open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντεργκράουντ

Ο όρος *underground* (ελληνική απόδοση: *αντεργκράουντ*) σημαίνει το υπό το έδαφος, το υπόγειο (λ.χ. «υπόγειος σιδηρόδρομος»).
 
Στον χώρο της πολιτικής δράσεως, δηλώνει την (συνήθως ένοπλη) παρανομία ή την αντίσταση κατά του κατακτητή σε περίπτωση ξένης κατοχής (λ.χ. οι Γάλλοι «Μακί» κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου).

Στον χώρο της κουλτούρας, το αντεργκράουντ ταυτίζεται με κάθε πολιτιστική έκφραση που κινείται συνειδητά κάτω από τον φλοιό της εκάστοτε κυρίαρχης κουλτούρας (*mainstream*), κάθε ιδιόρρυθμη και εναλλακτική έκφραση. Πολλές φορές ταυτίζεται με την λεγόμενη Αντικουλτούρα (*Counter-Culture*).

Το Αντεργκράουντ στην μουσική, την τέχνη και την έντυπη έκφραση έφτασε στην μεγαλύτερη έως σήμερα ακμή του κατά την διάρκεια των δεκαετιών του ’60 και ’70 και ειδικότερα με τα κινήματα των χίπις και του πανκ. 

## Βιβλιογραφία

* Μάφι Μάριο, «Underground», Αθήνα,1982
* Ρασσιάς Βλάσης, «Underground Press. Η Ιστορία του υπόγειου Τύπου», β έκδοση, Αθήνα, 1988
* Ραθιονέρο Λουϊς, «Οι Φιλοσοφίες του Underground», Αθήνα, β έκδοση, 1983

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Voices from the Underground: Radical Protest and the Underground Press
* Δικτυώνοντας τον "Υπόγειο" Τύπο
* Dave Widgery on the Underground Press
* http://www.poiein.gr/purgatorio

*
Φερεκύδης

Ο **Φερεκύδης**, υιός του Βάβυος, ήταν θεογονιστής ποιητής και φιλόσοφος από τη νήσο Σύρο. Ανέπτυξε τη δική του κοσμολογική θεωρία που επηρεάστηκε από τις ορφικές ιδέες, τη θεωρία του Θαλή, τη μυθολογική *[[Θεογονία]]* του Ησιόδου και τις δοξασίες των ιερέων της αρχαίας Αιγύπτου. Κατ’ αυτόν υπάρχουν τρία κοσμογονικά στοιχεία, ο Ζας, ο Χρόνος και η Χθονίη, τρεις θεοί που «*ήσαν αεί*», δηλαδή υπήρχαν ανέκαθεν μέσα στο Σύμπαν και εξ αυτών γεννήθηκε η πρώτη θεϊκή γενεά, η λεγόμενη «*Πεντάμυχος*». Έγραψε σε ιωνική διάλεκτο.

Ποιητές σαν τον Φερεκύδη, περιγράφοντας τη γένεση και τη ζωή του κόσμου και των θεών έστω και ανεπίγνωστα προσπάθησαν να δώσουν μια εξήγηση της πρώτης αρχής των πραγμάτων.

Τον 6ο π.Χ αιώνα, ο τύραννος της Σάμου Πολυκράτης επέκτεινε την κυριαρχία του και στη Σύρο. Μέσω αυτής της κυριαρχίας ο Φερεκύδης βρέθηκε στη Σάμο όπου δίδαξε τον μεγάλο Πυθαγόρα. Ήταν τέτοια η αγάπη και η ευγνωμοσύνη του Πυθαγόρα προς το δάσκαλο του, που δε δίστασε όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του Φερεκύδη να έρθει στη Σύρο να πάρει τη σορό του και να επιβάλει να ενταφιαστεί στη Δήλο, αφού  οι τότε ιερείς τον υπελάμβαναν ως άθεον και αντιστρατευόμενο κατά της τότε θρησκείας (Αμπελάς Τ.). Μέτρησε τον Ήλιο και θεωρείται ο εφευρέτης το πρώτου ηλιακού ρολογιού.

Το όνομα του Φερεκύδη φέρει σπηλιά στο βορειοανατολικό τμήμα της νήσου Σύρου. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τον οικισμό της Κυπερούσσας, κοντά στη θάλασσα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Φερεκύδης έμενε σε αυτή την σπηλιά, αν και πηγές τον συνδέουν με δύο σπηλιές στο νησί.
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Pherecydes of Syros by Giannis Stamatellos
*Αποσπάσματα και η ζωή του Φερεκύδη  

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Προσωκρατικοί φιλόσοφοι
Σάρισα

thumb|right|Μια μακεδονική φάλαγγα οπλισμένη με σάρισες. Το μεγάλο μήκος τους κρατά τον εχθρό σε απόσταση τέτοια που δεν μπορεί να πλήξει τους φαλαγγίτες.
Η **σάρισα** ήταν αρχαίο όπλο, ένα δόρυ μεγάλου μήκους, το βασικό επιθετικό όπλο της μακεδονικής φάλαγγας.

Η σάρισα ήταν κατασκευασμένη από σκληρό ξύλο κρανιάς, δέντρο που αφθονεί στα βουνά της δυτικής Μακεδονίας. Η κρανιά φτάνει σε μεγάλο ύψος με ευθύ κορμό, παρέχοντας έτσι δόρατα με μεγάλο μήκος, σχετικά ελαφρά, με σκληρότητα και αντοχή.

Χαρακτηριστικό της σάρισας, το οποίο κυρίως διαφοροποιούσε τη μακεδονική από τις οπλιτικές φάλαγγες, ήταν το μήκος της. Αρχικά περίπου 4,5 μέτρα, έφτασε τον 2ο π.Χ. αιώνα τα 6,50 μέτρα. Είχε σιδερένια αιχμή και σαυρωτήρα στο αντίθετο άκρο, ως αντίβαρο και για να καρφώνεται στο έδαφος. Ο φαλαγγίτης τη χειριζόταν με τα δύο χέρια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφικό υλικό. Δόρυ των οπλιτών και Σάρισσα των Μακεδόνων
* Φωτογραφικό υλικό
* Σάρισσα
* H Μακεδονική Φάλαγγα - Η παράταξη που δόξασε τον Έλληνα πεζό
* Αναπαράσταση της Φάλαγγας
* Η χρήση της Σάρισσας από έναν οπλίτη
* Αναπαράσταση της Φάλαγγας

Κατηγορία:Μακεδονικός στρατός
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά όπλα
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Εναγίσματα

Τα **εναγίσματα** ήταν σπονδές και θυσίες προς τιμή των νεκρών, που ουσιαστικά εντάσσονται στο ευρύτερο ελληνικό ταφικό έθος. Επάνω στον διακοσμημένο με κορδέλες και στεφάνια από σέλινο τάφο, οι συγγενείς του νεκρού χύνουν άνθη και μύρο, καθώς και την σπονδή «μελίκρατον», από μέλι, γάλα και κρασί, και καίνε στον βωμό αποξηραμένα άνθη ή στάχυα, σπάζοντας πήλινα αγγεία που αφήνονται επάνω στον τάφο.  

Η πρώτη θυσία (η λεγόμενη «τρίτα») γίνεται την τρίτη ημέρα από την εκφορά και καύση / ταφή του νεκρού. Την ένατη ημέρα («ένατον») γίνονται οι επίσημες αποδόσεις των νεκρικών τιμών με κορύφωσή τους ένα νεκρικό δείπνο. Ίδιες ιεροπραξίες με εκείνες του «ενάτου» τελούνται και κατά την «τριακάδα» (δηλαδή κατά την τριακοστή ημέρα) και την «ετησία» (δηλαδή ένα ακριβώς έτος μετά από την ταφή).

## Δείτε επίσης
*Κηδεία
*Μνημόσυνο
  

Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Κατηγορία:Ταφικά έθιμα
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική θρησκεία
Θυσία

Η **θυσία** είναι η κυριότερη μορφή της λεγομένης δημοσίας λατρείας κυρίως στις παγανιστικές θρησκείες, όπως τουλάχιστον καταμαρτυρούν αμέτρητες έγκυρες ιστορικές πηγές. 

Στους Αρχαίους θεωρείται αδιανόητη μία λατρεία χωρίς θυσιαστική πράξη, έχει δε αυτή πολλές μορφές και σε όλον τον προχριστιανικό κόσμο αποτελούσε για όλα τα έθνη ένα δώρο προς τους Θεούς, προσφερόμενο ευλαβικά μέσα από ένα συγκροτημένο τελετουργικό, με το οποίο επιδιωκόταν από τους ευσεβείς η εύνοια των Θεών κατά την πανάρχαια αρχή «ένα δώρο πάντα για ένα δώρο».

Μία θυσία μπορεί να έχει την μορφή:
*θανάτωσης ανθρώπου (ανθρωποθυσία) (αποδεκτή σε ορισμένες παγανιστικές λατρείες)
*ζωοσφαγής, αφιέρωση κάποιων ειδικών τμημάτων του κρέατος στους Θεούς και χρησιμοποίηση των υπολοίπων για εορταστικό γεύμα των συμμετεχόντων,
*συμβολικής καύσεως ή αποθέσεως μιας ποσότητος από τη γεωργική εσοδεία, 
*ταφής, αφιερώσεως, ή καταστροφής πολυτίμων αντικειμένων ή λαφύρων, ή, τέλος,
*απλής σπονδής ακριβών υγρών επάνω στον βωμό.
*της εκατόμβης (θυσιάζουμε βουβάλια)

Την επίσημη θεολογία της θυσίας περιγράφει πολύ ωραία ο Σαλλούστιος στο **«Περί των Θεών Και του Κόσμου»** (XVI, αδ) με τα εξής λόγια: 
:*«Επειδή τα πάντα έχομεν εκ των Θεών, είναι δίκαιον να δίδωμεν εις τους παρέχοντας τμήμα εκ των δωρεών των. Ούτω, προσφέρομεν εκ των αγαθών μας τα διάφορα αναθήματα, εκ του σώματός μας την κόμην μας και εκ της ζωής μας τας θυσίας. Αι προσευχαί χωρίς θυσίας είναι κενοί λόγοι, ενώ εκείναι που συνοδεύονται δια θυσιών, είναι λόγοι έμψυχοι, διότι ο λόγος ενισχύει την ζωήν και η ζωή εμψυχώνει τον λόγον»* (μετφ. Π. Γράβιγγερ). 

## Δείτε επίσης
* Ειδωλόθυτα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θρησκευτικές πρακτικές
Βανίρ

**Βάνιρ** (αρχαία σκανδιναβικά: **Vanir**) είναι το όνομα ενός από τα δύο πάνθεα στη Σκανδιναβική μυθολογία. Το άλλο και πιο γνωστό πάνθεον είναι αυτό των Αίσιρ. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των θεών οι Βάνιρ πολέμησαν με τους Αίσιρ. 

## Μέλη
Στους Βάνιρ συγκαταλέγονται οι Νιορντ, Φρέυρ και Φρέυγια, οι οποίοι έμειναν με τους Αίσιρ από το τέλος της μάχης μεταξύ Βάνιρ και Αίσιρ (ανταλλάχτηκαν με τους Μίμιρ και Χούνιρ). Η ταυτότητα των Σκάντι, Λύτιρ, Γκερντρ και Οδρ (*Óðr*) μπορεί να αμφισβητηθεί. Η Σκάντι ήταν μια γιγάντισσα παντρεμένη με έναν από τους Βάνιρ (τον Νιορντ). Η Γκερντρ ήταν επίσης γιγάντισσα, την οποία ερωτεύτηκε ο Φρέυρ και με την οποία ενώθηκε πουλώντας το ξίφος του ως αντάλλαγμα. Δεν είναι όμως βέβαιο αν η ένωσή τους ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή συνάντηση. Ο Οδρ αναφέρεται συντόμως στις Έντα ως σύζυγος της Φρέυγια, αλλά τίποτ' άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτόν (αν και συχνά σημειώνεται ως μία από τις ονομασίες του Όδινν).

## Χαρακτηριστικά
Οι Βάνιρ είναι θεοί της γονιμότητας και της ευημερίας, ενώ οι Αίσιρ ήταν πολεμικοί θεοί. Έχουν μεγάλη γνώση των μαγικών τεχνών και έτσι γνωρίζουν και το μέλλον. Λέγεται πως η Φρέυγια ήταν αυτή που δίδαξε τη μαγεία στους Αίσιρ. Επίσης παντρεύονταν μεταξύ τους και είχαν ακόμα και αιμομεικτικές σχέσεις γεγονός που απαγορευόταν ανάμεσα στους Αίσιρ. Για παράδειγμα ο Φρέυρ και η Φρέυγια ήταν παιδιά του Νιορντ και της αδερφής του (βλέπε Νέρτους). 

## Τοποθεσία
Οι Βάνιρ κατοικούν στο Βάναχεϊμρ, το οποίο αποκαλείται επίσης *Βάναλαντ*. Ο Σνόρρι Στούρλουσον αποκαλεί τη γη τους *Τάνακβῑσλ* (Tanakvísl) και *Βάνακβῑσλ* (Vanakvísl).

## Οι Βάνιρ και τα Ξωτικά
Οι Έντα πιθανόν ταύτιζαν τους Βάνιρ με τα ξωτικά και συχνά η φράση ‘Αίσιρ και Βανίρ’ εναλλασόταν με τη φράση ‘Αίσιρ και Άλφαρ(ξωτικά)’ με τη σημασία ‘όλοι οι θεοί’. Καθώς και οι Βάνιρ και οι Άλφαρ ήταν δυνάμεις γονιμότητας, η εναλλαξιμότητα υποδηλώνει πως ίσως οι Βάνιρρ ήταν συνώνυμοι των ξωτικών. Μπορεί επίσης τα δύο ονόματα να εκφράζουν διαφορά θέσεως, δηλαδή το γεγονός πως τα ξωτικά ήταν ελάσσονες θεοί γονιμότητας, ενώ οι Βάνιρ μείζονες θεοί γονιμότητας. Έτσι ο Φρέυρ ήταν ένας φυσικός Βανρ (Vanr: ενικός του Vanir) που ηγεμόνευε επί των ξωτικών στο Ᾱ́λφχεϊμρ (*Álfheimr*). 

## Οι Βανίρ και οι Καλεσμένοι τους
*Φρέυγια
*Φρέυρ
*Γκερντρ
*Γουλλβέιγκ, η άσχημη συμπεριφορά των Εσίρ απέναντί της προκάλεσε τον πόλεμο των θεών.
*Χούνιρ, όμηρος από τους Αίσιρ
*Μίμιρ, όμηρος από τους Αίσιρ
*Κβάσιρ
*Λύτιρ
*Νιορντ
*Σκάντι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Vanic Vé
* Αζατρού Αρτ 

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Μόριτς Μπλάιμπτροϊ

Ο **Μόριτς Μπλάιμπτροϊ** (*Moritz Johann Bleibtreu*, γενν. 13 Αυγούστου 1971) είναι Γερμανός ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ο Μπλάιμπτροϊ γεννήθηκε στο Μόναχο και είναι γιος των Αυστριακών ηθοποιών Μόνικα Μπλάιμπτροϊ και Χανς Μπρένερ. Ήδη από την ηλικία των έξι ετών πραγματοποίησε τις πρώτες εμφανίσεις του στη γερμανική παιδική τηλεοπτική εκπομπή *Neues aus Uhlenbusch*. Στην ηλικία των 16 εγκατέλειψε το σχολείο. Εργάστηκε ως *au pair* στο Παρίσι και αργότερα πήγε στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε υποκριτική.

Άρχισε την καριέρα του το 1992 (στην ηλικία 21 ετών) σε θέατρο του Αμβούργου στο κλασικό ρεπερτόριο. Το 1993 είχε τον πρώτο του τηλεοπτικό ρόλο. Ένα χρόνο αργότερα έκανε πρώτη εμφάνιση στο σινεμά. Έγινε διάσημος κυρίως με τις ταινίες «Τρέξε Λόλα, τρέξε» (*Lola rennt*), «*Knockin' On Heaven's Door*» και «Το Πείραμα» (*Das Experiment*). Επίσης συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Φατίχ Ακίν στις ταινίες *[[Η Ιουλία τον Αύγουστο]]*, *[[Σολίνο]]*, *Chicko *και *[[Κουζίνα με ψυχή]]*.

Τον Νοέμβριο του 2008 απέκτησε έναν γιο από την σύντροφό του, την Άνικα.

## Βραβεύσεις


European Film Awards 
 
**Υποψηφιότητα:**
*2001: Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού για την ταινία *[[Το Πείραμα (ταινία 2001)|Το Πείραμα]]*
*2009: Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού για την ταινία *[[Το σύμπλεγμα Baader Meinhof|Το Σύμπλεγμα Μπάαντερ Μάινχοφ]]*


Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου 
 
**Βράβευση:**
*2006: Αργυρή Άρκτος Καλύτερου Ηθοποιού για την ταινία *[[Ξέφρενη ζωή|Elementarteilchen]]*


Βραβείο Ernst Lubitsch 
 
**Βράβευση:**
*1997: Βραβείο για τον ρόλο του Αμπντούλ στην ταινία δρόμου *Knockin' On Heaven's Door*

:**Πλήρης Κατάλογος Βραβείων: [http://www.imdb.com/name/nm0001953/awards εδώ]**

## Φιλμογραφία
thumb|250px|Στην πρεμιέρα της ταινίας ''Σκάνδαλο'', Βερολίνο 2007.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μόριτς Μπλάιμπτροϊ στο cine.gr
*Μόριτς Μπλάιμπτροϊ στο IMDb
*Moritz Bleibtreu: Black box money Manni (ελληνικά)
*The Moritz Bleibtreu Experience

Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Σνόρρι Στούρλουσον

Ο **Σνόρρι Στούρλουσον** (*Snorri Sturluson*, 1179 – 23 Σεπτεμβρίου 1241) ήταν Ισλανδός ιστορικός, ποιητής και πολιτικός. Ήταν ο συγγραφέας της Νεώτερης Έντα ή *Πεζής Έντα* που αποτελείται από ένα διήγημα Σκανδιναβικής μυθολογίας, ένα βιβλίο σε ποιητική γλώσσα και μια λίστα με μορφές στίχων. Επίσης ήταν ο συγγραφέας μιας Σάγκα για την ιστορία των Σκανδιναβών βασιλιάδων, από την θρυλική ιστορία εώς την πρώιμη μεσαιωνική Σκανδιναβική ιστορία. 

Ως ιστορικός και μυθογράφος είναι αξιοσημείωτη η θεωρία του, σύμφωνα με την οποία οι μυθολογικοί θεοί ξεκινούν ως πολεμικοί ηγέτες των ανθρώπων, από τις νεκρικές τοποθεσίες  των οποίων αναπτύσσονται λατρείες. Καθώς οι άνθρωποι επικαλούνται τον νεκρό πολεμικό ηγέτη ενώ μάχονται ή τον νεκρό βασιλιά σε φυλετικές κακουχίες αρχίζουν να λατρεύουν την συγκεκριμένη περσόνα. Τελικά ο βασιλιάς ή ο πολεμιστής μένουν στη μνήμη μόνο ως θεοί. Επίσης πρότεινε τη θεωρία πως η νίκη μιας φυλής έναντι άλλης εξηγείτο από τους μαχόμενους ως συμβολή των θεών της μίας φυλής έναντι των θεών της άλλης. 

Ο γάμος του Σνόρρι του επέφερε σημαντικό πλούτο και το 1206 εγκαταστάθηκε στο *Ρέυκχολτ* (*Reykholt*) όπου και κατασκεύασε κτίρια που σώζονται μέχρι σήμερα. Απέκτησε γρήγορα τη φήμη ποιητή, ενώ ταυτόχρονα ήταν και επιτυχημένος δικηγόρος και από το 1215 έγινε πρόεδρος του νομοθετικού σώματος και του ανωτάτου δικαστηρίου της Ισλανδίας. 

Το καλοκαίρι του 1218 έπλευσε από την Ισλανδία στη Νορβηγία ύστερα από βασιλική πρόσκληση. Εκεί γνωρίστηκε καλά με τον βασιλιά Χάκον Χακόναρσον (*Hákon Hákonarson*) και με άτομα του βασιλικού περιγύρου που έδωσαν στον Σνόρρι βαθειά γνώση της ιστορίας της Σουηδίας . 

Ο Σνόρρι ενεπλάκη σε μια αποτυχημένη εξέγερση εναντίον του Χάκον Χακόναρσον και τελικά δολοφονήθηκε στο Ρέυκχολτ όπου και διέμενε. 

Το 1947 ανεγέρθηκε ένα άγαλμα του Σνόρρι Στούρλουσον από τον Νορβηγό γλύπτη Γκουστάβ Βιγκελάντ (*Gustav Vigeland*) στο Ρέυκχολτ.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Fjölbrautaskóli Versturlands: Το Ρευκχόλτ την εποχή του Σνόρρι
* Faulkes, Anthony (1993). "The sources of Skáldskaparmál: Snorri's intellectual background", ''Snorri Sturluson. Kolloquium anläßlich der 750. Wiederkehr seines Todestages'', pp.&nbsp;59&ndash;76. Tübingen: Narr (PDF.)

Κατηγορία:Ισλανδοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ισλανδοί ποιητές
Έδδα

Οι **Έδδα** (*Edda*) είναι συλλογές από ποιητικές διηγήσεις παραδοσιακών ιστοριών που σχετίζονται με τη Σκανδιναβική μυθολογία. 

Πρόκειται μάλλον για αποσπασματικά μέρη μιας πολύ μεγαλύτερης παράδοσης προφορικών αφηγήσεων την οποία συνέγραψαν λόγιοι προτου χαθούν ολοκληρωτικά οι ιστορίες. 

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την καταγωγή της λέξεως *edda*. Μια θεωρία υποστηρίζει ότι είναι ταυτόσημη με τη λέξη που φαίνεται να σήμαινε *προ-γιαγιά*. Σύμφωνα με άλλη θεωρία η λέξη *edda* σημαίνει *ποιητική*, ενώ μια τρίτη αναφέρει ως σημασία τη φράση *το βιβλίο του Oddi*, δηλαδή του μέρους όπου ο Σνόρρι Στούρλουσον έλαβε την εκπαίδευσή του. 

Υπάρχουν δύο Έντα:
*Η Ποιητική Έδδα, που είναι και η πιο σύγχρονη από τις δύο 
*Η Νεώτερη Έντα (γνωστή και ως η *Πεζή Έντα*), που είναι και η πιο παλιά. 

## Εκδοχές online
* ''The Elder Eddas and the Younger Eddas'' , Eng. trans. by I. A. Blackwell, 1906
* Prose Edda (Old Norse)
* Prose Edda (English)
* Poetic Edda (Old Norse)
* Poetic Edda (English)

Εντα
Νεότερη Έντα

Η **Πεζή Έντα**, γνωστή επίσης ως **Νεότερη Έντα** ή η **Έντα του Σνόρρι** είναι ένα Ισλανδικό χειρόγραφο ποιητικής που εμπεριέχει επίσης πολλές μυθολογικές ιστορίες. Ο σκοπός του ήταν να δώσει τη δυνατότητα στους Ισλανδούς ποιητές και αναγνώστες να καταλάβουν τις λεπτότητες του παρηχητικού στίχου και να κατανοήσουν το νόημα πίσω από τις φράσεις που χρησιμοποιούνταν στην σύγχρονη ποίηση. 

Γράφτηκε από τον Ισλανδό λόγιο και ιστορικό Σνόρρι Στούρλουσον γύρω στα 1220. Στις μέρες μας έχει φτάσει σε επτά βασικά χειρόγραφα, γραμμένα περίπου από το 1300 ως το 1600. 

Η Πεζή Έντα αποτελείται από τρία ξεχωριστά τμήματα: το *Gylfaginning* (περίπου 20,000 λέξεων), το *Skáldskaparmál* (περίπου 50,000 λέξεων) και το *Háttatal* (περίπου 20.000 λέξεων).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χειρόγραφα
Υμίρ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο **Υμίρ** (**Ymir**), ο οποίος αποκαλείται και *Αουργκελμίρ* (Aurgelmir) ανάμεσα στους γίγαντες, ήταν ο ιδρυτής της φυλής των *παγωμένων γιγάντων* και μια σημαντική μορφή της σκανδιναβικής κοσμολογίας. Σύμφωνα με ορισμένα ποιήματα ο Υμίρ συνελήφθη στο Γκιννουνγκαγκάπ όταν ο πάγος από το Νιφλχέιμ συνάντησε τη ζέστη του Μουσπελχέιμ και έλιωσε απελευθερώνοντας σταγόνες από την ύλη εΐτρ. Οι σταγόνες κόλλησαν μεταξύ τους και δημιούργησαν έναν γίγαντα από παγωμένη πάχνη μεταξύ των δύο κόσμων ενώ οι σπίθες από το Μουσπελχέιμ του έδωσαν ζωή. Γίγαντες ξεπήδησαν από το κορμί του ενώ ο Υμίρ κοιμόταν. Άπο τις μασχάλες του ξεπήδησαν μία γυναίκα και ένας άντρας, ενώ από το αριστερό και δεξί του πόδι γεννήθηκε ένας γιος με έξι κεφάλια. 

Ο Υμίρ τρεφόταν από την αγελάδα Αουδούμπλα, η οποία με τη σειρά της τρεφόταν από παγωμένη πάχνη και αλάτι. Το γλείψιμό της στον πάγο κατέληξε να δημιουργήσει τον Μπούρι, που γέννησε τον Μπορ, πατέρα των Οντίν, Βίλι και Βε. 

Ο Οντίν και οι αδελφοί του σκότωσαν τον Υμίρ. Μόνο δύο γίγαντες επιβίωσαν της πλημμύρας από το αίμα του Υμίρ: ο εγγονός του *Μπεργκελμίρ* (*Bergelmir*) και η σύζυγός του. Ο Οντίν και τα αδέρφια του χρησιμοποίησαν το σώμα του Υμίρ για να δημιουργήσουν το Μίντγκαρντ στο κέντρο του Γκιννουνγκαγκάπ. Η σάρκα του έγινε η γη, τα κόκαλά του τα βουνά, τα δόντια του πέτρες. Από τα μαλλιά του φύτρωσαν δέντρα και κάμπιες από τη σάρκα του έγινε η φυλή των νάνων. Οι θεοί τοποθέτησαν το κρανίο του Υμίρ στον ουρανό, υποστηριζόμενο από τέσσερις νάνους και τα μυαλά του έγιναν σύννεφα. Το αίμα του Υμίρ γέμισε τις λίμνες και τις θάλασσες.

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
LV

Το **LV** η **lv** (ελ-βη) μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

* Λετονία (ISO-3166)
* Λετονικά (ISO 639-2)
* Λας Βέγκας (Las Vegas) (Νεβάδα)
* Κωδικό IATA - Αλβανική Αεροπορεία
Ντράουπνιρ

Το **Ντράουπνιρ** ( **Draupnir** ) είναι ένα χρυσό δαχτυλίδι του Οντίν, του μέγιστου θεού της Σκανδιναβικής μυθολογίας. Το δαχτυλίδι ήταν πηγή ατέλειωτου πλούτου, αφού κάθε ένατο πρωινό πολλαπλασιαζόταν και παρήγαγε άλλα οκτώ πανομοιότυπα δαχτυλίδια. Το Ντράουπνιρ σφυρηλατήθηκε από τους *Μπρόκκ* και *Σίντρι*, δυο αδέλφια νάνους, γιοί του Ιβάλντι. 

Το δαχτυλίδι τοποθετήθηκε από τον Οντίν στην κηδευτική πυρά του γιου του Μπαλντρ  :

:*Ο Οντίν τοποθέτησε πάνω στην πυρά το χρυσό δαχτυλίδι που ονομαζόταν Ντράουπνιρ. Είχε αυτή την ιδιότητα : ότι κάθε ενάτη νύχτα έπεφταν από αυτό οκτώ χρυσά δαχτυλίδια ίδιου βάρους.* ( Gylfaginning ) 

Το δαχτυλίδι ανακτήθηκε από τον Χέρμοντ. Προσφέρθηκε ως δώρο ερωτοτροπίας στην Γκερντ από τον Σκίρνιρ, τον υπηρέτη του Φρέιρ. 

Ντράουπνιρ είναι και το όνομα ενός νάνου .

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Δαχτυλίδια
Γκρέντελ

Ο **Γκρέντελ** είναι μυθολογικό τέρας στο Αγγλοσαξωνικό επικό ποίημα Μπέογουλφ, το οποίο όλοι φοβούνταν εκτός από τον ίδιο τον Μπέογουλφ. Μέσα στο ποίημα περιγράφεται με διάφορους όρους. 

Ο Γκρέντελ είναι απόγονος του βιβλικού Κάιν, του πρώτου δολοφόνου. Το τέρας στοιχειώνει την αίθουσα δείπνου των Δανών και τρώει τους μεθυσμένους άντρες. Ο Μπέογουλφ εγκαταλείπει την Γκέτλαντ για να νικήσει το τέρας με γυμνά χέρια.

Αργότερα η μητέρα του Γκρέντελ, που έχει μεγαλύτερη ισχύ , θα προσπαθήσει να εκδικηθεί το θάνατο του γιου της , αλλά τελικά σκοτώνεται από τον Μπέογουλφ. 

Η ίδια ιστορία παρουσιάζεται στην σάγκα του *Χρολφ Κράκι* (Hrólf Kraki). Ο αντίστοιχος του Μπεογούλφ , Μπέντβαρ Μπγιάρκι (Bödvar Bjarki), αφήνει την Γκέτλαντ και καταφθάνει στην αυλή των Δανών . Εκεί σκοτώνει ένα τέρας που τρομοκρατούσε τους Δανούς επί δύο χρόνια .

## Βλέπε επίσης
* Μπέογουλφ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Arby Stones, "Hellhounds, Werewolves and the Germanic Underworld"

Κατηγορία:Μυθολογικά πλάσματα
Μικέλης Άβλιχος

Ο **Μικέλης (Μιχαήλ) Γ. Άβλιχος** ( 1844 - 1917) ήταν Έλληνας σατιρικός ποιητής. Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς στις 18 Μαρτίου 1844 από εύπορους γονείς, τον Γεώργιο Άβλιχο του Θεοδώρου (1807-28/10/1897) και την Ειρήνη Κουρούκλη του Σπυρίδωνος (1820-17/1/1845). Σπούδασε στο εκεί Πετρίτσειο Γυμνάσιο και μετά στην Ελβετία στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, όπου και ήλθε σε επαφή με τον αναρχισμό και τις ιδέες του Μιχαήλ Μπακούνιν. Έζησε κάποια χρόνια στο Παρίσι, την Ζυρίχη και την Βενετία. Όταν το 1872 επέστρεψε στην πατρίδα του, συνέχισε και συμπλήρωσε την ποίηση του συμπατριώτη του Ανδρέα Λασκαράτου, εστιάζοντας την λεπτή ειρωνεία του στον αγώνα κατά της κοινωνικής αδικίας, της θρησκοληψίας, της πλουτοκρατίας και του πολέμου. 

Για ένα μικρό διάστημα συνεργάστηκε λογοτεχνικά με τους Παναγιώτη Πανά και τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, υπήρξε ωστόσο πολύ φειδωλός στις δημοσιεύσεις και γι' αυτό το σύνολο της δημοσιευμένης ποιητικής του παραγωγής (κυρίως σονέτα) δεν ξεπερνά τις 100 σελίδες. Κατά την περίοδο 1912–1913 πάντως, έκανε τις τακτικότερες δημοσιεύσεις του στο περιοδικό *[[Ζιζάνιο (περιοδικό)|Ζιζάνιο]]*.

Παρά την ευψυχία και την ισχυρή του προσωπικότητα, ο Άβλιχος δεν κατόρθωσε να επηρεάσει αποτελεσματικά την επτανησιακή διανόηση της εποχής του, και ενώ, όπως γράφει ο Γιάνης Κορδάτος, στην Αθήνα η ποίησή του εκτιμήθηκε πολύ, η ασφυκτικά ελεγχόμενη από τους πλούσιους και τους παπάδες τοπική κοινωνία τον οδήγησε γρήγορα στην απομόνωση. Πέθανε  στο Ληξούρι στις 28 Νοεμβρίου 1917 και τάφηκε εκεί. Έμεινε μέχρι το θάνατό του συνεπής στις αθεϊστικές και αναρχικές θέσεις του και αποχαιρέτησε τους φίλους του με τα εξής τελευταία του λόγια: «Μην θρηνείτε, γιατί ο Μικέλης πάει στην ζωή». 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

Ρουχωτάς Αριστείδης, *Τα Άπαντα Μικέλη Άβλιχου*, Αθήνα, 1976.

Σακκάτος Βαγγέλης, *«Ανδρέας Λασκαράτος και Μικέλης Άβλιχος. Δύο μεγάλοι Κεφαλλονίτες σατιρικοί»*, Αθήνα, 2000, ISBN 960-8472-71-7

Τούλιος, Σπύρος Σ., *«Η άγνωστη καταγωγή του Ληξουριώτη ζωγράφου, ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Γεωργίου Γ.* *Άβλιχου»,*    *Κεφαλληνιακά Χρονικά 16,* Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών, Αργοστόλι, 2015, σελ. 551-567. ISSN 1105-2988.

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες άθεοι
Σιμπλίκιος

Ο **Σιμπλίκιος** ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος του 6ου αιώνα, μέλος της Πλατωνικής Ακαδημίας στην Αθήνα και σημαντικότατος σχολιαστής έργων του Αριστοτέλη. Προερχόμενος από την Κιλικία, σπούδασε στην Αλεξάνδρεια και στην Αθήνα κοντά στον Αμμώνιο του Ερμείου και τον Δαμάσκιο. Όταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός το 529, απαγόρεψε σε όσους δασκάλους της επικράτειας του δεν είχαν ασπαστεί τον χριστιανισμό «*την ανοσίαν Ελλήνων μανίαν διδάσκεσθαι*» ο Σιμπλίκιος, πιστός στις αρχές και τις ιδέες του, έμεινε έως το 532 σε αξιοπρεπή απομόνωση ασχολούμενος κυρίως με τη σύνταξη ενός ερμηνευτικού υπομνήματος στο *Εγχειρίδιον* του Επικτήτου. Το 532 ακολούθησε έξι από τους συνεργάτες του ακαδημαϊκούς στο ταξίδι του τους στην Περσία, ελπίζοντας, όπως και εκείνοι ότι εκεί θα βρισκόταν φιλόξενη στέγη για την ελληνική φιλοσοφία, αλλά ήδη τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στην Αθήνα μαζί τους με γενική την απογοήτευση, την οποία μετρίαζε κάποια εγγύηση προσωπικής ασφάλειας, με τη μεσολάβηση του Πέρση μονάρχη Χοσρόη Α΄ στον Ιουστινιανό.

Ο Σιμπλίκιος, εκτός από το *«Εγχειρίδιον»* του Επικτήτου, συνέγραψε υπομνήματα στα *«Στοιχεία»* του Ευκλείδη, καθώς και στα έργα του Αριστοτέλη *«Φυσικά»*, *«Κατηγορίες»*, *«Περί ψυχής»* και *«Περί ουρανού»*, όπου επιχειρείται η εναρμόνιση των διδασκαλιών του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη στα κύρια σημεία τους. Μέσα από τα έργα του διασώθηκε ένα μεγάλο πλήθος αποσπασμάτων των Φυσικών ή «Προσωκρατικών» Φιλοσόφων.

## Παραπομπές

## Μελέτες για τον Σιμπλίκιο
**Irma Croese: Simplicius on Continuous and Instantaneous Change. Neoplatonic Elements in Simplicius’ Interpretation of Aristotelian Physics. *Zeno Institute of Philosophy, Utrecht 1998, ISBN 90-393-1555-8
**Golitsis, Pantelis, Les Commentaires de Simplicius et Jean Philopon à la Physique d'Aristote, Berlin-New York, Walter de Gruyter, *"Commentaria in Aristotelem Graeca et Byzantina. Quellen und Studien", 2008, ISBN 978-3-11-019541-5
*''Baltussen, Han, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The methodology of a commentator, London, Duckworth, 2008

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι

Ο **Αλεξάντερ Κβασνιέβσκι**, σωστότερη προφορά **Κφασνιέφσκι** (*Aleksander Kwaśniewski*, 15 Νοεμβρίου 1954) είναι Πολωνός πολιτικός και πρώην πρόεδρος της χώρας. 

Γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1954 στο Μπιάλογκαρντ (*Białogard*). Την κομμουνιστική περίοδο δραστηριοποιήθηκε στην κομμουνιστική Σοσιαλιστική Ένωση Πολωνών Φοιτητών (*Socjalistyczny Związek Studentów Polskich*, *SZSP*) και διετέλεσε υπουργός αθλητισμού τη δεκαετία του '80. 

Ο Κβασνιέφσκι εξελέγη πρόεδρος το 1995, νικώντας τον προκάτοχό του στο αξίωμα Λεχ Βαλέσα (*Lech Wałęsa*). Επανεξελέγη για μια δεύτερη και τελική θητεία ως πρόεδρος το 2000 με μια αποφασιστική νίκη από τον πρώτο γύρο.

Είναι παντρεμένος με την δικηγόρο Γιολάντα Κβασνιέβσκα (*Jolanta Kwaśniewska*) από το 1979 και έχει μία κόρη γεννημένη το 1981 . Παρέμεινε Πρόεδρος μέχρι το 2005, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Λεχ Καζίνσκι.

## Παραπομπές


## Σχετικά άρθρα
* Πολωνία

Κβασνιέβσκι
Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου
Κίλικες

Οι **Κίλικες** ήταν λαός της Μικράς Ασίας, που από το όνομα του γενάρχη τους Κίλικα, τον γιο του Αγήνορα, αδελφό του Κάδμου και του Φοίνικα, πήραν το όνομά τους καθώς και η χώρα τους η  Κιλικία (σύμφωνα με τοπική παράδοση που σημειώνει ο Ηρόδοτος Ζ-91).

Πρώτος που κάνει αναφορά γι΄ αυτό το λαό είναι ο Όμηρος στην Ιλιάδα Ζ΄397-415, όπου και αναφέρεται ως Βασιλιάς των Κιλίκων ("*Κιλίκεσσ΄ άνδρεσσιν ανάσσων*"), ο "*μεγαλήτωρ*" Ηετίων, πατέρας της Ανδρομάχης, συζύγου του Έκτορα. Ο Στράβων αναφέρει ότι βασίλευαν δύο δυναστείες αυτή του Ηετίωνα και του Μύνητα, τους οποίους, κατά τον Τρωικό πόλεμο, φόνευσε ο Αχιλλέας.

Οι Κίλικες αποτελούσαν ένα κράμα γηγενών Πελασγικών φυλών της Μικράς Ασίας και Μυκηναίων - Αχαιών από τον Ελλαδικό χώρο. Σημαντικώτερες πηγές για την καταγωγή τους είναι ο Όμηρος στην Ιλιάδα, αλλά και ο περιηγητής Στράβων στα Γεωγραφικά τους. Εκ των αρχαίων κειμένων συμπεραίνεται ότι τα ονόματα των Κιλίκων ήσαν πανάρχαια Πελασγικά, αλλά και νεώτερα Μυκηναϊκά - Αχαϊκά. Οι Κίλικες υπήρξαν λαός πολεμικός και γι αυτό πολλές φορές έμειναν ανεξάρτητοι, έστω και αν η χώρα τους είχε καταληφθεί (βλ. σχετικά: Κιλικία). Εκτός των Ελληνικών αρχαίων κειμένων και η Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται στην περιοχή της Κιλικίας, συγκεκριμένα σύμφωνα με το βιβλίο Α΄ Βασιλειών (10:28,29) ο Σολομώντας εφοδιαζόταν άλογα από τους Κίλικες, τα οποία στη συνέχεια εμπορευόταν σε περιοχές των Χετταίων και Αραμαίων.

## Αναφορές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.709.
* David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.661.

Κατηγορία:Έθνη της Εβραϊκής Βίβλου
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Άλφρεντ Νομπέλ

Ο **Άλφρεντ Μπέρναρντ Νομπέλ** (*Alfred Bernhard Nobel* , 21 Οκτωβρίου 1833 - 10 Δεκεμβρίου 1896) ήταν Σουηδός χημικός, μηχανικός και βιομήχανος, γιος του επίσης, μηχανικού και βιομήχανου, Εμμανουήλ Νομπέλ, εφευρέτη της υποβρύχιας νάρκης. Σπούδασε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας και στις ΗΠΑ. 

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη χημεία, και κυρίως με τις εκρηκτικές ύλες. Τελειοποίησε τον τρόπο παρασκευής της νιτρογλυκερίνης και ίδρυσε εργοστάσιο παραγωγής της σε μεγάλες ποσότητες. Για την αποφυγή των εκρήξεων πέτυχε την παρασκευή δυναμίτιδας με πυριτική γη, εφεύρεση που διαδόθηκε σύντομα σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική. Το 1873 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου εφηύρε την νεοδυναμίτιδα ή ζελατοδυναμίτιδα (1875) και την πολεμική άκαπνη πυρίτιδα (βαλλιστίτιδα, 1888). Το 1889 πούλησε την εφεύρεση του αυτή στην ιταλική κυβέρνηση και το 1891 εγκαταστάθηκε στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας, όπου ίδρυσε χημικό εργοστάσιο. 

Έλαβε πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και απέκτησε μεγάλη περιουσία, μεγάλο τμήμα της οποίας διέθεσε για φιλανθρωπικούς και ερευνητικούς σκοπούς σε διάφορα ιδρύματα. Με το υπόλοιπο της περιουσίας του καθιέρωσε τα ομώνυμα Βραβεία Νομπέλ. Κλειστός χαρακτήρας από τη φύση του, ασχολήθηκε και με τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Στο τέλος της ζωής του μάλιστα έγραψε και το δράμα *Βεατρίκη Τσέντσι*.

## Δείτε επίσης
* Βραβείο Νόμπελ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Nobel e-Μουσείο
* Βιογραφία
* Βραβεία Νόμπελ

Κατηγορία:Χημικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Σουηδοί εφευρέτες
Κατηγορία:Σουηδοί χημικοί
Κατηγορία:Σουηδοί μηχανικοί
Κατηγορία:Σουηδοί βιομήχανοι
Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
Αδάμαντας Μήλου

Ο **Αδάμαντας** ή **Αδάμας** είναι το επίνειο και ο κύριος λιμένας της Μήλου, του Νομού Κυκλάδων, με πληθυσμό 1.347 κατοίκων κατά την απογραφή του 2011. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας.
## Δημοτική κοινότητα
Η δημοτική κοινότητα Αδάμαντα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινόςοικισμός, με έκταση 3,970 χμ² (2011). 
### Πληθυσμός

## Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του κόλπου της Μήλου. Ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1831 από Κρητικούς πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά από ψήφισμα της κυβέρνησης Καποδίστρια. Οι δε σημερινοί απόγονοι εκείνων ονομάζονται "Μηλοκρητικοί".

Στους πρόποδες του λόφου, στην παραλία του Αδάμαντα, υπάρχει θερμή πηγή. Ο χώρος είναι κλειστός (δε λειτουργεί), αλλά υπάρχει πινακίδα που δηλώνει ότι εκεί υπάρχουν θερμά λουτρά.

Στη παραλία του Αδάμαντα και σε βάθος περίπου 30 μ. διακρίνονται ίχνη αρχαίων κτισμάτων από τα οποία και συμπεραίνεται ότι εκεί υπήρχε αρχαιότατος οικισμός που καταβυθίσθηκε λόγω καθίζησης του εδάφους.

Σημειώνεται ότι κοντά τον Αδάμαντα υπάρχει στρατιωτικό κοιμητήριο Αγγλογάλλων του Κριμαϊκού πολέμου υπενθυμίζοντας ότι ο Αδάμαντας ήταν τότε το ορμητήριο του γαλλικού στόλου. Ακόμη και σήμερα, μια φορά το χρόνο καταπλέει πολεμικό πλοίο του Γαλλικού στόλου για να αποτίσει φόρο τιμής προς τους νεκρούς.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1945) καταγράφηκαν 50 θάνατοι κατοίκων από την πείνα και τους βομβαρδισμούς.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της Μήλου
Κατηγορία:Λιμένες της Μεσογείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μήλου
Βουλγαρική γλώσσα

Η **Βουλγαρική γλώσσα** (български език  είναι μία Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, μέλος του Νοτίου κλάδου των Σλαβικών γλωσσών. Ανήκει επίσης στο βαλκανικό γλωσσικό δεσμό.

Είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Ομιλείται επίσης ως μειονοτική γλώσσα στην Βόρεια Μακεδονία (κάποιοι θεωρούν τη γλώσσα της βουλγαρική διάλεκτο, αν και η Σλαβομακεδονική θεωρείται ξεχωριστή γλώσσα για καθαρά πολιτικούς λόγους), και την Ελλάδα (με τους Βούλγαρους μετανάστες και με τη μορφή της Πομάκικης, στην περιοχή της Θράκης), καθώς και σε Ουγγαρία, Ισραήλ, Ρουμανία (υπάρχει Βουλγαρική μειονότητα στην περιοχή της Δοβρουτσάς), Μολδαβία, Ρωσία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Τουρκία και Ουκρανία, και από τους Βούλγαρους μετανάστες σε Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά και τις ΗΠΑ. Εκτιμάται πως διαθέτει συνολικά 10 εκατομμύρια γηγενείς ομιλητές.

Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των σλαβικών γλωσσών, στη βουλγαρική γλώσσα ο πτώσεις των ουσιαστικών έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, γι'αυτό και χρησιμοποιείται το οριστικό, το αόριστο και το λεγόμενο «μηδενικό» άρθρο. Με την εξαίρεση της βουλγαρικής και της κοντινής σε αυτή σλαβομακεδονικής, άλλες σλαβικές γλώσσες δεν έχουν άρθρα.

## Βουλγαρικό αλφάβητο

### Αποκλείονται από το αλφάβητο μετά το 1945
* **Ѫ ѫ**  
* **Ѣ ѣ** 

## Σύγκριση με άλλες σλαβικές γλώσσες

## Κοινές βουλγαρικές εκφράσεις
* Здравей (zdravéy) [zdrɐˈvɛj] — γεια
* Здрасти (zdrásti) [ˈzdrasti] — γεια (ανεπίσ.)
* Добро утро (dobró útro) [dʊˈbrɔ ˈutrɔ] — καλημέρα (πρωί)
* Добър ден (dóbər den) [ˈdobɤ̞r dɛn] — καλημέρα
* Добър вечер (dóbər vécher) [ˈdɔbɤ̞r ˈvɛt͡ʃɐr] — καλησπέρα
* Лека нощ (léka nosht) [ˈlɛkɐ nɔʃt] — καληνύχτα
* Довиждане (dovízhdane) [dʊˈviʒdɐnɛ] — αντίο
* Как се казваш? (kak se kazvash) – Ποιο είναι το όνομά σου (φιλικό); 
* Как си (kak si) [kak si] — πώς είσαι
* Добре съм (dobré səm) [doˈbrɛ sɐm] — είμαι καλά
* Не много добре/бива [nɛ ˈmnɔgo doˈbrɛ/ ˈbivɐ] (Ne mnógo dobré/Bíva) — όχι τόσο καλά/έτσι και έτσι
* Всичко най-хубаво [ˈvsit͡ʃko naj ˈxubɐvo] (vsíchko náy-húbavo) — τα καλύτερα
* Поздрави (pózdravi) [ˈpɔzdrɐvi] — χαιρετισμούς
* Благодаря (blagodaryá) [blɐgodɐˈrjɐ] — ευχαριστώ
* добре дошъл (dobré doshə’l) [dʊˈbrɛ doˈʃɤɫ] — Καλώς ήλθες 
* Моля (mólya) [ˈmɔljɐ] - Παρακαλώ
* Съжалявам (Səzhalyavam) [sɤ̞ʒɐˈljavɐm] — Συγνώμη (για κάποιο σφάλμα),Λυπάμαι (ρήμα)
* Не/да (Ne/Da) — Όχι/Ναι
*благодаря за вниманието (blagodaryá za vnimanieto)—Ευχαριστώ για την προσοχή σας
* Може би (mózhe bí) – Μπορεί 
*Може ли (mózhe lí)  – Μπορεί; 
* Обичам те! (obícham te) – Σ'αγαπώ!

## Δείτε επίσης
* Μεταγραφή ελληνικών και κυριλλικών χαρακτήρων
* Απλό σύστημα για τη μεταγραφή της βουλγαρικής γλώσσας
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βουλγαρικό–Αγγλικό λεξικό  από το SA Dictionary 
* Βουλγαρικό–Αγγλικό Λεξικό: από το Webster's Online Dictionary — the Rosetta Edition.
* Easy Bulgarian Language Course - μαθηματα βουλγαρικων (στα αγγλικα και στα ισπανικα)
* Bulgarian dialects

Κατηγορία:Νοτιοσλαβικές γλώσσες
Γλωσσα
Κατηγορία:Γλώσσες της Ρουμανίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ουκρανίας
Κυκλάδες

thumb|300px
Οι **Κυκλάδες** είναι νησιωτικό σύμπλεγμα του Αιγαίου πελάγους.  Η διάταξη των νησιών είναι σε δύο παράλληλες ευθείες, στη νοητή συνέχεια του ακρωτηρίου του Σουνίου και της Ευβοίας αντίστοιχα, από την οποία προκύπτει η επιμέρους διάκριση σε Δυτικές και Ανατολικές Κυκλάδες. Αποτελούν τον ομώνυμο νομό Κυκλάδων που έχει πρωτεύουσα  την Ερμούπολη. Ο συνολικός νόμιμος πληθυσμός των Κυκλάδων ανέρχεται στους 122.738 κατοίκους το 2021, ελαφρώς μειωμένος σε σχέση με τον αντίστοιχο νόμιμο πληθυσμό του 2011 που ήταν 124.147 κάτοικοι.

Το όνομά τους δόθηκε από τους αρχαίους γεωγράφους εξαιτίας της κυκλικής τους διάταξης γύρω απ' το νησί της Δήλου. 

Ο νομός Κυκλάδων περιλαμβάνει επίσης πολυάριθμες μικρότερες νήσους και συστάδες νήσων όπως η συστάδα Αντιπάρου, οι νησίδες Μακάρες, η Άνυδρος (ή Αμοργοπούλα), το Ασπρονήσι, η Νέα Καμένη, η Παλαιά Καμένη, η Ασκανιά, η Εσχάτη, η Χριστιανή, η Νικουριά, η Καρδιώτισσα, η Κιτριανή, η Σεριφοπούλα, το Γλαρονήσι, το Ρευματονήσι, το Αβολαδονήσι, το Τραγονήσι, τα Αβελονήσια και το Σχινονήσι.

Οι έξι μικρές νήσοι μεταξύ Αμοργού και Νάξου αποτελούν τις Μικρές Κυκλάδες. Αυτές είναι τα Κουφονήσια (Άνω και Κάτω Κουφονήσι), η Ηρακλειά, η Σχοινούσα, η Δονούσα και η Κέρος.



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για τις Κυκλάδες
* Επιμελητήριο Κυκλάδων
* Πολιτιστική Πύλη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου
* Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής
* Εθνική Στατιστική υπηρεσία Ελλάδας
* Στατιστικά πληθυσμού Ελλάδας 2001
* Το Ορυκτό και ενεργειακό δυναμικό των Κυκλάδων.
Αδάμας

Με το όνομα **Αδάμας** (**Αδάμαντας**) φέρονται:

*Αδάμας, πολύτιμος λίθος, το κοινώς λεγόμενο διαμάντι
*Αδάμαντας Μήλου, το επίνειο και κύριος λιμένας της Μήλου.
*Αδάμας (μυθολογία) που αναφέρεται από τον Όμηρο ως ένας από τους πλέον εξέχοντες Τρώες και τελικά φονεύθηκε από τον Μηριόνη.
*Αδάμας, αρχαίος Αθηναίος γλύπτης του τέλους του 2ου π.Χ. αιώνα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κώδικας Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου

**Κ.Δ.Ν.Δ**. Κώδικας Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου (Ελλην. νομοθεσία).
Εκυρώθη με το Ν.Δ.187/ΦΕΚ 261/τ.Α΄/3-10-1973 και περιέχει 273 άρθρα.

**Μέρος 1ο** Πλοία και Βοηθητικά ναυπηγήματα.

Κεφ.Α΄ Ορισμοί, Κεφ.Β΄ Εθνικότητα πλοίου, Κεφ.Γ΄ Καταμέτρηση χωρητικότητας, Κεφ.Δ΄ Ασφάλεια πλοίων, Κεφ.Ε΄ Ναυτιλιακά έγγραφα πλοίων, Κεφ.Στ΄ Βοηθητικά ναυπηγήματα.

**Μέρος 2ο** Προσωπικό των πλοίων και βοηθητικών ναυπηγημάτων.

Κεφ.Α΄ Ναυτική απογραφή, Κεφ.Β΄ Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση, Κεφ.Γ΄ Ιδιωτική Ναυτική Εκπαίδευση, Κεφ.Δ΄ Αποδεικτικά ναυτικής ικανότητας, Κεφ.Ε΄ Σύνθεση προσωπικού των πλοίων (πληρώματα), Κεφ.Στ΄ Εύρεση ναυτ. εργασίας, Κεφ.Ζ΄ Κρατική ρύθμιση σύμβασης ναυτολόγησης, Κεφ.Η΄ Τροφοδοσία, Κεφ.Θ΄ Εξουσία και καθήκοντα Πλοιάρχου, Κεφ.Ι΄ Καθήκοντα πληρώματος.

**Μέρος 3ο** Αστυνομία λιμένων και παραλίων.

Κεφ.Α΄ Όρια αστυνομικής δικαιοδοσίας των λιμενικών αρχών. Κεφ.Β΄ Διοικητική Αστυνομία, Κεφ.Γ΄ Δικαστική Αστυνομία.

**Μέρος 4ο** Ειδικά ναυτιλιακά θέματα.

Κεφ.Α΄ Ακτοπλοΐα, Κεφ.Β΄ Πλοήγηση, Κεφ.Γ΄ Ρυμούλκηση και Επιθαλάσσια αρωγή, Κεφ.Δ΄ Φαρικά τέλη, Κεφ.Ε΄ Ναυάγια.

**Μέρος 5ο** Ποινικές και πειθαρχικές διατάξεις.

Τμήμα Α΄ Ουσιαστικές διατάξεις.

Κεφ.Α΄ Γενικές Διατάξεις, Κεφ.Β΄ Ειδικά ναυτικά εγκλήματα.

Τμήμα Β΄ Δικονομικές διατάξεις και Τμήμα Γ΄ Πειθαρχικές διατάξεις.

Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Κώδικας Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου

**Κ.Ι.Ν.Δ.** Κώδικας Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου. (Ελλην. νομοθεσία).

Κυρώθηκε από το Νόμο **3816**/ΦΕΚ 32/τ.Α΄/28-2-**1958**. Με 297 άρθρα που κατανέμονται ως εξής:

Τίτλος 1ος: Περί πλοίων και πλοιοκτησίας.

Τίτλος 2ος: Περί συμπλοιοκτησίας.

Τίτλος 3ος: Περί πλοιάρχου.

Τίτλος 4ος: Περί πληρώματος.

Τίτλος 5ος: Περί ευθύνης πλοιοκτήτου.

Τίτλος 6ος: Περί ναυλώσεως. Κεφ.Α΄ Γενικές Διατάξεις, Κεφ.Β΄ Υποχρεώσεις εκναυλωτού, Κεφ.Γ΄ Ευθύνη του εκναυλωτού, Κεφ.Δ΄ Υποχρεώσεις ναυλωτού, Κεφ.Ε΄ Υπαναχώρηση και αδυναμία παροχής, Κεφ.Στ΄ Περί φορτωτικής και Κεφ.Ζ΄ Σύμβαση μεταφοράς επιβάτου.

Τίτλος 7ος: Περί μεταβιβάσεως κυριότητας πλοίου προς εξασφάλιση απαιτήσεων.

Τίτλος 8ος: Περί υποθήκης πλοίων (Συμπληρ. με το Ν.Δ.3899/1958 "Περί προτιμωμένης υποθήκης επί πλοίων")

Τίτλος 9ος: Περί ναυτικών προνομίων.

Τίτλος 10ος: Περί κατάσχεσης και αναγκαστικής εκτέλεσης επί πλοίων.

Τίτλος 11ος: Περί κοινών αβαριών και συνεισφοράς.

Τίτλος 12ος: Περί συγκρούσεως πλοίων.

Τίτλος 13ος: Περί των εκ της επιθαλάσσιας αρωγής απαιτήσεων.

Τίτλος 14ος: Περί θαλάσσιας ασφάλισης και 

Τίτλος 15ος: Παραγραφές - Μεταβατικές διατάξεις.

Κωδικας
Επιχείρημα από πλάνης

Το **επιχείρημα από πλάνης**, ή αλλιώς **argumentum ad logicam** αποτελεί λογική πλάνη, η οποία τείνει να αποδείξει ότι επειδή ένα επιχείρημα είναι εσφαλμένο, τότε και το συμπέρασμά του είναι απαραιτήτως εσφαλμένο. 

*Για παράδειγμα:*

: Αν αφήσω αυτό το μολύβι στον αέρα, τότε άγγελοι εξ ουρανού το σπρώχνουν προς τα κάτω. 
: Κατά συνέπεια, το μολύβι θα επιταχύνει προς το έδαφος με ρυθμό 9,80665 μέτρα το δευτερόλεπτο σε κάθε δευτερόλεπτο.

Ακόμα και αν μπορούσε κανείς να αποδείξει τον ισχυρισμό ότι άγγελοι εξ ουρανού ωθούν το μολύβι προς τα κάτω εσφαλμένο, αυτό δεν θα σήμαινε απαραιτήτως ότι αν κάποιος αφήσει το μολύβι ελέυθερο, τότε αυτό *δεν* θα έπεφτε στο έδαφος. Απλώς σημαίνει ότι η θεωρία περί αγγέλων δεν είναι ορθός τρόπος για να καταλήξει κάποιος σε αυτό το συμπέρασμα, άσχετα με το εάν το συμπέρασμα είναι αληθές ή ψευδές.

Το να καταδεικνύει κανείς ως εσφαλμένα τα επιχειρήματα που οδηγούν σε ένα συμπέρασμα δεν ανασκευάζει το ίδιο το συμπέρασμα, το οποίο μπορεί και να είναι αληθές. Το γεγονός ότι τα επιχειρήματα αποδεινύονται ψευδή απλώς συνεπάγεται ότι κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να δεχτεί το συμπέρασμα είτε ως αληθές είτε ως ψευδές.

Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Λογική πλάνη
Ιοβιανός

Ο **Ιοβιανός Φλάβιος Κλαύδιος**, λατιν.: *Flavius Claudius Iovianus* (331 - 17 Φεβρουαρίου 364) ήταν Ρωμαίος Αυτοκράτορας από το 363 έως το 364. Μετά το τέλος τού Ιουλιανού το 363, και ενώ ο Ιοβιανός βρισκόταν σε εκστρατεία, ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας από τον στρατό.

## Βιογραφία
thumb|300px|Νόμισμα του Ιοβιανού, περ. 363. Επιγρ.: D. N. IOVIANUS P. F. AVG. / VOT. V, MULT. X, SMN.
Γεννήθηκε περίπου το 331 στην Άνω Μοισία, στην περιοχή που βρίσκεται το σημερινό Βελιγράδι. Ο πατέρας του Βαρρονιανός, ήταν διοικητής της αυτοκρατορικής φρουράς του Κωνστάντιου Β΄. Ο Ιοβιανός νυμφεύτηκε την κόρη του Λουκιλλιανού, αρχηγού του στρατού. 

Με την ιδιότητα τού διοικητή τής αυτοκρατορικής φρουράς ακολούθησε τον Ιουλιανό το 363, στην εκστρατεία του εναντίον του Πέρση Σαπώρ Β' στη Μεσοποταμία. Μετά το θάνατο του Ιουλιανού, ο Σαλούτιος αρνήθηκε την πρόταση να τον διαδεχτεί, και έτσι ανέβηκε στο θρόνο ο Ιοβιανός. 

Το χαρακτηριστικότερο σημείο της παρουσίας του ως Αυτοκράτορα είναι ότι αναίρεσε άμεσα όλα τα αντιχριστιανικά διατάγματα τού προκατόχου του, και επέτρεψε να επιστρέψουν από την εξορία οι επιφανείς επίσκοποι Ρώμης Λιβέριος, Αλεξανδρείας Αθανάσιος και Αντιοχείας Μελέτιος.

Απεβίωσε κατά την επιστροφή του από τη Συρία προς την Κωνσταντινούπολη στις 17 Φεβρουαρίου 364, στα Δαδάστανα της Βιθυνίας, χωρίς να προλάβει να ασκήσει ουσιαστική διοίκηση. Σύμφωνα με τον ιστορικό Αμμιανό Μαρκελλίνο, πιθανότερες αιτίες του τέλους του ήταν δηλητηρίαση από μανιτάρια, αναθυμιάσεις ξυλάνθρακα, ή δηλητηρίαση από εχθρούς του. Σε διάφορα βιβλία αναφέρεται ότι τον σκότωσε ο πεθερός του Λουκιλλιανός με την κόρη του. Ετάφη στον ναό των Αγίων Αποστόλων.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χαριτώ, κόρη του Λουκιλλιανού στρατιωτικού διοικητή στο Σίρμιον· είχε τέκνα:
* Βαρρονιανός άκμασε 363-380, ύπατος το 364.
* ένας ακόμη γιος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ammianus Marcellinus, Res gestae, Seyfarth, W. (ed.), Ammiani Marcellini Rerum gestarum libri qui supersunt (Leipzig 1978)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άρθρο στη Livepedia
* IME - Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Κόσμου

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Ουαλεντινιανός

Το όνομα **Ουαλεντινιανός** ή **Βαλεντινιανός** μπορεί να αναφέρεται στους παρακάτω:

## Αυτοκράτορες της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
* Ουαλεντινιανός Α΄, από το 364 έως το 365
* Ουαλεντινιανός Β΄, από το 383 έως το 392
* Ουαλεντινιανός Γ΄, από το 425 έως το 455
The Legend of Zelda

Το ***The Legend of Zelda*** (ιαπωνικά: ゼルダの伝説, Χέπμπορν: *Zeruda no Densetsu*) είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης περιπέτειας της εταιρίας Nintendo, σχεδιασμένη από τους Σιγκέρου Μιγιαμότο και Τακάσι Τεζούκα. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς, με τον ομώνυμο τίτλο, κυκλοφόρησε το 1986 για το Nintendo Entertainment System και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Επίσης, το *The Legend of Zelda* έχει γίνει σειρά κινουμένων σχεδίων, που προβαλλόταν στην Ιαπωνία από το 1989 αλλά και κόμικ. Η σειρά των παιχνιδιών έχει στην Ιαπωνία τεράστια αναγνωρισιμότητα και επιτυχία, όμοια του *[[Mario]]* και των *[[Pokémon]]*, όμως είναι εξαιρετικά δημοφιλής και σε ολόκληρο τον υπόλοιπο κόσμο, έχοντας λάβει πολλά βραβεία και εξαιρετικές κριτικές για τον επαναστατικό και ιδιόμορφο τρόπο διασκέδασης που προσφέρει.

Ο κάθε τίτλος αφορά στην αναζήτηση ενός νεαρού ξιφομάχου. Κατά την διάρκεια της αναζήτησης, ο πρωταγωνιστής πρέπει να αντιμετωπίσει δύσκολους αντιπάλους και να λύσει πολλούς γρίφους. Κάθε τίτλος αναφέρεται σε μια διαφορετική ιστορία, συνήθως σε διαφορετικό χώρο και χρόνο, που όμως συνδέεται με την ιστορία των προηγούμενων τίτλων. Ο πρωταγωνιστής τυχαίνει να ονομάζεται πάντα Link, όμως οι υπόλοιποι χαρακτήρες που εμφανίζονται σε κάθε παιχνίδι δεν είναι πάντα οι ίδιοι. Το 2011 εκδόθηκε από την ίδια την Nintendo το επίσημο χρονοδιάγραμμα των ιστοριών που εμπλέκονται σε κάθε τίτλο της σειράς, σε μορφή βιβλίου με τίτλο *Hyrule Historia*.

## Έμπνευση
Τα παιχνίδια *The Legend of Zelda* ήταν κυρίως εμπνευσμένα από «εξερευνήσεις» του Σιγκέρου Μιγιαμότο όταν ήταν νεαρό αγόρι, σε πλαγιές, δάση και σπηλιές γύρω από το πατρικό του σπίτι στο Σόνομπε, Ιαπωνία, όπου εξορμούσε σε δάση με απομονωμένες λίμνες, σπηλιές και χωριά της υπαίθρου. Σύμφωνα με τον Μιγιαμότο, μία από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες του ήταν η ανακάλυψη μιας εισόδου ενός σπηλαίου στη μέση του δάσους. Μετά από κάποιο δισταγμό, εισήλθε φοβισμένος στο σπήλαιο και το εξερεύνησε με τη βοήθεια ενός φαναριού. Ο Μιγιαμότο αναφέρθηκε στη δημιουργία των παιχνιδιών *Zelda* ως μια προσπάθεια να φέρει στη ζωή ένα «μικροσκοπικό κήπο» για να παίζουν οι παίκτες σε κάθε παιχνίδι της σειράς.

Ακούγοντας για την σύζυγο του Αμερικάνου συγγραφέα Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ, Ζέλντα, ο Μιγιαμότο θεώρησε ότι το όνομα ακούγεται «ευχάριστο και σημαντικό». Προς τιμήν της, επέλεξε να δώσει στην πριγκίπισσα το όνομά της και στο παιχνίδι τον τίτλο *The Legend of Zelda*.

Ο Link και η νεράιδα εμπνεύστηκαν από τον Πήτερ Παν και την Τίνκερ Μπελλ.

Το Master Sword (Μέγα Ξίφος) είναι εμπνευσμένο από το μύθο του ''Βασιλιά Αρθούρου'', το οποίο αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην Ουαλική Μυθολογία (Mabinogion) ως «Καλεντβούλχ» Εξκάλιμπερ. Οι ομοιότητες αποδίδονται στο ότι τα σπαθιά είναι καρφωμένα σε μία πέτρα μέχρι ο εκλεκτός «ήρωας» να τα βγάλει για να σώσει τη χώρα.

## Παιχνίδια της σειράς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Franchises της Nintendo
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Μαγεία στα βιντεοπαιχνίδια
Τιβέριος

Το όνομα Τιβέριος μπορεί να αναφέρεται στους:
* Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος, ο δεύτερος Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
* Τιβέριος Β', Βυζαντινός Αυτοκράτορας που κυβέρνησε από το 578 μέχρι το 582. 
* Τιβέριος Γ', Βυζαντινός Αυτοκράτορας που κυβέρνησε από το 698 έως το 705.
* Τιβέριος (γιος του Ιουστινιανού Β΄).
* Τιβέριος Κλαύδιος Νάρκισσος, Ρωμαίος μεγιστάνας.

## Δείτε επίσης
* Ηρώδης ο Αττικός, το ρωμαϊκό όνομα του οποίου ήταν *Τιβέριος Κλαύδιος*
Θεοδόσιος

Το όνομα **Θεοδόσιος** μπορεί να αναφέρεται:

## Βυζαντινοί Αυτοκράτορες
* Θεοδόσιος Α΄, ο «Μέγας», Ρωμαίος Αυτοκράτορας από το 379 έως το 395
* Θεοδόσιος Β´, Βυζαντινός Αυτοκράτορας από το 408 έως το 450
* Θεοδόσιος Γ´, Βυζαντινός Αυτοκράτορας από το 715 έως το 717

## Οικουμενικοί Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
* Θεοδόσιος Α΄ Βορραδιώτης, Πατριάρχης 1178-1183
* Θεοδόσιος Β΄ (πατριάρχης), 1769-1773

## Πάπες και Πατριάρχες Αλεξανδρείας
* Θεοδόσιος Α΄ Αλεξανδρείας, 536 ή 537.
* Θεοδόσιος Β΄ Αλεξανδρείας.
* Θεοδόσιος Γ΄ Αλεξανδρείας.

## Άλλα πρόσωπα
* Θεοδόσιος Γραμματικός, Βυζαντινός χρονογράφος του 8ου αιώνα
* Θεοδόσιος της Βιθυνίας ή από την Τρίπολη (περ. 160 π.Χ.– περ. 100 π.Χ.), Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός.
* Θεοδόσιος (όσιος), άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας του 14ου αιώνα, από την Κορησό Καστοριάς
* Θεοδόσιος του Κιέβου, Ρώσος άγιος του 11ου αιώνα.
* Θεοδόσιος Πολυανής, επίσκοπος Πολυανής, κατά την επανάσταση του 1821
* Θεοδόσιος Γιάντσιος, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Στάρτσοβο της Βορειοανατολικής Μακεδονίας

## Άλλες χρήσεις
*Στο κύριο ανδρικό όνομα Θεοδόσιος (όνομα) και Θεοδόσης που εορτάζεται στις 11 και 17 Ιανουαρίου.
Λιθουανική γλώσσα

Η **Λιθουανική** είναι η επίσημη γλώσσα της Λιθουανίας. Ομιλείται από περίπου 3 εκατομμύρια γηγενών Λιθουανών . Η λιθουανική ονομασία της γλώσσας είναι *lietuvių kalba*.

Η λιθουανική γλώσσα είναι η μόνη που διατηρεί ακόμη πολλά από τις αρχικές ιδιαιτερότητες της φωνητικής και της μορφολογίας του ονόματος της αρχικής Ινδοευρωπαϊκής γλώσσας και έτσι προσφέρει εξαιρετικό ενδιαφέρον για γλωσσολογική έρευνα. 

Το παλαιότερο γνωστό κείμενο στα λιθουανικά είναι μία μετάφραση ύμνου από το 1545. Τυπωμένα βιβλία υπάρχουν από το 1547 .

Τα λιθουανικά αποτελούν την επίσημη γλώσσα της Λιθουανίας από το 1918. Κατά τη Σοβιετική περίοδο χρησιμοποιούνταν επισήμως παράλληλα με τα Ρώσικα, τα οποία ως επίσημη γλώσσα της Σοβιετικής Ένωσης απέκτησαν προβάδισμα έναντι των Λιθουανικών. Σήμερα τα Λιθουανικά αποτελούν και μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

## Κοινές εκφράσεις στα Λιθουανικά
* lietuviškai ("lietuviśkai", [lĭetuviʃkaĭ]) : Λιθουανικά
* labas ("laabas", [lābas]) : Γειά ( ανεπίσημα )
* iki! ("iki!", [iki]) : Αντίο ( ανεπίσημα )
* prašau("praśau", [praʃaŭ]) : Παρακαλώ
* ačiū ("atśjuu", [ātʃiū]) : Ευχαριστώ
* tas (αρσενικό), ta (θηλυκό) ("tas, ta") : Αυτό
* kiek? ("kjek", [kĭek]) : Πόσο ;
* taip ([taĭp]) : Ναι
* ne ("ne") : Όχι
* atsiprašau ("atsipraśau", [atsipraʃaŭ]) : Συγγνώμη
* nesuprantu ([nesuprantu]) : Δεν καταλαβαίνω
* (ar) kalbate angliškai? ([/ar/ kalbate āngliʃkaĭ ?]) : Μιλάτε αγγλικά ;
* Kur yra? ([kur īra?]) : Πού είναι ...;

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Λεξικό της Λιθουανικής Γλώσσας
* Λιθουανική γλωσσολογία

Κατηγορία:Βαλτικές γλώσσες
Γλωσσα
Κατηγορία:Γλώσσες της Λιθουανίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Πολωνίας