open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τα καλύτερα γερμανικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα

**Τα καλύτερα γερμανικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα** είναι μια λίστα βιβλίων που καταρτίστηκε το 1999 με πρωτοβουλία του Γερμανικού πολιτιστικού ινστιτούτου Λογοτεχνικό Κέντρο Μονάχου και του εκδοτικού οίκου Μπέρτελσμαν, στην οποία 99 εξέχοντες Γερμανοί συγγραφείς, κριτικοί λογοτεχνίας και μελετητές της γερμανικής γλώσσας και λογοτεχνίας κατέταξαν τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της γερμανόφωνης λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. 

Συγκροτήθηκαν τρεις ομάδες από 33 ειδικούς από καθεμία από τις τρεις κατηγορίες. Κάθε ένας είχε το δικαίωμα να ονομάσει τρία βιβλία ως τα σημαντικότερα του αιώνα. Η ομάδα ανέφερε πέντε τίτλους των Φραντς Κάφκα και Άρνο Σμιτ, τέσσερα του Ρόμπερτ Βάλζερ και τρία των Τόμας Μαν, Χέρμαν Μπροχ, Άννα Ζέγκερς και Γιόζεφ Ροτ. Το βιβλίο *[[Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες]]* του Ρόμπερτ Μούζιλ αναφέρθηκε συχνότερα και κατατάχθηκε πρώτο. 

## Κορυφαία 10

Η Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν με το μυθιστόρημά της *Μαλίνα,* ήταν η πρώτη γυναίκα στη λίστα, στην ενδέκατη θέση.

## Δείτε επίσης

* Τα 100 βιβλία του αιώνα (Le Monde)
* Βιβλιοθήκη των 100 βιβλίων (ZEIT)
* Τα 100 καλύτερα βιβλία όλων των εποχών (Νορβηγική Λέσχη Βιβλίου)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Der Kanon – άρθρο για τα καλύτερα μυθιστορήματα της γερμανικής λογοτεχνίας όπως τα κατέταξε ο κριτικός Μαρσέλ Ράιχ-Ρανίτσκι (στα γερμανικά).

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Κατάλογοι βιβλίων
Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία
Κατηγορία:Αυστριακή λογοτεχνία
Σκάλα Βάχου Λακωνίας

Η **Σκάλα** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία και τον Δήμο Ανατολικής Μάνης.

## Γενικά στοιχεία
Η Σκάλα βρίσκεται στην Χερσόνησο Ταϋγέτου (Μάνη) σε υψόμετρο 400 μέτρα ενώ απέχει περίπου 56 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 23 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Skala* να υπάγεται στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης (*Sparte Orientale*) → Τμήμα Φωκάς (*Section de Phocas*) και να έχει πληθυσμό 17 οικογένειες (συνολικά 81 άτομα). Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρυουπόλεως. Το 1940 σταμάτησε να απογράφεται και άρχισε πάλι το 2001 να προσαρτάται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Βαχού του δήμου Οιτύλου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Βαχό αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 14 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 79. 

## Σημείωση
Στην Λακωνία αλλά τον Δήμο Ευρώτα είναι ο συνώνυμος οικισμός Σκάλα.

## Παραπομπές


Σκαμνάκι
Σκαμνάκι
Meliora (αλμπουμ)

Το ***Meliora*** είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του σουηδικού ροκ συγκροτήματος Ghost. Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Κλας Άχλουντ και κυκλοφόρησε στις 21 Αυγούστου 2015. Το άλμπουμ έτυχε γενικά θερμής υποδοχής, κατατάσσοντας το στις λίστες αρκετών μουσικών εκδόσεων με τα καλύτερα heavy metal άλμπουμ της χρονιάς και κερδίζοντας το βραβείο Καλύτερου Hard Rock/Metal Άλμπουμ στα βραβεία Grammis του 2015. Το κύριο single, το "Cirice", κέρδισε το βραβείο Grammy για την Best Metal Performance του 2016. Τον Σεπτέμβριο του 2016, το συγκρότημα κυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση του άλμπουμ, με τίτλο *Meliora Redux*.

## Κομμάτια
Όλα τα γραπτά του φυλλαδίου πιστώνεται στον "A Ghoul Writer". Πραγματικές πιστώσεις γραφής προσαρμοσμένες από το ASCAP.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Κατηγορία:Άλμπουμ των Ghost (συγκρότημα)
Λεγεώνα I Armeniaca

Η **[[Λεγεώνα]] I ''Armeniaca*** (Α΄ Αρμενική Λεγεώνα) φαίνεται πως συγκροτήθηκε στα τέλη του 4ου αιώνα από τον [[Ιουλιανός|Ιουλιανό]] ή τον [[Διοκλητιανός|Διοκλητιανό]]. Το όνομά της πιθανώς υποδηλώνει πως αρχικά ανήκε στις δυνάμεις που φρουρούσαν την [[Ρωμαϊκή Αρμενία|Αρμενία]].

Όπως και η [[Λεγεώνα II Armeniaca|II *Armeniaca*]], φαίνεται πως αποτελούσε τμήμα του κύριου αυτοκρατορικού στρατού. Η βάση της βρισκόταν στη [[Βεζάβδη]] μέχρι που οι Πέρσες κατέλαβαν την περιοχή το 360. Επίσης  έλαβε μέρος στην [[Περσική εκστρατεία του Ιουλιανού|εκστρατεία του Ιουλιανού]] κατά της [[Αυτοκρατορία των Σασσανιδών|Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας]]. Σύμφωνα με το έργο *Notitia Dignitatum'' καταγράφεται ως υπαγόμενη στον Μάγιστρο του στρατού της Ανατολής () περ. το 400.

## Παραπομπές


01 Armeniaca
Λεγεώνα II Armeniaca

Η **[[Λεγεώνα]] II ''Armeniaca*** (Β΄ Αρμενική Λεγεώνα) ήταν μία από τις λεγεώνες της Ύστερης [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]]. Πιθανόν να είχε τη βάση της στην [[Ρωμαϊκή επαρχία|επαρχία]] της [[Ρωμαϊκή Αρμενία|Αρμενίας]] όμως αργότερα αποτέλεσε, όπως και η δίδυμή της [[Λεγεώνα I Armeniaca|I *Armeniaca*]], τμήμα του κύριου αυτοκρατορισκού στρατού.

Φαίνεται πως η λεγεώνα αυτή έχτισε οχυρό στα [[Σάταλα]] ενώ σύμφωνα με τον [[Αμμιανός Μαρκελλίνος|Αμμιανό Μαρκελλίνο]] το 360 βρισκόταν στη [[Βεζάβδη]] μαζί με τη [[Λεγεώνα II Flavia Virtutis|II *Flavia Virtutis*]] και τη [[Λεγεώνα II Parthica|II *Parthica*]]. Όταν ο [[Σαπώρης Β΄]] πολιόρκησε και κατέλαβε την πόλη, σκοτώθηκαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού της. Παρόλα αυτά η II *Armeniaca* δεν διαλύθηκε καθώς αναφέρεται στο έργο *Notitia Dignitatum* πως υπαγόταν στον [[Μεσοποταμία (Ρωμαϊκή επαρχία)|Δούκα της Μεσοποταμίας]] ()*.

## Παραπομπές


02 Armeniaca
Καραβάς Μάνης Λακωνίας

Ο **Καραβάς** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Καραβάς βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μάνη) και προς τα δυτικά της παράλια σε υψόμετρο περίπου 175 μέτρα. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου), 35 χιλιόμετρα νότια από το Οίτυλο και μόλις 1,5 νοτιοδυτικά από τον Κούνο. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1998.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μέσσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Κούνου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 10 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 4.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καραβάς, Ναός Άγ. Νικήτα: Βόρ. ημιχόριο Αναλήψεως στον ιστότοπο https://www.searchculture.gr/.
* Καραβάς, Ναός Αγ. Νικήτα (νάρθηκας) Άγ. Νικόλαος και ιαματικός άγιος στον ιστότοπο www.searchculture.gr.

## Σημείωση
Στην Λακωνία αλλά στον Δήμο Σπάρτης υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Καραβάς Λογγάστρας, Καραβάς Σουστιάνων και Καραβάς Τρύπης. 

## Παραπομπές


Καραβάς
Καραβάς
Λεγεώνα I Illyricorum

Η **[[Λεγεώνα]] I ''Illyricorum*** καταγράφεται στο έργο *Notitia Dignitatum* και στρατοπέδευε στο [[Κασρ Άζρακ]] και την [[Παλμύρα]]. Την συγκρότησε ο [[Κατάλογος Ρωμαίων Αυτοκρατόρων|Αυτοκράτορας]] [[Αυρηλιανός]] με στρατεύματα προερχόμενα αποκλειστικά από περιοχές κοντά στον ποταμό [[Δούναβης|Δούναβη]].

Το 272 ή το 273 η λεγεώνα πολέμησε υπό τον Αυρηλιανό εναντίον των δυνάμεων της [[Παλμυριανή Αυτοκρατορία|Παλμυρηνής Αυτοκρατορίας]], έπειτα από την ήττα της οποίας η I *Illyricorum* παρέμεινε στην Ανατολή. Στρατοπέδευε στο Κασρ Άζρακ ώστε να περιφρουρεί την περιοχή της Παλμύρας και ως αποτρεπτική δύναμη σε περίπτωση νέας εξέγερσης. Επί [[Διοκλητιανός|Διοκλητιανού]] και [[Γαλέριος|Γαλερίου]] μεταφέρθηκε στο [[Στρατόπεδο του Διοκλητιανού]] το οποίο επίσης βρίσκονταν κοντά στην Παλμύρα. Επί αυτοκράτορα [[Λικίνιος|Λικινίου]] τμήματά της μεταφέρθηκαν στις [[Ρωμαϊκή επαρχία|επαρχίες]] της [[Ρωμαϊκή Αίγυπτος|Αιγύπτου]] και της [[Κυρήνη]]ς. Διοικητής τότε ήταν ο Βικτωρίνος. 

Αργότερα η λεγεώνα επέστρεψε ξανά στην Παλμύρα. Κάποια στιγμή τον 3ο αιώνα, τμήματα ιππέων της αντικατέστησαν τη [[Λεγεώνα X Fretensis|X *Fretensis'']] στο Εϊλάτ.

## Παραπομπές


01 Illyricorum
TV Klan

**Το TV Klan** είναι ένα αλβανικό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι γενικού προγράμματος με εθνική κάλυψη, με έδρα τα Τίρανα της Αλβανίας. 

## Ιστορία
Το TV Klan είναι το πρώτο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι στην Αλβανία μεταδίδοντας από τις 25 Οκτωβρίου 1997.  

Την 1η Αυγούστου 1997, στις 7:30 μ.μ. (19:30), το TV Klan έκανε το πρώτο της ρεπορτάζ ειδήσεων στο κανάλι του. Έπειτα το 2002, ο ISO βαθμολόγησε το κανάλι ως το κανάλι με την υψηλότερη τηλεθέαση στην Αλβανία με 21,5% . Από το 2006, το αναλογικό σήμα του καναλιού κάλυπτε περίπου το 60% της επικράτειας της Αλβανίας. 

Από τις 4 Μαρτίου 2012, το TV Klan είναι το πρώτο εθνικό τηλεοπτικό κανάλι στη νοτιοανατολική Ευρώπη και στην Αλβανία που άρχισε να εκπέμπει σε HD χωρίς να χρεώνει πρόσθετες χρεώσεις στους πελάτες. 

Στις 31 Αυγούστου 2017, η αναλογική μετάδοση του TV Klan είχε σταματήσει, γεγονός που σηματοδότησε το τέλος της αναλογικής μετάδοσης του καναλιού.

Στις 3 Μαΐου 2018, η TV Klan ανακοίνωσε ότι υπέγραψε συμφωνία για την αγορά του 100% των περιουσιακών στοιχείων του Art Channel, ενός αλβανικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα στη Βόρεια Μακεδονία και το Art Channel μετονομάστηκε σε **Klan Maqedonia** *(Klan Macedonia).*

## Συνεργαζόμενα Κανάλια

* **Klan Plus** - Είναι εθνικό ψυχαγογικό κανάλι, το πρόγραμμα του αποτελείτε εξ ολοκλήρου από ταινίες και σειρές.
* **Klan News** - Είναι εθνικό ειδησεογραφικό κανάλι.
* **Klan Sport**  - Eίναι αθλητικό κανάλι και εκπέμπει μέσω των συνδρομητικών πλατφόρμων DigitAlb και Tring TV.
* **Klan Sport 2** -  Eίναι αθλητικό κανάλι και εκπέμπει μέσω των συνδρομητικών πλατφόρμων DigitAlb και Tring TV.
* **Klan Music** - Είναι εθνικό μουσικό κανάλι.
* **Klan Kosova**  - Είναι εθνικό κανάλι με έδρα το κόσοβο.
* **Klan Maqedonia**  - Είναι εθνικό κανάλι με έδρα τη Βόρεια Μακεδονία
* **ΑΒC News Albania** - Είναι εθνικό ειδησεογραφικό κανάλι.
Λεγεώνα II Flavia Constantia

Η **[[Λεγεώνα]] II ''Flavia Constantia***  συγκροτήθηκε από τον [[Κατάλογος Ρωμαίων Αυτοκρατόρων|Αυτοκράτορα]] [[Διοκλητιανός|Διοκλητιανό]] ή τον [[Γαλέριος|Γαλέριο]], πιθανόν το έτος 293 ή στα 296-297.

== Ιστορικό ==
Κατά την Ύστερη περίοδο της [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]] είχε επικρατήσει το δόγμα κάθε [[Ρωμαϊκή επαρχία|επαρχία]] να διαθέτει δύο λεγεώνες. Καθώς στη [[Θηβαΐδα]] δεν στάθμευε καμία λεγεώνα, αποφασίστηκε η ταυτόχρονη συγκρότηση της II *Flavia Constantia* και της [[Λεγεώνα I Maximiana|I *Maximiana*]] για την περιφρούρηση της νεοσύστατης αυτής επαρχίας η οποία έγινε μέρος της νέας [[Διοίκηση Αιγύπτου|Διοίκησης Αιγύπτου]].

Πιθανώς το 293 κατασκευάστηκε νέο οχυρό γύρω από τον ναό του [[Άμμων|Άμμωνα]] στο [[Λούξορ]] το οποίο και αποτέλεσε τη βάση της λεγεώνας. Στα χρόνια της συγγραφής του έργου *Notitia Dignitatum* η λεγεώνα στρατοπέδευε στην πόλη [[Κούσαι]]. Καθώς η Θηβαΐδα βρισκόταν στο νότο, αποτελούσε το ανάχωμα των Ρωμαίων ενάντια σε εχθρούς τους όπως οι [[Νούβιοι]], το [[Βασίλειο του Κους]] και η [[Μερόη]]. Το όνομα της λεγεώνας σχετίζεται με τον [[Κωνστάντιος Χλωρός|Κωνστάντιο Χλωρό]], ο οποίος ήταν ένας από τους τέσσερις αυτοκράτορες της [[Τετραρχία]]ς.

Με το πέρασμα του χρόνου, πιθανώς επί [[Μέγας Κωνσταντίνος|Μεγάλου Κωνσταντίνου]] όταν τα στρατεύματα των αιγυπτιακών επαρχιών ενώθηκαν υπό την διοίκηση ενός *Δούκα* () (CIL II 12073), οι λεγεώνες της Θηβαΐδας ενισχύθηκαν με μονάδες προερχόμενες από τις λεγεώνες της Αιγύπτου ([[Λεγεώνα I Iovia|I *Iovia*]], [[Λεγεώνα II Traiana Fortis|II *Traiana*]] και [[Λεγεώνα III Diocletiana|III *Diocletiana*]]) η τελευταία εκ των οποίων σταδιακά διαιρέθηκε σε τρεις φρουρές (*Not. or.* XXXI 31. 33. 38).

Η *'II *Flavia Constantia Thebaeorum**' υπάγονταν, κατά την εποχή του *Notitia Dignitatum*, στον [[Μάγιστρος του στρατού|Μάγιστρο του στρατού]] της Ανατολής () (*Not. or.* VII 10 = 45) και ήταν σίγουρα παρακλάδι της II *Flavia Constantia'', η οποία για περισσότερο από έναν αιώνα είχε καθιερωθεί ως μία από τις λεγεώνες της μεθορίου. Ο διαχωρισμός αυτός πιθανώς οφείλεται στον Θεοδόσιο Α΄ ο οποίος αποφάσισε να αναμείξει βαρβαρικά τμήματα που είχαν παραδοθεί σε αυτόν με τα στρατεύματα της Αιγύπτου.

## Παραπομπές


02 Flavia Constantia
Μοϊνέστι

Το **Μοϊνέστι** (ρουμανικά: mojˈneʃtʲ, ουγγρικά: Mojnest) είναι πόλη στην κομητεία Μπακάου στη Δυτική Μολδαβία στη Ρουμανία, με πληθυσμό 19.728 κατοίκων το 2021. 

## Ονομασία
Το όνομα της πόλης προέρχεται από τη ρουμανική λέξη *moină*, που σημαίνει «αγρανάπαυση» ή «ελαφριά βροχή». Το Μοϊνέστι είχε κάποτε μια μεγάλη εβραϊκή κοινότητα και το 1899 περίπου ο μισός πληθυσμός ήταν Εβραίοι. Σε εβραϊκά πλαίσια το όνομα συχνά δίνεται ως *Mojnescht* ή «Monesht». Η πόλη διοικεί ένα χωριό, το Γαζάριε.

## Τοποθεσία
Η πόλη βρίσκεται στους πρόποδες των βουνών Ταρκάου, σε υψόμετρο 400 μέτρων, στις όχθες του ποταμού Ταζλάουλ Σάρατ. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της κομητείας Μπακάου, 45 χιλιόμετρα δυτικά της έδρας της κομητείας, Μπακάου.

Το Μοϊνέστι διασχίζεται από την εθνική οδό , που το συνδέει με το Μπακάου (όπου καταλήγει στον DN2) και με το κοντινό Κομανέστι (όπου καταλήγει στον  ).

## Ιστορία

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1467 και η τοποθεσία καταγράφηκε μεταξύ των μολδαβικών χωριών στον *χάρτη του Μπάουερ* του 1783. Μια περιοδική αγορά αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε αυτήν την τοποθεσία το 1832. Είχε 188 σπίτια και 588 κατοίκους.

Το 1921, το Μοϊνέστι χαρακτηρίστηκε ως *comună urbană* («αστική κοινότητα»), με δικό του οικόσημο και τοπική διοίκηση, αλλά ένα βήμα πριν θεωρηθεί πόλη. Έγινε δήμος το 2002. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 20.855 κατοίκους. Στην απογραφή του 2021, η πόλη είχε πληθυσμό 19.728 κατοίκων. 

Υπάρχουν δύο γυμνάσια και λύκεια στο Μοϊνέστι: το Θεωρητικό Λύκειο Σπίρου Χάρετ και το Τεχνικό Κολλέγιο Γκριγκόρε Κομπαλτσέσκου.

## Οικονομία
Η περιοχή γύρω από το Μοϊνέστι είναι πλούσια σε φυσικούς πόρους όπως πετρέλαιο, φυσικό αέριο, αλάτι και ξυλεία. Από τη δεκαετία του '50 έως τη δεκαετία του '80, το Μοϊνέστι γνώρισε σταθερή οικονομική ανάπτυξη χάρη στη μεγάλη βιομηχανία εξόρυξης πετρελαίου. Μετά το 1990, ωστόσο, μετά την ιδιωτικοποίηση της βιομηχανίας σε εθνικό επίπεδο, η οικονομία του Μοϊνέστι άλλαξε δραματικά, φτάνοντας σε ορισμένα σημεία σε επίπεδο ανεργίας άνω του 20%.

## Μνημείο Ντάντα
Το 1996, ένα μνημείο χτίστηκε στην πόλη προς τιμήν του Τρίσταν Τζαρά, του ιδρυτή του Ντανταϊσμού, γεννημένου στο Μοϊνέστι. Δημιουργήθηκε από σκυρόδεμα και χάλυβα από τον Γερμανορουμάνο γλύπτη Ίνγκο Γκλας. Έχει μήκος 25 μέτρα, πλάτος 2,6 μέτρα, ύψος 10 μέτρα και ζυγίζει 120 τόνους.

## Τουρισμός
Τα τουριστικά αξιοθέατα στο Μοϊνέστι περιλαμβάνουν: το πάρκο Μπάι (με ιαματικά νερά), το πάρκο Πεύκων, τον λόφο Γκιντάρου (όπου οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν αντικείμενα του πολιτισμού πριν από τον Κουκουτένι, ηλικίας άνω των 5.000 ετών), το μνημείο Νταντά (αφιερωμένο στον Τριστάν Τζάρα), την Τσετάτουια (δακική οχυρωμένη πόλη με αρχαιολογικά πιστοποιημένη επιγραφή) και το Εβραϊκό Νεκροταφείο (όπου η παλαιότερη ταφόπλακα με αναγνωρίσιμο κείμενο χρονολογείται από το 1692). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Λεγεώνα XVI Flavia Firma

Η **[[Λεγεώνα]] XVI ''Flavia Firma*** συγκροτήθηκε από τον [[Κατάλογος Ρωμαίων Αυτοκρατόρων|Αυτοκράτορα]] [[Βεσπασιανός|Βεσπασιανό]] το έτος 70 από τους επιζώντες της [[Λεγεώνα  XVI Gallica|XVI *Gallica*]]. Η τελευταία είχε καταστραφεί κατά την [[Εξέγερση των Βατάβων]]. Τον 4ο αιώνα η XVI *Flavia Firma'' υπήρχε ακόμη και φρουρούσε τα σύνορα της Αυτοκρατορίας στον Ευφράτη. Στρατοπέδευε στην επαρχία της Συρίας.

Το έμβλημα της λεγεώνας ήταν ο Πήγασος, αν και παλαιότερες μελέτες υπέθεταν ότι ήταν το λιοντάρι.

## Παραπομπές


16 Flavia Firma
Πωλ Αλεξάντερ (επιζών πολιομυελίτιδας)

Ο **Πωλ Ρίτσαρντ Αλεξάντερ** (*Paul Richard Alexander)*, ήταν Αμερικανός επιζών της παραλυτικής πολιομυελίτιδας, δικηγόρος και συγγραφέας.

## Ζωή
Ο Αλεξάντερ γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1946, στο Ντάλας,πατέρας του ο Γκας Νίκολας Αλεξάντερ (Gus Nicholas Alexander),παιδί Ελλήνων μεταναστών, και μητέρα του η Ντόρις Μαρί Έμμετ (Doris Marie Emmett), με καταγωγή από Λιβανέζικη οικογένεια . Προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα σε ηλικία έξι ετών και, μέσα σε μια εβδομάδα από την ανάπτυξη των συμπτωμάτων, έχασε την ικανότητα να αναπνέει ανεξάρτητα και ήταν παράλυτος για πάντα, μόνο να μπορεί να κινήσει το κεφάλι, το λαιμό και το στόμα του. &nbsp;

Κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης επιδημίας πολιομυελίτιδας στις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του 1950, εκατοντάδες παιδιά γύρω από το Ντάλας του Τέξας, συμπεριλαμβανομένου του Αλεξάντερ, μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Πάρκλαντ. Εκεί, τα παιδιά έλαβαν θεραπεία σε ένα τμήμα σιδηρένιων πνευμόνων. Παραλίγο να πεθάνει στο νοσοκομείο πριν ο γιατρός παρατηρήσει ότι δεν αναπνέει και τον έσπευσε σε σιδερένια πνεύμονα.

Ο Αλεξάντερ έχει αναγνωριστεί από το Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες ως το άτομο που έχει περάσει το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ζώντας σε σιδερένια πνεύμονα.

Ο Αλεξάντερ ξεκίνησε ένα λογαριασμό στο TikTok τον Ιανουάριο του 2024, στο οποίο δημοσίευσε βίντεο που συζητούν τη ζωή του.

## Θάνατος
Ο Αλεξάντερ απεβίωσε στο Ντάλας στις 11 Μαρτίου 2024, σε ηλικία 78 ετών. Παρόλο που είχε νοσηλευτεί για COVID-19 τον Φεβρουάριο, η πραγματική αιτία θανάτου του δεν ήταν ξεκάθαρη.  Ήταν ένας από τους τελευταίους δύο ανθρώπους που χρησιμοποιούν ακόμα την τεχνολογία του σιδερένιου πνεύμονα.

## Παραπομπές


* Συνέντευξη με τον Paul Alexander (2022) στο κανάλι YouTube Special Books by Special Kids*Ειδικά Βιβλία Ειδικών Παιδιών*

Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κάποι Λακωνίας

Οι **Κάποι** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Οι Κάποι βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μέσα Μάνη) και κοντά στα δυτικά της παράλια σε υψόμετρο περίπου 80 μέτρα. Απέχει περίπου 56 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου), 41 χιλιόμετρα Ν. από το Οίτυλο και μόλις 2 δυτικά από την Βάθεια. Δυτικά τους σε μικρή απόσταση είναι η παραλία Έξω Κάποι με μεγάλα λευκά βότσαλα και έναν βράχο στην άκρη της που ονομάζεται Γαϊδουρόπετρα. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Βάθειας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Βάθεια και τις Μιανές αποτελούν την Κοινότητα Βάθειας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 34 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 23 . 
## Παραπομπές


Κάποι
Κάποι
NGC 4531

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4531** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 17 Απριλίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
4531
41806
07729
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
Καφιόνα Λακωνίας

Η **Καφιόνα** ή **Καφιώνα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Καφιόνα βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μέσα Μάνη) και κοντά στα δυτικά της παράλια σε υψόμετρο περίπου 140 μέτρα. Απέχει περίπου 38 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και 23 χιλιόμετρα νότια από το Οίτυλο. Τα σπίτια του χωριού είναι ανακαινισμένα ή νεόкτιστα σύμφωνα με την παραδoσιακή μανιώτιкη αρχιτεκτоνιкή ενώ έχει αξιόλογους ναούς, όπως ο Άγιος Βασίλειος (του 13ου αιώνα) και οι Άγιοι Θεόδωροι (του 12ου αιώνα, σταυροειδής μετά τρούλου, με ιωνικά κιονόκρανα και ίχνη τοιχογραφιών). Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978.

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kaphiona* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte* *Occidentale*) → Τμήμα Μαΐνης (*Section* *de* *Maïni*) και να έχει πληθυσμό 10 οικογένειες (συνολικά 48 άτομα).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιππολών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Δρυάλου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 6 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 25 . 

## Παραπομπές


Καφιόνα
Καφιόνα
NGC 4118

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4118** είναι νάνος φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 63 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κύνες Θηρευτικοί. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος R. J. Mitchell στις 20 Απριλίου 1857 και πρόκειται για αστρογόνο γαλαξία. Είναι συνοδός του NGC 4117 και οι δύο τους ανήκουν στην Ομάδα γαλαξιών NGC 4111, μίας εκ των ομάδων του Σμήνους της Μεγάλης Άρκτου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νάνοι γαλαξίες
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Αστρογόνοι γαλαξίες
4118
[38507
+07-25-028
Γραμμική μοριακή γεωμετρία

Η **γραμμική μοριακή γεωμετρία** (linear molecular geometry) περιγράφει τη γεωμετρία γύρω από ένα κεντρικό άτομο συνδεδεμένο με δύο άλλα άτομα (ή *[[προσδέματα]]*) τοποθετημένα υπό γωνία δεσμού 180°. Τα γραμμικά οργανικά μόρια, όπως το ακετυλένιο (), περιγράφονται συχνά με την επίκληση του τροχιακού υβριδισμού sp για τα κέντρα άνθρακα τους.

Σύμφωνα με τη θεωρία VSEPR, η γραμμική γεωμετρία εμφανίζεται σε κεντρικά άτομα με δύο συνδεδεμένα άτομα και μηδέν ή τρία μονήρη ζεύγη ( ή ) στη σημειογραφία AXE. Τα ουδέτερα μόρια  με γραμμική γεωμετρία περιλαμβάνουν το φθοριούχο βηρύλλιο () με δύο απλούς δεσμούς, διοξείδιο του άνθρακα () με δύο διπλούς δεσμούς, υδροκυάνιο () με έναν απλό και έναν τριπλό δεσμό. Το πιο σημαντικό γραμμικό μόριο με περισσότερα από τρία άτομα είναι το ακετυλένιο (), στο οποίο κάθε άτομο άνθρακα θεωρείται κεντρικό άτομο με έναν απλό δεσμό με το ένα άτομο υδρογόνου και έναν τριπλό δεσμό με το άλλο άτομο άνθρακα. Τα γραμμικά ανιόντα περιλαμβάνουν το αζίδιο () και το θειοκυανικό (), καθώς και ένα γραμμικό κατιόν το ιόν νιτρονίου ().

Η γραμμική γεωμετρία εμφανίζεται επίσης σε μόρια , όπως το διφθοριούχο ξένο () και το ιόν τριιωδιδίου () με ένα ιωδίδιο συνδεδεμένο με τα δύο άλλα. Όπως περιγράφεται από τη θεωρία VSEPR, τα πέντε ζεύγη ηλεκτρονίων σθένους στο κεντρικό άτομο σχηματίζουν μια τριγωνική διπυραμίδα στην οποία τα τρία μονήρη ζεύγη καταλαμβάνουν τις λιγότερο πυκνές ισημερινές θέσεις και τα δύο συνδεδεμένα άτομα καταλαμβάνουν τις δύο αξονικές θέσεις στα αντίθετα άκρα ενός άξονα, σχηματίζοντας ένα γραμμικό μόριο.

## Δείτε επίσης
*Μέθοδος AXE
*Μοριακή γεωμετρία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Indiana University Molecular Structure Center
* Interactive molecular examples for point groups
* Molecular Modeling
* Animated Trigonal Planar Visual

Κατηγορία:Μοριακή γεωμετρία
Λεγεώνα XX Siciliana

Η **[[Λεγεώνα]] XX ''Siciliana**'' (Κ΄ Σικελική Λεγεώνα) συγκροτήθηκε στα τελευταία χρόνια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και παρέμεινε ενεργή κατά την αυτοκρατορική περίοδο. Διαλύθηκε το 41 ΠΚΕ αλλά επανασυγκροτήθηκε το 36 ΠΚΕ για να εκστρτατεύσει στη Σικελία. Από το 25 ως το 13 ΠΚΕ στάθμευε στην Ταρρακωνησία Ισπανία () ενώ το 6 ΠΚΕ βρίσκονταν στη Σικελία και την Παννονία. 

## Παραπομπές


20 Siciliana
Dulce de leche

μικρογραφία|Τα βασικά συστατικά του dulce de leche.
Το **dulce de leche** είναι ένα πηχτό γλύκισμα σαν καραμέλα που παρασκευάζεται σιγοβράζοντας αργά το γάλα και τη ζάχαρη μέχρι να καραμελώσουν και να ροδίσουν, με αποτέλεσμα μια πλούσια, γαλακτώδη γεύση και μια μεταξένια, απλώσιμη υφή. Γνωστό και ως «καραμελωμένο γάλα», είναι δημοφιλές σε όλη τη Λατινική Αμερική και χρησιμοποιείται μέσα ή πάνω σε μια ποικιλία επιδορπίων, όπως κέικ, μπισκότα, ή περιχύνεται πάνω από το παγωτό.

Είναι στενά συνδεδεμένο με μια σειρά από καραμελωμένα γαλακτοκομικά εδέσματα, όπως το επιδόρπιο *manjar blanco*—το οποίο είναι δημοφιλές στο Περού, στη Χιλή και στην Κολομβία—και το γαλλικό *confiture de lait*.

Η προέλευσή του είναι αμφισβητούμενη και άγνωστη, με δημοφιλείς θρύλους να αποδίδουν την ανακάλυψή του σε μια υπηρέτρια στην Αργεντινή το 1829. Άλλες θεωρίες υποδηλώνουν ότι προέρχεται από τις Φιλιππίνες ή την Ινδονησία κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων, και εξαπλώθηκε στην Αμερική μέσω του εμπορίου γαλέρων της Μανίλα ή μεταφέρθηκε στη Βραζιλία με το εμπόριο παραγωγής ζαχαροκάλαμου. Σήμερα, αποτελεί ένα λατινοαμερικανικό γλύκισμα, με διάφορες χώρες και πολιτισμούς να το διεκδικούν ως δικό τους.

Παρασκευάζεται από μια απλή βάση γάλακτος και ζάχαρης, μαζί με μαγειρική σόδα για να βοηθήσει να πάρει χρώμα και να αποτρέψει τους σβόλους, και προαιρετικά εκχύλισμα βανίλιας για γεύση. Μια πιο γρήγορη μέθοδος περιλαμβάνει το βράσιμο της κονσέρβας ζαχαρούχου συμπυκνωμένου γάλακτος μέσα σε νερό μέχρι να πήξει και να πάρει ένα βαθύ καραμελένιο χρώμα. Η παραδοσιακή, ωστόσο, μέθοδος περιλαμβάνει το σιγοβράσιμο του γάλακτος και της ζάχαρης για αρκετές ώρες, αφήνοντας το νερό να εξατμιστεί και το μείγμα να καραμελώσει και να πήξει σε μια πλούσια, χρυσαφένια κρέμα.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Dulce_leche_recien_abierto.jpg|Dulce de leche
Αρχείο:Dulce_de_leche_muffins.jpg|Dulce de leche σε μάφιν
Αρχείο:Flan_casero_con_dulce_de_leche.JPG|Dulce de leche σε κρέμα καραμελέ
Αρχείο:Banoffee_pie_layers,_February_2008.jpg|Banoffee
Αρχείο:Alfajores-de-maicena-biscuits-recipe.jpg|Alfajor
Αρχείο:Dulce_de_Leche_roll.jpg|Dulce de leche σε ρολό
Αρχείο:Dulce_de_leche_in_the_glass_jar.jpg|Dulce de leche σε γυάλινα βάζα
Αρχείο:Hausgemachte_dulce_de_leche_07.04.2012_17-30-13.jpg|Ένα κουτί ζαχαρούχο γάλα που έχει βράσει για αρκετές ώρες για να μετατραπεί σε dulce de leche


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζαχαροπλαστική
Ροβερέ Μποκόνι

**Συνοικία Μποκόνι** (ιταλικά: *Quartiere Bocconi*) είναι συνοικία στο κέντρο του Μιλάνου, νότια του ιστορικού κέντρου της πόλης. Η περιοχή αναπτύχθηκε γύρω από το Πανεπιστήμιο Bocconi και τη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων SDA Bocconi, και χαρακτηρίζεται από την παρουσία ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, κατοικιών και εμπορικών υπηρεσιών.

## Περιγραφή
Η συνοικία έλαβε το όνομά της από το Πανεπιστήμιο Bocconi, του οποίου ο σύγχρονος πανεπιστημιακός κάμπους έχει ενσωματωθεί στον αστικό ιστό του Μιλάνου. Γύρω από τα κτίρια του πανεπιστημίου υπάρχουν δενδροφυτεμένοι δρόμοι, ιστορικές κατοικίες και νεότερα οικιστικά συγκροτήματα, καθώς και δημόσιοι χώροι όπως το Πάρκο Alessandrina Ravizza.

## Συλλογή

File:Nuovo Campus SANAA Milano 1.jpg|Θέα του νέου campus SANAA του Πανεπιστημίου Bocconi στο Μιλάνο
File:Campus Bocconi di sera (28 novembre 2019).jpg|Campus Bocconi το βράδυ (28 Νοεμβρίου 2019)
File:Rendering Stazione di Milano Tibaldi.jpg|Απεικόνιση του σταθμού Μιλάνο Τιμπάλντι


## Συγκοινωνίες
Η συνοικία συνδέεται με το κέντρο του Μιλάνου μέσω δημόσιας συγκοινωνίας. Την εξυπηρετεί η γραμμή M3 του Μετρό του Μιλάνου (στάσεις Porta Romana και Crocetta), καθώς και αρκετές γραμμές τραμ και λεωφορείων που συνδέουν την περιοχή με τα κεντρικά τμήματα της πόλης και τους Ναβίλι.

## Πηγές
* Δήμος Μιλάνου
* Πανεπιστήμιο Bocconi
* SDA Bocconi School of Management
* Azienda Trasporti Milanesi (ATM) – δημόσιες συγκοινωνίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα κάμπους – Πανεπιστήμιο Bocconi
* Πληροφορίες μετακίνησης – ATM

Κατηγορία:Μιλάνο
Κατηγορία:Συνοικίες στην Ιταλία
Λεγεώνα XIX

Η **[[Λεγεώνα]] XIX** (ΙΘ΄ Λεγεώνα) ήταν ενεργή κατά την πρώιμη αυτοκρατορική περίοδο. Καταστράφηκε το έτος 9 στη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού. Το έμβλημά της είναι άγνωστο, αλλά εικάζεται πως ήταν  ο Αιγόκερως όπως συνέβη και με άλλες λεγεώνες που συγκρότησε ο Οκταβιανός Αύγουστος.

## Ιστορικό
Ο Αύγουστος ιδρύθηκε την XIX το 41 ή 40 ΠΚΕ. Η πρώτη της αποστολή ήταν στη Σικελία όπου ο Σέξτος Πομπήιος, υιός του Μέγα Πομπήιου, ηγείτο εξέγερσης η οποία έθετε σε κίνδυνο τον εφοδιασμό της ίδιας της Ρώμης με σιτηρά και κατά συνέπεια ήταν επιτακτική η σκληρή καταστολή της.

Το 30 ΠΚΕ βετεράνοι της Λεγεώνας εγκαταστάθηκαν κοντά στην Πίζα και στη συνέχεια το υπόλοιπο της λεγεώνας μεταφέρθηκε στα σύνορα του Ρήνου με βάση την Κολωνία. Η XIX έλαβε μέρος στις γερμανικές εκστρατείες του Δρούσου (13–9 ΠΚΕ) και του Τιβέριου (8–5 ΠΚΕ). Μέχρι το 5 ΠΚΕ είχε εγκαθιδρυθεί η επαρχία της Γερμανίας και ο Πόπλιος Κουινκτίλιος Βάρος διορίστηκε κυβερνήτης της. Εκείνη την περίοδο η ΧΙΧ ενδεχομένως βρίσκονταν στο Ντανγκστέττεν, πιθανώς προκειμένου να περιφρουρεί τη ρωμαϊκή οδό.

Τον Σεπτέμβριο του 9 ΠΚΕ, ο Αρμίνιος, ηγέτης των Χερούσκων και κατά τα φαινόμενα σύμμαχος των Ρωμαίων, τους έστησε ενέδρα. Ανέφερε στους Ρωμαίους την υποτιθέμενη εξέγερση κάποιας φυλής και πρότεινε την επιστροφή του Βάρου και των λεγεώνων του στον Ρήνο. Ο τελευταίος το αποδέχθηκε και κινήθηκε με τρεις λεγεώνες, συγκεκριμένα τις XVII, XVIII και IX. Ο ρωμαϊκός στρατός παγιδεύτηκε κοντά στο Οσναμπρύκ (Osnabrück) και εξολοθρεύτηκε στη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού. Μεταξύ 16 και 18 ΠΚΕ ο Γερμανικός, ηγέτης των στρατευμάτων του Ρήνου, αναζήτησε τα λείψανα των λεγεώνων. Μετά τη μάχη τον αετό της IX Λεγεώνας κατείχαν οι Βρούκτεροι () και το 15 ΠΚΕ στρατεύματα υπό τον Λούκιο Στερτίνιο τον ανέκτησαν. Μετά την καταστροφή της, οι Ρωμαίοι δεν χρησιμοποίησαν ποτέ ξανά τον αριθμό δεκαεννέα για κάποια άλλη λεγεώνα.

## Παραπομπές


19
Σιδηροδρομικό δίκτυο

Το **σιδηροδρομικό δίκτυο** είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς υποδομής για την ανάπτυξη των κρατών, καθώς συνδέει περιοχές, διευκολύνει τη μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών και συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη. Η ιστορία του σιδηροδρόμου ξεκινά τον 19ο αιώνα και έκτοτε εξελίσσεται συνεχώς με την ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών και συστημάτων.

## Ιστορική εξέλιξη
Η ιστορία των σιδηροδρομικών δικτύων ξεκινά τον 19ο αιώνα, με την ανάπτυξη των πρώτων ατμομηχανών στη Μεγάλη Βρετανία. Η γραμμή Stockton–Darlington το 1825 θεωρείται η πρώτη εμπορική σιδηροδρομική σύνδεση στον κόσμο. Στην Ελλάδα, η πρώτη γραμμή λειτούργησε το 1869, συνδέοντας τον Πειραιά με την Αθήνα. Κατά τον 20ό αιώνα, το δίκτυο επεκτάθηκε σε άλλες πόλεις και περιοχές, όπως η Θεσσαλονίκη, η Λάρισα και η Πάτρα, ενώ η δημιουργία του ΟΣΕ (Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος) το 1971 οδήγησε σε κεντρικό σχεδιασμό και εκσυγχρονισμό του δικτύου.

## Οικονομική και κοινωνική σημασία
Το σιδηροδρομικό δίκτυο έχει πολλαπλές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία:

*Μεταφορές και εμπόριο: Επιτρέπει την ταχεία μεταφορά προϊόντων, μειώνοντας το κόστος και τον χρόνο παράδοσης.
*Περιβαλλοντική βιωσιμότητα: Η χρήση του σιδηροδρόμου μειώνει τις εκπομπές CO₂ σε σύγκριση με τα οδικά μέσα.
Κοινωνική συνδεσιμότητα: Συνδέει αστικά και αγροτικά κέντρα, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε υπηρεσίες και αγορές εργασίας.

## Τεχνολογική Εξέλιξη
Η εξέλιξη των σιδηροδρόμων περιλαμβάνει τα εξής:

*Σύγχρονα συστήματα σηματοδότησης: Αυτοματοποιημένα συστήματα που βελτιώνουν την ασφάλεια και τη ροή των τρένων.
*Υψηλές ταχύτητες (High-Speed Rail): Παραδείγματα είναι το γαλλικό TGV και το γερμανικό ICE, με ταχύτητες πάνω από 300 χλμ/ώρα, μειώνοντας δραστικά τον χρόνο ταξιδιού. 
*Ηλεκτροκίνηση και πράσινες τεχνολογίες: Η Ελλάδα επιχείρησε εκσυγχρονισμό των γραμμών με ηλεκτροκίνηση και βελτίωση υποδομών για μεγαλύτερη ενεργειακή αποδοτικότητα.

## Προοπτικές
Παρά τα πλεονεκτήματα, τα σιδηροδρομικά δίκτυα αντιμετωπίζουν προκλήσεις όπως:

*Υποδομές παλαιάς τεχνολογίας και ανάγκη εκσυγχρονισμού.
*Οικονομική βιωσιμότητα των γραμμών χαμηλής επιβατικής κίνησης.
*Ανάγκη ενσωμάτωσης πράσινων τεχνολογιών και ηλεκτροκίνησης.

Η μελλοντική ανάπτυξη του σιδηροδρόμου φαίνεται να εστιάζει στην ταχύτητα, την αποδοτικότητα και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, συνδυάζοντας την τεχνολογία με πολιτικές βιώσιμης κινητικότητας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Jackman, W. T. (1975). *The Development of Transportation in Modern England*. London: Routledge.
*Papageorgiou, G. (2010). *Σιδηροδρομικές Μεταφορές στην Ελλάδα: Ιστορική και Οικονομική Ανάλυση*. Αθήνα: Εκδόσεις Τεχνικών Εκδόσεων.
*UIC (2021). *Railway Handbook 2021: Sustainability and Environment*. Paris: International Union of Railways.
*Vuchic, V. R. (2005). *Urban Transit: Operations, Planning, and Economics*. Hoboken: John Wiley & Sons.
*European Commission (2020). *Sustainable and Smart Mobility Strategy*. Brussels: European Commission.
*Hellenic Railways Organization (OSE) (2022). *Annual Report 2022*. Αθήνα: OSE.

Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές
Λεγεώνα IV Martia

Η **Λεγεώνα IV** (ή **ΙΙΙ**) ***Martia*** ήταν ενεργή την περίοδο της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι συνθήκες και το ιστορικό της συγκρότησής της δεν είναι γνωστά αλλά εικάζεται πως υπήρχε ήδη την εποχή του Διοκλητιανού (284–305) και σίγουρα την εποχή της συγγραφής του έργου *[[Notitia Dignitatum]]* (δεκαετία του 390). Το έγγραφο αυτό τοποθετεί τη λεγεώνα στη Βέτθορο, στη σημερινή Ιορδανία, υπό τη διοίκηση του Δούκα () της Αραβίας. Η περιοχή αυτή υπαγόταν διοικητικά στην Παλαιστίνη Σαλουταρία.

Η IV είχε επίσης οχυρό στην πόλη Άδρου, κοντά στην Πέτρα. Αποσύρθηκε από εκεί όταν η άμυνα της περιοχής ανατέθηκε στο υποτελές κράτος των Γασσανιδών περ. το 530.

## Παραπομπές


04 Martia
Αρκεοφώντας

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Αρκεοφώντας** (αρχ. ελλ. *Ἀρκεοφῶν*) ήταν ένας πλούσιος κάτοικος της Σαλαμίνας της Κύπρου. Ο πατέρας του ονομαζόταν Μιννυρίδης και ήταν Φοίνικας.

Ο Αρκεοφώντας ερωτεύθηκε την Αρσινόη, κόρη του βασιλιά Νικοκρέοντα (απογόνου του Τεύκρου), αλλά ο Νικοκρέοντας αρνήθηκε να του τη δώσει εξαιτίας της φοινικικής καταγωγής του. Ο Αρκεοφών αναστατώθηκε και άρχισε να έρχεται τα βράδια έξω από τα δώματα της Αρσινόης, ελπίζοντας να κερδίσει την καρδιά της, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στη συνέχεια επεχείρησε να δωροδοκήσει την τροφό της Αρσινόης για να κανονίσει να συναντηθούν, αλλά η Αρσινόη το ανέφερε στους γονείς της, οι οποίοι έκοψαν τη γλώσσα, τη μύτη και τα δάχτυλα της τροφού, και την έδιωξαν. Απελπισμένος πλέον τελείως, ο Αρκεοφών αυτοκτόνησε αρνούμενος να φάει. Οι κάτοικοι της Σαλαμίνος του πένθησαν τον θάνατό του και τον έθαψαν με τιμές. Όταν η Αρσινόη έσκυψε από το παράθυρο για να ρίξει μια ματιά στην τελετή της κηδείας, η θεά του έρωτα, η Αφροδίτη, την μετεμόρφωσε σε πέτρα.

Η ιστορία του Αρκεοφώντα και της Αρσινόης είναι παρόμοια με εκείνη του Ίφιδα και της Αναξαρέτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αυτόχειρες της ελληνικής μυθολογίας
Ασυλαίος θεός

Στην αρχαία ρωμαϊκή μυθολογία και θρησκεία, ο **Ασυλαίος θεός** (λατιν. *Asylæus*) ήταν ο προστάτης θεός των ασύλων, ο οποίος καθιερώθηκε από τον Ρωμύλο και τον Ρώμο ευθύς μετά την ίδρυση της Ρώμης τον 8ο αιώνα π.Χ.. Ο Ασυλαίος είχε ιδιαίτερο ιερό (ναό) πάνω στον Καπιτωλίνο λόφο, ανάμεσα στις δυο κορυφές του (λατιν. *inter duos lucos*), που σύμφωνα με την παράδοση είχε θεμελιωθεί από τον Ρωμύλο. Ο ναός αποκλήθηκε *Asylum* και παραδοσιακά αποτελούσε τόπο καταφυγής όχι για όσους παρανομούσαν, αλλά για τους κατοίκους άλλων τόπων που κατέφευγαν στην πόλη. Αιώνες αργότερα κτίσθηκαν δίπλα του ο ναός του Βεϊόβις και πιο πέρα το Ταβουλάριο (το κτήριο των κρατικών αρχείων της Ρώμης). Κατά τους χρόνους της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας αλλά και κατά την πρώιμη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, δικαίωμα «ασύλου», όπως εκείνο που υπήρχε σε όλες σχεδόν τις ελληνικές πόλεις-κράτη, δεν φαίνεται να αναγνωριζόταν από το αυστηρό Ρωμαϊκό Δίκαιο. Ο Τίτος Λίβιος φαίνεται να κάνει λόγο για το δικαίωμα ασύλου ως γνώρισμα μόνο των Ελλήνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σσ. 226-227
* Πλουτάρχου *[[Βίοι Παράλληλοι]]*, «Ρωμύλος», 9

Ασυλαιος
Έντμουντ Άσφηλντ

Ο **Έντμουντ Άσφηλντ** (, περ. 1640–1700) ήταν Άγγλος ζωγράφος πορτρέτων (προσωπογράφος) και μινιατουρίστας, που φιλοτέχνησε τόσο ελαιογραφίες όσο και παστέλ.

Προερχόταν από μια οικογένεια του Μπάκιγχαμσιρ και μαθήτευσε κοντά στον Τζων Μάικλ Ράιτ (1617-1694). Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Έντμουντ Γκρέιβς, τα παστέλ του υπερτερούσαν των ελαιογραφιών του. Ο αρχαιοδίφης Τζωρτζ Βέρτιου ανεφέρει ότι ο Άσφηλντ είχε φιλοτεχνήσει ένα καθαρό πορτρέτο του βουλευτή σερ Τζων Μπένετ (μετέπειτα Λόρδου Όσουλστον). Σωζόμενο πορτρέτο της κυρίας Άμφιλις Μπρώτον (*Amphilis Broughton*), κόρης του πολιτικού και στρατιωτικού σερ Χένρυ Τίτσμπορντ, φέρει τη χρονολογία 1674. Εκτός των πρωτότυπων έργων του, ο Άσφηλντ φαίνεται ότι ζωγράφιζε και αντίγραφα, όπως αυτά προσωπογραφιών της Φραγκίσκης (*Frances*), κόμισσας του Γουόργουικ, και της λαίδης Μαίρης Χέρμπερτ (μετέπειτα Δούκισσας του Ρίτσμοντ και Λένοξ), αντιγράφοντας τον Άντονι βαν Ντάικ με εξαιρετικά μεγάλη λεπτομέρεια στο «τελείωμα» (κατά τον Γκρέιβς).

Ο Άσφηλντ είχε επίσης μαθητές, μεταξύ των οποίων τον Έντουαρντ Λούτερελ (*Edward Lutterell*, περ. 1650-1710), του οποίου τα παστέλ ήταν κατά τον Γκρέιβς ανώτερα από εκείνα του δασκάλου του, και τον Γκάρετ Μόρφυ (*Garret Morphy*, περ. 1655-1715).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άσφηλντ Εδμόντος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 234

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Άσφηλντ στο ''Artnet''
* Στο ''Art UK''

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Τζων Μάικλ Ράιτ

Ο **Τζων Μάικλ Ράιτ** (, Μάιος 1617 –Ιούλιος 1694)  ήταν Άγγλος ζωγράφος πορτρέτων (προσωπογράφος), της τεχνοτροπίας του μπαρόκ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λονδίνο, αλλά εκπαιδεύθηκε στο Εδιμβούργο, με μαθητεία δίπλα στον Σκωτσέζο ζωγράφο Τζωρτζ Τζέιμσον, και ως εκ τούτου κάποτε χαρακτηρίζει τον εαυτό του «Σκωτσέζο» σε γραπτές πηγές. Απέκτησε φήμη και κύρος ως καλλιτέχνης μετά από μια μακρά παραμονή του στη Ρώμη. Εκεί έγινε δεκτός στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά και συνδέθηκε με κάποιους από τους κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής του. Κατόπιν έζησε για κάποιο καιρό και στις Ισπανικές Κάτω Χώρες.

Κατοικούσε μόνιμα στην Αγγλία από το 1656 και μετά, υπηρετώντας ως ζωγράφος της αυλής προ και μετά την Παλινόρθωση των Στιούαρτ. Ασπάσθηκε τον Καθολικισμό, οπότε ήταν ευνοούμενος του αποκατεστημένου Οίκου των Στιούαρτ, έχοντας παραγγελίες για έργα τόσο από τον Κάρολο Β΄ της Αγγλίας όσο και από τον Ιάκωβο Β΄, ενώ έγινε αυτόπτης μάρτυρας σε πολλές από τις πολιτικές αναταράξεις της περιόδου. Στα τελευταία έτη της μοναρχίας των Στιούαρτ ο ζωγράφος επέστρεψε στη Ρώμη, ως μέλος πρεσβείας προς τον Πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄.

Μετά από μια περίοδο αγνοήσεως από τους τεχνοκριτικούς και τους ιστορικούς της τέχνης, ο Ράιτ κατατάσσεται σήμερα ως ένας από τους κορυφαίους Βρετανούς ζωγράφους της γενεάς του, κυρίως για τον διακεκριμένο ρεαλισμό των προσωπογραφιών του. Πιθανώς εξαιτίας της ασυνήθιστης για τον καιρό εκείνο κοσμοπολίτικης εμπειρίας του, είχε εκλεκτούς πελάτες στις υψηλότερες βαθμίδες της βρετανικής κοινωνίας, σε μια εποχή κατά την οποία αυτοί προτιμούσαν συνήθως καλλιτέχνες από άλλες χώρες της Ευρώπης. Οι πίνακες του Ράιτ που απεικονίζουν μέλη του βασιλικού οίκου και αριστοκράτες υπάρχουν σήμερα στις συλλογές πολλών κορυφαίων πινακοθηκών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Velella (υποβρύχιο, 1936)

Το υποβρύχιο ***Velella*** ήταν το δεύτερο και τελευταίο της κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Argo|Argo]]*. Τα σκάφη αυτά παραγγέλθηκαν από την Πορτογαλία τη δεκαετία του 1930 όμως τελικά ολοκληρώθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) και είχαν δράση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Περιγραφή

Τα υποβρύχια κλάσης *Argo* είχαν εκτόπισμα 793&nbsp;t (780&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 1016&nbsp;t (1000&nbsp;LT) σε κατάδυση. Το μήκος τους ήταν 63,15&nbsp;m, το πλάτος τους 6,93&nbsp;m και το βύθισμά τους 4,46&nbsp;m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90&nbsp;m και το πλήρωμά τους αριθμούσε 46 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.

Για πλεύση στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο ντιζελοκινητήρες των 750&nbsp;bhp ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 400&nbsp;hp. Μπορούσαν να φτάσουν τους 14&nbsp; kn στην επιφάνεια και τους 8&nbsp;kn σε κατάδυση. Αντιστοίχως, είχαν εμβέλεια 10.176 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα πλεύσης 8&nbsp;kn και 100&nbsp;ναυτικών μιλίων με ταχύτητα 3&nbsp;kn.

Διέθεταν έξι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm, τέσσερις στην πλώρη και δύο στην πρύμνη, για τους οποίους μετέφεραν συνολικά δέκα τορπίλες. Επίσης υπήρχαν δύο αντιαεροπορικά πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm καθώς και ένα πυροβόλο των 100&nbsp;mm.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το *Velella* ναυπηγήθηκε στις εγκαταστάσεις της Cantieri Riuniti dell'Adriatico (CRDA) στο Μονφαλκόνε (Monfalcone). Παραγγέλθηκε το 1931 από την Πορτογαλία όμως ολοκληρώθηκε τελικά για το Ιταλικό Ναυτικό διότι η αρχική παραγγελία ακυρώθηκε. Καθελκύστηκε στις 18&nbsp;Δεκεμβρίου 1936 και είχε δράση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Βρίσκονταν σε περιπολία στην ανατολική Μεσόγειο όταν η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο. Έπειτα από επισκευές στη Λα Σπέτσια, ανοίχθηκε ξανά στη θάλασσα στις 25&nbsp; Νοεμβρίου 1940 και διέπλευσε τα στενά του Γιβραλτάρ την 1η&nbsp;Δεκεμβρίου για να πραγματοποιήσει περιπολία στον Ατλαντικό και στη συνέχεια να πλεύσει στο Μπορντό στο οποίο έφτασε στις 25&nbsp;Δεκεμβρίου. Έπειτα από τέσσερις ακόμη περιπολίες στον Ατλαντικό, στις οποίες δεν έπληξε κάποιο Συμμαχικό πλοίο, επέστρεψε στη Μεσόγειο τον Αύγουστο του 1941. Ακολούθησαν επισκευές στο Κάλιαρι και εκπαίδευση του πληρώματος στην Πόλα.

Το 1942 πραγματοποίησε περιπολίες σε ισπανικά νερά, στις Βαλεαρίδες και στα ανοικτά της Τυνησίας. Στην τελευταία του περιπολία βρισκόταν στα ανοικτά του Σαλέρνο όταν το τορπίλισε το βρετανικό υποβρύχιο *[[HMS Shakespeare (P221)|Shakespeare]]*. Δεν υπήρξε κανένας επιζώντας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  
* 
* 
* 
* Kafka, Roger & Pepperburg, Roy L. *Warships of the World* Cornell Maritime Press (1946)

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Argo
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
NGC 4540

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4540** είναι σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ τύπου Ι ο οποίος απέχει περίπου 64 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) την 21η Μαρτίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος της Παρθένου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ
4540
+03-32-74
41876
07742
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
Αβάν-λε-Ραμρύ

Το **Αβάν-λε-Ραμρύ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Κοινωνική ασφάλιση

Η **κοινωνική ασφάλιση** (social security) αποτελεί θεμελιώδη λίθο του κοινωνικού κράτους πρόνοιας και σημαντικό μηχανισμό για την αντιμετώπιση κοινωνικών και οικονομικών κινδύνων. Στην Ελλάδα, η κοινωνική ασφάλιση έχει βαθιές ιστορικές ρίζες και έχει εξελιχθεί μέσα από πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές.

## Ιστορική εξέλιξη
Η σύγχρονη κοινωνική ασφάλιση εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα στην Ευρώπη, με πρωτοποριακές πολιτικές του Όττο φον Μπίσμαρκ στη Γερμανία. Στην Ελλάδα, το 1934 ιδρύθηκε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), που αποτέλεσε κομβικό σημείο στην ανάπτυξη του θεσμού. 

## Σκοπός και λειτουργία
Η κοινωνική ασφάλιση παρέχει προστασία από το γήρας, την ασθένεια, την ανεργία και την αναπηρία. Μέσω της αναδιανομής εισοδήματος, μειώνει τις κοινωνικές ανισότητες. Στην Ελλάδα, τα συστήματα συντάξεων και υγειονομικής περίθαλψης έχουν σημαντική κοινωνική και πολιτική σημασία.

## Σύγχρονες προκλήσεις και μεταρρυθμίσεις
Η δημογραφική γήρανση, οι οικονομικές κρίσεις και η άνοδος της επισφαλούς εργασίας ασκούν πίεση στα ασφαλιστικά ταμεία (). Η παγκοσμιοποίηση και οι μεταρρυθμίσεις λιτότητας επηρεάζουν, επίσης, την ανθεκτικότητα του συστήματος στην Ελλάδα. 

Προς τούτοις προτείνονται: (α) αναδιάρθρωση συνταξιοδοτικών συστημάτων, (β) επένδυση στην απασχόληση, (γ) ψηφιοποίηση υπηρεσιών και (δ) συνδυασμός δημόσιων και ιδιωτικών σχημάτων, διατηρώντας την καθολικότητα της προστασίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Barr, N. (2012). *The economics of the welfare state*. Oxford University Press.
*Esping-Andersen, G. (1990). *The three worlds of welfare capitalism*. Princeton University Press.
*Flora, P., & Heidenheimer, A. (1981). *The development of welfare states in Europe and America*. Transaction Books.
*ΟΟΣΑ. (2022). *Pensions at a glance 2022*. OECD Publishing.
*Standing, G. (2011). *The precariat: The new dangerous class*. Bloomsbury Academic.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* International Social Security Review
* OECD Social Expenditure database (SOCX) Website
* A Treatise on the Poor Law of England Being a Review of the Origin, and Various Alterations that Have Been Made in the Law of Settlements and Removals; and the Proposed Schemes Relating to National, Union, and Other Extended Areas for Raising Poor Rates, by Equalised Assessments, Or Otherwise By James Dunstan 1850 (Contains information on social welfare provisions for the poor in ancient societies)

## Δείτε επίσης
* Κράτος πρόνοιας
* Φιλανθρωπία
* Ανθρωπιστική βοήθεια
Ρισμπούρ-λ'Αβουέ

Το **Ρισμπούρ-λ'Αβουέ** () είναι πρώην γαλλική κοινότητα στο νομό του Πα-ντε-Καλαί, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς. Συγχωνεύθηκε με το Ρισμπούρ Σαιν-Βαστ (Richebourg-Saint-Vaast) για να σχηματίσουν τον δήμο Ρισμπούρ στις 21 Φεβρουαρίου 1971.

Το χωριό υπήρξε τόπος της «Attack on the Boar's Head» στις 30 Ιουνίου 1916, που εκτέλεσαν τα 11ο, 12ο και 13ο (Southdowns) τάγματα του Royal Sussex Regiment, ως τμήματα της 116ης Ταξιαρχίας Southdowns της 39ης Μεραρχίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε διάστημα μικρότερο των πέντε ωρών, τα τρία τάγματα Southdowns του Royal Sussex υπέστησαν βαριές απώλειες: 17 αξιωματικοί και 349 άνδρες σκοτώθηκαν, ενώ περίπου 1.000 άνδρες τραυματίστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν. Στην ιστορία του συντάγματος το περιστατικό είναι γνωστό ως «Η Ημέρα που Πέθανε το Σάσσεξ».

Μετά τη δημοσίευση του 1916, ο ποιητής Έντμουντ Μπλάντεν (Edmund Blunden) ανέφερε ότι διάβαζε το ποίημα *Good Friday* του John Masefield σε ένα πρόχειρο καταφύγιο στη γραμμή του μετώπου στο Ρισμπούρ λ΄Αβουΐ, ακριβώς τη στιγμή που ο φρουρός τους έπεσε νεκρός από ελεύθερο σκοπευτή.

## Μνημεία και κοιμητήρια
Εδώ βρίσκεται το κοιμητήριο και μνημείο Le Touret της Επιτροπής Τάφων της Κοινοπολιτείας (Commonwealth War Graves Commission). Η διαμόρφωσή του ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1914 από το Ινδικό Σώμα —ιδιαίτερα από τους 2nd Leicesters— και παρέμεινε σε χρήση μέχρι το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με εξαίρεση μια περίοδο κατά τον Απρίλιο–Αύγουστο του 1918 όταν βρέθηκε υπό γερμανικό έλεγχο. Το Μνημείο Le Touret αποτελεί τμήμα του κοιμητηρίου. Εδώ επίσης βρίσκεται το κοιμητήριο Ρου-ντε-Μπερσώ (Rue-des-Berceaux) της Επιτροπής Ταφών της Κοινοπολιτείας, όπου είναι ενταφιασμένος ο νεοζηλανδός τενίστας Τόνι Γουάιλντινγκ (Tony Wilding).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην κοινότητες του Πα-ντε-Καλαί
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1916
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καπράνικα Πρενεστίνα

Η **Καπράνικα Πρενεστίνα** () είναι κοινότητα (δήμος), στην μητροπολιτική πόλη της Ρώμης στην ιταλική περιφέρεια Λάτιο, σε απόσταση περίπου 40 χιλιόμετρα ανατολικά της Ρώμης.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 915 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 20,40 τ.χλμμε τον πληθυσμό να ανέρχεται για το 2025 σε 324 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Ρώμης