open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μονή Κουδουμά Ηρακλείου

Η **Μονή Κουδουμά** αποτελεί μία από τις παλαιότερες μονές στις νότιες ακτές της κεντρικής Κρήτης. Η θέση της είναι στα νότια της κορυφής Κόφινας (1.231 μ.) , κοντά σε όρμο, δυτικά από το ακρωτήριο Μάρτελο. Η πρόσβαση είναι δύσκολη. Απέχει 40 μέτρα από τη θάλασσα. Υπάγεται στην Κοινότητα Στερνών Ηρακλείου και απογράφηκαν 6 άτομα το 2011. 

## Περιγραφή
Ο ναός είναι καθιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το ιερό βήμα βρίσκεται μέσα σε μικρό σπήλαιο. Το μοναστήρι είναι κοινοβιακό και οι περισσότεροι μοναχοί διαμένουν σε σπήλαια στην περιοχή. Στο σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου υπάρχει και ομώνυμο εκκλησάκι. Οι ακολουθίες στη Μονή τελούνται σύμφωνα με το τυπικό του Αγίου Όρους. 
## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα Κουδουμάς είναι πιθανότατα επώνυμο. Αυτό δείχνει έγγραφο του 13ου αιώνα, στο οποίο αναφέρεται το *Cudhumano* ως επώνυμο. Συγκεκριμένα, η αναφορά γίνεται σε συμβόλαιο με χρονολογία 1280. Η σημερινή Μονή χτίστηκε από τους Κρητικούς μοναχούς Παρθένιο και Ευμένιο Χαριτάκη, αδέρφια,μετά το 1870. Παλαιότερα, η μονή είχε καταστραφεί, πιθανότατα από κουρσάρους, και ήταν εγκαταλελειμμένη.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος
*Φωτογραφίες και χρήσιμες πληροφορίες
*Η περιοχή των Αστερουσίων

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Κουδ
Κουδ
Μεταγκίτσι Χαλκιδικής

Το  **Μεταγγίτσι** είναι χωριό στα βόρεια όρια του Δήμου Σιθωνίας και πρώην κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Χαλκιδικής. Σήμερα αποτελεί ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Σιθωνίας με 825 κατοίκους το  (2021). Κύρια ασχολία είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Η απόστασή του από τη Θεσσαλονίκη είναι 100 χιλιόμετρα. Ο  Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Χριστόφορος και η Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου είναι οι σημαντικότεροι ναοί του χωριού. Στον οικισμό λειτουργούν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο, ενώ ενεργός είναι ο Ελαιοπαραγωγικός Αγροτικός Συνεταιρισμός Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής, με αναγνωρισμένη ομάδα παραγωγών Ελιάς και Ελαιολάδου, με έντονη εξαγωγική δραστηριότητα στην ελιά και το ελαιόλαδο και με τρία αναγνωρισμένα ΠΟΠ προϊόντα, ένα εκ των οποίων είναι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ΠΟΠ Γαλανό Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής, για το οποίο έχει την διαχείριση και την εποπτεία του. Επίσης ενεργός είναι ο πολιτιστικός σύλλογος , με το όνομα "Νέα Άσσα", ο αθλητικός σύλλογος Μεταγγιτσίου και η ΑΕ καλαθοσφαίρισης Μεταγγιτσίου. Τα σπίτια είναι πετρόχτιστα και έχουν παραδοσιακό χρώμα.  Στο χωριό γίνονται τριήμερες πανηγυρικές εκδηλώσεις στις 20 Ιουλίου, κατά τον εορτασμό του Προφήτη Ηλία. Πολιούχος είναι η Αγία Παρασκευή. Στα αξιοθέατα περιλαμβάνεται και το Διονυσιακό μετόχι, το φράγμα του Χαβρία και το ξωκλήσι της Αγίας Κυριακής, του 1868.

Το Μεταγγίτσι διατηρεί μια από τις μεγαλύτερες ομάδες αιμοδοσίας στη βόρεια Ελλάδα.

## Δ.δ. Μεταγγιτσίου
Το Δημοτικό διαμέρισμα, που αριθμεί συνολικά 777 κατοίκους, συναποτελούν οι οικισμοί :
*Το *Μεταγγίτσι*, έδρα του Δημοτικού διαμερίσματος, με 825 κατοίκους το 2001 και
*οι  *[[Άγιοι Θεόδωροι Χαλκιδικής|Άγιοι Θεόδωροι]]*, με 10 κατοίκους.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός είναι κτισμένος στη θέση αρχαίας πόλης, που λεγόταν Άσσα. Η έρευνα από τους αρχαιολόγους τοποθετούν την εν λόγω πόλη στη θέση Μαρμαράδες, πάνω από το σημερινό χωριό του Μεταγγιτσίου. Η αρχαία πόλη ονομαζόταν και Άσσηρα και υπήρξε μέλος της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας. Για την ονομασία του χωριού οι επικρατέστερες εκδοχές κάνουν λόγο για τη φράση *μέλαινα γη* από το κοκκινόχωμα που απαντάται στην περιοχή και για τη μετάγγιση των πληθυσμών που σώθηκαν σε γύρω περιοχές, μετά την καταστροφή του σημερινού χωριού από τους Ρωμαίους. Οι κάτοικοι της Μεταγγιτσίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Γεράκης Δήμου, ο Στέργιος Δήμου, ο Αθανάσιος Ζάχου, ο Αλεξανρής Ιωάννου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τουριστικό πανόραμα Δήμου Σιθωνίας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Σιθωνίας
Στάδιο Νεμέσιο Ντίες

Το στάδιο **Νεμέσιο Ντίες** είναι ένα απο τα παλαιότερα ποδοσφαιρικά γήπεδα του Μεξικού.

Βρίσκεται στην πόλη Τολούκα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1953 και εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1954 έχοντας αρχική χωρητικότητα 27.000 θέσεων (σήμερα 29.700).Είναι έδρα της τοπικής Ντεπορτίβο Τολούκα (ομάδα Α Κατηγορίας) και χρησιμοποιήθηκε σε 2 διοργανώσεις Μουντιάλ το 1970 και το 1986 που έλαβαν χώρα στο Μεξικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Μεξικό
Κατηγορία:Ντεπορτίβο Τολούκα
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1970
Μούνιχος

Ο **Μούνιχος** ήταν μυθικός ήρωας, βασιλιάς της Αθήνας και πιστεύεται ότι ο λόφος της Μουνιχίας στον Πειραιά φέρει το όνομα του (Ευριπίδου "Ιππόλυτος" 760).

Φέρεται ως γιος του Παντακλή ή Πεντευκλή που εκδιώχθηκε από τους Θράκες, από τον Ορχομενό, και μετοίκησε με τους οπαδούς του Μινύες στην περιοχή του αρχαίου Πειραιά όπου και εγκαταστάθηκε στον ψηλότερο λόφο, που από το όνομά του ονομάστηκε στη συνέχεια Μουνιχία. Έχει αναφερθεί επίσης ότι όταν ο Ορχομενός δέχθηκε επίθεση από τους Θράκες οι κάτοικοι του προσέφυγαν στον βασιλιά Μούνιχο, ο οποίος τους δέχθηκε και τους παραχώρησε γη προς εγκατάσταση και εκείνη ονόμασαν την γη από ευγνωμοσύνη Μουνιχία.
 
Στους Μινύες πιθανώς αποδίδονται και τα πρώτα κατασκευάσματα και ορύγματα που απαντώνται στη περιοχή όπως το Σηράγγιο ή Σπηλιά του Παρασκευά καθώς και η λεγόμενη Σπηλιά Αρετούσας.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ηλίου* τ.13ος, σ.810.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Μουνιχος
Βασιλεις
Αθηνα
Κατηγορία:Αρχαίος Πειραιάς
Ζάαλμπουργκ

Το **Ζάαλμπουργκ** (*Saalburg*) είναι ρωμαϊκό κάστρο στην κορυφογραμμή της οροσειράς Τάουνους και κομμάτι του Γερμανικού Λίμες. Βρίσκεται βόρεια του Μπαντ Χόμπουργκ στη μητροπολιτική περιοχή της Φραγκφούρτης. Το κάστρο πρόσφερε στέγη για 1.500 πολίτες και 500 στρατιώτες. 

Μετά την εξερεύνηση του Λίμες από τον ιστορικό Τέοντορ Μόμσεν αποφασίστηκε η ανακατασκευή του. Το σημερινό κτίσμα παρουσιάζεται όπως ήταν κατά την εποχή του Αδριανού. Το κάστρο αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2005 μαζί με το υπόλοιπο Γερμανικό Λίμες, υπό τον τίτλο «Σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας».

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Φραγκφούρτη
Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική
Σάββας Δημόπουλος

Ο **Σάββας Δημόπουλος** (1952) είναι Έλληνας φυσικός στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και μετανάστευσε αργότερα στην Αθήνα λόγω των διωγμών των Ελλήνων στην Τουρκία κατά τη διάρκεια των Σεπτεμβριανών του 1955 και της έξαρσης του Τουρκικού εθνικισμού.

Σπούδασε ως προπτυχιακός φοιτητής στο πανεπιστήμιο του Χιούστον. Πήγε στο πανεπιστήμιο του Σικάγου και έκανε επιστημονικές μελέτες κοντά στον Γιοϊσίρο Νάμπου για την διδακτορικής του διατριβή. Μετά από την ολοκλήρωση του Ph.D. του το 1979, πήγε για λίγο διάστημα στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια πριν αναλάβει μια έδρα στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ το 1980. Κατά τη διάρκεια του 1981 και του 1982 εργάστηκε επίσης και με το Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το Santa Barbara. 
Από το 1994 ως το 1997 εργάστηκε στο Κέντρο Πυρηνικών Μελετών και Ερευνών CERN.

Ο Δημόπουλος είναι γνωστός για την επιστημονική εργασία του και τις επιστημονικές θεωρίες που ανέπτυξε πέρα από το Standard Model, οι οποίες εξετάζονται πειραματικά στον Επιταχυντή σωματιδίων. Η πιό γνωστή εργασία του ήταν περί του Minimal Supersymmetric Standard Model (MSSM) την οποία πρότεινε το 1981 από κοινού με τον Howard Georgi. Πρότεινε επίσης τη θεωρία των large extra dimensions μαζί με τον Nima Arkani-Hamed και τον Gia Dvali. Για την πρόταση αυτών των θεωριών και την εξέλιξη του τομέα της θεωρητικής φυσικής μορίων κέρδισε το Βραβείο Sakurai το 2006.

## Άρθρα
Τα πιο γνωστά άρθρα του συμπεριλαμβάνουν:
* Baryogenesis at the GUT scale    
* Early work on technicolor        
* The MSSM and Gauge coupling unification in the MSSM  
* Moduli-mediated millimeter scale forces 
* "Large extra dimensions", with Nima Arkani-Hamed and Gia Dvali 
* Split supersymmetry  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Papers in the SPIRES database.
* Faculty page  at Stanford.

Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Τυμπάκι

Το  **Τυμπάκι**, επισήμως γνωστό ως **Τυμπάκιον**, είναι κωμόπολη, στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος με έδρα ομώνυνης κοινότητος, ιστορική έδρα του Δήμου Φαιστού καθώς και της τέως Επαρχίας Πυργιωτίσσης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 65,5  χλμ. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η καλλιέργεια οπωροκηπευτικών και ανθέων. Πολιούχος ναός είναι ο Άγιος Τίτος, ενώ υπάρχει και ναός του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Αικατερίνης  και του Αγίου Νεκταρίου.  Στις 25 Αυγούστου ο οικισμός πανηγυρίζει, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου εορτάζεται η γεωργική Πρωτοχρονιά, με ομαδική έξοδο των κατοίκων στα περιβόλια που διημερεύουν. Στην Κοινότητα Τυμπακίου βρίσκεται και ο οικισμός του Κόκκινου Πύργου. .

## Υποδομή
Έπειτα από τη δημιουργία καλλιεργειών πρωίμων κηπευτικών σε θερμοκήπια, ο πληθυσμός του Τυμπακίου αυξήθηκε. Στον οικισμό μεταξύ άλλων λειτουργούν 3 νηπιαγωγεία, 3 Δημοτικά Σχολεία, πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο, Γυμνάσιο, Λύκειο, τράπεζες, ΕΛΤΑ και πολιτιστικός σύλλογος.  Αθλητικά δραστηριοποιείται  στο χώρο του ποδοσφαίρου με τον Αθλητικό Όμιλο Τυμπακίου, ο οποίος αγωνίζεται στην ΕΠΣ Ηρακλείου στην πρώτη κατηγορία του τοπικού ποδοσφαίρου .

Στο Τυμπάκι βρίσκεται στρατιωτικό αεροδρόμιο, σε αδράνεια. Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε το 1941 από τους Γερμανούς, ώστε να βοηθάει στον ανεφοδιασμό των στρατευμάτων στη Βόρεια Αφρική. Το 1979 μετατράπηκε σε πεδίο βολής. Σήμερα στο αεροδρόμιο διοργανώνονται αγώνες dragster.

## Ιστορικά στοιχεία
### Ονομασία
Το όνομα του οικισμού έχει άγνωστη προέλευση. Η εικασία ότι οφείλεται στη λέξη τύμβος, που πηγάζει από τη θεωρία ότι ο οικισμός ιδρύθηκε από κατοίκους του οικισμού Άγιος Ανδρέας, δεν ευσταθεί κατά το Στέργιο Σπανάκη. Άλλες πηγές ασπάζονται όμως την εκδοχή αυτή. Ο Άγιος Ανδρέας στον Καστροφύλακα αναφέρεται με 63 κατοίκους. Ωστόσο ο  οικισμός *Cimbachi* (Τυμπάκι) προϋπάρχει του οικισμού Άγιος Ανδρέας. 
Η ερμηνεία από τη λέξη τύμβος δεν ευσταθεί και για έναν πρόσθετο λόγο: τύμβοι δεν απαντώνται στην Κρήτη, ούτε χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στο παρελθόν ως τρόπος ταφής.

### Λοιπά ιστορικά στοιχεία
Στα παλαιότερα χρόνια το Τυμπάκι μαστιζόταν από την ελονοσία, σε αντίθεση με σήμερα, που το κλίμα είναι υγιεινό. Στη θέση του οικισμού Κόκκινος Πύργος παλαιότερα βρισκόταν ένας πύργος, κτισμένος με κοκκινόχωμα, εξ ου και η ονομασία του σημερινού οικισμού.

Την περίοδο της κατοχής οι Γερμανοί, αφού πρώτα εκκένωσαν, στη συνέχεια σχεδόν ισοπέδωσαν το Τυμπάκι κρατώντας λίγα μόνο κτίρια για να μένουν οι ίδιοι. Με τα υλικά από τα κατεδαφισμένα σπίτια, κατασκεύασαν πολεμικό αεροδρόμιο για να ελέγχουν την νοτιοανατολική Μεσόγειο.

### Διοικητικά στοιχεία
Δείτε ***[[Κοινότητα Τυμπακίου]]*** καθώς και ***[[Δήμος Τυμπακίου|Δήμος Τυμπακίου (πρώην)]]***

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 να ορίζεται ιστορική έδρα του Δήμου Φαιστού.

### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Τυμπακίου
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Λίμες

Με την ονομασία **Λίμες** (λατ. *Limes*) εννοούνται εκείνες οι εγκαταστάσεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που χρησίμευαν για την υπεράσπιση, κυρίως όμως την οριοθέτηση των συνόρων.

## Γνωστοί Λίμες
thumb|left|Ανακατασκευασμένος πύργος
Οι κυριότεροι και πιο αξιόλογοι Λίμες των Ρωμαίων είναι:
* Το τείχος του Αδριανού - *Limes Britannicus* (UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς *ID 430bis-001*) 
* Το τείχος του Αντονίνου
* Το Άνω Γερμανικό & Ραιτικό *Limes* (UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς *ID 430bis-002*), τμήμα του *[[Limes Germanicus]]* 
* *[[Limes Arabicus]]*, που οριοθετούσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μέχρι την έρημο
* *[[Limes Tripolitanus]]*, που οριοθετούσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στη σημερινή Λιβύη μέχρι την έρημο

## Λίμες της Γερμανίας
Το μεγαλύτερο κομμάτι αποτελούσε ένα τείχος με διάφορους πύργους, που ήταν σε οπτική επικοινωνία μεταξύ τους, καθώς και διάφορες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Στην τελική μορφή του το 260 το ξύλινο τείχος είχε μήκος 548 χλμ, ξεκίναγε στη σημερινή Ρηνανία-Παλατινάτο και έφτανε μέχρι την Φρανκονία.

Το τείχος ήταν μέχρι το 1780 σε πολλά σημεία εμφανές. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα κατέρρευσαν και τα ρωμαϊκά τείχη της Κολωνίας. Στην Τριέρη έχουν διατηρηθεί πολλά ρωμαϊκά κτήρια, ενώ κοντά στην Φρανκφούρτη δίπλα στο Λίμες ανακατασκευάστηκε το Ζάλμπουρκ, ένα ρωμαϊκό κάστρο κατά τον δέκατο ένατο αιώνα ως μουσείο για τα ευρήματα.
Το 2006 μπήκε στον κατάλογο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ευρώπη
Κατηγορία:Ρωμαϊκές οχυρώσεις
Κατηγορία:Οχυρωματικές γραμμές
Γκρέσια

Η **Γκρέσια** () (ελλ.: Ελλάδα), είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου καντονιού στην επαρχία της Αλαχουέλα, καλύπτει έκταση 6,86 χλμ² και έχει πληθυσμό 15.457 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 999 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και τους πρόποδες της *Κεντρικής Cordillera* στο ανατολικό άκρο της *Κεντρικής Κοιλάδας* (Valle Central). Η πόλη απέχει 27 χιλιόμετρα από το Διεθνές Αεροδρόμιο *Χουάν Σανταμαρία*, και 45 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Κόστα Ρίκα, Σαν Χοσέ. 

Το γνωστότερο αξιοθέατο της πόλης είναι η εκκλησία *Iglesia de la Nuestra Señora de las Mercedes*, που έχει κατασκευαστή εξολοκλήρου από προκατασκευασμένες πλάκες χάλυβα κόκκινου χρώματος. 

Στην κεντρική είσοδο της πόλης υπάρχει ένα μνημείο με αρχαιοελληνικές κολώνες και μια επιγραφή που γράφει *Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα*, Η πόλη ιδρύθηκε το 1825 από τον *Χοσέ Ραφαέλ Γκαγιέγος ι Αλβαράδο* που ήταν φιλέλληνας ενστερνιζόμενος την επανάσταση του 1821. Κατόπιν αποφάσισε να δώσει σε τρεις πόλεις ελληνικά ονόματα, και της έδωσε το όνομα Ελλάδα προς τιμή της Ελληνικής επανάστασης που γινόταν τότε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Ατένας

Η **Ατένας** (ισπ: *Atenas*) είναι κωμόπολη στην Κόστα Ρίκα, πρωτεύουσα του ομώνυμου καντονιού ("cantón" στα ισπανικά, πληθυντικός "cantones"), στην επαρχία Αλαχουέλα. Καταλαμβάνει έκταση 8,93 τ.χλμ, και έχει πληθυσμό 7716 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 698 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας  στο δυτικό άκρο της Κεντρικής Κοιλάδας (Valle Central). Απέχει 20 χιλιόμετρα από το *Διεθνές Αεροδρόμιο Χουάν Σάντα Μαρία* , και 35 χιλιόμετρα από την  πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.

Η πόλη περιβάλλεται από βουνά και φυτείες καφέ. Βρίσκεται σε μια γόνιμη γεωργική περιοχή που φιλοξενεί κάθε εβδομάδα λαϊκή αγορά. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται μια λευκή εκκλησία που περιβάλλεται από πάρκο με φοίνικες. Διαθέτει κέντρο υγείας , φαρμακεία, γιατρούς, οδοντιάτρους, γήπεδο τένις, γυμναστήριο, πισίνες, πάρκα, τράπεζες, καταστήματα και πολλά εστιατόρια.

## Θρύλοι
Ένας τοπικός θρύλος λέει ότι η οργάνωση National Geographic αναγνώρισε το κλίμα της πόλης ως "το καλύτερο κλίμα στον κόσμο". Σύμφωνα με αξιωματούχους του National Geographic η οργάνωση ποτέ δεν κάνει τέτοιες κρίσεις που σχετίζονται με το «καλύτερο» ή «χειρότερο» σε κάθε κατηγορία. Μια έρευνα αρχείων του *National Geographic* αποκάλυψε ότι δεν έγινε ποτέ τέτοια αναφορά για το κλίμα της πόλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Αθήνα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Αθήνα** είναι γνωστές ανά τον κόσμο οι παρακάτω πόλεις και σύλλογοι.

## Πόλεις
### Ελλάδα
*Αθήνα, η μητροπολιτική περιοχή πρωτευούσης του Ελληνικού κράτους, ονοματοδότης των υπόλοιπων.
*Αρχαία Αθήνα, η αρχαία πόλη

### Εύξεινος Πόντος
* Αθήνα του Πόντου, Πόλη και νομός στην περιοχή της Ριζούντας, με την σημερινή ονομασία Παζάρ.

### ΗΠΑ
*Αθήνα (Αλαμπάμα)
*Αθήνα (Καλιφόρνια)
*Γουέστ Αθήνα (Καλιφόρνια)
*Αθήνα (Τζόρτζια)
*Αθήνα (Ιλινόις)
*Νέα Αθήνα (Ιλινόις)
*Αθήνα (Ιντιάνα)
*Αθήνα (Λουιζιάνα)
*Αθήνα (Μέιν)
*Αθήνα (Μίσιγκαν)
*Αθήνα (Μισισίπι)
*Αθήνα (πόλη, Νέα Υόρκη)
*Αθήνα (κωμόπολη, Νέα Υόρκη)
*Αθήνα (Οχάιο)
*Αθήνα Κάουντι (Οχάιο)
*Αθήνα (Πενσιλβάνια)
*Αθήνα (Τενεσί)
*Αθήνα (Τέξας)
*Αθήνα (Βέρμοντ)
*Αθήνα (Δυτική Βιρτζίνια)
*Αθήνα (Γουισκόνσιν)

### Καναδάς
*Αθήνα (Οντάριο)
### Κόστα Ρίκα
*Αθήνα (Κόστα Ρίκα)

## Επίσης με το ίδιο όνομα είναι γνωστά

***Αθήνα**, καντόνι της Κόστα Ρίκα στην επαρχία Αλαχουέλα 
*Ατένας ντε Σαν Κάρλος, αθλητικός σύλλογος στην Ουρουγουάη.
***Α.D. Ατένας** , σύλλογος καλαθοσφαίρισης στην πόλη Κόρδοβα της Αργεντινής.

## Δείτε επίσης
* Αθήναι
* Αθηνά (αποσαφήνιση)
Τρύφαινα

Η **Κλεοπάτρα Τρύφαινα** (??? – 111 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της αρχαίας Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Υπήρξε βασίλισσα της Συρίας, στο πλευρό του Αντίοχου Η' του Γρυπού, μέλους της Δυναστείας των Σελευκιδών. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Κατά την παιδική της ηλικία ο πατέρας της ήρθε σε σύγκρουση με την αδελφή και βασίλισσά του, Κλεοπάτρα Β', και αναγκάστηκε να διαφύγει με τη νέα του σύζυγο, Κλεοπάτρα Γ', και τα παιδιά του στο νησί της Κύπρου το 131 π.Χ.. Η αποκατάσταση της ηρεμίας στην Αλεξάνδρεια άργησε να έρθει, ωστόσο ο Πτολεμαίος Η' κατάφερε να ανακτήσει τον θρόνο το 130/29 π.Χ. Ο βασιλιάς άφησε την τελευταία του πνοή το 116 π.Χ. αφήνοντας πίσω του δύο γιους, τον Πτολεμαίο και τον Πτολεμαίο Αλέξανδρο, και τρεις κόρες: την Τρύφαινα, που έγινε το 124/23 π.Χ. βασίλισσα της Συρίας, την Κλεοπάτρα Δ', που παντρεύτηκε το μεγαλύτερο από τους δύο αδελφούς της και την Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα τους, ο θρόνος της Αιγύπτου, έμενε στην Κλεοπάτρα Γ', με την προϋπόθεση να μοιραζόταν τη βασιλεία με έναν από τους γιους της, όποιον αυτή προτιμούσε. Η Κλεοπάτρα σκόπευε να επιλέξει για τους δικούς της λόγους τον νεότερο αδελφό, τον Αλέξανδρο, όμως οι Αλεξανδρινοί τελικά έκριναν εκείνοι επιβάλλοντας τον Πτολεμαίο, που έμεινε στην ιστορία ως Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος.

Η Κλεοπάτρα Γ' ανάγκασε τον γιο της να λάβει διαζύγιο από την αδελφή του, Κλεοπάτρα Δ', ώστε να παντρευτεί την Κλεοπάτρα Σελήνη. Τότε η Κλεοπάτρα Δ', αφού συγκέντρωσε στρατό στην Κύπρο πήγε στη Συρία, όπου και πρόσφερε το χέρι και τον στρατό της στον διεκδικητή του θρόνου των Σελευκιδών, Αντίοχο Θ' Κυζικηνό. Ο τελευταίος βρισκόταν σε πόλεμο με τον ετεροθαλή αδελφό του και σύζυγο της Τρύφαινας, Αντίοχο Η' Γρυπό για τον θρόνο της Συρίας. Η Κλεοπάτρα Δ' βρισκόταν στην Αντιόχεια όταν η πόλη κατελήφθη από τον Αντίοχο Γρυπό, και για να σωθεί κατέφυγε στον ναό του Απόλλωνα στη Δάφνη. Ο Αντίοχος επιθυμούσε να της χαρίσει τη ζωή, είτε για διπλωματικούς λόγους είτε από φόβο για την ιεροσυλία. Ωστόσο η Τρύφαινα ήταν ανένδοτη και παρότρυνε τον άντρα της να τη θανατώσει. Καθώς η Κλεοπάτρα άγγιζε τον βωμό, τα χέρια της αποκόπηκαν ώστε να μεταφερθεί έξω και έτσι πέθανε ενώ καταριόταν την αδελφή της (112 π.Χ.) Έναν χρόνο αργότερα την Τρύφαινα αιχμαλώτισε ο Αντίοχος Κυζικηνός, τη βασάνισε και τη θανάτωσε.

## Χρονολόγιο

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων 
* Δυναστεία των Σελευκιδών 
* Αρχαία Αίγυπτος 
* Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
* Ελληνιστική περίοδος

## Πηγές
* *The House of Ptolemy από τον E. R. Bevan,* κεφ.11
* *Βιογραφία από τον Christopher Bennett*, Tryphaena
* *www.livious.org,* Tryphaena

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Νιου Λάναρκ

Το **Νιου Λάναρκ** (αγγλικά: *New Lanark*) ήταν ένα πρότυπο βιομηχανικό χωριό του 18ου αιώνα, χτισμένο στις όχθες του ποταμού Κλάιντ στη Σκωτία. Απέχει περίπου 1,4 μίλια (ή 2,2 χιλιόμετρα) από το κοντινό χωριό Λάναρκ, του Νότιου Λάναρκσαϊρ. Ιδρύθηκε το 1786 από τον Ντέιβιντ Ντέιλ, ο οποίος έχτισε εκεί βαμβακουργείο και καταλύματα για τους εργάτες. Ο Ντέιλ επέλεξε την συγκεκριμένη τοποθεσία για να εγκαταστήσει το εργοστάσιο επειδή επέτρεπε την εκμετάλλευση της υδραυλικής ενέργειας από τους καταρράκτες του ποταμού.

Στα 1800 τη διοίκηση του βαμβακουργείου ανέλαβε ο Ρόμπερτ Όουεν, γαμπρός του Ντέιλ, ως επικεφαλής ενός συνεταιρισμού. Ο Όουεν ήταν αρχικά οπαδός της ωφελιμιστικής σχολής του Μπένθαμ αλλά μετακινήθηκε σε σοσιαλιστικές ιδέες και τους οραματισμούς του αυτούς εφάρμοσε στην ισότητα των εργαζομένων και στην κοινοβιακή, σοσιαλιστική οργάνωση της βιομηχανίας στο Νέο Λάναρκ. Ο Ρόμπερτ Όουεν έμεινε γνωστός ως φιλάνθρωπος και κοινωνικός μεταρρυθμιστής και το Νέο Λάναρκ κατέστη ένα επιτυχημένο κοινωνικό και βιομηχανικό πείραμα και επιτομή του ουτοπικού σοσιαλισμού ή *οουενισμού* αλλά και τη βάση για μεταγενέστερα συνεταιριστικά εγχειρήματα. Η φήμη του Νέου Λάναρκ εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και το χωριό επισκέφθηκε ο μετέπειτα τσάρος Νικόλαος Β'.

Η βαμβακουργία λειτούργησε έως το 1968. Μετά από μια περίοδο παρακμής, ιδρύθηκε το 1975 η Συνεργασία για την Διατήρηση του Νέου Λάναρκ για να αποτρέψει την κατεδάφιση του χωριού. Από το 2006, τα περισσότερα από τα κτήρια έχουν αποκατασταθεί και το χωριό έχει γίνει ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο. Είναι ένα από τέσσερα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO στη Σκωτία και ένα σημείο σταθμός της ERIH - της ευρωπαϊκής διαδρομής βιομηχανικής κληρονομιάς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Το πείραμα ενός νέου κόσμου''. Βιβλιοκριτική του Θανάση Γιαλκέτση από την ''ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ'' για τη μετάφραση του έργου του Ρόμπερτ Όουεν ''Μία νέα θεώρηση της κοινωνίας'' στα ελληνικά
*''Η φιλοσοφία της ελπίδας''. Βιβλιοκριτική του Θανάση Βασιλείου από την ''ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ''
*''Ουτοπία''. Βιογραφία του Όουεν από τον ''ΣΚΑΪ'' 

Νεο Λαρνακ
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Σημεία σταθμοί στην Ευρωπαϊκή Διαδρομή Βιομηχανικής Κληρονομιάς
Επαρχία του Τρεβίζο

Η **Επαρχία του Τρεβίζο** (ιταλικά: *Provincia di Treviso*) είναι Ιταλική επαρχία στην Ιταλική περιφέρεια του Βένετο στην Ιταλία, έχει πρωτεύουσα το Τρεβίζο. Η έκτασή της επαρχίας είναι 2.476,68 τ. χιλιόμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 874.748 κατοίκους (2008). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 95 Δήμους. Συνορεύει βόρεια με την Επαρχία του Μπελούνο, ανατολικά με την περιφέρεια του Φρίουλι-Βενέτια Τζιούλια (Επαρχία του Πορντενόνε), νότια με τις επαρχίες της Βενετίας και της Πάδοβας και δυτικά με Επαρχία της Βιτσέντσα.

Την επαρχία διαρρέει ο ποταμός Πιάβε και έχει σημαντική παραγωγή κρασιού. Η επαρχία του Τρεβίζο ιδρύθηκε από τους Κέλτες αλλά κατακτήθηκε από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και πήρε το όνομα *"Ταρβίσιουμ"*, επόμενοι κατακτητές ήταν οι Ούνοι, οι Οστρογότθοι και οι Λομβαρδοί.
Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπέστη μεγάλες καταστροφές από τον Αυστριακό στρατό. Ο *"Μαραθώνιος του Αγίου Αντωνίου"* είναι ένα διάσημο γεγονός που γίνεται την τελευταία Κυριακή κάθε Απριλίου, οι δρομείς ξεκινούν από την πόλη της επαρχίας Βεντελάγκο, περνούν οκτώ διαφορετικές πόλεις και καταλήγουν στην Πάντοβα. Οι κυριότερες βιομηχανικές δραστηριότητες της επαρχίας είναι η επιπλοποιία, η αμπελουργία, η υποδηματοποιία και η παραγωγή αθλητικών ειδών. Σε ένα δασάκι της επαρχίας παράγεται άφθονη ποσότητα ξύλου που χρησιμοποιούσε η Δημοκρατία της Βενετίας για να κατασκευάσει τα πλοία της.

## Κύριοι δήμοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bell, James (1832). A System of Geography, Popular and Scientific: Or A Physical, Political, and Statistical Account of the World and Its Various Divisions. A. Fullarton and Company.
* Cindio, Dr Fiorella De; Aurigi, Dr Alessandro (2012). Augmented Urban Spaces: Articulating the Physical and Electronic City. Ashgate Publishing, Ltd. 
* Domenico, Roy Palmer (2002). The Regions of Italy: A Reference Guide to History and Culture. Greenwood Publishing Group. 
*Fabris, Marissa (2005). Venice and the Veneto. Hunter Publishing, Inc. 
*Wilhelm, Thomas (1881). A Military Dictionary and Gazetteer: Comprising Ancient and Modern Military Technical Terms, Historical Accounts of All North American Indians, as Well as Ancient Warlike Tribes; Also Notices of Battles from the Earliest Period to the Present Time, with a Concise Explanation of Terms Used in Heraldry and the Offices Thereof. The Work Also Gives Valuable Geographical Information. Comp. from the Best Authorities of All Nations. With an Appendix Containing the Articles of War, Etc

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τρεβίζο


Τρεβιζο
Ρόζα Ζαφεράνι

Η **Ρόζα Ζαφεράνι** (*Rosa Zafferani*) είναι πολιτικός από τον Άγιο Μαρίνο. Διετέλεσε Κυβερνούσα Διοικητής στη μικρή χώρα.

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1960. ΕξελέγηΚυβερνούσα Διοικητής για την περίοδο από 1η Απριλίου ως τον Οκτώβριο του 2008, μαζί με το Φεντερίκο Πεντίνι Αμάτι. Προηγουμένως, είχε υπηρετήσει στο ίδιο αξίωμα, από τον Απρίλιο του 1999 ως τον Οκτώβριο του ιδίου έτους.

Η Ζαφεράνι υπηρέτησε και σε υπουργεία. Συγκεκριμένα, υπήρξε Υπουργός Υγείας, Παιδείας και Εσωτερικών. Είναι μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνώντες Διοικητές του Αγίου Μαρίνου
Φεντερίκο Πεντίνι Αμάτι

Ο **Φεντερίκο Πεντίνι Αμάτι** (*Federico Pedini Amati*) είναι πολιτικός από τον Άγιο Μαρίνο.

Γεννήθηκε την 1η Αυγούστου του 1967. ΕξελέγηΚυβερνών Διοικητής για την περίοδο από 1η Απριλίου ως τον Οκτώβριο του 2008, μαζί με τη Ρόζα Ζαφεράνι. Είναι μέλος του Κόμματος Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.

## Παραπομπές


Αματι
Επαρχία του Μπελλούνο

Η **Επαρχία του Μπελλούνο** (ιταλικά: *Provincia di Belluno*) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Βένετο στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.678 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 213.851 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι το Μπελλούνο (*Belluno*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 69 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την Αυστρία, ανατολικά με την περιφέρεια του Φρίουλι-Βενετία Τζιούλια (επαρχίες του Ούντινε και του Πορντενόνε), νότια με τις επαρχίες του Τρεβίζο και της Βιτσέντσα και δυτικά με την περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε (επαρχίες του Τρέντο και του Μπολτζάνο). 

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Χάρτης του Μπελούνο


Μπελλουνο
Μιχάλης Σταφυλάς

Ο **Μιχάλης Σταφυλάς** (1920-2018) ηταν συγγραφέας και εκδότης, ο οποίος επιμελείται εκδόσεις για την Ευρυτανία, όπως επίσης και λογοτεχνικά περιοδικά.

## Βίος
Γεννήθηκε στη Γρανίτσα Ευρυτανίας το 1920. Η πρώτη του εμπειρία με τα γράμματα ήταν πικρή, αφού πρωτοσέλιδο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα της Αθήνας «Πατρίς» (19-7-1936), λίγες μέρες αργότερα θεωρήθηκε επαναστατικό από τη δικτατορία του Μεταξά (4ης Αυγούστου), με αποτέλεσμα να αποβληθεί από το Γυμνάσιο Καρπενησίου αρχικά και του Αγρινίου στη συνέχεια. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή την οποία εγκατέλειψε παίρνοντας μέρος στην Εθνική Αντίσταση.

Σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών, απολύθηκε από την δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 και τελικά συνταξιοδοτήθηκε με το βαθμό του διευθυντή. Από το 1981 εκλέγεται διοικητικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και κατόπιν της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Θήτευσε Aντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας - A.I.C.L., Paris και μέλος του ΠΕΝ. Βιογραφείται σε ελληνικές και ξένες εγκυκλοπαίδειες. Έχει λάβει μέρος σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια και έχει δώσει εκατοντάδες ομιλίες. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

## Εργογραφία
Όταν τον απέλυσε η δικτατορία, δημιούργησε τον εκδοτικό οίκο «Πολιτισμός» που κυκλοφόρησε τη 10τομη Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Γραμμάτων και Τεχνών: "Γίγαντες του Πνεύματος" τα περισσότερα κείμενα της οποίας έγραψε ο ίδιος. Στον λογοτεχνικό τομέα είναι ο πρώτος μελετητής που παρουσίασε στην Ελλάδα τον Τούρκο ποιητή και φιλέλληνα Ναζίμ Χικμέτ με το πρώτο του βιβλίο. Έκτοτε έχει εκδώσει 20 βιογραφικές - κριτικές μελέτες για 50 Νεοέλληνες λογοτέχνες. Επίσης 8 βιβλία δοκιμίων, 4 μυθιστορήματα, 3 συλλογές διηγημάτων, 2 ποιητικές συλλογές και ένα θεατρικό ("Πατροκοσμάς"). Για τρία χρόνια ήταν συνδιευθυντής του περιοδικού "Νεοελληνικός Λόγος", από το 1973 ως το 1987 διευθυντής του περιοδικού "Θεσσαλική Εστία" και από το 1988 ως σήμερα της "Πνευματικής Ζωής", (όπου διαδέχτηκε τον Μελή Νικολαΐδη). Σήμερα επιμελείται την έκδοση του τριμηνιαίου περιοδικού της Πανευρυτανικής Ένωσης "Ευρυτανικά Χρονικά". Κάθε χρόνο εκδίδει την "Διαρκή Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", που βρίσκεται στον 18ο τόμο. 

Το 2008 η "Πανευρυτανική Ενωση" κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Ευρυτανικά" που περιέχει εισηγήσεις του σε διάφορα θέματα ιστορικά και αντιστασιακά. Κάθε Ιούνιο που στη Δομνίστα Ευρυτανίας γίνονται εκδηλώσεις για το ξεκίνημα της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, ο Μιχάλης Σταφυλάς είναι ομιλητής με διάφορα θέματα. Το 2008 κυκλοφόρησε επίσης από την Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων το βιβλίο της καθηγήτριας Πανεπιστημίου και τ.υφυπουργού Πολιτισμού Καλλιόπης Μπουρδάρα "Μιχάλης Σταφυλάς -ο Ευρυτάνας λόγιος"

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γρανίτσα Ευρυτανίας

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Ιδαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιδαίος** είναι γνωστά τα ακόλουθα 4 πρόσωπα, όλα από την Τροία:
# Γιος του Δαρδάνου και της Χρύσης. Μαζί με τον πατέρα του, καθιέρωσε πάνω στο όρος Ίδη τη λατρεία της **«Ιδαίας Μητρός»**. Ο Ιδαίος αυτός έδωσε το όνομά του στο όρος. Αδελφός του ήταν ο Δίμας.
# Κήρυκας των Τρώων και ηνίοχος του βασιλιά Πριάμου, που αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Γ 248, Ω 325).
# Γιος του Τρωαδίτη Δάρητα, ιερέως του Ηφαίστου. Αυτός ο Ιδαίος ήταν αδελφός του Φηγέως.
# Γιος του Πάρι και της Ωραίας Ελένης.
## Δείτε επίσης
* Για τον **Ιδαίο Ηρακλή** βλ.λ. Ιδαίοι Δάκτυλοι. Επίσης «Ιδαίος» ήταν μια τοπική θρησκευτική επίκληση του θεού Δία (**«Ιδαίος Ζευς»**) στο όρος Ίδη της Τρωάδας. Στην *Ιλιάδα* (Χ 170) αναφέρεται ότι του προσέφεραν θυσίες.
* Ο αστεροειδής **30705 Ιδαίος** (30705 Idaios), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ιδαιος
Ιδαιος
Ιδαιος
Μονή Βαρσαμόνερου

Η **Ιερά Μονή Βαρσαμόνερου** είναι μοναστήρι των πρώτων αιώνων της Ενετοκρατίας από το οποίο όμως σώζεται σήμερα μόνο ο ναός. Υπάγεται στο Δημοτικό Διαμέρισμα Βοριζίων. Απέχει από το Ηράκλειο 54 χιλιόμετρα. 
## Ναός
### Βόρειο κλίτος
Ο ναός είναι κατάγραφος και οι τοιχογραφίες του είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Η σημερινή εκκλησία είναι τρίκλιτη και έχει και νάρθηκα. Το παλαιότερο κλίτος είναι το βόρειο και είναι καθιερωμένο στην Παναγία. Σε ενετικά έγγραφα αναφέρεται με την ονομασία *chiesa della Madonna di Varsamonero*. Υπάρχουν επιγραφές των ετών 1332, 1404, 1407 κ.ά.
### Νότιο κλίτος
Στο νότιο κλίτος αναφέρεται ως έτος τοιχογράφησης το 1400-1428. Το κλίτος αυτό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη και στη νοτιοδυτική γωνία του διαμορφώθηκε ένα μικρότερο κλίτος, καθιερωμένο στον Άγιο Φανούριο. Αυτό κτίστηκε το 1426 και αναφέρεται το 1431 από τον Κρητικό ζωγράφο Κωνσταντίνο Ρίκο. Από τότε φαίνεται ότι επικράτησε το όνομα του Αγίου Φανουρίου και για το μοναστήρι. Ο εν λόγω άγιος εορτάζεται στην περιοχή ως τοπικός άγιος και η μνήμη του τιμάται στις 27 Αυγούστου. Η μονή αναστηλώθηκε μετά το 1947 από το Νικόλαο Πλάτωνα.

## Πηγές
* 
* Μονή Βαλσαμόνερου

Βαρ
Βαρ
Ιδαίοι Δάκτυλοι

μικρογραφία|Το Ιδαίο Άντρο κατά το φθινόπωρο. Η σπηλιά του Δία στο βουνό Ίδη της Κρήτης.
Στην ελληνική μυθολογία οι **Ιδαίοι Δάκτυλοι** ήταν δαίμονες που κατάγονταν από το βουνό Ίδη της Κρήτης. Αποτελούσαν την ακολουθία της μητέρας των θεών, της Ρέας ή Κυβέλης. Τους ονόμασαν «Δακτύλους» επειδή ήταν 5 τον αριθμό, όσα δηλαδή και τα δάκτυλα του ενός χεριού, ή επειδή ήταν πολύ επιδέξιοι στα χέρια, ιδίως ως προς την κατεργασία των μετάλλων, ή επειδή όταν τους γέννησε η μητέρα τους (που ήταν η Ρέα ή η Αγχιάλη) έμπηξε από τους πόνους του τοκετού τα δάχτυλά της στο χώμα, ή, τέλος, γιατί γεννήθηκαν από τη σκόνη που έριξαν πίσω τους με τα δάχτυλά τους οι τροφοί του Δία. Αναφέρονται και περισσότεροι από 5 Δάκτυλοι, μέχρι τον αριθμό 15. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, απλώς οι εκατό πρώτοι άνδρες που γεννήθηκαν ποτέ στην Κρήτη ονομάσθηκαν «Ιδαίοι Δάκτυλοι».

Οι Δάκτυλοι υποτίθεται ότι βρήκαν και κατεργάσθηκαν πρώτοι τον σίδηρο, ενώ κάποιες πηγές τους αποδίδουν και την καθιέρωση των Μυστηρίων. Σύμφωνα με την επικρατήσασα παράδοση, που τους ταυτίζει με τους Κουρήτες, στους Δακτύλους εμπιστεύθηκε η Ρέα τη φύλαξη του βρέφους της, του θεού Δία. Μία παράδοση των Ηλείων δίνει και τα ονόματα των 5: Ηρακλής (όχι ο συνώνυμος ήρωας), Παιωναίος, Επιμήδης, Ιάσιος και Ίδας. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία ήταν ο Ηρακλής. Οι 5 αυτοί Δάκτυλοι ίδρυσαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ως εξής: ο Ηρακλής πρότεινε στους άλλους 4 να κάνουν αγώνες δρόμου καθώς πρόσεχαν τον μικρό Δία για να διασκεδάσουν και λίγο. Μετά τη λήξη των αγώνων, ο Ιδαίος Ηρακλής στεφάνωσε τους νικητές. Στη συνέχεια, πρότεινε να τελούνται οι αγώνες αυτοί κάθε 5 χρόνια, όσοι ήταν και οι Ιδαίοι Δάκτυλοι. Πραγματικά, στην Ολυμπία υπήρχε ιδιαίτερος βωμός των Ιδαίων Δακτύλων. Ο Ιδαίος Ηρακλής λατρευόταν ιδιαίτερα στην Ολυμπία, στη Μεγαλόπολη, στις Ερυθρές και στις Θεσπιές.

Μία άλλη, μάλλον αρχαιότερη, παράδοση, αναφέρει ότι οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ήταν τρεις: ο Κέλμις, ο Δαμναμενεύς και ο Άκμων, όλοι τους παντοδύναμοι μάγοι. Αυτοί οι μάγοι ήταν υπηρέτες της Αδράστειας, που πρώτοι άσκησαν την τέχνη του «πολυμήτιος» Ηφαίστου κατεργαζόμενοι με τη φωτιά το σίδερο και τον χαλκό. Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι δίδαξαν μουσική στον Πάρι, στο όρος Ίδη της Τρωάδας.
## Δείτε επίσης
* Ο δορυφόρος του αστεροειδή 243 Ίδη, ονομάσθηκε **Δάκτυλος** από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι Δάκτυλοι ή Κουρήτες στο «theoi.com» με αναφορές

Ιδαιοι Δ
Ίδη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ίδη** είναι γνωστά τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα, αμφότερα από την Κρήτη:

* Κόρη του Μελισσέως, βασιλιά της Κρήτης. Η Ίδη και η αδελφή της Αδράστεια υπήρξαν οι τροφοί του θεού Δία όταν εκείνος ήταν βρέφος, σύμφωνα με τη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Α΄ 1, 6), ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή τροφός του θεού ήταν η αίγα ή Νύμφη Αμάλθεια. Το όνομα της Ίδης συμπίπτει με το αρχαίο όνομα του βουνού της Κρήτης όπου έγινε αυτό, του σημερινού Ψηλορείτη.
* Θυγατέρα του Κορύβαντα, σύζυγος του Λυκάστου, βασιλιά της Κρήτης, και μητέρα του Μίνωα του νεότερου.

* Ο αστεροειδής **[[243 Ίδη]]** (243 Ida), που ανακαλύφθηκε το 1884 και είναι ο πρώτος που ανακαλύφθηκε με βεβαιότητα ότι έχει δορυφόρο, πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιδη
Ελλάδα (αποσαφήνιση)

Η **[[Ελλάδα]]** (παλαιότερα: *Ελλάς*) είναι σύγχρονο κράτος της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Με το ίδιο όνομα μπορεί να αναφέρονται:

**Πόλεις**
*Ελλάδα (Νέα Υόρκη), κωμόπολη της Νέας Υόρκης

**Ιστορικές οντότητες**
*Αρχαία Ελλάδα
*Θέμα Ελλάδος, θέμα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
*Βασίλειον της Ελλάδος

**Βαφτιστικό όνομα**
*Ελλάδα (όνομα)

**Αθλητικοί σύλλογοι**
*Ελλάς Άνω Καλλινίκης, αθλητικός σύλλογος στο χωριό Άνω Καλλινίκη Φλώρινας.
*Ελλάς Βέλου, αθλητικός σύλλογος στο χωριό Βέλο Κορινθίας.
*Ελλάς Ποντίων, αθλητικός σύλλογος στο Αιγάλεω Αττικής.
*Ελλάς Σύρου, αθλητικός σύλλογος στη Σύρο.
*Ελλάς Βερόνα, αθλητικός σύλλογος στην Βερόνα της Ιταλίας.
*Ελλάς Μελβούρνης, αθλητικός σύλλογος στην Μελβούρνη της Αυστραλίας.
*Ελλάς Αδελαΐδας, αθλητικός σύλλογος στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας.
*Ελλάς Ζυρίχης, αθλητικός σύλλογος στην Ζυρίχη της Ελβετίας.
*Ελλάς Μόντρεαλ, αθλητικός σύλλογος στο Μόντρεαλ του Καναδά. 
*Ελλάς Βανκούβερ, αθλητικός σύλλογος στο Βανκούβερ του Καναδά.
*Ελλάς Γουϊνίπεγκ, αθλητικός σύλλογος στο Γουϊνίπεγκ του Καναδά.
*Ελλάς Αλεξάνδρειας, αθλητικός σύλλογος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

**Πλοία**
* ''Ελλάς Ι'' (φρεγάτα) (1826-1831)
* ''Αμαλία ΙΙ'' (ατμοδρόμων) (1859-1906), γνωστό ως η *Ελλάς* από το 1864
* ''Ελλάς'' (πλοίο) (en) (1935-1989), επιβατηγό πλοίο
Ίδμων

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ίδμων** ήταν ο μάντης της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ο Ίδμων ήταν γιος του Άβαντα και της Αστερίας ή Κυρήνης. Επομένως ήταν εγγονός (από τον πατέρα του) του μεγάλου μάντη Μελάμποδα. Λεγόταν ωστόσο ότι πραγματικός πατέρας του ήταν ο ίδιος ο θεός Απόλλων, και όχι ο Άβαντας. Ο Ίδμων ταυτίζεται πάντως κάποτε με τον Θέστορα, ο οποίος ήταν γιος του Απόλλωνα και πατέρας του Κάλχαντα. Σε αυτή την εκδοχή, το *«ίδμων»* είναι απλώς ένα επίθετο που σημαίνει «ο με δεύτερη ματιά», ο ενορατικός.

Ο Ίδμων, πριν αναχωρήσει με τους υπόλοιπους Αργοναύτες για την Κολχίδα, γνώριζε ότι δεν θα επέστρεφε πίσω, αλλά θα πέθαινε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Πραγματικά, στη χώρα των Μαριανδυνών σκοτώθηκε από ένα αγριογούρουνο (κάπρο). Το 559 π.Χ., όταν οι Μεγαρείς ίδρυσαν την πόλη Ηράκλεια (το σημερινό Ερεγκλί της Τουρκίας) έχτισαν ναό στο σημείο που βρισκόταν ο υποτιθέμενος τάφος του.

* Το γένος πεταλούδας *Idmon* πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό μάντη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Grimal, Pierre: *The Dictionary of Classical Mythology*. Blackwell, 1986
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Ιδυία

Στην ελληνική μυθολογία η **Ιδυία** ήταν μία από τις Ωκεανίδες, τις κόρες του Ωκεανού και της Τηθύος. Η Ιδυία παντρεύτηκε τον βασιλιά Αιήτη της Κολχίδας, ο οποίος ήταν γιος του θεού Ηλίου. Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος την αναφέρει ως **Ειδυία**. Η Ιδυία ήταν η δεύτερη σύζυγος του Αιήτη και επομένως ο Άψυρτος μπορεί να μην ήταν δικό της παιδί. Παιδί της Ιδυίας και του Αιήτη ήταν η Μήδεια, ωστόσο κάποιες παραλλαγές την αναφέρουν ως πρώτη σύζυγο του βασιλιά και μητέρα και των δύο παιδιών. Μερικές πηγές την αποκαλούν «θεά της γνώσεως».

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιδυια
Ιδυια
Ιάνειρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιάνειρα** ή **Ιάνιρα** είναι γνωστά τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Μία από τις Ωκεανίδες, τις κόρες του Ωκεανού και της Τηθύος (Ησιόδου *[[Θεογονία]]*, 346). Η Ιάνειρα ήταν μία από τις συνοδούς της Περσεφόνης, όπως αναφέρει ο Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα.
# Μία από τις Νηρηίδες, που αναφέρεται στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Α΄ 2, 7), στην *[[Ιλιάδα]]* (Σ 47) και στους «Μύθους» (*Fabulae*) του Υγίνου (στον πρόλογο).

* Επίσης, με το όνομα «Ιάνειρα» αναφέρεται σε κάποιες πηγές η Ευάδνη, η κόρη του `Ιφιος και σύζυγος του Καπανέως.

Ιανειρα
Ιανειρα
Ιέραξ (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιέραξ** είναι γνωστά τα εξής δύο πρόσωπα:

# Ο άνθρωπος που με τη φλυαρία του καθυστέρησε τον θεό Ερμή για να τον εμποδίσει να απαγάγει την Ιώ από τον `Αργο. Τελικώς ο Ερμής σκότωσε τον Άργο και ο Ιέραξ μεταμορφώθηκε τότε στο ομώνυμο πουλί (το με τη σημερινή μορφή της λέξεως **[[γεράκι]]**).
# Πλούσιος κτηματίας στη χώρα των Μαριανδυνών. Ο Ιέραξ τιμούσε ιδιαιτέρως τη Δήμητρα και η θεά για ανταμοιβή του έδινε άφθονη σοδειά κάθε χρόνο. Κάποτε ο θεός Ποσειδώνας οργίσθηκε με τους κατοίκους της γειτονικής χώρας, της Τρωάδας, και τους έστειλε λιμό. Τότε οι Τρώες ζήτησαν τη βοήθεια του Ιέρακα, να τους προμηθεύσει σιτηρά. Ο Ιέρακας ανταποκρίθηκε, αλλά ο Ποσειδώνας θύμωσε και τον έκανε πουλί, το γεράκι, που έχει καλές σχέσεις με τους ανθρώπους, αλλά όχι και με τα άλλα πτηνά.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ιεραξ
Μονή Σαββαθιανών

Η **Ιερά Μονή Σαββαθιανών** είναι γυναικείο μοναστήρι της Κοινότητος Ροδιάς του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Η θέση του είναι  στα 440 μέτρα υψόμετρο, βορειοδυτικά του χωριού Ροδιά, σε κοιλάδα.

## Ναός
Ο ναός έχει δύο κλίτη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σάββα και στον Άγιο Αντώνιο. Το κλίτος του τελευταίου είναι αρχαιότερο και βρίσκεται κατά το ένα μέρος μέσα σε προεξοχή βράχου. Το 1954 κτίστηκε το κλίτος του Αγίου Σάββα.  Αυτό αναφέρεται και σε εντοιχισμένη πλάκα
## Ιστορικά στοιχεία
Είναι  άγνωστο το πότε ιδρύθηκε το μοναστήρι. Η μονή αναφέρεται από τον Corneliusμαζί με άλλα μοναστήρια στην Κρήτη με το όνομα *Monasterium S. Sabbe Abbatis de Savatiani*.  Άλλοι ερευνητές (Νουχάκης) αναφέρουν ότι η ίδρυσή της έγινε από Ενετούς και ιδρυτής ήταν ο πρώτος ηγούμενος, Ναθαναήλ. Επρόκειτο για τον μόνο επιζήσαντα από τους μοναχούς άλλου μοναστηριού του Αγίου Σάββα, έπειτα από φονική επιδρομή πειρατών. Μάλιστα οι κουρσάροι κατέστρεψαν εκείνη τη μονή και μετά ο Ναθαναήλ οικοδόμησε μονύδριο σε όρος με την ονομασία Βασιλικό, στη μνήμη του Αγίου Αντωνίου, που επονομάστηκε Σαββαθιανά.  

Στη θύρα του μοναστηριού βρίσκεται επιγραφή, που αναφέρει τη χρονολογία 1635. Στο χώρο του μοναστηριού βρίσκονται και οι τάφοι του αγωνιστή της Κρητικής Επανάστασης, Ηρακλή Κοκκινίδη, του Ν. Κοκκινίδη και του ιεροδιάκονου Ευμενίου, που σκοτώθηκε κατά την Επανάσταση του 1866. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Σαββαθιανων
Σαββαθιανων
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Ιεούδ

Ο **Ιεούδ** είναι ένα από τα πρόσωπα με τα οποία η ελληνική μυθολογία συνδέεται με τις αρχαίες ασιατικές, και ιδίως τις φοινικικές, παραδόσεις και μύθους. Σε ένα μύθο με φοινικική προέλευση λοιπόν, ο Ιεούδ ήταν ο πρωτότοκος γιος του θεού Κρόνου. Η μητέρα του ήταν μία Νύμφη, η Ανοβρέτ. Κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, ο Κρόνος θυσίασε τον γιο του ντυμένο με τα βασιλικά εμβλήματα, προκειμένου να σωθεί η χώρα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ιεουδ
Ιεουδ
Ιέρα

Στην ελληνική μυθολογία η **Ιέρα** ήταν η σύζυγος του Τηλέφου. Η Ιέρα, κόρη του βασιλιά της Μυσίας Τεύθραντα, είχε τη φήμη ότι ήταν ωραιότερη και από την ίδια την Ωραία Ελένη, αλλά και γενναία: Τον καιρό που οι Αχαιοί έκαναν επίθεση στη Μυσία, η Ιέρα υπερασπίσθηκε τη χώρα επικεφαλής γυναικών. Τελικώς η Ιέρα σκοτώθηκε από τον Νιρέα. Η Ιέρα και ο Τήλεφος είχαν δύο γιους: τον Τάρχωνα και τον Τυρσηνό.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιερα
Μπάιρον Ντίνκινς

Ο **Μπάιρον Ντίνκινς** (*Byron Dinkins*) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έπαιξε στο ΝΒΑ και επίσης σε ελληνικές ομάδες. Αγωνιζόταν στη θέση πλέι μέικερ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1967 στη Σάρλοτ στη Βόρεια Καρολίνα. 
Αγωνίστηκε για το Πανεπιστήμιο της North Carolina και στη συνέχεια για μια διετία στο ΝΒΑ στους Χιούστον Ρόκετς, Σαν Αντόνιο Σπερς και Ιντιάνα Πέισερς. Σημείωσε σε 45 αγώνες 151 πόντους (3,4 μ.ο.), (2,1 ασίστ μ.ο.).

Ο Μπάιρον Ντίνκινς είχε μια αξιόλογη καριέρα στο ελληνικό πρωτάθλημα έχοντας αγωνιστεί στις ομάδες Περιστέρι, Πανιώνιος, Παναθηναϊκός και Ηρακλής. Υπήρξε ένας από τους πιο ικανούς πασέρ πυ αγωνίστηκαν στην ελληνική Α1 και τρεις φορές αναδείχθηκε πρώτος σε ασίστ (το 1996 με τον Πανιώνιο, το 1997 με τον Παναθηναϊκό και το 2000 με τον Ηρακλή).

Την περίοδο 1996-1997 αγωνιζόμενος στον ΠΑΟ κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της επιτυχίας αυτής σημειώνοντας 38 πόντους (7,7,24) στους τρεις αγώνες για το Διηπειρωτικό Κύπελλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* basketpedya.com 
* basketball-reference.com 

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων 
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA 
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιντιάνα Πέισερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Λεμεσού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξενοφών ο Αιγιεύς

Με το όνομα **Ξενοφών ο Αιγιεύς ***(Ξενοφῶν ἐξ Αἰγίου)* ήταν γνωστοί δύο αρχαίοι ολυμπιονίκες από το Αίγιο, νικητές και οι δύο στο παγκράτιο.

## Ξενοφών ο Αιγιεύς
Ήταν γιος του Μενέφυλου. 

Είχε νικήσει στο παγκράτιο το 380 π.Χ. κατά την 100ή Ολυμπιάδα και είχε τιμηθεί ιδιαίτερα, καθώς, τουλάχιστον μέχρι το 170 π.Χ. που περιηγήθηκε εκεί ο Παυσανίας, υπήρξε ανδριάντας του στην Ολυμπία δίπλα σε αυτόν του Δίκωνος από την Καυλωνία της Μεγάλης Ελλάδας.

## Ξενοφών ο Αιγιεύς (ο νεότερος)
Είχε νικήσει στο παγκράτιο το 60 π.Χ. κατά την 180ή Ολυμπιάδα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Σέλευκος ΣΤ΄ Επιφανής

Ο ** Σέλευκος Στ' Επιφανής Νικάτωρ** (??? – 95 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Αντίοχου Η' του Γρυπού και της Τρύφαινας και κυβέρνησε κατά την περίοδο 96 π.Χ. – 95 π.Χ..

## Βιογραφικά στοιχεία
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 96 π.Χ. ο θρόνος περιήλθε στον ετεροθαλή αδερφό του Γρυπού, στον Αντίοχο Θ' τον Κυζικηνό με τον οποίο βρισκόταν σε πόλεμο για τον θρόνο της Συρίας. Για αποκατάσταση της σταθερότητας μάλιστα, ο Κυζικινός νυμφεύθηκε τη χήρα του Γρυπού, την Αιγύπτια πριγκίπισσα, Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Ενώ ο τελευταίος ετοιμάστηκε να ενώσει και πάλι το βασίλειο, ο Σέλευκος Στ' νίκησε και εκθρόνισε τον Κυζικηνό. Ωστόσο την επόμενη χρονιά, το 95 π.Χ., ο ίδιος ηττήθηκε από τον γιο του Κυζικηνού, που είναι γνωστός στην ιστορία ως Αντίοχος Ι' Ευσεβής. Ο Σέλευκος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Συρία με προορισμό τη Μουψουεστία (εναλλακτικά Μόψος ή Σελεύκεια-προς-το-Πύραμο) στη Μικρά Ασία. Εκεί εγκατέστησε την αυλή του, την οποία και χαρακτήριζε μεγάλη πολυτέλεια.

Ωστόσο, οι κάτοικοι της επαρχίας αυτής, που βασανίζονταν χρόνια από επιθέσεις πειρατών, δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά τη χλιδή αυτή. Οι προσπάθειες του Σέλευκου να συγκεντρώσει νέο στρατό αποτέλεσαν πρόσθετο βάρος. Ξέσπασε έτσι επανάσταση κατά τη διάρκεια της οποίας ο Σέλευκος πολιορκήθηκε στο ιπποδρόμιο, το οποίο και πιστεύεται πως κάηκε ολοσχερώς μαζί με τον βασιλιά και τους άνδρες του.

## Χρονολόγιο

## Πηγές
* Αππιανός, *[&#91;§69&#93; Συριακά]*, [§69]
* *www.livious.org,* Seleucus VI Epiphanes 
* *virtualreligion.net,* Seleucus VI Epiphanes

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Σελευκιδών
* Αντίοχος Θ' Κυζικηνός
* Αντίοχος Ι' Ευσεβής
* Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Ηγεμόνες των Σελευκιδών
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος