open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πέτρος Βουζουνεράκης

Ο **Πέτρος Βουζουνεράκης** (1942 - 11 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, από τους σημαντικότερους στην Κρήτη και ο πρώτος διεθνής ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ. Καταγόταν από την Ιεράπετρα και διακρίθηκε, μεταξύ άλλων ομάδων, ως παίκτης και προπονητής της τοπικής ομάδας.

## Καριέρα ως παίκτης
Η καριέρα του ξεκίνησε από την ομάδα του Διαγόρα Ιεράπετρας και έπειτα της Θύελλας Ιεράπετρας. Σε εφηβική ηλικία πήγε από μόνος του στην ομάδα του ΟΦΗ για να δοκιμαστεί, ωστόσο τον απέρριψαν. Την περίοδο από το 1960 ως το 1961 έγινε παίκτης του ΟΦΗ αλλά με υποσχετική για έναν χρόνο , ως το 1961. Την χρονιά εκείνη επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

Σύντομα άρχισε να γίνεται γνωστός και στην υπόλοιπη Ελλάδα εξαιτίας του ταλέντου του. Όταν υπηρετούσε ακόμα στο στρατό, δέχτηκε πρόταση από τον προπονητή του Ολυμπιακού Βαγγέλη Χέλμη, η οποία όμως ναυάγησε λόγω εσωτερικών διαφωνιών. Το 1964 παίρνει μεταγραφή στον ΟΦΗ και διακρίθηκε επί 8 χρόνια, πετυχαίνοντας 101 γκολ. Το 1968 συνετέλεσε στο να πετύχει η ηρακλειώτικη ομάδα την άνοδο στην Α΄ εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία της, με την νίκη επί της Ελευσίνας, με 3-0. Το 1969 ο Παναθηναϊκός του Φέρεντς Πούσκας θέλησε να εντάξει στο δυναμικό του τον Βουζουνεράκη, ωστόσο η κίνηση βρήκε την άρνηση του γενικού γραμματέα αθλητισμού της χούντας, Κ. Ασλανίδη. Στον ΟΦΗ παραμένει ως το 1972 και ακολουθεί η μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ. Η παρουσία του εκεί ήταν βραχύβια, καθώς δύο απανωτοί τραυματισμοί στον ώμο κατά τους αγώνες με τον ΠΑΟ και με την Καβάλα, έχουν ως αποτέλεσμα να τερματιστεί πρόωρα η καριέρα του, σε ηλικία 30 ετών.

### Στην Εθνική Ελλάδας
Ο Βουζουνεράκης κλήθηκε από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Λάκη Πετρόπουλο στην εθνική ομάδα στις 28 Οκτωβρίου 1970 στο παιχνίδι με την Ισπανία, στο οποίο η εθνική Ελλάδας είχε ηττηθεί με 2-1. Εκεί, στη Σαραγόσα, αγωνίστηκε ως αλλαγή στη θέση του Μιχάλη Κρητικόπουλου και στην πρώτη του επαφή με την μπάλα έβγαλε την ασίστ για το τέρμα που πέτυχε στον αγώνα εκείνο ο Μίμης Παπαϊωάννου.

## Θάνατος
μικρογραφία|Το Στάδιο Πέτρος Βουζουνεράκης το 2014.
Ο ποδοσφαιριστής έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Ιεράπετρα. Ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά. Στον ΟΦ Ιεράπετρας ανέλαβε προπονητής. Πέθανε σε ηλικία 57 ετών, το 1999. Το έργο του αναγνωρίστηκε μετά το θάνατό του, καθώς το όνομά του δόθηκε στο στάδιο της πόλης.

## Πηγές

* athletic radio.gr Κλικ στο παρελθόν, ανάκτηση 4-6-2011.
* Retrosport: Πέτρος Βουζουνεράκης, ο πρώτος διεθνής του ΟΦΗ, ανάκτηση 4-6-2011.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος
Αδελφός και αδελφή

Είναι ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ και μέρος της συλλογής παραμυθιών *[[Παιδικά και Σπιτικά Παραμύθια|Παιδικά και σπιτικά παραμύθια]]*.

## Υπόθεση
Το παραμύθι μιλά για έναν αδελφό και μια αδελφή που μετά την δολοφονία της μητέρας τους από την μητριά τους αναγκάζονται να ζουν με αυτήν και την κόρη της. Μην αντέχοντας άλλο την βίαιη και άδικη ζωή που περνούσαν έτσι ένα βράδυ το σκάνε για να πάνε να βρουν τον βασιλιά και να καταγγείλουν την μητριά τους, επειδή όμως ήταν βράδυ, αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στο δάσος. 

Το πρωί, η μητριά τούς κατάλαβε και με μαγικά δηλητηρίασε όλες τις λίμνες του δάσους. Ο αδελφός διψασμένος πήγε να πιει, αλλά η αδελφή του τον σταμάτησε γιατί άκουσε πώς αν κάποιος έπινε θα γινόταν τίγρης. Το ίδιο συνέβη και με μια άλλη λίμνη, όπου αυτή τη φορά θα γινόταν λύκος. Τέλος, μη μπορώντας να αντέξει την δίψα του, ο αδελφός ήπιε χωρίς να τον προλάβει η αδελφή του και έτσι μεταμορφώθηκε σε ελάφι. 

Τα υπόλοιπα χρόνια τα πέρασαν σε μία εγκαταλελειμμένη καλύβα, ώσπου μια μέρα, εξ' αιτίας ενός τραυματισμού που υπέστη ο αδελφός από κυνηγούς, αλλά και η αδελφή εξ' αιτίας μιας κλασικής περίπτωσης όπου όταν παθαίνει ο ένας κάτι παθαίνει και ο άλλος, με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά βρέθηκαν στο παλάτι, όπου όταν ξύπνησαν ο βασιλιάς ερωτεύτηκε την αδελφή και την παντρεύτηκε. Όταν η μητριά έμαθε για την τύχη των παιδιών, μεταμφιέστηκε σε εμπόρισσα και με την κόρη της ξεκίνησαν για να σκοτώσουν τα αδέλφια. Όταν έφτασαν, σκότωσαν την αδελφή (τώρα πια βασίλισσα) βάζοντας την σε μια μπανιέρα με καυτό νερό και από την θερμοκρασία και τους δυνατούς ατμούς παθαίνει ασφυξία.

Η κόρη της μητριάς πήρε την μορφή της: η μόνη διαφορά ήταν τα μάτια της, τα οποία παρέμειναν πράσινα, αντί να γίνουν καστανά. Εξ' αιτίας του θανάτου της αδελφής, εξασθένησε και ο αδελφός. Ο βασιλιάς ξεγελάστηκε και η θετή αδελφή ζήτησε να τον σκοτώσουν με την δικαιολογία πως δεν μπορούσε να τον βλέπει να πεθαίνει. Μια νύχτα, ο βασιλιάς είδε το φάντασμα της γυναίκας του επάνω από τον νεογέννητο γιο του: αυτό επαναλήφθηκε άλλες δύο νύχτες και έτσι ζήτησε από την γυναίκα του να ανοίξει τα μάτια που είχε κλειστά τόσο για να μην την καταλάβει. Όταν τα άνοιξε έγινε όπως πριν και ο βασιλιάς ζήτησε να τις συλλάβουν και να τις πάνε στο δικαστήριο. Την θετή αδελφή την παράτησαν στο δάσος για να την διαλύσουν τα ζώα και την μητριά την έκαψαν. Όταν η μητριά πέθανε, η αδελφή ζωντάνεψε και ο αδελφός έγινε άνθρωπος και έτσι έζησαν όλοι ευτυχισμένοι.

Κατηγορία:Παραμύθια των Αδελφών Γκριμ
Κήπος των τεράτων

Ως **Κήπος των Τεράτων** (Parco dei Mostri) ή **Κήπος του Μπομάρτσο** είναι γνωστός ένας  κήπος ο οποίος βρίσκεται 68 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης Μπομάρτσο (Bomarzo), στο Λάτσιο της Ιταλίας και ανήκει στην οικογένεια Μπεττίνι (Bettini). Ονομάστηκε έτσι καθώς μέσα στο πάρκο υπάρχουν πολλά αγάλματα τερατόμορφα και υπερφυσικού μεγέθους, σκαλισμένα σε βράχους.

Δημιουργήθηκε το 16ο μ.Χ. αιώνα στο βάθος μιας κοιλάδας από τον Πιερ Φραντσέσκο Ορτσίνι (Pier Francesco Orsini), τον επονομαζόμενο Vicino (1528–1588), έναν κοντοτιέρο και προστάτη των τεχνών, όταν πέθανε η αγαπημένη του σύζυγος Τζιούλια Φαρνέζε και τα σχέδια του αποδίδονται στον Πίρρο Λιγκόριο (Pirro Ligorio). 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης
Τερατων
Πωλ-Αλμπέρ Μπαρτολομέ

thumb|right|200px|Το "Μνημείο των Νεκρών". Κοιμητήριο Περ Λασαίζ, Παρίσι
thumb|right|200px|Μνημείο των Νεκρών, λεπτομέρεια.
Ο **Πωλ – Αλμπέρ Μπαρτολομέ** (*Paul-Albert Bartholomé*, Τιβερβάλ, 29 Αυγούστου 1848 – Παρίσι, 30 Οκτωβρίου 1928) ήταν Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης, ένας από τους σημαντικότερους και με μεγάλη φήμη γλύπτες των νεότερων χρόνων της Γαλλίας.

## Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπαρτολομέ άρχισε τη σταδιοδρομία του ως ζωγράφος στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Παρισιού, φοιτώντας στο εργαστήριο του ακαδημαϊκού ζωγράφου Ζαν – Λεόν Ζερόμ (Jean-Léon Gérôme, 1824 – 1904). Ακολούθως, επιθυμώντας να ανεγείρει ένα μνημείο για τη νεκρή σύζυγό του, στράφηκε το 1887 στη γλυπτική.

## Η καταξίωση
Η φήμη του καθιερώθηκε με το αριστουργηματικό «Μνημείο των Νεκρών» (Monument aux morts) στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ (Père Lachaise) του Παρισιού, ένα μεγάλης κλίμακας αρχιτεκτονικό γλυπτό, η κατασκευή του οποίου κράτησε δέκα χρόνια (1889 – 1899).  Η σύνθεση του μνημείου είναι βασισμένη σε μια πλειάδα από πενθούσες μορφές σε διάφορες στάσεις που εκφράζουν πόνο και θλίψη. Η γυμνότητά τους όμως σχολιάστηκε ως ασυμβίβαστη με το θρησκευτικό αίσθημα και το χώρο ταφής ενός χριστιανικού νεκροταφείου.

## Τα έργα
Η επιτυχία του «Μνημείου των Νεκρών» τον ανέδειξε και οδήγησε σε παραγγελίες για πολλά ταφικά μνημεία, όπως «Θρηνούσα γυναίκα, καλυμμένη με πέπλο» (1897, Pleureuse, femme voilee – Κοιμητήριο Μονμάρτρης), «Ονορέ Σαμπιόν» (Tombe de  Honoré Champion, Κοιμητήριο Μονπαρνάς), «Καθιστή γυναίκα» (Femme assise, Κοιμητήριο Περ Λασαίζ), «Ζαν – Ζακ Ρουσώ» (Monument a Jean-Jacques Rousseau, Μουσείο Ορσέ, Παρίσι). 

Άλλα γλυπτά έργα του Μπαρτολομέ, μεταξύ πολλών άλλων, είναι «Αδάμ και Εύα»  και «Κορίτσι που κλαίει» στο Μουσείο Ερμιτάζ, Αγίας Πετρούπολης, «Η Αλήθεια, η Φιλοσοφία και η Φύση», «Η Δόξα», «Η Μουσική» κ. ά. Τα μεταγενέστερα έργα του δείχνουν την επίδραση του Ογκίστ Ροντέν (Rodin). Ο Μπαρτολομέ έχει ενταφιαστεί στο παρισινό Κοιμητήριο Περ Λασαίζ. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, pp. 204 & 211, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Μπαρτολομέ, Πωλ - Αλμπέρ», τόμ. 43, σελ. 198, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κλίβελαντ

Το **Κλίβελαντ** (αγγλικά: *Cleveland, Ohio*), είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία Οχάιο, και έδρα της κομητείας Καγιαχόγκα, της πιο πυκνοκατοικημένης κομητείας στην πολιτεία. Η πόλη, βρίσκεται στο βορειοανατολικό Οχάιο, στη νότια όχθη της λίμνης Ήρι, περίπου 60 μίλια (97 χλμ.) δυτικά από τα σύνορα της Πενσυλβάνια. 

Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 396.665 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2020), για την πόλη, και 2.088.251 κατοίκους για την μητροπολιτική περιοχή του Κλίβελαντ, καθιστώντας τη 2η μεγαλύτερη πόλη στο Οχάιο, 53η μεγαλύτερη πόλη και 34η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ευρύτερη συνδυασμένη περιοχή του Κλίβελαντ, είναι η πολυπληθυστέρη στην πολιτεία του Οχάιο και 17η στις ΗΠΑ, με 3.633.962 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2020. 

Ιδρύθηκε το 1796 κοντά στις εκβολές του ποταμού Καγιαχόγκα, και έγινε κέντρο παραγωγής λόγω της θέσης του στην κορυφή πολλών καναλιών και σιδηροδρομικών γραμμών. Με την πτώση της βαριάς βιομηχανίας, η οικονομία του Κλίβελαντ έχει διαφοροποιηθεί, όλο και περισσότερο βασιζόμενη στις υπηρεσίες, με ανάπτυξη του τομέα των οικονομικών, ασφαλιστικών, νομικών και της υγειονομικής περίθαλψης. Το Κλίβλαντ είναι επίσης η έδρα του *[[Rock and Roll Hall of Fame]]*. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* City Of Cleveland Home Page 
* 
* Greater Cleveland Partnership (chamber of commerce)
* Positively Cleveland (convention and visitors bureau)


Κατηγορία:Πόλεις του Οχάιο
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Οχάιο
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ελληνική απογραφή 1991

Η **ελληνική απογραφή του 1991** διενεργήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1991. Η προηγούμενη απογραφή ήταν αυτή του 1981. Ο πραγματικός πληθυσμός στο σύνολο της Ελλάδας ανερχόταν στους 10.258.364 κατοίκους (10.259.900 συμπεριλαμβανομένου του αυτοδιοίκητου Αγίου Όρους), ενώ η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 77,8 κάτοικοι/τ.χλμ. Τα διάφορα πληθυσμιακά μεγέθη στην Ελλάδα έχουν ως εξής (οι πληθυσμοί είναι πραγματικοί):

## Οι 51 Νομοί της Ελλάδας και το Άγιον Όρος

## Νομός Αττικής

Η περιφέρεια πρωτευούσης περιλαμβάνει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, δηλαδή όλους τους δήμους Αθηνών-Πειραιώς που ανήκαν στην τέως διοίκηση πρωτευούσης, και οριοθετείται από τον Σαρωνικό κόλπο και τα βουνά της Πάρνηθας, του Υμηττού και της Πεντέλης που ορίζουν το λεκανοπέδιο Αττικής. Το υπόλοιπο Αττικής καλύπτει το υπόλοιπο μέρος του νομού.

### Υποδιαίρεση Νομού Αττικής σε 4 Νομαρχίες

## Οι 13 Περιφέρειες της Ελλάδας
Από τις 13 περιφέρειες της Ελλάδας, τη μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού σε σύγκριση με το 1981 είχαν το Νότιο Αιγαίο (+16%), η Κρήτη (+11%) και τα Ιόνια νησιά (11%), ενώ τη μικρότερη είχαν το Βόρειο Αιγαίο (0%), η Θεσσαλία (+3%) και η Πελοπόννησος (+4%).

## Υπηκοότητα
Οι έχοντες ξένη υπηκοότητα στην απογραφή του 1991 είναι 167.276 άτομα, δηλαδή 1,63% στον συνολικό πληθυσμό της χώρας. Η διαφορά δεν είναι μεγάλη με τα στοιχεία της προηγούμενης απογραφής του 1981 με τους αλλοδαπούς να ανέρχονται σε 180.595 άτομα, 1,85% του πληθυσμού του 1981. Οι κοινοτικοί (ΕΕ-15) αποτελούσαν το 46,29% του συνόλου των αλλοδαπών, 35.304 δηλαδή άτομα.

## Παραπομπές


1991
Ντόντο

Το **ντόντο** (*Raphus cucullatus*) ήταν ενδημικό πουλί που ζούσε στον Ινδικό ωκεανό και ειδικότερα στο νησί του Μαυρίκιου. Ήταν συγγενικό είδος με τα περιστέρια. Το ύψος του ανερχόταν περίπου στο ένα μέτρο και το βάρος του περίπου στα 20 κιλά. Τρεφόταν κυρίως με φρούτα που φύτρωναν στο έδαφος. Εξαλείφθηκε εξαιτίας της παρουσίας ανθρώπων στον Μαυρίκιο μεταξύ 1660-1680.

## Εξάλειψη
Το ντόντο  είχε ήδη εξαφανιστεί από τα μέσα του 17ου αιώνα. Το ντόντο δεν φοβόταν καθόλου τους ανθρώπους, και αυτό, σε συνδυασμό με έλλειψη μαχητικότητας του, το έκανε εύκολη λεία για τους κυνηγούς. Ωστόσο, τα βιβλία της εποχής είναι γεμάτα από αναφορές σχετικά με την κακή γεύση και το σκληρό κρέας του, και από τις αναφορές αυτές διαπιστώθηκε ότι ο άνθρωπος δεν ήταν ο μοναδικός λόγος εξάλειψης του ντόντο. Αν και υπάρχουν διάσπαρτες για μαζικές δολοφονίες ντόντο για την τροφοδοσία των πλοίων, οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν βρει μέχρι στιγμής πενιχρά στοιχεία της ανθρώπινης θηρευτικής δραστηριότητας σε αυτά τα πουλιά.  Όταν οι άνθρωποι έφθασαν αρχικά στον Μαυρίκιο,  έφεραν μαζί τους άλλα ζώα που δεν υπήρχαν στο νησί πριν, συμπεριλαμβανομένων σκύλων, αλλά και χοίρων, γάτων, αρουραίων, που λεηλάτησαν τις φωλιές των ντόντο, ενώ οι άνθρωποι κατέστρεψαν τα δάση, όπου ζούσαν τα πουλιά. Υπάρχει κάποια διαμάχη γύρω από την ημερομηνία εξαφάνισης των ντόντο. Υπάρχουν αναφορές ότι η εξαφάνιση του ντόντο συνήθως χρονολογείται στην τελευταία επιβεβαιωμένη παρατήρηση ζωντανού ντόντο, που χρονολογείται στο 1662, όμως κάποιοι ναυαγοί ναυτικοί  αλλά και πολλές άλλες πηγές δείχνουν ως πιο πιθανή ημερομηνία το 1681.

Διάσημος για τους πίνακές του, που απεικονίζουν ντόντο, ήταν ο Φλαμανδός  Ρούλαντ Σάβεραϊ.

Κατηγορία:Περιστερίδες
Κατηγορία:Πανίδα του Ινδικού Ωκεανού 
Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Music & Me

Το ***Music & Me*** ήταν το τρίτο solo άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο κυκλοφόρησε το 1973 από τη Motown και πούλησε 4 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε το 2009 ως μέρος του *[[Hello World: The Motown Solo Collection]]*.

## Περιγραφή

Το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε μια δύσκολη περίοδο για τον Τζάκσον, ο οποίος ήταν 14 ετών, καθώς είχε αλλαγές στα φωνητικά και στη μουσική του. Έχοντας επηρεαστεί από τον Μάρβιν Γκάι και Στηβ Γουόντερ, ο Τζάκσον ήθελε τις δικές του συνθέσεις στο άλμπουμ, αλλά η Motown αρνήθηκε να του το επιτρέψει.

Παρά το γεγονός ότι στο εξώφυλλο, ο Τζάκσον κρατά μια κιθάρα, δεν είχε παίξει κανένα όργανο στο άλμπουμ. Ο Τζάκσον αργότερα εξέφρασε τις απογοητεύσεις του για τον πατέρα του, Τζο Τζάκσον, ο οποίος αργότερα θα εργαστεί για να λήξει το συμβόλαιο του Μάικλ και των αδερφών του με τη Motown και για να υπογράψει ένα νέο συμβόλαιο με την Epic Records. 

Καθώς ο Τζάκσον ήταν σε παγκόσμια περιοδεία με τους The Jackson 5, η προώθηση του άλμπουμ ήταν περιορισμένη. Η εκδοχή του Στηβ Γουέντερ, ονόματι *[[With a Child's Heart]]*, κυκλοφόρησε ως single στις ΗΠΑ, όπου έφθασε στη 14η θέση στο Billboard R&B Singles και στη 50η θέση στο ''Billboard'' Pop Singles. Δύο επιπλέον τραγούδια (*[[Music and Me (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)|Music and Me]]* και *Morning Glow*) κυκλοφόρησαν ως singles στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν κατατάχθηκαν στα τσαρτ. Ακόμα ένα κομμάτι, το *[[Too Young]]*, κυκλοφόρησε ως single στην Ιταλία, ενώ το κομμάτι *[[Happy (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)|Happy]]* έγινε single στην Αυστραλία και το *Doggin' Around* στην Ολλανδία. Δέκα χρόνια μετά τη κυκλοφορία του άλμπουμ, το *Happy* κυκλοφόρησε ως single στο Ηνωμένο Βασίλειο για να προωθήσει το *18 Greatest Hits*. Το κείμενο του άλμπουμ άλλαξε και το εξώφυλλο από πράσινο έγινε πιο σκοτεινό.

Μετά τη κυκλοφορία, ο Τζάκσον εργαζόταν δύο χρόνια για το επόμενο άλμπουμ του, το *[[Forever, Michael]]*.

## Κατάλογος κομμάτιων

## Απάνθισμα

Το *Music & Me* συγχέεται με το ομώνυμο απάνθισμα του Μάικλ Τζάκσον, η οποία κυκλοφόρησε το 1993 από τη Motown. Το απάνθισμα συμπεριλαμβάνει όλα τα κομμάτια του άλμπουμ (εκτός το *Doggin' Around*), μαζί με λίγα κομμάτια από άλλα άλμπουμ του Τζάκσον.

### Κατάλογος κομματιών

# Rockin' Robin (από το *[[Got to Be There]]*)
# Johnny Raven
# Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day (από το *[[Ben (άλμπουμ)|Ben]]*)
# Happy
# Too Young
# Up Again
# With a Child's Heart
# Ain't No Sunshine (από το *Got To Be There*)
# Euphoria
# Morning Glow
# Music and Me
# All The Things You Are (ή *All The Things You Are, Are Mine*)
# Cinderella Stay Awhile (από το *[[Forever, Michael]]*)
# We've Got Forever (από το *Forever, Michael*)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Δισκογραφία του Μάικλ Τζάκσον
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1973
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2010-2011

**Α2 Γυναικών 2010-2011** 

Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 21 Νοεμβρίου 2010 έως τις 13 Φεβρουαρίου 2011. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 20 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 29 Μαΐου 2011. Πρωταθλήτριες της κατηγορίας αναδείχτηκαν η ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς (Βορράς) και η ομάδα του Αστέρα Εξαρχείων (Νότος) για δεύτερη φορά στην ιστορία τους.
 


20px|Α2 **Βαθμολογία Ομίλου Βορρά** 20px|Α2






20px|Α2 **Βαθμολογία Ομίλου Νότου** 20px|Α2





**Στοιχεία**
***Βόρειος όμιλος:** Πρωταθλητής της χρονιάς αναδείχτηκε ο Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς συγκεντρώνοντας 44 βαθμούς και παραμένοντας αήττητος καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Η πρώτη θέση στη βαθμολογική κατάταξη εξασφάλισε στην ομάδα της Καλαμαριάς την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία Γυναικών από την επόμενη περίοδο.
***Νότιος όμιλος:** Πρωταθλητής της χρονιάς αναδείχτηκε ο Α.Ο. Αστέρας Εξαρχείων συγκεντρώνοντας 43 βαθμούς. Η πρώτη θέση στη βαθμολογική κατάταξη εξασφάλισε στο σύλλογο την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία Γυναικών από την επόμενη περίοδο.
* Βάσει της προκήρυξης της Ε.Ο.Κ. για την περίοδο αυτή, διεξήχθη αγώνας κατάταξης μεταξύ των σωματείων Α.Σ. Τιτάνες Δράμας και Γ.Σ. Κρόνος Αγίου Δημητρίου, που κατέλαβαν τη 2η θέση στους δύο ομίλους, για τον καθορισμό του νικητή που θα ανερχόταν στην Α1 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, για την περίοδο 2011-12. Η ομάδα του Αγίου Δημητρίου επιβλήθηκε με σκορ 41-47 λαμβάνοντας το εισιτήριο ανόδου.
* Επίσης διεξήχθη αγώνας κατάταξης μεταξύ των σωματείων Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου και Α.Κ.Ο. Άρης Χολαργού, που κατέλαβαν την 3η θέση στους δύο ομίλους, για τον καθορισμό της σειράς προτεραιότητας προς κάλυψη τυχόν κενής θέσης στην Α1 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, για την περίοδο 2011-12. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Άρη με σκορ 57-75.
* Συνεπώς ενδεχόμενο κενό στην Α1 Κατηγορία Γυναικών θα καλυφθεί από τις παρακάτω ομάδες με σειρά προτεραιότητας: Τιτάνες Δράμας, Άρης Χολαργού και Αναγέννηση Νέου Ρυσίου. 
* Βάσει απόφασης που ανακοίνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης τον Ιούνιο του 2009, οι ομάδες που έλαβαν μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής ήταν 12 στον αριθμό, και όχι 14 όπως συνέβαινε παλαιότερα.
* Το επόμενο φθινόπωρο θα υποβιβαστούν από κάθε Όµιλο της Α2 Εθνικής Κατηγορίας τόσα σωµατεία, όσα απαιτούνται, προκειµένου να διατηρηθεί ο σταθερός αριθµός των δώδεκα σωµατείων σε κάθε όµιλο.  

**Παραπομπές**


**Εξωτερικοί σύνδεσμοι**
*Βαθμολογία Α2 Γυναικών 2010-11 Βορρά στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*Αποτελέσματα Α2 Γυναικών 2010-11 Βορρά στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.

*Βαθμολογία Α2 Γυναικών 2010-11 Νότου στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*Αποτελέσματα Α2 Γυναικών 2010-11 Νότου στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.



Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Γυναικών 2010 2011
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Γυναικών 2010 2011
Αιολικός ρυθμός

Ο **Αιολικός ρυθμός** είναι ρυθμός της αρχαίας Ελληνικής ναοδομίας (αρχαϊκοί χρόνοι) που αναπτύχθηκε Βοριοδυτικά της Μικράς Ασίας και στη Λέσβο, αλλά απαντάται επίσης και στη Σικελία. Είναι συγγενικός του Ιωνικού ρυθμού, μόνο που στο κιονόκρανο φέρει δύο ανεξάρτητους έλικες που μιμούνται φυτά (αντί για τους Ιωνικούς κοχλίες) και στο ενδιάμεσο κενό υπάρχει ανθέμιο.

Δύο αιολικοί ναοί των Αρχαϊκών χρόνων έχουν ερευνηθεί στην ορεινή θέση της Κλοπεδής Λέσβου, που ταυτίστηκαν με το ιερό του λεγόμενου Ναπαίου Απόλλωνος. Από τα αιολικά κιονόκρανα, που βρέθηκαν στην πόλη της Μυτιλήνης, στην Ερεσό και στην αγροτική περιοχή του παραδοσιακού οικισμού της Νάπης, αποδεικνύεται η πυκνότητα των κτισμάτων αιολικού ρυθμού, που ήταν διάσπαρτα σε ολόκληρη τη Λέσβο.

Κατηγορία:Αρχαιοελληνικοί και ρωμαϊκοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί
Λα Πλάτα

Η **Λα Πλάτα** είναι πόλη στην Αργεντινή, πρωτεύουσα της Επαρχίας του Μπουένος Άιρες. Με βάση την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 643.133 κατοίκους. Η πόλη ιδρύθηκε το 19o αιώνα και από το 1952 μέχρι το 1955 έφερε το όνομα της Εβίτα Περόν.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Νότιας Αμερικής
Πολιτική ανοικτής αγοράς

Η **πολιτική ανοικτής αγοράς** (αγγλικά: *Open market policy* ή *Open market operation*) ασκείται με την απευθείας αγορά - πώληση κρατικών ομολόγων στην κεφαλαιαγορά ή/και στο χρηματιστήριο από την Κεντρική Τράπεζα με σκοπό τον επηρεασμό των επιτοκίων και της προσφοράς χρήματος. Έτσι, αν επιδιώκεται αύξηση της προσφοράς χρήματος τότε η Κεντρική Τράπεζα αγοράζει κρατικούς τίτλους, διοχετεύοντας κατ' αυτόν τον τρόπο χρήμα στην αγορά, το οποίο έχει πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στην προσφορά χρήματος. Αντίστροφα, με την πώληση κρατικών τίτλων η Κεντρική Τράπεζα ουσιαστικά δανείζεται χρήματα από τις εμπορικές τράπεζες και περιορίζει την συνολική ποσότητα χρήματος που βρίσκεται σε κυκλοφορία. Οι πράξεις ανοικτής αγοράς αποτελούν μέσο άσκησης νομισματικής πολιτικής, δηλαδή μέσο επίτευξης στόχων για τον πληθωρισμό, τα επιτόκια ή τη νομισματική ισοτιμία. 

Ειδικότερα, οι πράξεις της ανοικτής αγοράς εκτελούνται με πρωτοβουλία της Κεντρικής Τράπεζας στις αγορές χρήματος. Για παράδειγμα, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ χρησιμοποιεί ημερήσιας διάρκειας repos (overnight repurchase agreements) για να «δημιουργεί» ή να «καταστρέφει» χρήμα, ελέγχοντας έτσι τα επίπεδα ρευστότητας των εμπορικών τραπεζών. Επίσης πραγματοποιεί αγορές και πωλήσεις τίτλων μέσω της ανοικτής πλατφόρμας συναλλαγών (System Open Market Account ή SOMA) της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης. Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κυρίως χρησιμοποιεί εβδομαδιαίας και μηνιαίας διάρκειας repos, τα οποία τίθενται προς πλειστηριασμό στον οποίο συμμετέχουν και υποβάλουν προσφορές πάνω από 900 εμπορικές τράπεζες με έδρες εντός και εκτός ευρωζώνης. 

Οι πράξεις ανοικτής αγοράς περιλαμβάνουν τις εξής συναλλαγές:
:α) απευθείας αγορά ή πώληση περιουσιακών στοιχείων
:β) αγορά ή πώληση περιουσιακών στοιχείων με συμφωνία επαναγοράς (repurchase agreements ή repos)
:γ) δανειοδότηση ή δανειοληψία έναντι υποκείμενων περιουσιακών στοιχείων ως ασφαλειών
:δ) έκδοση πιστοποιητικών Κεντρικής Τραπέζης
:ε) αποδοχή καταθέσεων προκαθορισμένης προθεσμίας
:στ) διενέργεια swaps συναλλάγματος μεταξύ εγχώριων και ξένων νομισμάτων.

## Πηγές
* Αγαπητός, Γεώργιος. «Εγχειρίδιο των βασικών οικονομικών εννοιών», Ιδιωτική Έκδοση, 2η Έκδοση, Αθήνα 2004. ISBN 960-91648-2-X

Κατηγορία:Μακροοικονομική
Κατηγορία:Νομισματολογία
Γιαχουντί Χαμάμ

Το **Γιαχουντί [[Χαμάμ]]** είναι κτήριο της Οθωμανικής περιόδου στη γωνία των σημερινών οδών Βασιλέως Ηρακλείου και Φραγγίνη στη Θεσσαλονίκη στην περιοχή Λουλουδάδικα. Πιθανολογείται ότι χτίστηκε τον 16ο αιώνα από τον Χαλίλ Αγά. Το όνομά του (Yahudi=Εβραϊκό) το πήρε από το ότι βρισκόταν σε περιοχή με καταστήματα Εβραίων. Επίσης ονομαζόταν «Παζάρ Χαμαμί» (Pazar Hamami) ή (Market Hamam)  εξαιτίας της θέσης του του ότι βρισκόταν στο κέντρο της αγοράς, Λουτρό του Χαλίλ Αγά, Λουτρό της Μεγάλης Αγοράς, Λουτρό της Αγοράς ή Λουτρό των Γυναικών. Το λουτρό το χρησιμοποιούσαν άντρες και γυναίκες, σε διαφορετικούς χώρους με τον αντρικό χώρο μεγαλύτερο και σε υψηλότερο σημείο. Έχει εμβαδόν περί τα 750 τμ, είναι χτισμένο αποκλειστικά με πυρότουβλα,πέτρες και πλίνθους και μιμείται τη βυζαντινή αρχιτεκτονική. Στην πυρκαγιά του 1917 το κτίριο υπέστη ζημιές. Λειτουργούσε πλήρως μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Σήμερα στης εγκαταστάσεις του στεγάζει διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις αλλά και μια ανθοκομική αγορά με το όνομα ’’Λουλουδάδικα’’..

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Χατζητρύφωνος, Ευαγγελία, Το οθωμανικό λουτρό της αγοράς Yahudi Hamami (λουλουδάδικα) της Θεσσαλονίκης, Μακεδονικά, τ. 27 (1990), σ. 79 - 120. 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλονίκη
Τοσκανικός ρυθμός

Ο **Τοσκανικός ρυθμός** (λατινικά: *Ordo Tuscanicus* or *Ordo Tuscanus*) είναι αρχιτεκτονικός ρυθμός, που αναπτύχθηκε από τους Ρωμαίους. Είναι ο ένας από τους δύο ρυθμούς που ανέπτυξαν, ο άλλος είναι ο σύνθετος.  

Μοιάζει με τον Δωρικό ρυθμό αλλά είναι απλούστερος, χωρίς ανάγλυφη διακόσμηση στο κιονόκρανο ή στο θριγκό. Στις αναλογίες του, στη διάταξη και στις αποστάσεις των κιόνων, ακολουθεί τον Ιωνικό ρυθμό. 

Προέρχεται από τους Ετρούσκους της Τοσκάνης.

Το αρχαιότερο δείγμα είναι o ναός της Μινέρβα (*Αθηνά*) στο Πορτονάτσιο (Portonaccio) στην Ετρουσκική αρχαία πόλη Βήιοι, βόρεια της Ρώμης, και χρονολογείται στο 510 π.Χ.

Περιγράφεται αναλυτικά μετά τα 1400, ενώ ο Βιτρούβιος τον αναφέρει επιφανειακά στα γραπτά του περί Ετρουσκικών ναών. 

Ο ρυθμός βελτιώθηκε κατά την Ιταλική Αναγέννηση. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιοελληνικοί και ρωμαϊκοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί
Σύνθετος ρυθμός

Ο **Σύνθετος ρυθμός** είναι αρχιτεκτονικός ρυθμός που αναπτύσσεται από τους Ρωμαίους την περίοδο της εδραίωσης της Δημοκρατίας. Είναι ένας μικτός ρυθμός που συνδυάζει το Κορινθιακό κυονόκρανο με τους έλικες του Ιωνικού κιονόκρανου. 
Η Αψίδα του Τίτου θεωρείται το πρώτο δείγμα Σύνθετου ρυθμού.

Μέχρι την Αναγέννηση, ο Σύνθετος ρυθμός θεωρείται απλώς Ρωμαϊκή παραλλαγή του Κορινθιακού, μετά την Αναγέννηση όμως κατονομάζεται ως ανεξάρτητος και χρησιμοποιείται σε ναούς κυρίως της Παναγίας και άλλων γυναικών αγίων, λόγω της ιδιαίτερα εκλεπτυσμένης εμφάνισής του.



Κατηγορία:Αρχαιοελληνικοί και ρωμαϊκοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί
Αμφορέας Burgon (Βρετανικό Μουσείο αρ. B130)

Ο **Αμφορέας Burgon** που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου αγγείων 130 (αρ. καταλόγου GR 1842.7-28.834), είναι παναθηναϊκός αμφορέας, αρχαιολογικό εύρημα από την Αθήνα.

## Περιγραφή
Ο αμφορέας έχει σχήμα κοντό και κάπως πλατύ στην κοιλιά, με πολύ κοντό λαιμό και χαμηλό στόμιο. Ο πόδας του είναι εξαιρετικά μικρός σε σχέση με το ύψος του σώματος. Οι δύο λαβές είναι πολύ μικρές και πολύ κοντά στο σώμα. Η πίσω όψη φέρει σημαντικές φθορές που προξενήθηκαν από την αρχαιολογική σκαπάνη. 

Φέρει μελανόμορφη αγγειογραφία της Αθηνάς, μιας σειρήνας και μιας γλαύκης. Η Αθηνά εικονίζεται προς τα αριστερά. Φοράει περικεφαλαία, ενώ ένας παχύς βόστρυχος φτάνει μέχρι τους ώμους. Κάνει ένα βήμα μπροστά κραδαίνοντας ένα αιχμηρό δόρυ στο αριστερό, υψωμένο χέρι. Η θεά φοράει μακρύ πέπλο με ζώνη και χωρίς μανίκια. Η αιγίδα καταλήγει σε τρία ελισσόμενα φίδια. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα, η οποία φέρει ως σύμβολο ένα δελφίνι που κάνει βουτιά προς τα αριστερά.  

Ο αμφορέας φέρει την επιγραφή ΤΟΝΑΘΕΝΕΘ(Ε)ΝΑΘΛΟΝΕΜΙ, δηλαδή «Των Αθενέθεν άθλων εμί» σε μετάφραση «Είμαι (αμφορέας) των άθλων που έγιναν στην Αθήνα (των Παναθηναϊκών αγώνων)».

Στην πίσω μεριά εικονίζεται ένας αρματοδρόμος καθιστός. Το πρόσωπο είναι χωρίς γενειάδα. Φοράει κόκκινο χιτώνα. Ακουμπάει τα πόδια σε σανίδα και οδηγεί το δύιππο άρμα προς τα δεξιά. Στο δεξί χέρι κρατάει αγκίδα, στο αριστερό καλαύροψ με κουδουνάκια για να παρακινεί τα άλογα.  Οι τροχοί του άρματος είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικοί και ομοιάζουν με αυτούς άλλου ευρήματος από την Ολυμπία.
## Ερμηνεία
Ο αμφορέας συγκαταλέγεται στους Παναθηναϊκούς αμφορείς. Ήταν το επίσημο βραβείο που απονεμόταν στους νικητές των Παναθηναίων, όπως αποδεικνύει η επιγραφή «*Των Αθήνηθεν άθλων ειμί*», δηλαδή η κρατική σφραγίδα προς εξασφάλιση του γνησίου του αμφορέα.

## Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας Burgon είναι ο αρχαιότερος Παναθηναϊκός αμφορέας που έχει βρεθεί. Η επιγραφή ακολουθεί την γραμματοσειρά του 6ου αιώνα π.Χ., ενώ ο άγνωστος αγγειογράφος, καθώς και ο αμφορέας πήραν το όνομά τους από τον Thomas Burgon, συλλέκτη και αρχαιολόγο, πρώην κάτοχο του Αμφορέα. Η ομάδα των αγγειογράφων, στους οποίους συγκαταλέγεται και ο άγνωστος ζωγράφος του αμφορέα μας άκμασε στα μέσα του 6ου αι. π.Χ.. Το έτος κατασκευής του αμφορέα ανάγεται στο 560 π.Χ..

## Βιβλιογραφία
* Publ. Min. dell Inst. X. pl. 48, i. k.
* Bröndsted, Mém, sur les vases panath. pl. i
* Le Bas, Inscr. grecques et latines Nr. 446, p.129 (Attique)
* Erw. Anali II, p. 266 A
* Anali 1878, p. 276
* Stephani Nr. 90. Figur 5
## Πηγές

* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του αμφορέα από το Βρετανικό Μουσείο με πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό

Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
560
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Γκέοργκ φον Μπράουχιτς

thumb|right|250px|Η έπαυλη Κλάιν-Κατς το 1860,<br>Συλλογή Αλεξάντερ Ντούνκερ
Ο **Γκέοργκ φον Μπράουχιτς** (γερμ. *Georg von Brauchitsch*, 1885-1940) ήταν Γερμανός αρχαιολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1885 στην έπαυλη Κλάιν-Κατς στην Δυτική Πρωσία, σήμερα Πολωνία. Αποφοίτησε στο γυμνάσιο του Ντάντσιχ το 1902 και σπούδασε αρχαιολογία στα Πανεπιστήμια της Ιένας, του Βερολίνου και του Μονάχου. Αναγορεύτηκε διδάκτορας στις 30 Απριλίου 1909 στην Ιένα. Συμμετείχε σε αρχαιολογικές ανασκαφές. Απεβίωσε το 1940.

## Συγγράμματα
Στο βιβλίο του περιγράφει τους Παναθηναϊκούς Αμφορείς. Είναι το πρώτο που γράφτηκε για αυτό το θέμα.
* 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Otto von Taube: *Stationen auf dem Wege. Erinnerungen an meine Werdezeit vor 1914*, Heidelberg 1969, σελ. 425, 443
* Reinhard Lullies, Wolfgang Schiering: *Archäologenbildnisse. Portraits und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache*, Mainz, von Zabern 1988, σελ. 335

Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Μπέη Χαμάμ

μικρογραφία|Η χλιαρή αίθουσα των ανδρών, Μπέη Χαμάμ
Το **Μπέη Χαμάμ** είναι κτήριο της Οθωμανικής περιόδου στην Θεσσαλονίκη και βρίσκεται επί της οδού Εγνατία περίπου στο ύψος της οδού Αριστοτέλους. Χτίστηκε το 1444, 14 χρόνια μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον Μουράτ Β΄, πάνω σε απομεινάρια βυζαντινών εκκλησιών. Λειτούργησε ως χαμάμ μέχρι τη δεκαετία του 1960 και αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 80. Είναι επίσης γνωστό με το όνομα **Λουτρά Παράδεισος**. Σήμερα λειτουργεί ως χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Διέθετε ξεχωριστούς χώρους για άνδρες και γυναίκες χωρίς άμεση επικοινωνία μεταξύ τους. Η είσοδος για τους άντρες βρισκόταν στην Νοτιοδυτική πλευρά του κτίσματος ενώ μια δεύτερη Βορειότερα προσέφερε μεγαλύτερη διακριτικότητα για τις γυναίκες.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο Χαμάμ της Θεσσαλονίκης και ένα από τα σημαντικότερα στα Βαλκάνια.
μικρογραφία|Θερμό διαμέρισμα του ανδρικού λουτρού
Η λειτουργία του δεν διαφέρει από αυτή των υπολοίπων Χαμάμ (Λουτρών) καθώς διαθέτει τρείς κυρίως αίθουσες (Κρύα, χλιαρή, ζεστή) με πολλά μικρότερα διαμερίσματα και επιμέρους βοηθητικούς χώρους.


Αρχείο:THES-Bey Hamam entrance.jpg|Η είσοδος του Μπέη Χαμάμ
Αρχείο:THES-Bey Hamam cool chamber.jpg
Αρχείο:THES-Bey Hamam tepid chamber 1.jpg|Χλιαρή αίθουσα των ανδρών
Αρχείο:THES-Bey Hamam tepid chamber 2.jpg|Χλιαρή αίθουσα των ανδρών-Οροφή
Αρχείο:THES-Bey Hamam tepid chamber 3.jpg|Χλιαρή αίθουσα των ανδρών-οροφή
Αρχείο:THES-Bey Hamam hot chamber 1.jpg|Θερμό διαμέρισμα του ανδρικού λουτρού
Αρχείο:THES-Bey Hamam hot chamber 2.jpg|Θερμό διαμέρισμα του ανδρικού λουτρού
Αρχείο:THES-Bey Hamam hot chamber 3.jpg|Θερμό διαμέρισμα του ανδρικού λουτρού


## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Οθωμανική Μακεδονία
Σκαραβαιοειδής σφραγιδόλιθος

thumb|300px|Σκαραβαιοειδείς σφραγιδόλιθοι
Ο **σκαραβαιοειδής σφραγιδόλιθος** είναι είδος σφραγιδόλιθου σε σχήμα σκαραβαίου. Κατατάσσονται στα έργα γλυπτικής και μελετούνται από την επιστήμη της σφραγιδογραφίας. 
Εμφανίστηκε στην αρχαία Αίγυπτο και άκμασε σε διάφορες εποχές, ενώ χρησιμοποιήθηκε επίσης ως κόσμημα ή και φυλαχτό, και γι' αυτό απομιμήθηκε και εκτός Αιγύπτου, στην ανατολή. 
## Πηγές
*Schulz,R, Seidel,M.  *Egypt, The World of the Pharaohs,* Eds. Regine Schulz and Matthias Seidel, (Konemann, Germany), c 1998, ISBN 3-89508-913-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*συλλογή σκαραβαοιειδών σφραγιδόλιθων

Κατηγορία:Σφραγιδόλιθοι
Κατηγορία:Γραφιστική
Κατηγορία:Αιγυπτιολογία
Κωνσταντίνος Γκάτζιος

Ο **Κωνσταντίνος Γκάτζιος** του Παναγιώτη και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Λυγουριό Αργολίδας στις 18 Ιουνίου 1958. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Πατρών (1977-1982) και είναι πτυχιούχος του Μαθηματικού Τμήματος. Ζει μόνιμα στο Λυγουριό με την οικογένειά του και εργάζεται στο Γυμνάσιο ως μαθηματικός. Από την 1/1/2011 είναι Δήμαρχος Επιδαύρου.

Από νωρίς εκδήλωσε ενδιαφέρον για την άμεση ενασχόληση με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, γεγονός που φανερώνεται από την πολύχρονη προσφορά του στον τόπο:

* 1/1/1987-31/12/1989: Κοινοτικός Σύμβουλος στην Κοινότητα Λυγουριού με το Συνδυασμό της Πλειοψηφίας.
* 1/1/1990-31/12/1990: Πρόεδρος της Κοινότητας Λυγουριού.
* 1/1/1991-31/12/1994: Δημοτικός Σύμβουλος-Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου.
* 1/1/1995-31/12/1998: Δημοτικός Σύμβουλος με το Συνδυασμό της Μειοψηφίας.
* 1/1/1999-31/12/2002: Δημοτικός Σύμβουλος-Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου.
* Εκλογές 2002, 2006: Υποψήφιος Νομαρχιακός Σύμβουλος
* Εκλογές 2010: Δήμαρχος Καλλικρατικού Δήμου Επιδαύρου
* Εκλογές 2014: Επανεκλογή του στην θέση του Δημάρχου Επιδαύρου
*31/8/2019: Λήξη της θητείας του στην θέση του Δημάρχου Επιδαύρου
* 

Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πατρών
Επιθέσεις άρνησης υπηρεσιών

**Επιθέσεις άρνησης εξυπηρέτησης** (Df-service attack, DoS attack) ονομάζονται γενικά οι επιθέσεις εναντίον ενός υπολογιστή, ή μιας υπηρεσίας που παρέχεται, οι οποίες έχουν ως σκοπό να καταστήσουν τον υπολογιστή ή την υπηρεσία ανίκανη να δεχτεί άλλες συνδέσεις και έτσι να μην μπορεί να εξυπηρετήσει άλλους πιθανούς πελάτες. 

Αν και ο όρος αφορά κυρίως δικτυακές υπηρεσίες, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές αλλά αναφέρεται και σε άλλα πεδία όπως ο μικροεπεξεργαστής (CPU) όπου μία αντίστοιχη επίθεση καταναλώνει τους πόρους του μικροεπεξεργαστή.

## Μέθοδοι επίθεσης
Υπάρχουν γενικά δύο μορφές αυτής της επίθεσης. Η μία είναι η επίθεση κατά την οποία η υπηρεσία αναγκάζεται να καταρρεύσει και να πρέπει να επανεκκινηθεί και η άλλη είναι η αποστολή υπερβολικά μεγάλου αριθμού ψεύτικων αιτήσεων για εξυπηρέτηση με αποτέλεσμα η υπηρεσία να μην μπορεί να εξυπηρετήσει αυτούς που πραγματικά θέλουν την υπηρεσία.

### Κατανεμημένες επιθέσεις άρνησης εξυπηρέτησης
Η κυριότερη μορφή των επιθέσεων αυτών χρησιμοποιεί πολλαπλές επιθέσεις μέσω άλλων θυμάτων ή και θυτών και είναι γνωστή σαν *κατανεμημένη επίθεση άρνησης εξυπηρέτησης* (distributed denial-of-service attack, DDoS attack).

## Ηλεκτρονική αλληλογραφία

Τέτοιου τύπου επιθέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αχρηστεύσουν την ηλεκτρονική σας αλληλογραφία. Για παράδειγμα μπορεί κάποιος να στήσει έναν μηχανισμό ο οποίος θα σας αποστέλλει γράμματα γεμίζοντας το γραμματοκιβώτιό σας και απαγορεύοντας, με αυτόν τον τρόπο, την παραλαβή της αλληλογραφίας από αυτούς που περιμένετε.

## Εργαλεία
Μερικά από τα εργαλεία που χρησιμοποιούν αυτοί οι οποίοι κάνουν τέτοιες επιθέσεις είναι:
* ARP spoofing
* Υπολογιστής zombie
* Διαδικτυακό ρομπότ

## Γνωστοί τύποι επιθέσεων
Μερικοί από τους πιο γνωστούς τύπους τέτοιων επιθέσεων είναι:
* SYN flood
* Επίθεση Smurf
* Ping Of Death
* Ping flood
* LAND
* Επίθεση Fraggle
* Επίθεση Teardrop

## Γνωστά περιστατικά
Μερικές από τις επιθέσεις σε γνωστές εταιρείες είναι:
* Η πρώτη μεγάλη γνωστή επίθεση ήταν εναντίον των εξυπηρετητών της Register.com .
* Εναντίον της Microsoft.
* Εναντίον της σελίδας της Σαϊεντολογίας. 

## Άμυνα
Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των επιθέσεων δεν προκαλείται από ιούς και επομένως δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν αντιικά προγράμματα για την αποτροπή τους. Φυσικά τα αντιικά μπορούν να ανακαλύψουν ιούς που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη τέτοιων επιθέσεων που όμως δεν προκαλούν άμεσο πρόβλημα σε όποιον έχει τον αντίστοιχο ιό και κατ' επέκταση δεν υποψιάζουν το θύμα-έμμεσο συνεργάτη.

Οι τρόποι άμυνας εξαρτώνται από τον εκάστοτε τύπο επίθεσης και δεν υπάρχουν γενικές οδηγίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών

Κατηγορία:Κυβερνοπόλεμος
Κατηγορία:Κυβερνοασφάλεια
Καρβαπενέμες

thumb|300px| Βασική δομή μιας καρβαπενέμης με τον, εδώ <span style="color:blue;">'''μπλέ'''</span> διεξαιρούμενο, δακτύλιο β-λακτάμης.

Οι **καρβαπενέμες** (παλαιότερα καλούμενες θειεναμυκίνες) είναι τάξη αντιβιοτικών β-λακτάμης με ευρύ πεδίο δράσης. Έχουν δομή που τις καθιστά πολύ ανθεκτικές κατά των περισσοτέρων β-λακταμασών (ένζυμα βακτηρίων που καθιστούν αδρανή τα αντιβιοτικά). Εκπρόσωποι είναι η ιμιπενέμη, ερταπενέμη, μεροπενέμη, και η δοριπενέμη. Οι καρβαπενέμες θεωρούνται «αντιβιοτικά εσχάτου ανάγκης».

Η ιμιπενέμη είναι ισχυρά νεφροτοξική. Για την νεφροπροφύλαξη και την επέκταση του χρόνου ημιζωής του, το αντιβιοτικό συνδυάζεται με τον αναστολέα ανυδροπεπτιδάσης σιλαστατίνη (εμπορική ονομασία π.χ. Zienam). Με αυτόν τον τρόπο καθυστερείται η νεφρική υδροδιάλυση του φαρμάκου. Σε άλλες καρβαπενέμες δεν απαιτείται αυτός ο συνδυασμός.

Οι καρβαπενέμες χρησιμοποιούνται για την θεραπεία σοβαρών νοσοκομειακών λοιμώξεων, όπως δύναται να προκληθούν π.χ. από το βακτήριο *[[Ψευδομονάδα η πυοκυανική|Pseudomonas aeruginosa]]*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Κατηγορία:Λακτάμες
Ιερό οστό

Το **ιερό οστό** περιέχει δύο καμπυλωτές επιφάνειες οι οποίες ενώνονται με το λαγόνιο οστό του ανώνυμου οστού. Το ιερό οστό αποτελείται από 4 τρήματα, τα πρόσθια ιερά αριστερά και δεξιά - σύνολο 8 πρόσθια ιερά τρήματα. Από αυτά περνούν τα νεύρα του νωτιαίου μυελού, τα οποία νευρώνουν τα όργανα της πυέλου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ακανόνιστα οστά
1180 Ρίτα

Η **Ρίτα (Rita)** είναι μεγάλος αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,123. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρίτας εκτιμάται σε 97 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **P**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,058. Η Ρίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 54 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ριτα
1181 Λίλιθ

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1181 Λίλιθ
Η **Λίλιθ (Lilith)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,107. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Ρωσογάλλο αστρονόμο Βενιαμίν Ζεχόφσκι, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Γαλλίδας μουσικοσυνθέτριας Λιλί Μπουλανζέ (1893–1918). Δεν πρέπει να συγχέεται με το ομώνυμο υποθετικό «δεύτερο φεγγάρι» της Γης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Λίλιθ είναι **X**. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λιλιθ
Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ

***Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ*** είναι μυθιστόρημα του Έλληνα συγγραφέα Απόστολου Κ. Δοξιάδη που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1992.

## Πλοκή
Το βιβλίο ασχολείται με την σχέση ενός νεαρού με τον αποτραβηγμένο από τον κόσμο μαθηματικό θείο του, τον παράξενο θείο Πέτρο, ο οποίος αφιέρωσε την ζωή του προσπαθώντας να αποδείξει ότι κάθε άρτιος θετικός ακέραιος μεγαλύτερος του δύο μπορεί να γραφεί ως άθροισμα δύο πρώτων αριθμών, ένα διάσημο άλυτο πρόβλημα των μαθηματικών γνωστό ως η Εικασία του Γκόλντμπαχ.

## Εκδοτική πορεία
Η πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος βγήκε σε τρεις ανατυπώσεις, αλλά δεν γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι έλληνες κριτικοί το υποδέχτηκαν με αμφίσημα ή και αρνητικά σχόλια.  Το 2000 κυκλοφόρησε στα αγγλικά σε μετάφραση του ίδιου του συγγραφέα, και στα γαλλικά.  Η αγγλική μετάφραση έγινε δεκτή με πολύ ευνοϊκά σχόλια από τον διεθνή και τον ελληνικό Τύπο.  Το βιβλίο κυκλοφόρησε ξανά στα ελληνικά το 2001 σε αναθεωρημένη έκδοση με πολύ μεγάλη επιτυχία.  Ακολούθησαν και άλλες μεταφράσεις σε είκοσι πέντε περίπου γλώσσες.

## Παραπομπές


θειος Πετρος και η εικασια του Γκολντμπαχ
1182 Ιλόνα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1182 Ιλόνα
Η **Ιλόνα (Ilona)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,493. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιλόνα εκτιμάται σε 14,26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2624. Η Ιλόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 29 ώρες και 48 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιλονα
1183 Γιούτα

Η **Γιούτα (Jutta)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,351. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γιούτα εκτιμάται σε 17,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0797. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γιούτα γύρω από τον εαυτό της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γιουτα
Δημοκρατική Ένωση (Ιταλία)

Η **Δημοκρατική Ένωση** (*Unione Democratica*, UD) ήταν ένα μικρό σοσιαλφιλελεύθερο κόμμα στην Ιταλία.

Ιδρύθηκε το 1996 από τον Αντόνιο Μακάνικο (πρόεδρος του κόμματος μέχρι το 1999), τον Ουίλλερ Μπόρντον και τον Τζιόρτζιο Μπενβενούτο, αμφότεροι μέλη της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Το κόμμα δημιούργησε μια λίστα με το Ιταλικό Λαϊκό Κόμμα για τις εκλογές του 1996, εκλέγοντας τέσσερις βουλευτές και έναν γερουσιαστή.

Το 1999 το κόμμα εισήλθε στο νέο κόμμα του Ρομάνο Πρόντι, του Δημοκρατικούς.

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ιταλία
Τανγκανίκα (αποσαφήνιση)

Η **[[Τανγκανίκα]]** υπήρξε κράτος στην Ανατολική Αφρική. Ο όρος **Τανγκανίκα** μπορεί να αναφέρεται όμως και σε κάποιο από τα παρακάτω τοπωνύμια:

* στην Τανγκανίκα (λίμνη), λίμνη της Αφρικής
* στην Έδαφος της Τανγκανίκας, πρώην βρετανική αποικία στην Αφρική
Κατάλογος ηλικιών των Παπών

Αυτή είναι μια **λίστα ηλικιών των παπών**.

## Ηλικίες των παπών
[thumb|141px|Εκλέχθηκε σε ηλικία μεταξύ 11 και 20 ετών <br /> [Πάπας Βενέδικτος Θ΄|Βενέδικτος Θ΄,πάπας το 1032–1044, 1045, 1047–1048]]
[thumb|141px|Εκλέχθηκε σε ηλικία 79 ετών<br />[Πάπας Κλήμης Ι΄|Κλήμης Ι΄ (γεννήθηκε το 1590),πάπας από το 1670 μέχρι το 1676]]

### Νεότεροι πάπες
Τα δεδομένα για τον καθορισμό της ηλικίας και των ημερομηνιών γέννησης των νεότερων παπών ειναι συχνά μη διαθέσιμα, καθώς οι πάπες εκλέγονται συνήθως σε μεγαλύτερες ηλικίες στην σύγχρονη εποχή. Ο νεότερος πάπας ήταν πιθανώς είτε ο Πάπας Βενέδικτος Θ΄ (ο οποίος έγινε πάπας σε άγνωστη ηλικία μεταξύ 11 και 20 ετών) ή ο Πάπας Ιωάννης ΙΒ΄ (ο οποίος ήταν 18 ετών στην αρχή της παπικής του θητείας).

### Γηραιότεροι πάπες
Ζυλ Νταλού

[thumb|right|350px|Μνημείο του Ευγένιου Ντελακρουά (1890). Έργο του Γάλλου γλύπτη Ζυλ Νταλού. [Παρίσι, Κήπος του Λουξεμβούργου]]
Ο **Ζυλ Νταλού** (*Jules Dalou*, 31 Δεκεμβρίου 1838 – 15 Απριλίου 1902) ήταν Γάλλος γλύπτης. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζυλ Νταλού, με τη μεσολάβηση του μεγάλου Γάλλου γλύπτη Ζαν-Μπατίστ Καρπώ, έγινε δεκτός το 1854, σε ηλικία δεκαέξι ετών, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού κοντά στον γλύπτη Ωγκυστέν Ντυρέ (Augustin Duret). Αργότερα, συνεργάστηκε με τον Καρπώ στη διακόσμηση πολλών παρισινών μεγάρων.

Κατά την περίοδο της Κομμούνας, διορίζεται έφορος του Λούβρου. Μετά την πτώση όμως της Κομμούνας, αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στην Αγγλία από το 1871 ως το 1880, όπου εργάστηκε και το έργο του εκτιμήθηκε πολύ, ώστε η βασίλισσα Βικτωρία να του δώσει μια παραγγελία για ένα παρεκκλήσιο στο Frogmore. Μετά την αμνηστία που παραχωρήθηκε, επέστρεψε στο Παρίσι  και πήρε μέρος σε διαγωνισμό για το άγαλμα της Δημοκρατίας. Κερδίζει το πρώτο βραβείο στην παγκόσμια έκθεση του 1889. 

## Καλλιτεχνική δημιουργία
Ο Ζυλ Νταλού εργάστηκε επί μία εικοσαετία για το μνημείο «Θρίαμβος της Δημοκρατίας» (1879 – 1899, Triomphe de la Republique) στην Πλατεία του Έθνους (Place de la Nation) στο Παρίσι. Η μνημειώδης και δυναμική σύνθεση του μνημείου χαρακτηρίζεται από την επίδραση μιας μπαρόκ τεχνοτροπίας: η ανδρική μορφή πάνω σ’ ένα λιοντάρι αντιπροσωπεύει το Πνεύμα της Ελευθερίας, ο σιδηρουργός την Εργασία, η καλυμμένη μ’ ένα ένδυμα γυναίκα τη Δικαιοσύνη και η γυμνή γυναίκα την Ειρήνη. Η  τέχνη του Νταλού στην αριστουργηματική αυτή γλυπτική του σύνθεση  συνδυάζει το ρεαλισμό με ένα καθαρό συμβολισμό.

Ανάμεσα στα πολλά έργα του Νταλού, που βρίσκονται στο Παρίσι περιλαμβάνονται: «Μνημείο του στρατηγού Λεκλαίρ» (1895), «Ο Θρίαμβος του Σειληνού» (1899, Κήπος του Λουξεμβούργου), «Μνημείο του Ευγένιου Ντελακρουά» (1890, Κήπος του Λουξεμβούργου) και το ταφικό μνημείο του δημοσιογράφου του 19ου αιώνα Βικτόρ Νουάρ (1890, Κοιμητήριο Περ Λασαίζ).      

## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, pp. 164- 165 & 214, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche”, pp. 15, 107, 112 & 123, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Νταλού, Ζυλ», τόμ. 45, σελ. 405 - 406, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.
* Χέρμπερτ Ρηντ: «Λεξικό Εικαστικών Τεχνών», λήμμα «Νταλού, Ζυλ», σελ. 228, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ, Αθήνα, 1986.

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Osram

thumb|150px|Λαμπτήρας της Osram, του 1910.
Η **OSRAM Licht AG** (προφέρεται: *Όσραμ*) είναι πολυεθνική εταιρεία κατασκευής συστημάτων φωτισμού, γνωστή περισσότερο για τους λαμπτήρες της. Ιδρύθηκε το 1906 ως κοινοπραξία της AEG και της Siemens στο Μόναχο της Γερμανίας, όπου και εδρεύει. Από το 1978 ανήκει αποκλειστικά στην Siemens και είναι ουσιαστικά τμήμα της. 

Η Όσραμ διαθέτει εργοστάσια σε Γερμανία, Γαλλία, Σλοβακία, Ινδία, Λετονία, Κίνα, Ινδονησία και Αργεντινή και απασχολεί περισσότερους από 40.000 εργαζόμενους. Συζητείται μια ανεξάρτητη έναρξη της εταιρίας στο χρηματιστήριο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας

Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Γερμανίας
Κατηγορία:Βιομηχανίες
Κατηγορία:Μόναχο
Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα