open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιστορικό δημοτικό τραγούδι

Το **ιστορικό δημοτικό τραγούδι** είναι το είδος του δημοτικού τραγουδιού που αναφέρεται με τους στίχους του σε κάποιο ιστορικό γεγονός. Λόγω του περιεχομένου τους, ορισμένες φορές τα τραγούδια του είδους λειτουργούσαν ως μύθοι και ενίοτε ως μάθημα ιστορίας.

Μερικά τραγούδια του είδους αυτού είναι:

* *Η Ρωμανία επάρθεν* (ποντιακό), το οποίο μιλάει για την κατάληψη και την άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς το 1453. https://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2700/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_A-Lykeiou_htmlempl/indexA4_2.html
* *Της Πάργας* https://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2700/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_A-Lykeiou_htmlempl/indexA4_5.html
* *Το κρούσος της Αντριανόπολης*, το οποίο διεκτραγωδεί πιθανόν την άλωση της πόλης από τον Αμουράτ το 1361. https://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2700/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_A-Lykeiou_html-empl/indexA4_1.html
* *Της Αγιά Σοφιάς*
* *Οι σκλάβοι τω Μπαρμπαρέσσω* («Οι Άραβες πειρατές των δυτικών παραλίων της Αφρικής είχαν καταντήσει με τις επιδρομές τους ο φόβος και ο τρόμος των κατοίκων όχι μόνο των παραλιακών περιοχών αλλά και της ενδοχώρας, τόσο που στην Κρήτη τούς ταύτιζαν με δαίμονες ή φανταστικά τέρατα που γυρνούσαν έφιπποι τη νύχτα και έσερναν σκλάβους στην Μπαρμπαριά όσους συναντούσαν.») https://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2700/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_A-Lykeiou_html-empl/indexA4_3.html
* *Σουλιώτικο* 
* *Της Λένως του Μπότσαρη* («Βρισκόμαστε στα 1804. Η Λένω, η κόρη του Κίτσου Μπότσαρη, δεκαπέντε μόλις ετών, αποκλεισμένη από τους στρατιώτες του Αλή πασά σ' ένα μοναστήρι των Αγράφων, πολεμά γενναία εναντίον των Τούρκων μαζί με τους συμπατριώτες της τους Σουλιώτες. Ο αδελφός της σκοτώνεται. Συνεχίζει τον πόλεμο στο πλευρό του θείου της σε άλλο πεδίο τον αγώνα, κοντά στον Αχελώο ποταμό. Περικυκλώνεται όμως από τους εχθρούς και, για να μην πέσει στα χέρια τους, ρίχνεται στο ποτάμι και πνίγεται.») https://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2003/Anthologio_E-ST-Dimotikou_html-empl/index08_03.html
* *Της Δέσπως* («Το τραγούδι, όπως και εκείνο Της Λένως Μπότσαρη,αναφέρεται σε μια από τις παρασπονδίες τον Αλή Πασά σε βάρος των Σουλιωτών, το 1803. Κατά τη συμφωνία οι Σουλιώτες είχαν το δικαίωμα να φύγουν ένοπλοι για όποιο μέρος ήθελαν. Ένα μικρό απόσπασμα από 78 Σουλιώτες κατέφυγε στο χωριό Ρινιάσα (ανάμεσα στην Πρέβεζα και την Πάργα). Εκεί όμως στίφος Τουρκαλβανών, που τους έστειλε ο Αλή πασάς, έκανε ξαφνική επιδρομή και άρχισε να σφάζει τους κατοίκους και τους πρόσφυγες. Η Δέσπω, γυναίκα του Γεωργάκη Μπότση, μαζί με τις κόρες, τις νύφες και τα εγγόνια της, κλείστηκε στον πύργο του Δημουλά και αντιστάθηκε ηρωικά στους επιδρομείς.») https://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2700/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_A-Lykeiou_htmlempl/indexA4_4.html
* *Του Διάκου*
* *Οι Λαλιώτισσες*
* *Του Κιαμίλ Μπέη*
* *Του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη* 
* *Του Δράμαλη*
* *Του Μπραΐμη* 
* *Του πολέμου του Δηρού* 
* *Ο καταδισασμός τση Κρήτης*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Σίγκβαρντ Μπερναντότ

Ο **Σίγκβαρντ**, σουηδ. Sigvard (7 Ιουνίου 1907 - 4 Φεβρουαρίου 2002) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Ούππλανντ και μετά τον μοργανατικό γάμο του, κόμης του Βίσμπορκ. Έγινε σχεδιαστής σε βιομηχανικά προϊόντα. Ανιψιά του είναι η Άννα-Μαρία της Ελλάδας.

## Βιογραφία
Ο Σίγκβαρντ-Όσκαρ-Φρέντερικ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Μαργαρίτας των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Αρθούρου δούκα του Κόννωτ & Στράθερν.

Έγινε σχεδιαστής, από πολυτελή ασημικά αντικείμενα για τον Γκέοργκ Γιένσεν ως πλαστικά καθημερινής χρήσης.  Συμμετείχε ως τεχνικός σύμβουλος το 1937 στην ταινία *Ο αιχμάλωτος της Τζέντα* και εμφανίστηκε σε ένα μικρό ρόλο στην ταινία *Παράδεισος και Κόλαση* του 1968.

Ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Ούππλανντ. Το 1934 έκανε μοργανατικό γάμο με αποτέλεσμα να χάσει τους τίτλους του και το δικαίωμα διαδοχής. Η Αυλή του φέρθηκε σκληρά. Τότε η 2η εξαδέλφη του πατέρα του, η Καρλόττα μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου, τού έδωσε τον τίτλο του πρίγκιπα Μπερναντότ και τού κόμη τού Βίσμποργκ, όπως είχε κάνει ο πάππος της Αδόλφος του Λουξεμβούργου για τον μεγάλο θείο τού Σίγκβαρντ, τον Όσκαρ, σε παρόμοια περίπτωση το 1892. Το ίδιο έγινε για τον αδελφό του Κάρολο-Ιωάννη και τον εξάδελφό του Λένναρτ.

Ο Σίγκβαρντ προσπάθησε να τού αναγνωριστεί ο τίτλος τού πρίγκιπα Μπερναντότ από τη Σουηδία· πήγε και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γι' αυτό, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1934 την Έρικα Μαρία Ρεγκίνα Ροζαλία Πάτζεκ (1911-2007), κόρη του Άντον Πάτζεκ, Γερμανού επιχειρηματία. Δεν έκαναν απογόνους και το 1943 διαζεύχθηκαν.

Το 1943 έκανε δεύτερο γάμο με τη Σόνια Κρίστενσεν Ρόμπερτ (1909-2004) από τη Δανία και είχε τέκνο:
* Μιχαήλ γενν. 1941, κόμης του Βίσμποργκ. Νυμφεύτηκε την Κριστίν Γουέλχοφερ το 1976  και απέκτησε μία κόρη.

Το 1961 διαζεύχθηκε και το ίδιο έτος έκανε τρίτο γάμο με τη Μαριάννα Λίνντμπερκ (γενν. 1924). Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Άγιος Δημητριανός

Ο **Άγιος Δημητριανός**, ήταν Χριστιανός άγιος, Επίσκοπος Χύτρων, που έζησε στα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ.

## Βίος
Γεννήθηκε στο χωριό Συκές της Κυθηρίας. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Έγινε μοναχός και στη συνέχεια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Χύτρων Ευστάθιο. Ακολούθως διαδέχθηκε τον επίσκοπο στο θρόνο.

Πέθανε στα βαθιά γεράματα. Ο Άγιος Δημητριανός εορτάζεται στις 6 Νοεμβρίου κάθε έτους.

## Πηγές
*
*
*
*
*

Δημητριανος
Μπέρτιλ του Χάλαντ

Ο **Μπέρτιλ**, σουηδ. Bertil (28 Φεβρουαρίου 1912 - 5 Ιανουαρίου 1997) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Χάλαντ. Ανιψιά του είναι η Άννα-Μαρία της Ελλάδας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Μαργαρίτας των Βέττιν / Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Αρθούρου, δούκα του Κόννωτ & Στράθερν. 

Ο Μπέρτιλ Γουσταύος Όσκαρ Κάρολος Ευγένιος γεννήθηκε στο ανάκτορο της Στοκχόλμης. Η γονείς του ζούσαν στο ανάκτορο Στόκχολμ, στο ανάκτορο Ούλρικσνταλ και ως θερινή κατοικία είχαν το κάστρο Σοφιέρο στο Χέλσινγκμποργκ στη Σκάνια, το νοτιότερο σημείο της Σουηδίας. Του δόθηκε ο τίτλος του δούκα του Χάλαντ, τον οποίο κατείχε τον 14ο αι. ο Βενέδικτος των Έστριντσεν, δισεγγονός του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας. 

Το 1947 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Γουσταύος Αδόλφος, διάδοχος της Σουηδίας, αφήνοντας έναν γιο ενός έτους, τον Κάρολο Γουσταύο. Επίσης ο δευτερότοκος αδελφός του Σίγκβαρντ είχε νυμφευτεί μοργανατικά, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη διαδοχή. Ήταν πιθανό να γίνει αντιβασιλιάς, επίτροπος του ανιψιού του. Το 1973 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του ως Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος, έτσι ο Μπέρτιλ έγινε διάδοχος ως το 1977, οπότε γεννήθηκε το πρώτο παιδί του Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου. 

Ο Μπέρτιλ έγινε αξιωματικός του Ναυτικού και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως attaché της Σουηδικής πρεσβείας στο Λονδίνο. Γνωρίστηκε με τη Λίλιαν Ντέιβις το 1943, αλλά για να διατηρήσει τη θέση του στη διαδοχή, δεν τη νυμφεύτηκε για δεκαετίες. Ζούσαν διακριτικά στο Σαιν-Μαξίμ της Κυανής Ακτής. Όταν ο βασιλιάς ανιψιός του νυμφεύτηκε το 1976 μια γυναίκα μη βασιλικής καταγωγής, ο Μπέρτιλ έκανε το ίδιο έτος και τον δικό του γάμο. Η Λίλιαν απεβίωσε το 2013.

Ήταν λάτρης των αυτοκινήτων: είχε μία σπάνια Aston Martin DB2 και μία Chevrolet Corvette. Η Volvo του ζήτησε να εγκαινιάσει το εργοστάσιό της στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας στον Καναδά· στο Σαιν-Μαξίμ ένας χώρος στάθμευσης έχει το όνομά του. Ήταν θερμός υποστηρικτής του τέννις, του γκολφ, της μπότσια και άλλων αθλημάτων. Το 1947 εξελέγη πρόεδρος της Σουηδικής Αθλητικής Ομοσπονδίας και της Σουηδικής Ολυμπιακής Επιτροπής.

Ήταν μέλος της γαστρονομικής εταιρείας *Αλυσίδα των Ψηστών*.

Από το 1973 και ως τον θάνατό του υπήρξε μέγας διδάσκαλος (μέγας μάγιστρος) των Σουηδών μασόνων.

Ήταν 85 ετών, όταν απεβίωσε στη βίλα Σόλμπακεν της Στοκόλμης το 1997, με τη σύζυγό του στο πλευρό του. Τάφηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Χάγκα Παρκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1976 τη Λίλιαν Ντέιβις (1915-2013), η οποία είχε διαζευχθεί το 1945 τον πρώτο σύζυγό της Κρέιγκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Ρετζέπ Γκιουρκάν

Ο **Ρετζέπ Γκιουρκάν** (γεννήθηκε στις 1 Αυγούστου 1964 στην Ύψαλα, Επαρχία Αδριανούπολης), είναι Τούρκος πολιτικός του ΡΛΚ. Ήταν προηγουμένως μέλος του Κοινοβουλίου και από τις 30 Μαρτίου 2014 είναι δήμαρχος της Αδριανούπολης.

## Ζωή και έργο
Τελειώνοντας το σχολείο, συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Πανεπιστήμιο Τράκια της Αδριανούπολης και το Πανεπιστήμιο Αναντολού στο Εσκισεχίρ. Έδωσε τις τελικές εξετάσεις στην Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Τμήματος Διοίκησης.
Μετά τις σπουδές του, ο Γκιουρκάν έγινε δάσκαλος και διευθυντής σε μια σειρά σχολείων της χώρας, και αργότερα έγινε αντιπρόεδρος της Εθνικής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης στην Αδριανούπολη.

Κατόπιν, είχε μια θέση στη Διεύθυνση Συντονισμού για το Σχεδιασμό στην Κωνσταντινούπολη, στο Σύνδεσμο για την Ανάπτυξη της Θράκης, στη διαχείριση της Τεχνολογικής Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης Techno Inc. και μέλος της Κεμαλικής Ομάδα Εργασίας για το Μέλλον και τη Σύγχρονη Ζωή στην Τουρκία. Έγινε γενικός Γραμματέας στο Πανεπιστήμιο Τράκια όταν ο Ενβέρ Ντουράν ήταν πρύτανης.

Ο Γκιουρκάν εξελέγη στο τουρκικό κοινοβούλιο το 2011 αλλά παρέδωσε τη θέση του στο 2014 για να γίνει υποψήφιος στις δημαρχικές εκλογές της Αδριανούπολης. Εξελέγη δήμαρχος στις 30 Μαρτίου 2014. Αυτός συνέχισε να στηρίζει τη φιλία με την συνεργαζόμενη πόλη Λέραχ από τότε που σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Τράκια.

Ο Γκιουρκάν είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου της Αδριανούπολης
* Σελίδα για τις δραστηριότητες μεταξύ Αδριανούπολης και Λέραχ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου της Αδριανούπολης
* Σελίδα για τις δραστηριότητες μεταξύ Αδριανούπολης και Λέραχ

Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Κουτζίμπαξης

Ο **Κουτζίμπαξης** (Kogabahsi) ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, μογγολικής καταγωγής ο οποίος έφυγε από το Ιλχανάτο και ζήτησε άσυλο στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Ο Κουτζίμπαξης από το Ιλχανάτο κατέφυγε στην Ηράκλεια του Πόντου όπου ζήτησε άσυλο μαζί με τη γυναίκα και τα παιδιά του, όταν εγκαταστάθηκε το Βυζάντιο, με την οικογένεια του βαπτίστηκε χριστιανός. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Βιθυνία όπου έγινε κυβερνήτης της Νικομήδειας, πάντρεψε τη κόρη του με τον τούρκο Σολυπαμπάξ. Κατηγορήθηκε για προδοσία προς τους Αλανούς αλλά συγχωρέθηκε από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Κατηγορία:Μογγόλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Γουλιέλμος του Σέντερμανλανντ

Ο **Γουλιέλμος**, σουηδ. Wilhelm (17 Ιουνίου 1884 - 5 Ιουνίου 1965) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Σέντερμανλανντ. Έγινε συγγραφέας πολλών βιβλίων.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μπάντεν. 

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Τούλλγκαρν. Έκανε γάμο στο Τσάρσκογιε Σέλο με την Μαρία Παύλοβνα, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας πριγκίπισσας της Ελλάδας και απέκτησαν γιο τον Λένναρτ. Όμως ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος: όπως έγραψε ο Λένναρτ στην Αυτοβιογραφία του, η μητέρα του Μαρία ένοιωθε, ότι παντρεύτηκε κάποιον κατώτερό της και συμπεριφερόταν εγωιστικά. Αυτή επέμενε να την αποκαλούν *Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότης*, ενώ ο άνδρας της ήταν μόνο *Βασιλική Υψηλότης*· ο Γουσταύος Ε΄ αποδέχθηκε την επιθυμία της νύφης του. Επιπρόσθετα έλεγε για τον άνδρα της, ότι δεν ήταν ερωτικά ικανός. Όταν ο ιατρός της Άξελ Μούντχε την πλησίασε ερωτικά, η Σουηδική βασιλική οικογένεια τον υποστήριξε· η Μαρία αισθάνθηκε απέχθεια με τους Μπερνντότ και ζήτησε διαζύγιο, που της δόθηκε το 1914 και επέστρεψε στη Ρωσία.

Από τότε ο Γουλιέλμος έκανε σχέση με τη Ζανν ντε Τραμκούρ. Διέμεναν στην ιδιοκτησία Στένχαμμαρ, κοντά στο Φλεν. Ζούσαν μαζί, κάτι δεν επιτρεπόταν εκείνη την εποχή για μέλη της βασιλικής οικογένειας, έτσι η Ζανν ονομαζόταν σπιτονοικοκυρά της ιδιοκτησίας. Το 1952 πήγαν να επισκεφθούν τον Λένναρτ· στην επιστροφή οδηγούσε ο Γουλιέλμος, αλλά λόγω μίας χιονοθύελλας στο Στέρνχοβ του Σέντερμανλανντ έπαθαν δυστύχημα και η Ζανν απεβίωσε. Ο Γουλιέλμος δεν συνήλθε από το συμβάν. 

Ήταν αξιοσημείωτος φωτογράφος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων στα Σουηδικά, υπογράφοντας με το όνομα *πρίγκιπας Γουλιέλμος*. Όπως επέβαλλε το πρωτόκολλο, έμεινε μακριά από την πολιτική, εκτός από την περίπτωση της δολοφονίας του Δανού θεατρικού συγγραφέα και πάστορα Κάι Μουνκ το 1944, μάλλον από την Γκεστάπο. Τότε η Σουηδία κατεχόταν από τους Γερμανούς και ο Γουλιέλμος, μαζί με άλλους, καταδίκασε την πράξη στην εφημερίδα *Ελεύθεροι Δανοί*.

Σε ηλικία 81 ετών απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στον ύπνο του. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1908 τη Μαρία Παύλοβνα των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και είχε τέκνο:
* Λένναρτ 1909-2004, δούκας του Σμάλανντ και μετέπειτα κόμης του Βίσμπορκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Μανουήλ Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Θ΄)

Ο **Μανουήλ Παλαιολόγος** ήταν βυζαντινός πρίγκιπας από την οικογένεια των Παλαιολόγων,

Ήταν γιος του συναυτοκράτορα Μιχαήλ Θ΄ και της Ρίτας της Αρμενίας, εγγονός του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄. Ο Μανουήλ δολοφονήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1320 με ανάμειξη του αδελφού του, μετέπειτα Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ και λόγω κάποιας εξωσυζυγικής σχέσης που είχε. Από την λύπη του από αυτό το γεγονός πέθανε ο πατέρας του, ενώ η δολοφονία ήταν και μία από τις αιτίες του εμφύλιου πολέμου μεταξύ των δύο Ανδρονίκων. Κατά τον Γρηγορά, ο αδελφός του διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με μία γυναίκα χαμηλού κοινωνικού επιπέδου· ένα βράδυ πήγε ο Μιχαήλ στο σπίτι της να βρει τον Ανδρόνικο, εκεί οι φρουροί τού αδελφού του δεν τον αναγνώρισαν και -νομίζοντας ότι είναι κάποιος αντίζηλος- τον σκότωσαν. Κάποιοι ερευνητές διατείνονται ότι ίσως να έγινε εσκεμμένα από τον Ανδρόνικο, για να βγάλει εκτός κάποιον πιθανό διάδοχο τού θρόνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Μανουήλ
Έρικ του Βέστμανλανντ

Ο **Ερρίκος** (σουηδ. *Erik*, 29 Απριλίου 1889 - 20 Σεπτεμβρίου 1918) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Βέστερμανλανντ. Έπασχε από επιληψία και νοητική υστέρηση και έζησε μακριά από τη δημοσιότητα.

## Βιογραφία
Ο *Ερρίκος Γουσταύος Λουδοβίκος Αλβέρτος* ήταν ο τρίτος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Βάδης.

Υπέφερε από επιληψία και ήπια νοητική υστέρηση. Αυτό οφειλόταν σε τραύμα, όταν ήταν βρέφος ή  στην ισχυρή θεραπεία που λάμβανε η μητέρα του κατά την κύηση. Η κατάστασή του δεν δημοσιοποιήθηκε. Είχε πόνους, που τον έκαναν ανήσυχο και η Βικτωρία τον αποκαλούσε "*το αξιαγάπητο παιδί μου*". Ήταν ευειδής και υγιής· η νοητική υστέρηση δεν φαινόταν σε σύντομη συνομιλία, αλλά γινόταν αντιληπτή αν μιλούσε περισσότερο.

Σπάνια εμφανιζόταν δημόσια και έζησε ήσυχα, μακριά από το ενδιαφέρον του κόσμου. Ήταν παρών στις οικογενειακές φωτογραφίες, δεν είχε όμως επίσημα καθήκοντα. Το 1904 ο πάππος του Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας τον έχρισε ιππότη του Νορβηγικού Λέοντος. Κτίστηκε γι' αυτόν το 1907-09 μία κατοικία στο Ντιούρσχολμ της Στοκχόλμης, μακριά από τη δημοσιότητα. Μικρός, μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια του, είχε ανατραφεί από την Λουίζε Ρίνμαν, η οποία στην περίπτωσή του συνέχισε να τον φροντίζει. Ο Ερρίκος επισκεπτόταν κάθε δύο εβδομάδες τη Στοκχόλμη και μερικές φορές πήγαινε στην όπερα.

Το 1917 παραπονέθηκε για την απομόνωσή του και αποφασίστηκε να μείνει κοντύτερα στη Στοκχόλμη. Το επόμενο έτος ασθένησε από ισπανική γρίπη και απεβίωσε στο Ανάκτορο Ντρόττνινγκχολμ σε ηλικία 29 ετών. Κατά την κηδεία του οι γονείς του δεν κατάφεραν να παρευρεθούν: η Βικτωρία, λόγω της ισχνής υγείας της, ήταν στην Ιταλία. Η κατοικία του *Γκερμάνιαβεγκεν* στο Ντιούρσχολμ είναι σήμερα κατοικία του πρέσβη της Νοτίου Αφρικής στη Σουηδία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Ένγκελς (Σαράτοφ)

Το **Ένγκελς** () γνωστό και ως **Ποκρόφσκ** και **Κοζάκενστατ** (πόλη των Κοζάκων στα γερμανικά, γερμ. Kosakenstadt) είναι μια πόλη στην Περιφέρεια Σαράτοφ της Ρωσίας. Κατέχει και λιμάνι που βρίσκεται στον ποταμό Βόλγα, απέναντι από το Σαράτοφ, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας που συνδέονται και με μία γέφυρα.  Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην περιφέρεια μετά το Σαράτοφ με πληθυσμό 202.419 (ρωσική απογραφή του 2010).

## Ιστορία
Το *Ένγκελς* ιδρύθηκε ως *Ποκρόφσκαγια Σλομποντά* από Ουκρανούς αποίκους το 1747. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μεγάλης Αικατερίνης, Γερμανοί ενθαρρύνθηκαν να εγκατασταθούν στην περιοχή του Βόλγα και πολλοί μετακόμισαν στην πόλη, καθιστώντας το σημαντικό κέντρο του γερμανικού πολιτισμού. Απονεμήθηκε το καθεστώς της πόλης και μετονομάστηκε σε *Ποκρόφσκ* (Покровск) το 1914. Εκείνη την εποχή, η πόλη ήταν κοινώς γνωστή ως *Κοζάκενστατ* ("πόλη των Κοζάκων") στα γερμανικά, παράλληλα με το επίσημο ρωσικό όνομα. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφύλιου πολέμου η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο της κομμουνιστικής Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το 1918 έγινε πρωτεύουσα της νεοσυσταθείσας γερμανικής αυτόνομης σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας εντός της ΡΣΟΣΔ. Το Ποκρόφσκ / Κοζάκενστατ μετονομάστηκε σε Ένγκελς το 1931, προς τιμήν του Γερμανικού κομμουνιστή φιλόσοφου Φρίντριχ Ένγκελς. Όλοι οι Γερμανοί εκδιώχθηκαν από τον Ένγκελς για πιθανότητα κατασκοπίας της ναζιστικής Γερμανίας, με τους περισσότερους να στέλνονται μακριά στη Σιβηρία και στο Καζακστάν. Στις 26 Αυγούστου 2011 αποκαλύφθηκε στην πόλη ένα μνημείο προς τιμήν των ρωσόγλωσσων θυμάτων καταστολής εντός της Σοβιετικής Ένωσης.

## Οικονομία
Το *Ένγκελς* είναι βιομηχανική πόλη. Διαθέτει διάφορων ειδών εργοστάσια για πολλά προϊόντα.

### Μεταφορικά μέσα
Εξυπηρετείται από Τρόλεϊ, από σιδηροδρομικό σταθμό και δεν διαθέτει αεροδρόμιο.

## Ιστορικό πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σαράτοφ
Λένναρτ Μπερναντότ

Ο **Λένναρτ**, σουηδ. Lennart (8 Μαΐου 1909 - 21 Δεκεμβρίου 2004) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Σμάλανντ και μετά τον μοργανατικό γάμο του κόμης του Βίσμπορκ. Έγινε αρχιτέκτονας κήπων, σκηνοθέτης και φωτογράφος.

## Βιογραφία
Ο Γουσταύος-Λένναρτ-Νικόλαος-Παύλος γεννήθηκε στο ανάκτορο της Στοκχόλμης και ήταν το μόνο τέκνο του Γουλιέλμου δούκα του Σέντερμανλανντ και της Μαρίας Παύλοβνας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας.

Του δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα της Σουηδίας και του δούκα του Σμάλανντ. Ο πατέρας του ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας. Ο Λένναρτ έκανε μοργανατικό γάμο με την Κάριν Νίσσβανντ και σύμφωνα με τη Σουηδική Πράξη Διαδοχής, πρίγκιπας που νυμφευόταν χωρίς την έγκριση του βασιλιά, έχανε το δικαίωμα διαδοχής. Ειδικά για τον Λένναρτ, του στερήθηκαν και οι τίτλοι. Έτσι ονομαζόταν κος Λένναρτ Μπερναντότ. Η Αυλή τού φέρθηκε σκληρά και η σύζυγός του Κάριν έπαθε ψύχωση από αυτό, κάτι που τελικά οδήγησε στο χωρισμό τους.

Το 1951 η 2η εξαδέλφη του πατέρα του Καρλότα μεγάλη δούκισσα τού Λουξεμβούργου, όπως παλαιότερα ο πάππος της Αδόλφος είχε κάνει για τον θείο του Λένναρτ, τον Όσκαρ, τού έδωσε τον τίτλο τού πρίγκιπα Μπερναντότ και τού κόμη τού Βίσμπορκ· έτσι έγινε μέλος των ευγενών τού Λουξεμβούργου. Το ίδιο έγινε και για τα εξάδελφια του Σίγκβαρντ και Κάρολο-Ιωάννη.

Το 1944 ο Λένναρτ έπαιξε τον ρόλο του Καρόλου ΙΕ της Σουηδίας (μεγάλου θείου του πατέρα του) στην ταινία *Πρίγκιπας Γουσταύος*. Έγινε επικεφαλής των Ένωσης Προσκόπων Σουηδίας το διάστημα 1948-51.

Επικεντρώθηκε με τη διαχείριση της ιδιοκτησίας του στο νησί Μάιναου στη λίμνη Κωνσταντία της Γερμανίας, όπου απεβίωσε. Ασχολήθηκε με αγαθοεργίες, κάνοντας το *'Ίδρυμα Λένναρτ Μπερναντότε*. Θεωρείται μεγάλος αρχιτέκτονας κήπων με ταλέντο στη δημιουργία τοπίων: ως ειδικός έκανε το νησί του δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Έλαβε τον Δακτύλιο της Τιμής από το *Ίδρυμα Έντουαρτ Ράιν* το 1996.

Το 2004 απεβίωσε σε ηλικία 95 ετών και ετάφη μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του στην κρύπτη κάτω από το βασιλικό παρεκκλήσιο στο Μάιναου. Η πρώτη σύζυγός του ετάφη μαζί με τον πατέρα του στο Φλεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1932 την Κάριν Νίσσβανντ (1911-1991) και είχε τέκνα:
* Μπιργκίττα-Άννα γενν. 1933, παντρεύτηκε τον Φρίντριχ Όττο Στράελ.
* Μαρία-Λοβίζα Μπιργκίττα 1935-1988, παντρεύτηκε τον Ρούντολφ Άντολφ Κάουτς.
* Κάρολος-Ιωάννης-Γουσταύος-Γουλιέλμος γενν. 1941, πρίγκιπας Μπερναντότ και κόμης του Βίσμπορκ. Νυμφεύτηκε επτά φορές.
* Κάριν-Καικιλία γενν. 1944, παντρεύτηκε τον Χανς Γιόργκ Μπάενκλερ.

Ο Λένναρτ διαζεύχθηκε το 1971 και το 1972 έκανε δεύτερο γάμο με τη Σόνια-Ανίτα-Μαρία Χάουντς (1944-2008) και είχε τέκνα:
* Μπεττίνα γενν. 1974, παντρεύτηκε τον Φίλιππ Χάουνγκ.
* Μπιόρν-Γουλιέλμος γενν. 1975, πρίγκιπας Μπερναντότ και κόμης του Βίσμπορκ.
* Αικατερίνη γενν. 1977, παντρεύτηκε τον Ρόμουαλντ Ρούφφινγκ.
* Χριστιανός-Βόλφγκανκ γενν. 1979, πρίγκιπας Μπερναντότ και κόμης του Βίσμπορκ.
* Ντιάνα γενν. 1982, παντρεύτηκε τον Μπέρνντ Γκράβε και μετά τον Στέφαν Ντέντεκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Αντόνιο Πρίουλι

Ο **Αντόνιο Πρίουλι** (Ιταλικά Antonio Priuli, Βενετία, 10 Μαΐου 1548 - Βενετία, 12 Αυγούστου 1623) ήταν ο 94ος Δόγης της Βενετίας (17 Μαΐου 1618 - 12 Αυγούστου 1623). Εξελέγη Δόγης της Βενετίας εν μέσω συνομωσίας που οργάνωσε ο Ισπανός πρέσβης Αλφόνσο ντε Λα Κουέβα, 1ος Μαρκήσιος του Μπεδμάρ, ο οποίος προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο για να μπορέσει η πατρίδα του να καταλάβει την Δημοκρατία της Βενετίας.

Οι προσπάθειες του Μπεδμάρ έμειναν γνωστές ως *"Πόλεμος των Κατασκόπων"* και συνεχίστηκαν μέχρι το 1622. 

## Πρώτα χρόνια

Ο Αντόνιο Πρίουλι ήταν γιος του Τζερόλαμο Πρίουλι και της Ελισάβετ Καπέλλο, ακολούθησε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία σαν στρατιωτικός και ναυτικός. Παντρεύτηκε την Έλενα Μπαρμπαρίγκο και απέκτησε 14 παιδιά, αριθμός που έφερε μεγάλα έξοδα στην οικογενειακή περιουσία. Διορίστηκε Προβλεπτής στο Κρκ, με τον αιφνίδιο θάνατο του Νικολό Ντονά μόλις 35 μέρες μετά την άνοδο του στην θέση του Δόγη κλήθηκε από το Κρκ για να τον αντικαταστήσει.

## Καταδίωξη υπόπτων
Ο Αντόνιο Πρίουλι εξελέγη Δόγης λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Νικολό Ντονά (17 Μαΐου 1618) την εποχή που είχαν κυκλοφορήσει έντονα οι φήμες ότι οι Ισπανοί κατάσκοποι του Μπεδμάρ είχαν εισχωρήσει στον βενετικό στρατό με στόχο να προετοιμάσουν την άλωση της πόλης από τους Ισπανούς. Ο Πρίουλι σαν απάντηση καταδίωξε σκληρά οποιονδήποτε ύποπτο, ιδιαίτερα μεταξύ των κατά βάση ξένων μισθοφόρων στο στρατό και το στόλο: εκατοντάδες στρατιώτες και ναύτες συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν για ανύπαρκτους λόγους. Ο Πατρίκιος Αντόνιο Φοσκαρίνι ήταν ένας από τους ευγενείς που αν και αποδείχτηκε αθώος εκτελέστηκε την ώρα που παρευρίσκετο σε εκδήλωση του Άγγλου πρέσβη (21 Απριλίου 1622). Η καταδίωξη σταμάτησε το 1622, και η κυβέρνηση της Βενετίας απολογήθηκε στην Αλέθεα Τάλμποτ για την εκτέλεση του Αντόνιο Φοσκαρίνι (16 Ιανουαρίου 1623). Η εχθρότητα μεταξύ Βενετίας και Ισπανίας συνεχίστηκε αλλά δεν έφτασε ποτέ ξανά στα επίπεδα της περιόδου 1618 - 1622. Τον Φεβρουάριο του 1623  ο Τριακονταετής Πόλεμος έφτασε στο ιταλικό έδαφος, αν και μονάχα στην Βαλτελλίνα. Ο Αντόνιο Πριούλι ήταν ήδη βαριά άρρωστος και πέθανε στις 12 Αυγούστου 1623.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ο Πόλεμος των Κατασκόπων

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Τζοβάννι Α΄ Κορνέρ

Ο **Τζοβάννι Α΄ Κορνέρ** ή **Τζοβάννι Α΄ Κορνάρο** (Βενετία, 11 Νοεμβρίου 1551 - Βενετία, 23 Δεκεμβρίου 1629) ήταν ο 96ος Δόγης της Βενετίας (24 Ιανουαρίου 1625 - 23 Δεκεμβρίου 1629). Ο Τζοβάννι Α΄ Κορνέρ ήταν γιος του Μαρκαντόνιο Κορνέρ και της Σεσίλης Ιουστινιάνη, παντρεύτηκε την Κιάρα Ντελφίν (10 Φεβρουαρίου 1578) με την οποία απέκτησε 12 παιδιά. Διορίστηκε διαδοχικά Καπιτάνο στην Βερόνα, μέλος στο Συμβούλιο των Δέκα (1597), Ποντεστά στην Πάντοβα (1600), Ποντεστά στην Μπρέσια (1603) και τον Μάιο του 1609 έγινε Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου.

## Δόγης της Βενετίας

Ο προκάτοχος του Φραντσέσκο Κονταρίνι πέθανε (6 Δεκεμβρίου 1624) και ύστερα από μια μακρά σύσκεψη οι εκλέκτορες ψήφισαν νέο Δόγη τον Τζοβάννι Κορνέρ. Τα παιδιά του Κορνέρ αντιτάχθηκαν έντονα στην νέα κορυφαία εκλογή του πατέρα τους επειδή η εκλογή του Τζοβάννι σαν δόγη θα απαγόρευε τους δικούς τους ψηλούς εκκλησιαστικούς διορισμούς. Ο Τζοβάννι Κορνέρ προσπάθησε να εκμεταλλευτεί ωστόσο τις εξουσίες του για να βοηθήσει την εξέλιξη των παιδιών του. Ο Πάπας Ουρβανός Η΄ διόρισε Καρδινάλιο τον γιο του Φεντερίκο Μπαλντισσέρα Μπαρτολομέο Κορνάρο (1626) και η θέση του επικυρώθηκε από την Βενετική Γερουσία, μια μετέπειτα προσπάθεια του να διορίσει τον Φεντερίκο Κορνάρο επίσκοπο στην Βιτσέντζα και κατόπιν επίσκοπο στην Πάντοβα απαγορεύτηκε.

## Εμφύλιος πόλεμος

Η Σύγκρουση του Δόγη με το Συμβούλιο των Δέκα έφτασε στο αποκορύφωμα της (1627) όταν ένα μέλος της ο Ρενιέρ Τζεν κατηγόρησε τον Τζοβάνι ότι χρησιμοποιούσε την θέση του Δόγη για να μετατρέψει την Δημοκρατία της Βενετίας σε οικογενειακή του ιδιοκτησία και τον γιο του Τζώρτζιο για λαθρεμπορία. Ο Ρενιέρ Ζεν συγκάλεσε το Συμβούλιο των Δέκα σε συνέλευση, κατηγόρησε ολόκληρη την οικογένεια Κορνέρ για δωροδοκία και ζήτησε να ακυρωθούν όλοι οι διορισμοί. Ο Ρενιέρ Ζεν δέχτηκε λίγο αργότερα δολοφονική επίθεση από μασκοφόρους (30 Δεκεμβρίου 1627) στην οποία αποκαλύφτηκε ότι συμμετείχε ο Τζώρτζιο Κορνέρ, ύστερα από την αποκάλυψη αυτή οι σχέσεις του Ρενιέρ Τζεν με την οικογένεια του Δόγη χειροτέρεψαν πολύ περισσότερο. Ο εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε στην Βενετία, οι οπαδοί του δόγη και του πάπα είχαν την υποστήριξη των Βενετών ολιγαρχικών και οι οπαδοί του Ρενιέρ Τζεν της φτωχότερης αριστοκρατίας, ο ίδιος ο Ζεν έγινε σε τραγωδίες του 19ου αιώνα ήρωας της ελευθερίας. Ο εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε (23 Ιουλίου 1628) και κράτησε μέχρι τον θάνατο του δόγη, από τα τέλη του 1628 η κυβέρνηση της Βενετίας δεν λειτουργούσε. Ο Τζοβάνι Α΄ Κορνέρ πέθανε (23 Δεκεμβρίου 1629) και τάφηκε με την σύζυγο του στο Τολεντίνι, γιος του ήταν ο μετέπειτα δόγης Φραντσέσκο Κορνέρ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei.

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Τζοβαννι
Νικολό Κονταρίνι

Ο **Νικολό Κονταρίνι** (Ιταλικά : *Nicolo Contarini*, Βενετία, 26 Σεπτεμβρίου 1553 - 2 Απριλίου 1631) ήταν ο 97ος Δόγης της Βενετίας (18 Ιανουαρίου 1630 - 2 Απριλίου 1631). Ο Νικολό Κονταρίνι ήταν Δόγης της Βενετίας σχεδόν ολόκληρη την περίοδο που μεγάλη επιδημία πανώλης σάρωσε την Δημοκρατία της Βενετίας θανατώνοντας το ένα τρίτο του πληθυσμού.

## Πρώτα χρόνια

Ο Νικολό Κονταρίνι ήταν γιος του Γιανγκαμπριέλ Κονταρίνι μέλους της Οικογένειας Κονταρίνι ενός άντρα ο οποίος αν και δεν ήταν πλούσιος είχε ψηλή μόρφωση, μητέρα του ήταν η Τζιοβάννα Μοροζίνι. Ο Νικολό Κονταρίνι σπούδασε φιλοσοφία και απέκτησε ένα έντονο αίσθημα δικαιοσύνης το οποίο εκδήλωσε όταν κυβέρνησε την Βενετία, ήταν οπαδός του Λεονάρντο Ντονά. Την εποχή που ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον προκάτοχο του Τζοβάννι Α΄ Κορνέρ και τον Ρενιέρ Τζέν υποστήριξε τον Τζέν αλλά δεν ήρθε ποτέ σε σκληρή σύγκρουση με τον Κορνέρ και κέρδισε τον σεβασμό των αντιπάλων του.

## Δόγης της Βενετίας

Με τον θάνατο του Τζοβάννι Α΄ Κορνέρ (23 Δεκεμβρίου 1629) ξέσπασε νέος εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους οπαδούς του προηγούμενου Δόγη και τους οπαδούς του Ρενιέρ Τζέν για την διαδοχή, επελέγη τελικά νέος δόγης ο Νικολό Κονταρίνι σαν συμβιβαστική λύση (18 Ιανουαρίου 1630). Η κυβέρνηση του Κονταρίνι ξεκίνησε άσχημα, τα Βενετσιάνικα στρατεύματα που συμμετείχαν στον *"Πόλεμο της Διαδοχής της Πάντοβας"* (1628 - 1631) συνετρίβησαν στο Βαλέγκιο τον Μάιο του 1630, ακολούθησε τον Οκτώβριο του 1630 ανεπιθύμητη ειρήνη στο Ρέγκενσμπουργκ.

## Επιδημία βουβωνικής πανώλης

Η Βενετία υπέφερε από τον Ιούνιο του 1630 με μεγάλη επιδημία βουβωνικής πανώλης, η κυβέρνηση της Βενετίας αποφάσισε να βάλει τα θύματα σε απομόνωση και να κάψει τους νεκρούς που πέθαναν από την επιδημία αλλά τα θύματα έφτασαν σε χιλιάδες. Με αίτημα της Γερουσίας ο Δόγης υποσχέθηκε τον Οκτώβριο του 1630 να οικοδομήσει ναό αφιερωμένο στην Παναγία όταν λήξει η επιδημία για να την ευχαριστήσει. Ο Νικολό Κονταρίνι πέθανε (2 Απριλίου 1631) πριν μπει ο θεμέλιος λίθος για την ανέγερση της εκκλησίας που ονομάστηκε τελικά Καθεδρικός Ναός Αγίας Μαρίας της Υγείας.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Νικολό Κονταρίνι

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι
Κάρολος Ιωάννης Μπερναντότ

Ο **Κάρολος-Ιωάννης**, σουηδ. Carl-Johan (31 Οκτωβρίου 1916 - 5 Μαΐου 2012) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας της Νταλάρνα και μετά τον μοργανατικό γάμο του κόμης του Βίσμπορκ. Ανιψιά του είναι η Βασίλισσα Άννα-Μαρία της Ελλάδας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Μαργαρίτας των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Αρθούρου δούκα του Κόννωτ & Στράθερν.

Ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας της Νταλάρνα. Με το μοργανατικό γάμο του με τη δημοσιογράφο Έλιν-Κέρστιν-Μαργαρίτα Βίικμαρκ έχασε τους τίτλους του και το δικαίωμα διαδοχής. Από τη 2η εξαδέλφη του πατέρα του Καρλότα μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου, τού δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα Μπερναντότ και τού κόμη τού Βίσμπορκ. Το ίδιο συνέβη και με τον δευτερότοκο αδελφό του Σίγκβαρντ και με τον εξάδελφό του Λένναρτ.

Το 1950-51 το ζεύγος υιοθέτησε δύο παιδιά. Ο Κάρολος-Ιωάννης έζησε για ένα διάστημα στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε ως αντιπρόσωπος της *Αγγλο-Σκανδηναβικής Εμπορικής Εταιρείας*. Εκεί οι δύο τους έγιναν φίλοι της διάσημης ηθοποιού Γκρέτα Γκάρμπο, η οποία διέμεινε στην κατοικία τους κοντά στο Μπάσταντ της Σουηδίας.

Σε ηλικία 95 ετών απεβίωσε στο Άνγκελχολμ της Σουηδίας και τάφηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο βόρεια της Στοκχόλμης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1946 την Κέρστιν Βίικμαρκ (1910-1987), κόρη του Χέννινγκ Βίικμαρκ και υιοθέτησαν δύο τέκνα:
* (υιοθ.) Μόνικα-Χριστίνα-Μαργαρίτα γενν. 1948, παντρεύτηκε τον Γιόχαν Πέντερ Μπόντε κόμη του Μπιόρνο.
* (υιοθ.) Χριστιανός-Κάρολος-έννινγκ γενν. 1949, νυμφεύτηκε τη Μαριάννα Γιέννυ.

Το 1987 απεβίωσε η Κέρστιν και ο Κάρολος-Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με τη Γκουννίλα Μάρθα Λουίζα Βάχτμαϊστερ] κόρη του Νιλς Βάχτμαϊστερ κόμη του Γιόχαννισους (1923-2016). Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Νικολό Ντονά

Ο **Νικολό Ντονά** ή **Νικολό Ντονάτο** (Ιταλικά : *Nicolo Dona*, 28 Ιανουαρίου 1539 – 8 Μαΐου 1618) ήταν ο 93ος Δόγης της Βενετίας (5 Απριλίου 1618 - 8 Μαΐου 1618).  

Ο Νικολό Ντονά ήταν γιος του Τζιοβάννι Ντονά και της Ισαβέλλας Μοροζίνι, σπούδασε στην Πάντοβα και στην συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο, κέρδισε μεγάλη περιουσία αλλά είχε την φήμη ότι ήταν φιλάργυρος. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και τον κληρονόμησαν ο αδελφός του Φραντσέσκο και ο ανιψιός του Πιέτρο. Ο Νικολό Ντονά ήταν απρόθυμος να σπαταλήσει την τεράστια περιουσία του για να αποκτήσει αξιώματα στην Δημοκρατία της Βενετίας λόγω της φιλαργυρίας του. Ο Ισπανός απεσταλμένος στην Βενετία Αλφόνσο ντε Λα Κουέβα, 1ος Μαρκήσιος του Μπεντμάρ προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει την Βενετία με εμφύλιους πολέμους προκειμένου η πατρίδα του να καταλάβει εύκολα την πόλη. Στο μέσο της κρίσης ο προκάτοχος του πέθανε (16 Μαρτίου 1618).

## Δόγης της Βενετίας 35 μέρες

Ο Νικολό Ντονά εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας πιθανότατα με δωροδοκία (5 Απριλίου 1618), όταν έγινε η τελετή στέψης του σπαταλήσει πολλά χρήματα για να δείξει ότι δεν είναι φιλάργυρος αλλά οι συγγενείς του αποχώρησαν. Πέθανε μόλις 35 μέρες μετά την στέψη του την ίδια εποχή που η Ισπανική συνωμοσία του Μπεντμάρ βρισκόταν στο αποκορύφωμα.

## Παραπομπές
 

## Πηγές
*Brown, R.L.; Office, Great Britain. Public Record (1970). Calendar of State Papers and Manuscripts, Relating to English Affairs Existing in the Archives and Collection of Venice, and in Other Libraries of Northern Italy
*David Sanderson Chambers; Jennifer Fletcher; Brian S. Pullan (2001). Venice: A Documentary History, 1450–1630

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Σπουδή Op. 25, No. 1 (Σοπέν)

Η **Σπουδή Op. 25, No. 1** σε Λα ύφεση μείζονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1836 και δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1837. Πρόκειται για την πρώτη από τις δώδεκα σπουδές του συνθέτη, από το σετ των Opus 25. Η συγκεκριμένη σπουδή αποτελείται από γρήγορα αρπέζ και αρμονικές τροποποιήσεις βασισμένες στη Λα ύφεση μείζονα. Μία μέση εκτέλεση της σπουδής διαρκεί περίπου 2 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα. 

Ο Ρόμπερτ Σούμαν λάτρεψε το συγκεκριμένο έργο του Σοπέν, λέγοντας ότι περισσότερο είναι «ένα ποίημα παρά μία σπουδή», ενώ σε αυτόν πιστώνεται ο τίτλος **Αιολική Άρπα**, όπως είναι γνωστή επίσης η σπουδή. Κάποιες φορές, η σπουδή αυτή είναι γνωστή και ως το **Βοσκόπουλο**, τίτλος όμως που έχει ανακριβές υπόβαθρο, από τον Γιαν Κλεσίζνσκι, ο οποίος λέει ότι ο Σοπέν είχε πει σε έναν μαθητή του να φανταστεί ένα βοσκόπουλο να παίζει τη μελωδία του στη φλογέρα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano
*Sheet music available in .pdf or LilyPond format, from Mutopia.

**Εκτελέσεις**
* 

25 01
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1836
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα
Σπουδή Op. 25, No. 2 (Σοπέν)

Η **Σπουδή Op. 25, No. 2** σε Φα ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1836 και δημοσιεύθηκε το 1837. Έτσι όπως έγινε και στο πρώτο σετ των σπουδών του, η δεύτερη σπουδή είναι γραμμένη στη σχετική της πρώτης, που είναι αμφότερες γραμμένες σε ματζόρε κλίμακα. Το τέμπο της είναι *Presto* σε 112 bpm. Πρόκειται για μία πολυρυθμική σπουδή με τρίηχα. Η σπουδή είναι γνωστή και ως **The Bees** (Οι Μέλισσες). Ο Γιόχαν Μπραμς έγραψε μία διασκευή της σπουδής, που αντί για όγδοα, παίζει τρίτα και έκτα. Μία μέση εκτέλεση διαρκεί περίπου 90 δευτερόλεπτα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano

25 02
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1836
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα
Σπουδή Op. 25, No. 3 (Σοπέν)

Η **Σπουδή Op. 25, No. 3** σε Φα μείζονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, γραμμένη το 1836. Πρώτη φορά δημοσιεύτηκε το 1837. Πρόκειται για μία σπουδή που εστιάζει στον ρυθμό. Η σπουδή είναι γνωστή ως **The Horseman** (Ο Καβαλάρης), εξ αιτίας πιθανώς από την εντύπωση καλπασμού που δίνει το κομμάτι. Ωστόσο, ποτέ ο συνθέτης δεν έδωσε αυτόν τον τίτλο στη σπουδή, ο οποίος κιόλας δεν του άρεσε καθόλου. Η σπουδή διαθέτει τέσσερις φωνές, οι οποίες ο παίχτης πρέπει να της εκτελέσει με ποικίλματα και λεπτότητα. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 90 δευτερόλεπτα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano

25 03
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1836
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα
Σπουδή Op. 25, No. 4 (Σοπέν)

Η **Σπουδή Op. 25, No. 4** σε Λα ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1836 και κυκλοφόρησε το 1837. Το τέμπο της είναι *Agitato* σε 160 bpm. Ο ρυθμός της μοιάζει πολύ με πόλκα. Η σπουδή εστιάζει κι αυτή στον ρυθμό, της οποίας η εκτέλεση χρειάζεται ο παίχτης να έχει καλές γνώσεις ρυθμού, καθώς είναι γραμμένη με στακάτο συγχορδίες που παίζονται στο ασθενές μέρος του μέτρου, χαρακτηριστικό παράδειγμα των συγκοπών. Μία μέση εκτέλεση της σπουδής διαρκεί περίπου 100 δευτερόλεπτα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano

25 04
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1836
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα
Μωρίς Τορέζ

Ο **Μωρίς Τορέζ** (· Νουαγιέλ-Γκοντώ, στο νομό Πα-ντε-Καλαί, 28 Απριλίου 1900  – Βάρνα, 11 Ιουλίου 1964) ήταν Γάλλος πολιτικός, αρχηγός του Κ.Κ.Γ. και έμπιστος του Ιωσήφ Στάλιν, θέση στην οποία παρέμεινε έως το θάνατό του. Επίσης, ήταν  αντιπρόεδρος της Γαλλικής κυβέρνησης από το 1946 έως το 1947. Κατά τη διάρκεια της θητείας του οι Γάλλοι κομμουνιστές τάχθηκαν υπέρ της ανανέωσης της αποικιακής πολιτικής της χώρας στην Ινδοκίνα.

Απεβίωσε στη Μαύρη Θάλασσα, ενώ κατευθυνόταν εν πλω, μαζί με τη σύζυγό του Jeannette Vermeersch, προς την Οδησσό, προκειμένου να περάσουν στην ΕΣΣΔ τις θερινές διακοπές τους, όπως συνήθιζαν κάθε χρόνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Σπουδή Op. 25, No. 5 (Σοπέν)

Η **Σπουδή Op. 25, No. 5** σε Μι ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1837. Στη συγκεκριμένη σπουδή παρατηρείται μεγάλη μετατόπιση από τον τρόπο σύνθεσης των προηγούμενων σπουδών. Ο Σοπέν έγραψε την εν λόγω σπουδή με γρήγορες εναλλαγές δεύτερης σε ελάσσονα κλίμακα δημιουργώντας δυσαρμονία. Εξ αιτίας αυτού, η σπουδή είναι γνωστή και ως **Wrong Notes** (Λάθος Νότες). Μία μέση εκτέλεση της σπουδής διαρκεί περίπου 3,5 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano

25 05
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1837
Σπουδή Op. 25, No. 6 (Σοπέν)

H **Σπουδή Op. 25, No. 6** σε Σολ δίεση ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1837. Χαρακτηριστικό της σπουδής είναι το παίξιμο τρίτων σε πολύ γρήγορες τρίλιες. Για αυτόν τον λόγο η σπουδή είναι γνωστή και ως **The Thirds** (Τρίτα). Η συγκεκριμένη σπουδή θεωρείται μία από τις δυσκολότερες του Σοπέν, βάσει της κλίμακας δυσκολίας του  Henle.  Μία μέση εκτέλεση της σπουδής διαρκεί λίγο λιγότερο από 2 λεπτά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano

25 06
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1837
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ δίεση ελάσσονα
Φραντσέσκο Κονταρίνι

Ο **Φραντσέσκο Κονταρίνι** (Ιταλικά : *Francesco Contarini*, Βενετία, 28 Νοεμβρίου 1556 - Βενετία, 6 Δεκεμβρίου 1624) ήταν ο 95ος Δόγης της Βενετίας (8 Σεπτεμβρίου 1623 - 6 Δεκεμβρίου 1624).

## Πρώτα χρόνια
Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι ήταν ο μικρότερος γιος του Μπερτούτσι Κονταρίνι και της Λάουρα Ντολφίν. Οι γονείς του πέθαναν και οι δυο όταν ήταν πολύ μικρός και τον μεγάλωσαν οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του κληρονόμησαν και σπατάλησαν την τεράστια περιουσία των γονέων τους χωρίς να ξοδέψουν τίποτα για την εκπαίδευση του μικρότερου αδελφού τους. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι αγαπούσε στην νεότητα του τα ταξίδια και εκπροσώπησε τη Δημοκρατία της Βενετίας σε πολλές διπλωματικές αποστολές, ενώ χρημάτισε πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη (1602 - 1604) και στην αυλή του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας.
Συμπεριφερόταν πάντοτε με λεπτούς τρόπους και έβαζε την πατρίδα του πάνω από τα προσωπικά του συμφέροντα.

## Δόγης της Βενετίας
Ο προκάτοχος του, Αντόνιο Πρίουλι πέθανε (12 Αυγούστου 1623) δημιουργώντας μεγάλα αδιέξοδα στην διαδοχή του. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι δεν ήθελε την θέση, αλλά όταν 79 εκλέκτορες δεν μπόρεσαν να εκλέξουν νέο δόγη, δέχτηκε να γίνει ο ίδιος σαν συμβιβαστική λύση (8 Σεπτεμβρίου 1623). 
Δεν είναι γνωστές πολλές πληροφορίες σχετικά με τους 14 μήνες που κυβέρνησε. Η άνοδός του στην εξουσία πανηγυρίστηκε, γεγονός συνηθισμένο στην εκλογή κάθε νέου δόγη τότε στην Βενετία. Ο Τριακονταετής Πόλεμος που βρισκόταν σε έκρηξη τον Φεβρουάριο του 1623 πήγε καλά για την Βενετία, αν και ο ίδιος δεν συμμετείχε προσωπικά. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι έγινε Δόγης της Βενετίας σε ηλικία 67 ετών σχετικά νέος, αν κρίνουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία από τους Δόγηδες πήραν την εξουσία υπέργηροι πάνω από 80 ετών. Παρέμεινε δόγης ωστόσο μόνο 14 μήνες, αφού αρρώστησε πάνω στο χρόνο και πέθανε στις επόμενες τέσσερις βδομάδες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι βάιλοι της Κωνσταντινούπολης

## Δείτε επίσης
*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι
La campanella

To "**La campanella**" (στα ιταλικά "το καμπανάκι") είναι τίτλος που δόθηκε στο έκτο κομμάτι (σπουδή) του Φραντς Λιστ, που συμπεριλαμβάνεται στο *Grandes études de Paganini*, S. 141, το οποίο γράφτηκε το 1851. Είναι γραμμένο σε Σολ δίεση ελάσσονα με ρυθμό 6/8. Το κομμάτι πρόκειται για μία αναθεώρηση ενός κομματιού του Λιστ του 1838. Η μελωδία του κομματιού βασίζεται στο έργο του Νικολό Παγκανίνι, Κονσέρτο για βιολί Νο. 2. σε Σι ελάσσονα. Το κομμάτι είναι αρκετά γρήγορο ενώ σχεδόν σε όλο το κομμάτι περισσότερο ταχύτητα χρειάζεται στο δεξί χέρι το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις πηδά έως και 2 οκτάβες σε δέκατα έκτα. Σε γενικές γραμμές η σπουδή αυτή προϋποθέτει υψηλή τεχνική για να παιχτεί. 

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Grandes études de Paganini, S.141](https://imslp.org/wiki/Grandes_%C3%A9tudes_de_Paganini,_S.141_(Liszt,_Franz)) στο IMSLP.org

Κατηγορία:Σπουδές του Φραντς Λιστ
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1838
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ δίεση ελάσσονα
Κωνσταντίνος Δραγώνας

Ο **Κωνσταντίνος Δραγώνας** (1780–1858) ήταν Έλληνας ιατρός και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1780 στη Ζάκυνθο και σπούδασε ιατρική σε πανεπιστήμιο της Ιταλίας. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του διορίστηκε υγειονόμος των Άγγλων στην Ιόνιο Πολιτεία. Παράλληλα έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα για την οργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης, πρωτοστατώντας στα κινήματα της Πελοποννήσου μαζί με άλλους Ζακύνθιους επαναστάτες, φέρνοντας τροφές και οπλισμό. Μετά την εισβολή του Ιμπραήμ, συγκροτήθηκε στη Ζάκυνθο αγγλόφιλη επιτροπή η οποία είχε ως στόχο την στρατιωτική και πολιτική υποοσοτήριξη της Ελληνικής Επανάστασης από τους Άγγλους. Μετά από αίτηση του Ανδρέα Μιαούλη, ο Δραγώνας ανέλαβε να μεσολαβήσει στον Άγγλο αρμοστή των Επτανήσων για τη διάσωση των Ελλήνων από το πολιουρκούμενο Μεσολόγγι. Το 1827 συμμετείχε στην τρίτη Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Το 1835 τιμήθηκε με το αργυρό αριστείο και το 1842 με τον Σταυρό του Σωτήρος. Ήταν μέλος της Τεκτονικής Στοάς *Αστήρ Ζακύνθου*. Πέθανε το 1858 στη γενέτειρα του Ζάκυνθο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κωνσταντίνος Δραγώνας στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
2GIS

**2GIS** ή **DoubleGIS** (στα ρωσικά 2ГИС ή ДубльГИС) είναι μία ρωσική Επιχείρηση ειδικεύεται στα GIS (*[[Σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών]]*). Η εταιρία εδρεύει στο Νοβοσιμπίρσκ.

Η 2GIS είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στο Διαδίκτυο στη Ρωσία. Είναι παρούσα στη Ρωσία, την Ουκρανία, το Καζακστάν, την Ιταλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Ρωσικά εμπορικά σήματα
Φραντσέσκο Μολίν

**Ο Φραντσέσκο Μολίν** ή **Φραντσέσκο Ντα Μολίν** (Βενετία, 21 Απριλίου 1575 - Βενετία, 27 Φεβρουαρίου 1655) ήταν ο 99ος Δόγης της Βενετίας (20 Ιανουαρίου 1646 - 27 Φεβρουαρίου 1655). Την περίοδο που ήταν Δόγης της Βενετίας κυριάρχησε ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία που κατέληξε στην Άλωση της Κρήτης από τους Οθωμανούς. Ο πόλεμος με επίκεντρο την Πολιορκία του Χάνδακα ξεκίνησε το τελευταίο έτος της κυβέρνησης του προκατόχου του Φραντσέσκο Ερίτζο (1645) και ολοκληρώθηκε το 1669 όταν ο Χάνδακας το σημερινό Ηράκλειο Κρήτης παραδόθηκε στους Τούρκους. Ο Φραντσέσκο Μολίν προσπάθησε να εξασφαλίσει τους πόρους για την εκστρατεία πουλώντας τον τίτλο του Πατρίκιου με 100.000 δουκάτα ανά άτομο. 

## Πρώτα χρόνια

Ο Φραντσέσκο Μολίν ήταν γιος του Μαρίνο Μολίν και της Πάολα Μπαρμπαρίγκο, πέρασε όλη του την ζωή σε στρατιωτικές και ναυτικές εκστρατείες, υπηρέτησε σαν Προβλεπτής σε πολλές πόλεις και οι ικανότητες του έδωσαν μεγάλη φήμη. Κέρδισε την φήμη πρακτικού και ρεαλιστικού ανθρώπου με ικανότητες στην διπλωματία και τον συμβιβασμό, διορίστηκε χάρη στα προσόντα του Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Όταν ξέσπασε ο Κρητικός Πόλεμος διορίστηκε γενικός ναύαρχος του Βενετσιάνικου στόλου αλλά η ασθένεια του που υπέφερε από ουρική αρθρίτιδα τον οδήγησε σταδιακά σε αποχή από τα καθήκοντα του. Η Οικογένεια Μολίν ζούσε στα Ανάκτορα του Μολίν στην Βενετσιάνικη συνοικία του Σαν Μάρκο.

## Δόγης της Βενετίας

Ο Φραντσέσκο Μολίν εξελέγη 99ος Δόγης της Βενετίας ύστερα από 23 ψηφοφορίες (20 Ιανουαρίου 1646). Την πρώτη χρονιά της διακυβέρνησης του προσπάθησε να επεκτείνει τις δυνάμεις της Δημοκρατίας γύρω από την Δαλματία για να αντιμετωπίσει τις Οθωμανικές επιθέσεις. Η Βενετία είχε μια σειρά από μεγάλες νίκες όπως η κατάληψη του φρουρίου του Κλις που το θεωρούσαν άχρηστο τα προηγούμενα χρόνια αλλά κατάφερε να μετατρέψει την κατοχή του σε στρατηγικό πλεονέκτημα. Οι νίκες όμως αποδείχτηκαν προσωρινές, οι Οθωμανοί μπόρεσαν γρήγορα να ανασυγκροτηθεί με νέες δυνάμεις που μεταφέρθηκαν από την απέραντη Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Στις προσπάθειες του να βελτιώσει την κατάσταση της πόλης του οδήγησε έναν Βενετσιάνικο στόλο στα Δαρδανέλια και πολλά Οθωμανικά πλοία καταστράφηκαν αλλά χρειαζόταν μια αποφασιστική νίκη. Ο ναύαρχος Λάζαρο Μοτσενίγκο πολιόρκησε τα Δαρδανέλια δυο φορές (1654, 1655) αλλά σκοτώθηκε στην τρίτη προσπάθεια (1657). Οι μεγάλες δυσκολίες και οι ανάγκες του να συγκεντρώσει χρήματα τον οδήγησαν να δώσει προσβάσεις στην Βενετσιάνικη αριστοκρατία με το ποσό των 100.000 δουκάτων, τα 60.000 σαν *"δώρο"* και τα 40.000 σαν *"δάνειο"*, πολλές νέες εμπορικές οικογένειες έγιναν πατρίκιοι. 

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τα Ανάκτορα των Μολίν 

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Άστι

Το **Άστι** (, *Ast* στα πεδεμοντιανά) είναι μια ιταλική πόλη 76.126 κατοίκων, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στο Πιεμόντε, και πρωτεύουσα της αρχαίας Αρτεζάνα, που σήμερα αναφέρεται ως Αστιτζιάνο. Είναι ο τέταρτος δήμος της περιοχής ως προς τον πληθυσμό και ο έκτος ως προς την έκταση. *Το "Municipium"* romano, γνωστό με το όνομα *Hasta Pompeia* ή απλά *Hasta*, ήταν η έδρα του δουκάτου του Άστι, δουκάτο των Λογγοβάρδων της Νεούστρια. Μια ελεύθερη κοινότητα κατά τον Μεσαίωνα, με το δικαίωμα να "τυπώνει χαρτονόμισμα" ήταν ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά κέντρα μεταξύ του 12ου και 13ου αιώνα, όταν οι έμποροι της ανάπτυξαν το εμπόριο και την πίστωση σε όλη την Ευρώπη.

Είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για τα κρασιά της, ιδίως τον αφρώδη οίνο Asti: κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο, πραγματοποιείτε ένας από τους πιο σημαντικούς διαγωνισμούς οίνων στην Ιταλία, που ονομάζεται Douja d'or. Γνωστό είναι επίσης το Πάλιο, μια ιστορική εκδήλωση από τις πιο αρχαίες στην Ιταλία, η οποία γίνεται τον Σεπτέμβριο και κορυφώνεται με μια κούρσα αλόγων χωρίς σέλα. Τα τελευταία χρόνια, έχει πάρει μεγάλη σημασία σε εθνικό επίπεδο, το Φεστιβάλ ντέλε σάγκρε αστιτζιάνε, μία οινογαστρονομική εκδήλωση που λαμβάνει χώρα στην πόλη του Άστι, την εβδομάδα πριν από το Πάλιο, όπου πάνω από το 40 επαγγελματίες από την επαρχία παρουσιάζουν τις σπεσιαλιτέ τους, που συνοδεύονται από τοπικά κρασιά, σε ένα μεγάλο υπαίθριο εστιατόριο, προορισμός για χιλιάδες ανθρώπους που έρχονται για την περίσταση από όλη την Ιταλία.

## Γεωγραφία

### Έδαφος
Το Άστι, που βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα νότια-ανατολικά του Τορίνο, στην κοιλάδα του ποταμού Τάναρο, ο οποίος, μετά τη συμβολή των παραποτάμων Μπορμόρε, Βαλμπρέντα, και Βέρσα, που αποτελεί το νότιο όριο της πόλης. Η πόλη βρίσκεται στη μέση των διάσημων λόφων, μεταξύ του Λάγκε και του Μονφερράτο, διάσημα σε όλο τον κόσμο για τα κρασιά της και βρίσκεται σε μια ευνοϊκή τοποθεσία σχεδόν στο κέντρο του Πεδεμοντίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κατηγορία:Σελίδες με παραπομπές χωρίς τίτλο
Κατηγορία:Pages with citations having bare URLs
Μυρσίνη Λακωνίας

Η **Μυρσίνη** (επίσης γνωστή ως Πάνιτσα Λακωνίας) είναι χωριό του δήμου Ανατολικής Μάνης και υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μυρσίνης, στη δημοτική ενότητα Γυθείου. Ήταν η πρωτεύουσα του παλαιού Δήμου Μαλευρίου. Όταν βρισκόταν στην ακμή του πληθυσμού της, είχε πάνω από 1.000 κατοίκους. Στην απογραφή του 2011, ο πληθυσμός είχε υποχωρήσει στους 104 κατοίκους.

## Εγκαταστάσεις
Το χωριό διέθετε αστυνομικό τμήμα, ελαιοτριβείο και σχολείο μέχρι την Γ΄ Γυμνασίου καθώς και ανώτερη δικαστική αρχή.

## Πολιτισμός
Επίσης πολλά πανηγύρια λάμβαναν χώρα γύρω από τις δύο πλατείες του χωριού. Το χωριό φιλοξένησε αρκετές εκκλησίες, όπως αυτές για τον Άγιο Σπυρίδωνα, Άγιο Γεώργιο, Ζωοδόχου Πηγής, Άγιο Κωνσταντίνο.

## Αξιοσημείωτα άτομα
* «Καπετάν Λίτσας» Βλαχάκης, ένδοξος μακεδονομάχος.
* Πολυμενάκος Ιωάννης, Υπερμαραθωνοδρόμος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας