open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καμαριώτης Ηρακλείου

Ο  **Καμαριώτης** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου και βρίσκεται σε υψόμετρο 620 μέτρα. Στα δυτικά του οικισμού υπάρχει μικρή περιοχή κατάφυτη από βελανιδιές, πουρνάρια και χαρούπια.

Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 29 χιλιόμετρα. Κύρια ασχολία στον οικισμό είναι η αμπελοκαλλιέργεια. Ο Καμαριώτης πανηγυρίζει τον Απρίλιο και τον Αύγουστο. Το Σεπτέμβριο γίνεται η γιορτή της τσικουδιάς και γίνονται εκδηλώσεις από τον πολιτιστικό σύλλογο του οικισμού.

## Αξιοθέατα
Στη δυτική έξοδο του Καμαριώτη βρίσκουμε χωματόδρομο, ο οποίος οδηγεί στην Τρυπητή. Εκεί οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν τους πελώριους βράχους που συνθέτουν *λαβυρίνθους* και άλλα παράξενα σχήματα.

Αξιοσημείωτος είναι ο παλαιός ναός της Παναγίας και η τρίκλιτη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που κτίστηκε τον 16ο αιώνα. Στο υπέρθυρο της δυτικής πύλης στο ναό του Αγίου Γεωργίου υπάρχει ο λέοντας του Αγίου Μάρκου και στην αψίδα του κεντρικού κλίτους ο δικέφαλος αετός, το οικόσημο της βυζαντινής οικογένειας των Καλλεργών. Κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας είναι η τουρκική βρύση που σώζεται σήμερα στην πλατεία του χωριού

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, ο Καμαριώτης υπαγόταν στην επαρχία Μυλοποτάμου, στο σημερινό νομό Ρεθύμνου, ενώ συνέχιζε να ανήκει στην Επαρχία Μυλοποτάμου έως το 1950, όπου με νομοθετική πράξη αποδόθηκε στο νομό Ηρακλείου, μαζί με τα Μετόχια Καμαριώτου, τα οποία σήμερα ονομάζονται Αηδονοχώρι. Στις 16 Ιανουαρίου 1867 έγινε στο χωριό μάχη με τους Τούρκους, στην οποία εφονεύθησαν υπό των Τούρκων οι Έλληνες αξιωματικοί υπολοχαγός πεζικού Παλαμάς Βασίλειου αδερφός του ποιητή Κωστή Παλαμά και υπίατρος Βασιλείου Ιωάννης. Στην επαρχία Μυλοποτάμου υπαγόταν έως και τις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλοί από τους κατοίκους μετανάστευσαν στο εξωτερικό μετά τη δεκαετία του '60, ωστόσο αρκετοί από αυτούς επιστρέφουν σήμερα και ανακαινίζουν τα παλιά τους πέτρινα σπίτια. 
Ο γνωστότερος θρύλος είναι αυτός με την καμπάνα της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Το σήμαντρο φερόταν να είχε χρυσό βόλι και να ακούγεται μέχρι τα Χανιά. Όταν μπήκαν οι Τούρκοι στην Κρήτη, οι κάτοικοι έκρυψαν την καμπάνα και από τότε εξαφανίστηκε. Το 2004 ξεκίνησε η ανακαίνιση της εκκλησίας και το γεγονός ότι η τελευταία κτίστηκε πάνω σε βράχο, όπου πιθανότατα έκρυψαν οι χωριανοί την καμπάνα, αναπτέρωσε τις ελπίδες για να βρεθεί αυτή.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τυλίσου του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 323 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Καμαριώτου]]***

## Εικόνες

Αρχείο:Βρύση Καμαριώτη 2979.jpg|Η τουρκική κρήνη.
Αρχείο:Άγιος Γεώργιος Καμαριώτη 2989.jpg|Ο ναός του Αγίου Γεωργίου.


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοιχεία για το χωριό από το Δήμο Τυλίσου.

Καμαρ
Καμαρ
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Καμηλάρι Ηρακλείου

Το **Καμηλάρι** (επίσημα: ***Καμηλάριον***) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Πυργιωτίσσης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και λιγότερο η κτηνοτροφία. Η απόσταση του χωριού από το Ηράκλειο είναι 67,4 χλμ. Στο χωριό οργανώνεται το τοπικό καρναβάλι, τοπικό πανηγύρι στις 27 Ιουλίου του Αγίου Παντελεήμονα και στις 6 Αυγούστου Δεσπότη Χριστού (υπάρχει ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος),  ενώ αναβιώνουν και έθιμα όπως το κάψιμο του Ιούδα το Πάσχα.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός κατοικείται από τα Μινωικά Χρόνια. Στο Μετόχι , έναν μικρό οικισμό κοντά στο Καμηλάρι, έζησε ένας από τους Επτά σοφούς της αρχαιότητας, ο Επιμενίδης. Στα βόρεια του χωριού 2,5 χλμ. στη θέση Γρήγορη Κορφή βρέθηκε κτιστός αποθέτης με ειδώλια και επίσης ανακαλύφθηκε πρωτογεωμετρικός τάφος στη θέση Αλισαντράκι.

Το παλιό χωριό κτίστηκε στο λόφο Εύγορα,  ώστε να διασφαλιστεί η άμυνα του πληθυσμού από τις επιδρομές των Τούρκων και των πειρατών.

Η ονομασία του προέρχεται από το βυζαντινό επώνυμο Καμηλάρης=οδηγός καμήλας, δηλαδή το χωριό του καμηλάρη.
Το 1583 στον Καστροφύλακα αναφέρεται με την ονομασία *Camilari* με 77 κατοίκους

Κατά την Τουρκοκρατία, ο Άγιος Ιωάννης έγινε γνωστό ως το χωριό του αιμοσταγούς γενίτσαρου Αγριολίδη.  Στον Άγιο Ιωάννη βρίσκεται ο ναός του Αγίου Παύλου, ο τρούλος του οποίου χρονολογείται από το 14ο αιώνα και έχει τοιχογραφίες.

## Δείτε επίσης
* Κοινότητα Καμηλαρίου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Περισσότερα στοιχεία για το χωριό

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Καμηλ
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Πολύχρονο Χαλκιδικής

Το  **Πολύχρονο** είναι οικισμός του νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κασσάνδρας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης). 

Από  το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του  Δήμου Παλλήνης.

Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 οι κάτοικοι είναι 997. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο  ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύρια ασχολία είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις. 

## Ιστορία
Στη θέση του σημερινού Πολυχρόνου υπήρχε η αρχαία Νεάπολη, αποικία των Ερετριέων. Πιστεύεται ότι ιδρύθηκε στα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. Η πόλη αυτή δέχθηκε πολλές βαρβαρικές επιδρομές, με τελευταία αυτή των Ούννων, που οδήγησε στον αφανισμό της, το 540. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, η Νεάπολη φαίνεται ότι ξαναχτίστηκε στην κοντινή θέση «Φραγκοκλησιά», όπου έχουν επισημανθεί λείψανα ρωμαϊκού οικισμού. Τον 11ο αιώνα στην περιοχή αυτή εγκαταστάθηκαν γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Οι τελευταίοι έφτιαξαν το χωριό *Πολύχροω*, το οποίο ονομάστηκε έτσι λόγω των πολλών λουλουδιών που υπήρχαν εκεί. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους.  Αργότερα ελάχιστοι εναπομείναντες κάτοικοι επέστρεψαν και έφτιαξαν από την αρχή το χωριό, το οποίο εξαιτίας λεκτικής παραφθοράς έλαβε το όνομα  Πολύχρονο.

Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Το 1821 οι κάτοικοι του Πολυχρόνου συμμετείχαν στην επανάσταση της Χαλκιδικής με αποτέλεσμα το χωριό να καταστραφεί από τα οθωμανικά στρατεύματα. Ανάμεσα στους αγωνιστές του 1821 ξεχωρίζουν ο Νικόλαος Ιωάννου, ο Αθανάσιος Ανδρέα και ο Ρήγας Αδάμ.

## Γεωγραφία
μικρογραφία|αριστερά|Η λίμνη Μαυρόμπαρα.
Τρία χιλιόμετρα ανατολικά του Πολύχρονου σε ορεινή περιοχή βρίσκεται η λίμνη Μαυρόμπαρα. Πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή φυσικής ομορφιάς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Δήμος Παλλήνης

Πολύχρονο
Κατηγορία:Δήμος Παλλήνης Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Σαν Χοσέ

Το **Σαν Χοσέ** () είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Σαν Χοσέ. Βρίσκεται στο κέντρο της χώρας και αποτελεί την έδρα της κυβέρνησης αλλά και διαμετακομιστικό κέντρο.

Ιδρύθηκε το 1738 αλλά μόλις το 1823 ορίστηκε πρωτεύουσα. Σήμερα είναι μοντέρνα τουριστική πόλη, με σύγχρονα κτήρια. 

Ο επίσημος πληθυσμός της είναι 346.799. Το Σαν Χοσέ είναι και έδρα πανεπιστημίου.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*Μανάγουα, Νικαράγουα
*Κομητεία Μαϊάμι-Ντέιντ, Φλόριντα, ΗΠΑ
*Σαν Χοσέ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
*
*Μακ Άλλεν, Τέξας, ΗΠΑ
*Οκαγιάμα, Ιαπωνία
*Σαντιάγο, Χιλή
*Γουαδαλαχάρα, Μεξικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* '''San Jose Costa Rica Maps'''. Χάρτες Google από την πόλη
* '''Μουσείο'''
* '''Φωτογραφίες'''

Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Επαρχία Σαν Χοσέ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Έμβλημα του Αμβούργου

thumb|Το Μείζον Έμβλημα του Αμβούργου

Το **έμβλημα του Αμβούργου** αποτελεί το έμβλημα του γερμανικού ομοσπονδιακού κρατιδίου αλλά και της πόλης του Αμβούργου. Περιέχεται στη σημαία του κρατιδίου. Υπάρχει σε δύο εκδόσεις, στο Μείζον, που είναι πιο σύνθετο, και στο Μικρότερο. Το Μείζον Έμβλημα έχει επιπρόσθετα δύο λιοντάρια που το βαστούν.

## Περιγραφή
Το αρχαιότερο έμβλημα του Αμβούργου σώζεται σε σφραγίδα του 1241. Πιστεύεται ότι υπήρξε πολλά χρόνια πριν και ήταν ένα κάστρο με τρεις πύργους. Πάνω από το μεσαίο πύργο βρισκόταν ένας σταυρός, που αποτελεί απόδειξη ότι στην πόλη υπήρχε ναός. 

Οι πύργοι και οι τοίχοι με τις πολεμίστρες τους και την κλειστή πύλη συμβόλιζαν την αποφασιστικότητα της πόλης να αμυνθεί η ίδια. Τα αποκαλούμενα και αστέρια της Μαρίας (*Mariensterne*) στην κορυφή των πύργων φέρει στη μνήμη το γεγονός ότι το Αμβούργο υπήρξε έδρα Αρχιεπισκόπου. Με την πάροδο των αιώνων, όλα τα σύμβολα (πύργοι κλπ.) άλλαξαν κάπως, όμως η μορφή τους έμεινε ίδια. Σήμερα, όπως και παλιά, το εθνόσημο προστατεύεται και χρησιμοποιείται σε αυστηρά ιδιαίτερες περιστάσεις.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Σημαία του Αμβούργου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αμβουργο
Κατηγορία:Αμβούργο
Σημαία του Αμβούργου

thumb|Aστική σημαία του Αμβούργου, διαστάσεις 2:3.
Το Αμβούργο χρησιμοποιεί επισήμως τρεις **σημαίες** που απεικονίζουν με παραλλαγές το έμβλημα της πόλης ή ένα τμήμα του, όλες σε κόκκινο φόντο. Τα βασικά χρώματα αντιστοιχούν στα χρώματα της Χανσεατικής Ένωσης.

Η αστική σημαία (*Landesflagge*), την οποία οι πολίτες μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα, απεικονίζει το λευκό κάστρο από το οικόσημο σε κόκκινο φόντο. Τα χρώματα της σημαίας καθορίζονται από το Άρθρο 5 του Συντάγματος της Ελεύθερης και Χανσεατικής Πόλης του Αμβούργου και η σημερινή μορφή της καθιερώθηκε για πρώτη φορά με ψήφισμα της Γερουσίας το 1834.
μικρογραφία|Κρατική σημαία (''Landesflagge'') του Αμβούργου
μικρογραφία|Σημαία (''Admiralitätsflagge'') του Ναυαρχείου του Αμβούργου
Η κρατική σημαία (*Staatsflagge*) προορίζεται για τη Γερουσία ως ανώτατη εξουσία του κρατιδίου. Εμφανίζει το μεγάλο κρατικό οικόσημο με λευκό περίγραμμα σε κόκκινο φόντο. Δημιουργήθηκε για τα εγκαίνια του Δημαρχείου του Αμβούργου το 1897. Εκτίθεται εκεί κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της Γερουσίας ή κυματίζει σε πλοία για τελετουργικές περιστάσεις, υπό την προϋπόθεση ότι επιβαίνουν μέλη της Γερουσίας.

Η σημαία του Ναυαρχείου (*Admiralitätsflagge*) κυματίζει σε κρατικά κτίρια που εξυπηρετούν αποκλειστικά ή κυρίως τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα, ενώ το αντίστοιχο οικόσημο χρησιμοποιείται σε κρατικά πλοία του Αμβούργου. Το Ναυαρχείο του Αμβούργου, που ιδρύθηκε το 1624 και αρχικά ήταν υπεύθυνο για την πλοήγηση, καθώς και για τα πολεμικά πλοία και τα πλοία νηοπομπής, αποδεδειγμένα διέθετε το δικό του οικόσημο το αργότερο το 1642. Αυτό αποτελούνταν από μια άγκυρα που στεφανωνόταν από το τριπύργιο κάστρο του Αμβούργου. Εκτός από μικρές τροποποιήσεις, ιδίως στην απεικόνιση του κάστρου που αντανακλούσε τις μεταβαλλόμενες εποχές, αυτό το οικόσημο παραμένει σε χρήση μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


## Βλέπε επίσης
*Έμβλημα του Αμβούργου

Κατηγορία:Αμβούργο
Αμβούργο
Πάπας Πελάγιος Β΄

Ο **Πελάγιος Β΄** (*Papa Pelagio II*, 520 - 7 Φεβρουαρίου 590) ήταν Πάπας από τις 26 Νοεμβρίου του 579 έως το θάνατό του το 590.

## Βιογραφία

Ο Πάπας Πελάγιος Β΄ ήταν γέννημα-θρέμμα της Ρώμης αλλά πιθανότατα Οστρογοτθικής καταγωγής, όταν πέθανε ο Πάπας Βενέδικτος Α΄ τον διαδέχθηκε χωρίς αυτοκρατορική έγκριση (26 Νοεμβρίου 579). Την εποχή που επιτέθηκαν οι Λομβαρδοί ο Πελάγιος Β΄ ζήτησε μέσω του απεσταλμένου του και διαδόχου του Γρηγορίου βοήθεια από τον ανατολικό αυτοκράτορα Μαυρίκιο αλλά χωρίς ανταπόκριση. Ο Πελάγιος Β΄ αναγκάστηκε τότε να ζητήσει βοήθεια από τους Φράγκους, επιτέθηκαν στην Ιταλία αλλά αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν αφού δωροδοκήθηκαν από τους Λομβαρδούς. Η σημαντικότερη μεταρρύθμιση του ήταν η επιβολή της αγαμίας των κληρικών με αυστηρούς κανονισμούς. Την εποχή της Παποσύνης του ο επίσκοπος του Μιλάνου ο οποίος είχε διακόψει τους δεσμούς με την εκκλησία χάρη στο *"Σχίσμα των Τριών Κεφαλαίων"* επανήλθε στους κόλπους της εκκλησίας (581), άλλοι επίσκοποι της βόρειας Ιταλίας παρέμειναν σχισματικοί.

O Πελάγιος Β΄ διέταξε την κατασκευή του Σαν Λορέντσο εκτός των Τειχών σε έναν Εκκλησιαστικό ιερό τόπο στον οποίον ο Άγιος Λαυρέντιος ο Αρχιδιάκονος είχε Μαρτυρήσει. Προσπάθησε να επιλύσει τις διαφορές των επισκόπων έπειτα από το σχίσμα που δημιούργησε ο Πάπας Πελάγιος Α΄, χωρίς όμως και να το κατορθώσει. Ήρθε σε διάσταση με τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Ιωάννη τον Νηστευτή αναφορικά με τον τίτλο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κατά τον Πελάγιο, ο τίτλος αυτός υποβάθμιζε το Παπικό πρωτείο. Στη διάρκεια του ποντιφικάτου του, εκχριστιανίστηκαν οι Βησιγότθοι της Ισπανίας. Πέθανε (7 Φεβρουαρίου 590) από σαρωτική επιδημία Πανώλης που θέρισε την Ρώμη. Ο διάδοχος του κορυφαίος Πάπας Γρηγόριος Α΄ θεώρησε πολύ αυστηρούς τους κανόνες του Πελάγιου Β΄ για την αγαμία των κληρικών και τους τροποποίησε ελαφρά.

## Παραπομπές



## Αναφορές

* Duff, Eamon. *Saints and Sinners: A History of the Popes*, Yale University Press, 2001. pp 62–63. ISBN 0300091656
* Maxwell-Stuart, P. G. *Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present*, Thames & Hudson, 2002, p.&nbsp;47. ISBN 0500017980.

        

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Σκιλλουντία (αρχαία πόλη)

Η **Σκιλλουντία** ή **Σκιλλούντα** ή **Σκιλλούς** ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.

Ειδικότερα, ήταν αρχαία Τριφυλιακή πόλη δίπλα στην αρχαία Ολυμπία και τον Αλφειό, σύμμαχος των Πισσατών , και συχνά σε πολεμική αντιπαράθεση με τους Ηλείους όπως και όλη η Τριφυλία. Το τοπωνύμιο *Σκιλλούς* ετυμολογείται από το φυτό σκίλλα που φυτρώνει σε αφθονία στην περιοχή. Κοντά στη Σκιλλουντία βρισκόταν το Τυπαίο όρος και η *Ιερή άλτη* από όπου οι γυναίκες παρακολουθούσαν τους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες  αφού δεν επιτρεπόταν να πάνε πιο κοντά. Στην πόλη υπήρχε ναός της Αθηνάς Σκιλλουντίας. Ο Στράβωνας μας λέει ότι βρισκόταν δίπλα στον Αλφειό στην περιοχή του *Φελλώνα* .  Μέσα στην πόλη ήταν ο ναός της Εφεσίας Αρτέμιδος που τον είχε κατασκευάσει ο Ξενοφώντας έπειτα από χρησμό του Μαντείου των Δελφών. Ο ναός αυτός ήταν μικρό αντίγραφο του ναού στην Έφεσο. Ο Ξενοφώντας έζησε πολλά χρόνια στην πόλη και εγκαταστάθηκε εδώ μετά την περιπέτεια του στην Ασία αφού εξορίστηκε από τους Αθηναίους για τη βοήθεια που πρόσφερε στους Σπαρτιάτες, εδώ έγραψε τα βιβλία του και, όπως έλεγαν οι κάτοικοί της στον Παυσανία, εδώ πέθανε και έδειχναν τον τάφο του. Η πόλη την εποχή της εγκατάστασης του Ξενοφώντα ανήκε στους Λακεδαιμόνιους και του παραχωρήθηκε τιμητικά μεγάλο μέρος της. Ο ίδιος ο Ξενοφώντας μας λέει ότι πήγαινε για κυνήγι άγριων ζώων, μόνος ή  μαζί με φίλους , αφού η περιοχή ήταν άφθονη σε θηράματα, τα οποία μάλιστα έφταναν μέχρι το δάσος της Φολόης.

Η θέση της αρχαίας πόλης έχει ανασκαφεί και βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα από την Ολυμπία στην τοποθεσία *Προφήτης Ηλίας Μακρισίων*. Έχουν βρεθεί ερείπια του ναού της Αθηνάς, νεκροταφείο, και ερείπια κτιρίων. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Κατηγορία:Αρχαία Ηλεία
Διομήδη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Διομήδη** αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Κόρη του Φόρβαντα, αιχμάλωτη και ερωμένη του Αχιλλέως από τη Λέσβο. Ο Αχιλλέας την πήρε όταν ο Αγαμέμνονας του πήρε τη Βρισηίδα. Αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]*, στη ραψωδία Ι (στ. 665). Ο Ευστάθιος όμως την αναφέρει ως «Διομήδεια». Απεικονίσθηκε σε έργο του Πολυγνώτου για την άλωση της Τροίας που βρισκόταν στους Δελφούς και σε αττικά αγγεία. Στο όστρακο του Ευφρονίου που βρίσκεται στο Βερολίνο, η Διομήδη εικονίζεται να περιποιείται τον Αχιλλέα.
# Κόρη του Λαπίθου, σύζυγος του Αμύκλα και μητέρα του Υακίνθου, του Κυνόρτα, της Πολύβοιας, της Λεάνειρας, της Λαοδάμειας και της Δάφνης (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Γ 10, 3).
# Κόρη του Ξούθου, σύζυγος του Δηίονα (βασιλία της Φωκίδας), μητέρα της Αστεροδίας και των ηρώων της Αττικής Κεφάλου, Φυλάκου, Αινετού και Άκτορα (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Α 9, 4).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Διομηδη
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Εφύρα Ηλείας

Η **Εφύρα** είναι μικρό  χωριό της Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ήλιδας, ενώ παλαιότερα ήταν κοινοτικό διαμέρισμα του Καποδιστριακού δήμου Πηνείας. Έχει 460 κατοίκους (απογραφή 2001). Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων.

Το όνομα της το οφείλει στην αρχαία Ηλειακή πόλη που βρισκόταν κατά την αρχαιότητα εκεί. Η παλαιά του ονομασία ήταν **Δελίμπαλι** ή *Δελήμπαλι*.

## Αρχαία Εφύρα
Ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας. Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Σελλήεις που πήγαζε στην Φολόη. Εδώ βασίλευε κατά την μυθολογία ο Αυγείας και εδώ ήρθε ο Ηρακλής και καθάρισε τους στάβλους του. Το όνομα της το οφείλει στην Θεσπρωτική Εφύρα αφού εποικίστηκε από κατοίκους της και προς ανάμνηση της γενέτειράς τους την ονόμασαν έτσι. Στην περιοχή φύτρωναν πολλά θαυματουργά βότανα που τα χρησιμοποιούσαν για φαρμακευτικές χρήσεις και έρχονταν για αυτό τον σκοπό από όλη την αρχαία Ελλάδα. Όπως μας λέει ο Όμηρος είχε έρθει ακόμα και ο Τηλέμαχος (μυθολογία) ήρθε εδώ για να φτιάξει κάποιο φαρμακευτικό βότανο όταν πήγαινε στην Σπάρτη.

Εδώ έζησε η Αγαμήδη η κόρη του Αυγεία που ήταν ξακουστή μάγισσα κι είχε παντρευτεί τον Μούλιο, θαυμάσιο μαχητή, όπως μας πληροφορεί ο Όμηρος. Από την Εφύρα επίσης ήταν και ο Φυλέας, γιος του Αυγεία, που είχε κατασκευάσει τον θώρακα του Φυλείδη, αρχηγού των Επειών, φίλου του Ώτου που τους σκότωσε ο Πολυδάμαντας στον Τρωικό πόλεμο.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Εφύρας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εφύρας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Διδώ

[thumb|right|275px|Ο Αινείας διηγείται τα του Τρωικού Πολέμου στη Διδώ. Πίνακας (1815) του [Πιέρ-Ναρσίς Γκερέν|Πιερ-Ναρσίς Γκερέν.]]
Στην ελληνική μυθολογία η **Διδώ** ήταν πριγκίπισσα της Τύρου, που πήγε στη Βόρεια Αφρική και ίδρυσε την Καρχηδόνα.
## Ο μύθος
Η Διδώ είχε κληρονομήσει τον θρόνο της Τύρου από τον πατέρα της, Μάττα ή Μύττο, μαζί με τον σύζυγό της Σιχαίο, πλούσιο ιερέα του Ηρακλή. Ο νεότερος όμως αδελφός της Διδούς, ο Πυγμαλίων, δολοφόνησε τον Σιχαίο και κατέλαβε την εξουσία. Μόλις το έμαθε η Διδώ, παρέλαβε τους θησαυρούς του νεκρού πλέον συζύγου της και επιβιβάσθηκε σε ένα πλοίο μαζί με μερικούς αφοσιωμένους της Τυρίους και δούλους της. Το πλοίο τους μετέφερε στην Κύπρο και από εκεί στις ακτές της Λιβύης, στη χώρα Γετουλία ή Νουμιδία, όπου ζήτησε από τους ντόπιους και τον βασιλιά τους Ιάρβα να της επιτρέψουν να χτίσει στην ακτή μία πόλη. Ο Ιάρβας αρχικώς αρνήθηκε, όταν όμως η Διδώ του προσέφερε πλούσια δώρα δέχθηκε, υπό τον όρο η πόλη να καταλαμβάνει τόση έκταση όση ένα τομάρι βοδιού. Η πανέξυπνη Διδώ τότε έκοψε το τομάρι σε πολύ στενές λωρίδες και, ενώνοντας τη μία με την άλλη, περικύκλωσε τόσο χώρο, ώστε της έφθασε να κτίσει την Καρχηδόνα και την ακρόπολή της, τη Βύρσα (βύρσος = δέρμα, τομάρι). Ο Ιάρβας τότε τη ζήτησε σε γάμο, η Διδώ όμως, πιστή στη μνήμη του Σιχαίου, αρνήθηκε. Και, κατά την εκδοχή αυτή, για να αποφύγει τις συνέπειες από τον βάρβαρο βασιλιά, ανέβηκε σε μια πυρά και αυτοκτόνησε με ένα μαχαίρι. Μετά τον θάνατό της τιμήθηκε ως θεά: ο ναός της κτίστηκε στο λιμάνι της Καρχηδόνας.

thumb|right|255px|Χειρόγραφο της ''«Αινειάδας»'' (Βιβλίο 1) με εικονογράφηση του θανάτου της Διδούς (βιβλιοθήκη Βατικανού, Cod. Vat. lat. 3225).
Αυτή την αρχική παράδοση τη μεταρρύθμισαν ως προς το τέλος της οι Ρωμαίοι ποιητές Ναίβιος και Έννιος, επιδιώκοντας να δικαιολογήσουν το άσπονδο μίσος των Καρχηδονίων για τη Ρώμη. Αυτούς ακολούθησε και ο Βιργίλιος, που στο τέταρτο βιβλίο της *[[Αινειάδα]]ς* περιγράφει τον τραγικό έρωτα της Διδούς για τον Αινεία, όταν αυτός πέρασε από τη βορειοαφρικανική ακτή. Ο Αινείας ανταποκρίθηκε αρχικώς στον έρωτά της, αλλά πήρε εντολή από τον Δία να φύγει για την Ιταλία, οπότε άρχισε να ετοιμάζεται να αναχωρήσει κρυφά. Η Διδώ όμως το κατάλαβε. Τότε άναψε φωτιά μέσα στην οποία έριξε το ξίφος του, την εικόνα του και καθετί που μπορούσε να της θυμίζει την απιστία του. Στη συνέχεια ανέβηκε στη φωτιά και κάηκε. Πριν πεθάνει όμως καταράστηκε τον Αινεία και έκανε έκκληση στους Τυρίους να τρέφουν μίσος κατά των απογόνων του, που ήταν οι Ρωμαίοι.

Από τον μύθο της Διδούς εμπνεύσθηκε και ο Οβίδιος, που άλλοτε ακολουθεί την αρχική παράδοση και άλλοτε τη ρωμαϊκή.
## Δείτε επίσης
* Ο μεγάλος αστεροειδής 209 Διδώ (209 Dido), που ανακαλύφθηκε το 1879, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή πριγκίπισσα.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Διδω
Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Επειός ο Ηλείος

Ο **Επειός** (< επώνυμος του λαού των Επειών, ή και από το *ἔπειμι* (πλησιάζω, ακολουθώ), "αυτός που προχωράει") ήταν ο 3ος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Ήλιδας.

## Ο μύθος
Επώνυμος των Επειών, όπως ονομάζονταν οι κάτοικοι της Ήλιδας. Ήταν γιος της Αστεροδίας και του Ενδυμίωνα, τον οποίο διαδέχτηκε στον Ηλειακό θρόνο, και αδελφός του Παίονα και του Αιτωλού, που ήταν κι αυτοί γενάρχες και επώνυμοι λαών. Επίσης είχε αδελφή την Ευρυκύδα, και κατά άλλους 50 αδελφές. Ο πατέρας Ενδυμίων κάποτε θέλησε να ορίσει τον διάδοχό του και αποφάσισε να διοργανώσει αγώνα δρόμου στην Ολυμπία και ο νικητής να τον διαδεχτεί. Νικητής ήταν ο Επειός και τότε ο Παίονας δυσαρεστημένος εγκατέλειψε την χώρα ενώ ο Αιτωλός διαδέχτηκε αργότερα τον αδελφό του. 

## Πηγές

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ήλιδας
Ενδυμίωνας

Ο **Ενδυμίων** ήταν ο δεύτερος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Ήλιδας.

Σύμφωνα με τον Παυσανία γιος του Αέλθιου και εγγονός της Πρωτογένειας και του Δία απόγονος του Δευκαλίωνα. Παντρεύτηκε την Αστεροδία ή την Υπερίππη ή την Χρομία, γιοι του ήταν ο Επειός, ο Παίωνας ο Ηλείος και ο Αιτωλός, όλοι επώνυμοι λαών. Επίσης είχε κόρη την Ευρυκύδα μητέρα του Ηλείου. Κάποτε ο Ενδυμίων διοργάνωσε αγώνα δρόμου στην Ολυμπία, ανάμεσα στους γιους του, με σκοπό όποιος βγει νικητής να τον διαδεχτεί. Νικητής ήταν ο Επειός όπου και τον διαδέχτηκε αλλά και έδωσε το όνομα του στον λαό.

Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, γιος του Αέθλιου και της Καλύκης ο Ενδυμίων ήταν αρχηγός των Αιολών τους οποίους παίρνοντάς τους από τη Θεσσαλία εποίκησαν την Ήλιδα. Τον ερωτεύτηκε η Σελήνη και τον πήρε ο Δίας στον ουρανό όπου μετά τον έριξε στον Άδη δίνοντας του όμως το προνόμιο όσο κοιμάται να μένει αγέραστος και αθάνατος.

Σύμφωνα με μία μεταγενέστερη παραλλαγή του μύθου που μεταφέρεται από τον Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο και από μεταγενέστερους ποιητές, ο Ενδυμίων ήταν βοσκός από την Καρία με απαράμιλλη ομορφιά. Η Σελήνη τον είδε σε μία σπηλιά του Λάτμου και τον ερωτεύτηκε. Τον επισκεπτόταν κάθε βράδυ την ώρα που κοιμόταν, όμως ανησυχώντας πως σαν θνητός θα γεράσει και θα πεθάνει παρακάλεσε τον Δία να τον αφήσει να κοιμάται για πάντα τον αγέραστο ύπνο ώστε να μην τον χάσει ποτέ.

Στην πόλη Ηράκλεια που βρισκόταν στους πρόποδες του Λάτμου ο Ενδυμίων λατρευόταν ως μυθικός ιδρυτής της πόλης και υπήρχε ιερό αφιερωμένο σ’ αυτόν.

Ένα ποιήμα του Καβάφη είναι εμπνευσμένο από την ιστορία του Ενδυμίωνα. Ο τίτλος του ποιήματος είναι «Ενώπιον του αγάλματος του Ενδυμίωνος»

Η Νάοκο Τακεούσι,δημιουργός του μάνγκα Sailor Moon πήρε έμπνευση από τον Ενδυμίωνα κι δημιούργησε τον πρίγκηπα Ενδύμιων της Γης ο οποίος είχε σχέση με τη πριγκίπισσα Serenity.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[342 Ενδυμίων]]** (342 Endymion), που ανακαλύφθηκε το 1892, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Γενεαλογία Ενδυμίωνα

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Ενδυμιωνας
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Επειός

Με το όνομα *'Επειός* ήταν γνωστά τρία μυθολογικά πρόσωπα.

*Επειός ο Ήλειος
*Επειός ο Φωκεύς
*Επειός ο Σικυώνιος

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πραίτορας

Ο **Πραίτορας** (αρχ. Πραίτωρ), λατινικά praetor, ήταν ανώτατος ρωμαϊκός τίτλος. Γενικά ο όρος σήμαινε ο προέχων, ο προστάτης και σύμβουλος.

Πραίτορες στην αρχή καλούνταν οι Ύπατοι στην αρχαία Ρώμη. Όμως το 366 π.Χ. οι πατρίκιοι αναγκάσθηκαν να παραχωρήσουν στους πληβείους το δικαίωμα να εκλέγονται και αυτοί ύπατοι. Έτσι δημιουργήθηκε από αυτούς μια τρίτη θέση υπάτου, που ονομάσθηκε *Πραίτορας* με δικονομικά καθήκοντα. Πρώτος Πραίτορας εκλέχθηκε ο Σπάριος Φούριος Κάμιλλος. 
Μετά όμως 30 χρόνια, το 337 π.Χ., απέκτησαν τέτοιο δικαίωμα και οι πληβείοι.

Οι Πραίτορες κυβερνούσαν την πόλη, όταν οι Ύπατοι εξέρχονταν από αυτή κυρίως σε πόλεμο, αναπληρώνοντας αυτούς σε όλα τους τα καθήκοντα. Το 242 π.Χ. δημιουργήθηκε και δεύτερη θέση πραίτορα· αυτός που την κατείχε ονομάστηκε ξενοδίκης, ο οποίος είχε δικαιοδοσία επί των ξένων κατοίκων της πόλης, σε αντίθεση με τον "κατά την πόλιν" πραίτορα, που λέγονταν "αστυδίκης" και που εφάρμοζε το Ρωμαϊκό Δίκαιο στους Ρωμαίους.

Το 224 π.Χ. προστέθηκαν ακόμη δύο πραίτορες, επιφορτισμένοι με τη διοίκηση της Σικελίας και της Σαρδηνίας· και αργότερα το 197 π.Χ. ακόμη δύο για τις επαρχίες της Ισπανίας. Επί Δικτάτορα Σύλλα οι πραίτορες έφθασαν τους 8 και επί Ιουλίου Καίσαρα τους 16. Όταν ο πραίτορας αναλάμβανε την αρχή εξέδιδε ανακοίνωση, που περιείχε τις αρχές με τις οποίες έμελλε να κυβερνήσει. Η ανακοίνωση αυτή αποτελούσε μορφή διατάγματος (edictum), του οποίου και απαγορευόταν η αθέτηση. Επί Αυγούστου αυξήθηκαν πέραν του ενός οι Πραίτορες της Ρώμης, ένας προϊστάμενος για κάθε τμήμα της (regiones). Τότε ξεκίνησε και η συνήθεια, οι εξερχόμενοι της θητείας τους ύπατοι και πραίτορες να στέλνονται σε διάφορες επαρχίες ως έπαρχοι.

Στην εποχή του Βυζαντίου ο Κωνσταντίνος Α΄ μετέφερε τον θεσμό των Πραιτόρων στη Κωνσταντινούπολη. Με τον χρόνο οι πραίτορες του Βυζαντίου έφθασαν τους 8, που ο καθένας έφερε ιδιαίτερο τίτλο.  Έτσι κατέληξε στο Βυζάντιο να λέγεται πραίτορας, ο αρχιδικαστής του κάθε θέματος. 

Στους νεότερους χρόνους πραίτορες λέγονταν και οι άρχοντες πολλών γερμανικών πόλεων. Στην εποχή του Ναπολέοντα, οι διοριζόμενοι πραίτορες γερουσιαστές ήταν επιφορτισμένοι με καθήκοντα φρούρησης της γερουσίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο
Trance

Η μουσική **trance** είναι ένα είδος ηλεκτρονικής μουσικής. Ως όνομα ξεκίνησε το 1990 αλλά ουσιαστικά υπήρχαν μουσικοί παλιότερα που συνέθεταν μια πρώιμη μορφή της (Άρμιν βαν Μπιούρεν, Ζαν-Μισέλ Ζαρ, Vangelis κ.α). Ξεκίνησε στη Γερμανία και στην Ολλανδία και αργότερα σε διάφορες άλλες χώρες της Ευρώπης (ως Rave μουσική) προτού φτάσει στην Αμερική.

Η Trance περιλαμβάνει πολλά παρακλάδια, αλλά λιγότερο γνωστά και άλλα περισσότερο. Κάποια από αυτά είναι:

* Uplifting η αλλιώς Energy
* Beirut Trance
* Goa Trance
* Progressive Trance
* Hardstyle Trance
* Hard Trance
* Psy Trance (ύστερη μορφή της Goa Trance)
* Classic Trance
* Classic Vocal Trance (κλασσική trance με φωνητικά)
* Vocal Trance
* Euro Trance
* Acid Trance
* Cyber Trance
* Dark Trance
* Fantasy Trance
* Pure Trance
* Dream Trance
* Tech Trance (Ένωση της Techno μουσικής με την Trance)
και καλλιτέχνες, όπως οι:

* Tiësto (ένας αρκετά μεγάλος μουσικός της σκηνής, που σταμάτησε να παράγει trance μουσική το 2008)
* Paul Van Dyk (εξίσου ένας από τους μεγαλύτερους κλασσικούς της Trance μουσικής που εκσυγχρόνισε τη μουσική του μετά το 2007, παρ'ολα αυτά παρέμεινε Trance)
* ATB (Ένας διαφορετικός μουσικός της σκηνής, με αρκετά του κομμάτια να περιλαμβάνουν πιανιστικές μελωδίες και παλιά του κομμάτια να παραπέμπουν σε καλοκαίρι)
* D-Devils (Hard Trance μουσικοί γνωστοί για το κομμάτι τους 6th gate)
* Armin van Buuren (Ένας από τους διασημότερους παραγωγούς της μουσικής αυτής, σε συνεργασία με τον Tiesto προ του 2000 έγινε γνωστός και ακόμα είναι από τους μεγαλύτερους)
* Cosmic Gate (Ξεκίνησαν με Hard Trance μουσική, πήγαν μέχρι το 2006 και το επόμενο τους album (2009) έδειξε ότι προχώρησαν σε Modern Trance μουσική)
* BT (Ένας πολύ ταλαντούχος συνθέτης, έπαιξε μεγάλο ρόλο στη σκηνή αυτή το 1993-2000 μετά συνέχισε σε ευρύτερη μορφή της Ηλεκτρονικής μουσικής αλλά ακόμα παράγει trance μουσική)
* NuNRG (Giuseppe Ottaviani και Andrea Ribecca) (Ένα Group: Energy/Uplifting Trance γνωστό για τα ενεργειακά κομμάτια του όπως το Butterfly και τα δυνατά Live του. Ο Ottaviani συνεχίζει στην Energy Trance)
* Ralphie B. (Ένας από τους ελάχιστους μουσικούς της σκηνής που παρέμειναν κλασσικοί μέχρι και σήμερα)
* Delerium (γνωστοί για το κομμάτι τους Silence)

Οι ήχοι της Trance κυμαίνονται, αναλόγως το είδος από αρκετά μελωδικοί, ατμοσφαιρικοί, αλλά και σκληροί σε ορισμένες περιπτώσεις.Πιο διαφορετικά ειδή μουσικής, βάσει μελωδίας αλλά και βάσει Tempo είναι η Goa/ Psy Trance αλλά και η Hardstyle Trance. Ενώ πιο κλασσικά είδη της είναι η Classic Trance, η Hard Trance, η Energy/Uplifting Trance κ.α.
Όπως είναι γνωστό, η Trance όπως και γενικά η ηλεκτρονική μουσική, δημιουργείται μέσω χρήσης μουσικών προγραμμάτων ηλεκτρονικής μουσικής, μέσω φυσικά των ηλεκτρονικών υπολογιστών ή και μέσω πάλι της προηγούμενης διαδικασίας αλλά με την προσθήκη midi, δηλαδή καλωδίου που συνδέει τον υπολογιστή με συνθεσάιζερ.

Υπάρχουν πολλά επαγγελματικά μουσικά προγράμματα από τα οποία παράγεται Trance, όπως το FL Studio, το Q-Base, το Reason και άλλα.

Κατηγορία:Μουσικά είδη
Επειός ο Φωκεύς

Ο **Επειός** ήταν ήρωας της Ελληνικής μυθολογίας.

## Ο μύθος
Ήταν από την Φωκίδα, γιος του Πανοπέα από την πόλη Πανόπη, και πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Μετά τον θάνατο του Πάτροκλου συμμετείχε στους ταφικούς αγώνες που έγιναν, και νίκησε τον Ευρύαλο -γιο του Μηκιστέα από το Άργος- στην πυγμαχία. Μάλιστα ο Όμηρος μας λέει ότι ο Επειός έριξε κάτω με μια γροθιά τον Ευρύαλο, και αμέσως έτρεξε να τον σηκώσει.

Ο Επειός ήταν αυτός που κατασκεύασε, με προτροπή της Αθηνάς, τον Δούρειο ίππο με ξύλα που κόπηκαν από το όρος Ίδη. Ο Επειός μπήκε και ό ίδιος στον Δούρειο ίππο, και πέρασε μέσα από τα τείχη της Τροίας. Τα εργαλεία του υπήρχαν σε ναό της Κάτω Ιταλίας, σύμφωνα με φήμη της εποχής. 

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.
* Lionel Casson Ταξίδι στον αρχαίο κόσμο, Αθήνα 2003 σ.304

## Πηγές


Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Σιλβέστερ Σταλόνε

Ο **Μάικλ Σιλβέστερ Γκαρντέτσιο Σταλόνε** (Michael Sylvester Gardenzio Stallone, Νέα Υόρκη, 6 Ιουλίου 1946), ευρύτερα γνωστός ως **Σιλβέστερ Σταλόνε**, είναι Ιταλοαμερικανός ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Σε ηλικία 15 ετών πήρε υποτροφία για το Αμερικανικό Κολέγιο της Ελβετίας στη Γενεύη και έπειτα σπούδασε υποκριτική στο πανεπιστήμιο του Μαϊάμι.

Ο Σταλόνε είναι ευρέως γνωστός από τον ρόλο του Ρόκυ Μπαλμπόα, τον οποίο δημιούργησε ο ίδιος. Η ιδέα για την ταινία ήρθε το 1975, όταν παρακολούθησε τον αγώνα του Μοχάμεντ Άλι με τον Τσακ Γουέπνερ. Ο Σταλόνε έγραψε το σενάριο της ταινίας Ρόκυ
και ύστερα προσπάθησε να το προωθήσει σε κάποιον παραγωγό κινηματογραφικών ταινιών που να ενδιαφερόταν. Οι Ρόμπερτ Τσάρτοφ και Ίργουιν Γουίνκλερ εντυπωσιάστηκαν από το σενάριο και έτσι ξεκίνησαν τη συνεργασία τους. Η ταινία ήταν υποψήφια σε 10 κατηγορίες στα Βραβεία Όσκαρ του 1977, αποσπώντας τα βραβεία της Καλύτερης Ταινίας, της Καλύτερης Σκηνοθεσίας και του Καλύτερου Μοντάζ. Ο ίδιος ο Σταλόνε ήταν υποψήφιος στις κατηγορίες του καλύτερου σεναριογράφου και του καλύτερου πρωταγωνιστικού ρόλου.

μικρογραφία|Ο Σιλβέστερ Σταλόνε στο ρόλο του Τζων Ράμπο στην ταινία Ράμπο ΙΙΙ (Rambo III)
Ο Σταλόνε πρωταγωνίστησε και έγραψε το σενάριο για το *[[Ρόκυ Νο 2|Ρόκυ 2]]* (1979), το *[[Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος|Ρόκυ 3]]* (1982), το *[[Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία|Ρόκυ 4]]* (1985) και το *[[Ρόκυ Νο 5|Ρόκυ 5]]* (1990). Επίσης, έχει ταυτιστεί με το ρόλο του *[[Ράμπο: Το πρώτο αίμα|Ράμπο]]*, στις ομώνυμες ταινίες στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει το 1982, το 1985 και το 1988.

Έγραψε το σενάριο, πρωταγωνίστησε και επιμελήθηκε τη σκηνοθεσία των ταινιών *[[Ρόκυ Μπαλμπόα]]* (2006) και του *[[Τζον Ράμπο]]* (2008).

Βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία *Creed* το 2015.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σταλόνε στο Twitter
* Σταλόνε στο Instagram
* Σταλόνε στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Αέθλιος (μυθολογία)

Ο **Αέθλιος**, σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία υπήρξε ο πρώτος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Ήλιδας.

Ήταν γιος του Δία ή του Αιόλου και της Πρωτογένειας (κόρης του Δευκαλίωνα και της Πύρρας), αδελφός του γενάρχη των Ελλήνων Έλληνα (προπάτορας των Αιτωλών και των Επειών) και σύζυγος της Καλύκης. Γιος του ήταν ο Ενδυμίωνας και εγγονός του ο Επειός, ο οποίος έδωσε και το όνομα του στο λαό.

Ο Αέθλιος τιμόταν ως προστάτης των αγώνων ή πανηγύρεων σχεδόν από όλες τις ελληνικές πόλεις της αρχαιότητας.

## Πηγές


## Πηγές
*<
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Α΄, σελ.664.

Αε
Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
Ηλείος

Με το όνομα **Ηλείος** ήταν γνωστοί δύο μυθικοί βασιλιάδες της Ηλείας.

# **Ηλείος ο Ενδυμίωνος** , ήταν ο 5ος μυθικός βασιλιάς της Ήλιδας, γιος του Ποσειδώνα και της Ευρυκύδας εγγονός του βασιλιά Ενδυμίων , πατέρας του Αυγεία επώνυμος των Ηλείων.
# **Ηλείος ο Αμφιμάχου** , ήταν γιος του βασιλιά της Ήλιδας Αμφίμαχου και διάδοχός του, στην βασιλεία του οποίου έγινε η κάθοδος των Δωριέων στην Πελοπόννησο.

## Παραπομπές


Ηλειος
Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα
Ηλειος
Αμφίμαχος

Με το όνομα **Αμφίμαχος** ήταν γνωστά δύο πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας.

# Μυθικός βασιλιάς της Ήλιδας και της Ωλένου, γιος του Κτεάτου και της Θηρονίκης, εγγονός του Άκτορος, ένας από τους τέσσερις αρχηγούς των Ηλείων στον Τρωικό Πόλεμο. Εξάδελφος του Θάλπιου. 

# Γιος του Νομίονος βασιλιά των Καρών, μαζί με τον αδελφό του Νάστη ήταν αρχηγοί τους στον Τρωικό πόλεμο. Ήταν σύμμαχοι των Τρώων, και όπως μας λέει ο Όμηρος, ήταν αγόρια παινεμένα. . 

## Πηγές


Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ήλιδας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Φυλέας

Ο **Φυλέας** ή **Φυλεύς** ήταν μυθικός βασιλιάς της Ήλιδας.

## Ο μύθος
Ήταν από την Εφύρα, γιος του Αυγεία και αδελφός του Πολύξενου, ενός από τους αρχηγούς των Ηλείων στον Τρωικό πόλεμο. Είχε κατασκευάσει το θώρακα του Φυλείδη, αρχηγού των Επειών, φίλου του Ώτου, που τους σκότωσε ο Πολυδάμαντας στον Τρωικό πόλεμο.. Ο Φυλέας είχε διαφωνήσει με τον πατέρα του και είχε εγκαταλείψει την Ήλιδα πηγαίνοντας στο Δουλίχιο, τις σημερινές Εχινάδες ή κατ' άλλους την σημερινή Κεφαλονιά. Ο γιος του Μέγης είχε συμμετάσχει στον Τρωικό πόλεμο με τους Ηλείους. 

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής *39463 Φυλεύς* (39463 Phyleus), που ανακαλύφθηκε το 1973, πήρε το όνομά του άπό τον μυθικό αυτό βασιλιά.

## Πηγές


Φυλεας
Ρόμπερτ Μπράουν

Ο **Ρόμπερτ Μπράουν** (**Robert Brown**, 21 Δεκεμβρίου 1773- 10 Ιουνίου 1858) ήταν Σκωτσέζος ιατρός και βοτανολόγος.
## Βιογραφία
Το 1802 έλαβε μέρος ως φυσιοδίφης στην αποστολή του Αγγλικού Ναυαρχείου στην Αυστραλία στην εξερεύνηση των ακτών της. Έτσι του δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσει την χλωρίδα των Κυανών Ορέων, της Νέας Νότιας Ουαλίας, της Τασμανίας καθώς και των νησιών του πορθμού Μπας. Επέστρεψε στην Αγγλία το 1805 μεταφέροντας συλλογή 3.400 περίπου ειδών φυτών· τα περισσότερα (περίπου 2.000) ήταν μέχρι τότε άγνωστα.

Το 1828 ο Μπράουν ανακάλυψε την παλμική κίνηση των σωματιδίων μέσα σε υγρό και συγκεκριμενα παρατηρησε με ενα μικροσκοπιο οτι οι κοκκοι τησ γυρησ που πλεουν στο νερο κανουν αποτομεσ, τυχαιεσ κινησεισ. Εκτοτε αποκαλειται κίνηση Μπράουν. Το 1811 εκλέχθηκε μέλος της Βασιλικής Εταιρίας και το 1833 αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας των Επιστημών στο Παρίσι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκωτσέζοι βιολόγοι
Κατηγορία:Βρετανοί βοτανολόγοι
Κερλόν Μούρα Σόουζα

Ο **Κερλόν Μούρα Σόουζα** (πορτογαλικά: *Kerlon Moura de Souza*, 27 Ιανουαρίου 1988) είναι Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Παίκτης που θεωρήθηκε μεγάλο ταλέντο κατά τα πρώτα του βήματα στο άθλημα και έχοντας ενδιάμεσα εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις στην Εθνική Βραζιλίας Κ-17 μεταγράφηκε το 2008 στην Ίντερ. Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη των προσδοκιών, καθώς δεν κατάφερε να αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο, ενώ μια σειρά σοβαρών τραυματισμών τον ανάγκασαν να αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 29 ετών.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1988 στην Ιπατίνγκα και το 2005 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα της Κρουζέιρο. Το 2006 κατέκτησε με την Κρουζέιρο το πρωτάθλημα της πολιτείας *Μίνας Ζεραίς*.

Τον Σεπτέμβριο του 2008 μεταγράφηκε στην ιταλική Ίντερ, η οποία τον παραχώρησε με τη μορφή δανεισμού στην Κιέβο Βερόνα, καθώς είχε συμπληρώσει τις θέσεις ξένων στο έμψυχο δυναμικό της. Στην Κιέβο είχε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής, καθώς αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμών. Με την επιστροφή του στην Ίντερ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας μέχρι το 2012. Ωστόσο, τέθηκε εκτός πλάνων του Ζοζέ Μουρίνιο με αποτέλεσμα να παραχωρεί εκ νέου δανεικός, αυτή τη φορά στον Άγιαξ, αγωνιζόμενος ωστόσο στον Γιονγκ Άγιαξ που συμμετείχε στο πρωτάθλημα των Β΄ ομάδων. Ακολούθησαν νέοι δανεισμοί στις βραζιλιάνικες Παρανά και Νασιονάλ Εσπόρτε, ενώ μετά την αποδέσμευσή του από την ιταλική ομάδα υπέγραψε στη Φουτζιέντα με την οποία αγωνίστηκε στην τρίτη κατηγορία της Ιαπωνίας. Ακολούθησαν σύντομα περάσματα από την αμερικανική Μαΐάμι Ντέιντ, τη μαλτέζικη Σλιέμα Γουόντερερς και τη βραζιλιάνικη Βίλα Νόβα. Τελευταία του ομάδα ήταν η Σπαρτάκ Τρνάβα στην οποία αγωνίστηκε στο δεύτερο μισό της σεζόν 2016/17. Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας αντιμετώπισε σοβαρούς τραυματισμούς με αποτέλεσμα να αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 29 ετών.

Ο Κερλόν υπήρξε διεθνείς με τις «μικρές» εθνικές ομάδες της Βραζιλίας: ως μέλος της Εθνικής Κ-17 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής, αναδεικνυόμενος ταυτόχρονα πρώτος σκόρερ και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.

## Χαρακτηριστικά
Αγωνιζόμενος ως επιθετικός μέσος ξεχώρισε σε νεαρή ηλικία για την τεχνική του, αλλά και την ιδιαίτερη ντρίπλα του, γνωστή ως «ντρίμπλα της φώκιας». Από την άλλη, αναφέρεται ως παίκτης χωρίς ιδιαίτερη φυσική δύναμη, καθώς και επιρρεπής στους τραυματισμούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20190831014649/https://www.cruzeiro.com.br/
* https://web.archive.org/web/20080226054054/http://www.kerlononline.co.uk/kerlon-biography.htm

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρανά Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κιέβο Βερόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φουτζιέντα ΜΥΦΚ
Αρμένιοι

μικρογραφία
Οι **Αρμένιοι** (αρμενικά: հայեր, hɑjɛɾ) είναι μια εθνοθρησκευτική ομάδα ιθαγενής στα αρμενικά υψίπεδα.

Οι Αρμένιοι αποτελούν τον κύριο πληθυσμό της Αρμενίας και της ντε φάκτο ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Υπάρχει μια ευρεία διασπορά εκατομμυρίων ανθρώπων με πλήρη ή μερική αρμενική καταγωγή που ζουν εκτός της σύγχρονης Αρμενίας. Οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί Αρμενίων υπάρχουν σήμερα στη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Γεωργία, το Ιράν, την Ουκρανία, τον Λίβανο και τη Συρία. Με τις εξαιρέσεις του Ιράν και τα πρώην σοβιετικά κράτη, η σημερινή αρμενική διασπορά σχηματίστηκε κυρίως ως αποτέλεσμα της Αρμενικής Γενοκτονίας.

Οι περισσότεροι Αρμένιοι ασπάζονται την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, μια μη Χαλκηδόνια εκκλησία, η οποία είναι επίσης η παλαιότερη εθνική εκκλησία στον κόσμο. Ο Χριστιανισμός άρχισε να εξαπλώνεται στην Αρμενία αμέσως μετά την ανάσταση του Ιησού Χριστού, χάρη στις προσπάθειες δύο από τους αποστόλους του, του Θαδαίου και του Βαρθολομαίου. Στις αρχές του 4ου αιώνα, το Βασίλειο της Αρμενίας ήταν το πρώτο κράτος που υιοθέτησε τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του κράτους, με την οποία ο προηγουμένως κυρίαρχος Ζωροαστρισμός και ο παγανισμός στην Αρμενία μειώθηκαν σταδιακά.

Τα Αρμενικά είναι μια Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Διαθέτουν δύο αμοιβαία κατανοητές και γραπτές μορφές: την Ανατολική Αρμενική, που σήμερα ομιλείται κυρίως στην Αρμενία, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, το Ιράν και τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, και τη Δυτική Αρμενική, που χρησιμοποιείται στην ιστορική Δυτική Αρμενία και, μετά από την Αρμενική Γενοκτονία, κυρίως στις κοινότητες της Αρμενικής Διασποράς. Το μοναδικό αρμενικό αλφάβητο επινοήθηκε το 405 μ.Χ. από τον Μεσρώπ Μαστότς.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκοί λαοί
Κατηγορία:Σύγχρονοι ινδοευρωπαϊκοί λαοί
Emo

thumb|right|220px|Το στυλ emo

Ο όρος **emo** (**Ίμο)** (προφέρεται **/ˈiːmoʊ/**)(προέρχεται από τη λέξη emotional=συναισθηματικός) αναφέρεται σε ένα ύφος παρακλάδι του goth που δημιουργήθηκε στη μουσική σκηνή της Ουάσιγκτον. Τα τελευταία χρόνια, ο όρος emocore, συντομογραφία του «emotional hardcore», χρησιμοποιήθηκε επίσης για να περιγράψει τις συναισθηματικές παραστάσεις συγκροτημάτων στη σκηνή της Ουάσιγκτον και μερικές από τις περιφερειακές σκηνές όπως τα γκρουπ *Rites of Spring*, *Embrance*, *One Last Wish*, *Beefeater*, *Gray Matter*, *Fire Party* και το *Moss Icon*. Ο όρος "emotive hardcore" περιλήφθηκε στο λεξικό για να περιγράψει την περίοδο. Συγκροτήματα όπως τα *Sunny Day Real Estate* και *Texas Is The Reason* είχαν ένα πιο ανεξάρτητο ροκ ύφος του Ίμο, πιο μελωδικό και λιγότερο χαοτικό. Η αποκαλούμενη *indie emo* σκηνή επέζησε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90, καθώς πολλά από τα γκρουπ είτε εγκατέλειψαν είτε μετατοπίστηκαν σε επικρατούσες μορφές. Καθώς τα υπόλοιπα indie Ίμο γκρουπ εισχώρησαν στο κυρίαρχο μουσικό ρεύμα, νεότερα γκρουπ άρχισαν να μιμούνται το ύφος που επικρατούσε. Κατά συνέπεια, ο όρος "Ίμο" εξελίχθηκε σε έναν αόριστο προσδιορισμό, χωρίς να περιγράφει ένα συγκεκριμένο μουσικό ύφος.Το Ίμο στυλ παρουσιάζει επιρροή από το goth, αλλά οι δύο υποκουλτούρες διαφέρουν σημαντικά 

## Μόδα και χαρακτηριστικά
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 το Ίμο έγινε στυλ ζωής. Οι Ίμο έχουν ίσια, ξασμένα μαύρα μαλλιά με μία φράντζα στο πλάι που καλύπτει το ένα ή και τα δύο μάτια, επειδή όπως λένε, βλέπουν την ζωή με μισό μάτι. Αγόρια και κορίτσια,φοράνε κολλητά τζιν, κολλητές μπλούζες που γράφουν συνήθως ονόματα διάφορων συγκροτημάτων, διάστικτες (με καρφιά ή ανάλογα αντικείμενα) ζώνες, σκέιτ παπούτσια. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της ραγδαίας διάδοσης του Ίμο στιλ πολλές εταιρίες ενδυμάτων και αξεσουάρ εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός λανσάροντας - συνήθως μέσω του Διαδικτύου - μια γκάμα ρούχων που απευθύνονται στους Ίμο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνοπτική περιγραφή των διαφόρων ρευμάτων emo 
* emo  και screamo στο All Music Guide 


Κατηγορία:Μουσικά είδη
Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1980
Κατηγορία:Στερεότυπα
Κατηγορία:Μουσική στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Πυγμαλίων

Με το όνομα **Πυγμαλίων** είναι γνωστά τα παρακάτω.

## Πρόσωπα
* Πυγμαλίων (Κύπρου)
* Πυγμαλίων (Τύρου)

## Έργα
* ''Πυγμαλίων'' (θεατρικό)
* ''Πυγμαλίων'' (ταινία)
Πλωτάρχης

Ο **Πλωτάρχης** (Πχης, θηλ. ** η Πλωτάρχης**) είναι στρατιωτικός βαθμός (OF-3) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και Λιμενικού Σώματος. Ανήκει στους ανώτερους αξιωματικούς, πρώτος εκ των κάτω προς τα άνω και είναι αντίστοιχος του Ταγματάρχη του Στρατού Ξηράς, του Επισμηναγού της Πολεμικής Αεροπορίας, του Αστυνόμου Α΄ της Ελληνικής Αστυνομίας και του Επιπυραγού στην Πυροσβεστική.
Ο Πλωτάρχης είναι ανώτερος του Υποπλοιάρχου και κατώτερος του Αντιπλοιάρχου.

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Lieutenant Commander** και στους γαλλόφωνους **Capitaine de corvette**.

## Διακριτικό
Τα διακριτικά του στρατιωτικού βαθμού αυτού είναι τρεις χρυσές σειρίδες(*) στο κάτω άκρο των χειρίδων (μανίκια) του χιτωνίου της χειμερινής στολής όπου η ανώτερη εξ' αυτών εις μεν του Π.Ν. συστρέφεται δημιουργώντας κύκλο (παραδοσιακά το «μάτι του Νέλσωνα») εις δε του Λ.Σ. αντί της συστροφής φέρονται υπερκείμενα χρυσοκέντητες χιαστί δύο άγκυρες.

Στην θερινή στολή όπως και στο χειμερινό μπουφάν ή παλτό φέρονται επωμίδες με τρεις χρυσές σειρίδες με το «μάτι του Νέλσωνα», ενώ οι πλωτάρχες του Λ.Σ. φέρουν στις επωμίδες τρεις χρυσές σειρίδες με υπερκείμενο αυτών το χρυσοκέντητο το έμβλημα του Λ.Σ. (τις χιαστί άγκυρες).

Πρόσθετα οι Πλωτάρχες Π.Ν και Λ.Σ., φέρουν και χρυσό κλάδο στο γείσο του πηλικίου τους.
:(*) Το χρώμα μεταξύ των σειρίδων των γενικής υπηρεσίας αξιωματικών είναι μαύρο (έλλειψη διακριτικού χρώματος), των μηχανικών βαθύ ιώδες (μπορντό), των οικονομικών άσπρο, των ιατρών κόκκινο, των χημικών-φαρμακοποιών πράσινο.


GR-Navy-OF3.svg|Η επωμίδα του Πλωτάρχη στο ελληνικό/κυπριακό πολεμικό ναυτικό.
GR-Navy-OF3-sleeve.svg|Το διακριτικό καρπού του Πλωτάρχη στο ελληνικό/κυπριακό πολεμικό ναυτικό


## Υπηρεσίες στο Πολεμικό Ναυτικό

Οι Πλωτάρχες του Π.Ν. υπηρετούν συνήθως σε μικρά πολεμικά πλοία όπως μικρά αντιτορπιλικά, υποβρύχια, κανονιοφόρους, τορπιλακάτους, πυραυλακάτους κ.λπ., καθώς και ως διευθυντές αξιωματικοί πυροβολικού, ναυτιλίας - κατεύθυνσης και συνεννόησης σε επιτελέια ναυτικών δυνάμεων, επιχειρήσεων κ.λπ και σε ανάλογες θέσεις στη ξηρά.

## Υπηρεσίες στο Λιμενικό Σώμα

Αντίστοιχα, οι Πλωτάρχες του Λ.Σ. υπηρετούν ως υπολιμενάρχες, λιμενάρχες, και επιτελικοί αξιωματικοί, τμηματάρχες στις διάφορες διευθύνσεις του ΥΕΝ.

## Άλλες χώρες
Ο βαθμός αυτός υφίσταται στις ναυτικές δυνάμεις όλων των Χωρών. Στη Λιβύη ο Πλωτάρχης είναι ο ανώτατος βαθμός του πολεμικού ναυτικού, ομοίως απαντάται και σε Χώρες της Αφρικής (με λίμνες) και της Ασίας που διατηρούν μικρούς στόλους. Στις αγγλόφωνες χώρες ο αντίστοιχος βαθμός είναι Lieutenant-commander.

## Δείτε επίσης

* Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Αμβρόσιος Πλυτάς

Ο **Αμβρόσιος Πλυτάς** (1886 - 15 Σεπτεμβρίου 1964) ήταν δήμαρχος Αθηναίων, πατέρας του επίσης δημάρχου Αθηναίων Γεωργίου Πλυτά.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μετά το πέρας των γυμνασιακών του σπουδών, εργάστηκε ως ασφαλιστικός υπάλληλος με σημαντική εξέλιξη. Διετέλεσε επί σειρά ετών Πρόεδρος των Ελλήνων ασφαλιστών και αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, αντιπροσωπεύοντας κυρίως αγγλικές ασφαλιστικές εταιρείες. Ίδρυσε και τέσσερις ελληνικές ασφαλιστικές εταιρίες.

Στις δημοτικές εκλογές του 1934 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και τον Σεπτέμβριο του 1936 εκλέχθηκε από το δημοτικό συμβούλιο παμψηφεί Δήμαρχος Αθηναίων αναλαμβάνοντας τη θέση του ως τότε δημάρχου Κ. Κοτζιά που ανέλαβε το Υφυπουργείο Διοίκησης Πρωτευούσης. Ο Αμβρόσιος Πλυτάς εργάσθηκε με ζωηρό ενδιαφέρον για την πόλη. Δύο εβδομάδες μετά τη κάθοδο των Γερμανοϊταλών στην Αθήνα παραιτήθηκε του αξιώματος συμμετέχοντας ως μέλος της επιτροπής παράδοσης της Αθήνας όπου και συνέχισε να ιδιωτεύει παρόλο ότι οι Ιταλοί του πρότειναν να αναλάβει ξανά δήμαρχος. Τελικά παύθηκε επίσημα από Δήμαρχος με το ΝΔ 132/6-6-1941. 

Ο Αμβρόσιος Πλυτάς ήταν από τους πρώτους ιδρυτές της κατασκοπευτικής οργάνωσης ΕΜΕ (Ελευθέρα Μεγάλη Ελλάς), για την οποία οι Ιταλοί δήμευσαν τη περιουσία του. Παρά ταύτα, ο Πλυτάς με την οργάνωση που είχε δημιουργήσει δεν σταμάτησε την παροχή πολύτιμων πληροφοριών αλλά και την αναζήτηση νοσοκομειακής και επισιτιστικής βοήθειας προς τους Συμμάχους. Επί δημαρχίας του γιορτάσθηκε η 100ετηρίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών (1937) και επίσης ανεγέρθηκε ο δεύτερος όροφος του Δημαρχείου της Αθήνας. Πρωτοστάτησε στη δημιουργία Μουσείου Αθήνας των νεωτέρων χρόνων και όταν ανακήρυξε τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ επίτιμο δημότη της Αθήνας, μετονόμασε τη λεωφόρο Ακαδημίας σε λεωφόρο Φραγκλίνου Δελάνου Ρούσβελτ (28-3-1941).

Γενικά ο Αμβρόσιος Πλυτάς ως δήμαρχος Αθηναίων υπήρξε υπόδειγμα φιλεργίας, δημιουργικότητας και τυπικότητας. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στην πρότυπη κλινική των Αθηνών, στις 15 Σεπτεμβρίου 1964.

### Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.16ος, σ.126
* *Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.49ος, σ.373-4

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα