Us and Them

**Us and Them** ονομάζεται το έβδομο τραγούδι από τον δίσκο *[[The Dark Side of The Moon]]* του Αγγλικού ροκ συγκροτήματος Pink Floyd. Γράφτηκε από τους Ρικ Ράιτ και Ρότζερ Γουότερς και στα φωνητικά βρίσκεται ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ. Με διάρκεια 7 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, είναι το μεγαλύτερο τραγούδι του δίσκου. Στις ζωντανές εκτελέσεις την δεκαετία του '70, ήταν λίγο μεγαλύτερο, αλλά σε μεταγενέστερες εκτελέσεις, όπως φαίνεται στα διάφορα *bootlegs*, στο P•U•L•S•E και στο Delicate Sound of Thunder, ήταν συντομότερο κατά ένα λεπτό.

## Σύνθεση
Το τραγούδι περιέχει τόσο ήρεμο όσο και δυνατότερο τόνο. Περιέχει δύο σόλο σαξοφώνου, ένα στην αρχή και ένα στο τέλος του, και είναι γραμμένο στο κλειδί της Ρε Ματζόρε.  Ο Rick Wright μας εισαγάγει στο τραγούδι με ένα σόλο από αρμόνιο και πιάνο, το οποίο έχει μια μοναδική (σε στυλ τζαζ) συγχορδία: Dsus2, Esus2(Με την νότα D στο μπάσο), D ελάσσονα και μείζονα 7ης και G (με τη νότα D στο μπάσο). Ειδικά η ελάσσων ρε νότα μαζί με μία μείζονα 7ης ήταν σπάνια στην ποπ και ροκ μουσική της δεκαετίας του '70.

Στο μέσον στου τραγουδιού υπάρχει μια παύση κατά την διάρκεια της οποίας αρκετοί χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένου και του φανατικού των PF "Roger the Hat, ακούγονται να μιλούν (συνομιλίες που έγιναν σε μορφή συνεντεύξεων και συμμετείχαν επίσης ο Πολ Μακάρτνεϊ και η σύζυγός του Λίντα, οι οποίοι ηχογραφούσαν σε διπλανό στούντιο). Πριν από την κυκλοφορία του στον δίσκο, το τραγούδι ήταν γνωστό με τον τίτλο *The Violent Sequence* και είναι διαθέσιμο σε bootlegs.

Το τραγούδι αναφέρεται στην τάση των ανθρώπων να διαχωρίζονται από αυτούς που θεωρούν «διαφορετικούς», σε περιπτώσεις πολέμου, πολιτικής, και κοινωνικής τάξης. Επιπλέον, είναι μια περιγραφή της μάχης μεταξύ των επιθυμιών των απλών πολιτών και της κυβέρνησης, την μάχη μεταξύ «αυτών και ημών».

Η βασική μελωδία είχε γραφτεί αρχικά στο πιάνο από τον Ράιτ για την ταινία *[[Zabriskie Point]]* το 1969, και από εκεί προερχόταν και ο βασικός τίτλος του (The Violent Sequence). Όμως ο σκηνοθέτης Μικελάντζελο Αντονιόνι το απέρριψε, επειδή ήταν τελείως διαφορετικό από όσα τραγούδια είχαν γράψει μέχρι την εποχή του *[[Careful with That Axe, Eugene]]*. Όπως θυμάται ο Ρότζερ Γουότερς, ο Αντονιόνι αντέδρασε λέγοντας: «Είναι ωραίο, αλλά πολύ λυπητερό, ξέρεις, Με κάνει να σκέφτομαι μια εκκλησία». Έτσι το τραγούδι παρέμεινε στο αρχείο έως το *[[The Dark Side of The Moon]]*.
Ξανακυκλοφόρησε το 2001 για τη συλλογή **.

## Εναλλακτικές και Ζωντανές εκτελέσεις
* Οι εκδόσεις του 1972 δεν περιλαμβάνουν καθόλου σαξόφωνο και τα φωνητικά είναι από τον Roger Waters και τον Rick Wright, με τον David Gilmour να βρίσκεται στις δεύτερες φωνές. Τα φωνητικά του Γκίλμουρ ακούγονται σαν αυτά που υπάρχουν στον δίσκο A Saucerful of Secrets
* Τόσο το P•U•L•S•E όσο και το Delicate Sound Of Thunder περιέχουν αυτό το τραγούδι. Και οι δύο εκδόσεις ήταν μικρότερες από την αυθεντική εκτέλεση, και απλά αργότερα προστέθηκε ένα ελαφρώς αλλαγμένο σόλο σαξοφώνου.

## Προσωπικό
* David Gilmour - Κιθάρα, φωνητικά
* Roger Waters - Μπάσο
* Rick Wright - Hammond, πίανο & φωνητικά
* Nick Mason - Κρουστά, Ντραμς
* Dick Parry - Σαξοφωνο

## Πηγές


Κατηγορία:Τραγούδια των Pink Floyd
Κατηγορία:Τραγούδια του 1973
Κατηγορία:Αντιπολεμικά τραγούδια
Κατηγορία:Singles του 1973