open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παναγία με το παίζον παιδίον

**Παναγία με το παίζον παιδίον** είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας σύμφωνα με τον οποίο ο Χριστός αγκαλιάζει με τρυφερότητα την μητέρα του και κρατάει αυτήν από το μαφόριό της και πάιζει στην αγκαλιά της, ενώ με το δεξί χέρι του κρατάει ειλητάριο, το οποίο γράφει τη φράση *Πνεύμα Κυρίου επ' εμέ ου ένεκεν έχρισέ με* (Ησαΐας 61, 1)
## Προέλευση εικονογραφικού τύπου
Προέρχεται από βακχικές παραστάσεις παιδιού το οποίο παίζει στην αγκαλιά της μητέρας του οι οποίες πρωτεπέδρασαν στην κοπτική τέχνη. Συγκεκριμένα η παράσταση του Παίζοντος παιδίου Ιησού εντοπίζεται στην εποχή των Κομνηνών

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972

Παναγια με το παιζον παιδιον
Τουρισμός στο Καζακστάν

δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Θέα του Μαυσωλείου του Χότζα Αχμέντ Γιασάουι.
Το Καζακστάν είναι η ένατη μεγαλύτερη χώρα σε έκταση παγκοσμίως. Επίσης είναι το μεγαλύτερο μεσόγειο κράτος του κόσμου. Ο τουρισμός αντιπροσώπευε το 0.3% της οικονομίας της χώρας το 2014, αλλά η κυβέρνηση έχει σχέδια για την άνοδό του σε 3% μέχρι το 2020.

## Βιομηχανία
Το 2012, το Καζακστάν κατετάγη 51ο παγκοσμίως στον αριθμό των αφίξεων τουριστών. Το 2000 συνολικά 1.47 εκατομμύρια διεθνείς τουρίστες επισκέφτηκαν το Καζακστάν, που αυξήθηκε σε 4.8 εκατομμύρια τουρίστες το 2012. Η βρετανική εφημερίδαThe Guardian περιγράφει τον τουρισμό στον Καζακστάν "εξαιρετικά υπανάπτυκτο, "παρά τα αξιοθέατα των δραματικών βουνών της χώρας, και τοπία ερήμου και λιμνών". Στους παράγοντες που παρεμποδίζουν την αύξηση των τουριστικών αφίξεων περιλαμβάνεται οι υψηλές τιμές, "παλιά υποδομή," "κακή εξυπηρέτηση" και τις υλικοτεχνικές δυσκολίες του ταξιδιού σε μια γεωγραφικά τεράστια, υπανάπτυκτη χώρα. Ακόμη και για τους ντόπιους, οι διακοπές στο εξωτερικό μπορεί να κοστίσουν το ήμισυ σε σχέσεις με τις διακοπές στο Καζακστάν. Επίσης, ο Πρίγκιπας Χάρι έχει επισκεφτεί το Καζακστάν για σκι.

### Πρωτοβουλία της κυβέρνησης
Η Κυβέρνηση του Καζακστάν, η οποία χαρακτηρίζεται ως αυταρχική με ιστορικό παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων, και καταστολής της αντιπολίτευσης,, έχει ξεκινήσει μια πρωτοβουλία "Σχέδιο Ανάπτυξης της Τουριστικής Βιομηχανίας 2020". Η πρωτοβουλία αυτή έχει ως στόχο να δημιουργήσει πέντε συστάδες τουρισμού στο Καζακστάν. Οι περιοχές αυτές είναι η πόλη της Αστανά, η πόλη του Αλμάτι, καθώς και οι περιφέρειες Ανατολικού, Δυτικού και Νότιου Καζακστάν. Επιδιώκει επίσης, την επένδυση 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων και δημιουργία 300.000 νέων θέσεων εργασίας στον κλάδο του τουρισμού μέχρι το 2020.

## Πολιτική βίζας
Το Καζακστάν προσφέρει μόνιμη διανομή χωρίς βίζα για 90 μέρες για τους πολίτες της Αρμενίας, της Λευκορωσίας, της Γεωργίας, της Μολδαβίας, του Κιργιστάν, της Μογγολίας και της Ουκρανίας, και έως 30 ημέρες για τους πολίτες από της Αργεντινής, του Αζερμπαϊτζάν, της Σερβίας, της Νότιας Κορέας, του Τατζικιστάν, της Τουρκίας και του Ουζμπεκιστάν.

Το 2014 το Καζακστάν υιοθέτησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα χωρίς βίζα για δέκα ανεπτυγμένα έθνη με την υψηλότερη επένδυση στην οικονομία της χώρας προκειμένου να προσελκύσει τουρίστες και επενδυτές. Σύμφωνα με αυτήν την πολιτική, οι επισκέπτες από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, τη Μαλαισία και την Ολλανδία.Το 2015, το Καζακστάν επέκτεινε το πρόγραμμα σε 19 χώρες περιλαμβάνοντας την Αυστραλία, τη Φινλανδία, την Ουγγαρία, το Μονακό, τη Νορβηγία, τη Σιγκαπούρη, την Ισπανία, τη Σουηδία, την Ελβετία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

## Αφίξεις ανά χώρα
Οι περισσότεροι επισκέπτες που επισκέπτονται το Καζακστάν σε βραχυπρόθεσμη βάση ήταν από τις ακόλουθες χώρες:

## Παραπομπές

*
Καζακσταν
Καζακσταν
Ιωάννης Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ

Ο **Ιωάννης Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ** (1311 - 2 Απριλίου 1335) μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ ήταν Μαργράβος του Ναμύρ (1330 - 1335).

## Βιογραφία
Ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ιωάννη Α΄ του Ναμύρ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας του Αρτουά. .

Συμμετείχε σε συμμαχία εναντίον του Ιωάννη Γ΄ της Βραβάντης αλλά με την επέμβαση του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας αποφεύχθηκε η σύγκρουση. Ο Ιωάννης Β΄ πέθανε πρόωρα και άγαμος, είχε έναν νόθο γιο τον Φίλιππο που σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος την Ντεντερμόντε (1380), τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Γκυ Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ.

## Οικογένεια
Είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Φίλιππος (απεβ. 1380).

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ΝΑΜΥΡ

Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Κατηγορία:Κόμητες του Ναμύρ
Ιωάννης Α΄, μαρκήσιος του Ναμύρ

Ο **Ιωάννης Α΄, μαρκήσιος του Ναμύρ** (*Jean Ier de Namur*, 1267 - 31 Ιανουαρίου 1330) ήταν κόμης του Ναμύρ (1305 - 1330) μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ, μεγαλύτερος γιος του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και της 2ης συζύγου του Ισαβέλλας του Λουξεμβούργου. Έγινε ο πατέρας της Λευκής του Ναμύρ, βασίλισσας της Σουηδίας και Νορβηγίας.

## Βιογραφία
Κληρονόμησε από τον πατέρα του το μαργραβάτο του Ναμύρ.

Αρχικά τον Σεπτέμβριο του 1290 αρραβωνιάστηκε τη Λευκή της Γαλλίας, κόρη του βασιλιά Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας, αλλά νυμφεύτηκε τελικά σε 1ο γάμο τη Μαργαρίτα του Κλερμόν (1289 - 1309), κόρη του Ροβέρτου κόμη του Κλερμόν (1307). Ήταν ο 2ος σύζυγος της Μαργαρίτας, η οποία απεβίωσε πρόωρα δυο χρόνια μετά από τον γάμο τους (1309).  

## Οικογένεια
Ο Ιωάννης παντρεύτηκε σε 2ο γάμο του την Μαρία του Αρτουά, κόρη του Φιλίππου διαδόχου του Αρτουά, στο Παρίσι στις 6 Μαρτίου/1310, . Παιδιά τους ήταν:

* Ιωάννης Β΄ 1311-1335, μαρκήσιος του Ναμύρ.
* Γκυ Β΄ 1312-1336, μαρκήσιος του Ναμύρ.
* Ερρίκος 1312-1333, μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών Σαρτρ, Καμπραί, Σαλόν-συρ-Μαρν, Ρενς.
* Φίλιππος Γ΄ 1319-1337, μαρκήσιος του Ναμύρ.
* Λευκή 1320-1263, παντρεύτηκε τον Μάγκνους Δ΄ των Μπγιέλμπο της Σουηδίας.
* Μαρία 1322-1357, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Βιάνντεν και μετά τον Θεοβάλδο των Μονμπελιάρ κύριο του Πιερπόν.
* Μαργαρίτα 1323-1383, μοναχή στο Πέτεργκεμ.
* Γουλιέλμος Α΄ 1324-1391, μαρκήσιος του Ναμύρ.
* Ροβέρτος 1325-1391, ιππότης της Περικνημίδος, κύριος του Μπωφόρ-συρ-Μεζ & Ρεναίς, μαρεσάλης της Βραβάντης.
* Λουδοβίκος 1325-1386, κύριος του Πέτεργκεμ & Μπαιγιέλ, κυβερνήτης του Ναμύρ.
* Ελισάβετ 1329-1382, παντρεύτηκε τον Ρούπρεχτ Α΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΝΑΜΥΡ

Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Αρχαίο θέατρο Ευωνύμου (Τραχώνων)

Το **αρχαίο θέατρο Ευωνύμου (Τραχώνων)** βρίσκεται στη περιοχή των Τραχώνων στο σημερινό Δήμο Αλίμου. Στην αρχαιότητα το θέατρο ανήκε στο αττικό δήμο του Ευωνύμου, ο οποίος εκτεινόταν ανάμεσα στον Υμηττό και στην παραλία του Αλίμου. Το θέατρο αποτελεί το μόνο δημόσιο κτίριο που έχει μέχρι σήμερα ανασκαφεί στην περιοχή.

## Χρονολόγηση
Η πρώτη φάση του θεάτρου χρονολογείται στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. Το θέατρο, όμως, υπέστη προσθήκες στο πέρασμα των αιώνων. Οι θρόνοι του προστέθηκαν στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ, ενώ το κοίλο και το σκηνικό συγκρότημα επεκτάθηκαν στην ελληνιστική εποχή. Το θέατρο χρησιμοποιήθηκε για τουλάχιστον 150 χρόνια.

## Περιγραφή
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του θεάτρου είναι το ορθογώνιο σχήμα της ορχήστρας του που είχε διαστάσεις 7,50 μ. x 15,30 μ. Στην ορχήστρα οδηγούσαν δύο πάροδοι, οι οποίες διατηρούνται μέχρι σήμερα. Το κοίλο έχει, επίσης, τρίπλευρη – ορθογώνια διάταξη. Διέθετε έξι βαθμίδες από λιθόκτιστο ανάλημμα, οι οποίες αρχικά ίσως να ήταν εννέα. 

Η κεντρική πτέρυγα διαιρείται σε τρεις κερκίδες και στην πρώτη βαθμίδα διακρίνονται τέσσερις λαξευτές ορθογώνιες πλάκες από πεντελικό μάρμαρο, οι οποίες βρέθηκαν στη θέση τους και επιβεβαιώνουν τη χρήση της πρώτης βαθμίδας ως προεδρίας (τιμητικά καθίσματα επισήμων). Στο ανώτερο τμήμα του κοίλου δεν σώζονται λείψανα θεμελίωσης για την κατασκευή λίθινων βαθμίδων. Θα πρέπει να υποθέσουμε  ότι στο χώρο αυτόν οι θεατές θα κάθονταν στο έδαφος, ή ότι θα υπήρχαν ξύλινα καθίσματα, τα ικρία, γνωστά από τις φιλολογικές μαρτυρίες.

Μεταξύ του κοίλου και της ορχήστρας υπάρχει διάδρομος στον οποίο βρίσκονται έξι μαρμάρινοι θρόνοι. Ένας από τους θρόνους φέρει επιγραφή που χρονολογείται στους Ελληνιστικούς χρόνους. Έχουν αποκαλυφθεί, επίσης, και δύο μεγάλοι αποστραγγιστικοί  αγωγοί, το κτίσμα της σκηνής και το προσκήνιο. Η σκηνή του θεάτρου (διαστάσεων 12,65 μ. x 3,65 μ.) κατασκευάστηκε σε μια ενιαία οικοδομική φάση που τοποθετείται στο τελευταίο τρίτο του 4ου αι. π. Χ. και έχει υποστεί πολλαπλές οικοδομικές μετατροπές και επισκευές.

## Ανασκαφές
Οι ανασκαφικές έρευνες ξεκίνησαν το 1975 και σήμερα έχουν αποκαλυφθεί τμήμα της σκηνής, το προσκήνιο, η ορχήστρα και το μεγαλύτερο μέρος του κοίλου με τις παρόδους.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα
Γκυ Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ

Ο **Γκυ Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ** (1312 - 12 Μαρτίου 1336) Μαργράβος του Ναμύρ (1335 - 1336) και μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ ήταν δεύτερος γιος του Ιωάννη Α΄ του Ναμύρ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας του Αρτουά.  Διαδέχθηκε στο Ναμύρ τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄ που πέθανε πρόωρα στις 2 Απριλίου 1335. Με συμβουλές του μικρότερου αδελφού του Ροβέρτου αναγνώρισε κυρίαρχο τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας, συμμετείχε σε μάχες των Άγγλων εναντίον των Σκωτσέζων αλλά αιχμαλωτίστηκε από τον Ιωάννη Ραντόλφ, 3ο κόμη του Μοράι. Μετά την καταβολή των λίτρων και την απελευθέρωση του τραυματίστηκε θανάσιμα σε ένα τουρνουά στην Φλάνδρα και πέθανε, δεν είχε απογόνους και τον διαδέχθηκε ο τέταρτος αδελφός του Φίλιππος Γ΄, μαρκήσιος του Ναμύρ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ΝΑΜΥΡ

Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Κατηγορία:Κόμητες του Ναμύρ
Φίλιππος Γ΄, μαρκήσιος του Ναμύρ

Ο **Φίλιππος Γ΄, μαρκήσιος του Ναμύρ** (1319 - Σεπτέμβριος 1337), Μαργράβος του Ναμύρ (1336 - 1337) και μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ ήταν τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας του Αρτουά. Διαδέχθηκε στο Ναμύρ τον δεύτερο αδελφό του Γκυ Β΄, ο τρίτος Ερρίκος είχε πεθάνει πρόωρα (1333). Ο Φίλιππος Γ΄ βρισκόταν στη Σουηδία στην αυλή της αδελφής του Λευκής του Ναμύρ, από εκεί ταξίδευσε με τον γαμπρό του Ερρίκο Β΄ του Βιαντέν στους Αγίους Τόπους μέσω της Κύπρου.
Ο Φίλιππος σύμφωνα με τη διαθήκη του (23 Ιουνίου 1336) κληροδότησε την περιουσία του στη μονή του Σαιν Άλμπαν.  Στον δρόμο όταν έφτασε στην Αμμόχωστο ο ίδιος και οι άντρες του έδειξαν τόσο κακή συμπεριφορά που οι πολίτες της Αμμόχωστου τους θανάτωσαν όλους, η ταφή του έγινε στην εκκλησία των Φραγκισκιανών της Αμμοχώστου. 
Τον Φίλιππο διαδέχθηκε στην Κομητεία του Ναμύρ ο επόμενος αδελφός του Γουλιέλμος Α΄, μαρκήσιος του Ναμύρ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ΝΑΜΥΡ
*Άγιος Φραγκίσκος, Αμμόχωστος

Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Κατηγορία:Κόμητες του Ναμύρ
Ιωάννης Γ΄, μαρκήσιος του Ναμύρ

Ο **Ιωάννης Γ΄, μαρκήσιος του Ναμύρ** (πέθανε στις 10 Μαρτίου 1429), τελευταίος Μαργράβος του ανεξάρτητου Ναμύρ (1418 - 1429) και μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ.

## Βιογραφία
Ήταν ο 2ος γιος του Γουλιέλμου Α΄ μαρκησίου του Ναμύρ και της 2ης συζύγου του Αικατερίνης της Σαβοΐας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ βαρόνου του Βω. Με το τέλος του πατέρα του (1391) κληρονόμησε την Ουινζενδάλη και Ρόνσε· όταν απεβίωσε και ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουλιέλμος Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ χωρίς απογόνους (1418), κληρονόμησε και την Κομητεία του Ναμύρ.

Έκανε πολύ ακριβή ζωή, με αποτέλεσμα τα οικονομικά του μαργραβάτου να καταρρεύσουν· ανέβασε σημαντικά τους φόρους, κάτι που οδήγησε σε εξέγερση. Ο Γουλιέλμος Β΄, για να αποφύγει τα χειρότερα, πώλησε το Ναμύρ στον Φίλιππο Γ΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. 

	

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Απεργία της Σύρου (1879)

Η **Απεργία της Σύρου** το 1879 ήταν η πρώτη κινητοποίηση εργατών στην ιστορία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Πραγματοποίηθηκε στις αρχές του 1879 και έληξε με την ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών από την εργοδοσία.

## Ιστορικό υπόβαθρο
Η Σύρος, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους ήταν πρωτοπόρα στην εμπορική και στη ναυτιλιακή ανάπτυξη. Κατά τη δεκαετία του 1870 διέθετε ήδη οργανωμένο ναυπηγείο στο οποίο απασχολούνταν 1.500 εργάτες, όπως και βυρσοδεψεία, με 500 εργαζόμενους. Μάλιστα στην Ερμούπολη ιδρύθηκε στην αρχή του 1879 το πρώτο εργατικό σωματείο στα χρονικά, με την επωνυμία «*Αδελφικός Σύλλογος Ξυλουργών του Ναυπηγείου Σύρου*». Οι οικονομικές συνθήκες της εποχής είχαν επιδεινωθεί μετά το ξέσπασμα της νομισματικής κρίσης που εξανέμισε σχεδόν ολοκληρωτικά την αξία των ήδη εξευτελιστικών ημερομισθίων με τα οποία αμείβονταν οι εργάτες του νησιού. Επιπλέον οι συνθήκες εργασίας ήταν ιδιαίτερα καταπιεστικές για αυτούς, καθώς υποχρεώνονταν να εργάζονται περισσότερο από 12 ώρες ημερησίως, ενώ υπήρχε και η λεγόμενη «*αγγαρεία*» της Κυριακής, βάσει της οποίας αναγκάζονταν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους επί 2ωρο και μάλιστα αμισθί.

## Οι απεργίες
Στις 16 Φεβρουαρίου του 1879 οι εργάτες του ναυπηγείου της Σύρου ξεκίνησαν απεργία, η οποία κράτησε επί μια εβδομάδα και τερματίσθηκε με την αποδοχή των αιτημάτων τους από τη διοίκηση της εταιρείας. Σχεδόν παράλληλα, στις 21 Φεβρουαρίου ξέσπασε απεργία και των εργατών στα βυρσοδεψεία με αιτήματα την αύξηση του μεροκάματου κατά 27%, τη μείωση των καθημερινών ωρών εργασίας και την κατάργηση της «*αγγαρείας*». Η κινητοποίηση οδήγησε γρήγορα σε αιματηρά επεισόδια, που άρχισαν με συγκρούσεις μεταξύ απεργών και απεργοσπαστών και κατέληξαν στο θάνατο ενός αστυνομικού, που κτυπήθηκε από πέτρα στο κεφάλι. Η σύρραξη τερματίσθηκε με την επέμβαση στρατιωτικών δυνάμεων που κλήθηκαν με παράκληση του νομάρχη απ’ την Αθήνα, αλλά η απεργία δεν διακόπηκε, έως ότου, μια εβδομάδα αργότερα, τα αιτήματα έγιναν αποδεκτά από τους εργοδότες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κ. Κιτριτσίνης, στην εφημερίδα «*Έθνος*» (φύλλο της 12 Δεκεμβρίου του 1966, σελ. 8): «*Η πρώτη απεργία στη Σύρο το 1879*».

Κατηγορία:Ιστορία της Σύρου
Συρου
Κατηγορία:1879
Γουλιέλμος Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ

Ο **Γουλιέλμος Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ** (22 Ιανουαρίου 1355 - 10 Ιανουαρίου 1418), Μαργράβος του Ναμύρ (1391 - 1418) και μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Α΄ του Ναμύρ και της δευτέρας συζύγου του Αικατερίνης της Σαβοΐας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ βαρόνου του Βω. 

## Βιογραφία
Η ηγεμονία του στο Ναμύρ χαρακτηρίστηκε ειρηνική, ασχολήθηκε με το εμπόριο, την βιοτεχνία και την ανέγερση οχυρώσεων. Συμμετείχε στην καταστολή της εξέγερσης του λαού της Λιέγης (1408) με τον Ιωάννη τον Άφοβο, τον Γουλιέλμο Β΄ της Βαυαρίας και τον Λουδοβίκο Ζ΄ της Βαυαρίας.

## Οικογένεια
Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Μαρία του Μπαρ, κόρη του Ροβέρτου Α΄ δούκα του Μπαρ.

Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ιωάννα του Αρκούρ (1372 - 1456), κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Αρκούρ, αλλά δεν απέκτησε πάλι παιδιά. Τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Ιωάννης Γ΄, μαρκήσιος του Ναμύρ.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Charles Cawley: «Medieval Lands»

Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Μάρμαρα Ηλείας

Τα **Μάρμαρα** είναι  της Τοπικής Κοινότητας Καράτουλα  του Νομού Ηλείας που βρίσκεται 17,99 χλμ. βορειανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 88 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 5 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=27252 (Διοικητικές Μεταβολές Μάρμαρα Ηλείας)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ωλένης
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Σιτοχώρι Ηλείας

Το **Σιτοχώρι** είναι  της Τοπικής Κοινότητας Καρυάς που βρίσκεται στο Νομό Ηλείας, περίπου 32 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου, σε υψόμετρο 398 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 35 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

## Γενικά στοιχεία
### Ονομασία
Ο οικισμός έως το 1957 ονομαζόταν Καρακασίμι.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=11749 Διοικητικές Μεταβολές Σιτοχώρι (Καρυάς) Ηλείας (1835 - 2010)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ωλένης
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Γουλιέλμος Α΄, μαρκήσιος του Ναμύρ

Ο **Γουλιέλμος Α΄, μαρκήσιος του Ναμύρ** (1324 - 1 Οκτωβρίου 1391), Μαργράβος του Ναμύρ (1337 - 1391) και μέλος του Οίκου της Νταμπιέρ ήταν πέμπτος γιος του Ιωάννη Α΄ του Ναμύρ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας του Αρτουά. Διαδέχθηκε στην Κομητεία του Ναμύρ τον τέταρτο αδελφό του Φίλιππο Γ΄, οι τέσσερις μεγαλύτεροι αδελφοί του πέθαναν νέοι και άτεκνοι, η μητέρα του του χορήγησε στις  τον πύργο του Πουαλβάς (11 Σεπτεμβρίου 1353). 

Συμμετείχε στον Εκατονταετή Πόλεμο στο πλευρό της Αγγλίας και του βασιλιά Εδουάρδου Γ' αλλά διατηρήθηκε η ειρήνη στο Ναμύρ με εξαίρεση μια εξέγερση των υφαντουργών (1351). Στην *μάχη του Μπασβέιλερ* (1371) ο Γουλιέλμος ηττήθηκε και συνελήφθη αιχμάλωτος. Με την βοήθεια της μητέρας του και της αδελφής του επέκτεινε την μαργραβία του Ναμύρ αγοράζοντας πολλά εδάφη, το 1362 πέτυχε την εξάρτηση της κομητείας απευθείας από τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου Δ΄ αντί για την κομητεία του Αινώ. Βελτίωσε την οικονομία με την βιομηχανία, το εμπόριο και την εκμετάλλευση των ορυχείων. 

## Οικογένεια

Παντρεύτηκε σε πρώτο του γάμο την Ιωάννα των Αβέν του Αινώ, κόμισσα του Σουασόν (13 Φεβρουαρίου 1348), κόρη του Ιωάννη κυρίου του Μπωμόν. Απεβίωσε 2 χρόνια αργότερα, χωρίς να αποκτήσει παιδιά. 

Ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αικατερίνη της Σαβοΐας (10 Μαρτίου 1352), κόρη του Λουδοβίκου Β' βαρόνου του Βω, με την οποία απέκτησε:
* Γουλιέλμος Β΄ 1355-1418, μαρκήσιος του Ναμύρ.
* Ιωάννης Γ΄ απεβ. 1429, μαρκήσιος του Ναμύρ.
* Μαρία (απεβ. το 1412), παντρεύτηκε πρώτα (1370) τον Γκυ Β΄ του Μπλουά, και στην συνέχεια (1405) τον Πέτρο της Βραβάντης, αντιβασιλιά της Γαλλίας.

Ο Γουλιέλμος Α΄ είχε και άλλα νόθα παιδιά.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ΝΑΜΥΡ

Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Χαμένοι στο διάστημα (ταινία)

Το **Χαμένοι στο διάστημα** (αγγλ.: Lost in Space) είναι τίτλος Αμερικανικής κινηματογραφικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 1998 την οποία σκηνοθέτησε ο Στίβεν Χόπκινς και είναι βασισμένη στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά του δικτύου CBS. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Γουίλιαμ Χερτ, Ματ ΛεΜπλάνκ και Γκάρι Όλντμαν. Το σενάριο της ταινίας δανείζεται την υπόθεση της σειράς, στην οποία η οικογένεια Ρόμπινσον περιπλανάται στο αχανές σύμπαν στα μέσα του 21ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1998
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema
Οβίδιο Λάρι

Ο σεβασμιότατος **Οβίδιο Λάρι** (ιταλικά: Ovidio Lari, γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1893, απεβίωσε στις 4 Ιουλίου 1975) διετέλεσε επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστα (*Aosta*) του Τορίνου της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Τζουζέππε Ανφρόσσι. (Giuseppe Anfossi).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστότοπος της Επισκοπής της Αόστα
* Catholic Hierarchy

Λάρι, Οβίδιο
Λάρι, Οβίδιο
Τσεχο-Καζακικές σχέσεις

Οι **Τσεχο-Καζακικές σχέσεις **είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και τουΚαζακστάν.

## Ιστορία
Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και του Καζακστάν εγκαθιδρύθηκαν την 1 Ιανουαρίου 1993. Το 2012, ο πρόεδρος του Καζακστάν, ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ συνάντησε τον πρόεδρο της Τσεχίας Βάτσλαβ Κλάους κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στην Τσεχία και την Αυστρία, και συζήτησαν την εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας. Το 2014, ο Ναζαρμπάγιεφ συνάντησε τον πρόεδρο Μίλος Ζέμαν, συζήτησαν για την εμβάθυνση της διμερής οικονομικής συνεργασίας και την τσεχική βοήθεια για τη διαφοροποίηση της οικονομίας του Καζακστάν.

## Εμπόριο και οικονομία
Η οικονομική συνεργασία μεταξύ της Τσεχίας και του Καζακστάν βασίζεται σε διάφορες διμερείς συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών το 1996, 1998 και 2004. Το διμερές εμπόριο έχει αυξηθεί από 200 εκατομμύρια δολάρια το 2009 σε 1.2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014. Λόγω των αρνητικών συνεπειών της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και την πτώση των τιμών του πετρελαίου, μειώθηκε στα 666 εκατομμύρια δολάρια το 2015. Το 2015, το περισσότερο εμπόριο από τις τσεχικές επιχειρήσεις ήταν στους κλάδους της υψηλής τεχνολογίας, των οργάνων, της γεωργίας και της βιομηχανίας του κινηματογράφου.

## Διπλωματικές αποστολές
δεξιά|μικρογραφία|Πρεσβεία του Καζακστάν στην Πράγα
* Η Τσεχική Δημοκρατία έχει πρεσβεία στην Αστανά και ένα γραφείο-παράρτημα στο Αλμάτι.
* Το Καζακστάν έχει πρεσβεία στην Πράγα και ένα επίτιμο προξενείο στο Γιαρομέρ.

## Δείτε επίσης
* Διεθνείς σχέσεις της Τσεχίας
* Διεθνείς σχέσεις του Καζακστάν
* Σχέσεις Καζακστάν-Ευρωπαϊκής Ένωσης
* Κατάλογος των διπλωματικών αποστολών της Τσεχίας
* Κατάλογος των διπλωματικών αποστολών του Καζακστάν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Τσεχίας
Κατηγορία:Πολιτική του Καζακστάν
Προπαδιενόνη

Η **προπαδιενόνη** ή **μεθυλενοκετένη** (αγγλικά: *propadienone*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο **[[C3H2O|C<sub>3</sub>H<sub>2</sub>O]]**, αν και συχνά γράφεται πιο αναλυτικά ως **CH<sub>2</sub>=C=CO.** Είναι μια κετένη.

## Δομή

## Δείτε επίσης
* Αιθενόνη
* Προπενόνη
* Προπινάλη
* Προπαδιένιο

Αναφορές και σημειώσεις


## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

Κατηγορία:Κετένες
Κατηγορία:C3
Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Σαχάν Ντόσοβα

Η **Σαχάν Ντόσοβα**, ή **Σάχαν Ντόσοβα **(, 27 Μαρτίου 1879 – 9 Μαΐου 2009) ήταν μια γυναίκα από το Καζακστάν για την οποία υπάρχουν ισχυρισμοί ότι είναι ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο.

## Ισχυρισμός μακροζωίας
Αν ο ισχυρισμός για την ημερομηνία γέννησής της είναι σωστός και είχε γεννηθεί στις 27 Μαρτίου 1879, η Σαχάν θα ήταν 130 ετών και 43 ημερών όταν πέθανε στις 9 Μαΐου 2009. Θα ήταν 8 χρόνια μεγαλύτερη από την Ζαν Καλμάν, μια Γαλλίδα η οποία πέθανε το 1997 με την μεγαλύτερη επιβεβαιωμένη διάρκεια ζωής στην ιστορία, 122 έτη και 164 ημέρες. 

Η υπόθεση της Ντόσοβα αποκαλύφθηκε κατά την διάρκεια απογραφής στο Καζακστάν. Ωστόσο, υπήρχαν αμφιβολίες για την ημερομηνία γέννησής της, επειδή δεν έχει πιστοποιητικό γεννήσεως και είναι συνηθισμένο για ανθρώπους σε αυτήν την ηλικία να δηλώνουν δική τους ημερομηνία γέννησης. Ένα άλλο σημείο διαφωνίας είναι ότι κατά την στιγμή των υποτιθεμένων 130ών γενεθλίων της, η μόνη εν ζωή κόρη της ήταν 76 ετών, που σημαίνει ότι η Ντόσοβα θα ήταν 54 ετών όταν την γέννησε.

## Θάνατος
Η Ντόσοβα πέθανε στις 9 Μαΐου του 2009, σε υποτιθέμενη ηλικία 130 ετών, περίπου ένα μήνα μετά αφότου γλίστρησε και έπεσε στο πάτωμα του μπάνιου στο σπίτι της. Ένας γείτονάς της είπε ότι "Έσπασε το γοφό της το φθινόπωρο και ποτέ δεν επανήλθε". 

## Προσωπική ζωή
Σε μια συνέντευξη το Μάρτιο του 2009, η Σαχάν είπε: "δεν έχω κανένα μυστικό. Δεν έχω πάρει ποτέ χάπια και αν ήμουν άρρωστη, θα χρησιμοποιούσα τις θεραπείες της γιαγιάς για να με θεραπεύσουν. Δεν έχω φάει ποτέ γλυκό. Δεν μου αρέσουν." Ομολόγησε όμως ότι τις αρέσει το κουρτ, τοπικό έδεσμα το οποίο φτιάχνεται από αποξηραμένο αλατισμένο τυρί cottage και αλεσμένο σιτάρι.

Σύμφωνα με την μεγαλύτερη εγγονή της, η Ντόσοβα μεγάλωσε ως ορφανή στα βρεφικά και παιδικά της χρόνια. Είχε παντρευτεί δύο φορές και είχε μείνει χήρα στην Μάχη του Στάλινγκραντ κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μόνο τρία από τα παιδιά της βρίσκονται εν ζωή το 2011. 

## Δείτε επίσης
* Ισχυρισμοί μακροζωίας
* Παραδόσεις μακροζωίας
* Υπεραιωνόβιος

## Παραπομπές

Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Ματουρίνο Μπλανσέτ

Ο σεβασμιότατος **Ματουρίνο Μπλανσέτ** (πλήρες όνομα ιταλικά: *Angelo Maturino Blanchet*, γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1892, απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 1974) διετέλεσε επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστα (*Aosta*) του Τορίνου της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Οβίδιο Λάρι (Ovidio Lari).

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γκρεσάν 3 Μαρτίου 1892, όπου χειροτονήθηκε ιερέας το 1921. Στις 18 Φεβρουαρίου 1946, ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ τον υπέδειξε ως επίσκοπο της Αόστα.

Έχει μιλήσει και στις τέσσερις συνεδρίες της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού. Ως το 1968, έτος συνταξιοδότησής του, είχε χειροτονήσει 78 ιερείς.;  Απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 1974 στη μονή *Saint-Jacquême* στο Σαιν Πιερ.

## Aναφορές και σημειώσεις


## Πηγές
* Ιστότοπος της Επισκοπής της Αόστα
* Catholic Hierarchy

Μπλανσέτ, Μπλανσέτ
Μπλανσέτ, Μπλανσέτ
Προεδρικές εκλογές του Ουζμπεκιστάν (2016)

**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν σε Ουζμπεκιστάν στις 4 Δεκεμβρίου 2016, μετά το θάνατο του απερχόμενου προέδρου Ισλάμ Καρίμοφ , στις 2 Σεπτεμβρίου. Με βάση το σύνταγμα οι εκλογές θα διεξάγονται σε διάστημα εντός τριών μηνών από  το θάνατο του Καρίμοφ. Ο μεταβατικός πρόεδρος Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ κέρδισε τις εκλογές με το 88,6% των ψήφων. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από *[[The Economist|το περιοδικό the Economist]]* ως απάτη, και από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη ως έλλειψη "πραγματικής επιλογής".

## Πλαίσιο
Σύμφωνα με το άρθρο 96 του συντάγματος, όταν ο πρόεδρος κωλύεται ή πεθαίνει εν ενεργεία, ο πρόεδρος της Γερουσίας (όταν πέθανε ο Καρίμοφ στο αξίωμα ήταν ο Νιγκματίλα Γιουλντάσεφ) πρέπει να αναλάβει ως υπηρεσιακός πρόεδρος, πριν διεξαχθούν εκλογές μέσα σε τρεις μήνες. Ο Γιουλντάσεφ, όμως, παραιτήθηκε και το κοινοβούλιο στις 8 Σεπτεμβρίου, αποφάσισε ομόφωνα να διορίσει τον πρωθυπουργό Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ ως προσωρινό πρόεδρο.

Αυτό το επιπλέον συνταγματικό μέτρο έγινε με την υποστήριξη των τοπικών φυλών, που φοβήθηκαν ότι μια πάλη για την εξουσία μεταξύ των ελίτ της χώρας θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια, και έτσι αποφάσισε να στηρίξει τον Μιρζιγιάγιεφ, που ήταν πρωθυπουργός από το 2003. Σύμφωνα με *[[Reuters|το Reuters]]*, οι διαπραγματεύσεις του Μιρζιγιάγιεφ με τις φυλές για να εξασφαλίσει το χρίσμα της προεδρίας συμπεριελάμβαναν την υπόσχεση να μοιραστεί την εξουσία με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Ρουσλάμ Ασίμοφ και τον αρχηγό εθνικής ασφάλειας Ρουστάμ Ινογιάτοφ.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα της εκλογής σε 2 γύρους, με τον τελικό γύρο μεταξύ των δύο υποψηφίων με το υψηλότερο ποσοστό να διεξάγεται σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος δεν λαμβάνει την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο.

## Εκστρατεία
Τέσσερις υποψήφιοι προτάθηκαν από τα αντίστοιχα κόμματά τους τον Σεπτέμβριο. Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ενέκρινε τις αιτήσεις τους τον Οκτώβριο.
Ο πρωθυπουργός Μιρζιγιάγιεφ αντιμετώπισε τρεις άλλους υποψηφίους: τους Καταμτζάν Κετμόνοφ του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος, Ναριμόν Ουμάροφ και Σαρβάρ Οταμουράτοφ (και οι δύο από το Κοινωνικό Δημοκρατικό Κόμμα).

## Αποτελέσματα
Η κεντρική εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι ο Μιρζιγιόγιεφ εξελέγη , με ποσοστό 88,6% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν 87,83%.

## Αναφορές


2016
Ουζμπεκισταν
Γκρεσάν

Το **Γκρεσάν** (γαλλικά: *Gressan*, βαλντοταίν: *Grésàn* ή *Gréssan*) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστης.

## Πρόσωπα
* Ματουρίνο Μπλανσέτ (1892-1974) επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστης

## Φωτοθήκη

Εικόνα:Municipio di Gressan abc1.JPG|Το δημαρχείο
Εικόνα:Chiesa della Madeleine (Gressan) 3.JPG|Η εκκλησία της Μαγδαληνής
Εικόνα:Castello di Tour de Ville 1.JPG|Το κάστρο της Τουρ ντε Βίλλα


## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστης
Διονύσης Γκούσκος

Ο **Διονύσης Γκούσκος** (Ζάκυνθος, 25 Νοεμβρίου 1949 - Αθήνα, 11 Απριλίου 2024) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός  διετέλεσε βουλευτής Ζακύνθου με το ΠΑΣΟΚ, την περίοδο 2000-2004.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1949 στη Ζάκυνθο. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος Αθηνών. Πολιτεύθηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 2000., χωρίς να είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ και δεν θέλησε να είναι υποψήφιος έκτοτε, παραιτούμενος κι από την ιδιότητα του μέλους του ΠΑΣΟΚ, επανερχόμενος στη δικηγορία. Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής του θητείας διατέλεσε μέλος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, της Ειδικής Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος του 2001 και της Επιτροπής Κανονισμού της Βουλής.

Ως δικηγόρος Αθηνών έχει συμμετάσχει σε σημαντικές δίκες πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος όπως του Ειδικού Δικαστηρίου (1991), των Διοικητών ΔΕΚΟ (1992) των τηλεφωνικών υποκλοπών 1981-1989, της υπόθεσης ΟΤΕ -Siemens (1994-1997), της παράνομης χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων (Siemens 2008).

Απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών στις 11 Απριλίου 2024.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Νομισματική κρίση στην Ελλάδα (1879)

Η **νομισματική κρίση στην Ελλάδα το 1879** ήταν αποτέλεσμα εγχώριων συνθηκών και επηρέασε άμεσα την οικονομία της χώρας. Σαν συνέπειά της είχε την επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων του πληθυσμού και την κοινωνική αναταραχή με το ξέσπασμα απεργιών, κάτι που επέφερε και πολιτική αστάθεια.

Οι συναλλαγές στην Ελλάδα εκείνη την εποχή διεξάγονταν κυρίως με ξένο νόμισμα (τουρκική λίρα, ρωσικό ρούβλι), ενώ η δραχμή, όπου χρησιμοποιούνταν, είχε υπερτιμηθεί κατά 18% («*αγοραία διατίμηση*»). Ωστόσο οι Τράπεζες και το επίσημο κράτος αγνοούσαν την υπερτίμηση και λειτουργούσαν βάσει της πραγματικής (εμπορικής) αξίας των νομισμάτων («*βασιλική διατίμηση*») κάτι που προκαλούσε μια διαφορά της τάξης του 2% με 5%. Το Φεβρουάριο του 1879 επήλθε υποτίμηση στην αγοραία αξία των ξένων νομισμάτων που έφτασε στο 27%, υποβιβάζοντας στο ίδιο ποσοστό το αντίκρυσμα των ημερομισθίων, ενώ στον αντίποδα η αγορά εξακολουθούσε να κινείται με βάση την πραγματική αξία του χρήματος. Η αγοραστική ισχύς του μέσου πληθυσμού μειώθηκε έτσι, σε ποσοστό που πλησίασε το 50%.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Ριζοσπάστης» (ηλεκτρονική έκδοση, Κυριακή 16-2-2003): Οι απεργίες στη Σύρο το 1879

1879 Ελλαδα κριση νομισματικη
Αλίγια Μολνταγκούλοβα

Η **Αλίγια Νουρμουχαμετκιζί Μολνταγκούλοβα** () ήταν ηρωίδα της Σοβιετικής Ένωσης.

## Βιογραφία
Η Μολνταγκούλοβα γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1925 στο Μπουλάκ του Καζακστάν. Έχασε τους γονείς της στα παιδικά της χρόνια και ζούσε με τον θείο της στο Άλμα-Άτα. Το 1935 μετακόμισε στο Λένινγκραντ, όπου ο θείος της ήταν εγγεγραμμένος σε μια στρατιωτική ακαδημία μεταφορών. Το φθινόπωρο του 1939 την έστειλε στο ορφανοτροφείο που εκκενώθηκε το 1942, μέσω τηςλίμνης Λάντογκα. Στη 1 Οκτωβρίου του ίδιου έτους πήρε υποτροφία στην Αεροτεχνική Σχολή του Ρίμπινσκ. Μετά τις σπουδές της εκεί για τρεις μήνες, υπέβαλε παραίτηση για να ενταχθεί στον Κόκκινο Στρατό. Το Μάιο του 1943 ήταν εγγεγραμμένη στο Κεντρικό σχολείο θηλέων , όπου εκπαιδεύτηκε ως ελεύθερος σκοπευτής. Τον Ιούλιο του 1943 εντάχθηκε στην 54η ταξιαρχία τυφεκιοφόρων με φίλους της.

Τον Ιανουάριο του 1944 η ταξιαρχία βρέθηκε σε γερμανική ενέδρα στον σιδηρόδρομο Νοβοσοκολνίκι-Ντνο. Αργότερα, όταν συνειδητοποίησε την απουσία του διοικητή, ανέλαβε με δικιά της πρωτοβουλία τη διοίκηση. Με όλη τη δύναμη της φωνής της φώναξε: "Για την πατρίδα! Πάμε!" με αποτέλεσμα όλο το στράτευμα να πηδήξει στα γερμανικά χαρακώματα. Η Αλίγια έπεσε σε νάρκη κατά την διάρκεια μάχης σώμα με σώμα, αλλά τραυματίστηκε μόνο ελαφρά στο χέρι. Παρά το τραύμα της, πολέμησε γενναία, αλλά τελικά τραυματίστηκε και πάλι αυτή τη φορά όμως θανάσιμα και πέθανε από πληγή σφαίρας εκείνη την ημέρα. Βραβεύτηκε με το μετάλλιο του "Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης στις 4 Ιουνίου 1944, και το παράσημο του Λένιν. Τάφηκε στο Μονάκοβο, στην περιφέρεια Πσκοφ.

## Κληρονομιά

* Στις 9 Μαΐου του 1995, ως μέρος της 50ης επετείου από το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, το Καζακστάν έκδωσε ένα γραμματόσημο αφιερωμένο στην Αλίγια Μολνταγκούλοβα.
* Το 1997, ένα μνημείο ανεγέρθηκε με το όνομά της στην πλατεία Αστανά.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των γυναικών ηρωίδων της Σοβιετικής Ένωσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Καζάκοι στρατιωτικοί ελεύθεροι σκοπευτές
Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί ελεύθεροι σκοπευτές
Εκλογές στην Παπούα Νέα Γουινέα

**Εκλογές** διεξάγονται στην Παπούα Νέα Γουινέα ανά 5 χρόνια (τακτικά).

Το **[[Εθνικό Κοινοβούλιο της Παπούα Νέας Γουινέας|Εθνικό Κοινοβούλιο]]** αριθμεί 111 αιρετά μέλη, που εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες.

Στη χώρα λειτουργεί πολυκομματικό σύστημα, με μεγάλο αριθμό από πολιτικά κόμματα και συχνές είναι οι κυβερνήσεις συνεργασίας.

## Πρόσφατες εκλογές (2022)

Οι τελευταίες γενικές εκλογές έγιναν τον Ιούλιο του 2022.

## Ιστορικό εκλογών
### Πριν την ανεξαρτησία
Προτού ανακηρυχθεί ανεξάρτητη η χώρα από την Αυστραλία, το 1975, εκλογές έγιναν το 1951, 1961, 1964, 1968 και το 1972. 

### 1977
Οι πρώτες γενικές εκλογές από την εποχή της ανεξαρτησίας διεξήχθησαν από τις 18 Ιουνίου ως τις 9 Ιουλίου 1977. Κέρδισε το Κόμμα Πανγκού, με 40 από τις συνολικά 109 έδρες, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 60,3%. Στο κοινοβούλιο εξελέγησαν και 3 γυναίκες, από τις συνολικά 10 που κατήλθαν ως υποψήφιες.

### 1982
Το 1982 στο διήμερο 5-6 Ιουνίου, έγιναν βουλευτικές εκλογές, με αποτέλεσμα τη νίκη για το Κόμμα Πανγκού, το οποίο κατέλαβε τις 61 από τις συνολικά 109 έδρες, με συμμετοχή 52%.

Συνολικά έλαβαν μέρος 17 γυναίκες στις εκλογές ως υποψήφιοι. Μόνο μία, η Ναχάου Ρούνεϊ, κατάφερε να εκλεγεί.

### 1987
Με τη συμμετοχή 18 γυναικών υποψηφίων, διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές του 1987 (13 Ιουνίου - 4 Ιουλίου). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Κόμμα Πανγκού, κερδίζοντας τις 27 από τις συνολικά 109 έδρες. Η προσέλευση ήταν 76%.

Καμία γυναίκα δεν εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας.

### 1992
Με συμμετοχή 81,2% έγιναν εκλογές στο διάστημα από τις 13 ως τις 27 Ιουνίου 1992. To Κόμμα Πανγκού κέρδισε τις 22 από τις συνολικά 109 έδρες.

### 1997
Το 1997 έγιναν εκλογές στις 14 - 28 Ιουνίου 1997. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε τις 16 από τις συνολικά 109 έδρες, παρότι έλαβε λιγότερες ψήφους από το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 66%.

### 2002
Στις γενικές εκλογές του 2002, που διενεργήθηκαν στο διάστημα από τις 15 ως τις 29 Ιουνίου, το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού του Μάικλ Σομάρε κέρδισε τις περισσότερες έδρες, και ο Σομάρε έγινε πρωθυπουργός.

### 2007

Οι γενικές εκλογές του 2007 έγιναν από τις 30 Ιουνίου 2007 ως τις 14 Ιουλίου 2007.

### 2012

### 2017

## Παραπομπές


*
3-οξετανόνη

Η **3-οξετανόνη  (**αγγλικά**:** *3-oxetanone***)** ή **1,3-εποξυ-2-προπανόνη** είναι οργανική ετεροκυκλική ένωση με μοριακό τύπο **[[C3H4O2|C<sub>3</sub>H<sub>4</sub>O<sub>2</sub>]]**. Είναι μια οξετανική κετόνη, καθώς και ισομερής θέσης της β-προπιολακτόνης.

Η χημικά καθαρή 3-οξετανόνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρή, με (κανονική) θερμοκρασία βρασμού τους 140&nbsp;°C. Είναι ένα ειδικό χημικό, που χρησιμοποιείται για την έρευνα και τη σύνθεση άλλων οξετανίων, (κυρίως) φαρμακολογικού ενδιαφέροντος. Η 3-οξετανόνη, επίσης, υπήρξε αντικείμενο θεωρητικών μελετών.

## Δείτε επίσης
* Μηλονικός ανυδρίτης ή 2,4-οξεταδιόνη.
* 1,2-διοξεταδιόνη.
* Β-προπιολακτόνη
* Οξετάνιο
* Κυκλοβουτανόνη

## Aναφορές και σημειώσεις


## Πηγές

# Βάρβογλης Α. "Χημεία Οργανικών Ενώσεων", Θεσσαλονίκη 1986.
# Μανωλκίδης Κ., Μπέζας Κ. "Στοιχεία οργανικής χημείας", Έκδοση 13η, Αθήνα 1985.
# Αλεξάνδρου Ν. Ε. "Γενική Οργανική Χημεία, Δομή-Φάσματα-Μηχανισμοί", Τόμοι 1ος και 2ος, Θεσσαλονίκη 1985.
# Τσακιστράκης Α. "Οργανική Χημεία", Αθήνα 1993
# Κεχαγιόγλου Α. Χ. "Βιομηχανική Οργανική Χημεία", Θεσσαλονίκη 1989.
# Morrison R. T., Boyd R. N. "Οργανική Χημεία" Τόμοι 1ος,2ος,3ος, Μετάφραση:Σακαρέλλος-Πηλίδης-Γεροθανάσης, Ιωάννινα 1991.
# Meislich H., Nechamkin H., Sharefkin J. "Οργανική Χημεία", Μετάφραση:Βάρβογλης Α., Αθήνα 1983.
# Ιακώβου Π. "Οργανική Χημεία. Σύγχρονη Θεωρία και Ασκήσεις", Θεσσαλονίκη 1995.
# Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
# Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
# SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
# Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
# Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
# Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροχημικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985

Κατηγορία:Κετόνες
Κατηγορία:C3
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις
Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Γενικές εκλογές στην Παπούα Νέα Γουινέα (2012)

Γενικές** εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στην Παπούα Νέα Γουινέα (PNG), από τις 23 Ιουνίου έως τις 13 Ιουλίου 2012, μετά την αναβολή για μια ακόμη εβδομάδα προκειμένου να επιτραπεί στο προσωπικό ασφαλείας να διασχίσουν τη χώρα, ιδίως στις ορεινές επαρχίες. Των εκλογών προηγήθηκε διαμάχη για τους ελλιπείς εκλογικούς καταλόγους και τη συνταγματική κρίση του 2011-12 μεταξύ των δύο αμφισβητούμενων πρωθυπουργών, του Σερ Μάικλ Σομάρε και Πίτερ Ο ' Νιλ.

## Πλαίσιο
Το 2011 προέκυψε διαμάχη μεταξύ του Σερ Μάικλ Σομάρε και του Πίτερ Ο ' Νιλ για το ποιος ήταν ο νόμιμος πρωθυπουργός. Ο Σομάρε  υποστηρίχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενώ ο Ο' Νιλ κέρδισε την υποστήριξη της πλειοψηφίας του κοινοβουλίου, του Στρατού και των δημοσίων υπηρεσιών. Ο Ο' Νιλ ήταν διεθνώς αναγνωρισμένος ως πρωθυπουργός. Οι δύο αντίπαλοι επίσης, όρισαν τους δικούς τους αρχηγούς της αστυνομίας και επικεφαλής του στρατού. Εν μέσω συνεχόμενων συγκρούσεων ξέσπασε ανταρσία το 2012 μεταξύ των φατριών του στρατού. Επίσης,η κυβέρνηση της Αυστραλίας υπό την Τζούλια Γκίλαρντ κατηγορήθηκε για την υποστήριξή της προς την κυβέρνηση Ο' Νιλ.

## Εκλογικό σύστημα
Το Εθνικό Κοινοβούλιο εκλέγει 111 βουλευτές σε ισάριθμες μονοεδρικές περιφέρειες. Οι 89 από αυτούς είναι *ανοιχτοί ψηφοφόρους* που κατανέμονται σε όλη τη χώρα. Επιπλέον, κάθε μια από τις 22 επαρχίες εκλέγει 1 *περιφερειακό μέλος*, το οποίο παίρνει τον τίτλο του επαρχιακού κυβερνήτη. Οι υποψήφιοι εκλέγονται χρησιμοποιώντας την περιορισμένη προτιμησιακή ψήφο, όπου ο ψηφοφόρος κατατάσσει 3 υποψηφίους κατά σειρά προτίμησης.

### Κανιβαλισμός
Στην απομακρυσμένη περιοχή της ζούγκλας των χωριών Τανγκού και Μπιάμπ κοντά στο Μαντάνγκ, έγιναν τελετουργικές δολοφονίες που κατέστρεψαν τη διαδικασία της ψηφοφορίας μετά τον θάνατο τουλάχιστον επτά ανθρώπων - πέντε αντρών και δύο γυναικών, οι οποίοι σκοτώθηκαν τους τελευταίους τρεις μήνες, καθώς ασκήθηκε *sanguma*. Τα  εκτελεσθέντα άτομα έπεσαν θύματα κανιβαλισμού. Στις 4 Ιουλίου, η αστυνομία συνέλαβε είκοσι εννέα άτομα που φέρονται να έφαγαν τα θύματά τους.

## Αποτελέσματα

## Αντιδράσεις
Οι παρατηρητές των εκλογών ανέφεραν ότι οι εκλογές δεν ήταν αποτυχία, παρόλο που δεν ήταν για πολλούς επαίνους.

## Αναφορές


2012
Παπουα
Σεργκέι Ντιαγκίλεφ

Ο **Σεργκέι Πάβλοβιτς Ντιάγκιλεφ** (, γνωστός στα γαλλικά ως Σερζ ντε Ντιαγκιλέφ Serge de Diaghilev) γεννήθηκ, 31 Μαρτίου 1872 – 19 Αυγούστου 1929) ήταν Ρώσος κριτικός τέχνης και χορογράφος, δημιουργός των περίφημων Ρωσικών Μπαλέτων (γαλλ. Ballets Russes), τα οποία ανέδειξαν πολλά χορευτικά και χορογραφικά ταλέντα.

Πραγματοποίησε χορευτικές παραστάσεις σε όλο τον κόσμο επί 20 έτη, από το 1909 έως και το 1929, τη χρονιά του πρόωρου θανάτου του. Συνεργάσθηκε με τα γνωστότερα καλλιτεχνικά ονόματα της εποχής του, όπως το συνθέτη Ιγκόρ Στραβίνσκι, το ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο, αλλά και τους Ζαν Κοκτώ, Άννα Πάβλοβα, Βάτσλαφ Νιζίνσκι κ.άλ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ποιος ήταν ο Sergei Diaghilev και γιατί τον τιμά η Google

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι χορογράφοι
Σχέσεις Καζακστάν-Ρωσίας

δεξιά|μικρογραφία|Ο πρόεδρος του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, με τον Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ
Οι **σχέσεις Καζακστάν-Ρωσίας **αναφέρονται στις διμερείς εξωτερικές σχέσεις μεταξύ του Καζακστάν και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το Καζακστάν έχει μια πρεσβεία στη Μόσχα και τρία γενικά προξενεία, στην Αγία Πετρούπολη, στο Αστραχάν και στο Ομσκ. Η Ρωσία έχει μία πρεσβεία στην Αστανά και προξενεία στο Αλμάτι και το Ουράλσκ. Η Αστανά και η Μόσχα είναι στρατιωτικοί και πολιτικοί σύμμαχοι.

## Σύγκριση των δύο χωρών

## Επισκόπηση
Το Καζακστάν και η Ρωσία είναι ιδρυτικά μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας και είναι επίσης μέλη του Συμβουλίου Ευρωατλαντικής Συνεργασίας και της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών. Οι δύο αυτές χώρες ίδρυσαν επίσης την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση με τη Λευκορωσία. Τα τελευταία χρόνια, το Καζακστάν επιχείρησε να ισορροπήσει τους δεσμούς σε διμερές επίπεδο εξάγοντας πετρέλαιο και φυσικό αέριο στη Ρωσία σε τεχνητά χαμηλές τιμές, επιτρέποντας έτσι μεγάλες επενδύσεις από ρωσικές επιχειρήσεις, και την υπογραφή συμφωνίας για το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, ενώ ταυτόχρονα βοηθούν τη Δύση στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας.

## Συνοριακές συμφωνίες
Τον Ιανουάριο του 2005 ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και ο πρόεδρος του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ υπέγραψαν συμφωνία για την έγκριση επίσημου χάρτη για τα σύνορα. Στις 23 Μαΐου 2009, οι δύο χώρες τοποθέτησαν τον πρώτο συνοριακό δείκτη στο μήκους 7.591 χιλιομέτρων σύνορο ανάμεσα στην περιφέρεια Ατιράου του Καζακστάν και την περιφέρεια Άστραχαν της Ρωσίας. Η οριοθέτηση αναμένεται να διαρκέσει 10 με 15 χρόνια για την ολοκλήρωσή της.

## Κρατική υπόσταση
Οι παρατηρήσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν για την ιστορικότητα του Καζακστάν οδήγησαν σε μια σοβαρή απάντηση από τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ.

## Δείτε επίσης
* Καζάκοι στη Ρωσία
* Ρώσοι στο Καζακστάν
* Νέο Μεγάλο Παιχνίδι
* Εξωτερικές σχέσεις του Καζακστάν
* Εξωτερικές σχέσεις της Ρωσίας
* Πετρελαϊκή πολιτική

## Παραπομπές

Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Ρωσίας
Εκλογές στη Σομαλία

**Εκλογές** διεξάγονται στη Σομαλία για πρόεδρο και για βουλή.

Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

## Προεδρικές εκλογές
### Πρόσφατες (2022)

### 2009-12
Στις 30 Ιανουαρίου 2009 διεξήχθη η εκλογή προέδρου της Σομαλίας, στο Τζιμπουτί. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στο δεύτερο γύρο έλαβαν μέρος 6 υποψήφιοι και στον επόμενο γύρο δύο. Πολλοί από τους υποψηφίους αποσύρθηκαν. Ο Αχμέτ στον πρώτο γύρο έλαβε 215 ψήφους, ο Μασλάχ Μοσάμετ Σιάντ 60 και ο Νουρ Χασάν Χουσεΐν 59. Ο τελευταίος αποσύρθηκε από τον τελικό γύρο. Ο Αλί Χαλίφ Γκαλίντ φέρεται επίσης να αποχώρησε. Ο Σαρίφ Αχμέτ κέρδισε τον τελικό γύρο με 293 ψήφους έναντι 126 για το μοναδικό αντίπαλό του, Μασλάχ Μοχάμετ Σιάντ.. O νέος πρόεδρος, που ανήκει στη Συμμαχία για την Επαναπελευθέρωση της Σομαλίας, ανέλαβε καθήκοντα στις 31 Ιανουαρίου του 2009 και κυβέρνησε ως το 2012.

Στις εκλογές του 2012, Πρόεδρος εξελέγη στον τελικό γύρο στις 10 Σεπτεμβρίου ο Χασάν Μοχάμουντ, με 190 ψηφους έναντι 79 για τον πρώην Πρόεδρο Σαρίφ Αχμέτ. Ο Μοχάμουντ ανέλαβε καθήκοντα στις 16 Σεπτεμβρίου 2012.

### 2017

Στις 8 Φεβρουαρίου 2017. ο Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ εξελέγη πρόεδρος.

## Βουλευτικές εκλογές
### 2021-22

### 2016

## Παραπομπές


*
Στέφανο Νόλφι

Ο **Στέφανο Νόλφι** (γεννημένος 23η Σεπτεμβρίου του 1963, Ρώμη ) είναι  Ιταλός επιστήμονας. Είναι ένας από τους ιδρυτές της Εξελικτικής ρομποτικής (όπως αναφέρει το βιβλίο του  που δημοσιεύθηκε από το MIT Press 2000). Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν την εξέλιξη της επικοινωνίας και της γλώσσας, τη γλώσσα και τη δράση, τη προσαρμοστική συμπεριφορά, ρομποτική σμήνος. Η ομάδα του ερευνά μια νέα προσέγγιση για την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης σε σχέση με τη γλώσσα.

Κατηγορία:Ιταλοί επιστήμονες
Κατάλογος πρωθυπουργών της Αϊτής

Το αξίωμα του **[[Πρωθυπουργός της Αϊτής|Πρωθυπουργού της Αϊτής]]** θεσμοθετήθηκε το 1988 και πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία διετέλεσε ο Μαρσιάλ Σελεστέν. Η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε στο αξίωμα ήταν η Κλοντέτ Βερλέ, από το 1995 ως το 1996.

## Πρωθυπουργοί της Αϊτής (1988- σήμερα)
;Πολιτικά κόμματα

;Λοιπά σχήματα

;Σύμβολα

## Παραπομπές


*
Παναγία η ''Αγία Παρασκευή''

**Παναγία η ''Αγία Παρασκευή'' ** είναι παράσταση της Παναγίας η οποία επιγράφεται *η Αγία Παρασκευή*. Εικονίζει την Παναγία η οποία θρηνεί τον Χριστό και προσωποποιεί την Μεγάλη Παρασκευή.

## Η ονομασία
Πιστεύεται πως απεικονίζει την ομώνυμη αγία Παρασκευή. Εικονιζεται με το μαφόριο, ολόσωμη και κατ' ενώπιον. Φέρει και προβάλλει την Άκρα ταπείνωση. Όμως η Άκρα Ταπέινωση η οποία παριστάνει τον Ιησού νεκρό, όρθιο, εντός λαρνακοειδούς τάφου. Είναι το κύριο θέμα της Μεγάλης Παρασκευής. Μέχρι την Άλωση λιτανευόταν κατά τη Μεγάλη Παρασκευή ως σχετική εικόνα της ημέρας η θλιμένη Παναγία με τον Ιησού ως η *Ακρα Ταπείνωσις*. Επίσης η υμνολογία της Μεγάλης Παρασκευής παρουσιάζει την Παναγία ως συνομιλούσα και θρηνούσα με τον νεκρό Ιησού.Επίσης συλλιτανευόταν με τον Επιτάφιο όπως και αργότερα στη Ρωσική Εκκλησία.
Επίσης η  ημέρα του Πάθους ονομάζεται στα λειτουργικά βιβλία *Αγία και Μεγάλη Παρασκευή*. Από τις εικόνες με την Παναγία να θρηνεί τον Ιησού ως *Άκρα Ταπείνωση* και τις λειτουργικές εικόνες της Μεγάλης Παρασκευής με τα δύο αυτά πρόσωπα προέκειψε μια νέα σύνθεση σε μία εικόνα με την Θεοτόκο να κρατάει τιν Ιησού στα χέρια, την εικόνα του δηλαδή της Άκρας Ταπείνωσης*.
Η σύνθεση σε μία εικόνα εξυπηρετούσε την ταυτόχρονη προσκήνυση και των δυο ιερών προσώπων, του Ιησού και της Παναγίας, ενώ παρουσίαζε αδιάσπαστο το νόημα της ημέρας του Πάθους.

==Παραπομπές==
<references />

==Πηγές==
*Κωνσταντίνος Δ. Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν Ανατολής και Δύσεως. Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, 1972

[[Κατηγορία:Εικόνες της Παναγίας|Παναγια η *Αγια Παρασκευη'']]
Το ύδωρ της ελέγξεως

**Το ύδωρ της ελέγξεως** ονομάζεται το εικονογραφικό θέμα που απεικονίζει την έγκυο Παναγία να οδηγείται από τον Ιωσήφ ενώπιον του αρχιερέως και να παίρνει από τα χέρια του στάμνα και να πίνει νερό,με το οποίο ελέγχεται η αγνότητά της. Στη συνέχεια αυτό κάνει και ο Ιωσήφ. για να αποδειχθεί η μη συμμετοχή του στην εγκυμοσύνη της Παναγίας.

## Προέλευση θέματος
Πρόκειται για το Αγνείας πείρα θέμα περιγραφόμενο από το βιβλίο των Αριθμών, όπου ο ιερέας ποτίζοντας με νερό ελεγκτικό την υποψήφια *καὶ εἰσελεύσεται εἰς αὐτὴν τὸ ὕδωρ τοῦ ἐλεγμοῦ τὸ ἐπικαταρώμενον, καὶ πρησθήσεται τὴν κοιλίαν, καὶ διαπεσεῖται ὁ μηρὸς αὐτῆς*.Η παράδοση αυτή εισέρχεται στο Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου. το οποίο εμπνέει το  ομώνυμο εικονογραφικό θέμα

## Διάδοση θέματος
Το θέμα εντοπίζεται ήδη στον Θρόνο του Μαξιμιανού στη Ραβέννα, όπου η Παναγία ενώπιον του Ιωσήφ ετοιμάζεται να πιεί το νερό, ενώ παρίσταται και άγγελος. Έπειτα εντοπίζεται σε Castelseprio, σε τοιχογραφίες στην Καππαδοκία, σε μικρογραφία , του Κοκκινοβάφου, σε τοιχογραφίες της Κρήτης, σε σερβικά (Decani, Sušitsa) στην Κωνσταντινούπολη, στο Άγιο Όρος (Μονή Χιλανδαρίου)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972

Το υδωρ της ελεγξεως