open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάτσεβατς

Το **Κάτσεβατς** (βοσν. *Kacevac*, σερβ. Кацевац) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο της Μπιέλινα, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Κάτσεβατς ήταν 298 κάτοικοι, έναντι 351 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο διάσπαρτα σε μέσο υψόμετρο περίπου 200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει περί τα 15 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά από την πόλη Μπιέλινα.

## Παραπομπές


Κατσεβατς
Ναός της Αγίας Τριάδας (Μίσκολτς)

Ο **Ελληνορθόδοξος ναός της Αγίας Τριάδας** και το **Εκκλησιαστικό Μουσείο** βρίσκονται στο κέντρο του Μίσκολτς. 

Ο ναός οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1785 και 1806, ακολουθώντας την ύστερη ροκοκό τεχνοτροπία, γνωστή ως στυλ Zopf. Ο εσωτερικός του διάκοσμος, συμπεριλαμβανομένων των επίπλων, είναι επίσης διαμορφωμένος στο ίδιο ύφος και χρονολογείται στα τέλη του 18ου αιώνα.

Ο ναός αποτελεί διατηρητέο ιστορικό μνημείο και φιλοξενεί ξυλόγλυπτο μπαρόκ τέμπλο ύψους 16 μέτρων, διακοσμημένο με 88 εικόνες που απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή του Ιησού. Το τέμπλο φιλοτεχνήθηκε στο εργαστήριο του Ούγγρου γλύπτη Μίκλος Ζάνκοβιτς (Miklós Jankovits) στην πόλη Έγκερ, ενώ η αγιογράφηση, με εξαίρεση τέσσερις εικόνες, έγινε από τον Αντον Κούχελμαϊστερ (Anton Kuchelmeister) από τη Βιέννη.

Στον ναό φυλάσσεται αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Ακτίρκα, το οποίο αποτελεί δώρο της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β' της Ρωσίας.

Στις αρχές του 18ου αιώνα, οι Ορθόδοξοι πιστοί διέθεταν ήδη ένα μικρό παρεκκλήσι, γνωστό ως Παρεκκλήσι του Αγίου Ναούμ, το οποίο βρισκόταν στη σημερινή οδό Széchenyi. Η ανέγερση ενός μεγαλύτερου ναού κρίθηκε απαραίτητη στο δεύτερο μισό του αιώνα μετά την άφιξη Ελλήνων στο Μίσκολτς οι οποίοι επιθυμούσαν τον δικό τους ναό.

Αρχικά, προβλεπόταν η κατασκευή ενός μεγάλου ναού με τρούλο σε σχήμα κρεμμυδιού, βασισμένου σε σχέδια του αρχιτέκτονα Johannes Michart. Ωστόσο, το σχέδιο προκάλεσε αντιδράσεις από την κυρίως Προτεσταντική ηγεσία της πόλης, καθώς και από υποστηρικτές των πιο συντηρητικών καλλιτεχνικών τάσεων της εποχής. Τελικά, επιλέχθηκε ένα πιο λιτό αρχιτεκτονικό σχέδιο, το οποίο εκπονήθηκε από τον Johann Michael Schajdlet.

Το εσωτερικό του ναού διαρθρώνεται σε τρία κύρια τμήματα: την είσοδο, τον κυρίως ναό και το ιερό.

Δίπλα στον ναό ανεγέρθηκαν, μεταξύ άλλων, σχολείο (1805), νοσοκομείο και πρεσβυτέριο. Ο περιβάλλων χώρος του ναού χρησιμοποιήθηκε και ως νεκροταφείο, όπου διατηρούνται έως σήμερα αρκετές μαρμάρινες επιτύμβιες στήλες.

Το Ορθόδοξο Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ουγγαρίας φιλοξενεί τη σημαντικότερη συλλογή ορθόδοξης εκκλησιαστικής τέχνης στη χώρα. Ιδρύθηκε το 1988 και στεγάζεται στο κτίριο του πρώην ελληνικού σχολείου.

Η μόνιμη έκθεσή του αναδεικνύει την ιστορία και την καλλιτεχνική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς και τη συμβολή των ορθόδοξων σχολείων. Η πρώτη αίθουσα, σχεδιασμένη ώστε να θυμίζει παρεκκλήσι, αποτυπώνει την ατμόσφαιρα των ελληνικών ναϋδρίων, όπου οι πιστοί προσέρχονταν για προσευχή πριν από την ανέγερση μεγαλύτερων μπαρόκ ναών. Στη δεύτερη αίθουσα εκτίθενται εκκλησιαστικά σκεύη και λειτουργικά άμφια, ενώ η τρίτη φιλοξενεί τη συλλογή εικόνων

Την 1η Φεβρουαρίου 2017, η κυβέρνηση της χώρας, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, διέθεσε κονδύλια για την αποκατάστασή του ναού .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ουγγρικό Ορθόδοξο Μουσείο  Archived    
* Μουσεία στο Μίσκολτς  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία στην Ουγγαρία
Κατηγορία:Θρησκευτικά μουσεία
Κατηγορία:Ελληνορθόδοξες εκκλησίες
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ουγγαρία
Σογιούζ 17

Το ***Σογιούζ 17*** (ρωσ. *Союз 17*) ήταν σοβιετικό επανδρωμένο διαστημόπλοιο και διαστημική αποστολή, που εκτοξεύθηκε το 1975 και συνδέθηκε με τον διαστημικό σταθμό *[[Σαλιούτ 4]]*. Αυτή ήταν η πρώτη από τις δύο επανδρωμένες αποστολές προς τον σταθμό αυτόν και τα μέλη της ήταν οι Σοβιετικοί αστροναύτες («κοσμοναύτες») Αλεξέι Γκούμπαρεφ (αρχηγός) και Γκεόργκι Γκρέτσκο (μηχανικός πτήσεως), που κατέρριψαν το σοβιετικό «ρεκόρ» της μεγαλύτερης διάρκειας αποστολής, με 29 ημέρες έναντι 23 ημερών του *[[Σογιούζ 11]]* στον διαστημικό σταθμό *[[Σαλιούτ 1]]* το 1971.

## Παράμετροι αποστολής
* **Μάζα:** 6.570 χιλιόγραμμα
* **Περίγειο:** 293 χιλιόμετρα
* **Απόγειο:** 354 χιλιόμετρα
* **Κλίση τροχιάς:** 51,6°
* **Περίοδος:** 91,7 λεπτά

## Περιγραφή
Ο διαστημικός σταθμός *[[Σαλιούτ 4]]* εκτοξεύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1974 και το *Σογιούζ 17* μόλις 16 ημέρες αργότερα, στις 10 Ιανουαρίου 1975. Ο Γκούμπαρεφ προσέδεσε χειροκίνητα το *Σογιούζ 17*  στον διαστημικό σταθμό στις 12 Ιανουαρίου. Για αμφότερους τους κοσμοναύτες αυτή ήταν η πρώτη διαστημική αποστολή της ζωής τους.

Οι κοσμοναύτες ήταν απασχολημένοι επί 15 έως 20 ώρες το 24ωρο, συμπεριλαμβανομένων και δυόμισυ ωρών γυμναστικής ημερησίως. Μία από τις ασχολίες τους ήταν οι δοκιμές δορυφορικού τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού για πλοία και η επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου της αποστολής μέσω ενός τεχνητού δορυφόρου ''Μόλνυα''. Η αστροφυσική ήταν επίσης μια σημαντική πλευρά της αποστολής, με το ηλιακό τηλεσκόπιο του σταθμού που τέθηκε σε λειτουργία στις 16 Ιανουαρίου. Αργότερα το πλήρωμα ανεκάλυψε ότι το ανακλαστικό επίστρωμα στο κύριο κάτοπτρο του τηλεσκοπίου είχε καταστραφεί από την απευθείας έκθεση στο ηλιακό φως εξαιτίας βλάβης στο σύστημα σκοπεύσεως. Οι κοσμοναύτες έθεσαν νέο επίστρωμα στο κάτοπτρο στις 3 Φεβρουαρίου και επινόησαν έναν τρόπο να σκοπεύουν το τηλεσκόπιο με τη χρήση ενός στηθοσκοπίου, ενός χρονομέτρου και των ήχων που προκαλούσε η κίνηση του οργάνου μέσα στο περίβλημά του.

Στις 14 Ιανουαρίου 1975 το πλήρωμα συνέδεσε έναν ελαστικό σωλήνα εξαερισμού μεταξύ του σταθμού και του διαστημοπλοίου, ώστε να διατηρούν το ‘’Σογιούζ’’ καλώς αερισμένο όταν τα συστήματά του ήταν εκτός λειτουργίας. Στις 19 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε ότι ο διαστημικός σταθμός προσανατολιζόταν με τη χρήση αισθητήρων ιόντων, ένα σύστημα που χαρακτηρίσθηκε πιο αποτελεσματικό.

Οι δύο κοσμοναύτες άρχισαν να κλείνουν τα συστήματα του διαστημικού σταθμού στις 7 Φεβρουαρίου 1975 και επέστρεψαν στη Γη με το *Σογιούζ 17* δύο ημέρες αργότερα, στις 9 Φεβρουαρίου 1975. Προσγειώθηκαν σώοι κοντά στο Τσελίνογραντ, τη σημερινή Αστανά (πρωτεύουσα του Καζακστάν), μέσα σε χιονοθύελλα με ανέμους ταχύτητας 72&nbsp;χιλιομέτρων την ώρα.

Ο Κρημνός Σουγιούζ-17 στην Ανταρκτική ονομάσθηκε έτσι προς τιμή αυτής της διαστημικής αποστολής.

## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 1975

## Παραπομπές


17
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1975
Κατηγορία:Αποστολές στον Σαλιούτ 4
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (2025)

Το ''Billboard'' Hot 100 είναι ένας κατάλογος με τραγούδια στις ΗΠΑ, που κατατάσσει τα τραγούδια με τις καλύτερες επιδόσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα δεδομένα του συγκεντρώνονται από το Luminate Data και δημοσιεύονται από το αμερικανικό μουσικό περιοδικό *[[Billboard (περιοδικό)|Billboard]]*. Οι κατατάξεις πωλήσεων προκύπτουν από τη ραδιοφωνική συχνότητα που παίζει κάποιο τραγούδι σε αμερικανικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, από το online streaming και από τις πωλήσεις (φυσικές ή ψηφιακές).

Το "Not Like Us" (2024) του Κέντρικ Λαμάρ επέστρεψε στην κορυφή για τρίτη εβδομάδα το 2025, μετά το σόου στο ημίχρονο του Super Bowl στις 9 Φεβρουαρίου, και έγινε το πρώτο μη εορταστικό τραγούδι (δεύτερο μετά το "All I Want for Christmas Is You" της Μαράια Κάρεϊ το 1994) που βρέθηκε στην κορυφή του καταλόγου τρεις διαφορετικές φορές με διαλείμματα δύο ή περισσότερων μηνών ανάμεσα σε κάθε κυριαρχία. Την επόμενη εβδομάδα, ο Λάμαρ έγινε ο 15ος καλλιτέχνης που αντικατέστησε τον εαυτό του στην κορυφή του τσαρτ, με το ντουέτο "Luther" (2024) της SZA.

Δεκαπέντε καλλιτέχνες έχουν βρεθεί στην κορυφή το 2025 με έξι, τους Τέιτ ΜακΡέι, Άλεξ Γουόρεν, Huntr/x, Ejae, Όντρεϊ Νούνα και Rei Am  για πρώτη φορά να βρίσκονται στην κορυφή. Ο Λαμάρ είναι ο μόνος καλλιτέχνης που έχει καταγράψει δύο νούμερο ένα τραγούδια φέτος μέχρι στιγμής, με τελευταία ενημέρωση του καταλόγου την 9η Δεκεμβρίου. 

Το πρώτο μισό του έτους χαρακτηρίστηκε από λίγη έως καθόλου κίνηση στα τσαρτ, με έναν τεράστιο αριθμό τραγουδιών να έχουν κυκλοφορήσει την προηγούμενη χρονιά, καθιστώντας το 2025 ένα από τα πιο στάσιμα έτη στην ποπ μουσική.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το Billboard να θεσπίσει έναν νέο κανόνα επαναλαμβανόμενης εμφάνισης (recurrent rule) που τέθηκε σε ισχύ με το chart της 25ης Οκτωβρίου, καθιστώντας επαναλαμβανόμενα τα τραγούδια που πέφτουν:

κάτω από το Top 50 με τουλάχιστον 20 εβδομάδες παραμονής

κάτω από το Top 25 με τουλάχιστον 26 εβδομάδες παραμονής

κάτω από το Top 10 με τουλάχιστον 52 εβδομάδες παραμονής

ή κάτω από το Top 5 μετά από τουλάχιστον 78 εβδομάδες παραμονής.
## Κατάλογος

## Καλλιτέχνες στο νούμερο ένα

## Παραπομπές


2025
Αρμπανάσι (Βοσνία)

Το **Αρμπανάσι** (βοσν. *Arbanasi*, σερβ. Арбанаси) είναι μικρό ορεινό χωριό που ανήκει στον Δήμο του Ρούντο, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Αρμπανάσι ήταν 11 κάτοικοι, έναντι 61 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 510 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, πάνω από την αριστερή όχθη του ποταμού Λιμ, σε μια καμπή στο φαράγγι του, όπου ο Λιμ στρέφεται προς τα βόρεια για να εκβάλει στον ποταμό Δρίνο, 6 χιλιόμετρα από το Αρμπανάσι.

## Παραπομπές


Αρμπανασι
Μοκρονόζι

Το **Μοκρονόζι** (βοσν. *Mokronozi*, σερβ. Мокронози) είναι παραμεθόριο χωριό που ανήκει στον Δήμο του Ρούντο, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Μοκρονόζι ήταν 538 κάτοικοι, έναντι 611 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο διάσπαρτα σε μέσο υψόμετρο περίπου 450-550 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην πλαγιά πάνω από την αριστερή όχθη του ποταμού Λιμ, και σε μέση απόσταση περί το ένα χιλιόμετρο δυτικά από το σύνορο με τη Σερβία.

## Παραπομπές


Μοκρονοζι
Γκογιάβα

Η **Γκογιάβα** (βοσν. *Gojava*, σερβ. Гојава) είναι παραμεθόριο χωριό που ανήκει στον Δήμο του Ρούντο, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός της Γκογιάβα ήταν 215 κάτοικοι, έναντι 199 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 360-420 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στη δεξιά όχθη του ποταμού Λιμ, ο οποίος ορίζει το σύνορο με τη Σερβία (απέναντι σχεδόν και νότια της Γκογιάβα βρίσκεται το σερβικό χωριό Σιέβεριν). Η Γκογιάβα απέχει λίγες εκατοντάδες μέτρα νότια από την πρωτεύουσα του Δήμου της, το μεγάλο χωριο Ρούντο.

## Παραπομπές


Γκογιαβα
Στρπτσι

Το **Στρπτσι** (βοσν. *Štrpci*, σερβ. Штрпци) είναι παραμεθόριο χωριό που ανήκει στον Δήμο του Ρούντο, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Στρπτσι ήταν 284 κάτοικοι, έναντι 142 κατοίκων το 1981. Το χωριό είναι κτισμένο διάσπαρτα σε μέσο υψόμετρο περίπου 410 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δίπλα στο σύνορο με τη Σερβία. Εντός του σημερινού οικισμού βρίσκεται το παλαιό μοναστήρι και σήμερα απλώς Ναός του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου.

## Παραπομπές


Στρπτσι
Σεισμός της Χίου (1949)

Ο **σεισμός στην Χίο** σημειώθηκε στις 23 Ιουλίου 1949 και είχε εκτιμώμενο μέγεθος 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και μέγιστη αισθητή ένταση **IX** (*Πολύ καταστροφικός*) στην κλίμακα έντασης Μερκάλι. Το επίκεντρο του ήταν ο θαλάσσιος χώρος μεταξύ Χίου – Οινουσσών και Μικρασιατικών ακτών. Μετά τον σεισμό παρατηρήθηκε θαλάσσιο κύμα (τσουνάμι) το οποίο έφτασε τα 2 μέτρα ύψος.

## Τεκτονικό σκηνικό
300px|thumb|Γεωλογικός χάρτης της Ανατολίας και της περιοχής του Αιγαίου.

Το Αιγαίο είναι μια ιδιαίτερα σεισμογενής περιοχή, καθώς βρίσκεται σε μία σύνθετη τεκτονική ζώνη, ανάμεσα στην Αφρικανική, στην Ευρασιατική και στην τεκτονική πλάκα της Ανατολίας. Η πλάκα της Ανατολίας σπρώχνει την πλάκα του Αιγαίου προς τα νοτιοδυτικά με ταχύτητα 3 εκατοστών το χρόνο ως προς την Ευρασιατική πλάκα, ενώ η Αφρικανική πλάκα βυθίζεται κάτω από την πλάκα του Αιγαίου με ρυθμό 4 εκατοστών το χρόνο. Η καταβύθιση της Αφρικανικής πλάκας προκαλεί επέκταση της περιοχής του Αιγαίου. Οι περιοχές τεκτονικής επέκτασης, όπως το κεντρικό Αιγαίο και η δυτική Ανατολία, διαθέτουν τόσο κανονικά ενεργά ρήγματα όσο και οριζόντιας μετατόπισης ρήγματα. Η σεισμική δραστηριότητα στην Χίο επηρεάστηκε από την γεωλογική δομή της περιοχής, η οποία είναι επιρρεπής σε σεισμούς λόγω της θέσης της στο γεωλογικό ρήγμα της Ανατολικής Μεσογείου.

## Επιπτώσεις
Ως αποτέλεσμα του σεισμού σημειώθηκαν σημαντικές καταστροφές στην πόλη της Χίου, καθώς και σε πολλές άλλες περιοχές του νησιού, όπως τα Καρδάμυλα και το Θολό Ποτάμι. 2516 κτίρια κρίθηκαν ακατοίκητα ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, ενώ υπήρξαν 3 νεκροί και 50 τραυματίες. Από την πλευρά της Τουρκίας σοβαρές ζημιές σημειώθηκαν στα ανατολικά της χερσονήσου Καραμπουρνού - Τσεσμέ, μεταξύ του Μορντογκάν και του βόρειου ακρωτηρίου γύρω από την θάλασσα, στη χερσόνησο Τσεσμέ και στα γύρω χωριά. Επίσης υπήρξαν 8 νεκροί στην Σμύρνη και εκατοντάδες τραυματίες σε όλη την Μικρασιατική ακτή.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος φονικών σεισμών στην Ελλάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καταστροφές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιστορία της Χίου
Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία

Η ***Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία*** (βουλγαρικά: Стара Велика България),*' *ήταν μια τουρκική νομαδική αυτοκρατορία του 7ου αιώνα που σχηματίστηκε από τους Ονογούρους Βουλγάρους στη δυτική Ποντιακή-Κασπιανή στέπα (σύγχρονη νότια Ουκρανία και νοτιοδυτική Ρωσία). Η Μεγάλη Βουλγαρία ήταν αρχικά κεντρική μεταξύ του Δνειστέρου και του χαμηλότερου Βόλγα.''

Η αρχική πρωτεύουσα ήταν η Φαναγορία στην Χερσόνησο του Ταμάν μεταξύ των Μαύρο και των Αζοφικών θαλασσιών. Στα μέσα του 7ου αιώνα, η Μεγάλη Βουλγαρία επεκτάθηκε δυτικά για να περιλαμβάνει το Αβαρικό έδαφος και επικεντρώθηκε στην Πολτάβα. Κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα, όμως, μια Αβαροσλαβική συμμαχία στη δυτική πλευρά και οι Χαζάροι στην ανατολική πλευρά, νίκησαν τους Βουλγάρους, και η Μεγάλη Βουλγαρία διαλύθηκε. Τα κράτη που θα διαδοχήσουν είναι η Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία και η Βουλγαρία του Βόλγα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χανάτα
Κατηγορία:Νομαδικές αυτοκρατορίες
Κατηγορία:Πρώην κράτη
Κατηγορία:Πρώιμη μεσαιωνική ιστορία της Μολδαβίας
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Ουκρανίας
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Ρωσίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Mitsubishi Ki-57

Το **Mitsubishi Ki-57** ήταν ιαπωνικό δικινητήριο επιβατηγό/μεταγωγικό αεροσκάφος των αρχών της δεκαετίας του 1940. Αναπτύχθηκε έχοντας σαν βάση το βομβαρδιστικό Ki-21.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Όταν άρχισαν οι παραδόσεις των πρώτων βομβαρδιστικών Ki-21 σε μονάδες του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού, οι ικανότητές τους προσέλκυσαν την προσοχή των Ιαπωνικών Αυτοκρατορικών Αερογραμμών. Αναπτύχθηκε μια έκδοση του Ki-21 για πολιτική χρήση. Ήταν γενικά παρόμοια με το Ki-21-I και διατηρούσε τους δύο κινητήρες  που μπορούσαν να αποδώσουν έως και 950 hp. Οι κυριότερες διαφορές ήταν πως το Ki-57 ήταν χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο σε αντίθεση με το μεσοπτέρυγο Ki-21 καθώς και η διαφοροποιημένη άτρακτος που επέτρεπε τη μεταφορά έως και έντεκα επιβατών. Το Ki-57 προσέλκυσε επίσης το ενδιαφέρον του Αυτοκρατορικού Ναυτικού και έπειτα από την πτήση ενός πρωτοτύπου τον Αύγουστο του 1940 και τις επακόλουθες δοκιμές ο τύπος αυτός παραγγέλθηκε για τόσο για πολιτική όσο και για στρατιωτική χρήση.

Έως τις αρχές του 1942 είχαν κατασκευαστεί εκατό Ki-57-I, μικρός αριθμός εκ των οποίων παραδόθηκε στο Ναυτικό για χρήση ως μεταφορικά αεροσκάφη με την ονομασία L4M1. Στη συνέχεια προχώρησε η παραγωγή των βελτιωμένων Ki-57-II στα οποία ενσωματώθηκαν διάφορες βελτιώσεις και κυρίως χρησιμοποιήθηκαν οι ισχυρότεροι αστεροειδείς κινητήρες Mitsubishi Ha-102, μέγιστης ισχύος 1080 hp. Κατασκευάστηκαν 406 μονάδες συνολικά πριν από τη διακοπή της παραγωγής τον Ιανουάριο του 1945. Οι Σύμμαχοι απέδωσαν στα αεροσκάφη και των δύο εκδόσεων την ονομασία αναφοράς «**Topsy**».

## Δείτε επίσης

; Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Ki-57
* Mitsubishi Ki-21

; Κατάλογοι
* Κατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Francillon, Ph.D., René J. *The Mitsubishi Ki-21 (Aircraft in Profile number 172)*. Leatherhead, Surrey, UK: Profile Publications Ltd., 1967.
*  (new edition 1987 by Putnam Aeronautical Books, ); 3rd edition 1987 by Putnam Aeronautical Books, 1987. ).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ki-57
Κατηγορία:Επιβατηγά αεροσκάφη
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1995

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1995** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας μεταξύ 2 και 3 Σεπτεμβρίου του 1995. Έλαβαν μέρος 78 σκοπευτές από 25 συλλόγους. Πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Βασίλης Ζωρδούμης του ΣΚ.Ο. Ιωαννίνων με 141 επιτυχίες και στις γυναίκες πρωταθλήτρια η Ελευθερία Ποθουλάκη του Α.Σ.Ο. Καλαμάτας με 100 επιτυχίες. Στο ομαδικό πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΣΚ.Ο. Ιωαννίνων με 328 επιτυχίες. Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα Β' κατηγορίας στους άνδρες και το πρωτάθλημα εφήβων στο ατομικό τραπ. Πρωταθλητής στους έφηβους αναδείχθηκε ο Κώστας Σταμόπουλος του Σ.Σ. Βόλου με 102 επιτυχίες.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας μεταξύ 30 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παράσχος Κουφός της ΣΚΟ.ΛΕ.Κ. μετά από αγώνα μπαράζ (5-4) που είχε με τον Γιώργο Κανακίδη του ΣΚ.Ο. Ελευσίνας. Στο ομαδικό πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΣΚ.Ο. Ελευσίνας με 320 επιτυχίες. Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα Β' κατηγορίας στους άνδρες και το πρωτάθλημα νεανίδων στο ατομικό σκιτ. Στο πρωτάθλημα εφήβων διεξήχθη το ατομικό και το ομαδικό σκιτ. Πρωταθλητής στους έφηβους στο ατομικό αναδείχθηκε ο Γ. Ξενάκης του ΣΚ.Σ. Βάρδα Χανίων με 97 επιτυχίες και στο ομαδικό ο ΣΚ.Σ. Βάρδας Χανίων με 261 επιτυχίες. Στις νεάνιδες πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αγγελική Γεωργιάδη του ΣΚ.Ο. Ελευσίνας με 66 επιτυχίες.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα διπλού τραπ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας στις 8 Οκτωβρίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χρήστος Σωτηρόπουλος του Ο.Φ.Κ.Ο. με 154 επιτυχίες. Στο ομαδικό πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ο.Φ.Κ.Ο. με 334 επιτυχίες. Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα εφήβων-νεανίδων στο ατομικό διπλό τραπ. Πρωταθλητής στους έφηβους αναδείχθηκε ο Κώστας Σταμόπουλος του Σ.Σ. Βόλου με 105 επιτυχίες. Στις νεάνιδες πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ελεονώρα Παπαδημητρίου της Π.Σ.Ε. με 82 επιτυχίες.

## Κάτοχοι μεταλλίων
### Άνδρες

### Γυναίκες

## Παραπομπές


1995
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1995
Σαν Λούις Ομπίσπο (Καλιφόρνια)

Το **Σαν Λουίς Ομπισπό** (αγγλικά: ***San Luis Obispo***) είναι πόλη στην πολιτεία της Καλιφόρνια και έδρα της κομητεία Σαν Λουίς Ομπισπό. Βρίσκεται στην Κεντρική ακτή της Καλιφόρνιας, το Σαν Λουίς Ομπισπό βρίσκεται περίπου στα μισά μεταξύ της περιοχής του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο στο βόρειο και του Μεγάλο Λος Άντζελες στο νότο. Ο πληθυσμός ήταν 47.063 κατά την απογραφή του 2020. 

Το Σαν Λουίς Ομπισπό ιδρύθηκε από τους Ισπανούς το 1772, όταν ο Άγιος Τζουνιπέρο Σέρα ίδρυσε την Αποστολή Σαν Λουίς Ομπισπό ντε Τολόσα. Η πόλη αναπτύχθηκε σταθερά κατά τη διάρκεια της Μεξικανικής περιόδου πριν από μια ταχεία επέκταση του Σαν Λουίς Ομπισπό μετά την Αμερικανική Κατάκτηση της Καλιφόρνιας. Η πόλη είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός, γνωστός για την ιστορική του αρχιτεκτονική, τους αμπελώνες και τη φιλοξενία του, καθώς και για το ότι φιλοξενεί το Πολιτειακό Πολυτεχνείο της Καλιφόρνιας, Σαν Λουίς Ομπισπό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Καλιφόρνια
Πολιτισμός Γιαμνάγια

Ο **πολιτισμός Γιαμνάγια** ή **πολιτισμός Γιαμνά**, γνωστός επίσης ως πολιτισμός του Λάκκου Τάφου ή **πολιτισμός του Ώχρα Τάφου**, είναι μια αργή εποχή χαλκού έως αρχική εποχή χαλαρούχο αρχαιολογικού πολιτισμού της περιοχής μεταξύ των ποταμών Νότιο Μπουκ, Δνείστερο και Ουράλη (η Ποντιακή-Κασπιανή στέπα), που χρονολογείται από το 3300-2600 Π.Χ. [2] &nbsp;Ανακαλύφθηκε από τον Βασίλι Γκοροτσόφ μετά από τις αρχαιολογικές ανασκαφές του κοντά στον ποταμό Ντονέτς το 1901-1903. Το όνομά του προέρχεται από την χαρακτηριστική τάφωση της παραδοσιακής τάξης: Я́мная (λατινογραφή: ) είναι ένα ρωσικό επίθετο που σημαίνει "σχετικό με λάκκους (γιαμά) ", καθώς αυτοί οι άνθρωποι έθαβαν τους νεκρούς τους σε τούμλους (κουργάνους) που περιέχουν απλούς θάλαμους λάκκων. Έρευνες τα τελευταία χρόνια έχουν διαπιστώσει ότι η Μιχαηλόφκα, στο κάτω τμήμα του Ποταμού Ντνεπρί, Ουκρανία, σχημάτισε τον πυρήνα του πολιτισμού Γιαμνάγια (περίπου 3600-3400 π.Χ.).  

## Καταγωγή
μικρογραφία|Η μεγαλύτερη επέκταση του πολιτισμού Γιαμνάγια. Μεταμορφώθηκε από  περίπου  καταγωγή του πολιτισμού Ουσατόβο; 3300 καταγωγή των Γιαμνά; 3300-3200 επέκταση των Γιαμνάγια σε όλη την Ποντιακή-Κασπιανή στέπα; περίπου τέλος του πολιτισμού Τριπολί και μετατροπή των Γιαμνάγια σε πολιτισμό του Λάγυνου στη ζώνη επαφής ανατολικά των Καρπαθίων Όρων; 3100-2600 επέκταση των Γιαμνάγια στην κοιλάδα του Δούναβη.
Ο Βασίλι Γκοροτσόφ ορίστηκε τον πολιτισμό Γιαμνάγια για να τον διαφοροποιήσει από τους πολιτισμούς των Κατακόμβων και Σρουμπνάγια που υπήρχαν στην περιοχή, αλλά θεωρούνταν ότι ανήκαν σε μεταγενέστερη περίοδο. Λόγω του χρονικού διαστήματος με τον πολιτισμό Γιαμνάγια, και της εξάρτησης από αρχαιολογικά ευρήματα, η συζήτηση σχετικά με την προέλευσή του συνεχίζεται.  Το 1996, ο Πάβελ Ντολουκάνοφ πρότεινε ότι η εμφάνιση του πολιτισμού του Λάκκου Τάφου αντιπροσωπεύει μια κοινωνική ανάπτυξη διαφόρων τοπικών πολιτισμών της Εποχής του Χαλκού, αντιπροσωπώντας έτσι "μια έκφραση κοινωνικής στρώσης και την εμφάνιση νομαδικών κοινωνικών δομών τύπου ηγεσίας" που με τη σειρά τους εντείνουν τις δια-ομαδικές επαφές μεταξύ ουσιαστικά ετερογενών κοινωνικών ομάδων. 

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Προϊστορική Ρωσία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί πολιτισμοί της Ευρώπης
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ουκρανικά
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιωάννης ΣΤ΄ Ιεροσολύμων

Ο **Ιωάννης ΣΤ΄** διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων μεταξύ 838 μ.Χ και 842 μ.Χ. Η διαγωγή του όμως ήταν προκλητική ώστε το ποίμνιο διαμαρτυρήθηκε και τον εξανάγξκασε σε παραίτηση. Καμία αναφορά δεν γίνεται στα Δίπτυχα της Εκκλησία Ιεροσολύμων. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, Ιστορία της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων, εν Αθήναις, 1970

Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων

Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Μαρία Μπενβίντα Λεβί

Η **Μαρία Μπενβίντα Λεβί** (*Maria Benvinda Levy*, γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1969)  είναι πολιτικός και πρώην δικαστής από τη Μοζαμβίκη, η οποία υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Μοζαμβίκης από τις 15 Ιανουαρίου 2025.

## Σταδιοδρομία
Η Μπενβίντα Λεβί διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης από τον πρόεδρο Αρμάντο Γκεμπούζα στις 11 Μαρτίου 2008 διαδεχόμενη την Εσπεράνσα Ματσαβέλα, νομικό και πρώην πρέσβη στην Πορτογαλία. Ο διορισμός της Μπενβίντα Λεβί ήρθε στο πλαίσιο ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού που περιελάμβανε επίσης την αντικατάσταση της υπουργού Εξωτερικών Αλσίντα Αμπρέου και του υπουργού Μεταφορών Αντόνιο Μουνγκουάμπε.

Πριν το διορισμό της διηύθυνε το Κέντρο Νομικής και Δικαστικής Εκπαίδευσης (πορτογαλικά: Centro de Formação Jurídica e Judiciária) και είχε διατελέσει δικαστής στο δικαστήριο της πόλης Μαπούτο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μοζαμβίκης
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Τουραμπί Τσαμκιράν

Ο **Τουραμπί Τσαμκιράν** (τουρκ. *Turabi Çamkıran*, γενν. 3 Ιουλίου 1987, Μερσίνη) είναι Τούρκος ηθοποιός, χορευτής και μαχητής.

Ο Τσαμκιράν γεννήθηκε το 1987 στη Μερσίνη, ενώ η οικογένειά του κατάγεται από το Καχραμάνμαρας. Εγκατέλειψε το σχολείο, αλλά αργότερα το ολοκλήρωσε στην ηλικία των 28 ετών μετά τη συμμετοχή του στο Survivor Turkey το 2014.Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μερσίνης.

Το 2013 συμμετείχε στον διαγωνισμό Talent Sizsiniz Türkiye και προκρίθηκε στα ημιτελικά.  Συμμετείχε στον διαγωνισμό Survivor που ετοίμασε και παρουσίασε ο Ατζούν Ιλίτζαλι το 2014, το 2015 και το 2018. Έλαβε μέρος στην ομάδα Εθελοντών Survivor το 2014 και αναδείχθηκε πρωταθλητής. Το 2015 ήρθε επίσης 1ος στον διαγωνισμό Survivor All Star . και έγινε το πρώτο άτομο που κέρδισε δύο διαδοχικούς διαγωνισμούς Survivor.  Μετά τον διαγωνισμό Survivor, εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. 

Συμμετείχε σε ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας για το να πίνουν γάλα τα παιδιά.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Συνέλευση της Δημοκρατίας (Μοζαμβίκη)

Η **Συνέλευση της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης** (πορτογαλικά: *Assembleia da República*) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Μοζαμβίκης. Απαρτίζεται από συνολικά 250 μέλη. 
Εκτός από τις εκλογές για κοινοβούλιο, την ίδια μέρα διεξάγονται και εκλογές για πρόεδρο και επαρχιακά συμβούλια. Η θητεία των μελών της Εθνοσυνέλευσης είναι πενταετής. Τα μέλη εκλέγονται άμεσα μέσω ενός συστήματος αναλογικής εκπροσώπησης με κομματικές λίστες και έχουν πενταετή θητεία. Τα κόμματα πρέπει να λάβουν τουλάχιστον το 5% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο για να αποκτήσουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Οι κοινοβουλευτικές συζητήσεις και οι εργασίες διεξάγονται εξ ολοκλήρου στα πορτογαλικά. Τρία κόμματα εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο: το FRELIMO, το RENAMO και το Δημοκρατικό Κίνημα της Μοζαμβίκης. Μετά τις εκλογές του 2014, οι βουλευτές του RENAMO αρνήθηκαν να αναλάβουν τα καθήκοντά τους, καθώς το κόμμα θεωρούσε ότι οι η εκλογική διαδικασία ήταν απάτη, αλλά ανέλαβαν εκ νέου τα καθήκοντά τους τον Φεβρουάριο του 2015.

## Πρόεδροι της Συνέλευσης της Μοζαμβίκης
Ο Πρόεδρος της Συνέλευσης της Μοζαμβίκης είναι ο δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον Πρόεδρο της χώρας και αντικαθιστά τον Πρόεδρο σε περίπτωση αδυναμίας του τελευταίου να ασκήσει τα καθήκοντά του. The permanent position of President of the Assembly was only established in 1986. Previously the position was filled by the President of the People's Republic of Mozambique. Πρόεδροι της Συνέλευσης έχουν διατελέσει τα ακόλουθα πρόσωπα

Συνέλευση
Μοζαμβικη
Bleed It Out

Το «**Bleed It Out**» είναι τραγούδι του Αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Linkin Park. Κυκλοφόρησε στις 17 Αυγούστου 2007 ως το δεύτερο single και το τέταρτο κομμάτι του τρίτου στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, *[[Minutes to Midnight (άλμπουμ, Linkin Park)|Minutes to Midnight]]*.

Στις 30 Ιουλίου 2007, το μουσικό βίντεο παίχτηκε στο MTV Γερμανίας και στο MTV Ασίας και έκανε πρεμιέρα στον Καναδά μέσω του Χρονομέτρου Muchmusic. Το τραγούδι κατατάχθηκε στο νούμερο #44 του καταλόγου των 100 Καλύτερων Τραγουδιών του 2007 από το *[[Rolling Stone]]*. Επίσης, ήταν το νούμερο 83 στα 100 Μεγαλύτερα Hit του 2007 από το MTV Ασίας.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο μουσικό βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park
Κατηγορία:Τραγούδια του 2007
Κατηγορία:Singles του 2007
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Μάικ Σινόντα
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
390 Μοίρα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών

Η **390 Μοίρα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών** (390 Μ.ΜΕΑ/Φ) είναι μοίρα μη επανδρωμένων αεροσκαφών (ΜΕΑ), η πρώτη μοίρα αυτού του τύπου της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Λάρισας.

## Ιστορία
Έπειτα από την παράδωση του πρώτου  Πήγασος Ι στην ΠΑ τον προηγούμενο χρόνο, τον Ιανουάριο του 2003 το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο με απόφαση του, συγκρότησε το Σ.ΜΕΑ/Φ με έδρα την 131 Σμηναρχία Μάχης στο Άκτιο. 

Τον Δεκέμβριο του 2008 μετατράπηκε σε Μοίρα Αεροσκαφών με την ονομασία Μοίρα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (Μ.ΜΕΑ/Φ).

Από τον Αύγουστο του 2017, η 390 Μ.ΜΕΑ/Φ έχει ως διοικητική έδρα την Αεροπορική Βάση Λάρισας (110 Πτέρυγα Μάχης), όπου και υπάγεται επιχειρησιακά. Παράλληλα, μέρος των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της, όπως τα Heron I, επιχειρεί από την 135 Σμηναρχία Μάχης στη Σκύρο, στο πλαίσιο των αποστολών επιτήρησης του Αιγαίου.

Τον Σεπτέμβριο του 2022 η μονάδα μετονομάστηκε σε «390 Μ.ΜΕΑ/Φ».

## Εξοπλισμός
μικρογραφία|Το ΜΕΑ Πήγασος ΙΙ
μικρογραφία|Το ΜΕΑ Heron I
Η Μοίρα χρησιμοποιεί τα ΜΕΑ Πήγασος ΙΙ και Heron I.

Δώδεκα ΜΕΑ Πήγασος ΙΙ χρησιμοποιούνται από την μονάδα. Αρχικά, το Σ.ΜΕΑ/Φ κατείχε Πήγασος Ι, τα οποία μεταξύ 2005 και 2006 τροποποιήθηκαν κατά το σύνολό τους στην αναπτυγμένη έκδοση Πήγασος ΙΙ.

Δύο ΜΕΑ Heron I επιχειρούσαν υπό το καθεστώς χρηματοδοτικής μίσθωσης από το Ισραήλ, στο πλαίσιο συμφωνίας με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Η αρχική σύμβαση μίσθωσης προέβλεπε τη χρήση των αεροσκαφών από την 390 Μ.ΜΕΑ/Φ, με σκοπό την επιτήρηση και αναγνώριση στο Αιγαίο, ενώ το ένα εκ των δύο Heron I, αγοράστηκε από την ΠΑ τον Σεπτέμβριο του 2023 συμπεριλαμβανομένου του συνοδευτικού εξοπλισμού.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Ζλίγιεμπατς

Το **Ζλίγιεμπατς** (βοσν. *Žlijebac*, σερβ. Жлијебац) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Μπράτουνατς, στο ανατολικότερο μέρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Ζλίγιεμπατς ήταν 285 κάτοικοι, έναντι 380 κατοίκων το 1991 και 584 κατοίκων το 1981. Το Ζλίγιεμπατς είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 230 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι μεθοριακό χωριό, καθώς είναι κτισμένο δίπλα στην αριστερή όχθη του ποταμού Δρίνου, που στην περιοχή ορίζει το σύνορο με τη Σερβία. Από την άλλη, απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 24 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πόλη Μπράτουνατς.

## Παραπομπές


Ζλιγιεμπατς
Κράβιτσα (χωριό)

Η **Κράβιτσα** (βοσν. *Kravica*, σερβ. Кравица) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Μπράτουνατς, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η Κράβιτσα είναι γνωστή από την Επίθεση της Κράβιτσα του 1993 και τη Σφαγή της Κράβιτσα του 1995.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός της Κράβιτσα ήταν 602 κάτοικοι, έναντι 363 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο διάσπαρτα σε μέσο υψόμετρο περίπου 327 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 15 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά από την πόλη Μπράτουνατς.

## Ιστορία
Το 1991 είχε αναφερθεί ότι η κατοικούμενη από Σέρβους Κράβιτσα και η κατοικούμενη τότε από Μποσνιάκους γειτονική Γκλόγκοβα έτρεφαν μακροχρόνια εχθρικά αισθήματα μεταξύ τους.

Ανήμερα τα Χριστούγεννα (για τους Σέρβους Ορθοδόξους, 7 Ιανουαρίου με το νέο ημερολόγιο) το 1993 η Κράβιτσα δέχθηκε επίθεση από δυνάμεις του ARBiH υπό τον Νάσερ Όριτς από τον θύλακα της πολιορκημένης Σρεμπρένιτσα. Σκοτώθηκαν 46 Σέρβοι, οι περισσότεροι άμαχοι, και προκλήθηκαν φθορές στα περισσότερα σπίτια του χωριού.

Στις 14 Ιουλίου 1995, μια ομαδική εξόντωση Μουσουλμάνων που σχετίζεται με τη Σφαγή της Σρεμπρένιτσα διεξάχθηκε στη μεγαλύτερη από τις 4 αποθήκες του αγροτικού συνεταιρισμού της Κράβιτσα, και αναφέρεται έτσι και ως «σφαγή της Κράβιτσα του 1995». Συγκεκριμένα, 1.000 έως 1.500 άνδρες που είχαν συλληφθεί στην ύπαιθρο συγκεντρώθηκαν μέσα στην αποθήκη και περί τις 6 μ.μ. Σέρβοι στρατιώτες πέταξαν στο εσωτερικό της χειροβομβίδες και άνοιξαν πυρ με διάφορων ειδών όπλα, μεταξύ των οποίων και με αντιαρματικά ρουκετοβόλα, ενώ ένοπλοι φρουροί στην περίμετρο πυροβολούσαν όσους επιχειρούσαν να βγουν από τα παράθυρα. Μόλις τρεις άνθρωποι διασώθηκαν βεβαιωμένα από τη σφαγή. Πέρα από τις μαρτυρίες τους, ανάλυση των ιχνών από αίμα, τρίχες και υπολείμματα εκρηκτικών μέσα και γύρω από την αποθήκη έδωσε ισχυρά στοιχεία σχετικώς με το γεγονός. Δύο τόποι ταφής των θυμάτων ήταν, όπως υποδεικνύουν π.χ. ίχνη από το υλικό του πλαισίου των παραθύρων της αποθήκης, οι ομαδικοί τάφοι «Γκλόγκοβα 1» και «Γκλόγκοβα 2», όπου βρέθηκαν υπολείμματα 191 και 139 πτωμάτων αντιστοίχως.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κραβιτσα
Οπράβντιτσι

Το **Οπράβντιτσι** (βοσν. *Opravdići*, σερβ. Оправдићи) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Μπράτουνατς, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Οπράβντιτσι ήταν 295 κάτοικοι, έναντι 441 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο διάσπαρτα σε μέσο υψόμετρο περίπου 400-450 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει περί τα 10 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή βορειοδυτικά από την πόλη Μπράτουνατς.

## Παραπομπές


Οπραβντιτσι
NGC 6621

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6621** σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 260 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Δράκοντα. Αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον NGC 6622 και εκτιμάται ότι η εγγύτερή τους προσέγγιση έλαβε χώρα πριν από περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια. Οι αστρονόμοι Έντουαρντ Ντ. Σουίφτ (Edward D. Swift) και Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) ανακάλυψαν τους δύο γαλαξίες στις 2 Ιουνίου 1885. Αρχικά η ονομασία «NGC 6621» δόθηκε στον νοτιοανατολικό γαλαξία, όμως σήμερα αναφέρεται στον βόρειο. Οι NGC 6621 και NGC 6622 καταγράφονται επίσης στον *[[Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών|Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών]]* ως Arp 81.

## Βαρυτική αλληλεπίδραση
Ο NGC 6621 είναι μεγαλύτερων διαστάσεων από τον NGC 6622 και ιδιαιτέρως παραμορφωμένος. Η βαρυτική αλληλεπίδραση είναι επίσης η αιτία του εξαιρετικά αυξημένου ρυθμού σχηματισμού νέων αστέρων, που παρατηρείται εντονότερα στην περιοχή ανάμεσα στους δύο γαλαξιακούς πυρήνες. Εκεί έχουν παρατηρηθεί επίσης πολυάριθμα λαμπρά αστρικά σμήνη. Επίσης έχουν παρατηρηθεί πολλά αστρικά σμήνη στην «ουρά» και τον πυρήνα του NGC 6621. Τα λαμπρότερα και πιο κυανά αστρικά σμήνη είναι ηλικίας μικρότερης των εκατό εκατομμυρίων ετών, με το νεότερο εξ αυτών να έχει ηλικία μικρότερη των δέκα εκατομμυρίων ετών. Από την άλλη στην πλευρά του NGC 6621 που απέχει περισσότερο από τον NGC 6622 η αστρογέννεση είναι σαφώς ισχνότερη.

## Χαρακτηριστικά
Ο NGC 6621 είναι ένας φωτεινός υπέρυθρος γαλαξίας, με τη φωτεινότητά του στο υπέρυθρο να εκτιμάται σε 1011.24 . Από τον NGC 6621 προέρχονται κατά κύριο λόγο οι εκπομπές ραδιοκυμάτων και υπέρυθρου του γαλαξιακού ζεύγους. Όσον αφορά τις γραμμές Ηα, το κέντρο του γαλαξία εμφανίζει δύο φωτεινές πηγές που απέχουν μεταξύ τους 3 δευτερόλεπτα τόξου, με τη νοτιοδυτική να είναι πιο φωτεινή και τη βορειοανατολική να συμπίπτει με τον πυρήνα του NGC 6621.

## Υπερκαινοφανείς
Έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς στον NGC 6621: ο αγνώστου τύπου **SN2010hi** την 1η Σεπτεμβρίου 2010 και ο τύπου Ic-BL **SN2019hsx** στις 2 Ιουνίου 2019.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

6621
61582
11175
Κατηγορία:Δράκων (αστερισμός)
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
081
+11-22-030
NGC 528

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 528** είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 70 εκατομμύρια παρσέκ από τον Γαλαξία μας. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich Louis d'Arrest).

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
0528
05290
00988
+05-04-057
Καραδήμος

Τα ελληνικά επώνυμα **Καραδήμος** και **Καραδήμου** μπορεί να αναφέρονται σε κάποια από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Γιώργος Καραδήμος (γενν. 1975), τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός
* Θύμιος Καραδήμος (περ. 1921-2009), καλαθοσφαιριστής και αθλητικός παράγοντας
* Λουκάς Καραδήμος (γενν. 1974), πρώην ποδοσφαιριστής και σήμερα προπονητής

## Καραδήμου
* Ελευθερία («Ρία») Καραδήμου (γενν. 1967), συγγραφέας, σκηνοθέτιδα, σεναριογράφος, στιχουργός και ηθοποιός
Γκόρνιε Βοντίτσεβο

Το **Γκόρνιε Βοντίτσεβο** (βοσν. *Gornje Vodičevo*, σερβ. Горње Водичево) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Νόβι Γκραντ, στο βορειοδυτικό μέρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Γκόρνιε Βοντίτσεβο ήταν 292 κάτοικοι, έναντι 499 κατοίκων το 1981. Το χωριό αποτελείται από 20 διάσπαρτες συστάδες σπιτιών σε μέσο υψόμετρο περίπου 180-260 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει περί τα 12,5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή βορειοανατολικά από την πόλη Νόβι Γκραντ και 2-3 μόνο χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τον ποταμό Ούνα που αποτελεί στην περιοχή αυτή το σύνορο με την Κροατία. Μια γεωλογική μελέτη στο Γκόρνιε Βοντίτσεβο που είχε παραγγείλει η κυβέρνηση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας το 1902 ανεκάλυψε σημαντικά αποθέματα γαιάνθρακα.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Κομητεία του Βόντιτσε και το χωριό Βοντίτσεβο αναφέρονται για πρώτη φορά σε σωζόμενες γραπτές πηγές το έτος 1197 και κατόπιν το 1200. Η κομητεία ανήκε στους πρίγκιπες του Οίκου των Μπαμπόνιτσι.

Ο κόμης Στέφανος της Γκόριτσα από τον Οίκο των Μπαμπόνιτσι, στον οποίο είχε δοθεί το έδαφος του Βοντίτσεβο ως ανταμοιβή για το ότι υπερασπίσθηκε με επιτυχία τα σύνορα στη Λευκή Κράινα, παρεχώρησε μέρος του στους Ναΐτες Ιππότες. προ του 1210.

Επί οθωμανικής κατοχής, το 1604, το Γκόρνιε Βοντίτσεβο μνημονεύεται ως ένα χωριό στη *ναχιτζά* (διοικητική υποδιαίρεση) της Κοστάινιτσα. Υπολείμματα της οθωμανικής κυριαρχίας είναι τα ερείπια ενός μικρού φρουρίου με ύψος 7 μέτρα, βορείως των οικισμών Μπούνταλε και Ρέκιτσι του χωριού, στη δεξιά όχθη του ρυακιού Βοντίτσεβο.

Την εποχή της εξεγέρσεως της Βοσνίας το 1875-1877 υπήρξε μεγάλη καταπίεση των κατοίκων από τους Τούρκους. Δύο χωρικοί από το Γκόρνιε Βοντίτσεβο σκοτώθηκαν από Τούρκους και μεγάλος αριθμός Σέρβων από αυτό και άλλα χωριά της ευρύτερης περιοχής διέφυγαν στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό ήταν γνωστό για την οργανωμένη αντίσταση κατά της γερμανικής κατοχής.

## Παραπομπές


Γκορνιε Βοντιτσεβο
Κρσλιε

Το **Κρσλιε** (βοσν. *Kršlje*, σερβ. Кршље) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Νόβι Γκραντ, στο βορειοδυτικό μέρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Κρσλιε ήταν 472 κάτοικοι, έναντι 632 κατοίκων το 1991. Το χωριό αποτελείται από 4 οικισμούς, τους Αβράμοβιτς, Όσρεντακ, Μπουκόβιτσα και Μπρντα Μπιελίτσεβα (*Brda Bjeljčeva*), σε μέσο υψόμετρο περίπου 200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει περί τα 13 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή (και 25 χιλιόμετρα οδικώς) νότια από την πόλη Νόβι Γκραντ.

## Παραπομπές


Κρσλιε
Κινηματογράφος (κτίριο)

μικρογραφία|Αίθουσα κινηματογράφου με οθόνη IMAX στη Νορβηγία.
**Κινηματογράφος**, ή αλλιώς **σινεμά**, είναι επιχείρηση που περιέχει αίθουσες για την προβολή ταινιών με σκοπό την ψυχαγωγία. Οι περισσότεροι είναι εμπορικές επιχειρήσεις που απευθύνονται στο ευρύ κοινό, το οποίο παρακολουθεί ταινίες αγοράζοντας εισιτήρια.

Η ταινία προβάλλεται με έναν προβολέα ταινιών σε μια μεγάλη οθόνη προβολής στο μπροστινό κομμάτι της αίθουσας, ενώ ο διάλογος, οι ήχοι και η μουσική αναπαράγονται μέσω μιας σειράς ηχείων που είναι τοποθετημένα στον τοίχο. Από τη δεκαετία του 2010, η πλειονότητα των κινηματογραφικών αιθουσών έχει εξοπλιστεί για προβολή ψηφιακού κινηματογράφου, καταργώντας την ανάγκη δημιουργίας και μεταφοράς φυσικής εκτύπωσης φιλμ σε ένα βαρύ καρούλι.

Μια μεγάλη ποικιλία ταινιών προβάλλονται στους κινηματογράφους, που κυμαίνονται από ταινίες κινουμένων σχεδίων έως μπλοκμπάστερ έως ντοκιμαντέρ. Οι μικρότεροι κινηματογράφοι έχουν μόνο μια αίθουσα προβολής με μια οθόνη, ενώ τα μεγαλύτερα συγκροτήματα κινηματογράφων έχουν έως και τριάντα οθόνες. Στη δεκαετία του 2010, οι περισσότεροι κινηματογράφοι είχαν πολλαπλές οθόνες. Τα μέλη του κοινού κάθονται συχνά σε καθίσματα, τα οποία στους περισσότερους κινηματογράφους βρίσκονται σε επικλινές δάπεδο, με το ψηλότερο μέρος στο πίσω μέρος του θεάτρου. Οι κινηματογραφικές αίθουσες πωλούν συχνά αναψυκτικά, ποπ κορν και ζαχαρωτά, ενώ ορισμένες αίθουσες πωλούν φαστ φουντ και αλκοολούχα ποτά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογραφικές αίθουσες
Κατηγορία:Προώθηση και επικοινωνία μάρκετινγκ
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι
Βεντόβιτσα

Η **Βεντόβιτσα** (βοσν. *Vedovica*, σερβ. Ведовица) είναι μικρό χωριό που ανήκει στον Δήμο του Νόβι Γκραντ, στο βορειοδυτικό μέρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός της Βεντόβιτσα ήταν 74 κάτοικοι, έναντι 57 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο διάσπαρτα σε μέσο υψόμετρο περίπου 230 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 11 χιλιόμετρα νότια από την πόλη Νόβι Γκραντ.

## Παραπομπές


Βεντοβιτσα
Μίλος Βούτσεβιτς

Ο **Μίλος Βούτσεβιτς** (*Miloš Vučević*, , , γενν. 10 Δεκεμβρίου 1974) είναι Σέρβος δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Σερβίας για λίγους μήνες, από τον Μάιο του 2024 ως τον Μάρτιο του 2025.

Προηγουμένως διετέλεσε δήμαρχος του Νόβι Σαντ από το 2012 έως το 2022 και υπουργός Άμυνας και αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας από το 2022 έως το 2024. Είναι πρόεδρος του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος από τον Μάιο του 2023.

## Πρώτα χρόνια, εκπαίδευση και νομική καριέρα
Ο Βούτσεβιτς γεννήθηκε το 1974 στο Νόβι Σαντ στη Βοϊβοντίνα της Γιουγκοσλαβίας. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Νόβι Σαντ και το γυμνάσιο στο Μπάτσκι Πέτροβατς. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Νόβι Σαντ το 2002.

Έως το 2012 εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Βούτσεβιτς ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως μέλος του ακροδεξιού Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος (SRS), όπου ο πατέρας του ήταν υψηλόβαθμο μέλος. Το SRS διασπάστηκε αργότερα το 2008 και ο Βούτσεβιτς εντάχθηκε στο αποσχισθέν Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα (SNS) με επικεφαλής τον Τόμισλαβ Νίκολιτς και τον Αλεξάνταρ Βούτσεβιτς. 

### Δήμαρχος του Νόβι Σαντ (2012–2022)
Μετά τις τοπικές εκλογές του 2012, ο Βούτσεβιτς εξελέγη δήμαρχος του Νόβι Σαντ από μια νέα πλειοψηφία υπό την ηγεσία του SNS, παρόλο που το SNS κέρδισε μόνο το 16,44% των ψήφων. 

Τον Νοέμβριο του 2021 εξελέγη αντιπρόεδρος του SNS στην κομματική συνέλευση.

### Αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Άμυνας (2022–2024)
Στις 23 Οκτωβρίου 2022 ο πρόεδρος του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος Αλεξάνταρ Βούτσιτς ανακοίνωσε ότι το κόμμα του θα προτείνει τον Μίλος Βούτσεβιτς ως τον επόμενο αναπληρωτή πρωθυπουργό και υπουργό Άμυνας. Παραιτήθηκε από δήμαρχος στις 24 Οκτωβρίου και τον διαδέχθηκε δύο ημέρες μετά ο Μίλαν Ντούριτς. Ο Βούτσεβιτς ορκίστηκε ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Άμυνας στις 26 Οκτωβρίου στην τρίτη κυβέρνηση της πρωθυπουργού Άνα Μπρνάμπιτς. 

### Πρωθυπουργός της Σερβίας (2024–2025)
Ο Βούτσεβιτς εξελέγη πρόεδρος του SNS στις 27 Μαΐου 2023. 
Ο Βούτσεβιτς οδήγησε τον συνασπισμό SNS σε μια ακόμη νίκη στις βουλευτικές εκλογές του 2023. Στις 30 Μαρτίου 2024 ο Βούτσεβιτς έλαβε εντολή από τον πρόεδρο Βούτσιτς να σχηματίσει τη νέα κυβέρνηση της Σερβίας. Στις 2 Μαΐου ο Βούτσεβιτς εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση ως πρωθυπουργός της Σερβίας.

Στις 28 Ιανουαρίου 2025 ο Βούτσεβιτς ανακοίνωσε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία έπειτα από τις μαζικές διαδηλώσεις μετά την κατάρρευση στεγάστρου στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ. Η παραίτησή του έγινε δεκτή από το Σερβικό Κοινοβούλιο στις 19 Μαρτίου 2025.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Εκδοτικός Οίκος Ξένων Γλωσσών (Βόρεια Κορέα)

Ο **Εκδοτικός Οίκος Ξένων Γλωσσών** (αγγλ. *Foreign Languages Publishing House* - **FLPH**) αποτελεί το κεντρικό εκδοτικό γραφείο ξενόγλωσσων εγγράφων της Βόρειας Κορέας. Εδρεύει στην περιοχή Ποτόνγκανγκ-Γκουγιόκ (Potonggang-guyok) της Πιονγιάνγκ, Βόρεια Κορέα. Απασχολεί μια μικρή ομάδα ξένων με σκοπό την αναθεώρηση των μεταφράσεων βορειοκορεάτικων κειμένων, ώστε να είναι κατάλληλες για ξενόγλωσσες εκδόσεις. Τα κείμενα μεταφράζονται στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιαπωνικά, Ισπανικά, Ινδονησιακά, Κινέζικα και Ρώσικα.

Ο εκδοτικός οίκος υπάγεται στο *Τμήμα Προπαγάνδας και Διαφώτισης* του Εργατικού Κόμματος της Κορέας, το οποίο επίσης αποφασίζει σχετικά με το προσωπικό του.

Ο Εκδοτικός Οίκος Ξένων Γλωσσών διαχειρίζεται τις διαδικτυακές πύλες *Naenara* και *Publications of the DPRK* και εκδίδει τα περιοδικά *Korea*, *Korea Today*, *Foreign Trade of the DPRK*, και την εφημερίδα Pyongyang Times.

Ο οίκος έχει μια αθλητική ομάδα στους αγώνες των δημόσιων υπαλλήλων των Βραβείων Paektusan.

## Δείτε επίσης
* Κιμ Γιονγκ Ουν
* Εργατικό Κόμμα της Κορέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εκδόσεις προς λήψη στο *Publications of the DPRK*
* Διαδικτυακή Πύλη Naenara. 
* ''A Year in Pyongyang'' [Ένας χρόνος στην Πιονγκγιάνγκ] () — αυτοβιογραφία του ξένου αναθεωρητή Andrew Holloway [Άντριου Χόλλογουεϊ] είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.
* Εκδοτικός Οίκος Ξένων Γλωσσών — ηλεκτρονικά έγγραφα που δημοσιεύονται από τον Εκδοτικό Οίκο Ξένων Γλωσσών στην Πιονγκγιάνγκ.
* Κορεατική έκδοση () — επίσημη πηγή της Βόρειας Κορέας
* North Korea Books () — Καναδική εταιρεία που πωλεί βορειοκορεάτικη λογοτεχνία
* Korea Publications Exchange Association catalogue (books, picture albums, periodicals, video cassettes, CDs), 2003  στο Wayback Machine

Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι ανά χώρα
Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι στη Βόρεια Κορέα
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Βόρεια Κορέα
Πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord

Το **Πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord** είναι ένα από τα δεκατρία αυτόνομα πανεπιστήμια που διαδέχθηκαν το Πανεπιστήμιο του Παρισιού μετά τη διάσπασή του το 1968. 

Πριν υιοθετήσει το σημερινό του όνομα στα τέλη του 2019, ήταν  γνωστό ως «université Paris-XIII», «université Paris-Nord», «université Paris-XIII-Paris-Nord», και στη συνέχεια «université Paris 13» το 2014.

Το Πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord είναι ένα σημαντικό διδακτικό και ερευνητικό κέντρο, στα βόρεια του Παρισιού. Διαθέτει πέντε πανεπιστημιουπόλεις, οι οποίες κατανέμονται στα δύο διαμερίσματα Seine-Saint-Denis και Val-d'Oise, τις Villetaneuse, Bobigny, Saint-Denis, La Plaine Saint-Denis και Argenteuil.

Το Πανεπιστήμιο Sorbonne-Paris-Nord υποδέχεται περισσότερους από 24.000 φοιτητές σε προπτυχιακή και μεταπτυχιακή  εκπαίδευση, στους τομείς της υγεία, της ιατρική και της ανθρώπινης βιολογίας, της λογοτεχνία, των γλωσσών, των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών, του Δικαίου, των πολιτικών και κοινωνικών επιστημών, των επιστημών επικοινωνίας, της οικονομίας και της διοίκησης. 

Προσφέρει ένα πολυδιάστατο φάσμα μαθημάτων που είναι προσανατολισμένα προς τον επαγγελματικό κόσμο.

Είναι ιδρυτικό μέλος του Campus Condorcet, ενός από τα κορυφαία ερευνητικά κέντρα παγκοσμίως στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, και της συμμαχίας πανεπιστημίων Sorbonne-Paris-Cité με το Université Paris-Cité.
## Ιστορία

Τον Σεπτέμβριο του 1969, δημιουργήθηκε μια σχολή του Πανεπιστημίου του Παρισιού στο Saint-Denis με την ονομασία «Centre Universitaire Saint-Denis-Villetaneuse».

Το 1970, δημιουργήθηκε το «Université de Paris-XIII», με βάση τη μεταρρύθμιση του Edgar Faure. Στο Villetaneuse κατασκευάστηκαν νέα κτίρια. 

Το 2008, η EHESS, η École Pratique des Hautes Études και το Université Panthéon-Sorbonne ένωσαν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν μια κοινή πανεπιστημιούπολη, σχηματίζοντας το Campus Condorcet. Στη συνέχεια προσχώρησαν σε αυτή και το INED, το CNRS, η École nationale des chartes και το Paris VIII.

Το 2010, έγινε ιδρυτικό μέλος του PRES Sorbonne Paris Cité και του COMUE Université Sorbonne Paris Cité (USPC).

Την 1η Ιανουαρίου 2016, το Paris-13 έγινε μέρος της νέας ακαδημαϊκής περιφέρειας Île-de-France.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημο site

Κατηγορία:Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Πριγκιπάτο της Νησοχώρας

Το **Πριγκιπάτο της Νησοχώρας** (αγγλ. *Principality of Islandia*), είναι ένα μη-αναγνωρισμένο μικροέθνος που διεκδικεί ως έδαφός του, το νησί *Coffee Caye* της Καραϊβικής, κοντά στις ακτές του Μπελίζ. Το *Coffee Caye* είναι μια ακατοίκητη νησίδα έκτασης 4,8 στρεμμάτων (0,5 εκταρίων), προσβάσιμο με μια σύντομη διαδρομή διά θαλάσσης από την Πόλη της Μπελίζ. Ιδρύθηκε το 2018 από τον Γκάρεθ Τζόνσον και τον Μάρσαλ Μάιερ και αποτελεί την πρώτη απόπειρα δημιουργίας μικροχώρας μέσω διαδικτυακής πληθοχρηματοδότησης (αγγλ. *crowdfunding*). Το πρότζεκτ αγοράς του νησιού για μετατροπή σε μικροέθνος όνομάστηκε «*Let's Buy An Island*». Το νησί αγοράστηκε έναντι 180.000 δολαρίων τον Δεκέμβριο του 2019, αφότου συγκεντρώθηκαν 250.000 δολάρια από την πληθοχρηματοδότηση. 

, το νησί, το οποίο καλύπτεται από μαγκρόβια δάση και περιβάλλεται από κοραλλιογενείς υφάλους, διατίθεται προς ενοικίαση για κατασκηνωτικές διακοπές. Το Πριγκιπάτο, , αριθμεί περίπου 250 πολίτες.

, η κυβέρνηση του Πριγκιπάτου της Νησοχώρας αποτελείται από τον πρίγκιπα και αντιβασιλέα Μάρσαλ Μείερ, ο οποίος διετελεί ως προσωρινός αρχηγός κράτους, και τον πρωθυπουργό Τζόντι Χιλ, αρχηγό της κυβέρνησης. Η 11 Φεβρουαρίου 2018, η ημέρα ίδρυσης του μικροέθνους, είναι Εθνική Εορτή βάσει της επίσημης ιστοσελίδας.

μικρογραφία|Εναέρια φωτογραφία του Coffee Caye
μικρογραφία|Εναέρια φωτογραφία του νησιού από τα νότια.
## Δείτε επίσης

* Μικροέθνος
* Μεγάλο Δουκάτο του Φλαντρένσις
* Λίμπερλαντ
* Πριγκιπάτο της Σεμπόργκα

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος δικτυακός τόπος

Κατηγορία:Μικροέθνη