open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντιδιανοουμενισμός

[μικρογραφία|Ο αντιδιανοουμενισμός προβάλλει αντίθεση ανάμεσα στον μελετητή με τον πυγμάχο. Η σύγκριση συνοψίζει την λαϊκιστική άποψη ότι η ανάγνωση και η μελέτη είναι αντίθετες με τον αθλητισμό. Σημειώστε τα δυσανάλογα κεφάλια και σώματα, με το μέγεθος του κεφαλιού να αντιπροσωπεύει την νοητική ικανότητα και το μέγεθος του σώματος τη σωματική ικανότητα. ([Τόμας Ναστ)]]
**Αντιδιανοουμενισμός** ονομάζεται η εχθρότητα και δυσπιστία απέναντι στη διάνοια, τους διανοούμενους, και την νοησιαρχία, συχνά εκδηλωνόμενη ως υποτίμηση της εκπαίδευση, της παιδείας, και της φιλοσοφίας, καθώς και ως απόρριψη της τέχνης, της λογοτεχνίας, της ιστορίας και της επιστήμης ως μη πρακτικές, πολιτικά υποκινούμενες, ή ακόμη και αξιοκαταφρόνητες ανθρώπινες επιδιώξεις. Οι αντιδιανοούμενοι μπορεί να παρουσιάζονται και να γίνονται αντιληπτοί ως υποστηρικτές του κοινού λαού—λαϊκιστές κατά του πολιτικού και ακαδημαϊκού ελιτισμού—και τείνουν να βλέπουν τους μορφωμένους ανθρώπους ως μια προνομιούχα κοινωνική τάξη που κυριαρχεί στον πολιτικό διάλογο και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ παράλληλα είναι αποκομμένη από τις ανησυχίες των απλών ανθρώπων.

Ολοκληρωτικά καθεστώτα έχουν, στο παρελθόν, χειραγωγήσει και εφαρμόσει τον αντιδιανοουμενισμό για να καταστείλουν την πολιτική αντιγνωμία. Κατά τον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και την επακόλουθη δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο, η αντιδραστική καταστολή της Λευκής Τρομοκρατίας ήταν αξιοσημείωτα αντιδιανοουμενιστική, με τους περισσότερους από τους 200,000 πολίτες που σκοτώθηκαν όντας κομμάτι της Ισπανικής ιντελιγκέντσια, δηλαδή των πολιτικά ενεργών δασκάλων, ακαδημαϊκών, καλλιτεχνών και συγγραφέων της καθαιρεμένης Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας. Κατά την Γενοκτονία της Καμπότζης, το ολοκληρωτικό καθεστώς της Καμπότζης υπό την ηγεσία του Πολ Ποτ οριακά εξολόθρευσε ολόκληρο το μορφωμένο του πληθυσμό. Κατά την πρώτη και δεύτερη προεδρία του Τραμπ, οι ψεύτικες ειδήσεις και τα «εναλλακτικά γεγονότα» έγιναν κεντρικά στον πολιτικό διάλογο των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Δείτε επίσης

* Θεωρία συνωμοσίας
* Φιλισταϊσμός
* Λαϊκισμός 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνικές θεωρίες
Αρχιμανδρίτης Κυπριανός

Ο **Αρχιμανδρίτης Κυπριανός** (1735 - 1803) ήταν κληρικός, ιστορικός, ποιητής και εκδοτικός συντάκτης. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ελληνοκύπριους κληρικούς του 18ου αιώνα.

## Οικογένεια
Ο πατέρας του, Χριστόδουλος, καταγόταν από την Επισκοπή Λεμεσού. Πολλοί κληρικοί ήταν εξάδελφοί του.

## Έργα
* Αρχιμανδρίτης Κυπριανός (1788). *[https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/9/7/6/metadata-155-0000109.tkl Ἱστορία Χρονολογικὴ τῆς Νήσου Κύπρου].* Ενετίησιν: παρά Νικολάω Γλυκεί.
* Αρχιμανδρίτης Κυπριανός (1902). *.* Εν Λευκωσία. Ανάτυπο.

Κατηγορία:Κύπριοι ιστορικοί
Κατηγορία:Οθωμανική περίοδος στην Κύπρο
Γιάννης Παπαδόπουλος (σκακιστής)

Ο **Γιάννης Παπαδόπουλος** (γεν. 12 Απριλίου 1988, Πάτρα) είναι Έλληνας σκακιστής, κάτοχος του τίτλου **γκρανμέτρ** (Grandmaster - GM), ο οποίος του απονεμήθηκε από τη Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία (FIDE) το 2009. Έχει υπάρξει πρωταθλητής Ελλάδας και έχει εκπροσωπήσει την εθνική ομάδα σε διεθνείς διοργανώσεις.

## Αγωνιστική πορεία
Το 2007, χωρίς ακόμη να κατέχει διεθνή τίτλο, κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σκακιού Ανδρών που διεξήχθη στην Ηγουμενίτσα, σημειώνοντας 7,5 βαθμούς σε 9 αγώνες. Την ίδια χρονιά, αναδείχθηκε επίσης πρωταθλητής Ελλάδας στην κατηγορία κάτω των 20 ετών (U20). Ως αναγνώριση των επιδόσεών του, απέκτησε τον τίτλο του Διεθνούς Μαιτρ (IM) από τη FIDE.

Το 2008 συμμετείχε με την ελληνική αποστολή στην 38η Σκακιστική Ολυμπιάδα που διεξήχθη στη Δρέσδη της Γερμανίας, αγωνιζόμενος στην πρώτη σκακιέρα της εθνικής ομάδας.

Το 2009 του απονεμήθηκε ο τίτλος του γκρανμέτρ, έχοντας συγκεντρώσει τις απαραίτητες νόρμες και ξεπεράσει το όριο αξιολόγησης των 2500 μονάδων ΕΛΟ. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη αξιολόγηση στην καριέρα του είναι 2490 μονάδες ΕΛΟ τον Ιούλιο του 2008 .

## Συλλογική συμμετοχή
Ο Παπαδόπουλος έχει αγωνιστεί για τον ελληνικό σκακιστικό σύλλογο Κεραυνός Ωραιοκάστρου. Το 2012, αγωνίστηκε στην πρώτη σκακιέρα κατά τη διάρκεια των προκριματικών του πρωταθλήματος Α’ Εθνικής, συμβάλλοντας στην πρόκριση της ομάδας στην τελική φάση. Στο τελικό πρωτάθλημα Α’ Εθνικής 2012, σημείωσε 2,5/7 πόντους με επίδοση αξιολόγησης (performance rating) 2411. Η ομάδα κατέλαβε την 5η θέση σε σύνολο 32 συλλόγων .

## Αξιολόγηση και στυλ
Η επίσημη αξιολόγησή του από τη FIDE παραμένει ενεργή και μπορεί να εντοπιστεί μέσω του προφίλ του στην ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Έλληνες Γκραντ Μετρ
Λειριόμυζα

Η **λειριόμυζα** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Liriomyza*) είναι γένος δίπτερων εντόμων, που ανήκει στην οικογένεια αγρομυζίδες. Σήμερα είναι γνωστά τουλάχιστον 412 είδη λειριόμυζας.

## Παραπομπές


Λειριομυζα
Μετωπόμυζα

Η **μετωπόμυζα** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Metopomyza*) είναι γένος δίπτερων εντόμων, που ανήκει στην οικογένεια αγρομυζίδες.

## Είδη
Σήμερα (τελευταία ενημέρωση το 2024) είναι γνωστά 23 είδη μετωπόμυζας, που παρατίθενται ακολούθως με τον επιστήμονα που τα όρισε-περιέγραψε πρώτος και το αντίστοιχο έτος:

* *Metopomyza adretana*, Boucher & Wheeler, 2001
* *Metopomyza antiqua*, Zlobin, 1983
* *Metopomyza beckeri* (Strobl, 1909)
* *Metopomyza danielssoni*, Zlobin, 1995
* *Metopomyza flavipes*, Spencer, 1969
* *Metopomyza flavonotata* (Haliday, 1833)
* *Metopomyza flavoscutellaris* (Fallén, 1823)
* *Metopomyza griffithsi*, Sehgal, 1971
* *Metopomyza henshawi*, Zlobin, 2002
* *Metopomyza interfrontalis* (Melander, 1913)
* *Metopomyza junci*, Tschirnhaus, 1981
* *Metopomyza knutsoni*, Zlobin, 1995
* *Metopomyza laeta*, Sasakawa, 1955
* *Metopomyza levis*, Zlobin, 1995
* *Metopomyza nepalensis*, Sasakawa, 1996
* *Metopomyza nigrina*, Zlobin, 1995
* *Metopomyza nigriorbita* (Hendel, 1931)
* *Metopomyza nigripes*, Spencer, 1981
* *Metopomyza nigrohumeralis* (Hendel, 1931)
* *Metopomyza ornata* (Meigen, 1830)
* *Metopomyza taipingensis*, Shiao & Wu, 1997
* *Metopomyza xanthaspioides* (Frey, 1946)
* *Metopomyza xanthaspis*, (Loew, 1858)

## Παραπομπές


Μετωπομυζα
Αγρόμυζα

Η **αγρόμυζα** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Agromyza*) είναι γένος δίπτερων εντόμων, που ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια αγρομυζίδες. Οι ενήλικες αγρόμυζες αναγνωρίζονται από την ύπαρξη ηχοπαραγωγών (δια της τριβής) θυλάκων στη ράχη, τόσο στα αρσενικά όσο και στα θηλυκά. Επίσης, άλλο ένα διακριτικό γνώρισμα είναι ότι οι αλτήρες έχουν λευκό ή κίτρινο χρώμα στα περισσότερα είδη. Οι προνύμφες των εντόμων αυτών τρέφονται κυρίως με φύλλα μεγάλης ποικιλίας φυτών, ενώ μερικές σχηματίζουν κηκίδια. Ορισμένες επιφέρουν σημαντικές οικονομικές γεωργικές ζημίες.

Σήμερα είναι γνωστά τουλάχιστον 210 είδη αγρόμυζας.

## Παραπομπές


Αγρομυζα
Τίτος Τετιηνός Σερήνος

Ο **Τίτος Τετιηνός Σερήνος**, λατιν.: *Titus Tettienus Serenus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός του 1ου αι. Υπήρξε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) Ιουλίου έως Αυγούστου 81 μ.Χ., ως συνάδελφος του Γάιου Σκοιδίνου Νάτα Πινάριου.  Ο Σερήνος είναι κυρίως γνωστός από επιγραφές.

Αναγνωρίζεται ως αδελφός του Γαλέωνα Τετιηνού Πετρονιανού, υπάτου το 76. Δεν έχει ακόμη εντοπιστεί κάποια επιγραφή, που να φέρει ολόκληρη τη  *[[Cursus honorum|σειρά αξιωμάτων (cursus honorum)]]* αυτού. Το μόνο αξίωμα που είναι γνωστό, ότι κατείχε ο Σερηνός, είναι αυτό του κυβερνήτη της αυτοκρατορικής επαρχίας Λουγδουνικής Γαλατίας, το οποίο ο Βέρνερ Εκκ χρονολογεί από το έτος 78 έως το έτος 80, πριν από την ιδιότητά του ως υπάτου. 

Ωστόσο, οι ιερωσύνες που κατείχε, είναι κάπως πιο γνωστές. Μία επιγραφή που βρέθηκε στη Ρώμη βεβαιώνει, ότι ο Σερήνος είχε ενταχθεί στους *ιερείς του Αυγούστου* (sodales Augustales) το έτος 92.  Μία άλλη επιγραφή από τη Ρώμη, με ημερομηνία 24 Μαΐου 102, βεβαιώνει ότι ο Σερήνος ήταν μέλος του συλλόγου των αρχιερέων (collegium pontificorum), ενός από τα τέσσερα πιο έγκριτα ιερατεία της αρχαίας Ρώμης, μέχρι εκείνη την ημερομηνία.  Η επιγραφή που καταγράφει την ένταξή του στους *ιερείς του Αυγούστου* αναφέρει επίσης, ότι ένα άλλο άτομο εντάχθηκε στους ΄΄ιερείς'' (sodales) στη θέση του το 114, υπονοώντας ότι απεβίωσε εκείνο το έτος.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γάιος Όππιος Σαβίνος

Ο **Γάιος Όππιος Σαβίνος**, λατιν. *Gaius Oppius Sabinus* (απεβ. το 85 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος sυγκλητικός, που κατείχε τουλάχιστον ένα αξίωμα στην υπηρεσία του Aυτοκράτορα. Ήταν κανονικός ύπατος το έτος 84, ως συνεργάτης του Αυτοκράτορα Δομιτιανού.

Ο Όππιος Σαβίνος ήταν πιθανότατα γιος ή ανιψιός του Σπούριου Όππιου, αντικαταστάτη υπάτου στο *διάστημα (nundinium)* του Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 43. Μετά την υπατεία του, ο Όππιος Σαβίνος ανέλαβε κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Μοισίας. Υπηρέτησε σε αυτή τη θέση μόνο για λίγους μήνες, καθώς ένας στρατός Δακών υπό τον Διουρπανέα διέσχισε τον Δούναβη, και εισέβαλε στην επαρχία. Ο Σαβίνος σκοτώθηκε τον χειμώνα του 85/86 μ.Χ. πολεμώντας τους εισβολείς.

Η διοίκηση της επαρχίας έπεσε σε έναν από τους λεγάτους λεγεώνας, μέχρι να φτάσει ο νέος κυβερνήτης, Μάρκος Κορνήλιος Νιγρίνος. Εν τω μεταξύ οι Δάκες λεηλάτησαν την επαρχία, και έκαψαν πολλά φρούρια κατά μήκος του Δούναβη. Ο Δομιτιανός, συνοδευόμενος από τον έπαρχο του πραιτωρίου του Κορνήλιο Φούσκο, ταξίδευσε γρήγορα στη Μοισία με ενισχύσεις, για να εκδιώξει τους Δάκες από τα ρωμαϊκά εδάφη. Αυτές ήταν οι πρώτες κινήσεις του Δακικού Πολέμου του Δομιτιανού.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Mócsy, András (1974) *[https://books.google.com/books?id=6L49AAAAIAAJ Pannonia and Upper Moesia]*, Routledge, 1974
* ''Prosopographia Imperii Romani'' (PIR) ² O 122

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Φυτοβία

Η **φυτοβία** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Phytobia*) είναι γένος δίπτερων εντόμων, που ανήκει στην οικογένεια αγρομυζίδες. Οι φυτοβίες συναντώνται σε όλες τις ηπείρους της Γης εκτός από την Ανταρκτική, αλλά ζουν κυρίως στην Ευρώπη και την αμερικανική ήπειρο. Το σύνολο των γνωστών προνυμφών του γένους τρέφεται με το νεαρό ξύλωμα των στελεχών ξυλωδών φυτών, διανοίγοντας τυφλές σήραγγες που μπορεί να φθάσουν σε μεγάλο μήκος (αναφέρεται ότι μετρήθηκε σήραγγα έως και 17 μέτρων από προνύμφη της *[[Phytobia betulae]]*). Το είδος *[[Phytobia betulae]]* γεννά τα αβγά του στον φλοιό νεαρών μικρών κλαδιών κατάλληλων δέντρων σημύδας, και μετά την εκκόλαψή τους οι προνύμφες, που μοιάζουν με μικρά σκουληκάκια, ανοίγουν σήραγγες προς τα κάτω κατά μήκος του εσωτερικού του κλαδιού, φθάνοντας κάποτε στη βάση του δέντρου. Οι ενήλικες φυτοβίες είναι μικρού έως μεσαίου μεγέθους μύγες (περίπου 5&nbsp;χιλιοστά στην περίπτωση του είδους *P. betulae*). Οικογένειες φυτών που με βεβαιότητα φιλοξενούν είδη φυτοβίας είναι μεταξύ άλλων τα σημυδοειδή, τα φηγοειδή, τα ροδοειδή, τα ιτεοειδή, τα σαπινδοειδή και τα κυπαρισσοειδή, στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Αυστραλία. Οι σήραγγες που διανοίγουν οι προνύμφες βλάπτουν την εμφάνιση μερικών ξύλων που εμπορεύεται ο άνθρωπος.

Σήμερα είναι γνωστά τουλάχιστον 114 είδη φυτοβίας.

## Παραπομπές


Φυτοβια
Φυτόμυζα

Η **φυτόμυζα** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Phytomyza*) είναι γένος δίπτερων εντόμων, που ανήκει στην οικογένεια αγρομυζίδες και την ομώνυμη υποοικογένεια φυτομυζίνες. Οι προνύμφες του γένους τρέφονται με φύλλα, διανοίγοντας εμφανή αυλάκια σε αυτά.

Σήμερα είναι γνωστά τουλάχιστον 805 διαφορετικά είδη φυτόμυζας.

## Παραπομπές


Φυτομυζα
Τίτος Αυρήλιος Φούλβος (πατέρας Αντωνίνου Πίου)

Ο **Τίτος Αυρήλιος Φούλβος**, λατιν.: *Titus Aurelius Fulvus*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού. Ο Φούλβος είναι περισσότερο γνωστός ως ο πατέρας του Αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου. Ο πατέρας του, επίσης ονομαζόμενος Τίτος Αυρήλιος Φούλβος, είχε επίσης διατελέσει δις ύπατος και είχε προαχθεί στην τάξη των πατρικίων.

## Βιογραφία
Ο Τίτος Αυρήλιος Φούλβος ήταν κανονικός ύπατος το 89, με συνάδελφο τον Μάρκο Ασίνιο Ατρατίνο. Αυτός ο Φούλβος έχει περιγραφεί από την Ιστορία των Αυγούστων ως «αυστηρός και ευθύς άνδρας». Ο νεότερος Φούλβος νυμφεύτηκε την Αρρία Φαδίλλα, κόρη του υπάτου Γναίου Άρριου Αντωνίνου, και φίλη του ιστορικού Πλίνιου του Νεότερου. Το μοναδικό τους παιδί ήταν ο Τίτος Αυρήλιος Φούλβος Βοϊόνιος Άρριος Αντωνίνος, ο οποίος γεννήθηκε στο Λανούβιον (σημερινό Λανούβιο) της Ιταλίας στις 19 Σεπτεμβρίου 86, και ανατράφηκε από τον πεθερό τού Φούλβου, μετά το πρόωρο τέλος του. Αυτός ο γιος έγινε ο Αυτοκράτορας Αντωνίνος Πίος.

## Δείτε επίσης
* *[[Ιστορία των Αυγούστων]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Roman-empire.net
* Roman-emperors.org

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Κρίστεν ΜακΜέναμι

Η **Κρίστεν ΜακΜέναμι** (αγγλ. *Kristen McMenamy*, γενν. 13 Δεκεμβρίου 1964) είναι Αμερικανίδα μοντέλο γνωστή για την εκκεντρική, ανδρόγυνη εμφάνισή της και τη μακροχρόνια επιρροή της στη μόδα υψηλής ραπτικής από τη δεκαετία του 1990 έως σήμερα.

## Βιογραφία
Η ΜακΜέναμι γεννήθηκε στο Easton της Πενσυλβάνια και μεγάλωσε σε καθολική οικογένεια ιρλανδικής καταγωγής. Ήταν το τρίτο από επτά παιδιά. Στη διάρκεια της εφηβείας της δέχθηκε πειράγματα για την αδύνατη σωματική της διάπλαση. Παράτησε τις σπουδές της για να ασχοληθεί με το μόντελινγκ.

## Καριέρα
Ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο τη δεκαετία του 1980, παρά τις αρχικές δυσκολίες και τις απορρίψεις. Το 1991, έγινε παγκοσμίως γνωστή όταν εμφανίστηκε με κοντά μαύρα μαλλιά και ξυρισμένα φρύδια, υιοθετώντας ένα δραματικό και ανδρόγυνο στυλ. Η τολμηρή της εικόνα την έκανε μούσα φωτογράφων όπως οι Steven Meisel, Peter Lindbergh και Juergen Teller.

Έχει περπατήσει για οίκους όπως οι Chanel, Versace, Valentino, Jean Paul Gaultier και Dior. Το 1996, προκάλεσε αίσθηση με φωτογράφιση για το περιοδικό *Süddeutsche Zeitung Magazin*, όπου εμφανίστηκε με το λογότυπο της Versace ζωγραφισμένο στο γυμνό σώμα της.

Το 2010 πρωταγωνίστησε σε ένα οικολογικά συμβολικό εξώφυλλο της *Vogue Italia* με θέμα τη διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού, ενώ το 2023 περπάτησε ξανά στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού για τον οίκο Valentino.

## Προσωπική ζωή
Η Κρίστεν απέκτησε την πρώτη της κόρη, τη Λίλι ΜακΜέναμι (επίσης μοντέλο), με τον Hubert Boukobza. Το 1997 παντρεύτηκε τον φωτογράφο Miles Aldridge, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Το 2013 χώρισαν και το 2016 παντρεύτηκε τον έμπορο τέχνης Ivor Braka.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kristen McMenamy – Showstudio
* Harper’s Bazaar – Kristen McMenamy: Style Icon (2023)
* The Blonde Salad – A Career as an Eternal Supermodel

Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Ανδρέας Ζαπατίνας

Ο **Ανδρέας Ζαπατίνας** (γεννημένος το 1957) είναι Έλληνας σχεδιαστής αυτοκινήτων και βιομηχανικός σχεδιαστής.

## Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ζαπατίνας γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Art Center College of Design στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, αποφοιτώντας το 1986.

## Καριέρα
[thumb|right|[Fiat Barchetta σχεδιασμένο από τον Ζαπατίνα.]]

Ο Ζαπατίνας εργάστηκε στο Centro Stile της Fiat από το 1988 έως το 1994, όπου γνώρισε τον Κρις Μπάνγκλ. Ήταν επικεφαλής εξωτερικού σχεδιασμού του Fiat Barchetta. Συνέβαλε επίσης στον σχεδιασμό των Fiat Coupé και Alfa Romeo 145.

Το 1994 ακολούθησε τον Μπάνγκλ στην BMW. Σχεδίασε το εξωτερικό του έργου E59, μια αεροδυναμική μελέτη για ένα δίθυρο κουπέ της σειράς 5. Ο σχεδιασμός του E59 είχε σημαντική επιρροή στα επόμενα μοντέλα της BMW, εισάγοντας νέα θεματολογία επιφανειών και αρχιτεκτονική όγκων. Επίσης, στο E59 ο Ζαπατίνας εισήγαγε για πρώτη φορά την ιδέα των "Angel Eyes" φώτων με τη βοήθεια του μηχανικού Ludwig Deinzer. Αργότερα, η πρότασή του για το E46 compact, εμπνευσμένη από την θρυλική BMW 02, μετατράπηκε, μετά την αποχώρησή του από την BMW, στη βάση για την πρώτη γενιά της σειράς 1. Οι εκδόσεις κουπέ και κάμπριο ήταν πολύ κοντά στην πρόταση του Ζαπατίνα που χρησιμοποιήθηκε ως βάση σχεδιασμού κατά την ανάπτυξη της σειράς 1. Του αποδίδεται ο μοναδικός (για την εποχή) σχεδιασμός του πίσω μέρους της Alfa Romeo 145. Το 1998 έγινε επικεφαλής σχεδιασμού στο Centro Stile της Alfa Romeo. Διηύθυνε τα εξής έργα: 156 GTA, 147 GTA, τελικές φάσεις για το 156 Sportwagon και το 147. Επίσης, διηύθυνε την ανανέωση του 166 και τον εσωτερικό επανασχεδιασμό του 156.

Το 2002 ο Ζαπατίνας εντάχθηκε στη Subaru ως επικεφαλής της προηγμένης σχεδίασης. Είναι υπεύθυνος για το εσωτερικό του Tribeca και διηύθυνε τον σχεδιασμό τριών πρωτότυπων οχημάτων της Subaru: Tokyo Motor Show 2003, Subaru R1e, Subaru Scrambler και Tokyo Motor Show 2005 Subaru TPH. Στη Subaru, συχνά αποδίδεται λανθασμένα η ευθύνη για τη σχεδίαση της αμφιλεγόμενης μάσκας "spread wings", που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο R2, και αργότερα στο B9 Tribeca και το Impreza. Ωστόσο, η Subaru έχει δηλώσει ότι αυτό το σχέδιο προτάθηκε πριν ο Ζαπατίνας ενταχθεί στην ιαπωνική εταιρεία. Αυτός ο σχεδιασμός προκάλεσε κάποιες αντιδράσεις και τελικά εγκαταλείφθηκε από τη Subaru. Αυτή η διαμάχη λέγεται ότι σχετίζεται με την αποχώρηση του Ζαπατίνα από τη Subaru τον Ιούλιο του 2006, όταν ήταν επικεφαλής σχεδιασμού της εταιρείας.

Το 2006, ως βιομηχανικός σχεδιαστής, ο Ανδρέας Ζαπατίνας ξεκίνησε συνεργασία με την Kleemann Lifts, σχεδιάζοντας καμπίνες και πόρτες ανελκυστήρων. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιομηχανικοί σχεδιαστές
Ρέι Στίβενσον

Ο **Ρέι Στίβενσον** (αγγλ. *Ray Stevenson*, 25 Μαΐου 1964 – 21 Μαΐου 2023) ήταν Βρετανός ηθοποιός γνωστός για τη συμμετοχή του σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες δράσης, ιστορικού και φανταστικού περιεχομένου. Ξεχώρισε για τον ρόλο του Τίτου Πούλλωνα στη σειρά *Rome* του HBO, καθώς και για τους ρόλους του ως Πάνισερ στην ταινία *Punisher: War Zone* και ως Βόλσταγκ στη σειρά ταινιών *Thor* της Marvel Studios.

## Βιογραφία

Ο Τζορτζ Ρέιμοντ Στίβενσον γεννήθηκε στο Λίσμπερν της Βόρειας Ιρλανδίας και μετακόμισε σε μικρή ηλικία στην Αγγλία. Αρχικά σπούδασε σχέδιο και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο Bristol Old Vic Theatre School, από όπου αποφοίτησε το 1993.

## Καριέρα

Ο Στίβενσον ξεκίνησε με τηλεοπτικούς ρόλους στο Ηνωμένο Βασίλειο, προτού καθιερωθεί διεθνώς με τον ρόλο του Τίτου Πούλλωνα στη σειρά *Rome* (2005–2007), παραγωγής HBO/BBC. Ο ρόλος αυτός τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό, καθώς συνδύαζε ιστορική ακρίβεια με δυναμική παρουσία.

Το 2008 ενσάρκωσε τον Φρανκ Καστλ/Πάνισερ στην ταινία *Punisher: War Zone*, ενώ εμφανίστηκε επίσης στην τριλογία *Thor* ως Βόλσταγκ, ένα από τα μέλη των Warriors Three.

Άλλοι σημαντικοί ρόλοι του περιλαμβάνουν:
* τον στρατηγό Σκοτ Μπικτον στην ινδική υπερπαραγωγή *RRR* (2022),
* τον Γκαρού Σακσον (φωνητικά) στη σειρά κινουμένων σχεδίων *Star Wars Rebels*,
* και τον Μπέιλαν Σκολ στη σειρά *Ahsoka* (2023), η οποία προβλήθηκε μετά τον θάνατό του.

## Προσωπική ζωή

Ο Στίβενσον ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Ρουθ Γκέμελ μέχρι το 2005. Αργότερα απέκτησε δύο γιους με την Ιταλίδα ανθρωπολόγο Ελίσα Μοράλι.

Απεβίωσε αιφνιδίως στις 21 Μαΐου 2023, τέσσερις ημέρες πριν από τα 59α γενέθλιά του, ενώ βρισκόταν στην Ίσκια της Ιταλίας για γυρίσματα της ταινίας *Cassino in Ischia*.

## Φιλμογραφία

### Ταινίες
* 2004 – *King Arthur* – Dagonet
* 2008 – *Punisher: War Zone* – Frank Castle / The Punisher
* 2011 – *Thor* – Volstagg
* 2013 – *Thor: The Dark World* – Volstagg
* 2014 – *Divergent* – Marcus Eaton
* 2017 – *Thor: Ragnarok* – Volstagg
* 2022 – *RRR* – Governor Scott Buxton

### Τηλεόραση
* 2005–2007 – *Rome* – Titus Pullo
* 2016–2018 – *Black Sails* – Edward Teach / Blackbeard
* 2017 – *Star Wars Rebels* (φωνή) – Gar Saxon
* 2023 – *Ahsoka* – Baylan Skoll

## Παραπομπές


## Πηγές
* IMDb – Ray Stevenson
* Variety – Obituary, May 2023
* The Guardian – Obituary, 2023
* The Hollywood Reporter – Ray Stevenson Dies at 58

Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Πόπλιος Καλβίσιος Ρούσων

Ο **Πόπλιος Καλβίσιος Ρούσων**, λατιν.: *Publius Calvisius Ruso* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) Μαρτίου-Ιουνίου 79, ως συνάδελφος του Λεύκιου Ιούνιου Καισένιου Παίτου.  Ως μία σκιώδης και αινιγματική φιγούρα, πολλά από τα γεγονότα της ζωής του Ρούσωνα έχουν συζητηθεί από τους ειδικούς.

Δεν αμφισβητείται ότι ο Ρούσων ήταν γιος του αντικαταστάτη υπάτου του 53. Ωστόσο η ύπαρξη ενός Πόπλιου Καλβίσιου Ρούσωνα Ιούλιου Φροντίνου, που μαρτυρείται από μία επιγραφή που βρέθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, περιπλέκει τα πράγματα.  Αρχικά οι ερευνητές αποδέχτηκαν την εξήγηση του Χέρμαν Ντέσαου ότι οι δύο ήταν ο ίδιος άνθρωπος, και η επιγραφή από την Αντιόχεια απλώς απέδειξε ότι ο Ρούσων είχε πολυώνυμο όνομα, παρά το γεγονός ότι η επιγραφή μαρτυρούσε επίσης, ότι διετέλεσε κυβερνήτης της συνδυασμένης επαρχίας Καππαδοκίας-Γαλατίας, θητεία που έπρεπε να χρονολογηθεί στα έτη 104 έως 109. Ο Ντέσαου αναγνώρισε περαιτέρω αυτόν τον άνδρα ως τον σύζυγο της Δασουμίας, και, ως εκ τούτου, προπάππο του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

Αυτή ήταν η αποδεκτή εικασία μέχρι τη δεκαετία του 1980, όταν ο Έρικ Μπίρλεϋ δημοσίευσε μία εργασία, όπου εξέφραζε αμφιβολίες, που είχε για 25 χρόνια με αυτήν την ταύτιση.  Ο Ρόναλντ Σάυμ βασίστηκε στα επιχειρήματα του Μπίρλεϋ και πρότεινε, ότι η επιγραφή από την Αντιόχεια αναφερόταν σε έναν νεότερο, ετεροθαλή αδελφό του Ρούσωνα, ονόματι Πόπλιο Καλβίσιο Ρούσωνα Ιούλιο Φροντίνο, πρόγονο του Μάρκου Αυρηλίου. Ο Σάυμ πρότεινε επίσης, ότι ο νεότερος αδελφός Ρούσων Ιούλιος Φροντίνος θα ήταν γιος μίας αδελφής του εξέχοντος ύπατου Φροντίνου, εξηγώντας τις ομοιότητες του ονόματος.  Ο Σάυμ πρότεινε επίσης, ότι ο μεγαλύτερος γιος Καλβίσιος Ρούσων είχε νυμφευτεί μία Δασουμία, βασίζοντας τη συλλογιστική του στο αποσπασματικό κείμενο του *Testamentum Dasumii*. Ωστόσο η μεταγενέστερη έρευνα και οι ανακαλύψεις έχουν αποδυναμώσει την πιθανότητα σύνδεσης μεταξύ των ατόμων, αυτού που αναφέρεται σε αυτήν την επιγραφή και του Καλβίσιου Ρούσωνα.

Το γεγονός ότι ο ύπατος είχε δύο γιους, ο ένας ανιψιός του Φροντίνου, έχει έκτοτε γίνει ευρέως αποδεκτό --αλλά όχι ομόφωνα. Η Ζινέτ Ντι Βιτά-Εβράρ, σε μία εργασία που δημοσιεύτηκε λίγα χρόνια μετά από αυτήν του Σάυμ, υποστήριξε ότι ο Καλβίσιος Ρούσων ήταν αυτός, που νυμφεύτηκε την αδελφή τού Φροντίνου, και ως εκ τούτου ο Ρούσων Ιούλιος Φροντίνος ήταν γιος του.  Με βάση την έλλειψη στοιχείων γι' αυτά τα πρόσωπα, δεν μπορεί κανείς εύκολα να αποφασίσει, ποιο συμπέρασμα είναι πιο κοντά στην αλήθεια.

## Αναφορές

ΚΑτηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Τίτος Αυρήλιος Φούλβος (παππούς Αντωνίνου Πίου)

Ο **Τίτος Αυρήλιος Φούλβος**, λατιν.: *Titus Aurelius Fulvus* ήταν Ρωμαίος ύπατος, και παππούς του Αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου, καθώς ο ομώνυμος γιος του Τίτος Αυρήλιος Φούλβος ήταν πατέρας του Αυτοκράτορα.

## Βιογραφία
Ο Τίτος Αυρήλιος Φούλβος ήταν υποστηρικτής του Βεσπασιανού κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων . Επαρχιώτης από τη Νημαυσό της Γαλατίας (σύγχρονη Nιμ, Γαλλία), απέκτησε τη στρατιωτική του εμπειρία ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος λεγεώνας (legatus legionis)]]* δηλ. διοικητής της Λεγεώνας III Gallica στην Ανατολή υπό τον Γν. Δομ. Κορβούλωνα. Όταν η λεγεώνα μεταφέρθηκε στη Μοισία τον Φεβρουάριο του 69 μ.Χ., την οδήγησε σε νίκη επί 9.000 ιππέων Ροξολανών στη ρωμαϊκή πλευρά του Δούναβη. 

Ενώ ήταν λεγάτος της Λεγεώνας ΙΙΙ Gallica, έπεισε τους στρατούς των Ιλλυριών να υποστηρίξουν τον Βεσπασιανό. Ως ανταμοιβή, ο Φούλβος κλήθηκε στο πλευρό του Βεσπασιανού στην Αλεξάνδρεια, κατά την κρίσιμη περίοδο μεταξύ του τέλους του Βιτέλλιου τον Δεκέμβριο του 69, και της αναχώρησης του Αυτοκράτορα για τη Ρώμη τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του επόμενου έτους. Περαιτέρω τιμές περιλάμβαναν μία υπατεία στις αρχές της βασιλείας του Βεσπασιανού (μεταξύ 72 και 74 μ.Χ., το έτος είναι αβέβαιο),  και την ανύψωση στην τάξη των πατρικίων. 

Ως *φίλος* (amicus) του Βεσπασιανού και των γιων του, ο Φούλβος κατείχε μία σειρά από ανώτερες θέσεις, αλλά μόνο τρεις μαρτυρούνται: κυβερνήτης της Εγγύς Ισπανίας,  μία δεύτερη υπατεία το 85 μ.Χ. (συνηθισμένη, ως συνάδελφος του Δομιτιανού),  και έπαρχος της πόλης. Σημειώνοντας ότι ο Φούλβος ήταν μέρος του «Ισπανο-Ναρβονησιακού συνδέσμου» που αναδύθηκε στα τέλη του 1ου αι. μ.Χ., ο Μπράιν Γ. Τζόουνς παρατηρεί, ότι ο Φούλβος ως «ανώτερος ύπατος με μεγάλη εμπειρία, θα ήταν ένα ανεκτίμητο μέλος της αυλής του Δομιτιανού».

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Τίτος Ιούνιος Μοντάνος

Ο **Τίτος Ιούνιος Μοντάνος**, λατιν.: *Titus Junius Montanus* ήταν Ρωμαίος του 1ου αι. και αντικαταστάτης ύπατος το 81 μ.Χ., με συνάδελφο τον Λεύκιο Ιούλιο Βέτιο Παύλο. Μία επιγραφή που βρέθηκε στην Αλεξάνδρεια Τρωάδα υποδεικνύει ότι αυτή ήταν η πατρίδα του, γεγονός που καθιστά τον Μοντάνο τον πρώτο άνθρωπο από το Ελληνικό τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που έγινε δεκτός στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο.  

Ο Σάυμ ταυτίζει περαιτέρω τον Moντάνο με «τον αργό, παχύ συγκλητικό του Ιουβενάλη 4.107»,  και υπονοεί ότι μπορεί να είναι ο Moντάνος, που αναφέρεται σε άλλο απόσπασμα (4.137). 

## Βιογραφία
Η επιγραφή από την Αλεξάνδρεια αναφέρει ότι το όνομα τού πατέρα του ήταν Γάιος, και ήταν μέλος της ρωμαϊκής φυλής Ανιήσος.  Σύμφωνα με τον Ρόναλντ Σάυμ, πρόγονός του είναι «από ό,τι φαίνεται» ο ομώνυμος Τίτος Ιούνιος Μοντάνος, αξιωματικός ιππέας της ίδιας φυλής με αυτόν, ο οποίος υπηρέτησε στα τέλη της περιόδου του Αυγούστου.  

Ο Μοντάνος ξεκίνησε τη σταδιοδορμία του στην αυτοκρατορική υπηρεσία πιθανότατα στην εφηβεία του ως ένας των *τριών ανδρών που τον χρυσό, άργυρο και χαλκό φυσούν και χτυπούν* (tresviri aere argento auro flando feriundo), μία θέση υψηλού κύρους που συνήθως απονέμεται σε ευγενείς.  Το επόμενο αξίωμά του ήταν ως τριβούνος του στρατού στη Λεγεώνα V Macedonica. Ως ταμίας (quaestor), ο Moντάνος έλαβε την επαρχία της Βιθυνίας και Πόντου.  Ο Μοντάνος κατείχε αυτές τις θέσεις, καθώς και τα επόμενα αξιώματα του τριβούνου των πληβείων και του πραίτορα, υπό τον Νέρωνα, ο οποίος προφανώς ευνοούσε τον νεαρό συγκλητικό. 

Ο Βεσπασιανός είχε διαφορετική άποψη για τον Μοντάνο, καθώς το μόνο αξίωμα που κατείχε υπό τον εν λόγω Αυτοκράτορα ήταν πραιτωριανός ανθύπατος της Σικελίας σε απροσδιόριστη ημερομηνία.  Ο Σάυμ εικάζει επίσης, ότι ο Μοντάνος έλαβε τη θέση του υπάτου λόγω «ειδικής εύνοιας από τον Τίτο».  Ο Τζόουνς συμφωνεί, ότι η «εκτίμηση του Τίτου, όπως είναι σαφές, διέφερε σημαντικά» για τον Μοντάνο, εικάζοντας ότι «ίσως ο Μοντάνος και ο Τίτος γνωρίζονταν από την αυλή του Νέρωνα, καθώς ήταν περίπου στην ίδια ηλικία».  Ο Τζόουνς σημειώνει, ότι διατήρησε την αυτοκρατορική εύνοια μετά το τέλος τού Τίτου «για την ευγένειά του, και όχι για οποιαδήποτε άλλη διακριτή ιδιότητα». 

Η επιγραφή του βεβαιώνει επίσης ότι ο Μοντάνος ήταν μέλος των ιερέων του Τίτου (sodales Titii) και διορίστηκε προστάτης (patron) μίας ανώνυμης πόλης. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
SAGEM Sperwer

Το **SAGEM Sperwer** (ολλανδικά: *Sperwer*, κοινώς *«*Ξεφτέρι», ) είναι ένα μη επανδρωμένο αερόχημα της γαλλικής εταιρείας SAGEM. Το αεροσκάφος ελέγχεται μέσω τηλεχειρισμού και μπορεί να πετά σε ύψη άνω των 16.000 ποδιών για διάρκεια έως και πέντε ωρών. Έχει τη δυνατότητα να αποστέλλει εικόνες στόχων από απόσταση έως και 150 χιλιομέτρων από τον επίγειο σταθμό ελέγχου του.

## Ιστορικό επιχειρησιακής χρήσης
Το Sperwer βρίσκεται εν ενεργώ υπηρεσία με τον Γαλλικό Στρατό Ξηράς (61ο Σύνταγμα Πυροβολικού), την Βασιλική Πολεμική Αεροπορία Ολλανδίας, την Αμερικανική Εθνική Φρουρά, και τον Ελληνικό Στρατό, με την Ολλανδία να τα αντικαθιστά το 2011 με ScanEagle της Boeing.

Οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις χρησιμοποίησαν το Sperwer στο Αφγανιστάν από το 2003, όπου επιχειρούσε μέχρι και την τελευταία του αποστολή στις 18 Απριλίου 2009, όταν και αντικαταστάθηκε από το ισραηλινής κατασκευής IAI Heron.
μικρογραφία|ΜΕΑ τύπου Sperwer στο Μουσείο Πυροβολικού της Ολλανδίας
Ο Βασιλικός Δανικός Στρατός αγόρασε επίσης το Sperwer, ωστόσο μια σειρά προβλημάτων ανάγκασε το Υπουργείο Άμυνας να ακυρώσει το πρόγραμμα και να πουλήσει τα εναπομείναντα συστήματα στον Καναδά. Επίσης, ο Δανικός Στρατός δεν επιχειρεί πλέον με αεροσκάφη, ενώ δεν υπάρχουν σχέδια για τη χρήση ΜΕΑ από τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Δανίας. Ο Καναδάς από την πλευρά του απέσυρε τα Sperwer από χρήση στην πρώτη γραμμή το 2009, ενώ η Ολλανδία σχεδίαζε την απόσυρσή τους από την επιχειρησιακή χρήση τον Μάρτιο του 2009, αντικαθιστώντας τα με μισθωμένα ΜΕΑ από την ισραηλινή εταιρεία Aeronautics Defense Systems Ltd.

## Χρήστες

; 
: Οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις. Χαρακτηριζόμενο ως **CU-161**, αποσύρθηκε 
; 
: Δανικός Στρατός. Το πρόγραμμα ακυρώθηκε.
; 
: Γαλλικός Στρατός. Σε υπηρεσία με τρία επιπλέον υπό παραγγελία και προαίρεση για ακόμη πέντε, όλα με βελτιωμένους αισθητήρες. 
; 
: Ελληνικός Στρατός. Σε υπηρεσία.
; 
: Ολλανδική Βασιλική Αεροπορία. Αποσύρθηκε.
; 
: Σουηδικός στρατός. Χαρακτηριζόμενο ως **UAV01 Ugglan** (η Κουκουβάγια), αποσύρθηκε.
; 
: Αεροπορική Εθνοφρουρά Ηνωμένων Πολιτειών.

## Εκτιθέμενα αεροσκάφη
Έξι από τα αποσυρμένα Sperwer βρίσκονται σε μουσεία του Καναδά: 

* AirForce Museum Society of Alberta – σειριακός αριθμός 026
* Canada Aviation and Space Museum – σειριακός αριθμός 001
* National Air Force Museum of Canada – σειριακός αριθμός 007
* Greenwood Military Aviation Museum − 161026 and spare parts from 028

Δύο αποσυρμένα Sperwer βρίσκονται σε ολλανδικά μουσεία:

* Nationaal Militair Museum («Εθνικό Στρατιωτικό Μουσείο»), πρώην Αεροπορική Βάση Σοέστερμπεργκ, Ολλανδία– σειριακός αριθμός Z061
* Μουσείο Πυροβολικού, Ολλανδία– σειριακός αριθμός Z051

## Δείτε επίσης

## Παραπομπές
Γάιος Κορνήλιος Γαλικανός

Ο **Γάιος Κορνήλιος Γαλικανός**, λατιν.: *Gaius Cornelius Gallicanus* ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός της τάξης των ιππέων, τον οποίο ο Βεσπασιανός επέλεξε στη Σύγκλητο για την αφοσίωσή του κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. 

Μετά την *αναπλήρωση* (adlectio) *αυ*τού, ο Γαλικανός έγινε κυβερνήτης της Bαιτικής Ισπανίας το 79/80 μ.Χ.  και λίγο αργότερα της Λουγδουνικής Γαλατίας, διαδεχόμενος τον Tίτο Τετιηνό Σερήνο το 80, μέχρι το 83.  Διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) για το *διάστημα* (nundinium) του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 84, με συνάδελφο τον Γάιο Τούλιο Καπίτωνα Πομπονιανό Πλότιο Φίρμο.  Το αποκορύφωμα της σταδιοδορμίας του ήταν η θητεία του ως ανθυπάτου της Αφρικής για την περίοδο 98/99.  Μετά την επιστροφή του στην Ιταλία, διορίστηκε  (curator) της *μέριμνας* (alimenta) για τη Βεληία, ενός προγράμματος που παρείχε δημόσια χρηματοδότηση για τη φροντίδα φτωχών παιδιών στην Κεντρική Ιταλία. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Ιούλιος Ούρσος

Ο **Λεύκιος Ιούλιος Ούρσος**, λατιν.: *Lucius Julius Ursus* (1ος αι. μ.Χ.) ήταν συγγενής της δυναστείας των Φλαβίων, ο οποίος αρχικά ήταν ένας από τους ιππείς που κατείχαν διάφορα αυτοκρατορικά αξιώματα, αλλά στη συνέχεια προήχθη στη Σύγκλητο. Διετέλεσε ύπατος τρις: μία φορά υπό τον Δομιτιανό, και δύο φορές υπό τον Τραϊανό.

## Βιογραφία
Ο Ούρσος ήταν ο νεότερος αδελφός του Τιβέριου Ιουλίου Λούπου· πατέρας τους ήταν ο Ιούλιος Λούπος, κουνιάδος του επάρχου του πραιτωρίου Μάρκου Αρρεκίινου Κλήμη, και θείος της Αρρηκίνας Τερτούλλας, συζύγου του Αυτοκράτορα Τίτου.

Αυτή η σύνδεση οδήγησε στον διορισμό του Ούρσου στις τρεις κορυφαίες ιππικές θέσεις: *έπαρχος σιτηρών (praefectus annonae)* για την προμήθειά τους για τη Ρώμη, στη συνέχεια έπαρχος του πραιτορίου (81-83 μ.Χ.), και κυβερνήτης της Ρωμαϊκής Αιγύπτου (83-84 μ.Χ.). Μετά την επιστροφή της στη Ρώμη από την Αίγυπτο, η Αρρεκίνα Τερτούλλα έπεισε τον κουνιάδο της Δομιτιανό να παραχωρήσει το αξίωμα τού υπάτου στον Ούρσο. Κράτησε τις φάσκεις για πρώτη φορά στο *διάστημα (nundinium)* τον Ιούλιο-Αύγουστο του 84 μ.Χ. Ο συνύπατός του δεν έχει ταυτοποιηθεί. 

Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, ο Ούρσος ήταν μέλος του στενού κύκλου του Δομιτιανού στην αρχή. Όταν ο Δομιτιανός, στις αρχές της βασιλείας του σχεδίαζε να εκτελέσει τη σύζυγό του Δομιτία για απιστία, ο Ούρσος ήταν αυτός που τον έπεισε να μην το κάνει.  Αργότερα, όταν ο Δομιτιανός επέστρεψε νικητής από τις εκστρατείες του στη Γερμανία, ο Ούρσος αναφέρεται ότι «δεν έδειξε ευχαρίστηση», και γλίτωσε οριακά την εκτέλεσή του γι' αυτό.  Μετά από αυτό, ο Ούρσος δεν κατείχε σημαντικές διοικητικές θέσεις κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού, αλλά ο Τζόουνς πιστεύει ότι παρέμεινε σημαντικό μέλος της αυτοκρατορικής αυλής. 

Ο Ούρσος δεν πρέπει να είχε στενή σχέση με τον Δομιτιανό, διότι μετά τη δολοφονία αυτού του Αυτοκράτορα και την άνοδο του Τραϊανού, ο Ούρσος ήταν δύο φορές ακόμη ύπατος: ως συνεργάτης του Τραϊανού στο *διάστημα (nundinium)* του Μαρτίου 98 μ.Χ., και αντικαθιστώντας τον Τραϊανό ως ύπατο για την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 100 μ.Χ. με τον Σέξτο Ιούλιο Φροντίνο ως συνεργάτη του. 

## Υιοθετεί
Ο Ρόναλντ Σάυμ υποστήριξε ότι ο Ούρσος υιοθέτησε τον Σέρβιο Ιούλιο Σερβιανό, ύπατο το 90 μ.Χ., και στη συνέχεια ο Σερβιανός χρησιμοποίησε το όνομα Λεύκιος Ιούλιος Ούρσος Σερβιανός, συνεχίζοντας έτσι το όνομα. Κανένας μελετητής δεν έχει εκφράσει την αντίθεσή του σε αυτή την ταύτιση, και έχει θεωρηθεί αποδεκτή από όλους.  Ο Σερβιανός παρέμεινε κοντά στο κέντρο της εξουσίας, αποτελώντας μέρος των αυτοκρατορικών αυλών του Τραϊανού και του Αδριανού, μέχρι το τέλος του.

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Magioncalda Andreina, "La carriera di L. Iulius Ursus e le alte prefetture equestri nel I sec. DC", *Cahiers du Centre Gustave Glotz*, 23 (2012), σελ. 113-129

Κατηγορία:Ρωμαίοι κυβερνήτες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Έπαρχοι του πραιτωρίου
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μάρκος Ρόσκιος Κοίλιος

Ο **Μάρκος Ρόσκιος Κοίλιος** ή **Καίλιος**, λατιν.: Marcus Roscius Coelius ή Caelius ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός αξιωματούχος του 1ου αι. μ.Χ. Διορίστηκε ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) Μάρτιος-Απρίλιος 81 μ.Χ., με συνάδελφο τον Γάιο Ιούλιο Γιουβενάλη. 

Υπάρχει κάποια αβεβαιότητα σχετικά με το όνομά του. Ο Τάκιτος τον αποκαλεί "Caelius", αλλά οι Πράξεις των Αδελφών των Αγρών (*Acta Fratrum Arvalium)* τον αποκαλεί "Marcus Roscius Coelius". Ο Άντονι Μπίρλεϋ υπονοεί ότι μπορεί να είχε και άλλα ονόματα, συμπεριλαμβανομένου του «Μουρένα». Σημειώνει ότι υπάρχουν αρκετοί Ρόσκιοι Μουρένοι τον 2ο αι., «ίσως απόγονοί του». 

Ο Κοίλιος ήταν ο λεγάτος της *Λεγεώνας XX Valeria Victrix*, που στάθμευε στη Βρετανία το 68 μ.Χ. Ήταν σε κακές σχέσεις με τον επαρχιακό κυβερνήτη, Μάρκο Τρεβέλιο Μάξιμο, και άδραξε την ευκαιρία κατά τη διάρκεια της αναταραχής του έτους των τεσσάρων αυτοκρατόρων για να υποκινήσει ανταρσία εναντίον του. Ο Τρεβέλιος έχασε κάθε εξουσία στον στρατό -ο οποίος τάχθηκε με το μέρος του Κοίλιου- και κατέφυγε στην προστασία του Βιτέλλιου στη Γερμανία. Ο Κοίλιος και οι συνάδελφοί του λεγάτοι κυβέρνησαν για λίγο την επαρχία, μέχρι που ο Βιτέλλιος, πλέον Αυτοκράτορας, έστειλε τον Μάρκο Βέττιο Μπολάνο ως νέο κυβερνήτη στα τέλη του 69. 

Η χρονιά του εμφυλίου πολέμου τελείωσε, όταν ο Βεσπασιανός κατέλαβε την Αυτοκρατορία. Το 71 ανακάλεσε τον Κοίλιο, του οποίου η ύπουλη συμπεριφορά τού είχε γνωστοποιηθεί, και τον αντικατέστησε ως διοικητή της Λεγεώνας *XX Valeria Victrix* με τον Γναίο Ιούλιο Αγρικόλα.  Ο Κοίλιος διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 81. Ο Μπίρλεϋ σημειώνει: «το γεγονός ότι δεν ανέλαβε τις *φάσκεις* παρά τέσσερα χρόνια μετά τον διάδοχό του ως λεγάτος λεγεώνας υποδηλώνει, ότι η πρόοδός του μπορεί να παρεμποδίστηκε λίγο, λόγω της συμπεριφοράς του το 69». 

## Αναφορές

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Όρος Χίλαμπυ

Το **Όρος Χίλαμπυ** (αγγλ. *Mount Hillaby* είναι λόφος του οποίου η κορυφή αποτελεί το ψηλότερο σημείο του νησιού και ανεξάρτητου κράτους Μπαρμπάντος, στην ανατολική Καραϊβική. Βρίσκεται στην «ενορία» (διοικητική διαίρεση) του Αγίου Ανδρέα και έχει μέγιστο υψόμετρο 340 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Υψώνεται πάνω από την περιοχή που είναι γνωστή ως «Σκωτία» στα βόρεια και τα ανατολικά, το έδαφος της οποίας αποτελείται από γεωολογικώς παλαιά ιζήματα, που διαβρώνονται εύκολα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Χίλαμπυ στον ιστότοπο *Peak Visor*

Ορος Χιλαμπυ
Χιλαμπυ
Τσαρλς Χένρυ Τάυλερ Τάουνσεντ

Ο **Τσαρλς Χένρυ Τάυλερ Τάουνσεντ** (αγγλ. *Charles Henry Tyler Townsend*, 5 Δεκεμβρίου 1863 – 17 Μαρτίου 1944) ήταν Αμερικανός εντομολόγος, που μελέτησε κυρίως τις ταχινίδες, μια μεγάλη και ποικιλόμορφη οικογένεια δίπτερων εντόμων, οι προνύμφες της οποίας παρασιτούν σε άλλα έντομα. Υπήρξε ίσως ο άνθρωπος που όρισε, περιέγραψε και βάφτισε σε εργασίες του τα περισσότερα άγνωστα μέχρι τότε είδη και γένη ταχινιδών, περίπου τρεις χιλιάδες. Επιπλέον είχε σημαντικές συνεισφορές στον βιολογικό έλεγχο των επιβλαβών εντόμων και ήταν ο πρώτος που ανεκάλυψε το έντομο-φορέα μιας ασθένειας στο Περού. Από την άλλη, ο Τάουνσεντ δημιούργησε αντιδικίες και συζητήσεις με την προσέγγισή του στην ταξινομική των εντόμων, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Εντομολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι
Υδρολογία της Ελβετίας

Η Ελβετία έχει ποικιλόμορφο και πολυσύνθετο υδρολογικό σύστημα. Tο κλίμα της χώρας παρέχει ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα με τη μορφή χιονιού και βροχής, ενώ αρκετό νερό εξατμίζεται, επιστρέφοντας στην ατμόσφαιρα. Το μεγάλο υψόμετρο και το κλίμα επιτρέπουν τη διατήρηση πολλών παγετώνων, που τροφοδοτούν ποτάμια τα οποία ανήκουν σε 5 μείζονες ευρωπαϊκές λεκάνες απορροής. Δια μέσου των λεκανών αυτών, ποσότητες νερού φεύγουν από τη χώρα και καταλήγουν στη θάλασσα.

Η Ελβετία αποκαλείται κάποιες φορές «ο υδατόπυργος της Ευρώπης»., καθώς νερά από την Ελβετία φθάνουν σε πολλά διαφορετικά μέρη της ηπείρου.

## Παραπομπές


Υδρολογια
Ελβετια
Πόπλιος Βαλέριος Πατρουίνος

Ο **Πόπλιος Βαλέριος Πατρουίνος**, λατιν. *Publius Valerius Patruinus* (απεβ. το 91 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος άκμασε υπό τη βασιλεία του Δομιτιανού. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα (nundinum)* του Ιουλίου-Αυγούστου 82, με συνάδελφο τον Λεύκιο Αντώνιο Σατουρνίνο.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

Η καταγωγή του βρίσκεται στην Πέραν του Πάδου Ιταλίας.  Η *[[Cursus honorum|σειρά διαδοχής (cursus honorum)]]* του Πατρουίνου είναι γνωστή μόνο αποσπασματικά. Το πρώτο αξίωμα που αναφέρεται ότι κατείχε δεν ήταν πολιτικό, αλλά θρησκευτικό: ενσωματώθηκε στους ιερείς του Αυγούστου (*sodales Augustales)* μεταξύ των ετών 70 και 79. Μετά την θητεία του ως υπάτου, ο Πατρουίνος πιστεύεται ότι έγινε κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Καππαδοκίας . Ενώ ο Βέρνερ Εκκ υποστηρίζει αυτή την ερμηνεία των στοιχείων, και χρονολογεί τη θητεία του από το έτος 83 έως το 85,  ο Μπέρναρντ Ρέμυ υποστηρίζει ότι τα στοιχεία που υποστηρίζουν αυτή την ανάρτηση, είναι επισφαλή. 

Είναι πολύ πιο βέβαιο ότι ο Πατρουίνος ήταν κυβερνήτης της σημαντικής αυτοκρατορικής επαρχίας της Συρίας, την οποία ο Eκκ χρονολογεί από το έτος 86 έως 89.  Ο Eκκ χρονολογεί επίσης ως κυβερνήτη τον γαμπρό του Λεύκιο Δομίτιο Απολινάρι, τη διοίκηση της Λεγεώνας VI Ferrata.  Ο Ρεμύ αναφέρει ότι ο Πατρουίνος απεβίωσε το 91. 

Ενώ μπορούμε να γνωρίζουμε το όνομα της κόρης του, Βαλερία Βετίλλα, μπορούμε μόνο να υποθέσουμε ότι το όνομα τής συζύγου τού Πατρουίνου ήταν Βεττία.  Προφανώς δεν είχε γιο, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι ο εγγονός του πήρε το όνομά του, σαν να είχε υιοθετηθεί από τον Πατρουίνο, για να διατηρηθεί το όνομα. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Καλβέντιος Σέξτος Καρμίνιος Βήτος

Ο **Λεύκιος Καλβέντιος Σέξτος Καρμίνιος Βήτος**, λατιν.: *Lucius Calventius Sextus Carminius Vetus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τραϊανού. Υπήρξε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 83 μ.Χ. ως συνάδελφος του Μάρκου Κορνήλιου Νιγρίνου Κουριάτιου Ματέρνου.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

Ο Kαρμίνιος Βήτος έλαβε το πολυώνυμο όνομά του από τον πατέρα του, Λεύκιο Καλβέντιο Βήτο Καρμίνιο, αντικαταστάτη ύπατο το 51. Αυτό προέκυψε, σύμφωνα με την Όλλι Σαλομίες, προφανώς επειδή «ήταν αρχικά Καρμίνιος (Βήτος;) και υιοθετήθηκε από έναν Λ. Καλβέντιο».  Ο Βήτος είχε έναν αδελφό, τον Λεύκιο Καρμίνιο Λουζιτανικό, ο οποίος ήταν ύπατος το 81.

Μόνο ένα αξίωμα είναι γνωστό ότι κατείχε ο Βήτος, αυτό του ανθύπατου της Ασίας το 96/97.  Ενώ ήταν κυβερνήτης, υποστήριξε τον προπάππο τού Τίτου Φλάβιου Καρμίνιου Αθηναγόρα Κλαυδιανό, ο οποίος έγινε υπάλληλος γύρω στο 190, για να του δώσει το δικαίωμνα του Ρωμαίου πολίτη. Η σύνδεση τιμήθηκε από τον άνδρα, που υιοθέτησε όχι μόνο στοιχεία του ονόματος του Αυτοκράτορα Τραϊανού ως δικά του (δηλαδή «Μάρκος Ούλπιος»), αλλά και το *όνομα* τού γένους (gentilicum) του ανθύπατου «Καρμίνιος», το οποίο πέρασε στον πατέρα του υπάτου, Μάρκο Ούλπιο Καρμίνιο Κλαυδιανό. 

Αρκετά άλλα άτομα συνδέονται με τον Καρμίνιο Βήτο. Ένας *kalator* (κήρυκας) που άκμασε γύρω στο 102, ο Λ. Καλβέντιος Ευνόμιος, θεωρείται μερικές φορές *πελάτης (cliens)* του Βήτου.  Ο Σέξτος Καρμίνιος Βήτος, απλός ύπατος το 116, πιστεύεται ότι είναι γιος του με βάση τις ομοιότητες στο όνομα, και ο Σέξτος Καρμίνιος Βήτος, απλός ύπατος το 150, πιστεύεται ότι είναι εγγονός του. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Καρλ Φρέντρικ Φαλέν

Ο **Καρλ Φρέντερικ Φαλέν** (σουηδ. *Carl Fredrik Fallén*, 22 Σεπτεμβρίου 1764 – 26 Αυγούστου 1830) ήταν Σουηδός βοτανολόγος and εντομολόγος, που γεννήθηκε στην πόλη Κριστίνεχαμν.

Ο Φαλέν ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λούνδης. Περιέγραψε και όρισε πάρα πολλά είδη δίπτερων και υμενόπτερων εντόμων. Το έτος 1810 εκλέχθηκε μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών.

Οι κυριότερες δημοσιεύσεις του είναι οι εξής:

* *Monographia cimicum Sveciae*, Hafniae [= Κοπεγχάγη] 1807, https://www.biodiversitylibrary.org/bibliography/66033
* *Specimen entomologicum novam Diptera disponendi methodum exhibens*, εκδ. Berlingianus, Λούνδη 1810
* *Specimen Novam Hymenoptera Disponendi Methodum Exhibens*, διατριβή, Berling, Lundl. (1813), 41 σελίδες https://www.biodiversitylibrary.org/bibliography/106859
* «Beskrifning öfver några i Sverige funna Vattenflugor (Hydromyzides)», *K. Sven. Vetenskapsakad. Handl.* (3) 1: 240-257 (1813) https://www.biodiversitylibrary.org/item/107441#page/280/mode/1up
* «Specimen novam Hemiptera disponendi methodum exhibens», Publicae disquistioni subjicit Magnus Rodhe Lundae, *Litteris Berlingianis*, σσ. 1-26 (1814)
*Beskrifning öfver några Rot-fluge Arter, hörande till slägterna *Thereva* och *Ocyptera*. *K. Sven. Vetenskapsakad. Handl.*, (3) 3: 229-240 (1815) https://www.biodiversitylibrary.org/item/107424#page/245/mode/1up
* *Diptera Sueciae* (1814-1827), το μέγα έργο του
* *Syrphici Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1817
* *Scenopinii et Conopsariae Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1817
* «Beskrifning öfver de i Sverige funna Fluge Arter, som kunna föras till Slägtet», *Musca*, Första Afdelningen, *K. Sven. Vetenskapsakad. Handl.* (3) 4: 226-254 (1817) https://www.biodiversitylibrary.org/item/107338#page/250/mode/1up
* *Heteromyzides Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1820
* *Opomyzides Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1820
* *Ortalides Sveciae*, μέρος III και τελευταίο, εκδ. Berling, Λούνδη 1820
* *Sciomyzides Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1820
* *Monographia Muscidum Sveciae*, Μέρος V., εκδ. Berling, Λούνδη 1823
* *Agromyzides Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1823
* *Hydromyzides Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1823
* *Geomyzides Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1823
* *Monographia Dolichopodum Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1823
* *Phytomyzides et Ochtidiae Sveciae*, εκδ. Berling, Λούνδη 1823
* *Monographia Muscidum Sveciae*, Μέρος IX & τελευταίο, εκδ. Berling, Λούνδη 1825
* *Hemiptera Sveciae: Cimicides eorumque familiae affines*, Londini Gothorum [= Λούνδη], Ex Officina Berlingiana, σελίδες 187, 1829 https://www.biodiversitylibrary.org/bibliography/9298

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα έργα του Καρλ Φρέντρικ Φαλέν στην Biodiversity Heritage Library
* Βιογράφηση στο ''Svenskt biografiskt lexikon''

Κατηγορία:Σουηδοί βιολόγοι
Κατηγορία:Εντομολόγοι
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Λεύκιος Τέττιος Ιουλιανός

Ο **Λεύκιος Τέττιος Ιουλιανός**, λατιν.: *Tettius Julianus* ήταν Ρωμαίος στρατηγός, που κατείχε διάφορες αυτοκρατορικές θέσεις κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) Μάιο-Ιούνιο 83 με συνάδελφο τον Τερέντιο Στράβωνα Ερούκιο Ομούλλο. 

Πιθανώς να είναι αδελφός του Γάιου Τέττιου Αφρικανού, επάρχου της Αιγύπτου, ο οποίος nymfεύτηκε τη Φουνισουλάνα Βετούλλα, κόρη του Λεύκιου Φουνισουλάνου Βετονιανού, υπάτου το 78. 

## Βιογραφία
Ο Ιουλιανός εμφανίζεται για πρώτη φορά στα ιστορικά αρχεία ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος λεγεώνας]]* (legatus legionis) ή διοικητής της Λεγεώνας VII Κλαυδίας, μίας από τις τρεις λεγεώνες που στάθμευαν στη Μοισία υπό τον Μάρκο Απόνιο Σατουρνίνο, και, μαζί με τους συναδέλφους του διοικητές, έλαβαν το υπατικές διακρίσεις από τον Όθωνα, ως συνέπεια μίας νίκης τους που κέρδισαν επί των Ροξολανών, μίας Σαρματικής φυλής.  Σε ορισμένα αποσπάσματα του Τάκιτου, ονομάζεται «Τίτιος», σε άλλα «Τέρτιος», αλλά το «Τέττιος» είναι πιθανώς η σωστή μορφή. 

Λίγο αργότερα, ο Απόνιος Σατουρνίνος επιχείρησε να δολοφονήσει τον Τέττιο, προφανώς λόγω μίας παλαιάς μνησικακίας. Ο Τέττιος διέφυγε διασχίζοντας το όρος Αίμος και ο Λεύκιος Βιψτάνος Μεσάλα, διοικητής μίας από τις ομάδες, τον αντικατέστησε.  Ο Τέττιος δεν συμμετείχε στις μάχες ή στις δολοπλοκίες του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, αν και η λεγεώνα που διοικούσε ασπαζόταν τη μερίδα του Βεσπασιανού, και επικαλούνταν διάφορες καθυστερήσεις, που εμπόδιζαν τον Τέττιο να επανενταχθεί στα στρατεύματά του. Μετά τον θρίαμβο τής παράταξης τού Βεσπασιανού, παρ' όλα αυτά διορίστηκε ένας από τους πραίτορες, αλλά η Σύγκλητος δεν του επέτρεψε να αναλάβει το αξίωμα, και ανέθεσε το αξίωμα στον Πλότιο Γρύπο την 1η Ιανουαρίου 70. Ωστόσο ο Δομιτιανός, σχεδόν αμέσως μετά, τον επανέφερε στην πραιτορία. 

Ο Τέττιος ήταν διοικητής της Λεγεώνας III Αυγούστας από το 80 έως το 82, καθιστώντας τον ουσιαστικά και κυβερνήτη της Νουμιδίας εκείνα τα χρόνια.  Αυτό ακολουθήθηκε από την άνοδό του στη θέση του υπάτου. Το τελευταίο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ο Τέττιος, ήταν κυβερνήτης της Άνω Μοισίας από το 88 έως το 90. 

Το 88 διορίστηκε από τον Δομιτιανό αρχιστράτηγος, και διέσχισε τον Δούναβη, πιθανώς κοντά στο φρούριο λεγεώνας Βιμινάκιον, βάδισε προς το Τιβίσκον και στη συνέχεια προς τις Τάπες και το πέρασμα των λεγόμενων Σιδηρών Πυλών, και νίκησε τους Δάκες στη Β΄ Μάχη των Ταπών, η οποία ουσιαστικά τερμάτισε τον Δακικό Πόλεμο του Δομιτιανού.

## Σημειώσεις

## Περαιτέρω ανάγνωση

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κρύα Βρύση Άρτας

Η **Κρύα Βρύση** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Η Κρύα Βρύση βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές των Ορέων Βάλτου, σε υψόμετρο 510 μέτρα. Απέχει 57 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα, 25 χιλιόμετρα Α. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 3 χιλιόμετρα Β. από τη Μεγαλόχαρη. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940 με την ονομασία *Βελτίστη* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μεγαλόχαρης ενώ το 1940 μετονομάστηκε σε Κρύα Βρύση. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μεγαλόχαρη, τον Άγιο Γεώργιο, την Αφροξυλιά, το Λαμπίρι και τα Ποτιστικά αποτελούν την κοινότητα Μεγαλόχαρης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 54 κάτοικοι.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Χόσβικ

Το **Χόσβικ** (, ) είναι χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού Στρέιμοϊ. Τον Ιανουάριο του 2025 ο πληθυσμός του ήταν 325 κάτοικοι. Το Χόσβικ κάποτε ονομαζόταν Θόρσβικ ή Θορς Μπέι (Thórsvík ή Thors Bay), αλλά μετονομάστηκε σε Χόσβικ. Ονομαζόταν Θορς Μπέι λόγω του ιδρυτή του, ο οποίος πιστεύεται ότι ονομαζόταν Tórhallur.

Το Χόσβικ είναι η σημερινή έδρα του Krás, μιας μονάδας παραγωγής τροφίμων που παραδίδει προϊόντα σε σχεδόν όλα τα καταστήματα των Νήσων Φερόες. Η εκκλησία στο Χόσβικ χρονολογείται από το 1929. Το Χόσβικ είναι επίσης η έδρα της ναυτιλιακής εταιρείας Thor Shipping, η οποία είναι η μεγαλύτερη στις Νήσους Φερόες. Το Hósvíkar Róðrarfelag είναι ο τοπικός σύλλογος κωπηλασίας και έχει κερδίσει 4 πρωταθλήματα των Νήσων Φερόες, το τελευταίο το 2020.


Αρχείο:Faroe Islands, Streymoy, Hósvík (2).jpg|Το λιμάνι του Χόσβικ
Εικόνα:Church of Hósvík, Faroe Islands.JPG|Η εκκλησία του Χόσβικ χρονολογείται από το 1929
Εικόνα:Hósvík, Faroe Islands (2).JPG|Χόσβικ, συγκομιδή σανού


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Χόσβικ 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες