open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λεύκιος Κάσσιος Λογγίνος (ύπατος το 107 π.Χ.)

μικρογραφία| Ρωμαίοι επιζώντες από τη μάχη της Burdigala περπατώντας κάτω από το ζυγό κάτω από τα άγρυπνα μάτια των Τιγκουρίνι.

Ο **Λεύκιος Κάσσιος Λογγίνος**, λατιν.: *Lucius Cassius Longinus* (περ. 151 – 107 π.Χ.) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 107 π.Χ. Ο συνάδελφός του ήταν ο Γάιος Μάριος, ο οποίος τότε υπηρετούσε την πρώτη από τις επτά υπατείες του. 

## Βιογραφία
Ήταν πιθανώς ο μεγαλύτερος γιος του Λεύκιου Κάσσιου Λογγίνου Ραβίλα, υπάτου το 127 π.Χ., ο οποίος είχε προεδρεύσει στη δίκη αρκετών Εστιάδων Παρθένων, που είχαν κατηγορηθεί για ασέβεια.

Ως πραίτωρ το 111 π.Χ., στάλθηκε στη Νουμιδία για να φέρει τον Ιουγούρθα στη Ρώμη για να καταθέσει σε δίκες διαφθοράς, υποσχόμενος σε αυτόν ασφαλή διέλευση.  Ο Ιουγούρθας εκτίμησε αυτή την υπόσχεση, όσο και τη δημόσια δέσμευση για την ασφάλειά του. Το 108 ήρθε πρώτος στις ψήφους, και εξελέγη ανώτερος ύπατος για το έτος 107, μαζί με τον Γάιο Μάριο (που ήρθε δεύτερος) ως κατώτερος συνάδελφός του. Του ανατέθηκε η Γαλατία, για να αντιταχθεί στη μετανάστευση μίας συνομοσπονδίας γερμανικών φυλών (κυρίως Κίμβρων και Tευτόνων).  Σκοτώθηκε σε ενέδρα στη μάχη των Βουρδιγάλων (το σύγχρονο Μπορντώ), μαζί με 10.000 λεγεωνάριουύς του.  Μετά το τέλος του, τα λείψανα του στρατού του υπό τον Γάιο Ποπίλιο Λαίνα πέρασαν κάτω από τον ζυγό, παρέδωσαν τα μισά υπάρχοντά τους και επέστρεψαν στη Ρώμη. 

Η σφαγή του Κάσσιου Λογγίνου και του στρατού του ήταν ένας από τους λόγους, που είχε ο Ιούλιος Καίσαρας στο *[[Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου|De Bello Gallico]]* για τους οποίους αρνήθηκε στους Ελβέτιους την ελευθερία να μεταναστεύσουν μέσω της ρωμαϊκής επικράτειας το 58 π.Χ. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Smith, William, ed. (1870). "Longinus, Cassius (5)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 799.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Γναίος Μάλλιος Μάξιμος

Ο **Γναίος Μάλλιος Μάξιμος**, λατιν.: *Gnaeus Mallius Maximus*, ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός.

Ένας *νέος άνθρωπος* (novus homo), ο Μάλλιος εξελέγη στην υπατεία της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 105 π.Χ. Στάλθηκε ως ύπατος στην επαρχία της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας (Ναρβωνικής), για να σταματήσει τη μετανάστευση των Κίμβρων και των Τευτόνων.  Ωστόσο όταν έφτασε με τον στρατό του, ο ανθύπατος στο πεδίο της μάχης, Κόιντος Σερουίλιος Καιπίων, αρνήθηκε να συνεργαστεί με τον Μάλλιο, λόγω της ιδιότητάς του ως *νέου ανθρώπου* (novus homo). Ο στρατός του ανθυπάτου παρέμεινε στην άκρη του ποταμού Ροδανού, κρατώντας τους στρατούς διχασμένους, ακόμη και σε πείσμα των απεσταλμένων της Συγκλήτου.  Με το Καιπίωνα να στρατοπεδεύει μεταξύ του στρατού του Mάλλιου και των Κίμβρων, οι μεταναστευτικές φυλές επιτέθηκαν, και κατέλαβαν και τους δύο στρατούς τελείως στη μάχη του Aραουσίου. 

Ο Μάλλιος έχασε τους γιους του στη μάχη, και μετά την επιστροφή του στη Ρώμη κατηγορήθηκε για την απώλεια του στρατού του. Της δίωξης ηγήθηκε από τον Λ. Απ. Σατουρνίνο, ο οποίος ήταν σε θέση να εξασφαλίσει μία καταδίκη, που οδήγησε τον Mάλλιο στην εξορία,  θέτοντας τον Mάλλιο υπό μία *aquae et ignis interdictio* (απαγόρευση) έπειτα από μία αίτηση (*rogatio)*. Δηλαδή, όπως και ο Μ. Τ. Κικέρων αργότερα, «του αρνήθηκαν το νερό και τη φωτιά», μία τυπική έκφραση της εξορίας (βλ. Νόμο των majestas).  Ο ανθύπατος Κόιντος Σερουίλιος Καιπίων, που κατηγορήθηκε από όλους τους αρχαίους ιστορικούς για την ήττα,  εξορίστηκε επίσης. 

Η ήττα στο Aραούσιο δημιούργησε φόβο στη Ρώμη για την ασφάλεια της ιταλικής χερσονήσου, και τη συνέχιση της Δημοκρατίας. Στη συνέχεια, η Συνέλευση έκανε το άνευ προηγουμένου, και τότε παράνομο βήμα, εκλέγοντας *ερήμην* τον Γάιο Μάριο, τότε ανθύπατο στην Αφρική που επιχειρούσε στον Πόλεμο του Ιουγούρθα, σε δεύτερη υπατεία μέσα σε τρία χρόνια, για να αντιμετωπίσει την απειλή. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Σέρβιος Σουλπίκιος Γάλβας (ύπατος το 108 π.Χ.)

Ο **Σέρβιος Σουλπίκιος Γάλβα**, λατιν.: *Servius Sulpicius Galba* (άκμασε τον 2ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που εξελέγη ύπατος το 108 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Σουλπίκιος Γάλβα, μέλος του πατρίκιου *γένους των Σουλπικίων*, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σέρβιου Σουλπίκιου Γάλβα, που ήταν ύπατος το 144 π.Χ.

Εικάζεται ότι το όνομά του ήταν το δεύτερο, που καταγράφηκε σε μία *τελεσίδικη απόφαση της Συγκλήτου* (Senatus consultum) που εγκρίθηκε το 112 π.Χ., ωστόσο το όνομα έχει διατηρηθεί μόνο αποσπασματικά. Μετά την εκλογή του ως πραίτορα γύρω στο 112 ή 111 π.Χ., ο Σουλπίκιος Γάλβα διορίστηκε κυβερνήτης της Πέραν Ισπανίας, όπως ακριβώς ήταν ο πατέρας του το 151 π.Χ. Αντικατέστησε τον Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα Φρούγι, ο οποίος είχε αποβιώσει ενώ υπηρετούσε στην Ισπανία.  Το 109 π.Χ. είχε τελειώσει τη θητεία του.

Το 109 π.Χ. ο Σουλπίκιος Γάλβα εξελέγη ύπατος μαζί με τον Κόιντο (ή Λεύκιο) Ορτένσιο. Ωστόσο πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους το 108 π.Χ., ο Ορτένσιος διώχθηκε και καταδικάστηκε για κάποιο άγνωστο αδίκημα. Ο Ορτένσιος αντικαταστάθηκε από τον Μάρκο Αυρήλιο Σκαύρο, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα μαζί με τον Σουλπίκιο Γάλβα την 1η Ιανουαρίου 108 π.Χ.  Το 100 π.Χ. ο Σουλπίκιος Γάλβα ήταν ένας από τους συγκλητικούς, που οργάνωσαν την υπεράσπιση της Δημοκρατίας ενάντια στην ένοπλη εξέγερση, που ξεκίνησε από τον τριβούνο των πληβείων Λεύκιο Απουλήιο Σατουρνίνο.

Ο Σουλπίκιος Γάλβα είχε πιθανώς μεγάλους κήπους νότια του Αβεντίνου λόφου, καθώς και εκτεταμένα κτήματα κοντά στην Tαρρακίνα, η οποία ήταν η γενέτειρα του μελλοντικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Γάλβα.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol I (1951)

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Οπίμιος

Ο **Λεύκιος Οπίμιος**, λατιν.: *Lucius Opimius* ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που κατείχε την υπατεία το 121 π.Χ., με την οποία ιδιότητα και το έτος αυτό διέταξε την εκτέλεση 3.000 υποστηρικτών του λαϊκού ηγέτη Γάιου Γράκχου χωρίς δίκη, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, που κηρύχθηκε μετά τον πρόσφατο και ταραχώδη θάνατο του Γράκχου. Καταδικάστηκε το 116 π.Χ. από ένα δικαστήριο, που ερευνούσε τις παράνομες δωροδοκίες που δόθηκαν από τον Ιουγούρθα, βασιλιά της Νουμιδίας, από την επιτροπή του, που είχε επιφορτιστεί με τη διαίρεση της επικράτειας μεταξύ του βασιλιά και του αδελφού του Αδέρβαλος. Στη συνέχεια άφησε τη Ρώμη για την εξορία του στο Δυρράχιο, όπου αργότερα απεβίωσε.

## Βιογραφία
Αναφέρεται για πρώτη φορά για τη συντριβή της εξέγερσης της πόλης Φρεγέλαι το 125 π.Χ.  Εξελέγη ύπατος το 121 π.Χ. με τον Κόιντος Φάβιος Μάξιμος Αλλοβρογικός, και ενώ ο Φάβιος Μάξιμος εκστράτευσε στη Γαλατία, ο Οπίμιος έλαβε μέρος ίσως στο πιο αποφασιστικό γεγονός της ρωμαϊκής ιστορίας μέχρι εκείνο το σημείο.

Όταν ο Γάιος Γράκχος και ο M. Φούλβιος Φλάκκος ηττήθηκαν για επανεκλογή από τον Oπόμιο και τον Φάβιο, ο Γράκχος οργάνωσε μία μαζική διαμαρτυρία στον Αβεντίνο λόφο. Ανήσυχη από αυτή την ενέργεια, η Σύγκλητος ενέκρινε την πρόταση για μία *τελεσίδικη απόφαση της Συγκλήτου* (Senatus consultum ultimum), το οποίο ο Οπίμιος αντιλήφθηκε ως διαταγή να καταστείλουν τις δραστηριότητές τους με κάθε απαραίτητο μέσο, συμπεριλαμβανομένης της βίας.  Συγκέντρωσε μία ένοπλη δύναμη από Συγκλητικούς και τους υποστηρικτές τους, και αντιμετώπισε τον Γράκχο και τους οπαδούς του, μία πράξη που εξελίχθηκε γρήγορα μία μάχη μέσα στην πόλη της Ρώμης. Ο Γράκχος, ο Φλάκκος και πολλοί από τους οπαδούς τους σκοτώθηκαν σε αυτή τη σύγκρουση, και αφού καθάρισε τους δρόμους από τους αντιπάλους του, ο Οπίμιος ίδρυσε μία *εξέταση* (quaestio, δικαστήριο), που καταδίκασε σε θάνατο 3.000 άτομα, που κατηγορούνταν ως υποστηρικτές του Γράκχου.

Ο Oπίμιος διώχθηκε γι' αυτές τις βίαιες ενέργειες το 120 π.Χ., αλλά ο Κάρβων κέρδισε την αθώωσή του. Η νίκη του Οπίμιου καθιέρωσε το *senatus consultum ultimum* στη ρωμαϊκή συνταγματική πρακτική, παρέχοντας ένα απεριόριστο εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι διάφορες ρωμαϊκές μερίδες, η μία εναντίον της άλλης τα επόμενα χρόνια, καθώς η Δημοκρατία διολίσθειε ολοένα και περισσότερο στη βία και τον εμφύλιο πόλεμο.

Το 116 π.Χ. ο Οπίμιος ηγήθηκε μίας επιτροπής, που μοίρασε τη Νουμιδία μεταξύ του Ιουγούρθα και τού αδελφού του Aδερβάλ. Υποψιαζόμενοι ότι η επιτροπή είχε επηρεαστεί από δωροδοκίες από τον Ιουγούρθα, τα μέλη της ερευνήθηκαν αργότερα από ένα δικαστήριο, που επέκρινε τη συμπεριφορά τους. Ταπεινωμένος ο Οπίμιος εξορίστηκε στο Δυρράχιο, όπου αργότερα απεβίωσε. 

## Δείτε επίσης
* αδελφοί Γράκχοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Μινούκιος Ρούφος (ύπατος το 110 π.Χ.)

[μικρογραφία| Αφιέρωμα για τον [Απόλλων|Απόλλωνα στους Δελφούς, σε ανάμνηση των νικών του Μ. Μ. Ρούφου.]]

Ο **Μάρκος Μινούκιος Ρούφος**, λατιν.: *Marcus Minucius Rufus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης, που υπηρέτησε ως ύπατος το 110 π.Χ., δίπλα στον Σπούριο Ποστούμιο Αλβίνο. 

## Βιογραφία
Πιστεύεται ότι ο Ρούφος είναι ο ίδιος *Mάρκος Μινούκιος Ρούφος, Κόιντου υιός (Q. f.),* που υπηρέτησε ως τριβούνος των πληβείων το 121 π.Χ.,  ερχόμενος σε σύγκρουση με τον Γάιο Γράκχο.

Μετά την υπατεία του, ο Ρούφος διορίστηκε ανθύπατος της Μακεδονίας. Σε αυτόν τον ρόλο, διεξήγαγε πόλεμο ενάντια στους Σκορδίσκους και τους Βέσους, και του απονεμήθηκε θρίαμβος από τη Σύγκλητο το 106 π.Χ. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Σακάρ Σαρ

Το **Σακάρ Σαρ** είναι βουνοκορυφή με υψόμετρο 6.272 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, που ανήκει στην οροσειρά του Ινδοκούχου-Καρακορούμ. Βρίσκεται εν μέρει στην περιοχή Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν του Πακιστάν και μερικώς στον Διάδρομο Βαχάν του Αφγανιστάν.

Το Σακάρ Σαρ υψώνεται εννέα χιλιόμετρα ανατολικώς της ορεινής διαβάσεως Ιρσάντ και είναι ο υδροκρίτης ανάμεσα στο Ουατσαντάρια (στα βόρεια) και την κοιλάδα Τσαπουρσάν στα νότια. Επίσης, λίγο μακρύτερα από την κορυφή βρίσκεται η Διάβαση Ντιλισάνγκ, τμήμα μιας ιστορικής, αλλά σε αχρησία σήμερα διασυνοριακής εμπορικής οδού, που συνέδεε οικισμούς των Κιργισίων και των Ουαχί.

Η πρώτη επιτυχημένη ανάβαση στην κορυφή Σακάρ Σαρ πραγματοποιήθηκε μόλις στις 13 Αυγούστου 1999, από μία ιαπωνική ομάδα αποτελούμενη από τους Ακίρα Μιγιαζάβα, Μακότο Ισικάβα, Κάντζι Καμέι, και Τερουάκι Σουζούκι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Βουνά του Πακιστάν
Κατηγορία:Οροσειρά του Χίντου Κους
Χέλενταλσπίτσεν

Το **Χέλενταλσπίτσεν** (γερμ. *Höllentalspitzen*) είναι βουνό, καλύτερα περιγραφόμενο ως ομάδα τριών κορυφών στον συμπαγή όγκο των Ορέων Βέτερσταϊν κοντά στην πόλη Γκάρμις-Παρτενκίρχεν στη νότια Γερμανία. Υψώνεται από τον αυχένα *Blassenkamm*, που εκτείνεται προς τα ανατολικά από την υψηλότερη κορυφή ολόκληρης της Γερμανίας, της Τσούγκσπιτσε, και χωρίζει την Κοιλάδα Χέλε (Χέλενταλ) στα βόρεια από την Κοιλάδα Ράιν (Ράινταλ, *Reintal*) στα νότια. Από τις τρεις κορυφές, εκείνη που βρίσκεται πλησιέστερα στην Τσούγκσπιτσε είναι η **«Εσωτερική Χέλενταλσπίτσε»** (*Innere  Höllentalspitze*) με υψόμετρο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας 2.741 μέτρα. Ακολουθεί η υψηλότερη κορυφή, η **«Μεσαία Χέλενταλσπίτσε»** (*Mittlere Höllentalspitze*) με υψόμετρο 2.743 μέτρα, και η χαμηλότερη από τις τρεις, η **«Εξωτερική Χέλενταλσπίτσε»** (*Äußeren Höllentalspitze*, 2.720 μέτρα). Η Μεσαία Χέλενταλσπίτσε είναι η πέμπτη υψηλότερη κορυφή σε ολόκληρη τη Γερμανία.

Μόνο έμπειροι ορειβάτες-αναρριχητές μπορούν να ανεβούν στις κορυφές αυτές. Ο «κανόνας» είναι η ανάβαση από τη στενή «Ράχη του Ιωβηλαίου», τη Γιουμπιλόουμσγκρατ (γερμ. *Jubiläumsgrat*), γνωστή με την κοινή ονομασία *Jubigrat* στους κύκλους των ορειβατών. 

## Εικόνες

Αρχείο:Jubiläumsgrat_von_S_beschriftet.jpg|Οι τρεις κορυφές από τα νότια
Αρχείο:Innere_Höllentalspitze_Knorrhütte_von_S_HQ.jpg|Η κορυφή Εσωτερική Χέλενταλσπίτσε από τα νότια
Αρχείο:Jubiläumsgrat_Mitte_von_S_HQ.jpg|Η Μεσαία και η Εξωτερική Χέλενταλσπίτσε από τα νότια


Κατηγορία:Βουνά της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βαυαρίας
Κατηγορία:Βουνά των Άλπεων
Τούλου Ντίμτου

Το **Τούλου Ντίμτου** (αμχαρ. μεταγραφή *Tullu Dimtu*, μεταγρ. στην ορόμο *Tulluu Diimtuu*) είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Αιθιοπίας (και η τέταρτη σε ύψος κορυφή) φθάνοντας σε υψόμετρο κορυφής 4.385 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Υψηλότερο στην Αιθιοπία είναι μόνο το όρος Ρας Ντασέν (4.550 μέτρα) και οι κορυφές Ανκούα (4.462 μ.) και Κιντούς Γιαρέντ (4.453 μ.).

Το Τούλου Ντίμτου βρίσκεται στο Υψίπεδο Σανέτι και τα Όρη Μπάλε της Περιφέρεια Ορόμια, εντός του Εθνικού Πάρκου Ορέων Μπάλε. Αποτελεί μέρος του υδροκρίτη ανάμεσα στις λεκάνες απορροής των ποταμών Γουέιμπ και Σαμπέλε.

Ο τρίτος υψηλότερος δρόμος σε ολόκληρη την Αφρική, ένας τραχύς σκυρόστρωτος δρόμος, οδηγεί στην κορυφή του Τούλου Ντίμτου.

## Παραπομπές


Τουλου Ντιμτου
Γκρμετς

Το **Γκρμετς** (βοσν. *Grmeč*, σερβ. Грмеч) είναι βουνό των Δειναρικών Άλπεων, στη βορειοδυτική Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Είναι μακρόστενο βουνό, με μήκος περισσότερο από 60&nbsp;χιλιόμετρα, ανάμεσα στις πόλεις Μπίχατς και Κλιουτς. Το υψηλότερο σημείο του Γκρμετς είναι η *Crni vrh*, δηλαδή η «Μαύρη Κορυφή», με υψόμετρο 1.605 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκτός από το Μπίχατς και το Κλιουτς, γειτονικοί οικισμοί στο βουνό είναι το Μποσάνσκι Πέτροβατς, το Σάνσκι Μοστ και η Μποσάνσκα Κρούπα.

Το Γκρμετς έδωσε την ονομασία του στην «Γκρμέτσκα Κορίντα», ένα θέαμα πάλης ταύρων που οργανώνεται στην περιοχή του και είναι το γνωστότερο του είδους του σε ολόκληρα τα Βαλκάνια. Αντίθετα από τις συνηθισμένες ταυρομαχίες, το θέαμα αυτό αποτελείται από πάλη ταύρων μεταξύ τους, όχι με άνθρωπο ταυρομάχο, και κανένας ταύρος δεν σκοτώνεται. Η Γκρμέτσκα Κορίντα διεξάγεται μία φορά το έτος, την πρώτη Κυριακή του Αυγούστου, για περισσότερα από 200 χρόνια, και προσελκύει χιλιάδες θεατές.

## Παραπομπές


Γκρμετς
Ρουβρουά-λε-Μερλ

Το **Ρουβρουά-λε-Μερλ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Λίμνη Στεφανιάδα

Η **Στεφανιάδα** είναι μικρή φυσική φραγματογενής λίμνη στην περιοχή της Ανατολικής Αργιθέας στην Θεσσαλία, η οποία απέχει περίπου 93 χλμ. Δ.-ΝΔ. της Καρδίτσας και 33 χλμ. Ν. της Αργιθέας. Δημιουργήθηκε μετά από μεγάλη κατολίσθηση της πλαγιάς "Στοιχειού" που έγινε τον Ιανουάριο του 1963, η οποία έφραξε τον χείμαρρο Κουμπουριανίτικο ρέμα, παραπόταμου του Αχελώου.  

Η Στεφανιάδα βρίσκεται βορειοανατολικά του ομώνυμου χωριού, σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου και σε υψόμετρο 750 μέτρων και θεωρείται μία από τις νεότερες λίμνες της Ελλάδας, η οποία έχει επιφάνεια 110 στρεμμάτων και ακτογραμμή που φτάνει τα 1,8 χιλιόμετρα.  Στα βορειοδυτικά της λίμνης είναι ο μικρός ορεινός όγκος Σμίνικο, στα βόρειά της περνάει ο χείμαρρος Πετριλιώτης και στα νοτιοανατολικά της υψώνεται το όρος Ζερβό στα 1.763 μέτρα.

Οι κατολισθήσεις που έγιναν και η δημιουργία της λίμνης είχε ως αποτέλεσμα το τέλος της ευημερίας του οικισμού της Στεφανιάδας καθώς παρασύρθηκαν πολλά σπίτια και το χωριό εγκαταλήφθηκε από τους περισσότερους κατοίκους του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βόλτα στη μαγική Λίμνη Στεφανιάδα στο SKAI News. 
* Λίμνη Στεφανιάδα | Η νεότερη φυσική λίμνη στην Ελλάδα | Ανατολική Αργιθέα στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Θεσσαλίας
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Κατάλογος προέδρων της Ουρουγουάης

Ο **πρόεδρος της Ουρουγουάης** (ισπανικά: *presidente del Uruguay*, επίσημα γνωστός ως **πρόεδρος της Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης** (), είναι ο αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης της Ουρουγουάης. Ο πρόεδρος προεδρεύει του Συμβουλίου Υπουργών, διευθύνοντας τον εκτελεστικό κλάδο της εθνικής κυβέρνησης, και είναι ο αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων.

Από το 1835, με βάση το σύνταγμα της Ουρουγουάης, η προεδρική θητεία ξεκινά και τερματίζεται την 1η Μαρτίου.

## Κατάλογος
Ο πρώτος πρόεδρος αυτού του καταλόγου που ακολουθεί είναι ο Φρουκτουόσο Ριβέρα, ο οποίος κατείχε το αξίωμα δύο φορές και μία φορά ως μέλος της τριανδρίας που κυβέρνησε τη χώρα από το 1853 έως το 1854.

Οι περισσότεροι πρόεδροι της Ουρουγουάης ανήκαν στο Κόμμα Κολοράντο, ένα παραδοσιακά συντηρητικό κόμμα που ιδρύθηκε από τον Ριβέρα το 1836, αν και δεν έχει υπάρξει πρόεδρος Κολοράντο μετά την αποχώρηση του Χόρχε Μπατλέ από το αξίωμα το 2005. Οι πρώτες ελεύθερες δημοκρατικές εκλογές για την ανάδειξη προέδρου διεξήχθησαν το 1922. Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Γιαμαντού Όρσι του Ευρύ Μετώπου, ο οποίος εξελέγη στις προεδρικές εκλογές του 2024.

### Ανατολική Επαρχία (1814–1817)

Η επαρχία ήταν τμήμα των Ηνωμένων Επαρχιών του Ρίο δε λα Πλάτα.

### Επαρχία Σισπλατίνε (1817–1828)
Μετά την πορτογαλική κατάκτηση της Μπάντα Οριεντάλ η επαρχία Οριεντάλ έγινε επαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου της Πορτογαλίας, της Βραζιλίας και των Αλγκάρβων και επαρχία της Αυτοκρατορίας της Βραζιλίας μετά το 1822.

### Ανατολική Επαρχία (1825–1828)

Στο Συνέδριο της Φλόριντα η Ανατολική Επαρχία κήρυξε την ανεξαρτησία της από την Αυτοκρατορία της Βραζιλίας και επανενώθηκε με τις Ενωμένες Επαρχίες του Ρίο ντε λα Πλάτα.

## Αρχηγοί κρατών της Ουρουγουάης ως ανεξάρτητης χώρας

### Κυβέρνηση και Προσωρινή Γενική Διοίκηση του Ανατολικού Κράτους της Ουρουγουάης (1828-1830)

Μετά την Προκαταρκτική Σύμβαση Ειρήνης η Ανατολική Επαρχία απέκτησε ουσιαστική ανεξαρτησία από την Αυτοκρατορία της Βραζιλίας και τις Ενωμένες Επαρχίες του Ρίο ντε λα Πλάτα.

### Ανατολικό Κράτος της Ουρουγουάης (1830–1919)
Το Σύνταγμα του 1830 τίθεται σε ισχύ.

### Ανατολική Δημοκρατία της Ουρουγουάης (1919–σήμερα)
Το Σύνταγμα του 1918 τίθεται σε ισχύ. Σύμφωνα με αυτό, ο πρόεδρος εκλέγεται με άμεση λαϊκή ψήφο για 5 χρόνια. Δύναται να επανεκλεγεί για αόριστο όριο θητειών, όμως δεν μπορεί να επανεκλεγεί απευθείας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Reyes Abadie, Washington; Vázquez Romero, Andrés (1986). *Crónica general del Uruguay* (στα ισπανικά). Vol. 2. Montevideo: Ediciones de la Banda Oriental.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Politics Data Bank at the Social Sciences School – Universidad de la República (Uruguay)


Ουρουγουαη
Νικόλαος Ξένος

Ο **Νίκος (Νικόλαος) Ξένος** (Ζάκυνθος, 1908 – Αθήνα, 1983) ήταν Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης, γνωστός για τις τοπιογραφίες του και την έκφραση της αττικής φύσης μέσα από εμπρεσιονιστική γραφή.

## Εκπαίδευση
Ο Ξένος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1908 και σε μικρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Το 1924 γνωρίστηκε με τον Γεώργιο Ιακωβίδη, ο οποίος τον ενθάρρυνε να σπουδάσει ζωγραφική. Με τη βοήθεια της Αλεξάνδρας Χωρέμη, εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) το 1925, όπου μαθήτευσε δίπλα στους Γ. Ιακωβίδη, Γ. Ροϊλό και Σπ. Βικάτο. Αποφοίτησε το 1932.

## Καλλιτεχνική πορεία
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ο Ξένος διοργάνωσε την πρώτη του έκθεση στη Ζάκυνθο, λαμβάνοντας ενθαρρυντικές κριτικές. Ο τύπος της εποχής επαίνεσε την τεχνική του, συγκρίνοντάς τον με έμπειρους δασκάλους. Το 1939 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στην αίθουσα του "Παρνασσού" στην Αθήνα, όπου σχολιάστηκε θετικά για την κλασική σταθερότητα και διαύγεια της ζωγραφικής του.  ￼ ￼

Η ζωγραφική του επικεντρωνόταν κυρίως σε τοπία, ιδιαίτερα του αττικού χώρου, ενσωματώνοντας στοιχεία ιμπρεσιονισμού.  Έργα του εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων και στην Πινακοθήκη Αβέρωφ.

## Εκθέσεις και αναγνώριση
Ο Νίκος Ξένος συμμετείχε σε πολλές Πανελλήνιες Εκθέσεις (1938–1973) και πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και στη Ζάκυνθος. Έργα του φιλοξενούνται στην Εθνική Πινακοθήκη, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων και στην Πινακοθήκη Αβέρωφ. Έχουν επίσης δημοπρατηθεί από διεθνείς οίκους όπως οι Sotheby's και Bonhams.

Η κληρονομιά του παραμένει σημαντική για τη νεοελληνική παραστατική τέχνη, καθώς το έργο του εκφράζει βαθιά συναισθηματική σύνδεση με τον ελληνικό πολιτισμό και την πνευματική αναζήτηση.

Ο Ξένος συμμετείχε σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, όπως: ￼
 • Ατομικές εκθέσεις: Ζάκυνθος (1932), Παρνασσός (1936, 1939, 1970, 1976)
 • Πανελλήνιες εκθέσεις: 1938, 1939, 1940, 1948, 1952, 1957, 1960, 1963, 1971, 1973  ￼

Έργα του έχουν δημοπρατηθεί σε διεθνείς οίκους, όπως οι Sotheby's και Bonhams, με τιμές που κυμαίνονται από 312 έως 13.426 δολάρια.  ￼

## Το Εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στον Λαιμό Βουλιαγμένης

Το 1947, ο Ξένος ξεκίνησε την κατασκευή ενός μικρού εκκλησιαστικού μνημείου αφιερωμένου στον Άγιο Νικόλαο, λαξευμένου στον βράχο του Λαιμού Βουλιαγμένης. Το εκκλησάκι, που θεωρείται το μεγαλύτερο εικονοστάσι της Ελλάδας, είναι διακοσμημένο με πέτρα, βότσαλα, μάρμαρο και μαρμάρινες επιγραφές με ρητά όπως:
 • «Η εργασία είναι προσευχή»
 • «Η εργασία και η αγάπη προς τον πλησίον είναι το κήρυγμα του Χριστού»
 • «Εις την αργία υπάρχει διαρκής απογοήτευσις»
 • «Μηδέν το κέρδος του μίσους και της αποκτήσεως, τα πάντα ματαιότης»

Το εκκλησάκι αποτελεί ένα μοναδικό δείγμα λαϊκής τέχνης και είναι επισκέψιμο μέχρι σήμερα.

## Πηγές
* Lotus Gallery - Νίκος Ξένος
* Psatharis Auctions - Βιογραφία Νίκου Ξένου
* MutualArt – Nikos Xenos
* ilovevouliagmeni.gr - Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Γνόφος αγνωσίας

**Γνόφος αγνωσίας** (Μέση αγγλική γλώσσα: *The Cloude of Unknowyng*) ονομάζεται ένα ανώνυμο έργο του χριστιανικού μυστικισμού που γράφτηκε στη μέση αγγλική γλώσσα στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα. Το κείμενο είναι ένας πνευματικός οδηγός για τη στοχαστική προσευχή. Το υποκείμενο μήνυμα αυτού του έργου υποδηλώνει ότι ο τρόπος για να γνωρίσει κανείς τον Θεό είναι να εγκαταλείψει την εξέταση των ιδιαίτερων δραστηριοτήτων και ιδιοτήτων του Θεού και να είναι αρκετά θαρραλέος ώστε να παραδώσει το μυαλό και το εγώ του στο βασίλειο του «άγνωστου», οπότε μπορεί να αρχίσει να βλέπει τη φύση του Θεού.

Ο συγγραφέας του έργου δεν είναι γνωστός. Κατά τη γνώμη πολλών είναι πιθανότατα σπουδαίος μοναχός που έζησε στην Αγγλία στα μέσα του 14ου αιώνα.

Το βιβλίο αποτελείται από επίγραμμα, προσευχή προλόγου, πρόλογο, μικρή προτροπή για κείνον που γράφτηκε το βιβλίο αυτό και εβδομήντα πέντε κεφάλαια. Ο συγγραφέας του βιβλίου γράφει πως ο *Γνόφος αγνωσίας* περιέχει πολλά υψηλά σημεία της θείας Θεωρίας που συλλέχθηκαν από τα έργα του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου.

Στα Ελληνικά το βιβλίο έχει μεταφραστεί από το αγγλικό πρωτότυπο από τον Μητροπολίτη Κορίνθου Παντελεήμων Καρανικόλα (Εκδόσεις Παπαδημητρίου 1968).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορθοδοξία
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Η μίμηση του Χριστού

**Η μίμηση του Χριστού** (Μεσαιωνικά Λατινικά: *De Imitatione Christi*) είναι ένα χριστιανικό λατρευτικό βιβλίο του μεσαιωνικού Γερμανού μοναχού  Θωμά του Κεμπησίου, το οποίο γράφτηκε περίπου το 1418 έως το 1427. Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη (βιβλία): 1. Συμβουλές για την πνευματική ζωή, 2. Συμβουλές που πρέπει να απευθύνουμε στον εαυτό μας, 3. Για την εσωτερική παρηγορία, 4. Το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Η λατρευτική προσέγγιση της *Μίμησης του Χριστού* δίνει έμφαση στην εσωτερική ζωή και την απόσυρση από τις καθημερινότητες του κόσμου, σε αντίθεση με την ενεργή μίμηση του Χριστού που ασκούν άλλοι μοναχοί. Στη *Μίμηση του Χριστού* τονίζεται η αφοσίωση στη Θεία Ευχαριστία ως το βασικό στοιχείο της πνευματικής ζωής.

*Η μίμηση του Χριστού* είναι ένα εγχειρίδιο για την πνευματική ζωή που προέκυψε από το κίνημα *Devotio Moderna*, το οποίο ακολούθησε ο Θωμάς. Η Μίμηση είναι ίσως το πιο ευρέως διαβασμένο χριστιανικό λατρευτικό έργο μετά τη Βίβλο, και θεωρείται κλασικό λατρευτικό και θρησκευτικό βιβλίο. Το βιβλίο γράφτηκε ανώνυμα στα Λατινικά στην Ολλανδία το 1418–1427. Η δημοτικότητά του ήταν άμεση και μετά την πρώτη έντυπη έκδοση το 1471–1472, τυπώθηκε σε 745 εκδόσεις πριν από το 1650. Εκτός από τη Βίβλο, κανένα βιβλίο δεν είχε μεταφραστεί σε περισσότερες γλώσσες από τη *Μίμηση του Χριστού* εκείνη την εποχή.

Στα Ελληνικά μεταφραστές της *Μίμησης του Χριστού* υπήρξαν οι: G. Mayr (1615, μτφρ. στην αρχαία ελληνική), Βελισάριος Φρέρης (Εκδόσεις Καλός τύπος 1968), Βασίλειος Πέντζας (Εκδόσεις Αστήρ 1997), Ανώνυμος (Εκδόσεις Φως - Χεεν 2011). Από τον Βελισάριο Φρέρη αναφέρονται και οι μεταφράσεις των Γ. Γ. Άλβυ (1884), Γ. Μάυρ (1898) και Μιχ. Κωνσταντινίδου (1938).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορθοδοξία
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού

**Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού** είναι χριστιανικό βιβλίο άγνωστου συγγραφέα, το οποίο γράφτηκε στη ρωσική γλώσσα περίπου το 1853. Το πρωτότυπο του έργου βρέθηκε στο Άγιο Όρος το 1884 οπότε και τυπώθηκε στην πόλη Καζάν που βρίσκεται στα Ουράλια Όρη.  Το βιβλίο αφηγείται το ταξίδι του συγγραφέα ως προσκυνητή ενώ εξασκούσε την Προσευχή του Ιησού με τη βοήθεια της Αγίας Γραφής και της Φιλοκαλίας. Τα ταξίδια του προσκυνητή τον μεταφέρουν στη νότια και κεντρική Ουκρανία, τη Ρωσία και τη Σιβηρία. Είναι άγνωστο αν το βιβλίο είναι κυριολεκτικά μια αφήγηση ενός μόνο προσκυνητή ή αν χρησιμοποιεί ένα φανταστικό ταξίδι προσκυνητή ως όχημα για να διδάξει την πρακτική της αδιάκοπης εσωτερικής προσευχής και της κοινωνίας με τον Θεό. Το ρωσικό πρωτότυπο, ή ένα αντίγραφό του, ήταν παρόν σε ένα μοναστήρι του Αγίου Όρους στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Καζάν το 1884, με τον ρωσικό τίτλο που μεταφράζεται ως *Ειλικρινείς αφηγήσεις ενός προσκυνητή στον πνευματικό του πατέρα* (Ρωσικά: * Откровенные рассказы странника духовному своему отцу*).

Στα Ελληνικά το βιβλίο έχει μεταφραστεί από τον Μητροπολίτη Κορίνθου Παντελεήμων Καρανικόλα (Εκδόσεις Παπαδημητρίου 1957) και έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών. Άλλη μετάφραση του βιβλίου είναι της Πολυξένης Τσαλίκη - Κιοσόγλου (Εκδόσεις Ατέρμονον 2014).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορθοδοξία
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Viasat True Crime

Το **Viasat True Crime** είναι ένα τηλεοπτικό κανάλι που μεταδίδει δραματικά προγράμματα εγκλήματος. Κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 2024 και ανήκει στη Viasat World. 

Το κανάλι είναι αφιερωμένο σε διάφορα είδη παραγωγών στο είδος του αστυνομικού. Το Viasat True Crime μπορεί να παρακολουθηθεί από τις 6 Ιουνίου 2024 από συνδρομητές Canal+, Telewizja Play/UPC Polska και Orange TV. Από τον Ιούλιο του 2024 είναι επίσης διαθέσιμο στο Polsat Box. Για την Τσεχία και τη Σλοβακία, ο σταθμός είναι διαθέσιμος στον δορυφόρο Eutelsat 16A, όπου προσφέρει τις υπηρεσίες του και ο Σλοβακικός δορυφορικός πάροχος ANTIK Sat. Περιλήφθηκε επίσημα στη Σλοβακία από τον χειριστή 4KA TV. 

Οι χειριστές Antik (μόνο για δορυφόρους), Telly και DIGI, Magio TV, Magenta TV και Skylink (μόνο δορυφόρος) επιβεβαίωσαν επίσης τη συμπερίληψή τους στη μετάδοση για την Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακία.

## Σημειώσεις
https://satkurier.pl/news/237215/viasat-true-crime-juz-nadaje.html
https://www.wirtualnemedia.pl/m/artykul/viasat-true-crime-kanal-kryminalny-parametry-canal-cda-orange-play-upc-polska-jak-ogladac
https://www.parabola.cz/clanky/7803/viasat-true-crime-hd-v-cestine-pred-startem/
https://zive.aktuality.sk/clanok/1KpyYDP/na-trh-vstupi-nova-stanica-viasat-true-crime-bude-lokalizovana-a-v-hd/

Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2024
Γαλατόπιτα

[μικρογραφία|300x300εσ|Νηστίσιμη γαλατόπιτα Αρκαδίας με φύλλο, ανοιχτή. Το γάλα που χρησιμοποιήθηκε είναι το [γάλα αμυγδάλου. Για το πασπάλισμα χρησιμοποιήθηκαν ζάχαρη άχνη και κανέλα.]]
[μικρογραφία|Νηστίσιμη γαλατόπιτα Μάνης, χωρίς φύλλο. Αποτελείται από γάλα βρώμης, ψιλό [σιμιγδάλι, θυμαρίσιο μέλι και ηλιέλαιο. Για το πασπάλισμα χρησιμοποιήθηκε κανέλα. ]]
**Γαλατόπιτα** είναι ένα επιδόρπιο το οποίο φτιάχνεται κυρίως από γάλα. Η κάθε μία χώρα έχει τις δικές της εκδοχές. Για παράδειγμα, υπάρχει η ιταλική γαλατόπιτα (μπουντίνο, lattacciolo, latteruolo κ.α.), η ελληνική γαλατόπιτα (γαλατόπιτα Μάνης, ανοιχτή γαλατόπιτα Αρκαδίας κ.α.), η τουρκική γαλατόπιτα (καζάν ντιπί), η γαλατόπιτα Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής (tres leches), η γαλατόπιτα Νότιας Αφρικής (melktert) κ.α.  

## Ελλάδα
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το έθιμο, η γαλατόπιτα συνήθως φτιαχνόταν τη βδομάδα πριν τη σαρακοστή, που λεγόταν Τυρινή. Γενικά, η άνοιξη είναι η εποχή κατά την οποία τα ζώα έχουν πολύ γάλα, γιατί είναι η εποχή που γεννούν. Η Τυρινή καθιερώθηκε για πρακτικούς λόγους, γιατί είναι η βδομάδα πριν τη νηστεία κι έτσι δινόταν η δυνατότητα να αξιοποιηθούν τα αποθέματα του γάλακτος για να μην πάνε χαμένα. Η γαλατόπιτα, όμως, φτιαχνόταν και το Πάσχα.  

Η κάθε περιοχή της Ελλάδας έχει τη δική της γαλατόπιτα και προφανώς υπάρχουν και τοπικές παραλλαγές. Έτσι, για παράδειγμα, υπάρχει η γαλατόπιτα της Μάνης με ή χωρίς φύλλο, η ανοιχτή γαλατόπιτα της Αρκαδίας, η παριανή, η μικρασιάτικη, αρβανίτικη κ.α. Η γαλατόπιτα μπορεί να φτιαχτεί με ή χωρίς φύλλο, το φύλλο μπορεί να είναι έτοιμο (π.χ. φύλλο κρούστας) ή ζυμωμένο στο χέρι. Σήμερα, το γάλα που χρησιμοποιείται είναι συνήθως του εμπορίου αγελαδινό, στο παρελθόν ωστόσο χρησιμοποιούταν κατσικίσιο, βουβαλίσιο κ.α. Για να δέσει η γαλατόπιτα συνήθως προστίθεται σιμιγδάλι, μπορεί όμως εναλλακτικά να προστεθεί αλεύρι, ρύζι, τραχανάς ή κορν φλάουρ. Τέλος, πιο πρόσφατες εκδοχές της γαλατόπιτας περιλαμβάνουν και νηστίσιμες (ή βίγκαν) εκδοχές.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πίτες
Ραούλ Ασένθιο

Ο **Ραούλ Ασένσιο ντελ Ροσάριο** (13 Φεβρουαρίου 2003) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Ρεάλ Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Ισπανίας.

Ο Ασένθιο μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την ΡΣΚ Ιντερναθιονάλ, επέστρεψε στη Ρεάλ Μαδρίτης και ήταν σημαντικός παίκτης της δεύτερης ομάδας. Τη σεζόν 2024–25, λόγω τραυματισμών στην άμυνα, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα. Έκανε το ντεμπούτο του στη Λα Λίγκα στις 9 Νοεμβρίου 2024 ως αλλαγή σε νίκη επί της Οσασούνα και το ντεμπούτο του ως βασικός στις 24 Νοεμβρίου 2024 σε νίκη επί της Λεγανές.

Τον Μάρτιο του 2025, κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα της Ισπανίας για τους προημιτελικούς του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2024–25 εναντίον της Ολλανδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Πουέρτο Πενιάσκο

Το **Πουέρτο Πενιάσκο** (ισπανικά: Puerto Peñasco, όοδαμ: Geʼe Ṣuidagĭ) είναι μικρή πόλη που βρίσκεται στον δήμο Πουέρτο Πενιάσκο στα βορειοδυτικά της μεξικανικής πολιτείας Σονόρα, 100 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την πολιτεία της Αριζόνας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει πληθυσμό 62.689 κατοίκους. Βρίσκεται στις βόρειες ακτές της Θάλασσας του Κορτές στη μικρή λωρίδα γης που ενώνει τη χερσόνησο της Μπάχα Καλιφόρνια με το υπόλοιπο Μεξικό. Η περιοχή είναι μέρος της ερήμου Αλτάρ, μιας από τις ξηρότερες και θερμότερες περιοχές της μεγαλύτερης ερήμου Σονόρα.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, έχει υπάρξει μια ώθηση για την ανάπτυξη της περιοχής με στόχο τον τουρισμό. Σήμερα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς στο βόρειο Μεξικό. Το Πουέρτο Πενιάσκο αποκαλείται συχνά «Rocky Point» στα αγγλικά και έχει το παρατσούκλι «Η Παραλία της Αριζόνας», καθώς είναι η πλησιέστερη παραλία σε πόλεις όπως το Φοίνιξ και η Τούσον. Οι υψηλές θερμοκρασίες θαλάσσης στο βόρειο άκρο του κόλπου κάνουν το Πουέρτο Πενιάσκο να έχει πολύ θερμότερο κλίμα από τις παράκτιες πόλεις του Ειρηνικού τόσο στο Μεξικό όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα βράδια παραμένουν επίσης ζεστά και αποπνικτικά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού λόγω της επιρροής των θερμών υδάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Πάου Κουμπαρσί

Ο **Πάου Κουμπαρσί Παρέδες** (22 Ιανουαρίου 2007) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Μπαρτσελόνα και την εθνική ομάδα της Ισπανίας. Γνωστός για την πάσα, την αμυντική του τοποθέτηση και την αντίληψη του παιχνιδιού, θεωρείται ένα από τα καλύτερα νεαρά ταλέντα στον κόσμο στην άμυνα.

Μεγάλωσε στην Καταλονία και εντάχθηκε στη Λα Μασία σε ηλικία δώδεκα ετών. Έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα τον Ιανουάριο του 2024 και γρήγορα καθιερώθηκε, καταρρίπτοντας ρεκόρ νεαρότερων παικτών στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Τον Φεβρουάριο του 2025, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Μπαρτσελόνα.

Έχει αγωνιστεί με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας και έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών τον Μάρτιο του 2024, όντας ο νεότερος αμυντικός που έπαιξε ποτέ για την Ισπανία. Συμμετείχε στην προεπιλογή για το Euro 2024, αλλά τελικά δεν συμπεριλήφθηκε στην τελική ομάδα. Ωστόσο, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 με την Κ-23 της Ισπανίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ15
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιρόνα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου
Ουαρέν Ζαΐρ-Εμερί

Ο **Ουαρέν Μαρί Ζαν-Πιερ Ζαϊρ-Εμερί** (8 Μαρτίου 2006) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος για την Παρί Σεν Ζερμέν και την εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Προϊόν των ακαδημιών της Παρί Σεν Ζερμέν, ο Ζαϊρ-Εμερί έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο τον Αύγουστο του 2022, όντας ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του συλλόγου. Στην πρώτη του σεζόν, έγινε ο νεότερος σκόρερ του συλλόγου και ο νεότερος παίκτης που ξεκίνησε σε νοκ-άουτ φάση του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, όλα σε ηλικία 16 ετών, πριν κατακτήσει το πρώτο του πρωτάθλημα Λιγκ 1. Στη δεύτερη σεζόν του, εδραιώθηκε ως βασικός και κατέκτησε ένα εγχώριο τρεμπλ.

Σε επίπεδο νεανικών εθνικών ομάδων, ο Ζαϊρ-Εμερί έχει εκπροσωπήσει τη Γαλλία από την Κ-16 έως την Κ-21. Τον Σεπτέμβριο του 2023, έγινε ο νεότερος αρχηγός της Κ-21 εδώ και τριάντα χρόνια. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, σκόραρε στο ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών της Γαλλίας, όντας ο τρίτος νεότερος παίκτης που έκανε ντεμπούτο και ο δεύτερος νεότερος σκόρερ της ομάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Σταντς Τέρκελ

Ο **Λούι «Σταντς» Τέρκελ** (, 16 Μαΐου 1912 - 31 Οκτωβρίου 2008) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, ιστορικός, ηθοποιός και ραδιοφωνικός παρουσιαστής. Έλαβε το Βραβείο Πούλιτζερ για Γενική Μη Μυθοπλασία το 1985, για το *The Good War* και μνημονεύεται καλύτερα για τις προφορικές ιστορίες του για τους απλούς Αμερικανούς, και για την παρουσίαση μιας μακροχρόνιας ραδιοφωνικής εκπομπής στο Σικάγο.

## Βιογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Αγνωστικιστές
Κατηγορία:Μη μυθοπλαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Σαιν-Μαρτέν-λε-Νε

Το **Σαιν-Μαρτέν-λε-Νε** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Swearin'

Οι Swearin' (μτφ. ορκίζομαι) είναι ένα μουσικό συγκρότημα με βάση την Φιλαδέλφια, που δημιουργήθηκε από την τραγουδίστρια/κιθαρίστα Allison Crutchfield, τoν τραγουδιστή/κιθαρίστα Kyle Gilbride, τον μπασίστα Keith Spencer και τον ντράμερ Jeff Bolt. Δημοσίευσαν δύο άλμπουμ και ένα EP. Το συγκρότημα χώρισε το 2015 και η Crutchfield ξεκίνησε την σόλο καριέρα της. Τον Νοέμβριο του 2017, οι Swearin' ανακοίνωσαν την επανένωσή τους και την περιοδεία τους για την υποστήριξη των Superchunk το 2018.

## Ιστορία
Γεννημένη το 1989, η Allison Crutchfield με την δίδυμη αδελφή της Katie Crutchfield σχηματίζουν το πρώτο τους μουσικό συγκρότημα, τους Ackleys, στην γενέτειρά τους Αλαμπάμα το 2004. Ηχογράφησαν ένα αυτό-αποκαλούμενο άλμπουμ και ένα EP, Forget Forget, Derive Derive. Έπειτα από τρία χρόνια, σχηματίζουν το συγκρότημα P.S. Eliot το 2007 και κυκλοφορούν δύο άλμπουμ, τα Intriverted Romance In Our Troubled Minds(2009) , και Sadie(2011) και τα δύο στο Salinas Records. Διαλύθηκαν to 2011, και η Allison Crutchfield μετακόμισε στην Νέα Υόρκη όπου σχημάτισε τους Swearin' με τον Kyle Gilbride πρώην μέλος των Big Soda. Η Katie Crutchfield παρέμεινε στην Αλαμπάμα και έπαιζε μουσική σόλο με το ψευδώνυμο Waxahatchee. Και τα δύο συγκροτήματα πολύ συχνά πήγαιναν μαζί σε περιοδεία. 

Οι Swearin' ηχογράφησαν ένα ντέμο EP, με τίτλο What a dump, το 2011. Κυκλοφόρησαν το debut άλμπουμ τους Swearin' με τους Salinas Records το 2012, ακολουθούμενο από το Surfing Strange το 2013. Οι Salinas κυκλοφόρησαν το What a dump το 2014.
μικρογραφία|Οι Swearin' ζωντανά στο Sweat it Fest, το 2012
Τα μέλη του συγκροτήματος Allison Crutchfield, Kyle Gilbrude και Keith Spencer όλοι συνέβαλαν στο δεύτερο studio άλμπουμ της Waxahatchee, με τίτλο Cerulian Salt (2013).

Τον Φεβρουάριο του 2015, οι Swearin' διαλύθηκαν, με τα μέλη του συγκροτήματος Allison Crutchfield και Kyle Gilbride να λήγουν την σχέση τους τον ίδιο χρόνο. H Crutchfield έκανε περιοδεία με το συγκρότημα της αδελφής της μέσα σε αυτόν τον χρόνο ενώ παράλληλα δούλευε καινούργιο υλικό. Υπέγραψε συμβόλαιο με τη Merge Records τον Ιούλιο του 2016 και ξεκίνησε σόλο περιοδεία τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς.

Τον Ιανουάριο του 2017, η Crutchfield κυκλοφόρησε ένα σόλο άλμπουμ, το Tourist in this Town, με παραγωγό τον Jeff Zeigler. Η ίδια περιέγραψε το αρχείο ως " σπλαχνικό, και ένα τεράστιο μέρος μου που επεξεργαζόταν τις αλλαγές τις οποίες περνούσα". Το άλμπουμ προηγήθηκε του single "I dont ever wanna leave California".

Τον Ιούλιο του 2018, οι Swearin ανακοίνωσαν το πρώτο τους καινούργιο άλμπουμ τα τελευταία 5 χρόνια, το Fall Into The Sun, που κυκλοφόρησε από τη Merge Records το sinlge "Grow Into a Ghost".

## Δισκογραφία

* What a dump!- Salinas Records, 12 EP, MP3 (2011)
* Swearin'- Salinas Records, 12 LP, CD, MP3 (2012)
* Surfing Strange- Salinas Records, 12 LP, CD, MP3 (2013)
* Fall Into The Sun- Merge Records, 12 LP, CD, MP3 (2018) 

## Αναφορές

Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από τη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια)
Κατηγορία:2012 εγκαταστάσεις στην Πενσυλβάνια
Κατηγορία:Συγχώνευση δίσκων καλλιτεχνών
Κατηγορία:Μουσικές ομάδες εγκατεστημένες το 2012
Αλέξης Πολίτης

Ο **Αλέξης Πολίτης** (Αθήνα, 8 Μαρτίου 1945 – Ρέθυμνο, 11 Απριλίου 2025) ήταν Έλληνας καθηγητής Φιλολογίας και συγγραφέας ο οποίος, μεταξύ άλλων, ασχολήθηκε εκτενώς με το δημοτικό τραγούδι.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέξης Πολίτης ήταν ανιψιός του ακαδημαϊκού Λίνου Πολίτη και εγγονός του του πρωτοπόρου της ελληνικής λαογραφίας Νικόλαου Πολίτη. Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές του στο Université Paris IV (Σορβόννη). Η διδακτορική του διατριβή υπήρξε πρωτοποριακή, εστιάζοντας στην ιστορική πρόσληψη των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών και εξετάζοντας την «ανακάλυψή» τους από Έλληνες και Ευρωπαίους διανοούμενους κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Από το 1976 έως το 1989 εργάστηκε στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, ενώ από το 1989 έως το 2012 υπηρέτησε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, του οποίου ήταν ομότιμος καθηγητής. Συνέβαλλε σημαντικά στην έρευνα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, της προφορικής παράδοσης και των ιδεολογικών τάσεων του 19ου αιώνα.

Ήταν βασικός συντελεστής δημιουργίας της «Ανέμης», της ψηφιακής βιβλιοθήκης νεοελληνικών σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Σύζυγός του ήταν η πανεπιστημιακός και συγγραφέας Αγγέλα Καστρινάκη, με την οποία απέκτησε μια κόρη.

Απεβίωσε στις 11 Απριλίου 2025, σε ηλικία 80 ετών.

## Έργα
* *Το δημοτικό τραγούδι. Κλέφτικα* (1973, 1985)
* *Η ανακάλυψη των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών* (1984, 1999)
* *Ρομαντικά χρόνια. Ιδεολογίες και νοοτροπίες στην Ελλάδα του 1830-1880* (1993, 2003)
* *Η έκδοση των Ελληνικών Δημοτικών Τραγουδιών του [[Κλοντ Φοριέλ|Claude Fauriel]]* (1999, 2000)
* *Το μυθολογικό κενό* (2000)
* Εγχειρίδιο του Νεοελληνιστή (2002, 2005, σε συνεργασία με τον Τρ. Σκλαβενίτη και τη Μ. Μαθιουδάκη)
* Αποτυπώματα του χρόνου (2006)
* Το δημοτικό τραγούδι (2010)
* Επιμέλεια της τρίτομης έκδοσης των Απομνημονευμάτων του Στρατηγού Μακρυγιάννη (2011)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών «Ανέμη»

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
Ράντα Τοντόροβα

Η **Ράντα Νόεβα Τοντόροβα** (Рада Тодорова, 22 Αυγούστου 1902 - 1987) ήταν Βουλγάρα πολιτικός. Ήταν μία από τις πρώτες γυναίκες βουλευτές στην Εθνική Συνέλευση το 1945.

Γεννήθηκε το 1902 στο χωριό Καραβέλοβο. Το 1920 εντάχθηκε στο Κομσόμολ και το 1922 έγινε μέλος του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΒΚΚ). Μετά την αποφοίτηση από το γυμνάσιο στο Καρλοβο, έγινε δασκάλα στο Καραβέλοβο. Συνεργαζόμενη με την στρατιωτική οργάνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας (ΚΚΒ), συνελήφθη το 1925 και καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια φυλάκισης.  Απελευθερώθηκε το 1932, και έγινε μέλος της περιφερειακής επιτροπής  Ελευθερούπολης (Plovdiv) του ΚΚΒ. Υπήρξε μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματος από το 1936 έως το 1937. Το 1941 φυλακίστηκε στο στρατόπεδο εργασίας του Αγίου Νίκολα, αλλά δραπέτευσε και έγινε γραμματέας της τοπικής οργάνωσης ΚΚΒ της Ελευθερούπολης. Όταν η οργάνωση αποκαλύφθηκε το 1942, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Μεταξύ 1944 και 1945 η Τοντόροβα ήταν μέλος του πρώτου τμήματος του Λαϊκού Δικαστηρίου, που δίκασε βασιλικούς αξιωματούχους και κυβερνητικούς υπουργούς. Έγινε μέλος της εθνικής συνέλευσης του Πατριωτικού Μετώπου το 1944. Υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικών Βουλγαρίας και ήταν μέλος της Διεθνούς Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών από το 1947 έως το 1987. Ήταν υποψήφια στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1945, τις πρώτες στις οποίες οι γυναίκες μπορούσαν να συμμετάσχουν, και εξελέγη στην Εθνική Συνέλευση, ως μία από τις πρώτες βουλευτές στο κοινοβούλιο.  Μεταξύ 1947 και 1950 υπηρέτησε ως Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Από το 1954 έως το 1990 ήταν μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΒ, και από το 1958 έως το 1971 ήταν μέλος του Προεδρείου της Εθνικής Συνέλευσης.

Ως μέλος της Εθνικής Επιτροπής για την Προστασία της Ειρήνης, η Τοντόροβα ήταν συντάκτρια του περιοδικού *Η γυναίκα σήμερα*.  Το 1964 τιμήθηκε με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας και το 1982 με το μετάλλιο του Ήρωα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Επίσης, βραβεύτηκε με το μετάλλιο του Τάγματος του Γκεόργκι Ντιμιτρόφ  τέσσερις φορές. Πέθανε το 1987.

## Αναφορές

# *Women of the Whole World*, Women's International Democratic Federation, 1988
# Gergana Mirolyubova Popova (2019) From the Heroine of Labor to the Mother-Heroine *3rd International e-Conference on Studies in Humanities and Social Sciences*
# Mart Martin (2000) The Almanac of Women and Minorities in World Politics, pp53–54

Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Κατηγορία:Βούλγαροι εκπαιδευτικοί
ΚΦΦ Απολόνια Φιέρ

Η **ΚΦΦ Απολόνια Φιέρ** (*Klubi i Futbollit për Femra Apolonia*) είναι αλβανική ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών με έδρα την πόλη Φιέρι. Σήμερα αγωνίζονται στην *Kategoria Superiore Femra*, την ανώτατη κατηγορία στο αλβανικό γυναικείο ποδόσφαιρο.

## Ιστορία
Η γυναικεία ομάδα του συλλόγου ΚΦ Απολόνια Φιέρ ιδρύθηκε στις 28 Αυγούστου 2013. Τα περισσότερα από τα αρχικά της μέλη δεν είχαν ξαναπαίξει ποτέ πριν ποδόσφαιρο, αλλά υπό την καθοδήγηση του Αρμπέν Υμεράι η ομάδα πέτυχε αξιέπαινα αποτελέσματα. Δύο φορές έχει κατακτήσει τη δεύτερη θέση στην *Kategoria Superiore Femra* και έχει φθάσει στον τελικό του Κυπέλλου Αλβανίας 6 φορές, κερδίζοντας τον τίτλο το 2024.

## Παίκτριες
### Σημερινή ομάδα

## Παραπομπές


Απολονια Φιερ
Ευοδία και Συντύχη

Η **Ευοδία** και η **Συντύχη** (αρχ. ελλ. *Εὐοδία* και *Συντύχη*) είναι δύο πρόσωπα που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη, και συγκεκριμένα στην *[[Επιστολή προς Φιλιππησίους]]* του Αποστόλου Παύλου. Πρόκειται για δύο γυναίκες της Εκκλησίας των Φιλίππων, οι οποίες σύμφωνα με το σχετικό εδάφιο (*Φιλιπ.* δ΄ 2-3) είχαν κάποια διαφωνία, είτε μεταξύ τους, είτε με τα υπόλοιπα μέλη της Εκκλησίας. Ο Παύλος, του οποίου τα κείμενα αποκαλύπτουν γενικώς την ανησυχία του ότι η διατάραξη της εσωτερικής ενότητας θα υπονομεύσει σοβαρά την Εκκλησία, παρακαλεί τις δύο γυναίκες *«τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν Κυρίῳ»*, δηλαδή να συμφωνήσουν στο όνομα του Κυρίου. Το εδάφιο είναι ακριβώς πριν από την περικοπή που διαβάζεται ως αποστολικό ανάγνωσμα στους Ορθόδοξους ναούς στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων.

Παρά τη σαφή απόδειξη του θηλυκού γένους αμφοτέρων των προσώπων από τα συμφραζόμενα (στίχος δ΄ 3), η ιστορική *[[Βίβλος του βασιλιά Ιακώβου]]* του 1611 (η πρώτη επίσημη μετάφραση της Βίβλου στην αγγλική γλώσσα) αναφέρει λανθασμένα την Ευοδία ως άνδρα (δηλαδή η υποτιθέμενη ονομαστική πτώση θα ήταν «ο Ευοδίας»), πράγμα που εμφανίζει τη διαφωνία να είναι μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Σύμφωνα με μερικές πηγές, υπήρχε μια ιστορική θεωρία ότι ο Ευοδίας ήταν ο δεσμοφύλακας των Φιλίππων που πίστεψε στον Χριστό μετά από θαύμα (*Πράξ.* ιστ΄ 25-34) και ότι η Συντύχη ήταν η σύζυγός του. Αυτή η θεωρία απορρίπτεται από τους σύγχρονους καινοδιαθηκολόγους, κυρίως επειδή το κείμενο στο ελληνικό πρωτότυπο προσδιορίζει σαφώς ότι αμφότερα τα πρόσωπα είναι θηλυκού γένους. Ως ρωμαϊκή αποικία, οι Φίλιπποι εξασφάλιζαν στις γυναίκες ένα επίπεδο ανεξαρτησίας μεγαλύτερο από το συνηθισμένο στις περισσότερες ελληνικές πόλεις της εποχής, γεγονός που μπορεί να δικαιολογεί και τη σημασία των δύο γυναικών και της διαφωνίας τους.

Μελέτες των ονομάτων της εποχής έχουν αποδείξει εξάλλου ότι, ενώ τα γυναικεία ονόματα Ευοδία και Συντύχη ήταν αμφότερα συνηθισμένα, οι αντίστοιχες ανδρικές εκδοχές τους (Ευοδίας ή Συντύχης στην ονομαστική) είναι τελείως άγνωστες σε κείμενα ή επιγραφές της περιόδου. Υπάρχουν αρχαίες αναφορές σε κάποιον *Euodia* στο λατινικό χριστιανικό έργο *[[Constitutiones Apostolorum]]*, που υποτίθεται ότι είναι συλλογή κειμένων των Δώδεκα Αποστόλων, αλλά στην πραγματικότητα είναι ψευδεπίγραφο έργο του 4ου αιώνα μ.Χ., που πιστεύεται ότι προήλθε από τη Συρία, και επομένως δεν μπορεί να γίνει δεκτό ως επιχείρημα για το φύλο του προσώπου της *Προς Φιλιππησίους επιστολής*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης