open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αδαλβέρτος Α΄ του Βερμαντουά

Ο **Αδαλβέρτος Α΄, κόμης του Βερμαντουά** ή **Αδαλβέρτος ο Ευσεβής**, (Γαλλική γλώσσα : *Adalbert Ι le pieux*, περί το 915 - περί το 987) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά (943 - 988). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερβέρτου Β΄ κόμη του Βερμαντουά και της Αδέλας των Ροβερτιδών, κόρης του Ροβέρτου Α΄ της Δυτικής Φραγκίας. Ο αδελφός του Ερβέρτος Γ΄ του Ομουά παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της την Έντζιφου της Αγγλίας μητέρα του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας, ο Αδαλβέρτος την συνόδευσε στο Λαν όπου έγινε ο γάμος. Αυτό εξόργισε τον Λουδοβίκο Δ΄ που κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες της μητέρας του στο Λαν και τις έδωσε στην σύζυγο του Γερβέργη της Σαξονίας. O Αδαλβέρτος και ο άλλος του αδελφός Ροβέρτος του Μω έγιναν υποστηρικτές του Λοθαρίου, γιου του Λουδοβίκου Δ΄ (957).

Ο Κάρολος της Κάτω Λωρραίνης νεότερος αδελφός του Λοθαρίου διεκδίκησε το θρόνο από τον Ούγο Καπέτο, τον βοήθησαν ο Αδαλβέρτος και οι δυο ανεψιοί αυτού, Ερβέρτος Γ΄ του Μω και Όντο Α΄ του Μπλουά. Οι δυο ανεψιοί εξακολουθούσαν συνεχώς τις ταραχές εναντίον του νέου βασιλιά ακόμα και μετά την αιχμαλωσία του Καρόλου.
Όταν έμαθε ότι ο Ούγος Καπέτος ήταν έτοιμος να επιτεθεί ο Αδαλβέρτος έστειλε τον Ντούντο όφ Σεντ-Κουέντιν να μεσολαβήσει για ειρήνη, πράγματι κρατήθηκε ειρήνη μεταξύ τους αλλά ο Ούγος Καπέτος συνέχισε να τον υποπτεύεται για εξέγερση. Ο Αδαλβέρτος απεβίωσε το 987 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερβέρτος Γ΄.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 954 την γκέρμπεργκα των Ρέγκιναρ, κόρη του Γκίζελμπερτ δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:

*Ερβέρτος Γ΄ του Βερμαντουά 953-1015, κόμης του Βερμαντουά.
*Όθων Α΄ π. 950/955-987, κόμης του Σινύ.
*Εύδης π. 956-π. 985, απεβίωσε 29 ετών.
*Λιούντολφ του Βερμαντουά π. 957-986, επίσκοπος του Νογιόν & Τουρναί.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
*Geoffrey Koziol, Begging Pardon and Favor: Ritual and Political Order in Early Medieval France (Ithaca: Cornell University Press, 1992)
*Heather J Tanner, Families, friends and allies : Boulogne and politics in Northern France and England, c. 879-1160 (Leiden; Boston: Brill, 2004)
*Lea Shopkow, 'The Man from Vermandois: Dudo of St-Quentin and His Patrons', Religion, Text, and Society in Medieval Spain and Northern Europe: Essays in Honor of J.N. Hillgarth, eds. Thomas E Burman; Jocelyn N Hillgarth; Lea Shopkow (Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies, 2002)
*The Annals of Flodoard of Reims, 916–966, eds & trans. Steven Fanning: Bernard S. Bachrach (New York; Ontario, Can: University of Toronto Press, 2011)
*Vanderkindere, Léon (1902). La Formation territoriale des principautés belges au Moyen Âge. Vol. 2. H. Lamertin, Libraire-Editeur

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Σταυρός Λάρισας

Ο **Σταυρός** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Σταυρού, της Δημοτικής Ενότητας Ενιππέα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Ο οικισμός βρίσκετται σε υψόμετρο 116 μέτρων και έχει πληθυσμό 594 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν Δεμερλί.

## Ο Σιδηροδρομικός σταθμός
Ο Σταυρός είναι περισσότερο γνωστός πρωτίστως για τον Σιδηροδρομικό Σταθμό «Παλαιοφάρσαλος», στον οποίο διασταυρώνοταν ανισόπεδα η Σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών - Θεσσαλονίκης, με την μετρική γραμμή Βελεστίνου - Καλαμπάκας μέχρι το 1999 και δευτερευόντως με τον Σιδηρομετρικό Σταθμό «Ενωτική». Από το 2001 το τμήμα Παλαιοφάρσαλος - Βόλος έχει πλέον καταργηθεί, ενώ στο Παλαιοφάρσαλος - Καλαμπάκα έχει γίνει διαπλάτυνση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Σταυρός Λάρισας (Δεμερλί Λάρισας) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Θεοδέμιρος

Ο **Θεοδέμιρος** (*Theodemir*, απεβ. 475) ήταν βασιλιάς των Οστρογότθων από τη δυναστεία των Αμαλών (470 - 475) και πατέρας του Θεοδώριχου του Μεγάλου, μικρότερος γιος του βασιλιά Βανδαλάριου και διάδοχος του αδελφού του Βαλάμηρου.  

## Βιογραφία
Ο Θεοδέμιρ(ος) είχε δύο αδελφούς, τον Βαλάμηρος και τον Βιντέμιρ, ήταν Αρειανιστής ενώ η σύζυγος του Ερελέουβα έγινε Ορθόδοξη, και όταν βαπτίστηκε πήρε το χριστιανικό όνομα Ευσεβία.  Ανέλαβε τα τρία Γοτθικά βασίλεια της Παννονίας μετά τον θάνατο του Βιντέμιρ μαζί με τους δύο γαμπρούς του, ως υποτελής του Αττίλα. Ο λόγος γι' αυτό ήταν η μακρόχρονη βασιλεία των Οστρογότθων στην Παννονία. Όταν πέθανε, ο γιος του Θεοδώριχος τον διαδέχτηκε στον θρόνο (475).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ερελέουβα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά:
* τον μετέπειτα ιδρυτή του Βασιλείου των Οστρογότθων στην Ιταλία Θεοδώριχο τον Μεγάλο, και την 
* Αμαλαφρίδα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* Charles William Previté-Orton (24 July 1975). Cambridge Medieval History, Shorter: Volume 1, The Later Roman Empire to the Twelfth Century
* John N. Deely (7 July 2001). Four ages of understanding: the first postmodern survey of philosophy from ancient times to the turn of the twenty-first century
* Joseph Thomas (2010). The Universal Dictionary of Biography and Mythology, Vol. IV (in Four Volumes): Pro - Zyp
* Noel Harold Kaylor; Philip Edward Phillips (3 May 2012), A Companion to Boethius in the Middle Ages

Κατηγορία:Οστρογότθοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Οστρογότθων
Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Αβδαράξως

Ο **Αβδαράξως** ήταν μηχανικός της αρχαιότητας ο οποίος αναφέρεται με βεβαιότητα μόνο στο Laterculi Alexandrini, μια συλλογή καταλόγων τόπων και σημαντικών ανθρώπων. Το όνομά του φαίνεται να είναι σημιτικό, και το πρόθεμα «Αβδ-» αντιστοιχεί στην ελληνική κατάλληξη «-δούλος», οπότε ο ίδιος πιθανότατα είχε φοινικική καταγωγή. Ο Keyser δεν αποκλείει το ενδεχόμενο το όνομά του να σχετίζεται με τα Άβδηρα, ενώ στο ενδεχόμενο της σημιτικής προέλευσης τον συνδέει με την Κύπρο σχετίζοντάς τον με τα ανάλογα σημιτικά κυπριακά ονόματα, Αβδύβαλος και Αβδίμιλκος. Καθώς η αναφορά για αυτόν στον κατάλογο γίνεται χωρίς περαιτέρω περιγραφή των «μηχανών» του, όπως γίνεται με τους άλλους αναφερόμενους, ο Russo συμπαιρένει ότι πρέπει να ήταν διάσημες όταν γράφηκε ο κατάλογος και για αυτό δεν κρίθηκε αναγκαία κάποια περιγραφή. Ο Αβδαράξως φαίνεται να έζησε στην Αλεξάνδρεια τον τρίτο αιώνα π.Χ. και σύμφωνα με τον Lewis υπάρχει και δεύτερη αναφορά σε αυτόν, σε αραβικό κείμενο πιθανότατα του Απολλώνιου του Περγαίου, στο οποίο αναφέρεται ως ο εφευρέτης του κατακόρυφου υδρόμυλου.

## Σημειώσεις – Βιβλιογραφία
; Σημειώσεις

; Παραπομπές


; Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

; Πρόσθετη Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μεταγραφή του Παπύρου P. 13044 στον οποίο αναφέρεται ο Αβδαράξως, στο Catalog of Paraliterary Papyri (στήλη 8, 17-20)

Κατηγορία:Μηχανικοί
Bibi-bo

Η **Bibi-bo** είναι ελληνική κούκλα μόδας για κορίτσια που δημιουργήθηκε από την Εl Greco και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 1980. Οι ιδιοκτήτες της Εl Greco είχαν την ιδέα για μια κούκλα παρόμοια με εκείνες που έπαιζε η κόρη τους και έτσι χρησιμοποίησαν την Sindy (της εταιρείας Pedigree) ως πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία της Bibi-bo.

Η Bibi-bo, που υπήρξε «αντίπαλος» της Barbie στην Ελλάδα, είχε ευρεία γκάμα μοντέλων και αξεσουάρ, που την κατέστησαν δημοφιλές παιχνίδι στην Ελλάδα την εποχή της δεκαετίας του 1980. Σύντροφός της ήταν ο John-John. Μετά την συγχώνευση της Εl Greco με την Hasbro το 1988 η κούκλα άλλαξε και έγινε μελαμψή. Αυτές ήταν οι λεγόμενες «κούκλες β’ περιόδου». Το 1991, όταν η Εl Greco είχε αγοραστεί εξολοκλήρου από την Hasbro, σταμάτησε η παραγωγή της Bibi-bo, αφού στα πρότυπα της εποχής υπήρχαν διεθνώς η κούκλα Sindy και η Barbie της Mattel. Ως αποτέλεσμα, η δημοτικότητα της κούκλας μειώθηκε και ξεχάστηκε με την πάροδο του χρόνου. Σήμερα η κούκλα είναι συλλεκτική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Bibi-bo Dolls», φωτογραφικό αρχείο, *El Greco and Lyra Toys.org*. 

Κατηγορία:Κούκλες
Βαλάμηρος

Ο **Βαλάμηρος** (*Valamir*, περί το 420 - περί το 465) ήταν βασιλιάς των Οστρογότθων στην αρχαία κομητεία της Παννονίας (447 - 465). Στην διάρκεια της βασιλείας του πολέμησε στο πλευρό των Ούννων εναντίον της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μετά τον θάνατο του Αττίλα στράφηκε εναντίον των Ούννων πολεμώντας σαν αρχηγός μεγάλης ομάδας Γότθων για την ανεξαρτησία τους.

Ο Βαλάμηρος γιος του Βανδαλάριου και ξάδελφος του βασιλιά Θορισμούνδου ήταν πάντοτε στο πλευρό του Αττίλα, συμμετείχε μαζί του στις επιδρομές που έκανε στις επαρχίες του Δούναβη (447) και ήταν ο αρχηγός των δυνάμεων του Αττίλα στην μάχη του Σαλόν. Μετά τον θάνατο του Αττίλα (453) ο Βαλάμηρος έγινε αρχηγός μιας μεγάλης ομάδας Γότθων που εγκαταστάθηκαν από τον Μαρκιανό στην Παννονία. Στην μάχη που ακολούθησε για την ανεξαρτησία  από τους Ούννους (456 - 457) κατάφερε να κερδίσει τους γιους του Αττίλα. Το 459 οι Οστρογότθοι του Βαλάμηρος δεν δέχθηκαν την ετήσια πληρωμή από τους Ρωμαίους οι οποίοι είχαν σκοπό να αναδείξουν στην περιοχή τον αντίπαλο του Θεόδωρο Στράβωνα. Ο Βαλάμηρος μαζί με τους αδελφούς του επιτέθηκε στην Ιλλυρία (459 - 462), ο αυτοκράτορας Λέων Α΄ τότε υποχρεώθηκε να τον πληρώσει με 300 χρυσά νομίσματα, στην διάρκεια μιας εκστρατείας του εναντίον των Σκυθών ο Βαλάμηρος έπεσε από το άλογο του και σκοτώθηκε. 
Τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Θεοδέμιρος.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* Heather, Peter. The fall of the Roman Empire. A new history. Paperback 2006, Pan Books, ISBN 978-0-330-49136-5. Hardback London, Macmillan, 2005. 
* Martindale, J.R. (1980), The prosopography of the later Roman Empire, vol. 2, A.D 395-527. (Fourth printing 2006 ed.), Cambridge University Press

Κατηγορία:Οστρογότθοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Οστρογότθων
Ερβέρτος Γ΄ του Βερμαντουά

O **Ερβέρτος Γ΄**, γαλλ. Herbert III (953 - 1015) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά (987-1015).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδαλβέρτου Α΄ κόμη του Βερμαντουά και της Γκέρμπεργκα των Ρέγκιναρ, κόρης του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης. 

Δύο χάρτες προνομίων του αββαείου του Μοντιεραντέ (του 968 και του 980) αναφέρουν τον Ερβέρτο Γ΄ *κόμη των Φράγκων*. Αργότερα έγινε κόμης του Σατώ-Τιερύ, του Βιτρύ και επίτοπος (lay abbot) του αββαείου του Σαιν-Μεντάρ στο Σουασόν. Όμοιο τίτλο είχαν οι Ροβερτίδες: δούκες των Φράγκων, τίτλος που τους έκανε δεύτερους στο βασίλειο μετά τον βασιλιά των Φράγκων. Έτσι ο τίτλος του δήλωνε τον πρώτο από τους κόμητες του βασιλείου και θα ήταν ο τρίτος σε σπουδαιότητα, μετά τον δούκα των Φράγκων. 

Ένας χάρτης προνομίων του Λοθαρίου τον αποκαλεί *κόμη του παλατιού*, αξίωμα που διατυπωνόταν αργότερα ως  *παλατινός κόμης*. Το 990 ίδρυσε, με τη σύζυγό του, τον Σύλλογο του ναού του Σαιν-Φλορεν στο Ρουά, ο οποίος ήταν για 25 μέλη (canons).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη του Μπαρ-συρ-Σεν και είχε τέκνα:
* Αδαλβέρτος B΄ π. 980-1015, κόμης του Βερμαντουά.
* Όθων π. 1000-1045, κόμης του Βερμαντουά.

## Αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Όθων του Βερμαντουά

Ο **'Όθων** (γαλλ.: *Otton de Vermandois*, 29 Αυγούστου 979 - 25 Μαΐου 1045) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά. 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερβέρτου Γ΄ κόμη του Βερμαντουά και της Ερμενγάρδης  του Μπαρ-συρ-Σεν.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1015 ως κόμης του Βερμαντουά, μια και ο μεγαλύτερος αδελφός του Αδαλβέρτος Γ΄ απεβίωσε το ίδιο έτος με τον πατέρα του. Έδωσε με δωρητήριο χάρτη ιδιοκτησίες στη Νοτρ-Νταμ ντε Ομπλιέρ. Απεβίωσε το 1045 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερβέρτος Δ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πάβια/Πάτια και είχε τέκνα:
* Όντο Α΄ 1040-1086, του Φουρνώ.
* Ερβέρτος Δ΄ 1028-1080, κόμης του Βερμαντουά.
* Σίμων απεβ. μετά το 1076, κύριος του Χαμ.
* Πέτρος.

## Αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Σαλιχά Νατσιγιέ Χανιμεφέντι

Η **Σαλιχά Νατσιγιέ Χανιμεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:صليحة ناسي سيدة) (Τούρκικα: *Saliha Naciye Hanımefendi*, 1882 - 4 Δεκεμβρίου 1923) ήταν η δέκατη τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος της ήταν ***Devletlu İsmetlu Dördüncü İkbal Saliha Naciye Hanım Efendi Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Σαλιχά Νατσιγιέ Χανιμεφέντι γεννήθηκε το 1882 στο Μπαρτίν, και ήταν κόρη του Αρσλάν Μπέη Ανκουάπ και της συζύγου του Τζανχίζ Χανίμ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ζελιχά Ανκουάπ. Σύμφωνα με ένα μύθο, ο Καμπαζακάλ Μέχμετ Πασάς, από το παλάτι της Ανατολίας, έψαχνε ένα κορίτσι για υπηρεσία και στη συνέχεια πήγε στο Μπαρτίν όπου άκουσε για τη Ζελιχά και αμέσως πήγε στην αδελφή του, την Ασιγιέ Χανίμ για να μιλήσει με την υπηρεσία του Παλατιού Γιλντίζ. 

Όταν πήγε στο παλάτι για υπηρεσία, μετονομάστηκε σε Σαλιχά. Ωστόσο, σύντομα τράβηξε την προσοχή του Αμπντούλ Χαμίτ και στις 4 Νοεμβρίου 1904 παντρεύτηκαν στο Παλάτι Γιλντίζ. Μετά τον γάμο ο Αμπντούλ Χαμίτ την μετονόμασε σε Νατσιγιέ. Αντίθετα με τις άλλες συζύγους, η Νατσιγιέ κατάφερε να δεθεί με τον σουλτάνο και να γίνει μια από τις δύο πιο αγαπημένες συζύγους του (η άλλη ήταν Μιουσφικά Καντινεφέντι). 

Το 1909 ακολούθησε τον Αμπντούλ Χαμίτ στην εξορία και επέστρεψε μαζί του στην Κωνσταντινούπολη το 1912. 

Η Σαλιχά Νατσιγιέ Χανιμεφέντι πέθανε στο αρχοντικό της, στο Ερενκόϊ στις 4 Δεκεμβρίου 1923 σε ηλικία 41 ετών. Είναι θαμμένη στον τάφο του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P.: *The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire*, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları: *Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications*, 15η έκδ., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Θεοδελίνδη

Η **Θεοδελίνδη**, βασίλισσα των Λομβαρδών (*Teodolinda*, 570 - 22 Ιανουαρίου 627) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν κόρη του Γαριβάλδου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. 

## Βιογραφία
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο των βασιλιά των Λομβαρδών Αυθάριο (589) γιο του βασιλιά Κλέφου. Μετά τον θάνατο του Αυθάριου (590) επετράπη στην Θεοδελίνδα να επιλέξει νέο σύζυγο σαν νέο βασιλιά των Λομβαρδών, η Θεοδελίνδα επέλεξε τον Αγιλούλφο σαν διάδοχο του Αυθάριου (591). Έκανε τα πάντα να επιβάλει τον χριστιανισμό της Νίκαιας απέναντι στους αντιπάλους τους Αρειανιστές. Μετά την επιστροφή του Αγιλούλφου στην Ορθόδοξη πίστη, έκτισε πλήθος από εκκλησίες στη Λομβαρδία και στην Τοσκάνη, ανάμεσα στις οποίες τον καθεδρικό ναό της Μόντσα και το πρώτο βαπτιστήριο στη Φλωρεντία, αφιερωμένα όλα στον Ιωάννη τον Βαπτιστή.

Ο περίφημος θησαυρός της Μόντσα περιέχει το σιδηρούν στέμμα της Λομβαρδίας, ένα κείμενο από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον -το οποίο απεστάλη από τον πάπα Γρηγόριο Α΄ σε αυτήν, αφιερωμένο στον γιο της Αδαλόαλδο- και επίσης ένα τμήμα του Τιμίου Σταυρού, δώρο του πάπα στη βασίλισσα. Η ιστορία της βασίλισσας και η σχέση της με το σιδηρούν στέμμα της Λομβαρδίας ζωγραφίστηκε στο παρεκκλήσιο της Θεοδελίνδας, στον καθεδρικό ναό της Μόντσα, και είναι έργο του Γρηγορίου Ζαβαττάρι (1444).

## Παραπομπές


## Πηγές
*Herbermann, Charles, ed. (1913). "Lombardy". Catholic Encyclopedia. Robert Appleton Company.

Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Ερβέρτος Δ΄ του Βερμαντουά

Ο **Ερβέρτος Δ΄ του Βερμαντουά**, (Γαλλική γλώσσα : *Herbert IV*, 1028 - 1080) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά και της Παβίας (1045 - 1080). 

## Βιογραφία

Ήταν γιος του Όθωνα κόμη του Βερμαντουά και της Πάβια/Πάτια..
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1045 ως κόμης του Βερμαντουά. Ο Ερβέρτος Δ΄ απεβίωσε το 1080 και τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του, πρώτα ο Εύδης και μετά η Αδελαΐδα.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα του Βαλουά, κόρη του Ραλφ Δ΄ του Βαλουά και της Αδέλας του Μπαρ-συρ-Ωμπ και είχε τέκνα:

*Αδελαΐδα, κόμισσα του Βερμαντουά απεβ. 1120/24, κόμισσα του Βερμαντουά. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ούγο Καπετιδών, μικρότερο γιο του Ερρίκου Α΄ της Γαλλίας και μικρότερο αδελφό του Φίλιππου Α΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ρενώ, κόμη του Κλερμόν, απέκτησε πολλά παιδιά και από τους δυο γάμους του.
*Όδων/Εύδης απεβ. μετά το 1085, κόμης του Βερμαντουά.
*Γεράρδος

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Régine Le Jan, Famille et pouvoir dans le monde franc (VIIe-Xe siècle), (Publications de la Sorbonne, 2003)
*Suger, The Deeds of Louis the Fat, transl. Richard C. Cusimano and John Moorhead, (Catholic University of America Press, 1992)

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Γουνδεβέργα

Η **Γουνδιβέργα, βασίλισσα των Λομβαρδών** ήταν κόρη της Θεοδελίνδης και του δεύτερου συζύγου της του Λομβαρδού βασιλιά Αγιλούλφου.
Παντρεύτηκε τον βασιλιά των Λομβαρδών Αριόαλδο και στην συνέχεια τον διάδοχο του Ροθάριο.
Η Γουνδιβέργα όπως η μητέρα της που ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας Γαριβάλδη Α' ήταν μέλος της Βαυαρικής δυναστείας του βασιλείου της Λομβαρδίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Peters, Edward (2003). History of the Lombards: Translated by William Dudley Foulke. University of Pennsylvania Press.
*Pohl, Walter (2001). Werkstätte der Erinnerung. Vienna.

Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Όδων του Βερμαντουά

Ο **Όδων/Εύδης** ο *παράφρων*, γαλλ. Odo/Eudes le fou (απεβ. μετά το 1085) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά (1080-1085) και μετά κύριος του Σαιν-Σιμόν. 

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ερβέρτου Δ΄ κόμη του Βερμαντουά και της Αδελαΐδας, κόρης και κληρονόμου του Ραλφ Γ΄ κόμη του Βαλουά. 

Το 1080 διαδέχθηκε στο Βερμαντουά τον πατέρα του και στο Βαλουά τη μητέρα του, αν και ο πατέρας του τον είχε αποκληρώσει. Ήταν μάλλον διανοητικά ασταθής. Το 1085 το συμβούλιο των βαρόνων του πήρε την εξουσία και την έδωσε στην αδελφή του Αδελαΐδα, σύζυγο του Ούγου των Καπετιδών, γιο του Ερρίκου Α΄ της Γαλλίας. Ως αντιστάθμισμα του έδωσαν το Σαιν-Σιμόν, ένεκα του γάμου του με την Χέντβιχ. Δεν έχουμε πληροφορίες γι' αυτόν μετά.

Τον 17ο αι. ο Κλωντ ντε Ρουβρουά, ευνοούμενος του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας, παρουσίασε μία πλαστή γενεαλογία, που τον εμφάνιζε ως απόγονο του Όδωνος. Έτσι έγινε κυβερνήτης του Σαιν Σιμόν και το πρόσθεσε στο επώνυμό του: Κλωντ ντε Ρουβρουά, δούκας του Σαιν-Σιμόν. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Χέντβιχ, κόρη του ιππότη Βιρομάνντενσις.

## Βιβλιογραφία
* Biography FMG.ac

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας

Η **Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας** είναι ελληνορθόδοξο μοναστήρι στο νησί της Αμοργού. Είναι κτισμένη στην απόκρημνη νότια ακτή του νησιού, σε υψόμετρο 300 μέτρα.

Η μονή πήρε το όνομά της από την παραφθορά του «Χοζιβίτισσα» ή «Κοζιβίτισσα», το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το τοπωνύμιο Χοζεβά ή Κοζιβά (σήμερα Ουάντι Κελτ, Παλαιστίνη), όπου υπήρχε το ορθόδοξο μοναστήρι του αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η εικόνα της Παναγιάς Χοζοβιώτισσας έφτασε την εποχή της Εικονομαχίας δια θαλάσσης στον όρμο της Αγίας Άννας, κοντά στη μονή. Το μοναστήρι θεωρείται ότι κατασκευάστηκε τον 9ο αιώνα, την εποχή της άφιξης της εικόνας. Ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός εκχώρησε με βασιλικό χρυσόβουλο σταυροπηγιακά δικαιώματα στη μονή το 1088. Ένα ασημένιο εξαπτέρυγο στη μονή αναφέρει ότι ανακαινίσθηκε από τον Αλέξιο Κομνηνό.

Η μονή είναι κτισμένη σε γκρεμό. H πρόσβαση γινεται ανεβαινοντας 300 σκαλια. Έχει μήκος 40 μέτρα και μέγιστο πλάτος 5. Το κτίριο έχει οχτώ επίπεδα τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους με κλιμακοστάσια κτισμένα ή λαξευμένα στο βράχο. Στο εσωτερικό του κτιρίου βρίσκονται αψίδες βυζαντινές ή οξυκόρυφες, κτισμένες από πωρόλιθο από τη Μήλο. Ο χώρος του μοναστηριού περιλαμβάνει πολυάριθμα κελλιά, τράπεζα, μαγειρεία, αποθήκες, πατητήρια, στέρνες και πηγάδια. Το καθολικό της μονής είναι μονόχωρο καμαρόσκεπο και σε αυτό βρίσκονται οι δύο ενεπίγραφες εικόνες της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας ή ΧΩΖΗΒΙΤΙCΑΣ και η σιδερένια σμίλη του αρχιμάστορα. Η είσοδος του μοναστηριού βρίσκεται 10 μέτρα από το έδαφος και η πρόσβαση γινόταν με κρεμαστή σκάλα.

Την πρωτοχρονιά του 1975, κατά τη διάρκεια κακοκαιρίας, προκλήθηκε κατολίσθηση στον γκρεμό πάνω από τη μονή και έπεσαν στο μοναστήρι, με αποτέλεσμα να καταστραφεί το δώμα της τραπεζαρίας, ενώ δύο βράχοι διατρύπησαν περισσότερους ορόφους, με τον μεγαλύτερο να φτάνει μέχρι το ισόγειο, διαπερνώντας τρεις ορόφους. Ρωγμές εμφανίστηκαν στους εξωτερικούς τοίχους των κελιών του μοναστηριού και έπεσε τμήμα του στηθαίου του δώματος. Ακολούθησαν επείγουσες εργασίες συντήρησης, με την υποστύλωση του α΄ υπογείου, την στερέωση των τοίχων που εμφάνισαν ρωγμές, την απομάκρυνση των μπάζων και την ανακατασκευή του δώματος από οπλισμένο σκυρόδεμα.

Η Παναγιά Χοζοβιώτισσα είναι η πολιούχος του νησιού και γιορτάζει στις 20 και 21 Νοεμβρίου.

## Παραπομπές


Παναγια Χοζοβιωτισσα
Κατηγορία:Αμοργός
Σπήλαια Κορέκα

Τα **σπήλαια Κορέκα** είναι δύο καρστικές κοιλότητες (Σπήλαιο (Γκρόττο) ντου Σκούρου, cb404 και Γκρουττούνι, cb405) που βρίσκονται κατά μήκος της Τυρρηνικής ακτής της Καλαβρίας, κοντά στην Κορέκα, του δήμου Αμαντέα.

Οι δύο είσοδοι βρίσκονται πολύ κοντά, περίπου δέκα μέτρα η μία από την άλλη. Παλαιότερα βρίσκονταν στο επίπεδο θάλασσας, ενώ σήμερα κείνται περίπου 25μ ψηλότερα, σε ένα βράχο, γεγονός που καθιστά την πρόσβαση δύσκολη. Διαφέρουν ως προς το πλάτος της εισόδου, που είναι μεγαλύτερο στο Γκρουττούνι και στενό στο Γκρόττο ντου Σκούρου, με αποτέλεσμα το πρώτο να είναι σχετικά φωτεινό και το δεύτερο πολύ σκοτεινό.

Τα δύο παρακείμενα σπήλαια είναι σημαντικά από αρχαιολογική άποψη. Το 2012 αποδείχθηκε (επιβεβαιώνοντας παλαιότερους μελετητές της Πιεντμοντέζε) ότι χρησιμοποιήθηκαν κατά την ύστερη εποχή του Χαλκού, καθώς και σε μεταγενέστερες περιόδους. Τα τέχνεργα που βρέθηκαν (οπτή γη, μυλόπετρες, γυαλισμένα βότσαλα κ.λπ.) βρέθηκαν σε καλή κατάσταση εξαιτίας της δυσκολίας πρόσβασης στα σπήλαια, υποδεικνύοντας διαφορετική χρήση των δύο κοιλοτήτων. Το Γκρουττούνι φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκε για οικιστικούς σκοπούς, ενώ το Σκούρου για ταφικές τελετουργίες.

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Κατηγορία:Σπήλαια
Hyundai Matrix

Το **Hyundai Matrix** ή **Hyundai Lavita ** ήταν ένα πολυμορφικό αυτοκίνητο MPV ή και GLS που κατασκευαζόταν από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Hyundai, μεταξύ του 2001 και του 2010. Επίσης διατέθηκε στο εμπόριο ως **Hyundai Elantra LaVita** στην Αυστραλία. Ήταν μηχανικά συγγενικό με το μεσαίο Hyundai Elantra του 2006 - 2010 (κωδικός της γενιάς: XD) και σχεδιάστηκε από την ιταλική σχεδιαστική εταιρεία Pininfarina, ενώ η άφιξή του στην αγορά έγινε τον Αύγουστο του 2001. Στα τέλη του 2010 αντικαταστάθηκε από το Hyundai ix20.

## Βασικά στοιχεία

Το Matrix / Lavita είναι ένα 5-θέσιο 5-πορτο πολυμορφικό hatchback και διατέθηκε σε βενζινοκινητήρες των 1.5 και 1.6 και 1.8 λίτρων. Η κορυφαία έκδοση 1.8 βενζίνης έχει μέγιστη ταχύτητα 183 χιλιόμετρα την ώρα και επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα σε 11,3 δευτερόλεπτα. Στην Ευρώπη υπήρξαν και διαθέσιμες εκδόσεις με κινητήρες turbodiesel.

Στη Μαλαισία, η Matrix συναρμολογήθηκε τοπικά ως το **Matrix Inokom**, το οποίο ήταν διαθέσιμο και στους δύο βενζινοκινητήρες 1.6 και 1.8 λίτρων.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Hyundai Matrix front 20071004.jpg|Hyundai Matrix του 2008
Αρχείο:Hyundai Matrix Facelift (2005-2007) rear.jpg|Hyundai Matrix του 2005 - 2007 (μετά το λίφτινγκ)
Αρχείο:Hyundai Matrix 1.6 Comfort (2. Facelift) – Frontansicht, 14. August 2011, Heiligenhaus.jpg|Η πιο σύγχρονη έκδοση του 2011 ενός Hyundai Matrix 1.6 / μπροστά
Αρχείο:Hyundai Matrix 1.6 Comfort (2. Facelift) – Heckansicht, 20. Oktober 2012, Heiligenhaus.jpg|Η πιο σύγχρονη έκδοση του 2012 ενός Hyundai Matrix 1.6 / πίσω


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Matrix
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικά αυτοκίνητα
Όθων Α΄ του Σινύ

O **Όθων Α΄**, γαλλ. Otto I (απεβ. 987) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν ο πρώτος κόμης του Σινύ (Chiny).

## Βιογραφία
Ο Όθων ή Εύδης (Eudes) ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδαλβέρτου Α΄ κόμη του Βερμαντουά και της Γκέρμπεργκα των Ρέγκιναρ, κόρης του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης. 

Ένας Όθων αναφέρεται σε χάρτα προνομίων του 958 ως γιος του κόμη του Βερμαντουά. Το όνομά του, όπως και αυτό του αδελφού του Λιούντολφ είναι Γερμανικής προέλευσης· πράγματι η μητέρα τους Γκέρμπεργκα ήταν ανιψιά τού Ερρίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας, που έγινε βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας. Καταγράφεται ως εριστικός και φιλόνικος, που απείλησε το Αινώ και την περιοχή γύρω από το Καμπραί. 

Το 971 ένας Όθων ανήγειρε ένα φρούριο στο Βαρκ των Αρδενών και επιτέθηκε στους γείτονές του, όπως στον Αντάλμπερο αρχιεπίσκοπο του Ρεμς· είχε προγόνους βασιλείς των Φράγκων. Ο ιστορικός Λέων Βάντερκινντερε θεωρεί ότι ο προηγούμενος Όθων και αυτός εδώ, ταυτίζονται.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Α΄ ως κόμης του Σινύ (Chiny).

## Οικογένεια
Δεν γνωρίζουμε το όνομα της συζύγου του· ίσως ήταν από τον Οίκο των Αρντέν, συγγενής τού Βιγκέρικ παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας και της συζύγου του Κουνιγκούντας, εγγονής του Λουδοβίκου Β΄ της Δυτικής Φραγκίας. Αυτό εξηγεί το όνομα του γιου της Λουδοβίκου και το ότι του δόθηκε η κομητεία του Βερντέν:
* Λουδοβίκος Α΄ π. 893-μετά το 923, κόμης του Σινύ & Βερντέν.

## Αναφορές στις Πηγές


## Πηγές
* Vanderkindere, Léon (1902). La Formation territoriale des principautés belges au Moyen Âge. Vol. 2. H. Lamertin, Libraire-Editeur.

## Περαιτέρω ανάγνωση
*Arlette Laret-Kayser, Entre Bar et Luxembourg : Le Comté de Chiny des Origines à 1300, Bruxelles (éditions du Crédit Communal, Collection Histoire, série in-8°, n° 72), 1986
*Medieval Lands Project, Comtes d’Ivois et Chiny
*Vanderkindere, Léon, La Formation territoriale des principautés belges au Moyen Âge, Bruxelles, H. Lamertin, 1902
*Settipani, Christian, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, Villeneuve d'Ascq, éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Περ Μερτεζάκερ

O **Περ Μερτεζάκερ** (*Per Mertesacker*, 29 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Γερμανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1984 στο Ανόβερο της τότε Δυτικής Γερμανίας και ξεκίνησε εκεί την καριέρα του. Το 2003 εντάχθηκε στην Αννόβερο 96 και παράλληλα ήταν μέλος και της δεύτερης ομάδας. Το 2006 πήρε μεταγραφή για τη Βέρντερ Βρέμης, στην οποία έμεινε για πέντε χρόνια.

Το 2011 υπέγραψε στην Άρσεναλ, στην οποία αγωνιζόταν μέχρι το 2018. Η Άρσεναλ, με ανακοίνωσή της στις 7 Ιουλίου του 2017, γνωστοποίησε ότι η σεζόν 2017-2018 θα ήταν η τελευταία του χρονιά ως ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια θα αναλάβει τις ακαδημίες της ομάδας.

Στην Εθνική Γερμανίας έπαιξε για πρώτη φορά το 2004 και συμμετείχε στις αποστολές της ομάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2005, και στα Μουντιάλ του 2006, του 2010 και του 2014 και στα Euro του 2008 και του 2012. Μετά την κατάκτηση του τροπαίου στο Μουντιάλ του 2014, δήλωσε πως δε θα παίξει ξανά με την εθνική ομάδα.

Το 2006 ίδρυσε το "Ίδρυμα Περ Μερτεζάκερ" ("Per Mertesacker Stiftung"), μέσω του οποίου βοηθά τους ερασιτέχνες αθλητές και τους φτωχούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπική ιστοσελίδα 
* Ίδρυμα Περ Μερτεζάκερ

Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Λουδοβίκος Α΄ του Σινύ

Ο **Λουδοβίκος Α΄**, γαλλ. Louis i (απεβ. 29 Σεπτεμβρίου 1025) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Κλινύ (987-1025) και του Βερντέν (1024-1025).

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Όθωνα Α΄ κόμη του Σινύ και μίας γυναίκας, ίσως του Οίκου των Αρντέν. 

Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ως 2ος κόμης του Σινύ (Chiny). Δεν γνωρίζουμε για τη διακυβέρνησή του. Το 1024 ο Ρέγκινμπερτ επίσκοπος του Βερντέν όρισε τον Λουδοβίκο Α΄ ως κόμη του Βερντέν, όταν ο Χέρμαν (του Οίκου Αρντέν) κόμης του Βερνέν αποσύρθηκε σε μοναστήρι. Όμως ο αδελφός τού Χέρμαν, ο Γκοθέλο Α΄ δούκας της Λωρραίνης, κατέλαβε την πόλη του Βερντέν, σκότωσε τον Λουδοβίκο Α΄ και την έδωσε στον δικό του γιο  Γοδεφρείδο Γ΄ τον *γενειοφόρο*.

Τον Λουδοβίκο Α΄ διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Β΄ στο Σινύ (Chiny).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα του Σαιν Βαρμ και είχε τέκνα:
* Λουδοβίκος Β΄ απεβ. πριν το 1066, κόμης του Σινύ.
* Λιουτγκάρδη 1002- ; , παντρεύτηκε τον Ρισέ ντε Σανσύ.

## Αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Λουδοβίκος Β΄ του Σινύ

Ο **Λουδοβίκος Β΄**, γαλλ. Louis II (απεβ. πριν το 1066) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ (1025-1066).

## Οικογένεια
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Σινύ & Βερντέν και της Αδελαΐδας του Σαιν Βαρμ.

Δεν γνωρίζουμε για τη διακυβέρνησή του. Ο θρύλος λέει ότι ο Λουδοβίκος έκανε εορτές κυνηγιού στις τεράστιες εκτάσεις του. Σε μία περιοχή του ο Τιμπώ από την Καμπανία εγκατέστησε το ερημητήριό του, κοντά σε μία ιαματική πηγή και ο Λουδοβίκος Β΄ έκτισε ένα ιερό εκεί. Η πηγή έγινε διάσημη και πολλοί προσκυνητές ερχόταν για τη χάρη του αγίου Τιμπώ. Αργότερα ο γιος του Άρνολντ κάλεσε μοναχούς από την Καλαβρία της Ιταλίας, που ίδρυσαν μία μονή στο Ορβάλ.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Άρνολντ ως κόμης του Σινύ (Chiny).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Σοφία και είχε τέκνα:
* Άρνολντ απεβ. 1106, κόμης του Σινύ.
* Μανασσής απεβ. 1068, μοναχός στο ναό του Αγ. Ουμπέρ.

## Αναφορές
* Arlette Laret-Kayser, Entre Bar et Luxembourg : Le Comté de Chiny des Origines à 1300, Bruxelles (éditions du Crédit Communal, Collection Histoire, série in-8°, n° 72), 1986
* Medieval Lands Project, Comtes d’Ivois et Chiny

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Γκενάντι Κόλμπιν

Ο **Γκενάντι Κόλμπιν **(ρωσικά: **Геннадий Колбин**, 7 Μαΐου 1927 στο Νίζνι Ταγκίλ - 15 Ιανουαρίου 1998) ήταν ο Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καζακικής ΣΣΔ από τις 16 Δεκεμβρίου 1986 έως τις 22 Ιουνίου 1989. 

Ο Κόλμπιν δεν είχε εργαστεί στην Καζακική ΣΣΔ πριν τον διορισμό του. Διορίστηκε από τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, σε μια προσπάθεια να ξεριζώσει τη διαφθορά του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καζακικής ΣΣΔ. 

Ως αουτσάιντερ στο Καζακστάν, ο διορισμός είχε αντιδράσεις στο Καζακστάν. Ο διορισμός του οδήγησε σε βίαιες διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα του Καζακστάν Αλμάτι και σε άλλες πόλεις, με αποτέλεσμα τον θάνατο αρκετών διαδηλωτών και τον τραυματισμό εκατοντάδων. Αυτή η εξέγερση πλέον είναι γνωστή ως "Ζελτοκσάν", η Καζακική λέξη για τον "Δεκέμβριο". Έχει αναφερθεί ότι ο απερχόμενος γραμματέας, ο Ντινμουχαμέντ Κουνάγιεφ συμμετείχε στη διοργάνωση των διαδηλώσεων, στην οποία συμμετείχαν 60.000 διαδηλωτές.

Τον Ιούνιο του 1989, ο Κόλμπιν αντικαταστάθηκε από το ΚαζάκοΝουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ. Ο Κόλμπιν μεταφέρθηκε σε μια θέση στη Μόσχα.

## Αναφορές
* Martin McCauley, Who's Who in Russia Since 1900, Routledge, 1997, ; p.&nbsp;116
ISBN10-415-13898-1

Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν
Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές
Όθων Β΄ του Σινύ

Ο **Όθων Β΄**, γαλλ. Otto II (1065 - μετά το 1131) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ (Chiny).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Άρνολντ κόμη του Σινύ και της Αδελαΐδας, κόρης του Χιλντουιν Δ΄ κόμη του Μονντιντιέ, Ρουσύ & Ραμερούπ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1106 και συμπλήρωσε την κατασκευή του αββαείου του Ορβάλ, που ο πατέρας του είχε ξεκινήσει το 1070. Εγκατέστησε τα μέλη (canons) του Συλλόγου του αββαείου το 1124. Το 1131 εγκατέστησε Κινστερκιανούς μοναχούς εκεί και αυτή είναι η τελευταία αναφορά που έχουμε σε αυτόν.

Τον διαδέχθηκε ο επιζών γιος του Αλβέρτος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα/Αλίκη, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Ναμύρ και είχε τέκνα:
* Ίντα απεβ. πριν το 1125, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Α΄ των Ρέγκιναρ κόμη του Λουβαίν. Η κόρη τους:
** Αντελίζα π. 1103-1151, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ δούκα της Νορμανδίας και βασιλιά της Αγγλίας.
* Όντα απεβ. μετά το 1134, παντρεύτηκε τον Γκίζελμπερτ Β΄ κόμη του Ντουράς (Εσμπάγιε).
* Ούγος, μάλλον απεβ. νέος.
* Αλβέρτος πριν το 1131-1162, κόμης του Σινύ.
* Φρειδερίκος απεβ. μετά το 1124, κοσμήτορας (provost) του Συλλόγου του καθεδρικού στο Ρεμς.
* Αντάλμπερο Β΄ απεβ. 1145, επίσκοπος της Λιέγης.
* Ευστάθιος απεβ. μετά το 1156.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Arlette Laret-Kayser, Entre Bar et Luxembourg : Le Comté de Chiny des Origines à 1300, Bruxelles (éditions du Crédit Communal, Collection Histoire, série in-8°, n° 72), 1986
*Medieval Lands Project, Comtes d’Ivois et Chiny
*Medieval Lands Project, Seigneurs de Lumain, Avoués de Hesbaye

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Λαζάρεβατς (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Λαζάρεβατς** είναι τοπωνύμιο το οποίο μπορεί να αναφέρεται σε μία εκ των κάτωθι γεωγραφικών τοποθεσιών:
*Λαζάρεβατς, πόλη και δήμος της Σερβίας ευρισκόμενη εντός του διαμερίσματος του Βελιγραδίου,
*Λαζάρεβατς, χωριό της Σερβίας ευρισκόμενο εντός του δήμου του Μπλάτσε, στο διαμέρισμα της Τόπλιτσα,
*Λαζάρεβατς, χωριό της Σερβίας ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως του Κρούσεβατς, στο διαμέρισμα της Ράσινα.
Ενδομητρίωση

thumb|250px|Λαπαροσκοπική εικόνα περιοχής με ενδομητρίωση
Η **ενδομητρίωση** είναι πάθηση στην οποία το στρώμα του ιστού που φυσιολογικά καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας (ενδομήτριο), αναπτύσσεται σε κάποιο άλλο σημείο στο σώμα. Πολύ συνήθεις θέσεις είναι οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες και ο ιστός γύρω από την μήτρα και τις ωοθήκες, όμως σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί και σε άλλα τμήματα του σώματος. Τα κύρια συμπτώματα είναι πυελικός πόνος και υπογονιμότητα. Περίπου οι μισές πάσχουσες έχουν χρόνιο πυελικό πόνο, ενώ το 70% του πόνου εντοπίζεται στην έμμηνο ρύση. Επίσης είναι συχνός ο πόνος κατά τη διάρκεια της συνουσίας. Η υπογονιμότητα παρουσιάζεται σε πάνω από τις μισές γυναίκες που πάσχουν. Λιγότερα συχνά είναι τα συμπτώματα από το ουροποιητικό και το γαστρεντερικό. Περίπου το 25% των γυναικών δεν έχουν συμπτώματα.

Η αιτία δεν είναι εντελώς γνωστή. Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το θετικό οικογενειακό ιστορικό. Οι περιοχές της ενδομητρίωσης αιμορραγούν κάθε μήνα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία φλεγμονής και ουλών. Η διάγνωση βασίζεται στα συμπτώματα σε συνδυασμό με ιατρική απεικόνιση. Η βιοψία είναι η καλύτερη μέθοδος διάγνωσης. Άλλες αιτίες παρόμοιων συμπτωμάτων είναι φλεγμονώδεις νόσοι της πυέλου, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, διάμεση κυστίτιδα και ινομυαλγία.

Αβέβαια αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η χρήση συνδυασμένων αντισυλληπτικών χαπιών μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ενδομητρίωσης. Η άσκηση και η αποφυγή κατανάλωσης μεγάλης κατανάλωσης αλκοόλ μπορούν επίσης να δράσουν προφυλακτικά. Δεν υπάρχει θεραπεία για την ενδομητρίωση, αλλά διάφορες θεραπείες, όπως αναλγητικά, ορμονική θεραπεία και το χειρουργείο, μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα. Η προτεινόμενη αναλγητική θεραπεία συνήθως είναι ένα ΜΣΑΦ όπως η ναπροξένη. Η χρήση ενδομήτριας συσκευής με προγεστερόνη μπορεί να είναι χρήσιμη. Οι αγωνιστές της GnRH μπορεί να βελτιώσουν τη γονιμότητα. Η χειρουργική αφαίρεση της ενδομητρίωσης μπορεί να γίνει όταν οι υπόλοιπες θεραπείες έχουν αποτύχει να ανακουφίσουν τα συμπτώματα.

Σύμφωνα με μια μελέτη, η ενδομητρίωση επηρέασε 10,8 εκατομμύρια γυναίκες το 2015. Άλλες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για το 6-10% των γυναικών. Είναι πιο κοινή στις γυναίκες στη τέταρτη και πέμπτη δεκαετίας της ζωής του, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε κορίτσια ηλικίας και 8 ετών. Σπάνια οδηγεί σε θάνατο. Η ενδομητρίωση αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή πάθηση τη δεκαετία του 1920 και νωρίτερα θεωρούταν η ίδια πάθηση με την αδενομύωση. Δεν είναι σαφές ποιος περιέγραψε πρώτος την πάθηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναικολογικές παθήσεις
Λουδοβίκος Δ΄ του Σινύ

Ο **Λουδοβίκος Δ΄**, (Γαλλική γλώσσα : *Louis IV*, 1173 - 7 Οκτωβρίου 1226) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ (1189 - 1226) και ο τελευταίος του Οίκου του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Γ΄ κόμη του Σινύ (Chiny) και της Σοφίας. Ήταν ο τελευταίος της πρώτης δυναστείας των κομήτων του Σιλύ. Δεν είχε άρρεν τέκνο και ετοίμασε την κόρη του για τη διαδοχή. Οργάνωσε το πρώτο ταχυδρομείο στη χώρα.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1189, όταν αυτός απεβίωσε κατά την Γ΄ Σταυροφορία. Ήταν 16 ετών και τέθηκε υπό την επιτροπεία της μητέρας του και του θείου του Τιερύ κυρίου του Μελιέ. Συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών, όπου και απεβίωσε στο Καχόρ.

Η σύζυγός του Ματθίδη ήταν αδελφή του Ιακώβου Β΄ τριτημόριου της Εύβοιας. Ο μικρανεψιός του Φλωρέντιος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουΐνου πριγκίπισσα της Αχαΐας.

Τον διαδέχθηκε η κόρη του με τον σύζυγό της Άρνολντ Α΄.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη του Ιακώβου κυρίου του Αβέν και είχε τέκνα:

*Ιωάννα π. 1205-1271, κόμισσα του Σινύ, παντρεύτηκε τον Άρνολντ Δ΄ κόμη του Λου (Looz).
*Αγνή, κυρία του Ζιβέ & Αμπεμόν.
*Ιζαμπέλ, παντρεύτηκε τον Όθωνα κύριο του Τραζνί.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Settipani, Christian, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1), Villeneuve d'Ascq, éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993, 545 pg.
*Arlette Laret-Kayser, Entre Bar et Luxembourg : Le Comté de Chiny des Origines à 1300, Bruxelles (éditions du Crédit Communal, Collection Histoire, série in-8°, n° 72), 1986

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*[Medieval Lands Project, Upper Lotharingia Nobility, Comtes d’Ivois et Chiny](http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIAN%20(UPPER)%20NOBILITY.htm#_Toc440013362)

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Αλβέρτος του Σινύ

Ο **Αλβέρτος του Σινύ**, (Γαλλική γλώσσα : *Albert*, πριν το 1131 - 29 Σεπτεμβρίου 1162) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ (Chiny).

## Βιογραφία

Ήταν γιος του Όθωνα Β΄ κόμη του Σινύ και της Αδελαΐδας, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Ναμύρ.

Πριν το 1131 διαδέχθηκε τον πατέρα του και πέρασε όλα τα έτη στο Σινύ, χωρίς να λάβει μέρος στις διαμάχες που συγκλόνιζαν την περιοχή. Κατά τη διάρκεια μίας επίθεσης στην επισκοπή του Βερντέν, μπροστά από το κάστρο του Σαιν Μανεούλντ, ένα βέλος τον χτύπησε στο κεφάλι και σκοτώθηκε.

Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκος Γ΄.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Ρενώ Α΄ κόμη του Μπαρ και είχε τέκνα:

* Λουδοβίκος Γ΄ απεβ. 1189, κόμης του Σινύ.
* Τιερύ απεβ. μετά το 1207, κύριος του Μελιέ.
* Αρνούλφ απεβ. 1181, επίσκοπος του Βερντέν (1172-1181).
* Αλίκη απεβ. μετά το 1177, παντρεύτηκε τον Μανασσή του Ιέρζ. Ο γιος τους
** Αλβέρτος Β΄ του Ιέρζ έγινε επίσκοπος του Βερντέν (1186-1208).
* Ίντα, παντρεύτηκε τον Γκομπέρ Ε΄ κύριο του Ασπρεμόν. Ο γιος τους 
** Ιωάννης Α΄ του Ασπρεμόν έγινε επίσκοπος του Βερντέν (1217-24).
* μία κόρη.
* Ούγκος.
* μία κόρη, ηγουμένη του αββαείου του Ζιβέ.

## Παραπομπές
 		


## Αναφορές
* Arlette Laret-Kayser, *Entre Bar et Luxembourg : Le Comté de Chiny des Origines à 1300*, Bruxelles (éditions du Crédit Communal, Collection Histoire, série in-8°, n° 72), 1986
*[Medieval Lands Project, Comtes d’Ivois et Chiny](http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIAN%20(UPPER)%20NOBILITY.htm#_Toc440013362)

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Λουδοβίκος Γ΄ του Σινύ

Ο **Λουδοβίκος Γ΄ του Σινύ**, (Γαλλική γλώσσα : *Louis III de Chiny*, πέθανε στις 12 Αυγούστου 1189) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ. Ήταν γιος του Αλβέρτου κόμη του Σινύ και της Αγνής, κόρης του Ρενώ Α΄ κόμη του Μπαρ. Διαδέχθηκε το 1162 τον πατέρα του ως κόμης του Σινύ (Chiny) και συνέχισε την υποστήριξη του αβαείου του Ορβάλ. Συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία και ξεκίνησε μαζί με τον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας, αλλά απεβίωσε κατά τη διέλευση από το Βελιγράδι. Στην κομητεία του Σινύ τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Λουδοβίκος Δ΄, ο τελευταίος του Οίκου.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Σοφία, άγνωστης καταγωγής και είχε τέκνα:

*Λουδοβίκος Δ΄ του Σινύ 1173-1226, κόμης του Σινύ.
*Γκέρτρουντ, παντρεύτηκε τον Τιερύ Β΄ κύριο του Βαλκούρ και κόμη του Μονταιγκύ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Settipani, Christian, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1), Villeneuve d'Ascq, éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993, 545 pg.
*Arlette Laret-Kayser, Entre Bar et Luxembourg : Le Comté de Chiny des Origines à 1300, Bruxelles (éditions du Crédit Communal, Collection Histoire, série in-8°, n° 72), 1986

## Αναφορές

*[Medieval Lands Project, Upper Lotharingia Nobility, Comtes d’Ivois et Chiny](http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIAN%20(UPPER)%20NOBILITY.htm#_Toc440013362)

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Ιωάννης Βενθύλος

Ο **Ιωάννης Βενθύλος** (1804-1854) ήταν Έλληνας φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν ένας από τους πρώτους εκπαιδευτικούς που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της παιδείας στην νεότερη Ελλάδα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1804 στην Σμύρνη όπου έλαβε τις πρώτες γνώσεις του, ενώ συνέχισε σπουδάζοντας φιλολογία στο Βερολίνο με καθηγητές τους Boeckh και Hermann. Το 1828 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να διδάσκει αρχικά στο Ορφανοτροφείο και στη συνέχεια στο Κεντρικό Σχολείο της Αίγινας, όπου μαζί με τον Γεώργιο Γεννάδιο κατάφερε να το μετατρέψει σε βαρύνουσας σημασίας πνευματικό κέντρο. Ωστόσο απολύθηκε λόγω της δημοκρατικής και αντικαποδιστριακής ιδεολογίας του. Το 1833, όταν ιδρύθηκε γυμνάσιο στο Ναύπλιο διορίστηκε καθηγητής εκεί, διδάσκοντας ελληνικά και γαλλικά. Αργότερα, το 1839, διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου παρέμεινε μέχρι το 1854 όταν πέθανε από χολέρα.

Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:
**Γραμματική της νεωτέρας ελληνικής γλώσσης*, 1832.
**[[Νεφέλες]]* του Αριστοφάνη (επιμέλεια), 1839.
**[[Ποιητική]]* του Αριστοτέλη (επιμέλεια), 1841.
**Στοιχεία μετρικής της των Ελλήνων και Ρωμαίων ποιήσεως*, 1851.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιωάννης Βενθύλος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Λιούντολφ του Βερμαντουά

Ο **Λιούντολφ** (γαλλ. *Liudolf*, απεβ. πριν από 9 Νοεμβρίου 986) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν επίσκοπος του Νογιόν (Noyon).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδαλβέρτου Α΄ κόμη του Βερμαντουά και της Γκερμπέργκας των Ρέγκιναρ, κόρης του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης. 

Ορίστηκε επίσκοπος του Νογιόν το 979, διαδεχόμενος τον προκάτοχό του Χαντούλφο, όπως καταγράφει ο χρονογράφος Φλοντοάρντ από το Ρεμς. Ο Λοθάριος των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας αφιέρωσε τη μονή του Σαιν Ελουά του Νογιόν στη μνήμη του Λιούντολφ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Le Jan, Regine (2000): "Continuity and Change in the Tenth Century Nobility". In Duggan, Anne. Nobles and Nobility in Medieval Europe: Concepts, Origins, Transformations. The Boydell Press.

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Φεχμί Κιζίλ

Ο **Φεχμί Κιζίλ** (*[[τουρκικά]] : Fehmi Kızıl*) (Κωνσταντινούπολη 1921 - ? ) ήταν τούρκος αθλητής της αντισφαίρισης. Θεωρήται μεγάλη μορφή της Τουρκικής αντισφαίρισης, πρόσφερε στο άθλημα σχεδόν όλη του ζωή.  

Ασχολήθηκε με την αντισφαίριση από επτά ετών, στα 12 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο. Το 1941 κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα Τουρκίας και μέχρι το 1952 πρωταγωνιστούσε στο πρωτάθλημα Τουρκίας και στα πρωταθλήματα Άγκυρας και Κωνσταντινούπολης κατακτώντας πολλά από αυτά. 

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1947 ήταν δεύτερος στο απλό, δεύτερος και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Σεφίκ Φενμέν.

Μετά το τέλος της καριέρας του συνέχισε σαν προπονητής αντισφαίρισης, μέχρι τα 70 του χρόνια πέρασαν από τα χέρια του αρκετοί αθλητές που έγιναν πρωταθλητές Τουρκίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές της αντισφαίρισης
Ναζμί Μπάρι

Ο **Ναζμί Μπάρι** (*[[τουρκικά]] : Nazmi Bari*) (Κωνσταντινούπολη, 13 Νοεμβρίου 1929 - Κωνσταντινούπολη, 20 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν τούρκος αθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης. 

Μεταξύ 1951 και 1965, ήταν πρωταθλητής της Τουρκίας για 15 χρόνια. Είναι ο πρώτος τούρκος άνδρας τενίστας που συμμετείχε σε τουρνουά Γκραν σλαμ. Συμμετείχε το 1959 στο Γουίμπλεντον και στο αμερικανικό πρωτάθλημα το 1963. Από το 1954 έως το 1960 επιλέχθηκε ως αθλητής της χρονιάς στην Τουρκία, ολοκλήρωσε την καριέρα του στην αντισφαίριση το 1965. Μεταξύ 1965 και 1979 ήταν προπονητής αντισφαίρισης.

Ο Ναζμί Μπάρι έχασε τη ζωή του σε νοσοκομείο στην Κωνσταντινούπολη, όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία στις 20 Σεπτεμβρίου 2008. Μετά το θάνατο του  διοργανώθηκε το "Nazmi Bari Cup", το οποίο είναι διεθνές ετήσιο τουρνουά που πραγματοποιείται από το 2008 για να κρατήσει τη μνήμη  του ζωντανή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές της αντισφαίρισης
Σεφίκ Φενμέν

Ο **Σεφίκ Φενμέν** (τουρκικά: *Şefik Fenmen*), γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Μαΐου 1923, είναι πρώην τούρκος νομικός, διπλωμάτης και αθλητής της αντισφαίρισης. 

Πτυχιούχος του "Robert College" της Κωνσταντινούπολης και στη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Λωζάνης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας το 1947 και υπηρέτησε ως αναπληρωτής  διευθυντής του προσωπικού γραφείου του Αντνάν Μεντερές. Μεταξύ 1967 και 1970, διετέλεσε γενικός διευθυντής του πρωτοκόλλου το 1978-1980. Έπειτα πρέσβης στην Κοπεγχάγη (1970-1974), Δαμασκός (1974-1978), Στοκχόλμη (1980-1984) και Όσλο (1984-1986).

Ήταν μαζί με τον πρωθυπουργό Μεντερές στο τουρκικό αεροπλάνο που έπεσε στο Λονδίνο το 1959 και επέζησαν. Είναι πεθερός του Mazhar Germen, πρώην υπουργού Υγείας της Τουρκίας. Επιπλέον, ο Μιτάυ Πασά είναι ο παππούς της μητέρας του.

Στην αντισφαίριση πρωταγωνιστούσε στα πρωταθλήματα Τουρκίας αλλά και στα σημαντικότερα εγχώρια Τουρνουά την δεκαετία 1940-1950. Είχε συμμετάσχει σε διεθνή τουρνουά. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1947 ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Φεχμί Κιζίλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Τούρκοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Τούρκοι νομικοί
Ερβέρτος Γ΄ του Ομουά

O **Ερβέρτος Γ΄ του Ομουά** ή **Ερβέρτος ο πρεσβύτερος**, (Γαλλική γλώσσα : *Herbert III le vieil*, 910 - 980/985) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Ομουά του Μω και του Τρουά (943 - 980/985). Ήταν ο τρίτος γιος του Ερβέρτου Β΄ κόμη του Βερμαντουά και της Αδέλας των Ροβερτιδών, κόρης του Ροβέρτου Α΄ της Δυτικής Φραγκίας. Το 943 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ερβέρτος Γ΄ έλαβε την κομητεία του Ομουά (Omois), το φρούριο Σατώ-Τιερύ και το αββαείο του Σαιν-Μεντάρ στο Σουασόν. Έπειτα από το θάνατο του τεταρτότοκου αδελφού του Ροβέρτου κόμη του Μω και του Σαλόν, ο Ερβέρτος Γ΄ έλαβε το Μω & Τρουά. 
Νυμφεύτηκε (951) την Έντζιφου της Αγγλίας, κόρη του βασιλιά του Ουέσσεξ Εδουάρδου του Πρεσβύτερου και χήρα του Βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Καρόλου του Απλού. Μετά τον θάνατο του ο Λοθάριος της Φραγκίας μοίρασε τις εκτάσεις του ανάμεσα στους ανεψιούς του Όντο Α΄ του Μπλουά και Ερβέρτο Γ΄ του Μω.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Dunbabin, Jean (2005). France in the Making 843-1180. Oxford University Press.
*Riche, Pierre (1983). The Carolingians: A Family who Forgae Europe. Translated by Allen, Michael Idomir. University of Pennsylvania Press.

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Μουάλα Γκοροντέτσκι

Η **Μουάλα Γκοροντέτσκι** (*[[Λατινικό αλφάβητο]] :  Mualla Gorodetzky*), γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη το 1922, ήταν Τούρκισσα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Πρωταγωνίστησε στα πρωταθλήματα Κωνσταντινούπολης και στο τουρκικό πρωτάθλημα την δεκαετία 1940-1950, μάλιστα έως το 1947 που έχασε στο τελικό του απλού στο τουρκικό πρωτάθλημα από την Μπαχτιγιέ Μουρσάλογλου θεωρούνταν αήττητη.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1947 ήταν πρώτη στο απλό γυναικών, πρώτη στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Μπαχτιγιέ Μουρσάλογλου, και δεύτερη στο μικτό. Το 1948 στο ίδιο τουρνουά ήταν πρώτη στο διπλό με συμπαίκτρια την Μπαχτιγιέ Μουρσάλογλου.

Στο διεθνές τουρνουά της Κωνσταντινούπολης ήταν στο απλό δεύτερη το 1947 και πρώτη το 1948, στο διπλό μικτό ήταν πρώτη το 1948. Tο 1948 στο διεθνές τουρνουά της Άγκυρας έχασε στον τελικό από την Βέρα Ματάρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκισσες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ροβέρτος του Μω

Ο **Ροβέρτος** (Γαλλική γλώσσα : *Robert Ier de Meaux*, 907 - 29 Αυγούστου 966) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν Κόμης του Τρουά (956 - 966) και κόμης του Μω (943 - 966).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερβέρτου Β΄ κόμη του Βερμαντουά, Μω, Σουασόν και της Αδέλας των Ροβερτιδών, κόρης του Ροβέρτου Α΄ της Δυτικής Φραγκίας. 

Όταν το 943 ο πατέρας του απεβίωσε, οι έξι γιοί του μοίρασαν τις κτήσεις του και ο Ροβέρτος έλαβε το Μω. Ο ίδιος απεβίωσε π. το 967/8 και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ερβέρτος Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα Βέρρα, κόρη του Γι(ζε)λβέρτου δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
* Ερβέρτος Γ΄ π. 935-995, κόμης του Μω.
* Αδέλα, π. 935-π. 982, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Α΄ Ινζελζέ κόμη του Ανζού.

## Αναφορές


|-

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών