open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πεπινίδες

Οι **Πεπινίδες** ή **Αρνουλφίδες** ήταν Φραγκική αριστοκρατική οικογένεια από την Αυστρασία την εποχή των Μεροβίγγειων. Αρχικά κατείχαν το αξίωμα του Μαγιορδόμου των Ανακτόρων (687), στην συνέχεια έγιναν ντε φάκτο ηγεμόνες στην Νευστρία και την Αυστρασία  που τυπικά ήταν υπό την ηγεμονία των Μεροβίγγειων.
Οι Πεπινίδες ανέβηκαν στον θρόνο ως Βασιλείς των Φράγκων και ίδρυσαν την Δυναστεία των Καρολιδών. Τα ονόματα *"Πεπινίδες"* και *"Αρνουλφίδες"* είναι σύγχρονοι ορισμοί, προκύπτουν από τα ονόματα των ιδρυτών της δυναστείας που ήταν ο Αρνούλφος του Μετς και ο Πεπίνος του Λάντεν, ο γιος του Αρνούλφου Ανσέγκιζελ παντρεύτηκε την κόρη του Πεπίνου Αγία Μπέγκα. Τα *"Χρονικά του Μετς"* καταγράφουν τον Πεπίνο σαν το πρώτο γνωστό μέλος της οικογένειας.

Οι δυο οικογένειες ενώθηκαν στο πρόσωπο του Πεπίνου του Χέρσταλ του γιο του Ανσέγκιζελ και της Μπέγκας. Από τα τέλη του 8ου αιώνα οι Πεπινίδες απέκτησαν την πραγματική εξουσία στο Φραγκικό βασίλειο, οι Μεροβίγγειοι ονομάστηκαν από τους σύγχρονους ιστοριογράφους *"βασιλείς-μαριονέτες"*. Πολλοί ιστορικοί γράφουν ότι οι Πεπινίδες ακολούθησαν μια *"μακρόχρονη στρατηγική"* για την άνοδο τους στην εξουσία. Ο Πεπίνος του Χέρσταλ επεκτάθηκε στην Νευστρία μετά την νίκη του στην *"μάχη του Τερτρύ"* (687). Με τον θάνατο του (714) ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των απογόνων του, ο γιος του Κάρολος Μαρτέλος βγήκε ο μεγάλος νικητής και ανέλαβε την εξουσία στην Αυστρασία και την Νευστρία. Οι απόγονοι του Καρόλου Μαρτέλου έμειναν γνωστοί σαν Καρολίδες, οι απόγονοι του αδελφού του Χίλντεμπραντ Α΄ ονομάστηκαν Νιμπελουνγκίδες.

## Γενεαλογία Πεπινιδών

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Constance Bouchard, Rewriting Saints and Ancestors: Memory and Forgetting in France, 500–1200 (University of Pennsylvania Press, 2015)
*Rosamond McKitterick, Charlemagne: The Formation of a European Identity (Cambridge University Press, 2008)
*Constance Bouchard, Rewriting Saints and Ancestors: Memory and Forgetting in France, 500–1200 (University of Pennsylvania Press, 2015)
*Bernard Bachrach, Early Carolingian Warfare: Prelude to Empire (University of Pennsylvania Press, 2001)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*BBC2: "From Merovingians to Carolingians : Dynastic Change in Frankia"

Κατηγορία:Πρώιμοι γερμανικοί λαοί
Κατηγορία:Φράγκοι
Σπύρος Λυκούδης

Ο **Σπύρος Λυκούδης** είναι Έλληνας πολιτικός, στέλεχος της Ανανεωτικής Αριστεράς επί δεκαετίες. Βουλευτής επικρατείας της Δημοκρατικής Αριστεράς από τις εκλογές του 2012, ανεξαρτητοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 και, τον Οκτώβριο του 2014, ίδρυσε τους Μεταρρυθμιστές της Αριστεράς για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Με καταγωγή από την Κεφαλλονιά, γεννήθηκε στην Αθήνα, στο Μεταξουργείο, εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα ήδη από μαθητής. Φοίτησε στο Α΄ Γυμνάσιο της Πλάκας και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, ήταν μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη. Κατά την περίοδο της Δικτατορίας υπέστη τη χαφιεδοκρατία, τις συλλήψεις και τους περιορισμούς που επιφύλασσε το καθεστώς στους αριστερούς πολίτες, και εξέτισε τη στρατιωτική θητεία του σε στρατόπεδο χαρακτηρισμένων αριστερών στην Ελευθερούπολη της Καβάλας. Στη μεταπολίτευση ακολούθησε, στην πρώτη γραμμή, την περιπέτεια της Ανανεωτικής Αριστεράς: από το ΚΚΕ Εσωτερικού, στην ΕΑΡ και, έπειτα, στον Συνασπισμό. Την ίδια περίοδο, η πολιτική και προσωπική του σχέση με τον Λεωνίδα Κύρκο εξελίχθηκε στη στενή φιλία που τους συνέδεσε διά βίου. Διαφώνησε με τη δημιουργία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και υπήρξε πρωτεργάτης της Ανανεωτικής Πτέρυγας του Συνασπισμού και ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ) το 2010. 

Γραμματέας της πρώτης Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, στις εκλογές του 2012 εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας. Εξέφρασε δημοσίως τη διαφωνία του για τον τρόπο, το χρόνο και την αφορμή της αποχώρησης του κόμματος από τη συγκυβέρνηση, τον Ιούνιο του 2013, που έκρινε ότι σήμανε αλλαγή πολιτικής πλεύσης για τη ΔΗΜΑΡ. Τον Σεπτέμβριο του 2014 δήλωσε την ανεξαρτητοποίησή του στη Βουλή. Στις 21 Οκτωβρίου 2014, σε δημόσια εκδήλωση στο Μουσείο Μπενάκη, παρουσίασε τη νέα του πολιτική πρωτοβουλία, τους Μεταρρυθμιστές για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2014 σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Σταύρο Θεοδωράκη στην Παλιά Βουλή ανακοινώθηκε η συνεργασία των ΜΕΤΑρρυθμιστών με το Ποτάμι. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 ο Σπύρος Λυκούδης εκλέχθηκε Βουλευτής Α' Αθήνας με Το Ποτάμι. 

Τον Σεπτέμβριο του 2015 επανεξελέγη βουλευτής Α’ Αθήνας με Το Ποτάμι και τον Ιούλιο του 2016 Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής.  

Στις 20 Νοεμβρίου 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Δρόμοι Αριστεροί-Διαψεύσεις Προσδοκίες» από τις εκδόσεις Ίνδικτος. Στα κείμενα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αποτυπώνεται ο δημόσιος πολιτικός λόγος του κατά την τελευταία τετραετία.

Στις 25 Ιανουαρίου 2019 ήταν ένας εκ των 153 Ελλήνων βουλευτών που υπερψήφισε την λεγόμενη "Συμφωνία των Πρεσπών" μεταξύ των Κρατών της Ελλάδος και της "Βόρειας Μακεδονίας" (πρώην F.Y.R.o.M.).

Στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 δεν έθεσε υποψηφιότητα. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπική ιστοσελίδα
* Προφίλ στον επίσημο ιστότοπο της Βουλής

Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Αριστερά
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ποτάμι
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Ρώμη (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Ρώμη** μπορεί να αναφέρεται:

*Στη Ρώμη, πρωτεύουσα της Ιταλίας σήμερα
*Στην Αρχαία Ρώμη, σημαντική πόλη του αρχαίου κόσμου.
*Στη Νέα Ρώμη, το αρχικό όνομα της Κωνσταντινούπολης όταν ιδρύθηκε η ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
*Στην Επαρχία της Ρώμης, στην περιφέρεια του Λάτιου στην Ιταλία.

## Άλλες χρήσεις
* Στον 472 Ρώμη, αστεροειδή.
* Στη Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη, ταινία παραγωγής 1945.
* Στη σωματική .
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2004-2005

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2004–05 ήταν το 8ο στην ιστορία του θεσμού και το πέμπτο που διεξήχθη ως ενιαία Α' Εθνική. Έγινε με τη συμμετοχή δέκα ομάδων. Ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ, τα οποία όμως ματαιώθηκαν κι έτσι δεν αναδείχθηκε πρωταθλητής. Στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν Αίας Παλλήνης και Γέρακας.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

 Οι Αθήνα 90, Πλάτων, Δίας, Δούκας, Εθνικός Αστέρας και Ηνίοχος έχουν ποινή αφαίρεσης 2 βαθμών, καθώς απείχαν από τα πλέι οφ της περιόδου 2003-04, με συνέπεια το πρωτάθλημα να μην ολοκληρωθεί.
 Ο Κόσμος Β.Π. έχει ποινή αφαίρεσης 1 βαθμού, καθώς δεν αγωνίστηκε σε παιχνίδι κυπέλλου την περίοδο 2003-04.

## Play off
Στα play off προκρίθηκαν οι τέσσερεις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ημιτελικοί αλλά και ο τελικός θα κρίνονταν σε μονούς αγώνες. Τελικά τα πλέι οφ ματαιώθηκαν και δεν αναδείχθηκε πρωταθλητής για την περίοδο 2004-05.

### Ημιτελικοί

### Τελικός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βαθμολογία Ιστότοπος futsalplanet.com
*Play off Ιστότοπος futsalplanet.com
*Βαθμολογία Ιστότοπος futsalhellas.gr

Α' Εθνική 2005
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2004-2005
Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Valleys of Neptune

***Valleys of Neptune*** είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ το οποίο ηχογραφήθηκε μετά την κυκλοφορία του "*[[Electric Ladyland]]*" από την σύνθεση των Χέντριξ, Ρέντινγκ και Μίτσελ.

Η πλειοψηφία των τραγουδιών του άλμπουμ ηχογραφήθηκε στις αρχές του 1969, με ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών εκτελέσεων του κάθε κομματιού να έχει κυκλοφορήσει κατά το παρελθόν.

Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Metacritic" 68% και το "Ultimate Guitar" 8,3 / 10.

Η επιτυχία του ήταν μεγάλη αφού έφθασε στο # 4 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, το # 2 στον Καναδά και το Top-10 σε πάνω από 15 χώρες, παγκοσμίως.

## Τραγούδια του δίσκου

## Θέσεις τσαρτ

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Valleys of Neptune*" είναι οι εξής:

* **[[Τζίμι Χέντριξ]]** - κιθάρα, φωνητικά
* **[[Μιτς Μίτσελ]]** - τύμπανα
* **[[Νόελ Ρέντινγκ]]** - μπάσο
* **[[Μπίλι Κοξ]]** - μπάσο στα "*Stone Free*", "*Valleys of Neptune*" και "*Bleeding Heart*"

;*Γκεστ συμμετοχές
* *'Ρόκι Άιζακ** - [[τύμπανα]] στο "''Bleeding Heart''"
* **Ρότζερ Τσάπμαν** - [[Φωνητική|φωνητικά]] στο "''Stone Free''"
* **Άντι Φέργουέδερ Λόου** - [[Φωνητική|φωνητικά]] στο "''Stone Free''"
* **Τζούμα Σουλτάν** - [[κρουστά]] στο "''Valleys of Neptune''"
* **Κρις Γκράιμς** - [[ντέφι]] στο "''Bleeding Heart''"
* **Αλ Μαρκς*' - μαράκες στο "*Bleeding Heart''"

## Παραπομπές


## Πηγές
* Valleys of Neptune - Jimi Hendrix | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Jimi Hendrix, Valleys of Neptune - Rolling Stone
* Jimi Hendrix Valleys of Neptune (2010) « Classic Rock Review

Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Αριθμός ηφαιστείου

Ο **αριθμός ηφαιστείου**, ή **ηφαιστειακός αριθμός**, ονομάζεται ο αριθμός με τον οποίο το κάθε ηφαίστειο σε παγκόσμια κλίμακα φέρεται καταχωρημένο σε ειδικό κατάλογο - αρχείο αναφοράς δεδομένων κατά το "σύστημα αρίθμησης ηφαιστείων", καλούμενο διεθνώς *Βίνουμ* ή *Βένουμ* (**VNUM**).
Ο Βίνουμ είναι ένας εξαψήφιος αριθμός όπου τα δύο πρώτα αριθμοψηφία δηλώνουν την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή θέσης, οι δύο επόμενοι τον ακριβή τόπο και οι δύο τελευταίοι το καταχωρημένο ηφαίστειο  Στον παγκόσμιο κατάλογο ηφαιστείων ο κάθε βίνουμ  παραπέμπει σε ειδική μερίδα στην οποία καταχωρούνται τα ιστορικά δεδομένα και όλες οι δραστηριότητες του υπ΄ αυτόν αρχειοθετημένου ηφαιστείου.

Ο Βίνουμ ξεκίνησε να εφαρμόζεται, περί τα τέλη της δεκαετίας του 1930 από την τότε Διεθνή Ένωση Ηφαιστειολογίας που είχε την επιμέλεια της σύνταξης διεθνούς καταλόγου ηφαιστείων, που αφορούσε μόνο τα ενεργά ηφαίστεια. Σήμερα με βίνουμ καλύπτονται όλα τα ηφαίστεια ενεργά και μη σε ειδικό κατάλογο που εκπονείται και διανέμεται υπό την  Διεθνή Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης (IAVCEI), σε συνεργασία με το Σμιθσόνειο Ινστιτούτο στην Ουάσιγκτον που με τη σειρά του επιμελείται το Παγκόσμιο πρόγραμμα ηφαιστειότητας.

## Πηγές

Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κομητεία του Παλιάρς

Η **Κομητεία του Παλιάρς** (στα καταλανικά *Comtat de Pallars*, στα λατινικά *Comitatus Paliarensis*) ήταν μια μεσαιωνική κομητεία που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της Ισπανικής Μαρκίας, στα εδάφη της σημερινής Καταλονίας γύρω στο 920. Από την πρώτη αυτή κομητεία με το όνομα Παλιάρς κατά το 1011 προέκυψαν δύο νέες κομητείες με το όνομα Άνω Παλιάρς και Κάτω Παλιάρς.

Γεωγραφικά επεκτεινόταν μεταξύ του βορείου τμήματος της λεκάνης του ποταμού Νογέρα Παλιαρέζα και της περιοχής της σημερινής Πόμπλα δε Σεγού. Περιλάμβανε επίσης τις κοιλάδες του Άνεου, του Καρδός, της Φερέρα και του Φλεμισέλ.

## Ιστορία

Το Παλιάρς γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της κατάκτησης της περιοχής της από τον κόμη της Τουλούζης Γουλιέλμο Α’ μεταξύ 802 και 803, ο οποίος το ένταξε στα εδάφη της κομητείας του, μαζί με τη γειτονική κομητεία της Ριβαγόρθα. Οι τουλουζιανοί κόμητες ίδρυσαν αρκετά μοναστήρια στην περιοχή ενώ ο Καρλομάγνος την ενέταξε στην δικαιοδοσία της Επισκοπής του Ουρζέλ. Η εξάρτηση από την Τουλούζη και γενικότερα την φραγκική εξουσία έπαυσε προσωρινά με την εξέγερση του Αθνάρ Γκαλίντο γύρω στο 844 κι επετεύχθη οριστικά το 872 όταν και ένας τοπικός κύριος, μετέπειτα γνωστός ως Ραϋμόνδος Α’ του Παλιάρς και της Ριβαγόρθα εξεγέρθηκε εναντίον του Καρόλου του Φαλακρού και ανεξαρτητοποίησε *de facto* τις δύο κομητείες το 872.

Τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας του Παλιάρς και της Ριβαγόρθα υπό τον Ραϋμόνδο χαρακτηρίστηκαν από τις έντονες προσπάθειες του νέου κυρίαρχου να παγιώσει την εξουσία του: ίδρυσε ανεξάρτητη επισκοπή του Παλιάρς (που επέζησε από το 888 μέχρι το 949) και ενθρόνισε τον ανιψιό του Σάντσο Γκαρθές Α’ στο γειτονικό βασίλειο της Παμπλόνα. Μέχρι τον θάνατο του Ραϋμόνδου το 920 η νέα κομητεία υπέφερε ιδιαίτερα από τις επιδρομές των μουσουλμάνων ηγετών της Σαρακούστα και της Λάριδα.

Με τον θάνατο του Ραϋμόνδου, τα εδάφη του μοιράστηκαν στους γιους τους, με τη Ριβαγόρθα να περνά στα χέρια του Μιρό και του Μπερνάρδου Ουνιφρέδου και το Παλιάρς σε αυτά των Ιζάρν και Λιοπ. Ο Ιζάρν Α’ του Παλιάρς πέθανε χωρίς διαδοχή ενώ ο Λιοπ Α’ του Παλιάρς, παντρεμένος με την κόρη του Μιρό Β’ της Σερδάνια, ένωσε την δυναστεία του Παλιάρς με αυτή του Βιλφρέδου του Τριχωτού. Ο εκ νέου διαχωρισμός της κομητείας, αυτή τη φορά σε Άνω και Κάτω Παλιάρς, θα συμβεί ανάμεσα στους εγγονούς του Λιοπ Α’, τον Γουλιέλμο Β’ και το Ραϋμόνδο Γ’.

Οι κόμητες του Παλιάρς ήταν:

*Ραϋμόνδος του Παλιάρς και της Ριβαγόρθα (870-920)
*Λιοπ Α’ του Παλιάρς (920-947), μαζί με τον αδερφό του Ισάρν Α’ του Παλιάρς (920-948)
*Ραϋμόνδος Β’ του Παλιάρς (948 - 995), μαζί με τον αδερφό του Μπορέλ Α’ του Παλιάρς (948 - 995), μετά τον θάνατο του οποίου ανέλαβε τη θέση του ο γιος του Ερμενγκόλ Α’ (995-1010) και ο Σουνιάριος Α’ (948-1011).

## Βιβλιογραφία

*HERNÀNDEZ CARDONA, Francesc Xavier. Història militar de Catalunya, vol. I, dels íbers als carolingis. Barcelona: Rafael Dalmau, Editor, 2001, σ.158. ISBN 84-232-0639-4.
*SÀNCHEZ I VILANOVA, Llorenç. El Pallars. Visió històrica. Pallars Sobirà. Pallars Jussà. Barcelona: Promociones y Publicaciones Universitarias, 1996. ISBN 84-477-0566-8.

Κατηγορία:Μεσαιωνικές κομητείες της Καταλωνίας
Αλιπράντης

Το ελληνικό επώνυμο **Αλιπράντης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Γεώργιος Αλιπράντης ή Αλιμπράντης (1880-1943), ολυμπιονίκης γυμναστής
* Δημήτριος Αλιπράντης (1909-1990), πολιτικός και συγγραφέας
* Ευστράτιος Αλιπράντης (γενν. 1904), ιατρός και βουλευτής Κυκλάδων
Κάρλος Βαλντεράμα

Ο **Κάρλος Αλμπέρτο Βαλντεράμα Παλάσιο** (*Carlos Alberto Valderrama Palacio*, γεννήθηκε 2 Σεπτεμβρίου 1961), είναι Κολομβιανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. 

Γνωστός και με το ψευδώνυμο *El Pibe* ("Το Παιδί"), η χαρακτηριστική εμφάνισή του με την εξεζητημένη του κόμμωση (ξανθό φουντωτό μαλλί), αν συνδυασθεί με την εξαιρετική τεχνική του κατάρτιση, την ακρίβεια στην τροφοδότηση των συμπαικτών του και επιπλέον τον "εγκεφαλικό" τρόπο που αγωνιζόταν, τον καθιέρωσαν ως μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες όχι μόνο της χώρας του, αλλά και του παγκοσμίου ποδοσφαίρου της εποχής του. 

Ο Βαλντεράμα έγινε ευρύτερα γνωστός για τη συμμετοχή του στις διοργανώσεις των Παγκοσμίων Κυπέλλων με την Εθνική Ομάδα της Κολομβίας στη δεκαετία του '90 (111 αγώνες και 11 γκολ, από το 1985 έως το 1998), αλλά και στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ΗΠΑ-Καναδά, από το Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ  (*Major League Soccer* ή MLS), των οποίων αύξησε με την παρουσία του, την αίγλη τους. Εξακολουθεί να κατέχει (ανεπίσημα) το ρεκόρ για τις περισσότερες ασίστ σε ένα πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας σε όλη την ιστορία με 26 από τη σεζόν του 2000. Κατά τη διάρκεια της καριέρας παρείχε 237 ασίστ. Ήταν δύο φορές καλύτερος παίκτης στη Νότια Αμερική. 

Το 2004 ο Πελέ τον επέλεξε για μια λίστα των καλύτερων 100 εν ζωή ποδοσφαιριστών, προκειμένου έτσι να τιμηθεί η 100η επέτειος της ΦΙΦΑ. Το 2011 η ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ τον επέλεξε στην καλύτερη ενδεκάδα στην ιστορία του Κόπα Αμέρικα.

## Ατομικές διακρίσεις
* 1987: Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) στο Κόπα Αμέρικα
* 1987 και 1993: Καλύτερος ποδοσφαιριστής της Νότιας Αμερικής.
* 1996: Μέλος της ιδανικής ενδεκάδας του MLS και πολυτιμότερος παίκτης στη διοργάνωση.
* FIFA 100
* ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ: Καλύτερη ΧΙ στην ιστορία του Κόπα Αμέρικα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μιγιονάριος Φούτμπολ Κλουμπ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Κάλι 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ 
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 
Κατηγορία:FIFA 100
Κατηγορία:FIFA Century Club
Νορόντομ Σιχανούκ

Ο **Νορόντομ Σιχανούκ** (χμερ: *នរោត្តម សីហនុ,* Πνομ Πεν, 31 Οκτωβρίου 1922 - Πεκίνο, 15 Οκτωβρίου 2012) ήταν βασιλιάς της Καμπότζης δύο φορές (1941–55 και 1993–2004), όπως επίσης υπήρξε υπουργός, πρόεδρος και πρωθυπουργός της Καμπότζης. Επιχείρησε να διατηρήσει μια στάση ουδετερότητας για την Καμπότζη στους πολέμους του 20ού αιώνα.

Ο γιος του Βασιλιά Νορόντομ Σουραμαρίτ και της Βασίλισσας Σισοβάθ Κοσσαμάκ, Σιχανούκ, υπηρέτησε σε τόσα πολλά πόστα από το 1941, που μπήκε στο βιβλίο Γκίνες, ως ο πολιτικός με τα περισσότερα αξιώματα στον κόσμο. Αναλυτικότερα: έκανε δύο θητείες στον θρόνο της Καμπότζης (1941-55 και 1993-2004), δύο φορές ως διάδοχος, μια φορά ως πρόεδρος, δύο φορές ως πρωθυπουργός καθώς και πολλές άλλες ως ηγέτης διαφόρων εξόριστων κυβερνήσεων της χώρας.

## Παραπομπές


## Επιπλέον μελέτη

* Cixous, Hélène. *[http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/28181841?page=frame&url=http%3A%2F%2Fwww.loc.gov%2Fcatdir%2Fenhancements%2Ffy0714%2F93001916-d.html&title=&linktype=digitalObject&detail= The Terrible but Unfinished Story of Norodom Sihanouk, King of Cambodia]*. European women writers series. Lincoln: University of Nebraska Press, 1994. ISBN 0-8032-1455-3
* 
* Kuckreja, Madhavi. *Prince Norodom Sihanouk*. World leaders past & present. New York: Chelsea House, 1990. ISBN 1-55546-851-9
* Osborne, Milton E. *Sihanouk Prince of Light, Prince of Darkness*. Honolulu: University of Hawaii Press, 1994. ISBN 978-0-8248-1639-1
* Widyono, Benny. *[http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/131066925?page=frame&url=http%3A%2F%2Fwww.loc.gov%2Fcatdir%2Ftoc%2Fecip0718%2F2007020165.html&title=&linktype=digitalObject&detail= Dancing in Shadows Sihanouk, the Khmer Rouge, and the United Nations in Cambodia]*. Lanham, Md: Rowman & Littlefield Pub, 2007. ISBN 978-0-7425-5552-5
* Denise Affonço: *To The End Of Hell: One Woman's Struggle to Survive Cambodia's Khmer Rouge.* (With Introductions by Jon Swain and David Chandler. ISBN 978-0-9555729-5-1
* Jeldres, Julio A. "The Royal House of Cambodia", Monument Books, Phnom Penh, 2003
* Jeldres, Julio A. "Le Palais du Roi du Cambodge" Mekong Publishers, Paris and Phnom Penh, 2001
* Jeldres, Julio A. translations of King Norodom Sihanouk Memoirs "Shadow Over Angkor-Vol 1" Monument Books, Phnom Penh, 2003


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official site
* News release regarding support of gay marriage
* News release regarding his website
*  Cambodian politicians biography 
* Official Contact with the IPSP
* New York Times
* 

Κατηγορία:Βασιλείς της Καμπότζης
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
SCART

Το **SCART** (γαλλικά :**''S**yndicat des **C**onstructeurs d**'A**ppareils **R**adiorécepteurs et **T**éléviseurs*) ([[αγγλικά]], *Radio and Television Receiver Manufacturers' Association*) είναι ένα ευρωπαϊκό πρότυπο γαλλικής προέλευσης που υλοποιείται από έναν βύσμα  21 ακίδων (*pin*) με σκοπό τη σύνδεση μεταξύ συσκευών εικόνας και ήχου, και τη μεταφορά των αντίστοιχων [[αναλογικό σήμα|αναλογικών]] [[ηλεκτρικό σήμα|ηλεκτρικών]] σημάτων. Εναλλακτικές ονομασίες του *SCART* είναι *Péritel* στη Γαλλία, *21-pin EuroSCART* στην Ασία, *Euroconector* και *EuroAV*. Στις [[ΗΠΑ]] συνηθίζεται και η ονομασία *EIA Multiport*. Το SCART μεταφέρει αναλογικά σήματα σύνθετης εικόνας (*Composite video*), [[RGB]] (τα τρία χρώματα που συνθέτουν την εικόνα), σήματα [[S-Video]], στερεοφωνικό ήχο, [[δεδομένα]] (*data*) και σήματα ελέγχου με τη δυνατότητα αμφίδρομης επικοινωνίας μεταξύ των δύο συσκευών (αποστολέας και παραλήπτης). Το SCART μεταφέρει κυρίως αναλογικά σήματα ενώ με τους ακροδέκτες 10,12 και 14 μπορεί να μεταφέρει και ψηφιακά. Στα τέλη της δεκαετίας του ´80 το SCART αναβαθμίστηκε για να υποστηρίζει το καινούργιο τότε πρότυπο S-Video.

==Ιστορία==
Το πρότυπο *SCART* χρησιμοποιήθηκε ως βύσμα επικοινωνίας για πρώτη φορά σε συσκευές [[τηλεόραση (συσκευή)|τηλεοράσεων]] το 1977.  Πριν εμφανιστεί το *SCART* δεν υπήρχε κάποιο διεθνές πρωτόκολλο συνδεσμολογίας των τηλεοπτικών συσκευών με άλλες συσκευές. Εκ των πραγμάτων η μόνη διαθέσιμη λύση ήταν η σύνδεση μέσω υποδοχέα τύπου [[RF (σύνδεση)|RF]] (*Radio Frequency*).

==Χρήση==
Στην Ευρώπη και στην Ελλάδα το SCART είναι η πιο κοινή και διαδεδομένη συνδεσμολογία μεταξύ τηλεοράσεων και άλλων συσκευών όπως [[video]], [[παιχνιδομηχανή|παιχνιδομηχανές]] και [[αποκωδικοποιητής|αποκωδικοποιητές]] (συνήθως [[Ψηφιακό σήμα|ψηφιακού]] σε [[αναλογικό σήμα]]). Σήμερα η ως επί το πλείστον κυριαρχία των ψηφιακών συσκευών κάθε είδους, περιορίζει τη χρήση του κυρίως σε παλιές συσκευές. Ο κωδικός τεκμηρίωσης του SCART στον ευρωπαϊκό οργανισμό  *CENELEC* (*European Committee for Electrotechnical Standardization*), που είναι και ο φορέας υλοποίησης του, είναι *EN 50049-1''.

## Περιορισμένες εκδόσεις
Πολλές υλοποιήσεις SCART για λόγους απλότητας και κόστους δεν έχουν διασυνδεδεμένους και τους 21 ακροδέκτες. Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις οι ακροδέκτες που είναι ενεργοποιημένοι είναι οι 2, 6, 7, 8, 11, 15, 16, 17, 18, 20. Αυτό σημαίνει πως τα συγκεκριμένα καλώδια δεν θα λειτουργήσουν σωστά σε όλες τις πιθανές τους χρήσεις.
 
## Είδη καλωδίων SCART
*SCART TO SCART
*SCART TO S-VIDEO
*SCART TO Composite
*SCART TO RGB
*VGA TO SCART

## Δείτε επίσης
*S-Video
*HDMI
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
στα αγγλικά
* SCART connector pinout and cables schemes
* SCART &mdash; hardwarebook.info
* RGB/VGA and SCART

Κατηγορία:Τεχνολογία ταινίας και βίντεο
Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία
Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης

Η **Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης**, (ΔΕΗΧΕΓ), (**I**nternational **A**ssociation of **V**olcanology and **C**hemistry of the **E**arth's **I**nterior - **IAVCEI**) είναι μία διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση ηφαιστειολόγων και γεωχημικών, που αποτελεί μία από τις οκτώ συστατικές ημι-αυτόνομες διεθνείς οργανώσεις της Διεθνούς Ένωσης Γεωδαισίας και Γεωφυσικής. Μέλη της Ένωσης αυτής είναι οι χώρες-μέλη της ΔΕΓΓ καθώς και ιδιώτες από το 1967. 

## Ιστορία
Η ΔΕΗΧΕΓ ιδρύθηκε επίσημα το 1922, κατά την πρώτη γενική συνέλευση της ΔΕΓΓ στη Ρώμη, αποτελώντας τμήμα αυτής. Ημιαυτονομήθηκε υπό το όνομα Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας το 1930, κατά την τέταρτη γενική συνέλευση της ΔΕΓΓ στη Στοκχόλμη. Το 1967 έλαβε τη σύγχρονη ονομασία προκειμένου να εναρμονιστεί με την ονομασία έτερης συστατικής οργάνωσης σε θέματα σεισμολογίας.

## Στόχοι - πεδία έρευνας
Βασικοί στόχοι και πεδία έρευνας, σύμφωνα με το καταστατικό της οργάνωσης είναι η μελέτη θεμάτων που αφορούν τα ηφαίστεια γενικά, τις γεωχημικές διεργασίες που σχετίζονται με τα ηφαίστεια καθώς και η ενθάρρυνση, η προώθηση και ο συντονισμός των σχετικών ερευνών διεθνώς με επιτηρήσεις και ανταλλαγές πληροφοριών. Άλλα βασικά επίσης πεδία έρευνας εκτός των παραπάνω της Ηφαιστειολογίας και Γεωχημείας είναι επιμέρους κλάδοι της Πετρολογίας (ηφαιστειακά πετρώματα), της Γεωχρονολόγησης, κ.ά. με επέκταση σε ηφαιστειακές διαδικασίες στη Σελήνη και σε πλανήτες όπως ο Άρης και η Αφροδίτη. 
Απώτερος σκοπός των παραπάνω δεν είναι μόνο η άντληση γνώσεων επ΄ αυτών αλλά και η άμβλυνση των καταστροφών που προκαλούνται από τα ηφαίστεια.

Παράλληλα με τα παραπάνω η IAVCEI επιμελείται του Διεθνούς Καταλόγου Ηφαιστείων, στην έκδοση του Δελτίου Ηφαιστειολογίας, έχοντας θεσπίσει ειδικά τιμητικά μετάλλια για επιβραβεύσεις συναφών ερευνητών και δραστηριοτήτων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της IAVCEI

Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κατηγορία:Γεωχημεία
Ηφαιστειολογία
ΠΕΦΟ Ολυμπιακός

Η **ΠΕΦΟ Ολυμπιακός** (διαβάζεται «πέφο») ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Λεμεσό. Αποτελούσε την ποδοσφαιρική ομάδα της ΠΕΦΟ Κύπρου (Παγκύπρια Ένωση Φίλων Ολυμπιακού Κύπρου), η οποία ήταν ένας σύνδεσμος φιλάθλων του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Κύπρο. Η ομάδα είχε συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου.

## Ιστορία
Η ΠΕΦΟ Κύπρου αποφάσισε τη σύσταση ποδοσφαιρικής ομάδας με την επωνυμία ΠΕΦΟ Ολυμπιακός τον Ιούλιο του 1997. Έδρα της ομάδας ήταν η Λεμεσός. Χρώματα είχε το κόκκινο και το άσπρο και έμβλημα τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, όπως και ο Ολυμπιακός Πειραιώς.Η ομάδα αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Το 1999 εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης.

Στην πρώτη της συμμετοχή στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1999-00, η ΠΕΦΟ τερμάτισε στην 11η θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 2η θέση εξασφαλίζοντας την άνοδο της στη Γ΄ κατηγορία. Συμμετείχε μόνο μία φορά στη Γ΄ κατηγορία, την περίοδο 2001-02, όπου τερμάτισε στην 12η θέση και υποβιβάστηκε. Την περίοδο 2002-03 συμμετείχε στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας. Τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος αποχώρησε. Η ομάδα υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Στη συνέχεια διαλύθηκε.





1Αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα τρεις αγωνιστικές πριν αυτό ολοκληρωθεί. 


## Τίτλοι

*Πρωτάθλημα ΠΑΑΟΚ:
** Πρωταθλητής (1): 1999

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

*Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997
Βίκτωρας της Τοννένας

Ο **Βικτωρας της Τοννένας** (λατινικά: *Victor Tunnunensis*, πέθανε γύρω στο 570) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Τοννένα της Βόρειας Αφρικής και χρονογράφος της Ύστερης Αρχαιότητας.

Πολύ λίγες πληροφορίες έχουμε για τη ζωή του, οι οποίες και αυτές προέρχονται από τις καταχωρήσεις της εποχής του. Ο Βίκτωρας ήταν ένθερμος υποστηρικτής των Τριών Κεφαλαίων, τα οποία είχαν καταδικαστεί από το διάταγμα του Ιουστινιανού του 544, και γι' αυτό συνελήφθη. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στην εξορία στις Βαλεαρίδες Νήσους και τη φυλάκιση του στο μοναστήρι του *Mandracium* κοντά στην Καρχηδόνα, μεταφέρθηκε σε φυλακή στην Αλεξάνδρεια, το 556, αυτή τη φορά σε ένα μοναστήρι στην Κάνωπο. Στο 564/565, ο ίδιος και πέντε άλλοι Αφρικανοί επίσκοποι κλήθηκαν από τον Ιουστίνο Β΄ και τον Πατριάρχη Ευτύχιο στην Κωνσταντινούπολη και τους διέταξαν να υπακούσουν στο διάταγμα του αυτοκράτορα. Όταν αυτοί αρνήθηκαν να το πράξουν, φυλακίστηκαν σε διάφορες μονές στην πρωτεύουσα. Ο Βίκτωρας πέθανε περίπου το 570,  ίσως ακόμα υπό περιορισμό σε ένα μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη. 

## Το έργο του
Ο Βικτωρας της Τοννένας είναι ο συγγραφέας ενός χρονικού με τίτλο *το Χρονικό*, το οποίο αρχίζει από τη δημιουργία του κόσμου και φθάνει μέχρι το τέλος του έτους 566. Μόνο από το 444 έως 566 σώζεται. Το έργο, ωστόσο, είναι μεγάλης ιστορικής αξίας, αφού ασχολείται κυρίως με την αίρεση του Ευτυχιου και  τη διαμάχη του σχετικά με τα *Τρία Κεφάλαια, *ενώ δίνει και  κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με τους Αρειανιστές και την εισβολή των Βανδάλων. Σε γενικές γραμμές, τα θέματα της εκκλησίας λαμβάνουν περισσότερη προσοχή από άλλα θέματα σε αυτό το χρονικό. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το 590 από τον Ιωάννη του Biclaro, ιδρυτή της Μονής του *Biclar* στη βησιγοτθική Ισπανία (την Ιβηρική Χερσόνησο, που περιλαμβάνει της σύγχρονες Ισπανία και Πορτογαλία).

Ο Βίκτωρας έχει πιστωθεί ως ο συγγραφέας του ψευδο-Αμβρόσιος De Poenitentia, 

## Παραπομπές


## Πηγές
*The Catholic Encyclopedia (1913 edition): Victor (Bishop of Tunnunum)
* Georgios Fatouros (1997). "Victor, Bischof von Tunnuna". In Bautz, Traugott. *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)* (in German) **12**. Herzberg: Bautz. cols. 1350–1351. ISBN 3-88309-068-9. This article incorporates text from a publication now in the public domain: Herbermann, Charles, ed. (1913). *Catholic Encyclopedia*. Robert Appleton Company.

Κατηγορία:Χρονογράφοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Journal of Applied Volcanology

To **Journal of Applied Volcanology** (= Ημερολόγιο Εφαρμοσμένης Ηφαιστειολογίας) είναι ένα επιστημονικό περιοδικό διεθνούς κυκλοφορίας που εκδίδεται στη Χαϊδελβέργη (Γερμανία) και που εστιάζεται σε θέματα ηφαιστειολογίας, δράσης των ηφαιστείων και των εξ αυτών επιπτώσεων προκειμένου να αμβλυνθούν οι κίνδυνοι.

Το εν λόγω περιοδικό αποτελεί μια ελεύθερη αλλά και ταχεία δημοσιογραφική πρόσβαση κυρίως των ηφαιστειολόγων για δημοσίευση ερευνών, εκθέσεων απόψεων ή σχολίων. Η δε ύλη του παρουσιάζεται με μια ολιστική άποψη μεταξύ του αντικειμένου και της κοινωνίας, περιλαμβάνοντας ερευνητικά θέματα για την κατανόηση των επιπτώσεων των εκρήξεων στις κοινότητες, νέες μέθοδοι για την ανάλυση και διαχείριση του κινδύνου, βελτίωση και ενίσχυση ετοιμότητας, αντιμετώπισης αλλά και αποκατάστασης από ηφαιστειακά γεγονότα. Επίσης περιλαμβάνει θέματα υγείας που σχετίζονται με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, την κοινωνική προσαρμογή σε ηφαιστειακούς κινδύνους καθώς και την πολιτική της διαχείρισης των κινδύνων καταστροφών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Journal of Applied Volcanology

Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Χαϊδελβέργη
Κατηγορία:Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα
Bulletin of Volcanology

Το **Bulletin of Volcanology** (= Δελτίο Ηφαιστειολογίας) είναι το επίσημο περιοδικό που επιμελείται και εκδίδει η Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης έχοντας βασικό αντικείμενο τα Ηφαίστεια, τις δομές, συμπεριφορές και τους κινδύνους εξ αυτών, καθώς και τις εξελίξεις των μαγματικών συστημάτων.

Γενικά η ύλη του εν λόγω περιοδικού εστιάζεται στα ηφαίστεια και τους μηχανισμούς δραστηριότητάς των, καθώς και στις διάφορες τεχνικές γεωφυσικές, γεωχημικές και πετρολογικές των μαγμάτων.
Ειδικότερα η ύλη του οργανώνεται σε τρεις ενότητες: Στην πρώτη όπου περιλαμβάνονται διάφορα επιστημονικά άρθρα, στη δεύτερη σύντομες ανακοινώσεις και στη τρίτη ένα φόρουμ για συζητήσεις αμφιλεγόμενων ζητημάτων ή σχόλια επί θεμάτων προηγούμενης έκδοσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Bulletin of Volcanology από IAVCEI

Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Χαϊδελβέργη
Κατηγορία:Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα
Περιφέρειες και επαρχίες της Σιέρα Λεόνε

Η **[[Σιέρα Λεόνε]]** διαιρείται σε 4 **[[περιφέρεια|περιφέρειες]]**, οι οποίες υποδιαιρούνται σε 14 **[[επαρχία|επαρχίες]]**.

## Περιφέρειες

## Επαρχίες
* Βόρεια
**Μπομπάλι
** Κοϊναντούγκου
**Πορτ Λόκο
** Τονκολίλι
** Κάμπια
* Ανατολική
** Κενέμα
** Κόνο
** Καϊλαχούν
* Νότια
** Μπο
** Μπόντε
** Πουτζεχούν
** Μογιάμπα
* Δυτική
** Δυτική Αγροτική Επαρχία
** Δυτική Αστική Επαρχία
Ανατολική Περιφέρεια, Σιέρα Λεόνε

Η **Ανατολική Περιφέρεια** είναι μια από τις 4 περιφέρειες της Σιέρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι η Κενέμα. Έχει έκταση 15.553 τ.χλμ. (τρίτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Σιέρα Λεόνε), πληθυσμό 1.187.532 κατοίκων (μικρότερη) και πυκνότητα 76,35 κατοίκων ανά τ.χλμ. (δεύτερη μεγαλύτερη).

## Γεωγραφία
Η Ανατολική περιφέρεια συνορεύει στα δυτικά με τη Νότια, στα βόρεια με τη Βόρεια, στα βορειοανατολικά με τη Γουϊνέα και στα νοτιοανατολικά με τη Λιβερία. 

## Επαρχίες

## Δείτε επίσης
Περιφέρειες και επαρχίες της Σιέρα Λεόνε

Κατηγορία:Περιφέρειες της Σιέρα Λεόνε
Καϊλαχούν

Η **Καϊλαχούν** (*Kailahun*) είναι μια από τις 3 επαρχίες της Ανατολικής περιφέρειας, Σιέρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι η Καϊλαχούν.Έχει έκταση 3.859 τ.χλμ. (μικρότερη επαρχία της Αν. περιφέρειας), πληθυσμό 409.520 κατοίκων (δεύτερη) και πυκνότητα 106,12 κατοίκων ανά τ.χλμ. (μικρότερη).

## Γεωγραφία
Η Καϊλαχούν βρίσκεται ανατολικά της χώρας και κεντρικά της Ανατολικής περ. συνορεύει στα δυτικά με την Κενέμα, στα βορειοδυτικά με το Κόνο, στα βορειοανατολικά με τη Γουϊνέα και στα νοτιοανατολικά με τη Λιβερία. 

## Δείτε επίσης
Επαρχίες της Σιέρρα Λεόνε

Καιλαχουν
Κενέμα (επαρχία)

Η **Κενέμα** (*Kenema*) είναι μια από τις 3 επαρχίες της Ανατολικής περιφέρειας, Σιέρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι η Κενέμα. Έχει έκταση 6.053 τ.χλμ. (μεγαλύτερη επαρχία της Αν. περιφέρειας), πληθυσμό 545.327 κατοίκων (μεγαλύτερη) και πυκνότητα 90,09 κατοίκων ανά τ.χλμ. (δεύτερη μεγαλύτερη).

## Γεωγραφία
Η Κενέμα βρίσκεται νοτιοανατολικά της χώρας και δυτικά της Ανατολικής περ.. Συνορεύει στα δυτικά με την Μπο, στα βόρεια με το Κόνο, στα ανατολικά με την Καϊλαχούν, στα νοτιοδυτικά με την Πουτζεχούν και στα νοτιοανατολικά με τη Λιβερία. 

## Δείτε επίσης
* Επαρχίες της Σιέρα Λεόνε

Κατηγορία:Επαρχίες της Σιέρα Λεόνε
Κόνο (Σιέρα Λεόνε)

Το **Κόνο** (*Kono*) είναι μια από τις 3 επαρχίες της Ανατολικής περιφέρειας, Σιέρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι το Κοϊντού. Έχει έκταση 5.641 τ.χλμ. (δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Αν. περιφέρειας), πληθυσμό 352.328 κατοίκων (μικρότερη) και πυκνότητα 62,46 κατοίκων ανά τ.χλμ. (μικρότερη).

## Γεωγραφία
Το Κόνο βρίσκεται ανατολικά της χώρας και βόρεια της Ανατολικής περ.. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Κενέμα, στα νοτιοανατολικά με την Καϊλαχούν, στα βόρεια με το Κοϊναντούγκου, στα δυτικά με το Τονκολίλι και στα ανατολικά με τη Γουινέα.

## Δείτε επίσης
Επαρχίες της Σιέρα Λεόνε

Κατηγορία:Επαρχίες της Σιέρα Λεόνε
Κενέμα

Η **Κενέμα** (αγγλικά: *Kenema*) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σιέρρα Λεόνε μετά την Φρήταουν και την Μπο. Είναι η πρωτεύουσα της Ανατολικής περιφέρειας και της επαρχίας Κενέμα.

## Γεωγραφία
Η Κενέμα βρίσκεται νοτιοανατολικά της χώρας, νότια της Αν. περιφέρειας και νότια της Κενέμα.

## Αθλητισμός
Το δημοφιλέστερο άθλημα στην Κενέμα, όπως και σε όλην την Σιέρρα Λεόνε, είναι το ποδόσφαιρο.

## Εκπαίδευση
Σύμφωνα με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Σιέρρα Λεόνε, οι μαθητές φοιτούν για 6 χρόνια (συνήθως από τα 6 ως τα 12) στο δημοτικό και έξι στο Γυμνάσιο (13-18). Η φοίτηση στο δημοτικό είναι υποχρεωτική.

### Σχολεία
* Government Secondary School(GSSK)
* Holy Trinity Secondary School
* Ahmadiyya Secondary School
* Holy Rosary Secondary School
* Islamic Secondary School

## Ραδιοφωνικοί σταθμοί
* Eastern Radio 101.9
* Radio Nongowa - SPIN FM 101.3
* City Radio 103.3
* Starline Radio 98.4
* SLBS Radio 

## Αξιοσημείωτα πρόσωπα
* Άλφα Λανσάνα (Alpha Lansana), ποδοσφαιριστής
* Έμερσον (Emerson), μουσικός
* Κέι Καμάρα (Kei Kamara),ποδοσφαιριστής
* Κεμοκάι Κάλλον (Kemokai Kallon), ποδοσφαιριστής
* Μούσα Κάλλον (Musa Kallon), ποδοσφαιριστής
* Μοχάμεντ Κάλλον (Mohamed Kallon), ποδοσφαιριστής
* Μπρίμα Σεσάυ (Brima Sesay), ποδοσφαιριστής
* Πωλ Κπάκα (Paul Kpaka), ποδοσφαιριστής
* Τζόζεφ Μπαντάλα Ντάουντα (Joseph Bandala Dauda), πολιτικός, νυν Υπουργός Εξωτερικών της Σιέρρα Λεόνε

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Downtown_Kenema.jpg
Αρχείο:Kenema_clock_tower.jpg
Αρχείο:Street_in_Kenema_01.jpg
Αρχείο:Street_in_Kenema_02.jpg
Αρχείο:Street_in_Kenema_03.jpg


Κ
Γραμμή Α1 (Προαστιακός Αθήνας)

Η **Γραμμή Α1** είναι υπηρεσία του Προαστιακού της Αθήνας, διαχειριζόμενη από την Hellenic Train (πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ). Συνδέει τον Πειραιά με το Αεροδρόμιο. Η γραμμή αυτή έχει σε ένα τμήμα της κοινούς σταθμούς με τις γραμμές Α2 (*τμήμα: Μεταμόρφωση – Αεροδρόμιο*) και Α4 (*τμήμα: Πειραιάς – Κάτω Αχαρναί*), αλλά και με την γραμμή Α3 στους σταθμούς ''Αθήνα'' και ''Άγιοι Ανάργυροι.''

Η πρώτη γραμμή του Προαστιακού εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουλίου 2004, με συρμούς πετρελαίου που εκτελούσαν το δρομολόγιο μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Αεροδρομίου. Με την ολοκλήρωση της εγκατάστασης ηλεκτροκίνησης στα τμήματα της γραμμής έως τον Σταθμό Λαρίσης το 2017 και τον Πειραιά το 2018, η γραμμή χρησιμοποιεί πλέον αποκλειστικά τις ηλεκτροκίνητες αυτοκινητάμαξες Siemens Desiro 460.

## Ιστορία

Η αρχική φάση σχεδιασμού της γραμμής προέβλεπε την χρήση συρμών ταχείας εξυπηρέτησης (Airport Express) από Πειραιά έως Αεροδρόμιο με ενδιάμεσους σταθμούς μόνο σε Αθήνα, Αγίους Αναργύρους, Νερατζιώτισσα, Κηφισίας και Δουκίσσης Πλακεντίας, και με χρόνο διαδρομής το ημίωρο. Τελικά όμως η ανάγκη διασύνδεσης του διεθνούς αερολιμένα της πρωτεύουσας με τον κεντρικότερο σταθμό της πόλης, το Σύνταγμα, επέβαλε την από κοινού συμπόρευση Προαστιακού και Μετρό από Δουκίσσης Πλακεντίας έως Αεροδρόμιο.

Η Γραμμή 1 τέθηκε σε λειτουργία στις 30 Ιουλίου 2004, συνδέοντας τον Σταθμό Λαρίσης με το Αεροδρόμιο, χωρίς ηλεκτροκίνηση. Στις 6 Αυγούστου 2004, μία εβδομάδα μετά τα εγκαίνια της γραμμής, εγκαινιάστηκε ο σταθμός Νερατζιώτισσα. Το 2006, στο τμήμα από Νερατζιώτισσα μέχρι Αεροδρόμιο εγκαταστάθηκε ηλεκτροκίνηση, το οποίο οδήγησε στην προσθήκη επιπλέον δρομολογίων στο τμήμα αυτό, τα οποία εκτελούνταν από ολοκαίνουργια ηλεκτροκίνητα τρένα Desiro 460. Στις 4 Ιουνίου 2007, τα δρομολόγια επεκτάθηκαν από την Αθήνα μέχρι τον Πειραιά.

Με την επέκταση της ηλεκτροκίνησης έως τα Άνω Λιόσια το 2009, η γραμμή υπέστη αλλαγή χάραξης, συνδέοντας το Αεροδρόμιο με τα Άνω Λιόσια αποκλειστικά με ηλεκτρικά τρένα. Στις 8 Αυγούστου 2010 προστέθηκε ο σταθμός Μεταμόρφωσης ενώ τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, τα δρομολόγια της γραμμής επεκτάθηκαν μέχρι το Κιάτο, με αφορμή την ολοκλήρωση της ηλεκτροκίνησης στο τμήμα αυτό. Στις 5 Απριλίου 2011, προστέθηκε το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών.

Η γραμμή υπέστη άλλη μία αλλαγή πορείας στις 30 Ιουλίου 2017, 13 χρόνια μετά τα εγκαίνιά της, λόγω αναδιαμόρφωσης του δικτύου του Προαστιακού με αφορμή την επέκταση της ηλεκτροκίνησης από τους Αγίους Αναργύρους έως τον κεντρικό σταθμό της Αθήνας. Τότε αποκαταστάθηκαν τα δρομολόγια μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Αεροδρομίου με νέα απευθείας σύνδεση, αποκλειστικά με ηλεκτροκίνητα τρένα. Τα δρομολόγια επεκτάθηκαν έως τον Πειραιά ξανά την 1 Φεβρουαρίου 2018, μετά την εγκατάσταση ηλεκτροκίνησης και στο τμήμα αυτό.

## Σταθμοί

## Παραπομπές

1
1
Γραμμή Α4 (Προαστιακός Αθήνας)

Η **Γραμμή Α4** είναι υπηρεσία του Προαστιακού της Αθήνας, διαχειριζόμενη από την Hellenic Train (πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ). Συνδέει τον Πειραιά και το κέντρο της Αθήνας με το Κιάτο της Κορινθίας. Η γραμμή αυτή έχει κοινούς σταθμούς με τη γραμμή A1 (*τμήμα: Πειραιάς – Κάτω Αχαρναί*), αλλά και με τις γραμμές Α2 (στα ''Άνω Λιόσια'') και Α3 (*στους σταθμούς: [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθήνας|Αθήνα]] και [[Σιδηροδρομικός σταθμός Αγίων Αναργύρων|Άγιοι Ανάργυροι]]*).

Η δεύτερη γραμμή του Προαστιακού εγκαινιάστηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2005, με συρμούς πετρελαίου που εκτελούσαν το δρομολόγιο μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Κορίνθου. Με την ολοκλήρωση της εγκατάστασης ηλεκτροκίνησης στα τμήματα της γραμμής έως τον Σταθμό Λαρίσης το 2017 και τον Πειραιά το 2018, η γραμμή χρησιμοποιεί πλέον αποκλειστικά τις ηλεκτροκίνητες αυτοκινητάμαξες Siemens Desiro 460.

## Ιστορία

Η γραμμή τέθηκε σε λειτουργία στις 27 Σεπτεμβρίου 2005, μαζί με την επέκταση της γραμμής από το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών έως την Κόρινθο, χωρίς ηλεκτροκίνηση και μετά από 7 μήνες δοκιμών. Στις 18 Ιουλίου 2006, προστέθηκαν 3 σταθμοί: των Άνω Λιοσίων, του Ασπροπύργου και της Μαγούλας. Στις 4 Ιουνίου 2007, τα δρομολόγια επεκτάθηκαν από τον Σταθμό Λαρίσης μέχρι τον Πειραιά. Στις 9 Ιουλίου 2007, επεκτάθηκε και από την πλευρά της Κορίνθου έως το Κιάτο. To 2009, στην γραμμή προστέθηκε και δεύτερη υπηρεσία με νέα δρομολόγια από Αθήνα προς Χαλκίδα.

Στις 8 Αυγούστου 2010, προστέθηκε ο σταθμός Αγίων Αναργύρων. Με αφορμή την εγκατάσταση ηλεκτροκίνησης στο τμήμα από τα Άνω Λιόσια μέχρι το Κιάτο τον Δεκέμβριο του 2010, τα δρομολόγια στο τμήμα αυτό μεταφέρθηκαν στην Γραμμή 1, η οποία ήδη εκτελούσε δρομολόγια με ηλεκτροκίνητα τρένα. Στις 5 Απριλίου 2011, προστέθηκε το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών.

Το 2012, καταργήθηκαν τα δρομολόγια Πειραιά–Άνω Λιοσίων και τα δρομολόγια Αθήνας–Χαλκίδας επεκτάθηκαν προς τον Πειραιά. Το 2014 θεωρήθηκε η χρονιά με τις περισσότερες αλλαγές στην γραμμή. Στις 27 Φεβρουαρίου προστέθηκαν οι σταθμοί Πύργου Βασιλίσσης και Κάτω Αχαρνών, ενώ την 1 Οκτωβρίου εγκαινιάστηκε ο προαστιακός σταθμός Ταύρου. Παράλληλα, στο τμήμα Οινόης–Χαλκίδας ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση ηλεκτροκίνησης τον Ιούνιο 2014. Τον Δεκέμβριο 2014 η ηλεκτροκίνηση επεκτάθηκε μέχρι τις Αφίδνες, επιβάλλοντας την μετεπιβίβαση των επιβατών από πετρελαιοκίνητα σε ηλεκτροκίνητα τρένα και αντίστροφα. Το 2016, η ηλεκτροκίνηση έφτασε από τις Αφίδνες μέχρι τους Αγίους Αναργύρους.

Η γραμμή υπέστη άλλη μία αλλαγή πορείας στις 30 Ιουλίου 2017, 13 χρόνια μετά τα εγκαίνιά της, λόγω αναδιαμόρφωσης του δικτύου του Προαστιακού με αφορμή την επέκταση της ηλεκτροκίνησης από τους Αγίους Αναργύρους έως τον κεντρικό σταθμό της Αθήνας. Τότε αποκαταστάθηκαν τα δρομολόγια μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Κιάτου με νέα απευθείας σύνδεση, αποκλειστικά με ηλεκτροκίνητα τρένα. Τα δρομολόγια επεκτάθηκαν έως τον Πειραιά ξανά την 1 Φεβρουαρίου 2018, μετά την εγκατάσταση ηλεκτροκίνησης και στο τμήμα αυτό.

## Σταθμοί

## Παραπομπές

2
2
Γραμμή Α3 (Προαστιακός Αθήνας)

Η **Γραμμή Α3** είναι υπηρεσία του Προαστιακού της Αθήνας, διαχειριζόμενη από την Hellenic Train (πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ). Εκτελεί δρομολόγια ανά μία ώρα μεταξύ Αθήνας και Χαλκίδας, διασχίζοντας περιοχές της Αττικής και της Βοιωτίας, εξυπηρετώντας 17 σταθμούς στο σύνολό της. Η γραμμή κινείται κυρίως επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά – Θεσσαλονίκης, ενώ στο βόρειο άκρο της τρέχει επί της γραμμής Οινόης – Χαλκίδας. Οι συρμοί της γραμμής είναι ηλεκτροκίνητες αυτοκινητάμαξες Siemens Desiro 460.

Η τρίτη γραμμή του Προαστιακού τέθηκε σε λειτουργία στις 30 Ιουλίου 2017, μετά την αναδιαμόρφωση των δρομολογίων του δικτύου του Προαστιακού με αφορμή την ολοκλήρωση της εγκατάστασης ηλεκτροκίνησης στο τμήμα της γραμμής έως τον Σταθμό Λαρίσης. Η Γραμμή 2, η οποία εκτελούσε δρομολόγια μεταξύ των σταθμών Πειραιά, Αθήνας και Χαλκίδας, υπέστη αλλαγή πορείας και επανήλθε στην προηγούμενη διαδρομή της μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Κιάτου. Ως εκ τούτου, η νέα γραμμή ανέλαβε την έως τότε διαδρομή της Γραμμής 2 μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Χαλκίδας.

## Σταθμοί

## Παραπομπές

3
3
Αστυκράτεια

Με το όνομα **Αστυκράτεια** αναφέρονται τρία διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

# Θυγατέρα του Πολυείδου, αδελφή του πολεμιστή Ευχήνορα και της Μαντούς. Ο τάφος της Αστυκρατείας, κατά τον Παυσανία, βρισκόταν στην είσοδο του «Διονυσίου», του ναού του θεού Διονύσου που είχε ιδρύσει στα Μέγαρα ο πατέρας της.
# Μία από τις *[[Νιοβίδες]]*, θυγατέρα δηλαδή του Αμφίονα και της Νιόβης. Σύμφωνα με τη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* τη σκότωσε η θεά Άρτεμις.
# Θυγατέρα του Αιόλου και της Τηλεπάτρας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 208

Αστυκρατεια
Πρόεδρος των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής

Ο **Πρόεδρος των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής** ήταν η κεφαλή του κράτους και της κυβέρνησης των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής,που σχηματίστηκαν μετά από την απόσχιση ορισμένων νότιων πολιτειών από την Ένωση των ΗΠΑ κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Το μόνο πρόσωπο που ανέλαβε αυτό το καθήκον ήταν ο Τζέφερσον Ντέηβις.Ήταν πρόεδρος του κράτους από τις 18 Φεβρουαρίου 1861 έως τις 10 Μαΐου 1865.

Κατηγορία:Πολιτική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Μπέρναρντ Άφινγκερ

Ο **Μπέρναρντ Άφινγκερ** (*Bernhard Afinger*, 6 Μαΐου 1813 &ndash; 25 Δεκεμβρίου 1882) ήταν Γερμανός γλύπτης που μελέτησε τα έργα των παλαιότερων Γερμανών γλυπτών.
[thumb|αριστερά|200px|Μπ. `Αφινγκερ: ''Μνημείο του [Ερνστ Μόριτς Αρντ*, 1865, [[Βόννη]]]]
Ο Άφινγκερ, γιος υφαντουργού, γεννήθηκε στη [[Νυρεμβέργη]] και για ένα χρονικό διάστημα εξάσκησε το επάγγελμα του [[Αργυροχοΐα|αργυροχόου]]. Το 1840 άρχισε μαθήματα γλυπτικής στο [[Βερολίνο]], με δάσκαλο τον διάσημο [[Κρίστιαν Ντάνιελ Ράουχ]], που είχε εκτιμήσει τις ικανότητές του. Ο Άφινγκερ υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχημένος στις [[Προτομή|προτομές]], στη χάραξη [[μενταγιόν]] και σε έργα με θρησκευτικό θέμα. Σώζεται ωστόσο και ένας [[ανδριάντας]] του στη Βόννη, με θέμα τον αγωνιστή και ποιητή [[Ερνστ Μόριτς Αρντ]]. Πιθανώς τα γνωστότερα έργα του είναι το μνημείο στο [[Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλτ]] και το άγαλμα του [[Ισαάκ Νεύτων|Νεύτωνα]] στο Εθνικό Μουσείο στην [[Πέστη]]. Πολλά άλλα έργα του κοσμούν διάφορα πνευματικά ιδρύματα και ναούς. Εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Ο γλύπτης πέθανε στο Βερολίνο.

==Παραπομπές==
<references/>

==Πηγές==
* Το λήμμα «Αφινγκερ, Βερνάρδος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 7, σελ. 452

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==

* [http://www.deutschefotothek.de/kue70000804.html Στην «Deutsche Fotothek»]
* [https://archive.org/stream/newinternational01gilm#page/171/mode/1up Το λήμμα για τον Afinger στη *New International Encyclopedia''], 1η έκδ., Dodd, Mead, Νέα Υόρκη 1905

Κατηγορία:Γερμανοί γλύπτες
Journal of Volcanology and Geothermal Research

To **Journal of Volcanology and Geothermal Research** (= Ημερολόγιο της Ηφαιστειολογίας και Γεωθερμικής Έρευνας) είναι ένα επιστημονικό περιοδικό διεθνούς κυκλοφορίας που εκδίδεται στο Άμστερνταμ (Ολλανδία) από τον εκδοτικό οίκο ELSEVIER. Την ύλη του, που εστιάζεται σε θέματα ηφαιστειακών και γεωθερμικών διεργασιών και των επιπτώσεών τους στην κοινωνία και το περιβάλλον, επιμελείται ειδική συντακτική επιτροπή από διακεκριμένους καθηγητές διαφόρων πανεπιστημίων.

## Γενικά
Το εν λόγω περιοδικό αποτελεί μια ελεύθερη αλλά και ταχεία δημοσιογραφική πρόσβαση κυρίως των ηφαιστειολόγων για δημοσίευση ερευνών, εκθέσεων απόψεων ή σχολίων. Βασικά θέματα της ύλης του είναι κατά κατηγορία:
# Γεωλογικές έρευνες των ηφαιστειακών συστημάτων: όπως στρωματογραφία, τεκτονική δομή και επιρροή, ιστορία και εξέλιξη των ηφαιστειακών γεωμορφών,  οι ηφαιστειακές εκρήξεις και διασπορά, πρότυπα της λάβας και τέφρας, μέχρι και ανάλυση των παρατηρήσεων εκρήξεων. 
# Γεωχημικές και πετρολογικές έρευνες των ηφαιστειακών πετρωμάτων: του μάγματος (γένεση, εξέλιξη, κρυστάλλωση, πτητικές συνθέσεις, διαλυτότητα, και εξαέρωση, ηφαιστειακή πετρογραφία και η ανάλυση υφής. 
#, Θέματα υδρολογίας, γεωχημείας και μετρήσεις των ηφαιστειακών και υδροθερμικών ρευστών, ηφαιστειακές εκπομπές αερίων,  ατμίδες, λίμνες κρατήρων καθώς και υδροθερμική μεταλλοφορία. 
# Γεωφυσικές έρευνες των ηφαιστειακών συστημάτων: όπως φυσικές ιδιότητες των ηφαιστειακών πετρωμάτων και μαγμάτων, μελέτες ροής θερμότητας, ηφαιστειακή σεισμολογία, γεωδαισία και τηλεπισκόπησης. 
# Υπολογιστική μοντελοποίηση και πειραματική προσομοίωση των μαγματικών και υδροθερμικών διαδικασιών: δυναμική έκρηξη,  μάγμα μεταφορά και  αποθήκευση, δυναμική λοφίου και διασπορά τέφρας, δυναμική ροή λάβας, υδροθερμικές ροές ρευστού και θερμοδυναμική υγρών. 
# Κίνδυνοι σε ηφαίστειο και κίνδυνοι της έρευνας: μεθοδολογία ζωνώσεων, ανάπτυξη των εργαλείων πρόβλεψης, καθώς και τεχνικές αξιολόγησης για την ευπάθεια και τις επιπτώσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Journal of Volcanology and Geothermal Research 

Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Ολλανδία
Αστυμέδουσα

Με το όνομα **Αστυμέδουσα** αναφέρεται στην αρχαία ελληνική μυθολογία, σύμφωνα με μία παράδοση, η τρίτη κατά σειρά σύζυγος του Οιδίποδα, ύστερα από τον θάνατο της Ιοκάστης και της Ευρυγανείας.

Η Αστυμέδουσα ήταν θυγατέρα του Σθενέλου. Επειδή μισούσε τους γιους του Οιδίποδα Ετεοκλή και Πολυνείκη, των οποίων ήταν μητριά, τους κατηγόρησε συκοφαντώντας τους στον πατέρα τους ότι δήθεν της έκαναν ανήθικες προτάσεις. Ο Οιδίποδας τότε τους καταράστηκε να έρθει μία ημέρα που ο ένας να στραφεί εναντίον του άλλου σε αγώνα μέχρι θανάτου, όπως και έγινε.

Ο μύθος της Αστυμέδουσας αποτελεί μία ασαφή και σκοτεινή εκδοχή της ιστορίας του Οιδίποδα, που κατασκευάσθηκε ίσως προκειμένου να δικαιολογήσει την τραγική μοίρα του Ετεοκλή και του Πολυνείκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 209

Αστυμεδουσα
Στας Σμελιόφ

Ο **Στανισλάφ Βαντίμοβιτς Σμελιόφ** (Ρωσικά: Станисла́в Вади́мович Шмелёв), είναι Ρώσος ηθοποιός.

## Προσωπική ζωή
Ο Στας κάνει σχέσεις με κορίτσια τα οποία δεν είναι διάσημα, τις σχέσεις του τις κρατάει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

## Φιλμογραφία
* 2013 —  Провокатор - в производстве
* 2013 — Мальчики и девочки — * Киселёв
* [[2012 год в кино|2012]] — [[Театр Мистера Фэйса]] — * американец Стэн
* 2012 — Повезет в любви —  в производстве
* 2011 — Объект 11 —  *Степан Мирный
* [[2011 год в кино|2011]] — [[Белая ворона (сериал)|Белая ворона]] — * хакер Лёха
* 2011 — Лектор — * ФСБшник Воскресенский
* [[2011 год в кино|2011]] — [[Поцелуй судьбы (сериал)|Поцелуй судьбы]] — * Рудик
* 2011 — Знахарь 2: Охота без правил — * молодой шпион «Штирлиц»
* [[2011 год в кино|2011]] — [[Обет молчания (российский фильм)|Обет молчания]] — * ботаник Шурик
* 2010 — Нанолюбовь — * рэпер Тимур
* [[2009 год в кино|2009]] — [[Это рок (короткометражный)]] - * игроман
* 2009 — Дикий — * вор Артем
* [[2009 год в кино|2009]] — [[Город Зеро-2]] — не был завершён
* [[2008 год в кино|2008]] — [[Ранетки (телесериал)|Ранетки]] — * Стас Комаров
* 2008 — С. С. Д. — * актёр Фёдор
* [[2008 год в кино|2008]] — [[Клуб (сериал)|Клуб]] — * участник бойз-бэнда Антон
* 2008 — Взрослые игры — '' Алекс Марков

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί