open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κώστας Φλωκατούλας

Ο **Κώστας Φλωκατούλας** (Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 1958) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1985 στην ταινία μικρού μήκους *Ραντεβού* ενώ την επόμενη χρονιά έλαβε μέρος στη βιντεοταινία *Οι σκληροί της κρουαζιέρας*. Το 1988 έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στην παιδική σειρά της ΕΤ1 *Σκληρή Γη*. Το 1990 εμφανίστηκε στην κωμωδία *Κόκκινη μαργαρίτα* ενώ από την ίδια χρονιά, μέχρι το 1991, ξεκίνησε να υποδύεται τον Εωσφόρο στην κωμική σειρά του Γιώργου Κωνσταντίνου *Άγγελος κατά λάθος* στον ANT1. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν αρκετές συνεργασίες στο θέατρο ενώ έκανε διάφορες εμφανίσεις στις σειρές *Οι τρεις  σωματοφύλακες*, *[[Οι Απαράδεκτοι]]* και ''Τμήμα Ηθών''. Τη σεζόν 1994-1995 υποδύθηκε τον ρεπόρτερ Χάρη στην κωμική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη *Ταύρος με Τοξότη* στον ANT1.

Ο ρόλος που τον κατέστησε ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό ήταν αυτός του φιλάργυρου παντοπώλη *Τάσου Πολυμενέα* στη κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά  *[[Το καφέ της Χαράς]]*. Ο χαρακτήρας του *Πολυμενέα* ξεκίνησε να εμφανίζεται στη σειρά του ANT1 από το πρώτο επεισόδιο το 2003, μέχρι και το 88ο το 2006. Το 2004 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά *Τα μαχαιρώματα* ενώ το 2006 έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς *[[Εντιμότατοι κερατάδες]]*. Ακολούθησε μία guest εμφάνιση στη σειρά εποχής του ANT1 *Γιούγκερμαν*. Από το 2008 μέχρι το 2010 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη κωμική σειρά του Mega Channel *[[Η Πολυκατοικία]]*. Εκεί υποδύθηκε τον άνεργο συγγραφέα *Αργύρη Γαλατσάνο* έχοντας συνεχή παρουσία στους δύο πρώτους κύκλους της σειράς. Τη σεζόν 2010-2011 εμφανίστηκε σε κάποια επεισόδια της ίδιας σειράς ως guest. Το 2009 έπαιξε στη ταινία μικρού μήκους *Ευφορία*. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε την πορεία του ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο. Το 2014 έπαιξε στην κωμική ταινία του Θανάση Τσαλταμπάση *[[Πέμπτη & 12]]* ενώ το 2015 εμφανίστηκε στην *Ειμαρμένη*. Τη σεζόν 2017-2018 έπαιξε στην παράσταση *Μαντάμ Σουσού* στο Παλλάς. Το 2017 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στον τρίτο κύκλο της σειράς *[[Το σόι σου]]* ενώ το 2019 συμμετείχε στην κωμική σειρά *Κρατάς μυστικό;*. Τη σεζόν 2019-2020 επέστρεψε και πάλι ως *Τάσος Πολυμενέας* στο καστ της σειράς *[[Το καφέ της Χαράς]]*,  και το 2021 στην καθημερινή σειρά της ΕΡΤ1 Ποιός ήτον ο φονεύς του αδελφού μου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γιάννης Χανδρής

Ο **Γιάννης Χανδρής** (1890-1942) ήταν Έλληνας εφοπλιστής.

Ο Χανδρής γεννήθηκε το 1890 στη Χίο (η οποία ήταν κτήση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκείνη την εποχή). Το 1915, μετά από χρόνια εμπειρίας στον τομέα της ναυτιλίας, αγόρασε το πρώτο πλοίο του, στο οποίο έδωσε την ονομασία Δημήτριος. Στα τέλη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χανδρής είχε στην κατοχή του 4 πλοία, συμπεριλαμβανομένων ατμοπλοίων. Το 1922, επέκτεινε τις δραστηριότητές του στην ακτοπλοΐα.

Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χανδρής ήταν ένας από τους πολλούς Έλληνες εφοπλιστές που εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Χανδρής διεύθυνε την εταιρεία κρουαζιέρων που διατηρούσε μέχρι το 1939, όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Πέθανε το 1942 από φυσικά αίτια. 

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για οκτώ θητείες.

Αργότερα οι δύο γιοι του, Αντώνης και Δημήτρης, ίδρυσαν μια νέα εταιρεία κρουαζιέρων, την Chandris Line. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1960 και διαλύθηκε το 1996.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Μετανάστες στο Ηνωμένο Βασίλειο
Βουλευτικές εκλογές 2020 στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις

**Οι γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις  την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2020.  
Ο κυβερνών συνασπισμός, Ομάδα Ενότητας που αποτελείται από τους PAM, CCM και PLP, κέρδισε συντριπτική νίκη με εννέα από τους έντεκα άμεσα εκλεγμένους βουλευτές και συγκεντρώνοντας συνολικά 54,85 % της ψήφου Ωστόσο, όπως και στις προηγούμενες εκλογές του 2015, το μεμονωμένο κόμμα που κέρδισε τις περισσότερες ψήφους (PAM) δεν κέρδισε τις περισσότερες έδρες.

## Εκλογικό σύστημα
Εκλέγονται έντεκα από τις δεκαπέντε έδρες στην Εθνοσυνέλευση, με τα άλλα τέσσερα μέλη να διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη κάποια στιγμή μετά τις εκλογές.  Οι έντεκα εκλεγμένες έδρες εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας την πλειοψηφία . 

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άγιος Χριστόφορος και Νέβις στην πολιτική βάση δεδομένων της Αμερικής 
* Αρχείο εκλογών του Adam Carr 
2020
Αγιος Χριστοφορος και Νεβις
Μάναρης Αρκαδίας

Ο **Μάναρης Αρκαδίας** (ή *Μάναρι*  ή του *Μάναρη*) είναι χωριό του νομού Αρκαδίας. Ανήκει στην τοπική κοινότητα Μάναρη της δημοτικής ενότητας Βαλτετσίου του δήμου Τρίπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μάναρης έχει πληθυσμό 58 κατοίκων. 

Είναι ένα ορεινό χωριό 15 χιλ. νότια της Τρίπολης. Η οδική πρόσβαση στο χωριό γίνεται από το οδικό άξονα Τρίπολης-Μεγαλόπολης, στρίβοντας αριστερά πριν την Ασέα. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 774μ. στην πλαγιά υψώματος, ανατολικά του Ασεατικού πεδίου. Οι λίγοι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Το καλοκαίρι συγκεντρώνει αρκετούς επισκέπτες.

Ο δρόμος που διασχίζει το χωριό καταλήγει στην Βλαχοκερασιά. 

## Γέφυρα Μάναρη
Ένα χιλιόμετρο πριν τον Μάναρη βρίσκεται η μεγαλύτερη τοξωτή κοιλαδογέφυρα στην Ελλάδα, υπόδειγμα αρχιτεκτονικής, κατασκευασμένη από γαλλική εταιρεία το 1897 για να εξυπηρετήσει τη Σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Καλαμάτας. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το γραφικό διατηρητέο  κτήριο του Σιδηροδρομικό Σταθμού. Η γέφυρα είναι αδελφοποιημένη με τη γέφυρα Ρίου-Αντιρίου από το 2014.
Η γέφυρα φωταγωγείται το βράδυ και διακρίνεται στα αριστερά του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών-Καλαμάτας στο ύψος των διοδίων Μάναρη.
μικρογραφία|Σιδηροδρομική γέφυρα Μάναρη.

## Άλλα αξιοθέατα
Η κεντρική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου η οποία χρονολογείται από το 1864 και η ειδυλλιακή τοποθεσία 'Λεύκο', με το ξωκκλήσι του Αι-Νικόλα.
μικρογραφία|Άποψη της γέφυρας του σιδηροδρομικού σταθμού.
Το Λαογραφικό μουσείο.

Το κεφαλόβρυσο στη Μαναρέικη βρύση, μία από τις πηγές του Αλφειού ποταμού στην κοιλάδα της Ασέας. 

## Αξιοσημείωτα άτομα
* Λεωνίδας Παρασκευόπουλος (1904-1984), μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.
* Δημήτρης Τσιόδρας, δημοσιογράφος και πολιτικός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κωστής Πετράκης

Ο **Κωστής ** ή **Κώστας Πετράκης** (Απεσωκάρι, 1911 - 5 Μαρτίου 1989) ήταν Έλληνας υπολοχαγός και αντιστασιακός κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Αντίσταση
Ο Πετράκης πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα την άνοιξη του 1941, διέφυγε μέσω Τουρκίας στην υπό Βρετανικό έλεγχο Μέση Ανατολή. Εκεί κατετάγη στον εξόριστο ελληνικό στρατό, στις τάξεις του οποίου πολέμησε γενναία.

Τον Ιούνιο του 1942, συμμετείχε σε επιδρομή κομάντο στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου Κρήτης που βρισκόταν υπό Γερμανική κατοχή. Η ομάδα των κομάντο ήταν υπό τις διαταγές του Βρετανού George Jellicoe και, εκτός από τον Πετράκη, περιλάμβανε τέσσερα μέλη των Ελεύθερων Γάλλων (Georges Bergé, Jacques Mouhot, Pierre Léostic, και Jack Sibard). Η επιδρομή ήταν επιτυχής και είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή περίπου 20 γερμανικών αεροσκαφών. Ωστόσο, στο δρόμο προς τη νότια Κρήτη για τη διαφυγή στην Αίγυπτο, η ομάδα έπεσε σε ενέδρα. Ο Pierre Léostic σκοτώθηκε και οι άλλοι τρεις Γάλλοι συνελήφθησαν. Ο Πετράκης και ο Jellicoe  κατάφεραν να ξεφύγουν.

## Μεταπολεμικά
Λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων, ο Πετράκης διώχθηκε μετά το τέλος του υπολέμου και αναγκάστηκε να περάσει πάνω από 17 χρόνια στην εξορία. Για να τιμήσει τη μνήμη του Pierre Léostic, βάφτισε τον γιο του με το όνομά του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συνέντευξη του Κ. Πετράκη: .

Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα

Αν και η Ελλάδα έχει ιδρύσει την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, η πολιτική της χώρας μέχρι στιγμής είναι ενάντια σε οποιοδήποτε πρόγραμμα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνική ενέργεια. Τα αίτια για αυτή τη πολιτική οφείλονται κυρίως στην επιλογή των διαδοχικών κυβερνήσεων . 

Υπάρχει ένας λειτουργικός πυρηνικός ερευνητικός αντιδραστήρας στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος». Παλαιότερα είχε επιχειρηματολογηθεί πως λόγω του μικρού μεγέθους της χώρας αλλά και λόγω των συχνών σεισμών στην περιοχή, η πυρηνική ενέργεια δεν θα έχει πολλά ωφέλη. Ωστόσο πλέον με την ανάπτυξη αντιδραστήρων μικρότερου μεγέθους, η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει πυρηνικό πρόγραμμα εφόσον ήθελε. Η Ελλάδα έχει εισαγάγει πυρηνική ενέργεια από τη Βουλγαρία στο παρελθόν. Ωστόσο, μετά το κλείσιμο δύο βουλγαρικών αντιδραστήρων το 2006, αυτές οι εισαγωγές είναι σχεδόν μηδαμινές.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ενέργεια στην Ελλάδα
Ελλαδα
Ζεϊνέπ Σουλτάνα

Η **Ζεϊνέπ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:زینب سلطان) (Τούρκικα: *Zeynep Sultan*, 1715 - 25 Μαρτίου 1774) ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1715 στο Παλάτι Τοπ Καπί, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και της τρίτης συζύγου του Ραμπιά Σέρμι Σουλτάν.

Το 1728, η Ζεϊνέπ παντρεύτηκε Σινέκ Μουσταφά Πασά, ανιψιό του μεγάλου βεζίρη Νέβσεχιρλι Νταμάτ Ιμπραήμ Πασά, και το δεύτερη κεφαλή των βασιλικών στάβλων εκείνη την εποχή. Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στο Παλάτι Τοπ Καπί.

Μετά το θάνατο του Μουσταφά Πασά το 1764, η Ζεϊνέπ το 1765 παντρεύτηκε τον Μελέκ Μεχμέτ Πασά, ο οποίος είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως ο μεγαλοπρεπής ναύαρχος του οθωμανικού στόλου, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ετεροθαλούς αδελφού της Μουσταφά Γ΄. Ο Μελέκ υπηρέτησε ως Ναύαρχος του Στόλου για δύο φορές και έγινε μεγάλος βεζίρης το 1792.

Το 1769, η Ζεϊνέπ κατασκεύασε ένα τζαμί στο Εμίνονου γνωστό ως "Πνευματικό Σουλτανιγιέ Τζαμί". Ένα σχολείο και ένα σιντριβάνι κοντά στο τζαμί είναι επίσης μέρος του ιδρύματος. Σήμερα ονομάζεται Ζεϊνέπ Σουλτάνα Τζαμί.

Πέθανε στις 25 Μαρτίου 1774 στην Κωνσταντινούπολη και είναι θαμμένη στο τζαμί της που βρίσκεται στο Εμίνονου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* 
* 

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Καστέλ Γκοφφρέντο

To **Καστέλ Γκοφφρέντο** (ιταλικά: *Castel Goffredo*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Πήρε τον τιμητικό τίτλο της «πόλεως» με προεδρικό διάταγμα στις 12 Σεπτεμβρίου 2003.

To Καστέλ Γκοφφρέντο βρίσκεται σε απόσταση 36 χιλιομέτρων περίπου από την επαρχιακή πρωτεύουσα Μάντοβα, προς τα βορειοδυτικά.

Είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο για την παραγωγή γυναικείων καλτσών και καλσόν.

## «Αδελφές» πόλεις
Το Καστέλ Γκοφφρέντο είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής μικρές πόλεις:

*  Πιράν Σλοβενίας, από το 1993

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Ενέργεια στην Τανζανία

Το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας στην Τανζανία παράγεται με αέριο. Η υδροηλεκτρική ενέργεια είναι επίσης μια σημαντική πηγή ισχύος.  Η Τανζανία έχει χωρητικότητα 1,521 MW, με μόνο το 60% αυτής της ισχύος διαθέσιμο τον περισσότερο καιρό, καθώς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις (38% των εγκατεστημένων δυνατοτήτων). Μόνο το 24% των αστικών περιοχών και 7% των αγροτικών περιοχών έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα. Το 65% του πληθυσμού της Τανζανίας ζει σε αυτές τις αγροτικές περιοχές.  Αν και η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα σχεδόν διπλασιάστηκε μεταξύ 2005 και 2011, μόνο το 20% περίπου των Τανζανών είναι συνδεδεμένο στο ηλεκτρικό δίκτυο.  Η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας μεταβάλλεται, ιδιαίτερα όταν ξηρασίες διαταράσσουν την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από υδροηλεκτρική ενέργεια. Για αυτό τον λόγο εφαρμόζονται κυλιόμενες διακοπές ρεύματος όποτε είναι απαραίτητο.  Σχεδόν το ένα τέταρτο της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας χάνεται λόγω κακής υποδομής μεταφοράς.  Η αναξιοπιστία της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος έχει εμποδίσει την ανάπτυξη της βιομηχανίας της Τανζανίας.  

Το Νταρ ες Σαλάμ είναι κρίσιμη περιοχή στην αλυσίδα εφοδιασμού πετρελαίου σε όλη την Τανζανία, και, ως αναδυόμενη βιομηχανική ζώνη, το λιμάνι του προσελκύει μεγάλες διεθνείς εταιρείες.  Ένας σημαντικός προμηθευτής πετρελαίου στην περιοχή είναι η Dalbit Petroleum που βασίζεται στο λιμάνι ως μέρος των δραστηριοτήτων της και έχει αναπτύξει μια καλά οργανωμένη αλυσίδα εφοδιασμού μέσω του λιμανιού, από την τοπική έναρξη της εταιρείας το 2007.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικονομία της Τανζανίας
Λίνκολν Σίτι

H **Λίνκολν Σίτι** (αγγλ.: *Lincoln City Football Club*) είναι μια αγγλική, επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λίνκολν. Συμμετέχει στην *English Football League One*, την τρίτη κατηγορία του συστήματος ποδοσφαίρου Αγγλίας. Ιδρύθηκε το 1884. Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Σίνσιλ Μπανκ γνωστό και ως LNER Στάδιο.

## Ιστορία
Η Λίνκολν Σίτι δεν έχει καμία μεγάλη επιτυχία σε κορυφαίο επίπεδο και δεν έχει αγωνιστεί ποτέ στην κορυφαία κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου.Η ψηλότερη θέση που έχει κατακτήσει είναι το 1901/02 όταν και τερμάτισε στην 5η θέση της σημερινής Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ τότε Δεύτερη κατηγορία Έχει κατακτήσει μια φορά το  2018 το κύπελλο των κατώτερων κατηγοριών το γνωστό ως Φούτμπολ Λιγκ Τρόφι κερδίζοντας στο τελικό την Σριούσμπερι Τάουν με 1-0.

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ξιφασκίας 1935

Το **Πανελλήνιο πρωτάθλημα ξιφασκίας 1935** ήταν διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ξιφασκίας, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (Σ.Ε.Γ.Α.Σ.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ξίφους ασκήσεως (ή Οπλομαχητικοί αγώνες ξίφους ασκήσεως) έλαβε χώρα στο Λαϊκό Γυμναστήριο, στην Αθήνα το Σαββατοκύριακο 6 και 7 Απριλίου και το Σαββατοκύριακο 14 και 15 Απριλίου με διοργανωτή την Αθηναϊκή Λέσχη. Στους αγώνες συμμετείχαν η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, η Αθηναϊκή Λέσχη και η Στρατιωτική Σχολή Γυμναστικής στο ατομικό και στο ομαδικό ξίφος ασκήσεως. Πρωταθλητής στο ατομικό αναδείχθηκε ο Σπύρος Φερεντίνος της Αθηναϊκής Λέσχης. και στο ομαδικό η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Στο νικητή απονεμήθηκε αθλοθετηθέν Κύπελλο από τον Σ.Ε.Γ.Α.Σ..

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ξίφους μονομαχίας (ή Πανελλήνιοι αγώνες ξίφους μονομαχίας (επέ)) πραγματοποιήθηκε στο Γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. το Σαββατοκύριακο 1 και 2 Ιουνίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χρήστος Ζαλοκώστας της Αθηναϊκής Λέσχης.

Την πρώτη θέση στον πίνακα μεταλλίων κατέκτησε η Αθηναϊκή Λέσχη με 2 χρυσά, 2 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με 1 χρυσό και 1 ασημένιο μετάλλιο και την τρίτη η Στρατιωτική Σχολή Γυμναστικής με 1 χάλκινο μετάλλιο.

## Κάτοχοι μεταλλίων
1933 | 1934 | 1935 | 1936 | 1937

## Πίνακας μεταλλίων

Πηγή:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1935
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ξιφασκίας
Κατηγορία:Διοργανώσεις ξιφασκίας στην Αθήνα
Μεχθίλδη του Μαγδεμβούργου

*(Να μη συγχέεται με τη [[Μεχθίλδη του Χάκεμπορν]])*

Η **Μεχθίλδη του Μαγδεμβούργου** (, ~1207 - ~1282 ή ~1294) ήταν Γερμανή μοναχή, θεολόγος και μύστρια που άνηκε στο Τάγμα των Μπεγκίνων. Ήταν η πρώτη θεολόγος που έγραψε στα Γερμανικά και όχι στα Λατινικά. Η μνήμη της τιμάται από την Καθολική εκκλησία στις 19 Νοεμβρίου.

## Η ζωή της
Η Μεχτίλδη άνηκε σε πλούσια Σαξονική οικογένεια και δέχτηκε το πρώτο της θεϊκό όραμα σε ηλικία 12 ετών.

Το 1230 (όταν ήταν περίπου 23 ετών) αφοσιώθηκε στο Τάγμα των Μπεγκίνων στο Μαγδεμβούργο όπου αργότερα κατέλαβε σημαντική θέση, όπως η θεολόγος και μύστρια Χαδεβίκη της Αμβέρσας. Εκεί ήρθε σε επαφή με το δόγμα των Δομινικανών, μελέτησε τα κείμενά τους και εν τέλει έγινε μέλος τους.

### Το έργο της
Μεταξύ του 1250 και του 1280 συνέγραψε το επτάτομο έργο της με τίτλο «Το Ρέον Θεϊκό Φως», όχι στα Λατινικά όπως συνηθίζονταν μέχρι τότε, αλλά στη δημοτική γερμανική γλώσσα και έτσι έγινε η πρώτη που επέβαλλε τα Γερμανικά ως κατάλληλη γλώσσα για θεολογικά και λόγια κείμενα.

Στο έργο της ασκούσε αυστηρή κριτική στο ανώτερο ιερατείο της εκκλησίας και καυτηρίαζε την πλημελή τήρηση των ιερατικών κανόνων. Αυτές της οι δημόσιες απόψεις όπως επίσης και οι ισχυρισμοί της ότι το έργο της ήταν θεόπνευστο προκάλεσε πολλές αντιδράσεις σε βαθμό μάλιστα που ορισμένοι ζήτησαν το κάψιμο των βιβλίων της.

### Τα τελευταία της χρόνια
Περίπου το 1272, όταν ήταν ηλικιωμένη, μόνη, τυφλή και ενώ δέχονταν πολλες επιθέσεις από τους εχθρούς της, η Μεχτίλδη βρήκε καταφύγιο στο μοναστήρι του Χέλφτα που φημίζονταν για τις μορφωμένες και ταλαντούχες μοναχές όπως η Μεχθίλδη του Χάκεμπορν και η Γερτρούδη η Μεγάλη και είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως κέντρο μοναχισμού και μυστικισμού. Εκεί, υπό την προστασία της ηγουμένης Γερτρούδης του Χάκεμπορν, συνέγραψε τον τελευταίο τόμο του έργου της.

Δεν είναι σαφές πότε ακριβώς πέθανε η Μεχτίλδη του Μαγδεμβούργου. Συνήθως ως έτος θανάτου της αναφέρεται το 1282 αλλά ορισμένοι θεωρούν πως πέθανε πολύ μετά το 1290.

## Μετά τον θάνατό της
Το έργο της μεταφράστηκε στα Λατινικά όσο εκείνη βρίσκονταν εν ζωή και ήταν πολύ δημοφιλές. Οι ζωντανές και εντυπωσιακές περιγραφές της κόλασης που υπήρχαν στο έργο της λέγεται πως επηρέασαν τον Δάντη στην συγγραφή του έργου του «Κόλαση» και πως ο χαρακτήρας της Δόνα Ματίλντε στηρίχθηκε πάνω στην Μεχτίλδη του Μαγδεμβούργου αν και κάποιοι άλλοι θεωρούν πως στηρίχθηκε στην Μεχθίλδη του Χάκεμπορν ή στην Ματθίλδη της Κανόσα.

Μέχρι τον 15ο αι. όμως το έργο της είχε ξεχαστεί σε μεγάλο βαθμό. Ξανανακαλύφθηκε όμως κατά τον 19ο αι. και από τότε μελετάται τόσο ως λογοτεχνικό και ιστορικό κείμενο όσο και ως θεολογικό.

Η μνήμη της τιμάται από την Καθολική εκκλησία στις 19 Νοεμβρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μύστες (γυναίκες)
Κατηγορία:Μύστες (γυναίκες) της Γερμανίας
Κατηγορία:Χριστιανοί μυστικιστές
Κατηγορία:Συγγραφείς (γυναίκες) της Γερμανίας
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ιωάννα Αναγνωστοπούλου

Η **Ιωάννα Αναγνωστοπούλου** (γεν. 12 Ιουνίου 1997) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Συμμετείχε στο αγώνισμα της ομαδικής ρυθμικής γυμναστικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, όπου η ελληνική εθνική ομάδα αποκλείστηκε στον προκριματικό γύρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής
Όουεν Στάνλεϊ (οροσειρά)

μικρογραφία|Μερική άποψη της οροσειράς από την γωνία Όουερς. Από εκεί περνά και το πέρασμα Κοκόντα.
Η **οροσειρά Όουεν Στάνλεϋ** αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της οροσειράς Μπίσμαρκ στην Παπούα Νέα Γουινέα. Η οροσειρά βρίσκεται ακριβώς βόρεια της πρωτεύουσας της χώρας, Πορτ Μόρεσμπι. Το υψηλότερο βουνό της οροσειράς είναι το όρος Βικτόρια, με ύψος 4.038 μέτρων.  

Η οροσειρά έχει ονομαστεί προς τιμήν του εξερευνητή Όουεν Στάνλεϊ. Ο Όουεν Στάνλεϊ ανακάλυψε την οροσειρά το 1849 κατά τη διάρκεια βρετανικής ερευνητικής αποστολής, η οποία διήρκεσε από το 1846 έως το 1850. Ο Γουίλιαμ ΜακΓκρέγκορ σκαρφάλωσε πρώτοϛ την οροσειρά το 1888. 

Υπάρχουν λίγα πρακτικά περάσματα στην οροσειρά. Ένα από αυτά είναι το γνωστό πέρασμα Κοκόντα, το οποίο μπορεί να διασχιστεί ευκολότερα. Το πέρασμα έγινε γνωστό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν προσπάθησε να το διασχίσει τμήμα ιαπωνικών στρατευμάτων. Οι δύο επιστημονικέϛ ονομασίεϛ που έχει πάρει η οροσείρα είναι Papuascinsus Stanleyanus και Toxicocalamus Stanleyanus.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης

Το **Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης** () ήταν εθνικιστικό και δημοκρατικό σοσιαλιστικό κόμμα μυστικής αντιπολίτευσης στην Αλγερία το οποίο ιδρύθηκε το 1962 από τον Μοχάμεντ Μπουντιάφ. Η ύπαρξη του Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης ανακοινώθηκε πριν τις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης. Τα μέλη του Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης ήταν σε μεγάλο βαθμό πρώην αντάρτες του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου από την επαρχία της Κωνσταντίνης, συνδικαλιστικά στελέχη και μέλη της Αλγερινής διασποράς. 

Το Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης εκδιώχθηκε από το καθεστώς. Ο Μπουντιάφ και άλλοι ηγέτες φυλακίστηκαν τους μήνες μετά την ίδρυση του κόμματος. 

Το κόμμα εξέδιδε το περιοδικκό *Le Révolutionnaire* και το 1965 άνοιξε τα γραφεία του Γαλλία. Το κόμμα διαλύθηκε μονομερώς από τον Μπουντιάφ το 1979, αφού οι περισσότεροι από τους οπαδούς του τον είχαν εγκαταλείψει. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Αλγερία
Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (Βραζιλία)

Το **Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα** ( ) ήταν ακροδεξιό  πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε το 1994 ως κόμμα με κοινωνική φιλελεύθερη ιδεολογία, και το 1998 εγγράφηκε στο Βραζιλιάνικο Ανώτατο Δικαστήριο Εκλογών με αριθμό ταυτότητας 17.

Τον Ιανουάριο του 2018, ο Ζαίρ Μπολσονάρο, έφυγε από το Κοινωνικό Χριστιανικό Κόμμα και ήρθε στο Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα για να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του ίδιου έτους. Η επιρροή του ώθησε την ιδεολογία του κόμματος προς συντηρητικές και δεξιές κατευθύνσεις. Ωστόσο, πυροδότησε τη διάσπαση των «Ελεύθερων» που εγκατέλειψαν το ΚΦΚ και ίδρυσαν δικό τους πολιτικό κίνημα. Ο Μπολσονάρο έγινε ο 38ος Πρόεδρος της Βραζιλίας. Όμως, το Νοέμβριο του 2019 εγκατέλειψε το ΚΦΚ κατόπιν συγκρούσεων με τον πρόεδρο του κόμματος, τον Λουσιάνο Μπιβάρ, και ίδρυσε μία δική του πολιτική ομάδα με την επωνυμία «Συμμαχία για τη Βραζιλία».

## Ιστορία
Το ΚΦΚ ιδρύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1994, από τον επιχειρηματία Λουσιάνο Μπιβάρ. Στις δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχτηκαν 11 δήμαρχοι και 314 δημοτικοί σύμβουλοι από το κόμμα. Το κόμμα εγγράφηκε επίσημα στους καταλόγους κομμάτων στις 2 Ιουνίου 1998. Στις γενικές εκλογές του 1998 εκλέχτηκε ο πρώτος βουλευτής από το κόμμα: ο Μπιβάρ κέρδισε την έδρα του Περναμπούκο. Επιπλέον, 10 μέλη του κόμματος κέρδισαν έδρες στις νομοθετικές Συνελεύσεις: πέντε στα βόρεια και πέντε στα βορειοανατολικά. Στις εκλογές του 2006 ο Μπιβάρ ήταν υποψήφιος Πρόεδρος, αλλά έχασε από τον Λούλα ντα Σίλβα, συγκεντρώνοντας το 0,06% των ψήφων μόνο.

Το 2015 σχηματίστηκε μία ελευθεριστική παράταξη στο ΚΦΚ , στην οποία συμμετείχαν αρκετοί σημαντικοί πολιτικοί, με συμπεριλαμβανόμενο τον γιο του Λουσιάνο, τον Σέργκιο Μπιβάρ. Οι καλούμενοι ως «Ελεύθεροι» σκόπευαν να εκσυγχρονίσουν το κόμμα προωθώντας την ιδεολογία τους. To 2016, όταν η Ντίλμα Ρούσεφ κατηγορήθηκε για παραποίηση στοιχείων για το έλλειμα, το ΚΦΚ ψήφισε υπέρ της παραπομπής της σε δίκη.
## Αποτελέσματα εκλογών
### Προεδρικές εκλογές

### Βουλευτικές εκλογές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντικομμουνιστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών

Η **Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών** (Π.Ο.Ε.ΣΥ.) είναι η συνδικαλιστική ομοσπονδία ενώσεων συντακτών των μέσων ενημέρωσης της Ελλάδας.

Η ΠΟΕΣΥ ιδρύθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1994 στην Αθήνα, από 25 αντιπροσώπους των 5 δημοσιογραφικών ενώσεων της χώρας, με πρώτο πρόεδρο τον Δημήτρη Γκλαβά, πρόεδρο και της ΕΣΗΕΑ. 

Μέλη της είναι:
* Ένωσις Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών
* Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης
* Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Πελοποννήσου - Ηπείρου - Νήσων
* Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας
* Ένωση Συντακτών Περιοδικού - Ηλεκτρονικού Τύπου

Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις
Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ελλάδα
Ρουσάλια

Τα **Ρουσάλια** (εκ του λατινικού Rosaria ή Rosalia, της ρωμαϊκής εορτής κατά την οποία στεφάνωναν τους τάφους των νεκρών με άνθη) αποτελεί νεκρικό έθιμο της βυζαντινής και της νεότερης ελληνικής παράδοσης που απαντά σε διάφορες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, καθώς και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων.  

Τα Ρουσάλια ανήκουν στα έθιμα αγερμού (αγερμός = έρανος, συγκέντρωση χρημάτων για τους θεούς), με ρίζες στην αρχαία Ελλάδα, συγκεκριμένα στις τελετές αφιερωμένες στον Διόνυσο, και πραγματοποιούνται κυρίως τις ημέρες της Διακαινησίμου Εβδομάδας και κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την οποία, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, οι ψυχές επιστρέφουν στον Άδη, μετά τη σύντομη έξοδό τους από τη γη, που σηματοδοτήθηκε με το «Χριστός Ανέστη» της Κυριακής του Πάσχα.

Τα Ρουσάλια πραγματοποιούνται στα Μέγαρα την Δευτέρα του Πάσχα από μια ομάδα νέων ανδρών που γυρίζουν στις γειτονιές της πόλης τραγουδώντας και χορεύοντας κυκλικά. Επί Τουρκοκρατίας, οι Μεγαρείς αφιέρωναν τα κέρδη από τα Ρουσάλια στον αγώνα με σκοπό την απελευθέρωση της πατρίδας. Οι ομάδες που τραγουδάνε τα Ρουσάλια ξεκινάνε από τις 8 το πρωί και γυρνάνε την πόλη από γειτονιά σε γειτονιά. Ο χορός, ο οποίος συνήθως γίνεται στα σταυροδρόμια για να μπορούν να τον βλέπουν όσο το δυνατόν περισσότεροι, σταματάει περίπου στις 3 το μεσημέρι. Αυτός που σέρνει το χορό κρατάει ένα μεταξωτό μαντήλι (καλαμάτα) και ένα λουλουδένιο σταυρό, λόγω της άνοιξης. Ο τελευταίος του χορού (σαχαναντάρης) κρατάει ένα καλάθι στολισμένο κι αυτό με λουλούδια (καρτάλι), το οποίο κατά τη διάρκεια του χορού τοποθετείται στο κέντρο του κύκλου. Μετά το τέλος του χορού οι νοικοκυρές βάζουν χρήματα, κουλούρια ή πασχαλινά αυγά στο καλάθι για τον έρανο.

Ένα χαρακτηριστικό άσμα αγερμού των Ρουσαλίων, της περιοχής των Μεγάρων, καταγράφεται από τον λαογράφο Γεώργιο Μέγα και είναι το εξής:*- Να σας πούμε τα Ρουσάλια; / - Πέστε τα βρε παλικάρια / - Να στα πούμε σένα πρώτα / που σε ηύραμε στην πόρτα / κι εξ υστέρου της κυράς μας / και της ρουσοπέρδικάς μας / Κάτω σ' ένα περιβόλι / δάφνη και μηλιά μαλώνει: / - Δάφνη πήρες μου κλωνάρι / να με πάρει το ποτάμι / να με πάει τη Δύση-Δύση / κάτω στη γυαλέρνια βρύση.*

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ήθη και έθιμα
Κατηγορία:Λαογραφία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτισμός των Βαλκανίων
Κατηγορία:Πασχαλινές παραδόσεις στην Ελλάδα
Ένωση Συντακτών Περιοδικού - Ηλεκτρονικού Τύπου

Η **Ένωση Συντακτών Περιοδικού - Ηλεκτρονικού Τύπου** (Ε.Σ.Π.Η.Τ.) είναι επαγγελματικό σωματείο των συντακτών των εβδομαδιαίων εφημερίδων, περιοδικών και ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης της Ελλάδας. 

Ιδρύθηκε το 1959 και είναι μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών, της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

Είναι η μόνη ελληνική ένωση συντακτών που δέχεται ανεξάρτητους δημοσιογράφους ως μέλη της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις
Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ελλάδα
Βασιλοχώρι Ξάνθης

Το **Βασιλοχώρι** είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 584 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 33 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 6 χλμ. ΒΔ. από τη Σμίνθη. Το χωριό πολιτισμικά ανήκει στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και τα σπίτια του, άλλα γκρεμισμένα και άλλα διατηρημένα, έχουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ωραίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ωραίο, το Ρεύμα, τη Θεοτόκο, τον Κύκνο και το Σταμάτι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ωραίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Κατηγορία:Πομακοχώρια
Θεοτόκος Ξάνθης

Η **Θεοτόκος** είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 700 μέτρα. Βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 30 χιλιόμετρα Β.-ΒΔ. από την Ξάνθη. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης, στα Πομάκικα αναφέρεται *Τεοτόη* και τα σπίτια του (άλλα γκρεμισμένα και άλλα διατηρημένα) έχουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ωραίου του νομού Ροδόπης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ωραίο, το Βασιλοχώρι, το Ρεύμα, τον Κύκνο και το Σταμάτι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ωραίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Κατηγορία:Πομακοχώρια
Μπούζι (ποταμός Αφρικής)

thumb|Ο ποταμός Μπούζι πλημμυρισμένος σε δορυφορική απεικόνιση (Μάρτιος 2019)
Ο ποταμός **Μπούζι** (πορτογ. *Rio Búzi*) είναι ποταμός της Αφρικής στη Μοζαμβίκη, με μήκος 250 χιλιόμετρα.

Ο Μπούζι πηγάζει στα Ανατολικά Υψίπεδα (ή Υψίπεδο Μανίκα), στα σύνορα Μοζαμβίκης και Ζιμπάμπουε, και ρέει προς τα ανατολικά, διαρρέοντας τις επαρχίες Μανίκα και Σοφάλα. Χύνεται στον Ινδικό Ωκεανό, και συγκεκριμένα στο Κανάλι της Μοζαμβίκης, δυτικά της Μπέιρα, σχηματίζοντας μια μεγάλη κοινή εκβολή με τον μεγαλύτερο ποταμό Πούνγκγουε.

Η έκταση της λεκάνης απορροής του Μπούζι ανέρχεται σε 29 έως 31 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και η μέση παροχή νερού του σε 79 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m³/sec) στο στόμιό του.

Ο Μπούζι πλημμυρίζει συχνά, και όχι σπάνια σχηματίζει μια κοινή πλημμυρισμένη πεδιάδα με τον Πούνγκγουε. Οι κωμοπόλεις Ντομπέ (Dombé) και Μπούζι (ομώνυμη του ποταμού) είναι κτισμένες στις όχθες του Μπούζι.

Οι κυριότεροι από τους παραποτάμους του Μπούζι πηγάζουν επίσης από τα Ανατολικά Υψίπεδα, ενώ κάποιοι από τους ανώτερους πηγάζουν στη Ζιμπάμπουε, ενώ αλλού το σύνορο των δύο χωρών ακολουθεί τη γραμμή του υδροκρίτη. Σημαντικότεροι παραπόταμοι θεωρούνται οι Ρεβουέ και Λουσίτε, αμφότεροι αριστεροί. Το 1968 η αποικιακή διακυβέρνηση της Μοζαμβίκης κατασκεύασε το Φράγμα Τσικάμπα στον Ρεβουέ για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, δημιουργώντας την τεχνητή Λίμνη Τσικάμπα.

## Παραπομπές


Μπουζι
Αμοιβεύς

Με το όνομα **Αμοιβεύς** ή **Αμοιβαίος** ήταν γνωστοί δύο αρχαίοι Έλληνες κιθαρωδοί, δηλαδή μουσικοί που έπαιζαν κιθάρα και τραγουδούσαν. Για τον έναν υπάρχουν μερικές μαρτυρίες ότι έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ. και ότι τραγούδησε στους γάμους του γιου του Αντιγόνου Γονατά Δημητρίου Β΄ του Αιτωλικού με τη Νίκαια, που έγιναν στην Κόρινθο. Ο Αθήναιος αναφέρει μια μαρτυρία του Αριστέως ότι ο Αμοιβεύς ποτέ δεν δεχόταν αμοιβή μικρότερη από ένα τάλαντο (6.000 δραχμές) και ότι κατοικούσε στην Αθήνα κοντά στο θέατρο. Ο Ζήνων συμβούλευε στους μαθητές του να ακούν τον Αμοιβέα, γιατί έδινε πνοή στην κιθάρα του.

Για τον άλλον Αμοιβέα ή Αμοιβαίο υπάρχει, ως μοναδική πληροφορία, η μαρτυρία ότι έζησε την εποχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου (β΄ μισό του 2ου αιώνα μ.Χ.).

## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 63

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί
Στεφανής

Το ελληνικό επώνυμο **Στεφανής** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αλκιβιάδης Στεφανής (γενν. 1959), υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού
* Κωνσταντίνος Στεφανής (1928-2016), ψυχίατρος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ακαδημαϊκός και υπουργός Υγείας
* Σίμων Στεφανής (1929-2000), Αλβανός κομμουνιστής πολιτικός

Στεφανης
Αμμομανής

Ο/Η **αμμομανής** (*Ammomanes*) είναι γένος στρουθιόμορφων πτηνών, που ανήκει στην οικογένεια του κορυδαλλού.

Το πτέρωμά του είναι μπεζ έως κοκκινοκίτρινο και το ράμφος του κοντό και ισχυρό. Οφείλει το όνομά του στο ότι ζει στις αμμώδεις και έρημες περιοχές της Βόρειας Αφρικής και της Δυτικής Ασίας, φθάνοντας μέχρι την Ινδία. Σε λίγες περιπτώσεις πετά μέχρι την Ισπανία και τη Μάλτα. Κανένα είδος του δεν θεωρείται ότι κινδυνεύει με εξαφάνιση.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται επισήμως μόνο τρία είδη αμμομανούς, τα εξής:

* *[[Ammomanes deserti]]*, γνωστό και ως «κορυδαλλός της ερήμου», με 22 υποείδη, που ορίζονται κυρίως με βάση τη γεωγραφική κατανομή τους.
* *[[Ammomanes cinctura]]*, με τρία υποείδη.
* *[[Ammomanes phoenicura]]*, με δύο υποείδη που απαντώνται μόνο στο Πακιστάν και την Ινδία.

Στο παρελθόν, ωστόσο, αναγνωρίζονταν και άλλα είδη (και αναγνωρίζονται ακόμα από μερικούς επιστήμονες), με κυριότερα τα εξής:

* *Ammomanes grayi*, το 2009 κατατάχθηκε από τη Διεθνή Ένωση Ορνιθολόγων σε ξεχωριστό γένος από μόνο του, το *[[Ammomanopsis]]*.
* *Ammomanes burra* ή *Ammomanes burrus*, αφού «πέρασε» από τα γένη *Mirafra* και *Certhilauda*, το 2009 κατατάχθηκε στο γένος *[[Calendulauda]]*.
* *Ammomanes dunni*, σήμερα στο γένος *[[Eremalauda]]*, του οποίου αποτελεί το μοναδικό είδος.

Υπήρχε επίσης το συγγενικό γένος **ψευδαμμομανής** (*Pseudammomanes*), όπου ανήκε ο κορυδαλλός του Μπάρλοου, σήμερα στο γένος *Calendulauda* (*Calendulauda barlowi*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 30

Αμμομανης
Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (soundtrack)

Το ***Marvel's Avengers: Age of Ultron (Original Motion Picture Soundtrack)*** αποτελεί το soundtrack άλμπουμ της ταινίας *[[Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron]]* των Marvel Studios. Τη μουσική συνέθεσαν οι Μπράιαν Τάιλερ και Ντάνι Έλφμαν. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Hollywood Records σε ψηφιακή και φυσική μορφή στις 28 Απριλίου και 19 Μαΐου 2015 αντίστοιχα.

## Ιστορικό
Τον Μάρτιο του 2014, ο Μπράιαν Τάιλερ υπέγραψε για να συνθέσει τη μουσική επένδυση της ταινίας, αντικαθιστώντας τον συνθέτη της πρώτης ταινίας, Άλαν Σιλβέστρι, και κάνοντας αυτήν την τρίτη συνεργασία του με τη Marvel μετά τις ταινίες *Iron Man 3* και *Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος* το 2013. Ο Τάιλερ δήλωσε πως η μουσική αποτίει φόρο τιμής στις μουσικές συνθέσεις του Τζον Γουίλιαμς για τις ταινίες *[[Ο Πόλεμος των Άστρων (ταινία)|Ο Πόλεμος των Άστρων]]*, *[[Σούπερμαν (ταινία, 1978)|Σούπερμαν]]* και *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού]]*, και αναφορές στις μουσικές συνθέσεις των ταινιών *Iron Man*, *Thor* και *Captain America*, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα παρόμοιο μουσικό σύμπαν λέγοντας: «Αυτός είναι σίγουρα ο στόχος. Πρέπει να χτίσεις πάνω στη νοσταλγία και να το κάνεις με τολμηρό τρόπο, έτσι ώστε να μπορείς να συσχετιστείς μαζί του». Ο Ντάνι Έλφμαν συνέβαλε επίσης στη μουσική της ταινίας, χρησιμοποιώντας το θέμα του Σιλβέστρι από την πρώτη ταινία για να δημιουργήσει ένα νέο υβριδικό θέμα. Σχετικά με τη συνεισφορά του Έλφμαν, ο Τάιλερ ανέφερε: «Η ταινία είναι ένας τόσο μεγάλος καμβάς και υπάρχουν μέρη τα οποία πραγματικά επωφελούνται από τη δική του φωνή. Αλλά επίσης, έπρεπε όλα να δένουν μαζί και να κρατιούνται μαζί απρόσκοπτα, κι αυτό ήταν κάτι το οποίο δουλέψαμε πραγματικά πολύ για να το πετύχουμε».

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios στις αρχές του 2015 από τη βρετανική ορχήστρα Φιλαρμόνια. Τον Απρίλιο του 2015, η Marvel κυκλοφόρησε τη λίστα κομματιών και ανακοίνωσε πως το soundtrack θα ήταν διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή στις 28 Απριλίου 2015 και σε φυσική μορφή στις 19 Μαΐου 2015. Την επόμενη μέρα, κυκλοφόρησε ένα έξτρα κομμάτι με τίτλο «New Avengers: Age of Ultron» και το οποίο συνέθεσε ο Έλφμαν.

## Λίστα κομματιών

Πηγές:

## Επιπρόσθετη μουσική
Επιπρόσθετα κομμάτια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην ταινία *Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron*:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Κατηγορία:Soundtracks της Δεύτερης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Κατηγορία:Εκδικητές (σειρά ταινιών)
Κλητορολόγιον

Το **Κλητορολόγιον** του Φιλοθέου είναι ο μεγαλύτερος και πιο σημαντικός από τους βυζαντινούς καταλόγους αξιωμάτων και αυλικών τίτλων (*Τακτικά*). Δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 899 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Λέοντα του Σοφού (886-912) από τον κατά τα άλλα άγνωστο *[[Πρωτοσπαθάριος|πρωτοσπαθάριο]]* και *[[Ατρικλίνης|ατρικλίνη]]* Φιλόθεο. Ως ατρικλίνης, ο Φιλόθεος θα ήταν υπεύθυνος για την υποδοχή των επισκεπτών στα αυτοκρατορικά συμπόσια και για την καθοδήγησή τους στα κατάλληλα καθίσματα ανάλογα με τη θέση τους στην αυτοκρατορική ιεραρχία. Στον πρόλογο του έργου του δηλώνει ρητά ότι συνέταξε αυτή την πραγματεία ως «ακριβή έκθεση της τάξης των αυτοκρατορικών συμποσίων, του ονόματος και της αξίας κάθε τίτλου που τηρούνταν βάσει της αρχαίας κλητορολογίας» και συνιστά την υιοθέτησή της στο αυτοκρατορικό τραπέζι .

## Ενότητες
Το έργο του Φιλοθέου σώζεται μόνο ως προσάρτημα στα τελευταία κεφάλαια (52-54) του δεύτερου βιβλίου μιας μεταγενέστερης πραγματείας για τις αυτοκρατορικές τελετές, την «*[[Περί βασιλείου τάξεως]]»* του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου (913–959) . Χωρίζεται σε τέσσερα τμήματα:

* Η ενότητα Ι είναι η εισαγωγή και παρέχει μια σύντομη επισκόπηση όλων των αυλικών και κρατικών αξιωμάτων και τίτλων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τα οποία χωρίζει σε πέντε κατηγορίες: τάξεις «γενειοφόρων ανδρών» (δηλαδή μη ευνούχων), μεγάλα αξιώματα της πολιτείας, δευτερεύοντα αξιώματα διαφόρων υπηρεσιών και υπουργείων, τάξεις ευνούχων και μεγάλα αξιώματα του κράτους που προορίζονται για ευνούχους. 
* Οι ενότητες II και III δίνουν τη σειρά με την οποία οι υπάλληλοι πρέπει να εισέρχονται στα αυτοκρατορικά συμπόσια. Η ενότητα II αφορά τους υψηλότερους αξιωματούχους, εκείνους που θα μπορούσαν να κάθονται στο τραπέζι του αυτοκράτορα, ενώ η ενότητα ΙΙΙ ασχολείται με μεσαίους και κατώτερους αξιωματούχους, καθώς επίσης και με τις πρεσβείες των άλλων πατριαρχείων (Ρώμης, Αντιόχεια και Ιεροσολύμων) και ξένων κρατών (Άραβες, Βούλγαροι, Γερμανοί). 
* Η ενότητα IV είναι το μεγαλύτερο τμήμα του κειμένου και απευθύνεται στους ατρικλίνεις της Αυλής, παρέχοντάς τους συμβουλές για την οργάνωση των διαφόρων συμποσίων καθ'όλη τη διάρκεια του έτους, ξεκινώντας από τους εορτασμούς των Χριστουγέννων. Περιέχει επίσης δύο παραρτήματα, το ένα για τις γενναιόδωρες επιδοτήσεις του αυτοκράτορα σε αξιωματούχους σε ορισμένες περιπτώσεις και το άλλο για τις απολαβές των ατρικλίνων. 
* Ακολουθεί ένα σύντομο προσάρτημα (κεφάλαιο 54 της «*Περί βασιλείου τάξεως»*) με τους διάφορους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους και την κατάταξή τους, καθώς και το *Notitia Episcopatuum* του ψευδο-Επιφανίου, έναν κατάλογο επισκοπικών εδρών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Κατηγορία:9ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Προοδευτικοί (Βραζιλία)

Οι **Προοδευτικοί** (Πορτογαλικά: *Progressistas*) είναι ένα Βραζιλιάνικο πολιτικό κόμμα. Με 1.341.479 μέλη τον Απρίλιο του 2020 είναι το τέταρτο μεγαλύτερο κόμμα στη χώρα. Ο αριθμός «11» που εμφανίζεται στο κυανόλευκο λογότυπο του κόμματος είναι ο αριθμός με τον οποίο καταχωρήθηκε στους καταλόγους του Βραζιλιάνικου Ανώτατου Δικαστηρίου Εκλογών.

## Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1995 με την αρχική επωνυμία **Βραζιλιάνικο Προοδευτικό Κόμμα,** από συγχώνευση του Προοδευτικού Κόμματος (Α.τ: 39) και του συντηρητικού και Χριστιανοδημοκρατικού Προοδευτικού Μεταρρυθμιστικού Κόμματος (Α.τ: 11). Αρχηγός του κόμματος ήταν ο τότε δήμαρχος του Σάο Πάολο, ο Πάολο Μαλούφ, και πρώτος πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Εσπερίντιο Αμίν. Όταν ιδρύθηκε το ΒΠΚ ήδη είχε 85 βουλευτές και 8 γερουσιαστές στο Βραζιλιάνικο Κογκρέσο. Το κόμμα υποστήριξε το «Πραγματικό Σχέδιο» του Προέδρου Ιταμάρ Φράνκο (1992-1994) για την σταθεροποίηση της Βραζιλιάνικης οικονομίας που κινδύνευσε από υπερπληθωρισμό, και συμμετείχε στην κυβέρνηση του Προέδρου Φερνάντο Καρντόσο (1995-2003). To 2003 το κόμμα μετονομάστηκε σε **Προοδευτικό Κόμμα** (ακρωνύμιο: ΠΚ, χωρίς το Β του "Βραζιλιάνικου" στο ακρωνύμιό του).

## Αποτελέσματα εκλογών
### Προεδρικές εκλογές

### Βουλευτικές εκλογές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
Καββάδιον

[δεξιά|μικρογραφία|300px|Ο ''[μέγας δουξ* [[Αλέξιος Απόκαυκος]] με την ενδυμασία του αξιώματός του, που περιλαμβάνει πλούσια διακοσμημένο μπλε *καββάδιον.*]]
Το *'καββάδιον*' ήταν ένδυμα ανατολικής προέλευσης, σαν καφτάνι, που καθιερώθηκε ως μέρος της αυλικής ενδυμασίας κατά τους τελευταίους αιώνες της [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]]. 

Η πρώτη γνωστή αναφορά στο *καββάδιον* γίνεται στο *Κλητορολόγιον* του 899, όπου αναφέρεται ως το φόρεμα των βαρβαρικών (*εθνικών*) μελών της σωματοφυλακής του αυτοκράτορα, της *Εταιρείας*. Εμφανίζεται ξανά στα μέσα του 14ου αιώνα στο *Βιβλίο Αξιωμάτων'' του ψευδο-Κωδινού ως η καθιερωμένη τελετουργική ενδυμασία σχεδόν όλων των μελών της Αυλής. Ο Κωδινός το περιγράφει ως «ασσυριακό» ένδυμα που υιοθετήθηκε από τους Πέρσες, υποδεικνύοντας ξεκάθαρα την ισλαμική του προέλευση. Ως εκ τούτου, συνήθως εξομοιώνεται με τον μακρύ χιτώνα με μανίκια, σαν καφτάνι, που φορούν διάφοροι βυζαντινοί αξιωματούχοι σε απεικονίσεις του 13ου-15ου αιώνα. Στερεωνόταν μπροστά και φοριόταν με ζώνη. Το χρώμα και η διακόσμησή του καθοριζόταν από τον βαθμό αυτού που το έφερε, όπως περιγράφεται από τον Κωδινό. Συνήθως ήταν πλούσια διακοσμημένο με χρυσά κεντήματα στο κολάρο και στις άκρες των μανικιών και του στριφώματος και συχνά στολιζόταν με μαργαριτάρια. 

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινά ενδύματα
Νέκαρζουλμ

Το **Νέκαρζουλμ** (γερμανικά: Neckarsulm, προφέρεται nɛkarˈzʊlm) είναι πόλη στη βόρεια Βάδη-Βυρτεμβέργη στη Γερμανία, κοντά στη Στουτγκάρδη. Ανήκει στην επαρχία Χαϊλμπρόν. Το 2016, το Νέκαρζουλμ είχε πληθυσμό 26.800 κατοίκων.

Στη πόλη ενώνονται οι ποταμοί Νέκαρ και Ούλμ. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την συνένωση των ονομάτων των δύο παραπάνω ποταμών που ενώνονται στη πόλη. Συχνά το όνομα της πόλης αναγράφεται ή προφέρεται λανθασμένα ως "Νέκαρς Ουλμ", δηλαδή Ουλμ επί του Νέκαρ, καθώς το Ουλμ βρίσκεται στα σύνορα Βάδης-Βυρτεμβέργης και Βαυαρίας. 

Το Νέκαρζουλμ κατατάσσεται πρώτο στην Γερμανική Ζολαρμπουντεσλίγκα (έναν διαγωνισμό για πόλεις άνω των 10.000 κατοίκων), ένα διαγωνισμό για τις εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η πόλη φημίζεται για τον Συνεταιρισμό Αμπελουργών Νέκαρζουλμ-Γκούντελσχαϊμ (γερμανικά: Neckarsulm-Gundelsheim Weingärtnergenossenschaft) ο οποίος φημολογείται ότι είναι ο παλαιότερος της Γερμανίας. Οι κύριες ποικιλίες σταφυλιού του Νέκαρζουλμ είναι η τρόλινγκερ και η λέμπεργκερ.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Έλενα Πάβλοβνα της Ρωσίας

Με το όνομα **Έλενα Πάβλοβνα της Ρωσίας** είναι γνωστά τα εξής πρόσωπα:
* Έλενα Πάβλοβνα Ρομάνοβα (1784-1803), κόρη του Παύλου Α΄ της Ρωσίας, "Μεγάλη Δούκισσα Έλενα Πάβλοβνα της Ρωσίας"
* Καρλόττα της Βυρτεμβέργης (1807-1873), κόρη του πρίγκιπα Παύλου της Βυρτεμβέργης, "Μεγάλη Δούκισσα Έλενα Πάβλοβνα της Ρωσίας"
Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος

Η **Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος** (γερμανικά: Elisabeth Kübler-Ross, 8 Ιουλίου 1926 – 24 Αυγούστου 2004) ήταν Ελβετοαμερικανίδα ψυχίατρος, πρωτοπόρος στην μελέτη με θέμα τον θάνατο και συγγραφέας του μπεστ-σέλερ *[[On Death and Dying]]* (1969), όπου ανέπτυξε τη θεωρία της για τα πέντε στάδια του πένθους, επίσης γνωστή ως "Μοντέλο Κιούμπλερ-Ρος". Είναι περισσότερο γνωστή ως βασικός ιδρυτής τόσο του κινήματος του ξενώνα όσο και της παρηγορητικής φροντίδας, συμπεριλαμβανομένης της πρωτοποριακής εργασίας στην παιδιατρική παρηγορητική φροντίδα και τη βιοηθική.

## Διακρίσεις
Το 2007 εισήχθη στην Λεωφόρο της Δόξας για Γυναίκες Επιστήμονες και το περιοδικό *[[Time]]* την έβαλε στην λίστα με τους "100 σημαντικότερους στοχαστές" του 20ού αιώνα. Η ίδια έλαβε δεκαεννέα τιμητικά βραβεία. Μέχρι τον Ιούλιο 1982, η Κιούμπλερ-Ρος πρόσφερε σε 125.000 μαθητές μαθήματα με θέμα τον θάνατο. Παράλληλα δίδαξε σε κολέγια, ιατρικές σχολές, τμήματα κοινωνικής εργασίας και παρέδωσε σεμινάρια. Το 1970 έδωσε μια διάλεξη στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ όπου ανέπτυξε το θέμα "Περί θανάτου".

Κατά τη διάρκεια των βασικών της ετών που εργαζόταν με τους ετοιμοθάνατους, έγραψε 24 βιβλία, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε 44 γλώσσες και έχουν πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα. Μεταξύ των έργων της, αρκετά είναι διαθέσιμα στα ελληνικά, συμπεριλαμβανομένου του «The Dougy Letter», ενός φυλλαδίου που έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τα μικρά παιδιά να κατανοήσουν τον θάνατο και τον θάνατο.
αριστερά|μικρογραφία|Ένας δρόμος/τόπος πήρε το όνομά του από την Elisabeth Kübler-Ross στην Ολλανδία όπου ξεκίνησε το πρώτο ξενώνα της χώρας.
Η Kübler-Ross πέθανε με τα δύο παιδιά της στο πλευρό της στο Scottsdale στις 24 Αυγούστου 2004, σε ηλικία 78 ετών από φυσικά αίτια. Τάφηκε στο νεκροταφείο Paradise Memorial Gardens στο Scottsdale, Arizona. 

Μετά το θάνατο της Ελισάβετ, ο Μοχάμεντ Άλι μοιράστηκε τις σκέψεις του για τη ζωή της στο βιβλίο, Τσάι με την Ελισάβετ λέγοντας: «Η Ελισάβετ μας δίδαξε ότι η αυτοπραγμάτωση είναι ένα σημαντικό μέρος της κατανόησης του νοήματος της ζωής… Δεν είναι τυχαίο… ότι η γυναίκα που δίδαξε τόσο πολύ για τον θάνατο και τον θάνατο ως διαδικασία ήταν πραγματικά η εκστρατεία της ζωής».

Το 2005 ο γιος της, Ken Ross, ίδρυσε το Ίδρυμα Elisabeth Kübler-Ross στο Scottsdale της Αριζόνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ψυχίατροι
Αϊσέ Σουλτάνα (κόρη του Αχμέτ Γ΄)

Η **Αϊσέ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:عائشه سلطان) (Τούρκικα: *Ayşe Sultan*, 24 Νοεμβρίου 1718 - 3 Οκτωβρίου 1776) ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1718 στο Παλάτι Τοπ Καπί, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και της δέκατης τρίτης συζύγου του Εμινέ Μουσλιχέ Καντινεφέντι.

Το 1724, όταν η Αϊσέ ήταν έξι ετών, ο Αχμέτ την αρραβώνιασε με τον ξιφομάχο του Κουντουρατσιζάντε Ιστανμπουλού Μεχμέτ Πασά και τον διόρισε κυβερνήτη της Ρουμέλιας. Το συμβόλαιο γάμου συνήφθη στις 28 Σεπτεμβρίου 1728 και ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1728 στο Παλάτι Τοπ Καπί. Στο ζευγάρι δόθηκε το Παλάτι Βαλιντέ Κετουντάσι Μεχμέτ Πασά, που βρίσκεται στο Σουλεϊμανιγιέ ως κατοικία τους.

Μετά το θάνατο του Μεχμέτ, παντρεύτηκε τον Χατίπ Αχμέτ Πασά. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε το 1740 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ. Ο Αχμέτ διορίστηκε κυβερνήτης του Μοριά το 1744 και πέθανε το 1748. Δέκα χρόνια μετά το θάνατο του Αχμέτ, παντρεύτηκε Σιλαχντάρ Μεχμέτ Πασά, Σαντζάκ Μπέη (επαρχιακός κυβερνήτης) των Τρικάλων. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1758 στο Παλάτι Χεκιμπασί.

Είχε μια κόρη την Ρουκιγιέ Χανίμσουλταν, η οποία παντρεύτηκε τον Λαλαζάντε Νουρί Μπέη.

Έχτισε ένα σιντριβάνι γύρω από το παλάτι στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της της έδωσε τα Παλάτια του Ραμί Πασάς και το Μπαχαριγιέ.

Πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 1776 και είναι θαμμένη στο Μαυσωλείο της προγιαγιά της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα, που βρίσκεται στο Γενί Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* 
* 
*

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Γεώργιος Ψαρόπουλος

Ο **Γεώργιος Ψαρόπουλος** (γεν.: 3 Μαρτίου 1941 - 17 Φεβρουαρίου 2024) ήταν Έλληνας σκιτσογράφος, συγγραφέας, πολιτικός και αθλητής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1941 στο Γκάζι , και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την πολιτική και την πυγμαχία. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και στέλεχος της ΟΝΕΚ και της ΕΔΗΝ ενώ έχει διετελέσει γραμμάτεας του Γεωργίου Παπανδρέου και εκφωνητής της Ένωσης Κέντρου. Υπήρξε, για πέντε χρόνια πυγμάχος στα τμήματα του Παναθηναϊκού, κατακτώντας 2 πρωταθλήματα και σήμερα είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου παλαίμαχων αθλητών του Παναθηναϊκου. Στις 21 Απριλίου του 1967, ήταν από τους πρώτους συλληφθέντες όπου κρατήθηκε στη "Μπουμπουλίνα" για 18 ημέρες και κακοποιήθηκε επανειλημμένως από τον Σμαϊλη. Με τον Αλέξανδρο Παναγούλη, συμμετείχε ενεργά μετά την πτώση της Χούντας στην επανίδρυση της ΕΔΗΝ, ενώ υπήρξε και μέλος του κόμματος των Νεοφιλελευθέρων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του ομίλου ΟΠΑΠ καθώς επίσης έχει διαγράψει μεγάλη πορεία και στο χώρο της διαχείρισης απορριμμάτων και ανακύκλωσης ως διευθύνων σύμβουλος των εταιρειών Γη Ανταίος Α.Ε. και Κ.Κωστούλας Α.Ε.. Έχει βραβευτεί για το καλλιτεχνικό του ταλέντο, καθώς έχει σκιαγραφήσει την πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας, ενώ αρκετά πορτρέτα κοσμούν αρκετά μουσεία και χώρους στην Ελλάδα. Η εκπομπή "Μαρτυρίες" του Γιώργου Πετρίτση, έχει παρουσιάσει την ζωή του με τον Αλέκο Παναγούλη . Απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου 2024 έπειτα από πολύχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου.

## Συμμετοχή σε έργα

* Η βιογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, εκδόσεις Ελληνικά γράμματα 1996
* ΕΔΗΝ 30 χρόνια μετά, 1995
* Ιστορικό - Πολιτικό συμπόσιο ΟΝΕΚ - ΕΔΗΝ, εκδόσεις Πιτσιλός 1997
* ΕΔΗΝ αντιδιδακτορικός αγώνας, Εκδόσεις Πιτσιλός 2000
* Ο Αλέκος Παναγούλης που γνώρισα, έκδοση του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών 2007
* Στην μνήμη του Αλέκου Παναγούλη
* Το πολιτικό σκίτσο ενός ηγέτη, εκδόσεις Λιβάνη
* Το πολιτικό σκίτσο του Γεωργίου Παπανδρέου
* Οι άνθρωποι του κινήματος του Ναυτικού 1973
* Νίκος Ξυλούρης
* Μελίνα 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Κατηγορία:Έλληνες σκιτσογράφοι