open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελισάβετ Μαρία του Μύνστερμπεργκ-Ελς

Η **Ελισάβετ-Μαρία**, γερμ.: Elisabeth-Marie von Oels, τσεχ.:Poděbrad (11 Μαΐου 1625 - 17 Μαρτίου 1686) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν το τελευταίο μέλος του Οίκου της και επίτροπος του δουκάτου του Ελς κατά την ανηλικότητα των γιών της.

## Βιογραφία
Ήταν το μοναδικό παιδί του Καρόλου-Φρειδερίκου δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς (1593–1647) από τον πρώτο του γάμο με την Άννα-Σοφία των Βέττιν (1598–1641), κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

Την 1η Μαΐου 1647 η Μαίρη-Ελισάβετ παντρεύτηκε στο Ελς τον Σίλβιο Α΄ Νίμροντ δούκα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ. Ο πατέρας της απεβίωσε λίγο αργότερα, εκείνο τον μήνα στις 31. Αυτός ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου του Ποντιέμπραντυ και ήλπιζε ότι θα μπορούσε να κληροδοτήσει το δουκάτο στην κόρη του. Ήδη το 1638, είχε κηρύξει τον Ελς ως «γυναικείο φέουδο». Ωστόσο ο Φερδινάνδος Γ΄ αυτοκράτορας της Γερμανίας προέβαλε αντιρρήσεις. Το 1648 επιτεύχθηκε ένας συμβιβασμός. Έτσι η κυριαρχία του Γιεβισόβιτσε της Μοραβίας παραχωρήθηκε στον αυτοκράτορα και ο αυτοκράτορας έδωσε στον Σίλβιο-Νίμροντ τα δουκάτα του Ελς και του Μπέρνστατ. Ο Οίκος του Ποντιέμπραντυ διατήρησε στη Μοραβία την κυριότητα του Στέρνμπερκ. Το δουκάτο του Μύνστερμπεργκ κηρύχθηκε κενό και επέστρεψε στον αυτοκράτορα. Ο αυτοκράτορας συνδύασε τα οικόσημα της Ελισάβετ-Μαρίας και του Σίλβιου-Νίμροντ.

Το 1652 η Eλισάβετ-Μαρία και ο Σίλβιος Α΄ Νίμροντ ίδρυσαν στο δουκάτο της Βυρτεμβέγης-Ελς το *Τάγμα του Κρανίου*.

Μετά το τέλος του Σίλβιου Α΄ Νίμροντ το 1664, η Eλισάβετ-Μαρία, ο Χριστιανός δούκας του Μπζεγκ και ο Aύγουστος δούκας της Λεγκνίτσα ενήργησαν από κοινού ως επίτροποι για τους τέσσερις ανήλικους γιους της. Το 1669 απεβίωσε ο πρώτος. Όταν ο δεύτερος και ο τρίτος έφτασαν στην ενηλικίωση, χώρισαν το δουκάτο το 1672· τον επόμενο χρόνο έληξε και η κηδεμονία της Ελισάβετ-Μαρίας από τον τέταρτο γιο της.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σίλβιο Α΄ Νίμροντ δούκα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
* Κάρολος-Φερδινάνδος (1650–1669), απεβ. 19 ετών.
* Άννα-Σοφία (1650–1669), απεβ. 19 ετών.
* Σίλβιος Β΄ Φρειδερίκος (1651–1697), δούκας της Βυρτεμβέργης-Ελς.
* Χριστιανός-Ούλριχ Α΄ (1652–1704), δούκας της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ.
* Ιούλιος-Σιγισμούνδος (1653–1684), δούκας της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ.
* Kουνιγκούντε-Γιουλιάνα (1655), απεβ. νήπιο.
* Σύλβιος (1660), απεβ. νήπιο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Karl Friedrich Pauli: ''Allgemeine preussische staats-geschichte, samt aller dazu gehörigen ...'' σελ. 559 κ.λ.π.
* Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens σ. 170 ff

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Κατηγορία:Βοημοί ευγενείς
Άννα Ελισάβετ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ

Η **Άννα-Ελισάβετ**, γερμ.: Anne-Elisabet von Anhalt-Bernburg (19 Μαρτίου 1647, Mπέρνμπουργκ - 3 Σεπτεμβρίου 1680, Μπέρνστατ, νυν Μπιερούτουφ), ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ.

## Βιογραφία
Η Άννα-Ελισάβετ ήταν κόρη του Χριστιανού Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1599–1656) και της Ελεονώρας-Σοφίας (1603–1675), κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ. 

Παντρεύτηκε στις 13 Μαρτίου 1672 στο Μπέρνστατ με τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Είχαν επτά παιδιά.

Η δούκισσα ήταν καλά μορφωμένη και μουσικά προικισμένη: ήταν μία ταλαντούχος τραγουδίστρια. Μιλούσε άπταιστα πολλές γλώσσες και έπαιζε πολλά μουσικά όργανα.  Είχε σημαντική επιρροή στον σύζυγό της και τον συμβούλευε σε κρατικά θέματα κράτους.

Η Άννα-Ελισάβετ απεβίωσε μετά από επιπλοκές στον τελευταίο τοκετό της στις 3 Σεπτεμβρίου 1680.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1672 τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και είχε τέκνα:
# Λουίζα-Ελισάβετ 1673-1736, παντρεύτηκε τον Φίλιππο δούκα της Σαξονίας-Μέρσενμπουργκ-Λάουχστετ.
# Χριστιανός-Ούλριχ 1674, απεβ. νήπιο.
# Λεοπόλδος-Βίκτωρ 1675-1676, απεβ. 1 έτους.
# Φρειδερίκη-Χριστίνα 1676, απεβ. νήπιο.
# Σοφία-Αγγελική 1677-1700, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Ερρίκο δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ.
# Eλεονώρα-Αμοένα 1678-1679, απεβ. 1 έτους.
# Θεοδοσία 1680, απεβ. νήπιο.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Georg Christian Lehms: *Teutschlands galante Poetinnen mit ihren sinnreichen und netten Proben.* *.* *.* , Φρανκφούρτη, 1715

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ελεονώρα Σοφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ

Η **Ελεονώρα-Σοφία**, γερμ.: *Eleonore Sophie von Schleswig-Holstein-Sonderburg, von Anhalt-Bernburg* (14 Φεβρουαρίου 1603 - 5 Ιανουαρίου 1675) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σόντερμποργκ ως η έννατη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη Β΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ (γιο του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας) και της Aγνής-Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.  

Το 1630 ο σύζυγός της διαδέχθηκε τον πατέρα του Χριστιανό Α΄ ως πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Μετά το τέλος του συζύγου της το 1656, ο γιος τους Βίκτωρ-Αμεδαίος έγινε πρίγκιπας της Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

Απεβίωσε στο Μπάλενστετ στις 5 Ιανουαρίου 1675. Τάφηκε στην κρύπτη της εκκλησίας του κάστρου του Αγίου Αιγιδίου .

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1625 τον Χριστιανό πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ στο Άρενσμποκ.  και είχαν παιδιά: 

* Μπέρινγκερ 1626-1627, απεβ. 1 έτους.
* Σοφία 1627, απεβ. νήπιο.
* Ιωακείμ-Ερνέστος 1629, απεβ. νήπιο.
* Χριστιανός 1631, απεβ. νήπιο.
* Έρντμαν-Γκίντεον 1632-1649, απεβ. 17 ετών.
* Μπόγκισλαβ 1633-1634, απεβ. 1 έτους.
* Βίκτωρ-Αμεδαίος 1634-1718, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
* Ελεονώρα-Χέντβιχ 1635-1685.
* Ερνεστίνα-Αυγούστα 1636-1659, απεβ. 23 ετών.
* Αγγέλικα 1639-1688.
* Άννα-Σοφία 1640-1704), παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Φρειδερίκο κόμη του Ζολμς-Ζόνενβαλντε.
** Σοφία-Αλμπερτίνα, παντρεύτηκε τον Καρολο-Φρειδερίκο πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπερνμπουργκ.
* Kάρολος-Ουρσίνος 1642-1660, απεβ. 18 ετών.
* Φερδινάνδος-Χριστιανός 1643-1645, απεβ. 2 ετών.
* Μαρία 1645-1655, απεβ. 10 ετών.
* Άννα-Ελισάβετ 1647-1680, παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Κορράδος Β΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Κορράδος Β΄**, γερμ.: Konrad II von Württemberg (απεβ. 1143) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν ο κόμης της Βυρτεμβέργης, που κυβέρνησε από το 1110 έως το 1143. Υπηρέτησε ως στρατάρχης της Σουαβίας  και προϊστάμενος (advocate) της πόλης Ουλμ. Είχε μεγάλες ιδιοκτησίες στις κοιλάδες του Νέκαρ και του Ρεμς.

## Βιογραφία
Ο πατέρας του Κορράδου Β΄ είναι άγνωστος, αλλά πιστεύεται ότι ανήκε στην οικογένεια των κομήτων του Βέριγκεν (Βέριγκενστατ). Ο λόγος για να το πιστέψουμε αυτό οφείλεται στην ομοιότητα του θυρεού των κομήτων του Βέρινγεν με αυτόν των κομήτων του Βίρτενμπεργκ. Έτσι γενικά θεωρείται ότι και οι δύο ευγενείς οικογένειες σχετίζονται μεταξύ τους. Η μητέρα του Kορράδου, η Λούιγκαρντ του Μπόιτελσμπαχ ήταν αδελφή του προκατόχου του Kορράδου Α΄.

Μετά το τέλος του Kορράδου Α΄, ο Κορράδος Β΄ ανέλαβε την εξουσία ως κληρονόμος του κάστρου Βίρτενμπεργκ. Ο Kορράδος Β΄ εμφανίζεται στις 12 Μαΐου 1110 μαζί με τη σύζυγό του Χάντελβιχ ως δωρητής ιδιοκτησιών κοντά στο Γκέπινγκεν στο μοναστήρι Μπλάουμποϊρεν και στις 28 Δεκεμβρίου 1122 ως μάρτυρας του Ερρίκου Ε΄ της Γερμανίας στο Σπάιερ (στην πρώτη περίπτωση ως κόμης· στη δεύτερη χωρίς τίτλο, αλλά αναφέρεται μεταξύ των κομήτων). Απεβίωσε το 1143.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1110 τη Χάντελβιχ και είχε τέκνο:
* Λουδοβίκος Α΄ π.1098-1158, κόμης τη Βυρτεμβέργης.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Τσάρλι Ντάνιελς

Ο **Τσάρλς Έντουαρντ Ντάνιελς** (επαγγελματικά γνωστός ως **Τσάρλι Ντάνιελς**) ήταν Αμερικανός Μουσικός της Κάντρι και της Μπλουζ μουσικής.

## Βιογραφία
Ο Τσάρλι Ντάνιελς γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1936 στο Wilmigton της Βόρειας Καρολίνας. Η καριέρα του άρχισε το 1958, αρχικά άνοιγε συναυλίες του Τζόνι Κας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έφτιαξε την δική του μπάντα αλλά συνεργάστηκε και με άλλα συγκροτήματα όπως τους Lynyrd Skynyrd και ZZ Top.

Έκανε την πρώτη του επιτυχία no.1 το 1979 με το σίνγκλ The Devil Went Down to Georgia, από το 1979 έως το 2020 έκανε συναυλίες και περιοδείες μόνο στις ΗΠΑ, με εξαίρεση την συναυλία στο Ιράκ το 2007 όπου έγινε και ζωντανή ηχογράφηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Φούλκων του Μορτάν

Ο **Φούλκων**, γαλλ.: Fulcuich (Fulcois) (απεβ. πριν από το 1032), ήταν κόμης του Μορτάν (Mortagne). Ο γιος του Ούγος είναι ο γενάρχης του Οίκου του Ανζού. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροτρού κυρίου του Νοζάν (Nogent).

Νυμφεύτηκε την υποκόμισσα του Σατωντάν και κόμισσα του Περς. Τον Φούλκωνα διαδέχτηκε μάλλον ο γιος του Γοδεφρείδος.

## Οικογένεια
Ο Φούλκων παντρεύτηκε τη Mελισσάνθη, κόρη και διάδοχο του Ούγου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν (Châteaudun). Ο Φούλκων και η Μελισσάνθη είχαν παιδιά:
* Γοδεφρείδος A΄ απεβ. 1040, κόμης του Περς (από τον πατέρα του) και Β΄ ως κόμης του Σατωντάν (από τη μητέρα του).
* Ούγος. Νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη του Μακόν, χήρα και διάδοχο του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Γκατιναί.
** Γοδεφρείδος Β΄ κόμης του Γκατινέ. Νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη των Ινζελζέ κόμισσα του Ανζού. Ιδρυτής του Οίκου του Ανζού.

## Πηγές
* Kerrebrouck, Patrick van, *Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμος. 1: La Préhistoire des Capétiens* . 1993.
* Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun
* Reuter, Timothy (Επιμελητής), *The New Cambridge Medieval History, Volume III, 900-1024*, Cambridge University Press, 1999

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Λευκός σωτήρας

Ο όρος **λευκός σωτήρας** αναφέρεται σε ένα λευκό άτομο, το οποίο παρέχει βοήθεια σε μη-λευκά άτομα έχοντας ιδιοτελείς σκοπούς. Ο ρόλος αυτός θεωρείται μια σύγχρονη εκδοχή της περιγραφής του λευκού ατόμου από τον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ στο ποίημα του "The White Man's Burden" (1899). Ο όρος είναι συσχετισμένος με την Αφρική και ορισμένοι χαρακτήρες σε ταινίες και σειρές έχουν χαρακτηριστεί ως λευκοί σωτήρες.

## Συσχετισμός με την Αφρική
Η Αφρική έχει ιστορία δουλείας και αποικιοκρατίας. Ο Damian Zane του BBC News ανέφερε ότι, λόγω αυτής της ιστορίας, οι Αφρικανοί βρίσκουν τη φιγούρα του λευκού σωτήρα προσβλητική. Ακόμη προσθέτει: "Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η βοήθεια, που προσφέρει ο λευκός σωτήρας, μπορεί να είναι αντιπαραγωγική, καθώς σημαίνει ότι οι αφρικανικές χώρες θα συνεχίσουν να βασίζονται σε εξωτερική βοήθεια." 

Για δεκαετίες, η βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Comic Relief έστελνε διασημότητες σε αφρικανικές χώρες για να μαγνητοσκοπήσουν τις συναισθηματικές τους αντιδράσεις σε συνθήκες φτώχειας στο πλαίσιο της αίτησης χρημάτων από το κοινό. Το 2020, ανέστειλαν αυτή την πρακτική, έπειτα από κριτική ότι διαιωνίζουν το στερεότυπο του λευκού σωτήρα.

## Ο "λευκός σωτήρας" στον κινηματογράφο
Στις ταινίες, "λευκός σωτήρας" είναι ο λευκός χαρακτήρας, ο οποίος σώζει μη-λευκά άτομα απο την δυστυχία τους. Ο λευκός σωτήρας είναι συχνά άντρας, απεικονίζεται ως μεσσιανική φιγούρα και συχνά ανακαλύπτει κάτι για τον εαυτό του κατά τη διάρκεια της ταινίας. Το *Screen Saviors: Hollywood Fictions of Whiteness* χαρακτηρίζει τις ιστορίες αυτές ως "πομπώδεις, επιδεικτικές και ναρκισσιστικές φαντασιώσεις". Αυτές οι ιστορίες συχνά περιλαμβάνουν λευκούς να ταξιδεύουν σε "εξωτικές" ασιατικές τοποθεσίες, λευκούς να πολεμάνε ενάντια στο ρατσισμό στον αμερικάνικο νότο ή λευκούς πρωταγωνιστές με βοηθούς άλλης φυλής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνικές αντιλήψεις
Κατηγορία:Φυλή και κοινωνία
Κατηγορία:Ανισότητα
Πλατεία Νίκης (Στσέτσιν)

Η **Πλατεία Νίκης** (πολωνικά *plac Zwycięstwa*, πριν το 1927 *Am Berliner Tor*, 1927–1933 *Platz der Republik*, 1933–1945 *Hohenzollernplatz*) είναι μια πλατεία στο Στσέτσιν, Πολωνία, η οποία βρίσκεται εξ ολοκλήρου εντός της Νέας Πόλης. Διοικητικά, ανήκει στην περιφέρεια Κέντρο. 

Πρόκειται για μια πλατεία ακανόνιστου σχήματος, που έχει κατά προσέγγιση ορθογώνια κάτοψη.

## Φωτογραφίες

Szczecin Kosciol NSPJ.jpg|Εκκλησία της Ιερής Καρδιάς του Ιησού
Szczecin_Kosciol_Sw_Wojciecha.jpg|Εκκλησία του Αγίου Αδαλβέρτος της Πράγας
09_11_Brama_Portowa_Szczecin_SZN.jpg|Πύλη του λιμανιού


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πλατείες στο Στσέτσιν
Γοδεφρείδος Α΄ του Περς, Β΄ του Σατωντάν

Ο **Γοδεφρείδος Β΄** (απεβ. 1040) ήταν υποκόμης του Σατωντάν και, ως Γοδεφρείδος Α΄, κόμης του Περς.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φούλκωνα κόμη του Περς και της Mελισσάνθης, κόρης και διαδόχου του Ούγου υποκόμη του Σατωντάν.

Ορισμένες πηγές λένε ότι έγινε υποκόμης του Σατωντάν μετά τον διορισμό του εκ πατρός θείου του Ούγου Α΄ ως αρχιεπίσκοπου του Τουρ, διαδεχόμενος αυτόν στο Σατωντάν. Τότε ήταν πιθανώς υπό την επιτροπεία της μητέρας του.

Διαφώνησε με τους συγγενείς του, τους ευγενείς του Μπλουά και ξεκίνησε εχθροπραξίες εναντίον του Φούλμπερτ επισκόπου του Σαρτρ. Μία αποτυχημένη προσπάθεια αναζήτησης να βοηθηθεί στρατιωτικά από τον Θεοβάλδο Γ΄ κόμη του Μπλουά και τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας είχε ως αποτέλεσμα τον αφορισμό του το 1029. Μόνο η εκκλησία του Αγίου Τάφου στο Σατωντάν, που είχε ιδρύσει, τον ελευθέρωσε από τον αφορισμό.

Το 1040, ενώ ήταν στο Σαρτρ, άρχισε μία ταραχή εναντίον της παρουσίας του και δολοφονήθηκε.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούγος Β΄ ως κόμης του Περς και υποκόμης του Σατωντάν.

## Οικογένεια
Ο Γοδεφρείδος νυμφεύτηκε την Ελβίζ (Ελισάβετ) ντε Κορμπόν, κόρη του Ραινάρ κυρίου του Πιτιβιέρ και της συζύγου του Χέλβιζε. Ο Γοδεφρείδος και η Ελβίζ είχαν τρία παιδιά:
* Γοδεφρείδος (απεβ. μεταξύ 1015 και 1028).
* Ούγος Γ΄. υποκόμης του Σατωντάν και Α΄ κόμης του Περς.
* Ροτρού Α΄, υποκόμης του Σατωντάν και Β΄ κόμης του Περς.

## Πηγές
* Settipani, Christian, Les vicomtes de Châteaudun et leurs alliés, dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre, Μονάδα για την Προοπτική Έρευνα, 2000
* Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
COVAX

Η **Παγκόσμια Πρόσβαση στα Εμβόλια COVID-19**, συντομογραφία COVAX, είναι μια παγκόσμια πρωτοβουλία που αποσκοπεί στην ισότιμη πρόσβαση στα εμβόλια COVID-19 υπό την καθοδήγηση της Gavi, της Συμμαχίας Εμβολίων (πρώην Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση ή GAVI), του Συνασπισμού για τις Καινοτομίες Ετοιμότητας για Επιδημίες (CEPI) και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Αποτελεί έναν από τους τρεις πυλώνες του επιταχυντή πρόσβασης στα εργαλεία COVID-19, μιας πρωτοβουλίας που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2020 από τον ΠΟΥ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την κυβέρνηση της Γαλλίας ως απάντηση στην πανδημία COVID-19. Το COVAX συντονίζει τους διεθνείς πόρους για να επιτρέψει στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος να έχουν ισότιμη πρόσβαση στις εξετάσεις, τις θεραπείες και τα εμβόλια COVID-19. Μέχρι τις 15 Ιουλίου 2020, 165 χώρες - που αντιπροσωπεύουν το 60% του ανθρώπινου πληθυσμού - είχαν ενταχθεί στο COVAX. Ωστόσο, από τις 11 Απριλίου 2021, το COVAX υπολείπεται του στόχου του, έχοντας παραδώσει 38,5 εκατομμύρια δόσεις παρά τον στόχο των 100 εκατομμυρίων δόσεων μέχρι το τέλος Μαρτίου.

## Υποψήφια εμβόλια

Από τις 9 Μαΐου 2021, ο ΠΟΥ ενέκρινε τα εμβόλια των εταιρειών Pfizer-BioNTech, Moderna, Sinopharm BBIBP-CorV, Οξφόρδης-AstraZeneca και Johnson & Johnson για επείγουσα χρήση. Αυτά τα εμβόλια μπορούν να διανεμηθούν ως μέρος του COVAX.

Πολλές από τις χώρες που θα επωφεληθούν από το COVAX έχουν "περιορισμένη ρυθμιστική ικανότητα" και εξαρτώνται από τις εγκρίσεις του ΠΟΥ. Μέχρι τις αρχές του 2021, ο ΠΟΥ εξέταζε 11 πιθανά εμβόλια COVID-19 για τον κατάλογο επείγουσας χρήσης (EUL). Το πρώτο εμβόλιο που ενέκρινε ο ΠΟΥ για το EUL του στις 31 Δεκεμβρίου 2020 ήταν το εμβόλιο COVID-19 της Pfizer-BioNTech - ένα εμβόλιο RNA που αναπτύχθηκε από την BioNTech σε συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία Pfizer και πωλείται με την εμπορική ονομασία Comirnaty.

Ο ΠΟΥ ανέφερε σε δελτίο Τύπου στις 24 Αυγούστου 2020 ότι το COVAX είχε εννέα υποψήφια εμβόλια που υποστηρίζονταν από το CEPI και εννέα υποψήφια που βρίσκονταν υπό δοκιμή, δίνοντας έτσι τη μεγαλύτερη επιλογή εμβολίων COVID-19 στον κόσμο. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020, η COVAX είχε ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις με άλλους κατασκευαστές που της έδιναν πρόσβαση σε δύο δισεκατομμύρια δόσεις εμβολίων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
*  List of participants in the COVAX Facility, Confirmations of intent to participate and AMC-Eligible economies
* WHO information page about COVAX
* GAVI page about COVAX 

Κατηγορία:Εμβόλια COVID-19
Κυκλώνας Tauktae

[350px|μικρογραφία|upright=0.7|Ο κυκλώνας Tauktae, στην [Ινδία (17 Μαίου 2021).]]
Ο **κυκλώνας Tauktae** ήταν ένας ισχυρός τροπικός κυκλώνας στην Αραβική Θάλασσα, που έγινε ο ισχυρότερος τροπικός κυκλώνας που έφτασε στην Ινδία στην πολιτεία Γκουτζαράτ και ήταν έναν από τους ισχυρότερους τροπικούς κυκλώνες που επηρέασαν ποτέ τη δυτική ακτή της Ινδίας.

## Ιστορικό
Ο κυκλώνας αυτός προήλθε από τροπική κλιματική διαταραχή, η οποία παρακολουθήθηκε για πρώτη φορά από το Μετεωρολογικό Σταθμό της Ινδίας στις 13 Μαΐου 2021. Αυτή μετατοπίστηκε προς τα ανατολικά και ενισχύθηκε στις 14 Μαΐου. Η καταιγίδα σύντομα έκανε μεταβολή προς το βορρά, συνεχίζοντας σταδιακά να εντείνεται, και το όλο κλιματικό σύστημα ενισχύθηκε σε *κυκλωνική* καταιγίδα, που ονομάστηκε Tauktae αργότερα την ίδια ημέρα. Ο κυκλώνας Tauktae συνέχισε να εντείνεται στις 15 Μαΐου, φτάνοντας σε υψηλή κατάσταση κυκλικής καταιγίδας αργότερα πλησίασε τις ακτές των κρατιδίων της Ινδίας, της Κεράλα, της Καρνατάκα και της Μαχαράστρα, προτού εντατικοποιηθεί γρήγορα σε μια πολύ υψηλής έντασης κυκλωνική καταιγίδα, στις 16 Μαΐου.

Στις 17 Μαΐου 2021, τα κλιματικά φαινόμενα εντατικοποιήθηκαν σε μια εξαιρετικά σοβαρή κυκλωνική καταιγίδα, φτάνοντας στο μέγιστο της έντασης της αργότερα την ίδια μέρα. Στη συνέχεια, αφού έφερε πλήθος βροχοπτώσεων, άρχισε να εξασθενεί προοδευτικά, σταδιακά καθώς στράφηκε προς τα βορειοανατολικά στην Ινδική ενδοχώρα.

## Απώλειες και ζημιές
Ο κυκλώνας Tauktae επέφερε μεγάλες βροχοπτώσεις και πλημμύρες σε περιοχές κατά μήκος της ακτής της Κεράλα. Υπήρξαν επίσης αναφορές για έντονη βροχόπτωση στις πολιτείες Γκόα, Καρνάτακα και Μαχαράστρα. Εν συνόλω, ο κυκλώνας είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 169 θανάτους στην Ινδία,  και ακόμα 81 ανθρώπους ως αγνοούμενους.

Αναφέρθηκαν επίσης 5 θάνατοι στο Πακιστάν. Η κυκλωνική αυτή καταιγίδα εκτόπισε πάνω από 200.000 ανθρώπους στο Γκουτζαράτ. Ο κυκλώνας προκάλεσε επίσης εκτεταμένες υποδομές και γεωργικές ζημιές στη δυτική ακτή της Ινδίας. Πάνω από 40 ψαράδες χάθηκαν στη θάλασσα όταν τα σκάφη τους βρέθηκαν στο «μάτι» του κυκλώνα. Η Βομβάη επλήγη επίσης από την καταιγίδα, με τα αεροδρόμια να είναι κλειστά για λόγους ασφαλείας. Η πόλη γνώρισε την υψηλότερη καταγεγραμμένη ριπή ανέμου, που έφτασε στα 114&nbsp;χλμ/ ώρα. Διακοπές ρεύματος και άλλα ηλεκτρικά προβλήματα δημιουργήθηκαν επίσης στις περιοχές που επλήγησαν.

Ο κυκλώνας προκάλεσε επίσης μεγάλο αριθμό θαλάσσιων απωλειών καθώς κινήθηκε κατά μήκος των ακτών της δυτικής Ινδίας. Εκατοντάδες ψαράδικα επλήγησαν. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά διασώθηκαν. Άλλα μεγαλύτερα πλοία αντιμετώπισαν επίσης προβλήματα, όπως απώλεια ισχύος. Το συνολικό κόστος των καταστροφών από τον κυκλώνα Tauktae εκτιμήθηκε σε 2,1 δισ. δολάρια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τροπικός κυκλώνας
Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας

To **Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας** (γερμανικά: *Großherzogtum Krakau*, πολωνικά: *Wielkie Księstwo Krakowskie*) δημιουργήθηκε μετά την ενσωμάτωση της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας στην Αυστρία στις 16 Νοεμβρίου 1846. Από το 1846 έως το 1918 ο τίτλος, ο **Μέγας Δούκας της Κρακοβίας**, ήταν μέρος του επίσημου τίτλου του Αυτοκράτορα της Αυστρίας.

## Ιστορία
Η Ελεύθερη Πόλη, κατάλοιπο του Δουκάτου της Βαρσοβίας, είχε γίνει προτεκτοράτο, ωστόσο λειτουργικά ανεξάρτητο, ως αποτέλεσμα του Συνεδρίου της Βιέννης (1815). Ήταν υπό τριμερή επιρροή από της Πρωσίας, την Αυστρίας και τη Ρωσίας, μέχρι την αποτυχημένη εξέγερση της Κρακοβίας, προσαρτήθηκε από την αυστριακή αυτοκρατορία το 1846.

Ταυτόχρονα, το επίσημο όνομα της αυστριακής διοικητικής οντότητας που περιείχε περίπου τη Γαλικία, και ορισμένες πολωνικές περιοχές στα δυτικά της, άλλαξε σε Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας, και το Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας με τους Δουκάτες του Άουσβιτς και τον Ζάτορ.

Αυτές οι οντότητες (Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας, Κρακοβίας, Δουκάτο του Οσφιέντσιμ και Δουκάτο του Ζατόρ) ήταν επίσημα ξεχωριστές. Αναφέρθηκαν στους τίτλους του αυστριακού αυτοκράτορα, ενώ είχαν το ξεχωριστό οικόσημο και σημαία. Ωστόσο, για διοικητικούς σκοπούς, δημιούργησαν μια ενιαία επαρχία. Το Δουκάτο είχε τη δική του τοπική κυβέρνηση, την Κυβερνητική Επιτροπή.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Alfred Regele: *Die Einverleibung des Freistaates Krakau 1846*. Ungedr. Diss., Wien 1951

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Κρακοβίας
Κατηγορία:Ιστορία της Μικράς Πολωνίας
Κατηγορία:Πρώην μεγάλα δουκάτα
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας (1795-1918)
Μελισσάνθη, υποκόμισσα του Σατωντάν

Η **Μελισσάνθη**, γαλλ. Mlisende (απεβ. πριν από το 1040) ήταν κόρη και διάδοχος του υποκόμη του Σατωντάν (Châteaudun) και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Περς (Perche). 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ούγου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Χίλντεγκαρντε, κόρης του Ερβέ Α΄ κόμη του Περς.

Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη Mελισσάνθη. Η μόνη γραπτή μνεία της αφορά τη δωρεά της εκκλησίας του Σαμπρόντ (Champrond) στο Νοζέ-λε-Ροτρού (Nogent-le-Rotrou) (πρώην πρωτεύουσα του Περς) κατά το πρώτο έτος της βασιλείας του Ερρίκου Α΄ της Γαλλίας από τον γιο της Γοδεφρείδο.

Τη διαδέχθηκε ο γιος της Γοδεφρείδος Β΄ ως υποκόμης του Σατωντάν και Α΄ κόμης του Περς το 1030.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φούλκωνα κόμη του Περς, γιο του Ροτρού κυρίου του Νοζάν (Nogent). Η Mελισσάνθη και ο Φούλκων είχαν παιδιά:
* Γοδεφρείδος Α΄ κόμης του Περς, Β΄ υποκόμης του Σατωντάν.
* Ούγος απεβ. 1000, νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη και διάδοχο του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Γκατιναί. Είναι ο γενάρχης του Οίκου του Ανζού.

## Πηγές
* Kerrebrouck, Patrick van., *Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμος. 1: La Préhistoire des Capétiens* . 1993.
* Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun

Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Μάχη της Μεγιδδούς (609 π.Χ.)

Η **Μάχη της Μεγιδδούς** έλαβε χώρα το  609 π.Χ. μεταξύ των αιγυπτιακών στρατευμάτων και του Βασιλείου του Ιούδα, με επικεφαλείς, αντίστοιχα, τον Φαραώ Νεχώ Β' και τον βασιλιά Ιωσία.

## Ιστορικό
Μετά την απώλεια της Χαρράν, τελευταίας πρωτεύουσας ενός ανεξάρτητου βασιλείου της Ασσυρίας, ο κυβερνήτης Ashur-uballit II (Ασούρ- Ουμπαλίτ ΙΙ) ζήτησε τη βοήθεια της Αιγύπτου, προκειμένου να ανακτήσει την πόλη. Ο ίδιος ο Φαραώ Νεχώ Β ' ηγήθηκε του στρατού για την διάσωση της πόλης της Χαρράν, αλλά ο ηγέτης του Βασιλείου του Ιούδα, ο Ιωσίας, συμμάχησε με τους Μήδες και τους Βαβυλώνιους και τον αντέκρουσε στην οδό της θαλάσσης (Via Maris), κοντά στην πόλη της Μεγιδδούς .

Η νίκη του αιγυπτιακού στρατού, όμως, ήταν ολοκληρωτική: ο ίδιος ο Ιωσίας έπεσε στη μάχη. Τα στρατεύματα του Φαραώ συνέχισαν την επέλασή τους για να διασώσουν τις ασσυριακές δυνάμεις και να πολιορκήσουν την Χαρράν, αλλά απωθήθηκαν.

## Συνέπειες
Για να αντισταθμίσει την αυξανόμενη Βαβυλωνιακή κυριαρχία στη Μέση Ανατολή, ο Φαραώ ήθελε να εξασφαλίσει τον πλήρη έλεγχο του βασιλείου του Ιούδα. Επιστρέφοντας στην Αίγυπτο, μετά την ατυχή πολιορκία της Χαρράν, ο Φαραώ κατάφερε να συλλάβει τον Ιωάχαζ, γιο του Ιωσία, ο οποίος είχε προλάβει να ανέβει στο θρόνο. Ο Φαραώ αύξησε την φορολογία και το Βασίλειο του Ιούδα όφειλε να πληρώνει στην Αίγυπτο 100 (εκατό) αργυρά τάλαντα και 1 (ένα) χρυσού. Όρισε, επίσης, τον Ηλιακίμ (που άλλαξε το όνομά του σε Ιωακείμ), τον μεγαλύτερο γιο του Ιωσία, ως νέο ηγέτη του Βασιλείου του Ιούδα.

Ο Ιωάχαζ οδηγήθηκε σε εξορία στην Αίγυπτο και ήταν ο πρώτος ηγέτης του Βασιλείου του Ιούδα, που πέθανε μακριά από την πατρίδα του. 

Για όλο τον λαό του Ισραήλ η μάχη έχει γίνει συνώνυμη με την ολοκληρωτική καταστροφή, δημιουργώντας τον όρο Αρμαγεδδών .

Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος
Κατηγορία:Αρχαίο Ισραήλ και Ιουδαία
Ούγος Α΄ του Σατωντάν

Ο **Ούγος Α΄**, γαλλ. Hughues I (απεβ. 989 ή μετά) ήταν υποκόμης του Σατωντάν (Chateaudun).

## Οικογένεια
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Ερμενγκάρντε. Σχεδόν τίποτε δεν είναι γνωστό για τη ζωή του.

Toν Ούγο Α΄ διαδέχθηκε, μετά το τέλος του, η σύζυγός του Χίλντεγκαρντε ως υποκόμισσα του Σατωντάν. Είναι πιθανό ότι ο γιος του ήταν ακόμη ανήλικος και η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος ως την ενηλικίωσή του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χίλντεγκαρντε, κόρη του Ερβέ Α΄ κόμη του Περς και είχαν παιδιά:
* Ούγος Β΄ υποκόμης του Σατωντάν  και αρχιεπίσκοπος του Τουρ.
* Ανταλώ (Adalaud), κύριος του Σατώ-Σινόν (Chateau-Chinon).
* Mελισσάνθη, υποκόμισσα του Σατωντάν, παντρεύτηκε τον Φούλκωνα κόμη του Μορτάν (Mortagne).
* ανώνυμη κόρη, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ του Λα Φερτέ-αν-Μπως (La Ferte-en-Beauce).

## Πηγές
* Boussard, Jacques, *L'origine des familles seigneuriales dans la région de la Loire moyenne*, Cahiers de Civilization Médiévale 5, 1962
* Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun
* Nelson, Janet L., *The Annals of St-Bertin*, Manchester University Press, 1991
* Kerrebrouck, Patrick van., *Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμος. 1: La Préhistoire des Capétiens*, 1993.
* Tout, Thomas Frederick, *The Empire and the Papacy: 918-1273, Περίοδοι Ευρωπαϊκής Ιστορίας*, Λονδίνο: Rivingtons, 1932
* Bury, JB (Editor), *The Cambridge Medieval History, Volume III, Germany and the Western Empire*, Cambridge University Press, 1922
* Reuter, Timothy (Επιμελητής), The New Cambridge Medieval History, Volume III, 900-1024, Cambridge University Press, 1999

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Ναός του Ηρακλή (Αμμάν)

Ο Ναός του Ηρακλέως, επίσης γνωστός ως ο Μεγάλος Ναός, είναι ένας αρχαίος ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στον Ηρακλή στο Αμμάν της Ιορδανίας. Θεωρείται ότι είναι η σημαντικότερη  ρωμαϊκή δομή της Ακροπόλεως του Αμμάν. 
O Nαός χτίστηκε όταν ο Γ. Μαρκιάνος ήταν κυβερνήτης της επαρχίας της Αραβίας (162-166 μ.Χ.), την ίδια περίοδο με το ρωμαϊκό θέατρο στο Αμμάν  

## Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|'''Το χέρι του Ηρακλέως'''
Σύμφωνα με ορισμένες επιγραφές  που βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο ο Ναός του Ηρακλή είχε ανεγερθεί προς τιμήν του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου , 
Κοντά στο Ναό βρέθηκαν θραύσματα ενός χεριού που ανήκαν σε κολοσσιαίο άγαλμα του Ηρακλή . Εκτιμάται  ότι το άγαλμα είχε ύψος πάνω από 10 μέτρα, καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα αγάλματα της ελληνορωμαϊκής εποχής.

## Αποκατάσταση
αριστερά|μικρογραφία|'''Μακέτα του Ναού'''
Μεταξύ 1989 και 1997, το Αμερικανικό Κέντρο Ερευνών (ACOR) χρηματοδότησε ένα πρόγραμμα  αποκατάστασης της  ακροπόλεως του Αμμάν  με σκοπό τη μετατροπή του σε αρχαιολογικό πάρκο. Το έργο σχεδιάστηκε από αρχαιολόγους και αρχιτέκτονες του Πανεπιστημίου  της Ιορδανίας.  Στον Ναό του Ηρακλή, η αποκατάσταση επικεντρώθηκε στην στοά, στο βορειοδυτικό τμήμα του βάθρου και σε τρεις από τις στήλες του.  Οι στήλες ανεγέρθηκαν ξανά το 1993.  Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης και μετά από εμπεριστατωμένη μελέτη των αρχαιολογικών ευρημάτων   ο αρχιτέκτονας Χρυσάνθος Κανελλόπουλος   κατασκεύασε  μια μακέτα  του ναού.  Πρότεινε μάλιστα να ξαναχτισθεί ο Ναός επειδή  είναι γνωστό πως ήταν στην αρχαιότητα. Ωστόσο, θα παραβίαζε τις διάφορες διεθνείς συμβάσεις σχετικά με το ποσοστό του μνημείου που πρέπει να υπάρχει για να επιτραπεί η αποκατάσταση .

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Jordan -  Carole French

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* In Jordan, the hand of Hercules at the Citadel of Amman 

Κατηγορία:Αμμάν
Κατηγορία:Αρχαία κτίρια και κατασκευές
Αμμαν
Επαρχία Κουάντο Κουμπάνγκο

μικρογραφία|Επαρχία Κουάντο Κουμπάνγκο
Το **Κουάντο Κουμπάνγκο** (πορτογαλικά: *Cuando Cubango*, Ουμπούντου: *Kwando Kubango Volupale*) είναι επαρχία της Ανγκόλας με έκταση 199.049 χλμ2 και πληθυσμό 534.002 κατοίκους το 2014.Το Μενόνγκουε είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας. Ο κυβερνήτης της επαρχίας είναι ο Ζούλιο Μαρσελίνο Βιέιρα Μπέσα από τον Ιούλιο του 2019.

Το όνομα της επαρχίας προέρχεται από το όνομα των ποταμών Κουάντο και Κουμπάνγκο, που ρέουν από τα ανατολικά και δυτικά άκρα της επαρχίας, αντίστοιχα.

## Γεωγραφία
Το Κουάντο Κουμπάνγκο διασχίζεται από τη βορειοδυτική γραμμή ίσου γεωγραφικού πλάτους και μήκους. Βρίσκεται στα ακραία νοτιοανατολικά της Ανγκόλας. Στα βόρεια και βορειοανατολικά συνορεύει με την επαρχία Μοξίκο και στα δυτικά με τις επαρχίες Ουίλα και Κουνένε. Στα νότια του Κουάντο Κουμπένγκε συνορεύει με τη Ναμίμπια και στα ανατολικά με τη Ζάμπια.

## Δήμοι και κοινότητες
Η επαρχία του Κουάντο Κουμπάνγκο περιέχει τις ακόλουθες κοινότητες (*comunas*) ταξινομημένες στους αντίστοιχους δήμους τους:

* **Δήμος Καλάι** - **[[Καλάι (Ανγκόλα)|Καλάι]]**, Μαβένγκε, Μάουε
* **Δήμος Κουάνγκαρ** - Κάιλα, **[[Κουάνγκαρ]]**, Σαβάτε
* **Δήμος Κουίτο Κουαναβάλε** - **[[Κουίτο Κουαναβάλε]]**, Λόνγκα, Λουπίρε, Μπάισο Λόνγκα
* **Δήμος Κούτσι** - Βισάτι, Κουτάτο, **[[Κούτσι (Ανγκόλα)|Κούτσι]]**, Τσινγκουάνζα
* **Δήμος Μαβίνγκα** - Κουνζάμπα Ντίμα, Κουτουίλε, Λουένγκε, **[[Μαβίνγκα]]**
* **Δήμος Μενόνγκουε** - Καϊούντο, Κουέιο, **[[Μενόνγκουε]]**, Μισόμπο
* **Δήμος Νάνκοβα** - **[[Νάνκοβα]]**, Ρίτο
* **Δήμος Ντιρίκο** - Μουκούσο, **[[Ντίρικο]]**, Σαμαβέρα
* **Δήμος Ριβούνγκο** - Ζάμπα-Κουέιο, Λουιάνα, Μαΐνια Νερικίνια, Τσιπούντο, **[[Ριβούνγκο]]**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γεωγραφικές πληροφορίες επαρχίας στο geoview.info

Κατηγορία:Επαρχίες της Ανγκόλας
Μεγάλο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ

Το **Μεγάλο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ** (γερμανικά: *Großherzogtum Oldenburg*, επίσης γνωστό ως **Χόλσταϊν-Όλντενμπουργκ**) ήταν μεγάλο δουκάτο στη Γερμανική Συνομοσπονδία, τη Συνομοσπονδία της Βόρειας Γερμανίας και τη Γερμανική Αυτοκρατορία, που αποτελούνταν από τρία ευρέως διαχωρισμένα εδάφη: Όλντενμπουργκ, Οϊτίν και Μπίρκενφελντ. Κατατάχθηκε δέκατο μεταξύ των γερμανικών κρατών και είχε ψήφο στο Μπούντεσρατ και τρία μέλη στο Ράιχσταγκ.

Ο κυρίαρχος Οίκος του Όλντενμπουργκ, κυβέρνησε στη Δανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, την Ελλάδα και τη Ρωσία. Οι κληρονόμοι μιας νεότερης γραμμής του ελληνικού κλάδου είναι, μέσω του Πρίγκιπα Φίλιππου, Δούκα του Εδιμβούργου, στη σειρά διαδοχής του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κοινοπολιτείας μετά τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.

Όπως είναι συνηθισμένο στους γερμανικούς οίκους, ο κυρίαρχος Οίκος του Όλντενμπουργκ, κυβέρνησε ως δούκας και αργότερα μέγας δούκας.

## Παραπομπές
*



Κατηγορία:Όλντενμπουργκ (κρατίδιο)
Κατηγορία:Πρώην μεγάλα δουκάτα
Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
Πλουτοχώρι Ηλείας

Το **Πλουτοχώρι** είναι μικρό ακατοίκητο χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας**** σε υψόμετρο 247 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Πλουτοχώρι είναι χωριό του οποίου οι κάτοικοί του αναγκάσθηκαν, μετά από τις κατολισθήσεις του 1963 και τους σεισμούς του 1965, να μετακινηθούν και να κτίσουν νέο οικισμό με την ονομασία Νέο Χωριό νοτιοανατολικότερα σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων. Απέχει 15 χλμ. Α.-ΒΑ. από τα Κρέστενα (έδρα δήμου) και 35 χλμ. ΒΔ. από την Ανδρίτσαινα ενώ βορειοανατολικά περνάει ο Αλφειός, βορειοδυτικά είναι η Φρίξα και νοτιοδυτικά η Σκιλλουντία.

Αναφορές για τον οικισμό με την παλιά του ονομασία *Τόγια* υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου. Με το ίδιο όνομα αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ηπείου. Το 1919 με το ΦΕΚ 69Α - 26/03/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Πλουτοχώριον. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νέο Χωριό αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλουτοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει πλέον μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Ούγος Β΄ του Σατωντάν

Ο **Ούγος Β΄**, γαλλ.: Hugues II (απεβ. 10 Ιουνίου 1026) από τον Οίκο του Σατωντάν, ήταν υποκόμης του Σατωντάν και αρχιεπίσκοπος του Τουρ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ούγου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Χίλεγκαρντε, κόρης και διαδόχου του Ερβέ Α΄ κόμη του Περς. 

Ως διάκονος του καθεδρικού ναού του Τουρ, ο Ούγος ενέκρινε την κατασκευή του αβαείου του Μπουργκέιγ κοντά στο κάστρο Σατώ ντε Σινόν. Το αβαείο ιδρύθηκε από την Έμμα του Μπλουά, σύζυγο του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα της Ακουιτανίας, σε μία γη που δωρήθηκε από τον πατέρα της Θεοβάλδο Α΄ κόμη του Μπλουά. Το 1008, μετά το τέλος του Αρσαμπώ ντε Συλύ, εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Τουρ με την υποστήριξη των συμμάχων του Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά και Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας.

Ο Ούγος Β΄ είχε δύο παιδιά: Χελγκώ και Υγκ (= Ούγος). Τα παιδιά πιστεύεται ότι είναι νόθα (από ερωμένη ή ερωμένες), καθώς δεν τον διαδέχθηκαν. Τον διαδέχτηκε η αδελφή του Mελισσάνθη ως υποκόμισσα του Σατωντάν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kerrebrouck, Patrick van., *Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμος. 1: La Préhistoire des Capétiens* . 1993.
* Tout, Thomas Frederick, *The Empire and the Papacy: 918-1273, Περίοδοι Ευρωπαϊκής Ιστορίας*, Λονδίνο: Rivingtons, 1932
* Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun

Κατηγορία:Οίκος του Σατωντάν και του Περς
Venus Frigida

***Venus Frigida*** (Αφροδίτη που παγώνει) είναι ελαιογραφία του 1611 του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, η οποία σήμερα βρίσκεται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Ανήκει σε μια μιρή ομάδα έργων που ο καλλιτέχνης υπέγραψε και χρονολόγησε. Ο πίνακας αντλεί τον τίτλο του από τη φράση του Ρωμαίου θεατρικού συγγραφέα Τερέντιου, "sine Cerere et Baccho friget Venus " ("χωρίς τη Δήμητρα και τον Βάκχο, η Αφροδίτη παγώνει") δηλαδή η αγάπη δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς φαγητό και κρασί). Η θεά κάθεται στο προσκήνιο και τρέμει από το κρύο. Στα πόδια της κάθεταο ο Έρως, ενώ πίσω της βρίσκεται ένας Σάτυρος. Ο Ρούμπενς έχει απεικονίσει την Αφροδίτη σε αυτήν τη στάση αντλώντας έμπνευση από το άγαλμα που αργότερα θα ονομαζόταν *Lely Venus* (από τον ζωγράφο και ειδήμονα τέχνης Σερ Πίτερ Λέλυ (Sir Peter Lely), στου οποίου την κατοχή περιήλθε κάποια στιγμή), το οποίο είδε στη συλλογή Γκοντσάγκα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Μάντοβα. Η απεικόνιση αυτή της Αφροδίτης έχει μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη του εντυπωσιακού ύφους της γυμνής ζωγραφικής του Ρούμπενς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://www.kmska.be/nl/collectie/highlights/Venus_Frigida.html 

Κατηγορία:Πίνακες του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς
Πόρος Ηλείας

Ο **Πόρος** είναι πεδινός οικισμός του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 73 μέτρων. Βρίσκεται δίπλα και ανατολικά από τα Κρέστενα αποτελώντας ουσιαστικά οικιστική προέκτασή τους. Για πρώτη φορά, αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 2001 να απογράφεται στον τότε στο Τοπικό Διαμέρισμα Κρεστένων του δήμου Σκιλλούντος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Κρέστενα, τα Καμίνια και τη Μοσχούλα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Κρεστένων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 175 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Υπερικόν το ολύμπιον

Το **Υπερικόν το ολύμπιον**  (επιστ. ονομ. *Hypericum olympicum*), ανήκει στην οικογένεια Hypericaceae (Υπερικίδες) στην οποία περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων το σπαθόχορτο ή βαλσαμόχορτο, γνωστό για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. 

## Γεωγραφική κατανομή
Το Υπερικόν το ολύμπιον αποτελεί είδος ιθαγενές της Βαλκανικής και της Ανατολίας και απαντά σ’ όλη την Ελλάδα εκτός από τις Κυκλάδες και την Κρήτη. 

## Οικολογία
Αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά είδη σε κινούμενες και σταθερές αμμοθίνες, αλλά συναντάται επίσης σε μεγαλύτερα υψόμετρα σε ξηρές και πετρώδεις θέσεις.

## Περιγραφή φυτού
Διακρίνεται  από τα φύλλα με πολυάριθμους διαφανείς αδένες και λίγους μαύρους αδένες κοντά στα κράσπεδα. Τα άνθη είναι μεγάλα, με άνισα ακέραια επικαλυπτόμενα σέπαλα, πέταλα μήκους 15-25 mm και ανθήρες με μαύρους αδένες. Ανθίζει από τα τέλη Μαΐου μέχρι νωρίς τον Σεπτέμβριο.

## Εικόνες

File:Hypericum olympicum 2016-09-10 4339.jpg|Νεαρό φυτό
File:Hypericum olympicum L. (AM AK298043-4).jpg|Αρχή της ανθοφορίας
File:National Botanic Garden,Dublin,Ireland - panoramio (27).jpg|Ανθισμένο φυτό
File:Hypericum adenophyllum-IMG 4797.jpg|Άνθη
File:Hypericum olympicum 2015-07-01 4026.jpg|Άνθη
File:Hypericum olympicum 2016-09-10 4338b.jpg|Καρποί


## Πηγές
*Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I-II).

*Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου. Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

*Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 2, Cambridge University Press

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.greekflora.gr/el/flowers/2054/Hypericum-olympicum

*http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=302751&size=medium

*http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/7547ae0d-7ae3-408c-a46d-f3822d571fcb

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Υπερικίδες
Κότσαπαρ

[δεξιά|μικρογραφία|261x261εσ| Η [Διόκλεια (κράτος)|Διόκλεια και οι γειτονικές περιοχές της Σερβίας κατά τον 11ο και 12ο αιώνα]]
Ο **Κότσαπαρ** (**Kočapar**) ήταν *knez* (βασιλιάς) ή *župan / ζουπάνος* της Διόκλειας, ενός σερβικού κράτους, για λίγο το 1102–03 υπό την αιγίδα του Μέγα Πρίγκιπα Βούκαν της Ράσκας . Ήταν ο γιος του Μπράνισλαβ, του πρίγκιπα της Διόκλειας. Μετά τον θάνατο του Μπόντιν το 1108, ο αδελφός του Μποντέν Ντόμπροσλαβ Β΄ τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Διόκλειας. Ο Κότσαπαρ, παιδί του πρώτου ξαδέλφου του Μπόντιν, ταξίδεψε από το Δυρράχιο στη Ράσα, δημιουργώντας συμμαχία με τον Βούκαν. Αυτή η συμμαχία θα αποδειχθεί χρήσιμη με την επιτυχή εισβολή τους στη Διόκλεια το 1102. Η μάχη που ακολούθησε στη Μόραχα οδήγησε στην ανατροπή του Ντόμπροσλαβ Β΄ και στη στέψη του Κότσαπαρ στο θρόνο. Στη συνέχεια, ο Ντόμπροσλαβ εξορίστηκε στη Ρασκία και ένα μεγάλο μέρος της Δαλματίας λεηλατήθηκε στη διαδικασία. Ο Βούκαν έδωσε στον Κότσαπαρ τη Διόκλεια ως φέουδο Οι δύο σύντομα σταματούν, με τον Βούκαν, να στέλνει μια ομάδα στην Διόκλεια, την πόλη, αναγκάζοντας τον Κότσαπαρ να φύγει στη Βοσνία και μετά στη Ζαχλουμία όπου και πέθανε. 

## Δείτε επίσης

* Διόκλεια
* Δυναστεία Vojislavljević
* Δυναστεία Vukanović
* Μεγάλο Πριγκιπάτο της Σερβίας

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Μονάρχες της Διόκλειας
Κατηγορία:Δυναστεία των Βογισλάβλιεβιτς
Χίλντεγκαρντε του Περς, υποκόμισσα του Σατωντάν

Η **Χίλντεγκαρντε**, γαλλ. Hildegarde de Perche, de Châteaudun (απεβ. 14 Απριλίου 1005 ή μετά) ήταν κόρη του κόμη του Περς και με τον γάμο της έγινε υποκόμισσα του Σατωντάν.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ερβέ Α΄ κόμη του Περς και της συζύγου του Μελιζέντε. Πιστεύεται ότι ήταν απόγονος του Αντελώντ ντε Λος, παππού της Ροσίλ ντε Λος, συζύγου του Φούλκωνα Α΄ κόμη του Aνζού. 

Η Χίλντεγκαρντε έγινε υποκόμισσα του Σατωντάν μετά το τέλος του συζύγου της Ούγου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν.

## Οικογένεια
Η Χίλντεγκαρντε και ο Ούγος Α΄ υποκόμης του Σατωντάν είχαν παιδιά:
* Ούγος Β΄, υποκόμης του Σατωντάν και αρχιεπίσκοπος του Τουρ.
* Aντελώντ, κύριος του Σατώ-Σινόν.
* Μελισσάνθη, υποκόμισσα του Σατωντάν, παντρεύτηκε τον Φούλκωνα κόμη του Μορτάν.
* ανώνυμη κόρη, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ του Λα Φερτέ-αν-Μπως.

Τη Χίλντεγκαρντε διαδέχθηκε ο γιος της Ούγος Β΄ ως υποκόμης του Σατωντάν, όταν ενηλικιώθηκε.

## Πηγές
* Kerrebrouck, Patrick van., *Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμος. 1: La Préhistoire des Capétiens* . 1993.
* Tout, Thomas Frederick, *The Empire and the Papacy: 918-1273, Περίοδοι Ευρωπαϊκής Ιστορίας*, Λονδίνο: Rivingtons, σελ.&nbsp;279.
* Bury, JB (Editor), *The Cambridge Medieval History, Volume III, Germany and the Western Empire*, Cambridge University Press, 1922
* Reuter, Timothy (Επιμελητής), *The New Cambridge Medieval History, Volume III, 900-1024*, Cambridge University Press, 1999
* Μεσαιωνικά εδάφη Pronect, Perche, Mortagne

Κατηγορία:Οίκος του Σατωντάν και του Περς
Κάστρο Χελμού

Το **Κάστρο Χελμού** ( ή **Φρούριο Αθήναιον**) βρίσκεται στη νότια Αρκαδία, στη κορυφή το λόφου Χελμού (υψόμ. 770μ.) ο οποίος υψώνεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων ΝΑ από το Σκορτσινό Αρκαδίας και ΒΑ από τον Λογκανίκο Λακωνίας. Η θέση του λόφου είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας  καθώς βρίσκεται στα σύνορα της Αρκαδίας με την Λακωνία και πάνω στον οδικό άξονα που συνδέει την κοιλάδα του Ευρώτα με το οροπέδιο της Μαντινείας από την αρχαιότητα έως σήμερα. Αυτό είχε σαν επακόλουθο τη διαχρονική οχύρωσή του με ισχυρές οχυρώσεις.

Ο λόφος οχυρώθηκε κατά την αρχαιότητα από τους Σπαρτιάτες και αποτέλεσε το **φρούριο Αθήναιον**. Σκοπός του ήταν να προστατεύσει τα βόρεια σύνορα της Σπάρτης. 

Στο εσωτερικό του φρουρίου διαμορφώθηκε τον 13ο αιώνα μεσαιωνικό κάστρο από τους Φράγκους, γνωστό ως **κάστρο Χελμού**. Η περιοχή αναφέρεται στο Χρονικό του Μορέως ως  " τοῦ Χελμοῦ τὰ μέρη". 

## Αναφορές


Χελμου
Πλατεία Νίκης

Με την ονομασία **πλατεία Νίκης** αναφέρονται:

* η Πλατεία Νίκης (Κοζάνη)
* η Πλατεία Νίκης (Πάτρα)
* η Πλατεία Νίκης (Στσέτσιν)
Λα Σουφριέρ (ηφαίστειο - Άγιος Βικέντιος)

Το **Λα Σουφριέρ** (*La Soufrière*) είναι ενεργό ηφαίστειο στη νήσο του Αγίου Βικεντίου στην Καραϊβική. Έχει ύψος 1.234 μ. και αποτελεί το ψηλότερο σημείο του νησιού. Έχει εκραγεί 5 φορές κατά την ιστορική περίοδο (το 1718, 1812, 1902, 1979 και τον Απρίλιο του 2021). Η έκρηξη του 1902 προκάλεσε 1680 θύματα.

## Περιγραφή
Το Λα Σουφριέρ βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού του Αγίου Βικεντίου και είναι το νεαρότερο ηφαίστειο του νησιού. Στην κορυφή του ηφαιστείου βρίσκεται μια καλντέρα διαμέτρου 1,6 χιλιομέτρων. Στο βορειοδυτικό χείλος της βρίσκεται ένας κρατήρας ο οποίος σχηματίστηκε το 1812. Μια άλλη καλντέρα, διαμέτρου 2,2 χιλιομέτρων βρίσκεται βορειοανατολικά του. Μετά την έκρηξη του 2021 στην κεντρική καλντέρα δημιουργήθηκε ένας κρατήρας διαμέτρου 800 μέτρων, εξαφανίζοντας τους δόμους λάβας που είχαν σχηματιστεί εκεί προηγουμένως.

## Ηφαιστειακή δραστηριότητα
Οι εκρήξεις του ηφαιστείου τα τελευταία 4.300 χρόνια είναι συχνές και οι πυροκλαστικές εναποθέσεις τους έχουν καλύψει ολόκληρο το νησί. Η πρώτη καταγεγραμμένη έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα το 1718. Ακολούθησε η μεγάλη έκρηξη του 1812, που κατέστρεψε το βόρειο τμήμα του νησιού, και η έκρηξη του 1902, που συνέπεσε με την καταστροφική έκρηξη του όρους Πελέ στη Μαρτινίκα. Η έκρηξη ξεκίνησε στις 6 Μαΐου 1902 και προκάλεσε τον θάνατο 1.680 ανθρώπων, τραυμάτισε 600 και άφησε 4.000 άστεγους. Ένας ηφαιστειακός δόμος αναπτύχθηκε μέσα στον κεντρικό κρατήρα το 1971, ο οποίος καταστράφηκε από την έκρηξη του 1979. 

Στις 27 Δεκεμβρίου 2020 άρχισε να αναπτύσσεται ένας νέος ηφαιστειακός δόμος, ο οποίος συνέχισε να αναπτύσσεται μέχρι τον Απρίλιο του 2021. Στις 8 Απριλίου η ηφαιστειακή δραστηριότητα αυξήθηκε και το ηφαίστειο εξερράγη στις 9 Απριλίου 2021, δημιουργώντας εκρηκτικές στήλες που έφτασαν σε ύψος 10-16 χιλιομέτρων. Η στάχτη κάλυψε όλο το νησί και οι κάτοικοι των κοντινών περιοχών απομακρύνθηκαν, περίπου 13.000 άτομα. Η έκρηξη συνοδεύτηκε από πυροκλαστικές ροές που έφτασαν μέχρι τη θάλασσα. Η εκρηκτική δραστηριότητα σταμάτησε στις 22 Απριλίου. Δορυφορικές εικόνες έδειξαν ότι η έκρηξη δημιούργησε ένα κρατήρα διαμέτρου 800 μέτρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Βόρειας Αμερικής
Κατηγορία:Άγιος Βικέντιος (νησί) και Γρεναδίνες
Σιδηροδρομικός σταθμός

[thumb|upright=1.2|Ο σιδηροδρομικός σταθμός στο [Αμβούργο της Γερμανίας, από τους πιο πολυπληθείς σιδηροδρομικούς σταθμούς στην Ευρώπη.]]

Ο **σιδηροδρομικός σταθμός** είναι μια εγκατάσταση ή περιοχή όπου τα τρένα σταματούν τακτικά για την φόρτωση και εκφόρτωση επιβατών και εμπορευμάτων. Αποτελείται από τουλάχιστον μία παρατρόχια πλατφόρμα και ένα κτίριο σταθμών (αποθήκη) που παρέχει βοηθητικές υπηρεσίες όπως πώληση εισιτηρίων, αίθουσες αναμονής και υπηρεσίες αποσκευών/εμπορευμάτων. Εάν ένας σταθμός περιλαμβάνει μια γραμμή μονής διέλευσης, συχνά έχει έναν βρόχο διέλευσης για να διευκολύνει την κυκλοφορία των τρένων.

Η τοποθεσία όπου οι επιβάτες επιβιβάζονται ή αποβιβάζονται από το τρένο αποτελείται από μια πλατφόρμα και ένα υπόστεγο αναμονής αλλά μερικές φορές υποδεικνύεται απλώς από μια πινακίδα, στην οποία αναγράφεται η λέξη «στάση», «στάσεις» ή «προσωρινή στάση».

Οι σιδηροδρομικοί σταθμοί ενδέχεται να βρίσκονται πάνω στην επιφάνεια του εδάφους, κάτω από το έδαφος ή σε υπερυψωμένο έδαφος. Ενδέχεται να συνδέονται με τεμνόμενες σιδηροδρομικές γραμμές ή με άλλα μέσα μεταφοράς, όπως λεωφορεία, τραμ, μετρό ή άλλα συστήματα ταχείας διέλευσης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ένα κατανοητή τεχνικό άρθρο για τους σταθμούς from Railway Technical Web Pages.

Σταθμος
Ρίκσο

Το **ρίκσο** είναι δίτροχο ή τρίτροχο καλάθι μεταφοράς, το οποίο τραβιέται από ένα άτομο και μεταφέρει ένα άτομο. Η πρώτη χρήση του όρου ήταν το 1879. Με την πάροδο των αιώνων, εφευρέθηκαν τα κυκλικά ρίκσο, τα αυτόματα ρίκσο και τα ηλεκτρικά ρίκσο, τα οποία αντικατέστηκαν το παραδοσιακό χειροκίνητο τράβηγμα, με μερικές εξαιρέσεις όταν χρησιμοποιούνται στον τουρισμό.

Τα ρίκσο δημιούργησαν μια δημοφιλή μορφή μεταφορικού μέσου και αποτέλεσαν πηγή απασχόλησης για τους άνδρες εργάτες στις ασιατικές πόλεις του 19ου αιώνα. Η εμφάνισή τους σχετίζεται με την πρόσφατα αποκτηθείσα γνώση των συστημάτων ρουλεμάν. Η δημοτικότητά τους μειώθηκε καθώς τα αυτοκίνητα, τα τρένα και άλλα είδη μεταφορικών μέσων έγιναν ευρέως διαθέσιμα.

Τα αυτόματα ρίκσο έγιναν ξανά δημοφιλή σε αρκετές πόλεις τον 20ο αιώναως εναλλακτική λύση για τα ταξί λόγω του χαμηλού κόστους ενοικίασής τους.

## Κατηγορίες
Οι κατηγορίες ρίκσο περιλαμβάνουν: 
* το τραβηγμένο ρίκσο ; ένα δίτροχο κάρο μεταφοράς επιβατών που τραβιέται από έναν δρομέα
* το ποδηλατικό ρίκσο ; αποκαλείται επίσης *pedicab*
* το αυτόματο ρίκσο ; αποκαλείται επίσης *tuk-tuk, auto, mototaxi* ή *baby taxi*
* το ηλεκτρικό ρίκσο ; αποκαλείται επίσης *e-rickshaw*.


File:Pousse-pousse_Madagascar.jpg|Pulled rickshaw στη Μαδαγασκάρη
File:Riksaw nepal.jpg|Cycle rickshaws στο Νεπάλ
File:Auto_Rickshaw_in_San_Francisco.jpg|Auto rickshaw στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας
File:Human.rickshaw.kolkata.india.JPG|Pulled Rickshaw στην Κολκάτα
File:Gem_prince.jpg|FRP,GEM e-rickshaw Χαρυάνα της Ινδίας
File:COLLECTIE TROPENMUSEUM Becaks bij de Britse ambassade TMnr 20018038.jpg|Cycle rickshaw στην Τζακάρτα της Ινδονησίας, γνωστό ως *"Bechak"*


## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Άμαξες