open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δυναστεία των Χαμαδιδών

thumb|right|250px|Η δυναστεία των Χαμαδιδών (με πράσινο) το 1100 περίπου
Η **δυναστεία των Χαμαδιδών** ήταν βερβέρικη δυναστεία η οποία βασίλευσε σε μία περιοχή που αποτελεί περίπου τη σημερινή Αλγερία για περίπου ενάμιση αιώνα (1008-1152), μέχρι την κατάλυσή της από τη δυναστεία των Αλμοχάντ. Με την άνοδό τους στην εξουσία απέρριψαν τον Ισμαηλισμό, δόγμα των Φατιμιδών, και επέστρεψαν στη σουνιτική σχολή των Μαλικιτών, αναγνωρίζοντας τους Αββασίδες ως νόμιμους Χαλίφηδες.

Η πρωτεύουσά τους ήταν αρχικά το Αλ Κάλα του Μπενί Χαμάντ, το οποίο ιδρύθηκε το 1007 και σήμερα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Όταν απειλήθηκαν από τους Μπανού Χιλάλ (*Banu Hilal*), οι οποίοι τέθηκαν επικεφαλής μίας εκστρατείας Φατιμιδών εναντίον των Ζιρίδων και των Χαμαδιδών, μεταφέρθηκαν στη Μπετζάγια (1090).

## Ιστορία
Το 1014 ο Χαμάντ ιμπν Μπουλουγκίν, ένας Βερβέρος που τοποθετήθηκε κυβερνήτης του κεντρικού Μαγκρέμπ, ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τους Ζιρίδες, οι οποίοι κυβερνούσαν ολόκληρο το Μαγκρέμπ από το Μαρόκο ως την Τυνησία, και αναγνωρίστηκε από τον Αββασίδη Χαλίφη της Βαγδάτης. Οι Ζιρίδες έστειλαν στρατό, όμως δύο χρόνια αργότερα υπογράφηκε ειρήνη, παρόλο που οι Ζιρίδες αναγνώρισαν τη νομιμότητα των Χαμαδιδών μόλις το 1018.

Ο Χαμάντ ίδρυσε νέα πρωτεύουσα στο Μπενί Χαμάντ. Με την εχθρικότητα των Μπανού Χαλίλ να αυξάνεται, υποκινούμενη από τους αντίπαλους Φατιμίδες Χαλίφηδες της Αιγύπτου, μεταφέρθηκαν στην Μπετζάια (*Béjaïa*), η οποία έγινε μία από τις πλέον ακμάζουσες πόλεις της μεσαιωνικής Μεσογείου (1052).

## Ηγεμόνες
*Χαμάντ ιμπν Μπουλουγκίν (*Hammad ibn Buluggin*), 1014-1028
*Αλ-Καΐντ ιμπν Χαμάντ (*al-Qaid ibn Hammad*), 1028-1045
*Μουχσίν ιμπν Καΐντ (*Muhsin ibn Qaid*), 1045-1046
*Μπουλουγκίν ιμπν Μουχάμαντ ιμπν Χαμάντ (*Buluggin ibn Muhammad ibn Hammad*), 1046-1062
*Αν-Νάσιρ ιμπν Αλνάς ιμπν Χαμάντ (*an-Nasir ibn Alnas ibn Hammad*), 1062-1088
*Αλ-Μανσούρ ιμπν αν-Νάσιρ (*al-Mansur ibn Nasir*), 1088-1104
*Μπάντις ιμπν αλ-Μανσούρ (*Badis ibn Mansur*), 1104
*Αμπντ αλ-Αζίζ ιμπν αλ-Μανσούρ (*Abd al-Aziz ibn Mansur*), 1104-1121
*Γιαχιά ιμπν Αμπντ αλ-Αζίζ (*Yahya ibn Abd al-Aziz*), 1121-1152

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Χαμαμιδων
Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες
Μίδεια

Το όνομα **Μίδεια** μπορεί να αναφέρεται:
*Στην Μίδεια, νύμφη της Βοιωτίας
*Στην Μίδεια, Ομηρική βοιωτική πόλη που μετονομάστηκε στην συνέχεια σε Λεβάδεια

Για την κόρη του Αιήτη και γυναίκα του Ιάσονα δείτε: Μήδεια

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Δημήτριος Κουτσογιαννόπουλος (στρατιωτικός)

Ο **Δημήτριος Κουτσογιαννόπουλος** (1802-1880) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και στρατιωτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1802 στην Θεσσαλία. Πολέμησε στον Ιερό Λόχο υπό τις διαταγές του στρατηγού Υψηλάντη στην Βλαχία και διακρίθηκε για τις υπηρεσίες του. Νεαρός ακόμα παρουσιάστηκε για να πολεμήσει στην Ελληνική επανάσταση. Πήρε μέρος μέρος στις εκστρατείες του Νεόκαστρου και της Τριπολιτσάς. Σε όλες τις εκστρατείες των ατάκτων στρατευμάτων πολέμησε και κατατάχτηκε στον τακτικό στρατό. Πήρε προαγωγή και ανήλθε μέχρι τα υψηλότερα αξιώματα. Τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1880.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2009-2010

Η πρώτη φάση της **Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών 2009–2010** διήρκεσε από τις 18 Οκτωβρίου 2009 έως τις 20 Ιανουαρίου 2010. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 24 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 2 Μαΐου 2010. Πρωταθλήτριες της κατηγορίας αναδείχτηκαν η ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. (Βορράς) και η ομάδα του Α.Ε.Ο. Πρωτέα Βούλας (Νότος) για πρώτη φορά στην ιστορία τους.

## Βαθμολογίες

20px|Α2 **Βαθμολογία Ομίλου Βορρά** 20px|Α2






20px|Α2 **Βαθμολογία Ομίλου Νότου** 20px|Α2





## Στοιχεία
***Βόρειος όμιλος:** Πρωταθλητής της χρονιάς αναδείχτηκε ο Π.Α.Ο.Κ. συγκεντρώνοντας 50 βαθμούς. Η πρώτη θέση στη βαθμολογική κατάταξη εξασφάλισε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία Γυναικών από την επόμενη περίοδο.
***Νότιος όμιλος:** Πρωταθλητής της χρονιάς αναδείχτηκε ο Α.Ε.Ο. Πρωτέας Βούλας συγκεντρώνοντας 51 βαθμούς. Η πρώτη θέση στη βαθμολογική κατάταξη εξασφάλισε στο σύλλογο την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία Γυναικών από την επόμενη περίοδο.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές οπότε και το δικαίωμα ανόδου κέρδιζαν δύο αθλητικοί σύλλογοι από κάθε όμιλο, σύνολο τέσσερις, την περίοδο 2009-10 προβιβάστηκαν μόνο οι δύο πρωταθλήτριες ομάδες. Σκοπός της αλλαγής αυτής είναι η μείωση των ομάδων των εθνικών κατηγοριών της γυναικείας καλαθοσφαίρισης από 14 σε 12, καθώς στα προηγούμενα χρόνια οικονομικοί λόγοι οδηγούσαν πολλούς συλλόγους στην αποχώρηση από τα πρωταθλήματα στα μέσα της χρονιάς.

Επίσης, καθώς τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε το φαινόμενο της δήλωσης αδυναμίας συμμετοχής στην κορυφαία κατηγορία της ελληνικής καλαθοσφαίρισης από διάφορες ομάδες, η ομοσπονδία όρισε τη διεξαγωγή ενός αγώνα μπαράζ ανάμεσα στις δύο ομάδες που κατετάγησαν δεύτερες στους δύο ομίλους της Α2. Ο νικητής θα αγωνιστεί στην Α1 σε περίπτωση που υπάρξει ομάδα που αδυνατεί να λάβει μέρος στην πρώτη τη τάξει κατηγορία. Έτσι οι σύλλογοι Σ.Φ. Παναθλητικός Συκεών και Γ.Σ. Αμαρυλλίς Βριλησσίων διαγωνίστηκαν σε ουδέτερο γήπεδο στον Βόλο, με την Αμαρυλλίδα να επικρατεί με σκορ 54-61. Σημειώνεται πως η ομάδα των Βριλησσίων είχε και πέρσι επικρατήσει σε αντίστοιχου σκοπού αγώνα, ωστόσο τελικά μετά τον ξαφνικό θάνατο του Προέδρου και ιδρυτή της, Φώτη Γρίβα, πάγωσε τις διαδικασίες αποδοχής της κενής θέσης που άφησε ο Γ.Α.Σ. Κομοτηνή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βαθμολογία Α2 Γυναικών 2009-10 Βορρά στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*Αποτελέσματα Α2 Γυναικών 2009-10 Βορρά στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*Βαθμολογία Α2 Γυναικών 2009-10 Νότου στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*Αποτελέσματα Α2 Γυναικών 2009-10 Νότου στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.

Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Γυναικών 2009 2010
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Γυναικών 2009 2010
Καύνιοι

Οι **Καύνιοι** ήταν κάτοικοι της Καρίας που αναφέρονται από τον Ηρόδοτο.

Ο Ηρόδοτος τους θεωρεί αυτόχθονες, αν και οι ίδιοι ισχυρίζονταν πως έλκειαν την καταγωγή από την Κρήτη. Σημείωνει πως παρόλο που είχαν αφομοιωθεί γλωσσικά με τους κατοίκους της περιοχής (ή το αντίστροφο), είχαν έθιμα πολύ διαφορετικά. Για παράδειγμα παραθέτει το έθιμό τους να μαζεύονται σε φιλικές συντροφιές ανδρών, γυναικών και παιδιών και να πίνουν. Σχετικά με τη θρησκευτική τους παράδοση αναφέρεται ότι έχτισαν ναούς αφιερωμένους σε ξένους θεούς, στη συνέχεια όμως στράφηκαν εκ νέου στους θεούς των προγόνων τους. Αρματώθηκαν όσοι άνδρες μπορούσαν να φέρουν όπλα και έφτασαν μέχρι τα σύνορα της Καλύνδου χτυπώντας τον αέρα με τα ακόντιά τους, λέγοντας πως διώχνουν με αυτόν τον τρόπο τους ξένους θεούς.

## Παραπομπές

[1.172.1] Οι Καύνιοι κατά τη γνώμη μου είναι ντόπιοι· οι ίδιοι όμως ισχυρίζονται ότι ήρθαν από την Κρήτη. Όσον αφορά τη γλώσσα τους, εξομοιώθηκαν με το καρικό έθνος ή οι Κάρες με το καυνικό (πάνω σ᾽ αυτό δεν είμαι σε θέση να μιλήσω με βεβαιότητα). Τα έθιμα που έχουν όμως είναι πολύ διαφορετικά κι από των άλλων ανθρώπων κι από τους Κάρες. Το πιο ωραίο γι᾽ αυτούς είναι να μαζεύονται παρέες παρέες, ανάλογα με την ηλικία και με τη φιλία που τους δένει, και να πίνουν — άνδρες, γυναίκες, παιδιά. [1.172.2] Επειδή κάποτε χτίσαν στον τόπο τους ξένα ιερά κι αργότερα άλλαξαν γνώμη (αποφάσισαν δηλαδή να κρατήσουν μόνον τους θεούς των πατέρων τους), φόρεσαν τα όπλα τους όλοι οι Καύνιοι που είχαν την κατάλληλη ηλικία, και χτυπώντας με τα δόρατά τους τον αέρα έφτασαν ώς τα σύνορα των Καλυνδέων — και ισχυρίζονται πως έτσι έδιωχναν τους ξένους θεούς.

Κατηγορία:Καρία
Εμμανουήλ Κόκκινος

Ο **Εμμανουήλ Κόκκινος** (1812 – 6 Δεκεμβρίου 1879) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1812 στη Χίο και η καταγωγή του ήταν από την οικογένεια των Μαυροκορδάτων. Κατέφυγε στην Τεργέστη και εκπαιδεύτηκε στη Σχολή της Ελληνικής Κοινότητας. Αφού ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση, μετέβη στο Μόναχο, όπου υπό την προστασία του Θειρσίου *(Friedrich Wilhelm von Thiersch)* και του Μισαήλ Αποστολίδη παρακολούθησε τα μαθήματα του σχολείου. Από μικρή ηλικία έδειξε κλίση στην ελληνική φιλολογία. Εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο και σπούδασε νομική στο Μόναχο, Γκέτινγκεν και στη Χαϊδελβέργη.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1839 και διορίστηκε υφηγητής του Ρωμαϊκού Δικαίου, και αργότερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το ακαδημαϊκό έτος 1875-1876 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου. 

Ασχολήθηκε την ίδια περίοδο με την πολιτική και αναδείχθηκε πληρεξούσιος Σύρου στη Β΄ Εθνική Συνέλευση της Αθήνας. Διετέλεσε Σύμβουλος της Κυβερνήσεως στα διοικητικά και νομοθετικά ζητήματα και μέτρα. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1879.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Ναότο Καν

Ο **Ναότο Καν** (), Ούμπε, Γιαμαγκούτσι, 10 Οκτωβρίου 1946) είναι Ιάπωνας πρώην πολιτικός, ο οποίος εξελέγη πρωθυπουργός το 2010 υπηρετώντας μέχρι το 2011. Τον Ιούνιο του 2010, ως υπουργός οικονομικών, εξελέγη πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιαπωνίας (DPJ) και διορίστηκε από τη Δίαιτα ως ο επόμενος πρωθυπουργός,  στη θέση του παραιτηθέντος Γιούκιο Χατογιάμα.

Γιος επιχειρηματία, αποφοίτησε το 1970 από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Τόκιο. Είναι Βουδιστής στο θρήσκευμα.

## Καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Κάτω Βουλή το 1980, με το κόμμα Σοσιαλδημοκρατική Ομοσπονδία (SDF). Το 1996, όταν ήταν υπουργός υγείας, αποκάλυψε ότι το υπουργείο ήταν υπεύθυνο για το σκάνδαλο με το μολυσμένο αίμα. Την περίοδο εκείνη ο Καν ήταν μέλος ενός μικρού πολιτικού κόμματος που αποτελούσε τον κυβερνώντα συνασπισμό από κοινού με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (LDP). Η πράξη του εκείνη ήταν χωρίς προηγούμενο και είχε ως αποτέλεσμα ο ίδιος να αποκτήσει δημοσιότητα στα ΜΜΕ.

Μετά την παραίτηση του Χατογιάμα από την προεδρία του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιαπωνίας, ο Καν ανέλαβε ξανά πρόεδρός του. Τον Ιούλιο το 2003, το DPJ και το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ισίρο Οζάουα συμφώνησαν στο σχηματισμό ενός ενιαίου κόμματος της αντιπολίτευσης και με αυτόν έλαβαν μέρος στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Το 2004, ο Καν κατηγορήθηκε  ότι δεν είχε πληρώσει ετήσια έξοδα και υποχρεώθηκε για μία ακόμη φορά σε παραίτηση από την ηγεσία του κόμματός του, που ανακοινώθηκε από τον ίδιο επίσημα στις 10 Μαΐου 2004.

Στα μέσα Οκτωβρίου του 2005 εξήγγειλε την ίδρυση νέου κόμματος, με την ονομασία "Dankai" (Κόμμα Πολλών Γεννήσεων).

### Υπουργός Οικονομικών (2010)
Στις 6 Ιανουαρίου 2010 διορίστηκε υπουργός οικονομικών από τον πρωθυπουργό Γιούκιο Χατογιάμα και ανέλαβε επίσης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. 

### Πρωθυπουργία (2010–2011)
Ο Καν έγινε διάδοχος του παραιτηθέντος Χατογιάμα στο πρωθυπουργικό αξίωμα και στην ηγεσία του κόμματος στις 4 Ιουνίου 2010. Την ίδια ημέρα ο Καν εξελέγη στην ηγεσία του DPJ και συνακόλουθα η Δίαιτα τον εξέλεξε πρωθυπουργό.
Ο Καν κατά την βραχύβια θητεία του στην πρωθυπουργία, αντιμετώπισε την φυσική καταστροφή από τον σεισμό και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου 2011 και επικρίθηκε για τους χειρισμούς της κυβέρνησής του. Ακολούθησε η πυρηνική κρίση στη Φουκουσίμα, που επιδείνωσε την οικονομία. Παραιτήθηκε από την προεδρία του Δημοκρατικού Κόμματος Ιαπωνίας, λίγες  ώρες μετά την απόφαση της Βουλή να εγκρίνει δύο νομοσχέδια για την αύξηση του δανεισμού και την προώθηση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* BBC NEWS – Προφίλ του πολιτικού
* Επίσημος ιστότοπος
* Δημοκρατικό Κόμμα της Ιαπωνίας

Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Πακτύης

Ο **Πακτύης** ήταν ο Λυδός στρατηγός στον οποίο ανατέθηκε η διαχείριση του χρυσού των Λυδών που προορίζονταν για τον Κύρο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Πακτύης ξεκίνησε επανάσταση ενάντια στον Τάβαλο, διοικητή των Σάρδεων και τον Κύρο. Με τους θησαυρούς των Σάρδεων μίσθωσε στρατιώτες και κατέβηκε στα παράλια παρακινόντας τους κατοίκους των εκεί πόλεων να τον βοηθήσουν. Έπειτα επέστρεψε στις Σάρδεις για να πολιορκήσει τον Τάβαλο, που στο μεταξύ είχε αποκλειστεί στην ακρόπολη.

Ο Κύρος έδωσε διαταγή στο Μήδο Μάζαρη να φέρει με κάθε τρόπο τον Πακτύη αιχμάλωτο ενώπιόν του. Ο τελευταίος, μόλις πληροφορήθηκε ότι τμήμα του περσικού στρατού ερχόταν εναντίον του, κατέφυγε στην Κύμη ως ικέτης. Οι Κυμαίοι έστειλαν αντιπροσώπους στο μαντείο των Βραγχιδών για να ρωτήσουν τι να πράξουν σχετικά με τον Πακτύη και τους δόθηκε χρησμός να τον παραδώσουν στους Πέρσες οι οποίοι συνέχιζαν να τον καταζητούν. Ο Αριστόδικος, επιφανής πολίτης της Κύμης, αμφισβήτησε το χρησμό και έτσι στάλθηκε εκ νέου αντιπροσωπεία στο μαντείο, που όμως πήρε τον ίδιο χρησμό. 

Οι Κυμαίοι βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, καθώς αφενός  θα ήταν παρασπονδία να παραδώσουν έναν ικέτη και αφετέρου θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν πολιορκία των Περσών εάν έπρατταν αντίθετα. Αποφάσισαν λοιπόν να στείλουν τον Πακτύη στη Μυτιλήνη, όμως στο μεταξύ πληροφορήθηκαν πως οι Μυτιληναίοι σχεδίαζαν να τον παραδώσουν στους Πέρσες, έναντι χρηματικής αμοιβής. Με πλοίο τους λοιπόν τον μετέφεραν στη Χίο, όπου τελικά οι Χίοι τον απήγαγαν από το ιερό της πολιούχου Αθηνάς και τον παρέδωσαν στους Πέρσες.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Λυδίας
Χρήστος Ευαγγελίδης

Ο **Χρήστος Ευαγγελίδης** (1809 - 1881) ήταν σπουδαίος εκπαιδευτικός του 19ου αιώνα, γνωστός από το Ελληνικό Λύκειο Ευαγγελίδου που ίδρυσε και διεύθυνε στην Ερμούπολη.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1809. Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει για λόγους ασφαλείας στη Χίο. Με την καταστροφή της Χίου το 1822 ο νεαρός τότε Χρήστος έμεινε ορφανός από γονείς και τον περιέθαλψε η οικογένεια του Αμερικανού Σάμιουελ Γουόρντ, του νεώτερου (*Samuel Ward jr.*), ο οποίος περιόδευε στην Ευρώπη για δουλειές. Τελικά ο Σάμιουελ Γουόρντ και η σύζυγός του, πήραν μαζί τους τον μικρό Χρήστο στη Νέα Υόρκη και τον ανέθρεψαν μαζί με τα δικά τους παιδιά. Συναναστράφηκε έτσι με την κόρη του Σάμιουελ, Τζούλια Γουόρντ Χάου (*Julia Ward Howe*), την οποία αργότερα σε επιστολές αποκαλεί «αδελφή». Ανατράφηκε κατ' ουσίαν σε ένα αυστηρό αγγλικανικό προτεσταντικό περιβάλλον που αργότερα σημάδεψε την εξέλιξή του. 

Αναφέρεται ότι είχε ένα γιο που εργαζόταν στη Νέα Υόρκη ως δημοσιογράφος με το όνομα Α. Χ. Ευαγγελίδης (A. C. Evangelides).

Σπούδασε φιλολογία και παιδαγωγική στις ΗΠΑ και πρωτοστάτησε στην καλλιέργεια φιλελληνικού κινήματος διοργανώνοντας περιοδείες και διαλέξεις σε διάφορες πόλεις. Το 1839 μετέβη στη Ελλάδα και μετά από διάφορες περιπλανήσεις εγκαταστάθηκε στη Σύρο μετά από υπόδειξη του Νεόφυτου Βάμβα. Εκεί, μετά από αρκετές προσπάθειες ίδρυσε το Ελληνικό Λύκειο, το 1842 με παράλληλη λειτουργία οικοτροφείου για τις εύπορες οικογένειες. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε νέες και πρωτοποριακές παιδαγωγικές μεθόδους για την εποχή εκείνη, όπως οι μαθητικές εφημερίδες, μαθητικές θεατρικές παραστάσεις και οι διοργανώσεις μαθητικών διαλέξεων. Ο Χρήστος Ευαγγελίδης, ορμώμενος από την ελπίδα του για απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του (Μακεδονίας), είχε καταστεί φορέας της «Μεγάλης Ιδέας», την οποία εμφυσούσε και στους μαθητές του. Κατηγορήθηκε ωστόσο, για την προτεσταντική χροιά της αγωγής του λυκείου, στο οποίο και δίδασκε και για τη συνεργασία με το *Φιλελληνικό Παιδαγωγείο* της αγγλικανικής ιεραποστολής. 

Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο επίσης Μακεδονικής καταγωγής Δημήτριος Βικέλας και ο Εμμανουήλ Ροΐδης.

Ο Χρήστος Ευαγγελίδης διετέλεσε επίσης, υποπρόξενος των ΗΠΑ στην Ερμούπολη την περίοδο 1865-1870.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1881.

## Αναφορές
* Εμμανουήλ Ροΐδης, Βιογραφικόν Σημείωμα
* Θεαμαπάτες & Δικτυώματα, 24 Ιουλίου 2002 
* The First Greek Church in New York, Matthew Namee
* Famous American-Greeks, Thomas Burgess
* Julia Ward Howe, 1819-1910, σ. 42
* Κώστας Απέργης, Nα σώσουμε την αρχιτεκτονική μας κληρονομιά, δεκαπενθήμερη εφημερίδα Σύρου, ''Άποψη''
*  Tο Ελληνικόν Λύκειον Ερμουπόλεως και η προτεσταντική αγωγή του Εμμ. Ροΐδη, Αντώνης Λ. Σμυρναίος
* From the oak to the olive: A plain record of a pleasant journey, Julia WArd Howe, σ. 167
* Πανδέκτης, φωτογραφία του Χρήστου Ευαγγελίδη
* Πανδέκτης, φωτογραφία του Χρήστου Ευαγγελίδη
* 

## Εξωτετρικοί σύνδεσμοι
*Χρήστος Ευαγγελίδης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Ευαγγελίδης
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Αυλίδα

Η **Αυλίδα** ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη γνωστή από τον Τρωικό πόλεμο ως το λιμάνι από το οποίο αναχώρησε ο στόλος των Αχαιών. Σύμφωνα με τον μύθο κατά την παραμονή των Αχαιών στην Αυλίδα, ο Αγαμέμνονας έλαβε χρησμό πως έπρεπε να θυσιάσει την κόρη του Ιφιγένεια στον ναό της Αυλίδιας Άρτεμης για να φυσήξει ευνοϊκός άνεμος και να μπορέσει να αναχωρήσει ο στόλος.  Από τις αρχαίες περιγραφές φαίνεται πως η πόλη βρισκόταν κοντά στις ακτές του Ευβοϊκού κόλπου ανάμεσα στους όρμους μεγάλο και μικρό Βαθύ, πολύ κοντά στην Χαλκίδα. Ήταν χτισμένη σε βραχώδη λόφο, κάτι που φαίνεται και από τον χαρακτηρισμό της από τον Όμηρο ως Πετρόεσσας αλλά και από τον Στράβωνα ως «πετρῶδες χωρίον».  Η πόλη τα επόμενα χρόνια αποτελούσε επίνειο της Τανάγρας. Το όνομά της σύμφωνα με την μυθολογία οφειλόταν στην Αυλίδα,  κόρη του μυθικού βασιλιά της Θήβας Ωγύγου
200px|right|thumb|Θέατρο Αυλιδείας Αρτέμιδος στον όρμο Μικρό Βαθύ. Ανενεργό λατομείο για πολλά χρόνια, ο χώρος αυτός διαμορφώθηκε ώστε να φιλοξενεί παραστάσεις, όπως η "Ιφιγένεια η εν Αυλίδι" που ανέβασε το Θέατρο Χαλκίδας το διάστημα 13-22/7/2012.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στην Αυλίδα 

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Κατηγορία:Ιφιγένεια
Νικόλαος Πιεράκος Μαυρομιχάλης

Ο αντιστράτηγος **Νικόλαος Πιεράκος Μαυρομιχάλης** (1804 -  1881) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αρεόπολη της Λακωνίας τον Απρίλιο του 1804. Μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 και πολέμησε στην πολιορκία της Κορώνης. 

Στις αρχές του 1821 ο Νικόλαος Πιεράκος ήταν αρχηγός σώματος μικρού, το οποίο όμως το έκανε πολυάριθμο με τον θάνατο του αδελφού του, διότι τότε αυτός έγινε νέος αρχηγός και των δύο σωμάτων. Συμμετείχε στην άλωση της Τριπόλεως και στην εκστρατεία των Πελοποννησίων στην Ήπειρο το 1822. Η έκβαση της εκστρατείας αυτής ήταν ατυχής, κατά την οποία σκοτώθηκε και ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης. 

Πήρε επίσης μέρος στην πολιορκία της Κορώνης το 1822 και 1823, καθώς και στην Πολιορκία των Πατρών, όπου έλαβε τον βαθμό του αντιστράτηγου. Υπερασπίστηκε τα Μεσσηνιακά φρούρια το 1824 - 1825 εναντίον της πολιορκίας από τα στρατεύματα του Ιμβραήμ. 

Στα χρόνια του Καποδίστρια ασχολήθηκε με την πολιτική. Συνέπραξε με τον Φέδερ στον σχηματισμό δύο ελαφρών ταγμάτων πεζικού της Μάνης και μίας τετραρχίας της Φάλαγγας. Εξακολούθησε την πολιτική και στρατιωτική του υπηρεσία και στα χρόνια του Όθωνα. Υπήρξε πληρεξούσιος στην συνέλευση του 1843, βουλευτής και γερουσιαστής.  

Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1881.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Οικογένεια Μαυρομιχάλη
Δήλιο

Το **Δήλιο** ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη που αποτελούσε επίνειο της Τανάγρας. Η πόλη ήταν χτισμένη στις ακτές του Ευβοϊκού κόλπου στην θέση του σημερινού οικισμού Δήλεσι. Ήταν γνωστό για τον σπουδαίο ναό του Απόλλωνα που ήταν παρόμοιος με τον ναό του Απόλλωνα στην Δήλο.  Στο Δήλιο συγκρούστηκαν κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, το 424 π.Χ. οι Αθηναίοι με τους Βοιωτούς. Η μάχη είναι γνωστή ως μάχη του Δηλίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Αριστείδης Δόσιος

Ο **Αριστείδης Δόσιος** (1844 - Απρίλιος 1881) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, συγγραφέας και τραπεζίτης και επίδοξος δολοφόνος. Έγινε γνωστός για την απόπειρα δολοφονίας της Βασίλισσας Αμαλίας που επιχείρησε στην Αθήνα στις 6 Σεπτεμβρίου του 1861.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αριστείδης ήταν γιος του πολιτειολόγου και πολιτικού Κωνσταντίνου Δόσιου από τη Βλάστη Εορδαίας και της μεταφράστριας Αικατερίνης Δόσιου. Ήταν νέος δραστήριος, λίαν φιλομαθής,  και εργατικός. Συμμετείχε ενεργά στην έκδοση της εφημερίδας   " Το μέλλον της πατρίδος ", γράφοντας πύρινα άρθρα κατά της βασιλείας. 
Σε ηλικία 17 χρονών αποπειράθηκε με όπλο να δολοφονήσει την Βασίλισσα Αμαλία μετά από κάποιο περίπατό της πιστεύοντας και διατρανώνοντας πως "*η διάκρισις των φύλων παύει, όταν ανέλθη εις τον θρόνον γυνή*"!. 
Συνέπεια αυτού ήταν να καταδικαστεί σε θάνατο, ποινή η οποία μετά την επέμβαση της ίδιας της Αμαλίας μετατράπηκε σε ισόβια, παραμένοντας τελικά στη φυλακή (Μεντρεσές Αθηνών), μόνο ένα χρόνο. Πέρασε πολλά χρόνια στην Πρωσία και το Βέλγιο σπουδάζοντας τις επιστήμες και τα οικονομικά. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα επί βασιλέως Γεωργίου του Α΄ εξέδωσε πολλά άρθρα ακαδημαϊκού και πολιτικού περιεχομένου στα Ελληνικά και Γαλλικά. Διετέλεσε διευθυντής της Ναυτικής Τράπεζας «ο Αρχάγγελος» που ιδρύθηκε το 1870 στην Αθήνα και λειτούργησε περισσότερο ως ασφαλιστική εταιρία.
Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1881.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αργολικη Αρχειακη Βιβλιοθηκη Ιστοριας και Πολιτισμου
* Ποίηση ως μελόδραμα, Δημήτριος Χουλιαράκης, Κυριακή 25 Ιανουαρίου 1998, ΒήμαOnLine

Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Υρία

Η **Υρία** ήταν αρχαία ελληνική ονομασία:
*της μικρής πόλης Υρία ή Υρίη στη Βοιωτία
*ένα από τα αρχαία ονόματα του νησιού της Ζακύνθου
*ένα από τα αρχαία ονόματα του νησιού της Πάρου

Το όνομα **Ύρια** χρησιμοποιήθηκε επίσης για τον
*Υρία (Δήμος), δήμο της Πάρου ο οποίος υπήρξε κατά τον 18ο αιώνα και μέχρι το 1912
Κωνσταντίνος Ι. Σημαντήρας

Ο **Κωνσταντίνος Σημαντήρας** (1913) είναι Έλληνας νομικός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Ιωάννη Σημαντήρα. Παππούς του ήταν ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Σημαντήρας. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1941 εξελέγη καθηγητής ιδιωτικού δικαίου στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς. Το 1962 εξελέγη τακτικός καθηγητής του αστικού δικαίου στη Νομική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1975 οπότε και μετακινήθηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Συνταξιοδοτήθηκε το ίδιο έτος.

Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο νομικού περιεχομένου.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Ύλη Βοιωτίας

Η **Ύλη** (Ὕλην) αναφέρεται ότι ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη, χτισμένη στα ανατολικά της λίμνης Υλίκης κοντά στην πόλη Πετεών. Αναφέρεται από τον Όμηρο ως μία από τις Βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στην Τρωική εκστρατεία. Δεν διασώζονται σήμερα κανένα απο τα ερείπια της πόλης. Η πόλη ανήκε στην επικράτεια της Θήβας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Υρίη

Η **Υρίη** (ή **Υρία**) ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη κοντά στην Αυλίδα και τον Εύριπο. Αναφέρεται από τον Όμηρο, ανάμεσα στις βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Σύμφωνα με τον Στράβωνα ανήκε στην επικράτεια της Τανάγρας ενώ αρχικά ήταν υποτελής στη Θήβα. Το όνομά της πόλης οφειλόταν στον μυθικό βασιλιά Υριέα, γιο του Ποσειδώνα και πατέρα του Ωρίωνα. Ο Υριέας σύμφωνα με τον μύθο δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδιά γι' αυτό οι θεοί του πρόσφεραν έναν γιο, τον Ωρίωνα ενώ βρισκόταν σε μεγάλη ηλικία. Ο Παυσανίας δεν κάνει καμία αναφορά για την πόλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Ύλη (αποσαφήνιση)

Με τον όρο **Ύλη** μπορεί να αναφέρονται:

*Ύλη, έννοια της φυσικής και της χημείας
*Ύλη Κύπρου, αρχαία πόλη της Κύπρου
*Ύλη Βοιωτίας, αρχαία πόλη της Βοιωτίας
Μίδεια (μυθολογία)

Η **Μίδεια** σύμφωνα με την μυθολογία ήταν νύμφη της Βοιωτίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Μήδεια.  Απέκτησε με τον Ποσειδώνα έναν γιο, τον Ασπληδόνα, οικιστή της ομώνυμης πόλης των Μινύων, βόρεια του Ορχομενού. Η βοιωτική πόλη Λεβάδεια, που βρισκόταν στην θέση της σημερινής Λιβαδειάς έφερε στο παρελθόν το όνομα της νύμφης. Μετονομάστηκε σε Λεβάδεια με την άφιξη και την εγκατάσταση νέων κατοίκων στην πόλη με αρχηγό τον Λέβαδο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Κατηγορία:Αρχαία Βοιωτία
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Λιβαδειά
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Κωνσταντίνος Θ. Κολοκοτρώνης

Ο **Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης** (1810 - 31 Δεκεμβρίου 1848/10 Ιανουαρίου 1849), ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1810 στη Ζάκυνθο και ήταν το τρίτο παιδί του οπλαρχηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και της Αικατερίνης Καρούσου. Ήταν γνωστός και με το παρωνύμιο "Κολλίνος". Αδέλφια του ήταν ο Πάνος, ο Γιάννης και η Ελένη. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη Ζάκυνθο, αργότερα στη Κέρκυρα και τέλος σπούδασε νομικά στο Παρίσι. Το 1824 ανέλαβε το στρατιωτικό σώμα του αδελφού του Πάνου ο οποίος είχε σκοτωθεί, ενώ αργότερα έγινε φρούραρχος Τριπολιτσάς. Τέλος κατατάχτηκε στο σώμα του Φαβιέρου.

Χρημάτισε πληρεξούσιος Γορτυνίας στην Εθνοσυνέλευση του 1843 στην Αθήνα, υπουργός Δικαιοσύνης το 1847 στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη και υπουργός Εξωτερικών το 1848 στην Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη.

Παντρεύτηκε τη Ραλλού Καρατζά και απέκτησε μαζί της τέσσερα παιδιά τον Θεόδωρο, τη Σμαράγδα, την Ελένη και την Αικατερίνη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, Κολοκοτρώνης Κολίνος – Κωνσταντίνος (1810-1848)
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κωνσταντινος
Χίλιες και Μία Νύχτες (αποσαφήνιση)

Η τιτλοδοσία **Χίλιες και Μία Νύχτες** μπορεί να αναφέρεται:
*στη συλλογή ιστοριών από την ανατολή Χίλιες και μια νύχτες ή αλλιώς **Παραμύθια της Χαλιμάς** ή
*στην τουρκική τηλεοπτική σειρά **BinBir Gece**, μεταφρασμένη στα ελληνικά ως Χίλιες και Μία Νύχτες (σειρά).
Νικόλαος Τριτάκης

Ο **Νικόλαος Τριτάκης** (1799 - Ιούνιος 1881) ήταν Έλληνας συνταγματάρχης και αγωνιστής του 1821.
## Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Κρήτη τον Μάιο του 1799. Αρχικά ήταν έμπορος.

Ο πατέρας του βρήκε φρικτό και βάναυσο θάνατο όταν με την έναρξη της επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι σφαγίασαν ανηλεώς τους Χριστιανούς Κρήτες. Τον είχαν βάλει οι Τούρκοι να γυρνάει με τα χέρια του τις πέτρες ενός ελαιοτριβείου, και όταν αυτός εγκαταλείφτηκε από τις δυνάμεις του τον ρίξανε μέσα στις πέτρες και τον συνέτριψαν. 

Μετά το τραγικό αυτό γεγονός ο Τριτάκης εγκατέλειψε το εμπόριο και ρίχτηκε στις μάχες. Τραυματίστηκε στο κεφάλι σε μια έφοδο στο φρούριο της Γραμβούσας. Είδε την επανάσταση στην Κρήτη να καταπνίγεται και ήλθε στο Ναύπλιο για να συνεχίσει τον υπέρ της πατρίδας αγώνα.

Πήρε μέρος σε σπουδαίες μάχες, στην Κάρυστο, Χίο και αλλού, συνολικά σε 42 μάχες, έξι εκστρατείες, οκτώ εφόδους και τρεις πολιορκίες. Ανήκε στους πολλούς άνδρες του Φαβιέρου που τάχτηκαν για να τροφοδοτήσουν και να εισάγουν πολεμοφόδια στην πολιορκημένη Ακρόπολη της Αθήνας. 

Μετά το τέλος της επανάστασης ο Τριτάκης συνέχισε να υπηρετεί την πατρίδα στρατιωτικά και προάχθηκε μέχρι του βαθμού του συνταγματάρχη και τιμήθηκε με παράσημα. 

Υπηρέτησε επί δεκαπενταετία ως Πρόεδρος του Οικονομικού Συμβουλίου. Διετέλεσε φρούραρχος του Μεσολογγίου, Φρούραρχος της Πρωτεύουσας και Στρατιωτικός Διοικητής των κατά την ανατολική Ελλάδα στρατευμάτων, και τελικά Φρούραρχος Χαλκίδας, έως ότου αποσύρθηκε 1ο 1866. 

Έμενε στην Πάτρα όπου και απεβίωσε στα τέλη του Ιουνίου 1881.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νικόλαος Κυδωνάκης

Ο **Νικόλαος Κυδωνάκης** Έλληνας ήταν αγωνιστής του 1821.
## Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Χίο. Πήγαινε σχολείο, όταν η Χίος καταστράφηκε αδυσώπητα από τους Τούρκους το 1822. Είδε τον πατέρα του να σφαγιάζεται και τις αδελφές του να αιχμαλωτίζονται. Αυτός και η μητέρα του σώθηκαν μόνο και κατέφυγαν στην Τεργέστη, όπου έμενε ο Κωνσταντίνος Κυδωνάκης, ξάδελφος του Νικόλαου. Εκεί ο Νικόλαος μεγάλωσε υπό την προστασία του ξαδέλφου του, και έγινε έμπορος. Η μια αδελφή του πέθανε στην αιχμαλωσία, την άλλη μπόρεσαν και την εξαγόρασαν με τη βοήθεια του θείου Παπά Κυδωνάκη. 

Επέστρεψε στην αγωνιζόμενη Ελλάδα και κατατάχτηκε στον στρατό του Φαβιέρου. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, στην Καπανδρίτη, στον Άγιο Σεραφείμ, όσιο Λουκά, στη Φουντάνα, στον όσιο Λουκά, και αλλού. Υπό την αρχηγία του στρατάρχη Δημήτριου Υψηλάντη ήταν αρχικά προϊστάμενος του Ιωνικού Σώματος, αργότερα εκατόνταρχος και γραμματέας του σώματος αυτού, υπό του γενναίου οπλαρχηγού Γεώργιου Σκουρτανιώτη. 

Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες της Σαντορίνης, στη Μάχη της Πέτρας στη Βοιωτία. Πληγώθηκε δύο φορές, στη Μάχη της Χίου και στη Μάχη της Πέτρας.

Απεβίωσε και ενταφιάστηκε στον Πειραιά τον Ιούνιο του 1881.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ουνμπιούνιο

Το **ουνμπιούνιο** (Unbiunium) είναι το προσωρινό όνομα που έχει δοθεί από την IUPAC στο χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 121 και με προσωρινό σύμβολο το Ubu. Υπολογισμοί έδειξαν ότι το ισότοπο **320**Ubu θα είναι το πιο σταθερό.

Από τον Νοέμβριο του 2009, δεν έγινε προσπάθεια να συντεθεί το στοιχείο ουνμπιούνιο.

Κατηγορία:Χημικά στοιχεία
Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος

Ο **Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος** (1814-1894) ήταν Έλληνας πολιτικός, δημοσιογράφος και λογοτέχνης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1814 στην Κεφαλλονιά. Σπούδασε Νομική στο πανεπιστήμιο της Πίζας. Ήταν από τους αρχηγούς του κόμματος των Ριζοσπαστών του Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων. Εξέδιδε από το 1849 την εφημερίδα *Φιλελεύθερος* από όπου ασκούσε έντονη κριτική εναντίον των Άγγλων. Το 1850 εκλέχτηκε στην Ιόνιο Βουλή και υπερψήφισε το ενωτικό ψήφισμα. Οι Άγγλοι απάντησαν με διώξεις, εξορίες και κλείσιμο των εφημερίδων. Ο ίδιος εξορίστηκε στα Αντικύθηρα, στους Οθωνούς και στους Αντίπαξους ενώ ο Ιωσήφ Μομφεράτος στην Ερεικούσσα. Τότε το κόμμα των Ριζοσπαστών σχεδόν διαλύεται και εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος, που επιζήτησε μόνο την Ενωση χωρίς κοινωνικές αλλαγές.

Το 1862 ως Πρόεδρος τότε της Βουλής προτείνει την αναστολή του εθνικού ζητήματος και την προώθηση κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Οι παλιοί ριζοσπάστες με τον Ιωσήφ Μομφεράτο συντάσσονται μαζί του ενώ οι νέοι με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο διαφωνούν. Έτσι το κόμμα των Ριζοσπαστών διασπάται στο Κόμμα Αληθινών Ριζοσπαστών με ηγέτες το Ζερβό και το Μομφεράτο που έδινε προτεραιότητα στην κοινωνική δικαιοσύνη και στο κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών που επεδίωκε μόνο την ένωση χωρίς κοινωνικό περιεχόμενο. Όταν το 1864 τα Επτάνησα ενώνονται με την Ελλάδα ο Ζερβός και ο Μομφεράτος αρνούνται να υπογράψουν την ένωση και δε συμμετέχουν στους πανηγυρισμούς.

Το καλοκαίρι του 1864 έλαβε μέρος στην Β' Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα ως πληρεξούσιος Κεφαλληνίας.

Εκτός από πολιτικός, είχε και πλούσιο συγγραφικό και ποιητικό έργο. Δημοσίευσε ιστορικά, κοινωνικά και ηθικολογικά έργα, τρεις ποιητικές συλλογές και ένα δράμα, με τίτλο Ενάρετη.

Ήταν παντρεμένος με τη Χρυσάνθη Σολωμού. Πέθανε το 1894. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Βουλευτές της Ιονίου Βουλής
Φραντσέσκα Σκιαβόνε

Η **Φραντσέσκα Σκιαβόνε** (*Francesca Schiavone*, 23 Ιουνίου 1980) είναι Ιταλίδα αντισφαιρίστρια. Έγινε επαγγελματίας το 1998. Κέρδισε το Ρολάν Γκαρός το 2010 και έγινε η πρώτη Ιταλίδα που κέρδισε τίτλο Γκραν Σλαμ στο απλό.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1980 στο Μιλάνο. Τον Ιούλιο του 2007 κέρδισε τον πρώτο της τίτλο. Εξάλλου, στον τελικό του Fed Cup του 2006 η ομάδα της Ιταλίας, στην οποία ήταν μέλος η Σκιαβόνε, κέρδισε με 3-2 το Βέλγιο. Ήταν η πρώτη κατάκτηση του τρόπαιου για την Ιταλία στην ιστορία της. 

Στις 5 Ιουνίου 2010 έγινε η πρώτη Ιταλίδα αντισφαιρίστρια που κατέκτησε τίτλο Γκραν Σλαμ στο απλό, καθώς επικράτησε της Αυστραλής Σαμάνθα Στόσουρ με 6–4 7–6 (2) στον τελικό. Μετά τη νίκη της από τη θέση 17 που ήταν στην παγκόσμια κατάταξη, αναρριχήθηκε στην 6η θέση, στις 7 Ιουνίου 2010 και έγινε η Ιταλίδα τενίστρια που βρέθηκε στην υψηλότερη κατάταξη στην ιστορία μετά την 10η θέση της Φλάβια Πενέτα το 2009.

Η Σκιαβόνε είναι μία από τις τρεις μόνο τενίστριες που κατατάσσονται στις 50 πρώτες στον κόσμο, οι οποίες παίζουν με ένα πίσω χέρι.

### Παρουσίες σε τελικούς Γκραν Σλαμ: 2
#### Απλό: 1 (1 τίτλος)
*2010  Ρολάν Γκαρός - νίκησε τη Σαμάνθα Στόσουρ από την Αυστραλία με  6–4, 7–6 (2)

#### Διπλό: 1 (1 φιναλίστ)
*2008  Ρολάν Γκαρός - μαζί με την Αυστραλή Κέισι Ντελάκουα ηττήθηκαν από τις Ισπανίδες Άναμπελ Μεδίνα Γκαρίγκες και Βιρχίνια Ρουάνο Πασκουάλ 

## Τελικοί καριέρας
### Νίκες στο απλό (4)
* 29 Ιουλίου 2007 *Bad Gastein*. Νίκησε την Αυστριακή Ιβόνε Μόισμπουργκερ με 6–1, 6–4
* 25 Οκτωβρίου 2009 Κύπελλο Κρεμλίνου (Μόσχα). Κέρδισε την Λευκορωσίδα Όλγα Γκοβόρτσοβα 6–3, 6–0
*17 Απριλίου 2010, Όπεν γυναικών  στη Βαρκελόνη. Νίκησε την Ιταλίδα Ρομπέρτα Βίντσι 6–1, 6–1
*5 Ιουνίου 2010 Ρολάν Γκαρός. Νίκησε την Αυστραλή Σαμάνθα Στόσουρ με  6–4, 7–6 (2)

### Φιναλίστ στο απλό (10)

### Νίκες στο διπλό (8)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* SchiavoneFrancesca.com Επίσημη ιστοσελίδα
* Βιογραφικά στοιχεία

Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Volkswagen Touareg

Το **Volkswagen Touareg** είναι ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen. Παράγεται από τον Οκτώβριο του 2002 έως και σήμερα, σε εγκαταστάσεις της εταιρείας στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας. Το όνομα του μοντέλου προήλθε από την αφρικανική φυλή των Τουαρέγκ στη Σαχάρα, με σκοπό να τονιστούν οι σκληροτράχηλες εκτός δρόμου δυνατότητες του αυτοκινήτου.

Το Touareg έχει εξελιχθεί από κοινού με την Porsche και την Audi, και συγγενεύει τεχνικά με την Porsche Cayenne και το Audi Q7. Τρεις γενιές του μοντέλου έχουν παραχθεί έως τώρα, με την πρώτη να κατασκευάζεται από τον Οκτώβριο του 2002 έως τον Φεβρουάριο του 2010, και τη δεύτερη από τον Φεβρουάριο του 2010 έως τον Μάρτιο του 2018, όταν και παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του μοντέλου, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιούλιο.

Η εταιρεία ανακοίνωσε τον Οκτώβριο του 2025 ότι στα τέλη Μαρτίου του 2026 το μοντέλο θα σταματήσει να κατασκευάζεται. Σύμφωνα με κάποιες αναφορές, το 2029 θα κυκλοφορήσει ο διάδοχός του, που θα ονομάζεται ID. Touareg και θα είναι αμιγώς ηλεκτροκίνητο.


 Αρχείο:VW Touareg 20090228 front.jpg|VW Touareg 1ης γενιάς
 Αρχείο:VW Touareg II.jpg|VW Touareg 2ης γενιάς
 Αρχείο:2018 Volkswagen Touareg V6 R-Line TDi Automatic 3.0 Front.jpg|VW Touareg 3ης γενιάς V6 R-Line TDi Automatic 3.0 του 2018


## Πρώτη γενιά
thumb|left|Το σαλόνι ενός VW Touareg V6 TDI 3.0 πρώτης γενιάς.

Το Touareg αποτελεί προϊόν κοινής εξέλιξης της Volkswagen με την Porsche και την Audi, η οποίες παράγουν τα συγγενικά Porsche Cayenne και Audi Q7. Σκοπός της συνεργασίας αυτής, που ξεκίνησε ήδη από την εξέλιξη της πρώτης γενιάς των 3 μοντέλων, ήταν για την κάθε εταιρεία η κατασκευή ενός καθαρόαιμου εκτός δρόμου οχήματος, με οδική συμπεριφορά σπορ αυτοκινήτου. Ωστόσο, παρότι το Touareg, το Cayenne και το Q7 βασίζονται στην ίδια πλατφόρμα, τα 3 μοντέλα διαφέρουν σε αρκετές παραμέτρους, τεχνικά, εμφανισιακά και σε επίπεδο εξοπλισμού, λόγω του διαφορετικού κοινού στο οποίο στοχεύουν οι 3 εταιρείες.

Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του αρχικού Touareg ήταν 0,38 στην κορυφαία έκδοση ντίζελ, δηλαδή αυτή της 5.0 λίτρων V10 TDI.

### Τεχνικά χαρακτηριστικά

## Δεύτερη γενιά

## Τρίτη γενιά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Volkswagen Touareg 
* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα όλων των SUV της Volkswagen 

touareg
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Σταμάτιος Νικολαΐδης

Ο **Σταμάτιος Νικολαΐδης** (απεβ. 14 Ιουλίου 1881) ήταν Έλληνας πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας.

## Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Κάρυστο το έτος 1809 περίπου. Σχολείο πήγε στη Χαλκίδα, όπου μαζί με την χήρα μητέρα του και τις δύο αδελφές του τον κρατούσαν αιχμάλωτο οι Τούρκοι. 

Μετά την ανίδρυση του Ελληνικού Βασιλείου επέστρεψε στην Κάρυστο και μετά πήγε στην Αθήνα, όπου μαθήτεψε στο Διδάσκαλο του Γένους Γεννάδιο. Επανήλθε στην Κάρυστο και πολιτεύτηκε. Εκλέχτηκε σύμβουλος και δήμαρχος, και αργότερα βουλευτής το 1847. Χαρακτηρίστηκε όμως αντιδυναστικός και αποκλείστηκε. Έγινε πληρεξούσιος στη Β' Εθνική Συνέλευση το 1862, και ελεγκτής στο Ελεγκτικό Συνέδριο το 1864. 

Απεβίωσε στην Κάρυστο στις 14 Ιουλίου 1881.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Δημήτριος Κόρπας

Ο **Δημήτριος Κόρπας** (1810-1881) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1810 από γονείς ευπατρίδες στην Τρίπολη Αρκαδίας. Παιδάκι μόλις ένδεκα χρονών πήρε μαζί με τον πατέρα του μέρος στις μάχες με την έναρξη της επανάστασης. Πήρε μέρος έξω από τα τείχη στην πολιορκία της Τρίπολης, διανέμοντας τρόφιμα και πολεμοφόδια στους αγωνιστές. Κατά την διάρκεια μιας εφόδου είδε τον πατέρα του να σκοτώνεται από σφαίρα του εχθρού. Έμεινε ορφανός και εξακολούθησε να πολεμάει. Επί Καποδίστρια κατατάχτηκε στη Σχολή των Ευελπίδων το 1829 και πήρε προαγωγή στον βαθμό του υπολοχαγού το 1834.

Στο Ναύπλιο το 1842 συνεργάστηκε με θερμή αγνότητα για την απόκτηση συνταγματικών ελευθεριών. 

Προάχθηκε σταδιακά κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη και οριστικού αρχηγού του μηχανικού σώματος.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1881.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ευστάθιος Ηλιόπουλος

Ο **Ευστάθιος Ηλιόπουλος** (Πύργος 1816 - Αθήνα 5 Ιουλίου 1881 ήταν Έλληνας δικαστικός και πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Η ζωή του
Ήταν αυτοδίδακτος νομικός, μετά από εικοσαετή δικαστική υπηρεσία έγινε μέλος του ανωτάτου δικαστηρίου, του Αρείου Πάγου. Υπήρξε γραμματέας πρωτοδικών, αντιεισαγγελέας, πρωτοδίκης, πρόεδρος πρωτοδικών, Εφέτης, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Αρεοπαγίτης.

Έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κολοκοτρώνη 1862. Είχε διατελέσει και δύο φορές βουλευτής Πατρών μετά την έξωση του Όθωνος .

Απεβίωσε στην Αθήνα την Κυριακή 5 Ιουλίου του 1881.
## Πηγές
* 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Τα Παλιόπαιδα

**Τα Παλιόπαιδα** (γαλλ. **Les Mistons**) είναι μια ταινία μικρού μήκους του Φρανσουά Τρυφώ γυρισμένη το 1957. Πρόκειται για τη δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη, την οποία όμως θεωρείται ως η πρώτη του δουλειά, αφού και ο ίδιος την αποκαλεί "η πρώτη μου πραγματκή ταινία". Επίσης ήταν το ντεμπούτο της ηθοποιού Μπερναντέτ Λαφόν που ήταν γυναίκα του συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Ζεράρ Μπλεν.

Στην ταινία παρουσιάζονται μερικά από τα χαρακτηριστικά πλάνα του Τρυφώ, που τον βοήθησαν να ορίσει το στυλ του και να καθορίσουν την πορεία για την καριέρα του.

## Πλοκή
Η ταινία έχει θέμα τη σεξουαλική αφύπνιση μιας ομάδας πιτσιρικάδων. Οι εν λόγω πιτσιρικάδες παρακολουθούν κάθε βήμα μιας όμορφης κοπέλας, της Μπερναντέτ και του φίλου της Ζεράρ, παρακολουθώντας έτσι και κάθε έκφανση του έρωτα του νεαρού ζευγαριού. Τις εκδρομές τους, τις εξόδους τους στο σινεμά, ακόμα και τις ιδιαίτερες στιγμές τους. Γρήγορα όμως το εν λόγω τσούρμο παιδιών θα αρχίσει να γίνεται ενοχλητικό για το ζευγάρι και κυρίως για την Μπερναντέτ.

## Συντελεστές

*Ηθοποιοί: Ζεράρ Μπλεν, Μπερναντέτ Λαφόν, Michel François (Σχολιαστής).
*Σενάριο:  Maurice Pons, Φρανσουά Τρυφώ
*Σκηνοθεσία:  Φρανσουά Τρυφώ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ταινίες του 1957
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφώ
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φρανσουά Τρυφώ
Γεώργιος Δυοβουνιώτης

Ο στρατηγός **Γεώργιος Δυοβουνιώτης** (1798 - 9 Δεκεμβρίου 1880) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821, στρατιωτικός και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας, πληρεξούσιος, βουλευτής, γερουσιαστής.

## Η ζωή του

Γεννήθηκε στο χωριό Δύο Βουνά της Φθιώτιδας. Πατέρας του ήταν ο καπετάνιος Ιωάννης, τον οποίο διαδέχτηκε ο Γεώργιος το έτος 1814. 

Με την έναρξη της επανάστασης συνεννοήθηκε με τους άλλους καπεταναίους και ξεκίνησε τον αγώνα στις επαρχίες Φθιώτιδας και Λοκρίδας, παίρνοντας ενεργητικότατο μέρος σε όλες τις σημαντικές μάχες, ιδίως στην Αράχωβα και στην Πέτρα. Πήρε μέρος στη νικητήρια Μάχη των Βασιλικών Φθιώτιδας (26 Αυγούστου 1821), όπου και αρίστευσε και κατέκτησε το αξίωμα του Στρατηγού.

Ακολούθησε αργότερα τους Καραϊσκάκη, Υψηλάντη, Πανουριά, Κριεζιώτη, Γκούρα, Ρούκη, Μαμούρη, Κομνά Τράκα και άλλους σημαντικούς οπλαρχηγούς. Στον τακτικό στρατό κατατάχτηκε με βαθμό χιλίαρχου. Επί Όθωνα έγινε αντισυνταγματάρχης της Εθνοφυλακής και συνταγματάρχης, το 1844 δε υποστράτηγος. Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1843, εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Α' Εθνική Συνέλευση. Το 1862 εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862. Επί Γεωργίου Α' διορίστηκε επίτιμος υπασπιστής.

Εκτός από πληρεξούσιος, είχε εκλεγεί βουλευτής και το έτος 1851 Γερουσιαστής. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1880.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Δημήτριος Νικολάρας

Ο **Δημήτριος Νικολάρας** (1798 - 1881) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
## Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1798 στα Ψαρά. Σε ηλικία δέκα χρονών πήγε στην Οδησσό, όπου τον παρέλαβε ο Βαρβάκης και τον έστειλε στο εκεί γυμνάσιο της Χίου. 

Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1821 και έλαβε μέρος στην εκστρατεία της Χίου και στην Ερησό. Διέπρεψε στην πυρπόληση στη Σάμο. Το 1822 έγινε υποπλοίαρχος και έλαβε βέρος σε δύο εκστρατείες της Κασάνδρας, και κατόπιν στη Ναυμαχία της Πάτρας. Πήρε επίσης μέρος στη μάχη του κόλπου της Αργολίδας, και το 1824 έγινε πυρπολητής του Κωνσταντίνου Κανάρη. 

Συνέχισε να πολεμάει σε όλες τις μάχες και ναυμαχίες. Διορίστηκε υποπλοίαρχος του εθνικού πολεμικού βρικίου «Αντίζηλος». 

Πήρε σταδιακά προαγωγή κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του και έγινε Πλωτάρχης και Λιμενάρχης Πατρών. 

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1881.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Έστερσουντ

thumb|right|250px|Άποψη του Έστερσουντ.
Το **Έστερσουντ** (σουηδικά *Östersund*, η ορθότερη προφορά είναι Εστερσούντ: [œstəˈʂɵnd]) είναι πόλη της Σουηδίας. Είναι η 24η μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας. Ιδρύθηκε κατά τον 18ο αιώνα από τον Βασιλιά Γουσταύο 3ο της Σουηδίας. Απέχει περίπου 550 χλμ. από την πρωτεύουσα της χώρας Στοκχόλμη.

## Ιστορία
Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα το Έστερσουντ κατοικούνταν από τον 4ο μ. Χ. αιώνα. Το Έστερσουντ ήταν εμπορικό κέντρο την εποχή εκείνη. Το Έστερσουντ ανακηρύχθηκε πόλη στις 23 Οκτωβρίου 1786 από τον Γουσταύο τον 3ο της Σουηδίας. Η πόλη, ωστόσο, αναπτυσσόταν με αργούς ρυθμούς παρ' όλα αυτά. Στις αρχές του 19ου αιώνα έγινε πρωτεύουσα της περιφέρειας Γιέμτλαντ. Εκείνη την εποχή, η πόλη είχε λιγότερους από 400 κατοίκους, όμως γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη με την παραγωγή ξυλείας στην περιοχή. Ύστερα από την Ένωση Σουηδίας και Νορβηγίας το 1814, η πόλη γνώρισε την μεγαλύτερη ανάπτυξη από οποιαδήποτε άλλη πόλη στη Σουηδία, ύστερα από τη δημιουργία σιδηροδρόμου που συνέδεε την πόλη με το Τρόντχαϊμ. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η πόλη εκβιομηχανίστηκε, ενώ και η Ρωσική Επανάσταση το 1917 επηρέασε την ανάπτυξη της πόλης. Το 1929, αν και η Οικονομική ύφεση βρισκόταν στο απόγειό της, η πόλη συνέχιζε να αναπτύσσεται, παρ' όλο το μεγάλο ποσοστό ανεργίας στη χώρα. Σήμερα, το Έστερσουντ είναι μια πανεπιστημιούπολη, φιλοξενώντας το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Σουηδίας. 

Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, της μικρής Σουηδικής πόλης,ιδρύθηκε μόλις το 1996 και το 2017 για την 2η φάση της διοργάνωσης Europa league, πέταξε εύκολα εκτός συνέχειας (όμιλοι) την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης.  

## Αδερφοποιημένες πόλεις
*  Τρόντχαϊμ, Νορβηγία
*  Καγιάανι, Φινλανδία
*  Όντενσε, Δανία
*  Σάνοκ, Πολωνία
*  Τζιλίν, Κίνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Δημήτριος Χατζίσκος

Ο **Δημήτριος Χατζίσκος** ή **Χατσίσκος** ή **Χαντσίσκος** (1805 - 1877)  ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας.
## Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Λαμία στις 14 Σεπτεμβρίου 1805. Υπηρέτησε ως στρατιώτης από την αρχή της επανάστασης από το 1821 έως το 1828. 

Μετά την πολιτική μεταβολή του 1843 δεν κατάφερε να εκλεγεί στις εκλογές του 1843 (δηλαδή δεν έλαβε μέρος στην Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα, αλλά έγινε βουλευτής στις εκλογές του επομένου χρόνου το 1844, στις εκλογές του 1847 και πρόεδρος της βουλής από τις 13 Νοεμβρίου 1848 μέχρι 5 Οκτωβρίου 1849. Διετέλεσε επίσης Γερουσιαστής από το 1850 μέχρι την κατάλυση του σώματος αυτού το 1862 και Υπουργός των εκκλησιαστικών στην Κυβέρνηση Κολοκοτρώνη του 1862. Έγινε ξανά βουλευτής Φθιώτιδος στις εκλογές του 1865, του 1868 και του 1869 και θήτευσε και πάλι πρόεδρος της Βουλής από τις 25.10.1871 έως τις 28.12.1871.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1877.
## Πηγές
* Δημήτριος Χατζίσκος Βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Κατηγορία:Πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Πολυουρεθάνη

thumb|240px|Η σύνθεση πολυουρεθάνης
Η **πολυουρεθάνη** είναι η ένωση δύο στοιχείων, της πολυόλης και του ισοκυανικού και ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια των πλαστικών. Η πολυουρεθάνη έχει αμέτρητες εφαρμογές και χρήσεις σε πολλαπλούς κλάδους. Σήμερα, η πολυουρεθάνη είναι ένα από τα πλέον σημαντικά και  μέλη της οικογένειας των πλαστικών, και αυτή ακριβώς η σύνθεσή της είναι που την κάνει τόσο εύχρηστη. Η πολυουρεθάνη βρίσκει εφαρμογή σε μια ευρεία γκάμα προϊόντων, από τη δημιουργία ειδικών καλουπιών, μέχρι τη χρήση του ως μονωτικό υλικό και τη δημιουργία μηχανημάτων και επίπλων. Επίσης χρησιμοποιείται κατά κόρον στις κατασκευές για την δημιουργία θερμομονωτικών πάνελ πολυουρεθάνης. Η υγρή πολυουρεθάνη ειναι και καρκινογόνος ουσία και οι αναθυμιάσεις που βγάζει μέχρι να σταθεροποιηθεί.

Κατηγορία:Πλαστικά
Θυάτειρα

200px|thumb|Οι εκκλησίες της Μικράς Ασίας
thumb|200px|Βασιλική
Τα **Θυάτειρα** *(κατ. Θυατειρηνός)* ήταν αρχαία πόλη της Λυδίας, στη δυτική πλευρά της Μικράς Ασίας, σε απόσταση περίπου 50 χιλιόμετρα από το Αιγαίο.

## Ιστορία

Κατά την κλασική περίοδο αποτελούσε το όριο μεταξύ Λυδίας και Μυσίας. Η πόλη ονομαζόταν Πελοπία αλλά μετονομάστηκε σε Θυάτειρα από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα το 281 π.Χ. επειδή κατά τη διάρκεια νικηφόρας μάχης του στην περιοχή εναντίον του Λυσίμαχου γεννήθηκε η κόρη του. Προς τιμήν της κόρης του που γεννήθηκε ταυτόχρονα με τη νικηφόρα μάχη ονομάστηκε η πόλη Θυάτειρα, λέξη που σήμαινε θυγατέρα. Πληθώρα Μακεδόνων στρατιωτικών αποίκων εγκαταστάθηκαν για να φυλάσσουν τα Θυάτειρα. Αργότερα κατά το 190/89 π.Χ. απετέλεσε τη βάση των πολεμικών επιχειρήσεων του Αντιόχου Γ΄ εναντίον των Ρωμαίων. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια χάρη στη βαθιά μπλε βαφή που παρήγαγε από τη φυτική ουσία λουλάκι. 

Η πόλη ήταν από τις πρώτες της Μικράς Ασίας που εκχριστιανίστηκε και αποτέλεσε στη συνέχεια μία από τις επτά πρώτες χριστιανικές κοινότητες στη Μικρά Ασία στις οποίες στάλθηκε από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη το έργο του «Αποκάλυψη». Πιστεύεται πως από την πόλη πέρασε ο Απόστολος Παύλος και ο Απόστολος Σίλας. Πιθανόν ο Παύλος πέρασε από την πόλη κατά το δεύτερο ή το τρίτο του ταξίδι κάτι που δεν είναι επιβεβαιωμένο. Σήμερα στη θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται η τουρκική πόλη *Ακ Χισάρ* (Ak Hisar, το Λευκό Κάστρο), που εξελληνίστηκε σε **Αξάριον**.

Επίσης, η πρώτη Χριστιανή επί ευρωπαϊκού εδάφους, ήταν η Λυδία που καταγόταν από τα Θυάτειρα. Ήταν έμπορος πορφύρας και διέμενε στους Φιλίππους της Μακεδονίας, όπου και βαπτίστηκε χριστιανή από τον Απόστολο Παύλο μαζί με όλη την οικογένειά της.


File:Thyatira building.jpg|Κτήριο
File:Thyatira pilar base.jpg|Βάση κολώνας
File:Thyatira inscription.jpg|Επιγραφή
File:Thyatira Fountain.jpg|Κρήνη
File:Thyatira portico.jpg|Στοά


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυδίας