open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κρήτη TV

Η **Κρήτη TV** είναι ένας ιδιωτικός ενημερωτικός τηλεοπτικός σταθμός περιφερειακής εμβέλειας με έδρα την Νέα Αλικαρνασσό στο Ηράκλειο, στην Κρήτη.

## Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα του σταθμού αναδεικνύει την κρητική κουλτούρα, τον πολιτισμό, αλλά και την περιφερειακή επικαιρότητα. Το 1994, εντάχθηκε στο δίκτυο της *Yamagata Broadcasting*, για την ανταλλαγή και την κοινή μετάδοση προγραμμάτων από Αμερική (KCNC-TV), Αυστραλία (μέσω του *GTS/BKN* που ανήκει στην *Seven West Media*), Πολωνία (TVP), Κορέα (MBC) και Κίνα (μέσω της *Hunan TV*).

Παράλληλα το κανάλι ξεκίνησε να μεταδίδεται πανελλαδικά μέσω της COSMOTE TV και επίγεια ψηφιακά στην Κρήτη μέσω της Digea. Για αρκετό διάστημα συνεργαζόταν με το Zoom TV/GR.

Το 2008, ξεκινάνε οι διαδικασίες για την προμήθεια ψηφιακού και δορυφορικού εξοπλισμού για το κανάλι και το 2010, ανανεώνονται οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός του.

## Ιδιοκτησία
Στις 14 Ιουνίου 1990 συστάθηκε η *Ίκαρος Ραδιοτηλεοπτικές Επιχειρήσεις Α.Ε.* για τη λειτουργία του καναλιού, με αρχική έδρα στην οδό Ορακίων 19.

Το 1994 άλλαξε διοικητικό συμβούλιο, ενώ στα μέσα του 1997, μεταφέρεται στη Βιομηχανική Περιοχή της Νέας Αλικαρνασσού όπου παραμένει έως σήμερα. Παράλληλα, ανοίγει στούντιο στα Χανιά ενώ αλλάζει ξανά διοικητικό συμβούλιο. Στα αρχές του 1998, επεκτείνονται οι δραστηριότητες του φορέα ο οποίος αναβαθμίζει τον τεχνολογικό εξοπλισμό του καναλιού.

Στα τέλη του 1999 ιδρύεται η θυγατρική *Κύκλος Α.Ε.* για την έκδοση της εφημερίδας *Νέα Κρήτη* η οποία ξεκινάει το 2000. Τότε, κωδικοποιείται το καταστατικό του φορέα, με την προσθήκη της *Κρήτη TV* και του *Ράδιο 9,84 FM* (ξεκίνησε την ίδια περίοδο με το κανάλι) στους διακριτικούς τίτλους ενώ αλλάζει ξανά διοικητικό συμβούλιο.

Στα τέλη του 2003, κωδικοποιείται εκ νέου το καταστατικό, με την προσθήκη του *Ηράκλειο 9,84 FM Stereo* στους διακριτικούς τίτλους ενώ στα μέσα του 2005, αλλάζει διοικητικό συμβούλιο.

Το 2010 αλλάζει διοικητικό συμβούλιο ενώ την περίοδο 2012-2014 επεκτείνονται οι δραστηριότητες του φορέα. Το 2024 τέθηκε πώληση μετοχών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα της Κρήτη TV
*Επίσημη ιστοσελίδα του Ράδιο 9,84

Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1990
Νιλς Βέστεργκωρντ

Ο **Νιλς Λούντβιχ Βέστεργκωρντ** (, 27 Οκτωβρίου 1815 – 9 Σεπτεμβρίου 1878) ήταν Δανός φιλόλογος και πανεπιστημιακός, που ειδικεύθηκε στις ανατολικές σπουδές.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βέστεργκωρντ γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη, όπου σπούδασε την αρχαία σκανδιναβική και τη σανσκριτική γλώσσα, συνεχίζοντας τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (1838, όπου είχε καθηγητή τον Κρίστιαν Λάσεν 1800–1876), και επίσης στο Λονδίνο, το Παρίσι και την Οξφόρδη. Μετά την επιστροφή του στη Δανία δημοσίευσε το έργο *Radices linguae sanscritae* (= «οι ρίζες της σανσκριτικής γλώσσας»).

Από το 1841 έως το 1844 περιηγήθηκε την Ινδία και την Περσία, όπου διεξήγαγε σημαντικές έρευνες στη Βομβάη και την Περσέπολη. Το 1844 άρχισε να αποκρυπτογραφεί την αρχαία ελαμιτική σφηνοειδή γραφή με εργαλείο το τρίγλωσσο παράλληλο κείμενο του 6ου αιώνα π.Χ. που είναι γνωστό ως Επιγραφή του Μπεχιστάν: ανεγνώρισε 96 συλλαβικά σύμβολα, 16 ιδεογράμματα και 5 προσδιοριστικά.

Το 1845 ο Βέστεργκωρντ έγινε καθηγητής της Ινδο-ανατολικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, όπου τη διετία 1867-1868 διετέλεσε πρύτανης. Πέθανε στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 62 ετών. Από το 1845 ήταν έγγαμος με την Κριστιάνε Φρεντερίκε Ορφελίνε Οκτάβα Ρύγε (*Christiane Frederikke Orpheline Octava Ryge*, 1819-1856). Γιος τους ήταν ο οικονομολόγος Χάραλντ Βέστεργκωρντ (1853-1936).

## Εργογραφία
* «On The Deciphering Of the Second Achñmenian Or Median Species Of Arrowheaded Writing» (1840)
* *Radices linguae Sanscritae ad decreta grammaticorum definivit atque copia exemplorum exquisitiorum illustravit* (1841)
* *Orientales bibliothecae Regiae Havniensis jussu et auspiciis Regis Daniae Augustissimi Christiani VIII. enumerati et descripti* (1846)
* *Kortfattet Sanskrit Formlaere* (1846)
* *Sagan af Hrafnkeli Freysgoòa* (Κοπεγχάγη 1847)
* *Bundehesh, liber Pehlvicus* (Gyldendal 1851)
* *Inscriptiones duœ Regis Saporis primi, prope a vico Hâjiâbâd incisœ* (Κοπεγχάγη 1851)
* *Beitrag zur altiranischen Mythologie* (= «συνεισφορά στην αρχαία περσική μυθολογία», γερμαν. μετάφραση: Βερολίνο 1855)
* *Om de ældste Tidsrum i den indiske Historie med Hensyn til Literaturen* (Κοπεγχάγη 1860)
* *Ueber den ältesten Zeitraum der Indischen Geschichte mit Rücksicht auf die Litteratur* (Breslau 1862)
* *Über Buddhas Todesjahr* (1862)
* *Bidrag til de indiske Lande Málavas og Kanyakubjas Historie*, 1868

Επίσης εκπόνησε εργασίες για τη *Zendavesta* (τα θρησκευτικά βιβλία του Ζωροαστρισμού) και για τη γλώσσα των Ζεντ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Tο λήμμα «Βέστεργκωρντ Νιλς-Λουδοβίκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* John McClintock & James Strong: ''Cyclopaedia of Biblical, theological, and ecclesiastical literature'', τόμος 10

Κατηγορία:Δανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βόννης
Τριμεθυλογλυκίνη

Η **τριμεθυλογλυκίνη**, είναι οργανική χημική ένωση, συγκεκριμένα παράγωγο του απλούστερου αμινοξέος: της γλυκίνης ή γλυκόκολλας. Η τριμεθυλογλυκίνη έχει μοριακό χημικό τύπο **C<sub>5</sub>H<sub>11</sub>NO<sub>2</sub>** και συντακτικό **(CH<sub>3</sub>)<sub>3</sub>N<sup>+</sup>CH<sub>2</sub>CO<sub>2</sub><sup>–</sup>**. Αρχικώς ήταν γνωστή με την κοινή ονομασία **βεταΐνη**, επειδή ανακαλύφθηκε στο φυτό ζαχαρότευτλο (που ανήκει στο γένος με τη λατινική-επιστημονική ονομασία *Beta*). Σήμερα ωστόσο ο όρος «βεταΐνες» αναφέρεται σε όλη την ομάδα των χημικών ενώσεων εκ των οποίων η τριμεθυλογλυκίνη είναι η πρώτη που ανακαλύφθηκε. Αρκετές άλλες βεταΐνες είναι γνωστές σήμερα. Η τριμεθυλογλυκίνη χρησιμεύει ως φάρμακο και ως διατροφικό συμπλήρωμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμινοξέα
Κατηγορία:Πρόσθετα τροφίμων
Κατηγορία:Ορφανά φάρμακα
Ντόρα Βολανάκη

Η **Ντόρα Βολανάκη** (1915-1998) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και μεταφράστρια, που γεννήθηκε στην Αθήνα, κόρη του Δημητρίου Βολανάκη και της Ελευθερίας, το γένος Δερμιτζάκη.

Η Βολανάκη σπούδασε στη Δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και ο πρώτος σημαντικός ρόλος της ήταν στο θεατρικό έργο *Σχολείο κακογλωσσιάς* το 1938. Ακολούθησαν στο ίδιο θέατρο και άλλες επιτυχημένες εμφανίσεις. Πρωταγωνίστησε αργότερα σε έργα του Κρατικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης (*Τρισεύγενη*, *Το τραγούδι της κούνιας*, *Μαρία Μαγδαληνή* και άλλα). Στην Αθήνα συνεργάσθηκε με πολλούς θιάσους (Μαρίκας Κοτοπούλη, Κώστα Μουσούρη, Κατερίνας, Γιώργου Παππά, Βασίλη Διαμαντόπουλου, Αντιγόνης Βαλάκου, Νίκου Χατζίσκου κ.ά.) αλλα επί πολλά χρόνια ήταν στο «Πειραϊκό Θέατρο» του δασκάλου της Δημήτρη Ροντήρη. Πραγματοποίησε πολλές περιοδείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από την άλλη, ως κάτοχος διπλωμάτων αγγλικής και γαλλικής γλώσσας, η Βολανάκη μετάφρασε αρκετά έργα, ενώ διασκεύασε θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο.

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε λιγοστές ταινίες. Το 1984 βραβεύθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού με το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου *[[Ταξίδι στα Κύθηρα]]*.

## Πηγές
* Τάσος Ν. Πετρής: το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Δομένικος Βετούλης

Ο **Δομένικος Γ. Βετούλης** (γενν. 1913) ήταν Έλληνας γεωλόγος, που γεννήθηκε στην Πάτρα.

Ο Βετούλης πήρε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1949 ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Γεωλογίας και Ερευνών Υπεδάφους της τότε «Υπηρεσίας Καταστροφικών Φαινομένων». Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του αυτής είχε την ευκαιρία να μελετήσει τα αποτελέσματα κατολισθήσεων και σεισμών, και υπέδειξε μετακινήσεις χωριών της Ελλάδας σε ασφαλέστερες θέσεις, όπως και μέτρα αντισεισμικής προστασίας. Μερικές από τις ερευνητικές επιστημονικές εργασίες του είναι οι εξής:

* «Λιγνιτοφόρος λεκάνη Αμυνταίου-Βεζόρας»
* «Συμβολή εις την γνώσιν της γεωλογίας της Λεκάνης Πτολεμαΐδος»
* «Stratigraphische Untersunchungen von Halmyri Messaria auf der Insel Kreta» (σε συνεργασία με τον καθηγητή Π. Ψαριανό)
* «Αι *[[Viviparidae]]* της περιοχής Παλαιοκάστρου Ευρωστίνης Κορινθίας»
* «Η ηλικία των νεογενών λιμνογενών σχηματισμών της Β. Λοκρίδος»
* «Το Καλλίδρομον: Γεωλογία αυτού και συσχέτισις με τον Παρνασσόν» (σε συνεργασία με τον καθηγητή Ι. Παπασταματίου)
* «Γεωλογική και υδρογεωλογική μελέτη της Μεσσαράς Κρήτης»
* «Η γεωλογική ηλικία των λιμνογενών αποθέσεων της Λεκάνης Κοζάνης-Σερβίων-Λάκας»

Ο Βετούλης εκπροσώπησε την Ελλάδα σε δύο διεθνή συνέδρια (στο Παρίσι το 1963 και στη Φραγκφούρτη το 1965) με θέμα την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση των χωρών της Ευρώπης και της Αφρικής.

## Πηγές
* Tο λήμμα «Βετούλης Δομένικος Γεωργ.» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Βετουλης, Δομενικος
Καρλ Άντον Βέτερμπεργκ

Ο **Καρλ Άντον Βέτερμπεργκ** (, 6 Ιουνίου 1804 – 31 Ιανουαρίου 1889) ήταν Σουηδός πεζογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, γνωστός και με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο **«Όνκελ Άνταμ»** (*Onkel Adam*, δηλαδή «Θείος Αδάμ») και άλλα Γεννήθηκε στο Γιένσεπινγκ και πέθανε στο Λινσέπινγκ σε ηλικία 84 ετών.

Ως προς τις σπουδές και το επάγγελμά του, ο Βέτερμπεργκ ήταν στρατιωτικός ιατρός, αλλά αφοσιώθηκε με ζήλο στη λογοτεχνία. Αρχικώς δημοσίευσε σε περιοδικά και εφημερίδες μια σειρά από μελέτες και διηγήματα, υπό τον γενικό τίτλο «Γενική επιθεώρηση». Το 1842 κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο *Genremålningar* (= «Ηθογραφίες») και το επόμενο έτος τα θεατρικά έργα *De fyra signaturerna* (= «Οι 4 υπογραφές») και *Guvernanten* (= «Η γκουβερνάντα»). Ακολούθησαν μυθιστορήματα με τίτλους που μπορούν να αποδοθούν στην ελληνική ως:

* *`Ονομα* (*Ett namn*, 1845)
* *Χρήμα και εργασία* (*Penningar och arbete*, 1847)
* *Μίσος και αγάπη* (*Hat och kärlek*,1849)
* *`Ολγα* (*Olga*, 1850) 

Μετά στράφηκε και πάλι στη θεατρική δημιουργία και έγραψε τα δράματα *Δοκιμασία* (*Träskeden*, 1852) και *Ειλικρινής επιστολή*, καθώς και τη συλλογή λυρικών ποιημάτων *Το ημερολόγιο της Catharina Månsdotters* (1861). Σημαντική είναι η συμβολή του και στην ανάπτυξη της παιδικής λογοτεχνίας στη Σουηδία: από το 1862 έως το 1872 διεύθυνε το παιδικό περιοδικό *Linnea, tidning för barn*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Ν. Πετρής: το λήμμα «Βέττερμπεργκ Κάρολος-Αντώνιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Σουηδοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Σουηδοί ποιητές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί ιατροί
Μαρ-α-Λάγκο

250px|μικρογραφία|Το Μαρ-α-Λάγκο το 2023

Το **Μαρ-α-Λάγκο** (στα ισπανικά σημαίνει*θάλασσα προς λίμνη*) είναι ένα θέρετρο και Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο σε ένα νησί-φράγμα στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα, στις Ηνωμένες Πολιτείες.. Διαθέτει 126 δωμάτια και εκτείνεται σε έκταση 5.810 τετραγωνικών μέτρων. Από το 1985, ανήκει στον Ντόναλντ Τραμπ.

Το Μαρ-α-Λάγκο χτίστηκε για την επιχειρηματία Marjorie Merriweather Post μεταξύ 1924 και 1927. Κατά τον θάνατό της το 1973, η Post κληροδότησε το ακίνητο στην Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κρατικές επισκέψεις ή ως Χειμερινός Λευκός Οίκος. Ωστόσο, επειδή το κόστος συντήρησης του ακινήτου υπερέβαινε τα κεφάλαια που παρείχε η Post και επειδή ήταν δύσκολο να εξασφαλιστεί η εγκατάσταση, το ακίνητο επιστράφηκε στο Ίδρυμα Post με πράξη του Κογκρέσου 96-586 στις 23 Δεκεμβρίου 1980.

Το 1985, ο Ντόναλντ Τραμπ, κυρίως επιχειρηματίας και επενδυτής ακινήτων εκείνη την εποχή, απέκτησε το Μαρ-α-Λάγκο και το χρησιμοποίησε ως κατοικία. Το 1995, το μετέτρεψε στο Mar-a-Lago Club, ένα κλαμπ μόνο για μέλη με δωμάτια επισκεπτών, σπα και άλλες παροχές τύπου ξενοδοχείου. Η οικογένεια Τραμπ διατηρεί ιδιωτικά καταλύματα σε μια κλειστή περιοχή εντός του χώρου. Κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρίας του, ο Τραμπ επισκεπτόταν συχνά το θέρετρο και πραγματοποιούσε συναντήσεις εκεί με διεθνείς ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Ιάπωνα πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε και του Κινέζικου προέδρου Σι Τζινπίνγκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ντόναλντ Τραμπ
Γιλβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ

**Ο Γιλβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ** ( – ) από τον Οίκο της Νορμανδίας, 2ος φεουδαρχικός βαρόνος τού Κλερ (Clare)  στο Σάφολκ (Suffolk), και με το αξίωμα "ντε Τόνμπριτζ (Τonbridge)", ήταν ένας ισχυρός Αγγλο-Νορμανδός βαρόνος, στον οποίο παραχωρήθηκε η κυριότητα του Κάρντιγκαν (Cardigan), στην Ουαλία .

## Ο βίος του
Ο Γιλβέρτος, γεννημένος πριν από το 1066, ήταν ο 2ος γιος και κληρονόμος τού Ριχάρδου ΦιτςΓκίλμπερτ τού Κλερ και του Ρόχεζ Γκίφαρντ (Rohese Giffard) .  Διαδέχθηκε τις κτήσεις τού πατέρα του στην Αγγλία το 1088, όταν ο πατέρας του αποσύρθηκε σε μονή.  Ο αδελφός του, Ρότζερ ΦιτςΡίτσαρντ, κληρονόμησε τις γαίες τού πατέρα του στη Νορμανδία.  Την ίδια χρονιά, μαζί με τον αδελφό του Ρότζερ, οχύρωσε το κάστρο του στο Τόνμπριτζ, ενάντια στις δυνάμεις τού Γουλιέλμου Β΄ Ρούφου. Αλλά το κάστρο του δέχθηκε έφοδο, ο Γιλβέρτος τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε.  Ωστόσο, αυτός και ο αδελφός του ήταν στην υπηρεσία τού βασιλιά Γουλιέλμου Β΄ κατά τον θάνατό του τον Αύγουστο τού 1100.   Ήταν με τον Ερρίκο Α΄ στην χριστουγεννιάτικη αυλή του στο Γουέστμινστερ το 1101. 

Σύγχρονοι ιστορικοί έχουν υπαινιχθεί ότι ο Γιλβέρτος, ως μέρος μίας βαρονικής συνωμοσίας, έπαιξε κάποιον ρόλο στον ύποπτο θάνατο τού Γουλιέλμου Β'.  Ο Φρανκ Μπάρλοου επισημαίνει, ότι δεν έχουν βρεθεί αποδείξεις, ότι είχε οποιαδήποτε συμμετοχή στον θάνατο τού βασιλιά, ή ότι υπήρξε καν συνωμοσία. 

Το 1110 ο βασιλιάς Ερρίκος Α΄ πήρε το Κάρντιγκαν από τον Όουεϊν απ Κάντγουγκαν, γιο τού Κάντγουγκαν απ Μπλέντυν, ως τιμωρία για μία σειρά από εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης τής απαγωγής τής Νεστ, συζύγου του Τζέραλντ ντε Γουίνδσορ.  Με τη σειρά του, ο Ερρίκος έδωσε την κυριότητα τού Κάρντιγκαν, συμπεριλαμβανομένου τού Κάστρου τού Κάρντιγκαν, στον Γιλβέρτο ΦιτςΡίτσαρντ.  Ίδρυσε το μοναστήρι Κλουνίκ (Clunic) στο Στόουκ-μπάι-Κλερ, στο Σάφολκ.  Ο Γιλβέρτος απεβίωσε το 1117, ή πριν από αυτό. 

## Οικογένεια
Γύρω στο 1088  ο Γιλβέρτος νυμφεύτηκε την Αντελίζα/Αλίκη ντε Κλερμόν, κόρη τού Ούγου κόμη τού Κλερμόν, και τής Μαργαρίτας ντε Ραμερούπτ.  Ο Γιλβέρτος και η Αντελίζα απέκτησαν τουλάχιστον οκτώ παιδιά, που έφεραν το επίθετο "ΦιτςΓκίλμπερτ ντε Κλερ":
* Ριχάρδος, απεβ. το 1136. 
* Γιλβέρτος, απεβ. το 1148, 1ος κόμης τού Πέμπροκ. 
* Βαλδουίνος, απεβ. το 1154, νυμφεύτηκε την Aδελίνη ντε Ρόλος. 
* Αντελίζ/Αλίκη, απεβ το 1163, παντρεύτηκε (π. το 1105) τον Όμπρεϋ Β΄ ντε Βερ, γιο τού Όμπρεϊ Α΄ ντε Βερ και τής Βεατρίκης.  Είχε 9 παιδιά, και κατά τη χηρεία της εργαζόταν ως βοηθός βοσκής στο St. Osyth's, Chich, Έσσεξ.
* Χέρβεϋ, κύριος τού Μονμορανσύ. 
* Γουόλτερ, απεβ. το 1149. 
* Mαργαρίτα, απεβ. το 1185, παντρεύτηκε (π. το 1108), τον σερ Γουίλιαμ ντε Μονφιλσέ, κύριο τού Στάνστεντ Μαουντφίλτσετ. 
* Ροέζ, απεβ. το 1149, παντρεύτηκε (π. το 1130) τον Μπαντερόν τού Μονμάουθ .

## Πρόγονοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Ροβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ

Ο **Ροβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ**, αγγλ.: *Robert Fitz Richard* (1064–1136) ήταν Αγγλο-Νορμανδός ευγενής.

## Ο βίος του
Ήταν γιος τού σερ Ριχάρδου ΦιτςΓκίλμπερτ κυρίου τού Κλερ & τού Τόνμπριτζ, και τής Ρόες Γκίφαρντ, κόρης τού σερ Γουόλτερ Γκίφαρντλόρδου τού Λονγκεβίλ.

Ο Ροβέρτος ήταν οικονόμος (steward) των Άγγλων βασιλέων Ερρίκου Α΄ και Στεφάνου τού Μπλουά. Το 1110 έγινε βαρόνος όταν ο Ερρίκος Α΄ τού παραχώρησε το χωριό Λιτλ Ντάνμοου, στο Έσσεξ, το οποίο κατασχέθηκε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του, Γουίλιαμ Μπέιναρντ, την ίδια χρονιά. Ο Ροβέρτος έγινε επίσης φύλακας (constable) τού Κάστρου τού Μπέιναρντ, μίας ιδιοκτησίας που δημιουργήθηκε από τον Ραλφ Μπέιναρντ, τον παππού τού Γουλιέλμου.    

## Οικογένεια
Γύρω στο 1114 ο Ροβέρτος νυμφεύτηκε τη Μοντ ντε Σενλίς, κόρη τού σερ Σάιμον ντε Σενλίς, κόμη τού Νορθάμπτον, και τής Μωντ κόμισσας Χάντινγκτον. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον:
* σερ Γουόλτερ ΦιτςΡόμπερτ (γενν. π. το 1124) και τη:
* Μωντ ΦιτςΡόμπερτ (γενν. π. το 1132). 

Ένας γιος τού Γουόλτερ (Ρόμπερτ ΦιτςΓούολτερ) και ένας γιος τής Μωντ (Γουίλιαμ ντ'Ομπινί) ήταν εγγυητές βαρόνοι τής Μάγκνα Κάρτα.

## Πρόγονοι

## Σημειώσεις

### Υποσημειώσεις

### Αναφορές

## Αναφορές
* 
* 
* 
* Stephen, Leslie, ed. (1889). "Fitzwalter, Robert" . Dictionary of National Biography. Vol. 19. London: Smith, Elder & Co. p. 219.

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Αθηνίων (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Αθηνίων** χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Ελλάδα και μπορεί να αναφέρεται:

* στον Αθηνίων τον Μαρωνίτη, ζωγράφο του 4ου αιώνα π.Χ.
* στον Αθηνίων, αρχαίο Έλληνα κωμωδιογράφο
* στον φιλόσοφο και τύραννο της αρχαίας Αθήνας που αναφέρεται και ως "Αριστίων"
* στον Αθηνίων τον Κίλικα, ηγετική μορφή κατά τον Β' Πόλεμος των Δούλων (104–100 π.Χ.).
* στον Αθηνίων, στρατιωτικό διοικητή του 1ου αιώνα π.Χ. στην υπηρεσία της Κλεοπάτρας.
Με το κεφάλι μέσα από τον τοίχο

***Με το κεφάλι μέσα από τον τοίχο*** () είναι διήγημα του Βόλφγκανγκ Βάιραουχ που δημοσιεύτηκε το 1959 στη συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα *Το πλοίο μου, που ονομάζεται Τυφώνας*. 

Μέσα από την ιστορία μιας Εβραίας γυναίκας, ο συγγραφέας αναφέρεται στα ψυχικά τραύματα ανθρώπων που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα και καταγγέλλει τον υφέρποντα αντισημιτισμό της μεταπολεμικής περιόδου στη Γερμανία.

## Υπόθεση
Η αφηγήτρια, μια ανύπαντρη γυναίκα με σοβαρή μυωπία, διατηρεί ένα κατάστημα χαρτικών, το οποίο είναι ο μοναδικός σκοπός της ζωής της. Μια μέρα, καταλαμβάνεται από κρίση πανικού και κλείνεται στο διαμέρισμά της. Στον παραληρηματικό μονόλογο που ακολουθεί - σε ροή της συνείδησης -  οι εμπειρίες του παρελθόντος και του παρόντος συγχωνεύονται. Η γυναίκα αποκαλύπτει ότι οι γονείς της δολοφονήθηκαν με αέρια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Ολοκαύτωμα και εκείνη επέζησε μόνο επειδή ένας φρουρός, που σκόπευε να σκοτώσει το κοριτσάκι με ένα κούτσουρο, έχασε τον στόχο του. Ακόμη και χρόνια μετά τον πόλεμο, εξακολουθούσε να αισθάνεται την απόσταση από τους γύρω της, ειδικά επειδή τα παιδιά, προφανώς υποκινούμενα από τους γονείς τους, την παρενοχλούσαν.

Στα γενέθλιά της, η μοναχική γυναίκα πήγε μια βόλτα και μίλησε με αρκετούς ανθρώπους που συνάντησε στον δρόμο για τις διώξεις των Εβραίων στη Ναζιστική Γερμανία: «Πιθανότατα ήθελα να συνειδητοποιήσω, ακριβώς στα γενέθλιά μου, ότι είχα ξεχάσει την αλήθεια». Πολλοί της απάντησαν με συμπάθεια, αλλά μερικοί ξύπνησαν ξανά τους φόβους της και την έκαναν να συνειδητοποιήσει την απελπισία της ύπαρξής της. Η γυναίκα πίστεψε ότι έβλεπε ξανά τους Ναζί βασανιστές της και έτρεξε στο σπίτι, από όπου δεν ξαναβγαίνει επειδή δεν αντιλαμβάνεται πλέον τους ανθρώπους ως ακίνδυνους περαστικούς, αλλά ανακαλύπτει «το μίσος» στα μάτια τους. 

Η αφήγηση επιστρέφει στο παρόν, στο σπίτι της γυναίκας. Μέσα στον πανικό της, γράφει φράσεις στον τοίχο και θέλει να τις διαπεράσει, αλλά ταυτόχρονα, νομίζει ότι βλέπει ένα βέλος να πετάει προς το μέρος της. Ξαφνικά, βλέπει μια πρόταση στον τοίχο που δεν έγραψε η ίδια, στην οποία το βέλος προσπαθεί να της επιτεθεί.

## Σχόλια
Η στρατιωτική νίκη των Συμμάχων επί της Ναζιστικής Γερμανίας έθεσε τέλος στο Ολοκαύτωμα και τον αντισημιτισμό ως γερμανική κρατική ιδεολογία. Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπως και στη ΛΔΓ, ο αντισημιτισμός καταδικάστηκε έκτοτε δημόσια, αλλά παρέμεινε σε σημαντικά τμήματα του πληθυσμού.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Λογοτεχνία για το Ολοκαύτωμα
Κατηγορία:Αντισημιτισμός στη Γερμανία
Lit (συγκρότημα)

Οι **Lit** είναι αμερικανικό ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1988 στην κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνια. Έχουν κυκλοφορήσει επτά στούντιο άλμπουμ και είναι περισσότερο γνωστοί για το άλμπουμ τους *[[A Place in the Sun (άλμπουμ των Lit)|A Place in the Sun]]* του 1999, το οποίο περιείχε την επιτυχία "My Own Worst Enemy". Τα τραγούδια από το ίδιο άλμπουμ με τίτλους "Zip-Lock" και "Miserable" σημείωσαν επίσης επιτυχία, οδηγώντας το άλμπουμ σε πλατινένια πιστοποίηση.

## Μουσικό στυλ και επιρροές
Οι Lit έχει περιγραφεί ως εναλλακτική ροκ, pop-punk, και post-grunge. Οι επιρροές του συγκροτήματος περιλαμβάνουν συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden, οι Judas Priest, οι The Cars, οι Van Halen, οι Def Leppard, οι Nirvana, οι Weezer, οι Metallica, και οι Boston, καθώς και καλλιτέχνες όπως οι Τζίμι Χέντριξ, Έλβις Κοστέλο, Τζορτζ Λιντς και Όζι Όζμπορν.

Στο πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, το *Tripping the Light Fantastic*, ενσωμάτωσαν στοιχεία πανκ ροκ, grunge και heavy metal.  Το συγκρότημα απομακρύνθηκε από το στυλ που παρουσιάστηκε σε εκείνο το άλμπουμ και στράφηκε σε ένα στυλ pop-punk και power pop στο δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο *A Place in the Sun*. Στράφηκαν στον κάντρι ήχο με το άλμπουμ του συγκροτήματος του 2017, το *These Are the Days*, πριν επιστρέψουν στη ροκ μουσική με το *Tastes Like Gold* (2022).

## Μέλη
* Κέβιν Μπάλντες - μπάσο, δεύτερα φωνητικά (1988–σήμερα)· συν-τραγουδιστής (1988–1989) 
* Α. Τζέι Πόποφ - κύρια φωνητικά, περιστασιακά ακουστική κιθάρα (1989–σήμερα)· περιστασιακά κρουστά (1988–σήμερα)· τύμπανα (1988–1989) 
* Τζέρεμι Πόποφ - κιθάρα, δεύτερα φωνητικά (1989–σήμερα) 
* Τέιλορ Κάρολ - τύμπανα, χτυπήματα (2018–σήμερα)

## Δίσκογραφία
* *Tripping the Light Fantastic* (1997) 
* *[[A Place in the Sun (άλμπουμ των Lit)|A Place in the Sun]]* (1999) 
* *[[Atomic (άλμπουμ των Lit)|Atomic]]* (2001) 
* *[[Lit (άλμπουμ)|Lit]]* (2004) 
* *The View from the Bottom* (2012) 
* *These Are the Days* (2017) 
* *Tastes Like Gold* (2022)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα αδελφών
Κατηγορία:Punk rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία Παλαιού Ημερολογίου

Η **Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου** () είναι μια εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου που ακολουθεί το παραδοσιακό ανατολικό ορθόδοξο λειτουργικό ημερολόγιο, το Ιουλιανό Ημερολόγιο, και απορρίπτει τον οικουμενισμό. Από την ίδρυσή της το 1993, ηγείται ο Μητροπολίτης Φώτιος της Τριάδιτσας.

Οι Βούλγαροι Παλαιοημερολογίτες ακολουθούν το παλαιό Ιουλιανό ημερολόγιο (παλαιό ημερολόγιο) για τις θρησκευτικές τους γιορτές, σε αντίθεση με την επίσημη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία που υιοθέτηθέτησε το νέο (Γρηγοριανό) ημερολόγιο. Οι Παλαιοημερολογίτες στη Βουλγαρία, όπως και οι Έλληνες ομόδοξοί τους, αντιτίθενται στην αλλαγή αυτή, θεωρώντας την ως απόκλιση από την παράδοση και επιδιώκουν να διατηρήσουν την παλιά τάξη, παρόλο που αντιμετωπίζουν δυσκολίες από τις βουλγαρικές αρχές. Η Βουλγαρική Εκκλησία διαφέρει από άλλες σλαβικές εκκλησίες (όπως η Ρωσική ή η Σερβική) που παραμένουν κυρίως στο παλιό ημερολόγιο. 

Η OCBOC βρίσκεται σε πλήρη εκκλησιαστική κοινωνία με Έλληνες παλαιοημερολογίτες , την Ορθόδοξη Εκκλησία Παλαιού Ημερολογίου της Ρουμανίας και με το τμήμα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός Ρωσίας που δεν αποδέχεται την Ένωση με το Πατριαρχείο της Μόσχας.

Οι Βούλγαροι Παλαιοημερολογίτες αντιμετωπίζουν δυσκολίες από τις βουλγαρικές αρχές, οι οποίες αρνούνται να τους αναγνωρίσουν ως επίσημη θρησκευτική οντότητα.    

## Δομή και ενορίες
Η Βουλγαρική Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου έχει έναν επίσκοπο, 19 ενορίες και 21 ιερείς.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Official Website
*Ecclesiological Position of the Old Calendar Orthodox Church of Bulgaria, by Bishop Photii of Triaditsa
*Torna a Chiese Ortodosse  (in Italian)
*Administration-Old Calendar Orthodox Church of Bulgaria on the Holy Synod in Resistance website

Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Παλαιοημερολογιτες
Γιλβέρτος ντε Κλερ, 1ος κόμης του Πέμπροκ

Ο **Γιλβέρτος ΦιτςΓκίλμπερ ντε Κλερ**, αγγλ.: *Gilbert Fitz Gilbert de Clare, 1st Earl of Pembroke* (6 Ιανουαρίου 1148), χρίστηκε κόμης τού Πέμπροκ το 1138.

## Ο βίος του
Γεννημένος στο Τόνμπριτζ, ο Γιλβέρτος ντε Κλερ ήταν ο 2ος γιος τού Γιλβέρτου ΦιτςΡίτσαρντ ντε Κλερ και τής Αλίκης τού Κλερμόν. Δεν κληρονόμησε σημαντική γη ή πλούτο, καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του κληρονόμησε τις οικογενειακές ιδιοκτησίες, αλλά ήταν μέλος τού ισχυρού Οίκου των ντε Κλερ.

Το 1136 ηγήθηκε μίας εκστρατείας εναντίον του Έξμε και έκαψε τμήματα τής πόλης, συμπεριλαμβανομένης τής εκκλησίας τής Παναγίας των Παρισίων, αλλά διακόπηκε από τις δυνάμεις τού Γουλιέλμου Γ΄ κόμη τού Ποντιέ, και διέφυγε από τη μάχη που προέκυψε, μόνο αφού υπέστη σοβαρές απώλειες.

Ο Γιλβέρτος έγινε Άγγλος βαρόνος, κληρονομώντας τα κτήματα των εκ πατρός θείων του, Ρογήρου και Γουόλτερ, τα οποία περιλάμβαναν τις βαρονίες και τα κάστρα τού Μπιανφαίτ και τού Όρμπεκ στη Νορμανδία, και στα Ουαλικά Σύνορα το κάστρο τού Στρίγκιλ  (αργότερα Τσέπστοου) και την κυριαρχία τού Νέδερ Γκουέντ. 

Οι Ουαλικές δυνάμεις υπό τον Όουεν Γκουίνεντ είχαν νικήσει σοβαρά τούς Νορμανδούς αποίκους το 1136 κοντά στο Κάρντιγκαν    Η Νορμανδική επιρροή δεν ανέκαμψε ποτέ πλήρως στη Δυτική Ουαλία,  αν και η αναστάτωση που ακολούθησε το τέλος τού Γκράφιντ απ απ Ρις το 1137, επέτρεψε στους Νορμανδούς να ανακτήσουν εν μέρει τη θέση τους, και το 1138 το Πέμπροκσιρ έγινε παλατινή κομητεία με τον βασιλιά Στέφανο τού Μπλουά να τον καθιστά κόμη τού Πέμπροκ. Ταυτόχρονα, ο Στέφανος τού έδωσε το Ράπ και το κάστρο τού Πέβενσεϋ στο Σάσεξ.

Ο Γιλβέρτος πολέμησε στο πλευρό τού Στεφάνου στη Μάχη τού Λίνκολν στις 2 Φεβρουαρίου 1141, αλλά μετά την ήττα τού Στεφάνου ήταν μεταξύ εκείνων, που συσπειρώθηκαν στη Ματθίλδη, όταν αυτή ανέκτησε το Λονδίνο τον Ιούνιο, αν και βρισκόταν στο Καντέρμπουρυ, όταν ο Στέφανος ξαναστέφθηκε στα τέλη τού 1141.  Στη συνέχεια συμμετείχε στην πλεκτάνη τού Γοδεφρείδου εναντίον τού Στεφάνου, αλλά όταν αυτή η συνωμοσία κατέρρευσε, προσχώρησε ξανά στον Στέφανο, καθώς ήταν μαζί του στην πολιορκία τής Οξφόρδης στα τέλη τού 1142. Το 1147 επαναστάτησε, όταν ο Στέφανος αρνήθηκε να τού δώσει τα κάστρα, που είχε παραδώσει ο ανιψιός του Γιλβέρτου 1ος κόμης τού Χέρτφορντ, οπότε ο βασιλιάς βάδισε προς το πλησιέστερο κάστρο του, και σχεδόν τον συνέλαβε. Ωστόσο, ο κόμης φαίνεται να έκανε ειρήνη με τον Στέφανο, πριν από το τέλος του τον επόμενο χρόνο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα ντε Μπωμόν, πριν από το 1130, κόρη τού σερ Ροβέρτου ντε Μπώμοντ, 1ου κόμη τού Λέστερ, κόμη τού Μελάν, και τής Ελισάβετ των Καπετιδών-Βερμαντουά. Η Ισαβέλλα ήταν προηγουμένως ερωμένη τού βασιλιά Ερρίκου Α΄ τής Αγγλίας.

Μαζί της, ο Γιλβέρτος είχε παιδιά, που έφεραν το επίθετο "ντε Κλέρι":
* Ριχάρδος, 2ος κόμης τού Πέμπροκ.
* Βασιλία, παντρεύτηκε (1.) τον Ρέιμοντ ΦιτςΤζέραλντ (Ρέιμοντ λε Γκρο) και (2.) τον Τζέφρυ ΦιτζΡόμπερτ. 
* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Μπλόετ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ
Γουόλτερ ΦιτςΡόμπερτ

Ο **Γουόλτερ ΦιτςΡόμπερτ** του Γούνταμ , αγγλ.: *Walter Fitz Robert of Woodham Walter*  (π. 1124–1198), κύριος τού Λιτλ Ντάνμοου, στο Έσσεξ, ήταν οικονόμος (stewart) υπό τον Στέφανο τής Αγγλίας,  όταν έλαβεε αυτή τη θέση μετά το τέλος τού πατέρα του, Ροβέρτου ΦιτςΡίτσαρντ. Ο Γουόλτερ απεβίωσε το 1198, και τάφηκε στο Λιτλ Ντάνμοου, στη χορωδία τού μοναστηριού των ιερέων (canons) του Ώστιν.

## Ο βίος του
Ο Γουόλτερ ΦιτςΡόμπερτ νυμφεύτηκε δύο φορές. Οι πηγές συγκρούονται, ως προς το ποια από τις δύο συζύγους (Μωντ ντε Λυσύ ή Μαργαρίτα ντε Μπoάν, κόρη τού Χάμφρεϋ Α΄ ντε Μποάν) ήταν η πρώτη σύζυγος.  Αυτός και η Μωντ ντε Λυσύ, κόρη τού Ριχάρδου ντε Λυσύ, απέκτησαν τα ακόλουθα παιδιά, που έφεραν το επίθετο "ΦιτςΓουόλτερ":
* Ροβέρτος, εγγυητής τής Μάγκνα Κάρτα
* Αλίκη, παντρεύτηκε τον Γκίλμπερτ Πητς. Ο πατέρας του, Χάμον Πητς, ήταν σερίφης τού Κέιμπριτζσιρ. Η μητέρα του, Αλίκη Πέβερελ, κληρονόμησε, μαζί με τις αδελφές της, την περιουσία τού Πικό τού Κέιμπριτζ από τον πατέρα τους, ο οποίος ήταν γιος τού Πάιν Πέβερελ (σημαιοφόρου τού Ροβέρτου Β΄ Κέρθοουζ στους Αγίους Τόπους). Οι αδελφές κληρονόμησαν, όταν ο μοναδικός τους αδελφός Γουλιέλμος, απεβίωσε στην Ιερουσαλήμ. Απόγονοι περιλαμβάνουν την Ελισάβετ ντε Μπεργκ και τη Διονυσία ντε Μούνχενσι.  
* Ριχάρδος.
* Γουόλτερ.
* Μωντ .

Όταν ο Ροβέρτος και οι συνεργοί του τράπηκαν σε φυγή, επειδή εμπλέκονταν στην πλεκτάνη τού 1212 εναντίον τού βασιλιά Ιωάννη, ο Ιωάννης απαίτησε από τούς βαρόνους να παρουσιάσουν ομήρους, για να δείξουν την πίστη τους. Η Αλίκη και ο Γκίλμπερτ Πητς είχαν την ίδια απαίτηση εναντίον τους. Μία από τούς ομήρους ήταν η κόρη τους Αλίκη. 

## Πρόγονοι

## Σημειώσεις

### Υποσημειώσεις

### Αναφορές

## Αναφορές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Βαλδουίνος ντε Κλερ

[μικρογραφία|300εσ|Σχεδόν σύγχρονη απεικόνιση της μάχης του Λίνκολν. Ο [Στέφανος της Αγγλίας (τέταρτος από δεξιά) ακούει τον Βαλδουίνο τού Κλερ να εκφωνεί έναν πολεμικό λόγο (αριστερά).]]

Ο **Βαλδουίνος ΦιτςΓκίλμπερ ντε Κλερ**, αγγλ.: *Baldwin FitzGilbert de Clare* (άκμασε το 1141) από τον Οίκο ντε Κλερ ήταν ο νεότερος γιος τού Γιλβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ βαρόνου τού Κλερ. Ο Γιλβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ ήταν εγγονός του Γιλβέρτου κόμη του Μπριόν (κλάδου των κομήτων του Ε), εγγονού τού Ριχάρδου Α΄ τού Ατρόμητου της Νορμανδίας κόμη τής Ρουέν.

Η μητέρα του ήταν η Αδελίζα, κόρη τού κόμη τού Κλερμόν, αν και ο Γουλιέλμος τού Ζυμιέζ δεν τον αναφέρει μεταξύ των γιων της. Το αρχοντικό (manor) τού Κλερ, από το οποίο πήραν το όνομά τους ο Βαλδουίνος και άλλα μέλη τής οικογένειάς του, ήταν ένα από τα κτήματα, που κατείχε ο παππούς του Ριχάρδος στο Σάφολκ. Ο πατέρας τού Βαλδουίνου, Γιλβέρτος, έλαβε την επιχορήγηση τού Σερέντιγκιον (Κάρντιγκανσιρ) από τον Ερρίκο Α΄ το 1107.

Μετά το τέλος τού Ερρίκου Α΄, ο Ριχάρδος, ο μεγαλύτερος αδελφός τού Βαλδουίνου, σκοτώθηκε, και οι γαίες του λεηλατήθηκαν από τον Μόργκαν απ. Όουεν. Ο βασιλιάς Στέφανος τού Μπλουά έδωσε στον Βαλδουίνο ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, για να μπορέσει να προσλάβει στρατεύματα, για την ανακούφιση των γαιών τού οίκου του. Ωστόσο ο Βαλδουίνος υποχώρησε, χωρίς -όπως φαίνεται- να καταφέρει ούτε ένα χτύπημα. Όταν το 1141 ο στρατός τού Στεφάνου παρατάχθηκε πριν από τη μάχη τού Λίνκολν, ο βασιλιάς, επειδή η φωνή του ήταν αδύναμη, ανέθεσε στον Βαλδουίνο να εκφωνήσει μία ομιλία στον οικοδεσπότη. Το χειρόγραφο Άρουντελ τής Ιστορίας τού Ερρίκου τού Χάντινγκτον (12ος ή 13ος αι.) περιέχει ένα σχέδιο τού Βαλδουίνου, που απευθύνεται στον βασιλικό στρατό παρουσία τού βασιλιά.

Σε αυτή την ομιλία, εξέθεσε την καλοσύνη τού Στεφάνου και τον κακό χαρακτήρα των εχθρών του, διασύροντας τον Ροβέρτο τής Νορμανδίας 1ο κόμη τού Γκλόστερ, λέγοντας ότι είχε καρδιά λαγού. Σε αυτή τη μάχη, ωστόσο, ο Βαλδουίνος πολέμησε γενναία, και δέχτηκε πολλά τραύματα. Στάθηκε δίπλα στον βασιλιά μέχρι το τέλος, και συνελήφθη αιχμάλωτος μαζί του.

Ήταν ευεργέτης τής μονής τού Μπεκ.

Ο Ριχάρδος (κόμης του Στρίγκιλ), ο εισβολέας τής Ιρλανδίας, ήταν γιος τού αδελφού του, Γιλβέρτου.

## Οικογένεια
Ο Βαλδουίνος νυμφεύτηκε την Αντελίν ντε Ρόλος, και απέκτησε μία κόρη, την:
* Έμμα, που παντρεύτηκε τον Ούγο Γουέικ και απέκτησε μαζί του τούς γιους:
** Βαλδουίνο, 
** Γοδεφρείδο και 
** Ούγο.

## Πρόγονοι

## Αναφορές
 

## Πηγές
* "Baldwin of Clare" . Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.

## Βιβλιογραφία
* "Baldwin of Clare". Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ
Χάρης Λιαντζίρης

Ο **Χάρης Λιαντζίρης** (Αθήνα, 28 Νοεμβρίου 1990)https://www.goodreads.com/author/list/14560216 είναι Έλληνας συγγραφέας, σεναριογράφος και ηθοποιός. Είναι μέλος της Λέσχης Τέχνης και Πολιτισμού της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος (Ε.Σ.Ε.) και δραστηριοποιείται στον χώρο του φανταστικού, του τρόμου και της αστυνομικής λογοτεχνίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη συγγραφή λογοτεχνικών έργων και σεναρίων. Έχει συμμετάσχει σε συλλογικές ανθολογίες διηγημάτων, ενώ από το 2024 αποτελεί συνεργάτη της εταιρείας παραγωγής **Red Light Independent Films** του **[[Χρήστος Αρφάνης (Σκηνοθέτης)|Χρήστου Αρφάνη]]**.

Εκτός από τη συγγραφική του δραστηριότητα, έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές παραγωγές μικρού μήκους, συχνά σε έργα που ο ίδιος έχει συγγράψει.

## Βιβλία
Έχει εκδώσει σειρά μυθιστορημάτων, με έμφαση στα είδη της μυστηρίου και του τρόμου:

* **Ένας συνηθισμένος άνθρωπος**
* **Οι Γρίφοι του Θανάτου** (επανεκδόθηκε με τον τίτλο **Η Αδελφότητα των Δολοφόνων**)
* **Οι Καταραμένοι – Ανίερη Συμφωνία**
* **Οι Καταραμένοι – Οι Πύλες της Κολάσεως**
* **Έξοδος 66**

Συμμετοχή στη συλλογική έκδοση **29 Συγγραφείς Διηγημάτων Συνιστούν**

## Κινηματογράφος (Σενάριο & Υποκριτική)
Συνεργάζεται τακτικά με τον σκηνοθέτη Χρήστο Αρφάνη.

* Purgatory (2024) – Ταινία μικρού μήκους (Σενάριο/Ηθοποιός)
* Αντιμέτωποι με το Παρελθόν (2025) – Ταινία μικρού μήκους (Σενάριο)

## Θέατρο

* Ξενοδοχείο Αxέρωντας (2014)
* Κωμικά Μονόπρακτα (2015)
* Το Κλουβί με τις Τρελές (2016)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη σελίδα στην Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος
* Η φιλμογραφία του στο 
* Επίσημη Σελίδα στο Facebook
* Το κανάλι του στο YouTube

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Μεγάλη Ανδρική Αποκήρυξη

μικρογραφία|Ο Λουίς Φρανσίσκο ντε λα Σέρντα με ένα πλούσιο κόκκινο φόρεμα, περί το 1684. Πίνακας του Jacob Ferdinand Voet.
μικρογραφία|Ο Beau Brummell φορώντας μια ήπια παλέτα χρωμάτων λευκού, μαύρου, μπλε και μπουφ; Υδατογραφία του Richard Dighton (1805).
**Μεγάλη Ανδρική Αποκήρυξη** () ονομάζεται το ιστορικό φαινόμενο στα τέλη του 18ου αιώνα, κατά το οποίο οι πλούσιοι άνδρες του δυτικού κόσμου σταμάτησαν να χρησιμοποιούν φωτεινά χρώματα, περίτεχνα σχήματα και ποικιλία στην ενδυμασία τους, τα οποία αφέθηκαν στην γυναικεία ένδυση. Αντ' αυτού, οι άνδρες επικεντρώθηκαν στις διαφορές της κοπής και στην ποιότητα του υφάσματος των ρούχων.

Ο όρος επινοήθηκε από τον Βρετανό ψυχολόγο John Flügel το 1930 και θεωρείται σημαντική καμπή στην ιστορία της ένδυσης, κατά την οποία οι άνδρες σταμάτησαν να ντύνονται με περίτεχνα και λεπτομερή ρούχα. Ο Flügel υποστήριξε ότι οι άνδρες «εγκατέλειψαν την αξίωσή τους να θεωρούνται όμορφοι» και «εφεξής στόχευαν μόνο στο να είναι χρήσιμοι». Η Μεγάλη Αποκήρυξη ενθάρρυνε την καθιέρωση του μονοπωλίου του κοστουμιού στον ανδρικό κώδικα ενδυμασίας στις αρχές του 19ου αιώνα.

## Ιστορία
Η Μεγάλη Ανδρική Αποκήρυξη ξεκίνησε στα μέσα του 18ου αιώνα, εμπνευσμένη από τα ιδανικά του Διαφωτισμού. Τα ρούχα που σηματοδοτούσαν την αριστοκρατική τάξη έπεσαν σε δυσμένεια και αντικαταστάθηκαν από λειτουργικά, πρακτικά ενδύματα.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, το να φοράει κανείς ρούχα που συνδέονταν με το βασιλικό «*Ancien Régime*» τον έκανε στόχο των Ιακωβίνων. Οι άνδρες της εργατικής τάξης της εποχής, πολλοί από τους οποίους ήταν επαναστάτες, έγιναν γνωστοί ως sans-culottes επειδή δεν μπορούσαν να αγοράσουν μεταξωτά παντελόνια και φορούσαν φθηνότερα παντελόνια. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως προσβολή από τον Γάλλο αξιωματικό Jean-Bernard Gauthier de Murnan, αλλά ανακτήθηκε από αυτούς τους άνδρες κατά την περίοδο της Διαδήλωσης της 20ής Ιουνίου 1792.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κίνημα συνδέθηκε με τον αμερικανικό ρεπουμπλικανισμό, με τον Βενιαμίν Φραγκλίνο να αποχωρίζεται την περούκα του κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης και, αργότερα, με την ομιλία του Τσαρλς Όγκλ με τίτλο «Gold Spoon Oration» του 1840, στην οποία αποκήρυξε τον Μάρτιν Βαν Μπιούρεν.

Τα πρότυπα για την ανδρική ενδυμασία μετά την Αποκήρυξη παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό αδιαμφισβήτητα στον δυτικό κόσμο πριν από την άνοδο της αντικουλτούρας και την αύξηση της ανεπισημότητας στη δεκαετία του 1960.

## Χαρακτηριστικά
Τα σκούρα ή μαύρα ρούχα έγιναν το πρότυπο για την ανδρική ενδυμασία κατά τη διάρκεια της Αποκήρυξης. Τα ψηλά τακούνια, που υιοθετήθηκαν στην Ευρώπη στις αρχές του 17ου αιώνα με βάση τα περσικά παπούτσια ιππασίας, έπεσαν από τη μόδα για τους άνδρες μέχρι τη δεκαετία του 1740. Τα στενά παντελόνια που υποδήλωναν καλύτερη ραπτική και τόνιζαν τη δύναμη της ανδρικής σιλουέτας, ιδιαίτερα των ποδιών, αντικαταστάθηκαν από παντελόνια. Οι κάλτσες και οι ακριβές περούκες και υφάσματα επίσης εγκαταλείφθηκαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μόδα
Ριχάρδος ντε Κλερ, 3ος κόμης του Χέρτφορντ

Ο **Ριχάρδος ντε Κλερ**, 3ος κόμης του Χέρτφορντ (π.1153  – 1217), φεουδάρχης βαρόνος τού Κλερ  στο Σάφολκ, και κύριος τού Τόνμπριτζ στο Κεντ & τού Κάρντιγκαν στην Ουαλία, ήταν ένας ισχυρός Άγγλο-Νορμανδός ευγενής, με τεράστιες εκτάσεις στην Αγγλία και την Ουαλία.

## Σταδιοδρομία
Ο Ριχάρδος ήταν γιος και κληρονόμος τού Ρογήρου ντε Κλερ 2ου κόμη τού Χέρτφορντ & 5ου φεουδαρχικού βαρόνου τού Κλερ, και τής συζύγου του Μωντ ντε Σαιντ Ιλαρύ, κόρης τού Ιακώβου ντε Σαιντ Ιλαρύ. Πιο γνωστός ως κόμης τού Κλερ, είχε την πλειοψηφία των κτημάτων των Γκίφαρντ από την πρόγονό του Ρόχεζ.  Ήταν παρών στις στέψεις τού βασιλιά Ριχάρδου Α΄ στο Γουέστμινστερ στις 3 Σεπτεμβρίου 1189, και τού βασιλιά Ιωάννη στις 27 Μαΐου 1199. Ήταν επίσης παρών στην απονομή τιμής από τον βασιλιά Γουλιέλμο Α΄ τής Σκωτίας ως Άγγλου *κόμη τού Χάντινγκτον* στο Λίνκολν.

## Η Μάγκνα Κάρτα
Τάχθηκε με τούς βαρόνους εναντίον τού βασιλιά Ιωάννη, παρόλο που είχε προηγουμένως ορκιστεί ειρήνη με τον βασιλιά στο Νορθάμπτον, και το κάστρο του στο Τόνμπριτζ καταλήφθηκε. Έπαιξε ηγετικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τη Μάγκνα Κάρτα, ως ένας από τούς 25 εγγυητές. Στις 9 Νοεμβρίου 1215 ήταν ένας από τούς επιτρόπους εκ μέρους των βαρόνων για τη διαπραγμάτευση τής ειρήνης με τον βασιλιά. Το 1215 οι γαίες του στις κομητείες Κέιμπριτζ, Νόρφολκ, Σάφολκ και Έσσεξ παραχωρήθηκαν στον Ροβέρτο Ζ΄ κυρίου τού Μπετέν . Αυτός και ο γιος του ήταν μεταξύ των βαρόνων που αφορίστηκαν από τον πάπα το 1215. Ο θυρεός του ήταν: *επί χρυσού πεδίου, τρία ερυθρά σειρίτια (chevrons)*,  και υιοθετήθηκε στην αρχή τής εποχής τής εραλδικής (π. 1200-1215) και σίγουρα διατηρήθηκε από τον γιο του, κόμη τού Γκλόστερ.

## Οικογένεια
Γύρω στο 1172 νυμφεύτηκε την Αμίς ΦιτςΓουίλιαμ 4η κόμισσα τού Γκλόστερ (π.1160 – 1220), δεύτερη κόρη και συγκληρονόμο τού Γουλιέλμου ΦιτςΡόμπερτ 2ου κόμη τού Γκλόστερ και τής συζύγου του Χαβίς ντε Μπώμοντ. Κάποια στιγμή πριν το 1198, ο κόμης Ριχάρδος και η σύζυγός του Αμίς διατάχθηκαν να χωρίσουν από τον πάπα, λόγω συγγένειας εξ αίματος, αλλά αργότερα προφανώς συμφώνησαν τον γάμο τους με τη συμφωνία τού πάπα. Με τη σύζυγό του είχε τα εξής τέκνα:

* Γιλβέρτος (π. 1180 – 25 Οκτωβρίου 1230) 4ος κόμης τού Χέρτφορντ και 5ος κόμης τού Γκλόστερ (ή 1ος κόμης τού Γκλόστερ της νέας δημιουργίας). Νυμφεύτηκε το 1217 την Ισαβέλλα Μάρσαλ.
* Μωντ (π. 1184–1213), παντρεύτηκε το 1206 τον σερ Γουλιέλμο ντε Μπραόζ, γιο τού Γουλιέλμου ντε Μπραόζ και ήης Mωντ ντε Σαιντ Βαλερύ.
* Ριχάρδος (π. 1184 – 4 Μαρτίου 1228, Λονδίνο) 
* Η Mατθίλδη, παντρεύτηκε τον Rhys Gryg, γιο του Rhys ap Gruffydd, ηγεμόνα τού βασιλείου τού Deheubarth .

## Πρόγονοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ
Γιλβέρτος ντε Κλερ, 1ος κόμης του Χέρτφορντ

Ο **Γιλβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ ντε Κλερ**, 1ος κόμης του Χέρτφορντ, αγγλ.: *Gilbert FitzRichard de Clare, 1st Earl of Hertford* (  –1152), φεουδάρχης βαρόνος τού Κλερ  στο Σάφολκ, χρίστηκε κόμης τού Χέρτφορντ από τον βασιλιά Στέφανο.

## Σταδιοδρομία
Ο Γιλβέρτος ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Ριχάρδου ΦιτςΓκίλμπερτ ντε Κλερ και τής Αντελίζας.  Η μητέρα του Αντελίζα, ήταν κόρη τού Ρανούλφ λε Μεσέν 3ου κόμη τού Τσέστερ και τής κόμισσας Λούσυς, καθώς και αδελφή τού Ρανούλφ ντε Ζερνόν 4ου κόμη τού Τσέστερ.  Ο Γιλβέρτος, ο οποίος γεννήθηκε πριν από το 1115, διαδέχθηκε τον πατέρα του στην κυριότητα τού Κλερ, συμπεριλαμβανομένου τού κάστρου Τόνμπριτζ στις 15 Απριλίου 1136. 

Ο Γιλβέρτος χρίστηκε κόμης τού Χέρτφορντ π. το 1138, πιθανώς περίπου την ίδια εποχή που ο θείος του χρίστηκε κόμης τού Πέμπροκ.  Ήταν υποστηρικτής τού βασιλιά Στεφάνου για ένα διάστημα, αλλά φαίνεται ότι κάποια στιγμή προσχώρησε στη Ματθίλδη.  Όταν ο βασιλιάς συνέλαβε τον Ρανούλφ ντε Ζερνόν κόμη τού Τσέστερ αιχμάλωτο, ο κόμης έδωσε τον ανιψιό του Γοδεφρείδο ως εγγυητή, για την απελευθέρωσή του και την καλή του διαγωγή. 

## Δεύτερη εξέγερση
Το 1147 ο Ρανούλφ ντε Ζερνόν εξεγέρθηκε ξανά εναντίον τού βασιλιά Στεφάνου. Ο βασιλιάς με τη σειρά του συνέλαβε τον Γιλβέρτο, και τον κράτησε αιχμάλωτο μέχρι να συμφωνήσει να παραδώσει όλα τα κάστρα του.  Αφού το έκανε αυτό, ο κόμης τού Χέρτφορντ απελευθερώθηκε, αλλά στη συνέχεια συμμετείχε στην εξέγερση τού θείου του Ρανούλφου.  Ο Γιλβέρτος κόμης τού Πέμπροκ, ο οποίος μέχρι τότε είχε παραμείνει πιστός στον Στέφανο, απαίτησε στη συνέχεια τα κάστρα τού ανιψιού του Γιλβέρτου «υποστηρίζοντας ότι ήταν δικά του με κληρονομικό δικαίωμα». Όταν ο Στέφανος αρνήθηκε, ο Γιλβέρτος κόμης τού Πέμπροκ συμμετείχε επίσης στην επανάσταση τού Ρανούλφου.  Ο Στέφανος στη συνέχεια κατάσχεσε και τα κάστρα του. Λίγο αργότερα, ωστόσο, ο βασιλιάς συμφιλιώθηκε και με τούς δύο Γιλβέρτους, ωστόσο, ο Ρανούλφ ντε Ζερνόν προσχώρησε στον Ερρίκο των Ανζού (αργότερα Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας).

Ο Γιλβέρτος απεβίωσε άγαμος και χωρίς απογόνους το 1152, και τάφηκε στη μονή Κλερ.  Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ρογήρος ντε Κλερ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ
Βαγκαλιάτι

Το **Βαγκαλιάτι** () είναι χωριό του Δήμου Φοινικαίων, στο Νομό Αυλώνα, στην Αλβανία.

## Τοπωνύμιο
Η ονομασία του χωριού φέρεται να οφείλεται στον πρώτο οικιστή του χωριού, καπετάν-Βαγγέλη.

## Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται σε κοντινή απόσταση των ελληνοαλβανικών συνόρων.

## Ιστορία

Σωζόμενα κατάλοιπα μεσαιωνικών οικιών και πύργων, καθώς και αρχαίων ερειπίων, αποτελούν ένδειξη κατοίκησης της ευρύτερης περιοχής επί διάστημα αρκετών αιώνων.

Εντός κατάστιχου χρονολογούμενου από την περίοδο μεταξύ 1670 και 1692, το οποίο φυλάσσεται εντός της Μονής Αγελάστου, στην Άνω Λεσινίτσα, το χωριό αναφέρεται ως «Ευαγγελάτες».

Το 1898, άνοιξε ελληνόφωνο σχολείο εντός του χωριού, του οποίου τα εδάφη, εκείνη την περίοδο, αποτελούσαν τμήμα οθωμανικών τσιφλικιών.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο τοπικός πληθυσμός του χωριού είχε ενεργό συμμετοχή στην αλβανική εθνική αντίσταση, ιδιαιτέρως στο πλαίσιο του Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Χωριά του νομού Αυλώνα
Μάρτζορη της Σκωτίας, κόμισσα του Πέμπροκ

Η **Μάρτζορη/Μαργαρίτα** Μάρσαλ **τής Σκωτίας**, κόμισσα του Πέμπροκ, αγγλ.: *Marjorie" Marshal of Scotland, Countess of Pembroke* (απεβ. το 1244) ήταν κόρη τού Γουλιέλμου Α΄ τού *Λέοντα*, βασιλιά τής Σκωτίας, και τής συζύγου του Ερμενγάρδης ντε Μπωμόν. Ήταν μέλος τού Οίκου των Ντάνκελντ εκ γενετής. Με τον γάμο της με τον Γιλβέρτο Μάρσαλ 4ο κόμη τού Πέμπροκ, έγινε κόμισσα τού Πέμπροκ. 

## Βιογραφία
Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς γεννήθηκε, αλλά ήταν το τελευταίο παιδί τού Γουλιέλμου Α΄ (1142–1214) και τής Ερμενγάρδης ντε Μπωμόν, πιθανότατα γεννημένη προς το τέλος τής ζωής τού πατέρα της. Το 1219, ενώ ήταν ανήλικη, υπήρξε μία αποτυχημένη προσπάθεια να κανονιστεί γάμος με τον Θεοβάλδο/Τιμπώ Δ΄ κόμη τής Καμπανίας & τού Μπρι.  Στη συνέχεια το 1227 υπήρξε μία ατελέσφορη προσπάθεια με τον Ριχάρδο κόμη τής Κορνουάλης, τον νεότερο αδελφό τού Ερρίκου Γ΄ τής Αγγλίας.  Μπορεί επίσης να υπήρξε ένας τρίτος αποτυχημένος αρραβώνας το 1231, με τον ίδιο τον βασιλιά Ερρίκο Γ΄: λόγω του γεγονότος ότι η Μάρτζορη ήταν μία από τις τρεις Μαργαρίτες που γεννήθηκαν από τον Γουλιέλμο Α΄ τον Λέοντα (οι άλλες ήταν η μεγαλύτερη αδελφή της Μαργαρίτα και μία νόθη κόρη), είναι πιθανό ότι αυτή ήταν μία αναφορά στη συμφωνία τού 1209, ότι η μεγαλύτερη Μαργαρίτα θα παντρευόταν τον Ερρίκο Γ΄, παρά μία νέα συμφωνία με τη νεότερη Μάρτζορη.  Τελικά τον Αύγουστο τού 1235 παντρεύτηκε τον Γιλβέρτο Μάρσαλ 4ο κόμη τού Πέμπροκ, τον τότε κόμη Μάρσαλ, κατά τη διάρκεια μίας τελετής στο Μπέργουικ-ουπόν-Τουήντ.  . Έφερε μαζί της μία σημαντική προίκα, η οποία περιελάμβανε πάνω από 10.000 μάρκα. 

Ο γάμος της δεν απέφερε παιδιά, και ο σύζυγός της απεβίωσε λιγότερο από έξι χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια ενός παράνομου τουρνουά στις 27 Ιουνίου 1241. Ο ίδιος ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ φρόντισε να λάβει τις γαίες τής προίκας της. Ενώ ο σύζυγός της τάφηκε στην εκκλησία Tεμπλ στο Λονδίνο, μετά το τέλος της το 1244, τάφηκε στο Μπλάκφριαρς τού Λονδίνου. Οι δύο αδελφές της, οι οποίες επίσης παντρεύτηκαν ανώτερους Άγγλους ευγενείς, και επίσης δεν απέκτησαν κληρονόμους, τάφηκαν αργότερα δίπλα της. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Ριχάρδος ντε Κλερ, διαχειριστής του Δάσους του Έσσεξ

Ο **Ριχάρδος ντε Κλερ** (μετά το 1281 &#x2013; 10 Μαΐου 1318), 1ος λόρδος Κλερ, ήταν γιος τού Θωμά ντε Κλερ κυρίου τού Θόμοντ, και τής Ιουλιανής ΦιτςΤζέραλντ.

## Ο βίος του
Απόγονος του Γιλβέρτου ΦιτςΡίτσαρντ ντε Κλερ, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γιλβέρτο το 1308, ως κύριος τού Θόμοντ. Το 1309 και ξανά μεταξύ 1312 και 1316, ήταν σερίφης τού Κορκ. Στο πλαίσιο των καθηκόντων του, κατέστειλε μία σειρά από εξεγέρσεις. Σκοτώθηκε ενώ διοικούσε τις δυνάμεις του στη Μάχη τού Ντάισερτ Ο'Ντη κοντά στη σύγχρονη πόλη Ένις στην κομητεία Κλερ. Σύμφωνα με τον θρύλο, την ημέρα πριν από το τέλος του, ο Ριχάρδος ντε Κλερ είδε μία γυναίκα ντυμένη στα λευκά, στην όχθη τού ποταμού να πλένει ματωμένα ρούχα και πανοπλίες. Όταν ρώτησε ποιανού τα ρούχα ήταν, εκείνη απάντησε «δικά σου» και μετά εξαφανίστηκε. Αυτή η γυναίκα πιστεύεται ότι ήταν μία bansee (νεράιδα), που προέβλεψε το τέλος του. Την επόμενη ημέρα, έμεινε νεκρός, με τα ρούχα του λερωμένα με αίμα στο πεδίο τής μάχης τού Ντάισερτ Ο'Ντη.

Τον Ριχάρδο διαδέχθηκε στην εξουσία ο γιος του Θωμάς, ο οποίος γεννήθηκε το 1318 και απεβίωσε τρία χρόνια αργότερα. Έρευνες που έγιναν κατόπιν διατάγματος που εκδόθηκε στις 10 Απριλίου 1321, διαπίστωσαν ότι κληρονόμοι τού Θωμά ήταν οι αδελφές τού πατέρα του: η Μαργαρίτα, σύζυγος τού Βαρθολομαίου ντε Μπάντλεσμιρ, και η Μωντ, σύζυγος τού σερ Ροβέρτου ντε Βέλε. Εκτός από τη διαχείριση (stewardship) τού Δάσους τού Έσσεξ, η περιουσία τού Θωμά περιλάμβανε πολυάριθμες ιδιοκτησίες στην Ιρλανδία.

## Πρόγονοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ
Μπόγκο ντε Κλερ

Ο **Μπόγκο  ντε Κλερ, αγγλ.: Bogo de Clare** (21 Ιουλίου 1248 - Οκτώβριος 1294) ήταν μέλος τού Αγγλο-Νορμανδικού Οίκου ντε Κλερ, 3ος γιος τού Ριχάρδου ντε Κλερ (1222–1262), 5ου κόμη τού Χέρτφορντ και 6ου κόμη τού Γκλόστερ. Ήταν αδελφός τού Γιλβέρτου και τού Θωμά.

## Πρώιμη ζωή
Ως 3ος γιος τού κόμη, προοριζόταν για την Εκκλησία.  Στην τρυφερή ηλικία των 11 ετών, ο Μπόγκο διορίστηκε κοσμήτορας τού Συλλόγου στον καθεδρικό τού Στάφορντ . 

## Σταδιοδρομία και φήμη
Μέσω τής επιρροής τού πατέρα του, τού αδελφού του και των φίλων τους, ακόμη και τού βασιλιά Ερρίκου Γ΄ («που θα έπρεπε να γνωρίζει καλύτερα»), έγινε καγκελάριος τού Λάνταφ,  θησαυροφύλαξ (ταμίας) τού Γιορκ Μίνστερ (*βλ. επίσης Οικία τού Θησαυροφύλακα, Γιορκ*) και πρύτανης τουλάχιστον 20 κληρικών εσόδων.   Παρά την εντολή τού 1283 από τον Γουλιέλμο ντε Γουίκγουεϊν αρχιεπίσκοπο τού Γιορκ (απεβ. το 1285), δεν υπάρχουν στοιχεία, ότι χειροτονήθηκε ποτέ ιερέας. 

Τον Ιούνιο τού 1282, σε μία εξαιρετικά επικριτική επιστολή, ο αρχιεπίσκοπος Πέκαμ κατηγόρησε τον Μπόγκο ότι ήταν λαφυραγωγός (), δηλ. λεηλατούσε τις εκκλησίες αντί να ενεργεί ως πρύτανης.   «Εκείνη την εποχή ο λόρδος Μπόγκο ντε Κλερ είχε παρέμβει δυναμικά στα έσοδα τού ταμείου τής Υόρκης· στον οποίο ο λόρδος αρχιεπίσκοπος αντιτάχθηκε με όλη του τη δύναμη· τελικά, δεν ξέρω πώς, η καταιγίδα ηρέμησε εντελώς.» 

Λίγα χρόνια πριν από το τέλος του έγινε ιδιοκτήτης τού Κάστρου Τρέγκραγκ, κοντά στο χωριό Λάνγκιμπι, στο Μονμάουθσιρ. 

Απεβίωσε ξαφνικά τον Οκτώβριο τού 1294 («πριν από την Εορτή των Αγίων Πάντων»), με το τέλος του να γίνεται αντιληπτός από αρκετούς χρονικογράφους. Ο χρονικογράφος του Γούστερ σχολίασε, ότι «μόνο ο Θεός ξέρει, αν η ζωή του ήταν άξια επαίνου, αλλά κανείς δεν τη θεώρησε άξια μίμησης».  

## Πρόγονοι

## Επεξηγηματικές σημειώσεις

## Αναφορές

## Έργα που αναφέρονται

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ
Αμίς ντε Κλερ

Η **Αμίς** ή Αμισία **ντε Κλερ**, αγγλ.: *Amice or Amicia de Clare* (π. 1220 &#x2013; 1284) ήταν κόρη τού Γιλβέρτου ντε Κλερ 4ου κόμη τού Χέρτφορντ και τής Ισαβέλλας Μάρσαλ.  

Παντρεύτηκε, πρώτα, τον Μπόλντουιν ντε Ρέντβερς 6ο κόμη τού Ντέβον, και έπειτα τον Ροβέρτο ντε Γκυν. Ίδρυσε το αβαείο τού Μπάκλαντ. 

## Οικογένεια
Το 1235 παντρεύτηκε τον 6ο κόμη τού Ντέβον, και απέκτησε απογόνους:
* Βαλδουίνος ντε Ρέντβερς, 7ος κόμης τού Ντέβον.
* Ισαβέλλα ντε Ρέντβερς 8η κόμισσα τού Ντέβον (ή Ισαβέλλα ντε Φόρτιμπους) (απεβ. το 1293), παντρεύτηκε τον Γουίλιέλμο ντε Φορζ 4ο κόμη τού Αλμπεμάρλ. Μετά το τέλος τού αδελφού της, έγινε κόμισσα τού Ντέβον και κυρία τής Νήσου Γουάιτ.
** Άβελιν του Φορζ, παντρεύτηκε τον Εδμόνδο Κράουτσμπακ των Λάνκαστερ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ