open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νικόλαος Λέλης

Ο **Νικόλαος Γ. Λέλης** ήταν Έλληνας διπλωμάτης και ποιητής. 

## Βιογραφία
Ο Νικόλαος Γ. Λέλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1887 και ήταν γιος του Γεωργίου και της Αντιόπης Ταμπακοπούλου. Το 1916 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1919 ήταν αναπληρωτής πρόξενος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και το 1920 γενικός πρόξενος, το 1921 επιτετραμμένος (chargé d'affaires) στο Κάιρο. Το 1923 γραμματέας του Υπουργείου των Εξωτερικών της Ελλάδας και πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους από το 1927 μέχρι και το 1929. Το 1937 ήταν γενικός πρόξενος στη Νέα Υόρκη όπου και συνέβαλε στην αναδιοργάνωση των ελληνικών κοινοτήτων της Αμερικής. 

Στην πρώτη διάσκεψη του ΟΗΕ στον Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ (25 Απριλίου 1945), ο Νικόλαος Λέλης ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας υπό την ηγεσία του Ιωάννη Σοφιανόπουλου, και συμμετείχε στην επιτροπή για την σύνταξη του καταστατικού χάρτη του Οργανισμού.

Το 1947 ήταν πληρεξούσιος υπουργός (Minister Plenipotentiary) της Ελλάδας στη Χάγη. Πέθανε στις 26 Αυγούστου του 1958 στην Αθήνα. Η αναγγελία θανάτου του δημοσιεύτηκε στους New York Times. 

## Εργογραφία

### Ποιητικές συλλογές
• Επινίκιον/Victorial Poems, εκδόσεις Anatolia Press, 1943, Νέα Υόρκη.

• Apollo in Times Square, εκδόσεις L.J.C. Boucher, 1954, Χάγη.

• O Spring... (2004). Ένα από τα ποιήματα του Apollo in Times Square μεταφράστηκε στα ολλανδικά το 2004.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κόμητες του Όλντενμπουργκ

Ακολουθεί ο κατάλογος των Κομήτων, Δουκών, Μεγάλων δουκών και Πρωθυπουργών του Όλντενμπουργκ.

*1088 1101–1108 Έγκιλμαρ Α΄ του Όλντενμπουργκ
*1108–1143 Έγκιλμαρ Β΄ του Όλντενμπουργκ
*1143–1168 Χριστιανός Α΄ του Όλντενμπουργκ
*1168–1211 Μαυρίκιος Α΄ του Όλντενμπουργκ
*1209–1251 Όθων Α΄ του Όλντενμπουργκ, συμβασιλεύς με τον Χριστιανό Β΄ και Ιωάννη Α΄
*1211–1233 Χριστιανός Β΄ του Όλντενμπουργκ
*1233–1272 Ιωάννης Α΄ του Όλντενμπουργκ
*1272–1278 Χριστιανός Γ΄ του Όλντενμπουργκ
*1272–1301 Όθων Β΄, κόμης του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ
*1278–1305 Ιωάννης Β΄ του Όλντενμπουργκ
*1302–1323 Χριστιανός Δ΄
*1305–1345 Ιωάννης Γ΄
*1331–1356 Ιωάννης Δ΄
*1345–1368 Κορράδος Α΄ του Όλντενμπουργκ
*1368–1386 Κορράδος Β΄
*1386–1420 Μαυρίκιος Β΄
*1368–1398 Χριστιανός Ε΄ του Όλντενμπουργκ
*1398–1423 Χριστιανός ΣΤ΄
*1423–1440 Ντίτριχ του Όλντενμπουργκ
*1440–1448 Χριστιανός Α΄ της Δανίας
*1448–1483 Γεράρδος ΣΤ΄ του Όλντενμπουργκ
*1483–1500 Αδόλφος του Όλντενμπουργκ
*1500–1526 Ιωάννης Ε΄ του Όλντενμπουργκ
*1526–1529 Ιωάννης ΣΤ΄ του Όλντενμπουργκ, συμβασιλεύς με τους αδελφούς του Γεώργιο, Χριστόφορο και Αντώνιο Α΄ (παραιτήθηκαν το 1529)
*1526–1529 Γεώργιος, συμβασιλεύς με τους αδελφούς του Ιωάννη ΣΤ΄, Χριστόφορο και Αντώνιο Α΄, πιέστηκε σε παραίτηση (1529). 
*1526–1566 Χριστόφορος του Όλντενμπουργκ, συμβασίλευσε με τους αδελφούς του Ιωάννη ΣΤ΄ και Αντώνιο Α΄
*1526–1573 Αντώνιος Α΄ του Όλντενμπουργκ, συμβασίλευσε με τους αδελφούς του Ιωάννη ΣΤ΄ και Χριστόφορο
*1573–1603 Ιωάννης Ζ΄ του Όλντενμπουργκ
*1573–1619 Αντώνιος Β΄, κόμης του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ
*1603–1667 Αντώνιος Γκύντερ του Όλντενμπουργκ & Ντέλμενχορστ
*1667–1670 Φρειδερίκος Γ΄ της Δανίας
*1670–1699 Χριστιανός Ε΄ της Δανίας
*1699–1730 Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας
*1730–1746 Χριστιανός ΣΤ΄ της Δανίας
*1746–1766 Φρειδερίκος Ε΄ της Δανίας
*1766–1773 Χριστιανός Ζ΄ της Δανίας
*1773 Παύλος Α΄ της Ρωσίας
*1773–1774 Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ του Όλντενμπουργκ

## Δούκες του Όλντενμπουργκ

Στην Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία (1810 - 1813)

## Μεγάλοι Δούκες του Όλντενμπουργκ

## Παραπομπές



## Πηγές

*Grand Duke of Oldenburg Dead. Connected with Russian Imperial Family. His Military Services". The New York Times. June 14, 1900

Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Κατηγορία:Δούκες του Όλντενμπουργκ
Κατηγορία:Όλντενμπουργκ (κρατίδιο)
Λακκί Ρόδου

Το **Λακκί** είναι οικισμός στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα, σε απόσταση περίπου 61 χλμ. ΝΔ. από την πόλη της Ρόδου. Βρίσκεται στο μέσο του νησιού και προς τις δυτική του πλευρά,  στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Ατάβυρου σε υψόμετρο 207 μέτρα. Αναφέρεται επίσημα το 1948 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σιάνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Σιάνα αποτελούν την κοινότητα Σιάνων που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αταβύρου του δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 1 κάτοικος.

## Σημείωση
Στα Δωδεκάνησα υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί Λακκί Λέρου και Λακκί Καρπάθου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Ανσέλμ Παγιέν

Ο **Ανσέλμ Παγιέν** (6 Ιανουαρίου 1795 - 12 Μαΐου 1871) ήταν διακεκριμένος Γάλλος χημικός, ο οποίος ανακάλυψε το ένζυμο *[[αμυλάση]]* και επίσης, μελέτησε και αναγνώρισε τον βασικότερο υδατάνθρακα, την κυτταρίνη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1795. Άρχισε να μελετά τις φυσικές επιστήμες με τον πατέρα του, όταν ήταν μόλις 13 ετών. Αργότερα σπούδασε Χημεία στο γαλλικό πανεπιστήμιο, École Polytechnique, υπό την καθοδήγηση των χημικών Louis Nicolas Vauquelin και Μισέλ Εζέν Σεβρέλ.

Σε ηλικία μόλις 23 ετών, ο Παγιέν έγινε διευθυντής ενός εργοστασίου διύλισης βόρακα, όπου ανέπτυξε μόνος του μια καινοτομική διεργασία για σύνθεση του βόρακα από σόδα και βορικό οξύ. Μέχρι τότε, ο βόρακας εισάγονταν από τις Ανατολικές Ινδίες αποκλειστικά από τους Ολλανδούς. Η νέα μέθοδος του Παγιέν έριξε την αξία του βόρακα στο ένα τρίτο της τότε εμπορικής τιμής, και βέβαια  το ολλανδικό μονοπώλιο.

## Καινοτομίες
Ανέπτυξε πρώτος καινοτομικές μεθόδους για το ραφινάρισμα της ζάχαρης, μαζί με σύστημα εξευγενισμού του αμύλου και του αλκοόλ από τις πατάτες. Επιπρόσθετα εισήγαγε μια μέθοδο για τον ποσοτικό προσδιορισμό του αζώτου. Εφηύρε επίσης ένα νέο *αποχρωματόμετρο*, το οποίο υποστήριζε εργαστηριακά την ανάλυση, τον αποχρωματισμό, τη λεύκανση και την κρυστάλλωση της ζάχαρης.

Το 1833 ανακάλυψε -και κατονόμασε από την ομώνυμη ελληνική λέξη- το πρώτο ένζυμο, τη ***διαστάση***, ή πιο ευρέως γνωστή ως αμυλάση.

Η πιο σημαντική του όμως ανακάλυψη υπήρξε αυτή της κυτταρίνης. Πρώτος την απομόνωσε από φυτική ύλη, διέκρινε ότι αποτελεί βασικό μέρος των κυτταρικών τοιχωμάτων των φυτών, κατέγραψε τη χημική της δομή, και τέλος συνεισέφερε στην ονομασία του πιο άφθονου και σημαντικού υδατάνθρακα (κυτταρίνη).

Το 1835 εκλέχθηκε καθηγητής πανεπιστημίου στη ανώτατη σχολή École Centrale Paris, ενώ αργότερα κατέλαβε την έδρα του καθηγητή στο εθνικό ερευνητικό ίδρυμα Conservatoire des Arts et Métiers. Πέθανε στο Παρίσι στις 13 Μαΐου 1871.

## Υστεροφημία
Η Αμερικανική Χημική Εταιρεία (*American Chemical Society*) έχει καθιερώσει ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία της προς τιμήν του, το ***βραβείο Anselme Payen***.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Kongō Gumi

Η **Kongō Gumi** (株式会社金剛組, Kabushiki Gaisha Kongō Gumi) είναι ιαπωνική κατασκευαστική εταιρεία βουδιστικών ναών και ιερών. Μέχρι το 2006, όταν και πωλήθηκε στην Takamatsu Construction Group, ήταν η παλαιότερη επιχείρηση στον κόσμο, με πάνω από 1.400 χρόνια συνεχόμενης λειτουργίας από την οικογένεια Kongō.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 578 από Κορεάτες εξειδικευμένους ξυλουργούς που εγκαταστάθηκαν στην Οσάκα της Ιαπωνίας, προκειμένου να χτίσουν τον πρώτο βουδιστικό ναό της χώρας. Σήμερα η εταιρεία εξακολουθεί να ασχολείται με την ανέγερση και συντήρηση και ανακαίνιση βουδιστικών ναών και γενικότερα κτιρίων πολιτιστικής κληρονομιάς.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιαπωνίας
Σύλλογος «Οι Φίλοι της Μουσικής»

Ο **Σύλλογος «Οι Φίλοι της Μουσικής»** (συντομογραφία: ) είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, υπεύθυνος για την διαχείριση και ευρυθμία της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη», της Καμεράτας - Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής, της Camerata Junior - Ορχήστρα Νέων των Φίλων της Μουσικής και της Musica – Μικτή Χορωδία των Φίλων της Μουσικής. Πρόκειται για νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με πρόεδρο τον Πάνο Δημαρά, από το 2011, και διευθυντή τον Αλέξανδρο Χαρκιολάκη, από το 2017. Από την ίδρυσή του, το 1953, μέχρι και σήμερα, αποτελεί το πιο αξιόλογο και ενεργό εγχώριο πολιτιστικό σωματείο.

## Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1953 από την Αλεξάνδρα Τριάντη, τον Λάμπρο Ευταξία και τον Χρήστο Λαμπράκη, μετά την υπ' αριθμόν 12.668/27-11-1953 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών.

## Πρόεδροι

* Λάμπρος Ευταξίας (1954-1968)
* Αλεξάνδρα Τριάντη (1968-1977)
* Χρήστος Λαμπράκης (1977-2009)
* Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός (2009-2011)
* Πάνος Δημαράς (από το 2011)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σύλλογοι στην Ελλάδα
Πιερ Αλεσίνσκι

Ο **Πιερ Αλεσίνσκι** (, γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου 1927) είναι Βέλγος καλλιτέχνης. Ζει και εργάζεται στη Γαλλία από το 1951. Το έργο του σχετίζεται με τον τασισμό, τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και τη λυρική αφαίρεση.

## Βίος
Ο Αλεσίνσκι γεννήθηκε στο Σάαρμπεκ. Το 1944 φοίτησε στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Αρχιτεκτονικής και Διακοσμητικών Τεχνών της Λα Καμπρ των Βρυξελλών, όπου σπούδασε τεχνικές εικονογράφησης, εκτύπωση και φωτογραφία. Το 1945 ανακάλυψε το έργο των Ανρί Μισώ, Ζαν Ντυμπυφέ και ανέπτυξε φιλία με τον κριτικό τέχνης Ζακ Πουτμάν.

## Καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Το 1949 συνεργάστηκε με τους Κριστιάν Ντοτρεμόν, Καρέλ Απέλ, Κονστάν, Γιαν Νιουβενχάις και Άσγκερ Γιορν για να σχηματίσουν την καλλιτεχνική ομάδα COBRA. Συμμετείχε τόσο στις εκθέσεις της COBRA και το 1951 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει χαρακτική στο Atelier 17 υπό την καθοδήγηση του Στάνλεϊ Γουίλιαμ Χέιτερ.

Το 1954 πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στο Παρίσι και άρχισε να ενδιαφέρεται για την κινεζική και την ιαπωνική καλλιγραφία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ήταν ανταποκριτής στο Παρίσι για το ιαπωνικό περιοδικό Bokubi (Η ομορφιά του μελανιού) που εξέδιδε ο Μορίτα Σιργιού της ομάδας Bokujinkai. Το 1955, ενθαρρυμένος από τον Χένρι Στορκ και τον Λουκ ντε Χόις, έφυγε για την Ιαπωνία με τη σύζυγό του. Διοργάνωσε την έκθεση *Night*, 1952 (Μουσείο Τέχνης Οχάρα, Κουρασίκι) και γύρισε μια ταινία.

Μέχρι το 1960 είχε πραγματοποιήσει εκθέσεις στο Λονδίνο, στη Βέρνη και στη Μπιενάλε της Βενετίας και στη συνέχεια στο Πίτσμπεργκ, στη Νέα Υόρκη, στο Άμστερνταμ και στο Σίλκεμποργκ, μιας και η διεθνής φήμη του αυξανόταν.

Συνεργάστηκε με τον Γουαλάσε Τινγκ και συνέχισε να βρίσκεται κοντά στον Κριστιάν Ντοτρεμόν. Ανέπτυξε επίσης δεσμούς με τον Αντρέ Μπρετόν.
Η διεθνής σταδιοδρομία του συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '70 και το 1983 έγινε καθηγητής ζωγραφικής στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι. Για τη θεατρική περίοδο 2018/2019 στην Κρατική Όπερα της Βιέννης ο Πιερ Αλεσίνσκι σχεδίασε τον πίνακα μεγάλης κλίμακας (176 τ.μ.) *Loin d'ici* στο πλαίσιο της εκθεσιακής σειράς *Safety Curtain*.

## Βραβεία
Το 1994 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών και το 1995 ένα από τα σχέδιά του χρησιμοποιήθηκε σε γραμματόσημο των Βελγικών Ταχυδρομείων.

## Συλλογές
Έργα του βρίσκονται στις συλλογές των Βασιλικών Μουσείων Καλών Τεχνών του Βελγίου, της Tate, του Μουσείου Λούντβιχ στην Κολωνία, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, του Κέντρου Τέχνης Γουόκερ στη Μινεάπολη, του Μουσείου Τέχνης του Νοτιοανατολικού Τέξας στο Μπομόντ του Τέξας, του Μουσείου Τέχνης Φορτ Λόντερντεϊλ, του Πανεπιστημίου Νόβα Σαουθίστερν στο Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα. Ο αστεροειδής της κύριας ζώνης 14832 Αλεσίνσκι ονομάστηκε προς τιμήν του τον Οκτώβριο του 2000.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Βέλγοι καλλιτέχνες
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου
Κατηγορία:Μοντέρνοι καλλιτέχνες
Κοινότητα Βισταγής

Η **Κοινότητα Βισταγής** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και τον ορισμό του οικισμού Βισταγή ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και την Μονή Ασωμάτων. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Βισταγή, η (201)
* Μονή Ασωμάτων, η (19)

Συνολικά η κοινότητα έχει 220 κατοίκους και εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κ. Μαρία Μαλλιάρου. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Locking (χορός)

Το **locking** (, που σημαίνει «κλείδωμα» στα αγγλικά) είναι στυλ φανκ χορού, που σήμερα συνδέεται και με τον χιπ χοπ χορό. 

## Ονομασία
Το όνομα βασίζεται στην έννοια των κινήσεων *κλειδώματος*, που σημαίνει πάγωμα από μια γρήγορη κίνηση και «κλείδωμα» σε μια συγκεκριμένη θέση, κρατώντας αυτή τη θέση για λίγο και μετά συνεχίζοντας με την ίδια ταχύτητα όπως πριν. 

## Δομή
Βασίζεται σε γρήγορες και ευδιάκριτες κινήσεις χεριών και χεριών σε συνδυασμό με πιο χαλαρούς γοφούς και πόδια. Οι κινήσεις είναι γενικά μεγάλες και υπερβολικές, και συχνά πολύ ρυθμικές και στενά συγχρονισμένες με τη μουσική. Το κλείδωμα είναι προσανατολισμένο στην απόδοση, συχνά αλληλεπιδρά με το κοινό χαμογελώντας ή δίνοντάς του ένα υψηλό πέντε, και ορισμένες κινήσεις είναι αρκετά κωμικές.

## Ιστορικό
Το locking χορευόταν αρχικά με παραδοσιακή φανκ μουσική, όπως αυτή που παρήγαγε ή εκτελούσε ο Τζέιμς Μπράουν.  Η μουσική φανκ εξακολουθεί να προτιμάται συνήθως και χρησιμοποιείται από πολλούς διαγωνισμούς όπως Juste Debout και Summer Dance Forever. Οι κινήσεις κλειδώματος δημιουργούν μια έντονη αντίθεση προς τις πολλές γρήγορες κινήσεις που κατά τα άλλα εκτελούνται αρκετά συνεχόμενα, σε συνδυασμό με την απόδοση σε στυλ μίμου και την υποκριτική και άλλους χορευτές. 

Το κλείδωμα περιλαμβάνει πολλά ακροβατικά και σωματικά απαιτητικές κινήσεις, όπως η προσγείωση στα γόνατα και το σχίσιμο. Αυτές οι κινήσεις απαιτούν συχνά προστασία γονάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χιπ χοπ χορός
Κατηγορία:Χορός στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ρένα Μόλχο

Η **Ρένα Μόλχο** (1946) είναι Ελληνίδα ιστορικός.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε ευρωπαϊκή ιστορία στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έκανε διδακτορικό στη φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου.

Η έρευνά της εστιάζει στις διαφορετικές πτυχές της οθωμανικής και της ελληνικής εβραϊκής ιστορίας και πολιτισμού και πιο συγκεκριμένα σε αυτήν των Εβραίων της Θεσσαλονίκης.

Το βιβλίο της *Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης 1856-1919, Μια ιδιαίτερη κοινότητα* βραβεύτηκε το 2000 από την Ακαδημία Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ιστορικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Θέμης Χειμάρας

Ο **Θέμης (Θεμιστοκλής) Χειμάρας** (1975) είναι Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στη Λαμία και είναι γιος του πρώην βουλευτή και νομάρχη, Θανάση Χειμάρα.

Το 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας με την παράταξη του Κώστα Μπακογιάννη και από το 2016 μέχρι το 2019 ήταν αντιπεριφερειάρχης Επιχειρηματικότητας, Εξωστρέφειας και Αναπτυξιακού Προγραμματισμού. Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία. Παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 2023 μετά την αποκάλυψη ότι η εταιρεία του λάμβανε προμήθειες από το δημόσιο. Ο ίδιος δήλωσε πως δεν γνώριζε το ασυμβίβαστο και πως συνεχίζει να υποστηρίζει τη Νέα Δημοκρατία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αντιπεριφερειάρχες
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Επάνω Καλαμώνας Ρόδου

Ο **Επάνω Καλαμώνας** είναι οικισμός της Ρόδου στα Δωδεκάνησα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|346x346εσ|Η Κοιλάδα των Πεταλούδων
Ο Επάνω Καλαμώνας βρίσκεται στο βόρειοδυτικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 120 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 23  χλμ. ΝΔ. από την πόλη της Ρόδου. Στα βορειοδυτικά είναι ο Θεολόγος ενώ δίπλα και νοτιοανατολικά η Κοιλάδα των Πεταλούδων και η Ιερά Μονή Παναγίας Καλόπετρας. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας η ευρύτερη περιοχή (δηλ. του Θεολόγου) ήταν τσιφλίκι Τούρκου Αγά και οι κάτοικοι του δουλοπάροικοι στα ίδια τους τα κτήματα μέχρι που τα εξαγόρασαν το 1920. Στην περίοδο της ιταλοκρατίας δημιουργήθηκε ο πρότυπος αγροτικός οικισμός του *Peveragno* και ξεκίνησε η αξιοποίηση της Κοιλάδας των Πεταλούδων.

## Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1948, με την παλιά του ονομασία *Καλαμώνας (Πεβεράνιο)* να προσαρτάται στην κοινότητα Δαματρίας ενώ το 1951 διορθώθηκε σε Επάνω Καλαμών. Σύμφωνα με το προγράμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Θεολόγο αποτελούν την Κοινότητα Θεολόγου η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πεταλούδων του Δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 189 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Peveragno (Άνω και κάτω Καλαμώνας) από τον ιστότοπο https://naturarodos.gr/i

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Ελληνικό λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες

Ο όρος **Ελληνικό λόμπι** αναφέρεται σε νομικούς, επιχειρήσεις και εταιρείες δημοσίων σχέσεων και επαγγελματίες λομπίστες υπό την αιγίδα του Ελληνοαμερικανικού Ινστιτούτου που εργάζεται για λογαριασμό των συμφερόντων της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης. Η επίσημη "ίδρυση" του Ελληνικού Λόμπι εκτιμάται ότι ξεκίνησε με την άφιξη των πρώτων Ελληνοαμερικανών το 1768. Στόχος του ελληνικού λόμπι είναι να προωθήσει τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών και να συνδέσει το σύνολο της ελληνοαμερικανικής κοινότητος που ανέρχεται περίπου στο 1% του συνολικού πληθυσμού των ΗΠΑ. Με την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης το 2008, διάφοροι οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένων ατόμων υψηλής ισχύος με κυρίως αμερικανική καταγωγή, άσκησαν επιρροή για την ανάπτυξη των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνοαμερικανικές σχέσεις
Ιωάννης Χριστιανός, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ

Ο **Ιωάννης Χριστιανός, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ** (26 Απριλίου 1607 - 30 Ιουνίου 1653) ήταν Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ (1627 - 1653). Ο Ιωάννης Χριστιανός ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αλέξανδρου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και της Δωροθέας του Σβάρτσμπουργκ-Ζόντερσχαουζεν  κόρης του  Ιωάννη-Γκύντερ Α΄, κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Ζοντερσχάουζεν. Ο πατέρας του πέθανε και τον όρισε διάδοχο αφού άφησε μεγάλα χρέη. Την διοίκηση ανέλαβε ωστόσο η μητέρα του και ο ίδιος ήταν υποχρεωμένος να πληρώσει ετήσια αποζημίωση στους αδελφούς του, η τακτική αυτή εκτίναξε περισσότερο τα χρέη. Ο Ιωάννης Χριστιανός πέθανε στο Σόντερμπουργκ (1653) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χριστιανός Αδόλφος Α΄.

## Οικογένεια
Με την σύζυγό του Άννα του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ (4 Νοεμβρίου 1634) απέκτησε:
* Δωροθέα Αυγούστα (30 Σεπτεμβρίου 1636 - 28 Φεβρουαρίου 1662), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ίττερ.
* Χριστίνα Ελισάβετ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ (23 Ιουνίου 1638 – 7 Ιουνίου 1679), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ερνέστο Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Δεν απέκτησαν απογόνους. 
* Ιωάννης Φρειδερίκος (1639 - 1649), απεβ. 10 ετών.
* Χριστιανός Αδόλφος Α΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Φράντσχαγκεν (3 Ιουνίου 1641 – 2 Ιανουαρίου 1702), δούκας του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Φράντσχαγκεν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Oldenburg". genealogy.euweb.cz. 

Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κάτω Καλαμώνας Ρόδου

Ο **Κάτω Καλαμώνας** είναι οικισμός της Ρόδου στα Δωδεκάνησα.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κάτω Καλαμώνας βρίσκεται στο βόρειοδυτικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 30 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την πόλη της Ρόδου. Στα δυτικά είναι ο Θεολόγος, βορειοανατολικά το Παραδείσι με τον Κρατικό Αερολιμένα Ρόδου, ανατολικά η Δαμαρτιά και νότια ο Επάνω Καλαμώνας με την Κοιλάδα των Πεταλούδων.

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Παραδεισίου. Σύμφωνα με το προγράμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Δαματρία αποτελούν την Κοινότητα Δαματρίας η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πεταλούδων του Δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 8 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Peveragno (Άνω και κάτω Καλαμώνας) από τον ιστότοπο https://naturarodos.gr/i

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Κυλιόμενη κυκλοφορία

Η **κυλιόμενη κυκλοφορία**, γνωστή και ως **κυλιόμενη ενημέρωση** ή **συνεχής παράδοση**, είναι μια έννοια στην ανάπτυξη λογισμικού για τη συχνή παράδοση ενημερώσεων σε εφαρμογές.  Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το *τυπικό* μοντέλο ανάπτυξης έκδοσης ή *σημειακής έκδοσης* που χρησιμοποιεί εκδόσεις λογισμικού που πρέπει να επανεγκατασταθούν πάνω από την προηγούμενη έκδοση.  Ένα παράδειγμα αυτής της διαφοράς θα ήταν οι πολλαπλές εκδόσεις του Ubuntu Linux έναντι της μοναδικής και συνεχώς διατηρούμενης ενημερωμένης έκδοσης του Arch Linux.

## Κυλιόμενη κυκλοφορία
Τα μοντέλα ανάπτυξης κυλιόμενης κυκλοφορίας είναι ένας από τους πολλούς τύπους κύκλους κυκλοφορίας της ζωής λογισμικού. Αν και ένα μοντέλο κυλιόμενης κυκλοφορίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη οποιουδήποτε κομματιού ή συλλογής λογισμικού, χρησιμοποιείται συχνά από διανομές Linux. Αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι για παράδειγμα GNU Guix System, Arch Linux, Gentoo Linux, openSUSE Tumbleweed, PCLinuxOS, Solus, SparkyLinux και Void Linux. Ορισμένες σύγχρονες βάσεις δεδομένων Distributed SQL, όπως η YugabyteDB, μπορούν επίσης να υποστηρίξουν αυτήν τη δυνατότητα.

Μια κυλιόμενη κυκλοφορία συνήθως υλοποιείται χρησιμοποιώντας μικρές και συχνές ενημερώσεις. Ωστόσο, η απλή λήψη ενημερώσεων δεν σημαίνει αυτόματα ότι κάποιο λογισμικό χρησιμοποιεί κυλιόμενο κύκλο κυκλοφορίας. Για να συμβεί αυτό, η φιλοσοφία των προγραμματιστών πρέπει να είναι να εργάζονται με έναν κλάδο κώδικα, αντί διακριτών εκδόσεων. Όταν η κυλιόμενη κυκλοφορία χρησιμοποιείται ως μοντέλο αναπτύξεως, οι ενημερώσεις λογισμικού παραδίδονται συνήθως στους χρήστες από έναν διαχειριστή πακέτων στον προσωπικό υπολογιστή του χρήστη, έχοντας πρόσβαση μέσω του Διαδικτύου σε ένα απομακρυσμένο χώρο αποθήκευσης λογισμικού (συχνά μέσω ενός κατοπτρισμού λήψης) που είναι αποθηκευμένο σε έναν εξυπηρετητή αρχείων Διαδικτύου.

## Δείτε επίσης
* Συνεχής παράδοση

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Διανομές Linux
Καπί Ρόδου

Το **Καπί** είναι πολύ μικρός οικισμός της Ρόδου στα Δωδεκάνησα ο οποίος βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Προφήτης Ηλίας, σε υψόμετρο 244 μέτρα και σε απόσταση περίπου 40 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη του νησιού. Αναφέρεται επίσημα το 1948 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαλάκου. Σύμφωνα με το προγράμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Σάλακο και τον Προφήτη Ηλία αποτελούν την Κοινότητα Σαλάκου η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Καμείρου του Δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Πουτίγκα καρότου

Η **πουτίγκα καρότου** είναι παραδοσιακό πιάτο σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμών σε όλο τον κόσμο. Μπορεί να σερβιριστεί είτε ως αλμυρή πουτίγκα (ως συνοδευτικό κανονικού γεύματος) είτε ως γλυκό επιδόρπιο.

Μια αγγλική συνταγή, που δημοσιεύτηκε το 1591, περιγράφει την «πουτίγκα σε ρίζα καρότου», η οποία είναι ουσιαστικά ένα γεμιστό καρότο με κρέας, λίπος, κρέμα, αυγά, σταφίδες, γλυκαντικά (χουρμάδες και ζάχαρη), μπαχαρικά (γαρίφαλο και μοσχοκάρυδο), τριμμένο καρότο και τριμμένη φρυγανιά. Στο *[[The Oxford Companion to Food]]*, ο συγγραφέας Άλαν Ντέιβιντσον πιστεύει ότι τα καρότα χρησιμοποιήθηκαν στην Ευρώπη για την παρασκευή γλυκών κέικ. Αυτά ήταν ο προκάτοχος του κέικ καρότου. Η πουτίγκα καρότου σερβίρεται στην Ιρλανδία τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα. Σερβίρεται επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από το 1876. Επειδή οι γλυκαντικές ουσίες κατανέμονταν με δελτίο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πουτίγκα καρότου θεωρήθηκε ως εναλλακτική λύση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αργότερα, το κέικ καρότου θεωρήθηκε «τροφή για την υγεία».

Ένα γλυκό πιάτο/επιδόρπιο που συνδέεται κυρίως με την  ινδική κουζίνα ονομάζεται γκάτζαρ κα χάλβα (γλυκό πιάτο με καρότο).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πουτίγκες
Κατηγορία:Πιάτα με καρότο
Κατηγορία:Αγγλική κουζίνα
Κατηγορία:Ινδική κουζίνα
Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα
Πλατάνια Ρόδου

Τα **Πλατάνια **είναι οικισμός της Ρόδου στα Δωδεκάνησα.

## Γενικά στοιχεία
Τα Πλατάνια βρίσκονται προς το βόρειο και κεντρικό τμήμα του νησιού στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Προφήτης Ηλίας, σε υψόμετρο 300 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 38 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη του νησιού. Οφείλουν το όνομά τους στα πολλά πλατάνια που φύτρωναν κάποτε στην περιοχή και έχει πλούσια βλάστηση με πολλά νερά. Οι κάτοικοί του  ασχολούνται κυρίως  με τα τουριστικά επαγγέλματα και λιγότερο με τη γεωργία.

Εντός του οικισμού κείται ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Σποριάτη (3.Νοεμβρίου), ο οποίος είναι ικανών διαστάσεων οικοδόμημα και ανηγέρθη, σύμφωνα με την διατηρούμενη κτητορική επιγραφή, το έτος 1852. Ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο των λεγομένων σταυροθολιακών εκκλησιών της Δωδεκανήσου η στον Δωδεκανησιακό τύπο και καλύπτεται με συνδυασμό σταυροθολίων. Το δάπεδο του ναού καλύπτεται με χοχλάκι και φέρει την χρονολογία 1874. Υπάρχει ξυλόγλυπτο τέμπο καλής ποιότητας του έτους 1870. Νότια του ναού αυτού κείται το Κοιμητήριο του οικισμού.

## Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1948 στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το προγράμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αγία Ελεούσα αποτελούν την Κοινότητα Πλατανιών η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Καμείρου του Δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 180 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Βάλλιας

Ο **Βαλλιας** ή **Βάλιας** (*Wallia*, επίσης *Walha*) (π. 385-418 μ.Χ.) από τον Οίκο των Μπαλτ υπήρξε Βησιγότθος πολεμιστής και βασιλιάς του Βησιγοτθικού Βασιλείου από το 415 έως το 418. Εκλέχτηκε βασιλιάς μετά την δολοφονία του Αταούλφου και αμέσως μετά του Σιγέριχου το 415.

Από νωρίς, συνήψε συνθήκη με την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και έκανε ειρήνη με τον Αυτοκράτορα Φλ. Ονώριο, ενώ επίσης επέστρεψε στον Ονώριο την αδελφή του, Γάλλα Πλακιδία που είχε προηγουμένως παντρευτεί τον Αταούλφο. Ως κέρδη από αυτές τις συμφωνίες, ο Βάλλιας παρέλαβε την περιοχή της Ακουιτανίας το 417 ως έδρα των Βησιγότθων, οι οποίοι θα αναγνωρίζονταν από την Ρώμη ως σύμμαχοι (Φοιδεράτοι, *foederati*). Ο Βάλλιας εγκαθίδρυσε την έδρα του στην Τουλούζη, η οποία έγινε πρωτεύουσα του Βησιγοτθικού βασιλείου για το υπόλοιπο του 5ου αιώνα.  

Τον διαδέχθηκε ο νόθος γιος ή γαμπρός τού Αλάριχου, ο Θεοδώριχος Α΄ το 418. Λόγω ελλιπών πηγών, ο τόπος και ο χρόνος του τέλους του Βάλλια δεν είναι σαφείς. Μετά την εισβολή στην Ισπανία φαίνεται να απεβίωσε στη μάχη, είτε από κάποια άγνωστη αιτία. Η βασιλεία του Θεοδώριχου Α΄ αρχίζει το 418, χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία.

## Δείτε επίσης
* Βασίλειο των Βησιγότθων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Κατηγορία:Βησιγότθοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Βάλτων
Θεμίστη

Στην ελληνική μυθολογία, η **Θεμίστη** ή Θέμις ήταν Τρωαδίτισσα πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά Ίλου Β΄ της Τρωάδας  και πιθανώς της Ευρυδίκης ή της Λευκίππης.  Ήταν η ετεροθαλής αδελφή του Λαομέδοντα, του Τιθωνού και της Τηλεκλείας.  

Τη Θεμίστη την πάντρεψε ο πατέρας της Ίλος Β΄ τον εξάδελφό της βασιλιά Κάπυ, γιο του αδελφού του Ασσάρακου και της Ιερομνήμης, και έγινε βασίλισσα της Δαρδανίας. Από τον Κάπυ απέκτησε τον Aγχίση και πιθανώς τον Aκοίτη.  Ο πρώτος γιος της θα γίνει αργότερα ο πατέρας του περίφημου Αινεία, ενώ ο δεύτερος γιος της πατέρας του ιερέα Λαοκόοντα.

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Apollodorus, *The Library* with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS σε 2 τόμους, Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921. ISBN 0-674-99135-4 . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο από τον ίδιο ιστότοπο .
* Gaius Julius Hyginus, *Fabulae from The Myths of Hyginus σε* μετάφραση και επιμέλεια Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online έκδοση στο Topos Text Project.

Κατηγορία:Τρώες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Σίλβιος (μυθολογία)

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, ο **Σίλβιος** ή Σιλούιος ο Υστερότοκος (λατιν.: *Silvǐus* ή *Sylvius Postumus*) , ήταν είτε γιος του Αινεία και της 2ης συζύγου του Λαβινίας (κόρης του Λατίνου), είτε γιος του Ασκάνιου (γιου του Αινεία από την 1η σύζυγό του Κρέουσα της Τροίας). Διαδέχθηκε τον Ασκάνιο ως 2ος βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα  και βασίλευσε 1139–1110 π.Χ.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, μετά το τέλος του Αινεία, η Λαβίνια λέγεται ότι κρύφτηκε σε ένα δάσος, από τον φόβο ότι ο Ασκάνιος θα έκανε κακό στο παιδί. Ονομάστηκε από τον τόπο γέννησής του με τη λατινική λέξη s*ilva,* που σημαίνει δάσος. Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, την οποία μας παραδίδει ο Τίτος Λίβιος (*[[Ab urbe condita]]* 1.3.6), o Σίλβιος, που ονομάστηκε έτσι επειδή έτυχε να γεννηθεί στο δάσος, διαδέχτηκε τον πατέρα του, τον Ασκάνιο, στο θρόνο. Γιος και διάδοχος του Σίλβιου ήταν ο Αινείας Σίλβιος. Έκτοτε, το προσωνύμιο Σίλβιος διατηρήθηκε για όλους όσους κυβένησαν στην Άλμπα Λόνγκα**.**      

Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, προέκυψε μια διαφωνία, σχετικά με το ποιος έπρεπε να διαδεχθεί τον Ασκάνιο, είτε ο Σίλβιος (ο μικρότερος αδελφός του Ασκάνιου) είτε ο Ίουλος (γιος του Ασκάνιου). Η διαμάχη αποφασίστηκε υπέρ του Σίλβιου, από τους ανθρώπους που πίστευαν ότι ήταν δικαίωμά του ως εγγονός του Λατίνου. Στον Ίουλο απονεμήθηκε η ιεροσύνη. Όλοι οι βασιλείς της Άλβα που διαδέχθηκαν τον Σίλβιο, έφεραν το όνομά ως επίθετο (cognomen).

Ο γιος του, Αινείας Σίλβιος, ήταν επίσης βασιλιάς της Άλβα Λόνγκα. Στη βρετανική μυθολογία, ο Βρούτος θεωρείται γιος του Σίλβιου.

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Καπετάν Βράκας (ταινία)

Το ***Καπετάν Βράκας*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: ***Captain Underpants: The First Epic Movie***) είναι μια αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων υπερήρωων του 2017, βασισμένη στην ομώνυμη παιδική σειρά μυθιστορημάτων του Νταβ Πίλκι, παραγωγής DreamWorks Animation και την τελευταία ταινία της DreamWorks διανομής 20th Century Fox. Την σκηνοθέτησε ο Ντέιβιντ Σόρεν σε σενάριο του Νίκολας Στόλερ και πρωταγωνιστούν οι φωνές των Εντ Χελμς, Κέβιν Χαρτ, Τόμας Μίντλιτς και Νικ Κρολ. Η ταινία σηματοδότησε την 20η επέτειο της σειράς Καπετάν Βράκας. Στην ταινία, δύο μαθητές της τέταρτης δημοτικού, ο Τζορτζ Μπερντ και ο Χάρολντ Χάτσινς υπνωτίζουν κατά λάθος τον άσεμνο διευθυντή τους, τον κύριο Κρουπ, πιστεύοντας ότι είναι ο "Καπετάν Βράκας", ένας υπερήρωας που πολεμά το έγκλημα φορώντας μόνο εσώρουχα και κάπα, νομίζοντας ότι έχει υπερδυνάμεις. Η ταινία προσαρμόζει χαλαρά το πρώτο, το δεύτερο και το τέταρτο βιβλίο Καπετάν Βράκας.

Το *Καπετάν Βράκας* έκανε πρεμιέρα στις 21 Μαΐου 2017, στο Regency Village Theatre στο Λος Άντζελες και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 2 Ιουνίου, σε 3D και 2D μορφές. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν τα κινούμενα σχέδια, το χιούμορ, την πίστη και τις αναφορές στο αρχικό υλικό της, και τις φωνητικές ερμηνείες, ιδιαίτερα του Χελμς. Κέρδισε 125 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως έναντι προϋπολογισμού 38 εκατομμυρίων δολαρίων, ο χαμηλότερος προϋπολογισμός για ταινία μεγάλου μήκους της DreamWorks Animation μέχρι την κυκλοφορία του *Σπίριτ ο Ατίθασος* το 2021 με προϋπολογισμό 30 εκατομμυρίων δολαρίων. Μια τηλεοπτική σειρά του Netflix, *Οι Επικές Ιστορίες του Καπετάν Βράκα* κυκλοφόρησε στις 13 Ιουλίου 2018, έχοντας προβάλει 4 σεζόν με 45 επεισόδια και 3 σπέσιαλ μέχρι στιγμής. Ανακοινώθηκε επίσης μια spin-off ταινία βασισμένη στο *Dog Man*, μια άλλη σειρά βιβλίων του Πίλκι.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Καπετάν Βράκας
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Κατηγορία:Αμερικανικές slapstick ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Θίοντορ Σαπίρο
Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2017
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων με υπερήρωες
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες με υπερήρωες
Καπέτος Σίλβιος

Ο **Καπέτος** ή **Καπέτος Σίλβιος**, λατιν.: *Capetus* ή *Capetus Silvius* (λέγεται ότι βασίλευσε το διάστημα 934-921 π.Χ.) ήταν 8ος απόγονος του Αινεία και 8ος από τους θρυλικούς Λατίνους βασιλείς της Άλμπα Λόνγκα. Ήταν γιος του Κάπυος και πατέρας του Τιβερίνου, από τον οποίο ονομάστηκε ο ποταμός Τίβερης.

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφία
Geoffrey of Monmouth *[[Historia Regum Britanniae|History of the Kings of Britain]]* Σε παρένθεση Εκδόσεις Medieval Latin Series **Cambridge**, *Ontario* 1999 σελίδα 27.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Πλημμύρι Ρόδου

Το **Πλημμύρι** είναι παραλία αλλά και απογραφούμενος οικισμός στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα. 

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|260x260εσ|Ζωοδόχος Πηγή
Το Πλημμύρι βρίσκεται στα νοτιοανατατολικά παράλια του νησιού σε απόσταση περίπου 76 χλμ. ΝΔ. από την Ρόδο. Νοτιοδυτικά είναι η Κατταβιά και ο Άγιος Παύλος ενώ βόρεια η Λαχανιά. Στην περιοχή υπάρχει ο ομώνυμος αρχαιολογικός χώρος (χωρισμένος σε δύο ζώνες) ο οποίος περιλαμβάνει: 

* τον οχυρωμένο ελληνιστικό οικισμό και τη νεκρόπολη στο λόφο του Πλημμυριού.
* τον ναό της Ζωοδόχου Πηγής και τον παλαιοχριστιανικό οικισμό που εκτείνεται σε όλο το μήκος της παραλίας.
* τον αρχαϊκό οικισμό και τους αρχαίους τάφους που σώζονται στη θέση "Γερματάς".

Το Πλημμύρι θεωρείται τόπος σημαντικής οικολογικής σημασίας μιας και είναι τόπος αναπαραγωγής της θαλάσσιας χελώνας Caretta Caretta. Πρόκειται για ένα φυσικό όρμο και η παράκτια ζώνη της παραλίας (μήκους 1.700 μ. και μέσου πλάτους 25 μ.) καλύπτεται από άμμο και βότσαλο όπως και ο θαλάσσιος πυθμένας της. Στην γύρω από την ακτή περιοχή υπάρχουν διάσπαρτα σπίτια ενώ η γη καλύπτεται από καλαμιώνες, αμμοθίνες, ποολίβαδα, αγροτικές εκτάσεις με σημαντικά ποσοστά φυσικής βλάστησης καθώς και από μη αρδευόμενες αρόσιμες εκτάσεις. Στα βορειοανατολικά της υπάρχει καταφύγιο αλιευτικών σκαφών.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κατταβίας του τότε δήμου Νότιας Ρόδου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Λαχανιά κσι την νησίδα Χήνα αποτελούν την κοινότητα Λαχανιάς που υπάγεται στην δημοτική ενότητα (πρώην Δήμο) Νότιας Ρόδου του δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 απογράφησαν 29 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το λήμμα για την αρχαία Πλιμμύριη  στην Γερμανική Βικιπαίδεια 
* Ο χάρτης με τις αρχαιολογικές ζώνες Πλημμυρίου  από τον Διαρκή κατάλογο κηρυγμένων αρχαιολογικών χώρων και μνημείων της Ελλάδας . 
* Θαλάσσιο πάρκο πρόκειται να γίνει στο Πλημμύρι από την εφημερίδα Ροδιακή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Τιβερίνος Σίλβιος

Ο **Τιβερίνος** (λατιν.: *Tiberinus*) (λέγεται ότι βασίλευσε το διάστημα 922-914 π.Χ.) ήταν ο 9ος βασιλιάς της Άλβα Λόνγκα και 9ος απόγονος του Αινεία, σύμφωνα με την παραδοσιακή ιστορία της Ρώμης που παρέδωσε ο Τίτος Λίβιος. Ήταν ο διάδοχος (και πιθανότατα γιος) του Καπέτου Σίλβιου, του 8ου βασιλιά της Άλβα Λόνγκα. Οι Αλβανοί βασιλείς ισχυρίζονταν ότι κατάγονταν από τον Αινεία, έναν Τρώα πρίγκιπα που έφερε ένα υπόλοιπο του τρωικού πληθυσμού στην Ιταλία μετά την λεηλασία της Τροίας (παραδοσιακά το 1184 π.Χ.) και εγκαταστάθηκε στο Λάτιον. Η Άλβα κτίστηκε από τον Ασκάνιο, τον γιο του Αινεία και της Λαβινίας, και ιδρυτή της βασιλικής γραμμής των Αλβανών. Οι Αλβανοί βασιλείς, συμπεριλαμβανομένου του Τιβερίνου, έφεραν το επίθετο (*cognomen*) **Σίλβιος**, μετά τον γιο του Ασκάνιου, ο οποίος λέγεται ότι γεννήθηκε στο δάσος (λατιν.: silva).

Η μόνη παράδοση που συνδέεται ειδικά με τον Τιβερίνο είναι ότι πνίγηκε, ενώ διέσχιζε τον ποταμό, που τότε ήταν γνωστός ως *Αλμπούλα*, αλλά ο οποίος από τότε έμεινε γνωστός στους Λατίνους ως Τίβερης. Αυτός ο αρχαίος ποταμός αποτελούσε το όριο του Λατίου και της Ετρουρίας, και η πόλη της Ρώμης ιδρύθηκε αργότερα σε μια ομάδα επτά λόφων με θέα στις όχθες του. Μετά το τέλος του, ο Τιβερίνος έγινε σεβαστός ως ο θεός του ποταμού [βλέπε Τιβερίνος]. Στις πρώτες ημέρες της Ρώμης, η λατρεία του Τιβερίνου επιβίωσε στα Βολτούρνια, την αρχαϊκή εορτή του Βολτούρνου, αλλά δεν είναι γνωστές λεπτομέρειες.

Τον Τιβερίνο διαδέχθηκε ο Αγρίππας, ο 10ος βασιλιάς της Άλβα Λόνγκα, και πιθανότατα γιος του. Μεταξύ των απογόνων τους ήταν ο Ρωμύλος και ο Ρώμος, οι ιδρυτές της Ρώμης (παραδοσιακά το 753 π.Χ.).

Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι το όνομα του Τιβερίνου προήλθε από τον ποταμό, αντί για το αντίστροφο. Η ίδια ρίζα πιστεύεται ότι είναι η προέλευση του λατινικού μικρού ονόματος (*praenomen*) *[[Τιβέριος|Tiberius]]* και του ετρουσκικού συγγενούς του, *Thefarie*, και μπορεί να σημειωθεί ότι ο *Tiberinus* φαίνεται να προέρχεται (ως υποκοριστικό) από το *Tiberius*, το οποίο μπορεί να ήταν η αρχική μορφή του ονόματος. Ο φιλόλογος Τζορτζ Ντέιβις Τσέις πίστευε ότι η ίδια ρίζα μπορεί να βρεθεί στα ονόματα της πόλης Tibur, της πόλης της Ούμπρια (Tifernum) και του ποταμού στη χώρα των Σαμνιτών (Tifernus).

## Παραπομπές


## Πηγές

*George Davis Chase, "The Origin of Roman Praenomina", in Harvard Studies in Classical Philology, Τομ. 8 (1897)

Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Αγρίππας της Άλμπα Λόνγκα

Στην ελληνορωμαϊκή μυθολογία, ο **Αγρίππας**, λατιν.: *Agrippa rex Alba Longa*, (λέγεται ότι βασίλευσε το διάστημα 914-873 π.Χ.)  ήταν 10oς απόγονος του Αινεία και 10ος βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα, της πρωτεύουσας του Λάτιου, νοτιοανατολικά της Ρώμης. Καταγράφηκε ως βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα την εποχή του Αυγούστου. Μερικοί  εικάζουν ότι αυτό έγινε, για να δοθεί κύρος στον φίλο και γαμπρό του Αυγούστου Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα. Ήταν επίσης πρόγονος των θρυλικών ιδρυτών της Ρώμης, Ρωμύλου και Ρέμου.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Μία εικόνα, χίλιες λέξεις

Η έκφραση **Μία εικόνα, χίλιες λέξεις** χρησιμοποιείται για να διατυπώσει την υπεροχή της εικόνας στην απεικόνιση σύνθετων έννοιων ή συναισθημάτων σε σχέση με την λεκτική περιγραφή.

Η έκφραση χρησιμοποιήθηκε στον τομέα της διαφήμισης και του μάρκετινγκ ήδη από τη δεκαετία του 1910. Ωστόσο η ακριβής σημερινή φράση - *One Look Is Worth a Thousand Words* - αποδίδεται στον Φρεντ Μπάρναρντ, ο οποίο την χρησιμοποίησε στο  διαφημιστικό περιοδικό "Printers' Ink", του 1911 ως σλόγκαν  με σκοπό την προώθηση των διαφημίσεων στα τραμ. 

Στο  βιβλίο "The Home Book of Proverbs, Maxims, and Familiar Phrases" του 1949 αναφέρεται ότι ο Μπάρναρντ βεβαίωσε ότι επρόκειτο για κινέζικη παροιμία, προκειμένου να της προσδώσει αίγλη και εγκυρότητα. 

Στην κινεζική υπάρχει η αντίστοιχη έκφραση : «Το να ακούσεις κάτι 100 φορές δεν είναι καλύτερο από το να το δεις μια» (百闻不如一见, p bǎi wén bù rú yī jiàn)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Διαφήμιση
Αινείας Σίλβιος

Ο **Αινείας Σίλβιος** (λέγεται ότι βασίλευσε 1110-1079 π.Χ.)  είναι γιος του Σίλβιου, σε ορισμένες εκδοχές εγγονός του Ασκανίου και δισεγγονός, εγγονός ή γιος του Αινεία. Είναι ο 3ος στον κατάλογο των μυθικών βασιλέων της Άλμπα Λόνγκα στο Λάτιο και το γένος των Σιλβίων τον θεωρούσαν ως τον ιδρυτή του οίκου τους.  Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς  του αποδίδει βασιλεία 31 ετών.  Ο Οβίδιος δεν τον αναφέρει μεταξύ των Αλβανών βασιλέων.  Σύμφωνα με τον Λίβιο και τον Διονύσιο, ο κληρονόμος του Αινεία Σίλβιου ονομαζόταν Λατίνος Σίλβιος.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Smith, William, ed. (1870). "Aeneas Silvius". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Ρωμύλος Σίλβιος

Ο **Ρωμύλος Σίλβιος**, λατιν.: *Romulus Silvius*, (λέγεται ότι βασίλευσε το διάστημα 873-854 π.Χ.)  ήταν 11ος απόγονος του Αινεία και 11ος βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα. Η Άλμπα Λόνγκα ήταν μια πόλη κοντά στη Ρώμη, η οποία ιδρύθηκε αργότερα από τον Ρωμύλο, τον τρισεγγονό του το 753 π.Χ. Ήταν επίσης γνωστός ως Aremulus ή Alladius. Ο Ρωμύλος Σίλβιος λέγεται ότι ήταν ένας κακός ηγεμόνας και προσποιήθηκε ότι ήξερε πώς να κάνει βροντές, για να φοβίσει τους υπηκόους του να τον λατρεύουν ως θεό. Χάθηκε σε καταιγίδα με υπερβολική βροχή.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των απογόνων του Αινεία

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Λατίνος Σίλβιος

Ο **Λατίνος Σίλβιος**, λατιν.: *Latinius Silvius*, (λέγεται ότι βασίλευσε 1079–1028 π.Χ. ) ήταν ο 4ος απόγονος του Αινεία και 4ος στον κατάλογο των μυθικών βασιλέων της Άλμπα Λόνγκα (σύμφωνα με τον Λίβιο). Ο Τίτος Λίβιος τον πιστώνει με την ίδρυση της πλειοψηφίας των οικισμών στο Λάτιο. Ωστόσο δεν είναι σαφές, εάν αυτό το άτομο υπήρξε ποτέ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Άτυς της Άλμπα Λόνγκα

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, ο **Άτυς**, λατιν.: *Atys* (λέγεται ότι βασίλευσε το 989-963 π.Χ.)  ήταν γιος του Άλμπα Σίλβιου, 6ος απόγονος του Αινεία και 6ος βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα. Ο Τζέφρεϋ του Μόνμαουθ ισχυρίστηκε στην *[[Historia Regum Britanniae|Ιστορία του βασιλείου της Βρετανίας]]* ότι ο Σίλβιος (τον οποίο αποκαλεί "Silvius Epitus") διαδέχθηκε την Άλμπα, την ίδια στιγμή που ο Σολομών άρχισε να κτίζει το Ναό στην Ιερουσαλήμ και ο βασιλιάς Leil της Βρετανίας ίδρυσε το Κάρλαϊλ. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Άλμπα Σίλβιος

Ο **Άλμπα Σίλβιος**, λατιν.: *Alba Silvius* (λέγεται ότι βασίλευσε το διάστημα 1028 - 989 π.Χ.)  ήταν στη ρωμαϊκή μυθολογία ο 5ος απόγονος του Αινεία και 5ος βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα. Ήταν γιος του Λατίνου Σίλβιου και πατέρας του Άτυος.   Βασίλευσε τριάντα εννέα χρόνια. 

## Μεταγενέστερη παράδοση
Στο ψευδοϊστορικό έργο *[[Historia Regum Britanniae|Ιστορία του βασιλείου της Βρετανίας]]* του Τζέφρεϊ του Μόνμαουθ (), ο βρετανός βασιλιάς Έβραυκος έστειλε τις τριάντα κόρες του στον Άλμπα Σίλβιο, όπου παντρεύτηκαν μεταξύ των (απογόνων των Τρώων) ευγενών, καθώς οι Λατίνες και οι Σαβίνες αρνήθηκαν να συναναστραφούν μαζί τους. Ο Άλμπα Σίλβιος βοήθησε τους είκοσι γιους του Εβραύκου (εκτός από τον Βρούτο Γκρήνσιλντ ) στην κατάκτηση της Γερμανίας. Ο Τζέφρεϊ δίνει το όνομα του γιου και του διαδόχου του ως «Sylvius Epitus», αντί για Άτυς. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Κωνσταντίνος Καρατζάς

Ο πρίγκιπας **Κωνσταντίνος Καρατζάς** (1799-1860) ήταν Αγωνιστής του 1821, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και διπλωμάτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Καρατζάς ήταν ο δεύτερος γιος του ηγεμόνα της Βλαχίας Ιωάννη Καρατζά (1754-1844) και της Έλενας Σκαναβή.

Η οικογένεια Καρατζά έχει καταβολές από το Βυζάντιο και αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικότερες και πλέον διακεκριμένες περιπτώσεις φαναριώτικων οίκων.

Ο Κωνσταντίνος Ι. Καρατζάς γεννήθηκε το 1799 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1819 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και τον Ιούλιο του 1821 αποβιβάστηκε στο Νεόκαστρο της Πελοποννήσου μεταφέροντας πολεμοφόδια και χρήματα, καθώς και ξένους αξιωματικούς. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1821 εκλέγεται στην εθνική βουλή στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου. Το 1833 είναι διπλωματικός ακόλουθος της Ελλάδας στο Μόναχο και το 1834 μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στο Παρίσι.

Η πρώτη σύζυγος του Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά ονομαζόταν Αδελαΐδα Κόντο-Ντάντολο (1814-1890), απόγονος οικογένειας Δόγηδων της Βενετίας, με την οποία απέκτησε έναν γιο τον πρίγκιπα Ιωάννη (Ιωάννης-Κωνσταντίνος-Αλέξανδρος-Όθων) (1835-1894).

Η δεύτερη σύζυγος του Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά ήταν η Αικατερίνη Ταμπακοπούλου (*Catherine Tabacopoulo*), απόγονος της ιστορικής οικογένειας των Ταμπακόπουλων της Βυτίνας, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον πρίγκιπα Γεώργιο (1850-1871) και μία κόρη την πριγκίπισσα Μαρία (1854-1910). Ο Κωνσταντίνος Καρατζάς πέθανε στη Χάγη το 1860.  

Συγγενείς του Κωνσταντίνου Καρατζά ήταν οι Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Δημήτριος Υψηλάντης, Σπυρίδων Τρικούπης και ο γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Κολίνος-Κωνσταντίνος.  

Ο εγγονός του Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά, Κωνσταντίνος (Constantin Karadja) (1889-1950), ήταν διπλωμάτης της Ρουμανίας και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διέσωσε 51.000 Εβραίους (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) από απέλαση και εξόντωση στα ναζιστικά στρατόπεδα και το 2005 έλαβε τον τίτλο του «Δικαίου των Εθνών» από το Γιαντ Βασσέμ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Οικογένεια Καρατζά
Μαχαιριά Ρόδου

Η **Μαχαιριά** (Μαχαιρία, Μαχαίρια) είναι μικρός οικισμός στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα. 

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Μαχαιριά βρίσκεται στο νότιο άκρο του νησιού σε απόσταση περίπου 89 χλμ. ΝΔ. από την Ρόδο. Σε κοντινή απόσταση και δυτικά του είναι ο αρχαιολογικός χώρος της «Βρουλιάς» και νότια το Πρασονήσι. Ο αρχαιολογικός χώρος συμπεριλαμβάνει υποθαλάσσιο τμήμα της γειτονικής ακτής και το Πρασονήσι  *"για την αποτελεσματικότερη προστασία των εντοπισμένων αρχαιοτήτων. Ειδικότερα πρόκειται για 1) αρχαίο οικισμό και τον οχυρωματικό του περίβολο, 2) αρχαίο νεκροταφείο, 3) αρχαίο ναό «εν παραστάσει» στο μικρό λιμάνι, 4) Παλαιοχριστιανική Βασιλική"*.

### Ο αρχαίος οικισμός Βρουλιάς
Ο αρχαίος οικισμός είναι ένας από τους σημαντικότερους πρώιμους οικισμούς με οργανωμένο πολεοδομικό σχέδιο που έχει εντοπισθεί στον ελλαδικό χώρο και χρονολογείται στα 650 με 550 π.Χ. Λόγω της γεωγραφικής του θέσης είχε σημαντική στρατιωτική σημασία και αποτελούσε το τελευταίο λιμάνι του αιγαιακού χώρου πριν από το ανοιχτό πέλαγος της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και το πρώτο λιμάνι για τους ταξιδευτές από την Κύπρο, τη Φοινίκη ή τη Συρία.

Η ανασκαφή του οικισμού έγινε στις αρχές του 20ου αιώνα (1907-1908) από τον Σουηδό αρχαιολόγο Karl Kinch και την Δανική Αρχαιολογική αποστολή, η οποία αποκάλυψε οχυρωματικό περίβολο με πύλη και ορθογώνιο πύργο, δύο σειρές παρατακτικά κτισμένων οικιών, αγορά, ιερά και νεκροταφείο με σημαντικά κινητά ευρήματα. Ο αρχαίος οικισμός ήταν γνωστός για την κεραμική του (όπως όλη η περιοχή της νότιας Ρόδου) και υπάρχει ιδιαίτερη αναφορά στην περιοχή της Μεσογείου για τα αγγεία «ρυθμού Βρουλιάς». Τα περισσότερα ευρήματα της ανασκαφής (όσα τοποθετήθηκαν στην ακρόπολη της Λίνδου) χάθηκαν στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Σπουδαίο αγγείο «ρυθμού Βρουλλιάς» θεωρείται ο «σκύφος Βρουλλιάς». 

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κατταβίας του τότε δήμου Νότιας Ρόδου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Κατταβιά, τον Άγιο Παύλο και το Πρασονήσι αποτελούν την κοινότητα Κατταβιάς που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Νότιας Ρόδου του δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 9 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 απογράφησαν 40 κάτοικοι.

## Δείτε επίσης
* Το λήμμα Βρουλιά στην Ρωσική Βικιπαίδεια
* Το λήμμα Βρουλιά στη Γαλλική Βικιπαίδεια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Dark Academia

μικρογραφία|317x317εσ|Η Γοτθική αρχιτεκτονική αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στη συγκεκριμένη αισθητική.
Το **Dark Academia** (*Σκοτεινή Ακαδημία*) είναι σύγχρονη διαδικτυακή αισθητική, αναφερόμενη στα αγγλικά ως *aesthetic*, δημοφιλής ανάμεσα σε χρήστες του διαδικτύου που ενδιαφέρονται για τις τέχνες, την λογοτεχνία, την ακαδημαϊκή εκπαίδευση ή συχνά για μια εξιδανικευμένη και ρομαντικοποιημένη εκδοχή τους. Η συγκεκριμένη αισθητική δίνει έμφαση σε παραδοσιακές ακαδημαϊκές στολές, vintage εσωτερική διακόσμηση και δραστηριότητες, όπως η συγγραφή, η ποίηση και η ανάγνωση κλασικής λογοτεχνίας. Αντλεί έμπνευση από την κλασική Ελληνική τέχνη και την Γοτθική αρχιτεκτονική. Το φαινόμενο αναπτύχθηκε αρχικά στην πλατφόρμα Tumblr το 2015 και μέσα στα επόμενα χρόνια απέκτησε μεγαλύτερη δημοτικότητα μεταξύ νέων χρηστών στα υπόλοιπα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ιδίως κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Νεανική κουλτούρα
Κατηγορία:Ακαδημαϊκή κουλτούρα
Κατηγορία:Υποκουλτούρες