open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αδίκημα

Γενικά **αδίκημα** χαρακτηρίζεται κάθε άδικη και υπαίτια πράξη προσώπου από την οποία και επέρχεται ζημία σε άλλο πρόσωπο. Αυτή είναι και η έννοια του αστικού αδικήματος, κατά του δράστη τον οποίον ο Νόμος απειλεί με "ιδιωτική" ποινή, δηλαδή με αποζημίωση και συχνά με χρηματική ικανοποίηση.

Όταν η συγκεκριμένη άδικη πράξη αναφέρεται καθ΄ αυτή από τον Νόμο για την οποία απειλείται ο δράστης με καθορισμένη ποινή τότε πρόκειται περί ποινικού αδικήματος όπου ανεξαρτήτως της βαρύτητάς του ονομάζεται έγκλημα*.

Τα αστικά αδικήματα γενικά προβλέπονται και τιμωρούνται από τον Νόμο με "ιδιωτική ποινή". Κύριο χαρακτηριστικό της αστικής αυτής άδικης πράξης, η οποία και ονομάζεται **αδικοπραξία** είναι η ζημία που προκαλεί και προς την οποία το Δίκαιο συνδέει την προς αποζημίωση υποχρέωση. Εν προκειμένω: ζημία είναι κάθε βλάβη περιουσιακού στοιχείου που μπορεί να υποστεί κάποιος, ενώ αντίθετα αποζημίωση είναι η επανόρθωση της ζημιάς που επήλθε στη περιουσία κάποιου λόγω πράξης ή παράλειψης άλλου προσώπου.

(*) Ο όρος έγκλημα καθιερώθηκε να λέγεται, σε αντικατάσταση του όρου ποινικό αδίκημα, μετά τη διδασκαλία του Τ. Ηλιόπουλου που έγινε αποδεκτός από την ελληνική ποινική επιστήμη και νομολογία και ο οποίος υιοθετήθηκε και από το άρθρο 14 του Ποινικού Κώδικα. Επειδή όμως ο όρος έγκλημα έχει συνυφανθεί  στη κοινή δημώδη έκφραση να είναι ταυτόσημος μόνο με τον φόνο συνηθίζεται, κυρίως δημοσιογραφικά, να χρησιμοποιείται ο όρος "ποινικό αδίκημα" για κάθε ποινική περίπτωση που δεν υφίσταται φόνος.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Ισχύων Ποινικός Κώδικας

Κατηγορία:Εγκλήματα
Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο
Σομαλία, ξύπνα

Το "**Σομαλία, Ξύπνα**" ή "**Soomaaliyeey toosoo**" ήταν  ο εθνικός ύμνος της Σομαλίας από το 2000 ως το 2012.
Καθιερώθηκε από την προσωρινή ομοσπονδιακή κυβέρνηση το 2000. Επιλέχθηκε να αντικαταστήσει τον ορχηστρικό ύμνο που είχε συνθέσει ο Τζουζέππε Μπλανκ και ο οποίος χρησιμοποιούνταν από το 1960. Τον Αύγουστο του 2012, αντικαταστάθηκε, ως εθνικός ύμνος, από τον ύμνο Qolobaa Calankeed.

Το τραγούδι "Soomaaliyeey toosoo" ανάγεται χρονικά στη δεκαετία του ' 40 και είναι πολύ γνωστό. Κατά την κυβέρνηση της Σομαλίας, γράφτηκε από τον Αλί Μάιρ Αγουάλε, το 1947. Άλλες πηγές κάνουν λόγο για συνδημιουργία του ύμνου από τον Αγουάλε και το Γιουσούφ Χατζί Αντάν.γύρω στη δεκαετία του '40. 

Τραγουδήθηκε για να εορταστεί η ημέρα της ανεξαρτησίας, στις 1 Ιουλίου 1960 και σήμερα ψάλλεται ακόμα και από μικρά παιδιά κάθε πρωί στα σχολεία.

## Στίχοι
Ρεφρέν: 
:Soomaaliyeey toosoo
:Toosoo isku tiirsada oo
:Hadba kiina taagdaran oo
:Taageera waligiinee

:Idinkaa isu tooqaayoo
:Idinkaa isu taamaayee
:Aadamuhu tacliin barayoo
:Waddankiisa taamyeeloo

:Sharcigaa isku kiin tolayoo
:Luuqadaa tuwaaxid ahoo
:Arligiina taaka ahoo
:Kuma kala tegeysaan oo

:Tiro ari ah oo dhaxalaa
:Sideed laydin soo tubayoo
:Ninba toban la meel marayoo
:Cadowgiin idiin talin oo

:Tuldo geel ah oo dhacan baad
:Toogasho u badheedhanee
:Ma dehulkaas dhanee tegeybaan
:Niinna dhagax u tuurayn

:Quaran aan hubkuu tumayo
:Tooreyda dhaafayn
:Oo aan taar samayn karin
:Uur kutaallo weynaa

:Hadba waxaan la taahaayoo
:Togagga uga qayshaa
:Nin dalkiisii cadow taaboo
:U tol waayey baan ahayee

:Marba waxaan laa ooyaayoo
:Oo ilmadu iiga qubataa
:Iqtiyaar niin loo diidoo
:La addoon sadaan ahayee

## Ελληνική μετάφραση
Ρεφρέν:
:Ξύπνα Σομαλία,
:ξύπνα (ξυπνήστε, Σομαλοί) και ακουμπήστε ο ένας τον άλλο
:και οποιοσδήποτε έχει μεγαλύτερη ανάγκη βοήθειας
:Δώστε τους υποστήριξη για πάντα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Aftahan.org Σομαλική λογοτεχνία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σομαλίας
Αρμίδι

Στην ελληνική κοινή ναυτική γλώσσα **αρμίδι** (επίσημα **ορμίδιον**) ή **βιλάι** ονομάζεται το λεπτό ιδίως σχοινί (το *πεισμάτιον*) που χρησιμοποιείται από τους ναυτικούς δια της έλξης του στην άρση ή καθαίρεση βαρέων αντικειμένων ή προσδένοντάς το στην άκρη των κάβων για τον ευκολότερο χειρισμό τους στη πρόσδεση των πλοίων.

Αρμίδι επίσης ή **ορμιά** λέγεται η **πετονιά**, δηλαδή το λεπτό και ισχυρό νήμα στην άκρη του οποίου έχει προσδεθεί αγκίστρι που αποτελεί αλιευτικό εργαλείο, για αλιεία από βράχο ή λέμβο.

Τέλος αρμίδι ή ορμίδιο ονομάζεται και το βλήμα που εκτοξεύεται από την ορμιδοβόλο συσκευή διασώσεως.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Αλιευτικά εργαλεία
Αετοφωλιά

thumb|right|250px|Η Αετοφωλιά στην κορυφή του βουνού και το τούνελ που οδηγούσε εκεί από μέσα από το βουνό. Φωτογραφία του 1945, Μπέρχτεσγκάντεν, Γερμανία. 
Η μυστική βάση **Αετοφωλιά** ήταν ένα από τα καταφύγια του Χίτλερ που ήταν κατασκευασμένα με σκοπό να του παρέχουν προστασία στις εξαιρετικά επικίνδυνες μέρες του πολέμου.

## Τοποθεσία και περιγραφή
Η βάση αποτελείτο από ένα συγκρότημα οχυρών καταφυγίων, τοποθετημένου στο βουνό Λάνγκενχάιν - Τσίγκενμπεργκ (Langenhein-Ziegenberg) και στον οικισμό Βίζενταλ, που σήμερα βρίσκεται στο προάστιο Μπούτζμπαχ του Βέτεραουκράις. Χτίστηκε από τον Σεπτέμβριο του 1939 μέχρι τον Αύγουστο του 1940 από τον αρχιτέκτονα Άλμπερτ Σπέερ και τις ομάδες εργασίας της Οργάνωσης Τοτ (γερμ. Organisation Todt). Ο Χίτλερ αρχικά το απέρριψε, αφού το 1940 διάλεξε μια άλλη τοποθεσία, την *[[Ορεινή Φωλιά]]* και έβαλε να του φτιάξουν εκεί ένα καινούργιο καταφύγιο. 

Οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του οχυρού συμπεριλαμβάνουν, εκτός άλλων, και το κάστρο του Τσίγκενμπεργκ. Τα οχυρά στην πλαγιά του βουνού, που φαίνονταν και από μακριά, είχαν προσόψεις κανονικών σπιτιών για καμουφλάζ.

## Χρήση του στον πόλεμο
Η *Αετοφωλιά* είχε αρχικά προορισμό την στέγαση του κυβερνητικού επιτελείου κατά την απόβαση στην Μεγάλη Βρετανία (σχέδιο "Θαλάσσιος Λέων" (Seelöwe)) που προετοίμαζε ο Χίτλερ. Το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε, και έτσι το οχυρό χρησιμοποιήθηκε το '44-'45 κατά την διάρκεια της μάχης των Αρδεννών. 

Ο Χίτλερ κατέφυγε στο οχυρό στις 11 Δεκεμβρίου 1944 και παρέμεινε εκεί μέχρι τις 15 Ιανουαρίου του επόμενου χρόνου. Το κάστρο του Τσίγκενμπεργκ ήταν σε λειτουργία από τον Οκτώβριο του 1944.

## Καταστροφή του οχυρού
Το κάστρο του Τσίγκενμπεργκ κάηκε το 1945 μετά από εναέριο βομβαρδισμό. Οι εγκαταστάσεις στο Βίζενταλ καταστράφηκαν από τον γερμανικό στρατό, ενώ το οχυρό ανατινάχτηκε το 1946.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Γερμανικό ιστορικό αρχείο: γνήσια ιστορικά ντοκουμέντα 

## Βιβλιογραφία
* Seidler, Franz W.; Zeigert, Dieter: *Die Führerhauptquartiere. Anlagen und Planungen im Zweiten Weltkrieg*. München 2000.
* Rupp, Kurt: *Das ehemalige Führerhauptquartier "Adlerhorst" mit den Bunkeranlagen in Langenhain-Ziegenberg*. Ober-Mörlen 1997.
* Hansen, Hans-Josef: *Felsennest - Das vergessene Führerhauptquartier in der Eifel. Bau, Nutzung, Zerstörung*. Helios 2006. (darin auch Informationen und Fotos von Adlerhorst, S. 18-23)

Κατηγορία:Έσση
Λίο Φάλκαμ

Ο **Λίο Φάλκαμ** (*Leo Amy Falcam*, 1935-2018) ήταν Μικρονήσιος πολιτικός. Υπήρξε Πρόεδρος της νησιωτικής χώρας, από τις 11 Μαΐου 1999 ως τις 11 Μαΐου 2003.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου του 1935 στο Πονπέι. Χρημάτισε κυβερνήτης του Πονπέι την περίοδο από το 1979 ως το 1983 και αντιπρόεδρος της Μικρονησίας την περίοδο 1997-99.

Τον Μάιο του 1999 εξελέγη Πρόεδρος, αξίωμα που διατήρησε ως το 2003. Στις βουλευτικές εκλογές τον Μάρτιο του 2003 ο Φάλκαμ έχασε την έδρα του, γεγονός που δεν του επέτρεψε να διεκδικήσει και δεύτερη προεδρική θητεία. Τον διαδέχθηκε στο ύπατο αξίωμα ο Τζόζεφ Ουρουσεμάλ.

Απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2018. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Οχυρό καταφύγιο

[right|thumb|Πολεμικά οχυρά στην [Αλβανία. Κάποτε υπήρχαν περίπου 750.000 τέτοιες εγκαταστάσεις σε ολόκληρη τη χώρα.]]
[right|thumb|Πολεμικό οχυρό των Γερμανών στην [Ολλανδία]]
[thumb|right|Ατομικό (που σημαίνει για ένα άτομο) οχυρό καταφύγιο των Γερμανών στην [Πολωνία]]

**Πολεμικά οχυρά**, ή **οχυρά καταφύγια** είναι οχυρωμένες αμυντικές εγκαταστάσεις. Βρίσκονται συνήθως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, αν και υπάρχουν και μερικά που εξέχουν επάνω από το έδαφος, μερικές φορές έχουνε και ορόφους.
Χρησιμοποιήθηκαν πολύ στον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, ογκώδη συγκροτήματα οχυρών χτίστηκαν για να στεγάσουν στρατηγικές υποδομές καθώς επίσης και κυβερνητικά πρόσωπα, ακόμα και για την ενδεχόμενη περίπτωση πυρηνικού πολέμου.

## Παραπομπές

* Kearny, Cresson, ''Nuclear War Survival Skills'' (1990), ISBN 0-942487-01-X (online copy)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Europe Bunker Pictures (images, locations and information, mainly Atlantikwall, also some about Cold War structures)
* Europe WW2 bunkers in Europe  (reference website about WW2 pillboxes, bunkers and other defensive structures with maps and photos)
* Great Britain  (image collection of WW2 coastal defences) 
* Great Britain Pillboxes UK (reference website about WW2 pillboxes and other defensive structures)
* Great Britain UK Heritage: Pillboxes (short article about "Miniature modern castles")
* Great Britain Subterranea Britannica: Cold War (information on Cold War-era underground structures in Britain)
* Italy Some  Fortifications Observed in Italy (a WWII intelligence *[[Intelligence Bulletin]]* report including photos)
* Malta Military History of Malta: Pillboxes (information on WW2 fortifications on Malta)

Κατηγορία:Οχυρώσεις
Μπέιλι Όλτερ

Ο **Μπέιλι Όλτερ** (Bailey Olter, 27 Μαρτίου 1932 - 16 Φεβρουαρίου 1999) ήταν πολιτικός από τις Ομόσπονδες Πολιτείες Μικρονησίας, ο οποίος χρημάτισε πρόεδρος της χώρας από το 1991 έως το 1997.

Η καταγωγή του ήταν από το νησί Πονπέι και έγινε Πρόεδρος έπειτα από τη νίκη του στη σχετική ψηφοφορία,το Μάιο του 1991 επί του Τζον Χάγκλελγκαμ.

Το 1997 υποχρεώθηκε να παραιτηθεί για λόγους υγείας, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη, τον Ιούλιο του 1996. Τη συνέχιση της θητείας του (2 χρόνια) έκανε ο Τζέικομπ Νένα. Ο ίδιος ο Όλτερ απεβίωσε στις 16 Φεβρουαρίου του 1999 στις ΗΠΑ.

Το όνομα του Όλτερ δόθηκε σε σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στο νησί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία

Κατηγορία:Πρόεδροι των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Θέμα Αρμενιακών

250px|thumb|upright=2|Τα βυζαντινά θέματα κατά το 780.
thumb|upright=1.5|Τα θέματα της περιοχής της Μικράς Ασίας κατά το 950.
Το **Θέμα των Αρμενιακών** ή **Αρμενιάκων** ήταν θέμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το οποίο βρισκόταν στα βορειοανατολικά της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία).

## Ιστορία
Το θέμα αυτό ήταν ένα από τα τέσσερα πρώτα θέματα, τα οποία δημιουργήθηκαν προς τα μέσα του 7ου αιώνα. Αν και η αναφορά ενός « Γεωργίου, *[[τουρμάρχης|τουρμάρχη]] των Αρμενιακών* » το 629 κατά την διάρκεια των περσικών εκστρατειών του αυτοκράτορα Ηρακλείου θα μπορούσε να αποτελεί ένδειξη της ύπαρξης του θέματος κατά την ημερομηνία αυτή, ωστόσο η πρώτη επίσημη αναφορά στο θέμα των Αρμενιακών εμπίπτει στα πλαίσια της εξέγερσης του στρατηγού του, Σαβώριου, κατά την περίοδο μεταξύ 667/668. Αναφέρεται, επίσης, σε μια σφραγίδα της περιόδου 717/718. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα θέματα, δημιουργήθηκε με βάση στα υπολείμματα ενός από τα στρατεύματα που είχαν ηττηθεί κατά την διάρκεια των αραβικών κατακτήσεων, μια διαδικασία που πιθανολογείται ότι ολοκληρώθηκε προς τα τέλη της δεκαετίας του 640. Ο στρατός του *[[magister militum]] per Armeniae*, ως εκ τούτου, αποσύρθηκε από την περιοχή αυτή, η οποία έδωσε το όνομά της στο νέο αυτό θέμα, ενώ μετεγκαταστάθηκε στις περιοχές του Πόντου, της Παφλαγονίας και της Καππαδοκίας.

Πρωτεύουσα του θέματος ήταν η Αμάσεια, ενώ ο στρατηγός του μοιραζόταν την πρωτοκαθεδρία των τάξεων που προέρχονταν από αυτό το αξίωμα μαζί με τους στρατηγούς των Ανατολικών και των Θρακησίων. Κατά τον 9ο αιώνα, το θέμα στρατολόγησε ένα στράτευμα  ανδρών, ενώ διέθετε αριθμό 17 φρουρίων. Το μέγεθός του και η στρατηγική του σημασία πλησίον των συνόρων με τους Άραβες, στα βορειοανατολικά της αυτοκρατορίας, κατέστησαν τον διοικητή του μια σημαντική προσωπικότητα, ενώ οι στρατιωτικές δυνάμεις του θέματος συμμετείχαν σε αριθμό εξεγέρσεων κατά την διάρκεια του 8ου αιώνα. Ως αποτέλεσμα, διαιρέθηκε κατά τον 9ο αιώνα: οι περιοχές του Χαρσιανού και της Καππαδοκίας αποσχίστηκαν, αρχικά υπό την μορφή περιοχών κι έπειτα υπό την μορφή πλήρως αυτόνομων θεμάτων, ενώ τα θέματα της Παφλαγονίας και της Χαλδίας δημιουργήθηκαν προς το 819, με την περιοχή της Κολωνείας να τα ακολουθεί αργότερα (αρχικά υπό την ηγεσία ενός *δούκα*, κι έπειτα το 863 υπό αυτήν ενός στρατηγού). Το θέμα των Αρμενιακών, ως αποτέλεσμα, περιορίστηκε μονάχα στην περιοχή του Δυτικού Πόντου.

Το Βυζάντιο διατήρησε το θέμα υπό την κατοχή του έως τα τέλη του 11ου αιώνα. Ωστόσο, το 1073, έπειτα από την μάχη του Μαντζικέρτ, μισθοφόροι των οποίων ηγείτο ο Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ απέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής και την διακυβέρνησαν για διάστημα αρκετών μηνών, προτού τεθεί εκ νέου υπό βυζαντινό έλεγχο από τον στρατηγό Αλέξιο Κομνηνό. Λίγο καιρό αργότερα, έπεσε στα χέρια των Σελτζούκων, με εξαίρεση ορισμένες παραθαλάσσια φρούρια. Οι αυτοκράτορες της δυναστείας των Κομνηνών κατάφεραν, ωστόσο να ανακτήσουν τον έλεγχο των παράκτιων περιοχών, όμως το θέμα των Αρμενιακών ουδέποτε δημιουργήθηκε εκ νέου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Καππαδοκία
Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
Εχίων (Αργοναύτης)

Με το όνομα **Εχίων** αναφέρεται ο γιος του θεού Ερμή και της Αντιάνειρας, δίδυμος αδελφός του Ευρύτου μαζί με τον οποίο αναφέρεται ότι έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου. Αναφέρεται από τον Απολλώνιο τον Ρόδιο  ότι ο Εχίων αυτός ζούσε στην Αλόπη της Θεσσαλίας, ενώ ο Πίνδαρος μνημονεύει ότι ζούσε στο Παγγαίο όρος.

## Παραπομπές


Εχιονας
Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Παιδιά του Ερμή
Κελεός ο Ελευσίνιος

Ο **Κελεός** εμφανίζεται ως ο πρώτος (αρχαιότερος) από τους 4 μυθικούς βασιλιάδες της Ελευσίνας που αναφέρονται στον ομηρικό ύμνο στη Δήμητρα. Τον αναφέρει ο Πλούταρχος ως τον πρώτο που κατεσκεύασε Πρυτανείο. Ο Κελεός απέκτησε μεγάλη φήμη όταν, μαζί με τη σύζυγό του Μετάνειρα και τις κόρες τους Καλλιδίκη, Καλλιθόη, Κλεισιδίκη και Δημώ, υποδέχθηκε την περιπλανώμενη θεά Δήμητρα και τη φιλοξένησε στο σπίτι τους. Η Δήμητρα ήταν μεταμορφωμένη σε ηλικιωμένη θνητή γυναίκα.

Κατά την παράδοση πατέρας του Κελεού ήταν ο αυτόχθονας Ελεύσινος ή ο Ράρος. Αδελφός του Κελεού ήταν ο Δύσαυλος. Ο Κελεός, εκτός από τις παραπάνω 4 κόρες, είχε ακόμα μία, την Σαισάρα, καθώς και δύο γιους: τον Δημοφώντα και τον Τριπτόλεμο. Σε ανταπόδοση για τη φιλοξενία, η Δήμητρα δίδαξε στον Κελεό τα μυστήρια της λατρείας της, που αργότερα έγιναν τα γνωστά «Ελευσίνια Μυστήρια», και τον επέλεξε για να του δώσει για πρώτη φορά το αξίωμα του ιερέως της.

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ελευσίνας
Νύχτα της 4ης Αυγούστου

Με τη χαρακτηριστική ονομασία **Νύκτα της 4ης Αυγούστου** ή **νύκτα της τετάρτης Αυγούστου** έμεινε στην Ιστορία το αξιομνημόνευτο γεγονός που συνέβη την νύκτα της 4ης Αυγούστου του 1789 στη γαλλική Εθνοσυνέλευση, όπου τα μέλη των προνομιούχων τάξεων ψήφισαν ενθουσιωδώς την πρόταση του υποκόμητα ντε Νεϊγύ (*Noailles*). Με την πρόταση αυτή καταργήθηκαν τα περισσότερα των φεουδαλικών δικαιωμάτων της αριστοκρατικής τάξης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Κελεός

Με το όνομα **Κελεός** αναφέρονται στην ελληνική μυθολογία δύο διαφορετικά πρόσωπα, τα εξής:

* Βασιλιάς της Ελευσίνας.
* Κρητικός ήρωας.
Κελεός ο Κρης

Ο **Κελεός** αυτός ήταν ήρωας στην Κρήτη, ο οποίος μαζί με τους συντρόφους του Αιγωλιό, Λάιο και Κέρβερο, προσπάθησε να κλέψει μέλι από το ιερό σπήλαιο της Ίδης, όπου είχε γεννηθεί ο Δίας, το Ιδαίο Άντρο. Η σπηλιά αυτή ήταν απαγορευμένος τόπος (άβατο) όχι μόνο για τους θνητούς, αλλά και για τους ίδιους τους θεούς. Οι κλέφτες θωρακίστηκαν με φύλλα χαλκού για να αποφύγουν τα τσιμπήματα των μελισσών που άλλοτε είχαν θρέψει με το μέλι τους τον Δία όταν ήταν βρέφος. Μόλις έφθασαν ο Κελεός και οι άλλοι έξω από το σπήλαιο, ο Δίας θύμωσε και ήταν έτοιμος να τους κεραυνοβολήσει. Παρενέβηκαν τότε οι Μοίρες και η Θέμις, λέγοντάς του να μην το επιχειρήσει, επειδή ακριβώς ο χώρος ήταν ιερός και δεν έπρεπε να μιανθεί με ανθρωποκτονία κατά κανένα τρόπο. Τότε ο Δίας μεταμόρφωσε τους κλέφτες σε *οιωνούς*, δηλαδή σε πουλιά. Τα πουλιά αυτά έβλεπαν στην αρχαιότητα οι προσκυνητές να βγαίνουν από την άγια σπηλιά, όπου προφανώς είχαν τις φωλιές τους, και τα θεωρούσαν «καλούς οιωνούς», πουλιά δηλαδή που προ-οιωνίζονταν καλά συμβάντα, καθώς προέρχονταν από το Ιδαίο Άντρο, από όπου προήλθε και ο πατέρας *«θεών τε ανθρώπων τε»*, ο Δίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 523

Κελεος ο Κρης
Κελεος ο Κρης
Νοσοφοβία

Η **νοσοφοβία** είναι μια διαταραχή φοβίας στην οποία επικρατεί ένας παράλογος φόβος ότι κάποιος πάσχει από κάποια ασθένεια. Γενικά οι φόβοι για κάτι τέτοιο έχουν να κάνουν με τον φόβο κάποιου ότι θα πάθει μια σπάνια ή ανίατη ασθένεια όπως, φυματίωση, καρκίνο καθώς και καρδιακές παθήσεις.

Μερικοί συγγραφείς συνιστούν ότι η διαταραχή πρέπει να αναφέρεται ως νοσοφοβία αντί για υποχονδρίαση καθώς οι ιατρικές έρευνες δείχνουν ένα πολύ χαμηλό ποσοστό υποχονδρισμού σε αυτή τη διαταραχή. 

## Δείτε επίσης

* Υποχονδρίαση
* Σωματοποιητική διαταραχή
* Μικροβιοφοβία

Κατηγορία:Φοβίες
Κλυμένη

Με το όνομα **Κλυμένη** στην ελληνική μυθολογία αναφέρονται έξι διαφορετικά πρόσωπα, τα εξής:
# Κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος, μία από τις Ωκεανίδες, μητέρα του Φαέθωνα με πατέρα τον Τιτάνα θεό Ήλιο ή σύζυγος κατά μία εκδοχή του Τιτάνα Ιαπετού· παιδιά τους ήταν οι Τιτάνες Άτλας, Προμηθέας (κατά μία εκδοχή η ίδια με τον Προμηθέα έκαναν τον Δευκαλίωνα), Επιμηθέας και Μενοίτιος. Η *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* πάντως (Α 2, 3) αναφέρει ως σύζυγο του Ιαπετού την Ασία (επίσης κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος).
# Μία Νύμφη, η οποία έσωσε, μαζί με τον Δίκτυ, τη Δανάη και τον Περσέα, όταν αυτοί είχαν παρασυρθεί από τα κύματα.
# Κόρη του Κατρέα, σύζυγος του Ναυπλίου και μητέρα του Παλαμήδους και του Οίακα.
# Μία από τις τρεις Μινυάδες, οι οποίες κατά τον Οβίδιο μεταμορφώθηκαν σε πτηνά.
# Μία Νηρηίδα.
# Θεραπαινίδα της Ωραίας Ελένης, που την ακολούθησε στην Τροία.

* Ο αστεροειδής **[[104 Κλυμένη]]** (104 Klymene), που ανακαλύφθηκε το 1868, πήρε το όνομά του από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

Κλυμενη
Κατηγορία:Νηρηίδες
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Ζάλη

Η **ζάλη** είναι διαταραχή ισορροπίας αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σαν σύμπτωμα άλλων καταστάσεων. Υπάρχουν πολλές λέξεις με τις οποίες μπορεί να περιγραφεί η ζάλη: μερικές είναι σκοτοδίνη, αστάθεια, μπέρδεμα κ.ά. Οι ιατροί ωστόσο προτιμούν να χρησιμοποιούν τους όρους ζάλη και ίλιγγος.

Όταν κάποιος βιώνει ζάλη, πολλές φορές αισθάνεται ότι το κεφάλι του είναι πολύ ελαφρύ ή ότι πρόκειται να λιποθυμήσει. Πολλές φορές η ζάλη προκαλεί διπλωπία και νυσταγμό. 

Τα αίτια της ζάλης είναι πολλά. Ζάλη μπορεί να προκαλέσει μια μόλυνση στο αυτί όπως ωτίτιδα, όπως επίσης ψυχολογικές και ψυχιατρικές ασθένειες όπως κλινική κατάθλιψη, διπολική διαταραχή κ.ά. Πιο σοβαρές παθήσεις όπως εγκεφαλικός όγκος, εγκεφαλικό επεισόδιο, νόσος του Lyme καθώς και άλλες νευρολογικές παθήσεις μπορούν να προκαλέσουν ζάλη.

## Δείτε επίσης
* Ίλιγγος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Citizendium on Dizziness
* Dizzytimes.com 

Κατηγορία:Συμπτώματα
Πανδάρεως

Στην ελληνική μυθολογία ο **Πανδάρεως** ήταν γιος του Μέροπα και της Νύμφης Εχεμείας. Ο Πανδάρεως πήρε ως σύζυγό του την Αρμοθόη και μαζί απέκτησαν δύο ή τρεις κόρες: την Καμειρώ και την Κλυτίη, ή την Κλεοθήρα και τη Μερόπη, ή την Κλεοθήρα, τη Μερόπη και την Αηδόνα.

## Ο μύθος
Ο Πανδάρεως έκλεψε τον χρυσό σκύλο που φύλαγε το ιερό του Δία στην Κρήτη και τον έδωσε στον Τάνταλο να τον κρύψει στη Λυδία. Ο Δίας μεταμόρφωσε τον Πανδάρεω σε βράχο. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο θεός Ερμής ήταν αυτός που ανεκάλυψε τον σκύλο που είχε κρύψει ο Τάνταλος και το ανακοίνωσε στον Δία. Φοβισμένος τότε ο Πανδάρεως βρήκε καταφύγιο μαζί με τη σύζυγο και τις κόρες του στην Αθήνα και μετά στη Σικελία. Αλλά ο Δίας τον βρήκε και τον σκότωσε, όπως και την Αρμοθόη, ενώ τις κόρες τους τις άρπαξαν οι Άρπυιες. 

Σε μία αναλυτικότερη παράδοση αναφορικά με τις θυγατέρες αυτές, μετά τον θάνατο των γονιών τους ανατράφηκαν από τις θεές Αφροδίτη, Ήρα, Αθηνά και Άρτεμη, οι οποίες τις προίκισαν με πολλά χαρίσματα: η Ήρα τους έδωσε σοφία και ομορφιά, η Άρτεμις χάρη, η Αθηνά επιδεξιότητα στα χέρια. Αλλά όταν πια μεγάλωσαν, η Αφροδίτη έκανε το μοιραίο λάθος (ή είχε το θράσος) και ανέβηκε στον θρόνο του Δία στον Όλυμπο και του ζήτησε τους κατάλληλους συζύγους για αυτές. Τότε οι Άρπυιες άρπαξαν τις κόρες του Πανδάρεω και τις παρέδωσαν ως δούλες στις Ερινύες, στον Άδη.

## Πηγές
* 

## Συνδέσεις
* Αρχαία Μίλατος - Μύθοι, θρύλοι, αρχαιολογία - Sabine Beckmann

Πανδαρε
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Μιχαήλ Δ΄

Με το όνομα **Μιχαήλ Δ΄** μπορεί να αναφερονται τα πρόσωπα:

* ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ Δ΄ Αυτωρειανός.
* ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών.
Αίνος

Με το όνομα **Αίνος** αναφέρεται:

## Στους οικισμούς
*Αίνος (Θράκη), πόλη της Θράκης, και η σύγχρονη πόλη της Τουρκίας Ενέζ
*Αίνος (Κοίλη Συρία), πόλη της Κοίλης Συρίας

## Στο βουνό
*Αίνος (Κεφαλονιά), Κεφαλονιάς
Ιωάννης Κολοκοτρώνης

Με το όνομα **Ιωάννης Κολοκοτρώνης** μπορεί να εννοείται:
* ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης (αρματωλός), παππούς του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη,
* ο Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης, γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
*ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης (Ντασκούλιας), ο οποίος έδρασε στη Μολδοβλαχία και τη Πελοπόννησο.
Πατριάρχης Παΐσιος Β΄

Ο **Παΐσιος Β΄** (κατά κόσμον *Κιουμουρτζόγλου*) διετέλεσε Οικουμενικός  Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τέσσερις φορές τον 18ο αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε Μητροπολίτης Νικομηδείας και εξελέγη για πρώτη φορά Οικουμενικός Πατριάρχης στις 20 Νοεμβρίου 1726. Επί της πρώτης Πατριαρχίας του, το 1727, η Σύνοδος καταδίκασε τη δράση της Ουνίας στη Συρία. Ενδιαφέρθηκε για τα προβλήματα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, για τα οποία εξέδωσε εγκύκλιο το 1728. Παρέμεινε στο Θρόνο έως το 1732. Επανήλθε κατόπιν και πατριάρχευσε εκ νέου τα έτη 1740-1743, 1744 (30 Σεπτεμβρίου)-1748 και 1751-1752. Το 1743 απέστειλε ως έξαρχο τον Λήμνου Παρθένιο σε έξι επαρχίες για συγκέντρωση χρημάτων. Κατά την τέταρτη Πατριαρχία του εκδόθηκαν σουλτανικά φιρμάνια σχετικά με διοικητικά θέματα του Πατριαρχείου.

Ήταν άνθρωπος δυναμικός και µε ηγετικές ικανότητες και διακρινόταν για τη θεολογική του παιδεία. Φαίνεται όμως πως ήταν αρχομανής, τυραννικός και φιλοχρήματος και πως ενδιαφερόταν υπερβολικά για το πώς θα παραμείνει στον θρόνο. Αναφέρεται περιστατικό κατά το οποίο υποχρέωσε αρχιερείς να του δώσουν όρκο ότι δεν θα επιζητήσουν την πατριαρχία, όπως και ότι κατά την τρίτη του πατριαρχία δηλητηρίασε αντίπαλό του αρχιερέα. Η τελευταία πατριαρχία του έληξε μετά από επίθεση όχλου εναντίον του, από την οποία λίγο έλειψε να δολοφονηθεί.

Πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου 1756 και ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σάρχος Ηρακλείου

Ο  **Σάρχος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 240 μέτρα. Απέχει περί τα 22 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, στο νομό του οποίου υπάγεται, και 11 χιλιόμ. νοτιοδυτικά του Αγίου Μύρωνα.

Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία, καθώς επίσης και με την καλλιέργεια οπωροφόρων δέντρων. Παράγονται σταφίδα, λάδι και επιτραπέζια σταφύλια.

Στα δυτικά του χωριού βρίσκεται το ιστορικό σπήλαιο Σάρχου, σε μια καταπράσινη κοιλάδα. Το εν λόγω σπήλαιο έχει συνολικό μήκος 2χλμ. και βάθος 225μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Στον Σάρχο βρίσκονται οι ιεροί ναοί του Τιμίου Σταυρού, της Παναγίας της Θεοτόκου, του Αγίου Νικολάου, Παναγίας της Κεράς και η ερειπωμένη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Στις 14 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο το χωριό πανηγυρίζει.

Στέφανος Ξανθουδίδης (αρχαιολόγος-ιστορικός)

Το χωριό αναφέρεται σε αγοροπωλησία κρασιού τον 13 αιώνα.Το 1583 ο Σάρχος αναφέρεται στον Καστροφύλακα με την ονομασία *Sargho* με 82 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 102). Στο χωριό δεν κατοίκησαν Τούρκοι.

Κατά την Επανάσταση του 1866 στο σπήλαιο Σάρχου ή Χώνος, στην κοίτη παλαιού υπόγειου ποταμού, βρήκαν καταφύγιο τα γυναικόπαιδα του χωριού και κατάφεραν να σωθούν. Στην είσοδο του σπηλαίου φρουρός ήταν ο Σαρχιανός Ζαχαρίας Φιλιππάκης, με δύναμη 50 ανδρών. Ο τελευταίος επέδειξε μεγάλη γενναιότητα και το καλοκαίρι του 1866 αντιμετώπισε με επιτυχία τις τουρκικές επιθέσεις, σε βαθμό που οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και να λύσουν την πολιορκία.Της 13 Αυγούστου του 1944 οι Γερμανοί εκτέλεσαν 20 Σαρχιανούς μαζί και τον πρόεδρο της κοινότητας Γεώργιο.Ζ.Χριστοδουλάκη, μετά από μερικές ημέρες εκτέλεσαν άλλους 15 στο χωρίο Σείσαρχα όπου είχαν πάρει για αγγαρεία.(**<u>[[Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας]]</u>** - Κατάλογος αναγνωρισμένων μαρτυρικών πόλεων και χωριών κατά την Γερμανική Κατοχή)

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κρουσσώνος και το 1927 στο ΦΕΚ 132Α - 01/07/1927 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κρουσώνα του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 165 κάτοικοι.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Σάρχου]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Σαρχος
Σαρχος
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Σωματοποιητική διαταραχή

Η **σωματοποιητική διαταραχή** (**σύνδρομο Βriquet** ή **υστερία Briquet**) είναι μια ψυχιατρική διάγνωση που δίνεται σε ασθενείς που για καιρό και επίμονα παραπονιούνται ότι πάσχουν από διάφορα σωματικά συμπτώματα για τα οποία δεν ανευρίσκεται κάποια «οργανική» αιτία. Μια συχνή αιτιολογία που δίνεται στους ασθενείς είναι ότι οι εσωτερικές ψυχολογικές συγκρούσεις εκφράζονται ασυνείδητα ως σωματικά συμπτώματα. 

## Κριτήρια

Η σωματοποιητική διαταραχή είναι μια κοινή σωματόμορφη διαταραχή, για να δοθεί η διάγνωση πρέπει να πληρούνται τα παρακάτω κριτήρια:

* Μια ιστορία σωματικών συμπτωμάτων πριν από την ηλικία των 30.
* Πόνος σε τουλάχιστον 4 σημεία του σώματος.
* Δύο γαστρεντερικά προβλήματα πέρα από τον κοιλιακό πόνο, όπως διάρροια και εμετός 
* Ένα σεξουαλικό πρόβλημα όπως απώλεια ενδιαφέροντος ή πρόβλημα στύσης
* Ένα νευρολογικό σύμπτωμα παρόμοιο με αυτό στη διαταραχή μετατροπής, όπως λιποθυμία και τύφλωση.

Αυτά τα συμπτώματα δεν θα πρέπει να σχετίζονται με κάποια σωματική ασθένεια ή πάθηση. Αυτά τα συμπτώματα δεν χρειάζεται να εμφανίζονται όλα την ίδια στιγμή. Εάν υπάρχει ήδη μια πάθηση ή ασθένεια, τα συμπτώματα θα πρέπει να είναι εντονότερα από αυτά που προκαλεί η ίδια η πάθηση ή ασθένεια ώστε να χορηγηθεί διάγνωση σωματοποιητικής διαταραχής. Δύο συμπτώματα δεν μπορούν να μετράνε για το ίδιο πράγμα, π.χ ένας πόνος κατά την συνουσία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σεξουαλικό πρόβλημα και ως πόνος την ίδια στιγμή. Τα συμπτώματα δεν θα πρέπει να πηγάζουν από μια προσπάθεια του ασθενούς να τραβήξει προσοχή ή να κερδίσει οτιδήποτε άλλο προσποιούμενος τον άρρωστο.

## Θεραπεία

Δεν έχει βρεθεί κάποια θεραπεία για την σωματοποιητική διαταραχή, ωστόσο τα αντικαταθλιπτικά και μια ψυχοθεραπεία έχουν δείξει να βοηθούν στην θεραπεία της διαταραχής.

Κάποια συνεργασία μεταξύ ενός παθολόγου και ψυχιάτρου μπορεί να είναι χρήσιμη.

## Δείτε επίσης

* Διαταραχή μετατροπής
* Ψυχοσωματική ασθένεια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΣΩΜΑΤΟΜΟΡΦΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ 

* Ψυχοσωματικά συμπτώματα

Κατηγορία:Σωματοφόρες διαταραχές
Κατηγορία:Σύνδρομα
Λουτράκι Ηρακλείου

Το Λουτράκι μπορεί να αναφέρεται στους εξής οικισμούς του νομού Ηρακλείου:

*Λουτράκι Άνω Βιάννου Ηρακλείου της επαρχίας Βιάννου
*Λουτράκι Κρουσώνα της επαρχίας Μαλεβιζίου
*Λουτράκι Κάτω Σύμης Ηρακλείου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μετάνειρα

Στην ελληνική μυθολογία η **Μετάνειρα** ήταν σύζυγος του βασιλιά της Ελευσίνας Κελεού. Η Μετάνειρα είχε στην υπηρεσία της ως τροφό του γιου της Δημοφώντα τη θεά Δήμητρα, που είχε ζητήσει φιλοξενία στο σπίτι τους μεταμορφωμένη σε ηλικιωμένη θνητή με το όνομα «Δοσώ». Η Δήμητρα έτρεφε τον Δημοφώντα με αμβροσία και κάθε νύχτα τον έκαιγε πάνω από τη φωτιά για να τον καταστήσει αθάνατο. Αλλά κάποιο βράδι η Μετάνειρα είδε το παιδί της στη φωτιά και υποχρέωσε τη Δήμητρα να σταματήσει τη δραστηριότητα αυτή. Κι έτσι ο Δημοφών παρέμεινε θνητός. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η Μετάνειρα όταν είδε τη σκηνή αυτή έβγαλε μια δυνατή κραυγή από τον τρόμο της και το παιδί κάηκε στη φωτιά.

Στον ομηρικό ύμνο της Δήμητρας αναφέρονται 2 γιοι και 4 κόρες ως παιδιά της Μετανείρας: οι Δημοφώντας, Τριπτόλεμος, Καλλιδίκη, Καλλιθόη, Κλεισιδίκη και Δημώ. Αλλού όμως αναφέρονται μόνο τρεις κόρες. Η Μετάνειρα λατρευόταν στην Ελευσίνα με θεϊκές τιμές. Σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση, ο Κελεός και η Μετάνειρα ήταν απλώς παλαιοί κάτοικοι της Ελευσίνας, και όχι το βασιλικό της ζεύγος. Ο «Σχολιαστής του Ευριπίδη» αναφέρει ότι σύζυγος της Μετανείρας ήταν ο Ιπποθόων.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969.

Μετανειρ
Λουτράκι Μαλεβιζίου Ηρακλείου

Το **Λουτράκι** (επίσημο: Λουτράκιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Απέχει από το Ηράκλειο 20,9 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Βοσκερό (υψομ. 1.199 μ.) που είναι παρακλάδι του Ψηλορείτη σε υψόμετρο 367 μέτρα. Η θέα προς βορρά, ανατολή και νότο είναι πανοραμική. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία, τις καλλιέργειες αμπελιών και την ορνιθοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στα λουτρά (θέρμες) της ρωμαϊκής εποχής. Στην ενετική απογραφή (Κ 102) του Καστροφύλακα (1583) αναφέρεται *Lutrachi* με 65 κατοίκους.

Ο κεντρικός ναός βρίσκεται κοντά στη μονή Ιερουσαλήμ και είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου.

Το 1928 ξεκίνησε η ανέγερση από το Ταμείο Εφέδρων Ηρακλείου σανατορίου, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1928 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Κάτω Λουτράκι αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κρουσώνα του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 134 κάτοικοι.

Δείτε ***[[Κοινότητα Λουτρακίου Ηρακλείου|Κοινότητα Λουτρακίου]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Περισσότερα ιστορικά στοιχεία

## Παραπομπές


Λουτρακι
Λουτρακι
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Κορφές Ηρακλείου

Οι **Κορφές** (επίσημο: αι *Κορφαί*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου.

## Γεωγραφικά - Γενικά στοιχεία
Οι Κορφές βρίσκονται στο 19,8 χιλιόμετρο του δρόμου προς Κρουσώνα. Είναι χτισμένο πάνω σε λόφους και γι’  αυτό έλαβε την ονομασία Κορφές.

Στα ανατολικά του χωριού υπάρχει αρτεσιανό φρέαρ, του οποίου το νερό ανέρχεται στο ένα μέτρο πάνω από το έδαφος και αναδίδει μυρωδιά θείου. Το θειούχο νερό της πηγής έχει, κατά πληροφορίες των κατοίκων, ιαματικές ιδιότητες ειδικά για τις δερματοπάθειες. Σώζονται ερείπια από ειδικά λουτρά που είχαν χτίσει οι Τούρκοι.

Στο χωριό βρίσκεται μια ωραία πλατεία (στο κέντρο) κοντά στους ναούς της Αγίας Τριάδος και της Κοίμησης της Θεοτόκου, κτίσματος του 16ου αιώνα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αμπελοκαλλιέργεια και η ελαιοκομία. Παράγεται σταφίδα και λάδι. Λειτουργούν περιφερειακό ιατρείο, νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

Η βελανιδιά της έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης. Πρόκειται για αιωνόβιο δρυ με ιδιάζουσα βοτανική αξία που συνδέεται με ιστορικά γεγονότα της περιοχής.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται στις βενετικές απογραφές από το 12ο αιώνα και μετά. Έτσι, σε έγγραφο του 1248 απαντάται με το όνομα *Corfe*. Τότε ανήκε στη λατινική αρχιεπισκοπή (*S. Borsari*, *II Dominio Veneziano a Creta*, σελ. 15). Το 1369 αναφέρεται επίσης *Cotfe *στο Δυτικό Αρχείο του Χάντακα και το 1399 ως *Cotfe*.

Το 1583 στον Καστροφύλακα αναγράφεται *Corfes*, με 130 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 102). Στην τούρκικη απογραφή του 1671 αναγράφεται *Cotfes* με 43 χαράτσα ( Ν. Σταυρινίδης). Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 το χωριό γράφεται *Corufes* και το 1881 ως Κορφαίς στο Δήμο Μαλεβιζίου.

Την 1η Αυγούστου του 1905, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Θερίσου, πραγματοποιήθηκε συμπλοκή ανάμεσα σε βρετανικά αποσπάσματα και δυνάμεις Κρητικών επαναστατών που κατείχαν τις Κορφές, οι οποίοι εν τέλει αναγκάστηκαν να εκκενώσουν τον οικισμό.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Κορφών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κρουσώνα του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 293 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Κορφών]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Κορφες
Κορφες
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Δήμος Εγνατίας

Με την ονομασία **Δήμος  Εγνατίας** υπάρχουν δύο δήμοι της Ελλάδας:
*Ο Δήμος Εγνατίας του νομού Θεσσαλονίκης.
*Ο Δήμος Εγνατίας του νομού Ιωαννίνων.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δήμος Εγνατίας Ιωαννίνων

Ο **δήμος Εγνατίας** ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μετσόβου. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 124.338 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.800 κατοίκους. Έδρα του ήταν το  Μικρό Περιστέρι.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 6 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μικρού Περιστερίου Ιωαννίνων|Δ.δ. Μικρού Περιστερίου]] ** 
::* το Μικρό Περιστέρι  
::* το Γιαρακάριον  
::* το Νέο Γερακάρι 
::* το Παλαιοχώριον 
::* τα Προσήλια   
::* η Ραχούλα   
::* τα Ταμπούρια 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μεγάλης Γότιστας Ιωαννίνων|Δ.δ. Μεγάλης Γότιστας]] ** 
::* η Μεγάλη Γότιστα 
::* η Μπαλτούμα  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μεγάλου Περιστερίου Ιωαννίνων|Δ.δ. Μεγάλου Περιστερίου]] **  
::* το Μέγα Περιστέριον 
::* τα Αμπελάκια  
::* το Καρυόφυτον 
::* το Καστρίον  
::* η Κερασιά 
::* οι Μηλιές 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μικράς Γότιστας Ιωαννίνων|Δ.δ. Μικράς Γότιστας]] ** 
::* η Μικρά Γότιστα  
::* ο Άγιος Μηνάς   
::* η Μπάτζα  
::* τα Ριζά  
::* ο Σιούτσος  
: ** Δ.δ. Σίτσαινα ** (της πρώην κοινότητας Πέτρας) -- τα Σίτσαινα 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χρυσοβίτσης Ιωαννίνων|Δ.δ. Χρυσοβίτσης]] ** 
::* η Χρυσοβίτσα  
::* τα Αμπέλια   
::* η Ανάληψη   
::* οι Μύλοι  
::* το Ξηρικόν   
::* οι Σιωλάδες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Εγνατίας  από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το δήμο Εγνατίας στο ηλεκτρονικό δίκτυο ενημέρωσης Epirus Connection


Εγνατιας
Δήμος Ευρυμενών

Την ονομασία **Δήμος  Ευρυμενών** είχαν δύο βραχύβιοι δήμοι της Ελλάδας:
*Ο Δήμος Ευρυμενών Ιωαννίνων του νομού Ιωαννίνων.
*Ο Δήμος Ευρυμενών Λάρισας του νομού Λάρισας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δήμος Ευρυμενών Ιωαννίνων

Ο **Δήμος Ευρυμενών** υπήρξε στο παρελθόν δήμος του νομού Ιωαννίνων. Καταλάμβανε έκταση 73.958 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 1.525 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν η Κληματιά. 

## Ιστορία
Ο δήμος συγκροτήθηκε  το 1996, όταν οι κοινότητες Δελβινακοπούλου, Κληματιάς, Κοκκινοχώματος, Λευκοθέας, Παλιουρής, Σουλοπούλου και οι οικισμοί Σουλοπούλου Χρηστοβασίλη και Σπηλαίου συννενώθηκαν προαιρετικά. Στη συνέχεια το 1999 κατά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας προστέθηκαν στο δήμο και οι μέχρι τότε κοινότητες Βασιλοπούλου και Ραΐκου και ο οικισμός Καστρίου. Το 2011 εντάχθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης στο Δήμο Ζίτσας.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 8 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Κληματιάς ** -- η Κληματιά 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βασιλοπούλου Ιωαννίνων|Δ.δ. Βασιλοπούλου]] **  
::* το Βασιλόπουλον 
::* το Καστρίον  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Δελβινακοπούλου Ιωαννίνων|Δ.δ. Δελβινακοπούλου]] **
::* το Δελβινακόπουλον 
::* το Σπήλαιον 
: ** Δ.δ. Κοκκινοχώματος ** -- το Κοκκινόχωμα 
: ** Δ.δ. Λευκοθέας ** -- η Λευκοθέα 
: ** Δ.δ. Παλιούρης Ιωαννίνων ** -- η Παλιουρή 
: ** Δ.δ. Ραΐκου ** -- το Ράικον 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σουλοπούλου Ιωαννίνων|Δ.δ. Σουλοπούλου]] **  
::* το Σουλόπουλον 
::* το Μικρόν Σουλόπουλον

## Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Ευρυμενών από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το δήμο Ευρυμενών στο ηλεκτρονικό δίκτυο ενημέρωσης Epirus Connection

Ευρυμενων
Δήμος Ευρυμενών Λάρισας

Ο **Δήμος Ευρυμενών** λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα το Στόμιο. 

Ήταν δήμος του νομού Λάρισας, βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, καταλάμβανε έκταση 95.284 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.428 κατοίκους. Η ονομασία του Δήμου προερχόταν από την αρχαία πόλη Ευρυμενές, η οποία βρισκόταν κοντά στο σημερινό Στόμιο.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Αγιάς της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

## Διαίρεση
Ο δήμο περιελάμβανε τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Στομίου Λάρισας|Δ.δ. Στομίου]] **  
::* το Στόμιο   
::* ο Απόστολος Παύλος  
::* οι Κατασκηνώσεις Αγίου Δημητρίου   
::* η Μονή Αγίου Δημητρίου 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καρίτσης Λάρισας|Δ.δ. Καρίτσης]] **  
::* η Καρίτσα 
::* το Κόκκινο Νερό 
::* η Πλατιά Άμμος 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ομολίου Λάρισας|Δ.δ. Ομολίου]] **  
::* το Ομόλιο  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παλαιοπύργου Λάρισας|Δ.δ. Παλαιοπύργου]] ** 
::* ο Παλαιόπυργος 
::* η Αλεξανδρινή

## Ονομασία
Ο Δήμος Ευρυμενών πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη των Μαγνητών, Ευρυμενές. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη και τα αρχαιολογικά ευρήματα, η αρχαία πόλη τοποθετείται βορειοανατολικά του Στομίου, στην περιοχή Παλαιόπυργος πού έχουν βρεθεί ερείπια Βυζαντινού κάστρου .

## Παλαιότερος δήμος Ευρυμενών
Ο Δήμος Ευρυμενών συστάθηκε για πρώτη φορά το 1883 με το βασιλικό διάταγμα «περί της εις δήμου διαιρέσεως την κατά τον νομόν Λάρισας επαρχίας Αγιάς» (ΦΕΚ 126Α/2-4-1883). Ο Δήμος ορίστηκε τάξης Γ΄. Έδρα του είχε το Στόμιο (τότε Τσάγεζι) και περιλάμβανε επίσης τον οικισμό Καρίτσα . Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 1.197 κάτοικοι, οι 321 εκ των οποίως διέμεναν στην έδρα του δήμου, το Στόμιο και οι 876 στην Καρίτσα.. Ο Δήμος καταργήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 και διασπάστηκε σε μικρότερες κοινότητες, την κοινότητα Στομίου και την κοινότητα Καρίτσας που διατηρήθηκαν μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Ευρυμενών από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
*ΤΕΔΚ Νομού Λάρισας

Ευρυμενων
Δήμος Αγίας Παρασκευής (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Δήμος Αγίας Παρασκευής** μπορεί να αναφέρονται:

* Δήμος Αγίας Παρασκευής Αττικής, δήμος της περιφέρειας Αττικής.
* Δήμος Αγίας Παρασκευής Κοζάνης, πρώην δήμος του νομού Κοζάνης.
* Δήμος Αγίας Παρασκευής Λέσβου, πρώην δήμος του νομού Λέσβου.

## Δείτε επίσης
* Αγία Παρασκευή (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δήμος Περιστερίου

Ο **Δήμος Περιστερίου** είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών, στην Περιφέρεια Αττικής, με έδρα και μοναδικό οικισμό, το '''Περιστέρι'''. Έχει έκταση 10,05 τ.χλμ. και σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, έχει μόνιμο πληθυσμό 133.630 κατοίκων.

## Διοικητικές μεταβολές

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
Δήμαρχος από το 2003 διατελεί ο Ανδρέας Παχατουρίδης, ο οποίος επανεξελέγη το 2023 για 6η θητεία με ποσοστό 77,98% .

## Εικόνες

Αρχείο:Peristeri Station (2013).jpg|Μετρό, Σταθμός «Περιστέρι»
Αρχείο:Alsos peristeriou1.jpg|Περιστέρι, Άλσος
Αρχείο:Pezodromos-peristeri.jpg|Περιστέρι, Πεζόδρομος
Αρχείο:Thibon.jpg|Περιστέρι, Οδός Θηβών
Αρχείο:Anthoupoli-2-peristeri.jpg|Περιστέρι, Ανθούπολη
Αρχείο:Saint Ioannis church, Nea Sepolia, Peristeri, Greece.jpg|Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Νέα Σεπόλια, Περιστέρι
Αρχείο:Atromitos fc - panathinaikos athen nov2017 - 5.jpg|Ατρόμητος - Παναθηναϊκός, Νοέμβριος 2017, Γήπεδο Περιστερίου
Αρχείο:Athens Metro Agios Antonios 2.jpg|Μετρό, Σταθμός «Άγιος Αντώνιος», Περιστέρι
Αρχείο:ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ.jpg|Δημαρχείο Περιστερίου
Αρχείο:Ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Νέας Ζωής στο Περιστέρι στις 3 Ιουνίου 2021.jpg|Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Νέας Ζωής, στο Περιστέρι
Αρχείο:Street in Peristeri, Athens.jpg|Δρόμος στην περιοχή του Λόφου Αξιωματικών, στο Περιστέρι
Αρχείο:ΠλατείαΜπουρνάζι 2023-01-20 1.jpg|Πλατεία Μπουρναζίου, Περιστέρι

## Παραπομπές
μικρογραφία|'''Δήμος Περιστερίου'''


## Χάρτης


Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Αττικής
Κατηγορία:Περιστέρι Αττικής
Δήμος Νέας Ιωνίας

Με την ονομασία **Δήμος Νέας Ιωνίας** μπορεί να αναφέρονται:

*Δήμος Νέας Ιωνίας Αττικής, δήμος στην περιφέρεια Αττικής.
*Δήμος Νέας Ιωνίας Μαγνησίας, δήμος στην περιφερειακή ενότητα Μαγνησίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αλέκος Μιχαηλίδης

Ο **Αλέκος Μιχαηλίδης** ήταν Ελληνοκύπριος επιχειρηματίας και πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Υπουργός Εξωτερικών και βουλευτής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέκος Μιχαηλίδης γεννήθηκε στο Μηλικούρι στις 13 Αυγούστου 1933. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο παιδαγωγικής από το Διδασκαλικό Κολέγιο Μόρφου. Στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό στα οικονομικά από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια.

Όταν επέστρεψε στην Κύπρο δραστηριοποιήθηκε στην ξενοδοχειακή βιομηχανία, αρχικά στην Αμμόχωστο και μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατάληψη της Αμμοχώστου από τον τουρκικό στρατό, στην Πάφο.

Ήταν νυμφευμένος με τη Γιόλα Μελή Ιωαννίδη και είχε ένα υιό και δύο κόρες. Απεβίωσε στις 6 Ιανουαρίου 2008.

## Πολιτική διαδρομή
Το 1976 αποτέλεσε ένα από τους ιδρυτές της Δημοκρατικής Παράταξης (μετέπειτα ΔΗΚΟ). Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1976 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τη Δημοκρατική Παράταξη για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Την περίοδο 1976-1977 ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος. Το 1977, μετά την παραίτηση του προέδρου της βουλής, Σπύρου Κυπριανού, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Αλέκος Μιχαηλίδης εξελέγη πρόεδρος της βουλής.

Το 1980 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ μαζί με άλλους βουλευτές και στελέχη του κόμματος λόγω διαφωνιών. Ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατική Παράταξη (ΝΕΔΗΠΑ) της οποίας διετέλεσε πρόεδρος καθ΄ όλη τη διάρκεια ύπαρξης της (1980-1988). Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 η ΝΕΔΗΠΑ δεν εξέλεξε κανένα υποψήφιο της.

Στις προεδρικές εκλογές του 1983 υποστήριξε τον Γλαύκο Κληρίδη. Δεν συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1985. Το 1988 η ΝΕΔΗΠΑ εντάχθηκε στον Δημοκρατικό Συναγερμό και ο Αλέκος Μιχαηλίδης εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 8 Απριλίου 1997.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*
*

|-

|-

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας
Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής της Κύπρου
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993
Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Δήμος Ηλιουπόλεως

Ο **Δήμος Ηλιούπολης** βρίσκεται στην Περιφερειακή ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής.

Δήμαρχος είναι ο Ευστάθιος (Στάθης) Ψυρρόπουλος και αντιδήμαρχοι οι Κομνηνός Δημήτριος, Καραβαγγέλης Νικόλαος, Ιταλός Κάρολος, Πούλος Ιωάννης, Ακρίβος Ιωάννης, Βενετσανόπουλος Γεώργιος, Καπίρη Ελένη, Μαρή Κυριακή, Γρηγορέας Ιωάννης, Καλαρρύτης Χρήστος, Λαμπρόπουλος Παύλος.

## Διοικητικές μεταβολές
Το 1925, με την εφαρμογή για πρώτη φορά του συστήματος αποκεντρωμένης διοίκησης στην Αθήνα, συστάθηκε η κοινότητα Μπραχαμίου, η οποία αποσπάστηκε από το Δήμο Αθηναίων, μαζί με άλλες 6 ακόμη (Κηφισιάς, Αμαρουσίου, Νέου Ηρακλείου, Χαλανδρίου, Νέων Λιοσίων, Καλλιθέας). Στην κοινότητα Μπραχαμίου εντάχθηκε και ο οικισμός της Ηλιούπολης.

Στις 16/10/1928 η Ηλιούπολη ανακηρύχθηκε κοινότητα. Είχε προηγηθεί η ανάκληση της ένταξης της περιοχής στο σχέδιο πόλης τον Ιανουάριο του ιδίου έτους, στο οποίο επανεντάχθηκε στη συνέχεια μικρότερο τμήμα της πόλης.

Το 1964 αναγνωρίζεται σαν δήμος, με πρώτο δήμαρχο τον Παύλο Πεντάρη. Έκτοτε δεν έχει συντελεστεί καμία διοικητική μεταβολή στα όρια του δήμου.

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στον δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.

## Πληθυσμός

## Διατελέσαντες κοινοτάρχες
Εδώ είναι ο πίνακας για τους Κοινοτάρχες και Δημάρχους Ηλιούπολης, με τη γέννηση-θάνατο ενσωματωμένη στη στήλη του ονόματος και όλες τις πηγές που παραθέσατε, σε κώδικα Βικιπαίδειας:

Απόσπασμα κώδικα

## Δημοτικές εκλογές

### Δημοτικές εκλογές 2010
Στον Α' γύρο των Δημοτικών Εκλογών 2010, που διεξήχθη στις 7 Νοεμβρίου 2010, προηγήθηκε ο Ιωάννης Αναγνώστου, με ποσοστό 26,17% ακολουθούμενος από τον Βασίλειο Βαλασόπουλο που συγκέντρωσε ποσοστό 25,98%.

Στον επαναληπτικό γύρο (Β' γύρος) που διεξήχθη στις 14 Νοεμβρίου 2010 δήμαρχος του δήμου Ηλιούπολης εξελέγη ο Βασίλειος Βαλασόπουλος, ανατρέποντας τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου, καθώς κατόρθωσε να συγκεντρώσει ποσοστό 53,55% έναντι 46,45% του αντιπάλου του, πρώην δημάρχου Ιωάννη Αναγνώστου .

### Δημοτικές εκλογές 2014

## Αδελφοποιημένες πόλεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κεντρικός Τομέας Αθηνών
Ηλιουπόλεως
Δήμος Μεταμορφώσεως

Η **Μεταμόρφωση** (γνωστή και ως **Κουκουβάουνες**) είναι πόλη αλλά και ομώνυμος δήμος του βορείου τομέα της Αθήνας, στους πρόποδες της Πάρνηθας, ο οποίος εξυπηρετείται συγκοινωνιακά κυρίως μέσω της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, της Αττικής οδού και μέσω προαστιακού σιδηρόδρομου. Διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Αττικής - Περιφερειακή Ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών. Εκκλησιαστικά, ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος.

Ο **Δήμος Μεταμορφώσεως** βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Βορείου Τομέα Αττικής της Περιφέρειας Αττικής. Η παλαιότερη ονομασία Κουκουβάουνες, που άλλαξε στις 17 Ιανουαρίου του 1957 σε Μεταμόρφωση, παραμένει ευρέως διαδεδομένη, ιδιαίτερα από τους γηραιότερους κατοίκους της πόλης.

Κατά την αρχαιότητα, στην θέση της σημερινής Μεταμόρφωσης βρισκόταν ο αρχαίος Δήμος Συπαληττού.  

## Χαρακτηριστικά
Η Μεταμόρφωση είναι μια όμορφη και ήσυχη περιοχή στα βόρεια προάστια της Αθήνας, που προσφέρει έναν εξαιρετικό συνδυασμό ηρεμίας και πρασίνου. Διαθέτει πολλούς χώρους πρασίνου, πάρκα και δενδροφυτεμένους δρόμους, δημιουργώντας μια φιλική και ευχάριστη ατμόσφαιρα για κατοίκους και επισκέπτες.

Η Μεταμόρφωση βρίσκεται νότια της Κηφισιάς και απέχει 12 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Είναι έκτασης 9 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Αρχικά υπαγόταν διοικητικά στον Δήμο της Αθήνας, έως το 1934. Από το 1934 έως και το 1971 αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη Κοινότητα Μεταμορφώσεως, για να προαχθεί τελικά σε Δήμο Μεταμορφώσεως το έτος 1972. Έχει μέσο υψόμετρο 200 μέτρα.

Η γειτονιά ξεχωρίζει για τη χαμηλή δόμηση, τις άνετες πλατείες και τις όμορφα διαμορφωμένες γειτονιές που επιτρέπουν έναν ποιοτικό τρόπο ζωής. Τα πάρκα και οι παιδικές χαρές είναι προσεγμένα, προσφέροντας ευκαιρίες για χαλάρωση, άθληση και οικογενειακές δραστηριότητες.

Η πρόσβαση είναι εύκολη, με κεντρικούς δρόμους και συγκοινωνίες που συνδέουν τη Μεταμόρφωση με το κέντρο της Αθήνας και άλλες περιοχές. Παράλληλα, η περιοχή διατηρεί την αίσθηση της γειτονιάς, με ήσυχους δρόμους και ποιοτικές κατοικίες.

Αποτελούσε κατά το παρελθόν φημισμένο τόπο αναψυχής των Αθηναίων, τόσο λόγω του καλού της κλίματος, αλλά και λόγω των πολλών ταβερνών που υπήρχαν στην περιοχή, που ήταν τότε ένα γραφικό χωριό στην εξοχή της Αθήνας. Σήμερα, έχει εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο σύγχρονο Δήμο, με εμπορικά μαγαζιά, πολλά πάρκα και πλατείες, αθλητικές εγκαταστάσεις. Πρόσφατα απέκτησε και δεύτερο Λύκειο.

## Συγκοινωνίες
Διασχίζεται από διάφορες γραμμές λεωφορείων που τη συνδέουν με τις γραμμές ΗΣΑΠ Ηρακλείου, Αμαρουσίου και Κηφισιάς ή με το κέντρο της Αθήνας, όπως το Β9. Στον δήμο λειτουργεί και Δημοτική Συγκοινωνία.

Επίσης, εξυπηρετείται μέσω του ομώνυμου σταθμού του Προαστιακού Σιδηροδρόμου.

## Κοινοτάρχες
Πρόεδροι της Κοινότητας ήταν οι εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βόρειος Τομέας Αθηνών
Μεταμορφωσης