open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κρατούμενος εν αναμονή δίκης

Το ***Κρατούμενος εν αναμονή δίκης*** (ιταλικά: *Detenuto in attesa di giudizio*) είναι ιταλική ταινία της Κομέντια αλ'ιταλιάνα του 1971 σε σκηνοθεσία Νάνι Λόι. Πρωταγωνιστούν ο Αλμπέρτο Σόρντι, ο Λίνο Μπάνφι και η Έλγκα Άντερσεν.

Συμμετείχε στο 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όπου ο Σόρντι κέρδισε την Αργυρή Άρκτο Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του. 

## Πλοκή
Ο Ρωμαίος τοπογράφος Τζουζέπε Ντι Νόι, ο οποίος έχει μεταναστεύσει στη Σουηδία όπου παντρεύεται μια ντόπια γυναίκα, γίνεται αξιοσέβαστος πολίτης και αποφασίζει να πάρει την οικογένειά του διακοπές στην Ιταλία. Ωστόσο στα ιταλικά σύνορα τον σταματούν και τον συλλαμβάνουν χωρίς να του δώσουν κάποια εξήγηση. Μετά από τρεις ημέρες στη φυλακή στο Μιλάνο, μαθαίνει -με τις προσπάθειες ενός φρουρού- ότι του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για «ανθρωποκτονία από αμέλεια» ενός Γερμανού πολίτη. Έχοντας αγνοήσει το ένταλμα σύλληψης (καθώς ζούσε στο εξωτερικό) ο Τζουζέπε θεωρείται «φυγάς» και επομένως δεν πληροί τις προϋποθέσεις για κατ' οίκον περιορισμό. Αντίθετα, μεταφέρεται από φυλακή σε φυλακή μέχρι να φτάσει στη φανταστική πόλη Σαγκούντο (κοντά στο Σαλέρνο), όπου τον βάζουν σε απομόνωση.

Ο Ντι Νόι υφίσταται μια γνήσια δικαστική δοκιμασία, γεμάτη ταπεινώσεις. Εμπλέκεται άθελά του σε μια ταραχή, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί σε φυλακή κρατουμένων που εκτίουν ισόβια κάθειρξη και τελικά σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Χρειάζεται το πείσμα της συζύγου του, το παθιασμένο ενδιαφέρον του δικηγόρου του και η καλοσύνη του ανακριτή, για να καταλήξει σε μια λογική εξήγηση.

Κατά την ανάρρωσή του στο νοσοκομείο, ο δικηγόρος του Ντι Νόι μαθαίνει για μια οδογέφυρα του αυτοκινητόδρομου Battipaglia - Ματέρα - που είχε κατασκευάσει χρόνια πριν από μια ιταλική εταιρεία όπου εργαζόταν, η οποία κατέρρευσε και προκάλεσε το θάνατο ενός Γερμανού οδηγού. Ο Ντι Νόι είχε μετακομίσει στη συνέχεια στη Σουηδία και ελλείψει διεθνών επικοινωνιών, δεν μπορούσε να του κοινοποιηθεί δικαστική κλήτευση, και ως εκ τούτου έγινε τεχνικά φυγάς. Ακόμη και μετά την ανάκτηση της ελευθερίας του, ο Ντι Νόι παραμένει αμετάκλητα μαρκαρισμένος από τη δοκιμασία, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.
## Διανομή ρόλων
* Αλμπέρτο Σόρντι - Τζουζέπε Ντι Νόι
* Έλγκα Άντερσεν - Ίνγκριντ
* Αντρέα Αουρέλι - αστυνομικός
* Λίνο Μπάνφι - διευθυντής φυλακών Σαγκούντο
* Αντόνιο Καζαγκράντε - δικαστής
* Μάριο Πίζου - ψυχίατρος
* Μικέλε Γκαμίνο - Ντον Πάολο
* Τζιάνι Μποναγκούρα - δικηγόρος Σαλούστιο Τζιορντάνα
* Μάριο Μπρέγκα - τρόφιμος φυλακών
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες του 1971
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές
Σιμφερόπολ (επαρχία Καρασού)

Το **Σιμφερόπολ ** (, *Simferopol*, ) είναι χωριό στην επαρχία Καρασού, στην περιφέρεια Κοστανάι του βόρειου Καζακστάν. Βρίσκεται στο αγροτικό οκρούγκ Λιουμπλίν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός ήταν 145 κάτοικοι. Το χωριό ονομάστηκε έτσι από τη Συμφερόπολη της Κριμαίας, από όπου κατάγονταν οι πρώτοι κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Καρασού
Μπαντ Έμσταλ

Το **Μπαντ Έμσταλ** () είναι γερμανικός δήμος στο διαμέρισμα του Κάσσελ, στο ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Έσσης
Κατηγορία:Διαμέρισμα του Κάσσελ
Ζαρέτσεν (επαρχία Καρασού)

Το **Ζαρέτσεν** ή **Ζαρέτσενκα** (, *Zarechen*, ) είναι οικισμός στην επαρχία Καρασού, στην περιφέρεια Κοστανάι του βόρειου Καζακστάν. Βρίσκεται στο Βρίσκεται στο αγροτικό οκρούγκ Λιουμπλίν και από το 2010 καταργήθηκε ως χωριό λόγω της μείωσης του πληθυσμού του σε κάτω από 50 κατοίκους, και προσαρτήθηκε στο γειτονικό χωριό Κορνίλοβ.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Καρασού
Μπαντ Άρολσεν

Το **Μπαντ Άρολσεν** (, ), έως το 1997 γνωστό ως **Άρολσεν** (), είναι γερμανική πόλη στο διαμέρισμα του Βάλντεκ-Φράνκενμπεργκ, στο ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης. Στο παρελθόν ήταν πρωτεύουσα του πριγκιπάτου του Βάλντεκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Κατηγορία:Διαμέρισμα του Βάλντεκ-Φράνκενμπεργκ
Σοφία Σολομώντος

Το βιβλίο **Σοφία Σολομώντος**, το οποίο επιγράφεται και ως «Σοφία» και από μερικούς εκκλησιαστικούς συγγραφείς «Θεία Σοφία» ή «Πανάρετος Σοφία», συνιστά μια διατριβή για τα αγαθά της σοφίας και τα κακά της ασέβειας. Η αρχαία παράδοση, που θεωρούσε ως συγγραφέα του βιβλίου τον βασιλιά Σολομώντα, δεν φαίνεται να δικαιώνεται απ' τα πράγματα, γιατί η εποχή της συγγραφής του έργου είναι αναμφίβολα μεταγενέστερη απ' την εποχή του Σολομώντα και ο κόσμος του δεν είναι ο μητροπολιτικός Ιουδαϊσμός. Γράφτηκε κατά τα μέσα του 2ου π.Χ. αιώνα από κάποιον άγνωστο Ιουδαίο της Διασποράς της Αλεξάνδρειας. Ο τίτλος του οφείλεται στη φήμη του Σολομώντα ως σοφού βασιλιά και στην τάση της εποχής να αποδίδονται τα περισσότερα σοφιολογικά έργα σ' αυτόν. Το βιβλίο γράφτηκε πρωτοτύπως σε ελληνική γλώσσα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου οπότε δε συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των έργων της Εβραϊκής Βίβλου. Παρατίθεται μόνο από την ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα, η οποία το κατατάσσει στα «Ποιητικά - Διδακτικά Βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης.

Στόχος του συγγραφέα είναι κυρίως να στηρίξει την κλονισμένη, εξαιτίας των επιτευγμάτων και της λάμψης του αλεξανδρινού πολιτισμού, πίστη των Ιουδαίων, αλλά και να προσελκύσει τους ειδωλολάτρες στην πίστη του αληθινού Θεού. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του έργου είναι η επίδραση της ελληνιστικής σκέψης, κυρίως της πλατωνικής φιλοσοφίας, σε ορισμένες ιδέες του συγγραφέα και πολύ περισσότερο στη γλώσσα του. Αυτός ο επιτυχής συνδυασμός ελληνικής παιδείας και ιουδαϊκής πίστης αποτελεί ένα άριστο δείγμα του πόσο δημιουργική μπορεί να αποβεί η συνάντηση δύο πολιτισμών.

## Περιεχόμενο
Η πραγμάτευση του βασικού θέματος του έργου αρχίζει με τη διερεύνηση του ρόλου της σοφίας στη ζωή του ανθρώπου και στη συνέχεια γίνεται σύγκριση της τύχης των δικαίων με εκείνη των αδίκων κατά την παρούσα ζωή αλλά και μετά τον θάνατο. Ακολουθεί ανάλυση της προέλευσης και της φύσης της σοφίας και παρουσίαση των τρόπων απόκτησής της. Τέλος, εξετάζονται, μέσα από μια επισκόπηση της ιερής ιστορίας με ιδιαίτερη αναφορά στα γεγονότα της εξόδου των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, οι συνέπειες της σοφίας και ασκείται σκληρή κριτική κατά της ειδωλολατρίας.

Αναλυτικά, στο πρώτο μέρος, κεφάλαια 1 έως 5, εξετάζεται η φύση της σοφίας και τα ευεργετικά αποτελέσματά της για τον άνθρωπο που την κατέχει. Αντιπαραβάλλεται ο δίκαιος προς τον ευσεβή και απαριθμούνται τα επερχόμενα στον ασεβή κακά. Στο δεύτερο μέρος, κεφάλαια 6 έως 9, υμνείται η σοφία και παροτρύνονται οι άρχοντες να μεριμνήσουν για την απόκτησή της. Προβάλλεται το παράδειγμα του βασιλιά Σολομώντα, ο οποίος επιζήτησε και απέκτησε τη σοφία, που αξίζει περισσότερο απ' όλα τα πράγματα. Τέλος, στο τρίτο μέρος, κεφάλαια 10 έως 19, περιγράφονται τα θαυμαστά έργα της σοφίας, όπως αυτά αποκαλύφτηκαν στην ιστορία του Ισραήλ από τον Αδάμ μέχρι τη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας και την περίοδο των περιπλανήσεων στην έρημο. Εδώ παραβάλλεται η αληθινή σοφία του Ισραήλ προς τη μωρία της ειδωλολατρίας των Αιγυπτίων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Ιβόνε Ρίντινγκ

Η **Ιβόνε Ρίντινγκ** (πλήρες όνομα: *Yvonne Agneta Ryding* Ιβόνε Αγκνέτα Ρίντινγκ, γεννημένη 14 Δεκεμβρίου 1962) είναι Σουηδέζα τηλεπαρουσιάστρια, χορεύτρια, μοντέλο και Μις Υφήλιος το 1984.

Ως Μις Σουηδία 1984 εκπροσώπησε την χώρα της στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος, στο Μαϊάμι της Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 9 Ιουλίου 1984. Αναδείχθηκε νικήτρια και έγινε η τρίτη Μις Υφήλιος από την Σουηδία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδές μοντέλα
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Ιρένε Σάες

Η **Ιρένε Σάες** (πλήρες όνομα: *Irene Lailin Sáez Conde* Ιρένε Λάιλιν Σάες Κόντε, γεννημένη 13 Δεκεμβρίου 1961) είναι Βενεζουελάνα πολιτικός, μοντέλο και Μις Υφήλιος το 1981.

Υπήρξε δήμαρχος του Τσακάο, κυβερνήτης της πολιτείας Νουέβα Εσπάρτα και πρώην υποψήφια για την προεδρία της Βενεζουέλας.

Το 1981, κέρδισε τον τίτλο Μις Βενεζουέλα, δίνοντας της το δικαίωμα να διαγωνιστεί στα Μις Υφήλιος. Εκπροσώπησε την χώρα της στα Μις Υφήλιος, που διεξήχθει στην Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών. Αναδείχθηκε νικήτρια και έγινε η δεύτερη Μις Υφήλιος από την Βενεζουέλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βενεζουελάνοι μοντέλα
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Άτυπο δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ

Το «**δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ**» ήταν μια άτυπη ψηφοφορία, στην οποία συμμετείχαν πολίτες της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης με το ερώτημα εάν θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί η ΕΥΑΘ. Διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2014, μαζί με τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, υπό την αιγίδα της Περιφεριακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, το Σωματείο Εργαζόμενων της ΕΥΑΘ, το Συντονιστικό Πολιτών και Φορεων SOSte to Nerò, την Κίνηση 136, αλλά και με την στήριξη απλών πολιτών.

Το «δημοψήφισμα» είχε αποκτήσει δυναμική και δέχτηκε πιέσεις από την τότε κυβέρνηση. Ο τότε Υπουργός Εσωτερικών ανακοίνωσε δημόσια ότι απαγορεύεται η χρήση των εκλογικών καταλόγων με απειλή σύλληψης και φυλάκισης για όποιον το κάνει. Οι εκπρόσωποι των δημάρχων μαζί με το σωματείο της ΕΥΑΘ, την οργάνωση SOSte to Nerò, και εκπροσώπους των διεθνών παρατηρητών, μετά από σύσκεψη, αποφάσισαν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά οι κατάλογοι των δημοτολογίων. Το «Δημοψήφισμα του Νερού της Θεσσαλονίκης» πραγματοποιήθηκε τελικά, με τις κάλπες να στήνονται έξω από τα εκλογικά κέντρα πάνω στο πεζοδρόμιο.   

Η ανακοινωθείσα μεγάλη συμμετοχή του κόσμου έστειλε, κατά τους διοργανωτές, πολιτικό μήνυμα στην κυβέρνηση που αναγκάστηκε να το λάβει υπόψη. Στην Γενική Συνέλευση της ΕΥΑΘ τον Ιούνη του 2014, ανακοινώθηκε επίσημα ότι «*παγώνει η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ  λόγω των κοινωνικών αντιδράσεων και της απόφασης 1904/2014 του ΣτΕ που επιβάλει την έξοδο της ΕΥΔΑΠ από το ΤΑΙΠΕΔ*».

Τοπικά δημοψηφίσματα δεν είναι εφικτά στην Ελλάδα, καθώς εκκρεμεί η υπογραφή του σχετικού προεδρικού διατάγματος (από το 2007) με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πραγματοποιηθούν.  

## Ιστορικό
Ως μέρος του 2ου Μνημονίου, η κυβέρνηση Σαμαρά μετέφερε μετοχές της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο ΤΑΙΠΕΔ με έμμεσο στόχο την ιδιωτικοποίηση τους.

## Διεξαγωγή
Κάλπες στήθηκαν έξω από 198 εκλογικά κέντρα σε έντεκα δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης, λόγω της κυβερνητικής εγκύκλιου, και χρησιμοποιήθηκαν τα δημοτολόγια αντί των εκλογικών καταλόγων μετά από απόφαση της εισαγγελίας Θεσσαλονίκης. Η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων έγινε σε αίθουσα του δημαρχείου Θεσσαλονίκης, υπο την επίβλεψη της «κεντρικής εφορευτικής επιτροπής του δημοψηφίσματος», αποτελούμενη από νομικούς, μέλη του δικηγορικού συλλόγου.

## Αποτελέσματα
Η συμμετοχή άγγιξε το 60% και το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό, με το 98,03% των ψηφησάντων να δηλώνουν ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. 

## Μετέπειτα γεγονότα
Τον Ιούνιο του 2014, μετά από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματική την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, το ΤΑΙΠΕΔ δήλωσε πως θα έβαζε προσωρινά σε παύση την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.

## Παραπομπές


ΕΥΑΘ
Σκήπτρο του Στρατάρχη της Πολωνίας

μικρογραφία|Το Σκήπτρο του Στρατάρχη της Πολωνίας.
Το **Σκήπτρο του Στρατάρχη της Πολωνίας** (πολωνικά: Buława Marszałka Polski) είναι αντίκα σκήπτρο που φέρει τα διακριτικά του Στρατάρχη της Πολωνίας. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά σύμβολα της Πολωνίας που αντανακλά την ανεξαρτησία και μια μοναδική μαρτυρία της πολωνικής ιστορίας.

## Ιστορία
Η παραγγελία για το σχεδιασμό ενός διακοσμητικού σκήπτρου που ήταν το διακριτικό του Στρατάρχη της Πολωνίας δόθηκε από τις τότε αρχές της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Το σκήπτρο δημιουργήθηκε στο εργαστήριο της εταιρείας του Βίκτορ Γκοντάτσικ στη Βαρσοβία το 1920. Ο σχεδιαστής του σκήπτρου ήταν ο Μιετσίσουαφ Κοταρμπίνσκι από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας (σχεδιαστής, μεταξύ άλλων, του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας και του Σταυρού της Ανεξαρτησίας). Το σκήπτρο ήταν φτιαγμένο από άργυρο, σκαλισμένο σε χρυσό με πολλές διακοσμητικές γκραβούρες.
αριστερά|μικρογραφία| Τελετή απονομής του Σκήπτρου του Στρατάρχη της Πολωνίας στον Γιούζεφ Πιουσούτσκι (1920).
Η τελετουργική παράδοση του σκήπτρου στον Στρατάρχη Γιούζεφ Πιουσούτσκι έγινε στις 14 Νοεμβρίου 1920, μετά τη νίκη στη Μάχη της Βαρσοβίας. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία του Κάστρου στη Βαρσοβία. Της εκδήλωσης προηγήθηκε πανηγυρική Λειτουργία, την οποία χοροστάτησε ο επίσκοπος του Πολωνικού Στρατού, Στανίσουαφ Γκαλ. Στη συνέχεια, ο Καρδινάλιος Αλεξάντερ Κακόφσκι αγιοποίησε το σκήπτρου. Το σκήπτρο παρέδωσε προσωπικά στον Στρατάρχη ένας από τους νεότερους ιππότες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας, ο δεκανέας Γιαν Ζίβεκ. Η τελετή ολοκληρώθηκε με παρέλαση στους δρόμους της Βαρσοβίας.
[αριστερά|μικρογραφία| Σκήπτρα των Στραταρχών [Γιούζεφ Πιουσούτσκι και Έντβαρντ Ριντζ-Σμίγκουι.]]
Μετά τον θάνατο του Στρατάρχη το 1935, το σκήπτρο, ένα στρατιωτικό καπέλο, ένα σπαθί και μια καρδιά κλεισμένη σε μια κρυστάλλινη λάρνακα συνόδευσαν τον Στρατάρχη στο τελευταίο του ταξίδι. Στη συνέχεια παρέμεινε στην κατοχή της οικογένειας του Στρατάρχη. Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το σκήπτρο του Πιουσούτσκι, μαζί με άλλα αναμνηστικά του Στρατάρχη, μεταφέρθηκαν στο Βουκουρέστι και στη συνέχεια στο Λονδίνο, όπου παραδόθηκε στη σύζυγο του Στρατάρχη, Αλεξάντρα Πιουσούτσκα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το σκήπτρο ήταν αποθηκευμένο στο Ινστιτούτο Γιούζεφ Πιουσούτσκι στο Λονδίνο μέχρι το 2004, όταν, χάρη στις προσπάθειες της κόρης του Στρατάρχη, Γιαντβίγκα Πιουσούτσκα, επέστρεψε στην Πολωνία και εκτέθηκε στο Παλάτι Μπελβέντερ στη Βαρσοβία. Στη συνέχεια παραδόθηκε στο νεοσύστατο Μουσείο Γιούζεφ Πιουσούτσκι στο Σουλεγιούβεκ, όπου εκτίθεται μέχρι σήμερα.

## Δείτε επίσης
* Στσέρμπιετς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Πολωνίας
Κάρολ Μπέρνετ

Η **Κάρολ Μπέρνετ** (αγγλ. *Carol Creighton Burnett*, 26 Απριλίου 1933) είναι Αμερικανίδα κωμικός, ηθοποιός και τραγουδίστρια. Το κωμικό τηλεοπτικό σόου *The Carol Burnett Show*, η οποία προβλήθηκε αρχικά στο CBS, ήταν από τα πρώτα που παρουσιάστηκαν από γυναίκα.   Έχει παίξει στο Μπρόντγουεϊ, στην τηλεόραση και σε ταινίες διαφόρων ειδών, συμπεριλαμβανομένων δραματικών και κωμικών ρόλων. Έχει λάβει πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων επτά Βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης, ενός βραβείου Τόνυ, ενός βραβείου Grammy και επτά βραβείων Χρυσής Σφαίρας. Η Μπέρνετ τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας το 2005, το Βραβείο Μαρκ Τουέιν το 2013 και το Βραβείο Screen Actors Guild Life Achievement το 2015. 

Η Μπέρνετ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, μέχρι που η οικογένειά της μετακόμισε στο Χόλιγουντ, ζώντας ένα τετράγωνο μακριά από τη λεωφόρο Χόλιγουντ. Παρακολούθησε το Λύκειο του Χόλιγουντ και τελικά σπούδασε θέατρο και μουσική κωμωδία στο UCLA. Αργότερα εμφανίστηκε σε νυχτερινά κέντρα της Νέας Υόρκης και είχε μεγάλη επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ το 1959 στην παράσταση *Once Upon a Mattress*, για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Tony. Σύντομα έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο, εμφανιζόμενη τακτικά στο *The Garry Moore Show* για τα επόμενα τρία χρόνια και κέρδισε το πρώτο της βραβείο Emmy το 1962. Η Μπέρνετ έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1963 όταν πρωταγωνίστησε ως Calamity Jane στην παραγωγή του Dallas State Fair Musicals του *Calamity Jane* στο CBS.

Η Μπέρνετ έχει γράψει και αφηγηθεί πολλά απομνημονεύματα, κερδίζοντας υποψηφιότητες για Grammy σχεδόν για όλα, συμπεριλαμβανομένου του *In Such Good Company*.  Το 2019, οι Χρυσές Σφαίρες της ονόμασαν ένα βραβείο για την καριέρα της στην τηλεόραση, το βραβείο Carol Burnett και η Μπέρνετ έλαβε το πρώτο της βραβείο. Τιμήθηκε με ένα ειδικό βραβείο του NBC *Carol Burnett: 90 Years of Laughter + Love* γιορτάζοντας τα 90ά γενέθλιά της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Παραλήπτες του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Ζαλγαζχάν (επαρχία Καρασού)

Το **Ζαλγαζχάν** (, *Jalğyzhan*, ρωσικά: ) είναι έδρα και μοναδικό χωριό του ομώνυμου αγροτικού οκρούγκ στην επαρχία Καρασού, της περιφέρειας Κοστανάι του Καζακστάν. Στην απογραφή του 2021 το χωριό είχε 548 κατοίκους. Το χωριό ιδρύθηκε το 1932 ως σοβχόζ παραγωγής σιτηρών με το όνομα **Σοβχόζ Ουμπαγκάνσκι** (совхоз «Убаганский»).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Καρασού
Φαινεθυλλίνη

Η **φαινεθυλλίνη** είναι ένα συνφάρμακο αμφεταμίνης και θεοφυλλίνης και προφάρμακο και για τα δύο. Επίσης αναφέρεται και ως *φαιναιθυλίνη* και *φαινετυλίνη*. Το φάρμακο διατέθηκε στην αγορά για χρήση ως ψυχοδιεγερτικό με τις εμπορικές ονομασίες ***Captagon***, ***Biocapton*** και ***Fitton'''.''

Είναι πλέον μη νόμιμη ουσία στις περισσότερες χώρες του κόσμου και παράγεται κυρίως για παράνομη χρήση, εγκλήματα και τρομοκρατικές ενέργειες. Η [[Συρία]] θεωρείται ως η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα αυτού του φαρμάκου στον κόσμο, συνεισφέροντας στο 80% των παγκόσμιων προμηθειών.

Η φαινεθυλλίνη συντέθηκε για πρώτη φορά από τη γερμανική φαρμακευτική εταιρεία Degussa AG το 1961 και χρησιμοποιήθηκε για περίπου 25 χρόνια ως μια ηπιότερη εναλλακτική της [[αμφεταμίνη]]ς και των συναφών ενώσεων.

Αν και δεν υπάρχουν εγκεκριμένες από τον FDA ενδείξεις για τη φαινεθυλλίνη, χρησιμοποιήθηκε στη θεραπεία των «υπερκινητικών παιδιών», σε αυτό που τώρα ονομάζεται ως [[Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας|διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας]] και, λιγότερο συχνά, για τη [[ναρκοληψία]] και την κατάθλιψη. Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα της φαινεθυλλίνης ήταν ότι δεν αυξάνει την αρτηριακή πίεση στον ίδιο βαθμό με μια ισοδύναμη δόση αμφεταμίνης και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με καρδιαγγειακές παθήσεις.

Η φαινεθυλλίνη θεωρήθηκε ότι έχει λιγότερες παρενέργειες και πολύ λιγότερες πιθανότητες κατάχρησης από την αμφεταμίνη. Ωστόσο, η φαινεθυλλίνη καταχωρήθηκε το 1981 ως ουσία που ελεγχόταν κατά χρονοδιάγραμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ χρήστηκε ως παράνομη στις περισσότερες χώρες το 1986 μετά την καταχώρισή της από τον [[Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας|Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας]] βάσει της Σύμβασης για τις ψυχοτρόπες ουσίες, παρόλο που τότε η κατάχρηση φαινεθυλλίνης ήταν αρκετά χαμηλή. 

Η κατάχρηση της φαινεθυλλίνης με το εμπορικό όνομα ***Captagon**' είναι κοινή στη Μέση Ανατολή, και παραποιημένες εκδόσεις του φαρμάκου εξακολουθούν να είναι διαθέσιμες. Το Captagon είναι πολύ λιγότερο συνηθισμένο εκτός της Μέσης Ανατολής, στο σημείο που η αστυνομία μπορεί να μην αναγνωρίσει το ναρκωτικό.

Η παραγωγή και η εξαγωγή του έχει γίνει μεγάλη *βιομηχανία* που χορηγείται από την Συριακή κυβέρνηση, με τα έσοδα από τις εξαγωγές να συμβάλλουν σε περισσότερα από 90% του ξένου νομίσματος του. Το ετήσιο εμπόριο του καθεστώτος Άσαντ από το Captagon εκτιμάται ότι θα είχε αξία 57 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2022, περίπου τρεις φορές το συνολικό εμπόριο όλων των Μεξικανών βαρώνων ναρκωτικών.

Το εν λόγω παράνομο φάρμακο έχει κατεξοχήν χρησιμοποιηθεί από άτομα σε τρομοκρατικές επιθέσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεγερτικά
Κατηγορία:Τρομοκρατία
Κατηγορία:Πουρίνες
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Κάρεν Μπάλντουιν

Η **Κάρεν Μπάλντουιν** (πλήρες όνομα: *Karen Dianne Baldwin* Κάρεν Ντιαν Μπάλντουιν, γεννημένη 6 Σεπτεμβρίου 1963)  είναι Καναδή ηθοποιός, τηλεπαρουσιάστρια και Μις Υφήλιος το 1982.

Το 1982 κέρδισε τον τίτλο της Μις Καναδά, δίνοντας της το δικαίωμα να συμμετάσχει στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος.

Εκπροσώπησε την χώρα της, στα Μις Υφήλιος, που διεξήχθησαν στο Λίμα του Περού. Αναδείχθηκε νικήτρια και έγινε η πρώτη Καναδή που κερδίζει τον τίτλο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Καναδές μοντέλα
Human Rights Campaign

Η **Εκστρατεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων** (αγγλικά: *Human Rights Campaign*, HRC) είναι μια οργάνωση υπεράσπισης ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων. Είναι το μεγαλύτερο ΛΟΑΤ Λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει έδρα την Ουάσινγκτον, ενώ η οργάνωση αφοσιώνεται στην προστασία και ανάπτυξη των ΛΟΑΤΚΙ+ Δικαιωμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, από την στήριξη του Ομόφυλου γάμου, την νομοθεσία κατά των διακρίσεων και των Εγκλημάτων Μίσους, και  υπεράσπιση για το HIV/AIDS. Ο οργανισμός έχει μια σειρά από νομοθετικές πρωτοβουλίες, καθώς και πόρους υποστήριξης για ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα.

## Οργάνωση
Η Εκστρατεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι μια οργάνωση «Ομπρέλα» που αποτελείται από δυο διαφορετικές ΜΚΟ και μια Επιτροπή πολιτικής δράσης: το Ίδρυμα Εκστρατείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια οργάνωση 501(c)(3) που αφοσιώνεται στην έρευνα, υπεράσπιση και εκπαίδευση, η Εκστρατεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια οργάνωση 501(c)(4) που αφοσιώνεται στην προώθηση Λεσβιακών, Γκέι, Αμφιφυλόφιλων, Τρανς, and Κουήρ (ΛΟΑΤΚΙ+) δικαιωμάτων μέσω πίεσης του Κογκρέσου και πολιτειακούς και τοπικούς αξιωματούχους με στόχο την στήριξη νομοσχέδιων υπερ των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, και κινητοποιώντας δράση από την βάση, από τα μέλη της, και η Επιτροπή πολιτικής δράσης Εκστρατείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια «Σούπερ» Επιτροπή πολιτικής δράσης που στηρίζει και αντιτίθεται σε πολιτικούς υποψήφιους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
The Spider Within: A Spider-Verse Story

Το ***The Spider Within: A Spider-Verse Story*** είναι Αμερικανική ταινία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων του 2023, σε παραγωγή Sony Pictures Animation και Sony Pictures Imageworks. Σε σκηνοθεσία Τζαρέλ Ντάμπιερ και σενάριο Κάλια Αμάζαν, η ταινία τοποθετείται ανάμεσα στις ταινίες *[[Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν]]* (2018) και *[[Spider-Man: Ακροβατώντας στο Αραχνο-Σύμπαν]]* (2023). Η ταινία ακολουθεί τον Μάιλς Μοράλες (Σαμάικ Μουρ), ο οποίος αρχίζει να επηρεάζεται ψυχολογικά από την ζωή του ως Spider-Man.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων του Ανσί στις 12 Ιουνίου του 2023. Η Sony δεν είχε αποκαλύψει αν θα κυκλοφορούσε την ταινία επίσημα για να προβληθεί από ένα ευρύτερο κοινό. Κυκλοφόρησε τελικά στο YouTube στις 27 Μαρτίου του 2024, πριν από την αρχική ημερομηνία κυκλοφορίας του *[[Spider-Man: Beyond the Spider-Verse]]*.

## Πλοκή
Όταν επιστρέφει στο σπίτι του μετά από μια ακόμα μέρα ως Spider-Man, το μυαλό του Μάιλς Μοράλες γεμίζει με τις νέες υπευθυνότητες που πρέπει να αντιμετωπίσει και με τους γονείς του να μαλώνουν μαζί του. Ο πατέρας του, Τζέφερσον Ντέιβις, τον ρωτά αν θέλει να δουν μαζί κάποια ταινία τρόμου, αλλά επειδή είναι κουρασμένος, ο Μάιλς του λέει να δουν κάποια άλλη φορά. Όταν ξαπλώνει για να ξεκουραστεί, ο Μάιλς αρχίζει να βλέπει οράματα μιας μαύρης φιγούρας με κίτρινα μάτια. Προσπαθεί να πολεμήσει το πλάσμα, αλλά αυτό μεταμορφώνεται σε μια αράχνη που σπάει σε έναν μεγάλο αριθμό μικρότερων αραχνών. Ο Μάιλς πάει κάτω από την κουβέρτα του και τα οράματά του εξαφανίζονται. Βγαίνει από το δωμάτιό του και ζητά από τον πατέρα του να βγουν μια βόλτα. Οι δυό τους βγαίνουν από το διαμέρισμά τους και ξεκινούν μια φιλική συζήτηση.

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες

* Σαμάικ Μουρ ως Μάιλς Μοράλες / Spider-Man:Ένας έξυπνος και επαναστατικός έφηβος Αφροαμερικανικής και Πουερτορικανής καταγωγής που γίνεται ο Spider-Man της Γης-1610 μετά από τον θάνατο του Πίτερ Πάρκερ της δικιάς του πραγματικότητας και είναι γνωστός ως «Spider-Man #2».

*Μπράιαν Ταϊρί Χένρι ως Τζέφερσον Ντέιβις: Ο Αφροαμερικανός πατέρας του Μάιλς και ένας αστυνομικός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* ''The Spider Within: A Spider-Verse Story'' στο YouTube

Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2023
Κατηγορία:Spider-Verse (franchise)
Κατηγορία:Spider-Man (ταινίες)
Κατηγορία:Ψυχολογικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων με υπερήρωες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Γιόχαν Κρίστοφ Άντελουνγκ

Ο **Γιόχαν Κρίστοφ Άντελουνγκ** (, 8 Αυγούστου 173210 Σεπτεμβρίου 1806) ήταν Γερμανός γλωσσολόγος και φιλόλογος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σπάντεκοφ, στη Δυτική Πομερανία, και φοίτησε στα σχολεία του Άνκλαμ και της Μονής Μπέργκε, στο Μαγδεμβούργο, καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Χάλλε. Το 1759 διορίστηκε καθηγητής στο γυμνάσιο της Ερφούρτης, αλλά παραιτήθηκε από τη θέση αυτή δύο χρόνια αργότερα και εγκαταστάθηκε ως ιδιώτης στη Λειψία, όπου αφιερώθηκε σε φιλολογικές έρευνες. Το 1787 διορίστηκε κύριος βιβλιοθηκάριος του εκλέκτορα της Σαξονίας στη Δρέσδη, όπου συνέχισε να διαμένει μέχρι τον θάνατό του το 1806.

## Έργο
Τα γραπτά του Άντελουνγκ είναι ογκώδη. Με τις εξαιρετικές γραμματικές του, το λεξικό και τα διάφορα έργα του για το γερμανικό ύφος, συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στη διόρθωση της ορθογραφίας, στην τελειοποίηση του ιδιώματος και στον καθορισμό του προτύπου της μητρικής του γλώσσας. Το γερμανικό λεξικό του *Grammatisch-kritisches Wörterbuch der hochdeutschen Mundart* (*Γραμματικο-κριτικό λεξικό της ορεινής γερμανικής διαλέκτου*, 1774–1786) μαρτυρεί το υπομονετικό πνεύμα έρευνας που διέθετε ο Άντελουνγκ σε τόσο αξιοσημείωτο βαθμό, καθώς και τη βαθιά γνώση των διαφόρων διαλέκτων στις οποίες βασίζεται η σύγχρονη γερμανική γλώσσα.

Λίγο πριν από τον θάνατό του, εξέδωσε το *Mithridates, oder allgemeine Sprachenkunde* (*Μιθριδάτης, ή γενική γλωσσολογία*, 1806). Η υπόδειξη αυτού του έργου φαίνεται να έχει ληφθεί από μια έκδοση με παρόμοιο τίτλο, η οποία εκδόθηκε από τον Κόνραντ φον Γκέσνερ το 1555, αλλά το σχέδιο του Άντελουνγκ ήταν πολύ πιο εκτεταμένο. Δυστυχώς, δεν έζησε για να ολοκληρώσει αυτό που είχε αναλάβει. Ο πρώτος τόμος, που περιέχει τις ασιατικές γλώσσες, εκδόθηκε αμέσως μετά τον θάνατό του- οι άλλοι δύο εκδόθηκαν υπό την εποπτεία του Γιόχαν Σέβεριν Φάτερ (1771–1826). Από τα πολυάριθμα έργα του Άντελουνγκ, μπορούν να σημειωθούν τα ακόλουθα: *Directorium diplomaticum* (Μάισεν, 1802); *Deutsche Sprachlehre für Schulen* (*Διδασκαλία γερμανικής γλώσσας για σχολεία*, Βερολίνο, 1781) και το περιοδικό *Magazin für die deutsche Sprache* (*Περιοδικό για τη γερμανική γλώσσα*, 1782–1784).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Γερμανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί λεξικογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Πολικός Σταθμός «Α.Μ. Ντομπροβόλσκι»

μικρογραφία|300x300εσ|Τοποθεσία του σταθμού σε χάρτη.
Ο **Πολικός Σταθμός Α.Μ. Ντομπροβόλσκι** () είναι περιστασιακά ενεργός πολωνικός ερευνητικός σταθμός στην Ανταρκτική. Βρίσκεται στην άκρη της Λίμνης Φυκιών, στην περιοχή Μπάνγκερ Χιλς της Γης Ουίλκς και κατασκευάστηκε αρχικά από τη Σοβιετική Ένωση. Είναι ένας από τους δύο πολωνικούς σταθμούς στην Ανταρκτική, με τον άλλο να είναι ο Πολωνικός Ανταρκτικός Σταθμός «Χένρικ Αρτστόφσκι».

Ο σταθμός πήρε το όνομά του από τον Πολωνό γεωφυσικό, μετεωρολόγο και εξερευνητή Αντόνι Μπολέσουαφ Ντομπροβόλσκι.

Τον Ιανουάριο του 2022, αναφέρθηκε ότι Πολωνοί επιστήμονες έφτασαν για να στελεχώσουν τον σταθμό για πρώτη φορά μετά από 43 χρόνια.

## Σταθμός Όαση
Ο ερευνητικός σταθμός κατασκευάστηκε από τη Σοβιετική Αποστολή στην Ανταρκτική το 1956 και ονομάστηκε *Oazis* (Оазис, «Όαση»). Ο σταθμός παραδόθηκε από τη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών στην Πολωνική Ακαδημία Επιστημών τον Ιανουάριο του 1959 και του δόθηκε το σημερινό του όνομα. Επανδρώθηκε για λίγο από την πολωνική αποστολή, η οποία πραγματοποίησε μια σειρά από μελέτες, κυρίως στους τομείς της βαρυτημετρίας και της γεωμορφολογίας. Ο σταθμός δεν χρησιμοποιείται τακτικά από τότε, λόγω της έλλειψης κεφαλαίων και του υψηλού κόστους των αεροπορικών μεταφορών, και δεν υπάρχουν σχέδια για επαναλειτουργία του σταθμού ως μόνιμο ίδρυμα. Τον σταθμό επισκέπτονταν περιοδικά πολωνικές και άλλες ερευνητικές ομάδες. Η τελευταία κανονική πολωνική ομάδα αναφέρθηκε ότι επισκέφτηκε τον σταθμό το 1979. Μια πολωνική στατιστική επετηρίδα του 1998 περιέγραψε τη βάση ως «περιοδικά ενεργή». Στη συνέχεια, ο σταθμός χαρακτηρίστηκε επίσημα ως «ανενεργός και διατηρημένος, αλλά όχι εγκαταλελειμμένος» και τον επισκέπτονταν μόνο περιστασιακά τουρίστες, όπως εκείνοι που τεκμηρίωσαν την επίσκεψή τους το 2010, μέχρι την επίσημη επανενεργοποίησή του το 2022. Η αποστολή του 2022 έχει επιφορτιστεί με την προετοιμασία μιας λεπτομερούς απογραφής του σταθμού και την εγκατάσταση κάποιου νέου ερευνητικού εξοπλισμού, και οι δύο απαραίτητοι για την επαναφορά του σταθμού στην κανονική εποχική δραστηριότητα.

### Ιστορικά μνημεία
Το κτήριο του μαγνητικού παρατηρητηρίου, μαζί με μια αναμνηστική πλακέτα για την ίδρυση του Σταθμού Όαση το 1956, έχει χαρακτηριστεί ως Ιστορική Τοποθεσία ή Μνημείο (HSM 10) μετά από πρόταση της Ρωσίας στη Συμβουλευτική Συνέλευση της Συνθήκης της Ανταρκτικής (ATCM). Ο τσιμεντένιος πυλώνας που ανεγέρθηκε από την πολωνική αποστολή για τη μέτρηση της επιτάχυνσης λόγω της βαρύτητας έχει χαρακτηριστεί με παρόμοιο τρόπο Ιστορική Τοποθεσία ή Μνημείο (HSM 49) μετά από πρόταση της Πολωνίας προς την ATCM.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
* Χάρτης του σταθμού

Κατηγορία:Φυλάκια στην Ανταρκτική
Κατηγορία:Πολωνία και Ανταρκτική
Κατηγορία:Σοβιετική Ένωση και Ανταρκτική
Κατηγορία:Σχέσεις Πολωνίας-Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Ιστορικές τοποθεσίες και μνημεία της Ανταρκτικής
Εύα (ταινία, 1953)

Η ***Εύα*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική δραματική ταινία του 1953 σε σκηνοθεσία της Μαρίας Πλυτά. Πρωταγωνιστούν οι Μάνος Κατράκης, Ντίνος Ηλιόπουλος και Νίνα Σγουρίδου.

## Πλοκή
Κατά τη διάρκεια των θερινών της διακοπών, μια παντρεμένη γυναίκα, η Εύα (Νίνα Σγουρίδου), γνωρίζει τον νεαρό Αντίνοο (Αλέκος Αλεξανδράκης) με τον οποίο ζει μια εφήμερη ερωτική σχέση προκαλώντας την οργή του μεσήλικου συζύγου της, Αλέκου (Μάνος Κατράκης), και τα επικριτικά σχόλια της μικρής κοινωνίας του νησιού.

Η Εύα ελκύεται από τον Αντίνοο ο οποίος γεμίζει το κενό της ζωής της, αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται ενοχές, προσπαθώντας να τιθασεύσει τον ερωτικό της πόθο. Ο Αντίνοος, ο οποίος την ποθεί επίσης δυνατά, για να την πικάρει φλερτάρει με την Άννυ (Αλίκη Γεωργούλη), μια τουρίστρια, η οποία έχει μαγευτεί από την ομορφιά του, ώστε δεν έχει καθόλου μάτια για έναν ευγενικό και καλοσυνάτο, ερωτευμένο μαζί της δημόσιο υπάλληλο, τον Νάσο (Ντίνος Ηλιόπουλος). Ο Αλέκος, για να μη χάσει τη γυναίκα του, προσπαθεί να κάνει τον Αντίνοο να μισήσει την Εύα και το καταφέρνει. Μόνο που ο νεαρός κι ελεύθερος Αντίνοος μπορεί να βρει γιατρειά, ενώ η Εύα μένει μόνη, δίπλα σ’ έναν άντρα τον οποίο δεν είχε το θάρρος να εγκαταλείψει, αλλά και δίπλα στον συμπαθέστατο Νάσο, ο οποίος δεν κατόρθωσε τελικά να κερδίσει την Άννυ.

## Διανομή ρόλων
* Μάνος Κατράκης ως Αλέκος**'
* [[Ντίνος Ηλιόπουλος]] ως Νάσος**'
* Νίνα Σγουρίδου ως Εύα**'
* [[Αλίκη Γεωργούλη]] ως Άννυ**'
* Αλέκος Αλεξανδράκης ως Αντίνοος**
* Φραγκούλης Φραγκούλης
* Ηλίας Ιακώβου
* Αλέκος Λεβέντης
* Τάκης Μιχαλόπουλος
* Ελένη Παναγιωτοπούλου
* Θάνος Παπαδόπουλος
* Διονυσία Ρώη
* Σμάρω Βεάκη
* Νανά Βιοπούλου
* Δημήτρης Βλαχόπουλος

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* Βρασίδας Καραλής. *Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου* . A&C Black, 2012.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1953
Κατηγορία:Αισθηματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μαρίας Πλυτά
Ο Θρύλος της Κόρρα - Βιβλίο 1: Αέρας

**Βιβλίο Ένα: ''Αέρας*** ονομάζεται ο πρώτος κύκλος της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων *Ο Θρύλος της Κόρρα* που δημιουργήθηκε από τους [[Μάικλ Τάντε ΝτιΜάρτινο]] και [[Μπράιαν Κονιέτζκο]]. Αποτελούμενος από δώδεκα επεισόδια (που αποκαλούνται «κεφάλαια»), ο κύκλος αρχικά θα ήταν μια αυτόνομη μίνι σειρά επίλογος–συνέχεια για το *Άβαταρ: Ο Τελευταίος Ανεμοδαμαστής*. Τελικά αυτό άλλαξε και η σειρά έφτασε τέσσερις κύκλους («βιβλία») που αποτελούνται συνολικά από πενήντα δύο επεισόδια («κεφάλαια»). Το Βιβλίο Ένα: *Αέρας* προβλήθηκε στο [[Nickelodeon]] των ΗΠΑ από τις 14 Απριλίου μέχρι τις 23 Ιουνίου του 2012, και ξεκίνησε να προβάλλεται σε άλλες χώρες τον Ιούνιο του 2012.

Το Βιβλίο Ένα: *Αέρας* ακολουθεί την δεκαεπτάχρονη Κόρρα από την Νότια Φυλή του Νερού, η οποία είναι η διάδοχος του [[Άανγκ|Άβαταρ Άανγκ]], του πρωταγωνιστή της σειράς *Άβαταρ: Ο Τελευταίος Ανεμοδαμαστής'', όταν ταξιδεύει στην Δημοκρατική Πόλη για να μάθει να δαμάζει τον αέρα και πρέπει να αντιμετωπίσει μια επαναστατική ομάδα επαναστατών με το όνομα «Ίσοι», υπό την ηγεσία του μασκοφόρου Αμόν.

## Επεισόδια

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες

### Πρωταγωνιστές

* Τζάνετ Βάρνεϊ ως Άβαταρ Κόρρα
* Ντέιβιντ Φαουστίνο ως Μάκο
* Πι Τζέι Μπερν ως Μπόλιν
* Τζ. Κ. Σίμονς ως Τένζιν
* Σέισελ Γκάμπριελ ως Ασάμι Σάτο
* Μίντι Στέρλινγκ ως Λιν Μπέιφονγκ
* Κίρναν Σίπκα ως Τζινόρα
* Στιβ Μπλαμ ως Αμόν
* Ντι Μπράντλεϊ Μπέικερ ως Τάρλοκ

### Δευτερεύοντες

* Λόγκαν Γουέλς ως Μίλο
* Ντάρσι Ρόουζ Μπάιρνς ως Ίκκι
* Λανς Χένρικσεν ως ο Υπολοχαγός του Αμόν
* Ντάνιελ Ντάε Κιμ ως Χιρόσι Σάτο
* Κλάνσι Μπράουν ως Γιακόουν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στην IMDb

Κατηγορία:Ο Θρύλος της Κόρρα
Λίντα Κοζλόφσκι

Η **Λίντα Κοζλόφσκι** (Linda Kozlowski, 7 Ιανουαρίου 1958) είναι Αμερικανίδα πρώην ηθοποιός. Είναι γνωστή για το ρόλο της ως Σου Τσάρλτον (Sue Charlton) στις ταινίες *[[Ο Κροκοδειλάκιας]]* (1986-2001), με το ρόλο της στην πρώτη ταινία να της αποφέρει μια υποψηφιότητα για τις Χρυσές Σφαίρες.

## Πρώτα χρόνια
Η Λίντα Κοζλόφσκι γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια πολωνοαμερικανική οικογένεια στο Φέρφιλντ του Κονέκτικατ. Οι γονείς της ήταν η Έλεν Ε. (όνομα γέννησης: Χελένα Παρνιάφσκα) και ο Στάνλεϊ Μ. Κοζλόφσκι (όνομα γέννησης: Στανίσουαφ Κοζουόφσκι). Η Κοζλόφσκι αποφοίτησε από το τμήμα θεατρικού δράματος της Σχολής Τζούλιαρντ το 1981.

## Καριέρα
Η Κοζλόφσκι έκανε το ντεμπούτο του στην παράσταση Off-Broadway *How It All Began* του 1981-1982. Έπαιξε την «Miss Forsythe» στο Μπρόντγουεϊ στο *[[Ο Θάνατος του Εμποράκου]]* και το 1984 πήρε τον ίδιο ρόλο στην εκδοχή ταινίας του 1985.

Η μεγάλη της απογείωση ήρθε το 1986, όταν πήρε τον ρόλο ως γυναίκα πρωταγωνίστρια, στο πλευρό του Πολ Χόγκαν, στην αυστραλιανή ταινία *[[Ο Κροκοδειλάκιας]]*, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της οποίας η χημεία τους στην οθόνη πυροδότησε μι πραγματική ρομαντική σχέση. Το 1987, η Κοζλόφσκι ήταν υποψήφια για Βραβείο Χρυσές Σφαίρες στην κατηγορία Καλύτερη Γυναίκα Ηθοποιός Β΄ Ρόλου για το ρόλο της ως Σου Τσάρλτον. Δύο χρόνια αργότερα, είχε πάλι τον πρωταγωνιστικό ρόλο της, με τον Χόγκαν, στο *[[Ο Κροκοδειλάκιας Νο 2]]*. Επίσης, το 1988, πρωταγωνίτησε με τον Μπιλ Πάξτον, τον Τιμ Κάρι και την Άνι Ποτς στην ταινία *[[Pass the Ammo]]* και στην τηλεοπτική μίνι σειρά *Favorite Son*.

Στη συνέχεια, εμφανίστηκε στο *[[Almost an Angel]]* (με πρωταγωνιστή τον Χόγκαν) το 1990, στο *Backstreet Justice* (με τον Πολ Σορβίνο) και στο *The Neighbor* (με τον Ροντ Στάιγκερ) το 1994 και στο *[[Η πόλη των καταραμένων]]* το 1995. Το 2001, πρωταγωνίστησε ξανά με τον Χόγκαν στο *[[Ο Κροκοδειλάκιας στο Χόλιγουντ]]*.

Εγκατέλειψε την βιομηχανία του κινηματογράφου λόγω της δυσαρέσκειας με τους ρόλους της, δηλώνοντας: «Οι ταινίες straight-to-video, κακόγουστες που έπαιζα μου έδιναν έλκος, βασικά επειδή ήμουν η μόνη στα γυρίσματα που νοιάζοταν για οτιδήποτε... Μεταξύ αυτού και του βιολογικού μου ρολογιού, αποφάσισα να τα εγκαταλείψω όλα».

## Προσωπική ζωή
Η Κοζλόφσκι πρωταγωνίστησε στην ταινία *[[Ο Κροκοδειλάκιας]]* (1986) με τον Αυστραλιανό ηθοποιό Πολ Χόγκαν, και δύο χρόνια αργότερα στην ταινία *[[Ο Κροκοδειλάκιας Νο 2]]*, όταν έγιναν ζευγάρι. Παντρεύτηκαν στις 5 Μαΐου 1990, μετά από το διαζύγιο με τη σύζυγό του Χόγκαν, Νοέλεν. Προσπάθησαν να εγκατασταθούν στην Αυστραλία, αλλά μετακόμισαν στο Λος Άντζελες στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Η Κοζλόφσκι και ο Χόγκαν έχουν ένα γιο, τον Τσανς. Η Κοζλόφσκι είχε παντρευτεί μία φορά πριν από τον γάμο της με τον Χόγκαν. Τον Οκτώβριο του 2013, η Κοζλόφσκι υπέβαλε αίτηση διαζυγίου από τον Χόγκαν, αναφέροντας τις ασυμβίβαστες διαφορές.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνικής καταγωγής
Βέρια Λακωνίας

Τα **Βέρια** (ή **Βέροια** ή **Βέρροια**) είναι χωριό της Λακωνίας, το οποίο ανήκει στο Δήμο Σπάρτης. Βρίσκεται στο όρος Πάρνωνας, σε υψόμετρο 950 μέτρων. Έχει απόσταση 30 χλμ. από την Σπάρτη. Συνορεύει με τα χωριά Βασαράς και Πολύδροσο. Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν *Οινούς*. Υπάρχει η εκκλησία της Παναγιάς και ο ναός των Ταξιαρχών. Υπάρχει και το παρεκκλήσι του Προδρόμου και κοντά σε αυτό υπάρχει μια πηγή με νερό που οι ντόπιοι την λένε Πέρα Βρύση. Με την απογραφή του 2011, οι κάτοικοι ήταν 41. Με την απογραφή του 2021 οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 13.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βασσαρά - Βέρροια Νέα

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Βασαράς Λακωνίας

Ο **Βασαράς** είναι χωριό της Λακωνίας, το οποίο ανήκει στο Δήμο Σπάρτης. Βρίσκεται στις παρυφές του όρους Πάρνωνας, σε υψόμετρο 650 μέτρων. Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Βακχαράς από τον θεό του κρασιού τον Βάκχο. Από τα αρχαία χρόνια υπήρχαν πολλοί αμπελώνες. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Basara* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 131 και συνολικό πληθυσμό 601 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Βασαράλη* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με τον ίδιο αριθμό οικογενειών και συνολικό πληθυσμό. 

Με την απογραφή του 2011, οι κάτοικοι ήταν 329. Με την απογραφή του 2021 οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 126. Μεγάλη γιορτή του χωριού με πανηγύρι γίνεται στις 23 Αυγούστου για το εκκλησάκι που λέγεται η Παναγιά στον Βράχο. Υπάρχουν δυο ακόμα εκκλησίες, ο Άγιος Γεώργιος και η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* vassara-verroia.com - Βασσαρά-Βέρροια Νέα
* vassaras.gr - o Βασσαράς στο Κέντρο του Κόσμου 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Σάμουελ Ράισμαν

Ο **Σάμουελ Ράισμαν** (Samuel Rajzman, 1902–1979) ήταν Πολωνός επιζών του Ολοκαυτώματος. Μετά τον πόλεμο μετανάστευσε στη Γαλλία και στη συνέχεια στον Καναδά. Ήταν ένας από τους δύο Πολωνούς μάρτυρες στη Δίκη της Νυρεμβέργης. Ήταν επίσης μάρτυρας στις δίκες της Τρεμπλίνκα και κατά τη δίκη του Φεόντορ Φεντορένκο.

## Βιογραφία
Ο Ράισμαν γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια και έζησε με τη γυναίκα και τα παιδιά του στο Βένγκρουφ, όπου ήταν λογιστής και μεταφραστής. Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, μαζί με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε και φυλακίστηκε στο Γκέτο της Βαρσοβίας.
[αριστερά|μικρογραφία| Περίμετρος φωτιάς του στρατοπέδου Τρεμπλίνκα κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των αιχμαλώτων της 2ας Αυγούστου 1943, στην οποία συμμετείχε ο Ράισμαν. Μια κρυφή φωτογραφία που τραβήχτηκε από τον αυτόπτη μάρτυρα [Φραντσίσεκ Ζομπέτσκι.]]
Τον Σεπτέμβριο του 1942 μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα. Σώθηκε από την άμεση εκτέλεση που έπληξε τους περισσότερους από την ομάδα μεταφορών του από έναν γνωστό του, τον Μαρτσέλι Γκαλέφσκι και μετακόμισε για να εργαστεί στις Ζοντερκομάντο. Επίσης, κατατάχθηκε και στην αντιστασιακή οργάνωση. Η αντιστασιακή οργάνωση κατάφερε τελικά να οργανώσει την εξέγερση της Τρεμπλίνκα στις 2 Αυγούστου 1943. Ο Ράισμαν ήταν ένας από τους λίγους επιζώντες από εκείνο το περιστατικό. Εξοικειωμένος με την κοντινή περιοχή, δέχθηκε βοήθεια, μαζί με έναν άλλο δραπέτη, από τον τοπικό αγρότη Ένταβαρντ Γκόουος, έναν προπολεμικό γνώριμο του Ράισμαν, και επέζησε του πολέμου. Ο Γκόουος αναγνωρίστηκε αργότερα ως ένας από τους Πολωνούς Δίκαιους των Εθνών.

Μετά τον πόλεμο (όπου η οικογένειά του δεν επέζησε) μετακόμισε στη Γαλλία, και αργότερα στον Καναδά, όπου ξαναπαντρεύτηκε.

Στις 27 Φεβρουαρίου 1946, ο Ράισμαν κατέθεσε για τις εμπειρίες του στην Τρεμπλίνκα στη Δίκη της Νυρεμβέργης ως ένας από τους τρεις Εβραίους και δύο Πολωνούς μάρτυρες (ο άλλος Πολωνός μάρτυρας ήταν η Σεβερίνα Σμαγκλέφσκα). Ήταν επίσης μάρτυρας και στις δύο δίκες της Τρεμπλίνκα (η πρώτη ήταν η δίκη του 1964–1965 μελών του γερμανικού πληρώματος της Τρεμπλίνκα και στη δεύτερη, το 1969–1970, η δίκη του διοικητή Φραντς Στανγκλ). Το 1978, η μαρτυρία του συνέβαλε επίσης στην αφαίρεση της αμερικανικής υπηκοότητας του Φεόντορ Φεντορένκο (Ο Φεντορένκο ήταν Ουκρανός φρουρός στην Τρεμπλίνκα. Τελικά απελάθηκε στην ΕΣΣΔ και εκτελέστηκε εκεί).

Ο Ράισμαν πέθανε στο Μόντρεαλ το 1979.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Shmuel Rajzman - Ένας γίγαντας της Τρεμπλίνκα

Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Έγκλειστοι στο Γκέτο της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Επιζήσαντες του στρατοπέδου εξόντωσης της Τρεμπλίνκα
Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στη Γαλλία
Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στον Καναδά
Γιαν Νεπομούτσεν Γκουοβάτσκι

Ο **Γιαν Νεπομούτσεν Γκουοβάτσκι** (πολωνικά: Jan Nepomucen Głowacki, 1802 – 28 Ιουλίου 1847) ήταν Πολωνός ρεαλιστής ζωγράφος της ρομαντικής εποχής, ο οποίος θεωρείται ο πιο σημαντικός τοπιογράφος των αρχών του 19ου αιώνα στην υπό τους ξένους διαμελισμούς Πολωνία. Ο Γκουοβάτσκι σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Κρακοβίας και αργότερα στις ακαδημίες της Πράγας και της Βιέννης, καθώς και της Ρώμης και του Μονάχου. Επέστρεψε στην Κρακοβία το 1828 και έγινε δάσκαλος ζωγραφικής και σχεδίου. Από το 1842 υπηρέτησε ως καθηγητής στη Σχολή Τοπογραφίας της Σχολής Καλών Τεχνών. Έργα του βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο της Πολωνίας και στα παραρτήματά του. Μερικά από τα έργα του κλάπηκαν από τη Ναζιστική Γερμανία στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν ανακτήθηκαν ποτέ.

## Βιογραφία
Ο Γκουοβάτσκι γεννήθηκε στην Κρακοβία, όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Πήρε τα πρώτα του μαθήματα τέχνης με τον ζωγράφο Αντόνι Γκιζίνσκι και μεταξύ 1819 και 1825 παρακολούθησε τα εργαστήρια των Γιούζεφ Μπροντόφσκι και Γιούζεφ Πέσκα στη Σχολή Καλών Τεχνών της Κρακοβίας. Συνέχισε τις σπουδές του στην Πράγα και στη συνέχεια στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, υπό τον Φραντς Στάινφελντ μέχρι το 1828. Πήγε στη Ρώμη το 1834-35 και τελείωσε τις σπουδές του στο Μόναχο. Στο εξωτερικό, ονομαζόταν Γιαν Νεπόμουκ Γκλοβάτσκι (Jean Nepomuk Glowacki). Με την επιστροφή του από τη Βιέννη, ο Γκουοβάτσκι έγινε δάσκαλος τέχνης στη γενέτειρά του και επίσης παραγωγικός καλλιτέχνης. Ζωγράφισε κυρίως τοπία και τοπία πόλεων, καθώς και πορτρέτα και θρησκευτικές ή μυθολογικές σκηνές. Επηρεάστηκε από τη βιεννέζικη σχολή του ρεαλισμού, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα στις σπουδές του στην προσωπογραφία. Οι Πολωνοί κριτικοί τέχνης και ιστορικοί τον θεωρούν πατέρα της πολωνικής σχολής ζωγραφικής τοπίου.

Ο Γκουοβάτσκι ήταν ο πρώτος Πολωνός καλλιτέχνης που αφιέρωσε μια ολόκληρη σειρά έργων στα Όρη Τάτρα. Ήταν επίσης ο πρώτος που έκανε μελέτες για τις ελαιογραφίες του σε επίπονες υπαίθριες εκδρομές. Τοπία όπως το «» (Θέα από το Πορόνιν, 1836) και «Μόρσκιε Όκο» (1837) λέγεται ότι σηματοδοτεί την αρχή της ρεαλιστικής πολωνικής ζωγραφικής των ορέων. Τα ρομαντικά τοπία της πόλης του στην Κρακοβία και τα περίχωρά της έγιναν πολύ δημοφιλή κατά τη διάρκεια της ζωής του χάρη σε ένα άλμπουμ με 24 εκτυπώσεις που δημοσίευσε το 1836. Ήταν παντρεμένος και είχε έναν υιό, τον Γιούστιν Γιαν Γκουοβάτσκι, που γεννήθηκε το 1838, και μια κόρη, την Εμίλια (περίπου 1840). Πολύ λίγα άλλα είναι γνωστά για την προσωπική του ζωή.

## Εικόνες

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών

Το **Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών**, γνωστό και με το αρκτικόλεξο **ΕΕΑ** αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.), με αιρετά όργανα Διοίκησης που εκλέγονται ανά τετραετία. Τα μέλη του Επιμελητηρίου αποτελούν το σύνολο των επαγγελματιών στην περιφέρεια των Αθηνών, οι οποίοι είτε ασκούν εμπορική δραστηριότητα είτε παρέχουν υπηρεσίες.

Το Επιμελητήριο λειτουργεί ως γνωμοδοτικό και συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας, με κύριο στόχο την ενημέρωση, προστασία και ανάπτυξη της τάξης των επαγγελματιών μελών του, εντός του ευρύτερου πλαισίου της ανάπτυξης του εμπορίου και των συμφερόντων της εθνικής οικονομίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Επαγγελματικές ενώσεις στην Ελλάδα
Δόμνα Παπάζογλου

Η **Δόμνα Παπάζογλου** (1902-1982) ήταν ελληνίδα κομμουνίστρια και στέλεχος του ΚΚΕ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1902 στην Κωνσταντινούπολη από εύπορη οικογένεια. Ήρθε με την οικογένειά της στην Ελλάδα το 1920 και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου γνώρισε και τον πρώτο σύζυγό της Γιώργο Κολοζώφ, στέλεχος της ΟΚΝΕ. Εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1924 και αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ. 

Εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, θέση που εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στο κομμουνιστικό κίνημα. Ανέλαβε θέση γραμματέα στον μηχανισμό της Κ.Ε του ΚΚΕ.
Το 1931 ο άνδρας της Γιώργος Κολοζώφ δραπέτευσε στη Σοβιετική Ένωση. Το 1932 παντρεύτηκε το στέλεχος του ΚΚΕ Γιάννη Ιωαννίδη, αφού είχε χωρίσει με τον Κολοζώφ.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά πέρασε στην παρανομία και συνελήφθη στις αρχές του 1938 στη Θεσσαλονίκη, μαζί με τον Πέτρο Ρούσο και τη Χρύσα Χατζηβασιλείου.
Εκτοπίστηκε μαζί με τους συντρόφους της στην Κίμωλο.

Η γερμανική κατοχή την βρήκε εξόριστη στην Κίμωλο, απ' όπου δραπέτευσε μαζί με τους 36 άλλους πολιτικούς κρατούμενους του νησιού στις 20 Απρίλη του 1941. Κατέφυγε μαζί με τους περισσότερους συντρόφους της στην Αθήνα και εργάστηκε για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ και παράλληλα τη δημιουργία και συγκρότηση του ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο).

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου εντάχθηκε στις τάξεις του ΔΣΕ και στα τέλη του 1949 βρέθηκε πολιτική εξόριστη στην Βουδαπέστη και κατόπιν στο Βουκουρέστι.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975 και μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν μέλος του ΚΚΕ.

## Παραπομπές


## Πηγές
# Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α' τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
# Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
# "Η Μεγάλη Πενταετία", Πέτρος Ρούσος, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1976
# "Ακτίνα Θ'", Βασίλης Νεφελούδης, εκδόσεις της Εστίας, Αθήνα 2007
# "Μέχρι την απόδραση", Καραγιώργη Μαρία, εκδόσεις: Φυτράκης, Αθήνα 1989
# "ΟΚΝΕ 1922-1943", Χρήστος Ν. Τσιντζιλώνης, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1989

Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ