open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σιτάρ

thumb|Σύγχρονο '''Σιτάρ'''
Το **σιτάρ** είναι έγχορδο ινδικό μουσικό όργανο, περισσότερο διαδεδομένο στις βόρειες επαρχίες της Ινδίας και του Πακιστάν. Η εφεύρεσή του ανάγεται στον 12ο αιώνα στη περιοχή του Δελχί. Το σιτάρ έγινε παγκοσμίως γνωστό χάρη στα έργα του κορυφαίου Ινδού μουσικού Ραβί Σανκάρ. Τη δεκαετία του 1960, δημιουργήθηκε μια τάση για τη χρήση του σιτάρ στη δημοφιλή μουσική της Δύσης , με το όργανο να εμφανίζεται σε κομμάτια από συγκροτήματα όπως οι Beatles, οι Doors, οι Rolling Stones και άλλοι.

## Χορδές και αντήχηση
Κάθε σιτάρ έχει 21, 22 ή 23 μεταλλικές χορδές, εκ των οποίων κανείς παίζει τις 6 ή 7, επειδή βρίσκονται πάνω από τον καβαλάρη. Οι υπόλοιπες βρίσκονται κάτω από τον καβαλάρη και λειτουργούν ως συμπαθητικές. Στο σιτάρ Γκαντάρ Πάντσαμ (*Gandhar Pancham*) η χορδή για του μπάσους φθόγγους (χαράτζ) αντικαθίσταται από μία τέταρτη τσικάρι. Κάθε όργανο έχει δύο καβαλάρηδες, έναν μεγάλο (μπαντά γκορά) και έναν μικρό (τσότα γκορά). Η ποιότητα του τόνου προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο οι χορδές ακουμπούν τους επικλινείς καβαλάρηδες. Όταν η χορδή αντηχεί, το μήκος αλλάζει ελαφρά και η άκρη της ακουμπά τον καβαλάρη, δημιουργώντας έτσι ήχους πολύ υψηλής συχνότητας. Αποκτά αντήχηση μέσω των χορδών του, της κοίλης λαβής και τον θάλαμο αντήχησης (ηχείο) από κολοκύθα. Μπορεί να έχει έναν δεύτερο ενισχυτή κοντά στην κορυφή της κοίλης λαβής του.

## Υλικά κατασκευής
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του είναι ξύλο τικ για τη λαβή και το ηχείο. Οι γέφυρες του οργάνου είναι φτιαγμένες από οστά ελαφιού, έβενο ή σπανιότερα οστά καμήλας. Συνθετικά υλικά είναι συνήθη σήμερα.

## Τόνοι
Οι τόνοι που παίζονται ποικίλλουν ανάλογα με τη σχολή, την παράδοση και το στυλ. Συνήθως ακολουθούν τις νότες της ράγκας. Ο οργανοπαίχτης πρέπει να χορδίσει το σιτάρ πριν από κάθε ράγκα, μέσω των ξύλινων καρφιών που βρίσκονται στην κορυφή της λαβής. Μια από τις πιο συνηθισμένες μελωδίες είναι η Χαράτζ Πάντσαμ (Kharaj Pancham). Γενικά, υπάρχει ποικιλομορφία ανάμεσα στις μελωδίες, χωρίς να υπάρχει καμία προκαθορισμένη. Τις περισσότερες φορές η μελωδία διαφέρει ανάλογα με τη σχολή διδασκαλίας (γκαράνα) και το κομμάτι που πρόκειται να ερμηνευθεί.
μικρογραφία|αριστερά|''Γυναίκα παίζει σιτάρ'' - ελαιογραφία του Ράτζα Ραβί Βάρμα (1848-1906).

## Τρόπος παιξίματος
Το όργανο ισορροπεί ανάμεσα στο αριστερό πόδι και το δεξί γόνατο του ερμηνευτή. Τα χέρια κινούνται ελεύθερα, χωρίς να πρέπει να κουβαλήσουν κάποιο από τα βάρος του οργάνου. Ο οργανοπαίχτης παίζει τις χορδές χρησιμοποιώντας μια πένα ή πείρο τεντώματος χορδής, που ονομάζεται μιζράμπ (*mizraab*). Ο αντίχειρας παραμένει στην κορυφή της λαβής, πάνω από τον κύριο θάλαμο αντήχησης. Γενικά, μόνο ο δείκτης και ο μέσος χρησιμοποιούνται για το τέντωμα των χορδών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Κατηγορία:Παραδοσιακά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Μουσικά όργανα
Ωραία μέρα για να πεθάνεις

To ***Ωραία μέρα για να πεθάνεις*** πρωτότυπος τίτλος: **The 51st State** ) είναι  βρετανική ταινία του 2001 σε σκηνοθεσία Ρόνι Γιου και σενάριο του Κυπριακής καταγωγής Στελ Παύλου.  Πρωταγωνιστούν οι Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Ρόμπερτ Καρλάιλ, Έμιλυ Μόρτιμερ, Ρις Ίφανς και Μιτ Λόαφ. 

Το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων έγινε στην πόλη του Λίβερπουλ.

## Περίληψη
 
Ο Έλμο ΜακΕλρόι είναι ένας ιδιοφυής χημικός που φτιάχνει μια νέα ναρκωτική ουσία. Ο μαφιόζος Λίζαρντ που έχει τον χημικό υπό τον έλεγχο του προσπαθεί να βρει αγοραστές για τη νέα ουσία, αλλά πέφτει στην παγίδα του ΜακΕλρόι που προσπαθεί να απαλλαγεί από αυτόν. Ο χημικός φεύγει για την Αγγλία μη γνωρίζοντας πως ο Λίζαρντ επιβίωσε και έχει προσλάβει την επαγγελματία δολοφόνο Ντακότα για να τον σκοτώσει. Ένα απίστευτο κυνηγητό θα αρχίσει με μαφιόζους, μικροαπατεώνες και πληρωμένους δολοφόνους να συμμετέχουν.

## Παραγωγή
Ο τίτλος της ταινίας αλλάχτηκε για την προβολή στα σινεμά των Η.Π.Α από *The 51st State* σε *Formula 51*, με το νούμερο 51 να παραμένει και στις δύο εκδοχές, μια αναφορά στην υποθετική ναρκωτική ουσία POS 51 η οποία σύμφωνα με το σενάριο είναι "πενήντα μία φορές πιο δυνατή από την κοκαΐνη, πενήντα μία φορές πιο παραισθησιογόνος από το LSD και πενήντα μία φορές πιο εκρηκτική από το ecstasy."

Ο τίτλος *The 51st State* (Η 51η Πολιτεία) είναι επίσης μια ειρωνική αναφορά στις Αμερικανό-Βρετανικές σχέσεις και τις πολιτικές και πολιτιστικές επιρροές μεταξύ Η.Π.Α και Αγγλίας. Ο μαφιόζος Λίζαρντ μάλιστα αναφέρει την Αγγλία σε κάποιο σημείο σαν την 51η πολιτεία των Η.Π.Α.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2001
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές buddy ταινίες
54 Αλεξάνδρα

Η **Αλεξάνδρα** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1858 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, ο οποίος παρατηρούσε από το Παρίσι, και έλαβε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού εξερευνητή Αλεξάνδρου Χούμπολντ.

Στις 17 Μαΐου 2005 η Αλεξάνδρα απέκρυψε (επιπρόσθηση) ένα αμυδρό αστέρα, γεγονός που παρατηρήθηκε και χρονομετρήθηκε με ακρίβεια από διαφορετικές τοποθεσίες στις ΗΠΑ και το Μεξικό. Από τις παρατηρήσεις αυτές, προσδιορίσθηκε ένα προφίλ της Αλεξάνδρας: Πρόκειται για ένα χονδρικά ελλειψοειδή αστεροειδή με διαστάσεις 160 × 135 χλμ.

Η μάζα της Αλεξάνδρας υπολογίζεται σε 5 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 4,6 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 200 και πλέον φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 87,7 m/sec.

Δεν είναι γνωστό εάν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αλεξάνδρα γύρω από τον εαυτό της. Το άλβεδό της είναι 0,056, τυπικό για αστεροειδή τύπου **C** όπως είναι η Αλεξάνδρα. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αλεξανδρα
41 Δάφνη

Η **Δάφνη** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,12. Ανακαλύφθηκε το 1856 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, ο οποίος παρατηρούσε από το Παρίσι, και έλαβε το όνομά του από τη Νύμφη Δάφνη της ελληνικής μυθολογίας.

Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από τη Δάφνη έχουν παρατηρηθεί, από τις οποίες προκύπτει μέση διάμετρος του αστεροειδή 174 χλμ., ενώ από τις καμπύλες φωτός του προκύπτει ακανόνιστο σχήμα. Η μάζα της Δάφνης εκτιμάται σε 5,5 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 4,86 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 200 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 92 m/sec.

Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο η Δάφνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της. Το άλβεδό της είναι 0,083, τυπικό για αστεροειδή τύπου **C** όπως είναι η Δάφνη. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 106 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Δαφνη
42 Ίσις

Η **Ίσις** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,53. Το φωτεινότερο φαινόμενο μέγεθος της `Ισιδος είναι 9,18. Ανακαλύφθηκε στις 23 Μαΐου του 1856 από τον Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, ο οποίος παρατηρούσε από την Οξφόρδη. Η Ίσις έλαβε το όνομά της προς τιμήν της κόρης του Πόγκσον, *Isis*, η οποία με τη σειρά της πήρε πιθανότατά το όνομά της από το όνομα του Τάμεση ο οποίος στο τμήμα που διαρρέει την Οξφόρδη ονομάζεται *the Isis*.

Η εκκεντρότητα της τροχιάς της Ίσιδος είναι σημαντική, με αποτέλεσμα μεγάλες διακυμάνσεις στην εκάστοτε απόστασή της από τον Ήλιο.

Η μέση διάμετρος της Ίσιδος υπολογίσθηκε σε 100,2 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,1 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 2,80 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 350 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 53 m/sec.

Δεν είναι γνωστό αν η Ίσις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της ή η περίοδος της περιστροφής της. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,171, λίγο χαμηλό για αστεροειδή τύπου **S** όπως είναι η Ίσις. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ισις
34 Κίρκη

Η **Κίρκη** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,51. Ανακαλύφθηκε το 1855 από τον Ζαν Σακορνάκ, ο οποίος παρατηρούσε από το Παρίσι, και έλαβε το όνομά του από τη θεά Κίρκη της ελληνικής μυθολογίας.

Η μέση διάμετρος της Κίρκης έχει υπολογισθεί σε 113,5 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,5 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 3,2 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 310 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 60 m/sec.

Η Κίρκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 9 λεπτά. Το άλβεδό της είναι 0,0541, τυπικό για αστεροειδή τύπου **C** όπως είναι η Κίρκη. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 101 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Κιρκη
Εθνόσημο της Λιβύης

thumb|Έμβλημα που εμφανίζεται στα λιβυκά διαβατήρια.
Η **[[Λιβύη]]** μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι δεν έχει επίσημο εθνόσημο. Η Μεταβατική Συνταγματική Διακήρυξη του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου ορίζει τη σημαία της Λιβύης, ωστόσο δεν προβλέπει και ένα εθνόσημο. 

Ένα έμβλημα που χρησιμοποιείται σε επίσημες περιστάσεις είναι η σφραγίδα που εγκρίθηκε από το νομοθετικό σώμα της χώρας, το Γενικό Εθνικό Κογκρέσο. Η σφραγίδα αυτή εικονίζει μια ημισέληνο και ένα αστέρι, να περικλείονται από το όνομα του κογκρέσου γραμμένο στα αραβικά και στα αγγλικά. Χρησιμοποιείται για την επικύρωση πιστοποιητικών και για τους νόμους που εγκρίνονται από το κογκρέσο.

Για κυβερνητικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται και άλλα εμβλήματα, όπως οι σφραγίδες του Γραφείου του μεταβατικού πρωθυπουργού και των υπουργείων της μεταβατικής κυβέρνησης. Οι σφραγίδες αυτές αποτελούνται συνήθως από το περίγραμμα ενός χάρτη της Λιβύης στο σχέδιο της λιβυκής σημαίας, περιτριγυρισμένο από το αξίωμα ή το υπουργείο σε αραβική γραφή.

Το Φεβρουάριο του 2013 παρουσιάστηκαν τα νέα βιομετρικά διαβατήρια της Λιβύης. Το εξώφυλλο του νέου διαβατηρίου εικονίζει μια ημισέληνο και ένα αστέρι, όπως απαντώνται και στη σημαία της χώρας.

## Προηγούμενα εθνόσημα 1952- 2011

″Το τελευταίο εθνόσημο υιοθετήθηκε το 1977, όταν αποχώρησε η χώρα από την Ομοσπονδία Αραβικών Δημοκρατιών.

Όπως και στη σημαία, το πράσινο χρώμα έχει δεσπόζοντα ρόλο και συμβολίζει τον Προφήτη Μωάμεθ και το πράσινο Βιβλίο της Επανάστασης του Μοαμάρ Καντάφι.

Υπήρχε επίσης το γεράκι του Κουράις, έμβλημα του γενεαλογικού δέντρου του Προφήτη Μωάμεθ. Η φράση «Ένωση των Αραβικών Δημοκρατιών» (اتحاد الجمهوريات العربية , *ittiħād al-jumhūriyyāt al-`arabiyya*) είναι γραμμένη σε πανό, στο οποίο είναι γαντζωμένα τα πόδια του γερακιού.


File:Coat of arms of the Kingdom of Libya.svg|Βασιλικό εθνόσημο της Λιβύης 1952-1969
File:Coat of arms of Libya (1969–1972).svg|Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία (1969-1972)
File:Coat of arms of Libya (1972–1977).svg|Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία εντός της Ομοσπονδίας Αραβικών Δημοκρατιών  (1972-1977)
File:Coat of arms of Libya (1977-2011).svg|Εθνόσημο της Λιβύης (1977-2011)


## Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (2011-2012)
Το υποστηριζόμενο από τα Ηνωμένα Έθνη Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο ως η μόνη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας χρησιμοποιούσε μια σφραγίδα με αστέρι και ημισέληνο, στα χρώματα της λιβυκής σημαίας. Τα χρώματα ήταν κόκκινο, μαύρο και πράσινο, ενώ στα αραβικά και στα αγγλικά ήταν γραμμένα το όνομα του Συμβουλίου (*al-majlis al-waṭanī al-intiqālī*) και του κράτους (*Lībiyā*). 

Το Γραφείο του Μεταβατικού Πρωθυπουργού χρησιμοποιούσε μια διαφορετική σφραγίδα με το περίγραμμα ενός χάρτη της Λιβύης στο σχέδιο της σημαίας της Λιβύης. 

File:Seal of the National Transitional Council (Libya, early version).svg|Πρώτη σφραγίδα του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου (Μάρτιος - Απρίλιος 2011)
File:Seal of the National Transitional Council (Libya).svg|Δεύτερη σφραγίδα του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εθνόσημο της Λιβύης 

## Παραπομπές


Λιβυη
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λιβύης
Τάμπο Μπέκι

Ο **Τάμπο Μπέκι** (*Thabo Mvuyelwa Mbeki*, 18 Ιουνίου 1942 - ) είναι Νοτιοαφρικανός πολιτικός. Υπήρξε ο 12ος Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής.

Γεννήθηκε το 1942 στην Ιντουτίγουα. Παντρεύτηκε τη Ζανέλε Ντλαμίνι. Είναι γιος του Γκόβαν Μπέκι (Govan Mbeki, 1910 - 2001).

Έγινε αντιπρόεδρος της Νότιας Αφρικής το Μάιο του 1994 και διαδέχθηκε το Νέλσον Μαντέλα στη θέση του Προέδρου του ANC το 1997 και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας το 1999. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 16 Ιουνίου 1999. Για δεύτερη θητεία επανεξελέγη τον Απρίλιο του 2004.

## Παραίτηση
Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2008, σε απάντηση της απόφασης του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου να μην υποστηρίξει στο Κοινοβούλιο τον ίδιο, ο Μπέκι ανακοίνωσε την παραίτησή του από την προεδρία της χώρας. Το κόμμα του ζήτησε την παραίτηση του Μπέκι, επικαλούμενο δικαστική απόφαση, με βάση την οποία ο Μπέκι προσπάθησε να επηρεάσει απόφαση της Δικαιοσύνης σε υπόθεση που αφορούσε τον βασικό εσωκομματικό του αντίπαλο, Τζέικομπ Ζούμα. Ο Μπέκι παραιτήθηκε επίσημα στις 21 Σεπτεμβρίου 2008 και αρνήθηκε κατηγορηματικά τις κατηγορίες εναντίον του ότι παρακώλυσε το έργο της Δικαιοσύνης. Επίσης, ευχαρίστησε το λαό της χώρας του που του έδωσαν την ευκαιρία να υπηρετήσει στο αξίωμα του Προέδρου. Για να τον διαδεχθεί εξελέγη στις 22 Σεπτεμβρίου ο Καλέμα Μοτλάντε. Η παραίτηση του Μπέκι άρχισε να ισχύει από τις 25 Σεπτεμβρίου 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικοί της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Νότιας Αφρικής
Σαμβύκη

Με το όνομα **Σαμβύκη** φέρονται στην αρχαιότητα τα εξής αντικείμενα:

*Η Σαμβύκη (όργανο), που ήταν μουσικό έγχορδο όργανο
*Η Σαμβύκη (πολιορκητική μηχανή)
Συνέλευση των Σαλώνων

Η **Συνέλευση των Σαλώνων** (15 Νοεμβρίου 1821 - 20 Νοεμβρίου 1821) αν και ήταν ιστορικό γεγονός που συνέβη στις αρχές της Επανάστασης του 1821 στη συνέχεια θεωρήθηκε ως μηδέποτε γενόμενη.

## Ιστορική αναδρομή

Συγκεκριμένα με εισήγηση και προτροπή του Θεοδώρου Νέγρη συνήλθε στην Άμφισσα (τότε Σάλωνα) από 15 Νοεμβρίου μέχρι 20 Νοεμβρίου του 1821 συνέλευση πολιτικών προσώπων της Επανάστασης η οποία και συνέστησε τον αποκαλούμενο τότε Άρειο Πάγο της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας που εξέλεξε πληρεξούσιους (ως παραστάτες) για την Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Έτσι με το τρόπο αυτό καθιδρύθηκε τοπική αυτοδιοίκηση στην Ανατολική Ελλάδα με χαρακτήρα αντίρροπου της Κεντρικής Διοίκησης της Επανάστασης που υπήρχε στη Πελοπόννησο υπό τον Δημήτριο Υψηλάντη.

Όμως τόσο οι πράξεις όσο και οι αποφάσεις της Συνέλευσης αυτής των Σαλώνων, που διασάλευαν επικίνδυνα την περαιτέρω ενότητα του Αγώνα, ακυρώθηκαν από την Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους, ως μηδέποτε γενόμενες. 

## Συμμετέχοντες

Μερικοί από τους 73 πληρεξούσιους συμμετέχοντες ήταν οι:

*Ταλαντίου Νεόφυτος (πρόεδρος της συνέλευσης).
*Αλέξανδρος Αξιώτης
*Χατζηκυριαζής Αναγνώστου (Θεσσαλίας)
*Ιωάννης Βυζούλας (Ζαγορίου και Μακεδονίας)
*Άνθιμος Γαζής
*Ιωάννης Γκούρας
*Αδάμ Δούκας, (Θήβας)
*Γεώργιος Ιωάννου (Επανομής και Κασσάνδρας (Χαλκιδικής)).
*Επίσκοπος Λιδορικίου Ιωαννίκιος
*καπετάν Στεριανός Μαρίνος (*από [[Γομάτι Χαλκιδικής|Γομάτι]],* Κασσάνδρας (Χαλκιδικής)).
*Βασίλειος Κάλκος (Αθηνών ή Σαλώνων).
*Κεφαλάς ο Ολύμπιος
*Γρηγόριος Κωνσταντάς
*Θεόδωρος Νέγρης  (Ζητουνίου και Μενδενίτσας )
*Ζαχαρίας Παναγιωτίδης (Σκοπέλου)
*Ιωάννης Σκανδαλίδης (Θεσσαλονίκης και Μακεδονίας).
*Αθανάσιος Σκουρτανιώτης

## Παραπομπές


Σαλωνων
Κατηγορία:Άμφισσα
Σιου

thumb|right|''Σκηνές τίτπι των Σιου'' (πίνακας του 1833).
Ως **Σιου** (*Sioux*) αναφέρονται ομάδες ιθαγενών της βόρειας Αμερικής που μιλούν την ομώνυμη διάλεκτο.

Οι Σιου διακρίνονται σε δύο κύριες ομάδες τους:

* Ντακότα (φυλή Ινδιάνων ΗΠΑ) (Dakota) ή Σαντέ (Santee) 
* Λακότα ή Τεντον -Βα. 

Οι όροι "ντακότα",  και "λακότα" σημαίνουν "φίλοι" στη διάλεκτο των δυο ομάδων. Οι Σιου παραδοσιακά επιδίδονταν στο κυνήγι του βουβάλου και κατασκεύαζαν τις χαρακτηριστικές κωνικές σκηνές από δέρματα ζώων τίπτι. Τον χειμώνα ζούσαν σε μικρές ομάδες. Την άνοιξη ήταν η περίοδος που οι ομάδες συγκεντρώνονταν με αφορμή το χορό των λουλουδιών και οργάνωναν πολεμικές επιδρομές εναντίον γειτονικών φυλών.

Ήταν άριστοι ιππείς, φημισμένοι επειδή χρησιμοποιούσαν τόξα και πιστόλια με ακρίβεια ενώ κάλπαζαν. Τα άλογα θεωρούνταν μεγάλης αξίας και για αυτό κάποιοι πολεμιστές κατείχαν εκατοντάδες. Δεν χρησιμοποιούνταν μόνο στον πόλεμο αλλά 
και ως μέσα ανταλλαγής.

## Ιστορία
Οι Αμερικανοί άποικοι άρχισαν να καταλαμβάνουν με ιδιαίτερα εντατικό τρόπο τη γη των Σιου από τη δεκαετία του 1840. Οι Σιου επιχείρησαν να διαπραγματευτούν και αφού οι διαπραγματεύσεις δεν έφεραν αποτελέσματα, κήρυξαν τον ξεσηκωμό εναντίον των αποικιοκρατών. Μεταξύ 1862-1890 καταγράφονται η εξέγερση των Σαντέ το 1862, ο πόλεμος που διεξήγαγε ο αρχηγός Μαχπίγια-λούτα (Κόκκινο Σύννεφο) μεταξύ 1865-67 που ανάγκασε τις Ηνωμένες Πολιτείες να υπογράψουν τη συνθήκη του οχυρού Λάραμι (1868), και τέλος η μεγάλη εξέγερση που διηύθυναν οι αρχηγοί Τατάνκα Γιοτάνκα (Καθιστός Ταύρος) και Τασούνκα-Ουίτκο (Τρελό Άλογο), που τερματίστηκε με αιματηρό τρόπο το 1890 με τη Σφαγή του Πληγωμένου Γονάτου (*Wounded Knee Massacre*).

Οι Σιου μετακινήθηκαν από τα βόρεια προς τον νότο στην περιοχή της Βόρειας και Νότιας Ντακότα, όπου κατοικούν και σήμερα εκτρέφοντας βούβαλους. Κατοικούν επίσης στις περιοχές της Μινεσότα και Νεμπράσκα στις Η.Π.Α. και στις περιοχές Αλμπέρτα, Σασκάτσουαν και Μανιτόμπα στον Καναδά. Σήμερα αριθμούν πάνω από 150.000 άτομα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Σοφία Τρικούπη

Η **Σοφία Τρικούπη** (Λονδίνο, 1838 - Αθήνα, 1916) ήταν Ελληνίδα σημαίνουσα προσωπικότητα της Αθήνας του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1838. Ήταν κόρη του διπλωμάτη και μετέπειτα πρωθυπουργού Σπυρίδωνα Τρικούπη και της Αικατερίνης Μαυροκορδάτου. Ήταν επίσης αδελφή του μετέπειτα πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη. Στην πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιόνας, έλαβε σημαντική μόρφωση, ενώ ήρθε σε επαφή της στην οικία του διπλωμάτη πατέρα της με επιφανείς προσωπικότητες του 19ου αιώνα. Μετά τον θάνατο των γονιών της, αφοσιώθηκε στην φροντίδα του αδελφού της κατά την πολιτική του διαδρομή στην Ελλάδα.

Το σπίτι της αποτελούσε συχνά κέντρο ανώτερων διπλωματικών πολιτικών συγκεντρώσεων αλλά και κοινωνικών εκδηλώσεων, ενώ έχαιρε της εκτίμησης Ελλήνων και ξένων ηγετών και παραγόντων. Μετά τον θάνατο του αδελφού της στις Κάννες, αποσύρθηκε από τις κοινωνικές εκδηλώσεις και παρέμενε συνήθως στην οικία της. Στις 17 Μαΐου 1899 η κυβέρνηση Θεοτόκη κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο για την απονομή σύνταξης 500 δραχμών στην Σοφία Τρικούπη, σε ένδειξη οφειλόμενης τιμής προς τον εκλιπόντα πολιτικό ηγέτη. Στην παροχή της τιμητικής αυτής σύνταξης διαφώνησε ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης.

Πέθανε σε ηλικία 78 ετών, μετά από βραχεία ασθένεια το 1916.

## Σημειώσεις
* Η βιογραφία της Σοφίας Τρικούπη αναπτύσσεται στο βιβλίο *Γυναίκα από βελούδο* που παρουσίασε και εξέδωσε ο Φρέντυ Γερμανός το 1994.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Σοφια
Άγιος Γεώργιος Λατζοΐου Ηλείας

Ο **Άγιος Γεώργιος** Λατζοΐου είναι οικισμός της Κοινότητας Λατζοΐου του Δήμου Πύργου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας και βρίσκεται 16 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 232 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 96 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό κτίστηκε το 1870 περίπου. Το όνομα του χωριού είναι από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Η παράδοση υποστηρίζει πως ένας κάτοικος τους χωριού ονειρεύτηκε τον Άγιο Γεώργιο καβάλα στο άσπρο του άλογο και να στέκεται κάτω από ένα δέντρο. Τότε αποφάσισε να κτίσει μια εκκλησία εκεί προς τιμήν του. Λέγεται πως κτίστηκε το 1950

## Ιστορικά στοιχεία
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μια μάχη με τους Γερμανούς κατά την περίοδο της κατοχής πιάστηκαν 12 Γερμανοί αιχμάλωτοι. Οι άντρες τους χωριού αφού τους έκλεισαν σε μια αποθήκη, τους έντυσαν με κουρέλια και τους περιέφεραν από χωριό σε χωριό και ύστερα τους άφησαν ελεύθερους. Οι Γερμανοί όμως για να τους εκδικηθούν έπιασαν 8 Αγιωργίτες και τους σκότωσαν, στην "Βελούτσα", τοποθεσία λίγο πιο έξω από το χωριό

## Γενικά στοιχεία
Μέχρι το 2010 ο οικισμός υπαγόταν στον "Καποδιστριακό" Δήμο Ωλένης που είχε ως έδρα του το Καράτουλα Ηλείας. Η απόστασή του οικισμού από τον Πύργο και την Αρχαία Ολυμπία είναι 10 με 15 λεπτά οδικώς.

Ο οικισμός διαθέτει ένα καφενείο-mini market.

## Πληθυσμός

## Δείτε επίσης
* Λατζόι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  
*Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
*Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Γεωργίου Λατζοΐου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
* Ιστοσελίδα για τον Άγιο Γεώργιο Λατζοΐου Ηλείας
* Ιστοσόγιο για τον Άγιο Γεώργιο Λατζοΐου Ηλείας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ωλένης
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Δήμος Γόννων

Ο Δήμος περιλάμβανε τους εξής οικισμούς και δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γόννων Λάρισας|Δ.δ. Γόννων]] ** [ 2.110 ] 
::* οι Γόννοι [ 1727 ]
::* η Ελαία [ 98 ] (απογραφή 2001)
: ** Δ.κ. Ιτέας  ** -- η Ιτέα [ 143 ]
:
: ** Δ.κ. Καλλιπεύκης  ** -- η Καλλιπεύκη [ 240 ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Γόννων

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Γόννοι Λάρισας

Οι **Γόννοι** (παλαιότερη ονομασία Δ*ερλί*) είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Οι Γόννοι βρίσκονται στα βορειοδυτικά του νομού, στα βορειοδυτικά του Πηνειού ποταμού, στο ύψος των Τεμπών και σε υψόμετρο 90 μέτρων. Διασχίζεται από έναν χείμαρρο με κατάφυτες όχθες που συμβάλλει στον Πηνειό.   

Σε απόσταση 3 χλμ. από την σύγχρονη κωμόπολη των Γόννων, σε ένα ύψωμα που ονομάζεται Καστρί, βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης των Γόννων. Η ευρύτερη περιοχή των Γόννων διαθέτει μεγάλη παραγωγή ελιάς και λαδιού.   

Έχει πληθυσμό 1.909 κατοίκους, κατά την επίσημη απογραφή του 2011. Αποτελούσε έδρα του Δήμου Γόννων έως το 2010, ενώ πλέον υπάγεται διοικητικά στο διευρυμένο Δήμο Τεμπών.  

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Αξιοθέατα
### Λαογραφικό Μουσείο
Το Λαογραφικό Μουσείο Γόννων φιλοξενεί πλήθος ευρημάτων Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου της ευρύτερης περιοχής των Γόννων από το 324 π.Χ. μέχρι σήμερα. Ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Σεπτέμβριο του 2000. Βρίσκεται πολύ κοντά στην κεντρική πλατεία του χωριού. Παρουσιάζει συλλογές με πάνω από 7.000 αντικείμενα. Η παρουσίαση επικεντρώνεται στην καλλιέργεια της γης, στη μεταποίηση των προϊόντων και στην αγροτική κατοικία. Στεγάζεται σε οικία που χρονολογείται από το 1855 και αποτελεί δωρεά του Πανεπιστημιακού Απ. Κοντογιάννη.

### Δημοτική Πινακοθήκη
Η Δημοτική Πινακοθήκη στεγάζεται στο κτίριο της πρώην Δημοτικής Κοινότητας Γόννων. Εγκαινιάστηκε στις 8 Ιουλίου 2012. Με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Τεμπών πήρε το όνομα των δωρητών της, «Ζήση & Κριστιάνε Παπαδημητρίου».

### Μουσείο Σχολικής Ζωής
Το Μουσείο Σχολικής Ζωής στεγάζεται στο Δημοτικό Σχολείο Γόννων. Περιλαμβάνει αντικείμενα σχολικής τάξης παλαιότερων δεκαετιών. Έχει δημιουργηθεί μια αναπαράσταση σχολικής τάξης του 1950, στην οποία υλοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα.μικρογραφία|αριστερά|Περιφερειακό ρέμα στους Γόννους Λάρισας|183x183εσ

### Συνοριακοί σιδηροδρομικοί σταθμοί Γόννων οροθετικής γραμμής 1897
Οι Γόννοι υπήρξαν το 1897 σύνορο της τότε Ελλάδας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και σώζονται και οι δύο σταθμοί ελληνικός και πρώην τουρκικός.

## Αθλητισμός
Ο *Γυμναστικός Σύλλογος Γόννων «ο Όλυμπος»* εκπροσωπεί σε αθλητικό επίπεδο τους Γόννους. Ιδρύθηκε το 1956 και διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, ενώ το 2015 ίδρυσε και τμήμα πετοσφαίρισης.

Στο ποδόσφαιρο μετέχει στις διοργανώσεις της ΕΠΣΛ, αποτελώντας 1 από τα 22 ιδρυτικά της σωματεία το 1960. Κορυφαίες του επιδόσεις είναι οι συμμετοχές του στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΛ. Το 2020 κέρδισε την άνοδο στην Α΄ ΕΠΣΛ ύστερα από 17 χρόνια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Γόννων «ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ»

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
44 Νύσα

Η **Νύσα** είναι ένας μεγάλος και πολύ λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών: έχει απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,03 και φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 8,53 ως 12,16. Ανακαλύφθηκε το 1857 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, ο οποίος παρατηρούσε από το Παρίσι. Η Νύσα έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη μυθική χώρα όπου οι Υάδες ανέθρεψαν τον θεό Διόνυσο.

Η Νύσα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Νύσας», μία ομάδα αστεροειδών με παρόμοιες τροχιές που ανήκουν συνήθως στον φασματικό τύπο **F**.
## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Νύσας υπολογίσθηκε σε 70,6 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 370 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Το σχήμα που εξάγεται από την καμπύλη φωτός της Νύσας είναι κωνικό, πράγμα που υποδεικνύει ότι ο αστεροειδής ίσως στην πραγματικότητα είναι διπλός, αποτελείται δηλαδή από δύο σώματα που βρίσκονται σε επαφή ή σχεδόν σε επαφή. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Νύσας εκτιμάται σε 1,97 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 500 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 37 m/sec.

Η Νύσα ανήκει στον σπάνιο τύπο **E**, και είναι ίσως ο μεγαλύτερος αστεροειδής αυτού του τύπου (ο 55 Πανδώρα είναι πάντως ελάχιστα μικρότερος). Το άλβεδό της είναι 0,546. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 122 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Νύσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25 λεπτά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Νυσα
50 Βιργινία

Η **Βιργινία** ή **50 Βιργινία** (**50 Virginia**) είναι ένας μεγάλος και πολύ σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών (απόλυτο μέγεθος όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα 9,24). Ανακαλύφθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1857 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Φέργκιουσον (καθώς παρατηρούσε από την Ουάσινγκτον) και ανεξάρτητα στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, ο οποίος παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ. Αλλά η δεύτερη χρονικά ανακάλυψη ανακοινώθηκε πρώτη.

Η μέση διάμετρος της Βιργινίας υπολογίσθηκε σε 99,8 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1000 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Βιργινίας εκτιμάται σε 2,79 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 350 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 52,8 m/sec.

Δεν είναι γνωστός ο φασματικός τύπος της Βιργινίας (πιθανώς C). Το άλβεδό της είναι 0,036 (από τα μικρότερα για αστεροειδή). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 102 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Είναι άγνωστο εάν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Βιργινία γύρω από τον εαυτό της.

Ο λόγος που πήρε το όνομά της δεν είναι γνωστός. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ονομάστηκε έτσι από τη Βιργινία, την ηρωίδα ενός θρύλου της Αρχαίας Ρώμης, αλλά με βάση μια άλλη εκδοχή έλαβε την ονομασία της από την πολιτεία της Βιρτζίνια των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βιργινια
Ο Τέλειος Γάμος

Το ***Ο Τέλειος Γάμος*** (πρωτότυπος τίτλος: *Le Beau Mariage*) είναι ταινία γαλλικής παραγωγής του 1982 σε σενάριο και σκηνοθεσία Ερίκ Ρομέρ και με πρωταγωνιστές τους Μπεατρίς Ρομάν, Αντρέ Ντισολιέ, Αριέλ Ντομπάσλ και Φεοντόρ Ατκίν. Είναι μία από τις έξι ταινίες του Ρομέρ στον κύκλο "*Κωμωδίες και Παροιμίες*" (*Comédies et Proverbes*).

## Περίληψη
Η Σαμπίν, μια φοιτήτρια Ιστορίας της Τέχνης, συνειδητοποιεί ότι ο παντρεμένος και οικογενειάρχης εραστής της, ο ζωγράφος Σιμόν, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την οικογένεια του για χάρη της. Αποφασίζει να τον εγκαταλείψει αυτή, αλλά κυρίως αποφασίζει να παντρευτεί. Γνωρίζει τον Εντμόντ, έναν όμορφο, πλούσιο και ελεύθερο νέο και σχεδιάζει τον τέλειο γάμο.

## Διανομή
* Μπεατρίς Ρομάν ... *Σαμπίν*
* Αντρέ Ντισολιέ ... *Εντμόντ*
* Φεοντόρ Ατκίν ... *Σιμόν*
* Αριέλ Ντομπάσλ ... *Κλαρίς*

## Άλλα στοιχεία
* Η ταινία ήταν υποψήφια για το Βραβείο Σεζάρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου το 1983.
* Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στο Λε Μαν και στο Παρίσι
* Η ταινία είναι η δεύτερη του κύκλου "*Κωμωδίες και Παροιμίες*", που ξεκίνησε με την ταινία La Femme de l'aviateur (1981) και συμπληρώθηκε με τα Η Πωλίν στην Πλαζ (1983), Les Nuits de la pleine lune (1984), Le Rayon vert (1986) και L'Ami de mon amie (1987).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*H ταινία στο AlloCine

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερίκ Ρομέρ
Κατηγορία:Ταινίες του 1982
Κωνσταντίνος Τρικούπης

[thumb|right|250px|Σκίτσο του Κωνσταντίνου Τρικούπη, Πηγή: Εφημ. ''[Εμπρός (εφημερίδα)|Εμπρός*, φύλλο 17-2-1905]]
Ο *'Κωνσταντίνος Θεμιστοκλέους Τρικούπης*' ([[Μεσολόγγι]], [[1857]] - [[Αθήνα]], [[1922]]) ήταν [[Έλληνας]] στρατιωτικός και πολιτικός μέλος της ομώνυμης [[Οικογένεια Τρικούπη|ιστορικής οικογένειας]] του [[Μεσολόγγι|Μεσολογγίου]].

== Βιογραφικά στοιχεία ==
Γεννήθηκε στο [[Μεσολόγγι]] το 1857. Ήταν γιος του [[Θεμιστοκλής Τρικούπης|Θεμιστοκλή Τρικούπη]], γόνου της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας [[Οικογένεια Τρικούπη|Τρικούπη]]και της Καλυδώνας Ιγγλέση, και αδερφός του επίσης στρατιωτικού [[Νικόλαος Τρικούπης|Νικόλαου Θ. Τρικούπη]].  Σπούδασε στη [[Σχολή Ευελπίδων]] από την οποία και αποφοίτησε το 1881 με τον βαθμό του [[Ανθυπολοχαγός|ανθυπολοχαγού]], όπου και κατατάχθηκε στο πυροβολικό. Αργότερα συμπλήρωσε τις στρατιωτικές του σπουδές του στο [[Βέλγιο]] και στη [[Γαλλία]]. Έλαβε μέρος στις [[Κρητική Επανάσταση (1866-1869)|επιχειρήσεις του 1886]] καθώς και στον [[Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897)|Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897]], όπου διακρίθηκε στις μάχες που διεξήχθησαν στον [[Λούρος|Λούρο]] για την κατάκτηση της [[Ήπειρος (διαμέρισμα)|Ηπείρου]].

Όταν παραιτήθηκε από τον [[Ελληνικός Στρατός Ξηράς|Ελληνικό Στρατό]] με τον βαθμό του [[Αντισυνταγματάρχης|αντισυνταγματάρχη]], άρχισε να πολιτεύεται από το 1899, και παρότι στρατιωτικός με ελάχιστες γνώσεις επί της πολιτικής σκηνής της εποχής, κατόρθωσε να επιβληθεί. Η εκτίμησή των συμπατριωτών του στο πρόσωπό του φαινόταν από τις συνεχείς επανεκλογές του ως βουλευτή, απέναντι στο έμπειρο πολιτικό άνδρα [[Λεωνίδας Δεληγεώργης|Λεωνίδα Δεληγιώργη]].

Από το 1905 έως το 1906, διετέλεσε υπουργός των [[Υπουργείο Ναυτικών|Ναυτικών]] επί κυβερνήσεως [[Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1905|Γεωργίου Θεοτόκη]]. Στη μικρή εκείνη περίοδο, εργάσθηκε για την ανασυγκρότηση του [[Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό|Βασιλικού Ναυτικού]]. Τότε ακριβώς και ιδρύθηκε το [[Ταμείο του Στόλου]], από το οποίο και παραγγέλθηκαν στη συνέχεια ο πρώτος στόλος των τεσσάρων [[αντιτορπιλικό|αντιτορπιλικών]], τα λεγόμενα *«Θηρία»'', όπως ονομάστηκαν μετέπειτα. Γενικά για τη δράση του αυτή τιμήθηκε από τον βασιλιά Γεώργιο με τον Μεγαλόσταυρο του Ταξιάρχη, επίσης και από τον βασιλιά της Ιταλίας με τον ιταλικό Μεγαλόσταυρο, καθώς ακόμα και με άλλα πολλά παράσημα. Το 1910, στις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης, εκλέχθηκε πρώτος πληρεξούσιος (βουλευτής) όπου και συνέχισε διαρκώς μέχρι τον θάνατό του το 1922 στην Αθήνα. Ο ξάδελφος του Χαρίλαος Τρικούπης τον εκτιμούσε ιδιαίτερα για τον χαρακτήρα και το ήθος του. Έτσι αμέσως μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου, ανέλαβε αρχηγός του απορφανισμένου τοπικού κόμματος στην Αιτωλοακαρνανία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Τ
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από το 2009
Κατηγορία:Οικογένεια Τρικούπη
72 Φερονία

Η **Φερονία** είναι ένας αρκετά μεγάλος και σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,94. Ανακαλύφθηκε το 1861 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (ήταν ο πρώτος από τους 48 αστεροειδείς που ανακάλυψε), και έλαβε το όνομα της Φερόνια, της ρωμαϊκής και ετρουσκικής θεότητας των αγρών και της γονιμότητας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φερονίας υπολογίσθηκε σε 86,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 670 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Φερονίας εκτιμάται σε 2,41&nbsp;cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 410 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 45,5 m/sec (164 χιλιόμετρα την ώρα). Δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα ο φασματικός τύπος της Φερονίας (πιθανώς C). Το άλβεδό της είναι 0,063. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 88 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Φερονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 6 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Φερονια
202 Χρυσηίς

Η **Χρυσηίς** είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,42. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Πέτερς και έλαβε το όνομα της μυθικής Τρωαδίτισσας.

Η μέση διάμετρος της Χρυσηίδας υπολογίσθηκε σε 86 χλμ., ενώ η μάζα της παραμένει άγνωστη.

Ο τύπος της Χρυσηίδας είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,256.

Η Χρυσηίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 44 λεπτά, μία σχετικώς μεγάλη περίοδος περιστροφής για τους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης.

## Παραπομπές


Χρυσηις
29 Αμφιτρίτη

Η **Αμφιτρίτη** είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 5,85 και φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 8,58 ως 11,38. Ανακαλύφθηκε το 1854 από τον Γερμανό αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ και έλαβε το όνομα της μυθολογικής θεάς της θάλασσας, συζύγου του Ποσειδώνα.

Η μέση διάμετρος της Αμφιτρίτης υπολογίσθηκε σε 212,2 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 10 τετράκις εκατομμύρια τόνους, με μέση πυκνότητα 2 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αμφιτρίτης εκτιμάται σε 5,93 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 165 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 112,2 m/sec.

Ο τύπος της Αμφιτρίτης είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,1793 και η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 102 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αμφιτρίτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 23 λεπτά, ενώ η καμπύλη φωτός της υποδεικνύει την πιθανή ύπαρξη ενός κοντινού δορυφόρου της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Αμφιτριτ
Μαρία Τρικούπη

Η **Μαρία Τρικούπη** ήταν Ελληνίδα νοσηλεύτρια.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1874 και ήταν κόρη του αρχιάτρου Αλέξανδρου Αντωνιάδη και της Κλεοπάτρας Τσάλλη, αδερφής του Ηρακλή Τσάλλη. Παντρεύτηκε τον πολιτικό και στρατιωτικό Κωνσταντίνο Τρικούπη το 1890.

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, υπηρέτησε ως αδελφή νοσοκόμος και μετά το τέλος των πολέμων τιμήθηκε με παράσημα. Ασχολήθηκε με την ποίηση και με τη συγγραφή διηγημάτων, που εξέδωσε σε διάφορα περιοδικά με το ψευδώνυμο "*Δάφνη Λώρα*". Επίσης εξέδωσε το 1921 ένα τόμο έργων της, με τίτλο "*Από την ζωήν της γυναικός*".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νοσηλευτές
Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι
Μαρια
Γαρδίκι

Το όνομα **Γαρδίκι** είναι τοπωνύμιο το οποίο συναντάται στην Ελλάδα και στην Αλβανία. Με το όνομα αυτό αναφέρονται οι οικισμοί:
*Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας, χωριό του νομού Φθιώτιδας
*Γαρδίκι Φιλιατών Θεσπρωτίας, χωριό του νομού Θεσπρωτίας
*Γαρδίκι Σουλίου Θεσπρωτίας, χωριό του νομού Θεσπρωτίας
*Γαρδίκι Τρικάλων, χωριό του νομού Τρικάλων
*Γαρδίκι Αργυροκάστρου, χωριό στην περιοχή της Βορείου Ηπείρου που καταστράφηκε από τον Αλή Πασά το 1812

Επίσης συναντάται στις ονομασίες των χωριών:
*Μεγάλο Γαρδίκι Ιωαννίνων, χωριό του νομού Ιωαννίνων
*Μικρό Γαρδίκι Ιωαννίνων, χωριό του νομού Ιωαννίνων

Με το όνομα αυτό αναφέρονταν στο παρελθόν οι οικισμοί:
*Αναβρυτό Αρκαδίας, πρώην Γαρδίκι
*Άμφεια Μεσσηνίας, πρώην Γαρδίκι
*Πελασγία Φθιώτιδας, πρώην Γαρδίκι

Ελαφριά παραλλαγή αποτελεί η παλαιότερη ονομασία του χωριού:
*Οίτη Φθιώτιδας, πρώην Γαρδικάκι

Επίσης
*Κάστρο Γαρδικίου Κέρκυρας, μεσαιωνικό κάστρο της Κέρκυρας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Στην Εντατική

Το ***Στην Εντατική*** (πρωτότυπος τίτλος: *ER*) είναι αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά που βραβεύτηκε με πολλά Βραβεία Έμμυ και έχει ολοκληρώσει δώδεκα κύκλους. Θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες δραματικές σειρές της αμερικανικής τηλεόρασης.

## Υπόθεση

Η σειρά διαδραματίζεται στην αίθουσα επειγόντων περιστατικών σ΄ ένα μεγάλο νοσοκομείο του Σικάγου. Εκεί που η ένταση και το άγχος ανεβαίνουν κατακόρυφα παρακολουθούμε τις αγωνιώδεις προσπάθειες των γιατρών να σώσουν τη ζωή των ασθενών τους. Οι αποφάσεις παίρνονται σε κλάσματα δευτερολέπτων και είναι αποφάσεις ζωής ή θανάτου. Δουλεύουν με αυταπάρνηση αν και αμείβονται ανεπαρκώς και καθημερινά ένας είναι ο στόχος τους: η ζωή να είναι αυτή που θα επικρατήσει στη δύσκολη μάχη με το θάνατο. Χαρά και λύπη εναλλάσσονται και οι ισορροπίες δεν είναι πάντα εύκολο να κρατηθούν. Οι σκηνές του νοσοκομείου αποδίδονται με ρεαλιστικό τρόπο και αυτή είναι η επιτυχία και η διαφορά της συγκεκριμένης σειράς από άλλες που εκτυλίσσονται σε παρόμοιους χώρους.

## Ανάπτυξη
Παραγωγός της σειράς είναι ο Μάικλ Κράιτον, παραγωγός των κινηματογραφικών ταινιών *[[Τζουράσικ Παρκ]]*, *[[Τουίστερ]]*, *[[Αποκαλύψεις]]*, *[[Ανατέλλων Ήλιος]]*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''ER'' στον ιστότοπο του NBC

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Warner Bros. Television
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του NBC
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές)
Sally Forth (κόμικ)

thumb|200px|right
thumb|200px|right
**Sally Forth** είναι ο τίτλος αλλά και η κεντρική ηρωίδα ενός κόμικ στριπ που δημιούργησε ο Γουάλι Γουντ και που δημοσιεύτηκε σε έντυπα απευθυνόμενα σε στρατιωτικούς.

## Ιστορία
Η σέξι ηρωίδα, που συχνά εμφανιζόταν γυμνή, πρωτοεμφανίστηκε σαν νεοσύλλεκτη με περιβολή κομάντο. Η πρώτη γνωριμία μαζί της έγινε τον Ιούνιο του 1968 στο Αμερικάνικο ταμπλόιντ *Military News*, ένα 16-σέλιδο έντυπο που απευθυνόταν σε στρατιώτες. Το όνομα Sally Forth είναι ένα λογοπαίγνιο με τη έκφραση "*to sally forth*" που σημαίνει "*ξεκινάω ταξίδι στην περιπέτεια*".

Σε μια συνέντευξη το 1976 ο Γουντ είχε δηλώσει:
:*Όλα ξεκίνησαν το 1968 όταν μου ζήτησαν να φτιάξω ένα κόμικ σε μια ταμπλόιντ για στρατιωτικούς, 4 έγχρωμες σελίδες με χιουμοριστικά σκετσάκια για το στρατό... Σχεδίασα ένα φιλόδοξο κάθαρμα με το όνομα "Wild Bill Yonder", μερικούς ακόμα χαρακτήρες που για κάποιο λόγο μου διαφεύγει το όνομα τους... και αυτή που πίστευα, και ακόμα πιστεύω, ότι είχε ένα σπουδαίο όνομα για ηρωίδα κόμικ... Τη Sally Forth.*

Η Sally επέστρεψε στις 26 Ιουλίου του 1971 στο ταμπλόιντ *Overseas Weekly*, έντυπο για τους Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στο εξωτερικό. Με τη συνεργασία των Νικ Κιούτι, Πολ Κίρτσνερ και Λάρι Χάμα η Sally συνέχισε μέχρι τις 22 Απριλίου του 1974. Ο Γουντ μετέπειτα συγκέντρωσε και εξέδωσε τα σκετσάκια σε μια σειρά τεσσάρων τόμων. Το διάστημα 1993-1995 ο φίλος και συνεργάτης του Γουντ, Μπιλ Πίρσον αναδιαμόρφωσε τα σκετσάκια σε μια σειρά κόμικ που εξέδωσε η *Eros Comix* (θυγατρική της Fantagraphics που ειδικεύεται σε κόμικς για ενήλικες). Το 1998 ο Πίρσον δημοσίευσε όλη τη σειρά σε έναν 160-σέλιδο τόμο. 

Λίγο πριν πεθάνει ο Γουντ (1981) είχε δημοσιεύσει δύο ακόμα ιστορίες της Sally Forth, με εντελώς πορνογραφικό περιεχόμενο, στο περιοδικό *Gang Bang* (πορνογραφικά κόμικ). Ενώ στη πρώτη από τις δύο ιστορίες το αποτέλεσμα ήταν στα ίδια επίπεδα με την παλιά σειρά, στη δεύτερη ήταν εμφανής ο εκφυλισμός των δυνάμεων του σχεδιαστή, με πιο χοντροκομμένα σχέδια και επαναλαμβανόμενα αστεία. Καμία από τις δύο αυτές ιστορίες δεν δημοσιεύτηκε σε κάποια από τις ανατυπώσεις της σειράς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ''Sally Forth'' στην Toonopedia

Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς
Κατηγορία:Ερωτικά κόμικς
36 Αταλάντη

Η **Αταλάντη** είναι ένας μεγάλος αλλά σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,46. Ανακαλύφθηκε το 1855 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ και έλαβε το όνομα του προσώπου της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.

Η μεγάλη εκκεντρότητα της τροχιάς της Αταλάντης έχει ως αποτέλεσμα η εκάστοτε απόστασή της από τον Ήλιο να κυμαίνεται πολύ.

Η μέση διάμετρος της Αταλάντης υπολογίσθηκε σε 105,6 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,2 τετράκις εκατομμύριο τόνους, με πιθανή μέση πυκνότητα 2 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αταλάντης εκτιμάται σε 2,95 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 332 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 55,8 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Αταλάντης είναι άγνωστος. Το άλβεδό της είναι 0,065 και η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αταλάντη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 56 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Αταλαντη
Εουτζένιο Μπελτράμι

Ο **Εουτζένιο Μπελτράμι** (, Κρεμόνα 16 Νοεμβρίου 1836 – Ρώμη 18 Φεβρουαρίου 1900) ήταν Ιταλός μαθηματικός που διακρίθηκε για το έργο του πάνω στις Μη-Ευκλείδειες γεωμετρίες και τον ηλεκτρομαγνητισμό.

## Βιογραφία
Ο Μπελτράμι άρχισε να σπουδάζει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Παβίας το 1853, αλλά το 1856 υποχρεώθηκε να διακόψει τις σπουδές του εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών. Διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια ως καθηγητής το 1862, έτος κατά το οποίο δημοσίευσε την πρώτη του εργασία. Ο Μπελτράμι αργότερα δίδαξε στα Πανεπιστήμια στην Πίζα, τη Ρώμη και την Παβία.

## Η Υπερβολική Γεωμετρία
Το 1868, στο έργο του *Saggio sopra un'interpretazione della geometria non euclidea* (*Δοκίμιο επί μίας ερμηνείας της μη-ευκλείδειας Γεωμετρίας*), ο Μπελτράμι έδωσε το πρώτο μοντέλο της υπερβολικής γεωμετρίας. Σε αυτό, οι γραμμές της υπερβολικής γεωμετρίας αντιπροσωπεύονται από γεωδαισιακές πάνω στην ψευδοσφαίρα. Με τον τρόπο αυτό ο Μπελτράμι προσπάθησε να αποδείξει ότι το Αξίωμα των παραλλήλων του Ευκλείδη δεν μπορούσε να εξαχθεί από τα άλλα αξιώματα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας. Ωστόσο, αυτή η απόδειξη αποτυγχάνει, καθώς η ψευδοσφαίρα είναι μόνο ένα μικρό υποσύνολο του υπερβολικού επιπέδου.

Την ίδια χρονιά, όμως, ο Μπελτράμι πήγε πολύ μακρύτερα και έδωσε μία σωστή απόδειξη της ισοσταθερότητας της υπερβολικής και της Ευκλείδειας γεωμετρίας ορίζοντας αυτά που σήμερα είναι γνωστά ως το μοντέλο του Κλάιν, το μοντέλο του δίσκου του Πουανκαρέ και το μοντέλο του ημιεπιπέδου του Πουανκαρέ, στην εργασία του *Teoria fondamentale degli spazii di curvatura costante*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Stillwell, John (1996). "Sources of hyperbolic geometry". *History of Mathematics*, τόμος 10. Providence, R.I.: American Mathematical Society. ISBN 978-0-8218-0529-9. MR1402697
* Jeremy Gray, "Poincaré and Klein — Groups and Geometries". Στο βιβλίο *1830–1930: a Century of Geometry* (επιμέλεια L.Boi, D.Flament και J.-M.Salanskis), Springer 1992, σσ. 35–44

Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Άριελ (δορυφόρος)

Ο **Άριελ** () είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος από τους 27 φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ουρανού και ο δέκατος τέταρτος, κατά σειρά μεγέθους, δορυφόρος του ηλιακού συστήματος. Ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Λάσελ στις 24 Οκτωβρίου 1851, μαζί με τον Ουμβριήλ. Πήρε το όνομά του από έναν χαρακτήρα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ από το έργο *«[[Η Τρικυμία]]»*, όπως και άλλοι 9 δορυφόροι του πλανήτη. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι **Ουρανός I** (Uranus I). Μέχρι στιγμής, μεγάλο μέρος της λεπτομερούς γνώσης του Άριελ προέρχεται από το διαστημικό σκάφος Βόγιατζερ 2 το 1986, το οποίο κατάφερε να φωτογραφήσει γύρω στο 35% της επιφάνειας του φεγγαριού. Πιστεύεται ότι αποτελείται από περίπου ίσες ποσότητες πάγου και πετρώματος, και είναι πιθανό να διακρίνεται σε έναν βραχώδη πυρήνα και ένα παγωμένο μανδύα.

Ο Άριελ περιφέρεται γύρω από τον Ουρανό με ανάδρομη φορά και ολοκληρώνει μία περιφορά σε 2,52 ημέρες. 

Η τροχιά που διαγράφει είναι σχεδόν κυκλική και ταυτίζεται με το επίπεδο των τροχιών των υπόλοιπων δορυφόρων. Πιθανώς η τροχιά του βρίσκεται στο επίπεδο του ισημερινού του πλανήτη. Η μεγάλη απόσταση του Ήλιου από τον Ουρανό έχει ως συνέπεια να φτάνει ελάχιστο φως στον Άριελ.

250px|left|thumb|Η εικόνα υψηλότερης ανάλυσης του Άριελ, από το Βόγιατζερ 2.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Άριελ από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Ουρανού από τον Σκοτ Σέπαρντ 
* Ariel nomenclature από το USGS Planetary Nomenclature web site 
* Φωτογραφίες του δορυφόρου από τη NASA 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ουρανού
Μελούνα

Η **Μελούνα** είναι ορεινή διάβαση στα νοτιοδυτικά του Κάτω Ολύμπου με υψόμετρο 540 μ. και ορεινός αυχένας που σχηματίζεται από τον ορεινό όγκο του Μενεξέ (868 μ.) από τα βόρεια και του υψώματος Χασάν Μελούνα (563 μ.) από τα νότια. Από τον αυχένα αυτό επικοινωνεί η πεδιάδα της Ελασσόνας με την πεδιάδα του Πηνειού ποταμού. Η διάβαση της Μελούνας βρίσκεται σε απόσταση 17 περίπου χλμ. από τον Τύρναβο.

## Ιστορία
Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 η γραμμή Χασάν Μελούνας - Μελούνας - Μενεξέ αποτελούσε την οροθετική γραμμή του Βασιλείου της Ελλάδος και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η άμυνα της περιοχής αυτής είχε ανατεθεί στη 2η ταξιαρχία υπό το συνταγματάρχη Μαστραπά. Για την άμυνα του μετώπου Χασάν Μελούνας - Μελούνας που είναι απόσταση 4 χλμ. είχε διατεθεί δύναμη μόλις 3,5 λόχων με ουλαμό ευζώνων και ουλαμό πυροβολικού, πολύ ανεπαρκής για να συγκρατήσει οργανωμένη επίθεση. Ο αγώνας άρχισε στις 5 Απριλίου του 1897 με προπαρασκευαστικές ενέργειες κατάληψης του Μενεξέ. Την επομένη, την 8η πρωινή ισχυρές τουρκικές δυνάμεις με πυροβολικό άρχισαν να προσβάλουν την περιοχή Χασάν Μελούνα των ελληνικών τμημάτων που όμως με σθεναρή αντίσταση συγκράτησαν τον αγώνα μέχρι τις νυκτερινές ώρες. Τότε συμπτύχθηκαν εγγύτερα στις νότιες προσβάσεις της Μελούνας κοντά στο χωριό Λυγαριά και το χωριό Καρα τζιόλι (σημερινό Αργυροπούλι).

Στις 23.00 περίπου υποχώρησε και η μόνη που είχε απομείνει, στη στενωπό αυτή, διμοιρία πεζικού υπό τον τότε ανθυπολοχαγό Βελισσάριο.

Έτσι την επομένη το πρωί η Μελούνα είχε καταληφθεί πλήρως από τους Τούρκους με πολλές όμως απώλειες. Οι ελληνικές απώλειες ήταν: νεκροί 1 αξιωματικός και 21 οπλίτες, τραυματίες 4 αξιωματικοί (οι 3 διοικητές λόχων) και 75 οπλίτες.

## Λαογραφία
Με την έκφραση «**Ελλάδα της Μελούνας**» χαρακτηριζόταν η περιορισμένη εδαφική έκταση του τότε νεοελληνικού κράτους, σε αντιδιαστολή με τους πόθους που ανέπτυξαν οι τότε θιασώτες και οπαδοί της Εθνικής Εταιρείας, που πίστευαν σε νικηφόρο πόλεμο επί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Κατηγορία:Βουνά της Λάρισας
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Ελλάδας