open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ενωμένη Αριστερά (Ισπανία)

Η **Ενωμένη Αριστερά** (ισπ. *Izquierda Unida*) είναι ένας αριστερός πολιτικός συνασπισμός της Ισπανίας ο οποίος ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1986.

Η Ενωμένη Αριστερά ιδρύθηκε αρχικά ως εκλογικός συνασπισμός επτά κομμάτων,  ωστόσο σήμερα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας είναι το μόνο πλήρως ενσωματωμένο κόμμα σε αυτόν σε εθνικό επίπεδο. Παρόλα αυτά, στην Ενωμένη Αριστερά συμμετέχουν πολλά άλλα περιφερειακά κόμματα, πολιτικές οργανώσεις και ανεξάρτητοι.

Οι συζητήσεις για τη δημιουργία του συνασπισμού ξεκίνησαν το 1982 μετά την εκλογική αποτυχία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας στις εκλογές του ιδίου έτους, όπου το ποσοστό του κόμματος έπεσε από το 10,8% που συγκέντρωσε στις εκλογές του 1979 στο 4%. Η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος θεωρούσε ότι το κόμμα δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει από μόνο του την εκλογική ηγεμονία του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος στην αριστερά. Έτσι, άρχισε συνομιλίες με άλλα αριστερά κόμματα και οργανώσεις για το σχηματισμό ενός ευρύτερου αριστερού συνασπισμού. Στην πρώτη της συμμετοχή σε εκλογές το 1986, η Ενωμένη Αριστερά συγκέντρωσε το 4,6% των ψήφων, ενώ στις εκλογές του 1989 συγκέντρωσε το 9,1% των ψήφων. Το ποσοστό του κόμματος αυξήθηκε περισσότερο στις εκλογές του 1996 συγκεντρώνοντας το 10,5% των ψήφων.

Σε αντίθεση με τη στρατηγική του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας πριν από τη δημιουργία της Ενωμένης Αριστεράς, η οποία θεωρούταν γενικά μετριοπαθής, η στρατηγική της Ενωμένης Αριστεράς θεωρούταν περισσότερο επιθετική προς το Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα. Η Ενωμένη Αριστερά ήταν αντίθετη στη συνεργασία με τους Σοσιαλιστές, θεωρώντας τους ως ένα «δεξιό κόμμα» που δεν διέφερε από το Λαϊκό Κόμμα.

Μετά τα άσχημα αποτελέσματα στις τοπικές και ευρωπαϊκές εκλογές του 1999, το κόμμα προσέγγισε τους Σοσιαλιστές και συνεργάστηκε με αυτό στις εκλογές του 2000. Επίσης, υιοθέτησε την πολιτική της συνεργασίας με αυτούς σε τοπικό επίπεδο.

Η Ενωμένη Αριστερά είναι μέλος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ενώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι ευρωβουλευτές της συμμετέχουν στην ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Βόρειας Πράσινης Αριστεράς.

## Έδρες σε κοινοβούλια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ισπανία
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα στην Ισπανία
Κατηγορία:Σεκουλαριστικά κόμματα
Brain Thrust Mastery

Το "**Brain Thrust Mastery**" είναι το τρίτο άλμπουμ των We Are Scientists. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου του 2008 από την EMI. Το πρώτο single του άλμπουμ ήταν το "After Hours". Κυκλοφόρησε στις 3 Μαρτίου του 2008. Ακολούθησαν τα "Chick Lit" στις 9 Ιουνίου του 2008 και "Impatience" στις 27 Οκτωβρίου του 2008. Έφτασε στο #11 του UK Albums Chart. Το "Let's See It" συμπεριλήφθηκε στο 20ο επεισόδιο της 3ης σεζόν του Gossip Girl.

## Κομμάτια

## Συντελεστές
* Keith Murray - φωνή, κιθάρα
* Christopher Cain - μπάσο, φωνητικά
* Garrett Ray - ντραμς
* Ariel Rechtshaid -  μηχανικός, θόρυβοι, εκκλησιαστικό όργανο, κρουστά, πιάνο, παραγωγή, συνθεσάιζερ
* Stevie Blacke - esraj
* Greg Calbi - mastering
* Alan Clarke - φωτογραφία
* Chris Coady - μηχανικός
* Serban Ghenea - μίξινγκ
* Greg Gordon - μηχανικός
* John Hanes - μίξινγκ
* Max Hart - DX-7, όργανο Hammond
* Ryan Hewitt - μίξινγκ
* Ross Hogarth - μηχανικός
* Jamie Muhoberac - όργανο Hammond
* Lewis Pesacov - ενορχήστρωση
* David Schiffman	- μηχανικός 
* Lee Smith, Jr. - τεχνικός ντραμς
* Kamasi Washington - σαξόφωνο
* Josh Smith - βοηθός
* Tim Roberts - βοηθός
* George Gumbs - βοηθός 
* Mike Boden - βοηθός
* Clifton Allen - βοηθός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Σοφό Λάρισας

Το **Σοφό** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας και υπάγεται στο δήμο Κιλελέρ. Ανήκει στην τοπική ενότητα Μύρων της δημοτικής ενότητας Νίκαιας. Μέχρι το 2010 άνηκε στον καταργημένο πλέον δήμο Νίκαιας.

Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 201 κάτοικοι, με αυτήν του 2011 είχε 241 κατοίκους, ενώ σε εκείνη του 1999, 299. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 218 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Ανεξάρτητα Βραβεία Spirit

Τα **Ανεξάρτητα Βραβεία Spirit** (Independent Spirit Awards, αρχικά γνωστά με την ονομασία **FINDIE ή Friends of Independents Awards (=Φίλοι των Ανεξάρτητων Βραβείων)**), θεσμοθετήθηκαν το 1984.Σύμφωνα με άλλες πηγές, έτος έναρξής τους θεωρείται το 1986.. Πρόκειται για βραβεία που είναι αφιερωμένα σε δημιουργούς ανεξάρτητων ταινιών. Στους νικητές απονέμονται τυπικά πυραμίδες από ακρυλικό γυαλί, που περιέχουν λυμένα κορδόνια παπουτσιών συμβολίζοντας τα πενιχρά έξοδα για τις ανεξάρτητες κινηματογραφικές ταινίες. Το 1986 μετονομάστηκαν σε **Independent Spirit Awards**. Η παρουσίαση των βραβείων γίνεται από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Film Independent.  Το 2007 η ονομασία τους άλλαξε ελαφρώς σε  **Film Independent's Spirit Awards**.  Από το 2006 το τρόπαιο που λαμβάνουν οι νικητές εικονίζει ένα πτηνό καθισμένο πάνω σε ένα στύλο με κορδόνια.

Η τελετή απονομής προηγουμένως ελάμβανε χώρα μέσα σε ένα αντίσκηνο στην παραλία της Σάντα Μόνικα στην Καλιφόρνια, συνήθως μία ημέρα προτού απονεμηθούν τα βραβεία Όσκαρ (από το 1999, νωρίτερα γινόταν το Σάββατο πριν τα Όσκαρ). Από το 1994 η τελετή μεταδίδεται από το αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι  Bravo και το Independent Film Channel.

## Κατηγορίες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος
*Film Independent
*Independent Spirit Awards  στην Internet Movie Database


Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κιρίλ Γκαμπούριτς

Ο **Κιρίλ Γκαμπούριτς**  (Chiril Gaburici)  (ρουμανική προφορά: ˈkiril gaburiʃʲ), γενν. στις 23 Νοεμβρίου 1976) είναι Μολδαβός επιχειρηματίας και Πρωθυπουργός της Μολδαβίας από τον Φεβρουάριο ως τον Ιούνιο του 2015. 

## Πρώιμη καριέρα
Γεννήθηκε στο Λογκανέστι το 1976.

Ήταν ο πρώτος μολδαβός μάνατζερ της εταιρείας Moldcell. Το 2012 εργάστηκε στην εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Azercell του Αζερμπαϊτζάν.

## Πρωθυπουργός
Ήταν ο υποψήφιος με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα για το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ο Πρόεδρος του έδωσε εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση στις  14 Φεβρουαρίου 2015. Είχε προθεσμία 15 ημερών για να αποκτήσει κοινοβουλευτική υποστήριξη και να εγκριθεί η κυβέρνησή του. Στις 18 Φεβρουαρίου 2015, το Κοινοβούλιο ενέκρινε τη νέα κυβέρνηση και ο ίδιος ορκίστηκε αυθημερόν.

Στις 12 Ιουνίου 2015 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία έπειτα από την έναρξη έρευνας αναφορικά με την γνησιότητα των πτυχίων του.  Δημοσιογράφοι από την Ziarul de Gardă διεξήγαγαν έρευνα για τις σπουδές του. Αποδείχθηκε ότι, μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, ο Γκαμπούριτς σπούδασε στο Ρεπουμπλικανικό Κολέγιο Μικροηλεκτρονικής και Μηχανικής Υπολογιστών (CRMTC) στο Κισινάου, παρότι στο επίσημο βιογραφικό του σημείωμα δεν υπάρχει τέτοια ένδειξη. Ο υποδιευθυντής του εν λόγω ιδρύματος (CRMTC) επιβεβαίωσε ότι ο Γκαμπούριτς είχε φοιτήσει εκεί την περίοδο 1992-1995 και αποπέμφθηκε. Επίσης, παρακολούθησε τα μαθήματα για το 
Baccalauréate χωρίς όμως να αποκτήσει τίτλο BAC.

Η ίδια έρευνα ανέφερε ότι κατά την περίοδο 2009-2011, ενώ ήδη ήταν διευθυντής της Moldcell, ο Γκαμπούριτς απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο από το Ελεύθερο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας (ULIM). Στη συνέχεια ολοκλήρωσε διδακτορικές σπουδές με συμβόλαιο, στο Πανεπιστήμιο της Ακαδημίας Επιστημών της Μολδαβίας (UASM). Εγγράφηκε στο UASM το 2011 για σπουδές όπου δεν ήταν συχνή η φοίτηση, ακολούθησε έναν τετραετή κύκλο σπουδών και το 2015 ήταν η τελευταία του χρονιά φοίτησης. Στην επίσημη απάντηση της κυβέρνησης της Μολδαβίας, προκειμένου να ξεκαθαρίσει το ζήτημα, αναφέρθηκε ότι ο πρωθυπουργός είχε γίνει δεκτός στο ASEM το 1995 και το 1998 μεταφέρθηκε στο Σλαβονικό Πανεπιστήμιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μολδαβίας
Καρλικοί Πόλεμοι

Ο όρος **Καρλικοί Πόλεμοι** (, , ) περιγράφει τους τρεις εμφύλιους πολέμους που έλαβαν χώρα στην Ισπανία κατά τον 19ο αιώνα. Η διαμάχη ξεκίνησε όταν ο βασιλιάς της Ισπανίας, Φερδινάνδος Ζ΄ όρισε την ανήλικη κόρη του Ισαβέλλα διάδοχο στον θρόνο, αντί για τον μικρότερο αδερφό του, Κάρλο-Μαρία κόμη της Μολίνα. Γύρω από τους δύο αυτούς χαρακτήρες συγκεντρώθηκαν σταδιακά οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές της ισπανικής κοινωνίας, οι φιλελεύθεροι και οι απολυταρχικοί-συντηρητικοί, γνωστοί ως καρλιστές. Οι μεν υποστήριζαν την κατασκευή ενός συγκεντρωτικού κράτους, που θα απεμπόλυε τους τοπικούς νόμους των διαφόρων περιοχών και θα μείωνε τη δύναμη της εκκλησίας και σταδιακά υιοθέτησαν τη θέση υπέρ της δημοκρατίας. Οι συντηρητικοί αντίθετα φάνηκαν θεωρητικά να υποστηρίζουν τους τοπικούς νόμους και αντιτάσσονταν απόλυτα στη μείωση της επιρροής της εκκλησίας. Το σύνθημά τους ήταν «Θεός, Πατρίδα και Βασιλιάς». Βρέθηκαν επομένως αντιμέτωπες οι δύο τάσεις που θα στιγμάτιζαν την Ισπανία για τον επόμενο αιώνα και μέχρι τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, η φιλελεύθερη που προσπαθούσε να επιβάλει έναν ταχύ πολιτικό και οικονομικό εκσυγχρονισμό δίχως να λαμβάνει υπόψη την απουσία βάσεων πάνω στις οποίες να τον στηρίξει και η παραδοσιακoκρατική που αντιτίθετο στις επιθέσεις των εκσυγχρονιστών εναντίον της εκκλησίας, των ιστορικών νόμων των περιοχών και της μοναρχίας.

Οι συγκρούσεις διαδραματίστηκαν κυρίως στην ισπανική Χώρα των Βάσκων, οι επαρχίες της οποίας έχαιραν ειδικού νομοθετικού πλαισίου, τα *Fueros*, και στα πρώην ηπειρωτικά εδάφη του Στέμματος της Αραγώνας, περιοχές που είχαν στερηθεί τους παραδοσιακούς τους νόμους μετά το τέλος του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. 

Υπήρξαν τρεις περίοδοι αναταράξεων και στρατιωτικών συγκρούσεων που συνδέθηκαν με τον όρο Καρλικοί Πόλεμοι αν και πολλοί ιστορικοί θεωρούν τα γεγονότα μεταξύ 1846-1849 ως μικρής σημασίας. Αυτές είναι:
* ο Α΄ Καρλικός Πόλεμος (1833-1840),
* ο Β΄ Καρλικός Πόλεμος (1846-1849), μια περιορισμένη σε έκταση εξέγερση στην άνω Καταλονία, που προσπάθησε να τοποθετήσει τον διεκδικητή Κάρολο ΣΤ΄ στον θρόνο
* και ο Γ΄ Καρλικός Πόλεμος (1872-1876), που είχε ως αφορμή την κήρυξη της αντικληρικαλιστικής Α΄ Ισπανικής Δημοκρατίας και τη δίωξη καρλιστών υποψηφίων κατά τη διάρκεια των εκλογών.
Στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, οι καρλιστές υποστήριξαν σθεναρά τους εξεγερμένους στρατιωτικούς, λόγω της εκ νέου αντιεκκλησιαστικής στάσης μεγάλου μέρους των πολιτικών της Β΄ Ισπανικής Δημοκρατίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Cantarino, Vicente (1999), *Civilización y cultura de España. Τέταρτη έκδοση.* Prentice-Hall, Upper Saddle River, Νιου Τζέρσεΐ
* Carr, Raymond. *Spain, 1808-1975* (1982), σσ. 184-95
* Clarke, Henry Butler. *Modern Spain, 1815-98* (1906)
* Holt, Edgar. *The Carlist Wars in Spain* (1967).
* Kurlanski, Mark (1999), *The basque history of the world*, Walker publishing company, Νέα Υόρκη.
* Payne, Stanley (2008), *Spain: a unique history*, The University of Wisconsin Press, Γουϊνσκόνσιν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κοτόν Σπορ Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Γκαρουά

Η **Κοτόν Σπορ** (γαλλικά: *Coton Sport*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Γκαρουά του Καμερούν. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Σταντ Ρουμντέ Ατζιά, χωρητικότητας 22.000 θεατών.

## Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1986.

## Επιτυχίες
.

;Εγχώριες
***[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καμερούν|Πρωτάθλημα Καμερούν]]**
::Πρωταθλήτρια (17): 1997, 1998, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2018, 2021, 2022
***[[Κύπελλο Καμερούν (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο Καμερούν]]**
::Κυπελλούχος (6): 2003, 2004, 2007, 2008, 2011, 2014.

;Διεθνείς
***[[ΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ]]**
::Φιναλίστ (1): 2008
***ΚΑΦ Καπ**
::Φιναλίστ (1): 2008

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καμερούν
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1986
Λεοντόπολις Ηλιουπολίτικη

μικρογραφία|Διακόσμηση από το παλάτι του Ραμσή Β΄
Η **Λεοντόπολις** ή **Λεόντων πόλις** ή **Λεοντώ** ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στη Ηλιουπολίτικη, 13η, νομή της Κάτω Αιγύπτου. Ο Σημερινός αρχαιολογικός χώρος είναι γνωστός σαν Τελ ελ Γιαχουντία, σε μετάφραση : ανάχωμα ή τύμβος των Εβραίων και 5 χλμ από το ομώνυμο χωριό. Βρίσκεται σχετικά κοντά στο υποκατάστημα του Νείλου Πηλούσιουν, στην αρχαία Γη του Γεσέν.

## Ιστορία
Η ιστορία της πόλης σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα ξεκινά από το μέσο Βασίλειο περίπου από το 2000 π.Χ. έως το 1700 π.Χ..

Σύμφωνα με αρχαίους συγγραφείς βρισκόταν ανάμεσα σε ποταμό της Άθλιβις και του καναλιού της Σεβένυτου του Πηλουσιακού κλάδου του Νείλου. Σύγχρονες ανασκαφές έχουν δείξει ότι η πόλη περιβαλλόταν από τείχος. Ο Πτολεμαίος ΣΤ΄ παραχώρησε γη στη Λεοντόπολις και σε άλλες περιοχές στον Ονία και τους Εβραίους οπαδούς του που κατέφυγαν εκεί, όπου ο Ονίας κατασκεύασε ναό παρόμοιο με αυτόν της Ιερουσαλήμ ανακατασκευάζοντας παλιότερο εγκαταλελειμμένο ναό. Ο ναός αυτός έως τότε ήταν αφιερωμένος στην Άγρια Βουβάστις και η κατασκευή του νέου ναού πάνω στον παλιό δημιούργησε και αντιδράσεις αφού θεωρούνταν από πολλούς ακάθαρτη θέση λόγω της παλαιάς λατρείας. Μετά το ξέσπασμα του Ιουδαϊκού πολέμου ο ναός έκλεισε το πρώτο αιώνα μ.Χ., εν μέσω της γενικής αντίδρασης κατά του Ιουδαϊσμού. Επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η πόλη αναφέρεται ότι ανήκε στην επαρχία Αυγουστονίκη Β.

## Ανασκαφές
Την περιοχή περιβάλει ένα τεράστιο ορθογώνιο πρόχωμα του τέλους του Μέσου Βασιλείου. Έχει περίπου 515 με 490 μέτρα περίμετρο και ο σκοπός του ήταν μάλλον αμυντικός. Αυτά τα πήλινα τείχη έχουν επίχρισμα στην εξωτερική επιφάνεια, και είναι σχεδόν κάθετα στην εσωτερική όψη. Αυτή η κατασκευή συχνά ερμηνεύεται ως οχύρωση που χτίστηκε από τους Υκσώς και ονομάζεται συχνά ως "φρούριο των Υκσώς".

Έχουν βρεθεί επίσης νεκροπόλεις από το Μέσο Βασίλειο και αργότερα με πολλές ταφικές επιγραφές στα ελληνικά. Έχει ανασκαφεί ναός αφιερωμένος στον Σοτέχ, το παλάτι του Ραμσή Β΄ και πολλές κατοικίες. Έχουν ανευρεθεί πολλά πορσελάνινα αντικείμενα και πλακάκια από το δάπεδο του παλατιού του Ραμσή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
L'Illustration

Το ***L' Illustration*** (μετάφραση: Η εικονογράφηση) ήταν εβδομαδιαίο εικονογραφημένο περιοδικό, στη γαλλική γλώσσα, που εκδιδόταν στο Παρίσι από το 1843 μέχρι το 1944. Η έκδοση ιδρύθηκε από τον Εντουάρ Σαρτόν και το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 1843.

## Ιστορία
[μικρογραφία|Το τεύχος 2951 του περιοδικού ''L'Illustration'' (16 Σεπτεμβρίου 1899) με εξώφυλλο για την περίφημη [υπόθεση Ντρέιφους]]
Το *L' Illustration* έγινε το 1891 το πρώτο γαλλικό περιοδικό που δημοσίευσε φωτογραφία. Πολλές από τις φωτογραφίες που δημοσίευε το περιοδικό ήταν από πρακτορεία συνεργαζόμενων φωτογράφων, όπως το Σαρλ Σουσό-Φλαβιάν. Απασχολούσε, όμως, και δικούς του φωτογράφους, όπως ο Λεόν Ζιμπέλ και άλλους.

Το 1907, έγινε το πρώτο περιοδικό παγκοσμίως που δημοσίευσε έγχρωμη φωτογραφία.

Δημοσίευσε επίσης πεζογραφήματα σε συνέχειες, όπως τη νουβέλα *Le mystère de la chambre jaune* (*Το μυστήριο του κίτρινου δωματίου*) του Γκαστόν Λερού.

Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου διευθυνόταν από τον Ζαν ντε Λεσντέν και έγινε βήμα για τον συνεργαζόμενο με τους Γερμανούς στρατάρχη και πρόεδρο της κατεχόμενης Γαλλίας Φιλίπ Πεταίν. Ως αποτέλεσμα, η έκδοση σταμάτησε το 1944, μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας.

Το 1945, επανεκδόθηκε σε άλλη μορφή, με τον τίτλο *France-Illustration*, η οποία πτώχευσε το 1957.

## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Marchandiau Jean-Noël. (1987).  ''L'Illustration : vie et mort d'un journal, 1843-1944.'' Toulouse : Éditions Privat. 10-ISBN 2-7089-5335-4; 13-ISBN 978-2-7089-5335-2;  OCLC 17695376

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστοχώρος του L'Illustration, εταιρείας που εξέδωσε το ''Λ' Ιλλουστρασιόν''
* Hathi Trust. L'Illustration, ψηφιοποιημένα τεύχη

Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Παρίσι
Φθοριούχο αλουμίνιο

Το **φθοριούχο αργίλιο** (**ΑΙF<sub>3</sub>**) είναι μια ανόργανη ένωση, που χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή αλουμινίου. Αυτό το άχρωμο στερεό μπορεί να παρασκευαστεί συνθετικά, ενώ βρίσκεται και στη φύση.

## Παραγωγή και εμφάνιση
Το φθοριούχο αργιλίο κυρίως παράγεται με την κατεργασία αλουμίνας και εξαφθοροπυριτικού οξέος:

H2SiF6 + Al2O3 → 2 AlF3 + SiO2 + H2O

Εναλλακτικά, παρασκευάζεται με θερμική αποσύνθεση του εξαφθοριαργιλικού αμμωνίου. Για εργαστηριακές παρασκευές το AlF3 μπορεί επίσης να παρασκευαστεί με τη κατεργασία υδροξείδιο του αργιλίου ή μεταλλικού αργιλίου με HF.

Φθοριουχο
Αργιλιο
Φθοριουχο αργιλιο
Πρωθυπουργός της Μολδαβίας

Ο **Πρωθυπουργός της Μολδαβίας** είναι ο αρχηγός κυβερνήσεως της Μολδαβίας. Διορίζεται επίσημα από τον Πρόεδρο μαζί με το υπουργικό συμβούλιο που τίθεται προς έγκριση από το κοινοβούλιο.   Η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε στο αξίωμα είναι η Ζινάιντα Γκρετσεάνιι.

## Πρωθυπουργοί της Μολδαβίας
*:Μετά το ονοματεπώνυμο του πρωθυπουργού, παρατίθενται οι χρονολογίες γεννήσεως και/ή θανάτου και η διάρκεια θητείας τους.*
### [[Λαοκρατική Δημοκρατία της Μολδαβίας]] (1917–1918)
* Παντελεΐμον Ερχάν (1884-1971) (21 Δεκεμβρίου 1917 – 24 Ιανουαρίου 1918) 
* Ντανιίλ Τσουγκουρεάνου (1884-1950) (24 Ιανουαρίου 1918 – 9 Απριλίου 1918)
* Πέτρου Καζάκου (1873-1956) (9 Απριλίου 1918 – 12 Δεκεμβρίου 1918)

### [[Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία]] (1940–1991)

#### Πρόεδροι του Συμβουλίου Κομισαρίων του Λαού

* Τίχον Κονσταντίνοφ   (2 Αυγούστου 1940 – 17 Απριλίου 1945) (σε εξορία στη σοβιετική Ρωσία από τον Ιούνιο του 1941 ως τον Αύγουστο του 1944)
* Νικολάε Κοβάλ   (17 Απριλίου 1945 – 4 Ιανουαρίου 1946)
* Γκεράσιμ Ρούντι  (5 Ιανουαρίου – 4 Απριλίου 1946)

#### Πρόεδροι του Συμβουλίου υπουργών

* Γκεράσιμ Ρούντι  (4 Απριλίου 1946 – 23 Ιανουαρίου 1958)
* Αλεξάντρου Ντιορτίτσα  (23 Ιανουαρίου 1958 – 15 Απριλίου 1970)
* Πέτρου Πασκάρι  (24 Απριλίου 1970 – 1 Αυγούστου 1976) (1η φορά)
* Σεμίον Γκρόσου  (1 Αυγούστου 1976 – 30 Δεκεμβρίου 1980)
* Ίον Ουστιάν  (30 Δεκεμβρίου 1980 – 24 Δεκεμβρίου 1985)
* Ιβάν Κάλιν  (24 Δεκεμβρίου 1985 – 10 Ιανουαρίου 1990)
* Πέτρου Πασκάρι  (10 Ιανουαρίου – 26 Μαΐου 1990) (2η φορά)

### [[Μολδαβία|Δημοκρατία του Μόλδοβα]] (1991–σήμερα)

; Κόμματα

; Θέση

## Παραπομπές
Εκλογές στις Σαμόα

Στις **[[Σαμόα]]**  διεξάγονται **εκλογές** για Κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου στη χώρα χορηγείται σε όσους και όσες έχουν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 1991 στη χώρα και σε αυτές κέρδισε το Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRPP). To εν λόγω κόμμα κέρδισε τις εκλογές και τα έτη 1996, 2001 , 2006 , 2011 και το 2016. Το 1997 η Βουλή ψήφισε υπέρ της μετονομασίας της χώρας από Δυτική Σαμόα σε Σαμόα.

## Εκλογή αρχηγού κράτους
Η εκλογή του Ο Λε Άο Ο Λε Μάλο (αρχηγού κράτους) γίνεται έμμεσα, από τη Νομοθετική Συνέλευση. Για λεπτομέρειες των εκλογών για αρχηγό κράτους, δείτε στο λήμμα Ο Λε Άο Ο Λε Μάλο.

## Πρόσφατες εκλογές (2021)

## Γενικές εκλογές
### 2011
Το Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κέρδισε σαρωτική νίκη στις εκλογές του 2011, με 36 έδρες επί συνόλου 49 στο Κοινοβούλιο.
**Εθνοσυνέλευση **(Fono),** **4 Μαρτίου 2011** 
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι σε λίστα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες (σε λίστα και ονομαστικά)
|-87774
|align=left|[[Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων]] (HRPP)
|align="right" |48.771
|align="right" |55,6
|align="right" |36
|-
|align=left|[[Κόμμα Ταουτούα Σαμόα]] (Tautua Samoa Party) -TSP
|align="right"|21.692
|align="right"|24,7
|align="right"|13
|-
|align=left|Ανεξάρτητοι
|align="right" |17.311
|align="right" |19,7
|align="right" |0
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|87.774
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|&nbsp;
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|**49'''
|-
|align=left colspan=4|Πηγή: Samoa General Elections, 2011
|}

### 2016

## Παραπομπές
Μαντείο Ιωαννίνων

Το **Μαντείο** είναι χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 720 μέτρα. Στο χωριό Μαντείο Δωδώνης γίνεται κάθε χρόνο γιορτή τσίπουρου.

## Γενικά στοιχεία
Το Μαντείο βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Τόμαρος (Ολύτσικα), ανάμεσα στα χωριά Δωδώνη (ΒΔ.), Μελιγγοί (ΝΑ.) και Αγία Τριάδα (Α.). Είναι κτισμένο νοτιοδυτικά του αρχαίου θεάτρου της Δωδώνης και δίπλα στην επαρχιακή οδό Δωδώνης - Μελιγγών. Μέχρι το 1953 ονομαζόταν *Αλεποχώρι* ή *Αλποχώρι* και υπήρξε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Στο χωριό Μαντείο υπάρχει το αρχαιολογικό παρατηρητήριο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μαντείου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του δήμου Δωδώνης της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 169 κατοίκων.
Στο χωριο  Μαντείο  Δωδώνης  υπάρχει
Μνημείο μαστόρων.

## Δείτε επίσης
Το χωριό Αλεποχώρι Ιωαννίνων στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου Δωδώνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Κοσσυφοπέδιο (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Κόσοβο** ή **Κοσσυφοπέδιο** μπορεί να αναφέρεται:

* Στο Κοσσυφοπέδιο, μερικώς αναγνωρισμένο κράτος των Βαλκανίων, που μερικές φορές αναφέρεται ως «Δημοκρατία του Κοσόβου» ή «Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου».
* Στο Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια, μία από τις δύο αυτόνομες επαρχίες που η Σερβία εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι είναι υπό την κυριαρχία της.
* Στο Οκρούγκ Κοσσυφοπεδίου, διοικητική περιοχή της Σερβίας.
* Στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου, πρώην Οθωμανική επαρχία (1877-1913).
Μελχισεδέκ Τσουδερός

Ο **Μελχισεδέκ Τσουδερός** (1769-1823) ήταν Έλληνας ιερομόναχος και αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης από την Κρήτη. Σκοτώθηκε το 1823 σε μάχη με τα οθωμανικά στρατεύματα στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1769 υπό το κοσμικό όνομα Μιχαήλ και καταγόταν από την ιστορική οικογένεια των Τσουδερών. Ήταν ο τριτότοκος γιος του Εμμανουήλ Τσουδερού και είχε τουλάχιστον άλλα τρία αδέλφια, τους Γεώργιο, Ιωάννη και Νικόλαο. Κατά το 1810 έγινε μοναχός με το όνομα Μελχισεδέκ στη Μονή Πρέβελη, στην οποία είχε παραχωρηθεί μεγάλο μέρος της κτηματικής περιουσίας της οικογένειάς του. Γύρω στο 1817 αναδείχτηκε ηγούμενος της μονής αποκτώντας το παρωνύμιο «Τσουδερογούμενος». Όντας φιλελεύθερο πνεύμα, κατά την προεπαναστατική περίοδο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από μοναχό της Αγίας Λαύρας.

Κατά τον Μάιο του 1821, Τουρκοκρητικός αξιωματικός προσπάθησε να τον συλλάβει, ο ίδιος όμως ειδοποιήθηκε από έτερο Τουρκοκρητικό και διέφυγε στον Ασώματο Ρεθύμνης. Από εκεί, κινήθηκε μαζί με τους αδελφούς του Γεώργιο και Ιωάννη στον Καλλικράτη Χανίων και στη συνέχεια κατευθύνθηκε μαζί με ένοπλη δύναμη προς τη μονή, η οποία ενδιάμεσα είχε καταστραφεί και λεηλατηθεί από τους Οθωμανούς. Στις 24 του ίδιου μήνα, συμμετείχε στην επίσημη κήρυξη της επανάστασης, στο Κούρκουλο Ροδάκινου Ρεθύμνης.

Στις 13 Ιουνίου έλαβε μέρος σε μάχη στο λόφο του Αγίου Ιωάννη όπου είχε στρατοπεδεύσει δύναμη 600 Οθωμανών. Ο αιφνιδιασμός υπήρξε απόλυτος, οι αντίπαλοι υπέστησαν πολλές απώλειες - μεταξύ των νεκρών ήταν και ο αρχηγός τους, ο Τουρκοκρητικός Ισμαήλ Αγάς ή Ψαραοσμαήλης - και υποχώρησαν ενώ οι επαναστάτες απελευθέρωσαν μια σειρά από χωριά της περιοχής. Δύο ημέρες έπειτα, οι άνδρες του επικράτησαν σε νέα μάχη με εχθρικές δυνάμεις στο Σπήλι. Μάλιστα, από οθωμανικής πλευράς ανάμεσα στους νεκρούς συγκαταλεγόταν και ο επικεφαλής του αποσπάσματος Δελή Μουσταφά, ο οποίος πιάστηκε αιχμάλωτος και αργότερα εκτελέστηκε.

Τον Μάιο του 1822 συμμετείχε στη *Γ' Συνέλευση των Κρητών*, στους Αρμένους Χανίων, όπου ανέλαβε καθήκοντα φροντιστή υπό τον γενικό έπαρχο Κρήτης, Μιχαήλ Κομνηνό Αφεντούλιεφ. Σκοτώθηκε στο Πολεμάρχι Χανίων, στις 3 Φεβρουαρίου του 1823, στο πλαίσιο επιχειρήσεων των επαναστατών προς κατάληψη του Πύργου Κισσάμου όπου βρίσκονταν οχυρωμένες οθωμανικές δυνάμεις.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Μελχισεδεκ
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Επαμεινώνδας Τσέλλος

Ο **Επαμεινώνδας Τσέλλος** του Κωνσταντίνου (1898 – Νοέμβριος 1979) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και υπουργός. Από το 1957 έως το 1964 ήταν γενικός διευθυντής του ΟΤΕ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1898. Υπηρέτησε ως μόνιμος αξιωματικός και αποστρατεύτηκε αρχικά σε ηλικία 36 ετών. Κατά τον Πόλεμο του 1940-41 επανήλθε και αποστρατεύτηκε αργότερα με το βαθμό του Συνταγματάρχη. 

Το 1935 ανέλαβε γραμματέας του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος. Στην στην εξόριστη κυβέρνηση του Τσουδερού στο Κάιρο ήταν υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας, από το Νοέμβριο του 1942 έως το Μάρτιο του 1943, οπότε και παραιτήθηκε. Αργότερα διορίστηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Ανασυγκροτήσεως. Στις 22 Δεκεμβρίου 1966 ανέλαβε στο Υπουργείο Εμπορίου, στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 3 Μαΐου 1967. Κατά τα πρώτα χρόνια της χούντας έγινε ξανά υπουργός Εμπορίου, από τις 20 Ιουνίου 1968 έως τις 29 Ιουνίου 1970. To 1956 έγινε διευθυντής της νεοσύστατης ΕΡΕ και το 1957 διευθυντής του ΟΤΕ, θέση στην οποία έμεινε επί επτά έτη.

Πέθανε το 1979 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 13 Νοεμβρίου.

## Έργα
*"Από την αστική στην ενωτική κοινωνία" (1942)

## Πηγές


Τσελλος
Τσελλος
Τσελλος
Τ
Κολομβιανή σύγκρουση

Η **κολομβιανή σύγκρουση** άρχισε περίπου το 1964 ή το 1966 και είναι ένας συνεχής, χαμηλής έντασης, ασύμμετρος πόλεμος μεταξύ της κολομβιανής κυβέρνησης, παραστρατιωτικών ομάδων, συνδικάτων εγκλήματος και ανταρτών της αριστεράς, όπως οι Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις Κολομβίας (FARC-EP), καθώς και ο Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός (ELN) , πολεμούν μεταξύ τους για να αυξήσουν την επιρροή τους στην κολομβιανή επικράτεια.

Είναι ιστορικά ριζωμένη η σύγκρουση, γνωστή ως Λα Βιολένσια (La Violencia), η οποία πυροδοτήθηκε από την δολοφονία το 1948 του λαϊκιστικού πολιτικού ηγέτη Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν και τον απόηχο στις Ηνωμένες Πολιτείες, που υποστήριζαν σθεναρά την αντι-κομμουνιστική καταστολή στην ύπαιθρο της Κολομβίας τη δεκαετία του 1960, κάτι που οδήγησε τους φιλελεύθερους και κομμουνιστές αγωνιστές να αναδιοργανωθούν στις FARC.

Οι λόγοι για τους οποίους εμπλέκονται στη σύγκρουση, ποικίλλουν από ομάδα σε ομάδα. Οι FARC και άλλα αντάρτικα κινήματα ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται για τα δικαιώματα των φτωχών στην Κολομβία, για να τους προστατεύσουν από την κρατική βία και για την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης μέσω του κομμουνισμού. Η κολομβιανή κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι πρέπει να αγωνίστεί για την τάξη και τη σταθερότητα, και επιδιώκει την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των πολιτών της. Οι παραστρατιωτικές ομάδες ισχυρίζονται ότι πρέπει να αντιδρούν σε υποτιθέμενες απειλές από αντάρτικων κινημάτων. Και οι δύο ομάδες, των ανταρτών και των παραστρατιωτικών έχουν κατηγορηθεί για συμμετοχή σε διακίνηση ναρκωτικών και για τρομοκρατία. Όλα τα μέρη που εμπλέκονται στη σύγκρουση έχουν επικριθεί για πολυάριθμες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με μια μελέτη από το Εθνικό Κέντρο Κολομβίας για την Ιστορική Μνήμη, 220.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη σύγκρουση μεταξύ του 1958 και του 2013, οι περισσότεροι εκ των οποίων άμαχοι (177.307 άμαχοι και 40.787 μάχιμοι) και περισσότερα από πέντε εκατομμύρια πολίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μεταξύ 1985-2012, δημιουργώντας το δεύτερο μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο, εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων (IDP).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Κολομβίας
Εμβέρ

**Εμβέρ** (Enver), κύριο όνομα αντρικό, τούρκικο και αλβανικό. 

Το όνομα *Εμβέρ* προέρχεται από το τούρκικο *Ενβέρ* (*Enver*), με μεταβολή του *ν* σε *μ* χάριν ευφωνίας, και αυτό από το αραβομουσουλμανικό όνομα κυρίως της γαλλόφωνης Βόρειας Αφρικής Ανουάρ, *أنور (ʼanwar)* «φωτεινότερος, λαμπρότερος», είναι δηλαδή σημασιολογικά παρεμφερές με τα ονόματα Αγλαΐα, Ηλέκτρα, Κλάρα, Ρωξάνη, Σβετλάνα, Φωτεινός/Φωτεινή κτλ.

Το όνομα απαντά επίσης στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Σερβία, Κόσοβο, Βοσνία, Μαυροβούνιο και Βόρεια Μακεδονία) και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (Ρωσία, Ουκρανία, Αζερμπαϊτζάν).
## Πρόσωπα με το όνομα Εμβέρ/Ενβέρ
*Εμβέρ Πασάς (Enver Paşa, 1881–1922), ηγέτης των Νεοτούρκων
*Εμβέρ Χότζα (Enver Hoxha, 1908–1985), πρωθυπουργός της Αλβανίας
*Εμβέρ Κολάκοβιτς (Enver Čolaković, 1913–1976), Βόζνιος λογοτέχνης
*Ενβέρ Μάριτς  (Енвер/Enver Marić, 1948), Βόσνιος διεθνής τερματοφύλακας της εθνικής Γιουγκοσλαβίας 
*Ενβέρ Χατζηάμπντιτς (Енвер Хаџиабдић/Enver Hadžiabdić, 1945), Βόσνιος ποδοσφαιριστής της Λάρισας (1979–1980)
*Ενβέρ Λισίν (Энвер Геннадьевич Лисин, 1986), Ρώσος πρωταθλητής του χόκεϊ επί πάγου
*Ενβέρ Ισμαήλοφ (Енве́р Серве́рович Ізма́йлов/Enver İzmaylov, 1955), ταταρικής καταγωγής Ουκρανός κιθαρίστας της τζαζ
## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ανδρικά ονόματα
Κατηγορία:Τουρκικά ονόματα
Κατηγορία:Αλβανικά ονόματα
Χέρτσογκενρατ

Το **Χέρτσογκενρατ** (γερμανικά: *Herzogenrath*, ολλανικά: *’s-Hertogenrade*) είναι πόλη στο γερμανικό κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας με πληθυσμό  κατοίκων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Κιννάμωμον το γνήσιον

Το **Κιννάμωμον το γνήσιον** *(*'Cinnamomum verum**)'' κοινώς, **κανέλα Κεϋλάνης** ή **κανέλα Σρι Λάνκα*', είναι ένα μικρό [[αειθαλές]] [[δέντρο]] που ανήκει στην οικογένεια των [[Λαουρίδες|Λαουρίδων]] *(Lauraceae)*, ιθαγενές στη [[Σρι Λάνκα]]. Μεταξύ των άλλων ειδών, ο εσωτερικός φλοιός του χρησιμοποιείται για να γίνει [[κανέλα]].

Το παλαιό βοτανικό συνώνυμο για το δέντρο -*Cinnamomum zeylanicum* (Κιννάμωμον το κεϋλανικόν)- προέρχεται από την πρώην ονομασία της Σρι Λάνκα, την [[Κεϋλάνη]]. Η Σρι Λάνκα παραμένει ο βασικός παραγωγός [[Κιννάμωμο το γνήσιο|Κινναμώμου του γνησίου]] με ποσοστό 80-90% της παγκόσμιας παραγωγής. Το φυτό καλλιεργείται επίσης σε εμπορική κλίμακα στις [[Σεϋχέλλες]] και τη [[Μαδαγασκάρη]].

Τα δέντρα του Κινναμώμου του γνησίου φθάνουν σε ύψος τα 10-15 μέτρα (32,8 έως 49,2 πόδια). Τα φύλλα είναι ωοειδή - στενόμακρα στο σχήμα, μήκους 7-18 εκ. (2,75 έως 7,1 ίντσες). Τα λουλούδια, τα οποία είναι διατεταγμένα σε φόβες, έχουν  πρασινωπό χρώμα και χαρακτηριστική οσμή. Ο καρπός είναι μια μωβ 1 εκ. [[δρύπη]]  που περιέχει ένα μόνο σπόρο.

==Ποικιλίες==
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες του Κιννάμωμου του γνήσιου *(Cinnamomum verum)* που βασίζεται στη γεύση του φλοιού:

Τύπος 1 στη Σιναλεζική: *Pani Kurundu (පැණි කුරුඳු)*, *Pat Kurundu (පත් කුරුඳු)* ή *Mapat Kurundu (මාපත් කුරුඳු)*<br />
Τύπος 2 στη Σιναλεζική: *Naga Kurundu (නාග කුරුඳු)*<br />
Τύπος 3 στη Σιναλεζική: *Pani Miris Kurundu (පැණි මිරිස් කුරුඳු)*<br />
Τύπος 4 στη Σιναλεζική: *Weli Kurundu (වැලි කුරුඳු)*<br />
Τύπος 5 στη Σιναλεζική: *Sewala Kurundu (සෙවල කුරුඳු)*<br />
Τύπος 6 στη Σιναλεζική: *Kahata Kurundu (කහට කුරුඳු)*<br />
Τύπος 7 στη Σιναλεζική: *Pieris Kurundu (පීරිස් කුරුඳු)*

==Πινακοθήκη==
<gallery>
Image:Cinnamomum verum leaves.JPG|Τα φύλλα του φυτού *Cinnamomum verum*.
Image:Cinnamomum verum 002.JPG|Τα φύλλα του φυτού *Cinnamomum verum*.
Image:Cinnamomum verum spices.jpg|Φλοιός από το φυτό *Cinnamomum verum''.


## Δείτε επίσης
* Γαρίφαλο
* Γαριφαλόδενδρο
* Κανέλα
* Κιννάμωμον η Κασσία
* Μοσχοκαρυδιά
* Μοσχοκάρυδο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Health: Ceylon Cinnamon in traditional medicine

Κατηγορία:Δαφνοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Σρι Λάνκα
Κατηγορία:Δρύπες
Ανουάρ (όνομα)

**Ανουάρ**, αραβομουσουλμανικό κύριο όνομα αντρικό.

Προέρχεται από την αραβική λέξη *أنور (ʼanwar)* «φωτεινότερος, λαμπρότερος», είναι δηλαδή σημασιολογικά παρεμφερές με τα ονόματα Αγλαΐα, Ηλέκτρα, Κλάρα, Ρωξάνη, Σβετλάνα, Φωτεινός/Φωτεινή κτλ. Στα τουρκικά και τα αλβανικά απαντά με τον τύπο *Enver*, Εμβέρ, στα γαλλικά *Anouar* και στα αγγλικά *Anwar*.

Ετυμολογικά σχετίζεται με τα αραβικά ονόματα *Μουνίρ* (ή *Μονίρ*) και *Νουρ*, το οποίο σε σύνθεση δίνει το όνομα *[[Νουρεντίν]]* (ή Νουρεδδίν) «το φως της θρησκείας», τουρκικά *Νουρεντίν* ή *Νουρετίν*, και το εβραϊκό αντρικό όνομα *Μέιρ* (*מאיר*) «φως» (το πατρωνυμικό της Γκόλντα Μέιρ), το οποίο με επίδραση της προφοράς του ονόματος από τους Ασκενάζι εβραίους λατινογραφείται στα γερμανικά και τα αγγλικά *Mayer*, *Meyer* και *Myer*.
## Πρόσωπα με το όνομα Ανουάρ
*Ανουάρ Σαντάτ (1918–1981), πρόεδρος της Αιγύπτου, ο πρώτος Άραβας ηγέτης, που υπέγραψε ειρήνη με το Ισραήλ
*Ανουάρ Μπραχίμ (1957), Τυνήσιος δεξιοτέχνης στο ούτι και συνθέτης
*Ανουάρ Μπενμαλέκ (Κασαμπλάνκα, 1956), Αλγερινός λογοτέχνης

## Τέμενος του Ανουάρ
Στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας, το μεγάλο Ανουάρ τζαμί (ታላቁ የአንዋር መስጊድ), θρησκευτικό κέντρο των μουσουλμάνων της αιθιοπικής πρωτεύουσας, στην περιοχή Αντίς Κετέμα (Addis Ketema).

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ανδρικά ονόματα
Κατηγορία:Αραβικά ονόματα
Μιράμπο

Ο **Μτυέλα Κασάντα** *(*'Mtyela Kasanda**)'', περισσότερο γνωστός ως **Μιράμπο** ''(**Mirambo*')* (που σημαίνει «πτώματα»), ήταν ένας πολέμαρχος της φυλής Νυαμουέζι *(Nyamwezi)*, από το 1860 μέχρι το 1884.

Ο Μιράμπο *(Mirambo)* ξεκίνησε ως έμπορος και είχε εμπορικά καραβάνια που ταξίδευαν από την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών στη Δυτική Τανζανία προς την ακτή, συναλλασσόμενος ως επί το πλείστον με το ελεφαντόδοντο και τους σκλάβους. Μέσα από τις συναλλαγές του με τους Ευρωπαίους, απέκτησε πυροβόλα όπλα και χρήματα και οργάνωσε στρατούς που αποτελούνταν κυρίως από ορφανούς έφηβους.

Με τη νέο αποκτηθείσα του εξουσία, ανέτρεψε την παραδοσιακή μοναρχία του βασιλείου Ουράμπο *(Urambo)* και αυτοανακηρύχθηκε ο ίδιος ως βασιλιάς *(mtemi)*. Η αριστοκρατία των Νυαμουέζι *(Nyamwezi)* συγκλονίσθηκε που κάποιος χωρίς καμία βασιλική καταγωγή ανέλαβε τα θρησκευτικά και τελετουργικά καθήκοντα του βασιλιά.

Εκτός από την αριστοκρατία των Νυαμουέζι, ο Μιράμπο ήταν επίσης εχθρός με την εμπορική κοινότητα της Ταμπόρα στο βασίλειο του Ουνυανυέμπε *(Unyanyembe)*. Πολλοί από τους κατοίκους της Ταμπόρα, ήσαν Άραβες έμποροι και αντίπαλοι του Μιράμπο για τον έλεγχο του εμπορίου σε όλο το Ουνυαμουέζι *(Unyamwezi)*.
400px|δεξιά|thumb|Το Βασίλειο του Μιράμπο (1880).

Οι Άραβες είχαν ισχυρούς συμμάχους στην ακτή, στη Ζανζιβάρη. Τον περισσότερο χρόνο του ως *mtemi*, ο Μιράμπο έκανε πολέμους ενάντια στους εχθρούς του. Έως το θάνατό του, είχε ενώσει το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου Ουνυαμουέζι σε μια συμμαχία υπό την ηγεσία του, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να κατακτήσει τη Ταμπόρα.

Ήταν σημαντικός που αντιτάχθηκε  στους Άραβες συμμάχους του Χένρυ Μόρτον Στάνλεϋ. Ο Στάνλεϋ ονόμασε το Μιράμπο ως "τον Αφρικανό Βοναπάρτη", για τις στρατιωτικές του αρετές.

## Το τέλος του
Προς το τέλος της ζωής του, αρρώστησε και πέθανε στην ηλικία των 44 ετών. Είναι πιθανό ότι στραγγαλίστηκε, καθότι ένα παλαιό έθιμο των Νυαμουέζι, ήταν να στραγγαλίζουν το *mtemi* τους, όταν αυτός γινόταν ανίκανος να τους κυβερνήσει.

## Δείτε επίσης
* Αρχηγός Μκουάουα
* Μπέγκχα

## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα Αγγλικά)
*Burnett, Lucy, Mirambo (ca.1840--1884) at blackpast.org

Κατηγορία:Φύλαρχοι της Τανζανίας
Κατηγορία:Προ-αποικιακή Τανζανία
Κατηγορία:Τανζανοί
Σπύρος Ραθ

Ο **Σπύρος Ραθ** του Φίλιππου (Κέρκυρα, 1902 - 15 Σεπτεμβρίου 1983) ήταν Δήμαρχος Κερκυραίων, ο τελευταίος εκλεγμένος δήμαρχος πριν την στρατιωτική χούντα που κυβέρνησε την Ελλάδα από το 1967 ως το 1974.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1902 στην Κέρκυρα και ήταν παντρεμένος με την Ισμήνη Μπενεβίτη και πατέρας 2 κοριτσιών της Έλσας Ραθ -Μώρου  και της Καίτης Ραθ - Λάνζι.Σπούδασε στην Αθήνα στη Νομική Σχολή και εργάστηκε ως Δικηγόρος στην Κέρκυρα . Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος στις δημοτικές εκλογές του 1964 και ορκίστηκε στις 26 Αυγούστου 1964 δήμαρχος . Ήταν ο πρώτος στην Ελλάδα Δήμαρχος που παραιτήθηκε από το αξίωμα του λόγω της χούντας. Με τη Μεταπολίτευση, ο Ραθ διεκδίκησε ξανά την εκλογή του και εξελέγη δήμαρχος στις εκλογές του 1975 από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας ποσοστό 51,6%. Θήτευσε από τις 26 Σεπτεμβρίου 1975 ως τις 31 Ιουλίου 1978.

Η χήρα του, Τζουλιάνα Ραθ, απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών στις 28 Ιανουαρίου 2015. 

Στη μνήμη του Σπύρου Ραθ ο Δήμος Κερκυραίων απονέμει κάθε χρόνο το Βραβείο Ραθ σε νεαρά άτομα από την Κέρκυρα για τις επιδόσεις τους στις καλές τέχνες ή στον αθλητισμό.  Επίσης, στην περιοχή Κεφαλομάντουκο της Κέρκυρας, ένας δρόμος φέρει το όνομα του Σπύρου Ραθ.

## Έργα
**Ημερολόγιο Εξορίας*, εκδ. «Πλους», Κέρκυρα 1996.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Κέρκυρας
Εκλογές στην Παραγουάη

Στην **[[Παραγουάη]]** διεξάγονται γενικές εκλογές σε εθνικό επίπεδο για τον Πρόεδρο και για το Κοινοβούλιο. Ο Πρόεδρος της Παραγουάης εκλέγεται για μία πενταετή θητεία από τον λαό. Το **[[Κογκρέσο της Παραγουάης|Εθνικό Κογκρέσο]]** (*Congreso Nacional*) αποτελείται από δύο αίθουσες. Η  **[[Βουλή των Αντιπροσώπων της Παραγουάης|Βουλή των Αντιπροσώπων]]** (*Cámara de Diputados*) έχει 80 mμέλη, εκλεγμένα για πενταετή θητεία με αναλογική εκπροσώπηση. Η **[[Γερουσία της Παραγουάης|Γερουσία]]** (*Cámara de Senadores*) αποτελείται από 45 αιρετά μέλη με 5ετή θητεία.

## Πρόσφατες γενικές εκλογές (2023)

Πρόεδρος εξελέγη στον 2ο γύρο το 2023 ο Σαντιάγο Πένια.

## Γενικές εκλογές
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1928, 1943, 1948, 1950, 1953, 1954, 1958, 1960, 1963, 1967, 1968, 1973, 1977, 1978, 1983, 1988, 1989, 1991, 1993, 1998, 2000, 2003, 2008, 2013, 2018 και 2023.

### 2013

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 21 Απριλίου 2013 και έπειτα από αυτές επέστρεψε στην εξουσία το κόμμα Κολοράδο, που κυβέρνησε τη χώρα επί 60 χρόνια μέχρι το 2008, οπότε είχε ηττηθεί στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Ο υποψήφιος του Κολοράδο, Οράσιο Κάρτες, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, με ποσοστό 48,4% έναντι 39% για τον αντίπαλό του,  Εφραΐν Αλέγρε του συνασπισμού της Παραγουάης Αλέγρε. Το Κόμμα Κολοράδο κέρδισε επίσης τις περισσότερες έδρες στη Γερουσία και στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

### 2018
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 22 Απριλίου 2018. Πρόεδρος εξελέγη ο υποψήφιος του Κόμματος Κολοράδο, Μάριο Άμπντο Μπενίτες.

## Δημοψηφίσματα
### 1938
Στη χώρα έχουν διενεργηθεί και τρία δημοψηφίσματα. Το πρώτο έγινε στις 15 Αυγούστου 1938 για την έγκριση της συνθήκης του Τσάκο με τη Βολιβία. Η συνθήκη υπερψηφίστηκε από το 91% των ψηφοφόρων. 

### 1940
Στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 4 Αυγούστου 1940 εγκρίθηκε ένα νέο σύνταγμα με ποσοστό 92,4%. 

### 2011
Το τρίτο και πιο πρόσφατο δημοψήφισμα στη χώρα διεξήχθη στις 9 Οκτωβρίου 2011. Οι κάτοικοι υπερψήφισαν σε ποσοστό 78% το μέτρο να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους απόδημους πολίτες (κυρίως σε εκείνους που βρίσκονται στην Αργεντινή, την Ισπανία και τις ΗΠΑ), παρότι η προσέλευση στις εκλογές ήταν μόνο 12,5%.

## Παραπομπές
Επαμεινώνδας Στασινόπουλος

Ο **Επαμεινώνδας Στασινόπουλος** του Κωνσταντίνου (1900 – 2 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας υπουργός και συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1900 ή κατά άλλες πηγές, το 1901.  Στις 22 Δεκεμβρίου 1966 ορκίστηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου και ο Στασινόπουλος ανέλαβε υπουργός Συγκοινωνιών. Αποχώρησε από το Υπουργείο Συγκοινωνιών στις 3 Μαΐου 1967. Έχει γράψει αρκετά έργα ιστορικού περιεχομένου. Πέθανε σε ηλικία 98 ετών, το 1998. Κηδεύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1998 στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ο Κωνσταντίνος Καλλίας ήταν σύζυγος της αδελφής του, Χρυσούλας Στασινοπούλου.

## Βιβλία
* *Νύχτες στο Βόσπορο, ρομάντζο από τη σύγχρονη ζωή της Κωνσταντινουπόλεως*, 1926.
* *Παλαιά και σύγχρονος Τουρκία : ιστορική σκιαγραφία από συστάσεως της τουρκίας μέχρι σήμερον * 1929.
* *Ιστορία της σχολής Ευελπίδων, εποχή Καποδίστρια και Όθωνος*, 1939.
* *Ο στρατός της πρώτης εκατονταετίας : ιστορική επισκόπησις της εξελίξεως του ελληνικού στρατού*, 1935.
* *Στολές του Ελληνικού στρατού και ναυτικού*, 1939.
* *Η Ασπασία και η εποχής της, ιστορική σκιαγραφία της εποχής του Περικλή και της Ασπασίας*, 1939.
**Η ιστορία της Σχολής των Ευελπίδων : τα 125 χρόνια της Σχολής (1828-1953)*, Αθήνα 1954.
**Η Αθήνα του περασμένου Αιώνα* (1830-1900), Αθήνα 1963.
**Η ιστορία της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος 1841-1966.* Αθήνα 1966.
* *Ιστορία των Αθηνών από την αρχαιότητα ως την εποχή μας*, 1973.
**Κόμματα και εκλογές στην Ελλάδα* (1821-1985), Αθήνα 1985.

## Παραπομπές


Στασινοπουλος, Επαμεινωνδα
Αρχηγός κυβέρνησης των Κομορών

Ο **Πρωθυπουργός των Κομορών** ήταν ένα αξίωμα στις Κομόρες το οποίο καταργήθηκε. Ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης και ο διορισμός του έπρεπε να εγκρίνεται από τον Πρόεδρο σύμφωνα με το Σύνταγμα. Το 1989 με δημοψήφισμα θεσμοθετήθηκε επίσημα το αξίωμα του Πρωθυπουργού.
Το αξίωμα καταργήθηκε οριστικά το 2002.

## Αρχηγοί της κυβέρνησης των [[Κομόρες|Κομορών]] (1957-2002)

## Κόμματα
*PV - Κόμμα Πρασίνων
*PB - Κόμμα Λευκών
*RDPC - Δημοκρατική Συνέλευση του Κομοριανού Λαού (μετονομάστηκε σε Κόμμα Λευκών)
*UDC - Δημοκρατική Ένωση Κομορών (μετονομάστηκε σε Κόμμα Πρασίνων)
*UCP - Κομοριανή Ένωση για Πρόοδο
*RND - Εθνικός Συναγερμός για Ανάπτυξη
*UDD - Ένωση των Δημοκρατών για τη Δημοκρατία
*RDR - Συναγερμός για Δημοκρατία και Ανανέωση
*FNR - Φόρουμ της Εθνικής Αποκατάστασης
*PRC - Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των Κομορών
*ανεξ. - Ανεξάρτητος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Κομορών
Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας

Η **Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας** (γαλλικά: *Gouvernement de la République française*) ασκεί  την εκτελεστική εξουσία στη Γαλλική Δημοκρατία σε συνεργασία πάντα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αποτελείται από τον Πρωθυπουργό της Γαλλίας, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης, και τους Υπουργούς και Υφυπουργούς. Οι προϊστάμενοι του κυβερνητικού σχήματος ονομάζονται Υπουργοί (Ministres), ενώ οι άμεσοι υφιστάμενοί τους έχουν τον τίτλο του Υφυπουργού ή Γραμματέα του Κράτους (Secrétaires d'État).

Ένα μικρότερο και πιο ισχυρό εκτελεστικό όργανο, το Συμβούλιο των Υπουργών (Conseil des ministres) αποτελείται μόνο από τους υπουργούς, αν και ορισμένες φορές λαμβάνουν μέρος στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου και υφυπουργοί. Γεγονός είναι επίσης ότι ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας δεν συμμετέχει στην κυβέρνηση ούτε και αποτελεί μέλος της, αν και προεδρεύει στις συνεδριάσεις του συμβουλίου των υπουργών, ωστόσο ο Πρωθυπουργός εξακολουθεί να ηγείται του Συμβουλίου, έχοντας στο παρελθόν τον τίτλο του *Προέδρου του Συμβουλίου των Υπουργών* (Président du Conseil des ministres) κατά την Τρίτη και Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ζωή Μελανδινού

Η **Ζωή Μελανδινού** ήταν Ελληνίδα λόγια και παιδαγωγός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Λέσβου το 1879 σε οικογένεια εκπαιδευτικών και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στις Σαράντα Εκκλησιές όπου δίδασκαν ο πατέρας και ο μεγάλος αδελφός της. Αποφοίτησε το 1896 από το Παρθεναγωγείο της Παλλάδας Κωνσταντινουπόλεως, επί διευθύνσεως Σαπφούς Λεοντιάδος.

Δίδαξε στην Αγχίαλο, στην Τραπεζούντα και στη Μυτιλήνη και διετέλεσε διευθύντρια των Παρθεναγωγείων Χατζοπούλειο, Κοντοσκαλίου Κωνσταντινουπόλεως, του Αρχιγενείου Διδασκαλείου Επιβατών και των Σχολικών Αποικιών Πριγκήπου. 

Η Μικρασιατική Καταστροφή την βρήκε να διδάσκει στο Κεντρικό Παρθεναγωγείο του Πέραν απ' όπου έφυγε τον Οκτώβριο του 1922 για να αναλάβει υπηρεσία στο Πρότυπο Σχολείο Μυτιλήνης. Το 1926 μετατέθηκε στο Παρθεναγωγείο Θεσσαλονίκης, ενώ κατά τά χρόνια της Γερμανικής Κατοχής, δίδασκε στο δημοτικό σχολείο Νέων Επιβατών, όπου και παρέμεινε μέχρι το θάνατό της στις 3 Μαΐου 1969. 

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* Χαρίδημος Γκέρτσος, "Η Ανατολική Θράκη, μερική και σύντομος ιστορία αυτής : Το Εξάστερον και η λαογραφία αυτού". Αθήναι, 1967

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Μητρώο τοξικών επιπτώσεων των χημικών ουσιών

**Μητρώο τοξικών επιπτώσεων των χημικών ουσιών** (Registry of Toxic Effects of Chemical Substances) (**RTECS**) είναι μια βάση δεδομένων πληροφοριών τοξικότητας που συντάχθηκε από την ανοικτή επιστημονική βιβλιογραφία χωρίς αναφορά στην εγκυρότητα ή χρησιμότητα των αναφερόμενων μελετών. Μέχρι το 2001 συντηρείτο από τον Εθνικό οργανισμό για την επαγγελματική ασφάλεια και υγεία (NIOSH) των ΗΠΑ  ως μια ελεύθερα προσβάσιμη δημοσίευση. Τώρα συντηρείται από την ιδιωτική εταιρεία Symyx Technologies και διατίθεται μόνο με τέλος ή συνδρομή

## Περιεχόμενα
Έξι τύποι δεδομένων τοξικότητας συμπεριλαμβάνονται στο αρχείο:

# Πρωτεύοντα - ερεθισμός
# Μεταλλαξιογόνες επιπτώσεις
# Αναπαραγωγικές επιπτώσεις
# Ογκογόνες επιπτώσεις
# Οξεία τοξικότητα
# Τοξικότητα πολλαπλών δόσεων

Ειδικές τιμές αριθμητικής τοξικότητας όπως LD50, LC50, TDLo και TCLo είναι καταγραμμένες, καθώς και τα είδη που μελετήθηκαν και η χρησιμοποιούμενη μέθοδος διαχείρισης. Για όλα τα δεδομένα καταγράφεται η βιβλιογραφική πηγή. Οι μελέτες δεν αξιολογούνται κατά κανέναν τρόπο.

## Ιστορικό
Το RTECS ξεκίνησε ως μια ενέργεια με εντολή του Κογκρέσου των ΗΠΑ, καθιερώθηκε με την ενότητα 20(a)(6) της Πράξης για την Επαγγελματική Ασφάλεια και Υγεία του 1970 (PL 91-596). Η αρχική έκδοση, γνωστή ως "Κατάλογος τοξικών ουσιών" δημοσιεύτηκε στις 28 Ιουνίου 1971 και περιελάμβανε τοξικολογικά δεδομένα για περίπου  5.000 χημικές ουσίες. Το όνομα άλλαξε αργότερα στη σημερινή μορφή «Μητρώο των τοξικών επιπτώσεων των χημικών ουσιών». Τον Δεκέμβριο του  2001 το RTECS μεταφέρθηκε από το NIOSH στην ιδιωτική εταιρεία Elsevier MDL, που την απέκτησε η Symyx το 2007 μαζί με τη βάση δεδομένων για τις τοξικότητες.

Η RTECS είναι διαθέσιμη στα αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Η συνδρομή στη βάση δεδομένων προσφέρεται διαδικτυακά, σε CD-ROM και ως ενδοδικτυακή μορφή. Η βάση δεδομένων είναι επίσης διαθέσιμη διαδικτυακά μέσω της NISC (National Information Services Corporation, RightAnswer.com,  and ExPub (Expert Publishing, LLC).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* RTECS overview
* Accelrys website
* RightAnswer Website
* Expert Publishing, LLC Website

Κατηγορία:Τοξικολογία
Ενδοομιλικές

**Ενδοομιλικές** (*συναλλαγές*) είναι αυτές που γίνονται εντός του ίδιου ομίλου εταιριών. Άν π.χ. μια θυγατρική εταιρία πουλήσει κάτι σε μια μητρική, το κόστος του προϊόντος είναι το κοστος αποστολής.

Είναι μια μέθοδος ανακατανομης του πλούτου των πολυεθνικών εταιριών, πριν τη φορολόγησή τους στο κράτος όπου εργάζονται.

Κατηγορία:Οικονομικές δραστηριότητες
Κατηγορία:Οικονομική των επιχειρήσεων
Άγκρο Ρομάνο

**Άγκρο Ρομάνο** είναι η ονομασία με την οποία είναι γνωστή η μεγάλη αγροτική έκταση (εν μέρη πεδινή κι εν μέρη λοφώδης) η οποία εκτείνεται στα περίχωρα της Ρώμης. Από πολιτικής και ιστορικής άποψης, αντιπροσώπευε το πεδίο επιρροής της Δημοτικής Αρχής της Ρώμης.

Ο όρος "Άγκρο Ρομάνο" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Φλάβιο Μπιόντο (15ος αιώνας). Κατά την περίοδο του αναγεννησιακού ουμανισμού ο όρος χρησιμοποιήθηκε για τον ορισμό του τμήματος των ρωμαϊκών περιχώρων που ευρίσκονταν εντός της ζώνης ελέγχου της Δημοτικής Αρχής της Ρώμης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης