open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λιβαδίτσα Πέλλας

Η **Λιβαδίτσα** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας και της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας.
## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Λιβαδίτσα βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης σε υψόμετρο 80 μέτρων ενώ απέχει περίπου 18 χλμ. Α. από τα Γιαννιτσά (έδρα του δήμου) και 43 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Θεσσαλονίκη.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πέλλης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ραχώνα αποτελούν την κοινότητα Ραχώνας η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πέλλας του Δήμου Πέλλας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 46 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

Στη Λιβαδίτσα κτίσθηκε και λειτουργεί το προσκύνημα Ιερό Ίδρυμα Ελλήνων Ανατολικής Ρωμυλίας - Η Αγία Τριάδα, όπου εγκαταστάθηκε η εικόνα της Αγίας Τριάδος που μεταφέρθηκε το 1990 από το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας του Καβακλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πέλλας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Νίμα Νακίσα

Ο **Νίμα Νακίσα** (, Τεχεράνη, 1η Μαΐου 1975) είναι Ιρανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε σε συλλόγους της χώρας του και του εξωτερικού, ενώ υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας του Ιράν που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1998.

## Καριέρα

### Σε επίπεδο συλλόγων
Ο Νακίσα γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1975 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την Περσέπολις στην οποία παρέμεινε μέχρι τα τέλη του 1998, με ένα ενδιάμεσο πέρασμα από την Παγιάμ Μασχάντ. Με τη φανέλα της Περσέπολης κατέκτησε δύο εγχώρια πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Παράλληλα, οι εμφανίσεις του με την ομάδα της Τεχεράνης είχαν ως αποτέλεσμα και την κλήση του στην Εθνική Ιράν.

Μερικούς μήνες μετά το Μουντιάλ του 1998 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα με τα χρώματα της Βέροιας, όμως εν τέλει αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 1999 από την Καβάλα με την οποία μέτρησε δύο συμμετοχές μέχρι το τέλος της σεζόν. Μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων αποχώρησε από τον ελληνικό σύλλογο συνεχίζοντας για έναν χρόνο στην αλβανική Φλαμουρτάρι.

Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Νακίσα αγωνίστηκε κατά σειρά για λογαριασμό των Μπαργκ Σιράζ (2000-2002), Παάς Τεχεράνης (2002-2006) με την οποία κατέκτησε ένα ακόμη εγχώριο πρωτάθλημα, Εστεγλάλ Γιονούμπ (2006/07) και Εστεγλάλ Αχβάζ (2007/08) προτού ανακοινώσει την απόσυρσή του.

Το 2011 επανήλθε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην ενεργό δράση για λογαριασμό της Siah Jamegan Khorasan, συλλόγου της τρίτης κατηγορίας του Ιράν. Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας ασχολείται με το τραγούδι.

### Εθνική ομάδα
Ο Νακίσα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα τον Νοέμβριο του 1996 σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση κόντρα στον Λίβανο. Αμέσως μετά αποτέλεσε τη βασική επιλογή της Εθνικής Ιράν στο Κύπελλο Ασίας που διεξήχθη στα ΗΑΕ, αγωνιζόμενος στα 5 από τα 6 παιχνίδια της ομάδας, κατακτώντας παράλληλα την τρίτη θέση. Τον Ιούνιο του 1998 συμπεριλήφθηκε από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Τζαλάλ Ταλέμπι στην αποστολή του Ιράν για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Γαλλίας, όπου έπαιξε στην πρεμιέρα της φάσης των Ομίλων με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (ήττα με 1-0).

Στα τέλη του ιδίου έτους ήταν μέλος της αποστολής του Ιράν στο πλαίσιο των Ασιατικών Αγώνων, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Στη συγκεκριμένη διοργάνωση κατέγραψε και τις τελευταίες του συμμετοχές με την εθνική ομάδα, στην οποία αγωνίστηκε συνολικά 13 φορές.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιρανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιράν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Τρίσνο Σουμάρτζο

Ο **Τρίσνο Σουμάρτζο** (ινδονησιακά: *Trisno Sumardjo*, 6 Δεκεμβρίου 1916 - 21 Απριλίου 1969) ήταν Ινδονήσιος συγγραφέας, λογοτεχνικός κριτικός και καλλιτέχνης του 20ού αιώνα. Ανήκε στην επονομαζόμενη «γενιά του 1945».

## Βιογραφία
Ο Σουμάρτζο γεννήθηκε το 1916 στη Σουραμπάγια της Ιάβας και προερχόταν από οικογένεια εκπαιδευτικού. Εμφανίστηκε στα γράμματα την περίοδο αμέσως μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας από την Ολλανδία, όντας ένας από τους ηλικιακά μεγαλύτερους εκπροσώπους της «γενιάς του 1945», ενώ ήταν μέλος της λογοτεχνικής ομάδας SIM. 

Ως λογοτέχνης, ο Σουμάρτζο ασχολήθηκε με τη συγγραφή διηγημάτων, νουβελών, θεατρικών έργων, ποιημάτων κλπ. Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή που περιείχε πεζά και ποιήματα που είχαν γραφτεί από το 1946 μέχρι το 1950 υπό τον τίτλο «Συνείδηση και πράξεις», μεταξύ αυτών και το διήγημα «Νάρκισσος» που αργότερα μεταφράστηκε στα γερμανικά. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν το αλληγορικό θεατρικό έργο «Τζίτα Τερούνα» (1953), η συλλογή ιστοριών με τίτλο «Το μεγάλο σπίτι» (1957), η συλλογή διηγημάτων «Ξερά φύλλα» (1962) που αποτελείται από πεζά κείμενα γραμμένα κατά τη δεκαετία του 1950, η ποιητική συλλογή «Σιλουέτες» που κυκλοφόρησε περίπου το 1966 κ.ά.

Ο Σουρμάτζο ήταν ακόμη δοκιμιογράφος, αρθρογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και μεταφραστής ξένων λογοτεχνικών έργων. Συγκεκριμένα μετέφρασε στην ινδονησιακή γλώσσα μια σειρά έργων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (όπως π.χ. τα «Άμλετ», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Ο έμπορος της Βενετίας» και «Μάκβεθ»), τους «Μύθους» του Ζαν ντε Λα Φονταίν, έργα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, καθώς και τον «Δόκτωρ Ζιβάγκο» του Μπ. Παστερνάκ. Ακόμη, διετέλεσε συντάκτης λογοτεχνικών περιοδικών και επιθεωρήσεων.

Το 1957 ο Σουμάρτζο ηγήθηκε αντιπροσωπείας Ινδονήσιων διανοούμενων που επισκέφθηκαν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, αποκομίζοντας ανάμεικτες εντυπώσεις από τις επαφές που είχε με Κινέζους διανοούμενους και συγγραφείς, ψέγοντας την έλλειψη ελευθερίας έκφρασης και τον ιδιαίτερα στρατευμένο χαρακτήρα της λογοτεχνικής παραγωγής. Τον Αύγουστο του 1963 συνυπέγραψε το «Πολιτιστικό Μανιφέστο», ένα κείμενο διαφόρων διανοούμενων της Ινδονησίας ενάντια στην ποδηγέτηση της πολιτιστικής παραγωγής της χώρας από το καθεστώς του Σουκάρνο.

Παράλληλα με τη συγγραφική του δραστηριότητα, από τη δεκαετία του 1940 ασχολήθηκε ενεργά και με τη ζωγραφική. Μάλιστα έργα του εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ινδονησίας. Απεβίωσε την 21η Απριλίου του 1969.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδονήσιοι
Κατηγορία:Ινδονήσιοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Ινδονήσιοι λογοτέχνες
Κατηγορία:Μεταφραστές
Σαρμιέντο (Τσουμπούτ)

Το **Σαρμιέντο** () είναι πόλη στην επαρχία Τσουμπούτ της Αργεντινής. Έχει 10.858 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010, και είναι η έδρα του ομώνυμου νομού. Βρίσκεται στον λεγόμενο Κεντρικό Διάδρομο της Παταγονίας, σε μια εύφορη κοιλάδα μέσα σε μια κατά τα άλλα άνυδρη περιοχή, 140 χλμ. δυτικά από το Κομοδόρο Ριβαδάβια, στο νότιο τμήμα του Τσουμπούτ. Βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λίμνες, τη λίμνη Μούστερς και τη λίμνη Κολχούε Χουάπι. Αξιοσημείωτα αξιοθέατα είναι το Απολιθωμένο Δάσος και οι σπηλιές με παραστάσεις ζωγραφικής των γηγενών.

## Ιστορία
Το Σαρμιέντο προέκυψε ως αποικία μεταναστών, κυρίως από την Ουαλία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1900 γνώρισε επίσης εισροή μεταναστών από τη Λιθουανία.

Το 1900, η εξουσία της Αργεντινής εδραιώθηκε τοπικά, όταν ο Σουηδός πρώην ναυτικός Όσκαρ Λούντκβιστ, ο οποίος είχε διοριστεί αστυνομικός επίτροπος στο Σαρμιέντο, ίδρυσε την πρώτη "comisaría" στο Σαρμιέντο. Βρισκόταν δίπλα στο "Las Tres Casas", όπου ζούσαν οι οικογένειες Τζόουνς από την Ουαλία και Πράις από την Αγγλία.

Το 1903, 600 οικογένειες Αφρικάνερ έφτασαν στην Αργεντινή μετά την ήττα στον Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερ. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, καθώς είχε πρόσβαση σε νερό σε αντίθεση με την παράκτια πόλη Κομοδόρο Ριβαδάβια όπου εγκαταστάθηκαν αρχικά. Οι απόγονοι αυτών των αποίκων αποτελούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Σαρμιέντο και εξακολουθούν να μιλούν αφρικάανς και να πηγαίνουν στην Nederduitse Gereformeerde Kerk («Ολλανδική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία») μέχρι σήμερα. Μέχρι πρόσφατα, τη δεκαετία του 1960, τα αφρικάανς ήταν η πιο συχνά ομιλούμενη γλώσσα, ωστόσο αυτό έχει αλλάξει καθώς ο πληθυσμός της πόλης που μιλούσε αφρικάανς έχει αφομοιωθεί περισσότερο στην αργεντίνικη κουλτούρα και κοινωνία.

Το 2016 ανακαλύφθηκε κοντά στην πόλη ένα σημαντικό απολίθωμα δεινοσαύρου. Ονομάστηκε *[[Sarmientosaurus musacchio]]* προς τιμήν της πόλης και του Δρ. Εδουάρδο Μουσάκιο, παλαιοντολόγου και καθηγητή στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Παταγονίας Σαν Χουάν Μπόσκο.

## Κλίμα
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Σαρμιέντο χαρακτηρίζεται από ψυχρό ερημικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: *BWk*), με θερμά καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες. Η ψυχρότερη θερμοκρασία σε χαμηλό υψόμετρο που έχει καταγραφεί ποτέ στη Νότια Αμερική, -32,8 °C, καταγράφηκε στο Σαρμιέντο την 1η Ιουνίου 1907. Οι βροχοπτώσεις είναι ελάχιστες, με μέσο όρο μόνο 183 χιλιοστά το χρόνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Πασχαλίδου

Το ελληνικό επώνυμο **Πασχαλίδου** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αλεξάνδρα Πασχαλίδου (γενν. 1970), Ελληνοσουηδή αρθρογράφος, τηλεπαρουσιάστρια και συγγραφέας
* Αλεξάνδρα Πασχαλίδου-Μωρέτη (1912-2010), αρχιτέκτονας, ζωγράφος και γλύπτρια
* Δέσποινα Παππά-Πασχαλίδου (1874-1954), κατασκευάστρια κούκλας
* Ελένη Πασχαλίδου-Ζογγολοπούλου (1909-1991), ζωγράφος
* Κατερίνα Παντελίδου Πασχαλίδου (γενν. 1957), Κύπρια πολιτικός
* Λίλη Πασχαλίδου-Θεοδωρίδου (1911-1975), κατασκευάστρια κούκλας
* Λίτσα Αμμανατίδου-Πασχαλίδου (γενν. 1966), πολιτικός
* Ρένα Πασχαλίδου (1911-1979), ηθοποιός

## Δείτε επίσης
* Πασχαλίδης
Φωτική

Η **Φωτική** ήταν Ηπειρώτικη πόλη στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, τα τελευταία χρόνια του Μεσαίωνα ήταν γνωστή ως *"Άγιος Δονάτος"*. Η Φωτική εμφανίζεται στην Κλασική αρχαιότητα αλλά μόνο στους τελευταίους χρόνους. Η πόλη εμφανίζεται ξανά τον 6ο αιώνα, ο Συνέκδημος με βάση αυτά που έγραψε ο ιστορικός Προκόπιος αναφέρει ότι την εποίκισε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´ (527-565). Ο Προκόπιος αναφέρει ότι η περιοχή βρισκόταν σε ελώδη κατάσταση και ο Ιουστινιανός οικοδόμησε ένα κάστρο σε γειτονικό ορεινό λόφο. Η Ακρόπολη πήρε το όνομα του Αγίου Δονατίου, καταγράφονται με το ίδιο όνομα δύο κάστρα στην ευρύτερη περιοχή της Ρωμαϊκή επαρχίας της Ηπείρου. Όταν έγινε η Σύνοδος της Χαλκηδόνας η πόλη ανακηρύχθηκε επισκοπή υποτελής στην Ιερά Μητρόπολις Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου (451). Λίγα από τα ονόματα των επισκόπων είναι γνωστά όπως ο Ιωάννης, ο Διάδοχος που καταγράφεται σε επιστολή ως Προτέριος Αλεξανδρείας σε μια επιστολή στον αυτοκράτορα Λέων Α΄, ο Χιλάριος που καταγράφεται σε μια επιστολή στον πάπα Ορμίσδα, ο Μανουήλ την εποχή που ήταν πατριάρχης ο Γερμανός Β΄ της Κωνσταντινούπολης, ο Αντώνιος (1564) και ο Νικόλαος (1720). Τον 10ο αιώνα η επισκοπή μετακινήθηκε προσωρινά στον γειτονικό Βελά αλλά έμεινε εκεί μόνιμα μέχρι τον 13ο αιώνα. Η Φωτική έγινε κατόπιν γνωστή σαν Άγιος Δονάτος, ο Δεσπότης της Ηπείρου Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας την παραχώρησε σαν προίκα στον σύζυγο της κόρης του Θαμάρ της Ηπείρου Φίλιππο Α΄ του Τάραντα. Στην επανάσταση που ξέσπασε απέναντι στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ ο Άγιος Δονάτος παρέμεινε πιστός στον αυτοκράτορα. Η πόλη με κυβερνήτη τον Βάρδα αρνήθηκε την συμμαχία με τον Σέρβο Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά Β΄ Πρελιούμποβιτς (1367) αλλά ο ίδιος την κατέλαβε (1380). Ο Κάρολος Α΄ Τόκκος υπέταξε την Φωτική (1411) και τοποθέτησε κυβερνήτη τον δεύτερο γιο του Τόρνο (1411). Τον οικισμό της Φωτικής διαδέχθηκε η Παραμυθιά Θεσπρωτίας που στην Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν γνωστή ως *"κάστρο του Δονάτου"*.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Soustal, Peter; Koder, Johannes (1981). Tabula Imperii Byzantini, Band 3: Nikopolis und Kephallēnia (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. 
*Le Quien, Michel (1740). Oriens Christianus, in quatuor Patriarchatus digestus: quo exhibentur ecclesiæ, patriarchæ, cæterique præsules totius Orientis. Tomus secundus, in quo Illyricum Orientale ad Patriarchatum Constantinopolitanum pertinens, Patriarchatus Alexandrinus & Antiochenus, magnæque Chaldæorum & Jacobitarum Diœceses exponuntur

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια του Ιουστινιανού Α΄
Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ήπειρος
Κατηγορία:Βυζαντινοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ήπειρο
NGC 4312

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4312** είναι σπειροειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» που απέχει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 14 Ιανουαρίου 1787 και ανήκει στο Σμήνος της Παρθένου. Είναι επίσης γαλαξίας LINER και έχει απολέσει αέρια στο παρελθόν εξαιτίας των πιέσεων που δέχτηκε από το διαγαλαξιακό πλάσμα που τον περιβάλλει.

Στον NGC 4312 ενδέχεται επίσης να υπάρχει μελανή οπή η μάζα της οποίας εκτιμάται πως είναι από 10000 έως 300000 ηλιακές μάζες.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
4312
40095
07442
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
+03-32-014
NGC 1268

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1268** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 140 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 14 Φεβρουαρίου 1863 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Περσέα. Φαίνεται πως έχει σημάδια παραμόρφωσης, πιθανόν εξαιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τον NGC 1267.

## Υπερκαινοφανής
Στις 30 Αυγούστου 2008 παρατηρήθηκε στον NGC 1268 υπερκαινοφανής τύπου Ia που ονομάστηκε**SN 2008fg**.

## Δείτε επίσης
* «Γαλαξίες Μάτια»
* «Γαλαξίες Ποντίκια»

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
1268
12332
02658
Κατηγορία:Σμήνος του Περσέα
Ευθύμιος Παναγιωτόπουλος

Ο **Ευθύμιος Παναγιωτόπουλος** (1904-1973) ήταν Έλληνας ομότιμος καθηγητής Ιατρικής του ΑΠΘ. Καταγόταν από αστική οικογένεια της Δημητσάνας , όπου γεννήθηκε και ήταν κατευθείαν απόγονος του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο της γενέτειράς του. Το 1932 έλαβε πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και έπειτα μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι στην παθολογία και στην ηπατολογία. Μετά την επιστροφή του από την αλλοδαπή το 1940 διορίστηκε υφηγητής του ΕΚΠΑ και το 1947 εξελέγη τακτικός καθηγητής στη Β΄ Παθολογική Κλινική του πανεπιστημίου της συμπρωτεύουσας. Έπειτα εργάστηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο (μετέπειτα Ιπποκράτειο) συντελώντας στο να οργανωθεί και να γίνει μια σύγχρονη πανεπιστημιακή κλινική.

Δημοσίευσε περισσότερα από 200 πανεπιστημιακές εργασίες σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το Σταυρό του Ταξιάρχη Τάγματος του Φοίνικα.
Διατέλεσε κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ από το 1961 έως το 1962 και πρύτανης του ΑΠΘ από το 1968 έως το 1970. 

Μεταξύ άλλων ήταν μέλος του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης.

Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών και κηδεύθηκε την 1η Αυγούστου 1973 από τον ιερό ναό Αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Κατέλιπε τη σύζυγό του Άρτεμη, και τον γιο του, Σπυρίδωνα-Αριστοτέλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Κρεμένιτσα

Η **Κρεμένιτσα** ή **Κεναλή** (σλαβομακεδονικά: Кременица, τουρκικά: Kınalı) είναι χωριό στον Δήμο Μοναστηρίου της Βορείου Μακεδονίας. Παλαιότερα ήταν μέρος του πρώην Δήμου Μπίστριτσα.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 590 μέτρων στην περιοχή της Πελαγονίας, 17 χλμ νότια του Μοναστηρίου, ακριβώς δίπλα στα σύνορα με την Ελλάδα. Στο χωριό υπάρχουν μεταλλικές πηγές, οι οποίες χρησιμοποιούνται για την εμφιάλωση μεταλλικού νερού.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 134 κατοίκους: 112 Σλαβομακεδόνες, 20 Τούρκους, 1 Σέρβο και 1 λοιπό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Shazam (DC Comics)

Ο **Captain Marvel**, γνωστός και ως **Shazam** είναι ένας υπερήρωας που εμφανίζεται σε Αμερικάνικα κόμικς αρχικά από την Fawcett Comics και τώρα από την DC Comics. Ο σκιτσογράφος Τσαρλς Μπερνς και ο σεναριογράφος Μπιλ Πάρκερ δημιούργησαν τον χαρακτήρα το 1939. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε πρώτη φορά στο δεύτερο τεύχος του *Whiz Comics*, το οποίο εκδόθηκε από την Fawcett Comics. Είναι το ψευδώνυμο του **Μπίλι Μπάτσον**, ένα αγόρι, που φωνάζοντας την μαγική λέξη "**Shazam!**" (ακρώνυμο από τους Σολομών, Ηρακλή, Άτλα, Γιούπιτερ, Αχιλλέα και Μερκούριους) μεταμορφώνεται ως ένας ενήλικας με υπερδυνάμεις. Η οικογένειά του έχει επίσης τις ίδιες δυνάμεις και όλοι μαζί είναι η Οικογένεια Marvel.

Ο Captain Marvel ήταν ο πιο δημοφιλής υπερήρωας της δεκαετίας του 1940, ξεπερνώντας σε πωλήσεις ακόμα και τον Superman. Ο Captain Marvel ήταν επίσης ο πρώτος υπερήρωας που εμφανίστηκε σε ταινία το 1941 στο *Adventures of Captain Marvel*, με τον Τομ Τάιλερ να υποδύεται τον Captain Marvel και τον Τζούνιορ Κόγκλαν να υποδύεται τον Μπίλι Μπάτσον.

Το 1972, η Facwett Comics έδωσε τα δικαιώματα του χαρακτήρα στην DC Comics, με την υπόλοιπη οικογένεια να έχουν δοθεί στην DC μέχρι το 1991. Εξαιτίας άλλων χαρακτήρων με το όνομα "Captain Marvel" της Marvel Comics, η DC άλλαξε το όνομα του χαρακτήρα σε Shazam και την οικογένεια σε Shazam Family.

Η εκδοχή του χαρακτήρα από την DC εμφανίστηκε στην σειρές *Shazam!* το 1974 και *The Kid Super Power Hour with Shazam!* το 1981. Ο Ζάκαρι Λίβαϊ και ο Άσερ Έιντζελ υποδύθηκαν τον Shazam και τον Μπίλι Μπάτσον αντίστοιχα στις ταινίες ''Shazam!'' (2019) και *[[Shazam! Η Οργή των Θεών]]* (2023), και με τις δύο ταινίες να είναι μέρος του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics
Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1939
Κατηγορία:Teen Titans
Κατηγορία:Χαρακτήρες της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης
Ντέιβιντ Αμπερκρόμπι

Ο **Ντέιβιντ Αμπερκρόμπι** () ήταν Σκωτσέζος ιατρός και συγγραφέας του 17ου αιώνα, ο οποίος πιστεύεται ότι πέθανε το 1702. Ανατράφηκε στο Ντουαί ως ρωμαιοκαθολικός από ιησουίτες ιερείς, προσηλυτίστηκε στον προτεσταντισμό το 1682 και αποκήρυξε την παπική θρησκεία, ενώ δημοσίευσε το βιβλίο *Ο προτεσταντισμός αποδείχθηκε ασφαλέστερος από την παπική θρησκεία* (*Protestancy proved Safer than Popery*, 1686).

## Έργα
Η ιατρική του φήμη βασίστηκε στο έργο του με τίτλο *Tuta ac efficax luis venereae saepe absque mercurio ac semper absque salivatione mercuriali curando methodus* (1684), το οποίο μεταφράστηκε στα γαλλικά, τα ολλανδικά και τα γερμανικά. Δύο άλλα έργα του ήταν το *De Pulsus Variatione* (1685) και το *Ars explorandi medicas facultates plantarum ex solo sapore* (1688), ενώ το έργο του *Opuscula* εκδόθηκε το 1687. Αυτά τα επαγγελματικά συγγράμματα του έδωσαν μια θέση και ένα μνημείο στο έργο του Άλμπρεχτ φον Χάλερ, *Bibliotheca Medicinae Practicae* (1779). Σύμφωνα με τον Χάλερ ήταν εν ζωή στις αρχές του 18ου αιώνα.

Έγραψε επίσης μερικά βιβλία θεολογίας και φιλοσοφίας, αμφιλεγόμενα στην εποχή τους, αλλά ελάχιστα γνωστά σήμερα. Αλλά το πιο αξιοσημείωτο από τα δημιουργήματά του είναι το *Μια συζήτηση για το πνεύμα* (*A Discourse of Wit*, 1685), το οποίο περιέχει μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές μεταφυσικές απόψεις της σκωτσέζικης φιλοσοφίας της κοινής λογικής. Ακολούθησε το *Academia Scientiarum* (1687) και το *Μια ηθική συζήτηση για τη δύναμη του συμφέροντος* (*A Moral Discourse of the Power of Interest*, 1690), αφιερωμένο στον Ρόμπερτ Μπόιλ, προστάτη του Αμπερκρόμπι τη δεκαετία του 1680. Αργότερα έγραψε το *Λόγοι για τους οποίους ένας προτεστάντης δεν πρέπει να γίνει παπικός* (*Reasons Why A Protestant Should not Turn Papist*, 1687), το οποίο συχνά αποδίδεται λανθασμένα στον Μπόιλ. Το έργο του *Ένα σύντομο άρθρο για τους Σκωτσέζους Θεολόγους* (*A Short Account of Scots Divines*) τυπώθηκε στο Εδιμβούργο το 1833, με την επιμέλεια του Τζέιμς Μέιντμεντ.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Σκωτσέζοι ιατροί
Κατηγορία:Σκωτσέζοι συγγραφείς
Χάρλεϊ Κουίν

Η **Χάρλεϊ Κουίν** (αγγλικά: Harley Quinn) είναι χαρακτήρας που εμφανίζεται σε αμερικάνικα κόμικς της DC Comics. Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε από τους Πολ Ντίνι και Μπρους Τιμ ως βοηθός και κοπέλα/σύζυγος του Τζόκερ στο *[[Μπάτμαν: Σειρά Κινουμένων Σχεδίων]]*. Εφτά χρόνια αργότερα η χαρακτήρας εμφανίστηκε στα κόμικς *Batman: Harley Quinn* #1. Η Χάρλεϊ Κουίν είναι πρώην ψυχίατρος με το όνομα **Δρ. Χαρλίν Κουίνζελ** που ερωτεύτηκε τον Τζόκερ, ο οποίος ήταν ασθενής της και αργότερα έγινε βοηθός του και σύζυγος του. Ακόμα χαρακτηρίζουν την Poison Ivy ως  της Harley Quinn διότι είναι η καλύτερη της φίλη και της συμπαραστέκεται όταν χωρίζει με τον Joker, λέγοντας προσβλητικά σχόλια για εκείνον που χώρησε την κολλητή της (αν και πάντα η Harley και ο Joker τα ξαναβρήσκουν). Το ψευδώνυμο της χαρακτήρα είναι βασισμένη στον Αρλεκίνο. Η Κουίν είναι επίσης μέλος της ομάδας αντι-ηρώων Ομάδα Αυτοκτονίας. 

Την φωνή της χαρακτήρα έκανε αρχικά η Αρλίν Σόρκιν, και από τότε την φωνή της έχουν κάνει οι Τάρα Στρονγκ, Χάιντεν Γουόλς, Λόρα Μπέιλι, Τζένυ Σλέιτ, Μελίσα Ράους και Κέιλι Κουόκο. Η Μία Σάρα υποδύθηκε την χαρακτήρα στην σειρά *Birds of Prey* (2002). Η Μάργκοτ Ρόμπι υποδύεται την χαρακτήρα στο Εκτεταμένο Σύμπαν της DC και έχει εμφανιστεί στις ταινίες ''Ομάδα Αυτοκτονίας'' (2016), ''Αρπακτικά Πτηνά'' (2020) και *[[The Suicide Squad]]* (2021). Η Lady Gaga υποδύεται τον χαρακτήρα στην ταινία ** (2024).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χάρλεϊ Κουίν στον επίσημο ιστότοπο της DC Comics
* Collecting Harley Quinn
* Χάρλεϊ Κουίν στην επίσημη αρχική σελίδα του Superman/Batman Adventures, αρχείο 1999-10-04

Κατηγορία:Υπερκακοί της DC Comics
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics
Κατηγορία:Υπερήρωες ΛΟΑΤ της DC Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Batman
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1993
Κατηγορία:Μέλη της Ομάδας Αυτοκτονίας
Κατηγορία:Χαρακτήρες της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης
NGC 1267

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1267** είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 220 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 14 Φεβρουαρίου 1863 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Περσέα. Ενδέχεται να αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον σπειροειδή γαλαξία NGC 1268.

## Δείτε επίσης
* NGC 4567 και NGC 4568
* «Γαλαξίες Μάτια»

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
1267
12331
02657
Κατηγορία:Σμήνος του Περσέα
+07-07-055,
Ryu (Street Fighter)

Ο **Ryu,** στα ελληνικά **Ριού** ενώ στα (Ιαπωνέζικα: リュウ) είναι Ιάπωνας πολεμιστής, χαρακτήρας φαντασίας, ο οποίος είναι ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς *[[Street Fighter]]* της εταιρείας Capcom. Στο πρώτο παιχνίδι με τον ομώνυμο τίτλο της σειράς ο **Ryu** κάνει την πρώτη του εμφάνιση ως ο κύριος παίκτης μαζί με τον καλύτερο φίλο του Ken Masters. Είναι ο μακροβιότερος χαρακτήρας παιχνιδιών μάχης, ενώ στην σειρά των παιχνιδιών ο Ryu παρουσιάζεται ιδιαίτερα προσηλομένος στην προπόνησή του, με σκοπό να γίνει ο δυνατότερος όλων.

## Δημιουργία
Ο χαρακτήρας του **Ριού** είναι δημιούργημα του Takashi Nishiyama. Ο Νισιγιάμα εμπνεύστηκε από τον δάσκαλο πολεμικών τεχνών Mas Oyama.

## Εμφάνιση
Ο Ryu φοράει μία λευκή στολή καράτε (καρατε-γκι), συμβολίζοντας έτσι την Ιαπωνέζικη κληρονομία. Πάνω στην μαύρη ζώνη του διακρίνονται τα ιαπωνέζικα σύμβολα (風林火山, "Άνεμος, Δάσος, Φωτιά, Βουνό"))  όπως και στα συνήθως κόκκινα γάντια του. Ενώ πολλοί χαρακτήρες του Street *Fighter* έχουν επανασχεδιαστεί ο **Ryu** παραμένει κατά μεγάλη κλίμακα ο ίδιος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωταγωνιστές βιντεοπαιχνιδιών
Ομάδα Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων

Η **Ομάδα Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων** (ΟΠΠΙ) ή αλλιώς **Πανεπιστημιακή Αστυνομία**, είναι άοπλη μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας με αρμοδιότητα την προστασία των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, καθώς και την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος μέσα σε αυτά.

## Ιστορικό

Το 2019 η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αποφάσισε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, καθώς και την ίδρυση μονάδας της αστυνομίας για την αστυνόμευση των πανεπιστημίων. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, υπάρχει αυξημένη παραβατικότητα στα ιδρύματα, όπως εγκληματικότητα, παρεμπόριο, βανδαλισμοί και επιθέσεις. Στην ίδρυση τέτοιας μονάδας τέθηκαν απέναντι φοιτητικοί σύλλογοι, κόμματα της αντιπολίτευσης και διάφορες οργανώσεις. 

Κατηγορία:Ελληνική Αστυνομία
Μαρία Γαβαλά

Η **Μαρία Γαβαλά** (Κορωπί, 1947) είναι Ελληνίδα συγγραφέας και σκηνοθέτρια του κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σκηνοθέτησε κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ των οποίων: «Περί έρωτος – Χρυσάνθη» (1982), «Το άρωμα της βιολέτας» (1985) και «Το μαγικό γυαλί» (1988). 

Έγραψε κριτικές για τον κινηματογράφο, οι οποίες δημοσιεύτηκαν σε έντυπα, όπως το περιοδικό Σύγχρονος Κινηματογράφος. 

Επίσης μετέφρασε θεωρητικά και κινηματογραφικά κείμενα, καθώς και λογοτεχνικά έργα.

## Βιβλιογραφία

### Μυθιστορήματα

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Διηγήματα

* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

* Βιβλιογραφική βάση δεδομένων Βιβλιοnet
* 
* Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Κινηματογραφιστές
Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινηματογράφου
Happiest Season

Το ***Happiest Season*** είναι αμερικανική ρομαντική κωμική-δραματική ταινία του 2020 σε σκηνοθεσία της Κλέα ΝτυΒάλ, η οποία έγραψε το σενάριο μαζί με τη Μέρι Χόλαντ. Πρωταγωνιστούν οι Κρίστεν Στιούαρτ, Μακένζι Ντέιβις, Άλισον Μπρι, Όμπρεϊ Πλάζα, Νταν Λέβι, Μέρι Χόλαντ, Βίκτορ Γκάρμπερ και Μέρι Στίνμπεργκεν.

Η ταινία αφορά το λεσβιακό ζευγάρι Άμπι και Χάρπερ που θέλουν να πάνε στην οικογένεια της Χάρπερ για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Εκεί αποδεικνύεται ότι η Χάρπερ δεν έχει κάνει ακόμα coming out από φόβο για το πώς θα αντιδράσουν οι γονείς της, κάτι που θέτει σε δοκιμασία τη σχέση της με την Άμπι, ειδικά επειδή υπάρχουν και άλλες συγκρούσεις στην οικογένεια που η Άμπι δεν γνώρισε ποτέ. Η ΝτυΒάλ είπε ότι η ταινία είναι ημι-αυτοβιογραφική και βασίζεται σε δικές της εμπειρίες με την οικογένειά της.

Η παραγωγή είναι της TriStar Pictures και η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 25 Νοεμβρίου 2020 από το Hulu και διεθνώς στις 26 Νοεμβρίου από τη Sony Pictures Releasing και την Entertainment One. Έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, με επαίνους για το καστ. Η ταινία κέρδισε ένα βραβείο GLAAD τον Απρίλιο του 2021 στην κατηγορία «Εξαιρετική ταινία - Ευρείας κυκλοφορίας».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Αμερικανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής TriStar Pictures
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2020
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Activision Blizzard

Η **Activision Blizzard, Inc.** είναι μια αμερικανική εταιρεία συμμετοχών για βιντεοπαιχνίδια με έδρα τη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2008 μέσω της συγχώνευσης της Activision, Inc. (η αρχική μητρική εταιρεία της Activision Publishing) και της Vivendi Games. Είναι ενταγμένη στο χρηματιστήριο Nasdaq με το σύμβολο ATVI, και από το 2015 είναι μέλος του S&P 500 Index. Η Activision Blizzard περιλαμβάνει επί του παρόντος πέντε επιχειρηματικές μονάδες: την Activision Publishing, την Blizzard Entertainment, την King, την Major League Gaming, και την Activision Blizzard Studios.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Activision Blizzard
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2008
Πρόεδρος του Λάος

Ο **πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάος** είναι ο αρχηγός του κράτους του Λάος . Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Θόνγκλουν Σισουλίθ, από τις 22 Μαρτίου 2021. Είχε εκλεγεί στο παρελθόν ως Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος, την πιο ισχυρή θέση του Λάος τον Ιανουάριο του 2021, κατατάσσοντάς τον πρώτο στο Πολιτικό Γραφείο .

## Ιστορία

### Ιστορικό
H θέση του Προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας ανάγεται στην καταγωγή του στον Πρίγκιπα Σουπανουβόνγκ, τον πρώτο Πρόεδρο της Λαϊκής Δημοκρατίας, μέλος της έκπτωτης βασιλικής οικογένειας και έναν από τους Τρεις Πρίγκιπες, ο οποίος έγινε Πρόεδρος όταν το πρώην Βασίλειο του Λάος ανατράπηκε από το Πάθετ Λάο το 1975, στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου του Λάος .

## Καθήκοντα και δικαιώματα

### Όρια θητείας
Ο πρόεδρος εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση για θητεία πέντε ετών, χωρίς περιορισμούς θητείας. Ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει τουλάχιστον την υποστήριξη των δύο τρίτων από τους νομοθέτες που είναι παρόντες και ψηφίζουν για να εκλεγεί.

### Ρόλος και εξουσία
Ο πρόεδρος εκπροσωπεί το Λάος εσωτερικά και εξωτερικά, επιβλέπει το έργο καθώς και διαφυλάσσει τη σταθερότητα του εθνικού κυβερνητικού συστήματος και προστατεύει την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Ο Πρόεδρος διορίζει τον πρωθυπουργό, τον αντιπρόεδρο, τους υπουργούς και άλλους αξιωματούχους με τη σύμφωνη γνώμη της Εθνοσυνέλευσης.

Ωστόσο, το Λάος είναι ένα μονοκομματικό κομμουνιστικό κράτος μαρξισμού-λενινισμού . Η υψηλότερη και η πιο ισχυρή πολιτική θέση είναι ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος και όχι ο Πρόεδρος. Ο γενικός γραμματέας ελέγχει το Πολιτικό Γραφείο και τη Γραμματεία, τα κορυφαία όργανα λήψης αποφάσεων του Λάος, καθιστώντας τον κάτοχο του αξιώματος ως *de facto* ηγέτη του Λάος.

Επιπλέον, ο Πρόεδρος είναι ο γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων του Λαού του Λάος. Δεδομένου ότι το Λάος είναι μονοκομματικό κράτος, με το Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα του Λάος ως το μόνο νομικά επιτρεπόμενο κόμμα, όλοι οι πρόεδροι της Λαϊκής Δημοκρατίας της Λαϊκής Δημοκρατίας υπήρξαν μέλη του κόμματος ενώ κατέχουν αξίωμα.

## Κατάλογος προέδρων

## Παραπομπές
Ο θυρωρός της νύχτας

***Ο θυρωρός της νύχτας*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Il portiere di notte***) είναι ένα ιταλικό ερωτικό ψυχολογικό δράμα του 1974 σε σκηνοθεσία και σενάριο της Λιλιάνα Καβάνι. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Ντερκ Μπόγκαρντ και Σάρλοτ Ράμπλινγκ, με τους Φιλίπ Λερουά, Γκαμπριέλε Φερτσέτι και Ίσα Μιράντα σε δεύτερους ρόλους. Τοποθετημένη στη Βιέννη το 1957, η ταινία επικεντρώνεται στη σαδομαζοχιστική σχέση μεταξύ ενός πρώην αξιωματικού στρατοπέδου συγκέντρωσης (Μπόγκαρντ) και μίας από τους κρατούμενούς του (Ράμπλινγκ).

Τα θέματα της σεξουαλικής και σαδομαζοχιστικής εμμονής της ταινίας και η χρήση των εικόνων από το Ολοκαύτωμα, έχουν κάνει την ταινία αμφιλεγόμενη από την αρχική της κυκλοφορία, διχάζοντας τους κριτικούς ως προς την καλλιτεχνική της αξία, αλλά καθιστώντας την παράλληλα καλτ. Τον Ιούλιο του 2018 επιλέχθηκε να προβληθεί στο τμήμα «Venice Classics» στο 75ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ψυχολογικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ερωτικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα
Κατηγορία:BDSM
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστρία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λιλιάνα Καβάνι
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1974
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Φανχάμ Βιφαβάν

Ο **Φανχάμ Βιφαβάν** (*Phankham Viphavanh* , λαοτινά: γεννημένος στις 14 Απριλίου 1951) είναι πολιτικός από το Λάος, μέλος του Πολιτικού Γραφείου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος. Ήταν επίσης ο πρωθυπουργός του Λάος, ο οποίος εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση του Λάος τον Μάρτιο του 2021 έως την αποχώρησή του στις 30 Δεκεμβρίου 2022.  Προηγουμένως, ήταν αντιπρόεδρος του Λάος, υπουργός Παιδείας του Λάος και πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλίας Λάος-Βιετνάμ.  
Αποσύρθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022. 

## Παραπομπές


Βιφαβαν Φανχαμ
Απόλλων 13 (ταινία)

Το **Απόλλων 13** (αγγλικά: *Apollo 13*) είναι ο τίτλος μιας Αμερικανικής περιπετειώδους διαστημικής δραματικής ντοκιμαντερίστικης στο στυλ ταινίας του 1995. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Ρον Χάουαρντ, ενώ τη συγγραφή του σεναρίου της ανέλαβε ο Γουίλιαμ Μπρόιλς Τζούνιορ. Η ταινία είναι βσισμένη στο βιβλίο *Lost Moon: The Perilous Voyage of Apollo 13* του 1994 απο τον αστροναύτη Τζέιμς Άρθουρ Λόβελ και τον Τζέφρι Κλούγκερ, το οποίο με τη σειρά του είναι εμπνευσμένο απο την αποστολή του Απόλλων 13. Πρωταγωνιστούν οι Τομ Χανκς, Κέβιν Μπέικον, Μπιλ Πάξτον, Γκάρι Σινίζ και Εντ Χάρις.Στην ταινία, οι αστροναύτες Τζέιμς Άρθουρ Λόβελ, Τζακ Σουάιγκερτ και Φρεντ Χέιζ αποστέλλονται απο τη NASA στο διαστημόπλοιο Απόλλων 13 με στόχο να φθάσουν στη Σελήνη. Ωστόσο, κατα τη διάρκεια της αποστολής κάτι πάει στραβά, και η NASA αναγκάζεται να αλλάξει τα σχέδια προκειμένου να σώσει τους αστροναύτες και να τους φέρει ασφαλείς πίσω στη Γη.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 30 Ιουνίου του 1995 στους κινηματογράφους των ΗΠΑ. Έλαβε θετικές κυρίως κριτικές και κέρδισε διάφορα βραβεία. Στην 68η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, η ταινία κέρδισε τα βραβεία Καλύτερου μοντάζ, Καλύτερου Ήχου, ενώ προτάθηκε και για άλλα έξι βραβεία, ανάμεσα στο οποία ήταν και το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Το 2023 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ταινίες του 1995
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιβίωσης
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με αστροναύτες
Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Χιούστον
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέιμς Χόρνερ
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Γουέστ Σάιντ Στόρι (ταινία, 2021)

Το **Γουέστ Σάιντ Στόρι** (αγγλικά: *West Side Story*) είναι ο τίτλος μιας Αμερικανικής δραματικής ρομαντικής ταινίας μιούζικαλ του 2021. Την σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ενώ την συγγραφή του σεναρίου της ανέλαβε ο Τόνι Κούσνερ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μιούζικαλ του 1957, και είναι η δεύτερη κινηματογραφκή του προσαρμογή.Το συγκεκριμένο μιούζικαλ, στο οποίο είναι βασισμένη η συγκεκριμένη ταινία, είναι εμπνευσμένο απο το έργο Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Γουίλλιαμ Σαίξπηρ. Πρωταγωνιστούν ο Άνσελ Έλγκορτ, η Αριάνα ΝτεΜπόουζ, η Ρέιτσελ Ζέγκλερ, στο κινηματογραφικό της ντεμπούτο, ο Μάικ Φαιστ, η Ρίτα Μορένο, και ο Ντέιβιντ Άλβαρεζ. Η Ρίτα Μορένο, η οποία έπαιξε ρόλο και στην κινηματογραφική προσαρμογή του 1961, επίσης αναμείχθηκε σε ρόλο εκτελεστικού παραγωγού μαζί με τον Τόνι Κούσνερ. Η ταινία εστιάζει σε έναν απαγορευμένο έρωτα μεταξύ του Τόνι και της Μαρία, άτομα τα οποία είναι μέλη δυο διαφορετικών ομαδών, της ομάδας Τζετ και της ομάδας Σαρκς (Καρχαρίες), αφού οι δυο αυτές ομάδες είναι σε εχθρότητα μεταξύ τους.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 29 Νοεμβρίου 2021 στο θέατρο Lincoln Center, στην Νέα Υόρκη, τρεις ημέρες μετά τον θάνατο του Στίβεν Σόντχαϊμ. Αργότερα, η ταινία έκανε πρεμιέρα με διανομέα την 20th Century Studios και στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 10 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, μετά από καθυστέρηση ενός έτους που προεκλήθη από την πανδημία COVID-19. Έλαβε θετικές κυρίως κριτικές, οι οποίες επαίνεσαν τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών ηθοποιών, την σκηνοθεσία της και την φωτογραφία της, ενώ κάποιοι την θεώρησαν καλύτερη από την ομότιτλη ταινία του 1961, και ονομάστηκε μια από τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2021 από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Στην 94η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, η ταινία κέρδισε το βραβείο Β´ Γυναικείου Ρόλου για την Αριάνα ΝτεΜπόουζ, ενώ προτάθηκε και για άλλα έξι βραβεία, ανάμεσα στο οποία ήταν και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Γουέστ Σάιντ Στόρι στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ταινίες του 2021
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Studios
Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας (Κωμωδία ή Μιούζικαλ)
Τα Μάτια της Τάμι Φέι (ταινία, 2021)

Το **Τα Μάτια της Τάμι Φέι** (αγγλικά: *The Eyes of Tammy Faye*) είναι ο τίτλος μιας Αμερικανικής βιογραφικού δράματος ταινίας του 2021. Την σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Μάικλ Σοουγουόλτερ, ενώ την συγγραφή του σεναρίου της ανέλαβε ο Άμπε Σίλβια. Η ταινία είναι βσισμένη στο ομώνυμο ντοκιμαντέρ του 2000, το οποίο με την σειρά του είναι βσισμένο στην ζωή της Τάμι Φέι. Πρωταγωνιστούν η Τζέσικα Τσάστεϊν, ο Άντριου Γκάρφιλντ, η Τσέρι Τζόουνς και ο Βίνσεντ Ντ' Ονόφριο. Η ταινία εξιστορεί την ζωή της Τάμι Φέι Μέσνερ, την οποίαν υποδύεται η Τζέσικα Τσάστεϊν, απο τα απλά ξεκινήματα της στην Μινεσότα καθώς και την άνοδο και την πτώση της καριέρας της, όπως και τον γάμο της με τον Τζιμ Μπάκερ.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 12 Σεπτεμβρίου 2021 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, και αργότερα, η ταινία έκανε πρεμιέρα και στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 17 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές, οι οποίες επαίνεσαν τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών ηθοποιών, ιδιαίτερα της Τζέσικα Τσάστεϊν, αλλά επέκριναν το σενάριο της κυρίως, και την θεώρησαν κατώτερη απο την ομότιτλο ντοκιμαντέρ. Ωστόσο, στην 94η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, η ταινία προτάθηκε για δυο βραβεία, τα οποία και κέρδισε: αυτό του βραβείου Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την Τζέσικα Τσάστεϊν, και αυτό του Καλύτερου Μακιγιάζ. Επιπλέον, η Τζέσικα Τσαστείν για την ερμηνεία της στην ταινία κέρδισε κι άλλα βραβεία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Τα Μάτια της Τάμι Φέι στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ταινίες του 2021
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Καρολίνα
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ και Κομμώσεων
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Searchlight Pictures
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Θίοντορ Σαπίρο
Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment
Η δολοφονία του Τρότσκι

***Η δολοφονία του Τρότσκι*** (αγγλικός τίτλος *The Assassination of Trotsky*) είναι βρετανική ιστορική δραματική κινηματογραφική ταινία παραγωγής 1972 σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λόουζι, με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Μπάρτον και συμπρωταγωνιστές τους Αλέν Ντελόν και Ρόμι Σνάιντερ.

## Πλοκή
Εξορισμένος από τη Σοβιετική Ένωση το 1929, ο Λέων Τρότσκι ταξιδεύει από την Τουρκία στη Γαλλία και τη Νορβηγία, προτού φθάσει και εγκατασταθεί στo Μεξικό τον Ιανουάριο του 1937. Η ταινία ωστόσο αρχίζει στην Πόλη του Μεξικού το 1940, κατά τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς. Ο «αιρετικός» Τρότσκι δεν έχει διαφύγει της παρακολουθήσεως του Σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος στέλνει έναν δολοφόνο με το ψευδώνυμο Φρανκ Τζάκσον για να σκοτώσει τον Τρότσκι. Ο δολοφόνος επιχειρεί να διεισδύσει στο σπίτι του Τρότσκι κάνοντας γνωριμία με έναν από τους νεαρούς κομμουνιστές του κύκλου του.

## Διανομή ρόλων
* Ρίτσαρντ Μπάρτον ως Λέων Τρότσκι
* Αλέν Ντελόν ως Φρανκ Τζάκσον
* Ρόμι Σνάιντερ ως Χίτα Σάμουελς
* Βαλεντίνα Κορτέζε ως Ναταλία Σεντόβα-Τρότσκι
* Λουίτζι Βαννούκκι ως Ρούις
* Ζαν Ντεσαιγύ ως Αλφρέντ Ροσμέρ
* Σιμόν Βαλέρ ως Μαργκερίτ Ροσμέρ
* Ντουίλιο Ντελ Πρέτε ως Φελίπε
* Τζακ Μπετς («Hunt Powers») ως Λου
* Μάικλ Φόρεστ ως Τζιμ
* Κλαούδιο Μπρουκ ως Ρομπέρτο
* Τζόσουα Σίνκλαιρ ως Σαμ
* Τζόρτζο Αλμπερτάτσι ως κομισάριος

## Παραγωγή
Το 1965 ο παραγωγός Τζόζεφ Σάφτελ αγόρασε τα δικαιώματα μεταφοράς στον κινηματογράφο του μυθιστορήματος *The Great Prince Died* (1959) του Αμερικανού συγγραφέα Μπέρναρντ Γουλφ. Ωστόσο η ταινία χρησιμοποίησε κυρίως ως πηγή το βιβλίο του Άιζακ Ντον Ληβάιν *The Mind of an Assassin*.Η ταινία ήταν μια συμπαραγωγή της γαλλικής εταιρείας Valoria και του Ντίνο ντε Λαουρέντις. Αρχικώς επρόκειτο τα γυρίσματα να γίνουν στην Αγγλία, αλλά τελικώς η ταινία γυρίστηκε στη Ρώμη.

Σύμφωνα με τον ραδιοφωνικό παραγωγό και συγγραφέα Μέλβιν Μπραγκ, ο σκηνοθέτης Τζόζεφ Λόουζι ήταν συχνά τόσο μεθυσμένος και κουρασμένος, ώστε επαφιόταν σε μακρούς μονολόγους του Μπάρτον για να προχωρήσει την ταινία, σε κάποιες περιπτώσεις ξεχνώντας ακόμα και τι έγραφε το σενάριο. Επίσης ο ίδιος ο Μπάρτον έγραψε ότι έπρεπε να υπενθυμίζει στον Λόουζι πράγματα που θα προκαλούσαν σφάλματα συνεχείας στο έργο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Κριτική των ''New York Times'' για την ταινία

Κατηγορία:Ταινίες του 1972
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λόουζι
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μεξικό
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ιστορικές ταινίες
Σοφία Αλμπέρτι

Η **Σοφία Αλμπέρτι** το γένος Μέντινγκερ (γερμ. *Sophie Alberti*, geb. *Mödinger*, 5 Αυγούστου 1826 – 15 Αυγούστου 1892) ήταν Γερμανίδα λογοτέχνιδα, που υπέγραφε συχνά τα έργα της με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο **Σοφία Βερένα** (*Sophie Verena*). Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα και ποιήματα, ενώ μετέφρασε έργα της αγγλικής λογοτεχνίας, ιδίως της Ντίνα Κρέικ.

Η Αλμπέρτι γεννήθηκε και πέθανε στο Πότσδαμ. Σε ηλικία 14 ετών είχε ήδη συγγράψει μια νουβέλα, και μάλιστα στη γαλλική γλώσσα. Το πρώτο της δημοσιευμένο έργο πάντως, που ακόμα θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερά της, ήταν η νουβέλα *`Ελσα* (Βερολίνο 1856), η οποία έγινε αμέσως δεκτή με θετικές κριτικές. Σημαντικότερα από τα μυθιστορήματά της είναι το *Ein Sohn des Südens* (= «Παιδί του Νότου», 2 τόμοι, Λειψία 1859) και το *Ζωντανά λουλούδια*, ενώ μια ποιητική συλλογή της είναι η *Von allen Zweigen* (υπότιτλος: Neuere lyrische Dichtungen ausgewählt von Sophie Verena, εκδ. Müller, Βερολίνο 1883, γ΄ έκδοση 1894)

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 467
* Elisabeth Friedrichs: *Die deutschsprachigen Schriftstellerinnen des 18. und 19. Jahrhunderts. Ein Lexikon.*, εκδ. Metzler, Στουτγάρδη 1981, ISBN 3-476-00456-2, σελ. 3

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί λογοτέχνες
Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Γερμανοί μεταφραστές
Κατηγορία:Ποιήτριες
NGC 1264

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1264** είναι χαμηλής επιφανειακής λαμπρότητας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 145 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Γκυγιώμ Μπιγκουρντάν (Guillaume Bigourdan) στις 19 Οκτωβρίου 1884 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Περσέα.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
1264
12270
02643
Κατηγορία:Σμήνος του Περσέα
+07-07-050
NGC 1270

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1270** είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει 250 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 14 Φεβρουαρίου 1863 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Περσέα. Εκτιμάται πως είναι ηλικίας έντεκα δισεκατομμυρίων ετών, παρόλο που υπάρχουν εκτιμήσεις πως είναι ακόμα παλαιότερος, στην τάξη των δεκαπέντε δισεκατομμυρίων ετών.

Στον γαλαξία αυτόν υπάρχει υπερμαζική μελανή οπή με μάζα που εκτιμάται πως φτάνει έως και τις 12 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες.

Η φασματοσκοπική ανάλυση του NGC 1270 υποδηλώνει πως έχει χαμηλής λαμπρότητας Ενεργό Γαλαξιακό Πυρήνα.

## Δείτε επίσης
* NGC 1277
* NGC 1271

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
1270
12350
02660
Κατηγορία:Ενεργοί γαλαξίες
Κατηγορία:Σμήνος του Περσέα
Μαντίθεος

Ο **Μαντίθεος** ήταν Αθηναίος στρατιωτικός διοικητής στη Μικρά Ασία κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και επίσης υπηρέτησε ως απεσταλμένος στην αρχαία Περσία το 408 π.Χ.

Ο Ξενοφών λέει ότι ο Μαντίθεος ήταν αιχμάλωτος στην Καρία και συνδέει τη φυγή του από τον Τισσαφέρνη με αυτή του χαρισματικού Αθηναίου ηγέτη Αλκιβιάδη το 411 π.Χ. Ο Μαντίθεος και ο Διόδωρος αφέθηκαν επικεφαλής στον Ελλήσποντο από τον Αλκιβιάδη μετά την κατάληψη του Βυζαντίου . Ο Ξενοφών αναφέρεται σχεδόν σίγουρα στον ίδιο Μαντίθεο, όταν εμφανίζεται να υπηρετεί μαζί με άλλους τέσσερις Αθηναίους (Δωρόθεο, Φιλοκύδη, Θεογένη και Ευρυπτόλεμο) και δύο Αργείους (Κλεόστρατο και Πυρρόλοχο) ως απεσταλμένοι στην Περσία το 408 π.Χ., ζητώντας την υποστήριξη των Περσών στον πόλεμο κατά. Σπάρτη . Οι προσπάθειές τους ήταν ανεπιτυχείς. Πιθανότατα αυτός ο Μαντίθεος να είναι το μέλος της Βουλής των Πεντακοσίων, που έφυγε από την Αθήνα κατά τον ακρωτηριασμό των *[[Ερμές|Ερμών]]* την παραμονή της καταστροφικής εκστρατείας της Σικελίας .

Τίποτα περαιτέρω δεν είναι γνωστό για αυτόν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατάλογος υδραγωγείων της Αρχαίας Ρώμης

Αυτό το άρθρο παραθέτει τα **αρχαία ρωμαϊκά υδραγωγεία στην πόλη της Ρώμης**.
μικρογραφία|Τα ένδεκα αρχαία υδραγωγεία της Ρώμης.
μικρογραφία|Διαδρομή των υδραγωγείων εκτός Ρώμης

## Περιγραφή
Προκειμένου να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες τού μεγάλου πληθυσμού της σε νερό, η πόλη της Ρώμης τροφοδοτήθηκε τελικά με 11 υδραγωγεία μέχρι το 226 μ.Χ., τα οποία ήταν μερικά από τα μεγαλύτερα μηχανικά επιτεύγματα της πόλης. Η συνδυασμένη χωρητικότητά τους ήταν ικανή να παρέχει τουλάχιστον 1.127.000 m 3 (σχεδόν 300 εκατομμύρια γαλόνια)  νερού στην πόλη κάθε ημέρα, κυρίως από τον ποταμό Aνιένε και τα Απέννινα Όρη, εξυπηρετώντας ένα εκατομμύριο πολίτες. Λεπτομερή στατιστικά  για τα υδραγωγεία της πόλης καταγράφηκαν γύρω στο 97 μ.Χ. από τον Σέξτο Ιούλιο Φροντίνο, τον *[[Επιμελητής Ενυδρείο|Επιμελητή Υδραγωγείων]]* (curator aquarum) της Ρώμης, κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Νέρβα. Λιγότερες πληροφορίες είναι γνωστές για τα υδραγωγεία, που κατασκευάστηκαν μετά τον Σ. Ι. Φροντίνο.

Αυτές οι εκτιμήσεις μπορεί να μην έχουν λάβει υπόψη την απώλεια νερού. Οι σύγχρονοι μηχανικοί αμφισβήτησαν την εγκυρότητα αυτών των στοιχείων και μέτρησαν τα ιζήματα ασβεστόλιθου τού Άνιο Νόβους, για να υπολογίσουν τη μέση περίμετρο υγρότητας και την τραχύτητα της επιφάνειας, που αντιστοιχεί μόνο στα 2/3 τού αριθμού ροής, που δίνεται παρακάτω.

## Δείτε επίσης

* Υδραγωγείο (ως γέφυρα)
* Υδραγωγείο (για ύδρευση)
* Πάρκο των υδραγωγείων
* Κατάλογος υδραγωγείων

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.romanaqueducts.info
* www.maquettes-historiques.net

Κατηγορία:Ρωμαϊκά υδραγωγεία
Δίνος

[μικρογραφία|Αττικός δίνος, περ. 540 π.Χ., [Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο Cp 11243]]
Στην τυπολογία της αρχαίας ελληνικής κεραμικής, ο **δίνος**  ήταν αγγείο ανάμειξης. *Δίνος* σημαίνει «κύπελλο», αλλά στη σύγχρονη τυπολογία χρησιμοποιείται (λανθασμένα) για το ίδιο σχήμα με τον *λέβητα*, δηλαδή ένα αγγείο με σφαιρικό σώμα που  προοριζόταν να είναι τοποθετημένο σε βάση. Δεν έχει λαβές ή πόδια. Οι δίνοι χρησιμοποιούνταν για την ανάμειξη νερού και κρασιού, αλλά στην αρχαιότητα θεωρούνταν αγένεια να πίνει κανένας απευθείας από το δοχείο.

Ο Ζωγράφος του Δίνου, ένας από τους αρχαίους Έλληνες καλλιτέχνες γνωστός για την αγγειογραφία, πήρε το όνομά του από τον τύπο του αγγείου που χαρακτηρίζει το έργο του. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγγεία ανά είδος