open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αμπέλιος Μεδιολάνων

Ο **Αμπέλιος** (ιταλικά : Ampelio , λατινικά: Ampelius )  (... - 661) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 671 έως το 676. Τιμάται ως άγιος στην Καθολική Εκκλησία.

## Βιογραφία
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή και την επισκοπή του Αμπελίου. Κυβέρνησε την επισκοπή του Μιλάνου σε μια περίοδο που σημαδεύτηκε από τα δεινά λόγω των Λομβαρδών. Ο Αμπέλιος μνημονεύεται ως άνθρωπος ικανός να κάνει θαύματα, αλλά δεν έχουμε λεπτομέρειες για τις πράξεις του.

Ο Γκοφρέντο ντα Μπουσέρο τον 15ο αιώνα μας πληροφορεί ότι η γιορτή του ήταν στις 8 Φεβρουαρίου, πιθανώς η ημερομηνία του θανάτου του. Η γιορτή του γιορτάζεται πλέον στις 7 Ιουλίου στη ρωμαϊκή ιεροτελεστία και στις 8 Ιουλίου στην Αμβροσιακή ιεροτελεστία.. Τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Σιμπλικιανού, όπου τα λείψανά του φυλάσσονται ακόμη κάτω από τον κύριο βωμό..

## Παραπομπές

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Χαμουζάς Ζακύνθου

Ο **Χαμουζάς** είναι πεδινός οικισμός της Ζακύνθου με υψόμετρο 25 μέτρα ο οποίος απέχει 7 χλμ. δυτικά από την πόλη της Ζάκυνθου ενώ είναι δίπλα και νότια από τον Άγιο Κήρυκο. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στον τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αγίου Κηρύκου του δήμου Αρκαδίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Κήρυκο αποτελούν την τοπική κοινότητα Άγιου Κήρυκου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αρκαδίων του Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 33 κάτοικοι. Επίσης μέρη του οικισμού περιλαμβάνονται σε δύο αλλά γειτονικά χωριά τα οποία είναι το βουγιατο και το Μαχαιράδο .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Λιμονταίικα Ζακύνθου

Τα **Λιμονταίικα** ή **Λιμοντέικα** είναι πεδινός οικισμός της Ζακύνθου με υψόμετρο 53 μέτρα ο οποίος απέχει 7 χλμ. βορειοδυτικά από την πόλη της Ζάκυνθου και είναι ανάμεσα στον Πλάνο (στα ανατολικά) και το Τραγάκι (στα δυτικά). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στον τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καλιπάδου του δήμου Αρκαδίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Καλιπάδο και τα Ψαραίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλιπάδου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αρκαδίων του Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 20 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Λουίς Τεχάδα

Ο **Λουίς Κάρλος «Ματαντόρ» Τεχάδα Ανσέλ** (ισπανικά: *Luis Carlos "Matador" Tejada Hansell*, 28 Μαρτίου 1982 – 28 Ιανουαρίου 2024) ήταν Παναμέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής Παναμά, με 43 γκολ.

## Σταδιοδρομία
Το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν στο πρωτάθλημα της πατρίδας του, όπου κατάφερε να κάνει εύκολα εντύπωση και γρήγορα μετακόμισε στην Κολομβία, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Μετά το 2005 ξεκίνησε καριέρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αλ Αΐν, όπου δεν προσέφερε τα αναμενόμενα. Ακολούθησαν μεταγραφές σε πολλές ομάδες και χώρες με αξιοπρόσεκτη την αγωνιστική του παρουσία στο Περού την περίοδο 2010–12 με την Χουάν Άουριτς, με την οποία κατέκτησε και το μοναδικό συλλογικό του τίτλο, το πρωτάθλημα του 2011.

Σε διεθνές επίπεδο έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Παναμά ανδρών στις 5 Αυγούστου του 2001 με αντίπαλο την Κούβα. Οι καλύτερες στιγμές της καριέρας του ήταν το 2005, όταν οδήγησε τον Παναμά στον τελικό του  ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ το 2005, όπου η Εθνική του ομάδα τερμάτισε δεύτερη. Σκόραρε τρία γκολ και ήταν πρώτος σκόρερ, αλλά έχασε το πέναλτι του στη διαδικασία των πέναλτι εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στον τελικό. Ονομάστηκε ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης για τις προσπάθειές του. Σημαντική στιγμή ήταν και η συμμετοχή του Παναμά με αυτόν αρχηγό στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Εκεί έκλεισε τη διεθνή του σταδιοδρομία έχοντας 108 εμφανίσεις και 43 γκολ.

## Θάνατος
Ο Τεχάδα πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2024, ύστερα από έμφραγμα του μυοκαρδίου σε έναν αγώνα βετεράνων στη γενέτειρά του, το Σαν Μιγκελίτο. Ήταν 41 ετών.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Χουάν Άουριτς**
* Πρωτάθλημα Περού: 2011

**Ατομικές διακρίσεις**
* Πολυτιμότερος παίκτης του CONCACAF Gold Cup: 2005
* Καλύτερη XI CONCACAF Gold Cup: 2005
* Πρώτος σκόρερ CONCACAF Gold Cup: 2005

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*  

Κατηγορία:Παναμέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Παναμά
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2005
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2009
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ενβιγάδο Φούτμπολ Κλουμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αΐν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όνσε Κάλντας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σολτ Λέικ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμέρικα δε Κάλι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μιγιονάριος Φούτμπολ Κλουμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Τολούκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τιμπουρόνες Ρόχος ντε Βερακρούς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιτάριο ντε Ντεπόρτες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Μπόις
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ
Χάσαν Μάατουκ

Ο **Χάσαν Μάατουκ** (αραβικά: حسن علي معتوق, γεννήθηκε 10 Αυγούστου 1987) είναι Λιβανέζος  ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Βασικό στέλεχος και αρχηγός της Εθνικής Λιβάνου είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Αλ Αχέντ**
* Πρωτάθλημα Λιβάνου (3) : 2007–08 , 2009–10 , 2010–11 
* Κύπελλο Λιβάνου (3) : 2004–05, 2008–09, 2010–11
* Κύπελλο Ελίτ Λιβάνου : 2008, 2010, 2011 
* Σούπερ Καπ Λιβάνου (2) : 2008, 2010 

**Νεζμέ**
* Κύπελλο Ελίτ Λιβάνου (2) : 2017, 2018 

**Ανσάρ**
* Πρωτάθλημα Λιβάνου : 2020–21 
* Κύπελλο Λιβάνου: 2020–21
* Σούπερ Καπ Λιβάνου: 2021

**Ατομικές διακρίσεις**
* Λιβανέζος νεαρός παίκτης της χρονιάς : 2004–05
* Καλύτερος ποδοσφαιριστής πρωταθλήματος Λιβάνου (4) : 2009–10, 2010–11, 2017–18, 2018–19 
* Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Λιβάνου (2): 2010–11, 2020–21

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Λιβανέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιβάνου 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2023
Κατηγορία:FIFA Century Club
Σφαγή της Λίμνης Ματζόρε

Ως **Σφαγή της Λίμνης Ματζόρε** (στα ιταλικά: **Eccidio del Lago Maggiore**) είναι γνωστή η εκτέλεση δεκάδων Εβραίων, κυρίως Ιταλών και Ελλήνων, το φθινόπωρο του 1943, από άνδρες των SS, σε διάφορες πόλεις και χωριά δίπλα στη λίμνη Ματζόρε, στο Πεδεμόντιο, τη βορειοδυτική Ιταλία. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός αλλά υπολογίζεται ότι οι εκτελεσθέντες ήταν τουλάχιστον 50.

Το 1968 πέντε μέλη των SS καταδικάστηκαν από δικαστήριο της Δυτικής Γερμανίας για το ρόλο τους στις συγκεκριμένες εκτελέσεις αλλά τελικά οι ποινές ανατράπηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας (Bundesgerichtshof), που έκρινε ότι το έγκλημα είχε παραγραφεί.

## Οι εκτελέσεις
Στις 8 Αυγούστου 1943 η 1η Μεραρχία Πάντσερ SS «Σωματοφυλακή Αδόλφος Χίτλερ» έφτασε από το Ανατολικό Μέτωπο στην Ιταλία και έλαβε εντολή για τη φύλαξη οδικών και σιδηροδρομικών κόμβων ζωτικής σημασίας στη κοιλάδα του Πάδου. Ένα μήνα αργότερα, όταν υπογράφηκε η Ανακωχή του Καζάμπιλε, στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, και η Ιταλία συνθηκολόγησε, η μεραρχία έλαβε διαταγή να προχωρήσει σε αφοπλισμό των ιταλικών μονάδων που βρίσκονταν στη περιοχή. Ο αφοπλισμός τους ολοκληρώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου. Στο πλαίσιο της επιχείρησης αφοπλισμού ιταλικών δυνάμεων, ένα τάγμα της εν λόγω μεραρχίας βρέθηκε στη δυτική όχθη της λίμνης Ματζόρε, στη βόρεια Ιταλία. Εκεί, σε διάφορες πόλεις και χωριά, είχαν καταφύγει Έλληνες και Ιταλοί Εβραίοι προκειμένου να γλυτώσουν από τους Ναζί αλλά τελικά πολλοί συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση σε ξενοδοχεία της περιοχής.

Μεταξύ 14 και 22 Σεπτεμβρίου 14 Εβραίοι εκτελέστηκαν στο Μπαβένο (Baveno) ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου δύο εκτελέστηκαν στο Pian Di Nava, δίπλα στο Premeno. Την επόμενη ημέρα έγιναν 9 εκτελέσεις στην Αρόνα, 3 στο Mergozzo και δύο στο Orta San Giulio. Ακολούθησαν στις 17 άλλες τέσσερις εκτελέσεις στη Stresa. Το βράδυ της 22ας προς 23η Σεπτεμβρίου εκτελέστηκαν σε δάσος της περιοχής 16 Εβραίοι, που κρατούνταν στο ξενοδοχείο Meina, στην ομώνυμη κοινότητα. Επρόκειτο για μέλη της οικογένειας του Ντίνο Φερνάντεζ Ντίαζ, από τη Θεσσαλονίκη (βλ. Κάζα Μπιάνκα). Τα πτώματά τους τοποθετήθηκαν σε σάκους με πέτρες και ρίχθηκαν στη λίμνη. Ο Εβραίος ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου και η οικογένεια του κατάφεραν να διαφύγουν στην Ελβετία, με τη βοήθεια του Τούρκου προξένου, στο Μιλάνο, Niebil Hertok, καθώς είχαν τουρκικά διαβατήρια. Τον Οκτώβριο του 1943 δολοφονήθηκε από τους Ναζί ο Εβραίος τραπεζίτης Ettore Ovazza και τρία μέλη της οικογένειάς του στην Intra, δίπλα στη Verbania.

Οι εκτελέσεις στη λίμνη Ματζόρε έγιναν γνωστές όταν μια τοπική ελβετική εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο με σχετικές πληροφορίες αφού προηγουμένως η σωρός ενός από τους θύματα είχε εκβρασθεί στην όχθη της λίμνης, στην Ελβετία. Τότε οι επικεφαλής της μεραρχίας υποχρεώθηκαν να διενεργήσουν έρευνα η οποία όμως δεν έφερε κάποιο αποτέλεσμα και λίγο μετά η μεραρχία επέστρεψε στο Ανατολικό Μέτωπο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Νταουέι

Το **Νταουέι** (βιρμανικά: ထားဝယ်· hta: wai) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Μιανμάρ και η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Τανινθάι στη βόρεια όχθη του ποταμού Νταουέι. Η πόλη απέχει περίπου 614,3 χλμ. νοτιοανατολικά της Γιανγκόν. Ο πληθυσμός της (εκτίμηση 2014) είναι 146.964 κάτοικοι. Το Νταουέι είναι λιμένας κατά μήκος των εκβολών του ποταμού Νταουέι, 30 χλμ. από τη Θάλασσα Ανταμάν. Ως αποτέλεσμα, η πόλη είναι επιρρεπής σε πλημμύρες κατά την περίοδο των μουσώνων. «Νταουέι» είναι και το όνομα μίας από τις 135 εθνοτικές μειονότητες της Μιανμάρ.

## Κλίμα
Το Νταουέι διαθέτει ένα ακραίο κλίμα τροπικών μουσώνων (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *Am*), παρόμοιο με το Σίτουε βορειοδυτικά. Υπάρχει σημαντική περίοδος ξηρασίας από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο, αλλά στην υγρή περίοδο η επιρροή των τοπικών βουνών κάνει το Νταουέι να δέχεται έως και 1.300 χιλιοστά βροχόπτωσης το μήνα. Εκτός από την περιοχή Τσοκό της Κολομβίας, και την περιοχή γύρω από το όρος Καμερούν στην Αφρική, ίσως είναι η πιο υγρή πεδινή τροπική περιοχή στον κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Μιανμάρ
Ηράκλεια Κύβιστρα

**Η Ηράκλεια Κύβιστρα** (), ή απλά **Ηράκλεια** (Ἡράκλεια), ήταν μία πόλη της αρχαίας Καππαδοκίας, βορειοδυτικά της Κιλικίας, κοντά στα Κύβιστρα. Βρίσκεται κοντά στο σύγχρονο Ερεγλί στην επαρχία Ικόνιο (Konya) της σημερινής Τουρκίας.

Είχε κάποια σημασία στους Ελληνιστικούς χρόνους λόγω της θέσης της κοντά στο σημείο, όπου ο δρόμος προς τις Κιλίκιες Πύλες εισέρχεται στους λόφους. Βρισκόταν στον δρόμο των στρατευμάτων και λεηλατήθηκε πολλές φορές από τους Άραβες εισβολείς της Μ. Ασίας: καταλήφθηκε από τον Μασλαμά μετά την Πολιορκία των Τυάνων, από τον Χαρουν αλ-Ρασίντ στην εισβολή του 806 και τον αλ-Μαμούν το 832).

Περίπου 12 χιλιόμετρα νότια της Ηράκλειας βρίσκεται το ανάγλυφο Ιβρίζ των Χετταίων. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων ελληνικών πόλεων
* Κύβιστρα

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Heraclea". Encyclopædia Britannica. Vol. 13 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 308.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καππαδοκίας
Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Μινώα

**Μινώα** ήταν το όνομα πολλών πόλεων λιμανιών της Εποχής του Χαλκού στις ακτές των νησιών του Αιγαίου (Κρήτ), Πάρος, Σίφνος, Αμοργός) και στην Κέρκυρα, καθώς και στη νησί της Σικελίας. Υπήρχε επίσης μία Μινώα στη Γάζα, της οποίου το όνομα ήταν μεταγενέστερη εισαγωγή, που έφεραν οι Φιλισταίοι το 1200&nbsp;π.Χ.. Φαίνεται ότι οι οικισμοί με το όνομα Μινώα προορίζοντο να υποστηρίξουν μία *[[Θαλασσοκρατία|θαλασσοκρατορία]]* δηλ. μία αυτοκρατορία με βάση τη θάλασσα. Ο Αυστριακός ιστορικός Φριτς Σάχερμαγιερ βρήκε στοιχεία γι' αυτό στο όνομα ενός οικισμού στο νησί της Λακωνίας που σήμερα ονομάζεται Μονεμβασιά, και για το μικρό νησί έξω από το λιμάνι των Μεγάρων στην Ελλάδα.

Η αρχική σημασία της λέξης παραμένει άγνωστη. Η ρίζα του *min-*, συνδέεται με μία ομάδα αιγαιοπελαγίτικων γλωσσών, που εμφανίζονται αλλού σε τοπωνύμια όπως η Mίνια και η Mινασσός, καθώς και στο όνομα των Mινυών, μίας αυτόχθονης ομάδας που κατοικούσε στην περιοχή του Αιγαίου.  Μπορεί να υπάρχει σύνδεση με τον μυθικό βασιλιά της Κρήτης Μίνωα που έζησε κατά την Εποχή του Χαλκού, όταν ο Μινωικός πολιτισμός άκμασε στην Κρήτη και στα νησιά του Αιγαίου μεταξύ 2000–1470 π.Χ. Οι κάτοικοι της Κρήτης ονομάστηκαν Μινωίτες από τον Άρθουρ Έβανς, από το όνομα του θρυλικού βασιλιά, και ο πολιτισμός τους Μινωικός. 

Φαίνεται ότι οι Μινωίτες ταξίδεψαν από την Κρήτη προς την Αίγυπτο, τη Συρία και το Μαρί του Ευφράτη, στη Μικρά Ασία (Ανατολία) και στον Εύξεινο Πόντο μέσω των νησιών του Αιγαίου  και στα δυτικά μέχρι τις Λιπάριες νήσους (Νησιά του Αιόλου) στα βόρεια. της Σικελίας. Όμως περί το 1600 π.Χ. οι ανερχόμενοι Μυκηναίοι κέρδισαν τις διαδρομές προς την Ιταλία και τη Μ. Ασία. Ακολούθησαν την ίδια παράδοση με την ίδρυση ή χρήση εμπορικών και υποστηρικτικών οικισμών στις ακτές της Μεσογείου.

## Δείτε επίσης
* Μίνωας
* Ηράκλεια Μινώα
* Ελ Μίνα
* Αλ Μίνα

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Μινωική γεωγραφία
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Λότζια

[μικρογραφία|Η [Αναγέννηση|αναγεννησιακή λότζια σε τρεις ορόφους στο Δημαρχείο του Πόζναν]]
Η **λότζια** (ιταλικά: *Loggia*) είναι αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό. Είναι ένας στεγασμένος εξωτερικός εξώστης ή διάδρομος συνήθως σε ανώτερο επίπεδο ή μερικές φορές στο επίπεδο του εδάφους. Ο εξωτερικός τοίχος είναι ανοιχτός και συνήθως περιλαμβάνει μια σειρά από κολώνες ή τόξα. Μπορούν να βρίσκονται σε κύριες προσόψεις ή/και πλευρές ενός κτιρίου και δεν προορίζονται για είσοδο, αλλά ως υπαίθριο καθιστικό. Η λότζια που προεξέχει μπορεί να υποστηρίζεται από μια μπαλντρέσκα.

Από τον πρώιμο Μεσαίωνα, σχεδόν κάθε ιταλικός δήμος είχε μια τοξωτή λότζια στην κεντρική του πλατεία, η οποία χρησίμευε ως «σύμβολο κοινοτικής δικαιοσύνης και διακυβέρνησης και ως σκηνή για αστική τελετή.

## Ρωμαϊκή λότζια
Η κύρια διαφορά μεταξύ λότζια και προστώου είναι ο ρόλος στη λειτουργική διάταξη του κτιρίου. Το προστώο επιτρέπει την είσοδο στο εσωτερικό από το εξωτερικό και υπάρχει σε παραδοσιακά και μικρής κλίμακας κτίρια. Έτσι, απαντάται κυρίως σε αρχοντικές κατοικίες και δημόσια κτίρια. Μια κλασική χρήση και των δύο είναι αυτή που αναπαρίσταται στα ψηφιδωτά της Βασιλικής του Αγίου Απολλιναρίου του νέου.

## Παραδείγματα

* Στην ιταλική αρχιτεκτονική, μία λότζια παίρνει συχνά τη μορφή μιας μικρής, συχνά περίτεχνης, εξοχικής κατοικίας χτισμένης στην οροφή μιας κατοικίας. Ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές τον 17ο αιώνα και φημίζεται για την ύπαρξή του στη Ρώμη και στη Μπολόνια της Ιταλίας.
* Το κολέγιο Γκρίνελ στο Γκρίνελ της Αϊόβα περιλαμβάνει τρία διαφορετικά σύνολα κοιτώνων που συνδέονται με λότζια. Η κύρια πλατεία στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στο Στάνφορντ της Καλιφόρνια, διαθέτει περίοπτες λότζια, όπως και το Κέντρο Πανεπιστημίου και το Purnell Centre for the Arts στο Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον, που πλαισιώνουν ένα τετράγωνο γνωστό ως Κατ.
* Στο κέντρο της πόλης Τσέστερ στην Αγγλία, ορισμένα κτίρια με ξύλινο πλαίσιο που χρονολογούνται από τη μεσαιωνική έως τη βικτωριανή εποχή έχουν λότζια στον πρώτο όροφο που ονομάζονται Τσέστερ Ρόους.
* Στη Ρωσία και την Ελβετία, μία ** μπορεί να έχει τη μορφή μιας εσοχής μπαλκονιού σε μια πολυκατοικία.
* Μία λότζια προστέθηκε στην Όπερα του Σίδνεϊ το 2006.
* Στον αρχαιολογικό χώρο της Αγίας Τριάδας στο ελληνικό νησί της Κρήτης έχουν εντοπιστεί πολλές λότζια που κατασκευάστηκαν γύρω στο 1400 π.Χ. και των οποίων οι βάσεις κιόνων σώζονται ακόμη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Μανσουέτος Μεδιολάνων

Ο **Μανσουέτος** (ιταλικά : Mansueto, λατινικά: Mansuetus)  (... - 661) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 676 έως το 685. Τιμάται ως άγιος στην Καθολική Εκκλησία.

## Βιογραφία
Μεταξύ των ελάχιστων πληροφοριών για τη ζωή του, είναι γνωστό ότι το 679 οργάνωσε και πραγματοποίησε σύνοδο με τους σουφραγκάνους επισκόπους του στο Μιλάνο για να καταδικάσει το δόγμα του Μονοθελιτισμού.] Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο, αυτή η σύνοδος εξέδωσε μια επιστολή, γραμμένη από τον Δαμιανό μετέπειτα επίσκοπο της Παβίας, απευθείας στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δ'. Ένα χρόνο αργότερα ο Μανσουέτος και οι επίσκοποι του συμμετείχαν στη Ρώμη σε μια σύνοδο που έγινε από τον ο Πάπα Αγάθων στις 27 Μαρτίου 680 και προσυπέγραψαν τις πράξεις που εκδόθηκαν εκεί. Αυτή η σύνοδος της Ρώμης του 680 έγινε για την προετοιμασία της Γ' Συνόδου της Κωνσταντινούπολης, η οποία λίγους μήνες αργότερα καταδίκασε τον Μονοθελητισμό.

Ο Μανσουέτος πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου πιθανώς του 685. Τα λείψανά του θάφτηκαν στη Βασιλική του Αγίου Αμβροσίου, αλλά αργότερα μεταφράστηκαν στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου μαγιόρεo και ξανά το 1987 στο νότιο κέλυφος του καθεδρικού ναού του Μιλάνου.

Η γιορτή του είναι στις 19 Φεβρουαρίου στη Ρωμαϊκή Τελετή και στις 2 Σεπτεμβρίου στην Αμβρωσιακή τελετή. Μια ύστερη παράδοση, χωρίς ιστορική βάση, συνδέει τον Μανσουέτο με τη ρωμαϊκή οικογένεια των Σαβέλλι. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Βενέδικτος Μεδιολάνων

Ο **Βενέδικτος** (ιταλικά : Benedetto) (Μιλάνο, 7ος αιώνας - Μιλάνο, 725), ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 681 έως το 725. Τιμάται ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 11 Μαρτίου.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με μια παράδοση που κράτησε τουλάχιστον μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα, παρουσιάστηκε ως μέλος της Μιλανέζικης αριστοκρατικής οικογένειας των Κρίσπι. σύμφωνα με μια άλλη ανακατασκευή, η οποία υποστήριξε επίσης ο Άγιος Κάρολος Μπορομέο, καταγόταν από την πόλη Λ' Άκουιλα και ήταν μέλος της οικογένειας Κρισπομόντι.

Κατείχε τη θέση του Μιλανέζου επισκόπου για σαράντα πέντε χρόνια. Ο Βενέδικτος έγραψε τον επιτάφιο για τον βασιλιά Κεντβάλλα του Ουέσσεξ που θάφτηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη. Είναι γνωστός  κυρίως από την *Historia Langobardorum* του Παύλο Διάκονο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Gaetano Moroni, *Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica*, Tip. Emiliana, Venezia, 1879
*Alberto Maria Ghisalberti e Massimiliano Pavan, ''Dizionario Biografico degli Italiani'',  Istituto della Enciclopedia italiana, Milano, 1960

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Μάχη της Αγχιάλου (708)

μικρογραφία|Η μάχη της Αγχιάλου το 708.
Η **μάχη της Αγχιάλου** (βουλγαρικά: *Битката при Анхиало*) έγινε το 708 κοντά στην Αγχίαλο, τη σημερινή Πομόριε της Βουλγαρίας.

## Οι απαρχές της σύγκρουσης
Το 705 ο Βούλγαρος χαν Τέρβελ βοήθησε τον πρώην Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β΄ να ανακτήσει τον θρόνο του μετά από 10 χρόνια εξορίας. Για να δείξει την ευγνωμοσύνη του, ο Ιουστινιανός Β΄ έδωσε στους Βουλγάρους μία τεράστια ποσότητα χρυσού, ασημιού και μεταξιού, καθώς και την περιοχή «Ζαγόρε», που βρίσκεται ανάμεσα στη Στάρα Ζαγόρα, το Σλίβεν και τον Εύξεινο Πόντο. Τρία χρόνια αργότερα, ο Ιουστινιανός Β´ θεώρησε τον εαυτό του αρκετά δυνατό για να εισβάλει στη Βουλγαρία και να αποκαταστήσει την κυριαρχία του σε αυτά τα εδάφη.

## Η μάχη
Οι Ρωμαίοι έφτασαν στο φρούριο της Αγχιάλου και στρατοπέδευσαν εκεί, αγνοώντας το γεγονός ότι ο Βουλγαρικός στρατός βρισκόταν στην περιοχή. Ενώ οι εισβολείς μάζευαν τρόφιμα, ο Τέρβελ και το ιππικό του επιτέθηκαν στα πιο απομακρυσμένα Ρωμαϊκά στρατεύματα, ενώ την ίδια στιγμή το πεζικό επιτέθηκε στο στρατόπεδο.

Οι Ρωμαίοι αιφνιδιάστηκαν και περιήλθαν σε σύγχυση. Οι περισσότεροι από αυτούς χάθηκαν στη μάχη ή αιχμαλωτίστηκαν, καθώς και πολλά άλογα και όπλα. Ο Αυτοκράτορας ήταν ένας από τους ελάχιστους, που κατάφεραν να φτάσουν στο φρούριο και να διαφύγουν στην Κωνσταντινούπολη με ένα πλοίο.

## Mετέπειτα
Οι Βούλγαροι εξασφάλισαν τα νέα εδαφικά κέρδη για αιώνες. Το 711, όταν μία ταραχή και μία απόπειρα πραξικοπήματος ανάγκασαν τον Ιουστινιανό Β΄ να ζητήσει πάλι βοήθεια, ο Τέρβελ του έδωσε μόνο 3.000 στρατιώτες, οι οποίοι μετά από πολλές αψιμαχίες έλαβαν ασφαλή διέλευση στη Βουλγαρία από τον νέο Αυτοκράτορα, ο οποίος εκτέλεσε τον Ιουστινιανό Β΄.

## Πηγές
* Атанас Пейчев и колектив, 1300 χρόνια σε стража, Военно издателство, София 1984.
* Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996.

Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Αγχίαλος
Θεόδωρος Β΄ Μεδιολάνων

Ο **Θεόδωρος Β΄** (ιταλικά : Teodoro II) ν(... - Ρώμη, 739) ήταν Λομβαρδός αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 725 έως το 739.

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Θεόδωρου Β'. Τοπικές πηγές, όψιμες και αμφίβολες, τον υποδεικνύουν ως αδελφό του Αουρόνα και επομένως γιο του Ανσπράνδο και αδελφό του Λιουτπράνδο και του Σιγιπράδου. Ωστόσο, ο Παύλος ο Διάκονος στο *Historia Langobardorum* δεν κάνει καμία αναφορά σε αυτόν, ούτε καν όταν αφηγείται τα γεγονότα των γιων του Ανσπράνδο.

Εκλέχθηκε αρχιεπίσκοπος τον Μάρτιο του 732, μετά από αρκετά χρόνια επισκοπής. Ο Θεόδωρος Β' αναφέρεται ότι κατασκεύασε την εκκλησία του μοναστηριού της Σάντα Μαρίας στην Αυρόνα. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Lidia Capo, Commento, in Paolo Diacono, Storia dei Longobardi, Milano, Lorenzo Valla/Mondadori, 1992, ISBN 88-04-33010-4.
*Alberto Maria Ghisalberti, Gaetano Moroni, Dizionario biografico degli italiani, Milano, Istituto della Enciclopedia italiana, 1960.
*Gaetano Moroni, Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni, Venezia, Tip. Emiliana, 1879.
*Fedele Savio, Gli antichi vescovi d'Italia dalle origini al 1300. Lombardia I, Firenze, 1913.

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Λομβαρδοί
Νατάλιος Μεδιολάνων

Ο **Νατάλιος** ή **Νατάλις** (ιταλικά : Natale, λατινικά : Natalis ) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων στα μέσα του 8ου αιώνα. Τιμάται ως άγιος στην Καθολική Εκκλησία και η γιορτή του είναι στις 13 Μαΐου.

Ο Νατάλιος ήταν αρχιεπίσκοπος από το 746 έως το 747, αλλά και τα έτη 750 έως 751[2] ή 740 έως 741 όπως προτείνονται από μελετητές.

Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή και την επισκοπή του Νατάλιου. Η κύρια πηγή πληροφοριών για την επισκοπή του ήταν μια επιτύμβια πλάκα που τοποθετήθηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Παλάτσο στο Μιλάνο και η οποία σωζόταν ακόμη τον 16ο αιώνα. Από τα αντίγραφα της πλάκας είναι γνωστό ότι ο Νατάλιος κυβέρνησε την εκκλησία του Μιλάνου για δεκατέσσερις μήνες, ότι πέθανε στα 72 και ότι ίδρυσε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, έχοντας λάβει δωρεά, πιθανότατα από τον Ράτχη, τον βασιλιά των Λομβαρδών.

Άλλες παραδοσιακές πληροφορίες για τη ζωή του, όπως το επώνυμό του Μαρινόνι και η υποτροφία του στα Λατινικά, ελληνικά και τα Εβραϊκά, δεν έχουν ιστορική βάση.

Η Νατάλιος θάφτηκε στο σηκό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Τα λείψανά του μεταφράστηκαν στον κύριο βωμό της ίδιας εκκλησίας τον 18ο αιώνα από τον τότε αρχιεπίσκοπο και βρίσκονται ακόμη εκεί. Η γιορτή του είναι στις 13 Μαΐου κατά τη ρωμαϊκή ιεροτελεστία και στις 9 Μαΐου στην ιεροτελεστία της εκκλησίας του Μιλάνου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ανάστατος

Ο **ανάστατος** (*Anastatus*) είναι γένος από σφήκες, που ανήκει στην οικογένεια ευπελμίδες.

Το γένος ανάστατος έχει σχεδόν παγκόσμια γεωγραφική κατανομή.

## Είδη
Μέχρι σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα παράκατω τρία είδη ανάστατου:

* *Anastatus absonus*, Narendran, 2009
* *Anastatus acherontiae*, Narayanan, Subba Rao & Ramachandra, 1960
* *Anastatus adamsi*, Yoshimoto & Ishii, 1965.

## Παραπομπές


Αναστατος
Αγαθοδαίμων (αλχημιστής)

Με το όνομα **Αγαθοδαίμων** είναι γνωστός ένας αρχαίος αλχημιστής και συγγραφέας, που έζησε σε άγνωστο αιώνα της Ελληνιστικής ή της Ρωμαϊκής εποχής, και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο Αλεξανδρινό χαρτογράφο. Τον αναφέρουν πολλές φορές τόσο ο Ζώσιμος, όσο και ο Ολυμπιόδωρος ο αλχημιστής.

Πιστεύεται ότι ο Αγαθοδαίμων συνέγραψε *Υπόμνημα επί του μαντείου του Ορφέως*. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για φανταστικό πρόσωπο, που δεν υπήρξε στην πραγματικότητα.

## Πηγή
* To ένα από τα λήμματα «Αγαθοδαίμων» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 118

Αγαθοδαιμων
Αριφρέντος Μεδιολάνων

Ο **Αριφρέντος** (ιταλικά : Arifredo) (Μιλάνο, ... - Ρώμη, Φεβρουάριος 742) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 741 έως το 742.

## Βιογραφία
Για τη ζωή του Αριφρέντο, τα νέα είναι αραιά και αποσπασματικά. Λίγο μετά την εκλογή του αποφάσισε να εξοπλίσει τη Βασιλική των Αποστόλων με νέο βωμό, με αφορμή την εύρεση των λειψάνων του αγίου Ματρωνιανού ασκητή, που έζησε την εποχή του Αγίου Αμβροσίου.

Μετά το θάνατό του, τον Φεβρουάριο του 742, θάφτηκε στη βασιλική του Αγίου Ναζάρο στο Μπρόλο. Κυβέρνησε την επισκοπή για περίπου εννέα μήνες συνολικά. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
*Dizionario Biografico degli Italiani di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Άγιος Δονάτος Θεσπρωτίας

Ο  **Άγιος Δονάτος** είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παραμυθιάς, του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Σουλίου του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
*Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν *Σαμέτια*.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Δονάτος είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας, στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Ορέων Παραμυθιάς. Βρίσκεται ακριβώς βόρεια της Παραμυθιάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320 μέτρα. Aπέχει 37 χλμ. περίπου Α.ΝΑ. της Ηγουμενίτσας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 ως  *Σαμέτια* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παραμυθιάς του νομού Ιωαννίνων. Το 1927 μετονομάστηκε σε *Άγιος Δονάτος* και το 1937 εντάχθηκε στον νομό Θεσπρωτίας. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παραμυθιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σουλίου.

## Αξιοθέατα
* Το εκκλησάκι του Αγίου Δονάτου, διαστάσεων 6,5 Χ 9 μ., κτισμένο στα ερείπια  παλαιότερου ναού στον οποίο, το 1454, είχαν φυλαχθεί τα Ιερά Σκηνώματα των Αγίων Σπυρίδωνα και Αγίας Θεοδώρας, ως ενδιάμεσος σταθμός από την Κωνσταντινούπολη προς την Κέρκυρα και πριν μεταφερθούν στον Ναό της Παναγίας στην Παραμυθιά.
* Η εκκλησία του Αγίιου Αναστασίου, στη νοτιοανατολική είσοδο του χωριού
* Το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής, στη νοτιοδυτική είσοδο του χωριού

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Βασιλικός Ζακύνθου

Ο **Βασιλικός** είναι πεδινό χωριό της Ζακύνθου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Βασιλικός βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού και την ομώνυμο χερσόνησο του ακρωτηρίου Γεράκι, σε υψόμετρο 58 μέτρα και σε απόσταση 15 χλμ. νοτιοανατολικά από την πόλη της Ζάκυνθου. Τα σπίτια του χωριού είναι αραιά κτισμένα σε κατάφυτη περιοχή, μέσα στην περιφερειακή ζώνη του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου. Όλη η χερσόνησος περιλαμβάνει  χαμηλά, πευκόφυτα βουνά και ήσυχους κολπίσκους και το μεγαλύτερο μέρος της έχει προστατευτεί από μεγάλης κλίμακας ανάπτυξη λόγω των χελωνών καρέτα-καρέτα που αναπαράγονται στην παραλία του Γέρακα. Πρόκειται για δημοφιλή τουριστικό προορισμό με πολλά τουριστικά καταλύματα (ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα κλπ) και καλά οργανωμένες παραλίες όπως: Γέρακας (νότια), Πόρτο Ρόμα και Μαυρατζής (ανατολικά), Άγιος Νικόλαος (βορειοανατολικά). 
## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται, μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων (1864), το 1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ζακύνθου. Το 1924 με το ΦΕΚ 273Α - 31/10/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1940 προσαρτήθηκε ο καταργούμενος οικισμός Κάτω Βασιλικό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, τον Άνω Βασιλικό, τη νησίδα Καλονήσι και το Ξηροκάστελλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Βασιλικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ζακυνθίων του Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει 799 κατοίκους ενώ ως οικισμός 285.

## Δείτε επίσης
Ο γειτονικός οικισμός Άνω Βασιλικός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Νταν Πίτερσον

Ο **Νταν Πίτερσον** (**Daniel Lowell Peterson**, γενν. Evanston, Ιλινόι, 9 Ιανουαρίου 1936, προσωνύμιο «The Coach») είναι Αμερικανός βραβευμένος  πρώην προπονητής μπάσκετ από τις πλέον αναγνωρίσιμες μορφές αθλήματος, παγκοσμίως. Το όνομά του συνδέθηκε, κυρίως με την Ιταλική ομάδα Ολίμπια Μιλάνο, της οποίας υπήρξε τεχνικός επί σειρά ετών (1979 – 1987, 2011) και με την οποία κέρδισε το τρόπαιο της Ευρωλίγκα (1987). Εργάσθηκε, ακόμη, στην Βίρτους Μπολόνια (1973-1979), ενώ τη διετία 1971-1973 ήταν προπονητής της Εθνικής Ομάδας της Χιλής. Τα τελευταία χρόνια απασχολήθηκε ως σχολιαστής αγώνων μπάσκετ και wrestling (κατς) για Ιταλικά τηλεοπτικά κανάλια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Ναυμαχία της Αμοργού (1312)

Η **Ναυμαχία της Αμοργού** έλαβε χώρα το 1312 μεταξύ των στόλων των Ιωαννιτών Ιπποτών και του Τουρκικού εμιράτου του Μεντεσέ. Η μάχη ήταν μια νίκη του Ιωαννιτών, αλλά και οι δύο πλευρές υπέστησαν μεγάλες απώλειες.

## Ιστορικό
Μετά την κατάκτηση της Ρόδου, την οποία έκαναν βάση των επιχειρήσεων τους, οι Ιωαννίτες Ιππότες (ή Ιππότες του Νοσοκομείου, chevaliers Hospitaliers) ανέλαβαν γρήγορα στρατιωτική δράση στα νερά του Αιγαίου Πελάγους. Οι στόχοι τους δεν ήταν μόνο Τουρκικά πλοία, αλλά και ένα Γενουατικό σκάφος, που πραγματοποιούσε εμπόριο με την Αίγυπτο των Μαμελούκων, αψηφώντας το εμπάργκο τέτοιων δραστηριοτήτων από τον πάπα, παρόλο που οι Γενουάτες είχαν βοηθήσει τους Νωαννίτες στην κατάληψη της Ρόδου. Όταν οι Γενουάτες έστειλαν απεσταλμένο στη Ρόδο για να απαιτήσουν την απελευθέρωση των πλοίων το 1311, οι Ιππότες αρνήθηκαν. Σε αντίποινα, οι Γενουάτες έδωσαν 50.000 χρυσά φλωρίνια στον Μεσούντ, εμίρη του Μεντεσέ, για να επιτεθεί στους Ιωαννίτες.  

## Μάχη
Ο Μεσούντ συνέλαβε αρκετούς Ροδίους εμπόρους στην ηπειρωτική χώρα και οι Γενουάτες και οι Τουρκικές γαλέρες άρχισαν να επιτίθενται στο ναυτικό των Ιπποτών.  Ωστόσο το 1312 ο  στόλος των Ιωαννιτών κατάφερε να αναχαιτίσει τον στόλο του εμίρη του Mεντεσέ στο νησί της Αμοργού. Αφού αποβιβάστηκαν οι Τούρκοι στο νησί, οι Ιππότες έκαψαν και τα 23 Τουρκικά πλοία και προχώρησαν σε επίθεση κατά των Τούρκων. Σύμφωνα με ένα χρονικό του 15ου αι. περισσότεροι από 800 Τούρκοι σκοτώθηκαν, αλλά και οι Ιωαννίτες είχαν μεγάλες απώλειες, με 57 Ιππότες και 300 πεζούς νεκρούς. Όμως μία σύγχρονη επιστολή ενός πρέσβη της Αραγονίας στη Σύνοδο της Βιέννης, αναφέρει 1.500 Τούρκους και 75 Ιππότες να έχουν σκοτωθεί.   Στον απόηχο της μάχης, οι Ιωαννίτες κατέλαβαν την Κω και τα κάστρα στην ηπειρωτική χώρα, πιθανώς την ακτή του Mεντεσέ.  

## Δείτε επίσης
* Ναυμαχία της Χίου (1319)

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* Luttrell, Anthony (1975). "The Hospitallers at Rhodes, 1306–1421". In Setton, Kenneth M.; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume III: The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Madison and London: University of Wisconsin Press. pp. 278–313. ISBN 0-299-06670-3.

Κατηγορία:Ιστορία της Αμοργού
Κατηγορία:Μάχες των Σταυροφοριών
Φθόγγος

**Φθόγγος** είναι κάθε ήχος που παράγεται όταν πάλλονται οι ανθρώπινες φωνητικές χορδές. Με τους φθόγγους ασχολείται η φωνητική. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να μελετήσεις έναν φθόγγο (αρθρωτική φωνητική, ακουστική φωνητική, αντιληπτική φωνητική κ.ά). Οι φθόγγοι δεν έχουν κάποια σημασία, αντιθέτως, η ελάχιστη μονάδα που έχει σημασία είναι το μόρφημα.

Ένας φθόγγος με αυξημένη λειτουργική βαρύτητα στο σύστημα της ελληνικής είναι το φώνημα.

Οι φθόγγοι αναπαριστώνται γραφικά με το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (Δ.Φ.Α.).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γλωσσολογία

Κατηγορία:Φωνητική
Αλεξίς Μπουβάρ

Ο **Αλεξίς Μπουβάρ** (, 27 Ιουνίου 1767 - 7 Ιουνίου 1843) ήταν Γάλλος αστρονόμος.

Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Παρισιού (1803), ξένο μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου (1826).

## Βιογραφία
Ανακάλυψε 8 κομήτες και έκανε παρατηρήσεις για αλλαγές στην τροχιά του Ουρανού, τις οποίες απέδωσε στον ακόμα άγνωστο, υποτιθέμενο πλανήτη. Αυτή η υπόθεση δικαιώθηκε απόλυτα το 1846, όταν ο αστρονόμος Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε, με βάση τους υπολογισμούς του Ουρμπέν Λεβεριέ, ανακάλυψε τον πλανήτη Ποσειδώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2022

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 2021-22 διεξήχθη με τη συμμετοχή των 16 ομάδων της Α1 κατηγορίας.  Τον τίτλο κατέκτησε ο '''Ολυμπιακός''' για 23η φορά στην ιστορία του. 

## Α' Φάση

## Προημιτελικοί

Οι νικήτριες ομάδες προκρίνονται στο F4 της διοργάνωσης (15-16 Απριλίου). 

## Φάιναλ φορ

### Ημιτελικοί

### Τελικός

## Κατάταξη
# : **Κυπελλούχος Ελλάδος 2022**
# 24px Ν.Ο. Βουλιαγμένης
# 22px Α.Ε.Κ. και 22x22εσ Υδραϊκός Ν.Ο.

## Παραπομπές


2022
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2021
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2022
Ρίκος Αγαθοκλής

Ο **Ρίκος Αγαθοκλής** ή *Ροίκος Αγαθοκλής* (1901 - ?) ήταν Έλληνας νομικός, που υπηρέτησε σε υψηλές διοικητικές θέσεις και ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας σε διεθνείς διασκέψεις και επιτροπές.

Γεννήθηκε στην Πορταριά του Πηλίου. Σπούδασε νομικά και ιστορία της τέχνης στο Παρίσι, και επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου δημιούργησε οικογένεια ασκώντας τη δικηγορία και έφθασε σύντομα να γίνει δικηγόρος «παρ' Αρείω Πάγω». Διετέλεσε από το 1937 έως το 1940 μέλος της νομοπαρασκευστικής επιτροπής του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Μεταπολεμικώς, από το 1947 έως το 1948, ο Αγαθοκλής διετέλεσε πρόεδρος της υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών για την αξιοποίηση εφοδίων από το εξωτερικό, γνωστής ως «ΕΦ.ΕΞ.». Το 1949 ορίσθηκε αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη Διεθνή Διπλωματική Διάσκεψη της Γενεύης που συνέταξε τους «Κώδικες μεταχειρίσεως αιχμαλώτων πολέμου και τραυματιών χωρών που βρίσκονται υπό κατοχήν». Στη συνέχεια διορίσθηκε Διοικητής Δωδεκανήσου για δύο περίπου χρόνια, το 1952-1953, ενώ την περίοδο 1953-1958 διετέλεσε πρόεδρος του ΕΟΤ. Επίσης υπήρξε πρόεδρος του ΠΙΚΠΑ και πληρεξούσιος-αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ελληνορουμανική Επιτροπή Βουκουρεστίου.

Τέκνα του Ρίκου Αγαθοκλή είναι ο Αριστείδης Αγαθοκλής, πρέσβης επί τιμή και πρώην γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών, και η Μαίρη Αγαθοκλή, δημοσιογράφος και συγγραφέας.

## Πηγή
* To ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 120 (έχει και φωτογραφία του)

Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2022

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο γυναικών της περιόδου 2021-22 ήταν η **5η** διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με τη συμμετοχή των οκτώ πρώτων ομάδων της κατάταξης του Α' γύρου της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση διεξήχθη με τη μορφή Φάιναλ-4 στο κολυμβητήριο Νέας Πολιτείας Λάρισας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 4η φορά στην ιστορία του.

## Προημιτελικοί (Διπλοί αγώνες)
### Α' αγώνες

### Β' αγώνες

## Φάιναλ φορ
Το Φάιναλ-4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Δημοτικό Κολυμβητήριο Νέας Πολιτείας Λάρισας στις 16 και 17 Απριλίου.  

### Ημιτελικοί

### Τελικός

* **Διαιτητές:** Κωνσταντινίδης, Μπιράκης
* **Συνθέσεις:
** **** ([[Αλεξάνταρ Τσίριτς]]): [[Χρυσή Διαμαντοπούλου|Διαμαντοπούλου]], [[Ελευθερία Πλευρίτου|Πλευρίτου Ελ.]] 1, [[Μπριζίτ Σλίκινγκ|Σλίκινγκ]], [[Νικολέτα Ελευθεριάδου|Ελευθεριάδου]] 2, Κανετίδου, [[Έλενα Ξενάκη|Ξενάκη]] 4, [[Χριστίνα Σιούτη|Σιούτη]] 1, [[Μαργαρίτα Πλευρίτου|Πλευρίτου Μαργ.]] 1, Χαλδαίου, [[Βάσω Πλευρίτου|Πλευρίτου Βασ.]] 2, [[Κίρα Κρίσμας|Κρίσμας]] 2, [[Μαρία Μυριοκεφαλιτάκη|Μυριοκεφαλιτάκη]] 1, [[Ιωάννα Σταματοπούλου|Σταματοπούλου]], [[Φωτεινή Τριχά|Τριχά]], Δρακωτού
** [[Αρχείο:600px Blu e Bianco dolphin.png|22px]] [[ΑΝΟ Γλυφάδας (υδατοσφαίριση γυναικών)|ΑΝΟ Γλυφάδας]] (Θοδωρής Ανδρεάκος): Γκανγκλ, Κλαψιανού, Γκίλλα 1, Θωμοπούλου, Γρηγοροπούλου 1, [[Ειρήνη Νίνου|Νίνου Ειρ.]] 2, Αντωνιάδη 1, Κολιτσοπούλου, [[Ίλσε Κούλχαας|Κούλχαας]] 1, Φουντωτού, Βόγκα, Κοντογιάννη 1, Καρύτσα, Κατσώνη, Κανελλοπούλου
* **Διακρίσεις:**
** **Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP):**  [[Έλενα Ξενάκη]] ([[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (υδατοσφαίριση γυναικών)|Ολυμπιακός Πειραιώς]])
** **Καλύτερη τερματοφύλακας:**  [[Χρυσή Διαμαντοπούλου]] ([[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (υδατοσφαίριση γυναικών)|Ολυμπιακός Πειραιώς]])
** **Πρώτη σκόρερ:'''  Έλενα Ξενάκη (Ολυμπιακός Πειραιώς): 7 γκολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Η Συνέντευξη Τύπου των διοργανωτών και των εκπροσώπων των ομάδων (pics)  koe.org.gr
* Με ανατροπή, 8-7 ο ΑΝΟ Γλυφάδας i repair την ΑΕΚ, προκρίθηκε στον τελικό  koe.org.gr
* «Η ποιότητα της ομάδας έφερε την ανατροπή και την πρόκριση στον τελικό   koe.org.gr
* Στον τελικό για πέμπτη φορά ο Ολυμπιακός, 9-6 τον Εθνικό Nobel Helllas  koe.org.gr
* Τσίριτς: «Οφείλουμε να είμαστε καλύτεροι στον τελικό» - Ελευθεριάδου: «Back to back στο τρεμπλ»  koe.org.gr
* Γλυφάδα - Ολυμπιακός 7-14: Ανέβασαν στροφές και κατέκτησαν το Stoiximan Κύπελλο οι ερυθρόλευκες  www.sport24.gr
* "Έτοιμες για το quadruple-double" (pics, δηλώσεις)  koe.org.gr

2022
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2021
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2022
Σταμπίλης Μεδιολάνων

Ο **Σταμπίλης** (ιταλικά :Stabile) (... - Μιλάνο, 13 Δεκεμβρίου 744) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 742 έως το 744.

## Βιογραφία
Η ζωή του Σταμπίλη είναι πρακτικά άγνωστη, το έτος γέννησής του και το κοινωνικό του υπόβαθρο είναι άγνωστα μέχρι σήμερα.

Είναι γνωστό ότι ανέβηκε στην έδρα του Μιλάνου στις 12 Αυγούστου 742.

Υποστήριξε τη συμφιλίωση μεταξύ του Πάπα Ζαχαρία και του Λομβαρδού βασιλιά Λιουτπράντου.

Πέθανε στο Μιλάνο στις 13 Δεκεμβρίου 744, μετά από μόλις δύο χρόνια θητείας στην αρχιεπισκοπική έδρα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
**Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica* di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
**Dizionario Biografico degli Italiani* di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano
*Francesco Antonio Zaccaria, Gesuiti, *Raccolta di dissertazioni di storia ecclesiastica*, Roma, Tip. Ferretti, 1841

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Πίτερ Μπάιερς

Ο **Πίτερ Μπάιερς** (*Peter Byers*, γεννήθηκε 20 Οκτωβρίου 1984) είναι ποδοσφαιριστής από την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με 90 και τερμάτων με 44 της εθνικής ομάδας της χώρας του.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές  από την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντρεαλ Ίμπακτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Αγαθονίκη (μάρτυρας)

Με το όνομα **Αγαθονίκη** αναφέρονται δύο Χριστιανές μάρτυρες. Εκείνη για την οποία έχουμε περισσότερες πληροφορίες ήταν Μικρασιάτισσα και μαρτύρησε το 250 μ.Χ., στον διωγμό του Αυτοκράτορα Δεκίου. Σύμφωνα με μερικούς μελετητές όμως και τον ιστορικό Ευσέβιο, το έργο που αφηγείται τα του μαρτυρίου της ίδιας και των «συν αυτή», οι *Πράξεις Κάρπου, Παπύλου και Αγαθονίκης*, χρονολογείται από τον 2ο αιώνα, στα χρόνια του Μάρκου Αυρηλίου. 

Η Αγαθονίκη αυτή ήταν αδελφή του διακόνου Παπύλου, ο οποίος είχε σπουδάσει ιατρική, όντας εύπορος και Ρωμαίος πολίτης. Τα δυο αδέλφια κατάγονταν είτε από την Πέργαμο, είτε από τα Θυάτειρα. Κάποτε πάντως που βρίσκονταν στην Πέργαμο συνοδεύοντας τον Επίσκοπο Θυατείρων Κάρπο, συνέβη ο Κάρπος και ο Πάπυλος να προσκληθούν από τον Ρωμαίο κυβερνήτη της πόλεως σε γεύμα. Αντιλαμβανόμενοι όμως ότι το κρέας ήταν ειδωλόθυτο, είχε δηλαδή προηγουμένως προσφερθεί ως θυσία σε αρχαίους θεούς, αρνήθηκαν να το φάνε, επειδή ήταν Χριστιανοί. Αφού ανακρίθηκαν, ο κυβερνήτης και ο ανθύπατος Ουαλέριος ή Όπτιμος τους διέταξε να θυσιάσουν στους θεούς εν ονόματι του Αυτοκράτορα. Και όταν αρνήθηκαν, ο ανθύπατος διέταξε να θανατωθούν, είτε ξεσχιζόμενοι με σιδερένια νύχια, είτε καιόμενοι ζωντανοί.

Η Αγαθονίκη ήταν παρούσα στη θανάτωση του Κάρπου και του αδελφού της. Ως προς αυτό και το μαρτύριό της, τα ελληνικά και τα λατινικά χειρόγραφα των *Πράξεις Κάρπου, Παπύλου και Αγαθονίκης* διαφέρουν στην αφήγησή τους. Στο ελληνικό κείμενο του Ευσεβίου, η Αγαθονίκη βρισκόταν μέσα στο πλήθος που παρακολουθούσε τη θανάτωση, οπότε εξήλθε από το πλήθος, ανακοίνωσε ότι είναι και εκείνη Χριστιανή και ζήτησε να τη ρίξουν και την ίδια στην πυρά. Οι παριστάμενοι της φώναξαν να λυπηθεί τον γιο της, αλλά εκείνη επέμεινε λέγοντας: «Ο Θεός θα ελεήσει το παιδί μου, γιατί Αυτός προνοεί για όλα.» Και αμέσως γδύθηκε και έπεσε μόνη της στη φωτιά φωνάζοντας: «Κύριε βοήθησέ με, σε Σένα κατέφυγα.» Στο λατινικό κείμενο, που είναι εκτενέστερο και λεπτομερέστερο, η Αγαθονίκη δεν ήταν απλώς παριστάμενη στο τέλος, αλλά κατέθεσε στη δίκη του Κάρπου. Μετά τη θανάτωση του Κάρπου, η Αγαθονίκη διατάχθηκε ξεχωριστά να θυσιάσει στα είδωλα. Αρνήθηκε παρά τις εκκλήσεις του κόσμου να λυπηθεί τα παιδιά της (εδώ υπάρχει και η διαφορά ότι είχε περισσότερα του ενός τέκνα), ξεκαθαρίζοντάς τους ότι θα τα προσέχει ο Θεός. Τότε καταδικάσθηκε ξεχωριστά και θανατώθηκε είτε με αποκεφαλισμό, είτε με φωτιά. Ανακηρύχθηκε αγία από την Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη της εορτάζεται από κοινού με εκείνη των Αγίων Κάρπου, Παπύλου και Αγαθοδώρου στις 13 Οκτωβρίου.

Η άλλη Αγαθονίκη αναφέρεται ότι ήταν παρθενομάρτυρας και ότι μαρτύρησε στην Καρχηδόνα της βόρειας Αφρικής κατά τη Ρωμαϊκή εποχή, αλλά σε άγνωστο έτος και αιώνα. Τίποτε άλλο σχετικώς με τον βίο και το μαρτύριό της δεν είναι γνωστό. Αναγνωρίζεται ως αγία από την Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη της εορτάζεται στις 10 Αυγούστου.

## Παραπομπές


## Πηγή
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 122

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Άγιοι από την Ρωμαϊκή Μικρά Ασία
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 3ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 3ου αιώνα
Αγαθυλλίς

Το **Αγαθυλλίς** είναι αρχαίο ελληνικό γυναικείο όνομα. Είναι γνωστό από επιγραφή του 1ου αιώνα μ.Χ. που βρέθηκε στη Λάρισα. Είναι αντίστοιχο σε σημασία με το νεοελληνικό όνομα *Αγαθούλα*. Το ακριβές κείμενο της επιγραφής αυτής είναι:

: *«Αγα[θ]υλλ[ίς] απελευθέρα Δεξοίς της Μενεκράτους»* (ΙΕ ΙΧ 2,561)

## Πηγή
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 123

Αγαθυλλις
Διεθνής Ομοσπονδία Γυμνιστών

Η **Διεθνής Ομοσπονδία Γυμνιστών** (**ΔΟΓ**) (αγγλικά: *International Naturist Federation, INF*, γαλλικά: *Fédération naturiste internationale, FNI*, γερμανικά: *Internationalen Naturisten Föderation, INF*) είναι η παγκόσμια οργάνωση-ομπρέλα που εκπροσωπεί τις επίσημες εθνικές ομοσπονδίες γυμνιστών.

## Ιδιότητα μέλους
Η ΔΟΓ αποτελείται από εκπροσώπους εθνικών οργανώσεων γυμνιστών. Οι κανόνες της ομοσπονδίας περιορίζουν τη συμμετοχή σε μια εθνική ομοσπονδία. Για να παρακάμψουν αυτόν τον κανόνα, οι γαλλόφωνες και αγγλόφωνες καναδικές κοινωνίες σχημάτισαν μια εταιρική σχέση με σκοπό τη συμμετοχή τους στην ΔΟΓ.

Ορισμένες ομοσπονδίες έχουν ανεξάρτητες οργανώσεις νεολαίας που επί του παρόντος δεν είναι άμεσα συνδεδεμένες με τη ΔΟΓ. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εκπρόσωποι της νεολαίας (European Naturist Youth – ENY) έχουν εκλέξει μια επιτροπή Νεολαίας για να τους εκπροσωπήσει στη ΔΟΓ και στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση Γυμνιστών (EuNat). Καθήκον του είναι να συντονίζει εκδηλώσεις και να προωθεί την επικοινωνία και την ανταλλαγή μεταξύ νεαρών γυμνιστών.

Οι κανόνες της ΔΟΓ προβλέπουν την άμεση συμμετοχή στη ΔΟΓ εάν δεν υπάρχει συνδεδεμένος εθνικός οργανισμός γυμνιστών στη χώρα διαμονής.
[μικρογραφία| Μνημείο μνήμης του τόπου ([CHM Montalivet, Γαλλία) όπου ιδρύθηκε η Διεθνής Ομοσπονδία Γυμνιστών (ΔΟΓ) το 1953.]]

## Δείτε επίσης

* Γυμνισμός
* Γύμνια
* Γυμνική κολύμβηση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ομοσπονδίες
Κατηγορία:Γυμνισμός
Αγαθάγγελος Μυριανθούσης

Ο **Αγαθάγγελος Μυριανθούσης** (1780-1852) ήταν μητροπολίτης τόσο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όσο και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε στο Μηλικούριο της Κύπρου και το 1818 εξελέγη μητροπολίτης Κοτυαίου. Το 1825 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Αγκύρας. Σύντομα όμως, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, έχοντας την εσφαλμένη πληροφορία ότι η Επισκοπή Θηβών χήρευε, τον μετέθεσε σε αυτή. Φθάνοντας στη Θήβα, ο Αγαθάγγελος πληροφορήθηκε ότι ο επίσκοπος της περιοχής Παΐσιος ζούσε, οπότε απέφυγε να αναμιχθεί στα εκκλησιαστικά ζητήματα της επαρχίας. Επί Καποδίστρια, ο Αγαθάγγελος έγινε τοποτηρητής της Μητροπόλεως Παλαιών Πατρών, αλλά διατηρούσε και τον τίτλο του Αγκύρας. Τέλος, το 1833 εξελέγη επίσκοπος στη νεοσύστατη τότε Επισκοπή Λοκρίδος.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελίδα 152

Κατηγορία:Επίσκοποι Αγκύρας
Κατηγορία:Μητροπολίτες Θηβών
Κατηγορία:Μητροπολίτες Παλαιών Πατρών
Αγάθυρνον

Το **Αγάθυρνον** ή **Αγάθυρνα** (λατ. *Agathyrnum*) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη βόρεια ακτή της Σικελίας, που ιδρύθηκε κατά την παράδοση από τον μυθικό ήρωα Αγάθυρνο (γιο του θεού των ανέμων Αιόλου) και πήρε το όνομά της από αυτόν («επώνυμος ήρωας»). Βρισκόταν ανάμεσα στις πόλεις Τυνδαρίδα και Καλή Ακτή (Καλάκτα).

Ωστόσο, παρά το ότι μπορεί να συμπεράνει κάποιος από τον παραπάνω «ιδρυτικό μύθο» ότι το Αγάθυρνον ήταν πανάρχαια πόλη, πιθανώς ιδρυθείσα από Δωριείς της πολύ κοντινής κωμοπόλεως Δημέννης, δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά σε αυτό στις ιστορικές πηγές πριν από την εποχή που η Σικελία κατέστη ρωμαϊκή επαρχία. Κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο η πόλη έγινε το άντρο μιας τεράστιας συμμορίας ληστών και τυχοδιωκτών λεηλατών, που επεξέτειναν τις λεηλασίες τους στη γύρω περιοχή, αλλά ο ύπατος Λαίβινος σταμάτησε τη δράση τους το 210 π.Χ. και μετέφερε 4 χιλιάδες από αυτούς στο Ρήγιο. Είναι πολύ πιθανό ότι εξαιτίας αυτού η πόλη αποστερήθηκε των δικαιωμάτων της ως δήμου, τα οποία είχαν παραχωρηθεί στις περισσότερες σικελικές πόλεις, και για αυτό ίσως δεν αναφέρεται από τον Κικέρωνα, αν και αναφέρεται από τον Στράβωνα ως μία από τις λίγες πόλεις που υπήρχαν ακόμα στη βόρεια ακτή της Σικελίας, αλλά και αργότερα από τον Πλίνιο και τον Πτολεμαίο, καθώς και τον Χάρτη του Αντωνίνου και τον Πευτιγγεριανό Πίνακα.

## Θέση
Οι μελετητές ευνοούν την άποψη ότι η θέση του Αγαθύρνου ήταν κοντά στο σημερινό Κάπο ντ' Ορλάντο ή κοντά στη Σάντα Αγκάτα ντι Μιλιτέλλο. Ωστόσο το θέμα έχει συζητηθεί πολύ κατά το παρελθόν, εξαιτίας της μεγάλης ασυμφωνίας μεταξύ των αρχαίων συγγραφέων: Ο Στράβων την τοποθετεί 30 ρωμαϊκά μίλια από την Τυνδαρίδα και επίσης 30 μίλια από την Alaesa. Ο Χάρτης του Αντωνίνου δίνει 28 μίλια από την Τυνδαρίδα και 20 από την Καλή Ακτή, ενώ ο Πευτιγγεριανός Πίναξ (του οποίου οι αριθμοί φαίνονται πιο αξιόπιστοι για το μέρος αυτό της Σικελίας από εκείνους του Χάρτη του Αντωνίνου) δίνει μόνο 12 μίλια απόσταση από την Καλή Ακτή. Αν η τελευταία απόσταση θεωρηθεί η σωστή, θα συνέπιπτε ακριβώς με εκείνη από τη σημερινή Καρόνια (την Καλή Ακτή) μέχρι μια κωμόπολη που ονομάζεται σήμερα Ακουεντόλτσι, κάτω από το Σαν Φρατέλλο και περί τα 3&nbsp;χιλιόμετρα δυτικά της Σάντα Αγκάτα ντι Μιλιτέλλο, όπου ο Fazello περιέγραψε ευμεγέθη ερείπια που υπήρχαν ακόμα κατά την εποχή του (αλλά ο ίδιος και ο Κλουβέριος τα θεωρούσαν ερείπια του Αλουντίου). Με δεδομένη την ανυπαρξία άλλης αρχαίας πόλεως οποιουδήποτε μεγέθους στην περιοχή, τα ερείπια αυτά του Ακουεντόλτσι θα μπορούσαν να είναι η Αγάθυρνα, ωστόσο στον πλέον πρόσφατο άτλαντα για την αρχαιότητα, εκείνον του Barrington, ταυτοποιούνται με τα ερείπια της μικρής αρχαίας κωμοπόλεως Απολλωνίας.

## Παραπομπές


### Πηγές
* Smith, William (επιμ.): *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας|Dictionary of Greek and Roman Geography]]*, εκδ. John Murray, Λονδίνο 1854-1857
* Talbert, Richard: *[[Barrington Atlas of the Greek and Roman World]]*, Princeton University Press, 2000, ISBN 0-691-03169-X, Χάρτης 47

Αγαθυρνον