open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Θεσσαλική Επανάσταση του 1878

Η **Θεσσαλική Επανάσταση του 1878** σηματοδοτεί τα ιστορικά γεγονότα μετά τις 2 Φεβρουαρίου 1878, όταν στο τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1877-1878), η Ελλάδα εισήλθε στη Θεσσαλία με αντικανονικό στρατό. Η Ελλάδα, όντας ουδέτερη στον πόλεμο, αντιμετώπιζε τον κίνδυνο να αντιμετωπιστεί ως σύμμαχος των Οθωμανών, γι' αυτό και μπήκε στη Θεσσαλία με παράτυπο στρατό.

Μετά από αρκετές ανεπιτυχείς μάχες, η πρωτοβουλία απέτυχε, αλλά τελικά με την υποστήριξη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1881), η Θεσσαλία με την Άρτα αλλά χωρίς την Ελασσόνα προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ελλάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νεότερη ελληνική ιστορία
Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλία
Ο Χαμένος Κόσμος (μυθιστόρημα του Μάικλ Κράιτον)

Το ***Ο Χαμένος Κόσμος*** () είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας γραμμένο από τον Μάικλ Κράιτον, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1995. Είναι συνέχεια του βιβλίου Ιουράσιο Πάρκο. Στο βιβλίο αυτό, εξιστορείται η αποκάλυψη μιας ακόμα νήσου με γενετικά αναδημιουργημένους δεινόσαυρους, καθώς και οι επιπτώσεις της αποκάλυψης αυτής γενικά απο άλλους χαρακτήρες. Το 1997, και τα δύο μυθιστορήματα επανεκδόθηκαν σε ενιαίο βιβλίο με τον τίτλο *Michael Crichton's Jurassic World*, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την ομότιτλη ταινία του 2015 ως προς την πλοκή γενικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [''Isla Sorna novel map''](https://jurassicpark.fandom.com/wiki/Isla_Sorna_(novel_canon)?file=Islasornamap.jpg)
* Επίσημη ιστοσελίδα  
* https://www.kedros.gr/category/169_499_500_508/peripeteies-logotexnia-fantastikoy-seires-ioyrasio.html

Κατηγορία:Μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Μάικλ Κράιτον
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1995
Κατηγορία:Jurassic Park
Ευρυδίκη του Άργους

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Ευρυδίκη του Άργους** (το όνομα της προέρχεται από το *"ευρύς"* και *"δίκαιος"*) ήταν πριγκίπισσα από την Αρχαία Σπάρτη που έγινε βασίλισσα στο Άργος. Η Ευρυδίκη ήταν κόρη του Λακεδαίμονος και της Σπάρτης, των μυθικών ιδρυτών της Αρχαίας Σπάρτης, αδελφός της ήταν ο Αμύκλας. Αργότερα παντρεύτηκε τον Ακρίσιο και έγινε βασίλισσα του Άργους, απέκτησαν την Δανάη που ερωτεύτηκε ο Δίας και γεννήθηκε από την ένωση ο θρυλικός Περσέας. Η άλλη τους κόρη Ευαρέτη παντρεύτηκε τον Οινόμαο, βασιλιά της Πίσας στην Ήλιδα. Σε μερικές πηγές η σύζυγος του Ακρίσιου καταγράφεται ως Αγανίππη.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. 
*Grimal, Pierre, The Dictionary of Classical Mythology, Wiley-Blackwell, 1996.
*Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Online version at the Perseus Digital Library.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Λακωνίας
Κατηγορία:Μυθολογία του αρχαίου Άργους
Αλόντιον

Το **Αλόντιον** ήταν αρχαία πόλη της Σικελίας, στη βόρεια ακτή της νήσου αυτής. Σύμφωνα με την παράδοση, το Αλόντιον ιδρύθηκε από τον Αινεία και τους συντρόφους του. Κατά τους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους ήταν αυτόνομη πόλη (*municipium*). Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει ως περίφημα τα αμπέλια και τα κρασιά του Αλοντίου. Τα ερείπια της πόλεως βρίσκονται σήμερα δίπλα στο χωριό Σαν Μάρκο, όπου ήλθαν στο φως πολλές ελληνικές και λατινικές επιγραφές. Το Αλόντιον είχε δικά του νομίσματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 488

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Κατηγορία:Αρχαία Σικελία
Αλογοπάτι

Με την ονομασία **Αλογοπάτι** ή και **Αλογοπατησιά** αναφέρονται διάφορες τοποθεσίες στην ελληνική ύπαιθρο. Η ονομασία προέρχεται από το γεγονός ότι χρησίμευαν ως βοσκοτόπια αλόγων κατά την περίοδο της ανοίξεως. Τέτοιο τοπωνύμιο π.χ. υπάρχει νοτίως της λίμνης Βουλκαριάς στη βορειοδυτική Ακαρνανία.

Ειδικότερα ωστόσο, και με μια μικρή διαφοροποίηση ως προς την προέλευση της ονομασίας, με αυτό το τοπωνύμιο υπάρχουν πολλές θέσεις στη Θεσσαλία, σε μέρη κυρίως βραχώδη, όπου είχαν λαξευθεί σε βράχο βαθουλώματα, οπές ή επιγραφές από την αρχαιότητα. Ονομάσθηκαν έτσι επειδή η λαϊκή παράδοση και οι θρύλοι τα θεώρησαν ίχνη από οπλές υπερφυσικών αλόγων, τα οποία ίππευαν θρυλικοί ήρωες των αντίστοιχων περιοχών. Παράδειγμα αποτελεί η θέση Αλογοπάτι που βρίσκεται 3,9 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλεως των Φαρσάλων, στο νοτιότατο άκρο της κοιλάδας του Ενιπέως, όπου ο κρημνώδης λόφος Καράπλα και το Σπήλαιο Καράπλα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 488

Κατηγορία:Τοπωνύμια
Κατηγορία:Θεσσαλία
Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Καρλ Μάρκοβιτς

Ο **Καρλ Μάρκοβιτς** (γερμ. *Karl Markovics*, γενν. 29 Αυγούστου 1963) είναι Αυστριακός ηθοποιός, σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μάρκοβιτς γεννήθηκε στη Βιέννη, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως οδηγός λεωφορείου και η μητέρα του ως ταμίας. Από ενωρίς ο Μάρκοβιτς ήθελε να γίνει ηθοποιός του θεάτρου, μια επιλογή που οι γονείς του υπεστήριξαν. Απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για να εισαχθεί στο «Max-Reinhardt-Seminar», που είναι η Δραματική σχολή της Ανωτάτης Σχολής Μουσικής και Ερμηνευτικών Τεχνών της Βιέννης (σήμερα Πανεπιστήμιο Μουσικής και Ερμηνευτικών Τεχνών της Βιέννης). Ωστόσο αυτό δεν τον απεθάρρυνε από το όνειρό του και άρχισε να ερμηνεύει μικρούς ρόλους ερασιτεχνικά στο Θέατρο Σεραπίονς. Το 1987 άρχισε να συνεργάζεται με το Wiener Ensemble. Το 1991 πήρε τον πρώτο κινηματογραφικό ρόλο του, στην ταινία *Hund und Katz* και το 1993 ερμήνευσε τον ρόλο του πανδοχέα στη δραματική κωμωδία του Πάουλ Χάρατερ *[[Indien]]*, μια ταινία δρόμου που σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Αυστρία.

Ο ίδιος ο Μάρκοβιτς έγινε πάντως γνωστός περισσότερο όταν έπαιξε τον ρόλο του Ερνστ Στόκινγκερ στην αυστριακή αστυνομική τηλεοπτική σειρά *[[Υπαστυνόμος Ρεξ]]* και κατόπιν στη συνέχειά της, τη σειρά *Stockinger*. Ακολούθησαν ρόλοι στις ταινίες *[[Hinterholz 8]]* (1998) και *Komm, süßer Tod* (2001). Ταυτοχρόνως ερμήνευε σε θεατρικές παραστάσεις κυρίως στο Θέατρο του Γιόζεφσταντ και το Λαϊκό Θέατρο της Βιέννης. Στο τελευταίο σκηνοθέτησε το 2005 την πρώτη του θεατρική παραγωγή, τη *[[Η Φαλακρή Τραγουδίστρια|Φαλακρή τραγουδίστρια]]* του Ιονέσκο.

Διεθνώς ο γνωστότερος κινηματογραφικός ρόλος του Μάρκοβιτς ήταν ο πρωταγωνιστικός στην ταινία του Στέφαν Ρουζοβίτσκυ *[[Παραχαράκτες]]* (2007), που βραβεύθηκε με «Όσκαρ» Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Ξεχώρισε επίσης στον ρόλο του ακροδεξιού τρομοκράτη Φραντς Φουχς στην τηλεταινία του 2007 *Franz Fuchs - Ein Patriot*, ενώ ερμήνευσε τον μικρό ρόλο του Βολφ στη γνωστή κωμωδία του 2014 *[[Ξενοδοχείο Grand Budapest]]*.

Ο Μάρκοβιτς παραμένει τακτικός ερμηνευτής στο θέατρο. Ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος, ξεχώρισε περισσότερο για την καλλιτεχνική ταινία του *Atmen* (= «ανασαίνοντας») το 2011.

Ο Μάρκοβιτς είναι έγγαμος, με την ηθοποιό Στεφανί Τάουσιχ (Stephanie Taussig), με την οποία έχουν δύο τέκνα και κατοικούν στη Βιέννη.

## Επιλεγμένη φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Καρλ Μάρκοβιτς στην IMDb

Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Αυστριακοί σεναριογράφοι
Πλεύρωμα Πέλλας

Το **Πλεύρωμα** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Πλεύρωμα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας δυτικά του ποταμού Μογλενίτσα (ή Αλμωπαίος), βορειοανατολικά του όρους Βέρμιο σε υψόμετρο 70 μέτρα. Απέχει περίπου 8 χλμ. Ν. από τη Σκύδρα (έδρα του δήμου), 14 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Νάουσα και 80 χλμ. Δ. από τη Θεσσαλονίκη. Στη δυτική άκρη του χωριού περνάει η επαρχιακή οδός Βέροιας - Σκύδρας, κοντά και βορειοανατολικά είναι η Πετραία και βορειοδυτικά το Λουτροχώρι.

Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, με την παλιά του ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας, ως *Γενή Κιόϊ* το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κάμενικ (σημερινή Πετριά). Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Πλεύρωμα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Πετραία και το Λουτροχώρι αποτελούν την κοινότητα Πετραίας η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκύδρας του Δήμου Σκύδρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 261 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Λιποχωρι
Λιποχωρι
NGC 4845

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4845** (επίσης γνωστός και ως **NGC 4910**) είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Παρθένο ο οποίος απέχει 65 εκατομμύρια έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) το 1786 και ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 4753 που με τη σειρά της ανήκει στις ομάδες γαλαξιών Παρθένος ΙΙ, μιας σειράς γαλαξιών και γαλαξιακών σμηνών που εκτείνεται πέρα από το νότιο όριο του Υπερσμήνους της Παρθένου.

## Μελανή οπή
Στο κέντρο του γαλαξία υπάρχει υπερμαζική μελανή οπή μάζας 300 χιλιάδων ηλιακών μαζών. Το 2013 η ESA εντόπισε μελανή οπή που απορροφούσε την ύλη παραπλήσιου ουράνιου αντικειμένου, πιθανότατα ενός φαιού νάνου. Τις εκπεμπόμενες ακτίνες Χ ανίχνευσε το τηλεσκόπιο INTEGRAL.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
4845
44392
08078
Γκουέν Στέισι

Η **Γκουέντολιν Μαξίν Στέισι** είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics, συνήθως ως υποστηρικτικός  χαρακτήρας σε εκείνα που παρουσιάζουν τον Spider-Man. Η χαρακτήρας έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο *[[The Amazing Spider-Man]]* #31 (Δεκέμβριος 1965)  Ως φοιτητής κολεγίου και κόρη του Τζορτζ Στέισι και της Έλεν Στέισι, ήταν η πρώτη κοπέλα του Πίτερ Πάρκερ μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο προτού δολοφονηθεί από τον Green Goblin (Νόρμαν Όσμπορν). Ο θάνατός της στοιχειώνει τον Πίτερ από τότε και οι ιστορίες που δημοσιεύτηκαν πολύ αργότερα δείχνουν ότι εξακολουθεί να κατέχει μια ξεχωριστή θέση για αυτήν στην καρδιά του.

Ο χαρακτήρας ενσαρκώθηκε από την Μπράις Ντάλας Χάουαρντ στο *[[Spider-Man 3]]* (2007) και από την Έμα Στόουν στη σειρά ταινιών *The Amazing Spider-Man*. Την φωνή της εναλλακτικής εκδοχής από την Γη-65 έκανε η Χέιλι Στάινφελντ στις ταινίες κινουμένων σχεδίων *[[Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν]]* (2018), ''Spider''-''Man: Ακροβατώντας στο Αραχνο-Σύμπαν'' (2023) και *[[Spider-Man: Beyond the Spider-Verse]]* (2027).

## Εναλλακτική πραγματικότητα
### Spider-Woman/Ghost-Spider/Spider-Gwen

Στην εναλλακτική πραγματικότητα που ονομάζεται Γη-86 η Γκουέν Στέισι είναι αυτή που δαγκώθηκε από τη ραδιενεργή αράχνη και γίνεται υπερηρωίδα με το όνομα Spider-Woman. Αυτή η εκδοχή έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο *[[Spider-Verse|Edge of Spider-Verse]]* #2 (Σεπτέμβριος 2014). Είναι επίσης μέλος μιας μπάντας με επικεφαλής τη Μέρι Τζέιν Γουότσον, που ονομάζεται απλά Μέρι Τζέινς. Λίγο αφότου η Γκουέν ξεκινά την καταπολέμηση του εγκλήματος, ο Πίτερ Πάρκερ, ο καλύτερός της φίλος προσπαθεί να εκδικηθεί αυτούς που τον εκφοβίζουν, και γίνεται η εκδοχή του Lizard αυτού του σύμπαντος. Η Γκουέν τον υποτάσσει, αλλά ο Πίτερ πεθαίνει προς το τέλος της μάχης λόγω της χημικής ουσίας που χρησιμοποίησε.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χαρακτήρες της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Στιβ Ντίτκο
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Spider-Man
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1965
Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα

Ο **Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα** (*Juan Antonio García Bayona*, 9 Μαΐου 1975) είναι ένας Ισπανός σκηνοθέτης και παραγωγός. Έχει σκηνοθετήσει και παραγάγει 9 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους γενικά. Είναι κυρίως γνωστός για την ενασχόληση του με έργα τρόμου.

## Φιλμογραφία
### Ταινίες μικρού μήκους

### Κινηματογραφικές Ταινίες

**Εκτελεστικός παραγωγός**
* *[[Το μυστικό των Μάρομποουν]]* (2017)
* *I Hate New York* (2018) (Ντοκιμαντέρ)

### Τηλεόραση

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ισπανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Ισπανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Τζέιμς Μποντ (χαρακτήρας)

Ο **Τζείμς Μποντ** (αγγλικά: *James Bond*) ή **Πράκτωρ 007**, είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από τον Βρετανό δημοσιογράφο και μυθιστοριογράφο Ίαν Φλέμινγκ το 1953. Είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς μυθιστορημάτων, ταινιών, κόμικς και βιντεοπαιχνιδιών Τζέιμς Μποντ. Ο Ίαν Φλέμινγκ έγραψε δώδεκα μυθιστορήματα με τον Τζείμς Μποντ και δύο συλλογές διηγημάτων. Τα δύο τελευταία βιβλία του - το *The Man with the Golden Gun* (1965) το *Octopussy and The Living Daylights* (1966) - εκδόθηκαν μετά θάνατον.

Ο συγκεκριμένος χαρακτήρας είναι πράκτορας της Μυστικής Υπηρεσίας, με τον κωδικό αριθμό 007, και κατοικεί στο Λονδίνο, αλλά παρ' όλα αυτά δραστηριοποιείται διεθνώς. Ο ίδιος είναι ένας σύνθετος χαρακτήρας που βασίστηκε σε έναν αριθμό καταδρομέων τους οποίους ο δημιουργός του γνώριζε κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στην Ναυτική Υπηρεσία Πληροφοριών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και στους οποίους ο Ίαν Φλέμινγκ πρόσθεσε το δικό του στυλ και μια σειρά από δικά του γούστα. Το όνοματεπώνυμο του χαρακτήρα μπορεί να είναι παρμένο από τον ομώνυμο Αμερικανό ορνιθολόγο, αν και είναι πιθανό ότι ο ίδιος εμπνεύστηκε το όνοματεπώνυμο του χαρακτήρα από έναν Ουαλό πράκτορα με τον οποίο υπηρετούσε, τον Τζέιμς Τσαρλς Μποντ. Ο Τζείμς Μποντ έχει μια σειρά από σταθερά χαρακτηριστικά χαρακτήρα από τα οποία διακατέχεται σε όλα τα βιβλία, όπως η απόλαυση για τα αυτοκίνητα, η αγάπη του για το φαγητό, για το ποτό, για το σεξ, και η μέση πρόσληψη εξήντα τσιγάρων κατά παραγγελία την ημέρα.

## Δείτε επίσης
* Μεταφορά του χαρακτήρα του Τζέιμς Μπόντ στον κινηματογράφο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* Ian Fleming's 'Red Indians'&nbsp;– 30AU&nbsp;– Literary James Bond's Wartime unit

Κατηγορία:Τζέιμς Μποντ
Κατηγορία:Φανταστικοί επαγγελματίες δολοφόνοι
Κατηγορία:Βρετανοί φανταστικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Φανταστικοί μυστικοί πράκτορες
Δούκας της Πάρμας

Ο **δούκας της Πάρμας και της Πιατσέντσα** () ήταν ο ηγεμόνας τού δουκάτου της Πάρμα και της Πιατσέντσα (Πλακεντίας), ενός ιστορικού κρατιδίου της Βόρειας Ιταλίας, που υπήρχε μεταξύ 1545 και 1802, και ξανά από το 1814 έως το 1859.

Ο δούκας της Πάρμας ήταν επίσης δούκας της Πιατσέντσα, εκτός από τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης τού Οκτάβιου Φαρνέζε (1549 &#x2013; 1556) και την εποχή των Ναπολεόντειων πολέμων, όταν και τα δύο δουκάτα καθιερώθηκαν ως ξεχωριστές θέσεις, που κατέχονταν από δύο διαφορετικά άτομα. Ο δούκας της Πάρμας είχε επίσης συνήθως τον τίτλο τού δούκα της Γκουαστάλα από το 1746 (όταν ο Φραγκίσκος Α΄, αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατέλαβε το δουκάτο της Γκουαστάλα μετά το τέλος τού τελευταίου δούκα Γκονζάγκα) μέχρι το 1847 (όταν η περιοχή παραχωρήθηκε στη Μόντενα), εκτός από τη Ναπολεόντια εποχή, όταν η αδελφή τού Ναπολέοντα Α΄, η Πωλίνα Βοναπάρτη ήταν για λίγο δούκισσα της Γκουαστάλα και της Βαρέλα. Ο τελευταίος δούκας, ο Ροβέρτος Α΄ των Βουρβόνων-Πάρμας, εκδιώχθηκε από την εξουσία σε μία επανάσταση μετά τη νίκη της Γαλλίας και της Σαρδηνίας επί της Αυστρίας. Το έδαφός του συγχωνεύτηκε στη Σαρδηνία το 1860.

Τη θέση διεκδικεί επί του παρόντος ένα μέλος τού Οίκου των Βουρβόνων-Πάρμας. Ένας πρόσφατος διεκδικητής τού εκλιπόντος θρόνου της Πάρμας, ο αποβιώσας Κάρλος-Ούγκο, ήταν επίσης διεκδικητής για τον ισπανικό θρόνο τη δεκαετία του 1970 (βλ. Καρλισμός).

## Δούκες της Πάρμας και της Πιατσέντσα (1545 &#x2013; 1802)

### Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας 1731 &#x2013; 1735

### Οίκος των Αψβούργων 1735 - 1748

### Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας 1748 - 1802

## Γαλλικά δουκάτα της Πάρμας (1808 - 1814)
Αυτοί στην πραγματικότητα δεν κυριάρχησαν σε κάποια επικράτεια της Πάρμας ή της Πιατσέντσα, αλλά είχαν τον τιμητικό, κληρονομικό τίτλο τού *[[Αριστοκρατία της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας|δουκάτου μεγάλου-φέουδου]]*, που τους δόθηκε από τον Ναπολέοντα Α΄ το 1808.

## Δούκες της Πάρμας (1814 - 1859)

### Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης, 1814 - 1847

* Ο Ναπολέων Β΄ Βοναπάρτης, ο γιος της Μαρίας-Λουίζας και τού Ναπολέοντα Α΄, ήταν στη γραμμή διαδοχής, αλλά δεν έγινε δούκας της Πάρμας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατάλογοι δουκών
Κατηγορία:Δουκάτα της Ιταλίας
Τζον Κραζίνσκι

Ο **Τζον Μπερκ Κραζίνσκι** (*John Burke Krasinski*, γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1979) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Είναι γνωστός για τον ρόλο του ως Τζιμ Χάλπερτ στην κωμική σειρά του NBC, *[[The Office (αμερικανική τηλεοπτική σειρά)|The Office]]*. Υπηρέτησε επίσης ως παραγωγός και περιστασιακός σκηνοθέτης της σειράς σε όλη τη διάρκεια των εννέα σεζόν.

Έχει σπουδάσει θεατρικές τέχνες στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και στο Εθνικό Ινστιτούτο Θεάτρου και είναι αποδέκτης πολλών διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων υποψηφιοτήτων για βραβεία Primetime Emmy και δύο Βραβείων Σωματείου Ηθοποιών. Το *[[Time]]* τον ονόμασε έναν από τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο το 2018.

Οι ταινίες του περιλαμβάνουν *Άδεια Γάμου* (2007), *Παιχνίδι χωρίς κανόνες* (2008), *Away We Go* (2009), *Είναι μπερδεμένο* (2009), *Φιλίες & έρωτες* (2011), *Το θαύμα της Αλάσκας* (2012), *Η γη της Επαγγελίας* (2012), *Aloha* (2015), *The Hollars* (2016) και *[[13 Ώρες: Οι μυστικοί Στρατιώτες της Βεγγάζης]]* (2016). Ο Κραζίνσκι σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο δράμα *Brief Interviews with Hideous Men* (2009) και στην κωμωδία-δραματική ταινία *The Hollars* (2016). Το 2018, ο Κραζίνσκι συνέγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην ταινία τρόμου *Ένα ήσυχο μέρος*, που έγινε γνωστό από τους κριτικούς. Εκείνη τη χρονιά, άρχισε να υποδύεται τον ομώνυμο χαρακτήρα στη σειρά θρίλερ της Amazon, *Jack Ryan*, της οποίας είναι και παραγωγός. Προτάθηκε για Εξαιρετική Ερμηνεία από Άνδρα Ηθοποιό σε Δραματική Σειρά στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών για τον ρόλο του. Επίσης υποδύθηκε τον Κύριο Φανταστικό στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel, *[[Doctor Strange in the Multiverse of Madness]]* (2022).

Εκτός από την υποκριτική σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες, ο Κραζίνσκι έχει κάνει φωνές σε ταινίες κινουμένων σχεδίων και ντοκιμαντέρ, όπως τις ταινίες *[[Σρεκ ο Τρίτος]]* (2007), *[[Μπαμπούλες Πανεπιστημίου]]* (2013) και *[[DC League of Super-Pets]]* (2022). Ίδρυσε μια εταιρεία παραγωγής, Sunday Night Productions, το 2013. Ο Κραζίνσκι είναι παντρεμένος με την Αγγλίδα ηθοποιό Έμιλι Μπλαντ, με την οποία έχει δύο κόρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί ιρλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνικής καταγωγής
Φέκε

Το **Φέκε** (τουρκικά: Feke), γνωστό και ως **Βαχά** (αρμενικά: Վահկա) είναι μικρή πόλη και διαμέρισμα στην Επαρχία Αδάνων της Τουρκίας. Βρίσκεται σε απόσταση 122 χλμ. από την πόλη των Αδάνων, 620 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε μια δασώδη πλαγιά απείρου φυσικού κάλλους. Ο σημερινός δήμαρχος είναι ο Αχμέτ Σελ (MHP).

## Ιστορία
Η περιοχή εποικίστηκε από τους Χετταίους τον 16ο αιώνα π.Χ., τους Πέρσες τον 6ο αιώνα π.Χ., κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 333 π.Χ. και αργότερα πέρασε στα χέρια των Ρωμαίων και των Βυζαντινών.

Το Φέκε ελέγχει ένα πέρασμα στα βουνά του Ταύρου ακριβώς βόρεια των Αδάνων, και ένα κάστρο κτίστηκε για πρώτη φορά στη βυζαντινή περίοδο. Η ονομασία τότε ήταν *Βαχά* και από τότε έχει μεταλλαχθεί στη σημερινή ορθογραφία *Φέκε*.

Από τον 10ο αιώνα μ.Χ., η βυζαντινή κυβέρνηση αναγκαστικώς εγκατέστησε Αρμένιους στην Κιλικία για να ενεργήσουν ως φρουροί στα σύνορα με τη Συρία. Με την κατάρρευση της βυζαντινής κυριαρχίας στη Μικρά Ασία μετά τη Μάχη του Μαντζικέρτ έπεσε στους Αρμένιους στην Κιλικία για να αμυνθούν, και το 1097/98 κατάφεραν επί Κωνσταντίνου Α΄ να καταλάβουν αυτό το κάστρο και να ανοικοδομήσουν τα περισσότερα από τα ελληνικά οχυρά. Έγινε σημαντικό προπύργιο για τους Ρουπενίδες βαρόνους, οι οποίοι αργότερα έγιναν άρχοντες του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας. Το κατέλαβαν οι Μαμελούκοι και μετά οι Οθωμανοί.

Κάτω από το κάστρο βρίσκονται τα επιβλητικά ερείπια μιας διώροφης παλαιοβυζαντινής εκκλησίας και μιας πόλεως της ύστερης αρχαιότητας/μεσαίωνος.

Τα εντυπωσιακά κυκλικά τείχη, οι πύργοι και οι θολωτοί θάλαμοι του κάστρου είναι τοποθετημένοι στην κορυφή ενός επιμήκους ορεινού επανθήματος, κυρίως πλευρίζοντας την πιο προσιτή δυτική πλευρά. Οι απόκρημνοι βράχοι απέκλειαν την ανάγκη για άμυνα στα ανατολικά. Η εξωτερική πύλη, η οποία αποτελείται από μια ελικοειδή σκάλα και μια περίτεχνη κεκαμμένη είσοδο, οδηγεί στην κορυφή. Εδώ υπάρχουν στέρνες, οικιστικές συνοικίες και πολεμίστρες για τοξότες. Το μεγαλύτερο μέρος της εξωτερικής τοιχοδομής είναι ο τυπικός αρμενικός λιτός λαξευτός λίθος με λεπτοσχεδιασμένα όρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Αδάνων
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Αδάνων
NGC 4907

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4907** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 270 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Πρόκειται επίσης για γαλαξία LINER. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 5 Μαΐου 1864 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Κόμης.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
4907
44819
Κατηγορία:Σμήνος της Κόμης
+05-31-089
Σπάρτη (μυθολογία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Σπάρτη** ήταν μυθική βασίλισσα στην Αρχαία Σπάρτη από την οποία η πόλη πήρε το όνομα προς τιμή της. Η Σπάρτη ήταν κόρη του βασιλιά Ευρώτα και της Κλήτας που έγινε γνωστή ως Τίασα. Παντρεύτηκε τον Λακεδαίμονα επώνυμο ήρωα της Λακωνίας, τα παιδιά τους ήταν ο Αμύκλας και η Ευρυδίκη του Άργους. Ο σύζυγός της Ευρυδίκης ήταν ο βασιλιάς του Άργους Ακρίσιος και ήταν η προγιαγιά του Υάκινθου, που έγινε ερωμένος τόσο του Απόλλωνος όσο και του Ζέφυρου. Οι απόγονοι της ήταν ο βασιλιάς της Σπάρτης Τυνδάρεως, ο αδελφός του Ικάριος ο Λακεδαιμόνιος και τα παιδιά τους Κλυταιμνήστρα, Κάστωρ και Πηνελόπη. Ο Παυσανίας έγραψε ότι ο Ευρώτας δεν είχε γιους και όρισε διάδοχο του τον γαμπρό του Λακεδαίμονα. Εκείνος μετονόμασε την περιοχή σε *"Λακεδαίμονα"* και τους κατοίκους *"Λακεδαιμονείς"*, την πόλη την ονόμασε Σπάρτη προς τιμή της συζύγου του.Παυσανίας, 3.1.2 Η Σπάρτη αναπαριστάνεται σε Δελφικό τρίποδα στις Αμύκλες.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Λακωνίας
Ένα καπρίτσιο (Μυσσέ)

***Ένα καπρίτσιο*** () είναι μονόπρακτο θεατρικό έργο του Αλφρέ ντε Μυσσέ που γράφτηκε και δημοσιεύθηκε το 1837. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1843 στο γαλλικό θέατρο της Αγίας Πετρούπολης και στη συνέχεια στη Γαλλία στην Κομεντί Φρανσαίζ στις 27 Νοεμβρίου 1847. 

Η Γαλλίδα ηθοποιός κυρία Αλλάν - Ντεσπρεώ παρουσίασε το έργο στο γαλλόφωνο ρωσικό κοινό αφού ανακάλυψε το κείμενο σε μια ρωσική μετάφραση. Εκεί ερμήνευσε το ρόλο της κυρίας ντε Λερί και στη συνέχεια σύστησε το έργο στο γαλλικό κοινό παίζοντάς το κατά την επιστροφή του στο Παρίσι το 1847.

Το έργο σηματοδότησε την αρχή της θεατρικής επιτυχίας για τον  Αλφρέ ντε Μυσσέ. Είχε πολύ καλές κριτικές από συγγραφείς και κριτικούς, μεταξύ των οποίων ο Τεοφίλ Γκωτιέ που δήλωσε στη *La Presse* ότι αυτό το έργο είναι «πολύ απλά ένα μεγάλο λογοτεχνικό γεγονός».

## Υπόθεση
Το έργο αφηγείται την ιστορία της Ματίλντ, μιας όμορφης και τρυφερής νεαρής γυναίκας παντρεμένης με έναν άστατο άνδρα, τον κύριο ντε Σαβινί. Μετά από μόλις ένα χρόνο γάμου, η Ματίλντ αισθάνεται να χάνει τον έρωτα του άντρα της καθώς μαθαίνει για την απιστία του. Ένα βράδυ, ενώ φτιάχνει ένα πορτοφόλι και ετοιμάζεται να το χαρίσει στον άντρα της, εκείνος της λέει ότι του έχουν προσφέρει ένα την προηγούμενη μέρα. Η Ματίλντ καταλαβαίνει ότι ήταν δώρο της ερωμένης του. Μαλώνουν και στη συνέχεια ο κύριος ντε Σαβινί πηγαίνει σε ένα χορό, η Ματίλντ αρνείται να βγει. 

Η φίλη της κυρία ντε Λερί έρχεται να επισκεφτεί τη Ματίλντ, η οποία απελπισμένη της εκμυστηρεύεται τι έχει μόλις συμβεί. Η όμορφη νεαρή γυναίκα, πιο έμπειρη σε ανδρικά θέματα από τη Ματίλντ, ξεκινά τη λεπτή αποστολή της συμφιλίωσης των συζύγων και αποφασίζει να δώσει στον ευμετάβλητο σύζυγο ένα μικρό μάθημα, φέρνοντας τον νεαρό με χιούμορ και εξυπνάδα αντιμέτωπο με τις αντιφάσεις του. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλικά θεατρικά έργα
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Αλφρέ ντε Μυσσέ
Ροδακινιά Ημαθίας

Η **Ροδακινιά** ή **Ροδακινέα** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Ροδακινιά βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Βέρμιο, σε απόσταση περίπου 5 χλμ. ΒΑ. από τη Νάουσα (έδρα του δήμου) και 96 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη. Ανατολικά είναι τα Λευκάδια, βορειοανατολικά η Επισκοπή και βορειοδυτικά το Γιαννακοχώρι.

Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1928 με την ονομασία *Νέα Στρούμτσα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Ναούσης. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε *Νέα Στράντζα* και το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Ροδακινέα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τη Νάουσα, τον Άγιο Νικόλαο, το Άνω Σέλι, τα Πηγάδια και τον Σταθμό αποτελούν την κοινότητα Νάουσας η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νάουσας του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 45 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Ροδακινια
Ροδακινια
Τρένκε Λαουκέν

Το **Τρένκε Λαουκέν** () είναι πόλη στα δυτικά της επαρχίας Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, 444 χλμ. από την πόλη του Μπουένος Άιρες και 80 χλμ. από τα σύνορα με την επαρχία Λα Πάμπα, στη διασταύρωση των εθνικών οδών 5 και 33. Το Τρένκε Λαουκέν είναι η μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης κομητείας (*partido*) και έχει πληθυσμό περίπου 33.442 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Το όνομα της πόλης σημαίνει «στρογγυλή λιμνοθάλασσα» στη γλώσσα των Μαπούτσε. Ιδρύθηκε στις 12 Απριλίου 1876 από τα προελαύνοντα στρατεύματα του συνταγματάρχη Κονράδο Εξέλσο Βιγιέγκας, υπό τις διαταγές του Υπουργού Πολέμου Αδόλφο Αλσίνα, ως κέντρο επιχειρήσεων της Βόρειας Μεραρχίας της Συνοριακής Διοίκησης, κατά τη διάρκεια της Κατάκτησης της Ερήμου (εκστρατεία για την υπαγωγή των εδαφών που αρχικά κατείχαν οι φυλές των ιθαγενών στην κυβέρνηση του Μπουένος Άιρες). Το *partido* δημιουργήθηκε επίσημα στις 28 Ιουλίου 1886.

Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Νιάνκο Λαουκέν .

## Κλίμα
Όπως και οι υπόλοιπες Πάμπα, το Τρένκε Λαουκέν έχει εύκρατο κλίμα. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Τρένκε Λαουκέν έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (*Cfa*) με θερμά καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Εξάλοφος Θεσσαλονίκης

Ο **Εξάλοφος** είναι κοινότητα του Δήμου Λαγκαδά στον Νομό Θεσσαλονίκης της Μακεδονίας.

Αποτελείται από τα χωριά Πέντε Βρύσες και Πολυδένδρι.

## Πληθυσμός
Η κοινότητα Εξαλόφου απαριθμεί 626 κατοίκους σύμφωνα με την πληθυσμιακή απογραφή του 2011.

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Ινετζίκ

Το **Ινετζίκ** (τουρκικά: İnecik, ελληνικό όνομα **Χαλκίς**) είναι χωριό και διαμέρισμα στην επαρχία της Ραιδεστού της Ανατολικής Θράκης, στην Τουρκία. Το 2000 είχε 2.125 κατοίκους. Από το κέντρο της Ραιδεστού απέχει 24 χλμ.

Μέχρι την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, το χωριό κατοικούταν από ελληνικό πληθυσμό. Το 1922 αριθμούσε 1.092 Έλληνες.

Το παλαιό τζαμί της πόλης (Eski Camii) διαθέτει τέσσερεις κίονες της βυζαντινής εποχής, και ο προαύλιος χώρος και ο κήπος του διαθέτουν άλλα αρχιτεκτονικά θραύσματα της πρώιμης και μέσης βυζαντινής εποχής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ανατολική Θράκη
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Λευκάδια Ημαθίας

Τα **Λευκάδια** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Λευκάδια βρίσκονται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Βέρμιο σε υψόμετρο 90 μέτρα. Απέχουν περίπου 9 χλμ. ΒΑ. από τη Νάουσα (έδρα του δήμου) και 88 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη (μέσω Γιαννιτσών). Ανατολικά είναι η Χαρίεσσα, βόρεια η Επισκοπή και νότια ο Κοπανός. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία ενώ υπάρχουν επίσης βιοτέχνες, ελεύθεροι επαγγελματίες, έμποροι και υπάλληλοι δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Πολιούχος ναός είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.

Νότια του χωριού, προς την κατεύθυνση του Κοπανού, βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας μακεδονικής πόλης Μιέζα ενώ στα ανατολικά, το 1877, ο Δανός αρχαιολόγος Carl Kinh ανακάλυψε τον μακεδονικό "Τάφο της Κρίσεως". Το 1942, ο Χαράλαμπος Μακαρώνας ανακάλυψε, στα δυτικά, τους τάφους του Λίσονα και του Καλλικλή ενώ το 1971 η Αικατερίνη Ρωμιοπώπου άνοιξε δυτικά τον "Τάφο των Ανθεμίων".

## Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 με την ονομασία από την τουρκοκρατία ως *Γκολεσιάνη* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σερμορινόβου (σημερινή Μαρίνα). Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 μετονομάστηκε σε Λευκάδια. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Λευκαδίων η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανθεμίων του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 1.021 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα Λευκάδια Νάουσας - Χρονικά ιστορίας και πολιτισμού  από τον ιστότοπο http://medusa.libver.gr/
* Αρχαιολογικός Χώρος Μίεζας στη Νάουσα  από τον ιστότοπο http://odysseus.culture.gr/ 
* Μακεδονικός Τάφος των Ανθεμίων στη Νάουσα  από τον ιστότοπο http://odysseus.culture.gr/ 
* Μίεζα Ημαθίας : Τόπος συνάντησης του φιλοσόφου Αριστοτέλη και του πρίγκιπα Μεγαλέξανδρου από το https://www.in.gr/

## Παραπομπές


Λευκαδια
Λευκαδια
Δεξιά στεφανιαία αρτηρία

μικρογραφία|Η δεξιά στεφανιαία αρτηρία
Στην παροχή αίματος της καρδιάς, η **δεξιά στεφανιαία αρτηρία** (**ΔΣΑ**) είναι αρτηρία που ξεκινά πάνω από το δεξιό άκρο της αορτικής βαλβίδας, στο δεξιό αορτικό κόλπο στην καρδιά. Διέρχεται κάτω από τη δεξιά στεφανιαία αύλακα, προς τον πυρήνα της καρδιάς. Τροφοδοτεί τη δεξιά πλευρά της καρδιάς και το μεσοκοιλιακό διάφραγμα.

## Δομή
Η δεξιά στεφανιαία αρτηρία ξεκινά πάνω από τον δεξιό αορτικό κόλπο πάνω από την αορτική βαλβίδα. Διέρχεται από τη δεξιά στεφανιαία αύλακα (δεξιά κολποκοιλιακή αύλακα), προς τον πυρήνα της καρδιάς. Εκπέμπει πολλούς κλάδους, συμπεριλαμβανομένης της οπίσθιας μεσοκοιλιακής αρτηρίας, της δεξιάς περιφερικής αρτηρίας, της αρτηρίας του κώνου και της φλεβοκομβικής αρτηρίας.

### Τμήματα

* Εγγύς: ξεκινώντας από την αρχή της ΔΣΑ, εκτείνοντας τη μισή απόσταση μέχρι το οξύ περιφερικό όριο
* Μέσο: από το εγγύς τμήμα στο οξύ περιφερικό όριο
* Άπω: από το μεσαίο τμήμα έως το σημείο εκκίνησης της οπίσθιας μεσοκοιλιακής αρτηρίας, όπου η οπίσθια μεσοκοιλιακή αύλακα συναντά την κολποκοιλιακή αύλακα στη βάση της καρδιάς.

### Παραλλαγές
Στο 80% περίπου των ασθενών (Δεξιά Κυρίαρχη), η ΔΣΑ εκπέμπει την οπίσθια μεσοκοιλιακή αρτηρία (ΟΜΑ). Στο άλλο 20% των περιπτώσεων (Αριστερή Κυρίαρχη ή Συνεπικρατούσα), η ΟΜΑ εκπέμπεται από την αριστερή κυκλική αρτηρία ή τροφοδοτείται τόσο από τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία όσο και από την αριστερή περιφερική. Η ΟΜΑ τροφοδοτεί το κάτω τοίχωμα, το μεσοκοιλιακό διάφραγμα και τον οπισθομεσικό θηλώδη μυ.

Αν και σπάνιες, έχουν περιγραφεί αρκετές ανώμαλες πορείες της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας, συμπεριλαμβανομένης της προέλευσης από τον αριστερό αορτικό κόλπο.

## Λειτουργία
Η δεξιά στεφανιαία αρτηρία παρέχει οξυγονωμένο αίμα στον δεξιό κόλπο, τη δεξιά κοιλία και το οπίσθιο τρίτο και κάτω άκρο του μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Μπορεί επίσης να παρέχει το 25% έως 35% της αριστερής κοιλίας (LV).

Υπάρχει σημαντική αλληλεπικάλυψη τροφοδοσίας των στεφανιαίων αρτηριών. Η δεξιά στεφανιαία αρτηρία είναι κυρίαρχη έναντι της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας στο 50% του χρόνου, ίση με αυτήν στο 20% του χρόνου και λιγότερο σημαντική από αυτήν στο 30% των περιπτώσεων.

## Πρόσθετες εικόνες

Αρχείο:Gray505.png|Το τόξο της αορτής και οι κλάδοι της.
Αρχείο:AMI scheme.png|Διάγραμμα εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Αρχείο:Aortic stenosis rheumatic, gross pathology 20G0014 lores.jpg|Αορτή και στεφανιαίες αρτηρίες σε νεκροψία. Το εγγύς τμήμα της ΔΣΑ και το τρήμα  της φαίνονται κάτω αριστερά.
Αρχείο:Human heart with coronary arteries new.png|Ανθρώπινη καρδιά με στεφανιαίες αρτηρίες
Αρχείο:Fetal right coronary artery.JPG|Εμβρυϊκή καρδιά - δεξιά στεφανιαία αρτηρία


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύνοψη στο Cleveland Clinic

Κατηγορία:Αρτηρίες του θώρακα
Πηγάδια Ημαθίας

Τα **Πηγάδια** είναι ακατοίκητος οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας. Βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Βέρμιο, σε υψόμετρο 1.046 μέτρα. Απέχει περίπου 18 χλμ. δυτικά από τη Νάουσα (έδρα του δήμου) και 110 χλμ. δυτικά από την Θεσσαλονίκη.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1991 να απογράφεται στον δήμο Ναούσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τη Νάουσα, τον Άγιο Νικόλαο, το Άνω Σέλι, την Ροδακινιά και τον Σταθμό αποτελούν την κοινότητα Νάουσας η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νάουσας του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Πηγαδια
Πηγαδια
Eon Productions

Η **Eon Productions Ltd.** είναι μια βρετανική εταιρεία παραγωγής ταινιών που ασχολείται κυρίως με την παραγωγή της σειράς ταινιών Τζέιμς Μποντ. Η εταιρεία εδρεύει στο Piccadilly του Λονδίνου, αν και λειτουργεί επίσης και στα Pinewood Studios στο Ηνωμένο Βασίλειο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Τζέιμς Μποντ
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1962
NGC 1160

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1160** είναι σπειροειδής γαλαξίας που απέχει περίπου 116 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Ανακαλύφθηκε μαζί με τον NGC 1161 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 7 Οκτωβρίου 1784. Οπτικά σχηματίζει ζεύγος με τον προαναφερθέντα NGC 1161. Και οι δύο γαλαξίες βρίσκονται ανάμεσα στο Τοπικό Υπερσμήνος και το Υπερσμήνος Περσέα-Ιχθύων.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
1160
11403
02475
+07-07-014
Τουίλ

Το **τουίλ** (αγγ. **tuile**,  ) είναι μια ψημένη γκοφρέτα, γαλλικής προέλευσης, γενικά σε σχήμα τόξου, που συνήθως φτιάχνεται από ζύμη (αλλά περιστασιακά και από τυρί κυρίως για αλμυρές παρασκευές), που συχνά χρησιμεύει ως συνοδευτικό πιάτων.  *Το Tuile* είναι η γαλλική λέξη για το κεραμίδι, καθώς έχει το καμπύλο σχήμα των κεραμιδιών.  Η τραγανότητά τους προκύπτει από τα υψηλά ποσοστά ζάχαρης και λιπαρών του μίγματος.

## Παρασκευή
Τα τουίλ (*tuiles*, ή *tiles, δηλαδή κεραμίδια/πλακάκια*) είναι λεπτά μπισκότα που ονομάζονται από την μορφή των κεραμιδιών που καλύπτουν τις στέγες των γαλλικών εξοχικών σπιτιών. Ιδιαίτερη βάση δίνεται σε εκείνων όπως στην Προβηγκία.  Για να αποκτήσουν καμπύλο σχήμα, τα τουίλ συνήθως φτιάχνονται σε καμπύλη επιφάνεια, όπως μπουκάλι κρασιού ή πλάστη.  Στη Γαλλία πωλούνται και καλούπια για τουίλ. Τα τουίλ πρέπει να είναι κυρτά όσο είναι ζεστά, διαφορετικά θα σκάσουν και θα σπάσουν.  Τα τουίλ μπορούν επίσης να μείνουν επίπεδα μετά το ψήσιμο. Το παραδοσιακό κουρκούτι τουίλ αποτελείται από αλεύρι, λευκή ζάχαρη, λιωμένο βούτυρο και αμύγδαλα. Οι σύγχρονες παραλλαγές περιλαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία βάσεων και γεύσεων (βλ. γκαλερί).

## Χρήση
Τα τουίλ μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γαρνίρισμα σε γλυκές όσο και αλμυρές παρασκευές. Ταυτόχρονα, μπορούν να πάρουν πολλές μορφές, σχήματα και γεύσεις που συνεπώς συμβάλλουν στην χρηστική τους ευελιξία.   Είναι, επίσης, αρκετά διαδεδομένα ως γαρνίρισμα σορμπέ και παγωτών ενώ και ως βρώσιμα κύπελλα για αυτά. 

## Δεδομένα υγείας
Το τουίλ στην παραδοσιακή του μορφή δεν θεωρείται υγιεινή τροφή καθώς χρησιμοποιεί τη λευκή ζάχαρη σε σκόνη που είναι αρκετά υψηλή σε θερμίδες. Μπορεί να λειτουργήσει ως δότης ενέργειας, αν και η κατανάλωση πολλών από αυτά δεν συνιστάται από τους ειδικούς υγείας. Οι παραλλαγές του γαλλικού μπισκότου που είναι γεμάτες με φρέσκα φρούτα ή φτιαγμένες με καρύδα είναι πολύ πιο υγιεινές.  Το τυρί παρμεζάνα μπορεί να αντικατασταθεί με τυρί χαμηλών λιπαρών και σε περίπτωση αλμυρών μπισκότων. 

## Εικόνες

Αρχείο:Fois gras with tuile (7074475925).jpg|Ένα απλό τουίλ ψωμιού σερβιρισμένο με φουά γκρα.
Αρχείο:French toast with bacon ice cream.jpg|Ένα τουίλ κανέλας πάνω από γαλλικό τοστ και παγωτό μπέικον.
Αρχείο:Ginger Panna Cotta with Honey Tuiles.jpg|Ένα τουίλ με μέλι πάνω από φλιτζάνια που περιέχει μια γλυκαντική κρέμα, πανακότα τζίντζερ.


## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

* Σάλτσα καραμέλας
* Μπισκότα Αμαρέτι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γλυκά
Κατηγορία:Γαλλική ζαχαροπλαστική
Σύμπαν του Spider-Man της Sony

Το **Σύμπαν του Spider-Man της Sony** (αγγλικά: *Sony's Spider-Man Universe*, συντομογραφία: *SSU*) είναι ένα αμερικανικό franchise πολυμέσων και κοινό σύμπαν που επικεντρώνεται σε μια σειρά ταινιών υπερήρωων που παράγονται από την Columbia Pictures σε συνεργασία με τη Marvel Entertainment. Οι ταινίες που διανέμονται από τη Sony Pictures Releasing βασίζονται σε διάφορους χαρακτήρες και ιδιότητες της Marvel Comics που συνήθως συνδέονται με τον Spider-Man.

Οι εργασίες σε ένα διευρυμένο σύμπαν χρησιμοποιώντας βοηθητικούς χαρακτήρες από τις ταινίες του Spider-Man ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2013. Η Sony Pictures σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει το *[[The Amazing Spider-Man 2]]* (2014) για να λανσάρει αρκετές spin-off ταινίες που επικεντρώνονται σε κακούς του Spider-Man από τα κόμικς, συμπεριλαμβανομένης μιας ταινίας Venom. Μετά τη σχετική κριτική και οικονομική απογοήτευση του *The Amazing Spider-Man 2*, αυτά τα σχέδια εγκαταλείφθηκαν και τον Φεβρουάριο του 2015 και η Sony ανακοίνωσε μια συμφωνία για συνεργασία με τα Marvel Studios σε μελλοντικές ταινίες *Spider-Man* και την ενσωμάτωση του χαρακτήρα στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU). Αυτή η σχέση παρήγαγε το *[[Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του]]* (2017), το *[[Spider-Man: Μακριά Από τον Τόπο του]]* (2019) και το *[[Spider-Man: No Way Home]]* (2021), ενώ η Sony ξεχωριστά ανέπτυξε το *[[Venom (ταινία)|Venom]]* (2018) ως αυτόνομη ταινία αργότερα, και καθιερώθηκε ως αρχή του δικού της φανταστικού σύμπαντος. Η Sony και η Marvel Studios επαναδιαπραγματεύτηκαν τη συμφωνία τους το 2019 για να μοιραστούν τον χαρακτήρα του Spider-Man μεταξύ του MCU και των αυτόνομων ταινιών τους που βασίζονται στη Marvel. Το *Venom* ακολούθησαν τα *[[Venom 2]]* (2021), *[[Morbius (ταινία)|Morbius]]* (2022), *[[Madame Web (ταινία)|Madame Web]]* (2024), ** (2024) και *[[Kraven ο Κυνηγός (ταινία)|Kraven ο Κυνηγός]]* (2024). Τα *Morbius*, *Madame Web* και *Kraven ο Κυνηγός* έλαβαν αρνητικές κριτικές, ενώ οι ταινίες *Venom* έλαβαν μικτές κριτικές. Η σειρά έχει συγκεντρώσει συνολικά $2.1 δισεκατομμύρια παγκοσμίως, με όλες τις ταινίες εκτός από τις ταινίες *Venom* να είναι εισπρακτικές αποτυχίες. 

Η Sony είχε διάφορες ακόμα ταινίες βασισμένες σε χαρακτήρες της Marvel σε διάφορα στάδια ανάπτυξης. Μέχρι τα τέλη του 2024, η Sony σταμάτησε την ανάπτυξη περαιτέρω ταινιών για να εστιάσει στις άλλες *Spider-Man* ιδιοκτησίες της, περιλαμβάνοντας την τηλεοπτική σειρά ζωντανής δράσης *[[Spider-Noir]]* (2026) της Sony Pictures Television.

## Ταινίες

## Τηλεόραση

## Υποδοχή

### Έσοδα

### Ανταπόκριση κριτικών και κοινού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Columbia TriStar
Κατηγορία:Φανταστικά σύμπαντα
Κατηγορία:Sony Pictures franchises

Κατηγορία:Σειρές ταινιών βασισμένες σε κόμικς της Marvel
Ταντέους Πάιπερ

Ο **Ταντέους Πάιπερ** (Tadeusz Peiper) (3 Μαΐου 1891, Κρακοβία – 10 Νοεμβρίου 1969, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός ποιητής, κριτικός τέχνης, θεωρητικός της λογοτεχνίας και ένας από τους προδρόμους του κινήματος της αβάν-γκαρντ στην πολωνική ποίηση. Γεννημένος σε εβραϊκή οικογένεια, ο Πάιπερ ασπάστηκε τον Καθολικισμό ως νέος και πέρασε αρκετά χρόνια στην Ισπανία. Ήταν συνιδρυτής της ομάδας συγγραφέων *Awangarda Krakowska* («Αβάν-γκαρντ της Κρακοβίας»).

Το 1921, στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, ίδρυσε το μηνιαίο περιοδικό *Zwrotnica* («Σιδηροδρομικός διακόπτης»), αφιερωμένο κυρίως σε πρωτοποριακά κινήματα στη σύγχρονη ποίηση. Αν και βραχύβιο, το περιοδικό (εκδόθηκε μέχρι το 1923 και στη συνέχεια επανενεργοποιήθηκε για λίγο μεταξύ 1926 και 1927), άνοιξε το δρόμο για νέους ποιητές της ομάδας *Awangarda krakowska*, μεταξύ των οποίων οι Γιούλιαν Πσίμπος, Γιαν Μπζενκόφσκι και Γιάλου Κούρεκ. Ο Πάιπερ δημοσίευσε επίσης τρεις αξιόλογες συλλογές ποιημάτων, οι οποίες ήταν από τα πιο αξιοσημείωτα κομμάτια της κονστρουκτιβιστικής πολωνικής ποίησης. Ως καλλιτέχνης, ο Πάιπερ πίστευε ότι ένας συγγραφέας πρέπει να μοιάζει με έναν επιδέξιο τεχνίτη, ικανό να σχεδιάζει προσεκτικά τα λόγια του. Επινόησε το σύνθημα *«3 x M»* *Miasto, Masa, Maszyna* («Πόλη, Μάζα, Μηχανή»), ένα από τα μιμίδια της πολωνικής ποίησης της δεκαετίας του 1920. Λίγο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγραψε για το περιοδικό *[[Tygodnik Powszechny]]* σχετικά με τον Άνταμ Μιτσκιέβιτς. Μέχρι τη συνταξιοδότησή του, ο Πάιπερ εργάστηκε για τον Γέζι Μπορέισα.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές
Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Χένρυ Μπρους (1ος βαρόνος Αμπερντέρ)

Ο **Χένρυ Ώστιν Μπρους** (, Ντάφριν, Άμπερντερ, Γκλαμοργκανσάιρ, 16 Απριλίου 1815 - Λονδίνο, 25 Φεβρουαρίου 1895), 1ος βαρόνος του Άμπερντερ, ήταν Βρετανός πολιτικός, μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος, υπουργός Εσωτερικών (1868-1873) και λόρδος πρόεδρος του Συμβουλίου (1873-1874).

## Βιογραφία
[αριστερά|μικρογραφία|Άγαλμα του Χένρυ Μπρους στο Πανεπιστήμιο του [Κάρντιφ]]
Γιος γαιοκτήμονα, φοίτησε στη Σχολή Μπίσοπ Γκορ στο Σουόνσι και το 1837 έγινε δικηγόρος. Η μικρότερη κόρη του, Άλις Μπρους, ήταν υποδιευθύντρια του Σόμερβιλ Χολ από το 1898 έως το 1929.

Ειρηνοδίκης στο Μέρθυρ Τάιντφιλ και στο Αμπερντέρ (1847-1854), μπήκε στο Κοινοβούλιο το 1852 ως εκπρόσωπος των Φιλελευθέρων για το Μέρθυρ Τάιντφιλ. Βρισκόταν στο επίκεντρο των αιτημάτων των ανθρακωρύχων της κοιλάδας Αμπερντέρ και δεν μπόρεσε να διευθετήσει την απεργία παρά τις προσπάθειες συμβιβασμού.

Στη συνέχεια διορίστηκε υφυπουργός στο βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών. Το 1868 έχασε την έδρα του ως εκπρόσωπος του Μέρτυρ Τάιντφιλ, αλλά εξελέγη στο Ρένφριουσαϊρ.

Ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν τον επέλεξε ως υπουργό Εσωτερικών το 1868. Στη συνέχεια, ξεκίνησε μια μεταρρύθμιση των νόμων *περί αδειοδότησης αλκοολούχων ποτών του Ηνωμένου Βασιλείου* και δρομολόγησε τον νόμο περί αδειοδότησης του 1872, ο οποίος έδωσε μεγαλύτερη εξουσία στους δικαστές, αύξησε τις ποινές για την κακή συμπεριφορά στα καμπαρέ και περιόρισε τις ώρες πώλησης αλκοολούχων ποτών. Το 1873 ο Γκλάντστοουν του ζήτησε να αναλάβει την ευθύνη του Λόρδου Προέδρου του Συμβουλίου (1873-74). Στη συνέχεια έγινε ευγενής ως βαρόνος του Αμπερντέρ (23 Αυγούστου 1873).
αριστερά|μικρογραφία|Το οικόσημο του Χένρι Μπρους
Η ήττα του Φιλελεύθερου Κόμματος το 1874 έβαλε τέλος στην πολιτική του ζωή. Στη συνέχεια αφοσιώθηκε σε κοινωνικά, εκπαιδευτικά και οικονομικά ζητήματα. Το 1876 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Εταιρείας. Πρόεδρος της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας (1878-1891), καθώς και της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας και του Ιδρύματος Ημερήσιου Σχολείου Θηλέων (Girls' Day School Trust), το 1888 ήταν επικεφαλής της Επιτροπής του Επίσημου Πίνακα Σταγόνας (Official Table of Drops) για την εξασφάλιση του ανώδυνου θανάτου των καταδίκων.

Το 1882 ασχολήθηκε πλήρως με τη μελέτη της Δυτικής Αφρικής και έγινε πρόεδρος της Εθνικής Αφρικανικής Εταιρείας (1882-1895). Το 1885 ανακηρύχθηκε Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λουτρού.

Το 1894, εξασφάλισε την ίδρυση του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου της Νότιας Ουαλίας και του Μονμαουθσάιρ, το οποίο είναι σήμερα το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.

Πέθανε στο Λονδίνο το 1895. Είναι θαμμένος στο Μάουντεν Ας (Ουαλία)
αριστερά|μικρογραφία|Ο τάφος του Χένρυ Μπρους

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαρόνοι
Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Ουαλοί πολιτικοί
ANFO

300px|thumb|Σακιά 25 κιλών που περιέχουν ANFO
Το **ANFO** (αγγλική προφορά:   )  (ή **AN/FO**, για **νιτρικό αμμώνιο / καύσιμο** ) είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο βιομηχανικό εκρηκτικό . Αποτελείται από 94% πορώδες νιτρικό αμμώνιο (NH 4 NO 3 ) (AN), το οποίο δρα ως οξειδωτικό και απορροφητικό για το καύσιμο, και 6% πετρέλαιο .  

Το ANFO αντιπροσωπεύει περίπου το 90% του 2,7 εκατομμύρια τόνων (ή 6 δισεκατομμύρια λίβρες)  εκρηκτικών που χρησιμοποιούνται ετησίως στη Βόρεια Αμερική.   Βρήκε ευρεία χρήση στην εξόρυξη άνθρακα, στα λατομεία, στην εξόρυξη μετάλλων και στις αστικές κατασκευές σε εφαρμογές όπου το χαμηλό κόστος και η ευκολία χρήσης του μπορεί να υπερτερούν των πλεονεκτημάτων άλλων εκρηκτικών, όπως η αντοχή στο νερό, η ισορροπία οξυγόνου, η υψηλότερη ταχύτητα έκρηξης, ή απόδοση σε στήλες μικρής διαμέτρου. Το ANFO χρησιμοποιείται επίσης ευρέως για τον περιορισμό από τον κινδύνο χιονοστιβάδων. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εκρηκτικά
Κουρτκόι

Το **Κουρτκόι** (τουρκ. Kurtköy) είναι μια συνοικία στην περιοχή Πεντίκ της Κωνσταντινούπολης (με κάποιες εκτάσεις στην περιοχή Τούζλα). Ο πληθυσμός της γειτονιάς είναι 193.080 και του κέντρου 37.149.
μικρογραφία|κέντρο|Τοποθεσία του Κουρτκόι στην Κωνσταντινούπολη (Κόκκινη περιοχή)
## Όνομα
Το Κουρτκόι ήταν γνωστό με το σημερινό του όνομα τη δεκαετία του 1800. Στις απογραφές του 1935 και του 1940 στην Τουρκία αναφέρεται μόνο ως " Κουρτ ".
## Ιστορία
Το Κουρτκόι παρέμεινε υπό την κυριαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Βυζαντίου πριν από το 1328. Αργότερα, η Ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης κατακτήθηκε με διαταγή του Οθωμανού σουλτάνου Ορχάν Γκαζί. Έτσι, το Κουρτκόι έγινε ένα χωριό υπό τουρκική κυριαρχία μετά από αυτό.

Κατηγορία:Κουρτκόι
Γεωργουλά Σερρών

O **Γεωργουλάς** ή **Γεωργουλά** είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Βισαλτίας του Νομού Σερρών.

## Ονομασία

Σύμφωνα με μία θεωρία, η (βυζαντινή) ονομασία του χωριού *Γεωργηλά*, προέρχεται από το βαφτιστικό Γεωργιλάς, που πιθανότατα είναι μεγεθυντικό του «Γεώργιος». Τον δε 14ο αιώνα αναφέρονταν δύο αδέρφια στην περιοχή των Σερρών με το όνομα «Γεωργιλάς».

## Ιστορία

Σύμφωνα με το έργο «Εθνογραφία των Βιλαετίων της Αδριανούπολης, του Μοναστηρίου και της Θεσσαλονίκης» το 1873 ο Γεωργουλάς διέθετε 27 νοικοκυριά με 80 Έλληνες και 6 μουσουλμάνους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Σκούταρι (Βουλγαρία)

Το **Σκούταρι** (βουλγαρικά: Щит, *Στιτ*, σημ.: *ασπίδα*) είναι χωριό στον δήμο Σβίλενγκραντ στην επαρχία Χάσκοβο της νότιας Βουλγαρίας. Βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία, σε απόσταση μόλις 14 χλμ από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Το σημερινό του όνομα, Στιτ, χρονολογείται από το 1934· πριν από αυτό ονομαζόταν **Σκουτάριον**, ονομασία που οφείλει στο ομώνυμο βυζαντινό κάστρο.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στο χωριό κατοικούσαν 106 άτομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Χάσκοβο
Κατηγορία:Βόρεια Θράκη