open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόνραντ φον Γιούνγκινγκεν

Ο **Κόνραντ φον Γιούνγκινγκεν** (*Konrad von Jungingen*, 1355 – 30 Μαρτίου 1407) ήταν ο 25ος Μεγάλος Μάγιστρος των Τευτόνων Ιπποτών, υπηρετώντας σε αυτό το αξίωμα από το 1393 ως το 1407. Γεννημένος στο Γιούνγκινγκεν της νοτιοδυτικής Γερμανίας, ο Κόνραντ ήταν μεγαλύτερος αδερφός του Ούλριχ φον Γιούνγκινγκεν, ο οποίος και τον διαδέχτηκε ως Μεγάλο Μάγιστρο των Τευτόνων Ιπποτών.

Ένα εκστρατευτικό σώμα υπό τον Κόνραντ κατέλαβε το νησί του Γκότλαντ το 1398, καταστρέφοντας τμήματα του Βίσμπυ, εκδιώκοντας από το Γκότλαντ και την Βαλτική Θάλασσα τους Αδελφούς των Εφοδίων. Το Μοναστικό Κράτος των Τευτόνων Ιπποτών στην Πρωσία βρισκόταν στο απόγειο της δύναμής του στη διάρκεια της ηγεσίας του Κόνραντ.

Ο Κόνραντ απεβίωσε το 1407 στο Κάστρο του Μάριενμπουργκ, όπου και θάφτηκε. Ο θάνατός του ήταν ολίγον παράδοξος ως προς την αιτία του. Συγκεκριμένα, ο προσωπικός ιατρός του του είχε συστήσει την συνουσία ως μέσο θεραπείας για πρόβλημα χολολιθίασης, από την οποία ο φον Γιούνγκινγκεν υπέφερε εκείνη την περίοδο. Ο ιδιαίτερα θρήσκος ιππότης αρνήθηκε να ακολουθήσει τη συμβουλή του ιατρού, απόφαση της οποίας υπέστη τις συνέπειες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Friedrich Borchert: "Die Hochmeister des Deutschen Ordens in Preußen." In: *Preußische Allgemeine Zeitung*, 6 October 2001.

Κατηγορία:Μεγάλοι Μάγιστροι του Τευτονικού Τάγματος
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Ροζέ Κολό

Ο **Κολό Κριστοφέρ Λοράν Ροζέ** (Kolo Christopher Laurent Roger), περισσότερο γνωστός ως **Ροζέ Κολό** (γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1943) είναι Μαλγάσιος γιατρός και πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας από τον Απρίλιο του 2014 ως τον Ιανουάριο του 2015.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπελονί Τσιριμπιχινά (Belon'i Tsiribihina) της Μενάμπ στις νοτιοδυτικές ακτές της Μαδαγασκάρης. Ήταν γιος εργαζομένου σε ταχυδρομείο που υπηρέτησε ως αντιδήμαρχος. Ο νεότερος αδερφός του, Ρολάν Κολό ήταν γερουσιαστής.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ανταναναρίβο την περίοδο 1970-77 και απέκτησε πτυχίο Ιατρικής. Ειδικεύτηκε στη χειρουργική σε νοσοκομείο της Γαλλίας και στη συνέχεια έκανε επιπλέον σπουδές στη Γενεύη και έγινε ακτινολόγος. Ξεκίνησε 3 ιδιωτικά κέντρα ραδιολογίας την περίοδο 1997-2003.

Ο Κολό είναι έγγαμος με 3 παιδιά.

Το 2013 επέστρεψε στη Μαδαγασκάρη για να πάρει μέρος στις προεδρικές εκλογές, όμως η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε εξαιτίας του ότι δεν πληρούσε το προαπαιτούμενο της κατοικίας στο νησί. Χωρίς να έχει πολιτικό υπόβαθρο, ήταν στενός συνεργάτης του Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά και του κόμματος  "Hery Vaovao hoan'i Madagasikara" ("Νέες Δυνάμεις για τη Μαδαγασκάρη") στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Μετά την ορκωμοσία του προέδρου Ραζαοναριμαμπιανινά τον Ιανουάριο του 2014 ο Κολό διορίστηκε πρωθυπουργός τον Απρίλιο, έπειτα από έναν γύρο διαβουλεύσεων, κατά τον οποίο καταδείχθηκε η αποδοχή που είχε ο Κολό από την πλειοψηφία των βουλευτών και γερουσιαστών. Στις 18 Απριλίου ανακοινώθηκε η σύνθεση της κυβέρνησης. Η τελευταία αποτελείται από 31 μέλη προσκείμενα σε πολλά και διαφορετικά κόμματα. 

Στις 12 Ιανουαρίου 2015 υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, που έγινε δεκτή από τον πρόεδρο Ραζαοναριμαμπιανινά την επόμενη ημέρα. Ο Κολό είχε επικριθεί για την αποτυχία του να λύσει το πρόβλημα με τις επαναλαμβανόμενες διακοπές ηλεκτρισμού λόγω βλάβης. Νέος πρωθυπουργός διορίστηκε ο Ζαν Ραβελοναρίβο, στρατιωτικός της αεροπορίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαδαγασκάρης
Ικιλιλού Ντοϊνέν

Ο **Ικιλιλού Ντοϊνέν ** (*Ikililou Dhoinine*, 14 Αυγούστου 1962-) είναι ισλαμιστής πολιτικός και ήταν πρόεδρος των Κομορών νήσων από το 2011 ως το 2016. Κατάγεται από το νησί Μοελί και είναι ο πρώτος πρόεδρος της χώρας που κατάγεται από το νησί αυτό. Νωρίτερα, από το 2006 ως το 2011 υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος των Κομορών.

## Καριέρα
Έκανε σπουδές Φαρμακευτικής. Εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών ως αντιπρόεδρος επί Θεμάτων Προϋπολογισμού και Γυναικείας Επιχειρηματικότητας. Από τις 26 Μαρτίου ως τις 31 Μαρτίου 2008 υπηρέτησε ως προσωρινός Πρόεδρος του Ανζουάν, ενός νησιού των Κομορών.
Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2010 και στις οποίες πήρε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο (28,19%). Στον δεύτερο γύρο αναμετρήθηκε με τους Μοχάμεντ Σαΐντ Φαζούλ και Αμπντού Τζαμπίρ. Στον τελικό γύρο αναδείχθηκε νικητής και εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 61,12% . Μέλος του κυβερνώντος κόμματος, ο Ντοϊνέν υποστηρίχθηκε από τον απερχόμενο πρόεδρο Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί.

Κατά την ορκωμοσία του ως προέδρου, τον Μάιο του 2011, ο Ντοϊνέν υποσχέθηκε να "μην τον σταματήσει τίποτε στον αγώνα του εναντίον της διαφθοράς". Στο πλαίσιο αυτής της δέσμευσης, ξεκίνησε την Εθνική Επιτροπή για την Πρόληψη και τον Πόλεμο κατά της Διαφθοράς και την Κανονιστική Αρχή για το Δημόσιο Εφοδιασμό, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαφάνεια.alwatwan.net

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι των Κομορών
Παρτίδα πιονιού του βασιλιά

**Παρτίδα πιονιού του βασιλιά** θεωρείται στο σκάκι το κάθε άνοιγμα που ξεκινά με την κίνηση (σε αλγεβρική σημειογραφία):
:1. ε4

Η προώθηση του πιονιού του βασιλιά κατά δύο τετράγωνα είναι πολύ χρήσιμη διότι καταλαμβάνει ένα κεντρικό τετράγωνο, ταυτόχρονα απειλεί το κεντρικό τετράγωνο δ5, και επιτρέπει την ανάπτυξη της βασίλισσας και του λευκοτετράγωνου αξιωματικού. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μπόμπι Φίσερ δήλωσε ότι η κίνηση 1. ε4 είναι «δοκιμασμένα η καλύτερη» (best by test).

Δεδομένου ότι σχεδόν όλα τα ανοίγματα που αρχίζουν με την κίνηση 1.ε4 έχουν τα δικά τους ονόματα, ο όρος «Παρτίδα πιονιού του βασιλιά», σε αντίθεση με τον όρο «Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας», σπάνια χρησιμοποιείται για να περιγράψει την έναρξη του παιχνιδιού.

## Στατιστική
Τα λευκά ανοίγουν την παρτίδα με τις πιο δημοφιλείς από τις είκοσι πιθανές κινήσεις ανοίγματος. Αν και η 1.ε4 είναι μια αρκετά αποτελεσματική κίνηση για νίκη των λευκών, δεν είναι η πιο επιτυχής σε σχέση με τα τέσσερα επόμενα δημοφιλή ανοίγματα για τα λευκά και ιδιαίτερα στον τομέα της ήττας υστερεί αρκετά:

## Ταξινόμηση
Τα ανοίγματα της "Παρτίδας πιονιού του βασιλιά" ταξινομούνται περαιτέρω με το αν τα μαύρα απαντούν με 1...ε5 ή όχι. Ένα άνοιγμα που αρχίζει με 1.ε4&nbsp;ε5 ονομάζεται "Παρτίδα (ή άνοιγμα) δίπλού πιονιού του βασιλιά", ή "Συμμετρική παρτίδα (ή άνοιγμα) πιονιού του βασιλιά", ή Ανοικτή παρτίδα, και αυτοί οι όροι είναι ισοδύναμοι. Ένα άνοιγμα όπου τα μαύρα ανταποκρίνονται στην 1.ε4 με μια άλλη κίνηση, εκτός από την 1...ε5, ονομάζεται "Ασύμμετρη παρτίδα πιονιού του βασιλιά" ή Ημιανοικτή παρτίδα.

Η *[[Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων]]* κατατάσσει όλες τις "Παρτίδες πιονιού του βασιλιά" στους τόμους Β΄ και Γ΄:
* Τόμος Γ΄: αν το παιχνίδι ξεκινά με 1.ε4&nbsp;ε6 (Γαλλική άμυνα, ECO C00–C19) ή 1.ε4&nbsp;ε5 (Ανοικτή παρτίδα, ECO C20–C99)
* Τόμος Β΄: εάν τα μαύρα απαντούν στην 1.ε4 με οποιαδήποτε άλλη κίνηση (ECO B00–B99).

Οι σπάνιες περιπτώσεις όπου το άνοιγμα δεν εμπίπτει σε μια ειδικότερη κατηγορία της "Παρτίδας πιονιού του βασιλιά" περιλαμβάνονται στους κωδικούς ECO:
* B00: περιλαμβάνει την Άμυνα Νίμζοβιτς και τις ασυνήθιστες κινήσεις μετά από την 1.ε4
* C20: περιλαμβάνει το Άνοιγμα Αλαπίν και ασυνήθιστες κινήσεις μετά από τις 1.ε4&nbsp;ε5
* C40: περιλαμβάνει το Λετονικό γκαμπί και ασυνήθιστες κινήσεις μετά από τις 1.ε4&nbsp;ε5 2.Ιζ3
* C50: περιλαμβάνει το Τζουόκο πιανίσιμο, την Ουγγρική άμυνα και ασυνήθιστες κινήσεις μετά από τις 1.ε4&nbsp;ε5 2.Ιζ3&nbsp;Nc6 3.Bc4

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: King's Pawn Opening

Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Σώπατρος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Σώπατρος** ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πραγματοποίησε θυσία ζώου στην Αθήνα.

Σύμφωνα με τον σχετικό μύθο, στην εποχή του οι άνθρωποι τρέφονταν με φυτικά προϊόντα και αγνοούσαν την κρεοφαγία. Οι θυσίες προς τους θεούς ήταν φρούτα. Ο Σώπατρος ήταν ένας ξένος που είχε έρθει στην Αθήνα. Μία ημέρα, ενώ θυσίαζε στους θεούς καρπούς του, ένας ταύρος εμφανίσθηκε ξαφνικά μπροστά του και του έφαγε τα προσφερόμενα. Ο Σώπατρος θύμωσε και τον σκότωσε. Αργότερα όμως αισθάνθηκε τύψεις για την πράξη του αυτή και αυτοεξορίσθηκε στην Κρήτη. Μετά την αναχώρησή του έπεσε λιμός (πείνα) στην Αθήνα. Οι Αθηναίοι ρώτησαν τους θεούς και αυτοί τους απάντησαν πως μόνο ο Σώπατρος θα μπορούσε να τους σώσει. Ακόμα είπαν ότι ο ταύρος έπρεπε να αναστηθεί οπωσδήποτε και ο φονέας του να τιμωρηθεί.

Οι Αθηναίοι όρισαν ανθρώπους για την αναζήτηση του Σωπάτρου. Τελικώς τον βρήκαν στην Κρήτη, να εξακολουθεί να έχει τύψεις για τον φόνο του ταύρου. Οι Αθηναίοι τον ρώτησαν τι έπρεπε να κάνουν και εκείνος υποσχέθηκε να τους βοηθήσει με τον όρο να τον κάνουν Αθηναίο πολίτη. Οι Αθηναίοι δέχθηκαν. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ο Σώπατρος σκέφθηκε να τους καταστήσει συνενόχους του. Συγκέντρωσε όλους τους κατοίκους και τους είπε να φέρουν ένα ταύρο όμοιο με εκείνο που είχε σκοτώσει. Παράγγειλε ένα μαχαίρι που είχε ακονιστεί ειδικά από μία ομάδα Αθηναίων. Κόρες των Αθηναίων του προσέφεραν νερό, με το οποίο καθάρισε το μαχαίρι και το εξάγνισε. Τότε ο Σώπατρος έσφαξε τον νέο ταύρο με αυτό το μαχαίρι, τον έδωσε να τον γδάρουν και μετά να το κομματιάσουν. Και έτσι, όλοι πήραν κατά κάποιο τρόπο μέρος στον νέο φόνο. Στη συνέχεια, έλαβαν όλοι από ένα κομματάκι του κρέατός του και το έφαγαν σε ένα κοινό συμπόσιο. Μόλις το φαγοπότι τελείωσε, πήραν το τομάρι του ταύρου και το γέμισαν με άχυρα, κατασκευάζοντας έτσι ένα ομοίωμα του ζώου, το οποίο έζεψαν σε μία άμαξα. Με αυτό τον τρόπο, το ζώο «αναστήθηκε» μεταφορικά. Τέλος, συγκρότησαν ένα δικαστήριο για την εκδίκαση του φόνου του. Η συνέλευση των δικαστών αποφάνθηκε ότι ένοχος ήταν το μαχαίρι, που καταδικάστηκε να ριφθεί στη θάλασσα, πράγμα που έγινε. Το θέλημα των θεών εκπληρώθηκε και ο λιμός σταμάτησε. Η θυσία του ταύρου εξελίχθηκε σε θρησκευτική παράδοση στην αρχαία Αθήνα, την οποία αναβίωναν οι υποτιθέμενοι απόγονοι του Σωπάτρου, οι **Σωπατρείδες**.

## Πηγές
* Ηλίας Χ. Χουρζαμάνης: το λήμμα «Σώπατρος (Μυθ.)» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 21, σελίδες 308-309

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Σπήλαιο του Πανός στο Δαφνί

Το **Σπήλαιο του Πανός στο Δαφνί** βρίσκεται στους πρόποδες του Ποικίλου Όρους, πίσω από τη Μονή Δαφνίου και χρονολογείται στον 5ο αιώνα π.Χ. Ανακαλύφθηκε από τον Δημήτριο Καμπούρογλου λίγο μετά το 1890, κατά τη διάρκεια της έρευνας που έκανε για την Αρχαία Ιερά Οδό. Η ανασκαφή του όμως έγινε το 1932 από τον Ιωάννη Τραυλό. 

## Περιγραφή
Το σπήλαιο έχει βάθος 11,55 μέτρα και μέγιστο πλάτος 7,8 μέτρα, έχει χωνιοειδές σχήμα με άνοιγμα προς τον Βορρά. Κατά την αρχαιότητα το άνοιγμα αυτό ήταν κλειστό και υπήρχε μόνο μία στενή είσοδος εκεί. Μπροστά από το σπήλαιο υπήρχε ένα είδος αυλής που υποστηριζόταν από αναλημματικό τοίχο 2 μέτρα βόρεια της εισόδου.
Στο εσωτερικό του υπήρχε ένας μικρός τοίχος με ορθογώνιες λαξεύσεις στο δάπεδο, παρόμοιες με αυτές που υπήρχαν στην αυλή. Στην αρχαιότητα πιθανόν όλες αυτές οι επιφάνειες ήταν επιχρισμένες, καθώς υπάρχουν πολλά ίχνη κονιάματος.

## Χρήση
Το σπήλαιο ήταν κατά την αρχαιότητα λατρευτικό με τελετουργικές καύσεις προσφορών σε πυρές και θυσίες μικρών ζώων. Η λατρευόμενη θεότητα σύμφωνα με τον Ιωάννη Τραυλό, που έκανε τις ανασκαφές του σπηλαίου και βάση των ευρημάτων, ήταν ο θεός Πάνας. Πολλά σπήλαια στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής ήταν αφιερωμένα στον Πάνα, καθώς λατρευόταν κυρίως σε απόμακρα σημεία από ταξιδιώτες που κατά την περιήγησή τους αναζητούσαν την προστασία του. Ο λατρευτικός σκοπός του σπηλαίου πιθανόν δε συνεχίστηκε μετά τον 5ο αιώνα π.Χ., καθώς δεν υπάρχουν άλλα ευρήματα που να μαρτυρούν περαιτέρω χρήση του. Θεωρείται όμως ότι κατά τα βυζαντινά χρόνια το σπήλαιο κατοικήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα, από ασκητές και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως στάβλος. 

## Ευρήματα
Στους χώρους του σπηλαίου έχουν ανακαλυφθεί οστά μικρών ζώων που επιβεβαιώνουν τις τελετουργίες αλλά και τμήματα αγγείων και πήλινων ειδωλίων με ίχνη καύσης. Τα περισσότερα όστρακα και τμήματα αγγείων προέρχονταν από λουτροφόρους, με το χαρακτηριστικό πολύ στενό και υψηλό λαιμό. Αυτά τα αγγεία χρησιμοποιούνταν κυρίως στην τελετουργία των γάμων και στις κηδείες άγαμων προσώπων. Μερικά από αυτά φέρουν γραπτή διακόσμηση, μελανόμορφη και ερυθρόμορφη, με εξαιρετική τεχνοτροπία, αναπαριστώντας Σιληνούς, τον θεό Πάνα, την Αφροδίτη (μυθολογία) και άλλες γυναικείες μορφές. 

## Βιβλιογραφία
**Χαϊδάρι, συνάντηση με την Ιστορία* Αναστασία Λερίου, Έκδοση του Δήμου Χαϊδαρίου (2006) 
*http://www.haidari.gr Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου

Κατηγορία:Χαϊδάρι
Mini (2001)

Το **Mini** ή **Mini Hatch** είναι ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας B, που παράγεται από τη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία Mini, θυγατρική της γερμανικής BMW. Από τον Ιούνιο του 2001 έως σήμερα, έχουν παραχθεί 4 γενιές του «νέου Mini», με την τέταρτη γενιά του να κυκλοφορεί στις διεθνείς αγορές από το 2023. Το μοντέλο έχει γνωρίσει μεγάλη εμπορική επιτυχία σε παγκόσμια κλίμακα και μάλιστα τον Ιούνιο του 2013 οι συνολικές πωλήσεις του διεθνώς έφτασαν τα 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα. Από το 2004, προστέθηκε στην παλέτα του και μια έκδοση καμπριολέ και από τότε κάθε γενιά του προσφέρεται και σε καμπριολέ εκδοχή αμαξώματος.

## Βασικές παράμετροι

Το πρώτο από τα νεότερα Mini εξελίχθηκε μεταξύ του 1995 και του 2000, ως η αναβίωση του θρυλικού κλασικού Mini, που κατασκευάστηκε μεταξύ του 1959 και του 2000. Αυτή η παράμετρος συνεχίζεται σε όλες τις μετέπειτα γενιές του, καθώς το εξωτερικό και το εσωτερικό ντιζάιν του διαχρονικά είναι ρετρό και παραπέμπει άμεσα στο κλασικό Mini, χωρίς όμως να υπάρχει καμία μηχανική συγγένεια με αυτό. Επίσης, οι διαστάσεις όλων των νεότερων Mini έχουν αυξηθεί σημαντικά ως προς τον κλασικό πρόγονό τους, για λόγους παθητικής ασφάλειας και ευρυχωρίας.

Η τέταρτη και σημερινή γενιά του Mini είναι λίγο μικρότερη σε μέγεθος από την προηγούμενη και προσφέρεται τόσο με βενζινοκινητήρες, εκδοχή που παράγεται στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον Μάρτιο του 2024 (χωρίς κινητήρες ντίζελ πλέον), όσο και ως αμιγώς ηλεκτρικό, εκδοχή που παράγεται στην Κίνα από τις 14 Οκτωβρίου 2023 και μόνο ως 3-πορτη hatchback, αν και ηλεκτροκίνητη έκδοση υπήρξε και στην τρίτη γενιά. Αντιθέτως, η συμβατική εκδοχή της τέταρτης γενιάς του Mini προσφέρεται ως 3-πορτη hatchback, ως 5-πορτη hatchback και ως 2-πορτη καμπριολέ.

## Δείτε επίσης
* Mini (1959)
* BMW

## Αναφορές



## Βιβλιογραφία
* Othmar Wickenheiser: MINI DESIGN. Past Present Future, Motorbuch-Verlag, Stuttgart 2009, ISBN 978-3-613-03123-4.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τεχνικά χαρακτηριστικά των αυτοκινήτων Mini 

Κατηγορία:Μοντέλα Mini
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Μνημείο της Πυθιονίκης

Το **Μνημείο της Πυθιονίκης** ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της Αρχαίας Ιεράς Οδού, στο Λόφο Προφήτη Ηλία, στο Χαϊδαρί. Κατασκευάστηκε από τον Μακεδόνα Άρπαλο προς τιμήν της συζύγου του, Πυθιονίκης. Βρισκόταν περίπου 1.200 μ. βορειοδυτικά των ταφικών μνημείων που εντοπίστηκαν στην περιοχή του Δρομοκαΐτειου.  

Ο Δημήτριος Καμπούρογλου μας δίνει αρκετές πληροφορίες για τον Άρπαλο. Ήταν φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μετά το θάνατο της Πυθιονίκης στη Βαβυλώνα την αντικατέστησε, χωρίς να τη λησμονήσει. Ανέγειρε μνημείο στην Ιερά Οδό για το οποίο δαπάνησε πάνω από δυόμιση εκατομμύρια. 
Κατά τον Δικαίαρχο, φιλόσοφο του 4ου αιώνα π.Χ, το μνημείο βρισκόταν κοντά στην Ιερά Οδό, σε ύψωμα από όπου ο ερχόμενος από την Ελευσίνα έχει για πρώτη φορά θέα της αθηναϊκής ακρόπολης αλλά και ολόκληρης της πόλης των Αθηνών. Το ύψωμα αυτό αδιαμφισβήτητα θεωρείται ο Λόφος Προφήτη Ηλία στο Χαίδάρι. Αναφέρει μάλιστα ότι όποιος το έβλεπε, χωρίς να γνωρίζει σε ποιον ανήκε, πίστευε πως ήταν δημόσιο κτίσμα προς τιμήν κάποιου επιφανούς Αθηναίου του επιπέδου του Κίμωνα, του Μιλτιάδη ή του Περικλή. Όλες οι αναφορές που υπάρχουν από τους περιηγητές για το μνημείο είναι εντυπωσιακές και εφάμιλλες της εξέχουσας ομορφιάς της Πυθιονίκης. 
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Άρπαλος είχε πληρώσει τριάντα τάλαντα για την ανέγερση του μνημείου της Πυθιονίκης και πολλά περισσότερα για τον επιβλητικό της τάφο στη Βαβυλώνα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε κατασκευάσει, εκτός από το μνημείο και βωμό ώστε να τιμάται ως Αφροδίτη Πυθιονίκη. Η επιβλητικότητα του μνημείου και τα χρήματα που δαπανήθηκαν είχαν προκαλέσει θόρυβο αντιδράσεων από τους Αθηναίους.

Παρόλο που η περιοχή του λόφου έχει ερευνηθεί, τα κατάλοιπα του μνημείου δεν έχουν εντοπιστεί, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία για τη μορφή του. Ο Δημήτριος Καμπούρογλου πιθανολογεί ότι το μνημείο αυτό, όπως και πολλά άλλα αρχαία και βυζαντινά, μετατράπηκαν σε ασβέστη. Στην εκδοχή αυτή κατέληξε λόγω της ασβεστοκαμίνου που ανακάλυψε, με πολλά κομμάτια γλυπτών τριγύρω, η οποία χρονολογείται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Πιθανόν ο ασβέστης χρησιμοποιήθηκε στη Μονή Δαφνίου. 
	
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Χαϊδάρι, συνάντηση με την Ιστορία* Αναστασία Λερίου, Έκδοση του Δήμου Χαϊδαρίου (2006) 
* *Ιστορίες από την παλιά Αθήνα, Μνημεία της ιστορίας των Αθηναίων* Δημήτριος Καμπούρογλου (3 τόμοι, 1893)
* http://www.haidari.gr Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου

Κατηγορία:Χαϊδάρι
Χρήστος Καρσιώτης

Ο **Χρήστος Καρσιώτης** (γεν. στα Αθίκια Κορινθίας το 1951) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν σαν μεσοεπιθετικός και πραγματοποίησε πολυετή καριέρα στα εθνικά πρωταθλήματα.
Είναι πρωταθλητής Β΄ Εθνικής με την Κόρινθο στο Νότιο Όμιλο την περίοδο 1978-79. Αποτελεί έναν από τους γνωστούς σκόρερ (συνολικά πέτυχε 128 γκολ) και αναγνωρίσιμους παίκτες της εποχής του.
Ταυτίστηκε με την ομάδα της Κορίνθου, στην οποία αγωνίσθηκε επί 16 συνεχόμενα έτη, ξεπερνώντας τις 500 συμμετοχές τόσο στην Α΄ όσο και στη Β’ Εθνική κατηγορία.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του Ηρακλή Λεχαίου το 1966. Ακολούθως (1967) μετεγγράφηκε στον Παγκορινθιακό και το 1969 υπέγραψε στην Κόρινθο (τότε Α.Π.Σ. Κορίνθου), τη μεγάλη ομάδα του νομού που αγωνιζόταν στη Β' Εθνική.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας, που επήλθε το 1987 στον Ηρακλή Λεχαίου, εργάσθηκε σαν τεχνικός τοπικών συλλόγων της Κορινθίας.

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ανέλαβε προπονητής της γυναικείας ομάδας ποδοσφαίρου ΑΜΑΖΟΝΕΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ 2013, η οποία αγωνίστηκε τη σεζόν 2013-14 στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας γυναικών.

## Καριέρα

## Πηγές

* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", ένθετο στατιστικό αφιέρωμα του περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-1998, έκδοση Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.
* Διεθνής ιστοχώρος στατιστικής ποδοσφαίρου
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο & ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα" (2000)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ναπολεόντειο άνοιγμα

Το **Ναπολεόντειο άνοιγμα** στο σκάκι είναι ένα άνοιγμα που ξεκινά με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):
:1. ε4 ε5
:2. Βζ3

Όπως και με την παρόμοια κίνηση του περιπάτου της βασίλισσας (2.Βθ5), τα λευκά ελπίζουν να κάνουν το Ματ των αρχαρίων (2.Βζ3 Ιγ6 3.Αγ4 Αγ5?? 4.Β:ζ7#), αλλά η παγίδα μπορεί εύκολα να αποφευχθεί από τα μαύρα.

## Ιστορία
Το ναπολεόντειο άνοιγμα πήρε το όνομά του από τον Γάλλο στρατηγό και αυτοκράτορα Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο οποίος είχε μια βαθιά αγάπη για το σκάκι, αλλά όπως ειπώθηκε ήταν απλά ένας μέτριος παίκτης. Το όνομα τέθηκε σε χρήση μετά από δημοσιεύματα στα μέσα του 19ου αιώνα που αναφέρθηκαν στο ότι έπαιξε αυτό το άνοιγμα σε μια παρτίδα το 1809 την οποία έχασε από τον *Τούρκο*, μια αυτόματη σκακιστική μηχανή που την λειτουργούσε ο μετρ *Johann Baptist Allgaier*. Το όνομα μπορεί επίσης να είναι μια αναφορά στην παραμελημένη αυτοκράτειρα του Ναπολέοντα, την Ιωσηφίνα, και τις σκανδαλώδεις απιστίες της, που δείχνει την αδυναμία του Ναπολέοντα να κρατήσει τη βασίλισσά του στο σπίτι.

## Θεωρία
Το άνοιγμα αυτό είναι ένα αδύναμο άνοιγμα διότι αναπτύσσει πρόωρα την λευκή βασίλισσα με σκοπό να επιτεθεί και έτσι στερεί από τον ίππο του βασιλιά των λευκών το καλύτερο τετράγωνο για την ανάπτυξή του. Συγκριτικά, ο περίπατος της βασίλισσας είναι πιο αναγκαία κίνηση και ισχυρότερη, διότι η κίνηση 2.Βθ5 αναγκάζει τα μαύρα να υπερασπισουν άμεσα το πιόνι τους στο ε5 (συνήθως με 2...Ιγ6), και στη συνέχεια με την κίνηση 3.Αγ4 τα μαύρο αναγκάζονται να παίξουν μια υποδεέστερη κίνηση, όπως 3...η6 ώστε τα μαύρο να προετοιμάσουν ένα φιανκέτο αντί για μια πιο επιθετική τοποθέτηση του αξιωματικού τους, ή 3...ΑΒ7 μπλοκάροντας τον αξιωματικό, ή 3...Βζ6 στερώντας από τον ίππο το καλύτερο τετράγωνο για την ανάπτυξή του. Η κίνηση 2.Βζ3 όμως δεν θέτει παρόμοια εμπόδια στην ανάπτυξη των μαύρων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Napoleon Opening

Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Ανοιγμα
Αθηνά Ταρσούλη

Η **Αθηνά Ταρσούλη** (1884 – 1975) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια, συγγραφέας, αλλά και διεκεκριμένη ζωγράφος, με σπουδές ζωγραφικής στο Παρίσι.

Η Αθηνά Ταρσούλη γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του δικαστικού Αλεξάνδρου Πιττακού. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τα γράμματα. Το 1901 παντρεύτηκε τον Νίκο Ταρσούλη και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε με τον σύζυγό της στο Παρίσι. Απέκτησαν μία κόρη, ο πρόωρος θάνατος της οποίας στάθηκε η έμπνευση για την εμφάνισή της στα γράμματα. Η ίδια η Αθηνά απεβίωσε στην Αθήνα από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 91 ετών.

Η Αθηνά Ταρσούλη είχε τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο της *Κύπρος*, αλλά και δεκαετίες ενωρίτερα (το 1935) με τον Α΄ έπαινο της Ακαδημίας.

## Τα έργα της
* *Ψυχής στεναγμός* (1916)
* *Στα βρόχια της αγάπης* (συλλογή διηγημάτων με πρόλογο του Γ. Ξενόπουλου, 1925)
* *Σπίθες και τέφρες* (ποιητική συλλογή, 1928)
* *Μαντώ Μαυρογένους* (1931)
* *Ο καπετάν Μοναχός* (1932)
* *Ελένη Αλταμούρα* (1934)
* *Κάστρα και πολιτείες του Μοριά* (εικονογραφημένο από την ίδια με 200 σχέδια και εικόνες, Εκδ. Δημητράκος, Αθήνα 1934)
* *Μαργαρίτα Αλβάνα Μηνιάτη* (1935)
* *`Ασπρα νησιά* (1939, εκδ. Ερίννη: 2008, 160 σελ.)
* *Ελληνικές φορεσιές* (λεύκωμα με 65 έγχρωμες εικόνες ελληνικών ενδυμασιών, έργα της ίδιας, 1941)
* *Καταπολιανή* (1941)
* *Δωδεκάνησα* (3 τόμοι, εκδ. ΑΛΦΑ, 1947-1948)
* *Ελληνίδες ποιήτριες* (1951)
* *Περάσματα πουλιών* (1956)
* *Κύπρος* (2 τόμοι, που εκδόθηκαν το 1955 και το 1964)
* *Η θάλασσα στην αρχαία μας ποίηση και στο δημοτικό τραγούδι* (1969)

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 21, σελ. 364

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Αθηνά Tαρσούλη στο βιβλιοnet
* Το λήμμα της στη livepedia

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Οι Ρειτοί

Οι **Ρειτοί** ήταν δύο τεχνητές λίμνες που σχηματίστηκαν από πηγές στις δυτικές παρυφές του Όρους Αιγάλεω, γύρω στα 300 μέτρα βόρεια της ακτής και αποτελούσαν το σύνορο μεταξύ Ελευσίνας και Αθήνας. Η βόρεια λίμνη ήταν αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα, ενώ η δεύτερη στην κόρη της Περσεφόνη. 

## Δημιουργία
Κατά τον Παυσανία  υπήρχαν ρεύματα στην περιοχή, δηλαδή εκροές πηγών, οι οποίες φράχτηκαν και σχηματίστηκαν οι λίμνες. Το νερό τους ήταν θαλασσινό και μόνο οι ιερείς των θεοτήτων αυτών είχαν το δικαίωμα να ψαρεύουν εκεί.  Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η διαμόρφωση των λιμνών έγινε στα κλασικά χρόνια, ενώ νωρίτερα η διέλευση ήταν αδύνατη εξαιτίας των ρευμάτων και των ελών. Για τον λόγο αυτό θεωρείται ότι η αρχαία Ιερά Οδός μετά το Ιερό της Αφροδίτης πρέπει να έκανε παράκαμψη προς τα βόρεια, περνώντας πίσω από τις πηγές.

Στο κέντρο της Λίμνης Κουμουνδούρου, όπως είναι γνωστή μία από τις λίμνες, ο Ιωάννης Τραυλός εντόπισε μακρύ τοίχο, που πιθανόν ήταν μέρος του φράγματος που διαμόρφωνε τη λίμνη, το οποίο ταυτίζεται  χρονικά με το δομικό υλικό του ελευσινιακού τελεστηρίου. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας υπάρχει επιγραφή με τμήμα ψηφίσματος της αθηναϊκής βουλής που αφορά στη γεφύρωση ενός από τα δύο ρεύματα των Ρειτών. Η επιγραφή χρονολογείται στο 421 π.Χ. και αναφέρει την απόφαση των Αθηναίων να κατασκευάσουν λίθινη γέφυρα πλάτους πέντε ποδών, περίπου 1,5 μέτρου, για να διευκολύνει τη μεταφορά των ιερών της Δήμητρας στην Αθήνα. Καθώς το μικρό πλάτος της γέφυρας απαγόρευε την έλευση τροχοφόρων, ενισχύεται η παραπάνω εκδοχή, αφού οι συνοδοί των ιερών αντικειμένων της θεάς ήταν πεζοί. Η επιγραφή μάλιστα, απεικονίζει τις ελευσινιακές και τις αθηναϊκές θεότητες. 

## Οι Ρειτοί σήμερα
Οι λίμνες διατηρήθηκαν μέχρι  και το 19ο αιώνα μ.Χ. Κάτοικοι της περιοχής του Σκαραμαγκά αναφέρουν ότι και οι δύο λίμνες υπήρχαν μέχρι και τη δεκαετία του 1950. Τις περιγράφουν ως πραγματικούς υδροβιότοπους, με πεντακάθαρα, συνεχώς ανανεούμενα ύδατα, γεμάτες ψάρια, και με ψηλούς καλαμιώνες γύρω, όπου έβρισκαν καταφύγιο πολλά πουλιά. Στη συνέχεια όμως η βόρεια λίμνη, γνωστή ως Κεφαλάρι, αποστραγγίστηκε και επιχωματώθηκε . Η νότια λίμνη, της Περσεφόνης, διατηρείται μέχρι σήμερα, είναι γνωστή ως Λίμνη Κουμουνδούρου  και εντοπίζεται στα σύνορα του σύγχρονου Δήμου Χαϊδαρίου με τον Δήμο Ασπροπύργου.

## Βιβλιογραφία
**Χαϊδάρι, συνάντηση με την Ιστορία* Αναστασία Λερίου, Έκδοση του Δήμου Χαϊδαρίου (2006)
*http://www.haidari.gr Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου

## Παραπομπές


Ρεποι
Ρεποι
Δίπυλον

Το **Δίπυλον** ήταν η μεγάλη πύλη στη δυτική πλευρά του αθηναϊκού τείχους, η οποία μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα ήταν γνωστή και ως **Θριάσιαι** ή **Κεραμεικού Πύλαι**. Αποτελούσε την κύρια είσοδο στην πόλη των Αθηνών, όχι μόνο στα ρωμαϊκά χρόνια αλλά και κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους. Εκεί κατέληγαν  οι δρόμοι από τον Πειραιά, την Ελευσίνα, την Ακαδημία αλλά και την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα και τη Θεσσαλία.

## Χρήση
Το Δίπυλο βρισκόταν 60 μέτρα από την Ιερά Πύλη, που ήταν η αφετηρία της πομπής για την Ελευσίνα στα πλαίσια των Μεγάλων Μυστηρίων. Παρόλα αυτά είναι πολύ πιθανό οι πιστοί να χρησιμοποιούσαν και τη μεγαλύτερη πύλη του Διπύλου. Ο Παυσανίας κατά την περιήγησή του   ξεκίνησε από εκεί και δεν κάνει καμία αναφορά στην Ιερά Πύλη,  πιθανότατα επειδή το Δίπυλο ήταν η μόνη πύλη της κλασικής οχύρωσης που είχε διατηρηθεί σε καλή κατάσταση μέχρι τα χρόνια εκείνα. Φαίνεται πως οι Αθηναίοι το συντηρούσαν και το εξωράιζαν λόγω της μνημειακής μορφής του. 

## Βιβλιογραφία
**Χαϊδάρι, συνάντηση με την Ιστορία* Αναστασία Λερίου, Έκδοση του Δήμου Χαϊδαρίου (2006)
*http://www.haidari.gr Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία τείχη της Αθήνας
Κατηγορία:Κεραμεικός
Κατηγορία:Πύλες στην Ελλάδα
Ράχη Σταυροδρομίου Αχαΐας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα, δείτε: [[Ράχη]]*
:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Ράχη Αχαΐας]]*

Η **Ράχη** Τριταίας είναι ένα μικρό χωριό της Αχαΐας. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Ερυμάνθου ως τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σταυροδρομίου.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 411 μέτρων στη γεωγραφική περιοχή της Τριταίας.

## Ιστορία
Το παλιό όνομα **Παλαιοκωστέικα** του χωριού Ράχη είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο του πρώτου οικιστή της περιοχής (ήδη από το 19ο αιώνα), δηλ. κάποιου "Παλιοκώστα". Στην τρίτη έκδοση της "Ελληνικής χωρογραφίας" (1901) του Ιωάννη Εμμ. Νουχάκη αναφέρονται τα **Παλαιοκωστέικα** ως συνοικία του χωριού Ρένεσι (νυν Ξηροχώρι) με το όνομα **Παλαιοχώριον** και οι κάτοικοί του να μην καταγράφονται ξεχωριστά αλλά να συμπεριλαμβάνονται στον πληθυσμό του Ρενεσίου. Όπως αναφέρεται, απείχε στα 1901 εννιάμισι ώρες δρόμο από την Πάτρα ενώ η απόστασή του από την Προστοβίτσα, την έδρα του τότε δήμου Τριταίας, ήταν δυόμισι ώρες δρόμο.

Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ Καπετάν Νικήτας (Νικόλαος Πολυκράτης) σκοτώθηκε μαχόμενος στις 12 Μαρτίου 1949 στο χωριό Παλαιοκωσταίικα, κοντά στην Ρουπακιά, μετά από προδοσία.

## Διοικητική εξέλιξη
Την 16/05/1928 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και υπήχθη στην τότε κοινότητα Ρενεσίου. Με το ΦΕΚ 287Α της 10/10/1955 μετονομάστηκε από **Παλαιοκωστέικα** σε Ράχη. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Λοιπά στοιχεία
Ενορία του χωριού είναι ο ναός των Αγίου Κωνσταντίνου και Αγίας Ελένης ενώ στην περιφέρεια του χωριού ανήκει και ο ναός της Παναγίας, ο λεγόμενος και "Παλαιομονάστηρο". Να μην συγχέεται με τη Ράχη Μόβρης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* ''Ελληνική χωρογραφία: Γεωγραφία, Ιστορία, Στατιστική πληθυσμού και αποστάσεων συνταχθείσα και εκδοθείσα υπό Ιωάννου Εμμ. Νουχάκη'', Έκδοσις Τρίτη, Εκδότης Σπυρίδων Κουσουλίνος, Εν Αθήναις 1901.
* Βασίλης Κ. Λάζαρης, *Ο εμφύλιος πόλεμος στην Αχαΐα*, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2006. ISBN 960-451-017-7.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ράχη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ράχης Σταυροδρομίου Αχαΐας (πρώην Παλαιοκωσταίικα). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταυροδρομίου Αχαΐας (πρώην Ξηροχωρίου). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Ιερά Πύλη

[thumb|right|300px|Σχεδιάγραμμα του συγκροτήματος του Κεραμεικού περί το 300 π.Χ., με το [Δίπυλον, την Ιερά Πύλη, και το Πομπείον]]
Η **Ιερά Πύλη** ήταν η αφετηρία της Αρχαίας Ιεράς Οδού, θεωρείται ότι κατασκευάστηκε στα χρόνια του Θεμιστοκλή και ανακαινίστηκε τον καιρό του Κόνωνα. Βρισκόταν 60 μέτρα νότια του Διπύλου, της κύριας εισόδου των Αθηνών, στα όρια του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού.

Από αυτό το σημείο ξεκινούσε η μεγάλη πομπή που μετέφερε τα ιερά της Δήμητρας στο ιερό της Ελευσίνας μέσω της Αρχαίας Ιεράς Οδού και προφανώς η ονομασία της προέκυψε από τον συσχετισμό αυτό. Πλήθος πιστών συγκεντρώνονταν στον χώρο ανάμεσα στο Δίπυλο και την Ιερά Πύλη, στο Πομπείο, με επικεφαλής το άγαλμα του θεού Ίακχου, ιερό του οποίου αναφέρει ο Παυσανίας    στα ανατολικά της Ιερής Πύλης. Περνώντας τις πύλες, συγκεντρώνονταν έξω από τα τείχη, στον χώρο όπου βρίσκεται σήμερα η συμβολή της οδού Πειραιώς με την Ιερά Οδό και συνέχιζαν την πορεία προς την Ελευσίνα. 

Η Ιερά Πύλη δεν αναφέρεται καθόλου από τον Παυσανία κατά την περιήγησή του, καθώς ως σημείο εκκίνησής του αναφέρει το Δίπυλον. Προφανώς ο λόγος είναι ότι  οι υπόλοιπες πύλες, πέραν του Διπύλου που είχε διατηρηθεί, είχαν καταργηθεί ή αντικατασταθεί από τον Αυτοκράτορα Αδριανό γύρω στο 125 μ.Χ., όταν και κατασκεύασε νέο πιο εκτεταμένο τείχος.

## Βιβλιογραφία
* *Χαϊδάρι, συνάντηση με την Ιστορία* Αναστασία Λερίου, Έκδοση του Δήμου Χαϊδαρίου (2006)
* http://www.haidari.gr Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία τείχη της Αθήνας
Κατηγορία:Κεραμεικός
Κατηγορία:Πύλες στην Ελλάδα
ABC νησιά (Καραϊβική)

Το σύμπλεγμα των νησιών **ABC** () αποτελείται από τα νησιά Αρούμπα, Κουρασάο και Μποναίρ. Τα τρία αυτά νησιά είναι τα δυτικότερα νησιά των Υπήνεμων Αντιλλών της Καραϊβικής και βρίσκονται βόρεια της Βενεζουέλας. Από δυτικά προς τα ανατολικά αυτά είναι κατά σειρά: Αρούμπα, Κουρασάο και Μποναίρ.Και τα τρία νησιά είναι μέρος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, παρόλο που βρίσκονται εδαφικά εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Αρούμπα και το Κουρασάο είναι αυτόνομες, αυτοδιοικούμενες συστατικές χώρες του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, ενώ το Μποναίρ είναι ειδικός δήμος της Ολλανδίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Καραϊβικής
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ολλανδίας
Μητροπολιτικό Πάρκο Χαϊδαρίου

Το **Μητροπολιτικό Πάρκο Χαϊδαρίου**, είναι χώρος πρασίνου και ιστορικής μνήμης για το Χαϊδάρι και  θα εκτείνεται σε περίπου 132 στρέμματα όταν ολοκληρωθεί.
Αποτελείται από το Πάρκο Ιστορικής Μνήμης και Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης (Χαϊδάρι), το Νέο Θέατρο Χαϊδαρίου και το [Πάρκο Νεολαίας Χαϊδαρίου]
Οι χώροι του περιλαμβάνουν πολύ πράσινο και λειτουργίες αναψυχής όπως ανοικτό θέατρο, το 1ο Αθλητικό Κέντρο Χαϊδαρίου, διαδρομές περιπάτου, μνημεία προς τιμήν των εκτελεσθέντων κατά την γερμανική κατοχή κλπ.

Παράλληλα με την οδό Μπουμπουλίνας και μέχρι την έκταση του Πάρκου Νεολαίας  και του 1ου Αθλητικού Κέντρου Χαϊδαρίου, παραχωρήθηκε έκταση 66,7 στρεμμάτων, που αναμένεται να αξιοποιηθεί, αφού έχει ήδη υποβληθεί από το Δήμο Χαϊδαρίου, σχετική πρόταση χρηματοδότησης για την επέκτασή του. 
Το τελικό σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός ενιαίου Πάρκου συνολικής έκτασης 132 στρ., το μεγαλύτερο εντός αστικού ιστού, δημιουργώντας έτσι ένα σημαντικό πνεύμονα πρασίνου στη Δυτική Αττική.

Κατηγορία:Χαϊδάρι
Ντίνος Εγκολφόπουλος

Ο **Ντίνος Εγκολφόπουλος** (Λαμία, 1918 - Μιλάνο, 22 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Έλληνας βαρύτονος. Στο εξωτερικό ονομαζόταν Costantino Ego.

Η καριέρα του ξεκίνησε λίγο μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. 
Τραγούδησε επί πολλά έτη στη Σκάλα του Μιλάνου και σε πολλά άλλα λυρικά θέατρα στην Ευρώπη και στην Αμερική. Ανάμεσα σε άλλες του συνεργασίες, τραγούδησε στο πλευρό της Μαρίας Κάλλας στις ΗΠΑ στο έργο "Πειρατής" του Βιντσέντζο Μπελίνι. Το 1955 έλαβε μέρος στην πρώτη παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών στο Ηρώδειο, τον "Ιδομενέα" του Μότσαρτ.

Απεβίωσε από καρκίνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βαρύτονοι
Λεωνίδας Δερτιλής

Ο **Λεωνίδας Δερτιλής** (20 Ιουλίου 1904 - 14 Νοεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός. Από το 1948 και ως το 1952 ήταν πρόεδρος του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νεάπολη της Λακωνίας. Απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής Α΄ Αθηνών με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) καθώς πήρε 5.640 ψήφους. Έλαβε μέρος σε αποστολές της Βουλής στη Γιουγκοσλαβία και στη Σοβιετική Ένωση, όπως και στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ, που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.

Η πρώτη του συμμετοχή σε κυβέρνηση έγινε ως υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου από τις 15 Δεκεμβρίου 1954 ως τις 6 Οκτωβρίου 1955.

Στην πρώτη κυβέρνηση του Καραμανλή υπηρέτησε ως υφυπουργός Οικονομικών, από τις 6 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956. Ήταν υπουργός Εμπορίου  την περίοδο από τις 28 Φεβρουαρίου 1958 ως τις 5 Μαρτίου 1958 (και προσωρινά υπουργός Βιομηχανίας) και ξανά από τις 17 Μαΐου 1958 ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961 στην κυβέρνηση Κ. Γ. Καραμανλή.

Ο Δερτιλής εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις  εκλογές του 1952  με τον Ελληνικό Συναγερμό και στις εκλογές των ετών 1956, 1958,  στις 1961 και του 1963 με την ΕΡΕ.

Απεβίωσε το Νοέμβριο του 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Βαριάντα του Ναπολέοντα

:*Το ματ αυτό μερικές φορές συγχέεται με το: [[Ματ των ανοήτων]]*

Στο σκάκι, η **Βαριάντα του Ναπολέοντα** (διεθνώς γνωστή ως το **Ματ των αρχαρίων**: *Scholar's Mate*) είναι ένα ματ που επιτυγχάνεται με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):
:1. ε4 ε5
:2. Βθ5 Ιγ6
:3. Αγ4 Ιζ6??
:4. Β:ζ7#

Οι κινήσεις θα μπορούσαν να έχουν γίνει με μια διαφορετική σειρά ή με κάποια ελαφρά παραλλαγή, αλλά η βασική ιδέα είναι η ίδια: η βασίλισσα και ο αξιωματικός συνδυάζονται σε μια απλή επίθεση για ματ στο τετράγωνο ζ7 (ή στο ζ2, εάν τα μαύρα κάνουν το ματ).

Το ματ αυτό αναφέρεται μερικές φορές ως το "ματ των τεσσάρων κινήσεων", αν και υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να κάνει κάποιος ματ σε τέσσερις ή και λιγότερες κινήσεις.

## Ονομασία
Η "Βαριάντα του Ναπολέοντα" αποδίδεται με διαφορετικό τρόπο σε άλλες γλώσσες. Παρακάτω είναι μερικά παραδείγματα που αναφέρουν τις αποδόσεις αυτές μεταφρασμένες στην διεθνή και εν συνεχεία στην ελληνική γλώσσα:

* Διεθνώς: *Scholar's mate* (ματ των αρχαρίων)
* Ελληνικά, Περσικά και Αραβικά: *Napoleon's Plan* (Ναπολεόντιο σχέδιο)
* Ιταλικά: *Barber's Mate* (ματ του κουρέα)
* Γαλλικά, Γερμανικά, Ολλανδικά, Τουρκικά, Ισπανικά και Πορτογαλικά: *Shepherd's Mate* (ματ του τσοπάνου)
* Ρωσικά: *Children's Mate* (παιδικό ματ)
* Φινλανδικά, Σουηδικά, Νορβηγικά και Δανικά: *School Mate* (σχολικό ματ)
* Εσπεράντο: *Stultula Mato* (ματ των ανοήτων)
* Πολωνικά (όπου το "ματ των ανοήτων" είναι γνωστό ως "ματ των αρχαρίων"), Δανικά, Γερμανικά, Ουγγρικά, Σλοβενικά, Σλοβακικά και Εβραϊκά: *Shoemaker's Mate* (ματ του τσαγκάρη)
* Αγγλικά: *Schoolboy's Mate* (ματ για σχολιαρόπαιδα) ή *Blitzkrieg* (γερμανική λέξη που σημαίνει "σύντομος πόλεμος")

## Σκακιστικές παραλλαγές

Στις διάφορες σκακιστικές παραλλαγές τα παρόμοια ματ με τέσσερις κινήσεις ονομάζονται επίσης **Ματ των αρχαρίων**. Για παράδειγμα, το αντίστοιχο ματ στο Ωμέγα σκάκι γίνεται με τις εξής κινήσεις:
:1. ζ4 ζ5
::*Στην παραλλαγή αυτή επιτρέπεται η τριπλή αρχική κίνηση των πιονιών.*
:2. Αγ4 Αγ5
:3. Βκ5 Ιη7??
::*Ο ίππος κινείται για να προστατέψει το πιόνι στο ζ5.*
:4. Β:η8#

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Τερματισμοί σκακιού
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού
Γιουλαίικα Αχαΐας

Τα **Γιουλαίικα** είναι ένα μικρό χωριό της Αχαΐας. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος Μύρτου.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 60 μέτρων στη γεωγραφική περιοχή της Μόβρης.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι πρώτοι οικιστές του χωριού κατάγονται από τη Ζουμπάτα στο Παναχαϊκό. Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπονυμικό και προέρχεται από το επίθετο της οικογένειας Γιούλη που κατοικούσε την περιοχή.

### Διοικητική εξέλιξη
Ο οικισμός, με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην κοινότητα Μέρτεζας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", αποσπάται από την κοινότητα Μύρτου και προσαρτάται στο Δήμο Μόβρης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Λοιπά στοιχεία
Ενορία του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Γιουλαίικα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Γιουλαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μύρτου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Μόβρης
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
|}
Λιέιδα (επαρχία)

Η **επαρχία της Λιέιδα** ή **επαρχία της Λέριδας** (καταλανικά κι επίσημα, *província de Lleida*, ισπανικά: *Provincia de Lérida*, οξιτανικά: *Lhèida*) είναι μια επαρχία της Ισπανίας που καλύπτει τη δυτική Καταλονία.

[μικρογραφία|δεξιά|Η θέση της Επαρχίας της Λιέιδα στην [Καταλονία.]] Συνορεύει στα βόρεια με την Ανδόρα και τη Γαλλία, στα ανατολικά με τις επαρχίες της Βαρκελώνης και της Ζιρόνας, στα νότια με αυτή της Ταρραγόνας και στα δυτικά με τις επαρχίες της Σαραγόσας και της Ουέσκας. Αποτελείται από 231 δήμους.

Το Εθνικό Πάρκο των Αιγουεστόρτες και της λίμνης του Σαν Μαουρίσιο, η Σέου Βέλια (ο παλαιός καθεδρικός ναός της Λιέιδα), ο βασιλικό μοναστήριο της Αγίας Μαρίας της Βαλμπόνα, το Μουσείο των Παιχνιδιών στο Μπερδού και το μοναστήρι του Μπελπούτς ντε λες Αβελιάνες βρίσκονται σε αυτήν την επαρχία. 
μικρογραφία|δεξιά|Σημαία της Επαρχίας της Λιέιδα.

## Κύριοι Δήμοι

## Γενικά χαρακτηριστικά

Η επαρχία διακρίνεται από τη συνύπαρξη δύο διαφορετικών τοπίων που τη χωρίζουν σε δύο ίσης σχεδόν έκτασης μέρη. Στον βορρά κυριαρχεί ο ορεινός όγκος των Πυρηναίων και μικρότερες οροσειρές ενώ αντίθετα στο νότο η πεδιάδα. Το πιο ψηλό σημείο της επαρχίας είναι η κορυφή Πίκα δ' Εστάτς (*Pica d'Estats*) με υψόμετρο 3.134 μέτρα.

Οικονομικά βασίζεται τόσο στη γεωργία, όσο και στον τουρισμό, κατά κύριο λόγο τον χειμώνα. Η πλούσια πεδιάδα του ποταμού Σέγρε παράγει κυρίως φρούτα (αχλάδια, μήλα, εσπεριδοειδή). Τα Πυρηναία και οι γύρω οροσειρές προσφέρονται για χειμερινά σπορ και φυσιολατρικές δραστηριότητες ενώ η σύνδεσή της με την Ανδόρα την καθιστά επίσης τον βασικό δίαυλο εισόδου από την πλευρά της Ισπανίας.

## Πολιτισμική κληρονομιά

Η πλούσια πολιτισμική κληρονομιά της περιοχής έχει να επιδείξει πλούσια έργα εκκλησιαστικής και αμυντικής αρχιτεκτονικής, προϊστορικές τοποθεσίες και μουσεία. Το προ ρωμαϊκό παρελθόν της περιοχής απεικονίζεται στην πολύ καλά διατηρημένη ιβηρική πολιτεία των Μπιλάρς. Η ρομανική αρχιτεκτονική και ζωγραφική εντοπίζεται σε αρκετές περιοχές της, όπως στην Μπαλ ντε Μποί, ενώ τα πολλά μεσαιωνικά κάστρα της απεικονίζουν τον χαρακτήρα της ως σύνορο μεταξύ των χριστιανικών κομητειών των Πυρηναίων και των μουσουλμανικών βασιλείων του νότου. 

Στην επαρχία ανήκει και η Κοιλάδα του Αράν (στα Καταλανικά *Vall d'Aran*), η μοναδική κοιλάδα των Πυρηναίων που αν και έχει κλήση προς τον Ατλαντικό ανήκει στην Ισπανία. Η γλώσσα της κοιλάδας είναι τα αρανικά, οξιτανική διάλεκτος που χαίρει αναγνώρισης ως επίσημης γλώσσας της κοιλάδας από το 2006, μαζί με τα ισπανικά και τα καταλανικά.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:LleidaSeu20030605.jpg|Η Σέου Βέλια (παλαιά Μητρόπολη) της Λιέιδα.
Αρχείο:G1 Sant Climent, el Pantocràtor.jpg|"Ο Παντοκράτωρας",δείγμα ρομανικής αγιογραφίας από τον Άγιος Κλιμέντιο του Ταούλ στην Μπαλ ντε Μποί.
Αρχείο:Escultura en homenatge a la llengua i cultura aranesa.JPG|Μνημείο στην αρανική γλώσσα και κουλτούρα στη Βιέλια, πρωτεύουσα της Κοιλάδας του Αράν.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τμήμα Τουρισμού της κυβέρνησης της επαρχίας 
* Η κυβέρνηση της επαρχίας της Λιέιδα
* Φωτογραφίες από τις περιοχές της επαρχίας

Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καταλωνίας
Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας

**Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας** θεωρείται στο σκάκι το κάθε άνοιγμα που ξεκινά με την κίνηση (σε αλγεβρική σημειογραφία):
:1. δ4

Είναι η δεύτερη πιο δημοφιλής κίνηση ανοίγματος μετά την 1.ε4. Το όνομα αυτό πλέον χρησιμοποιείται για να περιγράψει συνήθως τα ανοίγματα που αρχίζουν με τις κινήσεις 1.δ4 δ5 όπου τα λευκά δεν ακολουθούν σύντομα την προώθηση του πιονιού στο τετράγωνο γ4 (Γκαμπί της βασίλισσας). Μερικά από αυτά τα ανοίγματα έχουν διαφορετικά ονόματα, όπως για παράδειγμα, Καταλανικό άνοιγμα, Επίθεση Τρομπόφσκι, Επίθεση Ρίχτερ–Βερεσόβ, Επίθεση Τόρρε, Σύστημα Λονδίνου, κ.ά.

## Στατιστική
Τα λευκά ανοίγουν την παρτίδα με τις πιο δημοφιλείς από τις είκοσι πιθανές κινήσεις ανοίγματος. 

## Ταξινόμηση
Τα ανοίγματα της "Παρτίδας πιονιού της βασίλισσας" ταξινομούνται περαιτέρω με το αν τα μαύρα απαντούν με 1...δ5 ή όχι. Ένα άνοιγμα που αρχίζει με 1.δ4&nbsp;δ5 ονομάζεται "Παρτίδα (ή άνοιγμα) δίπλού πιονιού της βασίλισσας", ή "Συμμετρική παρτίδα (ή άνοιγμα) πιονιού της βασίλισσας", ή Κλειστή παρτίδα, και αυτοί οι όροι είναι ισοδύναμοι. Ένα άνοιγμα όπου τα μαύρα ανταποκρίνονται στην 1.δ4 με μια άλλη κίνηση, εκτός από την 1...δ5, ονομάζεται "Ασύμμετρη παρτίδα πιονιού της βασίλισσας" ή Ημίκλειστη παρτίδα.

Η *[[Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων]]* κατατάσσει όλες τις "Παρτίδες πιονιού της βασίλισσας" στους τόμους Α΄, Δ΄ και Ε΄:
* Τόμος Ε΄: αν το παιχνίδι ξεκινά με 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 και δεν είναι Άμυνα Γκρίνφελντ (Ινδικές άμυνες ECO E00–E99).
* Τόμος Δ΄: αν το παιχνίδι ξεκινά με 1.δ4&nbsp;δ5 (Κλειστή παρτίδα ECO D00–D69) ή είναι Άμυνα Γκρίνφελντ (ECO D70–D99).
* Τόμος Α΄: αν το παιχνίδι μετά την 1.δ4 συνεχίζει με οποιαδήποτε άλλη βαριάντα εκτός των 1...δ5 και 1...Ιζ6 2.γ4 (ECO A40–A44, Ινδικές άμυνες A45–A79 και Ολλανδική άμυνα A80–A99).

## Ιστορία
Τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, τα διάφορα ανοίγματα που άρχιζαν με 1.δ4 θεωρούνταν κάπως ασυνήθιστα και ως εκ τούτου κατατάσσονταν όλα μαζί ως "Παρτίδες πιονιού της βασίλισσας", ενώ η 1.ε4 ήταν μακράν η πιο κοινή κίνηση ανοίγματος για τα λευκά.

Τα πλεονεκτήματα της κίνησης 1.δ4 άρχισαν να διερευνώνται, λόγω του Γκαμπί της βασίλισσας, το οποίο παιζόταν πιο συχνά και ήταν πιο δημοφιλές από ό,τι όλα τα άλλα ανοίγματα που συνδύαζαν την 1.δ4. Ο όρος "Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας" στη συνέχεια περιορίστηκε στο κάθε άνοιγμα που ξεκινούσε με 1.δ4 και δεν ήταν "Γκαμπί της βασίλισσας". Τελικά, μέσα από τις προσπάθειες των υπερμοντερνιστών, οι διάφορες Ινδικές άμυνες (όπως η Ινδική του βασιλιά, η Νιμζοϊνδική άμυνα και η Ινδική της βασίλισσας) έγιναν πιο δημοφιλείς, και άρχισαν και αυτά τα ανοίγματα να παίρνουν το όνομά τους, έτσι η χρήση του όρου "Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας" μειώθηκε αρκετά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Queen's Pawn Opening

Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Υάρδα

Η **υάρδα** ή **γιάρδα** (διεθνές σύμβολο: yd) είναι μονάδα μέτρησης μήκους, που δεν ανήκει στο διεθνές σύστημα μονάδων SI αλλά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στο αγγλοσαξωνικό σύστημα. 

Η υάρδα/γιάρδα υποδιαιρείται σε **3** πόδια ή **36** δακτύλους (ίντσες), αφού **1** πόδι ισούται με **12** ίντσες. Μία ίντσα ισούται με  **2,54** εκατοστά και μία υάρδα ισούται με **0,9144** μέτρα.

## Δείτε επίσης
*Πόδι
*Ίντσα
*Οργυιά
*Σπιθαμή

## Παραπομπές


Ιντσα
Κατηγορία:Αγγλικές μονάδες μέτρησης
Μιχάλης Τζέπτιμπης

Ο **Μιχάλης Τζέπτιμπης** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού, πρώτος σκόρερ στο πρώτο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής κατηγορίας από καταβολής του θεσμού του ενιαίου ομίλου, με 21 τέρματα.

Μετά τον Εδεσσαϊκό με τον οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός, συνέχισε την καριέρα του στον Πιερικό και την Α΄Εθνική κατηγορία, την περίοδο 1984-85 (14 συμμετοχές-2 τέρματα).

Έχει ασχοληθεί με τα διοικητικά της ομάδας της Έδεσσας, όπου διετέλεσε και πρόεδρος

## Πηγές
* Διεθνής ποδοσφαιρική ιστοσελίδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
Ινδική άμυνα

Η **Ινδική άμυνα** είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):
:1. δ4 Ιζ6

Αρκετά σημαντικές είναι οι μεταθέσεις του ανοίγματος και πολλές από τις θέσεις μπορούν να προκύψουν μέσα από αρκετές συνέχειες κινήσεων. Είναι όλες σε κάποιο βαθμό υπερσύγχρονες άμυνες, όπου τα μαύρα καλούν τα λευκά να δημιουργήσουν μια επιβλητική παρουσία στο κέντρο, ενώ εκείνα καταστρώνουν σχέδια για να το υπονομεύσουν ή να το καταστρέψουν.

Αν και οι Ινδικές άμυνες δεν έγιναν πλήρως αποδεκτές, όταν στη δεκαετία του 1920 τις υπερασπίστηκαν οι παίκτες της υπερμοντέρνας σχολής, αργότερα στα τέλη της δεκαετίας του 1940 οι Ρώσοι σκακιστές έδειξαν ότι τα συστήματα αυτά είναι κατάλληλα για τα μαύρα. Από τότε, οι Ινδικές άμυνες έγιναν οι πιο δημοφιλείς απαντήσεις των μαύρων στο 1.δ4, καθώς προσφέρουν ένα ισορροπημένο παιχνίδι με ευκαιρίες και για τις δύο πλευρές.

## Θεωρία
Οι ινδικές άμυνες θεωρούνται πιο αιχμηρές και πιο φιλόδοξες από τη συμμετρική απάντηση 1...δ5. Επίσης, στο μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας τα μαύρα αισθάνονται μια στενότητα, σε μια παθητική θέση υπό το σχέδιο της σταδιακής εξίσωσης του αντικρίσματος και την απόκτηση κάποιου αντιπαιχνιδιού. Αντιθέτως, το σπάσιμο της συμμετρίας στην πρώτη κίνηση οδηγεί σε ταχεία διάσπαση του κέντρου, όπου μπορούν τα μαύρα να αποκτήσουν αντιπαιχνίδι χωρίς κατ' ανάγκη να εξισωθούν προηγουμένως.

Η πιο συνηθισμένη δεύτερη κίνηση των λευκών είναι 2.γ4, αρπάζοντας το μεγαλύτερο μερίδιο από το κέντρο και επιτρέποντας την μετακίνηση του ίππου στο γ3, ώστε να προετοιμαστούν για τη προώθηση του πιονιού στο ε4, χωρίς να είναι εμπόδιο το πιόνι της γ-στήλης. Οι απαντήσεις των μαύρων είναι αρκετές, μεταξύ αυτών οι πιο δημοφιλείς είναι:
* Η 2...ε6, ελευθερώνοντας τον αξιωματικό του βασιλιά και έτσι να οδηγηθούν σε Νιμζοϊνδική άμυνα, Ινδική της βασίλισσας, Μπογκοϊνδική άμυνα, Μοντέρνο Μπενόνι, ή στις τακτικές βαριάντες του μη αποδεκτού γκαμπί της βασίλισσας.
* Η 2...η6, προετοιμάζοντας ένα φιανκέτο του αξιωματικού του βασιλιά και την είσοδο σε Ινδική του βασιλιά ή Άμυνα Γκρίνφελντ.
* Η 2...γ5, σε Άμυνα Μπενόνι με άμεση αντεπίθεση στο κέντρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Indian Defence

Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα