Ιμάντ αντ-Ντιν Ζενγκί Β΄

[μικρογραφία|Νομίσματα του Ιμάντ αλ Ντιν Ζενγκί Β΄. Χρονολογούνται το 583 Έ.Ε. (1187-88 μ.Χ.). Δικέφαλος αετός με το όνομα και τους τίτλους του Αββασίδη χαλίφη [Αλ-Νασίρ|αλ Νασίρ στο στήθος. Νομισματοκοπείο και ημερομηνία γύρω από αυτό / Τετράστιχη επιγραφή που αναφέρει τον Ζενγκί. ταμγκάς στα πλάγια.]]

Ο Αμπούλ Φατάχ Ιμάντ αντ-Ντιν αλ-Μαλίκ αλ-Αντίλ Ζενγκί ιμπν Μαβντούντ, αραβ.:  زنكي بن مودود  (απεβ. το 1197), γνωστότερος ως **Ιμάντ αντ-Ντιν Ζενγκί Β΄**, ήταν εμίρης της δυναστείας των Ζενγκιδών με έδρα το Σιντζάρ και ο πρώτος γιος τού Κουτμπ αλ-Ντιν Μαουντούντ. Κυβέρνησε από το 1171 έως το 1197 το Σιντζάρ, και από το 1181 έως το 1183 το Χαλέπιο.

## Ο βίος του
Ο πατέρας του απεβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 1170, αποκληρώνοντάς τον και ορίζοντας τον 2ο γιο του, Σαΐφ αλ-Ντιν Γκαζί Β΄, ως διάδοχό του. Ο Ιμάντ αλ-Ντιν κατέφυγε στο Χαλέπιο στην αυλή του Νουρ αλ-Ντιν. Ο τελευταίος επενέβη γρήγορα εναντίον της Μοσούλης, καταλαμβάνοντας το Σιντζάρ και πολιορκώντας τη Μοσούλη, η οποία παραδόθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1171. Σε αντίθεση με τις ελπίδες του Ιμάντ αλ-Ντιν, διατήρησε τον έλεγχο της πόλης μόνος του, διορίζοντας έναν βεζίρη εκεί, τον Γκιουμουστεκίν, και άφησε τον τίτλο του εμίρη της Μοσούλης στον Σαΐφ αλ-Ντιν.  Ο Ιμάντ αλ-Ντιν έλαβε το Σιντζάρ ως αποζημίωση. 

Ο Σαΐφ αλ-Ντιν απεβίωσε στις 29 Ιουνίου 1180, και διόρισε τον αδελφό του Ιζζ αλ-Ντιν Μασούντ ως διάδοχό του. Είχε σίγουρα έναν γιο, αλλά ήταν μόνο 12 ετών, και η πολιτική κατάσταση απαιτούσε έναν ισχυρό άνδρα στο τιμόνι του εμιράτου. Ο Σαλαντίν, ο βεζίρης της Αιγύπτου, αρνήθηκε την κηδεμονία του Νουρ αλ-Ντιν, και στη συνέχεια εκμεταλλεύτηκε το τέλος του τελευταίου για να καταλάβει τη Δαμασκό, και ενώ επιδίωκε να ενώσει τους Μουσουλμάνους της Αιγύπτου και της Συρίας υπό την κυριαρχία του, αποτελούσε απειλή για τη Μοσούλη και το Χαλέπιο. Στις 4 Δεκεμβρίου 1181 ο εξάδελφός του Ας-Σαλίχ Ισμαήλ αλ-Μαλίκ, γιος του Νουρ αλ-Ντιν, απεβίωσε χωρίς να έχει γιο ή αδελφό και διόρισε τον Ιζζ αλ-Ντιν Μασούντ για να τον διαδεχθεί, παρά τη γνώμη των συμβούλων του, που πρότειναν τον Ιμάντ αλ-Ντιν. Μετά τις δηλώσεις του αδελφού του Ιζζ αλ-Ντιν, προτίμησε να ανταλλάξει το Σιντζάρ με το Χαλέπιο με τον Ιμάντ αλ-Ντιν. 

Τον Νοέμβριο του 1182 ο Σαλαντίν, επιδιώκοντας να ενοποιήσει τη μουσουλμανική Συρία υπό την κυριαρχία του, πολιόρκησε τη Μοσούλη, αλλά οι μουσουλμάνοι πρίγκιπες, ανησυχώντας για τις φιλοδοξίες του Σαλαντίν, σχημάτισαν έναν συνασπισμό που τον ανάγκασε να άρει την πολιορκία.  Στη συνέχεια, τον Μάιο του 1183, στράφηκε εναντίον του Χαλεπίου και πολιόρκησε την πόλη. Στην πόλη που λεγόταν ότι ήταν απόρθητη, οι κάτοικοί της και οι υπερασπιστές της δεν δίστασαν να επιτεθούν στον στρατό του Σαλαντίν, και ο Ιμάντ αντ-Ντιν μπόρεσε να καλέσει τον αδελφό του Ιζζ αντ-Ντιν Μασούντ ή τους Φράγκους για να αναγκάσουν τον Σαλαντίν να άρει την πολιορκία, αλλά προτίμησε να διαπραγματευτεί, και στις 12 Ιουνίου 1183 κατέληξε στην ανταλλαγή του Χαλεπίου με τις πόλεις Σιντζάρ, Νισίβι, Αλ-Χαμπούρ, Αρ-Ράκκα και Σερούτζ. Ο Ιμάντ αντ-Ντιν Ζενγκί άφησε την πόλη στα χέρια των κατοίκων του Χαλεπίου, οι οποίοι ήταν πάντα πιστοί στους Ζενγκίδες, και οι οποίοι ντρέπονταν για την παραίτηση του εμίρη τους. 

Τον Ιούνιο του 1190 απάντησε με έναν από τους ανιψιούς του από τη Μοσούλη στο κάλεσμα του Σαλαντίν για τζιχάντ εναντίον των Σταυροφόρων που πολιορκούσαν την Άκρα.  Το 1193, εκμεταλλευόμενοι το τέλος του Σαλαντίν, ο Ιμάντ αντ-Ντιν και ο αδελφός του Ιζζ αντ-Ντιν Μασούντ προσπάθησαν να αποτινάξουν την κηδεμονία των Αγιουβιδών, αλλά το τέλος του Ιζζ αντ-Ντιν Μασούντ λίγο αργότερα έθεσε τέλος σε αυτή την προσπάθεια. Ο Ιμάντ αντ-Ντιν απεβίωσε στο Σιντζάρ τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο του 1197. 

## Υστεροφημία
Ο Ιμάντ αλ-Ντιν απέκτησε έναν γιο ονόματι Κουτμπ αλ-Ντιν Μουχαμάντ (απεβ. 1219) από την άγνωστη σύζυγό του, ο οποίος τον διαδέχθηκε.

## Αναφορές

### Έργα που αναφέρονται
* 
* 

Κατηγορία:Ζενγκίδες