open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κύπελλο Άλπεων

μικρογραφία|Το τρόπαιο που βραβευόταν στον νικητή του Κυπέλλου Άλπεων
To **Κύπελλο Άλπεων** (ιταλ. *Coppa delle Alpi*) ήταν μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν από το 1960 ως το 1987. Αρχικά, διοργανώθηκε από την Ιταλική Λίγκα και από το 1962 σε συνεργασία με την Ελβετική. Κατά καιρούς συμμετείχαν ιταλικές, ελβετικές, γερμανικές και γαλλικές ομάδες, οι οποίες δεν είχαν προκριθεί να λάβουν μέρος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

## Συμμετοχές

* 1960-61: μεταξύ επιλέκτων ομάδων. 
* 1962-66: Ομάδες από Ιταλία και Ελβετία. 
* 1967-68: Ομάδες από Ιταλία, Γερμανία και Ελβετία. 
* 1969-71: Ομάδες από Ιταλία και Ελβετία. 
* 1972-87: Ομάδες από Γαλλία και Ελβετία.

## Νικητές

* 1987:  **[[ΑΖ Οσέρ]]** –  Γκρασχόπερς Ζυρίχης: 3-1
* 1986: Δεν διεξήχθη
* 1985:  **[[ΑΖ Οσέρ]]** -  ΑΣ Μονακό: 1-0
* 1984:  **[[ΑΣ Μονακό]]** -  Γκρασχόπερς Ζυρίχης: 2-0
* 1983:  **[[ΑΣ Μονακό]]** -  ΑΖ Οσέρ: 2-1 
* 1982:  **[[ΦΚ Ναντ|Νάντ]]** -  Ξαμάξ Νοσατέλ: 1-0
* 1981:  **Βασιλεία** -  Σοσό Μονμπελιάρ: 2-2 (5-3 πέν.)
* 1980:  **[[Ζιροντέν Μπορντό]]** -  Νιμ Ολιμπίκ: 3-0
* 1979:  **[[ΑΣ Μονακό]]** -  ΦΚ Μετς: 3–1
* 1978:  **[[Σερβέτ Γενεύης]]** -  Λοζάνη: 4-0
* 1977:  **[[Σταντ Ντε Ρενς]]** -   ΣΚ Μπαστιά: 3-1
* 1976:  **[[Σερβέτ Γενεύης]]** -   Νιμ Ολιμπίκ: 2-1
* 1975:  **[[Σερβέτ Γενεύης]]** -  Βασιλεία: 3-0
* 1974:  **[[Γιανγκ Μπόις Βέρνης]]** -  Βασιλεία: 2-1
* 1973:  **[[Σερβέτ Γενεύης]]** -  Λοζάνη: 1-0
* 1972:  **[[Νιμ Ολιμπίκ]]** -  Ζιροντέν Μπορντό: 7-2
* 1971:  **[[Σ.Σ. Λάτσιο|Λάτσιο]]** -  Βασιλεία: 3-1
* 1970:  **[[Βασιλεία]]** -  Φιορεντίνα: 3-2
* 1969:  **[[Βασιλεία]]** -  Μπολόνια: 3-1
* 1968:  **[[ΦΚ Σάλκε 04]]** -  Βασιλεία: 3-1
* 1967:  **[[Άιντραχτ Φραγκφούρτης]]**: 9 β. (όμιλος)
* 1966:  **Νάπολι**: 8 β. (όμιλος)
* 1965: Δεν διεξήχθη
* 1964:  **[[Τζένοα]]** -  Κατάνια: 2-0
* 1963:  **[[Γιουβέντους]]** -   Αταλάντα: 3-2
* 1962:  **[[Τζένοα]]** -   Γκρενόμπλ: 1-0
* 1961:  Ομάδα Επιλέκτων
* 1960:  Ομάδα Επιλέκτων

## Τίτλοι ανά σύλλογο

Πολυνίκης του θεσμού θεωρείται η ελβετική Σερβέτ με τέσσερα κύπελλα ενώ από τρία έχουν κατακτήσει η Μονακό και η Βασιλεία. Στις 26 διοργανώσεις που έχουν διεξαχθεί το τρόπαιο κατέκτησαν συνολικά 16 ομάδες και από τις τέσσερις χώρες που μετείχαν.

* 4: Σερβέτ Γενεύης
* 3: Μονακό, Βασιλεία
* 2: Τζένοα, Οσέρ, Ιταλοί επίλεκτοι
* 1: Μπορντό, Ναντ, Νιμ, Ρεμς, Γιουγκ Μπόις, Γιουβέντους, Λάτσιο, Νάπολι, ΦΚ Σάλκε 04, Άιντραχτ Φρ.

## Τίτλοι ανά χώρα

Στις πρώτες διοργανώσεις επικρατούσαν οι ομάδες της Ιταλίας, ως το 1971 που λάμβαναν μέρος. Τις δυο χρονιές (1967, 1968) που έλαβαν μέρος ομάδες από τη Γερμανία το κατέκτησαν κιόλας. Τη δεκαετία του '70 το κύπελλο κατακτούσαν κατά κανόνα οι ελβετικές ομάδες και από τα τέλη της δεκαετίας του '70 σταδιακά κυριάρχησαν οι γαλλικές ομάδες, οι οποίες έχουν κατακτήσει τα περισσότερα τρόπαια.

* : 9 κύπ.
* : 8 κύπ.
* : 7 κύπ.
* : 2 κύπ.
 

Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06

Στην **64η** διοργάνωση του **κυπέλλου Ελλάδας 2005-06** μετείχαν συνολικά 65 ομάδες (16 Α' εθνικής, 16 Β' εθνικής και 33 Γ' εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 7 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Το σύστημα διεξαγωγής αλλάζει και πάλι, ξεκινώντας με ομάδες Γ' εθνικής και σταδιακά να εισέρχονται οι ομάδες της Β' και της Α' εθνικής, μάλιστα στους μονούς νοκ άουτ αγώνες των πρώτων φάσεων οι ομάδες μικρότερης κατηγορίας ορίζονται πάντα γηπεδούχες. Το σύστημα αυτό ισχύει ως σήμερα, σαιζόν 2008-09. (Αναλυτική αναφορά για το σύστημα διεξαγωγής, μπορείτε να δείτε εδώ).

Από τα πρώτα "θύματα" του νέου τρόπου διεξαγωγής υπήρξαν οι Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ και Ηρακλής, οι οποίοι αποκλείστηκαν από ομάδες μικρότερων κατηγοριών, πιο συγκεκριμένα από Εργοτέλη, Αγροτικό Αστέρα και Παναχαϊκή αντίστοιχα, οι 2 της Θεσσαλονίκης στη διαδικασία των πέναλτι, ενώ για τον Παναθηναϊκό ήταν η πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του που αποκλείστηκε από ομάδα μικρότερης κατηγορίας.

Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ έφτασαν ως τον τελικό (αντιμέτωποι ξανά σε τελικό μετά από 4 χρόνια), με αρκετές δυσκολίες με τη σειρά τους (η ΑΕΚ απέκλεισε μετά από 2 αγώνες τον Εθνικό στα πέναλτι), όμως τώρα ήταν σειρά των Πειραιωτών να πάρουν ρεβάνς για την ήττα του 2002 και παράλληλα να φτάσουν στην κατάκτηση ενός δεύτερου συνεχόμενου νταμπλ, κάτι που είχε να συμβεί από τα τέλη της δεκαετίας του '50. Ο τελικός και πάλι διεξήχθη σε πόλη της ελληνικής περιφέρειας, συγκεκριμένα στο Παγκρήτιο Στάδιο του Ηρακλείου.

## Οι αγώνες

## Ο τελικός

* Ηράκλειο, Παγκρήτιο Στάδιο, Τετάρτη 10 Μαΐου 2006
*  **[[Αρχείο:630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White.svg|24px]] [[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)|Ολυμπιακός]]** -  ΑΕΚ **3-0** (ημίχρονο: 0-0)
* **Σκόρερς**: Κωνσταντίνου (61' 13px|Πετυχημένο σουτ), Β. Ίβιτς (70' 13px|Πετυχημένο αυτογκόλ - κεφαλιά), Καστίγιο (90' 13px|Πετυχημένο σουτ)
* **Διαιτητής**: Βασίλης Τεροβίτσας (Αιτωλοακαρνανίας) -- Βοηθοί: Σαραϊδάρης, Πάνου 
* **Εισιτήρια**: 22.079
* **Τηλεοπτική μετάδοση**: ΝΕΤ (Αντώνης Κατσαρός)
* **Πολυτιμότερος παίκτης (MVP)**: Μιχάλης Κωνσταντίνου

## Παραπομπές


## Πηγές

* ΕΠΟ Κύπελλο Ελλάδος (αρχείο)

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2005-2006
DokuWiki

Το **DokuWiki**  είναι βίκι λογισμικό που απευθύνεται σε μικρές εταιρίες, ή ομάδες ατόμων που επιζητούν να στήσουν απλούς βίκι ιστοτόπους. Διατίθεται υπό την άδεια GPL 2 και είναι γραμμένο στην γλώσσα προγραμματισμού  PHP.

Δουλεύει πάνω σε απλά αρχεία κειμένου και για αυτό δε χρειάζεται βάση δεδομένων. Το συντακτικό 
του είναι παρόμοιο με αυτό του MediaWiki .

## Κύρια χαρακτηριστικά
; Έλεγχος εκδόσεων: Το  DokuWiki αποθηκεύει όλες τις εκδόσεις κάθε βικίσελίδας επιτρέποντας στον χρήστη να συγκρίνει την τρέχουσα έκδοση με οποιαδήποτε παλιότερη έκδοση. Η μηχανή διαφορών είναι ίδια με αυτή που χρησιμoποιείται στο MediaWiki.

; Προστασία από παράλληλη επεξεργασία: Αυτό επιτυγχάνεται με τον μηχανισμό κλειδώματος

; Προστασία πρόσβασης: Την προστασία πρόσβασης μπορεί να την χειριστεί ένας διαχειριστής χρηστών που επιτρέπει χρήστες και ομάδες να οριστούν, και από μια λίστα ελέγχου πρόσβασης όπου ένας διαχειριστής μπορεί να ορίσει άδειες για μια σελίδα και επίπεδο χώρους ονόματος.
 
;Πρόσθετα: Το DokuWiki έχει μια γενική διασύνδεση πρόσθετων κάτι που απλοποιεί τη διαδικασία της δημιουργίας και εγγραφής πρόσθετων. Υπάρχουν αυτή την περίοδο  πάνω από 300  πρόσθετα διαθέσιμα. Αυτά μπορούν εύκολα να ενσωματωθούν και να διαχειριστούν από τον διαχειριστή με τη βοήθεια του πρόσθετου manager.

; Πρότυπα εμφάνισης: Η εμφάνιση του wiki μπορεί να ορισθεί από ένα
πρότυπο. Υπάρχουν ήδη  πολλά πρότυπα εμφάνισης που περιέχει η κοινότητα ανάπτυξης του.

; Διεθνοποίηση και  τοπική προσαρμογή: Το DokuWiki υποστηρίζει  Unicode (UTF-8), έτσι μπορεί να υποστηρίξει και γλώσσες όπως  Κινέζικα, thai, και εβραϊκά. Το  DokuWiki μπορεί να διαμορφωθεί σε  40 περίπου γλώσσες.

; Κρυφή μνήμη: Το DokuWiki αποθηκεύει την εμφανιζόμενη έξοδο μια βικισελίδας που έχει αναλυθεί για να μειώσει τον φόρτο στον εξυπηρετητή.

;Πλήρης αναζήτηση λέξης: Το DokuWiki έχει ένα ενσωματωμένη αναζήτηση  *indexed search* με την οποία ο χρήστης μπορεί να ψάξει για λέξεις στο βίκι του.

### Ιστορικό

Σήμερα, το DokuWiki είναι μία από τις δημοφιλέστερες διαθέσιμες μηχανές wiki και έχει επιτύχει σημαντική χρήση με σταθερό ενδιαφέρον με την πάροδο του χρόνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Ο κεντρικός ιστότοπος του dokuwiki

Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Κατηγορία:Βίκι λογισμικό
Κερκύονας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κερκύονας** (***Κερκύων***) ήταν περιβόητος ληστής, γιος του θεού Ποσειδώνα. Είχε το λημέρι του στα περίχωρα της Ελευσίνας, σε μια τοποθεσία που στα χρόνια του Παυσανία την αποκαλούσαν ακόμα **«Κερκύονος Παλαίστρα»**. Εκεί σκότωνε τους διαβάτες εξαναγκάζοντάς τους να παλαίψουν μαζί του και πνίγοντάς τους με έναν ισχυρό εναγκαλισμό-λαβή. Ο ήρωας Θησέας κατά το ταξίδι του προς την Αθήνα πάλεψε με τον Κερκύονα και τον θανάτωσε χτυπώντας το κεφάλι του στη γη.

Ακόμα και ο φιλόσοφος Πλάτων αναφέρει τον Κερκύονα ως μεγάλο παλαιστή. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Κερκύων είχε μία κόρη, την Αλόπη, που έγινε ερωμένη του παππού της Ποσειδώνα και γέννησε από αυτόν τον Ιπποθόωντα. Μετά από αυτό ο Κερκύονας τη σκότωσε θάβοντάς τη ζωντανή ή τοξεύοντάς την, και αυτή η ιστορία απετέλεσε την υπόθεση σε ομώνυμες τραγωδίες. Ο Ποσειδώνας τη μετέτρεψε τότε στην ομώνυμη πηγή κοντά στην Ελευσίνα. Σε άλλες παραδόσεις ο Κερκύονας δεν είναι γιος του Ποσειδώνα, αλλά του Βάκχου και της Αγριόπης, ή του Αγαμήδη, ή και του θεού Ηφαίστου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κερκυονας
Κατηγορία:Άθλοι του Θησέα
Κερύνης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κερύνης** ήταν γιος του Ηρακλείδη Τημένου. Μαζί με τα αδέλφια του Κείσο, Φάλκη, Αργαίο και Ευρύπυλο, ο Κερύνης σκότωσε τον πατέρα τους, επειδή αυτός προέκρινε ως διάδοχό του τον γαμπρό του, τον Δηιφόντη, ο οποίος ήταν σύζυγος της κόρης του Τημένου, της Υρνηθούς. Στη συνέχεια ο Κερύνης και οι αδελφοί του έδιωξαν την Υρνηθώ μαζί με τον Δηιφόντη, και ανεκήρυξαν βασιλιά τον μεγαλύτερο στην ηλικία από αυτούς, τον Κείσο. Αργότερα, με βοηθό την Πειθώ, κατάφεραν να απαγάγουν βίαια την Υρνηθώ από την Επίδαυρο, όπου είχε καταφύγει με τον σύζυγό της. Καταδιωκόμενοι στη συνέχεια από τον Δηιφόντη, σκότωσαν την Υρνηθώ.
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Κερυνης
Κέρκωπες

thumb|250px|Ο Ηρακλής μεταφέρει τους Κέκρωπες. Μετώπη από τον ναό της Ποσειδωνίας (Μεγάλη Ελλάδα)
thumb|250px|Ο Ηρακλής μεταφέρει τους Κέκρωπες. Μετώπη από τον ναό του Σελινούντα (Μεγάλη Ελλάδα)
Στην ελληνική μυθολογία οι **Κέρκωπες** ήταν δύο αδελφοί, διαβόητοι κλέφτες, ψεύτες και μικροαπατεώνες. Κατάγονταν από την Οιχαλία αλλά ζούσαν συνήθως στη Βοιωτία ή κατ' άλλη εκδοχή κοντά στην `Εφεσο. Κατά τις διάφορες παραδόσεις τα ονόματά τους ήταν **Σίλλος** και **Τριβαλός** ή **Ώλος** και **Ευρύβατος** ή **Ανδούλος** και **Άτλαντος** ή **Πάσσαλος** και **Άκμων**. Ως μητέρα τους αναφέρεται η Ωκεανίδα Θεία ή η Μεμνονίδα ή η Λίμνη ή, σπάνια, η Κερκώπη. Ως πατέρας τους αναφέρεται συνήθως ο Ωκεανός. Το όνομα «Κέρκωπες» ετυμολογείται από τις λέξεις *κέρκη* (= ουρά) και *ωπή*.

Οι Κέρκωπες, περιοδεύοντας ανά τον κόσμο, εξαπατούσαν τους ανθρώπους. Τα «κατορθώματα» των Κερκώπων αποτελούν το θέμα κωμωδιών των Ευβούλου, Ερμίππου, Μενίππου, Πλάτωνος, Κρατίνου και άλλων. Η σημαντικότερη σχετική παράδοση αναφέρεται στην περιπέτειά τους με τον Ηρακλή. Μια φορά που ο ήρωας κοιμόταν κάτω από ένα δέντρο την εποχή που ήταν δούλος της Ομφάλης, οι Κέρκωπες πήγαν να του αρπάξουν τα όπλα, ξεχνώντας την υπόμνηση της μητέρας τους να φυλάγονται από τον «Μελάμπυγον» (= μαυρόκωλο). Ο Ηρακλής όμως ξύπνησε εγκαίρως, έπιασε τους δυο κλέφτες από τα πόδια, τους έδεσε σε ένα ξύλο και τους μετέφερε στον ώμο του κρεμασμένους με τα κεφάλια προς τα κάτω. Στον δρόμο, οι Κέρκωπες, καθώς τα κεφάλια τους χτυπούσαν στα πισινά του Ηρακλή, του είπαν ότι πραγματικά συνάντησαν τον «Μελάμπυγον». Ο Ηρακλής τότε γέλασε και τους άφησε ελεύθερους. Από το επεισόδιο αυτό σώζονται αναπαραστάσεις στη μετόπη του Ναού του Σελινούντα, πάνω σε μελανόμορφα αγγεία, σε δακτυλιολίθους, και αλλού.

Σύμφωνα με μεταγενέστερες παραδόσεις οι Κέρκωπες απολιθώθηκαν επειδή θέλησαν να εξαπατήσουν τον ίδιο τον Δία (η πέτρα δειχνόταν κατά την αρχαιότητα σε όσους περνούσαν από τις Θερμοπύλες), ή μεταμορφώθηκαν σε πιθήκους &mdash; από αυτό πήραν το όνομά τους οι Πιθηκούσες Νήσοι στον κόλπο της Νάπολης.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

Κερκωπες
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κεστρία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κεστρία** αναφέρεται σε κάποιες πηγές μία θυγατέρα του βασιλιά της Ηπείρου Κάμπου, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση, παντρεύτηκε τον πρίγκηπα `Ελενο της Τροίας. Ως σύζυγος του Ελένου, η Κεστρία είχε πεθερικά τον Πρίαμο και την Εκάβη. Ο Έλενος σύμφωνα με μία παράδοση είχε ένα εξώγαμο τέκνο με την Ανδρομάχη, το οποίο ωστόσο πήρε το όνομα **[[Κεστρίνος]]** από την Κεστρία.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κεστρια
Κλίμακα Κέλβιν

[thumb|right|[Θερμόμετρο με ενδείξεις σε Κελσίου (αριστερά) και Κέλβιν (δεξιά).]]
Το **κέλβιν** (σύμβολο: **Κ**) είναι μονάδα μέτρησης της θερμοκρασίας στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (S.I.).
Η αναφορά σε θερμοκρασίες στην κλίμακα Κέλβιν γίνεται όταν μια ένδειξη θερμοκρασίας συνοδεύεται με το σύμβολο «Κ», π.χ. θερμοκρασία 300 K (27 °C).

Το κέλβιν φέρεται κατά την ομώνυμη κλίμακα θερμοκρασίας όπου το απόλυτο μηδέν (-273,15 °C βαθμοί Κελσίου) αντιστοιχεί στο 0 Κ.
Η θερμοκρασία 0 Κ είναι η χαμηλότερη δυνατή θερμοκρασία και λέγεται απόλυτο μηδέν.
Η κλίμακα επινοήθηκε από τον Ουίλιαμ Τόμσον (William Thomson), πρώτο βαρόνο του Κέλβιν.

* Η κλίμακα Κέλβιν δεν έχει αρνητικές τιμές.
* Το κέλβιν είναι η βασική μονάδα μέτρησης θερμοκρασιών σε προβλήματα που έχουν σχέση με τη θερμοδυναμική, τη ρευστομηχανική κ.ά.
* Διαφορά θερμοκρασίας κατά 1 Κ ισοδυναμεί με διαφορά θερμοκρασίας ενός βαθμού Κελσίου.
* Η κλίμακα Κέλβιν μετράει την λεγόμενη **απόλυτη θερμοκρασία**. Η διαφορά της με την κλίμακα Κελσίου είναι 273,15 βαθμοί, δηλαδή T_K=T_C+273,15
* Η σχέση που συνδέει την κλίμακα Φαρενάιτ και την κλίμακα Κέλβιν είναι η εξής: T_K=\frac{5}{9}\cdot \bigl(T_F-32\bigr)+273.15

## Δείτε επίσης
* Κλίμακα Κελσίου
* Κλίμακα Φαρενάιτ
* Κλίμακα Ρεωμύρου
* Κλίμακα Ράνκιν

Κέλβιν
Κατηγορία:Κλίμακες
Κατηγορία:Θεμελιώδεις μονάδες του SI
Κεστρίνος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κεστρίνος** (το όνομα του μεταφράζεται ως *"τεμάχιο ψαριού"*) αναφέρεται ένα εξώγαμο τέκνο του πρίγκηπα Ελένου της Τροίας και της συζύγου του αδελφού του Ελένου Έκτορα, της Ανδρομάχης. Ο πατέρας του πέθανε χωρίς να αποκτήσει παιδιά με την νόμιμη σύζυγο του Κεστρία, γι΄αυτό όπως γράφει ο Παυσανίας τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Ηπείρου ο γιος του Νεοπτόλεμου Μολοσσός. Το γεγονός αυτό αναστάτωσε τον Κεστρίνο, με μια μερίδα οπαδών του μετανάστευσε στην Καμμανία και κατέλαβε μια περιοχή βόρεια του ποταμού Θύαμις. Από αυτόν η περιοχή αυτή μετονομάσθηκε σε **Κεστρίνη** ή **Κεστρινία** και η πόλη που ίδρυσε Κεστρία. Με άλλη παράδοση αναφέρει ότι βασίλευσε στο Βασίλειο του Βοσπόρου και ταυτίζεται με τον βασιλιά Γκένγκερ.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χ. Πάτση*, Αθήνα 1969
* Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903.

Κατηγορία:Τρώες
Κεφαλίωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κεφαλίωνας** (***Κεφαλίων***) αναφέρεται ένας βοσκός στη Λιβύη, γιος του Αμφιθέμιδα και της Τριτωνίδας, μιας Νύμφης της ομώνυμης λίμνης της Λιβύης. Ο Κεφαλίωνας, γνωστός και ως **Κάφαυρος**, ήταν εγγονός του θεού Απόλλωνα και της Ακακαλίδας. Ομοθαλής αδελφός του ήταν ο Νασαμώνας. Ο Κεφαλίων σκότωσε δύο Αργοναύτες, τον Εριβότη και τον Κάνθο, όταν αυτοί αποπειράθηκαν να κλέψουν τα κοπάδια του.
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Κεφαλιωνας
Κατηγορία:Αρχαία Λιβύη
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02

Στην **60η** διοργάνωση του **κυπέλλου Ελλάδας 2001-02** μετείχαν συνολικά 44 ομάδες (14 Α' εθνικής, 14 Β' εθνικής και 16 Γ' εθνικής κατηγορίας), οι λιγότερες που μετείχαν μεταπολεμικά σε διοργάνωση κυπέλλου. Διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Στην προκριματική φάση υπήρξαν 11 όμιλοι των 4 ομάδων, όμως ήταν η τελευταία φορά ως τώρα (σαιζόν 2010-11) που διεξήχθη η πρώτη φάση με το σύστημα των ομίλων. 

Σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά, δεν υπήρξαν ιδιαίτερα δυνατές ή αμφίρροπες αναμετρήσεις. Στα αξιοσημείωτα υπήρξε η μεγάλη πρόκριση της ΑΕΚ επί του κατόχου του τίτλου ΠΑΟΚ με νίκη 4-0 στο γήπεδο της Τούμπας, που ακολούθησε το 2-1 του πρώτου αγώνα. Στον τελικό έφτασαν ΑΕΚ και Ολυμπιακός, σ' ένα ζευγάρι τελικού μετά από 36 χρόνια. Δεδομένου όμως ότι ο μεταξύ τους τελικός του 1966 δεν διεξήχθη λόγω αποχώρησης του Ολυμπιακού, τότε η τελευταία αναμέτρηση των δύο ομάδων σε τελικό ανάγεται στο 1956, πράγμα αξιοπερίεργο για δύο συλλόγους που πρωταγωνιστούν για δεκαετίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο τελικός έγινε στο Ολυμπιακό Στάδιο (έδρα του Ολυμπιακού), εκεί όπου μία εβδομάδα νωρίτερα οι δύο αντίπαλοι αγωνίστηκαν για το πρωτάθλημα και ο Ολυμπιακός με νίκη 4-3 κατέκτησε ουσιαστικά τον τίτλο. Στο κύπελλο ήταν σειρά της ΑΕΚ να πάρει τη νίκη με σκορ 2-1, ενώ ο Ολυμπιακός για τρίτη συνεχόμενη χρονιά απέτυχε στην κατάκτηση του νταμπλ.

Για 5η και τελευταία φορά τίμησε με την παρουσία του τον τελικό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος απονέμοντας και το τρόπαιο στους ποδοσφαιριστές της νικήτριας ομάδας.

## Οι αγώνες

## Ο τελικός

* Αθήνα, Ολυμπιακό Στάδιο, Σάββατο 27 Απριλίου 2002
* 24px **[[ΑΕΚ Αθηνών (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ]]** -  Ολυμπιακός **2-1** (ημίχρονο: 0-0)
* **Σκόρερς**: Κωνσταντινίδης (52' 13px|Πετυχημένο στήθος), Ι. Ίβιτς (83' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά) -- Τζιοβάννι (70' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά)
* **Χαμένο [[Πέναλτι (ποδόσφαιρο)|πέναλτι]]**: 52' 13px|Χαμένο Τσάρτας (δοκάρι, πριν το πρώτο γκολ της ΑΕΚ)
* **Αποβολή**: 79' 10px Τζιοβάνι
* **Διαιτητής**: Θανάσης Μπριάκος (Ηπείρου) -- Βοηθοί: Τομαράς, Τσούκας
* **Εισιτήρια**: 45.258
* **Τηλεοπτική μετάδοση**: Alter (Δημήτρης Παπανικολάου, Στέφανος Δημητριάδης)
* **Πολυτιμότερος παίκτης (MVP)**: Διονύσης Χιώτης

## Πηγές

* ΕΠΟ Κύπελλο Ελλάδος 2001-02

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2001-2002
Τενεμπρισμός

Ο όρος **τενεμπρισμός** (
,ελλ. μτφρ. *σκοτεινός*), χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους σκοτεινούς τόνους στη ζωγραφική, όπως αυτοί αποδόθηκαν σε έργα κυρίως του 17ου αιώνα, ειδικότερα του Καραβάτζιο. Ως ύφος χαρακτηρίζεται από μεγάλες βαθύχρωμες ή σκοτεινές επιφάνειες που συνδυάζονται με μικρότερες περιοχές κατάλληλα φωτισμένες με τη χρήση χρώματος, με αποτέλεσμα τη δημιουργία δραματικών φωτοσκιάσεων. Από τον 17ο αιώνα μέχρι τα τέλη του 19ου, ο όρος *tenebroso* χρησιμοποιήθηκε  υποτιμητικά, ασκώντας κριτική σε έργα του Καραβάτζιο, του Ρέμπραντ και άλλων μιμητών τους και προκειμένου να σχολιαστεί η αφύσικη χρήση του *[[κιαροσκούρο]]* που έκαναν.

Οι ρίζες του τενεμπρισμού τοποθετούνται χρονικά περίπου το 1600, στη Ρώμη, και μεταξύ των πρώτων χαρακτηριστικών έργων συγκαταλέγονται οι πίνακες του Καραβάτζιο για το παρεκκλήσι Κονταρέλι του ναού Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι. Αρκετοί Ιταλοί καλλιτέχνες μιμήθηκαν τον τενεμπρισμό του Καραβάτζιο στις αρχές του 17ου αιώνα, ενώ επηρεάστηκαν από αυτόν και ζωγράφοι που επισκέφτηκαν τη Ρώμη και τη Νάπολι, όπως ο Χοσέ Ριμπέρα από την Ισπανία, ο Ολλανδός Χέρριτ φαν Χόντχορστ και ο Γάλλος Ζωρζ ντε Λα Τουρ. Για τον ιστορικό Τζοβάνι Μπελλόρι, ο τενεμπρισμός του Καραβάτζιο υπήρξε ξεχωριστός και περιγράφει χαρακτηριστικά πως χρησιμοποίησε το στυλ αυτό σε τέτοιο βαθμό, ώστε να να μη ζωγραφίζει ποτέ τις ανθρώπινες μορφές στο φως της ημέρας αλλά να βρίσκει τον τρόπο να τοποθετούνται στο ημίφως ενός κλειστού χώρου, με το φως να διαχέεται σχεδόν κάθετα από ψηλά, δημιουργώντας έτσι μία ισχυρή αντίθεση μεταξύ φωτός και σκότους. Αν και συχνά ταυτίζεται με το ύφος του Καραβάτζιο, οι ρίζες του μπορούν να αναζητηθούν στον τρόπο με τον οποίο εφάρμοσε την τεχνική του *[[κιαροσκούρο]]* ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, στις νυχτερινές σκηνές του Κορρέτζο και άλλων ζωγράφων της Λομβαρδίας, καθώς και στο βενετικό *κιαροσκούρο* του Τιντορέττο. 

Οι σκοτεινοί τόνοι στη ζωγραφική συνδέονται παραδοσιακά με την ερμηνεία τους ως φορέων του κακού, σε αντιδιαστολή με το φως που συμβολίζει το καλό ή το θείο. Σύμφωνα με μία διαφορετική ερμηνεία, στον τενεμπρισμό, η αναγωγή του σκότους σε στοιχείο εφάμιλλης αξίας με το φως, τόσο σε επίπεδο εικονογραφίας όσο και συμβολικά, ενδεχομένως σχετίζεται με πνευματικά ρεύματα στη θρησκεία ή στην αλχημεία που ταύτισαν το σκότος με θετικά πρότυπα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τεχνικές ζωγραφικής
Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές
Ουίλιαμ Τόμσον

Ο **Ουίλιαμ Τόμσον, 1ος βαρόνος Κέλβιν** (αγγλ. William Thomson), μέλος του Τάγματος της Αξίας, μεγαλόσταυρος ιππότης του Βασιλικού Βικτοριανού Τάγματος, μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου, μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου (1824-1907) ήταν Ιρλανδός και Βρετανός φυσικός που το 1892 απέκτησε τίτλο ευγενείας και ονομάστηκε βαρόνος Κέλβιν από την ομώνυμη περιοχή. Στη βιβλιογραφία είναι γνωστός και ως **Λόρδος Κέλβιν**, ιδιαίτερα γνωστός από την επινόηση της θερμοκρασιακής κλίμακας Κέλβιν, η οποία αρχίζει από το απόλυτο μηδέν.

Τον τίτλο αυτό έλαβε από το πρωτοποριακό και περισπούδαστο έργο του της ανάπτυξης υποβρύχιων καλωδίων τηλεγράφου χάρη των οποίων και αναπτύχθηκαν οι επικοινωνίες μεταξύ των εκατέρωθεν ακτών του Ατλαντικού ωκεανού.
Επίσης ο Κέλβιν θεωρείται ο πρώτος που συνειδητοποίησε ότι στις θερμοκρασίες θα πρέπει να υπάρχει ένα και μόνο κατώτατο σημείο, δηλαδή το απόλυτο μηδέν βάσει του οποίου και ανέπτυξε (επινόησε) τη γνωστή κλίμακα θερμοκρασίας που φέρει το όνομά του, την κλίμακα Κέλβιν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βρετανοί μηχανικοί
Κατηγορία:Βρετανοί εφευρέτες
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί
Βασιλειανός Κώδικας

**Ο Βασιλειανός Κώδικας** (λατ. *Codex Basilensis) * είναι μεσαιωνικό ελληνικό χειρόγραφο (κώδικας) που περιέχει τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης. Συμβολίζεται με το **<big>E<sup>e</sup></big>** ή το **07**, ενώ φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Βασιλείας (Βασιλεία, Ελβετία), εξ ου και η ονομασία του, όπου καταγράφεται ως *AN III 12*. 

Ο κώδικας αυτός είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 8ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 23x16,5 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 318 φύλλα. 

Ο Βασιλειανός Κώδικας, αν και παρουσιάζει κάποια τυχαία χάσματα, θεωρείται ένα από τα καλύτερα χειρόγραφα της λεγόμενης συριακής οικογένειας χειρογράφων. Η αντιπαραβολή του έγινε αρχικά το 1707 από τον Μιντ και αργότερα  από τον Βετσέιν.

Τον κώδικα αυτόν, κατά πάσα πιθανότητα, έφερε στη Βασιλεία τον 15ο αιώνα ο καρδινάλιος Ιωάννης της Ραγούζα (1380-1443). 

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ. 4ος, σ. 203. 
* R. Champlin, Family E and its Allies in Matthew, S & D XXIII, Salt Lake City, 1967. 
* J. Geerlings, Family E and its Allies in Mark, S & D XXXI, Salt Lake City, 1968. 
* J. Geerlings, Family E and its Allies in Luke, S & D XXXI, Salt Lake City, 1968. 
* F. Wisse, Family E and the Profile Method, Biblica 51 (1970), pp. 67-75. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* R. Waltz, Codex Basilensis E (07), *Encyclopedia of Textual Criticism*

## Σχετικά κύρια άρθρα

* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Βορελιανός Κώδικας

Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κωδικας
Μαλάμπο

Η **Μαλάμπο** () είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρώην πρωτεύουσα της Ισημερινής Γουινέας στην επαρχία του Βόρειου Μπιόκο, ευρισκόμενη στη βορειότερη ακτή του νησιού Μπιόκο (πρώην Φερνάντο Πο) στην άκρη ενός βυθισμένου ηφαιστείου.. Ο πληθυσμός της είναι γύρω στους 150.000 κατοίκους.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε αρχικά το 1827 από τους Βρετανούς, οι οποίοι επινοικίασαν το νησί στην Ισπανία κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας. Το όνομα της πόλης ήταν Πορτ Κλάρενς. Τη χρησιμοποίησαν ως ναυτική βάση σε μια προσπάθεια να πατάξουν το δουλεμπόριο. Μάλιστα, πολλοί δούλοι εγκαταστάθηκαν εκεί πριν ακόμα ιδρυθεί η Σιέρρα Λεόνε ως κέντρο δουλεμπορίου. Πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν ξανά στη Σιέρρα Λεόνε και μερικοί από τους απογόνους τους ονομάζονται στην Ισημερινή Γουινέα Φερναντίνος (Fernandinos), αποτελώντας μάλιστα ξεχωριστή εθνοτική ομάδα που ομιλούν τη δική τους διάλεκτο (με αφρικανικά και πορτογαλικά στοιχεία).

Στη συνέχεια, η Μαλάμπο ονομάστηκε Σάντα Ιζαμπέλ με την επαναφορά στον έλεγχο των Ισπανών. Επιλέχθηκε να αντικαταστήσει την κυριότερη πόλη Μπάτα και να γίνει πρωτεύουσα το 1969. Το 1973 πήρε τη σημερινή της ονομασία, στα πλαίσια των προσπαθειών του καθεστώτος του Φρανσίσκο Μασίας Νγκουέμα για μετονομασία ατόμων και τόπων με πιο "αυθεντικά" αφρικανικά ονόματα.

Στην περίοδο της τρομοκρατίας από το καθεστώς του Μασίας, μεθοδεύτηκε η εξολόθρευση της μειονότητας των Μπούμπι, που αποτελούσαν την πλειοψηφία στο νησί Μπιόκο, και η εγκατάσταση στη Μαλάμπο και στη νησιωτική περιοχή των Φανγκ, φυλή στην οποία ανήκε ο Μασίας. Κατά τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησής του, πολλοί κάτοικοι της πόλης έφυγαν.

## Κλίμα
Η μέση θερμοκρασία στην πόλη είναι 25&nbsp;°C και οι ετήσιες βροχοπτώσεις φτάνουν τα 1.900 χιλιοστά τον χρόνο. Το κλίμα είναι ισημερινό. .

## Υποδομή
Παρά το γεγονός ότι αποτελεί την πρωτεύουσα της Ισημερινής Γουινέας, το οδικό δίκτυο στη Μαλάμπο παραμένει υπανάπτυκτο. Ελάχιστοι δρόμοι είναι ασφαλτοστρωμένοι και τα ονόματα πολλών οδών θυμίζουν τον αφρικανικό εθνικισμό, όπως "Λεωφόρος της Ανεξαρτησίας" και "Οδός Πατρίς Λουμούμπα". Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται καθεδρικός ναός, που οικοδομήθηκε κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας.

Στα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται το νοσοκομείο, το οποίο όμως υπολειτουργεί λόγω έλλειψης προσωπικού και στα δυτικά το ανακαινισμένο Διεθνές Αεροδρόμιο. Αξιοσημείωτο κτήριο είναι επίσης το Δικαστικό Μέγαρο. Η ανακάλυψη πετρελαίου μετάβαλε κάπως την κατάσταση στην πόλη.

## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισημερινής Γουινέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Μαλάμπο

Κατηγορία:Πόλεις της Ισημερινής Γουινέας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κρυογενετική

Στη Φυσική, **Κρυογενετική** (αγγλικά: cryogenics) είναι η μελέτη της παραγωγής και της συμπεριφοράς της ύλης σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Το άτομο που εξετάζει στοιχεία που έχουν εκτεθεί σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες ονομάζεται κρυογενετιστής. Οι κρυογενετιστές έχουν ως μονάδες μέτρησης της θερμοκρασίας τις κλίμακες Κέλβιν και Ράνκιν.

## Παραπομπές


## Περεταίρω ανάγνωση
* Haselden, G. G. (1971) *Cryogenic fundamentals* Academic Press, New York, ISBN 0-12-330550-0
* "Cryogenics for English Majors," National High Magnetic Field Laboratory.


Κατηγορία:Τεχνολογία ψύξης
Θερμοστάτης

thumb|Παλαιότερος θερμοστάτης σώματος καλοριφέρ (1975)
thumb|right|Θερμοστάτης σώματος καλοριφέρ (χωρίς το καπάκι)
Ο **θερμοστάτης** είναι μια συσκευή ελέγχου η οποία χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας είτε σε κάποια συσκευή είτε σε κάποιο χώρο. Αυτό επιτυγχάνεται όταν ο θερμοστάτης είναι συνδεδεμένος και ελέγχει ένα μηχανισμό θέρμανσης ή ψύξης.

Αποτελείται από μια διάταξη ανίχνευσης της υπάρχουσας θερμοκρασίας, ένα  είδος θερμομέτρου, ένα μηχανισμό ορισμού από το χρήστη της συσκευής της επιθυμητής θερμοκρασίας και τέλος ένα μηχανισμό ο οποίος ενεργοποιεί αυτόματα τον μηχανισμό ψύξης ή θέρμανσης τον οποίο ελέγχει.

Με κάποια μέθοδο είτε καθαρά μηχανική, (π.χ. με διμεταλλικό έλασμα), είτε ηλεκτρική, θέτει σε ενέργεια ή αντίθετα διακόπτει τη λειτουργία στο μηχανισμό θέρμανσης ή ψύξης. Για παράδειγμα ο θερμοσίφωνας λειτουργεί με θερμοστάτη που διακόπτει τη λειτουργία του όταν η θερμοκρασία του νερού φθάσει στην επιθυμητή τιμή, και που επαναθέτει σε λειτουργία όταν η πτώση της θερμοκρασίας του νερού φθάσει σε κάποιο όριο. Με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν οι θερμοστάτες σε ηλεκτρικές κουζίνες, θερμαντικά σώματα, κλιματιστικά σώματα καθώς και σε μεγάλο αριθμό σχετικών εγκαταστάσεων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Θερμοκρασία
Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
Κατηγορία:Αυτοματισμός
Κλίμακα θερμοκρασίας

Ως **κλίμακα θερμοκρασίας** ονομάζεται οποιαδήποτε βαθμονομημένη ακολουθία μέτρησης θερμοκρασίας.

Σήμερα σε ισχύ εφαρμόζονται τρεις τέτοιες κλίμακες, η κλίμακα Κέλβιν, η κλίμακα Κελσίου και η κλίμακα Φαρενάιτ. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν χρησιμοποιούνται και άλλες κλίμακες περιορισμένων θερμοκρασιών σε ερευνητικά προγράμματα, τα οποία τυγχάνουν πολύ περιορισμένης χρήσης. Παλαιότερα ήταν σε χρήση και η κλίμακα Ρεωμύρου.

Για τη δημιουργία μιας κλίμακας θερμοκρασίας αρκεί να ορισθούν τα δύο σταθερά σημεία της, ανώτερο και κατώτερο, όπου η μεταξύ τους απόσταση διαιρείται κατά ελεύθερη επιλογή βαθμών. Συνηθέστερα όμως ως τέτοια σημεία έχουν ληφθεί το απόλυτο μηδέν ή το σημείο πήξης και το σημείο βρασμού του νερού.

*Μια πλήρη κλίμακα θερμοκρασίας μπορεί ν΄ αποδώσει την ασύλληπτη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο απόλυτο μηδέν και στα 14.000.000&nbsp;°C (Κελσίου), ή 25.000.000&nbsp;°F που χαρακτηρίζουν το εσωτερικό του Ηλίου.

Κατηγορία:Θερμοκρασία
Απόλυτο μηδέν

[thumb|right|150px|Το απόλυτο μηδέν έχει οριστεί ακριβώς στους −273,15 [Κλίμακα Κελσίου|°C ή 0 K.]]

Το **απόλυτο μηδέν** είναι η ελάχιστη θερμοκρασία που μπορεί θεωρητικά να επιτευχθεί στο σύμπαν. Στη θερμοκρασία αυτή, η εντροπία φθάνει στην ελάχιστη τιμή της. Όπως ορίζεται από τους νόμους της θερμοδυναμικής, το απόλυτο μηδέν δεν μπορεί να επιτευχθεί (ακριβώς) με τεχνητά ή φυσικά μέσα, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί ένα σύστημα πλήρως απομονωμένο από το υπόλοιπο σύμπαν. Ένα σύστημα, θεωρητικά, στη θερμοκρασία του απόλυτου μηδενός κατέχει μηδενικού επιπέδου κβαντική του μηχανική ενέργεια. Παρόλο που η μοριακή κινητική ενέργεια δεν μηδενίζεται εντελώς στη θερμοκρασία αυτή, το σύστημα δεν έχει πλέον αρκετή ενέργεια να μεταβιβάσει σε άλλα συστήματα. Γι' αυτό η σωστή έκφραση είναι ότι στο απόλυτο μηδέν η μοριακή ενέργεια είναι η ελάχιστη δυνατή, πλην όμως όχι ακριβώς μηδενική, και ονομάζεται διεθνώς ενέργεια μηδενικού σημείου (zero-point energy).

Με διεθνή συμφωνία, το απόλυτο μηδέν ορίστηκε ως ακριβώς 0 Κ, 0 R, −273,15 °C και -459,67 °F. Παρόλο που θεωρητικά δεν είναι δυνατό να ψυχθεί οποιαδήποτε ουσία ακριβώς στα 0 Κ, κάποιοι επιστήμονες έχουν κάνει σπουδαία επιτεύγματα πλησιάζοντας πολύ το απόλυτο μηδέν, και στον 21ο αιώνα οι επιστήμονες έχουν πετύχει θερμοκρασίες κάτω από 100 picokelvin (pK). Σε τέτοιες θερμοκρασίες, η ύλη επιτυγχάνει κβαντικά φαινόμενα όπως η υπεραγωγιμότητα και η υπερρευστότητα.

## Αναφορές και παρατηρήσεις


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* BIPM Mise en pratique - Kelvin - Appendix 2 - SI Brochure

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "What is absolute zero?" *Lansing State Journal*

Κατηγορία:Θερμοκρασία
Κατηγορία:Κρύο
Κατηγορία:Κρυογενετική
Πλατωνισμός

Ο όρος «**Πλατωνισμός**» αναφέρεται στις ιδέες του Πλάτωνα. Στον πυρήνα της φιλοσοφίας του, όμως, υπάρχει μία εντυπωσιακά πρωτότυπη μεταφυσική θεωρία που δέχεται την ύπαρξη μιας σφαίρας από αιώνιες και αμετάβλητες πραγματικότητες, διαχωρισμένη από τον μεταβαλλόμενο κόσμο της καθημερινής εμπειρίας. Αυτές οι οντότητες είναι το αίτιο των πάντων και η πηγή κάθε αξίας και νοήματος, και η διερεύνηση της υπερβατικής φύσης τους και του τρόπου με τον οποίο τις γνωρίζουμε είναι το πιο χαρακτηριστικό  μέρος του Πλατωνισμού. Έτσι, αυτή η πλευρά του έργου του είναι που μπορεί να χαρακτηριστεί πιο σωστά «πλατωνική», και κατ’ επέκταση από αυτή την ιδιόμορφη σύλληψη της υπέρτατης πραγματικότητας ο όρος «πλατωνισμός» χρησιμοποιείται μερικές φορές και για άλλες θεωρίες, που είναι ρεαλιστικές (ιδεαλιστικές) στον χαρακτήρα τους. Αυτές συνήθως υποστηρίζουν ότι οι αφηρημένες οντότητες, ιδιαίτερα οι μαθηματικές, υπάρχουν έξω από τον χώρο και τον χρόνο, ανεξάρτητα από το εάν εμείς τις αντιλαμβανόμαστε ή τις βιώνουμε. 

## Η θεωρία των ιδεών
Το κίνητρο του ακραίου ρεαλισμού του Πλάτωνα είναι η δυσαρέσκεια του με την υποτιθέμενη γνώση του κόσμου γύρω μας, στον οποίο τα πάντα είναι ατελή και μεταβλητά. Πώς μπορούμε να ξέρουμε τι σημαίνει «ψηλός», όταν ένας ψηλός άνθρωπος είναι κοντός σε ένα ψηλό δένδρο; Ή, τι είναι το κόκκινο, όταν ένα μήλο που φαίνεται κόκκινο στο φως της ημέρας δείχνει μαύρο στο σκοτάδι;  Αυτά τα πράγματα συμπεραίνει ο Πλάτων, δεν είναι αντικείμενα γνώσης αλλά γνώμης και εικασίας. Το γνωστό πρέπει να είναι τέλειο, αιώνιο και αμετάβλητο και, αφού τίποτε στην καθημερινή μας εμπειρία (στη «σφαίρα του γίγνεσθαι») δεν ικανοποιεί αυτή την περιγραφή, πρέπει να υπάρχει μια υπερβατική «σφαίρα του είναι» όπου υπάρχουν τέλεια και αμετάβλητα υποδείγματα.  Όλες οι ηθικές αξίες αποτελούν Ιδέες: η αρετή, η δικαιοσύνη, η ανδρεία, η σωφροσύνη, η ευσέβεια και όλες οι άλλες αντίστοιχες. Ιδέες είναι ακόμη οι μαθηματικές έννοιες και οντότητες: η ισότητα, η ενότητα, η πολλαπλότητα, ο αριθμός, το σημείο, η γραμμή, το γεωμετρικό σχήμα, το στερεό.

## Παραπομπές
Βασίλειος Αποστολίδης (αρχαιολόγος)

Ο **Βασίλειος Αποστολίδης** (Σέρρες 1827 – Αλεξάνδρεια 1910) ήταν ιατρός και ερασιτέχνης αρχαιολόγος με καταγωγή από την Τραπεζούντα. Μετά τις πανεπιστημιακές σπουδές του, Ιατρική στην Αθήνα και τη Βιέννη, μετέβη το 1863 στην Αίγυπτο, όπου παράλληλα με την ιατρική ασχολήθηκε με την αρχαιολογία και τον ιδιαίτερο κλάδο της αιγυπτιολογίας. Ο Αποστολίδης μελετώντας εκτενώς αιγυπτιακούς παπύρους, υποστήριξε ότι οι πρώτοι Έλληνες κατέφθασαν στην αρχαία Αίγυπτο το 3800 π.Χ. και κατέγραψε τους Χανεμπού των ιερογλυφικών κειμένων ως Δαναούς. 

Οι αρχαιολογικές του ανακοινώσεις για τις ασιατικές ρίζες των προελληνικών επιγραφών της Λήμνου έγιναν αντικείμενο εκτενούς συζήτησης στα αρχαιολογικά fora της εποχής του. Υπήρξε μέλος του Αιγυπτιακού Ινστιτούτου και ασχολήθηκε συστηματικά με το ιστορικό παρελθόν της Αιγύπτου. 
## Εργογραφία
**Ομήρου Ιλιάς* (έμμετρη μετάφραση, Αλεξάνδρεια 1888). 
**Μελέτη των Φοινισσών του Ευριπίδη εξ αφορμής της τραγωδίας υπό Δημ. Βερνάρδου* (Αλεξάνδρεια, 1890). 
**Γλωσσικαί μελέται εξ αφορμής των Ακαδημαϊκών αναγνωσμάτων του Γ.Ν. Χατζιδάκι* (Κάιρο, 1904).
* dr. B. Apostolides, *Essai sur l'hellenisme egyptien et ses rapports avec l'hellenisme classique et l'hellenisme moderne*, T. A' «L'hellenisme sous l'Ancien et le Moyen Empire, 1er Fascicule». Paris: H. Welter, 1898.
* dr. B. Apostolides. *Essai sur l'hellenisme egyptien et ses rapports avec l'hellenisme classique et l'hellenisme moderne*, T. B' «L'hellenisme sous l'Ancien et le Moyen Empire», 2er Fascicule. Paris: H. Welter, 1899.

## Σημειώσεις-παραπομπές


## Δικτυακοί τόποι
*Τα δοκίμιά του Βασίλειου Αποστολίδη στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών «Ανέμη».

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Χενεραλίφε

Το **Παλάτι της Χενεραλίφε** (*Palacio de Generalife*, Αραβικά: *Jannat al-'Arif* - *ο Κήπος του Αρχιτέκτονα*) ήταν το θερινό παλάτι και εξοχική κατοικία των Νασριδών σουλτάνων της Γρανάδας.

Το παλάτι και οι κήποι κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μωχάμεντ του Γ’ (*Muhammad III*, 1302-1309) και αναδιακοσμήθηκαν από τον Αμπού Α' Γουαλίντ Ισμαήλ (*Abu I-Walid Isma'il*, 1313-1324).

Το σύμπλεγμα αποτελείται από το Αίθριο του Καναλιού (*Patio de la Acequia*), στο οποίο έχει μία δεξαμενή περιτριγυρισμένη από παρτέρια λουλουδιών, σιντριβάνια, κιονοστοιχίες και περίπτερα, και τον Κήπο του Σουλτάνου (*Jardín de la Sultana*). Ο κήπος θεωρείται πως είναι το καλύτερα διατηρημένο δείγμα των Μεσαιωνικών κήπων της παλαιάς Ανδαλουσίας (Αλ–Ανταλούς, Al-Andalus). Αρχικά το παλάτι συνδέονταν με την Αλάμπρα με ένα σκεπαμένο πέρασμα πάνω από ένα φαράγγι, το οποίο χωρίσει τα δύο παλάτια. Η Χενεραλίφε είναι ένας από τους παλαιότερους Μαυριτανικούς κήπους.
[μικρογραφία|αριστερά|Άποψη των κήπων του Χενεραλίφε, σε [λιθογραφία της περιόδου μεταξύ 1836 και 1837.]]
Οι κήποι, όπως είναι στη σημερινή μορφή τους, άρχισαν να δημιουργούνται το 1931 και ολοκληρώθηκαν από τον Φρανθίσκο Πριέτο Μορένο (*Francisco Prieto Moreno*) το 1951. Τα μονοπάτια είναι στρωμένα, κατά το παραδοσιακό στυλ της Γρανάδας, με μωσαϊκό από χαλίκια, λευκά από τον ποταμό Ντάρρο και μαύρα από τον ποταμό Χενίλ (*Genil*).

Ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1984, μαζί με την Αλάμπρα (*Alhambra*) και το Αλμπαϊσίν (*Albaicín*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η Χενεραλίφε στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
*Η Χενεραλίφε
*Φωτογραφίες της Χενεραλίφε από το BBC

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Κατηγορία:Γρανάδα
Κατηγορία:Ανάκτορα στην Ισπανία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Λουκανοί

Οι **Λουκανοί** *(*λατινικά*: Lucani)* ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας. Είχαν δημοκρατικό πολίτευμα εκτός από καιρό πολέμου που την εξουσία ανελάμβανε ένας τύραννος. Σύμφωνα με νομίσματα και επιγραφές που έχουν βρεθεί τον 4o και 3o αιώνα π.X. χρησιμοποιούσαν το ελληνικό αλφάβητο.

Στα μέσα του 5ου αιώνα π.χ. οι Λουκανοί μετακινήθηκαν προς την νότια Ιταλία. Συγκρούστηκαν με την ελληνική αποικία του Τάραντα ενώ αργότερα συμμάχησαν με τον Αλέξανδρο, βασιλιά της Ηπείρου, το 326 π.X. βοηθώντας τον να παρέμβει στις υποθέσεις της Μεγάλης Ελλάδας. Συχνά συμμαχούσαν με τους Ρωμαίους αλλά και πολεμούσαν εναντίον τους όπως κατά τους Σαμνιτικούς πολέμους. 

Όταν ο Πύρρος, βασιλιάς της Ηπείρου, εισέβαλε στην Ιταλία το 281 π.χ. οι Λουκάνι δήλωσαν υποταγή και συμμάχησαν μαζί του. Συμμάχησαν μαζί με τους Σαμνίτες κατά της Ρώμη, στον πόλεμο αυτό ,(90 - 88 π.Χ.), γνώρισαν την ήττα και την υποταγή στους Ρωμαίους και από τότε η Λουκανία αποτέλεσε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η χώρα των Λουκανών (Λουκανία) είχε λίγες πόλεις, τα βουνά ήταν καλυμμένα με δάση στα οποία ζούσαν πολλά αγριογούρουνα, αρκούδες και λύκοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Jay-Z

Ο **Jay-Z** (4 Δεκεμβρίου 1969, Μπρούκλιν), του οποίου το πραγματικό όνομα είναι **Σον Κόρεϊ Κάρτερ** (Shawn Corey Carter), είναι Αμερικανός ράπερ και πρώην διευθυντής των δισκογραφικών εταιριών **Def Jam Recordings** και **Roc-A-Fella Records**. Είναι επίσης συνιδιοκτήτης της ομάδας καλαθοσφαίρισης του NBA, Brooklyn Nets, και του δημοφιλούς μπαρ της Νέας Υόρκης, The 40/40 Club.

## Βίος

Ο Carter γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στις φτωχές συνοικίες του Marcy. Μαθήτευσε στα ίδια σχολεία με τους ράπερ The Notorious B.I.G., AZ και Busta Rhymes.

Ενώ ήταν ακόμη μαθητής, ο Jay-Z ξεκίνησε να ασχολείται με τη ραπ μουσική αλλά και την πώληση ναρκωτικών ουσιών. Παράλληλα ανέπτυξε μια φιλία με τον Jaz-O ο οποίος τον βοήθησε στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα. Ο Carter συμμετείχε στα τραγούδια του Jaz-O, "The Originators" και "Hawaiian Sophie".

Επιπλέον, από τις πρώτες του γνωστές συμμετοχές ήταν στα τραγούδια των Big L στο "Da Graveyard" και Mic Geronimo στο "Time to Build".

Το 1996, μετά από αποτυχημένες προσπάθειες προώθησης της μουσικής του, ο Jay-Z σε συνεργασία με τον φίλο του Damon Dash ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία Roc-A-Fella Records η οποία έμελλε να γίνει από τις μεγαλύτερες εταιρείες στο χώρο της ραπ μουσικής. Το 2005 πήρε υπό την προστασία του την Teairra Mari, μέλος της Roc-A-Fella μέχρι το 2006, ενώ παράλληλα ανακάλυψε την Rihanna και τον Ne-Yo.

Το 1996 επίσης, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του Carter, Reasonable Doubt, το οποίο θεωρείται από τους καλύτερους δίσκους του συγκεκριμένου καλλιτέχνη.

Το 2008, παντρεύτηκε την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μπιγιονσέ.

## Καλλιτεχνικό Στυλ

Ο Jay-Z δημιουργεί τραγούδια εκ του μηδενός χωρίς τη βοήθεια σημειώσεων με λόγια. Όντας εκπρόσωπος του σκληροπυρηνικού κομματιού (hardcore) της ραπ μουσικής, ο Carter επικεντρωνόταν αρχικά σε ζητήματα που αφορούσαν την πραγματικότητα των αμερικανικών πόλεων, της καθημερινής ζωής και των ναρκωτικών. Με το πέρασμα των χρόνων και με την γενικότερη αύξηση σε δημοτικότητα της ραπ μουσικής, ο ίδιος απέκλινε από τον παραδοσιακό ήχο και τη θεματολογία της ραπ και εξέδοσε δίσκους που ήταν περισσότερο ευπρόσδεκτες στο ευρύτερο κοινό.
 
Έχει συνεργαστεί επίσης και με ονόματα εκτός του καλλιτεχνικού χώρου της χιπ χοπ όπως με τους Linkin Park και Chris Martin των Coldplay.

## Δισκογραφία

* 1996: Reasonable Doubt
* 1997: In My Lifetime, Vol. 1
* 1998: Vol. 2... Hard Knock Life
* 1999: Vol. 3... Life and Times of S. Carter
* 2000: The Dynasty: Roc La Familia
* 2001: The Blueprint
* 2002: The Blueprint²: The Gift & the Curse
* 2003: The Black Album
* 2006: Kingdom Come
* 2007: American Gangster
* 2009: The Blueprint 3
* 2011: Watch The Throne
* 2013: Magna Carta Holy Grail
* 2017: 4:44

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Jay-Z
* Ιστοσελίδα του καλλιτέχνη στο myspace

Jay-Z
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Θάλεια Ματίκα

Η **Θάλεια Ματίκα** (Αθήνα, 4 Ιουλίου 1978) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτρια, απόφοιτη της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Έγινε ευρύτερα γνωστή στο κοινό τη σεζόν 2003-04, από τον ρόλο της στην σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, «Κλείσε τα Μάτια» ενώ κορυφαίος σταθμός στην καριέρα της υπήρξε ο ρόλος της, ως Χριστίνα, στην σειρά του Μανούσου Μανουσάκη, «Μη μου λες αντίο» (2004-05). Επίσης, έχει πρωταγωνιστήσει σε σειρές, μεταξύ άλλων οι  «Big Bang» (2007-08, MEGA), «Πάρης και Ελένη» (2008, ΑΝΤ1), «Ελεύθερος κι ωραίος» (2012, ΑΝΤ1) και «Όρκος» (2023, ΕΡΤ1) ενώ έχει παίξει και σε αυτοτελή επεισόδια σειρών όπως «Επτά θανάσιμες πεθερές» (2006, MEGA), «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα» (2006, ALPHA), «Εντιμότατοι κερατάδες» (2007, ALPHA), «Η τούρτα της μαμάς» (2021, ΕΡΤ1) και «Ο Γιατρός» (2024-25,ALPHA).

Κινηματογραφικά έχει συμμετάσχει στις ταινίες «Ο Μικρός Ινδιάνος» (2002), με την οποία κέρδισε και το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, «Ο Βασιλιάς» (2002), «Μην περνάς ανάβει κόκκινο» (2003), «Ηθικόν Ακμαιότατον» (2006) και «Ο Ηλίας του 16ου» (2008).

## Προσωπική ζωή
Το 2011 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Τάσο Ιορδανίδη έπειτα από τρία χρόνια σχέσης. Απέκτησαν δύο παιδιά: τον Δάνο (γενν. 2013) και τη Νάγια (γενν. 2016).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη Θάλειας Ματίκα: "Χαίρομαι πραγματικά που είμαι ηθοποιός" http://all4fun.gr/interviews/theater/413-2009-01-18-22-19-51.html
* Ιστοσελίδα στο IMDb.

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος

Ο **Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος** (*Flavius Valerius Severus*, ... - 16 Σεπτεμβρίου 307), γνωστός και ως **Σεβήρος Β΄**, ήταν Αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 306 έως το 307. Μετά την αποτυχία του να πολιορκήσει τη Ρώμη, διέφυγε στη Ραβέννα. Πιστεύεται ότι σκοτώθηκε εκεί, ή εκτελέστηκε κοντά στη Ρώμη.

Ο Βαλέριος Σεβήρος ήταν στρατιωτικός προερχόμενος από ταπεινή οικογένεια των ιλλυρικών επαρχιών, πριν ο Γαλέριος Αυτοκράτορας της Ανατολής κάνει έκκληση στον Μαξιμιανό να τον διορίσει καίσαρα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 305. Υπηρέτησε ως κατώτερος συνεργάτης-αξιωματικός τού Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού, τότε Αυγούστου του Δυτικού τμήματος της Αυτοκρατορίας.

Μετά το τέλος τού Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού, ο Σεβήρος προβιβάστηκε από τον Γαλέριο και έγινε Αύγουστος, ενώ παράλληλα ο Κωνσταντίνος Α΄ είχε ανακηρυχθεί Αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του στη Βρετανία. Όταν ο Μαξέντιος εξεγέρθηκε στη Ρώμη, ο Γαλέριος έστειλε τον Σεβήρο να καταπνίξει την εξέγερση. Ο Σεβήρος μετακινήθηκε από την πρωτεύουσά του, το Μεδιόλανο προς τη Ρώμη. Φοβούμενος την άφιξη του Σεβήρου, ο Μαξέντιος προσέφερε συμμαχία με τον πατέρα του, τον Μαξιμιανό. Ο Μαξιμιανός δέχτηκε, και μόλις ο Σεβήρος και τα στρατεύματά του κατέφθασαν προ των πυλών της Ρώμης, οι άνδρες του λιποτάκτησαν και πήραν το μέρος του παλαιού τους αρχηγού, του Μαξιμιανού. 

Ο Σεβήρος προσέφυγε στη Ραβέννα, όπου βρήκε προστασία. Ο Μαξιμιανός τού πρότεινε να παραδοθεί ειρηνικά, για να τον αφήσει να ζήσει και να του φέρεται αξιοπρεπώς, πράγμα που ο Σεβήρος δέχτηκε την άνοιξη του 307. 
Παρά την υπόσχεσή του, ο Μαξιμιανός τον μεταχειρίστηκε σαν αιχμάλωτο, και αργότερα τον φυλάκισε στις Τρεις Ταβέρνες επί της Αππίας οδού. Όταν ο Γαλέριος ξεκίνησε την εκστρατεία του για την κατάκτηση της Ιταλίας, για να καταπνίξει τον Μαξιμιανό και τον Μαξέντιο, ο Μαξέντιος διέταξε τον θάνατο του Σεβήρου. Εκτελέστηκε -ή αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει- στις 16 Σεπτεμβρίου του 307.

Ο γιος του Φλάβιος Σεβηριανός κατέφυγε στον Γαλέριο. Όταν ο Γαλέριος απεβίωσε, το μερίδιό του μοιράστηκαν οι Λικίνιος Αυτοκράτορας της Δύσης και Μαξιμίνος Δάιας καίσαρ της Ανατολής. Ο Φλ. Σεβηριανός, φοβούμενος τον Λικίνιο, ακολούθησε τον Μαξιμίνο Δάια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Πευκέτιοι

Οι **Πευκέτιοι** *(Peucetii)*  ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας που ζούσε στην περιοχή της σημερινής Απουλίας. Οι Πευκέτιοι κατείχαν στην αρχαιότητα τρεις σημαντικές πόλεις την Κανόσα, την Γκραβίνα και το Μπιτόντο, η σημερινή πρωτεύουσα της Απουλίας Μπάρι δεν ήταν σημαντική. Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς έγραψε ότι όταν προχώρησε ο Εξελληνισμός τους έγινε επόμενος ήρωας ο Πευκέτιος, γιος του Λυκάωνα του Αρκάδα και αδελφός του Οίνωτρου. Ο Λυκάων μοίρασε την Αρκαδία στους 22 γιους του αλλά ο Πευκέτιος προτίμησε να βρει την τύχη του μακριά, την θεωρία αυτή ανέδειξαν οι Πευκέτιοι για να αποδείξουν ότι ανήκουν στην Μεγάλη Ελλάδα. Ο Στράβων τους τοποθετεί βόρεια από την Καλαβρία όπου κατοικούσαν οι Μεσσάπιοι. Ο Στράβων έγραψε *"οι ορολογίες Πευκέτιοι και Δαύνιοι δεν χρησιμοποιειούνται από όλους τους γηγενείς κατοίκους με εξαίρεση τους παλιότερους"*. Την εποχή του Στράβωνα οι Πευκέτιοι κατείχαν την περιοχή ανάμεσα στο Μπρίντιζι και το Μπενεβέντο. Με τις επιγραφές που βρέθηκαν στην κεραμική στην περιοχή πριν κατακτηθεί από τους Ρωμαίους αποδείχθηκε ότι οι Δαύνιοι, οι Πευκέτιοι και οι Μεσσάπιοι μιλούσαν την Μεσσαπική γλώσσα. Στους Πευκέτιους υπήρχαν 12 συνοικίες, η μία από αυτές ήταν η σημερινή Αλταμούρα. Ο Ηρόδοτος έχει αντίθετη γνώμη και λέει ότι κατάγονταν από Κρητικούς που συνόδευαν τον Μίνωα και κατά την επιστροφή τους στην Κρήτη μια τρικυμία τους έριξε στην ακτή. Εκεί, μην έχοντας τρόπο να επιστρέψουν, ίδρυσαν αποικία και της έδωσαν το όνομα Ιαπυγία. Απόγονοι αυτών των Ιαπύγων ήταν οι Πευκέτιοι.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Carpenter, T. H.; Lynch, K. M.; Robinson, E. G. D., eds. (2014)
*Marchesini, Simona (2020). "Messapico". Palaeohispanica (in Italian)

Κατηγορία:Ιλλυρικές φυλές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κρήτης
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Απουλία
Αίκουοι

thumb|Xάρτης της αρχαίας κεντρικής Ιταλίας 

Οι **Αίκουοι** *(*λατινικά: *Aequi)*, ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας που ζούσε στην περιοχή του Λάτιου. Άλλες ονομασίες με τις οποίες ήταν γνωστοί είναι **Αίκοι** ή **Αικανοί** ή **Αικουικλοί** ή **Αίκικλοι**.****

Ήταν εχθρικός λαός προς την Ρώμη από την ίδρυση της και πήραν μέρος σε πολλές μάχες εναντίον των Ρωμαίων μεταξύ των οποίων ήταν η μάχη του Μονς Algidus το 458 π.Χ.. Μετά τον Β΄ Σαμνιτικό πόλεμο φαίνεται να έχασαν την κυριαρχία τους και απέκτησαν το δικαίωμα του *Ρωμαίου πολίτη χωρίς δικαίωμα ψήφου* , αργότερα με την ίδρυση αποικιών έγιναν μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την αικουινική γλώσσα την οποία μιλούσαν, αλλά πιθανολογείται ότι ήταν παρόμοια με αυτή των Μαρσίων που ζούσαν κοντά τους. Το όνομα τους πιστεύεται ότι προέρχεται από το *aequum* που σημαίνει *πεδιάδα* δηλαδή *αυτοί που κατοικούν στην πεδιάδα*. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Λάτιο
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί