open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σαρλ Βαν ντερ Στάπεν

right|thumb|200px|Η μυστηριώδης Σφίγγα
thumb|right|200px|Μνημείο του Βέλγου ζωγράφου Άλφρεντ Βερβέε. Έργο του Σαρλ Βαν ντερ Στάπεν, Βρυξέλλες  2011.
Ο **Σαρλ Βαν ντερ Στάπεν** (Charles Van der Stappen, Σαιν-Ζος-ταν-Νοόντ 19 Δεκεμβρίου 1843 – Βρυξέλλες 1910) ήταν Βέλγος γλύπτης. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (1859 – 1868) και γύρω στο 1860 έκανε τη γνωριμία με το γλύπτη Κονσταντέν Μενιέ (1831 – 1905) και το συγγραφέα και τεχνοκριτικό Καμίγ Λεμονιέ (1844 – 1913), οι οποίοι επηρέασαν σημαντικά την καλλιτεχνική του πορεία.

## Βιογραφία
Το 1864, ο Βαν ντερ Στάπεν εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αργότερα, διέμεινε κατά διαστήματα στη Φλωρεντία και τη Ρώμη. Εμπνέεται τα γλυπτά του από την ελληνική κλασική αρχαιότητα και τη γλυπτική της Ιταλικής Αναγέννησης. Από το 1883 ως το 1910, έτος του θανάτου του, δίδαξε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών. 

## Τα έργα
Το 1893, σε συνεργασία με τον Κονσταντέν Μενιέ, φιλοτέχνησε μια σειρά γλυπτών για το Βοτανικό Κήπο των Βρυξελλών. Ο κοινωνικός ρεαλισμός του Μενιέ επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη γλυπτική του Βαν ντερ Στάπεν, όπως γίνεται εμφανές στο έργο του «Οι Οικοδόμοι των Πόλεων» (Les Bâtisseurs  de villes) στο Πάρκο της Εκατονταετηρίδας στις Βρυξέλλες. Άλλα σημαντικά έργα του είναι «La Mort d’ Ompdrailles» (Βρυξέλλες, Βασιλικός Κήπος) και ο ανδριάντας του «Γουλιέλμου του Σιωπηλού» (Βρυξέλλες, Πλατεία Πτι Σαμπλόν). Το γλυπτό του «Μυστηριώδης Σφίγγα» (Sphinx mystérieux, 1897, Βασιλικά Μουσεία Τέχνης και Ιστορίας, Βρυξέλλες) θεωρείται ένα από τα πιο αξιόλογα Αρ Νουβό έργα της βελγικής γλυπτικής παραγωγής. 

## Το αριστούργημα
Το αριστούργημα όμως του Βαν ντερ Στάπεν θεωρείται το «Μνημείο του Άλφρεντ Βερβέε» (1899). Ο Άλφρεντ Βερβέε (Alfred Verwee, 1838 – 1895) ήταν Βέλγος ζωγράφος, ρεαλιστής και από τους ιδρυτές της Ελεύθερης Εταιρείας Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (1868). Το μνημείο του βρίσκεται στην Πλατεία Κολινιόν στο προάστιο Σάερμπεεκ (Schaerbeek) της ευρύτερης περιοχής των Βρυξελλών.  

Το Μνημείο του Άλφρεντ Βερβέε είναι μια σύνθεση με αλληγορίες και βιογραφικά στοιχεία. Απεικονίζεται σε προφίλ στάση ο ζωγράφος με την παλέτα και τα πινέλα του, ενώ στο επάνω μέρος της σύνθεσης είναι το ανάγλυφο μιας αγελάδας, που παραπέμπει στο πάθος του Βερβέε στην απεικόνιση ζώων και κυρίως βοοειδών (peintre des vaches). Κάτω ακριβώς από την αγελάδα είναι μια γυμνή νεαρή γυναίκα, που συμβολίζει την τέχνη. Στα εγκαίνια του γλυπτού, η γυμνότητα του νεαρού κοριτσιού σοκάρισε το κοινό, αλλά και τους δημοσιογράφους, οι οποίοι αρνήθηκαν να συνοδεύσουν τα άρθρα τους με φωτογραφίες του μνημείου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gwennaelle Gribaumont: “Bruxelles: 200 sculptures se racontent”, p. 54, Editions Aparte, Bruxelles, 2008. 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Βερβέε, Άλφρεντ», τόμος 14, σελ. 85, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βέλγοι γλύπτες
Gemma Augustea

Η **Gemma Augustea** είναι επεξεργασμένο πετράδι της Ρωμαϊκής εποχής. Είναι κατασκευασμένη από όνυχα και έχει διαστάσεις 19 x 23 εκατοστά. Είναι προσαρμοσμένο σε χρυσό βραχιόλι του 17ου αιώνα. Παρουσιάζει την στέψη του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου στον θρόνο δίπλα στην μυθική θεά Ρώμη. Στο αριστερό μέρος παρουσιάζεται η άφιξη του διαδόχου του, Τιβέριου, επάνω σε άρμα που οδηγεί η Ρωμαϊκή θεά Νίκη. Στο κάτω ήμισυ παριστάνονται Ρωμαίοι λεγεωνάριοι που κατασκευάζουν τρόπαιο, ενώ παρευρίσκονται νικημένοι βάρβαροι. Το πετράδι χαράχτηκε προφανώς τον 1ο αιώνα στο εργαστήριο των Διοσκουρίδων στην Ρώμη.
## Πηγές
* Wilfried Seipel (Hrsg.): *Meisterwerke der Antikensammlung. Kurzführer durch das Kunsthistorische Museum, Bd. 4.* KHM, Kunsthistorisches Museum, Wien 2005, S. 176 f.  ISBN 3-85497-092-5

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Die Gemma Augustea auf der Homepage des Kunsthistorischen Museums Wien (mit Abb.)
* Die Gemma Augustea auf der Homepage des Archäologischen Museums der Universität Münster (mit Abb. eines Abgusses)
* Die ursprüngliche Form der Gemma Augustea 

Κατηγορία:Γραφιστική
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Τέχνεργα
Κατηγορία:αρχαία τέχνη
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Αιγυπτόκαστρο

Το **Αιγυπτόκαστρο** ή **Γυφτόκαστρο** ή **Κάστρο της Άρλας** ή  **Κάστρο της Φώσταινας** είναι κάστρο-πύργος που διασώζεται έως σήμερα στην Αχαΐα. Σχετίζεται με την ίδρυση δύο χωριών της Άρλας και Φώσταινας, ενώ διοικητικά σήμερα ανήκει σε άλλο χωριό, τον Φλόκα. 

Βρίσκεται χτισμένο σε κορυφή χαμηλού λόφου, στην σημερινή θέση *Ποταμιά*, στα όρια της τοπικής κοινότητας Φλόκα, όπου υπάρχει ο μικρός οικισμός, Ζησιμαίικα. Δίπλα περνάει η επαρχιακή οδός προς Σαντομέρι. Θεωρείται το πιο καλοδιατηρημένο μεσαιωνικό κάστρο της Αχαΐας. Διασώζονται τα τείχη του καθώς και ερείπια κτιρίων και δεξαμενών στο εσωτερικό του χώρο.

Κατασκευάστηκε το 13ο αιώνα, πιθανότατα από τον Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ ή κάποιον από τους Αλλεμάνους. Αναφέρεται σαν Κάστρο της Άρλας, επειδή η Άρλα είναι το κοντινότερο, ίσως και παλαιότερο, χωριό, αλλά σχετίζεται και με την ίδρυση της Φώσταινας. Σύμφωνα με την παράδοση το χτίσιμο του κάστρου ήταν η αιτία να χτιστεί και η Φώσταινα . Το κάστρο αναφέρεται το 1394 ότι ανήκε στους βαρόνους και το 1469 κατεστραμμένο, αναφέρεται και σε απογραφή κάστρων του 1471 και 1467.  

Άλλοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι ήταν τρία τα κάστρα: της Άρλας, της Φώσταινας και το Αιγυπτόκαστρο, χωρίς κάποια μαρτυρία ή ίχνος κτίσματος, και χωρίς να τεκμηριώνεται από κάπου αυτό.  

## Δείτε επίσης
* Άρλα Αχαΐας
* Ζησιμαίικα Αχαΐας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα
Κατηγορία:Βαρωνία της Χαλανδρίτσας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Μάρκους ντε Βος

thumb|right|300px|Μάρκους ντε Βος: "Η μικρή γαλακτοπώλις του Αγίου Νικολάου", Βρυξέλλες 2011
Ο **Μάρκους ντε Βος** (Marcus de Vos, Βρυξέλλες 1650 – Βρυξέλλες 1717) ήταν Φλαμανδός γλύπτης, ο οποίος γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στις 11 Αυγούστου 1650. Υπήρξε εκπρόσωπος της μεταβατικής περιόδου από το ύστερο φλαμανδικό μπαρόκ προς τον πρώιμο ροκοκό, διατηρώντας ωστόσο τη λιτότητα και την αφηγηματική καθαρότητα που χαρακτήριζαν την τέχνη των γλυπτών της περιοχής των Κάτω Χωρών τον 17ο αιώνα. Θεωρείται ότι μαθήτευσε πιθανότατα κοντά στον γλύπτη-ξυλουργό και επιπλοποιό Artus Quellinus τον Νεότερο, του οποίου η επιρροή διακρίνεται στις γραμμές και την κίνηση των μορφών του.

Το έργο του ντε Βος συνδυάζει στοιχεία θρησκευτικής ευλάβειας με μια πιο λαϊκή, καθημερινή θεματολογία. Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τη ζωή και το έργο του. Κατοικούσε στην ενορία του Αγίου Νικολάου στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας και είναι ευρύτατα γνωστός για το γλυπτό του «Η μικρή γαλακτοπώλις του Αγίου Νικολάου» (La Petite Laitiere de Saint-Nicolas) στις Βρυξέλλες.

Το γλυπτό είναι τοποθετημένο ψηλά σε μια λίθινη βάση στην είσοδο της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, πολύ κοντά στην ιστορική «Μεγάλη Πλατεία» (Γκραντ Πλας) των Βρυξελλών. Απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα να χύνει σ’ ένα κύπελλο το γάλα από τη στάμνα της και αποδίδει με τρυφερότητα τη μορφή μιας νεαρής εργαζόμενης γυναίκας — κάτι ασυνήθιστο για την εποχή. Αυτό το ανθρωποκεντρικό ενδιαφέρον αντανακλά πιθανώς την επίδραση των κοινωνικών μετασχηματισμών στην ύστερη Φλάνδρα, όπου η αστική τάξη των εμπόρων και βιοτεχνών διεκδικούσε μεγαλύτερη παρουσία και εκπροσώπηση στη δημόσια τέχνη. Το γλυπτό τοποθετήθηκε στη θέση αυτή το 1687 και διασώθηκε ως εκ θαύματος από τη μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από την κατάρρευση του καμπαναριού της εκκλησίας στις 15 Ιουλίου 1714. Το πρωτότυπο γλυπτό του ντε Βος υπέστη σοβαρές ζημιές από βλήμα τηλεβόλου το Σεπτέμβριο του 1830 και αντικαταστάθηκε με άλλο ακριβές αντίγραφό του, που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Godefroid Devreese το 1894.

Στην ιστορική «Μεγάλη Πλατεία» (Grand Place) των Βρυξελλών, που περιβάλλεται από έξοχα μέγαρα φλαμανδικής αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα με εκπληκτικό διακοσμητικό πλούτο, υπάρχουν και γλυπτά ανάγλυφα του Μάρκους ντε Βος, όπως η περίφημη «Αλεπού» (Le Renard), «Η Λύκαινα» (La Louve), όπου εικονίζεται ο Ρωμύλος και ο Ρέμος να θηλάζουν τη λύκαινα, «Το Χρυσό Δέντρο» (L’ Arbre d’ Or).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gwennaelle Gribaumont: "Bruxelles, 200 Sculptures se racontent" ("Βρυξέλλες, 200 Γλυπτά διηγούνται"), p.&nbsp;106, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φλαμανδοί γλύπτες
Γκυστάβ Φονταίν

Ο **Γκυστάβ Φονταίν** (Gustave Fontaine, Έτερμπεεκ 1877 – Βρυξέλλες 1952) ήταν Βέλγος γλύπτης. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία παρακολουθώντας μαθήματα αρχικά στην Ακαδημία του Σαιν-Ζος-ταν-Νοόντ (γαλλικά: Saint-Josse-ten-Noode) στα ανατολικά περίχωρα των Βρυξελλών και στη συνέχεια στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών κοντά στον Julien Dillens (1849 – 1904). 

Ο Φονταίν εξέθεσε τα πρώτα έργα του κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Από το 1919 ως το 1925 έζησε και εργάστηκε στο Παρίσι. Το 1921 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Φθινοπωρινό Σαλόν του Παρισιού. Αν και ήταν καθιερωμένος ως έξοχος πορτρετίστας, επέδειξε ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον και για το γυναικείο σώμα. 

Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά σε κλασική μορφή γλυπτά του είναι «Το Φθινόπωρο» (L’ Automne, περ. 1950), που βρίσκεται στο Πάρκο της Πεντηκονταετίας (Parc du Cinquantenaire) των Βρυξελλών.

## Παραπομπές


## Πηγές
•  Gwennaelle Gribaumont: "Bruxelles, 200 Sculptures se racontent" ("Βρυξέλλες, 200 Γλυπτά διηγούνται"), p.127, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.

Κατηγορία:Βέλγοι γλύπτες
Ολιβιέ Στρεμπέλ

Ο **Ολιβιέ Στρεμπέλ** (*Olivier Strebelle*, 20 Ιανουαρίου 1927 - 29 Ιουλίου 2017) ήταν Βέλγος γλύπτης.

Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στις 20 Ιανουαρίου 1927. Σπούδασε κεραμική και γλυπτική στην «Λα Καμπρ» (La Cambre) στα 1943 – 1946. Το 1949 ίδρυσε, μαζί με τους Πιερ Αλεσίνσκυ, Κριστιάν Ντοτρεμόν, Ράινχουντ και Μισέλ Ολύφ, τα «Εργαστήρια του Μαραί» (Les Ateliers du Marais), που απoτέλεσαν κέντρο έκφρασης του εξπρεσιονιστικού κινήματος «Κόμπρα» (COBRA) στο Βέλγιο. 

thumb|left|300px|Ολιβιέ Στρεμπέλ: "Τρεις είναι πολλοί" (1968), Βρυξέλλες 2011.
Έργα του Στρεμπέλ βρίσκονται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ένα από τα πιο σημαντικά γλυπτά του είναι το τιτλοφορούμενο «Τρεις είναι πολλοί» (Trois c’est la foule), φιλοτεχνημένο το 1968 και το οποίο βρίσκεται στο Πάρκο της Εκατονταετηρίδας στις Βρυξέλλες, δίπλα στο Βασιλικό Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Κληρονομιάς (IRPA). Η γλυπτική αυτή σε μπρούντζο σύνθεση απεικονίζει δυο γυναικείες μορφές σε φόρμες παράξενες, τεμαχισμένες και ακανόνιστες.

Άλλα αφηρημένης σύλληψης έργα του, τοποθετημένα σε δημόσιους χώρους της βελγικής πρωτεύουσας, είναι «Ο Φοίνιξ 44» (Le Phenix 44, 1994, Avenue Louise) και «Ανοικτές αγκαλιές» (Bras ouverts, 1999, Avenue Winston Churchill). To έργο του «Η Απαγωγή της Ευρώπης» (L’Enlèvement d’Europe) στην Πλατεία Ευρώπης της Μόσχας (Σεπτέμβριος 2000), είναι δωρεά του Βελγίου προς την πόλη της Μόσχας. 

Το 1958, ο Στρεμπέλ κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) και την ίδια χρονιά εγκαταλείπει οριστικά την ενασχόλησή του με την κεραμική και αφιερώνεται ολοκληρωτικά στη γλυπτική. Από το 1953 διανύει μια έντονη ακαδημαϊκή πορεία: διδάσκει στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ του Καναδά, στα Πανεπιστήμια της Αϊόβα, του Κολοράντο, της Ατλάντα και της Φιλαδέλφειας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Πέθανε στις 29 Ιουλίου 2017.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gwennaelle Gribaumont: “Bruxelles: 200 sculptures se racontent”, pp. 100, 101 & 102, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.

Κατηγορία:Βέλγοι γλύπτες
Ζωρζ Μιν

thumb|Ζωρζ Μιν: "Η Κρήνη των γονατισμένων" (1898), Βρυξέλλες 2011.

Ο **Ζωρζ Μιν** (πλήρες όνομα Georgius Joannes Leonardus Minne, Γάνδη 1866 – Λάτεμ-Σαιντ-Μάρτενς, Φλάνδρα, 1941) ήταν Βέλγος γλύπτης και σχεδιαστής. Άρχισε την καλλιτεχνική του εκπαίδευση σε νεαρή ηλικία, το 1879, στο τμήμα αρχιτεκτονικής στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Γάνδης. Η φιλία του με τους Βέλγους συμβολιστές ποιητές Εμίλ Βεράρεν, Μωρίς Μαίτερλινκ και Ζωρζ Ρόντενμπαχ τον παρακίνησε να ενταχθεί στους κύκλους του κινήματος των Συμβολιστών. Προσανατολισμένος προς την τέχνη της γλυπτικής, φιλοτέχνησε τα πρώτα έργα του στην ηλικία των είκοσι ετών.

Το 1890 γνωρίζεται με τον Ωγκύστ Ροντέν (Auguste Rodin, 1840 – 1917), ο οποίος τον ενθαρρύνει να συνεχίσει την καλλιτεχνική του πορεία στο χώρο της γλυπτικής. Μαθήτευσε κοντά στον Σαρλ Βαν ντερ Στάπεν (Charles Van der Stappen, 1843 – 1910) στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (1895 – 96). Τα γλυπτά του μαρτυρούν την επίδραση αρχικά του Ροντέν («Ο Χριστός στο σταυρό», 1885) και αργότερα των πριμιτίφ καλλιτεχνών («Οι τρεις άγιες γυναίκες στον τάφο», ξύλο, 1886).         

Το θέμα του «Γονατισμένου Έφηβου» (Adolescent agenouillé) εμφανίζεται για πρώτη φορά στο έργο του το 1897 και  έκτοτε επαναλαμβάνεται πέντε φορές. Το 1898 δημιούργησε το γλυπτό του «Κρήνη των γονατισμένων» (Fontaine des Agenouillés), που θεωρείται το αριστούργημά του και βρίσκεται στην πίσω αυλή της Βουλής (Palais de la Nation) στις Βρυξέλλες. Απεικονίζονται πέντε γυμνοί έφηβοι, γονατιστοί πάνω σε μια λίθινη δεξαμενή, με τα χέρια σταυρωμένα και τα κεφάλια σκυμμένα, σε μια στάση εσώτερης μετάνοιας, και συμβολίζει την αιώνια καταδίκη της ψυχής. Η γλυπτική αυτή σύνθεση του Ζωρζ Μιν είχε τοποθετηθεί αρχικά μπροστά στην είσοδο της Βουλής των Βρυξελλών, πλην όμως το έργο με τη γυμνότητα των μορφών υπήρξε αντικείμενο σφοδρής κριτικής, με αποτέλεσμα να μετακινηθεί στη σημερινή του θέση στην πίσω αυλή του Κοινοβουλίου.

Το 1899, ο Μιν φιλοτέχνησε το μνημείο του Ρόντενμπαχ στη Γάνδη. Εικονογράφησε επίσης έργα του Βεράρεν και του Μαίτερλινκ. Στο έργο του, ο Ζωρζ Μιν ενσωματώνει με τον τρόπο καταιγιστικό την πεσιμιστική ατμόσφαιρα του τέλους του 19ου αιώνα. Χρημάτισε μέλος πολυάριθμων καλλιτεχνικών ομάδων – “Όμιλος των Είκοσι”,  “Όμιλος της Ελεύθερης Αισθητικής” – και δίδαξε σχέδιο στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Γάνδης στα 1912 – 1914 και 1918 – 1919. Εκπροσωπείται με έργα του στα Μουσεία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών και της Γάνδης («Ο Δεόμενος», μπρούντζος, 1901) και σε πολλά μουσεία της Γερμανίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gwennaelle Gribaumont: “Bruxelles: 200 sculptures se racontent”, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Μιν, Ζωρζ», τόμ. 42, σελ. 210, Εκδόσεις *Πάπυρος*, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βέλγοι γλύπτες
A Brand New Day (τραγούδι, The Wiz)

Το **A Brand New Day** είναι τραγούδι από το μιούζικαλ *[[The Wiz]]* γραμμένο από τον Λούθερ Βάντρος. Το τραγούδι είναι για Αφροαμερικανούς, οι οποίοι βρήκαν την ελευθερία τους, κάτι το οποίο περίμεναν. Αργότερα, εκτελέστηκε στην ομώνυμη ταινία και εκτελέστηκε από τους Νταϊάνα Ρος, Μάικλ Τζάκσον, Νίψεϊ Ρούσελ και Τεντ Ρος (ως The Wiz Stars). Η εκδοχή της ταινίας κυκλοφόρησε ως single στην Ευρώπη και έφθασε έως τη 1η θέση στο Βέλγιο και στην Ολλανδία.

## Contents

Το single ήταν μια επεξεργασία του πρώτου μισού του τραγουδιού, το οποίο έχει διάρκεια 7:49 στο  σάουντρακ της ταινίας. Υποστηρίζεται στο δεύτερο ημίχρονο του τραγουδιού, το οποίο επισημαίνεται ως *Liberation Ballet - A Brand New Day*. Το *Liberation Ballet* είναι ενόργανο και η σύνθεση του αποτελεί από uptempo μουσική χορού σε μια ποικιλία υφών, με το καστ και τη χορωδία της ταινίας να τραγουδούν τη φράση *Can you feel the brand new day* κατά τη διάρκεια του τραγουδιού.

## Χρήση στη λαϊκή κουλτούρα

Το τραγούδι ακούστηκε στο επεισόδιο *Barely Legal* της σειράς *[[Family Guy]]*. Κατά το επεισόδιο, ο Δήμαρχος Άνταμ Γουέστ στέλνει ολόκληρο το Αστυνομικό Τμήμα του Κουαχόγκ, στην Καρτατζίνα της Κολομβίας, για να ψάξουν ένα φανταστικό χαρακτήρα από την ταινία *[[Κυνηγώντας το Πράσινο Διαμάντι]]*. Όταν άκουσαν τα νέα της υποχώρησης της αστυνομίας, οι Αφροαμερικανοί κάτοικοι του Κουαχόγκ πέταξαν τις καυκάσιες μεταμφιέσεις τους και άρχισαν να χορεύουν στους δρόμους κάτω από τους ρυθμούς *A Brand New Day*.

## Παραπομπές


κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον
Κατηγορία:Singles του 1978
Κατηγορία:Τραγούδια του 1975
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Πέτρος Νικολόπουλος

Ο **Πέτρος Νικολόπουλος** του Ευαγγέλου (1898-1986) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος και πολιτικός. Υπήρξε απόφοιτος της Ανωτέρας Σχολής Πολέμου, της αντίστοιχης Σχολής της Γαλλίας και επίτιμος Αρχηγός ΓΕΣ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1898 στη Χαλκίδα. Ακολούθησε τη στρατιωτική σταδιοδρομία φοιτώντας στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1920 ως ανθυπίλαρχος. Με την αποφοίτησή του έλαβε μέρος στη Μικρασιατική εκστρατεία όπου και τραυματίσθηκε στη μάχη του Αβγκίν. Το 1923 προήχθη   υπίλαρχος όπου και μετέβη στη Σχολή Σωμύρ της Γαλλίας για πληρέστερη εκπαίδευση. Στον Β' Π.Π. φέροντας τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη έλαβε μέρος ως διοικητής ομάδων αναγνώρισης και επιτελάρχης της ΧΧης Μεραρχίας. Στη διάρκεια της κατοχής παρέμεινε στην Ελλάδα όπου και εντάχθηκε στις αντιστασιακές "Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών".

Μετά την απελευθέρωση προήχθη συνταγματάρχης ιππικού/τεθωρακισμένων, και το 1948 προήχθη ταξίαρχος όπου και ανέλαβε διοικητής της 42ης ταξιαρχίας, και διαδοχικά της VII Μεραρχίας. Προαχθείς υποστράτηγος ανέλαβε διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού. Το 1953 μόλις συστάθηκε η ΚΥΠΕ (μετέπειτα ΚΥΠ και σήμερα ΕΥΠ) ανέλαβε πρώτος διοικητής. Τον Ιούλιο του 1956 ανέλαβε Α/ΓΕΣ απ΄ όπου και αποστρατεύτηκε δύο χρόνια μετά, στις 22 Σεπτεμβρίου 1958, ως αντιστράτηγος, λαμβάνοντας τον τίτλο του Επίτιμου Α/ΓΕΣ.

Μετά τις εκλογές που ακολούθησαν διορίστηκε από την Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή υφυπουργός Εσωτερικών στη Διεύθυνση Επιθεώρησης Νομαρχιών. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1963 όπου στις εκλογές του έτους εκείνου αναδείχθηκε νικητής η Ένωση Κέντρου. 

Ο Πέτρος  Νικολόπουλος υπήρξε ο μεγαλύτερος διώκτης των συνωμοτών του ΙΔΕΑ και του επιχειρούμενου τότε παρακράτους. Είχε παρασημοφορηθεί από τρεις Βασιλείς λαμβάνοντας πλήθος παρασήμων και μεταλλίων μεταξύ των οποίων τους Ταξιάρχες, τρεις φορές το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας αλλά και πολλά άλλα ξένα. Πέθανε στην Αθήνα το 1986.

## Πηγές
* "Who's Who 1979" σελ.471
* Δημ. Παραλίκας "Συνωμοσίες ΙΔΕΑ - ΑΣΠΙΔΑ" - Αθήνα 1982, σελ.52-72.

## Βιβλιογραφία

* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί των τεθωρακισμένων
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία
Κατηγορία:Μέλη των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών
Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Αμεινίας (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Αμεινίας** μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:

* Αμεινίας, πυθαγόρειος φιλόσοφος του 6ου π.Χ. αιώνα που υπήρξε δάσκαλος του Παρμενίδη
* Αμεινίας (μυθολογία), νέος της Ελληνικής μυθολογίας που είχε ερωτευτεί τον Νάρκισσο
* Αμεινίας ο Αθηναίος, ήρωας της ναυμαχίας της Σαλαμίνας από την Παλλήνη Αττικής
* Αμεινίας (πειρατής), που έζησε κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.
* Αμεινίας (πολιτικός), πολιτικός αντίπαλος του τυράννου Λαχάρη
* Αμεινίας ο Θηβαίος, αρχαίος Έλληνας επικός και σατυρικός ποιητής, που έζησε κατά την αλεξανδρινή εποχή
 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τζούμπα

Η **Τζούμπα** (, ) είναι η πρωτεύουσα του νεοσύστατου Νότιου Σουδάν. Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Λευκό Νείλο. Επιπλέον, είναι η πρωτεύουσα πόλη της Κεντρικής Εκουατόρια, της μικρότερης από τις δέκα πολιτείες του Νότιου Σουδάν.

## Πληθυσμός
Το 2005 ο πληθυσμός της Τζούμπα ήταν περίπου 163.442 κάτοικοι. Η 5η απογραφή που διεξήχθη τον Απρίλη/Μάη του 2008, όταν το Σουδάν ήταν μια ενιαία χώρα, αλλά τα αποτελέσματα αμφισβητήθηκαν από το Νότιο Σουδάν.

thumb|Sudan Juba bridge

Κατηγορία:Πόλεις του Νότιου Σουδάν
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Δίας LII

Ο **Δίας LII** είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Κριστιάν Βεϊγέ, με το τηλεσκόπιο 3,5 μέτρων, ονόματι Τηλεσκόπιο Γαλλίας-Καναδά-Χαβάης το 2010, ενώ η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε την 1 Ιουνίου του 2011.  Είναι ο δεύτερος δορυφόρος του Δία που ανακαλύφθηκε το έτος 2010. Πήρε το μόνιμο όνομά του το Μάρτιο του 2015. Είναι ο μικρότερος δορυφόρος του Ηλιακού συστήματος που έχει ανακαλυφθεί ως τώρα από τη Γη. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/2010 J 2**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Μάικλ Κίτον

Ο **Μάικλ Τζον Ντάγκλας** (*Michael John Douglas*, 5 Σεπτεμβρίου 1951), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **Μάικλ Κίτον**, είναι Αμερικανός ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1951 στην Κοραόπολις της Πενσυλβάνιας. Είναι το μικρότερο παιδί από επτά αδέλφια. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1975 και είναι γνωστός για ταινίες όπως: *Τρελές νύχτες στο... νεκροτομείο*, *Μίστερ μαμά*, *Τζόνι, ο επικίνδυνος* και *[[Ο Σκαθαροζούμης]]*, αλλά και το ρόλο του ως Μπάτμαν στις ταινίες ''Μπάτμαν'' και *[[Ο Μπάτμαν επιστρέφει]]* του σκηνοθέτη Τιμ Μπάρτον. Διατήρησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο και σε άλλες ταινίες όπως: *Το πρωτοσέλιδο*, *Jackie Brown*, *[[Ο Χιονάνθρωπος|Ο χιονάνθρωπος]]*, *Λευκός θόρυβος*, *[[Αυτοκίνητα (ταινία)|Αυτοκίνητα]]*, *Μπάτσοι από τον πάγκο*, *[[Toy Story 3]]* και *[[Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας]]*.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Καρολάιν Μακ Γουίλιαμς από το 1982 έως το 1990. Έχουν ένα γιο, τον Σον Μάξγουελ (γεν. 27 Μαΐου 1983). Είχε επίσης εξαετή σχέση με την ηθοποιό Κόρτνεϊ Κοξ, από 1989 έως το 1995.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο  

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Κωμωδία ή Μιούζικαλ)
Η Σκλάβα της Αγάπης

***Η σκλάβα της αγάπης***, γνωστό και ως ***Πείραμα στον κίνδυνο*** είναι ο τίτλος αμερικάνικης μελοδραματικής ταινίας του 1944 με πρωταγωνίστρια την Χέντι Λαμάρ. Ήταν υποψήφιο για το βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερης εσωτερικής διακόσμησης.

## Πλοκή
Το έργο διαδραματίζεται στις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1903, ο δόκτωρ Χάντινκτον Μπέιλι (Τζορτζ Μπρεντ) γνωρίζεται με μια ηλικιωμένη κυρία κατά την διάρκεια του ταξιδιού του με το τρένο. Προορισμός της γηραιάς κυρίας είναι ο αδερφός της ο Νικ και η νεαρή σύζυγός του, η Αλίντα. Ο Μπίλι συνεχίζει το ταξίδι του, και κατά την διαμονή του στην Νέα Υόρκη μαθαίνει ότι η κυρία που γνώρισε στο τρένο πέθανε απρόοπτα, ενώ κάνει την γνωριμία με το εν λόγω ζεύγος. Η συμπεριφορά του Νικ του φαίνεται ύποπτη, επειδή μεταχειρίζεται τη γυναίκα του με ιδιαίτερα ζηλότυπο τρόπο. Ο Μπέιλι ερωτεύεται την Αλίντα (Χέντι Λαμάρ) και αποφασίζει να την σώσει από τα χέρια του συζύγου της. Η σκηνή της πάλης που ακολουθεί, μέσα σε ένα ενυδρείο, με γυαλιά που σπάζουνε, νερά που παφλάζουν και ψάρια που σπαρταρούν είναι μια από τις πιο περίφημες σκηνές του Χόλυγουντ. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* ''Experiment Perilous'' Παρουσίαση του έργου από το Senses of Cinema.

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Ταινίες του 1944
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής RKO Pictures
Κατηγορία:Φιλμ νουάρ
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Μια Ατιμασμένη Γυναίκα

**Μια Ατιμασμένη Γυναίκα** (αγγλ. *Dishonored Lady*) είναι μελοδραματική ταινία του αμερικάνικου κινηματογράφου του 1947 με πρωταγωνίστρια την Χέντι Λαμάρ.

## Πλοκή
Η επιτυχημένη μαιτρ της μόδας Μαντλέν Ντόμιαν υποφέρει από αισθήματα κατωτερότητας και τάσεις αυτοκτονίας. Ο ψυχίατρος Δρ. Ντέιβιντ Κουζίν της σώζει την ζωή και της προσφέρει την βοήθειά του. Η Μαντλέν αλλάζει ζωή και γνωρίζει τον Δρ. Ρίτσαρντ Κάλεμπ, έναν ανερχόμενο επιστήμονα. Πέφτει όμως θύμα δικαστικής πλάνης και κατηγορείται για φόνο. Τελικά η δικαιοσύνη θα θριαμβεύσει. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*παρουσίαση του έργου στο archive.org
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Ταινίες του 1947
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Διεθνής αναγνώριση του Νότιου Σουδάν

Στις 9 Ιουλίου 2011, το Νότιο Σουδάν αποσπάστηκε από το Σουδάν και έγινε ανεξάρτητη χώρα.

## Διεθνής αναγνώριση του Νότιου Σουδάν
Το Σουδάν ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Νότιου Σουδάν, στις 8 Ιουλίου 2011. Περισσότερες από 25 χώρες είχαν αναγνωρίσει το Νότιο Σουδάν την ημέρα που ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο, στις 9 Ιουλίου 2011, ανάμεσα στις οποίες όλες οι χώρες που είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Αναφέρονται παρακάτω μερικά από τα πρώτα κράτη που αναγνώρισαν το Νότιο Σουδάν. Ο πλήρης αλλά συνοπτικός κατάλογος των χωρών που αναγνωρίζουν το Νότιο Σουδάν βρίσκεται στο κάτω μέρος της σελίδας.

;Κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών

;Μη μέλη των Ηνωμένων Εθνών

## Συνοπτικά
Οι 129 χώρες που έχουν αναγνωρίσει το Νότιο Σουδάν ως ανεξάρτητο κράτος είναι:

### Μέλη του ΟΗΕ

### Μη μέλη του ΟΗΕ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νότιο Σουδάν
Γρηγόριος Ευθυμίου

Ο **Γρηγόριος Ευθυμίου** ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Ροδολίβος Σερρών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γρηγόριος Ευθυμίου γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Ροδολίβος Σερρών. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη Βουλγαρική βία των κομιτατζήδων. Έδρασε στις περιοχές της Αμφίπολης, Σερρών, Δράμας, Φυλλλίδας και Παγγαίου, καθόλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Συνεργάστηκε σε κοινές επιχειρήσεις με τον οπλαρχηγό Δούκα Γαϊτατζή εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1917, εκτελέστηκε από τους Βούλγαρους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Ισαάκ Λε Σαπελιέ

Ο **Ισαάκ Λα Σαπελιέ** (γαλλ. *Isaac René Guy Le Chapelier*, 12 Ιουνίου 1754 – 22 Απριλίου 1794), επίσης γνωστός και ως **Ζαν Λε Σαπελιέ**, ήταν Γάλλος δικαστικός και πολιτικός, ο οποίος έζησε την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρενς της Βρετάννης, όπου ο πατέρας του έφερε το αξίωμα του *bâtonnier* της ένωσης των δικηγόρων, τίτλος που ισοδυναμούσε με εκείνο του προέδρου του δικηγορικού συλλόγου. Ο ίδιος ακολούθησε το δικηγορικό επάγγελμα και υπήρξε δεινός ρήτορας. 

Το 1789 εξελέγη αντιπρόσωπος στη Συνέλευση των Τάξεων για λογαριασμό της Τρίτης Τάξης στο διαμέρισμα
(*sénéchaussée*) της Ρεν. Υιοθέτησε ριζοσπαστικές απόψεις και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Λέσχης των Ιακωβίνων ή *Λέσχη της Μπρετόν*, με έντονη την επιρροή του στην Συμβατική Εθνοσυνέλευση. Στις 3 Αυγούστου 1789 εξελέγη πρόεδρος της συνέλευσης για βραχύβια θητεία 2 εβδομάδων. 

Προτού εγκαθιδρυθεί η συνταγματική μοναρχία στη Γαλλία το Σεπτέμβριο του 1791 ο Λε Σαπελιέ κατέθεσε προς ψήφιση στην εθνοσυνέλευση μία πρόταση που μεταξύ άλλων προέβλεπε την απαγόρευση των συνδικάτων και του δικαιώματος στην απεργία. Ο Λε Σαπελιέ και οι Ιακωβίνοι είχαν ερμηνεύσει τις απαιτήσεις των εργατών στο Παρίσι για υψηλότερες αμοιβές ως αντίθετες με τις αρχές της Επανάστασης. Τα νέα μέτρα τέθηκαν σε ισχύ στις 14 Ιουνίου 1791 και αργότερα έγινε λόγος για τον *Νόμο Λε Σαπελιέ*. Αποτέλεσμα του νόμου ήταν να απαγορευτούν οι εργατικές ενώσεις και τα συνδικάτα ως το 1864.

Κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας, ο Λε Σαπελιέ θεωρήθηκε ύποπτος για διασυνδέσεις με τους βασιλόφρονες Φεγιάν. Έτσι, μετανάστευσε προσωρινά στην Βρετανία μαζί με άλλους βασιλόφρονες. Επέστρεψε το 1794 σε μία απέλπιδη προσπάθεια να αποτρέψει την δήμευση της περιουσίας του. Συνελήφθη, κλείστηκε στη φυλακή και αποκεφαλίστηκε στην γκιλοτίνα την ίδια ημέρα με τον Γκιγιόμ-Κρετιέν ντε Λαμουανόν ντε Μαλζέρμπ (Guillaume-Chrétien de Lamoignon de Malesherbes).

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Lucien Jaume: «Le citoyen sans les corps intermédiaires: discours de Le Chapelier», in *[[Institut d'Etudes Politiques de Paris|Cahiers du Cevipof]]*, Nr. 39, Απρίλιος 2005, σσ. 30–40

Κατηγορία:Γάλλοι δικηγόροι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Γενικός δείκτης (χημεία)

**Γενικός δείκτης** ή δείκτης universal (αγγλ. universal indicator) ονομάζεται διάλυμα πολλών ουσιών το οποίο λαμβάνει διαφορετικά χρώματα ανάλογα με το pH του περιβάλλοντος, επιτρέποντας έτσι τον προσεγγιστικό προσδιορισμό του pH. Ο γενικός δείκτης αντί να αλλάζει χρώμα όταν εκτεθεί σε περιβάλλον εντός κάποιων ορίων ενεργής οξύτητας, όπως συμβαίνει με τους κοινούς δείκτες, αλλάζει χρώμα ή απόχρωση σε ολόκληρο το εύρος τιμών του pH, λαμβάνοντας χρώμα που επιτρέπει τον προσδιορισμό της (κατά προσέγγιση) τιμής του, όπως δείχνει ο πίνακας.

## Σύσταση
Η επί τοις εκατό κατά βάρος (% w/w) σύσταση του διαλύματος του γενικού δείκτη είναι η εξής:
*Ισοπροπυλική αλκοόλη 37
*Μεθυλική αλκοόλη 0,8
*Φαινολοφθαλεΐνη 0,03
*Κυανούν της βρωμοθυμόλης 0,03
*Κυανούν της θυμόλης 0,03
*Ερυθρό του μεθυλίου 0,02
*Νερό 62,1
Σήμερα κυκλοφορούν στο εμπόριο πολλές παραλλαγές της πιο πάνω σύστασης, κυρίως ως προς τις οργανικές αλκοόλες, καθώς κάθε κατασκευαστής προσπαθεί να επιτύχει το καλύτερο αποτέλεσμα. Υπάρχουν, επίσης, και λωρίδες χαρτιού (πεχαμετρικό χαρτί) εμποτισμένες με ανάλογο διάλυμα, ώστε να μην είναι αναγκαία η χρήση του δείκτη υπό μορφή διαλύματος. Η χρήση παρόμοιου χάρτου είναι πολύ λιγότερο επικίνδυνη σε σχέση με τη χρήση διαλύματος, αλλά δεν είναι πάντα εφικτή.

Το αρχικό έτοιμο προς χρήση διάλυμα είναι διαφανές και άχρωμο. Χημικά είναι σταθερό, αλλά πολύ εύφλεκτο. Το σημείο βρασμού του είναι περίπου 79ο C (με διαλύτη αιθανόλη αντί μεθανόλης). 

## Προφυλάξεις
Το διάλυμα είναι ερεθιστικό για τα μάτια, γι' αυτό επιβάλλεται η χρήση ειδικών γυαλιών στο εργαστήριο. Αν έλθει σε επαφή με το δέρμα χρειάζεται άμεσο πλύσιμο με νερό και σαπούνι. Είναι επίσης ερεθιστικοί οι ατμοί του, σε περίπτωση εισπνοής τους. Σε περίπτωση κατάποσης απαιτείται η άμεση κλήση ιατρού.

Χρησιμοποιημένο διάλυμα μπορεί να απορρίπτεται στην κοινή αποχέτευση υπό την προϋπόθεση ότι η απορριπτόμενη ποσότητα δεν είναι μεγάλη. Το διάλυμα διατηρείται σε καλά κλεισμένες γυάλινες φιάλες ή φιαλίδια, σε καλά αεριζόμενους χώρους ώστε να μη συσσωρεύονται τυχόν ατμοί του και πάντα μακριά από φλόγα ή πηγές θερμότητας για να αποφευχθεί κίνδυνος πυρκαγιάς.

Αν παρά τις προφυλάξεις το διάλυμα έλθει σε επαφή με τα μάτια, χρειάζεται πλύσιμο με άφθονο νερό τουλάχιστον επί 15 λεπτά, χωρίς να χρησιμοποιηθούν αλοιφές ή κολλύρια και χωρίς να κλείνουν τα βλέφαρα. Μετά την πλύση είναι απαραίτητη η επίσκεψη σε οφθαλμίατρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χημικές ενώσεις
Κατηγορία:Αναλυτική χημεία
Κατηγορία:Δείκτες PH
Γουχάν

Η **Γουχάν** (αναφέρεται και ως **Ουχάν**) (απλοποιημένα Κινέζικα: 武汉, παραδοσιακά κινέζικα: 武汉, χάνγιου πινγίν: *Wǔhàn*, ) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Χουμπέι και είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην Κεντρική Κίνα. Βρίσκεται στα ανατολικά της κοιλάδας Τσιανγκχάν, στις όχθες των ποταμών Γιανγκτσέ και Χαν. Η Ουχάν είναι γνωστή ως *λεωφόρος που οδηγεί τις εννέα επαρχίες* και είναι σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος, με δεκάδες δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και σιδηροδρόμων. Αναγνωρίζεται ως το πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό, εκπαιδευτικό και συγκοινωνιακό κέντρο της κεντρικής Κίνας.

Η πόλη έχει πληθυσμό 9.785.392 ατόμων (σύμφωνα με την απογραφή του 2010), με 6.177.000 από τους κατοίκους να μένουν στην αστική περιοχή.

## Ιστορία
Η περιοχή ιδρύθηκε πριν πάνω από 3.000 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Χαν, έγινε αρκετά πολυσύχναστο λιμάνι. Το 1911, οπαδοί του Σουν Γιατ-Σεν ξεκίνησαν την εξέγερση της Ουχάν που οδήγησε στην κατάρρευση της δυναστείας Τσιν και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Κίνας. Η Ουχάν ήταν η έδρα του Εθνικιστικού Κόμματος (Κουομιντάνγκ), η οποία μεταφέρθηκε εκεί από την Καντώνα το 1926. Στην Ουχάν κυριαρχούσε η αριστερή πτέρυγα του Κόμματος, με επικεφαλής τον Ουάνγκ Τσινγκουέι, σε αντίθεση με τον Τσιανγκ Κάι Σεκ, ο οποίος όμως κατάφερε να γίνει ο βασικός ηγέτης της Κουομιντάνγκ.

Τον Νοέμβριο του 2019, η Ουχάν έγινε παγκοσμίως γνωστή ως το σημείο από το οποίο ξεκίνησε η επιδημία κορονοϊού 2019-2022, μια ασθένεια που μοιάζει με το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο. Ο ιός που ευθύνεται για αυτή την πανδημία είναι γνωστός και ως κορονοϊός της Ουχάν, επειδή η ασθένεια προήλθε από μια αγορά θαλασσινών και κρεατικών της πόλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Πρισματοειδής σφραγιδόλιθος με κένταυρο

Ο **πρισματοειδής σφραγιδόλιθος με κένταυρο** είναι μια από τις αρχαιότερες απεικονίσεις Κενταύρων γενικά και ιδιαίτερα στον Ελλαδικό χώρο. 
## Ιστορία του ευρήματος
Βρέθηκε στην Κρήτη και φυλάγεται στα αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Δημοσιεύτηκε από τον Έβανς στο *Scripta Minoan* το 1894. 
## Περιγραφή
Παρουσιάζει έναν κένταυρο προς τα δεξιά. Έχει το ένα χέρι μπροστά, και το άλλο τεντωμένο προς τα πίσω. Μπροστά από τον κένταυρο βρίσκεται ένα άλλο, αδιευκρίνιστο αντικείμενο. Ο σφραγιδόλιθος χρονολογείται σύμφωνα με τον Έβανς μεταξύ της Πρωτομινωικής εποχής (ΠΜ ΙΙ και ΙΙΙ), έως και στις αρχές της Μεσομινωικής (ΜΜ) εποχής. Η προέλευσή του είναι πιθανώς από Κρητικό εργαστήριο που διατηρούσε σχέσεις με την ανατολή, ή από εργαστήριο που βρίσκονταν υπό την επιρροή των Χετταίων. 
## Πηγές
* Paul Victor Christopher Baur: Centaurs in ancient art, the archaic period, Berlin, 1912

Κατηγορία:Σφραγιδόλιθοι
Κατηγορία:Μινωική τέχνη
Κατηγορία:Κένταυροι
Κατηγορία:Εκθέματα στο Νησί των Μουσείων, Βερολίνο
Ναγός Χίου

Ο **Ναγός** είναι μικρός παραλιακός οικισμός της βόρειας Χίου, στη βόρεια-βορειοανατολική ακτή του νησιού, σε οδική απόσταση 30 περίπου χιλιομέτρων βορειοδυτικά από την πόλη της Χίου. Με το πρόγραμμα «Καποδίστριας» ήταν ένας από τους οικισμούς του δημοτικού διαμερίσματος Καρδαμύλων του Δήμου Καρδαμύλων του Νομού Χίου. Σήμερα υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Χίου. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 20 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κοντινότερα χωριά είναι ο μικρός οικισμός Γιόσωνας προς τα βορειοδυτικά και το Μάρμαρο (η παραλιακή συνιστώσα των Καρδαμύλων) προς τα νοτιοανατολικά. Ουσιαστικά ο Ναγός ήταν ένας από τους αρκετούς *αυλώνες* των Καρδαμύλων.

## Πληθυσμός
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του Ναγού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα. Η αύξηση του πληθυσμού σηματοδοτεί την ανάπτυξη του οικισμού ως θερέτρου.

Ο ταχυδρομικός κώδικας του Ναγού είναι 823 00.

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Ναγος
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ρούπερτ Μέρντοχ

Ο **Κιθ Ρούπερτ Μέρντοκ**, (αγγλικά: *Keith Rupert Murdoch*, 11 Μαρτίου 1931), είναι Αυστραλοαμερικανός μεγιστάνας των ΜΜΕ, ιδιοκτήτης της Fox Corporation, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της News Corp., καθώς και ιδιοκτήτης εκατοντάδων εκδοτικών εταιρειών και εφημερίδων.

Ο Μέρντοκ έχει στην ιδιοκτησία του μια πραγματική αυτοκρατορία παγκοσμίως, που συμπεριλαμβάνει πολυάριθμους ιστοτόπους - *[[IGN Entertainment]]*, *[[AskMen]]*, *[[Rotten Tomatoes]]* -, μεγάλο αριθμό εφημερίδων, όπως η *[[New York Post]]* στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι *[[The Times]]* στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης δραστηριοποιείται στο χώρο της τηλεόρασης, κατέχοντας ανάμεσα σε άλλα το δίκτυο *[[Fox News]]*.

Ο Μέρντοκ συμπεριλήφθη τρεις φορές στην ετήσια λίστα του περιοδικού ''Time'' με τα 100 πρόσωπα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως. Το 2016, *το Forbes* κατέταξε τον «Ρούπερτ Μέρντοκ και οικογένεια» ως το 35ο πιο ισχυρό άτομο στον κόσμο.

Κατέχοντας ένα δίκτυο επιχειρήσεων, σύμφωνα με τη λίστα του *Forbes* με τους Πλουσιότερους Ανθρώπους στον Κόσμο, με ημερομηνία 8 Μαρτίου 2024, ο Μέρντοκ και η οικογένειά του κατατάχθηκαν στο #100 με καθαρή περιουσία 19,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συλλογή σχετικών άρθρων στο περιοδικό *The Economist*.
* Συλλογή σχετικών άρθρων στην εφημερίδα *The Guardian*.
* Συλλογή σχετικών άρθρων στην εφημερίδα *The New York Times*.

Κατηγορία:Αυστραλοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Χρυσό έκτυπο έλασμα (πομπή κενταύρων με ιππικό και πεζικό)

Το **χρυσό έκτυπο έλασμα με πομπή κενταύρων, ιππέων και πεζικού** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Κόρινθο που φυλάγεται στα αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Δημοσιεύτηκε από τον Φουρτβέγκλερ στην *Αρχαιολογική Εφημερίδα* (*Archäologische Zeitung*) το 1884. Η πομπή που έχει την μορφή ζωφόρου σε δύο επίπεδα, προχωράει από δεξιά προς τα αριστερά, αντίθετα με την συνηθισμένη διεύθυνση στην πρώιμη ελληνική τέχνη. Τρεις κένταυροι με ανθρώπινα πόδια κρατούν μικρά κλαδιά στα χέρια και ηγούνται της πρώτης ζωφόρου. Ο δεύτερος φέρει μεγάλο κλαδί γύρω από τους ώμους του, το οποίο συναντούμε αργότερα και στην ερυθρόμορφη τέχνη. Ακολουθούν δύο ιππείς, από τους οποίους ο πρώτος φοράει κράνος. Μετά έρχονται δύο κένταυροι με αλογίσια πόδια και οπλές. Κρατούν και αυτοί κλαδιά. Πιο πίσω έρχεται μεγάλη πομπή πεζών, ενώ ο αρχηγός τους κρατάει δόρυ και ο πέμπτος κρατάει ασπίδα και τόξο. Ακολουθεί ένα ζώο με κέρατα, ίσως με προορισμό την θυσία επάνω στο βωμό. Μερικοί από τους ιππείς παριστάνονται δίπλα στο άλογό τους, ενώ ετοιμάζονται να πάρουν μέρος στην πομπή. 

Το χάλκινο έλασμα χρονολογείται πριν τον 8ο αιώνα π.Χ. και είναι έργο αττικού ή κορινθιακού εργαστηρίου με ανατολική επιρροή. Χρησίμευσε ίσως ως διάδημα της κεφαλής κάποιου νεκρού, ενώ οι κένταυροι έχουν χθόνιο συμβολικό χαρακτήρα. 

## Πηγές
* Paul Victor Christopher Baur: Centaurs in ancient art, the archaic period, Berlin, 1912
* Α. Φουρτβέγκλερ: Archaischer Goldschmuck. Αρχαιολογική Εφημερίδα (1843), Γερμανικό αρχαιολογικό Ινστιτούτο

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Τέχνεργα
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη
Κατηγορία:Αρχαία Κόρινθος
Κατηγορία:Κένταυροι
Κατηγορία:Εκθέματα στο Νησί των Μουσείων, Βερολίνο
Ομοιοθεσία

**Ομοιοθεσία** είναι ο γεωμετρικός μετασχηματισμός στον οποίον υπάρχει ένα χαρακτηριστικό σημείο που λέγεται **κέντρο της ομοιοθεσίας** και ένας χαρακτηριστικός πραγματικός αριθμός που λέγεται **λόγος της ομοιοθεσίας**. Κάθε διάνυσμα που ορίζεται με αρχή το κέντρο και πέρας ένα τελικό σημείο ισούται με το βαθμωτό γινόμενο του λόγου με το διάνυσμα με αρχή το κέντρο και πέρας το αντίστοιχο αρχικό σημείο. Πρακτικά η ομοιοθεσία είναι μεγέθυνση με ακίνητο το κέντρο αν ο λόγος είναι μεγαλύτερος του ένα, σμίκρυνση αν ο λόγος είναι θετικός μικρότερος του 1. Αν ο λόγος είναι αρνητικός, τότε το αποτέλεσμα είναι περιστροφή 180° γύρω από το κέντρο, και έπειτα μεγέθυνση ή σμίκρυνση όπως παραπάνω.

## Ιδιότητες

Η ομοιοθεσία είναι αντιστρεπτή (αν ο λόγος είναι μηδέν), ενώ ο αντίστροφος μετασχηματισμός είναι ομοιοθεσία ίδιου κέντρου και αντίστροφου λόγου. Η ομοιοθεσία διατηρεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των σχημάτων, όπως το είδος τους, την ομοιότητα, την παραλληλία, και τις γωνίες. Η σύνθεση δύο ομοιοθεσιών των οποίων οι λόγοι δεν είναι αντίστροφοι είναι ομοιοθεσία με λόγο το γινόμενο των λόγων τους, ενώ το κέντρο μπορεί να βρεθεί με ένα σύστημα αναφοράς, το διάνυσμα θέσης του ισούται με το διάνυσμα θέσης της πρώτης ομοιοθεσίας συν το γινόμενο του διανύσματος θέσης της δεύτερης επί το κλάσμα με αριθμητή το ένα πλην το λόγο της δεύτερης ομοιοθεσίας διά το ένα πλην το γινόμενο των λόγων των δύο ομοιοθεσιών.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γεωμετρία
Μάρκος Ν. Δραγούμης

Ο **Μάρκος Δραγούμης** (1926 - 2 Ιουλίου 2011) ήταν Έλληνας αρθρογράφος και συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν μέλος της οικογένειας Δραγούμη και ήταν γιος του Νικολάου Δραγούμη και της Αμαρυλλίδος Ζάννου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την Οικογένεια Δραγούμη και ήταν απόγονος του Μάρκου Δραγούμη ενώ από την πλευρά της μητέρας του απο την επιχειρηματική οικογένεια Ζάννου και ήταν εγγονός του Κλεάνθη Ζάννου, επιχειρηματία. Σπούδασε ιατρική και αναμείχθηκε με το αριστερό κίνημα της εποχής με αποτέλεσμα να εξοριστεί δύο χρόνια στον Αϊ Στράτη. Το 1957 έθεσε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του 1957 με την ΕΔΑ, με την οποία και εξελέγη. Παραιτήθηκε όμως υπέρ του Σταμάτη Μερκούρη προκειμένου να σταματήσει η δίωξη του τελευταίου. Τη δεκαετία του 1960 έλαβε μέρος στο κίνημα ειρήνης.

Το 1966 εγκαταστάθηκε στην Αγγλία για να εκπονήσει την διατριβή του, την οποία όμως διέκοψε για να αφιερωθεί στον αντιδικτατορικό αγώνα. Από το 1970 στρέφεται οριστικά προς τον φιλελευθερισμό ασκώντας παράλληλη κριτική προς τον σοσιαλισμό. Μετά την πτώση της Χούντας ανέλαβε υπεύθυνος τύπου στις ελληνικές πρεσβείες του Λονδίνου, της Βαρσοβίας κ.α. καθώς και διευθυντής της ελληνικής μεταφραστικής υπηρεσίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Λουξεμβούργο.

Αρθρογραφούσε τακτικά στις εφημερίδες «Αυγή», «Athens Daily News» και «Δημοκρατική Αλλαγή», υπήρξε συνεργάτης του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», μετάφρασε διάφορα έργα ενώ μελέτες του είχαν δημοσιευθεί σε περιοδικά ιστορικό-πολιτικού περιεχομένου. Συνέγραψε αρκετά βιβλία μεταξύ των οποίων και το έργο «*Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό*» (1991), το οποίο κατόπιν αποφάσεώς του διέπεται από άδεια Creative Commons.

Απεβίωσε στις 2 Ιουλίου 2011 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Το όνομά του φέρει τιμητικά το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών-Μάρκος Δραγούμης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Μαρκος
Μοσχοκαρυά Φθιώτιδος

Η **Μοσχοκαρυά** είναι ορεινό χωριό του Νομού Φθιώτιδας, κτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μοσχοκαρυά βρίσκεται στο βουνό της Όθρυος, βορειοδυτικά της Λαμίας, και σε απόσταση 27 χλμ. από αυτήν, στο παλιό πέρασμα (δερβένι) της Φθιώτιδας προς Δομοκό και Θεσσαλία. Έχει μεσημβρινό προσανατολισμό, ξηρό κλίμα και θέα στην κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού και στο βουνό της Οίτης. Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος, από τον οποίο προήλθε το όνομα του ομώνυμου πολιτιστικού συλλόγου.

Λόγω της εγγύτητας του οικισμού με την οριογραμμή της ελεύθερης Ελλάδας του 1895, υπήρχαν «καζάρμες», δηλαδή  κτιριακό συγκρότημα κοιτώνων, αποθηκευτικών χώρων, υδατοδεξαμενή κ.λ.π. οι οποίες, με τη μετατόπιση των συνόρων στην Ελασσόνα, καταστράφηκαν. Πλέον σώζεται μόνο η υδατοδεξαμενή. Καταλαμβάνει ίσως τη μεγαλύτερη έκταση από τα χωριά της περιοχής. Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αριθμούσε 200 οικογένειες που ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Πολλοί από τους κατοίκους του χωριού έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών και είχαν μεγάλη και καθοριστική συμμετοχή στα σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκαν στη σιδηροδρομική γραμμή της περιοχής.

## Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν **Δερβέν Καρυά**, μέχρι το 1927 που μετονομάστηκε σε *Μοσχοκαρυά*. Με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης απετέλεσε την **Τοπική Κοινότητα Μοσχοκαρυάς** και υπήχθη στη Δημοτική Ενότητα Λειανοκλαδίου του Δήμου Λαμιέων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 215 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές

* Τοπική Κοινότητα Μοσχοκαρυάς  από τον ιστότοπο του Δήμου Λαμιέων
* Δερβεν Καρυα- Αγωνιστες από τον ιστότοπο https://www.lavanitsa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Μάρκος Φ. Δραγούμης

Ο **Μάρκος Φ. Δραγούμης** (Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 1934 - 19 Ιανουαρίου 2023) ήταν Έλληνας μουσικολόγος και βυζαντινολόγος.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934 και ήταν γιος του Φίλιππου Δραγούμη, βουλευτή και υπουργού, και της Ελένης Βαλαωρίτη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την παλιά οικογένεια Δραγούμη και ήταν εγγονός του πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και ανιψιός του Ίωνα Δραγούμη. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Ιωάννη Βαλαωρίτη, διοικητή της Εθνικής Τράπεζας και δισέγγονος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Σπούδασε πιάνο, ανώτερα θεωρητικά και βυζαντινή μουσική και στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη μουσικολογία με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε στο Κολλέγιο Αθηνών (1964-1988) ως δάσκαλος μουσικής καθώς και στο Ωδείο Αθηνών (1970-2003) ως δάσκαλος ιστορίας της μουσικής. Ήταν υπεύθυνος του Μουσικού Λαογραφικού Αρχείου του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών καθώς και μέλος της Διεθνούς Μουσικολογικής Εταιρείας. Δημοσίευσε πλήθος μελετών, άρθρων, βιβλίων και δίσκων. Το 1991 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στην μουσική ενώ το 2008 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ήταν παντρεμένος με την Βιλελμίνη Αλεξάνδρα Χρήστου και είχε τέσσερα παιδιά, τη Ναταλία Δραγούμη, ηθοποιό, και τον Φίλιππο Δραγούμη, δημοτικό σύμβουλο Αθήνας και πρώην μέλος της εκτελεστικής επιτροπής των Οικολόγων Πράσινων, την Ελένη Δραγούμη, εικαστικό καλλιτέχνιδα, και τη Δανάη Δραγούμη, συντηρήτρια έργων τέχνης και ζωγράφο βυζαντινών εικόνων.

Απεβίωσε στις 19 Ιανουαρίου 2023 σε ηλικία 89 ετών.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Μαρκος
Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Νίκος Τσουμάνης

Ο **Νίκος Τσουμάνης** (Γαρδίκι Σουλίου, 8 Ιουνίου 1990 – Καλαμαριά, 5 Οκτωβρίου 2021) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Τσουμάνης ξεκίνησε από τις ακαδημίες της γενέτειράς του, (Μανδροτοπος Γαρδικιού) και η πρώτη του  ομάδα ήταν η Δόξα Γαρδικίου (Β' Τοπικό).Από κει μεταπήδησε σε ηλικά στα 16 ετών στον Αχέροντα Καναλακίου (Δ' Εθνική) και μετέπειτα στην Α' Εθνική και την Ξάνθη. Αγωνίστηκε στον Μακεδονικό στην Γ κατηγορία για ένα χρόνο μέχρι το 2010. Την χρονιά 2008-2009 αγωνίστηκε κυρίως στο πρωτάθλημα Νέων, ενώ έπαιξε και σε δύο παιχνίδια της Superleague. Υπήρξε δυο φορές διεθνής (2011) με την Εθνική Ελπίδων.

Το καλοκαίρι του 2012 μετακινήθηκε στην Α.Ο. Κέρκυρα. Τον Ιούλιο του 2013 μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης και έναν χρόνο αργότερα στον Πανθρακικό. Τον Σεπτέμβριο του 2015 επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη για να αγωνιστεί και πάλι με τον Άρη.

## Εθνική Ομάδα
Ο Τσουμάνης ήταν μέλος της εθνικής ομάδας Νέων 

## Θάνατος
Ο Νίκος Τσουμάνης βρέθηκε νεκρός τις πρώτες πρωινές ώρες της 5ης Οκτωβρίου 2021 από την αστυνομία στη Μαρίνα της Νέας Κρήνης στην Καλαμαριά, μέσα στο αυτοκίνητο του. Ο θάνατος του φαίνεται να προήλθε από πνιγμό.

## Πηγές
* onsports.gr Εθνική ομάδα
* Σκόντα Ξάνθη επίσημη σελίδα Στατιστικά παίκτη
* novasports.gr Εθνική ομάδα
* gianninasports.gr Μεταγραφή
* metrosport.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μακεδονικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Μανώλης Μπέρτος

Ο **Μανώλης Μπέρτος** (Ξάνθη, 13 Μαΐου 1989) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως ακραίος αμυντικός στην Α.Ο Πυλίου.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Μανώλης Μπέρτος ξεκίνησε από της ακαδημίες της Ξάνθης και το 2007 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου. Έπειτα από οκτώ χρόνια παρουσίας στην ακριτική ομάδα, το καλοκαίρι του 2015 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, παρέμεινε όμως στην Ξάνθη ως δανεικός για έναν ακόμη χρόνο.

Το καλοκαίρι του 2016 αποχώρησε ως ελεύθερος και εντάχθηκε στον Αστέρα Τρίπολης.

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΛ.
Τον Νοέμβριο του 2022, ο Μπέρτος υπέγραψε με την Α.Ο Πυλίου που αγωνίζεται στην Γ εθνική. 

### Στις εθνικές ομάδες
Ο Μανώλης Μπέρτος υπήρξε μέλος της εθνικής Νέων, όντας στην επιλογή της ομάδας των Μεσογειακών αγώνων στην Ιταλία (Πεσκάρα, 25/6-5/7/2009).

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ο Μανώλης Μπέρτος στο soccerway
* Η καριέρα του Μανώλη Μπέρτου στο onsports.gr

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές (2008)

Στις πρόωρες **γενικές εκλογές στον Καναδά** που διεξήχθησαν στις 14 Οκτωβρίου του 2008 το Συντηρητικό Κόμμα του Στήβεν Χάρπερ κέρδισε νίκη με 37% των ψήφων και 144 έδρες, επί συνόλου 308 στη Βουλή. Δεν κατάφερε όμως να εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Οι Φιλελεύθεροι κατέλαβαν 74 έδρες, ενώ το αυτονομιστικό Μπλοκ έφτασε τις 50 περίπου έδρες και οι Πράσινοι δεν εξέλεξαν κανέναν βουλευτή. Η συμμετοχή ήταν η μικρότερη στην ιστορία της Συνομοσπονδίας και ήταν της τάξης του 58,3% έναντι 64,7% το 2006, οπότε και είχαν διεξαχθεί οι προηγούμενες εκλογές. Στις 4 Δεκεμβρίου του 2008 ανεστάλη η λειτουργία του κοινοβουλίου μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου προκειμένου να μην κατατεθεί η πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης που πρότεινε η αντιπολίτευση. Την αναστολή ζήτησε και έλαβε από τη γενική κυβερνήτη Μικαέλ Ζαν ο πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ, φοβούμενος για κατάρρευση της κυβέρνησής του.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Επιπλέον πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

### Προβλέψεις
* DemocraticSPACE Seat Projections
* Election Prediction Project
* Trendlines Research  Daily chart tracking of average of 11 Riding Projection models
* Paulitics 2008 Election Seat Projection

2008 ομοσπ
Κατηγορία:Εκλογές του 2008