open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μουσείο της Αλεξάνδρειας

Το **Μουσείο της Αλεξάνδρειας** ήταν επιστημονικό-εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκτός από το κτήριο το οποίο περιελάμβανε τη φημισμένη Βιβλιοθήκη, ονομάζονταν έτσι και η εκεί εργαζόμενη χορεία των λογίων ανδρών, οι οποίοι διέτριβαν και σιτίζονταν με δημόσια δαπάνη. Ασχολείτο με την μελέτη και διδασκαλία των επιστημών και της φιλολογίας. 
## Ιστορική αναδρομή
Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, ο όρος *«Μουσείον»* αναφέρεται σε ένα οίκημα αφιερωμένο στις τέχνες, όπου λάμβαναν χώρα δραστηριότητες σχετικές με τη μουσική, την ποίηση ή την φιλοσοφία. Μπορούσε επίσης να στεγάζει και βιβλιοθήκη ή συλλογή ιερών κειμένων. Διάσημο παράδειγμα είναι η Ακαδημία του Πλάτωνα στην Αθήνα. Οι χώροι αυτοί καλούνταν Μουσεία επειδή θεωρούνταν υπό την προστασία των Μουσών, θεοτήτων συνυφασμένων με τις τέχνες και τις επιστήμες.

Ιδρυτής του Μουσείου της Αλεξανδρείας θεωρείται ο στρατηγός του Μ. Αλεξάνδρου και μετέπειτα βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος Α' ο Σωτήρ και επεκτάθηκε και εξωραΐστηκε από τον γιο του Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο, παρέμεινε μετέπειτα υπό την εποπτεία της βασιλικής οικογένειας των Πτολεμαίων. Καταστράφηκε από πυρκαγιά επί Ιουλίου Καίσαρα και φαίνεται ότι σύντομα ανοικοδομήθηκε, διότι το συναντάμε και πάλι να ακμάζει επί Αδριανού, Αντωνίνου Ευσεβούς και Μάρκου Αυρηλίου. Ξανά καταστράφηκε επί Καρακάλλα, ο οποίος έδιωξε τους φιλοσόφους, κατάργησε την δημόσια σίτισή τους, και δήμευσε την περιουσία του μουσείου. Την επανόρθωσε ο Αλέξανδρος Σεβήρος και επαναλειτούργησε, παρήκμασε όμως και δεν βρήκε την παλαιά του αίγλη.

## Περιγραφή
Ο γεωγράφος Στράβων μας παρέχει μια μαρτυρία για το Μουσείο στις μέρες του: «*Μέρος των παλατιών είναι και το Μουσείο, το οποίο διαθέτει περίπατο και εξέδρα και έναν μεγάλο οίκο, στον οποίο βρίσκεται το κοινό τραπέζι των φιλολόγων, των ανδρών που είναι μέλη του Μουσείου. Αυτή η σύνοδος διαθέτει κοινή περιουσία και έναν ιερέα υπεύθυνο για το Μουσείο, τον οποίο διόριζαν παλαιότερα οι βασιλείς και σήμερα ο Καίσαρας.*» Από τα λόγια του Στράβωνα είναι δυνατόν να υποθέσουμε ότι το Μουσείο βρίσκονταν στο Βρουχείο, δηλαδή στα ενδότερα βασίλεια. 

Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο ήταν απέραντο οικοδόμημα. Αν και το Μουσείο της Αλεξάνδρειας δεν περιελάμβανε συλλογή γλυπτικής και ζωγραφικής, όπως εκείνην που συγκέντρωσαν οι βασιλείς της Περγάμου, διέθετε ωστόσο αίθουσα αφιερωμένη στην ανατομία, καθώς και εγκαταστάσεις που εξυπηρετούσαν αστρονομικές παρατηρήσεις. Διέθετε μεγάλο άλσος με βοτανικούς και ζωολογικούς κήπους για μελέτη της φυσικής ιστορίας. Ο περίπατος ήταν κατάφυτος με δένδρα κάθε είδους που με την σκιά τους δρόσιζαν τους φιλοσόφους. Αντί για απλό μουσείο με την έννοια που είναι γνωστό από την Αναγέννηση και μετά, επρόκειτο για ένα ίδρυμα που φιλοδοξούσε να συγκεντρώσει μερικούς από τους επιφανέστερους λογίους και επιστήμονες του Ελληνιστικού Κόσμου.

Ανάμεσα στις μεγαλύτερες συνεισφορές του ιδρύματος είναι η συλλογή και διαφύλαξη μεγάλου μερους της αρχαιοελληνικής γραμματείας, από τον Όμηρο ως τον Ησίοδο, όπως τη γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

## Σημειώσεις
  
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αλεξάνδρεια
Κατηγορία:Ιστορικά μουσεία
Κατηγορία:Αρχαία κτίρια και κατασκευές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κίνγκσταουν

Το **Κίνγκσταουν** () είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων. Έχει πληθυσμό 15.900 κατοίκους (εκτ. του 1999) και βρίσκεται στο νησί Άγιος Βικέντιος (νησί) καθώς και στην ενορία Άγιος Γεώργιος. Αποτελεί επίσης το κυριότερο λιμάνι στη νησιωτική χώρα. Είναι έδρα αεροδρομίου (διεθνές αεροδρόμιο Ε. Τ. Τζόσουα, IATA: SVD – ICAO: TVSV), κοντά στο Άρνος Βαλ. 

## Γεωγραφία
Η Κίνγκσταουν βρίσκεται κεντρικά του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων, νότια του Άγιου Βικέντιου και νοτιοδυτικά της ενορίας. Έχει συνολική έκταση 5 τ.χλμ..

## Αξιοθέατα και οικονομική ζωή
Η πόλη έχει χαρακτηριστικά πλακόστρωτα, που απηχούν το αποικιακό της παρελθόν.. Σημαντικό αγροτικό κέντρο, μεταξύ των σπουδαιότερων προϊόντων που εξάγονται είναι οι μπανάνες, οι καρύδες και το αραρούτι. Σημαντικό αξιοθέατο της πόλης είναι ο Βοτανικός Κήπος της, που χρονολογείται από το 1765.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κωμοπόλεων και χωριών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων
* Κατάλογος κωμοπόλεων και χωριών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων ανά πληθυσμό

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφία του λιμανιού
* Συγκοινωνίες από και προς την πόλη


Κατηγορία:Πόλεις του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων
Μπενισανγούλ Γκουμούζ (περιφέρεια)

Το **Μπενισανγκούλ Γκουμούζ** (αμχ. ቤንሻንጉል-ጉምዝ) είναι περιφέρεια της Αιθιοπίας που βρίσκεται στα δυτικά σύνορα της χώρας με το Σουδάν. Συνορεύει με τις Περιφέρειες Ορόμια και την Αμχάρα. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Περιφέρεια 6. Πρωτεύουσα της είναι η Ασόσα. Έχει πληθυσμό περίπου 625.000 κατοίκων και έκταση 49.289 τετ.χλμ. 
Μετά την υιοθέτηση του συντάγματος του 1995, η περιφέρεια δημιουργήθηκε από το δυτικότερο τμήμα της πρώην επαρχίας Γκοτζάμ (το τμήμα βόρεια του ποταμού Abay) και το βορειοδυτικό τμήμα της επαρχίας Welega (το τμήμα νότια του Abay). Το όνομα της περιοχής προέρχεται από την ονομασία των δύο σημαντικότερων φυλών που κατοικούν στην περιοχή - τους Μπέρτα (ονομάζονται επίσης Μπενισανγκούλ) και τους Γκουμούζ.
Η περιοχή αντιμετωπίσει μεγάλες προκλήσεις για την οικονομική της ανάπτυξη, λόγω της έλλειψης βασικών υποδομών μεταφορών και επικοινωνιών. Ο ποταμός Γαλάζιος Νείλος χωρίζει την περιφέρεια και δεν υπήρχε γέφυρα που να τον διασχίζει μέχρι το 2012. Ο κύριος δρόμος που συνδέει τη ζώνη Μετεκέλ και τη ζώνη Ασόσα κατασκευάστηκε από την China Construction Company μόλις το 2012. Ο δρόμος περιλαμβάνει την 365-μέτρων γέφυρα που διασχίζει το ποταμό και καθιστά εύκολο το ταξίδι μεταξύ της περιφερειακής πρωτεύουσας Ασόσα και του Γκιλγκίλ Μπέλες, της πρωτεύουσας της ζώνης Μετεκέλ. Προηγουμένως έπρεπε να ταξιδέψει κανείς μέσω των γειτονικών περιοχών Ορόμια και Αμχάρα, δηλαδή μια απόσταση 1.250 χιλιομέτρων,ενώ με τον νέο δρόμο και τη γέφυρα, η απόσταση έχει μειωθεί περίπου στα 378 χιλιόμετρα. Οι συνθήκες για ταξίδια εντός των ζωνών ποικίλλουν, αλλά είναι συχνά κακές και υπόκεινται σε διαταραχές από την περίοδο των βροχών.

## Κυριότερες εθνικότητες
* Μπέρτα 27%
* Γκουμούζ 23%
* Αμχάρα 22%
* Ορόμο 17%

## Θρησκευτική σύσταση
* Ισλαμισμός 44,1%
* Ορθοδοξία 34,8%
* Προτεσταντική θρησκεία 13,1%

Κατηγορία:Περιφέρειες της Αιθιοπίας
Γκαμπέλα (περιφέρεια)

Η **Γκαμπέλα** (αμχ.: ጋምቤላ) είναι περιφέρεια της Αιθιοπίας που βρίσκεται στην δύση της χώρας. Συνορεύει με την Ορόμια και με την Περιφέρεια των λαών του νότου. Πρωτεύουσα είναι Γαμπέλα. Έχει πληθυσμό περίπου 247.000 κατοικών και έκταση 25.802 τετ.χλμ.  Στην περιφέρεια βρίσκεται Εθνικό πάρκο Γκαμπέλα. Η Γκαμπέλα μοιράζεται στα 4 ζώνη και 1 βοραίδα Γκοδαίρε.  
## Κυριότερες εθνικότητες
*Νουαίρ 40%
*Ανουάκ 27%
*Αμχάρα 8%
*Ορόμο 6%

## Θρησκευτική σύσταση
*Προτεσταντική θρησκεία 44%
*Ορθοδοξία 24,1%
*Ισλαμισμός 5,1%

Κατηγορία:Περιφέρειες της Αιθιοπίας
SVG Air

Οι **SVG Air** (St. Vincent and the Grenadines Air) είναι ο κρατικός αερομεταφορέας του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων, μαζί με τη Mustique Airways. Η κύρια έδρα του είναι το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας Ε. Τ. Τζόσουα, στο Άρνος Βέιλ. Έχει επίσης άλλες έδρες στο Μπαρμπάντος, στη Γρενάδα και στην Αγία Λουκία. Η εν λόγω εταιρεία έχει σταθμό συντήρησης στο κοντινό νησί Μπεκία. Οι SVG Air εξυπηρετούν προγραμματισμένες πτήσεις και πτήσεις τσάρτερ και προς άλλα νησιά της Καραϊβικής. Άλλες υπηρεσίες φτάνουν ως την Τζαμάικα προς τα βόρεια και ως τη Γουιάνα στο Νότο, ενώ πτήσεις πραγματοποιούνται και σε άλλα νησιά των Γρεναδίνων τα οποία διαθέτουν αεροδρόμιο. 

## Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1990 και ξεκίνησε τη λειτουργία της το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ιδιοκτήτες της εταιρείας κατά 75% είναι η St Vincent Grenada Air, ενώ οι οικογένειες Gravel και Barnard έχουν τον έλεγχό της. Στις 19 Νοεμβρίου του 2006 ένα αεροπλάνο της SVG Air τύπου Aero Commander 500S εξαφανίστηκε πάνω από την Μπεκία, ενώ προσέγγιζε το νησί του Αγίου Βικεντίου. Το αεροσκάφος είχε ξεκινήσει από το Κανουάν με προορισμό τον Άγιο Βικέντιο. Τα συντρίμμια του βρέθηκαν στη θάλασσα και ο μοναδικός επιβάτης μαζί με τον πιλότο θεωρείται ότι πέθαναν. 

## Στόλος
Ο στόλος της SVG Air συμπεριλαμβάνει :

* 3 De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter
* 3 Britten-Norman BN2A Islander
* 3 Aero Commander
* 2 Cessna 402

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Μαλακοπλακία

Η **μαλακοπλακία** (από τις λέξεις "μαλακό" + "πλάκα") είναι μια σπάνια φλεγμονώδης κατάσταση που εμφανίζεται ως έλκος ή πλάκα στον ουρογεννητικό σωλήνα και κυρίως στην ουροδόχο κύστη. Ωστόσο μπορεί επίσης να σχετιστεί και με άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η αρρώστια περιγράφτηκε για πρώτη φορά το 1902 από τους Michaelis και Gutmann ως κιτρινωπές πλάκες που εμφανίζονται στο βλενογόνο της ουροδόχου κύστης και προσβάλλει συνήθως γυναίκες άνω των 40 ετών. Τα συμπτώματα της δεν είναι ειδικά και μοιάζουν με αυτά της κυστίτιδας. Έχουν περιγραφεί ελάχιστες περιπτώσεις μαλακοπλακίας του όρχι που εντάσσονται στις κοκκιωματώδεις ορχίτιδες.

Μικροσκοπικά, στην εσωτερική επιφάνεια του προσβεβλημένου οργάνου εμφανίζονται μαλακές κιτρινωπές πλάκες, στις οποίες βρίσκονται μακροφάγα γνωστά ως κύτταρα von Hansemann που περιέχουν τα χαρακτηριστικά σωμάτια Michaelis-Gutmann. Συχνά περιλαμβάνει αρνητικά βακτήρια.

## Αίτια
Η μαλακοπλακία θεωρείται ότι προκύπτει από τον ανεπαρκή θάνατο των βακτηρίων από τα μακροφάγα. Συνεπώς τα βακτήρια που έχουν υποστεί μερική πέψη συσσωρεύονται στα μακροφάγα και οδηγούν στην εναπόθεση ασβεστίου και σιδήρου. Η βλάβη στην ουροδόχο κύστη εκδηλώνεται μέσω του σχηματισμού έλκους ή πλάκας.

Η μαλακοπλακία εμφανίζεται σε ασθενείς που έχουν ιστορικό ανοσοκαταστολής λόγω λεμφώματος, σακχαρώδους διαβήτη, νεφρικής μεταμόσχευσης, λόγω λοίμωξης από E. coli, λόγω μακροχρόνιας θεραπείας με κορτικοστεροειδή ή λόγω καρκίνου, χωρίς όμως να έχει ξεκαθαριστεί η συσχέτισή τους.

## Θεραπεία
Σήμερα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά για την θεραπεία της μαλακοπλακίας.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* περιγραφή περίπτωσης μαλακοπλακίας του όρχεος

## Πηγές
* Παθολογική Ανατομική : Böcker-Denk-Heinz: εκδόσεις Π. Χ. Πασχαλίδης
* Βασική Παθολογική Ανατομική : Emanuel Rubin: εκδόσεις Π. Χ. Πασχαλίδης

## Παραπομπές
* James, William D.; Berger, Timothy G.; et al. (2006). *Andrews' Diseases of the Skin: clinical Dermatology*. Saunders Elsevier. ISBN 0-7216-2921-0
* Liang Cheng; David G. Bostwick (2006). ''Essentials of anatomic pathology''. Springer. pp. 1180–. ISBN 978-1-58829-461-6

Κατηγορία:Ουρολογικές παθήσεις
Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια
Κατηγορία:Σπάνιες μολυσματικές ασθένειες
Τήλεμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τήλεμος** είναι γνωστός ένας γιος του ήρωα Ευρύμου — στην *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία ι, στίχος 509) αναφέρεται ως **Ευρυμίδης**. Ο Τήλεμος πέρασε τη ζωή του κοντά στους Κύκλωπες, και μάλιστα ήταν ο μάντης τους, περίφημος για τις ικανότητές του: Ο τυφλωμένος από τον Οδυσσέα Πολύφημος λέει μουγκρίζοντας:

«Αχ, βγήκαν τώρα τα παλιά της μοίρας τα γραμμένα. / `Ενας προφήτης ζούσε εδώ, τρανός και φημισμένος, / ο Τήλεμος, του Ευρύμου ο γιος, στη μαντοσύνη πρώτος, / που γέρασε στους Κύκλωπες να προφητεύει χρόνια, / και μου προφήτεψε όλα αυτά μια μέρα πως θα γίνουν, / το φως μου πως θα στερηθώ απ' του Δυσέα τα χέρια.»  (*Οδύσσεια*, μετάφρ. Ζ. Σίδερη, ι 507-512)

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Οδύσσεια
Τόναια

Τα **Τόναια** ήταν μία αρχαία ελληνική τοπική εορτή, που γινόταν στη νήσο Σάμο προς τιμή της θεάς `Ηρας. Κατά τη διάρκεια της τελετής των Τοναίων το ξόανο της θεάς μεταφερόταν έξω από τα όρια της πόλεως, κοντά στη θάλασσα, όπου το ράντιζαν με κλαδιά λυγαριάς βουτηγμένα στο θαλασσινό νερό και προσέφεραν γλυκίσματα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 692

Τοναια
Τοναια
Τράμβηλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τράμβηλος** αναφέρεται ένας γιος του βασιλιά της Σαλαμίνας Τελαμώνα και της Ησιόνης, θυγατέρας του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και αδελφής του Πριάμου. Ο Τράμβηλος ήταν ομοθαλής αδελφός του Τεύκρου και ετεροθαλής αδελφός του Αίαντα (μητέρα του Αίαντα ήταν η Περίβοια).

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 692

Τραμβηλος
Τραπεζέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τραπεζέας** (***Τραπεζεύς***) αναφέρεται ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα  με την Κυλλήνη μία από τις Ναϊάδες ή την Νώκακρις ή μιά άγνωστη γυναίκα. . Ο Τραπεζεύς αναφέρεται ως ο επώνυμος ήρωας και ιδρυτής της πόλεως Τραπεζούντος της Αρκαδίας που ανήκε στην στην Παρρασσία χώρα. .Η Τραπεζούντα Αρκαδίας δεν πρέπει να συγχέεται με την Τραπεζούντα του Πόντου. Ο όρος «επώνυμος ήρωας» σημαίνει απλώς ότι έδωσε το όνομά του στην πόλη.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 692

Τραπεζεας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Τηλέπυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τηλέπυλος** αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* η πόλη ή η χώρα των Λαιστρυγόνων (*«λαιστρυγονίη»*). 

## Ονομασία
Το όνομα, από το *τηλε-* = μακριά και το *πύλη*, έχει ίσως σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς την έννοια του «ευρύπυλος, μεγαλόπυλος», ή και «μακρόπυλος» (Ευστάθιος: *«ου τω διαστήματι απ' αλλήλων, αλλά τω πλάτει των πυλών ή τω μήκει»*). 

## Τοποθεσία
Κατά τη γνώμη των μεταγενέστερων αρχαίων Ελλήνων, η Τηλέπυλος βρισκόταν στη Σικελία, ενώ οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι βρισκόταν στην κυρίως Ιταλία, στις Φορμίες (τη σημερινή Μόλα ντι Γκαέτα).

Η Τηλέπυλος ήταν παραθαλάσσιος τόπος και λιμάνι, στα οποία κυριαρχούσε επιβλητικό το απόκρημνο κάστρο του Λάμου (*«αιπύ πτολίεθρον»*):

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

## Παραπομπές

Τηλεπυλος
Τρίφυλος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τρίφυλος** ήταν γιος του Αρκάδος και της Ερατώς ή της Λεάνειρας ή της Μεγάνειρας ή της Νύμφης Χρυσοπέλειας. Τα αδέλφια του ήταν ο Αφείδας της Αρκαδίας, ο Έλατος και ο Αζάνας. Επομένως ο Τρίφυλος ήταν εγγονός του ίδιου του Δία και δισέγγονος του βασιλιά Λυκάονα της Αρκαδίας από την πλευρά του πατέρα του. Σε μία και μόνη παράδοση, ο Τρίφυλος αναφέρεται ως ο επώνυμος ήρωας της Τριφυλίας στην Πελοπόννησο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Τιτυός

Στην ελληνική μυθολογία ο **Τιτυός** ήταν ένας από τους Γίγαντες ή, σύμφωνα με άλλους μυθογράφους, ένας από τους Τιτάνες.

## Ο μύθος
Ο Τιτυός γενεαλογείται είτε ως γιος του Δία και της Ελάρης (κόρης του Ορχομενού ή του Μινύα), είτε, κατά την *[[Οδύσσεια]]*, ως γιος της Γαίας. Κατοικία του Τιτυού κατά τον Όμηρο ήταν η Εύβοια. Ο Τιτυός έλαβε μέρος στη Γιγαντομαχία. Επίσης επιτέθηκε στη Λητώ όταν εκείνη περνούσε από την πόλη που είχε καταλάβει ο Τιτυός, την Πανοπέα της Φωκίδας, για να μεταβεί στους Δελφούς. Στην επίκληση της μητέρας τους προσέτρεξαν τότε ο Απόλλων και η Άρτεμις, που σκότωσαν τον Τιτυό.

Μετά τον θάνατό του, ο πελώριος αυτός Γίγαντας καταδικάστηκε να βρίσκεται τεντωμένος σε μήκος εννέα πλέθρων στον Κάτω Κόσμο και δύο γύπες να τρώνε ακατάπαυστα το ήπαρ του. Ο τάφος του Τιτυού υποτίθεται ότι υπήρχε στην Εύβοια ή στη Βοιωτία.

## Πηγές
* Ομήρου *[[Οδύσσεια]]*: η 324, λ 576 κ.ε.
* *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*: Α΄ 3.12
* Μαρτίνος Κρούσιος: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 874
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 692

Κατηγορία:Γίγαντες
Κατηγορία:Τιτάνες
Τροχίλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τρόχιλος** είναι γνωστός ένας ιεροφάντης (μάντης) από το Άργος, ο οποίος αναφέρεται ως ο πατέρας του Τριπτολέμου και του Ευβουλέα, Σύμφωνα όμως με μία άλλη παράδοση, οι Τριπτόλεμος και Ευβουλέας ήταν παιδιά του Δυσαύλη και γενικότερα επιχειρείται να εμφανισθούν ως γηγενείς της Ελευσίνας, στην οποία είχαν καταφύγει.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Ρήνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ρήνη** είναι γνωστή μία Νύμφη που ζευγάρωσε με τον αγγελιοφόρο των θεών, τον θεό Ερμή, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Σάμωνα, ο οποίος μετανάστευσε από την Αρκαδία μαζί με τον Δάρδανο.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Στυλίδα

Η **Στυλίδα** είναι παραλιακή κωμόπολη και λιμένας της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας. Απέχει 17 χιλιόμετρα από την Λαμία, 225 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 279 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη.

## Ιστορία

Γνωστή από την αρχαιότητα με το όνομα «Φάλαρα», εκτείνεται λίγο παραπάνω από μισό χλμ. από την ακτή του Μαλιακού κόλπου. Ερείπια των δύο ακρινών κάστρων βρίσκονται στις θέσεις «Αγία Αικατερίνη» (δυτικά) και «Καλόγερος» (ανατολικά) αντίστοιχα. Η υποθαλάσσια χάραξη του λιμένα της Στυλίδας τον προηγούμενο αιώνα κατάστρεψε ολοκληρωτικά το ανατολικό κάστρο, αφήνοντας τα συντρίμμια της βάσης του τείχους στη θέση «Νησάκι» όπου είναι ορατά ακόμα και σήμερα. Σύμφωνα με ανασκαφές που πραγματοποιούνται για την ανέγερση καινούργιων κτιρίων, η ιστορία της Στυλίδας φαίνεται να είναι πιο ποικίλη από ότι οι παρόντες κάτοικοι της περιοχής γνωρίζουν. 

Εικάζεται ότι τα Φάλαρα δεν αναπτύχθηκαν σαν οικισμός παρά μόνο από τη ρωμαϊκή κατοχή και μεταγενέστερα. Πολύ αργότερα η Στυλίδα έγινε γνωστή ως η βορειότερη πόλη πριν την οθωμανική επικράτεια, όταν για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε και οριοθετήθηκε το πρώτο ελληνικό κράτος. Λόγω της στρατηγικής της σημασίας η Στυλίδα ήταν ακριτικός σταθμός του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου, πιθανότατα γιατί η Στυλίδα όριζε τότε το ανατολικό (και μοναδικό βατό) πέρασμα στη βόρεια Ελλάδα.

Στη σύγχρονη ιστορία, αξιοσημείωτο είναι ότι στη Στυλίδα δημιουργήθηκε το πρώτο Κέντρο Περιβαλλοντολογικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, με δίδυμο σταθμό στην Υπάτη, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος του οικοσυστήματος Μαλιακού - Οίτης- Σπερχειού.

## Διοικητική διαίρεση

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Βασιλική, το Κούτσουρο, τα Μελίσσια, τους Πεταράδες και τις Πλάκες αποτελούν την κοινότητα Στυλίδας η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυλίδος του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 4.892 κατοίκους.

## Γεωγραφία

Η Στυλίδα βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου, στο 223ο χλμ. της Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Αποτελεί το επίνειο της Λαμίας, από την οποία απέχει περίπου 20 χλμ. ανατολικά καθώς και την έδρα του Δήμου Στυλίδας. 

## Κλίμα

Η Στυλίδα έχει ένα θερμό ημίξηρο κλίμα με ισχυρές μεσογειακές επιρροές. Έχει πολύ θερμά καλοκαίρια λόγω των καταβατικών ανέμων από τα βουνά της Κεντρικής Ελλάδας ενώ έχει σχετικά ήπιους χειμώνες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας
Κατηγορία:Αρχαία Φθιώτιδα
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατάλογος δημάρχων Λευκωσίας

Οι πρώτες εκλογές για την ανάδειξη δημάρχου στο Δήμο Λευκωσίας έγιναν το 1888 με πρώτο δήμαρχο τον Αχιλλέα Λιασίδη. Εκλέγονταν οι δημοτικοί σύμβουλοι, σε αναλογία Έλληνες και Τούρκοι και μετά αυτοί εξέλεγαν τον δήμαρχο. Μετά την εξέγερση του Οκτωβρίου του 1931 οι Βρετανοί απαγορεύουν τις εκλογικές αναμετρήσεις και δήμαρχοι διορίζονται. Το 1943 διενεργούνται πάλι εκλογές μέχρι το 1953 όταν και αρχίζει ο ένοπλος αγώνας των Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα, οι Βρετανοί για μία ακόμα φορά απαγορεύουν τις εκλογές και διορίζουν τους δημάρχους. Το 1991 επανέρχονται οι εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι σήμερα.

 

## Δήμαρχοι Λευκωσίας

## Πηγές
* ekloges.com.cy
*Δήμος Λευκωσίας https://web.archive.org/web/20100421053042/http://www.nicosia.org.cy/lefkosia_istoriadimou_dimarxoi_prin.shtm
*Φιλελεύθερος online

*
δημαρχων λευκωσιας
Θεόδοτος ο Αιτωλός

Ο **Θεόδοτος** ήταν ένας στρατηγός από την Αιτωλία, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στα γεγονότα του πολέμου που διεξήχθη ανάμεσα στους βασιλείς Αντίοχο Γ' των Σελευκιδών και Πτολεμαίο Δ' της Αιγύπτου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Κατά την περίοδο της ανόδου του Αντιόχου Γ' του Μέγα (223 – 187 π.Χ.) ο Θεόδοτος ήταν διοικητής της Κοίλης Συρίας, μιας επαρχίας με στρατηγική σημασία που αποτελούσε μήλον της έριδος ανάμεσα στις δύο δυναστείες για δεκάδες χρόνια. Στην υπηρεσία του Πτολεμαίου Δ' του Φιλοπάτορα αποδείχτηκε ικανός στρατιωτικός, ενισχύοντας τα οχυρά του Λιβάνου και απωθώντας την πρώτη επίθεση του βασιλιά της Συρίας κατά της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου. Μετά τα γεγονότα αυτά, ο Αντίοχος εγκατέλειψε για λίγο τις βλέψεις του στην περιοχή, καθώς κλήθηκε να αντιμετωπίσει την επανάσταση του σατράπη της Μηδίας, του Μόλωνα.

Ο Πτολεμαίος Δ', από την πλευρά του, ήταν πάντοτε κάτω από την εξουσία των ευνοούμενων του αυλικών, ανδρών και γυναικών, που ικανοποιούσαν τις επιθυμίες του για να τους παρέχει τη δυνατότητα να καθοδηγούν τα πολιτικά πράγματα, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε πως τα συγγενικά του πρόσωπα έπρεπε να εξοντωθούν. Οι πιο διαβόητοι από αυτούς είναι οι υπουργοί του Αγαθοκλής και Σωσίβιος. Μετά τις επιτυχίες του στην Ανατολή, ο Θεόδοτος θεωρήθηκε επικίνδυνος για την αλεξανδρινή αυλή, που έβλεπε με καχυποψία όποιον γινόταν δημοφιλής ή έμενε για καιρό σε κάποιο αξίωμα. Πίσω από μια απόπειρα κατά της ζωής του, ο Θεόδοτος διέκρινε το χέρι του Σωσίβιου. Αφού άφησε λοιπόν, σε έμπιστούς του την Τύρο και την Πτολεμαΐδα, έγραψε στον Αντίοχο προσφέροντας του τις δύο αυτές πόλεις το 219 π.Χ.

Ο Αντίοχος δέχτηκε με ευχαρίστηση την προσφορά και έσπευσε να υποστηρίξει στρατιωτικά τον Θεόδοτο στα σχέδιά του. Κατόπιν προσκάλεσε τον Θεόδοτο και τους άνδρες του να ενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί του. Ο συμπατριώτης του τελευταίου Νικόλαος ωστόσο, κατάφερε να αποτρέψει τη μετάβαση συγκεκριμένων τμημάτων των επαρχιών αυτών στα χέρια των Σελευκιδών. Όπως ήταν λογικό, ο Θεόδοτος έκτοτε απολάμβανε υψηλά αξιώματα και την εύνοια του Αντιόχου. Στην εκστρατεία του 217 π.Χ. τέθηκε επικεφαλής μια στρατιάς δέκα χιλιάδων επίλεκτων ανδρών, οπλισμένων κατά το μακεδονικό πρότυπο. Μάλιστα, λίγο πριν την περίφημη Μάχη της Ράφια, βρήκε το θάρρος να εισχωρήσει στα πτολεμαϊκά εδάφη με τη συνοδεία μονάχα δύο συντρόφων του, ώστε να δολοφονήσει τον ίδιο τον Πτολεμαίο. Προετοιμάστηκε αρκετά καλά, αλλά δεν κατάφερε να βρει τη σκηνή όπου κοιμόταν ο βασιλιάς. Τελικά τραυμάτισε δύο άνδρες και θανάτωσε τον Ανδρέα, γιατρό του βασιλιά. Κατόπιν κατάφερε να δραπετεύσει με ασφάλεια και να επιστρέψει άθικτος στο συριακό στρατόπεδο.

Οι αρχαίες πηγές επίσης αναφέρουν πως το 215 π.Χ. επέδειξε παρόμοια τόλμη υποστηρίζοντας το φιλόδοξο σχέδιο κάποιου Λαγόρα να αναρριχηθεί τα τείχη των Σάρδεων κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης για να ανοίξει τις πύλες, η επιτυχία του οποίου πρέπει να οφείλεται σε μεγάλο μέρος στις δικές του ικανότητες.

## Σημειώσεις


## Δείτε επίσης
* Πτολεμαίος Δ' Φιλοπάτωρ
* Αντίοχος Γ' ο Μέγας
* Τέταρτος Συριακός Πόλεμος
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Αρχαίοι Αιτωλοακαρνάνες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Χωριτική αρχή

Η **Χωριτική Αρχή** ήταν μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης που εφαρμόστηκε στα χωριά της Κύπρου από την Τουρκοκρατία  μέχρι το 1999 που καταργήθηκε. Ήταν η κατώτερη μορφή αυτοδιοίκησης στην Κύπρο.

Η αρχή αποτελούνταν από τον *μουχτάρη*, που ήταν και ο πρόεδρος της, και από τους *αζάδες * που ήταν τα μέλη της με κυμαινόμενο αριθμό ανάλογα τους κατοίκους του χωριού το κατώτερο όριο ήταν τέσσερα μέλη.

Επί τουρκοκρατίας στην αρχή διοριζόταν συνήθως κάποιος με μεγάλη περιουσία και άτομο που δεν είχε διαπράξει κάποιας μορφή έγκλημα. Ο διορισμός συνεχίστηκε μέχρι το 1979 που διεξάχθηκαν οι πρώτες εκλογές για τα μέλη της αρχής και τον πρόεδρο, η αρχή από τότε εκλεγόταν κάθε πέντε χρόνια.

Οι βασικές αρμοδιότητες της αρχής ήταν η τήρηση της τάξης, η είσπραξη φόρων, έκδοση πιστοποιητικών, να ειδοποιήσει την αστυνομία, η έκδοση αδειών για κοινωφελή έργα, ανάμεσα στα καθήκοντα τους ήταν και η τήρηση ληξιαρχείου. Ο Μουχτάρης ήταν η εξέχουσα προσωπικότητα του χωριού, φιλοξενούσε στο σπίτι όλους τους επίσημους που επισκέπτονταν το χωριό . Μαζί με τον παπά θεωρούνταν οι ανώτατοι άρχοντες.

Από το 1979 η χωριτική αρχή εκλεγόταν για πέντε χρόνια, το  1999 αντικαταστάθηκε από το Κοινοτικό συμβούλιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Κύπρου
Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Κατηγορία:Υπουργείο Εσωτερικών (Κύπρος)
Βαγγέλης Γκούφας

Ο **Βαγγέλης Γκούφας** (22 Ιανουαρίου 1925 – 1 Νοεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ποιητής. 

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1925. Σπούδασε νομικά. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος και από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το θέατρο ως σεναριογράφος. Ομοίως στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση καθώς και με τη διαφημιστική εταιρία «Γνώμη».

Ο Βαγγέλης Γκούφας είχε γράψει πολλά θεατρικά έργα, κινηματογραφικά σενάρια, πρωτότυπα ραδιοφωνικά σκετς και παρλάτες, πολλές διασκευές για την τηλεόραση και στίχους πολλών τραγουδιών γνωστών συνθετών όπως των Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Κουνάδη, Πλέσσα κ.ά., από τα οποία και ξεχώρισαν το «Όνειρο δεμένο», «Χάθηκε το φεγγάρι», «Τα δάκρυά μου είναι καυτά», «Το σύννεφο έφερε βροχή» κ.ά.

Οι πρώτες του ραδιοφωνικές συνεργασίες ήταν σε κείμενα της ραδιοφωνικής μακρόχρονης σειράς «Πικρή μικρή μου αγάπη». Ανάμεσα στα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν τα μονόπρακτα: «Το κρατητήριο», «Η επιστροφή του ευεργέτη», «Η οργή», «Μικρή παρένθεση», καθώς και τα «Μια πόρτα δραχμές 500», «Το έμπα και έβγα του κόσμου», «Μη πατάτε τη χλόη» που συνέγραψε με τον Βασίλη Ανδρεόπουλο. Παράλληλα έγραψε και πολλές ποιητικές συλλογές.

Ο Βαγγέλης Γκούφας ήταν ο ιδρυτής του θεατρικού σχήματος «Δωδεκάτη Αυλαία» και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Επίσης ήταν μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Το 2006 η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος τον τίμησε για τη συνολική πλούσια καλλιτεχνική του προσφορά.

Ομιλούσε επίσης γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 2016.

## Παραπομπές


## Πηγές
*«Επίτομο Βιογραφικό Λεξικό *Who’s Who* 1979», σ.133.

Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Συμβούλιο βελτιώσεως (Κύπρος)

Το **Συμβούλιο Βελτιώσεως** ήταν μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης στην Κύπρο. Ήταν ανώτερο από τη Χωριτική Αρχή και κατώτερο από το Δημοτικό συμβούλιο.

Το συμβούλιο εφαρμοζόταν σε δήμους και χωριά και είχε αρμοδιότητες ίδιες με του δημοτικού συμβουλίου ή της χωριτικής αρχής. Μέχρι το 1996 πρόεδρος ήταν ο Έπαρχος ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κοινοτάρχη . Κατά την Αγγλοκρατία τα συμβούλια βελτιώσεως αναλάμβαναν και χρέη δημοτικού συμβουλίου όταν οι Βρετανοί καταργούσαν τα κανονικά δημοτικά συμβούλια.

Το 1999 καταργήθηκε και οι αρμοδιότητές του διαβιβάστηκαν στα κοινοτικά και δημοτικά συμβούλια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Κύπρου
Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Κατηγορία:Υπουργείο Εσωτερικών (Κύπρος)
Fundamento de Esperanto

Το ***Fundamento de Esperanto*** ("Το Θεμέλιο της Εσπεράντο") είναι ένα βιβλίο του Ζαμένχοφ, που δημοσιεύτηκε την άνοιξη του  1905. Στις 9 Αυγούστου, 1905 έγινε το επίσημο εγχειρίδιο για την γλώσσα σύμφωνα με το άρθρο 4 της *Διακήρυξης της Βουλώνης* στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Εσπεράντο στην Βουλώνη της Γαλλίας. Θεωρείται ως το μοναδικό κείμενο αυθεντία πάνω από την  Εσπεράντο και για αυτόν τον λόγο δεν επιδέχεται καμία μεταβολή.

Έχει επανεκδοθεί 11 φορές από την αρχική έκδοση του, με πιο πρόσφατη αυτή του 2007, με επιμέλεια του Αντρέ Αλμπώ. Η έκδοση του 2007 αποτελείται από 355 σελίδες.

## Περιεχόμενο
Το *Fundamento* αποτελείται από 4 μέρη  έναν πρόλογο  (*Antaŭparolo*), μια γραμματική (*Gramatiko*), μια συλλογή από ασκήσεις (*Ekzercaro*) και ένα  "Οικουμενικό Λεξικό" (*Universala Vortaro*). Με εξαίρεση τον Πρόλογο, σχεδόν ότι άλλο περιέχεται στο *Fundamento* προέρχεται άμεσα από προηγούμενες εργασίες του Ζάμενχοφ, κυρίως το *[[Unua Libro]]*. Η Εσπεράντο, ωστόσο, υπέστη μια μικρή αλλαγή στο Aldono al la Dua Libro του 1888, όπου ο Ζάμενχοφ έκανε τροποποιήσεις στα χρονικά συσχετικά, αλλάζοντας τις καταλήξεις (*όταν*, τότε, *πάντα*, *μερικές φορές*, *ποτέ*) από *-ian* σε *-iam*, έτσι ώστε τα Εσπεράντο του *Fundamento* είναι ελαφρώς διαφορετική από εκείνα του *Unua Libro*.

Η γραμματική και τα λεξικά του *Fundamento* είναι μεταφρασμένα σε 5 εθνικές γλώσσες : γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά, και  πολωνικά.

## Δήλωση της Βουλώνης
Το *Fundamento de Esperanto* έγινε η επίσημη πηγή της Εσπεράντο στο τέταρτο άρθρο της Δήλωσης της Βουλώνης, στο πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο της Εσπεράντο στην Βουλώνη στη Γαλλία.

Ίσο με το *Fundamento* είναι το *Oficialaj Aldonoj* (*Επίσημες Προσθήκες*). Μέχρι σήμερα, έχουν υπάρξει δέκα Επίσημες Προσθήκες.

Αυτό το επιτακτικό όργανο είναι το Akademio de Esperanto.

## Βιβλιογραφία
* Fundamento de Esperanto. 11a eldono, (2007), Edistudio, redaktis André Albault. ISBN: 9788870360776

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Αγγλική έκδοση της γραμματικής του ''Fundamento''
* Πολύγλωσσο λεξικό του ''Fundamento''
* Λεπτομερή σχόλια σχετικά με το Fundamento, 2ος τόμος, έκδοση 2014, 650 σελίδες. (στα Εσπεράντο).

Κατηγορία:Εσπεράντο
Τζολεόν Λέσκοτ

Ο **Τζολεόν Πάτρικ Λέσκοτ** (*Joleon Patrick Lescott*, 16 Αυγούστου 1982) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε μεταξύ άλλων στην Μάντσεστερ Σίτυ.

## Παιδική ηλικία
Ο Λέσκοτ πέρασε ολόκληρη την παιδική του ηλικία στο Μπέρμιγχαμ. Σε ηλικία πέντε ετών είχε ένα σοβαρό ατύχημα όταν τον χτύπησε αυτοκίνητο στο μέτωπο του υπάρχει ακόμα σημάδι από το τραύμα

## Καριέρα
Ο Λέσκοτ έπαιζε ποδόσφαιρο από μικρός. Γρήγορα τον ανακάλυψε ένας κυνηγός ταλέντων των Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς και τον πήρε στην ομάδα του. Ο Λέσκοτ έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία 17 ετών και γρήγορα κέρδισε τις καρδιές των οπαδών της ομάδας του. Ο Λέσκοτ έμεινε στους Γουόντερερς ως το 2006, οπότε και μεταγράφηκε στην Έβερτον ΦΚ. Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου τον Αύγουστο του 2009 μετά από τρεις καλές χρονιές στην Έβερτον μεταγράφεται στην Μάντσεστερ Σίτι έναντι 22 εκατομμυρίων στερλίνων. 

Το καλοκαίρι του 2016 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΚ.

## Εθνική Αγγλίας
Ο Λέσκοτ ήταν διεθνής με όλες τις μικρές εθνικές ομάδες της Αγγλίας. Τον Οκτώβριο του 2007 έγινε διεθνής και με την Ανδρών.

## Πηγές

* Η καριέρα του Λέσκοτ με αριθμούς 

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ορόμια (περιφέρεια)

Η **Ορόμια** (Αμχαρικά: *ኦሮሚያ ክልል* Ορόμο: *Oromiyaa)*  είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια της Αιθιοπίας και βρίσκεται στο κέντρο της χώρας. Συνορεύει με όλες τις περιφέρειες της Αιθιοπίας, εκτός της Τιγκράι. Έχει πληθυσμό περίπου 26,5 εκατ. κατοίκων και έκταση 353.632 τετ.χλμ.

Έως το 2000 η Αντίς Αμπέμπα (ορόμο *Finfin*) ήταν η πρωτεύουσα της Ορόμιας.

## Κυριότερες εθνικότητες
* Ορόμο 85%
* Αμχάρα 9,1%

## Θρησκευτική σύσταση
* Ισλαμισμός 44,3%
* Ορθοδοξία 41,3%
* Προτεσταντική θρησκεία 8,6%

Κατηγορία:Περιφέρειες της Αιθιοπίας
Αφάρ (περιφέρεια)

Η **Αφάρ** (αμχ.: አፋር) είναι περιφέρεια της Αιθιοπίας που βρίσκεται στα βόρεια της χώρας. Συνορεύει με τις περιφέρειες Ορόμια, Τιγκράι, Αμχάρα και τη Σομαλία. Έχει πληθυσμό περίπου 1,4 εκατ. κατοίκων και έκταση 96.707 τετ.χλμ. Η περιφέρεια μοιράζεται σε 5 ζώνες. Πρωτεύουσα είναι η Σεμέρα. Έως το 2007 η Ασαγίτα ήταν η πρωτεύουσα της περιφέρειας. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι οι Άρμπα Μινχ, Μπόνγκα, Μιζάν Ταιφέρι και Σόδο.

## Κυριότερες εθνικότητες
*Αφάρ 91.8%
*Αμχάρα 5,4%
*Τιγκρίνια 0,8%

## Θρησκευτική σύσταση
*Ισλαμισμός 95,6%
*Ορθοδοξία 3,9%
*Προτεσταντική θρησκεία 0,4%

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Περιφέρειες της Αιθιοπίας
Άλεν Μοντγκόμερι Λιούις

Ο σερ **Άλεν Μοντγκόμερι Λιούις** (*Allen Montgomery Lewis*, 26 Οκτωβρίου 1909 - 18 Φεβρουαρίου 1993) ήταν δικηγόρος και δημόσιος υπάλληλος από την Αγία Λουκία. Υπήρξε πρώτος Γενικός Κυβερνήτης στη χώρα του από την ανεξαρτησία της, για δύο θητείες. Τιμήθηκε από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCMG), το Βασιλικό Τάγμα της Βικτωρίας (GCVO) και από το Σεβαστό Τάγμα του Αγίου Ιωάννη (K.St.J). 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου του 1909. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές και πρώτος πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος της Αγίας Λουκίας, το 1950. Από το 1943 ως το 1951 ήταν μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου και έπειτα γερουσιαστής στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο των Δυτικών Ινδιών (την περίοδο 1958-59). Εκτός από πολιτικός, σταδιοδρόμησε και ως δικαστής στο Εφετείο της Τζαμάικα (Jamaican Court of Appeal) το 1962–1967 και έπειτα ως ανώτερος δικαστής (Chief Justice) στο Ανώτατο Δικαστήριο Ανατολικής Καραϊβικής (1967–1972). Το 1975 ανέλαβε σημαντική θέση (chanchellor) στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών.

Έγινε για πρώτη φορά Γενικός Κυβερνήτης την ημέρα της ανεξαρτησίας της χώρας του, το 1979 και μέχρι το 1980. Το 1982 επανήλθε στο αξίωμα και υπηρέτησε ως το 1987. Απεβίωσε στις 18 Φεβρουαρίου του 1993.

## Παραπομπές

* Βιογραφία στον επίσημο ιστότοπο της κυβέρνησης.

Λιουις
Μπαλτατζής

**Μπαλτατζής** σημαίνει πελεκυφόρος, αυτός που φέρει μπαλτά. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία οι μπαλτατζήδες αποτελούσαν ιδιαίτερη ομάδα υπηρετών των σουλτανικών ανακτόρων οι οποίοι ήταν επιφορτισμένοι με τη φύλαξη του χαρεμιού, φέροντας στη ζώνη τους μπαλτά. Επίσης μπαλτατζήδες λέγονταν και ειδικοί πυροσβέστες (στρατιώτες) πελεκυφόροι που ακολουθούσαν τις πρώτες πυροσβεστικές αντλίες με αποκλειστικό έργο τη κατεδάφιση ξύλινων οικιών προς αποτροπή επέκτασης και περιορισμό πυρκαγιών.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.13ος σ.884

Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Περιφέρεια των λαών του νότου

Η **Περιφέρεια των λαών του νότου** (αμχ. ደቡብ ብሔሮች ብሔረሰቦችና ሕዝቦች ክልል) είναι περιφέρεια της Αιθιοπίας που βρίσκεται στα νότια της χώρας. Συνορεύει με τις περιφέρειες Ορόμια και  Γκαμπέλα. Έχει πληθυσμό περίπου 14,9 εκατ. κατοίκων και έκταση 112.343 τετ.χλμ. Η περιφέρεια μοιράζεται σε 9 ζώνες. Πρωτεύουσα είναι η Αουάσα. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι Άρμπα Μινχ, Μπόνγκα, Μιζάν Ταιφέρι και Σόδο.

## Θρησκευτική σύσταση
* Προτεσταντική θρησκεία 34,8%
* Ορθοδοξία 27,6%
* Ισλαμισμός 16,7%

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Περιφέρειες της Αιθιοπίας
Λιουντμίλα Ένκβιστ

Η **Λιουντμίλα Νικολάεβνα Ένκβιστ** (, , γενν. 21 Απριλίου 1964, χωριό Μπελομέστναγια Κριούσα, Ταμπόφσκαγια όμπλαστ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρωσο-Σουηδή αθλήτρια του στίβου, η οποία αγωνίστηκε με την Σοβιετική Ένωση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και με την Ενιαία Ομάδα της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Επίσης, αγωνίστηκε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 με τη Σουηδίας. Σήμερα ζει στην Ισπανία με το σύζυγό της, Γιόχαν Ένκβιστ.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στο χωριό Μπελομέστναγια Κριούσα της περιφέρειας (όμπλαστ) του Ταμπόφ, στις 21 Απριλίου του 1964. 
Κέρδισε χρυσά μετάλλια στα 100 μ. με εμπόδια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου του 1991 και σε εκείνο του 1997, όπως επίσης και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα. Για τη νίκη της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1997, το οποίο έγινε στην Αθήνα, η αθλήτρια τιμήθηκε με Χρυσό Μετάλλιο στη Σουηδία (Svenska Dagbladet). Ήταν η πρώτη μη Σουηδή που βραβεύτηκε με το εν λόγω μετάλλιο.

Το 1999 διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία. Το 2002 για δεύτερη φορά στην καριέρα της βρέθηκε να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών και τιμωρήθηκε με αποκλεισμό. Έτσι. δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002 στο διθέσιο μπόμπσλεϊ γυναικών.

## Τίτλοι
* 1991: χρυσό μετάλλιο στα 60 μ. με εμπόδια (Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, Σεβίλλη Ισπανίας) και χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο.
* 1996, Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ατλάντα: χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια.
* 1997: Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, Αθήνα, χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. μ εεμπόδια.
* 1999: Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, Σεβίλλη, χάλκινο μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία
* Over hurdles on to ice (Άρθρο στην εφημερίδα ''The Observer'')
* Her Biggest Hurdle 

Ενκ
Παράκτια χειροσφαίριση

thumb|Ένα τέρμα σε αγώνα χειροσφαίρισης στην άμμο
Η **παράκτια χειροσφαίριση** (Beach handball) ή χειροσφαίριση στην άμμο είναι ομαδικό αγώνισμα, το οποίο παίζεται με μία μπάλα. Οι δύο ομάδες προσπαθούν να πετύχουν τέρμα (γκολ) ρίχνοντας τη μπάλα στο τέρμα της άλλης ομάδας. Το άθλημα παρουσιάζει ομοιότητες με τη χειροσφαίριση, με τη διαφορά ότι δε διεξάγεται σε αθλητικό γήπεδο, αλλά στην άμμο. Οι αγώνες δίνονται σε δύο ή τρία σετ, ανάλογα με το χρόνο που η ομάδα θα κερδίσει το δεύτερο σετ του αγώνα.

## Ιστορία
Η πρώτη εμφάνιση του αθλήματος στην Ευρώπη έγινε το 1990 στην Ιταλία. Το 1994 η παράκτια χειροσφαίριση υιοθετήθηκε από τον υψηλότερο φορέα του αθλήματος, τη Διεθνή Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως (Ι.Η.F., Βασιλεία) και το 1995 από τον Ευρωπαϊκό του φορέα, την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως (Ε.Η.F., Βιέννη). Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα παράκτιας χειροσφαίρισης έγινε το 2001 στην Άκιτα της Ιαπωνίας. Τα παγκόσμια πρωταθλήματα γίνονται ταυτόχρονα σε άνδρες και γυναίκες.

Η παράκτια χειροσφαίριση στην Ελλάδα ξεκίνησε επίσημα από το 1996 όταν διεξήχθη το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Handball. Σε διεθνές επίπεδο οι Ελληνικές εθνικές ομάδες αντρών και γυναικών έχουν κερδίσει συνολικά 4 μετάλλια. Η σημαντικότερη διάκριση ήρθε όταν η εθνική ομάδα γυναικών με αντίπαλο στον τελικό τη Νορβηγία, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Καζάν της Ρωσίας το 2018. Επίσης πολύ σημαντικές διεθνές διακρίσεις ήρθαν και στους παράκτιους μεσογειακούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Πάτρα το 2019, στους όποιους κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο και η εθνική αντρών και η εθνική γυναικών, και οι δύο με αντίπαλο στον τελικό την Πορτογαλία, επίσης στους παράκτιους μεσογειακούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Πεσκάρα της Ιταλίας το 2015, η εθνική γυναικών κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, αφού έχασε από την Ιταλία στον μεγάλο τελικό.

## Νικητές στα παγκόσμια πρωταθλήματα
Τα πιο πρόσφατα παγκόσμια πρωταθλήματα διεξήχθησαν στο Καζάν της Ρωσίας, στις 24-29 Ιουλίου του 2018, σε άνδρες και γυναίκες

### Άνδρες

### Γυναίκες

## Νικητές στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα
Τα πιο πρόσφατα ευρωπαικά πρωταθλήματα διεξήχθησαν στην Πολωνία, το 2019, σε άνδρες και γυναίκες.
### Άνδρες

### Γυναίκες

## Νικητές στους μεσογειακούς παράκτιους αγώνες
### Άνδρες

### Γυναίκες

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Καρράς Δ., Παράκτια χειροσφαίριση.

Κατηγορία:Χειροσφαίριση
Χειροσφαιριση
Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα
Φρίταουν

250px|thumb|Άποψη του Φρίταουν
Το **Φρίταουν** () είναι η πρωτεύουσα της Σιέρα Λεόνε, και μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό 1.055.964 κατοίκους (απογραφή του 2015) και έκταση 81,48 τετρ. χιλιόμετρα. Η μητροπολιτική περιοχή της έχει 1.500.234 κατοίκους.

Είναι το κυριότερο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας. Ιδρύθηκε το 1787. Διαθέτει διεθνή αερολιμένα (Λούνγκι) και πανεπιστήμιο. Στην πόλη δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις μηχανουργίας, ελαφράς βιομηχανίας και βιομηχανίας τροφίμων. Το Φριτάουν έχει λιμάνι πρώτης τάξης.

## Βιβλιογραφία

* Shaw, Rosalind, Memories of the Slave Trade: Ritual and the Historical Imagination in Sierra Leone (2002), University of Chicago Press.

Κατηγορία:Πόλεις της Σιέρα Λεόνε
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Υποτελές κράτος

Με τον όρο **υποτελή κράτη** (ή και **εξαρτημένα κράτη**) ή αντίστοιχα εδάφη, (subject states), χαρακτηρίζονται γενικά πολιτειακές οργανώσεις που εξαρτώνται από άλλο κράτος ή συνομοσπονδία κρατών, (επικυρίαρχου ή επικυρίαρχων κρατών), υπέρ του οποίου ή των οποίων στερούνται εκείνες τις αρμοδιότητες που αφορούν στις διεθνείς σχέσεις, όπως π.χ. διπλωματική αντιπροσώπευση, ελεύθερη ανάπτυξη συμμαχιών, ελεύθερου εμπορίου κ.λπ.

Έτσι το έδαφος του υποτελούς κράτους αποτελεί στην πραγματικότητα τμήμα του επικυρίαρχου κράτους και οι υπήκοοί του διατηρούν την ιθαγένεια του επικυρίαρχου κράτους.

Παραδείγματα τέτοιων υποτελών κρατών αποτέλεσαν ορισμένα χριστιανικά και οθωμανικά κράτη σε σχέση με την άλλοτε Οθωμανική Αυτοκρατορία που ήταν:
* Η **[[Ρουμανία]]**, η οποία από το 1815 ήταν φόρου υποτελής της τότε Τουρκίας. Απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1877 και αναγνωρίσθηκε διεθνώς με τη Συνθήκη του Βερολίνου (1878)
* Η **[[Βουλγαρία]]**, που έγινε φόρου υποτελής της Τουρκίας με την παραπάνω συνθήκη. Διακήρυξε την ανεξαρτησία της το 1908.
* Η **[[Σάμος]]**, που περιήλθε στην Τουρκία το 1502. Με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (1830) έγινε "υποτελής χώρα" της Τουρκίας υπό την προστασία Αγγλίας Γαλλίας και Ρωσίας. Το 1913 με τη Συνθήκη Λονδίνου συνδέθηκε με την Ελλάδα.
* Η **[[Κρήτη]]**, τη διοίκηση της οποίας είχαν αναλάβει το 1897 οι Μεγάλες Δυνάμεις, όρισαν αυτονομιακό καθεστώς το 1898, με Ύπατο Αρμοστή τον Πρίγκιπα Γεώργιο. Προσαρτήθηκε στην Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1913.
* Η **[[Αίγυπτος]]**
* Η **[[Τυνησία]]**
* Η **[[Κράτος της Παλαιστίνης|Παλαιστίνη]]** κ.ά.

Σήμερα συνεχίζουν να υφίστανται πολλά παρόμοια κράτη.

## Σημειώσεις
*Σημειώνεται ότι το *υποτελές κράτος* ή *εξαρτημένο* διαφέρει από το Προτεκτοράτο το οποίο αντίθετα διατηρεί τη διεθνή του προσωπικότητα.
*Αντίθετος όρος του υποτελούς ή εξαρτημένου κράτους είναι Ανεξάρτητο κράτος ή Κυρίαρχο κράτος.

## Πηγές
*Α. Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο" Αθήνα 1979 σ.53-54.

Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη
Αράπ Αχμέτ (συνοικία Λευκωσίας)

Η **Αράπ Αχμέτ** () είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία και υπάγεται διοικητικά στην Επαρχία Λευκωσίας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό ελέγχεται εκ των πραγμάτων (de facto) από την μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα βορειοανατολικά συνορεύει με τη Νεάπολη, στα ανατολικά με τη συνοικία Μαχμούτ Πασά, στα νοτιοανατολικά με τη συνοικία Ιπλίκ Παζάρ-Κορκούτ Εφέντι, τη συνοικία Καραμανζαντέ και τη συνοικία Ιμπραχίμ Πασά, στα νότια με τον Άγιο Ανδρέα και στα δυτικά με τον Άγιο Παύλο (Δήμος Αγίου Δομετίου) και το Ορτακιοϊ.

## Ιστορία
Η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Αρμένιοι. Ωστόσο, υπήρχαν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι, μερικοί Ελληνοκύπριοι, Μαρωνίτες, Λατίνοι και Βρετανοί. Τα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας, η περιοχή της Αράπ Αχμέτ και της Καραμανζαντέ ήταν γνωστές ως *Φραγκομαχαλλάς*. Στη συνέχεια ο Φραγκομαχαλλάς διαιρέθηκε στις δύο συνοικίες.

Οι Αρμένοι κατοικούσαν στην περιοχή από τον 10ο αιώνα. Το 1571 οι Οθωμανοί δώρισαν στους Αρμένιους τη γυναικεία μονή του Τάγματος των Βενεδικτίνων ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν στη κατάκτηση της Κύπρου. Τη μονή αυτή την μετέτρεψαν στον αρμενικό ναό της Παρθένου Μαρίας.

Την εποχή της Αγγλοκρατίας, στη συνοικία Αράπ Αχμέτ βρίσκονταν οι κατοικίες των πλούσιων Βρετανών.

Κατά τις δικοινοτικές διαταραχές της περιόδου 1963-64, οι Αρμένιοι κάτοικοι της συνοικίας Αράπ Αχμέτ εκδιώχθηκαν από τους Τουρκοκύπριους. Στα σπίτια τους κατοίκησαν Τουρκοκύπριοι από άλλες περιοχές, οι οποίοι μετά το 1974 επέστρεψαν στα χωριά τους ή εγκαταστάθηκαν σε άλλες περιοχές.

## Πληθυσμός
Η Αράπ Αχμέτ απογραφόταν ξεχωριστά σε μερικές από τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Στις απογραφές του 1931, του 1960, του 1973 και του 1976 δεν απογράφεται ξεχωριστά. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Αράπ Αχμέτ όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού στις οποίες εμφανίζεται. Οι απογραφές από το 1976 και μετά αφορούν το έδαφος της συνοικίας το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
Εθνική Ελλάδας (άρση βαρών ανδρών)

Η Εθνική ομάδα ανδρών της άρσης βαρών Ελλάδας είναι μια από τις πιο επιτυχημένες ελληνικές ομάδες στον παγκόσμιο χώρο. Έχει σημειώσει μεγάλες επιτυχίες έχοντας κατακτήσει 255 μετάλλια σε Ολυμπιάδες, παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Οι Έλληνες αρσιβαρίστες από το 1990 και μετά υπήρξαν από τους κορυφαίους παγκοσμίως. Σήμερα η ελληνική ομάδα βρίσκεται σε ανασύνταξη μετά την αποχώρηση των κορυφαίων αρσιβαριστών και το σκάνδαλο ντόπινγκ που έπληξε την ομάδα πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο το 2008.

## Διακρίσεις

Αθήνα 1906 Μεσοολυμπιακοί Αγώνες

## Πηγές
*weightlifting.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*weightlifting.gr
Τρίπολη (Λιβύη)

250px|thumb|Η Τρίπολη από αέρος
250px|thumb|Ξενοδοχείο στην Τρίπολη
Η **Τρίπολη** () είναι πρωτεύουσα της Λιβύης. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό 1.682.000 κατοίκων και έκταση 400 τετ.χλμ.. Βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Είναι το κυριότερο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο και το πιο μεγάλο λιμάνι της Λιβύης. 

Ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα π.Χ.. Στην πόλη υπάρχουν μηχανουργεία και βιομηχανία τροφίμων. Στην πόλη βρίσκονται 5 πανεπιστήμια (Πανεπιστήμιο Τρίπολης και άλλα) και διεθνής αερολιμένας.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
* Σαράγεβο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Μπέλο Οριζόντε, Βραζιλία
* Βελιγράδι, Σερβία
* Οδησσός, Ουκρανία
* Μαδρίτη, Ισπανία
* Σμύρνη, Τουρκία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τρίπολη online
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Λιβύης
Κατηγορία:Λιμένες της Μεσογείου
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Χαμένοι στο διάστημα (τηλεοπτική σειρά)

Το ***Χαμένοι στο διάστημα*** (αγγλικά: ***Lost in Space***) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας του Ίρβιν Άλεν, παραγωγής της εταιρείας 20th Century Fox Television, η οποία προβλήθηκε από το δίκτυο CBS. 

Διήρκεσε τρεις περιόδους, με 83 συνολικά επεισόδια, που προβλήθηκαν στις ΗΠΑ από τις 15 Σεπτεμβρίου του 1965 έως και τις 6 Μαρτίου του 1968. Την πρώτη σεζόν τα επεισόδια ήταν ασπρόμαυρα, ενώ για το υπόλοιπο διάστημα η παραγωγή ήταν έγχρωμη. Προβλήθηκε και στην Ελλάδα κατά την αρχή της δεκαετίας του '70 (1970-1973) από την ΥΕΝΕΔ και γνώρισε αρκετή επιτυχία για τα δεδομένα της εποχής. 

Το 1998, μια ταινία βασισμένη στο σίριαλ έκανε την εμφάνισή της στις κινηματογραφικές αίθουσες.

## Υπόθεση
Η σειρά είναι, ουσιαστικά, μια διαστημική μεταφορά στη μικρή οθόνη του μυθιστορήματος *Οικογένεια Ροβινσώνων.* 

Το έτος 1997, η Γη υποφέρει από τεράστιο υπερπληθυσμό. Ο καθηγητής Τζον Ρόμπινσον, η σύζυγός του Μορίν, τα παιδιά τους (Τζούντι, Πένι και Γουίλ) και ο Ταγματάρχης Ντον Γουέστ επιλέγονται να σταλούν στον τρίτο κατά σειρά πλανήτη του αστερισμού Άλφα του Κενταύρου, προκειμένου να ιδρύσουν μια αποικία, ώστε να κατοικηθεί στη συνέχεια από τους γήινους. Για τη μεταφορά τους πρόκειται να χρησιμοποιήσουν ένα διαστημόπλοιο που σχεδίασε ο καθηγητής Ρόμπινσον, το "Τζούπιτερ 2".

Ωστόσο, ο δόκτωρ Ζάκαρι Σμιθ, ένας πράκτορας μιας εχθρικής κυβέρνησης στέλνεται με στόχο να σαμποτάρει την αποστολή. Επιτυγχάνει να αποσυντονίσει το ρομπότ του σκάφους, όμως στη συνέχεια παγιδεύεται και ο ίδιος μέσα στο διαστημόπλοιο και λόγω του επιπλέον βάρους, το "Τζούπιτερ" χάνει εντελώς τον προσανατολισμό του και περιπλανιέται στο αχανές σύμπαν. Τελικά συντρίβονται σε έναν άγνωστο πλανήτη, όπου επιζούν μετά από πολλές περιπέτειες. Η φιγούρα του Σμιθ παραμένει καθόλη τη διάρκεια της σειράς ως μια φυσιογνωμία που συνδυάζει το κωμικό με το τραγικό στοιχείο, δοκιμάζοντας την υπομονή και την αντοχή της οικογένειας Ρόμπινσον. 

## Συντελεστές
Ηθοποιοί: Άντζελα Κάρτραϊτ, Μαρκ Γκοντάρ, Μάρτα Κρίστεν, Μπομπ Μέι (Ρομπότ), Τζόναθαν Χάρις, Τζουν Λόκχαρτ, Γκάι Γουίλιαμς και Μπιλ Μάμυ. Τη σκηνοθεσία της σειράς υπογράφουν οι Ντον Ρίτσαρτσον, Σόμπι Μάρτιν, Νέιθαν Τζουράν, Έζρα Στόουν κ.α., ενώ βασικοί σεναριογράφοι ήταν οι Έρβιν Άλεν, Πίτερ Πέικερ και Μπάρνεϊ Σλέιτερ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χαμένοι στο διάστημα στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές διαστημικής περιπέτειας
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Κατηγορία:Ρομπότ στην τηλεόραση
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν ταινίες