Ισαάκιος Κομνηνός Βατάτζης

Ο **Ισαάκιος Βατάτζης** (απεβ. το 1196) ήταν Ρωμαίος αριστοκράτης και στρατιωτικός διοικητής, γαμπρός του Αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄ Άγγελου, πού έλαβε τον βαθμό του *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]*.

## Βιογραφία
Ο Ισαάκιος ήταν ο νεότερος γιος του Αλεξίου Βατάτζη [γιου του στρατηγού Θεοδώρου Βατάτζη και της πορφυρογέννητης πριγκίπισσας Ευδοκίας Κομνηνής, κόρης του Αυτοκράτορα Ιωάννη Β' Κομνηνού (βασ. 1118–1143)] και της Μαρίας Πηγονίτισσας. Το ζεύγος παντρεύτηκε γύρω στο 1158, με πρωτοβουλία του Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού. 

Το 1190 ο Ισαάκιος συμμετείχε σε μία εκστρατεία κατά της βλαχο-βουλγαρικής εξέγερσης του Ασέν και του Πέτρου στην περιοχή των Ορέων του Αίμου. Μαζί με τον Μανουήλ Καμύτζη, διοικούσε την εμπροσθοφυλακή του αυτοκρατορικού στρατού, ενώ ο Αυτοκράτορας Ισαάκιος Β΄ Άγγελος (βασ. 1185–1195, 1203–1204 ) και ο αδελφός του Αλέξιος (ο μελλοντικός Αλέξιος Γ΄ Άγγελος, βασ. 1195–1203) διοικούσε το κύριο σώμα και ο *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορας]]* Ιωάννης Δούκας ήταν επικεφαλής τής οπισθοφυλακής. Κατά την υποχώρησή τους μέσα από ένα στενό πέρασμα, οι Βούλγαροι επέτρεψαν στην εμπροσθοφυλακή να περάσει, αλλά στη συνέχεια επιτέθηκαν στον υπόλοιπο στρατό, ο οποίος πανικοβλήθηκε και τράπηκε σε φυγή.  

Την ίδια περίπου εποχή, νυμφεύτηκε την Άννα Κομνηνή Αγγελίνα, τη δεύτερη κόρη του Αλέξιου (Γ΄) Αγγέλου.  Όταν ο Αλέξιος (Γ΄) ανέτρεψε τον αδελφό του το 1195 και έγινε αυτοκράτορας ως Αλέξιος Γ΄, ο Ισαάκιος Βατάτζης, ως γαμπρός του, τον συνόδευσε κατά τη διάρκεια τής πομπής τής στέψης.   Πιθανότατα σε αυτό το σημείο προήχθη στον βαθμό του *σεβαστοκράτορα*, κάτι που ήταν ταιριαστό με την οικογενειακή του σχέση με τον νέον Αυτοκράτορα.  

Το καλοκαίρι του 1195 οι Βούλγαροι επαναστάτες επιτέθηκαν στην περιοχή γύρω από τις Σέρρες, και αιχμαλώτισαν τον τοπικό Ρωμαίο διοικητή, Αλέξιο Ασπιέτη. Στον Ισαάκιο Βατάτζη ανατέθηκε η ηγεσία τής εκστρατείας εναντίον τους.   Σύμφωνα με τον σύγχρονο αξιωματούχο και ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη, οι επαναστάτες αρχικά δίστασαν να αντιμετωπίσουν τον στρατό του Ισαάκιου Βατάτζη, και υποχώρησαν για να επιτεθούν στην κοιλάδα του Στρυμόνα ποταμού. Ο Ισαάκιος Βατάτζης έσπευσε να τους συναντήσει, αλλά το έκανε με ορμή, με αποτέλεσμα οι άνδρες και τα άλογά του να εξαντληθούν. Ο ίδιος ο Ισαάκιος Βατάτζης συνελήφθη σε ενέδρα από έναν Κουμάνο στρατιώτη, και ο στρατός του ηττήθηκε και επέστρεψε στις Σέρρες.    Ο Ισαάκιος Βατάτζης οδηγήθηκε ενώπιον του Ιβάν Ασέν Α΄, και οδηγήθηκε στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Τάρνοβο, όπου φυλακίστηκε.  

Σύμφωνα με μία ιστορία που μεταφέρει ο Χωνιάτης, ο Ισαάκιος Βατάτζης έπαιξε ρόλο στην επακόλουθη δολοφονία τού Ιβάν Ασέν Α΄ από τον δυσαρεστημένο Βούλγαρο *[[Βογιάρος|βογιάρο]]* Ιβάνκο: ο Ισαάκιος Βατάτζης φέρεται να υποσχέθηκε στον Ιβάνκο το χέρι τής κόρης του, Θεοδώρας, σε αντάλλαγμα για την πράξη.   Ωστόσο, ο Ισαάκιος Βατάτζης απεβίωσε, ακόμη φυλακισμένος, την άνοιξη του 1196, πριν από τη δολοφονία του Ιβάν Ασέν Α΄. 

## Οικογένεια
δεξιά|μικρογραφία|Σφραγίδα της κόρης του Ισαάκιου Βατάτζη, Θεοδώρας, ως δούκισσας της Αυστρίας. Επιγρ.: + THODORA DEI GRACIA DUCISSA AUSTRIE ET STIRIE.

Από την Άννα Αγγελίνα, ο Ισαάκιος ήταν ο πατέρας της:
* Θεοδώρας Αγγελίνας Βατάτζαινας. Παρά το γεγονός ότι ήταν το μόνο παιδί, η Θεοδώρα αρραβωνιάστηκε τον Ιβάνκο, ο οποίος εισήλθε στην αυτοκρατορική υπηρεσία, προκειμένου να εδραιώσει την υποταγή του, αν και ο Χωνιάτης αναφέρει ότι ο Ιβάνκο εποφθαλμιούσε την Άννα.   Λόγω του νεαρού τής ηλικίας της, ο γάμος, αν υπήρξε ποτέ, δεν ολοκληρώθηκε. Η Θεοδώρα παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ο Ιβάνκο εξεγέρθηκε το 1199, μόνο και μόνο για να συλληφθεί και να φυλακιστεί με τέχνασμα.   Το 1203 η Θεοδώρα παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας.  

Μετά το τέλος τού Ισαάκιου Βατάτζη, η σύζυγός του ξαναπαντρεύτηκε, το 1199/1200, τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη, τον μελλοντικό ιδρυτή της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας (βασ. 1204–1222 ).  

## Πρόγονοι

## Αναφορές

## Πηγές
* Choniates, Nicetas (1984). O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniatēs. Translated by Harry J. Magoulias. Detroit: Wayne State University Press. ISBN 0-8143-1764-2.
* 
* 
* 
* Varzos, Konstantinos (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών [The Genealogy of the Komnenoi] (PDF) (in Greek). Vol. B. Thessaloniki: Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki. OCLC 834784665
 
Κατηγορία:Βυζαντινοί αιχμάλωτοι πολέμου
Κατηγορία:Βυζαντινοί των Βυζαντινοβουλγαρικών Πολέμων
Κατηγορία:Δυναστεία των Βατάτζηδων
Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί