open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λενιάνο

Το **Λενιάνο** (, λομβαρδικά: *Legnàn* ή *Lignàn*) είναι ιταλικός δήμος στη Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται εντός του βορειοδυτικού τμήματος της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου, περίπου 20 χιλιόμετρα από το κέντρο του Μιλάνου. Με 58.817 κατοίκους, είναι ένας από τους πιο πολυπληθείς δήμους στη Λομβαρδία. Το Λενιάνο βρίσκεται στο Άλτο Μιλανέζε και το διασχίζει ο ποταμός Ολόνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ιστορία του Λενιάνο ανάγεται στην 1η χιλιετία π.Χ. μέσω αρχαιολογικών στοιχείων. Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης στους λόφους που περιστοιχίζουν τον Ολόνα από την 3η χιλιετία, όπως δείχνει η κεραμική που έχει ανακαλυφθεί. Έχουν βρεθεί ευρήματα του πολιτισμού Λα Τεν και μια ρωμαϊκή νεκρόπολη. Λόγω της ιστορικής νίκης της Λίγκας της Λομβαρδίας επί του Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσα στο Λενιάνο το 1176, είναι η μόνη πόλη εκτός της Ρώμης που αναφέρεται στον ιταλικό εθνικό ύμνο («[. . . ] *Dall'Alpi a Sicilia dovunque è Legnano* [...]», μτφ. «Από τις Άλπεις στη Σικελία, το Λενιάνο είναι παντού»). Κάθε χρόνο οι κάτοικοι του Λενιάνο τιμούν τη μάχη με το Πάλιο του Λενιάνο. Στον θεσμικό τομέα, η 29 Μαΐου, ημερομηνία της μάχης του Λενιάνο, επιλέχθηκε ως περιφερειακή αργία της Λομβαρδίας. Η πόλη ιδρύθηκε το 1261 και όσο βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Βισκόντι-Σφόρτσα άκμασε. Η πόλη εκβιομηχανίστηκε τον 19ο αιώνα, με τις υφαντουργίες να κυριαρχούν, κυρίως βαμβάκι και μετάξι.

## Αξιοθέατα
Ο ναός του Σαν Μάνιο κτίστηκε μεταξύ 1504 και 1513 σε ρυθμό Μπραμάντε και στο εσωτερικό του βρίσκεται ένα τέμπλο που θεωρείται από τα καλύτερα έργα του Μπερναρντίνο Λουίνι. Σώζεται επίσης το κάστρο των Βισκόντι. 

## Πρόσωπα
Στην πόλη γεννήθηκε ο σχεδιαστής μόδας Τζανφράνκο Φερρέ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Μπελλάτζο

Το **Μπελλάτζο** (ιταλικά: *Bellagio*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Κόμο, στην άκρη της χερσονήσου που χωρίζει τους δύο νότιους βραχίονες της λίμνης. Είναι τμήμα της ορεινής κοινότητας του τριγώνου Λαριάνο (Λάριο είναι το λατινικό όνομα της λίμνης Κόμο). Λόγω της θέσης του αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Κατά μήκος των όχθεων του ακρωτηρίου Μπελάτζιο βρίσκονται πολλές βίλες, που περιβάλλονται από πάρκα και κήπους. Κάποιες, όπως η Βίλα Σερμπελόνι (15ος αιώνας) και η Βίλα Μέλτσι ντ'Έστι (1808) είναι επισκέψιμες από το κοινό. Η βασιλική του Αγίου Ιακώβου κτίστηκε το 1075–1125 σε λομβαρδικό-ρωμανικό ρυθμό και το καμπαναριό της εδράζεται πάνω στις αρχαίες οχυρώσεις της πόλης. Ο ναός του Σαν Τζόρτζο, δίπλα στο δημαρχείο, είναι κτισμένος στην ίδια περίοδο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Medical tricorder

Το **ιατρικό τρίκορντερ** (αγγλικά: tricorder) είναι φορητή συσκευή σάρωσης που χρησιμοποιείται από τους καταναλωτές για την αυτοδιάγνωση ιατρικών καταστάσεων μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα και τη λήψη βασικών μετρήσεων ζωτικής σημασίας.

Ενώ η συσκευή δεν κυκλοφορεί ακόμη στη μαζική αγορά, υπάρχουν πολλές αναφορές για άλλους επιστήμονες και εφευρέτες που εργάζονται επίσης για τη δημιουργία μιας τέτοιας συσκευής καθώς και για τη βελτίωσή της. Μια κοινή άποψη είναι ότι θα πρόκειται για ένα εργαλείο γενικής χρήσης, παρόμοιο σε λειτουργικότητα με τον ελβετικό σουγιά, για τη λήψη μετρήσεων υγείας, όπως η αρτηριακή πίεση και η θερμοκρασία, καθώς και η ροή του αίματος με μη επεμβατικό τρόπο. Θα διαγιγνώσκει την κατάσταση της υγείας ενός ατόμου μετά την ανάλυση των δεδομένων, είτε ως αυτόνομη συσκευή είτε ως σύνδεση με ιατρικές βάσεις δεδομένων μέσω σύνδεσης στο διαδίκτυο.

Η τηλεοπτική σειρά Σταρ Τρεκ είχε τον φανταστικό δρα Μακόι ο οποίος χρησιμοποιούσε μια συσκευή που ονομαζόταν tricorder για να εξετάζει τους ασθενείς σε μια στιγμή. Η φανταστική συσκευή έχει προκαλέσει την αναζήτηση της αντίστοιχης συσκευής στην πραγματική ζωή. Η ιδέα του ιατρικού τρικόρντερ προέρχεται από μια φανταστική συσκευή στην τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίαςΣταρ Τρεκ της δεκαετίας του 1960, στην οποία ο φανταστικός χαρακτήρας δρ Λέοναρντ Μακόι τη χρησιμοποιούσε για να διαγνώσει άμεσα ιατρικές καταστάσεις. Μια περιγραφή της φανταστικής συσκευής είχε ως εξής: Το ιατρικό τρίκορντερ διαθέτει έναν αποσπώμενο, υψηλής ανάλυσης, φορητό σαρωτή που στέλνει πληροφορίες για τα σημεία ζωής στο ίδιο το τρίκορντερ. Μπορεί να ελέγξει όλες τις λειτουργίες ζωτικών οργάνων, να ανιχνεύσει την παρουσία επικίνδυνων οργανισμών και την ανθρώπινη φυσιολογία. Οι τράπεζες δεδομένων του περιέχουν επίσης πληροφορίες για μη ανθρώπινες φυλές που είναι γνωστές στην Ομοσπονδία, καθιστώντας έτσι δυνατή τη θεραπεία άλλων μορφών ζωής.

## Αναφορά στο BBC
Αρκετές αναφορές υποδηλώνουν ότι μπορεί να υπάρξει αντίθεση στην ανάπτυξη μιας τέτοιας συσκευής από τις εθνικές ιατρικές ρυθμιστικές αρχές, όπως η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και πιθανή αντίθεση από γιατρούς που δεν επιθυμούν να επιτρέψουν στους καταναλωτές να κάνουν εκτεταμένη αυτοδιάγνωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ακατάλληλη αυτοθεραπεία. Υπάρχει συμφωνία ότι μια τέτοια συσκευή θα μπορούσε να επιφέρει τεράστιες αυξήσεις στην παραγωγικότητα και την εξοικονόμηση κόστους και να δώσει ώθηση σε μια αγορά δισεκατομμυρίων δολαρίων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι πάνω από εκατό εταιρείες επιχειρηματικού κεφαλαίου επένδυσαν 1,1 δισ. δολάρια στην ψηφιακή τεχνολογία υγείας το 2012.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Κατηγορία:Εξοπλισμός ιατρικών δοκιμών
Άνω Μεριά Φολεγάνδρου

Η **Άνω Μεριά** (ή *Πάνω Μεριά*) είναι χωριό της Φολεγάνδρου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, του δήμου Φολεγάνδρου, της περιφερειακής ενότητας Θήρας, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θήρας (παλαιότερα στην επαρχία Μήλου) του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Άνω Μεριά είναι ημιορεινό χωριό της Φολεγάνδρου. Βρίσκεται στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νησιού, πάνω στον κεντρικό δρόμο που καταλήγει στο λιμάνι του Καραβοστάση και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 265 μέτρα. Απέχει 5,5 χιλιόμετρα περίπου βορειοδυτικά της Χώρας Φολεγάνδρου.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άνω Μεριάς είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 13,666 χλμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος και Αγκάλη.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 και προσαρτήθηκε στον δήμο Φολεγάνδρου. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1941 εντάχθηκε στον νομό Χανίων και το 1942 στον, τέως, νομό Αττικής & Βοιωτίας. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομο Κυκλάδων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Μεριάς και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φολεγάνδρου (η οποία έγινε δήμος το 2010).
## Γενικά στοιχεία
Το χωριό αποτελείται, κατ’ ουσίαν, από διάσπαρτες ξερολιθιές και συστάδες οικιών, μεταξύ των οποίων και παλαιές αγροικίες («θεμωνιές») με τα χαρακτηριστικά «δεντρόσπιτα», δηλαδή κυκλικά κτίσματα για την προστασία των δέντρων (κυρίως της λεμονιάς) από τους δυνατούς ανέμους που σφυροκοπάνε την κεντρική κόψη της Φολεγάνδρου.
## Αξιοθέατα
μικρογραφία|Εκκλησάκι και παλιός ανεμόμυλος στην Άνω Μεριά.
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του χωριού
*Οι παλαιοί ανεμόμυλοι του χωριού
*Το Λαογραφικό Μουσείο του χωριού, που εκθέτει την παραδοσιακή αγροικία του νησιού («θεμωνιά») με τις εγκαταστάσεις της (πηγάδι, φούρνο, περιβόλι, πατητήρι, κ.ο.κ.). Ιδρύθηκε το 1988 από τον πολιτιστικό σύλλογο «Η Φολέγανδρος»
*Η παραλία «Αμπέλι», δυτικά του χωριού
*Η παραλία «Λιβαδάκι», νοτιοδυτικά του χωριού
*Τα πολλά εκκλησάκια που περιβάλλουν το χωριό (Σταυρός, Άγιος Ελεήμων, Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος, Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Ταξιάρχης, Άγιος Ανδρέας, Χρυσοπηγή, κ.α.)
*Ο φάρος της Ασπροπούντας, νότια του χωριού, προσβάσιμος από μονοπάτι

## Εκδηλώσεις
Τους καλοκαιρινούς μήνες, οργανώνονται ποιητικές και μουσικές βραδιές αλλά και θεατρικές παραστάσεις, από τον πολιτιστικό σύλλογο. Ακόμη, το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα και, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, περιφορά της εικόνας της Παναγίας σε όλα τα σπίτια του χωριού.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
*Χάρτες «DEMO» (Φολέγανδρος 1:25.000)
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.touristorama.com/%CE%86%CE%BD%CF%89-%CE%9C%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%AC

Κατηγορία:Χωριά της Φολεγάνδρου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θήρας
Γεγκισέ Ταντεβοσιάν

Ο **Γεγκισέ Ταντεβοσιάν** ή **Τατεβοσιάν** (αρμενικά: *Եղիշե Մարտիրոսի Թադևոսյան*, ρωσικά: *Егише Мартиросович Тадевосян*, 12/24 Σεπτεμβρίου 1870 - 22 Ιανουαρίου 1936) ήταν Αρμένιος καλλιτέχνης που ασχολήθηκε κυρίως με τη ζωγραφική. Έδρασε στη Ρωσική Αυτοκρατορία και κατόπιν στη Σοβιετική Ένωση.

## Βιογραφία
Ο Ταντεβοσιάν γεννήθηκε το 1870 στο Βαγαρσαπάτ ή Ετσμιαντζίν της Αρμενίας, το οποίο εκείνη την εποχή αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε αρμενικό οικοτροφείο της Τιφλίδας και αργότερα στάλθηκε στη Μόσχα, όπου το διάστημα 1881-1885 φοίτησε στη Σχολή Λαζάρεφ ή Λαζαριάν. Κατόπιν εισήλθε στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1894. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων επηρεάστηκε από τον καθηγητή του Βασίλι Πολένοφ με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά. 
[αριστερά|μικρογραφία|215x215εσ|Ο Ταντεβοσιάν μαζί με τους [Βάρτζες Σουρένιαντς|Β. Σουρένιαντς, Μ. Σαριάν και Π. Τερλεμεζιάν.]]
Μετά την αποφοίτησή του ο Ταντεβοσιάν επέστρεψε για μικρό χρονικό διάστημα στη γενέτειρά του ως εκπαιδευτικός και κατόπιν μετέβη εκ νέου στη Μόσχα, συμμετέχοντας σε καλλιτεχνικές εκθέσεις και διαγωνισμούς. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε ταξίδια στη Μέση Ανατολή, σε ευρωπαϊκά κράτη, αλλά και στο εσωτερικό της Ρωσίας, κατά τη διάρκεια των οποίων φιλοτέχνησε σκίτσα, πίνακες κ.ά. Το 1901 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Τιφλίδα της σημερινής Γεωργίας, παρουσιάζοντας έντονη καλλιτεχνική, εκθεσιακή και εκπαιδευτική δραστηριότητα. Συμμετείχε σε εκθέσεις καλλιτεχνικών ομάδων σε διάφορα μέρη, συνέβαλε το 1916 στην ίδρυση της Ένωσης Αρμενίων (της οποίας υπήρξε και πρώτος πρόεδρος) και το 1922 ήταν ένας από τους ιδρυτές και πρώτους διδάσκοντες της Ακαδημίας Τεχνών της Τιφλίδας. Το 1935 έλαβε τον τίτλο του Τιμημένου Εργάτη της Τέχνης της ΣΣΔ Αρμενίας.

Ο Ταντεβοσιάν επηρεάστηκε σημαντικά από τον δάσκαλό του, Β. Πολένοφ, καθώς και από τον ιμπρεσιονισμό. Τα έργα του περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων προσωπογραφίες, θέματα αλληγορικού περιεχομένου, τοπιογραφίες κλπ. Ακόμη ασχολήθηκε με τη γλυπτική, τα ψηφιδωτά, τη γραφιστική κλπ. Σε πολλές από τις δημιουργίες του είναι εμφανές το πατριωτικό στοιχείο.

Απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου του 1936 στην Τιφλίδα και η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στο Πάνθεον του Κομιτάς στο Γερεβάν Έργα του βρίσκονται σε διάφορα μουσεία και συλλογές της Αρμενίας και της Ρωσίας.

## Έργα

Αρχείο:Selfportrait, Yeghishe Tadevosian.jpg|alt=|Αυτοπροσωπογραφία (1933).
Αρχείο:Հռիփսիմեի վանքը. Էջմիածին (1913).jpg|alt=|Η εκκλησία της Αγίας Χριψιμέ (1913).
Αρχείο:Женщина, читающая в саду (Портрет Жюстины, жены художника).jpeg|alt=|Γυναίκα διαβάζει στον κήπο (1903).
Αρχείο:Թադևոսյան Եղիշե Սևանը գիշերով.jpg|alt=|Η λίμνη Σεβάν τη νύχτα.
Αρχείο:Komitas, 1936.jpg|alt=|Ο Κομίτας (1936).


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρμένιοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Αρμένιοι γλύπτες
Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής
Κατηγορία:Σοβιετικοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Λιβίνιο

Το **Λιβίνιο** (ιταλικά: *Livigno*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Σόντριο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται στις Άλπεις, κοντά στα σύνορα με την Ελβετία. Ο οικισμός είναι κτισμένος εντός κοιλάδας με ομαλές πλαγιές. Το Λιβίνιο αποτελεί αφορολόγητη ζώνη. Είναι ένας από τους δήμους που θα φιλοξενήσουν τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2026.

Μέχρι τη δεκαετία του 1960 το Λιβίνιο ήταν ένα απομονωμένο χωριό χωρίς ηλεκτρισμό του οποίου η οικονομία βασιζόταν στην εποχιακή κτηνοτροφία. Το 1968 ολοκληρώθηκε ο ταμιευτήρας Λιβίνιο στην Ελβετία, με αποτέλεσμα να κατασκευαστεί οδική πρόσβαση από την πλευρά της Ελβετίας. Ακολούθως, το Λιβίνιο έγινε σημαντικός προορισμός για χειμερινό τουρισμό και κατασκευάστηκαν αναβατήρες για σκι και στις δύο πλαγιές της κοιλάδας.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία (2023), ο πληθυσμός του είναι 6.807 κάτοικοι, με πυκνότητα κατοίκησης περίπου 29,9 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, εκ των οποίων το ~51,8 % είναι άνδρες και το ~48,2 % γυναίκες, ενώ αλλοδαποί αποτελούν περίπου το 9 % του πληθυσμού. Η ηλικιακή κατανομή δείχνει ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι σχετικά νέας ή μέσης ηλικίας, με μέση ηλικία περί τα 37,6 έτη, γεγονός που καθιστά το Λιβίνιο από τους πλέον «νεανικούς» δήμους στη Λομβαρδία. Ιστορικά, ο πληθυσμός του έχει παρουσιάσει σημαντική αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες: από περίπου 3.396 κατοίκους το 1981, σε 4.200 το 1991, ~5.069 το 2001, ~5.976 το 2011, έως τα ~6.800 σήμερα, τάση που καταδεικνύει σταθερή δημογραφική ανάπτυξη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σόντριο
Όβερλαντ Παρκ (Κάνσας)

Το **Όβερλαντ Παρκ** (αγγλικά: ***Overland Park, Kansas***), είναι πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών, στην πολιτεία του Κάνσας. Βρίσκεται στην κομητεία Τζόνσον και με πληθυσμό 209.030 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022) αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη στην πολιτεία του Κάνσας. Αποτελεί μέρος της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής του Κάνσας Σίτι. 

Η πόλη, βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της πολιτείας του Κάνσας, και συνορεύει στα ανατολικά με την πολιτεία του Μιζούρι, και συγκεκριμένα με το Κάνσας Σίτι. Η περιοχή του Όβερλαντ Παρκ, γνωρίζει τα τελευταία χρόνια σημαντική πληθυσμιακή και οικονομική ανάπτυξη. 

To Όβερλαντ Παρκ, κατατάσσεται ως μία από τις καλύτερες περιοχές για να ζει κάποιος στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και το καλύτερο μέρος στην πολιτεία του Κάνσας. Σύμφωνα με την εταιρεία κατατάξεων Niche, η διάμεση τιμή για αγορά ακινήτου στο Όβερλαντ Παρκ, ανέρχεται περίπου σε 276.100$, ενώ η μέση ενοικίαση ανέρχεται στα 1.164$. 

Η πόλη ιδρύθηκε το 1905, από τον μεγιστάνα Ουίλιαμ Στρανγκ ως κοινότητα. Το 1960, αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη πόλη.

## Δείτε ακόμα
* Μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες
* Κάνσας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Κάνσας
Αντώνιος Σαχίνης

Ο **Σαχίνης Αντώνιος, Τηλέμαχου,** (1928-1985) ήταν πλοιοκτήτης επιχειρηματίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά τον Ιούνιο του 1928. Σπούδασε Θεολογική στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασχολήθηκε ενεργά με τη εμπορική Ναυτιλία από το 1954, είχε αναπτύξει διεθνή επιχειρηματική δραστηριότητα ως ναυτικός, ταξιδιωτικός και τουριστικός πράκτωρ όπως και ναυλομεσίτης σκαφών αναψυχής. Δραστηριοποιήθηκε με τις πετρελεύσεις πλοίων και διετέλεσε επίτιμος πρόξενος της Ονδούρας. Λειτούργησε ως διεθνής contactman προσωπικοτήτων. Αρθρογράφησε σε ναυτιλιακά περιοδικά και ήταν ιδρυτής και εκδότης των διεθνών ναυτιλιακών περιοδικών ‘’World Wide Ship List’’ και ‘’Intertrade Gazette’’. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ενώσεως εφοπλιστών Μεσογειακών φορτηγών πλοίων, μέλος της ΕΕΕ ( Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών), του Ιδρύματος ναυλομεσιτών και πρακτόρων Πειραιώς, του Ναυτικού επιμελητηρίου Ελλάδος και άλλων συναφών οργανισμών. Υπήρξε επι 7 χρόνια πρόεδρος της επιστημονικής κοινωνικής ενώσεως ‘’Εθνική Κοινωνική Δράσις’’ και ήταν μέλος του Ναυτικού μουσείου της Ελλάδος, του Ομίλου απογόνων αγωνιστών 1821, της Αδελφότητος Υδραίων Αθηνών www.aya.com.gr κ.α. ενώσεων. Με την σύζυγό του είχε δύο κόρες την Ντέμη και την Σάντυ και εγγόνια τον που δραστηριοποιούνται και αυτοί στον Ναυτιλιακό κλάδο. 

Απεβίωσε το 1985.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κάρλος Βίλα Νόβα

Ο **Κάρλος Βίλα Νόβα** (Carlos Manuel Vila Nova, γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1959) είναι πολιτικός από το Σάο Τομέ, ο πέμπτος και σημερινός πρόεδρος του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, από τις 2 Οκτωβρίου 2021. Υπηρέτησε ως υπουργός Δημοσίων Έργων και Φυσικών Πόρων (2010–2012) και υπουργός Υποδομών, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (2014–2018) σε διαδοχικές κυβερνήσεις του πρωθυπουργού Πατρίς Τροβοάντα.

Ήταν υποψήφιος της Ανεξάρτητης Δημοκρατικής Δράσης για τις προεδρικές εκλογές του 2021. Στις 6 Σεπτεμβρίου ανακηρύχθηκε εκλεγμένος πρόεδρος του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, λαμβάνοντας το 58% των ψήφων και νικώντας τον Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα του MLSTP/PSD. Στις 14 Σεπτεμβρίου ανακηρύχθηκε πρόεδρος από το Συνταγματικό Δικαστήριο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νέβες, μια πόλη στην περιοχή Λέμπα στη βόρεια ακτή του νησιού Σάο Τομέ. Έλαβε πτυχίο μηχανικού τηλεπικοινωνιών από το Πανεπιστήμιο του Οράν, στην Αλγερία το 1985, και στη συνέχεια επέστρεψε για να γίνει επικεφαλής του τμήματος υπολογιστών της κυβερνητικής διεύθυνσης στατιστικής. Το 1988 άφησε το δημόσιο τομέα για να γίνει διευθυντής πωλήσεων στο ξενοδοχείο Μιραμάρ, το οποίο ήταν τότε το μοναδικό ξενοδοχείο στη χώρα. Προήχθη σε διευθυντή του Μιραμάρ το 1992. Το 1997 έγινε διευθυντής του ξενοδοχείου *Παουσάντα Μπόα Βίστα* (Pousada Boa Vista) και ίδρυσε επίσης το δικό του ταξιδιωτικό γραφείο *Mistral Voyages*. Ο Βίλα Νόβα συνέχισε στην τουριστική βιομηχανία μέχρι που εισήλθε στην πολιτική το 2010 

Υπηρέτησε ως υπουργός Δημοσίων Έργων και Φυσικών Πόρων στο υπουργικό συμβούλιο του Πατρίς Τροβοάντα από το 2010  έως ότου η κυβέρνηση έχασε την πλειοψηφία της το 2012  Διορίστηκε υπουργός Υποδομών, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος όταν η Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση (ADI) του Τροβοάντα ανέκτησε την πλειοψηφία το 2014.  Το 2018 ο Βίλα Νόβα εξελέγη στην Εθνοσυνέλευση.  Προτάθηκε ως υποψήφιος της ADI για τις προεδρικές εκλογές του 2021. 

Είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες.

## Παραπομπές


Βιλα Νοβα Καρλ
Βιλα Νοβα Καρλ
Κάχε

Το **Κάχε** (αγγλ. / σουαχ. *Kahe*) είναι μία ομάδα Αγροτικών Τμημάτων στην Αγροτική Περιοχή Μόσι (*Moshi Rural District*), στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (*Kilimanjaro Region*), στη βορειοανατολική Τανζανία. 

Βρίσκεται 23 χλμ. (13 μίλια) νοτιοανατολικά του Μόσι (*Moshi*), βορείως του Φράγματος Νυούμπα υα Μούνγκου (*Nyumba ya Mungu Dam*) και λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα με την Κένυα (*Kenya*). Υπάρχουν 11 πόλεις, συμπεριλαμβανομένου και του χωριού Ορία (*Oria Village*).

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2012 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στο Αγροτικό Τμήμα Κάχε (*Kahe*), ήταν 19.142 άτομα. Πρόκειται για μία χαμηλή κοινωνικο-οικονομική περιοχή όπου υπάρχουν εννέα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

## Ιστορία
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στην περιοχή έλαβε χώρα η Μάχη του Κάχε.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο
* Αγροτική Περιοχή Μόσι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο
Κατηγορία:Αγροτική Επαρχία Μόσι
Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Ανδόρρας

Ο **αρχηγός της κυβέρνησης του [[Ανδόρρα|Πριγκιπάτου της Ανδόρρας]]** (καταλανικά: Cap de Govern del Principat d'Andorra) ή και  **πρωθυπουργός της Ανδόρρας**, είναι ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας στην Ανδόρα. Διορίζεται από το Γενικό Συμβούλιο. Το αξίωμα δημιουργήθηκε το 1982 μετά από συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που χώρισαν την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία. Ο Όσκαρ Ρίβας Ρετς εξελέγη ως ο πρώτος αρχηγός της κυβέρνησης της χώρας στις 4 Ιανουαρίου 1982. Ο σημερινός αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Ξαβιέρ Εσπότ Ζαμόρα, ο οποίος βρίσκεται στη θέση από τις 16 Μαΐου 2019.

## Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Ανδόρρας (1982-σήμερα)
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αρούμπα

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Αρούμπα (**Παπιαμέντο: Biblioteca Nacional Aruba-  ολλανδικά: Nationale Bibliotheek van Aruba) είναι η κύρια βιβλιοθήκη της αυτόνομης χώρας και νήσου Αρούμπα.

## Ιστορία
Η λογοτεχνική συλλογή προέρχεται από διάφορες προηγούμενες συλλογές από το 1908, τις οποίες ανέλαβε η BNA. Η λέξη βιβλιοθήκη αναφέρεται συνήθως σε μια συλλογή βιβλίων, αλλά στην Αρούμπα η βιβλιοθήκη αποτελούσε πάντα και πολιτιστικό κέντρο, ιδίως μετά το ξεχωριστό καθεστώς (status aparte) . Το 1986, η βιβλιοθήκη ονομάστηκε Εθνική Βιβλιοθήκη.

## Συλλογή
Η BNA δεν διαθέτει μόνο ιστορικά χειρόγραφα και δημοσιευμένα βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, εκθέσεις, αλλά και οπτικοακουστικό υλικό που είναι διαθέσιμο σε όλους, ανεξάρτητα από τη θρησκεία, τις πολιτικές πεποιθήσεις ή την κοινωνική θέση του χρήστη. Η λογοτεχνική συλλογή με περισσότερα από 100.000 τεκμήρια περιλαμβάνει εκδόσεις σε διάφορες γλώσσες, όπως ολλανδικά, παπιαμέντο, αγγλικά, λατινικά και ισπανικά. Η συλλογή συμπληρώνεται συνεχώς με πρόσθετες αγορές.

### Αναγνωστήριο
Όλα τα βιβλία και τα έντυπα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν μπορούν να δανειστούν, μπορούν να μελετηθούν στο αναγνωστήριο. Η αίθουσα αυτή περιέχει επίσης εγκυκλοπαίδειες, λεξικά και άλλα τεκμήρια.

### Σχολική βιβλιοθήκη
Πέντε ημέρες την εβδομάδα, η Υπηρεσία Σχολικής Βιβλιοθήκης (SMD) είναι ανοιχτή ειδικά για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Η SMD προσφέρει δύο συλλογές, τη συλλογή για την υποστήριξη της τάξης με βραχυπρόθεσμο δανεισμό και τη μακροπρόθεσμη συλλογή AC για σχολεία, εκπαιδευτικούς, μικρότερες σχολικές βιβλιοθήκες και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ένα ειδικό τμήμα είναι αφιερωμένο στη βιβλιοθήκη για παιδιά και νέους έως 18 ετών.

### Ειδικό τμήμα
Το Τμήμα Βιβλιοθήκης της Αρουμπιάνα/Καριμπιάνα διαθέτει μια εκτεταμένη συλλογή από άτλαντες, εγκυκλοπαίδειες, ιστορικά βιβλία, βιβλία αναφοράς, περιοδικά και έγγραφα που δεν μπορούν να δανειστούν αλλά μπορούν να αντιγραφούν στο Τμήμα Βιβλιοθήκης έναντι αμοιβής.

### Πρόγραμμα ανάγνωσης για τις ημέρες των διακοπών
Κάθε χρόνο οργανώνεται ένα πρόγραμμα ανάγνωσης για τις διακοπές με συγκεκριμένο θέμα. Αυτό το πρόγραμμα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών πραγματοποιείται για την προώθηση της ανάγνωσης μεταξύ των παιδιών.

### Διαδίκτυο
Το Ψηφιακό Κέντρο Πληροφόρησης (Centro di informacion digital)  προσφέρει στους χρήστες της BNA πρόσβαση στο διαδίκτυο για αναζήτηση πληροφοριών. Οι περίπου 20 εγκατεστημένοι υπολογιστές είναι διαθέσιμοι στους χρήστες δωρεάν και μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων, τη συνομιλία και τη σάρωση έντυπων εγγράφων.

### Ψηφιακό ενημερωτικό δελτίο
Οι χρήστες μπορούν να εγγραφούν με τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους για να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τις νέες προσθήκες στη βιβλιοθήκη και τις τελευταίες ημερομηνίες των διαλέξεων και των εκθέσεων που πραγματοποιούνται στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

Αρουμπα
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αρούμπα
Μπουακίλα Τσίνι

Η **Μπουακίλα Τσίνι** (αγγλ./σουαχ.: *Bwakila Chini*) είναι η νέα ονομασία του χωριού που παλαιότερα ονομαζότανε **Ντουτούμι** (αγγλ./σουαχ.: *Dutumi*). Η Μπουακίλα Τσίνι είναι Αγροτικό Τμήμα και βρίσκεται στην Αγροτική Περιοχή Μορογκόρο (*Morogoro Rural District*), στην Περιφέρεια Μορογκόρο (*Morogoro Region*), της Τανζανίας.

Η σημερινή Μπουακίλα Τσίνι (*Bwakila Chini*), βρίσκεται εντός του Καταφυγίου Θηραμάτων Σέλους (*Selous Game Reserve*).

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2012 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στο Αγροτικό Τμήμα Μπουακίλα Τσίνι (*Bwakila Chini*), ήταν 13.718 άτομα.

Η Μπουακίλα Τσίνι (*Bwakila Chini*) ή Ντουτούμι (*Dutumi*) βρίσκεται στα Ουλουγκούρου Όρη σε υψόμετρο μόλις 134 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. και το κλίμα του είναι αυτό της τροπικής σαβάνας και βροχερό (*wet*).

## Ιστορία
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην γύρω περιοχή που ήταν γνωστή ως Ντουτούμι (*Dutumi*), διαδραματίστηκε η Μάχη του Ντουτούμι.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Μορογκόρο
* Αγροτική Περιοχή Μορογκόρο
* Ντουτούμι (Πουάνι)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφέρεια Μορογκόρο
Κατηγορία:Αγροτική Επαρχία Μορογκόρο
Μάχη του Ντουτούμι

Η **Μάχη του Ντουτούμι** διαδραματίστηκε κατά την Εκστρατεία Ανατολικής Αφρικής στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Ιστορικό - περιγραφή
Η 1η Μεραρχία (*1st Division*) των Συμμάχων κινήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, από το Τούλο (*Tulo*) προς τον Ποταμό Ντουτούμι (*Dutumi River*). Η 2η Ταξιαρχία Ανατολικής Αφρικής (*2nd East African Brigade*) με το 3ο Τυφεκιοφόρων του Κασμίρ (*3rd Kashmir Rifles* [*KAR*]) προχώρησαν ως εμπροσθοφυλακή και έφθασαν πριν από το χάραμα της 10ης Σεπτεμβρίου κατά μήκος του δρόμου του Κισάκι.

Κατά τις 10.00 π.μ. αφού απομάκρυναν ένα καλά κρυμμένο Γερμανικό φυλάκιο, βρήκαν οχυρωμένα τα Γερμανικά στρατεύματα περί τα 1.100 μ. (1.200 yds) ανατολικά του ποταμού. Συγχρόνως, τα 57α Τυφέκια του *Wilde* (*57th Wilde's Rifles*), μαζί με ένα τμήμα από την 27η Ορεινή Πυροβολαρχία (*27th Mountain Battery*), προχώρησαν προς τη δυτική πλευρά και κατά τη μεσημβρία κατέλαβαν τον υψηλό λόφο του Κιτόχο (*Kitoho*) που ήλεγχε το δρόμο, διώχνοντας προηγουμένως μία μικρή εχθρική διμοιρία. Κατά το απόγευμα της 10ης Σεπτεμβρίου, το 3ο *KAR* ακολούθησε τα 57α Τυφέκια του *Wilde*, με διαταγή να οδηγήσουν τους Γερμανούς αριστερότερα.

Τα χαράματα της 11ης Σεπτεμβρίου, το 3ο *KAR* ευρισκόμενο στο βόρειο άκρο της πλευράς, προωθήθηκε προς το Ντουτούμι (*Dutumi*), με δύο ομάδες του, να το κατορθώνουν. Κατά τις 5 μ.μ., μία αντεπίθεση των Γερμανών, απώθησε τις δύο ομάδες που βρίσκονταν στη δυτική όχθη.

Εν τω μεταξύ, το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου, η 5η Πυροβολαρχία που είχε φτάσει από την προηγουμένη, ανέλαβε δράση στο δρόμο του Κισάκι. Το Σύνταγμα της Χρυσής Ακτής (*Gold Coast Regiment*), κατέφθασε από την εφεδρεία, στέλνοντας προς ενίσχυση του 3ου *KAR*, δύο ομάδες πέριξ του Κιτόχο. Η νύχτα της 11ης/12ης Σεπτεμβρίου ήταν σχετικά ήσυχη.

Το πρωί αποκαλύφθηκε πως είχαν εγκαταλειφθεί από τους Γερμανούς, οι άμυνές τους στη χαμηλή κορυφογραμμή του Κιτόχο. Ωστόσο, νοτίως του δρόμου, οι Γερμανοί διατήρησαν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, μία επίμονη αντίσταση. Αργά το απόγευμα οι Γερμανοί, ξεκίνησαν μία αντεπίθεση στα αριστερά της γραμμής εναντίον του Συντάγματος της Χρυσής Ακτής, του οποίου η ομάδα της πτέρυγάς του είχε σπρωχτεί μπροστά και ήταν προσωρινά εκτός επαφής. Η προσπάθεια δεν καρποφόρησε, καθώς καμία πλευρά δεν κατόρθωσε να προωθηθεί μέσα στην πυκνή βλάστηση.

Κατά μήκος του δρόμου του Κισάκι, το 3ο *KAR* είχε παρουσιάσει πρόοδο, κλίνοντας προς τα δεξιά ώστε να έρθει σε επαφή με το 57ο, με τους Γερμανούς να αντιστέκονται στα πολυβόλα του *North Lancashire* που πλευροσκόπησαν με το 3ο *KAR*, το οποίο προχωρούσε μπροστά καταλαμβάνοντας κορυφές που ήταν επάνω και στα αριστερά των Γερμανών και της γραμμής υποχώρησης. Οι αψιμαχίες συνεχίστηκαν όλο το απόγευμα μέχρι τις 7.30 μ.μ., οπότε και σταμάτησαν. Η νύχτα ήταν ήρεμη και το ξημέρωμα της 13ης Σεπτεμβρίου, υπήρχε μία γνώριμη ησυχία, οι Γερμανοί είχαν υποχωρήσει κατά τη διάρκεια της νύχτας.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές πηγές
*  Askaris, Asymmetry, and Small Wars:Operational Art and the German East African Campaign, 1914-1918 A MONOGRAPH by Major Kenneth P. Adgie
*  *The First World War in Africa*, by Hew Strachan. Oxford University Press, 2004. 

Ντουτουμι
Γιάκομπους Μανκάνταν

μικρογραφία| ''Χωρικοί και κατσίκες σε ορεινό τοπίο'' . Λάδι σε πάνελ, 15,6 x 20,7 ίντσες / 39,6 x 52,6 εκ. Αχρονολόγητος
**Ο Γιάκομπους Μανκάνταν** (Jacobus Sibrandi Mancadan, περίπου 1602 στο Μίννερτσχα &#x2013; 4 Οκτωβρίου 1680 στο Τγιέρχααστ)  ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής  Εποχής κυρίως γνωστός για τα ποιμενικά του τοπία .

## Βιογραφία
Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Φριζιανούς τοπιογράφους της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής.  Τα τοπία του είτε εξιδανικεύτηκαν με τον ιταλικό τρόπο είτε πιο νατουραλιστικά και απεικόνιζαν αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της γενέτειράς του περιοχής της Φρισλαντ .  Τα ιταλικά τοπία φαίνεται να είναι επηρεασμένα από το έργο του Σαλβατόρ Ρόζα,  αλλά και από ζωγράφους του Χάαρλεμ όπως ο Γιαν φαν Χόγιεν και Σάλομον φαν Ράουσντελ.

Ο Μανκάνταν υπηρέτησε επίσης ως κυβερνητικός αξιωματούχος και προφανώς δεν άρχισε να ζωγραφίζει μέχρι τα μέσα της ζωής του.  Σύμφωνα με το RKD έζησε στο Φράνεκερ από το 1634 έως το 1644, όπου διετέλεσε και Δήμαρχος.  Το 1658 ασχολήθηκε με την τύρφη στα νοτιοανατολικά της Φρίσλαντ και ήταν ένας από τους εμπνευστές του καναλιού, που διανοίχθηκε  στο Μπάκεφεϊν. Εγκαταστάθηκε στο Σίχερσβαουντε.  Όταν πέθανε η γυναίκα του, μετακόμισε στο Μπέιτστερζβααχ, όπου ζούσε η κόρη του. Πέθανε στο Τγιέρχααστ, όπου ο γιος του, που είχε κακή φήμη, ήταν ιερέας.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καταχώριση στη Λίστα Ονομάτων Καλλιτεχνών της Ένωσης
* Jacob Sibrandi Mancadan στο Artnet

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Φρέντερικ ντε Μουσερόν

Ο **Φρέντερικ ντε Μουσερόν** (Frederik de Moucheron, 1633 &#x2013; 5 Ιανουαρίου 1686) ήταν Ολλανδός τοπιογράφος και ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής . Κυρίως παρήγαγε (ιταλικής τεχνοτροπίας) τοπία που ήταν διανθισμένα με ανθρώπινες και ζωικές μορφές από διάφορους συναδέλφους του.

## Βιογραφία
Ο Φρέντερικ ντε Μουσερόν ήταν γιος του ζωγράφου Μπαλτάζαρ ντε Μουσερόν και της Κορνέλια φαν Μπραουκχόφεν (Cornelia van Brouckhoven). Ο πατέρας του καταγόταν από πλούσια οικογένεια εμπόρων κρασιού και απεικονίζεται ως ένας από τους νεότερους γιους στο οικογενειακό πορτρέτο του Πιερ ντε Μουσερόν (1583). Ο Φρέντερικ εκπαιδεύτηκε με τον Γιαν Ασσελάιν και έγινε τοπιογράφος. Ξεκίνησε σε ηλικία 22 ετών για το Παρίσι, όπου πέρασε τρία χρόνια και έκανε περιοδεία στη Λυών, την Ιταλία και την Ελλάδα.  Το 1659 εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ (στη γειτονιά Γιορντάαν) και νυμφεύτηκε τη Μαρίεκε ντε Γιούντερφιλ (Mariecke de Jouderville), κόρη του Ίσαακ ντε Γιούντερφιλ . Είχαν αποκτήσει οκτώ παιδιά όταν πέθανε. Κηδεύτηκε στο Άμστερνταμ.  Το 1719 η χήρα του πέθανε στην οδό Sint Antoniesbreestraat . 

Ζωγράφισε γαλλικά, ιταλικά και ολλανδικά τοπία. Για να ολοκληρωθούν αυτές οι σκηνές, συνεργάστηκαν μαζί του σύγχρονοί του καλλιτέχνες που ειδικεύονταν στη ζωγραφική μορφών, όπως ο Άντριεν φαν ντε Φέλντε στο Άμστερνταμ, ο Τέοντορ Χελμπρέκερ στο Παρίσι  και μερικές φορές ο Γιοχάννες Λίνγκελμπαχ και ο Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ.

Ο γιος του Ντε Μουσερόν, Ίσαακ, που πήρε το όνομά του από τον παππού του, που ήταν μαθητής του Ρέμπραντ, έγινε δημοφιλής χαράκτης και ζωγράφος, με πολλές από τις διακοσμήσεις τοίχων τοπίων του να σώζονται στο Άμστερνταμ.

Ο Άγγλος χαράκτης Πέλτρο Ουίλλιαμ Τόμκινς (Peltro William Tomkins) αντέγραψε ένα από τα έργα του, ένα τοπίο με θέα σε λίμνη. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα στα ολλανδικά με αρκετούς πίνακες του Moucheron
* Ένα τοπίο με μορφέ και σκοποβολή πάπιας

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Προπόνηση ενδυνάμωσης

μικρογραφία|350x350εσ|Ένα γυμναστήριο όπου ασκούνται διάφορες μορφές προπόνησης ενδυνάμωσης. Προσδιορισμένες από αριστερά προς τα δεξιά, οι ασκήσεις είναι: πρέσες από πάνω, σχοινιά μάχης, σανίδωμα και ανύψωση με κέτλμπελ .
Η **προπόνηση ενδυνάμωσης** περιλαμβάνει την εκτέλεση σωματικών ασκήσεων που αποσκοπούν στη βελτίωση της δύναμης και της αντοχής. Συχνά συνδέεται με την άρση βαρών. Μπορεί επίσης να ενσωματώσει μια ποικιλία προπονητικών τεχνικών, όπως η γυμναστική, η ισομετρία και η πλειομετρία.

Όταν εκτελείται σωστά, η προπόνηση ενδυνάμωσης μπορεί να προσφέρει σημαντικά λειτουργικά οφέλη και βελτίωση της συνολικής υγείας και ευεξίας, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης δύναμης και ανθεκτικότητας των μυών, των τενόντων, των συνδέσμων και των οστών, της βελτιωμένης λειτουργίας των αρθρώσεων, της μειωμένης πιθανότητας τραυματισμού, της αυξημένης οστικής πυκνότητας, του αυξημένου μεταβολισμού, της αυξημένης φυσικής κατάστασης και της βελτιωμένης καρδιακής λειτουργίας. Η προπόνηση χρησιμοποιεί συνήθως την τεχνική της προοδευτικής αύξησης της ισχύος του μυός μέσω σταδιακής αύξησης του βάρους και χρησιμοποιεί μια ποικιλία ασκήσεων και τύπων εξοπλισμού για τη στόχευση συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων. Η προπόνηση ενδυνάμωσης είναι πρωτίστως μια αναερόβια δραστηριότητα, αν και ορισμένοι υποστηρικτές την έχουν προσαρμόσει ώστε να παρέχει τα οφέλη της αερόβιας άσκησης μέσω της κυκλικής προπόνησης.

Η προπόνηση ενδυνάμωσης παράγει συνήθως γαλακτικό στους μύες, το οποίο αποτελεί περιοριστικό παράγοντα της απόδοσης της άσκησης. Η τακτική άσκηση αντοχής οδηγεί σε προσαρμογές στους σκελετικούς μύες, οι οποίες μπορούν να αποτρέψουν την αύξηση των επιπέδων γαλακτικού κατά τη διάρκεια της προπόνησης ενδυνάμωσης.

Για πολλά αθλήματα και σωματικές δραστηριότητες, η προπόνηση ενδυνάμωσης είναι κεντρική ή χρησιμοποιείται ως μέρος του προπονητικού τους προγράμματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυμναστική
Κατηγορία:Ασκήσεις γυμναστικής
Κατηγορία:Σωματική άσκηση
Φιλ Σκοτ

Ο **Φίλιπ Μπράιαν Σκοτ** (αγγλικά: *Philip Brian "Phil" Scott*, 4 Αυγούστου 1958), είναι Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας, που υπηρετεί ως 82ος Κυβερνήτης του Βερμόντ, από τον Ιανουάριο του 2017. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 81ος Αντικυβερνήτης του Βερμόντ, από το 2011 έως το 2017. Επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας του Βερμόντ για την περιφέρεια της κομητείας Ουάσινγκτον, από το 2001 έως το 2011. 

Ο Φιλ Σκοτ, εξελέγη πρώτη φορά ως Κυβερνήτης του Βερμόντ, στις εκλογές του 2016, νικώντας τον τότε Δημοκρατικό ανθυποψήφιό του, με ποσοστό 52.9% έναντι 44.2%. Επανεξελέγη το 2018 και το 2020. Στις εκλογές του 2020, έλαβε 68.5% των ψήφων. 

Ο Σκοτ, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, αποτελεί τον Κυβερνήτη πολιτείας, με τα υψηλότερα ποσοστά δημοφιλίας στις Ηνωμένες Πολιτείες (79%), λαμβάνοντας ισχυρή υποστήριξη και από ανεξάρτητους ψηφοφόρους και από ψηφοφόρους του Δημοκρατικού Κόμματος. Θεωρείται ότι ανήκει στη μετριοπαθή/φιλελεύθερη πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Είναι κοινωνικά φιλελεύθερος και δημοσιονομικά συντηρητικός. Στις προεδρικές εκλογές του 2020 ψήφισε τον Δημοκρατικό Τζο Μπάιντεν.

## Βιογραφία
Ο Φιλ Σκοτ, γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1958 στο Μονπελιέ του Βερμόντ, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Spaulding High School" στο Μπάρι του Βερμόντ (μια περιοχή κοντά στο Μονπελιέ) το 1978. Σπούδασε Βιομηχανική Εκπαίδευση και Εφαρμοσμένες Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Βερμόντ, λαμβάνοντας πτυχίο (BS) το 1980.

### Προσωπική ζωή
Ο Σκοτ είναι παντρεμένος με την Νταϊάνα ΜακΤιγκ με την οποία έχουν 2 παιδιά. Διαμένουν μόνιμα στο Μπέρλιν του Βερμόντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κυβερνήτες του Βερμόντ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Πρωταθλητής (σκάκι)

μικρογραφία|Ο '''Πρωταθλητής'''
Ο **Πρωταθλητής** (Champion) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που εφευρέθηκε από τον Dan MacDonald το 1998 για το παιχνίδι του Ωμέγα σκάκι.

## Κίνηση
Ο πρωταθλητής συνδυάζει τις κινήσεις του Βεζίρη, του Ελέφαντα και του Τανκ. Πιο συγκεκριμένα, ο πρωταθλητής έχει μία από τις δύο παρακάτω επιλογές:

- μπορεί να μετακινηθεί κατά ένα τετράγωνο σε οποιαδήποτε ορθογώνια κατεύθυνση.

- μπορεί να μετακινηθεί δύο τετράγωνα σε οποιαδήποτε ορθογώνια ή διαγώνια κατεύθυνση, ανεξάρτητα από τα ενδιάμεσα κομμάτια (δηλαδή τα υπερπηδάει, όπως ο ίππος).

Ο πρωταθλητής αιχμαλωτίζει καθώς κινείται.

## Διάγραμμα
Στο διάγραμμα δεξιά, ο Πρωταθλητής συμβολίζεται με ένα κομμάτι που έχει το γράμμα Τ στη μέση. Αυτή η εικόνα χρησιμεύει επίσης ως ένα είδος διαγράμματος της κίνησής του. Οι άσπρες κουκκίδες αντιπροσωπεύουν τις τέσσερις ορθογώνιες κινήσεις του Πρωταθλητή, ενώ οι μαύρες κουκκίδες αντιπροσωπεύουν τα άλματά του.

## Παρατηρήσεις
Ακόμη και ένα κομμάτι με τις συνδυασμένες κινήσεις του Ελέφαντα και του Τανκ μπορεί να φτάσει μόνο το ένα τέταρτο των τετραγώνων στο ταμπλό. Αυτό το πρόβλημα λύνεται προσθέτοντας τις κινήσεις του Βεζίρη στον πρωταθλητή.

Ο Πρωταθλητής μπορεί γενικά να κάνει ματ εναντίον του αντίπαλου Βασιλιά, με τη βοήθεια του δικού του Βασιλιά.

## Βιβλιογραφία
https://www.chessvariants.com/piececlopedia.dir/champion.html

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ανορθόδοξοι πεσσοί
Χέντρικ Ντούμπελς

[μικρογραφία| Θαλασσογραφία, δεκαετία του 1660; ήρεμη σκηνή επηρεασμένη από τον [Γιαν φαν ντε Καπέλλε και τους φαν ντε Φέλντε (πρεσβύτερο και νεότερο).]]
Ο **Χέντρικ Ντούμπελς** (Hendrick Dubbels ή Hendrick Jacobsz.  Dubbels και παραλλαγές, 1621–1707) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής θαλασσογραφιών και χειμερινών τοπίων, ο οποίος πέρασε μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του εργαζόμενος σε εργαστήρια άλλων θαλασσογράφων.

Ο Ντούμπελς γεννήθηκε και έζησε όλη του τη ζωή στο Άμστερνταμ. Ήταν γιος αδαμαντοκόπτη και βαπτίστηκε στην Παλαιά Εκκλησία (Oude Kerk) στις 2 Μαΐου 1621. Νυμφεύτηκε το 1651 και ξανά το 1656, όταν περιέγραψε τον εαυτό του ως «ζωγράφο», αλλά αναγράφεται ως «καταστηματάρχης» το 1663 και το 1665, όταν χρεοκόπησε . Ήταν «winkelier» (καταστηματάρχης), «πωλούσε σκουφάκια, καπελάκια και κάλτσες». Αυτή ήταν πιθανώς μια ανεπιτυχής προσπάθεια απόδρασης από τον εξαιρετικά ανταγωνιστικό κόσμο της τέχνης του Άμστερνταμ. Το παλαιότερο χρονολογημένο έργο του είναι ένα σχέδιο του 1641, με έναν χρονολογημένο πίνακα του 1643. Το ναυτικό του ύφος βασίστηκε αρχικά σε αυτό του Γιαν Πορσέλλις, στη συνέχεια σε αυτό του Σίμον ντε Φλίχερ στο εργαστήριο του οποίου εργάστηκε την περίοδο 1650-3, κάτι που τον έφερε σε επαφή με τον Γιαν φαν ντε Καπέλλε.

Η δεκαετία του 1650 ήταν η περίοδος των καλύτερων έργων του, συμπεριλαμβανομένων των χειμερινών τοπίων του, τα οποία επηρεάστηκαν έντονα από αυτά του Γιαν φαν ντε Καπέλλε, όπως και οι ήρεμες θαλάσσιες σκηνές του. Στη συνέχεια εργάστηκε για τον Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε τον πρεσβύτερο και τον γιο του Βίλλεμ μέχρι που έφυγαν για το Λονδίνο μετά το rampjaar («Έτος των Καταστροφών») του 1672. Στα τέλη της δεκαετίας του 1650 ή στις αρχές της δεκαετίας του 1660 εκπαίδευσε τον Λούντολφ Μπακχάουζεν, τον κορυφαίο Ολλανδό θαλασσογράφο των τελευταίων δεκαετιών του αιώνα, για τον οποίο εργάστηκε αργότερα. Ο Άμπραχαμ Στορκ ήταν μια άλλη επιρροή στο μεταγενέστερο έργο του, το οποίο μειώθηκε απότομα σε ποιότητα από τη δεκαετία του 1680. Τα τελευταία του χρόνια ζωγράφισε κατώτερα αντίγραφα δικών του προηγούμενων έργων και άλλων. Τάφηκε στο παρεκκλήσι *Nieuwe Zuids* στις 20 Οκτωβρίου 1707 - μια πρόσφατη αρχειακή ανακάλυψη, πριν από την οποία έλεγαν συχνά, ακολουθώντας τον Μπρέντιους, ότι πέθανε, ή τουλάχιστον εξαφανίστηκε από προσώπου γης, στα τέλη της δεκαετίας του 1670.

Υπάρχουν έργα του στην Εθνική Πινακοθήκη (δεξιά) και στο Εθνικό Ναυτικό Μουσείο στο Λονδίνο, στο Λούβρο και σε πολλές άλλες συλλογές.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* «Grove», Middendorf, Ulrike. Grove Art Online, *Dubbels, Hendrik (Jakobsz.)*, πρόσβαση 1 Απριλίου 2010 Περίληψη στο Artnet
* Neil MacLaren, *The Dutch School, 1600-1800, Volume I*, 1991, National Gallery Catalogs *, National Gallery, Λονδίνο,*
* «ΝΜΜ»: Βιογραφία του Εθνικού Ναυτικού Μουσείου
* Seymour Slive, *Dutch Painting, 1600-1800*, Yale UP, 1995,

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Middendorf, Ulrike. *Hendrik J. Dubbels (1621–1707)*, Freren, 1989 (στα γερμανικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Παφλαγόνιοι Ενετοί

Οι **Παφλαγόνιοι Ενετοί** ήταν ένας πανάρχαιος λαός πιθανότατα Θρακικής καταγωγής, τους αναφέρουν ο Όμηρος και ο Στράβων. 

Ο Όμηρος γράφει ότι την εποχή που είχε ξεσπάσει ο Τρωικός Πόλεμος (περί το 1200 π.Χ.) ζούσαν στην Παφλαγονία που βρισκόταν στην Μαύρη Θάλασσα, στις νοτιοανατολικές ακτές, την σημερινή Σινώπη δυτικά του Πόντου. Οι Παφλαγόνες αναφέρονται από τον Όμηρο σαν βάρβαροι και σύμμαχοι των Τρώων, στην μάχη σκοτώθηκαν ο βασιλιάς τους Πυλαιμένης που τον καταγράφει σαν *"Πυλαιμένης εξ Ενετών"* και ο γιος του Αρπαλίων. 

Ο Στράβων με την σειρά του αναφέρει ότι οι Παφλαγόνιοι Ενετοί είχαν εξαφανιστεί στην εποχή του, πιθανότατα μετανάστευσαν στην Πάντοβα υπό την ηγεσία του Τρώα Αντήνωρ, απόγονοι τους οι Αρχαίοι Ενετοί.

## Δείτε επίσης

*Παφλαγονία

## Παραπομπές



## Πηγές

*Όμηρος, Ιλιάδα, Βιβλίο 2
*Βιργίλιος, Αινειάδα, Βιβλίο Α΄

Κατηγορία:Παφλαγονία
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία της Τουρκίας
Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1975-1998)

Το **Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ** () ήταν μονάδα διοικητικής διαίρεσης και τοπικής αυτοδιοίκησης στην Πολωνία από το 1975 έως το 1998, όταν αντικαταστάθηκε από το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε. Πρωτεύουσά του ήταν το Μπιαουίστοκ. Δημιουργήθηκε το 1975 από μέρος του υπάρχοντος Βοεβοδάτου Μπιαουίστοκ (1945-1975). Η περιοχή κάλυπτε 10.055 χλμ2 και ο πληθυσμός του το 1994 ήταν περίπου 700.000 κάτοικοι. Ήταν χωρισμένο σε 20 πόλεις και 50 δήμους (γκμίνα). Συνόρευε με τέσσερα βοεβοδάτα: Σουβάουκι, Γουόμζα, Σιέντλτσε και Μπιάουα Ποντλάσκα, και μέχρι το 1991 με τη Σοβιετική Ένωση (Λευκορωσική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία) και αργότερα με τη Λευκορωσία.

## Ιστορία
Από την 1η Ιουνίου 1975, σύμφωνα με νόμο που ανακηρύχθηκε στις 28 Μαΐου 1975, το Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ σχηματίστηκε από μέρος του υφιστάμενου Βοεβοδάτου Μπιαουίστοκ. Επιπλέον, το ενδιάμεσο διοικητικό επίπεδο των πόβιατ καταργήθηκε, αλλά οι δευτερεύουσες διοικητικές μονάδες των γκμίνα διατηρήθηκαν. Ο μη δηλωμένος λόγος για τη μεταρρύθμιση του 1975 ήταν η επιθυμία της Πολωνικής Κεντρικής Επιτροπής να ενισχύσει τον έλεγχο στα κατώτερα στρώματα του κρατικού μηχανισμού. Αφού ο Έντβαρντ Γκιέρεκ αντικατέστησε τον Βουαντίσουαφ Γκομούουκα ως Πρώτος Γραμματέας του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών, η κλίκα του διατήρησε την εξουσία διαιρώντας το Πολιτικό Γραφείο. Μέσω της διοικητικής αναδιοργάνωσης και της νέας εδαφικής διαίρεσης, ο Γκιέρεκ μπόρεσε να προτείνει τους υποστηρικτές του σε επαρχιακές επιτροπές και να σπάσει τον έλεγχο παλαιότερων στοιχείων του κόμματος.

Μετά την πτώση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, ιδρύθηκαν Επαρχιακά Γραφεία () στο βοεβοδάτο βάσει του νόμου της 22ας Μαρτίου 1990 και του κανονισμού του Υπουργού – Επικεφαλής του Γραφείου του Υπουργικού Συμβουλίου την 1η Αυγούστου 1990. Μέσα στα όρια των επαρχιακών γραφείων ήταν αρκετές γκμίνα. Τα γραφεία δεν αποτελούσαν όργανα αυτοδιοίκησης, αλλά εκτελούσαν τα καθήκοντα και τις εξουσίες της διοίκησης του βοεβοδάτου.

Κατά το 1991 και το 1992 οι μεγάλοι δήμοι αναδιαρθρώθηκαν, αλλάζοντας σημαντικά την κατανομή των εξουσιών μεταξύ των πόλεων των βοεβοδάτων και των γύρω αγροτικών γκμίνα.

Στην πολωνική διοικητική μεταρρύθμιση του 1999, η Πολωνία εισήγαγε μια περαιτέρω μεταρρύθμιση της διοίκησης της τοπικής αυτοδιοίκησης, διαλύοντας το Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ, που τέθηκε σε ισχύ στις 31 Δεκεμβρίου 1998 και ιδρύοντας το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε.

## Πληθυσμός

## Δείτε επίσης

* Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1919-1939)
* Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1945-1975)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην βοεβοδάτα της Πολωνίας (1975–1998)
Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Ο **Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης** είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, αποτελεί τον κύριο φορέα υλοποίησης προγραμμάτων κοινωνικής αλληλεγγύης του Εθνικού Συστήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης και καθολικό διάδοχο του καταργηθέντος ΟΓΑ ασκώντας την πολιτική οικογενειακών επιδομάτων, των ανασφάλιστων υπερηλίκων και του Λογαριασμού Αγροτικής Εστίας του. Ο ΟΠΕΚΑ διαχειρίζεται το επίδομα τέκνων (γνωστό και ως Α21), το επίδομα γέννησης του νόμου 4659 /2020, τα επιδόματα αναπηρίας, το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης ανασφάλιστων υπερηλίκων, τις οικονομικές ενισχύσεις πληγέντων, την κάρτα μετακίνησης πολυτέκνων, το Eλάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, το επίδομα στέγασης κ.α. https://opeka.gr/taftotita/

Το οργανόγραμμα του ΟΠΕΚΑ παραμένει αμετάβλητο από αυτό του προκατόχου του, του ΟΓΑ. Διοικητής του Οργανισμού χρηματίζει ο κ. Γλούμης-Ατσαλάκης Κωνσταντίνος που διετέλεσε Διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου της Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κας Δόμνας Μιχαηλίδου, αποκτώντας μεγάλη εμπειρία σε θέματα δημόσιας διοίκησης, πρόνοιας, επιδομάτων και κοινωνικών υπηρεσιών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημόσιοι ασφαλιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας
Διεθνής Ταυτότητα Κινητού Εξοπλισμού

Ο αριθμός **Διεθνούς Ταυτότητας Κινητού Εξοπλισμού ** - **(IMEI)** (Αγγλικά:*International Mobile Equipment Identity*, IMEI) είναι ένας αριθμός, συνήθως μοναδικός, για την αναγνώριση κινητών τηλεφώνων 3GPP και iDEN, καθώς και ορισμένων δορυφορικών τηλεφώνων. Συνήθως βρίσκεται μέσα στη θήκη μπαταριών του τηλεφώνου, αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστεί στην οθόνη στα περισσότερα τηλέφωνα εισάγοντας τον κωδικό *#06#.

Τα δίκτυα GSM χρησιμοποιούν τον αριθμό IMEI για να αναγνωρίσουν έγκυρες συσκευές και μπορούν να σταματήσουν την πρόσβαση σε ένα κλεμμένο τηλέφωνο στο δίκτυο. Για παράδειγμα, εάν κλαπεί ένα κινητό τηλέφωνο, ο κάτοχος μπορεί να ζητήσει από τον πάροχο δικτύου του να χρησιμοποιήσει τον αριθμό IMEI. Αυτό καθιστά το τηλέφωνο άχρηστο ακόμα κι αν ο δράστης αλλάξει την κάρτα sim.

Οι συσκευές χωρίς υποδοχή κάρτας SIM συνήθως δεν έχουν τον κωδικό IMEI. Ωστόσο, το IMEI αναγνωρίζει μόνο τη συσκευή και δεν έχει σχέση με τον συνδρομητή. Το τηλέφωνο αναγνωρίζει τον συνδρομητή μεταδίδοντας τον αριθμό Διεθνούς ταυτότητας συνδρομητή κινητής τηλεφωνίας (IMSI), τον οποίο αποθηκεύει σε μια κάρτα SIM που μπορεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία
Κατηγορία:Αλγόριθμοι ελέγχου αθροίσματος
Μιουόσουαφ

Το **Μιουόσουαφ** (πολωνικά: Miłosław) είναι πόλη του Πόβιατ Βζέσνια, στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας της Πολωνίας. Είναι η διοικητική έδρα της Γκμίνα Μιουόσουαφ. Τα έτη 1975–1998, η πόλη διοικητικά ανήκε στο Βοεβοδάτο Πόζναν. Ο πληθυσμός του είναι 3.514 κάτοικοι (2020).

Το Μιουόσουαφ απέκτησε προνόμια πόλης το 1397, υποβαθμίστηκε πριν από το 1500 και έλαβε εκ νέου προνόμια πόλης το 1539.

Από το Νοέμβριο του 2018, ο Χούμπερτ Γκρουστσίνσκι (Hubert Gruszczyński) είναι ο δήμαρχος. Ανέλαβε τη θέση του Ζμπίγκνιεφ Σκικιέβιτς (Zbigniew Skikiewicz), ο οποίος συνδέθηκε με τη θέση του δημάρχου για σχεδόν 20 χρόνια.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ| Παλάτι του Μιουόσουαφ
Η πρώτη αναφορά του Μιουόσουαφ προέρχεται από το 1314, όταν η πόλη ανήκε στην οικογένεια Μιουοσουάφσκι του οικοσήμου Ντολίβα. Το 1382, πραγματοποιήθηκε ένα συνέδριο των ιπποτών της Μείζονος Πολωνίας κατά της παράδοσης του Πολωνικού στέμματος στον Σιγισμούνδο του Λουξεμβούργου. Έλαβε προνόμια πόλης πριν από το 1397, και ξανά από το 1539. Από το 1487, ανήκε στην οικογένεια Γκούρσκι (Górski).

Κατά τη διάρκεια του Δεκατριετούς Πολέμου, το 1458, το Μιουόσουαφ έστειλε 4 πεζούς στρατιώτες για να βοηθήσουν το πολιορκημένο πολωνικό πλήρωμα του Κάστρου του Μάλμπορκ.

Κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης, ήταν ένα ισχυρό κέντρο του Προτεσταντισμού - μέχρι το 1627, όταν οι Γκούρσκι ασπάστηκαν τον Καθολικισμό. Αργότερα, ήταν υπό την κατοχή της οικογένειας Γκράμπσκι (Grabski), και από το 1777 - της οικογένειας Μιελζίνσκι (Mielżyński). Μέχρι το διαμελισμό της Πολωνίας, η πόλη βρισκόταν εντός των ορίων της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το 1793, μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, η πόλη, μαζί με ολόκληρη την Μεγάλη Πολωνία, ήταν υπό πρωσική κυριαρχία. Το 1806, η Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας, νικηφόρα για τους Πολωνούς, ξέσπασε στη Μεγάλη Πολωνία, με αποτέλεσμα το 1807 η πόλη να ενσωματωθεί στο Δουκάτο της Βαρσοβίας.

Στις 30 Απριλίου 1848, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας που ξέσπασε κατά την Άνοιξη των Εθνών, η πόλη ήταν ο τόπος μιας νικηφόρας μάχης μεταξύ των ανταρτών και του Πρωσικού Στρατού. Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, ήταν το κέντρο των σχολικών απεργιών ενάντια στην αναγκαστική γερμανοποίηση. Το 1893, το Μιουόσουαφ αγοράστηκε από τον Γιούζεφ Κοστσιέλσκι του οικοσήμου Ογκόντσικ. Το Μιουόσουαφ παρέμεινε στα χέρια της οικογένειας Κοστσιέλσκι μέχρι το 1939.

Κατά τη διάρκεια των αποκαλυπτηρίων του μνημείου του Γιούλιους Σουοβάτσκι το 1899, μίλησε μεταξύ άλλων ο Χένρικ Σιενκιέβιτς, και η ομιλία του με τίτλο *Η πολωνική ομιλία* δημοσιεύτηκε αργότερα.

Στο Μιουόσουαφ διεξάγεται η τελετή απονομής του Βραβείου Κοστσιέλσκι.

## Δημογραφία

* Ηλικιακή πυραμίδα κατοίκων του Μιουόσουαφ το 2014.
475x475εσ(*Kobiety=Γυναίκες, Mężczyźni=Άνδρες*)

## Βιομηχανία
Στο Μιουόσουαφ υπάρχει η ζυθοποιεία Fortuna, καθώς και το εργοστάσιο επεξεργασίας κρέατος «Miłosław».

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου της Μεγάλης Πολωνίας