open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόλο-Κόλο

Η **Κόλο-Κόλο** (ισπανικά: *Colo-Colo*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Χιλής, συγκεκριμένα μιας περιοχής που λέγεται Μακούλ της πόλης του Σαντιάγο. Ιδρύθηκε στις 19 Απριλίου 1925 και αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος της Χιλής την Πριμέρα Ντιβιζιόν, από την οποία δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ. Έχει έδρα το στάδιο Εστάντιο Μονουμεντάλ Νταβίντ Αρεγιανο, χωρητικότητας 47.347 θέσεων.

Η Κόλο-Κόλο είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα της Χιλής. Έχει κατακτήσει τον αριθμό ρεκόρ των 33 πρωταθλημάτων, καθώς και 13 Κύπελλα Χιλής. Διεθνώς, αποτελεί επίσης την πιο επιτυχημένη Χιλιανή ομάδα, έχοντας κατακτήσει το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1991 και το Κόπα Σουνταμερικάνα το 1992. Το 2007, συμπεριλήφθηκε στις 30 καλύτερες ομάδες όλων των εποχών. Το 2009, η IFFHS αξιολόγησε την Κόλο-Κόλο ως την κορυφαία ομάδα της Χιλής για τον 20ό αιώνα και ανάμεσα στις 20 κορυφαίες ομάδες της Νοτίου Αμερικής.

## Ίδρυση

Ιδρύθηκε το 1925 από αποσκιρτήσαντες παίχτες της *Ντεπορτίβο Μαγαγιάνες*, υπό την αρχηγία του Νταβίδ Αρεγιάνο. Την παρούσα στιγμή αποτελεί το σύλλογο με τους περισσότερους οπαδούς στη χώρα. Θρυλική είναι η αντιπαλότητά της με την *Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε*, καθώς συναποτελούν τις πιο δημοφιλείς και πολυνίκες ομάδες στη Χιλή.

## Τίτλοι
Η Κόλο-Κόλο είναι η πιο πετυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα της Χιλής. Έχει κατακτήσει 33 φορές το πρωτάθλημα της χώρας, 13 φορές το Κύπελλο Χιλής, 2 φορές το Σούπερ Καπ, μία φορά το Κόπα Λιμπερταδόρες και μία φορά το Ρεκόπα Σουδαμερικάνα.

***[[Κόπα Λιμπερταδόρες|Λιμπερταδόρες]] (1)**
** 1991

* **[[Ρεκόπα Σουδαμερικάνα]] (1)**
** 1992

***[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Χιλής|Χιλιανή Πριμέρα Ντιβισιόν]] (34)** 
** 1937, 1939, 1941, 1944, 1947, 1953, 1956, 1960, 1963, 1970, 1972, 1979, 1981, 1983, 1986, 1989, 1990, 1991, 1993, 1996, 1997 Κλαουσούρα, 1998, 2002 Κλαουσούρα, 2006 Απερτούρα, 2006 Κλαουσούρα, 2007 Απερτούρα, 2007 Κλαουσούρα, 2008 Κλαουσούρα, 2009 Κλαουσούρα, 2014, 2015, 2017, 2022, 2024

* **[[Κύπελλο Χιλής]] (13)**
** 1958, 1974, 1981, 1982, 1985, 1988, 1989, 1990, 1994, 1996, 2016, 2019, 2021
* **[[Σούπερ Καπ Χιλής]] (2)**
** 2017, 2018, 2020

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα
*Ιστοσελίδα υποστηρικτών
*Ιστοσελίδα οπαδών


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χιλής
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1925
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Χιλής
Συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων

Η **συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων**, και ιδιαίτερα αυτών της Πρωσίας είναι ο επίσημος κατάλογος των ιστορικών και σύγχρονων γερμανικών στρατιωτικών εμβατηρίων. 
## Πρωσική συλλογή
Ορίστηκε δια βασιλικού διατάγματος από τον βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γ' το 1817, με σκοπό να εφοδιάσει τα στρατιωτικά συντάγματα με «καλή στρατιωτική μουσική». Ο αρχικός κατάλογος, ο οποίος περιείχε γερμανικά, αλλά και αυστριακά και ρώσικα εμβατήρια, διαιρείτο σε τρεις επι μέρους συλλογές, ανάλογα με τον ιδιαίτερο σκοπό της χρήσης τους. 

* Συλλογή I: Εμβατήρια του πεζικού (115 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙ: Εμβατήρια για παρελάσεις (269 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙΙ: Εμβατήρια του ιππικού (149 εμβατήρια)

Τα εμβατήρια της συλλογής είναι επίσημα καταγραμμένα και αριθμημένα και φέρουν τον αριθμό της συλλογής και τον αριθμό του εμβατηρίου.

## Σύγχρονη συλλογή
Εκτός από την ιστορική πρωσική συλλογή, το 1925 ο στρατιωτικός μουσικός Χέρμαν Σμιντ συνέταξε έναν σύγχρονο κατάλογο εμβατηρίων του Γερμανικού στρατού, διευρύνοντας τον ιστορικό κατάλογο με νέες συνθέσεις. Ο νέος αυτός κατάλογος ήταν υπό συνεχή σύσταση μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945, οπότε και παγιώθηκε. 

Αποτελείται από τέσσερις επί μέρους συλλογές:
* Συλλογή Ι: εμβατήρια του πεζικού (8 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙ: εμβατήρια για παρελάσεις (38 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙΙ: εμβατήρια του ιππικού σε ρυθμό βηματισμού (17 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙΙΒ: εμβατήρια του ιππικού σε ρυθμό καλπάζοντα (83 εμβατήρια)

Η αρίθμηση των εμβατηρίων διακρίνεται ως προς την συλλογή με το γερμανικό ακρωνύμιο της συλλογής: 
* ΑΜ (γερμ. ***A'''rmee'''M'''arschsammlung'') είναι τα αρχικά της συλλογής πρωσικών εμβατηρίων
* ΗΜ (γερμ. ***H**eeres**M*'arschsammlung *) είναι τα αρχικά της συλλογής των γερμανικών εμβατηρίων
**Για παράδειγμα
**το εμβατήριο Preußens Gloria έχει τους αριθμούς AM II, 240 και HM II, 98
**το εμβατήριο Yorckscher Marsch έχει τους αριθμούς AM II, 37 και HM II, 5

Κατηγορία:Εμβατήρια
Εμβατήριο του Μπαντονβίλ

Το **εμβατήριο του Μπαντονβίλ** ή **εμβατήριο του Μπάντενβαϊλερ** (γερμ. *Badonviller-Marsch* ή *Badenweiler-Marsch*) (Συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων II, αρ. 256) είναι μουσική σύνθεση του 1914 από τον συνθέτη στρατιωτικής μουσικής Γκέοργκ Φιρστ 
για το Βασιλικό Σύνταγμα Ιππικού της Βαυαρίας (*Königlich Bayerisches Infanterie-Leib-Regiment*).

Το μουσικό εμβατήριο γράφτηκε προς ανάμνηση της μάχης του Μπαντονβίλ στην ομώνυμη πόλη Μπαντονβίλ της Λωρραίνης που διεξάχθηκε στις 12 Αυγούστου 1914, και στην οποία έλαβε μέρος το Βασιλικό Σύνταγμα Ιππικού της Βαυαρίας με νικηφόρα έκβαση για τους Βαυαρούς. Οι σάλπιγγες στην εισαγωγή του κομματιού μιμούνται τον ήχο των ασθενοφόρων που μεταφέρουν τους τραυματίες της μάχης. 

Το εμβατήριο έλαβε εξέχουσα θέση στην μουσική της Γερμανίας την εποχή των Ναζί, αφού είχε καθοριστεί από τον ίδιο τον Χίτλερ να συνοδεύει της δημόσιες εμφανίσεις του. Ο τίτλος του άλλαξε στο γερμανικό *Μπάντενβαϊλερ* (Badenweiler-Marsc), έμεινε μέχρι σήμερα γνωστό με αυτό το όνομα. Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου το εμβατήριο έπαψε πια να παίζεται δημοσίως, διότι είχε συνδεθεί άρρητα με την ανάμνηση στον Χίτλερ και την Ναζιστική Γερμανία. Αν και δεν απαγορεύτηκε, δεν περιλαμβάνεται στο ρεπερτόριο των Γερμανικών φιλαρμονικών ορχηστρών, είτε στο στρατιωτικό, αστυνομικό, πολιτικό ή κοινωνικό τομέα, εκτός από εξαιρέσεις στα πλαίσια μουσικών παραστάσεων ιστορικού υπόβαθρου. Συνεχίζει όμως να ακούγεται σε ιστορικά ντοκιμαντέρ ή σύγχρονα κινηματογραφικά έργα στα οποία εμφανίζεται ο Χίτλερ, ή αναπαρίσταται το ιστορικό σκηνικό εκείνης της εποχής. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηχογράφηση του εμβατηρίου ''Badonviller-Marsch''

Μπαντονβιλ
Κατηγορία:Πρωσία
Κατηγορία:Τραγούδια του 1914
Γκέοργκ Φιρστ

Ο **Γκέοργκ Φιρστ** (γερμ. *Georg Fürst*) (1870-1936) υπήρξε σημαντικός Γερμανός συνθέτης βαυαρέζικης στρατιωτικής μουσικής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1870 στο Φόιχτβανγκεν της Βαυαρίας από μουσική οικογένεια. Έμαθε μουσική και διορίστηκε το 1889 ως τρομπετίστας στην στρατιωτική φιλαρμονική ορχήστρα του Βασιλικού Συντάγματος Ιππικού της Βαβαρίας (*Königlich Bayerisches Infanterie-Leib-Regiment*) στο Μόναχο. Εκεί αναδείχτηκε το μουσικό του ταλέντο και γι' αυτό πήρε υποτροφία για να σπουδάσει μουσική στο Μόναχο. Ακολούθησε μουσική επαγγελματική καριέρα σε επιφανείς στρατιωτικές φιλαρμονικές ορχήστρες της Βαυαρίας, και επέστρεψε στο Μόναχο τον Νοέμβριο του 1911 και έγινε ο δημοφιλέστερος διευθυντής στρατιωτικής μουσικής ορχήστρας. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία. Απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1936.

## Συνθέσεις
* *[[Badonviller-Marsch]]*
* *Unter Bayerns Rautenbanner*
* *Graf von Zech-Marsch*
* *Fleury-Marsch*
* *Roter Turmpaß-Marsch*
* *General Freiherr von Kress-Marsch*
* *Isonzo-Marsch*
* *Prinz Heinrich-Marsch*
* *Markomannen-Marsch*
* *19er Marsch*
* *Wittelsbacher Fanfare* (Festfanfare)
* *FC Bayern-Marsch*
* *Bayrischzeller Skiclub-Marsch*
* *Trauermarsch*
* *König Ludwig III.-Marsch*
* *Inama-Marsch*
* *Alpenkorps-Marsch*
* *Oberstleutnant Kriebel-Marsch*
* *Eherne Wehr*
* *Generalleutnant Ritter von Leeb-Marsch*
* *Oberstleutnant Wäger-Marsch*
* *Oberst Heinecker-Marsch*
* *Die tapferen Bayern*
* *Exzellenz General Krafft von Delmensingen-Marsch*
* *Am Tagliamento*
* *An der Piave*
* *An der Putna*
* *Kemmel-Marsch*
* *Odobesti-Marsch*
* *Batinesti-Marsch*
* *Epehy-Marsch*
* *Erinnerung an Siebenbürgen*
* *In den Dolomiten*
* *Das Leibregiment in Serbien*
* *Soldaten Lust*
* *Ritter von Schoch-Marsch*
* *Sturm auf Saarburg*
* *Ritter von Epp-Marsch*
* *Gruss an Bamberg* 
* *Gruss an Straubing*
* *Max Josef Ritter Marsch*
* *Muncelul Marsch*
* *Oberst Adam Marsch*
* *Oberst Prager Marsch*
* *Oberst von Pechmann Marsch*
* *Parole Heimat* 
* *Prinz Eugen Marsch*
* *Siegerehrung* 
* *Vimy Marsch*
* *Jägerblut Gebirgsjäger Marsch *
* *Fahrt ins Blaue*
* *Schönes Bayernland*
* *Schneidige Schützen *
* *Fahnen-Marsch *
* *Ehrenwache Marsch*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Preußens Gloria (εμβατήριο)

[thumb|right|250px|[Γερμανική ενοποίηση|Ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στην αίθουσα των καθρεπτών στο ανάκτορο των Βερσαλλιών. Πίνακας του Άντον φον Βέρνερ]]

***Preußens Gloria*** (*δόξα της Πρωσίας* ή *πρωσική δόξα*, Συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων ΑΜ IΙ, αρ. 143 ΑΜ IΙ, αρ. 240 και ΗΜ ΙΙ, αρ. 98) είναι ο τίτλος γνωστού γερμανικού στρατιωτικού εμβατηρίου του 19ου αιώνα σε σύνθεση του Γιόχαν Γκόττφριντ Πίφκε, μουσικού διευθυντή φιλαρμονικής ορχήστρας του Α' Συντάγματος των Βασιλικών Γρεναδιέρων του Μπράντενμπουργκ αρ. 8 στην Φρανκφούρτη παρά του Όντερ. Το εμβατήριο θεωρείται σήμερα το δημοφιλέστερο γερμανικό εμβατήριο. Γράφτηκε το 1871 μετά την νίκη της Πρωσίας και των συμμάχων της εναντίον της Γαλλίας στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο που επέφερε την ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Η πρεμιέρα του εμβατηρίου έγινε στην παρέλαση της νίκης των γερμανικών στρατευμάτων που επέστρεψαν από τον πόλεμο. Έκτοτε η εκτέλεση του εμβατηρίου γινόταν αποκλειστικά σε επίσημες τελετές ύψιστης σημασίας, και γι'αυτό παρέμεινε άγνωστο στο ευρύ κοινό. Τυπώθηκε για πρώτη φορά το 1898 και έγινε ευρέως γνωστό το 1909 μετά από διασκευή του καθηγητή Τέοντορ Γκράβερτ. Το 1911 κατατάχτηκε στον επίσημο κατάλογο των εμβατηρίων. Σήμερα είναι αναπόσπαστο τμήμα επίσημων τελετών του γερμανικού κράτους, των Ενόπλων δυνάμεων της Γερμανίας (Bundeswehr), πολιτικών εκδηλώσεων, καθώς και του βασικού ρεπερτορίου κάθε φιλαρμονικής ορχήστρας.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
:**Ακούστε:** 18px Η δόξα της Πρωσίας

Κατηγορία:Εμβατήρια
Κατηγορία:Πρωσία
Εμβατήριο του Χοενφρίντμπεργκ

thumb|right|300px|Η έφοδος του πεζικού της Πρωσίας στο Χοενφρίντμπεργκ, 4 Ιουνίου 1745. Πίνακας του Καρλ Ρέχλινγκ
Το **εμβατήριο του Χοενφρίντμπεργκ** (γερμ. *Der Hohenfriedberger* ή *Der Hohenfriedeberger*), (Συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων ΑΜ I, αρ. 21, ΑΜ I, αρ. 1c και ΑΜ III, αρ. 1b) είναι μια από τις πιο γνωστές μουσικές συνθέσεις γερμανικής στρατιωτικής μουσικής. Ονομάστηκε έτσι προς ανάμνηση της νίκης της Πρωσίας εναντίον της συμμαχίας των Αυστριακών και Σαξόνων στη μάχη του Χοενφρίντμπεργκ στις 4 Ιουνίου 1745.

Τα σχετικά με την επινόηση της σύνθεσης δεν είναι γνωστά, αλλά βασίζονται σε διάφορους μύθους. Σύμφωνα με έναν μύθο, οι στρατιώτες του Συντάγματος Δραγώνων Μπαϊρόιτ που νίκησαν στη μάχη, επέστρεψαν την επόμενη μέρα στον στρατώνα τους τραγουδώντας τους στίχους αυτού του εμβατηρίου, ενώ ο βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ τους απέτισε φόρο τιμής υψώνοντας το καπέλο του. Ένας άλλος μύθος θέλει τον ίδιο τον βασιλιά της Πρωσίας Φρειδερίκο Β΄ συνθέτη του εμβατηρίου. Ιστορικά τεκμηριωμένη είναι μια επιστολή του Φρειδερίκου, με την οποία παραχωρεί άδεια στο Σύνταγμα Δραγώνων Μπαϊρόιτ να εκτελούν μουσικές συνθέσεις και να παίζουν εμβατήρια για Γρεναδιέρους με ταμπούρο και αυλούς, καθώς και εμβατήρια του βαρέος ιππικού με σάλπιγγα και τύμπανο. Πρώτη γραπτή σύνθεση του εμβατηρίου είναι μια διασκευή για πιάνο του 1795, ενώ οι στίχοι προστέθηκαν το 1845, στην εκατονταετηρίδα της μάχης, όταν το Σύνταγμα των Δραγώνων είχε ήδη μετονομαστεί σε «Άνσμπαχ-Μπαϊρόιτ». Το εμβατήριο έγινε δημοφιλές τον καιρό της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και θεωρείτο «ηρωικό εμβατήριο» των Πρώσων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηχογράφηση του εμβατηρίου
* Sabine Giesbrecht-Schutte: ''Zur Popularität der Ballade „Fridericus Rex“ von Carl Loewe''
* https://web.archive.org/web/20090928085938/http://www.jochen-seidel.de/ab-troops/Hohenfriedberger.htm
* Επιστολή του Βασιλιά Φρειδερίκου προς το Σύνταγμα Δραγώνων Μπαϊρόιτ

Χοενφριντμπεργκ
Κατηγορία:Πρωσία
Ολυμπιακός (Superleague Formula)

Το τμήμα μηχανοκίνητου αθλητισμού του Ολυμπιακού ιδρύθηκε το 2008 από τον ερασιτέχνη Ολυμπιακό και έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Superleague Formula από το 2008 έως και το 2010. Κατασκευάστρια εταιρεία του μονοθέσιου του Ολυμπιακού ήταν η GU-Racing International. Το 2010 η ομάδα του **Ολυμπιακού** έφτασε πιο κοντά από ποτέ στην κατάκτηση του τίτλου της Superleague Formula, καθώς προηγουμένως είχε καταφέρει να κατακτήσει πολλές φορές την πρώτη θέση στα διάφορα Grand Prix, κυρίως με οδηγό τον Ολλανδό οδηγό Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ.

Το 2011 οι ερυθρόλευκοι αποφάσισαν να μη δηλώσουν συμμετοχή στο πρωτάθλημα.

Αυτοί που αποτέλεσαν τους οδηγούς του μονοθέσιου του Ολυμπιακού κατά τη διάρκεια της σύντομης παρουσίας του στο πρωτάθλημα της Superleague Formula ήταν οι: Κάσπερ Άντερσεν (2008), Σταμάτης Κατσίμης (2008), Ντέιβιντ Ρίγκον (2009), Εστέμπαν Γκουεριέρι (2009), Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ (2010), Μπεν Χάνλεϊ (2010) και Νιλ Τζάνι (2010).

Από το 2012 και μέχρι σήμερα το τμήμα παραμένει ανενεργό.

## Επιδόσεις

### 2008

### 2009
*Οι πόντοι από τα αποτελέσματα των Σούπερ Τελικών του 2009 δεν προσμετριούνταν στη βαθμολογία του πρωταθλήματος.

### 2010

* Ο Κρις φαν ντερ Ντριφτ προκρίθηκε στον Μεγάλο Τελικό στο Μπραντς Χατς αλλά δεν έλαβε μέρος εξαιτίας τραυματισμού του σε ένα μεγάλο ατύχημα στον δεύτερο αγώνα, το οποίο τον οδήγησε στο νοσοκομείο με σπασμένο αστράγαλο, δύο σπασμένα πλευρά, εξάρθρωση ώμου, ραγισμένη ωμοπλάτη και δύο σπασμένα δάχτυλα. Τη θέση του στον Μεγάλο Τελικό πήρε ο Γιέλμερ Μπούρμαν που κατέκτησε την έβδομη θέση στους δύο αγώνες εκείνου του Σαββατοκύριακου.

## Τίτλοι
**Σύνολο Νικών σε Grand Prix και Super Final:** 16

**Ατομικές νίκες:** 16
* 8 **Grand Prix του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Superleague Formula Ανδρών:** 
** 2009 Ο Εστεμπάν Γκερέρι στην πίστα Εστορίλ της Πορτογαλίας
** 2010 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Άσεν της Ολλανδίας
** 2010 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Ζόλντερ του Βελγίου
** 2010 Ο Νιλ Γιάνι στην πίστα Πορτιμάο της Πορτογαλίας
** 2010 Ο Μπεν Χάνλεϊ στην πίστα Όρντος της Κίνας
** 2010 O Νιλ Γιάνι στην πίστα Ίμολα του Αγ. Μαρίνου
** 2011 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Ζόλντερ του Βελγίου
** 2011 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Άσεν της Ολλανδίας
* 8 **Super Final του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Superleague Formula Ανδρών:** 
** 2010 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Χαράμα της Ισπανίας
** 2010 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Νίρμπουργκρινγκ της Γερμανίας
** 2010 Ο Μπεν Χάνλεϊ στην πίστα Όρντος της Κίνας
** 2010 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Άσεν της Ολλανδίας
** 2011 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Άσεν της Ολλανδίας
** 2011 Ο Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ στην πίστα Ζόλντερ του Βελγίου
** 2011 O Νιλ Γιάνι στην πίστα Ίμολα του Αγ. Μαρίνου
** 2011 Ο Νιλ Γιάνι στην πίστα Πορτιμάο της Πορτογαλίας

## Γκαλερί

## Αξιόλογοι αθλητές
(Με αλφαβητική σειρά)
*  Κάσπερ Άντερσεν
*  Εστέμπαν Γκουεριέρι
*  Σταμάτης Κατσίμης
*  Κρις Βαν Ντερ Ντριφτ
*  Ντέιβιντ Ρίγκον 
*  Νιλ Τζάνι
*  Μπεν Χάνλεϊ

## Πηγές
* Ώρα τίτλου για τον Ολυμπιακό
* Τέλος από τη Superleague Formula ο Ολυμπιακός

## Παραπομπές


Φ
Άγιοι Απόστολοι Βοιωτίας

Οι **Άγιοι Απόστολοι** είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός του νομού Βοιωτίας. Βρίσκονται βορειοανατολικά της Χαιρώνειας και βορειοδυτικά του χωριού Ακόντιο, σε μικρή απόσταση από τους δύο οικισμούς. Μέχρι το 1953 ο οικισμός ονομαζόταν **Καράμπουσα**, οπότε μετονομάστηκε σε Άγιοι Απόστολοι.

Διατηρούσε μικρό πληθυσμό που παρέμενε στα ίδια περίπου επίπεδα με μικρές αυξομειώσεις, μέχρι την δεκαετία του 1960, οπότε ο οικισμός άρχισε να εγκαταλείπεται οριστικά.

## Ιστορικό διοικητικών  μεταβολών  Καράμουσας

Η  Καράμουσα είχε, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές, κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, που σε γενικές - συνοπτικές γραμμές έχουν ως εξής:

### Καράμουσα Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 

Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Χαιρωνείας

### Καράμουσα Ν. Βοιωτίας

*ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899

Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στο νομό Βοιωτίας

### Καράμουσα Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909

Ο οικισμός υπάγεται στο νομό Αττικής και Βοιωτίας από το νομό Βοιωτίας

*ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912

Το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Καράμπουσα

### Καράμπουσα Ν. Αττικής και Βοιωτίας

Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Χαιρώνειας και προσαρτάται στην κοινότητα Κόπραινας
Το όνομα του οικισμού προήλθε από τη διόρθωση του ονόματος του οικισμού Καράμουσα

*ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943

Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στο νομό Βοιωτίας
Καράμπουσα Ν. Βοιωτίας

### Άγιοι Απόστολοι Ν. Βοιωτίας

*ΦΕΚ 195Α - 31/07/1953

Ο οικισμός Καράμπουσα  μετονομάζεται σε Άγιοι Απόστολοι

*ΦΕΚ 14/03/1971

Ο οικισμός καταργείται.

## Δημογραφικά στοιχεία

Πορεία του πληθυσμού

Ο οικισμός καταργήθηκε το 1971. Μέχρι τότε ανήκε διοικητικά στην κοινότητα Χαιρώνειας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Μπούγα

Με το όνομα **Μπούγα** αναφέρονταν στο παρελθόν οι εξής οικισμοί της Ελλάδας:

*Ανεμοράχη Άρτας, πρώην Μπούγα. 
*Ασπροχώρι Αττικής, πρώην Μπούγα.
*Καλλιρρόη Μεσσηνίας, πρώην Μπούγα.
*Κοκκινοράχη Αρκαδίας, πρώην Μπούγα.
*Κρυονέρι Αργολίδας, πρώην Μπούγα.
*Ροδιά Φαρρών Αχαΐας, πρώην Μπούγα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λίμνη Κερίου Ζακύνθου

Η **Λίμνη Κερίου** είναι παραθαλάσσιος οικισμός (αλλά και λίμνη) της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου στα Ιόνια Νησιά.

## Γενικά στοιχεία
Η Λίμνη Κερίου βρίσκεται στη Ζάκυνθο, στα δυτικά παράλια του κόλπου του Λαγανά, κοντά στο ακρωτήριο Κερί. Το χωριό απέχει περίπου 17 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη της Ζάκυνθου και έχει υψόμετρο 15 μέτρα. Οφείλει το όνομα της στην ομώνυμη μικρή φυσική λίμνη (έχει έκταση μόλις 282 στρέμματα), γνωστή από την αρχαιότητα (Πηγή του Ηροδότου), η οποία αποξηραίνεται τελείως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και είναι γνωστή κυρίως για το πετρέλαιο που αναβλύζει.  

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Κερίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Απελάτι, το Κερί και τον Μαραθιά αποτελούν την κοινότητα Κερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λαγανά του Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 253 κάτοικοι ενώ το 2001 ήταν 145.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Ο πτωχός ποιητής

Ο ***Πτωχός Ποιητής*** είναι ο γνωστότερος και δημοφιλέστερος πίνακας ζωγραφικής του Γερμανού ζωγράφου Καρλ Σπίτσβεγκ.

## Περιγραφή
Το έργο εικονίζει τον ποιητή στο σπίτι του, σε άθλια κατάσταση. Η φτωχή σοφίτα φωτίζεται από αριστερά από ένα μικρό παράθυρο μόνο. Δεξιά φαίνονται τα καδρόνια της στέγης. Μια ομπρέλα είναι εγκατεστημένη επειδή η σκεπή μπάζει. Στα δεξιά η πόρτα, αριστερά μια πράσινη σόμπα που έχει σβήσει. Ο ποιητής δεν κοιμάται στο κρεβάτι. Είναι ξαπλωμένος στρωματσάδα στο πάτωμα και ακουμπάει στον τοίχο. Κρυώνει και φοράει σκούφια στο κεφάλι. Στα γόνατα έχει τα χαρτιά του, ενώ στο δεξί του χέρι περιεργάζεται έναν ψύλλο. Τα μόνα υπάρχοντά του είναι μερικά βιβλία, και ένα φλασκί μελάνι. Διακρίνεται η λατινική επιγραφή ενός βιβλίου με τον τίτλο «*[[Gradus ad Parnassum]]*» (*στις πλαγιές του Παρνασσού*).  

Στην σόμπα επάνω ένα κερί είναι στουπωμένο στο στόμιο ενός μπουκαλιού. Δίπλα μια λεκάνη και ένα σχοινί μπουγάδας με μια πετσέτα. Στο μπουρί της σόμπας κρέμεται ένα καπέλο, άρα η σόμπα δεν έκαιγε ποτέ. Πως άλλωστε, αφού ο ποιητής αντί για ξύλα έχει μόνο χαρτί. Στο στόμιο της σόμπας κρέμεται ένα χαρτί με την λατινική επιγραφή «*Operum meorum fasciculum III*» (*ο τρίτος τόμος των έργων μου*»). Μια μπότα και ένα καλούπι συμπληρώνουν το αδιέξοδο. Αριστερά μια κατσαρόλα, στον τοίχο ένα κοστούμι, και στην άκρη αριστερά ένα μπαστούνι κρεμασμένα στον τοίχο. 

Από το παράθυρο φαίνονται οι σκεπές των γειτονικών σπιτιών. Κάνει κρύο και παγωνιά. Που να πάει; Κάθεται στο σπίτι, κουκουλωμένος, και το μόνο που του έχει απομείνει για να ζεσταθεί είναι τα συγγράμματά του.

## Ιστορική αναδρομή
Ο *πτωχός ποιητής* είναι το πρώτο αριστουργηματικό έργο του Σπίτσβεγκ. Το ξαναζωγράφισε δεύτερη φορά το 1839 και αργότερα για τρίτη φορά με μικρές παραλλαγές.

## Βιβλιογραφία
* Wibke von Bonin: *Hundert Meisterwerke aus den großen Museen der Welt.* Band 3. VGS, 1987, ISBN 3-8025-2170-6.
* Rose-Marie Hagen und Rainer Hagen: *Meisterwerke im Detail: Vom Teppich von Bayeux bis Diego Rivera.* Band II. Taschen, Köln 2006, ISBN 3-8228-4787-9.
* Lisa Schirmer: *Carl Spitzweg.* Seemann, Leipzig 1998, ISBN 3-363-00515-6.
* Kristiane Müller und Eberhard Urban: *Carl Spitzweg – Beliebte und unbekannte Bilder nebst Zeichnungen und Studien ergänzt durch Gedichte und Briefe, Zeugnisse und Dokumente.* Unipart, 1995, ISBN 3-8122-3410-6.
* Jens Christian Jensen: *Carl Spitzweg.* Prestel, München 2007, ISBN 978-3-7913-3747-0.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του πίνακα στο pinakothek.de
* Παρουσίαση του πίνακα στο interdeutsch.de
* Παρουσίαση του πίνακα στο τηλεοπτικό κανάλι ARTE

Κατηγορία:Πίνακες του Καρλ Σπίτσμπεργκ
Κατηγορία:Πίνακες του 1839
Αυτοπροσωπογραφία με το Θάνατο Βιολιστή

Η ***Αυτοπροσωπογραφία με το Θάνατο Βιολιστή*** (*Selbstporträt mit fiedelndem Tod*) είναι ελαιογραφία του Ελβετού ζωγράφου Άρνολντ Μπέκλιν. Το έργο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της διαμονής του καλλιτέχνη στο Μόναχο.

## Υπόβαθρο
Από την εποχή του Μαύρου Θανάτου (της βουβωνικής πανώλης), η οποία εκδηλώθηκε στην Ευρώπη το 1347, ήταν πολύ συνηθισμένο να απεικονίζεται ο θάνατος με μορφή σκελετού. 

## Περιγραφή
Ο πίνακας απεικονίζει τον Μπαίκλιν να κρατάει πινέλο και παλέτα, με το βλέμμα στραμμένο στον παρατηρητή. Την προσοχή του όμως αποσπά ο θάνατος, που καραδοκεί πίσω του παίζοντας βιολί. Ο θάνατος ως βιολιστής ήταν μια ζωγραφική παράσταση κοινή στους καλλιτέχνες της εποχής, για αρκετούς αιώνες μετά. Ο άνδρας στο πορτραίτο δείχνει αμέριστη προσοχή στον ήχο του βιολιού και στέκεται τόσο κοντά στον θάνατο που σχεδόν νιώθει την αναπνοή του. Ο θάνατος παίζει με μία μόνο χορδή στο βιολί, ενώ φαίνεται σαν να γελάει, καθώς έχει το στόμα ανοιχτό και τα δόντια εκτεθειμένα. Ο Μπαίκλιν, ως ζωγράφος εργαζόταν με βάση τους συμβολισμούς. Με βάση αυτό το δεδομένο η εικόνα θα μπορούσε να έχει κάποιες πιθανές μεταφορές. Η πρώτη θα μπορούσε να είναι  ότι ο θάνατος καλεί τον άνδρα, χρησιμοποιώντας σαν δέλεαρ τη μουσική του. Σε δεύτερη εκδοχή, ο καλλιτέχνης ακούει με προσοχή το θάνατο. Στο ύφος του δεν διακρίνεται φόβος, ενώ κρατά παλέτα και πινέλο. Το πράσινο χρώμα το οποίο διακρίνεται στην άκρη του πινέλου συμβολίζει την ελπίδα για ζωή, την αναγέννηση και την ανάσταση. Αυτό εξηγεί, κατά κάποιο τρόπο, την άποψη που είχε ο καλλιτέχνης για την αθανασία, μέσω της τέχνης του, καθώς η αδυσώπητη φύση του θανάτου έρχεται να χλευάσει τη ζωή του ανθρώπου. 

 
Κατηγορία:Πίνακες του Άρνολντ Μπαίκλιν
Κατηγορία:Πίνακες του 1872
Κατηγορία:Συμβολισμός
Ο βιβλιοφάγος

***Ο Βιβλιοφάγος*** είναι ελαιογραφία του Γερμανού ζωγράφου και ποιητή Καρλ Σπίτσμπεργκ. Εκτίθεται στο Museum Georg Schäfer, στο Σβάινφουρτ της Γερμανίας.

## Περιγραφή
Ο πίνακας εικονίζει ένα βιβλιόφιλο την στιγμή της επίδοσής του. Έχει ανέβει σε μια σκάλα για να φτάσει στα βιβλία στα ψηλότερα ράφια της βιβλιοθήκης και τα καταβροχθίζει. Έχει κατεβάσει βιβλία και τα κρατάει στη μασχάλη και στα γόνατα, ενώ τα διαβάζει κρατώντας τα στα χέρια. Αναπαριστά το 18ο αιώνα, κατά τον οποίο οι βιβλιοθήκες είχαν συστηματοποιήσει τα βιβλία τους κατά θέμα. Μια ακτίνα φωτός διαπερνάει τον πίνακα, φωτίζοντας το βιβλίο που διαβάζει, αλλά και τα βιβλία που βρίσκονται στα υπόλοιπα ράφια, από τα οποία μερικά λείπουν.

## Πηγές
* Kristiane Müller; Eberhard Urban: *„Carl Spitzweg - Beliebte und unbekannte Bilder nebst Zeichnungen und Studien ergänzt durch Gedichte und Briefe, Zeugnisse und Dokumente“*. Edition Aktuell
* Jens Christian Jensen: *„Carl Spitzweg“*. München: Prestel Verlag, 2007. ISBN 3-7913-3747-5

Κατηγορία:Πίνακες του Καρλ Σπίτσμπεργκ
Κατηγορία:Πίνακες του 1850
Κέδρος Αγίας Μαρίνας Σκυλλούρας

Ο **Κέδρος Αγίας Μαρίνας Σκυλλούρας** είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Αγία Μαρίνα Σκυλλούρας της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1967 στο κατεχόμενο μαρωνίτικο χωριό της Αγίας Μαρίνας (Σκυλλούρας). Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο. 

## Ιστορία
Ο Κέδρος Ιδρύθηκε αρχικά το 1957 σαν **ΑΤΕ ΠΕΚ Αγίας Μαρίνας Σκυλλούρας**  Η ΑΤΕ ΠΕΚ (Αγροτική Τοπική Ένωση Παναγροτικής Ένωσης Κύπρου) αδράνησε και διαλύθηκε για να επανιδρυθεί το 1967 με το όνομα **Κέδρος**. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στην ΕΠΟΕΚ, στην οποία υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Ο Κέδρος μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δραστηριοποιήθηκε στο χωριό Κοτσιάτης της επαρχίας Λευκωσίας όπου έχει εκεί και ιδιόκτητο γήπεδο.
Μέχρι το 2011 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Το 2011 εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2011. Στην μοναδική της συμμετοχή στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 2011-12, τερμάτισε στη δωδέκατη θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ μέχρι το 2020. Την χρονιά 2019-2020 η πανδημία του κορωνοϊού δεν επέτρεψε την διεξαγωγή του πρωταθλήματος ένταξης και η διαδικασία για ένταξη στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2020-21 έγινε με κλήρωση με τη συμμετοχή 14 ομάδων Παγκύπρια. O Κέδρος ήταν μια απο τις ομάδες που εξασφάλισαν την άνοδο τους στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2020-21 μέσα απο αυτή την διαδικασία. Την περίοδο 2022-23 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωθλήματος Επίλεκτης Κατηγορίας ΣΤΟΚ και η οποία του έδωσε άνοδο για πρώτη φορά στην Γ΄Κατηγορία.    





1Η ομάδα είχε ένα μηδενισμό.


## Τίτλοι
*Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ (1): 2013
*Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ (1): 2015
*Ασπίδα ΣΤΟΚ (1): 2013
*Πρωτάθλημα ΕΠΟΕΚ (1): 1973
*Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ (5): 2005, 2011, 2013, 2014, 2017
*Κύπελλο ΕΠΟΠΛ (7): 1994, 1998, 2002, 2003, 2011, 2015, 2017
*Ασπίδα ΕΠΟΠΛ (1): 2013

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

*Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Κατηγορία:Μαρωνίτικη κοινότητα της Κύπρου
Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962
Κατηγορία:Αγία Μαρίνα Σκυλλούρας
Πυθαγόρεια τριάδα

Μια **πυθαγόρεια τριάδα** αποτελείται από τρεις θετικούς ακέραιους αριθμούς *α*, *β*, και *γ*, τέτοιοι ώστε να ισχύει η σχέση , ευρέως γνωστή ως πυθαγόρειο θεώρημα. Μια τέτοια τριάδα συνήθως γράφεται , και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αριθμοί  εφόσον ισχύει 3^2 + 4^2 = 5^2. Εάν  είναι πυθαγόρεια τριάδα, τότε ομοίως θα είναι και η (*κα*, *κβ*, *κγ*) για οποιοδήποτε θετικό ακέραιο *κ*.

Μια πρωτογενής πυθαγόρεια τριάδα είναι αυτή για την οποία οι α,β,γ είναι πρώτοι μεταξύ τους (δηλαδή ο μέγιστος κοινός διαιρέτης των α,β,γ είναι 1).

**Παράδειγμα**

Αν θεωρήσουμε ως πρωτογενή Πυθαγόρεια τριάδα τους αριθμούς **( 3, 4, 5 )**

προκύπτουν οι Πυθαγόρειες τριάδες **( 6, 8, 10 ) , ( 9, 12, 15 ) , ( 12, 16, 20 )** , κ.λ.π.

όπου οι αριθμοί που τις αποτελούν είναι πολλαπλάσια των αριθμών **( 3, 4, 5 )**

## Τύπος για εύρεση πυθαγόρειων τριάδων
Οι πυθαγόρειες τριάδες είναι άπειρες και δίνονται από τον τύπο:

Αν k,m είναι τυχαίοι ακέραιοι τότε ισχύει:
:(k^2-m^2)^2+(2km)^2=(k^2+m^2)^2

**Άρα:**
:x=(k^2-m^2),y=(2km),z=(k^2+m^2)
ώστε
:x^2+y^2=z^2

## Περαιτέρω ανάγνωση

### Ελληνικά άρθρα
* 
* 

### Ξενόγλωσσα άρθρα
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Δείτε επίσης
* Το τελευταίο θεώρημα του Φερμά
* Πυθαγόρεια τετράδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Κατηγορία:Γεωμετρία του τριγώνου
Κατηγορία:Διοφαντικές εξισώσεις
Triple-DES

Το Triple-DES είναι κρυπτοσύστημα το οποίο αποτελείται από 3 συστήματα DES σε σειρά. Η έξοδος δηλαδή του πρώτου συστήματος είναι η είσοδος του δευτέρου του οποίου η έξοδος είναι η είσοδος του τρίτου. Σχηματικά A \rightarrow \Beta \rightarrow \Gamma . Αποδίδει καλύτερη κρυπτογράφηση διότι πρέπει να υποκλαπούν 3 κλειδιά και όχι ένα.

Κατηγορία:Κρυπτογραφικοί αλγόριθμοι
Σταύρος Λαμπρινίδης

Ο **Σταύρος Λαμπρινίδης** (6 Φεβρουαρίου 1962-) είναι Έλληνας νομικός και πολιτικός και από τον Μάρτιο του 2019 πρέσβης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, ευρωβουλευτής, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ειδικός εντεταλμένος της Ε.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Απόφοιτος του Οικοτροφείου του Κολλεγίου Αθηνών, απέκτησε δύο πτυχία από πανεπιστήμια των ΗΠΑ: Οικονομικά και Πολιτικές Επιστήμες από το Κολλέγιο Άμερστ και Νομική από το Πανεπιστήμιο Γέιλ. Διατέλεσε Αρχισυντάκτης της νομικής επιθεώρησης *The Yale Journal of International Law* στο διάστημα 1987-1988. Στη συνέχεια, μεταξύ 1988 και 1993, εργάστηκε ως δικηγόρος στην Ουάσιγκτον, στην εταιρεία *Wilmer, Cutler & Pickering*, με εξειδίκευση στο διεθνές εμπόριο και τις διεθνείς διαιτησίες. Διατέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου της Ουάσιγκτον των ΗΠΑ, ενώ έχει βραβευτεί για την προώθηση των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό από την επιτελική οργάνωση του ελληνικού λόμπι στις ΗΠΑ.

## Πολιτική διαδρομή
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του υφυπουργού Εξωτερικών και αργότερα υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Γιώργου Παπανδρέου, κατά το διάστημα 1994-1996, ενώ το 1996 ήταν διευθυντής του επιτελείου του υπουργού Εξωτερικών Θεόδωρου Πάγκαλου. Συνεχίζοντας την καριέρα του στο χώρο της διπλωματίας, διετέλεσε γενικός γραμματέας Αποδήμου Ελληνισμού (1996-1999), Πρέσβης εκ Προσωπικοτήτων της Ελληνικής Δημοκρατίας (1999-04) και Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας (2000-04).

Εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 2004 και επανεξελέγη το 2009. Επικεφαλής της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωκοινοβούλιο, τον Ιούλιο του 2009 εξελέγη Αντιπρόεδρος αυτού.

Από τις 17 Ιουνίου 2011 έως τις 11 Νοεμβρίου 2011 διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009. Στις 25 Ιουλίου 2012 διορίστηκε πρώτος ειδικός εντεταλμένος της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

## Πρέσβης Ε.Ε. στις Η.Π.Α.

Στις 4 Μαρτίου 2019, ο Σταύρος Λαμπρινίδης ανέλαβε τη θέση του Πρέσβη της ΕΕ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την ημέρα της ανάληψής του, η αντιπροσωπεία της ΕΕ στις Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκε σε Τάγμα Προτεραιότητας του Διπλωματικού Σώματος των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Τραμπ είχε προηγουμένως μειώσει το καθεστώς πρωτοκόλλου της αντιπροσωπείας σε αυτό των διεθνών οργανισμών, ένα επίπεδο κάτω από το υψηλότερο επίπεδο - συνήθως προορίζεται για χώρες. Ως αποτέλεσμα, ο Λαμπρινίδης ανά πρωτόκολλο κατέχει τον βαθμό του Έκτακτου και Πληρεξουσίου Πρέσβη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Η προσωπική ιστοσελίδα του Σταύρου Λαμπρινίδη
* Βιογραφικό του Σταύρου Λαμπρινίδη στο pasok.gr
* Βιογραφικό του Σταύρου Λαμπρινίδη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 


Λαμπρινίδης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014
Κατηγορία:Πρέσβεις της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1927

Η **Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1927** (Αύγουστος 1927 - Φεβρουάριος 1928) - η δεύτερη συνεχόμενη κυβέρνηση Ζαΐμη σχηματίστηκε στις 17 Αυγούστου 1927, όταν λύθηκε η υπουργική κρίση που διέλυσε την προηγούμενη κυβέρνηση. Μετά την αποχώρηση των μελών του Λαϊκού κόμματος από την οικουμενική κυβέρνηση, εξαιτίας της διαφωνίας τους με την πολιτική του υπουργού Οικονομικών Γεώργιου Καφαντάρη, οι πολιτικοί αρχηγοί αποφάσισαν να συνεχίσουν την κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς το Λαϊκό κόμμα. Η κυβέρνηση, που δεν ήταν πλέον οικουμενική, εξακολουθούσε ωστόσο, - με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων - να αντιπροσωπεύει τις κυριότερες παρατάξεις της πολιτικής ζωής της χώρας. Η κυβέρνηση, πράγματι, πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, στις 22 Αυγούστου, με 159 *υπέρ*. 

Το Φεβρουάριο του 1928, η διαφωνία Παπαναστασίου - Μεταξά οδήγησε σε μια ακόμη παραίτηση της κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, στο υπουργικό συμβούλιο της 3ης Φεβρουαρίου, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου διαφώνησε με τον τρόπο που χειρίστηκε τις συμβάσεις οδοποιίας ο αρμόδιος υπουργός, Ιωάννης Μεταξάς. Αν και έγιναν προσπάθειες να βρεθεί μια μέση λύση, η επιμονή του Μεταξά να μη συνεργασθεί, πλέον, με το κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης προκάλεσε αγεφύρωτη ρήξη. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μετά την παραίτηση Ζαΐμη, έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο Γεώργιο Καφαντάρη. Μετά από διαβουλεύσεις με τους Μιχαλακόπουλο και Μεταξά, και αφού κανείς δεν ήθελε να προσφύγουν στη λαϊκή ετυμηγορία, οι τρεις αρχηγοί αποφάσισαν να συνεχίσουν την κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς τη Δημοκρατική Ένωση. Ωστόσο, η διαφωνία για τις συμβάσεις οδοποιίας δεν ήταν παρά ένα τυχαίο επεισόδιο που ήρθε να αποκαλύψει την ουσιαστική διάσταση απόψεων μεταξύ των πολιτικών θέσεων του Μεταξά και του Παπαναστασίου: Όπως έγραψε η εφημερίδα Εμπρός στο ρεπορτάζ εκείνων των ημερών :* «...ο κ. Μεταξάς..αδυνατεί να συνεργασθή με τον κ. Παπαναστασίου λόγω της αριστεριζούσης (κομμουνιστικής) πολιτικής την οποία ούτος τηρεί έναντι των κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων...»* 

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρωθυπουργός»* - (*«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»*): Αλέξανδρος Ζαΐμης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Ανδρέας Μιχαλακόπουλος *(Ένωση Φιλελευθέρων)*
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Θεόδωρος Τουρκοβασίλης *(Κόμμα Ελευθεροφρόνων)*
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Αλέξανδρος Ζαΐμης
* *«Επί της Παιδείας και των Θρησκευμάτων υπουργός»*: Θεολόγος Νικολούδης *(Κόμμα Ελευθεροφρόνων)*
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»* : Γεώργιος Καφαντάρης *(Ένωση Φιλελευθέρων)*
* *«Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός»*: Νικόλαος Βελέντζας *(Κόμμα Ελευθεροφρόνων)*
* *«Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»*: Ιωάννης Μεταξάς *(Κόμμα Ελευθεροφρόνων)*
* *«Επί της Γεωργίας υπουργός»*: Αλέξανδρος Παπαναστασίου *(Δημοκρατική Ένωση)*
* *«Επί της Γεωργίας υφυπουργός»* : Αναστάσιος Μπακαλμπάσης *(Δημοκρατική Ένωση)*
* *«Επί της Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως υπουργός»*: Μιχαήλ Κύρκος *(Ένωση Φιλελευθέρων)*
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: Αλέξανδρος Μαζαράκης - Αινιάν *(Ένωση Φιλελευθέρων)*
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: Παναγιώτης Μερλόπουλος *(Ένωση Φιλελευθέρων)*

## Αναφορές


1927
1
Κατηγορία:1927
Κατηγορία:1928
Prinz Eugen, der edle Ritter

thumb|right|250px|Ο Πρίγκηπας Ευγένιος στη μάχη του Βελιγραδίου
right|250px|thumb|Η πολιορκία του Βελιγραδίου το 1717. Χαλκογραφία ανώνυμου καλλιτέχνη. Βιέννη, Εθνική βιβλιοθήκη της Αυστρίας
[thumb|right|250px|Μεσαιωνικό κανόνι της εποχής, το λεγόμενο «[Πύροφις|φίδι».]]
Το ***Prinz Eugen, der edle Ritter*** είναι γερμανικό δημοτικό τραγούδι αγνώστου ποιητή, σε ανάμνηση του πρίγκηπα Ευγένιου της Σαβοΐας και των ηρωικών κατορθωμάτων του στον μεγάλο πόλεμο εναντίον των Τούρκων. Περιγράφει την πολιορκία και πτώση του Βελιγραδίου από τον πρίγκηπα Ευγένιο το 1717. Η αρχαιότερη γνωστή καταγραφή του ποιήματος έγινε το 1719 σε χειρόγραφο τετράδιο ασμάτων. Τραγουδιέται στην ίδια μελωδία αρχαιότερου τραγουδιού με τίτλο «*Als Chursachsen das vernommen, dass der Turk vor Wien was kommen*» (μετ. *Όταν οι [[Σάξωνες]] πήραν το μαντάτο, ότι οι Τούρκοι έφτασαν μέχρι τη Βιέννη*) που ανέρχεται στο έτος 1683. Αποδίδεται επίσης ως εμβατήριο με ή χωρίς λόγια.
## Περιεχόμενο του ποιήματος
Το ποίημα είναι γραμμένο σε μορφή μπαλάντας με εννέα στροφές. Μνημονεύει τη μάχη, ιδίως την κατασκευή πλωτής γέφυρας διαμέσου του Δούναβη. Αποδίδει όμως λάθος ορισμένα ιστορικά γεγονότα. Αναφέρει π.χ. στην τρίτη στροφή την ημερομηνία 21 Αυγούστου αντί της σωστής 16 Ιουνίου. Εκτός αυτού αναφέρει τον θάνατο κάποιου πρίγκηπα Λουδοβίκου στην όγδοη και ένατη στροφή. Εάν πρόκειται για τον αδελφό του Ευγένιου, πρίγκηπα Λουδοβίκου της Σαβοΐας, αυτός είχε πέσει σε άλλη μάχη εναντίον των Τούρκων το έτος 1683. Ίσως πάλι να πρόκειται για τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Λούι Τόμας της Σαβοΐας, ο οποίος έπεσε σε μάχη στην Ισπανία το 1702. Μια τρίτη εκδοχή μπορεί να είναι ο εξάδελφος του Ευγένιου, ο Λουδοβίκος της Βάδης, ο λεγόμενος «Τουρκολούης» (γερμ. «Türkenlouis»), ο οποίος απεβίωσε το 1707.

## Στίχοι

## Μελωδία
Η μελωδία του τραγουδιού παρουσιάζει ασυνήθιστα για τη γερμανική μουσική χαρακτηριστικά. Ο μεταβαλλόμενος ρυθμός του περιγράφεται ως πέντε τέταρτα, ή συνδυασμός δύο τετάρτων και τριών τετάρτων. Προφανώς η μελωδία και ο ρυθμός να είναι επηρεασμένα από τον μεσαιωνικό χορό «Μορίσκα» (δηλαδή «*αράπικος*») της Βαυαρίας, ο οποίος ήταν διαδεδομένος στην Αυστρία από τον 15ο ως τον 17ο αιώνα και έχει ισπανικές και αραβικές ρίζες.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Oswald Redlich und Victor Junk: *Das Lied vom Prinzen Eugen.* In: Anzeiger der Akademie der Wissenschaften, Phil.-hist. Klasse, 71. Jg., Wien 1934, S. 18-32
* Victor Junk: *Das Lied vom Prinzen Eugen - eine bayrische Schöpfung*. *Ein Beitrag zur Geschichte des süddeutschen Volkstanzes.* Akademie zur wissenschaftlichen Erforschung und zur Pflege des Deutschtums. München 1934, S 297-350
* Victor Junk: *Der Rhythmus des Prinz-Eugen-Liedes ein bayerischer Volkstanz.* Anzeiger der Akademie der Wissenschaften in Wien, phil.-hist. Kl., 71. Jg ., Wien 1934
* Şenol Özyurt: *Die Türkenlieder und das Türkenbild in der deutschen Volksüberlieferung vom 16. bis zum 20. Jahrhundert*. München: Fink 1972. (Univ. Diss. Freiburg 1972

Κατηγορία:Γερμανικά τραγούδια
Γρηγόρης Βαλκανάς

Ο **Γρηγόρης Βαλκανάς** (1916-1940) υπήρξε διακεκριμένος πιλότος της ελληνικής Πολεμική Αεροπορίας. 

Ο Σμηνίας (Ιπτ.) Γρηγόρης Βαλκάνας  γεννήθηκε το 1916 στους Χράνους Αρκαδίας, τον Αύγουστο του 1936, κατατάχθηκε στη Σχολή Αεροπορίας (Τμήμα Υπαξιωματικών ) και αποφοίτησε τον Σεπτέμβριο του 1938 με τον βαθμό του Σμηνία και ειδικότητα Χειριστή.

Στις 18 Νοεμβρίου 1940, κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (1940) καί κατά την εκτέλεση διατεταγμένης αποστολής περιπολίας με α/φ PZL P.24 της Μοίρας Διώξεως, ενεπλάκη σε αερομαχία με ιταλικά αεροπλάνα διώξεως στην περιοχή Ιβάν Αλβανίας, Β.Α της Κορυτσάς.
Ο Σμηνίας Γρηγόρης Βαλκανάς συμμετείχε σε Αερομαχία στην οποία ενεπλάκησαν πέντε ελληνικά P.Z.L. των 22 Μ.Δ. και 23 Μ.Δ. με ιταλικά καταδιωκτικά και βομβαρδιστικά αεροπλάνα, όπου όταν εξαντλήθηκαν τα πυρομαχικά του, εξετέλεσε επίθεση αυτοκτονίας.
Ο Βαλκανάς ήταν ο μόνος από τους χειριστές της 23ης Μοίρας που δεν είχε ακόμα στο ενεργητικό του κατάρριψη εχθρικού αεροσκάφους. Την αερομαχία πάνω από τη Μόροβα τη θεώρησε σαν την ευκαιρία που ζητούσε και που δεν του είχε παρουσιαστεί ως τότε. Όταν, μετά από συνεχή ανταλλαγή πυρών, εξαντλήθηκαν τα πυρομαχικά του, χωρίς ακόμα να έχει πετύχει τον σκοπό του, αποφασισμένος να μην επιστρέψει άπρακτος στη βάση του, έκανε επίθεση αυτοκτονίας, πέφτοντας με το αεροσκάφος του πάνω σε ένα ιταλικό καταδιωκτικό. Η σύγκρουση ήταν μοιραία.
Τα δύο αεροπλάνα έπεσαν φλεγόμενα στο έδαφος και τα πληρώματα τους απανθρακώθηκαν.

## Πηγές
* Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας-PZL P.24
* http://www.haf.gr/el/articles/pdf/kataripseis.pdf

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Κατηγορία:Ελληνοϊταλικός Πόλεμος
Υπηρεσία DNS

DNS ως **Domain Name Service** είναι η υπηρεσία  που παρέχουν οι εξυπηρετητές που υποστηρίζουν το Domain Name System (DNS Servers).

## Χρήσεις του όρου
*Ο όρος **Domain Name Service** αντικατοπτρίζει την έννοια της λειτουργικής παροχής υπηρεσίας ονομάτων σε ένα σύστημα DNS (ή σχήμα της βάσης δεδομένων ονομάτων).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Domain Name Service, Microsoft TechNet. Ανακτήθηκε την 20-06-2011.
* RFC2182
* RFC1123

Κατηγορία:Domain name system
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 2010-2011

**Γ' Ανδρών 2010-2011** 

Ο πρώτος γύρος της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 15 Οκτωβρίου 2010 έως τις 30 Ιανουαρίου 2011. Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε στις 4 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 22 Μαΐου 2011.


20px|Γ **Βαθμολογία 1ου Ομίλου Βορρά** 20px|Γ






20px|Γ **Βαθμολογία 2ου Ομίλου Βορρά** 20px|Γ






20px|Γ **Βαθμολογία 1ου Ομίλου Νότου** 20px|Γ






20px|Γ **Βαθμολογία 2ου Ομίλου Νότου** 20px|Γ








**Εξωτερικοί σύνδεσμοι**
*Βαθμολογία και Πρόγραμμα Πρωταθλημάτων 2010-11 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.



Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2010 2011
Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2010 2011
Αμμόλοχος Άνδρου

Ο **Αμμόλοχος** (γράφεται και Αμόλοχος) είναι χωριό της Άνδρου. Είναι χτισμένος στην ενδοχώρα του βόρειου τμήματος του νησιού, σε υψόμετρο 360 μ. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στον δήμο Άνδρου και ο πληθυσμός του είναι 22 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η τοπική κοινότητα Αμμολόχου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 7,211 χμ² (2011).

## Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την προέλευση του ονόματος. Σύμφωνα με την πρώτη το όνομα προέρχεται από τις λέξεις άμμος και ελοχένω ενώ σύμφωνα με την δεύτερη προέρχεται από το φυτό μολόχα που υπάρχει άφθονο στην περιοχή. Από την πρώτη εκδοχή υποστηρίζεται η γραφή Αμμόλοχος ενώ από τη δεύτερη η γραφή Αμόλοχος.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό υπήρξε το μεγαλύτερο της βόρειας Άνδρου την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας παρέμενε το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής και αποτέλεσε αρχικά την έδρα του τοπικού δήμου που συστάθηκε στη βόρεια Άνδρο, του δήμου Γαυρίου. Τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού μετακινήθηκε στις παραθαλάσσιες περιοχές. Στο διάστημα 1912-1998 ο Αμμόλοχος υπήρξε έδρα ξεχωριστής κοινότητας. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999, εντάχθηκε στον δήμο Υδρούσας, ενώ με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, εντάχθηκε στον δήμο Άνδρου.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Δήμος Γαυρίου

Ο **Δήμος Γαυρίου** ήταν δήμος της Άνδρου που λειτούργησε την περίοδο 1835-1912. Καταλάμβανε το βορειότερο τμήμα του νησιού. Αρχική του έδρα υπήρξε ο οικισμός Αμόλοχος και στη συνέχεια έδρα του έγινε το Γαύριο. 

## Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος συστάθηκε το 1835 αφού μέχρι τότε ίσχυε ακόμα η δημογεροντία στην Άνδρο.. Αρχική του έδρα ορίστηκε ο οικισμός Αμόλοχος. Ο Δήμος αρχικά περιλάμβανε τους οικισμούς Αμόλοχος, Άνω Γαύριο, Βαρίδι, Καλλιβάρι, Άγιος Πέτρος, Γίδες, Φελός, Μακροτάνταλο, Βίταλη και Λιβάδια. Στο διάστημα 1840 ο δήμος διευρύνθηκε με την ένταξη σ'αυτόν του γειτονικού δήμου Άρνης, ο οποίος αυτονομήθηκε ξανά το 1879. Ο δήμος Γαυρίου καταργήθηκε το 1912 και αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες.

## Δήμαρχοι
Οι Δήμαρχοι του δήμου ήταν:
*1834-1838 Δημήτριος Γιαννούλης
*1838-1844 Γιαννούλης Δημητρίου
*1844-1847 (Δεν υπάρχουν στοιχεία)
*1847-1851 Δημήτριος Γιαννούλης
*1851-1852 Ιωάννης Γιαννουλίδης
*1852-1860 Δημήτριος Γιαννούλης
*1861-1863 Αναγνώστης Γιαννουλίδης
*1863-1866 Γεώργιος Οικονόμου
*1866-1870 Σ. Ταράσης
*1870-1879 Κ. Γαβαλιάς
*1879-1883 Π. Ταράσης 
*1883-1887 Λεονάρδος Γαβαλιάς
*1887-1897 Γιαννούλης Γιαννουλίδης 
*1897-1903 Γιαννούλης Παντελιάς
*1903-1912 Γ. Χέλμης

## Παραπομπές


## Πηγές
*Οι δήμοι της Άνδρου, ιστορική αναδρομή
*

Κατηγορία:Δήμοι Άνδρου
Γαυριο
Γαυριο
Χρυσελεφάντινη γυναικεία κεφαλή (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών)

Η **χρυσελεφάντινη γυναικεία κεφαλή** είναι αρχαίο έργο τέχνης. Βρέθηκε στον αποθέτη του Ιερού των Δελφών. Μαζί με δύο άλλα χρυσελεφάντινα αγάλματα αποτελούσε σύμπλεγμα θεοτήτων, της Άρτεμις, του Απόλλωνα και της Λητώς. Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Δελφών.
## Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
Σώζεται μόνο το κεφάλι, και τμήματα της χρυσής διακόσμησης. Η τεχνική είναι γνωστή από άλλα φημισμένα έργα της ίδιας εποχής, του χρυσελεφάντινου αγάλματος της Αθηνάς στον Παρθενώνα, ή του χρυσελεφάντινου αγάλματος του Διός στην Ολυμπία. Ήταν κατασκευασμένο από ξύλινο ξόανο, στο οποίο ήταν αναρτημένα χρυσά ή επίχρυσα ελάσματα, ταινίες, πλάκες, ψήφους και ρόδακες, σε συνδυασμό με ελεφαντόδοντο. Η κεφαλή είναι εν μέρει αποκατεστημένη με κερί. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου διατηρούνται άψογα και αποδίδουν την αρχική καλλιτεχνική σύνθεση. Είναι στεφανωμένο με μνημειώδες έκτυπη ταινία από ρόδακες. Μια άλλη, επίσης μνημειώδης χρυσή ταινία κοσμούσε το στήθος, ενώ δύο μεγάλοι χρυσοί ρόδακες είναι προσαρμοσμένοι στους λοβούς των αυτιών.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα
N-φαινυλομεθανιμίνη

Η **Ν-φαινυλομεθανιμίνη** ή **N-μεθυλενανιλίνη** ή **μεθυλενιμινοβενζένιο** είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο PhN=CH2. Είναι μια δευτεροταγής αρωματική ιμίνη.

## Παραγωγή

### Από μεθανάλη και ανιλίνη

Με επίδραση ανιλίνης σε μεθανάλη, R#1 = R#2 = H:


\mathrm{HCHO + PhNH_2 \xrightarrow{} PhN=CH_2 + H_2O}
 


## Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

### Συμπεριφορά βάσης

Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:


\mathrm{
PhN=CH_2 + HCl \xrightarrow{} [PhNH^+=CH_2]Cl^-}
 


### Αναγωγή

Ανάγεται προς N-μεθυλανιλίνη:


\mathrm{
PhN=CH_2 + H_2 \xrightarrow{Ni} PhN=CH_3}
 


## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


## Πηγές
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, *Οργανική Χημεία*, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

Κατηγορία:Αρωματικές ιμίνες
Δήμος Ομιλαίων

Ο Δήμος **Ομιλαίων** ήταν ορεινός δήμος της επαρχίας Φθιώτιδας. Βρισκόταν στα νοτιοδυτικά της επαρχίας, στις πλαγιές των Βαρδουσίων. Λειτούργησε στο διάστημα 1835-1840 και στο διάστημα 1878-1912. Έδρα του ήταν το Γαρδίκι. 

## Ονομασία - Έμβλημα
Για την επιλογή της ονομασίας τους δήμου δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες. Πιθανότερη εκδοχή θεωρείται η ύπαρξη αρχαίου φρουρίου κοντά στο Γαρδίκι που αποκαλούταν Όμιλαι. Επίσης στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε αρχαία πόλη των Οιταίων με το όνομα Όμιλαι, η θέση της οποίας όμως τοποθετείται στα ανατολικά της Υπάτης. Έμβλημα του Δήμου ορίστηκε η «Νύμφη φέρουσα υδρίαν εν τη αριστερά».

## Διοικητικές μεταβολές
Ο δήμος συστάθηκε αρχικά το 1835 και περιλάμβανε τα χωριά:
*Γαρδίκι
*Πουγκάκια
*Στάγια (Πλάτανος)
*Κυριακοχώρι
*Νικολίτσι
*Αργύρια 

Το 1840 καταργήθηκε και το μεγαλύτερο τμήμα του εντάχθηκε στον δήμο Σπερχειάδας. Ο Δήμος επανασυστάθηκε το 1878 και περιλάμβανε τα χωριά Γαρδίκι, Στάγια (Πλάτανος), Κυριακοχώρι, Νικολίτσι, Μούστρουβο (Περιβόλι), Σέλιανη (Μάρμαρα), Κολοκυθιά και Αργύρια. Ο Δήμος Ομιλαίων καταργήθηκε με την διοικητική αλλαγή του 1912 και αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Φθιώτιδας
Ομιλαιων
C7H7N

Ο χημικός τύπος **C<sub>7</sub>H<sub>7</sub>N**, με μοριακή μάζα 105,13718 amu) μπορεί να αναφέρεται και στα ακόλουθα ισομερή:

# φαινυλομεθανιμίνη
# αζοκίνη
The Definitive Collection (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)

Το ***The Definitive Collection*** είναι απάνθισμα του Μάικλ Τζάκσον, και είναι το τρίτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του. 

## Τσαρτ

Το *The Definitive Collection* έφθασε στη 30η θέση του Billboard 200 και στη 17η θέση στο R&B/Hip Hop Albums.

## Κατάλογος κομματιών

## Παραπομπές



κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Δήμος Θορικίων

Ο **Δήμος Θορικίων** ήταν δήμος της επαρχίας Αττικής που λειτούργησε την περίοδο 1890-1912. Βρισκόταν στην νότια Αττική, στην περιοχή της Λαυρεωτικής και συνόρευε με τους δήμους Λαυρεωτικής (ονομαζόταν δήμος Σουνιέων για μικρό διάστημα) και Κρωπίας. Έδρα του δήμου ήταν η Κερατέα.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Δήμος συστάθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 4ης Ιουλίου 1890 (ΦΕΚ 162) «Περί μετασχηματισμού του Δήμου Λαυρίου εις δύο δήμους» και προήλθε από την διάσπαση του παλαιότερου δήμου Λαυρίου, σε δύο δήμους, τον δήμο Σουνιέων (ο οποίος ένα χρόνο μετά μετονομάστηκε σε δήμο Λαυρεωτικής) και τον δήμο Θορικίων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1896 ο δήμος είχε πληθυσμό 7.109 κατοίκους και περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 1896):
*Κερατέα (2.507)
*Θορικός (400)
*Καλύβια (1.307)
*Κουβαράς (537)
* Όλυμπος (131)
*Ανάβυσσος (26).
Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του δήμου προσαρτήθηκαν σ'αυτόν οι οικισμοί  Βρωμοπούσι (Καλοπήγαδο), Δασκαλειό, Λεγρενά, Πλάκα, Άρη (Αρί), Αυλάκι, Βίλλια, Δάρδεζα, Δημολιάκι,  Διψέλιζα, Συντερίνα, Κάτω Δασκαλείον,  Μερκάτι, Σπηλιαζέζα, Τογάνι, Φωφόλα, Βρυσάκι και Μετόχιον Αναβύσσου.

Ο Δήμος καταργήθηκε με την διοικητική μεταρρύθμιση του 1912 και στην θέση του συστάθηκαν οι κοινότητες Κερατέας, Καλυβίων και Κουβαρά.

## Παραπομπές


Θορικιων