open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
CSS Alabama

thumb|285px|''CSS Alabama''
Το καταδρομικό ***CSS Alabama*** υπήρξε θρυλικό πολεμικό πλοίο των Νοτίων κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο.

Το *CSS Alabama* ήταν ατμοκορβέτα με μηχανές 300 ίππων και έφερε εξαρτυση μυοδρόμωνα. Μπορούσε έτσι να πλέει και ως ιστιοφόρο. Είχε εκτόπισμα 687 τόνους και ναυπηγήθηκε στα αγγλικά ναυπηγεία Μίλλαρ του Λίβερπουλ το 1862.

Οι Βόρειοι, όταν πληροφορήθηκαν τη ναυπήγησή του, διαμαρτυρήθηκαν στην αγγλική κυβέρνηση,γιατί η οποία και αναγκάσθηκε στο τέλος να απαγορεύσει τον απόπλου του *Αλαμπάμα* κοινοποιώντας τη σχετική απόφαση στους Νοτίους, τους οποίους και βοηθούσε ποικιλότροπα, μέχρι που δόθηκε αργότερα η άδεια του απόπλου του από τα ναυπηγεία δήθεν για εκτέλεση δοκιμών, οπότε και δεν επανήλθε. Φθάνοντας το *Αλαμπάμα* στη νήσο Τερθέιρα των Αζορών, στον όρμο Πράγκα, ταχύτατα επανδρώθηκε και εξοπλίσθηκε και άρχισε τις κατά των Βορείων επιδρομές του, στις οποίες και επέδειξε καταπληκτική δράση που το κατέστησε περίφημο σκάφος.

Από τις 24 Αυγούστου 1862 μέχρι τις 11 Ιουνίου 1864 κατέστρεψε 57 εμπορικά πλοία των Βορείων, ενώ αιχμαλώτισε τριπλάσια σε αριθμό, τα οποία και στη συνέχεια ελευθέρωσε έναντι λύτρων. Στις 11 Ιουνίου του 1864 κατέπλευσε στο Σερμπούρ προς ανθράκευση και επισκευή, αλλά ο εκεί πρόξενος των Βορείων ειδοποίησε την κορβέττα *Κήσερτζ*, που έφερε βαρύτερο οπλισμό από το *Αλαμπάμα*. Κατέπλευσε εκεί και άρχισε περιπολίες έξω από τα γαλλικά ύδατα, αναμένοντας την έξοδο του *Αλαμπάμα*. Η Γαλλία, πράγματι τότε ουδέτερη χώρα, υπέδειξε στον κυβερνήτη του *Αλαμπάμα* πλοίαρχο Σέμες να επισπεύσει τον απόπλου, διαφορετικά θα αναγκαζόταν να το κρατήσει μέχρι τη λήξη του πολέμου. Έτσι, ο κυβερνήτης εκ του τελεσίγραφου αυτού αναγκάσθηκε να αποπλεύσει και να δεχθεί την πρόκληση του αναμένοντος εκτός λιμένος *Κήσερτζ*.

Πράγματι στα ανοικτά του λιμένα του Σερμπούρ τις απογευματινές ώρες της ίδιας ημέρας ακολούθησε μια λυσσαλέα αναμέτρηση των δύο πλοίων, που κατέληξε στη βύθιση του *Αλαμπάμα*. Το πλοίο *Κήσερτζ* έφερε αλυσιδωτή θωράκιση, που αποτελούσε, για τα τότε δεδομένα, πρωτοποριακή αμυντική εφαρμογή στους κατά θάλασσα αγώνες.

Η συμπεριφορά της Γαλλίας, του Προξένου των Βορείων, και η βύθιση του πλοίου ανέδειξαν στη συνέχεια το λεγόμενο «διεθνές Ζήτημα της Αλαμπάμα».

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 3ος, σσ. 165-6

Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Εύμαιος

: *Αυτό το άρθρο αναφέρεται στο μυθικό πρόσωπο. Για το ομώνυμο γένος εντόμων, δείτε [[εύμαιος (πεταλούδα)]].*

Στην ελληνική μυθολογία ο **Εύμαιος** είναι ένα αρκετά σημαντικό πρόσωπο της *[[Οδύσσεια]]ς* του Ομήρου.

## Ο ρόλος του Ευμαίου
Ο Εύμαιος ήταν ο πιστός χοιροβοσκός του Οδυσσέα, που έκανε κάθε προσπάθεια για να διατηρηθεί η περιουσία του κυρίου του κατά τη διάρκεια της εικοσάχρονης απουσίας του. Είναι το μοναδικό πρόσωπο στην *Οδύσσεια* στο οποίο ο ποιητής της απευθύνεται στο δέυτερο πρόσωπο: *«δι Ευμαίη»* = «εσύ, Εύμαιε».

## Η καταγωγή του Ευμαίου
Ο Εύμαιος ήταν γιος του Κτησία του Ορμενίδη, βασιλιά της νήσου Συρίης, που βρισκόταν πάνω από την Ορτυγία, στις Κυκλάδες. Αλλά μια δούλη από τη Φοινίκη έκλεψε τον Εύμαιο όταν αυτός ήταν μικρό παιδί και τον πούλησε σε φοινικικό πλοίο. Από το πλοίο αυτό πουλήθηκε στον Λαέρτη, τον πατέρα του Οδυσσέα, οπότε παρέμεινε πλέον στην Ιθάκη για όλη του τη ζωή. Μόλις ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη μετά το δεκάχρονο ταξίδι του, ύστερα από συμβουλή της θεάς Αθηνάς πήγε και συνάντησε πρώτο τον Εύμαιο στην καλύβα του, και από αυτόν έμαθε λεπτομερώς όλα τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν κατά την απουσία του. Τις ίδιες ημέρες επέστρεψε στην Ιθάκη και ο Τηλέμαχος από τη Σπάρτη και την Πύλο. Ο Εύμαιος τον υποδέχθηκε με πατρική στοργή και τον άφησε να πάει να αναγγείλει στην Πηνελόπη το χαρμόσυνο γεγονός.

## Η επέμβαση της Αθηνάς
Στην καλύβα του Ευμαίου, με τη θεϊκή επέμβαση της Αθηνάς έγινε η αναγνώριση Τηλεμάχου και Οδυσσέα. Μετά από αυτά, ο Εύμαιος οδήγησε τον Οδυσσέα μεταμφιεσμένο σε φτωχό ζητιάνο στο παλάτι, για να ξεγελάσει τους μνηστήρες, και τον παρουσίασε στην Πηνελόπη.

Στο τέλος ο Εύμαιος απέκτησε την ελευθερία του από τον Τηλέμαχο και έγινε ο γενάρχης του γένους των Κολιαδών στην Ιθάκη.

## Νεότερη αναφορά
Στο κλασικό μυθιστόρημα του Γουόλτερ Σκοτ *Ιβανόης* (1819), ο χοιροβοσκός Gurth αναφέρεται ως «αυτός ο δεύτερος Εύμαιος» μετά τη συζήτηση για την άδικη κατάσχεση του κρέατος των κοπαδιών από τους Νορμανδούς βαρόνους.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Σημαία του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ

thumb|right|Αναλογίες: 1:2
Η **[[σημαία]] του [[Όμπλαστ του Βλαντίμιρ]]** καθιερώθηκε στις 28 Απριλίου του 1999. Μέχρι αυτή την ημερομηνία, η σημαία που χρησιμοποιούσε το ομοσπονδιακό υποκείμενο έμοιαζε με αυτήν της πόλης του Βλαντίμιρ.

Το φόντο της σημερινής σημαίας έχει ως κύριο χρώμα το κόκκινο και λιγότερο, στα αριστερά, το μπλε. Το σημείο που είναι μπλε είναι το ένα όγδοο του συνόλου της σημαίας. Ο λόγος του πλάτους προς το μήκος της σημαίας είναι 1:2. Στο μέσο του επάνω τμήματος της σημαίας βλέπουμε το σφυροδρέπανο. Στη μέση της κόκκινης λωρίδας βλέπουμε τη χρυσή εικόνα με το εθνόσημο του ομοσπονδιακού υποκειμένου, το πλάτος του οποίου είναι το ένα τρίτο του μήκους της σημαίας. Στο κύριο μέρος του εθνόσημου υπάρχει ένα λιοντάρι που φορά κορόνα, ασυνήθιστο κάπως για σημαία, δεδομένης της συνύπαρξης του κομμουνιστικού συμβόλου (σφυροδρέπανο).

Η προηγούμενη σημαία είχε φόντο κόκκινο και το έμβλημα του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ στο κέντρο.

## Πηγές
*Η σημαία του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ στις *σημαίες του Κόσμου*.

Κατηγορία:Όμπλαστ του Βλαντίμιρ
Βλαντιμιρ
Οπούς

Η **Οπούς** (αρχαία Ελληνική: Ὀποῦς) στην αρχαία Ελλάδα, ήταν η κύρια πόλη της ανατολικής Λοκρίδας. Βρισκόταν στις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας απέναντι από την Εύβοια, Ν.Α από τη σημερινή Αταλάντη, μεταξύ της Αταλάντης και της Μαλεσίνας (του οικισμού Γαρδινίτσα και του χωριού Τραγάνα). Το λιμάνι της ήταν λίγο βορειότερα, στο Κύνος.

## Ετυμολογία
Η ονομασία της πόλης Οπούς (γενική: της Οπούντας,  αιτιατική: την Οπούντα), προέρχεται από τον Οπούντα, που ήταν γιος του Λoκρού.

## Φυλές
Εκατοικείτο από τις φυλές «Λοκροὶ Επικνημίδιοι» και «Λοκροὶ Οπούντιοι».

## Συμβολή στην Ελληνική μυθολογία και ιστορία
[thumb|left|280px|Ο θάνατος του [Αίας ο Λοκρός|Αίαντα του Λοκρού (Πίνακας του *Henri Serrur*, Μουσείο Καλών Τεχνών, Λιλ, Γαλλία).]]
Ο Πίνδαρος στην ένατη Ολυμπιακή Ωδή, αναφέρεται στην Οπούντα.

Η Οπούς, ήταν η πατρίδα των Αργοναυτών Ευρυτίωνα (γιου του Ίρου) και του Μενοίτιου (γιού του Άκτωρος) και τόπος γέννησης του Ομηρικού ήρωα, Πάτροκλου (γιου του Μενοίτιου).

Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος αναφέρει την Οπούντα, ως μία από τις πόλεις της Λοκρίδας, των οποίων τα στρατεύματα ήταν επικεφαλής ο Αίας ο Λοκρός, γιος της Εριώπιδας και του Οϊλέα, του βασιλιά της Λοκρίδας (Όμηρος, Ιλιάδα, 2, 525 έως 530).

### Η οργή της θεάς Αθηνάς
Στο αρχαίο Βασίλειο της Οπούντας, ξέσπασε η οργή της Αθηνάς, ακόμα και μετά το θάνατο του Αίαντα. Ένας χρησμός από το Μαντείο των Δελφών προειδοποιεί τον Οίκο των Λοκρίδων, ότι προκειμένου να διώξουν το λοιμό και την πείνα, θα πρέπει κάθε χρόνο -και για χίλια χρόνια- να στέλνουν στο ναό της Αθηνάς στην Τροία -ο οποίος προηγουμένως είχε βεβηλωθεί από τον Αίαντα- δυο παρθένες, προκειμένου να γίνουν ιέρειές της.

### Πόλεμοι και συμμαχίες
Η Οπούς πολέμησε στις Θερμοπύλες με την ελληνική πλευρά, αλλά στη συνέχεια παραδόθηκε και ενώθηκε με τους Πέρσες. Την Κλασσική Εποχή (β’ τέταρτο 5ου αιώνα π.Χ. – 323 π.Χ.) και πιο συγκεκριμένα την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου (431 - 404 π.Χ.), οι Λοκροί, τάσσονται στο πλευρό των Σπαρτιατών (ηγέτιδας δύναμης της Πελοποννησιακής Συμμαχίας). Το 198 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Μακεδονικού Πολέμου, πήγε με την πλευρά των Ρωμαίων.

## Δείτε επίσης
* Αταλάντη
* Οπούντας (μυθολογία)
* Οπούντιοι Λοκροί

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πέδρο Ολάγια, τίτλος: Μυθολογικός Άτλας της Ελλάδος, εκδότης: *ROAD* ΕΚΔΟΣΕΙΣ, έτος: 2001, τοποθεσία: Αθήνα, isbn: 960-8189-06-3

## Αναφορές (στα Αγγλικά)
*  William Smith (lexicographer) (Smith, William), "Opus" in *Dictionary of Greek and Roman Geography* (1854), LLD. London. Walton and Maberly, Upper Gower Street and Ivy Lane, Paternoster Row; John Murray, Albemarle Street.
*  Hazlitt, *The Classical Gazetteer*, 1851, article « Opus » http://www.ancientlibrary.com/gazetteer/0254.html.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Λοκρίδας
Homat el Diyar

**Homat el Diyar** () σημαίνει *Φρουροί της Πατρίδας* και ήταν ο εθνικός ύμνος της Συρίας. Οι στίχοι έχουν γραφτεί από τον Καλίλ Μαρντάμ Μπέι και η μουσική από το Mohammed Flayfel, ο οποίος συνέθεσε επίσης τον εθνικό ύμνο της Παλαιστίνης, καθώς και διάφορα παραδοσιακά αραβικά τραγούδια. Υιοθετήθηκε το 1936, αλλά δε χρησιμοποιήθηκε από το 1958 ως το 1961.

## Στίχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20051024000859/http://www.damascus-online.com/48/Music/ram/national_anthem.ram

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Συρίας
Κατηγορία:Τραγούδια του 1936
Κατηγορία:Μουσική στη Συρία
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Ακυβέρνητο πλοίο

Με τον όρο **ακυβέρνητο πλοίο** χαρακτηρίζεται κάθε πλοίο που εξ οποιασδήποτε αιτίας αδυνατείται ο πλήρης έλεγχος των κινήσεών του.

Καταστάσεις που μπορεί να βρεθεί ένα πλοίο σε τέτοια αδυναμία οφείλονται κυρίως σε μηχανικές βλάβες, όπως σβήσιμο μηχανής λεγόμενο "μπλακ άουτ", απώλεια πηδαλίου και απώλεια ή θραύση έλικας. Σύμφωνα με τον Διεθνή Κανονισμό Αποφυγής Συγκρούσεως (ΔΚΑΣ) τα πλοία που βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση θεωρούνται "πλοία εν αδυναμία" ή "*φευκτέα πλοία*" που σημαίνει ότι χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής από άλλα πλοία που τα συναντούν στη πορεία τους και που θα πρέπει ν΄ απομακρύνονται αυτών.

Όταν ένα πλοίο καταστεί ακυβέρνητο αμέσως θα πρέπει να υψώσει τα ενδεικτικά σήματα της ακυβερνησίας, αν είναι μέρα, ή να κάνει αφή των αντίστοιχων φώτων ακυβερνησίας αν είναι νύκτα και να σβήσει τους φανούς ναυσιπλοΐας, σύμφωνα πάντα με τον διεθνή κανονισμό.

Τα δε πλοία που διέρχονται σε απόσταση, από ακυβέρνητο πλοίο, θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή αν ζητείται βοήθεια προκειμένου να παράσχουν. Τα σήματα ακυβερνησίας από μόνα τους δεν αποτελούν σήματα κινδύνου.

Σε μικρά σκάφη, θαλαμηγά, ταχύπλοα κ.λπ. παρατηρείται ακυβερνησία και λόγω έλλειψης καυσίμων.

## Άλυκτον
Ο όρος **άλυκτον** είναι ναυτιλιακός δικαστικός όρος (της καθαρεύουσας) εκ του ρήματος *αλύσκω* = *αποφεύγω κάτι*. 

Τον όρο αυτό, επειδή δεν υπήρχε άλλος καθιερωμένος αντίστοιχης ερμηνείας, αυτοσχεδίασε και μεταχειριζόταν το Εφετείο Αθηνών στις αποφάσεις του, την περίοδο (1891-1895), επί ναυτικής φύσεως ως προς τον «διεθνή κανονισμό προς αποφυγή συγκρούσεων» και συγκεκριμένα για τον χαρακτηρισμό του πλοίου εκείνου που έχει υψώσει (επάρει) σήμα διπλό ότι αδυνατεί χειρισμούς, άρα δεν είναι κύριο των κινήσεών του, και θα πρέπει τα παραπλέοντα πλοία να κρατηθούν μακράν αυτού, εκτός και αν κληθούν προς βοήθεια.

Επειδή όμως παρά την ακριβολογία του, ο όρος αυτός **άλυκτον** ήταν "δύσπεπτος", ο τότε Εφέτης Εμμ. Στυλ. Λυκούδης μεταχειρήσθηκε αντ΄ αυτού τον όρο **φευκτέον** (πλοίο) τον οποίο και εγκολπώθηκαν πρώτοι ο Γεώργιος και Δημήτριος Ρεδιάδης και αργότερα κι άλλοι ναυτικοί νομομαθείς του Πειραιά μέσω των οποίων και γενικεύθηκε η χρήση του.

Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Ασφάλεια ναυσιπλοΐας
Κατηγορία:Πλοίο
Δούλι Ηρακλείου

Το  **Δούλι** (επίσημο: Δούλιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Απέχει από το Ηράκλειο 28,8 χλμ. Η γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούν τις κύριες ασχολίες των κατοίκων. Ειδικότερα, παράγονται λάδι και κρασί. Υδρεύεται από πηγή που βρίσκεται στα βόρεια του χωριού. Στο χωριό βρίσκουμε  τους ναούς του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Παντελεήμονα. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Αρχαιότερη μνεία στο Δούλι γίνεται το 1372 σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα. Ήταν φέουδο του Βενέριο. Το 1583 καταγράφεται ως *Dugli* με 63 κατοίκους και η Κόλαινα (*Collena*) με 87 κατοίκους. Η Γέννα αναφέρεται μόνο στον κατάλογο του Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (1630), με το όνομα *Giena* και στην τουρκική απογραφή *Yena* (1671) με 11 χαράτσα. Και οι τρεις οικισμοί κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους το 1881 (170 στο Δούλι-αναφέρεται ως Δούλη στο δήμο Μεγάλης Βρύσης). Σε έγγραφο του 1302 αναφέρεται *Gene*.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγίου Θωμά. Το 1936 με το ΦΕΚ 17Α - 14/01/1936 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Γέννα και Κολένα αποτελούν την κοινότητα Δουλίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίας Βαρβάρας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 142 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Δουλίου]]***

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χωριά του Δήμου Αγίας Βαρβάρας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Δουλι
Δουλι
Δεμάτι Ηρακλείου

Το **Δεμάτι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου. Η  απόστασή του από το Ηράκλειο είναι  53,8 χλμ. Βρίσκεται σε γήλοφο στις βόρειες υπώρειες του υψώματος Χούσακας των Αστερουσίων (υψ. 632 μ.). Στα νοτιοανατολικά του χωριού υπάρχει δασώδης έκταση με κέδρους. Η πρόσβαση στον οικισμό μπορεί να γίνει από διακλάδωση (από Αρκαλοχώρι-Μουσούτα-Πουλιές-Σκινιάς-Δεμάτι, κοντά στη δεξιά όχθη του Αναποδάρη ποταμού). Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και την αμπελουργία. Λειτουργεί μονοθέσιο Δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό βρίσκονται οι ιεροί ναοί του Τιμίου Σταυρού και του Αγίου Γεωργίου.
Αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Συγκεκριμένα, το 1583 καταγράφεται ως *Dhemati* με 50 κατοίκους στην επαρχία *Belvedere* ή Ρίζου. Το όνομα του χωριού οφείλεται πιθανότατα επειδή δημιουργήθηκε από ένωση άλλων χωριών (όπως το δεμάτι που είναι ενωμένο).

## Φωτοθήκη

Kastelos Mount Demati.JPG|To Όρος Κάστελλος, όπως φαίνεται από το Δεμάτι
Demati Church Timios Stavros.JPG|Ο ναός του Τιμίου Σταυρού στο Δεμάτι.
Ενετική γέφυρα, Δεμάτι 0851.jpg|Η βενετική γέφυρα


## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Δεματι
Δεματι
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Absolution

Το ***Absolution*** είναι το τρίτο άλμπουμ των Muse. Κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2003 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 23 Μαρτίου 2004 στις Η.Π.Α.. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος στην Αμερική, τα τραγούδια "Time Is Running Out" και "Hysteria". 

Ο τραγουδιστής των Muse, Matthew Bellamy, δήλωσε ότι επηρεάστηκε πολύ από τα άλμπουμ The Wall των Pink Floyd, In the Court of the Crimson King των King Crimson και Achtung Baby των U2.

## Τραγούδια Δίσκου

# "Intro" – 0:22
# "Apocalypse Please" – 4:12
# "Time Is Running Out" – 3:56
# "Sing for Absolution" – 4:54
# "Stockholm Syndrome" – 4:58
# "Falling Away with You" – 4:40
# "Interlude" – 0:37
# "Hysteria" – 3:47
# "Blackout" – 4:22
# "Butterflies and Hurricanes" – 5:01
# "The Small Print" – 3:28
# "Endlessly" – 3:49
# "Thoughts of a Dying Atheist" – 3:11
# "Ruled by Secrecy" – 4:54

### Επιπλέον Τραγούδια Ιαπωνικής Έκδοσης
# "Fury" – 5:02

### Επιπλέον Δίσκος (Αυστραλία)
# "Stockholm Syndrome" – 7:14
# "New Born" – 6:11
# "Muscle Museum" – 4:18
# "Hysteria" – 4:14
# "Bliss" – 4:01
# "Time Is Running Out" – 4:06

Όλα τα κομμάτια αυτού του δίσκου είναι ζωντανές εκτελέσεις στο Big Day Out του Σίδνεϋ, για τον ραδιοφωνικό σταθμό Triple J.

## Θέση στα Τσάρτς

Κατηγορία:Δισκογραφία των Muse
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Black Holes And Revelations

Το ***Black Holes & Revelations*** είναι το τέταρτο άλμπουμ των Muse και κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου 2006. Το άλμπουμ πούλησε 115.144 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στο Ηνωμένο Βασίλειο, δηλαδή περισσότερα αντίτυπα απ' ό,τι πούλησε ο προηγούμενός τους δίσκος, *[[Absolution]]*, μέσα στις πρώτες εβδομάδες.

Ο δίσκος έγινε διπλά πλατινένιος στο Ηνωμένο Βασίλειο (περισσότερα από 545.000 αντίτυπα), χρυσός στην Αυστραλία (περισσότερα από 40.000 αντίτυπα) και πλατινένιος στη Γαλλία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στη Νέα Ζηλανδία και στην Ελβετία. Παγκοσμίως πούλησε περίπου 2.675.975 αντίτυπα.

Ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Matthew Bellamy δήλωσε πως για τη δημιουργία αυτού του άλμπουμ επηρεάστηκε από τους Queen, τους Millionaire, τους Sly and the Family Stone, τους Depeche Mode, τους U2 και την κλασική ιταλική μουσική.

## Κατάλογος τραγουδιών
# "Take a Bow" – 4:39
# "Starlight" – 3:57
# "Supermassive Black Hole" – 3:29
# "Map of the Problematique" – 4:23
# "Soldier’s Poem" – 2:10
# "Invincible" – 4:54
# "Assassin" – 3:34
# "Exo-Politics" – 3:53
# "City of Delusion" – 4:48
# "Hoodoo" – 3:42
# "Knights of Cydonia" – 6:03
# "Glorious" (επιπλέον κομμάτι) – 4:38

## Θέση στα Τσαρτς
* **1** - Αυστραλία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο
* **2** - Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία
* **3** - Φινλανδία
* **4** - Αυστρία
* **5** - Νέα Ζηλανδία
* **6** - Νορβηγία
* **9** - Η.Π.Α. (Billboard 200)
* **15** - Σουηδία

Κατηγορία:Δισκογραφία των Muse
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων

Με το όνομα **Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων** φέρεται σήμερα ο χώρος της άλλοτε βιομηχανικής εγκατάστασης του Φωταερίου Αθηνών, που έπαψε να λειτουργεί την 1η Οκτωβρίου του 1984 μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής, της συνοικίας Γκάζι, όπως αυτός έχει σήμερα διαμορφωθεί και αναπλαστεί σε πολιτιστικό πολυχώρο. Στο χώρο εγκαινιάστηκε το 2013 το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου.

Πρωτεργάτης αυτής της μεταμόρφωσης του βιομηχανικού χώρου, πάρκου, σε πολιτιστικό χώρο ήταν ο δήμαρχος Αθηναίων Μιλτιάδης Έβερτ επί δημαρχίας του οποίου και ξεκίνησαν οι εργασίες διαμόρφωσης και ανάπλασης, που ολοκληρώθηκαν επί δημάρχου Δ. Αβραμόπουλου το 2001. Πρόκειται για βιομηχανικό μουσειακό χώρο έκτασης 30 στρεμμάτων, που έχει διαμορφωθεί παράλληλα σε πολυδύναμο χώρο πολιτισμού αποτελώντας έναν ακόμη πόλο πολιτιστικής έλξης της σύγχρονης Αθήνας.

Οι άλλοτε δεξαμενές (αεροφυλάκια), αποθήκες, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, καπνοδόχοι, φούρνοι κ.λπ έχουν μεταβληθεί σ' ένα καλλιτεχνικό «δέσιμο» στους σκοπούς της νέας παρουσίασης και παραγωγής τέχνης στο χώρο. Σήμερα στις εγκαταστάσεις της «Τεχνόπολις» περιλαμβάνονται αίθριοι και κλειστοί εκθεσιακοί χώροι, χώροι συνεδρίων, πολιτιστικών εκδηλώσεων και παρουσιάσεων, μουσικής, χορού, θεάτρου, φωτογραφίας, ζωγραφικής, κόμικς, αγιογραφίας και κάθε καλλιτεχνικής εκδήλωσης. Επίσης, στον ίδιο χώρο και στο ειδικά διαμορφωμένο πρώτο αεροφυλάκιο - δεξαμενή βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9.84 καθώς και η Υδρόγειος της Ειρήνης στην επίσημη είσοδο του χώρου.

Όλος αυτός ο πολυχώρος είναι αφιερωμένος στον Μάνο Χατζιδάκι, του οποίου το όνομα φέρει επιπρόσθετα. Κάθε χρόνο παρουσιάζει δεκάδες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, όπως μουσική, χορό, κινηματογράφο, θέατρο και παραστατικές τέχνες, εικαστικά και εφαρμοσμένες τέχνες, εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά, περιοδικές εκθέσεις, πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας με πάνω από 600.000 επισκέπτες ετησίως.

## Συλλογή εικόνων

Gazi.jpg|Το Γκάζι
InnovAthens.jpg|InnovAthens
Texnopoli.jpg|Η Τεχνόπολις των Αθηνών
Βόλτα στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.jpg|Βόλτα στην Τεχνόπολη
Christmas Factory In Athens (240765699).jpeg|Χριστούγεννα στην Τεχνόπολη


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων

Κατηγορία:Καλλιτεχνικοί πολυχώροι στην Αθήνα
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Κατηγορία:Βιομηχανικά μουσεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Επιστημονικά μουσεία στην Ελλάδα
Γουανίνη

Η **γουανίνη**, (σύμβολο **G**) είναι η μία από τις δύο βάσεις πουρίνες (η άλλη είναι η αδενίνη) που συμμετέχουν στη δομή των νουκλεοτιδίων των νουκλεϊκών οξέων, του DNA και του RNA. Τοσο στο DNA όσο και στο RNA η γουανίνη (G) συνδέεται πάντα με την πυριμιδίνη κυτοσίνη (C), μέσω του σχηματισμού τριών δεσμών υδρογόνου. Το χαρακτηριστικό της δομής της είναι ο διπλός δακτύλιος που δημιουργούν ο άνθρακας και το άζωτο. 
* Η χημική της ονομασία είναι **2-αμινο-6-οξοπουρίνη** και ο συντακτικός της τύπος ο εικονιζόμενος δεξιά.

Απαντάται στη φύση στο γκουανό (*guano*), δηλ. το φυσικό λίπασμα που προέρχεται από τα περιττώματα των θαλάσσιων πτηνών, ή και σε διάφορους οργανισμούς όπως στα λέπια των ψαριών.

Η γουανίνη ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1844, κατ΄ άλλους το 1846, στο κοίτασμα «γκουανό» (*guano*), απ΄ όπου και έλαβε το όνομά της, και απομονώθηκε από τα νουκλεϊκά οξέα το 1891. Στο εργαστήριο είναι δυνατό να συντεθεί με πολλές μεθόδους, όπως από τριχλωροπουρίνη υπό την επίδραση αλκαλίων αμμωνίας. Περισσότερο όμως σημαντική για την προέλευση της ζωής είναι η διαπίστωση ότι ίχνη γουανίνης μπορούν να προέλθουν από πολυμερισμό κυανιούχου αμμωνίου (NH4CN) και μάλιστα σε χαμηλές θερμοκρασίες ο πολυμερισμός είναι ποσοτικά εντονότερος, γεγονός που καταδεικνύει ότι η γουανίνη θα μπορούσε να έχει προέλθει από πολύ απλές ενώσεις στις παγωμένες περιοχές της αρχέγονης Γης.

Στο RNA εκτός από το νουκλεοτίδιο γουανιλικό οξύ παρατηρούνται και μεθυλιωμένα παράγωγα του νουκλεοζίτη γουανοσίνη όπως μεθυλο- και διμέθυλο- γουανοσίνη. Κατά την αποικοδόμησής της, η γουανίνη μετατρέπεται σε ξανθίνη, όπου στη συνέχεια δίνει ουρικό οξύ + αμμωνία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Chemistry Daily
* Τμήμα Βιοχημείας Παν/μιου Madison, Wisconsin

Κατηγορία:Πουρίνες
Τεντ Χρονόπουλος

Ο **Τεντ Χρονόπουλος** γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1972 στην πόλη Λόμα Λίντα της Καλιφόρνια. Υπήρξε ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου και ομάδων του αμερικανικού πρωταθλήματος. Αγωνιζόταν στην αμυντική και στη μεσαία γραμμή. Υπήρξε μια φορά διεθνής με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ.

## Το ξεκίνημα
Μεγάλωσε στο Ριάλτο της Καλιφόρνια και ως το 1990 φοίτησε στο Γυμνάσιο Αϊζενχάουερ. Το φθινόπωρο του 1990 εντάχθηκε στο Cal State San Bernardino, στο οποίο αγωνίστηκε για δυο περιόδους. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στο San Diego State, όπου αγωνίστηκε το 2003.

## Στην Ελλάδα
Το 1993 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε στον Πανιώνιο, στην Α΄ Εθνική. Έπαιξε τρεις σεζόν, ως το 1996, είχε 47 συμμετοχές και πέτυχε επτά γκολ.

## Επιστροφή στις ΗΠΑ
Το Φεβρουάριο του 1996 επελέγη στα ντραφτς από τους New England Revolution που αγωνίζονταν στην Major League Soccer των ΗΠΑ. Έπαιξε εκεί για έξι σεζόν, αποτελώντας βασικό παίκτη στην αμυντική γραμμή της ομάδας.

Το Μάιο του 2002 παραχωρήθηκε στην MetroStars μαζί με τους Andy Williams και Mamadou Diallo ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή των Daniel Hernandez, Diego Serna και Brian Kamler. Στη νέα του ομάδα πρόλαβε να αγωνιστεί σε 18 ματς, ως τη διάλυσή της το Νοέμβριο του 2002.

Στη συνέχεια ο Χρονόπουλος υπέγραψε στην Charleston Battery της USL First Division, στην οποία αγωνίστηκε από το Φεβρουάριο του 2003 για τρεις σεζόν. Μάλιστα, το 2003 επιλέχτηκε στη δεύτερη ομάδα των All Star. Το ίδιο έτος πέτυχε χατ-τρικ στη νίκη της ομάδας του εναντίον της Minnesota Thunder.

Παράλληλα, από τον Αύγουστο του 2004 αγωνιζόταν στη Chicago Storm, ομάδα ποδοσφαίρου σάλας της Major Indoor Soccer League. Τη σεζόν αυτή αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμών και τελικά το Σεπτέμβριο του 2005 σταμάτησε να αγωνίζεται επαγγελματικά.

## Διεθνής
Ο Χρονόπουλος κλήθηκε και αγωνίστηκε σε έναν αγώνα της Εθνικής ΗΠΑ, εναντίον του Ισραήλ στις 17 Ιουνίου 1997. Μπήκε ως αλλαγή στο 71’ λεπτό.

## Προπονητής
Μετά τη λήξη της αγωνιστικής καριέρας εργάστηκε ως προπονητής ή κόουτς σε αρκετές ποδοσφαιρικές ομάδες, κυρίως ομάδες νέων. Το 2005 διετέλεσε βοηθός προπονητή των Charleston Battery.

## Καριέρα
* **Εφηβικές ομάδες**
** 1990-1991:  Cal State San Bernardino
** 1993:  San Diego State

* **Επαγγελματικές ομάδες**
** 1993-1996:  Πανιώνιος: 47 αγ. (7 γκολ)
** 1996-2002:  New England Revolution: 144 (16)
** 2002:  MetroStars: 18 (0)
** 2003-2005:  Charleston Battery: 57 (13)
** 2004-2005:  Chicago Storm (σάλας): 19 (2)

* **Εθνική ομάδα**
** 1997:  ΗΠΑ: 1 (0)

* **Προπονητής**
** 2005:  Charleston Battery (βοηθός)

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΗΠΑ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάρλεστον Μπάτερι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς
Δήμος Αγίας Παρασκευής Λέσβου

Ο **Δήμος Αγίας Παρασκευής ** λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος  του νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Αγία Παρασκευή.

Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νησιού της Λέσβου και ήταν ημιορεινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 117.697 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.628 κατοίκους. Το όνομα του προέρχεται από το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται χτισμένο μέσα σε μία σπηλιά.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίας Παρασκευής Λέσβου|Δ.δ. Αγίας Παρασκευής]] ** 
::* η Αγία Παρασκευή  
::* η Νάπη
## Πρόεδροι της Κοινότητας (μετά το 1978)

## Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Στοιχεία για το δήμο Αγίας Παρασκευής  από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το το δήμο  Αγίας Παρασκευής από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

*Αποτελέσματα εκλογών - Δήμος Αγίας Παρασκευής.

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Δήμος Αγίας Παρασκευής Κοζάνης

Ο **Δήμος Αγίας Παρασκευής ** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 119.606 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 1.977 κατοίκους. Το όνομα του προέρχεται από το εξωκλήσσι της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται χτισμένο στους πρόπδες του Βερμίου. Έδρα  του ήταν ο Άγιος Χριστόφορος. 

## Ιστορικά στοιχεία της περιοχής
Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Αγίας Παρασκευής αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Δημήτριος Γεωργίου (γενν. 1793) από τη Σπηλιά   .

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Αγίου Χριστοφόρου ** -- ο Άγιος Χριστόφορος 
: ** Δ.δ. Ερμακιάς ** -- η Ερμακιά 
: ** Δ.δ. Καρυοχωρίου ** -- το Καρυοχώριο 
: ** Δ.δ. Σπηλιάς ** -- η Σπηλιά 

### Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα του δήμου Αγίας Παρασκευής
*Στοιχεία για το δήμο Αγίας Παρασκευής  από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το το δήμο  Αγίας Παρασκευής από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης

## Παραπομπές


## Σημειώσεις


Αγιας Παρασκευης Κοζανης
Άλφα και Ωμέγα

thumb|Ο Χριστός και το σύμβολο
Η ελληνική κοινή έκφραση **Άλφα και Ωμέγα** σημαίνει αρχή και τέλος, ακριβώς από τη θέση των γραμμάτων αυτών στο κλασικό (ιωνικό) ελληνικό αλφάβητο. Επίσης η παράθεση των γραμμάτων **Α - Ω** αποτελεί θρησκευτικό συμβολισμό, (από θρησκευτική ρήση), με ακριβώς την ίδια έννοια. Το σύμβολο έχει υιοθετηθεί και από άλλες εκκλησίες, σε άλλες χώρες, όπως και από διάφορες φιλοσοφικές και μυστικιστικές εταιρείες.

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ο Προφήτης Ησαΐας άκουσε τον Θεό να του λέει: "Είμαι ο πρώτος και ο έσχατος. Δεν υπάρχει Θεός άλλος εκτός εμού*". Στην αρχή της "Αποκάλυψης" του Ιωάννη (Ι,δ) υπάρχει η φράση: "*Είμαι το άλφα και το ωμέγα, η αρχή και το τέλος'", λέγει επίσης ο Κύριος "*ο ών και ο ήν και ο εσόμενος*" (= αυτός που υπάρχει, που υπήρχε και που θα υπάρχει). Παρόμοια επίσης φράση επαναλαμβάνεται και σε άλλα εδάφια αυτού του βιβλίου δίνοντας επιπρόσθετα την έννοια του απέραντου. Κατόπιν αυτών το Άλφα και το Ωμέγα λαμβάνεται είτε ως έννοια του άπειρου ως προς τη διάρκεια, δηλαδή του αιώνιου, είτε ως ιδέα της ενότητας του Θεού.

Συνέπεια των παραπάνω είναι τα γράμματα **Α** και **Ω** να χρησιμοποιούνται εν σειρά ως θρησκευτικό σύμβολο του Χριστιανισμού από τους πρώτους αιώνες. Αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τα γράμματα αυτά σε συνδυασμό του **Χ** σταυροειδώς αποδίδοντας έτσι την αιωνιότητα της πίστεως στον Χριστό. Στα διάφορα μουσεία υπάρχουν πολλές τέτοιες απεικονίσεις και ιδιαίτερα σε σαρκοφάγους.

Ο ποιητής Διονύσιος Σολωμός αναφέρει επίσης την ίδια φράση στον Εθνικό Ύμνο στην ακόλουθη στροφή:

::::::::::*Αυτός λέγει, αφουγκρασθήτε,
::::::::::*εγώ είμαι Άλφα, Ωμέγα εγώ,
::::::::::*Πέστε, πού θε να κρυφθήτε,*
::::::::::''όλοι εσεις, αν οργιστώ;

## Δείτε επίσης
* Ιερές συντομογραφίες

Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Χριστιανικά σύμβολα
Κατηγορία:Θρησκευτικές ρήσεις
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Λογοτεχνικά βραβεία Κόστα

Τα **λογοτεχνικά βραβεία Κόστα** (αγγλ.: *Costa Book Awards*) συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα βραβεία του είδους τους για το Ηνωμένο Βασίλειο. Απονέμονται επίσης και σε Ιρλανδούς συγγραφείς. Ήταν γνωστά με το όνομα **Whitbread Book Awards** ως το 2006, οπότε και η Costa Coffee, θυγατρική της Whitbread, ανέλαβε τη χρηματοδότηση των εν λόγω βραβείων.

Η απονομή των βραβείων ξεκίνησε το 1971. Τα βραβεία απονέμονται με κριτήριο τόσο  το πόσο ωφέλιμα είναι τα έργα αλλά και το αν είναι ευχάριστα στην ανάγνωση και μπορεί να τα διαβάσει το ευρύ αναγνωστικό κοινό.

## Νικητές του Βιβλίου Κόστα της χρονιάς (''Costa Book of the Year'')
* 2014 - Έλεν Μακντόναλντ, *Η is for Hawk*
* 2013 - Νάθαν Φίλερ, *The Shock of the Fall*
* 2012 - Χίλαρι Μάντελ, *Bring up the Bodies dagger*
* 2011 - Άντριου Μίλερ, *Pure*
* 2010 - Τζο Σάπκοτ, *Of Mutability* (ποίηση)
* 2009 - Κολμ Τόιμπιν, *Brooklyn*
* 2008 - Σεμπάστιαν Μπάρι, *the Secret Scripture*
* 2007 - Α. Λ. Κένεντι, *Day*
* 2006 - Στεφ Πένεϊ, *The Tenderness of Wolves*
**Πριν το 2006, "Whitbread Book of the Year" **
* 2005 - Χίλαρι Σπέρλινγκ, *Matisse The Master*
* 2004 - Άντρια Λεβάι, *Small Island*
* 2003 - Μαρκ Χάντον, *The Curious Incident of the Dog in the Night-time*
* 2002 - Κλερ Τόμαλιν, *Samuel Pepys: The Unequalled Self*
* 2001 - Φίλιπ Πούλμαν, *The Amber Spyglass*
* 2000 - Μάθιου Νιλ, *English Passengers*
* 1999 - Σέιμους Χίνι, *Beowulf*
* 1998 - Τεντ Χιουζ, *Birthday Letters*
* 1997 - Τεντ Χιουζ, *Tales from Ovid*
* 1995 - Κέιτ Άτκινσον, *Behind the Scenes at the Museum*
* 1994 - Ουίλιαμ Τρέβορ, *Felicia's Journey*
* 1993 - Τζόαν Μπράντι, *Theory of War*
* 1992 - Τζεφ Τόρινγκτον, *Swing Hammer Swing!*
* 1991 - Τζον Ρίτσαρντσον, *A Life of Picasso*
* 1990 - Νίκολας Μόσλεϊ, *Hopeful Monsters*
* 1989 - Ρίτσαρντ Χολμς, *Coleridge: Early Visions*
* 1988 - Πολ Σέιερ, *The Comforts of Madness*
* 1987 - Κρίστοφερ Νόλαν, *Under the eye of the clock*
* 1986 - Καζούο Ισιγκούρο, *An Artist of the Floating World*
* 1985 - Ντάγκλας Νταν, *Elegies*
* 1984 - Τζέιμς Μπούκαν, *A Parish of Rich Women*
* 1983 - Τζον Φάλερ, *Flying to Nowhere*
* 1982 - Μπρους Τσάτουιν, *On The Black Hill*
* 1981 - Ουίλιαμ Μπόιντ, *A Good Man in Africa*
* 1980 - Ντέιβιντ Λοτζ, *How Far Can You Go?*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος των βραβείων Κόστα
* Τα βιβλία με τα πιο πολλά βραβεία αυτού του είδους

## Παραπομπές


Κοστα
Κατηγορία:Βρετανική λογοτεχνία
Αντίχριστος

[μικρογραφία|Ο Αντίχριστος (αριστερά) απεικονιζόμενος ως βασιλιάς, του [Χέραντ του Λάντσμπεργκ (περ. 1180) από το χειρόγραφο *Hortus deliciarum* (12ος αι)|235x235εσ]]
**Αντίχριστος** σημαίνει αντιτιθέμενος στον Χριστό ή πολέμιός του.

Αυτή η έκφραση αναφέρεται στην Αγία Γραφή, μόνο από τον μαθητή του Χριστού Ιωάννη, και ειδικότερα μόνο στην Α και Β Επιστολή του. Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο άτομο που θα έπαιζε έναν μελλοντικό ρόλο, αλλά για όλους τους ανά τους αιώνες αντιτιθέμενους στον Χριστό. Αυτό το συλλογικό σώμα του Αντιχρίστου έκανε την εμφάνισή του, όταν ζούσε ακόμα ο Ιωάννης. (Α Ιωάννου β 18 "τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν", Α Ιωάννου δ 3 "και τώρα μάλιστα είναι εν τω κόσμω"). Είναι μια προειδοποίηση για αντίληψη μιας ήδη υπάρχουσας κατάστασης σχετικά με άτομα που αντιτίθεντο στον Χριστό, ώστε να είναι προσεκτικοί οι χριστιανοί.

Ο αντίχριστος χαρακτηρίζεται επίσης ως:
* "ο πλάνος" (Β Ιωάννου 7)
* "ο ψεύστης" (Α Ιωάννου β 22)
* "ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν" (Α Ιωάννου β 22)
* αυτός που "αρνείται ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός" (Α Ιωάννου β 22)
  
Τον αντίχριστο, μας λέει η Αγία Γραφή στην Αποκάλυψη του Ιωάννη ότι θα τον γνωρίσουμε από τον αριθμό ανθρώπου, που θα είναι χξς=666, όπου χ=600, ξ=60 και ς=στ=6.

Είναι εύλογο ότι διάφορες διαδόσεις ότι αναμένεται μελλοντικά να έρθει ο τελικός  «αντίχριστος» που θα λάβει μεγάλη εξουσία βασίζονται στην Αγία Γραφή. Σε αντιπαράθεση, το αναφερόμενο θηρίο με τα 7 κεφάλια και τα 10 κέρατα, στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, που έχει το όνομα-αριθμό 666 έχει εντελώς διαφορετική σημασία και δε σχετίζεται καθόλου με τον Αντίχριστο στις Επιστολές του Ιωάννη. 

Η αποκάλυψη που έλαβε ο Ιωάννης από τον Ιησού Χριστό δεν αναφέρεται καθόλου στον Αντίχριστο. Όμως ο Αντίχριστος αναφέρεται από τον απόστολο Παύλο στην επιστολή του Προς Θεσσαλονικείς Β.
      

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σατανισμός
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Χριστιανική εσχατολογία
Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ

Η **Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ** (*Eveline Widmer-Schlumpf*) είναι Ελβετίδα πολιτικός, δικηγόρος και μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το 2008 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2015. Ήταν Πρόεδρος της Ομοσπονδίας για το έτος 2012.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1956 και πατέρας της είναι το μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, Λέον Σλουμφ. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και εργάστηκε ως δικηγόρος την περίοδο από το 1987 ως το 1998. Εξελέγη στο επαρχιακό δικαστήριο του Τριν το 1985 και προήδρευσε την περίοδο 1991-97. Το 1998 εξελέγη ως επικεφαλής του καντονιού Γκριζόν και ήταν Πρόεδρος τα έτη 2001 και 2005.

Ονομάστηκε εναλλακτική υποψήφια (επιλαχούσα) για τον Κρίστοφ Μπλόχερ από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα Σοσιαλδημοκρατών και το Κόμμα των Πρασίνων, στις εκλογές για Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, που διενεργήθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου του 2007. Στον πρώτο γύρο έλαβε 116 ψήφους έναντι 111 για τον Μπλόχερ και στο δεύτερο γύρο εξελέγη μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου με 125 ψήφους έναντι 115 για τον Μπλόχερ και 6 άκυρα και λευκά. Αποδέχθηκε την εκλογή της στις 13 Δεκεμβρίου του 2007. Ωστόσο, το Ελβετικό Κόμμα του Λαού ανακοίνωσε την απόφασή του να την αποκλείσουν από τις συναντήσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Είναι η έκτη γυναίκα που εκλέχθηκε στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της χώρας. Τον Δεκέμβριο του 2010 εξελέγη αντιπρόεδρος για το έτος 2011 και ανέλαβε Πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2012.

## Έργα
* *Voraussetzungen der Konzession bei Radio und Fernsehen.* doctorate thesis. Helbing und Lichtenhahn, Βασιλεία 1990, ISBN 3-7190-1157-7.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη βιογραφία
* ''"Swiss MPs reject far-right leader"'', BBC News, 12 Δεκεμβρίου 2007.
*  Widmer-Schlumpf accepts cabinet post , swissinfo 13 Δεκεμβρίου 2007.
* Swiss consensus government falls as rightists quit , Reuters, 13 Δεκεμβρίου 2007.

Βιντμερ
Αλύτρωτος Ελληνισμός

Γενικά ο όρος **αλύτρωτος** σημαίνει ο υπόδουλος, ο μη ακόμα απελευθερωμένος, είτε από δουλεία, είτε θρησκευτικά από αμαρτία ή από κάποια σχετική δέσμευση. 

**Αλύτρωτος Ελληνισμός** ονομάσθηκε το σύνολο του ελληνικού κόσμου που παρέμενε υπό ξένο ζυγό, κυρίως των Τούρκων μετά το σχηματισμό του ελεύθερου ελληνικού κράτους (Ελληνικού Βασιλείου) το 1830.

Από τότε η ελεύθερη Ελλάδα έστρεφε πάντα το ενδιαφέρον της προς τους σκλαβωμένους Έλληνες και όλος ο ελληνικός κόσμος αισθανόταν ότι αποτελεί μια ιστορική πολιτική, αλλά και θρησκευτική ενότητα και κατεύθυνε την πολιτική του δράση καθώς την εν γένει εθνική, εκπαιδευτική αλλά και κοινωνική του δραστηριότητα προς την ιδέα του σχηματισμού ενιαίου κράτους που να περιλαμβάνονται όλοι οι Έλληνες. 

Κάτω από αυτές τις επιδράσεις εμφανίσθηκε η λεγόμενη Μεγάλη Ιδέα, που βεβαίως μπορεί να ξεκίνησε από τους θούριους του Ρήγα και στη συνέχεια από τον Πρίγκιπα Υψηλάντη, αλλά εκείνος που υπήρξε κύριος πολιτικός εκπρόσωπος αυτής ήταν ο Ιωάννης Κωλέττης, που καταγόταν από το Συρράκο της Ηπείρου και είχε πολεμήσει με πλήθος άλλων Ηπειρωτών υπέρ της εθνικής ελευθερίας, που βρέθηκε έτσι να είναι αλύτρωτος. Την ιδέα αυτή την αποδέχθηκαν και οι Βασιλείς των Ελλήνων, που πάσχισαν μέσα από αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων να την υπηρετήσουν. Υπό την επίδραση αυτής της Ιδέας χαιρέτησε ο ποιητής Βαλαωρίτης τη Μητέρα Ελλάδα ως "αλύτρωτη Κόρη", εκ του δικαιολογημένου λόγου ότι και αυτός αποκτούσε την ελευθερία του κατά την προσάρτηση της Επτανήσου με την Ελλάδα επί Βασιλείας Γεωργίου του Α΄.

Γεγονός πάντως είναι ότι και ο Αλύτρωτος Ελληνισμός συνεργάσθηκε πολύ στενά με το ελεύθερο ελληνικό κόσμο στη δημιουργία της Μεγάλης Ελλάδας. Οι περισσότεροι από τους Έλληνες ευεργέτες ήταν τέκνα του αλύτρωτου Ελληνισμού. Αλλά και αυτός ακόμα ο Ελευθέριος Βενιζέλος κάτω από αυτή την πίεση του αλυτρωτισμού ξεκίνησε τον αγώνα της ενσωμάτωσης της Κρήτης με την ελεύθερη Ελλάδα, ο οποίος και τελικά ήταν ο τελευταίος πολιτικός ενσαρκωτής της ιδέας αυτής.

Με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου απέκτησαν την ελευθερία τους και οι Δωδεκανήσιοι. 
Αλυτρωτη παραμένει η κατεχόμενη, από τους Μογγόλους, Κύπρος και η Βόρεια Ήπειρος. Καιρός γαρ εγγύς.

Κατηγορία:Νεότερη ελληνική ιστορία
Άγιος Λαυρέντιος (ποταμός)

[250px|right|thumb|Γαλλικός χάρτης του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου της εποχής των μεγάλων εξερευνήσεων ([1543).]]
Ο **Άγιος Λαυρέντιος** είναι ένας μεγάλος πλωτός ποταμός της Βορείου Αμερικής που ενώνει τις Μεγάλες Λίμνες με τον Ατλαντικό ωκεανό.

Ο ποταμός εξερευνήθηκε από τον γάλλο θαλασσοπόρο Ζακ Καρτιέ το 1535, ο οποίος και τον ονόμασε Άγιο Λαυρέντιο, μιας και έφθασε στον κόλπο όπου εκβάλλει ο ποταμός το 1534 την ημέρα της εορτής του ομώνυμου αγίου. Στην γλώσσα των αυτοχθόνων Ιροκουά (Ιροκέζοι), ο ποταμός αποκαλείται Καναγουάκε, Καναβάκε (Kahnawáˀkye) ή Κανιαταρογουανεννέ (Kaniatarowanenneh) που σημαίνει «Ο μεγάλος ποταμός». Μέχρι τα μέσα του 20ού αι., ο ποταμός ήταν πλωτός μέχρι το Μόντρεαλ. Το 1959, διανοίχθηκαν διώρυγες για την παράκαμψη ορισμένων καταρρακτών δυτικά από το Μόντρεαλ και έτσι ο ποταμός έγινε πλωτός σε όλο του το μήκος.

Ο ποταμός πηγάζει από την λίμνη Οντάριο, στα σύνορα Καναδά και Ηνωμένων Πολιτειών, ακολουθεί κατεύθυνση ΒΑ και χύνεται στον ομώνυμο κόλπο (Κόλπος Αγίου Λαυρεντίου) στις ακτές του Ατλαντικού. Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 1.197&nbsp;χλμ. και η ροή του ανέρχεται σε 10.400&nbsp;m3/s. Στην διαδρομή του ο ποταμός διέρχεται από το Κίνγκστον της επαρχίας Οντάριο, από το Μόντρεαλ, τους Τρεις Ποταμούς (Τρουά Ριβιέρ) και την Πόλη του Κεμπέκ. Μάλιστα, στην Πόλη του Κεμπέκ, ο ποταμός ανοίγει και τελικά εκβάλλει στην θάλασσα λίγο πιο ανατολικά από την συμβολή του με τον παραπόταμο Σάγκεναι. Άλλοι παραπόταμοι που χύνονται μέσα στον Άγιο Λαυρέντιο είναι ο ποταμός της Οττάβας και ο ποταμός Άγιος Μαυρίκιος (Σαιν Μωρίς).

Σήμερα ο Άγιος Λαυρέντιος αποτελεί κύρια διακομιστική δίοδο της ΒΑ Αμερικής. Ο ποταμός ωστόσο έχει πάθει σημαντική επιβάρυνση από τα λύματα των μεγάλων αστικών κέντρων της περιοχής (Σικάγο, Ντητρόιτ, Τορόντο, Μόντρεαλ, Πόλη του Κεμπέκ, κ.ά.), καθώς και από λιπάσματα και γεωργικά φάρμακα που καταλήγουν στα νερά του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αγιος Λαυρεντιος (ποταμος)
Αλέγκρο

Ο μουσικός διεθνής όρος **αλέγκρο** προέρχεται από την ιταλική γλώσσα που σημαίνει *εύθυμος*.

Επικράτησε όμως ως μουσικός όρος να σημαίνει ρυθμική αγωγή, μάλλον γρήγορη, που βρίσκεται μεταξύ «πρέστο» και «αλεγκρέτο», χωρίς έτσι να διατηρεί την αρχική σημασία. Έτσι είναι δυνατόν ένα αλέγκρο να μην είναι εύθυμο.

Επίσης, με την ίδια ονομασία λέγεται και το τμήμα μεγάλης μουσικής σύνθεσης (κοντσέρτου, συμφωνίας ή σονάτας κ.λπ) γραμμένο σε ρυθμική τέτοια αγωγή.

Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Ευρυάνασσα

Στην ελληνική μυθολογία η **Ευρυάνασσα** ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Πακτωλού. Η Ευρυάνασσα παντρεύτηκε τον Τάνταλο και μαζί απέκτησαν τον Πέλοπα. Αυτή είναι μία εκδοχή, καθώς σύμφωνα με άλλες παραδόσεις μητέρα του Πέλοπα ήταν η Κλυτίη ή η Ευριθεμίστη. Αν όμως είναι η Ευρυάνασσα, τότε αυτή έγινε πρόγονος ονομαστών μορφών της ελληνικής μυθολογίας: γιαγιά του Ατρέα και του Θυέστη, προγιαγιά του Αγαμέμνονα, του Μενελάου και του Ευρυσθέα, κ.ά..

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευρυανασσα
Ριάλ του Ομάν

Το **ριάλ** (**rial** , στα αραβικά: ريال, κωδικός ISO 4217 **OMR**) είναι το νόμισμα του Ομάν. Υποδιαιρείται σε 1000 *μπαΐσα* (άλλη γραφή *μπαΐζα*, αραβικά: بيسة).

## Ιστορία
thumb|Χαρτονόμισμα των 5 ριάλ του Ομάν.
Πριν το 1940, η Ινδική ρουπία (στις παράκτιες περιοχές) και το ταλέρ της Μαρίας Θηρεσίας (γνωστό τοπικά ως ριάλ, κυκλοφορούσε στις εσωτερικές περιοχές) ήταν τα κύρια νομίσματα που κυκλοφορούσαν στο Μασκάτ και Ομάν, όπως ονομαζόταν τότε το κράτος.

Το ταλέρ είχε αξία ίση με 230 πάισα, ενώ μία ρουπία ισοδυναμούσε με 64 πάισα.https://web.archive.org/web/20070926215905/http://www.globalfinancialdata.com/index.php3?action=showghoc&country_name=OMAN 

Το 1940 εισήχθησαν κέρματα στο Ντοφάρ και λίγο μετά, το 1946 στο Ομάν. Αμφότερα ήταν σε αξία των μπαΐσα (ίδιο με το πάισα) και 1 ριάλ είχε 200. Η ινδική ρουπία και, από το 1959, η ρουπία του Περσικού Κόλπου συνέχισαν να κυκλοφορούν.

Το 1970 νόμισμα του Ομάν έγινε το ριάλ σαΐντι (*rial Saidi*, διαφορετικό από το Ριάλ Σαουδικής Αραβίας). το οποίο ήταν ίσο σε αξία με τη βρετανική λίρα. Αντικατέστησε τη Ρουπία του Κόλπου σε ισοτιμία 21 ρουπίες προς 1 ριάλ. Το νέο ριάλ υποδιαιρέθηκε σε 1000 μπαΐσα. Το Ριάλ του Ομάν (*rial Omani*) αντικατέστησε το ριάλ Σαϊντί σε ίδια αξία, το 1973. Το όνομα του νομίσματος άλλαξε και ακολούθησε την αλλαγή του καθεστώτος και της ονομασίας της χώρας.

## Κέρματα
Στη δεκαετία του 1890 έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα κέρματα στο Μουσκάτ και Ομάν. Το 1940 κέρματα κυκλοφόρησαν στο Ντοφάρ σε αξίες των 10, 20 και 50 μπαΐσα. Το 1948 ακολούθησαν τα κέρματα του μισού ριάλ και των 3 μπαΐσα το 1959. Το 1946 εισήχθησαν κέρματα των 2, 5 και 20 μπαΐσα και το 1959 - 1960, των 3 μπαΐσα, καθώς επίσης και του ½ και 1 ριάλ.
Το 1970 εισήχθησαν κέρματα σε όλο το Μασκάτ και Ομάν σε αξίες των 2, 5, 10, 25, 50 και 100 μπαΐσα. Το 1975 κυκλοφόρησαν νέα κέρματα, με γραμμένη την ονομασία του κράτους ως Ομάν. Τα ριάλ των ¼ και ½ εισήχθησαν το 1980. Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής κέρματα https://web.archive.org/web/20080513092305/http://www.omanet.om/english/tourism/currency.asp
* 5 μπαΐσα
* 10 μπαΐσα
* 25 μπαΐσα
* 50 μπαΐσα

100 μπαΐσα, ¼ ριάλ και ½ ριάλ , τη δεκαετία του 1980.

## Τραπεζογραμμάτια
Η κυβέρνηση τύπωσε χαρτονομίσματα το 1970 σε αξίες των 100 μπαΐσα, ¼, ½, 1, 5 και 10 ριάλ. Αυτά ακολουθήθηκαν το 1973 από τραπεζογραμμάτια σε αξίες των 100 μπαΐσα, ¼, ½, 1, 5 και 10 ριάλ του Ομάν. Το 1977 την έκδοση των χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Κεντρική Τράπεζα του Ομάν. Έτσι, εισήχθησαν τα χαρτονομίσματα των 20 και των 50 ριάλ και το 1985 των 200 μπαΐσα.

Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής τραπεζογραμμάτια:
* 100 μπαΐσα
* 200 μπαΐσα
* ½ ριάλ
* 1 ριάλ
* 5 ριάλ
* 10 ριάλ
* 20 ριάλ
* 50 ριάλ

## Σταθερή ισοτιμία
Το 1973-1986 η αξία του ριάλ έναντι του αμερικανικού δολαρίου "κλειδώθηκε" σε 1 ριάλ = 2,895 δολάρια. Το 1986 η ισοτιμία άλλαξε σε 1 ριάλ = 2,6008 δολάρια, Σήμερα είναι το τρίτο μεγαλύτερο σε αξία νόμισμα στον κόσμο, μετά το Δηνάριο Κουβέιτ και το Δηνάριο Μπαχρέιν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για το νόμισμα του Ομάν
* Υπουργείο Εξωτερικών του Ομάν 

Ριαλ
Ριαλ
Ίασος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ίασος** αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:

# Αρκάδας ήρωας, γιος του Λυκούργου και της Κλεοφύλης ή της Ευρυνόμης, αδελφός του Αμφιδάμαντα, του Αγκαίου και του Επόχου. Σύζυγος αυτού του Ιάσου ήταν η Κλυμένη (η μία από τις Μινυάδες) και μαζί απέκτησαν μία κόρη, την Αταλάντη.
# Πατέρας του Αμφίονα, του βασιλιά του Ορχομενού, και παππούς της Χλωρίδας, της συζύγου του Νηλέα. Σύζυγος αυτού του Ιάσου ήταν η Μινυάδα Περσεφόνη.
# Ο ένας από τους 5 Ιδαίους Δακτύλους, αδελφός του Ηρακλή, του Επιμήδη, του Ίδα και του Παιωνίου. Αυτός ο Ίασος ονομαζόταν και **Ιάσιος**. Λατρευόταν στις Ερυθρές μαζί με τη Δήμητρα. Υπάρχει επίσης μαρτυρία ότι λατρευόταν στη Μυκαλησσό και στη Μεγαλόπολη.
# Βασιλιάς του Άργους, γιος του Τρίοπα ή του Άργου. Σε τρίτη εκδοχή, ο Ίασος αυτός ήταν γιος του Φορωνέως και θείος του Άργου. Και οι τρεις εκδοχές όμως συμφωνούν ότι ο Ίασος ήταν ο πατέρας της Ιώς (όχι της Ηώς), η οποία ήταν ιέρεια της Ήρας και κατόπιν ερωμένη του Δία. Κατά την εκδοχή που τον αναφέρει ως γιο του Τρίοπα, ο Ίασος μετά τον θάνατο του πατέρα του μοίρασε μαζί με τους αδελφούς του την Πελοπόννησο. Στον κλήρο του έπεσε το δυτικό τμήμα, ενώ το ανατολικό το πήρε ο Πελασγός. Ο τρίτος αδελφός, ο Αγήνορας, κληρονόμησε το ιππικό του πατέρα του, με το οποίο δεν άργησε να κατακτήσει τους κλήρους των δύο άλλων αδελφών του.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Δαίμονες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους
Ευλιμένη

Στην ελληνική μυθολογία η **Ευλιμένη** ήταν κόρη του Κύδωνα, βασιλιά της Κρήτης. Ο πατέρας της την είχε αρραβωνιάσει με τον Άπτερο, αλλά η Ευλιμένη διατηρούσε κρυφή ερωτική σχέση με τον Λύκαστο. Ο Κύδων βρέθηκε κάποτε σε δυσχερή θέση, εξαιτίας επαναστάσεων των γειτονικών του πόλεων. Ρώτησε ένα μαντείο σχετικά και έλαβε την απάντηση ότι έπρεπε να θυσιάσει μία παρθένα στους ήρωες της χώρας. Τραβήχθηκε κλήρος για τον σκοπό αυτό και έπεσε στην Ευλιμένη (Ασκληπιάδης, FHG III, 300, 1). Τότε ο Λύκαστος, για να γλιτώσει την αγαπημένη του απεκάλυψε στον Κύδωνα τη σχέση του με τη θυγατέρα του. Ο λαός αποφάνθηκε ότι η Ευλιμένη άξιζε ακόμα περισσότερο τον θάνατο. Ο Κύδων έσφαξε τότε την Ευλιμένη, άνοιξε την κοιλιά της και διαπίστωσε ότι πραγματικά ήταν έγκυος. Μετά από αυτό, ο αρραβωνιαστικός της, ο Άπτερος, φοβούμενος μήπως ο Λύκαστος τον σκοτώσει, έστησε ενέδρα και τον δολοφόνησε. Αναγκάσθηκε έτσι να αυτοεξορισθεί και να καταφύγει στον Ξάνθο, στη Λυκία.

Με το όνομα Ευλιμένη αναφέρεται και μία από τις 50 Νηρηίδες. 

Με τον τίτλο *Ευλιμένη* κυκλοφορεί επίσης επιστημονική περιοδική έκδοση με κριτές που περιλαμβάνει μελέτες στην Κλασική αρχαιολογία, την Επιγραφική, τη Νομισματική και την Παπυρολογία εστιάζοντας στον Ελληνικό και Ρωμαϊκό κόσμο της Μεσογείου από την Υστερομινωϊκή / Υπομινωϊκή / Μυκηναϊκή εποχή (12ος / 11ος αι. ΠΚΕ) έως και την ύστερη αρχαιότητα (5ος / 6ος αι.).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Περιοδικό ''Ευλιμένη'' .

Ευλιμενη
Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες
Κατηγορία:Νηρηίδες

Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας