ή του πατέρα του, Θέοδου, δουκών της Βαυαρίας.

## Βιογραφία
Πιθανά ταυτίζεται με τη Ρεγιντρούδη που έγινε ηγουμένη στο αββαείο του Νόνμπεργκ το 720-725. Ωστόσο οι λεπτομέρειες για την καταγωγή της είναι ευρέως συζητήσιμες μεταξύ των ιστορικών.

Σύμφωνα με διαφορετική άποψη, η Ρεγιντρούδη ήταν κόρη του Δαγοβέρτου Α΄ των Φράγκων ή του Ουγοβέρτου παλατινού κόμη των Μεροβιγγείων και της Ιρμίνας του Έρεν ή του Χιλδεβέρτου Γ΄ των Φράγκων.

## Οικογένεια
Υποθέτοντας ότι παντρεύτηκε τον Θεοδοβέρτο, δούκα της Βαυαρίας, είχε τέκνα:
* Ουγοβέρτος, δούκας της Βαυαρίας.
* Γκούντρουντ, παντρεύτηκε τον Λιουτπράνδο βασιλιά των Λομβαρδών.

Οι ιστορικοί ερεύνησαν ασαφή στοιχεία για περαιτέρω τέκνα, όπως μία κόρη, που ονομάστηκε Πίλιτρουντ από έναν προηγούμενο γάμο, με άγνωστο σύζυγο. Ο Τάσιλο Β΄ και η Σβάναχιλντ επίσης έχουν προταθεί ως τέκνα του γάμου της με τον Θεοδεβέρτο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Schreiber, Karl-Heinz. "Regintrud - Herzogin von Bayern". mittelalter-genealogie.de (in German). Archived from the original on 22 May 2007. Retrieved 28 September 2007.

Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Φοίνιξ Φιλμ

Η ***Φοίνιξ Φιλμ*** ήταν ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1961 από τον σκηνοθέτη Κώστα Ανδρίτσο και τον Κώστα Τζορμπατζίδη. Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 12 ταινίες μέχρι το 1966 εκ των οποίων 8 από αυτές τις σκηνοθέτησε ο Ανδρίτσος, ενώ τις 3 τελευταίες ταινίες της 1966 η Φοίνιξ Φιλμ τις συμπαρήγαγε με την Ιωαννίδης Φιλμ. Η ταινία *[[Το κάθαρμα]]* (1963) υπήρξε η πιο εμπορική επιτυχία της Φοίνιξ Φιλμ η οποία έκοψε συνολικά 364.009 εισιτήρια.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας