open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ούλριχ φον Χούτεν

Ο **Ούλριχ φον Χούτεν** (γερμ.: *Ulrich von Hutten*) (1488 - 1523) ήταν  Γερμανός λόγιος, ποιητής και ουμανιστής της Μεταρρύθμισης.

## Βίος
Ο **Ούλριχ φον Χούτεν** γεννήθηκε στον πύργο του Στάκελμπεργκ στις 21 Απριλίου 1488. Προερχόταν από οικογένεια Φρανκόνων ιπποτών. Αρχικά προοριζόταν από την οικογένειά του για να σταδιοδρομήσει στον κλήρο, και το 1499 εισήχθη στη μονή της Φούλντα αλλά το 1505 την εγκατέλειψε λόγω απέχθειας προς τον κλήρο. Πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας για σπουδές και συνεχίζει στην Ερφούρτη, Λειψία, Γκράιφσβαλντ (Greifswald). Το 1512-1513 και 1513-1517 ταξιδεύει στην Ιταλία. Το 1517 ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός τον έστεψε ποιητή και προσλήφθηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς στην υπηρεσία του. Το 1518 στην Δίαιτα της Ερφούρτης καταδικάζει επίσημα τον Παπισμό και τους Γερμανούς ηγεμόνες που καταπίεζαν την ιπποτική τάξη από την οποία και προερχόταν.
Προσχώρησε στη Λουθηρανική μεταρρύθμιση επιχειρώντας να της προσδώσει κοινωνικό περιεχόμενο, χωρίς όμως την επιδοκιμασία του Λούθηρου. Ο Χούτεν δεν έχει ενδιαφέροντα θεολογικά (το πρόβλημα της ψυχής ή η θελογική αναθεώρηση του Λουθηρανισμού) αλλά επιμέρους ζητήματα,όπως ο γάμος των κληρικών. Καταδιωγμένος λόγω των πεποιθήσεών του κατέφυγε στη Ζυρίχη κοντά στον Ζβίγγλιο, εκεί πέθανε στις 31 Αυγούστου του 1523.

## Συγγραφικό έργο
Έγραψε *Επιστολές ασήμων ανδρών*, βιβλίο στρεφόμενο κατά του κλήρου. Σατιρικό ποίημα κατά των εχθρών της επιστήμης.
Κατά της Ρωμαιοκρατίας προέβαλε τον Αρμίνιο ως ήρωα του Γερμανικού έθνους και αποτελεί διαχρονικό σύμβολο στη γερμανική γραμματεία.
Επίσης εξέδωσε το έργο του Λορέντζο Βάλα σχετικά με την Ψευδοκωνσταντίνειο δωρεά με ειρωνική αφιέρωση προς τον Πάπα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ανώνυμος, «Χούττεν Ούλριχ φον», Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν του Ηλίου, τομ.18, χ.χ, σελ. 719
*Ανώνυμος, «Χούττεν Ούλριχ φον», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.12 (1968), στ. 164-165
*Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης, «Χούττεν Ούλριχ φον», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τομ. 24 χ.χ,σελ.692

Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Γερμανοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Χένρικ Γκουρέτσκι

Ο **Χένρικ Μικολάι Γκορέτσκι** (πολωνικά: *Henryk Mikołaj Górecki*, 6 Δεκεμβρίου 1933,  Τσερνίτσα - 12 Νοεμβρίου 2010, Κατοβίτσε) ήταν Πολωνός συνθέτης σύγχρονης μουσικής, καθηγητής μουσικής και πρύτανης της Κρατικής Ανώτατης Μουσικής Σχολής στο Κατοβίτσε, καθώς και μουσικοπαιδαγωγός. Τιμήθηκε για το έργο του με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος του Λευκού Αετού, και το πιο γνωστό του έργο είναι η Συμφωνία αρ. 3, γνωστή ως «Συμφωνία των Θλιμμένων Ασμάτων».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί
Κατηγορία:Πολωνοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι

Ο **Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι** (πολωνικά: *Ignacy Jan Paderewski*) (18 Νοεμβρίου 1860 - 29 Ιουνίου 1941) ήταν Πολωνός πιανίστας και συνθέτης, ο οποίος έγινε εκπρόσωπος της πολωνικής ανεξαρτησίας. Το 1919, έγινε πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών του νέου έθνους όπου υπέγραψε τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, η οποία τερμάτισε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ήταν ένας από τους αγαπημένους των μουσικόφιλων παγκοσμίως και η μουσική του φήμη άνοιξε πρόσβαση στη διπλωματία και τα μέσα ενημέρωσης, όπως και η ιδιότητά του ως τέκτονας και το φιλανθρωπικό έργο της δεύτερης συζύγου του, Χελένα Παντερέφσκα. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Παντερέφσκι υποστήριξε μια ανεξάρτητη Πολωνία, μεταξύ άλλων με περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Γούντροου Ουίλσον, ο οποίος ήρθε να υποστηρίξει τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης Πολωνίας στο διάγγελμα δεκατεσσάρων σημείων του στη Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού το 1919, η οποία οδήγησε στη Συνθήκη των Βερσαλλιών.

Λίγο μετά την παραίτησή του από το αξίωμα, ο Παντερέφσκι συνέχισε τη συναυλιακή του καριέρα για να ανακτήσει τα οικονομικά του και σπάνια επισκέφτηκε την πολιτικά χαοτική Πολωνία στη συνέχεια, με την τελευταία φορά να ήταν το 1924.

## Βιογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Paderewski Festival in Paso Robles, California
* 
*complete list of works, with dates of composition and publication
* Fundacja Kultury im. Ignacego Jana Paderewskiego (πολωνικά)
* Paderewski Music Society in Los Angeles
* The Paderewski Association
*
*
*J.I. Paderewski Chamber Orchestra
*J.I. Paderewski Tarnów Estate – Kasna Dolna
*J.I. Paderewski International Piano Competition
*J.I. Paderewski Youth Classical Piano Competition in Paso Robles, California
*Tempo Rubato – Chapter contributed to Henry T. Finck's book Success in music and how it is won (1909)
*Six recordings by Paderewski in digital restorations to play or download
* Ignace Jan Paderewski recordings στο Discography of American Historical Recordings.
* [Works by Ignacy Paderewski in National Digital Library of Poland (Polona)](https://polona.pl/search/?query=author:Ignacy_Jan_Paderewski&filters=creator:%22Paderewski,_Ignacy_Jan_(1860--1941)%22,creator:%22Paderewski,_Ignacy_Jan_(1860--1941)_Kompozytor%22,public:1,hasTextContent:0&advanced=1)

Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί συνθέτες
Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί πιανίστες
Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί
Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Πολωνοί Ρομαντικοί συνθέτες
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πολωνίας
Κατηγορία:Αποδέκτες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Επίτιμοι Μεγαλόσταυροι Ιππότες του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας
Κατηγορία:Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Σουλτάνας Γεώργιος

Ο **Σουλτάνας Γεώργιος (1798-;)** ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Λάκκα Σουλίου.

Ὁ Γεώργιος Σουλτάνας πολέμησε με δικὸ του σώμα με τον Μάρκο Μπότσαρη στις μάχες Σουλίου, στο Μεσολόγγι και στο Καρπενήσι όπου φονεύθηκε ο Μάρκος. Στην συνέχεια με τον Κώστα Μπότσαρη στις μάχες στο Κρεμμύδι, στο Νεόκαστρο, στο Μετόχι του Προφήτη Ηλία Σαλώνων, στην πολιορκία του Μεσολογγίου, στην Αράχωβα, στο Δίστομο και στην Αττική. Τέλος ως Πεντηκόνταρχος πολέμησε στην μάχη στα Μάνινα Ξηρομέρου (13 Φεβρ. 1828), στο Αιτωλικό και με την Χιλιαρχία τού Νάση Κουτσονίκα στην Κορωνησία.

Υπηρέτησε ως Υπολοχαγός στο 13ο Ελαφρό Τάγμα, έλαβε τον βαθμό του Υπολοχαγού στην Βασιλική Φάλαγγα και εγκαταστὰθηκε το 1834 στο Αγρίνιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Χαμένα όνειρα

Ο τίτλος ***Χαμένα όνειρα*** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω.

* ''Χαμένα όνειρα'' (ταινία, 1961)
* ''Χαμένα όνειρα'' (ταινία 2006)
Πάολο Μαφφέι

Ο **Πάολο Μαφφέι** (*Paolo Maffei*, 1926&nbsp;&ndash; 1 Μαρτίου 2009) ήταν Ιταλός αστρονόμος-αστροφυσικός και συγγραφέας εκλαϊκευτικών βιβλίων.

## Βιογραφία
Ο Μαφφέι γεννήθηκε στο Αρέτσο και υπήρξε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Κατάνια στη Σικελία και ερευνητής στο Αρτσέτρι, στην Μπολόνια, στο Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο και στο Αμβούργο. Μελέτησε τους κομήτες, μεταβλητούς αστέρες, γαλαξίες και την εξέλιξη του Σύμπαντος.

Ο Μαφφέι ήταν πολύ γνωστός ως συγγραφέας σε θέματα ιστορίας της αστρονομίας και ως εκλαϊκευτής της αστρονομίας με μία σειρά βιβλίων, όπως τα *Al di là della Luna* (1973) και *I mostri del cielo* (1976).

## Τα έργα του
* *Al di là della Luna* (1973)
* *I mostri del cielo* (1976)
* *L'universo nel tempo* (1982)
* *La cometa di Halley: dal passato al presente* (1984)
* *Giuseppe Settele, il suo diario e la questione galileiana* (1987)

* Αυτοβιογραφικό άρθρο: P. Maffei: "My Researches at the Infrared Doors" , *Memorie della Società Astronomica Italiana*, τόμος 74 nο. 1, 2003, σσ. 19-28 (PDF),
(από το "IV National Conference on Infrared Astronomy, in honour of Paolo Maffei" , Περούτζια, 4–7 Δεκεμβρίου 2001).

## Πήραν το όνομά του
* Οι γαλαξίες Maffei 1 και Maffei 2

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί
Πάπας Γρηγόριος ΣΤ΄

Ο **Γρηγόριος ΣΤ΄** υπήρξε Πάπας Ρώμης από το 1045 ως το 1046. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γιοχάνες Γρατιανός Πιερλεόνι (*Johannes Gratianus Pierleoni*). Δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο Αντίπαπα του 1012.

Πριν την σύντομη θητεία του στον παπικό θρόνο, ο Γρηγόριος ήταν καρδινάλιος και πρωτοπρεσβύτερος του ναού San Giovanni a Porta Latina στη Ρώμη. Το 1045 αγόρασε από τον νονό του Πάπα Βενέδικτο Θ΄ το παπικό αξίωμα έναντι 1.000 ασημένιων λιρών, παρότι ο ίδιος εναντιωνόταν στη σιμωνία. Την 1η Μαΐου 1045 εξελέγη Πάπας. Παρά ταύτα αργότερα ο Γρηγόριος και ο Βενέδικτος επέμειναν ότι ήταν οι νόμιμοι Πάπες. Καθώς την ίδια περίοδο είχε αναδειχθεί σε Πάπας και ο Σίλβεστρος Γ΄, υπήρχαν ταυτόχρονα τρεις Πάπες στην Ρώμη.

Οι περισσότεροι κληρικοί έμειναν πιστοί στον Γρηγόριο, ο οποίος ήθελε να βάλει τέλος στις καταχρήσεις της Εκκλησίας. Ο Γερμανός βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ συνεκάλεσε ωστόσο στις 20 Δεκεμβρίου του 1046 την Σύνοδο του Σούτρι, η οποία ανακήρυξε παράνομους και τους τρεις Πάπες και αντ'αυτών εξέλεξε στις 24 Δεκεμβρίου στη Ρώμη τον επίσκοπο του Μπάμπεργκ ως Πάπα Κλήμη Β΄.

Ο Γρηγόριος κατόπιν εξορίστηκε στην Κολωνία, όπου τον συνόδευε ένας νεαρός μοναχός με το όνομα Hildebrand, ο οποίος αργότερα έγινε ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄. Ο Γρηγόριος ΣΤ΄ πέθανε, πιθανότατα το Νοέμβρη του 1047, στην Κολωνία.

## Βιβλιογραφία

*Friedrich Wilhelm Bautz: GREGOR VI. Στο: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Τόμ. 2, Bautz, Hamm 1990, ISBN 3-88309-032-8, σελ. 309–310

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα
Δείκτης Δημοκρατικότητας

[εναλλ.=|μικρογραφία|500x500εσ|<center>'''Ο Δείκτης Δημοκρατίας''' '''του [:en:Economist_Intelligence_Unit|Economist Intelligence Unit για το 2022**.</center> 

**Πλήρεις δημοκρατίες**



**Ατελείς δημοκρατίες**



**Υβριδικά καθεστώτα**



**Αυταρχικά καθεστώτα**
 
 

]]
Ο **Δείκτης Δημοκρατικότητας*' είναι ένας δείκτης που καταρτίζεται από τη Intelligence Unit του [[Economist]], που μετρά την κατάσταση της [[Δημοκρατία|δημοκρατίας]] σε 167 χώρες, εκ των οποίων 166 είναι κυρίαρχα κράτη και 164 είναι κράτη μέλη των [[Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών|Ηνωμένων Εθνών]]. 

Ο δείκτης βασίζεται σε 60 δείκτες που ομαδοποιούνται σε πέντε διαφορετικές κατηγορίες και μετρούν τον πλουραλισμό, τις πολιτικές ελευθερίες και την πολιτική κουλτούρα. Εκτός από μια αριθμητική βαθμολογία και κατάταξη, ο δείκτης κατηγοριοποιεί τις χώρες σε ένα από τους τέσσερις τύπους καθεστώτων: *πλήρεις δημοκρατίες*, *ατελείς δημοκρατίες*, *υβριδικά καθεστώτα* και *αυταρχικά καθεστώτα''. 

Ο δείκτης δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2006, με ενημερώσεις για το 2008, το 2010 και τα επόμενα χρόνια από τότε.

## Δείκτης Δημοκρατίας κατά τύπο καθεστώτος
Ο παρακάτω πίνακας δίνει τον αριθμό και το ποσοστό των χωρών και το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού για κάθε τύπο καθεστώτος το 2018:

Ο παγκόσμιος πληθυσμός αναφέρεται στο συνολικό πληθυσμό των 167 χωρών που καλύπτονται. Δεδομένου ότι η έρευνα αυτή δεν περιλαμβάνει μόνο μερικές χώρες, αυτός είναι σχεδόν ίσος με το σύνολο της πραγματικού εκτιμώμενου παγκόσμιου πληθυσμού.

## Δείκτης Δημοκρατίας κατά χώρα (2023)
Ο κατάλογος κατά χώρα είναι διαθέσιμος στην ιστοσελίδα του Economist.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The Economist Intelligence Unit's website

Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Κατηγορία:Δημοκρατία
Κατηγορία:Έρευνα
Κατηγορία:Δείκτες
Γεώργιος Αργυρόπουλος (δικηγόρος)

Ο **Γεώργιος Αργυρόπουλος** (1869 - ;) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1869.Εργάστηκε ως δικηγόρος.

Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδας για πρώτη φορά στις εκλογές που έγιναν τον Μάιο του 1915 και βουλευτής Πατρών στις εκλογές του 1923, του 1928 (με το Κόμμα Εθνικών Δημοκρατικών) και του 1933 (με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα). 
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Αχαΐας με το Λαϊκό Κόμμα (Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση) στις εκλογές του 1935.

Υπηρέτησε ως υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης από τις 19 Μαρτίου 1935 (κυβέρνηση Τσαλδάρη  ως τις 30 Νοεμβρίου 1935 (κυβέρνηση Κονδύλη).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θράκης
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Πιρ Πιρς

Ο **Πιρ Πιρς**, γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1983 στο Γουέστμοντ του Ιλινόι, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.

## Βιογραφία
Ο Πιρς ξεκίνησε την καριέρα του από το πανεπιστήμιο της Άϊοβα, έχοντας μέσο όρο 7,1 πόντων τη σεζόν 2001-02, σε 35 παιχνίδια. Τον Ιούνιο του 2001, συνελήφθη να βάφει με σπρέι τους τοίχους του πανεπιστημίου του και αφέθηκε ελεύθερος μετά από καταβολή εγγύησης. Τον Σεπτέμβριο του 2002, κατηγορήθηκε για απόπειρα βιασμού και συνελήφθη και πάλι την 1 Οκτωβρίου 2002. Αποβλήθηκε από τις αθλητικές δραστηριότητες της σχολής του και για να αποφύγει τη φυλάκιση αποδέχθηκε τις κατηγορίες, οι οποίες διαγράφηκαν από τον φάκελο του μετά από έναν χρόνο που βρισκόταν υπό επιτήρηση.

Μετά την εκδίκαση της υπόθεσης του, παρέμεινε εκτός αγωνιστικών χώρων για τη σεζόν 2002-03, επιστρέφοντας το 2003-04 με 16,1 πόντους και 5,7 ριμπάουντ μέσο όρο. Στην τελευταία του χρονιά με την ομάδα του πανεπιστημίου, είχε 17,8 πόντους, 5,2 ριμπάουντ και 4,2 ασίστ ανά αγώνα.

Τον Ιανουάριο του 2005, συνελήφθη και πάλι, αυτή τη φορά για πολλαπλή επίθεση κατά της κοπέλας του. Τον Αύγουστο του 2005, αποδέχθηκε τις κατηγορίες για διάρρηξη τρίτου βαθμού, επίθεση με σκοπό τον βιασμό, κ.α.. Ο Πιρς εξέτισε 332 ημέρες φυλάκισης και αφέθηκε υπό επιτήρηση στις 24 Σεπτεμβρίου 2006.

Το καλοκαίρι του 2007, συμμετείχε στο Summer League του NBA με τη φανέλα των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, έχοντας 21,5 πόντους στα δύο πρώτα του παιχνίδια. Παρ' όλα αυτά, οι οροί της αποφυλάκισης του, του απαγόρευαν να βρίσκεται στο Λας Βέγκας όπου πραγματοποιήθηκε το Summer League, με αποτέλεσμα την εκ νέου φυλάκιση του για τριάντα ημέρες. Τον Σεπτέμβριο του 2008, το ανώτατο δικαστήριο της Άϊοβα του επέτρεψε να αγωνιστεί επαγγελματικά στη Γαλλία. Ο Πιρς υπέγραψε στην Τουλόν, με την οποία έπαιξε μέχρι το καλοκαίρι του 2010.

Τον Ιούλιο του 2010, μεταγράφηκε στον Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες, πετυχαίνοντας 35 πόντους.

Τον Φεβρουάριο του 2011, υπέγραψε στην ουκρανική Αζοβμάς, ενώ την επόμενη σεζόν επέστρεψε στην Τουλόν. Από το καλοκαίρι του 2013, αγωνίζεται στο γαλλικό πρωτάθλημα με την ομάδα της Σολέ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Pierre Pierce Stats, Bio - ESPN - ESPN.com - Go.com
* DraftExpressProfile: Pierre Pierce, Stats, Comparisons

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουκρανικών συλλόγων
Google Brain

Το **Google Brain** είναι μια ερευνητική ομάδα τεχνητής νοημοσύνης της Google. Δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2010, το Google Brain συνδυάζει την έρευνα μηχανικής μάθησης ανοιχτής τεχνολογίας με συστήματα πληροφοριών και μεγάλους υπολογιστικούς πόρους.

## Υποδοχή
Για το εγχείρημα Google Brain έγινε ενδελεχής  κάλυψη στο *[[Wired Magazine]]*, στους *[[New York Times]]*, το Technology Review, το *National Public Radio* και το *Big Think*.

## Παραπομπές σημειώσεις


Brain
Κατηγορία:Εγκέφαλος
Κατηγορία:Μάθηση
Σπύρος Παναγιώτης

Ο **Σπύρος Παναγιώτης** ήταν αγωνιστής  της Ελληνικής Επανάστασης από την Ηπειρο.
thumb|400px|Ὑπογραφή Σπύρου Παναγιώτη
Ο Σπύρος Παναγιώτης Πολέμησε από την αρχή έως το τέλος στην επανάσταση ως Μαγκατζής. Πήρε μέρος στις μάχες στο Κρεμμύδι και στο Νεόκαστρο με τον Χρῆστο Ἀσπροποταμίτη. Στο Ναύπλιο με τον Κόλια Κωλέτζη. Στο Μεσολόγγι με τον Γιῶργο Ναβαρίκο. Στην Αθήνα με τον Γιάννη Κώστα, όπου στην μάχη Χαϊδαρίου πληγώθηκε στο κεφάλι. Στην Κάρυστο και στο Τρίκερι με τον Νικόλαο Κριεζώτη. Τέλος στην Ἀβόριανη και στην Ναύπακτο με τον Κώστα Βέρρη.
Ὑπηρέτησε ως Ὑπαξιωματικὸς στα ελαφρά Τάγματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σερέχ

Το **σερέκχ** (ή και **σερέχ**) ήταν ένα σημαντικό εραλδικό σύμβολο της αρχαίας Αιγύπτου.  

## Εμφάνιση
Το σερέκχ ήταν ένα διακοσμητικό μοτίβο που συνδύαζε την πρόσοψη ενός παλατιού και το σχέδιο (όψη από ψηλά) μιας βασιλικής αυλής. Η λέξη "σερέκχ" προέρχεται από την αιγυπτιακή λέξη για την "πρόσοψη". Υπάρχουν πάρα πολλές παραλλαγές για την διακόσμηση της πρόσοψης ενός σερέκχ. Η πολυπλοκότητα και η λεπτομέρεια της πρόσοψης αλλάζει σε μεγάλο βαθμό σε κάθε αντικείμενο που υπήρχε. Φαίνεται ότι δεν υπήρχαν αυστηροί στιλιστικοί κανόνες για το σχεδιασμό του σερέκχ.

## Χρήση
Κανονικά ένα σερέκχ χρησιμοποιούταν ως βασιλικός θυρεός, δίνοντας έμφαση και τιμώντας το όνομα του Φαραώ. Η χρήση του μπορεί να χρονολογηθεί ήδη από την περίοδο Νακάντα ΙΙ (περίπου 3400 π.Χ.). Ονομάζοντας το Φαραώ, τα ιερογλυφικά που σχημάτιζαν το όνομά του, τοποθετούνταν σε ένα παραλληλόγραμμη επέκταση πάνω από το σερέκχ, που αντιπροσώπευε την βασιλική αυλή. Επίσης, το γεράκι του θεού Ώρου ή χίμαιρα του Σεθ ήταν στο πάνω μέρος του σερέκχ, υποδηλώνοντας τους ουράνιους προστάτες του ονομαζόμενου βασιλιά. 

Αν η λέξη "σερέκχ" γραφόταν με όλα τα γράμματα (όπως φαίνεται στο κουτί με τα ιερογλυφικά παραπάνω), των οποίων κάποιες φορές προηγούταν η μινιατούρα ενός σερέκχ, μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και με την κυριολεκτική έννοια. Πολλοί πάπυροι για την κατασκευή κτηρίων χρησιμοποιούν τη λέξη "σερέκχ" για να περιγράψουν την πρόσοψη κτηρίου, όπως σπιτιού, ναού ή βασιλικού παλατιού. 

## Ιστορία
Όπως αναφέρθηκε, το σερέκχ σαν διακοσμητική μινιατούρα εμφανίστηκε πρώτη φορά κατά την ύστερη φάση της περιόδου της Νακάντα ΙΙ, όπου χρησιμοποιούταν μόνο ως βασιλικό εραλδικό σύμβολο. Από το Αρχαίο Βασίλειο και μετά εμφανίζονται και οι πρώτες χρήσεις σαν λέξη με όλα τα γράμματα σε αρχαίους παπύρους. 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακά σύμβολα
Στρατηγίς Περκρίνου

Η **Στρατηγίς Περκρίνου** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.

Η στρατηγίδα Περκρίνου , περιελάμβανε την οχυρωμένη πόλη του Περκρί (Berkri, σημερινό Barkiri, Τουρκία) που ανήκε στα λεγόμενα "Αρμενιακά θέματα", δημιουργήθηκε τον 11ο αιώνα και ο στρατηγός του ήταν υπόλογος στον Κατεπάνω της Βαασπρακανίας. 

Το 1030-34 ο τουρκομάνος Αλείμ παρέδωσε το φρούριο Περκρί στους Βυζαντινούς περιμένοντας ανταλλάγματα, όταν ο γιος του πήγε στην Κωνσταντινούπολη για τα ανταλάγματα δεν πήρε τίποτα, γυρίζοντας πίσω έπεισε τον πατέρα του να ανακαταλάβουν το φρούριο, όπως κι έγινε. Το 1036 το ανακατέλαβαν οι Βυζαντινοί, και μέχρι το 1046 το κάστρο διεκδικούσαν οι Τουρκομάνοι όταν εκείνη την χρόνια τους νίκησε σε μάχη ο βυζαντινός στρατός και ανακατέλαβε το φρούριο. Το 1054 ο Τοργκούλ κατέλαβε και λεηλάτησε το Περκρί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
NGC 4631

Ο **NGC 4631** (γνωστός και ως *γαλαξίας φάλαινα* και *Caldwell 32*) είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος φαίνεται από το πλάι στον αστερισμό Θηρευτικοί Κύνες. Απέχει περίπου 20 εκατομμύρια έτη φωτός. Ο γαλαξίας είναι ελαφρώς παραμορφωμένος, με αποτέλεσμα να φαίνεται από τη Γη σαν μια φάλαινα ή ρέγγα. Τον ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1787.

## Χαρακτηριστικά

Ο NGC 4631 περιλαμβάνει μια κεντρική περιοχή αστρογέννεσης, στην οποία δημιουργούνται άστρα με έντονους ρυθμούς. Η έντονη δημιουργία άστρων προκαλεί την εκπομπή ιονισμένου υδρογόνου και θερμαίνει την διαστρική ύλη. Τα μεγάλα άστρα που δημιουργούνται σύντομα εξαντλούν τα ενεργειακά τους αποθέματα και εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αστέρες. Τόσες πολλές εκρήξεις υπερκαινοφανών έχουν λάβει χώρα στο κέντρο του γαλαξία ώστε απομακρύνουν αέριο από το επίπεδο του γαλαξία, δημιουργώντας μια διάχυτη άλω καυτού αερίου γύρω από τον γαλαξία. Αυτός ο άνεμος υλικών έχει παρατηρηθεί στις ακτίνες-Χ και σε φασματικές παρατηρήσεις.

Στον δίσκο του γαλαξία έχουν παρατηρηθεί περιοχές ΗΙΙ (νεφελώματα) και αστρικά σμήνη.

## Κοντινοί γαλαξίες
Ο NGC 4631 έχει ένα κοντινό νάνο ελλειπτικό γαλαξία συνοδό, τον NGC 4627. Ο NGC 4627 και ο NGC 4631 έχουν καταχωρηθεί στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών ως παράδειγμα «διπλού γαλαξία» ή ζεύγους γαλαξιών, με την ονομασία Arp 281. Η βαρυτική αλληλεπίδραση με τον γαλαξία νάνο θεωρείται ότι έχει προκαλέσει την παραμόρφωση του σχήματος του γαλαξία στη νοτιοδυτική άκρη του γαλαξία. Μια γέφυρα υδρογόνου ενώνει τους δύο γαλαξίες.

Στην ίδια ομάδα γαλαξιών πέρα από τους NGC 4631 και NGC 4627 βρίσκονται και οι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες NGC 4656 και NGC 4657. Η αναγνώριση άλλων μελών της ομάδας όμως είναι δύσκολη, καθώς σε αυτό το τμήμα του ουρανού βρίσκονται πολλοί γαλαξίες. Εκτιμήσεις για τον αριθμό γαλαξιών στην ομάδα ποικίλουν από 5 μέχρι 27.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Θηρευτικοί Κύνες
κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
4631
κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell
Κατηγορία:Γαλαξίες Arp
42637
07865
NGC 3766

Το **NGC 3766** (γνωστό και ως *Caldwell 97*) είναι ανοικτό σμήνος αστέρων στον αστερισμό Κένταυρο. Απέχει από τη Γη περίπου 5.500 έτη φωτός. Έχει φαινόμενο μέγεθος +5,3 και είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού, περίπου 1,5° βόρεια του λ Κενταύρου. Είναι ένα νεαρό σμήνος, με ηλικία 15 ως 25 εκατομμύρια έτη. Έχουν αναγνωριστεί 137 αστέρες ως μέλη του σμήνους, ενώ 818 αστέρες έχουν πιθανότητα άνω του 70% να είναι μέλη του. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του σμήνους είναι ο μεγάλος αριθμός αστέρων Be, τουλάχιστον 16, ο μεγαλύτερος αριθμός από οποιοδήποτε γνωστό ανοικτό σμήνος στον Γαλαξία. Ανάμεσα στους γαλάζιους και λευκούς αστέρες του σμήνους βρίσκονται και δύο ερυθροί γίγαντες.

Το σμήνος αυτό το ανακάλυψε ο Νικολά Λουί ντε Λακάιγ το 1751.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Κατηγορία:Κένταυρος (αστερισμός)
3766
Κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell
Μπιλ Μάρεϊ

μικρογραφία|302x302εσ|Ο Μάρεϊ το 1989
Ο **Ουίλιαμ Τζέιμς "Μπιλ" Μάρεϊ** (αγγλικά: *William James "Bill" Murray*), γεννημένος στο Έβανστον του Ιλινόι, στις 21 Σεπτεμβρίου 1950, είναι Αμερικανός ηθοποιός και κωμικός. Η πρώτη του εμφάνιση ήταν στο *[[Saturday Night Live]]*, όπου πήρε και ένα βραβείο Έμμυ, από το οποίο του ανοίχτηκαν δρόμοι για την καριέρα που ακολούθησε σε διάφορες κωμικές γνωστές ταινίες, όπως: *[[Μεζεδάκια]]* (1979), *[[Το κλαμπ με τις λωλές]]* (1980), *[[Οι δύο τρελοί... τρελοί κομάντος!]]* (1981), *[[Τούτσι (ταινία)|Τούτσι]]* (1982), *[[Ghostbusters|Γκόστμπάστερς]]* (1984), *[[Πάρτυ φαντασμάτων]]* (1988), *[[Επιτέλους, τι θα γίνει με τον Μπομπ;]]* (1991) και το *[[Η Μέρα της Μαρμότας (ταινία)|Η μέρα της μαρμότας]]* (1993). Ο Μάρεϊ γνώρισε επιτυχία και προς την κατοπινή καριέρα του, αρχής γενομένης από την ταινία *[[Χαμένοι στη μετάφραση (ταινία)|Χαμένοι στη μετάφραση]]* (2003), όπου παρέλαβε Χρυσή Σφαίρα και BAFTA, ενώ υπήρξε και προτεινόμενος για Όσκαρ. Ωστόσο, προτεινόμενος για Χρυσή Σφαίρα έχει υπάρξει και για τις ταινίες: *Γκόστμπαστερς*, *[[Ο αρχάριος]]* (1998), *[[Σαββατοκύριακο στο Χάιντ Παρκ]]* (2012) και το ''St. Vincent:'' ''Ο αγαπημένος μου άγιος'' (2014). Επίσης υπήρξε προτεινόμενος και για τα Primetime Emmy Awards, για την τηλεοπτική μίνι σειρά του HBO *[[Olive Kitteridge]]*.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Κωμωδία ή Μιούζικαλ)
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Ρίτσαρντ Ατένμπορο

[μικρογραφία|260x260εσ|Με τους [Τζέιμς Στιούαρτ (κέντρο) και Χάρντι Κρούγκερ (δεξιά) στην ταινία ''Η πτήση του Φοίνικα'' (1965).]]
Ο **Ρίτσαρντ Σάμιουελ Ατένμπορο, Βαρόνος Ατένμπορο** ΔΒΑ (‎· 29 Αυγούστου 1923, Κέιμπριτζ - 24 Αυγούστου 2014, Λονδίνο) ήταν Άγγλος ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός, επιχειρηματίας και πολιτικός. Ήταν, επίσης, ο πρόεδρος της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης και της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης.

Ως σκηνοθέτης και παραγωγός μεγάλη του επιτυχία ήταν η ταινία ''Γκάντι'', το 1983, που κέρδισε και Όσκαρ. Επίσης, έχει κερδίσει και τέσσερα βραβεία BAFTA  και τέσσερις Χρυσές Σφαίρες. Ως ηθοποιός, περισσότερο γνωστός πρέπει να είναι για τους ρόλους του, στις εξής ταινίες: *[[Μπρίκτον Ροκ]]*, *[[Η μεγάλη απόδραση]]*, *[[10 Rillington Place]]*, *[[Το θαύμα της 34ης οδού]]* και στο *[[Τζουράσικ Παρκ]]*.

Ο Ρίτσαρντ ήταν ο μεγάλος αδελφός του Ντέιβιντ Ατένμπορο, γνωστού φυσικού και ραδιοφωνικού εκφωνητή, και του Τζον Ατένμπορο, διευθυντή στην Άλφα Ρομέο. Ο Ρίτσαρντ ήταν νυμφευμένος με τη Σίλα Σιμ, από το 1945, έως και τον θάνατό του.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Richard Attenborough Archive  on the British Academy of Film and Television Arts (BAFTA) site
* University of Sussex media release about Lord Attenborough's election as Chancellor, dated Friday, 20 March 1998
* Richard Attenborough Stills & Posters Gallery from the British Film Institute
* Richard Attenborough Centre for Disability and the Arts
* Richard Attenborough in Leicester website
* Richard Attenborough at Virtual History
* Richard Attenborough Fellowship&nbsp;– Muscular Dystrophy Campaign
* Richard Attenborough's appearance on This Is Your Life

Κατηγορία:Άγγλοι επιχειρηματίες
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Βρετανοί βαρώνοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Άγγλοι παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Τζον Χερτ

Ο **Σερ Τζον Βίνσεντ Χερτ** (αγγλικά: *John Vincent Hurt*, 22 Ιανουαρίου 1940 - 25 Ιανουαρίου 2017) ήταν Άγγλος ηθοποιός. Η σταδιοδρομία του Χερτ καλύπτει έξι δεκαετίες, όμως, αρχικά έγινε γνωστός για τον δευτερεύοντα ρόλο του ως Ριχάρδου Ριτς στο *[[Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές]]* το 1966. Από τότε έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές γνωστές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές όπως, ως Κούειντιν Κρισπ στο *[[The Naked Civil Servant]]* (1975), ως Τζόζεφ Μέρικ στο *[[Άνθρωπος Ελέφαντας (ταινία)|Άνθρωπος ελέφαντας]]* (1980), στο *[[1984 (ταινία, 1984)|1984]]* (1984), στο *[[The Hit]]* (1984) και στο *Σκάνδαλο* (*Scandal*, 1989). Επίσης, στις τηλεοπτικές σειρές, είναι γνωστός ως Καλιγούλας στο *[[Εγώ, ο Κλαύδιος (σειρά)|Εγώ, ο Κλαύδιος]]* (1976), ως War Doctor στο *[[Doctor Who]]*, στην 50ή επέτειο, στο επεισόδιο *[[The Day of the Doctor]]*.

Άλλες γνωστές συμμετοχές πέρα από πρωταγωνιστικούς ρόλους του Χερτ θεωρούνται: το δράμα *[[Το εξπρές του μεσονυχτίου (ταινία)|Εξπρές του μεσονυχτίου]]* του 1978 η ταινία επιστημονικής φαντασίας *[[Άλιεν]]* (1979), η ταινία περιπέτειας *[[Ρομπ Ρόι]]* του (1995), το πολιτικό θρίλερ *[[V for Vendetta (ταινία)|V for Vendetta]]* (2006), η περιπέτεια φαντασίας *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και Το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου|Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του κρυστάλλινου κρανίου]]* (2008), το *[[Χάρι Πότερ (σειρά ταινιών)|Χάρι Πότερ]]* (2001-11), το *[[Hellboy]]* (2004 και 2008) και η ταινία περί κατασκοπείας στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, *[[Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι (ταινία)|Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι]]* (2011). Το τέλος του χαρακτήρα του που υποδύθηκε στην ταινία *Alien* έχει θεωρηθεί από πολλούς ως μία από τις πιο αξέχαστες σκηνές, στην ιστορία του κινηματογράφου.

Στο ευρύ κοινό, αναγνωρίσιμη πλέον θεωρείται και η φωνή του, την οποία έχει *δανείσει* σε πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων και αφηγήσεις, όπως: στο *[[Watership Down]]* (1978), στο *Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών* (1978), στο *[[Το Μαύρο Καζάνι|Μαύρο καζάνι]]* (1985) στο *[[Dogville]]*, αλλά και στη σειρά του BBC *[[Μέρλιν (τηλεοπτική σειρά)|Μέρλιν]]*.

Μεταξύ άλλων διακρίσεων έχει προταθεί για Όσκαρ δύο φορές, μία φορά για Χρυσή Σφαίρα, ενώ από την άλλη έχει πάρει τέσσερα BAFTA, με το τελευταίο να είναι μεγάλο επίτευγμα, ενώ να αναγνωρίζεται και η συνολική προσφορά του στον βρετανικό κινηματογράφο.

Ο σερ Τζον Χερτ πέθανε από επιπλοκές του καρκίνου στο πάγκρεας σε ηλικία 77 ετών.
[μικρογραφία|Ο Τζον Χερτ στο [Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών|Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κανών το 2013.]]

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Ματέι Κρούσιτς

Ο **Ματέι Κρούσιτς**, γεννημένος στις 7 Μαΐου 1987 στο Τσέλιε της Σλοβενίας, είναι επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του σέντερ.

## Καριέρα
Ο Κρούσιτς ξεκίνησε την καριέρα του το 2004 από την σλοβενική Σεντιούρ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2007, κατακτώντας δύο φορές την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, το 2005 και το 2006.

Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην Ίλιος Ντομζάλε, κατακτώντας δύο φορές ακόμη την δεύτερη θέση, πριν μεταγραφεί στην Γκέοπλιν Σλόβαν μέχρι το 2011.

Το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο κατέλαβε την έβδομη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 86 πόντους σε 22 αγώνες (μ.ο. 3,9).

Μετά την αποδέσμευση του από τους "κίτρινους", μεταγράφηκε στην ισπανική Πένιας Ουέσκα, η οποία κατέλαβε την όγδοη θέση στην δεύτερη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος.

Το 2013–14 αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία της Σλοβενίας με την Γκροσούπλιγιε και συνέχισε στην USK Πράγας, ενώ το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στην Ζλάτορογκ Λάσκο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Matej Krusic - Eurobasket
* KRUSIC, MATEJ - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL

Κατηγορία:Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τσεχικών συλλόγων
Ντομινίκ Τζέιμς

Ο **Ντομινίκ Τζέιμς**, γεννημένος στις 5 Οκτωβρίου 1986 στο Ρίτσμοντ της Ιντιάνα, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ.

## Καριέρα
Ο Τζέιμς ξεκίνησε την καριέρα του από το κολέγιο του Μαρκέτ το 2005, έχοντας 15,3 πόντους, 5,4 ασίστ και 4,5 ριμπάουντ μέσο όρο. Μετά το τέλος της δεύτερης χρονιάς του στο πανεπιστήμιο, μπήκε στα ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά αποσύρθηκε. Στις 25 Φεβρουαρίου 2009 έσπασε το πέμπτο μετατάρσιο οστό, στην ήττα του Μαρκέτ από το Κονέκτικατ με 93-82. Έναν μήνα αργότερα, επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους, στον αγώνα εναντίον του Μιζούρι.

Το καλοκαίρι του 2009 δεν μπόρεσε να μπει στο ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά προσκλήθηκε να αγωνιστεί στο Summer League του Λας Βέγκας από τους Μιλγουόκι Μπακς, όμως αποκλείστηκε από το ρόστερ της ομάδας λόγω τραυματισμού. Τον Οκτώβριο του 2009, υπέγραψε στην τουρκική Μερσίν, φθάνοντας μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Τουρκίας.

Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στη βουλγάρικη Λουκόιλ Ακαντέμικ και τον Οκτώβριο του 2011 υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο είχε μέσο όρο 14,5 πόντων σε 14 αγώνες.

Αποχώρησε από τους "κίτρινους" τον Ιανουάριο του 2012, για να συνεχίσει μέχρι το τέλος της σεζόν στην Παρτιζάν Βελιγραδίου. Το 2012-13, ξεκίνησε με τον Τζέιμς στην ιταλική Ρετζιάνα και τον Φεβρουάριο του 2013 μεταγράφηκε στην γαλλική Πουατιέ.

Από το καλοκαίρι του 2014 αγωνίζεται στο Κατάρ, αρχικά με την ομάδα της Αλ-Ραγιάν και στην συνέχεια με την Αλ-Γκαράφα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dominic James Stats, Bio - ESPN - ESPN.com - Go.com
* Dominic James Stats - Sports-Reference.com

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέρσιν Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγέσι Σ.Κ.
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βουλγαρικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων
Μελιδόνι Φθιώτιδας

Το **Μελιδόνι** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γενικά στοιχεία
Το Μελιδόνι βρίσκεται κοντά στις ακτές του Βόρειου Ευβοϊκού Κόλπου και στο όρος Προφήτης Ηλίας σε υψόμετρο 280 μέτρα. Υπήρχε σαν αρχαία πόλη από την αρχαιότητα με την ονομασία **Αλόπη** και ήταν χτισμένη στο 157ο χιλιόμετρο Εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας, ανάμεσα στις Λιβανάτες και τον Άγιο Κωνσταντίνο. Η απόσταση από Λιβανάτες (αρχαίος Κύνος) μέχρι τον Άγιο Κωνσταντίνο (αρχαίος Δαφνούντας) είναι 18 -19 χιλιόμετρα, τόση όση αναφέρει και ο Στράβων (Θ. 4.3.). 

Σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Αρκίτσας της Δημοτικής Ενότητας Δαφνουσίων του Δήμου Λοκρών μαζί με την Αρκίτσα, την Αγία Αικατερίνη, τον Άγιο Νικόλαο, την Καλυψώ, και την Πουρνάρα ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε 23 κατοίκους. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο Καποδίστριας, μέχρι το 2010, το Μελιδόνι ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Αρκίτσας, του πρώην Δήμου Δαφνουσίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία Φθιώτιδα
Κατηγορία:Δήμος Λοκρών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Σάτιβα

Η **Σάτιβα** (βαλενθιανικά: Xàtiva, ισπανικά: Játiva) είναι μια πόλη και δήμος της επαρχίας της Βαλένθια, στην Βαλενθιανική Χώρα στην Ισπανία. Ιστορικά αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες πόλεις του μεσαιωνικού Βασιλείου της Βαλένθια και γενέτειρα της παπικής δυναστείας των Βοργίων (των παπών Κάλλιστου Γ΄ και του ανιψιού του Αλέξανδρου Ζ΄) και του μουσικοσυνθέτη Ραϊμόν. Στην πόλη σώζεται ο αρχαιότερος μύλος παραγωγής χαρτιού στην Ευρώπη (1151). Το ιστορικό της κέντρο παρουσιάζει αρκετά μνημεία ιστορικού ενδιαφέροντος όπως το κάστρο της, το σημαντικότερο του Βασιλείου της Βαλένθια.

## Ιστορία
Η Σάτιβα υπήρξε πιθανότατα το τελευταίο καταφύριο των Νεάντερταλ γύρω στο 30.000 π.Χ. Κατά την εποχή του φοινικικού και ελληνικού αποικισμού της Ιβηρικής, στην περιοχή εντοπιζόταν η ιβηρική πόλη *Saitabis* που μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση και εποικισμό έλαβε το όνομα *Saetabis Augusta*, που βρισκόταν πάνω στην Αυγούστεια Οδό. Είναι επομένως μία από τις λίγες τοποθεσίες στην Ισπανία που ακόμη διατηρούν την ιβηρική τους ονομασία. Από τότε ήταν επισκοπική έδρα που επιβίωσε μέχρι την μουσουλμανική κατάκτηση. Επί Αλ-Άνταλους, η αγροτική της παραγωγή πολλαπλασιάστηκε χάρη στα πολλά κανάλια που κατασκευάστηκαν. Το 1244 κατακτήθηκε από τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας. Ο μουσουλμανικός πληθυσμός της εκδιώχθηκε οριστικά στις αρχές του 17ου αιώνα. Κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής πήρε το μέρος του αρχιδούκα Καρόλου, με αποτέλεσμα, μετά τη νίκη του Φίλιππου Ε΄ να υποστεί μεγάλες καταστροφές και να μετονομαστεί σε Νέα Αποικία Σαν Φελίπε. Κατά τις συζητήσεις περί της επαρχιακής διαίρεσης της Ισπανίας το 1830, παρότι αρχικά η Σάτιβα προβλεπόταν ότι θα γινόταν πρωτεύουσα της επαρχίας, εν τέλει το 1833 ενσωματώθηκε στην επαρχία της Βαλένθια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητα της Βαλένθια
Μιχαήλ Αργυρόπουλος

Ο **Μιχαήλ Αργυρόπουλος** (Σμύρνη, 1862 - Αθήνα, 4 Ιουνίου 1949)Ηλιάδης Βασ., «Μιχαήλ Αργυρόπουλος», Νέα Εστία, 45, ετ.ΚΓ΄, 15/6/1949, αρ.527, σ.787-788 ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και ποιητής.

Υπήρξε Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1939 έως το 1943.
## Βιογραφία
### Σπουδές και νομικός
Ακολούθησε νομικές σπουδές στην Αθήνα  και στο Παρίσι. Λίγο αργότερα επέστρεψε στη γενέτειρά του, όπου άσκησε τη δικηγορία και παράλληλα ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία.
### Πολιτικός
Εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων και το 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Βουλής από το 1929 ως το 1932.

### Συγγραφικό έργο
Ως συγγραφέας χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο "Ρήγας Ραγιάς". Εξέδωσε ποιητικές συλλογές, όπως "Τα ανιστόρητα" (1925).

Στα έργα του διακρίνεται η νοσταλγία για την ιδιαίτερη πατρίδα του. Έργο του επίσης είναι τα "Τραγούδια του Γένους". (1913). Το 1932 κυκλοφόρησαν "Τα περασμένα και τα τωρινά". Μετά το θάνατο του Αργυρόπουλου κυκλοφόρησε το "Χρονικό της Ανατολής".

Πέθανε στην Αθήνα το 1949.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Ρενέ Ομπρί

Ο **Ρενέ Ομπρί** (*René Aubry*) είναι Γάλλος συνθέτης, γεννημένος το 1956. Είναι γνωστός για την ενασχόλησή του με πληθώρα μουσικών οργάνων και την ανάμειξη της κλασικής «αρμονίας» με τη μοντέρνα ενορχήστρωση. Ο Ομπρί έχει κάνει διάφορες συνθέσεις για χορογράφους όπως οι Carolyn Carlson, Pina Bausch και Philippe Genty, αλλά και για ταινίες. Ενώ ταυτοχρόνως κυκλοφόρησε πολλά από τα δικά του άλμπουμ.

Επίσης, συνέθεσε τη μουσική για την ταινία κινουμένων σχεδίων «The Gruffalo» το 2009 και το 2011 για τη συνέχειά του το «Gruffalo's Child», καθώς και για το «Room on the Broom», το 2012.

## Δισκογραφία

### Άλμπουμ
* René Aubry (1983) 
* Chrysalide (1987)
* Libre parcours (1988)
* Derives (1989)
* Steppe (1990)
* La révolte des enfants (1991)
* Après la pluie (1993)
* Killer Kid (1994)
* Ne m'oublie pas (1995)
* Signes (1997)
* Plaisirs d'amour (1998)
* Invités sur la terre (2001)
* Seuls au monde (2003)
* Projection privée (2004)
* Mémoires du futur (2006)
* Play time (2008)
* Refuges (2011)
* Forget Me Not (2013)
* Days (2014)

### Μουσική για ταινίες (Soundtracks)
* *The Gruffalo* (2009)
* *The Gruffalo's Child* (2011)
* *Room on the Broom* (2012)
* *Chic!* (2015)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο Internet Movie Database
* Hopi Mesa biography
* The French René Aubry Wikipedia article

Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Κατηγορία:Γάλλοι μουσικοί
Άγις Θέρος

Ο **Άγις Θέρος** (1875 - 1961) ήταν Έλληνας ποιητής, κοινωνιολόγος και λαογράφος, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του **Σπύρου Θεοδωρόπουλου**.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σπάρτη το 1875. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και εξέδιδε διάφορες εφημερίδες, όπως τις εφημερίδες *Λαός*, *Λακεδαίμων* και *Εφημερίδα των Εργατών*. 

Το δημοτικό τραγούδι ήταν η μεγάλη του αγάπη και είχε επηρεάσει σημαντικά το έργο του. Άλλωστε το πρώτο του βιβλίο (1909) ήταν συλλογή δημοτικών τραγουδιών από τις περιοχές του Ταΰγετου και της Μάνης. Ήταν στενός συνεργάτης του Νικόλαου Πολίτη και μέλος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας.

Ανέπτυξε έντονη κοινωνική δραστηριότητα, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Εργατικού Κέντρου Αθηνών το 1910 και εισηγήθηκε το πρώτο εργατικό νομοσχέδιο. Εξελέγη βουλευτής Αττικής με το Βενιζελικό Κόμμα στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910, Αττικοβοιωτίας το 1912 και Αθηνών-Πειραιώς το 1923. To 1922 φυλακίστηκε εξαιτίας του γεγονότος ότι υπέγραψε το Δημοκρατικό Μανιφέστο μαζί με άλλες προσωπικότητες.

Το πρώτο ποιητικό του έργο δημοσιεύτηκε το 1940. Στα ποιητικά του έργα υμνείται η αντίσταση των Ελλήνων κατά των Γερμανών ή δίνονται λυρικές στιγμές της αγροτικής ηθογραφίας. Έγραψε επίσης πεζογραφήματα.

Η οριστική έκδοση με τη συλλογή δημοτικών τραγουδιών, σε δύο τόμους με τίτλο *Τα Τραγούδια Των Ελλήνων* (1951-1952), βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.  

Από το 1957 ως το 1959 υπήρξε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος απεβίωσε το 1961. Η σύζυγός του, Αύρα Θεοδωροπούλου, πέθανε δύο χρόνια μετά (1963). Το όνομα Άγις θέρος φέρει ένα ετήσιο βραβείο λαογραφίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών και Πειραιώς
Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Ραμόν ντε Πενιαφόρ

Ο **Ραμόν ντε Πενιαφόρ **(Ramon και Raimon de Penyafort, Σάντα Μαργαρίδα ι ελς Μόνζος, Άνω Πενεδές, 1180 - Βαρκελώνη, 1275)** **ήταν κληρικός του τάγματος των Δομινικανών, ένας εκ των σημαντικότερων ειδικών στο κανονικό δίκαιο του Μεσαίωνα και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Κύριο έργο του υπήρξε το *[[Decretales Gregorii IX]]*, μια σύνοψη των νομοθετημάτων της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας της εποχής του ομώνυμου Πάπα. Θεωρείται επίσης ο υπεύθυνος της εισαγωγής της Ιεράς Εξέτασης στο Στέμμα της Αραγόνας.

## Βίος
Ήταν γιος του ιππότη Πέρε Ραμόν ντε Πενιαφόρ, κυρίου του ομώνυμου κάστρου κοντά στην Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές. Το 1204 εργάστηκε ως κληρικός στον καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης. Σπούδασε κανονικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, όπου εργάστηκε και ως καθηγητής (1217-1222), ερχόμενος σε επαφή με το νεοπαγές τάγμα των Δομινικανών. Με την επιστροφή του στην Βαρκελώνη απασχολήθηκε για λίγο στον καθεδρικό της μέχρι που ενσωματώθηκε επίσημα στους Δομινικανούς. 

thumb|250x250px|Ο τάφος του Ραμόν ντε Πενιαφόρ στον Καθεδρικό της Βαρκελώνης|leftΑρχικά συνέγραψε ορισμένες πραγματείες όπως το *Summa de casibus poenitentiae* και συνόδεψε τον Ζαν ντ' Αμπβίλ στην περιοδεία του στα ιβηρικά βασίλεια με σκοπό την προώθηση των μεταρρυθμίσεων της Δ΄ Συνόδου του Λατερανού. Έπειτα επέστρεψε στη Ρώμη όπου έγινε o εξομολογητής του πάπα Γρηγόριου Θ΄. Ο Πάπας του ανέθεσε την συγκέντρωση των λεγόμενων Διαταγμάτων του Γρηγορίου Θ΄, έργο που αποτέλεσε τον κώδικα κανονικού δικαίου της Καθολικής Εκκλησίας μέχρι την αναθεώρηση του Πίου Ι΄ τον 20ό αιώνα. Ο ίδιος τον όρισε Αρχιεπίσκοπο της Ταραγόνα 1235 αλλά ένα χρόνο αργότερα παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης.Μεταξύ 1236 και 1238 συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή του Στέμματος της Αραγόνας. Όρισε τους επισκόπους των πρόσφατα κατεκτημένων Ουέσκα και Μαγιόρκα και ακύρωσε τον αφορισμό του Ιακώβου Α΄, ο οποίος ήταν στενός του φίλος. Το 1239 εκλέχθηκε τρίτος γενικός επίτροπος του Τάγματος αλλά παραιτήθηκε σε διάστημα ενός έτους. Για τα επόμενα τριάντα πέντε χρόνια εργάσθηκε ως σύμβουλος του μονάρχη κυριαρχώντας στην εκκλησιαστική ζωή της Καταλονίας, με τέσσερις επισκόπους (της Βαρκελώνης, της Λιέιδα, του Μπικ και της Ζιρόνα) να είναι Δομηνικανοί.

Εργάσθηκε επίσης ως ιεροεξεταστής και νομικός σύμβουλος. Ίδρυσε μια σχολή στην Τύνιδα το 1245 με σκοπό τον προσηλυτισμό Αράβων στον χριστιανισμό και ένα έτερο στη Μούρθια που απευθυνόταν στους Εβραίους. Χάρις σε δική του προτροπή ο Θωμάς Ακινάτης έγραψε το απολογητικό εγχειρίδιο *Summa contra gentiles*. Πέθανε το 1275 ενώ του αποδίδονται πολλά θαύματα.

## Αγιοποίηση
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τον αγιοποίησε το 1665 παρά την πρόταση που είχε καταθέσει η εκκλησιαστική σύνοδος της Ταραγόνα ήδη από το 1279.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Καταλανοί κληρικοί
Κατηγορία:Ισπανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Ισπανοί Επίσκοποι
Ηλίας Σιμόπουλος

Ο **Ηλίας Σιμόπουλος** (23 Νοεμβρίου 1913 - 30 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας συγγραφέας, πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1984 ως το 1989. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Κραμποβό (σημερινό Καστανοχώρι Αρκαδίας). Καταγόταν από αγροτική οικογένεια από την Αρκαδία. Μετά τις σπουδές του στο Γυμνάσιο και στη Νομική Σχολή, φοίτησε επίσης στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Το 1946 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο «Χαιρετισμός στον πρώτο ήλιο». Από τα γνωστότερα έργα του είναι η «Αρκαδική Ραψωδία» (1958). Ήταν πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών η οποία το 2011 τον πρότεινε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. 
Πέθανε σε ηλικία 102 ετών και κηδεύτηκε στη γενέτειρά του.

## Ποιητικές συλλογές
* «Χαιρετισμός στον πρώτο ήλιο» (1946)
* «Αρκαδική Ραψωδία» (1958)
* «Έκτη Εντολή» (1959)
* «Το σπίτι με τις χελιδονοφωλιές» (1961)
* «Το μεγάλο ποτάμι» (1964)
* «Τεκμήρια» (1968)
* «Τα ρόδα της Ιεριχώς» (1970)
* «Το τετράδιο της γης» (1971)
* «Μικρές Μαρτυρίες» (1972)
* «Εναγώνια» (1974)
* «Προσπελάσεις» (1976)
* «Σημαφόροι» (1980)
* «Εσπερινός Απόλογος» (1983)
* «Οι πληγές και τα παράθυρα» (1986)
* «Μακρινό Ταξίδι» (1990)
* «Πέτρες» (1992)
* «Ράθυμες ώρες» (2010)

Το 1989 και το 1990 εκδόθηκαν από τον εκδοτικό οίκο Γκοβόστη τα «Άπαντά» του σε δύο τόμους. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Γερμανικά, τα Κινέζικα, τα Ιταλικά, τα Ρώσικα και σε αρκετές ακόμα γλώσσες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Αθανάσιος Αργυρός

Ο **Αθανάσιος Αργυρός** (1859 – 9 Ιανουαρίου 1945) ήταν Έλληνας δικηγόρος, δάσκαλος, δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών και ανέλαβε κατ’ επανάληψη υπουργικά αξιώματα, συμβάλλοντας ενεργά στη διαμόρφωση της πολιτικής ζωής της χώρας. Παράλληλα, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον Μακεδονικό Αγώνα, συγκαταλεγόμενος μεταξύ των πρωτεργατών και βασικών οργανωτών του, με ουσιαστική δράση σε πολιτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών και φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο της γενέτειράς του και στο Διδασκαλείο των Σερρών. Σπούδασε επίσης νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έπειτα σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας. Εργάστηκε ως δάσκαλος (σε Σέρρες, Καβάλα και Κωνσταντινούπολη), ως δικηγόρος και ως δημοσιογράφος. Στις αρχές του 20ού αιώνα μετέβη για λίγο στις ΗΠΑ, όπου εξέδωσε την εφημερίδα *Αθηνά*, υποστηρίζοντας τα ελληνικά δίκαια.

Στην Αθήνα ίδρυσε τον Μακεδονικό Σύλλογο «Ο Μέγας Αλέξανδρος», του οποίου διετέλεσε και πρόεδρος. Εξελέγη βουλευτής (πληρεξούσιος) Σερρών αρχικά τον Μάιο του 1915 και μετά τον Δεκέμβριο του 1915 και το 1920. Στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση, το 1926 εξελέγη με το Λαϊκόν Κόμμα και επανεξελέγη στις εκλογές του 1932. Με το ίδιο κόμμα εξελέγη και στις εκλογές του 1935. Στις 10 Οκτωβρίου 1935 προσχώρησε στη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση (των Κονδύλη και Θεοτόκη).

Στην κυβέρνηση Γούναρη ήταν υπουργός Γεωργίας από τις 2 Μαρτίου 1922 ως τις 3 Μαΐου 1922 και στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη από τις 9 Μαΐου ως τις 28 Αυγούστου 1922. Στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη στις 4 Δεκεμβρίου 1926 διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και υπηρέτησε ως τις 17 Αυγούστου 1927.

Πέθανε τον Ιανουάριο του 1945 στον Βόλο.

Συνέγραψε ιστορικά και νομικά έργα, όπως την *Ιστορία των Αθηνών*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αθανάσιος Αργυρός στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κορβινιανή Βιβλιοθήκη

Η **Κορβινιανή Βιβλιοθήκη** (λατινικά: *Bibliotheca Corviniana*, *βιβλιοθήκη του [βασιλιά] Κορβίνου*) ήταν η δεύτερη σημαντικότερη συλλογή βιβλίων κατά την περίοδο της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης. Ανήκε στον βασιλιά της Ουγγαρίας Ματθαίο Κορβίνο μεταξύ 1458 and 1490 κι εντοπιζόταν στη Βούδα, την τότε πρωτεύουσα του βασιλείου. Η οθωμανική κατάκτηση της Βούδα το 1526 είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή και διασπορά των βιβλίων της. Από το 2005 η UNESCO έχει αναλάβει το σχέδιο ανασύσταση μέρους της με έργα που ανήκαν στην βιβλιοθήκη από διάφορες χώρες του κόσμου ενώ η κυβέρνηση της Ουγγαρίας έχει οργανώσει μια ηλεκτρονική βιβλιοθήκη με χειρόγραφά της. Σήμερα υφίστανται περίπου 168 βιβλία που θεωρούνται μέρος της και λαμβάνουν το όνομα *corvinae*.

## Ιστορία
Ο Ματθαίος Κορβίνος θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος του ιδεώδους του αναγεννησιακού πρίγκιπα στην Ουγγαρία. Μέχρι τον θάνατό του είχε συλλέξει 3000 κώδικες που περιελάμβαναν τέσσερις με πέντε χιλιάδες κείμενα, μεταξύ των οποίων πολλά έργα ελλήνων, λατίνων κλασσικών και βυζαντινών συγγραφέων. Ως βάση είχε χρησιμοποιήσει τις συλλογές του ποιητή Ιανού Πανόνιου και του μέντορά του Γιάνος Βίτετς μαζί με αυτή της συζύγου του, Βεατρίκης της Αραγόνας, κόρης των Φερδινάνδου Β΄ της Αραγόνας. Ορισμένα από τα corvinae αποτελούσαν το μοναδικό αντίγραφο των έργων που περιείχαν όπως το κείμενο του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου *"Εκθεσις της βασιλείου τάξεως*, την *Εκκλησιαστική Ιστορία* του Νικηφόρου Κάλλιστου και έργα αρχαίων συγγραφέων όπως του Υπερείδη και του Προκόπιου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Biblioteca corviniana digitalis από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγγαρίας

Κατηγορία:Πρώην βιβλιοθήκες
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ουγγαρία