open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λουξεμβούργο (πόλη)

Η **πόλη του Λουξεμβούργου** (λουξεμβουργιανά: *Lëtzebuerg*, , ) είναι πρωτεύουσα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Η ιστορία της πόλης ξεκινά το 963, όταν ο κόμης Ζίγκφρηντ των Αρδεννών χτίζει το πρώτο κάστρο με το όνομα *Lucilinburhuc* (=μικρό κάστρο) πάνω στον βράχο του Μποκ. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η πόλη άλλαξε πολλές φορές χέρια: Φράγκοι, Ολλανδοί, Ισπανοί, Αυστριακοί, Πρώσοι και Γάλλοι πέρασαν και άφησαν το αποτύπωμά τους.

Τον Ιανουάριο του 2018, η πόλη είχε πληθυσμό 116.323 κατοίκων, πάνω από τρεις φορές μεγαλύτερο σε σύγκριση με τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας (Ες-Συρ-Αλζέτ), με την πόλη να έχει εξελιχθεί σε τραπεζικό και διοικητικό κέντρο.

Στην παγκόσμια έρευνα Μέρσερ ανάμεσα σε 221 πόλεις, το Λουξεμβούργο ήταν πρώτο στην προσωπική ασφάλεια και 19ο στην ποιότητα ζωής. Το 2011 είχε το δεύτερο μεγαλύτερο ΑΕΠ κατά κεφαλήν στον κόσμο, στα 80.119 δολάρια (ΜΑΔ). 

Η πόλη σήμερα έχει 114.000 κατοίκους (σχεδόν 160.000 με τα περίχωρα), το 70% των οποίων είναι αλλοδαποί. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών *Αλζέτ* (Alzette/Uelzecht) και *Πετρύς* (Pétrusse/Péitruss). Αποτελεί το διοικητικό και οικονομικό κέντρο του κρατιδίου. Στο Λουξεμβούργο βρίσκονται οι έδρες του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και η διοικητική έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υπηρεσίες διαθέτει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

## Πολιτισμός
Παρά το συγκριτικά μικρό μέγεθός της, η πόλη διαθέτει πολλά αξιόλογα μουσεία : το πρόσφατα ανακαινισμένο Εθνικό Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης (MNHA), το Μουσείο Ιστορίας της Πόλης, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μέγα Δούκα Ιωάννη (Mudam) και το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (NMHN). Εκτός από τις δύο κύριες αίθουσες, το Μεγάλο Θέατρο του Λουξεμβούργου και το Θέατρο των Καπουτσίνων, υπάρχει μια εντυπωσιακή αίθουσα συναυλιών, η Φιλαρμονία. Η πόλη του Λουξεμβούργου επίσης φημίζεται για τη μεγάλη ποικιλία από εστιατόρια και κουζίνες, μεταξύ των οποίων τέσσερα έχουν βραβευθεί με αστέρια Μισελέν (11 σε όλη τη χώρα).

## Αξιοθέατα
Η παλιά μεσαιωνική πόλη, που βρίσκεται σε ένα ψηλό οροπέδιο ανάμεσα στα δύο ποτάμια, περιβάλλεται από προάστια και βιομηχανίες. Στην παλιά πόλη σώζονται διάφορα τμήματα των οχυρώσεων από τη ρωμαϊκή εποχή έως τον 17ο αι., ο καθεδρικός ναός της Παναγίας (17ος αι.), το δουκικό ανάκτορο (16ος αι.), κ.ά. Το ιστορικό μέρος της πόλης (Κλάουζεν και Γκρουντ/Γκρον) και η οχύρωσή της χαρακτηρίστηκαν το 1994 από την ΟΥΝΕΣΚΟ Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

## Φωτογραφίες

Image:Luxembourg0059.JPG
Image:Luxembourg0080.JPG
Image:Mudam 04 jnl.jpg
Image:Luxemburg.jpg


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Δέσπω Διαμαντίδου

Η **Δέσπω (Δέσποινα) Διαμαντίδου** (Πειραιάς, 13 Ιουλίου [*[[Ιουλιανό ημερολόγιο|ιουλ.]]*] / 26 Ιουλίου [*[[Γρηγοριανό ημερολόγιο|γρηγ.]]*] 1916 - Αθήνα, 18 Φεβρουαρίου 2004) ήταν σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, με διεθνή καριέρα.

## Βιογραφία
Η Διαμαντίδου γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Ήταν εγγονή του μηχανικού Σπυρίδωνα Κριτσιλή (ή Κριτσίλη), ο οποίος διατέλεσε πολλές φορές και βουλευτής. Κατά τα παιδικά της χρόνια υπήρξε στενή φίλη του -επίσης Πειραιώτη- Γιάννη Τσαρούχη, ο οποίος ως αρκετά μεγαλύτερός της, την είχε υπό την φροντίδα του. Αργότερα, η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα, στο Κολωνάκι και η Διαμαντίδου πήγε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, από όπου και αποφοίτησε.

Η Δέσπω Διαμαντίδου είχε ιδιαίτερη αγάπη στη μελέτη και τα βιβλία, καταφεύγοντας σε αυτά με κάθε ευκαιρία, αφού κατά δήλωσή της διάβαζε συνολικά πέντε ως έξι ώρες καθημερινά, ακόμα και ανάμεσα στις παραστάσεις. Μιλούσε τέσσερις ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και ρωσικά), κάτι που τη βοήθησε στη μετάφραση πλήθους ξένων θεατρικών έργων, με την οποία επίσης ασχολήθηκε, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.

Παντρεύτηκε τον, επίσης, ηθοποιό Ανδρέα Φιλιππίδη, με τον οποίο απέκτησαν ένα γιο, τον Μάριο. Οι δρόμοι τους χώρισαν το 1957, διατηρώντας στενές σχέσεις μεταξύ τους, αλλά κυρίως με τη μετέπειτα σύζυγό του, ηθοποιό, Λίλυ Παπαγιάννη. Δύο χρόνια νωρίτερα, είχε συνάψει ερωτικό δεσμό με τον, κατά 18 χρόνια νεότερό της, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, με τον οποίο υπήρξαν ζευγάρι για επτά χρόνια.

Την άνοιξη του 1967 η Δέσπω Διαμαντίδου είχε συμμετάσχει σε θεατρική περιοδεία στις ΗΠΑ ανεβάζοντας το έργο "Illya Darling" (θεατρική μεταφορά της ταινίας "Ποτέ την Κυριακή") στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης. Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής της έγινε στην Ελλάδα το απριλιανό πραξικόπημα. Η Διαμαντίδου αποφάσισε να μην ξαναγυρίσει στην Ελλάδα υπό αυτές τις συνθήκες και παρέμεινε "εξόριστη" στις ΗΠΑ ως τη μεταπολίτευση, αφού γύρισε στην Ελλάδα μόλις αργά το καλοκαίρι του 1974.

Αξιοσημείωτη, στο πλαίσιο της παρουσίας της στις ΗΠΑ, υπήρξε η συμμετοχή της το 1975 στην ταινία του Γούντι Άλεν *[[Ο ειρηνοποιός]]*, υποδυόμενης τη μητέρα του πρωταγωνιστή. Σταθμός στην καριέρα της αποτέλεσε η συμμετοχή της το 1960 στην ταινία *[[Ποτέ την Κυριακή]]* του Αμερικανού σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη, που υπήρξε αδελφική φίλη της.

Κηδεύτηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 2004 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

## Θέατρο

## Μεταφράσεις έργων

## Πηγές
Συμμετοχές σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, από τον οικείο ιστότοπο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Δέσπω Διαμαντίδου (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2010
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
RCAF Μοίρα No. 437

Η **Μοίρα 437 "Husky"** είναι μονάδα της Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας που υπάγεται στον Καναδικό Στρατό. Εδρεύει στο CFB Trenton. Ρόλος της είναι η αερομεταφορά μακρινών αποστάσεων για την Royal Canadian Air Force, την Καναδική Π.Α.

## Ιστορικά Στοιχεία

Ιδρύθηκε στην Αγγλία στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 και ασχολείται με μεταγωγές μέχρι το 1946, όπου και παύει η λειτουργία της.

Επανιδρύεται το 1961 στο Τρέντον και εξοπλίζεται αρχικά με CC-106 Yukon. Το 1972 εξοπλίζεται με CC-137 Husky. Με την λειτουργία των CC-137 ξεκινά και την δραστηριότητα του εναέριου ανεφοδιασμού, παράλληλα με τις μεταγωγές.

Συχνά η Μοίρα 437 οργανώνει την μεταφορά υψηλά ιστάμενων προσώπων και κυβερνητικών στελεχών, όπως της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' της Αγγλίας και του Πρωθυπουργού του Καναδά.

Η Μοίρα πλέον λειτουργεί τα CC-150 Polaris, τροποποιημένη έκδοση του Airbus A310.

Από τον Αύγουστο του 2007 θα σταθμεύσουν και τα C-17 Globemaster III.

Σλόγκαν της είναι το «*Omnia Passim*» (*Οτιδήποτε Οπουδήποτε*).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.rcaf.com 
* DND - Ιστορία της 437ης Μοίρας

Κατηγορία:Πολεμική Αεροπορία του Καναδά
Ad referendum

Η λατινογενής έκφραση **αντ ρεφερέντουμ** (ad referendum) που σημαίνει "**με κάθε επιφύλαξη**" αποτελεί διεθνή όρο που λέγεται ή και σημειώνεται κατά τη σύναψη συνθηκών ή άλλων διπλωματικών συμφωνιών προσδίδοντας επιφύλαξη περισσότερο για την ύστερη επικύρωση από τα καθ΄ ύλην αρμόδια όργανα εκάστου μέρους (Κράτους) ή να εγκριθεί από προβλεπόμενο δημοψήφισμα.

*Ο όρος αυτός κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικός, ως προστατευτικός όρος, ακόμα και σε ιδιωτικές υποθέσεις π.χ. σε επιδόσεις εγγράφων οποιασδήποτε φύσεως, που για τον αποδέκτη παρέχει νόμιμη προστατευτική κάλυψη από το πλέον απλούστερο θέμα, φθάνει προηγουμένως (συνιστάται) πριν θέσει υπογραφή παραλαβής να συμπληρώσει τον όρο αυτόν, είτε ακριβώς τον λατινογενή, "*ad referendum*" είτε και συνηθέστερα τον ελληνικό "*με κάθε επιφύλαξη*".

Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Ιωαννίκιος Β΄

Ο **Ιωαννίκιος Β΄** (ο Λίνδιος) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στα μέσα του 17ου αιώνα (1646-1656). Η Πατριαρχία του διεκόπη από συνολικά τέσσερις εκθρονίσεις, γεγονός ενδεικτικό του κλίματος που επικρατούσε την εποχή εκείνη περί τον Οικουμενικό Θρόνο. Διετέλεσε Πατριάρχης τα χρονικά διαστήματα 1646-1648, 1651-1652, 1653-1654 και 1655-1656.

[thumb|left|280px|[Σιγίλλιο του Πατριάρχη Ιωαννίκιου (1651) σχετικά με τα προνόμια του Μητροπολίτη Φιλαδελφείας]]
Γεννήθηκε στη Λίνδο της Ρόδου. Εξελέγη Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας το 1624 επί Πατριαρχίας Κύριλλου Λουκάρεως και το 1636 Μητροπολίτης Ηρακλείας. Με την υποστήριξη του ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Βασιλείου Λούπου εξελέγη Πατριάρχης στις 16 Νοεμβρίου 1646 με συνυποψήφιους τον Ιεροσολύμων Παΐσιο και τον Αντιοχείας Ευθύμιο. Επαύθη τον Οκτώβριο του 1648.

Μετά την εκθρόνισή του κρύφτηκε σε άγνωστο μέρος. Επιχειρώντας να σταθεροποιήσει τη θέση του έναντι των εχθρών του, αναζήτησε υποστήριξη από τον Αυστριακό Αυτοκράτορα και από τη Ρώμη, με την οποία διατηρούσε αλληλογραφία. Για τον λόγο αυτό επέτρεψε σε καθολικές αποστολές να εγκατασταθούν στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας και στις Κυκλάδες. Απέφυγε πάντως με σύνεση οποιαδήποτε εκδήλωση υποταγής, όπως του ζητούσε η Propaganda Fide, επικαλούμενος την επισφαλή του θέση.

Το 1651 βρισκόταν στο Άγιο Όρος όταν, στις 11 Μαΐου, εξελέγη ξανά Πατριάρχης. Στις 24 Μαΐου 1652 εκθρονίστηκε ξανά.

Τον Ιούλιο του 1653 ξαναέγινε Πατριάρχης και στις 17 Μαρτίου 1654 επαύθη ξανά και οδηγήθηκε στη φυλακή λόγω συσσωρευμένων χρεών του Πατριαρχείου έναντι της Υψηλής Πύλης. Για τελευταία φορά ανέβηκε στο θρόνο τον Μάρτιο του 1655 μέχρι τις 26 Ιουλίου 1656. Μετά την τελευταία του αυτή εκθρόνιση, του δόθηκε «προεδρικώς» η Μητρόπολη Τζιάς και Θερμίων, όπου και αποσύρθηκε μέχρι το θάνατό του το 1659 ή 1660.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ιωαννικιος Β
Κατηγορία:Μητροπολίτες Γάνου και Χώρας
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ηρακλείας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Μητροπολίτης Βαρσοβίας Σάββας

Ο **[[Μητροπολίτης]] Σάββας** (πολωνικά *Sawa*, κατά κόσμον *Michał Hrycuniak*, Μιχαήλ Χρυτσούνιακ) είναι ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Πολωνίας, του δεύτερου μεγαλύτερου χριστιανικού δόγματος  στην χώρα, με τον τίτλο *Μητροπολίτης Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας*.

Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1938 στο Σνιάτιτσε του Νομού Λούμπλιν της Πολωνίας. Το 1964 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1966 πρεσβύτερος. Το 1970 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης. Το 1966 ανακηρύχθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου.

Το 1979 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Λουτζ και Πόζναν. Το 1981 εξελέγη Επίσκοπος Μπιαλύστοκ και Γκντανσκ. Το 1987 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 12 Μαΐου 1998 εξελέγη Μητροπολίτης Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας και παρέμεινε τοποτηρητής της παλαιάς του Επισκοπής (Μπιαλύστοκ και Γκντανσκ) μέχρι το 1999.

Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019 στον Ι. Καθεδρικό Ναό Αγ. Μαρίας Μαγδαληνής στη Βαρσοβία τελέσθηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία επί τη 40ή επέτειο της εις Επίσκοπον χειροτονίας του.

## Κατηγορίες
Με βάση έγγραφα, ο μητροπολίτης Σάββας κατηγορήθηκε από ορισμένους Πολωνούς ιστορικούς ως μακροχρόνιος συνεργάτης της κομμουνιστικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (Służba Bezpieczeństwa) ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, σε σχέση με την επιχείρηση «Βυζάντιο» (Bizancjum) με το κωδικό όνομα *«Yurek»*, οδηγώντας μια συντονισμένη εκστρατεία εναντίον μεμονωμένων μελών της εκκλησίας και της ίδιας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υποστήριξε και συνεργάστηκε με την κυβέρνηση της Λ.Δ. της Πολωνίας, με σκοπό την προώθηση της σταδιοδρομίας του εντός της Εκκλησίας. Ωστόσο, ο ίδιος αρνήθηκε αυτές τις κατηγορίες.

## Παραπομπές


Σάββας
Σάββας
Ρένα Ντορ

Η **Ρένα Ντορ** (πραγματικό όνομα: Ειρήνη Γιαννάτου, 1917 - 5 Μαρτίου 2000) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και υπηρέτησε το μουσικό θέατρο. Έμεινε ορφανή από 4 ετών και είχε άλλα 4 αδέλφια.  Πρωτόπαιξε πρώτη φορά 13 ετών, αρχικά σαν χορεύτρια στον θίασο της Ζωζώ Νταλμάς σε περιοδεία που έκανε στην Αίγυπτο. Πρώτο θεατρικό έργο πού έπαιξε ήταν "Ο υφυπουργός" το 1935. Έπαιξε στους γνωστότερους θιάσους της εποχής και το 1952 συγκρότησε δικό της θίασο μαζί με τη Μαρίκα Κρεββατά και τον Μίμη Κοκκίνη, και το 1954 με τις Μαρίκα Κρεββατά και Ρένα Βλαχοπούλου.

Κατά τη στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου συμμετείχε στους εορτασμούς της επετείου επικράτησης του Πραξικοπήματος στο Παναθηναϊκό Στάδιο μαζί με άλλους ηθοποιούς και τραγουδιστές. Τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1978 στο θέατρο «Μινώα» με την επιθεώρηση του Ν. Ελευθερίου *Τι Κωστάκης, τι Αντρίκος, τα πληρώνει ο λαουτζίκος*.

## Προσωπική ζωή
Σύντροφος της ζωής της υπήρξε ο επίσης ηθοποιός, Αλέκος Λειβαδίτης. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ πάντα όλοι οι καλλιτέχνες τη θυμούνταν. Το έτος 1997 της απονεμήθηκε το βραβείο "Παναθήναια" του "Θεατρικού Μουσείου" για τη συνολική της προσφορά στο χώρο της επιθεώρησης. Το εγκεφαλικό που υπέστη το 1999 όμως, ήταν πολύ βαρύ κι έτσι έμεινε σε νοσοκομείο για το υπόλοιπο της ζωής της. Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 83 ετών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών..

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας Χριστοφόρος

Ο **Μητροπολίτης πρώην Τσεχίας και Σλοβακίας Χριστοφόρος** (κατά κόσμον ***Ραδιμ Πούλετς***, *Radim Pulec*, γενν. 29 Ιουνίου 1953) είναι Τσέχος επίσκοπος και πρώην προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Τσεχίας και Σλοβακίας. Διατέλεσε Αρχιεπίσκοπος Πράγας και Μητροπολίτης πάσης Τσεχίας και Σλοβακίας κατά τα έτη 2006 έως 2013.

Γεννήθηκε στην Πράγα στις 29 Ιουνίου 1953. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1974 και Πρεσβύτερος στις 25 Δεκεμβρίου 1974. Σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας, από την οποία αποφοίτησε το 1982. Το 1987 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στις 17 Απριλίου 1988 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Όλομουτς και Μπρνο. Στις 17 Μαρτίου 2000 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Πράγας.

Στις 2 Μαΐου 2006 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Πράγας και Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας, και έγινε προκαθήμενος της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Τσεχίας και Σλοβακίας.

Στις 12 Απριλίου 2013 παραιτήθηκε.

## Τιμητικές διακρίσεις
* Τάγμα του Αγίου Σεργίου του Ραντόνεζ Α' τάξης (2007)
* Χρυσό Μετάλλιο του Αγίου Βαρνάβα της Εκκλησίας της Κύπρου (2011)
* Τάγμα της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής της Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας (2012)

## Παραπομπές


Χριστοφορος
Islandsflug

Η **Islandsflug** (προφέρεται *Ίσλαντς-φλουγκ*) ήταν αεροπορική εταιρεία βασισμένη στην Ισλανδία. Εκτελούσε προγραμματισμένες και ναυλωμένες πτήσεις, καθώς και εμπορευματικές πτήσεις. Παράλληλα μίσθωνε αεροσκάφη και πληρώματα σε άλλες εταιρείες. Η κύρια βάση της ήταν το αεροδρόμιο Κέφλαβικ στο Ρέικιαβικ. Το 2005 συγχωνεύτηκε με την Air Atlanta Icelandic.  Η Landsflug ανέλαβε τα εσωτερικά δρομολόγια της Islandsflug. 

## Κωδικοί

*Κωδικός IATA: **HH**
*Κωδικός ICAO: **ICB**
*Κωδικός Ραδιοσυχνοτήτων: *Icebird* 

## Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1991. Τον Ιούνιο του 1999 εισήγαγε το όνομα *Icebird Airlines* για τα διεθνή της δρομολόγια. Τον Οκτώβριο του 2004 εναρμόνισε τα δρομολόγια της με την Air Atlanta Icelandic, ώστε να συγχωνευτεί υπό τον όμιλο Avion Group την 1η Ιανουαρίου 2005. 

## Στόλος

Ο στόλος της Islandsflug τον Οκτώβριο του 2006 αποτελούνταν από τα εξής αεροσκάφη 

*1 Airbus A300B4
*2 Airbus A300C4
*1 Airbus A310-300

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*Avion Group
*Air Atlanta Icelandic 

## Πηγές


Κατηγορία:Ισλανδικές αεροπορικές εταιρείες
Landsflug

Η **Landsflug** (δηλαδή *Εσωτερικές Αερογραμμές*) ήταν μία αεροπορική εταιρεία με εδρα το Ρέικιαβικ της Ισλανδίας. Εκτελούσε εσωτερικές επιβατικές πτήσεις. Έδρα της ήταν το διεθνές αεροδρόμιο Κέφλαβικ στο Ρέικιαβικ. 

## Κωδικοί

*Κωδικός IATA Code: **X9**
*Κωδικός ICAO: **ISL**
*Κωδικός Ραδιοσυχνοτήτων: Islandia 

## Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2004 και ξεκίνησε το πτητικό έργο την 1η Οκτωβρίου 2004 , αναλαμβάνοντας όλα τα εσωτερικά δρομολόγια της Islandsflug. 

## Δρομολόγια

Η Landsflug εκτελούσε εσωτερικές προγραμματισμένες πτήσεις προς τους ακόλουθους Ισλανδικούς προορισμούς: Vestmannaeyjar, Höfn, Sauðárkrókur, Bíldudalur και Gjögur. Η Ισλανδική κυβέρνηση έχει αναθέσει στην Landsflug την εκτέλεση αερομεταγωγών επιγόντων περιστατικών. 

## Στόλος

Τον Αύγουστο του 2006 ο στόλος της Landsflug αποτελούνταν από  :

*3 Dornier 328-100
*1 Dornier 328Jet
*3 Dornier 228-200

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*Ιστότοπος της Landsflug από το Internet Archive

## Πηγές


Κατηγορία:Ισλανδικές αεροπορικές εταιρείες
Eagle Air (Ισλανδία)

:*Eagle Air είναι επίσης το ανεπίσημο όνομα της [[Etihad Airways]].*

Η **Eagle Air** (Ισλανδικά: *Flugfélagið Ernir*) είναι μία μικρή Ισλανδική αεροπορική εταιρεία με έδρα το Διεθνές Αεροδρόμιο Κέφλαβικ στο Ρέικιαβικ, όπου παρέχει πτήσεις τουριστικές και ιδιωτικές σε όλη την Ισλανδία.

## Στόλος
* Cessna 441
* Cessna 406
* Cessna 207
* Cessna 185

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Επίσημος διαδικτυακός τόπος

Κατηγορία:Ισλανδικές αεροπορικές εταιρείες
Χρόνος (αποσαφήνιση)

Ο γενικός όρος **χρόνος** μπορεί ν΄ αναφέρεται με τις ακόλουθες έννοιες:

*Χρόνος: γενικός όρος.
*Έτος: Με την έννοια του έτους.
*Χρόνος (γραμματική) στη γραμματική.

## Επιστήμες
*Χρόνος (φυσική) Στη φυσική και στα μαθηματικά.
*Χρόνος αστρονομικός ή Χρόνος ναυτιλιακός

## Στην τέχνη
*Χρόνος (μετρική) στη μετρική.
*Χρόνος (μουσική) στη μουσική.

## Άλλες χρήσεις
*Χρόνος (μυθολογία) Θεότητα στην ελληνική μυθολογία.
*Ο Χρόνος, τοπική εφημερίδα της Κομοτηνής.
Συννεφάκι κειμένου

100px|thumb|Τρεις συνηθισμένοι τύποι από συννεφάκια κειμένου. (Από πάνω προς τα κάτω: Ομιλία, σκέψη, κραυγή.)

Τα **συννεφάκια κειμένου** ή **μπαλονάκια κειμένου** είναι μορφή γραφικής αναπαράστασης που χρησιμοποιείται στα κόμικς και τις γελοιογραφίες προκειμένου να αποδοθεί η ομιλία ή οι σκέψεις ενός χαρακτήρα. Το περιεχόμενό τους είναι συνήθως κείμενο, μπορεί όμως να περιέχουν και εικόνες.

## Τύποι
Υπάρχουν διάφοροι τύποι από μπαλονάκια κειμένου. Το πιο συνηθισμένο είναι το απλό *συννεφάκι ομιλίας* το οποίο είναι ένα ελλειψοειδές ή ορθογώνιο σχήμα με έναν «δείκτη» ή «ουρά» που κατευθύνεται προς τον χαρακτήρα που λέει τα συγκεκριμένα λόγια που βρίσκονται στο συννεφάκι. Ο δείκτης αυτός μπορεί και να απουσιάζει τελείως αν δεν είναι ξεκάθαρο ποιος είναι ο ομιλητής.

Αρκετά χρησιμοποιούνται και τα *συννεφάκια σκέψης*, τα οποία μπορεί να έχουν ένα πιο «άτακτο» συννεφοειδές σχήμα και συνδέονται με τον χαρακτήρα που σκέφτεται μέσω μιας σειράς από κυκλάκια μειωμένα συνεχώς σε μέγεθος.

Τέλος υπάρχουν και άλλοι τύποι από συννεφάκια όπως αυτά τα οποία χρησιμοποιούνται όταν κάποιος λέει κάτι πολύ δυνατά (*κραυγής*) ή όταν κάποιος ψιθυρίζει (σαν τα απλά συννεφάκια αλλά με διακεκομμένες γραμμές).

## Γράμματα
Η γραφή των κειμένων στα συννεφάκια των κόμικς αποτελεί μια ξεχωριστή διαδικασία την οποία πολλές φορές δεν κάνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, αλλά ξεχωριστός καλλιγράφος. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται ειδικές γραμματοσειρές υπολογιστών και η δημιουργία - επιλογή της κατάλληλης γραμματοσειράς κάθε φορά δεν είναι απλή υπόθεση.

Το γράμματα επίσης που χρησιμοποιούνται είναι στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων κεφαλαία.

Κατηγορία:Ορολογία κόμικς
Νεποτισμός

Ο **νεποτισμός** ή **οικογενειοκρατία** είναι το φαινόμενο της διαδοχής ή προβαδίσματος ορισμένων ατόμων για την κάλυψη θέσεων, πολλές φορές σημαντικών ή και κρίσιμων, με αποφασιστικό κριτήριο τη βιολογική, τη συγγενική ή τη στενά φιλική σχέση που έχουν με άλλους. Ο όρος νεποτισμός προέρχεται από τη λατινική λέξη nepos, που σημαίνει "ανεψιός", και πηγάζει από την τακτική των Καθολικών Παπών και Επισκόπων να αναθέτουν σημαντικές θέσεις στα ανήψια τους.

Το φαινόμενο εκδηλώνεται με την παραχώρηση φήμης, θέσεων και αξιωμάτων σε συγγενείς και φίλους. Είναι η εκμετάλλευση από κάποιον του αξιώματος ή της θέσης που κατέχει, για να προωθήσει συγγενικά ή άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντός του σε θέσεις κι αξιώματα χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια. Παρουσιάζεται πολλές φορές ως αποτέλεσμα εκλογικής διαδικασίας και μπορεί να είναι καταφανώς σκόπιμη ή να καλύπτεται κάτω από ιστορικούς, κοινωνικούς ή οικονομικούς περιορισμούς.

Η πρακτική αυτή εμφανίζεται σε πολλούς τομείς όπως η πολιτική, η θρησκεία, η ψυχαγωγία, ο αθλητισμός και άλλα. Στην έντονή της μορφή σχετίζεται και με τον ρατσισμό και τα φαινόμενα αποκλεισμού, ιδιαίτερα όταν λειτουργεί αρνητικά για πρόσωπα στα οποία δεν καταλογίζεται τίποτε άλλο παρά το γεγονός ότι έτυχε να φέρουν ένα συγκεκριμένο όνομα.

## Στην Ελλάδα
Η κατάσταση αυτή που συναντάται συχνά στην Ελλάδα αναπαράγεται και διαιωνίζεται αυτόματα όταν συνδεθεί με τη δύναμη της οικονομικής ή πολιτικής εξουσίας. Είναι τόσο πολύ καλά αφομοιωμένη στην Ελληνική κοινωνία που δεν προκαλεί έκπληξη ή σοκ η δημόσια εμφάνισή της. Αντίθετα, δεν είναι λίγες οι φορές που θεωρείται αυτονόητη ως φόρος τιμής ή υποχρέωση στον αποβιώσαντα πρόγονο μιας προσωπικότητας η επιλογή του απογόνου του ως το άτομο που θα καλύψει το κενό που προέκυψε.

Συνδέεται με τον κομματισμό, μια οικογενειοκρατία με την ευρεία έννοια, αλλά και τη διαφθορά, αφού ενθαρρύνει ανήθικες αν και όχι πάντα παράνομες συναλλαγές.

## Δείτε επίσης
* Ρουσφέτι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Ελευθεροτυπία'': "Κληρονομική Δημοκρατία: Ένας στους πέντε υποψηφίους είναι από... σόι" (αρχειοθετημένο)

Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Κατηγορία:Διαφθορά
Κατηγορία:Διάκριση
Κατηγορία:Ομαδικές διεργασίες
Κατηγορία:Πολιτική διαφθορά
Τζον Γκαλιάνο

Ο **Τζον Γκαλιάνο** (*John Charles Galliano*, 28 Νοεμβρίου 1960) είναι Βρετανός σχεδιαστής μόδας.

Γεννήθηκε στο Γιβραλτάρ από πατέρα που καταγόταν από το Γιβραλτάρ και μητέρα Ισπανίδα. Όταν ήταν έξι ετών η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο νότιο Λονδίνο. Το 1981 πήγε για σπουδές στο Central Saint Martins College of Art and Design. Παράλληλα εργαζόταν ως ενδυματολόγος στο θέατρο και σαν βοηθός του Τόμι Νάτερ (Tommy Nutter). Το 1984 η πτυχιακή του κολεξιόν με τον τίτλο *Les Incroyables* (*Οι Απίστευτοι*), εμπνευσμένη από τη Γαλλική Επανάσταση, τράβηξε την προσοχή του κοινού και των ειδικών. Αγοράστηκε, όπως και πουλήθηκε, εξολοκλήρου από την αγγλική μπουτίκ Browns.

Το 1990 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και το 1996 προσελήφθη ως σχεδιαστής στον οίκο Ζιβανσί. Το 1997 έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου Ντιόρ. Κατάφερε να αναζωογονήσει την επιχείρηση τόσο οικονομικά όσο και δημιουργικά. Είναι γνωστός για τη σκηνοθεσία των φροντισμένων και επαναστατικών επιδείξεών του. Τέλος, σχεδίασε και δική του κολεξιόν στο Παρίσι.

Το Μάρτιο του 2011 απολύθηκε από τον Οίκο Ντιόρ, επειδή είχε προβεί σε αντισημιτικά σχόλια.

## Διακρίσεις

* «Άγγλος Σχεδιαστής Μόδας της Χρονιάς», 1987, 1994, 1995, 1997 (το μοιράστηκε με τον Αλεξάντερ Μακ Κουίν)

## Βιβλιογραφία

* Georgina O'Hara Callan, «The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers», Thames & Hudson, Italy 2001 
* Anne Stegeneyer, «Who's who in fashion», Fairchild Publications, USA 1988.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* British Design Museum 
* Κολεξιόν Galliano, 2008 

Κατηγορία:Βρετανοί σχεδιαστές μόδας
Κατηγορία:Ισπανοί σχεδιαστές μόδας
Κατηγορία:Αντισημιτισμός στη Γαλλία
Ζαν-Πολ Γκοτιέ

Ο **Ζαν-Πολ Γκοτιέ** (*Jean-Paul Gaultier*, Παρίσι, 24 Απριλίου 1952) είναι Γάλλος σχεδιαστής μόδας.

Μαθήτευσε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 στους οίκους Patou και Πιερ Καρντέν. Δημιούργησε την πρώτη του κολεξιόν ετοιμοφόρετων ενδυμάτων το 1976. Εδραίωσε τον μύθο του *enfant terrible* της μόδας, με τη δουλειά του που ισορροπεί, μεταξύ του ριζοσπαστικού και του συμβατικού. Τον κορσέ, το πιο απλό και παραδοσιακό εσώρουχο, το μετέτρεψε σε προκλητικό εξωτερικό ένδυμα. Εισήγαγε τις φούστες για άνδρες και συνετέλεσε στο να γίνει αποδεκτό το τατουάζ από τις μάζες. Καθιέρωσε την εμπορική σειρά *Gaultier* (1988), σχεδίασε για τον κινηματογράφο και συνεργάστηκε με διάσημους καλλιτέχνες, όπως η Μαντόνα. Ο Γκοτιέ μεταφέρει στην πασαρέλα τη *μόδα του δρόμου*, σε συνδυασμό με στοιχεία που σοκάρουν, όπως ο ασαφής καθορισμός του φύλου, της φυλής και της σεξουαλικότητας, με μοντέλα ασυμβίβαστους ή «αληθινούς» τύπους. Το 1997 μεταπήδησε στην υψηλή ραπτική, κάνοντας επιδείξεις στο Παρίσι.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* "Πτυχώσεις – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα", Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Αθήνα 2004, ISBN 960-8276-18-7
* Georgina O'Hara Callan, "The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers", Thames & Hudson, Italy 2001 
* Anne Stegeneyer, "Who's who in fashion", Fairchild Publications, USA 1988.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Jean-Paul Gaultier

Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές μόδας
Κατηγορία:Υψηλή ραπτική
Πατριάρχης των Σέρβων Παύλος

Ο **Παύλος** (σερβικά *Павле*, κατά κόσμον Γκόικο Στόιτσεβιτς, *Гојко Стојчевић*, 11 Σεπτεμβρίου 1914 - 15 Νοεμβρίου 2009) ήταν Πατριάρχης Βελιγραδίου και πάσης Σερβίας από την 1η Δεκεμβρίου 1990 έως τις 15 Νοεμβρίου 2009.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1914 στο χωριό Κούτσαντσι της Σλαβονίας (σήμερα ανήκει στην Κροατία). Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πήγε ξανά στο Βελιγράδι, ως πρόσφυγας και εργάστηκε σε διάφορες δουλειές για να επιβιώσει. Εργάστηκε ακόμη και ως οικοδόμος. Το 1948 εκάρη μοναχός και μέχρι το 1955 ανήκε στη Μονή Ράτσια. Το 1954 χειροτονήθηκε ιερομόναχος και το 1957 χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης. Από το 1955 ως το 1957 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, εξελέγη επίσκοπος Ράσκας και Πρίζρεν, στο Κόσοβο.

Εξελέγη *Αρχιεπίσκοπος Πεκίου, Μητροπολίτης Βελιγραδίου και Κάρλοβτσι και Πατριάρχης Σερβίας* την 1η Δεκεμβρίου 1990 με τον αποστολικό τρόπο, δηλαδή με κλήρωση από εκλεγέν τριπρόσωπο. Αναφέρεται ότι ήταν ίσως ο μοναδικός των Μητροπολιτών ο οποίος δεν επιθυμούσε να εκλεγεί Πατριάρχης.

Ήταν ασκητική μορφή, και ασκητική ήταν και η ζωή του. Κατάφερε να ποιμάνει τους Σέρβους σε μια εποχή δύσκολη, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και να γίνει σύμβολο ενότητας του σερβικού λαού εν μέσω των πολέμων που ακολούθησαν.

Τον Οκτώβριο του 2008 ζήτησε να παραιτηθεί από το Θρόνο, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από τη Σύνοδο της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Από το 2006 έγινε αντικείμενο κριτικής από τις ελληνόφωνες Εκκλησίες καθώς με μονομερή τόμο αναγνώριζε τη σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων που φέρεται ως «Μακεδονική Εκκλησία», όπως επίσης την τότε FYROM την αναγνώριζε ως *Δημοκρατία της Μακεδονίας*.

Ο Πατριάρχης Παύλος απεβίωσε στις 15 Νοεμβρίου 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι της Κροατίας
Παύλος
Ζαν Πατού

Ο **Ζαν Πατού** (*Jean Patou*, 27 Σεπτεμβρίου 1887 - 8 Μαρτίου 1936) ήταν Γάλλος σχεδιαστής μόδας.
## Βιογραφικό
Ο Πατού γεννήθηκε το 1887 στη Νορμανδία. Το 1912 άνοιξε στο Παρίσι τη *Madison Parry*, κατάστημα με γυναικεία ρούχα. Έλαβε μέρος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1919 ίδρυσε το *Salon Jean Patou*. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 σχεδίασε ρούχα για την πρωταθλήτρια του τένις Σουζάν Λενγκλέν και έτσι υπήρξε πρωτοπόρος στο τομέα των μοντέρνων αθλητικών ρούχων. Τα άνετα φορέματα και ταγιέρ του έγιναν δεκτά από τις δραστήριες γυναίκες στη δεκαετία του 1920, οι οποίες ήταν γνωστές ως garçonnes. Συνεργάστηκε επίσης με τη γαλλική υφαντουργική εταιρεία *Bianchini-Ferier* και με άλλους για την παραγωγή νέων υφασμάτων για μαγιό και αθλητικά ρούχα. 

Πέθανε το 1936. Η αδελφή του και ο άνδρας της Madeleine και Raymond Barbas συνέχισαν τη λειτουργία του οίκου. Σχεδιαστές που συνεργάστηκαν με τον οίκο Patou είναι οι Jean Kerléo και Karl Lagerfeld.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*"Πτυχώσεις – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα", Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Αθήνα 2004, ISBN 960-8276-18-7
* Georgina O'Hara Callan, "The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers", Thames & Hudson, Italy 2001 
* Anne Stegeneyer, "Who's who in fashion", Fairchild Publications, USA 1988.

Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές μόδας
Songs of Faith and Devotion

Το **Songs of Faith and Devotion** είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ των Depeche Mode. Κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1993 και αποτελεί το πρώτο πείραμα «ροκ ήχου» τους. Δοκίμασαν οργανικές συνθέσεις, βασισμένες τόσο σε ηλεκτρικές κιθάρες και ζωντανά ντραμς όσο και σε συνθεσάιζερ. Ζωντανά έγχορδα, πνευστά και γυναικεία φωνητικά είναι νέες προσθήκες στον ήχο του συγκροτήματος. Είναι το τελευταίο που το συγκρότημα ηχογράφησε με τον Alan Wilder. 

Την καλλιτεχνική επιμέλεια του άλμπουμ ανέλαβε ο Anton Corbijn, συμπεριλαμβανόμενων της φωτογραφίας και του εξωφύλλου. Το εξώφυλλο είναι το μοναδικό στην ιστορία του συγκροτήματος στούντιο άλμπουμ που περιέχει τη φωτογραφία τους.

Αμέσως μετά την κυκλοφορία του, το άλμπουμ έφτασε στο #1 τόσο στα τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου, όσο και των ΗΠΑ. Για την υποστήριξη του άλμπουμ, οι Depeche Mode εκτέλεσαν 14μηνη περιοδεία με τον τίτλο *Devotional* που κυκλοφόρησε σε βίντεο και σε live άλμπουμ με τίτλο *Songs of Faith and Devotion Live*. Τον Οκτώβριο του 2006, το στούντιο album επανακυκλοφόρησε μαζί με DVD και έξτρα υλικό. 

## Τα Τραγούδια του Άλμπουμ
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Martin L. Gore, ενώ τα φωνητικά είναι του David Gahan, εκτός από τα κομμάτια 5 και 9, όπου τραγουδά ο Martin Gore.
1. “I Feel You” – 4:35
2. “Walking in My Shoes” – 5:35
3. “Condemnation” – 3:20
4. “Mercy in You” – 4:17
5. “Judas” – 5:14
6. “In Your Room” – 6:26
7. “Get Right with Me” – 3:32
8. “Rush” – 4:37
9. “One Caress” – 3:30
10. “Higher Love” – 5:56

Στο τέλος του κομματιού «Get Right with Me» είναι κρυμμένο το «Interlude 4», ένα απόσπασμα από το ρεμίξ του Brian Eno του κομματιού  «I Feel You». Στις συναυλίες συνηθίζεται να παίζεται εισαγωγικά πριν από το τραγούδι.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Ο επίσημος ιστότοπος του συγκροτήματος.
*Οι στίχοι του άλμπουμ Songs of Faith and Devotion. (Οι οποίοι αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού τους, σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία.)

Κατηγορία:Δισκογραφία των Depeche Mode
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Λοξή φάλαγγα

**Λοξή φάλαγγα** ονομάζεται ο τρόπος ανάπτυξης του στρατιωτικού σχηματισμού, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον διάσημο στρατηγό των Θηβαίων, Επαμεινώνδα, στη μάχη των Λεύκτρων, κατά των Σπαρτιατών, υπό τον Κλεόμβροτο. Αυτή η τακτική ξαναχρησιμοποιήθηκε πολλές φορές στην στρατιωτική ιστορία, ειδικά όταν ο ένας από τους δύο αντιπάλους είχε γενική αριθμητική υπεροχή. Συγκεκριμένα, το 371 π.Χ. η αριθμητική δύναμη των δύο αντιπάλων ήταν σχεδόν δύο προς ένα υπέρ των Σπαρτιατών. Για να αντιμετωπίσει ο Επαμεινώνδας την σε βάρος του γενική αριθμητική ανισότητα, επινόησε μια τακτική που του προσέφερε τοπική αριθμητική υπεροχή. Ενίσχυσε ιδιαίτερα την αριστερή του πλευρά, στοχεύοντας να αιφνιδιάσει τους Σπαρτιάτες και με το ισχυρό αριστερό τμήμα του στρατού του να νικήσει το δεξιό των Σπαρτιατών. Για να το πετύχει αυτό παρεξέκλινε της κλασικής μέχρι τότε μετωπικής παράταξης των στρατευμάτων. Καινοτομώντας, σχημάτισε τη διάταξη μάχης «εις ανομοιόμορφον βάθος ζυγών», ενώ συγχρόνως έδωσε σε αυτήν κατεύθυνση λοξή ως προς την αντίπαλη διάταξη.  Ως τότε δηλαδή οι στρατοί παρατάσσονταν κατανέμοντας σε ίδιο βάθος τους στρατιώτες σε ίσο αριθμό σειρών. Οι Σπαρτιάτες εκείνη την ημέρα φέρονται ότι  είχαν πάλι παρατάξει σε ευθεία το στρατό τους με κλασική κατανομή δυνάμεων, δηλαδή ισομερώς και  σε βάθος περίπου 12 σειρών σε όλο το μήκος. Ο Επαμεινώνδας επίσης κράτησε ίσο το βάθος (με λίγες σειρές) σε όλο το μήκος της δικής του παράταξης, αλλά ειδικά στην αριστερή πλευρά, παρέταξε 50 σειρές. Αποσκοπούσε (και πέτυχε) να δώσει ένα ισχυρό χτύπημα τοπικά, να νικήσει το αριστερό τμήμα και, καθώς εκεί βρίσκονταν οι επίλεκτες μονάδες των Σπαρτιατών, να κάμψει το ηθικό όλων των αντιπάλων και να τους νικήσει, κάτι το οποίο κατάφερε.

Ο όρος «λοξή» αναφέρεται τόσο στον τρόπο διάταξης όσο και στον τρόπο προώθησης της φάλαγγας: το υπερενισχυμένο αριστερό τμήμα ευρίσκεται κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης σε θέση πιο προχωρημένη από την υπόλοιπη παράταξη, η οποία σταδιακά παρουσιάζει ελαφρά κλίση προς τα δεξιά, με σκοπό να συγκρουστεί πρώτο το νεωτεριστικά ενισχυμένο αριστερό πλευρό με το παραδοσιακά ισχυρό δεξί πλευρό της αντίπαλης παράταξης. Εκεί, στα αριστερά του λοξού σχηματισμού, αναμένεται να υπερισχύσει τοπικά η φάλαγγα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, συνεπώς εξασφαλίζεται χρόνος μέχρι να συγκρουστεί το υπόλοιπο τμήμα της παράταξης. Έτσι αυτή η τοπική υπεροχή σταδιακά μετατίθεται προς τα δεξιά και τελικά συντρίβει την αντίπαλη παράταξη ή την τρέπει σε υποχώρηση. Μπορούμε να φανταστούμε την λοξή φάλαγγα ως ένα ξαπλωμένο «σφυρί» με τη λαβή στα δεξιά και ελαφρώς κεκλιμένη σε σχέση με την κεφαλή κρούσης του. 

Αυτός ο σχηματισμός χρησιμοποιήθηκε και από τον Μέγα Αλέξανδρο, αλλά και αργότερα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου  από τον Φρειδερίκο και τον Χίντεμπουργκ.

Κατηγορία:Θηβαϊκός στρατός
Black Celebration

Το ** Black Celebration ** είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ των Depeche Mode. Εκδόθηκε από την Mute Records στις 17 Μαρτίου 1986.

Με το άλμπουμ αυτό το συγκρότημα άλλαξε τα ηχητικά του μοτίβα, εγκαταλείποντας τον «βιομηχανικό-ποπ» ήχο που χαρακτήριζε τα δύο προγενέστερα έργα του. Ενισχύθηκε ο σκοτεινός ήχος που είχε εισάγει ο Allan Wilder στο παλαιότερο άλμπουμ του συγκροτήματος *Construction Time Again* και εισήχθη μια δυσοίωνη, μα ιδιαίτερα ατμοσφαιρική χροιά, που συνδυάστηκε με μερικούς από τους ψυχρότερους, σκοτεινότερους αλλά και με μεγάλες δόσεις αυτογνωσίας στίχους του Martin Gore μέχρι σήμερα.

Θεωρείται ένας ασυνήθιστα επιτυχής συνδυασμός ελεκτροπόπ και γκόθικ ροκ. Αποτελεί το άλμπουμ των Depeche Mode με τα περισσότερα τραγούδια όπου τα κύρια φωνητικά εκτελεί ο ίδιος ο Gore: *”A Question of Lust” *, *”Sometimes”*, *“It Doesn’t Matter Two”* και *”World Full of Nothing” *. Τα υπόλοιπα κομμάτια ερμηνεύει ο David Gahan.

## Τα Τραγούδια του Άλμπουμ
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Martin L. Gore, εκτός από το *“Black Day”* που γράφτηκε από τους Martin Gore, Alan Wilder και Daniel Miller.

### UK LP/CD
1.	"Black Celebration" – 4:55 
2.	"Fly on the Windscreen - Final" – 5:18 
3.	"A Question of Lust" – 4:20 
4.	"Sometimes" – 1:53 
5.	"It Doesn't Matter Two" – 2:50 
6.	"A Question of Time" – 4:10 
7.	"Stripped" – 4:16 
8.	"Here Is the House" – 4:15 
9.	"World Full of Nothing" – 2:50 
10.	"Dressed in Black" – 2:32 
11.	"New Dress" – 3:42

UK CD version only: 
12.	"Breathing in Fumes" – 6:07 
13.	"But Not Tonight (extended)" – 5:13 
14.	"Black Day" – 2:36

### US LP/CD
1.	"Black Celebration" – 4:55 
2.	"Fly on the Windscreen - Final" – 5:18 
3.	"A Question of Lust" – 4:20 
4.	"Sometimes" – 1:53 
5.	"It Doesn't Matter Two" – 2:50 
6.	"A Question of Time" [U.S. version] – 4:10 
7.	"Stripped" – 4:16 
8.	"Here Is the House" – 4:15 
9.	"World Full of Nothing" – 2:50 
10.	"Dressed in Black" – 2:32 
11.	"New Dress" – 3:42 
12.	"But Not Tonight" – 4:15

*Η Αμερικανική έκδοση του *”A Question of Time” * διαθέτει ελαφρά διαφορετικό intro.

## Ενδιαφέρουσες Πληροφορίες
*  Η φωνή στην αρχή του *”Black Celebration” * ανήκει στον Daniel Miller, που αναπαριστά τον Ουίνστων Τσώρτσιλ να λέει "A brief period of rejoicing." (“Μια σύντομη περίοδος αγγαλίασης.”)
* Το Black Celebration είναι το μόνο άλμπουμ των Depeche Mode που έχει ομώνυμο τραγούδι.
* Το βιντεοκλίπ του *”A Question of Time” * ήταν το πρώτο που σκηνοθέτησε ο Anton Korbijn ξεκινώντας μια σχέση συνεργασίας με το γκρουπ που συνεχίζει μέχρι και σήμερα. Ο Anton έχει σκηνοθετήσει 19 ακόμη βιντεοκλίπ των Depeche Mode, με τελευταίο το  *”Suffer Well” * το 2006.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Ο επίσημος ιστότοπος του συγκροτήματος.
*Οι στίχοι του άλμπουμ Black Celebration. (Οι οποίοι αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού τους, σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία.)

Κατηγορία:Δισκογραφία των Depeche Mode
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Σαξονία-Άνχαλτ (ομόσπονδο κρατίδιο)

Η **Σαξονία - Άνχαλτ** () είναι ένα από τα δεκαέξι ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας. Ήταν άλλοτε επαρχία της Πρωσίας. Υπαγόταν στην Ανατολική Γερμανία. Έχει έκταση 24.669 τετρ. χλμ. και πρωτεύουσα το Μαγδεμβούργο με περίπου 275.000 κατοίκους, ενώ δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι με 232.963 το Χάλλε (Ζάαλε).	

## Κυβέρνηση και εκλογές
Το κρατίδιο κυβερνάται από συνασπισμό του SPD και CDU. Στις βουλευτικές εκλογές στο κρατίδιο, στις 20 Μαρτίου 2011, οι Πράσινοι διπλασίασαν τη δύναμή τους και εισήλθαν πάλι στο τοπικό κοινοβούλιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

*
Δρούβα Ηλείας

Η **Δρούβα** είναι ένα μικρό χωριό του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας του Νομού Ηλείας. Βρίσκεται χτισμένη στον ομώνυμο λόφο στη νοτιοδυτική πλευρά της Αρχαίας Ολυμπίας.

Πριν από τις ανασκαφές του 19ου αιώνα (1875) κι ενώ ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας ήταν θαμμένος, κάτοικοι έμεναν μόνο στη Δρούβα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τον ιδρυτή του χωριού Δρούβα, ο οποίος ήταν βοσκός και επέλεξε το συγκεκριμένο τόπο για την διαμονή της οικογένειάς του λόγω του πολύ καλού κλίματός του.

Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τον τουρισμό στην Αρχαία Ολυμπία ενώ πολλές οικογένειες έχουν ως βασική  ενασχόλησή τους την γεωργία, παράγοντας κυρίως ελαιόλαδο.

Το θέατρο του Δρούβα εντάχθηκε από το 2007 στην πολιτιστική δραστηριότητα της περιοχής, συμμετέχοντας στο *Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας*. Το *Μικρό Θέατρο Δρούβα*, βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου στην ανατολική του κατωφέρεια, απέναντι από τον Κρόνιο και τον Αρχαιολογικό Χώρο της Ολυμπίας. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού συνήθως και στα πλαίσια του *Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας*, πραγματοποιούνται πολλές χορευτικές, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Άμπλιανη Ευρυτανίας

Η **Άμπλιανη** είναι οικισμός του Νομού Ευρυτανίας. Το 1928 μετονομάστηκε σε *Σταυροπήγιο*, ενώ το 1984 μετονομάστηκε ξανά σε *Άμπλιανη*. Απέχει 62 χλμ. από το Καρπενήσι.

Βρίσκεται στα νότια του νομού και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.220 μέτρων. Ανήκει στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός Δήμος Δομνίστας) και απέχει περίπου 31 χιλιόμετρα από το Κρίκελλο. Η Άμπλιανη είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, η οποία είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 37,580 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

Το τοπωνύμιο «Σταυροπήγιο» αναφέρεται σε σταυροπηγιακή μονή, η οποία υπήρχε στην περιοχή κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Οι κάτοικοι του χωριού είναι απόγονοι Βλαχόφωνων πλυθισμών. Πριν την Επανάσταση του 1821, η Άμπλιανη ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός της Ευρυτανίας μετά το Καρπενήσι. Στην Κατοχή οι κάτοικοι του χωριού πήραν ενεργά μέρος στην Αντίσταση, πληρώνοντας και τις ανάλογες συνέπειες, καθώς οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό. Ο πληθυσμός της, κατά την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 13 κατοίκους, εκ των οποίων οι μόνιμοι τη χειμερινή περίοδο είναι ακόμη λιγότεροι. Η Άμπλιανη είναι γνωστή για τα υφαντά και τις παραδοσιακές φορεσιές των γυναικών.

Αξιοσημείωτος είναι ο παραδοσιακός χορός «*Στέγκος*», ο οποίος χορεύεται στην ομώνυμη τοποθεσία του χωριού την παραμονή του πανηγυριού της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου). Αξιοθέατες είναι επίσης οι εκκλησίες που βρίσκονται μέσα και γύρω από την Άμπλιανη, με κυριότερες την Αγία Παρασκευή (1867), τον Άγιο Νικόλαο, την Αγία Σωτήρα (στο νεκροταφείο), τον Άγιο Ιωάννη και τον προφήτη Ηλία.

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή 
* Αλεξανδροπούλου Σπυριδούλα Κ., *Η Άμπλιανη του Μεσοπολέμου,* Αθήνα 2008.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Δομνίστας
Κατηγορία:Κράβαρα
Ρενς

thumb|250px|right|Το δημαρχείο της πόλης
Η **Ρενς** (, , αναφέρεται στα ελληνικά και ως *Ρεμς*, ενώ παλαιότερα ως *Ρεῖμοι* ή *Ρήμοι* ή *Δουροκόρτουρον*) είναι πόλη της Βόρειας Γαλλίας. Βρίσκεται στον νομό Μαρν, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ (πριν την εδαφική μεταρρύθμιση του 2015 ανήκε στην περιοχή Καμπανίας-Αρδεννών), περίπου 129 χιλιόμετρα ανατολικά-βορειοανατολικά από το Παρίσι.

Ιδρυμένη από τους Γαλάτες, έγινε σημαντική πόλη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Έπαιξε επίσης πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία της γαλλικής μοναρχίας καθώς ήταν το μέρος όπου παραδοσιακά στέφονταν οι νέοι βασιλείς της Γαλλίας για περίπου επτακόσια χρόνια. Έτσι, ο καθεδρικός της Ρενς (που καταστράφηκε από τους Γερμανούς κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά έκτοτε αποκαταστάθηκε) έπαιξε τον ίδιο ρόλο με το Αββαείο του Ουεστμίνστερ στην Αγγλία. Εδώ φυλασσόταν το *[[Άγιο Χρίσμα]]*, που κατά την παράδοση είχε φέρει ένα λευκό περιστέρι (το Άγιο Πνεύμα) το 496 κατά τη βάπτιση του Κλόβι Α΄, πρώτου βασιλιά των Φράγκων, και που χρησιμοποιούνταν για τη χρίση, το πιο σημαντικό κομμάτι της τελετής στέψης.

Κατά μερικές πηγές η Ρενς θεωρείται πρωτεύουσα της επαρχίας της Καμπανίας, λόγω του ότι είναι η μεγαλύτερή της πόλη. Η απογραφή του 2008 κατέγραψε 188.078 κατοίκους μέσα στην πόλη και 291.735 συνολικά στη μητροπολιτική περιοχή.

Η Ρενς υπήρξε σημαντικό κέντρο της γαλλικής πολιτιστικής ζωής κατά τον 10ο αιώνα. Ο αρχιεπίσκοπος Αλνταμπερόν, που τον διαδέχτηκε ο μοναχός Ζερμπέρ (μετέπειτα Πάπας Σιλβέστρος Β΄) ίδρυσαν στη Ρεμς σχολεία που δίδασκαν τις "ελεύθερες τέχνες". Ανακηρύχτηκε πόλη από τον Λουδοβίκο Ζ΄ το 1136 και παραδόθηκε στους Άγγλους με τη Συνθήκη του Τρουά το 1420. Οι Άγγλοι τράπηκαν σε φυγή λίγα χρόνια αργότερα, όταν έμαθαν ότι πλησιάζει η Ζαν ντ' Αρκ. Στην απελευθερωμένη πόλη η Ζαν οργάνωσε τη στέψη του Κάρολου Ζ΄ ως βασιλιά της Γαλλίας.

Η πόλη λεηλατήθηκε από τους Πρώσους κατά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο, και γνώρισε σοβαρές καταστροφές κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η εικόνα του καθεδρικού της να καταστρέφεται από τις βολές του γερμανικού πυροβολικού αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά θέματα της γερμανικής πολεμικής προπαγάνδας. Γνώρισε επίσης επιπλέον καταστροφές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Ωστόσο εδώ ο στρατηγός Αϊζενχάουερ και το συμμαχικό επιτελείο, στις 7 Μαΐου 1945, δέχτηκαν την παράδοση άνευ όρων της Βέρμαχτ, και ουσιαστικά της Γερμανίας, που υπέγραψε ο στρατηγός Άλφρεντ Γιόντλ.

Σήμερα ο καθεδρικός της έχει αποκατασταθεί και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Μαζί με τη Βασιλική του Σαιν Ρεμί, τις γαλατικές και ρωμαϊκές αρχαιότητες αλλά και την αμυντική γραμμή οχυρών που κατασκευάστηκε κατά τον 19ο αιώνα, αποτελούν ορισμένα από τα κύρια αξιοθέατα της πόλης. Το *Μουσείο της Παράδοσης* λειτουργεί στο σημείο όπου συνθηκολόγησε η Βέρμαχτ. Η Ρενς είναι σημαντικό κέντρο παραγωγής σαμπάνιας. Στην πόλη διοργανώθηκε επίσης το Γαλλικό Γκραν Πρι 14 φορές από το 1938 έως το 1966.

## Παραπομπές


Ρενς
Άμπλιανη

Με το όνομα **Άμπλιανη** αναφέρονται:
*Άμπλιανη Ευρυτανίας, χωρίο της Ευρυτανίας
*Άμπλιανη Φωκίδας, τοποθεσία στον δρόμο Γραβιάς-Άμφισσας όπου διεξήχθη η ομώνυμη μάχη το 1824

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Χιλιοστόμετρο

Το **χιλιοστόμετρο** αποτελεί μονάδα μήκους ίση με το χιλιοστό του μέτρου (0,001 μέτρα). Λέγεται και χιλιοστό του μέτρου. Η διεθνής συντομογραφία του χιλιοστόμετρου είναι το **mm**, (προφέρεται μιλιμέτρ, από το γαλλικό *millimètre*), ενώ στα ελληνικά η συντομογραφία του γράφεται ως **χλστ.** 


**1 mm = 10<sup>-3</sup> m, ή 0.001 m, ή 0,001 μ.**, 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μονάδες μήκους
Δυρράχιο (αποσαφήνιση)

Το τοπωνύμιο **Δυρράχιο** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην πόλη Δυρράχιο της Αλβανίας
* Στο χωριό Δυρράχιο Αρκαδίας
* Θέμα Δυρραχίου
Πωγωνιανή Ιωαννίνων

Η **Πωγωνιανή** ή αλλιώς *Βοστίνα*, όπως είναι το παλαιό της όνομα (μέχρι το 1928) , είναι ένα ακριτικό ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων. Απέχει 67 χλμ. από τα Ιωάννινα, χτισμένο σε υψόμετρο 740 μ. στο όρος Μπόζοβο και βρίσκεται 15 χλμ. βορειοδυτικά του Δελβινακίου, κοντά στα σύνορα με την Αλβανία.Σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει ως πληθυσμό 441 κατοίκους. Η κύρια ασχολία τους είναι η κτηνοτροφία. Παρ' όλα αυτά διαθέτει γυμνάσιο και λύκειο, στο οποίο όμως η πλειοψηφία των μαθητών αποτελείται από μετανάστες της Βορείου Ηπείρου.

## Ιστορικά στοιχεία
Αρχιεπισκοπή της Ηπείρου, της οποίας η ίδρυση αποδίδεται στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Πωγωνάτο (668-685). Τα όριά της δεν είναι γνωστά, διατηρήθηκε όμως επί αιώνες και ο Μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος (1661-1714) στο βιβλίο του *Γεωγραφία παλαιά και νέα* αναφέρει ότι *"τα χωριά της Πωγωνιανής έχουσι θρόνον αρχιεπισκόπου"*. Στα τέλη του 1774 οι συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή από την ληστρική δράση των Αλβανών οδήγησαν στην μεταφορά της έδρας της αρχιεπισκοπής στο Βουκουρέστι. Το 1834 ιδρύθηκε η Μητρόπολη Βελλάς και Πωγωνιανής και αργότερα η περιοχή συγχωνεύθηκε εκκλησιαστικώς με άλλες. Κατά τον Τρύφωνα Ευαγγελίδη στην Μονή Μολυβδοσκεπάστου λειτουργούσε  σχολείο τον 17ο αιώνα.

## Οικοτροφείο
Από τις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν η Πωγωνιανή ήταν το κεφαλοχώρι της περιοχής, πολλά παιδιά από φτωχές οικογένειες έρχονταν να φοιτήσουν στα σχολεία του χωριού, διαμένοντας στο οικοτροφείο. Παρότι σήμερα το χωριό έχει σχεδόν ερημωθεί, το οικοτροφείο συνεχίζει να επιτελεί το λειτούργημά του στεγάζοντας τα παιδιά από τη Βόρεια Ήπειρο. Παράλληλα αποτελεί μία καλή λύση μπρος στο φάσμα της ανεργίας που αντιμετωπίζουν οι ντόπιοι κάτοικοι. Έχει δημιουργηθεί ένα σύγχρονο Κέντρου Παιδικής Προστασίας που εξασφαλίζει την ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωση για τα παιδιά που φοιτούν καθώς και Γεωργικό σχολείο που στοχεύει στην κατάλληλη εκπαίδευση σε τομείς του πρωτογενούς τομέα.

## Σήμερα
Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Πωγωνιανής που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δελβινακίου του Δήμου Πωγωνίου. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται με την παλιά της ονομασία Βοστίνα στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης Κοινότητας. Η άλλοτε Διευρυμένη Κοινότητα Πωγωνιανής αποτελείτο από τα χωριά Πωγωνιανή, Δολό, Δρυμάδες, Σταυροσκιάδι.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κοινότητα Πωγωνιανής

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πωγωνιανή (Βοστίνα) Πωγωνίου.Οδοιπορικό βίντεο 14-8-2012
* Το νέο σπίτι της «Κιβωτού» στην ακριτική Πωγωνιανή από τον ιστότοπο https://www.enikos.gr/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Νεκρόσημο

Το **νεκρόσημο**, ή **κηδειόσημο**, ή **αγγελτήριο θανάτου**,  ή **αγγελτήριο κηδείας**, ή **κηδειόχαρτο** είναι μία ειδικού τύπου ανακοίνωση που επικολλάται σε εμφανές δημόσιο σημείο και με την οποία ειδοποιούνται οι περαστικοί για την κηδεία κάποιου ανθρώπου ή την επιμνημόσυνη δέηση (μνημόσυνο) που θα τελεστεί υπέρ αυτού. Κάθε αγγελτήριο αναφέρεται σε μόνο έναν άνθρωπο όταν πρόκειται για κηδεία ή σε δύο ή περισσότερους στις περιπτώσεις των μνημοσύνων.

## Μορφή και χρήση
Στο αγγελτήριο αναγράφονται με απλή γραφή και με ευανάγνωστα γράμματα: η τελετή η οποία αναγγέλλεται (κηδεία ή μνημόσυνο) και στη συνέχεια το πλήρες όνομα του αποθανόντος και –με κάπως μικρότερα γράμματα– η ημερομηνία γεννήσεώς του ή η ηλικία του, ο τόπος τέλεσης (ναός ή κοιμητήριο), καθώς και τα ονόματα των πλησιέστερων συγγενών. Έχουν μικρό σχετικά μέγεθος –όσο περίπου μία σελίδα τύπου A4– ενώ συχνά έχουν μαύρο πλαίσιο. Στην Κρήτη ωστόσο συνηθίζονται νεκρόσημα διπλάσιου μεγέθους από το συνηθισμένο.

Πολλές φορές τα αγγελτήρια έχουν εικόνες του Ιησού Χριστού που εικονίζεται στεφανωμένος με ακάνθινο στεφάνι. Εναλλακτικά υπάρχει μία φωτογραφία του αποθανόντος ή ένας σταυρός ή οι τρεις σταυροί επί του Γολγοθά. Αναγράφονται ακόμα και τα στοιχεία του γραφείου τελετών που αναλαμβάνει την κηδεία.

Τα αγγελτήρια θανάτου επικολλώνται λίγες μόνο ώρες πριν την κηδεία ενώ τα αγγελτήρια μνημοσύνων την εβδομάδα πριν από την τελετή. Σε κάθε περίπτωση μπαίνουν σε εμφανείς και στις ίδιες κάθε φορά θέσεις στη συνοικία όπου ζούσε ο αποθανών, αρκετά συχνά σε στύλους της ΔΕΗ που βρίσκονται σε πολυσύχναστες γωνίες δρόμων. Τοποθετούνται επίσης κοντά στην εκκλησία όπου θα πραγματοποιηθεί η τελετή αλλά και έξω από το νεκροταφείο – ιδίως όσα αφορούν μνημόσυνα. Ένα αγγελτήριο επικολλάται την ημέρα της κηδείας έξω από την κατοικία του αποθανόντος, δίπλα ή πάνω στο κάλυμμα του φέρετρου το οποίο τοποθετείται δίπλα στην είσοδο.

## Άλλες χρήσεις και παρωδίες
Αγγελτήρια πένθους κυκλοφορούν και από οπαδούς θρησκευτικών οργανώσεων όταν θέλουν να καταστήσουν σαφή την έντονη αντίθεσή τους σε ένα γεγονός. Με τον τρόπο αυτό χαρακτηρίζουν ως ημέρα πένθους την ημέρα που συνέβη ένα περιστατικό. Για παράδειγμα, κάποια είχαν κυκλοφορήσει το 2000 κατά της επίσκεψης του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' στην Αθήνα.

Υπάρχουν, τέλος, αγγελτήρια που έχουν σατιρικό περιεχόμενο. Στην εμφάνιση είναι παρόμοια με τα αγγελτήρια θανάτων. Ανακοινώνουν με πομπώδη και ειρωνικά λόγια ότι «Κηδεύομενεν σήμερα την λατρευτή μας ομάδα...» και υπογράφονται από τους δήθεν τεθλιμμένους συγγενείς της ομάδας. Εκδίδονται εναντίον αθλητικών (συνήθως ποδοσφαιρικών) ομάδων μετά από μεγάλες και, πολλές φορές, ντροπιαστικές ήττες που υπέστησαν.

## Δείτε επίσης
* Νεκρολογία

Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Κατηγορία:Ταφικά έθιμα
Κατηγορία:Χριστιανισμός και θάνατος