open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πιέτρο Ινγκράο

Ο **Πιέτρο Ινγκράο** (ιταλ.*Pietro Ingrao*, 30 Μαρτίου 1915 - 27 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Ιταλός πολιτικός, μέλος του ΚΚΙ, δημοσιογράφος και στοχαστής.

Διετέλεσε βουλευτής από το 1948 έως το 1992, το 1968 εξελέγη πρόεδρος της κομμουνιστικής κοινοβουλευτικής ομάδας και από το 1976 έως το 1979 ήταν πρόεδρος της ιταλικής Βουλής. 

Από το 1947 ως το 1957 ήταν διευθυντής της εφημερίδας «L'Unità».

## Βιβλία στα ελληνικά
*(1979) *Μάζες και εξουσία*, Θεμέλιο
*(1983) *Η κρίση και ο Τρίτος Δρόμος*, Πολύτυπο
*(2011) *Η αγανάκτηση δεν αρκεί*, Εύμαρος
*(2015) *Η πρακτική της αμφιβολίας*, Επέκεινα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ιταλοί άθεοι
Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί
Κατηγορία:Ιταλοί κομμουνιστές
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι
Φρίντριχ Λάιμπνιτς

Ο **Φρίντριχ Λάιμπνιτς** (Friedrich Leibniz ή Leibnütz; 1597&ndash;1652)  ήταν Λουθηρανός νομικός και καθηγητής Ηθικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Είναι ο πατέρας του μεγάλου φιλοσόφου και επιστήμονα Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς (Gottfried Wilhelm Leibniz).
## Βίος
Γεννήθηκε στο Άλτενμπουργκ (Altenburg) και ήταν υιός του Αμβρόσιου Λάιμπνιτς (Ambrosious Leibniz), δημοσίου υπαλλήλου, και της Άννας Ντόιερλιν (Anna Deuerlin), γυναίκας αριστοκρατικής καταγωγής.

Το 1622 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και έγινε αναλογιστής στο ίδρυμα αυτό. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε δύο τέκνα, τον Γιόχαν Φρίντριχ (Johann Friedrich) και την Άννα Ρόζινα (Anna Rosina). Από τον δεύτερο γάμο του δεν απέκτησε τέκνα και η σύζυγός του απεβίωσε το 1643. Το 1644 παντρεύτηκε την Καταρίνα Σμούκ (Catharina Schmuck), κόρη αναγνωρισμένου νομικού, με την οποία απέκτησε έναν υιό, τον μέγα φιλόσοφο, επιστήμονα και πολυμαθή Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς.

Στα 1646 ο Φρίντριχ Λάιμπνιτς έγινε αντιπρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας και καθηγητής της Ηθικής Φιλοσοφίας στην Λειψία, ενώ διατήρησε και την θέση του αναλογιστή. Απεβίωσε στην Λειψία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί
Ιερό του Πανδίονος

Το **Ιερό του Πανδίονος** είναι η ονομασία που συχνά αποδίδεται στα ερείπια ενός κτίσματος στη νοτιοανατολική άκρη της Ακρόπολης Αθηνών. Τα θεμέλια του βρέθηκαν κατά τις ανασκαφές για την κατασκευή του παλαιού μουσείου Ακρόπολης (1865-1874). 

Βρίσκεται 25 μ. ανατολικά από το κτίριο του Παρθενώνα. Αρχικά, ο χώρος ο οποίος κατελάμβανε ήταν χαρακτηρισμένος ως εργαστήριο αλλά σύμφωνα με νεώτερες έρευνες, καθίσταται πιθανότερη η ταύτισή του με το σημαντικό ιερό του μυθικού ήρωα και βασιλέα των Αθηνών Πανδίονος, υιού του Εριχθονίου ή του Κέκροπος, το οποίο οι αρχαιολόγοι τοποθετούσαν παλαιότερα στα βορειοανατολικά των Προπυλαίων.

Το διαστάσεων 40x17 μέτρων ορθογώνιο αίθριο κτίριο, το οποίο χρονολογείται από τα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ., ήταν χωρισμένο σε δύο ίσα τμήματα από έναν τοίχο. Είχε πρόσοψη δυτικά-νοτιοδυτικά. Η είσοδος του κτιρίου βρισκόταν σε μια προεξέχουσα στοά στη δυτική πλευρά.

Η ονομασία του προέρχεται από το τεκμήριο πως το κτίριο βρισκόταν στη θέση του ηρώου του Πανδίονος, του επωνύμου ήρωα της Πανδιόνιδος φυλής (συχνά υποτίθεται πως επρόκειτο για έναν από τους δύο θρυλικούς βασιλείς της Αθήνας, Πανδίων Α΄ ή Πανδίων Β΄), το οποίο ήταν γνωστό πως βρισκόταν κάπου στην Ακρόπολη.

Στο χώρο αυτό, σύμφωνα με την παράδοση, τα μέλη της Πανδιονίδος φυλής, συγκεντρώνονταν για να τελέσουν τα Πάνδια. Επρόκειτο για εορτή πολιτικού χαρακτήρα αφιερωμένη στον Δία η οποία συνόδευε τους εορτασμούς των Μεγάλων Διονυσίων κατά τον μήνα Ελαφηβολιώνα (μέσα Μαρτίου - μέσα Απριλίου). Σταδιακά η σημασία της εορτής αυτής έσβησε, γεγονός που ίσως να συνετέλεσε στην εγκατάλειψη του χώρου.

## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Jones, Nicholas F., *The Associations of Classical Athens : The Response to Democracy: The Response to Democracy*, Oxford University Press, 1999. ISBN 9780195352832.
* Παυσανίας, *Ελλάδος Περιήγησις*. Διαθέσιμο Ηλεκτρονικά στο ''perseus.tufts''.''edu''
* Robertson, Noel (1996), "Athena's Shrines and Festivals" in *Worshipping Athena: Panathenaia and Parthenon*, The University of Wisconsin Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών - Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών - Ιερό του Πανδίονος

Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Μαιρί

thumb|Μαιρί στην κοινότητα Ετρετά (Γαλλία).
thumb|Μαιρί στο Σαο ε Λουάρ
**Μαιρί** σε γαλλόφωνα κράτη και περιοχές είναι μικρού μεγέθους δημοτική αυτοδιοίκηση, ενίοτε με ληξιαρχείο και δημοτολόγιο, καθώς και το κτίριο που στεγάζει τις υπηρεσίες αυτές. Συναντάται σε μικρές επαρχίες, που δεν είναι ενταγμένες σε κάποια μεγαλύτερη πόλη. Συχνά συναντάται σε συνδυασμό και με αίθουσα μικρού σχολείου, οπότε ονομάζεται Μαιρί-Εκόλ (*Mairie-École*). Αντίστοιχό του στις μεγαλύτερες πόλεις είναι το *Οτέλ ντε Βίλ* ή δημαρχείο. 

Η ετυμολογική προέλευση του όρου είναι από το λατινικό *maior*, και το γαλλικό *maire*, τον δήμαρχο.. Συναντάται από τον 13ο αιώνα, ενώ στον 14ο αιώνα συναντάται και ως *mairerie*. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοτική διοίκηση
Ο Ασυμβίβαστος

***Ο''' '''Ασυμβίβαστος*** (εναλλακτικός τίτλος: *Εύκολος δρόμος*) είναι μια ελληνική ταινία του 1979, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ανδρέα Θωμόπουλου, με πρωταγωνιστή τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Είναι παραγωγής της Γκρέκα Φιλμ του Μιχάλη Λεφάκη.

## Υπόθεση
Ο Παύλος είναι νεαρός φοιτητής της ιατρικής, γεμάτος όνειρα, αλλά και αμφισβήτηση για το εκπαιδευτικό και κοινωνικό κατεστημένο. Χρωστάει ένα μάθημα, αλλά το κρατάει. Έχει έρθει σε ρήξη με τον ιατρό και καθηγητή πατέρα του (Σταύρος Ξενίδης) και δε σκοπεύει να αποπερατώσει τις σπουδές του. Η κοπέλα του, Άννα (Μπέτυ Λιβανού), τον εγκαταλείπει και ο Παύλος επιλέγει την ανέμελη ζωή του μουσικού του δρόμου, ακολουθώντας έναν «φιλόσοφο», περιπλανώμενο τραγουδιστή ονόματι Απόστολο Φλου (Κώστας Βρεττός). Γνωρίζει μια άλλη κοπέλα, την Αναστασία (Ελένη Μανιάτη), η οποία στη συνέχεια όμως απομακρύνεται από αυτόν, διότι τον θεωρεί ανώριμο. Προσπαθεί να προωθήσει δισκογραφικά τη δουλειά του, αλλά αποτυγχάνει. Στο τέλος, έπειτα και από την αυτοκτονία του Φλου, ο Παύλος δείχνει να ενσωματώνεται στο σύστημα που απεχθανόταν: ερωτεύεται και παντρεύεται μια δημοσιογράφο, την Ειρήνη (Βέρα Κρούσκα), αποκτά οικογένεια, παίρνει το πτυχίο του και αρχίζει να εργάζεται ως ιατρός.

## Μουσική
Η μουσική επένδυση της ταινίας (πρωτοκυκλοφόρησε το 1979 κι έκτοτε επανεκδόθηκε πολλές φορές) περιείχε συνθέσεις του Ανδρέα Θωμόπουλου και του Γιώργου Θεοδωράκη, γιου του Μίκη. Περιλάμβανε, επίσης, το τραγούδι των Μίκη Θεοδωράκη και Λευτέρη Παπαδόπουλου «Κάποτε θα 'ρθουν». Τα τραγούδια ερμήνευε ο Σιδηρόπουλος με την κιθάρα του. Το χαμηλών τόνων ύφος των συνθέσεων βρισκόταν σε ευθεία αντίθεση με τις ροκ καταβολές του, και μάλιστα σε μια στιγμή που ο Σιδηρόπουλος είχε μόλις κυκλοφορήσει το καθαρόαιμο ροκ άλμπουμ *Φλου* με το συγκρότημα Σπυριδούλα. Η «ανακάλυψη», πάντως, από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του τραγουδιού «Να μ’ αγαπάς», συνετέλεσε στο να γίνει γνωστός ο Σιδηρόπουλος στο ευρύτερο κοινό.

## Υποδοχή
Η ταινία προβλήθηκε στο 20ό Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (Θεσσαλονίκη, 1-7 Οκτωβρίου 1979) χωρίς κάποια αναγνώριση. Απογοήτευσε, μάλιστα, μερίδα του κοινού της, που ανέμενε από το Θωμόπουλο μια ταινία στο ύφος της προηγούμενης δουλειάς του, ''Αλδεβαράν''. Στις αίθουσες των κινηματογράφων δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία, κόβοντας 32.000 εισιτήρια. Η συμμετοχή του Σιδηρόπουλου ως ηθοποιού και μουσικού, ο οποίος βρισκόταν τότε στο απώγειο της καριέρας του, όπως και τα χαλαρά αυτοβιογραφικά στοιχεία της (στα οποία είχε επενδύσει η παραγωγή), δεν έπεισαν το κοινό του, εξαιτίας της πολύ «ήπιας», από μουσικής απόψεως, παρουσίας του. Ωστόσο αργότερα, τράβηξε την προσοχή, ως καταγραφή του καλλιτέχνη και της εποχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1979
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Άντολφ φον Πίλγκριμ

Ο **Άντολφ φον Πίλγκριμ** (γερμ. *Adolf von Pilgrim*) υπήρξε γερμανός νομικός στο Βασίλειο της Πρωσίας. Εκλέχθηκε με το κόμμα των Ελεύθερων Συντηρητικών στη βουλή της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στι; 12 Οκτωβρίου 1821 στο Μέσεντε. Πατέρας του ήταν ο Κρίστιαν Άντολφ Βίλχελμ Πίλγκριμ, λάντρατ της επαρχίας Έσλο. Μητέρα του ήταν η Μπέρτα φον Πλέττενμπεργκ από ευγενή οίκο. Σχολείο πήγε στο Ντόρτμουντ και εν συνεχεία έκτισε την εθελοντική του στρατιωτική θητεία το 1841/42 στον Πρωσικό στρατό στην Βόννη. Μετά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης νομικά και εντάχθηκε στο φοιτιτικό σώμα των *Corps Borussia Bonn*. Στο τέταρτο εξάμηνο των σπουδών του έκανε μεταγραφή στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αποφοίτησε το 1844 και διορίστημε στο ανωτατο δικαστήριο στο Χαμμ. Προάχθηκε διαδοχικά και έφτασε μέχρι το κυβερνείο του Μίντεν, ενώ παράλληλα προάχθηκε και στρατιωτικά μέχρι το βαθμό του Ταγματάρχη του ιππικού σώματος. Αποσύρθηκε το 1899 σε ηλικία 73 χρονών.

Απεβίωσε στις 23 Δεκεμβρίου 1909 στο Μίντεν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bärbel Holtz (Bearb.): *Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums 1817–1934/38. Band 4/II. (1848–1858).* Olms-Weidmann, Hildesheim 2003, ISBN 3-487-11825-4, (Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (Hrsg.): Acta Borussica. Neue Folge.) S. 623 (Digitalisat)

Κατηγορία:Πρώσοι πολιτικοί
Υπερβολή

Η **υπερβολή** στη λογοτεχνία είναι εκφραστικός τρόπος που χρησιμοποιείται από τον λογοτέχνη όταν αυτός θέλει να προσδώσει στο λόγο και στο νόημα του πεζογραφήματος ή του ποιήματός του,  επιπλέον έμφαση, ζωηρότητα, παραστατικότητα και ισχυρή εντύπωση. Η χρήση της υπερβολής στα λογοτεχνικά κείμενα, αλλά και στον καθημερινό λόγο, με σκοπό να μεγαλοποιηθεί και μεγεθυνθεί μια κατάσταση, ένα αποτέλεσμα ή μια ενέργεια, λέγεται "σχήμα υπερβολής".

    κι όθε χτυπάει ο Διγενής, το αίμα αυλάκι κάνει,
    κι όθε χτυπάει ο Χάροντας, το αίμα τράφο κάνει.   
                           - *Ο θάνατος του Διγενή*, (βλ. Βικιθήκη)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογοτεχνική ορολογία
Το πρόσωπο της Σάρα

**Το πρόσωπο της Σάρα** είναι ένα νεανικό μυθιστόρημα του βρετανού συγγραφέα Μέλβιν Μπέρτζες.

## Το μυθιστόρημα
Το πρόσωπο της Σάρα χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «τολμηρό ψυχολογικό θρίλερ». Οι αναγνώστες αναπόφευκτα συνδέουν το συγκεκριμένο σύγγραμμα με την θορυβώδη ζωή του διάσημου ποπ σύμβολου Μάικλ Τζάκσον.
Η Σάρα Κάρτερ είναι μια δεκαεφτάχρονη που ευελπιστεί να αναδειχθεί στο χώρο του τραγουδιού - κυρίως να γίνει διάσημη. Μην εκτιμώντας την φυσική ομορφιά της, απελπίζεται και αναμασά την ιδέα της πλαστικής χειρουργικής. Μετά από μια σειρά ατυχών γεγονότων, μπαίνει στο δρόμο της ο Τζόναθον Χιτ, ένας θρυλικός αλλά ξεπεσμένος ροκ σταρ, ο οποίος, έχοντας υποστεί πολυάριθμες πλαστικές επεμβάσεις, έχει πλέον κατεστραμμένη όψη και αναγκάζεται να φοράει μάσκα. Ο Χιτ γίνεται μέντοράς, μα εκείνη σταδιακά πείθεται ότι ο Χιτ σκοπεύει να της «κλέψει το πρόσωπο» για να το χρησιμοποιήσει ως μόσχευμα για τον ίδιο.
Το βιβλίο εξιστορεί την ταραχώδη περιπέτειά της, από το στάδιο πριν έως και αυτό μετά τη γνωριμία της με τον ροκ σταρ.

## Βιβλιογραφία
* Μέλβιν Μπέρτζες, "Το πρόσωπο της Σάρα, Εκδόσεις Πατάκη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.i-read.i-teen.gr/book/to-prosopo-tis-sara
* http://www.patakis.gr/ViewShopProduct.aspx?Id=563619
* http://www.biblionet.gr/author/1853/%CE%9C%CE%AD%CE%BB%CE%B2%CE%B9%CE%BD_%CE%9C%CF%80%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B6%CE%B5%CF%82

Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά
Κυβερνείο Ισμαηλίας

To **Κυβερνείο της Ισμαηλίας** (*[[αραβικά]] : محافظة الإسماعيلية Muḥāfaẓat al-ʾIsmāʿīliyyah*) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου
με πρωτεύουσα την πόλη Ισμαηλία. Έχει πληθυσμό 942,832 κατοίκους κι έκταση 1,442 τ.χλμ..

## Γεωγραφία
Το κυβερνείο βρίσκεται στην Διώρυγα του Σουέζ και συνορεύει στα ανατολικά με το Κυβερνείο Βορείου Σινά και το Κυβερνείο Σαρκία, στα βόρεια με το Κυβερνείο Πορτ Σάιντ και στα νότια με το Κυβερνείο Σουέζ. Το κυβερνείο έχει πέντε πόλεις, τις : Ισμαηλία, Φαγιέντ, Αλ Ταλ, Τελ αλ Κεμπίρ και Καντάρα.

## Ιστορία
Είναι από τα παλαιότερα κυβερνεία της Αιγύπτου, το 1913 αναφέρεται με έκταση 4 τ.χλμ. και πληθυσμό 11448 κατοίκους, περιελάμβανε μόνο την πόλη της Ισμαηλίας. Το 1947 δεν αναφέρεται, έχει καταργηθεί κι ενσωματωθεί στο Κυβερνείο Καναλίου για να ξαναδημιουργηθεί το 1950.

## Διοικητική διαίρεση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Χορηγός Κοζάνης

Ο **Χορηγός** είναι χωριό του δήμου Βοΐου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά της Νεαπόλεως, σε απόσταση 6 χλμ., και σε υψόμετρο 700 μ. 

Το 1927 μετονομάστηκε από Χορεβόν ή Χορηβόν σε Χορηγός. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργοκτηνοτροφία και καπνοκαλλιέργεια.

## Ιστορία
Στη σημερινή εδαφική περιοχή του και σε διάφορες τοποθεσίες, βρέθηκαν, σε περασμένα χρόνια, διάφορα αρχαία αντικείμενα όπως πήλινα αγγεία, μικρά και μεγάλα, καλολαξεμένα μάρμαρα, λεκάνες πελεκητές από γρανίτη, τάφοι, ξίφη, κράνη, δόρατα, πηλοσωλήνες μεταφοράς νερού και πλήθος νομίσματα των Μακεδονικών, Ρωμαϊκών και Βυζαντινών χρόνων. Στις τοποθεσίες Παλιάμπελα, Καλογριές-Συκιές και Περιβοήβοντα υπήρχε αρχαίος οικισμός. Οι κάτοικοί του συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα, διευκολύνοντας τα σταθμεύοντα ή διερχόμενα αντάρτικα σώματα.

Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου, που τιμάται η μνήμη των Ταξιαρχών, στους οποίους είναι αφιερωμένη η ενοριακή εκκλησία. Επίσης πανηγυρίζει την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής του Πάσχα, στο εξωκλήσι της Παναγίας, όπου συρρέουν πολλοί πιστοί από τα γύρω χωριά. Τέλος, το χωριό πανηγυρίζει και στις 9 Μαΐου, του Αγίου Χριστοφόρου.

Γύρω από το χωριό, υπάρχουν γραφικά ξωκλήσια και εικονοστάσια.

Όπως σ’όλα τα χωριά του Βοΐου έτσι και στο Χορηγό μειώθηκε αισθητά ο πληθυσμός του. Πολλές οικογένειες βρίσκονται σήμερα σε κράτη του εξωτερικού και σε αστικά κέντρα του εσωτερικού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
At the Beeb

***At the Beeb*** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 4 Δεκεμβρίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Band of Joy" στην Ευρώπη και μέσω της "Hollywood" στην Αμερική, έξι χρόνια αργότερα, με τίτλο "*Queen at the BBC*".

Ο δίσκος αποτελείται από κομμάτια που ηχογραφήθηκαν για το BBC Radio 1 και το πρόγραμμα "Sounds of the 70s", με τα τέσσερα πρώτα να προέρχονται από τις 5 Φεβρουαρίου του 1973 και τα υπόλοιπα από τις 3 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Οι στούντιο εκτελέσεις των συγκεκριμένων τραγουδιών συμπεριλήφθηκαν στο πρώτο άλμπουμ των Queen, εκτός του "*Ogre Battle*", το οποίο συμπεριλήφθηκε στο "*[[Queen II]]*".

Το άλμπουμ έφθασε στο # 67 του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών.

## Τραγούδια του δίσκου

## Θέσεις τσαρτ
***Live Magic*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[1 Δεκεμβρίου]] [[1986]]***

## Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*At the Beeb*" ήταν οι εξής:

* **[[Φρέντι Μέρκιουρι]]** - φωνητικά, πιάνο
* **[[Μπράιαν Μέι]]** - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο
* **[[Τζον Ντίκον]]** - μπάσο
* **[[Ρότζερ Τέιλορ]]** - τύμπανα, κρουστά, φωνητικά

## Παραπομπές


## Πηγές
* At the Beeb - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Queen - At the Beeb (album review) | Sputnikmusic
* At the Beeb - Queenpedia.com

Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Ισκάν (τίτλος)

Ο **Ισκάν** (στα αρμένικα: *իշխան*) ήταν φεουδαρχικός τίτλος, ο οποίος χρησιμοποιείτο στην Μεσαιωνική Αρμενία, ενώ σήμαινε κατά γράμμα *πρίγκιπας*. Η λέξη προήλθε από το αρμένικο ρήμα *ishkhel* (իշխել), το οποίο σημαίνει *κυβερνώ* ή *βασιλεύω*. Ο τίτλος του ισκάν χρησιμοποιείτο τόσο ταυτόχρονα όσο και ως αντικατάσταση άλλων αρμένικων φεουδαρχικών τίτλων, όπως του ναχαράρ, του παρόν, του δούκα, του τερ, ή του μελίκ.

Το *Ισκάν* αποτελεί, επίσης, αρμένικο όνομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνική Αρμενία
Κατηγορία:Αρμένιοι ευγενείς
Μάχη του Μαρί

Η **Μάχη του Μαρί**, επίσης γνωστή ως **Καταστροφή του Μαρί**, ήταν μάχη μεταξύ των Μαμελούκων της Αιγύπτου και των Αρμενίων της Κιλικιανής Αρμενίας στις 24 Αυγούστου 1266.

Η σύγκρουση ξεκίνησε όταν ο Μαμελούκος Σουλτάνος, Μπαϊμπάρς, απαίτησε από τον Βασιλέα της Αρμενίας, Χετούμ Α΄, να εγκαταλείψει την συμμαχία του με τους Μογγόλους, καθώς και να τεθεί υποτελής του και να επιστραφούν στους Μαμελούκους τα εδάφη και τα φρούρια, τα οποία ο Χετούμ είχε αποκτήσει μέσω της συμμαχίας του με τους Μογγόλους.

Μετά τις απειλές αυτές, ο Χετούμ Α΄ μετέβη στην αυλή των Μογγόλων του Ιλχανάτου στην Περσία, ώστε να λάβει στρατιωτική βοήθεια. Στην διάρκεια της απουσίας του, ωστόσο, οι Μαμελούκοι βάδισαν εναντίον της Κιλικιανής Αρμενίας, υπό την ηγεσία του Αλ-Μανσούρ Αλί και του Μαμελούκου διοικητή, Καλαούν.

Οι δύο υιοί του Χετούμ Α΄, ο Λέων (ο μελλοντικός Βασιλέας Λέων Β΄) και ο Τορός ηγήθηκαν της άμυνας ενισχύοντας σημαντικά τα φρούρια που ευρίσκονταν στην είσοδο των εδαφών της Κιλικίας. Οι Μαμελούκοι, ωστόσο, προσπέρασαν τα φρούρια περνώντας μέσω των βουνών, και συνάντησαν τους Αρμένιους στο Μαρί, κοντά στο Νταρμπσάκ στις 24 Αυγούστου 1266, όπου οι Αρμένιοι ηττήθηκαν. Ο Λέων πιάστηκε αιχμάλωτος, ενώ ο Τορός σκοτώθηκε στην διάρκεια της μάχης. Ο Αρμενομογγόλος υιός του Κοντόσταυλου Σιμπάτ, γνωστός ως Βασίλ Τατάρ, πιάστηκε επίσης αιχμάλωτος από τους Μαμελούκους και οδηγήθηκε στην αιχμαλωσία μαζί με τον Λέοντα, αν και φέρεται να έτυχαν καλής συμπεριφοράς.

Μετά την νίκη τους, οι Μαμελούκοι εισέβαλαν στην Κιλικία, λεηλατώντας τις τρεις μεγάλες πόλεις της κιλικιανής κοιλάδας: την Μαμίστρα, τα Άδανα και την Ταρσό, καθώς και το λιμάνι του Αγιάς. Μια άλλη ομάδα Μαμελούκων υπό τον Μανσούρ κατέλαβε την πρωτεύουσα των Αρμενίνων, Σις. Η λεηλασία διήρκεσε επί διάστημα 20 ημερών, ενώ 40.000 Αρμένιοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι.

Όταν ο Χετούμ Α΄ κατέφθασε συνοδευόμενος από μογγολικά στρατεύματα, η χώρα είχε ήδη καταστραφεί. Ο Χετούμ Α΄ υποχρεώθηκε να διαπραγματευτεί την επιστροφή του υιού του, Λέοντα, παραχωρώντας τον έλεγχο των συνοριακών φρουρίων της Αρμενίας στους Μαμελούκους. Το 1269, ο Χετούμ Α΄ παραιτήθηκε υπέρ του υιού του, ενώ ο ίδιος εκάρη μοναχός, ωστόσο απεβίωσε έναν χρόνο αργότερα. Ο Λεβόν ευρέθηκε στην δύσκολη περίπτωση της διατήρησης της Κιλικίας ως υποτελή της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, ενώ, ταυτόχρονα, όφειλε να πληρώνει φόρο υποτέλειας στους Μαμελούκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Renée Grousset, *Histoires des Croisades, III*
*Claude Mutafian, *Le Royaume Armenien de Cilicie*
*Angus Donal Stewart, *The Armenian Kingdom and the Mamluks*

Μαρι
Μαρι
Κατηγορία:Μεσαιωνική Κιλικία
Αλδολάση

Η **αλδολάση** (ALD ή ALS) è ένα γλυκολυτικό ένζυμο που καταλύει την μετατροπή της 1 φωσφορικής φρουκτόζης σε δύο μόρια triosi (gliceraldeide- 3-φωσφορική διυδροξυακετόνη και το φωσφορικό) στην τέταρτη αντίδραση της γλυκόλυσης (η μεταβολική οδός που παράγει ενέργεια από γλυκόζη). Aπό βιοχημικής άποψης, η αλδολάση είναι σημαντική στο μεταβολισμό της φρουκτόζης.

Έχει τρεις ισομορφές:

1) την Αλδολάση Α που βρίσκεται στους μυς και σε άλλους ιστούς η οποία διασπά διασπά μόνο 1,6-δΡ φρουκτόζη 

2) την Αλδολάση Β που βρίσκεται στο ήπαρ και διασπά εκτός από 1,6-δΡ φρουκτόζη και την 1-Ρ φρουκτόζη (αλλά έχει μεγαλύτερη συγγένεια με την 1,6-δΡ φρουκτόζη) 

3)Την Αλδολάση C πιυ βρίσκεται στον εγκέφαλο και διασπά μόνο 1,6-δΡ φρουκτόζη

## Παθοφυσιολογία
Η αλδολάση Β καταλύει τη μετατροπή της διφωσφορικής φρουκτόζης σε φωσφορική διϋδροξυακετόνη και σε φωσφορική γλυκεραλδεΰδη. Η αλδολάση ανευρίσκεται σ’ όλους τους ιστούς του σώματος. Είναι απαραίτητη για τη γλυκόλυση στους μύς ως «οδός ταχείας απάντησης» για την παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης (ΑΤΡ) ανεξάρτητα από την παροχή οξυγόνου στους ιστούς. Η ανάλυση αυτή δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται γιατί έχει αντικατασταθεί από την CPK  . Yψηλά επίπεδα αλδολάσης ανευρίσκονται σε ασθενείς με προϊούσα [Μυϊκές δυστροφίες|μυϊκή δυστροφία] (Duchenne). Χαμηλότερες τιμές παρατηρούνται σε άλλες νόσους των μυών, ενώ τα επίπεδα αλδολάσης είναι φυσιολογικά σε [πολιομυελίτιδα], [Πολλαπλή σκλήρυνση|σκλήρυνση κατά πλάκας] και βαριά ψευδοπαραλυτική μυασθένεια.

## Δείγμα
Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού χωρίς αιμόλυση και έντονη λιπαιμοκότητα. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 45 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο.

## Φυσιολογικές τιμές
Ενήλικες: 2-8 ΙU/L
Παιδιά: 2-16 IU/L

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ένζυμα
Δάσκαλος του Θρύλου της Αγίας Ούρσουλας (Μπρυζ)

Με το συμβατικό όνομα **Δάσκαλος του Θρύλου της Αγίας Ούρσουλας** (*[[fl.]]* 1470-1500) φέρεται Φλαμανδός ζωγράφος, γνωστός ως δημιουργός του πολύπτυχου *Ο Θρύλος της Αγίας Ούρσουλας* (Χρόνινγκερ Μουζέουμ, Χρόνινγκεν) που παλαιότερα ανήκε στη γυναικεία μονή των «Μαύρων Αδελφών» στη Μπρυζ.

Το έργο του περιλαμβάνει θρησκευτικά έργα, εικόνες βωμού και δίπτυχα ή μεγαλύτερης κλίμακας πολύπτυχα, καθώς και ορισμένες προσωπογραφίες, μεταξύ των οποίων ένα πορτρέτο του Λουντοβίκο Πορτινάρι (Μουσείο Τέχνης, Φιλαδέλφεια) που αποτελούσε πιθανότατα μέρος ενός δίπτυχου. Πολύ συχνό θέμα των θρησκευτικών του έργων είναι η Παρθένος με το θείο βρέφος, αρκετές φορές με διακοσμητικές μορφές αγγέλων. Ορισμένες από τις γνωστές συνθέσεις του είναι *Η Παρθένος και το Βρέφος* (1475-99, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη), το δίπτυχο *Η Παρθένος με το θείο βρέφος και Τρεις δωρητές* (1486, Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών, Αμβέρσα), *Η Παρθένος και το θείο βρέφος* (περ. 1480, Κέιμπριτζ Μασαχουσέτης, Μουσείο Φογκ), *Η Παρθένος και το θείο βρέφος με δύο αγγέλους* (περ. 1480, Μουσείο Τύσεν-Μπορνεμίσα, Μαδρίτη) και το τρίπτυχο *Ευαγγελισμός της Θεοτόκου* (περ. 1483, Μουσείο Τέχνης Ινδιανάπολης, ΗΠΑ). Σε αρκετές συνθέσεις του διακρίνονται στο βάθος τοπία της Μπρυζ.

Το ύφος του είναι εμφανώς επηρεασμένο από τον Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν και από το έργο του Χανς Μέμλινγκ. 


File:Portrait of Ludovico Portinari, Before 1469, Cat. 327.jpg|*Ludovico Portinari*, 1475,  Φιλαδέλφεια, Museum of Art
File:Master of the (Bruges) legend of St. Ursula (Pieter Casenbroot) - The Legend of St Ursula.jpg|*Ιστορίες της Αγίας Ούρσουλας*, 1482, Μπρυζ, Groeningemuseum
File:Master of the Legend of Saint Ursula - The Triptych of the Annunciation.jpg|*Τρίπτυχο του Ευαγγελισμού*, 1483, Ινδιανάπολις,  Museum of Art
File:Master of the (Bruges) legend of St. Ursula - Diptych with the Virgin and Child and Three Donors.jpg|*Παρθένος και Βρέφος με τρεις δωρητές*, 1486, Αμβέρσα, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
File:Maestro_della_leggenda_di_sant'orsola,_sant'anna_metterza_tra_i_ss._g,_battista,_luigi,_caterina_e_barbara,_1475-1500,_01.JPG|*Αγία Άννα, Παρθένος και Βρέφος και Άγιοι*, μεταξύ 1475-1500, Βρυξέλλες, Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου
File:Master_of_the_Legend_of_St._Ursula_Virgin_and_Child.jpg|* *Η Παρθένος και το Βρέφος*, λάδι σε ξύλο, 56.2 x 34.3 εκ., 1475-99, [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης]], [[Νέα Υόρκη]]. Η σύνθεση ακολουθεί τον βυζαντινό εικονιστικό τύπο της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσας, ο οποίος ήταν αρκετά δημοφιλής κατά το 15ο αιώνα, ιδιαίτερα στη Μπρυζ. Φέρει ομοιότητες με τον τρόπο που αποδίδει το ίδιο θέμα ο [[Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν]] στο έργο του *Ο Άγιος Λουκάς ζωγραφίζει την Παρθένο'' (Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστόνη).


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ιερό του Πολιάδη Δία

Το **Ιερό του Πολιάδη Δία** ήταν υπαίθριο ιερό με τοιχώματα, αφιερωμένο στον Πολιάδη Δία (προστάτη της πόλης). Βρισκόταν στην Ακρόπολη Αθηνών, ανατολικά του Ερεχθείου, και χρονολογείται γύρω στο 500 π.Χ.. Δεν έχουν βρεθεί τα θεμέλιά του και το τραπεζοειδές σχήμα του με τις πολλές εισόδους έχει εκπονηθεί με κοπές βράχων από την Ακρόπολη. Στην ανατολική πλευρά του ιερού πιστεύεται πως στεγάζονταν τα βόδια για την ετήσια γιορτή των Βουφονίων. Η κύρια είσοδος διέθετε αέτωμα.

## Παραπομπές


Ιερο Πολιαδη Δια
Οικογένεια Λανίτη

Η **οικογένεια Λανίτη** είναι μία από τις σημαντικότερες οικογένειες του εφοπλιστικού κόσμου της Κύπρου. Στην οικογένεια ανήκει ο Όμιλος Εταιρειών Λανίτη και η εταιρεία Αδελφοί Λανίτη.

Ο Όμιλος Εταιρειών Λανίτη ιδρύθηκε από τον έμπορο Παναγή (Λανίτη) Σύκα, ο οποίος εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό από την κοινότητα της Λάνιας, στα τέλη της οθωμανικής κατοχής της Κύπρου.

## Πηγές
*

Λανιτη
Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες
Κάστρο Μαμουρέ

Το **Κάστρο Μαμουρέ** () είναι μεσαιωνικό κάστρο στην Περιοχή Αναμούρ της Επαρχίας Μερσίνης, στην Τουρκία.

## Γεωγραφία
Το κάστρο ευρίσκεται επί των ακτών της Μεσογείου με συντεταγμένες περίπου , επί του αυτοκινητόδρομου D400, σε απόσταση 6 χιλιομέτρων ανατολικά του Αναμούρ και 216 χιλιομέτρων δυτικά της Μερσίν.

## Ιστορία
Το κάστρο ανεγέρθηκε από τους μονάρχες του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας επάνω στα θεμέλια ρωμαϊκού κάστρου του 4ου αιώνα. Σχεδιασμένο για προστασία ενάντια στους πειρατές, επισκευάστηκε στην διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου και κατά την διάρκεια των Σταυροφοριών. Όταν ο Αλαατίν Κεϊκουμπάτ Α΄ των Σελτζούκων Τούρκων κατέλαβε τα ερείπια του κάστρου το 1221, έχτισε μεγαλύτερο κάστρο, χρησιμοποιώντας τμήματα των προγενέστερων οχυρώσεων. Αργότερα, πέρασε υπό τον έλεγχο της Δυναστεία των Καραμανιδών (η οποία εξουσίαζε Τουρκικό κράτος στην Μικρά Ασία). Παρά το γεγονός πως η ακριβής ημερομηνία παραμένει αβέβαιη, σύμφωνα με επιγραφή του Ιμπραΐμ Β΄ του Καραμάν το 1450, το κάστρο κατελήφθη κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Μαχμούτ (1300–1311). Το κάστρο μετονομάστηκε σε *Μαμουρέ* (ευήμερο) έπειτα από τις επισκευές που υπέστη από τον Μαχμούτ. Το 1469, το κάστρο προσαρτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στην συνέχεια επισκευάστηκε κατά την διάρκεια του 15ου, του 16ου και του 18ου αιώνα, ενώ ένα τμήμα του κάστρου χρησιμοποιήθηκε ως καραβανσαράι.

## Αρχιτεκτονική

Το κάστρο, έκτασης 23.500 m², είναι περικυκλωμένο από τάφρο. Οι 39 πύργοι και προμαχώνες του συνδέονται μεταξύ τους από μεγάλα τείχη. Το κάστρο έχει τρεις εσωτερικές αυλές: μία στα δυτικά, μία στα ανατολικά και μία στα νότια. Η δυτική αυλή περιλαμβάνει ένα μικρό κτιριακό σύμπλεγμα αποτελούμενο από ένα τζαμί με έναν μόνον μιναρέ και ένα ερειπωμένο χαμάμ. Η νότια αυλή περιλαμβάνει τα ερείπια ενός φάρου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*https://web.archive.org/web/20011021064228/http://www.anamur.gen.tr/eng/indx.htm
*Σειρά φωτογραφιών με θέμα το κάστρο.

Κατηγορία:Μεσαιωνική Μικρά Ασία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Φρούρια στην Τουρκία
Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία
Ίντρι

μικρογραφία|Ίντρι στην Μαγαδασκάρη
Το ίντρι (*Indri indri*) είναι δεντρόβιος και ημερόβιος προπίθηκος που ζεί σε βορειοανατολική περιοχή της Μαδαγασκάρης. Είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος στους λεμούριους (64-72 εκατοστά). Ο φυσιογνώστης και εξερευνητής Pierre Sonnerat τους έδωσε αυτό το όνομα μετά που ο ντόπιος οδηγός του φώναξε "κοίτα εκεί", και ο Sonnerat σκέφτηκε ότι ήταν το όνομα του ζώου στα μαλαγασικά.

Είναι συγγενικό είδος με το εξαφανισμένο *[[Babakotia radofilai]]*.

Το είδος βρίσκεται σε κίνδυνο εξαφάνισης. Εντοπίζεται κυρίως στη Μαδαγασκάρη. 

Κατηγορία:Λεμούριοι
Έρουλοι

Οι **Έρουλοι** ήταν γερμανικό φύλο της αρχαιότητας που προερχόταν πιθανώς από τη Σκανδιναβία.
Τον 3ο αιώνα μ.Χ. , φεύγοντας από την περιοχή τους, εισέβαλαν στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Απωθώντας τους Οστρογότθους, επέδραμαν μεταξύ άλλων πόλεων στην Αθήνα (267) πυρπολώντας τα μνημεία της, από τα οποία λιγοστά σώθηκαν, ανάμεσά τους ο ναός του Ηφαίστου (Θησείο), το Ρολόι του Ανδρόνικου Κυρρήστου (Αέρηδες), το Πάνθεον κ.α..  Οι Έρουλοι δεν εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Η επιδρομή τους στην πόλη καταγράφηκε από τον Αθηναίο ιστορικό Πόπλιο Ερέννιο Δέξιππο. 

Το βασίλειο των Ερούλων, που βρισκόταν στη περιοχή του ποταμού Έλβα, διαλύθηκε κατά τον 6o αιώνα, όταν τους διέλυσαν οι Λομβαρδοί, προγενέστεροι σύμμαχοί τους μεταξύ του 494 και 508.

## Πόλεις που λεηλατήθηκαν από τους Έρουλους
*αρχαία Αθήνα
*Βυζάντιο
*Χρυσόπολις
*Λήμνος
*Σκύρος
*αρχαία Σπάρτη
*αρχαία Κόρινθος
*Πάτρα 3ος αι.μ.Χ.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 


Κατηγορία:Πρώιμοι γερμανικοί λαοί
Κατηγορία:Ιστορία της δυτικής στέπας
Κατηγορία:Βαρβαρικά βασίλεια
Μελίσσι Πέλλας

Το **Μελίσσι** είναι μεγάλος οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 909 κατοίκους.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μελίσσι βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά των Γιαννιτσών. Έχει πληθυσμό 1.087 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή 2011  και μάλιστα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Δήμου Πέλλας. Το χωριό μέχρι το 1926 ονομαζόταν *Μπαλίτζα*, τώρα όμως η επίσημη ονομασία του είναι "το Μελίσσιον".

Έξω από το χωριό περνάει ένα ποτάμι, το οποίο ονομάζεται Μπαλίτσας και είναι παραπόταμος του Λουδία. Δίπλα στο ποτάμι είναι κτισμένο το εξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής, όπου κάθε χρόνο, μια εβδομάδα μετά το Πάσχα γιορτάζεται η γιορτή της Ζωοδόχου πηγής με παραδοσιακούς, τοπικούς χορούς (πανηγύρι) και η ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Βασίλειο.

Μεγάλο μέρος των κατοίκων του Μελισσίου εγκαταστάθηκε σε αυτό το 1974, με καταγωγή από το χωριό Ασβεσταριό. Κατοικούν λοιπόν σε αυτό άτομα ποντιακής καταγωγής, ντόπιοι Ασβεσταριώτες, οικογένειες Βλάχων και Καραμανλήδες, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν εγκατασταθεί σε αυτό και τουλάχιστον 40 οικογένειες Αθίγγανων.

Το χωριό διαθέτει ολοκληρωμένα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Επίσης διαθέτει 6/θέσιο δημοτικό σχολείο που φιλοξενεί τα παιδιά των κατοίκων και ένα Νηπιαγωγείο. Στη μετέπειτα εκπαίδευση τα παιδιά παρακολουθούν μαθήματα σε Γυμνάσιο και Λύκειο των Γιαννιτσών.

Υπάρχει επίσης τοπική ποδοσφαιρική ομάδα καθώς και οργανωμένο γήπεδο ποδοσφαίρου, αλλά και ο εκπολιτιστικός Σύλλογος "Γκόνος Γιώτας", που ασχολείται τόσο με πολιτιστικές αλλά και φιλανθρωπικές δραστηριότητες.

Οι κάτοικοι του ασχολούνται με καλλιέργειες δένδρων, βαμβακιών και σιταριού. Σε μικρότερο βαθμό καλλιεργούν, επιπλέον, ρόδια και σπαράγγια, ενώ διατηρούνται και δύο μικρές κτηνοτροφικές μονάδες. Στο παρελθόν είχε γνωρίσει μεγάλη ανάπτυξη η παραγωγή καπνού, η οποία όμως διεκόπη στις αρχές του 2000.

Υπάρχουν επίσης καφετέριες, κρεοπωλεία, ένα φαρμακείο καθώς και ένα δημόσιο ιατρείο, το οποίο επισκέπτεται ένας αγροτικός ιατρός 2 φορές την εβδομάδα.

Ακόμα, η συγκοινωνία με την πόλη των Γιαννιτσών είναι συχνή, εύκολη και προσιτή. Επίσης συχνή είναι και η καθημερινή μετάβαση στη Θεσσαλονίκη μέσω λεωφορείων και αντίστοιχα στην Αθήνα.

## Δημογραφικά στοιχεία
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δημοτικό σχολείο Μελισσίου Πέλλας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πέλλας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Τιουμέν

Το **Τιουμέν** (ρωσικά: Тюмень, ) είναι ρωσική πόλη στη Σιβηρία, διοικητικό κέντρο στην περιφέρεια Τιουμέν. Η πόλη ιδρύθηκε στις 29 Ιουλίου 1586, όταν κατασκευάστηκε εκεί ένα οχυρό, και είναι η παλαιότερη ρωσική πόλη στη Σιβηρία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 581.907 κατοίκους και ήταν η 25η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Αποτελεί σημαντικό κέντρο στον Υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο. Στην πόλη βρίσκεται το διεθνές αεροδρόμιο Ρόστσινο. Η πόλη βρίσκεται σε πλούσιο πετρελαιοπαραγωγά εδάφη.

## Γεωγραφία
Το Τιουμέν βρίσκεται στο νότο της δυτική Σιβηρίας, στις όχθες του ποταμού Τουρά. Κάθε άνοιξη, η περιοχή γύρω από την πόλη πλημμυρίζει, λόγω του λιώσιμου των χειμερινών πάγων του ποταμού Τουρά.

## Εθνοτική σύνθεση
Ο πληθυσμός του Τιουμέν αποτελείται κυρίως από Ρώσους, με μικρότερες μειονότητες Τατάρων, Ουκρανών, Αζέρων και άλλων εθνικοτήτων. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Τιουμέν
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Μαλλός Κιλικίας

Η **Μαλλός** ήταν πόλη της Πεδινής Κιλικίας προς τις εκβολές του ποταμού Πυράμου. Ο κάτοικος της πόλης Μαλλού ονομαζόταν Μαλλώτης.

Ο Στέφανος ο Βυζάντιος στα *[[Εθνικά]]* του αναφέρει (430.5-430.5):

*Μαλλός, πόλις Κιλικίας. Καλλίμαχος Αἰτίων πρώτῳ. ἀπὸ Μάλλου κτίσαντος αὐτήν. ὁ πολίτης Μαλλώτης καὶ  θηλυκὸν Μαλλῶτις*. 

Ο Στράβων μιλά για αυτή στα *[[Γεωγραφικά]]* του, αναφέροντας (12.5.16) ότι:

*... Μετὰ δὲ τὸν Κύδνον ὁ Πύραμος ἐκ τῆς Καταονίας ῥέων͵ οὗπερ καὶ πρότερον ἐμνήσθημεν· φησὶ δ᾽ Ἀρτεμίδωρος ἐντεῦθεν εἰς Σόλους εὐθυπλοίαι σταδίους εἶναι πεντακοσίους. πλησίον δὲ καὶ Μαλλὸς ἐφ᾽ ὕψους κειμένη͵ κτίσμα Ἀμφιλόχου καὶ Μόψου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ Μαντοῦς...τὸν γὰρ Μόψον φασὶ καὶ τὸν Ἀμφίλοχον ἐκ Τροίας ἐλθόντας κτίσαι Μαλλόν· ...*

## Αναφορές


Μαλλος
Τρεις άρχοντες και πέντε αυτοκράτορες

Οι **τρεις άρχοντες και πέντε αυτοκράτορες** ήταν μια ομάδα μυθικών κυβερνητών στην βόρεια αρχαία Κίνα που χρονολογήθηκαν στη συνέχεια στο χρονικό διάστημα από το 2852 π.Χ. περίπου έως το 2070 π.Χ.. Σήμερα θεωρούνται πολιτισμικοί ήρωες. 

Οι χρονολογήσεις αυτών των μυθολογικών μορφών είναι φανταστικές, αλλά σύμφωνα με ορισμένες αφηγήσεις προηγήθηκαν της δυναστείας Χσιά (μη εγγράμματη, χωρίς γραφή, και η οποία τεκμηριώνεται επίσης μόνο από μεταγενέστερες γραπτές πηγές).

## Περιγραφή
Οι Τρεις Άρχοντες, γνωστοί και ως Τρεις Αύγουστοι, ήταν θεοί-βασιλείς ή ημίθεοι που χρησιμοποιούσαν τις ικανότητές τους για να βελτιώσουν τις ζωές των ανθρώπων τους, προσδίδοντάς τους βασικές δεξιότητες και γνώσεις. Οι πέντε αυτοκράτορες παρουσιάζεται ως υποδειγματικοί σοφοί που κατείχαν υψηλά ηθικό χαρακτήρα και και έζησαν βίο μακρό, κυβερνώντας σε περίοδο μεγάλης ειρήνης. Στους Τρεις Άρχοντες αποδίδονται διάφορες ταυτότητες σε διαφορετικά κινεζικά ιστορικά κείμενα.

Σε αυτούς τους βασιλείς αποδίδεται η εισαγωγή της χρήσης της φωτιάς. Επίσης δίδαξαν τους ανθρώπους πώς να χτίζουν τις κατοικίες τους και επινόησαν τη γεωργία. Η σύζυγος του Κίτρινου Αυτοκράτορα πιστώνεται με την επινόηση της σηροτροφίας. Στους βασιλείς πιστώνεται, επίσης, η ανακάλυψη της ιατρικής, η επινόηση του ημερολογίου και η κινεζική γραφή. Μετά την εποχή τους, ο Γιού ο Μέγας ίδρυσε τη δυναστεία Χσιά. 

Σύμφωνα με μια σύγχρονη θεωρία με ρίζες στα τέλη του 19ου αιώνα, ο κίτρινος αυτοκράτορας υποτίθεται ότι είναι ο πρόγονος των ανθρώπων Χούα Χσιά. Το μαυσωλείο του κίτρινου αυτοκράτορα εγέρθηκε στην επαρχία Σενσί προκειμένου να τιμηθεί ο μύθος της καταγωγής του.

## Φωτοθήκη

Image:Changchun-Temple-Jiazi-Dian-0330.jpg|Ο ναός των τριών κυβερνητών (三皇殿) στο Τσανγκκτσούν Σι Ταοϊστικό ναό στην Ουχάν
File:Shennong3.jpg|Ο Σενόνγκ δοκιμάζει βότανα για να ανακαλύψει τις ιδιότητές τους 
Image:Yellow Emperor.jpg|Η απεικόνιση του Κίτρινου Αυτοκράτορα κατά τον ιστορικό
File:Yellowemperor.jpg|Άλλη απεικόνιση του Κίτρινου Αυτοκράτορα
File:Shaohao - tumulus with a Shaohao Ling stele in front of it - P1050742.JPG|ο Τύμβος Σαοχάο κοντά στο Τσίφου, Σανγκτόνγκ


## Παραπομπές σημειώσεις


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστορία της Κίνας  (αγγλ)

Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Κίνας
Κατηγορία:Μυθολογία της Κίνας
Διόγνητος

Το λήμμα **Διόγνητος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Διόγνητος ο Κροτωνιάτης, αρχαίος ολυμπιονίκης από τον Κρότωνα
* Διόγνητος ο Κρης, αρχαίος ολυμπιονίκης από την Κρήτη

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κώστας Φαλελάκης

Ο **Κώστας Φαλελάκης** (Ραβδούχα Χανίων, 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1963 στο χωριό Ραβδούχα Χανίων.

Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές σειρές στην τηλεόραση, κυρίως σε δραματικές και αστυνομικές σειρές, όπως η *[[10η εντολή]]*, ο *[[Κόκκινος Κύκλος]]*, η *[[Ανατομία ενός εγκλήματος (ελληνική σειρά)|Ανατομία ενός εγκλήματος]]*, η *Διπλή αλήθεια* κ.ά.. Το 2015 έλαβε στα Queer Theatre Awards το βραβείο του Α' Ανδρικού ρόλου για τη θεατρική παράσταση *Η ζάλη των ζώων πριν τη σφαγή*.

Ήταν ο τελευταίος σύντροφος του Μηνά Χατζησάββα, με τον οποίο συζούσε τα 24 τελευταία χρόνια της ζωής του.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί
Ζιτόμιρ

μικρογραφία|Πέτρα προς τιμή της ιδρύσεως της πόλεως το 884 μ.Χ.
Το **Ζιτόμιρ** () είναι πόλη στη βορειοδυτική Ουκρανία. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Τέτεριβ (Тетерів). Εκτιμάται ότι το 2023 είχε 260.000 κατοίκους. Το Ζιτόμιρ είναι σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος. Στο παρελθόν βρισκόταν στο δρόμο που ένωνε το Κίεβο με το Μπρεστ. Σήμερα βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο Μ6, ο οποίος ενώνει το Κίεβο και το Λβιβ, ενώ ενώνεται επίσης με τη Βαρσοβία, το Μινσκ και το Ιζμαήλ. Είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο.

## Διοικητική διαίρεση
Η πόλη υποδιαιρείται σε δύο διοικητικές περιοχές:

## Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Θέατρο στο Ζιτομίρ, του 19ου αιώνα
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Κεντρική Πλατεία, του 19ου αιώνα
Το Ζιτόμιρ είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις της Ουκρανίας. Από την εποχή του μεσαίωνα και μέχρι σήμερα  ήταν το διοικητικό κέντρο της περιοχής. Το 1918 είχε την έδρα της στην πόλη η κυβέρνηση της Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ζιτομιρ
Οντ Χάσελ

Ο **Οντ Χάσελ** (*Odd Hassel*, 17 Μαΐου 1897 - 11 Μαΐου 1981) ήταν Νορβηγός φυσικοχημικός, που βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1969.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Οντ Χάσελ γεννήθηκε στη Χριστιανία, το σημερινό Όσλο. Γονείς του ήταν ο ιατρός γυναικολόγος Ερνστ Χάσελ και η Ματίλντε Κλάβενες (Mathilde Klaveness). Το 1915 ο Οντ εισάχθηκε στο πανεπιστήμιο της πόλης, όπου σπούδασε φυσικομαθηματικά και χημεία, αποφοιτώντας το 1920. Μετά από ένα έτος ανάπαυλας, πήγε στο Μόναχο της Γερμανίας για να εργασθεί στο εργαστήριο του Καθηγητή Καζιμίρ Φάγιανς. Οι έρευνές του εκεί οδήγησαν στην ανίχνευση δεικτών απορροφήσεως. Στη συνέχεια, εγκαθιστάμενος στο Βερολίνο, εργάσθηκε στο Ινστιτούτο Κάιζερ Γουλιέλμου, όπου άρχισε να ερευνά θέματα στην κρυσταλλογραφία ακτίνων X. Προχώρησε στην έρευνά του με μία υποτροφία του Ιδρύματος Ροκφέλερ, που την εξασφάλισε με τη βοήθεια του Φριτς Χάμπερ. Το 1924 πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και μετά επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, όπου πέρασε την υπόλοιπη σταδιοδρομία του, εκλεγόμενος καθηγητής το 1934.

Το έργο του διακόπηκε τον Οκτώβριο του 1943, όταν μαζί με άλλους εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο συνελήφθη και παραδόθηκε στις γερμανικές αρχές κατοχής. Πέρασε το επόμενο διάστημα σε αρκετά στρατόπεδα συγκεντρώσεως, μέχρι που απελευθερώθηκε τον Νοέμβριο του 1944.

Εκτός από το Βραβείο Νόμπελ Χημείας, το οποίο μοιράσθηκε με τον Βρετανό Ντέρεκ Μπάρτον, ο Χάσελ τιμήθηκε το 1964 με το Μετάλλιο Γκούλντμπεργκ-Βάαγκε από τη Νορβηγική Χημική Εταιρεία και με το Μετάλλιο Γκούνερους από τη Βασιλική Νορβηγική Εταιρεία Επιστημών και Γραμμάτων. Μία ετήσια διάλεξη που φέρει το όνομά του δίνεται στο Πανεπιστήμιο του Όσλο.

## Οι έρευνές του
Ο Χάσελ ερεύνησε αρχικώς θέματα της ανόργανης χημείας, αλλά από το 1930 και μετά οι έρευνές του επικεντρώθηκαν σε προβλήματα που συνδέονται με τη μοριακή δομή, ιδίως του κυκλοεξανίου και των πααγώγων του. Γνώρισε στη νορβηγική επιστημονική κοινότητα τις έννοιες των ηλεκτρικών διπολικών ροπών και της περιθλάσεως των ηλεκτρονίων. Είναι περισσότερο γνωστός για τη θεμελίωση της τριδιάστατης φύσεως της μοριακής γεωμετρίας. Επικέντρωσε τις έρευνές του πάνω στα δακτυλιοειδή μόρια του άνθρακα, τα οποία υποπτεύθηκε ότι απλώνονταν στις τρεις διαστάσεις και δεν ήταν επίπεδα όπως πιστευόταν ως τότε. Χρησιμοποιώντας τον αριθμό των χημικών δεσμών ανάμεσα στα άτομα άνθρακα και υδρογόνου, ο Χάσελ απέδειξε ότι ήταν αδύνατο τα μόρια να υπάρχουν μόνο σε ένα επίπεδο. Αυτή η ανακάλυψη οδήγησε και στη βράβευσή του με το Νόμπελ, για τις συνεισφορές του «στην ανάπτυξη της έννοιας της διαμόρφωσης (τριτοταγούς δομής των μορίων)».

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Hassel's Βιογραφία στο Ίδρυμα Nobel
* Hassel's  Nobel Lecture «Structural Aspects of Interatomic Charge-Transfer Bonding», η διάλεξή του κατά την απονομή του Βραβείου Nobel

Κατηγορία:Νορβηγοί χημικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
3095 Ομαρχαγιάμ

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 3095 Ομαρχαγιάμ
Ο **Ομαρχαγιάμ (Omarkhayyam)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή (δηλαδή την προς την πλευρά του πλανήτη Δία) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Πέρση αστρονόμου, μαθηματικού και ποιητή Ομάρ Χαγιάμ (1048-1131).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ομαρχαγιάμ είναι άγνωστα. Ο Ομαρχαγιάμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ως 15 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ομαρχαγιαμ
Πσκοφ

Το **Πσκοφ** (ρωσ. *Псков*) είναι πόλη (από 905) στη βορειοδυτική Ρωσία, διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Πσκοφ. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βελίκαγια. Αποτελεί μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ρωσίας. Το περίοδο 1348-1510 ήταν την πρωτεύουσα της ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πσκοφ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 203.279 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Πσκοφ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βόλγα

Το **Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βόλγα** ( είναι ένα από τα Ομοσπονδιακά Διαμερίσματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ρωσίας. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ήταν 29,899,699 (70,8% σε πόλεις και αστικά κέντρα) ενώ το διαμέρισμα καλύπτει έκταση 1.038.000 τ.χλμ.

## Παραπομπές


Βολγα
Όμιλος Α΄ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016

Ο **Όμιλος Α΄ του [[Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016|Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016]]** περιλαμβάνει τέσσερις ομάδες εκ των οποίων οι δύο πρώτες και μπορεί και η τρίτη (αν είναι μέσα στις τέσσερις καλύτερες τρίτες) προκρίνονται στην φάση των δεκαέξι.

## Κατάταξη
 

## Αγώνες
*Όλες οι ώρες σε [[Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης]] ([[UTC+02:00]])*
### Γαλλία - Ρουμανία


### Αλβανία - Ελβετία


### Ρουμανία - Ελβετία


### Γαλλία - Αλβανία


### Ρουμανία - Αλβανία


### Ελβετία - Γαλλία


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*UEFA Euro 2016 Group A

Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Σοσιαλιστική Γερμανική Φοιτητική Ένωση

Η **Σοσιαλιστική Γερμανική Φοιτητική Ένωση** (*Sozialistische Deutsche Studentenbund*, συντ. SDS) ιδρύθηκε το 1946 στο Αμβούργο της Γερμανίας ως η φοιτητική οργάνωση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD). Αν και τυπικά ήταν οργανωτικά ανεξάρτητη από αυτό, πάντοτε υποστήριζε τις θέσεις του. Το 1958 όμως άρχισαν οι πρώτες διαφωνίες με την ηγεσία του κόμματος, όταν αυτό, με το πρόγραμμα του Γκόντεσμπεργκ, εγκατέλειψε οριστικά κάθε σχέση με τον μαρξισμό. Η SDS τάχθηκε στη συνέχεια εναντίον του εξοπλισμού της Δυτικής Γερμανίας με πυρηνικά όπλα, οπότε εντάθηκαν οι αντιθέσεις με την κομματική ηγεσία. Στις 19 Ιουλίου του 1960 το SPD διέκοψε τη χρηματοδότηση της SDS, σε μια ύστατη προσπάθεια εκβιασμού της, ώστε να υιοθετήσει συντηρητικότερες θέσεις. Η κίνηση αυτή όμως απέτυχε κι έτσι στις 6 Δεκεμβρίου του 1961 η ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος δήλωσε ότι η ιδιότητα του μέλους της SDS είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του μέλους του SPD, προχωρώντας έτσι στην οριστική και τελεσίδικη ρήξη των δεσμών. Από το σημείο αυτό και πέρα η ριζοσπαστικοποίηση της SDS εντάθηκε.

Ο Πόλεμος του Βιετνάμ και η γερμανική νομοθεσία για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης επιτάχυναν ακόμη περισσότερο τη στροφή της SDS προς τα αριστερά. Η ταυτόχρονη ανάπτυξη του γερμανικού φοιτητικού κινήματος, με επίκεντρο το Δυτικό Βερολίνο, διεύρυνε την απήχηση της SDS στους σπουδαστές. Η απόφαση της συγκλήτου του πανεπιστημίου αυτού, τον Φεβρουάριο του 1966, να απαγορεύσει τις πολιτικές συγκεντρώσεις στους χώρους του, κάθε άλλο παρά αναχαίτισε τη διόγκωση του φοιτητικού κινήματος. Η καθιστική διαμαρτυρία 3.000 φοιτητών του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου στις 22 Ιουνίου του 1966, με αίτημα γενική μεταρρύθμιση σπουδών, σηματοδότησε την έναρξη μιας πορείας μαζικής πολιτικοποίησης των φοιτητών σε κατεύθυνση αντίθετη προς τις επιλογές των αρχών.

Μετά τη δολοφονία του φοιτητή Μπένο Όνεζοργκ το 1967 και τη φοιτητική εξέγερση που ακολούθησε, αναδείχθηκε η ηγετική φυσιογνωμία του 27χρονου φοιτητή της κοινωνιολογίας Ρούντι Ντούτσκε. Υπό την ηγεσία του Ντούτσκε, του «Κόκκινου Ρούντι» όπως τον αποκαλούσαν, η SDS διοργάνωσε πάμπολλες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, πολλές εκ των οποίων αρκετά βίαιες. 

"*Όλοι μιλούν για τον καιρό, εμείς όχι!*" ήταν το διάσημο σύνθημα της SDS, η δράση της οποίας σφράγισε την πολιτική ζωή της Δυτικής Γερμανίας για αρκετά χρόνια. Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Μάη του ΄68 στο Παρίσι, όπου το κίνημα διαμαρτυρίας των φοιτητών εξελίχθηκε σε λαϊκή εξέγερση, στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παρά τη δυναμική που ανέπτυξε, δεν κατόρθωσε να αγγίξει, έστω και συναισθηματικά, τους απλούς πολίτες, οι οποίοι, με λίγες ίσως εξαιρέσεις κράτησαν μάλλον εχθρική στάση καθώς η ραγδαία αναπτυσσόμενη οικονομία της χώρας (το γερμανικό «οικονομικό θαύμα») είχε ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την ιδεολογική ενσωμάτωση των εργαζομένων στο σύστημα. Έτσι, το 1970, η Σοσιαλιστική Φοιτητική Ένωση διαλύθηκε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φοιτητικά και μαθητικά κινήματα στη Γερμανία
Κατηγορία:Δυτική Γερμανία
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας
Φάση νοκ-άουτ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016

Η **φάση νοκ-άουτ του [[Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016|Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016]]** άρχισε στις 25 Ιουνίου 2016 και ολοκληρώνεται στις 10 Ιουλίου 2016 με τον τελικό στο Σαιν-Ντενί της Γαλλίας, κοντά στο Παρίσι.

*Όλες οι ώρες είναι σε [[Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης]] ([[UTC+02:00]])*

## Προκριθείσες ομάδες
Οι κορυφαίες δύο ομάδες καθενός εκ των έξι ομίλων, μαζί με τις τέσσερις καλύτερες τρίτες ομάδες, προκρίνονται στην φάση νοκ-άουτ.

## Περιληπτικός πίνακας


## Φάση των δεκαέξι

----

----

----

----

----

----

----


## Προημιτελικοί

----

----

----


## Ημιτελικοί

----


## Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*UEFA Euro official website

Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Τελικός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016

Ο **τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016** ήταν ένας αγώνας ποδοσφαίρου που πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιουλίου 2016 στο Σταντ ντε Φρανς του Σαιν-Ντενί, στη Γαλλία, για αναδείξει τον πρωταθλητή του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016.

Οι ομάδες αναμετρήθηκαν ήταν αυτές της Γαλλίας και της Πορτογαλίας, με τη νικήτρια Πορτογαλία να λαμβάνει το δικαίωμα να αγωνιστεί στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών, που πραγματοποιήθηκε στα γήπεδα της Ρωσίας το 2017.

## Παρασκήνιο
Η Γαλλία είχε λάβει μέρος σε δύο προηγούμενους τελικούς Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, το 1984 στην ίδια τη Γαλλία κερδίζοντας την Ισπανία και το 2000 στην Ολλανδία κερδίζοντας την Ιταλία με χρυσό γκολ. Η Πορτογαλία είχε λάβει μέρος σε έναν προηγούμενο τελικό, αυτόν του 2004, χάνοντας από την Ελλάδα στα ίδια της τα εδάφη.

Οι δυο ομάδες είχαν συναντηθεί 24 φορές στο παρελθόν, ξεκινώντας από το 1926 οπότε και η Γαλλία είχε επικρατήσει με 4–2 στη Τουλούζ. Από αυτές τις 24 αναμετρήσεις, η Γαλλία είχε κερδίσει τις 18, η Πορτογαλία τις 5, ενώ μια φορά ήρθαν ισόπαλες. Η τελευταία νίκη της Πορτογαλίας απέναντι στη Γαλλία ήταν σε έναν φιλικό αγώνα το 1975, ύστερα από τον οποίο η Γαλλία κέρδισε όλες τις επερχόμενες αναμετρήσεις. Και οι 3 αναμετρήσεις τους σε τελική φάση πρωταθλήματος, στους ημιτελικούς του Euro 1984 και του Euro 2000 και στο Παγκόσμιο του 2006, ήταν νίκες της Γαλλίας.

## Αγώνας
### Λεπτομέρειες


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*UEFA Euro official website

Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016