open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κουρουνοχώρι Νάξου

Το **Κουρουνοχώρι** είναι χωριό της πεδινής δυτικής Νάξου σε υψόμετρο 130-170 μέτρων και έχει 105 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται επί του οδικού άξονα Χώρας Νάξου - Κυνιδάρου και μεταξύ των χωριών Μέλανες και Μύλους. Είναι κτισμένο σε πλευρά λόφου απέναντι από τους Μύλους.Κυρίαρχη θέση κρατεί ο Ενετικός Πύργος, το αρχοντικό των Μαυρογέννηδων, το μαρμάρινο τραπέζι με τη χαραγμένη αφιέρωση του Βασιλιά Όθωνα τα καταπράσινα περιβόλια με τα τρεχούμενα νερά και ο Ναός του Σωτήρος. 
Το Κουρουνοχώρι όπως και οι Μέλανες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μαζί και με τ΄ άλλα γύρω χωριά ήταν αγροτικοί τροφοδότες των ορεινών χωριών της Νάξου και κυρίως του Κυνιδάρου, της Κεραμωτής και της Κορώνου. Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.
Το 1983 ιδρύθηκε ένας κοινός πολιτιστικός σύλλογος με το χωριό Μύλοι που φέρει το όνομα "Μορφωτικός και Εξωραϊστικός σύλλογος Κουρουνοχωρίου Μύλων Νάξου. Σήμερα το Κουρουνοχώρι υπάγεται στο Δημοτικό διαμέρισμα των Μελάνων του Δήμου Νάξου. Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1920, στην απογραφή ο οικισμός αναγνωρίζεται και προσαρτάται στην κοινότητα Μελάνων.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο ''Νάξου''. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* υπαγόταν στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Μελάνων*, του *Δήμου Νάξου*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Άγιο Θαλέλαιο ( 106 κ.), Μέλανες ( 414 κ.) και Μύλους ( 27 κ.) την *Τοπική Κοινότητα Μελάνων* ( 652 κ.). Η τ.κ. Μελάνων υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Κουρουνοχωρίτες
* Στάθης Δρογώσης: τραγουδοποιός

## Συλλογή φωτογραφιών

File:Tower in Kournochori, Naxos, 1600 AD, 1118950.jpg|Ενετικός πύργος
File:Tower in Kournochori, Naxos, 1600 AD, 118947.jpg


## Παραπομπές


## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΕ΄, σελ.80

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
Μαρκ Γουέμπερ

Ο **Μαρκ Άλαν Γουέμπερ** (*Mark Alan Webber*, 27 Αυγούστου 1976) είναι Αυστραλός οδηγός της Φόρμουλα 1. Μάλιστα, το 2009, στο Γκραν Πρι της Γερμανίας έγινε ο πρώτος Αυστραλός που αναδείχτηκε νικητής σε κούρσα μετά το 1981 και τον Άλαν Τζόουνς.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Γουέμπερ** γεννήθηκε στο Queanbeyan της Νέας Νότιας Ουαλίας,στις 27 Αυγούστου του 1976 και έχει ύψος 184 εκατοστά. Ο πατέρας του ήταν πωλητής μοτοσυκλετών. Αν και η πρώτη του επαφή με τον αθλητισμό ήταν η ενασχόλησή του ως bal boy σε αγώνες ράγκμπι, από σχετικά μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό έχοντας ως πρότυπα του τον οδηγό της Φόρμουλα 1 Αλαίν Προστ και τον οδηγό αγώνων μοτοσυκλέτας Κέβιν Σβαντζ.

## Πρώτα βήματα
Ξεκίνησε την καριέρα του από αγώνες μοτοσυκλετών και το 1991 μεταπήδησε στα καρτ. Το 1993, και αφού κατέκτησε το Πρωτάθλημα στη Νέα Νότια Ουαλία συνέχισε την καριέρα του στο πανεθνικό Πρωτάθλημα της Φορντ. Οι αξιόλογες εμφανίσεις του αποτέλεσαν το εισιτήριο για καριέρα στην Ευρώπη.

## Στην Ευρώπη
Στην Ευρώπη έκανε σημαντική καριέρα στο Πρωτάθλημα FIA GT, στη Φόρμουλα 3 αλλά και στη Φόρμουλα 3000. Μάλιστα από το 2000 ήταν δοκιμαστής οδηγός στην βρετανική Άροους της Φόρμουλα 1 και αργότερα στην Μπένετον Φόρμουλα μέχρι να αντικατασταθεί από τον Φερνάντο Αλόνσο.

## Καριέρα στη Φόρμουλα 1
Το 2002 υπέγραψε στην Μινάρντι με την οποία και έκανε ντεμπούτο στο Γκραν Πρι της Μελβούρνης. Κατά την πρώτη του χρονιά στην Φόρμουλα 1 κατάφερε να συγκεντρώσει μόλις 2 βαθμούς και να καταταγεί στη 16η θέση του γενικού πίνακα. Την επόμενη χρονιά, όντας οδηγός της Τζάγκουαρ Ρέισινγκ κατετάγη 10ος έχοντας 17 βαθμούς ενώ κατά την τελευταία του χρονιά στην ομάδα της Τζάγκουαρ, αναδείχτηκε 13ος με μόλις 7 βαθμούς. Το 2005 αγωνίστηκε με την Γουίλιαμς, συγκεντρώνοντας 36 βαθμούς που του επέτρεψαν να καταταγεί πάλι στην 10η θέση στη βαθμολογία των οδηγών. Το 2006, στη δεύτερη και τελευταία του σεζόν στη Γουίλιαμς μάζεψε μόλις 7 βαθμούς και έπεσε στην 14η θέση. Το 2007 υπέγραψε στη Ρεντ Μπουλ Ρέισινγκ όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Οι δύο πρώτες του χρονιές κινήθηκαν σε μέτρια επίπεδα καθώς συγκέντρωσε 10 και 21 βαθμούς αντίστοιχα και κατετάγη στην 12η και 11η θέση. Το 2009 ήταν η πιο επιτυχημένη χρονιά στη μέχρι τώρα καριέρα του αφού συγκέντρωσε 69,5 βαθμούς που τον έστειλαν στην 4η θέση, πάνω από οδηγούς όπως ο Λιούις Χάμιλτον, ο Κίμι Ραϊκόνεν, ο Φερνάντο Αλόνσο και ο Φελίπε Μάσα ενώ πέτυχε και δύο νίκες, τις μοναδικές στην καριέρα του, στα Γκραν Πρι της Γερμανίας και της Βραζιλίας.

## Ανακοίνωση αποχώρησής του απ' το [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2013)|Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1]] στο τέλος του [[2013]]
Στις 27 Ιουνίου 2013, ο Γουέμπερ, ο οποίος βρίσκεται στο 
Σίλβερστοουν της Μεγάλης Βρετανίας, για τον εκεί αγώνα, ανακοίνωσε πως στο τέλος του
Πρωταθλήματος θα αποχωρήσει από τη Φόρμουλα 1, προκειμένου να βοηθήσει τη Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Πόρσε να κερδίσει τον αγώνα ράλι 24 ώρες στο Λεμάν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αυστραλοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Κύθρος Μεγανησίου

Ο **Κύθρος** ή **Κοθρός** είναι μία ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους. Ανήκει στο νομό Λευκάδας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων. Βρίσκεται νότια του Μεγανησίου. Στη νησίδα έχουν εντοπιστεί κατάλοιπα ανθρώπινης παρουσίας από την Μέση Παλαιολιθική εποχή, σε σπηλιά.  Από το 2021 απογράφεται ξεχωριστά χωρίς μόνιμους κατοίκους στην Δημοτική Ενότητα Μεγανησίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λευκάδας
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Μεγανησίου
Νέα Σελήνη (ταινία)

Η ***Νέα Σελήνη*** (αγγλικά: *Νew Μoon*) είναι η δεύτερη ταινία του "έπους του Λυκόφωτος" και η συνέχεια της ταινίας Λυκόφως του 2008. Βασίζεται στο μυθιστόρημα της Στέφανι Μέγιερ *Νew Μoon*.

## Πλοκή
Στα δέκατα όγδοα γενέθλια της Μπέλα Σουάν, ο Έντουαρτ Κάλεν, ο βρυκόλακας που αγαπά και η οικογένεια του της διοργανώνουν ένα πάρτι παρά την θέλησή της. Ενώ ξετυλίγει ένα δώρο, κόβεται κατά λάθος από το χαρτί, κάτι το οποίο προκαλεί τον Τζάσπερ, τον θετό αδελφό του Έντουαρτ, ο οποίος συγκλονίζεται από την μυρωδιά του αίματος και κάνει απόπειρα να την σκοτώσει. Για την προστασία της, ο Έντουαρτ αποφασίζει να τερματίσει την σχέση τους και μαζί με την οικογένειά του να απομακρυνθεί από το Φορκς. Αυτό ραγίζει την καρδιά της Μπέλα. Κατά τους μήνες που ακολουθούν, η Μπέλα ανακαλύπτει ότι επικίνδυνες δραστηριότητες, όπως η οδήγηση μοτοσικλέτας, την κάνουν να ακούει την φωνή του Έντουαρτ στο κεφάλι της. Επίσης, επιδιώκει την εμβάθυνση της φιλίας της με τον Τζέικομπ Μπλακ, έναν χαρούμενο σύντροφο που την διευκολύνει να ξεπεράσει τον πόνο της απώλειας του Έντουαρτ. Η Μπέλα ανακαλύπτει ότι ο Τζέικομπ είναι λυκάνθρωπος. Αυτός και οι άλλοι λυκάνθρωποι προστατεύουν την Μπέλα από τους νομαδικούς βρυκόλακες Λόρεντ και Βικτόρια, η τελευταία εκ των οποίων προσπαθεί να εκδικηθεί για τον θάνατο του εραστή της, Τζέιμς, τον οποίο σκότωσε ο Έντουαρτ στο Λυκόφως. Εν τω μεταξύ, μία σειρά από παρεξηγήσεις, κάνει τον Έντουαρτ να πιστέψει ότι η Μπέλα αυτοκτόνησε. Τρελός από την υποτιθέμενη αυτοκτονία, ο Έντουαρτ πάει στην Βολτέρρα, πόλη της Ιταλίας, για να προκαλέσει τους Βολτούρι, τους βασιλικούς βρυκόλακες, οι οποίοι είναι οι μοναδικοί βρυκόλακες που έχουν το δικαίωμα να τον σκοτώσουν. Η Μπέλα μαζί με την Άλις φεύγουν βιαστικά για την Ιταλία, για να αποτρέψουν τον Έντουαρντ από το να αυτοκτονήσει. Πριν από την αναχώρηση τους από την Ιταλία, οι Βολτούρι λένε στον Έντουαρτ ότι η Μπέλα, επειδή γνωρίζει την ύπαρξη των βρυκολάκων, πρέπει ή να θανατωθεί ή να μετατραπεί σε βρυκόλακα. Όταν επιστρέφουν στο Φορκς, ο Έντουαρτ λέει στην Μπέλα ότι την αγαπούσε, αλλά άφησε το Φορκς για να την προστατέψει. Αυτή τον συγχωρεί και οι Κάλεν κάνουν ψηφοφορία υπέρ της μετατροπής της Μπέλα σε βρυκόλακα, παρά την θλίψη του Έντουαρτ. Ωστόσο, ο Έντουαρτ δίνει στην Μπέλα μία επιλογή:  θα επιτρέψει να την μετατρέψει σε βρυκόλακα ο Κάρλαϊλ μετά την αποφοίτησή της με αντάλλαγμα να παντρευτεί τον Έντουαρτ,,

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Νέα Σελήνη (ταινία) στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Κατηγορία:Βαμπίρ στην ποπ κουλτούρα
Κατηγορία:Ταινίες του 2009
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Λυκάνθρωποι σε ταινίες
Ψευδαργυραλουμινίτης

Ο **ψευδαργυραλουμινίτης** (αγγλ. zincaluminite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του αργιλίου και του ψευδαργύρου. Το όνομά του προκύπτει από την ομοιότητα με τον αλουμινίτη συν το γεγονός ότι περιέχει ψευδάργυρο. Το όνομα δεν είναι αναγνωρισμένο από την ΙΜΑ, ενώ παραμένουν αδιερεύνητες οι οπτικές και κρυσταλλογραφικές του ιδιότητες.

Είναι σπανιότατο ορυκτό εμφανιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης ψευδαργυρούχων - αργυρούχων αποθέσεων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σμιθσονίτης, ο υδροζινκίτης, ο αουριχαλκίτης, ο σερπιερίτης, ο κυανοτριχίτης, ο κτενασίτης και ο αζουρίτης.

Απαντάται στη Γερμανία (περιοχή Sauerland), στην Πολιτεία Νεβάδα των ΗΠΑ και στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον Νο 50), όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Ψευδαργυραλουμινίτης
Ψευδαργυραλουμινίτης
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Αικατερίνη Φωτιάδου-Καλλιδοπούλου

Η **Αικατερίνη Φωτιάδου-Καλλιδοπούλου** (1899 -3 Νοεμβρίου 1986) υπήρξε ιδρύτρια του Λυκείου Ελληνίδων Θεσσαλονίκης, καθώς και του σώματος αδελφών νοσοκόμων «Κυανούς Σταυρός». Γεννήθηκε στη Σμύρνη και πέθανε στη Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε τον Θεσσαλονικέα Στρατηγό Περικλή Καλλιδόπουλο το 1919, όταν αυτός πήγε στην Σμύρνη και ανέλαβε την Στρατιωτική Διοίκηση της Σμύρνης. Είναι κόρη του Σμυρναίου ποιητή Αλέκου Φωτιάδη και αδελφή του ιστορικού συγγραφέα Δημήτρη Φωτιάδη.
Όταν ο άνδρας της ανέλαβε Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας, η Αικατερίνη ανέλαβε την αντιπροεδρία του Π.Ι.Κ.Π.Α., όπου πρόεδρος τότε ήταν ο εκάστοτε μητροπολίτης. Επί των ημερών της κτίστηκαν οι παιδικές εξοχές της Αγίας Τριάδος του Π.Ι.Κ.Π.Α.

Το 1939 ίδρυσε το Λύκειο Ελληνίδων Θεσσαλονίκης , και παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το 1953, οπότε εξελέγη πρώτη γυναίκα Δημοτική Σύμβουλος Θεσσαλονίκης μαζί με την Δήμητρα Σκλαβούνου και τη Νέλλη Μαγιάκου, με το ψηφοδέλτιο Μηνά Πατρικίου.

Μέσα στα πλαίσια του Λυκείου Ελληνίδων, ίδρυσε στον πόλεμο 1940-41 το σώμα αδελφών νοσοκόμων *Κυανούς Σταυρός*, μαζί με τον καθηγητή Αναστάσιο Μυσιρλόγλου και τον ιατρό Ηλία Κυριάδη.

Κατά την ναζιστική κατοχή συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και μαζί με τον γιο της Αλέξανδρο και τον άνδρα της στρατηγό είχαν ασύρματο στο σπίτι τους και ήταν οι σύνδεσμοι μεταξύ πόλεως και ανταρτών, στους οποίους συνέλεγαν και προωθούσαν τους καταδιωκόμενους τότε Ισραηλίτες και άλλους, που καταδιώκονταν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών τον Νοέμβριο του 1986 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας στις 4 Νοεμβρίου 1986.

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Βιβιανίτης

Ο **βιβιανίτης** () είναι ένυδρο φωσφορικό ορυκτό του σιδήρου. Έλαβε το όνομά του το 1817 προς τιμήν του Τζον Χένρι Βίβιαν (John Henry Vivian, 1785–1855), Ουαλού ορυκτολόγου, ο οποίος τον πρωτοεντόπισε.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Αποτελεί δευτερογενές ορυκτό που σχηματίζεται στις ζώνες οξείδωσης μεταλλικών αποθέσεων και σε γρανιτικούς πηγματίτες. Συχνά αντικαθιστά το οργανικό υλικό σε απολιθούμενα οστά ή όστρακα. Απαντάται, επίσης, σε λιμναία ιζήματα και σπανιότερα εντός σπηλαίων.

Σχηματίζει ομάδα ορυκτών (ομάδα βιβιανίτη), η οποία περιλαμβάνει τα ορυκτά:
* Ανναβεργίτης (Annabergite)
* Αρουπίτης (Arupite)
* Μπαρασίτης ή Μπαρισίτης (Barićite)
* Ερυθρίτης (Erythrite)
* Χερνεσίτης (Hörnesite)
* Κετιγκίτης (Köttigite)
* Βιβιανίτης

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σιδηροπυρίτης, ο πυρροτίτης, ο μεταβιβιανίτης, ο σιδηρίτης, ο σφαλερίτης και ο χαλαζίας.

Ο βιβιανίτης είναι πολύ φωτοευαίσθητο ορυκτό. Ο σίδηρος στην αρχική του σύσταση είναι δισθενής (Fe+2), με την επίδραση, όμως, φωτεινής ακτινοβολίας μετατρέπεται σε τρισθενή (Fe+3), με αποτέλεσμα την αλλοίωση του χρώματος του ορυκτού (βλ. σχετική βιβλιογραφία). Για το λόγο αυτό οι συλλέκτες ορυκτών (από τους οποίους είναι περιζήτητος, ιδιαίτερα στις διαφανείς μορφές του) οφείλουν να τον διατηρούν σε αδιαφανείς θήκες, καθώς η επί μακρόν έκθεσή του σε φως οδηγεί στην αμαύρωση και την απώλεια της διαφάνειάς του.

Ανευρίσκεται σε πολλές περιοχές της Γης. Σημαντικές είναι οι εμφανίσεις του στη Ρωσία (περιοχές Μόσχας, χερσονήσου Κόλα και χερσονήσου Ταμάν), στην Ουκρανία (περιοχή Κερτς, Κριμαία), στη Σλοβακία, στην Ιταλία, (αρκετές περιοχές), στο Μεξικό, στη Βολιβία, στη Βραζιλία, στο Καμερούν και στην Ιαπωνία. Υπάρχει, επίσης, σχεδόν σε όλες τις Πολιτείες των ΗΠΑ με αξιοσημείωτες εμφανίσεις στο Άινταχο, τη Γιούτα και το Κολοράντο.

Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Alfredo Petrov, ''A Scientific Study of the Absorption of Evil by Vivianite''
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Βιβιανιτης
Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Οικογένεια Σισίνη

Η οικογένεια Σισίνη είναι ιστορική οικογένεια της Ηλείας με κλάδους στην Ιταλία και Ρωσία. Ο πρώτος που αναφέρεται ήταν αγνώστου ονόματος έμπορος που με τη κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς διέφυγε στη Βενετία. Το οικόσημο της οικογένειας έφερε αρχαία τριήρη. Απόγονοι του πρώτου αυτού Σισίνη αναφέρονται στρατηγός της Ρωσίας, γενάρχης του εκεί κλάδου, που αρχικά ήταν ιερέας στην Κωνσταντινούπολη. Απόγονος του κλάδου της Βενετίας ήταν ο Χρύσανθος που επέστρεψε στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στη Γαστούνη. 

Στην Γαστούνη συναντώνται δύο οικογένειες Σισίνιδων με άγνωστο κοινό πρόγονο.

## Γενεαλογικό δέντρο

### Οικογένεια Μιχαήλ Σισίνη

* Μιχαήλ Σισίνης, σύνδικος Γαστούνης
** Νικόλαος Σισίνης, ιατρός και γιος του Μιχαήλ
** Γεώργιος Σισίνης, σύζυγος Διαμάντως Χαραλάμπη και γιος του Μιχαήλ
*** , προεστός Γαστούνης, ιατρός και γιος του Γεωργίου
**** , σύζυγος του Σωτήρη Χαραλάμπη και κόρη του Χρύσανθου
***** Κωνσταντίνος Χαραλάμπης, διπλωμάτης και γιος της Βικτωρίας
***** Αναστάσιος Χαραλάμπης, γερουσιαστής και γιος της Βικτωρίας
**** Γεώργιος Σισίνης, πρόκριτος Γαστούνης, πρόεδρος της Γ΄ και Δ΄ Εθνοσυνέλευσης, γερουσιαστής και γιος του Χρύσανθου
***** Χρύσανθος Σισίνης, βουλευτής, αγωνιστής του 1821, σύζυγος Βασιλικής Μάρκου Μπότσαρη και γιος του Γεωργίου
****** , σύζυγος του Δημάρχου Πατρών Αριστομένη Κοντογούρη και κόρη του Χρύσανθου.
******* Νικόλαος Κοντογούρης, βουλευτής και γιος της Βικτωρίας
******* Φίλιππος Κοντογούρης, διπλωμάτης και γιος της Βικτωρίας
***** Μιχαήλ Σισίνης, γιος του Γεωργίου, σύζυγος 1) Ταρσίας Ανδρούτσου, 2) Κλεοπάτρας Σιδέρη εκ Πατρών
******Χρύσανθος Σισίνης, γιος του Μιχαήλ και της Κλεοπάτρας, σύζυγος Χρυσούλας Ορφανίδου.
******Διαζέντα ή Υακίνθη Σισίνη, κόρη του Μιχαήλ και της Κλεοπάτρας
*****  (; - 1836), σύζυγος Μπενιζέλου Ρούφου και κόρη του Γεωργίου
**** Νικόλαος Σισίνης, γιατρός, πρόκριτος Γαστούνης και γιος του Χρύσανθου
***** Μιχαήλ Σισίνης, συγγραφέας, ποιητής και γιος του Νικολάου
***** Ευστάθιος Σισίνης, γιος του Νικολάου
**** Πέτρος Σισίνης, γιατρός και γιος του Χρύσανθου
**** Μιχαήλ Σισίνης, γιος του Χρύσανθου
*** Μαρία Σισίνη, σύζυγος Παναγιώτου Βόζου και κόρη του Γεωργίου

### Οικογένεια Πανάγου Σισίνη

* Πανάγος Σισίνης, πρόκριτος και Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
** Δημήτριος Σισίνης, συγγραφέας και γιος του Πανάγου
*** Πανάγος Σισίνης, γιος του Δημητρίου
**** Γιαννάκης Σισίνης, αγωνιστής, πολιτικός, σύζυγος Άννας Γεωργίου Αυγερινού και γιος του Πανάγου
***** Νικόλαος Σισίνης, συνταγματάρχης, δήμαρχος Ηλιαίων, βουλευτής και γιος του Γιαννάκη
****** Ιωάννης Σισίνης, δικηγόρος, βουλευτής και γιος του Νικολάου
****** Γεώργιος Σισίνης, δήμαρχος Ήλιδος και γιος του Νικολάου
******* Ελένη Σισίνη, σύζυγος Σπύρου Ξανθόπουλου και κόρη του Γεωργίου
******** Θεμιστοκλής Ξανθόπουλος, πολιτικός μηχανικός, καθηγητής ΕΜΠ, υφυπουργός Δημοσίων Έργων και γιος της Ελένης
****** Δημήτριος Σισίνης, αντιστράτηγος και γιος του Νικολάου

## Παραπομπές

## Πηγές
*Αναστάσιος Ν. Γούδας, *Βίοι Παράλληλοι των επί της αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών*, Τ. 7:Πολιτικοί άνδρες, Εν Αθήναις, 1875.
392 Βιλελμίνη

Η **Βιλελμίνη (Wilhelmina)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,7. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη Βασίλισσα Βιλελμίνη της Ολλανδίας (1880-1962).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βιλελμίνης εκτιμάται σε 62,9 χιλιόμετρα από δεδομένα του IRAS, ενώ η μάζα της σε 260 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα, πάντως είναι σκουρόχρωμος αφού το άλβεδό της είναι 0,059 (από δεδομένα του IRAS). Η Βιλελμίνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 32 λεπτά. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βιλελμινη
394 Αρδουίνα

Η **Αρδουίνα (Arduina)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,66. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αρδουίνας υπολογίσθηκε σε 31,3 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 32,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης) και το άλβεδό της είναι 0,246 (από δεδομένα του IRAS). Η Αρδουίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 30 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αρδουινα
Θέρμες του Ζευξίππου

Τα **λουτρά του Ζευξίππου** ή **θέρμες του Ζευξίππου** ήταν δημόσιος χώρος της Κωνσταντινούπολης που βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από τον Ιππόδρομο, το Αυγουσταίον και το Μεγάλο Παλάτι. Η ονομασία του χώρου οφείλεται, κατά τον Κεδρηνό, στο γεγονός πως στην ίδια θέση είχε κτιστεί ναός αφιερωμένος στο Δία, ενώ κατά τον Ευσέβιο υποστηριζόταν πως ήταν αναφορά στον ζωγράφο Ζεύξι, έργα του οποίου διακοσμούσαν τον χώρο των λουτρών. Ένα από τα μεγαλύτερα λουτρά της βυζαντινής πόλης, οι θέρμες του Ζευξίππου είναι γνωστές για την πλούσια διακόσμησή τους, με πλήθος αγαλμάτων, μωσαϊκών και προσωπογραφιών. Μια περιγραφή του διάκοσμου παραδίδει ο ποιητής Χριστόδωρος (τέλη 5ου αι.), από την οποία προκύπτει πως υπήρχαν αναπαραστάσεις θεοτήτων, προσωπογραφίες διασήμων Ελλήνων και Ρωμαίων, καθώς και μυθολογικές μορφές κυρίως εμπνευσμένες από τον Τρωικό πόλεμο. 

Σύμφωνα με τις βυζαντινές πηγές, τα λουτρά οικοδομήθηκαν από τον Σεπτίμιο Σεβήρο (τέλη 2ου αι.) και στη συνέχεια επεκτάθηκαν και διακοσμήθηκαν μεγαλοπρεπώς κατά την περίοδο της αυτοκρατορίας του Κωσταντίνου Α΄. Η αρχιτεκτονική τους περιλάμβανε μια κατασκευή που σχημάτιζε θόλο και άλλη μία με μεγάλο αψιδωτό σηκό. Μέρος του συγκροτήματος αποτελούσε επίσης μια μεγάλη εξωτερική αυλή, πιθανώς παλαίστρα. Σύμφωνα με τον Ζωναρά (12ος αι.), τα λουτρά ήταν συνδεδεμένα με τον Ιππόδρομο, στη βορειοανατολική γωνία του, ωστόσο ο θεολόγος Λεόντιος παραδίδει, μάλλον ακριβέστερα, πως βρίσκονταν κοντά σε αυτόν. Το 532 καταστράφηκαν από πυρκαγιά κατά τη στάση του Νίκα. Επί αυτοκρατορίας Ιουστινιανού οικοδομήθηκαν εκ νέου, χωρίς όμως να αποκτήσουν ξανά το μεγαλοπρεπή χαρακτήρα που είχαν. Η τελευταία αναφορά σε λειτουργία των λουτρών χρονολογείται το 713 και είναι βέβαιο πως αργότερα χρησιμοποιήθηκαν για άλλους σκοπούς. Ένα τμήμα του συγκροτήματος μετατράπηκε σε φυλακή (Νούμερα), ενώ άλλο μέρος του χώρου αξιοποιήθηκε ως εργαστήριο μεταξιού, όπως προκύπτει από επιγραφή σε ύφασμα που βρέθηκε στον τάφο του Καρλομάγνου. Ορισμένα τμήματα των λουτρών ήρθαν στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια ανασκαφών το 1927-8 και ανήκουν πιθανώς στο συγκρότημα όπως είχε διαμορφωθεί κατά την εποχή του Ιουστινιανού. Ανακαλύφθηκαν τότε τρεις βάσεις αγαλμάτων, δύο από τις οποίες φέρουν επιγραφές, καθώς και θραύσμα μιας κολοσσιαίας γυναικείας κεφαλής. 

## Πηγές

* Averil Cameron, Bryan Ward-Perkins, Michael Whitby. *Late antiquity: empire and successors, A.D. 425-600*, Cambridge University Press, 2000
* Gilles, Pierre. *The Antiquities of Constantinople*, London, 1729
* Kazhdan, Alexander (ed.). *Oxford Dictionary of Byzantium*, Vol. III, Oxford University Press, 1991
* 

Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Λουτρά
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Ρωμαϊκές θέρμες
Κατηγορία:Βυζάντιο
Συμβουλευτική επιτροπή νομοθετικής εργασίας

Η **Συμβουλευτική Επιτροπή Νομοθετικής Εργασίας** ή όπως σπανίως αναφέρεται **Συμβουλευτική Επιτροπή Καταρτίσεως Νομοθετικών Διαταγμάτων ** ήταν ένα νομοθετικό όργανο που συγκροτήθηκε στην Ελλάδα το 1970 κι έως το 1973 από την Χούντα των Συνταγματαρχών, στα πλαίσια διαφόρων μέτρων φιλελευθεροποίησης που αναγκάστηκε να πάρει η Χούντα μετά από διεθνείς πιέσεις. Η Συμβουλευτική επιτροπή θα είχε τον ρόλο Βουλής με αρμοδιότητα την επεξεργασία νομοθετημάτων και συμβουλευτικού χαρακτήρα στην διακυβέρνηση. Στην πραγματικότητα ήταν όργανο της χούντας και τα μέλη εκλέχτηκαν όχι από την πλειοψηφία του λαού αλλά από εργατικές κι άλλες οργανώσεις που ελέγχονταν από τους συνταγματάρχες, στην ουσία διορίστηκαν. 

Στις 10 Απριλίου του 1970 ο Παπαδόπουλος ανακοίνωσε τον σχηματισμό της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Αποτελείτο από 2 σώματα, το "Κεντρικό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο" και το "Επαρχιακό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο". Το Κεντρικό Συμβούλιο συνήλθε στην Αθήνα, στο κτίριο του Κοινοβουλίου.  Στις 17 Νοεμβρίου 1970 ανακοινώθηκαν οι 526 υποψήφιοι και στις 29 Νοεμβρίου διεξάγονται οι εκλογές όπου εκλέγονται οι 92 από τους οποίους ο Γεώργιος Παπαδόπουλος επιλέγει τους 46 και ορίζει ακόμα 10 της επιλογής του, όχι αποκλειστικά από τους εκλεγμένους. Στην ψηφοφορία ψήφισαν τα ελεγχόμενα από την χούντα διοικητικά συμβούλια της ΠΑΣΕΓΕΣ (αγροτών), ΓΣΣΕ (εργατών), ΑΣΒΕ (Βιοτεχνών), ΤΕΕ (τεχνικών), ΣΕΕΣ (εμπόρων), ΣΕΔΣ (δικηγόρων), ΠΝΟ (ναυτικών), ΠΙΣ (ιατρών), ΣΕΒ (βιομηχάνων), τα Συνδικάτα, όλα τα δημοτικά συμβούλια, και μερικοί ακόμα εκλέκτορες. Συνολικά οι εκλέκτορες ήταν 1.240. Στις 12 Δεκεμβρίου 1971, διεξήχθηκαν οι δεύτερες εκλογές για νέα Συμβουλευτική Επιτροπή με περισσότερα μέλη, και με περισσότερες αρμοδιότητες. Εκλέκτορες στις δεύτερες εκλογές ήταν 10.666. 

Κάποια από τα μέλη της επιτροπής ήταν οι :
*Απόστολος Η. Βογιατζής, πρόεδρος
*Κυριάκος Σπηλιωτόπουλος, Αντιπρόεδρος
*Αλέξανδρος Τσάτσος, Β' αντιπρόεδρος
*Νικόλαος Μέρτζος
*Ιωάννης Χαρίτος 
*Νίκος Νικολαΐδης
*Γεώργιος Δεδόπουλος
*Σπύρος Πατρινός
*Κωνσταντίνος Τάτσης
*Δημήτρης Δημόπουλος

## Παραπομπές


## Πηγές
*Καθημερινή, *Ιστορικό Λεύκωμα 1970*, Έκδοση Καθημερινής, Αθήνα 1988

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο, Οι εκλογές του 1970 στον Δήμο Αθηναίων

Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Ρουμπέν Μπαράχα

Ο **Ρουμπέν Μπαράχα** (πλήρες όνομα **Ρουμπέν Μπαράχα Βέγας**, ισπανικά: *Rubén Baraja Vegas*), είναι παλαίμαχος διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Βαγιαδολίδ της Καστίλλης και Λεόν στις 11 Ιουλίου 1975. Παίζει στην Βαλένθια ΚΦ, στη θέση του μέσου.
Κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Ευρωπαϊκό Σούπερκαπ (2004), το ισπανικό πρωτάθλημα (2002, 04) και το κύπελλο Ισπανίας (2008). To 2011 ήταν βοηθός προπονητής της Ατλέτικο Μαδρίτης.
Στις 12 Ιουλίου 2015 ο Μπαράχα ανέλαβε προπονητής της Έλτσε, που ήταν πρόσφατα υποβιβασμένη στην δεύτερη κατηγορία. Την επόμενη χρονιά (6 Ιουνίου 2016) παραιτήθηκε καθώς δεν συμφώνησε στους νέους όρους του συμβολαίου του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Β
Μακεδονική επανάσταση

[left|thumb|150px|Ο Μακεδόνας επαναστάτης [Αναστάσιος Πηχιών από την Αχρίδα]]

Η **Μακεδονική επανάσταση** μπορεί να αναφέρεται σε μία από τις παρακάτω εξεγέρσεις των Ελλήνων της Μακεδονίας εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των πανσλαβιστικών βλέψεων, με σκοπό την απελευθέρωση της Μακεδονίας και την ένωση με το Ελληνικό κράτος:

* Μακεδονική επανάσταση του 1854
* Μακεδονική επανάσταση του 1867
* Μακεδονική επανάσταση του 1878
* Ενωτική Συνέλευση Ελλήνων, Σλάβων και Αλβανών της Μακεδονίας του 1880
* Πηχιωνικά (1886)
* Μακεδονική επανάσταση του 1896 - 1897
* Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908)

Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας (περιοχή)
Ορυκτογνωσία

Ως **ορυκτογνωσία** χαρακτηρίζεται γενικά ο εμπειρικός τρόπος αναγνώρισης των διαφόρων ορυκτών με βάση τα κύρια γνωρίσματα αυτών. Κατά βάση τα κύρια γνωρίσματα των ορυκτών διακρίνονται σε φυσικά και κρυσταλλογραφικά.

## Φυσικά γνωρίσματα
Φυσικά γνωρίσματα των ορυκτών θεωρούνται το χρώμα, η λάμψη, η σκληρότητα, ο σχισμός, ο θραυσμός και το ειδικό βάρος αυτών.

## Κρυσταλλογραφικά γνωρίσματα
Στα γνωρίσματα αυτά περιλαμβάνονται το κρυσταλλικό σύστημα που ανήκουν και η κρυσταλλική μορφή τους.

## Άλλα γνωρίσματα
Πολλές φορές όταν το προς έλεγχο ορυκτό δεν απαντάται σε μεμονωμένα κρυσταλλικά άτομα, τότε εξετάζεται - ερευνάται το είδος της διδυμίας, όταν εμφανίζεται τέτοια, καθώς και η εξωτερική μορφή των παρατηρουμένων επ΄ αυτού συσωμάτων, με όχι σπάνια σε ορισμένες περιπτώσεις να εφαρμόζεται και χημική διεργασία, συνηθέστερα πυροχημική δοκιμασία.

## Ορυκτογνωστικοί πίνακες
Τα δεδομένα της ορυκτογνωσικής έρευνας με βάση τα παραπάνω στοιχεία - γνωρίσματα διατάσσονται κατά ορισμένη συστηματική σειρά σε ειδικούς πίνακες που ονομάζονται **ορυκτογνωστικοί πίνακες** που αποτελούν κύριο βοήθημα σε ορυκτογνωστικές μελέτες.

Από τους Έλληνες ορυκτολόγους πρώτους τέτοιους πίνακες έχουν εκπονήσει 
* ο Κ. Μητσόπουλος "Ορυκτογνωστικός οδηγός" Αθήναι 1896
* ο Κ. Κτενάς "Ορυκτογνωστικοί πίνακες", Αθήναι 1910, και "Στοιχεία αναλυτικής ορυκτολογίας, Ορυκτογνωσία της Ελλάδος" Αθήναι 1923.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΘ΄, σελ.118

## Δείτε επίσης
* Ορυκτό
* Κατάλογος ορυκτών

Κατηγορία:Ορυκτολογία
Πυρομανία

Ο όρος **πυρομανία** (από τις λέξεις πῦρ, μανία) αναφέρεται στον παθολογικό εμπρησμό και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα, ως μονομανία. Αυτός ο ορισμός απορρίφθηκε κατηγορηματικά από το χώρο της Ψυχιατρικής και συγκεκριμένα της Εγκληματολογίας από την αρχή του 20ού αιώνα, σε αντίθεση με τον όρο μανία που όμως δεν έχει να κάνει με τους σχετικούς ψυχαναγκασμούς.

## Σύνδεσμοι στο Ίντερνετ

* ICD-10-Klassifikation der pathologischen Brandstiftung.

## Λογοτεχνία
* Karl Birnbaum: Die psychopathischen Verbrecher. Thieme, Leipzig 1926.
* Horst Dilling u.a. (Hrsg.): Internationale Klassifikation psychischer Störungen. ICD-10, Kapitel V (F); klinisch-diagnostische Leitlinien. Huber, Bern 2006, ISBN 3-456-84286-4
* Jean Etienne Dominique Esquirol: Allgemeine und specielle Pathologie und Therapie der Seelenstörungen. Hartmann, Leipzig 1827.
* Jean Etienne Dominique Esquirol: Die Geisteskrankheiten in Beziehung zur Medizin und Staatsarzneikunde. Voß, Berlin 1838 (2 Bde.)
* Werner Janzarik: Themen und Tendenzen in der deutschsprachigen Psychiatrie. Springer, Berlin 1974.
* Charles Chretien Henry Marc: Die Geisteskrankheiten in Beziehung zur Rechtspflege Voß, Berlin 1843/1844 (2 Bde.)
* André Matthey: Nouvelles recherches sur les maladies de l’esprit précédées considérations sur les difficulté de l’art de guérir. Paschoud, Paris, 1816.
* Tobias Müller: Störungen der Impulskontrolle – Alter Wein in neuen Schläuchen? In: Rolf Baer u.a. (Hrsg.): Wege psychiatrischer Forschung. Perimed, Erlangen 1991, ISBN 3-88429-390-7
* Henning Saß u.a.: Diagnostische Kriterien des diagnostischen und statistischen Manuals psychischer Störungen. DSM-IV-TR. Hogrefe, Göttingen 2003, ISBN 3-8017-1661-9
* Ulrich Venzlaff, Friedemann Pfäfflin: Persönlichkeitsstörungen und andere abnorme seelische Entwicklungen. In: Klaus Foerster (Hrsg.): Psychiatrische Begutachtung. Elsevier, München 2004, ISBN 3-437-22900-1

Κατηγορία:Διαταραχές συνήθειας και παρόρμησης
Κατηγορία:Εγκληματολογία
Κατηγορία:Δημόσια ασφάλεια
Κανιβαλισμός

[μικρογραφία|250x250εσ|Σκηνή κανιβαλισμού στη Βραζιλία το 1644. Πίνακας του [Γιαν φαν Κέσσελ ο πρεσβύτερος|Γιαν φαν Κέσσελ στο Μουσείο του Νέου Κόσμου (Λα Ροσέλ, Γαλλία).]]
Ο **κανιβαλισμός** είναι η πράξη κατανάλωσης ενός οργανισμού από άλλον του είδους του. Ειδικότερα εννοείται το φάγωμα ενός ανθρώπου από άλλον άνθρωπο (ανθρωποφαγία). Σχεδόν σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες ο κανιβαλισμός αποτελεί ταμπού. Στο ζωικό βασίλειο, ο κανιβαλισμός είναι μια συνήθης οικολογική αλληλεπίδραση και έχει καταγραφεί σε περισσότερα από 1.500 είδη.

Ο κανιβαλισμός έχει καταγραφεί μεταξύ των ανθρώπων στις περισσότερες ηπείρους. Παρόλο που πολλές από τις πρώτες αναφορές για κανιβαλισμό στις ανθρώπινες κοινωνίες ήταν πιθανώς υπερβολικές ή προϊόν παρερμηνείας, η πρακτική του κανιβαλισμού επικράτησε μέχρι τη σύγχρονη εποχή σε περιοχές της Δυτικής και της Κεντρικής Αφρικής, της Μελανησίας (ειδικά των Φίτζι), της Νέας Γουινέας, της Αυστραλίας, μεταξύ των Μάορι της Νέας Ζηλανδίας, σε ορισμένα νησιά της Πολυνησίας, μεταξύ φυλών της Σουμάτρας, και σε διάφορες φυλές της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής.

Οι λόγοι που οι άνθρωποι προέβαιναν στον κανιβαλισμό ήταν ποικίλοι. Οι κυνηγοί κεφαλών συχνά κατανάλωναν κομμάτια από τα σώματα ή τα κεφάλια των νεκρών εχθρών τους ως μέσο απορρόφησης της ζωτικότητας ή άλλων ιδιοτήτων τους ή μείωσης των δυνάμεων των αντιπάλων τους για εκδίκηση. Οι Αζτέκοι ασκούσαν κανιβαλισμό σε μεγάλη κλίμακα ως μέρος της τελετουργικής θρησκευτικής θυσίας αιχμαλώτων πολέμου και άλλων θυμάτων. Ορισμένοι Αβορίγινες Αυστραλοί προέβαιναν στον κανιβαλισμό ενός νεκρού ως πράξης σεβασμού από τους συγγενείς του, οι οποίοι τρώγανε το σώμα του νεκρού τελετουργικά, σε μια μορφή που ονομάζεται ενδοκανιβαλισμός. 

Στο ζωικό βασίλειο, ο κανιβαλισμός είναι διαδεδομένος στα υδάτινα οικοσυστήματα. Έχει αναφερθεί σε διαφορετικές ομάδες ζώων, όπως στα πρωτόζωα, στα ερπετά, στα έντομα κ.α. Ο σεξουαλικός κανιβαλισμός συνήθως περιλαμβάνει την κατανάλωση του αρσενικού από το θηλυκό πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά τη συνουσία. Άλλες μορφές κανιβαλισμού περιλαμβάνουν τον κανιβαλισμό δομημένου μεγέθους και τον ενδομήτριο κανιβαλισμό.

Μεταφορικά ορίζεται ως η χρήση τμημάτων μιας συσκευής ή μηχανής ως ανταλλακτικών για άλλη παρόμοια συσκευή ή μηχανή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 



Κατηγορία:Σαρκοφαγία
Κατηγορία:Ηθολογία
Παλίλια

μικρογραφία|Μυθολογικός πίνακας που αναπαριστά την εορτή.
Τα **Παλίλια**, ή **Παλήλια**, ή **Παρίλια** (Palilia, ή Parilia) ήταν αρχαία ποιμενική εορτή των Λατίνων και ειδικότερα των Ρωμαίων.

Με την εορτή αυτή οι Λατίνοι ποιμένες τιμούσαν τη θεά Πάλη (Pales), την οποία θεωρούσαν προστάτιδα θεά τους. Τα Παλίλια εορτάζονταν στις 21 Απριλίου (κατά το σύγχρονο ημερολόγιο), όπου με κλάδους δάφνης ραντίζονταν τα εδάφη βοσκής με νερό και στη συνέχεια το βράδυ άναβαν φωτιές από άχυρα και πηδούσαν ο καθένας τρεις φορές.
Επειδή πίστευαν πως ο Ρωμύλος ίδρυσε τέτοια ημέρα τη Ρώμη, η εορτή των Παλιλίων θεωρούνταν γενέθλια εορτή της Ρώμης.

Η εορτή αυτή τηρούνταν μέχρι το 792 (μ.Χ.), όπου και καταργήθηκε από τη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης, θεωρούμενη ως ειδωλολατρική.

## Πηγές
*Μεγάλη Ελλήνική Εγκυκλοπάίδεια" τομ.ΙΘ΄, σελ.467

Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές
Σερσέ λα φαμ

Η διεθνής σήμερα έκφραση **Σερσέ λα φάμ** είναι γαλλική (cherchez la femme) και σημαίνει «αναζητήστε τη γυναίκα». 

Η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται κυρίως στο χαρακτηρισμό περίεργων γεγονότων ή συμπεριφοράς ανθρώπων αιτία των οποίων είναι κάποια γυναίκα (σύζυγος, ερωμένη, ή παράνομη σχέση κ.λπ.), που αφήνεται εύκολα να εννοηθεί χωρίς όμως να κατονομάζεται. Πολλές φορές συμβαίνει αντίθετα να λέγεται και για λόγους σκοπιμότητας και περισσότερο εντυπωσιασμού υπέρ μιας γυναίκας, ιδιαίτερα συζύγου, ως καλής συντρόφου.

Η έκφραση αυτή στο λογοτεχνικό χώρο φέρεται να χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Αλέξανδρο Δουμά στο μυθιστόρημά του «Οι Μοϊκανοί των Παρισίων» το 1854.
Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις
Βόιδι Ζακύνθου

Το **Βόιδι** είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου, που ανήκει διοικητικά στη Ζάκυνθο και απέχει 290 μέτρα από τη βόρεια ακτή της. 

Από τα ιστορικά στοιχεία που υπάρχουν για το Βόιδι, στις 19 Ιουλίου 1588 ο προβλεπτής Βερνάδος την παραχώρησε στον Ιάκωβο Νέγρο, ο οποίος την χρησιμοποίησε για βοσκότοπο μεταφέροντας εκεί ζώα. Μάλιστα στη νησίδα υπήρχε και ναός του Αγίου Γεωργίου τον οποίο ανακαίνισε. Στις 29 Απριλίου 1642 η νησίδα παραχωρήθηκε στους Μπολόνη, Τρομπέτα, Δε Λούκα, Σγουρόπουλο, Σπανιόλο και Τσιριγότο. Αναφέρεται ότι βρήκαν το ναό σε κακή κατάσταση και τον ανακαίνισαν. Το 1749 παραχωρήθηκε στον μοναχό Φωκά. Το μοναστήρι και η εκκλησία σήμερα βρίσκονται κατεστραμμένα από τους σεισμούς στις αρχές του 20ού αιώνα και βυθισμένα στη θάλασσα.

Η ονομασία της αρχικά ήταν **Φρα Φίλιππος** ή **Καλόγερος**, ονομασία που έλαβε από κάποιον καθολικό μοναχό Φίλιππο που έκτισε μοναστήρι εκεί. Μετέπειτα ονομάστηκε Βόιδι λόγω του χαρακτηριστικού σχήματός της. Για κάποιο διάστημα επικράτησε η ονομασία «Τρεντανόβε» (δηλ. «των 39») λόγω της εκτέλεσης εκεί 39 χωρικών που είχαν στασιάσει κατά της ενετικής εξουσίας.

Επί Ενετοκρατίας αναφέρεται ότι συνδεόταν με μια λωρίδα γης με την ακτή, αλλά λόγω των σεισμών αποκόπηκε. Το 1940 οι Ιταλοί έριχναν βολές στη νησίδα για να δοκιμάσουν κανόνια καταστρέφοντάς την. Στον σεισμό του 1988 αποκόπηκε η κορυφή της κι έπεσε στη θάλασσα. Μέχρι τον σεισμό του 1840 που γκρεμίστηκε η μονή και ο ναός, γινόταν ετήσια πανήγυρη και μαζευόταν πλήθος πιστών.

## Πηγές
* Λεωνίδα Ζώη: *Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου*, τόμος Α΄, Αθήνα 1963

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ζακύνθου
Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
395 Δηλία

Η **Δηλία (Delia)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,38. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Δηλίας υπολογίσθηκε σε 51 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 139 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,048 (από δεδομένα του IRAS). Η Δηλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 42 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Δηλια
Μάριος Σπύρογλου

Ο **Μάριο Ερμητικός Σπύρογλου**  είναι Έλληνας σκηνοθέτης. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.

Σπούδασε στην Μεγάλη Βρεττανία και είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου του Surrey.
Εχει σκηνοθετήσει  μικρού μήκους ταινίες , διαφημιστικά και βίντεοκλίπς, ανάμεσα των άλλων για τον Κωνσταντίνο Βήτα, Monsieur Minimal, Professional Sinnerz, Mary's Flower Superhead.

Το 2008 στην Θεσσαλονίκη ίδρυσε την παρεμβατική ομάδα Sfina και το 1ο φεστιβάλ Χρωμάτων στην Ελλάδα την Μέρα με τα Χρώματα, το 2012.
Η Sfina  είναι μία παρεμβατική κολεκτίβα ανθρώπων (αιφνίδιος 'όχλος'), στόχος της οποίας είναι η δημιουργία καταστάσεων. 
Άλλοτε υπερρεαλιστικές και άλλοτε παιχνιδιάρικες, αποσκοπούν στην διακοπή της ρουτίνας του αστικού τοπίου. Μέχρι σήμερα συμπεριλαμβανομένου της Μέρας με τα Χρώματα, παραπάνω από 80,000 συνολικά άνθρωποι έχουν συμμετέχει στις δράσεις της ομάδας Sfina. 

Εχει σκηνοθετήσει αρκετές τηλεοπτικές εκπομπές όπως Cinemania (ΕΤ3), Η κουζίνα της Μαμάς (ΕΤ3), Οξυγόνο (ΕΤ3), Κροίσοι (ΕΤ3), Το Παραμύθι (ΝΕΡΙΤ) 

Συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου θεσσαλονίκης, την Μπιενάλε Θεσσαλονίκης, το Fringe Festival και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, TEDxThessaloniki. 

## Παραπομπές, σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.hellokinetik.com/Hellokinetik
* Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
* Fringe Festival
* Μπιενάλε Θεσσαλονίκης
* Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Πενταφθοριούχος φωσφόρος

right|thumb|150px|
Ο **Πενταφθοριούχος φωσφόρος** είναι ένα αλογονίδιο του φωσφόρου με χημικό τύπο PF5. Είναι ένα άχρωμο αέριο σε θερμοκρασία δωματίου και κανονική πίεση.

Κατηγορία:Ενώσεις φωσφόρου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Αρτινίτης

Ο **αρτινίτης** είναι ένυδρο ανθρακικό ορυκτό του μαγνησίου με χημικό τύπο Mg2(CO3)(OH)2 · 3 H2O. Το πρώτο δείγμα αυτού του ορυκτού εντοπίστηκε το 1902 στην Λομβαρδία της Ιταλίας  από τον Ιταλό καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο Έτορε Αρτίνι (Ettore Artini, 1866-1928), ο οποίος και τον εντόπισε.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Εμφανίζεται σε υδροθερμικές φλέβες χαμηλής θερμοκρασίας και στα σερπεντινιωμένα υπερβασικά πετρώματα.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπρουσίτης, ο υδρομαγνησίτης, ο χρυσοτίλης, ο αραγονίτης, ο δολομίτης και ο μαγνησίτης.

Αποτελείται από λευκούς, μεταξωτούς και πρισματικούς κρυστάλλους που κρυσταλλώνoνται στο μονοκλινές σύστημα και βρίσκονται συχνά σε ακτινωτές συστοιχίες ή επικαθίσεις.

Ως ορυκτό εμφανίζει παγκόσμια εξάπλωση. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στην Ιταλία (Λομβαρδία, Πιεμόντε, Λιγουρία), στην Αυστρία (Στυρία), τα όρη Σαγιάν της Σιβηρίας, την Ιαπωνία, τις Πολιτείες Νεβάδα, Νιού Τζέρσεϊ και Νέα Υόρκη και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου.

## Σημειώσεις, αναφορές


## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου
Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Ιώνιος Φάλαγξ

Η **Ιώνιος Φάλαγξ** ή **Ιωνική φάλαγγα** ήταν ελληνικό τακτικό στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο κυρίως από Μικρασιάτες (εξ ου και η ονομασία της Ιώνιος / Ιωνική), το οποίο συγκροτήθηκε και πολέμησε κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης του 1821 σε διάφορες μάχες στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της *Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος* της 24ης Ιουλίου του 1826, η Ιώνιος Φάλαγξ συγκροτήθηκε στο Ναύπλιο και αποτελούταν από 359 άνδρες, εκ των οποίων περίπου οι 150 ήταν Μικρασιάτες, οι 19 Κύπριοι και οι υπόλοιποι καταγόταν από άλλες ελληνικές περιοχές. Σκοπός της φάλαγγας, που ο οργανισμός της δημοσιεύθηκε στις 26 Ιουνίου του 1826, ήταν «η εις έν σώμα ένωσις των εις την ελευθέραν Ελλάδα ευρισκομένων και υπο διαφόρους αρχηγούς διεσπαρμένων Ιώνων κ.λ.π. δια να κατασταθώσιν ούτω χρησιμώτεροι εις τον υπέρ της ελευθερίας ιερόν ελληνικόν αγώνα».

Η Ιωνική φάλαγγα από την αρχή της συγκρότησής της τέθηκε υπό την αρχηγία του Νικηταρά Σταματελόπουλου του επικαλούμενου και Τουρκοφάγου, ενισχύοντας έτσι το σώμα που διοικούσε. Είχε επικεφαλής τον Γιαννακό Καρόγλου από τη Σμύρνη και εξεστράτευσε εναντίον του Ιμπραήμ, ο οποίος ηγείτο τακτικού αιγυπτιακού στρατού που είχε αποβιβαστεί εκείνο το έτος εκείνο στην Πελοπόννησο. Διακρίθηκε στις μάχες του χωριού Μεχμέταγα και του Μπασαρά. Το φθινόπωρο του 1826 έλαβε μέρος στις μάχες της Δόμβραινας, της Αράχοβας, του Διστόμου και της Ακρόπολης των Αθηνών. Μετά την αποτυχημένη εκστρατεία της Χίου του Φαβιέρου η Ιωνική φάλαγγα διαλύθηκε και οι περισσότεροι από τους άνδρες του επέστρεψαν στο Ναύπλιο και αργότερα εντάχθηκαν σε στρατιωτικές μονάδες που ιδρύθηκαν από τον Καποδίστρια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.26
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.402

Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τσοκάρι Μεγανησίου

Το **Τσοκάρι** ή **Σοκάβα** ή **Σόκαβα** είναι μία μικρή βραχονησίδα στο Μεγανήσι και το Ιόνιο Πέλαγος που βρίσκεται δίπλα και δυτικότερα του Σκορπιού. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Τηλεβοϊδών νήσων και στο σύμπλεγμα των Πριγκηπονήσων. Διοικητικά υπάγεται στην κοινότητα Σπαρτοχωρίου του Δήμου Μεγανησίου. Από το 2021 απογράφεται ξεχωριστά χωρίς μόνιμους κατοίκους στην Δημοτική Ενότητα Μεγανησίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λευκάδας
Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Μεγανησίου
Θηλιά Μεγανησίου

Η **Θηλιά** είναι ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους με έκταση 0,155 τ.χλμ.****. Ανήκει στο νομό Λευκάδας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων. Βρίσκεται δυτικά του Μεγανησίου. Από το 2021 απογράφεται ξεχωριστά χωρίς μόνιμους κατοίκους στην Δημοτική Ενότητα Μεγανησίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λευκάδας
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Μεγανησίου
Χελώνη Λευκάδος

Η **Χελώνη** ή το Χελώνι είναι μία μικρή ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου που βρίσκεται δυτικά της νησίδας  Σπάρτης και βόρεια της Μαδουρής. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Τηλεβοϊδών νήσων και στο σύμπλεγμα των Πριγκηπονήσων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λευκάδας
Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Λαντλοκίτης

Ο **λαντλοκίτης** (αγγλ. ludlockite) είναι αρσενικικό ορυκτό του μολύβδου και του σιδήρου. Ανακαλύφθηκε το 1970 στο μέγιστο σχεδόν βάθος του κοιτάσματος του Τσουμέμπ στη Ναμίμπια και συγκεκριμένα στη βαθύτερη ζώνη οξείδωσης του κοιτάσματος, στην περιοχή που αποκαλείται "germanates" λόγω της ανεύρεσης πολλών (και μοναδικών) ορυκτών γερμανίου σε αυτήν. Οι συλλέκτες ορυκτών Φρέντρικ Λάντλοου Σμιθ ο 3ος (Fredrick **Lud**low Smith 1939 - ) και Τσαρλς Λοκ Κή (Charles **Lock**e Key, 1935 -) από το Νιού Τζέρσεϊ ήταν οι πρώτοι που τον ανακάλυψαν και έφεραν δείγματα προς εξέταση. Προς τιμήν τους το ορυκτό ονομάστηκε από τα τρία πρώτα γράμματα του επωνύμου καθενός.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Χαρακτηρίζεται ως ασύνηθες ορυκτό, που σχηματίζεται σε ζώνες οξείδωσης αρσενικούχων πολυμεταλλικών κοιτασμάτων υδροθερμικής προέλευσης, που περιέχουν σίδηρο και μόλυβδο. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναιο σιδηρίτης, ο τενναντίτης, ο χαλκοσίνης, ο σιδηροπυρίτης, ο βορνίτης, ο γερμανίτης, ο λεϊτεΐτης και οι σπανιότεροι ρενιερίτης, στολτσίτης, και σναϊντερχοενίτης.

Απαντάται στο Τσουμέμπ (όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL), στην Τοσκάνη της Ιταλίας (σε μεταλλευτικά απορρίμματα), στη Γαλλία (περιοχή Λίγηρα), στη Χιλή (περιοχή της Ατακάμα), στο Ιράν, στην Ιαπωνία (Κιουσού) και στη Νότια Αφρική.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Λαυρίου - σπήλαιο «Οξυγόνο» -  στην παραλία Θορικού και στην περιοχή «Βρυσάκη») πάντα μέσα σε μεταλλευτικά απορρίμματα.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Λαντλοκιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Σίλικον Βάλεϊ

[μικρογραφία|Φωτογραφία της περιοχής Σίλικον Βάλεϊ προς το [Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια)|Σαν Χοσέ, 2014.]]

Η **Σίλικον Βάλεϊ** (αγγλ. Silicon Valley = «Κοιλάδα του πυριτίου») βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco Bay Area), στη Βόρεια Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ο όρος αρχικά αναφερόταν στον μεγάλο αριθμό των καινοτόμων εταιρειών σχεδίασης μικροκυκλωμάτων (με βάση το πυρίτιο) και τους κατασκευαστές που υπήρχαν στην περιοχή, αλλά τελικά κατέληξε να αναφέρεται σε όλες τις υψηλής τεχνολογίας επιχειρήσεις που εδρεύουν εκεί. Σήμερα γενικά χρησιμοποιείται ως μετωνύμιο για τον τομέα υψηλής τεχνολογίας, με εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις τεχνολογίες της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών και αποτελούν οδηγούς των εξελίξεων σε αυτούς τους τομείς, απασχολώντας ειδικευμένο εργατικό δυναμικό από όλο τον κόσμο.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα David A. Kaplan, ως εκκίνηση της δημιουργίας της κοιλάδας ορίζεται η εγκατάσταση στην περιοχή της εταιρείας Hewlett Packard.
Σημαντικοί παράγοντες που οδήγησαν στη μεγέθυνση των οικονομικών και λοιπών μεγεθών της περιοχής θεωρούνται «*η γειτνίαση με πανεπιστήμια που παρείχαν τη συνεχή ροή λαμπρών και φιλόδοξων επιστημόνων, η συνεχώς αναβαθμιζόμενη τεχνική υποδομή, και η παροχή επαγγελματικών υπηρεσιών από λογιστές, δικηγόρους και επενδυτές υψηλού ρίσκου (venture capitalists)*».

## Αξιοπρόσεκτες επιχειρήσεις
Χιλιάδες επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας έχουν την έδρα τους στη Σίλικον Βάλεϊ. Από αυτές, οι ακόλουθες βρίσκονται στο Fortune 1000:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Χρήστος Λαλάς: *Το Μικρό Λεξικό του Internet*, εκδ. «Δίαυλος», Αθήνα 2002, ISBN 960-531-138-0.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καλιφόρνια
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Κατηγορία:Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 2002

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών για το έτος 2002 που διεξήχθη στο κλειστό της Αγίας Βαρβάρας, πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. συγκεντρώνοντας 29 βαθμούς έναντι 20 της 2ης ΑΕΚ και με συγκομιδή 3 χρυσά, 1 αργυρό και 1 χάλκινο μετάλλιο.

## Βαθμολογία συλλόγων

## Οι πρωταθλητές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αθλητική Ηχώ 12 Δεκεμβρίου 2002 σελ.28



2002
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2002
Κατηγορία:Δήμος Αγίας Βαρβάρας Αττικής
Ηλεκτρονική Ευρώπη

Πολιτική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ορίζει τη θέληση των χωρών μελών της Ένωσης να εισαχθούν οι νέες τεχνολογίες και το διαδίκτυο στην εκπαίδευση και το εμπόριο με παράλληλη διάδοση της πληροφορικής σε όλους τους πολίτες της Ένωσης χωρίς αποκλεισμούς. Μεταξύ των στόχων του προγράμματος είναι η επίτευξη πιο γρήγορου διαδικτύου με φτηνότερες υπηρεσίες, παραγωγή εξοικειωμένων στελεχών και διάδοση με παροχή κινήτρων στους πολίτες.

## Πηγές

Χρήστος Λαλάς, Το Μικρό Λεξικό του Internet, Αθήνα:Δίαυλος, 2002, ISBN 960-531-138-0.

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Κατηγορία:Διαδίκτυο στην Ευρώπη
Ηλεκτρονικό σχολείο

Το **Ηλεκτρονικό σχολείο** (e-school) είναι όρος που χρησιμοποιείται για να απεικονίσει την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το ηλεκτρονικό σχολείο περιλαμβάνει τη δυνατότητα δημοσίευσης και ενημέρωσης Διαδικτυακού τόπου και blog, λογισμικό παρακολούθησης επίδοσης μαθητών και σύνδεσής του με κεντρικό σύστημα διαχείρισης βάσης δεδομένων, λήψη θεμάτων εξετάσεων με ηλεκτρονική μετάδοση, ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ σχολείου - γονέων, ηλεκτρονικές αδελφοποιήσεις μεταξύ σχολείων, ηλεκτρονικές εκλογές μαθητικών συμβουλίων, εκπαιδευτικά λογισμικά και ηλεκτρονικά βιβλία (e-books) για κάθε μάθημα, παροχή φορητού Η/Υ για κάθε μαθητή, εξ αποστάσεως μαθήματα μέσω Η/Υ για ομάδες μαθητών με συγκεκριμένο προφίλ (π.χ., μαθητές που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές), ηλεκτρονικοί μαθητικοί διαγωνισμοί, ηλεκτρονική διαχείριση στοιχείων και πληρωμών εκπαιδευτικών, εξ αποστάσεως σεμινάρια εκπαιδευτικών, κλπ. Υπάρχουν και ιστοσελίδες ηλεκτρονικής εκπαίδευσης στην ελλάδα, όπως ο Άρνος. 

## Πηγές
* Χρήστος Λαλάς, *Το Μικρό Λεξικό του Internet*, Αθήνα:Δίαυλος, 2002, ISBN 960-531-138-0.
Κατηγορία:Εκπαίδευση