open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λουδοβίκος Α΄ της Ετρουρίας

Ο **Λουδοβίκος Α΄ της Ετρουρίας** (ιταλ. *Ludovico I di Etruria*, 5 Αυγούστου 1773 - 27 Μαϊου 1803) ήταν δούκας της Πάρμα, ο πρώτος και μοναδικός βασιλιάς της Ετρουρίας. 

## Βιογραφία
Ο *Λουδοβίκος Φερδινάνδος Φιλιβέρτος* ήταν γιος του Φερδινάνδου της Πάρμα και της Μαρίας Αμαλίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Μετέβη στην Ισπανία για να ολοκληρώσει τις σπουδές του (1795) και εκεί γνώρισε και νυμφεύτηκε μία από τις κόρες του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας, την εξαδέλφη του Μαρία Λουίζα, και έγινε ινφάντης της Ισπανίας. Ενώ η ζωή τους φαινόταν ευτυχισμένη, σύντομα δυσκόλεψαν τα πράγματα, όταν έγινε γνωστή η ασθένεια του Λουδοβίκου. Αυτός υπέφερε από σοβαρή επιληψία, που είχε προκληθεί όταν στην παιδική του ηλικία είχε χτυπήσει με δύναμη το κεφάλι του σε ένα μαρμάρινο τραπέζι. Η κατάσταση της αρρώστιας του καθημερινά χειροτέρευε και ο πρόωρος θάνατός ήταν βέβαιος.

Ενώ ο Λουδοβίκος έμενε στην Ισπανία, το Δουκάτο της Πάρμας είχε καταληφθεί από τον Ναπολέοντα (1796), ο οποίος είχε ολοκληρώσει την κατάκτηση της Ιταλίας. Επειδή ο Ναπολέων ήθελε να εξασφαλίσει την Ισπανία παράλληλα σαν σύμμαχο κατά της Αγγλίας, δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τον Λουδοβίκο και πρότεινε να του δώσει το βασίλειο της Ετρουρίας, μια νέα κρατική οντότητα που δημιουργήθηκε από το μέγα δουκάτο της Τοσκάνης. Ο Λεοπόλδος πήγε με τη σύζυγο του στο Παρίσι σαν *[[κόμης]] του [[Λιβόρνο]]* και μετά τη στέψη του από τον Ναπολέοντα δεν είχε παρά να επιστρέψει στην νέα του πρωτεύουσα, Φλωρεντία.

Πριν πάνε, πέρασαν ξανά από την Ισπανία, προκειμένου να παρευρεθούν στους διπλούς γάμους του κουνιάδου του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας και της κουνιάδας του Μαρίας Ισαβέλλας, αδελφών της Μαρίας Λουίζας. Στην Φλωρεντία επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του Λουδοβίκου Α΄ και πέθανε σε ηλικία 30 ετών από άλλη μια επιληπτική κρίση.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1795 την εξαδέλφη του Μαρία Λουίζα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας, και είχε τέκνα:
* Κάρολος Λουδοβίκος (1799 - 1883), Δούκας της Πάρμα.
* Μαρία Λουίζα Καρλόττα (1802 - 1857), παντρεύτηκε πρώτα τον Μαξιμιλιανό της Σαξονίας, μετά τον κόμη Φραντσέσκο Ρόσσι και έπειτα τον κόμη Τζοβάννι Βιμερκάτι.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δούκες της Πάρμας
Κατηγορία:Βασιλείς της Ετρουρίας
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Χρήστος Μικές

Ο **Χρήστος Μικές** είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 23 Σεπτεμβρίου 1971 στην Πάτρα.
## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στο Ζαβλάνι και στο δεύτερο μισό της περιόδου 1989-90 μεταγράφηκε στην Παναχαϊκή, η οποία τότε αγωνιζόταν στη Β' εθνική. Το 1996-97 μεταπήδησε στην Καλαμάτα όπου αγωνίστηκε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια και συνέχισε από το 2000 μέχρι το 2003 στον Ιωνικό.

Η καριέρα του συνεχίστηκε για τα επόμενα δύο χρόνια στη Χαλκηδόνα και το 2005-06 στον Ατρόμητο μετά τη συγχώνευση των δύο συλλόγων που προηγήθηκε. Συνέχισε για ένα χρόνο στη Βέροια, ενώ την περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε στη Δ' Εθνική και στον Αχιλλέα Καμαρών.

## Στις Εθνικές ομάδες
Ο Χρήστος Μικές υπήρξε μέλος της Εθνικής ομάδας ενόπλων που κατέκτησε την πρώτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων του 1997. Επίσης, αγωνίστηκε στην Εθνική Νέων το 1988-89 στα προκριματικά του ευρωπαϊκού κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Καλλιμασιά Χίου

Η **Καλλιμασιά** είναι κωμόπολη και Μαστιχοχώρι της Χίου, χτισμένη 13 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του νησιού. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2021, ( που πραγματοποιήθηκε το 2023 λόγω κορονοϊού) ο πληθυσμός της περιοχής αναμένεται στους 987 μόνιμους κάτοικους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ήταν μια από τις σημαντικότερες κωμοπόλεις του νησιού κατά το Μεσαίωνα, καταστράφηκε όμως σχεδόν ολοκληρωτικά από σεισμό το 1881. Είναι χτισμένη σε έναν κάμπο με ελαιόδεντρα. ενώ παράγεται και μαστίχα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι τα ερείπια των μεσαιωνικών πύργων και οι καλοδιατηρημένες ,  εντυπωσιακές εκκλησίες όπως και η Μονή Παναγίας Κοιμήσεως Πλακιδιωτίσσης . Η Καλλιμασιά υπήρξε η έδρα του Δήμου Ανέμωνα και του Δήμου Ιωνίας.

μικρογραφία|αριστερά|Ο τάφος του Πατριάρχη Ιωακείμ Δ΄ πίσω από τον ναό της Μεταμορφώσεως
Από την Καλλιμασιά κατάγονταν δύο Οικουμενικοί Πατριάρχες, ο Ιωακείμ Β΄ και ο Ιωακείμ Δ΄, ο Αντισμήναρχος Κώστας Περρίκος, αρχηγός της ΠΕΑΝ, ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου ιατρός Γεώργιος Σταγκούλης και ο πρωταθλητής της δισκοβολίας και έκτος ολυμπιονίκης το 1936 Νίκος Σύλλας. 

Η τοπική ομάδα του χωριού της Καλλιμασιάς ονομάζεται *Όμηρος Καλλιμασιά*. Ο Όμηρος ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου το 1928. 

Από το  1976 λειτουργεί το Εκπολιτιστικό Σωματείο "Πρόοδος Καλλιμασιάς"  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Irix

Το **IRIX** είναι ένα λειτουργικό σύστημα που αναπτύχθηκε από την εταιρεία Silicon Graphics Inc για να χρησιμοποιηθεί στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της (workstations και servers). Είναι βασισμένο στο λειτουργικό σύστημα UNIX System V με κάποιες επεκτάσεις από το BSD. Οι υπολογιστές που διαθέτουν αυτό το λειτουργικό σύστημα μπορούν να πετύχουν ιδιαίτερα υψηλά uptimes, δηλαδή να μείνουν ανοιχτοί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τέλος, το IRIX χρησιμοποιεί το σύστημα αρχείων XFS, το οποίο θεωρείται ότι είναι ένα από τα πιο εξελιγμένα συστήματα αρχείων που χρησιμοποιούν την τεχνολογία journaling.

Η τρέχουσα έκδοση του IRIX είναι η 6.5, η οποία δόθηκε στο κοινό τον Μάιο του 1998. Από τότε έχουν βγει διάφορες υποεκδόσεις της μορφής 6.5.Χ. 

## Ιστορία
Το όνομα IRIX δεν είχε χρησιμοποιηθεί από την αρχική εμφάνιση αυτού του λειτουργικού συστήματος, αλλά μετά την έκδοση 3. Πριν από αυτό χρησιμοποιούνταν ονόματα όπως για παράδειγμα "4D1-2.2", τα οποία προέκυπταν από τον τύπο του υπολογιστή για το οποίο είχε σχεδιαστεί το λειτουργικό σύστημα (IRIS 4D) και από την έκδοση του λειτουργικού συστήματος. 

## Χαρακτηριστικά
Το IRIX 6 είναι συμβατό με τα λειτουργικά συστήματα UNIX System V Release 4, UNIX 95 και με το πρότυπο POSIX. Ήταν ένα από τα πρώτα λειτουργικά βασισμένα στο UNIX που παρείχε στον χρήστη γραφικό περιβάλλον. Χρησιμοποιήθηκε πολύ στην βιομηχανία παραγωγής κινουμένων σχεδίων και για απεικόνιση επιστημονικών αποτελεσμάτων, κυρίως διότι παρείχε σημαντική υποστήριξη για απεικόνιση γραφικών σε πραγματικό χρόνο.

Το IRIX χρησιμοποιεί το γραφικό περιβάλλον Indigo Magic Desktop με διαχειριστή παραθύρων τον 4Dwm.

Η Silicon Graphics εξέδωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 2006 ένα δελτίο τύπου με το οποίο ανακοίνωσε το τέλος παραγωγής των προϊόντων MIPS/IRIX . Η υποστήριξη του προϊόντος θα τερματιστεί τον Δεκέμβριο του 2013. Οι εναπομείναντες υπολογιστές της εταιρείας θα χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα Linux.

## Δείτε επίσης
* Λειτουργικό σύστημα
* Unix
* Linux
* POSIX

## Αναφορές


Κατηγορία:Unix
Κάρολος Γ΄ της Πάρμας

Ο **Κάρολος Γ΄** (ιταλ. *Carlo III di Parma*, 14 Ιανουαρίου 1823 - 27 Μαρτίου 1854) ήταν δούκας της Πάρμα (1849 - 1854). 

## Βιογραφία
Ο *Φερδινάνδος Κάρολος Ιωσήφ Μαρία Βίκτωρ Βαλτάσσαρ* ήταν το δεύτερο παιδί και ο μοναδικός γιος του Καρόλου Λουδοβίκου της Πάρμα, Πρίγκηπα της Λούκκα, και της Μαρίας Θηρεσίας της Σαβοΐας. Ως την άνοδο του στο θρόνο του δουκάτου αποκαλείτο *Κάρολος Φερδινάνδος*.

Τα πρώτα δέκα χρόνια της ζωής του έζησε στη Γερμανία, όπου τέθηκε υπό την εκπαίδευση του Ούγγρου ιερέα Σίγκμοντ Ντεάκι. Έμαθε ιταλική ιστορία από τον Λάζαρο Πάπι, διευθυντή της βιβλιοθήκης της πόλης Λούκκα, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ισπανικά. Στάλθηκε στο Τορίνο (1841) για στρατιωτική εκπαίδευση.

Τον Δεκέμβριο του 1847 πέθανε η αυτοκράτειρα Μαρία Λουίζα, οπότε και δικαιωματικά ο πατέρας του πήρε τον τίτλο του *[[Δούκας της Πάρμας|δούκα της Πάρμα]]*. Αλλά την αμέσως επόμενη χρονιά η επανάσταση ανάγκασε την οικογένεια των Βουρβόνων να εγκαταλείψει την πόλη. Ο Φερδινάνδος Κάρολος, αφού έμεινε αιχμάλωτος μερικούς μήνες σε Κρεμόνα και Μιλάνο, ελευθερώθηκε ύστερα από διαπραγματεύσεις της βρετανικής κυβέρνησης. 

Μετά από μια σύντομη παραμονή στη Μάλτα, ταξίδευσε σε Νάπολη και Κρεμόνα, όπου συνάντησε τη σύζυγο του και έκαναν τον πρώτο τους γιο. Στη συνέχεια δραπέτευσε με τη σύζυγο του σε Αγγλία και Σκωτία. 

Τον Αύγουστο του 1848, ο αυστριακός στρατός εισήλθε στη Νάπολη και την ανακατέλαβε, αλλά ο Φερδινάνδος Κάρολος με την οικογένεια του εξακολουθούσε να παραμένει στην Αγγλία, αφού στην περιοχή της Πάρμα διεξάγονταν μάχες μεταξύ των δυνάμεων της Αυστρίας και του Πεδεμοντίου.

Τον Μάρτιο του 1849, ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ αυτού στον τίτλο του δούκα της Πάρμας, που πήρε τότε το όνομα *Κάρολος Γ΄*. Εισήλθε στην Πάρμα αλλά ανέλαβε επίσημα τη διοίκηση τον Αύγουστο.

Στις 26 Μαρτίου 1854, κάνοντας βόλτα στους δρόμους της Πάρμας, μαχαιρώθηκε από έναν μαινόμενο δραπέτη και πέθανε την επόμενη μέρα.

## Οικογένεια
Τον Δεκέμβριο του 1845, ο Φερδινάνδος Κάρολος νυμφεύτηκε τη Λουίζα Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων (1819 - 1864), κόρη του Καρόλου Φερδινάνδου, Δούκα του Μπερρύ, στην Αυστρία. Παιδιά τους ήταν:
* Μαργαρίτα (1847 - 1893), παντρεύτηκε τον Κάρολο, Δούκα της Μαδρίτης, διεκδικητή (κατά τους Καρλιστές) του ισπανικού θρόνου.
* Ροβέρτος Α΄ (1848 - 1907), Δούκας της Πάρμα.
* Αλίκη (1849 - 1935), παντρεύτηκε τον Φερινάνδο Δ΄ της Τοσκάνης.
* Ερρίκος (1851 - 1905), Κόμης του Μπάρντι.

## Πρόγονοι




## Πηγές
*Cecchini, Bianca Maria. *La danza delle ombre: Carlo III di Borbone Parma, un regicidio nell'Italia del Risorgimento*. Lucca: Istituto storico lucchese, 2001. 
*Franzè, Giuseppe. *L'ultimo duca di Parma: potere, amministrazione e società dell'Ottocento*. Modena: Artioli, 1984. 
*Myers, Jesse. *Baron Ward and the Dukes of Parma*. London: Longmans, Green, 1938. 
*Nettement, Alfred François. *Madame la duchesse de Parme*. Paris: J. Lecoffre, 1864.

## Αναφορές


Κατηγορία:Δούκες της Πάρμας
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Uptime

Το **uptime** στην επιστήμη υπολογιστών είναι ένα μέτρο του χρόνου κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι ανοιχτός και λειτουργεί. Είναι ο αντίθετος όρος του downtime, του χρόνου δηλαδή κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής παραμένει εκτός λειτουργιάς. Ο χρόνος uptime και η αξιοπιστία ενός υπολογιστικού ή τηλεπικοινωνιακού συστήματος πολλές φορές μετριέται με εννιάρια. Για παράδειγμα 5 εννιάρια σημαίνουν ότι το σύστημα παρέμεινε λειτουργικό για το 99,999% του χρόνου, δηλαδή ο χρόνος για τον οποίο δεν λειτούργησε είναι λιγότερος των 5 λεπτών το χρόνο.

## Χρήσεις
Ο χρόνος uptime χρησιμοποιείται σε πολλές περιπτώσεις για να μετρήσει την αξιοπιστία και τη σταθερότητα των λειτουργικών συστημάτων των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Στην περίπτωση αυτή αντιπροσωπεύει τον χρόνο κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορεί να παραμείνει σε λειτουργία χωρίς να χρειαστεί επέμβαση ενός εξωτερικού χειριστή/χρήστη ή να μην χρειαστεί να επανεκκινήσει λόγων αναβάθμισης σε λογισμικό και συντήρησης. Παρόλα αυτά, μεγάλοι χρόνοι uptime μπορεί επίσης να υποδεικνύουν ότι ο διαχειριστής του συστήματος δεν κάνει τα απαραίτητα updates, πολλά από τα οποία απαιτούν την επανεκκίνηση του υπολογιστή.

## Η εντολή uptime
Στους υπολογιστές που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα UNIX ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο λειτουργικό σύστημα (Linux, BSD κοκ), μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εντολή *uptime* για να απεικονίσει στην οθόνη του υπολογιστή τον χρόνο λειτουργίας του συστήματος, τους χρήστες που είναι συνδεδεμένοι και τον φόρτο του συστήματος για τα προηγούμενα 15, 5 και 1 λεπτό.

  $ uptime
  10:52PM  up 1337 days,  7:45, 3 users, load averages: 0.21, 0.24, 0.23

Η αντίστοιχη εντολή για τους χρήστες Windows XP Professional και Windows Server 2003 είναι η *systeminfo*, η οποία μαζί με τον χρόνο uptime παρουσιάζει και πολλές άλλες πληροφορίες συστήματος.

## Το Uptime-Project
Μέχρι την 1η Μαρτίου 2007 λειτουργούσε το Uptime-Project, το οποίο μάζευε στοιχεία από διαφόρους χρήστες σχετικά με το uptime των υπολογιστών τους. Μέχρι στιγμής ο μεγαλύτερος χρόνος uptime ανέρχεται σε 6 χρόνια, 98 μέρες, 12 ώρες, 6 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα
σε έναν υπολογιστή που χρησιμοποιούσε το λειτουργικό σύστημα SunOS 5.6.

Πολλές φορές οι χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών παραθέτουν στις προσωπικές τους ιστοσελίδες ή στα email που στέλνουν τον χρόνο uptime του υπολογιστή τους. Αυτή η πρακτική ήταν πολύ συνηθισμένη κυρίως στην εποχή των Windows 9x, όπου οι χρήστες συστημάτων Windows NT και Windows 2000 υπερηφανεύονταν για χρόνους uptime μεγαλύτερους των 30 ημερών, σε αντιδιαστολή με τους υπόλοιπους χρήστες Windows 9x, οι υπολογιστές των έβγαιναν εκτός λειτουργίας (crash) πολύ συχνά. Στην σημερινή εποχή που τα Windows 9x έχουν πρακτικά εκλείψει και ο πυρήνας των Windows βασίζεται στην τεχνολογία NT, η επίτευξη μεγάλων χρόνων uptime είναι πιο εύκολη.

## Δείτε επίσης
* Windows
* Linux
* UNIX
* BSD

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η σελίδα του Uptime-Project, το οποίο πλέον έχει κλείσει.
* Τα sites με τον μεγαλύτερο χρόνο uptime για τις προηγούμενες 7 ημέρες. 

Κατηγορία:Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων
Κατηγορία:Linux
Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Μεσσήνης

Ο **Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Μεσσήνης**, ο ιερός ναός του Αγιάννη κατά τους ντόπιους, βρίσκεται κοντά στον ποταμό Πάμισο. Αποτελεί τον μητροπολιτικό ναό της πόλης.

Το 1806 ο επίσκοπος Ιωσήφ ενθρονίστηκε νέος επίσκοπος Ανδρούσης εντός του ναού. Από το 1833 υπογράφει ως «επίσκοπος Μεσσήνης Ιωσήφ». Το 1844 ο Ιωσήφ πεθαίνει και ενταφιάζεται εντός του Ιερού βήματος του ναού. Το 1986 κατά τους καταστρεπτικούς σεισμούς ο ναός έπαθε μεγάλες ζημιές και τελικά κατεδαφίστηκε. Σήμερα έχει ανεγερθεί νέος μεγάλος ναός με δυο μεγάλα καμπαναριά, του οποίου έχει ξεκινήσει και η αγιογράφιση από το 2003.

Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Ιωαννου
Δήμος Αστακού

Ο **Δήμος Αστακού** ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ξηρομέρου. Βρισκόταν στα δυτικά της Αιτωλοακαρνανίας και είχε σαν έδρα του την κωμόπολη του Αστακού. Ήταν κυρίως ορεινός και ημιορεινός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 7.330 κατοίκους και 345.099 στρέμματα έκταση.

Εκτός της πόλης του Αστακού ο δήμος περιλάμβανε 11 ακόμα δημοτικά διαμερίσματα. Αυτά είναι τα παρακάτω:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αστακού Αιτωλοακαρνανίας|Δ.δ. Αστακού]] ** [2.563]
::* ο Αστακός [2.538]
::* το Βαλτί [25]
: ** Δ.δ. Αγραμπέλων ** -- τα Αγράμπελα [87]
: ** Δ.δ. Βασιλοπούλου ** -- το Βασιλόπουλο [573]
: ** Δ.δ. Βλιζιανών ** -- τα Βλιζιανά [325]
: ** Δ.δ. Καραϊσκάκη ** -- ο Καραϊσκάκης [630]
: ** Δ.δ. Μαχαιρά ** -- ο Μαχαιράς [420]
: ** Δ.δ. Μπαμπίνης ** -- η Μπαμπίνη [413]
: ** Δ.δ. Παλαιομανίνας ** -- η Παλαιομάνινα [888]
: ** Δ.δ. Προδρόμου ** -- ο Πρόδρομος [361]
: ** Δ.δ. Σκουρτούς ** -- η Σκουρτού [337]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Στρογγυλοβουνίου Αιτωλοακαρνανίας|Δ.δ. Στρογγυλοβουνίου]] ** [302]
::* το Στρογγυλοβούνι [174]
::* η Μάνινα Βλιζιανών [128
: ** Δ.δ. Χρυσοβίτσης ** -- η Χρυσόβιτσα [353]

## Δήμαρχοι
...
*1863 Στράτος Προίκας (διορισμένος)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοιχεία από τη Νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας

## Παραπομπές


Αστακός
The Crow Road

Το **The Crow Road** είναι ένα μυθιστόρημα γραμμένο από τον Σκωτσέζο συγγραφέα *Iain Banks* το οποίο εκδόθηκε το 1992.

## Εισαγωγή
Το μυθιστόρημα περιγράφει την ενηλικίωση του Prentice McHoan μέσα στην πολυσύνθετη αλλά στενά δεμένη οικογένειά του,
μέσα από το πρίσμα της ενασχόλησής του με το σεξ, τον θάνατο, τις σχέσεις, το ποτό (και άλλες απαγορευμένες ουσίες), και τον Θεό, εξυμνώντας παράλληλα τις ομορφιές της σκωτσέζικης υπαίθρου.

## Σύνοψη

Το μυθιστόρημα ξεκινάει ως εξής: "Ήταν η μέρα που ανατινάχθηκε η γιαγιά μου. Καθόμουν στο κρεματόριο, ακούγοντας τον θείο Hamish να συνοδεύει με το σιγανό ροχαλητό του τη Λειτουργία του Μπαχ σε λα μινόρε, και σκεφτόμουν ότι ήταν πάντα ο θάνατος που με έφερνε πίσω στο Gallanach."

Το οικογενειακό έπος είναι τοποθετημένο στη φανταστική πόλη Gallanach της περιοχής Argyll, στο πραγματικό χωριό Lochgair και στη Γλασκόβη όπου ζει ο Prentice. Ο Rory, ο αγαπημένος θείος του Prentice, εξαφανίζεται μυστηριωδώς την περίοδο που γράφει ένα βιβλίο με τίτλο The Crow Road. Ο Prentice παθιάζεται με τα γραπτά που έχει αφήσει πίσω του ο αγνοούμενος θείος του και ξεκινάει για να λύσει το μυστήριο. 

Ένα μεγάλο τμήμα της ενηλικίωσης του Prentice αφορά τη σταδιακή κατανόηση της εύπορης και εκκεντρικής οικογένειάς του, ειδικά της τραγικής και περίπλοκης γενιάς των γονιών του. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά τον θάνατο του πατέρα, του Kenneth, ο οποίος όντας φανατικά άθεος στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι δεν υπάρχει Θεός Τον προκαλεί σκαρφαλώνοντας σε ένα καμπαναριό αλλά τελικά πέφτει νεκρός από χτύπημα κεραυνού. Η οικογένεια είχε ήδη ζήσει μια τραγωδία με τον θάνατο της αδερφής του Kenneth, της Fiona, σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. 

Η Ashley Watt, παιδική φίλη του Prentice, καθώς και άλλοι, τον βοηθούν στην αναζήτηση της αλήθειας σχετικά με την εξαφάνιση του θείου του.

## Λογοτεχνική αξία & Κριτική

Το μυθιστόρημα συνδυάζει το απειλητικό (περιέχει το ανατριχιαστικό και πειστικό χρονικό ενός τέλειου φόνου),
με το μαύρο χιούμορ (όπως φαίνεται από την αρχή κιόλας του βιβλίου) με μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση μιας ερωτικής ιστορίας. Η χρήση πολλαπλών αφηγητών και προοπτικών βρίσκεται εδώ στο απόγειό της. Ακόμα και δευτερεύοντες χαρακτήρες όπως η γιαγιά του Prentice, η φανταστική πόλη Gallanach και το οικογενειακό σπίτι στο Lochgair, περιγράφονται με ιδιαίτερη προσοχή δίνοντας στη ζωή του Prentice βάθος και συνοχή.

Το μυθιστόρημα αφορά το ταξίδι της αναζήτησης του εαυτού του Prentice, των ανθρώπων που αγαπά και των τρόπων που λειτουργεί ο κόσμος.
Αυτός ο τύπος μυθιστορήματος συχνά ονομάζεται 'Bildungsroman'.

Η ονομασία The Crow Road, όπως εξηγείται στο μυθιστόρημα, αφενός αφορά μια πραγματική τοποθεσία στη δυτική Σκωτία, αφετέρου είναι μια έκφραση που σημαίνει τον θάνατο, όπως στη φράση "He's away the crow road". Η καταλληλότητα του τίτλου γίνεται περισσότερο εμφανής όσο εξελίσσεται το μυθιστόρημα.

## Μεταφορές
Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στην τηλεόραση από τον Bryan Elsley για λογαριασμό του BBC to 1996.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα μυστηρίου
Δήμος Θέρμου

Ο **Δήμος Θέρμου** είναι ορεινός δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας με έδρα το Θέρμο, ιστορική κωμόπολη και κέντρο της ελληνιστικής Αιτωλικής Συμπολιτείας.

Ο δήμος έλαβε τη σημερινή του μορφή το 1998 με το Σχέδιο Καποδίστριας. Εν συνεχεία έμεινε ανέπαφος από τον «Καλλικράτη», αφού πληρούσε το πληθυσμιακό κριτήριο (2.000 για ορεινούς δήμους) ώστε να αποφύγει τις αναγκαστικές συνενώσεις.

Συνορεύει με τους δήμους Αγρινίου, Ναυπακτίας, και με την περιφερειακή ενότητα Ευρυτανίας.

Έχει έκταση περίπου 334 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.712 μόνιμων κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

## Κοινότητες και οικισμοί
Ο δήμος Θέρμου, μετά το σχέδιο Καλλικράτης, περιλαμβάνει τις παρακάτω κοινότητες και οικισμούς:

*Σημειώσεις*
* Τα στοιχεία προέρχονται από την *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012): «Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας» (αρχείο pdf).
* Ο πληθυσμός που αναφέρεται είναι ο **μόνιμος πληθυσμός**.

## Διατελέσαντες κοινοτάρχες και δήμαρχοι Θέρμου

Μεταπολιτευτικά, πρώτος αιρετός πρόεδρος της τότε Κοινότητας Θέρμου ήταν ο Δημήτρης Αραπογιάννης.

## Αξιοθέατα του δήμου
Στα αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνεται η λίμνη Τριχωνίδα, ο ποταμός Εύηνος, ο αρχαιολογικός χώρος του Θέρμου, τα ιστορικά μοναστήρια της Μυρτιάς και της Αγίας Παρασκευής, ο ναός του Αγίου Νικολάου / Ταξιαρχών στην Αγία Σοφία και ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων, κτίσμα του 1847 στο Αργυρό Πηγάδι. Επίσης, 3 χιλιόμετρα από το Θέρμο, στο χωριό Μέγας Δένδρος, όπου γεννήθηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός βρίσκονται τα θεμέλια του σπιτιού του καθώς και το μοναστήρι του Πατροκοσμά. Στο χωριό Άγια Σοφία υπάρχουν και οι δίδυμοι καταρράκτες Μόκιστας. Μπορεί να τους απολαύσει κανείς μέσω μονοπατιών, που έχουν κατασκευαστεί, καθώς και με αυτοκίνητο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Θέρμου 
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Θέρμου (1912-1985) / Δήμου Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας (1985 κ.εξ.). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/11/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/11/2017.
* Πληροφορίες από τη νομαρχία Αιτ/νίας
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
* ΕΕΤΑΑ- Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών στον Δήμο Θέρμου από το 1978 ως σήμερα.

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
*
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Μούδρου

Ο **Δήμος Μούδρου** ήταν ένας από τους τέσσερις δήμους της Λήμνου ως το 2010. Ιδρύθηκε το 1999, με το Σχέδιο Καποδίστριας και περιλάμβανε την ανατολική πλευρά του νησιού. Την 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο Δήμο Λήμνου, σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.

## Ιστορικά στοιχεία

Δήμος Μούδρου υπήρχε και στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας, με έδρα τον ομώνυμο οικισμό και εξαρτώμενα τα γύρω χωριά της ανατολικής Λήμνου: Ρουσσοπούλι, Καμίνια, Φισίνη, Αγία Σοφία, Σκανδάλη, Ρωμανού, Ρεπανίδι, Βάρος, Λύχνα, Κοντοπούλι, Καλιόπη, Παναγία, Πλάκα. Μετά την απελευθέρωση του νησιού, που έγινε στις 8 Οκτωβρίου 1912, συστάθηκαν ο **[[Δήμος Μύρινας|Δήμος Κάστρου Λήμνου]]**, ο **Δήμος Μούδρου Λήμνου** και ο '''Δήμος Κορνού Λήμνου'''. Στο Δήμο Μούδρου εντάχθηκαν όλα τα χωριά της ανατολικής Λήμνου που αναφέρονται παραπάνω. Προ του 1912 ως αντιδήμαρχος Μούδρου υπηρετούσε ο ιατρός Θωμάς Θεοφάνους ενώ το 1916-1918 δήμαρχος ήταν ο Β. Τσέλιος.

Το 1918 με το ΦΕΚ 116Α-28/5/1918 εφαρμόστηκε και στη Λήμνο (όπως σε όλες τις "Νέες Χώρες") το διάταγμα ΔΝΖ΄ (4057)/10-2-1912 περί "Ίδρυσης Δήμων και Κοινοτήτων" και ο Δήμος μετατράπηκε σε "Κοινότητα Μούδρου Λήμνου" με έδρα το Μούδρο, ενώ οι υπόλοιποι οικισμοί έγιναν έδρες κοινοτήτων.
***Δήμαρχοι Μούδρου**
**1912(;) ως Μάιος 1916: Βασίλειος Τσέλιος, έμπορος.
**Μάιος 1916 ως Μάιος 1918: Βασίλειος Τσέλιος, έμπορος.
**Μάιος ως Δεκέμβριος 1918: Θωμάς Θεοφάνους, ιατρός.

## Νεότερος δήμος

Την 1 Ιανουαρίου 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας ιδρύθηκε και πάλι ο Δήμος Μούδρου με πρωτεύουσα το κεφαλοχώρι του Μούδρου. Μοναδικός δήμαρχος Μούδρου από το 1999 ως το 2010 υπήρξε ο Κώστας Αδαμίδης, που εξελέγη το 2006 για τρίτη συνεχόμενη θητεία.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Μούδρου εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου.

### Δημοτικά διαμερίσματα
 
Στο δήμο ανήκαν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Μούδρου|Δ.δ. Μούδρου]]**
::* ο Μούδρος

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Ρουσσοπουλίου Λήμνου|Δ.δ. Ρουσσοπουλίου]]** -- το Ρουσσοπούλι

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Καμινίων Λήμνου|Δ.δ. Καμινίων]]**
::* τα Καμίνια
::* ο Βρόσκοπος

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Ρουσσοπουλίου Λήμνου|Δ.δ. Ρουσσοπουλίου]]** -- το Ρουσσοπούλι

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Φισίνης Λήμνου|Δ.δ. Φισίνης]]**
::* η Φισίνη
::* η Αγία Σοφία

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Σκανδάλης Λήμνου|Δ.δ. Σκανδάλης]]** -- η Σκανδάλη

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Ρωμανού Λήμνου|Δ.δ. Ρωμανού]]**
::* το Ρωμανού
::* η Κώμη

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Λύχνων Λήμνου|Δ.δ. Λύχνων]]**
::* τα Λύχνα
::* η Ανεμόεσσα

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Ρεπανιδίου Λήμνου|Δ.δ. Ρεπανιδίου]]**
::* το Ρεπανιδίου
::* ο Κότσινος
::* ο Άγιος Υπάτιος

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Κοντοπουλίου Λήμνου|Δ.δ. Κοντοπουλίου]]**
::* το Κοντοπούλι
::* ο Αγιος Αλέξανδρος
::* ο Άγιος Θεόδωρος

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Καλλιόπης Λήμνου|Δ.δ. Καλλιόπης]]** -- η Καλλιόπη

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Παναγίας Λήμνου|Δ.δ. Παναγίας]]** -- η Παναγία

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Πλάκας Λήμνου|Δ.δ. Πλάκας]]** -- η Πλάκα

Κατηγορία:Λήμνος (Διοίκηση)
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Δήμος Νέας Κούταλης

Ο **Δήμος Νέας Κούταλης** ήταν ένας από τους τέσσερις δήμους της Λήμνου από το 1999 ως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας και καταλάμβανε το νότιο τμήμα του νησιού. 

Είχε πληθυσμό 2.880 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και έκταση 75.745 στρέμματα. 

Το 2011 εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου, και από τότε αποτελεί Δημοτική Ενότητα.

## Ιστορικά στοιχεία

Ο **Δήμος Νέας Κούταλης** ιδρύθηκε το 1999, με έδρα τον Κοντιά και με όνομα της "Νέας Κούταλης", που ήταν ο δεύτερος μεγάλος οικισμός του. Μοναδικός δήμαρχος του δήμου διετέλεσε ο Δημήτρης Βουλγαράκης, ο οποίος το 2006 εξελέγη για τρίτη συνεχόμενη θητεία.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Ν. Κούταλης εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου.

## Δημοτικά διαμερίσματα

Στο δήμο ανήκαν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: 

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Κοντιά |Δ.δ. Κοντιά]]**  -- ο Κοντιάς

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Νέας Κούταλης |Δ.δ. Νέας Κούταλης]]**  --  η Νέας Κούταλη

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Αγκαρυώνων |Δ.δ. Αγκαρυώνων]]**  --  οι Αγκαρυώνες

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Καλλιθέας |Δ.δ. Καλλιθέας]]** --  η Καλλιθέα

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Λιβαδοχωρίου |Δ.δ. Λιβαδοχωρίου]]** 
::* το Λιβαδοχώρι
::* η Πολιόχνη

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Πεδινού |Δ.δ. Πεδινού]]** 
::* το Νέο Πεδινό
::* το Παλαιό Πεδινό

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Πορτιανού |Δ.δ. Πορτιανού]]**  -- το Πορτιανού

:**[[Δημοτικό διαμέρισμα Τσιμανδρίων |Δ.δ. Τσιμανδρίων]]** 
::* τα Τσιμάνδρια
::* το Διαπόρι

Κατηγορία:Λήμνος (Διοίκηση)
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Δήμος Ατσικής

Ο **Δήμος Ατσικής** ήταν ένας από τους τέσσερις δήμους της Λήμνου από το 1999 ως το 2010. Περιλάμβανε το κεντρικό και το βόρειο τμήμα του νησιού και είχε έδρα την Ατσική.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Δήμος Ατσικής ιδρύθηκε το 1999 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα το χωριό Ατσική. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Ατσικής εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου.

## Δήμαρχοι Ατσικής
Στη σύντομη ιστορία του δήμου Δήμαρχοι Ατσικής διετέλεσαν.

*1999-2002: Γιώργος Αρχοντίδης
*2003-2006: Ανδρέας Καλαϊτζής
*2007-2010: Ανδρέας Καλαϊτζής

## Δημοτικά διαμερίσματα
Στο δήμο ανήκαν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ατσικής Λήμνου|Δ.δ. Ατσικής]] ** [ 989 ]  
::* η Ατσική [ 918 ]  
::* το Προπούλι [ 71 ]  
: ** Δ.δ. Αγίου Δημητρίου ** -- ο Άγιος Δημήτριος [ 733 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βάρους Λήμνου|Δ.δ. Βάρους]] ** [ 405 ]  
::* το Βάρος [ 235 ]  
::* ο Αερολιμήν [ 170 ]  
: ** Δ.δ. Δάφνης ** -- η Δάφνη [ 179 ]
: ** Δ.δ. Καρπασίου ** -- το Καρπάσι [ 168 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καταλάκκου Λήμνου|Δ.δ. Καταλάκκου]] ** [ 115 ]  
::* το Κατάλακκο [ 115 ]  
::* το Σεργίτσι (νησίδα) [ 0 ]  
: ** Δ.δ. Σαρδών ** -- οι Σαρδές [ 305 ]

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Δήμος Αρακύνθου

right|250px|thumb|Παπαδάτες. Η έδρα του δήμου.
Ο **δήμος Αρακύνθου** ήταν δήμος της Αιτωλοακαρνανίας, ο ένας από τους δύο δήμους του σχεδίου Καποδίστριας που αποτελούσαν την περιοχή της Μακρυνείας, όπως ονομάζονται τα νότια παράλια της λίμνης Τριχωνίδας. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αγρινίου.

Ο δήμος ήταν κυρίως ημιορεινός, και είχε πάρει το όνομά του από το όρος Αράκυνθος που υψώνεται ακριβώς στα νότια της Τριχωνίδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 6.448 κατοίκους και η συνολική του έκταση είναι 99.717 στρέμματα. Έδρα ήταν οι Παππαδάτες και μεγαλύτερος οικισμός η Ματαράγκα. Τα υπόλοιπα χωριά που αποτελούν το δήμο είναι το Ζευγαράκι, το Άνω και Κάτω Κεράσοβο και η Γραμματικού.
Τα χωριά βρίσκονται κατά μήκος του δρόμου που διέρχεται νοτίως της Τριχωνίδας και έχουν υπέροχη θέα στη λίμνη, με την πόλη του Αγρινίου στο βάθος.

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοι:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παππαδατών Αιτωλοακαρνανίας|Δ.δ. Παππαδατών]] ** [1.445]
::* οι Παππαδάτες [1.410]
::* τα Λωλέικα [35]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Άνω Κερασόβου Αιτωλοακαρνανίας|Δ.δ. Άνω Κερασόβου]] ** [414]
::* το Άνω Κεράσοβο [373]
::* η Δάφνη (Πλιατσικαίικα) [18]
::* το Κλήμα [23]
: ** Δ.δ. Γραμματικούς ** -- η Γραμματικού [1.054]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζευγαρακίου Αιτωλοακαρνανίας|Δ.δ. Ζευγαρακίου]] ** [952]
::* το Ζευγαράκι [809]
::* το Άνω Ζευγαράκι [72]
::* τα Καμαρετσαίικα [71]
: ** Δ.δ. Κάτω Κερασόβου ** -- το Κάτω Κεράσοβο [507]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ματαράγκας Αιτωλοακαρνανίας|Δ.δ. Ματαράγκας]] ** [2.025]
::* η Ματαράγκα [1.849]
::* η Αγία Μαρίνα [101]
::* ο Παλαιοπλάτανος [75]

## Δήμαρχοι

Πηγή: Αποτελέσματα εκλογών - ΕΕΤΑΑ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για τον δήμο από τη Νομαρχία

Αρακύνθου
Λουδοβίκος Αντώνιος των Βουρβόνων

Ο **Λουδοβίκος Αντώνιος** (*Luis Antonio de Borbón y Farnesio*, 25 Ιουλίου 1727 - 7 Αυγούστου 1785) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας (*infante*) της Ισπανίας, καρδινάλιος-διάκονος της Εκκλησίας Σάντα Μαρία ντελλα Σκάλα στη Ρώμη, αρχιεπίσκοπος του Τολέδο, πρωθιερέας της Ισπανίας, 13ος κόμης του Τσιντσόν. Στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες είναι καταχωρημένος ως ο νεαρότερος καρδινάλιος (έγινε 8 ετών). Επίσης ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

## Βιογραφία
Ο *Λουδοβίκος Αντώνιος Ιάκωβος* ήταν ο πέμπτος γιος (3ος από τον 2ο γάμο) του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας από τη 2η σύζυγό του Ελισάβετ Φαρνέζε, κόρη του Οδοάρδου Φαρνέζε, Διαδόχου της Πάρμα.

Σε ηλικία μόλις 8 ετών χρίστηκε αρχιεπίσκοπος του Τολέδο και της Σεβίλλης και ακολούθως καρδινάλιος. Εγκατέλειψε την εκκλησιαστική ζωή (1754), για να πάρει τον τίτλο του κόμη του Τσιντσόν (*Chinchón*).

Με το τέλος των δύο μεγαλύτερων ετεροθαλών αδελφών του Λουδοβίκου Α΄ (1724) και Φερδινάνδου ΣΤ΄ (1759), βασιλέων της Ισπανίας χωρίς απογόνους, του παρουσιάστηκε η μοναδική ευκαιρία να γίνει βασιλιάς της Ισπανίας, γιατί οι δύο μεγαλύτεροι αμφιθαλείς αδελφοί του ζούσαν μακριά από τα πάτρια εδάφη: ο τριτότοκος Κάρολος ήταν βασιλιάς της Νάπολης & Σικελίας ενώ ο Φίλιππος ήταν ηγεμόνας της Πάρμα. Ωστόσο, τελικά έχασε τα δικαιώματα του, αφού τον θρόνο κατέλαβε ο αδελφός του Κάρολος Γ΄, ο οποίος άφησε τον τρίτο του γιο Φερδινάνδο Α΄ ως βασιλιά της Νάπολης & Σικελίας.

Ο Λουδοβίκος ήταν λάτρης των τεχνών, του μουσικού Λουίτζι Μποκερίνι, του αρχιτέκτονα Βεντούρα Ροδρίγεθ και των ζωγράφων Φρανθίσκο Γκόγια, Λουίς Παρέτ υ Αλκαζάρ και Σαρλ Ζοζέφ Φλιπάρ.

Ο Κάρολος Γ΄, αναλαμβάνοντας το βασίλειο της Ισπανίας, φοβήθηκε την θέση του, που εποφθαλμιούσαν οι αδελφοί του και εξόρισε τον Λουδοβίκο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1776 μια Αραγωνέζα αριστοκράτισσα, ονόματι Μαρία Θηρεσία δε Βαγιαβρίγα υ Ρόθας. Ο μοργανατικός γάμος, απέκλειε τα παιδιά του να έχουν δικαιώματα στον βασιλικό θρόνο της Ισπανίας. Οι σχέσεις παρ' όλα αυτά με τον αδελφό του Κάρολο Γ΄ εξακολουθούσαν να είναι καλές. Απεβίωσε στην εξορία γεμάτος ντροπή, θλιμμένος για την απώλεια του θρόνου. Με τη σύζυγό του είχε τέκνα:
* Λουδοβίκος Μαρία (1777 - 1823), Καρδινάλιος, 14ος Κόμης του Τσιντσόν και 1ος Μαρκήσιος του Σαν Μαρτίν δε λα Βέγα.
* Μαρία Θηρεσία Καρολίνα (1779 - 1828), παντρεύτηκε τον Μανουέλ δε Γοδόυ υ Αλβάρεθ δε Φάρια, Πρίγκιπα *δε λα Παθ* (της Ειρήνης), 1ο Δούκα της Αλκούδια, 1ο Δούκα της Σουέκα, 1ο Βαρόνο του Μασκαλμπό, Πρώτο Γραμματέα του Κράτους στην Ισπανία (1792-97, 1801-08), ευνοούμενο του βασιλικού ζεύγους. Απέκτησαν ένα τέκνο, την Καρλότα Λουίσα Μανουέλα.
* Μαρία Λουίζα (1780 - 1846), Ευγενής Κυρία του Βασιλικού Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας. Παντρεύτηκε τον Χοακίν Χοσέ δε Μελγαρέχο, 1ο Δούκα του Σαν Φερνάντο δε Κιρόγα, υπουργό των Εξωτερικών της Ισπανίας (1819 - 1820). Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Βανδαλισμός

[thumb|140px|Καταστροφή [Άγαλμα|αγάλματος. Μορφή Βανδαλισμού.]]
**Βανδαλισμός** είναι η συστηματική μερική ή ολική καταστροφή έργων τέχνης και πολιτισμού. 

Ο όρος προήλθε από το μάχιμο γερμανικό φύλο των Βανδάλων, οι οποίοι συνήθιζαν κατά τις εκστρατείες τους να καταστρέφουν έργα τέχνης από τους τόπους των κατακτήσεών τους. Κατέστρεφαν κυρίως αγάλματα, αφαιρώντας συνήθως τις μύτες και τα αυτιά των προσώπων κι αυτό με αφορμή μια προκατάληψη που έλεγε πως τα αγάλματα διαθέτουν ψυχή και έτσι, καταστρέφοντάς τα, αφαιρούσαν τη δυνατότητα να εισέρχεται και να εξέρχεται η ψυχή μέσα στο άγαλμα. Στη συνέχεια προχώρησαν και σε καταστροφές άλλων μορφών τέχνης. 

Στις μέρες μας, ο όρος βανδαλισμός έχει λάβει μια ευρύτερη διάσταση, μη περιοριζόμενος στην καταστροφή έργων τέχνης, αλλά στην καταστροφή γενικότερα ιδιωτικής ή δημόσιας περιουσίας.


Κατηγορία:Εγκλήματα
Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος
Αβελονήσια Ηράκλειας

thumb|250 px|right|Φωτογραφία της Ηρακλειάς από δορυφόρο. Οι νησίδες στα αριστερά (δυτικά) είναι τα Αβελονήσια
Τα **Αβελονήσια**  είναι συστάδα νησίδων των Κυκλάδων του Αιγαίου Πελάγους. Βρίσκονται κοντά στη νοτιοδυτική ακτή της Ηράκλειας. Η συστάδα αποτελείται από δύο ακατοίκητες νησίδες: τη νησίδα Μεγάλος Αβελάς  στα ανατολικά και τη νησίδα Μικρός Αβελάς  στα δυτικά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκουν στη δημοτική ενότητα Ηρακλείας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων.

Τα Αβελονήσια, όπως και άλλες νησίδες του Αιγαίου, έχουν χαρακτηρισθεί ως "τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους" με υπουργική απόφαση" με στόχο την αποτελεσματική προστασία, διατήρηση και ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντός του". Επίσης έχουν υπαχθεί στο πρόγραμμα Leader+ Κυκλάδων, καθώς και στα Ολοκληρωμένα Προγράμματα Ανάπτυξης Αγροτικού Χώρου (Ο.Π.Α.Α.Χ.) του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράµµατος (Π.Ε.Π.) Νοτίου Αιγαίου.

Τα Αβελονήσια, όπως και τα υπόλοιπα νησιά και νησίδες των νησιωτικών συμπλεγμάτων της Ηρακλείας, της Σχοινούσσας και των Κουφονησίων και οι νησίδες Αντικέρια της Αμοργού και Μάκαρες της Δονούσσας, περιλαμβάνονται στο Δίκτυο Natura 2000 και αποτελούν μέρος του Τόπου Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ) "Μικρές Κυκλάδες: από Κέρο μέχρι Ηράκλεια, Σχοινούσσα, Κουφονήσια, Κέρος, Αντικέρι και θαλάσσια ζώνη" και της Ζώνης Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) "Νήσος Ηράκλεια, Νήσοι Μάκαρες, Μικρός και Μεγάλος Αβελάς, Νησίδα Βενέτικο Ηρακλείας". Στον ΤΚΣ έχουν παρατηρηθεί σπάνια ενδημικά είδη φυτών με περιορισμένη εξάπλωση, ενώ αποτελεί καταφύγιο για το απειλούμενο είδος της μεσογειακής φώκιας *Monachus monachus*. Στη ΖΕΠ επωάζουν θαλασσοπούλια και τα απειλούμενα είδη αρπακτικών μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae*) και μύχος (*Puffinus yelkouan*).

## Σημειώσεις
* Οι κωδικοί των νησίδων σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία είναι 826401 04 για τον Μεγάλο Αβελά και 826401 05 για τον Μικρό Αβελά.http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/A1604/Other/A1604_SAP01_TB_DC_00_2001_01_F_GR.pdf
* Εφημερίς της Κυβερνήσεως, Τεύχος Δεύτερο, Αριθμός Φύλλου 1323/1 Νοεμβρίου 2000, Αριθ. ΔΠΑ/10908. Περίληψη απόφασης
* Σύνοψη τοπικού προγράμματος Leader+ Κυκλάδων https://web.archive.org/web/20060508200401/http://www.anetky.gr/drastriotites/leader/Synopsi%20Programmatos-Kyklades.pdf
* Ο κωδικός τού ΤΚΣ, σύμφωνα με το Δίκτυο Natura 2000, είναι GR4220013.
* Ο κωδικός τής ΖΕΠ, σύμφωνα με το Δίκτυο Natura 2000, είναι GR4220021.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Θέση της συστάδας στον χάρτη
*Εφημερίδα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
*Δίκτυο Natura 2000
*Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ηρακλειάς
Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Μαρία Αμαλία της Σαξονίας (1724-1760)

Η **Μαρία Αμαλία** (πολ: *Maria Amalia Wettyn*, γερμ: *Maria Amalia*, 24 Νοεμβρίου 1724 - 27 Σεπτεμβρίου 1760) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν Πολωνή πριγκίπισσα της Σαξονίας και βασίλισσα της Ισπανίας.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Αμαλία Χριστίνα Φραγκίσκη Ιαβερία Φλόρα Βαλπούργα* γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1724 στη Δρέσδη και ήταν το πέμπτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας και της Μαρίας Ιωσηφίνας της Αυστρίας. Ήταν εγγονή του Ιωησήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Παντρεύτηκε σε ηλικία 14 ετών τον Κάρολο των Βουρβόνων, Βασιλιά των Δύο Σικελιών (μετέπειτα ''Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας''), και, παρά το ότι ήταν γάμος σκοπιμότητας, το ζευγάρι δέθηκε πολύ στενά. Επίσης, σημειώθηκε και αναφέρθηκε στη πεθερά της στην Ισπανία, ότι ο Κάρολος φαινόταν ευτυχισμένος και ευχαριστημένος, όταν την γνώρισε για πρώτη φορά. Η Μαρία Αμαλία περιγράφηκε ότι ήταν όμορφη, επιδέξια αναβάτρια στην ιππασία και συνόδευε τον Κάρολο για το κυνήγι. Ως βασίλισσα άσκησε μεγάλη επιρροή στην πολιτική, παρά τις συχνές ασθένειές της και συμμετείχε ενεργά στις κρατικές υποθέσεις.

αριστερά|μικρογραφία|218x218εσ|Η Μαρία Αμαλία σε νεαρή ηλικία από τον Τζουζέππε Μπονίτο.

Ήταν μία πολύ καλλιεργημένη γυναίκα: εισήγαγε την κατασκευή πορσελάνης στην Νάπολη και συμμετείχε στην κατασκευή των Ανακτόρων της Καζέρτα.

Το 1759 ο Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας, ετεροθαλής αδελφός του συζύγου της, απεβίωσε άτεκνος, οπότε ο σύζυγός της κατέστη νόμιμος διάδοχός του. Η Μαρία Αμαλία απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1760 από φυματίωση σε ηλικία 35 ετών: συντετριμμένος ο Κάρολος Γ΄, που την υπεραγαπούσε, αρνήθηκε να ξαναπαντρευτεί σε όλη του τη ζωή.

## Οικογένεια
Από τον γάμο της (1738) με τον Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας, απέκτησε 13 παιδιά:
* *Μαρία Ισαβέλλα* Αντωνία (1740 - 1742).
**Μαρία Ιωσηφίνα* Αντωνία (1742).
**Μαρία Ισαβέλλα* Άννα (1743 - 1749).
*Μαρία Ιωσηφίνα (1744 - 1801).
* Μαρία Λουίζα (1745 - 1792), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
* Φίλιππος (1747 - 1777), Δούκας της Καλαβρίας. Εξαιρέθηκε από το θρόνο λόγω της νοητικής του υστέρησης.
* Κάρολος Δ΄ (1748 - 1819), Βασιλιάς της Ισπανίας.
*Μαρία Θηρεσία (1749 - 1750).
* Φερδινάνδος Α΄ (1751 - 1825), Βασιλιάς των Δύο Σικελιών.
* Γαβριήλ Αντώνιος (1752 - 1788), Πρίγκιπας της Ισπανίας.
*Μαρία Άννα (1754 - 1755).
* Αντώνιος Πασχάλιος (1755 - 1817), Πρίγκιπας της Ισπανίας.
* Φραγκίσκος Ιαβέρης (1757 - 1771).

## Πινακοθήκη

Αρχείο:Giovanni Maria delle Piane - Maria Amalia of Saxony, Queen of Naples - Prado.jpg|Η βασίλισσα της Νάπολης.
Αρχείο:Francesco Liani - Ritratto equestre di Maria Amalia di Sassonia.jpg|Η Μαρία Αμαλία έφιππη. Πίνακας του Φραντσέσκο Λιάνι.
Αρχείο:Maria Amalia of Saxony, Queen consort of Naples and Sicily; Queen consort of Spain.jpg|Η Μαρία Αμαλία (περ. 1761).


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Συμβάν της ανατολικής Μεσογείου

Το **συμβάν της ανατολικής Μεσογείου** ήταν μία μεγάλης ισχύος έκρηξη που συνέβη στις 6 Ιουνίου 2002 σε μεγάλο ύψος πάνω από την ανατολική Μεσόγειο θάλασσα σε συντεταγμένες 34ºN 21ºE (κατά προσέγγιση) ανάμεσα στη Λιβύη και την Κρήτη.

Η έκρηξη υπολογίστηκε ότι είχε ισχύ 26 κιλοτόνων - ήταν, δηλαδή, διπλάσια από αυτήν της Χιροσίμα και παρόμοιας ισχύος με αυτήν στο Ναγκασάκι. Αν είχε συμβεί πάνω από κατοικημένη περιοχή οι συνέπειες θα ήταν καταστροφικές.

Οφείλεται σε έναν δυνητικώς επικίνδυνο αστεροειδή (PHA – Potentially Hazardous Asteroid) ο οποίος δεν εντοπίστηκε καθώς πλησίαζε τη Γη. Την έκρηξη κατέγραψαν δορυφόροι και σεισμογραφικά κέντρα.

Ο αστεροειδής είχε διάμετρο 5-10 μέτρων. Όπως και στο συμβάν της Τουνγκούσκα, η έκρηξη οφείλονταν στην τριβή και τις υψηλές θερμοκρασίες κατά την είσοδο του αντικειμένου στην ατμόσφαιρα της Γης. Το αντικείμενο διαλύθηκε πλήρως και δεν διασώθηκαν ίχνη του. Παράλληλα, επειδή δεν έφτασε μέχρι την επιφάνεια της Γης, δε δημιουργήθηκε κρατήρας ούτε τσουνάμι, όπως αν είχε καταπέσει στη θάλασσα.

Την ίδια εποχή η Ινδία και το Πακιστάν, χώρες που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, ήταν σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής λόγω της μεταξύ τους έντασης. Υποστηρίζεται ότι αν η έκρηξη είχε συμβεί στην ευρύτερη περιοχή των δύο χωρών θα μπορούσε να γίνει αφορμή για έναν πόλεμο που ενδεχομένως θα ήταν και πυρηνικός (με πιθανούς απολογισμούς πάνω από 10 εκατομμύρια θύματα) αφού η μία από τις δύο πλευρές θα είχε εκλάβει την έκρηξη σαν επίθεση.

Αυτό δεν είναι απίθανο αφού το διαφιλονικούμενο Κασμίρ βρίσκεται στο ίδιο γεωγραφικό ύψος με τη Μεσόγειο και η έκρηξη, αν είχε συμβεί λίγες ώρες νωρίτερα λόγω της περιστροφής της Γης, θα τοποθετούνταν πάνω από την συγκεκριμένη περιοχή.

## Δείτε επίσης
* Συμβάν του Βιτίμ
* Συμβάν του Κάντο
* Έκρηξη της Τουνγκούσκα

## Παραπομπές


Συμβάν
Κατηγορία:Συμβάντα Πρόσκρουσης
Κατηγορία:Ιστορία της Μεσογείου
Κατηγορία:Ανατολική Μεσόγειος
Εθνική Παράταξις

Η **Εθνική Παράταξις** ήταν ελληνικό εθνικιστικό και φιλοβασιλικό πολιτικό κόμμα.

## Ιστορικό
Η Εθνική Παράταξις ιδρύθηκε από τον Στέφανο Στεφανόπουλο, που ήταν πρώην ηγέτης της συντηρητικής πτέρυγας της Ενώσεως Κέντρου. Δεύτερος στην ιεραρχία ήταν ο Σπύρος Θεοτόκης, που είχε υπάρξει ηγετική μορφή στην ΕΡΕ και αργότερα εκλέχτηκε στο ελληνικό Κοινοβούλιο το 1981, με τη Νέα Δημοκρατία. 

Συμμετείχε μόνο στις εκλογές του 1977, στις οποίες συγκέντρωσε ποσοστό 6,82%, εξασφαλίζοντας πέντε έδρες στη βουλή. Ο Στεφανόπουλος δεν κατάφερε να εκλεγεί, και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ανέλαβε ο Σπύρος Θεοτόκης. Χαρακτηριστικό των προεκλογικών συγκεντρώσεων του κόμματος ήταν τα ακραία αντικομμουνιστικά συνθήματα. 

Η Εθνική Παράταξις διαλύθηκε λίγο πριν τις εκλογές του 1981, λόγω έντονων διαφωνιών στο θέμα της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας. Τα περισσότερα στελέχη του κόμματος προσχώρησαν στη Νέα Δημοκρατία.

Η νεολαία του κόμματος, ΕΝΕΠ, αυτονομήθηκε και ακολούθησε διαφορετική πορεία. Στη συνέχεια διασπάστηκε και αργότερα μέρος της προσχώρησε στο Κόμμα Προοδευτικών του Μαρκεζίνη.

Ιδεολογικά το κόμμα εντασσόταν στην παραδοσιακή δεξιά εκφράζοντας τους συντηρητικούς βασιλόφρονες.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μοναρχικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Πρώτη Γραμμή

Η **Πρώτη Γραμμή** ήταν ελληνικό νεοφασιστικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1999. Πρόεδρος του πολιτικού κόμματος ήταν ο Κωνσταντίνος Πλεύρης.

## Ιστορία
Η Πρώτη Γραμμή συμμετείχε στις Ευρωεκλογές του 1999 συνεργαζόμενη με τη Χρυσή Αυγή και έλαβε 0,75%, το μεγαλύτερο ποσοστό από οποιοδήποτε ακροδεξιό κόμμα που συμμετείχε σε εκείνες τις εκλογές. Τα υψηλότερα ποσοστά της συγκέντρωσε στους νομούς Λακωνίας, Πιερίας και Φλώρινας και ιδίως σε αστικές συνοικίες του λεκανοπεδίου, όπως ο δήμος Παπάγου (5,85%) και το Ψυχικό (1,96%). Υποψήφιοι της Πρώτης Γραμμής εκτός από τον Πλεύρη ήταν η  Παναγιώτα Αντωνοπούλου και ο Νίκος Μιχαλολιάκος και ο Μιχαήλ Αρβανίτης-Αβράμης από τη Χρυσή Αυγή.

Λίγες μέρες μετά τις εκλογές ο Μιχαλολιάκος με αφορμή την προβολή της Πρώτης Γραμμής στην εφημερίδα «Ακρόπολις», ο διευθυντής της οποίας είχε καταθέσει εις βάρος του το 1976, όταν ο Μιχαλολιάκος είχε επιτεθεί σε δημοσιογράφους που κάλυπταν την κηδεία του Μάλλιου, αποστασιοποιήθηκε από το σχήμα και δυο βδομάδες αργότερα ανακοίνωσε ότι η Χρυσή Αυγή δε θα κατερχόταν ξανά σε εκλογές. 

Το Νοέμβριο του 1999 ο Πλεύρης προανήγγειλε ότι η Πρώτη Γραμμή θα συμμετείχε στις εκλογές υπό το μετωπικό σχήμα «Εθνική Συμμαχία» μαζί με τον εκδότη Γρηγόρη Μιχαλόπουλο και άλλα γνωστά πρόσωπα της ελληνικής ακροδεξιάς, οι οποίοι ωστόσο τον διέψευσαν την επομένη. Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 ο Πλεύρης μαζί με το διαγραφέντα από τη Νέα Δημοκρατία Μάνο Μανωλάκο συνεργάστηκε με το Ελληνικό Μέτωπο του Μάκη Βορίδη και κάποια πρώην μέλη της Πολιτικής Άνοιξης. Επικεφαλής της συνεργασίας ορίσθηκε ο πρόεδρος της Πρώτης Γραμμής. Στο κείμενο της συμφωνίας Πρώτης Γραμμής - Ελληνικού Μετώπου αναγραφόταν ότι είχε επιτευχθεί «*προγραμματική σύγκλιση με άμεσο πολιτικό αίτημα την άμεση απέλαση των λαθρομεταναστών και την αφαίρεση των πράσινων καρτών*». Στις εκλογές η Πρώτη Γραμμή πήρε 12.125 ψήφους, ποσοστό 0,18%. Λίγους μήνες αργότερα, ωστόσο, το Ελληνικό Μέτωπο δήλωσε ότι δεν είχε τίποτα κοινό με την «Πρώτη Γραμμή» που χαρακτήρισε εθνικοσοσιαλιστική.

Το Σεπτέμβριο του 2000 ο Γιώργος Καρατζαφέρης ανήγγειλε την ίδρυση του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και ο Πλεύρης έγινε ιδρυτικό μέλος του ΛΑΟΣ. Το Νοέμβριο του 2001 ανακοινώθηκε η συνεργασία τους και τον επόμενο μήνα ο Καρατζαφέρης επισκέφτηκε τα γραφεία της Πρώτης Γραμμής στη Θεσσαλονίκη. Τον Απρίλιο του 2002 τα γραφεία της Πρώτης Γραμμής παραχωρήθηκαν από τον Πλεύρη στο ΛΑΟΣ. Στις εκλογές του 2004 η Πρώτη Γραμμή, όπως και το ιδεολογικά συγγενές Κόμμα Ελληνισμού, είχε προσχωρήσει στο ΛΑΟΣ, εκμεταλλευόμενη την πρόσβαση στον τηλεοπτικό σταθμό και την εβδομαδιαία εφημερίδα του Καρατζαφέρη.

Η Πρώτη Γραμμή έπαυσε τη λειτουργία της το 2000. Πολλά από τα πρώην μέλη της έχουν ενταχθεί στον ΛΑΟΣ, ενώ άλλα συμμετείχαν στην ίδρυση της Πατριωτικής Συμμαχίας.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αντισημιτισμός στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μεταξισμός
Κομμουνιστική Ανανέωση

Η **Κομμουνιστική Ανανέωση** (**ΚΟΜ.ΑΝ.**) είναι ελληνικό κομμουνιστικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 2000. Εκδίδει το περιοδικό «*Στίγμα*». 

## Ιστορικό
Η ομάδα δημιουργήθηκε το 2000 μετά από τη διάσπαση της Α.Κ.Ο.Α.. Οι ιδρυτές της Κομμουνιστικής Ανανέωσης ήταν δυσαρεστημένοι με τη διακοπή της συνεργασίας με το Κ.Κ.Ε. και τη συνεργασία μεταξύ Α.Κ.Ο.Α. και Συνασπισμού. Στις εκλογές του 2000 η Κομμουνιστική Ανανέωση συνεργάστηκε με το Κ.Κ.Ε. και το ΔΗ.Κ.ΚΙ.. Η συμμαχία με το K.K.E. κατόπιν διακόπηκε αλλά ανανεώθηκε στις τοπικές εκλογές του 2006 για να ξαναδιακοπεί το 2007.

Η Κομμουνιστική Ανανέωση το 2009 προσχώρησε στη νεοσύστατη ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., από την οποία αποχώρησε τον Ιούνιο του 2013. Το 2015 συνεργάστηκε με την Λαϊκή Ενότητα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Κομμουνιστική Ανανέωση
* Περιοδικό «Το Στίγμα»

Κατηγορία:Συνιστώσες της ΛΑ.Ε.
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Πελοπίδες

Οι **Πελοπίδες** ήταν οι απόγονοι του Πέλοπα, ο οποίος με την Ιπποδάμεια γέννησε πολλά παιδιά.

## Γιοί
* Ατρέας, Βασιλεύς των Μυκηνών
* Θυέστης,δίδυμος του Ατρέα
* Αλκάθους, Βασιλεύς των Μεγάρων
* Τροιζήν
* Πιτθέας, Βασιλεύς της Τροιζήνας
* Αργείος
* Επίδαυρος, κατά άλλους γιος του Απόλλωνα 
* Ίππαλκος ή Ίππαλκμος ή Ιππάλκιμος 
* Ίππασος
* Κλέων
* Κοπρέας
* Λετρέας
* Κορίνθιος
* Κυβόσουρος
* Πλεισθένης
* Δίας
* Σκείρων ή Σκίρων, κατά άλλους γιος του Ποσειδώνα

* Χρύσιππος, που του γέννησε η Νύμφη Αστυόχη ή Αξιόχη

## Θυγατέρες
* Αστυδάμεια, μητέρα της Αναξώς και του Αμφιτρύωνα
* Λυσιδίκη, μητέρα της Ιπποθόης
* Νικίππη ή Αρχίππη, μητέρα του Ευρυσθέα και της Αλκυόνης
* Αντιβία ή Αμφιβία
* Ευρυδίκη

Πελοπιδες