open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μανόλης Κορρές

Ο **Μανόλης Κορρές** (Αθήνα, 1948) είναι Έλληνας αρχιτέκτονας και καθηγητής της ιστορίας της αρχιτεκτονικής σε μεταπτυχιακές σπουδές, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σήμερα είναι ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ) και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 2017.

## Βίος και σταδιοδρομία
Ο Κορρές γεννήθηκε στην Κυψέλη όπου και μεγάλωσε στην Κυψέλη μέχρι που εγκαταστάθηκεε στα Μελίσσια. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και η καταγωγή του ήταν από τη Νάξο. Είναι το μεσαίο παιδί μιας τριτέκνης οικογένειας. Ο αδερφός του Δημήτρης Κορρές είναι και αυτός αρχιτέκτονας.

Σπούδασε στο τμήμα αρχιτεκτόνων μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1972, και έκανε το μεταπτυχιακό του στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, κατά την τριετία 1975-1977, και το διδακτορικό του στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, το 1991, και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1992.

Δούλεψε ως μηχανικός  στην Υπηρεσία Συντήρησης της Ακρόπολης, το 1975 και κατά την τριετία 1977–1979, μέχρι που τέθηκε επικεφαλής της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων. Το 1981 εκλέχθηκε επικεφαλής του εγχειρήματος «Παρθενώνας» της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ύστερα απέσπασε τη θέση του καθηγητή στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1999-2015).

Έχει διδάξει αρχαία αρχιτεκτονική, ιστορική τοπογραφία και αναστήλωση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και σε πανεπιστήμια και ιδρύματα σε όλη την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία.

Συγκεκριμένα εργάστηκε στην Αθήνα στην αναστήλωση του Ερεχθείου, στο ναό του Διονύσου, στο θέατρο του Διονύσου και κυρίως στον Παρθενώνα. Έχει επίσης εργαστεί στο Θέατρο της Λίνδου και στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες.

Είναι πρόεδρος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου της Ελλάδας, μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και του .

Η τελευταία του δουλειά, με τα τσιμεντένια μονοπάτια την αρχαιολογική θέση της Ακρόπολης, υπήρξε αμφιλεγόμενη και προκάλεσε διαμαρτυρίες και συζητήσεις.

Έχει αποσπάσει πλήθος διαφορετικών τιμητικών βραβείων από διάφορα πανεπιστήμια και ιδρύματα του εξωτερικού κατά τη διάρκεια της καριέρας του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κυπαρίσσι Ικαρίας

Το **Κυπαρίσσι** είναι πολύ μικρός οικισμός στην Ικαρία και την Περιφερειακή Ενότητα Ικαρίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Κυπαρίσσι βρίσκεται στα βόρεια παράλι του νησιού και απέχει περίπου 3 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Εύδηλο. Το χωριό είναι γνωστό για την αμμώδη παραλία του στα βόρειά του, δίπλα στο Κεραμέ. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1920 να προσαρτάται στην κοινότητα Ευδήλου στην οποία ανήκει σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 6 κάτοικοι.

### Απογραφές πληθυσμού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το Κυπαρίσσι Ικαρίας στον ιστότοπο https://www.greece.com/

## Σημείωση
Στα νοτιοανατολικά και προς την Αρεθούσα υπάρχει ο οικισμός Κυπαρίσσι Αρεθούσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Πέδη πυροβόλου

μικρογραφία|Πέδη πυροβόλου σε πυροβόλο Mauser των 30mm.
**Πέδη πυροβόλου** ονομάζεται εξάρτημα που τοποθετείται στο στόμιο πυροβόλων όπλων και χρησιμεύει για την μερική ανάσχεση της ανάκρουσης του όπλου. Η πέδη πυροβόλου διαφέρει από τον φλογοκρύπτη, με τον οποίο παρουσιάζει μεν ομοιότητες, αλλά ο οποίος αποσκοπεί κυρίως στον περιορισμό της λάμψης από την εκπυρσοκρότηση.
μικρογραφία|Πέδη πυροβόλου σε τυφέκιο ελεύθερου σκοπευτή Μ107.
Η λειτουργία της πέδης πυροβόλου βασίζεται στην αρχή της δράσης - αντίδρασης. Μετά την έξοδο του βλήματος από την κάνη, η πέδη οδηγεί αέρια της έκρηξης να εκτονωθούν πλευρικά της κάνης -και όχι προς τα εμπρός- περιορίζοντας την δύναμη της ανάκρουσης κατά το ποσοστό που συμβάλει σε αυτή η ορμή των αερίων. Επομένως, για είναι αποδοτική η λειτουργία της πέδης, πρέπει να υπάρχει μεγάλη ποσότητα αερίων, υπό υψηλή πίεση.

Η πέδη πυροβόλου μπορεί ωστόσο να έχει και αρνητικές επιπτώσεις: Συνήθως εμποδίζει την χρήση βλημάτων APDS (των οποίων το περίβλημα τείνει να διαλύεται μέσα στην πέδη), και ενισχύει την ένταση του ήχου της εκπυρσοκρότησης για το πλήρωμα του πυροβόλου. Επίσης, ανάλογα με τον σχεδιασμό της, μπορεί να δημιουργεί έντονη λάμψη, ή να σηκώνει στον αέρα σκόνη λόγω του έντονου στροβιλισμού που προκαλεί.

Κατηγορία:Πυροβόλα
Γιαΐρ Λαπίντ

Ο **Γιαΐρ Λαπίντ** ( , μεταγραφή: ,  ; γεννημένος στις 5 Νοεμβρίου 1963) είναι Ισραηλινός πολιτικός και πρώην δημοσιογράφος που είναι πρόεδρος του κεντρώου κόμματος Γες Ατίντ και έγινε ο 14ος πρωθυπουργός του Ισραήλ. Προηγουμένως διετέλεσε αναπληρωτής πρωθυπουργός του Ισραήλ και υπουργός Εξωτερικών από το 2021 έως το 2022. Ήταν αρχηγός της Αντιπολίτευσης από το 2020 έως το 2021 και υπουργός Οικονομικών από το 2013 έως το 2014.

Πριν μπει στην πολιτική το 2012, ο Λαπίντ ήταν συγγραφέας, τηλεοπτικός παρουσιαστής και παρουσιαστής ειδήσεων. Το κεντρώο κόμμα Γες Ατίντ, το οποίο ίδρυσε, έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στην Κνεσέτ κερδίζοντας 19 έδρες στις πρώτες του βουλευτικές εκλογές το 2013. Τα περισσότερα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα συνέβαλαν στη φήμη του Λαπίντ ως κορυφαίου κεντρώου.

Από το 2013 έως το 2014, μετά τη συμφωνία συνασπισμού του με τη Λικούντ, ο Λαπίντ διετέλεσε υπουργός Οικονομικών υπό τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου. Το 2013 ο Λαπίντ κατέλαβε την πρώτη θέση στη λίστα με τους «Εβραίους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο» από την *The Jerusalem Post*. Αναγνωρίστηκε επίσης το 2013 ως ένας από τους κορυφαίους στοχαστές του Foreign Policy Global Thinkers, και κατατάχθηκε ως ένας από τους 100 «Με τη μεγαλύτερη επιρροή ανθρώπους στον κόσμο» του περιοδικού *[[Τάιμ (περιοδικό)|Time]]*.  Υπηρετεί στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Κνεσέτ και στην Υποεπιτροπή Πληροφοριών και Υπηρεσιών Ασφαλείας.

Στις 17 Μαΐου 2020 ο Λαπίντ έγινε ηγέτης της αντιπολίτευσης, μετά την ορκωμοσία της τριακοστής πέμπτης κυβέρνησης του Ισραήλ. Στις 5 Μαΐου 2021 ξεκίνησε συνομιλίες με άλλα κόμματα για να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. Στις 2 Ιουνίου 2021 ο Λαπίντ ενημέρωσε τον Ισραηλινό Πρόεδρο Ρεουβέν Ριβλίν  ότι είχε συμφωνήσει σε μια κυβέρνηση εκ περιτροπής με τον Ναφτάλι Μπένετ και ήταν έτοιμος να αντικαταστήσει τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε στις 13 Ιουνίου 2021.

Ο Λαπίντ έγινε πρωθυπουργός του Ισραήλ την 1η Ιουλίου 2022, μετά την παραίτηση Μπένετ και τη διάλυση της Βουλής. Παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι   τις εκλογές του Νοεμβρίου 2022 οπότε Πρωθυπουργός ανακηρύχτηκε ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

## Βραβεία και αναγνώριση
Τον Απρίλιο του 2013 ο Λαπίντ εμφανίστηκε στη λίστα του περιοδικού ''Time'' με τους «100 ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο το 2013» στην κατηγορία Ηγέτες (Leaders).  Τον επόμενο μήνα, κατέλαβε την πρώτη θέση στη λίστα με τους «Εβραίους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο» από την *The Jerusalem Post*. Επίσης συμπεριλήφθηκε ως ένας από τους "Παγκόσμιες Στοχαστές Εξωτερικής Πολιτικής 2013".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ισραήλ
Κατηγορία:Εβραίοι θεατρικοί συγγραφείς
Κανυτελής

Η **Κανυτελής** (τουρκικά: *Kanlıdivane*) είναι αρχαία πόλη η οποία βρίσκεται γύρω από μια μεγάλη δολίνη στην επαρχία Μερσίνης της σημερινής Τουρκίας.

## Γεωγραφία
Η Κανυτελής βρίσκεται σε αγροτική περιοχή του διαμερίσματος Ερντεμλί, το οποίο αποτελεί τμήμα της επαρχίας Μερσίνης. Απέχει 18 χιλιόμετρα από το Ερντεμλί και 55 από τη Μερσίνη. Το υψόμετρό της είναι περίπου 230 μέτρα. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Κουμκουγιού στην ακτή και μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τους βραχώδεις τάφους του Τσανακτσί.

Η δολίνη είναι αρκετά μεγάλη· η μεγαλύτερη διάσταση φτάνει τα 130 μέτρα. Το βάθος της είναι περίπου 70 μέτρα.

## Ιστορία
Γύρω από τη δολίνη δεσπόζουν ερείπια της αρχαιότητας. Ανακαλύφθηκαν και ερευνήθηκαν από τους Βικτόρ Λανγκλουά και Σεμάβι Εγιτζέ.

### Προρωμαϊκή εποχή
Η Κανυτελής αποτελούσε μέρος του Βασιλείου της Όλβης στην αρχαιότητα. Στη βόρεια νεκρόπολη υπάρχει ένα μαυσωλείο, το οποίο έχτισε η βασίλισσα Άβα για τον σύζυγο και τους υιούς της. Στην επιγραφή του πύργου στα νοτιοδυτικά γράφει· «Κτίστηκε από τον Τεύκρο, τον υιό του ιερέως βασιλέα Ταρκυάρη της Όλβης για τον Δία».

### Ρωμαϊκή εποχή
Τον πρώτο αιώνα το βασίλειο της Όλβης κατέστη υποτελές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β´ ανοικοδόμησε την πόλη ως χριστιανικό θρησκευτικό κέντρο και την μετονόμασε σε Νεάπολη. Γύρω από τη δολίνη υπάρχουν ερείπια βασιλικών, στέρνες, λαξευμένοι βράχοι κ.λπ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ερείπια στην Τουρκία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Επαρχία Μερσίνης
Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Τούλκαρμ

Ο **ναός του Αγίου Γεωργίου** (  ) είναι χριστιανικός ορθόδοξος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο και βρίσκεται στο κράτος της Παλαιστίνης, στην πόλη Τούλκαρμ της Δυτικής Όχθης. Είναι ένας από τους παλαιότερους ναούς της Παλαιστίνης, για την ανέγερση και αναστήλωση του οποίου συμμετείχαν διάφορες χώρες. Είναι μία από τις χριστιανικές ορθόδοξες εκκλησίες στη Δυτική Όχθη και μία από τις κύριες εκκλησίες του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

## Ιστορία
Ο ναός χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, περί το 1830. Εντός του ναού βρίσκεται τοιχίο που κατασκευάστηκε το 1943 από τον Ελληνικό Στρατό κατά την παρουσία του στην Παλαιστίνη κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε συνέχεια των γεγονότων της παλαιστινιακής καταστροφής του 1948, στις 8 Απριλίου 1949 τα Ηνωμένα Έθνη επιβεβαίωσαν ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία του Τούλκαρμ είναι ένας από τους χριστιανικούς ιερούς τόπους στην Παλαιστίνη και ότι υπάγεται στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Τα Ηνωμένα Έθνη και η Γενική τους Συνέλευση κάλεσαν όλα τα συμμετέχοντα στη σύγκρουση μέρη να προστατεύσουν όλους τους ιερούς τόπους στα παλαιστινιακά εδάφη και να εξασφαλίσουν την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά.

Ο αριθμός των Ορθοδόξων Χριστιανών στο Τούλκαρμ το 1967, πριν ο αριθμός τους μειωθεί λόγω των πολιτικών καταστάσεων, έφτανε τους 1.000 Ορθόδοξους Χριστιανούς.

## Ανακαίνιση
Το 1890 ο ναός ανακαινίσθηκε πλήρως, το 1914 ανακαινίσθηκε από την Ελλάδα, πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από το Ηνωμένο Βασίλειο και το 1942 εκ νέου από την Ελλάδα. Αναστηλώσεις ή επισκευές επίσης έγιναν τα έτη 1952 και 1967. Το 2006 ανακαινίστηκε ολόκληρη η εκκλησία.

Το 2015, η UNESCO και η κυβέρνηση της Σουηδίας ανακαίνισαν δύο από τα κτίρια εντός της εκκλησίας, υπό την επίβλεψη της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής, της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου, του Κέντρου Διατήρησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (CCHP) και του Δήμου του Τούλκαρμ   .

## Νεότερα χρόνια
Στην εκκλησία πραγματοποιούνται όλες οι χριστιανικές θρησκευτικές εκδηλώσεις και τελετές. Οι σημαντικές χριστιανικές τελετές στον ναό γίνονται προεξάρχοντος του εκάστοτε Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, επίσημη αντιπροσωπεία της Παλαιστινιακής Αρχής επισκέπτεται την εκκλησία για να δώσει εθιμοτυπικές ευχές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι Ιεροί Ναοί της Δυτικής Όχθης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Παλαιστίνη
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο
Κατηγορία:Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
Giovanni Bausan (υποβρύχιο)

Το ***Giovanni Bausan*** ήταν ένα από τα τέσσερα υποβρύχια κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Pisani|Pisani]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*[[Regia Marina]]*) στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Λόγω της παλαιότητάς του όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις. Παροπλίστηκε το 1942 και μετατράπηκε σε φορτηγίδα μεταφοράς πετρελαίου.

## Περιγραφή

Τα υποβρύχια της κλάσης *Pisani* σχεδιάστηκαν παράλληλα με τα σκάφη της κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Mameli|Mameli]]*. Ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων συγκριτικά με τα *Mameli*, γεγονός που τους επέτρεπε να φέρουν μεγαλύτερη ποσότητα καυσίμου και κατά συνέπεια να έχουν μεγαλύτερη ακτίνα δράσης. Είχαν εκτόπισμα 866&nbsp;LT (880&nbsp;t) στην επιφάνεια και 1040&nbsp;LT (1057&nbsp;t) σε κατάδυση. Το μήκος ήταν 68,2&nbsp;m, το πλάτος 6,09&nbsp;m και το βύθισμα 4,93&nbsp;m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90&nbsp;m. Το πλήρωμα αποτελούνταν από 48 αξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 1500&nbsp;bhp ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 550&nbsp;hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης έφθανε τους 15&nbsp;kn στην επιφάνεια και τους 8,2&nbsp;kn σε κατάδυση. Η ακτίνα δράσης ανέρχονταν σε 5000&nbsp;ναυτικά μίλια στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 8&nbsp;kn και σε 70&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 4&nbsp;kn όταν ήταν σε κατάδυση.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερις τορπιλοσωλήνες διαμέτρου 533&nbsp;mm στην πλώρη και άλλους δύο στην πρύμνη για τους οποίους έφεραν εννέα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 102&nbsp;mm, χάρη στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το υποβρύχιο ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm που παρείχαν αντιαεροπορική προστασία.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Giovanni Bausan* ξεκίνησε στις 27&nbsp;Ιανουαρίου 1926 στις εγκαταστάσεις της Cantiere Navale Triestino στην Τριέστη. Καθελκύστηκε στις 24&nbsp;Μαρτίου 1928 και ολοκληρώθηκε στις 15&nbsp;Σεπτεμβρίου 1929.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*
*
*
*

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Pisani
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Έλληνες της Μελβούρνης

[μικρογραφία|290x290εσ| Ελληνοαυστραλοί συμμετέχουν σε μια παρέλαση για την [Ημέρα της Αυστραλίας στη Μελβούρνη (2014).]]
μικρογραφία|375x375εσ| Στην οδό Λονσντέιλ βρίσκεται μια στήλη που τιμά την αδελφοποίηση της Μελβούρνης και της Θεσσαλονίκης.
Οι **Έλληνες της Μελβούρνης** είναι μια από τις μεγαλύτερες κοινότητες της ελληνικής διασποράς στον κόσμο. Στη Μελβούρνη ζει ο μεγαλύτερος πληθυσμός Ελλήνων σε οποιαδήποτε πόλη εκτός Ελλάδας και Κύπρου. Σύμφωνα με την αυστραλιανή απογραφή του 2016, στη Μελβούρνη ζει η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα στην Αυστραλία με 173.598 Έλληνες, αποτελώντας το 3.87% των κατοίκων της μητροπολιτικής περιοχής της πόλης. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η ελληνική ταυτότητα και αξίες μεταβιβάζονται από τη μια γενιά στην άλλη και δεν εξαρτώνται από την τοποθεσία του ατόμου στον κόσμο. Το 88% των Ελληνοαυστραλών, είτε έχει γεννηθεί σε Ελλάδα-Κύπρο ή Αυστραλία, είτε κάπου αλλού, μιλά ελληνικά και το 91% είναι μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η Μελβούρνη είναι μια πόλη όπου η ελληνική κοινότητα της έχει ισχυρούς δεσμούς σε όλα τα επίπεδα με την Ελλάδα. Η Μελβούρνη είναι αδελφοποιημένη πόλη με τη Θεσσαλονίκη, η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας και ένα από τα οικονομικά κέντρα των Βαλκανίων. Το Υπουργείο Εξωτερικών και Εμπορίου της Αυστραλίας εκτιμά ότι η οικονομική δραστηριότητα (συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού) μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας έχει κύκλο εργασιών που ξεπερνά τα 800 εκατομμύρια δολάρια. Παράλληλα υπάρχουν επενδύσεις από Αυστραλούς στην Ελλάδα και το αντίθετο αξίας 700 εκατομμυρίων δολαρίων.

Πέρα από την Μελβούρνη, άλλες μεγάλες πόλεις του εξωτερικού με επίσης μεγάλες ελληνικές κοινότητες είναι το επίσης ευρισκόμενο στην Αυστραλία Σίδνεϊ, το Τορόντο, η Νέα Υόρκη, το Σικάγο και η Βοστώνη. Τον 21ο αιώνα, πολλοί Έλληνες εκτός Ελλάδας και Κύπρου ζουν σε μία από αυτές τις έξι πόλεις.

## Παραπομπές


Ε
Ποταμός Μαβούτζι

Ο **Ποταμός Μαβούτζι** (σουαχ.: *Mto Mavuji* / αγγλ.: *Mavuji River*) βρίσκεται εξ' ολοκλήρου στην Περιοχή Κίλουα (*Kilwa District*) στην Περιφέρεια Λίντι (*Lindi Region*), της Τανζανίας. Πηγάζει από το Αστικό Τμήμα Ναντζιρίντζι (*Nanjirinji*) και εκβάλλει στον Ινδικό Ωκεανό στην ακτή του Αστικού Τμήματος Μαντάουα (*Mandawa* *Ward*). Ο ποταμός Μαβούτζι, είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος και μακρύτερος ποταμός στην περιφέρεια Λίντι.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιοχή Κίλουα
* Περιφέρεια Λίντι
* Ναντζιρίντζι (Κίλουα)
* Μαντάουα (Κίλουα)

## Παραπομπές

   

Κατηγορία:Περιφέρεια Λίντι
Κατηγορία:Ποταμοί της Τανζανίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Αφρικής
Γεώργιος Γάγαρης

Ο **Γεώργιος Γάγαρης** (1869-1954) ήταν δημοσιογράφος και βουλευτής. 

Γεννήθηκε στο Γεροπλάτανο Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Χρόνος των Αθηνών», «Καθημερινή» και «Ακρόπολις» και ήταν εκδότης της εφημερίδας «Η Φωνή της Ηπείρου». Εκλέχθηκε βουλευτής Ιωαννίνων στις εκλογές του 1920 και του 1936.

## Έργα

* Δωδώνη: Εικονογραφημένον Ηπειρωτικόν Ημερολόγιον, Έτος Πρώτον, 1896.
* *Σημειώσεις περί των εθνικών διεκδικήσεων*, ιδιωτική έκδοση, 1947.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Πολινιάνο α Μάρε

To **Πολινιάνο α Μάρε** (ιταλικά: *Polignano a Mare*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2022 είχε 17.653 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις ακτές της Αδριατικής. Η οικονομία του βασίζεται στον τουρισμό, την αλιεία και τη γεωργία. Απέχει 33 χιλιόμετρα από το Μπάρι και συνορεύει με τους δήμους Μόλα ντι Μπάρι και Κονβερσάνο στα δυτικά, με την Καστελλάνα Γκρόττε στα νοτιοδυτικά και την Μονόπολη στα νοτιοανατολικά.

## Ιστορία

Η περιοχή κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως μαρτυρούν οι αρχαιολογικές ανασκαφές στην τοποθεσία Σάντα Μπάρμπαρα. Πιστεύεται ότι είναι η τοποθεσία της αρχαίας ελληνικής πόλης *Νεάπολης* της Απουλίας. Σήμερα, ορισμένοι ιστορικοί προτείνουν ότι αυτή ήταν μια από τις δύο αποικίες που ιδρύθηκαν κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Διονύσιο Β΄ των Συρακουσών. Άλλες πηγές, αντίθετα, ισχυρίζονται ότι ο Ιούλιος Καίσαρας είναι ο ιδρυτής του Πολινιάνο α Μάρε, που θα μπορούσε να ήταν κεντρικός κόμβος κατά μήκος της γνωστής Τραϊανής οδού. Χάρη στη στρατηγική του θέση στην Αδριατική Θάλασσα, έγινε σύντομα εμπορικό κέντρο και έκοψε νόμισμα που έφερε την επιγραφή «NEAII».

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, τον 6ο αιώνα, το μετέτρεψε σε δημοτική δομή. Στη συνέχεια, κυριαρχήθηκε από τους Νορμανδούς, οι οποίοι κατά τον 11ο αιώνα έκαναν την τοπική οικονομία να ευδοκιμήσει ενισχύοντας την παραγωγή του ελαιολάδου. Η οχύρωσή του, από την άλλη, πρέπει ξεκάθαρα να αποδοθεί στους Αγγειηνούς, οι οποίοι εξασφάλισαν την προστασία της γης από πιθανές απειλές, συμπεριλαμβανομένου του τουρκικού στρατού. Υπό το στέμμα της Αραγονίας, το Πολινιάνο έφτασε στο απόγειό του τόσο από οικονομική όσο και από πολιτιστική άποψη.

## Αξιοθέατα
* Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Ανάληψη της Θεοτόκου. Ήταν καθεδρικός ναός μέχρι το 1818, όταν η επισκοπή συγχωνεύθηκε με αυτή της Μονόπολης. Στο εσωτερικό του βρίσκονται γλυπτά 16ου αιώνα και ένα πολύπτυχο που αποδίδεται στον Μπαρτολομέο Βιβαρίνι.
* Ο ναός του Αγίου Αντωνίου, 16ος αιώνας
* Ο ναός του Αγίου Κοσμά και Δαμιανού, 18ος αιώνας, σε νεοκλασικό ρυθμό
* Η εκκλησία του λοιμοκαθαρτήριου, 1768, σε μπαρόκ ρυθμό
* Το αββαείο του Αγίου Βίτου, το οποίο δημιουργήθηκε τον 10ο αιώνα
* Αψίδα Μαρτσεζάλε, η πύλη εισόδου στην παλιά πόλη, του 1530
* Η παραλία Λάμα Μονατσίλε

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα του δήμου

Κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Hämatom

Οι **Hämatom** (το όνομα του συγκροτήματος σημαίνει «*[[αιμάτωμα]]*» στα Γερμανικά) είναι Γερμανικό χέβι μέταλ μουσικό συγκρότημα, που σχηματίστηκε το 2004. Τα μέλη του συγκροτήματος είναι γνωστά με ψευδώνυμα που αντιστοιχούν στις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα: «Βορράς» (ο τραγουδιστής Τόρστεν Σαρφ), «Ανατολή» (ο κιθαρίστας Γιάτσεκ Ζούλα), «Δύση» (ο μπασίστας Πέτερ Χάγκ) και «Νότος» (ο ντράμερ Φρανκ Τζόος). Στη σκηνή ξεχωρίζουν από τα εκκεντρικά κοστούμια τους.

## Μέλη του συγκροτήματος

Αρχείο:Hämatom Rockharz 2019 40.jpg|alt=|«Βορράς», ο τραγουδιστής Τόρστεν Σαρφ
Αρχείο:Hämatom Rockharz 2019 11.jpg|alt=|«Ανατολή», ο κιθαρίστας Γιάτσεκ Ζούλα
Αρχείο:Hämatom Rockharz 2019 03.jpg|alt=|«Δύση», ο μπασίστας Πέτερ Χαγκ
Αρχείο:Hämatom Rockharz 2019 46.jpg|alt=|«Νότος», ο ντράμερ Φρανκ Τζόος


## Δισκογραφία

### Άλμπουμ

* *Wut* (2008)
* *Stay Kränk* (2010)
* *Wenn man vom Teufel spricht* (2011)
* *Keinzeitmensch* (2013)
* *Wir sind Gott* (2016)
* *Bestie der Freiheit* (2018)
* *Maskenball* (2019)
* *Berlin* (2021)
* *Die Liebe ist Tod* (2021)

### Συλλογές

* X (2014)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικά thrash metal συγκροτήματα
Φεντόρα (καπέλο)

Το καπέλο **Φεντόρα** είναι τσόχινο καπέλο σύνηθως με φαρδύ , το οποίο διπλώνεται προς τα κάτω κατά μήκος της κορώνας και τσιμπημένο μπροστά και στις δύο πλευρές.

## Ιστορία

### Γυναικείο κοινό

#### ''Fédora''
Το *Fédora*, ένα θεατρικό έργο του Γάλλου συγγραφέα Βικτοριέν Σαρντού έδωσε την πρώτη του παράσταση τον Δεκέμβριο του 1882. Το έργο είχε μεγάλη επιτυχία στον τύπο και συνολικά 135 παραστάσεις. Η ηθοποιός του θεάτρου Σάρα Μπερνάρ, πρωταγωνίστησε στον ρόλο της πριγκίπισσας Φεντόρα Ρομαζώφ (*Fédora Romazoff*), φορώντας ένα μαλακό τσόχινο καπέλο. Σύντομα το καπέλο, έγινε μόδα για τις γυναίκες και γνωστό ως «φεντόρα».

### Ανδρικό κοινό

#### ''Trilby''
Με την πάροδο του χρόνου, η Φεντόρα έγινε και ανδρική μόδα, και το φορούσαν υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι οργανώσεων γκάνγκστερ, κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ. Γνωστή ως *trilby* με μικρότερο γείσο, αυτή η παραλλαγή κέρδισε ξανά τη δημοτικότητα τη δεκαετία του 1960. Ο Σον Κόνερυ φορούσε το trilby στις ταινίες του στον ρόλο του James Bond. Η Φεντόρα και το trilby είναι από τα πιο δημοφιλή καπέλα του 19ου και 20ού αιώνα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Back the Hat, από τους Brett & Kate McKay την 1η Μαρτίου 2008: The Fedora
* Τα κοστούμια του James Bond: The Lock Trilby

Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Megachile albisecta

H ***Megachile albisecta*** είναι είδος φυλλοκόπτριας μέλισσας στην οικογένεια *[[Megachilidae]]*. Το είδος αυτό είναι παρόν στη Νότια Ευρώπη, στην ανατολική παλαιαρκτική οικοζώνη και στη Βόρεια Αφρική. Περιγράφηκε το έτος 1817 από τον *Klug*.

## Δείτε επίσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μελισσοκομία
Δαιμονοποίηση του εχθρού

Η **δαιμονοποίηση του εχθρού** ή η **απανθρωποποίηση του εχθρού** είναι τεχνική προπαγάνδας που προωθεί την ιδέα ότι ο εχθρός είναι ένας απειλητικός, κακός θύτης με αποκλειστικά καταστροφικούς στόχους. Η δαιμονοποίηση αποτελεί την αρχαιότερη τεχνική προπαγάνδας που σκοπό έχει να εμπνεύσει μίσος προς τον εχθρό, απαραίτητο για να τον πληγώσει πιο εύκολα, να διατηρήσει και να κινητοποιήσει συμμάχους και να αποθαρρύνει τον εχθρό.

## Βασικά κριτήρια
Σύμφωνα με τον Τζουλς Μπόικοφ (Jules Boykoff) η κατάχρηση του όρου δαιμονοποίηση στέρησε από τη λέξη τις ουσιαστικές της ιδιότητες. Για τον λόγο αυτό ο συγγραφέας όρισε τέσσερα κριτήρια που όταν υπάρχουν στην κρατική προπαγάνδα συνιστούν προσπάθεια δαιμονοποίησης: 

# Τα μέσα ενημέρωσης και το κράτος χρησιμοποιούν πλαίσια για να απεικονίσουν την εγγενή φύση του λεγόμενου εχθρού κυρίως με ηθικούς όρους.
# Ο χαρακτήρας του αντιπάλου απεικονίζεται με μανιχαϊστικό τρόπο, ως o κακός εναντίον του καλού.
# Το κράτος είναι η πηγή μιας τέτοιας δαιμονολογικής απεικόνισης.
# Δεν υπάρχει καμία σημαντική ανταπαίτηση από το κράτος. 

## Ιστορία
Ο Φίλιπ Νάιτλι πίστευε ότι η δαιμονοποίηση του εχθρού στα δυτικά ΜΜΕ, ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια: ξέσπασμα κρίσης, δαιμονοποίηση του αρχηγού του εχθρού, δαιμονοποίηση του πληθυσμού, διάπραξη και δικαιολόγηση φρικαλεοτήτων.

## Συνέπειες
Η στρατηγική της δαιμονοποίησης του εχθρού οδηγεί αναπόφευκτα σε έναν φαύλο κύκλο θηριωδιών, τον οποίο επεξεργάστηκαν πολλοί συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένου του Καρλ φον Κλάουζεβιτς. Η απεικόνιση του εχθρού ως ιδιαίτερα κακού εμπνέει συναισθήματα που κάνουν πιο εύκολους τους φόνους.

Η απεικόνιση του εχθρού κάποιου ως δαιμονικού έχει συχνά οδηγήσει στη μεταχείριση ολόκληρου του πληθυσμού ή του πολιτικού μηχανισμού που σχετίζεται με την εχθρική ομάδα ή τον αρχηγό ως εξίσου δαιμονικό. Αυτό οδηγεί επίσης συχνά σε μια τάση να μειώνονται τα πιο σύνθετα κίνητρα ενός εχθρού σε απλή προώθηση του καθαρού κακού.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

Κατηγορία:Προπαγάνδα
Κατηγορία:Τεχνικές προπαγάνδας
Κατηγορία:Ψυχολογική χειραγώγηση
Κατηγορία:Χειραγώγηση από τα Μέσα Ενημέρωσης
Κατηγορία:Ψυχολογικός πόλεμος
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μουσική Ακαδημία της Κρακοβίας

Η **Ακαδημία Μουσικής «[[Κσίστοφ Πεντερέτσκι]]» της Κρακοβίας** () είναι πολωνική κρατική σχολή μουσικής με έδρα την Κρακοβία. Η ακαδημία είναι η μόνη στην Πολωνία που έχει δύο απόφοιτους-νικητές του Διαγωνισμού Πιάνου του Σοπέν, την Χαλίνα Τσέρνι-Στεφάνσκα και τον Άνταμ Χαράσεβιτς, καθώς και άλλους βραβευθέντες μεταξύ των αποφοίτων της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μουσική Ακαδημία της Κρακοβίας
Αρεβίτης Χανίων

Ο  **Αρεβίτης** είναι οικισμός της κοινότητας Βαφέ, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κρυονερίδας, του δήμου Αποκορώνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. 
*Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν *Μετόχι Αρεβίτη*.
## Γεωγραφία
Ο Αρεβίτης είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές παρυφές των Λευκών Ορέων, κοντά στον Βαφέ και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 440. Ο οικισμός απέχει 42 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως *Μετόχι Αρεβίτη* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαφέ του νομού Χανίων. Το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε *Αρεβίτης*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βαφέ και προσαρτήθηκε στον δήμο Κρυονερίδας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κρυονερίδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αποκορώνου.
## Αξιοθέατα
*Το σπήλαιο Κρυονερίδας στον δρόμο προς τον Βαφέ

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Αλατσόσπηλο

Το **Αλατσόσπηλο** (δηλαδή «αλατοσπηλιά», σπηλιά του αλατιού) ή **Κουκούρι** είναι σπήλαιο της Πελοποννήσου, που έχει την είσοδό του στη βόρεια ακτή του ομώνυμου όρμου Κουκούρι της Μάνης, στο έδαφος της τοπικής κοινότητας Δρυάλου, της Δημοτικής Ενότητας Οιτύλου.

Το σπήλαιο εξερευνήθηκε το 1953 από τους γεωλόγους-σπηλαιολόγους Ιωάννη και Άννα Πετροχείλου και έχει μήκος 150 μέτρα. Αποτελείται από πλατιές φυσικές στοές, η μία από τις οποίες καταλήγει σε μεγάλο θάλαμο που έχει άνοιγμα προς τη θάλασσα. Από εκεί ορισμένες ώρες της ημέρας μπαίνει γαλάζιο φως που προσδίδει φαντασμαγορική όψη. Η συνολική έκτασή του είναι 2.050 τετραγωνικά μέτρα. Στο μητρώο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας έχει τον αριθμό 542.

## Πηγές
* Το λήμμα «Αλατσόσπηλον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 610
* Άννας Πετροχείλου: «Το σπήλαιον Αλατσόσπηλο Δρυάλου Λακωνίας» στο *Δελτίο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας*, τόμ. 7, τεύχ. 8 (Οκτώβ.-Δεκέμ. 1964), σσ. 211-216

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αλατσόσπηλο Δρυάλου

Αλατσοσπηλο
Κατηγορία:Μάνη
Αλαφροΐσκιωτος

Ο ***Αλαφροΐσκιωτος*** ήταν η πρώτη ποιητική συλλογή του Νεοέλληνα ποιητή Άγγελου Σικελιανού. Γράφτηκε το 1907 (το έτος που ο Παλαμάς εξέδωσε τον *[[Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου|Δωδεκάλογο του Γύφτου]]*), αλλά εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1909 στην Αθήνα, σε πολυτελέστατη έκδοση.

Η συλλογή προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στους φιλολογικούς κύκλους, αναγνωριζόμενη ως «έργο-σταθμός στην ιστορία των νεοελληνικών γραμμάτων». Τεχνοτροπικώς, ο *Αλαφροΐσκιωτος* είναι γραμμένος σε ανισοσύλλαβο, ετερόμετρο στίχο, ενώ χαρακτηρίζεται από στροφική διαίρεση και σποραδική ομοιοκαταληξία Λέγεται ότι γράφηκε μέσα σε μια μόνο εβδομάδα, σε μια όαση της δυτικής ερήμου κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Αίγυπτο. Πρόκειται για ένα μακρό ποίημα χωρίς αφηγηματική πλοκή, που αριθμεί 2.293 στίχους. Ο τίτλος είναι παρμένος από γνωστό στίχο του Διονύσιου Σολωμού στους *[[Ελεύθεροι Πολιορκημένοι|Ελευθέρους Πολιορκημένους]]*. Το περιεχόμενο αντιστοιχεί σε μια «λυρική αυτοβιογραφία», στην οποία παρουσιάζεται «η εφηβική και ευδαιμονική συμβίωση και συνταύτιση του ποιητή με τη φύση» 

Το ομώνυμο ποίημα περιλαμβάνει τα εξής μέρη:

* «Γυρισμός»
* «Η Χρυσόφρυδη»
* «Ο βαθύς Λόγος»

Η συλλογή περιλαμβάνει και το ποίημα «Ραψωδίες του Ιονίου», που γράφηκε το 1908 και έχει τα εξής 5 μέρη:

* «Ο γιαλός με τα γελάδια»
* «Γλαύκα»
* «Το διάβα του ελαιώνα»
* «Δείπνο»
* «Τύμβος»

Ο *Αλαφροΐσκιωτος* υπήρξε ο πρώτος μεγάλος σταθμός, οδηγητικός στο μεταγενέστερο έργο του ποιητή, ο οποίος είναι ήδη κάτοχος των εκφραστικών του μέσων, με ολοκληρωμένο λυρικό στίχο. Συνεπαρμένος από τον αισθησιασμό του και από την αγάπη του για την ελληνική φύση, εμφανίζεται σαν να είναι και ο ίδιος ένα κομμάτι του φυσικού κόσμου, εκφράζοντας το πάθος του να ταυτισθεί με αυτόν. Ο πλούσιος στίχος του Σικελιανού, ξεχειλίζει από λυρισμό και με τη δομική του ελευθερία υμνολογεί τον άνθρωπο και το ανθρώπινο σώμα ως μέρος και αυτό του φυσικού κόσμου.

Ο *Αλαφροΐσκιωτος* είναι αφιερωμένος από τον ποιητή «Στη Γλαύκη, πώχει της Αθηνάς τη σοφία και τα μάτια».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κατηφόρη, Δέσποινα: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 3, σελ. 612

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αλαφροΐσκιωτος - Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών.

Κατηγορία:Άγγελος Σικελιανός
Κατηγορία:Νεοελληνικές ποιητικές συλλογές
Songs About Jane

To **Songs About Jane** είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικανική  ποπ συγκροτήματος Maroon 5. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 25 Ιουνίου 2002 από την Octone και την J Records. Έγινε μεγάλη επιτυχία με τη βοήθεια πέντε σινγκλ που σημείωσαν επιτυχία στα chart, συμπεριλαμβανομένης της επιτυχίας του Billboard "Harder to Breathe" και των διεθνών επιτυχιών "This Love" και "She Will Be Loved".

Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε στις 14 Οκτωβρίου 2003, σημειώνοντας τεράστια διεθνή εμπορική επιτυχία, ενώ συγκέντρωσε μια γενικά θετική υποδοχή από τους κριτικούς. Ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ άλμπουμ στην Αυστραλία, τη Γαλλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο και έφτασε στην πρώτη δεκάδα σε 17 άλλες χώρες. Στα τέλη του 2004, το άλμπουμ έφτασε στην πρώτη δεκάδα του αμερικανικού τσαρτ Billboard 200. Είχε πουλήσει σχεδόν 2,7 εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι το τέλος του 2004 και πάνω από 5,1 εκατομμύρια αντίτυπα στις ΗΠΑ μέχρι τον Αύγουστο του 2015. Έχει πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως από το 2007.

Στις 5 Ιουνίου 2012, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τη 10η επετειακή έκδοση του άλμπουμ, για να συμπέσει με το τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους Overexposed.  Αυτό είναι το μόνο άλμπουμ τους που περιλαμβάνει τον αρχικό ντράμερ Ryan Dusick.

## Τραγούδια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Maroon 5
Μονή Λευκάδος Ευαγγελισμός Ικαρίας

Η **Μονή Λευκάδος Ευαγγελισμός** είναι μοναστήρι της  Μητρόπολης Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών στην Ικαρία, το οποίο βρίσκεται προς το βόρειο τμήμα του νησιού, κοντά στα νότια παράλιά του σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 4 χλμ. ΝΔ. από τον Άγιο Κήρυκο, δίπλα στον δρόμο προς Ξυλοσύρτη στην περιοχή "Λευκάδα". Διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Κηρύκου και τον Δήμο Ικαρίας και ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 15 μοναχούς / ες.

## Ιστορικά Στοιχεία
Η Μονή ιδρύθηκε το 1775 από δύο "Κολλυβάδες" μοναχούς του Αγίου Όρους, τον ιερομόναχο Νήφωνα από τα Πατρικά Χίου και τον Άγιο Μακάριο Νοταρά, μετέπειτα επίσκοπο Κορίνθου από τα Τρίκαλα Κορινθίας. Δημιούργησαν κοινόβιο με 25 αδελφούς (το 1890 είχε 14, το 1903 είχε 20 και το 1915 είχε 25) το οποίο εγκαταλέίφθηκε λόγω των πειρατικών επιδρομών της εποχής και μεταφερθηκε στην Σκιάθο (όπου κτίστηκε νέα εκκλησία) για να ξανασυσταθεί αργότερα από "πνευματικά τέκνα" του Νήφωνα. Το 1955 η μονή μετατράπηκε σε γυναικεία ενώ με την πυρκαγιά του 1993 έπαθε σημαντικές καταστροφές. Το καθολικό είναι αγιορείτικης τεχνοτροπίας αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου με αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο διακοσμημένο με παραστάσεις από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Οι φορητές εικόνες είναι έργα του 18ου και Ι9ου αιώνα ενώ το μοναστήρι διέθεται σημαντική βιβλιοθήκη και πανηγυρίζει 25 Μαρτίου αλλά και 17 Απριλίου (μνήμη Αγίου Μακαρίου Κορίνθου).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μάρτυρες της Κολλυβαδικής Παραδόσεως στην Ιερά Μονή Ευαγγελισμού Λευκάδος Ικαρίας από τον ιστότοπο Ιδρυματικό Καταθετήριο Επιστημονικών Εργασιών του ΑΠΘ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Ναντζιρίντζι (Κίλουα)

Το **Ναντζιρίντζι (Κίλουα)** (αγγλ.: *Nanjirinji* (*Kilwa*), σουαχ.: (τοπική ονομασία) *Kata ya Nanjirinji, Wilaya ya Kilwa* και (επίσημη ονομασία) *Kata ya Miteja, Wilaya ya Kilwa*) είναι διοικητικό τμήμα στην Περιοχή Κίλουα (*Kilwa District*), στην Περιφέρεια Λίντι (*Lindi Region*) της Τανζανίας.

Το αγροτικό τμήμα Ναντζιρίντζι (Κίλουα) (*Nanjirinji* (*Kilwa*)) καλύπτει επιφάνεια 3.733&nbsp;km² (1.441&nbsp;mi²) και βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 224&nbsp;m (735&nbsp;ft).

Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, το αγροτικό τμήμα έχει συνολικό πληθυσμό 7.491 κατοίκους. Η κυρίαρχη φυλή στην περιοχή είναι η φυλή Μουέρα (*Mwera*).

Η έδρα του αγροτικού τμήματος είναι το χωριό **Ναντζιρίντζι** (*Nanjirinji*). Το αγροτικό τμήμα Ναντζιρίντζι (*Nanjirinji rural ward*) είναι επίσης και το σημείο απ' όπου πηγάζει ο Ποταμός Μαβούτζι (*Mavuji River*).

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιοχή Κίλουα
* Περιφέρεια Λίντι

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τμήματα στην Επαρχία Κίλουα
Κατηγορία:Τμήματα στην Περιφέρεια Λίντι
Κατηγορία:Περιφέρεια Λίντι
Απανωμερίτης

Ο **Απανωμερίτης** (ή *προβατίνα ή νταγκουνάκι*) είναι ένα είδος ελληνικού παραδοσιακού χορού από την Κρήτη. Χορευόταν ευρέως στο Αμάρι και στην επαρχεία του Ρεθύμνου, αλλά και στο Ηράκλειο, μέχρι και λίγο μετά τον πόλεμο. Ονομάζεται και *προβατινίστικος*, λόγω του γεγονότος ότι οι χορευτές χτυπούν τα πόδια τους στο έδαφος, όπως όταν κάνουν τα πρόβατα όταν νευριάζουν.

Στις μέρες μας χορεύεται κυρίως από γυναίκες, αλλά παλαιότερα ήταν μικτός χορός. Κατά τη διάρκεια του χορού, τραγουδιόνταν και μαντινάδες.

Ο απανωμερίτης έχει μουσικό μέτρο δύο τετάρτων, αποτελείται από δέκα βήματα και η λαβή από τις παλάμες είναι με τα χέρια σταυρωτά προς τα κάτω. Χορεύεται κυκλικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Πολ Ραντ (ηθοποιός)

Ο **Πολ Στίβεν Ραντ** (αγγλικά: Paul Stephen Rudd) (γενν. 6 Απριλίου 1969) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας και στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών, πριν κάνει το ντεμπούτο του ως ηθοποιός το 1991. Έλαβε ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ τον Ιούλιο του 2015. Ονομάστηκε στον κατάλογο ''Forbes'' Celebrity 100 το 2019. Το 2021 ανακηρύχθηκε από το περιοδικό *[[People]]* ως ο «Πιο σέξι άντρας εν ζωή».

Οι ταινίες του περιλαμβάνουν: *[[Το κορίτσι του Μπέβερλι Χιλς]]* (1995), *[[Η Νύχτα με τις Μάσκες: Η Κατάρα του Μάικλ Μάγιερς]]* (1995), *[[Ρωμαίος και Ιουλιέτα (ταινία, 1996)|Ρωμαίος και Ιουλιέτα]]* (1996), *[[Αίσθημα μετ' εμποδίων]]* (1998), *[[Υγρό, καυτό, αμερικανικό καλοκαίρι]]* (2001), *[[Ο παρουσιαστής: Ο θρύλος του Ron Burgundy]]* (2004), *[[Παρθένος, ετών 40]]* (2005), *[[Με την πρώτη]]* (2007), *[[Καλά 40]]* (2012), *[[Από γιάπηδες... χίπηδες!]]* (2012), *[[Χωρίς λόγια]]* (2018), *[[Οι βασικές αρχές της φροντίδας]]* (2016), *[[Ένα φανταστικό σπίτι]]* (2018), *[[Ghostbusters: Legacy]]* (2021),*[[Χελωνονιντζάκια: Μεταλλαγμένος Χαμός]]* (2023), και *[[Ghostbusters: Η Αυτοκρατορία του Πάγου]]* (2024). Έχει επίσης υποδυθεί τον Ant-Man στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel, εμφανιζόμενος στις *[[Ant-Man (ταινία)|Ant-Man]]* (2015), *[[Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος]]* (2016), *[[Ο Ant-Man και η Σφήκα]]* (2018), *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη]]* (2019), και *[[Ant-Man και Wasp: Κβαντομανία]]* (2023) και στη σειρά κινουμένων σχεδίων *[[What If...?]]* (2021).

Εκτός από την κινηματογραφική του καριέρα, ο Ραντ έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένης της κωμικής σειράς *[[Τα Φιλαράκια]]* του NBC ως Mike Hannigan, ως guest εμφάνιση στις *[[Tim and Eric Awesome Show, Great Job!]]*, *[[Reno 911!]]* και *[[Parks and Recreation]]*, και έχει παρουσιάσει επίσης το *[[Saturday Night Live]]* πολλές φορές. Πρωταγωνίστησε σε έναν διπλό ρόλο στην κωμική σειρά του Netflix *[[Η ζωή με τον εαυτό μου]]*, η οποία του χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού - Τηλεοπτική Σειρά Μιούζικαλ ή Κωμωδία. Πρωταγωνίστησε στη μίνι σειρά *[[The Shrink Next Door (μίνι σειρά)|The Shrink Next Door]]* (2021).

## Καριέρα

## Φιλμογραφία και βραβεία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κάνσας
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Αμερικανικής Ακαδημίας Δραματικών Τεχνών
Πολ Ραντ

Το ονοματεπώνυμο Πολ Ραντ μπορεί να αναφέρεται στους:

* Πολ Ραντ (ηθοποιός)
* Πολ Ραντ (σχεδιαστής γραφικών)
Μάγκι Λίντεμαν

Η **Μάργκαρετ Ελίζαμπεθ Λίντεμαν**  γνωστή ως Μάγκι Λίντεμαν (Maggie Lindemann) (γεννημένη στις 21 Ιουλίου 1998)  είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι κυρίως γνωστή για το σινγκλ της "Pretty Girl" που κυκλοφόρησε το 2016 και βρέθηκε στο τοπ 10 του αγγλικού chart. Μετά το τραγούδι, η Lindemann μετέφερε τη μουσική της σε pop punk και alternative rock είδη με την κυκλοφορία του ντεμπούτου EP της, *Paranoia* (2021). Αργότερα ανακοίνωσε το ντεμπούτο της άλμπουμ, *Suckerpunch που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2022 και ακολούθησε το EP Headsplit που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2024.*

## Προσωπική ζωή
Η Μάγκι Λίντεμαν γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου, 1998, στο Ντάλας,Τέξας, σε μια Γερμανο-σκοτσέζικη οικογένεια. Ξεκίνησε να δημοσιεύει ηχογραφήσεις από τα τραγούδια της στα social media και απέκτησε έναν σημαντικό αριθμό ακόλουθων σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Επιπλέον, το 2016 έκανε coming out ως bisexual.

## Επιρροές
Η Λίντεμαν έχει αναφέρει τους Lana Del Rey, Banks και Spooky Black ως μερικές από τις βασικές επιρροές της, αποκαλώντας τους "αντι-ποπ" αστέρες που κάνουν τα δικά τους πράγματα και δεν τους ενδιαφέρει να είναι "mainstream". Έχει επίσης χαρακτηρίσει τους Gwen Stefani, Avril Lavigne, Paramore, Evanescence και Flyleaf ως ροκ και εναλλακτικούς καλλιτέχνες των 2000s που είχαν εξίσου σημαντική επίδραση στη μουσική της.

## Δισκογραφία
;Αλμπουμ
: Suckerpunch (2022)

;EP
: Paranoia (2021)
: HeadSplit (2024)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Βίλχεμ Βολφχάγκεν

Ο **Βίλχεμ Βολφχάγκεν** (*Vilhelm Wolfhagen*, 11 Νοεμβρίου 1889 – 5 Ιουλίου 1958) ήταν Δανός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ήταν αργυρός Ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα της Δανίας σε δύο Ολυμπιάδες (1908, 1912).

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως αριστερός ακραίος επιθετικός το 1906 με την Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ, σύλλογο με τον οποίο αγωνίστηκε για 12 χρόνια. Κατέκτησε τρία τοπικά πρωταθλήματα Κοπεγχάγης και τέσσερα εθνικά πρωταθλήματα.  Συμμετείχε με την Εθνική ομάδα της Δανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 και σημείωσε τέσσερα γκολ στη νίκη 9–0 με αντίπαλο τη δεύτερη εθνική ομάδα της Γαλλίας, στο πρώτο παιχνίδι ποδοσφαίρου στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Σκόραρε άλλα τέσσερα γκολ στο δεύτερο παιχνίδι των Ολυμπιακών Αγώνων (22 Οκτωβρίου), στη συντριπτική νίκη με 17–1 επί της Γαλλίας, τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της εθνικής ομάδας της Δανίας, τη μεγαλύτερη ήττα στην ιστορία της Εθνικής Γαλλίας, στον αγώνα με τα περισσότερα γκολ στην ιστορία των Ολυμπιακών τουρνουά. 

Τέσσερα χρόνια αργότερα, σημείωσε ένα γκολ στους τρεις αγώνες της Δανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912, προτού ηττηθεί για άλλη μια φορά από τη Μεγάλη Βρετανία στον τελικό. Τελείωσε την καριέρα του στην εθνική ομάδα τον Οκτώβριο του 1917, έχοντας πετύχει 14 γκολ σε 18 αγώνες.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1908
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ευάγγελος Βενέτης

Ο Δρ. **Ευάγγελος Βενέτης** (Αθήνα, 1977) είναι ειδικός σε θέματα Ισλάμ και Μέσης Ανατολής, ιστορικός, διδάσκων πανεπιστημίου, πολιτιστικός διαμεσολαβητής στο προσφυγικό και πολιτικός αναλυτής. 

Έχει συγγράψει βιβλία και άρθρα για διάφορα θέματα, όπως την ιστορία του Ελληνισμού στο σύγχρονο Ιράν, την περσική λογοτεχνία, τον Μέγα Αλέξανδρο, την ισλαμική πολιτική και θρησκεία, την ελληνο-περσική γλωσσολογία και τον γεωπολιτικό ρόλο του Ισλάμ και του Ιράν.

Είναι πολιτικός αναλυτής σε ελληνικά και διεθνή τηλεοπτικά μέσα όπου τακτικά παραχωρεί συνεντεύξεις.

Είναι επίσης αρθρογράφος σε διάφορα ΜΜΕ, όπως το ERTnews, Newsbeast, HuffPost, CNNgr, Duran, κ.α.

## Εκπαίδευση
Σπούδασε ιστορία (1999) και έκανε το μεταπτυχιακό του στον ίδιο κλάδο στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (2001). Έλαβε το διδακτορικό του στις Ισλαμικές και Μεσανατολικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, Ηνωμένο Βασίλειο (2006) υπό την εποπτεία της Κάρολ Χίλενμπραντ.

## Σταδιοδρομία
Έχει διατελέσει Ερευνητής στις Ισλαμικές και Μεσανατολικές σπουδές στη «Σχολή Αραβικών, Περσικών και Τουρκικών» στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν της Ολλανδίας (2006-2010).  Έχει επίσης εργαστεί ως Πολιτιστικός Διαμεσολαβητής στις προσφυγικό σε κρατικές δομές προσφύγων στην Ελλάδα κι ως ερευνητής σε διάφορα ερευνητικά κέντρα γεωπολιτικής, όπως το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)  και το Κέντρο Ανατολικών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

Επί του παρόντος διδάσκει Διεθνείς Σχέσεις και το Παλαιστινιακό Ζήτημα στον Διεθνές Ελληνικό Πανεπιστήμιο.

## Πολιτική
Ο Βενέτης δραστηριοποιείται πολιτικά στον προοδευτικό χώρο.

Στις ελληνικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2023 ο Ευάγγελος Βενέτης ήταν  υποψήφιος του ΜέΡΑ25 στο Νομό Ιωαννίνων καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση ανάμεσα στους υποψηφίους του ΜέΡΑ25 με 503 ψήφους.

## Εργογραφία
* *Ισλάμ: Θρησκεία και Πολιτική* (υπό έκδοση).
* Persika, The History of Nader Shah by Vasilios Vatatzes, Translation and Annotation, London: Bloomsbury 2026.
* *Προς λύση ο Γόρδιος Δεσμός του Καραμπάχ* (Αθήνα, 2021).
* *[https://www.bloomsbury.com/us/persian-alexander-9781784538798/ The Persian Alexander]* (London, IB Tauris, 2018).
* Μετάφραση του Dr. Saleh Jallad's, *Η παιδαγωγική της ηγεσίας των Αράβων* (Αθήνα, 2017).
* *Το Πρώτο Ελληνο-περσικό και Περσο-ελληνικό λεξικό* (Αθήνα, 2016).
* *Greeks in Modern Iran, with the contribution of Elli Antoniades* (Poreia Publications, Αθήνα: 2015).
* *Μίνως Ζομπανάκης, Τραπεζίτης Χωρίς Σύνορα* (Αθήνα, 2013).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Φρίντριχ Κούνιχ

μικρογραφία| Ατμοκίνητο τυπογραφικό πιεστήριο του Κούνιχ του 1814
Ο **Φρίντριχ Γκότλοπ Κούνιχ** (γερμανικά: Friedrich Gottlob Koenig) (17 Απριλίου 1774 &#x2013; 17 Ιανουαρίου 1833) ήταν Γερμανός εφευρέτης, περισσότερο γνωστός για το υψηλής ταχύτητας ατμοκίνητο τυπογραφικό πιεστήριο του, το οποία κατασκεύασε μαζί με τον ωρολογοποιό Αντρέας Φρίντριχ Μπάουερ. Αυτό το νέο στυλ τυπογραφικού πιεστηρίου μπορούσε να εκτυπώσει έως και 1.100 φύλλα την ώρα, εκτυπώνοντας και στις δύο πλευρές του χαρτιού ταυτόχρονα.

Ο Κούνιχ μετακόμισε στο Λονδίνο το 1804 και το 1810 του χορηγήθηκε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το πιεστήριο του, όπου παρήγαγε την πρώτη του δοκιμαστική έκδοση τον Απρίλιο του 1812. Το μηχάνημα εγκαταστάθηκε στο εργαστήριό τους και εστάλησαν προσκλήσεις σε πιθανούς πελάτες, κυρίως στον Τζον Ουόλτερ των *[[The Times]]*. Εν μέσω πολλής μυστικότητας, από φόβο μη στενοχωρηθούν οι υπάρχοντες δημοσιογράφοι, οι δοκιμές έγιναν με μεγάλη επιτυχία. Το πρώτο τεύχος των *The Times* που τυπώθηκε με τα νέα πιεστήρια κυκλοφόρησε στις 29 Νοεμβρίου 1814.

Τον Αύγουστο του 1817, ο Κούνιχ επέστρεψε στη Γερμανία λόγω μιας διαφωνίας με τον Τόμας Μπένσλι, έναν συνεργάτη εκτυπωτή βιβλίων στο Λονδίνο, ο οποίος πίστευε ότι ο Κούνιχ αναζητούσε αποκλειστικά δικαιώματα για τη νέα μηχανή. Μετά από σκέψη επέλεξε ένα εγκαταλελειμμένο μοναστήρι στο Βύρτσμπουργκ για τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου. Η εταιρεία ονομαζόταν Koenig & Bauer.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πιεστήριο του Κούνιχ
* Ιστορία της Koenig & Bauer

Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες
Therapy?

Οι **Therapy?** (Αγγλικά: *Θεραπεία;*) είναι Βορειοϊρλανδικό ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1989. Αποτελείται από τον τραγουδιστή  και κιθαρίστα Άντι Κέιρνς, τον Μάικλ Μακίγκαν στα φωνητικά και το μπάσο και τον Νιλ Κούπερ στα ντραμς. Ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Στίβι Φιρτ συνοδεύει το συγκρότημα στις περιοδείες από το 2010 μέχρι σήμερα. 

Το 1989, στη Βόρεια Ιρλανδία, ο Άντι Κέιρνς και ο Φάιφ Γιούιν σχημάτισαν το συγκρότημα το οποίο ονομάστηκε Therapy?. Για να συμπληρώσουν τρίο πήραν μαζί τους τον μπασίστα Μάικλ Μακίγκαν. Το 1990 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκ με τίτλο *Meat Abstract.* Το 1991 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο *Babyteeth,* και στις αρχές του 1992 το δεύτερο με τίτλο *Pleasure Death.* Το 1992 υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική A&M Records, με την οποία κυκλοφόρησαν 4 άλμπουμ, με πιο αξιοσημείωτα το *Troublegum* το 1994 και *Infernal Love* το 1995. Το 1996 ο Φάιφ Γιούιν έφυγε από το συγκρότημα, και ήρθαν οι Γκράχαμ Χόπκινς και Μάρτιν Μακάρικ. Το 2002 ο Χόπκινς αντικαταστάθηκε από τον Νιλ Κούπερ. Το 2004 ο τέταρτος του συγκροτήματος, ο Μακάρικ, έφυγε και οι Therapy? έμειναν τρίο και πάλι.

Από το 2018 έχουν υπογράψει συμβόλαιο με την Marshall Records και έχουν πάνω από 2 εκατομμύρια πωλήσεις άλμπουμ παγκόσμια.

## Μέλη

### Τώρα

* Άντι Κέιρνς – τραγουδιστής, κιθάρα (1989-σήμερα)
* Μάικλ Μακίγκαν – φωνητικά, μπάσο (1989-σήμερα)
* Νιλ Κούπερ – ντραμς (2002-σήμερα)
* Στίβι Φιρτ – ρυθμική κιθάρα και φωνητικά στις περιοδείες (2010-σήμερα)

### Πρώην μέλη

* Φάιφ Γιούιν – τραγουδιστής, ντραμς (1989-1996)
* Γκράχαμ Χόπκινς – φωνητικά, ντραμς (1996-2001)
* Μάρτιν Μακάρικ – ρυθμική κιθάρα, τσέλο, φωνητικά (1996-2004)

## Δισκογραφία

### Άλμπουμ

* *Babyteeth* (1991)
* *Pleasure Death* (1992)
* *Nurse* (1992)
* *Troublegum* (1994)
* *Infernal Love* (1995)
* *Semi-Detached* (1998)
* *Suicide Pact – You First* (1999)
* *Shameless* (2001)
* *High Anxiety* (2003)
* *Never Apologise Never Explain* (2004)
* *One Cure Fits All* (2006)
* *Crooked Timber* (2009)
* *A Brief Crack of Light* (2012)
* *Disquiet* (2015)
* *Cleave* (2018)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικά heavy metal συγκροτήματα
Ατράνι

To **Ατράνι** (ιταλικά: *Atrani*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Σαλέρνο, Καμπανία, στη νότια Ιταλία. Το 2022 είχε 797 κατοίκους. Βρίσκεται στη χερσόνησο του Σορρέντο και αποτελεί τμήμα της ακτής του Αμάλφι, η οποία ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1997. Με έκταση 0,12 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι ο μικρότερος σε έκταση δήμος της Ιταλίας.

Το Ατράνι βρίσκεται στο τέλος του φαραγγιού του ποταμού Ντρακόνε, ανατολικά από το Αμάλφι. Η παλαιότερη μνεία στο Ατράνι γίνεται σε επιστολή του Πάπα Γρηγόριου Α΄ το 596 μ.Χ. Κατά τον Μεσαίωνα το Ατράνι ήταν τμήμα του Δουκάτου του Αμάλφι. Το Ατράνι άκμασε χάρις στο εμπόριο υφασμάτων, αλλά παρήκμασε μετά τις συνεχείς επιδρομές της Δημοκρατίας της Πίζας.

Η εκκλησία του χωριού, η Κολλεγκιάτα ντι Σάντα Μαρία Μαγκανταλένα, απεικονίζεται στις τρεις *Μεταμορφώσεις* του M. Κ. Έσερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα του δήμου

Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας