open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τροπικό κλίμα

μικρογραφία|Θέσεις τροπικών κλιμάτων, με τους υποτύπους:
Το **τροπικό κλίμα** στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν είναι μη ξηρό κλίμα στο οποίο και οι δώδεκα μήνες έχουν μέσες θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 18,4 °C. Σε τροπικά κλίματα, συχνά υπάρχουν μόνο δύο εποχές: η υγρή και η ξηρή. Τα τροπικά κλίματα δεν έχουν παγερές θερμοκρασίες και οι αλλαγές στην ηλιακή γωνία είναι μικρή. Σε τροπικά κλίματα η θερμοκρασία παραμένει σχετικά σταθερή (ζεστή) όλο το έτος. Το φως του ήλιου είναι έντονο.

## Διατροπική ζώνη σύγκλισης
[δεξιά|μικρογραφία|Intertropical Ζώνη Σύγκλισης κατακόρυφη ταχύτητα στα 500 hPa, ιουλίου μέσο όρο σε μονάδες [Πασκάλ (μονάδα μέτρησης)|pascal ανά δευτερόλεπτο. Ανάβαση (αρνητικές τιμές) είναι ισημερινό; καθόδου (θετικές τιμές) είναι πιο διάχυτη.]]
Λόγω της επίδρασης της ηλιακής γωνίας στο κλίμα οι περισσότερες τροπικές περιοχές είναι ζεστές όλο το χρόνο, με τις ημερήσιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας να υπερβαίνουν τις εποχικές διακυμάνσεις. Οι εποχικές διακυμάνσεις στο τροπικό κλίμα κυριαρχούνται από αλλαγές στις βροχοπτώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από την τροπική ζώνη της βροχής ή τη Διατροπική Ζώνη Σύγκλισης (ΔΖΣ), ένα μέρος του κυττάρου Χάντλεϊ. Στο γραφικό η ΔΖΣ εμφανίζεται τον Ιούλιο. Οι περιοχές με ανοδικό αέρα έχουν έντονη βροχόπτωση, ενώ αυτές με καθοδικό αέρα έχουν ξηρασία. Η ΔΖΣ ακολουθεί τον ηλιακό ισημερινό όλο το χρόνο, αλλά με γεωγραφικές παραλλαγές, και σε ορισμένες περιοχές (Ινδία) το κλίμα επηρεάζεται κυρίως από έντονους μουσώνες εκείνη την εποχή. 

Κατηγορία:Τροπικοί
Κατηγορία:Κλίμα
Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Πλακιδία

Η **Πλακιδία**, λατιν. Placidia (π. 441 - π. 484) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Ολύβριου Αυτοκράτορα τού Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους, μη αναγνωρισμένου στην Ανατολή. Δεν γνωρίζουμε το πλήρες όνομά της, όμως σύμφωνα με τις συμβάσεις των γυναικείων ονομάτων της αρχαίας Ρώμης, ο ιστορικός Κρις Σκάρρε στο έργο του *Το Χρονικό των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων: η βασιλεία τους από τις βασιλικές καταγραφές των ηγεμόνων της Αυτοκρατορικής Ρώμης* (1995) την ονομάζει Γάλλα Πλακιδία Βαλεντινιανή ή Γάλλα Πλακιδία τη Νεότερη.

## Βιογραφία
### Η καταγωγή της
Ήταν η δεύτερη κόρη τού Βαλεντινιανού Γ΄ Αυτοκράτορα τού Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους και της Λικινίας Ευδοξίας. Μεγαλύτερη αδελφή της ήταν η Ευδοκία, σύζυγος τού Ουνέρικ (γιού τού Γκιζέριχου των Βανδάλων).

Η Πλακιδία εκτιμάται, ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 439-443. Η Ευδοκία ονομάστηκε από το όνομα της εκ μητρός μάμμης της Αιλίας Ευδοκίας, ενώ η Πλακιδία από αυτό της εκ πατρός μάμμης της Γάλλας Πλακιδίας.

### Ο γάμος της

### Αιχμάλωτη των Βανδάλων

### Αυτοκράτειρα

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ολύβριο Αυτοκράτορα του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους, μη αναγνωρισμένο από την Ανατολή και είχε τέκνο:
* Ανικία Ιουλιανή 462-527/8, που πέρασε τη ζωή της στην προ-Ιουστινιάνεια Αυλή της Κωνσταντινούπολης. Εθεωρείτο η πιο αριστοκρατική και η πλουσιότερη κάτοικος της πόλης. Ο ιστορικός Όοστ σχολιάζει, ότι "οι απόγονοι της (μάμμης της) Γάλλας Πλακιδίας ήταν μεταξύ των ευγενών της Ανατολικής Αυτοκρατορίας".

## Παραπομπές


## Πηγές
* R. B. Stewart, "My Lines: Galla Placidia Valentiniana the younger"
* Stewart I. Oost, Galla Placidia Augusta: A biographical essay (Chicago: University Press, 1968), p. 247
* Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2

Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Όλντριχ Λάισεκ

Ο **Όλντριχ Λάισεκ** (Τσέχικη προφορά: lai•sek) (8 Φεβρουαρίου 1925 - 2 Οκτωβρίου 2001) ήταν Τσέχος ζωγράφος, σχεδιαστής, γραφίστας και δάσκαλος των τεχνών. Ήταν μέλος της Ένωσης Δημιουργικών Καλλιτεχνών της Τσεχοσλοβακίας από το 1954. Ήταν επικεφαλής μίας καλλιτεχνικής κοινότητας με την επωνυμία «Η Ομάδα των Οκτώ Καλλιτεχνών». Το 1985 του απονεμήθηκε το εθνική παράσημο για την Άριστη Εργασία. Κατά τη διάρκεια της ζωής του φιλοτέχνησε πάνω από 3.000 έργα, εκ των οποίων περισσότερα από 1.800 ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. 

## Ζωή
Ο Λάισεκ γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1925 στο Κρεσέτιτσε, ένα χωριό κοντά στην Κούτνα Χόρα, στην κεντρική Βοημία (Τσεχοσλοβακία), σε μια οικογένεια εμπόρων. Το 1944, αποφοίτησε από μηχανικό βιομηχανικό γυμνάσιο στην Κούτνα Χόρα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, συμμετείχε σε μια επαναστατική οργάνωση με το όνομα «Η Γροθιά», όπου πολέμησε κατά της ναζιστικής κατοχής της Τσεχοσλοβακίας. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετακόμισε στην Πράγα όπου εργάστηκε στην Τσεχοσλοβακική Ένωση Βιομηχανίας. Αρχίζοντας το 1946, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Λάισεκ ανακάλυψε το καλλιτεχνικό του ταλέντο και αποφοίτησε το 1950. Το 1966 επίσης αποφοίτησε με πτυχίο στην οικονομία. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δάσκαλος. Υπήρξε επίσης καθηγητής στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Πράγα ξεκινώντας το 1955.

Ο Λάισεκ είχε επιτυχία στην καλλιτεχνική του σταδιοδρομία αρκετά νωρίς. Το 1955, έγινε δεκτός στην κοινωνία Στούρσα και αργότερα στο Κέντρο VI. Συμμετείχε σε διαγωνισμό για την ανακαίνιση των χώρων του Εθνικού Θεάτρου της Πράγας. Από το 1954, υπήρξε μέλος της Ένωσης Δημιουργικών Καλλιτεχνών της Τσεχοσλοβακίας. Το 1960 ίδρυσε μια καλλιτεχνική κοινωνία με την επωνυμία Η Ομάδα των Οχτώ Καλλιτεχνών, στην οποία ενεργούσε ως επικεφαλής. Οι στόχοι αυτής της κοινωνίας ήταν κυρίως να δημιουργήσουν εκπαιδευτικά, καλλιτεχνικά γεγονότα στην ύπαιθρο και να αναζητήσουν νέους χώρους όπου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν διάφορες εκθέσεις. Το 1985, βραβεύτηκε από τον πρόεδρο της δημοκρατίας με το παράσημο για την Άριστη Εργασία. 

Πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 2001 στην Πράγα της Τσεχίας, στην ηλικία των 76 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διαδικτυακός κατάλογος πινάκων του Λάισεκ
* Galerie výtvarného umění v Ostravě: http://gvuostrava.knihovny.net/katalog/l.dll?cll~9110 
* Υπογραφές ζωγράφων
* Východočeská galerie v Pardubicích: http://www.vcg.cz/databaze.html?kat=1&autor=L&PHPSES...

Κατηγορία:Τσέχοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Γραφίστες
Κατηγορία:Σχεδιαστές
Σύζυγος του Ιούλιου Νέπωτα

Η **σύζυγος τού [[Ιούλιος Νέπως|Ιουλίου Νέπωτος]]** ήταν η τελευταία Αυτοκράτειρα τού Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους. Ο άνδρας της βασίλευσε το διάστημα 474-480, αν και μετά το 474 εξορίστηκε από την πρωτεύουσα. Το επώνυμό του, που στα λατινικά σημαίνει *ανιψιός*, το έλαβε από τη σύζυγό του, καθώς οι κύριες πηγές την αναφέρουν ως ανιψιά (neptis) τού Λέοντος Α΄ τού Θρακός Αυτοκράτορα τού Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους (457-474) και της συζύγου του Βηρίνας. Η λέξη neptis σημαίνει και *εγγονή* ή στενή συγγενής, αλλά συνήθως η σύζυγος τού Ιουλίου θεωρείται ανιψιά· πιο πιθανά είναι συγγενής εξ αίματος με τη Βηρίνα μάλλον παρά με τον Λέοντα Α΄. Αυτό διότι ο ιστορικός Μάλχος αναφέρει τη φράση "η Βηρίνα ακολούθησε εσπεσμένα αυτό, δίνοντας χέρι βοήθειας στη σύζυγο τού Νέπωτα, την συγγενή της".

## Βιογραφία

Ο γάμος τού Ιουλίου ίσως ήταν από σκοπιμότητα, όπως συνηθιζόταν. Οι γάμοι με μέλη της Αυτοκρατορικής οικογένειας ήταν μία πράξη με πολλά πλεονεκτήματα· ο γάμος με μία κόρη Αυτοκράτορα, έδινε ελπίδες στον γαμπρό να περιβληθεί την πορφύρα. Μόλις κάποιος γινόταν Αυτοκράτορας, αυτός και η σύζυγός του προωθούσαν τους συγγενείς τους σε υψηλά αξιώματα και τους προωθούσαν να παντρευτούν άτομα με λαμπρή καταγωγή. Έτσι αν για κάποιο λόγο έχαναν τη διαδοχή στον θρόνο, κατάφερναν να ξεπερνούν τις πολιτικές αναταραχές και να παραμένουν σε εξέχουσα θέση για γενεές. Φαίνεται πως και η Βηρίνα βοήθησε συγγενείς της να ανέλθουν κοινωνικά. Μεταξύ των ετών 468 και 476, ο αδελφός της Βασιλίσκος, ο ανιψιός της Αρμάτος και ο Ιούλιος (σύζυγος της ανιψιάς της) ανέλαβαν υψηλές θέσεις στον στρατό. Και οι τρεις τους συνδεόταν με αυτήν με συγγένεια εξ αίματος ή εξ αγχιστείας. Το ίδιο διάστημα, οι κόρες της Βηρίνας, η Αριάδνη και η Λεοντία παντρεύτηκαν τον Ζήνωνα και τον Μαρκιανό, τους μετέπειτα Αυτοκράτορα και σφετεριστή Αυτοκράτορα αντίστοιχα. Επίσης μάλλον έκανε κάτι για την άνοδο σε προέχουσα θέση τού βάρβαρου Οδόακρου, που θεωρείται ανιψιός της.

## Οικογένεια

Παντρεύτηκε τον Ιούλιο Νέπωτα προτελευταίο Αυτοκράτορα τού Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Cameron, Averil; Ward-Perkins, Bryan.; Whitby, Michael (2000), The Cambridge ancient history 14. Late Antiquity: empire and successors, A.D. 425 - 600, Cambridge University Press.

Κατηγορία:Δυναστεία του Λέοντος
Δήμος Μπρεβένιτσα

Ο **Δήμος Μπρεβένιτσα** ( , ) είναι δήμος στο βορειοδυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Μπρεβένιτσα ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μπρεβένιτσα.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Μπρεβένιτσα συνορεύει με:
*τον Δήμο Τέτοβο στα βόρεια
*τον Δήμο Ζέλινο στα ανατολικά
*τον Δήμο Μακέντονσκι Μπροντ στα νοτιοανατολικά
*τον Δήμο Γκόστιβαρ στα νοτιοδυτικά
*τον Δήμο Βραψίστα στα δυτικά
*τον Δήμο Μπογοβίντσε στα βορειοδυτικά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Περιφέρεια Πόλογκ
Σακελλάριος

Ο **σακελλάριος** ήταν τίτλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που δινόταν αρχικά σε υπάλληλο που είχε επιφορτιστεί με διοικητικά και οικονομικά καθήκοντα (σακέλλιον=πορτοφόλι, ταμείο). Ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε και με διάφορες άλλες λειτουργίες. Σήμερα παραμένει σε χρήση στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Πολιτική διοίκηση
Ο πρώτος γνωστός σακελλάριος ήταν κάποιος Παύλος, ένας απελεύθερος που διορίστηκε από τον αυτοκράτορα Ζήνωνα (474–491). Ο σακελλάριος θεωρείται ότι προΐστατο του *σακελλίου* (ή της *σακέλλης*), όρος που εμφανίζεται σε πρώιμες βυζαντινές πηγές με την προφανή σημασία του «θησαυροφυλακίου», ειδικότερα των μετρητών, σε αντίθεση με το *βεστιάριον* που προοριζόταν για αγαθά. Παρά την προέλευση του όρου, οι σακελλάριοι της πρώιμης βυζαντινής περιόδου (5ος - 7ος αιώνας) δεν συνδέονται άμεσα με οικονομικά καθήκοντα. Μάλλον φαίνεται να συνδέονται με το αυτοκρατορικό υπνοδωμάτιο (κοιτών), με αυλικούς τίτλους όπως *[[σπαθάριος]]* ή *[[κουβικουλάριος]]*, ενώ ορισμένοι κάτοχοι του αξιώματος είχαν επιφορτιστεί με σαφώς μη οικονομικά καθήκοντα: ο αυτοκράτορας Ηράκλειος (610–641) διόρισε στον σακελλάριο Θεόδωρο Τριθύριο τη διοίκηση του στρατεύματος εναντίον των Αράβων, ενώ άλλος σακελλάριος διενήργησε την ανάκριση του Μαξίμου του Ομολογητή υπό τον Αυτοκράτορα Κώνστα Β΄ (641-668).

Μόλις στις αρχές του 8ου αιώνα οι σακελλάριοι αναφέρονται άμεσα ως ταμίες. Ως το Τακτικόν Ουσπένσκυ (περί το 843), ο σακελλάριος είχε γίνει γενικός ελεγκτής των φορολογικών γραφείων (τα *σέκρετα*), με συμβολαιογράφους να αναφέρονται σε αυτόν σε κάθε τμήμα. Ο πραγματικός προϊστάμενος του τμήματος του *σακελλίου* από αυτήν την περίοδο και μετά έγινε ο *χαρτουλάριος του σακελλίου*.

Το αξίωμα υφίσταται αποδεδειγμένα μέχρι τουλάχιστον το 1196, αν και μπορεί να έχει ενταχθεί για κάποιο χρονικό διάστημα σε εκείνη του *[[λογαριαστής|μέγα λογαριαστή]] υπό τον [[Αλέξιος Α΄ Κομνηνός|Αλέξιο Α΄ Κομνηνό]] (1081–1118), στο οποίο το πρόθεμα *μέγας* προστέθηκε περί τα τέλη του 11ου αιώνα.

==Εκκλησιαστική διοίκηση==
Μιμούμενο την πρακτική της Αυτοκρατορικής Αυλής, το [[Οικουμενικό Πατριαρχείο|Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως]] είχε το δικό του *σακέλλιον*. Όπως και ο κοσμικός ομόλογός του, έτσι και ο πατριαρχικός σακελλάριος έχασε την αρμοδιότητά του ως ταμίας στα τέλη του 11ου αιώνα και ανέλαβε την επίβλεψη των δωρεών και της διοίκησης των μοναστηριών της Κωνσταντινούπολης. Ταυτόχρονα, απέκτησε επίσης το πρόθεμα *μέγας* και αντικατέστησε τον *μέγα σκευοφύλακα* ως δεύτερος σημαντικότερος αξιωματούχος του Πατριαρχείου. Μέχρι τον 13ο αιώνα, ο θεσμός του *μέγα σακελλάριου'' είχε αναπαραχθεί και στις επαρχιακές έδρες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Κατηγορία:Βυζαντινά αυλικά αξιώματα
Σέλλα Κάσου

Η **Σέλλα** ή **Σέλλι**  είναι πολύ μικρή βραχονησίδα στα Δωδεκάνησα, η οποία βρίσκεται βορειοδυτικά της Κάσου και δίπλα στη Στρογγύλη. Έχει έκταση 0,0029 τ.χλμ. και διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Ηρωικής Νήσου Κάσου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κάσου
Φράγκος Λειψών

Ο **Φράγκος** είναι νησίδα του νότιου Αιγαίου στους Λειψούς των Δωδεκανήσων. Έχει έκταση 0,223 τ.χλμ. και βρίσκεται ανάμεσα στους Λειψούς (Ν.) και τη Λέρο (ΒΔ.). Έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη πτηνών: μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae),* αιγαιόγλαρος *(Larus audouinii),* θαλασσοκόρακας (*Phalacrocorax aristotelis)* και μύχος της Μεσογείου *(Puffinus yelkouan)*. Το 2001 αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικούνται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελούν μαζί με τους Λειψούς το Δήμο Λειψών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες των Δωδεκανήσων
Κατηγορία:Λειψοί
Αρρεκίνα Τερτούλλα

Η **Αρρεκίνα Τερτούλλα**, Arresina Tertulla (απεβ. 62 ή 63) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Τίτου.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Μάρκου Αρρεκίνου Κλήμη έντιμου έπαρχου τού πραιτωρίου (praefectus praetorio) το έτος 38 επί Καλιγούλα. Το γένος του ήταν από την τάξη των ιππέων (equites). Η μητέρα της θα μπορούσε να ονομάζεται Ιουλία. Αδελφός της Αρρεκίνας Τερτούλλας ήταν ο Μάρκος Αρρεκίνος Κλήμης έπαρχος του πραιτωρίου το 70 επί Βεσπασιανού.

Το επώνυμό της Τερτούλλα είναι υποκοριστικό τού tertia, που στα Λατινικά σημαίνει τρίτη κόρη. Άλλα Ρωμαία με όμοιο επώνυμο ήταν η Ιουνία Τέρτια, ετεροθαλής αδελφή τού Μάρκου Ιούνιου Βρούτου τού Νεότερου, πολιτικού της περιόδου της Δημοκρατίας. Είναι πιθανό η Τερτούλλα να συνδέεται από τη μεριά τού πατέρα της με την Οικογένεια τού Βεσπασιανού, καθώς η εκ πατρός μάμμη τού Αυτοκράτορα έφερε το επώνυμο Τερτούλλα.

Λίγα είναι γνωστά για την οικογένειά της και τη ζωή της. Το 62 παντρεύτηκε τον Τίτο μέλλοντα Αυτοκράτορα, πρωτότοκο γιο τού Βεσπασιανού. Ο γάμος ίσως είχε κανονιστεί από τους γονείς τους για να προωθηθεί η πολιτική και στρατιωτική σταδιοδρομία του Τίτου, καθώς και να ανακουφίσει οικονομικά το χρέος, που επήλθε με την ανθυπατεία του Βεσπασιανού. Ατυχώς λίγο μετά τον γάμο της η Τερτούλλα απεβίωσε.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Τίτο Φλάβιο Βεσπασιανό μετέπειτα Αυτοκράτορα. Απεβίωσε λίγο μετά και ο Τίτος αργότερα έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρκία Φουρνίλλα.

## Πηγές
* Suetonius, The Twelve Caesars - Titus
* Donahue, John. "Titus Flavius Vespasianus (A.D. 79-81)". De Imperatoribus Romanis: An Online Encyclopedia of Roman Rulers and Their Families. Archived from the original on 15 May 2008. Retrieved 2008-05-16.
* "Titus Flavius Sabinus Vespasianus (AD 40 - 81)". Illustrated History of the Roman Empire. Archived from the original on 11 May 2008. Retrieved 2008-05-16.
* Wend, David A. (1995, 1999). "TITUS: Darling of the Human Race?". Archived from the original on 2009-10-25. Retrieved 2008-05-16.

Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ρασίν (Ουισκόνσιν)

Το **Ρασίν** (αγγλικά: Racine, Wisconsin) είναι πόλη και έδρα της κομητείας Ρασίν του Ουισκόνσιν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Μίσιγκαν, στις εκβολές του ποταμού Ρουτ, 35 χιλιόμετρα νότια του Μιλγουόκι. Στην απογραφή του 2010, είχε πληθυσμό 78.860 κατοίκους, καθιστώντας την ως την πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στο Ουισκόνσιν. Η μητροπολιτική στατιστική περιοχή του Ρασίν, που αποτελείται αποκλειστικά από την κομητεία Ρασίν, έχει περίπου 199.000 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 40,56 τετραγωνικά χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 40,07 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι ξηρά και τα 0,47 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι ύδατα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ουισκόνσιν
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ουισκόνσιν
Η Ρόζα της Σμύρνης

***Η Ρόζα της Σμύρνης*** είναι μια ελληνική ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κορδέλλα και σενάριο της Χριστίνας Λαζαρίδη. Το σενάριο είναι βασισμένο στο βιβλίο *Ισμαήλ και Ρόζα* του Γιάννη Γιαννέλλη-Θεοδοσιάδη.

## Πλοκή
Στην Αθήνα του 1987, ο Δημήτρης, ένας Έλληνας που ζούσε στην Τουρκία και εκδιώχθηκε, ζει με τη σύντροφό του, τη Ρίτα. Έχει αναλάβει μία έκθεση με θέμα τους Έλληνες της Σμύρνης. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, βρίσκει ένα ματωμένο νυφικό, το οποίο ανήκει στην ηλικιωμένη πλέον Ρόζα.

## Άλλες πληροφορίες
Η ταινία γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, τη Μυτιλήνη, τη Σμύρνη και την Αθήνα. 

## Εισπρακτική πορεία
Η ταινία πούλησε 37.432 εισιτήρια στο πρώτο της 4ήμερο (22–25 Δεκ) και ολοκλήρωσε το χριστουγεννιάτικο πενθήμερο με 27.946 εισιτήρια στις 26 Δεκεμβρίου για ένα σύνολο 65.378 εισιτηρίων. Παρουσίασε μικρή μείωση (5,5%) κατά το πρωτοχρονιάτικο 4ήμερο (29 Δεκ–1 Ιαν) πουλώντας 35.388 εισιτήρια, ενώ το 4ήμερο των Θεοφανίων (5–8 Ιαν) σημείωσε αύξηση 10% φτάνοντας στα 38.927 εισιτήρια. Συνολικά, πούλησε 356.983 εισιτήρια στην Ελλάδα και έτσι έγινε η εμπορικότερη ταινία του 2016. Είναι επίσης η 4η πιο εμπορική ελληνική ταινία της δεκαετίας 2010-2019.

## Διανομή
*Λήδα Πρωτοψάλτη ως Ρόζα
*Τάσος Νούσιας ως Δημήτρης
*Ευγενία Δημητροπούλου ως Μαριάννα
*Γιλμάζ Γκρουντά ως Ισμαήλ
*Γιούλικα Σκαφιδά ως Ρίτα
*Τζεμ Ακσακάλ ως Ομέρ
*Πέτρος Λαγούτης ως Γιώργος
*Χάρης Εμμανουήλ ως υπεύθυνος του μουσείου
*Κώστας Καζανάς ως Κότογλου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τουρκία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Τουρκόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Μπρεβένιτσα

Η **Μπρεβένιτσα** ( , ) είναι χωριό στη Βόρεια Μακεδονία. Αποτελεί την έδρα του Δήμου Μπρεβένιτσα. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ανεπτυγμένα χωριά της περιοχής Τέτοβο.

## Δημογραφία
Το χωριό έχει 2981 κατοίκους:
*2834 Σλαβομακεδόνες,
*68 Σέρβους,
*1 Βόσνιο και
*15 άλλους.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δήμος Μπρεβένιτσα
Οι Τρελές Περιπέτειες του Ραμπί Ζακόμπ

**Οι Τρελές Περιπέτειες του Ραμπί Ζακόμπ** () είναι Γαλλική κωμική ταινία του 1973 σε σκηνοθεσία Ζεράρ Ουρί. Πρωταγωνιστούν οι Λουί ντε Φυνές, Σούζι Ντελέρ, Μαρσέλ Νταλιό και ο Κλοντ Ζιράρ.

## Πλοκή
Ο Βίκτορ Πιβέρ (Λουί ντε Φυνές) είναι ένας πετυχημένος επιχειρηματίας , αλλά με δύστροπο χαρακτήρα και λίγο ρατσιστής. Σήμερα όμως είναι πανευτυχής, καθότι είναι στον δρόμο για τον γάμο της κόρης του.

Για κακή του τύχη, ένα αναπάντεχο τροχαίο θα του χαλάσει τη διάθεση και θα τον μπλέξει με Αράβες τρομοκράτες και κρατικές υπηρεσίες. Άθελα του, ο Πιβέρ θα βοηθήσει έναν από τους Άραβες εξτρεμιστές να γλιτώσει από τους απαγωγείς του και οι δύο άντρες θα αναγκαστούν να μεταμφιεστούν σε ραβίνους για  να ξεφύγουν. Με μια αμφίεση  που περνά τόσο απαρατήρητη, οι δύο τους προσπαθούν τώρα να γλιτώσουν από τους Άραβες, την αστυνομία, τη γυναίκα του Πιβέρ κι από ένα σωρό άλλα μπλεξίματα.

## Διανομή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζεράρ Ουρί
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Καλύβια Λακωνίας

Με την ονομασία **Καλύβια Λακωνίας** αναφέρονται οι οικισμοί:

* τα Καλύβια Σοχάς Λακωνίας, οικισμός του δήμου Σπάρτης.
* τα Καλύβια Θεολόγου Λακωνίας, οικισμός του δήμου Σπάρτης.
* τα Καλύβια Ανατολικής Μάνης Λακωνίας, οικισμός του δήμου Ανατολικής Μάνης.
Λαέτα

H **Λαέτα (**λατιν. Laeta) ήταν Αυτοκράτειρα ως η δεύτερη σύζυγος τού Γρατιανού, Αυτοκράτορα τού Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους.

## Βιογραφία
Η μόνη αναφορά που κάνει ο Ζώσιμος γι' αυτήν είναι ότι ήταν κόρη της Πισσαμένα.

Ο Γρατιανός είχε νυμφευτεί πρώτα τη Φλαβία Μαξίμα Κωνσταντία, που απεβίωσε 21 ετών. Το *Πασχάλιο Χρονικό* αναφέρει, ότι το λείψανό της έφθασε στην Κωνσταντινούπολη στις 31 Αυγούστου 383, άρα πρέπει να απεβίωσε νωρίτερα το ίδιο έτος· η ακριβής ημερομηνία και η αιτία που απεβίωσε, μας είναι άγνωστα. Ο Γρατιανός δολοφονήθηκε στις 25 Αυγούστου 383, έτσι η Λαέτα τον παντρεύτηκε το σύντομο διάστημα μεταξύ του τέλους της Φ. Μ. Κωνσταντίας και τού δικού του τέλους.

Ο Ζώσιμος αναφέρει στην πρώτη πολιορκία της Ρώμης από τον Αλάριχο Α΄ των Βησιγότθων το 408, ότι η πόλη υπέφερε από λιμό. Τότε η Λαέτα και η μητέρα της Πισσαμένα προμήθευσαν το πλήθος με τρόφιμα για ένα διάστημα. Διότι ο γενναιόδωρος Θεοδόσιος Α΄ είχε δώσει σε αυτές το προνόμιο να λαμβάνουν από το θησαυροφυλάκιο προμήθειες για ένα αυτοκρατορικό τραπέζι. Εκείνες μοίραζαν τις προμήθειες αυτές και πολλοί έπαιρναν από το σπίτι των δύο γυναικών τα απαραίτητα για να σωθούν από την πείνα.

Αυτή είναι η μόνη ιστορική αναφορά για τη Λαέτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ζωολογικός κήπος του Σαν Ντιέγκο

Ο **ζωολογικός κήπος του Σαν Ντιέγκο** (αγγλικά:*San Diego Zoo*) είναι ένας μεγάλος ζωολογικός κήπος στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ. Άνοιξε το 1916.

## Είδη ζώων
Ο ζωολογικός κήπος φιλοξενεί πολλά είδη σπάνιων, υπό εξαφάνιση και εξωτικών ζώων, μεταξύ άλλων ζώα πολικές αρκούδες, ουρακοτάγκους, γιγάντια πάντα, ινδικούς ελέφαντες, ινδικούς ρινόκερους, οκάπι, αρκούδες των Άνδεων, τίγρεις, φοινικόπτερα κ.α.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σαν Ντιεγκο
Κατηγορία:Σαν Ντιέγκο
Συνωμοσία των ίσων

**Η συνωμοσία των Ίσων** () τον Μάη του 1796 ήταν μια αιφνίδια απόπειρα από τον Φρανσουά-Νοέλ Μπαμπέφ να αφαιρέσει την εξουσία από το Διευθυντήριο και να την αντικαταστήσει με μια εγκαλιταριανή και πρωτοσοσιαλιστική Δημοκρατία, σύμφωνα με τις ιδέες των Ιακωβίνων.

Παρότι οι λέξεις αναρχισμός και κομμουνισμός δεν υπήρχαν την εποχή της συνωμοσίας, έχουν χρησιμοποιηθεί από κατοπινούς μελετητές για να περιγράψουν τις ιδέες της.

## Δείτε επίσης
* Συνωμοσία του Κινάδωνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Κατηγορία:Συνωμοσίες
Ντους Β΄ της Προβηγκίας

Η **Ντους Β΄ της Προβηγκίας** ή **Γλυκιά** **Β΄ της Προβηγκίας** (ισπανικά: *Dulcia*, περί το 1162 - 1172) ήταν Κόμισσα της Προβηγκίας και υποκόμισσα του Ζεβοντάν και του Καρλάτ για λίγους μήνες (1166). Η οικογένεια της ο Οίκος της Βαρκελώνης Καταλανικής καταγωγής διεκδίκησε την κομητεία της Προβηγκίας με τον γάμο του προπάππου της Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Γ΄ της Βαρκελώνης με την Ντους Α΄ της Προβηγκίας.

Η Ντους Β΄ ήταν το μοναδικό παιδί του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Β΄ της Προβηγκίας και της Ριτσέζας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Βλάντισλαφ Β΄ του Εξόριστου· οι γονείς της παντρεύτηκαν το 1162. Με τη *Συνθήκη του Μπωκαίρ* (1165) ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ αρραβώνιασε τη μικρή κόρη του με τον Ραϋμόνδο ΣΤ΄ της Τουλούζης μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Ραϋμόνδου Ε΄ της Τουλούζης στη γειτονική Κομητεία της Τουλούζης.

## Κόμισσα της Προβηγκίας

Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Προβηγκίας πέθανε την άνοιξη του 1166 στην προσπάθεια του να κατακτήσει τη Νίκαια (1166) και η Ντους Β΄ τον κληρονόμησε στην κομητεία της Προβηγκίας. Ο Ραϋμόνδος Ε΄ της Τουλούζης αμέσως μετά προσπάθησε να επισπεύσει τον γάμο του γιου του με την Ντους και να βρει έναν κατάλληλο σύζυγο για τη μητέρα της. Οι προσπάθειες σταμάτησαν λόγω παρέμβασης του Βασιλιά της Αραγωνίας και κόμη της Βαρκελώνης Αλφόνσου του Τροβαδούρου που ήταν πρώτος ξάδελφος της Ντους και ο πιο στενός συγγενής από την οικογένεια της. Ο Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας ισχυρίστηκε ότι ο Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα απαλλοτρίωσε την περιοχή για λογαριασμό του (1162), συνεπώς έχει τον τίτλο του Κόμη της Προβηγκίας. Ο Αλφόνσος ο Τροβαδούρος προσπάθησε να κερδίσει χρόνο, ισχυρίστηκε ότι συμφωνεί στους γάμους της Ντους και της μητέρας της αλλά σύντομα ξέσπασαν συγκρούσεις και νίκησε τον Ραϋμόνδο. Μετά τη νίκη του έφτασε στην Προβηγκία στα τέλη του 1166, ο πρώτος ευγενής που του δήλωσε υποτέλεια ήταν ο Γουλιέλμος Ζ΄ του Μονπελιέ, ακολούθησαν οι υπόλοιποι.

## Ανατροπή

Ο Αλφόνσος ο Τροβαδούρος παρέδωσε την κυβέρνηση και την κομητεία της Προβηγκίας στον δεύτερο αδελφό του Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ της Προβηγκίας (1173), αυτόν με τη σειρά του όταν δολοφονήθηκε χωρίς απογόνους διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Σάντσο της Προβηγκίας (1181). Η Ντοθς Β΄ δραπέτευσε στη γιαγιά της Βεατρίκη, κόμισσα του Μελγκέιλ. Η Βεατρίκη αποφάσισε να μοιράσει την κομητεία της Μελγκέιλ ανάμεσα στην κόρη της Ερμεσσένντε του Πελέ και στην Ντους Β΄ που ήταν ακόμα αρραβωνιασμένη με τον κόμη της Τουλούζης. Η Ντους Β΄ πέθανε την ίδια χρονιά (1172) σε νηπιακή ακόμα ηλικία και η κληρονομιά της πέρασε ολόκληρη στην ετεροθαλή θεία της Ερμεσσένντε που παντρεύτηκε τον αρραβωνιαστικό της Ραϋμόνδο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Víctor Balaguer, Historia de Cataluña y de la Corona de Aragon, Τόμος. Β΄

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Ελληνοφρυγικές γλώσσες

Οι **ελληνοφρυγικές γλώσσες** είναι υποθετικός κλάδος της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών με μέλη του τις Ελληνικές γλώσσες (Ελληνική γλώσσα και αρχαία μακεδονικά) και τη Φρυγική γλώσσα. Τα ελληνικά έχουν επίσης διάφορες προτεινόμενες ομαδοποιήσεις με τα αρμενικά και τα ινδοϊρανικά (ελληνοαρμενικά, ελληνοαριανά), και πιο πρόσφατα τα μεσσαπικά. Τα ελληνικά και τα αρχαία μακεδονικά κατατάσσονται συχνά στην ελληνική γλώσσα. Σε άλλες περιπτώσεις, η Ελληνική θεωρείται ότι αποτελείται μόνο από ελληνικές διαλέκτους.

## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Ιουλία Κορνηλία Παύλα

Η **Ιουλία Κορνηλία Παύλα**, λατιν. Julia Cornelia Paula (άκμασε 219-220) ήταν Αυτοκράτειρα ως πρώτη σύζυγος τού Ελαγάβαλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Βιογραφία
Η Ι. Κ. Παύλα έγινε Αυτοκράτειρα το διάστημα 219-220. Ο πατέρας της Ιούλιος Παύλος Προυντεντίσσιμος ήταν Ελληνικής καταγωγής διακεκριμένος δικαστικός, έπαρχος του πραιτωρίου υπό τον Αλέξανδρο Σεβήρο, εξάδελφο του Ελαγάβαλου. Η μητέρα της ανήκε στην Κορνηλία γενεά. Συνολικά η Παύλα είχα καταγωγή από την Ελλάδα και από πατρικίους της Ρώμης, έτσι ήταν μέλος της ανώτερης Ρωμαϊκής αριστοκρατίας.

Στις αρχές του 219 η Ιουλία Μαίσα -μεγαλύτερη αδελφή της Ιουλίας Δόμνας, συζύγου τού Αυτοκράτορα Σεπτιμίου Σεβήρου- κανόνισε τον γάμο της Παύλας με τον εγγονό της Ελεγάβαλο, που πριν ένα έτος είχε γίνει Αυτοκράτορας. Η τελετή εορτάστηκε με πολυτέλεια στη Ρώμη. Στην Παύλα δόθηκε ο τίτλος της Αυγούστας και το οικογενειακό όνομα *Ιουλία*.

Στα τέλη τού 220 ο Ελαγάβαλος διαζεύχθηκε την Παύλα για να νυμφευτεί την Εστιάδα Παρθένα Ακουιλία Σεβήρα, μία ένωση που εθεωρείτο σκανδαλώδης, καθώς η νύφη ήταν Εστιάδα. Εκτός από το ότι ο Ελαγάβαλος ήταν ερωτευμένος με τη Α. Σεβήρα, τη νυμφεύτηκε ως μέρος μίας θρησκευτικής τελετής υπέρ τού από Ηλιακού Θεού Ελ-Γκαμπάλ και της εισχώρησης τού από τη Συρία αυτού θεού στη Ρωμαϊκή θρησκεία.

Έπειτα από το διαζύγιο ο Ελαγάβαλος αφαίρεσε τον τίτλο της Αυγούστας από την Παύλα, η οποία αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Η μετέπειτα μοίρα της δεν μας είναι γνωστή.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 219 τον Ελαγάβαλο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Δεν απέκτησαν τέκνα και το επόμενο έτος ο Ελαγάβαλος τη χώρισε για να νυμφευτεί δεύτερη φορά.

## Πηγές
* http://www.forumancientcoins.com/numiswiki/view.asp?key=Julia%20Paula
* https://web.archive.org/web/20171012160758/http://www.roman-empire.net/decline/elagabalus.html
* http://www.roman-emperors.org/elagabal.htm

Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ακουιλία Σεβήρα

H Ιουλία **Ακουιλία Σεβήρα**, λατιν. Aquilia Severa (άκμασε 220-222) ήταν Αυτοκράτειρα ως δεύτερη σύζυγος του Ελαγάβαλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Κουίντου Ακουιλίου δις υπάτου (consul) υπό τον Καρακάλλα. Όταν έγινε Αυτοκράτειρα της δόθηκε το prenomen Ιουλία.

Η Α. Σεβήρα ήταν Εστιάδα Παρθένος και ως τέτοια ο γάμος της με τον Ελαγάβαλο στο τέλος τού 220 ήταν αιτία μεγάλης αντιπαράθεσης· παραδοσιακά η τιμωρία για το σπάσιμο τού 30ετούς όρκου αγαμίας ήταν ο θάνατος με το να καεί ζωντανή επί της πυράς. Όμως ο Ελαγάβαλος πιστεύεται, ότι είχε θρησκευτικούς λόγους να νυμφευτεί τη Σεβήρα: ο ίδιος ήταν πιστός τού Συριακού ηλιακού θεού Ελ-Γκαμπάλ και όταν νυμφεύτηκε τη Σεβήρα, έκανε επίσης έναν συμβολικό γάμο τού θεού του με την Εστία (Vesta).

Οι δύο γάμοι ωστόσο ανακλήθηκαν σύντομα μετά. Αυτό πιθανά οφείλεται στη βιασύνη της μάμμης τού Ελαγάβαλου, της Ιουλίας Μαίσας, που είχε μηχανευτεί την άνοδο του Ελαγάβαλου στον θρόνο. Έπειτα ο Αυτοκράτορας νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με την Αννία Φαυστίνα, μία πιο αποδεκτή επιλογή, από την αριστοκρατική τάξη των Συγκλητικών. Όμως σύντομα ο Ελεγάβαλος χώρισε τη Φαυστίνα και επέστρεψε να ζήσει με τη Σεβήρα, ισχυριζόμενος ότι το διαζύγιο ήταν άκυρο. Θεωρείται, ότι η Σεβήρα παρέμεινε με τον Ελαγάβαλο έως τη δολοφονία του το 222. Οι δύο τους δεν πιστεύεται, ότι είχαν παιδιά.

Οι απόψεις της Σεβήρας για τα γεγονότα αυτά δεν είναι γνωστές με σαφήνεια. Μερικές πηγές λένε, ότι πιέστηκε για τον γάμο, ενάντια στη θέλησή της, ενώ άλλες ισχυρίζονται βιασμό. Ορισμενοι ιστορικοί εκτιμούν, ότι οι αντίπαλοι τού Ελαγάβαλου υπερέβαλλαν στην εξιστόρηση των γεγονότων και έτσι δεν είναι βέβαιο, το τι έγινε πραγματικά. Δεν γνωρίζουμε καθαρά αν ο Ελαγάβαλος είχε αληθινά αισθήματα με τη Σεβήρα ή ήταν πιο συγκεντρωμένος στον συμβολισμό τού γάμου. Αυτός είχε επίσης σχέσεις με άνδρες και ο ιστορικός Κάσσιος Δίων ισχυρίζεται, πως είχε μία πιο σταθερή σχέση με τον ηνίοχο των ιπποδρομιών Ιεροκλή, παρά με κάποια από τις τρεις συζύγους του.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 220 τον Ελαγάβαλο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Plutarch, Parallel Lives, Life of Numa Pompilius, 10
* Cassius Dio, Roman History LXXX.9


Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Wright Model A

Το **Wright Model A** ήταν πρώιμο αεροσκάφος που κατασκευάστηκε από τους αδελφούς Ράιτ στις ΗΠΑ το 1906. Ήταν μια ανάπτυξη του Flyer III του 1905. Οι Ράιτ κατασκεύασαν περίπου 7 αντίγραφα στο κατάστημα ποδηλάτων κατά την περίοδο 1906-1907 τα οποία δεν πετούσαν. Ένα από αυτά απεστάλη στη Χάβρη το 1907 για επίδειξη στους Γάλλους. Το αεροσκάφος είχε κινητήρα 35 ίππων και ήταν διθέσιο. Το Model A ήταν το πρώτο αεροσκάφος που διατέθηκε προς πώληση και το πρώτο αεροσκάφος που εισήχθη για σειριακή παραγωγή οπουδήποτε στον κόσμο. Εκτός από τα επτά αεροσκάφη που κατασκεύασαν οι Ράιτ το 1906-1907, παραχώρησαν άδειες για την παραγωγή στην του Model A στην Ευρώπη. Η γερμανική Flugmaschine Wright GmbH κατασκεύασε περίπου 60 αντίγραφα.

Το **Military Flyer** του 1909 ήταν μετατροπή του Model A από τους Αδελφούς Ράιτ. Οι πτέρυγες του είχαν ήταν μικρότερες κατά δύο πόδια. Το αεροσκάφος παρουσιάστηκε στο Φορτ Μάιερ της Βιρτζίνια στις 28 Ιουνίου 1909 για την αμερικανική πολεμική αεροπορία, αφού τους προσέφερε σύμβαση 25.000 δολαρίων ($697.130 σε δολάρια του 2008) για αεροσκάφη ικανά να πετούν με ταχύτητα 64 χιλιόμετρα/ώρα με δύο επιβαίνοντες επί του σκάφους σε απόσταση 201 χιλιομέτρων. Μετά από αυστηρές δοκιμές του στρατού το αεροπλάνο έγινε αποδεκτό ως "Signal Corps (S. C.) Νο. 1" στις 2 Αυγούστου 1909, και οι αδελφοί έλαβαν 30.000 δολάρια ($836.556 σε δολάρια του 2012).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Στρατιωτικά αεροσκάφη
Όταν οι γυναίκες είχαν ουρά (ταινία)

**Όταν οι γυναίκες είχαν ουρά** (), είναι Ιταλική κωμική ταινία του 1970 σε σκηνοθεσία Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι η Ζέντα Μπέργκερ και ο Τζουλιάνο Τζέμα.

## Πλοκή
Επτά ορφανοί άνθρωποι των σπηλαίων μεγαλώνουν 
σε ένα μικρό νησί ολομόναχοι. Μετά από μια πυρκαγιά που καίει όλη τη βλάστηση, θέτουν ως στόχο να βρουν μια νέα περιοχή για να ζήσουν.
 
Μια μέρα που παγιδεύουν ένα  παράξενο ζώο,  βλέπουν ότι είνα πολύ παρόμοιο με αυτούς, μόνο που είναι πιο ήπιο και με πιο μακριές τρίχες.

Εκείνη, η Φίλι (Σέντα Μπέργκερ), έλκεται από έναν από τους αδελφούς, τον Ούλι (Τζουλιάνο  Τζέμα), και τον  πείθει ότι το να παίζουν μεταξύ  τους είναι πολύ πιο ικανοποιητικό από ό, τι αν την φάει. Ο Ούλι φαίνεται να του αρέσει η Φίλι και συμφωνεί.

Τα αδέλφια του όμως έχουν αλλά σχέδια γι' αυτήν και ψάχνουν να βρουν τρόπο για να την φάνε, χωρίς ωστόσο να το καταφέρνουν, επειδή η Φίλι αποδεικνύεται πολύ πιο έξυπνη από αυτούς.

## Διανομή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1970
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Όταν οι γυναίκες έχασαν την ουρά (ταινία)

**Όταν οι γυναίκες έχασαν την ουρά** (ιταλικά: Quando le Donne Persero la Coda), είναι μια κωμωδία Ιταλικής παραγωγής 1972 σε σκηνοθεσία Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι η Ζέντα Μπέργκερ και ο Λάντο Μπουζάνκα.

Η ταινία αυτή αποτελεί την δεύτερη συνέχεια από την πρώτη "Όταν οι γυναίκες είχαν ουρά".

## Πλοκή
Η Φίλι (Σέντα Μπέργκερ) και οι άλλοι άνθρωποι των σπηλαίων ζουν μια ανέμελη, αν και βαρετή ζωή  μέσα σε ένα σκελετό δεινόσαυρου. Αλλά όταν ο Χαμ (Λάντο Μπουζάνκα) τους εισάγει στην έννοια του  νομίσματος και της οικονομίας, οι ζωές τους καταρρέουν. Συν τοις άλλοις, η Φίλι αρχίζει να ερωτεύεται τον Χαμ.

## Διανομή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1972
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Δήμος Γκόστιβαρ

Ο **Δήμος Γκόστιβαρ** ( ; , ) είναι δήμος στο δυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Γκόστιβαρ ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Γκόστιβαρ.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Γκόστιβαρ συνορεύει με:
*τον Δήμο Μαυρόβο και Ροστούσα και τον Δήμο Κίτσεβο στα νότια
*τον Δήμο Μακέντονσκι Μπροντ στα ανατολικά
*τον Δήμο Μπρεβένιτσα και τον Δήμο Βραψίστα στα βόρεια
*την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο de facto και την Σερβία de jure στα δυτικά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Περιφέρεια Πόλογκ
Ντους Α΄ της Προβηγκίας

Η **Ντους Α΄ της Προβηγκίας** ή **Γλυκιά Α΄ της Προβηγκίας** (περί το 1090 - 1127) Κόμισσα της Προβηγκίας (1112 - 1127) ήταν κόρη του Γιλβέρτου Α΄ του Ζεβωντάν και της Γκέρμπεργκας της Προβηγκίας. Κληρονόμησε την Κομητεία της Προβηγκίας από την μητέρα της (1112) και παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ της Βαρκελώνης (3 Φεβρουαρίου 1112). Η Ντους Α΄ παραχώρησε τα δικαιώματα της στο Ζεβωντάν και την υποκομητεία του Μιγιώ στον σύζυγο της, την ίδια εποχή σύμφωνα με τους ιστορικούς *"τροβαδούροι από την [[Προβηγκία]] ήρθαν στην [[Πριγκιπάτο της Καταλωνίας|Καταλωνία]] "*.

Οι εθνικιστές ιστορικοί σημειώνουν ότι ο γάμος της Ντους Α΄ με τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο ήταν η αρχή ενός μεγάλου σχεδίου να ενωθούν όλα τα εδάφη γύρω από τα Πυρηναία. Ο Οίκος της Βαρκελώνης έδειξε στην συνέχεια έντονο ενδιαφέρον να επεκταθεί στην Οξιτανία και λίγο πριν τον θάνατο της Ντους ακολούθησαν έντονες συγκρούσεις για την διαδοχή στην Προβηγκία (1125). Μετά τον θάνατο της (1127) ακολούθησε μεγάλη περίοδος αστάθειας, τελικά εγκαταστάθηκε ένας πλάγιος κλάδος του Οίκου της Βαρκελώνης. Με τον σύζυγο της Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ απέκτησε :

* Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Βαρκελώνης (1113/1114–1162), παντρεύτηκε την Πετρονίλα της Αραγωνίας, κόρη του Ραμίρο Β΄ της Αραγωνίας από τον Οίκο των Χιμένεθ
* Βερεγγάριος Ραϋμόνδος της Προβηγκίας (περί το 1115–1144)
* Μπερνάτ, πέθανε σε βρεφική ηλικία
* Βερεγγάρια της Βαρκελώνης (1116–1149), παντρεύτηκε τον Βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσο Ζ΄ τον Αυτοκράτορα
* Χιμένα (1117-1136), παντρεύτηκε τον Ρογήρο Γ΄ κόμη της Φουα 
* Εστεφανία, παντρεύτηκε τον Σεντούλ Β΄ κόμη του Μπιγκόρ
* Αλμοδία, παντρεύτηκε την Πόντσε ντε Σερβέρα, απέκτησε την Αγκαλμπούρσα σύζυγο του Μπαριζόν Β΄ της Αρμπορέα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Cheyette, Fredric L. (2001). Ermengard of Narbonne and the World of the Troubadours. Cornell University Press.
*Thomas N. Bisson (1984), "The Rise of Catalonia: Identity, Power, and Ideology in a Twelfth-Century Society," Annales: Economies, Sociétés, Civilisations, xxxix, translated in Medieval France and her Pyrenean Neighbours: Studies in Early Institutional History (London: Hambledon, 1989)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστορία της Αραγωνίας και της Καταλονίας

Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Κόμισσες της Προβηγκίας
Ο Ανθρωπάκος (ταινία)

**Ο Ανθρωπάκος** (Πρωτότυπος τίτλος: *Un Borghese piccolo piccolo*, που κυριολεκτικά σημαίνει ένας μικρός-μικροαστός) είναι 
ιταλική δραματική ταινία του 1977 σε σκηνοθεσία Μάριο Μονιτσέλι βασισμένη σε μυθιστόρημα του Βιτσέντζο Τσεράμι. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι ο Αλμπέρτο Σόρντι. Η ταινία είναι ένα μείγμα ιταλικής κωμωδίας με μια ψυχολογική δραματική τραγωδία και πήρε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών το 1977.

## Πλοκή
Ο Τζιοβάνι Βιβάλντι είναι ένας δημόσιος υπάλληλος έτοιμος να βγει στη σύνταξη, και θα κάνει το παν για να μπορέσει να διορίσει τον γιο του, Μάριο στο δημόσιο. Γι αυτό τον λόγο θα μυηθεί
ακόμα και στη μασονία, προκειμένου να πετύχει το σκοπό του. 

Την μέρα που όλα είναι έτοιμα για να δώσει εξετάσεις ο Μάριο, βασιζόμενος στη βοήθεια του Δρ Σπατσιάνι, μία αδέσποτη σφαίρα από μια ληστεία νεαρών κακοποιών θα βρει τον Μάριο και θα σκοτώσει. Αυτό το αναπάντεχο γεγονός θα έχει σαν αποτέλεσμα την δυστυχία και τα βάσανα της οικογένειας Βιβάλντι. Η σύζυγος του Τζιοβάνι, Αμαλία, αρρωσταίνει και χάνει τη φωνή της. Ο ίδιος ο Τζιοβάνι, τώρα τυφλωμένος από τη θλίψη και το μίσος, θα αρχίσει να ψάχνει απομονωμένος και απελπισμένος τον δολοφόνο του γιου του. Αφού καταφέρει να τον εντοπίσει θα τον απαγάγει και θα τον οδηγήσει σε μια απομονωμένη καλύβα. Εκεί ο Τζιόβανι θα υποβάλλει τον δολοφόνο σε διάφορα βασανιστήρια θέλοντας να εκδικηθεί με αυτόν τον τρόπο τον θάνατο του Μάριο, αλλά τελικά άθελά του ο δολοφόνος θα βρει έναν αργό θάνατο εξαιτίας ενός τσιμπήματος μιας σφήκας.

## Διανομή ρόλων
* Αλμπέρτο Σόρντι - Τζοβάνι Βιβάλντι
* Σέλλεϊ Γουίντερς - Αμαλία Βιβάλντι
* Βιτσέντζο Κροσίτι - Μάριο Βιβάλντι
* Ρομόλο Βάλλι - Δρ. Σπατσιάνι
* Ρέντζο Καρμπόνι - ληστής
* Ενρίκο Μπερούτσι - Τότι

## Υποδοχή
### Βραβεία & Υποψηφιότητες

### Αναγνώριση
Το 2008, η ταινία συμπεριλήφθηκε στις 100 ιταλικές ταινίες του Ιταλικού Υπουργείου Πολιτιστικής Κληρονομιάς που πρέπει να διασωθούν, ένας κατάλογος με 100 ταινίες που «άλλαξαν τη συλλογική μνήμη της χώρας μεταξύ 1942 και 1978».

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1977
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάριο Μονιτσέλι
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ιταλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Κομέντια αλ'ιταλιάνα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Φλαβία Ιουλία Κωνσταντία

Η **Φλαβία Ιουλία Κωνσταντία**, λατιν. Flavia Julia Constantia (μετά το 293 - π. 330) από τη Δυναστεία του Κωνσταντίνου ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Λικινίου συναυτοκράτορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού συναυτοκράτορα και της δεύτερης συζύγου του Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας, κόρης της Ευτροπίας και κάποιου από τους δύο συζύγους της, τού Αφράνιου Αννιβαλιανού επάρχου τού πραιτωρίου ή τού Μαξιμιανού Αυτοκράτορα.

Το 313 ο Κωνσταντίνος Α΄ Αυτοκράτορας, ετεροθαλής αδελφός της Φ. Ι. Κωνσταντίας, την πάντρεψε με τον Λικίνιο συναυτοκράτορά του, με την ευκαιρία της συνάντησης των δύο ανδρών στο Μεδιόλανον. Το ζεύγος απέκτησε το 315 ένα γιο, τον Βαλέριο Λικινιανό Λικίνιο και, όταν άρχισε ο ανταγωνισμός μεταξύ τού Κωνσταντίνου Α΄ και τού Λικινίου το 315, η Κωνσταντία έμεινε με το μέρος τού συζύγου της. Ένας δεύτερος πόλεμος μεταξύ των δύο συναυτοκρατόρων ξεκίνησε το 324· έπειτα από την ήττα τού Λικινίου στη μάχη της Χρυσόπολης, η Κωνσταντία παρενέβη στον αδελφό της υπέρ της ζωής τού συζύγου της. Έτσι ο Κωνσταντίνος Α΄ του χάρισε τη ζωή και τον υποχρέωσε να ζει στη Θεσσαλονίκη ως ιδιώτης πολίτης. Αλλά το επόμενο έτος, το 325, διέταξε τον φόνο τού Λικινίου. Ένα δεύτερο πλήγμα για την Κωνσταντία ήταν, επίσης με διαταγή τού Κωνσταντίνου Α΄, ο θάνατος του γιου της.

Τα επόμενα έτη η Κωνσταντία έζησε στην Αυλή τού αδελφού της, λαμβάνοντας τιμές, όπως ο τίτλος της *ευγενεστάτης γυναικός (nobilissima femina)*. Η Κωνσταντίνα ήταν η ευνοούμενη αδελφή τού Αυτοκράτορα και απόδειξη γι' αυτό είναι, ότι εκείνος έκοψε νομίσματα με τη μορφή της, με την επιγραφή Constantia soror (αδελφή) Constantini Avg[usto]. Μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό και υποστήριξε την άποψη του Αρείου στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325.

Η πόλη Κωνστάντσα της Ρουμανίας ονομάστηκε προς τιμήν της.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γάιο Βαλέριο Λικινιανό Λικίνιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα της Ανατολής και είχε τέκνο:
* Βαλέριος Λικινιανός Λικίνιος π. 315-π. 326, καίσαρ, απεβ. 11 ετών.

## Πηγές
* Jerome, Epist., 133.4; Tyrannius Rufinus, Hist. Eccl. 1.11.
* Philostorgius, Hist. Eccl. 1.9.

Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Κατηγορία:Δυναστεία του Κωνσταντίνου
Σαλλουστία Ορβιάνα

Η **Σαλλουστία Ορβιάνα**, λατιν. Sallustia Orbiana (άκμασε 225-227), πλήρες όνομα Γναία Σεία Ερεννία Σαλλουστία Βαρβία Ορβιάνα, ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος τού Αλεξάνδρου Σεβήρου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν γνωστή για την ομορφιά της, που απαθανατίστηκε σε πολλά έργα τέχνης. Έγινε θύμα της ζήλειας της πεθεράς της Ιουλίας Μαμαίας, ώσπου χώρισε και εξορίστηκε στη Λιβύη το 227.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λεύκιου Σείου Ερέννιου Σαλλούστιου, ενός συγκλητικού με επιρροή στη Ρώμη των αρχών του 3ου αι. Τον Αύγουστο του 225, σε ηλικία 16 ετών περίπου, η Σ. Ορβιάνα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Σεβήρο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Αυτό είχε κανονιστεί από τη μητέρα του Ιουλία Μαμαία. Ο Σαλλούστιος προήχθη σε *Καίσαρα* και ως το τέλος τού Αυγούστου τού 227 η Ορβιάνα έλαβε τον τίτλο της *Αυγούστας*. Η πεθερά της συμπεριφέρθηκε σκληρά, πιέζοντάς την να καταφύγει αλλού με τον πατέρα της.

Τότε ο Σαλλούστιος, που έβρισκε ανυπόφορη την προσβολή της Μαμαίας, ζήτησε την προστασία της Πραιτωριανής Φρουράς, ή την παρέμβαση του Αυτοκράτορα, αλλά η επιρροή της Μαμαίας στον γιο της ήταν τέτοια, που ο Αλέξανδρος απέτυχε να κάνει κάποια ενέργεια προστατεύοντας τη σύζυγό του ή τον πατέρα της. Η Μαμαία διέταξε ο Σαλλούστιος να τιμωρηθεί με θάνατο με το πρόσχημα, ότι ήθελε να χρησιμοποιήσει την Πραιτωριανή Φρουρά για να καταλάβει τον θρόνο. Πράγματι εκτελέστηκε τον Αύγουστο τού 227· από την Ορβιάνα αφαιρέθηκε ο τίτλος της Αυγούστας, διαζεύχθηκε με τον Αλέξανδρο και εξορίστηκε στην επαρχία της Λιβύης. Δεν γνωρίζουμε κάτι για τη μετέπειτα μοίρα της στην Αφρική. Ο Αλέξανδρος βασίλευσε για άλλα 8 έτη και στην εξέγερση του 235 σφαγιάστηκε με τη μητέρα του. Ήταν ο τελευταίος της δυναστείας των Σεβήρων και στον θρόνο ανήλθε ο Μαξιμίνος ο Θραξ.

## Καλλιτεχνήματα
Ένα άγαλμα της Ορβιάνα, που την παριστά ως Αφροδίτη Ευτυχής (Venus Felix), βρέθηκε στις ανασκαφές κοντά στην εκκλησία της Σάντα Κρότσε ιν Ζερουζαλέμμε στον Εσκουιλίνο λόφο. Το γλυπτό βρίσκεται τώρα στα Μουσεία τού Βατικανού, στο Κορτίλε Μπελβεντέρε. Είχε αφιερωθεί από τους απελεύθερούς της Ελπίδιο και Σαλλουστία. Εκτός από λίγες εκδόσεις ορειχάλκινων και αργυρών νομισμάτων, κόπηκαν αρκετά χρυσά με τη μορφή της. Το 1897 ένα τέτοιο πωλήθηκε για £26. Είναι η μόνη από τις δύο συζύγους τού Αλεξάνδρου, που εμφανίζεται σε νομίσματα.

## Όπερες
Η Σαλουστία Ορβιάνα είναι μία ηρωίδα στην όπερα *Αλεσσάνντρο Σεβέρο* (1716) τού Απόστολο Τζένο. Το έργο προσαρμόστηκε ως *Λα Σαλουστία* (1732), που τη μουσική του έγραψε ο Τζοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι.

## Πηγές
* Herodianus, Tes Meta Marcon Basileas Istoria (History of the Empire from the Death of Marcus Aurelius).
* Joannes Zonaras, Epitome Historiarum (Epitome of History), Thomas Banchich, Eugene Lane, eds., Routledge (2009).
* Museo Vaticano (1846).
* Theodor Mommsen et alii, Corpus Inscriptionum Latinarum (The Body of Latin Inscriptions, abbreviated CIL), Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (1853–present).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ταχυδρομικοί κώδικες στο Αζερμπαϊτζάν

μικρογραφία|300x300εσ| 2-ψήφιες περιοχές ταχυδρομικού κώδικα στο Αζερμπαϊτζάν (ορίζονται από τα δύο πρώτα ψηφία των ταχυδρομικών κωδικών)
**[[Ταχυδρομικός κώδικας|Οι ταχυδρομικοί κώδικες]] στο [[Αζερμπαϊτζάν]]** αποτελούνται από τέσσερα ψηφία. 

Ο τετραψήφιος ταχυδρομικός κώδικας δηλώνει την εθνική μορφή *AZ NNNN* .  Τα πρώτα δύο ψηφία υποδεικνύουν τις περιοχές του Αζερμπαϊτζάν σύμφωνα με τα σύγχρονα διοικητικά τμήματα , συμπεριλαμβανομένης της Αυτόνομης Δημοκρατίας Ναχτσιβάν και του Ναγκόρνο-Καραμπάχ .  

## Ιστορία
Από το 1970 έως το 1991, όταν το Αζερμπαϊτζάν ανήκε στη Σοβιετική Ένωση ως SSR του Αζερμπαϊτζάν , ολόκληρο το έδαφος της Σοβιετικής Ένωσης χρησιμοποίησε τον εξαψήφιο ταχυδρομικό κώδικα *37NNNN* .  Μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας, το Αζερμπαϊτζάν υιοθέτησε τον τρέχοντα τετραψήφιο ταχυδρομικό κώδικα.  

## Ταχυδρομικοί κώδικες ανά περιοχή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
*  
Κατηγορία:Ταχυδρομεία στο Αζερμπαίτζάν
Γαλερία Βαλερία

H Γαλερία **Βαλερία**, λατιν. *Galeria Valeria* (απεβ. 315) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Γαλερίου, Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Ανατολής.

[μικρογραφία|δεξιά|200px|Φόλλις (40 νούμμια) με τη μορφή της Βαλερίας, συζύγου τού Γαλερίου. Επιγραφή: GAL[ERIA] VALERIA AVG[USTA].](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Follis_of_Galeria_Valeria_-_Cropped.jpg)

## Βιογραφία
Η Βαλερία ήταν κόρη του Διοκλητιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, μετά Αυτοκράτορα της Ανατολής, και της Πρίσκας.

Το 293 ο Διοκλητιανός οργάνωσε την τετραρχία (Διοκλητιανός, Μαξιμιανός, Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός, Γαλέριος) και το ίδιο έτος πάντρεψε την κόρη του με τον Γαλέριο, τον οποίο αναβίβασε σε *Καίσαρα*'. Τότε το όνομά της έγινε Γαλερία Βαλερία. Ο γάμος κανονίστηκε από τον Διοκλητιανό, για να ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ των μελών της τετραρχίας . Η Βαλερία, όπως και η μητέρα της Πρίσκα, σύζυγος του Διοκλητιανού, ήταν μυστικά χριστιανές, γεγονός που δεν το δήλωναν δημοσίως, παρόλο ότι ήταν γνωστό στους συζύγους τους. Τον Νοέμβριο του 308 η Βαλερία αναβιβάστηκε σε Αυγούστα και *μητέρα του στρατοπέδου* (mater castrorum). Παρόλο ότι ο Γαλέριος είχε εκδώσει νομίσματα στο όνομα τής συζύγου του, την κρατούσε φυλακισμένη μέσα στα ανάκτορά του. Δεν απέκτησαν παιδιά, και υιοθέτησαν τον νόθο γιο τού Γαλερίου, τον Κανδιδιανό.

Το 311 που απεβίωσε ο Γαλέριος, οι δύο γυναίκες ελευθερώθηκαν από τον κατ’ οίκον περιορισμό, που τους είχε επιβληθεί ως χριστιανές, από το Διοκλητιανό και τον Γαλέριο, με την εφαρμογή του διατάγματος της Νικομήδειας, από το 303. Τη διαχείριση των τυχών τής Βαλερίας και της Πρίσκας ανέλαβε ο Λικίνιος. Οι δύο γυναίκες πάντως διέφυγαν από αυτόν προς τον αντίπαλό του, τον Μαξιμίνο Δάια, του οποίου η κόρη είχε μνηστευτεί τον Κανδιδιανό, γιό του Γαλερίου. Ο Μαξιμίνος Δάιας έκανε πρόταση γάμου στη Βαλερία, αλλά αυτή αρνήθηκε, καθώς και αυτός ήταν διώκτης των Χριστιανών. Τότε ο Μαξιμίνος Δάιας την εξόρισε στη Συρία, και κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες της. Ο Διοκλητιανός, άρρωστος και αδύναμος, δεν κατάφερε να επιτύχει την επιστροφή τής κόρης του Βαλερίας σε εκείνον . Το 313 που ο Μαξιμίνος Δάιας απεβίωσε, ο Λικίνιος διέταξε τον θάνατο των δύο γυναικών, αλλά αυτές διέφυγαν, και κρύβονταν για ένα έτος. Όταν βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη, συνελήφθησαν από τους στρατιώτες του Λικίνιου και αποκεφαλίστηκαν στην κεντρική πλατεία της πόλης, ενώ τα πτώματά τους πετάχτηκαν στη θάλασσα.

Η Βαλερία συμπαθούσε τους Χριστιανούς, ενώ ο Γαλέριος τους καταδίωκε και τους εκτελούσε. Αυτή αγιοποιήθηκε από την καθολική εκκλησία.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γαλέριο Ρωμαίο Αυτοκράτορα της Ανατολής, και είχε τέκνο:
* Βαλερία Μαξιμίλλα άκμασε 293-312, παντρεύτηκε τον Μαξέντιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα της Δύσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ορέλ Μανγκά

Ο **Ορέλ Μανγκά** (γεν. 24 Ιουλίου 1992 στο Παρίσι) είναι Γάλλος αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στα ψηλά εμπόδια, δηλαδή στα 60 και 110 μέτρα με εμπόδια.

Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018, στα 60 μέτρα με εμπόδια, με επίδοση 7.54 δευτερόλεπτα.

Ήταν 7ος στον τελικό των 110 μέτρων μετ' εμποδίων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.

Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 60 μέτρα με εμπόδια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 με επίδοση 7.63.

## Ατομικά ρεκόρ

* 110 μέτρα εμπόδια – 13.33 (+1.7 μ/δ, Ανζέ 2016)
* 60 μέτρα εμπόδια – 7.53 (Μπορντό 2017)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Εμποδιστές
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020