open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπρους Σπρίνγκστιν

Ο **Μπρους Σπρίνγκστιν** (*Bruce Frederick Joseph Springsteen*, 23 Σεπτεμβρίου 1949), αποκαλούμενος «Το Αφεντικό» (The Boss), είναι Αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης. Ηχογραφεί τα τραγούδια του και κάνει περιοδείες με το συγκρότημα E Street Band και είναι γνωστός για το είδος heartland rock, το οποίο σημαίνει πως ο ίδιος θεωρεί ότι η ροκ μουσική έχει και κοινωνικό σκοπό, πέρα από την ψυχαγωγία.

Τα τραγούδια του κυμαίνονται από έντονες μπαλάντες ως δυνατά και γρήγορα ροκ εν ρολ κομμάτια.

Τα δύο πιο επιτυχημένα άλμπουμ του, το Born to Run (1975) και το Born in the U.S.A. (1984) αποτελούν την επιτομή τής περιγραφής των καθημερινών "μαχών" των απλών πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Born in the U.S.A. τον έκανε έναν απ' τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς καλλιτέχνες στη δεκαετία τού '80 εντός των συνόρων. Είναι γνωστός για τις Δημοκρατικές πεποιθήσεις του και έχει στηρίξει τον Γερουσιαστή Τζον Κέρρυ, τον τέως πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και τη Χίλαρι Κλίντον. Έχει προσφέρει και κοινωνικό έργο στη γενέτειρά του, το Νιου Τζέρσεϊ, αλλά και αλλού, ενώ επίσης «απάντησε» στις επιθέσεις τής 11ης Σεπτεμβρίου με το άλμπουμ του The Rising.

Μέχρι στιγμής, έχει κερδίσει πάμπολλα βραβεία για τη δουλειά του, μεταξύ αυτών 20 βραβεία Γκράμι, 3 Χρυσές Σφαίρες και ένα βραβείο Όσκαρ, ενώ συνεχίζει να διατηρεί έναν τεράστιο αριθμό θαυμαστών ανά τον κόσμο. Το 1999 εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame. Όσον αφορά τις πωλήσεις, έχει πουλήσει περισσότερα από 65 εκατομμύρια άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες και πάνω από 120 εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο. Το 2016, ο Μπαράκ Ομπάμα του απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://youtube.com/BruceSpringsteenVEVO

Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κατηγορία:Παραλήπτες του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας
Κοινοβούλιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας

Το **Κοινοβούλιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας** είναι η πολιτειακή δίαιτα του Γερμανικού ομοσπονδιακού κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Συνέρχεται στο Ντύσσελντορφ και τρεχόντως αποτελείται από 195 μέλη πέντε Κομμάτων. 

## Εκλογικό σύστημα
Το Λάνταγκ αποτελείται από τουλάχιστον 181 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό:

* πρώτα, 128 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
* μετά, 53 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση. Το εκλογικό όριο που πρέπει να περάσει ένα κόμμα για να μπει στη Βουλή είναι τουλάχιστον 5% του συνολικού αριθμού ψήφων. Η κατανομή εδρών γίνεται με τη μέθοδο Σαιντ-Λαγκού, κατά την οποία συνυπολογίζονται οι έδρες που κέρδισε το κόμμα στο πλειοψηφικό, έτσι ώστε όσο περισσότερες έδρες έχει κερδίσει ένα κόμμα με το τοπικό πλειοψηφικό τόσο δυσκολότερο γίνεται να κερδίσει έδρες αναλογικής εκπροσώπησης.
* «παραπανίσιες» έδρες διατίθενται σε ορισμένο αριθμό μελών, ώστε να εξασφαλιστεί η αναλογικότητα της αναλογικής εκπροσώπησης και να αντισταθμισθούν οι ανισότητες από τα συστήματα εκλογής
## Τρέχουσα Σύνθεση
Μετά την εκλογή της 13ης Μαΐου 2012, η σύνθεση του Landtag είναι η ακόλουθη:

Οι εκλογές διεξάγονται σύμφωνα με την ίδια form of αναλογικής εκπροσώπησης όπως στο ομοσπονδιακό σύστημα.

## Προεδροι του κοινοβουλίου
όλη αυτή την περίοδο, πρόεδροι του Landtag της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας έχουν υπάρξει:
* 1946 Ερνστ Γκνος, SPD
* 1946 – 1947 Ρόμπερτ Λερ, CDU
* 1947 – 1958 Josef Gockeln, CDU
* 1959 – 1966 Βίλελμ Γιόνεν, CDU
* 1966 Γιόζεφ Χέρμαν Ντούφουες, CDU
* 1966 – 1970 John van Nes Ziegler, SPD
* 1970 – 1980 Βίλελμ Λεντς, CDU
* 1980 – 1985 John van Nes Ziegler, SPD
* 1985 – 1990 Καρλ Γιόζεφ Ντέντσερ, SPD
* 1990 – 1995 Ίνγκεμποργκ Φρίμπε, SPD
* 1995 – 2005 Ούλριχ Σμιτ, SPD
* 2005 - 2010 Ρεγγίνα βαν Ντίντερ CDU
* 2010 (ενεργών) Έντγκαρ Μόρον SPD
* 2010-2012 - Έκχαρντ Ούλενμπεργκ CDU
* 2012 – 2017 Καρίνα Γκέντεκε, SPD
* 2017 - σήμερα Αντρέ Κούπερ, CDU

## Βλέπε επίσης
* Πολιτειακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας 2000
* Πολιτειακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας 2005
* Πολιτειακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας 2010

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official Landtag Webpage

Κατηγορία:Κοινοβούλια
Κατηγορία:Πολιτική της Γερμανίας
Εντολή εξόντωσης

***Εντολή Εξόντωσης*** είναι ο τίτλος αμερικάνικης περιπέτειας του 1995 σε σκηνοθεσία Μπρετ Λέοναρντ και σενάριο Έρικ Μπερντ. Πρωταγωνιστούν οι Ντένζελ Ουάσινγκτον, Ράσελ Κρόου και  Κέλι Λιντς.

## Σύνοψη
Το 1999, στο Λος Άντζελες, η αστυνομία έχει δημιουργήσει τον Σιντ 6.7, ένα πρόγραμμα με τη μορφή ανθρώπου, ο οποίος είναι υπερδολοφόνος. Όταν το ρομπότ δραπετεύει στον έξω κόσμο, η αστυνομία στέλνει έναν φυλακισμένο, πρώην αστυνομικό ο οποίος τον έχει νικήσει στην εικονική πραγματικότητα, για να τον κυνηγήσει.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ταινίες του 1995
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Μπολτγουντίτης

Ο **μπολντγουντίτης** (αγγλ. boldwoodite) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του καλίου και του Ουρανίου.  Το όνομά του το οφείλει στον Μπέρτραμ Μπόλτγουντ (Bertram Borden Boltwood, 1870-1927), ραδιοχημικό στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ των ΗΠΑ.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι ορυκτό που σχηματίζεται από την οξείδωση και την αλλοίωση των πρωτογενών ουρανιούχων μεταλλευμάτων, κυρίως του ουρανινίτη. Απαντάται στις εξωτερικές κυρίως ζώνες εξαλλοίωσης γεμίζοντας ρωγμώσεις σχετικά μακριά από τον πρωτογενή ουρανινίτη. Εμφανίζεται, επίσης, σε πηγματιτικές - ψαμμιτικές ουρανιούχες αποθέσεις στο οροπέδιο του Κολοράντο.

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται, πλην του ουρανινίτη, είναι ο μπεκερελίτης, ο φουρμαριερίτης, ο φωσφοουρανυλίτης, η γύψος και ο φθορίτης.

Εκτός από το Κολοράντο ανευρίσκεται επίσης στις Πολιτείες Νεβάδα, Γιούτα, Καλιφόρνια και Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, στη Σκωτία, στη Ρουάντα, στην περιοχή Λα Ριόχα της Αργεντινής, στην Ιαπωνία και στη Νότια Αυστραλία. Αναφέρονται, επίσης, μικρές εμφανίσεις του και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Δεν ανευρίσκεται στην Ελλάδα.

## Πηγές
*Mindat
*Handbook of mineralogy
*Webmineral

## Σημειώσεις


## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

Μπολντγουντιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του ουρανίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Τιμητική στήλη του Πολύβιου

Η **Τιμητική στήλη του Πολύβιου** είναι ελληνική ενεπίγραφη στήλη του 2ου π.Χ. αιώνα, με απεικόνιση πολεμιστή. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές σχετίζεται με τον Πολύβιο, πράγμα όμως που αμφισβητείται βάσιμα από άλλους. Το έργο είναι γνωστό στη διεθνή βιβλιογραφία ως *Στήλη του Πολύβιου*, *Ανάγλυφο πολεμιστή από τον Κλείτορα* (), ή *Ανάγλυφο του Πολύβιου* () και διάφορες άλλες παρεμφερείς ονομασίες.

Η στήλη βρέθηκε την άνοιξη του 1881 κοντά στο χωριό Καρνέσι (η μεταγενέστερη και σημερινή Άνω Κλειτορία Αχαΐας) της Επαρχίας Καλαβρύτων, όπου βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου Κλείτορος. Αντίγραφό του φυλάσσεται στο Βασιλικό Μουσείο του Βερολίνου.

## Περιγραφή και ερμηνεία
Το επάνω άκρο του ανάγλυφου φέρει επιγραφή δύο σειρών, η οποία έχει φθαρεί και δεν διακρίνεται πλέον. Παριστάνει έναν πολεμιστή με το σώμα στραμμένο προς τον θεατή, ενώ το κεφάλι είναι στραμμένο προς τα αριστερά. Το σώμα του πολεμιστή είναι επεξεργασμένο με πολλές και ακριβείς ανατομικές λεπτομέρειες. Ο μανδύας είναι από μαλακό ύφασμα και σχηματίζει πτυχές. Στο υπόβαθρο διακρίνουμε τη ασπίδα του, όρθια ακουμπισμένη στο έδαφος. Στην μέση του κρέμεται το σπαθί, στον ώμο του ακουμπάει ένα μακρύ δόρυ.

Διάφορα ιδιόμορφα χαρακτηριστικά του προσώπου και του σώματος δείχνουν ότι το ανάγλυφο εικονίζει κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, έναν *θωρακίτη* πολεμιστή. Αφού η επιγραφή δεν είναι πλέον αναγνώσιμη, μόνο η ερμηνεία του έργου μπορεί να μας δώσει παραπάνω πληροφορίες. Το ανάγλυφο ερμηνεύεται ως Πολύβιος, ο οποίος φοράει την πολεμική του στολή και σηκώνει τον βραχίονα για να ομιλήσει. Τα όπλα που εικονίζονται είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας συγκεκριμένης εποχής. Η στρογγυλή ασπίδα και το μακρύ δόρυ κατατάσσουν το ανάγλυφο στην εποχή μετά το 206 π.Χ. Η ερμηνεία του ως Πολύβιο το κατατάσσει μετά το 146 π.Χ. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Στήλες
Κατηγορία:Ανάγλυφα
Κατηγορία:Κλείτωρ
Μεσιέ 35

Το **Μεσιέ 35** (γνωστό και ως **M 35** και **NGC 2168**) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 2.800 ετών φωτός στον αστερισμό Δίδυμοι. Το σμήνος απλώνεται σε μία περιοχή του ουρανού συγκρίσιμη με το μέγεθος της πανσέληνου.

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 35 ανακαλύφθηκε από τον Φιλίπ Λουά ντε Σεζώ το 1745 και ανακαλύφθηκε αργότερα ανεξάρτητα από τον Τζον Μπέβις πριν το 1750. Ο Σαρλ Μεσιέ το προσέθεσε στον κατάλογό του τις 30 Αυγούστου 1764, αναγνωρίζοντας την ανακάλυψη του Τζον Μπέβις.

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 35 αποτελείται από αρκετές εκατοντάδες άστρα, εκ των οποίων 120 είναι λαμπρότερα από μέγεθος 13. Ο συνολικός αριθμός των μελών του σμήνους κυμαίνεται από 200 σε 500. Η διάμετρός του είναι περίπου 25 έτη φωτός και η ηλικία του είναι περίπου 100 εκατομμύρια έτη. Η μάζα του Μεσιέ 35 έχει υπολογιστεί με βάση τη μέθοδο υπολογισμού μάζας Λέοναρντ-Μέριττ, που βασίζεται στις ταχύτητες των μελών του, μεταξύ 1.600 και 3.200 ηλιακών μαζών.

Το Μεσιέ 35 αποτελείται από πολλά άστρα που είναι κίτρινοι και πορτοκαλί γίγαντες. Το λαμπρότερο μέλος του, που βρίσκεται στην κύρια ακολουθία είναι ένα άστρο φάσματος Β3 και φαινόμενο μέγεθος +8,2.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 35, SEDS Messier pages 
* Το M35 και το πυκνό σμήνος NGC 2158 απεικονισμένα από ένα ημιεπαγγελματικό τηλεσκόπιο Amateur

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
35
2168
Κατηγορία:Δίδυμοι (αστερισμός)
Μεσιέ 37

Το **Μεσιέ 37** (γνωστό και ως *Μ37* και *NGC 2099*) είναι το πλουσιότερο ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Ηνίοχο. Βρίσκεται σε απόσταση 4.400 ετών φωτός.

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 37 ανακαλύφθηκε από τον Giovanni Battista Hodierna πριν το 1654. Αν και το Μ37 είναι το λαμπρότερο σμήνος στον Ηνίοχο, ο Le Gentil δεν το παρατήρησε το 1749 όταν ανακάλυψε ανεξάρτητα το Μεσιέ 36 και το Μεσιέ 38. Ο Σαρλ Μεσιέ ανακάλυψε ανεξάρτητα το Μ37 το Σεπτέμβριο του 1764.

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 37 αποτελείται από περισσότερα από 500 άστρα, εκ των οποίων περίπου 150 είναι λαμπρότερα από 12,5. Η διάμετρός του είναι περίπου 20 με 25 έτη φωτός και η ηλικία του είναι 300 εκατομμύρια έτη. Επίσης, στο Μ37 υπάρχουν τουλάχιστον 12 ερυθροί γίγαντες. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 37, SEDS Messier pages

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
37
2099
Κατηγορία:Ηνίοχος (αστερισμός)
Μεσιέ 36

Τo **Μεσιέ 36** (γνωστό και ως *Μ36* και *NGC 1960*) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση 4.100 ετών φωτός στον αστερισμό Ηνίοχο. 

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 36 ήταν το πρώτο από τα τρία λαμπρά ανοικτά σμήνη που βρίσκονταν στο νότιο μέρος του αστερισμού Ηνίοχος (τα άλλα δύο είναι τα Μεσιέ 37 και Μεσιέ 38). Και τα τρία ανακαλύφθηκαν από τον Giovanni Batista Hodierna πριν το 1654, όπως υποδεικνύει ο Kenneth Glyn Jones. Όμως αυτές οι ανακαλύψεις ήρθαν στο φως μόλις το 1984, έτσι ο Le Gentil ανακάλυψε ανεξάρτητα τα Μ36 και Μ38. Ο Σαρλ Μεσιέ το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του στις 2 Σεπτεμβρίου 1764.

## Χαρακτριστικά
Το Μεσιέ 36 αποτελείται από 60 άστρα και έχει διάμετρο περίπου 14 έτη φωτός. Τα λαμπρότερα μέλη του έχουν μέγεθος 9 και φασματικό τύπο Β2, ενώ η λαμπρότητά τους είναι 360 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Η ηλικία του είναι μόνο 25 εκατομμύρια έτη φωτός. Αυτό το σμήνος είναι πολύ όμοιο με τις Πλειάδες.

## Δείτε επίσης
*Πλειάδες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 36, SEDS Messier pages 

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
36
1960
Κατηγορία:Ηνίοχος (αστερισμός)
Μεσιέ 43

[thumb|right|300px|Το νεφέλωμα Μεσιέ 43 από το [διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ|ΔΤΧ.]]
Το **Μεσιέ 43** (γνωστό και ως *M43*, *Νεφέλωμα του De Mairan* και *NGC 1982*) είναι νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 1500 ετών φωτός στον αστερισμό του Ωρίωνα. Το νεφέλωμα του De Mairan είναι μέρος του νεφελώματος του Ωρίωνα και χωρίζεται από αυτό με μία λωρίδα σκόνης. Ανήκει στο πολύ μεγαλύτερο σύμπλεγμα νεφελωμάτων του Ωρίωνα, όπως και το Νεφέλωμα της Αλογοκεφαλής και το Μεσιέ 78.

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 43 ανακαλύφθηκε από τον Jean-Jacques Dortous de Mairan πριν το 1731. Ο Σαρλ Μεσιέ το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του τις 4 Μαρτίου 1769. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ το πρόσθεσε στον κατάλογό του αν και ήταν προσεκτικός να μην προσθέσει αντικείμενα του Καταλόγου του Μεσιέ. Το Μ43 εμφανίζεται στην πρώτη φωτογραφία βαθέως ουρανού του Νεφελώματος του Ωρίωνα που τραβήχτηκε τις 14 Μαρτίου 1882 από τον Henry Draper.

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 43 περιβάλει το νεαρό ανώμαλο «μεταβλητό άστρο νεφελώματος» NU Orionis (γνωστό και ως HD 37061) του οποίου το μέγεθος μεταβάλλεται από 6,5 μέχρι 7,6. Επειδή αυτό το άστρο είναι σχετικά ψυχρό, το Μεσιέ 43 έχει σχετικά χαμηλή λαμπρότητα σε όλα τα μήκη κύματος (το φαινόμενο μέγεθός του στο φως είναι +9). Επιπλέον το Μ43 έχει το δικό του μικρό σμήνος αστέρων και τα σκοτεινά χαρακτηριστικά του στην ανατολικότερη πλευρά του είναι ορατά σε τηλεσκόπια μεγαλύτερα των 8 ιντσών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The De Mairan's Nebula @ SEDS Messier pages 

Κατηγορία:Νεφελώματα
43
1982
Κατηγορία:Ωρίων (αστερισμός)
Μεσιέ 46

Το **Μεσιέ 46** (γνωστό και ως **M 46** και **NGC 2437**) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 5.400 ετών φωτός στον αστερισμό Πρύμνη. 

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 46 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1771. Είναι το πρώτο αντικείμενο που ανακάλυψε ο Σαρλ Μεσιέ ύστερα από τη συμπλήρωση της πρώτης έκδοσης του καταλόγου που περιελάμβανε τα αντικείμενα 1 έως 45. Το πρόσθεσε στο κατάλογό του τις 19 Φεβρουαρίου 1771, τρεις μέρες μετά την παρουσίασή του αντικειμένου στην ακαδημία, μαζί με τα αντικείμενα Μεσιέ 47, Μεσιέ 48 και Μεσιέ 49.

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 46 είναι ένα πλούσιο σμήνος που αποτελείται από συνολικά περισσότερα από 500 μέλη, εκ των οποίων 150 έχουν φαινόμενο μέγεθος μεταξύ 10 με 13. Τα λαμπρότερα άστρα, τα οποία είναι φασματικού τύπου Α0, είναι περίπου 100 φορές λαμπρότερα από τον Ήλιο. Το λαμπρότερο μέλος έχει μέγεθος 8,7. Η διάμετρός του είναι περίπου 30 έτη φωτός και η ηλικία του είναι περίπου 300 εκατομμύρια έτη.  

Το πλανητικό νεφέλωμα NGC 2438 μοιάζει να βρίσκεται στη βόρεια άκρη του σμήνους (ο αχνός κύκλος κέντρο πάνω στην εικόνα), αλλά είναι απίθανο να έχει κάποια με το σμήνος, καθώς δεν έχει την ακτινική ταχύτητα του σμήνους. Αυτή η περίπτωση μπορεί να είναι ένα άλλο παράδειγμα υπερκαλυπτόμενου ζεύγος, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του NGC 2818.  

Το M46 είναι περίπου μία μοίρα ανατολικά του Μεσιέ 47 στον ουρανό και τα δύο αποτελούν ένα όμορφο ζευγάρι όταν φαίνονται με κιάλια ή τηλεσκόπια ευρέως πεδίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 46, SEDS Messier pages 
* Messier 46, Amateur Astronomer Image - ''Waid Obseratory''
* Dark Atmospheres Photography - M46 w/ NGC 2438 detail

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
46
2437
Κατηγορία:Πρύμνη (αστερισμός)
Μεσιέ 47

Το **Μεσιέ 47** (γνωστό και ως **Μ47** και **NGC 2422**) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 1.600 ετών φωτός στον αστερισμό Πρύμνη. 

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 47 ανακαλύφθηκε από τον Giovanni Batista Hodierna πριν το 1654, αλλά επειδή η ανακάλυψή του έμεινε άγνωστη ο Σαρλ Μεσιέ το ανακάλυψε ανεξάρτητα τις 19 Φεβρουαρίου 1771. Όμως δεν υπάρχει στη πραγματικότητα σμήνος στη θέση που έχει επισημάνει ο Σαρλ Μεσιέ όταν την εξέφρασε σε σχέση με το άστρο 2 Πρύμνης. Εξαιτίας αυτού του λάθους, ο Ουίλιαμ Χέρσελ το ανακάλυψε ανεξάρτητα στις 4 Φεβρουαρίου 1785 και το πρόστεσε στο κατάλογό του ως Η VIII.38. 

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 47 αποτελείται από 50 μέλη εκ των οποίων το λαμπρότερο έχει φαινόμενο μέγεθος +5,7 και φασματικό τύπο Β2 και δύο είναι πορτοκαλί γίγαντες. Γενικά ο πληθυσμός των άστρων του σμήνους μοιάζει με αυτόν των Πλειάδων. Η διάμετρός του είναι 12 έτη φωτός και ηλικία του είναι περίπου 80 εκατομμύρια έτη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 47, SEDS Messier pages
* Messier 47 Amateur Image - * [http://www.waid-observatory.com Waid Observatory *]

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
47
2422
Κατηγορία:Πρύμνη (αστερισμός)
Μεσιέ 38

Το **Μεσιέ 38** (γνωστό και ως **Μ38** και **NGC 1912**) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 4.200 ετών φωτός στον αστερισμό Ηνίοχο.

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 38 ανακαλύφθηκε από τον Giovanni Batista Hodierna πριν το 1654 και βρέθηκε ανεξάρτητα από τον Le Gentil το 1749. Ο Σαρλ Μεσιέ το πρόσθεσε στον κατάλογό του στις 25 Σεπτεμβρίου 1764.

## Χαρακτηριστικά
Τα λαμπρότερα άστρα του Μεσιέ 38 σχηματίζουν το ελληνικό γράμμα π ή, σύμφωνα με τον Webb, ένα πεπλατυσμένο σταυρό. Η διάμετρός του είναι περίπου 25 έτη φωτός, παρόμοια με αυτή του γειτονικού Μεσιέ 37. Η ηλικία του ανέρχεται σε 220 εκατομμύρια χρόνια.

Τα Μεσιέ 36 και Μεσιέ 37, που ανακαλύφθηκαν επίσης από τον Hodierna, βρίσκονται στην ίδια ομάδα με το Μ38 σε μία απόσταση περίπου 3.420 ετών φωτός από τη Γη.

### Μέλη
Το λαμπρότερο μέλος του Μ38 είναι ένας κίτρινος γίγαντας με φαινόμενο μέγεθος +7,9 και φασματικού τύπου G0. Αυτό αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος -1,5, ή μία φωτεινότητα 900 ήλιων. Τα μέλη του Μεσιέ 38 αναλυτικά είναι:

## Δείτε επίσης
* Μεσιέ 36
* Μεσιέ 37

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 38, SEDS Messier pages

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
38
1912
Κατηγορία:Ηνίοχος (αστερισμός)
Μεσιέ 39

Το **Μεσιέ 39** (γνωστό και ως *Μ 39* και *NGC 7092*) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση 825 ετών φωτός στον αστερισμό Κύκνο.

## Ιστορικό

Το Μεσιέ 39 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1764, όμως αμφισβητήται αν ο Σαρλ Μεσιέ ήταν ο πρώτος που το παρατήρησε. Ενώ ο Kenneth Glyn Jones υπολογίζει το Μ39 ως μια από τις ανακαλύψεις του Σαρλ Μεσιέ, ο Burnham υποστηρίζει ότι ο Le Gentil το ανακάλυψε το 1750, ενώ υπάρχουν και προτάσεις που υποστηρίζουν ότι ο Αριστοτέλης το επισήμανε ως ένα αντικείμενο που μοιάζει με κομήτη περίπου το 325 π.Χ.

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 39 είναι ένα μεγάλο αλλά χαλαρό ανοικτό σμήνος. Αποτελείται από 30 με 100 μέλη και έχει διάμετρο 7 έτη φωτός. Η ηλικία του υπολογίζεται μεταξύ 230 και 300 εκατομμυρίων ετών. Το λαμπρότερο μέλος του Μ39 έχει φαινόμενο μέγεθος 6,83 και φασματικό τύπο Α0. Όλα τα μέλη του σμήνους ανήκουν στην κύρια ακολουθία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 39, SEDS Messier pages

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
39
7092
Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός)
(119979) 2002 WC19

frameless|center


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Πάλομαρ

Ανακαλύφθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2002

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 60,212 AU

Περιήλιο 35,393 AU

Ημιάξονας τροχιάς 47,803 AU

Εκκεντρότητα 0,260 

Περίοδος περιφοράς 330,5 χρόνια

Κλίση 9,195° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 109,67° 

Όρισμα του περιηλίου 44,41° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

Διάμετρος  400 km   

Μάζα 7,8×1019? kg

Μέση πυκνότητα 2? g/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,1174? m/s<sup>2</sup>

Ταχύτητα διαφυγής 0,222? km/s

Αστρονομική περίοδος περιστροφής  h 

Λευκαύγεια 0.09 (υποτιθέμενο) 

Φαινόμενο μέγεθος 21,4  

Απόλυτο μέγεθος 5,0 





Το **** είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο με τροχιακή αντήχηση με τον Ποσειδώνα 1:2, δηλαδή για κάθε δύο περιφορές του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο, αυτό κάνει μία. Έχει διάμετρο περίπου 290 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2002.

Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 42,4 ΑΜ από τον Ήλιο. 

## Δορυφόρος
Το  έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο περίπου 130 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 2.700 χιλιομέτρων σε τρεις ημέρες.  Αποτελούν διπλό σύστημα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Διάγραμμα Τροχιάς από το JPL (απαιτείται λογισμικό JAVA)

2002 WC19
2002 WC19
Μεσιέ 48

To **Μεσιέ 48** (γνωστό και ως *Μ48* και *NGC 2548*) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση 1.500 ετών φωτός στον αστερισμό Ύδρα κοντά στα σύνορα με το Μονόκερο. 

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 48 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 19 Φεβρουαρίου 1771, αλλά έγινε ένα λάθος στη μεταφορά δεδομένων όσον αφορά στη θέση του σμήνους. Η ορθή αναφορά ταιριάζει με αυτή του NGC 2548, αλλά η απόκλιση απέχει περίπου πέντε μοίρες από το σωστό σημείο.

## Χαρακτριστικά
Το Μεσιέ 48 αποτελείται από 80 άστρα και έχει διάμετρο περίπου 23 έτη φωτός. Η ηλικία του Μ48 είναι περίπου 400 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο μέλος του έχουν μέγεθος +8,8 και φασματικό τύπο Α2, ενώ η λαμπρότητά του είναι 70 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 48, SEDS Messier pages

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
48
2548
Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός)
(469306) 1999 CD158

**1999 CD<sub>158</sub>** 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από 

Ανακαλύφθηκε στις 

Χαρακτηριστικά τροχιάς 

Αφήλιο 49,861 AU

Περιήλιο  37,187 AU

Ημιάξονας τροχιάς 43,524 AU

Εκκεντρότητα 0,146 

Περίοδος περιφοράς 287,1 χρόνια

Κλίση 25,528° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 119,04° 

Όρισμα του περιηλίου 196,00° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

Διάμετρος  420 km   

Φαινόμενο μέγεθος 22  

Απόλυτο μέγεθος 5,07 





Το **1999 CD<sub>158</sub>** είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο με τροχιακή αντήχηση με τον Ποσειδώνα 4:7, δηλαδή για κάθε εφτά περιφορές του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο, αυτό κάνει τέσσερις. Έχει διάμετρο περίπου 420 χιλιόμετρα.

Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 47,4 ΑΜ από τον Ήλιο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Διάγραμμα Τροχιάς από το JPL (απαιτείται λογισμικό JAVA)

1999 CD158
Μπονόμπο

Ο **Μπονόμπο** (*Pan paniscus* - *Παν ο πανίσκος*-* * ) είναι πρωτεύον της οικογένειας των Ανθρωποειδών. Ανήκει, μαζί με τον κοινό Χιμπαντζή στο βιολογικό γένος Παν (Pan). Αν και ο όρος χιμπαντζής, τεχνικά αναφέρεται σε κάθε είδος του γένους Pan, χρησιμοποιείται συνήθως μόνο όσον αφορά στον κοινό Χιμπαντζή και όχι στον Μπονόμπο.

## Ταξινομία
Πρόσφατες έρευνες στο DNA του Μπονόμπο και του κοινού Χιμπαντζή υποστηρίζουν πως η εξελικτική πορεία των δύο ειδών διαχωρίστηκε περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια πριν. Ο τελευταίος κοινός πρόγονος όλων των χιμπαντζήδων με τον άνθρωπο έζησε έξι εκατομμύρια χρόνια πριν. Επειδή κανένα άλλο είδος εκτός του ανθρώπου δεν επέζησε κατά την ανθρώπινη εξέλιξη στο γένος Homo, τα δύο είδη των χιμπαντζήδων αποτελούν τους πιο στενούς εξελικτικούς συγγενείς του ανθρώπου. Το γένος των χιμπαντζήδων, Παν, διαχωρίστηκε από το γένος των Γορίλων επτά εκατομμύρια χρόνια πριν.

## Γεωγραφία
Το διωνυμικό όνομα του Μπονόμπου είναι *Pan paniscus* (*Παν ο πανίσκος*). Οι Μπονόμπος είναι ενδημικό είδος στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και απαντώνται στα κεντρικά και νότια δάση της χώρας. Ο ποταμός Κονγκό διαχωρίζει το είδος από τον κοινό Χιμπαντζή. Παλαιότερα οι Μπονόμπος κατοικούσαν νοτιότερα, στην βόρεια Ανγκόλα.

## Ανατομία και Φυσιολογία
Οι αρσενικοί ενήλικες έχουν βάρος μεταξύ 30 και 68 κιλών, ενώ οι θηλυκοί μεταξύ 27 και 38 κιλών. Οι Μπονόμπος είναι λίγο πιο μικρόσωμοι από τους κοινούς Χιμπαντζήδες. Το τρίχωμα τους είναι σκούρο καφέ ή μαύρο και το πρόσωπο, οι παλάμες, οι πατούσες και τα δάχτυλα είναι άτριχα. Σε αντίθεση με τους κοινούς Χιμπαντζήδες και τους Γορίλες, οι Μπονόμπος στηρίζονται στις παλάμες των χεριών τους και όχι στις αρθρώσεις των δαχτύλων τους όταν περπατούν στα τέσσερα. Υπολογίζεται πως κατά το 25% περίπου του συνολικού χρόνου της κίνησης τους στο έδαφος οι Μπονόμπος περπατούν στα δύο.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Τσουγκριάκι Σκιάθου

Το **Τσουγκριάκι** ή **Ζογριάκι** ή **Μικρός Τσουγκριάς** είναι μία μικρή ακατοίκητη νησίδα της Σκιάθου και των Βορείων Σποράδων. και βρίσκεται νοτιοανατολικά , ανάμεσα στο ακρωτήριο Καλαμάκι (δυτικά) και την νησίδα Τσουγκριά (ανατολικά). Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σκιάθου. Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. 50743/2017 και το Φ.Ε.Κ. 4432/Β/15-12-2017 συμπεριλαμβάνεται στον εθνικό κατάλογο περιοχών του Ευρωπαϊκού Οικολογικού Δικτύου Natura2000 *"[[Μαγνησία]] νησίδες [[Ασπρονήσι Σκιάθου|Ασπρόνησος]], [[Αρκό Σκιάθου|Αργκός]], [[Μαραγκός Σκιάθου|Μαραγκός]], [[Ρέπι Σκιάθου|Ρέπι]], [[Τσουγκριά Σκιάθου|Τσουγκριά]], Τσουγκριάκι και θαλάσσια περιοχή νήσων Σκιάθου και [[Σκόπελος|Σκοπέλου]]"* με κωδικό GR1430009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σποράδες
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Απόδραση

Γενικά με τον όρο **απόδραση**, ή **δραπέτευση**, χαρακτηρίζεται η κολάσιμη εκείνη πράξη κρατούμενου ή φυλακισμένου που ενδεχομένως να επιχειρήσει, ή έχει επιχειρήσει, προκειμένου ν΄ ανακτήσει την ελευθερία του. Σημειώνεται ότι η κράτηση ή φυλάκιση θα πρέπει προηγουμένως να έχει διαταχθεί από κρατική δημόσια Αρχή.

Η πράξη αυτή θεωρείται να προσβάλει την πολιτική εξουσία, και μπορεί να εκδηλωθεί είτε με άσκηση βίας είτε χωρίς. Απόδραση παραπάνω προσώπου μπορεί να συμβεί από κρατητήριο, ή φυλακή, ή νοσοκομείο, ή ιατρείο, που έχει προσαχθεί  για ιατρική εξέταση, ή από δικαστική αίθουσα, ή στρατόπεδο ή άλλο χώρο εκτοπισμού ή τέλος κατά την μεταγωγή προς ή από τους προηγουμένους χώρους. 
* Ιδιαίτερες περιπτώσεις αποτελούν η απόδραση αιχμαλώτου ή η απόδραση  τροφίμου ειδικού εσώκλειστου ιδρύματος που δεν εξετάζονται στο παρόν άρθρο.

Μεταφορικά ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της φυγής από την καθημερινότητα (π.χ. *μικρές αποδράσεις στη θάλασσα* ή στη *Χ τοποθεσία*).

## Ελληνική νομοθεσία
Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία (Ποινικό Δίκαιο) η απόδραση χαρακτηρίζεται πλημμέλημα και κατά το άρθρο 173 του Ποινικού Κώδικα  προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ένα χρόνο. Η ποινή αυτή εκτίεται, μετά βέβαια τη σύλληψη του δραπέτη, αθροιστικά, δηλαδή μετά την ολοκλήρωση της έκτισης της πρότερης ποινής που είχε επιβληθεί και κρατούνταν, και όχι βάσει των διατάξεων κατά συρροή.

Υπόψη ότι ο νομοθέτης αναγνωρίζει την έμφυτη τάση του ανθρώπου προς απόκτηση της ελευθερίας του και της εξ αυτής ψυχική φόρτιση που μπορεί να έχει ο δράστης, και  γι΄ αυτό και η ποινή προβλέπεται μικρή.

Σημειώνεται ότι στον πρώτο ελληνικό ποινικό νόμο που συντάχθηκε επί βασιλείας Όθωνα, όταν όπως λέγεται ασκούσε απόλυτη μοναρχία, η πράξη αυτή δεν χαρακτηριζόταν κολάσιμη, όπως συνέβαινε και σε άλλες Ηγεμονίες της Ευρώπης, (Γερμανική Αυτοκρατορία, Γαλλική Αυτοκρατορία κ.ά.), ενώ υπάρχουν και πολλά παραδείγματα Ηγεμόνων που στη συνέχεια όταν συλλαμβάνονταν οι δραπέτες τους χάριζαν το υπόλοιπο των ποινών τους και τους ελευθέρωναν, ή άλλους που τους προσλάμβαναν ακόμα και στις υπηρεσίες τους, όπως χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση ήταν των κουρσάρων.

Σε νεότερη όμως αναθεώρηση του ελληνικού ποινικού νόμου προστέθηκε το παραπάνω άρθρο 173, συνέχεια του οποίου και το άρθρο 174 που περιλαμβάνει τη "στάση κρατουμένων", με βαρύτερες ποινές, "βιαιοπραγίες κατά σωφρονιστικών υπαλλήλων" κ.λπ.

Κατ΄ αντιστοιχία ταυτόσημες διατάξεις  για ίδιο αδίκημα τελούμενο από στρατιωτικό προβλέπει και ο στρατιωτικός ποινικός κώδικας κατά τα άρθρα 89 και 90.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Ισχύων Ποινικός Κώδικας

Κατηγορία:Εγκλήματα
Μαραγκός Σκιάθου

Ο **Μαραγκός** είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα των Βορείων Σποράδων στη Σκιάθο. Βρίσκεται στα ανατολικά του νησιού, απέναντι από το λιμάνι της και το ακρωτήριο Πούντα (νότια) ενώ ανατολικά του είναι η νησίδα Αρκός. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σκιάθου. Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. 50743/2017 και το Φ.Ε.Κ. 4432/Β/15-12-2017 συμπεριλαμβάνεται στον εθνικό κατάλογο περιοχών του Ευρωπαϊκού Οικολογικού Δικτύου Natura2000 *"[[Μαγνησία]] νησίδες [[Ασπρονήσι Σκιάθου|Ασπρόνησος]], [[Αρκό Σκιάθου|Αργκός]], Μαραγκός, [[Ρέπι Σκιάθου|Ρέπι]], [[Τσουγκριά Σκιάθου|Τσουγκριά]], [[Τσουγκριάκι Σκιάθου|Τσουγκριάκι]] και θαλάσσια περιοχή νήσων Σκιάθου και [[Σκόπελος|Σκοπέλου]]"* με κωδικό GR1430009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σποράδες
Αρκό Σκιάθου

Το **Αρκό** ή το **Άρκο** ή το **Αρκάκι** ή η **Άρκτος** είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα των Βορείων Σποράδων με έκταση 0,420 τ.χλμ. που βρίσκεται ανατολικά της Σκιάθου και νοτιοανατολικά του ακρωτηρίου Πούντα. Στα δυτικά είναι η νησίδα Μαραγκός και ανατολικά το Ρέπι. Προσεγγίζεται μόνο με σκάφος από το λιμάνι του νησιού και διαθέτει γραφική αμμουδιά στη δυτική πλευρά της.  Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σκιάθου. Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. 50743/2017 και το Φ.Ε.Κ. 4432/Β/15-12-2017 συμπεριλαμβάνεται στον εθνικό κατάλογο περιοχών του Ευρωπαϊκού Οικολογικού Δικτύου Natura2000 *"[[Μαγνησία]] νησίδες [[Ασπρονήσι Σκιάθου|Ασπρόνησος]], Αργκός, [[Μαραγκός Σκιάθου|Μαραγκός]], [[Ρέπι Σκιάθου|Ρέπι]], [[Τσουγκριά Σκιάθου|Τσουγκριά]], [[Τσουγκριάκι Σκιάθου|Τσουγκριάκι]] και θαλάσσια περιοχή νήσων Σκιάθου και Σκοπέλου"* με κωδικό GR1430009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά των Σποράδων
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Σκιάθος
Πρασσόνησο Σκιάθου

Το **Πρασσόνησο** ή **Πράσο** ή **Πρασού** είναι μία μικρή ακατοίκητη νησίδα των Βορείων Σποράδων και βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σκιάθου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σκιάθου καθώς επίσης απέχει ελάχιστα από την γνωστή παραλία Καναπίτσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σποράδες
Ρέπι Σκιάθου

Το **Ρέπι** (ή Ρέπιο) είναι μία μικρή ακατοίκητη νησίδα της Σκιάθου στις Βόρειες Σποράδες η οποία βρίσκεται ανατολικά του νησιού και δίπλα στη νησίδα Άρκος. Πάνω στο Ρέπι υπάρχει φάρος, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1914. Το ύψος του πέτρινου πύργου είναι 15,1 μέτρα. Διοικητικά η νησίδα αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σκιάθου. Το 1942 με το ΦΕΚ 169Α - 04/07/1942 αποσπάστηκε στο νομό Μαγνησίας από το νομό Ευβοίας. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους

Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. 50743/2017 και το Φ.Ε.Κ. 4432/Β/15-12-2017 συμπεριλαμβάνεται στον εθνικό κατάλογο περιοχών του Ευρωπαϊκού Οικολογικού Δικτύου Natura2000 *"[[Μαγνησία]] νησίδες [[Ασπρονήσι Σκιάθου|Ασπρόνησος]], Αργκός, [[Μαραγκός Σκιάθου|Μαραγκός]], Ρέπι, [[Τσουγκριά Σκιάθου|Τσουγκριά]], [[Τσουγκριάκι Σκιάθου|Τσουγκριάκι]] και θαλάσσια περιοχή νήσων Σκιάθου και [[Σκόπελος|Σκοπέλου]]"* με κωδικό GR1430009. 

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στη νησίδα Ρέπι Σκιάθου 
*Φωτογραφίες της νησίδας Ρέπι στον ιστότοπο https://www.greece.com/
*Ρέπι 6080 από τον ιστότοπο https://www.allovergreece.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκιάθος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Οξείδιο του αργιλίου

**Οξείδιο του αργιλίου** ή **αλουμίνα** ονομάζεται η ανόργανη χημική ένωση του οξυγόνου και του αργιλίου. Μπορεί να είναι ένυδρη ή άνυδρη. Ο χημικός τύπος του άνυδρου οξείδιου του αργιλίου είναι Al_{2}O_{3} και ο ηλεκτρονιακός τύπος O=Al-O-Al=O. Η αλούμινα είναι από τα πιο σκληρά κεραμικά υλικά, ενώ είναι διαδεδομένο και σχετικά φτηνό με καθαρότητα 94%. Συνήθως συναντάται σε διαφανείς κρυστάλλους ή σε άσπρη σκόνη.

## Ιδιότητες
Το υλικό αυτό είναι σκληρό και δύσκαμπτο, πολύ καλός αγωγός της θερμότητας και μονωτής του ηλεκτρικού ρεύματος. 

Ο κρύσταλλος του οξειδίου του αργιλίου χαρακτηρίζεται από ισχυρούς ιοντικούς δεσμούς. Ο δεσμός μεταξύ του αργιλίου και του οξυγόνου έχει αποδειχθεί ότι είναι ομοιοπολικός δεσμός ο οποίος τείνει να εκφυλιστεί σε ετεροπολικό, πιο συγκεκριμένα το ηλεκτρονιακό νέφος του μορίου εμφανίζει μεταξύ των δύο ατόμων ένα πολύ έντονο στένωμα. Εντοπίζεται σε διάφορες φάσεις με θεμελιώδη την εξαγωνική φάση τύπου α.

Το οξείδιο του αργιλίου είναι δυσδιάλυτο στο νερό με θερμοκρασία τήξης 2020°C.

Η αλουμίνα δεν είναι δραστική σε οξέα ή βάσεις και στις υψηλές θερμοκρασίες. Αντιδρά με το υγρό φθόριο, το υδροφθορικό οξύ και το φωσφορικό οξύ. Η δραστικότητα της αλουμίνας αυξάνεται με την παρουσία ατμών αλκαλίων.

## Εφαρμογές

Το οξείδιο του αργιλίου παράγεται με επεξεργασία Βωξίτη, ενώ απαντάται και ως  Κορούνδιο, μορφές του οποίου είναι το ζαφείρι και το Ρουμπίνι. Αποτελεί ενδιάμεση ουσία για την παραγωγή αλουμινίου, το οποίο προκύπτει με ηλεκτρόλυση του οξειδίου.

Η αλουμίνα χρησιμοποιείται για την κατασκευή σωλήνων και νημάτων. Πιο συγκεκριμένα με αυτή κατασκευάζονται λέιζερ αερίων, μονωτών υψηλής θερμοκρασίας ή υψηλής τάσης, επένδυσης κλιβάνων, ηλεκτρικών καλωδίων, ηλεκτρονικών υποστρωμάτων, αισθητήρων θερμοκρασίας, εργαστηριακών σωλήνων και μέσων λείανσης.

Η αλουμίνα σε λεπτή σκόνη, χρησιμοποιείται ως προσροφητικό μέσο στα χημικά εργαστήρια με μεγάλες εφαρμογές στην χρωματογραφία. Είναι ισχυρότερο προσροφητικό υλικό από την πηκτή πυριτίου (ως προς τις πολικές ενώσεις). 

Η αλουμίνα εμπλουτίζεται με οξείδιο του χρωμίου ή του μαγγανίου για τη βελτίωση των ιδιοτήτων της.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις
Κατηγορία:Οξείδια
Κατηγορία:Βιοϋλικά
Χαλκοσκλοδοβσκίτης

Ο **Χαλκοσκλοδοβσκίτης** (αγγλ. cuprosklodowskite) είναι δευτερεύον ορυκτό του χαλκού και του ουρανίου. Πήρε το όνομά του από την εσφαλμένη πεποίθηση πως το ορυκτό ήταν το χαλκούχο ανάλογο του Σκλοδοβσκίτη (Mg[(UO2)(SiO2OH)]2•5(H2O)), ο οποίοw με τη σειρά του ονομάστηκε προς τιμή της Μαρί Κιουρί (το γένος Maria Sklodowska) (1867-1934). Ανακαλύφθηκε το 1933 στο κοίτασμα Kalongwe στην επαρχία Κατάνγκα του Ζαΐρ (όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό, type locality TL)

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ο Χαλκοσκλοδοβσκίτης είναι νησοπυριτικό ορυκτό, με χρώμα πράσινο χόρτου έως σκούρο πράσινο και σχηματίζει κρυστάλλους συνήθως ινώδεις, επίπεδους λεπιδοειδείς ή βελονοειδείς. Eίναι έντονα ραδιενεργό ορυκτό, που σχηματίζεται από τις εξαλλοιώσεις πρωτογενών ορυκτών του ουρανίου. Ο χημικός του τύπος είναι  Cu[(UO2)(SiO2OH)]2•6(H2O).

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπεκερελίτης, ο βροσαντίτης, ο ουρανοφανής, ο καζολίτης και ο βαντενμπραντεΐτης.

## Σημειώσεις


## Πηγές
*Mindat
*Webmineral
*Handbook of Mineralogy

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

Χαλκοσκλοδοβσκιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Πάνος Γλυκοφρύδης

Ο **Πάνος Γλυκοφρύδης** (1930 - 14 Μαρτίου 2010) ήταν ένας από τους γνωστότερους Έλληνες σκηνοθέτες. Γύρισε συνολικά 21 ταινίες μεγάλου μήκους και σκηνοθέτησε τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου και έκανε την πρακτική του στο Παρίσι. Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη δίπλα στους Γρηγόρη Γρηγορίου, Βασίλη Γεωργιάδη και Ντίμη Δαδήρα. Το 1959 γύρισε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, την κωμωδία *[[Δουλειές με φούντες (ταινία, 1959)|Δουλειές με φούντες]]*. Το 1961 ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Θανάση Βέγγο. Η ταινία του *Με τη λάμψη στα μάτια* (1966) κέρδισε τρία βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (συγκεκριμένα βραβείο σεναρίου, μουσικής στον Χρήστο Λεοντή και α΄ ανδρικού ρόλου στον Γιώργο Φούντα) και προβλήθηκε στο πλαίσιο δύο μεγάλων αναδρομικών εκδηλώσεων που οργάνωσαν το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (1993) και το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού στο Παρίσι (1995). Το 1974 γύρισε την ταινία *Η δίκη των δικαστών* με θέμα τη δική του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημήτρη Πλαπούτα και με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Η τελευταία ταινία του, τα *Παιδιά του ονείρου*, γυρίστηκε το 1992. Ο Γλυκοφρύδης ήταν από τους ιδρυτές της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και συμμετείχε στο Δ.Σ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και στην Καλλιτεχνική Επιτροπή του Εθνικού Θεάτρου ενώ ήταν και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας.
 
Πέθανε σε ηλικία 79 ετών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα 1847

Η **Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα** του 1847 ήταν διάδοχη της κυβέρνησης του Ιωάννη Κωλέττη μετά τον θάνατο του τελευταίου, διορισμένη από τον βασιλιά Όθωνα, ο οποίος προέκρινε για τη θέση του πρωθυπουργού (αν και επρόκειτο για αναλφάβητο) τον υπασπιστή του και υπουργό των Στρατιωτικών Κίτσο Τζαβέλλα. 
Η αδυναμία διαχείρισης των κυβερνητικών θεμάτων από τον Κίτσο Τζαβέλλα έφθινε σταδιακά τη δύναμη της κυβέρνησης,  μέχρι που στις 8 Μαρτίου 1848 οδηγήθηκε σε παραίτηση. 
Ο βασιλιάς Όθωνας την αντικατέστησε με την εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση του Γεώργιου Κουντουριώτη.
 

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
* *«Πρωθυπουργός» ή και («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* : Κίτσος Τζαβέλλας

* «*Επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου* γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεώργιος Γλαράκης
* «*Επί των Εσωτερικών* γραμματεύς της Επικράτειας»: Ρήγας Παλαμήδης
* «*Επί των Οικονομικών* γραμματεύς της Επικράτειας»: Νικόλαος Κορφιωτάκης
* «*Επί των Στρατιωτικών* γραμματεύς της Επικράτειας»:  Κίτσος Τζαβέλλας
* «*Επί της Δικαιοσύνης* γραμματεύς της Επικράτειας»: Κωνσταντίνος Θ. Κολοκοτρώνης
* «*Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως* γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεώργιος Γλαράκης
* «*Επί των Ναυτικών* γραμματεύς της Επικράτειας»: Δημήτριος Βούλγαρης

## Λειτουργία της κυβέρνησης
Τα σημαντικότερα ζητήματα της περιόδου για την κυβέρνηση ήταν η καταστολή των κατά τόπους αντάρτικων και ληστρικών κινημάτων που λυμαίνονταν την ύπαιθρο, και η επιτυχής διαχείριση του «επεισοδίου Μουσούρου», διπλωματικού επεισοδίου μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Τα κυβερνητικά στρατεύματα κατάφεραν να εξουδετερώσουν κάποια αντάρτικα σώματα αλλά όχι ριζικά, ούτε επίσης όλα, και το «Επεισόδιο Μουσούρου» έληξε με τουρκική διπλωματική νίκη.

## Αναφορές


1847 09
Κατηγορία:1847
Τσβίνγκερ

Το **Τσβίνγκερ** (Der Dresdner Zwinger) είναι ανάκτορο στη Δρέσδη (γερμ. Dresden) της Γερμανίας, ένα από τα αριστουργήματα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη.

## Ιστορία και αρχιτεκτονική

Το Τσβίνγκερ οικοδομήθηκε από τον Αύγουστο Β' τον Ισχυρό (August II. der Starke, 1670 - 1733), εκλέκτορα της Σαξωνίας, ο οποίος επιδίωκε να ανεγείρει ένα μεγαλοπρεπές ανάκτορο στα πρότυπα των Γάλλων βασιλέων στις Βερσαλλίες. 

Το ανάκτορο Τσβίνγκερ σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα της Αυλής Ματέους Ντάνιελ Πέπελμαν (Matthaeus Daniel Poeppelmann, 1662 - 1736) και ανοικοδομήθηκε σταδιακά από το 1710 ως το 1728. Οι διακοσμήσεις των γλυπτών είναι του Μπαλτάσαρ Περμόσερ (Balthasar Permoser). Τα επίσημα εγκαίνια του ανακτόρου έγιναν το 1719, με την ευκαιρία των γάμων του πρίγκιπα Φρειδερίκου Αυγούστου (Friedrich August, μετέπειτα Φρειδερίκος Αυγούστος Β' της Σαξονίας και, ως βασιλιάς της Πολωνίας, Αύγουστος Γ΄,  1696 - 1763) με την κόρη του αυτοκράτορα των Αψβούργων Ιωσήφ Α', την αρχιδούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα (Maria Josepha).

Το Τσβίνγκερ συμπληρώθηκε στα 1847 - 1855 με την προσθήκη της νεοκλασικής πτέρυγας του ανακτόρου σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γκότφριντ Ζέμπερ (Gottfried Semper, 1803 - 1879), ο οποίος σχεδίασε και την παρακείμενη Όπερα της Δρέσδης (Semperoper Dresden). Το πιο εντυπωσιακό κτίσμα του ανακτόρου είναι αναμφίβολα η περίτεχνη "Πύλη του Στέμματος" (Kronentor).

Στην αποκαλούμενη νεοκλασική "Πτέρυγα Ζέμπερ" στεγάζεται σήμερα η φημισμένη "Πινακοθήκη Παλαιών Ζωγράφων" (Gemaeldegalerie Alte Meister), οι καλλιτεχνικοί θησαυροί της οποίας είχαν απομακρυνθεί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για λόγους ασφαλείας. Ανάμεσα στις ανεκτίμητης αξίας συλλογές της συγκαταλέγεται η "Madonna Sistina" του Ραφαήλ. Σε άλλες πτέρυγες του ανακτόρου φιλοξενούνται σήμερα συλλογές πορσελάνης και μαθηματικών και επιστημονικών οργάνων.

Το ανάκτορο Τσβίνγκερ καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τους σφοδρούς συμμαχικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στις 13 - 15 Φεβρουαρίου 1945, πλην όμως αναστηλώθηκε στην παλιά μορφή του μετά τον πόλεμο.

## Γκαλερί εικόνων

Dresden-1346-Zwinger-Semperbau-2008-gje.jpg
Dresden-2448-Zwinger-Kronentor-Westecke gespiegelt-2015-gje.jpg
Dresden-2458-Zwinger-Kronentor innen-2015-gje.jpg|Η Πύλη του Στέμματος
Dresden-1340-Zwinger-Glockenspielpavillon-2008-gje.jpg
Dresden-2526-Zwinger-Nymphenbad-2015-gje.jpg|Το Λουτρό των Νυμφών
Dresden-2516-Zwinger-Nymphenbad-Plastiken-2015-gje.jpg


## Παραπομπές


## Πηγές
* John Man: "Zwinger Palace, Dresden", Tauris Parke Books, London, 1990.
* "1001 Buildings You Must See Before You Die" (General Editor: Mark Irving), Cassell Illustrated, London, 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γερμανία
Κατηγορία:Μπαρόκ
Κατηγορία:Δρέσδη
Πτωχευτικό Δίκαιο

Το **Πτωχευτικό Δίκαιο** αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο του Εμπορικού Δικαίου που ρυθμίζει θεσμικά περιπτώσεις πτώχευσης και γενικότερα τη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών.

## Ελληνικό Πτωχευτικό Δίκαιο
Στην Ελλάδα η πτώχευση ρυθμιζόταν από τον Εμπορικό Νόμο και ορισμένους άλλους συμπληρωματικούς νόμους, ο νεότερος όμως ν. 4738/2020 («Πτωχευτικός Κώδικας», «ΠτΚ») που τέθηκε σε ισχύ για τα νομικά πρόσωπα από 1η Μαρτίου 2021, ενώ για τα φυσικά πρόσωπα από 1η Ιουνίου 2021. 
Η πτώχευση κηρύσσεται με απόφαση του «πτωχευτικού δικαστηρίου», του πολυμελούς δηλ. πρωτοδικείου, που εδρεύει στον «τόπο των κύριων συμφερόντων» του οφειλέτη. Προϋποθέσεις της πτώχευσης είναι: 
#Η εμπορική ιδιότητα του οφειλέτη (φυσικού ή νομικού προσώπου). Εξαίρεση αποτελούν νομικά πρόσωπα που επιδιώκουν οικονομικό σκοπό, έστω και αν δεν έχουν εμπορική ιδιότητα, και τα οποία μπορούν να πτωχεύσουν. 
#Η παύση πληρωμών του οφειλέτη, οριζόμενη από το νόμο ως αδυναμία εκπλήρωσης των ληξιπρόθεσμων χρηματικών υποχρεώσεών του, κατά τρόπο γενικό και μόνιμο. Όμως και εδώ υπάρχει εξαίρεση, με την έννοια ότι πτώχευση μπορεί να κηρυχθεί και με βάση απλώς «επαπειλούμενη» αδυναμία εκπλήρωσης, με την προϋπόθεση όμως ότι την πτώχευση ζητεί ο ίδιος ο οφειλέτης.

Την κήρυξη της πτώχευσης μπορούν να ζητήσουν τα ακόλουθα πρόσωπα: Πρώτον, κάθε πιστωτής που έχει έννομο συμφέρον. Δεύτερον, ο εισαγγελέας πρωτοδικών,εφόσον τούτο δικαιολογείται από λόγους δημόσιου συμφέροντος. Και τρίτον, ο ίδιος ο οφειλέτης. Μάλιστα ο οφειλέτης όχι απλώς δικαιούται, αλλά και υποχρεούται να ζητήσει την πτώχευσή του, αν έχει ήδη περιέλθει σε κατάσταση παύσης πληρωμών.

Το πτωχευτικό δικαστήριο θα κηρύξει την πτώχευση του οφειλέτη, αν διαπιστώσει ότι συντρέχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις, διαφορετικά θα απορρίψει την αίτηση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο νέος πτωχευτικός κώδικας

Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο

Κατηγορία:Χρέος
Πρωθυπουργός της Τουρκίας

Ο **Πρωθυπουργός της Τουρκίας** (τουρκικά: *Başbakan*) ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης στην τουρκική πολιτική. Ο πρωθυπουργός ήταν ο αρχηγός ενός πολιτικού συνασπισμού που μετέχει στο τουρκικό κοινοβούλιο (Meclis) και αρχηγός του υπουργικού συμβουλίου. Το αξίωμα καταργήθηκε το 2018 και έκτοτε ο Πρόεδρος κυριαρχεί πλέον στην πολιτική σκηνή.

Ο τελευταίος πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν ο Μπιναλί Γιλντιρίμ του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).

## Αρμοδιότητες
Οι αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού της Τουρκίας έχουν μεταβληθεί ανάλογα με την εποχή. Οι σημαντικότερες από αυτές πάντως ήταν:

*Διόριζε μέσω του προέδρου τα μέλη της κυβέρνησης
*Επέβλεπε το έργο της κυβέρνησης
*Κατηύθυνε την εξωτερική,οικονομική και εσωτερική πολιτική της Τουρκίας.
*Εξασφάλιζε την ενότητα της Κυβέρνησης
*Ενημέρωνε το Κοινοβούλιο για το Κυβερνητικό έργο

Ο Πρωθυπουργός ασκούσε και άλλες αρμοδιότητες που μεταβάλονταν ανάλογα στην πολιτική ιστορία της Τουρκίας. Ο πρωθυπουργός είχε τη δύναμη να διαλύσει το κοινοβούλιο και έτσι να οδηγήσει σε νέες εκλογές, τις οποίες είναι υποχρεωμένος να κάνει εντός τεσσάρων ετών από τις προηγούμενες.

## Εν ζωή πρωθυπουργοί
* Αλί Μποζέρ
* Γιλντιρίμ Ακμπουλούτ
* Τανσού Τσιλέρ
* Μεσούτ Γιλμάζ
* Αμπντουλάχ Γκιουλ
* Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
* Αχμέτ Νταβούτογλου
* Μπιναλί Γιλντιρίμ

## Τούρκοι πρωθυπουργοί με τη μεγαλύτερη θητεία

## Βλέπε επίσης
*Κατάλογος πρωθυπουργών της Τουρκίας
*Σύνταγμα της Τουρκίας

## Αναφορές
* The Prime Minister's Office
* Official Turkish Constitution
Λίγια Κεμπεντέ

Η **Λίγια Κεμπεντέ** (αμχαρική γλώσσα: *ሊያ ከበደ*, αγγλική γλώσσα: *Liya Kebede*, 1 Μαρτίου 1978) μοντέλο και ηθοποιός από την Αιθιοπία. Δύο φορές εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Vogue. Σύμφωνα με το Forbes, το 2007 ήταν στην 11η θέση στον κατάλογο των καλυτέρων μοντέλων του κόσμου. Από το 2005, είναι πρέσβης της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO) για τη μητέρα και την υγεία των παιδιών. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά: ο γιος - 8 ετών και η κόρη της 4 ετών, από το 2007 κατοικεί στη Νέα Υόρκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αιθίοπες μοντέλα
Κατηγορία:Αιθίοπες ευεργέτες
Κατηγορία:Αιθίοπες ηθοποιοί
Αγία Βαρβάρα Παναιτωλικού Αιτωλοακαρνανίας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: [[Αγία Βαρβάρα Αιτωλοακαρνανίας]]*

Η **Αγία Βαρβάρα** Παναιτωλικού είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παναιτωλικού, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας* ανήκε στην επαρχία Τριχωνίδας του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
* Μέχρι το 1954, η Αγία Βαρβάρα ονομαζόταν *Λυκοχώρι*.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή του Παναιτωλικού, κάτω από την υψηλή κορυφή «Γιόρλα», με πλούσια βλάστηση και θέα στην Τριχωνίδα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 760 μέτρα. Απέχει περίπου 55 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μεσολογγίου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός με έκταση 8,428 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1841 ως *Λυκοχώρι* και προσαρτήθηκε στον δήμο Θέρμου του, τέως, νομού Ακαρνανίας & Αιτωλίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1954 μετονομάστηκε σε *Αγία Βαρβάρα*. Με το ΦΕΚ 224Α - 04/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Βαρβάρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Παναιτωλικού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παναιτωλικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου.

## Ονομασία
Για την προέλευση της παλαιάς ονομασίας του οικισμού υπάρχουν δύο εκδοχές: η μία από το λυκόφως και η άλλη από την παρουσία λύκων στην περιοχή, με πιο πιθανή την πρώτη. Το σημερινό όνομα δόθηκε από ένα ξωκκλήσι με το όνομα Αγία Βαρβάρα.

## Αξιοθέατα
* Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στη νότια είσοδο του χωριού
* Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου
Μέσω του οικισμού Περιστέρι, πραγματοποιείται ανάβαση στο ορειβατικό καταφύγιο του Παναιτωλικού και στην κορυφή «Γιόρλα» (1924 μ.)

## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
* eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.facebook.com/SyllogosAgrampeli/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Παναιτωλικου
Ωμ (ιερή συλλαβή)

thumb|right|100 px|Η ιερή συλλαβή Ωμ (ॐ)

Το **Ωμ** (ή **Ομ**) ή **Άουμ** ή **Πράναβα** είναι μυστικιστική / ιερή συλλαβή στις ινδικές θρησκείες (Ινδουισμός, Βουδισμός, Τζαϊνισμός και Σιχισμός). Συνήθως προφέρεται σαν μια μακρά συλλαβή (Ωωωμ). Αποτελείται από τρεις ήχους, το «α», το «ου» και το «μ» (στα Σανσκριτικά τα φωνήεντα «α» και «ου» συγχωνεύονται και προφέρονται «ο») που συμβολίζουν τις τρεις Βέδες ή τα τρία στάδια της ζωής (γέννηση, ζωή και θάνατος). Αναφέρεται πριν από την ανάγνωση πολλών ινδουιστικών κειμένων καθώς και στο τέλος τους, αλλά και πριν από προσευχές ή μάντρα.

Το κείμενο της Ουπανισάδας Μαντούκια από την Βέντα Αθαρβαβέδα, ασχολείται αποκλειστικά με την έννοια της συλλαβής Ομ.


Image:Aum.svg|Το σύμβολο Ομ σε ινδική γραφή
Image:Tamil om.png|Το σύμβολο Ομ σε γραφή Ταμίλ
Image:TibAum.png|Το σύμβολο Ομ σε Θιβετιανή γραφή


Κατηγορία:Ινδουισμός
Κατηγορία:Βουδισμός
Κατηγορία:Τζαϊνισμός
Κατηγορία:Σιχισμός
Κατηγορία:Θρησκεία-επέκταση
Χυλοπίτες

Οι **χυλοπίτες** είναι είδος παραδοσιακού ελληνικού ζυμαρικού που παρασκευάζεται από αλεύρι, αυγά, γάλα και αλάτι. Σε κάποια μέρη της Πελοποννήσου ονομάζονται και «τουτουμάκια», ενώ στην Κύπρο «τουμάτσια».  Σε περιοχές της Μακεδονίας λέγονται «γιουφκάδες».

Η ζύμη ανοίγεται σε λεπτό φύλλο, και έπειτα κόβεται σε στενόμακρες λωρίδες. Σε κάποιες περιοχές τεμαχίζονται σε μικρά τετράγωνα. Η διαδικασία αυτή στο παρελθόν γινόταν στο χέρι, ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται ειδικές μηχανές. Οι χυλοπίτες απλώνονται για ορισμένες μέρες σε καθαρά σεντόνια, μακριά από σκόνες και έντομα για να στεγνώσουν και να ξεραθούν τελείως.

Μαγειρεύονται με διάφορους τρόπους, όπως πχ. με κόκορα κρασάτο, ως σούπα, με κοτόπουλο, κ.λ.π.

## Αναφορές


Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Ζυμαρικά
Καστανιά Ευρυτανίας

Η **Καστανιά** είναι ένα ορεινό χωριό που βρίσκεται στον Νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 910 μέτρα. Έχει πληθυσμό 179 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Καστανιάς και ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Απέχει περίπου 45 χλμ. από την πρωτεύουσα του νομού Καρπενήσι και 327 χλμ. από την Αθήνα. Βρίσκεται στις πλαγιές του Παναιτωλικού όρους και κοντά στον Προυσό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στον τέως Δήμο Προυσού. Αναγνωρίστηκε ως κοινότητα στις 31 Αυγούστου 1912.

Πιστεύεται πως ήταν η γενέτειρα του μοναχού Κυρίλλου Καστανοφύλλη. Μάλιστα, το 1864 έγινε συμπλοκή μεταξύ των κατοίκων της Καστανιάς και εκείνων του χωριού Απόκουρου. Ακόμα, περίπου 6 χλμ. νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκεται η Αποκλείστρα, που πιστεύεται πως βρισκόταν το μαντείο του Οδυσσέα. Εκεί, βρήκαν τραγικό θάνατο κάτοικοι του χωριού, όταν κρύφτηκαν από τα στρατεύματα του Ομέρ Βρυώνη και προτίμησαν τον θάνατο παρά την υποταγή τους στους Τούρκους. Τέλος, υπάρχουν οκτώ εκκλησίες στο χωριό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστοσ. kastanea.net, Ιστορία 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Προυσού