open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φώτης Αρβανίτης

Ο **Φώτης Αρβανίτης** (17 Οκτωβρίου 1938 - 12 Ιουλίου 2016), του Νικολάου και της Ευανθίας,  ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Μανάγουλη Φωκίδας και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Ευπάλιο.  Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και έπειτα στην Αυστραλία, όπου έμεινε ως το 1970. Εκεί επιδόθηκε σε οικοδομικές και μεσιτικές δραστηριότητες. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε σε τεχνικό γραφείο, που δραστηριοποιείτο στην Αθήνα, ιδίως στα Βόρεια προάστεια, αλλά αργότερα και στη Ναύπακτο.

Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Φωκίδας με το ΠΑΣΟΚ, του οποίου ήταν ιδρυτικό στέλεχος, στις εκλογές του Ιουνίου 1989 και επανεξελέγη τον Νοέμβριο του 1989, το 1990 και το 1993. 

Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών τον Ιούλιο του 2016 και κηδεύτηκε από το ναό της Αγίας Φανερωμένης Μανάγουλης, στις 14 Ιουλίου. Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία και απέκτησαν 2 κορίτσια και 2 αγόρια. Από τα παιδιά τους, η Ευανθία πέθανε πρόωρα από χρόνια ασθένεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας
Σερενάδα

**Σερενάδα** λέγεται το ερωτικό τραγούδι που τραγουδιέται με τη συνοδεία κιθάρας. Έχει ιταλική προέλευση και είναι ερωτικό τραγούδι που συνοδεύεται από μαντολίνο και κιθάρα. Το τραγουδούσαν ένας ή περισσότεροι νέοι τις νύχτες κάτω από τα παράθυρα των κοριτσιών. Μερικές φορές όμως, μπορεί να έχει και ειρωνικό περιεχόμενο. 

## Νεοελληνική λογοτεχνία
Στη νεοελληνική λογοτεχνία η σερενάδα έρχεται μαζί με τα υπόλοιπα είδη ποίησης από την Ιταλία και εμφανίζεται για πρώτη φορά στα Επτάνησα.
Νεοέλληνες ποιητές που έχουν γράψει σερενάδες είναι ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Ιωάννης Πολέμης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου κ.α.

Ακολουθεί η σερενάδα με τίτλο *Σερενάδα* του Ιωάννη Γρυπάρη.


Δεν τη θέλω, θα την σπάσω την κιθάρα,
την καρδιά μου, την καρδιά μου θα κορδίσω,
την αγάπη της, τον πόνο, τη λαχτάρα,
να σου πω, να σε ξυπνήσω.

Σε προσμένω· τ' αστροφώς θαμπό και λίγο,
θα φωτίζει το κρυφό μας το ζευγάρι.
Τόσο φτάνει! και δεν θα 'βγει πριν να φύγω,
το ζουλιάρικο φεγγάρι.

Μη λυπάσαι τ' όνειρό σου που θα χάσεις,
τόσα ξέρει της αγάπης μου το στόμα,
τόσα μάγια, που και συ θέ να ξεχάσεις,
αν κοιμάσαι ή όχι ακόμα.

Κι αν δεν έβγεις... την κιθάρα μου αφού σπάσω,
και την άμοιρη καρδιά μου τι θα κάνω;
σπαραγμένη από τον πόνο θα κρεμάσω,
στο παράθυρό σου επάνω. . .


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μετρική
Φοινικοτρύγονο

Το **φοινικοτρύγονο** είναι είδος μικρού περιστεριού που εξαπλώνεται στην Υποσαχάρια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Ινδική υποήπειρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι *Spilopelia senegalensis* και περιλαμβάνει 8 υποείδη.                 
* Στην Ελλάδα το φοινικοτρύγονο θεωρούνταν Τυχαίος επισκέπτης, αλλά από τον Σεπτέμβρη του 2021 δείχνει να αναπαράγεται κανονικά στη φύση. 

## Μορφολογία
Το φοινικοτρύγονο έχει μικρό μέγεθος. Έχει μήκος 23-26 εκ. και άνοιγμα φτερών 40-45 εκ. Στο πεδίο φαίνεται κυρίως καστανοκόκκινη σε μέτρια απόσταση, από κοντά έχει γκριζοκαστανη πλάκα φτερούγων ανάμεσα στα σκούρα γκρίζα ερετικά και πιτσιλωτό καστανοκόκκινο πάνω μέρος, κάτασπρη κάτω ουρά και κοιλιά. Έχει επίσης χαρακτηριστικό μαύρο και ωχρό σχέδιο στο πρόλοβο. Σε πτήση θυμίζει τρυγόνι, αλλά με πιο ομοιόμορφα καφετιά πλάτη, και κάπως μακρύτερη 
ουρά και κοντύτερες φτερούγες.

## Υποείδη
Το είδος περιλαμβάνει τα εξής υποείδη:
δεξιά|μικρογραφία|Φοινικοτρύγονα του υποείδους ''S. s. senegalensis''
* *S. s. phoenicophila* (Hartert, 1916) : Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία *S. s. aegyptiaca* (Latham, 1790) : Κοιλάδα του Νείλου
* *S. s. senegalensis* (Linnaeus, 1766) : Σενεγάλη και Νιγηρία περιλαμβάνοντας και το *aequatorialis*  (Erlanger, 1904)
* *S. s. cambayensis* (Gmelin, 1789) : Ινδία
* *S. s. ermanni* (Bonaparte, 1856) : Αφγανιστάν και Τουρκεστάν
* *S. s. sokotrae* (Grant, 1914) : Σοκότρα
* *S. s. dakhlae* (Meinertzhagen, 1928) : Όαση Ντάκλα, Λιβύη (συνήθως περιλαμβάνεται στο *phoenicophila*)
* *S. s. thome* (Bannerman, 1931) : Σάο Τομέ

## Βιότοπος
Το φοινικοτρύγονο αναπαράγεται σε μικρά δάση, φυτείες (π.χ. χουρμαδιές), κήπους και κοντά σε οικισμούς. Επίσης συναντάται σε μεγάλες πόλεις (π.χ. Κωνσταντινούπολη), αρκεί να υπάρχουν διαθέσιμα δέντρα. Τυπικό πουλί και σε οάσεις στη  έρημο.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία
* Τα Πουλιά της Ελλάδας της Κύπρου και της Ευρώπης, 2015

Κατηγορία:Περιστερίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Ιωάννης Φωκιανός

Ο **Ιωάννης Φωκιανός** (Αθήνα, 1845 – Αθήνα, 1896) υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες γυμναστές, συγγραφέας αθλητικών βιβλίων και σημαντικός παράγοντας του ελληνικού αθλητισμού από τη δεκαετία του 1870 και έως το τέλος του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1845, με καταγωγή από τη Μικρά Ασία και τη δεκαετία του 1860 σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ταυτόχρονα, υπήρξε μαθητής των Γεωργίου Θ.Παγώντα. και Iουλίου Ένιγκ στο Δημόσιο Γυμναστήριο, στη συνέχεια έγινε βοηθός τους και μετά το 1868, τους διαδέχτηκε στη διεύθυνση του γυμναστηρίου. Το 1875 παραιτήθηκε από τη θέση του και έφυγε στη Θεσσαλονίκη, όπου τοποθετήθηκε γυμναστής στα σχολεία της ελληνικής κοινότητας της πόλης, που είχαν ιδρυθεί με τη βοήθεια του Συλλόγου προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων.

Το 1878 ο Φωκιανός βρέθηκε και πάλι στην Αθήνα, παράλληλα την ίδια περίοδο ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Κεντρικού Γυμναστηρίου, σήμερα Εθνικό Γυμναστήριο Αθηνών «Ιωάννης Φωκιανός» και την επόμενη χρονιά, ο Φωκιανός τοποθετήθηκε διευθυντής. Το 1879 έγινε στην Αθήνα το πρώτο συνέδριο εκπαιδευτικών συλλόγων που δραστηριοποιούνταν εντός και εκτός των συνόρων του ελληνικού κράτους, στο οποίο συζητήθηκε και το ζήτημα της εισαγωγής της γυμναστικής στην εκπαίδευση. Πραγματικά, το 1880 η γυμναστική έγινε μάθημα υποχρεωτικής διδασκαλίας στη δημόσια εκπαίδευση, ενώ από το 1882 λειτούργησε  η πρώτη Κρατική Σχολή Γυμναστών. Την ίδια εποχή, αρχές της δεκαετίας του 1880, ο Φωκιανός διορίστηκε επόπτης των κρατικών γυμναστηρίων και το 1883 δημοσίευσε το *Εγχειρίδιον Γυμναστικής*, ένα από τα πρώτα βιβλία για τη γυμναστική που γράφτηκαν στην Ελλάδα.
 
Στο πλαίσιο των παραπάνω εξελίξεων, δημιουργήθηκε ένας μικρός πυρήνας αθλητών γύρω από τον Φωκιανό, δηλαδή θαμώνων του Κεντρικού Γυμναστηρίου. Στο Κεντρικό Γυμναστήριο, ο Φωκιανός δημιούργησε την αθλητική «μαγιά» για τη διοργάνωση της τέταρτης Ζάππειας Ολυμπιάδας το 1889, των αθλητικών αγώνων του 1890 και την ίδρυση του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου, του οποίου υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος (1891-1896). Ο Φωκιανός, λίγες μόνο εβδομάδες μετά τη λήξη των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, τραυματίστηκε θανάσιμα, λόγω πτώσης από το δίζυγο, στο οποίο γυμνάζονταν υπό την εποπτεία του Γ.Θ.Παγώντα. Στο δημοσίευμα της εφημ. Αλήθεια (2/10/1866) φωτογραφίζεται η άσχημη κατάσταση που βρισκόταν τότε το Δημόσιο Γυμναστήριο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γυμναστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι
Βλαντής

Το ελληνικό επώνυμο **Βλαντής** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Ανδρέας Βλαντής (1813-1885), νομομαθής και φιλόλογος
* Νίκος Βλαντής (γενν. 1973), συγγραφέας
* Σπυρίδων Βλαντής, ονοματεπώνυμο τριών διαφορετικών προσώπων

## Δείτε επίσης
* Βλαντή
* Δημήτρης Βλαντάς
Οροσειρά Σιχοτέ-Αλίν

Η **Σιχοτέ-Αλίν** (Сихотэ́-Али́нь) είναι μία δασώδης οροσειρά στα Κράι Πριμόρσκι και Χαμπάροφσκ της ανατολικής ασιατικής Ρωσίας, που εκτείνεται για περίπου 900 χιλιόμετρα, βορειοανατολικά του Βλαδιβοστόκ και παράλληλα προς την ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού. Οι υψηλότερες κορυφές της είναι το τραπεζοειδές όρος Ταρντόκι Γιάνι, με υψόμετρο 2.077 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το όρος Κο (2.003 μέτρα) στο Κράι Χαμπάροφσκ και το όρος Ανίκ (1.933 μέτρα) στο Κράι Πριμόρσκι. Το Ταρντόκι Γιάνι βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°20΄ Β, 136°10΄ Α.

## Πανίδα
Παρά το ότι η οροσειρά βρίσκεται στην εύκρατη ζώνη, είδη τυπικά της βόρειας τάιγκα (όπως ο τάρανδος και η καφέ αρκούδα) συνυπάρχουν με ημιτροπικά είδη, όπως η λεοπάρδαλη του Αμούρ, η τίγρη της Σιβηρίας και η ασιατική μαύρη αρκούδα. Η περιοχή φιλοξενεί πολύ λίγους γκρίζους λύκους, εξαιτίας του ανταγωνισμού με τις τίγρεις. Το γηραιότερο δένδρο που έχει εντοπισθεί στην οροσειρά είναι ένας ιαπωνικός ίταμος ηλικίας χιλίων ετών.

## Ιστορία
Στις δεκαετίες του 1910 και του 1920, η Σιχοτέ-Αλίν εξερευνήθηκε επί μακρόν από τον Βλαντίμιρ Αρσένιεφ (1872-1930), που περιέγραψε τις περιπέτειές του σε αρκετά βιβλία, ιδίως στο *Ντέρσου Ούζαλα* (*Дерсу Узала*, 1923), το οποίο έγινε και βραβευμένη κινηματογραφική ταινία το 1975 από τον Ακίρα Κουροσάβα. Τα μεγάλα καταφύγια άγριας ζωής Σιχοτέ-Αλίν και Λαζό συστήθηκαν το 1935 για τη διαφύλαξη της ασυνήθιστης πανίδας της περιοχής.

Στις 12 Φεβρουαρίου 1947 ένας από τους μεγαλύτερους σιδηρομετεωρίτες στην ιστορία έπεσε στην περιοχή της οροσειράς. Ο **[[Μετεωρίτης Σιχοτέ-Αλίν]]** εξερράγη στην ατμόσφαιρα κατά την πτώση του, διασπείροντας κάπου 70 τόνους μετάλλου σε μία ελλειπτικού σχήματος περιοχή 1300 στρεμμάτων. Μερικοί κρατήρες προσκρούσεως ανακαλύφθηκαν, από τους οποίους ο μεγαλύτερος είχε διάμετρο περίπου 27 μέτρα.

Το 2001 η UNESCO ενέταξε το κεντρικό τμήμα της οροσειράς Σιχοτέ-Αλίν στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, αναφέροντας τη σημασία της για «την επιβίωση απειλούμενων ειδών, όπως η πάπια *Mergus squamatus*, ο μπούφος-ψαράς *Bubo blakistoni* και η τίγρη της Σιβηρίας». Η ακριβής περιοχή που οριοθετήθηκε ως «Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς» έχει συνολική έκταση 16.319 τ.χλμ., εκ των οποίων η περιοχή-πυρήνας απόλυτης προστασίας (ζαποβέντνικ) του Εθνικού Δρυμού Σιχοτέ-Αλίν κατέχει τα 3.985 τ.χλμ. Η πρόσβαση στη δεύτερη γίνεται μόνο με τη συνοδεία φυλάκων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* UNESCO — Sikhote-Alin World Heritage Site
* Natural Heritage Protection Fund: Central Sikhote-Alin - *στο [http://www.nhpfund.org/ Natural Heritage Protection Fund]*
* Zhuravlev, Yu. N., ed. (2000): ''Стратегия сохранения биоразнообразия Сихотэ-Алиня'' = «Μία στρατηγική για τη διαφύλαξη της βιοποικιλότητας για την οροσειρά Σιχοτέ-Αλίν»  εκδ. Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, Κλάδος Άπω Ανατολής, Βλαδιβοστόκ

Κατηγορία:Οροσειρές της Ρωσίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία
Επιεικίδες

Οι **Επιεικίδες** ή *Επικείδες* () (ο δήμος: Δήμος Επιεικιδών ή Δήμος Επικειδών) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Κεκροπίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Με το ίδιο όνομα (Επιεικίδες) ονομάζονταν και οι δημότες του δήμου αυτού.lol

## Ετυμολογία
Πιθανώς η ονομασία του δήμου να προέρχεται από τη λέξη «επιεικής» (), δηλαδή ο άνθρωπος ο οποίος στην κρίση και την τιμωρία σφαλμάτων ή αδικημάτων είναι πιο ήπιος, ο συγκαταβατικός, ο πράος άνθρωπος.

## Τοποθεσία των αρχαίων Επιεικιδών
Ο δήμος των Επιεικιδών, θεωρείται ότι ήταν δήμος των Μεσογείων, χωρίς πάντως να έχει αποκλειστεί και η περίπτωση να ήταν δήμος του Άστεως. Η τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή και παραμένει άγνωστη. Υπάρχουν διάφορες απόψεις ερευνητών που τον τοποθετούν σε διάφορες περιοχές της Αττικής, από τα βόρεια της Αθήνας, στη ευρύτερη περιοχή της Κηφισιάς, ως τα νότια, σε περιοχές κοντά στη Γλυφάδα.

Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος Επιεικιδών βρίσκονταν στην περιοχή *Κακουργιάνοι*.

## Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος είχε επίσης 1 βουλευτή στη Βουλή των 600, αλλά κατά τα έτη 303/302 π.X. και 281/280 π.Χ. ο δήμος δεν είχε βουλευτή στην αρχαία Βουλή. Στις επόμενες περιόδους: Την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) παραμένει άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων.

## Οι κάτοικοι των Επιεικιδών
Ο δημότης των αρχαίων Επιεικιδών ονομαζόταν Επιεικίδης. 

## Προσωπικότητες από τις Επιεικίδες
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο των Επιεικιδών, όπως ο Δημήτριος ο Επιεικίδης γιος του Απολλωνίου, ο Διογένης ο Επιεικίδης, ο Διονύσιος ο Επιεικίδης γιος του Διονυσίου κ.α.

## Δείτε επίσης
* Αρχαία Αθήνα
* Κεκροπίδα φυλή

## Παραπομπές - σημειώσεις


## Πηγές – βιβλιογραφία
**Πρωτογενείς πηγές** 
* * Ελληνικές επιγραφές - IG Επιεικιδ Attica (IG I-III) & IG II² 1790

**Δευτερογενείς πηγές**
* Epieicidae, στην ιστοσελίδα: referenceworks.brillonline.com,
* John S. Traill: ''The political organization of Attica: a study of the demes, trittyes, and phylai, and their representation in the Athenian Council'',“Attica”, (11, 20, 51, 62, 70, 110 no. 39, table 7) Princeton: American School of Classical Studies at Athens (ASCSA), 1975, 
* John S. Traill: *Demos and trittys. Epigraphical and topographical studies in the organization of Attica.* Athenians Victoria College, Toronto 1986, p. 135.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επικείδαι, στην ιστοσελίδα: www.ygeiaonline.gr

Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής
Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Γκαμπριέλ Μιλέ

Ο **Γκαμπριέλ Μιλέ** (*Gabriel Millet*, 17 Απριλίου 1867 – 8 Μαΐου 1953) ήταν Γάλλος αρχαιολόγος και ιστορικός.

## Βίος
Ο **Γκαμπριέλ Μιλέ** γεννήθηκε το 1867. Το 1891 ανακηρύχθηκε agrere d' histoire στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.Την ίδια χρονιά εστάλη στην Ελλάδα ως μέλος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών,όπου παρέμεινε έως το 1895. Το  1899 διορίστηκε maitre de conferences στην Ecole des Hautes Etudes (τμήμα θρησκευτικών επιστημών) και στη συνέχεια λαμβάνει τη θέση του directeur d'etudes. Το 1926 γίνεται καθηγητής της βυζαντινής τέχνης στο College de France και το 1929 εκλέγεται Ακαδημαϊκός.Το 1937 αποσύρθηκε από την Πανεπιστημιακή διδασκαλία. Πέθανε στις 8 Μαΐου 1953.

## Ερευνητικό έργο
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα μελέτησε τη Μονή Δαφνίου και την καστρόπολη του Μυστρά. Πραγματοποιεί ερευνητικά ταξίδια στο Άγιο Όρος, τη Μακεδονία, την Κωνσταντινούπολη και την Τραπεζούντα.
## Συγγραφικό έργο
*Mosaïques de Daphni : Adoration des mages, Anastasis, 1896
*Recueil des inscriptions chrétiennes de l'Athos,1904
*Monuments byzantins de Mistra : matériaux pour l'étude de l'architecture et de la peinture en Grèce aux xive et xve siècles,1910
*L'ancien art serbe : les églises, 1919
*Monuments de l'Athos relevés avec le concours de l'armée française d'Orient et de l'École française d'Athènes, 1927
*L'École grecque dans l'architecture byzantine, Paris, 1916 Αναφέρεται στην αρχιτεκτονική των εκκλησιών της Ελλάδας. Εξετάζει την μορφή και την καταγωγή των αρχιτεκτονικών τύπων στον Ελλαδικό χώρο οι οποίοι διαφοροποιούνται από εκείνους της Μακεδονίας και της Κωνσταντινούπολης. Έτσι ομιλεί περί ιδιαίτερης Ελλαδικής σχολής. 
*Recherches sur l'iconographie de l'évangile aux XIVe, XVe, et XVIe siècles : d'après les monuments de Mistra, de la Macédoine et du Mont-Athos, Paris, 1916. Εξετάζει ζητήματα σχετικά με την άνθηση της βυζαντινής ζωγραφικής κατά την τελευτάια περίοδο πριν από την Άλωση και μετά από αυτή. Σε αυτό το έργο του ο Μιλέ επιχειρεί να εντοπίσει την καταγωγή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Μακεδονικής και της Κρητικής σχολής. Επίσης προβάλει τον καίριο ρόλο της Κωνσταντινούπολης στη διαμόρφωση  της βυζαντινής τέχνης έναντι του ρόλου που είχε η ανατολή.
*Broderies religieuses de style byzantin, Paris,1947 Αντικείμενο μελέτης εδώ είναι τα χρυσοκέντητα άμφια και η εξέλιξή τους από τα βυζαντινά χρόνια έως την Τουρκοκρατία.
*La dalmatique du Vatican : les élus, images et croyances, Paris 1947 Εδώ μελετάει την εικονογραφία της επί της κυρίας όψεως της δαλματικής παραστάσεως του Ιησού μεταξύ των δικαίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ανδρέας Ξυγγόπουλος, «Gabriel Millet», Ελληνικά, τομ. 12 (1952), σελ.441-446

Κατηγορία:Γάλλοι βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Σχολής Αθηνών
Νικόλαος Μεσαρίτης

Ο **Νικόλαος Μεσαρίτης** (Κωνσταντινούπολη, 1163 ή 1164 - μετά το 1224) ήταν Βυζαντινός συγγραφέας και θεολόγος. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν πρόεδρος της Συγκλήτου και ήταν ο νεώτερος αδελφός του Ιωάννη Μεσαρίτη. Κατέλαβε τα ανώτατα εκκλησιαστικά αξιώματα του σκευοφύλακα στην εκκλησία Θεοτόκο του Φάρου στην Κωνσταντινούπολη, του μητροπολίτη Εφέσου και του έξαρχου Ασίας

## Εργογραφία
Τα έργα του Νικόλαου Μεσαρίτη θεωρούνται αξιόλογες πηγές για την πολιτική και εκκλησιαστική ιστορία των πρώτων χρόνων της Λατινικής Αυτοκρατορίας και της αυτοκρατορίας της Νίκαιας. Αναφέρονται τα εξής:
* Η αλληλογραφία του, που δίνει πληροφορίες ιδιαίτερα για τα χρόνια πριν τη στέψη του Θεόδωρου Λάσκαρη, το 1208, ως αυτοκράτορα. 
* Η έκθεση των διαπραγματεύσεων για την Ενωση των Εκκλησιών το 1206 και το 1214-15, μεταξύ του Πάπα και της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας.
* Η περιγραφή της εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων και των μωσαϊκών της, η οποία καταστράφηκε ολοσχερώς, αργότερα το 1461, από τους Τούρκους.
* Ο επικήδειος που έγραψε για τον θάνατο του αδελφού του Ιωάννη Μεσαρίτη.   

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Nicholas Mesarites, ''Ekphrasis on the Church of the Holy Apostles'' (στα αγγλικά) 

Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Άττικους Μίτσελ

Ο **Άττικους Μίτσελ** (αγγλ.: *Atticus Dean Mitchell*, γενν. 16 Μαΐου 1993) είναι Καναδός ηθοποιός και μουσικός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική ταινία *Η Νταντά* (My Babysitter's a Vampire) και στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά.

Ο Μίτσελ γεννήθηκε στο Τορόντο του Καναδά. Φοίτησε στο λύκειο *Malvern Collegiate Institute* του Τορόντο και σχεδιάζει να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο *Ryerson University*.

## Σταδιοδρομία
### Ηθοποιία
Ο Μίτσελ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία στην ηθοποιΐα το 2009 με τη συμμετοχή του, σε 10 επεισόδια, στη τηλεοπτική ταινία Ίντι, του YTV, με τον ρόλο του Κάρλος Μαρτινέλι. Πρωταγωνίστησε στη τηλεοπτική σειρά και ταινία *My Babysitter's a Vampire* ως Μπένι Γουίρ από την οποία, το 2011, ήταν υποψήφιος για το βραβείο *[[Βραβεία Gemini|Gemini]]*. Το 2012, πρωταγωνίστησε στη τηλεοπτική ταινία *Radio Rebel*, του Disney Channel, ως Γκέιμπ.

### Μουσική
Ο Μίτσελ είναι ο ντράμερ του συγκροτήματος *The Fishwives*, το οποίο κάνει εμφανίσεις στο Τορόντο.

## Φιλμιογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Βραβεία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Άττικους Μίτσελ στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Αρίστιππος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Αρίστιππος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:

* Αρίστιππος ο Κυρηναίος (5ος - 4ος αιώνας π.Χ.), φιλόσοφος και ιδρυτής της Κυρηναϊκής Σχολής. 
* Αρίστιππος ο Κυρηναίος ο μητροδίδακτος, 4ος αιώνας π.Χ., φιλόσοφος.
* Αρίστιππος ο Κυρηναίος ο ακαδημαϊκός, φιλόσοφος που έζησε το 260 π.Χ.
* Αρίστιππος ο Α΄, τύραννος του Άργους που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ.
* Αρίστιππος ο Β΄, τύραννος του Άργους που νικήθηκε από τον Άρατο στη μάχη των Κλεωνών.
* Αρίστιππος ο Λαρισαίος , αρχηγός των αριστοκρατικών της Λάρισας, μέλος της οικογένειας των Αλευάδων.
Μπέργκμαν

Το σκανδιναβικό επώνυμο **Μπέργκμαν**, που σημαίνει «άνθρωπος του βουνού», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Έρικ Μπέργκμαν (1911-2006), Φινλανδός συνθέτης
* Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (1918-2007), Σουηδός σκηνοθέτης
* Ίνγκριντ Μπέργκμαν (1915-1982), Σουηδή ηθοποιός
* Καρλ Μπέργκμαν (1814-1865), Γερμανός ανατόμος και βιολόγος
* Τόρμπερν Μπέργκμαν (1735-1784), Σουηδός χημικός, ορυκτολόγος και φυσιοδίφης
* Χένρυ  Μπέργκμαν (1868-1946), Αμερικανός ηθοποιός

## Δείτε επίσης
* Έλλα Μπέργκμαν-Μίχελ
* Κανόνας του Μπέργκμαν
Γκούσταφσον

Το σκανδιναβικό επώνυμο **Γκούσταφσον** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Γκρέτα Λ. Γκούσταφσον (1905-1990), Σουηδή ηθοποιός, γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **[[Γκρέτα Γκάρμπο]]**
* Λαρς Γκούσταφσον (1936-2016), Σουηδός ποιητής και συγγραφέας
* Μπενγκτ Γκούσταφσον, πετοσφαιριστής
* Όκε Γκούσταφσον (1908-1988), Σουηδός βοτανολόγος και ποιητής
* Ρόμπερτ Γκούσταφσον (γενν. 1964), Σουηδός κωμικός
Ισίδωρος ο Αλεξανδρεύς

Ο **Ισίδωρος ο Αλεξανδρεύς** (450-520) ήταν Έλληνας φιλόσοφος και ένας από τους τελευταίους νεοπλατωνιστές. Έζησε στην Αθήνα και την Αλεξάνδρεια κατά τα τέλη του 5ου αιώνα, και κατά τον καιρό που ήταν στην Αθήνα ανέλαβε την διεύθυνση της Ακαδημίας διαδεχόμενος τον Μαρίνο τον Νεαπολίτη.

## Περιγραφή
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, και μεγαλώνοντας σπούδασε στην Αθήνα υπό τον Πρόκλο τον Λύκιο, σπουδάζοντας τις διδαχές του Αριστοτέλη από τον Μαρίνο. Σύμφωνα με τον Δαμάσκιο, ο οποίος υπήρξε μαθητής του, ο Ισίδωρος ήταν έκπληκτος και ένιωσε δέος την πρώτη φορά που αντίκρυσε τον Πρόκλο, νιώθοντας πως αντίκρυζε το ίδιο το πρόσωπο της αληθινής φιλοσοφίας." Από την πλευρά του ο Πρόκλος εκτίμησε ιδιαίτερα τον Ισίδωρο κρίνοντας από την εμφάνιση του, καθώς φαινόταν να τον διακατέχει το θείο και η πλήρης αγάπη για την φιλοσοφία." Ο Δαμάσκιος αναφέρει επιπλέον πως ο Ισίδωρος, πέρα από την λιτότητα, αγαπούσε ιδιαίτερα την ειλικρίνεια, και προσπαθούσε πάντα να είναι ακριβολόγος, πέρα από το συνηθισμένο, ενώ δεν τον διακατείχε κανένα είδος προσποίησης. Στο λεξικό Σούδα (10ος αιώνας) αναφέρεται πως ο Ισίδωρος ήταν σύζυγος της μαθηματικού Υπατίας, ωστόσο αυτό θεωρείται λανθασμένο καθώς ο Ισίδωρος γεννήθηκε πολύ αργότερα (450) από την εποχή που πέθανε η Υπατία (416). Τα γραπτά του Δαμάσκιου αναφέρουν πως η σύζυγος του ονομάζονταν *Δόμνα*, η οποία πέθανε 5 ημέρες μετά τη γέννηση του γιου τους, τον οποίο ο Ισίδωρος ονόμασε *Πρόκλο*.

Ο Ισίδωρος επιστρέφοντας στην Αλεξάνδρεια από την Αθήνα, δίδαξε φιλοσοφία για κάποιο καιρό, ωστόσο επέστρεψε στην Αθήνα ξανά όταν πέθανε ο Πρόκλος το 485, καθώς και αργότερα όταν ο Μαρίνος ανέλαβε τη διοίκηση της Ακαδημίας ως σχολάρχης. Ο Μαρίνος κατάφερε να πείσει τον Ισίδωρο να γίνει ο διάδοχος του στη σχολή, ωστόσο ο Ισίδωρος έφυγε σύντομα έπειτα από τον θάνατο του Μαρίνου, δίνοντας τη θέση του στον Ηγία.

Ο Ισίδωρος είναι κυρίως γνωστός ως ο δάσκαλος του Δαμάσκιου, του οποίου οι πληροφορίες σχετικά με τον Ισίδωρο παρουσιάζουν τον Ισίδωρο με πολύ θετικό τρόπο ως άνθρωπο και ως στοχαστή. Ο *Ἰσιδώρου βίος* του Δαμάσκιου διατηρήθηκε σε περιληπτική μορφή από τον λόγιο του 9ου αιώνα πατριάρχη Φώτιο Α´ στο έργο του με τίτλο Μυριόβιβλος, καθώς και σε αποσπάσματα του λεξικού Σούδα (10ος αιώνας).

## Φιλοσοφία
Θεωρείται πως γενικά ήταν περισσότερο ενθουσιώδης μελετητής παρά στοχαστής, με τον ενθουσιασμό να είναι σημαντικότερος γι'αυτόν από ότι η σκέψη, και προτιμούσε τις θεωρίες του Πυθαγόρα και του Πλάτωνα σε σχέση με την λογική η οποία στερούνταν φαντασίας, ή, την πρακτικότητα της ηθικής των Στωικών φιλοσόφων και των Περιπατητικών του Αριστοτέλη. Έδινε μεγάλη σημασία στη θεοσοφική αντίληψη των πραγμάτων, και ιδιαίτερο βάρος στα όνειρα και τα θρησκευτικά οράματα, τα οποία και χρησιμοποιούσε κατά την εκφορά των δημόσιων λόγων του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ασία (αποσαφήνιση)

Η **[[Ασία]]** είναι ήπειρος της Γης. Το όνομά της μπορεί επίσης να αναφέρεται:

* Ασία (μυθολογία), πρόσωπα στην αρχαία ελληνική μυθολογία
* 67 Ασία, αστεροειδής
Μπιναλί Γιλντιρίμ

Ο **Μπιναλί Γιλντιρίμ** (*Binali Yıldırım*, 20 Δεκεμβρίου 1955) είναι Τούρκος πολιτικός, ο 27ος και τελευταίος πρωθυπουργός της Τουρκίας και ηγέτης του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) από το Μάιο του 2016. Είχε θητεύσει ως υπουργός μεταφορών, ναυτιλίας και επικοινωνίας σχεδόν συνεχόμενα από το 2002 μέχρι το 2013 και από το 2015 μέχρι το 2016. Στο ενδιάμεσο ήταν σύμβουλος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μετά την παραίτηση του Αχμέτ Νταβούτογλου ως αρχηγός του κόμματος, μετά από ρήξη των σχέσεών του με τον πρόεδρο Ερντογάν στις 5 Μαΐου 2016, ανακοινώθηκε από την εκτελεστική επιτροπή του ΑΚΡ ότι ο επόμενος αρχηγός του κόμματος θα ήταν ο Γιλντιρίμ, και εξελέγη χωρίς αντίπαλο στο δεύτερο συνέδριο του κόμματος στις 22 Μαΐου 2016. Σχημάτισε την 65η κυβέρνηση της χώρας, και έγινε πρωθυπουργός τις 24 Μαΐου 2016.

Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, παρέμεινε πρωθυπουργός και το 2017 με συνταγματική αναθεώρηση μετά από σχετικό δημοψήφισμα, η Τουρκική Δημοκρατία έγινε από προεδρευομένη προεδρική δημοκρατία, με αποτέλεσμα την κατάργηση της θέσης του πρωθυπουργού. Ο Ερντογάν ορίστηκε αρχηγός του AKP, παίρνοντας τη θέση από τον Γιλντιρίμ, ενώ μετά τις εκλογές ο Γιλντιρίμ ορίστηκε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΑΚΡ. Τον Ιούλιο του 2018 ορίστηκε Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.

Παραιτήθηκε από τη βουλευτική θέση του ώστε να διεκδικήσει τη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης στις εκλογές του 2019, ως υποψήφιος του ΑΚΡ, αλλά ηττήθηκε από τον Εκρέμ Ιμάμογλου, του CHP, τόσο στις εκλογές του Μαρτίου, όσο και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας
Κατηγορία:Υπουργοί της Τουρκίας
Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές
Φετουλάχ Γκιουλέν

Ο **Μοχάμεντ Φετουλάχ Γκιουλέν** (, 27 Απριλίου 1941 - 20 Οκτωβρίου 2024) ήταν Τούρκος ιμάμης, συγγραφέας και πολιτική μορφή. Ίδρυσε το κίνημα Γκιουλέν (γνωστό ως *Χιζμέτ* στα τουρκικά). Ο Γκιουλέν είχε αναμειχθεί ενεργά στον κοινωνικό διάλογο για το μέλλον της Τουρκίας και του Ισλάμ στον σύγχρονο κόσμο. Δίδασκε τη σχολή χανάφι του Iσλάμ.

Ο Γκιουλέν ήταν σύμμαχος του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μέχρι το 2013, μέχρι τις κατηγορίες για εμπλοκή του στο σκάνδαλο διαφθοράς στην Τουρκία. Ο Ερντογάν κατηγόρησε τον Γκιουλέν ότι κρύβεται πίσω από τις έρευνες για τη διαφθορά. Η τουρκική κυβέρνηση τον είχε χαρακτηρίσει ως τον πλέον καταζητούμενο τρομοκράτη και τον κατηγορούσε ότι ηγείται της λεγόμενης *γκιουλενικής τρομοκρατικής οργάνωσης*, όπως περιγράφεται το κίνημά του. Είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εις βάρος του από τουρκικό δικαστήριο. Ο ίδιος είχε αυτοεξοριστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κατοικούσε στο Σέιλορσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Η Τουρκία ζητούσε την έκδοσή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι το οποίο δεν έγινε ποτέ.

Απεβίωσε στις 20 Οκτωβρίου 2024 σε ηλικία 83 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
κατηγορία:Μουσουλμάνοι θεολόγοι
Άγιος Αυτόνομος

Ο **Άγιος Αυτόνομος** (πέθανε το 313) ήταν χριστιανός μάρτυρας. Λέγεται πως ήταν Ιταλός επίσκοπος που δραπέτευσε τον διωγμό του Διοκλητιανού μεταναστεύοντας στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. Δίδαξε τον Χριστιανισμό στην περιοχή, υπηρέτησε ως πρώτος επίσκοπος του Βιθυνίου, και στη συνέχεια μαρτύρησε.

Εορτάζεται στις 12 Σεπτεμβρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Υμνολογία
:::::Απολυτίκιο (Ἦχος α΄)
:::*Ἐκ Δυσμῶν ἀνατείλας ὡς ἀστὴρ οὐρανόφωτος, 
:::*καὶ πρὸς τὴν Ἐώαν ἐκλάμψας, ταὶς ἀκτίσι τῶν τρόπων σου,
:::*τὸν Ἥλιον τῆς δόξης Ἰησοῦν, ἐδόξασας ἀθλήσει σου στερρῆ·
:::*διὰ τοῦτο ἐδοξάσθης θεουργικῶς, Αὐτόνομε Πατὴρ ἠμῶν.
:::*Δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι,
:::*δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ορθόδοξος συναξαριστής

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Clive Foss, «St. Autonomus and His Church in Bithynia», Dumbarton Oaks Papers, τομ. 41, Studies on Art and Archeology in Honor of Ernst Kitzinger on His Seventy-Fifth Birthday (1987), σσ. 187–198.

Αυτονομος
Τουλαραιμία

Η **τουλαραιμία** είναι ασθένεια των ζωών που οφείλεται στο μικρόβιο *Πασταρέλα η τουλαρίνεια*. Προσβάλει κυρίως τους λαγούς,  και σπανιότερα το ζαρκάδι, την γάτα, τον σκύλο, τα πρόβατα, τους χοίρους, τα βοοειδή  κ.α. Κυρίως ένας άνθρωπος μπορεί να πάθει τουλαραιμία απο τις αλογόμυγες.

Από τα προσβεβλημένα ζώα μεταδίδεται στον άνθρωπο, κυρίως με ενοφθαλμισμό του βακτηριδίου στο δέρμα των κυνηγών, των κτηνοτροφών των σφαγέων, και των κτηνιάτρων.
Μπορεί να μεταδοθεί και από την κατανάλωση κρέατος που δεν βράστηκε η δεν ψήθηκε καλά, μεταδίδεται επίσης  με την εισπνοή και με το πόσιμο νερό.

Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες
Κατηγορία:Ασθένειες που προκαλούνται από τσίμπημα τσιμπουριού
Τορτόνια βαθμίδα

Η **Τορτόνια βαθμίδα** είναι όρος της στρωματογραφίας που δηλώνει την γεωλογική ηλικία ενός ιζήματος.
Τα ιζήματα της Τορτόνιας βαθμίδας σχηματιστήκαν στην διάρκεια του Καινοζωικού αιώνα, στην τριτογενή περίοδο και στην εποχή μειόκαινης διάπλασης (πριν από 25 εκατομμύρια χρόνια). 

Τα αμέσως παλαιοτέρα ιζήματα ανήκουν στην Σαρμάτια Βαθμίδα, ενώ τα αμεσως νεοτέρα στην Ελβέτια Βαθμίδα.

Κατηγορία:Καινοζωική εποχή
Τουβοκουραρίνη

Η **τουβοκουραρίνη** είναι μυοχαλαρωτικό φάρμακο, ανταγωνιστικό της δράσης της ακετυλχολίνης. Στη διάρκεια της μυϊκής χαλάρωσης, η συνείδηση διατηρείται.

Η τουβοκουραρίνη χρησιμοποιείτο παλαιότερα στην αναισθησιολογία, κυρίως σε χειρουργικές επεμβάσεις της κοιλιάς και του θώρακα. Θεραπευτικά, σπάνια μπορεί να χορηγηθεί σε περιπτώσεις βαρειάς μυασθένειας.

Κατηγορία:Αλκαλοειδή
Κατηγορία:Μυοχαλαρωτικά
Κατηγορία:Φαινόλες
Ιωάννης Μεσαρίτης

Ο **Ιωάννης Μεσαρίτης** ήταν Βυζαντινός λόγιος που έζησε και έδρασε στην Κωνσταντινούπολη το δεύτερο ήμισυ του 12ου αι. Η ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη ενώ είναι γνωστό ότι πέθανε το 1207. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν πρόεδρος της Συγκλήτου και ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Νικόλαου Μεσαρίτη. Υπήρξε καθηγητής θεολογίας και ανώτερος διοικητικός υπάλληλος και έζησε την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 (βλ. φραγκική κατάληψη). Ως καθηγητής δίδαξε θεολογία την περίοδο του οίκου των Αγγέλων και έγραψε σχόλια για τους *Ψαλμούς* που χάθηκαν στη διάρκεια της φραγκικής κατάληψης της Κωνσταντινούπολης, ενώ υποστήριξε σθεναρά την ορθόδοξη άποψη στις συζητήσεις που έγιναν με τους αντιπροσώπους του πάπα που έγιναν στη συνέχεια. Ως διοικητικός υπάλληλος του Βυζαντίου υπηρέτησε από το 1180 έως το 1185, την περίοδο της βασιλείας των δύο τελευταίων Κομνηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Πίτερ ντε Γιόντε Ι

Ο **Πίτερ ντε Γιόντε Ι** (φλαμανδικά: **Pieter de Jode I** (ή **Petrus de Jode I**), 1570 - 9 Αυγούστου 1634) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και χαράκτης της τεχνοτροπίας μπαρόκ.

## Βιογραφία
Ο Πίτερ ντε Γιόντε γεννήθηκε το 1570 στην Αμβέρσα. Έμαθε σχέδιο και χαρακτική πρώτα από τον πατέρα του, τον κατασκευαστή χαρτών Χέραρντ ντε Γιόντε και στη συνέχεια από τον Χέντρικ Χόλτσιους. Τα χαρακτικά του με τους Ιταλούς ζωγράφους αποτέλεσαν πηγή για τον Κάρελ φαν Μάντερ
.

Το 1590 πραγματοποίησε ταξίδι στη Ρώμη και εκεί δημιούργησε χαρακτικά των Τιτσιάνο, Τζούλιο Ρομάνο και Τζάκοπο Μπασσάνο. Επέστρεψε στην Αμβέρσα και το 1599 έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Δημιούργησε χαρακτικά βασισμένα σε έργα του Μπαρτολομέους Σπράνγκερ, του Σεμπάστιαν Φρανξ, του Όττο φαν Φέιν, του Άντονι βαν Ντάικ και του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Το 1631 έκανε ένα ταξίδι στο Παρίσι. Έχει καταγραφεί ως δάσκαλος του γιου του, Πίτερ ντε Γιόντε ΙΙ, του Πίτερ ντε Μπαιγιού, του Γιόχαν Κασπάρ Ντόομς και του Νικολάες Ράικσμανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Σταύρος Μαυρουδέας

Ο **Σταύρος Μαυρουδέας** (γενν. 1961) είναι Έλληνας οικονομολόγος που ακολουθεί την παράδοση της Πολιτικής Οικονομίας. Είναι καθηγητής (με γνωστικό αντικείμενο "Πολιτική Οικονομία") στο τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου. Προηγουμένως εργάσθηκε από το 1993 έως το 2019 ως Λέκτορας, Επίκουρος Καθηγητής, Αναπληρωτής Καθηγητής και Καθηγητής στο γνωστικό αντικείμενο «Πολιτική Οικονομία» στο τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.. Το έργο του στην Πολιτική Οικονομία εστιάζεται στη Μαρξιστική Πολιτική Οικονομία, την Οικονομική Ανάπτυξη και Μεγέθυνση, τα Οικονομικά της Εργασίας, την Ιστορία της Οικονομικής Σκέψης και την Ελληνική Οικονομία. Έχει γράψει για τις οικονομικές κρίσεις, την Ελληνική μακροοικονομική πολιτική, θεωρίες ανάπτυξης, την οικονομία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τον μεταμοντερνισμό στην οικονομική σκέψη, την Θεωρία της Ρύθμισης και άλλες νεώτερες ριζοσπαστικές θεωρίες, την "χρηματιστικοποίηση" και την θεωρία του ιμπεριαλισμού.

## Βιογραφία
Ο Σταύρος Μαυρουδέας γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1961. Αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή το 1979. Έλαβε το πτυχίο του στα οικονομικά το 1984 από το τμήμα Οικονομικών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια έλαβε το μεταπτυχιακό του στα οικονομικά από τη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Τέλος, ολοκλήρωσε τις σπουδές του με την απόκτηση του διδακτορικού του στα οικονομικά το 1990 από το Κολλέγιο Μπίρκμπεκ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ο τίτλος της διατριβής του ήταν *«Η Προσέγγιση της Ρύθμισης: Μια Κριτική Αξιολόγηση»* και είχε ως επιβλέποντα τον καθηγητή Μπεν Φάιν. Οι μεταπτυχιακές του σπουδές χρηματοδοτήθηκαν από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών.

Το 1993 εντάχθηκε στο Τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ως λέκτορας ενώ αργότερα προήχθη σε επίκουρο καθητητή, αναπληρωτή καθηγητή και εν τέλει καθηγητή. Τον Ιανουάριο 2019 μετακινήθηκε στο ΤΜήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου όπου εργάζεται ως καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας. Είναι ιδρυτικό μέλος και στη συνέχεια μέλος του διοικητικού συμβουλίου (γραμματέας, πρόεδρος) της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας.

Έχει συγγράψει αρκετά άρθρα σε ελληνικά αλλά και ξένα επιστημονικά περιοδικά, ενώ αρθρογραφεί σε εφημερίδες για θέματα σχετικά με την οικονομία, την πολιτική και την Αριστερά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπικό ιστολόγιο Σταύρου Μαυρουδέα
* Σελίδα Σταύρου Μαυρουδέα στην ιστοσελίδα ''Academia.edu''
* Σελίδα Σταύρου Μαυρουδέα στην ιστοσελίδα ''Researchgate''

Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Εδαφοβούκερος της Αβησσυνίας

Ο **εδαφοβούκερος της Αβησσυνίας** ή **βόρειος εδαφοβούκερος** (*Bucorvus abyssinicus*) είναι ένα από τα δύο είδη εδαφοβούκερου. Το άλλο είδος είναι ο Νότιος εδαφοβούκερος. 

Ο εδαφοβούκερος της Αβησσυνίας είναι ένα αφρικανικό ημερόβιο πουλί, που βρίσκεται βόρεια του Ισημερινού. Ομάδες εδαφοβούκερων έχουν εδάφη έως και 2 – 100 τετραγωνικά μίλια.  

## Μορφολογία
Ο εδαφοβούκερος της Αβησσυνίας είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα είδη βούκερων (το άλλο είναι ο νότιος εδαφοβούκερος). Έχει ύψος 90 – 100 εκατοστά, 110 εκατοστά μήκος και 4 κιλά βάρος. Σύμφωνα με τον Στέβενσον και τον Φανσουά, αυτό το είδος είναι μεγαλύτερο είδος κατά μέσο όρο από τον νότιο εδαφοβούκερο στα 102 εκατοστά, αλλά τα δημοσιευμένα βάρη και οι τυποποιημένες μετρήσεις αντιστρόφως δείχνουν πως το νότιο είδος είναι πράγματι ελαφρώς μεγαλύτερο. Όπως και ο ξάδελφός του, ο εδαφοβούκερος της Αβησσυνίας έχει μακριά γυμνά πόδια για βάδισμα. Το αρσενικό έχει κόκκινο σάκο λαιμού, ενώ το θηλυκό μπλε. Τροποποιημένα φτερά σχηματίζουν μεγάλες βλεφαρίδες που προστατεύουν τα μάτια του από τη σκόνη.

## Τροφή
Ο εδαφοβούκερος της Αβησσυνίας τρέφεται με ποικιλία σπονδυλωτών και ασπόνδυλων, περιλαμβάνοντας χελώνες, σαύρες, αράχνες, σκαθάρια και κάμπιες: επίσης τρέφεται με ψοφίμια, φρούτα, σπόρους και φιστίκια.

## Πινακοθήκη

Bucorvus abyssinicus -Fort Worth Zoo-8.jpg|Ζευγάρι στο Ζωολογικό του Φορτ Γουόρθ
Bucorvus abyssinicus -female -San Diego Zoo-8a.jpg|Το είδος αυτό έχει μακριές βλεφαρίδες όπως φαίνεται σε αυτό το θηλυκό επισημαίνοντας τον μπλε σάκο λαιμού.
Bucorvus abyssinicus MHNT 226 San (Mali).jpg|Αυγό εδαφοβούκερου της Αβησσυνίας 


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουκερωτίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
See Me, Feel Me

Το **See Me, Feel Me (Δες με, νοιώσε με)** είναι ένα single από το άλμπουμ *[[Tommy (άλμπουμ)|Τόμι]]* του 1969 των Who. Αποτελείται από δύο μέρη από *το Τόμι*, το δεύτερο και το τρίτο μέρος του τελευταίου τραγουδιού του άλμπουμ "We're Not Gonna Take It": "See Me, Feel Me" και "Listening To You"". Κυκλοφόρησε ως single το Σεπτέμβριο του 1970. Το single δε θεωρείται χωριστό κομμάτι στην έκδοση studio του άλμπουμ του 1969.

Οι Who έπαιξαν το "See Me, Feel Me", ακολουθούμενο από το ρεφρέν του "Listening To You", στο Φεστιβάλ του Woodstock το 1969. Αυτό καταγράφηκε σε ταινία στα φίλμ *[[Woodstock (ταινία)|Woodstock]]* (1970) και The Kids Are Alright (1979). Το "See Me, Feel Me" κυκλοφόρησε επίσης ως single στις ΗΠΑ για να αξιοποιηθεί η εμφάνισή του στην ταινία του Woodstock. Μπήκε στα τσαρτς στις 23 Σεπτεμβρίου 1970 και έφτασε στο νούμερο 12 τουPop Singles Chart.. Κυκλοφόρησε επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν είχε μεγάλη επιτυχία.

Το συγκρότημα εκτέλεσε αυτό το τραγούδι στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών αγώνων του 2012 στο Λονδίνο την Κυριακή 12 Αυγούστου 2012, μαζί με το "Baba O'Riley" και το "My Generation".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια των The Who
Κατηγορία:Singles του 1970
Κατηγορία:Τραγούδια του 1969
Κατηγορία:Singles της Decca Records
Σαρίνα Πάρμαρ

Η **Σαρίνα Πάρμαρ** (Αγγ.: Sarena Parmar, 18 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Καναδή ηθοποιός. Έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στη τηλεοπτική σειρά Ίντι, ως Τσάντρα Μέχτα.

## Πρώτα χρόνια

Η Πάρμαρ γεννήθηκε στο Πρινς Τζορτζ της Βρετανικής Κολομβίας και μεγάλωσε στην Κελόουνα της Βρετανικής Κολομβίας. Το 2002, φοίτησε στη θεατρική σχολή *National Theatre School of Canada*. Η οικογένειά της κατάγεται από το Παντζαμπ της Ινδίας.

## Σταδιοδρομία

Το 2009, η Πάρμαρ ξεκίνησε την σταδιοδρομία της με τη συμμετοχή της στη τηλεταινία *Word on the Street*, ως Βάριους. To 2009, πήρε το πρώτο της μεγάλο ρόλο πρωταγωνιστώντας στη τηλεοπτική σειρά Ίντι, ως Τσάντρα Μέχτα. Το 2013, συμμετήχε στην πρώτη της ταινία και συγκεκριμένα στην *[[The Animal Project]]* ως Μίρα.

## Φιλμιογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Επίσημη Ιστοσελίδα της Σαρίνα Πάρμαρ 
* Η Σαρίνα Πάρμαρ στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Αναστάσιος Καμπούρης

Ο **Αναστάσιος Καμπούρης** (1934  -  16 Ιουλίου 1989), του Θεοδώρου, ήταν Έλληνας πολιτικός, που θήτευσε ως βουλευτής Ευβοίας ως το θάνατό του. 

## Σταδιοδρομία
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1981 με τη Νέα Δημοκρατία, της οποίας ήταν επί μακρόν πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ευβοίας.  Εξελέγη βουλευτής Εύβοιας στις εκλογές του Ιουνίου του 1989. Ωστόσο, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη θητεία του. Πέθανε σε ηλικία 55 ετών από έμφραγμα που υπέστη στο Μαρμάρι, ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής και κηδεύτηκε τον Ιούλιο του 1989.  Την έδρα του κατέλαβε ο Νίκος Ε. Παπανδρέου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Αντιγόνη Κωνσταντά

Η **Αντιγόνη Κωνσταντά** () είναι ελληνικής καταγωγής Αιγυπτιώτισσα σχεδιάστρια, διακοσμήτρια, μοντέλο και νικήτρια των καλλιστείων Μις Κόσμος του 1954, με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια. 

## Καριέρα

Τα καλλιστεία έλαβαν χώρα στις 18 Οκτωβρίου του 1954 στο Λονδίνο. Μαζί με την Κωνσταντά συμμετείχαν άλλες 16 διαγωνιζόμενες, και ήταν η πρώτη φορά όπου η Μις Αίγυπτος κατακτούσε την πρώτη θέση -και πρώτη φορά από την Αφρική γενικότερα-, ενώ στην 2η κατατάχθηκε η Μις Αμερική με την Κάριν Χάλτμαν, και στην 3η θέση η Μις Ελλάς με την Έφη Μελά ως κάτοχο του τίτλου στην Ελλάδα. Κατά τον διαγωνισμό ομορφιάς του επομένου έτους, το 1955, η Κωνσταντά αρνήθηκε να παρουσιαστεί στην εκδήλωση λόγω των πολιτικών εξελίξεων μεταξύ της Αιγύπτου και της Μεγάλης Βρετανίας σε σχέση με την κρίση της διώρυγας του Σουέζ.

Μετά την επιτυχία της στον διεθνή οργανισμό ομορφιάς, η δημοφιλία της στον χώρο της μόδας επεκτάθηκε στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα. 

## Άλλες δραστηριότητες

Αποτελεί μέλος της κοινότητας των Ελλήνων της Αιγύπτου, και πριν την συμμετοχή της στα διεθνή καλλιστεία, εργάζονταν ως μοντέλο για διάφορες εκδόσεις και περιοδικά μόδας στην Αίγυπτο. Εκτός των αραβικών, μιλάει επίσης ελληνικά, αγγλικά, ιταλικά, και γαλλικά. Συμμετείχε επίσης ως ηθοποιός στην ιταλική κινηματογραφική ταινία του 1956 με τίτλο *Donne Sole*.

Κατά τα τελευταία χρόνια, άρχισε να ασχολείται ως διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων ιδρύοντας τη δική της εταιρεία, ενώ το 2006 συμμετείχε ως μια από τις κριτές στον διαγωνισμό ομορφιάς Μις Αιγύπτου 2006.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τηλεοπτικό απόσπασμα των διαγωνιζομένων - British Pathé
* Τηλεοπτικό απόσπασμα ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων το 1954 - YouTube

Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Βυκανιστής

Ο ***Βυκανιστής*** είναι γένος μεσαίου ως μεγάλου μεγέθους φρουτοφάγων βούκερων της οικογένειας των βουκερωτίδων που ζουν στα δάση της Υποσαχάριας Αφρικής.

## Είδη
* Σωληνώδης βούκερος (*Bycanistes fistulator*).
* Σαλπιγκτής βούκερος (*Bycanistes bucinator*).
* Καστανομάγουλος βούκερος (*Bycanistes cylindricus*).
* Λευκοειδής βούκερος (*Bycanistes albotibialis*).
* Βούκερος με ασπρόμαυρο κράνος (*Bycanistes subcylindricus*).
* Ασημένιος βούκερος (*Bycanistes brevis).*

Κατηγορία:Βουκερωτίδες
Ποταμός Νγκερενγκέρε

Ο **Ποταμός Νγκερενγκέρε** (αγγλικά: *Ngerengere River*, σουαχίλι: *Mto Ngerengere*), είναι ποταμός στην Περιφέρεια Μορογκόρο (*Morogoro Region*) της Τανζανίας.

Στον Ποταμό Νγκερενγκέρε (*Ngerengere River*) υπάρχει και το «Φράγμα Μίντου» («*Mindu Dam*»).

Οι εργασίες στο «Φράγμα Μίντου» («*Mindu Dam*») ξεκίνησαν το 1978, οι οποίες συνοδεύτηκαν από διαμάχες και αντιπαραθέσεις. Στο «Φράγμα Μίντου» («*Mindu Dam*») γίνεται με ταχείς ρυθμούς συσσώρευση ιλύος, λόγω της αποψίλωσης των δασών από τις γύρω περιοχές. Επίσης, εκτός από τη μόλυνση με βιλαρζίωση (σχιστοσώματα), αντιμετωπίζει και τη μόλυνση των υδάτων με υδράργυρο, από την παρακείμενη εξόρυξη χρυσού η οποία είναι μια απειλή στην παροχή του νερού.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Μορογκόρο
* Ουλουγκούρου Όρη
* Νγκερενγκέρε (πόλη)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Τανζανίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Αφρικής
Κατηγορία:Περιφέρεια Μορογκόρο
Λολιόντο

Το χωρίο **Λολιόντο** (Αγγλικά και Σουαχίλι *Loliondo*), βρίσκεται στην Περιοχή Νγκορονγκόρο *(Ngorongoro District)* της Περιφέρειας Αρούσα *(Arusha Region)* στην Βόρειο Τανζανία. Μαζί με το γειτονικό χωρίο *Wasso*, φιλοξενεί το επαρχιακό γραφείο και σχηματίζει το εμπορικό κέντρο του Τομέα Λιολιόντο. Το Λιολιόντο είναι η έδρα του Επαρχιακού Επιτρόπου για το Νγκορονγκόρο.

Η εθνοτική ομάδα η οποία κυριαρχεί σε ολόκληρη την περιοχή είναι οι Μαασάι και η κτηνοτροφία η κύρια χρήση της γης. Τα τελευταία χρόνια οι εθνοτικές ομάδες των Τσάγκα *(Chaga)* και των Ουαρούσα *(Warusha)* έχουν αυξηθεί, έχοντας σαν αποτέλεσμα την αύξηση των καλλιεργειών στην κοιλάδα όπου βρίσκεται το χωριό. Υπάρχει και ένας σημαντικός πληθυσμός από Σόντζο *(Sonjo)* αγρο-κτηνοτρόφους, λόγω της πλειοψηφίας των *Sonjo* στις περιοχές προς τα ανατολικά.

## Προέλευση ονομασίας
Η ονομασία Λιολιόντο (*Loliondo*) προέρχεται από ένα δέντρο που ονομάζεται μλολιόντο (*mloliondo*) και που βρίσκεται μόνο σε αυτή την περιοχή του Μεικτού Τμήματος Οργκοσόροκ (*Orgosorok*).
## Θαυματουργές θεραπείες
Το Λιολιόντο (*Loliondo*) είναι η τοποθεσία της «θαυματουργής θεραπείας» που διαχειρίζεται ο *Ambilikile Mwasapile*, συνταξιούχος πάστορας από την Λουθηρανική Εκκλησία γνωστός ως «Μπάμπου ουά Λολιόντο» (*"Babu wa Loliondo"* - που σημαίνει ο Παππούς του Λολιόντο). Λέγεται ότι η θεραπεία έχει εφαρμογή σε όλες τις ανίατες ασθένειες όπως καρκίνους, *HIV/AIDS*, έλκη, πίεση και διαβήτη.

Το θαυματουργό φυτό ονομάζεται *Carissa edulis* την οικογένεια των Αποκυνίδων (*Apocynaceae*). Υπάρχει εκεί από αρχαιοτάτων εποχών και απαντάται στους θερμούς θαμνότοπους στην Αραβία, τροπική Αφρική, το Τρανσβάαλ, Μποτσουάνα και Ναμίμπια.

## Εικόνες

Αρχείο:Serving the miracle cups.JPG|Ένας από τους βοηθούς του *Babu Ambilikile Mwasapile*.
Αρχείο:Loliondo_Foleni.JPG|Ουρά αυτοκινήτων, εν αναμονή για την εξυπηρέτησή των στο *Samunge*, Λολιόντο.
Αρχείο:Loliondo skyline.JPG|Τοπίο στο Λολιόντο. 


## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Αρούσα
* Περιοχή Νγκορονγκόρο
* Αρούσα

## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Daily News, "Government blasts NGOs over Loliondo" 19 Septemba 2009

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Αρούσα
Κατηγορία:Επαρχία Νγκορονγκόρο
Εξάστιχο

**Εξάστιχο** λέγεται το ολιγόστιχο ποίημα, το οποίο αποτελείται από μία εξάστιχη στροφή.

## Μορφή
Το εξάστιχο αποτελείται από έξι στίχους συνολικά και ειδικότερα από ένα τετράστιχο και ένα δίστιχο. Οι στίχοι μπορεί να είναι, είτε όλοι ισοσύλλαβοι, είτε μερικοί. Η ομοιοκαταληξία του έχει διάφορες μορφές, που ομαδοποιούνται σε δύο τύπους, στον κλασικό και στο σύγχρονο.

Ο κλασικός τύπος προέρχεται από την ιταλική ποίηση και έχει δύο μορφές. Η πρώτη μορφή έχει ομοιοκαταληξία *α β α β - γ γ* και η δεύτερη έχει *α α β γ - β γ*.

Ο σύγχρονος τύπος του εξάστιχου καλλιεργήθηκε από νεότερους ποιητές και έχει διάφορες μορφές. Οι κυριότερες από αυτές είναι τέσσερις. Η πρώτη μορφή έχει ομοιοκαταληξία *α β γ α - β γ*, η δεύτερη *α β γ β - β γ*, η τρίτη *α β γ γ - β α* και η τέταρτη *α β α γ - β γ*.

## Νεοελληνική λογοτεχνία
Στη νεοελληνική λογοτεχνία το εξάστιχο έχουν χρησιμοποιήσει στην ποίηση τους κυρίως οι Επτανήσιοι ποιητές. Εξάστιχες στροφές έχουν γράψει ο Αθανάσιος Χριστόπουλος, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ανδρέας Λασκαράτος, ο Γεώργιος Δροσίνης, ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Κωνσταντίνος Χατζόπουλος κ.α.

Ακολουθεί αντιπροσωπευτική εξάστιχη στροφή, κλασικού τύπου, του Διονύσιου Σολωμού.


Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, 
περπατώντας η Δόξα μονάχη,
μελετά τα λαμπρά παλικάρια,
και στην κόμη στεφάνι φορεί,
γινωμένο από λίγα χορτάρια,
που 'χαν μείνει στην έρημη γη. 


Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό εξάστιχο, σύγχρονου τύπου, από το ποίημα *Έφυγες...* του Γεώργιου Δροσίνη.


Έφυγες. - Ποιος να πιστέψει,
πως η βρύση θα στερέψει,
θα σωπάσουν τα πουλιά,
πως θα βασιλέψουν τ' άστρα,
και θα μαραθεί στη γλάστρα,
πάνανθη η τριανταφυλλιά. 


## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μετρική
Μητροπολίτης Καρπενησίου Γεώργιος

Ο **Μητροπολίτης Καρπενησίου Γεώργιος** (Καστέλλα Εύβοιας, 1963) είναι Έλληνας θεολόγος, εκπαιδευτικός και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1963 στο χωριό Καστέλλα Ευβοίας.

Αρχικά σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας, από όπου και έλαβε το πτυχίο το 1985. Ακολούθως, φοίτησε στην Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία πτυχίο έλαβε το 1993.

Το 1988 διορίσθηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, όπου και εργάστηκε σε Δημοτικά Σχολεία της Χαλκίδας. Το 1995 παραιτήθηκε της θέσης του ως Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Χειροτονήθηκε Διάκονος και ακολούθως Πρεσβύτερος το 1994 από τον τότε Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Με την χειροτονία του, τοποθετήθηκε ως Εφημέριος του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Σχηματάρι. Παράλληλα με τα καθήκοντά του στην ενορία του Σχηματαρίου, εξυπηρετούσε τις ανάγκες της 114 Πτέρυγας Μάχης (Αεροπορική Βάση Τανάγρας) αλλά και διπλανές Ενορίες (ως Εξομολογητής και Κήρυκας) στις οποίες δεν υπήρχε διορισμένος εφημέριος. 

Από 2008, με την εκλογή του Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Ιερωνύμου στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, αναλαμβάνει διαδοχικά καθήκοντα Γραμματέα Συνοδικών Επιτροπών και Συνεργάτη του Αρχείου της Ιερά Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Από τον Οκτώβριο του 2014, ανέλαβε καθήκοντα Β' Γραμματέως - Πρακτικογράφου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, μέχρι της εκλογής του ως Μητροπολίτης Καρπενησίου.

Στις 10 Μαρτίου 2016, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον εξέλεξε Μητροπολίτη Καρπενησίου, δεύτερο στην ιστορία της Μητροπόλεως Καρπενησίου.

Στις 12 Μαρτίου 2016, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης, στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου Αθηνών, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου. Στις 22 Απριλίου 2016, στο Καρπενήσι, ενθρονίστηκε στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, πλειάδας Μητροπολιτών και Επισκόπων, κληρικών και λαϊκών.

Γεωργιος
Ρέμπελος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών