open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Νέας Αρτάκης

Ο **Δήμος Νέας Αρτάκης** ήταν μέχρι το 2010 δήμος του νησιού της Εύβοιας. Βρίσκόταν λίγο βορειότερα από την Χαλκίδα. Συνόρευε με τους δήμους Χαλκιδέων και Μεσσαπίων. Αποτελείτο από ένα δημοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 23 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.646 κατοίκων. Ο δήμος πήρε το όνομά του από την πόλη της Νέας Αρτάκης.

## Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος συστάθηκε το 1989 και προήλθε από την αναγνώριση της κοινότητας Νέας Αρτάκης σε Δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1924 αρχικά με την ονομασία κοινότητα Βατώντας ενώ από το 1933 μετονομάστηκε σε κοινότητα Νέας Αρτάκης. Μέσα στα όρια της κοινότητας εντάχθηκαν εκτός από τη Νέα Αρτάκη και οι οικισμοί Καλύβια και Τριάδα οι οποίοι αργότερα καταργήθηκαν καθώς συνενώθηκαν με το πολεοδομικό συγκρότημα της Νέας Αρτάκης. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1989. Ο δήμος παρέμεινε αμετάβλητος με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας και καταργήθηκε το με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, την 1η Ιανουαρίου 2011, οπότε και εντάχθηκε στον νέο δήμο Χαλκιδέων.

### Διατελέσαντες κοινοτάρχες και δήμαρχοι
*Κατά την περίοδο της Κατοχής, πρόεδρος της Κοινότητας διετέλεσε ο ιατρός-χειρουργός Ιπποκράτης Μακρής (Αρτάκη Μικράς Ασίας 1883 -Νιου Τζέρσεϊ, 1967).
*1955-1959 Γεώργιος Καρατζίκης (πρόεδρος της κοινότητας)
*1959-1964 Ιωάννης Ρίζος  (πρόεδρος κοινότητας)  Εξελέγη το 1959.
*1964-1967 Παναγιώτης Καρατζίκης (πρόεδρος κοινότητας)
* 1990-2002 Τηλέμαχος Χατζηγιαννακέρης (πρόεδρος της Κοινότητας Νέας Αρτάκης 1978-90). Επανεκλεγείς κοινοτάρχης το 1982, 86 και δήμαρχος το 1990, 94, 98.
* 2003-2006  Παναγιώτης Αναστασιάδης (19??-2016). Επιχειρηματίας.
* 2007-2010 Αναστάσιος Πρατσόλης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Μένουμε Ελλάδα, στην Νέα Αρτάκη

Νεα Αρτακη
Δήμος Ληλαντίων

μικρογραφία
Ο **δήμος Ληλαντίων** ήταν δήμος του νομού Ευβοίας που υπήρχε μέχρι το 2010. Οφείλει το όνομά του στον ποταμό Λήλα. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο πλαίσιο του σχεδίου Καλλικράτης στο νέο Δήμο Χαλκιδέων. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νησιού, ανάμεσα στις δύο ιστορικές πόλεις της Εύβοιας, την Χαλκίδα και την Ερέτρια, καταλαμβάνοντας την περιοχή του Ληλάντιου πεδίου. Ο δήμος αποτελείτο από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 58,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 15.586 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Βασιλικό.

Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** Δ.δ. Βασιλικού  ** -- το Βασιλικό [6.504]
: ** Δ.δ. Αγίου Νικολάου  ** -- ο Άγιος Νικόλαος [2.644]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αφρατίου Εύβοιας|Δ.δ. Αφρατίου]] ** [1.394]
::* το Αφράτι [1.379]
::* τα Γυρίσματα [7]
::* οι Λεχριές [8]
: ** Δ.δ. Μύτικα  ** -- ο Μύτικας [1.663]
: ** Δ.δ. Νέας Λαμψάκου  ** -- η Νέα Λάμψακος [1.944]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Φύλλων Εύβοιας|Δ.δ. Φύλλων]] ** [1.419]
::* τα Φύλλα [1.308]
::* το Καμάρι [12]
::* η Μονή Αγίου Γεωργίου Άρμα [7]
::* το Πανόραμα [92]

## Διατελέσαντες Δήμαρχοι
*1η Ιανουαρίου 1999-31 Δεκεμβρίου 2002 Σταμάτιος Λυμπέρης (πέθανε στις 30 Νοεμβρίου 2013)
*1η Ιανοαυρίου 2003-31 Δεκεμβρίου 2010 Χρήστος Καρυστινός 

Λ
Δήμος Αμαρυνθίων

Ο **Δήμος Αμαρυνθίων** ήταν δήμος του νομού Εύβοιας μέχρι το 2010, ο οποίος το 2011 συγχωνεύτηκε στον νέο Δήμο Ερέτριας σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκόταν στο κεντρικό τμήμα του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Διρφύων, Ταμιναίων, Ερέτριας, Κύμης και Κονιστρών. Ο δήμος αποτελείτο από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 109,9 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7.356 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Αμάρυνθος.

Ο Δήμος Αμαρυνθίων βρέθηκε στο επίκεντρο των καταστροφικών πυρκαγιών του 2007.

## Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Αμαρύνθου ** [4.195]
::* η Αμάρυνθος [4.141]
::* τα Γαλάζια Νερά [54]
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Άνω Βάθειας ** [501]
::* η Άνω Βάθεια [409]
::* το Κουκάκι [72]
::* η Μονή Αγίου Νικολάου [20]
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Γυμνού ** [2.047]
::* το Γυμνό [2.021]
::* η Μεταμόρφωση [26]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καλλιθέας]] ** 
::* η Καλλιθέα [412]
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Σέτας ** [201]
::* η Σέτα [147]
::* η Κάτω Σέτα [54]

## Δήμαρχοι
*Το 2004 δήμαρχος ήταν ο Γιάννης Γεωργ. Μανούσος
*Τελευταίος δήμαρχος του δήμου Αμαρυνθίων μέχρι το τέλος του 2010 ήταν ο Μιχαήλ Παναγιώτης.

## Ιστότοπος
*www.amarynthos.gr: Ο ιστότοπος του Δήμου Αμαρυνθίων κατά τα μέσα του 2007

## Αναφορές


Αμαρυνθίων
Δήμος Ωρεών

Ο **δήμος Ωρεών** ήταν ένας από τους 23 δήμους και δύο κοινότητες στους οποίους χωρίζεται διοικητικά το νησί της Εύβοιας (Νομός Ευβοίας μέχρι το 2010. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού και συνόρευε με τον τότε δήμο Ιστιαίας και την τότε Κοινότητα Λιχάδας. Ο δήμος αποτελείτο από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 58,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.392 κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Ωρεοί. 

Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** Δ.δ. Ωρεών  ** -- οι Ωρεοί [1.293]
: ** Δ.δ. Καστανιωτίσσης  ** -- η Καστανιώτισσα [270]
: ** Δ.δ. Νέου Πύργου  ** -- ο Νέος Πύργος [943]
: ** Δ.δ. Ταξιάρχου  ** -- ο Ταξιάρχης [886]

## Ιστορία
Οι Ωρεοί χτίστηκαν περίπου το 400 π.Χ. και ήταν αποικία των Αθηναίων. Ήταν εμπορικό λιμάνι και επίνειο της Ιστιαίας. 
## Δήμαρχοι
Το 2006 είχε εκλεγεί ο τελευταίος δήμαρχος Ωρεών, ο Ιωάννης Σταματίου του Ευσταθίου (η θητεία του έληξε μαζί με την κατάργηση και συγχώνευση του Δήμου στις 31-12-2010, ενώ στις προηγούμενες εκλογές, το 2002 είχε εκλεγεί ο Βασίλειος Λαδάς του Σοφοκλή.

## Αξιοθέατα
Το μεγαλύτερο και διασημότερο αξιοθέατο του Δήμου Ωρεών είναι και το σύμβολο του. Πρόκειται για ένα άγαλμα με έναν ταύρο  από τα αρχαία χρόνια που βρέθηκε στην θάλασσα. Άλλα αξιοθέατα είναι το κάστρο των Ωρεών και ένα μνημείο για τους κάτοικους που σκοτώθηκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 
* https://web.archive.org/web/20090918222415/http://www.orei.gr/ Ιστότοπος του Δήμου Ωρεών

## Παραπομπές




Ω
Κρόνια Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.470806,
          38.489389
        ]
      }
    }
  ]
}
Η **Κρόνια** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας και του Δήμου Χαλκιδέων.

## Γενικά στοιχεία
Η Κρόνια βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Μεσσάπιο (σημερινή ονομασία Κτυπάς) σε υψόμετρο 40 μέτρα, 16 χιλιόμετρα δυτικά της Χαλκίδας, μέσω της Γέφυρας του Ευρίπου. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 52 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Ονομασία - ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία της περιοχής αποτελεί παραφθορά του αρβανίτικου τοπωνυμίου *Κρόνιεζα*, που σημαίνει το μέρος με τις βρύσες. Σύμφωνα με μια γλωσσολογική άποψη, η ονομασία Κρόνιεζα, είναι παραφθορά του αρχαιοελληνικού *Κρήνη* (βρύση). Μια άλλη θεωρία είναι ότι ονομάστηκε από τον θεό Κρόνο, ο οποίος λατρευόταν σε ιερό σε λόφο της περιοχής, βέβαια αυτή η άποψη αναφέρεται με κάθε επιφύλαξη γιατί αφενός δεν έχουν βρεθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα αρχαίου ναού στην κατά τ'άλλα βραχώδη περιοχή και αφετέρου δεν υπάρχει αναφορά από κάποια αρχαία πηγή, όπως είναι ο Στράβων στα *[[Γεωγραφικά]]* του ή ο Παυσανίας στα Βοιωτικά του έργου *[[Ελλάδος περιήγησις]]*, οι οποίοι δεν αναφέρουν κάτι περί ύπαρξης ναού του Κρόνου. Άλλωστε τα κοντινότερα αρχαιολογικά ευρήματα, πιστοποιημένα με ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία είναι ο λόφος του Σαλγανέα που βρίσκεται 1 χλμ. περίπου στα ανατολικά της περιοχής.

## Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.8)
ImageSize  = width:600 height:210
PlotArea   = height:150 left:100 bottom:50 right:100
AlignBars  = justify
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:60
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:10 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:1000 start:0
PlotData=
  color:yellowgreen width:80   mark:(line,white) align:center
  bar:1981 from: start till:12 text:"12"
  bar:1991 from: start till:20 text:"20"
  bar:2001 from: start till:26 text:"26"
  bar:2011 from: start till:52 text:"52"
  bar:2021 from: start till:23 text:"23"


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Δήμος Ζακυνθίων

Ο **Δήμος Ζακυνθίων** (1864-2010) ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούταν διοικητικά η Ζάκυνθος μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύτηκε στο Δήμο Ζακύνθου μαζί με τους άλλους δήμους του νησιού. Βρισκόταν στα νοτιοανατολικά του νησιού και περιελάμβανε την πρωτεύουσα του νησιού, την πόλη της Ζακύνθου. Ο δήμος Ζακυνθίων αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 46,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 16.475 κατοίκους. Αποτελούσε το πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα του νησιού. 

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζακυνθίων|Δ.δ. Ζακυνθίων]] ** [ 11.254 ]   
::* η Ζάκυνθος [ 11.196 ]   
::* η Μονή Στροφάδων (Επί της νησίδας Σταμφάνιον Στροφάδων) [ 58 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αμπελοκήπων Ζακύνθου|Δ.δ. Αμπελοκήπων]] ** [ 1.423 ]   
::* οι Αμπελόκηποι [ 1.177 ]   
::* το Καλπάκι [ 246 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αργασίου Ζακύνθου|Δ.δ. Αργασίου]] ** [ 771 ]   
::* το Αργάσι [ 569 ]   
::* ο Καλλιτέρος [ 202 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βασιλικού Ζακύνθου|Δ.δ. Βασιλικού]] ** [ 709 ]   
::* ο Βασιλικός [ 257 ]   
::* ο Άγιος Ιωάννης [ 2 ]   
::* ο Άνω Βασιλικός [ 230 ]   
::* το Καλονήσι (νησίδα) [ 0 ]   
::* το Ξηροκάστελλο [ 220 ]   
: ** Δ.δ. Γαϊτανίου  ** --  το Γαϊτάνι [ 1.411 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μποχάλης Ζακύνθου|Δ.δ. Μποχάλης]] ** [ 907 ]   
::* η Μπόχαλη [ 730 ]   
::* το Ακρωτήρι [ 80 ]   
::* το Κυδώνι [ 97 ]

## Εξέλιξη πληθυσμού

## Δήμαρχοι Ζακυνθίων
Δήμαρχοι Ζακυνθίων έχουν υπηρετήσει οι:

2023-2029
|Στασινόπουλος Γεώργιος
|ελληνικές Δημοτικές εκλογές 2023].
https://ekloges.ypes.gr/current/d/home/municipalities/ 
|}
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού
*Δήμος Ζακυνθίων

Ζ
Δήμος Αλυκών

Ο **Δήμος Αλυκών** ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η  Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού ανάμεσα στους δήμους Ελατίων και Αρκαδίων. Ο δήμος Αλυκών αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.796 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Καταστάρι.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** Δ.δ. Κατασταρίου  ** --  το Καταστάρι [ 1.287 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Δημητρίου Ζακύνθου|Δ.δ. Αγίου Δημητρίου]] ** [ 521 ]   
::* ο Άγιος Δημήτριος [ 433 ]   
::* ο Δράκας [ 88 ]   
: ** Δ.δ. Αλικανά  ** --  ο Αλικανάς [ 341 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Άνω Γερακαρίου Ζακύνθου|Δ.δ. Άνω Γερακαρίου]] ** [ 720 ]   
::* το Άνω Γερακάρι [ 195 ]   
::* τα Αλώνια [ 521 ]   
::* τα Καστέλια [ 4 ]   
: ** Δ.δ. Καλλιθέας  ** --  η Καλλιθέα [ 216 ]
: ** Δ.δ. Κάτω Γερακαρίου  ** --  το Κάτω Γερακάρι [ 341 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μέσου Γερακαρίου Ζακύνθου|Δ.δ. Μέσου Γερακαρίου]] ** [ 402 ]   
::* το Μέσο Γερακάρι [ 237 ]   
::* η Ψαρού [ 165 ]   
: ** Δ.δ. Πηγαδακίων  ** --  τα Πηγαδάκια [ 394 ]
: ** Δ.δ. Σκουληκάδου  ** --  το Σκουληκάδο [ 574 ]

μικρογραφία|Το Δ.Δ. Διαμέρισμα Αλικανά και οι Αλυκές

	
## Δήμαρχοι
Ο δήμος λειτούργησε από το 1998 ως την κατάργησή του, το 2010.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού

## Παραπομπές


Α
Ανθηδόνα Εύβοιας

Η **Ανθηδόνα** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας και του Δήμου Χαλκιδέων.

## Γενικά στοιχεία
Η Ανθηδόνα βρίσκεται στις ακτές του νότιου τμήματος του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου (από την πλευρά της Στερεάς) σε υψόμετρο 8 μέτρα.  Απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα δυτικά της Χαλκίδας, 8 χιλιόμετρα δυτικά της Δροσιάς και 3 χιλιόμετρα βόρεια των Λουκισίων. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 129 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Λουκισίων. 

## Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.8)
ImageSize  = width:720 height:210
PlotArea   = height:150 left:100 bottom:50 right:100
AlignBars  = justify
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:160
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:30 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:1000 start:0
PlotData=
  color:yellowgreen width:40   mark:(line,white) align:center
  bar:1981 from: start till:34 text:"34"
  bar:1991 from: start till:69 text:"69"
  bar:2001 from: start till:155 text:"155"
  bar:2011 from: start till:129 text:"129"


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Δήμος Αρκαδίων

Ο **Δήμος Αρκαδίων** ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η  Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού ανάμεσα στους δήμους Ελατίων και Ζακυνθίων. Ο δήμος Αρκαδίων αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.830 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Βανάτο. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** Δ.δ. Βανάτου  ** --  το Βανάτο [ 820 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Κηρύκου Ζακύνθου|Δ.δ. Αγίου Κηρύκου]] ** [ 759 ]   
::* ο Άγιος Κήρυκος [ 725 ]   
::* ο Χαμουζάς [ 34 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καλιπάδου Ζακύνθου|Δ.δ. Καλιπάδου]] ** [ 673 ]   
::* το Καλιπάδο [ 607 ]   
::* τα Λιμονταίικα [ 11 ]   
::* τα Ψαραίικα [ 55 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κυψέλης Ζακύνθου|Δ.δ. Κυψέλης]] ** [ 596 ]   
::* η Κυψέλη [ 433 ]   
::* η Δροσιά [ 99 ]   
::* ο Νερόμυλος [ 64 ]   
: ** Δ.δ. Πλάνου  ** --  ο Πλάνος [ 823 ]
: ** Δ.δ. Σαρακηνάδου  ** --  το Σαρακηνάδο [ 538 ]
: ** Δ.δ. Τραγακίου  ** --  το Τραγάκι [ 621 ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού

Α
Δήμος Αρτεμισίων

Ο **δήμος Αρτεμισίων** ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η  Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Βρισκόταν στα δυτικά του νησιού ανάμεσα στους δήμους Ελατίων και Λαγανά. Ο δήμος Αρτεμισίων αποτελούνταν από 13 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 104,9 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.517 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Μαχαιράδο. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** Δ.δ. Μαχαιράδου  ** --  το Μαχαιράδο [ 925 ]
: ** Δ.δ. Αγίας Μαρίνης  ** --  η Αγία Μαρίνα [ 184 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Λέοντος Ζακύνθου|Δ.δ. Αγίου Λέοντος]] ** [ 562 ]   
::* ο Άγιος Λέοντας [ 541 ]   
::* το Φτερίνι [ 21 ]   
: ** Δ.δ. Αγίων Πάντων  ** --  οι Άγιοι Πάντες [ 274 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βουγιάτου Ζακύνθου|Δ.δ. Βουγιάτου]] ** [ 340 ]   
::* το Βουγιάτο [ 311 ]   
::* το Μελινάδο [ 39 ]   
: ** Δ.δ. Γαλάρου  ** (τ. Μεγάλου Γαλάρου) --  το Γαλάρο [ 245 ]
: ** Δ.δ. Γυρίου  ** --  το Γύρι [ 54 ]
: ** Δ.δ. Κοιλιωμένου  ** (Αγίου Νικολάου) --  ο Κοιλιωμένος (τ. Άγιος Νικόλαος) [ 384 ]
: ** Δ.δ. Λαγκαδακίων  ** --  τα Λαγκαδάκια [ 400 ]
: ** Δ.δ. Λαγωπόδου  ** --  το Λαγώποδο [ 438 ]
: ** Δ.δ. Λούχας  ** --  η Λούχα [ 81 ]
: ** Δ.δ. Ρομιρίου  ** --  το Ρομίρι [ 478 ]
: ** Δ.δ. Φιολίτη  ** --  ο Φιολίτης [ 242 ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού

Α
Δήμος Ελατίων

Ο **Δήμος Ελατίων** ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η  Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Καταλάμβανε όλο το βόρειο τμήμα του νησιού, και αποτελούσε τον μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της Ζακύνθου με συνολική έκταση 111,4 τ.χλμ.. Ο δήμος Ελατίων αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.503 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Βολίμες. Ο δήμος Ελατίων ήταν ο πιο αραιοκατοικημένος του νομού Ζακύνθου, αλλά η περιοχή που καταλάμβανε διαθέτει και τις ομορφότερες παραλίες του νησιού.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βολιμών Ζακύνθου|Δ.δ. Βολιμών]] ** [ 956 ]   
::* οι Βολίμες [ 644 ]   
::* ο Άγιος Ανδρέας (νησίδα) [ 0 ]   
::* ο Άγιος Νικόλαος [ 42 ]   
::* ο Ασκός [ 76 ]   
::* η Βαρβάρα [ 32 ]   
::* οι Ελιές [ 40 ]   
::* το Κορίθι [ 122 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αναφωνητρίας Ζακύνθου|Δ.δ. Αναφωνητρίας]] ** [ 221 ]   
::* η Αναφωνήτρια [ 221 ]   
::* ο Άγιος Ιωάννης (νησίδα) [ 0 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Άνω Βολιμών Ζακύνθου|Δ.δ. Άνω Βολιμών]] ** [ 475 ]   
::* οι Άνω Βολίμες [ 320 ]   
::* η Αγία Θέκλα [ 65 ]   
::* το Μικρό Νησί [ 22 ]   
::* τα Σκινάρια [ 68 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Έξω Χώρας Ζακύνθου|Δ.δ. Έξω Χώρας]] ** [ 220 ]   
::* η Έξω Χώρα [ 160 ]   
::* το Καμπί [ 60 ]   
: ** Δ.δ. Μαριών  ** --  οι Μαρίες [ 367 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ορθονιών Ζακύνθου|Δ.δ. Ορθονιών]] ** [ 264 ]   
::* οι Ορθονιές [ 249 ]   
::* η Κορώνη [ 15 ]

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού

Ε
Δήμος Λαγανά

μικρογραφία|Τμήμα της παραλίας Λαγανά
μικρογραφία|Βράδυ καλοκαιριού στον Λαγανά
Ο **Δήμος Λαγανά** ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η  Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Καταλάμβανε όλο το νότιο τμήμα του νησιού. Ο δήμος Λαγανά αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 5.894 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Λαγανάς. Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος Λαγανά είναι αυτή με την μεγαλύτερη τουριστική κίνηση στο νησί της Ζακύνθου. Είναι και ο βιότοπος της θαλάσσιας χελώνας Καρέτα Καρέτα.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παντοκράτορος Ζακύνθου|Δ.δ. Παντοκράτορος]] ** [ 1.442 ]   
::* ο Παντοκράτορας [ 899 ]   
::* ο Λαγανάς [ 543 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγαλά Ζακύνθου|Δ.δ. Αγαλά]] ** [ 334 ]   
::* ο Αγαλάς [ 317 ]   
::* ο Άη Γιάννης [ 8 ]   
::* η Άμπελος [ 2 ]   
::* οι Στημιές [ 7 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καλαμακίου Ζακύνθου|Δ.δ. Καλαμακίου]] ** [ 901 ]   
::* το Καλαμάκι [ 661 ]   
::* τα Μαργαραίικα [ 164 ]   
::* τα Πευκάκια [ 76 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κερίου Ζακύνθου|Δ.δ. Κερίου]] ** [ 680 ]   
::* το Κερίον [ 487 ]   
::* το Απελάτι [ 25 ]   
::* η Λίμνη Κερίου [ 145 ]   
::* ο Μαραθιάς [ 23 ]   
: ** Δ.δ. Λιθακιάς  ** --  η Λιθακιά [ 1.185 ]
: ** Δ.δ. Μουζακίου  ** --  το Μουζάκι [ 1.352 ]

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού

Λ
Μυκαλησσός

250px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Η **Μυκαλησσός** υπήρξε αρχαία ελληνική πόλη στην ανατολική Βοιωτία, σε μικρή απόσταση από τον πορθμό του Ευρίπου και την πόλη της Χαλκίδας. Βρισκόταν στη θέση της σημερινής Ριτσώνας, νοτιοανατολικά από το Μεσσάπιο όρος (σημερινός Κτυπάς) και συγκεκριμένα στη διασταύρωση της παλαιάς εθνικής οδού Χαλκίδος-Θηβών με τον επαρχιακό δρόμο Ριτσώνας-Βαθύ Αυλίδας, στη θέση Χάνι. 

## Ιστορία
Πρώτη αναφορά στην Μυκαλησσό γίνεται από τον Όμηρο στη ραψωδία Β' της ''Ιλιάδος'' (*Κατάλογος Νεῶν*), όπου απαριθμούνται οι πόλεις των Αχαιών που έστειλαν στρατό και πλοία για την εκστρατεία της Τροίας, μάλιστα της δίνεται το προσωνύμιο "εὐρύχορος". Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι η πόλη ιδρύθηκε σε προ-ομηρική εποχή, διότι πήρε την ονομασία της, σύμφωνα με τα *Βοιωτικά* του Παυσανία, από τον μυκηθμό (μούγκρισμα) που έκανε η αγελάδα που οδηγούσε τον Κάδμο και την ακολουθία του στη Θήβα.  Υπήρχε ναός της Δήμητρας και άγαλμά της, μπροστά στο οποίο προσφέρονταν ως αφιερώματα προϊόντα της γης.

Η Μυκαλησσός φαίνεται ότι έφτασε στην ακμή της στην αρχαϊκή εποχή, από τα μέσα του 6ου π.Χ. αι. ως τα Μηδικά. Αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα έχουν βρεθεί, τα οποία εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Θήβας.  Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, αν και υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα ως τον 3ο π.Χ. αιώνα. Συγκεκριμένα το 413 π.Χ., όπως διηγείται διεξοδικά ο Θουκυδίδηςκαι ο Παυσανίας  ο Αθηναίος αξιωματικός Διειτρέφης επικεφαλής 1300 Θρακών μαχαιροφόρων πελταστών αποβιβάστηκε στις ακτές της Ταναγρικής κι επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στη Μυκαλησσό. Η βοιωτική πόλη βρέθηκε απροετοίμαστη για άμυνα και πολιορκία και γρήγορα κυριεύθηκε, οι Θράκες λεηλάτησαν τα σπίτια και τα ιερά και σκότωσαν όσους βρήκαν: άντρες, γέρους, γυναίκες, παιδιά ακόμα και τα ζώα. 

Το νέο μαθεύτηκε μέχρι τη Θήβα, με αποτέλεσμα οι Θηβαίοι να στείλουν στρατιωτικό απόσπασμα εναντίον τους. Στη μάχη που ακολούθησε, οι Θηβαίοι νίκησαν τους Θράκες πελταστές τους οποίους κι εξεδίωξαν. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη και τον Παυσανία σκοτώθηκαν περί τους 250 Θράκες και περί τους 20 Θηβαίους πεζούς και ιππείς. Παρόλη τη νίκη των Θηβαίων, η Μυκαλησσός από τότε δεν κατάφερε ξανά να βρει την παλαιά της αίγλη και ακμή.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστορία αρχαίας Τανάγρας

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Παάλιακ (δορυφόρος)

Ο **Παάλιακ** () ή **Κρόνος XX** (Saturn XX) είναι ένας, ανώμαλης τροχιάς ([ακανόνιστος δορυφόρος|ακανόνιστος]), φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, με ορθής φοράς κατεύθυνση. Ανακαλύφθηκε από τους Μπρετ Γκλάντμαν, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, Hans Scholl, Matthew J. Holman, Brian G. Marsden,
Philip D. Nicholson και Joseph A. Burns στις αρχές Οκτωβρίου του 2000., και του δόθηκε το προσωρινό όνομα **S/2000 S 2**. Πήρε το όνομά του τον Αύγουστο του 2003 από ένα φανταστικό χαρακτήρα, που ήταν σαμάνος στο βιβλίο *"Η κατάρα του Σαμάνου"* (*The Curse of the Shaman*) του Michael Kusugak. Ο Κusugak είχε βοηθήσει στο να βρεθούν ονόματα γιγάντων από τη μυθολογία των Ινουίτ, για τους άλλους δορυφόρους της ομάδας Ινουίτ (στην οποία ανήκει και ο Παάλιακ).

Πιστεύεται πως έχει διάμετρο περίπου 22 χιλιόμετρα, και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 15,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων σε 687 ημέρες. Είναι μέλος της ομάδας Ινουίτ (οι δορυφόροι αυτοί έχουν ανώμαλη τροχιά), ενώ παρουσιάζει εγγύτητα με άλλους 9 δορυφόρους.

Μαζί με τους Κίβιουκ και Σίαρνακ, εμφανίζεται με *ανοιχτά-κόκκινα* χρώματα και παρόμοιο υπέρυθρο φάσμα, υποστηρίζοντας τη θέση πως υπάρχει μία κοινή καταγωγή της ομάδας Ινουίτ, από τη διάσπαση ενός προηγούμενου μεγαλύτερου σώματος..

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παάλιακ από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ 
* IAU-MPC NSES 
* David Jewitt pages 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Κορασόν Ακίνο

thumb|Η Κορασόν Ακίνο.
Η **Κορασόν Ακίνο** (*María Corazón Sumulong Cojuañgco Aquino*, 25 Ιανουαρίου 1933 – 1 Αυγούστου 2009) ήταν πολιτικός από τις Φιλιππίνες και παγκοσμίως γνωστή υπερασπίστρια της δημοκρατίας, της ειρήνης και της χειραφέτησης των γυναικών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα της και η πρώτη γυναίκα που έγινε αρχηγός κράτους στην Ασία. Υπηρέτησε ως 11η Πρόεδρος από το 1986 ως το 1992. 

Αυτοαποκαλούνταν «απλή νοικοκυρά». Ήταν σύζυγος του γερουσιαστή Μπενίνιο Ακίνο (1932–1983) και μετά τη δολοφονία του τελευταίου τέθηκε επικεφαλής της αντιπολίτευσης με στόχο την πτώση του δικτάτορα Φερντινάντο Μάρκος. Κατήλθε υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 1986 και έπειτα από τις καταγγελίες για νοθεία υπέρ του Μάρκος, ανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας, έπειτα από ειρηνική επανάσταση.

## Θάνατος
Το 2008 διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου. Πέθανε σε ηλικία 76 ετών την 1η Αυγούστου του 2009, από επιπλοκές της νόσου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Επίσημη βιογραφία
* Νεκρολογία στους NYTimes 

Ακινο
Ακινο
Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time)
Λιμερίκι (ποίηση)

μικρογραφία|Λιμερίκι στο Λίμερικ, Ιρλανδία. Συγκεκριμένα η πλάκα βρίσκεται στην γωνία της οδού O'Κόνελ και της οδού Γκλεντγόρθ στο Λίμερικ.
**Λιμερίκι** ονομάζεται ένα είδος ποίησης, με χαρακτηριστική, σύντομη, χιουμοριστική σύσταση μίας στροφής πέντε στίχων και ομοιοκαταληξία ***ααββα***. Τα ποιήματα του είδους λιμερίκι διηγούνται μια σύντομη ιστορία, και καταλήγουν σε ένα ανέκδοτο.
## Ιστορικό
Η ιστορία των λιμερικιών ξεκινάει στην Αγγλία του 1820, αν και σύμφωνα με τον Θωμά Ακινάτη ήταν διαδεδομένα από τον μεσαίωνα. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση του ονόματος, το οποίο προέρχεται από 
* την ομώνυμη πόλη της Ιρλανδίας
* το ιρλανδικό στρατιωτικό τραγούδι „Will you come up to Limerick“ (18ος αι.)
* την συλλογή παιδικών τραγουδιών και λαχνισμάτων *Mother Goose’s Melody* του 1765.


Hickory, dickory, dock!
The mouse ran up the clock.
&nbsp; &nbsp;The clock struck one –
&nbsp; &nbsp;The mouse ran down.
Hickory, dickory, dock!


## Τα λιμερίκια του Σεφέρη

Ο Γιώργος Σεφέρης ασχολήθηκε για πάνω από 20 χρόνια με τα λιμερίκια, προσπαθώντας να τα αποδώσει στα ελληνικά. Έγραψε γύρω στα 20 άσεμνα («εντεψίζικα») και 20 ανόητα για παιδιά («Λιμερίκια με ζωγραφιές») που δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του στο Τετράδιο Γυμνασμάτων Β'.

## Βιβλιογραφία
* Georg Bungter, Günter Frorath: *Limerick teutsch*. Piper, München 1969, ISBN 3-492-01738-X
* Jürgen Dahl: *Limericks, Limericks*. Fischer Taschenbuchverlag 1973, ISBN 3-436-00800-1
* Wiard Raveling (Hrsg.): *Limericks*. Reclam, Stuttgart 1999, ISBN 3-15-009060-1
* Anonymous: *The Pearl*. Ballantine Books, 1996, ISBN 0-345-41004-1
* *Das Große César-Keiser- und Margrit-Läubli-Cabaret-Buch*. Huber, Frauenfeld 2005, ISBN 3-7193-1400-6
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα Εντεψίζικα του Γιώργου Σεφέρη
* Γ. Σεφέρη: Λιμερίκια με ζωγραφιές (1941, 1946)
* Λιμερίκια του Νίκου Δήμου
* Τα Λιμερίκια της Ομογένειας
* Ολίγα Λιμερίκια του Ραβδοσκόπου
* Λιμερίκια: Οι Λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
* The Pearl Online 
* limerick-queen.de
* Limericks

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποιητικές μορφές
Σχέδιο Σλίφεν

thumb|right|350px|Το σχέδιο Σλίφεν
Το **σχέδιο Σλίφεν** (γερμ. *der Schlieffen-Plan*) ήταν στρατηγικό πολεμικό σχέδιο του γενικού επιτελείου της Γερμανίας. Φέρει το όνομα του Στρατάρχη Άλφρεντ φον Σλίφεν που το επινόησε. Περιεχόμενο του σχεδίου ήταν η διεξαγωγή μάχης δύο μετώπων, εναντίον της Γαλλίας και της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων όλων των πιθανών συγκυριών, με σκοπό την νίκη της Γερμανίας. Το σχέδιο τέθηκε σε εφαρμογή στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο χωρίς όμως να φέρει τα ποθητά αποτελέσματα.
## Βιβλιογραφία
* David Fromkin: *Europas letzter Sommer*, Blessing 2005
* Gerhard Ritter: *Der Schlieffenplan. Kritik eines Mythos*, München 1956
* Sebastian Bühler: *Der Schlieffenplan*, Karlsruhe 1995
## Ντοκιμαντέρ
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.dhm.de/lemo/html/wk1/kriegsverlauf/schlieff/

Κατηγορία:Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Βασίλειο της Δανίας

Το **Βασίλειο της Δανίας** ή το **Βασίλειο της Δανιμαρκίας** (, , γροιλανδικά: *Kunngeqarfik Danmarki*,  ή επίσημα: *Kingdom of Denmark*) είναι ενιαίο κύριαρχο κράτος της Βόρειας Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Έχει συνολική έκταση 2.210.579 τ.χλμ. και πληθυσμό 6.031.089 κατοίκους. 

Αποτελείται από τρεις συνιστώσες χώρες: τη μητροπολιτική Δανία, η οποία βρίσκεται στην ηπειρωτική Ευρώπη, και δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές: τη Γροιλανδία και τις Φερόες Νήσους. Οι δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές, εκτός του ότι μοιράζονται το ίδιο Στέμμα, εξαρτώνται από τη μητροπολιτική Δανία, για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, καθώς επίσης χρησιμοποιούν το νόμισμα της Δανίας, την Κορόνα Δανίας. 

Η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού του Βασιλείου, βρίσκεται στη μητροπολιτική Δανία, ενώ αντίθετα η μεγάλη έκταση που διαθέτει το Βασίλειο, πηγάζει από τη Γροιλανδία.

Το Βασίλειο της Δανίας, αποτελεί μια από τις αρχαιότερες μοναρχίες στον κόσμο, αφού η ενοποίηση του βασιλείου εντοπίζεται γύρω στο 900 μ.Χ. με τον Γκρομ τον Παλαιό. Το πολίτευμα του κράτους, είναι Συνταγματική Κοινοβουλευτική Μοναρχία και σημερινός μονάρχης είναι ο βασιλιάς Φρειδερίκος Ι΄.

Η Δανία εν αντιθέσει με τις δύο υπόλοιπες συνιστώσες χώρες του βασιλείου, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 1973. H Γροιλανδία, αποτελούσε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 1973 έως το 1985, λόγω του γεγονότος ότι έως το 1979 δεν είχε καθεστώς αυτονομίας από τη μητροπολιτική Δανία. Έτσι το 1985 αποχώρησαν από την Ε.Ε. ύστερα από δημοψήφισμα, διατηρώντας όμως το καθεστώς των ειδικών συμφωνιών. Τα Νησιά Φερόες, είχαν αυτονομία από το 1948, και έτσι επέλεξαν να μην εισέλθουν ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1973, αλλά όμως υπέγραψαν Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου και Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.kongehuset.dk/en/ (*Η επίσημη ιστοσελίδα της [[Βασιλική Οικογένεια της Δανίας|Δανικής Βασιλικής Οικογένειας]]*)
* Ο χάρτης του Βασιλείου της Δανίας (*Wikimedia Commons*)

Κατηγορία:Δανία

Κατηγορία:Σκανδιναβία
Κατηγορία:Μοναρχίες της Ευρώπης
Κατηγορία:Τρέχουσες μοναρχίες
Πάπας Ιννοκέντιος Β΄

Ο **Πάπας Ιννοκέντιος Β**' (*Papa Innocenzo II*, ... - 24 Σεπτεμβρίου 1143), κατά κόσμο *Γκρεγκόριο Παπαρέτσι*, ήταν πάπας της Ρώμης (1130 - 1143). Ο πάπας Πασχάλης Β' (1099 - 1118) τον έκανε διάκονο, ενώ ακολούθησε τον πάπα Γελάσιο Β' (1118 - 1119) στο ταξίδι του στη Γαλλία. 

Εξελέγη πάπας με τον θάνατο του Ονώριου Β' απο ένα συμβούλιο καρδιναλίων με επικεφαλής τον καρδινάλιο Αιμερίκ. Οι υπόλοιποι καρδινάλιοι διαφώνησαν με την εκλογή του Ιννοκέντιου εκλέγοντας δικό τους πάπα. τον Ανάκλητο. Οι σφετεριστές του Ανάκλητου κατέλαβαν τη Ρώμη, αναγκάζοντας τον Ιννοκέντιο να καταφύγει βόρεια, αναζητώντας βοήθεια εναντίον του σφετεριστή από τις μεγάλες Ευρωπαϊκές αυλές. 

Ο Ιννοκέντιος κέρδισε την υποστήριξη στη Γαλλία αρχικά του Αγίου Βερνάρδου, και του αυτοκράτορα Λοθάριου Β΄ της Γερμανίας. Από το 1134, κέρδισε και την στήριξη του Γουλιέλμου Ι' της Ακουιτανίας, μή αναγνωρίζοντας τον Ανάκλητο λόγω της Εβραϊκής καταγωγής του. Τον Ιανουάριο του 1131, κέρδισε και την υποστήριξη του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α'. Τον Αύγουστο του 1132, ο Λοθάριος Β' εκστράτευσε στη Ρώμη, αλλά χωρίς να καταφέρει τελικά να απομακρύνει τον σφετεριστή Ανάκλητο. Το πρόβλημα λύθηκε οριστικά μονάχα με τον θάνατο του Ανάκλητου (1138), όταν ο Ιννοκέντιος έμεινε ανενόχλητος.

Συγκάλεσε (1139) την Β' Λατερανή Σύνοδο στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη Λατερανού με συμμετοχή χιλίων περίπου ιεραρχών. Αιτία σύγκλησης ήταν το Παπικό Σχίσμα στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Η Σύνοδος ακύρωσε τις πράξεις του Αντίπαπα Αντίκλητου Β΄ βάζοντας τέλος στο Σχίσμα. Καταδίκασε τη νέο – μανιχαϊστική διδασκαλία του Πέτρου Μπρούις (Petrus von Bruis) καθώς και τη διδασκαλία του Αρνόλδου της Μπρέσια, ο οποίος υποστήριζε την κατάργηση της ιδιοκτησίας για την Εκκλησία. Κυρίαρχο ρόλο στη Σύνοδο διαδραμάτισε ο Λατίνος Εκκλησιαστικός Πατέρας Άγιος Βερνάρδος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα
Εκχριστιανισμός της Πολωνίας

[thumb|250px|right|«Εκχριστιανισμός της Πολωνίας», του [Γιαν Ματέικο.]]

Το **Βάπτισμα της Πολωνίας** (πολωνικά: Chrzest Polski), ή **Εκχριστιανισμός της Πολωνίας**, ήταν ένα γεγονός του 966 μ.Χ. που σημάδεψε την αρχή του εκχριστιανισμού της Πολωνίας. Ο πρώτος που βαπτίστηκε ήταν ο Μιέσκο Α΄, ο πρώτος ηγέτης του Πολωνικού κράτους. Το επόμενο βήμα για τον εκχριστιανισμό της Πολωνίας ήταν το κτίσιμο καθεδρικών ναών και ο διορισμός κληρικών, στο διάστημα μεταξύ 10ου και 11ου αιώνα.

Ο Μιέσκο, υιοθετώντας το χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία, προσπάθησε να παγιώσει και να ενισχύσει την εξουσία του (βασιζόμενος στο μεσαιωνικό «Θείο Δικαίωμα» των Βασιλέων), ενώ παράλληλα έβρισκε μια ενοποιητική δύναμη για τη συσπείρωση του Πολωνικού λαού. Υπάρχει διάσταση απόψεων σχετικά με το ακριβές σημείο που βαπτίστηκε ο Μιέσκο. Υποστηρίζεται ότι το γεγονός έλαβε χώρα είτε στο Γκνιέζνο, είτε στο Πόζναν είτε στην Κολωνία ή ακόμα και στη Ρώμη. Τελικά, μέχρι τον 13ο αιώνα, η Καθολική Εκκλησία κατέστη κυρίαρχη θρησκεία στην Πολωνία.

Το 1966, στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, για το πέρας 1000 ετών από το «Βάπτισμα», η πολωνική εκκλησία γιόρτασε τα 1000 χρόνια χριστιανισμού στην Πολωνία («Sacrum Poloniae Millenium», Ιερή Πολωνική Χιλιετία), ενώ η κομμουνιστική κυβέρνηση γιόρτασε τα 1000 χρόνια του Πολωνικού Κράτους («*Tysiąclecie Państwa Polskiego*», Χιλιετία του Πολωνικού Κράτους).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού στην Πολωνία
Κατηγορία:Βάπτισμα
Κατηγορία:Χριστιανισμός του 10ου αιώνα
Κατηγορία:10ος αιώνας στην Πολωνία
Πολωνια
Δήμος Πυλαρέων

Ο **Δήμος Πυλαρέων** ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νησιού. Ο δήμος Πυλαρέων αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 81,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 1.565 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αγία Ευφημία. Στον οικισμό Μακρυώτικα βρίσκεται το Μουσείο Ελιάς Πυλάρου.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίας Ευφημίας Κεφαλονιάς|Δ.δ. Αγίας Ευφημίας]] ** [ 635 ]   
::* η Αγία Ευφημία [ 420 ]   
::* η Άπασα (νησίδα) [ 0 ]   
::* ο Γηρόβαρης (νησίδα) [ 0 ] 
::* τα Δενδρινάτα [ 60 ]  
::* τα Δρακοπουλάτα [ 24 ]   
::* ο Καλόγηρος (νησίδα) [ 0 ]   
::* ο Λαμπρινός (νησίδα) [ 0 ]   
::* το Μόδι (νησίδα) [ 0 ]   
::* ο Ξηροπόταμος [ 0 ]   
::* ο Πεταλάς (νησίδα) [ 0 ]   
::* ο Πίστρος (νησίδα) [ 0 ]   
::* το Πράσο (νησίδα) [ 0 ]   
::* η Σοφία (νησίδα) [ 0 ]   
::* η Σωρός (νησίδα) [ 0 ]   
::* το Τσακαλονήσι (νησίδα) [ 0 ]   
::* τα Φερεντινάτα [ 191 ]   
::* ο Φίλιππος (νησίδα) [ 0 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Διβαράτων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Διβαράτων]] ** [ 414 ]   
::* τα Διβαράτα [ 191 ]   
::* τα Αντιπάτα [ 81 ]   
::* τα Λουκάτα [ 142 ]   
: ** Δ.δ. Μακρυωτίκων  ** -- τα Μακρυώτικα [ 516 ]

Π
Δήμος Παλλικής

Ο **Δήμος Παλικής** ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά το νησί της Κεφαλλονιάς την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Καταλάμβανε ολόκληρη την δυτική χερσόνησο του νησιού. Ο δήμος Παλλικής αποτελούνταν από 15 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 119,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7.836 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Ληξούρι.

Το όνομα του δήμου προέρχεται από την Πάλη (αρχαία πόλη). Μετά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, το όνομα Πάλης χρησιμοποιήθηκε στην Επαρχία Πάλης και συγκεκριμένα στο Δήμο Παλλέων (1866-1869 και 1897-1906).

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ληξουρίου Κεφαλονιάς|Δ.δ. Ληξουρίου]] ** [ 3.940 ]   
::* το Ληξούρι [ 3.610 ]   
::* ο Άγιος Βασίλειος [ 101 ]   
::* ο Άγιος Δημήτριος [ 95 ]   
::* τα Λέπεδα [ 13 ]   
::* ο Λογγός [ 32 ]   
::* τα Λουκεράτα [ 29 ]   
::* τα Μιχαλιτσάτα [ 60 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίας Θέκλας Κεφαλονιάς|Δ.δ. Αγίας Θέκλας]] ** [ 417 ]   
::* η Αγία Θέκλα [ 312 ]  (Αγία Θέκλη)
::* τα Καλάτα [ 105 ]   
: ** Δ.δ. Αθέρος  ** -- ο Αθέρας [ 217 ]
: ** Δ.δ. Δαμουλιανάτων  ** -- τα Δαμουλιανάτα [ 157 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καμιναράτων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Καμιναράτων]] ** [ 347 ]   
::* τα Καμιναράτα [ 180 ]   
::* η Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Κηπουραίων [ 1 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κατωγής Κεφαλονιάς|Δ.δ. Κατωγής]]** [ 407 ]   
::* τα Μαντζαβινάτα [ 249 ]   
::* οι Βαρδιάνοι (νησίδα) [ 0 ]   
::* το Βουνί [ 158 ]   
: ** Δ.δ. Κοντογενάδας  ** -- η Κοντογενάδα [ 154 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κουβαλάτων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Κουβαλάτων]] ** [ 250 ]   
::* το Λιβάδι [ 172 ]   
::* τα Κουβαλάτα [ 78 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μονοπολάτων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Μονοπολάτων]] ** [ 241 ]   
::* τα Μονοπολάτα [ 200 ]   
::* τα Δελλαπορτάτα [ 23 ]   
::* τα Παρισάτα [ 18 ]   
: ** Δ.δ. Ριφίου  ** -- το Ρίφιον [ 68 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σκινέως Κεφαλονιάς|Δ.δ. Σκινέως]] ** [ 213 ]   
::* ο Σκινέας [ 128 ]   
::* τα Βλυχάτα [ 85 ]   
: ** Δ.δ. Σουλλάρων  ** -- οι Σουλλάροι [ 440 ]
: ** Δ.δ. Φαβατάτων  ** -- τα Φαβατάτα [ 202 ]
: ** Δ.δ. Χαβδάτων  ** -- τα Χαβδάτα [ 474 ]
: ** Δ.δ. Χαβριάτων  ** -- τα Χαβριάτα [ 309 ]

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Δήμος Παλικής

## Αναφορές


Π
Δήμος Σάμης

[μικρογραφία|Η [Δήμος Σάμης#Δημοτική Ενότητα Σάμης|Δημοτική Ενότητα Σάμης (πρώην «Καποδιστριακός» Δήμος Σάμης, 1999 - 2010). ]]
[μικρογραφία|[Σάμη]]
[μικρογραφία|Η [Δήμος Σάμης#Δημοτική Ενότητα Ερίσου|Δημοτική Ενότητα Ερίσου (πρώην «Καποδιστριακός» Δήμος Ερίσου).]]
[μικρογραφία|[Άσος Κεφαλονιάς|Άσος]]
[μικρογραφία|[Φισκάρδο Κεφαλονιάς|Φισκάρδο]]
[μικρογραφία|Η [Δήμος Σάμης#Δημοτική Ενότητα Πυλαρέων|Δημοτική Ενότητα Πυλαρέων (πρώην «Καποδιστριακός» Δήμος Πυλαρέων).]]
[μικρογραφία|[Αγία Ευφημία Κεφαλονιάς|Αγία Ευφημία]]
[μικρογραφία|[Αγία Ευφημία Κεφαλονιάς|Αγία Ευφημία]]
Ο **Δήμος Σάμης** δημιουργήθηκε το 2019, με τη διάσπαση του Δήμου Κεφαλονιάς και την προσάρτηση της Δημοτικής Ενότητας Σάμης, της Δημοτικής Ενότητας Ερίσου και της Δημοτικής Ενότητας Πυλαρέων.  

## Διοικητική διαίρεση

### Δήμος Σάμης

### Δημοτική Ενότητα Σάμης

### Δημοτική Ενότητα Ερίσου

### Δημοτική Ενότητα Πυλαρέων

## Διατελέσαντες δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Σάμης (ιστοσελίδα του Δήμου Σάμης)
* Διοικητικές μεταβολές - Δήμος Σάμης (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

## Παραπομπές


## Χάρτης


Σ
Σκολλ (δορυφόρος)

Ο **Σκολλ** () ή **Κρόνος XLVII** (Saturn XLVII) είναι ένας ακανόνιστος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, με ανάδρομη κατεύθυνση. Ανακαλύφθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Τζαν Κλίνα στις 26 Ιουνίου του 2006, από παρατηρήσεις που έγιναν μεταξύ 5 Ιανουαρίου και 30 Απριλίου της ίδιας χρονιάς και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία **S/2006 S 8**.

Έχει περίπου 6 χιλιόμετρα διάμετρο (υπολογίζεται ότι η λευκαύγεια του είναι 0,04), και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 17,6 εκατομμύρια χιλιόμετρα, σε 869 ημέρες, ακολουθώντας μία υψηλά έκκεντρη τροχιά και με κλίση που μεταβάλλεται.

Πήρε το όνομά του τον Απρίλιο του 2007, από τον Σκολλ (Sköll), ένα λύκο-γίγαντα της Νορβηγικής μυθολογίας, γιο του Φένρισουλφρ ή Φένρις (Fenrisulfr) και δίδυμο αδελφό του Χάτι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σκολλ από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Δήμος Ελειού-Πρόννων

Ο **Δήμος Ελειού-Πρόννων** ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στο νοτιότερο άκρο του νησιού. Ο δήμος Ελειού-Πρόννων αποτελούνταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση  111 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.840 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Πάστρα. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πάστρας Κεφαλονιάς|Δ.δ. Πάστρας]] ** [ 243 ]   
::* η Πάστρα [ 175 ]   
::* το Κρεμμύδι [ 68 ]   
: ** Δ.δ. Αγίας Ειρήνης  ** -- η Αγία Ειρήνη [ 363 ]
: ** Δ.δ. Αγίου Νικολάου  ** -- ο Άγιος Νικόλαος [ 181 ]
: ** Δ.δ. Αργινίων  ** -- τα Αργίνια [ 39 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βαλεριάνου Κεφαλονιάς|Δ.δ. Βαλεριάνου]] ** [ 262 ]   
::* ο Βαλεριάνος [ 150 ]   
::* οι Ατσουπάδες [ 89 ]   
::* οι Πλατείες [ 23 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μαρκοπούλου Κεφαλονιάς|Δ.δ. Μαρκοπούλου]] ** [ 272 ]   
::* το Μαρκόπουλο [ 90 ]   
::* ο Κατελειός [ 42 ]   
::* ο Κάτω Κατελειός [ 140 ]   
: ** Δ.δ. Μαυράτων  ** -- τα Μαυράτα [ 159 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ξενοπούλου Κεφαλονιάς|Δ.δ. Ξενοπούλου]] ** [ 214 ]   
::* το Ξενόπουλο [ 92 ]   
::* τα Ανδριολάτα [ 30 ]   
::* το Καπανδρίτι [ 92 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πόρου Κεφαλονιάς|Δ.δ. Πόρου]] ** [ 1.237 ]   
::* ο Πόρος [ 971 ]   
::* ο Ασπρογέρακας [ 26 ]   
::* τα Καμπιτσάτα [ 44 ]   
::* η Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Άτρου [ 2 ]   
::* η Ρίζα [ 20 ]   
::* τα Τζανάτα [ 174 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σκάλας Κεφαλονιάς|Δ.δ. Σκάλας]] ** [ 700 ]   
::* η Σκάλα [ 530 ]   
::* ο Αλειμματάς [ 17 ]   
::* το Ρατζακλί [ 122 ]   
::* οι Φανιές [ 31 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χιονάτων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Χιονάτων]] ** [ 170 ]   
::* τα Χιονάτα [ 53 ]   
::* ο Θηράμονας [ 74 ]   
::* ο Κολαίτης [ 43 ]

Ε
Δήμος Θάσου

Ο **Δήμος Θάσου** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Περιλαμβάνει κυρίως τη νήσο Θάσο, αλλά και τη νησίδα Κοίνυρα. Η έκταση του δήμου είναι 379 τ.χλμ., ενώ ο μόνιμος πληθυσμός του ανέρχεται σε 13.104 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.. Η έδρα του δήμου είναι ο Λιμένας Θάσου.

## Διοικητική διαίρεση
Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Θάσου (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011):
: **Δημοτική κοινότητα Θάσου** [ 3.240 ]
::* η Γλυφάδα [ 0 ]
::* η Θάσος [ 3.234 ]
::* η Μακρυάμμος [ 2 ]
::* το Νιστέρι [ 4 ]
: **Δημοτική κοινότητα Θεολόγου** [ 1.762 ] 
::* η Αλυκή [ 17 ]
::* η Αστρίς [ 51 ]
::* ο Θεολόγος [ 636 ]
::* η Θυμωνιά [ 10 ]
::* η Κοίνυρα (νησίδα) [ 5 ]
::* τα Κοίνυρα [ 105 ]
::* το Λιβάδι [ 0 ]
::* η Μονή Αρχαγγέλου [ 29 ]
::* το Παράδεισος [ 0 ]
::* το Παραλία Αστρίδος [ 79 ]
::* ο Ποτός [ 815 ]
::* ο Ρωσογκρεμός [ 2 ]
::* τα Σκίδια [ 2 ]
::* η Ψιλή Άμμος [ 9 ]
: **Δημοτική κοινότητα Καλλιράχης** [ 1.018 ]
::* η Καλλιράχη [ 452 ]
::* η Σκάλα Καλλιράχης [ 566 ]
: **Δημοτική κοινότητα Λιμεναρίων** [ 2.480 ]
::* το Κάστρο [ 9 ]
::* τα Λιμενάρια [ 2.471 ]
: **Δημοτική κοινότητα Ποταμιάς** [ 1.384 ]
::* η Ποταμιά [ 1.383 ]
::* η Λεύκη [ 1 ]
: **Δημοτική κοινότητα Πρίνου** [ 1.423 ]
::* ο Άγιος Ανδρέας Πρίνου [ 0 ]
::* ο Μεγάλος Πρίνος (τ. ο Πρίνος) [ 26 ]
::* ο Μικρός Πρίνος [ 30 ]
::* ο Όρμος Πρίνου [ 156 ]
::* ο Πρίνος (τ. οι Καλύβες) [ 1.211 ]
: **Τοπική κοινότητα Μαριών** [ 537 ]
::* αι Μαριαί [ 158 ]
::* η Σκάλα Μαριών [ 379 ]
: **Τοπική κοινότητα Παναγίας** [ 802 ]
::* η Παναγία [ 725 ]
::* η Χρυσή Αμμουδιά [ 77 ]
: **Τοπική κοινότητα Ραχωνίου** [ 729 ]
::* το Ραχώνι [ 446 ]
::* η Σκάλα Ραχωνίου [ 283 ]
: **Τοπική κοινότητα Σωτήρος** [ 395 ]  
::* η Σκάλα Σωτήρος [ 376 ]  
::* ο Σωτήρ [ 19 ]

## Δήμαρχοι
Ο Δήμαρχος Θάσου είναι ο επικεφαλής του Δήμου Θάσου. Πριν τον δήμο, η Θάσος αποτελούσε Κοινότητα και ανήκε στον νομό Δράμας, από το 1918. Έδρα της ήταν ο Λιμήν Θάσου. Το 1924 η Κοινότητα Λιμένος Θάσου αποσπάστηκε από τον νομό Δράμας και υπήχθη στον νομό Καβάλας. Το 1932 μετονομάστηκε η κοινότητα σε Κοινότητα Θάσου. Στις 30 Οκτωβρίου 1964 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο και πρώτος δήμαρχος εξελέγη ο Δημήτριος Σούλτος, με Αντιδήμαρχο τον Δημήτριο Νιάπο.

Ακολουθεί κατάλογος δημάρχων:

### Κατάλογος δημάρχων

#### Κοινότητα Θάσου
Πρόεδροι της Κοινότητας Θάσου, διετέλεσαν οι:

* Γ. Θωμαΐδης
* Απόστολος Νικολέρης
* Γ. Παπαγεωργίου
* Κίμων Κλωνάρης
* Αρ. Καραΐτης
* Χαρ. Ζήδρος
* Αντ. Γιαννάκης
* Τιμ. Σούλτος
* Στ. Χαρισιάδης

#### Δήμος Θάσου (1965-σήμερα)

## Εικόνες

 Limenas.jpg|Άποψη της διοικητικής έδρας του δήμου Θάσου, Λιμένα από ψηλά
 Ancient Theater (Thasos).jpg|Όψη του αρχαίου θεάτρου του Λιμένα, χώρου εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Θασου
Δήμος Ερίσου

Ο **Δήμος Ερίσου** ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στο βορειότερο άκρο του νησιού. Ο δήμος Ερίσου αποτελούνταν από 12 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 78,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 1.963 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Βασιλικιάδες. Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος Ερίσου είναι η πιο τουριστική του νησιού.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βασιλικιάδων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Βασιλικιάδων]] ** [ 150 ]   
::* οι Βασιλικιάδες [ 124 ]   
::* τα Κονιδαράτα [ 26 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αντιπάτων Ερίσου Κεφαλονιάς|Δ.δ. Αντιπάτων Ερίσου]] ** [ 209 ]   
::* τα Αντιπάτα [ 158 ]   
::* τα Γερμενάτα [ 44 ]   
::* ο Ψιλιθριάς [ 7 ]   
: ** Δ.δ. Άσου  ** -- η Άσος [ 122 ]
: ** Δ.δ. Βαρέος  ** -- το Βαρύ [ 52 ]
: ** Δ.δ. Καρυάς  ** -- η Καρυά [ 41 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κοθρέα Κεφαλονιάς|Δ.δ. Κοθρέα]] ** [ 133 ]   
::* ο Κοθρέας [ 56 ]   
::* τα Δεφαρανάτα [ 32 ]   
::* τα Δραπανίτικα [ 22 ]   
::* τα Κοκολάτα [ 23 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κομιτάτων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Κομιτάτων]] ** [ 126 ]   
::* τα Κομιτάτα [ 121 ]   
::* η Αγία Σοφία [ 5 ]   
: ** Δ.δ. Μεσοβουνίων  ** -- τα Μεσοβούνια [ 136 ]
: ** Δ.δ. Νεοχωρίου  ** -- το Νεοχώρι [ 56 ]
: ** Δ.δ. Πατρικάτων  ** -- τα Πατρικάτα [ 102 ]
: ** Δ.δ. Πλαγιάς  ** -- η Πλαγιά [ 83 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Τουλιάτων Κεφαλονιάς|Δ.δ. Τουλιάτων]] ** [ 306 ]   
::* τα Τουλιάτα [ 14 ]   
::* ο Αγριλιάς [ 39 ]   
::* τα Βεντουράτα [ 37 ]   
::* το Βιγλί [ 25 ]   
::* ο Μάγγανος [ 61 ]   
::* τα Μαρκουλάτα [ 48 ]   
::* τα Τζαμαρελλάτα [ 49 ]   
::* η Χαλικερή [ 33 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Φισκάρδου Κεφαλονιάς|Δ.δ. Φισκάρδου]] ** [ 447 ]   
::* το Φισκάρδο [ 225 ]   
::* η Αστερίς (νησίδα) [ 0 ]   
::* η Ευρετή [ 54 ]   
::* τα Κατσαράτα [ 46 ]   
::* τα Ματσουκάτα [ 58 ]   
::* τα Τσελεντάτα [ 64 ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Βόθρος

thumb|right|350px|σχηματική παράσταση βόθρου
**Βόθρος** ή **σηπτική δεξαμενή** ονομάζεται συνήθως χώρος συγκέντρωσης λυμάτων και ομβρίων υδάτων ο οποίος βρίσκεται κάτω από το έδαφος. Μόλις γεμίσει, γίνεται απομάκρυνση του περιεχομένου του με βυτιοφόρα («βοθρατζίδικα») και απόρριψή του σε επιτρεπόμενο χώρο. Οι βόθροι χρησιμοποιούνται σε περίπτωση μη ύπαρξης κεντρικού αποχετευτικού συστήματος.

Στο παρελθόν, οι βόθροι δεν ήταν στεγανοποιημένοι με αποτέλεσμα τη διάθεση των λυμάτων στον υδροφόρο ορίζοντα και τη μόλυνσή του.

Στην Ελλάδα για το βόθρο χρησιμοποιείται και ο όρος *χαβούζα*, ο οποίος προέρχεται από την τουρκική λέξη havuz, η οποία χαρακτηρίζει γενικότερα δεξαμενές υδάτων. Χαρακτηριστικά, η λέξη havuz χρησιμοποιείται και για πισίνες.

## Μεταφορική χρήση
Ο όρος βόθρος χρησιμοποιείται επίσης και μεταφορικά για να περιγράψει ηθική σήψη. Ενδεικτικές εκφράσεις: «ο κομματικός βόθρος». Άλλη χρήση αφορά χαρακτηρισμό ανθρώπου που μιλά με άσχημο (βρωμερό) τρόπο: «είχε ένα στόμα ...βόθρο». Η έκφραση αυτή δε είναι παλαιότατη και αναφέρεται και στην Παλαιά Διαθήκη («βόθρος βαθύς στόμα παρανόμου»).

Επίσης βόθρο λέμε τα πολύ μπάσα φωνητικά στο υποείδος της Μέταλ μουσικής, την Death Metal.

## Βιβλιογραφία
* ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ: Αριθ. Ειβ 221/65 Περί διαθέσεως λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων. (ΦΕΚ 138/Β/24-2-65)
* ΤΟΤΕΕ 2412/86 Εγκαταστάσεις σε κτίρια και οικόπεδα. Αποχετεύσεις.
** Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο, Μονάδα Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης ΤΕΕ - Γραφείο Τυποποίησης: Τεχνικές Οδηγίες ΤΕΕ  (ΤΟΤΕΕ)
** Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο, Οι Τεχνικές Οδηγίες του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΟΤΕΕ)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σχέδιο Σηπτικού Βόθρου (τομή), (κάτοψη), Ιωάννης Δεσποτόπουλος, Σανατόριο Τρίπολης, Μελέτη αποχέτευσης, Σηπτικός Βόθρος 1939-1940, Μουσείο Μπενάκη, Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής (ανακτήθηκε 4 Αυγ. 2009)

Κατηγορία:Διαχείριση Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων
Κατηγορία:Δομικά Έργα
Κατηγορία:Υγιεινή
Κατηγορία:Αποχέτευση