open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λιμάνι της Τσιβιταβέκια

Το **λιμάνι της Τσιβιταβέκια**, επίσης γνωστό ως «Λιμάνι της Ρώμης», ή Λιμάνι Τσιβιταβέκια της Ρώμης, είναι ο θαλάσσιος λιμένας της Τσιβιταβέκια, της μητροπολιτικής πόλης της Ρώμης, στην Ιταλία. Αποτελεί σημαντικό κόμβο για τις θαλάσσιες μεταφορές στην Ιταλία, για εμπορεύματα και επιβάτες. Ο τερματικός σταθμός κρουαζιέρας της Ρώμης είναι μέρος του λιμανιού.  μέρος των «Θαλάσσιων Αυτοκινητόδρομων» συνδέεται με πολλά λιμάνια της Μεσογείου και αποτελεί έναν από τους κύριους συνδέσμους μεταξύ της ιταλικής ηπειρωτικής χώρας και της Σαρδηνίας.

Το λιμάνι της Τσιβιταβέκια, με περίπου 3,33 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως, είναι το πρώτο σε κίνηση λιμάνι για την κρουαζιέρα όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά και στην Ευρώπη, καθώς και στη Μεσόγειο Θάλασσα και ένα από τα πιο πολυσύχναστα στον κόσμο.

Η Ρώμη διαθέτει δύο επιπλέον λιμάνια/μαρίνες σκαφών αναψυχής: το Ποτάμι του Τραϊανού (Ιταλικά: Riva di Traiano), επίσης στην **Τσιβιταβέκια**, καθώς και το λιμάνι του Φιουμιτσίνο που χρησιμοποιείται ως λιμάνι καναλιών.

## Ιστορία
Το λιμάνι της Τσιβιταβέκια χτίστηκε με εντολή του αυτοκράτορα Τραϊανού, ιδρυτή της πόλης που τότε ήταν γνωστή ως Centumcellae, γύρω στο 106 μ.Χ.. Για πολλούς αιώνες αποτελούσε το κομβικό σημείο των ανταλλαγών και των επαφών μεταξύ των λαών της αρχαίας «Mare Nostrum». Η ιδέα του αυτοκράτορα ήταν να διευκολύνει το επισιτιστικό σχέδιο για τη Ρώμη με ένα ακόμη ασφαλές σημείο αποβίβασης και τα έργα σχεδιάστηκαν από τον αρχιτέκτονα Απολλόδωρο Δαμασκηνό. 

Η αρχική διαμόρφωση του λιμανιού αντανακλούσε τα αρχιτεκτονικά κριτήρια της εποχής με μια μεγάλη, σχεδόν κυκλική λεκάνη μήκους περίπου 500 μέτρων, δύο μεγάλες προβλήτες και έναν βαρβικανό, ένα τεχνητό νησί που εξέχει στη θάλασσα για να προστατεύει τη λεκάνη. Ολόκληρη η δομή στεγαζόταν από δύο αντίθετους πύργους, που αργότερα ονομάστηκαν Bicchiere και Lazzaretto (είναι ακόμη ορατοί και ανακατασκευάστηκαν από τον Giuliano da Sangallo).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεταφορές στη Ρώμη
Μπαλενγκάν

Το **Μπαλενγκάν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Πα-ντε-Καλαί, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Πα-ντε-Καλαί
Βέρυαν

Το **Βέρυαν** (αγγλ. *Veryan*, κορνουαλ. *Elerghi*) είναι χωριό και κοινότητα (*civil parish*) της Αγγλίας στην Κορνουάλη. Ο πληθυσμός της κοινότητας ήταν 908 κάτοικοι στην απογραφή του 2021, έναντι 945 στην απογραφή του 2011, και η έκτασή της είναι 22,63 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το χωριό έχει χαρακτηρισθεί ως ένα από τα «πλέον αξιαγάπητα μη παραλιακά χωριά της Κορνουάλης», αν και η αμμώδης παραλία Καρν στη νότια ακτή της Κορνουάλης απέχει μόλις 1,5 χιλιόμετρο από τον κυρίως οικισμό. Επίσης, ως «ήπια τροπικός κήπος» από τον ποιητή σερ Τζων Μπέτσεμαν. Το Βέρυαν απέχει 10,5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή ανατολικά-νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλεως Τρούρο. Είναι ίσως περισσότερο γνωστό για τα «στρογγυλά σπίτια», μικρά κυλινδρικού σχήματος σπίτια που έκτισε ο βικάριος Ιερεμίας Τριστ στις αρχές του 19ου αιώνα.

Ο οικισμός αναφέρεται στο *[[Domesday Book]]* (1086 μ.Χ.) με την ονομασία *Elerchi*, ετυμολογούμενη από την κορνουαλική λέξη *elerch* = κύκνος. Η αγγλική σημερινή ονομασία από την άλλη, προέρχεται από παραφθορά του ονόματος του Αγίου Συμφοριανού (*Symphorian - Severian - Saint Veryan - Veryan*), στον οποίο είναι αφιερωμένος ο ενοριακός ναός του χωριού.

## Παραπομπές


Βερυαν
Άντονυ (Κορνουάλη)

Το **Άντονυ** (αγγλ. *Antony*, κορνουαλ. *Trevanta*) είναι χωριό και κοινότητα (*civil parish*) της Αγγλίας στην Κορνουάλη. Ο πληθυσμός της κοινότητας ήταν 438 κάτοικοι στην απογραφή του 2021. Το χωριό βρίσκεται στη μικρή χερσόνησο Ρέιμ και απέχει λίγα χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή δυτικά από το κέντρο της κωμοπόλεως Τόρποϊντ, ενώ το νότιο όριο της κοινότητας είναι η θάλασσα της Μάγχης.

Ο οικισμός αναφέρεται στο *[[Domesday Book]]* το 1086 μ.Χ.. Ο μεσαιωνικός ενοριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιάκωβο (και όχι τον Άγιο Αντώνιο) από το 1259 και περιέχει δομικά στοιχεία από τον 13ο, τον 14ο και τον 15ο αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Άντονυ στο *[[Domesday Book]]*
* Επίσημος ιστότοπος της κοινότητας

Κατηγορία:Χωριά της Κορνουάλης
Έγκλοσχεϋλ

Το **Έγκλοσχεϋλ** (αγγλ. *Egloshayle*, κορνουαλ. *Eglosheyl*) είναι χωριό και κοινότητα (*civil parish*) της Αγγλίας στη βόρεια Κορνουάλη. Ο πληθυσμός της κοινότητας, που περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γουόσαγουέι και Σλέιντσμπριτζ, ήταν 406 κάτοικοι στην απογραφή του 2011.

Η ονομασία του χωριού ετυμολογείται από τις κορνουαλικές λέξεις *eglos* = εκκλησιά (από την ελληνική ρίζα) και *heyl* = εκβολή ποταμού. Πράγματι, το χωριό είναι κτισμένο δίπλα στον ποταμό Κάμελ και την κωμόπολη Γουέιντμπριτζ, 8 χιλιόμετρα από το λιμάνι Πάντστοου στην εκβολή του ποταμού. Ο οικισμός υπήρχε από την Εποχή του Χαλκού και αργότερα ήταν ποτάμιο λιμάνι που ανταγωνιζόταν το Πάντστοου και από το οποίο εξάγονταν κασσίτερος, πηλός, μαλλί και άλλα αγαθά. Σήμερα αποτελεί ουσιαστικά ανατολικό προάστιο του Γουέιντμπριτζ. Εκεί είχε κτισθεί 

Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι διατηρητέος , αφιερωμένος στον Άγιο Πέτροκο και κτισμένος σε ορθογώνιο γοτθικό ρυθμό, ενώ έχει έναν πέτρινο άμβωνα του 15ου αιώνα. Υπάρχει ωστόσο μέσα στα όρια της κοινότητας και ο νεότερος αλλά αξιόλογος αγγλικανικός ναός του Αγίου Κόναν στο Γουόσαγουέι, που εγκαινιάσθηκε το 1883 αλλά έχει μια παλαιότατη κρήνη αναφερόμενη ως σαξονική, την οποία χρονολόγησε ο Νικόλαους Πέβσνερ στο 1100 μ.Χ. ή και παλαιότερα.

## Παραπομπές


Εγκλοσχευλ
Ζένορ

Το **Ζένορ** (αγγλ. *Zennor*, προφ. «Ζέναρ», κορνουαλ. *Eglossenar* και *Pluw Senar*) είναι χωριό και κοινότητα (*civil parish*) της Αγγλίας στην Κορνουάλη, κοντά στη βορειοδυτική ακτή της χερσονήσου. Ο πληθυσμός της κοινότητας, που περιλαμβάνει και τα χωριουδάκια Μπόσγουεντνακ (*Boswednack*), Πόρθμορ (*Porthmeor*) και Τρην (*Treen*), ήταν 196 κάτοικοι στην απογραφή του 2011. Το Ζένορ απέχει 10 χιλιόμετρα οδικώς (8 σε ευθεία γραμμή) βόρεια από το κέντρο της πόλεως Πενζάνς.

H ονομασία «Ζένορ», εξαιτίας της οποίας η κοινότητα είναι η τελευταία αλφαβητικώς στον αγγλόγλωσσο κατάλογο των κοινοτήτων ολόκληρης της Μεγάλης Βρετανίας, προέρχεται από το όνομα στην κορνουαλική γλώσσα του τοπικού αγίου Σενάρα  στον οποίο είναι αφιερωμένος ο ενοριακός ναός του χωριού, κτίσμα βασικώς μεσαιωνικό, αν και το σημερινό βόρειο κλίτος είναι έργο του 15ου αιώνα.

Υπάρχουν αρχαιότητες στο έδαφος της κοινότητας, όπως οι μεγαλιθικοί ταφικοί θάλαμοι Ζένορ Κουόιτ και Σπέρις Κουόιτ, περίπου ένα μίλι ανατολικά του χωριού, καθώς και ο μεταγενέστερος προϊστορικός τάφος που είναι γνωστός ως «Σπίτι του γίγαντα» (Giant's House). Πάνω από τις κρημνώδεις ακτές βρίσκονται δύο μικρά φρούρια της Εποχής του Σιδήρου, με σημαντικότερο το Γκούναρντς Χεντ.

* Ο συγγραφέας Ντ. Χ. Λώρενς έζησε στην περιοχή της κοινότητας από το 1915 έως το 1917 με τη Γερμανίδα σύζυγό του Φρήντα. Το γεγονός αναφέρεται στο μυθιστόρημα *Zennor in Darkness* (1993) της συγγραφέως Χέλεν Ντάνμορ, η υπόθεση του οποίου διαδραματίζεται στο χωριό και την περιοχή του το 1917. 

## Παραπομπές


Ζενορ
Μάουσχολ

Το **Μάουσχολ** (αγγλ. *Mousehole*, κορνουαλ. *Porthenys*) είναι χωριό της Αγγλίας στη δυτική Κορνουάλη, ένα ψαροχώρι με μικρό λιμάνι. Ο πληθυσμός της κοινότητας ήταν 697 κάτοικοι στην απογραφή του 2011. Το Μάουσχολ απέχει 4 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της πόλεως Πενζάνς, στην κοινότητα (*civil parish*) της οποίας υπάγεται. Η νησίδα του Σαιν Κλέμενς βρίσκεται 350 μέτρα έξω από την είσοδο του λιμανιού και πάνω της υπήρχε μεσαιωνικό παρεκκλήσιο.

Ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά με την αγγλική ονομασία του, που σημαίνει «ποντικότρυπα», το έτος 1283, ενώ με την κορνουαλική ονομασία ως *Portheness* ήδη από το 1267. Καταγραφές δείχνουν ότι από το μικρό αυτό λιμάνι εξάγονταν σαρδέλες στη Γαλλία ήδη από το 1302. Εκτός από το παρεκκλήσιο στη νησίδα υπήρχαν δύο άλλοι χριστιανικοί ναοί στο Μάουσχολ: ένας άτυχος αφιερωμένος στην Παρθένο Μαρία το 1383, που είχε ερειπωθεί από βίαιες θύελλες πριν το 1414, ξανακτίσθηκε το 1420 και καταστράφηκε οριστικά κατά τη Μεταρρύθμιση, και ένας που εγκαινιάσθηκε το 1441 και ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Εδουάρδο τον Ομολογητή.

Το Μάουσχολ, όπως και οι γειτονικοί οικισμοί, δέχθηκε την επίθεση του Ισπανού Κάρλος δε Αμεσκίτο κατά τον Αγγλοϊσπανικό Πόλεμο, στην Επιδρομή στο Μάουντς Μπέυ το 1595, μετά την οποία το μόνο κτίριο που έμεινε όρθιο στο χωριό ήταν μια παμπ.

## Παραπομπές


Μαουσχολ
Όρος Ντέμπο

Το **όρος Ντέμπο** (*Dempo*) είναι το δεύτερο υψηλότερο από τις δεκάδες ηφαίστεια όλης της Ινδονησίας, με μέγιστο υψόμετρο 3.142 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Όπως και το υψηλότερο, το Κερίντσι, βρίσκεται στη νήσο Σουμάτρα, αλλά στην επαρχία Νότια Σουμάτρα, κοντά στην πόλη Παγκάρ-Αλάμ. Από γεωλογικής πλευράς είναι στρωματοηφαίστειο και στην κορυφή του διακρίνονται επτά ξεχωριστοί κρατήρες, ενώ δίπλα τους, βορειοδυτικά, υπάρχει μια λίμνη πλάτους 400 μέτρων.

Το Ντέμπο παρουσίασε ηφαιστειακή δραστηριότητα το 2009 και πιο πρόσφατα στις 21 Αυγούστου 2023, πριν το πρωί (τοπική ώρα 1:54 π.μ.), οπότε μικρές πυροκλαστικές ροές κατέβηκαν τη βορειοδυτική πλαγιά του βουνού, αλλά σε μήκος μικρότερο του ενός χιλιομέτρου, οπότε δεν υπήρξαν τραυματισμοί ή ζημιές. Στους ιστορικούς χρόνους το ηφαίστειο έχει περιορισθεί σε μικρές εκρήξεις, που έδωσαν βροχές από στάχτη στη γύρω περιοχή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Ντέμπο στο ''Mountain-Forecast.com'' (πρόγνωση καιρού)

Ντεμπο
Ταλακμάου

Το όρος **Ταλακμάου** (*Talakmau*), γνωστό και ως **Ταλαμάου** (*Talamau*) ή και **Οφίρ** (*Ophir*), είναι το τρίτο υψηλότερο από τις δεκάδες ηφαίστεια όλης της Ινδονησίας, με μέγιστο υψόμετρο 2.919 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στη μεγάλη νήσο Σουμάτρα, και συγκεκριμένα στην Επαρχία Δυτική Σουμάτρα, κοντά στο (γνωστότερο) ηφαίστειο Όρος Μαράπι. Από γεωλογικής πλευράς, το Ταλακμάου χαρακτηρίζεται ως σύνθετο ηφαίστειο και στην εποχή μας δεν παρουσιάζει κάποια δραστηριότητα. Δεν είναι καν γνωστό το πότε έγινε η πιο πρόσφατη έκρηξή του. Κάποια αβέβαιη δραστηριότητα αναφέρεται ότι έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου 1937.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ταλακμαου
Γκοϊροϊντόνγκ

Το **Γκοϊροϊντόνγκ** (*Geureudong*) ή **Μπουρ νι Γκοϊροϊντόνγκ** (*Bur ni Geureudong*) ή **Μπουρ νι Τέλονγκ** (*Bur ni Telong*) είναι το τέταρτο υψηλότερο από τις δεκάδες ηφαίστεια όλης της Ινδονησίας, με μέγιστο υψόμετρο 3.142 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από γεωλογικής πλευράς είναι στρωματοηφαίστειο, αλλά συνιστά ένα ολόκληρο ορεινό συγκρότημα και η επίσημη ονομασία του συγχέεται με εκείνη του γειτονικού Μπουρ νι Τέλονγκ, που εφάπτεται στη νότια πλαγιά του. Δύο άλλοι ηφαιστειακοί κώνοι βρίσκονται δίπλα, ο Σαλάχ Νάμα και ο Πεπάντζι, καθώς και μερικοί μικροί λόφοι από ηφαιστειακές εναποθέσεις. Το Γκοϊροϊντόνγκ έχει υποστεί διάβρωση από την Pleistocene και στις υπώρειές του υπάρχουν θειούχες φουμαρόλες (*θειωνειές*) και θερμές πηγές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γκοιροιντονγκ
Ηφαίστειο Σάντο Τομάς

Το **[[Ηφαίστειο]] Σάντο Τομάς** (ισπαν. *Volcán Santo Tomás*) είναι στρωματοηφαίστειο στη νότια Γουατεμάλα, με μέγιστο υψόμετρο 3.542 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι γνωστό και με τις ονομασίες **Πέκουλ** (*Pecul*) και «κορυφή Ζούνιλ» (*Cerro Zunil*), το όνομα του νεότερου ηφαιστειακού θόλου του, που παρουσίασε κάποια δραστηριότητα για τελευταία φορά πριν από περίπου 84.000 χρόνια, σύμφωνα με χρονολόγηση με βάση τα ισότοπα καλίου-αργού.

Γεωθερμική δραστηριότητα, συγκεκριμένα θειούχες φουμαρόλες (*θειωνειές*) και θερμές πηγές, υπάρχει στο δυτικό μέρος του βουνού.

## Παραπομπές


Σαντο Τομας
Μπλεσί

Το **Μπλεσί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Πα-ντε-Καλαί, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Πα-ντε-Καλαί
Θεόφιλος Αυθίνος

Ο **Θεόφιλος Αυθίνος** (Αθήνα, 31 Αυγούστου 2001) είναι Έλληνας πρωταθλητής στις καταδύσεις και μέλος της Εθνικής Ομάδας Καταδύσεων.

Από το 2016, όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη του συμμετοχή σε διεθνή αγώνα με την εθνική ομάδα σε ηλικία 15 ετών μέχρι και σήμερα, έχει λάβει μέρος σε Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια Πρωταθλήματα στις κατηγορίες των Ανδρών και Νέων. Είναι πολλαπλές φορές πρωταθλητής Ελλάδος, κάτοχος έξι Βαλκανικών μεταλλίων (Τρία χρυσά, ένα ασημένιο και 2 χάλκινα), διάκριση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων κατακτώντας την 5η θέση ατομικού αγωνίσματος τριών μέτρων τραμπολίνο από βατήρα και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών κατακτώντας την 6η θέση στο αγώνισμα συγχρονισμένης κατάδυσης με τον συναθλητή του Νίκο Μόλβαλη.  

Επίσης αξίζουν να σημειωθούν οι καλύτερες επιδόσεις στο αγώνισμα των τριών μέτρων από βατήρα, οι οποίες είναι στην κατηγορία των νέων οι 519,05 βαθμοί στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 2019, οι 513,85 βαθμοί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων κατακτώντας την 3η θέση παίρνοντας την πρόκριση για τον τελικό του αγωνίσματος και έπειτα κατοχυρώνοντας την 5η θέση με 504,85 βαθμούς. Επιπλέον, στην κατηγορία των Ανδρών οι 423,70 βαθμοί στην Ημερίδα Κατηγοριών της OPEN του 2022 και οι 410,30 βαθμοί στο Χειμερινό Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 2025. 
    

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των καταδύσεων
Πόρτα Μετρόνια (Μετρό Ρώμης)

Η **Πόρτα Μετρόνια**, γνωστή προηγουμένως με το όνομα **Amba Aradam-Ipponio**, είναι ένας υπό κατασκευή σταθμός του μετρό της γραμμής C του μετρό της Ρώμης. Ο σταθμός θα βρίσκεται μεταξύ δύο σημαντικών κόμβων του ρωμαϊκού συστήματος μετρό - του σταθμού Fori Imperali-Colosseo (Γραμμή Β) και του σταθμού San Giovanni (Γραμμή Α). Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν το 2013. Ο σταθμός αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία με τα εγκαίνια της επέκτασης της γραμμής C από το Σαν Τζοβάνι προς το Fori Imperiali-Colosseo το 2024.

Κατά την ανασκαφή του σταθμού το 2016, αποκαλύφθηκε 9 μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου ένας ρωμαϊκός στρατώνας που χρονολογείται από τον 2ο αιώνα μ.Χ.  

Το καλοκαίρι του 2020, στον απόηχο των διαμαρτυριών που προκάλεσε το κίνημα Black Lives Matter, η δήμαρχος Βιρτζίνια Ράτζι έφερε στη Συνέλευση του Καπιτωλίου ένα ψήφισμα, το οποίο εγκρίθηκε αργότερα, για την ονομασία του σταθμού με το όνομα του ιταλοσομαλού αντάρτη Τζόρτζιο Μαρινκόλα. Η Άμπα Αραντάμ ήταν η τοποθεσία της αποφασιστικής και φρικιαστικής μάχης της Άμπα Αραντάμ του Β' Ιταλο-Αιθιοπικού πολέμου, την οποία ακολούθησε σφαγή των αιθιοπικών στρατευμάτων Στις 14 Σεπτεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε ότι το νέο όνομα του σταθμού θα είναι «Porta Metronia», από την κοντινή ομώνυμη πύλη των Αυρηλιανών Τειχών. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Σταθμοί της Γραμμής C του Μετρό της Ρώμης
Άμυνα του Πέτροφ

Η **άμυνα του Πέτροφ**, γνωστή και ως **ρωσική παρτίδα** είναι άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες κινήσεις:

: 1. ε4  ε5
: 2. Ιζ3 Ιζ6

Η συμμετρική απάντηση του Μαύρου είναι αρκετά γνωστή ως μια εναλλακτική στο 2...Ιγ6. Το άνοιγμα παίρνει το όνομα του από τον παίχτη που το έκανε δημοφιλές (Αλέξανδρο Πέτροφ), γνωστό Ρώσο σκακιστή στα μέσα του 19ου αιώνα. Προς αναγνώριση των πρώιμων ερευνών των Ρώσων Πέτροφ και Καρλ Τζέινις, αυτό το άνοιγμα ονομάζεται Ρωσική Παρτίδα σε ορισμένες χώρες.

Η άμυνα του Πέτροφ μπορεί να πετύχει την ισοφάριση μιας παρτίδας, αν και προσφέρει αρκετές ευκαιρίες για επίθεση και για τις δύο πλευρές, ενώ ορισμένες θέσεις που προκύπτουν είναι αρκετά επικίνδυνες. Μετά τη φυσική ανταλλαγή στο κέντρο τα μαύρα κομμάτια κερδίζουν μια έξτρα κίνηση, ενώ ο ίππος είναι πολύ καλά τοποθετημένος και ενεργός. Το παιχνίδι του Pillsbury το 1895 εναντίον του Emanuel Lasker μαρτυρεί αυτό. Η αντεπίθεση στο κέντρο από τα μαύρα αποφεύγει επίσης το βαρύ σε θεωρία Ισπανικό άνοιγμα, τις γνωστές βαριάντες της Ιταλικής Παρτίδας και την Σκωτική παρτίδα, φέρνοντας σε αμηχανία κάποιον απροετοίμαστο. Το άνοιγμα έχει υιοθετηθεί από πολλούς από τους κορυφαίους παίκτες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των παγκόσμιων πρωταθλητών Βασίλυ Σμίσλοφ, Τιγκράν Πετροσιάν, Ανατόλι Καρπόφ και Βλαντιμίρ Κράμνικ, μαζί με τον γκραν μετρ Φαμπιάνο Καρουάνα και άλλους.

Οι κωδικοί της Εγκυκλοπαίδειας των Ανοιγμάτων για την Άμυνα του Πετρόφ είναι C43 (για 3.δ4) και C42 (για όλες τις βαριάντες).

## Παραπομπές


Πετροφ
Κολοσσαίο (Μετρό Ρώμης)

δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το Κολοσσαίο και τα συνεχιζόμενα έργα για τον μελλοντικό σταθμό του μετρό της γραμμής C. Τα εγκαίνια του σταθμού αναμένονται το 2025, σε συνδυασμό με το Ιωβηλαίο του 2025.
Το **Κολοσσαίο** είναι σταθμός της γραμμής Β του μετρό της Ρώμης. Άνοιξε στις 10 Φεβρουαρίου 1955 και βρίσκεται, όπως υποδηλώνει και το όνομά του, στην περιοχή Monti στη via del Colosseo κοντά στο Κολοσσαίο. Ο σταθμός επεκτείνεται επί του παρόντος για να αποτελέσει τον νέο βόρειο τερματικό σταθμό της Γραμμής C του Μετρό.

Το αίθριό του στεγάζει ψηφιδωτά από τα βραβευμένα Arte Μetro Roma. Είναι έργα των Pietro Dorazio (Ιταλία), Kenneth Noland (Ηνωμένες Πολιτείες) και Emil Schumacher (Γερμανία).  Η κύρια έξοδος βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο, μπροστά από το Κολοσσαίο στην Piazza Del Colosseo και στα δεξιά της αψίδας του Κωνσταντίνου, ενώ η άλλη έξοδος είναι σε δεύτερο όροφο και βρίσκεται στη μέση του πάρκου Largo Gaetana Agnesi πάνω από την Piazza.

## Ιστορία
Ο σταθμός σχεδιάστηκε μεταξύ των σταθμών Τερμίνι και Λορεντίνα για να προσφέρει μια γρήγορη σύνδεση μεταξύ του κέντρου της πόλης και της νεοσύστατης περιοχής EUR, που είχε οριστεί ως ο τόπος της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1942, η οποία ακυρώθηκε μετά το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Με την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο το 1940, τα έργα ανεστάλησαν και συνεχίστηκαν μόλις το 1948. Η στάση εγκαινιάστηκε σε συνδυασμό με το πρώτο τμήμα της μελλοντικής Γραμμής Β στις 9 Φεβρουαρίου 1955 και άνοιξε για το κοινό την επόμενη ημέρα.
μικρογραφία|Άποψη της Via dei Fori Imperiali και των έργων της γραμμής C του μετρό.
Οι εργασίες κατασκευής του ενδιάμεσου σταθμού Κολοσσαίο με τη γραμμή C του μετρό ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2013, ενώ η ολοκλήρωση του σταθμού αναμένεται το 2025. 

## Περιβάλλοντα μέρη

* Χρυσός Οίκος
* Βασιλική του Μαξέντιου
* Καίλιος Λόφος
* Στρατιωτικό νοσοκομείο του Τσέλιο

* Σάν Πιέτρο ιν Βίνκολι
* Σάντο Στέφανο αλ Μόντε Τσέλιο
* Σάντι Τζιοβάννι ε Πάολο αλ Τσέλιο
* Σάντι Κουάτρο Κορονάτι
* Άγιος Κλήμης στο Λατερανό

### Φόρουμ

* Ρωμαϊκή Αγορά
* Αυτοκρατορική Αγορά
** Αγορά του Αυγούστου
** Αγορά του Καίσαρα
** Αγορά του Νέρβα
** Αγορά του Τραϊανού

### Καπιτόλιο

* Καπιτωλίνος λόφος
* Μουσεία Καπιτωλίου
* Κορντονάτα

### Άλλα κτίρια

* Εθνικό Μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε Β΄
* Παλάτσο Βενέτσια

## Συνδέσεις με άλλα μέσα μεταφοράς

### Συνδέσεις λεωφορείων
Ο σταθμός εξυπηρετείται από τις γραμμές 51, 75, 85, 87, 117, 118 του δικτύου λεωφορείων ATAC. Τη νύχτα, ο σταθμός εξυπηρετείται από τις γραμμές nMB. 

### Συνδέσεις τραμ
Το Κολοσσαίο συνδέεται επίσης με τη γραμμή 3 του τραμ του δικτύου τραμ της Ρώμης. Η στάση του τραμ δεν βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το σταθμό του μετρό, αλλά στην αριστερή πλευρά της Piazza del Colosseo.

## Αναφορές

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Σταθμοί της Γραμμής B του Μετρό της Ρώμης
Όρος Κορόνα

Το **όρος Κορόνα** ή **ηφαίστειο της Κορόνα** (ισπαν. *Monte Corona* ή *Volcán de La Corona*) είναι εσβεσμένο ηφαίστειο στο νησί Λανθαρότε των Καναρίων Νήσων, που ανήκουν στην Ισπανία. Το Κορόνα έχει μέγιστο υψόμετρο μόλις 609 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται στον Δήμο Χαρία, νότια από το χωριό Γιε, που είναι κτισμένο στους πρόποδές του. Η πιο σημαντική έκρηξή του που είναι γνωστή συνέβη πριν από περίπου 21 χιλιάδες χρόνια και κάλυψε μεγάλη έκταση στο βορειοανατολικό μέρος του νησιού με ένα στρώμα λάβας, δημιουργώντας το τραχύ και με ελάχιστη βλάστηση τοπίο που είναι γνωστό ως *Malpais de la Corona*, καθώς και δύο από τα γεωλογικά αξιοθέατα του νησιού με τους περισσότερους επισκέπτες: το Σπήλαιο δε λος Βέρδες και τα Χαμέος δελ Άγουα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Rogers, B. & S.: *Travellers: Lanzarote & Fuertaventura*, Thomas Cook Publishing, Peterborough 2005, ISBN 1-84157-504-6

Κορονα
Βάτναφιετλ

Το **Βάτναφιετλ** (ισλαν. *Vatnafjöll*) είναι ηφαίστειο της Ισλανδίας, στα νοτιοανατολικά του Χέκλαα. Πρόκειται για ένα μεγάλο σύμπλεγμα ρωγμωειδών πόρων εντός βασαλτικού πετρώματος, με μήκος 40 χιλιόμετρα και πλάτος 9. Περιλαμβάνει από βορρά προς νότο: τους λόφους Ίννρι-Βάτναφιετλ με το μέγιστο υψόμετρο του όλου συστήματος, 1.089 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το Φρέμρι-Βάτναφιετλ (901 μ.) και το Βάτναφιελλαράνι (574 μ.). Ανήκει στο ίδιο ηφαιστειακό σύστημα με το Χέκλα, που έχει περιγραφεί με τον όρο **ηφαιστειακό σύστημα Hekla-Vatnafjöll**. Περί τις 25 εκρήξεις του Βάτναφιετλ έχουν σημειωθεί στην Ολόκαινο εποχή, αλλά καμιά τα τελευταία 1.100&nbsp;έτη. Αν και αυτές οι εκρήξεις δεν ήταν παροξυσμικές, κάποιες εναποθέσεις βασαλτικής τέφρας έχουν βρεθεί σε αποστάσεις μέχρι και 40-50 χιλιομέτρων από το ηφαίστειο.

## Παραπομπές


Βατναφιετλ
Ηφαιστειακή έκρηξη

thumb|Μερικές εκρηκτικές δομές που σχηματίζονται σε ηφαιστειακές εκρήξεις (αριστερόστροφα): μια πλίνια στήλη εκρήξεως, χαβάια ροή λάβας, και τόξο λάβας από μια στρομπόλια έκρηξη.
Μια **ηφαιστειακή έκρηξη** είναι η ορμητική έξοδος υλικού από τον πόρο ενός Ηφαιστείου ή από ηφαιστειακή ρωγμή ή ρωγμές. Οι ηφαιστειολόγοι διακρίνουν σήμερα αρκετούς τύπους ηφαιστειακών εκρήξεων, που συνήθως πήραν την ονομασία τους από φημισμένα ηφαίστεια, όπου έχει παρατηρηθεί καλά ο συγκεκριμένος τύπος. Κάποια ηφαίστεια μπορεί να επιδεικνύουν τα χαρακτηριστικά διαφορετικών τύπων εκρηκτικής δραστηριότητας, και μάλιστα στην ίδια σειρά εκρήξεων.

Αναλυτικότερα, υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι ηφαιστειακών εκρήξεων, οι εξής:

* **Μαγματικές εκρήξεις**, ο καλύτερα παρατηρημένος και μελετημένος τύπος. Σε αυτές τις εκρήξεις υπάρχει αποσυμπίεση αερίου μέσα στο μάγμα, η οποία το προωθεί προς τα επάνω, οπότε χύνεται στην επιφάνεια της Γης ως λάβα.
* **[[Φρεατική έκρηξη|Φρεατικές εκρήξεις]]**, όπου σχηματίζεται υπέρθερμος ατμός μέσα σε πετρώματα εξαιτίας της παρουσίας μάγματος σε πολύ μικρή απόσταση. Σε αυτό τον τύπο δεν υπάρχει απελευθέρωση μάγματος στην επιφάνεια, αλλά προκαλείται η κοκκίωση του υπάρχοντος πετρώματος.
* **[[Φρεατομαγματική έκρηξη|Φρεατομαγματικές εκρήξεις]]**, που προκαλούνται από την απευθείας επαφή και αλληλεπίδραση του μάγματος με νερό.

Εντός των γενικών αυτών κατηγοριών εκρήξεων διακρίνονται αρκετές υποκατηγορίες. Οι ασθενέστερες εκρήξεις ανήκουν στον χαβάιο και τον υποθαλάσσιο τύπο και κατά δεύτερο λόγο στον στρομπόλιο, τον βουλκάνιο και τον σουρτσέιο. Οι ισχυρότερες εκρήξεις είναι οι πελέιες και οι πλίνιες, ενώ οι ισχυρότερες εκρήξεις που μπορεί να υπάρξουν αποκαλούνται «υπερ-πλίνιες». Οι φρεατικές εκρήξεις ορίζονται από τον μηχανισμό που τις προκαλεί και όχι από την ισχύ τους, οπότε η δύναμή τους μπορεί να ποικίλλει. Ένα σημαντικό μέτρο της εκρηκτικής ισχύος είναι ο λέγόμενος Δείκτης Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας (VEI), μια λογαριθμική κλίμακα που βασίζεται στον όγκο του εξερχόμενου υλικού με βαθμονόμηση από το 0 μέχρι το 8, που συχνά συσχετίζεται με τον τύπο της εκρήξεως.

## Μηχανισμοί
Τρεις είναι οι βασικοί μηχανισμοί των ηφαιστειακών εκρήξεων και αντιστοιχούν στους γενικούς τους τύπους:

* Αποσυμπίεση συμπιεσμένου αερίου, που δίνει τις μαγματικές εκρήξεις.
* Εκτίναξη από τη δημιουργία και την πίεση ατμού, που δίνει τις φρεατικές εκρήξεις.
* Απευθείας επαφή μάγματος και νερού, που δίνει τις φρεατομαγματικές.

## Παραπομπές



Εκρηξη
Εκρηξη
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Τροτλατίνκια

Το **Τροτλατίνκια** (ισλανδ. *Trölladyngja*) είναι ηφαίστειο της Ισλανδίας, το μεγαλύτερο από τα ασπιδοειδή ηφαίστεια της, που φθάνει σε ύψος τα 1.460 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σχεδόν 600 μέτρα πάνω από τη γύρω έρημο και πεδία λάβας. Ανήκει στο ηφαιστειακό σύστημα του Μπάρδαρμπουνγκα και έχει όγκο 15 κυβικά χιλιόμετρα, με κάποιες εκτεταμένες ροές λάβας προς τα βόρεια του Μπάρδαρμπουνγκα.

## Παραπομπές


Τροτλατινκι
Μαλάχλε

Το **Μαλάχλε** ή **Μαλάλι** (*Mallahle*, *Mallali*) είναι ηφαίστειο στα σύνορα της Αιθιοπίας με την Ερυθραία, που από γεωλογικής απόψεως ταξινομείται στα στρωματοηφαίστεια και έχει καλδέρα διαμέτρου 6 χιλιομέτρων. Το Μαλάχλε είναι η υψηλότερη κορυφή στην περιοχή Αφντέρα της Αιθιοπίας και βρίσκεται στο νότιο άκρο των Άλπεων του Ντανακίλ, ενώ ανήκει στο Ηφαιστειακό σύμπλεγμα Μπίντου (όπως και τα ηφαίστεια Νάμπρο, Μπάρα Άλε και Σορκ Άλε).

## Παραπομπές


Μαλαχλε
Μπουίρ-ω-Μπουά

Το **Μπουίρ-ω-Μπουά** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Πα-ντε-Καλαί, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Πα-ντε-Καλαί
Τροχός κεραμικής

Ο **τροχός κεραμικής** είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται για τη διαμόρφωση του πηλού σε κυκλικά κεραμικά αντικείμενα, όπως αγγεία, πιάτα και δοχεία. Αποτελεί βασικό εργαλείο στην αγγειοπλαστική τέχνη, επιτρέποντας στους κεραμίστες να δημιουργούν συμμετρικά και λεπτομερή έργα με ακρίβεια.
thumb|294x294px|
## Ιστορικά στοιχεία
Η χρήση του τροχού κεραμικής ανάγεται σε αρχαίους πολιτισμούς. Φαίνεται ότι πρωτοχρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Μεσοποταμία στην 3η χιλιετία π.Χ., διευκολύνοντας την παραγωγή κεραμικών με μεγαλύτερη ταχύτητα και ακρίβεια σε σύγκριση με τη χειροποίητη κατασκευή. Από εκεί, η χρήση του διαδόθηκε στην Αίγυπτο, την Ινδία και την Κίνα, επηρεάζοντας σημαντικά την εξέλιξη της κεραμικής τέχνης παγκοσμίως.

## Τεχνικές χρήσης
Ο κεραμίστας τοποθετεί μια ποσότητα πηλού στο κέντρο του περιστρεφόμενου δίσκου και, χρησιμοποιώντας τα χέρια του, διαμορφώνει το αντικείμενο, ενώ ο τροχός περιστρέφεται. Αυτή η τεχνική απαιτεί δεξιότητα και εμπειρία για την επίτευξη συμμετρικών και καλαίσθητων αποτελεσμάτων.

Επιπλέον, ο τροχός κεραμικής χρησιμοποιείται για τη διακόσμηση των αντικειμένων. Μέσω της περιστροφής, ο κεραμίστας μπορεί να εφαρμόσει εγχάρακτα σχέδια ή χρωματικούς δακτυλίους, προσδίδοντας μοναδική αισθητική στα έργα του.

## Τύποι τροχών κεραμικής
Υπάρχουν διάφοροι τύποι τροχών κεραμικής, ανάλογα με τον τρόπο λειτουργίας τους:

* **Ποδοκίνητοι τροχοί**: Αυτοί οι τροχοί κινούνται με τη δύναμη του κεραμίστα, συνήθως μέσω ενός ποδοκίνητου μηχανισμού. Είναι οι παραδοσιακοί τροχοί που χρησιμοποιούνταν πριν την εισαγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας.
* **Ηλεκτρικοί τροχοί**: Λειτουργούν με ηλεκτρικό κινητήρα, επιτρέποντας σταθερή και ρυθμιζόμενη ταχύτητα περιστροφής. Αυτοί οι τροχοί έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλείς λόγω της ευκολίας χρήσης και της αποτελεσματικότητάς τους.

## Σύγχρονη χρήση
Σήμερα, ο τροχός κεραμικής παραμένει αναπόσπαστο εργαλείο για επαγγελματίες κεραμίστες και ερασιτέχνες. Η τεχνολογία έχει βελτιώσει την κατασκευή και τη λειτουργία των τροχών, με την εισαγωγή εργονομικών σχεδίων και αθόρυβων κινητήρων. Επιπλέον, η κεραμική τέχνη γνωρίζει αναβίωση, με πολλούς ανθρώπους να ασχολούνται με αυτήν ως δημιουργική διέξοδο και μέσο έκφρασης.

## Δείτε επίσης
* Κεραμική
* Αρχαία ελληνική κεραμική
* Αγγείο (αρχαιολογία)

## Παραπομπές




Κατηγορία:Κεραμική
Όρος Ρούνγκουε

Το **όρος Ρούνγκουε** (αγγλ. *Mount Rungwe*) είναι αδρανές στη νεότερη εποχή ηφαίστειο, στην Περιφέρεια Μπέυα των νότιων υψιπέδων της Τανζανίας. Με μέγιστο υψόμετρο 2.981 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, έχει τη δεύτερη υψηλότερη κορυφή σε ολόκληρη τη νότια Τανζανία.

## Γεωγραφία
Το Ρούνγκουε υψώνεται στο μέρος όπου συναντώνται ο ανατολικός και ο δυτικός βραχίονας του Ρήγματος της Ανατολικής Αφρικής, και κυριαρχεί στην ορεινή περιοχή στο βορειοδυτικό άκρο της τάφρου που περιέχει τη Λίμνη Μαλάουι. Στα ανατολικά του βρίσκεται η Οροσειρά Κιπενγκέρε και στα βόρεια τα Όρη Πορότο, ενώ το ηφαίστειο Κιο (ή Κιέτζο) με ύψος 2.175 μέτρα, βρίσκεται στα νοτιοδυτικά.. Τα νερά από τη δυτική πλευρά του Ρούνγκουε καταλήγουν στον ποταμό Κιγουίρα, ο οποίος χύνεται στη λίμνη Μαλάουι.

## Γεωλογία
Το Ρούνγκουε αποτελεί το κέντρο της ομώνυμης ηφαιστειακής περιοχής, που περιλαμβάνει το ίδιο και τα όρη Πορότο, με το ηφαίστειο και την ηφαιστειακή λίμνη Νγκόζι, και το Κιο. Η περιοχή είναι ηφαιστειακώς δραστήρια από την ύστερη Μειόκαινο εποχή έως τους ιστορικούς χρόνους. Τόσο το Ρούνγκουε όσο και το Νγκόζι έχουν δώσει τεράστιες εκρήξεις μετά την τελευταία Εποχή των παγετώνων. Σήμερα υπάρχουν θερμές πηγές. Η κορυφή του Ρούνγκουε έχει καλδέρα διαμέτρου 4 χιλιομέτρων, με άνοιγμα προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά. Μια μεγάλη έκρηξη είχε σημειωθεί περί το 2000 π.Χ., ενώ η πλέον πρόσφατη έκρηξη έλαβε χώρα περί το 800 μ.Χ..

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Τανζανίας
Τιάτια

Το **Τιάτια** (ρωσ. Тятя), γνωστό και με την ιαπωνική ονομασία **Τσατσαντάκε** (爺爺岳), είναι ηφαίστειο που βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της νήσου Κουνασίρ, μιας από τις Κουρίλες νήσους της Ρωσίας, στον Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι η υψηλότερη κορυφή του νησιού, με υψόμετρο 1.822 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αποτελεί ένα από τα καλύτερα παραδείγματα παγκοσμίως στρωματοηφαιστείου του οποίου κατέρρευσε η κορυφή σχηματίζοντας καλδέρα και αυτή ξαναγέμισε από έναν νέο ηφαιστειακό κώνο, ο οποίος υψώθηκε πάνω από το ύψος του χείλους της καλδέρας (*[[σομιανό ηφαίστειο]]*). Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα τον Ιούνιο του έτους 1981.

## Παραπομπές

Τιατια
Τσικουράτσκι

Το **Τσικουράτσκι** (ρωσ. Чикурачки), γνωστό και με την ιαπωνική ονομασία **Τσικούρα-ντάκε** (千倉岳), είναι το υψηλότερο ηφαίστειο από τα 23 που υπάρχουν στη νήσο Παραμουσίρ, τη δεύτερη μεγσλύτερη από τις Κουρίλες νήσους της Ρωσίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το Τσικουράτσκι έχει υψόμετρο κορυφής 1.816 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι πάντως ένας σχετικώς μικρός σε όγκο ηφαιστειακός κώνος, ο οποίος υπερτέθηκε πάνω σε προϋπάρχον ηφαίστειο της ύστερης Πλειστόκαινης εποχής. Αποθέματα οξειδωμένης ανδεσιτικής σκωρίας που καλύπτουν το ανώτερο μέρος του νεότερου κώνου τού προσδίδουν ένα αξιοσημείωτα κοκκινωπό χρώμα. Ροές λάβας από το Τσικουράτσκι έφθασαν κάποτε μέχρι τη θάλασσα, προχώρησαν και δημιούργησαν ακρωτήρια στη βορειοδυτική ακτή του Παραμουσίρ. Επίσης διακρίνονται αρκετές νεότερες ροές λάβας που ξεπρόβαλαν από κάτω από το στρώμα της σκωρίας, στην ανατολική πλαγιά του βουνού. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2016.

## Παραπομπές

Τσικουρατσκι
Τσίριπ

Το **Τσίριπ** (ρωσ. Чирип, γνωστό και με την ιαπωνική ονομασία 北散布山) είναι ηφαίστειο που βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της νήσου Ιτουρούπ, μιας από τις Κουρίλες νήσους της Ρωσίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Υψώνεται, με μέγιστο υψόμετρο 1.587 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, πάνω στην ομώνυμη χερσόνησο Τσίριπ και αποτελείται στην πραγματικότητα από δύο «δίδυμα» στρωματοηφαίστεια, το κυρίως Τσίριπ και το Μπογκντάν Χμελνίτσκι. Η δυτική πλευρά του πρώτου είναι η πιο απότομη, καθώς καταλήγει σε μια λεκάνη με μικρή λίμνη, που μοιράζεται με το Χμελνίτσκι. Η λεκάνη έχει γεωμορφές που δημιουργήθηκαν σε μία και μόνη έκρηξη. Πολλά είδη λάβας βρίσκονται στο Τσίριπ: βασαλτικές, ανδεσιτικές και μικρές ποσότητες δακίτη. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα πιθανώς το έτος 1860.

## Παραπομπές

Τσιριπ
Πρεβό (ηφαίστειο)

Το **Πρεβό** (ρωσ. Прево́) είναι ηφαίστειο που βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της νήσου Σιμουσίρ, μιας από τις Κουρίλες νήσους της Ρωσίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το Πρεβό υψώνεται σε μέγιστο υψόμετρο 1.360 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και η τελευταία έκρηξή του έλαβε χώρα κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα.

## Παραπομπές

Πρεβο
Μητροπολίτης πρώην Άρτης Ιγνάτιος

Ο **Μητροπολίτης Ιγνάτιος** (κατά κόσμον *Νικόλαος Αλεξίου*, Καστανιά Άρτης, 1945) είναι Έλληνας ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος που διετέλεσε Μητροπολίτης Άρτης από το 1988 έως την παραίτησή του το 2016.

## Βιογραφικό
Ο κατά κόσμον Νικόλαος Αλεξίου γεννήθηκε στην Καστανιά Άρτης το 1945. 

Τις γυμνασιακές του σπουδές ολοκλήρωσε στην Άρτα. Το 1964 εισήχθη στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1969.

Χειροτονήθηκε διάκονος το 1971 και πρεσβύτερος το 1974 από τον Μητροπολίτη Άρτης Ιγνάτιο Γ΄. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Άρτης κατά τα έτη 1971 ως 1988.

Τον Νοέμβριο του 1988 εξελέγη Μητροπολίτης Άρτης, θέση στην οποία διακόνησε για 28 χρόνια, μέχρι την παραίτησή του τον Σεπτέμβριο του 2016. 

## Παραπομπές


Ιγνατιος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision 1988

Η Ελλάδα συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1988 που πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας. Ο ελληνικός τηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) διοργάνωσε εθνικό τελικό για την επιλογή του καλλιτέχνη και του τραγουδιού που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα, ο οποίος διεξήχθη στις 28 Μαρτίου 1988. Νικήτρια αναδείχθηκε η Αφροδίτη Φρυδά με το τραγούδι «Κλόουν», το οποίο κατέληξε στην 17η θέση του τελικού της Eurovision, με 10 βαθμούς, η χειρότερη θέση που είχε κατακτήσει η Ελλάδα μέχρι τότε. 

## Ιστορικό
Πριν το διαγωνισμό του 1988, η Ελλάδα συμμετείχε στη Eurovision δέκα φορές από το ντεμπούτο της το 1974. Το καλύτερο αποτέλεσμα της Ελλάδας ήταν η πέμπτη θέση το 1977 με το τραγούδι "Μάθημα Σολφέζ" των Πασχάλη, Μαριάννα, Ρόμπερτ & Μπέσσυ. Το χειρότερο αποτέλεσμα της Ελλάδας ήταν η 16η θέση το 1985 με το τραγούδι "Μοιάζουμε" του Τάκη Μπινιάρη.

Ο Ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ), εκπέμπει το γεγονός σε όλη την Ελλάδα και οργανώνει τον τρόπο επιλογής για τη συμμετοχή της χώρας. Η ΕΡΤ είναι υπεύθυνη για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό από το ντεμπούτο τους το 1974.
## Πριν τη Eurovision

### Εθνικός τελικός
Η ΕΡΤ διοργάνωσε εθνικό τελικό για την επιλογή του καλλιτέχνη και του τραγουδιού που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον Διαγωνισμό του 1988, ο οποίος διεξήχθη στις 28 Μαρτίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά με παρουσιαστή τον Κώστα Καρρά και μεταδόθηκε ζωντανά από την ΕΤ1. Νικήτρια αναδείχθηκε η Αφροδίτη Φρυδά με το τραγούδι «Κλόουν». Το αποτέλεσμα καθορίστηκε από μία κριτική επιτροπή.

## Στη Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1988 πραγματοποιήθηκε στο RDS Simmonscourt Pavilion στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας στις 30 Απριλίου 1988.

Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε στην Ελλάδα τηλεοπτικά από την ΕΤ1, με σχολιάστρια τη Δάφνη Μπόκοτα.

Η Ελλάδα ερμήνευσε 14η σε σειρά εμφάνισης, μετά τη συμμετοχή της Δανίας και πριν τη συμμετοχή της Νορβηγίας, ενώ κατετάγη δέκατη έβδομη, σημειώνοντας 10 βαθμούς, η χειρότερη θέση που είχε κατακτήσει η Ελλάδα μέχρι τότε.

### Ψηφοφορία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1988
Φρεβάν

Το **Φρεβάν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Πα-ντε-Καλαί, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Πα-ντε-Καλαί
Βενέτσια (Μετρό Ρώμης)

Ο **Βενέτσια** είναι ένας υπό κατασκευή σταθμός μετρό στη γραμμή C του συστήματος μετρό της Ρώμης στην Πιάτσα Βενέτσια, στην καρδιά της πόλης. Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν στις 22 Ιουνίου 2023.

Ο σταθμός θα βυθιστεί 40 μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου με 8 υπόγεια επίπεδα. Η κατασκευή του σταθμού αποτελεί μια μεγάλη μηχανική πρόκληση, η οποία περιλαμβάνει σχολαστικές αρχαιολογικές ανασκαφές για να αποκαταστήσει τους θησαυρούς που ήταν θαμμένοι κάτω από την πλατεία. Ο σταθμός θα διαθέτει τρεις στρατηγικά τοποθετημένες κύριες εισόδους: Παλάτσο Βενέτσια, Αθήναιον του Αδριανού και το μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε ΙΙ. Ο νέος σταθμός θα αποτελέσει μέρος του κύκλου σταθμών-μουσείων του μετρό της Ρώμης και θα αποτελέσει ένα μεγάλο υπόγειο μουσειακό συγκρότημα.

Το αναμενόμενο κόστος των εργασιών ανέρχεται σε 700 εκατομμύρια ευρώ, περίπου 550 με 600 εκατομμύρια περισσότερα, σε σύγκριση με μια μέση δαπάνη που συνήθως απαιτείται για έναν σταθμό του μετρό της τάξης των 100-150 εκατομμυρίων ευρώ, κυρίως λόγω της πολυπλοκότητας της σύνθεσης του εδάφους και της αρχαιολογικής κατάστασης που κατέστησε αναγκαίο να προγραμματιστεί η απομάκρυνση 66 χιλιάδων κυβικών μέτρων χώματος κατά τις διαδικασίες της αρχαιολογικής ανασκαφής. Ο σταθμός θα είναι εξοπλισμένος με 6 ανελκυστήρες, 27 κυλιόμενες σκάλες και 110 μέτρα αποβάθρες.

## Τοποθεσία
Ο σταθμός Βενέτσια θα βρίσκεται κάτω από την Πιάτσα Βενέτσια, μια μεγάλη πλατεία στην Pigna. Μετά την ολοκλήρωσή του, θα είναι ο πλησιέστερος σταθμός στο μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε ΙΙ, στη Ρωμαϊκή Αγορά και στον λόφο του Καπιτωλίου.

Το γενικό σχέδιο περιλαμβάνει τη σύνδεση με τη μελλοντική γραμμή D και τη διασταύρωση με τη γραμμή C στο σταθμό του μετρό Βενέτσια.

## Ιστορία
Το 2009, στο πλαίσιο των προκαταρκτικών εργασιών για τον σταθμό, πραγματοποιήθηκαν μια σειρά αρχαιολογικών ανασκαφών. Κατά τη διάρκεια αυτών των ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τα λείψανα του Αθηναίου του αυτοκράτορα Αδριανού.

Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν στις 22 Ιουνίου 2023. Ο σταθμός αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2032.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σταθμοί της Γραμμής C του Μετρό της Ρώμης
Τεντουρέκ

Το **Τεντουρέκ** (τουρκ. *Tendürek Dağı* από το αρμενικό Թոնդրակ = *T’ondrak*) είναι ηφαίστειο στο σύνορο των Επαρχιών Άγρι και Βαν, στην ανατολική Τουρκία, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Φθάνει σε υψόμετρο τα 3.514 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, όντας το τέταρτο υψηλότερο ηφαίστειο σε ολόκληρη την Τουρκία, ωστόσο το βουνό είναι κυρίως γνωστό για τη γειτνίασή του με την υποτιθέμενη θέση προσαράξεως της Κιβωτού του Νώε, ενώ έχει και πολύ μεγάλο μέγεθος: οι ροές λάβας του καλύπτουν περίπου 650 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε μια επίπεδη έκταση. Τα δύο βασικά χαρακτηριστικά του βουνού είναι ο μεγάλος κρατήρας της κορυφής, ο «Μείζων Τεντουρέκ», και ένας μικρότερος κρατήρας («Ελάσσων Τεντουρέκ») στα ανατολικά του πρώτου. Οι πλευρές του έχουν μικρή κλίση, καθώς είναι ασπιδοειδές ηφαίστειο, που σημαίνει ότι οι λάβες του ρέουν με μικρό ιξώδες, όπως αυτές των ηφαιστείων της Χαβάης.

Το Τεντουρέκ είναι μέρος μιας ηφαιστειακής ομάδας που περιβάλλει τη Λίμνη Βαν και περιλαμβάνει την ηφαιστειακή Λίμνη Νεμρούτ και το όρος Αραράτ. Η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα συγκρούσεως ηπειρωτικών πλακών, που άρχισε πριν από 6 εκατομμύρια έτη περίπου και συνεχίσθηκε επί εκατομμύρια έτη. Το Τεντουρέκ δημιουργήθηκε πριν από περίπου 250.000 χρόνια και είναι ακόμη ενεργό: η πλέον πρόσφατη έκρηξή του, με εκτίναξη αερίων και σποδού από τον μεγάλο κρατήρα (αλλά όχι λάβας) σημειώθηκε το 1855 και παραμένει η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή έκρηξη σε ολόκληρη την Τουρκία. Από τότε το ηφαίστειο υπήρξε κυρίως γεωθερμικώς ενεργό, εκπέμποντας ατμό και αέριο από τους κρατήρες του. Μάλιστα από το 1993 ο θάλαμος μάγματος του ηφαιστείου υποχωρεί, γεγονός που σημαίνει ότι το Τεντουρέκ εισέρχεται σε μια φάση αδράνειας.

Η κορυφή του Τεντουρέκ απέχει περί τα 950 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Τουρκίας Άγκυρα, 48,5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή βορειοανατολικά από την πλησιέστερη όχθη της λίμνης Βαν και 54 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την κύρια κορυφή του Αραράτ, ενώ η πλησιέστερη πόλη, στα 25 χιλιόμετρα, είναι το Ντογουμπαγιαζίτ. Περισσότεροι από 170.000 άνθρωποι ζουν σήμερα σε ακτίνα 30από τον κυρίως κρατήρα του Τεντουρέκ, καθιστώντας το δυνητική (αν και με μικρή πιθανότητα) απειλή.

## Παραπομπές


Τεντουρεκ
Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision 1985

Η Ελλάδα συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1985 που πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαΐου στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Ο ελληνικός τηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) επέλεξε εσωτερικά τον Τάκη Μπινιάρη ως τον εκπρόσωπο της Ελλάδας με το τραγούδι «Μοιάζουμε», το οποίο κατέληξε στην 16η θέση του τελικού της Eurovision, με 15 βαθμούς, η χειρότερη θέση που είχε κατακτήσει η Ελλάδα μέχρι τότε.

## Ιστορικό
Πριν το διαγωνισμό του 1985, η Ελλάδα συμμετείχε στη Eurovision οκτώ φορές από το ντεμπούτο της το 1974. Το καλύτερο αποτέλεσμα της Ελλάδας ήταν η πέμπτη θέση το 1977 με το τραγούδι "Μάθημα Σολφέζ" των Πασχάλη, Μαριάννα, Ρόμπερτ & Μπέσσυ. Το χειρότερο αποτέλεσμα της Ελλάδας ήταν η 14η θέση το 1983 με το τραγούδι "Μου Λες" της Κρίστη Στασινοπούλου.

Ο Ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ), εκπέμπει το γεγονός σε όλη την Ελλάδα και οργανώνει τον τρόπο επιλογής για τη συμμετοχή της χώρας. Η ΕΡΤ είναι υπεύθυνη για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό από το ντεμπούτο τους το 1974.
## Πριν τη Eurovision

### Εσωτερική επιλογή
Η ΕΡΤ αποφάσισε να επιλέξει εσωτερικά τον εκπρόσωπο της Ελλάδας για τον Διαγωνισμό του 1985. Μετά από μια περίοδο υποβολής προτάσεων, μία κριτική επιτροπή που συστάθηκε από την ΕΡΤ, επέλεξε το τραγούδι «Μοιάζουμε» του Τάκη Μπινιάρη.

## Στη Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1985 πραγματοποιήθηκε στο Scandinavium στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας στις 4 Μαΐου.

Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε στην Ελλάδα τηλεοπτικά από την ΕΤ1, με σχολιάστρια τη Μακώ Γεωργιάδου.

Η Ελλάδα ερμήνευσε 19η σε σειρά εμφάνισης, μετά τη συμμετοχή του Λουξεμβούργου, κλείνοντας το διαγωνιστικό μέρος, ενώ κατετάγη δέκατη έκτη, σημειώνοντας 15 βαθμούς, η χειρότερη θέση που είχε κατακτήσει η Ελλάδα μέχρι τότε.

### Ψηφοφορία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1985
Νεμρούτ

Το **Νεμρούτ** (τουρκ. *Nemrut Dağı*, αρμεν. Սարակն = *Sarakn*) είναι αδρανές ηφαίστειο στην Επαρχία Μπιτλί της ανατολικής Τουρκίας, κοντά στη μεγάλη Λίμνη Βαν. Η κορυφή του φθάνει σε υψόμετρο τα 2.948 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από γεωλογικής απόψεως είναι στρωματοηφαίστειο και πήρε την ονομασία του από τον βιβλικό βασιλιά Νεμρώδ, που σύμφωνα με μια παράδοση κυριαρχούσε στην περιοχή αυτή περί το 2100 π.Χ.. Το Νεμρούτ είναι γνωστό ιδίως για την ομώνυμη ηφαιστειακή Λίμνη Νεμρούτ που βρίσκεται στον κρατήρα του (πλημμυρισμένη καλδέρα).

Το ηφαίστειο έχει σχήμα ελλείψεως, με διαστάσεις στη βάση του 27 επί 18 χιλιόμετρα. Υπολογίσθηκε ότι περιέχει 377,5&nbsp; κυβικά χιλιόμετρα ηφαιστειακού υλικού. Η καλδέρα του είναι η μεγαλύτερη σε όλη την Τουρκία και η 16η μεγαλύτερη σε ολόκληρη τη Γη. Η τελευταία έκρηξη του Νεμρούτ έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1650.

## Παραπομπές


Νεμρουτ
Lanterns (τηλεοπτική σειρά)

Το ***Lanterns*** είναι επερχόμενη Αμερικανική τηλεοπτική σειρά που περιλαμβάνει τους χαρακτήρες των DC Comics Χαλ Τζόρνταν και Τζον Στιούαρτ. Σε παραγωγή των DC Studios και Warner Bros. Television, θα είναι η τρίτη τηλεοπτική σειρά του Σύμπαντος της DC (DCU). Στη σειρά, οι Τζόρνταν και Στιούαρτ ερευνούν ένα μυστήριο στη Γη. Ο Κρις Μάντι είναι ο υπεύθυνος της σειράς.

Οι Κάιλ Τσάντλερ και Άαρον Πιέρ πρωταγωνιστούν ως Τζόρνταν και Στιούαρτ, αντίστοιχα, μαζί με την Κέλι Μακντόναλντ. Ο Γκρεγκ Μπερλάντι ξεκίνησε να εργάζεται σε μια τηλεοπτική σειρά Green Lantern, επικεντρωμένη σε διάφορους Green Lantern πέρα από τους Τζόρνταν και Στιούαρτ, τον Οκτώβριο του 2019. Αφότου οι Τζέιμς Γκαν και Πίτερ Σαφράν έγιναν συν-Διευθύνων Σύμβουλοι των DC Studios τον Οκτώβριο του 2022, η σειρά άλλαξε για να επικεντρωθεί στους Τζόρνταν και Στιούαρτ. Η αλλαγή ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο του 2023, μαζί με το γεγονός πως το ύφος της σειράς επηρεάστηκε από τη σειρά *[[True Detective]]* (2014–σήμερα). Η συμμετοχή του Μάντι επιβεβαιώθηκε στα μέσα του 2024 όταν ανακοινώθηκε πως η σειρά θα προβαλλόταν στο HBO. Ο Τζέιμς Χόις προσλήφθηκε για να σκηνοθετήσει τα δύο πρώτα επεισόδια τον Οκτώβριο, όταν επιλέχθηκαν οι Τσάντλερ και Πιέρ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2025 στο Λος Άντζελες και είναι προγραμματισμένα να ολοκληρωθούν τον Ιούλιο.

Το *Lanterns* είναι προγραμματισμένο να κάνει πρεμιέρα στο HBO στις αρχές του 2026, αποτελούμενο από οχτώ επεισόδια. Θα είναι μέρος του Κεφαλαίου Ένα: Θεοί και Τέρατα του DCU.

## Σύνοψη
Οι Green Lantern είναι διαγαλαξιακοί ήρωες που φοράνε δαχτυλίδια τα οποία τους δίνουν απίστευτες δυνάμεις. Η σειρά ακολουθεί τον έμπειρο Lantern Χαλ Τζόρνταν και τον νεοσύλλεκτο Τζον Στιούαρτ καθώς ερευνούν ένα μυστήριο στη Γη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Αγγλόφωνες τηλεοπτικές εκπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του HBO
Κατηγορία:Υπερηρωικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της DC
Κατηγορία:Green Lantern
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Σύμπαντος της DC (franchise)
Μουχαμπούρα

Το **Μουχαμπούρα** ή **Μουχαβούρα** (αγγλ. *Mount Muhabura*) είναι αδρανές ηφαίστειο στα όρη Βιρούνγκα, στο σύνορο των αφρικανικών χωρών Ουγκάντας και Ρουάντα. Η κορυφή του φθάνει σε υψόμετρο τα 4.127 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από γεωλογικής απόψεως είναι στρωματοηφαίστειο και ο κρατήρας στην κορυφή του φιλοξενεί μια μικρή ηφαιστειακή λίμνη. Η ονομασία «μουχαμπούρα» σημαίνει «οδηγός» στην τοπική γλώσσα κινιαρουάντα.

Τα περιορισμένα στοιχεία σχετικώς με τη δραστηριότητα αυτού του ηφαιστείου υποδεικνύουν ότι η τελευταία του έκρηξη έγινε πριν από αρκετές χιλιάδες χρόνια. Σύμφωνα με το Ιδρυμα Σμιθσόνιαν, ένας μικρός «παρασιτικός» κρατήρας κοντά στο Μουχαμπούρα ήταν ενεργό προσφάτως. Μέρος του ηφαιστείου βρίσκεται εντός του «Εθνικού Πάρκου Ηφαιστείων» της Ρουάντα και άλλο μέρος του εντός του «Εθνικού Πάρκου Γοριλλών του Μγκαχίνγκα» στην Ουγκάντα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ουγκάντας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρουάντα
Σαμπανκάγια

Το **Σαμπανκάγια** (ισπαν. *Sabancaya*) είναι ενεργό ηφαίστειο στις Άνδεις του νότιου Περού. Το υψόμετρο της κορυφής του είναι 5.960 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα βόρεια της μεγάλης πόλεως Αρεκίπα. Από γεωλογικής απόψεως ταξινομείται στα στρωματοηφαίστεια και θεωρείται μέρος της Κεντρικής ηφαιστειακής ζώνης των Άνδεων.

Η ονομασία «Σαμπανκάγια» σημαίνει στις γλώσσες Κέτσουα «γλώσσα φωτιάς» ή «ηφαίστειο που φτύνει», πιθανώς μια αναφορά σε συνεχή εκρηκτική δραστηριότητα. Η ονομασία, που απαντάται και ως «Σαουανκουέγια» (*Sahuancqueya*), είναι καταγεγραμμένη από το έτος 1595, οπότε η ηφαιστειακή αυτή δραστηριότητα πρέπει να είχε παρατηρηθεί κατά τον προηγηθέντα αιώνα ή αιώνες.

## Παραπομπές


Σαμπανκαγια
Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Γιάγκου

Ο **Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Γιάγκου** (Κύπρος, 1965) είναι Ελληνοκύπριος ιερέας και θεολόγος που δραστηριοποιείται στα όρια της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

## Βιογραφικό
Ο π. Βαρνάβας Γιάγκου γεννήθηκε στην Κύπρο το 1965. Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Θεσσαλονίκη. Είναι πτυχιούχος των σχολών Φιλοσοφικής και Θεολογικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Υπηρετεί ως Προϊστάμενος στον Ιερό Ναό Παναγίας Λαοδηγήτριας, όπου αναπτύσσει ιδιαίτερη ποιμαντική δράση με επίκεντρο τους νέους και τους φοιτητές. Είναι πολύ αγαπητός στο ποίμνιο της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, λόγω των πνευματικών θεμάτων που αναπτύσσει και του βαθυστόχαστου και επιστημονικού τρόπου με τον οποίο τα αναλύει. Ο π. Βαρνάβας είναι Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης και Διευθυντής του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθίμου και είναι στενός συνεργάτης του σημερινού Μητροπολίτη Φιλοθέου. Ο π. Βαρνάβας είναι λόγιος και συγγραφέας πολλών βιβλίων.

## Συγγραφικό έργο
* *Μιλώντας με τα παιδιά μας για όλα...* - Συλλογικό Έργο, Εκδόσεις "Δομή - Αρχονταρίκι", Αθήνα, 2017
* *Αμαρτωλών Εκκλησία*, Εκδόσεις "Δομή - Αρχονταρίκι", Αθήνα, 2015
* *Εσωστρέφεια*  - Συλλογικό Έργο, Εκδόσεις "Ακρίτας", Αθήνα, 2009

Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί