open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γλύκων

Ο **Γλύκων** στην ελληνική μυθολογία λατρεύονταν από τους μαθητές του Ασκληπιού στην αρχαία Νότια και Νοτιοανατολική Ευρώπη. Περιγράφεται ως χίμαιρα που αποτελείται από κεφαλή αντιλόπης (επίσης ερμηνευμένη ως ανθρώπινο κεφάλι) με ανθρώπινα μαλλιά και αυτιά και σώμα φιδιού που καταλήγει στην ουρά λιονταριού .

Απέκτησε πολιτιστική σημασία σε σχέση με το μαντείο του Γλύκωνος, όπως αναφέρεται την εποχή της βασιλείας του Αντωνίνου Πίου στην Παφλαγονική πόλη του Abonuteichos.

## Πηγές
* Wilhelm Drexler : *Glycon* . Σε: Wilhelm Heinrich Roscher (επιμ. *Λεπτομερές λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής μυθολογίας* . Μέρος 1. Teubner, Λειψία 1884–1890, Sp. 1692–1693 ( online ).

Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Δημόκριτος επιγραμματοποιός

Ο **Δημόκριτος ** ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός που αναφέρεται από τον Διογένη Λαέρτιο και χαρακτηρίζεται *σαφής* και *ανθηρός*. Στην Ανθολογία του Πλανούδη σώζεται ένα επίγραμμά του (Ελληνική Ανθολογία XVI 180). 

## Πηγές

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Δημόκριτος (4).

Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Σκοτεινός καρχαρίας

Ο **σκοτεινός** ή **σκουρόχρωμος καρχαρίας** (επιστημονική ονομασία *Carcharhinus obscurus* - *Καρχαρίνος ο σκοτεινός*) είναι ένα μεγάλο είδος καρχαρία της οικογένειας των καρχαρινίδων, το οποίο ζει σε τροπικά και θερμά εύκρατα ηπειρωτικά νερά όλου του κόσμου. Ο σκοτεινός καρχαρίας είναι ένας κορυφαίος θηρευτής που απαντάται από την ακτή έως την εξωτερική υφαλοκρηπίδα και τα γειτονικά πελαγικά νερά και έχει καταγραφεί σε βάθος 400 μέτρων. Οι πληθυσμοί του μεταναστεύουν εποχιακά προς τους πόλους το καλοκαίρι και προς τον ισημερινό το χειμώνα, ταξιδεύοντας εκατοντάδες έως και χιλιάδες χιλιόμετρα. Ένα από τα μεγαλύτερα μέλη του γένους του, ο σκοτεινός καρχαρίας μπορεί να φτάσει σε μήκος 4.2 μέτρων και βάρος τα 347 κιλά. Έχει ένα κομψό, υδροδυναμικό σώμα και μπορούν να αναγνωριστεί από τη μικρή στρογγυλή μουσούδα του, τα μακρά δρεπανοειδή θωρακικά πτερύγια, την κορυφογραμμή μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου ραχιαίου πτερυγίου, και τα αχνώς σημαδεμένα πτερύγια.

Οι ενηλίκοι σκοτεινοί καρχαρίες έχουν μια ευρεία και ποικίλη διατροφή, που αποτελείται κυρίως από οστεϊχθύς, καρχαρίες και σαλάχια και κεφαλόποδα, αλλά και περιστασιακά με καρκινοειδή, αστερίες, βρυόζωα, θαλάσσιες χελώνες, θαλάσσια θηλαστικά, νεκρούς οργανισμούς και σκουπίδια. Αυτό το είδος είναι ζωοτόκο με τριετή αναπαραγωγικό κύκλο. Τα θηλυκά γεννούν κάθε φορά από 3 έως 14 νεαρά, μετά από περίοδο κύησης 22-24 μήνες, μετά από την οποία υπάρχει ένας χρόνος ανάπαυσης πριν κυοφορήσουν ξανά. Τα θηλυκά είναι σε θέση να αποθηκεύσουν το σπέρμα για μεγάλες περιόδους, καθώς οι συναντήσεις τους με κατάλληλους συντρόφους μπορεί να είναι λίγες και αραιές μεταξύ τους, λόγω του νομαδικού τρόπου ζωής τους και τη χαμηλή συνολική αφθονία του είδους. Οι σκοτεινοί καρχαρίες είναι ένα από τα πιο αργά αναπτυσσόμενους καρχαρίες και από αυτούς που ωριμάζουν σε μεγαλύτερη ηλικία, καθώς ενηλικιώνονται σε ηλικία περίπου 20 ετών.

Λόγω της αργού ρυθμό αναπαραγωγής του, ο σκοτεινός καρχαρίας είναι πολύ ευάλωτος στην ανθροκληθίσα εξάντληση του πληθυσμού. Αυτό το είδος χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην εμπορική αλιεία για τα πτερύγιά του, που χρησιμοποιούνται στη σούπα από πτερύγια καρχαρία, και για το κρέας τους, το δέρμα και το λάδι από το συκώτι. Επίσης, είναι αγαπητό από τους αλιείς αναψυχής. Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) έχει αξιολογήσει αυτό το είδος ως σχεδόν απειλούμενο σε παγκόσμιο επίπεδο και ευάλωτο στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι πληθυσμοί έχουν μειωθεί στο 15-20% των επιπέδων του 1970. Ο σκοτεινός καρχαρίας θεωρείται δυνητικά επικίνδυνος για τους ανθρώπους λόγω του μεγάλου μεγέθους του, αλλά υπάρχουν λίγες επιθέσεις που αναλογούν σε αυτόν.

Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα
Κατηγορία:Καρχαρίες
Δημόδοκος επιγραμματοποιός

Ο **Δημόδοκος**, αποκαλούμενος και **Δημόδοκος ο Λέριος** ήταν γνωμικός φιλόσοφος και επιγραμματοποιός του 5ου αιώνα π.Χ.
## Βιογραφία
Ήταν από τη Λέρο και έζησε τον 5ο π.Χ. αιώνα, λίγο μετά από τον Φερεκύδη. Ο Αριστοτέλης μνημονεύει τον Δημόδοκο στο έργο του «Ηθικά Νικομάχεια». Οι εκδότες του Αριστοτέλη, ο Γερμανός Ζέλλος (το 1820) στις σημειώσεις του παραθέτει ένα σχόλιο του περιπατητικού Ασπασίου, που θέλει τον Δημόδοτο Μιλήσιο να είναι «Λάριο» στο γένος, δηλαδή προφανώς από λάθος αντιγραφικό, «Λέριο» (από τη Λέρο). Στις νεώτερες εκδόσεις του Διογένη του Λαέρτιου αναφέρεται επίσης ως Λέριος. 

## Επιγράμματα
Είναι γνωστός από διάφορα ηθολογικά σκωπτικά επιγράμματα. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται τέσσερα επιγράμματά του (ΧΙ 235, 236, 237 και ενδεχομένως το 238) που διακρίνονται για την επιθετική τους διάθεση εναντίον των κατοίκων ορισμένων περιοχών. Αμυνόμενος μετέτρεψε ένα σκωπτικό σχόλιο εις βάρος των Χιωτών.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Δημόδοκος (3).
*Robert Aubreton, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.X, p.295 και 155.
* 

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές
Carcharhinus limbatus

Ο **μαυροπτέρυγος καρχαρίας** (επιστημονική ονομασία *Carcharhinus limbatus* - *Καρχαρίνος ο πλαισιωμένος*) είναι είδος καρχαρία της οικογένειας των Καρχαρινίδων. 
## Ζωική περιγραφή
Είναι κοινοί στα παράκτια τροπικά και υποτροπικά νερά σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των υφάλμυρων οικοτόπων. Γενετικές αναλύσεις έδειξαν σημαντικές διαφορές σε αυτό το είδος, με τους πληθυσμούς στον Ατλαντικό ωκεανό να είναι απομονωμένες και διακριτούς από εκείνες στον υπόλοιπο κόσμο. Ο μαυροπτέρυγος καρχαρίας έχει ένα συμπαγές, ατρακτοειδές σώμα με μυτερό ρύγχος, μεγάλα βράγχια και δεν διαθέτει κορυφογραμμή μεταξύ των ραχιαίων πτερυγίων. Τα περισσότερα άτομα έχουν μαύρες άκρες ή άκρα στα θωρακικά, ραχιαία, πυελικά και ουραία πτερύγια. Φτάνει συνήθως σε μήκος το ενάμιση μέτρο.

Ταχείς, ενεργητικοί κυνηγοί ψαριών, οι μαυροπέρυγοι καρχαρίες είναι γνωστό ότι εκτελούν άλματα έξω από το νερό, ενώ επιτίθεται σε κοπάδια μικρών ψαριών. Η συμπεριφορά τους έχει περιγραφεί ως «δειλή» σε σύγκριση με άλλους μεγάλους καρχαρινίδες. Τόσο οι νεαροί όσο και οι ενηλίκοι σχηματίζουν ομάδες διαφόρων μεγεθών. Όπως και άλλα μέλη της οικογένειάς του, ο μαυροπτέρυογς καρχαρίας είναι ζωοτόκος. Τα θηλυκά γεννούν ένα έως δέκα νεογνά κάθε χρόνο. Οι νέοι μαυροπτέρυγοι καρχαρίες περνούν τους πρώτους μήνες της ζωής τους σε ρηχούς «βρεφονηπιακούς σταθμούς», και τα ενήλικα θηλυκά θα επιστρέψουν στο μέρος όπου γεννήθηκαν για να γεννήσουν. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν αρσενικά, τα θηλυκά μπορούν να αναπαραχθούν ασεξουαλικώς.

Κανονικά επιφυλακτικοί με τους ανθρώπους, οι μαυροπτέρυγοι καρχαρίες μπορούν να γίνουν επιθετικοί με την παρουσία τροφής και είναι υπεύθυνοι για μια σειρά επιθέσεων σε ανθρώπους. Το είδος αυτό έχει σημασία για τις εμπορικές και ερασιτεχνικές αλιευτικές δραστηριοτήτες σε πολλά μέρη, με το κρέας του, το δέρμα, τα πτερύγια, και λάδι από το συκώτι του να χρησιμοποιούνται. Έχει αξιολογηθεί ως σχεδόν απειλούμενο από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), βάσει του χαμηλού ρυθμού αναπαραγωγής τους και της υψηλής αξίας του για τους αλιείς.

## Πηγές


Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα
Κατηγορία:Καρχαρίες
Μεγαλόστομος καρχαρίας

Ο **μεγαλόστομος καρχαρίας** (επιστημονική ονομασία *Megachasma pelagios* - *Μεγαχάσμα ο πελάγιος*) είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος καρχαρία βαθέων υδάτων, και όπως και όλοι οι καρχαρίες, ανήκει στην οικογένεια των χονδριχθύων. Από την ανακάλυψή του το 1976, λίγοι μόνο μεγαλόστομοι καρχαρίες έχουν παρατηρηθεί, με 53 δείγματα που είναι γνωστό ότι έχουν αλιευθεί ή θεαθεί όσον αφορά το 2011, μεταξύ των οποίων τρεις καταγραφές σε φιλμ. Όπως και ο καρχαρίας προσκυνητής και ο φαλαινοκαρχαρίας, τρέφεται φιλτράροντας νερό, και κολυμπά με το τεράστιο στόμα του ορθάνοιχτο, το φιλτράροντάς το νερό για πλαγκτόν και μέδουσες. Είναι χαρακτηριστικός για το μεγάλο κεφάλι του με ελαστικά χείλη. Είναι τόσο διαφορετικός από οποιοδήποτε άλλο είδος καρχαρία που έχει ταξινομηθεί στη δική του οικογένεια του, τις Megachasmidae, αν και έχει προταθεί ότι μπορεί να ανήκει στην οικογένεια Cetorhinidae στην οποία ανήκει σήμερα μόνο ο καρχαρίας προσκυνητής είναι σήμερα ο μοναδικός εταίρος. Είναι ωοζωοτόκο είδος.

Αν και εμφάνισή του είναι χαρακτηριστική, λίγα είναι γνωστά για αυτόν τον καρχαρία. Είναι καφε μαύρος στην ράχη και λευκός στη κοιλία, ενώ η ουρά του είναι ετερόκερκη, με τον άνω λοβό να είναι πολύ μεγαλύτερος από τον κάτω, όμοιο με αυτό ενός αλωπία. Είναι ένας πολύ μεγάλος καρχαρίας με μήκος που φτάνει πολλές φορές τα 5,5 μέτρα και βάρος πάνω από ένα τόνο. Οι μεγαλόστομοι καρχαρίες τρέφονται με αναρρόφηση πιο αποτελεσματική, χρησιμοποιώντας φωτοβόλο ιστό μέσα στο στόμα για να προσελκύσει το θήραμα στο βαθύ ωκεανό. Το στόμα τους μπορεί να είναι 1,3 μέτρα πλατύ.

Κατηγορία:Λαμνόμορφα
Κατηγορία:Καρχαρίες
Διόδωρος ο Ταρσεύς (επιγραμματοποιός)

:*Για τον επίσκοπο και θεολόγο δείτε: [[Διόδωρος ο Ταρσεύς (επίσκοπος)]]*
Ο **Διόδωρος ο Ταρσεύς** ήταν γραμματικός και ποιητής του Α΄ π.Χ. αιώνα. Μνημονεύεται από τον Στράβωνα και περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Φιλίππου. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται τρία επιγράμματά του εκ των οποίων τα δύο υπό το όνομα *Διοδώρου Γραμματικού* (IX 219 και VII 700, 701).

## Παραπομπές


## Πηγές

*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Διόδωρος  (8).  
*Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.V, p.178.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Ερατοσθένης ο σχολαστικός

Ο **Ερατοσθένης ο σχολαστικός** ήταν επιγραμματοποιός του 6ου μ.Χ. αιώνα. Περιλαμβανόταν στον Κύκλο του Αγαθία και στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται πέντε επιγράμματά του.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.ΙΙ, p.&nbsp;143.
*εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Ερατοσθένης (4)

Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Perfect day

Το **«Perfect Day»** είναι τραγούδι του Λου Ριντ, σε συμπαραγωγή των Ντέιβιντ Μπόουι και Μικ Ρόνσον, που περιλαμβάνεται στο άλμπουμ του Ριντ *[[Transformer]]*. Κυκλοφόρησε το 1972 ως β΄ όψη (B-side) του σίνγκλ «Walk on the Wild Side». Γνώρισε ξανά επιτυχία στη δεκαετία του 1990 και επανεκδόθηκε από τον Ριντ και το 2003.

Κατηγορία:Τραγούδια του 1972
Κατηγορία:Singles του 1972
Κατηγορία:Singles του 1995
Κατηγορία:Singles του 1997
Κατηγορία:Singles του 1998
Κατηγορία:Singles του 2010
Ερύκιος ο Κυζικηνός

Ο **Ερύκιος ο Κυζικηνός**  ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός των αρχών του Α΄ μ.Χ. αιώνα. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται δεκατέσσερα επιγράμματά του στον *Στέφανο* του Φιλίππου.
 
## Πηγές

*Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.ΙΙΙ, p. 186.
*εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα  Ερύκιος

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Μιχαήλ Σουλιάρδος

Ο **Μιχαήλ Σουλιάρδος** υπήρξε Έλληνας βιβλιογράφος του 15ου αιώνα.

Ήταν μεταγενέστερος του Κωνσταντίνου και του Ιωάννη Λάσκαρι. Σύμφωνα με δικές του αναφορές άλλοτε ονομάζεται Ναυπλείος, και άλλοτε Αργείος. Μετά την άλωση της Πελοποννήσου από τους Τούρκους κατέφυγε στην βενετοκρατούμενη Κρήτη, όπου επιδόθηκε στην εγγραφή κωδίκων από το 1475. Μετά το 1486 τον συναντάμε να εργάζεται στην Φλωρεντία. Τελικά επέστρεψε στην Πελοπόννησο, όπου συνέχισε να εργάζεται ως βιβλιογράφος. 
## Έργα του
Χειρόγραφά του σώζονται στις βιβλιοθήκες των Παρισίων, Μοντένης και της Βενετίας.
## Πηγές
* Νέος Ελληνομνήμων, 1905, Τεύχος Α, σελ. 29-31



Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Ευτόλμιος ο σχολαστικός ο ιλλούστριος

Ο **Ευτόλμιος ο σχολαστικός** ήταν επιγραμματοποιός για τον οποίο εκτιμάται ότι έζησε τον 4ο ή τον 5ο αιώνα. Έχουν σωθεί τέσσερα  επιγράμματά του στην Ελληνική Ανθολογία, τα εξής:
*AP VI.86, VII.608, VII.611, τρία επιγράμματα τα οποία φέρουν την ένδειξη «Ευτολμίου σχολαστικού ιλλουστρίου» και το
** το αναθηματικό VI.86 του οποίου η βραχύτητα πιθανότητα σχολιάστηκε σε άλλο επίγραμμα από τον Παλλαδά  
** τα επιτύμβια VII.608 και το VII.611, πιθανώς απομιμήσεις του VII.644 του Βιάνορα και του VII.184 του Παρμενίωνα 
*AP IX.587 με την ένδειξη «Ευτολμίου ιλλουστρίου», ένα δίστιχο που περιγράφει τον θερμοχύτη, ένα δοχείο με το οποίο σερβίριζαν θερμά ποτά

Το επίθετο σχολαστικός δείχνει τη φιλοσοφική του ιδιότητα, ενώ το ιλλούστριος αποτελεί τίτλο που χρησιμοποιείτο γύρω στον 5ο αιώνα. Τα επιγράμματά του βρίσκονται μαζί με τα ποιήματα του Παλλαδά:
*στην Παλατινή Ανθολογία αλλά και στην Ανθολογία του Πλανούδη στα VII.607-608 και στα VI.85-86
*στην Παλατινή Ανθολογία στα VII.610-611
*στην Ανθολογία του Πλανούδη στα IX.587 και 773
Η συνύπαρξη των επιγραμμάτων του Ευτολμίου μαζί με του Παλλαδά θεωρείται ότι σημαίνει πως τα ποιήματα αυτά βρισκόταν στην ίδια συλλογή, είτε λόγω του ότι ήταν και οι δυο σύγχρονοι, είτε ότι έζησαν σε κοντινές εποχές. Επιπλέον, οι τίτλοι του Ευτολμίου υποδεικνύουν τον 5ο αιώνα ως πιθανότερο και συνεπώς θεωρείται ότι μάλλον έζησε λίγο αργότερα του Παλλαδά. Αν και δεν αναφέρεται στον πρόλογο του Κύκλου του Αγαθία, οι Α. και A. Cameron σε εργασία τους αλλά και άλλοι θεωρούν ότι περιλαμβανόταν σε αυτή τη συλλογή, ενώ συνήθως θεωρείται ότι περιλαμβανόταν στη συλλογή του Παλλαδά.

## Αναφορές


Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Συλλογή του Παλλαδά
Κατηγορία:Ιλλούστριοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Παναγιώτης Μπούτος

Ο **Παναγιώτης Μπούτος** είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και θεωρείται ως μία από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες της Λάρισας τις δεκαετίες του 1960 και 1970. Αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα, ενίοτε και του κεντρικού αμυντικού, και φημιζόταν για την πολύ καλή τεχνική του κατάρτιση.

Εντάχθηκε στο δυναμικό της Λάρισας το 1967 όταν ήταν έφηβος και ολοκλήρωσε την καριέρα του στους «βυσσινί» 11 χρόνια αργότερα, το 1978. Με το θεσσαλικό σωματείο έζησε μεγάλες στιγμές, καθώς ήταν βασικό και αναντικατάσταστο στέλεχος της ομάδας που πανηγύρισε για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου την άνοδο στην Α΄ Εθνική το 1973, ενώ είχε ενεργό συμμετοχή και στη δεύτερη άνοδο του συλλόγου στην Α' Εθνική το 1978, στην τελευταία δηλαδή χρονιά του στην ομάδα της Λάρισας. Επίσης, διετέλεσε και αρχηγός της Λάρισας, ενώ αρκετές φορές έγινε μεταγραφικός στόχος ομάδων του Κέντρου, χωρίς ωστόσο να κάνει ποτέ το βήμα παραπάνω. Η Λάρισα ήταν η μοναδική ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ο Παναγιώτης Μπούτος σε εθνικό επίπεδο. Συνολικά με τους «βυσσινί» αγωνίστηκε σε 305 ματς πρωταθλήματος (55 στην Α΄ Εθνική και 250 στη Β΄ Εθνική) και πέτυχε 16 γκολ (όλα στη Β΄ Εθνική), ενώ κατέκτησε και δύο πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής (1973, 1978).

Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του στη Λάρισα, συνέχισε σε τοπικό ερασιτεχνικό επίπεδο και πιο συγκεκριμένα στην Αναγέννηση Φαρσάλων.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κοίνος (στρατηγός)

Ο **Koίνος ο στρατηγός** ή **Κοίνος ο Πολεμοκράτους** (367 ή 370 π.Χ.-326 π.Χ.), γιος του Πολεμοκράτη και γαμπρός του Παρμενίωνα, ήταν ένας από τους πιο ικανούς και πιστούς στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά την εκστρατεία κατά των Περσών. Το φθινόπωρο του 334 π.Χ., όταν ο Αλέξανδρος κατέβαλε την Καρία, έστειλε τους νιόπαντρους στρατιώτες του σε άδεια πίσω στην Μακεδονία για να περάσουν το χειμώνα που πλησίαζε με τις συζύγους τους, ο Κοίνος ήταν ένας από τους διοικητές που τους οδήγησαν πίσω στην Ευρώπη. Την άνοιξη του επόμενου έτους, το 333 π.Χ., ο Κοίνος επέστρεψε με τους Μακεδόνες στρατιώτες και συναντήθηκε με τον Αλέξανδρο στο Γόρδιο. Στο στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διακρίθηκε σε διάφορες μάχες και είχε υπό τις διαταγές του την ακραία δεξιά παράταξη της μακεδονικής φάλαγγας. Στη μακεδονική στρατιωτική παράδοση, αυτή η θέση αποτελούσε τιμητική διάκριση για εμπειροπόλεμους και έντιμους οπλίτες και ιππείς. Έτσι η τοποθέτησή του σε αυτό το τμήμα του πεζικού της φάλαγγας, υποδεικνύει στρατιωτική οξυδέρκεια και γενναιότητα στη μάχη. Πιθανώς ήταν υπόδειγμα Μακεδόνα στρατηγού και είχε την εκτίμηση του βασιλιά.

Όταν ο μακεδονικός στρατός έφτασε στον ποταμό Ύφαση στην Ινδία και ο Μέγας Αλέξανδρος θέλησε να πιέσει τον στρατό του να προχωρήσουν πιο βαθιά στα ανατολικά της χώρας, ο Κοίνος ήταν ο πρώτος που είχε το θάρρος να επισημάνει στον Μακεδόνα βασιλιά την αναγκαιότητα της επιστροφής. Ο βασιλιάς υποχρεώθηκε τελικά, έπειτα από την προτροπή και άλλων στρατηγών, να ακολουθήσει τη συμβουλή του. Λίγο μετά μετά την έναρξη της επιστροφής, όταν ο μακεδονικός στρατός είχε ήδη ξεκινήσει, ο Κοίνος πέθανε από κάποια ασθένεια το 326 π.Χ. στον ποταμό Υδάσπη και τιμήθηκε από τον βασιλιά με λαμπρή ταφή. Ο Αλέξανδρος θρήνησε τον θάνατό του. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*  William Smith (εκδότης;), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Coenus, Βοστώνη, 1867, Ανακτήθηκε 05/06/2011, [Αρχείο]
*  Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβαση, i. 6, 14, 24, 29, iv. 16-18, 27, v. 16, 17, 21, 27, vi. 2-4.
*  Κουίντος Κούρτιος Ρούφος, Historiae Alexandri Magni, iii. 9, v. 4, vi. 8, 9, viii. 1, 10, 12, 14, ix. 3.
*  Διόδωρος Σικελιώτης, Bibliotheca, xvii. 57, 61.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Ιστοσελίδα Λίβιος: Κοίνος, του Jona Lendering .
*  Ιστοσελίδα Ancient Library: Γουίλιαμ Σμιθ, Λεξικό των Ελληνικών και Ρωμαϊκών Βιογραφιών και Μυθολογιών, (Κοίνος, σ.812-813) 
*  Ιστοσελίδα Pothos.com, Κοίνος, γιος του Πολεμοκράτη.
* Ιστοσ. Alexander of Macedon, Αλφαβητικό ευρετήριο ονομάτων και γενικών πληροφοριών: Κοίνος

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Αρχαία Ελιμία
Δίον Δεκαπόλεως

μικρογραφία|Χάρτης της Δεκαπόλεως με το μακεδονικό '''Δίον''' στα δυτικά της λίμνης Γεννησαρέτ.
Το **Δίον** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Δεκάπολη της Παλαιστίνης. 

Ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο που εγκατέστησε εκεί Μακεδόνες απόμαχους από το Δίον της Πιερίας. Οι ντόπιοι Σημίτες παρέφθειραν την ελληνική ονομασία σε Adun, Idoun, ή Aydoun. Από τον Στέφανο τον Βυζάντιο μαθαίνουμε ότι τα ύδατα της πόλεως ήταν μολυσμένα. Από τον κατάλογο του Βυζαντινού γραμματικού Ιεροκλέους, στον *Συνέκδημό* του, μαθαίνουμε πως το Δίον ανήκε στην επαρχία Αραβίας με έδρα την Σκυθόπολη. Η πόλη καταστράφηκε από τον βασιλιά των Ιουδαίων Αλέξανδρο Ιανναίο το 83/2 π.Χ. (103 -73 π.Χ.), επειδή οι Μακεδόνες κάτοικοί της αρνήθηκαν να ασπασθούν τον Ιουδαϊσμό. Έτσι διασκορπίστηκαν στις γύρω πόλεις, όπως και οι Πελλαίοι. Με την ρωμαϊκή κατάκτηση (64 π.Χ.) ο Πομπήιος ανοικοδόμησε το Δίον και οι Μακεδόνες επέστρεψαν στην πόλη τους.
 
Οι σημερινοί επιστήμονες αδυνατούν να ταυτίσουν την ελληνιστική/μακεδονική πόλη του Δίου. Μονάχα εικασίες μπορούν να διατυπώσουν. Αρκετοί συγκλίνουν στην πόλη της Ιορδανίας Al Husn που παράγει κρασί, δημητριακά και ελαιόλαδο, πράγματα απαραίτητα για το εμπόριο μιας τυπικής αρχαιοελληνικής πόλης. Πρόκειται για έναν προσχωσιγενή τόπο (ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ.), με ταφικά μνημεία όλων των περιόδων έως και της βυζαντινής. Άλλοι ερευνητές ταυτίζουν το Δίον με τον λόφο Tell al-Ash'arī. Αρκετοί επίσης υποστηρίζουν ότι η εν λόγω πόλη είναι η μεταγενέστερη ρωμαϊκή **Καπιτωλιάς**, των χρόνων του Νέρβα και Τραϊανού. Τέλος η ύπαρξη επιβλητικού ελληνιστικού φρουρίου στο Qalat al Rambadh της δυτικής Ιορδανίας, οδηγεί σε μια επιπλέον συνταύτιση με την αγνώστου τοποθεσίας αρχαία πόλη. Σώθηκαν πάντως νομίσματα με γυναικείες μορφές και την επιγραφή ΔΕΙΗΝΩΝ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Καθολική εγκυκλοπαίδεια: Καπιτωλιάς
* Επαμεινώνδα Βρανόπουλου, *οδοιπορικό στην Ιορδανία*, εκδ. Πελασγός.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Κατηγορία:Δεκάπολις
Κατηγορία:Πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος
Μιχαήλ Λουλλούδης

Ο **Μιχαήλ Λουλλούδης** ήταν Έλληνας βιβλιογράφος του 13ου αιώνα.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Έφεσο και έγινε ιερέας και αναγνώστης. Μετοίκησε στην Κρήτη το 1304 όταν αλώθηκε η Έφεσος από τους Τούρκους. Εκεί τον συναντάμε το 1305 ως αναγνώστη και αργότερα το 1313 ως ιερέα. Το έτος θανάτου του είναι άγνωστο.
## Συγγράμματα
Χειρόγραφά του φυλάγονται στην Βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου, την βιβλιοθήκη της Βιέννης και στην Εθνική βιβλιοθήκη στο Παρίσι. Περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων το χρονικό του Κωνσταντίνου Μανασσή, ιατρική συλλογή του Παύλου του Αιγινίτη.

Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι
Κατηγορία:Έφεσος
Γεωτροπισμός

Ο **γεωτροπισμός** είναι η κίνηση των φυτών και των μυκήτων λόγω της βαρύτητας. Λέγεται και **βαρυτροπισμός**. Οι ρίζες παρουσιάζουν θετικό γεωτροπισμό ενώ οι βλαστοί αρνητικό. Η γεωτροπική αντίδραση χαρακτηρίζεται ως «φαινόμενο κρίσιμου ορίου», επειδή γίνεται αντιληπτή μόνον όταν το ερέθισμα της βαρύτητας ξεπεράσει ένα ορισμένο ελάχιστο κρίσιμο όριο (κατώφλι), το οποίο είναι χαρακτηριστικό για κάθε οργανισμό. Το συγκέκριμένο ερέθισμα, ώστε να ξεπεραστεί το κρίσιμο όριο, μπορεί να είναι παρατεταμένο μεγάλης διάρκειας ή το αντίθετο. Επομένως η δόση του ερεθίσματος υπολογίζεται από το γινόμενο χρόνου αντίληψης και έντασης ερεθίσματος, δηλαδή μετράται σε g×s.
## Μηχανισμός
Ο μηχανισμός αντίληψης των γεωτροπικών ερεθισμάτων βασίζεται στην ανακατανομή των υποκυτταρικών συστατικών διαφορετικής πυκνότητας. Για τη διερεύνηση του μηχανισμού του γεωτροπισμού έχουν διατυπωθεί δύο υποθέσεις. Η πρώτη, η **θεωρία των στατόλιθων**, διατυπώθηκε από τους Harberland και Nemec στις αρχές του αιώνα. Σύμφωνα με την υπόθεση αυτή, η αλλαγή προσανατολισμού ως προς το βαρυτικό πεδίο γίνεται αντιληπτή μέσω της ελεύθερης πτώσης συμπαγών συστατικών μέσα σε εξειδικευμένα κύτταρα, τα οποία ονομάζονται **στατοκύτταρα**. Τα κύτταρα αυτά περιέχουν χαρακτηριστικούς αμυλοπλάστες, τους **στατόλιθους**, με ογκώδεις αμυλόκοκκους, οι οποίοι μετακινούνται ανάλογα με την κλίση του οργάνου λόγω του βαρυτικού πεδίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τον ρόλο των στατόλιθων μπορεί να παίξουν κυτταρικά έγκλειστα, όπως κρύσταλοι οξαλικού ασβεστίου ή θειικού βαρίου. Η μετακίνηση των στάτολιθων έχει πειβεβαιωθεί με μικροσκοπικές παρατηρήσεις, ενώ οι χρόνοι κατακρήμνισης συμπίπτουν με τους χρόνους αντίληψης του ερεθίσματος.

Η άλλη υπόθεση, η **θεωρία της κυτταρικής μάζας**, προτείνει ότι η γεωτροπική αντίληψη μπορεί να οφείλεται στην ανακατανομή της πίεσης την οποία ασκεί το κυτταρόπλασμα, λόγω του βάρους του, στην κυτταρική μεμβράνη, και κατ'επέκταση στο κυτταρικό τοίχωμα. Αυτή η θεωρία προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε περιπτώσεις στις οποίες δεν παρατηρούνται εμφανείς στατόλιθοι. Η θεωρία αυτή δεν έρχεται κατ'ανάγκη σε αντίθεση με την πρώτη.

Η αυξίνη και τα ιόντα ασβεστίου παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη μεταγωγή του σήματος στον γεωτροπισμό.

## Δείτε επίσης
* φωτοτροπισμός
* υδροτροπισμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Φυσιολογία φυτών*, σελ. 544-547, ISBN 960-524-168-4, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2003
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών
Παρθενοφθορία

**Παρθενοφθορία** ήταν όρος που εμφανιζόταν σε νομικά έγγραφα και αφορούσε είτε ένα είδος φορολογίας κατά την Βυζαντινή εποχή (μετά τον 12ο αιώνα) για το δικαίωμα του γάμου των γυναικών, είτε νομολογία σε σχέση με την απώλεια της παρθενίας, είτε τον αστικό μύθο που ήθελε τοπικούς άρχοντες να έχουν το «δικαίωμα της πρώτης νύχτας» με τις συζύγους από νιόπαντρα ζευγάρια. Έρευνα των ιστορικών έχει δείξει ότι δεν υπάρχουν πρωτογενείς αναφορές για κάτι τέτοιο, παρά το γεγονός δευτερογενών αναφορών μετά τον 16ο αιώνα στην Ευρώπη.

## Φόρος κατά τη Βυζαντινή εποχή
Με τον όρο «παρθενοφθορία» αναφερόταν φόρος κατά τη Βυζαντινή εποχή.
Σε χρυσόβουλο που εκδόθηκε το 1331 από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' τον Παλαιολόγο προς τη Μονή του Αγίου Θεολόγου στη Πάτμο, αλλά και σε άλλη αρχαιότερη αναφορά που περιέχεται σε έγγραφο του 1295, όπου ο τοπικός άρχοντας Μιχαήλ Γρηγορόπουλος απαλλάσσει τους κατοίκους του θεσσαλικού Φαναρίου από άλλους φόρους, όχι όμως από την παρθενοφθορία, τη στρατιωτική δουλεία, τον κομέρκιο φόρο και τη πενταμίδεια. 

Αντίστοιχη αναφορά γίνεται για την πόλη των Σερρών κατά την κυριότητα του κράλη της Σερβίας Στεφάνου. Όταν ο Στέφανος ένωσε τις δύο μονές του Προφήτη Προδρόμου σε μία περιοχή, απήλλαξε τους κατοίκους από διάφορους φόρους, μεταξύ των οποίων ήταν και η παρθενοφθορία, όπως μαθαίνουμε από χρυσόβουλο που εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1345.

Αναφέρεται ακόμη ως ένας από τους τρεις φόρους «του φονικού, της ευρέσεως θησαυρού και της παρθενοφθορίας» που εξαιρείται η Μονή του Αγίου Παύλου στο Άγιο Όρος, σε χρυσόβουλο του 1259 του Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου , αλλά και ως ένας εκ «των τριών δημοσιακών κεφαλαίων φόνου, παρθενοφθορίας καί ευρέσεως θησαυρού» αλλά και σε άλλες περιπτώσεις.

## Νομολογία σε σχέση με την απώλεια της παρθενίας
Ο όρος αναφέρεται σε έγγραφα και βιβλία που αναφέρονται σε νόμους που έχουν σχέση με τις ποινές και τις επιπτώσεις / ποινές φθοράς της παρθενίας.

## Δικαίωμα της πρώτης νύχτας
Στο παρελθόν, η αναφορά στον φόρο αυτό που εκτιμάται ότι είναι φόρος για την τέλεση γάμου, είχε εξεταστεί στο πλαίσιο του αναφερόμενου ως «δικαιώματος της πρώτης νυκτός» (λατ. ius primae noctis, γαλ. Jus primae Noctis, γερμ. Schürzenzins), θεωρώντας ως δεδομένες αναφορές για αυτό στην Ευρώπη κατά το Μεσαίωνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νέος Ελληνομνήμων, 1907, τεύχος Α, σελ. 14-19

## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Τουρτόγλου, Μ. Α. (1963) Παρθενοφθορία και εύρεσις θησαυρού. Βυζάντιον, Τουρκοκρατία, μετεπαναστατικοί χρόνοι μέχρι και του Καποδίστρια, Αθήναι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βυζαντινό Δίκαιο
Κατηγορία:Βιασμός
Κατηγορία:Ιστορία της ανθρώπινης σεξουαλικότητας
Βασιλάκης Νομικός

thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Βασιλάκη
Ο **Βασιλάκης Νομικός** ήταν Βυζαντινός βιβλιογράφος του 13ου αιώνα. Έγραψε σε περγαμηνή κώδικα το 1296, ο οποίος βρίσκεται στην Εθνική βιβλιοθήκη των Παρισίων και περιέχει τις ομιλίες του Ιωάννη Χρυσοστόμου προς τον Ιωάννη και ομιλία του Γεωργίου Νικομηδείας. Ο κώδικας περιέχει εκτός των άλλων 25 στίχους, που σχηματίζουν την ακροστιχίδα «*Παχωμίω Βροντηχίτη Βασιλάκης*».

## Πηγές
* Νέος Ελληνομνήμων, 1907, τεύχος Β', σελ. 160-160β.



Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι
Καρχαρίας της Γροιλανδίας

Ο **καρχαρίας της Γροιλανδίας** (επιστημονική ονομασία *Somniosus microcephalus* - *Σομνιόσος ο μικροκέφαλος*) είναι ένας μεγάλος καρχαρίας, ο οποίος απαντάται στα νερά του Βόρειου Ατλαντικού, γύρω από τη Γροιλανδία και την Ισλανδία. Αυτοί οι καρχαρίες ζουν βορειότερα από κάθε άλλο γνωστό είδος καρχαρία. Φτάνει σε μήκος τα 6,4 μέτρα και βάρος τον ένα τόνο, συγκρίσιμα με τις διαστάσεις του μεγάλου λευκού καρχαρία, και είναι πιθανό να φτάνει τα 7,3 μέτρα σε μήκος και βάρος τα 1.400 κιλά, αν και συνήθως έχει μήκος μεταξύ 3 και 5 μέτρων και βάρος 400 κιλά. Είναι ωοζωοτόκοι, με τα θηλυκά να γεννούν έως 10 μικρά κάθε φορά.

Είναι κορυφαίος κυνηγός στο περιβάλλον και τρέφεται κυρίως με ψάρια και πιθανότατα φώκιες. Σημάδια από δαγκώματα σε νεκρές φώκιες υποδεικνύουν ότι αυτός ο καρχαρίες τρέφεται με αυτές ιδίως τους χειμερινούς μήνες. Επίσης, καρχαρίες έχουν βρεθεί με υπολείματα από πολικές αρκούδες και ταράνδους στα στομάχια τους. Προτιμά ψυχρά νερά και έχει εντοπιστεί σε βάθος 2.200 μέτρων. Οι καρχαρίες της Γροιλανδίας θεωρούνται τα μακροβιότερα σπονδυλωτά, με ηλικία για τα γηραιότερα μέλη που υπολογίστηκε στα 400 χρόνια, ενώ θεωρείται ότι φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 150 ετών.

Ο καρχαρίας της Γροιλανδίας δεν είναι επικίνδυνος για τους ανθρώπους. Το κρέας του καρχαρία της Γροιλανδίας είναι τοξικό, καθώς περιέχει μία τοξίνη την Trimethylamine N-oxide ή TMAO η οποία στο στομάχι διασπάται σε τριμεθυλαμίνη, και γι'αυτό το λόγο δεν καταναλώνεται ωμό. Όμως, οι Ισλανδοί ζυμώνουν τους καρχαρίες της Γροιλανδίας και παράγουν το hákarl, το οποίο θεωρείται ευρέως ως εθνικό πιάτο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκυτελλόμορφα
Κατηγορία:Καρχαρίες
Άγαλμα σπαρτιάτη πολεμιστή (Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης αρ. 3365)

Το **άγαλμα σπαρτιάτη πολεμιστή**, γνωστό και ως **Λεωνίδας** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης με αριθμό 3365.
## Περιγραφή
Βρέθηκε στη Σπάρτη στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Αγγλικής Σχολής κατά τα έτη 1924 - 25. Βρέθηκε πάνω από το ρωμαϊκό θέατρο και πριν του ιερού της Χαλκίοικης Αθηνάς. Από το μαρμάρινο άγαλμα βρέθηκε μόνο το επάνω μισό που παριστάνει πολεμιστή γυμνό με κράνος και λοφίο. Οι παρειές είναι καλυμμένες από θώρακες σε σχήμα κριαριού. Λείπουν οι βραχίονες από τους ώμους. Πρόκειται προφανώς για σκηνή μάχης, στην οποία ο πολεμιστής κλίνει το σώμα προς τα εμπρός, ενώ απωθεί τον εχθρό με το δόρυ του, το οποίο κρατούσε στο δεξί. Με το αριστερό θα κρατούσε την ασπίδα αμυνόμενος. Βρέθηκαν επίσης δύο κνήμες ντυμένες με περικνημίδες, και μέρος της ασπίδας. Οι ένθετοι οφθαλμοί δεν σώζονται.

Το άγαλμα τοποθετήθηκε αρχικά στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, και μεταφέρθηκε το 1938 περίπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης. Στην Αθήνα είχε τοποθετηθεί από τον Ανδρέα Παναγιωτάκη στην αίθουσα των γλυπτών. 

Ονομάζεται Λεωνίδας επειδή έχει ύφος και έκφραση ήρωα, που ανήκει στους χρόνους της Μάχης των Θερμοπυλών. Ξέρουμε δε ότι στο σημείο που βρέθηκε είχαν τοποθετηθεί τα αγάλματα του Παυσανία και του Λεωνίδα. 

Είναι άγαλμα αρχαϊκής τέχνης. Χρονολογείται μεταξύ 490 ως 480 π.Χ. και είναι σύγχρονο έργο τέχνης των κορών της Ακροπόλεως. Η τεχνοτροπία είναι της Σπάρτης, από τις άριστες. Θεωρείται από τα τελειότερα γλυπτά λακωνικής τέχνης. 

## Πηγές
* Νέοι Δρόμοι, Ιανουάριος 1940, σελ. 13, Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς: «Ο Ανδριάς του Λεωνίδα της Σπάρτης»
* ενημερωτική πινακίδα του εκθέματος στο Μουσείο της Σπάρτης
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του πολεμιστή από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Κατηγορία:Λακωνική τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Μορφογένεση

Η **μορφογένεση** είναι η χρονικά και χωροταξικά καθορισμένη οργάνωση της μορφής του οργανισμού, του φαινοτύπου, αλλά και της ανατομικής δομής των ιστών και των οργανισμών. Οι μορφογενετικές διαδικασίες είναι γενετικώς προκαθορισμένες, δηλαδή προσδιορίζονται από τις πληροφορίες που είναι κωδικοποιημένες στο γενετικό υλικό, στα γονίδια, αλλά που επίσης επηρεάζονται σημαντικά από ενδογενείς παράγοντες (π.χ. ορμόνες) και εξωγενείς (π.χ. φως, θερμοκρασία, υδατικά κατάσταση), οι οποίοι σηματοδοτούν την τροποποίηση της μορφογενετικής έκφρασης. Είναι μια από τις τρεις θεμελιώδεις εκφάσεις της αναπτυξιακής βιολογίας, μαζί με τον έλεγχο της κυτταρικής ανάπτυξης και την κυτταρική διαφοροποίηση.

Κατηγορία:Βιολογικές διαδικασίες
Ηγήσιππος (επιγραμματοποιός)

:*Για άλλους με το ίδιο όνομα δείτε [[Ηγήσιππος]]*

Ο **Ηγήσιππος** ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός που έζησε περί το 300 π.Χ. και περιλαμβανόταν στην ποιητική ανθολογία Στέφανο του Μελέαγρου. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται οκτώ επιγράμματά του, τρία αναθηματικά και πέντε επιτύμβια, σε λιτό και αυστηρό ύφος. 

## Παραπομπές


## Πηγές

*Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.ΙΙΙ, p.&nbsp;187.
*εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Ηγήσιππος (5).

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Θεαίτητος ο Κυρηναίος

Ο **Θεαίτητος ο Κυρηναίος** ήταν Έλληνας ποιητής που έζησε περί το 270 π.Χ., φίλος και συμπατριώτης του Καλλίμαχου, ο οποίος έγραψε προς τιμήν του το επίγραμμα ΙΧ 565 της Παλατινής Ανθολογίας. Περιλαμβανόταν στον *Στέφανο* του Μελέαγρου και στην Παλατινή Ανθολογία διασώθηκαν τέσσερα τουλάχιστον επιγράμματά του. Η επιγραμματική του ποίηση είχε μεγάλη επιτυχία στην εποχή του, αντίθετα προς τα δραματικά του έργα.

## Πηγές

* W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, vol.ΙΙ, p.517.
* Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.ΙΙΙ, p.192.
* Eγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Θεαίτητος (2).  

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι
Θεαίτητος ο σχολαστικός

Ο **Θεαίτητος ο σχολαστικός** ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός του 6ου μ.Χ. αιώνα, που περιλαμβανόταν Κύκλο του Αγαθία του ίδιου αιώνα. Στην Παλατινή Ανθολογία και στην Ανθολογία του Πλανούδη σώζονται τρία επιγράμματά του (Ελληνική Ανθολογία VI 27, XVI 32A, XVI 33). 

## Πηγές
*W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, v.Ι, p.500.
*Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.ΙΙΙ, p.192.

Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Eaten Alive (τραγούδι)

Το **Eaten Alive** είναι τραγούδι της Νταϊάνα Ρος. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά με το ομώνυμο άλμπουμ. Το τραγούδι γράφθηκε από τους Μπέρρι Γκίμπ, Μαουρίς Γκίμπ και Μάικλ Τζάκσον, με συμπαραγωγούς τους Μπέρρι και την ομάδα του. Ο Τζάκσον και ο Μπέρρι Γκίμπ ακούγονται στο παρασκήνιο να τραγουδούν με τον Τζάκσον να εκτελά τα κύρια φωνητικά με την Ρος. Το τραγούδι είχε μέτρια επιτυχία στο Billboard Hot 100, φθάνοντας έως την 77η θέση, ενώ έφθασε στην 10η θέση του R&B Singles Chart, χάρη στη προώθηση του κομματιού από το BET.

Στην αρχική εγγραφή πνευματικών δικαιωμάτων του κομματιού στις 11 Μαρτίου 1985, αναγράφεται ότι ο Μπέρρι Γκίμπ και ο Μαουρίς Γκίμπ έγραψαν το κομμάτι. Αργότερα, ο Τζάκσον άκουσε το demo του κομματιού και πρότεινε βελτιώσεις. Η δεύτερη εγγραφή πνευματικών δικαιωμάτων την 1 Ιουνίου 1985 αναφέρει ότι «τα λόγια και η μουσική του τραγουδιού ξαναγράφθηκαν».

## Μουσικό βίντεο

Το βίντεο, εμπνευσμένο από το *[[The Island of Doctor Moreau]]*, είχε διευθυνθεί από τον Ντέιβιν Χόγκαν και έχει την τραγουδίστρια να παίζει τον ρόλο μιας γάτας-δαίμονα που παραπλανεί ένα άνδρα, τον οποίο υποδύεται ο Τζόσεφ Γκίαν αφού επιδιώκεται από την χίμαιρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον
Κατηγορία:Singles του 1985
Κατηγορία:Τραγούδια του 1985
Τούρμπο-φολκ

Το **τούρμπο-φολκ** είναι μουσικό υποείδος που δημιουργήθηκε στα Βαλκάνια. 

Παρόλο που έχει στενό δεσμό με τους Σέρβους ερμηνευτές (έχει χαρακτηριστεί και ως το σάουντρακ του πολέμου στη Σερβία), ο ήχος του είναι αρκετά δημοφιλής στη Ελλάδα, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Κροατία, τη Βόρεια Μακεδονία και το Μαυροβούνιο. Το στιλ του είναι ένα είδος λαϊκής μουσικής με παραδοσιακό χορό και ποπ στοιχεία της κάθε χώρας. Παρόμοιο στιλ στην Ελλάδα αποτελεί το λαϊκό τραγούδι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικά είδη
Ποπ-λαϊκή

**Ποπ-λαϊκή** είναι ο γενικός όρος για τα δημοφιλή γεωγραφικά μουσικά είδη που προέρχονται από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Ένα τέτοιο μουσικό είδος στην Ελλάδα, είναι τα Νησιώτικα. Αυτά τα είδη, αποτελούνται από τα χαρακτηριστικά της συγχώνευσης των παραδοσιακών μουσικών της κάθε βαλκανικής χώρας. 

Η μουσική αυτή, αποτελεί ένα υπο-είδος της λαϊκής μουσικής.

Κατηγορία:Μουσικά είδη
Χαράλαμπος Ευταξίας

Ο **Χαράλαμπος Ευταξίας** ήταν Έλληνας πολιτικός που εκλέχτηκε βουλευτής. 

## Βιογραφία
Αδελφοί του ήταν ο διοικητής της Εθνικής Τραπέζης, Ιωάννης Ευταξίας, και ο διατελέσας Πρωθυπουργός Αθανάσιος Ευταξίας. Ο πατέρας τους ήταν εφημέριος του ναού του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Εκλέχτηκε βουλευτής. Απεβίωσε σε βαθιά γεράματα τον Απρίλιο του 1938. 

Παιδιά του ήταν ο δημοσιογράφος Σταύρος Ευταξίας, η Μίνα Τσιριμώκου και ο Λουκάς Ευταξίας.

## Πηγές
* Νέοι Δρόμοι, 1938, Τεύχος 5ο, σελ. 38

Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Σπήλιος Οικονομίδης

Ο **Σπήλιος Οικονομίδης** υπήρξε σημαντικός Έλληνας επιστήμονας. Υπήρξε ο κορυφαίος των οργανικών χημικών της εποχής του στην Ελλάδα.
## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Λειβάρτζι των Καλαβρύτων. Εκεί γεννήθηκε περίπου το 1854. Πήγε σχολείο στο χωριό του και γυμνάσιο στην Πάτρα. Σπούδασε τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και πήγε στο εξωτερικό με υποτροφία. Το 1877, μόλις 23ών χρονών γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών. Συνέχισε τις σπουδές της Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, και μετά στη Χαϊδελβέργη, Παρίσι και Μόναχο, όπου έγινε βοηθός του Αδόλφου Μπάγιερ την εποχή των μεγαλύτερων ανακαλύψεων. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1883 και ίδρυσε στον Πειραιά την πρώτη εγκατάσταση παρασκευής χρωμάτων ανιλίνης. Διορίστηκε Υφηγητής και το 1892 Καθηγητής του Πανεπιστημίου. Απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία 40 χρονών το 1894. Το έργο του συνέχισε ο αδελφός του, Λεόντιος Οικονομίδης.

## Πηγές
* Νέοι Δρόμοι, 1939, Τεύχος 140, σελ. 9-10.

Οικονομιδης
Δημοσθένης Ρούσσος

Ο **Δημοσθένης Ρούσσος** (, 1869 - 1938) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός του 19ου και 20ού αιώνα. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1869 στην Περίσταση της Ανατολικής Θράκης. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και έπειτα σπούδασε στη φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου της Λειψίας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και το 1896 εγκαταστάθηκε στη Ρουμανία ως καθηγητής ελληνικών, λατινικών και γερμανικών στο «*Ελληνικόν Εκπαιδευτήριον*» του Αναστασίου Βενιέρη στο Γαλάτσι.  Το 1900 εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι όπου δίδαξε ως καθηγητής στο γαλλικό γυμνάσιο της πόλης και διορίστηκε διερμηνέας των ελληνικών στο Υπουργείο Εξωτερικού της Ρουμανίας. Το 1915 εξελέγη τακτικός καθηγητής βυζαντινολογίας και νεότερης ελληνικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου, θέση που διατήρησε σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του. Κατά την παραμονή του στη Ρουμανία συνεργάστηκε με επιστημονικά περιοδικά της χώρας και υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του σημαντικού ιστορικού περιοδικού «*Revista Istorika Romana*». Ο Ρούσσος έγραψε σχεδόν όλα του τα έργα στη ρουμανική γλώσσα. Στα ελληνικά δημοσίευσε την φιλοσοφικού περιεχομένου διδακτορική του διατριβή καθώς και μια μελέτη που δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Ελεύθερον Βήμα. Απεβίωσε στις 5 Οκτωβρίου του 1938 στο Βουκουρέστι.

## Εργογραφία
* *Τρεις Γαζαίοι. Συμβολαί εις την ιστορίαν της φιλοσοφίας των Γαζαίων* (Κωνσταντινούπολη 1893)
* *Ιστορία της Μαλτέζας Σουλτάνας*
* *Επιγραφαί εκ Κωνστάντζας*
* *Θρήνος ανωνύμου ποιητού επί τη αλώσει της Κωνσταντινουπόλεως* 
* *Studii Bizantino-Romane* (Βουκουρέστι 1907)
* *Studii zi Critice* (Βουκουρέστι 1910)
* *Ο Ελληνισμός εν Ρουμανία* (Βουκουρέστι 1912)
* *Critica textelor zi tehnica editiilor* (Βουκουρέστι 1912)
* *Cronica Chiculeztilor*
* *Un bizantinolog improvizat N. Banescu*
* *Ο scrisoare a lui Evgenie Vulgaris tradusa in limba romana* (Βουκουρέστι 1931)
* *Cronica Moldovei de N. Chiparissa* (Βουκουρέστι 1934)
* *Mitroian Grigoras Cronica Tarii Romanezti*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νέοι Δρόμοι, 1939, Τεύχος 1, σελ. 3-4.
* Θρακικά, 1939, τόμος 12ος, σελ. 406-411.

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Πτώση του ανθρώπου

[thumb|300px|Η πτώση του ανθρώπου όπως απεικονίστηκε από τον [Μιχαήλ Άγγελος|Μιχαήλ Άγγελο στην Καπέλα Σιξτίνα.]]
Η **πτώση του ανθρώπου** προήλθε από την παρακοή και την πονηριά της Εύας και του Αδάμ ( προπατορικό αμάρτημα). Αν και το γεγονός δεν κατονομάζεται στην Βίβλο, αλλά στο τρίτο κεφάλαιο της Γενέσεως, αναφέρεται ότι η Εύα ξεγελάστηκε από τον όφι, ο οποίος ήταν κυριευμένος από το διάβολο, το οποίο της είπε ότι, ο Θεός τους είπε να μην φάνε από το καρπό της γνώσης, επείδη αν το έκαναν, θα γίνονταν κι αυτοί θεοί. Τότε η Εύα έφαγε λίγο από το καρπό, λέγοντας τα λόγια που ακουσε στον Αδάμ, και έτσι τον έπεισε να φάει κι αυτός. Αφού το φάνε, ντρέπονται για την γύμνια τους και ο Θεός τους τιμώρησε αφού δεν αναγνώρισαν την συγχώρεση και τους έδιωξε από την Εδέμ.Από τότε η ανθρωπότητα γνώρισε στο εξής τον πόνο την θλίψη και τον θάνατο μαζί με πολλά ακόμα κακά που ταλαιπωρούν τους ανθρώπους.Αυτό θα αλλάξει μόνο με την Δεύτερα Παρουσία του Ιησού Χριστού οπότε θα εξαλειφθεί οριστικά ο Σατανάς άρα και το κακό και θα εγκαινιαστεί η Βασιλεία των Ουρανών επί της γής. 

## Δείτε επίσης
* Προπατορικό αμάρτημα

Κατηγορία:Παλαιά Διαθήκη
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Θαλής Ι. Τσιριμώκος

Ο **Θαλής Τσιριμώκος** ήταν Έλληνας πολιτικός που χρημάτισε βουλευτής. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο επίσης βουλευτής Φθιώτιδας Ιωάννης Τσιριμώκος. Σπούδασε νομική. Πολέμησε ως στρατιώτης και προάχθηκε σε βαθμό έφεδρου αξιωματικού. Εκλέχτηκε βουλευτής το 1926. Απεβίωσε στο Παλαιό Φάληρο στις 16 Απριλίου 1939. Γιος του ήταν ο μετέπειτα βουλευτής της Ένωσης Κέντρου, Ιωάννης Θ. Τσιριμώκος.
Σύζυγος Ασημίνα Ευταξία [οικογένεια Ευταξία].

## Πηγές
* Νέοι Δρόμοι, 1939, Τεύχος 16ο, σελ. 52

Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Κατηγορία:Οικογένεια Τσιριμώκου
Αντικρυστός

thumb|Από Μοναστηράκι Δράμας
Ο **αντικριστός** (αντίκρυ + -ίζω) (ή *καρσιλαμάς*) είναι χορός ελληνικής προέλευσης που συναντάται στη Μικρά Ασία, τα νησιά του Αιγαίου, τη Μακεδονία κ.α.

Είναι εξίσου γνωστός και στην Αρμενία καθώς και σε χώρες των Βαλκανίων. 

Η ονομασία του προέρχεται από το γεγονός ότι οι χορευτές έρχονται κατά το χορό μεταξύ τους, πρόσωπο με πρόσωπο. Είναι μικτός χορός και χορεύεται συνήθως από ζευγάρια.
Ένας πανομοιότυπος χορός διαδεδομένος στην ευρύτερη περιοχή της Ασίας, είναι ο *καρσιλαμάς*.

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Μικρασιατικοί χοροί
Καλλικτήρ

Ο **Καλλικτήρ** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από την Μαγνησία, γνωστός μόνο από τέσσερα επιγράμματά του που σώζονται στην Παλατινή Ανθολογία. Ο Waltz υποθέτει ότι ανήκε στην Αλεξανδρινή περίοδο, ότι περιλαμβανόταν στο Επιγραμμάτων ανθολόγιον  του Διογενιανού και τον ταυτίζει με τον Κιλλάκτορα. Ο Paton τους διαχωρίζει.

Σύμφωνα και με την έκδοση Anthologia graeca ad palatini codicis fidem edita του Tauchnitz (1819), ταυτίζεται με τον Κιλλάκτορα και του αποδίδονται τα επιγράμματα V 29, X 2, XI 5, 6, 118, 333 της Παλατινής Ανθολογίας.

## Πηγές
*Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.ΙΙ, p.144 και v.Χ, p.295.
*W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, v.Ι, p.498 και v.IV, p.420.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολόγιο του Διογενιανού
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κιλλάκτωρ

Ο **Κιλλάκτωρ** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, γνωστός μόνο από επιγράμματά του που βρίσκονται στην Ελληνική Ανθολογία. Ο Waltz τον ταυτίζει με τον Καλλικτήρα. Ο Paton τους διαχωρίζει. Με το όνομα του Κιλλάκτορα σώζονται στην Παλατινή Ανθολογία δύο επιγράμματα (V 29 και 45). 

## Πηγές

*Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.ΙΙ, p.144 και v.Χ, p.295.
*W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, v.Ι, p.498 και v.IV, p.420.

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Οικογένεια Τσιριμώκου

Η **οικογένεια Τσιριμώκου** είναι παλιά οικογένεια πολιτικών της Φθιώτιδας.

## Μέλη
* Ιωάννης Τσιριμώκος 
** Δημήτριος Τσιριμώκος, βουλευτής και γιος του Ιωάννη
*** Ιωάννης Τσιριμώκος, δικηγόρος, βουλευτής, πρόεδρος της Βουλής και γιος του Δημητρίου
**** Θαλής Ι. Τσιριμώκος, βουλευτής και γιος του Ιωάννη 
***** Ιωάννης  Θ. Τσιριμώκος, βουλευτής και γιος του Θαλή
**** Στέφανος Τσιριμώκος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και γιος του Ιωάννη
**** Ηλίας Τσιριμώκος, δικηγόρος, βουλευτής, πρωθυπουργός και γιος του Ιωάννη
***** Τζούλια Τσιριμώκου - Πιμπλή, βουλευτής, σύζυγος Δημήτρη Τσάτσου και κόρη του Ηλία 
****** Άννα Τσάτσου, δικηγόρος, πολιτευτής, σύζυγος Γιώργου Παπαδημητρίου και κόρη της Τζούλιας
*** Μάρκος Τσιριμώκος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, νομάρχης, μεταφραστής, λογοτέχνης και γιος του Δημητρίου
** Πέτρος Τσιριμώκος, γιος του Ιωάννη
*** Δημοσθένης Τσιριμώκος, δικαστικός και γιος του Πέτρου
**** Ιωάννης Τσιριμώκος, γνωστότερος ως Γιάννης Μαρής, συγγραφέας, δημοσιογράφος και γιος του Δημοσθένη
***** Γεώργιος Τσιριμώκος, γιος του Δημοσθένη
****** Κωνσταντίνα Τσιριμώκου, κόρη του Γεωργίου

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες
Οικογένεια Τσαλδάρη

Η **οικογένεια Τσαλδάρη** είναι παλιά οικογένεια πολιτικών.

## Μέλη

* Επαμεινώνδας Τσαλδάρης, έμπορος και δικολάβος
** Σταύρος Τσαλδάρης, γιος του Επαμεινώνδα
*** Κωνσταντίνος Τσαλδάρης, βουλευτής, πρωθυπουργός της Ελλάδας και γιος του Σταύρου
**** Σταύρος Τσαλδάρης, φοιτητής νομικής και γιος του Κωνσταντίνου
**** Αθανάσιος Τσαλδάρης, βουλευτής, πρόεδρος της Βουλής και γιος του Κωνσταντίνου
***** Μαουζη Τσαλδάρη, σύζυγος Πάνου Παναγιωτόπουλου και κόρη του Αθανασίου
** Παναγής Τσαλδάρης, βουλευτής, πρωθυπουργός της Ελλάδας, σύζυγος  Λίνας Τσαλδάρη και γιος του Επαμεινώνδα

## Πηγές
Βωμιείς

Οι **Βωμιείς** ήταν αρχαίος ελληνικός λαός της ανατολικής Αιτωλίας, που αποτελούσε υποδιαίρεση της φυλής των Οφιονέων.

Οι Βωμιείς κατοικούσαν παρά τους πρόποδες του όρους Κόρακα κοντά στις πηγές του Ευήνου. Σύμφωνα με πληροφορίες που παρέχει ο Θουκυδίδης οι Βωμιείς συμμετείχαν στον Πελοποννησιακό πόλεμο.

## Πηγές
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τομ.4ος, σελ.901.

Κατηγορία:Αρχαίοι Αιτωλοακαρνάνες
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα
Θυΐλλος

Ο **Θυΐλλος** (*Σατύριος Θυΐλλος*, *Θυΐλλος* και *Σάτυρος Θυΐλλος*) υπήρξε Έλληνας επιγραμματοποιός.  Αναφέρεται στην Παλατινή και την Πλανούδεια Ανθολογία με διάφορες μορφές του ονόματός του. Ο Jacobs υποθέτει ότι τα επιγράμματα ανήκουν σε δύο διαφορετικά πρόσωπα, τον Σάτυρο και τον Θυΐλλο. Κατά τον Pierre Waltz ανήκε στο περιβάλλον του Κικέρωνα και περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Φιλίππου. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται τρία επιγράμματά του. 

## Παραπομπές σημειώσεις

## Πηγές

*Pierre Waltz, «Anthologie Grecque», εκδ. Les Belles Lettres, Παρίσι, 1960, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 192.

Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Πελλαίος δήμος

Ο **Πελλαίος δήμος** ή μονολεκτικά **Πέλλα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της νοτίου Μεσοποταμίας.

Την πόλη αναφέρει μονάχα ο Ρωμαίος ιστορικός Πλίνιος ως pagus Pellaeus. Βρισκόταν στον μυχό του Περσικού Κόλπου εκεί που εκβάλλουν ο Τίγρης και Ευφράτης. Επρόκειτο για μακεδονικό στρατιωτικό συνοικισμό των ελληνιστικών χρόνων. Ο πληθυσμός προερχόταν από την Πέλλα της Μακεδονίας και ήταν προάστιο της Αλεξάνδρειας Χαρακηνής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πλινίου *[[Φυσική Ιστορία (Πλίνιος)|Φυσική Ιστορία]]* VI 138.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Ισσός Μηδίας

Η **Ισσός** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Μηδία. 

Η μοναδική γνωστή αναφορά που έχουμε για την πόλη αυτή είναι από τον Πλίνιο στη *Φυσική Ιστορία* του.
Φαίνεται ότι η πόλη ήταν στην Μηδία κοντά προς τα σύνορα με την Παρθία, προς την Καλλιόπη και κτισμένη πάνω σε βράχο. Πολύ πιθανόν να επρόκειτο για μακεδονική στρατιωτική αποικία των ελληνιστικών χρόνων ή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή των Σελευκιδών που θα έφεραν αποίκους από την παραλιακή Ισσό της Κιλικίας. 

Άγνωστη η τοποθεσία της, αλλά σίγουρα βρίσκεται στο σημερινό Ιράν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πλίνιος, *Historia Naturalis*, βιβλίο 6.
* Περιοδικό Corpus Τεύχος 37, σελ. 35

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Βώνος (πατρίκιος)

Ο **Βώνος** (... - 627) ήταν Βυζαντινός πολιτικός και στρατιωτικός, ένας από τους στενότερους συνεργάτες του αυτοκράτορα Ηράκλειου. Διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην επιτυχή υπεράσπιση της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας, Κωνσταντινούπολης, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τους Αβάρους και τους Πέρσες το 626.

## Βιογραφία
Ο Βώνος ήταν πατρίκιος, μάγιστρος (πρωθυπουργός), και Κόμης της εώας, του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Μαζί με τον πατριάρχη Σέργιο Α΄ είχε αναλάβει την κηδεμονία του Κωνσταντίνου, (μετέπειτα Κωνσταντίνος Γ'), γιου του αυτοκράτορα Ηράκλειου, κατά τον χρόνο που απουσίαζε εκείνος απασχολούμενος στους περσικούς πολέμους (622-628).

Δεν πρόλαβε όμως να υποδεχθεί τον αυτοκράτορα του νικητή και τροπαιοφόρο. Έμεινε όμως στην ιστορία για την οργάνωση της θρυλικής άμυνας της Κωνσταντινούπολης κατά την επίθεση των Αβάρων το 626.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.4ος, σελ.903.

Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Μάγιστροι
Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί