open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Έντουαρντ Πόυντερ

thumb|right|280px|Το Ισραήλ στην Αίγυπτο (1867) 

Ο Σερ **Έντουαρντ Πόυντερ** (*Sir Edward John Poynter*, Παρίσι, 20 Μαρτίου 1836 – Λονδίνο, 26 Ιουλίου 1919), ήταν Άγγλος ζωγράφος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της νεοκλασικής ζωγραφικής στην Αγγλία. 
## Βιογραφία
Σπούδασε αρχικά στο Λονδίνο και το 1853 ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου έγινε μεγάλος θαυμαστής του Μιχαήλ Αγγέλου. Το 1856 μαθήτευσε κοντά στο Γάλλο ζωγράφο ιστορικών σκηνών Σαρλ Γκλερ (Charles Gleyre, 1818 – 1874) στο Παρίσι. To 1860, ο Πόυντερ επέστρεψε στο Λονδίνο, όπου άρχισε να εκθέτει έργα του στη Βασιλική Ακαδημία (Royal Academy), πρόεδρος της οποίας εκλέχτηκε το 1896.

## Καλλιτεχνική πορεία
Ο Έντουαρντ Πόυντερ έγινε αρχικά γνωστός με τις μεγάλες ιστορικές συνθέσεις του, όπως είναι «Το Ισραήλ στην Αίγυπτο» (1867), που ήταν και η πρώτη μεγάλη του επιτυχία, και «Η επίσκεψη της βασίλισσας του Σαβά στον βασιλιά Σολομώντα» (1890, Art Gallery of New South Wales). 

Στη Βικτωριανή κοινωνία της Αγγλίας, ο Πόυντερ, με το πρόσχημα της κλασικής εικονογραφίας και του ενδιαφέροντος για την ελληνική αρχαιότητα, παρουσίαζε γαργαλιστικές σκηνές με αισθησιακά γυμνά, όπως τα «Κορίτσια του Νερού» (Water Babies, 1900), όπου μια ολόγυμνη νεαρή κοπέλα κάνει το μπάνιο της σε μια λιμνούλα, ενώ μια άλλη, που εικονίζεται μετωπικά γυμνή, ρίχνει πάνω στην άλλη νερό από μια βρύση.

Όπως γράφει ο Πήτερ Ουέμπ (Peter Webb) στο έργο του “ The Erotic Arts”, «φαίνεται απίστευτο πως τέτοιες εικόνες ήταν δυνατό να εκτίθενται δημόσια σ’ ένα κοινό που σε κάθε άλλη περίπτωση θα αντιδρούσε ακόμη και σε μια γυναίκα που θα τολμούσε να δείξει τους αστραγάλους της». Ακόμη πιο προκλητικό είναι ο πίνακας του Πόυντερ «Μια επίσκεψη στον Ασκληπιό» (1880, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο), που απεικονίζει μια ολότελα γυμνή Αφροδίτη, που συνοδεύεται από άλλες τρεις γυμνές κοπέλες, να επισκέπτεται και να δείχνει το τραυματισμένο και γυμνό πόδι της στον Ασκληπιό. 

Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται και τα έργα του Πόυντερ «Ανδρομέδα» (Andromeda, 1869), «Διαδούμενη» (Diadumene, 1884) και «Η Σπηλιά των Νυμφών της Θύελλας» (Cave of the Storm Nymphs, 1903). Ένα άλλο «ερωτικό» έργο του Πόυντερ είναι «Νεαρό κορίτσι ταΐζει τους ιερούς ίβιδες στην υπόστυλη αίθουσα στο Καρνάκ» (Young Girl Feeding the Sacred Ibises in the Hypostyle Room at Karnak” (1871,The Bridgeman Art Library, Λονδίνο), όπου μια μελαψή γυμνόστηθη νεαρή Αιγυπτιοπούλα, καλυμμένη με ένα διάφανο ρούχο, ρίχνει για τροφή ψαράκια σ’ ένα κοπάδι ιερόκοτες, τα ιερά πουλιά των αρχαίων Αιγυπτίων, στον ιερό ναό του Καρνάκ στην Αίγυπτο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gerard – Georges Lemaire: “The Orient in Western Art” (English edition), pp. 142 & 345, Koenemann, 2005.
* Peter Webb: “The Erotic Arts”, pp. 189 – 190, Secker & Warburg, London, 1980.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Ευφυής σχεδιασμός

Η θεωρία του **ευφυούς σχεδιασμού** αναφέρεται στην αιτία της ύπαρξης του σύμπαντος αλλά και της ζωής στον πλανήτη μας, χαρακτηρίζοντάς την έναν νου με ευφυΐα που σχεδίασε και ουσιαστικά και τα δημιούργησε. 

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αποτελεί μια παραλλαγή του δημιουργισμού, αλλά η βάση του ευφυούς σχεδιασμού είναι η καθαρή επιστημονική παρατήρηση χωρίς να κατονομάζει τον ευφυή σχεδιαστή ως  Θεό, παρόλα αυτά κρίνεται ως ψευδοεπιστήμη. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία το Σύμπαν και τα βιολογικά συστήματα είναι τόσο πολύπλοκα, ώστε είναι αδύνατο να δημιουργήθηκαν με τυχαίες διεργασίες όπως υποστηρίζει η θεωρία της εξέλιξης. Θα πρέπει δηλαδή να έχουν σχεδιαστεί από κάποια ευφυή δύναμη. Η θεωρία του ευφυούς σχεδιασμού έχει καταδειχθεί από την επιστημονική κοινότητα ότι είναι θρησκευτικό επιχείρημα, μια μορφή του δημιουργισμού που στερείται εμπειρικής υποστήριξης και δεν μπορεί να ελεγχθεί μέσω επιστημονικής υπόθεσης. Οι υπέρμαχοί της θεωρούν ότι αντιτίθενται στον μεθοδικό νατουραλισμό της σύγχρονης επιστήμης Οι προεξάρχοντες οπαδοί του συνδέονται με το Discovery Institute, μια πολιτικά συντηρητική δεξαμενή σκέψης με έδρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρότι δηλώνουν ότι δεν πρόκειται για μορφή του δημιουργισμού και εσκεμμένα αποφεύγουν την πρόσδοση χαρακτηριστικών προσωπικότητας στον σχεδιαστή, πολλοί εξ αυτών εκφράζουν την άποψη ότι ο σχεδιαστής είναι η χριστιανική θεότητα.

Ο ευφυή σχεδιασμός προτείνει δύο κύρια επιχειρήματα εναντίον των εξελικτικών προτάσεων: την μη αναγώγιμη πολυπλοκότητα (irreducible complexity: πολυπλοκότητα που δεν προκύπτει από την ανάλυση και σύνθεση των συστατικών της) και την εξειδικευμένη πολυπλοκότητα. Αυτά τα επιχειρήματα προσφέρουν εξακριβώσεις ότι συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (βιολογικά και πληροφοριακά αντίστοιχα) είναι πολύ πολύπλοκα για να είναι αποτέλεσμα φυσικών διαδικασιών. 

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημιουργισμός
Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Ιωσήφ Μπαλέστ

Ο **Ιωσήφ Μπαλέστ** (, ; - 1822), επίσης γνωστός ως **Μπαλέστρας** ή **Βαλέστρας**, ήταν Γάλλος φιλέλληνας αξιωματικός, κορσικανικής καταγωγής.

Ήρθε στην Ελλάδα μαζί με τον Δημήτρη Υψηλάντη, οργάνωσε το πρώτο μικρό σώμα τακτικού στρατού και κατόρθωσε με αυτό να αποκρούσει τουρκική απόβαση στις ακτές της Μεσσηνίας. 

Σκοτώθηκε πολεμώντας ηρωικά έξω από το Ρέθυμνο της Κρήτης στις 14 Απριλίου 1822.

## Βιογραφία
### Νεανικά χρόνια
Ο Ιωσήφ Μπαλέστ γεννήθηκε στην Επαρχία Κυδωνίας της Κρήτης, όπου ο πατέρας του εμπορευόταν. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη και μιλούσε εξαίρετα τα ελληνικά. Υπηρέτησε ως αξιωματικός (λοχαγός-ταγματάρχης) στις στρατιές του Ναπολέοντα.

### Ερχομός στην Ελλάδα
Ήρθε στην Ελλάδα στις 7 Ιουνίου 1821 από την Τεργέστη μαζί με τον Δημήτρη Υψηλάντη με το καράβι του Κροάτη Παύλου Στάικοβιτς. Στις 21 Ιουλίου, ο Υψηλάντης ανέθεσε στον Μπαλέστ την οργάνωση Σώματος Τακτικού στρατού και τον ονόμασε συνταγματάρχη.

Στο Σώμα αυτό εντάχθηκαν εθελοντές, Έλληνες και ξένοι Φιλέλληνες, τους οποίους έντυσε ομοιόμορφα με στολές μαύρου χρώματος. Για το λόγο αυτόν ονομάσθηκαν Μαυροφόροι.

Ο ίδιος ο Μπαλέστ στο γράμμα του προς τον γραμματέα του Γαλλικού προξενείου της Τεργέστης Σεβαλιέ από την Καλαμάτα 21 Ιουλίου 1821 έγραφε:

### Πολεμική δράση
Η πολεμική δράση τού τακτικού στρατού ξεκίνησε στις 27 Αυγούστου 1821.

Ο Δημήτρης Φωτιάδης έγραφε:

Η περιγραφή του Χρίστου Βυζάντιου, Θρακιώτη εθελοντή στον τακτικό στρατό, είναι διαφορετική:

Ο ίδιος γράφει: 

Αλλά όταν το σώμα απέτυχε στην άλωση του Ναυπλίου έχασε την αρχική του αίγλη. Στις 20 Μαρτίου 1822 ο Μπαλέστ φτάνει στο Λουτρό της Κρήτης. Στις 8 Απριλίου στη μάχη έξω από τον Καστέλλο κοντά στο Ρέθυμνο της Κρήτης οι Έλληνες νικούν με αρχηγούς τον Μπαλέστ, τον Βουρδούμπα και τον Δεληγιαννάκη.

### Η ήττα και το τέλος
Στις 14 Απριλίου, στη δεύτερη μάχη, νικούν οι Τούρκοι, αιχμαλωτίζουν τον Μπαλέστ και τον αποκεφαλίζουν.

Το κεφάλι του στάλθηκε δώρο στον καπουδάν-πασά Καρά Αλή, εκείνου που έκανε την απόπειρα απόβασης στην Καλαμάτα τον Αύγουστο του 1821 και βρισκόταν τον Ιούνιο του 1822 στη Χίο επικεφαλής του στόλου που έκαψε το νησί.

Όταν ο Κωνσταντίνος Κανάρης ανατίναξε την τουρκική ναυαρχίδα, μαζί με τον Καρά Αλή, πάνω στα κατάρτια της ήταν κρεμασμένα κορμιά Ελλήνων καθώς και το κεφάλι και το δεξί χέρι του Μπαλέστ.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γάλλοι φιλέλληνες
Κατηγορία:Γάλλοι αγωνιστές του 1821
ΦΚ Ενκάμπ

Η ** ΦΚ Ενκάμπ **  (καταλανικά:* Fútbol Club Encamp *) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στην πόλη Ενκάμπ του Πριγκηπάτου. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1950 και αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία  τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ χωρητικότητας 1.800 θεατών. 

## Ονομασίες
*1950: Δημιουργία τής ομάδας με την ονομασία ΦΚ Ενκάμπ  (* Fútbol Club Encamp *)
*1995: Μετονομασία σε ΦΚ Ενκάμπ Ντικοάνσα (* FC Encamp Dicoansa *) λόγω χορηγού
*2004: Μετονομασία σε Γκραν Βαλίρα ΦΚ Ενκάμπ (* Gran Valira FC Encamp *) λόγω χορηγού
*2006: Μετονομασία και πάλι σε ΦΚ Ενκάμπ (* Fútbol Club Encamp *)

## Ιστορία

Η ** ΦΚ Ενκάμπ **  ιδρύθηκε το 1950 και είναι από τα πιό ιστορικά ποδοσφαιρικά σωματεία τής Ανδόρρας. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας από την ίδρυσή του το 1995. Εκείνη τη χρονιά θα στεφτεί και ως η πρώτη πρωταθλήτρια της πρώτης κατηγορίας, της Πριμέρα Ντιβιζιό. Την περίοδο 2001/02 θα κατακτήσει για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα και την επόμενη χρονιά τη δεύτερη θέση. Απο κει και πέρα θα αρχίσει η περίοδος της παρακμής και το 2004/05 η ομάδα θα υποβιβαστεί για πρώτη φορά στη δεύτερη κατηγορία Σεγκόνα Ντιβιζιό, μπόρεσε όμως να προβιβαστεί αμέσως, για να υποβιβαστεί όμως εκ νέου μια περίοδο αργότερα. Η τρέχουσα περίοδος 2010/11 είναι μόλις η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά για την ΦΚ Ενκάμπ ξανά στην Πριμέρα Ντιβιζιό. Τερμάτισε στην έβδομη θέση του πρωταθλήματος όπου θα αγωνιστεί σε διπλό αγώνα  μπαράζ για την παραμονή στην ανώτατη κατηγορία απέναντι στην Ουνιό Εσπορτίβα Ενγκορδάνι της δεύτερης κατηγορίας. 

Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2001/02 η ομάδα έλαβε και το εισιτήριο για το το ντεμπούτο της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η ΦΚ Ενκάμπ συμμετείχε στον πρώτο προκριματικό γύρο του 
Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ όπου αποκλείστηκε με δύο ήττες από την ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης (0:5 και 0:8).

Την επόμενη χρονιά θα συμμετάσχει στο Κύπελλο Ιντερτότο όπου αποκλείστηκε και πάλι με δύο ήττες, αυτή τη φορά από την βελγική Λίρσε ΣΚ (0:3 και 1:4). 

Το 2000 θα φτάσει για πρώτη και μοναδική ως τώρα φορά στον τελικό του Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) όπου θα χάσει με 0:6 από την Κονστελ•λαθιό Εσπορτίβα. 

### Πρόσφατο ιστορικό

### Τίτλοι

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας]] (2)**: 1996, 2002

## Εσωτερικοί σύνδεσμοι


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχείο ποδοσφαιρικών στατιστικών στο RSSSF
* Σελίδα του συλλόγου στην ιστοσελίδα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας
* Ιστοσελίδα του συλλόγου που όμως έχει να ανανεωθεί από το Δεκέμβριο του 2004


Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
Γιόζεφ Μάνες

Ο **Γιόζεφ Μάνες** (Josef Manes, 12 Μαΐου 1820 – 9 Δεκεμβρίου 1871) ήταν διάσημος Τσέχος ζωγράφος και εικονογράφος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ρομαντικού κινήματος στην Τσεχία κατά τον 19ο αιώνα. Μαθήτευσε αρχικά κοντά στον πατέρα του Άντονιν Μάνες (Antonin Manes, 1784 – 1843), που ήταν ευαίσθητος ζωγράφος τοπίων.

Ο Γιόζεφ Μάνες αποδέσμευσε την τέχνη της χώρας του από τις επιρροές του γερμανικού ρομαντισμού και ζωγράφισε, με ρεαλιστικό τρόπο, ανθρώπινους τύπους και σκηνές από το λαϊκό περιβάλλον. Διακρίθηκε για τη στροφή του στις πολιτιστικές παραδόσεις της χώρας του.

Θεωρείται ένας από τους πιο σπουδαίους εκπροσώπους του «τσεχικού» ρομαντικού κινήματος, επικεντρώνοντας τη θεματογραφία του σε σκηνές της αγροτικής ζωής και στις σλαβικές παραδόσεις. Φιλοτέχνησε επίσης τοπία, πορτρέτα, ειδυλλιακές σκηνές, λαϊκές φορεσιές και ιστορικές παραστάσεις. 

Ο Μάνες είναι ιδιαίτερα γνωστός ως ο ζωγράφος των «δώδεκα μηνών», που τοποθετήθηκαν στον κυκλικό δίσκο του αρχαίου Αστρονομικού Ρολογιού στην Πλατεία της Παλαιάς Πόλης της Πράγας το 1870. Τα πιο γνωστά και αξιόλογα έργα του είναι η «Ζοζεφίνα» (Josefina) και «Η συνάντηση του Πετράρχη με τη Λάουρα στην Αβινιόν το έτος 1327» (1845 – 1846, Εθνική Πινακοθήκη Πράγας). Εκπροσωπείται και με πολλά άλλα έργα του στην Εθνική Πινακοθήκη της Πράγας.   

Ο Γιόζεφ Μάνες έζησε μια ζωή δυστυχισμένη. Μια ερωτική απογοήτευση και μια άγνωστη εγκεφαλική ασθένεια τον οδήγησαν πρόωρα στο θάνατο στις 9 Δεκεμβρίου 1871, σε ηλικία 51 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Μάνες, Γιόζεφ», Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος–Λαρούς-Μπριτάνικα, τόμος 40, σελ. 197, Εκδόσεις Πάπυρος, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τσέχοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Εικονογράφοι
Απόλυτη ευφυΐα

Η ταινία **Απόλυτη Ευφυία** (πρωτότυπος τίτλος: *Limitless*) είναι αμερικάνικο θρίλερ δράσης παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία Νιλ Μπέργκερ (Neil Burger)και σε σενάριο Λέσλι Ντίξον. Πρωταγωνιστές είναι οι Μπράντλεϋ Κούπερ, Αμπυ Κόρνις  και Ρόμπερτ Ντε Νίρο.

Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα «Τα Σκοτεινά Λιβάδια» (The dark fields) του Άλαν Γκλυν (Alan Glynn). 

## Πλοκή
Ο Έντυ Μόρα (Μπράντλεϋ Κούπερ) είναι ένας άνεργος συγγραφέας, τον οποίο χωρίζει η κοπέλα του Λίντυ (Άμπυ Κόρνις). Ο Έντυ πιστεύει πως δεν έχει κανένα μέλλον, όταν ένας φίλος του τού προτείνει το πειραματικό χάπι ΝΖΤ. Τότε ο Έντυ μεταμορφώνεται. Αποκτά ξαφνικά την ικανότητα να θυμάται λεπτομερώς όλα όσα έχει δει, ακούσει και διαβάσει, και χρησιμοποιει όλη αυτή τη γνώση ώστε να πετύχει στο χώρο της οικονομίας. 

Ο μεγιστάνας των επιχειρήσεων Καρλ Βαν Λουν (Ντε Νίρο) βλέπει στον Έντυ μια μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία. Όμως ο Έντυ γίνεται στόχος δολοφόνων που τον καταδιώκουν για να φτάσουν στο θαυματουργό φάρμακο ΝΖΤ. 

## Ηθοποιοί & χαρακτήρες

*Μπράντλεϊ Κούπερ στο ρόλο του *Έντυ Μόρα*
* Ρόμπερτ Ντε Νίρο στο ρόλο του *Καρλ Βανν Λουν*
* Αμπυ Κόρνις στο ρόλο της *Λίντυ*
*Άνα Φραΐελ στο ρόλο της *Μελίσα Γκαντ* 
*Τζόνυ Γουίτγουορθ στο ρόλο του  *Βέρνον Γκαντ* 
*Ρίτσαρντ Μπέρκινς στο ρόλο του *Χένρι "Χανκ" Άτγουντ* 
*Τ.Β. Κάρπιο στο ρόλο της *Βαλερί* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημο site 
* Απόλυτη Ευφυΐα στο IMDB
* Απόλυτη Ευφυΐα στο Rotten Tomatoes

Κατηγορία:Ταινίες του 2011
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φιλαδέλφεια
Σφαγή της Σεβάστειας

Στις 2 Ιουλίου 1993 στη Σεβάστεια, στην Ανατολική Τουρκία, φανατικοί Ισλαμιστές επιτέθηκαν στο ξενοδοχείο Madımak όπου διεξάγονταν πολιτιστικό φεστιβάλ των Αλεβιτών και έβαλαν φωτιά προκαλώντας το θάνατο 33 Αλεβιτών και δύο υπαλλήλων του ξενοδοχείου. Το γεγονός αυτό είναι γνωστό ως **Σφαγή της Σεβάστειας** (**Τουρκικά:Madımak Olayları ή Sivas Katliamı**). 
Στη διάρκεια των επεισοδίων σκοτώθηκαν και δύο από τους δράστες.

Την ημέρα εκείνη Τούρκοι Αλεβίτες (μεταξύ των οποίων πολλοί καλλιτέχνες, συγγραφείς και μουσικοί) είχαν συγκεντρωθεί στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο όπου θα διεξαγόταν ένα πολιτιστικό φεστιβάλ των Αλεβιτών προς τιμήν του Αλεβίτη ποιητή του 16ου αιώνα Πιρ Σουλτάν Αμπντάλ (Pir Sultan Abdal). Φανατικοί ισλαμιστές έσπασαν τα μπλόκα της αστυνομίας (που δεν προσπάθησε ιδιαίτερα να τους εμποδίσει) γύρω από το ξενοδοχείο, επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους και έβαλαν φωτιά στο κτίριο με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι. Οι φανατικοί Ισλαμιστές ήταν ιδιαίτερα εξοργισμένοι με την παρουσία του συγγραφέα Αζίζ Νεσίν ο οποίος είχε μεταφράσει και δημοσιεύσει αποσπάσματα των *Σατανικών Στίχων* του Σαλμάν Ρουσντί. Ο Τούρκος συγγραφέας κατάφερε να διαφύγει καθώς οι επιτιθέμενοι στην αρχή δεν τον αναγνώρισαν. Σύμφωνα με μαρτυρίες πυροσβέστες που είχαν πάει στο σημείο για να σβήσουν τη φωτιά όταν κατάλαβαν ποιος ήταν τον χτύπησαν ενώ ένας δημοτικός σύμβουλος του Κόμματος της Ευημερίας φώναζε ότι *αυτός είναι ο διάβολος που έπρεπε να είχαν σκοτώσει*.
  
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου του 1997, το **Δικαστήριο Κρατικής Ασφάλειας της Τουρκίας** (State Security Court) καταδίκασε σε θάνατο περίπου 30 άτομα για το ρόλο τους στη σφαγή μετά δε την κατάργηση της θανατικής ποινής στην Τουρκία οι εν λόγω ποινές μετατράπηκαν σε ισόβια κάθειρξη.
 
Λίγο καιρό μετά την επίθεση το ξενοδοχείο ξανάνοιξε ενώ διατυπώθηκε από πολλές πλευρές το αίτημα  να μετατραπεί σε μουσείο. Το 2008 ένας υπουργός είχε πει ότι θα μετατραπεί σε πολιτιστικό κέντρο των Αλεβιτών. Τελικά στις 23 Νοεμβρίου του 2010 το ξενοδοχείο Μαντιμάκ αγοράστηκε από το τουρκικό κράτος.
 
Κάθε χρόνο ανήμερα της σφαγής γίνονται διαδηλώσεις στην μνήμη των θυμάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://nytimes.com/1993/07/03/world/40-killed-in-a-turkish-hotel-set-afire-by-muslim-militants.html
*http://hurriyet.com.tr/english/domestic/9331717.asp
*https://web.archive.org/web/20121012020557/http://www.hurriyetdailynews.com/default.aspx?pageid=438&n=turkish-govt-seizes-hotel-where-many-alevis-intellectuals-were-killed-2010-06-17
*https://web.archive.org/web/20130218064532/http://www.todayszaman.com/news-274125-sivas-massacre-case-drops-due-to-statute-of-limitations.html

Κατηγορία:Σφαγές στην Τουρκία
Κατηγορία:Αλεβιτισμός
Κατηγορία:Σεβάστεια
Λιόφυτα Θεσπρωτίας

Τα **Λιόφυτα** είναι ελληνικό πεδινό χωριό σε υψόμετρο 30-50 μέτρων, με 205 κατοίκους. Υπάγεται στο Δήμο Ηγουμενίτσας της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης).

Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στην απογραφή του 1981.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
«Καιρός Λιόφυτα - Σύνδεσμοι σε webcams στην περιοχή» από weather.gr. Ιστότοπος με τις καιρικές συνθήκες της περιοχής και webcam. 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
3-σφαίρα

Στα μαθηματικά, η **3-σφαίρα** είναι το ανάλογο μιας σφαίρας υψηλότερων διαστάσεων στον τρισδιάστατο χώρο. Αποτελείται από ένα σύνολο σημείων που ισαπέχουν από ένα σταθερό κεντρικό σημείο στον τετραδιάστατο Ευκλείδειο χώρο. Η 3-σφαίρα είναι αντικείμενο τριών διαστάσεων που αποτελεί το σύνορο μιας μπάλας τεσσάρων διαστάσεων, αυτό είναι ανάλογο του πώς μια συνηθισμένη σφαίρα (η οποία λέγεται 2-σφαίρα), είναι μια δισδιάστατη επιφάνεια που αποτελεί το σύνορο μιας μπάλας τριών διαστάσεων. Η 3-σφαίρα είναι ένα παράδειγμα 3-πολλαπλότητας.

## Ορολογία
Ο Τζέφρεϊ Γουίκς στο βιβλίο του *Η διαμόρφωση του χώρου*, το 1985, αναφέρεται στο "πώς να αντιληφθεί κάποιος επιφάνειες και τριών διαστάσεων πολλαπλότητες". Προσπαθώντας να εξηγήσει την υπερσφαίρα, που είναι αντικείμενο του υπερχώρου, την ανάγει σε αντικείμενα μικρότερων διαστάσεων και προειδοποιεί σχετικά με την ορολογία:
:*Η γνωστή μας δύο-σφαίρα ορίζεται στον τρισδιάστατο χώρο, ως το σύνορο μιας τρισδιάστατης μπάλας. Αυτή η ορολογία είναι στάνταρ μεταξύ των μαθηματικών, αλλά όχι μεταξύ των φυσικών. Έτσι, μην εκπλαγείτε αν βρείτε κάποιους να αποκαλούν τη δύο-σφαίρα ως τρία-σφαίρα.*

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Στοιχειώδης γεωμετρία
Κατηγορία:Αναλυτική γεωμετρία
Κατηγορία:Γεωμετρική τοπολογία
Κατηγορία:Αλγεβρική τοπολογία
Μενέλαος Μεταξάς

Ο **Μενέλαος Μεταξάς** (1876 – 1938) ήταν ανώτερος αξιωματικός του ελληνικού στρατού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι και καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια Μεταξά, ήταν δε ξάδερφος του Ιωάννη Μεταξά. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία επιλέγοντας το ιππικό. Φοίτησε στην βελγική στρατιωτική ιππευτική Ακαδημία και υπηρέτησε στο 2ο Ιππικό Σύνταγμα Αθηνών. Υπήρξε στενός φίλος του πρίγκιπα Ανδρέα, διαχειριστής της περιουσίας του και υπασπιστής του. Είχε πάθος με τα αυτοκίνητα και για μία περίοδο υπήρξε αντιπρόσωπος γερμανικής εταιρείας στην Ελλάδα.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1938.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού‎
Μενεαλος
Τσαρλς Χόρτον Κούλεϊ

Ο **Τσαρλς Χόρτον Κούλεϊ** (αγγλικά: Charles Horton Cooley, Ανν Άρμπορ, Μίσιγκαν, 17 Αυγούστου 1864 - 8 Μαϊου 1929) ήταν Αμερικανός κοινωνιολόγος.

Ήταν το τέταρτο από τα έξι παιδιά της Μαίρη Ελίζαμπεθ Χόρτον και του δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Μίσιγκαν Τόμας Μ. Κούλεϊ. Φοίτησε και αργότερα δίδαξε οικονομία και κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και όγδοος πρόεδρος της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Ένωσης. Είναι ίσως πιο γνωστός για την έννοιά του εικονικού (κατοπτρικού) εαυτού, δηλαδή της διαδικασίας μέσω της οποίας παίρνουμε με τη φαντασία μας τη θέση των άλλων και βλέπουμε τους εαυτούς μας όπως πιστεύουμε ότι μας βλέπουν εκείνοι.

## Εκπαίδευση
Ο Κούλεϊ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το 1887, και συνέχισε με κατάρτιση ενός έτους στον τομέα της μηχανολογίας στην ίδια σχολή. Το 1888 επέστρεψε για μεταπτυχιακό στην πολιτική οικονομία, με δευτερεύον αντικείμενο την κοινωνιολογία. Ξεκίνησε τη διδασκαλία στην οικονομία και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο το φθινόπωρο του 1892. Το 1894 έλαβε το διδακτορικό του. Η διδακτορική διατριβή του ήταν η θεωρία των μεταφορών στα οικονομικά. Ξεκίνησε την διδασκαλία της κοινωνιολογίας από το ακαδημαϊκό έτος 1894-95.

## Οικογένεια
Ο γάμος του Κούλεϊ το 1890 με την Έλσι Τζόουνς, κόρη καθηγητή ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, του έδωσε τη δυνατότητα να επικεντρωθεί πλήρως στο ακαδημαϊκό του έργο. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, ένα αγόρι και δύο κορίτσια, και έζησε ήσυχα σε ένα σπίτι κοντά στην πανεπιστημιούπολη. Τα παιδιά του Κούλεϊ ήταν ως ένα είδος "εσωτερικού εργαστηρίου" στη μελέτη του για τη γένεση και την ανάπτυξη του εαυτού. Έτσι, ακόμη και όταν δεν ασχολιόταν με την παρατήρηση του εαυτού, αλλά ήθελε να παρατηρεί τους άλλους, δεν χρειαζόταν να εγκαταλείψει τον κύκλο του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί κοινωνιολόγοι
Σάο Μιγκέλ

Το **Σάο Μιγκέλ**, (πορτογαλικά: São Miguel) είναι νησί στον Ατλαντικό που ανήκει στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Αζορών. Έχει έκταση 746,8 τ.χλμ. και 137.699 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Πόντα Ντελγάδα με 68.809 κατοίκους (2011). Είναι το μεγαλύτερο πορτογαλικό νησί.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αζόρες
Θεόδωρος Μερτικόπουλος

Ο **Θεόδωρος Μερτικόπουλος** (1895 – 11 Νοεμβρίου 1981)  ήταν ανώτατος δημόσιος υπάλληλος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, του οποίου μάλιστα διετέλεσε και γενικός διευθυντής. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Δόβα διετέλεσε υπουργός Οικονομικών. Ήταν υψηλόβαθμο μέλος της αδελφότητας θεολόγων "Ζωή" και ιδρυτικό μέλος του συλλόγου "Ελληνική Παιδεία". Στήριζε οικονομικά τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, τον Πειραιώς Καλλίνικο και τον Καλαβρύτων Αμβρόσιο πριν αρχίσουν να μισθοδοτούνται από την εκκλησία της Ελλάδος. Είχε αποκτήσει τεράστια περιουσία, για την οποία μετά τον θάνατό του προκλήθηκε δικαστική διαμάχη μεταξύ των συγγενών και των φερόμενων ως κληρονόμων του.

Απεβίωσε στο Κολωνάκι τον Νοέμβριο του 1981. Ο επικήδειος εκφωνήθηκε από τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ήταν παντρεμένος με την Δήμητρα Μερτικοπούλου (απεβίωσε το 2004) και δεν είχε παιδιά. Παιδιά της αδελφής της είναι η Ελένη Κούρκουλα και ο Δημήτρης Κούρκουλας, υφυπουργός Εξωτερικών.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Μονή Τιμίου Προδρόμου Αναλήψεως

Η **Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου** βρίσκεται στο χωριό Ανάληψη (ή Δερβέκιστα) Θέρμου Τριχωνίδος του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. 

Ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα. Καύχημα και αγλάισμα της Μονής η άσκηση το 16ο αιώνα του Αγίου Νέου Ιερομάρτυρος Ιακώβου και των μαθητών του Ιακώβου και Διονυσίου. Σήμερα έχει έναν μοναχό, το Γέροντα Αρσένιο, ο οποίος διαδέχθηκε τη Γερόντισσα Ευφημία η οποία συντέλεσε στην ανακαίνιση της Μονής.

## Πηγές
*Ιστοσ. Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Ιεραί Μοναί 

Τιμιου Προδρομου Αναληψεως
Αναληψεως
Νικόλαος Λιανόπουλος

Ο **Νικόλαος Λιανόπουλος** (1886- 27 Ιουνίου 1974) ήταν πολλές φορές υπουργός εσωτερικών υπηρεσιακών κυβερνήσεων της Ελλάδας, πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπαλλήλων και ανώτατος υπάλληλος του υπουργείου εσωτερικών.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Κονίστρες Ευβοίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου υπήρξε και διδάκτωρ Το 1910 διορίστηκε στο υπουργείο εσωτερικών, στο οποίο ανήλθε μέχρι και την θέση του γενικού διευθυντή (1954). Το 1951 τοποθετήθηκε πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπαλλήλων. 

Συμμετείχε σε τέσσερεις υπηρεσιακές κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1950 και 1960. Ειδικότερα διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στις υπηρεσιακές κυβερνήσεις Ιωάννου Θεοτόκη, Κωνσταντίνου Καραμανλή και Κωνσταντίνου Δόβα καθώς και υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γεωργακόπουλου. Είχε συγγράψει έργα διοικητικού περιεχομένου.

Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Ν. Λιανοπούλου (απεβίωσε το 1978) και γιος του είναι ο Γεώργιος Λιανόπουλος, βουλευτής και υφυπουργός. Ένας δρόμος στις Κονίστρες φέρει το όνομά του.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Άλκης Γιαννακάς

Ο **Άλκης (Χρήστος) Γιαννακάς** (Αθήνα, 28 Μαρτίου 1945 - Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 2025) ήταν Έλληνας ηθοποιός, γνωστός κυρίως από τις συμμετοχές του στις ταινίες *[[Ένας ντελικανής]]* (1963) και *[[Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη]]* (1965).

Ο Άλκης Γιαννακάς έπαιξε ρόλους του «καλού παιδιού» στην κλασική εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Ως «ρεμάλι» της Φωκίωνος Νέγρη έγινε ευρύτερα γνωστός ως «ο ωραίος κακός του σινεμά». 

Στα τέλη της δεκαετίας του '80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο και έζησε στην Αθήνα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τη σύζυγό του.

Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2025, σε ηλικία 80 ετών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πωλ-Λουί Μπουσάρ

Ο **Πωλ-Λουί Μπουσάρ** (*Paul-Louis Bouchard*, Παρίσι 1853 – 1937) ήταν Γάλλος ζωγράφος. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού με καθηγητές τον Γκυστάβ Μπουλανζέ (*Gustave Boulanger*, 1824 - 1888) και τον Ζυλ Ζοζέφ Λεφέβρ (*Jules Joseph Lefebvre*, 1836 - 1912). Μεταξύ των ετών 1880 και 1930 παρουσίαζε τακτικά τα έργα του στα Σαλόν του Παρισιού και κυρίως στο Σαλόν των Γάλλων Καλλιτεχνών. Ο Μπουσάρ άρχισε την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία με ιστορικές συνθέσεις εμπνευσμένες από τη μεσαιωνική ιστορία. Πολύ σύντομα όμως στράφηκε και υιοθέτησε το πνεύμα της κυρίαρχης την εποχή εκείνη τάσης του Οριενταλισμού, αντλώντας την έμπνευσή του από τις χώρες της Ανατολής και φιλοτεχνώντας πίνακες με αισθησιακές σκηνές γυμνών γυναικών σε ανατολίτικο περιβάλλον.
## Τα πιο γνωστά έργα
Ανάμεσα στα «οριενταλιστικής» φύσης έργα του, τα περισσότερο γνωστά και πιο αξιόλογα είναι: «Μετά το μπάνιο» (1889), «Γυναίκα στο Χαρέμι», «Η Ευνοούμενη», «Στο Χαρέμι», «Ο Σουλειμάν ΙΙ και η Ροξελάνη» και κυρίως το εκπληκτικό «Αιγυπτιοπούλες χορεύτριες» (1893, Μουσείο Ορσαί, Παρίσι). Ο Μπουσάρ, εκτός από τα «ανατολίτικα» έργα του, ασχολήθηκε και με την τοπιογραφία και κυρίως με τη φύση και τα τοπία της Ρωσίας, όπως στους πίνακές του «Ο ποταμός Μόσκβας», «Χειμώνας στη Μόσχα» και «Η Κόκκινη Πλατεία με Χιόνι».


File:Paul_Louis_Bouchard_-_La_Muerte_del_Rey_Candaules.jpg|*Ο θάνατος του Κανδαύλη*, 1882, Ασουνσιόν, Museo Nacional de Bellas Artes 
File:Paul_bouchard,_gli_almée,_1893_ca.JPG|*Οι χορεύτριες*, 1893, Παρίσι, Μουσείο Ορσέ     
File:Bouchard,_Après_le_bain,_1894_(5658195855).jpg|*Μετά το μπάνιο*, 1894


## Παραπομπές


## Πηγές
* Gerard – Georges Lemaire: “The Orient in Western Art” (English edition), pp.&nbsp;270 – 271 & 337, Koenemann, 2005.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Μετάλλιο Ευδοκίμου Υπηρεσίας Υπαξ/κων

Το **Μετάλλιο Ευδοκίμου Υπηρεσίας** απονέμεται στους μονίμους στην ενέργεια Ανθυπασπιστές και Υπαξιωματικούς για ευδόκιμη υπηρεσία. Διακρίνεται σε τρεις τάξεις όπως παρακάτω:
*Μετάλλιο Ευδοκίμου Υπηρεσίας **Α' Τάξεως**: Απονέμεται στο βαθμό του Ανθυπασπιστή.
*Μετάλλιο Ευδοκίμου Υπηρεσίας **Β' Τάξεως**: Απονέμεται στο βαθμό του Αρχισμηνία ή Αρχιλοχία ή Αρχικελευστή.
*Μετάλλιο Ευδοκίμου Υπηρεσίας **Γ' Τάξεως**: Απονέμεται στο βαθμό του Επισμηνία ή Επιλοχία ή Επικελευστή μετά τη συμπλήρωση οκταετούς υπηρεσίας. 

## Περιγραφή

Το μετάλλιο Ευδόκιμης Υπηρεσίας είναι χάλκινο σε σχήμα κυκλικό. Στην εμπρός πλευρά έχει το σήμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και κυκλικά γύρω από αυτό τις λέξεις «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ». Στην πίσω πλευρά γράφονται κυκλικά οι λέξεις «ΓΙΑ ΕΥΔΟΚΙΜΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ». Η ταινία του μεταλλίου είναι από μεταξωτό ύφασμα κυματιστό, χωρίζεται σε πέντε (5) λωρίδες. Η πρώτη και πέμπτη χρώμα βαθύ γαλάζιο, η δεύτερη και η τέταρτη χρώμα βαθύ κόκκινο η τρίτη (κεντρική) χρώμα βαθύ κίτρινο. Στην ταινία ακριβώς πάνω από το μετάλλιο τοποθετείται οριζόντια κλάδος δάφνης που είναι χρυσός για την Α΄ τάξη, αργυρός για την Β΄ τάξη και χάλκινος για την Γ΄ τάξη.

## Πηγές
* Ν.Δ. 376/74 Περί των Στρατιωτικών Μεταλλίων
* Γεωργίου Ι. Μπελδέκου, "Τάγματα Αριστείας και Στρατιωτικά Μετάλλια της Ελλάδος", έκδοση Πολεμικού Μουσείου, Αθήνα 1991, ISBN 960-85054-0-2
* http://www.army.gr/el/polymesa/ithikes-amoives/stratiotika-metallia

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Ηθικές Αμοιβές
* Πολεμική Αεροπορία - Παράσημα
* Γενικό Επιτελείο Στρατού - Ηθικές Αμοιβές 



Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Μετάλλιο Εξόχου Πράξεως

Το **Μετάλλιο Εξόχου Πράξεως** απονέμεται στο στρατιωτικό προσωπικό σε εξαιρετικές περιπτώσεις, εν ζωή ή μετά θάνατο, για τέλεση εξόχων πράξεων αποκλειστικώς εν καιρώ ειρήνης, οι οποίες δεν σχετίζονται κατ'ανάγκη με τα στρατιωτικά πράγματα και οι οποίες τελέσθηκαν εντός ή εκτός των πλαισίων διατεταγμένης υπηρεσίας και που αφορούν:
* Στην τέλεση πράξεως αυτοθυσίας.
* Σε θάνατο ή βαρύ τραυματισμό από ατύχημα, κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας.
* Σε ενέργεια που υπερβαίνει κατά πολύ την εκτέλεση του καλώς εννοούμενου καθήκοντος και επισύρει ανεπιφύλακτα το θαυμασμό και την εκτίμηση της κοινής γνώμης.
* Σε πράξη, για την τέλεση της οποίας η ζωή του προτεινομένου εξετέθη αποδεδειγμένα σε προφανή και άμεσο κίνδυνο.

Για κάθε νέα πράξη, η οποία πληροί τις προϋποθέσεις της προηγούμενης παραγράφου, λαμβάνει χώρα νέα απονομή του μεταλλίου, αλλά φέρεται μόνο ένα διάσημο (σώμα του ή μια διεμβολή (ταινία) του. Η διάκριση των πολλαπλών απονομών γίνεται από τους επάργυρους αστερίσκους που τοποθετούνται στην ταινία αναρτήσεως του μεταλλίου ή στη διεμβολή του (μέχρι τρεις κατ' ανώτατο όριο).

## Περιγραφή
Το μετάλλιο αυτό είναι σε σχήμα σταυρού με άσπρο σμάλτο. Στο κέντρο του είναι αποτυπωμένο το σήμα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η ταινία του μεταλλίου είναι από μεταξωτό ύφασμα κυματιστό, έχει πλάτος 35 χιλιοστά και χωρίζεται σε τρεις διαμήκεις λωρίδες. Η πρώτη και η τρίτη έχουν χρώμα λευκό. Η δεύτερη έχει χρώμα μπλε.

## Πηγές
* Ν.Δ. 376/74 Περί των Στρατιωτικών Μεταλλίων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Ηθικές Αμοιβές
* Πολεμική Αεροπορία - Παράσημα
* Γενικό Επιτελείο Στρατού - Ηθικές Αμοιβές 


Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Μπαρούχ Σάμιουελ Μπλούμπεργκ

Ο **Μπαρούχ Σάμιουελ Μπλούμπεργκ** (*Baruch Samuel Blumberg*, 28 Ιουλίου 1925 – 5 Απριλίου 2011) ήταν Αμερικανός ιατρός, ο οποίος τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1976 μαζί με τον Ντάνιελ Κάρλτον Γκάτζντουσεκ. Υπήρξε πρόεδρος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.

Βραβεύτηκε με Νόμπελ Ιατρικής "για τις ανακαλύψεις τους αναφορικά με νέους μηχανισμούς προέλευσης και της μετάδοσης των λοιμωδών νοσημάτων." Ο Μπλούμπεργκ αναγνώρισε τον ιό της ηπατίτιδας B και εν συνεχεία ανέπτυξε διαγνωστικό τεστ και εμβόλιο κατά της ασθένειας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα σε εβραϊκό σχολείο. Κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. 

Αρχικά ασχολήθηκε με τα Μαθηματικά, εν συνεχεία όμως μεταπήδησε στην Ιατρική και σπούδασε στο κολέγιο ιατρών και χειρουργών του πανεπιστημίου της Κολούμπια, από όπου απέκτησε πτυχίο το 1951. Το 1957 έλαβε ντοκτορά από το κολέγιο Μπάλιολ στην Οξφόρδη στην Βιοχημεία. Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ δίδαξε ιατρική και ανθρωπολογία ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια από το 1977. Την περίοδο από το 1999 ως το 2002, ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA στο Ερευνητικό Κέντρο του Έιμς, στο Μόφετ Φιλντ της Καλιφόρνια.

Από το 2005 ως το θάνατό του ήταν πρόεδρος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (είχε εκλεγεί μέλος της το 1986.

Πέθανε στις 5 Απριλίου 2011 κατά την διάρκεια συνάντησης στο Ερευνητικό Κέντρο της NASA στο Έιμς.

## Παραπομπές


## Επιπλέον βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Νεκρολογία στην Telegraph

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες
Κατηγορία:Αμερικανοί ανθρωπολόγοι
Συνθήκη του Προύθου

Με την ονομασία **Συνθήκη του Προύθου** φέρεται η συνθήκη ειρήνης που συνομολογήθηκε εσπευσμένα μεταξύ Ρωσικής Αυτοκρατορίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον Ιούλιο του 1711.

Συγκεκριμένα η συνθήκη αυτή συνομολογήθηκε με την επέμβαση – διαπραγματεύσεις - της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης με την Υψηλή Πύλη, επί Σουλτάνου Αχμέτ Γ΄, όταν ο σύζυγός της Τσάρος Μέγας Πέτρος βρέθηκε σε μια δύσκολη κατάσταση πολιορκίας του, υπό 150.000 οθωμανικού στρατού, τον Ιούλιο του 1711, στις όχθες του ποταμού Προύθου, παρά το Φάλτον, εξ ου και η ονομασία της συνθήκης.

Με την συνθήκη αυτή που τελικά συνομολογήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1711 έληξε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1710 – 1711) με την παραίτηση του Τσάρου απ΄ όλες τις κτήσεις του στην Αζοφική θάλασσα και τον Εύξεινο Πόντο. 

Η συνθήκη αυτή χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα επιτυχής χάρη της οποίας αποδεσμεύτηκε ο ρωσικός στρατός για το νέο μέτωπο που είχε ξεκινήσει στα βορειοδυτικά σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (Σουηδία). 
Οι δε κτήσεις που έχασε προς το παρόν ο Τσάρος επανήλθαν αργότερα υπό της Μεγάλης Αικατερίνης.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.804.

Προύθου
Προύθου
Προύθου
Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων

Το **Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων** απονέμεται για εξαιρετικές πράξεις και εξαίρετη ικανότητα σχετικά με τη διοίκηση και οργάνωση Μονάδας στο πεδίο της μάχης, ή οπουδήποτε, κατά τη διεξαγωγή διατεταγμένης πολεμικής ενέργειας.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Ηθικές Αμοιβές
* Πολεμική Αεροπορία - Παράσημα
* Γενικό Επιτελείο Στρατού - Ηθικές Αμοιβές 


Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Θάλασσα Πετσόρα

Η **Θάλασσα Πετσόρα**, ή Πετσόρσκογιε Mόρε, βρίσκεται στο Βόρειο Ημισφαίριο, ΒΔ. της Ρωσίας. Ουσιαστικά αποτελεί ΝΑ. προέκταση της Θάλασσας Μπάρεντς μεταξύ του Αρχιπελάγους Νόβαγια Ζεμλιά και των ακτών της Ευρωπαϊκής Ρωσίας.

Στη θάλασσα αυτή εκβάλει με μεγάλο δέλτα ο ομώνυμος ποταμός Πιτσόρα μήκους ροής 1809 χλμ. που πηγάζει απ΄ τα Ουράλια Όρη. Η Θάλασσα Πιτσόρα είναι ελεύθερη στη ναυσιπλοΐα από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο κατ΄ έτος. Τον υπόλοιπο χρόνο εμποδίζεται από τους πάγους. Το μέσο βάθος της θάλασσας Πετσόρα κυμαίνεται στα 6 μέτρα ενώ το μέγιστο στα 200 μ., παρουσιάζοντας πλούσια πανίδα σε αλιεύματα και κυρίως σε μπακαλιάρους, σε πολικές φώκιες, αρκούδες, κ.ά. Επίσης υφίστανται και κοιτάσματα πετρελαίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.49ος, σελ.177

Πιτσόρα
Πιτσόρα
Πιτσόρα
Ελευθερία (Σάμιουελ Μπέκετ)

Η **Ελευθερία** (ή **Ελευθέρια**) είναι θεατρικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ. Γράφτηκε στα γαλλικά το 1947. Ήταν το πρώτο δραματικό του έργο. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2005 σε ένα θέατρο στην Τεχεράνη.
## Πλοκή
Το έργο διαδραματίζει την προσπάθεια του Βίκτωρα Κραπ, ενός νεαρού μπουρζουά να αποσχισθεί από την κοινωνία και την οικογένειά του.

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Σάμιουελ Μπέκετ
Αριστείο Ανδραγαθίας

Για την απονομή του **Αριστείου Ανδραγαθίας**, απαιτείται αποδεδειγμένη ηρωική πράξη στο πεδίο της μάχης, κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πολεμικής ενέργειας, κατά την οποία ο στρατιωτικός εξέθεσε αποδεδειγμένα τη ζωή του σε προφανή και άμεσο κίνδυνο, πράξη η οποία να υπερβαίνει κατά πολύ την εκτέλεση του καλώς εννοουμένου καθήκοντος και να επισύρει ανεπιφύλακτα το θαυμασμό και την εκτίμηση των προϊσταμένων και των υφισταμένων ή της κοινής γνώμης.
Το μετάλλιο αυτό είναι το ανώτερο όλων και απονέμεται μόνο σε περίοδο πολέμου.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Ηθικές Αμοιβές
* Πολεμική Αεροπορία - Παράσημα
* Γενικό Επιτελείο Στρατού - Ηθικές Αμοιβές 


Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Αντόνι Μαρτί

Ο **Αντόνι Μαρτί** (*Antoni Martí Petit*,   30 Ιουλίου 1963 - 6 Νοεμβρίου 2023) ήταν αρχιτέκτονας και πολιτικός από την Ανδόρα . Μέλος των Δημοκρατών για την Ανδόρρα, κέρδισε τις γενικές εκλογές του 2011 και ανέλαβε πρωθυπουργός στις 12 Μαΐου 2011, υπηρετώντας ως τις 16 Μαΐου 2019.

Γεννήθηκε στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Απριλίου 2011, οι Δημοκράτες για την Ανδόρρα κέρδισαν το κυβερνών κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών του απερχόμενου πρωθυπουργού Ζάουμε Μπαρτουμέου, με απόλυτη πλειοψηφία, καθιστώντας επόμενο πρωθυπουργό τον Μαρτί. Ο Μαρτί είχε λάβει μέρος στις εκλογές, έχοντας ένα πρόγραμμα κατά του φόρου εισοδήματος.

Έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2015, η κυβέρνηση του Μαρτί ορκίστηκε με την ίδια σύνθεση την 1η Απριλίου 2015.

Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 2023 σε ηλικία 60 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*govern.ad  Κυβέρνηση της Ανδόρρας

|-

Κατηγορία:Αρχηγοί κυβερνήσεως της Ανδόρρας
Γεώργιος Καποδίστριας

Ο **Γεώργιος Καποδίστριας** (17 Φεβρουαρίου 1783 - 8 Απριλίου 1841) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1783 και ήταν γιος του Αντωνίου-Μαρία Καποδίστρια, δικηγόρου στο επάγγελμα, και της Διαμαντίνας Γονέμη (1743;-1818), κόρη αριστοκρατικής οικογένειας με καταγωγή από την Κύπρο. Αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας κυβερνήτης της Ελλάδας. Ασχολήθηκε με την αγρονομία και την φιλολογία. Στα τέλη του 1839 οι αστυνομικές αρχές παρέλαβαν από τον Εμμανουήλ Παππά έγγραφα, που αποδείκνυαν την ύπαρξη συνωμοτικής εταιρείας κατά του Όθωνα με την ονομασία "Φιλορθόδοξος Εταιρεία". Αρχηγοί της συγκεκριμένης ομάδας φέρονταν οι Νικήτας Σταματελόπουλος και Γεώργιος Καποδίστριας. Μετά από έρευνα στα σπίτια των τελευταίων εντοπίστηκαν και άλλα έγγραφα με αποτέλεσμα την σύλληψη και φυλάκισή των. Μετά την απελευθέρωσή του εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια. Εκεί ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα, εξαιτίας της οποίας καταστράφηκε οικονομικά. Σε αυτόν οφείλεται η ανέγερση του Μεγάρου Καποδίστρια στην Κέρκυρα.

Πέθανε από μαρασμό τη Μεγάλη Πέμπτη (8 Απριλίου) 1841 στην Αλεξάνδρεια. Είναι του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια ο μόνος αδελφός, από τον οποίο συνεχίστηκε μέχρι σήμερα η αρρενογονία. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο λόγιος και βουλευτής Αντώνιος-Μαρία Καποδίστριας (1829-1906) και εγγονός του ο δικηγόρος-διπλωμάτης Ιωάννης Καποδίστριας (1884-1958).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γεώργιος Καποδίστριας στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Γεωργιος
Βραβεία Γουίλ Άισνερ

μικρογραφία|Βραβείο Γουίλ Άισνερ του 2000
Τα **βραβεία Γουίλ Άισνερ** (αγγλικά: **Will Eisner Awards**) απονέμονται στα καλύτερα αμερικάνικα κόμικς. Η απονομή τους ξεκίνησε το 1988 μετά τη διακοπή των βραβείων Κίρμπυ (Kirby Awards). Η επιλογή των έργων γίνεται από επαγγελματίες δημιουργούς και απονέμονται στο φεστιβάλ San Diego Comic-Con International, που πραγματοποιείται στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Το όνομά του είναι φόρος τιμής στον Αμερικανό κομίστα Γουίλ Άισνερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβεία κόμικς
Λάκκα Θεσπρωτίας

Η **Λάκκα** είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 180 μέτρα, το οποίο βρίσκεται Α.-ΝΑ. της Ηγουμενίτσας σε απόσταση 4,5 χλμ. (μέσω Γραικοχώρι) από αυτή. Η παλιά της ονομασία είναι *Σαλίστα* και έτσι ορίστηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 ως έδρα της ομώνυμης κοινότητας που ανήκε στο νομό Ιωαννίνων. Το 1929 με το ΦΕΚ 431Α - 12/12/1929 μετονομάστηκε σε Λάκκα και το 1937 με το ΦΕΚ 119Α - 01/04/1937 υπάχθηκε στον νεοϊδρυθέντα νομό Θεσπρωτίας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Ηγουμενίτσα, την Εθνική Αντίσταση, τα Λιόφυτα και τα Πεστανιώτικα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ηγουμενίτσας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ηγουμενίτσας του δήμου Ηγουμενίτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 3 μόνιμους κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 16 κατοίκους. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Γιάννης Μηλιώκας

Ο **Γιάννης Μηλιώκας** (Θεσσαλονίκη, 23 Ιουνίου 1950) είναι Έλληνας τραγουδοποιός.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη δεκαετία του 1980 και είχε αμέσως μεγάλη απήχηση. Τα τραγούδια του «Κακοσάλεσι», «Για το καλό μου», «Ροζ» (ντουέτο με την Αφροδίτη Μάνου) «Ποιμενικό Ροκ», «Γκρέκο Μασκαρά» έγιναν επιτυχίες σταθμοί στην ελληνική μουσική. Το 2010 εξέδωσε το βιβλίο *Μαίανδρος: Η άγνωστη γυμναστική των αρχαίων Ελλήνων* από τις εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ.

## Δισκογραφία
* *Εδώ Θεσσαλονίκη* (1985)
* *Για το καλό μου* (1986). Γνωστό έγινε το ομώνυμο τραγούδι σε στίχους και μουσική δική του Σύμφωνα με τον ίδιο, έγραψε το τραγούδι πάνω σε πακέτο τσιγάρων, ενώ πίστευε ότι ήταν πολύ μοναχικό και δεν περίμενε να έχει αποδοχή από τον κόσμο. Σχετίζεται με βιώματα του ίδιου και άλλων ανθρώπων σε μεγάλο βαθμό.
* *Και άλλα πολλά εμπριμέ* (1988)
* *Greco Maskara* (1990)
* *Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του* (1991)
* *Άκουσε λίγο το Γιάννη* (1993)
* *Hello Baby* (1995)
* *Νομίζω* (1998)
* *Ένας σε δύο 1985-2009* (Best Of) (2009)
* *Noκ άουτ* (1986) (συμμετοχή)
* *Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι* (1987) (συμμετοχή) 
* *Η Γλυκερία Live στο Λυκαβηττό* (1992)
* *Αυτή η νύχτα μένει* (συμμετοχή)
* *30 Χρόνια Φίλοι - Ζωντανά Θέατρο Βράχων* (συμμετοχή)
* *Στη Διαπασών* (συμμετοχή) 
* *Δε θέλω άλλο Παραμύθι* - Στέλιου Ρόκκου (συμμετοχή)
* *Οι Βουβάλες*

## Βιβλιογραφία

* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Συνέντευξη του Γιάννη Μηλιώκα, Κωνσταντίνος Παυλικιάνης για το tralala.gr

Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κωνσταντίνος Ευσταθιάδης

Ο **Κωνσταντίνος Ευσταθιάδης** (1912 - 1979) ήταν Έλληνας νομικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομική, οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, του οποίου και έγινε διδάκτωρ. Το 1938 διορίστηκε υφηγητής δημοσίου διεθνούς δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1940, ενώ την περίοδο 1939 - 1949 διετέλεσε καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το 1949 εξελέγη έκτακτος καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το 1950 τακτικός για να παραμείνει μέχρι το 1960, οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής διεθνούς δικαίου στην νομική σχολή Αθηνών. Υπήρξε επίσης καθηγητής διεθνούς ναυτικού δικαίου στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων την περίοδο 1946 - 1949 και κοσμήτορας της Νομικής σχολής Αθηνών την περίοδο 1967 - 1968.

Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη της Ειρήνης το 1946, γενικός γραμματέας της Unesco στην Ελλάδα (1950), ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου, της οποίας χρημάτισε και γραμματέας καθώς και νομικός σύμβουλος του υπουργείου εξωτερικών κατά τις περιόδους 1959 - 1969 και 1974 - 1978. Από το 1954 ως το 1970 υπήρξε μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το 1977 τοποθετήθηκε πρέσβης επί τιμή ενώ τον επόμενο χρόνο, το 1978, εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 1979 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Προσωπικότητες της UNESCO
Νικόλαος Καποδίστριας

Ο **Νικόλαος Καποδίστριας** ήταν Κερκυραίος ευγενής.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1655 και ήταν γιος του Βιάρου Καποδίστρια (1623 - 1711), γόνου της παλιάς κερκυραϊκής οικογένειας Καποδίστρια. Ύστερα από μία μονομαχία με τον Κατσαΐτη εξορίστηκε από την Κέρκυρα και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εξαγόρασε πολλούς σκλάβους από την Κρήτη.

Αυτός και ο αδελφός του Αντώνιος είχαν τιμηθεί με τον τίτλο του Κόμη από τον Κάρολο-Εμμανουήλ Β΄ δούκα της Σαβοΐας.

Ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Μικρανιψιός του (εγγονός του Αντωνίου) ήταν ο Αντώνιος-Μαρία, πατέρας του Ιωάννη Καποδίστρια κυβερνήτη της Ελλάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Καποδίστρια
Πεστανιώτικα Θεσπρωτίας

Τα **Πεστανιώτικα** είναι ημιορεινός οικισμός της Ηγουμενίτσας στην περιφερειακή ενότητα Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 298 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται 6 χλμ. (οδηγικά) δυτικά από το κέντρο της πόλης και είναι κτισμένος στις νότιες πλαγιές του όρους Βαράθι. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ηγουμενίτσης (εκτός οικ. Δριμίτσας) του δήμου Ηγουμενίτσης. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (σχέδιο Καλλικράτης) μαζί με την Ηγουμενίτσα, τη Λάκκα, τα Λιόφυτα και την Εθνική Αντίσταση αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ηγουμενίτσας, της δημοτικής ενότητας της Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 2011 αριθμούσε 76 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 123 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1973

Το **[[πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών|πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών]] 1973**, διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη από 27 Ιουνίου έως 1 Ιουλίου 1973. Πήραν μέρος 5 ομάδες, ο Παναθηναϊκός και ο Ζηρίνειος Α.Ο.Ν. από το πρωτάθλημα Κέντρου, ο Ηρακλής και ο Άρης από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και ο Α.Ο. Καβάλας από το Πανεπαρχιακό. Οι αγώνες έγιναν στο γήπεδο της ΧΑΝΘ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για τρίτη φορά στην ιστορία του.

## Τελική βαθμολογία

## Αποτελέσματα

## Πηγές
Ιστοτόπος nlg.gr Εφημερίδα Μακεδονία (1911-1981).


Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1973
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1978

Το **[[πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών|πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών]] 1978**, διεξήχθη στον Πειραιά από 13 έως 17 Σεπτεμβρίου 1978. Πήραν μέρος 6 ομάδες, ο Παναθηναϊκός και ο Ζηρίνειος Α.Ο.Ν. από το πρωτάθλημα Κέντρου, ο Φιλαθλητικός Θεσσαλονίκης και ο Άρης από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και ο Α.Ο. Καβάλας με την Αναγέννηση Άρτας από το Πανεπαρχιακό. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για πέμπτη φορά στην ιστορία του.

## Τελική βαθμολογία

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αθλητική Ηχώ, Ψηφιακό Αρχείο
* Ιστοτόπος nlg.gr Εφημερίδα Μακεδονία (1911-1981).



Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1978
Λίμνη Κωνσταντίας

Η **λίμνη Κωνσταντίας** ή **Μπόντενζεε** (γερμ. *Bodensee*) και σπανιότερα *λίμνη Κωνστάντζας*, βρίσκεται στις βόρειες παρυφές των Άλπεων μεταξύ Γερμανίας, Ελβετίας και Αυστρίας σε υψόμετρο 395,23 μέτρα. Το μέγιστο βάθος της είναι 254 μ..

Ουσιαστικά η λίμνη απαρτίζεται από δύο ξεχωριστές λίμνες: την Άνω λίμνη (*Obersee*) και την Κάτω λίμνη (*Untersee*), οι οποίες ενώνονται μέσω του Ζέεραϊν, του τμήματος του Ρήνου μεταξύ των δύο λιμνών. 

Αξιοσημείωτες πόλεις επί της λίμνης είναι: Μπρέγκεντς, Ρόρσαχ, Άρμπον (*Arbon*), Ρόμανσχορν (*Romanshorn*), Κρόιτσλινγκεν (*Kreuzlingen*), Κωνσταντία, Ύμπερλινγκεν (*Überlingen*), Μέερσμπουργκ (*Meersburg*), Φρίντριχσχαφεν (*Friedrichshafen*), Λίνταου (*Lindau*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Γερμανίας
Κατηγορία:Λίμνες της Ελβετίας
Κατηγορία:Λίμνες της Αυστρίας
Κατηγορία:Συνοριακά τριεθνή σημεία
Κατηγορία:Λίνταου
Ελληνικόν Αίμα (εφημερίδα)

***Ελληνικόν Αίμα*** ονομαζόταν αντιστασιακή οργάνωση στην Αθήνα, στη διάρκεια της κατοχής, στο Β' Π.Π., (περίοδο 1941 - 1944). Η οργάνωση εξέδιδε με τον ίδιο τίτλο αντιστασιακό έντυπο το οποίο συνέχισε να εκδίδεται ως πρωινή πολιτική ημερήσια εφημερίδα.

Την έκδοση του εντύπου αυτού ξεκίνησαν αρχικά, τον Ιούνιο του 1942, οι δημοσιογράφοι Λάζαρος Πηνιάτογλου (1909 - 1945), Κωνσταντίνος Βοβολίνης (1913 - 1970) και Ιωάννης Μήλιος (1903-1990), που το κυκλοφορούσαν μυστικά χέρι με χέρι. Από τις στήλες του εντύπου αυτού, που διακρινόταν για την ζωηρή εθνική αρθρογραφία του, διεξαγόταν και ένας συστηματικός αγώνας κατά των κομμουνιστών και της αριστερής παράταξης γενικότερα, που συνεχίστηκε εντονότερα και μετά την απελευθέρωση. Διευθυντής της εφημερίδας διετέλεσε και ο Αντώνιος Σβώκος.

Σε φύλλο της εφημερίδας αυτής τον Μάρτιο του 1945 δημοσιεύτηκε αντίγραφο της επιστολής του Νικολάου Πλαστήρα, που διατελούσε τότε πρωθυπουργός, με την οποία επιζητούσε τη σύμπραξη της Γερμανίας προκειμένου να σταματήσει ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος το 1940 - 1941. Αυτό είχε ως συνέπεια ο τότε αντιβασιλέας αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός να ζητήσει την άμεση παραίτηση του πρωθυπουργού που κρινόταν πλέον ως δωσίλογος. Έτσι στις 8 Απριλίου του 1945 ο Νικόλαος Πλαστήρας παραιτήθηκε της πρωθυπουργίας, παρότι είχε αναλάβει κατά πλήρη αποδοχή του πολιτικού κόσμου.

Λίγους μήνες μετά, στο φόβο της αποκάλυψης κάποιων επιστολών και του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού προς τις γερμανικές και ιταλικές αρχές κατοχής που είχε υποβάλει επί κυβερνήσεως Τσολάκογλου, άρχισε η παρακολούθηση της εφημερίδας. Εντός του ίδιου έτους, 1945, πεθαίνει αιφνίδια ο κύριος εκδότης της, ο Λάζαρος Πηνιάτογλου, σε ηλικία 36 ετών.

Διαρκούντος του 1947 διατάχθηκε η διακοπή της έκδοσης. Το *Ελληνικόν Αίμα* επανεκδόθηκε μετά από τρεις μήνες, πλην όμως διατάχθηκε και πάλι το οριστικό πλέον κλείσιμο λίγους μήνες μετά, το 1948.

## Πηγές
* *[[Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)|Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου]]* τομ.6ος, σελ.741
* *[[Πάπυρος Larousse Britannica|Πάπυρος Λαρούς Μπριταννικα]]* τομ.49ος, σελ.172.

Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες