open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διονύσιος Πετράκης

Ο **Διονύσιος Πετράκης** ήταν Έλληνας μοναχός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 από την Αθήνα.

## Βιογραφία
Ο Διονύσιος καταγόταν από τη γνωστή οικογένεια ιερωμένων των Αθηνών, Πετράκη. Προεπαναστατικά αλλά και κατά την περίοδο της επανάστασης διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Πετράκη ως *Διονύσιος Β΄*. Διάδοχός του ήταν ο αδελφός του Παρθένιος.

Με την ιδιότητα του ηγουμένου μετέβη το 1795 στην Κωνσταντινούπολη επιτυγχάνοντας τον χαρακτηρισμό της μονής ως βακούφι. Επίσης συντάχθηκε με τη μερίδα των Αθηναίων που πέτυχε την οριστική απομάκρυνση από την εξουσία του διοικητή της πόλης Αλή Χασεκή, καθώς και των ντόπιων προεστών που συνεργάζονταν μαζί του. Επί ηγουμενίας του καθιερώθηκε η μισθοδοσία του σχολάρχη της Σχολής Ντέκα, καθώς και η ανάληψη της εποπτείας της από τη μονή Πετράκη. 

Το 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης Αθηνών, όπου κι εξελέγη για το Βουλευτικό του 1822. Το 1822 υπέγραψε μαζί με άλλους την συνθήκη της παράδοσης της Ακρόπολης. Έπειτα διετέλεσε έφορος της πόλεως Αθηνών και έφορος της Αστυνομίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Διονυσιος
Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Άλμπερτ Ανασταζία

Ο **Άλμπερτ Ανασταζία** (αγγλικά: **Albert Anastasia**) γνωστός και ως **Άλμπερτ Αναστασία** ή **Άλμπερτ Αναστάζια**, ήταν Αμερικανός γκάνγκστερ και κατά συρροήν δολοφόνος, αφεντικό της Εγκληματικής Οικογένειας Γκαμπινο κατά την διάρκεια της δεκαετίας του '50.

Θεωρούνταν ως ο πιο αιμοδιψής γκάνγκστερ της Αμερικανικής Μαφίας, κυρίως λόγω του ότι ήταν ο ηγέτης του **Murder Inc.**, μίας οργάνωσης, που η Μαφία χρησιμοποιούσε για "συμβόλαια θανάτου" και που είναι υπεύθυνη για σχεδόν χίλιους θανάτους.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ
Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες
Κατηγορία:Μαφία
Κατηγορία:Αμερικανοί κατά συρροή δολοφόνοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θύματα δολοφονικών ενεργειών
Κατηγορία:Αμερικανοί συνδικαλιστές
Γιούνιον Καρμπάιντ

Η **Γιούνιον Καρμπάιντ** (*Union Carbide Corporation*) είναι Αμερικανική χημική εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε το 1917, αρχικά με την επωνυμία, Union Carbide and Carbon Corporation. Από τις 6 Φεβρουαρίου 2001, η εταιρεία έχει πλήρως εξαγορασθεί από τη χημική εταιρεία **Dow Chemical Company**. Σήμερα απασχολεί περίπου 2.300 υπαλλήλους. 

Παράγει σε βιομηχανική κλίμακα χημικές ενώσεις και πολυμερή, τα οποία τα προμηθεύει σε άλλες θυγατρικές εταιρείες του ομίλου της Dow για περαιτέρω επεξεργασίες πριν τη τελική διάθεση. Κατεργάζεται πρώτες ύλες και ειδικεύεται πλέον στην παραγωγή ειδικών χημικών προϊόντων, τα οποία περιλαμβάνουν προϊόντα για τους κλάδους: χρωμάτων και βαφών, καλωδίων, προϊόντα προσωπικής φροντίδας, φαρμακευτικά, υφάσματα, αγροτικά φυτοφάρμακα και πετρελαιοειδή.

Διάφορα δυστυχήματα και χημικά ατυχήματα έχουν συμβεί στο παρελθόν, στα οποία άμεσα ή έμμεσα εμπλέκεται η εταιρεία Γιούνιον Καρμπάιντ, κυρίως στη δυτική Βιρτζίνια, την Καλιφόρνια, την Ινδία και την Αυστραλία.

## Δείτε επίσης
* Διαρροή χημικών στο Μποπάλ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Κατηγορία:Χημική βιομηχανία
Μέλβιν Κάλβιν

Ο **Μέλβιν Κάλβιν** (αγγλ. *Melvin Ellis Calvin*) ήταν Αμερικανός βιοχημικός, ο οποίος έγινε γνωστός για την επινόηση του φερώνυμου ***[[Κύκλος του Κάλβιν|«κύκλου του Κάλβιν»]]***, που ανέπτυξε μαζί με τους ερευνητές - συνεργάτες του, Andrew Benson και James Bassham, με τους οποίους μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ στη Χημεία το 1961. Ο βασικός αυτός κύκλος (βιοχημικών αντιδράσεων) εμπεριέχει τις αναγκαίες αντιδράσεις και μηχανισμούς για τη σωστή στοιχειομετρία, ώστε να μετατραπούν τρία μόρια διοξειδίου του άνθρακα σε ένα μόριο φωσφορικής διυδροξυακετόνης (DHAP), στα φυτά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1911 στη Μινεσότα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από γονείς που ήταν μετανάστες από τη Σοβιετική Ένωση. 

## Σπουδές και σταδιοδρομία
Το 1931 απέκτησε το πτυχίο Χημείας από το *Michigan College of Mining and Technology*. Ολοκλήρωσε τις διδακτορικές του σπουδές στην ανόργανη χημεία ("ηλεκτροχημική συμπεριφορά των αλογόνων") στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1935.

Εργάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο τη διετία 1935-1937 στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, συνεργαζόμενος με τον καθηγητή Χημείας, Michael Polanyi. Ξεκίνησε το 1937 να εργάζεται ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και το 1947 έγινε τακτικός καθηγητής. Αφιέρωσε τη ζωή του στην έρευνα και εργάστηκε για σαράντα τρία χρόνια ως Καθηγητής στο University of California, στο Μπέρκεϋ. Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1997.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αμερικανοί χημικοί
Μάρκος Γιάντσης

Ο **Μάρκος Γιάντσης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στις ομάδες της Νάουσας, του Άρη Θεσσαλονίκης και της Καστοριάς. Κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος του 1969-70 με τους "κίτρινους".

## Καριέρα
Ο Γιάντσης ξεκίνησε να αγωνίζεται στη Νάουσα, στην ομάδα της γενέτειρας του και το 1968 μεταγράφηκε στον Άρη για 250.000 δραχμές, μετά από προτροπή του τότε προπονητή της Νάουσας και παλαίμαχου άσου του Άρη, Ηλία Κεμαλίδη.

Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στα δύο παιχνίδια με την Ούιπεστ το Νοέμβριο του 1968, όπου ο Άρης ηττήθηκε δύο φορές και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του κυπέλλου Διεθνών Εκθέσεων. Ενδιάμεσα, είχε αγωνιστεί στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, όπου ο Άρης επιβλήθηκε με 2-0. Σε κάποιες περιπτώσεις ο προπονητής Σεβεριάνο Κορέιρα τον χρησιμοποίησε και στη θέση του σέντερ-φορ. Την επόμενη χρονιά, πέτυχε γκολ στην εκτός έδρας νίκη του Άρη επί του Ολυμπιακού Βόλου με 0-3.

Στο τέλος εκείνης της χρονιάς οι "κίτρινοι" κατέκτησαν το κύπελλο Ελλάδος, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 1-0 στο Καυτατζόγλειο. Το καλοκαίρι του 1970 μεταγράφηκε στην Καστοριά, όπου κατέλαβε την δεύτερη θέση του τρίτου ομίλου της Β' εθνικής, χάνοντας την άνοδο για δύο βαθμούς.

Το 1971, η Νάουσα κέρδισε την άνοδο της στην Β΄ Εθνική και ο Γιάντσης, όπως και άλλοι ποδοσφαιριστές που ξεκίνησαν από την περιοχή, επέστρεψε στην ομάδα απ' όπου είχε ξεκινήσει, παραμένοντας εκεί ως το τέλος της καριέρας του.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καστοριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Καλλιόπη Ουζούνη

Η **Καλλιόπη Ουζούνη** (γεν. 8 Φεβρουαρίου 1973 στη Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα παλαίμαχη αθλήτρια της σφαιροβολίας. Η καλύτερη της επίδοση είναι τα 18.90 μέτρα, τα οποία πέτυχε τον Μάιο του 2004 στην Καλαμάτα. Είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση από Ελληνίδα, πίσω από την Ειρήνη Τερζόγλου. Κατέχει το εθνικό ρεκόρ σε κλειστό χώρο με επίδοση 19.03 μέτρων, την οποία πέτυχε τον Ιανουάριο του 2000 στο Πειραιά.

Τερμάτισε έβδομη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 και δωδέκατη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2002. Αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 1997, 1999 και το 2001, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 χωρίς να φθάσει στον τελικό.  Κέρδισε το τουρνουά γυναικών με επίδοση 18.63 μέτρων, δίνοντας της μια θέση στην ομάδα του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου.

## Παραπομπές
* 


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Άρη
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1995
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κουμπάλ (Ανγκόλα)

Το **Κουμπάλ** () είναι πόλη και δήμος στην Ανγκόλα.
μικρογραφία| Η λεωφόρος 1ης Μαΐου στο Κουμπάλ

## Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται περίπου 150 χλμ. ανατολικά της πόλης Μπενγκέλα και 200 χλμ. δυτικά από το Χουάμπο, πρώην *Νόβα Λισμπόα*. Σε αυτήν την πόλη συμβάλουν δύο ποτάμια, ο Κουμπάλ ντα Χάνια και ο Κουμπάλ ντα Γκάντα, τα οποία δίνουν στην πόλη την ονομασία της. Υπάρχουν πολλά χωράφια αγαυής της σιζαλανής στην περιοχή, τα οποία κατά τον 20ό αιώνα διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο μιας και το φυτό εξαγόταν σε μεγάλες ποσότητες.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1912 υπό την πορτογαλική αποικιακή κυριαρχία αφού ο σιδηρόδρομος έφτασε στην πόλη το 1908 μέσω του Σιδηροδρόμου της Μπενγκέλα. Το Κουμπάλ παρέμεινε χωριό του δήμου της Γκάντα μέχρι τις 23 Ιανουαρίου 1968, όταν έλαβε το καθεστώς μικρής πόλης και έγινε έδρα δήμου.

## Διοίκηση
Το Κουμπάλ είναι η έδρα του ομώνυμου δήμου στην επαρχία Μπενγκέλα. Ο δήμος καταλαμβάνει 4.794 χλμ² και έχει 306.000 κατοίκους (εκτίμηση 2014), από 252.000 κατοίκους τρία χρόνια νωρίτερα (εκτίμηση 2011). Η απογραφή του 2014 παρείχε αξιόπιστα στοιχεία για τον πληθυσμό για πρώτη φορά από το 1970.

Στα βόρεια, το Κουμπάλ συνορεύει με τον δήμο Μποκόιο, στα ανατολικά με τον δήμο της Γκάντα, στα νότια με τον δήμο Τσονγκορόι, και στα δυτικά με τον δήμο Καϊμπάμπο.
μικρογραφία|Τρένο του σιδηροδρόμου της Μπενγκέλα

## Μεταφορές
Ο σιδηρόδρομος της Μπενγκέλα έφτασε στο Κουμπάλ το 1908. Το 1974 εγκαινιάστηκε νέος κλάδος που συνέδεσε το Κουμπάλ με το λιμάνι Λομπίτο, μειώνοντας την απόσταση από 197 σε 153 χιλιόμετρα. Μετά από πολλά χρόνια διακοπής, αυτή η διακλάδωση εγκαινιάστηκε ξανά το 2004. Υπάρχουν τρία δρομολόγια την εβδομάδα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Διεθνής των Αναρχικών Ομοσπονδιών

Η **Διεθνής των Αναρχικών Ομοσπονδιών** (, συντομογραφία: **IAF/IFA**) ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια ενός διεθνούς αναρχικού συνεδρίου στην Καρράρα της Ιταλίας το 1968 από τις τρεις υπάρχουσες ευρωπαϊκές ομοσπονδίες: της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας καθώς και της βουλγαρικής ομοσπονδίας που βρισκόταν σε γαλλική εξορία. Η IAF στοχεύει να χτίσει και να βελτιώσει ισχυρές και ενεργές διεθνείς αναρχικές δομές. Οι ομοσπονδίες που συνδέονται διαμέσου αυτής πιστεύουν ότι ένας τέτοιος οργανισμός είναι απαραίτητος για τον συντονισμό του διεθνούς έργου τους και την αποτελεσματική συνεργασία ως προς τους αμοιβαίους στόχους. Η Διεθνής των Αναρχικών Ομοσπονδιών περιέχει πολλές αναρχικές-κομμουνιστικές ομοσπονδίες και άτομα, διατηρεί επίσης στενή επαφή με άλλες αναρχικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Ένωση Εργαζομένων (IWA-AIT) μια διεθνής ένωση αναρχοσυνδικαλιστικών οργανώσεων και συνδικάτων.

## Ιδεολογία
Οι βασικές αρχές της Διεθνούς των Αναρχικών Ομοσπονδιών είναι ο φεντεραλισμός, η αυτορύθμιση και η αλληλοβοήθεια. Όπως δηλώνει στο προοίμιο των αρχών της, αγωνίζεται για:

* την κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας είτε οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, θρησκευτικής, πολιτιστικής ή σεξουαλικής.
* την οικοδόμηση μιας ελεύθερης κοινωνίας, χωρίς τάξεις, κράτη και σύνορα, που βασίζεται στον αναρχικό φεντεραλισμό και την αμοιβαία βοήθεια.

Η IAF προκρίνει την αδιαμεσολάβητη δράση, τον αγώνα από τα κάτω, τον αντι-κοινοβουλευτισμό. Αντιτίθεται στον ρεφορμισμό, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. 

## Μέλη

λίστα μελών της ομοσπονδίας όπως επιβεβαιώθηκε κατά το 11ο Συνέδριο της Διεθνούς Αναρχικής Ομοσπονδίας (2019). 

## Αναφορές

Κατηγορία:Αναρχικές οργανώσεις
Αναρχική Πολιτική Οργάνωση

Η **Αναρχική Πολιτική Οργάνωση** (Α.Π.Ο.) είναι μια συνθετική αναρχική ομοσπονδία που συνδέεται με τη Διεθνή των Αναρχικών Ομοσπονδιών. Ιδρύθηκε το 2015 και συμμετέχει σε ενέργειες στην Ελλάδα και στις συνελέυσεις των διεθνών συνεδρίων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Αναρχικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

Η **Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία** (FAI) είναι μια επαναστατική αναρχική οργάνωση. Έχει περιγραφεί από τις Ιταλικές υπηρεσίες πληροφοριών ως «οριζόντια» δομή διάφορων αναρχικών ομάδων, ενωμένων από τις πεποιθήσεις τους υπέρ της ένοπλης επαναστατικής δράσης. Η FAI έχει τις ρίζες της στην Ιταλία, αλλά από το 2012 άρχισε να εξαπλώνεται σε διάφορες χώρες. Σύμφωνα με τον επαναστατικό αναρχισμό, αντιτίθεται στον καπιταλισμό, τον εθνικισμό και τον μαρξισμό.

Η FAI έχει ιδεολογικούς δεσμούς και με ελληνικές αναρχικές ομάδες. Κάποιοι πυρήνες της FAI συσχετίστηκαν και επονομάστηκαν «Όλγα Οικονομίδου», από το φυλακισμένο μέλος της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς, και «Λάμπρος Φούντας», από το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα που πέθανε από πυροβολισμούς της Ελληνικής Αστυνομίας το 2010. Ένα έγγραφο από φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ αναφέρει την FAI ως έμπνευση για τη δική τους δραστηριότητα. Συνεπακόλουθα, η FAI επαίνεσε τη ΣΠΦ, δηλώνοντας ότι «το σχέδιο της ΣΠΦ, όπως το δικό μας, βασίζεται στη δράση και τις μεθόδους της επαναστατικής βίας».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αναρχικές οργανώσεις στην Ευρώπη
Κατηγορία:Επαναστατικές ομάδες
Θάλασσα Σουλού

[δεξιά|μικρογραφία| Η θάλασσα όπως φαίνεται από το [Παλάουαν.]]
μικρογραφία| Καρχαρίας στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Τουμπατάχα, Θάλασσα Σουλού, Φιλιππίνες.
Η **Θάλασσα Σουλού** (φιλιππινέζικα: *Dagat Sulu*, ταουσούγκ: *Dagat sin Sūg,* τσαβακάνο: *Mar de Sulu,* σεμπούανο: *Dagat sa Sulu*, χιλιγκαϊνόν: *Dagat sang Sulu*, καράι-α: *Dagat kang Sulu*, κουγιονόν: *Dagat i'ang Sulu*, μαλαϊκά: *Laut Sulu*) είναι υδατικό σύστημα στη νοτιοδυτική περιοχή των Φιλιππίνων, διαχωρισμένο από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας στα βορειοδυτικά από τον Παλάουαν και από τη Θάλασσα της Κελέβης στα νοτιοανατολικά από το αρχιπέλαγος Σουλού. Το Βόρνεο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά και το Βισάγιας στα βορειοανατολικά.

Η Θάλασσα Σουλού περιέχει πολλά νησιά. Τα νησιά Κουγιό  και τα νησιά Καγκαγιάν αποτελούν μέρος της επαρχίας Παλάουαν, ενώ το Μαπούν και τα νησιά Χελώνα είναι μέρος της επαρχίας Τάουι-Τάουι. Η Θάλασσα Σουλού είναι επίσης εκεί που βρίσκεται το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Κοραλλιογενούς Υφάλου Ταμπατάχα, ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Ο Κόλπος του Πανάι είναι προέκταση της Θάλασσας Σουλού. Τα στενά έξω από τη Θάλασσα Σουλού περιλαμβάνουν το Στενό του Ιλοϊλό, το Στενό του Γκιμαράς και το Στενό του Μπασιλάν.

## Γεωγραφία
Η επιφάνεια της θάλασσας είναι 260.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (100.000 τετραγωνικά μίλια). Ο Ειρηνικός Ωκεανός ρέει στη Θάλασσα Σουλού στο βόρειο Μιντανάο και μεταξύ του αρχιπελάγους Σανγκιχέ στο βόρειο Σουλαουέζι.

## Έκταση
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός (ΔΥΟ) ορίζει τη Θάλασσα Σουλού ως ένα από τα υδάτινα σώματα του Αρχιπελάγους των Ανατολικών Ινδιών. Ο ΔΥΟ ορίζει τα όριά της ως εξής:

Εκτείνεται περίπου 790 χιλιόμετρα (490 μίλια) από βορρά προς νότο και 604 χιλιόμετρα (375 μίλια) από ανατολικά προς τα δυτικά. Τα κύματα μπορούν να εκτείνονται από 25 χιλιόμετρα (16 μίλια) έως 35 χιλιόμετρα (22 μίλια). Η θάλασσα έχει βάθος 4.000 μέτρων (14.400 πόδια), αλλά στο νότιο άκρο της το Αρχιπέλαγος Σουλού ανεβάζει τον πυθμένα της θάλασσας στα 100 μέτρα (330 πόδια).

## Στη λαϊκή κουλτούρα
Ο χαρακτήρας στο *[[Σταρ Τρεκ|Star Trek]],* Χικάρου Σουλού, πήρε το όνομά του από τη Θάλασσα Σουλού. Σύμφωνα με τον ηθοποιό του Σουλού, Τζορτζ Τακέι, «το όραμα του Τζιν Ροντενμπέρι για τον Σουλού ήταν να εκπροσωπεί ολόκληρη την Ασία και ονομάστηκε από τη Θάλασσα Σουλού αντί να χρησιμοποιήσει ένα συγκεκριμένο όνομα χώρας».

## Δείτε επίσης
* Πειρατές Σουλού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Θάλασσα Σουλού
Κατηγορία:Θάλασσες της Ασίας
Κατηγορία:Θάλασσες της Μαλαισίας
Κατηγορία:Θάλασσες των Φιλιππίνων
Κατηγορία:Σύνορα Μαλαισίας-Φιλιππίνων
Κατηγορία:Νησιωτική Νοτιοανατολική Ασία
Όρκος της αγάπης

***Όρκος της αγάπης*** (Ισπανικά: *Juro Que Te Amo*) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2008. Είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1993, *Los Parientes Pobres*.

Πρωταγωνιστούν Άνα Μπρέντα Κοντρέρας, Χοσέ Ρον, Πατρίσια Ναβιδάδ και Αλεχάντρο Άβιλα.

## Υπόθεση
Η Βιολέτα Μαδριγάλ είναι μια όμορφη κοπέλα που ζει σε ένα χωριό με τους γονείς της, τον Αμάδο και την Αντόνια, και τα αδέλφια της Χούλιο, Ντανιέλ, και Λία. Η οικογένεια της ήταν η πλουσιότερη πόλη, αλλά αφού έχασαν την περιουσία τους συνειδητοποίησαν την υποκρισία των ανθρώπων που στο παρελθόν φαινόταν να τους αγαπούν και να τους σέβονται. 

Ο Χουστίνο Φρεγόσο είναι ο πιο ισχυρός από τους πρώην φίλους του, την  οικογένεια Μαδριγάλ, οι οποίοι έκαναν την περιουσία τους μέσω των σκοτεινών συμφωνιών που έπληξαν τη σταθερότητα της εταιρείας χαλκού, που άνηκε στην οικογένεια Μαδριγάλ. Αυτή η νέα κατάσταση ωφελεί τη σύζυγό του Μαλένα, η οποία απολαμβάνει τη νέα πλούσια θέση τους, και την κόρη τους Μαριέλα, η οποία εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να ταπεινώσει τη Βιολέτα.

## Κάστ
*Άνα Μπρέντα Κοντρέρας ως *Βιολέτα Μαδριγάλ Καμπέρο ντε Αλδάμα*
*Πατρίσια Ναβιδάδ ως *Αντόνια Καμπέρο χηρ. ντε Μαδριγάλ/ντε Λασκάνο*
*Χοσέ Ρον ως *Χοσέ Μαρία Αλδάμα*
*Αλεχάντρο Άβιλα ως *Μαριάνο Λασκάνο Μαδριγάλ*
*Πέπε Γκάμες ως *Χούλιο Μαδριγάλ Καμπέρο*
*Αλέξις Αγιάλα ως *Χουστίνο Φρεγόσο*
*Λούρδες Ρέγες ως *Μαλένα ντε Φρεγόσο*
*Φλορένσια ντε Σαράτσο ως *Μαριέλα Φρεγόσο ντε Κουεγιέρ*
*Σεσίλια Γκαμπριέλα ως *Λεονόρα Κάσις Σουλοάγα ντε Λασκάνο*
*Μαρσέλο Κόρδοβα ως *Μαξιμιλιάνο "Μαξ" Κουεγιέρ*
*Μαριάνα Καρρ ως *Φάουστα Σουλοάγα*
*Λιλιάνα Γκορέ ως *Ιβάνα Λασκάνο Κάσις*
*Γιοάνα Μπρίτο ως *Χεσούσα Πονσιάνο*
*Έκτορ Σάες ως *Τορίμπο*
*Χαβιέρ Μαρκ ως *Πάδρε Μπασίλιο Ερρέρα*
*Χοσέ Ελίας Μορένο Τζ. ως *Ροχέλιο Ουρμπίνα*
*Νατάσα Ντουπεϊρόν ως *Ροσαλία "Λία" Μαδριγάλ Καμπέρο*
*Γιέσικα Κοτς ως *Κριστίνα ντε Ουρμπίνα*
*Αλμπέρτο Αγνέσι ως *Ρενάτο Λασκάνο Κάσις*
*Ιμανόλ Λαντέτα ως *Πάμπλο Λασκάνο Κάσις*
*Οσβάλντο ντε Λεόν ως *Ροδρίγο Τσαρολέ*
*Κλάουδια Γκοδίνες ως *Σέλια*
*Αδριάνο Σεντέχας ως *Ντανιέλ Μαδριγάλ Καμπέρο*
*Σούρι Σαντάϊ ως *Κοραλίτο*
*Γκρασιέλα Μπερνάρντος ως *Αντελίνα*
*Σεσίλια Ρόμο ως *Ολβίδο*
*Λορέλι Μανσίγια ως *Καντέλα*
*Ρομπέρτο Μιγκέλ ως *Ντελφίνο*
*Αριάνε Πεγισέρ ως *Γιάνις*
*Αντόνιο Εσκομπάρ ως *Πανταλεόν*
*Λορένα Άλβαρες ως *Αδελαΐδα Λακάγιο*
*Χεράρδο Μουργκία ως *Σελεστίνο Τσαρολέ*

**Γκεστ εμφανίσεις**
*Χερμάν Γκουτιέρρες ως *Ιατ. Αλεχάντρο Ράνχελ*
*Κέλσι Αρισμέντι ως *Ίρμα*
*Λουίς Χοσέ Σανταντέρ ως *Αμάδο Μαδριγάλ Περέιρα*
*Φρανσίσκο Ρούμπιο ως *Κλάουδιο Μπαλκασάρ*
*Λισσέτα Ρόμο ως *Φλορένσια*
*Μαρία Μαρσέλα ως *Σάρα*
*Όσκαρ Ορτίς ντε Πινέδο ως *Οσιέλ*
*Αλεχάντρα Χουράδο ως *Τσόνα*
*Σέρχιο Μάγιερ ως *Παραγωγός*
*Μόνικα Γκάρσα ως *Γκράσια Λακάγιο*
*Ροσίο Σομπράδο ως *Νοσοκόμα*
*Μάρκο Μουνιός ως *Αντρές*

## Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με ένα βραβείο:
*TV Adicto Golden (Τίτλοι έναρξης)

## Παραπομπές
`

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* at esmas.com 

Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλενουβέλες της Televisa
Μαρία των Βουρβόνων (1428-1448)

Η **Μαρία των Βουρβόνων** (1428 - 7 Ιουλίου 1448) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη του δούκα του Μπουρμπόν. Με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καλαβρίας.

## Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της συζύγου του Αγνής των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας. Ο σύζυγος της Ιωάννης Β΄ των Βαλουά-Ανζού ήταν δούκας της Καλαβρίας και μετά τον θάνατό της έγινε δούκας της Λωρραίνης· η Μαρία πήρε τον τίτλο της δούκισσας της Καλαβρίας. 

## Οικογένεια
Η συνθήκη για τον γάμο υπογράφηκε τον Απρίλιο του 1437, ενώ η τελετή έγινε όταν η Μαρία έφτασε στην κατάλληλη ηλικία. Με τον σύζυγό της απέκτησε:
* Ιωάννης 1445-1471, απεβ. 26 ετών.
* Νικόλαος Α΄ (1448–1473), δούκας της Λωρραίνης.
* Ισαβέλλα 1445, Ρενέ 1446, Μαρία 1447, απεβίωσαν νήπια.

Η Μαρία πέθανε στην γέννα του τελευταίου της παιδιού (7 Ιουλίου 1448), τάφηκε στο Μερτ-ε-Μοζέλ στην Λωρραίνη.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*Kekewich, Margaret L. (2008). The Good King: René of Anjou and Fifteenth Century Europe. Palgrave Macmillan..

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βουρβόνοι
*Μαρία Καπέτου των Βουρβόνων

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Βοτανικός κήπος της Πίζας

thumb|right|225px|Μερική άποψη του Βοτανικού Κήπου της Πίζας
thumb|right|225px|Το κτήριο της Βοτανικής Σχολής
thumb|right|225px|Η πρόσοψη του κτηρίου του παλαιού Βοτανικού Ινστιτούτου, με τη διακόσμηση από κοχύλια
Ο **βοτανικός κήπος της Πίζας** (*Orto botanico di Pisa*), γνωστός και ως **Βοτανικός Κήπος του Πανεπιστημίου της Πίζας** (*Orto Botanico dell'Università di Pisa*), είναι βοτανικός κήπος που διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο της Πίζας και βρίσκεται στην οδό Luca Ghini, στην Πίζα της Ιταλίας.

Ο κήπος ιδρύθηκε το 1544, υπό τη διακυβέρνηση του Μέγα Δούκα Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, ως ο πρώτος πανεπιστημιακός βοτανικός κήπος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η δημιουργία και ανάπτυξή του ανατέθηκε στον ονομαστό τότε βοτανολόγο Λούκα Γκίνι. Το 1563 ο Κήπος άλλαξε τοποθεσία, από την όχθη του ποταμού (εκεί όπου έγινε το οπλοποιείο των Μεδίκων) σε μια θέση κοντά στη Μονή της Αγίας Μάρθας, και το 1591 (υπό τον Φλαμανδό βοτανολόγο Γιόζεφ Γκεντενχούιζε, γνωστό στην Ιταλία και ως Τζουζέππε Καζαμπόνα) μετεγκαταστάθηκε και πάλι, στην τρίτη και σημερινή του θέση. Από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα, ο κήπος φιλοξενεί μια ποικιλία φυσικών αντικειμένων (στο σημερινό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Πίζας), βιβλιοθήκη (σήμερα μέρος της πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης) και προσωπογραφίες των διευθυντών του ανά τους αιώνες. Περιλαμβάνει επίσης ένα από τα πρώτα θερμαινόμενα θερμοκήπια με σιδερένιο σκελετό που κατασκευάσθηκαν στην Ιταλία.

Σήμερα ο Βοτανικός Κήπος της Πίζας διαιρείται σε τομείς, που περιλαμβάνουν τη Βοτανική Σχολή, παρτέρια, λιμνούλες, υδροφυτώριο, θερμοκήπια και διάφορα κτίσματα. Τα φυτά του περιλαμβάνουν πόες, θάμνους και δένδρα. Από τα κτίσματα ξεχωρίζει το παλαιό βοτανικό ινστιτούτο, που ανεγέρθηκε στο διάστημα 1591-1595 και η πρόσοψή του είναι διακοσμημένη με θαλάσσια κοχύλια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος του Βοτανικού Κήπου της Πίζας

## Πηγές
* Garbari, F., κ.ά.: *Giardino dei Semplici: L'Orto botanico di Pisa dal XVI al XX secolo*, Πίζα 1991

Βοτανικος Πιζας
Βοτανικος Κηπος
Πιζα
Διεθνής Ένωση Εργαζομένων

Η **Διεθνής Ένωση Εργαζομένων** (IWA – AIT) είναι μια διεθνής ομοσπονδία συνδικάτων και πρωτοβουλιών από αναρχοσυνδικαλιστές. Με βάση τις αρχές του επαναστατικού συνδικαλισμού, σκοπός είναι να δημιουργήσει συνδικάτα ικανά να αγωνιστούν για τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και τελικά, να καταργήσουν άμεσα τον καπιταλισμό και το κράτος μέσω της «ίδρυσης οικονομικών κοινοτήτων και διοικητικών οργάνων που διευθύνονται από εργαζόμενους." 

Στο αποκορύφωμά της, η Διεθνής αντιπροσώπευε εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Τα συνδικάτα που ήταν μέλη της έπαιξαν κεντρικό ρόλο στις κοινωνικές συγκρούσεις της δεκαετίας του 1920 και του 1930. Ωστόσο, έτυχε σε εποχές που πολλές χώρες εισέρχονταν σε περιόδους ακραίας καταστολής, έτσι πολλές από τις μεγαλύτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις της καταστράφηκαν. Μέχρι το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου σχεδόν όλα τα συνδικάτα είχαν πάψει να λειτουργούν, μια κατάσταση που συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και του 1950. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, μετά το θάνατο του Ισπανού δικτάτορα Φρανσίσκο Φράνκο, φάνηκε μια μεγάλη αλλαγή, με την κινητοποίηση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CNT) στις τάξεις της. Από τη δεκαετία του 1970, η Διεθνής επεκτάθηκε και σήμερα αριθμεί αρκετές ομοσπονδίες μελών ή φιλικές οργανώσεις. 

## Συμμετέχοντες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* International Workers' Association site
* Video of the IWA Congress in Madrid 1931

Κατηγορία:Συνδικαλισμός
Κατηγορία:Αναρχισμός
Γιαννούτσος Κοντάκης

Ο **Γιαννούτσος Κοντάκης** ή **Γιαννούτζος**, ή **Γιαννούτζης**, ή **Κονδάκης** ή **Κόντες**, ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821.

Ήταν πρόκριτος των Σαλώνων και το 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης της επαρχίας Σαλώνων από την οποία εκλέχτηκε στο Βουλευτικό  του 1822.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ρομανιάνο Σέζια

Το **Ρομανιάνο Σέζια** (ιταλικά: *Romagnano Sesia*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Ο δήμος της Ρομανιάνο Σέζια έχει έκταση 17,98 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μεσοσταθμικό υψόμετρο 266 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Καβαλλίριο, Φοντανέτο ντ' Αγκόνια, Γκαττινάρα, Γκέμμε, Πράτο Σέζια και Σερραβάλλε Σέζια.

Σημαντικό αξιοθέατο για τη Ρομανιάνο Σέζια αποτελεί το λεγόμενο «Κελάρι των Αγίων» (ιταλ. *Cantina dei Santi*). Πρόκειται για ένα δωμάτιο που αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο υπόλειμμα από το κάποτε πανίσχυρο μοναστήρι του Αγίου Σιλουανού (*S. Silano*), το οποίο ανήκε στους Βενεδικτίνους. Το δωμάτιο είναι ολόκληρο αγιογραφημένο με νωπογραφίες, που χρονολογούνται από τον 15ο αιώνα, με θέμα κυρίως τη βιβλική ιστορία του Δαβίδ και του βασιλιά Σαούλ. Εξάλλου, ο Άγιος Σιλουανός είναι και σήμερα ο πολιούχος της Ρομανιάνο Σέζια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Πίνο Τορινέζε

Το **Πίνο Τορινέζε** (ιταλικά: *Pino Torinese* και στη διάλεκτο του Πεδεμόντιου *Ël Pin*) είναι δήμος (*[[comune]]*) με 8.329 κατοίκους (Νοέμβριος 2017), που υπαγόταν στην Επαρχία του Τορίνο και σήμερα πλέον στη Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στο Πεδεμόντιο της Ιταλίας. Βρίσκεται σε δύο λόφους περί τα 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλεως του Τορίνο, ώστε αποτελεί στην ουσία προάστιό της. Οι κάτοικοι αποκαλούνται «Πινέζι» (*Pinesi*).

Ο δήμος του Πίνο Τορινέζε έχει έκταση 21,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μεσοσταθμικό υψόμετρο 550 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και συνορεύει με τους ακόλουθους πέντε δήμους: Τορίνο, Μπαλντισσέρο Τορινέζε, Κιέρι, Πετσέττο Τορινέζε και Καμπιάνο.

Στο Πίνο Τορινέζε, στον λόφο Ντελλα Τόρρε Ροτόντα, βρίσκεται το ιστορικό Αστεροσκοπείο του Τορίνο, που ιδρύθηκε το έτος 1759. Τον 20ό αιώνα ανακαλύφθηκαν από αυτό μερικοί αστεροειδείς και ως συνέπεια αυτού ο αστεροειδής **[[2694 Πίνο Τορινέζε]]**, που ανακαλύφθηκε το 1979, ονομάσθηκε έτσι από το όνομα του δήμου/περιοχής του αστεροσκοπείου. Εκεί βρίσκεται και το Πλανητάριο του Τορίνο, καθώς και Μουσείο Αστρονομίας και Διαστήματος.

Επίσης η Ένωση Ιαπωνικού Πολιτισμού του Τορίνο (*Associazione Cultura Giapponese di Torino*) έχει τα γραφεία της στο Πίνο Τορινέζε και λειτουργεί εκεί ένα ιαπωνικό σχολείο τα Σαββατοκύριακα.

Πολιούχος του Πίνο Τορινέζε είναι ο Άγιος Ανδρέας Κορσίνι, επίσκοπος Φιέζολε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του Δήμου

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Κέντρο εμπειρογνωμοσύνης σπανίων παθήσεων

Ένα **κέντρο εμπειρογνωμοσύνης σπανίων παθήσεων** είναι μια φυσική δομή εμπειρογνωμόνων για τη διαχείριση και τη φροντίδα ασθενών με σπάνιες ασθένειες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος όρος είναι «κέντρο αριστείας».

## Ιστορικό
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η ανάγκη για κέντρα αριστείας για σπάνιες ασθένειες εκφράστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες το 1999 οδήγησαν το ΝΙΗ να εγκρίνει μια πρόταση για τη σταδιακή δημιουργία κέντρων έως ότου ιδρύθηκαν 40 κέντρα. Η επιτροπή NIH τόνισε επίσης την ανάγκη για στενή συνεργασία των κέντρων με ομάδες υποστήριξης ασθενών. Παρόμοιες ανάγκες εντοπίστηκαν στην Ευρώπη τον Δεκέμβριο του 1993, όταν εμπειρογνώμονες σε διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσδιόρισαν πέντε τομείς προτεραιότητας για τη δημόσια υγεία, μεταξύ των οποίων υπήρχε « πρόγραμμα της ΕΕ για τη διαχείριση των σπάνιων ασθενειών». Ακολούθησε η σύσταση της 8ης Ιουνίου 2009 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία περιγράφεται μια δράση στον τομέα των σπάνιων ασθενειών, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη της ΕΕ ενθαρρύνονται να εκπονήσουν σχέδιο ή στρατηγική για τις σπάνιες ασθένειες έως το τέλος του 2013. Η στρατηγική θα περιλαμβάνει Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης ως βασικό στοιχείο όλων των Εθνικών Σχεδίων για τις Σπάνιες Νόσους. Τα Κέντρα αναμένεται να συνεργάζονται στενά με οργανώσεις ασθενών και άλλους ενδιαφερόμενους. Λίγο αργότερα, ο Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας εξέφρασε το ενδιαφέρον του να αναλάβει δράση για τις σπάνιες ασθένειες και συμπεριέλαβε τους ασθενείς με σπάνιες ασθένειες στο όραμα των στόχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη από τον Φεβρουάριο του 2018. Σε αυτήν την κατεύθυνση, υπογράφηκε ένα μνημόνιο συμφωνίας μεταξύ του ΠΟΥ και της Rare Diseases International σχετικά με τη δημιουργία του Συνεργατικού Παγκόσμιου Δικτύου για τις Σπάνιες Νόσους (CGN4RD) με απώτερο στόχο τον εντοπισμό και τη σύνδεση κέντρων εμπειρογνωμοσύνης διεθνώς σε ένα παγκόσμιο δίκτυο στο πλαίσιο του 13ο Γενικού Προγράμματος Εργασίας του ΠΟΥ για τα έτη 2019-2023.

## Κέντρα εμπειρογνωμοσύνης ανά περιοχή και χώρα

### Ευρώπη
Στην Ευρώπη, ο οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τα κέντρα εμπειρογνωμοσύνης για σπάνιες ασθένειες ή τα δίκτυα αυτών είναι το Orphanet . Ο οργανισμός διατηρεί μια βάση δεδομένων κέντρων που πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίστηκαν από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Σπάνιες Νόσους.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος οργανισμών για τις σπάνιες ασθένειες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Rare 2030: μια μελέτη προοπτικής για το μέλλον της διαχείρισης σπάνιων ασθενειών στην Ευρώπη
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Κωνσταντίνος Σαπουντζής

Ο **Κωνσταντίνος (ή Κωνσταντής) Σαπουντζής** ή **Σαπεντζής** ή **Σαπουντζή** ή **Σαποντζής**, ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821.

Ήταν μέλος , μυημένος, στην Φιλική Εταιρεία . Το 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης Θήβας. Έπειτα εκλέχτηκε έφορος (πολιτικός) και γενικός ταμίας Θήβας το 1822.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Σαμάνθα (όνομα)

Το όνομα **Σαμάνθα** προέρχεται από το αρσενικό όνομα Σαμουήλ  και το άνθος,￼ελληνική λέξη για το «λουλούδι».  Μια θεωρία είναι ότι είναι μια γυναικεία μορφή του Σαμουήλ στην οποία προστέθηκε το ήδη υπάρχον γυναικείο όνομα Ανθή. 

## Διάδοση

Το όνομα ήταν σπάνιο μέχρι τη δημοσίευση του πρώτου μυθιστορήματος της σειράς της Μαριέττα Χόλευ το 1873, με τις περιπέτειες μιας κυρίας που ονομάζεται "Σαμάνθα".  Η σειρά οδήγησε στην άνοδο του ονόματος, κατατάσσοντας το μεταξύ των 1.000 κορυφαίων ονομάτων για κορίτσια στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1880 έως το 1902. 

## Τύποι

* Μάνθα, αντίστοιχο αντρικό Μάνθος
* Σάμμυ, υποκοριστικό εμπνευσμένο από την αγγλική χρήση του ονόματος
## Ονομαστική γιορτή

* 20 Αυγούστου , ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη του Προφήτη Σαμουήλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Λούκα Αττανάσιο

Ο **Λούκα Αττανάσιο** (ιταλικά: *Luca Attanasio*, 1977 -22 Φεβρουαρίου 2021) ήταν πρέσβης της Ιταλίας στο Κονγκό από το 2017 μέχρι το Φεβρουάριο του 2021.

Στις 22 Φεβρουαρίου 2021 δολοφονήθηκε από ενόπλους ενώ κατευθυνόταν με κονβόι αυτοκινήτων του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης στη πόλη Ρουτσχούρου στα ανατολικά του Κονγκό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Ιταλοί θύματα δολοφονικών ενεργειών
Μαντιναδολόγος

Ο **μαντιναδολόγος** είναι το πρόσωπο το οποίο φτιάχνει και λέει **[[μαντινάδα|μαντινάδες]]**. Στην Κρήτη γνωστοί μαντιναδολόγοι ήταν ή είναι ο Νίκος Ξυλούρης, ο Κώστας Μουντάκης, ο Μιχάλης Σταυρακάκης, ο Γεώργιος Δραμουντάνης, ο Μύρων Σκουλάς, ο Λευτέρης Καλομοίρης, η Δέσποινα Σπαντιδάκη, ο Αριστείδης Χαιρέτης (Γυαλάφτης), ο Μήτσος Σταυρακάκης, η Μάρω Γεωργιλαδάκη, Λευτέρης Μπέρκης, η Βέρα Σουλτάτου-Ξυλούρη, ο Θεόφιλος Χριστουλάκης, η Ευπραξία Σκουλά, ο Γιάννης Θεοδωράκης, ο Γιώργος Γαρεφαλάκης και άλλοι.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτισμός της Κρήτης
Φλοίωμα

Το **φλοίωμα** αποτελεί μέρος των φυτικών οργανισμών. Το φλοίωμα έχει το ρόλο της μεταφοράς των προϊόντων της φωτοσύνθεσης από τα φύλλα προς τον βλαστό και την ρίζα.

Στα δέντρα, το φλοίωμα είναι το πιο εσωτερικό στρώμα του φλοιού του δέντρου, από την οποία ελληνική λέξη προέρχεται και ο διεθνής όρος. Ο όρος εισήχθη από τον Καρλ Νέγκελι το 1858.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Ανατομία φυτών
Διάσπαση του πρωτονίου

[295px|right|thumb|Τα [Ασθενές ισοσπίν|ασθενή ισοσπίν, τα ασθενή υπερφορτία και τα χρώματα κουάρκ για σωματίδια στο μοντέλο Georgi–Glashow. Εδώ, ένα πρωτόνιο, αποτελούμενο από δύο «πάνω» κουάρκ και ένα «κάτω» κουάρκ, διασπάται σε ένα πιόνιο (που αποτελείται από ένα «πάνω» κουάρκ και το αντικουάρκ του) και σε ένα ποζιτρόνιο, με τη μεσολάβηση ενός X&nbsp;μποζονίου με ηλεκτρικό φορτίο &minus;4*/*3.]]
Στη σωματιδιακή φυσική η **διάσπαση του πρωτονίου** είναι μια *υποθετική* μορφή διασπάσεως σωματιδίου, κατά την οποία το πρωτόνιο διασπάται σε ελαφρότερα υποατομικά σωματίδια, π.χ. σε ένα ουδέτερο πιόνιο και σε ένα ποζιτρόνιο. Η υπόθεση ότι το πρωτόνιο διασπάται από μόνο του διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον Αντρέι Ζαχάρωφ το 1967. Παρά τις αρκετές και σημαντικές πειραματικές προσπάθειες, αυτή η διάσπαση δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ. Εάν διασπάται με παραγωγή ποζιτρονίου, τότε ο χρόνος ημιζωής του πρωτονίου είναι τουλάχιστον 1,67 × 1034 έτη.

Σύμφωνα με το Καθιερωμένο Πρότυπο, το πρωτόνιο, που είναι βαρυόνιο, είναι σταθερό επειδή ο βαρυονικός αριθμός του διατηρείται (υπάρχει η εξαίρεση της θραύσεως της συμμετρίας δεξιού-αριστερού). Συνεπώς το πρωτόνιο δεν διασπάται από μόνο του σε άλλα σωματίδια, επειδή είναι το ελαφρότερο (με τη μικρότερη μάζα ηρεμίας) βαρυόνιο. Η εκπομπή ποζιτρονίου &ndash; μια μορφή φυσικής ραδιενεργού διασπάσεως στην οποία ένα πρωτόνιο μετατρέπεται σε νετρόνιο &ndash; δεν αποτελεί διάσπαση του πρωτονίου, καθώς το πρωτόνιο αλληλεπιδρά με άλλα σωματίδια μέσα στον πυρήνα ενός ατόμου.

Ορισμένες Μεγάλες ενοποιημένες Θεωρίες (GUT) πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο προβλέπουν εκπεφρασμένα τη θραύση της συμμετρίας του βαρυονικού αριθμού, επιτρέποντας τη διάσπαση των πρωτονίων με τη μεσολάβηση του σωματιδίου του Χιγκς, μαγνητικών μονοπόλων, ή νέων μποζονίων «X». Τότε η ημιζωή του πρωτονίου, αναλόγως με την περίπτωση, θα ήταν από 1031 έως 1036 έτη. Για σύγκριση, η ηλικία του Σύμπαντος είναι περίπου 1010 έτη. Μέχρι σήμερα, όλες οι προσπάθειες να παρατηρηθεί κάποιο φαινόμενο που προβλέπεται από τις Μεγάλες ενοποιημένες Θεωρίες (όπως η διάσπαση του πρωτονίου ή η ύπαρξη μαγνητικών μονοπόλων) έχουν αποτύχει.

Η κβαντική βαρύτητα (δια των εικονικών μελανών οπών και της ακτινοβολίας Hawking) ίσως να παρέχει επίσης έναν τρόπο διασπάσεως του πρωτονίου, με τάξεις μεγέθους ημιζωών πολύ πέρα από τις παραπάνω κλίμακες των GUT.

Υπάρχουν θεωρητικές οδοί παραβιάσεως της διατηρήσεως του βαρυονικού αριθμού σε άλλες περιπτώσεις εκτός της διασπάσεως του πρωτονίου, όπως αλληλεπιδράσεις με μεταβολές του βαρυονικού και/ή του λεπτονικού αριθμού κατά ποσό διάφορο του 1 (όπως απαιτείται στη διάσπαση του πρωτονίου). Αυτές περιλαμβάνουν π.χ. τις «ταλαντώσεις» του νετρονίου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διάσπαση του πρωτονίου στον Super-Kamiokande
* Ιστορία του πειράματος IMB
* 

Κατηγορία:Πυρηνική φυσική
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική
Ακρομπέτο

Ο **Ακβάσι Μποαντί** (γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1962), γνωστός ως **Ακρομπέτο**, είναι Γκανέζος ηθοποιός, κωμικός και τηλεπαρουσιαστής. Έχει συμμετάσχει σε πάνω από 100 ταινίες του Κούμαγουντ. Είναι γνωστός για το μέγεθος της μύτης του, αλλά και διεθνώς για τον τρόπο που εκφωνεί τα ονόματα των ποδοσφαιρικών ομάδων.Ο Ακρομπέτο είναι και γνωστός μέσω της εκπομπής Ράδιο Αρβύλα στην στήλη Τοπ επικερότητας στο νούμερο 1.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1962 στο Αγιρέμπι της εκλογικής περιφέρειας Οφοάσε Αγιρέμπι στην ανατολική περιοχή της Γκάνα. Είναι ο νεότερος από τα 11 παιδιά της οικογένειας του, εκ των οποίων τα 10 έχουν αποβιώσει. Ο ίδιος δεν έλαβε καμία επίσημη εκπαίδευση.

## Καριέρα
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας cocnut group + bird της θεατρικής ομάδας Κρίστο Ασάφο, όταν η θεατρική ομάδα που ιδρύθηκε από τον Απόστλ Κουάντβο Σάφο στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τους Άγκια Κου, Μέρσι Ασιέντου, Ενκομόντε. Η ομάδα έδωσε παραστάσεις στο Πάρτι συναυλιών Κι Σόουπ στο εθνικό θέατρο της χώρας.

Το 2008 άρχισε να παίζει σε ταινίες του γκανέζικου κινηματογράφου (Κούμαγουντ). Σήμερα παρουσιάζει το πρόγραμμα "The Real News" του UTV.

Έχει γίνει δημοφιλής χάρη στο YouTube. Τον Νοέμβριο του 2020 διάφορα βίντεο όπου διάβαζε τα αποτελέσματα των ποδοσφαιρικών αγώνων στην Ευρώπη με υπερβολικό και ενθουσιώδη τρόπο τον έκαναν δημοφιλή. Προφέροντας τον Θέσαρ Αθπιλικουέτα ως "Κασάρ Αζικίπι", ο ίδιος αντέδρασε στο Twitter και παρουσίασε ένα βίντεο όπου εξηγούσε την σωστή προφορά του ονόματός του, δίνοντας περαιτέρω παρουσία για τον Ακρομπέτο. 

## Προσωπική ζωή
Ο Ακρομπέτο είναι παντρεμένος με την Γκεοργκίνα Τζόνσον και έχει 3 παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γκανέζοι
Τάσος Λιγνάδης

Ο **Τάσος Λιγνάδης** (1926-1989) ήταν Έλληνας κριτικός θεάτρου και συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926. Σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1945-1951), στην οποία αργότερα (1963) ξεκίνησε να διδάσκει. Εξαιτίας της αντιθέσεώς του στην Απριλιανή δικτατορία απομακρύνθηκε από το Πανεπιστήμιο το ακαδημαϊκό έτος 1967-1968. Κατά τη μεταπολίτευση διορίστηκε πρόεδρος της καλλιτεχνικής επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1980. Το 1984 έγινε διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, όπου ήδη δίδασκε το μάθημα «Ιστορία του θεάτρου». Ήταν διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η διδακτορική διατριβή του είχε θέμα «Το πρώτο δάνειον της Ανεξαρτησίας». Μεταξύ των βιβλίων του περιλαμβάνεται το *Καταρρέω*, μια επιλογή επιφυλλίδων του (εκδ. «Ακρίτας», Αθήνα 1989).

Γιοι του είναι ο Δημήτρης Λιγνάδης, ηθοποιός και σκηνοθέτης, και ο Γιάννης Λιγνάδης, φιλόλογος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί του θεάτρου
Εκκλησία του Πεταγιαβέσι

Η **Εκκλησία του Πεταγιαβέσι** είναι παλιά ξύλινη Λουθηρανική εκκλησία, που βρίσκεται σε μία χερσόνησο στη λίμνη Σολικκογιάρβι (Solikkojärvi) στο χωριό Πεταγιαβέσι (Petäjävesi) στη Φινλανδία. Είναι κλασσικό δείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής των Σκανδιναβικών χωρών και συνδυάζει στοιχεία Αναγέννησης, Μπαρόκ και γοτθικού ρυθμού. Το 1994 ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

## Πληροφορίες
Η παλιά εκκλησία Πεταγιαβέσι χτίστηκε μεταξύ των ετών 1763 και 1765 υπό τη καθοδήγηση του ντόπιου τεχνίτη Γιάκκο Λεππάνεν (Jaakko Leppänen). Τα πατώματα, οι τοίχοι και η απότομη ξύλινη οροφή ολοκληρώθηκαν το καλοκαίρι του 1763. Το εσωτερικό του ναού ολοκληρώθηκε το 1764. Το καμπαναριό, που υπάρχει στο νότιο μέρος του ναού,  προστέθηκε το 1821 από τον εγγονό του Γιάκκο Λεππάνεν, τον Έρκκι Λεππάνεν (Erkki Leppänen). Τα αρχιτεκτονικά μέρη του καμπαναριού έχουν επιρροές από τη Γαλλική Αναγέννηση. Η εκκλησία είναι κατασκευασμένη από ξύλα πεύκων. Η απότομη δίρρηχτη οροφή έχει επιρροές από τη γοτθική αρχιτεκτονική. Η κάτοψη του ναού σχηματίζει έναν σταυρό. Το 1879 μία νέα εκκλησία κατασκευάστηκε στην περιοχή με αποτέλεσμα η παλιά εκκλησία να πάψει να χρησιμοποιείται. Στη δεκαετία του 1920 έγιναν εργασίες ανακαίνισης και συντήρησης της παλιάς εκκλησίας. Το κοιμητήριο, που υπάρχει στον περιβάλλοντα χώρο του ναού, ανάγεται στον 18ο αιώνα και είναι ακόμα σε χρήση. Σήμερα πλέον η παλιά εκκλησία χρησιμοποιείται μόνο το καλοκαίρι. Η εκκλησία αυτή προσελκύει πλήθος τουριστών κάθε χρόνο.

## Εικόνες

Αρχείο:Petäjäveden vanhan kirkko ja kirkkomaisema.jpg|Άποψη της εκκλησίας από τη λίμνη
Αρχείο:Petäjävesi - Petäjävesi Old Church - 20200509155436.jpg|Η εκκλησία από ψηλά
Αρχείο:Petäjävesi Old Church interior pulpit choir.JPG|Εσωτερικό του ναού (άμβωνας, στασίδια, χορός)
Αρχείο:Petäjävesi Old Church interior ceiling dome.JPG|Εσωτερικό του ναού (ο θόλος)
Αρχείο:Petajavesi Old Church seen in kayak (1).jpg|Άποψη της εκκλησίας
Αρχείο:Petäjävesi Old Church 11.jpg|Ανατολική πλευρά του ναού
Αρχείο:Petäjävesi Old Church 3.jpg|Καμπαναριό


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Petäjävesi Old Church άρθρο στην ιστοσελίδα whc.unesco.org
* Petäjävesi Old Church 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Φινλανδία
Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία
Κατηγορία:Ξύλινες εκκλησίες στη Φινλανδία
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Φινλανδία
Άγιος Έκτωρ

Ο **Άγιος Έκτωρ** (Άγιος Έκτορας) ήταν χριστιανός μάρτυρας των ρωμαϊκών χρόνων. Μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού, πιθανότατα στην Ελλάδα. Η μνήμη του τιμάται στις 20 Ιουνίου και αναφέρεται σε πολλά ημερολόγια.

## Παραπομπές


Εκτωρ
Νίκος Μιμίδης

Ο **Νίκος Μιμίδης** υπήρξε Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1968 ως το 1970, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας του 1970. Συνέχισε την καριέρα του στις ομάδες της Βέροιας και της Αναγέννησης Επανομής.

## Καριέρα
Ο Μιμίδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Ελπίδα Κρυονερίου, από την οποία μεταπήδησε το 1968 στον Άρη. Αγωνιζόμενος στο αριστερό άκρο της επίθεσης, δεν κατάφερε να πάρει θέση βασικού, αφού τη θέση αυτή κάλυπτε ο Κώστας Παπαϊωάννου, αλλά υπήρξε μέλος της ομάδας που κέρδισε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδος το 1970.

Το καλοκαίρι του 1970 δόθηκε στη Βέροια ως αντάλλαγμα για τον Γιώργο Τερζή. Στην πρώτη του σεζόν έπαιξε σε 19 αγώνες, βοηθώντας την ομάδα του να παραμείνει στην Α' εθνική κατηγορία, κάτι που δεν μπόρεσε να επαναλάβει την επόμενη χρονιά, όπου η Βέροια κατατάχθηκε 15η και υποβιβάστηκε, με τον Μιμίδη να παίζει σε 29 παιχνίδια και να πετυχαίνει ένα γκολ. Συνέχισε στην ομάδα της Βέροιας τις σεζόν 1972-73 και 1973-74, όπου η "βασίλισσα του Βορρά" διατηρήθηκε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα της δεύτερης εθνικής κατηγορίας.

Το Νοέμβριο του 1974, κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να πείσει τον συμπαίκτη του Τερζή να δεχτούν και οι δύο χρήματα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ο Τερζής ενημέρωσε τον έφορο της ομάδας, Παπαχατζή, και τον γενικό αρχηγό της, Απόστολο Στεργίου και μαγνητοφώνησαν τηλεφώνημα του Τερζή με τον Μιμίδη και τον ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα, Τσουπλάκη. Ως αποτέλεσμα, ο Μιμίδης συνελήφθη και δεν αγωνίστηκε ξανά στην ομάδα της Βέροιας. Συνολικά, με τη Βέροια έπαιξε σε 117 αγώνες και σκόραρε δύο φορές.

Μετά το πέρας της αγωνιστικής σεζόν, ο Μιμίδης μεταγράφηκε στην Αναγέννηση Επανομής, η οποία αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής. Με την ομάδα της Επανωμής έφθασε τρεις φορές ως τον προημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδας, το 1976-77, το 1978-79 και το 1979-80. Στο πρωτάθλημα, η καλύτερη θέση που κατέλαβε η Αναγέννηση ήταν η τέταρτη το 1978-79.

Το καλοκαίρι του 1981, ανέλαβε ρόλο παίκτη και προπονητή ταυτόχρονα στη Δόξα Αδένδρου, ομάδα της πρώτης κατηγορίας της Ε.Π.Σ.Μ..

## Παραπομπές

## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Επανομής
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κυκλώνας Μπόλα

thumb|250px|Δορυφορική εικόνα του κυκλώνα τις 11 Νοεμβρίου 1970.
Ο **Κυκλώνας Μπόλα** ήταν ένας καταστροφικός τροπικός κυκλώνας που χτύπησε το ανατολικό Πακιστάν (σήμερα Μπαγκλαντές) και την Δυτική Βεγκάλη της Ινδίας στις 11 Νοεμβρίου 1970. Παραμένει ο πιο θανατηφόρος τροπικός κυκλώνας που καταγράφηκε ποτέ και μια από τις πιο θανατηφόρες φυσικές καταστροφές του κόσμου. Τουλάχιστον 500.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στην καταιγίδα, αρχικά ως αποτέλεσμα του παλιρροιακού κύματος που κατέπνιξε το μεγαλύτερο μέρος των νησιών που βρίσκονται κάτω από το Δέλτα του Γάγγη. Ο Μπόλα ήταν η έκτη και ισχυρότερη κυκλωνική καταιγίδα της κυκλωνικής σεζόν στον βόρειο Ινδικό Ωκεανό το 1970.

Ο κυκλώνας σχηματίστηκε κοντά στον κεντρικό Κόλπο της Βεγγάλης στις 8 Νοεμβρίου και ταξίδεψε βόρεια ενώ γινόταν όλο και πιο ισχυρός. Έφτασε στο αποκορύφωμά του με ανέμους 185χλμ/ώρα στις 10 Νοεμβρίου και στην ακτή του ανατολικού Πακιστάν (σημερινό Μπαγκλαντές) το επόμενο απόγευμα. Το τσουνάμι κατέστρεψε πολλά από τα υπεράκτια νησιά, βυθίζοντας χωριά και καταστρέφοντας καλλιέργειες σε όλη την περιοχή. Στην πιο σοβαρά επηρεασμένη περιοχή, το Ταζουμουντίν, πάνω από το 45% του πληθυσμού των 167.000 κατοίκων σκοτώθηκε από την καταιγίδα.

Η πακιστανική κυβέρνηση, υπό την ηγεσία του χουντικού ηγέτη Γιαχιά Χαν, έλαβε κριτική για την αργοπορία της στην λήψη και εφαρμογή μέτρων ανακούφισης μετά την καταιγίδα, τόσο από τους τοπικούς πολιτικούς ηγέτες στο ανατολικό Πακιστάν όσο και από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν τον επόμενο μήνα, το κόμμα της αντιπολίτευσης Σύνδεσμος Αουάμι έλαβε μια καθολική νίκη στην περιφέρεια και συνέχισε αμείωτη την πορεία της στο ανατολικό Πακιστάν ενώ η κεντρική κυβέρνηση κατέληξε στον Πόλεμο Ανεξαρτησίας του Μπαγκλαντές, ο οποίος οδήγησε σε εκτενείς φρικαλεότητες με αποτέλεσμα την δημιουργία του ανεξάρτητου κράτους του Μπαγλαντές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αυτή την ημέρα&nbsp;– liketelevision 

Μπολα
Κατηγορία:Πακιστάν
Κατηγορία:Περιβάλλον του Μπανγκλαντές
Ίρις η κονδυλόριζη

H **Ίρις η κονδυλόριζη** ή παλαιότερα **Ερμοδάκτυλος ο Κονδυλόριζος** (επιστ. ονομ. *Iris tuberosa* παλαιότερα *Hermodactylus tuberosus*) ανήκει στην οικογένεια Iridaceae (Ιριδίδες) η οποία περιλαμβάνει περίπου 60 γένη με 800 είδη που κατανέμονται σε εύκρατες και τροπικές περιοχές, με αντιπροσωπευτικά φυτά τους κρόκους, τις γλαδιόλες, τις φρέζιες, τις ίριδες κ.α. Το γένος *Iris* αριθμεί περίπου 200 είδη, από τα οποία στην Ελλάδα απαντούν περίπου 12. 

## Γεωγραφική κατανομή
Κατανέμεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο. Συναντάται σ’ όλη την Ελλάδα.

## Οικολογία
Συναντάται σε πετρώδεις τοποθεσίες, ελαιώνες, φρύγανα και αγρούς, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1400 μ. 

## Περιγραφή φυτού
Το ύψος του βλαστού φτάνει τα 15–25 εκατοστά. Τα φύλλα της είναι χαρακτηριστικά τετράπλευρα (quadrangular) στην αφή, κάτι που την ξεχωρίζει αμέσως από άλλες άγριες ίριδες. Ο κόνδυλός της μοιάζει με δάχτυλα, εξ ου και η παλιά ονομασία *Hermodactylus* (δάχτυλα του Ερμή). Το άνθος του είναι κιτρινοπράσινο με τις άκρες των εξωτερικών τμημάτων του περιανθίου με βελούδινο μαύρο. Το ωχρό πράσινο με τις βελούδινες μαύρες ή βαθύ πορφυρές απολήξεις στα κάτω πέταλα, το βοηθά να καμουφλάρεται ανάμεσα στα ξερά χόρτα. Ανθίζει από Φεβρουάριο μέχρι Απρίλιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions.
*Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.
*Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Ιριδοειδή
Γιάννης Δραγάτσης

Ο **Γιάννης Δραγάτσης** ή **Ογδοντάκης** ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και βιολιστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1886. Καταγόταν από γνωστή οικογένεια μουσικών της Σμύρνης με το ψευδώνυμο «Οι Ογδοντάκηδες», εξου και το παρατσούκλι του. Ο Δραγάτσης μαζί με τον Δημήτρη Σέμση θεωρούνται οι καλύτεροι λαϊκοί βιολιστές την εποχή τους. Το 1917 κατατάχθηκε ως εθελοντής στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας του Ε. Βενιζέλου και το 1922 πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω της καλής φήμης του ως βιολιστής. Το 1923 ήρθε στην Ελλάδα και άρχισε να δουλεύει σαν βιολιστής σε ταβέρνες  μαζί με άλλους λαϊκούς δημιουργούς. Επίσης, ήταν για πολλά χρόνια διευθυντής της δισκογραφικής εταιρίας Κολούμπια και σύμβουλος του συνδέσμου Μουσικών Αθηνών – Πειραιώς “Η Αλληλοβοήθεια”. Πέθανε στην Αθήνα το 1958.

## Πηγές
* Παναγιώτη Κουνάδη, ένθετο στο CD: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου: Γιάννης Δραγάτσης I & II.
* Τάσου Σχορέλη: Ρεμπέτικη Ανθολογία τόμος 2(εκδόσεις Πλέθρον)
* Μανιάτης Διονύσης: Η εκ περάτων δισκογραφία του γραμμόφωνου

## Παραπομπές
* https://rebetiko.sealabs.net/mediawiki/index.php/Γιάννης_Δραγάτσης_(Ογδοντάκης).

Κατηγορία:Ρεμπέτες
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Δροσιά Θεσπρωτίας

Η **Δροσιά** αποτελεί οικισμό της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Γραικοχωρίου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ηγουμενίτσας, του Δήμου Ηγουμενίτσας.

## Πληροφορίες
Ο οικισμός Δροσιά βρίσκεται σε υψόμετρο 95 μέτρων και έχει πληθυσμό 76 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Αναγνωρίσθηκε ως οικισμός το 2001.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Ουίλιαμ Μ. Τουίντ

Ο **Ουίλιαμ Μάρσαρ Τουίντ** (αγγλικά: **William Magear Tweed**) ήταν Αμερικανός πολιτικός και εγκληματίας, αρχηγός της πολιτικής οργάνωσης, που έλεγχε την Νέα Υόρκη στα μέσα του 19ου αιώνα, γνωστής και ως **Τάμανι  Χολ**.

Κατά την περίοδο της μεγαλύτερης επιρροής του, ο Τουίντ ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος γαιοκτήμονας στην Νέα Υόρκη και ο ισχυρότερος πολιτικός τόσο της πόλης όσο και της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Έγινε σύμβολο της τάξης των δυνατών, αλλά και της διαφθοράς στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε στόχος πολλής σάτιρας από τον σκιτσογράφο Τόμας Ναστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες
Κατηγορία:Μέλη της πολιτικής οργάνωσης Τάμανι Χολ
Κατηγορία:Ιρλανδοαμερικανοί