Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας

O **Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας** (κατά κόσμον *Σπυρίδων Γεωργάκης*, κατόπιν *Ησαΐας Κυκκώτης*, Στρόβολος, 12 Δεκεμβρίου 1971) είναι Ελληνοκύπριος θεολόγος, κληρικός της Ορθόδοξης Εκκλησίας και Επίσκοπος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Κύπρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1971 στο χωριό Στρόβολος, προάστιο της Λευκωσίας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στο Λύκειο Ακροπόλεως, υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά και στη συνέχεια, το 1990, εισήλθε στη Θεολογική Σχολή του Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία. Παράλληλα, την ίδια χρονιά, έγινε δεκτός ως αρχάριος στη Σταυροπηγιακή Μονή της Θεοτόκου Κύκκου, όπου υπεβλήθη σε διάφορες υπακοές. Το 1992 ο τότε ηγούμενος της μονής και σήμερα μητροπολίτης Κύκκου Νικηφόρος τον στέλνει στη Ρωσία και σπουδάζει θεολογία. Εκεί, διδάχθηκε, επίσης, την εκκλησιαστική σλαβική γλώσσα από τον ιερομόναχο και νυν μητροπολίτη Ιλαρίωνα Αλφέγιεφ. Με τη συνδρομή της κυπριακής πρεσβείας στη Μόσχα, βρήκε έναν δάσκαλο - τον καθηγητή Viktor Grigoryevich Sokolyuk .

### Σπουδές και χειροτονία
Το 1993 χειροτονήθηκε διάκονος. Παράλληλα με τις σπουδές του εκεί, σπούδασε ελληνική θεολογία και ταξίδεψε στην Ελλάδα. Το 1997 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Μόσχας στην πρώτη κατηγορία και επέστρεψε στη γενέτειρά του και στη μονή Κύκκου. Τον επόμενο χρόνο, έκανε τη διδακτορική διατριβή του, με θέμα *«Ο Βίος και τα Έργα του Αγίου [[Νεόφυτος Κύπρου|Νεοφύτου του Εγκλείστου]]»*. 

Το 1998-2000 μεταβαίνει στη Θεσσαλονίκη και φοιτά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, όπου παρακολουθεί δεύτερο κύκλο μετατυχιακών σπουδών στην Εκκλησιαστική Αρχαιολογία.

Το 2000 χειροτονήθηκε στο βαθμό του πρεσβυτέρου από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α' και ταυτόχρονα ανυψώθηκε στο βαθμό του αρχιμανδρίτη. Την ίδια χρονιά, με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου, έγινε πνευματικός πατέρας φυλακισμένων αλλοδαπών της Ορθοδόξου ομολογίας στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας και ήταν ο πρώτος που φρόντισε Ρώσους κρατούμενους στις φυλακές της Κύπρου. Βοήθησε γυναίκες από τη Ρωσία που έπεσαν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. 

Στις 3 Ιουνίου 2005 υποστήριξε στη Θεολογική Σχολή της Μόσχας τη διατριβή του με θέμα «Η ιστορία των κολλυβαδικής έριδος στο Άγιο Όρος και το θεολογικό τους περιεχόμενο» («История коливадских споров на Афоне и их богословское содержание»), λαμβάνοντας Διδακτορικό στη θεολογία (кандидат богословия).

Ως εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Κύκκου Νικηφόρου και ως μέλος του Παγκόσμιου Φόρουμ Θρησκειών και Πολιτισμών, οργάνωσε και συμμετείχε σε δεκάδες μεγάλα θεολογικά και πολιτιστικά συνέδρια τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Στις ΗΠΑ παρακολούθησε ειδικό σεμινάριο με θέμα *«Η συμβολή της Εκκλησίας σε μια σύγχρονη πολυπολιτισμική κοινωνία»*. Με την επιστροφή του στην Κύπρο υπάκουσε στον ηγούμενό του, Μητροπολίτη Κύκκου Νικηφόρο και ταυτόχρονα διηύθυνε το τμήμα της Μονής Κύκκου για την παροχή έκτακτης ανθρωπιστικής βοήθειας και πνευματικής υποστήριξης σε όσους είχαν ανάγκη. Με αυτή την ιδιότητα, επισκέφθηκε χώρες που επλήγησαν από πολέμους, λιμούς ή φυσικές καταστροφές και οργάνωσε επιτόπου προγράμματα ανθρωπιστικής βοήθειας. Διετέλεσε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου Οικονομικών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου.

## Επίσκοπος
Στις 22 Νοεμβρίου 2005, μαζί με τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο, εκπροσώπησε την Κυπριακή Ορθόδοξη Εκκλησία στην ενθρόνιση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου Γ'.

Στις 9 Ιουνίου 2007 εξελέγη ομόφωνα Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής από κληρικολαϊκή συνέλευση και δύο μέρες μετά χειροτονήθηκε επίσκοπος και ενθρονίστηκε Μητροπολίτης. Η ενθρόνισή του έγινε την ίδια μέρα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου Επισκοπειού.

Το 2016 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Κύπρου στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης.

### Αντίθεση στην αυτοκεφαλία της νέας Εκκλησίας της Ουκρανίας
Τον Οκτώβριο του 2020, μαζί με τον μητροπολίτη Κύκκου Νικηφόρο, τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο και τον Χωρεπίσκοπο Αμαθούντος Νικόλαο, ήταν ένας από τους τέσσερις ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου που επέκριναν τον προκαθήμενό τους, Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Β', σχετικά με την αυτοκεφαλία που παραχωρήθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
 

Όμως, τον Ιούλιο του 2022, εξέφρασε μια πιο ήπια θέση, σύμφωνα με την οποία θα συνεχίσει να απέχει από την κοινωνία με τους ιεράρχες της συγκεκριμένης εκκλησιαστικής δομής, αλλά παράλληλα, υποστηρίζει τις αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη και του Αρχιεπισκόπου Κύπρου. Ωστόσο, στις 30 Νοεμβρίου 2022, κατά την παρουσία του στην Κωνσταντινούπολη με αφορμή τη θρονική εορτή του Πατριαρχείου, συμμετείχε σε Θεία λειτουργία στον Πατριαρχικό Ναό Αγίου Γεωργίου μαζί με τον αρχιεπίσκοπο Βίσγκοροντ, Αγαπητό (Gumenyuk), εκπρόσωπο της αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας, προεξάρχοντος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.  Στη συνέχεια και μετά τη συνάντησή τους, δήλωσε ότι *«με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και με τα θεολογικά δεδομένα, δεν μπορούσαμε παρά να στηρίξουμε τις αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη»*.

### Υποψήφιος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
Στις 18 Δεκεμβρίου 2022 ήταν ένας από τους έξι ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου, που διεκδίκησαν τον αρχιεπισκοπικό θρόνο σε εκλογική διαδικασία από το λαό για τον καταρτισμό του τριπροσώπου, μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β'. Έλαβε το 18,10% των ψήφων, κατέλαβε την τρίτη θέση και έτσι έγινε ένας από τους τρεις υποψηφίους για την ανάδειξη του νέου προκαθημένου της Εκκλησίας της Κύπρου.

Η Ιερά Σύνοδος, στη συνεδρίασή της στις 24 Δεκεμβρίου 2022, εξέλεξε 76ο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και Νέας Ιουστινιανής τον μητροπολίτη Πάφου Γεώργιο με 11 ψήφους, έναντι 4 ψήφων που έλαβε ο μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος και μίας λευκής ψήφου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ι.Μ. Ταμασού και Ορεινής/ Βιογραφικό

Κατηγορία:Εκκλησία της Κύπρου
Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες
Ησαιας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα