open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καμεράτα - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής

Η **Καμεράτα**, **Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής**, γνωστή και ως **Armonia Atenea**, είναι ελληνική ορχήστρα μουσικής δωματίου, ένα από τα πιο αξιόλογα ευρωπαϊκά σύνολα, με σημαίνουσα παρουσία στη διεθνή μουσική σκηνή.

Ως φιλοξενούμενη ορχήστρα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και συνεργάτιδα της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση από το 2011, η ορχήστρα ανέπτυξε μία πολυεπίπεδη μουσική ταυτότητα. Το ρεπερτόριό της είναι πλούσιο και περιλαμβάνει τόσο έργα για όργανα εποχής όσο και σύγχρονα, κάνοντας εμφανίσεις σε συναυλίες, παραγωγές όπερας, μουσικού θεάτρου και μπαλέτου.

Τελευταίος της καλλιτεχνικός διευθυντής είναι ο εξέχων Έλληνας αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου. Προηγούμενοι διευθυντές έχουν υπάρξει ο Νέβιλ Μάρινερ, ο Κρίστοφερ Ουόρεν-Γκριν και ο Αλέξανδρος Μυράτ.

## Μουσικοί διευθυντές

* Αλέξανδρος Μυράτ (1991-2000)
* Νέβιλ Μάρινερ (2000-2001)
* Κρίστοφερ Ουόρεν-Γκριν (2004-2009)
* Γιώργος Πέτρου (2009-2021, 2023-παρόν)

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδα στο Facebook
* Σελίδα στο Instagram
* Κανάλι στο YouTube
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Spotify
* Σελίδα στο iTunes
* Σελίδα στο Deezer

Κατηγορία:Ορχήστρες στην Ελλάδα
Κορδυηνή

Η **Κορδυηνή** ήταν αρχαία ιστορική περιοχή νότια από τη λίμνη Θωσπίτιδα, τη σημερινή λίμνης Βαν στην Τουρκία. Αναφερόταν ως εύφορη ορεινή περιοχή, πλούσια σε βοσκοτόπια. Οι κάτοικοι της Κορδυηνής, στο βιβλίο του Ξενοφώντα με τίτλο Ανάβασις, ονομάζονταν **Καρδούχοι** και πιστεύεται ότι είναι οι πρόγονοι των Κούρδων.

Το Βασίλειο της Κορδυηνής προέκυψε από την παρακμάζουσα Αυτοκρατορία των Σελευκιδών και για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αναγνώριζε την κυριαρχία της Ρώμης. Από το 189 π.Χ. έως το 90 π.Χ., γνώρισε περίοδο ανεξαρτησίας. Οι άνθρωποι της Κορδυηνής ήταν γνωστό ότι λάτρευαν τον χουρριτικό θεό του ουρανού, Τεσούμπ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχίες της Μεγάλης Αρμενίας
Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Ιουνία Σεκούνδα

Η **Ioυνία Δεύτερη** (λατινικά: *Junia Secunda*), η οποία ονομάστηκε έτσι από τους σύγχρονους ιστορικούς, για να ξεχωρίζει από τις ομώνυμες αδελφές της, ήταν μία αρχαία Ρωμαία, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. Ήταν παντρεμένη με τον Mάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, έναν της Β΄ Τριανδρίας.

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Η Ιουνία Σεκούνδα ήταν κόρη της Σερουιλίας (η οποία ήταν ετεροθαλής αδελφή τού Κάτωνα τού Νεότερου και ερωμένη τού Ιουλίου Καίσαρα) και του Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού. Ήταν ετεροθαλής αδελφή τού Mάρκου Ιούνιου Βρούτου μέσω της μητέρας της και αμφιθαλής αδελφή των Mάρκου Ιούνιου Σιλανού, Ιουνίας Πρίμας και Ιουνίας Τέρτιας. 

### Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λέπιδο, ο οποίος αργότερα έγινε μέλος της Β΄ Τριανδρίας, μαζί με τον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό (τον αργότερα Αύγουστο). Σε αντίθεση με τους συντρόφους του, ο Λέπιδους παρέμεινε παντρεμένος με την ίδια γυναίκα σε όλη του τη ζωή και φαίνεται ότι ήταν αφοσιωμένος στην Ιουνία. 

Στις ομιλίες του, ο Κικέρων επαίνεσε την Ιουνία ως την ιδανική σύζυγο.  Σε μία ιδιωτική επιστολή προς τον Αττικό, ωστόσο, ο Κικέρων υποστήριξε ότι η Ιουνία ήταν άπιστη στον Λέπιδο, με το σκεπτικό ότι το πορτρέτο της βρέθηκε ανάμεσα στα πράγματα μετά το τέλος ενός αήθη ανθρώπου, που ονομαζόταν Πόπλιος Βέδιος (πιθανώς τού Πόπλιου Βέδιου Πολίο),  και εκφράζει την έκπληξή του, που ο σύζυγος και ο αδελφός δεν πρόσεχαν τη συμπεριφορά της.   Ωστόσο, κάποιοι υποστήριξαν ότι ήταν η Ιουνία Πρίμα, και όχι η Ιουνία Σεκούνδα, που είχε σχέση με τον Βέδιο.  

### Συνωμοσία εναντίον του Οκταβιανού
Αφού ο σύζυγός της αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την εξουσία από τον Οκταβιανό, η Ιουνία έχασε μεγάλο μέρος της ιδιότητάς της. Μετά τη μάχη τού Άκτιου έγινε μέρος μίας συνωμοσίας για τη δολοφονία τού Οκταβιανού, που σχηματίστηκε από τον γιο της Λέπιδο τον Νεότερο. Εντούτοις αποτράπηκε από τον Γάιο Μαικήνα.  Ο γιος της εκτελέστηκε, αφού στάλθηκε στον Οκταβιανό, ο οποίος βρισκόταν ακόμη στα ανατολικά εκείνη την εποχή. Την κάλεσαν να τον ακολουθήσει, για να εμφανιστεί στον Οκταβιανό. Ο σύζυγός της έπρεπε να παρακαλέσει τον -πρώην εχθρό του- Λεύκιο Σαίνιο Βαλβίνο να της χορηγήσει εγγύηση, ώστε να μπορέσει να παραμείνει μαζί του, μέχρι να επιστρέψει ο Οκταβιανός. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Ιουνία Τέρτια

Η **Ιουνία Τρίτη**, λατιν.: *Junia Tertia*, αποκαλούμενη και **Τερτούλλα**, (π. 75 π.Χ. – 22 μ.Χ.) ήταν η τρίτη κόρη της Σερουιλίας και τού δεύτερου συζύγου της Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού, και αργότερα η σύζυγος τού Γάιου Κάσσιου Λογγίνου.

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Μέσω της μητέρας της ήταν η νεότερη ετεροθαλής αδελφή τού Mάρκου Ιούνιου Βρούτου . Είχε επίσης δύο μεγαλύτερες αδελφές, την Ιουνία Πρίμα και την Ιουνία Σεκούνδα καθώς και έναν μεγαλύτερο αδελφό, που ονομαζόταν Mάρκος Ιούνιος Σιλανός.

### Οικογένεια και μετέπειτα ζωή
Η Τέρτια παντρεύτηκε τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο και απέκτησαν έναν γιο, ο οποίος γεννήθηκε π. το 59-60 π.Χ.  Είχε μία αποβολή το 44 π.Χ.  Το 47 π.Χ. φημολογήθηκε ότι ήταν η ερωμένη τού Ιουλίου Καίσαρα, κάτι που κανόνισε η μητέρα της. 

Όπως και η μητέρα της, η Tέρτια έζησε περισσότερο από τον σύζυγό της Κάσσιο, ανενόχλητη από τα μέλη της Β΄ Τριανδρίας και τον Aύγουστο. Έφτασε σε προχωρημένη ηλικία και απεβίωσε το 22 μ.Χ., 64 χρόνια μετά τη μάχη στους Φιλίππους,  κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Αυτοκράτορα Τιβέριου. Είχε συγκεντρώσει μία μεγάλη περιουσία στη μακρόχρονη χηρεία της, και άφησε την περιουσία της σε πολλούς επιφανείς Ρωμαίους, αν και απέκλεισε τον Αυτοκράτορα, κάτι που αντιμετωπίστηκε με κριτική. Ο Τιβέριος συγχώρησε την παράλειψη, και επέτρεψε να γίνει μία μεγάλη κηδεία προς τιμήν της, αν και οι προτομές τού Βρούτου και του Κάσσιου δεν έπρεπε να εκτίθενται στην πομπή. 

Μέσω του γιου της έγινε η πρόγονος της αυτοκράτειρας Δομιτίας Λογγίνας (της συζύγου τού Δομιτιανού). 

## Δείτε επίσης
* Ιουνία γενεά
* Τερτούλλα

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* GLIMRE VED SITT FRAVÆR
* https://eugesta-revue.univ-lille.fr/pdf/2017/5.  Webb-Eugesta-7_2017.pdf 

Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Μάρκος Λίβιος Δρούσος (ύπατος)

Ο **Μάρκος Λίβιος Δρούσος**, λατιν.: *Marcus Livius Drusus*, (155 – 108 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που υπηρέτησε ως ύπατος το 112 π.Χ.  Ήταν επίσης κυβερνήτης της Μακεδονίας και εκστράτευσε με επιτυχία στη Θράκη κατά των Σκορδίσκιων. 

## Πρώιμη ζωή
Ο Δρούσος ήταν γιος τού Γάιου Λίβιου Δρούσου υπάτου το 147 π.Χ. Είχε έναν αδελφό ονόματι Γάιο Λίβιο Δρούσο νομικό  και μία αδελφή που ονομαζόταν Λιβία.

## Θητεία ως τριβούνος
Ο Δρούσος τοποθετήθηκε ως τριβούνος των πληβείων από τη Σύγκλητο το 122 π.Χ., για να υπονομεύσει τα νομοσχέδια για την αγροτική μεταρρύθμιση τού Γάιου Γράκχου. Για να γίνει αυτό (σύμφωνα με την περιγραφή τού Αππιανού), πρότεινε τη δημιουργία δώδεκα αποικιών με 3.000 αποίκους η καθεμία από τις φτωχότερες τάξεις και την ελάφρυνση των ενοικίων σε ακίνητα, που διανέμονταν από το 133 π.Χ. Είπε επίσης ότι οι Λατίνοι σύμμαχοι δεν πρέπει να κακομεταχειρίζονται από τους Ρωμαίους στρατηγούς, κάτι που ήταν η αντιπρόταση στην πρόταση τού Γράκχου για πλήρη υπηκοότητα. Αυτά ήταν γνωστά ως *Νόμοι τού Λιβιου* (*Leges Liviae)*, αλλά ποτέ δεν θεσπίστηκαν, επειδή η Σύγκλητος ήθελε απλώς να αποσπάσει την υποστήριξη από τον Γράκχο.

Το σχέδιό τους ήταν επιτυχές. Ο Δρούσος είχε αρκετή λαϊκή υποστήριξη για να δικαιολογήσει το βέτο του στα νομοσχέδια τού Γράκχου.

## Υπατεία και μετέπειτα σταδιοδρομία
Ο Δρούσος ήταν αργότερα ύπατος το 112 π.Χ. και πολέμησε στη Μακεδονία νικώντας τους Σκορδίσκιους  ακόμη τους απώθησε από τη Θράκη, πέρα από τον Δούναβη.

Το 109 π.Χ. εξελέγη τιμητής (censor) μαζί με τον πρεσβύτερο Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο.  Απεβίωσε κατά την υπηρεσία του. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε κάποια Κορνηλία και είχαν τρία γνωστά παιδιά:

* Μάρκος Λίβιος Δρούσος (αναμορφωτής), ο περίφημος τριβούνος τού 91 π.Χ., η δολοφονία τού οποίου υποκίνησε τον Ιταλικό Συμμαχικό Πόλεμο.
* Μαμέρκος Αιμίλιος Λέπιδος Λιβιανός, ύπατος το 77 π.Χ. (υιοθετήθηκε στο γένος των Aιμιλίων Λεπίδων), ο οποίος νυμφεύτηκε την Κορνηλία Σύλλα, κόρη τού δικτάτορα Σύλλα.
* Λιβία Δρούσα, μητέρα (Από τον 1ο γάμο της) τής Σερουιλίας της ΠΡεσβύτερης και (από τον 2ο γάμο της) τού Κάτωνα τού Νεότερου.

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφικές αναφορές
**Πηγές**

* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λίντεν

Το **Λίντεν** (αγγλικά: Linden) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Γουιάνα μετά το Τζώρτζταουν, και πρωτεύουσα της περιοχής Άνω Ντεμεράρα-Μπέρμπις, η οποία βρίσκεται κτισμένη σε υψόμετρο 48 μέτρων. Κηρύχθηκε πόλη το 1970 και περιλαμβάνει τις κοινότητες ΜακΚένζη, Κρίστιανμπεργκ και Γουίσμαρ. Βρίσκεται στον ποταμό Ντεμεράρα και έχει πληθυσμό 27.277 κατοίκους από το 2012. Είναι κατά κύριο λόγο πόλη εξορύξεως βωξίτη, περιέχουσα πολλά ορυχεία βάθους 60–90 μέτρων, με πολλά άλλα λατομεία που πλέον δεν χρησιμοποιούνται.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Γουιάνας
Κλασική Γλώσσα Νάουατλ

μικρογραφία|210x210εσ|Άνδρας της φυλής Νάουα του Μεξικού.
Η **Κλασική γλώσσα Νάουατλ**, ή αλλιώς **Αζτεκική γλώσσα**, ήταν οποιαδήποτε παραλλαγή της γλώσσας Νάουατλ που ομιλούταν στην Κοιλάδα του Μεξικού και στο κεντρικό Μεξικό ως κοινή γλώσσα κατά την Ισπανική κατάκτηση της Αζτεκικής Αυτοκρατορίας τον 16ο αιώνα. Ανήκει στην ομάδα γλωσσών Νάουαν των ιθαγενών της Αμερικής, μέρος της Ουταζτεκικής γλωσσικής οικογένειας. Κατά τους επόμενους αιώνες, η γλώσσα αντικαταστάθηκε σταδιακά από τα ισπανικά και εξελίχθηκε σε μερικές από τις διαλέκτους Νάουαν που παραμένουν σε χρήση έως σήμερα. Σήμερα η Κλασική Νάουατλ χαρακτηρίζεται νεκρή γλώσσα. Έχει επιβιώσει μέσα από πλήθος γραπτών πηγών που καταγράφηκαν από την φυλή των Νάουα και από τους Ισπανούς στην λατινική γλώσσα. Είναι πιθανό πως η καταγεγραμμένη γλώσσα Νάουατλ του 16ου και 17ου αιώνα αποτελεί διάλεκτο που ομιλούσαν οι Αζτέκοι ευγενείς (*πιπιλτίν*) και διέφερε από την γλώσσα των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων (*μασεουαλτίν*).  

## Δείτε επίσης

* Γλώσσα Νάουατλ
* Νάουα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αζτέκοι
Κατηγορία:Ναουάτλ
Ναουατλ
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Τιμοτέους Πούχατς

Ο **Τιμοτέους Πούχατς** (πολων. *Tymoteusz Puchacz*, γενν. 23 Ιανουαρίου 1999) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για την Σαμπά Μπακού, με δανεισμό από την Χόλσταϊν Κίελ. Είναι ενεργό μέλος της Εθνικής Πολωνίας.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Πούχατς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Λεχ Πόζναν.

Στις 15 Δεκεμβρίου 2017 δόθηκε δανεικός στη Ζαγκουένμπιε Σοσνόβιετς της 1 Λίγκα.

Στις 31 Αυγούστου 2018, δόθηκε δανεικός στη ΓΚΣ Κατοβίτσε της 1 Λίγκα.

Στις 18 Μαΐου 2021 η Ουνιόν Βερολίνου υπέγραψε τον Πούχατς έναντι του ποσού των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ. Έγινε μέλος του συλλόγου για τη σεζόν 2021–22.

Στις 10 Ιανουαρίου 2022 δόθηκε δανεικός στην Τράμπζονσπορ της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας.

Στις 30 Δεκεμβρίου 2022, εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό με δανεισμό 6 μηνών.

## Εθνική ομάδα
Ο Πούχατς αγωνίστηκε με τις «μικρές» εθνικές Πολωνίας Κ16, Κ17, Κ18, Κ19, Κ20 και Κ21.

Ο Πούχατς έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Πολωνίας ανδρών την 1η Ιουνίου 2021, σε ένα φιλικό με τη Ρωσία.

Ήταν μέλος της Εθνικής Πολωνίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2024.

## Στατιστικά σταδιοδρομίας
### Σε συλλόγους

1 Συμπεριλαμβανομένου του Σούπερ Καπ Πολωνίας .

### Με εθνική

## Τίτλοι
**Τράμπζονσπορ**

* Σούπερ Λιγκ Τουρκίας: 2021–22

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεχ Πόζναν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζαγκουένμπιε Σοσνόβιετς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1 Λίγκα Πολωνίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΚΣ Κατοβίτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Ουνιόν Βερολίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόλσταϊν Κίελ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πλύμουθ Αργκάιλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αζερμπαϊτζάν
Πέρασμα Σέμερινγκ

μικρογραφία | Το πέρασμα Σέμερινγκ
Το **Σέμερινγκ** ή Ζέμερινγκ (γερμανική προφορά: [ˈzɛməʁɪŋ]) είναι ένα ορεινό πέρασμα στις ανατολικές βόρειες ασβεστολιθικές Άλπεις που συνδέει την Κάτω Αυστρία με τη Στυρία, μεταξύ των οποίων σχηματίζει φυσικό σύνορο. Βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Βιέννης, σε υψόμετρο 985 μέτρων.

## Τοποθεσία
Το πέρασμα Σέμερινγκ βρίσκεται δυτικά των ορέων Sonnwendstein και Hirschenkogel και ανατολικά του Pinkenkogel.
Μαζί με το πέρασμα Βέξελ, το Σέμερινγκ αποτελεί την πιο σημαντική σύνδεση μεταξύ της Κάτω Αυστρίας και της Στυρίας. Το πέρασμα διευκολύνει τις επικοινωνίες της Βιέννης με τα Βαλκάνια μέσω της Στυρίας, με την Ιταλία μέσω της Καρινθίας και με το Ίνσμπρουκ μέσω της άνω κοιλάδας του ποταμού Ενς. Ο πρώτος δρόμος μέσω του περάσματος κατασκευάστηκε το 1728 και ανακατασκευάστηκε το 1839–42.  Μπορεί κανείς να το διασχίσει οδικώς μέσω του αυτοκινητόδρομου A2 περνώντας διαμέσου σήραγγας ή μέσω της επαρχιακής οδού S6 περνώντας στην κορυφή του, ή χρησιμοποιώντας τον σιδηρόδρομο που αποτελεί μέρος της νότιας αυστριακής σιδηροδρομικής γραμμής και κατασκευάστηκε μεταξύ 1848 και 1854. Το 1998, η Σιδηροδρομική γραμμή Ζέμερινγκ εγγράφηκε στον Κατάλογο των μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Στο πέρασμα βρίσκεται και το ομώνυμο χωριό, ενώ  λίγο πιο κάτω από το πέρασμα, στην πλευρά της Κάτω Αυστρίας, βρίσκεται το χωριό Maria Schutz και το χωριό Spital am Semmering στη Στυρία. Οι Schottwien και Mürzzuschlag είναι οι πιο κοντινές πόλεις εκατέρωθεν. 

## Χιονοδρομία
Το χιονοδρομικό κέντρο του Σέμερινγκ, με την ονομασία Zauberberg, φιλοξενεί εκδηλώσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου, και εκτείνεται μέχρι το όρος Hirschenkogel (υψόμετρο 1340 μέτρα). Είναι ένα μικρό σχετικά χιονοδρομικό κέντρο με μόλις τρεις αναβατήρες (ski lifts) και πίστες 14 χιλιομέτρων, αλλά μπορεί να υπερηφανεύεται για 355 μέτρα κάθετης κατάβασης και οι πίστες του διαθέτουν ένα από τα καλύτερα συστήματα φωτισμού στην Ευρώπη για νυχτερινό σκι. 
## Νομισματολογία
Το χαρτονόμισμα των 20 σελινιών του 1968, που κυκλοφορούσε έως το 1989, απεικόνιζε στην πίσω όψη το πέρασμα Σέμερινγκ με μια από τις χαρακτηριστικές οδογέφυρές του και στην μπροστινή όψη τον σχεδιαστή του σιδηροδρόμου Σέμερινγκ, τον Καρλ φον Γκέγκα.

Το πέρασμα εμφανίστηκε επίσης το 2004 σε ένα αναμνηστικό νόμισμα των 25 ευρώ για τα 150 χρόνια του αλπικού σιδηροδρόμου Σέμερινγκ. Στην πίσω όψη του κέρματος μια ατμομηχανή μόλις εξέρχεται από μια σήραγγα διασχίζοντας μια οδογέφυρα. 

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η οδική διαδρομή του περάσματος Σέμερινγκ 

Κατηγορία:Αυστρία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστρίας
Ατιλία

Η **Ατιλία, λατιν.: Atilia** (μερικές φορές γράφεται **Αττιλία**) ήταν η πρώτη σύζυγος τού Μάρκου Πόρκιου Κάτωνα και μητέρα των δύο μεγαλύτερων παιδιών του.

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα, ποιος ήταν ο πατέρας της Ατιλίας, αλλά ήταν από τους Aτιλίους Σεράνους. Μπορεί να ήταν ο Γάιος Ατίλιος Σεράνος ύπατος το 106 π.Χ. ή ο γιος του.

### Οικογένεια
Ο Κάτων νυμφεύτηκε την Ατιλία περί το 73 π.Χ., μετά που η μνηστή του, Αιμιλία Λεπίδα, χάλασε τον αρραβώνα και παντρεύτηκε τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο Σκιπίωνα.

Σύμφωνα με τα λόγια τού Πλούταρχου:" Η Aτιλία ήταν η πρώτη γυναίκα με την οποία έκανε έρωτα, αλλά όχι η μόνη όπως συνέβη με τον Λαίλιο, τον φίλο τού Σκιπίωνα Αφρικανού. Πράγματι ο Λαίλιος ήταν πιο τυχερός, αφού στη μακρόχρονη ζωή του έκανε έρωτα μόνο με μία γυναίκα, τη σύζυγο της νεότητάς του."

Ο Κάτων και η Ατιλία είχαν έναν γιο, τον:
* Μάρκο Πόρκιο Κάτωνα, ο οποίος απεβίωσε αργότερα στη δεύτερη μάχη των Φιλίππων, και μία κόρη, την:
* Πορκία, η οποία έγινε σύζυγος τού ξαδέλφου της Μάρκου Ιούνιου Βρούτου.

Γύρω στο 63 π.Χ. ο Κάτων χώρισε με την Ατιλία λόγω της ανάρμοστης συμπεριφοράς της, και αργότερα νυμφεύτηκε τη Μαρκία. Ο Ατιλία δεν αναφέρεται ξανά.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ρωμαίοι
Σερουιλία (σύζυγος του Λούκουλλου)

Η **Σερουιλία η Νεότερη**, λατιν.: Servilia Junior, ήταν η δεύτερη σύζυγος τού Λεύκιου Λικίνιου Λούκουλλου.

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Υπάρχει κάποια συζήτηση για το ποιος ήταν ο πατέρας της. Παλαιότεροι συγγραφείς που ακολουθούν τον Πλούταρχο, τη θεωρούν κόρη τού Κόιντου Σερουίλιου Καίπιo και της Λιβίας Δρούσας, άρα νεότερη αδελφή της Σερουιλίας της Πρεσβύτερης και τού Γναίου Σερουίλιου Καίπιo , και ετεροθαλής αδελφή τού Κάτωνα τού Νεότερου και της Πορκίας. Μερικοί σύγχρονοι ιστορικοί όπως η Σούζαν Τρεγκιάρι τείνουν να πιστεύουν ότι ήταν στην πραγματικότητα η κόρη τού Γναίου Σερουίλιου Καίπιo, άρα ανιψιά τού Κάτωνα, αλλά αυτό δεν είναι καθολικά αποδεκτό. Η Judith P. Hallett υποστήριξε ότι είναι απίθανο ότι ο νεότερος Καίπιo (που γεννήθηκε το 98 π.Χ.) να είχε νυμφευτεί τόσο νέος και να είχε γεννήσει μία κόρη αρκετά γρήγορα, που θα ήταν αρκετά μεγάλη, για να παντρευτεί τον Λούκουλο το 66 π.Χ.. 

### Οικογένεια
Ο ιστορικός Έντουαρντ Κόρτνεϋ την αναγνώρισε ως τη Σερουιλία, που ήταν παντρεμένη με τον Κόιντο Λουτάτιο Κάτουλο, αλλά αυτή η γυναίκα ήταν πιο πιθανό η θεία της Σερουιλίας. 

Ο Λ. Λ. Λούκουλλος τη νυμφυύτηκε κατά την επιστροφή του από τον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο γύρω στο 66 π.Χ., αφού χώρισε από την πρώτη του σύζυγο Κλοδία.  Η Σερουιλία τού γέννησε έναν γιο, του οποίου το όνομα είναι αβέβαιο. Ήταν άπιστη στον άνδρα της με τον εχθρό του Γάιο Μέμμιο.  Ο Λούκουλλος, αφού ανέχτηκε τη συμπεριφορά της για κάποιο χρονικό διάστημα λόγω τού Κάτωνα τού Νεότερου, την χώρισε. Με το ξεκίνημα τού εμφυλίου πολέμου το 49 π.Χ., συνόδευσε τον Κάτωνα, με το παιδί της, στη Σικελία και από εκεί στη ρωμαϊκή επαρχία της Ασίας. Ο Κάτων την άφησε πίσω του στη Ρόδο, ενώ αυτός πήγε στον Πομπήιο.

## Πολιτιστικές απεικονίσεις
Στη σειρά *Κύριοι της Ρώμης της* Κολίν ΜακΚάλα, η Σερουιλίαζεται "Σερβιλίλα" ή απλά "Λίλα" και απεικονίζεται να έχει παντρευτεί τον εξάδελφό της Δρούσο πριν παντρευτεί τον Λούκουλο. Αναφέρεται ότι ο Δρούσος τη χώρισε για απιστία . 

## Δείτε επίσης

* γένος Σερβιλίων
* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη

## Βιβλιογραφικές αναφορές

### Αναφορές

### Βιβλιογραφία

* Πλούταρχος, "The Life of Lucullus", 38; "The Life of Cato the Younger", 24, 54.
* Wilhelm Drumann, *Geschichte Roms*, τομ. iv, p. 174.

Κατηγορία:Ρωμαίοι
Σαλονία

Η **Σαλονία** (λατινικά: *Salonia*) ήταν Ρωμαία σκλάβα και αργότερα απελεύθερη, που έζησε στα μέσα τού 2ου αι. π.Χ. και η οποία ήταν η δεύτερη σύζυγος τού Κάτωνα τού Πρεσβύτερου. Ήταν η νεαρή κόρη τού δούλου Σαλόνιου, που ήταν υπογραμματέας τού Κάτωνα τού Πρεσβύτερου. Μετά το τέλος της πρώτης του συζύγου, ο Κάτων άρχισε να παρηγορείται με μία σκλάβα, που επισκαπτόταν κρυφά το κρεβάτι του.

Ωστόσο, ο γιος του Μάρκος Πόρκιος Κάτων Λικινιανός και η σύζυγος τού γιου του αποδοκίμασαν τη σχέση, έτσι ο Κάτων αποφάσισε να νυμφευτεί τη Σαλονία, για να λύσει το πρόβλημα. Ωστόσο, όταν το έμαθε ο Μ. Π. Κ. Λικινιανός παραπονέθηκε, ότι τώρα το πρόβλημά του ήταν με τον γάμο τού πατέρα του με τη Σαλονία. Ο Κάτων απάντησε ότι αγαπούσε τον γιο του, και γι' αυτόν τον λόγο, ήθελε να έχει περισσότερους γιους σαν αυτόν.

Το 154 π.Χ. η Σαλονία γέννησε τον Mάρκο Πόρκιο Κάτωνα Σαλονιανό  που ήταν μόλις πέντε ετών, όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Μέσω του γιου της, η Σαλονία έγινε γιαγιά τού Λεύκιου Πόρκιου Κάτωνα και τού Mάρκου Πόρκιου Κάτωνα, και προγιαγιά τού Κάτωνα τού Νεότερου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
MobyGames

Το **MobyGames** είναι διαδικτυακή βάση δεδομένων με πληροφορίες για βιντεοπαιχνίδια και συντελεστές παραγωγής βιντεοπαιχνιδιών. Η βάση δεδομένων περιέχει γύρω στα 312.000 παιχνίδια σε περισσότερες από 300 πλατφόρμες παιχνιδιών.

## Περιεχόμενο
Πριν αποθηκευτούν στη βάση δεδομένων, οποιεσδήποτε συνεισφορές ή αλλαγές του περιεχομένου ελέγχονται από εθελοντές χρήστες της σελίδας. Τα πρότυπα και οι πρακτικές για την επεξεργασία πληροφοριών των παιχνιδιών είναι σαφώς καθορισμένες και διαθέσιμες στο κοινό. Οι πιο συνηθισμένες πηγές είναι οι συσκευασίες όπως και οι οθόνες τίτλων των ίδιων των βιντεοπαιχνιδιών. 

Εγγεγραμμένοι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να βαθμολογήσουν και να αξιολογήσουν οποιοδήποτε παιχνίδι. Επίσης μπορούν να δημιουργήσουν ιδιωτικές ή δημόσιες λίστες "έχω" και "θέλω", οι οποίες αποτελούν τη βάση καταλόγου με παιχνίδια που είναι διαθέσιμα για ανταλλαγή με άλλους χρήστες. Ο ιστότοπος διαθέτει δικό του φόρουμ. Μέσα εκεί κάθε παιχνίδι που περιλαμβάνεται στη βάση δεδομένων έχει το δικό του χώρο.

## Ιστορία
Η αρχική ιδέα των ιδρυτών Jim Leonard και Brian Hirt ήταν η δημιουργία ενός ιστοτόπου ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με παλαιά και σύγχρονα βιντεοπαιχνίδια με ένα ευρύτερο κοινό.

Η βάση δεδομένων ξεκίνησε το 1999 με παιχνίδια για MS-DOS και Microsoft Windows. Το 2001 προστέθηκαν οι τότε σύγχρονες κονσόλες όπως το PlayStation, ενώ παλαιότερα συστήματα προστέθηκαν στη συνέχεια. Καταχωρήσεις για παιχνίδια arcade προστέθηκαν τον Ιανουάριο του 2014 και τα παιχνίδια κεντρικών υπολογιστών τον Ιούνιο του 2017.

Στα μέσα του 2010, το MobyGames πουλήθηκε για άγνωστο ποσό στη GameFly, καθιστώντας το πλέον εμπορική ιστοσελίδα. 

Στις 18 Δεκεμβρίου 2013, η MobyGames εξαγοράστηκε από τον Jeremiah Freyholtz, τον ιδιοκτήτη της Blue Flame Labs, εταιρίας ανάπτυξης παιχνιδιών και ιστοσελίδων με έδρα το Σαν Φρανσίσκο. 

Στις 24 Νοεμβρίου 2021, η Atari SA ανακοίνωσε την αγορά της MobyGames για 1,5 εκατομμύρια δολάρια. Η αγορά ολοκληρώθηκε στις 8 Μαρτίου 2022, με τον Freyholtz να παραμένει γενικός διευθυντής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
Κατηγορία:Atari
Κατηγορία:Ιστότοποι για βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Χόνγκι

[μικρογραφία|Ένας [Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία|Αμερικανός αεροπόρος και ένας πολεμιστής Μάορι ανταλλάσσουν ένα χόνγκι κατά τη διάρκεια μιας τελετής υποδοχής.]]
μικρογραφία| Δύο γυναίκες Μάορι ανταλλάσσουν ένα χόνγκι, 1913.
Ο παραδοσιακός χαιρετισμός των Μάορι, το **χόνγκι**, εκτελείται από δύο άτομα, τα οποία πιέζουν τη μύτη τους μεταξύ τους. Μερικές φορές περιλαμβάνεται, ταυτόχρονα, το άγγιγμα των μετώπων. Ο χαιρετισμός χρησιμοποιείται σε παραδοσιακές συναντήσεις μεταξύ των Μάορι και σε μεγάλες τελετές. Μπορεί να ακολουθήσει χειραψία.

Στο χόνγκι, το **' (ανάσα ζωής) ανταλλάσσεται σε μια συμβολική επίδειξη ενότητας. Μέσω της ανταλλαγής αυτού του χαιρετισμού, οι **', επισκέπτες και οι **, οι άνθρωποι της γης, δημιουργούν μια σύνδεση.

Επιβλήθηκε *[[ράχουι]]* (προσωρινή απαγόρευση) για τη χρήση του χόνγκι από ορισμένες φυλές και συμβούλια φυλών ως αποτέλεσμα της πανδημίας COVID-19.

## Συμβολισμός
Όταν οι Μάορι χαιρετούν ο ένας τον άλλο πιέζοντας τη μύτη, η παράδοση να μοιράζονται την πνοή της ζωής θεωρείται ότι προέρχεται απευθείας από τους θεούς. Στη μυθολογία των Μάορι, η γυναίκα δημιουργήθηκε από τους θεούς που διαμόρφωσαν το σχήμα της από τη γη. Ο θεός Τάνε αγκάλιασε τη φιγούρα και ανέπνευσε στα ρουθούνια της. Στη συνέχεια, φτερνίστηκε και ήρθε στη ζωή, δημιουργώντας την πρώτη γυναίκα στους θρύλους των Μάορι, την Χινεαχούονε.

## Παραδείγματα
Το χόνγκι μπορεί να εκτελεστεί από Μάορι και μη Μάορι και μεταξύ Νεοζηλανδών και ξένων επισκεπτών. Αρκετοί Βρετανοί βασιλιάδες έχουν γίνει δεκτοί με χόνγκι κατά τη διάρκεια επισκέψεων στη Νέα Ζηλανδία, συμπεριλαμβανομένων των: Πρίγκιπα Κάρολου Γ΄, Πριγκίπισσας Νταϊάνα,  Δούκισσας Καμίλα, Πρίγκιπα Ουίλιαμ και Κέιτ Μίντλετον και Πρίγκιπα Χάρι και Μέγκαν Μαρκλ. Η Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον έγινε δεκτή με ένα χόνγκι το Νοέμβριο του 2010 κατά την επίσκεψή της στο Ουέλλινγκτον. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα αντάλλαξε ένα χόνγκι κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη χώρα τον Μάρτιο του 2018. Το χόνγκι χρησιμοποιείται σε ορισμένες εκκλησίες ως τρόπος για να μοιραστεί το σημάδι της ειρήνης.

## Παρόμοιες πρακτικές
Στον ιθαγενή πολιτισμό της Χαβάης, το χόνι είναι μια πρακτική παρόμοια με το χόνγκι των Μάορι, που αφορά το άγγιγμα της μύτης.
μικρογραφία| ''Henge'do'' κατά τη διάρκεια γάμου.
Στο Σάμπου Ραΐτσουζα της Ινδονησίας, εφαρμόζεται ένας παρόμοιος χαιρετισμός που περιλαμβάνει άγγιγμα μύτης, που ονομάζεται *Henge'do*.

## Δείτε επίσης
* Φιλί στο μάγουλο
* Φιλί των Εσκιμώων, παρόμοια χειρονομία
* Πολιτισμός Μάορι

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χαιρετισμοί
Κατηγορία:Μάορι
Βίτο Ακόντσι

Ο **Βίτο Χάνιμπαλ Ακόντσι** (, 24 Ιανουαρίου 1940, Νέα Υόρκη - 27 Απριλίου 2017, Νέα Υόρκη), ήταν Αμερικανός καλλιτέχνης και δημιουργός βίντεο.

## Βιογραφία
Πριν πειραματιστεί με μέσα όπως η φωτογραφία, ο ήχος και η περφόρμανς, ο Βίτο Ακόντσι αφιερώθηκε αρχικά αποκλειστικά στην ποίηση. Αφού σπούδασε λογοτεχνία στο Κολέγιο Χόλι Κρος το 1962 και ποίηση στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα το 1964, έγραψε διηγήματα για το περιοδικό *[[Olympia (περιοδικό)|Olympia]]* και ίδρυσε το περιοδικό *0 to 9*. Πολύ πριν στραφεί προς τις οπτικές τέχνες, ο Βίτο Ακόντσι είχε ήδη μια πολύ πλαστική προσέγγιση της γραφής και της γλώσσας, την οποία θεωρούσε μειωμένο χώρο απόδοσης. Από αυτή την έννοια του χώρου ξεκίνησε μια σειρά πειραματισμών με διαφορετικά μέσα προκειμένου να εξερευνήσει τον πραγματικό, χρονικό, κοινωνικό και πολιτισμικό χώρο. Στη δεκαετία του 1970, συμμετείχε στο εργαστήριο λιθογραφίας NSCAD.

### Περφόρμανς
Αλλά ο Ακόντσι έγινε γνωστός πάνω απ' όλα μέσω των σωματικών του παραστάσεων. Από το 1969 και μετά, με το *Following Pieces*, αφιέρωσε το έργο του στην πειραματική μελέτη της θέσης του σώματός του και του σώματος του θεατή κατά τη διάρκεια των παραστάσεών του, που παρουσιάστηκαν κυρίως στο The Kitchen της Νέας Υόρκης.

## Ενδεικτική εργογραφία
[μικρογραφία|''[Murinsel*, αρχιτεκτονικό έργο ([[Γκρατς]]).]]
* *Walking/Reading*, φθινόπωρο 1968
* *Following Piece*, 3-25 Οκτωβρίου 1969
* *Trademarks*, Σεπτέμβριος 1970
* *Seedbed*, Ιανουάριος 1972
* *Face-off*, Φεβρουάριος 1973
* *Three Columns For America*, Σεπτέμβριος 1976
* *The Peoplemobile*, Ιούνιος 1979
* *House of Cars*, Αύγουστος 1983
* *Carson City Proposal*, Carson City, Νεβάδα, Ιούλιος 1989
* *Convertible Clam Shelter*, 1990
* *Adjustable Wall Bra*, 1990-1991
* *Circles In The Square*, Μόναχο (Γερμανία), 1998
* *Garbage City*, Τελ Αβίβ (Ισραήλ), 1999
* *Murinsel'', Γκρατς (Αυστρία), 2003

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Αμερικανοί φωτογράφοι
Μάρκος Πόρκιος Κάτων Σαλονιανός

Ο **Μάρκος Πόρκιος Κάτων Σαλονιανός** (λατινικά: *Marcus Porcius M. f. M. n. Cato Salonianus*, γενν. π. το 154 π.Χ.) ήταν ο νεότερος γιος τού Κάτωνα τού Πρεσβύτερου και παππούς τού Μάρκου Πόρκιου Κάτωνα από την Ουτίκα, γνωστού και ως «Κάτωνα τού Νεότερου».

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Mάρκου Πόρκιου Κάτωνα, ύπατου το 195 π.Χ. και τιμητή (censor) το 184. Φημισμένος για το θάρρος, τη λιτότητα και τον αυστηρό ηθικό του κώδικα, ο πρεσβύτερος Κάτων, ο οποίος είχε ήδη έναν μεγάλο γιο από την πρώτη του σύζυγο, τη Λικινία, πήρε μία δεύτερη σύζυγο σε προχωρημένη ηλικία, επιλέγοντας την κόρη του πελάτη και γραφέα του, Σαλόνιου. Ήταν ογδόντα χρονών όταν γεννήθηκε ο μικρότερος γιος του, και επειδή και οι δύο γιοι έφεραν τον όνομα (praenomen) *Mάρκος*, αργότερα ονομάστηκαν *[[Μάρκος Πόρκιος Κάτων Λικινιανός|Κάτων Λικινιανός]]* και *Kάτων Σαλονιανός*, από τις μητέρες τους.

Ο Λικινιανός απεβίωσε αμέσως μετά τη γέννηση του μικρότερου αδελφού του και ο Κάτων ο Πρεσβύτερος απεβίωσε το 149, όταν ο Σαλονιανός ήταν πέντε ετών. Ο νεότερος Κάτωνας έγινε πραίτωρ, αλλά απεβίωσε κατά τη διάρκεια τού έτους της θητείας του, αφήνοντας δύο γιους, τον Μάρκο και τον Λεύκιο. Και οι δύο θα ακολουθούσαν δημόσια σταδιοδρομία, όπως ο πατέρας και ο παππούς τους, αλλά όπως ο Σαλονιανός και ο αδελφός του, κανένας από τους δύο γιους του δεν ήταν μακρόβιοι. Ο Μάρκος ήταν τριβούνος των πληβείων και υποψήφιος για το πραιτορικό αξίωμα τη στιγμή τού τέλους του, λίγο καιρό πριν από το ξεκίνημα τού Συμμαχικού Πολέμου, το 91 π.Χ., ενώ ο Λεύκιος θα επιτύχει την υπατεία το 89 π.Χ., για να πέσει στη διάρκεια τού πολέμου.

Από τον γιο του Μάρκο, ο Σαλονιανός ήταν ο παππούς τού Κάτωνα τού Νεότερου, ενός αξιοσημείωτου οπαδού τού στωικισμού, τού οποίου ο τρόπος ζωής μιμήθηκε αυτόν τού Κάτωνα τού Πρεσβύτερου. Φημισμένος για τις συντηρητικές του απόψεις, τη λιτότητα και το πείσμα του, ο νεότερος Κάτων υπηρέτησε ως πραίτωρ και έγινε ένθερμος υποστηρικτής τού Γναίου Πομπήιου Μάγνου κατά τη διάρκεια τού Εμφυλίου Πολέμου, επιλέγοντας να αυτοκτονήσει, αντί να αιχμαλωτιστεί από τον Ιούλιο Καίσαρα, αν και ήταν σχεδόν σίγουρο ότι ο Καίσαρας θα τον συγχωρούσε.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Πλούταρχος, *[[Βίοι Παράλληλοι|Βίοι Ευγενών Ελλήνων και Ρωμαίων]]* .
* Αύλος Γέλλιος, *Noctes Atticae* (Αττικές Νύχτες).
* *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας]]*, Γουίλιαμ Σμιθ, εκδ., Little, Brown and Company, Βοστώνη (1849).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι στρατιωτικοί
Πορκία (αδελφή του Κάτωνα του Νεότερου)

Η **Πορκία η Πρεσβύτερη**, λατιν.: *Porcia* (πριν από το 95 π.Χ. - 46/45 π.Χ.), ήταν κόρη τού Μάρκου Πόρκιου Κάτωνα και της Λιβίας Δρούσας. Ανιψιά της ήταν η Πορκία η Νεότερη.

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Ήταν η μεγαλύτερη αδελφή τού Μ. Π. Κάτωνα τού Νεότερου και η μικρότερη ετεροθαλής αδελφή: της Σερβηλίας της Πρεσβύτερης, της Σερβηλίας της Νεότερης και τού Γναίου Σερουίλιου Καιπίωνα. Μετά το τέλος των γονιών της, έζησε με όλα τα αδέλφια της στο σπίτι τού θείου τους Μάρκου Λίβιου Δρούσου μέχρι τη δολοφονία του το 91 π.Χ.

### Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λεύκιο Δομίτιο Αηνόβαρβο V, ο οποίος ήταν ύπατος το 54 π.Χ. και σύμμαχος τού αδελφού της Κάτωνα. Απέκτησαν έναν γιο, που ονομαζόταν Γναίος Δομίτιος Aηνόβαρβος VI. Μάλλον είχαν επίσης έναν άλλο γιο, που δόθηκε σε υιοθεσία σε κάποιον Ατίλιο Σεράνο.

Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων αναφέρει ότι η Πορκία η Πρεσβύτερη και ο σύζυγός της ήταν στη Νάπολη το 49 π.Χ., όταν ο σύζυγός της πολιορκήθηκε στο Κονφίνιον (Corfinium) από τον Ιούλιο Καίσαρα. Το 48 π.Χ. η Πορκία η Πρεσβύτερη έχασε τον σύζυγό της στη μάχη των Φαρσάλων. Η Πορκία απεβίωσε προς τα τέλη τού 46 π.Χ. έως τις αρχές τού 45 π.Χ. Ο επικήδειος λόγος της εκφωνήθηκε από τον Κικέρωνα, ο οποίος επαίνεσε πολύ τις αρετές της.

## Δείτε επίσης
* Γένος Πορκίων

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Ζορλού Τορέ

Ο **Ζορλού Τορέ** (τουρκικά: Zorlu Töre, γεννηθείς το 1956) είναι Τουρκοκύπριος επιχειρηματίας, μηχανικός και πολιτικός. Από το 2022 είναι ο Πρόεδρος της Βουλής της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου.

Αποφοίτησε από τη Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου Τσουκούροβα και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2009, εξελέγη βουλευτής από το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (UBP). Μεταξύ του 2010 και του 2011 διετέλεσε Υπουργός Φυσικών Πόρων. Ήταν ένας από τους οκτώ βουλευτές του UBP, γνωστό ως Κίνημα των Οκτώ, το οποίο ξεκίνησε επειδή η κυβέρνηση και οι ηγέτες των κομμάτων δεν ήταν δημοκρατικοί. Ψήφισε υπέρ της ανατροπής της κυβερνήσεως στην ψηφοφορία μη εμπιστοσύνης και παραιτήθηκε από το UBP και εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα τον Μάιο του 2013. Μετά από λίγο, ο Χουσεΐν Οζγκιουργκούν επέστρεψε στο UBP μετά την εκλογή του ως Πρόεδρος του UBP.

Στις γενικές εκλογές που έγιναν το 2018 εξελέγη βουλευτής από το UBP. Εξελέγη Αντιπρόεδρος της Συνέλευσης από τη Ρεπουμπλικανική Συνέλευση του ψευδοκράτους στις 9 Φεβρουαρίου 2018.

Διετέλεσε διευθυντής και πρόεδρος σε πολλά ιδρύματα, οργανισμούς και συλλόγους. Είναι παντρεμένος με την Εμέλ Τορέ και έχει 5 παιδιά. Ομιλεί τουρκικά, ελληνικά και αγγλικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκοκύπριοι πολιτικοί
NGC 93

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 93** είναι σπειροειδής γαλαξίας που εκτιμάται ότι απέχει περίπου 260 εκατομμύρια έτη φωτός  και βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε από τον R. J. Mitchell το 1854 και αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον NGC 90. Οι NGC 93 και NGC 90 σχηματίζουν το ζεύγος αλληλεπιδρώντων γαλαξιών Arp 65.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
01412
00209
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
0093
+04-02-012
Πιζοβίτσε

Το **Πιζοβίτσε** (πολωνικά: Pyrzowice) είναι χωριό της Γκμίνα Οζαροβίτσε, στο Πόβιατ Ταρνόφσκιε Γκούρι του Βοεβοδάτου Σιλεσίας, στη νότια Πολωνία. Απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα ανατολικά του Οζαροβίτσε, 15 χιλιόμετρα ανατολικά του Ταρνόφσκιε Γκούρι και 25 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Κατοβίτσε. Το χωριό έχει πληθυσμό 980 κατοίκους και βρίσκεται κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο Κατοβίτσε.

## Ιστορία
Το Πιζοβίτσε ανήκει στο Λεκανοπέδιο Ντονμπρόβα, τμήμα της ιστορικής επαρχίας της Ελάσσονος Πολωνίας. Το χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1340 και για αιώνες, ήταν μέρος του Δουκάτου του Σιέβιες, ιδιοκτησία επισκόπων της Κρακοβίας. Αρχικά, το Πιζοβίτσε ανήκε σε Νορβερτίνους μοναχές από την Κρακοβία. Ανά τους αιώνες άλλαξε χέρια αρκετές φορές. Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, από το 1815 ανήκε στο ελεγχόμενο από τη Ρωσία Βασίλειο της Πολωνίας (1815-1915) και το 1918 επέστρεψε στην Πολωνία, ως μέρος του Βοεβοδάτου Κιέλτσε. Το 1940, οι Γερμανοί κατακτητές άνοιξαν μια αεροπορική βάση στο χωριό Ζέντεκ, το οποίο αργότερα έγινε το Διεθνές Αεροδρόμιο Κατοβίτσε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Σύστημα ελέγχου

μικρογραφία|Ένα απλό επαναληπτικό σύστημα ελέγχου (''repetitive control system'')
**Σύστημα αυτόματου ελέγχου** ή απλά **σύστημα ελέγχου** ονομάζεται ένα σύνολο διασυνδεδεμένων φυσικών ή τεχνητών στοιχείων ικανών να καθοδηγούν —ή να ελέγχουν— δυναμικά συστήματα ώστε τα τελευταία να λειτουργούν με έναν προκαθορισμένο τρόπο.

Οι ειδικευμένοι στα συστήματα ελέγχου μηχανικοί, οι μηχανικοί ελέγχου, επεμβένουν στη δυναμική ενός συστήματος με τη χρήση ελεγκτών. Ο τρόπος ελέγχου που χρησιμοποιείται καθορίζει και τη «μέθοδο ελέγχου». Ένα βασικό χαρακτηριστικό ενός συστήματος ελέγχου είναι η ύπαρξη ή όχι ανάδρασης ή, αλλιώς, ανατροφοδότησης· εάν υπάρχει ανατροφοδότηση έχουμε ένα σύστημα κλειστού βρόχου ενώ στην αντίθετη περίπτωση το σύστημα χαρακτηρίζεται ως σύστημα ανοικτού βρόχου.

Ελεγκτές διαφόρων ειδών απαντώνται σήμερα σε όλες τις βιομηχανίες, καθιστώντας τον κλάδο του αυτομάτου ελέγχου ουσιώδη για την ανάπτυξη των βιομηχανικών δραστηριοτήτων. Ακόμα, ελεγκτές εντοπίζονται και σε οικιακές συσκευές θέρμανσης και κλιματισμού αλλά και σε συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, οχημάτων, τηλεπικοινωνιών αλλά και σε στρατιωτικά συστήματα.

Κατηγορία:Συστημική θεωρία
Κατηγορία:Μηχανική συστημάτων
Κατηγορία:Αυτοματισμός
Κατηγορία:Θεωρία ελέγχου
Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 192 π.Χ.)

Ο **Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος Ι**, λατιν.: *Gnaeus Domitius Ahenobarbu*s, ήταν ύπατος της Ρώμης το 192 π.Χ. 

## Βιογραφία
Ως πληβείος αγορανόμος (aedilis) το 196 π.Χ. καταδίωξε επιτυχώς, σε συνεργασία με τον συνάδελφό του Γάιο Κούριο, πολλούς *[[Pecuarii|κτηνοτρόφους (pecuarii]])*, δηλαδή ανθρώπους που έβοσκαν τα βοοειδή τους σε δημόσια γη. Χρησιμοποίησε τα έσοδα για να κτίσει έναν ναό τού Φαύνου στο νησί τού Τίβερη κατά τη διάρκεια της πραιτορίας του το 194 π.Χ.  Στη συνέχεια εξελέγη στην υπατεία το 192 π.Χ., στην οποία πολέμησε και νίκησε τους Βόιους, αν και παρέμεινε στη χώρα τους μέχρι τον επόμενο χρόνο, όταν τον διαδέχθηκε ο ύπατος Σκιπίων Νασίκα.  Το 190 π.Χ., υπηρέτησε ως απεσταλμένος (legatus) με τον Λεύκιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Ασιατικό στον πόλεμο κατά τού Αντίοχου Γ΄τού *Μεγάλου*.  

Ο Λίβιος αναφέρει ότι, μεταξύ άλλων οιωνών που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της υπατείας τού Αηνόβαρβου, ένα από τα δικά του βόδια ακούστηκε να προφέρει την προειδοποίηση *Roma, cave tibi* (Ρώμη, να είσαι σε επιφυλακή).  

Γιος του ήταν o Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος ΙΙ ύπατος το 162 π.Χ.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 162 π.Χ.)

Ο **Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος ΙΙ**, λατιν.: *Gnaeus Domitius Ahenobarbus*, ήταν γιος του Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου Ι που είχε γίνει ύπατος το 192 π.Χ.,  επιλέχθηκε pontifex το 172 π.Χ. όταν ήταν ακόμη νεαρός  και το 169 π.Χ. στάλθηκε με άλλους δύο ως επίτροπος στη Μακεδονία.  Το 167 π.Χ. ήταν ένας από τους δέκα επιτρόπους για τη διευθέτηση των υποθέσεων της Μακεδονίας σε συνδυασμό με τον Λ. Αιμίλιο Παύλο.  και όταν οι ύπατοι τού 162 π.Χ. παραιτήθηκαν λόγω κάποιου λάθους στους οιωνούς κατά την εκλογή τους, αυτός και ο Κορνήλιος Λέντουλος επιλέχθηκαν ύπατοι στη θέση τους.  

## Οικογένεια
Ήταν πατέρας τού Γναίου Δομίτιου Αηνοβάρβου ΙΙΙ, ο οποίος ήταν ύπατος το 122 π.Χ.

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ

Το **Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ** (αγγλικά: University of Delaware, γνωστό απλά ως "ΓιουΝτι", "UD") είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στις Η.Π.Α. στην πολιτεία του Ντέλαγουερ με έδρα την πόλη Νιούαρκ (Ντέλαγουερ). Το UD είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην πολιτεία του Ντέλαγουερ. Το πανεπιστήμιο έχει οκτώ σχολές (κολέγια) τα οποία προσφέρουν 148 προγράμματα προπτυχιακών σπουδών, 121 προγράμματα μάστερ (13 εκ των οποίων είναι προγράμματα διπλού τίτλου), καθώς και 55 διδακτορικά προγράμματα. Οι κύριες εγκαταστάσεις βρίσκονται στην πόλη του Νιούαρκ αλλά το πανεπιστήμιο διαθέτει και επιπλέον κτίρια στο Ντόβερ, στο Γουιλμινγκτον, Λιους και στο Τζορτζτάουν. Θεωρείται μεγάλο πανεπιστήμιο με περίπου 18,200 προπτυχιακούς φοιτητές και 4,200 μεταπτυχιακούς φοιτητές. Το 2022 το UD βρέθηκε στην 93η θέση στην λίστα με τα 100 καλύτερα πανεπιστήμια στις Η.Π.Α.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ντελαγουερ
Βραβείο Teddy

Το  **Βραβείο Teddy** (Teddy Award) είναι διεθνές κινηματογραφικό βραβείο για ταινίες με ΛΟΑΤ θέματα, που απονέμεται από ανεξάρτητη κριτική επιτροπή ως επίσημο βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Η πρώτη απονομή έγινε το 1987 και οι κυριότερες κατηγορίες είναι: καλύτερης ταινίας, ντοκιμαντέρ και μικρού μήκους.

## Νικητές
Οι ταινίες που έλαβαν το βραβείο στην κατηγορία καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στη Γερμανία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ στη Γερμανία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ κινηματογραφικά βραβεία
Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 96 π.Χ.)

Ο **Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος IV**, λατιν.: *Gnaeus Domitius Ahenobarbus*, (απεβ. το 88 π.Χ.) ήταν τριβούνος τού λαού το 104 π.Χ. Ήταν γιος τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου III, και αδελφός του Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου Ι. Ο σύλλογος των αρχιερέων τον εξέλεξε *μέγιστο αρχιερέα* () το 103 (ως διάδοχο τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου Δελματικού).

## Βιογραφία
Εισήγαγε έναν νόμο για την ιεροσύνη (*lex Domitia de Sacerdotiis*), με τον οποίο οι ιερείς των ανώτερων συλλόγων επρόκειτο να εκλεγούν από το λαό στη Συνέλευση των Φυλών (όπου ψήφιζαν 17 από τις φυλές), αντί να προστίθεντο επιλεκτικά. Ο νόμος καταργήθηκε στη συνέχεια από τον Λ. Κ. Σύλλα.

Τόσο κατά τη διάρκεια της θητείας του όσο και μετά, άσκησε δίωξη σε αρκετούς από τους ιδιωτικούς εχθρούς του, όπως στον Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο (τον οποίο κατηγόρησε ότι δεν είχε εκλεγεί στο αξίωμα τού ποντίφικα εξαρχής) και τον Μάρκο Ιούνιο Σιλανό.

Εξελέγη ύπατος το 96 π.Χ. και τιμητής (censor) το 92 π.Χ. με τον Λεύκιο Λικίνιο Κράσσο τον ρήτορα, με τον οποίο είχε συχνά διαφωνίες. Ανέλαβαν, ωστόσο, κοινή δράση για να καταστείλουν τις πρόσφατα ιδρυθείσες λατινικές ρητορικές σχολές, τις οποίες θεωρούσαν ότι έβλαπταν τη δημόσια ηθική. Σύμφωνα με τα λόγια τού Κικέρωνα, αυτές θεωρούντο «σχολές αυθάδειας».

Η τιμητεία τους αναφερόταν για καιρό για τις διαφωνίες τους. Ο Δομίτιος ήταν βίαιος και ήταν επιπλέον υπέρ της αρχαίας απλότητας της ζωής, ενώ ο Κράσσος αγαπούσε την πολυτέλεια και ενθάρρυνε την τέχνη. Μεταξύ των πολλών ρήσεων που έχουν καταγραφεί και για τους δύο, λένε ότι ο Κράσσος παρατήρησε, «ότι δεν ήταν περίεργο που ένας άνδρας είχε *γενειάδα από μπρούτζο* (aheno barbus), στόμα από σίδερο και καρδιά από μολύβι». Ο Κικέρων έγραψε ότι ο Δομίτιος δεν πρέπει να συγκαταλέγεται στους ρήτορες, αλλά ότι μιλούσε αρκετά καλά και είχε αρκετό ταλέντο για να διατηρήσει την υψηλή του θέση.

Ο Γ. Δ. Aηνόβαρβος IV προφανώς απεβίωσε το 88 π.Χ., κατά τη διάρκεια της υπατείας τού Σύλλα, και τον διαδέχθηκε ως *αρχιερέας* (pontifex) ο Κόιντος Μούκιος Σκαιβόλα.

## Οικογένεια
Είχε δύο γιους: τον
* Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο V και τον 
* Λεύκιο Δομίτιο Αηνόβαρβο ΙΙ.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος (απεβ. 81 π.Χ.)

Ο **Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος V**, λατινικά: *Gnaeus Domitius Ahenobarbus***,** ήταν πολιτικός της αρχαίας Ρώμης τον 1ο αι. π.Χ. Ήταν γιος τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου IV, και αδελφός τού Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου. Το όνομά του ahenobarbarus στα λατινικά σημαίνει «μπρούτζινη γενειάδα», από το **' (χάλκινος) και **' < ** (η λατινική λέξη που σημαίνει γένια). Νυμφεύτηκε την Κορνηλία την Πρεσβύτερη, κόρη τού Λεύκιου Κορνήλιου Κίννα, που ήταν ύπατος το 87 π.Χ. 

Στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του Mάριου και τού Σύλλα, ο Aηνόβαρβος πήρε το μέρος του πρώτου. Όταν ο Σύλλας απέκτησε την ανώτατη εξουσία το 82 π.Χ., ο Aηνόβαρβος προγράφτηκε και κατέφυγε στην Αφρική, όπου ενώθηκε με πολλούς, που ήταν στην ίδια κατάσταση με τον ίδιο. Με τη βοήθεια τού βασιλιά της Νουμιδίας, Ιάρβα, συγκέντρωσε στρατό, αλλά ηττήθηκε στη μάχη της Ουτίκα από τον Πομπήιο, τον οποίο είχε στείλει εναντίον του ο Σύλλας, και στη συνέχεια σκοτώθηκε στην έφοδο τού στρατοπέδου του, το 81 π.Χ. Σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, εκτελέστηκε μετά τη μάχη με εντολή τού Πομπήιου (ο οποίος πιθανότατα ενεργούσε με εντολή του Σύλλα).     

## Γενεαλογία

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Θυία της Θεσσαλίας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Θυία** (το όνομα της προέρχεται από το *"θύω"* ή *"θυσία"*) ήταν πριγκίπισσα από την Φθία, κόρη του Δευκαλίωνα της Θεσσαλίας και της Πύρρας της κόρης του Επιμηθέα και της Πανδώρας. Τα αδέλφια της ήταν ο Έλλην, η Πανδώρα της Θεσσαλίας και πιθανότατα ο Αμφικτύονας, η Πρωτογένεια , η Μελανθώ (Μελανθείας) και ο Κάνδυβος. Η Θυία όπως και οι άλλες αδελφές της απέκτησε με τον Δία τον Μάγνη και τον Μακεδόνα, γενάρχη των Μακεδόνων. Τις πληροφορίες για το πρόσωπο της παρέχει ο Ησίοδος στο έργο του Κατάλογος Γυναικών, το διέσωσαν ο Κωνσταντίνος Ζ΄ στο έργο του Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν και ο Στέφανος ο Βυζάντιος στο έργο του *"Εθνικά"*.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Hesiod, Catalogue of Women from Homeric Hymns, Epic Cycle, Homerica translated by Evelyn-White, H G. Loeb Classical Library Volume 57. London: William Heinemann, 1914. 
*Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. Online version at the Topos Text Project.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Θεσσαλίας
Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 94 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος Ι**, λατιν.: *Lucius Domitius Ahenobarbus***,** ήταν πολιτικός στην αρχαία Ρώμη στα τέλη τού 2ου και στις αρχές τού 1ου αι. π.Χ.  

## Βιογραφία
Υπηρέτησε ως πραίτορας στη Σικελία, πιθανότατα το 96 π.Χ., λίγο μετά τον Β΄ Δουλικό Πόλεμο, όταν οι σκλάβοι είχαν απαγορευτεί να φέρουν όπλα. Διέταξε να σταυρώσουν έναν δούλο, επειδή σκότωσε ένα αγριογούρουνο με κυνηγετικό δόρυ.   Υπήρξε ύπατος το 94 π.Χ. Στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ τού Γάιου Μάριου και τού Σύλλα, πήρε το μέρος τού τελευταίου και δολοφονήθηκε στη Ρώμη από τον πραίτορα Δαμάσιππο με εντολή τού Γάιου Μάριου τού Νεότερου .   

Ήταν γιος τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου ΙΙΙ υπάτου το 122 π.Χ., και αδελφός τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου ΙV υπάτου το 96.

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
* Aηνόβαρβος (αποσαφήνιση), ή άλλοι αυτής της οικογένειας

## Bιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος ο Νεότερος

Ο **Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος ο Νεότερος, λατιν.:** **Marcus Aemilius Lepidus Minor** (απεβ. το 30 π.Χ.) ήταν γιος τού Mάρκου Αιμίλιου Λέπιδου της  Β΄ Τριανδρίας και της συζύγου του Ιουνίας Σεκούνδας, ετεροθαλούς αδελφής τού Μάρκου Ιούνιου Βρούτου, δολοφόνου τού Καίσαρα.

Ο Λέπιδος εκτελέστηκε από τον Οκταβιανό, τον μελλοντικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, το 30 π.Χ., ως αρχηγός σε μία συνωμοσία εναντίον του. Ο Βελλήιος Πατέρκουλος λέει ότι η σύζυγος εκείνου Σερουιλία αυτοκτόνησε μετά το τέλος τού συζύγου της, καταπίνοντας αναμμένα κάρβουνα. 

## Οικογένεια
Ο Λέπιδος είχε τουλάχιστον έναν μικρότερο αδελφό και πιθανώς μία αδελφή. Ήταν πιθανότατα ο γιος, που ο πατέρας του είχε αρραβωνιαστεί κάποτε με την μεγαλύτερη κόρη τού Mάρκου Αντώνιου, την Aντωνία.  Έγινε μέλος στη Ρωμαϊκής Συγκλήτου και παντρεύτηκε τη Σερουιλία, η οποία μπορεί να ήταν κόρη τού υποστηρικτή τού Καίσαρα Πόπλιου Σερουίλιου Ισαυρικού και της Ιουνίας Πρίμας, θείας του.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Τάκιτος, Τα Χρόνια της Αυτοκρατορικής Ρώμης
* Σουετόνιος, Βίοι των Δώδεκα Καίσαρων, Αύγουστος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0218.html
* https://web.archive.org/web/20090416005759/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1877.html

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Ιερά Μητρόπολις Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης

Η **Ιερά Μητρόπολις Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης** είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Περιλαμβάνει τα νησιά Ύδρα, Σπέτσες και Αίγινα, καθώς και τις πρώην επαρχίες Ερμιονίδος και Τροιζηνίας του νομού Αργολίδος. Μητροπολίτης της είναι από το 2001 ο Εφραίμ (Στενάκης).

## Ιστορικά στοιχεία
Όταν ο Απόστολος Παύλος έφτασε και δίδαξε στην Κόρινθο, σύμφωνα με τις «Πράξεις των Αποστόλων» προσηλυτίστηκε ο αρχισυνάγωγος Κρίσπος και όλη η συναγωγή του. Ο Κρίσπος αναφέρεται στο μεταγενέστερο έργο «Αποστολικαί Διαταγαί» ως πρώτος επίσκοπος Αιγίνης, η οποία εξαρχής υπαγόταν στον Μητροπολίτη Κορίνθου. Σε αυτόν υπαγόταν, σύμφωνα με μαρτυρίες, ως και τις αρχές του 8ου αιώνα, ενώ φαίνεται ότι κατά τα τέλη του 9ου αιώνα προήχθη σε Αρχιεπισκοπή.

Περί τα τέλη του 12ου αιώνα ανατέθηκε η διοίκησή της στον Μητροπολίτη Αθηνών Μιχαήλ Ακομινάτο, χωρίς να υπαχθεί σε αυτήν. Σύντομα όμως, με την κατάληψη του νησιού από τους Φράγκους, καταργήθηκε και η Αρχιεπισκοπή Αιγίνης. Με την ανακατάληψη του νησιού από τους Τούρκους, επανασυστάθηκε η Αρχιεπισκοπή, περιλαμβάνοντας και τα για πρώτη φορά αναφερόμενα ως κατοικημένα νησιά της Ύδρας και του Πόρου.

Περί το 1813 αναβαθμίστηκε σε Μητρόπολη και τον Νοέμβριο του 1833, με διάταγμα του Όθωνα, αποτέλεσε μαζί με την Σαλαμίνα την προσωρινή Επισκοπή Αιγίνης. Με το ίδιο διάταγμα, η Ύδρα μαζί με την Τιπάρηνο (Σπέτσες), τον Πόρο και την Επισκοπή Δαμαλών αποτέλεσε την επίσης προσωρινή Επισκοπή Ύδρας και Τιπαρήνου, η οποία το 1842 προσαρτήθηκε στην Επισκοπή Αργολίδος. 

Το 1852, δυνάμει του Νόμου Σ΄/10-07-1852 περί Επισκοπών, επανασυστήθηκε η Επισκοπή Ύδρας και Σπετσών, ενώ η Αίγινα συγχωνεύτηκε στην Μητρόπολη Αθηνών. Μόλις τον Σεπτέμβριο του 1936 αποσπάστηκε εκ νέου η Αίγινα από την δεύτερη και προσαρτήθηκε στην πρώτη, μετονομάζοντάς την σε «Ιερά Μητρόπολη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης», χωρίς αλλαγή της έδρας της, που παρέμεινε στην Ύδρα.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Η Μητρόπολη σήμερα
thumb|right|260px|Ο τρούλος του καθεδρικού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ύδρας
### Μονές
Στην Μητρόπολη λειτουργούν σήμερα οι παρακάτω μονές:
#### Ανδρικές
# Ζωοδόχου Πηγής Καλαυρείας Πόρου 
# Προφήτου Ηλιού Ύδρας
# Αγίας Τριάδος Ύδρας

#### Γυναικείες
# Κοιμήσεως Θεοτόκου «Χρυσολεοντίσσης» Αίγινας
# Αγ. Αναργύρων Ερμιόνης
# Αγίων Πάντων Σπετσών
# Αγίας Ευπραξίας Δοκού Ύδρας
# Γενεσίου Θεοτόκου Ζούρβας
# Αγίας Ματρώνης Ύδρας
# Αγ. Νικολάου Ύδρας
# Παναγίας Ελευθερώτριας Αίγινας

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικές συνδέσεις
*

Υδρας