open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη

Η **Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη**, **ΕΕΔΥΕ**, είναι κίνηση ειρήνης που ιδρύθηκε στις 15 Μαΐου 1955. Αντιπρόεδρος της διετέλεσε ο αγωνιστής της Ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης και ιστορικό μέλος της ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΕΔΥΕ υπέγραψαν 77 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής (πρώην υπουργοί, βουλευτές, άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης, συνδικαλιστές κλπ.). Σήμερα συνεχίζει τη δράση της υπέρ της ειρήνης και ενάντια στον πόλεμο και τα πυρηνικά. Αποτελείται από τοπικές επιτροπές ειρήνης και συμμετέχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ).

Διοργανώνει κινητοποιήσεις ειρήνης ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Διοργανώνει σταθερά στα χνάρια του Λαμπράκη την ετήσια Μαραθώνια πορεία Ειρήνης, η οποία ξεκινάει από τον Τύμβο του Μαραθώνα και καταλήγει στο κέντρο της Αθήνας. Μαραθώνιες πορείες ειρήνης διοργανώνονται και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως στην Κερασίτσα Αρκαδίας, γενέτειρα του Λαμπράκη.

Η ΕΕΔΥΕ εκδίδει το περιοδικό *Οι Δρόμοι της Ειρήνης*.

## Ιστορία

Στις 24 Ιουνίου του 1962, πραγματοποιείται στο θέατρο «ΠΟΡΕΙΑ» το Α' Εθνικό Συνέδριο της ΕΕΔΥΕ για την ειρήνη και τον αφοπλισμό. 

Θέματα του Συνεδρίου ήταν:
#Ελληνικό και διεθνές φιλειρηνικό κίνημα.
#Αφοπλισμός και ειρήνη.
#Απύραυλη Βαλκανική.

Ανάμεσα στους στόχους του ήταν η προετοιμασία της ελληνικής συμμετοχής στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ειρήνης που έγινε ένα μήνα μετά στη Μόσχα (7-14 Ιουλίου). Το Συνέδριο επανεκλέγει Πρόεδρο της ΕΕΔΥΕ τον Ανδρέα Ζάκκα και αντιπρόεδρο το βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη. Το 1963 σημαδεύεται από τη δολοφονία του Λαμπράκη που θα συγκλονίσει το πανελλήνιο και θα αποτελέσει σταθμό στην παραπέρα ανάπτυξη του κινήματος ειρήνης.

## Επίτιμο Προεδρείο

*Έλλη Αλεξίου , συγγραφέας.
*Απόστολος Αποστόλου, τ. Δήμαρχος Μυτιλήνης.
*Νικηφόρος Βρεττάκος, ποιητής - ακαδημαϊκός.
*Γιάννης Γάλλος, επίτιμος δήμαρχος Καλλιθέας.
*Βασίλης Γεωργακόπουλος, συνδικαλιστής, Γ.Γ. Εργατικής Κίνησης Ειρήνης (1962-67).
*Βούλα Δαμιανάκου, συγγραφέας.
*Κώστας Δεσποτόπουλος, ακαδημαϊκός.
*Τάσος Εγκολφόπουλος, νομικός, ιδρυτικό μέλος ΕΕΔΥΕ (1955).
*Ειρηναίος, Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου.
*Μίκης Θεοδωράκης, συνθέτης.
*Αλέκα Κατσέλη, ηθοποιός.
*Κώστας Μαλάμος, ζωγράφος.
*Χριστόδουλος Μαυροβίτης, ιδρυτικό μέλος της ΕΕΔΥΕ Θες/ νίκης.
*Βασίλης Μεσολογγίτης, πρόεδρος Εργατικής Κίνησης Ειρήνης (1962-67).
*Αθηνά Παναγούλη, πρόεδρος ΠΕΜΕ.
*Γιάννης Ρίτσος, ποιητής, ιδρυτικό μέλος ΕΕΔΥΕ (1955).
*Διδώ Σωτηρίου, συγγραφέας.
*Δημήτρης Φωτιάδης, ιστορικός-συγγραφέας.

## Δικτυακοί Τόποι
Η επίσημη ιστοσελίδα της ΕΕΔΥΕ

Κατηγορία:Πολιτικές οργανώσεις της Αθήνας
Magnatune

Η **Magnatune** είναι μια μικρή δισκογραφική εταιρεία που εδρεύει στο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνιας στις ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 2003 από τον John Buckman, τότε διευθύνων σύμβουλο της εταιρείας ανάπτυξης λογισμικού για e-mail, Lyris. Σκοπός της είναι η δίκαιη αντιμετώπιση τόσο των μουσικών όσο και των πελατών της --- το σλόγκαν της είναι 'We are not evil' (δεν είμαστε κακοί). Αρχικά πουλούσε μουσική μόνον μέσω του δικτυακού της τόπου, όμως προσθεσε τη κατ'επιλογή δυνατότητα παροχής δίσκων CD στα τέλη του 2004, ενώ τον Οκτώβριο του 2007 ξεκίνησε να πουλά ολόκληρα άλμπουμ καθώς και μεμονωμένα μουσικά κομμάτια μέσω της σχετικής υπηρεσίας της εταιρείας Amazon στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Μagnatune ήταν η πρώτη δισκογραφική εταιρεία που πρόσεφερε μουσική μέσω του διαδικτύου και τον Μάρτιο του 2007 είχε φτάσει περι τις 70 άδειες ανα μήνα. 

Η εταιρεία ακολουθεί μια πολιτική όπου οι καλλιτέχνες υπογράφουν ένα συμβόλαιο σύμφωνα με το οποίο παρέχουν μη-αποκλειστικά δικαιώματα στην εταιρεία και βάσει της οποίας αμοίβωνται με το πενήντα τοις εκατό των κερδών από της πώληση της μουσικής τους μέσω αυτής. Τέτοιες πολιτικές ήταν πρωτοπόρες και ιδιαίτερα σπάνιες για μια δισκογραφική εταιρεία το 2003-2004. Οι χρήστες μπορούν να ακούν μουσική σε φορμά MP3 (δίχως DRM) δωρεάν πριν αποφασίσουν να αγοράσουν τη μουσική. Μια ακόμη καινοτομία της εταιρείας ήταν πως επέτρεπαν στους πελάτες να καθορίσουν τη τιμή που θα ήθελαν να πληρώσουν για έναν δίσκο (μεταξύ US $5-18) καθώς και το γεγονός πως παρέχουν πλήθος προτύπων (MP3, AAC, FLAC, Ogg Vorbis, WAV). Η μουσική που παρέχει η Magnatune δε συνοδεύεται από πρότυπα προστασίας (DRM). Αντίθετα, η εταιρεία επιτρέπει στους πελάτες της να μοιράζονται τη μουσική που έχουν αγοράσει (σε μέγιστο 3 αντίγραφα) με φίλους.

Ολόκληρη η συλλογή της εταιρείας διατίθεται δωρεάν κάτω από άδεια Creative Commons. Παρ'ότι η φιλελεύθερη αδειοδότηση δεν είναι νέα ιδέα αυτή καθεαυτή, η Magnatune είναι μια από τις λίγες περιπτώσεις εταιριών που επιχειρούν βασισμένες σε αυτή.

Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Ανατόλι Φομένκο

Ο **Ανατόλι Τιμοθέιεβιτς Φομένκο** (Ρωσ.*Анато́лий Тимофе́евич Фоме́нко*)  είναι Ρώσος μαθηματικός, γνωστότερος ως συγγραφέας του έργου  «Νέα Χρονολογία».	 

Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1945 και είναι ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, διδάκτωρ των φυσικομαθηματικών και καθηγητής του Πανεπιστημίου της Μόσχας. 	 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

	 
Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Θεόπη

Στην ελληνική μυθολογία η **Θεόπη** ήταν ηρωίδα της Αττικής, μία από τις κόρες του Λεώ, του επώνυμου ήρωα της Λεοντίδος φυλής. Η Θεόπη, μαζί με τις δύο αδελφές της Φασιθέα και Ευβούλη, θυσιάσθηκε από τον πατέρα της για να σωθεί η Αττική από μία επιδημία, σύμφωνα με χρησμό του Μαντείου των Δελφών.

## Δείτε επίσης
* Η Θεόπη έδωσε το όνομά της σε ένα γένος από πεταλούδες, της οικογένειας των ριοδινιδών.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Θεοπη
Θεοφάνη

Στην ελληνική μυθολογία η **Θεοφάνη** ήταν ηρωίδα της Θράκης, κόρη του βασιλιά Βισάλτη. Η Θεοφάνη ήταν πολύ όμορφη και γι' αυτό πολλοί άρχοντες ήθελαν να την πάρουν για σύζυγο. Ανάμεσα σε αυτούς που την ερωτεύθηκαν ήταν και ο θεός Ποσειδώνας, ο οποίος για να την εξασφαλίσει από τους μνηστήρες της τη μετέφερε στη νήσο *Κρούμισσα* (το όνομα αυτό είναι άγνωστο στους αρχαίους γεωγράφους, οπότε φαίνεται ότι παραποιήθηκε κατά τις διηγήσεις του μύθου). Αλλά οι μνηστήρες έμαθαν πού ήταν η Θεοφάνη και πήγαν να την απαγάγουν. Τότε ο Ποσειδώνας, για να τους δημιουργήσει σύγχυση, μεταμόρφωσε τη Θεοφάνη σε ωραιότατη προβατίνα, ο ίδιος μεταμορφώθηκε σε κριάρι, αλλά και τους κατοίκους του νησιού τους μετέτρεψε σε πρόβατα. Φθάνοντας λοιπόν εκεί οι μνηστήρες βρήκαν μόνο κοπάδια προβάτων. Καθώς δεν έβλεπαν βοσκό, σκέφθηκαν να σκοτώσουν μερικά και να τα φάνε. Ο Ποσειδώνας τότε έκανε τα πρόβατα λύκους και ο ίδιος ενώθηκε με τη Θεοφάνη, η οποία γέννησε ένα ιπτάμενο κριάρι με χρυσή προβιά, τη γνωστή ως «Χρυσόμαλλον δέρας», το οποίο απέστειλε η Νεφέλη στα παιδιά της, τον Φρίξο και την Έλλη, για να τους μεταφέρει πάνω από τη θάλασσα.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Θεοφανη
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Θέρμιος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Θέρμιος** ήταν γιος του Αιτωλού βασιλιά Αίμονα (ή *Ανδραίμονα* κατά τη *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*) και της Γόργης, αδελφής της Δηιανείρας. Ο Θέρμιος σκοτώθηκε κατά λάθος από τον αδελφό του Όξυλο, οπότε ο Όξυλος αναγκάσθηκε να εκπατρισθεί. Εξαιτίας της μικρής ηλικίας στην οποία πέθανε, ο Θέρμιος δεν άφησε απογόνους.

* **Θέρμιος Απόλλων** ήταν μία αρχαία θρησκευτική επίκληση του θεού Απόλλωνα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Θερμιος
Θεοκλύμενος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θεοκλύμενος** είναι γνωστά τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Μάντης, γιος του Πολυφείδη και δισέγγονος του Μελάμποδα. Γεννήθηκε στο Άργος, αλλά υποχρεώθηκε να καταφύγει στην Πύλο εξαιτίας ενός φόνου συγγενούς του που είχε διαπράξει. Στην Πύλο συνάντησε τον Τηλέμαχο, που τον πήρε μαζί του στην Ιθάκη. Εκεί ο Θεοκλύμενος πληροφόρησε την Πηνελόπη ότι ο Οδυσσέας δεν βρισκόταν μακριά. Πραγματικά, ο Οδυσσέας ήταν πάνω στο νησί και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να δράσει, αλλά η Πηνελόπη δεν πίστεψε τον Θεοκλύμενο. Επίσης, ο Θεοκλύμενος προείπε στους μνηστήρες της Πηνελόπης την τύχη που τους επεφύλασσε το μέλλον. Ούτε και εκείνοι τον πίστεψαν τότε και τον κορόιδεψαν, παρότι θα σκοτώνονταν την ίδια εκείνη νύχτα.
# Αιγύπτιος βασιλιάς, στον θρόνο της Κάτω Αιγύπτου, στον οποίο διαδέχθηκε τον πατέρα του Πρωτέα. Μητέρα του ήταν η Ψαμάθη. Ο Θεοκλύμενος αυτός διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην τραγωδία «Ελένη» του Ευριπίδη. Αναφέρεται ως σκληρός και θρασύδειλος άνθρωπος, με εχθρικά αισθήματα προς τους Έλληνες. Δοκίμασε να βιάσει την Ωραία Ελένη όταν εκείνη βρέθηκε (κατά την εκδοχή που ακολουθεί ο Ευριπίδης) στην αυλή του, αλλά δεν το κατάφερε και για εκδίκηση θέλησε να σκοτώσει την αδελφή του Θεονόη ή Ειδώ, επειδή αυτή συνωμοτούσε δήθεν με την Ελένη. Η Θεονόη σώθηκε με την επέμβαση των Διοσκούρων.

* Ο αστεροειδής **65583 Θεοκλύμενος** (65583 Theoklymenos), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό μάντη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης

thumb|350px|Το έμβλημα του ΠΣΕ

Το **Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης** (ΠΣΕ) είναι μη κυβερνητική οργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας. Αντιπροσωπεύει σήμερα 141 χώρες. Επίσης, αντιπροσωπεύονται σε αυτό 2.000 περίπου εθνικές οργανώσεις και κινήσεις, εργατικά συνδικάτα, θρησκευτικά δόγματα, οργανώσεις γυναικών, νεολαιών, σπουδαστών, κοινωνικές και πολιτιστικές ενώσεις. Υποστηρίζει τη φιλία και τη συνεργασία όλων όσων παλεύουν για την ειρήνη σε Παγκόσμιο επίπεδο. Έχει σχέση με ειδικές οργανώσεις και επιτροπές των Ηνωμένων Εθνών και έχει συμβουλευτικό ρόλο στην UNESCO, την UNCTAD και τη UNIDO.

## Δράση
Συντονίζει σε παγκόσμιο επίπεδο κινήσεις ενάντια στον πόλεμο, τον ρατσισμό και τον ιμπεριαλισμό. Στην Ελλάδα, μέλος της ΠΣΕ είναι η ΕΕΔΥΕ (Ελληνική Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη). Διοργανώνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, καθώς και εκδηλώσεις για την ειρήνη ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

Τον Σεπτέμβριο του 2007 οργάνωσε Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Κινημάτων Ειρήνης μαζί με το Πορτογαλικό Συμβούλιο για την Ειρήνη και Συνεργασία, στη Λισαβόνα, ενώ τον Απρίλιο του 2008 πραγματοποίησε το συνέδριό του για πρώτη φορά στη Νότια Αμερική και συγκεκριμένα στη Βενεζουέλα, κηρύσσοντας παράλληλα εκείνη την εβδομάδα το Καράκας «Παγκόσμια Πρωτεύουσα Ειρήνης και Αντι-ιμπεριαλιστικής Πάλης».

## Ιστορικά Γεγονότα
Στη Σύνοδο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης που έγινε στην Πράγα στις 26 Ιουνίου 1983 με τη λήξη της «Παγκόσμιας Συνέλευσης για την ειρήνη και τη ζωή ενάντια στον πυρηνικό πόλεμο», αναδείχτηκαν στα όργανα του ΠΣΕ οι παρακάτω προσωπικότητες του ελληνικού κινήματος ειρήνης:

*Μεταξύ των 6 επίτιμων προέδρων ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος.
*Μεταξύ των 36 αντιπροέδρων ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

## Πρόεδροι
*1950-1958 Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί (1900-1958)   (Γαλλία)   
*1959-1965  Τζον Ντέσμοντ Μπέρναλ(1901-1971)  (Ηνωμένο Βασίλειο)
*1965-1969 Ιζαμπέλ Μπλούμε (1892-1975) (Βέλγιο)
*1966-1990 Ρόμες Τσάντρα (1919-2016)  (Ινδία) - (Γενικός Γραμματέας το 1966–77, Πρόεδρος το 1977–90)
*1990-1993 Ευάγγελος Μαχαίρας (1918-2015) (Ελλάδα)
*1993-2002 Αλμπερτίνα Σιζούλου (1918-2011) (Νότια Αφρική)
*Νιραντζάν Σινγκ Μάαν (Γενικός γραμματέας)
*2002-2008  Ορλάντο Φουντόρα Λόπες (1927-2016) (Κούβα)
*2008-σήμερα Μαρία ντο Σοκόρο Γκόμες Κοέλιου  (1950-) (Βραζιλία)

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημος δικτυακός τόπος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης

Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Φεζ

thumb|250px|right|Η Γαλάζια Πύλη στη Φεζ

Η **Φεζ** ή **Φες** (αραβ. فاس / *Fās*, γαλλ. *Fès*) είναι πόλη του Μαρόκου, η μεγαλύτερη σε πληθυσμό (946.815 κάτοικοι) μετά την Καζαμπλάνκα και το Ραμπάτ και μία από τις τέσσερις "αυτοκρατορικές πόλεις" (ανάμεσα στο Μαρακές, το Ραμπάτ και τη Μεκνές). Είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Φεζ-Μπουλμάν.

Η πόλη χωρίζεται σε τρία μέρη: το Φεζ ελ Μπαλί, η Παλαιά Πόλη με τα τείχη, το Φεζ Τζντιντ, που αποτελεί τη Νέα Πόλη, και τη Ville Nouvelle, το νεότερο κομμάτι της πόλης που κτίστηκε από τους Γάλλους. Η μεντίνα του Φεζ ελ Μπαλί είναι η μεγαλύτερη από τις δύο που έχει η Φεζ και εκτιμάται ότι είναι η πιο μεγάλη αστική περιοχή χωρίς αυτοκίνητα σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1981.

## Ιστορία της πόλης
Η πόλη δημιουργήθηκε στην απέναντι όχθη του ποταμού Φεζ από τον Ιντρίς το 789, ιδρυτή της ομώνυμης δυναστείας, ενώ ο γιος του, Ιντρίς Β΄, ο οποίος γεννήθηκε μετά τη δολοφονία του πατέρα του, τον διαδέχτηκε το 810.

Η πόλη απέκτησε αραβικό χαρακτήρα με τη μετακίνηση των Αράβων κυρίως από την Ανδαλουσία (Ελ Ανδαλούς) μετά από μια εξέγερση στην Κόρδοβα το 818 και από την Τυνησία μετά από ακόμη μια εξέγερση το 824. 
Μετά την άνοδο του Αλί ιμπν Ουμάρ, φυλές μουσουλμάνων Χαριζιτών δημιούργησαν ένα κοινό μέτωπο ενάντια στους Ιντρισίδες, νίκησαν το στρατό του Αλί και κατέκτησαν τη Φεζ, για να εκδιωχθούν αργότερα από το Γιαχία ιμπν Αλ Κασίμ, που αυτοανακηρύχθηκε διάδοχος του Ουμάρ.

thumb|250px|right|Το βασιλικό παλάτι στη Φεζ

Η πόλη έγινε το κέντρο της δυναστείας των Αλαουιτών το 1649. 
Ο πληθυσμός της πόλης αποτελούνταν από Μουσουλμάνους απο ολόκληρη τη βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, Μορίσκους από την Ισπανία και την Πορτογαλία και Εβραίους, ενώ η πόλη με το πέρασμα των χρόνων μετεξελισσόταν σε μεγάλο επιστημονικό και θρησκευτικό κέντρο, που προσέλκυε επιστήμονες, μελετητές και φιλόσοφους από τον τότε γνωστό κόσμο, όπως το ραββίνο φιλόσοφο και συγγραφέα Μαϊμονίδη.

Μέχρι το 19ο αιώνα, η πόλη ήταν η μοναδική πηγή για τα παραδοσιακά καπέλα της, τα φέσια, προτού ξεκινήσει η παραγωγή τους στη Γαλλία και την Τουρκία, καθώς το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα βαφής τους παραγόταν εκεί. Η Φεζ ήταν επίσης το τέρμα ενός εμπορικού δρόμου χρυσού που ξεκινούσε από το Τιμπουκτού.

Η Φεζ υπήρξε πρωτεύουσα του Μαρόκου σε διάφορες περιόδους στο παρελθόν, με τελευταία την περίοδο μέχρι το 1912, οπότε και στις 30 Μαρτίου υπογράφτηκε η Συνθήκη της Φεζ, που αναγνώρισε το Μαρόκο ως προτεκτοράτο της Γαλλίας και την Ισπανία προστάτιδα χώρα στη βόρεια και νότια ζώνη της Σαχάρας. Το Ραμπάτ επελέγη ως η πρωτεύουσα της νέας αποικίας, τίτλο που διατήρησε η πόλη ακόμη και όταν το Μαρόκο απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1956.

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης
* Συνθήκη της Φεζ
* Μεντίνα της Φες
* Φέσι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ταξιδιωτικό άρθρο για τη Φεζ
* Πόρταλ για την πόλη της Φεζ 
* Η εβραϊκή κοινότητα στην πόλη

Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Hymne Cherifien

**«Hymne Chérifien»** είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου του Μαρόκου, που χρησιμοποιούνταν και πριν την επίσημη ανεξαρτησία του το 1956. Η μουσική είναι του Léo Morgan, ενώ οι στίχοι που γράφτηκαν το 1970 ανήκουν στον Ali Squalli Houssaini.

## Οι στίχοι στα αραβικά
منبت الأحرار * مشرق الأنوار
منتدى السؤدد وحماه
دمت منتداه
وحماه
عشت في الأوطان * للعلى عنوان
ملء كل جنان * ذكرى كل لسان
بالروح * بالجسد
هب فتاك
لبي نداك
في فمي وفي دمي
هواك ثار نور ونار
اخوتي هيا * للعلى سعيا
ننشد الدنيا * أنا هنا نحيا
بشعار
الله
الوطن الملك

### Μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο
:Manbita al-aħrar, machriqa al-anwar, 
:Muntada as-su`adadi wa ħimah, 
:Dumta muntadah wa ħimah! 
:Âishta fi 'l-awtan li 'l-âula âunwan 
:Mil`a kulli janan, dikra kulli lisan. 
:Bi 'r-ruħi, bi 'l-jasadi 
:Habba fatak, Labba nidak, 
:Fi fami wa fi dami hawaka thara, nur wanar, 
:Ikhwati hayya, li 'l-âula saâya 
:Nunshidi 'd-dunya, anna huna naħya. 
:Bi-shiâar: Allah, al-watan, al-malik

## Μετάφραση στα ελληνικά

Πηγή της ελευθερίας 
Πηγή του φωτός
Όπου συνυπάρχουν εθνική κυριαρχία και ασφάλεια
Ασφάλεια και εθνική κυριαρχία 
μακάρι να βρίσκεστε μαζί για πάντα!
Έζησες ανάμεσα σε έθνη
με υπέρτατο τίτλο
γεμίζοντας κάθε καρδιά 
τραγουδισμένη από κάθε στόμα
Ο υπέρμαχός σου ανήλθε 
και απάντησε στο κάλεσμά σου.
Για το σώμα και την ψυχή σου
η νίκη που κατακτήσανε.
Στο στόμα μου
και στο αίμα μου
η αύρα σου έσμιξε μαζί 
το φως και τη φωτιά.
Σηκωθείτε, αδέρφια μου, 
μοχθήστε για το ανώτερο.
Φωνάζουμε στον κόσμο 
πως είμαστε έτοιμοι εδώ.
Χαιρετίζουμε ως έμβλημά μας
Τον Θεό, την Πατρίδα και τον Βασιλιά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* MIDI αρχείο

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μαρόκου
Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης

## Γενικά
***Η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (ΕΕΔΔΑ)*** είναι μια ελληνική μη κυβερνητική οργάνωση, που ιδρύθηκε το Σεπτέμβρη του 1981 Σύμφωνα με τις αρχές τις στοχεύει στην αλληλεγγύη με τα κινήματα των λαών της Ασίας, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής και όλων των άλλων λαών που αγωνίζονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, για την εθνική τους ανεξαρτησία και κυριαρχία, για την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη.

## Δομή
Έχει 23μελές Προεδρείο και 11μελή Γραμματεία. Η ΕΕΔΔΑ συνεργάζεται με αντίστοιχες οργανώσεις που έχουν ανάλογους στόχους στις χώρες όπου δουλεύει και συντονίζει τις προσπάθειές της για την επίτευξη των στόχων της και με μια σειρά μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Είναι  μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης Αλληλεγγύης με τους Λαούς της Ασίας και της Αφρικής AAPSO  και του Τμήματος Δημόσιας Ενημέρωσης-Τμήμα ΜΚΟ του ΟΗΕ.Ειναι επίσης μέλος της Διεθνούς Συντονιστικής Επιτροπής των ΜΚΟ για την Παλαιστίνη που τελεί υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Συμμετέχει στο Δίκτυο των ΜΚΟ της Υποεπιτροπής του ΟΗΕ για τις Φυλετικές Διακρίσεις
## Δράση
Διοργανώνει και συμμετέχει σε συνέδρια, συναντήσεις, διαλέξεις, συγκεντρώσεις, πολιτικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, πορείες, διαβήματα, κινητοποιήσεις, αποστολές εθελοντών κλπ., τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Με τη συνεργασία όλων των τμημάτων και για την καλύτερη ενημέρωση και τη διάδοση του έργου της, η ΕΕΔΔΑ εκδίδει τρίμηνο περιοδικό, με τίτλο "Διεθνής Αλληλεγγύη".

Έχει διοργανώσει δραστηριότητές

1.Ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γιουγκοσλαβία

2.Στο Σαλβαδόρ 2001 για να βοηθήσει στο χτίσιμο σχολείων σε μια από τις πιο φτωχές γειτονιές της χώρας.

3.Για  στήριξη του ένοπλου κινήματος της Κολομβίας με άμεση πολιτική υποστήριξη και οικονομική βοήθεια. Ενισχύοντας τις αντάρτικες ομάδες των FARC-EP.

4.Για τους λαϊκούς αγώνες στηνΤυνησίαενάντια στο καθεστώς τουΜπεν Αλίκ.α

5.αλληλεγγύης για του μετανάστες που βρίσκονται στην χώρα.

Επίσης έχει διοργανώσει δραστηριότητες και εκδηλώσεις με άλλες οργανώσεις όπως η One Earth γα την Παλαιστίνη

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Μούνστερ, Κάτω Σαξονία

Το **Μούνστερ** (γερμ. *Munster*) είναι πόλη στην Κάτω Σαξονία της Γερμανίας. Η πόλη είναι βάση του μεγαλύτερου στρατοπέδου του γερμανικού στρατού και είναι τοποθετημένη μεταξύ δύο στρατιωτικών πεδίων εκπαίδευσης.

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Σαξονίας
Η Ταφή της Άταλα (Ζιροντέ)

***Η Ταφή της Άταλα*** (γαλλικά: **'Les Funérailles d'Atala**') είναι πίνακας φιλοτεχνημένος από τον Γάλλο καλλιτέχνη Αν Λουί Ζιροντέ ντε Ρουσύ Τριοζόν. Απεικονίζει ένα θέμα εμπνευσμένο από το τραγικό μυθιστόρημα *[[Αταλά (μυθιστόρημα)|Αταλά]]* του Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν, ένα έργο από τα χαρακτηριστικότερα της ρομαντικής λογοτεχνίας. Ο Ζιροντέ εξέθεσε το έργο αυτό το 1808, οπότε και θαυμάστηκε ιδιαίτερα. Αγοράστηκε από το δημοσιογράφο Λουί Φρανσουά Μπερτάν. Ο ίδιος ο Σατωμπριάν θαύμασε το έργο, ομοίως και ένας άλλος ρομαντικός συγγραφέας, ο Σαρλ Μπωντλαίρ.

## Θέμα του Πίνακα
Αφηγείται την ιστορία μιας Χριστιανής Ινδιάνας παρθένου, της Άταλα, που απελευθέρωσε το γενναίο Ινδιάνο Κάκτας από τους εχθρούς του και κατόπιν κατέφυγε μαζί του στη σπηλιά ενός ασκητή, του Πατέρα Ομπρί. Έχοντας αφιερώσει τον εαυτό της στο Θεό και ορκιστεί αιώνια αγνότητα, η Άταλα παίρνει δηλητήριο όταν αντιλαμβάνεται πως αρχίζει να ερωτεύεται το νεαρό άνδρα. Μετά το θάνατό της, ο Κάκτας ορκίζεται να στραφεί και ο ίδιος στο χριστιανισμό.

## Περιγραφή
Στο ηλιοβασίλεμα, σε μια σπηλιά, ο ηλικιωμένος ερημίτης, ο Πατέρας Ομπρί, κρατά το άψυχο σώμα της Άταλα. Ο Κάκτας, συντετριμμένος, κρατά με αγάπη τα πόδια της κοπέλας. Η Άταλα, μην μπορώντας να επιλέξει ανάμεσα στην αγάπη της για τον Κάκτας και τον όρκο της παρθενίας, έχει αυτοκτονήσει. Με τον Σταυρό ανάμεσα στα χέρια της και το φόρεμά της να σταματά στο ύψος του στήθους είναι ταυτόχρονα αγνή και αισθησιακή. Μετά την ολονυχτία τους, οι δύο άντρες πρόκειται να την κηδέψουν στη σπηλιά. Ένας στίχος από το Βιβλίο του Ιώβ είναι χαραγμένος στο τοίχωμα της σπηλιάς.

Το πνεύμα του βιβλίου του Σατομπριάν, τοποθετημένου στην Αμερική του 17ου αιώνα, είναι διάχυτο στον πίνακα: ο εξωτισμός, η προάσπιση της αθωότητας των απλοϊκών ανθρώπων και το θρησκευτικό συναίσθημα, όλα διαφαίνονται στο έργο. Ο Ζιροντέ όχι μόνο μετέφερε μια σκηνή του βιβλίου, αλλά ολόκληρα νοήματα από αυτό. Επίσης ο καλλιτέχνης δείχνει να έχει απαρνηθεί τις διδαχές του μέντορά του, Ζακ Λουί Νταβίντ, καθώς δεν ζωγραφίζει πλέον επιθυμώντας να περάσει κάποιο ηθικό ή πολιτικό μήνυμα.

Ο Ζιροντέ χρησιμοποιεί ένα θέμα δημοφιλές στη χριστιανική εικονογραφία, την Ταφή. Οι φιγούρες του μοιάζουν παγωμένες και η σχεδίαση πολύ ακριβής. Η νεκρή Άταλα έχει απεικονιστεί ως προσωποποίηση της ιδανικής ομορφιάς. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την τεχνική του κιαροσκούρο: το φως χαϊδεύει την πλάτη του νεαρού και το μπούστο και τα χείλη της κοπέλας. Η εικόνα, σκιαγραφώντας το ρομαντισμό, είναι γεμάτη αισθησιασμό, συναίσθημα και θρησκευτικότητα.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του καλλιτέχνη στα αγγλικά

Κατηγορία:Πίνακες
Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου
Αζάης

Ο **Αζάης** είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας. Τον αναφέρει ο Πλάτων στον διάλογό του *[[Κριτίας (διάλογος)|Κριτία]]*.

Ο Αζάης αναφέρεται ως γιος του Ποσειδώνα και της Κλειτούς, εγγονός του Ευήνορα και της Λευκίππης. Ήταν μυθικός βασιλιάς της Ατλαντίδας.

Αζαης
Επαρχία της Έννα

Η **επαρχία της Έννα** (ιταλικά: *Provincia di Enna*) είναι επαρχία της Σικελίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.562 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 173.682 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι η Έννα (*Enna*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 20 δήμους.

Βρίσκεται στο κέντρο της Σικελίας, χωρίς να έχει καμία διέξοδο στη θάλασσα και συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Μεσσίνα, δυτικά με τις επαρχίες του Παλέρμο και της Καλτανισέττα, ανατολικά με την επαρχία της Κατάνης και νότια με τις επαρχίες της Καλτανισέττα και της Κατάνης.

## Κύριοι Δήμοι

Η επαρχεία της Έννας έχει 20 Δήμους, οι σημαντικότεροι είναι οι εξής :

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τουρισμός, φωτογραφίες, ιστορία, γαστρονομία από την επαρχία της Έννα 


Εννα
Θεονόη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θεονόη** είναι γνωστή κυρίως μια θυγατέρα του βασιλιά της Κάτω Αιγύπτου Πρωτέως και της Ψαμάθης. Αδελφός της ήταν ο βασιλιάς Θεοκλύμενος. Στην τραγωδία «Ελένη» του Ευριπίδη η Θεονόη εμφανίζεται να έχει μαντικές ικανότητες και να συμβουλεύει την Ωραία Ελένη. Επιπλέον, τη βοηθά να διαφύγει από την Αίγυπτο όταν ο Θεοκλύμενος αποπειράθηκε να τη βιάσει. Τότε ο Θεοκλύμενος οργίσθηκε και θέλησε να σκοτώσει την αδελφή του Θεονόη. Αλλά οι Διόσκουροι, οι ευγνώμονες αδελφοί της Ωραίας Ελένης, έσωσαν τη Θεονόη.

Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι η Θεονόη ερωτεύθηκε τον Κάνωπο, τον κυβερνήτη στο πλοίο του Μενελάου.

## Δείτε επίσης
*Μία άλλη μυθική Θεονόη ήταν η κόρη του Θέστορα, εγγονή του θεού Απόλλωνα και αδελφή της Λευκίππης, αλλά και του περίφημου από την Τρωική Εκστρατεία μάντη Κάλχαντα. Αυτή η Θεονόη ήταν ερωμένη του βασιλιά της Καρίας Ικάρου.
* Η Θεονόη έδωσε το όνομά της σε ένα γένος από αράχνες της οικογένειας θηριδιίδες, το οποίο περιλαμβάνει έξι είδη.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Αζαλάς Νάξου

Ο **Αζαλάς**  (ή επίσημα **Αζάλας** ) είναι όρμος και παράλιος οικισμός στην ανατολική Νάξο με 29 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται λίγο βορειότερα της Μουτσούνας. Απέχει περίπου 7 χλμ από την Απείρανθο και 37 χλμ από την Χώρα της Νάξου. Διοικητικά υπάγεται στην Δημοτική Κοινότητα Απεράθου της Δημοτική Ενότητα Δρυμαλίας του Δήμου ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές
* Στην απογραφή του 1991, αναγνωρίζεται ως οικισμός και προσαρτάται στην *κοινότητα Απεράθου* με έδρα τον οικισμό *[[Απείρανθος Νάξου|Απειράθου]].*
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97), η *κοινότητα Απεράθου* καταργείται και ο οικισμός *Αζαλάς* προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Δρυμαλίας'' με έδρα *τον* οικισμό *[[Χαλκί Νάξου|Χαλκείο]]*. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* υπαγόταν στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Απεράθου*, του *Δήμου Δρυμαλίας*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος *Δρυμαλίας* και ο *Αζαλάς* υπάγεται στη *Δημοτική Κοινότητα Απεράθου,* η οποία υπάγεται *στο Δήμο [[Δήμος Νάξου & Μικρών Κυκλάδων|Νάξου & Μικρών Κυκλάδων]]*.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Απέραθο ( 722 κ.), Κανάκι ( 14 κ.), Κλειδώ ( 24 κ.), Λυγαρίδια ( 23 κ.), Μουτσούνα ( 84 κ.) και Πάνερμο ( 8 κ.) τη *δημοτική κοινότητα Απεράθου* ( 904 κ.). Η δ.κ. Απεράθου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Διάφορα

### Γεωγραφία
Ο όρμος αυτός δημιουργείται από μια βραχώδη ανατολική απόληξη με κατεύθυνση ανατολική-βορειοανατολική που δημιουργεί μια σχετική αγκάλη κοντά στο ακρωτήριο Σταυρός. Ονομασία που δόθηκε λόγω της απόληξης του ακρωτηρίου.

Από τον Αζάλα ο δρόμος τερματίζει κάπου 2 χλμ βορειότερα στο Λογγονάρι (με την μικρή παραλία Πυργαμώνι), αφού περάσει την εποχιακή ρεματιά «Πνίχτη» και την μικρή παραλία «Φηρό Λιμενάρι».

### Η παραλία
Η παραλία Αζαλάς είναι βραχώδης εκτός από ένα μικρό τμήμα της με βότσαλα ή κατά καιρούς άμμο.

### Καιρικές συνθήκες
Για αλιευτικές δραστηριότητες στη περιοχή αυτή κρίνεται απαραίτητη η συνεχής ενημέρωση μετεωρολογικού δελτίου λόγω των έντονων φαινομένων της κατάστασης θαλάσσης που παρατηρούνται. Βορειοανατολικά και πλησίον του όρμου Αζαλά βρίσκονται οι νησίδες Μάκαρες.
## Συλλογή Φωτογραφιών

Αρχείο:Azala Bay, naxos, 101930.jpg|Θέα από τον Σταυρό Κεραμωτής πρός τα ανατολικά, στον όρμο του Αζάλα και το ακρωτήριο Σταυρός (στη Μουτσούνας). Στα αριστερά φαίνεται το νησάκι Στρογγυλή (του συμπλέγματος Μάκαρες) και στον ορίζοντα η Αμοργός.


## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
Μικρολίμανο

Το **Μικρολίμανο** ή *Φανάρι* ή *λιμένας Κουμουνδούρου*, πρώην *Τουρκολίμανο* και στην αρχαιότητα Λιμένας Μουνιχίας, αποτελεί σήμερα τουριστική τοποθεσία και περιλαμβάνεται στην ευρύτερη συνοικία της Καστέλλας. 
Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Πειραϊκής χερσονήσου συνορεύοντας με την συνοικία του Νέου Φαλήρου. Σήμερα, λόγω των καφετεριών και των κέντρων νυχτερινής διασκέδασης έχει δώσει ώθηση στην εντατικοποίηση της νυκτερινής διασκέδασης.

Με το όνομα **Φανάρι** φέρονταν κατά τους βυζαντινούς χρόνους πιθανώς από την ύπαρξη φάρου ή φανού στην είσοδό του. **Τουρκολίμανο** λέγονταν από τους χρόνους της ελληνικής επανάστασης του 1821 και μετά, ενώ **λιμένας Κουμουνδούρου** λεγόταν στους νεότερους χρόνους επειδή στο νότιο άκρο του υπήρχε η έπαυλη του Κουμουνδούρου μετά την κατεδάφιση της οποίας ανεγέρθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Ελλάδος.
 
Το 1925 η ειδική επιτροπή που συστάθηκε τότε για την διόρθωση τοπωνυμιών και σημείων του Πειραιά ονομάτισε επίσημα τον λιμένα αυτόν επαναφέροντας την αρχαία ονομασία **[[Λιμένας Μουνιχίας]]**. Η νέα όμως ονομασία δεν κατάφερε να καθιερωθεί, λόγω του κακόηχου στη νεοελληνική, έναντι του επικρατέστερου *Τουρκολίμανο* μέχρι το 1967 όταν ο τότε δήμαρχος Αριστείδης Σκυλίτσης με απόφασή του καθιέρωσε το νέο όνομα **Μικρολίμανο** μετά και από παρασχεθείσα συνδρομή Υπηρεσιών (Ταχυδρομείου, Τηλεγραφείου κ.κλπ) που έπαψαν από τότε να εξυπηρετούν την περιοχή με προγενέστερη ονομασία.

## Ιστορία
Για την αρχαία οργάνωσή του δείτε: Λιμένας Μουνιχίας 



Μικρολιμανο
Αριστομένης Θανόπουλος

Ο **Αριστομένης Θανόπουλος** είναι Έλληνας ορειβάτης και αθλητής της αγωνιστικής αναρρίχησης .

Ανήκει στον ΕΟΣ Πάτρας , πολλάκις πρωταθλητής, κυπελλούχος Ελλάδας και βαλκανιονίκης στην αγωνιστική αναρρίχηση. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ορειβατικές και αναρριχητικές αποστολές . Έχει βοηθήσει στην διάδοση τους αθλήματος και έχει ανακαλύψει πολλά αναρριχητικά πεδία στην Αχαΐα. 

To 2010 βραβεύτηκε από την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας-Αναρρίχησης για την αναρρίχηση (το καλοκαίρι του 2009, μαζί με τον Κώστα Ρούσσο) της διαδρομής AKUT, 8a, 500m, στην Βόρεια Ορθοπλαγιά της κορυφής Cima Ovest (2973m) στις Tre Cime di Lavaredo στις Δολομιτικές Άλπεις, στην Ιταλία, ως “η πιο δύσκολη ελεύθερη ανάβαση από Έλληνες σε βουνά του εξωτερικού”. 

## Τίτλοι
***Πανελλήνιο πρωτάθλημα** :
::Χρυσό: 1995, 1996, 1997, 1998, 2000, 2001, 2003, 2005
::Χάλκινο: 2007
***Κύπελλο Ελλάδας** : 
::Χρυσό: 1996, 1998, 1999, 2001
***Κύπελλο Ελλάδας** (bouldering) : 
::Χρυσό: 1999, 2000
***Εύαθλο** : 
::1η θέση : 1999, 2001
***Βαλκανικό κύπελλο** : 
::3η θέση : 1999, 2001

## πηγές
*ΕΟΣ Πατρών
*Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας-Αναρρίχησης
*ΕΟΟΑ 
*ΓΓΑ
*Αποτελέσματα πρωταθλήματος 2005
*Αποτελέσματα πρωταθλήματος 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφία του Αριστομένη Θανόπουλου στην διαδρομή "Fabio's", Grampians, Αυστραλία

Κατηγορία:Ορειβατικός σύλλογος Πάτρας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αναρρίχησης
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες ορειβάτες
Bersuit Vergarabat

Οι **Bersuit Vergarabat** (συχνά απλά **Bersuit**, μέχρι το Μάιο του 1989 λέγονταν *Henry y la palangana*) είναι αργεντινό συγκρότημα του latin rock.

## Στιλ
Η μουσική των Bersuit Vergarabat είναι αρκετά πολυποίκιλη. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι ο συνδυασμός της rock μουσικής με στοιχεία διάφορων λατινοαμερικανικών ρυθμών, όπως cumbia (π.χ. *El Viejo de Arriba*), murga (*Murguita del Sur*) και cuarteto (*La Bolsa*). Άλλα κομμάτια τους είναι επηρεασμένα από την crossover, όπως το *Señor Cobranza*, το οποίο είναι διασκευή κομματιού των επίσης Αργεντινών Las Manos de Filippi και ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Bersuit. Επίσης μεταξύ κομματιών τους βρίσκονται διάφορες ήρεμες ακουστικές μπαλάντες.

## Ιστορία
Τη δεκαετία του 1990 οι Bersuit κατάφεραν να εξελιχθούν σε ένα από τα επιτυχέστερα συγκροτήματα της ροκ σκηνής της Αργεντινής. Η πρώτη μεγάλη τους επιτυχία ήταν το άλμπουμ *Don Leopardo* του 1996. Το 1998 ακολούθησε το άλμπουμ *Libertinaje*, το οποίο ήταν επιτυχία και στη διεθνή σκηνή. Ακολούθησε το 1999 τουρνέ του συγκροτήματος σε πόλεις της Ισπανίας, του Μεξικού και άλλων λατινοαμερικανικών χωρών.
Επίσης συμμετείχαν στο soundtrack του κινηματογραφικού ντοκιμαντέρ «Η Κατάληψη» των Ναόμι Κλάιν και Άβι Λιούις.

Τα σημερινά μέλη είναι Juan Carlos Subirá (πληκτρολόγιο, ακορντεόν και φωνητικά), Charles Martin (ντραμς και κρουστά), Όσκαρ Righi (κιθάρα), Rene Isel «Πέπε» Céspedes (μπάσο και φωνητικά), Ντάνιελ Suarez (τραγούδι και χορός), Αλμπέρτο Verenzuela (κιθάρα και φυσαρμόνικα), και ο Carlos «Condor» Sbarbati (τραγούδι, χορό και charango).

## Δισκογραφία
thumb|250px|Ο ιδρυτής και πρώην τραγουδιστής της μπάντας, Gustavo Cordera.
*1992 - *Y punto*
*1993 - *Asquerosa Alegria*
*1996 - *Don Leopardo*
*1998 - *Libertinaje*
*2000 - *Hijos del Culo*
*2002 - *De la cabeza con la Bersuit vergarabat*
*2004 - *La Argentinidad al palo*
*2005 - *Testosterona*
*2006 - *Bersuit*
*2007 - *?*
*2012 - *La Revuelta*
*2014 - *El baile interior*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αργεντίνικα rock συγκροτήματα
Αλμπάν Μπούσι

Ο **Αλμπάν Μπούσι** (αλβ:Alban Bushaj) είναι Αλβανός διεθνής ποδοσφαιριστής του Λεβαδειακού που αγωνίζεται στο χώρο της επίθεσης.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1973 και έχει ύψος 180 εκατοστά. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του από την Σ.Κ. Τίρανα και έχει αγωνιστεί επί σειρά ετών στα πρωταθλήματα της Τουρκίας,της Βουλγαρίας και της Ελλάδας. Είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Αλβανίας έχοντας πετύχει 14 τέρματα σε 67 συμμετοχές. Τη σαιζόν 2006-07 ο Αλμπάν Μπούσι ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς του σε αγώνα του Απόλλωνα Καλαμαριάς με τον Παναθηναϊκό.

## Πηγές

* http://www.championsday.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2708&Itemid=65
* https://web.archive.org/web/20071027113032/http://www.albaniasoccer.com/en/index.php?topmenuitem=Alban_Bushi

Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Τίρανα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλαμουρτάρι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίτεξ Λόβετς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιστανμπούλσπορ ΑΣ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αντανασπόρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάνι Τιράνων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Τζιμ Μιλισάβλιεβιτς

Ο **Τζιμ Μιλισάβλιεβιτς** (*Jim Milisavljevic 15 Απριλίου 1951-24 Φεβρουαρίου 2022*) είναι Αυστραλός πρώην ποδοσφαιριστής και μέλος της Εθνικής Αυστραλίας στο Μουντιάλ του 1974. Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1951 και είναι σερβικής καταγωγής. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Αν και συμμετείχε στην αποστολή της Αυστραλίας δεν έπαιξε ποτέ σε επίσημη διεθνή αναμέτρηση. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας της πολιτείας της Βικτόρια.

Απεβίωσε στις *24 Φεβρουαρίου 2022 .*

## Παραπομπές


## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20070611095733/http://www.ozfootball.net/ark/Players/M/MIL.html

Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φουτσκρέι ΓΓΣΤ
Επαρχία της Μεσσίνα

Η **Επαρχία της Μεσσίνα** (ιταλικά: *Provincia di Messina*) είναι επαρχία της Σικελίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.247 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 657.785 κατοίκους (2005). Έδρα της επαρχίας είναι η Μεσσίνα (*Μεσσίνα*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 108 δήμους.

Βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της Σικελίας και συνορεύει δυτικά με την επαρχία του Παλέρμο, νότια με τις επαρχίες της Έννα και της Κατάνης, ενώ βόρεια βρέχεται από την Τυρρηνική θάλασσα και ανατολικά από το Στενό της Μεσσήνης, που χωρίζει τη Σικελία από την ηπειρωτική Ιταλία και το Ιόνιο πέλαγος.

Στην επαρχία ανήκουν και οι Αιολίδες Νήσοι, στις οποίες ανήκουν τα ηφαίστεια Στρόμπολι και Βουλκάνο, τα οποία έχουν χαρακτηριστεί Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO από το 2000, λόγω ηφαιστειολογικού ενδιαφέροντος.

## Κύριοι δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τουρισμός, φωτογραφίες, ιστορία, γαστρονομία από την επαρχία της Μεσσίνα 

Μεσσινα
Επαρχία της Κατάνιας

Η **επαρχία Κατάνης** (Ιταλικά: *Provincia di Catania*) είναι επαρχία της Περιφέρειας Σικελίας στη νότια Ιταλία, το μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου. Η έκτασή της είναι 3.552 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.116.917 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2014). Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η Κατάνη, απαριθμεί συνολικά 58 Δήμους. Με κυβερνητικό διάταγμα αντικαταστάθηκε με την Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας (4 Αυγούστου 2015).

## Γεωγραφία

Συνορεύει στα βόρεια με την επαρχία Μεσσήνης, δυτικά με τις επαρχίες Έννης και Καλτανισέττης, νότια με τις επαρχίες Συρακουσών και Ραγούσης και ανατολικά βρέχεται από το Ιόνιο πέλαγος.
Στην επαρχία Κατάνης ευρίσκεται η Αίτνα, το μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης.

## Ιστορία

Η επαρχία Κατάνης ιδρύθηκε από Έλληνες (729 π.Χ.), όταν ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος, κατακτήθηκε από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία (263 π.Χ.). Έχουν συμβεί πολλές καταστροφικές εκρήξεις στο ηφαίστειο, με την παλαιότερη να έχει καταγραφεί το 475 π.Χ. Ένας καταστροφικός σεισμός (1169) είχε σαν αποτέλεσμα να πεθάνουν 15.000 άνθρωποι μόνο στην πόλη της Κατάνης. Μία ηφαιστειακή έκρηξη (1669) είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο 17.000 ανθρώπων μόνο στην πόλη της Κατάνιας. Άλλος ένας ισχυρός σεισμός (1693) προκάλεσε τον θάνατο 12.000 ανθρώπων, το 63% του πληθυσμού της επαρχίας εκείνη την εποχή.

## Τουρισμός

Στην επαρχία της Κατάνης βρίσκονται οι «Ύστερες Μπαρόκ πόλεις του Βαλ ντι Νότο» οι οποίες έχουν χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO (2002).

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Diamond, Jon (2017). The Invasion of Sicily 1943. Pen and Sword. 
*Domenico, Roy Palmer (2002). The Regions of Italy: A Reference Guide to History and Culture. Greenwood Publishing Group. 
*Falcando, Ugo (1998). The History of the Tyrants of Sicily by "Hugo Falcandus," 1154-69. Manchester University Press.
*Klotz, Stefan (2004). Cross Sectional Dependence in Spatial Econometric Models: With an Application to German Start-up Activity Data. LIT Verlag Münster.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τουρισμός, φωτογραφίες, ιστορία, γαστρονομία από την επαρχία της Κατάνης 
*ISTAT          
*Το βουνό Αίτνα

Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Ιταλίας
Νίκη (μυθολογία)

Η **Νίκη** ήταν θεά της ελληνικής μυθολογίας που προσωποποιούσε τη νίκη. Ήταν κόρη της Στύγας και του Πάλλαντα και είχε αδέλφια της το Κράτος, το Ζήλο και τη Βία. 

## Σύμφωνα με τη μυθολογία

Όταν επικράτησε η λατρεία του Δία ως αρχηγού των θεών, η Νίκη και τα αδέλφια της έγιναν ακόλουθοί του. Σύμφωνα με άλλο μύθο, η Στύγα πρόσφερε τα παιδιά της ως συμμάχους του Δία κατά την Τιτανομαχία. Ήταν η ηνίοχος των θεών, όπως συχνά απεικονίζεται. Συχνά επίσης εμφανίζεται με φτερά, σε αντίθεση με άλλες γυναικείες θεότητες, οι οποίες ήδη κατά την κλασική περίοδο εμφανίζονταν χωρίς φτερά. Στα ρωμαϊκά χρόνια ονομαζόταν *Βικτόρια*.

## Λατρεία
Η λατρεία της θεάς Νίκης περιελάμβανε πομπές, σπονδές και θυσίες για την ευμένειά της ενώ γίνονταν και ικεσίες προς τη Νίκη από τις ιέρειες των μαντείων. Αν η θεά απαντούσε στις παρακλήσεις των ιερειών τότε δινόταν και η απάντηση προς τον αιτούμενο του μαντείου. 

Στον Παρθενώνα υπήρχε ολόχρυσο άγαλμα της Νίκης, ενώ υπήρχε και ναός αφιερωμένος σε αυτήν, ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 410 π.Χ. Αφιερώμα των Αθηναίων προς αυτή τη θεά υπήρχε επίσης και στους Δελφούς. Στο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, αναπαρίστατο και η Νίκη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, το άγαλμα της Αθηνάς Νίκης αναπαριστούσε τη Νίκη χωρίς φτερά (*Άπτερος Νίκη*), που σήμαινε ότι το άγαλμα δε θα έφευγε ποτέ από την Αθήνα.

## Νίκη της Σαμοθράκης
μικρογραφία|Ο Αλέξανδρος έφιππος κρατάει μικρή Νίκη .
Το γνωστότερο άγαλμα της Νίκης είναι η Νίκη της Σαμοθράκης, ένα πρωτότυπο μαρμάρινο πιθανότατα ροδικό έργο που φυλάσσεται στο Λούβρο. Η Νίκη καταφθάνει πάνω σε πλώρη πλοίου για να στρέψει τους νικητές σε ναυμαχία. Ήταν στημένη πάνω σε τεχνητή λιμνούλα ώστε η παράσταση να αποκτά αληθοφανή χαρακτήρα. Χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ.

## Δείτε επίσης
* Νίκη του Παιωνίου
* Ο αστεροειδής **[[307 Νίκη]]** (307 Nike), που ανακαλύφθηκε το 1891, πήρε το όνομά του από την ελληνική θεότητα Νίκη.

## Αναφορές - Παραπομπές


## Πηγές
* Ησίοδος, *Θεογονία*.
* Κακριδής Ι.Θ., επιμ. (1986), *Ελληνική Μυθολογία*, Τόμος 2: Οι Θεοί, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ησιόδου "Θεογονία" (Βικιθήκη)

Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου της ελληνικής μυθολογίας
Θεσπρωτός (μυθολογία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Θεσπρωτός** ήταν εγγονός του γενάρχη των Ελλήνων Πελασγού, ένας από τους 50 γιους του Λυκάων της Αρκαδίας και της Μελίβοιας ή της Νύμφης Κυλλήνη (μυθολογία). Ο Θεσπρωτός εγκατέλειψε την γενέτειρα του και μετανάστευσε βόρεια, στην σημερινή Θεσπρωτία που πήρε το όνομα του, απόγονοι του θεωρούνται οι Θεσπρωτοί. Ο γιος του ήταν ο Άμβρακας επώνυμος στην Αρχαία Αμβρακία. Σύμφωνα με μερικές παραδόσεις είχε καταφύγει στον Θεσπρωτό ο Θυέστης. Ο Θεσπρωτός μα τον πατέρα του και τους αδελφούς του έμειναν γνωστοί για ένα ανοσιούργημα που διέπραξαν απέναντι στον Δία. Ο μέγιστος θεός είχε ενοχληθεί από την ανεμελιά τους και αποφάσισε να τους δοκιμάσει, τους επισκέφτηκε σαν χωρικός. Ο Λυκάων και οι γιοι του έσφαξαν ένα βρέφος και το πρόσφεραν σαν δείπνο στον Δία, ο ίδιος το αναγνώρισε αμέσως και εξοργισμένος τους θανάτωσε με έναν κεραυνό.

## Παραπομπές



## Πηγές

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τομ. 28ος, σελ.83.
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Θεσπρωτος
Θήβη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θήβη** είναι γνωστά τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Η επώνυμη ηρωίδα των Θηβών της Βοιωτίας. Σχετικώς με την καταγωγή της υπάρχουν δύο εκδοχές: Σύμφωνα με την πρώτη, ήταν κόρη του Προμηθέα και μιας Νύμφης. Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, ήταν κόρη του Δία και της Ιοδάμης, απογόνου του Δευκαλίωνα. Στην πρώτη εκδοχή, η Θήβη αναφέρεται ως *ερωμένη* του Δία, αλλά και σύζυγος του Ζήθου. Ο φυσικός δορυφόρος Θήβη του πλανήτη Δία πήρε το όνομά του από αυτή τη Θήβη.
# Κόρη του Δία και της Μεγακλείτης, ή κόρη του Κύλικα και σύζυγος του Καρύβαντα. Αυτή η Θήβη ήταν κατά μία εκδοχή Αμαζόνα και ταχύτατη στο τρέξιμο και είχε ορισθεί ότι όποιος τη νικούσε θα την παντρευόταν, παρόμοια δηλαδή με τον μύθο της Αταλάντης. Τη νίκησε τελικώς ο Ηρακλής και προς τιμή της ίδρυσε την (ομώνυμή της) πόλη Υποπλακίη Θήβη («υποπλακίη» επειδή ήταν κτισμένη στους πρόποδες του όρους Πλάκος, στον κάμπο του Αδραμυττίου).
# Κόρη του Νείλου ή του Επάφου ή του Πρωτέως ή του Λίβυος. Αυτή η Θήβη έδωσε το όνομά της στις Θήβες της Αιγύπτου.

4 Κόρη του Πελασγού Αδραμυτίου από τον οποίο πήρε το όνομα ομόνυμος κάμπος. Την παντρεύτηκε ο Ηρακλής μετά από νίκη του στους γυμνικούς αγώνες που αθλοθέτησε ο Αδραμύτιος. Ο ήρωας έκτισε πόλη στον κάμπο που την ονόμασε Θήβα από το όνομα της γυναίκας του, που χαρακτηριζόταν ὑλήεσσα ὑπόπλακος (δασομένη και ορεινή). Πηγή: **Eustathius** Philol., Scr. Eccl., Commentarii ad Homeri Iliadem Volume 2, page 341, line 12

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Θηβη
Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Επαρχία της Ραγκούζας

Η **επαρχία της Ραγκούζας** (ιταλικά: *Provincia di Ragusa*) είναι επαρχία της Σικελίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.614 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 308.103 κατοίκους (2006). Έδρα της επαρχίας είναι η Ραγκούζα (*Ragusa*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 12 δήμους.

Είναι η νοτιότερη επαρχία της Σικελίας μαζί με την επαρχία των Συρακουσών με την οποία συνορεύει ανατολικά, δυτικά συνορεύει με την επαρχία της Καλτανισέττα και βόρεια με την επαρχία της Κατάνης. Νότια βρέχεται από τη Μεσόγειο θάλασσα.

Ιδρύθηκε το 1927 και είναι η πλουσιότερη επαρχία της Σικελίας σύμφωνα με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, λόγω της ανθηρής οικονομίας στη γεωργία και ειδικότερα στα οπωροκηπευτικά και τα φρούτα.

## Κύριοι Δήμοι

Η Επαρχία της Ραγκούζα έχει 12 Δήμους οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι οι εξής ː

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημος ιστότοπος της επαρχίας της Ραγκούζα 
* Τουρισμός, φωτογραφίες, ιστορία, γαστρονομία από την επαρχία της Ραγκούζα 
* Εικόνες της Ραγκούζα


Ραγκουζα
Πολυθέα Ηρακλείου

Η **Πολυθέα** οικισμός του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Κρήτη.

## Γενικά στοιχεία
Η Πολυθέα αποτελεί χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι 500 μέτρα βορειοανατολικά του Καστελλίου, σε υψόμετρο 353 μέτρα. Η κύρια ασχολία στο χωριό είναι η γεωργία και παράγεται κυρίως λάδι.  Στα καφενεία του χωριού προσφέρεται ρακή , η οποία συνοδεύεται από παραδοσιακούς μεζέδες. Το χωριό πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Πηγαϊδούρι, και με αυτήν απαντάται από το 1671 (οθωμανική απογραφή) μέχρι το 1940. Το όνομα αυτό προέρχεται από το πηγάιδι, όπως λέγεται στα κρητικά το πηγάδι, γι' αυτό και η ονομασία του μέχρι το 1929 ήταν **Πηγαϊδούρι**. Στις ενετικές απογραφές (1577, 1583, 1630), το βρίσκουμε με την ονομασία *Apigaiduri* στην επαρχία Πεδιάδος. Από αυτές, στον Καστροφύλακα αναγράφεται ότι είχε 674 πληθυσμό. Το 1881 υπήχθη στο Δήμο Καστελλίου και από το 1928 μέχρι και την εφαρμογή του Σχεδίου Καποδίστριας ήταν κοινότητα.

Δείτε ***[[Κοινότητα Πολυθέας Ηρακλείου|Κοινότητα Πολυθέας]]***

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το χωριό από τον ιστότοπο του Δήμου Καστελλίου

## Παραπομπές


Πολυθ
Πολυθ
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Θήρας

Ο **Θήρας** είναι κατά μια αρχαία ελληνική παράδοση ο αποικιστής της ομωνύμου νήσου, της Θήρας. Χρονικά κατατάσσεται στον 12ο αι. π.Χ., αφού ήταν σύγχρονος του Αριστοδήμου, του οποίου ο θάνατος χρονολογείται το 1104 π.Χ..

Ο Θήρας καταγόταν από τη γενιά του Κάδμου και ήταν γιος του Αυτεσίωνα. Η αδελφή του, η Αργεία, είχε παντρευτεί τον Αριστόδημο, ο οποίος κατά την κάθοδο των Δωριέων στην Πελοπόννησο κατέλαβε τη Λακωνία. Αλλά ο Αριστόδημος πέθανε όταν τα παιδιά του, ο Προκλής και ο Ευρυσθένης, ήταν ακόμα πολύ μικρά και ο Θήρας έγινε επίτροπος των ανηλίκων. Μόλις τα παιδιά ενηλικιώθηκαν, βοήθησαν τον θείο τους που ηγήθηκε αποικιστών στη νήσο Καλλίστη, στην οποία έδωσε το όνομά του. Στην επιλογή του βάρυνε το ότι εκεί είχαν πάει άποικοι των Φοινίκων, των παλαιών συντρόφων του γενάρχη Κάδμου. Τον Θήρα συνόδευσαν στο νησί μερικοί Μινύες, απόγονοι των Αργοναυτών, οι οποίοι είχαν καταλήξει στη Λακωνία αφού είχαν εξοριστεί από τη Λήμνο.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Θηρας
Θηρονίκη

Στην ελληνική μυθολογία η **Θηρονίκη** ήταν θυγατέρα του Δεξαμενού, βασιλιά της Ωλένου. Η Θηρονίκη παντρεύτηκε τον γιο του Άκτορα, τον Κτέατο, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Αμφίμαχο, ο οποίος θα σκοτωνόταν στον Τρωικό Πόλεμο, όπως γράφει ο Παυσανίας (Ε΄ 3, 3). Η Θηρονίκη ήταν αδελφή της Μνησιμάχης (την οποία είχε σώσει ο Ηρακλής), του Ευρυπύλου και της Θηραιφόνης.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Θηρονικη
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Βιοποίηση

**Βιοποίηση** είναι η δημιουργία και ανάπτυξη έμβιας ύλης από πολύπλοκα οργανικά μόρια που είναι μη έμβια αλλά  αυτοαντιγραφόμενα. Πρόκειται δηλαδή για μια μορφή αβιογένεσης. Η ζωή στη Γη ενδεχομένως ξεκίνησε μέσω της βιολογικής διαδικασίας της βιοποίησης πριν από περίπου 3,5 - 4 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή ενδεχομένως αναπτύχθηκε από μη έμβια ύλη. Σύμφωνα με τη θεωρία της βιοποίησης, τα νουκλεϊκά οξέα αναπτύχθηκαν με τον εξής τρόπο: η αρχέγονη ατμόσφαιρα περιείχε μεθάνιο, υδρογόνο, αμμωνία και υδρατμούς, τα οποία, μέσω της ηλιακής ενέργειας και των ηλεκτρικών καταιγίδων, υπέστησαν μια χημική εξέλιξη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ακόμη πιο πολύπλοκα μόρια, όπως οι βιταμίνες και οι πρωτεΐνες.  Στη συνέχεια, ως συμπερασματική υποθετική κατάληξη είναι ότι από αυτά τα πιο πολύπλοκα μόρια αναπτύχθηκαν τα νουκλεϊκά οξέα, όπως το DNA. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*http://www.britannica.com/eb/article-9079272/biopoiesis
*http://www.indopedia.org/Biopoiesis.html
*https://web.archive.org/web/20070928051659/http://www.bloomsbury.com/ARC/detail.asp?EntryID=101751&bid=2
*https://web.archive.org/web/20080512062104/http://www.daviddarling.info/encyclopedia/B/biopoiesis.html

## Βιβλιογραφία

**Dictionary of Invertebrate Zoology*, Armand R. Maggenti, Mary Ann Maggenti, Scott L. Gardner, 2008. 
**Oxford Dictionary of Science 5th Edition*, Oxford University Press: New York, 2005.

Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία