open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόναν Β΄ της Βρετάνης

Ο **Κόναν Β΄ της Βρετάνης** (1033 – 1066) από τον Οίκο της Ρεν, ήταν δούκας της Βρετάνης από το 1040 έως το 1066, υιός και διάδοχος του Άλαν Γ΄ της Βρετάνης και της Μπέρτας του Μπλουά. Τη διαδοχή του Κόναν Β΄ σφετερίστηκε ο θείος του, Εύδης, που αρχικά ήταν επίτροπος στη Βρετάνη, την εποχή που ο Κόναν Β΄ ήταν ανήλικος. Όταν ο Εύδης αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία μετά την ενηλικίωση του Κόναν Β΄, ο τελευταίος τον συνέλαβε και τον φυλάκισε το 1057. 

Μετά την ενθρόνισή του στο δουκάτο της Βρετάνης ως Κόναν Β΄, συνάντησε πολλές απειλές από τα ισχυρά γειτονικά δουκάτα, με υποκινητή τον Γουλιέλμο δούκα της Νορμανδίας (μετέπειτα βασιλιά της Αγγλίας). Η Βρετάνη και η γειτονική Νορμανδία ήταν από παλαιά αντίπαλα δουκάτα. Ο πόλεμος ανάμεσα στα δύο δουκάτα (1064 – 1065) ξεκίνησε, όταν ο Γουλιέλμος δούκας της Νορμανδίας υποστήριξε έναν επαναστάτη εναντίον του Κόναν στην Βρετάνη. Προ της επίθεσης του Γουλιέλμου στην Βρετάνη, ο Κόναν Β΄ άρχισε να λεηλατεί τα γειτονικά δουκάτα, όπως και περιοχές τού δουκάτου του Ανζού (1066), όπου βρήκε τον θάνατο δηλητηριασθείς. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του, Αουίς της Βρετάνης, που παντρεύτηκε τον Οέλ της Κορνουάλλης.

## Παραπομπές


με τον Εύδη Α΄ ως αντιβασιλέα (έως το 1057)

Κατηγορία:Οίκος της Ρεν
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Αγησίστρατος (μηχανικός)

Ο **Αγησίστρατος** ήταν σπουδαίος αρχαίος Σπαρτιάτης μαθηματικός και μηχανικός. Άκμασε περί τον 2ο αιώνα π.Χ.. Υπήρξε μαθητής του Απολλωνίου του Περγαίου.

Ο Αγησίστρατος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις πολεμικές οχυρώσεις και με τις κατασκευές πολεμικών μηχανών. Συνέγραψε το έργο "*Πολιορκητικές μηχανές*" που αναφέρονταν χαρακτηριστικά σε "μείζονες καταπέλτες". Συγκεκριμένα ο Αγησίστρατος κατασκεύασε τον μεγαλύτερο καταπέλτη της αρχαιότητας του οποίου το δραστικό βεληνεκές βολής ακοντίου, μήκους 1,85 μ., έφθανε τα 4 στάδια, περίπου τα 750 μ., στα οποία διαπερνούσε κυριολεκτικά οποιαδήποτε ασπίδα μετά  φερόμενου θώρακα πίσω απ΄ αυτή. Θεωρείται ότι το όριο αυτό καμία άλλη πολεμική μηχανή της αρχαιότητας δεν μπόρεσε να υπερβεί.
Σημειώνεται ότι σε σύγχρονη προσπάθεια ανακατασκευής αυτού του καταπέλτη με βολή βέλους 0.88 εκατ., (έναντι ακοντίου που χρησιμοποίησε ο Αγησίστρατος), το βεληνεκές δεν ξεπέρασε τα 375 μ.

Το σύγγραμμα του Αγησίστρατου δεν σώζεται. Αναφέρεται όμως το έργο του από τον μαθητή του, επίσης μαθηματικό και μηχανικό, τον Αθήναιο τον Τακτικό καθώς και από τον Ρωμαίο αρχιτέκτονα Βιτρούβιο.

## Πηγές
* Αθήναιος ο Τακτικός "Περί μηχανημάτων"
* Βιτρούβιος "De Architectura" Βιβλίο VII - 160, 4
* Κ. Γεωργακόπουλος: "Αρχαίοι Έλληνες επιστήμονες", σελ.29, εκδ. Γεωργιάδη (1995).

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Άλντο Πόι

Ο **Άλντο Πέδρο Πόι** γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1945 και είναι παλαίμαχος Αργεντίνος ποδοσφαριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός.
 
## Καριέρα
Ο Πόι αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του στην ομάδα της γενέτειράς του, Ροσάριο Σεντράλ,και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε τα πρωταθλήματα του 1971 και 1973.Με τη φανέλα της Ροσάριο πέτυχε από το 1965 μέχρι και το 1974 όταν και αποσύρθηκε,61 τέρματα σε 292 αγώνες πρωταθλήματος.
 
Διατέλεσε επίσης 1 φορά διεθνής με την Εθνική Αργεντινής, στην εκτός έδρας νικηφόρα αναμέτρηση κόντρα στη Βολιβία στις 23 Σεπτεμβρίου του 1973 στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ του 1974.

## Πηγές

* Στατιστικά στο fifa.com 

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροσάριο Σεντράλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Γιώργος Κόρος

Ο **Γιώργος Κόρος** (19 Μαρτίου 1923 - 8 Ιανουαρίου 2014) ήταν Έλληνας συνθέτης και μουσικός, από τους σπουδαιότερος εκφραστές της ελληνικής μουσικής παράδοσης στο βιολί.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου του 1923 στους Ανδρωνιάνους Εύβοιας.  Ο πατέρας του Νικόλαος, ιεροψάλτης, τον γαλούχησε με Βυζαντινές μελωδίες.

Σε ηλικία 12 ετών έπαιξε για πρώτη φορά σε πανηγύρι. Από το 1947 που ανέβηκε για πρώτη φορά σε πάλκο, κατάφερε να συνεργαστεί με πολλά ονόματα του ελληνικού τραγουδιού: από τον εκπρόσωπο του δημοτικού τραγουδιού Γιώργο Παπασιδέρη, ο οποίος τον έβαλε στην Columbia να παίζει σε δίσκους, μέχρι τους Ρόζα Εσκενάζυ, Ρίτα Αμπατζή, Μήτσο Αραπάκη, Στέλιο Καζαντζίδη, Καίτη Γκρέυ, Γιώτα Λύδια, Πάνο Γαβαλά, Μανώλη Αγγελόπουλο,  Γιώργο Νταλάρα, Γλυκερία, Χάρις Αλεξίου,  Ελένη Βιτάλη, Δημήτρη Ζάχο,Φιλιώ Πυργάκη, Αλέκο Κιτσάκη, Σοφία Κολλητήρη, Στάθη Κάβουρα, Τασία Βέρρα, Μάκη Χριστοδουλόπουλο, Σοφία Εμφιετζή και πολλούς άλλους. 

Ο Γιώργος Κόρος έγραψε περίπου 1200 τραγούδια, ενώ στο ενεργητικό του έχει πολλούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους. Με την σύζυγό του Ασημίνα απέκτησαν δύο παιδιά, τον Νικόλαο και την Κατερίνα Κόρου. Πνευματικά του παιδιά, τα οποία ο ίδιος έβγαλε στο τραγούδι είναι οι Σοφία Κολλητήρη, Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Βάσω Χατζή και άλλοι.

Απεβίωσε πλήρης ημερών σε ηλικία 91 ετών στις 8 Ιανουαρίου 2014.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Μουσικοί της βυζαντινής μουσικής
Κατηγορία:Φολκ μουσικοί
Τερψιθέα

Το όνομα **Τερψιθέα** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην Τερψιθέα Πειραιά, συνοικία του Πειραιά
* Στην Τερψιθέα Γλυφάδας, συνοικία της Γλυφάδας Αττικής
* Στην Τερψιθέα Σταυρούπολης, συνοικία της Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης
* Στην Τερψιθέα Αιτωλοακαρνανίας, χωριό του Δήμου Αποδοτίας
* Στην Τερψιθέα Λάρισας, οικισμό του Δήμου Λαρισαίων
* Στην Τερψιθέα Μεσσηνίας, οικισμό του Δήμου Κυπαρισσίας
* Στην Τερψιθέα Δράμας, χωριό στο Νομό Δράμας
* Στον Α.Ο. Τερψιθέας, σύλλογο της Ε.Π.Σ. Αθηνών.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αθήναιος ο Τακτικός

Ο **Αθήναιος** ο επιλεγόμενος **Τακτικός**, ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και μηχανικός που άκμασε περί τον 1ο αιώνα π.Χ.. Υπήρξε μαθητής του σπουδαίου μηχανικού της αρχαιότητας Αγησιστράτου. Θεωρείται από τα κείμενά του ότι έζησε μετά τον, επίσης μηχανικό, Κτησίβιο και πριν από τους Ήρωνα τον Αλεξανδρινό και Βιτρούβιο.

Συνέγραψε το έργο *Περί μηχανημάτων* που έχει σωθεί. Στο πολύ σπουδαίο, κατά το αντικείμενο αναφοράς, σύγγραμμά του αυτό αναφέρεται στην ιστορία και την κατασκευή των πολεμικών μηχανών των αρχαίων Ελλήνων, ειδικά στους καταπέλτες, δίνοντας πολλές πληροφορίες για την κατασκευή τους, παρέχοντας και αρκετές σχηματικές παραστάσεις, μερικές των οποίων φέρονται σήμερα κατ΄ αντιγραφή σε πολλά σχετικά εγχειρίδια.

Το σύγγραμμά του αυτό ο Αθήναιος το έγραψε με βάση τις διαλέξεις του Αγησιστράτου αλλά και άλλων αρχαίων μηχανικών και μαθηματικών το οποίο και είχε αφιερώσει σε κάποιον Μάρκελλο. Οι στρατιωτικοί ιστορικοί ερευνητές συγκρίνουν το έργο αυτό με το 10ο βιβλίο του Βιτρουβίου.

## Εκδόσεις
Πρώτες εκδόσεις που αναφέρθηκαν στον Αθήναιο τον Τακτικό είναι:
* του Thevenot Παρίσι 1693 (συλλογή: Veterum mathematicorum opera)
* 
* του στρατηγού Rochas d' Aiglun, Commadandant du Génie Παρίσι 1884 (συλλογή Mélanges Graux), και
* του R. Schramm Γεττίνγκη 1912 (Abhandlungen).

## Παραπομπές


## Πηγές
*G. Sarton "Introduction to the History of Science" έκδ. F. Krieger Publ. Co. 1975
*Κ. Γεωργακόπουλος "Αρχαίοι Έλληνες επιστήμονες" έκδ. Γεωργιάδης 1995

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Μεδεών

Με το όνομα **Μεδεών** συναντώνται οι παρακάτω αρχαίες ελληνικές πόλεις:
*Μεδεών Ακαρνανίας, αρχαία πόλη της Ακαρνανίας
*Μεδεών Βοιωτίας, αρχαία πόλη των Βοιωτών κοντά στην αρχαία Αλίαρτο
*Μεδεών Φωκίδας, αρχαία πόλη των Φωκέων στο Κορινθιακό κόλπο
Νιούελς Ολντ Μπόις

Η **Νιούελς Ολντ Μπόις** (ισπανικά: *Newell's Old Boys*, ) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αργεντινής. Εδρεύει στην πόλη Ροσάριο της επαρχίας Σάντα Φε και έχει στεφθεί πέντε φορές πρωταθλήτρια Αργεντινής.

Ιδρύθηκε το 1903 από αποφοίτους του *Αγγλικού Εμπορικού Κολλεγίου* του Ροσάριο και ονομάσθηκε έτσι (ελληνικά: Μεγάλα Αγόρια του Νιούελ) προς τιμήν του διευθυντή του κολλεγίου, Άιζακ Νιούελ, ο οποίος τούς είχε μάθει ποδόσφαιρο και θεωρείται ο πρώτος που εισήγαγε το ποδόσφαιρο στη λατινοαμερικάνικη αυτή χώρα. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο (από την αγγλική καταγωγή του Νιούελ) και το μαύρο (από τη γερμανίδα σύζυγό του).

Έδρα της είναι το Στάδιο *Μαρσέλο Μπιέλσα* με χωρητικότητα 42.000 θεατών. Το γήπεδο αποκαλείτο παλαιότερα *Κολοσσός του Πάρκου* (Coloso del Parque). 

Οι οπαδοί της αποκαλούνται *Λεπροί*, επειδή τη δεκαετία του '20 η ομάδα είχε συμμετάσχει σε φιλανθρωπικό αγώνα προς ενίσχυση του τοπικού λεπροκομείου. Ο άλλος μεγάλος σύλλογος του Ροσάριο, η Ροσάριο Σεντράλ, είχε αρνηθεί να συμμετάσχει στον αγώνα κι έκτοτε οι οπαδοί τους αποκαλούνται *Καθάρματα*.

Καλύτερη περίοδος στην ιστορία της Νιούελς υπήρξε η πενταετία 1987-92, όταν κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα Αργεντινής και έφτασε δύο φορές στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες.

Μεγάλα ονόματα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου που ξεκίνησαν από τις ακαδημίες της Νιούελς είναι οι Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, Άμπελ Μπάλμπο, Χόρχε Βαλντάνο, Αμέρικο Γκαγιέγο, Μαουρίσιο Ποτσετίνο, Ρομπέρτο Σενσίνι, Χεράρδο Μαρτίνο, Γουάλτερ Σαμουέλ, Γκαμπριέλ Χάιντσε, Νάτσο Σκόκο, Μάξι Ροδρίγκες και Λιονέλ Μέσσι ενώ τη φανέλα της έχει φορέσει για λίγους αγώνες και ο μεγάλος Ντιέγο Μαραντόνα.

## Τίτλοι
**[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αργεντινής|Πρωτάθλημα Αργεντινής]] (6)** - οι ονομασίες αναφέρονται στα διαφορετικά συστήματα διεξαγωγής, όλοι οι τίτλοι είναι ισοδύναμοι:
* Μετροπολιτάνο: 1974
* Καμπεονάτο: 1987-88, 1990-91
* Κλαουσούρα: 1992
* Απερτούρα: 2004
*Φινάλ: 2013

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Νιούελς Ολντ Μπόις

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Περιγραφικά βοτανολογικά ονόματα

**Περιγραφικά βοτανολογικά ονόματα** είναι ονόματα ταξινομικών μονάδων που διέπονται από το Άρθρο 16 του Διεθνούς Κώδικα Βοτανολογικής Ονοματολογίας (ΔΚΒΟ), που ορίζει ότι ονόματα ταξινομικών μονάδων που έχουν βαθμίδα πάνω από αυτήν της οικογένειας, μπορούν:
*Είτε να είναι περιγραφικά
*Είτε να σχηματίζονται από το όνομα αντιπροσωπευτικής οικογένειας που συμπεριλαμβάνουν. Αυτό οδήγει σε ονόματα όπως Μαγνολιόφυτα και Μαγνολιόψιδα.

Τα περιγραφικά βοτανολογικά ονόματα τείνουν να εκλείψουν, αλλά πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται ακόμη, όπως Φυτά (Plantae), Βρύα (Musci), Μύκητες (Fungi), Εμβρυόφυτα (Embryophyta), Τραχειόφυτα (Tracheophyta), Σπερματόφυτα (Spermatophyta), Γυμνόσπερμα (Gymnospermae), Κωνοφόρα (Coniferae), Αγγειόσπερμα (Angiospermae), Μονοκοτυλήδονα (Monocotyledones), Δικοτυλήδονα (Dicotyledones). Περιγραφικά ονόματα όπως τα πιο πάνω έχουν μια μακροχρόνια ιστορία, που συχνά αρχίζει πριν την εποχή του Κάρολου Λινναίου.

## Εξαιρέσεις στη βαθμίδα της οικογένειας
Η παράγραφος 5 του άρθρου 18 του ΔΚΒΟ επιτρέπει περιγραφικά ονόματα, που έχουν χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα στο παρελθόν (π.χ. στο Σύστημα κατά Βέτσταϊν), *μόνο για τις ακόλουθες οκτώ οικογένειες*. Επιπρόσθετα, καθεμιά από αυτές τις οικογένειες ονομάζεται με βάση το πιο αντιπροσωπευτικό γένος που συμπεριλαμβάνει, με την προσθήκη της συμβατικής κατάληξης της βαθμίδας της οικογένειας (-aceae, -οειδή).

:*Η σύνταξη του άρθρου βασίστηκε σε μετάφραση από αντίστοιχο άρθρο στην αγγλική Βικιπαίδεια*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βοτανολογική ονοματολογία
Μολίζε

Το **Μολίζε**, (ιταλικά: *Molise*) είναι περιφέρεια της κεντρικής Ιταλίας. Είναι από τις μικρότερες περιφέρειες της Ιταλίας. 

## Γεωγραφία
Συνορεύει βόρεια με το Αμπρούτσο, δυτικά με το Λάτιο, νότια με την Απουλία και την Καμπανία. Ανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα. Η συνολική έκταση της περιφέρειας είναι 4.438 τ.χλμ, και ο πληθυσμός 320.838. Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι το Καμπομπάσο, με 51.255 κατοίκους.

Εκτός της πρωτεύουσας άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Ισέρνια, το Βενάφρο, και το Τέρμολι.  Στην περιφέρεια υπάρχει το Εθνικό πάρκο Γκάργκανο στην χερσόνησο Γκάργκανο, οι λίμνες Λέζινα και Βαράνο. Στα ανοιχτά της ανδριατικής και ανατολικά βρίσκονται τα νησιά Τρέμιτιενώ η νότια ακτή της περιφέρειας βρέχεται από τον κόλπο της Μανφρεντόνια. Μεγαλύτεροι ποταμοί είναι οι Μπιφέρνο , Τρίγκνο και ο Φορτόρε.

## Ιστορία
Το Μολίζε είναι η αρχαία χώρα των Σαμνιτών . Την εποχή του βασιλείου της Νάπολης ήταν χωρισμένη σε τρεις επαρχίες: την επαρχία Μολίζε , επαρχία Αμπρούτσο και επαρχία Καπιτάνα. Από το 1860 έγινε μέρος της Ιταλίας, η ιστορία της συνδέεται με αυτή του Αμπρούτσο όπου αποτελούσε τμήμα του μέχρι το 1963 .

Το όνομα προέρχεται από την οικογένεια, Νορμανδικής καταγωγής, Μολίζε Molise  που έδρασε στη περιοχή τον 11ο αιώνα.

## Διοικητική διαίρεση
Το Μολίζε διοικητικά χωρίζεται σε δύο (2) επαρχίες : 

## Οικονομία
thumb|200px|right|Το παραδοσιακό χωριό ''Lupara''
Το Μολίζε βασίζεται στη γεωργία, στον τουρισμό και σε ελάχιστα εργοστάσια που υπάρχουν στην περιοχή όπως της Φίατ.  Αν και οι κρατικές επενδύσεις είναι μεγάλες, το Μολίζε παραμένει μια από της φτωχότερες περιφέρειες της Ιταλίας. Άλλη σημαντική βιομηχανία είναι οι βιοτεχνίες τροφίμων : ζυμαρικά,  κρέας,  γαλακτοκομικά προϊόντα,  λάδι και  κρασί είναι τα παραδοσιακά προϊόντα της περιοχής.

## Διοίκηση
## Εκλογές
### 2018
Από τις 8 Μαΐου 2018 έως τις 6 Ιουλίου 2023 πρόεδρος ήταν ο Ντονάτο Τόμα από το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια, νικητής των εκλογών που διεξήχθησαν στις 22 Απριλίου 2018, με ποσοστό 43,4%.
### 2023
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 25-26 Ιουνίου 2023 νέος πρόεδρος εξελέγη με ποσοστό 62% των ψήφων ο Φραντσέσκο Ρομπέρτι από το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια. Ο Ρομπέρτι ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 6 Ιουλίου 2023.

## Πρόεδροι
;Εκλεγμένοι από το Περιφερειακό Συμβούλιο (1970–2000)

;Άμεσα εκλεγμένοι πρόεδροι (από το 2000)

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* επίσημη ιστοσελίδα της περιφέρειας Μολίζε  
* Ιστοσελίδα για την περιφέρεια Μολίζε 
* Φωτογραφίες από το Μολίζε
*
Ισλούγα

Το **Ισλούγα** (*Isluga*) (ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [isˈluɣa]), είναι ένα μεγάλο ενεργό ηφαίστειο που βρίσκεται στη Νότιο Αμερική, στις Άνδεις, παρά τα Βολιβο-χιλιανά σύνορα, στο έδαφος της Χιλής.

Το ηφαίστειο Ισλούγα έχει ύψος 5500 μ. περίπου και αποτελεί σπουδαίο ομώνυμο εθνικό ηφαιστειακό πάρκο στη περιοχή, με τα συγκείμενα γύρω από αυτό όρη. Κατά τους ιστορικούς ερευνητές θεωρείται ότι είχε ενεργοποιηθεί και στους π.Χ. χρόνους. Τελευταίες ενεργοποιήσεις του ήταν το 1863, 1869, 1878 όπου τότε η εκχυθείσα λάβα κατέστρεψε πολλά χωριά της περιοχής, καθώς και το 1913 οπότε αναδυόταν μόνιμα τεράστια στήλη ανοικτού γκρίζου καπνού, που φωτιζόταν τη νύκτα από τη διάπυρη λάβα του κρατήρα.
 
Σημειώνεται ότι από τα θειούχα αέρια που αναδύονται κατά καιρούς έχουν σχηματιστεί στις πλαγιές του ηφαιστείου μεγάλα αποθέματα θείου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Π. Δρανδάκη" τομ. ΙΓ΄, σελ.223.

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Χιλής
Κατηγορία:Άνδεις
Καταπέλτης εκτέλεσης

Στην αρχαιότητα ο καταπέλτης, ειδικότερα ο μείζων, χρησιμοποιήθηκε και ως μέσον, ή μέθοδος, εκτέλεσης θανατικής ποινής.

Ο τρόπος αυτός ίσως και να παρείχε υπέρμετρη αγωνία και σχετική αγριότητα θεάματος, ακριβώς λόγω της μεμονωμένης και ειδικής αυτής χρήσης. Στον καταπέλτη αυτό τη θέση του πολεμικού βέλους ή του ακοντίου λάμβανε ο θανατοποινίτης προσδεμένος σε ακόντιο, με το οποίο και εξακοντιζόταν. Η διαφορετική αυτή χρήση του καταπέλτη ίσως και να αποτελούσε ένα αποτρεπτικό μέσο διάπραξης αδικημάτων την εποχή εκείνη.

Τη χρήση του καταπέλτη ως μέσον τιμωρίας μας παραδίδει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης ότι γινόταν στις Συρακούσες επί εποχής του Αγαθοκλή του Συρακούσιου, ο οποίος τους θανατοποινίτες «*εις καταπέλτας ενδεσμεύων κατετόξευεν*».

Παραστατικές ως προς αυτό το θέαμα εκτέλεσης ήταν και οι παραστάσεις «άνθρωπος βλήμα», που παρουσίαζαν παλαιότερα διάφορα περιφερόμενα τσίρκο, όπου ζογκλέρ επιχειρούσαν την εκτίναξή τους από βάθρο, που έφερε ελατήρια και που συνοδευόταν με κρότους και καπνούς.

Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1957-58

Το **18ο [[Ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών|Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών]] 1957–58** διεξήχθη στην Αθήνα, ξεκίνησε στις 30 Ιουνίου 1958 και ολοκληρώθηκε στις 7 Ιουλίου 1958. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η ΑΕΚ για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν συνολικά επτά ομάδες, τέσσερις από το τοπικό πρωτάθλημα της Αθήνας (ΑΕΚ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Πανελλήνιος) και τρεις από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης (Άρης, ΠΑΟΚ, ΧΑΝΘ). Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, εκτός από τρεις που πραγματοποιήθηκαν στο Κλειστό του Πανελληνίου (Παναθηναϊκός–Άρης, Πανελλήνιος–ΧΑΝΘ, Ολυμπιακός–ΧΑΝΘ).

Τη σύνθεση της πρωταθλήτριας ΑΕΚ αποτελούσαν οι Δερμανούτσος, Μπαμπανικολός, Ευαγγελάτος, Καραμανλής, Παπαθανασίου, Σεβδινόγλου, Τζέκος, Τζιλιτζόγλου, Χατζηράπτης, Τερκεσίδης με προπονητή τον Πανταζόπουλο.

## Βαθμολογία

**Β**= Βαθμοί, **Α**= Αγώνες, **Ν**= Νίκες, **Η**= Ήττες, **ΠΥ**= Πόντοι υπέρ, **ΠΚ**= Πόντοι κατά, **ΔΠ**= Διαφορά πόντων

## Πίνακας αποτελεσμάτων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αθλητική Ηχώ - Ψηφιακό Αρχείο

## Παραπομπές


1957-58
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1957
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1958
Γκιουρτζού Ισμαήλ Πασάς

thumb|100px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο **Γκιουρτζού Ισμαήλ Πασάς** (ή **Γκιουρτζής** Ισμαήλ Πασάς) ήταν Γεωργιανός (Γκιουρτζής) στη καταγωγή, Μέγας Βεζίρης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία επί Σουλτάνου Μαχμούτ Α΄.
## Βιογραφία
Αρχικά ήταν δούλος και στη συνέχεια χειραφετήθηκε στους γενίτσαρους όπου και έφθασε μέχρι του βαθμού του Γενίτσαρ Αγά. Χάρη δε στην προστασία που του παρείχε ο αρχιευνούχος της Σουλτανικής Αυλής το 1735 διορίσθηκε Μέγας Βεζίρης. Μετά παρέλευση όμως λίγων μηνών μέσα στον ίδιο χρόνο παύτηκε από τον Σουλτάνο, λόγω των πολλών καταχρήσεων και δωροληψιών που αποκαλύφθηκαν σε βάρος του. Στη συνέχεια διορίστηκε φρούραρχος των Χανίων όπου και πέθανε στη Κρήτη.

### Δείτε επίσης
*Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

Κατηγορία:Οθωμανοί γεωργιανής καταγωγής
Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανική Κρήτη
Αβουάζ της Βρετάνης

Η **Αβουάζ της Βρετάνης** (1037 - 1072) ήταν δούκισσα της Βρετάνης (1066 - 1072), κόρη του Άλαν Γ΄ της Βρετάνης και της Μπέρτας του Μπλουά, διάδοχος στη Βρετάνη του αδελφού της Κόναν Β΄ που πέθανε από δηλητηρίαση. Λίγα είναι γνωστά σχετικά με τη ζωή της. Παντρεύτηκε τον Οέλ Β΄ της Κορνουάλλης ως αποτέλεσμα στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ του δουκάτου της Βρετάνης με την Κορνουάλλη. Ο Οέλ συνέχισε να κυβερνάει τη Βρετάνη και μετά τον θάνατο της συζύγου του σαν αντιβασιλιάς στο όνομα του ανήλικου γιου τους, Άλαν Δ΄. Με τον θάνατο του Οέλ (1084), ο 18χρονος Άλαν ανέλαβε τη διοίκηση του δουκάτου.

## Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Οέλ Β΄ της Κορνουάλλης απέκτησε:
* Αλαίν Δ΄ της Βρετάνης
* Ματθαίος Β΄ της Νάντης

## Παραπομπές


## Πηγές
*Jean-Christophe Cassard, Houel Huuel : comte de Cornouaille puis duc de Bretagne (c. 1030–1084), t. CXVII, Société archéologique du Finistère, Quimper.
*Keats-Rohan, K.S.B. (1992). "The Bretons and Normans of England 1066–1154: the Family, the Fief and the Feudal Monarchy". Nottingham Medieval Studies. Brepols. 36(Jan).

Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Βρετάνη-επέκταση
Οέλ Β΄ της Βρετάνης

Ο **Οέλ Β΄ της Κορνουάλλης** (προ του 1031 - 1084) από τον Οίκο της Κορνουάλης, ήταν κόμης του Κερνέβ από το 1058 ως Οέλ Ε΄, και μετά το γάμο του με την Αβουάζ της Βρετάνης βασιλικός σύζυγος της Δούκισσας της Βρετάνης ως τον θάνατο του. Ο Οέλ Β΄ ήταν νόθος γιος της Ιουδήθ της Νάντης, εγγονής ενός νόθου γιου της Αλαίν Β΄ της Βρετάνης, ήταν ο γενάρχης της δυναστείας της Κορνουάλλης που κυβέρνησε την Βρετάνη μέχρι το 1156. Τον τίτλο του κόμη της Νάντης απέκτησε από τον ξάδελφο του από μητέρα Ματθαίο Α΄ της Νάντης (1050), ο Κόναν Β΄ της Βρετάνης επιχείρησε να κυριεύσει την Νάντη (1054) αλλά απέτυχε. Ο Κόναν Β΄ πέθανε τον Δεκέμβριο του 1066 άτεκνος και το δουκάτο πέρασε στην Αβουάζ και στον σύζυγο της Οέλ Β΄, ο γάμος τους ενίσχυσε περισσότερο το δουκάτο σε μια εποχή που ο Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας είχε βλέψεις σε αυτό. Η σύζυγος του Αβουάζ πέθανε (1072) και ο Οέλ αντιμετώπισε πολλές εξεγέρσεις από Βρετόνους ευγενείς. Ο Γοδεφρείδος της Ρεν νόθος γιος του Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης και ετεροθαλής αδελφός της Αβουάζ επαναστάτησε σε συνεργασία με τον Ραλφ ντε Γκαέλ που επέστρεψε από την Αγγλία μετά από την αποτυχία της εξέγερσης των κομητών. Ο Ραλφ ντε Γκαέλ πολιορκήθηκε στην Ντολ (1076), όταν έφτασε ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής για να βοηθήσει τον Οέλ Β΄ έκλεισαν ειρήνη. 

Με την σύζυγο του Αβουάζ της Βρετάνης απέκτησαν:
* Αλαίν Δ΄ της Βρετάνης
* Ματθαίος Β΄ της Νάντης

## Παραπομπές


## Πηγές
*Dunbabin, Jean (1985). France in the Making, 843-1180. Oxford University Press.
*Everard, Judith A. (2000). Brittany and the Angevins: Province and Empire 1158–1203. Cambridge University Press.
*Keats-Rohan (1992). "The Bretons and Normans of England 1066-1154" Nottingham Medieval Studies (PDF).
*Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Ralph de Guader" . Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
*B. Gregory Bailey, Meaghan E. Bernard, Gregory Carrier, Cherise L. Elliott, John Langdon, Natalie Leishman, Michal Mlynarz, Oksana Mykhed and Lindsay C. Sidders (January 2008). "Coming of Age and the Family in Medieval England". Journal of Family History. 33 (1): 41–60

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος της Κορνουάλης
Κόναν Γ΄ της Βρετάνης

Ο **Κόναν Γ΄ της Βρετάνης** (*Conan III de Bretagne*, 1095 ή 1096 - 17 Σεπτεμβρίου 1148) από τον Οίκο της Κορνουάλης, ήταν δούκας της Βρετάνης από το 1112 έως το 1148 και Κόμης της Νάντης (1119 - 1148), υιός και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Άλαν Δ΄ της Βρετάνης και της Ερμενγάρδης του Ανζού. Συμμάχησε με τον βασιλιά της Αγγλίας Στέφανο εναντίον της αυτοκράτειρας Ματθίλδης, ο Στέφανος τον αντάμειψε αποδίδοντας στον γαμπρό του Άλαν τον τίτλο του Α΄ κόμη του Ρίτσμοντ. Το 1146, όταν ο γαμπρός του Άλαν πέθανε, η κόρη του Μπέρτα επέστρεψε στη Βρετάνη από την Αγγλία, ο Κόναν αποκλήρωσε ως νόθο τον μεγαλύτερο γιο του Οέλ που κράτησε μόνο τη Ναντ, ενώ προς μεγάλη έκπληξη έχρισε διάδοχο του την κόρη του Μπέρτα. Όταν πέθανε ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στο δεύτερο σύζυγό της, Εύδη, και στον γιο της Κόναν Δ΄ της Βρετάνης για την κατοχή του δουκάτου. Ο Εύδης δεν δίστασε να κάνει συμμαχία με τον αδελφό της, τον Οέλ της Ναντ, για την κατοχή του δουκάτου, αλλά τελικά ο Κόναν κατάφερε να υποτάξει τον Εύδη εξασφαλίζοντας τη μητρική διαδοχή το 1156.

## Οικογένεια
Το 1113 νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη/Μαώ ΦιτζΡόι, νόθη κόρη του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α΄ με την οποία απέκτησε:
* Οέλ της Νάντης.
* Μπέρτα της Βρετάνης.
* Κωνσταντία.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Bryan, Elizabeth J. (2016). "Matthew Parker and the Middle English Prose Brut". In Rajsic, Jaclyn; Kooper, Erik; Hoche, Dominique (eds.). The Prose Brut and Other Late Medieval Chronicles. York Medieval Press.
*Everard, J. A. (2004). Brittany and the Angevins: Province and Empire 1158–1203. Cambridge University Press.
*Warren, Wilfred Lewis (1977). Henry II. Yale University Press.

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος της Κορνουάλης
Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις

μικρογραφία|Ισμαήλ Πασάς Παπαδάκης
Ο **Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις** ή **Παπαδάκης** (1809 - 1867), επίσης γνωστός και ως **Ισμαήλ Φερίκ Πασάς**, ή **Ισμαήλ Σελήμ Πασάς**, ήταν ελληνικής καταγωγής στρατηγός του αιγυπτιακού στρατού κατά το τελευταίο μισό αιώνα της τουρκικής κατοχής της Κρήτης.

## Παιδική ηλικία
Γεννήθηκε ως Εμμανουήλ στη Κρήτη, στο χωριό Ψυχρό Λασιθίου του σημερινού Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, το έτος 1809, ή κατ' άλλους 1817. Ήταν γιος του ιερέα Φραγκιου (Φραγκίσκου) Παπαδάκη . Το 1823, κατά την τότε επιδρομή του τουρκικού στρατού ο πατέρας του και η μητέρα του σφαγιάστηκαν. Τα τρία τέκνα τους Αντώνιος, Εμμανουήλ και Ιωάννης (ή Ανδρέας) μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στην Κωνσταντινούπολη. Κατ' άλλη πηγή τα παιδιά μεταφέρθηκαν στην Αλεξάνδρεια, όπου παραδόθηκαν στην αυλή του Χεδίβη (= αντιβασιλέα) Μεχμέτ Αλή Πασά ο οποίος και φρόντισε για τον εξισλαμισμό και την ανατροφή τους. Όμως, ο αδελφός του Αντώνιος δραπέτευσε και βρέθηκε στην Οδησσό το 1829, όπου και ασχολήθηκε με το εμπόριο, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, το 1848, όπου και μεγαλούργησε. Είναι ο γνωστός Αντώνιος Παπαδάκης, ευεργέτης του τότε Οθωνείου Πανεπιστημίου Αθηνών που ονομάζεται σήμερα Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Σταδιοδρομία
Ο Ισμαήλ παραμένοντας στην Αίγυπτο σπούδασε στη στρατιωτική σχολή όπου και διέπρεψε ως στρατιωτικός σε διάφορους πολέμους. Κατά την εκστρατεία της Αιγύπτου στη Συρία το 1859 προήχθη σε στρατηγό «Φερίκ», εξ ου και το προσδιοριστικό του ονόματός του. Στη συνέχεια ανέλαβε διάφορα υπουργήματα μέχρι που έγινε Υπουργός Άμυνας της Αιγύπτου. Ο άλλος αδελφός, ο Ανδρέας, έγινε αρχηγός χωροφυλακής στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Το 1867, ο Ισμαήλ τέθηκε επικεφαλής όλου του αιγυπτιακού στρατού όπου και στάλθηκε από τον Χεδίφη Ισμαήλ προς ενίσχυση του τουρκικού στρατού στη Κρήτη προς κατάπνιξη της κρητικής επανάστασης που είχε εκδηλωθεί.

## Τραγικό τέλος
Ο Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις έφτασε στην Κρήτη και μετά από μία σειρά μαχών στη γενέτειρά του, το Οροπέδιο Λασιθίου, όπου στη μάχη που δόθηκε εκεί στις 26 Μαΐου του 1867, είχε άγριο τέλος για το οποίο υπάρχουν τρεις εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, τραυματίσθηκε θανάσιμα και παρά τις προσπάθειες των γιατρών του επιτελείου του, που τον είχαν μεταφέρει στο Καστέλι Πεδιάδας, μετά από λίγες ημέρες υπέκυψε στα τραύματά του. Η δεύτερη εκδοχή αναφέρει πως δολοφονήθηκε από τον Ούγγρο εξωμότη και Τούρκο στρατηγό Ομέρ Πασά, δηλητηριάζοντάς τον, όταν αποκάλυψε την ελληνική καταγωγή του. Κατά την τρίτη εκδοχή, ο ίδιος αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του, αυτοκτονώντας με δηλητήριο.

Η σορός του μεταφέρθηκε με ιδιαίτερες τιμές στην Αλεξάνδρεια όπου και ετάφη, ενώ προς τιμή του ο Χεδίβης ανέγειρε ανδριάντα του.

## Παραπομπές


## Πηγές και παραπομπές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΙΓ΄, σελ.224
*Εφημερίδα Ηράκλειον εκδότης Αντώνιος Βορεάδης 1893

Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869)
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Thalia (2002)

Το **Thalia** είναι το έβδομο άλμπουμ από την Μεξικάνα ποπ σταρ Ταλία, που κυκλοφόρησε στις 2 Ιουλίου του 2002 από την δισκογραφική εταιρία **ΕΜΙ**. Το 1ο single του άλμπουμ ήταν το τραγούδι **Tu y yo** (*Εσύ και εγώ*) που στη συνέχεια έγινε μεγάλη επιτυχία και έφτασε μέχρι την πρώτη θέση του Billboard Hot Latin Tracks. Το άλμπουμ έκανε ντεμπούτο στην 1η θέση των τσαρτ και παρέμεινε εκεί για πέντε εβδομάδες. Μέχρι στιγμής έχει πουλήσει περίπου 4,4 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

## Βραβεία και Αναγνωρίσεις
**LATIN GRAMMY**
* Υποψήφιο στην κατηγορία "Καλύτερο ποπ άλμπουμ από γυναίκα τραγουδίστρια"
**BILLBOARD MUSIC AWARDS**

Κέρδισε στις εξής κατηγορίες:
* Καλύτερο λάτιν ποπ άλμπουμ της χρονιάς από γυναίκα τραγουδίστρια
* Βραβείο του Κοινού
Ήταν υποψήφιο στις εξής κατηγορίες:
* Μεγαλύτερο airplay λάτιν ποπ τραγουδιού για το **No me ensenaste**.
* Μεγαλύτερο airplay **salsa/tropical** τραγουδιού για την tropical version του "No me ensenaste".
**LO NUESTRO AWARDS**

Κέρδισε στις κατηγορίες:
* Γυναίκα καλλιτέχνης της χρονιάς
* Ποπ άλμπουμ της χρονιάς
Ήταν υποψήφια στις κατηγορίες:
* Τραγούδι της χρονιάς (No me ensenaste)

**PEOPLE'S CHOICE AWARDS**
* Τραγουδίστρια του κοινού για το έτος 2002.

**PAOLI MUSIC AWARDS**

Ήταν υποψήφιο το τραγούδι **"A quien le importa?"** ως τραγούδι της χρονιάς.

**PREMIOS ERES**
* Πιο sexy τραγουδίστρια της χρονιάς 2002.

**ΒΡΑΒΕΙΑ GENTE**
* Κέρδισε στην κατηγορία "Καλύτερο τραγούδι της χρονιάς" για το No me ensenaste.

## Κατάλογος κομματιών

#"Tú y Yo" – 3:43  (Estéfano, Julio C. Reyes)
#"Así es el Destino" – 4:02  (Estéfano, Julio C. Reyes)
#"En la Fiesta Mando Yo" – 4:18  (Estéfano, Julio C. Reyes)
#"No Me Enseñaste" – 4:29  (Estéfano, Julio C. Reyes)
#"Y Seguir" – 4:04  (Estéfano, Julio C. Reyes)
#"¿A Quién le Importa?" – 3:45  (G. Berlanga, I. Canut)
#"Vueltas en el Aire" – 5:02
#"Heridas en el Alma" – 3:46  (Estéfano, Corey Rooney)
#"La Loca" – 3:50  (Emilio Estefan Jr., Emilio Regueira Pérez, Randall Barlow)
#"Dance Dance (The Mexican)" *(Versión en Español)* (featuring Marc Anthony) – 3:53
#"Dance Dance (The Mexican)" – 3:52   (Alan Shacklogr, Corey Rooney, J.C. Olivier, S. Barnes)
#"Closer to You" – 3:58  (Thalía Sodi, David Siegel, Di Marco, Gerina, Steve Morales)
#"You Spin Me Round (Like a Record)" – 4:33  (Mike Percy, Peter Burns, Steve Coy, Tim Lever)

Κατηγορία:Δισκογραφία της Ταλία
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας (ΚΚΒ)** ήταν πολιτικό κόμμα το οποίο κυβερνούσε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας την περίοδο 1946-1990. Ιδρύθηκε το 1919 ως συνεχιστής του Βουλγαρικού Σοδιαλδημοκρατικού Εργατικού κόμματος. Ανώτερο όργανο του ΚΚΒ ήταν το Συνέδριο. Για τη διεκπεραίωση της πολιτικής και της οργανωτικής δουλειάς μεταξύ των μελών, η Κεντρική Επιτροπή εκλέγει το Πολιτικό Γραφείο και τη Γραμματεία.

Στις 3 Απριλίου του 1990 το Συνέδριο του ΚΚΒ άλλαξε το όνομα του κόμματος σε Σοσιαλιστικό Κόμμα Βουλγαρίας. Μετά το 1990 άλλα κόμματα και συνδυασμοί πήραν το κόμμα ΚΚΒ και υποστηρίζουν πως είναι συνεχιστές του ΚΚΒ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Βουλγαρια
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Βουλγαριας
Μπέρτα της Βρετάνης

Η **Μπέρτα της Βρετάνης**, γαλλ.: *Berthe de Bretagne* (1114 - 1156) από τον Οίκο της Κορνουάλης, ήταν δούκισσα της Βρετάνης (1148-1156). Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Κόναν Γ΄ δούκα της Βρετάνης και της Ματθίλδης ΦιτζΡόι, νόθης κόρης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α΄). 

Η Μπέρτα ήταν διάδοχος τού πατέρα της στο δουκάτο, μετά την αποκλήρωση του μεγαλύτερου αδελφού της Οέλ, τελευταίου μέλος του Οίκου της Κορνουάλης στο δουκάτο της Βρετάνης. Παντρεύτηκε πρώτα τον (2ο εξάδελφο του παππού της) Άλαν (Οίκου της Ρεν) κόμη του Παντιέβρ & του Ρίτσμοντ, για τον οποίο ο βασιλιάς Στέφανος της Αγγλίας δημιούργησε, και στον οποίο παραχώρησε, την κομητεία του Ρίτσμοντ, σαν ανταμοιβή για την υποστήριξή του στην εμφύλια διαμάχη που είχε με τη Ματθίλδη της Νορμανδίας. Με τον Άλαν απέκτησε:
* Κόναν Δ΄ της Βρετάνης
* Κωνσταντία της Βρετάνης.

Το 1146 ο Άλαν απεβίωσε, και η Μπέρτα από την Αγγλία επέστρεψε στη Βρετάνη. Δύο χρόνια μετά διαδέχθηκε τον πατέρα της στο δουκάτο. Τότε, το 1448 η Μπέρτα παντρεύτηκε για 2η φορά, με τον Όντο Β΄ υποκόμη του Ποροέτ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Bryan, Elizabeth J. (2016). "Matthew Parker and the Middle English Prose Brut". In Rajsic, Jaclyn; Kooper, Erik; Hoche, Dominique (eds.). The Prose Brut and Other Late Medieval Chronicles. York Medieval Press.
*Dunbabin, Jean (1985). France in the Making, 843-1180. Oxford University Press.
*Everard, J. A. (2004). Brittany and the Angevins: Province and Empire 1158–1203. Cambridge University Press.
*Vincent, Nicholas (2007). "The Court of Henry II". In Harper-Bill, Christopher; Vincent, Nicholas (eds.). Henry II: New Interpretations. The Boydell Press.
*Warren, Wilfred Lewis (1977). Henry II. Yale University Press.

Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος της Κορνουάλης
Διεθνισμός

Ο **διεθνισμός** είναι σύνολο αντιλήψεων οι οποίες προάγουν τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών και των εθνών, σε βάρος των γενοκτονιών και των εθνοκαθάρσεων. Σύμφωνα και με το Χρηστικό Λεξικό Νεοελληνικής Γλώσσας, η έννοια του διεθνισμού ορίζεται ως εξής: Ο διεθνισμός είναι *“η πολιτική και πολιτισμική αντίληψη, που προωθεί την ένωση των λαών και των εθνών, πέρα από εθνικά στεγανά και σύνορα”*. 

Στο Λεξικό Μπαμπινιώτη, ο διεθνισμός ορίζεται παρομοίως και είναι *"η πολιτική και πολιτισμική αντίληψη σύμφωνα με την οποία, πρέπει να επιδιώκεται η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών και των εθνών και η κατάργηση των επιμέρους εθνικών συμφερόντων"*. Στο ίδιο λεξικό αναφέρεται πως η λέξη *διεθνισμός,* εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα το 1893. Η ελληνική λέξη είναι μεταφραστικό δάνειο και προέρχεται από τη γαλλική λέξη  η οποία πρωτοεμφανίστηκε το 1845. Η αγγλική λέξη , πρωτοεμφανίζεται το 1851 και η αντίστοιχη ιταλική  το 1878 (προηγήθηκε το 1873 το = διεθνιστής). 

Ο διεθνισμός απορρίπτει τόσο τονεθνικισμό, όσο και τον κοσμοπολιτισμό. Αποδέχεται την ύπαρξη των εθνών και την ανάγκη ισότητας μεταξύ αυτών, ερχόμενος σε αντίθεση με τις εθνικιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις οι οποίες έχουν γίνει η βασική αιτία για γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις από τον 19ο αιώνα έως και τις μέρες μας. Απορρίπτει τόσο τις εθνικιστικές αντιλήψεις (οι οποίες δομούνται πάντα γύρω από το δίπολο "ανώτερο/κατώτερο έθνος"), όσο και τον κοσμοπολιτισμό ο οποίος διατηρεί την ανισότητα και την κυριαρχία μεταξύ των εθνών, μέσω μιας ιμπεριαλιστικής λογικής και πρακτικής (παγκοσμιοποίηση).

## Απαρχές
Ο διεθνισμός γεννήθηκε κατά τον 18ο αιώνα, σχεδόν παράλληλα με τις πολιτικές επαναστάσεις αυτής της περιόδου με κορυφαία τη Γαλλική επανάσταση. Θεωρείται σημαντικό το γεγονός ότι, οι φιλόσοφοι που ενέπνευσαν τις επαναστάσεις αυτές είναι και οι ιδρυτές του σύγχρονου διεθνισμού, με κορυφαίο τον Ζαν-Ζακ Ρουσσώ στη Γαλλία. Ο κοινωνικός και πολιτικός διεθνισμός αναπτύσσεται σταδιακά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ είναι ταυτόσημος και παράλληλα δημιουργός των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων του 19ου αιώνα (στην Ελλάδα, ο Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος), ο Ανώνυμος ο Έλλην, οΑδ. Κοραής εκφράζουν διεθνιστικό εθνικοαπελευθερωτικό πνεύμα). Ο ίδιος επαναστατικός διεθνισμός σύντομα μετατρέπεται και σε εργατικό διεθνισμό και σχετικές είναι οι αναφορές σε αυτόν από τη Διεθνή Ένωση Εργατών (Α’ Διεθνή).

## Προλεταριακός διεθνισμός

Ο **προλεταριακός διεθνισμός** είναι θεμελιακό μέρος του μαρξισμού-λενινισμού. Ως έννοια και πρακτική, βασίζεται στη μαρξιστική αντίληψη σε σχέση με τον ρόλο των κοινωνικών τάξεων. Κομβικό σημείο αποτελεί η θέση ότι, ο καπιταλισμός είναι ένα παγκόσμιο σύστημα και κατά συνέπεια, η εργατική τάξη πρέπει να δράσει σε παγκόσμιο συντονισμό αν θέλει να τον νικήσει. Οι εργάτες πρέπει να παλέψουν αλληλέγγυα με τους συντρόφους τους στις άλλες χώρες, στη βάση των κοινών ταξικών συμφερόντων.

## Δείτε επίσης
* Αναρχισμός
* Κομμουνισμός
* Κομμουνιστική επαναθεμελίωση
* Κομμουνιστικό Μανιφέστο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομμουνισμός
Εκλογική περιφέρεια

**Εκλογική περιφέρεια** ονομάζεται μία γεωγραφική περιοχή που ταυτίζεται με τη διοικητική διαίρεση και που ορίζεται για την εκλογή βουλευτών, ευρωβουλευτών ή και γερουσιαστών από τον συγκεκριμένο χώρο κατά τη διενέργεια των πολιτικών εκλογών.
Ερνάν Κορτές

thumb|Ο Ερνάν Κορτές
Ο **Ερνάν Κορτές** (Χερνάντο ή Φερδινάνδος, *Hernán Cortés*, 1485 - 2 Δεκεμβρίου 1547) ήταν Ισπανός εξερευνητής και κατακτητής (κονκισταδόρ), που στις αρχές του 16ου αιώνα ηγήθηκε των επιχειρήσεων για την κατάκτηση της αυτοκρατορίας των Αζτέκων, στο σημερινό Μεξικό, προς όφελος του Στέμματος της Καστίλης. Ο Κορτές υπήρξε από τις σημαντικές προσωπικότητες της πρώτης φάσης των εξερευνήσεων που ξεκίνησε ο Χριστόφορος Κολόμβος.

Ο Κορτές γεννήθηκε στο Μεδεγίν της Ισπανίας, από οικογένεια μεσαίας τάξεως. Γοητευμένος από την ανακάλυψη της νέας ηπείρου, έσπευσε στην Ισπανιόλα της Κούβας. Το 1519 εξελέγη επικεφαλής της τρίτης εξερευνητικής αποστολής προς τις ηπειρωτικές περιοχές της νέας ηπείρου. Λόγω όμως της αντιδικίας του με τον Ισπανό κυβερνήτη της Κούβας, Ντιέγο Βελάσκεθ ντε Κουέγιαρ, η αποστολή ακυρώθηκε, διαταγή όμως που ο ίδιος την αγνόησε. Μόλις κατέφθασε στις ηπειρωτικές περιοχές, με πολυμήχανο τρόπο κατάφερε να συμμαχήσει με ορισμένες φυλές ιθαγενών, ώστε να επιβληθεί και στις υπόλοιπες. Χαρακτηριστικά χρησιμοποίησε επιτυχημένα μια ιθαγενή, τη Δόνια Μαρίνα, ως μεταφράστρια, η οποία στην πορεία τού χάρισε έναν γιο. Όταν ο κυβερνήτης της Κούβας έστειλε φρουρά να συλλάβει τον Κορτές για ανυπακοή, δεν δίστασε να τους αντιμετωπίσει ενόπλως και να τους εξουδετερώσει. 

Τέλος, με τη σύλληψη του Κουαουτέμοκ, ο Τλατοάνι (ο κυβερνήτης της Τενοτστιτλάν), στις 13 Αυγούστου του 1521, η αυτοκρατορία εξαφανίστηκε. Ο Κορτές αλληλογραφούσε απευθείας με τον βασιλιά της Ισπανίας ζητώντας να του αναγνωριστούν οι επιτυχίες του, αντί να τιμωρηθεί για αποστασία. Μετά την επιτυχημένη κατάλυση της τοπικής Αυτοκρατορίας των Αζτέκων με την κατάληψη της πρωτεύουσά τους Τενοτστιτλάν, ο Κορτές απέκτησε τον τίτλο του Μαρκήσιου. Επέστρεψε στην Ισπανία όπου και πέθανε το 1547.

Ο Ερνάν Κορτές υπήρξε από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της εποχής, ιδιαίτερα λόγω των ελάχιστων ιστορικών πηγών που αναφέρονται σε αυτή. Ορισμένοι ιστορικοί τον περιγράφουν ως αδίστακτο ιδιοτελή κατακτητή, ενώ συγκεκριμένες πηγές τού αποδίδουν στοιχεία ανθρωπιάς και απέχθεια προς τις ωμότητες των ισπανικών αρχών κατά των ιθαγενών πληθυσμών.

## Πηγές

* *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1987

## Παραπομπές


Κορτες
Κορτες
Κορτες
Εκλογική περιφέρεια Α΄ Πειραιώς

Σύμφωνα με το ελληνικό εκλογικό σύστημα ο νομός Αττικής διαιρείται σε πέντε εκλογικές περιφέρειες: την Α' Αθηνών, τη Β' Αθηνών, την Α' Πειραιώς, τη Β' Πειραιώς και το Υπόλοιπο Αττικής.

Η **εκλογική περιφέρεια Α΄ Πειραιώς** περιλαμβάνει τους καλλικρατικούς δήμους Πειραιά, Αίγινας, Κυθήρων, Αγκιστρίου, Πόρου, Σπετσών, Ύδρας και Τροιζηνίας και το εκλογικό σώμα αποτελείται από 188.526 πολίτες/εκλογείς (Ιούνιος 2023).

Στις εκλογές του Ιουνίου 2023 έδωσε 5 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στην Α' Πειραιώς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

### Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην Α' Πειραιώς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.

## Πηγές
***Βουλ. 1974**: 
***Βουλ. 1977**: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979.
***Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984**: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985.
***Βουλ. 1985**: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.
***Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990**: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990.
***Βουλ. 1993**: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994.
***Ευρ. 1994**: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994.
***Από το 1996 και μετά**: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm 
* https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp
* http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm


Πειραιως Α
Σάκα Ζούλου

Ο **Σάκα Ζούλου** (1787-1828), υπήρξε ο πιο χαρισματικός ηγέτης της φυλής των Ζουλού, στα νότια της αφρικανικής ηπείρου. 

Ήταν νόθος γιος του αρχηγού των Ζουλού, Σενζανγκακόνα. Ο Σάκα πολέμησε στο πλευρό του αρχηγού της φυλής Μθεδουα, Ντινγκισγουαγιο. Μετά το θάνατο του Σενζανγκακόνα, ο Ντινγκισγουάγιο βοήθησε τον Σάκα να διεκδικήσει το θέση του αρχηγού του βασιλείου των Ζουλού. Τον Σάκα διαδέχθηκε ο Ντινγκάνε, ετεροθαλής αδελφός του, ο οποίος συνωμότησε με τον Μλανγκάνα, άλλον ετεροθαλή αδερφό του για να τον δολοφονήσουν. 

Ο Σάκα, κατά η διάρκεια της βασιλείας του, κατάφερε να ενώσει πλήθος γειτονικών φυλών και να δημιουργήσει το βασίλειο των Ζουλού, καλύπτοντας γεωγραφικά το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Νότιας Αφρικής. Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι διέθετε ιδιαίτερες στρατηγικές ικανότητες, ενώ διακρινόταν και για τις βίαιες μεθόδους του ως ηγέτης. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασιλείς των Ζουλού
Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς

Η **Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς** (ισπανικά: *Club Atlético Lanús*) είναι αθλητικό σωματείο της Αργεντινής. Εδρεύει στο Λανούς, μια πόλη στα νότια όρια του Μπουένος Άιρες.

## Ποδοσφαιρικό τμήμα
Ο σύλλογος είναι γνωστός κυρίως για την ποδοσφαιρική ομάδα του, η οποία παραδοσιακά συγκαταλέγεται στους «μικρούς» του πρωταθλήματος με συχνούς υποβιβασμούς στη Β' Κατηγορία. Μάλιστα το 1978 είχε υποβιβασθεί στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα λόγω χρεών περίπου 2.000.000 δολαρίων, αλλά σύντομα επανήλθε. Από το 1929 αγωνίζεται στο δημοτικό στάδιο *Νέστορ Ντίας Πέρες*.

Τα τελευταία χρόνια η Λανούς θεωρείται ανερχόμενη δύναμη του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, έχοντας κατακτήσει δύο πρωταθλήματα (Απερτούρα '07, 2016) και χάνοντας άλλα δύο (Απερτούρα '08, Κλαουσούρα '09) με διαφορά 2 βαθμών. Έχει επίσης κατακτήσει το (σήμερα κατηργημένο) Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ του 1996 - ο τίτλος αυτός υπήρξε το «διαβατήριο» για την ευρωπαϊκή καριέρα του τότε άγνωστου προπονητή Έκτορ Ραούλ Κούπερ. Το 2013 κατέκτησε το Κόπα Σουδαμερικάνα για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας σε διπλούς τελικούς την Βραζιλιάνικη Πόντε Πρέτα και το 2016 εκτός από τον τίτλο της πρωταθλήτριας Αργεντινής κέρδισε και το Σούπερ καπ Αργεντινής επικρατώντας στον τελικό της Ρίβερ Πλέιτ με 3-0. Την ίδια χρονιά μετείχε και στον τελικό του Κόπα Μπισεντενάριο, μια επετειακή έκδοση για τα 200 χρόνια της ανεξαρτησίας της Αργεντινής και κατέκτησε τον τίτλο με νίκη στον τελικό απέναντι στην Ράσινγκ Κλουμπ με 1-0. 

Το 2024 η AFA (Ομοσπονδία ποδοσφαίρου Αργεντινής) έκανε δεκτό το αίτημα για αναγνώριση του πρώτου τίτλου που είχε κατακτήσει η Λανούς το 1955, του κύπελλου Χουάν Ντομίνγκο Περόν και το συμπεριέλαβε στους αναγνωρισμένους Εθνικούς τίτλους της. Το 2025 η Λανούς έφτασε στον τελικό του Κόπα Σουδαμερικάνα με αντίπαλο την Ατλέτικο Μινέιρο και κατέκτησε το τρόπαιο για 2η φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στα πέναλτι με 5-4 (κανονικη διάρκεια αγώνα και παράταση 0-0).

Το 2026 η Λανούς ξεκίνησε δυναμικά, αφού στον τελικό του Ρεκόπα Σουδαμερικάνα επικράτησε με 2 νίκες και συνολικό σκορ 4-2 της Φλαμένγκο, κατόχου του Κόπα Λιμπερταδόρες και πρόσθεσε τον 4ο διεθνή τίτλο στο παλμαρέ της.

### Εθνικοί Τίτλοι
* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αργεντινής|Πρωτάθλημα Αργεντινής]] (2)**
: Απερτούρα 2007, 2016

**Κύπελλα Αργεντινής (3)**
* **[[Σούπερ Καπ Αργεντινής (ποδόσφαιρο ανδρών)|Σούπερ καπ Αργεντινής]] (1)** : 2016
* **[[:en:2016_Copa_Bicentenario|Κόπα ντελ Μπισεντενάριο]] (1)** : 2016
* **[[:en:1955_Copa_Campeonato_Juan_Domingo_Perón|Copa Juan Domingo Perón]] (1)** : 1955

### Διεθνείς Τίτλοι
* **[[Κόπα Σουδαμερικάνα ]] (2)** : 2013, 2025
* **[[Ρεκόπα Σουδαμερικάνα]] (1)**: 2026
* **[[Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ]] (1)** : 1996

## Άλλα αθλήματα
Το μπασκετικό τμήμα της αγωνίζεται επίσης στην Α' Κατηγορία Αργεντινής, χωρίς να έχει επιτύχει κάποια διάκριση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1915
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1915
Εκλογικό μέτρο

Με τον όρο **εκλογικό μέτρο** χαρακτηρίζεται ο υπολογισμός του αριθμού των βουλευτικών εδρών της Βουλής που κατανέμονται σε (ή αντιπροσωπεύουν την) κάθε εκλογική περιφέρεια.

Ως μέτρο - αριθμός, τούτο αποτελεί το πηλίκο της διαίρεσης του συνολικού αριθμού των δημοτών της επικράτειας, αριθμός που λαμβάνεται από την επίσημη τελευταία απογραφή πληθυσμού, δια του συνολικού αριθμού των βουλευτικών εδρών οι οποίες και κατανέμονται στις εκλογικές περιφέρειες.

Στη συνέχεια το πηλίκο της διαίρεσης του αριθμού των δημοτών κάθε εκλογικής περιφέρειας, αριθμός που λαμβάνεται ομοίως από τους επίσημους καταλόγους της απογραφής πληθυσμού, δια του παραπάνω προσδιορισθέντος «εκλογικού μέτρου», αριθμού, αποτελεί τον αριθμό των βουλευτικών εδρών κάθε εκλογικής περιφέρειας.

Σύμφωνα με το ελληνικό εκλογικό σύστημα ο αριθμός των βουλευτικών εδρών που κατανέμονται στις εκλογικές περιφέρειες και λαμβάνεται υπόψη στον προσδιορισμό του εκλογικού μέτρου είναι ο αριθμός 285, σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.) υπό αριθμόν 8/2023 στο Φ.Ε.Κ. τεύχος Α΄, αριθμός φύλλου 16 στις 25 Ιανουαρίου 2023.

## Ελληνική νομοθεσία
Σημειώνεται ότι ο αριθμός των Βουλευτών, των βουλευτικών εδρών και το βουλευτικό μέτρο, όπως αυτό υπολογίζεται στο ελληνικό εκλογικό σύστημα, ορίσθηκαν από το άρθρο 2 του Π.Δ. 351/2003 και του άρθρου 2 του Π.Δ. 96/2007 όπως φέρονται στην τελευταία κωδικοποίηση της σχετικής νομοθεσίας του 2ου άρθρου του Π.Δ. 26/2012 (Φ.Ε.Κ. 57Α΄/15.3.2012). 

## Παραπομπές

Μετρο
Μάχη του Κακοσάλεσι

Η **μάχη στο Κακοσάλεσι** (26 Σεπτεμβρίου 1825) ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 1821.

## Η εξέλιξη των γεγονότων
Κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, και συγκεκριμένα στις 26 Σεπτεμβρίου του 1825 πολύ νωρίς το πρωί, περίπου 150 Τούρκοι, προερχόμενοι από τη Χαλκίδα, επιτέθηκαν στα γυναικόπαιδα του χωριού Κακοσάλεσι (σημ. Αυλώνας) στο οποίο δεν υπήρχαν άντρες .

Ο Σκουρτανιώτης παρακολουθούσε τους Τούρκους, και το καραούλι του (που κατά πάσα πιθανότητα αποτελούσαν 10 άντρες) συγκρούστηκε πρώτη με τη δύναμη των Τούρκων στο χωριό, στις οποίες αψιμαχίες δεν αποκλείεται να συμμετείχαν και γυναίκες, πολεμώντας με πέτρες και ξύλα που έριχναν από τις στέγες και τα παράθυρα των σπιτιών τους. Κατόπιν ήρθε η κυρίως δύναμη του Σκουρτανιώτη και ενεπλάκησε στη μάχη η οποία κράτησε 4 ώρες, με αποτέλεσμα τη φυγή των Τούρκων. Οι απώλειες καταγράφονται 2 για τους Τούρκους και 2 αιχμαλώτους, και 2 Έλληνες. 

Σύμφωνα με μια διήγηση η οποία καταγράφηκε από άτομο με καταγωγή από το Κακοσάλεσι, οι γυναίκες του χωριού πολέμησαν γενναία και νίκησαν τους Τούρκους μαζί με τη δύναμη των πολεμιστών, ενώ αναφέρει ότι καταδιωκόμενοι πέσανε στα έλη της περιοχής, όπου σκοτώθηκαν όλοι από τη δύναμη του Σκουρτανιώτη που τους καταδίωξε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιστορία της Αττικής
Κακλαμάνοι

Γενικά με το όνομα **Κακλαμάνοι** αποκαλούσαν οι Έλληνες τους Τούρκους στρατιώτες κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, και αυτό λόγω της μεγάλης βράκας που φορούσαν, την οποία αποκαλούσαν **κακλαμάνα**. Οι λεγόμενοι Κακλαμάνοι ήταν στρατιώτες πολύ χαμηλής εκπαίδευσης, προερχόμενοι από τα βάθη της Ανατολίας, που πολεμούσαν μόνο κατά γιουρούσια (ομαδικές επιθέσεις) και ποτέ μεμονωμένα.

Κακλαμάνους χρησιμοποιούσε μεταξύ πολλών άλλων ο Χουρσίτ Μεχμέτ Πασάς στη πολορκία του Αλή Πασά στα Ιωάννινα και ο Ιτζέτ Μεχμέτ πασάς στη Πάτρα, καλούμενος εξ αυτού και Κακλαμάν πασάς.

Κάποιοι δε εξ αυτών αποκαλούνταν, από τους Έλληνες, και Κόνιαροι θεωρούμενοι ότι κατάγονταν από το Ικόνιο.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλόπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΙΓ΄, σελ.507

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Γκλίζε 581

Ο **Γκλίζε 581** (αγγλικά: *Gliese 581*) είναι ένας ερυθρός νάνος αστέρας, φασματικού τύπου M3V, που βρίσκεται 20,3 έτη φωτός από τη Γη. Η μάζα του υπολογίζεται πως είναι το ένα τρίτο του Ήλιου και είναι το 87ο κοντινότερο αστρικό σύστημα σ' αυτόν. Παρατηρήσεις προτείνουν πως το αστρικό αυτό σύστημα έχει τουλάχιστον τέσσερις πλανήτες: τον Γκλίζε 581 α, τον Γκλίζε 581 β, τον Γκλίζε 581 γ και τον Γκλίζε 581 δ.

## Το αστρικό σύστημα του Γκλίζε 581

Αρχείο:GJ581orbits.svg|Οι τροχιές των σωμάτων του αστρικού συστήματος του Γκλίζε 581
Στο αστρικό αυτό σύστημα υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερεις πλανήτες. Αυτοί είναι:ο Γκλίζε 581 α, ο Γκλίζε 581 β, ο Γκλίζε 581 γ και ο Γκλίζε 581 δ.
Αρχείο:Gilese581.jpg|Ο Γκλίζε 581.


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Ζυγού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M
Κατηγορία:Ζυγός (αστερισμός)
Κατηγορία:Πλανητικά συστήματα
Τζενεβίβ Νάτζι

Η **Τζενεβίβ Νάτζι** (αγγλ. : **Genevieve Nnaji**, γεννημένη στις 3 Μαΐου 1979) είναι μια Νιγηριανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Το 2005 διακρίθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού της Αφρικανικής Ακαδημίας Ταινιών.

Μεγάλωσε στο Λάγος, την εμπορική πρωτεύουσα της Νιγηρίας. Η τέταρτη από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, μεγάλωσε σε μεσοταξικό περιβάλλον. Ο πατέρας δούλευε ως μηχανικός και η μητέρα της ως δασκάλα. Φοίτησε στο Μεθοδιστικό Κολλέγιο Θηλέων Γιάμπα, και αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Λάγος. Ενόσω φοιτούσε στο πανεπιστήμιο, ξεκίνησε "οντισιόν" (καλλιτεχνικές προκριματικές ακροάσεις) για ρόλους σε μερικές από τις πολλές ανερχόμενες παραγωγές του Νιγηριανού Κινηματογράφου.

## Καριέρα
Η Νάτζι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της με ένα ρόλο στη σαπουνόπερα *Ripples*, σε ηλικία 8 ετών. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορα διαφημιστικά σποτ. Σε ηλικία 19 ετών εμφανίζεται για πρώτη φορά σε παραγωγή του Νιγηριανού κινηματογράφου, στο φιλμ *Most Wanted*, και στη συνέχεια στο *Last Party*, *Mark of the Beast* και *Ijele*.

Μεταξύ άλλων, έλαβε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού από το *City People Awards* το 2001 και από την Αφρικανική Ακαδημία Ταινιών το 2005.

Το 2004 υπέγραψε συμβόλαιο με μια γκανέζικη δισκογραφική εταιρεία, και εξέδωσε τον πρώτο της δίσκο, *One Logologo Line*. Τον Μάιο του 2008 κυκλοφόρησε η συλλογή ρούχων (κολεξιόν) *St. Genevieve*, ένα μέρος από τα έσοδα της οποίας θα διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Τζενεβίβ Νάτζι στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Νιγηριανοί ηθοποιοί