open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μιχαήλ Βαρελάς

Ο **Μιχαήλ Βαρελάς** ήταν Έλληνας δάσκαλος και Μακεδονομάχος. Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά της Μακεδονίας το 1886, γόνος επιφανούς οικογένειας της πόλης. Πατέρας του ήταν ο Χρήστος Βαρελάς και η μητέρα του η Αικατερίνη Βαρελά, ενώ είχε και μια αδελφή, την Ελισάβετ Βαρελά-Παπαμανώλη. Από μικρός στάλθηκε, μαζί με την αδελφή του, στα Ελληνικά σχολεία της Θεσσαλονίκης, όπου σπούδασε στο Διδασκαλείο με δαπάνες του Ελληνικού Προξενείου.                       

## Δράση στον Μακεδονικό Αγώνα
Το 1905, αφού τελείωσε τις σπουδές του, ο Βαρελάς διορίστηκε, κατ' εντολή του Λάμπρου Κορομηλά, στη Χαλκηδόνα, όπου εκτός από δάσκαλος, προσέφερε τις υπηρεσίες του και ως πράκτορας. Χάρη στην διδασκαλία του, αναζωπυρώθηκε το ελληνικό φρόνημα στην περιοχή των Γιαννιτσών, καθώς περιέτρεχε τα σπίτια των κατοίκων τονώνοντας τους το ηθικό και λέγοντας τους πως η ώρα της απελευθέρωσης πλησιάζει. Επίσης, διαπότιζε τους μαθητές του με τις αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Επιπροσθέτως, παρά τις αυστηρές απαγορεύσεις των Οθωμανικών αρχών, δίδασκε συνεχώς για την Επανάσταση του 1821 και μάθαινε στους μαθητές του τα ηρωικά κλεφταρματολικά τραγούδια.

Περιοχή δράσης του ήταν τα χωριά γύρω από την λίμνη των Γιαννιτσών. Εργάστηκε και ως πληροφοριοδότης, μεταφορέας πολεμοφοδίων και αγγελιοφόρος. Ο Κάκκαβος αναφέρει πως συχνά περιέθαλπε καταζητούμενους αντάρτες.

## Μεταγενέστερα
Μετά την απελευθέρωση, το Ελληνικό κράτος τον τίμησε για το εθνικό του έργο απονέμοντάς του το Μετάλλιο και το Δίπλωμα του Μακεδονομάχου. Ο Μιχαήλ Βαρελάς απεβίωσε στην γενέτειρα του στις 9 Μαρτίου του 1936, έχοντας ζήσει για να δει την πατρίδα του ελεύθερη και συνεχίσει το διδακτικό του έργο, υπηρετώντας για πολλά χρόνια στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Γιαννιτσών, μέχρι τον θάνατο του. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι
Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
Κατηγορία:Μακεδόνες
Ρούμπος Αγίου Ευστρατίου

Ο **Ρούμπος** ή η **Αγία Ελένη** ή η **Βελιά** είναι νησίδα του Αγίου Ευστρατίου στο βορειοανατολικό Αιγαίο. Βρίσκεται στην βορειοανατολική πλευρά του νησιού, κοντά στο ακρωτήριο Θάσκολοι, ανατολικά και απέναντι από την παραλία Αλωνίτσι και έχει ψηλότερο σημείο στα 21 μέτρα. Η νησίδα, όπως και όλο το νησί και η παράκτια θαλάσσια ζώνη του, είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR4110002

Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 στην τότε κοινότητα Αγίου Ευστρατίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ρούμπος (ή Ρόμβος ή Βέλια ή Αγία Ελένη) στον ιστότοπο https://www.agios-efstratios-island.gr/.

## Παραπομπές


Ρουμπος
Κατηγορία:Άγιος Ευστράτιος
Άγιοι Απόστολοι Αγίου Ευστρατίου

Οι **Άγιοι Απόστολοι** είναι νησίδα του Αγίου Ευστρατίου στο βορειοανατολικό Αιγαίο η οποία απέχει περίπου 2 ν.μ. από το λιμάνι του Αγίου Ευστρατίου. Βρίσκεται στο  βορειότερο σημείο του, απέναντι από το ακρωτήριο Καλαμάκι και έχει ψηλότερο σημείο στα 34 μέτρα και πάνω λειτουργεί φάρος. Η νησίδα, τα παλιότερα χρόνια, ήταν χώρος απομόνωσης για αρρώστους με μεταδοτικές ασθένειες (λεπροί ή φυματικοί) και γι΄ αυτό υπάρχουν ακόμα  μνήματα των ανθρώπων αυτών που πέθαιναν. 

Οι Άγιοι Απόστολοι, όπως και όλο το νησί και η παράκτια θαλάσσια ζώνη του, είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR4110002 ενώ παρουσιάζουν ιδιαίτερο με καταδυτικό ενδιαφέρον (ύφαλοι, θαλάσσια λιβάδια, μικρά σπήλαια, αμμώδεις εκτάσεις, κ.λπ.).

Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 στην τότε κοινότητα Αγίου Ευστρατίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Αγιοι Αποστολοι
Κατηγορία:Άγιος Ευστράτιος
5-φωσφορική ριβουλόζη

Η **5-φωσφορική ριβουλόζη** (Ribulose 5-phosphate) είναι ένα από τα τελικά προϊόντα της οδού φωσφορικής πεντόζης. Είναι επίσης ένα ενδιάμεσο στον κύκλο του Κάλβιν.
Σχηματίζεται από φωσφογλυκονική αφυδρογονάση στην οδό της φωσφορικής πεντόζης. Η 5-φωσφορική ριβουλόζη εμπλέκεται σε διάφορες μεταβολικές οδούς. Η ισομεράση φωσφοπεντόζης μπορεί να δράσει στην 5-φωσφορική ριβουλόζη για να σχηματίσει 5-φωσφορική ριβόζη, η οποία είναι πρόδρομος για τη βιοσύνθεση νουκλεοτιδίων και συμπαραγόντων. Η φωσφορική ριβουλόζη-5 μπορεί επίσης με την επίδραση της επιμεράσης της φωσφοπεντόζης να σχηματίσει 5-φωσφορική ξυλουλόζη, η οποία χρησιμοποιείται στη μη οξειδωτική φάση της οδού της φωσφορικής πεντόζης στους ανθρώπους για τη δημιουργία πρόδρομων μορίων για τη σύνθεση αρωματικών αμινοξέων και την παραγωγή ενέργειας.
Στα φυτά, η 5-φωσφορική ριβουλόζη που παράγεται από την οδό της -φωσφορικής πεντόζης μετατρέπεται σε 1,5-διφωσφορική ριβουλόζη από το ένζυμο φωσφοριβοκινάση.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Οργανοφωσφορικά
κατηγορία:Παράγωγα μονοσακχαριτών
Ντογκάλι

Το **Ντογκάλι** (   ) είναι πόλη στην ανατολική Ερυθραία. Βρίσκεται κοντά στη Μασάουα και έγινε διάσημη για τη μάχη του Ντογκάλι, στις 24 Ιανουαρίου 1887, μεταξύ της Ιταλίας και της Αιθιοπικής Αυτοκρατορίας, υπό την ηγεσία του άρχοντα Ρας Αλούλα.  

## Μεταφορά
Η πόλη εξυπηρετείται από έναν σταθμό στο εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο, που χτίστηκε από τους Ιταλούς.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πόλεις της Ερυθραίας
Τράπεζα της Ερυθραίας

Η **Τράπεζα της Ερυθραίας** αποτελεί την κεντρική τράπεζα της χώρας, με έδρα την Ασμάρα, την πρωτεύουσα της Ερυθραίας. Η τράπεζα επιδιώκει την ενθάρρυνση των ξένων επενδύσεων και τη διευκόλυνση της εισαγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών, όπως βιομηχανικών μηχανημάτων και γεωργικού εξοπλισμού.  Παρότι αποτελεί κρατική οντότητα, η Κεντρική Τράπεζα της Ερυθραίας λειτουργεί ανεξάρτητα από το Υπουργείο Οικονομικών. Ο διοικητής και η επιτροπή νομισματικής πολιτικής είναι υπεύθυνοι για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής, με τη συμβολή του Υπουργείου Οικονομικών.

Στην Ερυθραία, οι ταξιδιώτες επιτρέπεται να εισάγουν ξένο νόμισμα, ωστόσο όλες οι συναλλαγές εντός της χώρας πραγματοποιούνται αποκλειστικά σε νάκφα, το επίσημο νόμισμα. 

## Κυβερνήτες

* Αντεμπρχάν Ουέλντε Γκιόργκις, 1993-1994 
* Τεκίε Μπεγιένε, 1994-2003-?
* Κιμπρεάμπ Ουολντεμαριάμ, περ. 2005  -

## Παραπομπές


Ερυθραία
Κατηγορία:Οικονομία της Ερυθραίας
Ραϋμόνδος Πονς της Τουλούζης

Ο **Ραϋμόνδος Πονς**, λατιν.: *Regimundus Pontio* (απεβ*.* μετά το 944), ο οποίος μπορεί να φέρει τον αριθμό *Πονς Α΄* (ή *Ραϋμόνδος Γ΄*), ήταν ο κόμης της Τουλούζης από το 924.

## Βιογραφία
Το 932, ο Ραϋμόνδος Πονς ταξίδευσε βόρεια με τον θείο του κόμη Eρμενγκόλ κόμη του Ρουέργκ (Rouergue) και τον δούκα Σάντσο Δ΄ Γκαρθές δούκα της Γασκώνης για να αποτίσουν φόρο τιμής στον βασιλιά Ροδόλφο της Γαλλίας. 

Το 936, ο Ραϋμόνδος Πονς ίδρυσε το μοναστήρι Σαντέζ (Chanteuges). Μεταξύ 940 και 941, έλεγχε το Ωβέρν. Το 944, όταν ο Ούγος ο *Μέγας* και ο βασιλιάς Λουδοβίκος Δ΄ εισήλθαν στην Ακουιτανία, ο πρώτος συνάντησε τον Ραϋμόνδο στο Νεβέρ και επιβεβαίωσε τους τίτλους του, ενώ οι κάτοικοι της Τουλούζης επέστρεψαν με τον βασιλιά στη βασιλική Αυλή.

## Οικογένεια
Ο Ραϋμόνδος Πονς νυμφεύτηκε μια κόρη του Γκαρθία Β' δούκα της Γασκώνης, η οποία ήταν είτε το ίδιο πρόσωπο με τη γνωστή σύζυγό του Γκερσέντα, είτε μια ξεχωριστή προηγούμενη σύζυγός του. Ο διάδοχός του ήταν ένας άλλος Ραϋμόνδος (Γ΄;), πιθανότατα γιος του.

## Σημειώσεις


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Ραϋμόνδος Β΄ της Τουλούζης

Ο **Ραϋμόνδος Β΄**, γαλλ.: *Raymond II* (απεβ. το 924) ήταν κόμης της Τουλούζης, υποκόμης της Νιμ (Nîmes) και κόμης του Αλμπί (Albi). Ήταν ο, πιθανώς μεγαλύτερος, γιος του Όντο της Τουλούζης και της Γκαρσέντα.

## Βιογραφία
Το 886, με το τέλος του Βερνάρδου το Μοσχάρι, επέτυχε τον τίτλο του κόμη στη Νιμ και στο Αλμπί, ενώ ο πατέρας του Όντο έλαβε την κομητεία της Τουλούζης. Το 898 ο πατέρας του τον έκανε κόμη του Ρουέργκ (Rouergue). Το 906 ο Όντo έδωσε το Ρουέργκ στον μικρότερο γιο του Eρμενγκόλ, και έκανε τον Ραϋμόνδο κόμη της Τουλούζης. Το 918 ο Όδων απεβίωσε και η Τουλούζη πήγε στον Ραϋμόνδο, ενώ το Ρουέργκ, μαζί με τη Nιμ και το Aλμπί, περιήλθαν στον Ερμενγκόλ. Ο Ραϋμόνδος έλαβε επίσης τον τίτλο τού πατέρα του, τού δούκα της Σεπτιμανίας. Απεβίωσε το 924 και άφησε τους τίτλους του στον γιο του Ρεϋμόνδο Πονς.

## Οικογένεια
Ο Ραϋμόνδος Β΄ νυμφεύτηκε την Γουινιδίλδα (Guinidilda), κόρη του Βιλφρέδου Β΄ Μπορέλ κόμη της Βαρκελώνης. Μοναχοπαίδι τους ήταν ο Ρέιμοντ Πονς.

## Πηγές
* Lewis, Archibald R. *The Development of Southern French and Catalan Society, 718 &#x2013; 1050* . University of Texas Press: Austin, 1965.
Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας

Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Ραϋμόνδος Α΄ της Τουλούζης

Ο **Ραϋμόνδος Α**' (απεβ. το 865) ήταν ο κόμης του Λιμόζ (Limoges, από το 841), του Ρουέργκ (Rouergue) και του Κερσί (Quercy, από το 849) και της Τουλούζης & του Aλμπί (Albi, από το 852). Ήταν ο μικρότερος γιος του Φουλκοάλδου κόμη του Ρουέργκ και της Σενεγκούντ, ανιψιάς του Γουλιέλμου του Ζελόν (Gellone) μέσω της αδελφής του Άλδας (Alda).

## Βιογραφία
Το 852, μετά το τέλος τού αδελφού του Φρεντέλο, ο Ραϋμόνδος, ήδη κόμης του Λιμόζ, του Κερσύ και του Ρουέργκ, έλαβε την Τουλούζη και το Άλμπι. Το 862 δέχθηκε επίθεση από τον Χούμφριντ κόμη της Βαρκελώνης, και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Λιμόζ. Το 863 αναγκάστηκε επίσης να παραιτηθεί από το Ρουέργκ και την Τουλούζη. Απεβίωσε το 865, ενώ πολεμούσε για τις κτήσεις του ενάντια στον νέο κόμη Σουνιφρέντ Α΄.

## Οικογένεια
Ο Ραϋμόνδος νυμφεύτηκε την Μπέρτα (Βέρθα) και απέκτησε πέντε παιδιά:
* Bερνάρδος Β΄ κόμης της Τουλούζης, του Ρουέργκ, του Κερσύ, του Aλμπί και του Νιμ (Nîmes).
* Φουσέ, υποκόμης του Λιμόζ.
* Όντο, κόμης της Τουλούζης, του Ρουέργκ και του Κερσί και δούκας της Σεπτιμανίας.
* Aριβέρτος, ηγούμενος του Βαμπρ (Vabres).
* μία κόρη που παντρεύτηκε τον Λούπο Α' του Μπιγκόρ.

## Αναφορές

Κατηγορία:Υποκόμητες της Λιμόζ
Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Φρεντέλο της Τουλούζης

Ο **Φρεντέλο**, γαλλ.: *Fredelo, Fridolo*,  ή *Frigidolo*  (απεβ. το 852) ήταν ο πρώτος κόμης της Τουλούζης (844–852) της δυναστείας του Ρουέργκ (Rouergue).

## Βιογραφία
Γιος του Φουλκοάλδου του Ρουέργκ και της Σενεγκούντ, κόρης της Άλντα, αδελφής του Γουλιέλμου του Ζελόν κόμη της Τουλούζης, ο Φρεντέλo ήταν συγγενής με τις οικογένειες των κόμητων Ρουέργκ και Τουλούζης.

Το 840 ο Φουλκοάλδος απεβίωσε, αλλά ο Φρεντέλo δεν επιβεβαιώθηκε ως διάδοχός του στο Ρουέργκ. Αλλά όταν ο Βερνάρδος της Σεπτιμανίας συνελήφθη από τον Κάρολο Β΄ τον *Φαλακρό* για εξέγερση εναντίον τού κυρίου του και εκτελέστηκε το 844, ο βασιλιάς χάρισε την κομητεία του της Τουλούζης στον Φρεντέλο. Ο βασιλιάς Πεπίνος Β' της Ακουιτανίας, ο οποίος ηγήθηκε της εξέγερσης κατά του Καρόλου Β΄, διόρισε τον διάδοχο του Βερνάρδου Γουλιέλμο Σεπτιμανίας στην κομητεία της Τουλούζης. Από τους δύο διεκδικητές της Τουλούζης, ο Γουλιέλμος είχε το επάνω χέρι. Το 849 όμως ο Γουλιέλμος βρισκόταν στη Βαρκελώνη, και ο Κάρολος Β΄ εισέβαλε στην Ακουιτανία. Ο Φρεντέλο, που είχε τότε τον έλεγχο της Τουλούζης, εκμεταλλευόμενος την απουσία του Γουλιέλμου, άνοιξε τις πύλες της πόλης στον επικυρίαρχό του και επιβεβαιώθηκε ότι είχε την πόλη στην κατοχή του.

Ο Φρεντέλο έλαβε την κομητεία της Καρκασόν το 850, και απεβίωσε το 852, αφήνοντας τους τίτλους του στον αδελφό του Ραϋμόνδο Α΄. 

## Οικογένεια
Από τη σύζυγό του Όντα άφησε μια κόρη, που ονομαζόταν Ουνταλγκάρντα, η οποία παντρεύτηκε τον Bερνάρδο Πλανταπιλόζα.

## Αναφορές

Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Ερμενγκόλ του Ρουέργκ

Ο **Ερμενγκόλ** (ή Ερμενγκόντ), γαλλ.: *Ermengol (ή Ermengaud)* (870 - 937) ήταν γιος του Όντο της Τουλούζης και της Γκαρσίνδης. Ο πατέρας του τού έδωσε την κομητεία Ρουέργκ (Rouergue) & Κερσύ (Quercy) το 906, και την κυβέρνησε μέχρι το τέλος του. Αδελφός του ήταν ο Ραϋμόνδος Β' της Τουλούζης και μαζί κυβερνούσαν την τεράστια κληρονομιά του Οίκου τους το πρώτο μισό του 10ου αι.

## Βιογραφία
Το 930 δώρισε περιουσία στο αβαείο του Βάμπρ (Vambres) με ένα καταστατικό, που χρονολογείται στο 7ο έτος του βασιλιά Ροδόλφου της Γαλλίας, και φέρει μόνο τον τίτλο του *κόμη (comes)*. Τον Ιανουάριο του 932 έκανε παρόμοια δωρεά με τον τίτλο του πρίγκιπα (*princeps*). Πιθανότατα θεωρούνταν ως *πρίγκiπας των Γότθων*, τίτλος που επρόκειτο να διατηρηθεί στην οικογένειά του τον 10ο αι. Αυτός και ο ανιψιός του Ραϋμόνδος Πονς της Τουλούζης, μαζί με τον Σάντσο Δ' Γκαρθές δούκα της Γασκώνης, πήγαν στην Αυλή του Ροδόλφου εκείνη τη χρονιά, για να αποτείσουν φόρο υποτέλειας (homage) στα εδάφη τους.  Όμως αυτό δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλ. να ικανοποιήσει τις βασιλικές επιθυμίες για επιρροή στο νότο, και ο Ροδόλφος συνόδευσε τον Εμπλ (Ebalus) δούκα της Ακουιτανίας εναντίον των Βίκινγκς λίγο αργότερα, ενισχύοντας τη δυναστεία Ραμνουλφιδών (Πουατιέ) έναντι αυτής των Ρουέργκ στον αγώνα για την υπεροχή στην Ακουιτανία. 

## Οικογένεια
Ο Eρμενγκόλ και η σύζυγός του Aδελαΐς (Adalaiz) είχαν δύο γνωστούς γιους και μια κόρη, αν και οι καταστατικοί χάρτες τού μεγαλύτερου γιου του δείχνουν ότι είχε και άλλους γιους, εκτός από τους δύο κληρονόμους του. Ο μεγαλύτερος γιος ήταν ο Ραϋμόνδος, ο οποίος κληρονόμησε το Ρουέργκ, και ο δεύτερος ήταν ο Ούγος, ο οποίος έλαβε το Κερσύ. Η κόρη του υποθέτουμε ότι παντρεύτηκε τον Σουνιφρέντ Β΄ κόμη της Βαρκελώνης.

## Σημειώσεις
Ο Flodoard δίνει τον δούκα Σάντσο Δ΄ Γκαρθές ως Lupus Aznar Vasco, αλλά ο Lewis, 184n, το θεωρεί ως αναφορά σε έναν δούκα της Γασκώνης που ονομάζεται Sánchez.

## Πηγές
* Lewis, Archibald R. *[http://libro.uca.edu/lewis/index.htm The Development of Southern French and Catalan Society, 718 &#x2013; 1050]* . University of Texas Press: Austin, 1965.

Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Φουλκοάλδος του Ρουέργκ

Ο **Φουλκοάλδος** (γαλλ.: *Fulcoald, Foucaud, Fulguald ή Fulqualdus*) αποκαλούνται μερικές φορές ο κόμης του Ρουέργκ (Rouergue) και ιδρυτής αυτής της δυναστείας των κομήτων, που κυβέρνησε την Τουλούζη και συχνά ολόκληρη τη Γοτθία (Σεπτιμανία) για τους επόμενους τέσσερις αιώνες.

## Βιογραφία
Το 837 διορίστηκε *missus dominicus* μαζί με τον Ραγκαμπάλντ στο *pago Rutenico seu Nemausense*: χώρα του Ρουέργκ και της Νιμ (Nîmes) (πιθανώς Σεπτιμανία).

## Οικογένεια
Ο Φουλκοάλδος νυμφεύτηκε τη Σενεγκούντα (ή Σενεγκουντία, γαλλ. *Sénégonde*), της οποίας η οικογένεια δεν είναι καταγεγραμμένη, αν και ορισμένες ιστοσελίδες, χωρίς πηγή, την ονομάζουν ως κόρη της Άλντα («της Ζελόν [Gellone]»). Από αυτήν απέκτησε δύο γιους: τον Φρεντέλο και τον Ραϋμόνδο Α΄.

## Πηγές
* Foixstory: Les Comtes de Toulouse.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης
Όντο της Τουλούζης

Ο **Όντο** (ή *Εύδης*), γαλλ.: *Odo (ή Eudes)* (επίσης *Odon* ή *Odonus* ) ήταν κόμης της Τουλούζης από το 872 έως το 918 ή το 919, οπότε απεβίωσε.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ραϋμόνδου Α΄ κόμη της Τουλούζης και της Μπέρτας (Βέρθας)  ή του Βερνάρδου Β΄ κόμη της Τουλούζης. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γκαρσέντα, κόρη του Ερμενγκόλ κόμη του Αλμπί, και πιθανότατα απέκτησε τρία παιδιά. Οι γιοι του ήταν ο ΡαΫμόνδος Β΄, στον οποίο έδωσε την κομητεία του Ρουέργκ (Rouergue) (πριν από το 898), και ο Eρμενγκόλ, ο οποίος κληρονόμησε την ίδια επαρχία. Έχει προταθεί για ονομαστικούς λόγους ότι ο Όντο ήταν ο πατέρας της Γκαρσέντας, συζύγου του Βιλφρέδου Β΄ κόμη της Βαρκελώνης. 

## Σημειώσεις

## Πηγές
* 
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Βερνάρδος Β΄ της Τουλούζης

Ο **Βερνάρδος Β**', γαλλ. *Bernanrd II* (απεβ. το 877), γνωστός ως ο *Μόσχος*, ήταν κόμης της Τουλούζης, του Ρουέργκ (Rouergue), του Λιμόζ (Limoges), του Νιμ (Nîmes), του Καρκασόν (Carcassonne), του Ραζές (Razès,)και του Αλμπί (Albi). Ήταν γιος του Ραϋμόνδου Α' και της Μπέρτας (Βέρθας). Οι ημερομηνίες της εξουσίας του αμφισβητούνται: είτε 865 - 877, είτε 864 - 872.

## Βιογραφία
Το 863 ο πατέρας του, πιστός στον Κάρολο Β΄ τον *Φαλακρό*, καθαιρέθηκε από τον Χάμφριντ, κόμη της Βαρκελώνης. Το 865, όταν ο πατέρας του απεβίωσε και ο Χάμφριντ τράπηκε σε φυγή, ο Κάρολος Β΄ τον διόρισε στις κομητείες της Τουλούζης και του Ρουέργκ, πιθανότατα συμπεριλαμβανομένου του Παλιάρς και της Ριβαγόρθα και της Λιμόζ. Το 872, μετά την κατάθεση του Oλίμπα Β΄ του Καρκασόν, του δόθηκαν οι κομητείες Aλμπί, Nιμ, Καρκασόν και Ραζές. Το 877 δολοφονήθηκε από έναν υποτελή του Bερνάρδο Πλανταπιλόζα, ο οποίος ανέλαβε την Τουλούζη και το Λιμόζ. Στο Λιμόζ, ωστόσο, ο αδελφός τού Βερνάρδου, ο Φουσέρ, με τον τίτλο του υποκόμη, συνέχισε να ασκεί την εξουσία της κυβέρνησης και είναι ο ιδρυτής αυτής της μεγάλης οικογένειας υποκομήτων. Εν τω μεταξύ, ο Oλίμπα αποκαταστάθηκε στις παλαιές του κομητείες. Στο Παλιάρς και στη Ριβαγόρθα, ένας Ραϋμόνδου Α΄ επέτυχε να διαχωρίσει αυτές τις κομητείες από τις υπόλοιπες, και να εγκαινιάσει μια νέα και *de facto* ανεξάρτητη δυναστική αρχή στην περιοχή.

## Αναφορές

Κατηγορία:Υποκόμητες της Λιμόζ
Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Φουσέ του Λιμόζ

δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Ιστορικός θυρεός των υποκομήτων του Λιμόζ: επί χρυσού πεδίου, τρεις λέοντες κυανοί ορμώμενοι, με γλώσσα ερυθρά.

Ο **Φουσέ**, γαλλ.: Foucher de Limoges ήταν ο ιδρυτής του Οίκου Λιμόζ-Ροσεσουάρ (Limoges-Rochechouart) και ο πρώτος υποκόμης του Λιμόζ.

## Βιογραφία

### Καταγωγή
Ήταν ο δεύτερος γιος του Ραϋμόνδου Β΄ κόμη της Τουλούζης, και της Berteys, κόρης του Ρεμί. Οι υποκόμητες του Λιμόζ και του Ροσεσουάρ κατάγονται λοιπόν από τους κόμητες του Ρουέργκ, και πιθανώς από τον κόμη του Ωτύν (Αutun) και από τον Θεοδώριχο, ο οποίος ίδρυσε τη δυναστεία Ωτύν π. το 730.

### Υποκόμης του Λιμόζ
Ο Φουσέ ήταν υποστηρικτής του Κάρολου Β΄ του *Φαλακρού* και ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του στους πολέμους τού βασιλιά με την παραχώρηση της υποκομητείας του Λιμόζ, η οποία επεκτάθηκε στο Λιμουζέν και στο Μπερύ. Ο Φουσέ ανέλαβε ως υποκόμης το 876 στο Λιμόζ, και άρχισε να κόβει τα δικά του νομίσματα. Η δημοσίευση του καταστατικού του Κιερζύ (Quierzy) τον επόμενο χρόνο απελευθέρωσε όλους τους άρχοντες από τη βασιλική εξουσία, και έκανε τους τίτλους και τους θυρεούς τους κληρονομικά, δημιουργώντας έτσι το γαλλικό φεουδαρχικό σύστημα. Όπως και στους άλλους άρχοντες, η υποκομητεία του Λιμόζ έγινε αυτόνομη επικράτεια, που διοικούνταν από τον υποκόμη Φουσέρ. Με το τέλος του το 886, ο γιος του Χιλδεβέρτος έγινε άρχοντας του Λιμόζ, και στη συνέχεια ο γιος του Χιλδεβέρτου, Χιλδεγκαίρ, στη συνέχεια ο εγγονός του Χιλδεβέρτου, Ζερώ, εγκαθιδρύοντας έτσι με διαρκή τρόπο τη δυναστεία των υποκομήτων στο φέουδό τους του Λιμόζ. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία της Τουλούζης
Ραϋμόνδος Β΄ του Ρουέργκ

Ο **Ραϋμόνδος Β΄**, γαλλ.: *Raymond II*, μερικές φορές ως Ραϋμόνδος Α΄ (π. 904 – 961) ήταν ο κόμης του Ρουέργκ (Rouergue) και του Κερσύ (Quercy) από το 937 έως το τέλος του. Ήταν γιος του Eρμενγκόλ κόμη του Ρουέργκ και της Aδελαΐδας. Υπό τον Ραϋμόνδο, το Ρουέργκ επέτυχε την επικυριαρχία σε γειτονικές κομητείες, και ονομάστηκε επιτυχώς μαργραβάτο () της Σεπτειμανίας.

## Βιογραφία
Η κυριαρχία του Ραϋμόνδου Β΄ επεκτάθηκε στο Αλμπί (Albi) και το Νιμ (Nîmes) και, τουλάχιστον γύρω στο 960, βόρεια ως το Λιμουζέν (Limousin). Ο Ραϋμόνδος Β΄ ήταν ο αρχηγός της οικογένειάς του, η οποία κυβερνούσε επίσης την Τουλούζη. Ακόμη και στην εποχή του, ο Οίκος του φαινόταν να παρακμάζει. Κληροδότησε ένα φέουδο της Γασκώνης στον δούκα Σάντσο Ε΄ Σάντσεθ και το επέτρεψε να γίνει  (υπαγόμενο απευθείας στον βασιλιά) μετά την τελευτή του. Παρ' όλα αυτά, η δύναμή του ήταν τέτοια που μπορούσε να διοικήσει εδάφη βόρεια ως το Ωβέρν, και ήταν ο πιο ισχυρός άρχοντας της Ακουιτανίας, έχοντας ακόμη και "αυλή αντιπροσώπων" στο Λιμουζέν.

Η διαθήκη του τού 961 σώζεται. Σε αυτή, όχι μόνο αναφέρει τα προαναφερθέντα εδάφη στο Ωβέρν και τη Γασκώνη, αλλά αναφέρει 17 κάστρα και μια *ροτσέτα*. Μερικά κάστρα δόθηκαν στη σύζυγό και τους κληρονόμους του, και μερικά στις εκκλησίες του Αλμπί και του Καχόρ (Cahors) και σε διάφορα αβαεία. Απεβίωσε αργότερα το ίδιο έτος. Σύμφωνα με το *Liber miraculorum Sancte Fidis* (Βιβλίο των Θαυμάτων της Αγίας Πίστης) δολοφονήθηκε, ενώ βρισκόταν σε προσκύνημα στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. 

## Οικογένεια
Ο Ραϋμόνδος Β΄ νυμφεύτηκε τη Μπέρτα (Βέρθα), κόρη του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραϋμόνδος Γ΄.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Lewis, Archibald R. *The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050* . http://libro.uca.edu/lewis/sfc11.htm http://libro.uca.edu/lewis/sfc12.htm

Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης
Βέρθη του Ρουέργκ

Η **Βέρθη**, γαλλ.: *Bertha* (απεβ. μεταξύ 1063 και 1065) ήταν η κυρίαρχη κόμισσα του Ρουέργκ (Rouergue) και του Ζεβωντάν (Gévaudan) από το 1054 έως το τέλος της.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη και κληρονόμος του Ούγου του Ρουέργκ και της Φίντες.

## Οικογένεια
Το 1051 ή πριν από αυτό, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β' του Ωβέρν, αλλά δεν απέκτησε παιδιά μαζί του. Μετά το τέλος της, οι κομητείες της, συμπεριλαμβανομένων των Ναρμπόν, Αγκντ, Μπεζιέ και Υζέ, κληρονομήθηκαν από τον γιο του 4ου εξαδέλφου της Γουλιέλμο Δ' κόμη της Τουλούζης.

## Πηγές
* Foixstory: Les Comtes de Toulouse.

Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης
Ούγος του Ρουέργκ

Ο **Ούγος**, γαλλ.: *Hugh* (απεβ. το 1054) ήταν ο κόμης του Ρουέργκ (Rouergue) και του Ζεβωντάν (Gévaudan) από το 1008 έως το τέλος του. Ήταν γιος και διάδοχος του Ραϋμόνδου Γ΄ και κληρονόμησε την επικυριαρχία σε γειτονικές κομητείες (Αγκντ [Agde], Μπεζιέ [Béziers], Υζέ [Uzès]) και επάνω από το Ναρμπόν (Narbonne). 

## Βιογραφία
Το 1016 ο Ούγος πώλησε τα δικαιώματά του στην αρχιεπισκοπή του Ναρμπόν.  Το 1035 πώλησε ορισμένες allodial εκτάσεις στον υποκόμη του, τον Βερενγκάριο.  Τον Ιανουάριο του 1051 ο Ούγος δώρισε την εκκλησία Τριμπόν (Tribons) στο αβαείο του Κονκ (Conques) για χάρη της ψυχής τού πατέρα του. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φίντε (Fides, επίσης Fe ή Foy), κόρη του Βιλφρέδου Β΄ της Σερδάνια, στον οποίο είχε πωλήσει την αρχιεπισκοπή το 1016. Είχαν δύο κόρες, η μεγαλύτερη των οποίων, η Μπέρτα, κληρονόμησε το Ρουέργκ και το Ζεβωντάν, αλλά έχασε την επικυριαρχία των άλλων περιοχών από τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη της Τουλούζης. Παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β' του Ωβέρν, ενώ η μικρότερη αδελφή της, Φίντε, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο, υποκόμη του Ναρμπόν.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Foixstory: Les Comtes de Toulouse.
* Lewis, Archibald R. *The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050* . http://libro.uca.edu/lewis/sfc17.htm http://libro.uca.edu/lewis/sfc12.htm

Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης
Ραϋμόνδος Γ΄ του Ρουέργκ

Ο **Ραϋμόνδος Γ΄**, γαλλ.: *Raymond III*, μερικές φορές αριθμείται ως Ραϋμόνδος Β΄ (απεβ. το 1008 ή περίπου τότε), ήταν ο κόμης του Ρουέργκ και του Κερσύ (Quercy) από το 961 έως το τέλος του. Ο Ραϋμόνδος επέτυχε επικυριαρχία σε πολλές γειτονικές κομητείες, και ονομάστηκε επιτυχώς μαργράβος (λατιν. *marchio*, ή ακόμα και *dux*, δούκας) της Σεπτιμανίας. Ήταν γιος και διάδοχος του Ραϋμόνδου Β΄.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με το *Liber miraculorum Sancte Fidis* (Βιβλίο των Θαυμάτων της Αγίας Πίστεως), ο Ραϊμόνδος απεβίωσε ενώ βρισκόταν σε προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ. Πριν από την αναχώρησή του, έδωσε στην εκκλησία του Αβαείου του Σαιν Φουά 21 επίχρυσα αργυρά αγγεία, μία ακριβή επίχρυση σέλα και ένα κτήμα στην ακτή της Μεσογείου με τις αλυκές του. Σύμφωνα με το *Liber*, απέκτησε τη σέλα ως λάφυρο σε έναν πόλεμο κατά των Σαρακηνών.  Αυτό πιθανότατα αναφέρεται στη συμμετοχή του σε μια αμυντική εκστρατεία εναντίον του στρατηγού της Κόρδοβας αλ-Μανσούρ πριν από το 987. 

## Οικογένεια
Προς το τέλος του, ο Ραϋμόνδος Γ΄ ήταν επικυρίαρχος του Αλμπί (Albi) και του Νιμ (Nîmes) και ο γιος του έλαβε 50.000 *[[Σόλιδος|σόλιδους]]* ή το μισό της συνολικής πληρωμής για την αρχιεπισκοπή της Nαρμπόν το 1016. Με το τέλος του, ο γιος του Ούγος έλαβε τον Ρουέργκ, αλλά το μαργραβάτο πέρασε στον Γουλιέλμο Γ' κόμη της Τουλούζης.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Lewis, Archibald R. *The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050* . http://libro.uca.edu/lewis/sfc17.htm http://libro.uca.edu/lewis/sfc12.htm

Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης
Λι Κασκιάρο

Ο **Λι Χένρι Κασκιάρο** (*Lee Henry Casciaro*, γενν. 29 Σεπτεμβρίου 1981) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από το Γιβραλτάρ, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Λίνκολν Ρεντ Ιμπς. Με περισσότερους από 60 επίσημους τίτλους που έχει κατακτήσει με τον Λίνκολν (με αναγνώριση από την UEFA), έχει το ρεκόρ κόσμου για τους περισσότερους τίτλους πρωταθλήματος (22), τους περισσότερους τίτλους με έναν σύλλογο (61), τους περισσότερους τίτλους συλλόγων (61) και τους περισσότερους συνολικούς επίσημους τίτλους στην ιστορία του ποδοσφαίρου (61). Με την Εθνική Γιβραλτάρ, έχει αγωνιστεί 66 φορές και έχει σημειώσει τρία γκολ.

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Γιβραλτάρ (22): 2000–01, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10 , 2011–201–01, 2013–14 , 2014–15, 2015–16, 2017–18 , 2018–19, 2020–21, 2021–22, 2022–23, 2023–24, 2024–25
* Rock Cup (15): 2001–02, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2010–11 , 2014, 2015, 2021–22, 2023–24
* Pepe Reyes Cup (13): 2001, 2002, 2004, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2014, 2015, 2017, 2022, 2025
* Γιβραλτάρ Premier Cup (11): 1999–2000, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2010–11, 2013–14

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
* 

 

 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Γιβραλτάρ
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιβραλτάρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ
Κατηγορία:Κάτοχοι παγκόσμιων ρεκόρ σε αθλήματα
Καλίν Γκεοργκέσκου

Ο **Καλίν Γκεοργκέσκου** (ρουμανικά: *Călin Georgescu*, 26 Μαρτίου 1962) είναι Ρουμάνος ακροδεξιός  πολιτικός και γεωπόνος. Έχει εργαστεί επί μακρόν στον τομέα της βιώσιμης ανάπτυξης και διετέλεσε Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ερευνών για τη Λέσχη της Ρώμης (2013–2015). 

Ο Γκεοργκέσκου έθεσε υποψηφιότητα ως ανεξάρτητος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της Ρουμανίας το 2024 .  Οι απόψεις του έχουν περιγραφεί ως φιλορωσικές, αντι- ΝΑΤΟϊκές και ακροδεξιές,    και έχει περιγραφεί ως δεξιός λαϊκιστής, υπερεθνικιστής,    και θεωρητικός συνωμοσίας.   Παρά το γεγονός ότι αρχικά θεωρούνταν περιθωριακός υποψήφιος με ποσοστό γύρω στο 5%, κέρδισε τελικά το 23% και έλαβε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο.  Σύμφωνα με έγγραφα που δημοσίευθηκαν από τις υπηρεσίες ασφαλείας της Ρουμανίας, η εκστρατεία του χρησιμοποίησε αδήλωτα κεφάλαια άνω του 1.000.000 ευρώ και η εκλογική υποδομή υπέστη κυβερνοεπιθέσεις που πιστεύεται ότι προέρχονται από *κρατικό παράγοντα*. Κατά συνέπεια, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ρουμανίας ακύρωσε τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου στις 6 Δεκεμβρίου.    

Στις 26 Φεβρουαρίου 2025, ο Γκεοργκέσκου συνελήφθη από την αστυνομία και κατηγορήθηκε για μια σειρά αδικημάτων, συμπεριλαμβανομένης της *υποκίνησης σε ενέργειες κατά της συνταγματικής τάξης*. Του επιβλήθηκε επίσης απαγόρευση εμφάνισης στα μέσα ενημέρωσης για 60 ημέρες.  Ο Γκεοργκέσκου υπέβαλε στη συνέχεια  υποψηφιότητά για τις προεδρικές εκλογές της Ρουμανίας του 2025, αλλά του απαγορεύθηκε να είναι υποψήφιος από το Κεντρικό Εκλογικό Γραφείο στις 9 Μαρτίου.  Την εποχή του αποκλεισμού του, ο Γκεοργκέσκου έρχονταν πρώτος στις δημοσκοπήσεις. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί
Γη Κόουτς

[thumb|right|255px|Πάγοι μπροστά από την [Ακτή Καιρντ της Γης Κόουτς, όπως φωτογραφήθηκαν από την αποστολή του Σάκλετον τον Ιανουάριο του 1915.]]
Η **Γη (του) Κόουτς** (αγγλ. *Coats Land*) είναι περιοχή της Ανταρκτικής που βρίσκεται στα δυτικά της Γης Βασίλισσας Μωντ και αποτελεί την ανατολική ακτή της Θάλασσας Γουέντελ. Η Γη Κόουτς εκτείνεται γενικώς σε διεύθυνση βορειοανατολικά-νοτιοδυτικά, μεταξύ των γεωγραφικών μηκών 20° και 36° Δυτικό. Το βορειοανατολικό μέρος της ανακαλύφθηκε από τη Σκωτσέζικη Εθνική Αποστολή στην Ανταρκτική με το μπάρκο «Σκωτία» και επικεφαλής τον Γουίλιαμ Σπηρς Μπρους, τα έτη 1902-1904. Ο Μπρους έδωσε την ονομασία «Γη Κόουτς» προς τιμή του Τζέιμς Κόουτς τζούνιορ και του Άντριου Κόους, των δύο κυριότερων υποστηρικτών της αποστολής.

## Ερευνητικοί σταθμοί
Στη Γη Κόουτς υπάρχει μόνο ένας ερευνητικός σταθμός-βάση (και γενικότερα κατοίκηση από ανθρώπους), η Βάση Μπελγράνο II της Αργεντινής, που ιδρύθηκε το 1979 και είναι η νοτιότερη του κόσμου που είναι θεμελιωμένη πάνω σε βράχο (και όχι σε πάγο) και η τρίτη νοτιότερη γενικώς. Βρίσκεται στην Ακτή Λούιτπολντ, στο νοτιοδυτικό μέρος της Γης Κόουτς, και κατοικείται από 24 ανθρώπους το καλοκαίρι και 19 τον χειμώνα (στοιχεία του 2017).

## Κράτη με διεκδίκηση στη Γη Κόουτς
Η περιοχή διεκδικείται από τρία κράτη, αλλά οι αξιώσεις αυτές, όπως και όλες οι άλλες στην Ανταρκτική, δεν είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένες και η Γη Κόουτς υπόκειται στους όρους της Ανταρκτικής Συνθήκης. Το ανατολικό μέρος της Γης Κόουτς διεκδικείται από τη Νορβηγία, ως μέρος της Γης της Βασίλισσας Μωντ. Το κεντρικό μέρος διεκδικείται από το Ηνωμένο Βασίλειο ως μέρος του Βρετανικού Εδαφος Ανταρκτικής. Τέλος, το δυτικό μέρος διεκδικείται από την Αργεντινή ως μέρος της Αργεντινή Ανταρκτική.

## Παραπομπές


Κοουτς Γη
Νήσος Σμάυλυ

Η **Νήσος Σμάυλυ** (αγγλ. *Smyley Island*) είναι ακατοίκητο νησί με μήκος 61 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 34 χιλιόμετρα και έκταση 1.701 τετράγωνικά χιλιόμετρα. Αυτό το καλυμμένο με αιώνιους πάγους νησί βρίσκεται στην Ανταρκτική (Νότιος Ωκεανός) και συγκεκριμένα στην Ανταρκτική Χερσόνησο, περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια από τη μικρότερη Νήσο Κέις (*Case*), μαζί με την οποία συναποτελούν τη δυτική πλευρά του Στενού Στέιντζ. Η Είσοδος Ρον (*Ronne Entrance*) χωρίζει τη Σμάυλυ από τη Γη Αλεξάνδρου Α΄, τη μεγαλύτερη νήσο όλης της Ανταρκτικής. Είναι ένα από τα 27 νησιά που βρίσκονται έξω από τη Γη Πάλμερ.

Η Σμάυλυ προσδιορίαθηκε αρχικώς το 1939-1941 ως χερσόνησος της ηπειρωτικής Ανταρκτικής, από το Πρόγραμμα Ανταρκτικής των ΗΠΑ, οπότε ονομάσθηκε «Ακρωτήριο Σμάυλυ» (*Cape Smyley*). Στην πραγματικότητα η Σμάυλυ ενώνεται στα νοτιοδυτικά της με παγοκρηπίδα με τη χερσόνησο Ρύντμπεργκ της ηπειρωτικής Ανταρκτικής, στην περιοχή της τελευταίας όπου αλληλοεπικαλύπτονται η Γη Πάλμερ με τη Γη Έλσγουορθ. Μόλις το 1968 ταυτοποιήθηκε ως νήσος, με τη βοήθεια ενός χάρτη της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ. Το τοπωνύμιο πήρε την ονομασία του από το επώνυμο του Αμερικανού πλοιάρχου Γουίλιαμ Χ. Σμάυλυ, κυβερνήτη του πλοίου «Οχάιο» με το οποίο έφθασε κοντά στην Ανταρκτική κυνηγώντας φώκιες το καλοκαίρι 1841-1842.

Μια έκταση 4.970&nbsp;στρεμμάτων δέσμιου στην ακτή πάγου κοντά στον Κάβο Σκόρσμπυ (*Scorseby Head*), στο βόρειο μέρος της νήσου Σμάυλυ, έχει κηρυχθεί «Σημαντική Περιοχή Πτηνών» (*Important Bird Area*, IBA) από την οργάνωση BirdLife International, επειδή φιλοξενεί μια αποικία αναπαραγωγής περίπου 6 χιλιάδων αυτοκρατορικών πιγκουίνων, με βάση δορυφορικές εικόνες.

## Παραπομπές


Σμαυλυ
Νήσος Λάταντυ

Η **Νήσος Λάταντυ** (αγγλ. *Latady Island*) είναι χαμηλό ακατοίκητο νησί με μήκος περίπου 65 χιλιόμετρα, πλάτος 20 χιλιόμετρα και έκταση 1.433 τετράγωνικά χιλιόμετρα. Το καλυμμένο με αιώνια χιόνια αυτό νησί βρίσκεται στην Ανταρκτική (Νότιος Ωκεανός), πιο συγκεκριμένα 85 χιλιόμετρα (45 ναυτικά μίλια) νοτίως από τη Νήσο Σαρκό και δυτικά από τη Γη Αλεξάνδρου Α΄, τη μεγαλύτερη νήσο όλης της Ανταρκτικής. Το 1929 είχε παρατηρηθεί από αέρος και περιγραφεί ένα τοπογραφικό χαρακτηριστικό καλυμμένο με πάγο στη θέση της Λάταντυ από τον Αυστραλό εξερευνητή σερ Χιούμπερτ Γουίλκινς, αλλά δεν αναγνωρίσθηκε ως νησί, ούτε χαρτογραφήθηκε ξεχωριστά. Η νήσος φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά με αεροφωτογράφηση από την Εξερευνητική Αποστολή Ρον στην Ανταρκτική (RARE, 1947-1948) και χαρτογραφήθηκε με βάση τις φωτογραφίες αυτές από τον Ντ. Σηρλ (*D. Searle*) το 1960. Η Βρετανική Επιτροπή Τοπωνυμίων της Ανταρκτικής έδωσε στο νησί τη σημερινή ονομασία του, από το επώνυμο του Γουίλιαμ Ρ. Λάταντυ (*William R. Latady*), αεροφωτογράφου και αεροναυτίλου σε εκείνη την πτήση της αποστολής RARE.

## Παραπομπές


Λαταντ
Σάβαλα (χωριό)

Το **Σάβαλα** (εσθον. *Savala*) είναι χωριό της βορειοανατολικής Εσθονίας, στον Δήμο Λιούγκανουζε της Επαρχίας Ίντα-Βίρου. Το 2020 το Σάβαλα είχε πληθυσμό 140 κατοίκους έναντι 218 κατοίκων στην απογραφή του 2000. Το χωριό απέχει σε ευθεία γραμμή 13 χιλιόμετρα νότια από τη θάλασσα, τη νότια ακτή του Κόλπου της Φινλανδίας, και περίπου επτά χιλιόμετρα νότια από την έδρα του Δήμου, το Λιούγκανουζε.

## Παραπομπές


Σαβαλα
Νάκφα (πόλη)

μικρογραφία| Ερυθραίοι στη Νάκφα
Η **Νάκφα** (Τιγκρινιακά ናቕፋ), είναι πόλη στην περιοχή της Βόρειας Ερυθράς Θάλασσας στην Ερυθραία και αποτελεί επίσης όνομα μιας διοικητικής περιοχής της χώρας.

## Ιστορία
[μικρογραφία| Το νόμισμα της Ερυθραίας [Νάκφα πήρε το όνομά του από την πόλη]]

### Πρώιμη ιστορία
Η περιοχή Νακφά κατοικείται από την αρχαιότητα και εξελίχθηκε σε διοικητικό και εμπορικό κέντρο τη δεκαετία του 1890, όταν η ιταλική αποικιοκρατική διοίκηση  δραστηριοποιήθηκε εκεί, οδηγώντας σε σταδιακή ανάπτυξη. Τη δεκαετία του 1960, μετά την ενσωμάτωση της Ερυθραίας στην Αιθιοπία, η κατασκευή αστυνομικού σταθμού και τζαμιού στην πόλη χρηματοδοτήθηκε από την κυβέρνηση του αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ. Η παρουσία της αστυνομίας κατέστησε την περιοχή στόχο πρώιμων επιθέσεων του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου της Ερυθραίας, γεγονός που οδήγησε τους Αιθίοπες στην εγκατάσταση στρατιωτικής φρουράς το 1967. 

### Πόλεμος της Ερυθραίας για την Ανεξαρτησία
Το 1977, μετά από μια εξάμηνη πολιορκία, το  Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Ερυθραίας, μια ένοπλη μαρξιστική-λενινιστική οργάνωση που αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της Ερυθραίας από την Αιθιοπία, κατέλαβε τη Νάκφα από τους Αιθίοπες πετυχαίνοντας την πρώτη της σημαντική νίκη.  Για την επόμενη δεκαετία, η περιοχή αποτέλεσε την κύρια βάση του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου της Ερυθραίας και δέχθηκε οκτώ αποτυχημένες προσπάθειες ανακατάληψης από τις αιθιοπικές δυνάμεις. Κατά τη διάρκεια αυτών των επιθέσεων, το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστράφηκε, με εξαίρεση το τζαμί, το οποίο διατηρήθηκε, καθώς χρησίμευε ως σημείο αναφοράς για την πλοήγηση των αιθιοπικών βομβαρδιστικών.  Το Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Ερυθραίας δημιούργησε υπόγειες εγκαταστάσεις, όπου ανέγειρε νοσοκομεία, τυπογραφεία, εργοστάσια, έναν ραδιοφωνικό σταθμό και ένα κολέγιο, ενώ παράλληλα κατασκεύασε δακτυλίους χαρακωμάτων και ναρκοπέδια. 

### Μετά την Ανεξαρτησία
Μετά την ανεξαρτησία της Ερυθραίας το 1991, η πόλη ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της επαρχίας Σαχέλ, ενώ πραγματοποιήθηκαν επενδύσεις για την ανοικοδόμησή της και την κατασκευή αεροδιαδρόμου. Ωστόσο, το 1995, με την αναδιοργάνωση των διοικητικών περιφερειών, απώλεσε αυτό το καθεστώς, παραμένοντας, ωστόσο, σημαντικό περιφερειακό κέντρο. 

## Εθνικό νόμισμα
Είναι τέτοια η συμβολική σημασία της Νάκφα στον απελευθερωτικό αγώνα της Ερυθραίας που στη μετα-απελευθερωτική περίοδο το εθνικό νόμισμα, το Νάκφα, πήρε το όνομά του από την πόλη προς τιμήν του ρόλου που είχε διαδραματίσει. 

## Αντιπεριφέρεια Νάκφα
Η περιοχή Νακφά αποτελεί διοικητική υποδιαίρεση της Περιφέρειας Βόρειας Ερυθράς Θάλασσας στην Ερυθραία. Πρωτεύουσά της είναι η Νακφά. Στην περιοχή περιλαμβάνεται το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Γιομπ, το οποίο ιδρύθηκε το 1959.

## Εκπαίδευση

* Λύκειο Τσάμπρα
* Τεχνικό Κολέγιο Γουίνα

* Δημοτικό Σχολείο 

## Κλίμα
Το Nakfa έχει ζεστό ημίξηρο κλίμα ( Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *BSh* ).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Nakfa, Ερυθραία](http://www.getamap.net/maps/eritrea/eritrea_(general)/_nakfa/)
* Nakfa

Κατηγορία:Πόλεις της Ερυθραίας
Μπακουέλ-συρ-Σελ

Το **Μπακουέλ-συρ-Σελ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Κετοξέα

Στην οργανική χημεία, τα **κετοξέα** (keto acids ή ketoacids) ή οξοκαρβοξυλικά οξέα (oxocarboxylic acids) - που είναι τύπος οξοοξέων - είναι οργανικές ενώσεις που περιέχουν μια καρβοξυλομάδα () και μια ομάδα κετόνης (). Σε αρκετές περιπτώσεις, η κετονομάδα ενυδατώνεται. Τα άλφα-κετοξέα είναι ιδιαίτερα σημαντικά στη βιολογία καθώς εμπλέκονται στον κύκλο του κιτρικού οξέος και στη γλυκόλυση.
Οι συνηθισμένοι τύποι κετοξέων περιλαμβάνουν:
*Τα α-κετοξέα, ή **2-οξοξέα** (2-oxoacids) έχουν την κετoνομάδα δίπλα στο καρβοξυλικό οξύ. Προκύπτουν συχνά από οξειδωτική απαμίνωση των αμινοξέων και, αντιστρόφως, είναι πρόδρομοι σε αυτά. Τα α-κετοξέα διαθέτουν εκτεταμένη χημεία ως παράγοντες ακυλίωσης (acylation). Επιπλέον, τα άλφα-κετοξέα όπως το φαινυλοπυροσταφυλικό οξύ είναι ενδογενείς πηγές για το ικρίωμα του μονοξειδίου του άνθρακα (ως αεριοδιαβιβαστή) και προφαρμάκου. Important representatives:
**Πυροσταφυλικό οξύ, εκτεταμένο ενδιάμεσο στο μεταβολισμό.
** Οξαλοξικό οξύ, συστατικό του κύκλου του Krebs. 
**Άλφα-κετογλουταρικό οξύ, ένα κετοξύ 5 ατόμων άνθρακα που προέρχεται από το γλουταμινικό οξύ. Το άλφα-κετογλουταρικό συμμετέχει στην κυτταρική σηματοδότηση λειτουργώντας ως συνένζυμο. Χρησιμοποιείται συνήθως σε αντιδράσεις τρανσαμίνωσης.
* Τα β-κετοξέα, (beta-ketoacids) ή 3-οξοοξέα (3-oxoacids), όπως το ακετοξικό οξύ, έχουν την κετονομάδα στον δεύτερο άνθρακα από το καρβοξυλικό οξύ. Σχηματίζονται γενικά από τη συμπύκνωση Claisen. Η παρουσία της κετονομάδας στη θέση βήτα τους επιτρέπει να υποστούν εύκολα θερμική αποκαρβοξυλίωση.
* Τα γ-κετοοξέα (Gamma-ketoacids) ή 4-οξοοξέα (4-oxoacids) έχουν την κετονομάδα στον τρίτο άνθρακα του καρβοξυλικού οξέος. Το λεβουλινικό οξύ είναι ένα παράδειγμα.
Τα κετοξέα εμφανίζονται σε μια μεγάλη ποικιλία αναβολικών οδών στο μεταβολισμό. Για παράδειγμα, στα φυτά (συγκεκριμένα, στο κώνειο, στο φυτό στάμνας και στην αίθουσα την κυνάπιο), το 5-οξο-οκτανοϊκό οξύ μετατρέπεται με ενζυματικά και μη ενζυματικά στάδια στην κυκλική κατηγορία αλκαλοειδή της κωνιίνης.
Όταν τα επίπεδα σακχάρων και υδατανθράκων που καταναλώνονται είναι χαμηλά, τα αποθηκευμένα λίπη και οι πρωτεΐνες είναι η κύρια πηγή παραγωγής ενέργειας. Τα γλυκογονικά αμινοξέα από τις πρωτεΐνες και/ή γλυκερόλη από τα τριγλυκερίδια μετατρέπονται σε γλυκόζη. Τα κετογονικά αμινοξέα μπορούν να απαμινωθούν για να παράγουν άλφα κετοξέα και κετονοσώματα.
Τα άλφα κετοξέα χρησιμοποιούνται κυρίως ως ενέργεια για τα ηπατικά κύτταρα και στη σύνθεση λιπαρών οξέων, επίσης στο ήπαρ.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Κετοξέα
Βίντρικε

Το **Βίντρικε** (εσθον. *Vidrike*) είναι χωριό της νοτιοανατολικής Εσθονίας, στον Δήμο Ότεπιαε της Επαρχίας Βάλγκα. Στην απογραφή του 2021 το Βίντρικε είχε πληθυσμό 88 κατοίκους έναντι 77 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Το χωριό απέχει σε ευθεία γραμμή περίπου 37 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, τη μεθοριακή πόλη Βάλγκα.

## Παραπομπές


Βιντρικε
Γίιγκεβεστε

Το **Γίιγκεβεστε** (εσθον. *Jõgeveste*, γερμ. *Beckhof*) είναι χωριό της νότιας Εσθονίας, στον Δήμο Τύρβα της Επαρχίας Βάλγκα. Στην απογραφή του 2021 το Γίιγκεβεστε είχε πληθυσμό 127 κατοίκους έναντι 152 κατοίκων στην απογραφή του 1989. Το χωριό είναι κτισμένο διάσπαρτα και απέχει σε ευθεία γραμμή περίπου 25 χιλιόμετρα βόρεια από την πρωτεύουσα της επαρχίας, την πόλη Βάλγκα.

Ο σημαντικός Ρώσος στρατάρχης (και υπουργός) των Ναπολεόντειων Πολέμων Μιχαήλ Μπαρκλάυ ντε Τόλυ είναι θαμμένος μαζί με τη σύζυγό του στο ομώνυμο μαυσωλείο, στο έδαφος της κοινότητας του Γίιγκεβεστε, η οποία έχει έκταση 32,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Παραπομπές


Γιιγκεβεστε
Κάαγκγιαρβε

Το **Κάαγκγιαρβε** (εσθον. *Kaagjärve*, γερμ. *Kawershof*) είναι παραμεθόριο χωριό της νοτιοανατολικής Εσθονίας, στον Δήμο της Βάλγκα της Επαρχίας Βάλγκα. Στην απογραφή του 2021 το Κάαγκγιαρβε είχε πληθυσμό 223 κατοίκους έναντι 326 κατοίκων στην απογραφή του 2000. Το χωριό απέχει σε ευθεία γραμμή περίπου εννέα χιλιόμετρα ανατολικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, τη μεθοριακή πόλη Βάλγκα, και λιγότερο από τέσσερα χιλιόμετρα από τη συνοριακή γραμμή με τη Λετονία. Η εγκαταλειμμένη σήμερα σιδηροδρομική γραμμή Βάλγκα-Πετσόρι διέρχεται από το βόρειο σύνορο της κοινότητας του Κάαγκγιαρβε.

* Ο ζωγράφος Έντουαρντ Όλε (1898-1995) γεννήθηκε στο Κάαγκγιαρβε, που τότε ανήκε στο Κυβερνείο της Λιβονίας (ή της Λιφλάνδης) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

## Παραπομπές


Κααγκγιαρβε
Λιούλεμιαε

Το **Λιούλεμιαε** (εσθον. *Lüllemäe*) είναι χωριό της νοτιοανατολικής Εσθονίας, στον Δήμο της Βάλγκα της Επαρχίας Βάλγκα. Στην απογραφή του 2021 το Λιούλεμιαε είχε πληθυσμό 247 κατοίκους έναντι 298 κατοίκων στην απογραφή του 2000. Το χωριό απέχει σε ευθεία γραμμή 20 χιλιόμετρα ανατολικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, την πόλη Βάλγκα, και 11 χιλιόμετρα από τη γραμμή των συνόρων με τη Λετονία.

Το Λιούλεμιαε είναι γνωστό για τον μεσαιωνικό ναό της Παναγίας της Κάρουλα (από την παλαιά ονομασία του χωριού). Ο ναός αναφέρεται για πρώτη φορά το έτος 1392, αλλά πιστεύεται ότι κτίσθηκε το 1318. Από τότε έχει καταστραφεί και ξανακτισθεί αρκετές φορές, με την τελευταία στα τέλη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το 1944. Ο πλέον πρόσφατος ναός ανεγέρθηκε το 1997. Υπάρχουν επίσης τέσσερα ιστορικά κοιμητήρια στο χωριό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Karula Parish (διαδραστικός χάρτης)

Λιουλεμια
Τύρβα

Η **Τύρβα** (εσθ. *Tõrva*) είναι μεγάλο χωριό της νότιας Εσθονίας, η έδρα και ο μεγαλύτερος οικισμός του ομώνυμου Δήμου Τύρβα της Επαρχίας Βάλγκα. Κατέχοντας δικαιώματα κωμοπόλεως από τις 2 Ιουλίου 1926, στην απογραφή του 2021 η Τύρβα είχε πληθυσμό 2.701 κατοίκους, έναντι 3.210 κατοίκων στην απογραφή του 2000 και 1.810 κατοίκων το 1922. Είναι επίσης ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός σε όλη την Επαρχία Βάλγκα. Απέχει περίπου 26 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή (30 οδικώς) βόρεια-βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, την πόλη Βάλγκα, 220 χιλιόμετρα οδικώς από την πρωτεύουσα της Εσθονίας Τάλιν και 13 χιλιόμετρα σε ευθεία βορειοανατολικά από τα σύνορα με τη Λετονία. Η Τύρβα διαρρέεται από τον μικρό ποταμό Ύχνε (*Õhne*).

Στην Τύρβα γεννήθηκε (το 1990) ο αθλητής του στίβου (ακοντιστής) Μάγκνους Κιρτ.

Η Τύρβα είναι «αδελφοποιημένη» με τους εξής άλλους οικισμούς και δήμους:

* Γκράντσβιλ (Μέριλαντ), χωριό των ΗΠΑ με δικαιώματα κωμοπόλεως
* Γουκούφ, πόλη της Πολωνίας
* Δήμος Εσούνγκα της Σουηδίας
* Δήμος Λάιχια της Φινλανδίας
* Δήμος Τίμρο της Σουηδίας
* Δήμος Χέμσενταλ της Νορβηγίας

## Παραπομπές


Τυρβα
Αλαπάτι Ταβίτε

Ο Αφιόγκα Αρίγκι Φαϊπούλε **Αλαπάτι Ταβίτε** (*Alapati Tavite*) είναι πολιτικός από το Τοκελάου και αρχηγός κυβέρνησης του Τοκελάου (Ulu-o-Tokelau) από τις 9 Μαρτίου 2026. Υπηρέτησε ξανά στη θέση από τις 12 Μαρτίου 2024 έως τις 17 Μαρτίου 2025. Ο Ούλου υπηρετεί ως αρχηγός κυβέρνησης του εξαρτώμενου εδάφους.

Το αξίωμα του Ulu εναλλάσσεται σε ετήσια βάση μεταξύ των , των αρχηγών των ατολών, κάθε μιας από τις τρεις ατόλες της χώρας. Ως Ούλου, προΐσταται του Συμβουλίου της Τρέχουσας Κυβέρνησης του Τοκελάου.

## Εκλογική ιστορία
Στις 2017 και του στις 2020, ο Ταβίτε εξελέγη , μέλος του συμβουλίου των πρεσβυτέρων του Νουκουνόνου.

Στις γενικές εκλογές του 2023 ο Ταβίτε εξελέγη Faipule του Νουκουνόνου.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με τη γιατρό Σιλίβια Ταβίτε, η οποία υπηρετεί ως διευθυντής Υγείας.

Στις 9 Μαρτίου 2026 ορκίστηκε ως *Ulu-o-Tokelau* για εκείνη τη χρονιά.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί κυβέρνησης του Τοκελάου
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών Αλέξιος

Ο **Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών Αλέξιος** (κατά κόσμον *Θεόδωρος Μιχαλόπουλος*, Πειραιάς, 10 Οκτωβρίου 1932 - Τρίκαλα, 7 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Έλληνας ιεράρχης, που διετέλεσε Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών από το 1981 έως την παραίτησή του το 2015.

## Βιογραφικό
Ο κατά κόσμον Θεόδωρος Μιχαλόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά στις 10 Οκτωβρίου 1932. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1960. Στις 19 Φεβρουαρίου 1954 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Πεντέλης. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 7 Μαρτίου 1954 από τον Επίσκοπο Μαραθώνος Δαμασκηνό και πρεσβύτερος στις 3 Σεπτεμβρίου 1961 από τον Μητροπολίτη Ξάνθης Αντώνιο. Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος στις Μητροπόλεις Ξάνθης (1961-1966) και Δράμας (1966-1976). 

Στις 22 Αυγούστου 1976 χειροτονήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Δράμας τιτουλάριος Επίσκοπος Διαυλείας, βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Τη χειροτονία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ, συμπαραστατούμενος από τους μητροπολίτες Κορινθίας Παντελεήμονα, Δράμας Διονύσιο, Νέας Σμύρνης Χρυσόστομο, Φιλίππων Προκόπιο, Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Προκόπιο, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιο, Πολυανής και Κιλκισίου Αμβρόσιο, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Αγαθάγγελο και Γρεβενών Σέργιο. Την 1η Οκτωβρίου 1981 εξελέγη Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών, σε διαδοχή του παραιτηθέντος από το 1979, Μητροπολίτη Στεφάνου. Το 1991 μετά την ίδρυση της προσωποπαγούς Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων το τμήμα Σταγών της Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών απετέλεσε ξεχωριστή μητρόπολη με έδρα την Καλαμπάκα. Ωστόσο σύμφωνα με απόφαση της Ιεράς Συνόδου ο Μητροπολίτης Τρίκκης συνέχιζε να φέρει τιμητικά τον τίτλο «Τρίκκης και Σταγών». Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 παραιτήθηκε της ενεργού υπηρεσίας.

Απεβίωσε από επιπλοκές της COVID-19 στις 7 Δεκεμβρίου 2020, σε ηλικία 88 ετών. Ενταφιάστηκε την επόμενη ημέρα σε στενό κύκλο, στον περίβολο του Προσκηνυματικού Ναού του Αγίου Βησσαρίωνα στα Τρίκαλα.

Αλεξιος
Μάρκος Μινούκιος Ρούφος

Ο **Μάρκος Μινούκιος Ρούφος**, λατινικά: *Marcus Minucius Rufus* (απεβ. στις 2 Αυγούστου 216 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος ύπατος το 221 π.Χ. Ήταν επίσης μάγιστρος του ιππικού (magister equitum) κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Κόιντου Φάβιου Μάξιμου Βερουκόσου γνωστού ως *Cunctator* (Αναβλητικός).

Ήταν πολιτικός εχθρός του Φάβιου Μάξιμου. Ήταν ενάντια στην καθυστερημένη αμυντική στρατηγική του κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Ενώ οι Καρχηδόνιοι ήταν απασχολημένοι στο Γερόνιον, ο Φάβιος είχε αφήσει τον Mινούκιο επικεφαλής του ρωμαϊκού στρατού με οδηγίες να ακολουθήσει τη «στρατηγική του Φάβιου», και ταξίδεψε στη Ρώμη για να τηρήσει κάποια θρησκευτικά καθήκοντα.  Ο Mινούκιος, ο οποίος πάντα υποστήριζε μια πιο προοδευτική στρατηγική ενάντια στον Αννίβα, κατέβηκε από τους λόφους μετά από λίγες ημέρες και δημιούργησε ένα νέο στρατόπεδο στην πεδιάδα του Λάριου στα βόρεια του Γερόνιου. Στη συνέχεια, οι Ρωμαίοι άρχισαν να παρενοχλούν τους Καρχηδονίους τροφοσυλλέκτες από το νέο τους στρατόπεδο, καθώς ο Μινούκιος προσπαθούσε να προκαλέσει τον Αννίβα στη μάχη. Ο Αννίβας σε απάντηση κινήθηκε κοντά στο ρωμαϊκό στρατόπεδο από το Γερόνιον με τα δύο τρίτα του στρατού του, έκτισε ένα προσωρινό στρατόπεδο, και κατέλαβε έναν λόφο με θέα στο ρωμαϊκό στρατόπεδο με 2.000 Νουμίδες λογχοφόρους.  Η κινητικότητα των Καρχηδονίων ήταν περιορισμένη αυτή τη στιγμή, καθώς τα άλογα του ιππικού τους αναπαύονταν.  Αυτό είχε επίσης στερήσει από τον Αννίβα το καλύτερο όπλο του ενάντια στους Ρωμαίους, γεγονός που θα είχε σημασία σύντομα.

Ο Mινούκιος επιτέθηκε αμέσως και έδιωξε πίσω τους ακοντιστές που ήταν τοποθετημένοι στο λόφο, και στη συνέχεια μετέφερε το στρατόπεδό του στην κορυφή του λόφου που είχε καταληφθεί. Το σκηνικό είχε τεθεί για αντιπαράθεση, με την πρωτοβουλία να στηρίζεται στον Mινούκιο. Ο Ρωμαίος διοικητής, παρ' όλη τη ραθυμία του, χειρίστηκε την κατάσταση με επιδεξιότητα και οξυδέρκεια, για να χειραγωγήσει τα γεγονότα προς όφελός του. Μετά από αυτό ονομάστηκε συνδιοικητής του Φάβιου. Ωστόσο, ο Mινούκιος τελικά αποδέχτηκε τις εντολές εκείνου, αφού ο Φάβιος τού έσωσε τη ζωή κατά την επίθεση του Αννίβα στο Γερόνιον.

Ο M. Μινούκιος Ρούφος σκοτώθηκε στη μάχη των Καννών.

## Σημειώσεις και παραπομπές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.