open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ραούλ Βάλιαν

Ο **Ραούλ Όσκαρ Βάλιαν** είναι παλαίμαχος επιθετικός ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή, που αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής τη δεκαετία του ’70, αρχικά ως "ελληνικής καταγωγής" (ελληνοποιημένος) και αργότερα που παντρεύτηκε Ελληνίδα ως Έλληνας. Ζει στην Καλαμάτα.

## Ποδοσφαιριστής
Ο Ραούλ Βάλιαν γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Εξουρσιονίστας. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκόμεζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις νοτιοαμερικανούς, τους Έλβιο Μάνα, Σέρτζιο Εσπινόζα, Λουίς Καντίχεβιτς και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.

Αγωνίστηκε τρεις σεζόν στη «Μαύρη Θύελλα», βοηθώντας την να επανέλθει στην Α΄ εθνική, από όπου είχε υποβιβαστεί. Διακρινόταν για την ευχέρειά του στο σκοράρισμα, με αποτέλεσμα να ενδιαφερθεί ο Παναθηναϊκός και τελικά να τον αποκτήσει το 1975. Αρχικά τον παραχώρησε δανεικό για μία σεζόν στον Απόλλωνα Αθηνών και τον ξαναπήρε την περίοδο 1976-77. Με το τριφύλλι κέρδισε το πρωτάθλημα, αλλά την επόμενη χρονιά παραχωρήθηκε στον Α.Ο. Καβάλα, όπου αγωνίστηκε τρεις χρονιές. Το 1980 πήγε στην Πάτρα παίρνοντας μεταγραφή στον Α.Π.Σ. Πάτραι, στον οποίο αγωνίστηκε 1 χρονιά την περίοδο 1980-81 στην Β΄ Εθνική και έκλεισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.

Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε μικρότερες ομάδες, παντρεύτηκε, πήρε την ελληνική υπηκοότητα και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Καλαμάτα, όπου εργάζεται ως προπονητής σε τοπικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας.

## Καριέρα

## Τίτλοι

* Πρωτάθλημα Ελλάδος (1): 1977
* Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής (1): 1974

## Πηγές

* Ματιές στα σπορ, τεύχη: 1977 ως 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Πάτραι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ώθηση

Η **ώθηση** είναι φυσικό μέγεθος που ισοδυναμεί με την μεταβολή της ορμής ενός σώματος στο οποίο εφαρμόζεται μία δύναμη για κάποιο χρονικό διάστημα. Ισούται με το γινόμενο της δύναμης που ασκείται στο σώμα επί τον συνολικό χρόνο εφαρμογής της. Αν η δύναμη που ασκείται στο σώμα δεν είναι σταθερή αλλά μεταβλητή η ώθηση υπολογίζεται με ολοκλήρωση της δύναμης σε σχέση με τον χρόνο, δηλαδή:

:\mathbf{J} = \int_{t_1}^{t_2} \mathbf{F}\, dt 

Η παραπάνω σχέση είναι ισοδύναμη με τον δεύτερο νόμο του Νεύτωνα. Εφόσον η ώθηση αντιστοιχεί στην μεταβολή της ορμής, ισχύουν οι ισότητες:
:\mathbf{J} = \int_{t_1}^{t_2} \mathbf{F}\, dt = p_2 -p_1 = \Delta\mathbf{p}

Η παραπάνω ισότητα αντιστοιχεί στον νόμο ώθησης - ορμής που είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στην επίλυση ασκήσεων μηχανικής. Η ώθηση έχει διαστάσεις ορμής (Nt·sec) και συμβολίζεται διεθνώς με το γράμμα J

## Πηγές

* *Physics - Raymond A. Serway, τόμος Ι*
* *Φυσική θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης Α΄ λυκείου, ΟΕΔΒ*

Κατηγορία:Κλασική μηχανική
Έλβιο Μάνα

Ο **Έλβιο Μάνα**, (πλήρες όνομα *Έλβιο Εστέμπαν Μάνα*, γενν. 6 Νοεμβρίου 1950) είναι παλαίμαχος αμυντικός ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή, που αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής τη δεκαετία του ’70, αρχικά ως ελληνικής καταγωγής και αργότερα ως Έλληνας. Ζει στην Καλαμάτα και εργάζεται ως προπονητής.

## Ποδοσφαιριστής

Ο Έλβιο Μάνα γεννήθηκε το 1950 στο Μπουένος Άιρες, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα Κίλμες μαζί με τον Σέρτζιο Εσπινόζα που επίσης ήρθε στην Ελλάδα. Το 1971 που η Κίλμες υποβιβάστηκε πραγματοποίησε ανανέωση και ο Μάνα προωθήθηκε στην α΄ ομάδα του συλλόγου. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκόμεζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις Αργεντίνους, τους: Ραούλ Βάλιαν, Σέρτζιο Εσπινόζα, Λουίς Καντίχεβιτς και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.

Αγωνίστηκε τρεις σεζόν στη Καλαμάτα, βοηθώντας την να ανεβεί ξανά στην Α΄ εθνική, από όπου υποβιβάστηκε. Διακρινόταν για την επιβλητικότητά του στην αμυντική γραμμή, με αποτέλεσμα να ενδιαφερθούν διάφορες ομάδες όταν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε ξανά. Τελικά πήγε στην Παναχαϊκή, όπου έπαιξε τρεις σεζόν κι έπειτα στον Α.Ο. Καβάλα, όπου αγωνίστηκε άλλες τρεις χρονιές.

Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε μικρότερες ομάδες, πήρε την ελληνική υπηκοότητα, δημιούργησε οικογένεια με Ελληνίδα σύζυγο και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Καλαμάτα, όπου εργάζεται ως προπονητής σε τοπικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και της Ε.Π.Σ. Λακωνίας. Το καλοκαίρι του 2010 ανέλαβε για τρίτη φορά την ομάδα του Π.Σ. Καλαμάτα.

Ποδοσφαιριστής είναι και ο γιος του *Στέφανος Μάνα* (γεν. 1977), ο οποίος έχει αγωνιστεί ως επιθετικός σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες των τοπικών κατηγοριών Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και Ε.Π.Σ. Λακωνίας (Λεωνίδας Σπάρτης, Αίας Καλαμάτας, Σπερχογεία, Δόξα Καλαμάτας, Άρhς, Ομόνοια Καλαμάτας κ.ά.).

## Καριέρα

* ** Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από:
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk73.html
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk75.html
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk76.html
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk77.html
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk78.html
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk79.html
** http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

## Τίτλοι

* Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής (1): 1974

## Πηγές

* Ματιές στα σπορ, τεύχη: 1977 ως 1982.
* "Ο Έλβιο Μάνα μιλά για το χθες και το σήμερα", εφ. NotoSport/Ελευθερία Καλαμάτας, φ. 241 (1 Αυγούστου 2010), σ. 9.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Υπολοχαγός

Ο **Υπολοχαγός** (Υπλγός, ή **Υπίλαρχος**, Υπλχος, για τα Τεθωρακισμένα και παλαιότερα το Ιππικό) είναι στρατιωτικός βαθμός μέσου Αξιωματικού (OF-1) στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς, ανώτερος του Ανθυπολοχαγού και κατώτερος του Λοχαγού. Είναι ο ελάχιστος βαθμός που απαιτείται (μαζί με 10ετή υπηρεσία ως Αξιωματικός) για την απονομή του *Μεταλλίου Στρατιωτικής Αξίας* και παρασήμου του *Τάγματος Αριστείας του Φοίνικος* καθώς επίσης και (μαζί με 12ετή υπηρεσία ως Αξιωματικός) για την απονομή παρασήμου του *Τάγματος Αριστείας της Τιμής*. Οι αντίστοιχοι βαθμοί στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό είναι ο Ανθυποπλοίαρχος,  στην Πολεμική Αεροπορία ο Υποσμηναγός, στην Ελληνική Αστυνομία ο Υπαστυνόμος Α΄ και στην Πυροσβεστική ο Υποπυραγός.

Στους αγγλόφωνους ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Lieutenant**. Στις ΗΠΑ καλείται **First Lieutenant**. Στους γαλλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Lieutenant** αλλά στην Ελβετία **Premier-lieutenant** και στο Λουξεμβούργο **Lieutenant en premier**.
.

## Ετυμολογία
Η λέξη υπολοχαγός προέρχεται από το υπό + Λοχαγός 
Army-GRE-OF-01a.svg|Το διακριτικό του Υπολοχαγού στον ελληνικό στρατό.
File:Ypoloxagos Kypros.png|Το διακριτικό του Υπολοχαγού στον κυπριακό στρατό.
US-O2 insignia.svg|Το διακριτικό του Υπολοχαγού στις ηνωμένες πολιτείες.


## Δείτε επίσης
* Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ 
* Βαθμοί και διακριτικά των στρατών ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ
* Υποταγματάρχης
* Επιλοχαγός
* Πρωθυπολοχαγός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λεξιλογική προέλευση των βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Ανθρωπίναι

Οι **Ανθρωπίνες** (*Homininae*) είναι υποοικογένεια των Ανθρωπιδών, η οποία περιλαμβάνει τον άνθρωπο, τον χιμπατζή, τον γορίλα καθώς και συγγενικά με τον άνθρωπο είδη, που έχουν εκλείψει. Περιλαμβάνει όλες τις Ανθρωπίδες, όπως ο Αυστραλοπίθηκος, που εμφανίστηκαν μετά το διαχωρισμό με τους άλλους Μεγάλους Πιθήκους.

Οι Ανθρωπίνες μπορούν να διαιρεθούν περαιτέρω στα φύλα των Γοριλλίνων (γορίλες), και των Ανθρωπίνιων (μπονόμπος, χιμπατζήδες, άνθρωποι). Πιστεύεται ότι οι Ανθρωπίνες διαχωρίστηκαν πριν από οκτώ εκατομμύρια χρόνια.

center|450px|thumb|Το φυλογενετικό δέντρο των σωζόμενων Ανθρωποειδών.

## Δείτε επίσης
Ανθρώπινη εξέλιξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Παλαιοανθρωπολογία
Λοχαγός

Ο **Λοχαγός** (Λγος, **Ίλαρχος**, Ιλχος, για τα Τεθωρακισμένα και παλαιότερα το Ιππικό) είναι στρατιωτικός βαθμός μέσου Αξιωματικού (OF-2) στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς, ανώτερος του Υπολοχαγού και κατώτερος του Ταγματάρχη. Οι Λοχαγοί είναι επισήμως προορισμένοι να διοικούν τον Λόχο όπου τοποθετούνται. Οι αντίστοιχοι βαθμοί στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό είναι ο Υποπλοίαρχος, στην Πολεμική Αεροπορία ο Σμηναγός, στην Ελληνική Αστυνομία ο Αστυνόμος Β΄ και στην Πυροσβεστική ο Πυραγός .

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Captain** και στους γαλλόφωνους **Capitaine**.

## Ετυμολογία
Η λέξη "λοχαγός" προέρχεται από το "λόχος" + "-αγός" 
Army-GRE-OF-02.svg|Το διακριτικό του Λοχαγού στον ελληνικό στρατό.
File:Loxagos Kypros.png|Το διακριτικό του Λοχαγού στον κυπριακό στρατό.
US-O3 insignia.svg|Το διακριτικό του Λοχαγού στις ηνωμένες πολιτείες.


## Δείτε επίσης
* Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ 
* Βαθμοί και διακριτικά των στρατών ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ
* Υποταγματάρχης
* Επιλοχαγός
* Πρωθυπολοχαγός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λεξιλογική προέλευση των βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Κατηγορία:Βαθμοφόροι αθηναϊκού στρατού
Σέρτζιο Εσπινόζα

Ο **Σέρτζιο Εσπινόζα**, ορθότερα **Σέρχιο Κλεμέντε Εσπινόσα** (Sergio Clemente Espinosa), είναι παλαίμαχος μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή, που αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής τις δεκαετίες του ’70 και ’80, αρχικά ως «ελληνικής καταγωγής» (ελληνοποιημένος) και το 1977 πήρε την ελληνική υπηκοότητα.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Εσπινόζα γεννήθηκε στην Αργεντινή, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Κίλμες του Μπουένος Άιρες μαζί με τον Έλβιο Μάνα, που επίσης ήρθε στην Ελλάδα. Το 1971 που η Κίλμες υποβιβάστηκε πραγματοποίησε ανανέωση και ο Εσπινόζα προωθήθηκε στην α΄ ομάδα του συλλόγου. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκόμεζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις νοτιοαμερικανούς, τους Ραούλ Βάλιαν, Έλβιο Μάνα, Λουίς Καντίχεβιτς και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, μια και ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών. Το "ντεμπούτο" του στην Α' Εθνική κατηγορία πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1972. Αγωνίστηκε συνολικά τρεις σεζόν με τη φανέλα της Καλαμάτας, βοηθώντας την να ανεβεί ξανά στην Α΄ Εθνική, από όπου είχε υποβιβαστεί. Αγωνιζόταν ως δεξί χαφ και έξω δεξιά και διακρινόταν για την τεχνική του, την ικανότητά του να δίνει πάσες και να σκοράρει. Με τον υποβιβασμό της Καλαμάτας το 1975, πήγε για μια σεζόν στον Ατρόμητο Αθηνών (1975-76), του οποίου ήταν πρώτος σκόρερ. Στη συνέχεια, το 1976 μεταγράφηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές και ακολούθως αγωνίστηκε για μια σεζόν στον Α.Ο. Καβάλα, όπου βρήκε τους παλιούς του συμπαίκτες από την Καλαμάτα, Βάλιαν και Μάνα.

Πήρε την ελληνική υπηκοότητα και τα επόμενα χρόνια έπαιξε για τρεις σεζόν στον Παναιγιάλειο (από 1979-80 μέχρι 1982-83), σημειώνοντας συνολικά 79 τέρματα. Ενδιάμεσα, τη σεζόν 1980-81 έπαιξε στην Προοδευτική, της οποίας αποτέλεσε πρώτος σκόρερ, αγωνιζόμενος στη Β' Εθνική. Στη συνέχεια, από το 1983 πλέον και έπειτα, αγωνίστηκε από ένα χρόνο, κατά σειρά, στους Λεβαδειακό και Γ.Σ. Ηλιούπολης, όπου έκλεισε την καριέρα του.

**ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΣΕΖΟΝ**

**ΣΥΝΟΛΟ**
* Α' Εθνική: 157 συμμετοχές, 34 γκολ
* Β' Εθνική: 86 γκολ

## Μετά το ποδόσφαιρο
Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, δημιούργησε οικογένεια με Ελληνίδα σύζυγο και όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο εργάστηκε ως προπονητής σε τοπικά σωματεία.

## Τίτλοι

* Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής (1): 1974

## Πηγές
* Ματιές στα σπορ, τεύχη: 1977 ως 1982.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Φαράσι

150px|thumb|Ένα φαράσι
Το **φαράσι** είναι ένα οικιακό εργαλείο που χρησιμεύει στο μάζεμα σκουπιδιών και σκόνης μετά από σκούπισμα. Πρόκειται για ένα είδος φτυαριού που μπορεί να συγκεντρώσει σκουπίδια και σκόνη που βρίσκονται στο επίπεδο του εδάφους. Μπορεί να είναι σιδερένιο ή πλαστικό. Είναι απαραίτητο συμπλήρωμα της σκούπας.

## Δείτε επίσης
* φτυάρι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μηχανικά εργαλεία χειρός
Κατηγορία:Εργαλεία καθαρισμού
Λουίς Καντίχεβιτς

Ο ** Λουίς Καντίχεβιτς ** (*Luis Kadijevic*) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή αλλά γιουγκοσλαβικής καταγωγής, που αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας στην ομάδα της Καλαμάτας στην Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική τη δεκαετία του ’70.

## Ποδοσφαιριστής

Ο Καντίχεβιτς γεννήθηκε στην Αργεντινή, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Αλμιράντε, ενώ έπαιξε και στη Σαν Λορένσο. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκομέζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ο ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις νοτιοαμερικανούς, τους: Ραούλ Βάλιαν, Έλβιο Μάνα, Σέρτζιο Εσπινόζα και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.

Αγωνίστηκε τρεις σεζόν στη «Μαύρη Θύελλα» και τη βοήθησε να ανεβεί ξανά στην Α΄ Εθνική, από όπου υποβιβάστηκε. Είχε εντυπωσιακή εμφάνιση, με μακριά ξανθά μαλλιά, και η παρουσία του προκαλούσε σιγουριά στην άμυνα. Όταν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε ξανά, γύρισε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε στην Ντεφενσόρες Μπελγράνο και στην Ντεπορτίβο Αρμένιο ως το 1983.

## Οικογένεια
Ο γιος του Μαξιμιλιάνο, που είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, πήρε την ελληνική υπηκοότητα. Ο Μαξιμιλιάνο Καντίχεβιτς είναι επίσης τερματοφύλακας και το 2007 αγωνιζόταν στην Ντεφενσόρες Μπελγράνο.

## Καριέρα

* ** Σημείωση**: τα στοιχεία προέρχονται από:
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk73.html
** http://www.rsssf.com/tablesg/grk75.html

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής (1): 1974

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λορένσο Αλμάγρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλμιράντε Μπράουν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αρμένιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεφενσόρες Μπελγράνο
Μυστρί

200px|δεξιά|μικρογραφία|Ένα μυστρί
200px|μικρογραφία|Μυστρί κήπου
Το **μυστρί** είναι οικοδομικό εργαλείο που χρησιμεύει κυρίως στο σοβάτισμα των κτιρίων. Μοιάζει με μικρό φτυάρι με κοντή ξύλινη χειρολαβή και τριγωνική μεταλλική λάμα. Στην οικοδομή συνδυάζεται συνήθως με το πηλοφόρι. Με πιο στρογγυλεμένη λάμα χρησιμοποιείται ως εργαλείο κήπου.

## Δείτε επίσης
* Φτυάρι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Οικοδομικά εργαλεία
Κατηγορία:Μηχανικά εργαλεία χειρός
Περιττή συνάρτηση

μικρογραφία|Η συνάρτηση <math>x^3</math> είναι περιττή
Στα μαθηματικά, μία συνάρτηση λέγεται **περιττή** αν η γραφική της παράσταση είναι συμμετρική ως προς την αρχή των αξόνων. Πιο συγκεκριμένα, μία συνάρτηση f : D \to \R με πεδίο ορισμού το D \subseteq \R λέγεται περιττή, αν για κάθε x που ανήκει στο D ισχύει ότι το -x ανήκει στο D και ότι f(-x)=-f(x).

## Χαρακτηριστικά της περιττής συνάρτησης

Λόγω της ιδιότητάς της για τη μελέτη της περιττής συνάρτησης αρκεί να μελετηθεί για τιμές του ενός προσήμου, για παράδειγμα για x μεγαλύτερο ή ίσο του μηδενός. Τα αποτελέσματα μπορούν να γενικευούν κατάλληλα και για τις υπόλοιπες τιμές έχοντας μια πλήρη εικόνα της συνάρτησης.

### Συνέχεια-Παραγωγισιμότητα

Η περιττή συνάρτηση δεν είναι κατά ανάγκη συνεχής ή παραγωγίσιμη. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι αν η συνάρτηση έχει την ιδιότητα της συνέχειας ή της παραγωγισιμότητας σε ένα σημείο ή διάστημα έχει και την ίδια ιδιότητα στο συμμετρικό ως προς τον άξονα y'y σημείο ή διάστημα. Επιπλέον, η παράγωγος, αν υπάρχει είναι άρτια συνάρτηση.

### Μονοτονία

Η μονοτονία της συνάρτησης, όπου υπάρχει, είναι ίδια σε συμμετρικά ως προς το μηδέν πεδία. Για παράδειγμα, αν μια περιττή συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα στο (-2,-1], τότε η ίδια συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα το [1,2).

### Ασύμπτωτες

Οι ασύμπτωτες, αν υπάρχουν, είναι συμμετρικές ως προς την αρχή των αξόνων Ο, άρα και παράλληλες μεταξύ τους.

### Σύνολο τιμών-Ρίζες

Το σύνολο τιμών περιττής συνάρτησης ταυτίζεται με την ένωση του πεδίου των θετικών (συμπεριλαμβανομένου και του μηδενός, αν ανήκει στο πεδίο ορισμού) και του πεδίου των αρνητικών αριθμών (συμπεριλαμβανομένου και του μηδενός, αν ανήκει στο πεδίο ορισμού). Τα δύο επιμέρους σύνολα τιμών είναι συμμετρικά μεταξύ τους ως προς το μηδέν. Σε κάθε περιττή συνάρτηση, αν στο πεδίο ορισμού συμπεριλαμβάνεται και το μηδέν ισχύει ότι f(0)=0. Το σύνολο των ριζών περιττής συνάρτησης είναι περιττό.

### Κοιλοκυρτότητα

Η κοιλοκυρτότητα της συνάρτησης, όπου ορίζεται, είναι του αντίθετου είδους σε συμμετρικά ως προς το μηδέν πεδία. Η δεύτερη παράγωγος της συνάρτησης, αν ορίζεται, είναι και αυτή περιττή.

## Δείτε επίσης
* Άρτια συνάρτηση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Καφέ Ζερμπώ

right|thumb|250px|Το Καφέ Ζερμπώ (πρόσοψη)
Το «**Καφέ Ζερμπώ**» (*Cafe Gerbeaud*) είναι το πιο φημισμένο και δημοφιλές καφε-ζαχαροπλαστείο (*konditorei-kaffeehaus*) της Βουδαπέστης. Βρίσκεται στο βόρειο μέρος της κεντρικής Πλατείας Βέρεσμορτυ (*Voeresmarty Ter*) στην πλευρά της Πέστης. Ιδρύθηκε το 1858 στα πρότυπα των «καφέ» της Βιέννης και του Παρισιού. Το κτήριο διατηρεί στην πρόσοψή του την αρ νουβώ αρχιτεκτονική του.

## Ιστορία
Η ιστορία του «Καφέ Ζερμπώ» αρχίζει με τον ζαχαροπλάστη Χένρικ Κούγκλερ (Henrik Kugler), που καταγόταν από την πόλη Σοπρόν (*Sopron*) της δυτικής Ουγγαρίας, ο οποίος άνοιξε το 1858 ένα καφε-ζαχαροπλαστείο (*cafe-conditeri*) στη Βουδαπέστη, που έγινε σύντομα τόπος κοινωνικής συνάθροισης στην ουγγρική πρωτεύουσα. Ο τύπος της εποχής έγραφε: «*Σ' ένα διακοσμημένο με γούστο σαλόνι, μπορεί να βρει κανείς, παράλληλα με το πιο καλό κινέζικο και ρωσικό [[τσάι]], έξοχα σερβιρισμένο, μεγάλη ποικιλία από [[κέικ]] και γλυκίσματα και το καλύτερο [[παγωτό]] σ' ολόκληρη τη Βουδαπέστη*». 

Το 1870, ο Κούγκλερ μετέφερε την επιχείρησή του στη σημερινή τοποθεσία του «Καφέ Ζερμπώ». Χρόνια αργότερα, το 1882, πηγαίνει στο Παρίσι, όπου συνάντησε τον Ελβετό μεγιστάνα του πλούτου Εμίλ Ζερμπώ (*Emile Gerbeaud*). Δυο χρόνια αργότερα τον προσκάλεσε στη Βουδαπέστη, ως συνέταιρό του. Ο Ζερμπώ εμπλούτισε το «καφέ» με νέες συνταγές γλυκισμάτων και μετά το θάνατο του Κούγκλερ ανέλαβε εξολοκλήρου την επιχείρηση. 

Το εσωτερικό του καφε-ζαχαροπλαστείου «Ζερμπώ» αναμορφώθηκε το 1910 με πλούσιο διάκοσμο από τον καλλιτέχνη Χένρικ Ντάριλεκ (*Henrik Darilek*). Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής και κομμουνιστικής διακυβέρνησης της χώρας κι επειδή ο Ελβετός Ζερμπώ υπήρξε πλουτοκράτης καπιταλιστής, το «καφέ» μετονομάστηκε σε «Καφέ Βέρεσμορτυ», από το όνομα του δημοφιλούς εθνικιστή Ούγγρου ποιητή του 19ου αιώνα Μίχαλυ Βέρεσμορτυ (*Mihaly Voeresmarty, 1800 - 1855*). 

Ανάμεσα στους τακτικούς θαμώνες του «Καφέ Ζερμπώ» ήταν και ο Φέρεντς Μόλναρ (1878 - 1952), ένας από τους μεγαλύτερους Ούγγρους δραματουργούς και μυθιστοριογράφους του 20ου αιώνα. 

## Το πιάνο του "Τιτανικού"
μικρογραφία|223x223εσ|Ο Λογότυπος του Καφέ Ζερμπώ
Κατά τον εορτασμό της 140ης επετείου από την ίδρυση του, ένα ξεχωριστό δώρο προσφέρθηκε στο «Καφέ Ζερμπώ», το πιάνο που προοριζόταν αρχικά για τον Τιτανικό και το οποίο είχε κατασκευαστεί από την φίρμα πιάνων της Λειψίας Μπλύτνερ (*Bluethner*). Η κατασκευή του όμως δεν είχε ολοκληρωθεί όταν ο Τιτανικός απέπλευσε για το μοιραίο και χωρίς επιστροφή ταξίδι του. Έτσι το πιάνο διασώθηκε από τον υγρό τάφο του Τιτανικού και στολίζει σήμερα τις αίθουσες του «Καφέ Ζερμπώ».

## Πηγές

* *Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe", New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.*
* *"Budapest", Dorling Kindersley Ltd, London, 1999.*
* *"Where Budapest 1998": "The Gerbeaud Legend", Budapest, 1998.*

Κατηγορία:Καφέ
Κατηγορία:Βουδαπέστη
Κατηγορία:Σοκολατοποιίες
Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια

Η **Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια**  (25 Μαρτίου 1898 - 15 Αυγούστου 1980) ήταν δήμαρχος Κέρκυρας και δισεγγονή του Γεωργίου Καποδίστρια, αδελφού του Ιωάννη Καποδίστρια κυβερνήτη της Ελλάδας. Ήταν η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα Δήμαρχος στη σύγχρονη ελληνική ιστορία σε αναπληρωματικές εκλογές.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1898· ήταν κόρη του Γεωργίου Καποδίστρια, γιου του Αντωνίου· ο Αντώνιος ήταν γιος του Γεωργίου, αδελφού του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. 

Η Μαρία παντρεύτηκε πρώτα τον Κερκυραίο διπλωμάτη Λουδοβίκο-Σπυρίδωνα Σκάρπα, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες, αλλά χώρισε το 1928. Το 1935 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Σταμάτιο Δεσύλλα, Κερκυραίο βιομήχανο και δήμαρχο Κέρκυρας, τον οποίο αντικατέστησε στη δημαρχία το 1956 μετά τον θάνατό του. Συγκεκριμένα στις αναπληρωματικές εκλογές που ακολούθησαν, εξελέγη με 5.365 ψήφους σε σύνολο 10.207. Στον δημαρχιακό θώκο παρέμεινε μέχρι το 1959.

Ως απόγονος της οικογένειας, και επειδή ο προπάππος της ήταν ο μοναδικός από τα αδέλφια που είχε αποκτήσει παιδιά, είχε στην κατοχή της την εξοχική κατοικία της οικογένειας στην θέση Κουκουρίτσα. Το 1979 δώρισε το σπίτι στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, τη Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών με σκοπό τη δημιουργία Μουσείου, το οποίο να στεγάζει τα διασωθέντα προσωπικά αντικείμενα του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος, καθώς και προσωπογραφίες και έπιπλα εποχής, που ανήκαν στην οικογένεια.

## Πηγές


Μαρια
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κέρκυρας
Αμφικτυονία της Καλαυρίας

Η **Αμφικτυονία της Καλαυρίας** ήταν μία από τις σημαντικότερες Αμφικτυονίες της αρχαίας Ελλάδας. Είχε ως κέντρο της το νησί του Πόρου που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Καλαυρία. Στην Αμφικτυονία της Καλαυρίας όπως μας πληροφορεί ο Στράβωνας συμμετείχαν επτά πόλεις, η Αθήνα, η Επίδαυρος, η Ερμιόνη, η Τροιζήνα, η Αίγινα οι Πρασιές και ο Αρκαδικός Ορχομενός (Ο Στράβων αναφέρει ο Μινύειος Ορχομενός αλλά μάλλον κάνει λάθος). Το κοινό αυτών των πόλεων ήταν πως απειλούνταν από την σταδιακή ισχυροποίηση του Άργους, καθώς βρίσκονταν σε μικρή απόσταση από αυτό, κάτι που πιθανόν τις ώθησε να δημιουργήσουν μία συμμαχία απέναντι στον κοινό εχθρό. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί αρχαιολόγοι τοποθετούν την ίδρυση της Αμφικτυονίας κατά τον 7ο αιώνα π.Χ., περίοδος που το Άργος έφτασε στο απόγειο της δύναμής του. Άλλοι πάλι θεωρούν πως η Αμφικτυονία της Καλαβρίας υπήρχε ήδη από την Μυκηναϊκή περίοδο.

## Παραπομπές


Καλα
Καλα
Κατηγορία:Πόρος
Σπερχειάδα

Η **Σπερχειάδα** είναι κωμόπολη της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας και έδρα του Δήμου Μακρακώμης. 

## Γενικά στοιχεία
Η Σπερχειάδα βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Φθιώτιδας, στην ευρύτερη κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού, 35 χιλιόμετρα δυτικά της Λαμίας και είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κωμόπολη της Δυτικής Φθιώτιδας, με πληθυσμό 2.470 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Είναι κτισμένη στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Γουλινά, (παραβούνι της Οίτης) σε υψόμετρο 240 μέτρα. 

Η συνολική έκταση της κτηματικής περιοχής της κοινότητας είναι 15.180 στρέμματα, από τα οποία περίπου 7.000 στρέμματα είναι καλλιεργήσιμες εκτάσεις, 2.700 στρέμματα είναι βοσκότοποι, 4.000 στρέμματα είναι δασικές εκτάσεις και 1.300 στρέμματα είναι σπίτια, δρόμοι, βράχια, νερά κ.ά. Αποτελεί τοπικό αγροτικό κέντρο με ανεπτυγμένη γεωργία και κτηνοτροφία. Οι κάτοικοί της καλλιεργούν κυρίως σιτηρά, βαμβάκι, ζαχαρότευτλα, καπνά, ελιές και κτηνοτροφικά φυτά.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Η Σπερχειάδα υπήρχε πρίν και επί τουρκοκρατίας με την ονομασία Παλαιχώρι, και επί ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και Βυζαντίου, με την πόλη Διασεργιανη). Η σημερινή Σπερχειάδα αναφέρεται σε οθωμανικές πηγές ως Ιμάμ Ντερέ (Imam Dere), και όχι Αγα όπως πιστεύουν πολλοί στα τελευταία χρόνια τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η πόλη πήρε το όνομα της από την αρχαία πόλη ΣΠΕΡΧΕΙΑ, αλλά και τον ομώνυμο ποταμό Σπερχειό, γι'αυτό και η επίσημη ονομασία τής στα επίσημα χαρτιά του κράτους ονομάζεται ΣΠΕΡΧΕΙΑΣ.

Την περίοδο της Γερμανο-ιταλικής κατοχής, τον Μάϊο του 1942, ο καπετάνιος του Ελλάς Άρης Βελουχιώτης ξεκίνησε από την περιοχή τον ένοπλο αγώνα κατά των κατακτητών. Στις 18 Ιουνίου του ’44 η Σπερχειάδα (μαζί με την Υπάτη) κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς κατακτητές ενώ  ανατίναξαν και το Παλαιό Ναό του Αγίου Νικολάου.

Υπήρξε για μεγάλο διάστημα έδρα του ομώνυμου δήμου που λειτούργησε αρχικά την περίοδο 1835-1912. Στο διάστημα 1912-1998 υπήρξε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1904 με το ΦΕΚ 163Α - 21/07/1904 μετονομάστηκε σε Σπερχειάς. Με την εφαρμογή του Προγράμματος Καποδίστριας, το 1999, ορίστηκε έδρα του νέου Δήμου Σπερχειάδας, ενώ με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, ορίστηκε έδρα του νέου Δήμου Μακρακώμης.

## Απογραφές πληθυσμού
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Προσωπικότητες
* Ελπίδα (1950), τραγουδίστρια
* Ξενοφών Ζολώτας, Πρωθυπουργός και οικονομολόγος
* Κώστας Καράλης (1947), τραγουδιστής
* Γιώργος Χαντζής (1971), Πολιτικός και οδοντίατρος 
* Κωνσταντίνος Κολοβός (1970) , Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η καταστροφή της Υπάτης και της Σπερχειάδας από τα SS. από την Μηχανή του Χρόνου.
* Στην Σπερχειάδα για τους εκτελεσθέντες απο τους Γερμανούς από τον ιστότοπο https://www.orthodoxianewsagency.gr/.

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κρούση

Η **κρούση** είναι ένα φυσικό φαινόμενο που αναφέρεται στην στιγμιαία προσέγγιση δύο σωμάτων. Γενικά κρούση ονομάζεται η διεργασία κατά την οποία αναπτύσσονται ισχυρές δυνάμεις αλληλεπίδρασης μεταξύ σωμάτων για πολύ μικρό συγκριτικά με τον συνολικό χρόνο κίνησης αυτών χρονικό διάστημα. Κατά την κρούση, στην περίπτωση που η συνισταμένη των εξωτερικών δυνάμεων είναι μηδενική ή αμελητέα σε σχέση με τις εσωτερικές, αν δηλαδή το σύστημα των σωμάτων είναι πρακτικά απομονωμένο, ισχύει η αρχή διατήρησης της ορμής, η ορμή δηλαδή του συστήματος ακριβώς πριν και αμέσως μετά την κρούση παραμένει αμετάβλητη. 

Οι κρούσεις διακρίνονται σε δύο επιμέρους κατηγορίες ανάλογα με τις ενεργειακές μεταβολές που υφίστανται τα σώματα εξαιτίας αυτών. Αν η κινητική ενέργεια παραμένει σταθερή τότε έχουμε την περίπτωση της ελαστικής κρούσης, ενώ αν η κινητική ενέργεια μετά την κρούση ελαττώνεται, λαμβάνουμε την περίπτωση της ανελαστικής κρούσης. Μία υποπερίπτωση της ανελαστικής κρούσης είναι η πλαστική κρούση, κατά την οποία τα δύο σώματα μετά την κρούση ενώνονται σε ένα συσσωμάτωμα. 

## Ελαστική κρούση
300px|thumb|right|Ελαστική κρούση σωμάτων
Κατά την ελαστική κρούση δύο σωμάτων, διατηρείται και η ορμή και η μηχανική ενέργεια των σωμάτων. Πιο συγκεκριμένα, αν διατηρείται η κινητική ενέργεια ισχύουν οι παρακάτω σχέσεις:

Αρχή διατήρησης της ορμής:
:\mathbf{m}_{1}u_{1}+m_{2}u_{2}=m_{1}v_{1}+m_{2}v_{2}.

Αρχή διατήρησης της ενέργειας:  

:\frac{m_1u_1^2}2+\frac{m_2u_2^2}2=\frac{m_1v_1^2}2+\frac{m_2v_2^2}2.

(όπου **u** οι ταχύτητες των σωμάτων πριν την κρούση και **υ** η ταχύτητα των σωμάτων μετά την κρούση)

Από την επίλυση του συστήματος των παραπάνω εξισώσεων προκύπτει ότι η ταχύτητα των σωμάτων μετά την κρούση δίνεται από τις σχέσεις:

:v_{1} = \frac{u_{1}(m_{1}-m_{2})+2m_{2}u_{2}}{m_{1}+m_{2}} , v_{2} = \frac{u_{2}(m_{2}-m_{1})+2m_{1}u_{1}}{m_{1}+m_{2}}

## Ανελαστική κρούση
Κατά την ανελαστική κρούση δύο σωμάτων, διατηρείται η ορμή αλλά όχι και η κινητική ενέργεια των σωμάτων. Σε αυτή την περίπτωση η ταχύτητα των σωμάτων μετά την κρούση σχετίζεται με τον συντελεστή ελαστικότητας των σωμάτων. Ευκολότερος υπολογισμός μπορεί να γίνει στην περίπτωση της πλήρως ανελαστικής ή πλαστικής κρούσης

### Πλήρως ανελαστική κρούση
Πλήρως ανελαστική (ή πλαστική κρούση) λέγεται η περίπτωση κρούσης κατά την οποία τα δύο σώματα ενώνονται σε ένα συσσωμάτωμα  μετά την κρούση. Σε αυτή την περίπτωση διατηρείται η ορμή αλλά όχι και η κινητική ενέργεια των σωμάτων, εφόσον πρόκειται για ανελαστική κρούση. Εφαρμόζοντας την αρχή διατήρησης της ορμής σ' αυτή την περίπτωση προκύπτει:
300px|thumb|right|Πλήρως ανελαστική κρούση σωμάτων
::m_1 \mathbf v_{1,i} + m_2 \mathbf v_{2,i} = \left( m_1 + m_2 \right) \mathbf v_f \,
Επιλύοντας την παραπάνω εξίσωση βρίσκουμε ότι η τελική ταχύτητα του συσσωματώματος ισούται με:
::\mathbf v_f=\frac{m_1 \mathbf v_{1,i} + m_2 \mathbf v_{2,i}}{m_1 + m_2}

## Πηγές
* *Physics - Raymond A. Serway, τόμος Ι*
* *Φυσική θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης Α΄ Λυκείου, ΟΕΔΒ*

Κατηγορία:Κλασική μηχανική
Κατηγορία:Φαινόμενα
Χαφίζ Οσμάν

Ο **Χαφίζ Οσμάν** (Ḥāfiẓ ‛Uthmān ibn ‛Alī, γεν. Κωνσταντινούπολη, 1052/1642, θ. Κωνσταντινούπολη, 1698) ήταν οθωμανός καλλιγράφος. Το όνομα Χαφίζ, που στα αραβικά σημαίνει «εκείνος που γνωρίζει το Κοράνιο από μνήμης», του δόθηκε όταν απομνημόνευσε το Κοράνιο σε νεαρή ηλικία. Πατέρας του ήταν ο μουεζίνης Αλί Εφέντι. Καταγόταν από φτωχική οικογένεια και την εκπαίδευσή του στήριξε ο Φαζίλ Μουσταφά Πασά της οικογένειας Κιοπρουλού. Μαθήτευσε στο πλευρό του δερβίση ‛Ali Mustafa al-Ayyubi και αργότερα δίπλα στον Nafaszada Sayyid Isma‛il. Απέκτησε το δίπλωμα του καλλιγράφου σε ηλικία δέκα οκτώ ετών και αφιερώθηκε στη διδασκαλία και την καλλιγραφία. 

Θεωρείται ο δεύτερος σημαντικότερος καλλιγράφος της οθωμανικής αυτοκρατορίας μετά τον Σεΐχ Χαμντουλάχ, του οποίο το ύφος ακολούθησε πιστά στα πρώιμα έργα του. Καθιέρωσε ένα απλό ύφος της γραφής νασκ (naskh) που εξελίχθηκε σε πρότυπο για τους μεταγενέστερους καλλιγράφους. Ανέπτυξε επίσης τη διακοσμητική γραφή *dīvānī jalī*, παραλλαγή της γραφής *dīwānī*, που χρησιμοποιήθηκε σε επίσημα έγγραφα της αυτοκρατορίας, ενώ πρώτος φιλοτέχνησε μεγάλες καλλιγραφικές συνθέσεις του προφήτη Μωάμεθ. Στα δικά του αντίγραφα του Κορανίου βασίζονται σήμερα τα περισσότερα από αυτά που παράγονται σήμερα στην Τουρκία. Υπολογίζεται πως ολοκλήρωσε είκοσι πέντε αντίγραφα του Κορανίου και πληθώρα προσευχών ή καλλιγραφικών ασκήσεων. Συνήθιζε να επιμελείται σχολαστικά ο ίδιος τον κολοφώνα των έργων του. 

Το 1106/1695 έγινε δάσκαλος του σουλτάνου Μουσταφά Β' και του αδελφού του Αχμέτ Γ΄. Περιγράφεται ως ικανός και ευσυνείδητος δάσκαλος, που δεν αμοιβόταν για τις υπηρεσίες του. Γνωρίζουμε τουλάχιστον πενήντα μαθητές του και στους πιο επιφανείς ανήκουν οι Γεντικουλέλι Σεγίντ Αμντουλάχ, Γιουσούφ Ρουμί (θ. 1121/1709), Ροντοσιζάντε Αμπντουλάχ (θ. 1116/1704), Γιουσούφ Μεεντί (θ. 1133/1731) και Μεχμέντ Γκιριντί (θ. 1165/1765).

Καθώς δεν ανέλαβε ποτέ δημόσιο αξίωμα, ο Χαφίζ Οσμάν ταξίδεψε αρκετά και τα έργα του φέρουν υπογραφές που καταγράφουν τους τόπους που επισκέφτηκε, μεταξύ αυτών η Προύσα και η Αδριανούπολη στην Τουρκία, η Αίγυπτος και η Χιτζάζ. Παράλυτος κατά τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του, πέθανε στην Κωνσταντινούπολη και τάφηκε στο τζαμί Κοτζά Μουσταφά Πασά. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Nabil Saidi. «Hafiz Osman.» Grove Art Online. Oxford Art Online. 2009
*M. Ugur Derman, *Masterpieces of Ottoman Calligraphy*, κατάλογος έκθεσης Μουσείου Sakıp Sabancı, 2004

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οθωμανοί καλλιγράφοι
Αγία Μαρίνα Στυλίδος Φθιώτιδας

*Για συνώνυμο οικισμό στη Φθιώτιδα δείτε το λήμμα: [[Αγία Μαρίνα Λοκρίδος Φθιώτιδας]]*

Η **Αγία Μαρίνα** είναι  χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Στυλίδος, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φθιώτιδος, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομού Φθιώτιδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιο χωριό στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λαμίας-Στυλίδας, λίγο πριν την Στυλίδα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Aπέχει περίπου 13 χλμ. Α. της Λαμίας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,293 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και υπήχθη διαδοχικά στους τότε νομούς Φωκίδος και Λοκρίδος, Φθιώτιδος και Φωκίδος, και τελικά Φθιώτιδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, καταργήθηκε η κοινότητα Αγίας Μαρίνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Στυλίδας.

## Η μάχη της Αγίας Μαρίνας
Τον Απρίλιο του 1822, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος επικεφαλής 700 ανδρών μαζί με τους Νικηταρά, Δυοβουνιώτη και Υψηλάντη αποβιβάστηκαν στην Αγία Μαρίνα και προσέβαλαν 18.000 Τούρκους στην περιοχή, τους οποίους και καθήλωσαν για 15 ημέρες, μετά και τις ενισχύσεις από τη Μακεδονία υπό τον Αναστάσιο Καρατάσο. Οι έριδες μεταξύ στρατού και πολιτικών δεν επέτρεψαν την αποστολή εφοδίων και το σχέδιο εγκαταλείφθηκε στις 17 Απριλίου *(ο [[Άρειος Πάγος της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας|Άρειος Πάγος]] ζητούσε την παραμονή του στρατού, ώστε να δημιουργηθεί σταδιακά παραλιακή δίοδος ανεφοδιασμού προς τους επαναστάτες του Ολύμπου, ενώ ο Ανδρούτσος θεωρούσε ότι αυτό είναι ανέφικτο)*. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο Ανδρούτσος επανήλθε στην Αγία Μαρίνα και, για να κερδίσει χρόνο, υποσχέθηκε στους Τζελελεντή μπέη και Μουσταφά μπέη Κιαφαζέζη, ότι η Εύβοια και η Στερεά θα δήλωναν υποταγή, εάν τού παραχωρούσαν το αρματολίκι της περιοχής.

## Αξιοθέατα
*Η φερώνυμη εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, κτίσμα του 19ου αιώνα.
*Ο παλαιός σιδηροδρομικός σταθμός. 
*Η αποβάθρα φορτοεκφόρτωσης των καραβιών. Το πρώτο τμήμα της αποβάθρας είναι μεταλλικό, ενώ το δεύτερο από οπλισμένο σκυρόδεμα. Η κατασκευαστική BATIGNOLLES, συνεργάτης της οποίας ήταν και ο Άιφελ, ξεκίνησε το έργο κατασκευής της προβλήτας το 1892.

## Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Δ. Κόκκινου, *Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως*, Β', 512-8
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.facebook.com/AgiaMarinaStylidas/
*https://www.youtube.com/watch?v=o8P2OkuVPeA

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Ήμουν κι' εγώ εκεί (σειρά βιβλίων)

200px|thumb
Το **Ήμουν κι' εγώ εκεί** ήταν σειρά βιβλίων που κυκλοφορούσε κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970 στην Ελλάδα και απευθυνόταν κυρίως στο νεανικό κοινό της εποχής. Συγγραφέας των βιβλίων ήταν η Γεωργία Ταρσούλη. Τα βιβλία διανέμονταν ως προσφορά της εταιρίας ΒΙΑΝΙΛ Α.Ε., μέσω του απορρυπαντικού ROL και η διανομή τους ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1964. Τα βιβλία ήταν χαρτόδετα 40-45 σελίδων με πλούσια εικονογράφηση.

## Υπόθεση
Ο Άλκης, ο κεντρικός ήρωας των βιβλίων εξαιτίας πειραμάτων του θείου του, ο οποίος ήταν αρχαιολόγος και ειδικός στην ραδιοχρονολόγηση μεταφερόταν στο παρελθόν, όπου ζούσε από κοντά σημαντικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Μέσα από τις περιπέτειες του Άλκη οι αναγνώστες έρχονταν σε επαφή με την ιστορία και συνέλεγαν σημαντικές πληροφορίες για ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα. Πολλά παιδιά έζησαν με τον νεαρό ήρωα τις περιπέτειές του σε αρχαίες χώρες και άλλους πολιτισμούς: στην Αίγυπτο, στην Κρήτη του Μίνωα, στη χώρα των Αζτέκων, στη Βαβυλώνα, στο Βυζάντιο, με τους Ούννους του Αττίλα... Βιβλία πρωτοποριακά για την εποχή τους, εξαιρετικά επιμελημένα, πολύχρωμα εικονογραφημένα, έμαθαν τα παιδιά να αγαπούν την ιστορία, μέσα από την πληθώρα πολιτισμικών στοιχείων που διανθίζουν τις περιπέτειες του Άλκη.

Τα βιβλία της σειράς  ήταν:

*1. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Αίγυπτος, η χώρα των Φαραώ, Βιανίλ, Αθήνα 1964
*2. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Κρήτη, στα χρόνια του Μίνωος
*3. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στη χώρα των Αζτέκων
*4. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Με τους Ούννους του Αττίλα 
*5. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στην Αρχαία Βαβυλώνα
*6. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στο Βυζάντιο στα χρόνια του Ηράκλειου, Μέρος Α'
*7. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στο Βυζάντιο στα χρόνια του Ηράκλειου, Μέρος Β΄
*8. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Με τις στρατιές του Αννίβα
*9. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στη Ρώμη του Νέρωνα (είχε ανακοινωθεί, αλλά δεν εκδόθηκε ποτέ)

## Επιρροές
*Ο συγγραφέας Τεύκρος Μιχαηλίδης ανέφερε σε συνέντευξη του πως η σειρά του άσκησε σημαντική επιρροή, κάτι που πέρασε στο έργο του.

## Παραπομπές


ημουν
Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
Πολ Ποτ

Ο **Πολ Ποτ** (*Pol Pot*, 19 Μαΐου 1925 – 15 Απριλίου 1998), επίσημο όνομα **Σαλόθ Σαρ** (*Saloth Sâr*), ήταν ο ηγέτης του κομμουνιστικού κινήματος, γνωστού ως κίνημα των «Ερυθρών Χμερ» και πρωθυπουργός της Καμπότζης την περίοδο 1976-1979.

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του έθεσε σε εφαρμογή μεθόδους κολεκτιβοποίησης στον αγροτικό τομέα, αναγκάζοντας πολίτες των αστικών περιοχών να μετεγκατασταθούν στην ύπαιθρο. Παράγοντες όπως το χαμηλό βιοτικό επίπεδο, το ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας, αλλά και οι μαζικοί βασανισμοί και εκτελέσεις υπόπτων συντέλεσαν ώστε να πραγματοποιηθεί γενοκτονία στη χώρα, με νεκρούς το 21 % του πληθυσμού της χώρας (1,7 εκατ. άνθρωποι). 

Το 1979, η Καμπότζη, υπό τον Πολ Ποτ, προσπάθησε ανεπιτυχώς να εισβάλλει στο γειτονικό Βιετνάμ ενώ ο ίδιος αναγκάστηκε να διαφύγει από τη χώρα, ενώ το καθεστώς που είχε εγκαθιδρύσει κατέρρευσε όταν το Βιετνάμ εισέβαλε στη Καμπότζη. Τα επόμενα έτη με βάση τις ζούγκλες στα σύνορα Καμπότζης-Ταϊλάνδης προσπάθησε να οργανώσει αντάρτικο αγώνα, χωρίς όμως επιτυχία.

Πέθανε το 1998 από δηλητηρίαση.

## Πηγές
* *Νέα Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια: Ασία, τόμος 5. Σκάι βιβλίο, 2009. ISBN 978-960-482-011-5*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολ Ποτ και Ερυθροί Χμερ.  Killing Fields.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Καμπότζης
Κατηγορία:Ασιάτες πολιτικοί
Κατηγορία:Κομμουνιστές
Κατηγορία:Δικτάτορες
Κατηγορία:Εθνικοί Ήρωες της Βόρειας Κορέας
Σεΐχ Χαμντουλάχ

Ο **Σεΐχ Χαμντουλάχ** (*Şeyh Hamdullah*, Αμάσεια, 1429 - Κωνσταντινούπολη, 1520) ήταν Οθωμανός καλλιγράφος, το έργο του οποίου δέσποζε στις αρχές του 16ου αιώνα.  

Δύο διαφορετικές πηγές τοποθετούν το έτος γέννησής του το 833 (Έτος Εγίρας)/1429 και 840/1436 αντίστοιχα. Σύμφωνα με την εξέταση αχρονολόγητου Κορανίου που γνωρίζουμε πως έγραψε σε ηλικία ογδόντα εννέα ετών, πιο ακριβής θεωρείται η πρώτη. Πατέρας του ήταν ο Μουσταφά Ντεντέ, σεΐχης μυστικού τάγματος και μέλος της τουρκικής κοινότητας της Μπουχάρα πριν μεταναστεύσει στην Αμάσεια.    

Υπήρξε μαθητής του Khayr al-Din Mar‛ashi και αργότερα δάσκαλος του Βαγιαζίτ Β' την περίοδο που ήταν κυβερνήτης της Αμάσειας. Όπως παραδίδεται από ιστορικές πηγές, ο Βαγιαζίτ Β' υπήρξε μεγάλος θαυμαστής του Χαμντουλάχ και όταν έγινε σουλτάνος τον κάλεσε στην αυτοκρατορική αυλή του. Ο Χαμντουλάχ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη κατά τις αρχές της βασιλείας του Σελίμ Α', εξαιτίας πολιτικών έριδων και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη όταν έγινε σουλτάνος ο Σουλεϊμάν A' (1520-66). 

Θεωρείται θεμελιωτής της οθωμανικής παράδοσης στην καλλιγραφία *thuluth* και *naskh*, χάρη στις εκλεπτυσμένες και ακριβείς αλλαγές που εισήγαγε στους προγενέστερους καλλιγραφικούς κανόνες του Yaqut al-musta‛simi. Αναφέρεται ως δημιουργός περίπου πενήντα αντιγράφων του Κορανίου, ενώ φιλοτέχνησε ακόμα εκατοντάδες τόμους με προσευχές, στροφές του Κορανίου και καλλιγραφικές ασκήσεις (αραβ. qiṭ‛a). Σχεδίασε επίσης αρχιτεκτονικές επιγραφές όπως αυτές που κοσμούν το τέμενος του Βαγιαζίτ Β' στην Κωνσταντινούπολη. 

Ο θάνατός του τοποθετείται χρονικά λίγο μετά την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη, περίπου στις αρχές της ηγεμονίας του Σουλεϊμάν Α'. Τάφηκε στο νεκροταφείο Καρατζά Αχμέτ, στη συνοικία Σκούταρι (τουρκ. Üsküdar). Νεότεροι καλλιγράφοι θεωρούσαν τιμητικό να ταφούν κοντά στον τάφο του Χαμντουλάχ, ενώ ορισμένοι αρχάριοι έθαβαν τις γραφίδες τους σε χώμα πλησίον του τάφου του ελπίζοντας πως θα ευλογούνταν από την πνευματική δύναμή του. Επιφανής μαθητής του ήταν ο Αχμάντ Καραχισαρί (1469-1566) όπως και ο γιος του Μουσταφά Ντεντέ (900/1495-945/1538). Πολλά μέλη της οικογένειας του διακρίθηκαν μεταγενέστερα στην καλλιγραφία. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οθωμανοί καλλιγράφοι
Αγία Μαρίνα Φθιώτιδας

Με το όνομα **Αγία Μαρίνα** συναντώνται δύο οικισμοί του νομού Φθιώτιδας:
* η Αγία Μαρίνα Στυλίδος Φθιώτιδας
* η Αγία Μαρίνα Λοκρίδος Φθιώτιδας

Αγια Μαρινα Φθιωτιδα
Γεωργία Ταρσούλη

Η **Γεωργία Ταρσούλη** (1916 - 2 Ιουνίου 1986) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα . Ασχολήθηκε κυρίως με το παιδικό βιβλίο και ήταν συντάκτρια στο περιοδικό «Διάπλαση των Παίδων». Έγραψε πολλά παιδικά βιβλία ανάμεσά τους και την σειρά βιβλίων «Ήμουν κι' εγώ εκεί» κατά την δεκαετία του 1960.

Απεβίωσε στις 2 Ιουνίου 1986.

## Βιβλιογραφία
*Τηνιακά παραμύθια  	
*Ένα βιβλίο για τα μικρά μας
*Οι φίλοι μας τα ζώα 	
*Τα παραμύθια που αγαπώ
*Στης μαμάς την αγκαλιά 	
*Βιβλίο που μ αρέσει
*Μωραϊτικα τραγούδια 	
*Τη Υπερμάχω Στρατηγώ
*Δύο Ελληνόπουλα στα χρόνια του Νέρωνος 	
*Στα χρόνια του Μινώταυρου
*Μια φορά κι έναν καιρό
*Ήμουν κι' εγώ εκεί (σειρά βιβλίων)
Ένα χαρούμενο λίγο απ' όλα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
9972 Μινορουόντα

Ο **9972 Μινορουόντα** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών. Περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μία φορά κάθε 3,46 χρόνια. 

Ανακαλύφθηκε στις 26 Μαΐου του 1993 από τον Σατόρου Οτόμο στο Κιγοσάτο, και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία **1993 KQ**. Πήρε αργότερα την ονομασία "Μινορουόντα" από τον Μινόρου Όντα, που ήταν πρώην γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροναυτικής. 

## Αναφορές


Μινορουόντα
Αχμάντ Καραχισαρί

Ο **Αχμάντ Καραχισαρί** (Aḥmad Qarāḥiṣārī, γεν. Αφιονκαραχισάρ, 875/1469, θ. Κωνσταντινούπολη, 963/1556) ήταν οθωμανός καλλιγράφος. 

Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή. Από μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες πέθανε το 1556 σε ηλικία ενενήντα ετών συμπεραίνεται πως πρέπει να γεννήθηκε πριν το 1470. Μαθητής του Σεΐχ Χαμντουλάχ και του Ασαντουλάχ αλ-Κιρμανί (Asadullah al-Kirmani), υπήρξε ο πιο γνωστός καλλιγράφος κατά την περίοδο της βασιλείας του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή. Θεωρείται ο ανανεωτής, για το οθωμανικό κράτος, του ύφους που καθιέρωσε ο Γιακούτ (Yaqut al-musta‛simi, θ. 698/1298), κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του Γιακούτ της Μικράς Ασίας. Διακρίθηκε για τη χρήση αλυσιδωτής γραφής (αραβ. *musalsal*), κατά την οποία τα γράμματα ενώνονται χωρίς να απομακρύνεται η γραφίδα από το χαρτί, όπως και για τον αρμονικό συνδυασμό των γραφών *thuluth* και *naskh*. 

Το έργο του θεωρείται μοναδικό, όπως και εκείνο του Μιμάρ Σινάν στην αρχιτεκτονική την ίδια εποχή. Δε δημιουργήθηκε ιδιαίτερη σχολή στην καλλιγραφία με επίκεντρο την τεχνοτροπία του, αλλά είχε λίγους μαθητές, μεταξύ αυτών ο πρώην δούλος και μετέπειτα υιοθετημένος γιος του, Χασάν Τσελεμπί Τσαρκάς (θ. 1594) που ολοκλήρωσε ένα μνημειώδες χειρόγραφο του Κορανίου του δασκάλου του (Κωνσταντινούπολη, βιβλιοθήκη του Τοπ Καπί, H.S. 5). Στους επιφανείς μαθητές του ανήκουν επιπλέον οι Ντερβίς Μεχμέτ (θ. 1000/1592), Φερχάντ Πασά (θ. 982/1575) και Μουχιντίν Χαλίφε (θ. 983/1575).

Ο Καραχισαρί σχεδίασε επίσης αρχιτεκτονικές επιγραφές, όπως αυτές που βρίσκονται στο τζαμί του Σουλεϊμάν στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


## Πηγές
*M. Ugur Derman, *Masterpieces of Ottoman Calligraphy*, κατάλογος έκθεσης Μουσείου Sakıp Sabancı, 2004

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Καραχισαρι
Βασιλεώνοικο Χίου

Το **Βασιλεώνοικο** ή **Βασιλειώνοικο** είναι χωριό στην προέκταση προς τα νοτιοδυτικά του Κάμπου της Χίου, σε οδική απόσταση 7 χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου, νότια του βουνού Κορακάρης. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, ενώ σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Καμποχώρων (είναι ο μοναδικός οικισμός αυτού του δημοτικού διαμερίσματος). 

Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 60 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από την οποία απέχει λίγα χιλιόμετρα. 

Το κοντινότερο χωριό στο Βασιλειώνοικο είναι το Χαλκειός, προς τα δυτικά-βορειοδυτικά.

## Τοπωνύμιο και ιστορία
Η ετυμολογία του ονόματος Βασιλεώνοικο είναι η προφανής, δηλαδή από τις λέξεις *βασιλέων* + *οίκος* (η φράση «βασιλέων οίκοι» υπάρχει και στην επιγραφή του Αττάλου). Παλαιότερη γραφή είναι *το Βασιλεώνοικος*. 

Γεγονός είναι ότι υπάρχουν αρκετοί ερειπωμένοι πύργοι στην περιοχή, μεγάλοι και μικροί, από την εποχή της γενοβέζικης κυριαρχίας.

Στην περιοχή Μπουλά βρέθηκαν υπολείμματα αρχαίων τάφων με κτερίσματα. Το χωριό καταστράφηκε εντελώς από τον μεγάλο σεισμό του 1881, *«όστις κατέρριψε τά τε οικήματα όλα και τας εκκλησίας του χωρίου»*.

## Πληθυσμός και οικονομία
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Βασιλεώνοικου στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα.

Οι κάτοικοι του Βασιλειώνοικου ασχολούνται με τη γεωργία. Το χωριό θεωρείται ημιορεινό, με καλλιεργήσιμη γη εκτάσεως 2100 στρεμμάτων. Καλλιεργούνται ελαιόδενδρα, αλλά υπάρχει και μεγάλη παραγωγή από αμύγδαλα και κουκιά.

Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και τιμάται στο όνομα του Αγίου Γεωργίου. Μέσα στο χωριό υπήρχε πριν τον σεισμό του 1881 και μεγάλος ναός του Αγίου Παντελεήμονα, του έτους 1577. 

Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Χαλκείου της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.

## Παραπομπές


## Ιστορική πηγή
* Γεωργίου Ι. Ζολώτα: *Ιστορία της Χίου*, τόμος Α΄ («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σ. 562 κ.ε..

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σύντομη περιγραφή με εικόνες 

Βασιλεων
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Χριστόδουλος Μπανίκας

Ο **Χριστόδουλος «Χρήστος» Μπανίκας** (20 Μαΐου 1978) είναι Έλληνας σκακιστής, με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Έχει κατακτήσει συνολικά οκτώ ατομικά πρωταθλήματα Ελλάδος και έχει ανακηρυχθεί γκραντ μάστερ.

## Διακρίσεις
Ο Μπανίκας γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1978 στη Θεσσαλονίκη. Το 1990, σε πολύ μικρή ηλικία κατέκτησε το πρωτάθλημα κάτω των 12 ετών και το 1993 το πρωτάθλημα κάτω των 16 ετών, με το πρωτάθλημα κάτω των 20 να ακολουθεί το 1996. Για πρώτη φορά αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας το έτος 2000. Έκτοτε ήταν συνεχώς νικητής ως και το 2005. Το 2008 επέστρεψε στις νίκες, όπως και το 2009, οπότε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στην Ηλεία κατέκτησε τον όγδοο πανελλήνιο τίτλο του.

Το 2001 στον αγώνα άνθρωπος εναντίον μηχανής αντιμετώπισε τον υπολογιστή Deep Junior και ηττήθηκε.

## Στυλ παιχνιδιού
Ο τρόπος που παίζει ο Μπανίκας διακρίνεται για την πολύπλοκη τακτική του. Με τα μαύρα συνήθως παίζει την Σικελική Άμυνα εναντίον του 1.ε4. Με τα λευκά έχει προτίμηση στο  1.δ4, όμως περιστασιακά παίζει  1. Νζ3 ή 1.γ4.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βαθμολόγηση και κατάταξη
*  Στατιστικά στο ChessWorld.net
* Ο αγώνας του 2001 με αντίπαλο τον Deep Junior 

Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Τσουλήθρα

right|200px|thumb|Μία τσουλήθρα
Η **τσουλήθρα** είναι δημοφιλές παιχνίδι της παιδικής χαράς. Αποτελείται από έναν λείο κεκλιμένο διάδρομο, στον οποίο γλιστρούν τα παιδιά προς τα κάτω. Στο πίσω μέρος διαθέτει σκάλα για το ανέβασμα στην κορυφή της τσουλήθρας. Ο διάδρομος της τσουλήθρας μπορεί να είναι είτε ίσιος είτε ελικοειδής.

Οι τσουλήθρες έχουν ποικιλία όσον αφορά την εμφάνιση τους. Υπάρχουν οι πολύ απλές που περιλαμβάνουν μια σκάλα και τον λείο κεκλιμένο διάδρομο για την κατάβαση, και οι πιο σύνθετες που συνήθως έχουν έναν ή και περισσότερους διαδρόμους που ενώνουν τη τσουλήθρα με τη σκάλα, πάνω από μία σκάλες ή τσουλήθρες, και διάφορα παιχνίδια πάνω στους διαδρόμους, όπως γέφυρες ή περίπλοκες κατασκευές. Τέλος, δεν είναι καθόλου σπάνιες εντελώς πρωτότυπες δομές τσουλήθρες, όπως θεματικά καράβια, πύργοι και άλλα πολλά.

Τσουλήθρες χρησιμοποιούνται και σε waterparks. Σε αυτή την περίπτωση αποκαλούνται νεροτσουλήθρες.

## Δείτε επίσης
*Κούνιες
*Τραμπάλα
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Παιδικά παιχνίδια
Κατηγορία:Παιδική χαρά