open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λολλιανός Μαβόρτιος

O **Κουίντο Φλάβιος Εγνάτιος Μύσιος Λολλιανός σίγκνο Μαβόρτιος** (Quintus Flavius Maesius Egnatius Lollianus signo Mavortius) (περ. 330 - 356) ήταν πολιτικός, γερουσιαστής,και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ήταν κυβερνήτης της Καμπανίας από το 328 έως το 335, έπειτα Κόμης της εώας από το 330 έως το 336, Πρόξενος της Αφρικής από το 334 έως το 337, ο Πρεφέκτους ούμπρι (Πολίαρχος) της Ρώμης το 342, Πρόξενος το 355 και Έπαρχος πραιτωρίων του Ιλλυρικού για τον Κωνστάντιο Β΄ μεταξύ 355 και 356.

Ενθάρρυνε τον γερουσιαστή και συγγραφέα Φιρμίκο Ματέρνο να γράψει ένα αστρολογικό δοκίμιο, το *Matheseos libri VIII*, το οποίο ο συγγραφέας αφιέρωσε στον Λολλιανό.

Τον 18ο αιώνα ανακαλύφθηκε τμήμα αγάλματος του στο Πουτόλι της Καμπανίας, στη συνέχεια το υπόλοιπο βρέθηκε στο Ποζουόλι (κοντά στη Νάπολη της Ιταλίας).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kenney, Edward John, *The Cambridge History of Classical Literature*, Cambridge University Press, 1983, , p.&nbsp;88.

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπαρχοι του Ιλλυρικού
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Γλύφα Φθιώτιδας

Η **Γλύφα** (πρώην *Βλύχα*) είναι παραθαλάσσιο χωριό της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας, που σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 612 κατοίκους. Αποτελεί την έδρα της τοπικής κοινότητας Γλύφας, της δημοτικής ενότητας Πελασγίας, του δήμου Στυλίδας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Δρυμάρια, τον Φανό, το Λιμάνι Βαθυκοίλου και το Παγώνι αποτελούν την τοπική κοινότητα Γλύφας. Στη Γλύφα υπάρχει πορθμείο που συνδέει τη Στερεά Ελλάδα με τον Αγιόκαμπο Εύβοιας.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Πρεσβεία του Καναδά (Αθήνα)

Η **Πρεσβεία του Καναδά στην Αθήνα** (αγγλικά: *Embassy of Canada in Athens*, γαλλικά: *Ambassade du Canada a Athenes*) είναι η διπλωματική αποστολή του Καναδά στην Ελλάδα. Βρίσκεται στη Λεωφόρο Εθνικής Αντιστάσεως 48, στο Χαλάνδρι.

## Δείτε επίσης
* Προξενείο του Καναδά (Θεσσαλονίκη)
* Σχέσεις Καναδά-Ελλάδας
* Κατάλογος διπλωματικών αποστολών στην Ελλάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διπλωματικές αποστολές στην Ελλάδα
Καναδας
Νισάμπα

[μικρογραφία|270x270εσ|Αρχαίο ανάγλυφο της 3ης χιλιετίας π.Χ. όπου απεικονίζεται η Νισάμπα (Μουσείο του [Ιράκ).]]
Η **Νισάμπα** (στα Σουμεριακά: 𒀭𒉀 *<sup>D</sup>NAGA*, αργότερα: 𒀭𒊺𒉀 *<sup>D</sup>ŠE.NAGA*) ήταν κόρη του Άνου και της Ουράς (αναφέρεται και ως *Νιντάμπα*).

Ήταν μία θεότητα των Σουμερίων που προστάτευε την γραφή και την μάθηση. Ήταν και η προστάτιδα θεά της ευφορίας της γης για την καλλιέργεια των σιτηρών. Είχε υπό την προστασία της την Μεσοποταμιακή πόλη Eρές. Σύζυγός της ήταν ο θεός Χάγια. Η Νισάμπα προστάτευε επίσης την λογιστική και τα μαθηματικά. Σύμβολα της Νισάμπα, τα οποία βλέπουμε συνήθως να κρατά, είναι, εκτός από το στάχυ σιταριού, η ράβδος μέτρησης και η πήλινη πινακίδα της σοφίας επάνω στην οποία έγραφαν, τα απαραίτητα δηλαδή όργανα των γραφέων για να μετρούν τις εκτάσεις γης και να κάνουν διάφορους υπολογισμούς και καταγραφές προϊόντων.

Στην σφηνοειδή γραφή των Σουμερίων το σύμβολο που χρησιμοποιούσαν για να αποδώσουν το όνομά της ήταν ένα στάχυ σιταριού από όπου φαίνεται πως η πρωταρχική ιδιότητά της ήταν να προστατεύει τις καλλιέργειες του σιταριού. Η λατρεία της Νισάμπα, όπως μαρτυρείται στις σουμεριακές γραπτές πηγές και την σουμεριακή τέχνη, χρονολογείται ήδη από τους πρώιμους δυναστικούς χρόνους (3η χιλιετία π.Χ.). Στην πόλη Λαγκάς συγκαταλέγοταν στο τοπικό πάνθεον της περιοχής και για αυτό την θεωρούσαν ως κόρη του Ενλίλ και μία από τις αδελφές του Νιγκίρσου. Ο θεός Χάγια ήταν ο σύζυγός της. Ο Χάγια προστάτευε τις καλλιέργειες των δημητριακών και τους γραφείς. Στη διάρκεια της 2ης χιλιετίας π.Χ., στον ρόλο της ως προστάτιδα των γραφέων η Νισάμπα αντικαταστάθηκε σταδιακά από τον Ναμπού.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* Black, Jeremy and Green, Anthony. 1992. *Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia An Illustrated Dictionary,* The British Museum Press*.* ISBN 0-7141-1705-6
* Dalley, Stephanie. 1989. *[https://global.oup.com/academic/product/myths-from-mesopotamia-9780199538362?cc=gr&lang=en& Myths from Mesopotamia Creation, the Flood, Gilgamesh, and Others].* Oxford University Press. ISBN 9780199538362
* Leick, Gwendolyn (edit.). 2007. *[https://www.routledgehandbooks.com/doi/10.4324/9780203946237 The Babylonian World]*. Routledge. ISBN 0203946235

## Δικτυογραφία
Oracc: The Open Richly Annotated Cuneiform Corpus. Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses.

Κατηγορία:Σουμεριακή μυθολογία
Κατηγορία:Σουμέριοι
Σουματριπτάνη

μικρογραφία|Σουματριπτάνη
Η **Σουματριπτάνη**, διαθέσιμη υπό την εμπορική ονομασία **Imitrex,** μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ημικρανίας και αλυσιδωτών πονοκεφάλων. Λαμβάνεται με πόση, μέσω της μύτης ή μέσω ένεσης στο δέρμα. Οι επιδράσεις της σουματριπτάνης εμφανίζονται γενικά εντός τριών ωρών.

Οι κύριες παρενέργειες της σουματριπτάνης είναι η πίεση στο στήθος, η κόπωση, ο εμετός, το μυρμήγκιασμα και την αίσθηση ότι ο κόσμος περιστρέφεται. Οι σοβαρές παρενέργειες είναι ο σύνδρομο σεροτονίνης, καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικά επεισόδια και επιληπτικές κρίσεις. Με υπερβολική χρήση φαρμάκων μπορεί να εμφανιστεί υπερβολική κεφαλαλγία. Δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής η χρήση της κατά την εγκυμοσύνη ή κατά τον θηλασμό. Δεν είναι γνωστός ως μηχανισμός λειτουργίας της. Ανήκει στις τριπτάνες.

Η σουματριπτάνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1982. Το 1991 εγκρίθηκε για ιατρική χρήση. Διατίθεται ως γενικό φάρμακο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο το κόστος της στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι περίπου μια λίρα ανά δόση το 2019. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χονδρικό κόστος μιας δόσης ήταν περίπου 60 δολάρια. Το 2017, ήταν το 97ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από οκτώ εκατομμύρια συνταγογραφήσεις.  Διατίθεται επίσης ως προϊόν της συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης με κόστος 50 δολάρια ανά δόση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδόλια
Κατάλογος πρωθυπουργών του Εσουατίνι

Αυτή είναι μια **λίστα των [[Πρωθυπουργός|πρωθυπουργών]] του [[Εσουατίνι]]** (στη γλώσσα Σισουάτι: *Ndvunankhulu* ) από τη δημιουργία της θέσης το 1967.

Δέκα άτομα έχουν υπηρετήσει ως πρωθυπουργοί, καθώς και επτά υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί. Ένα άτομο, ο Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι, είχε δύο μη διαδοχικές θητείες.

## Κλειδί

; Πολιτικά κόμματα
*

;Λοιπές πολιτικές μερίδες
*

;Κατάσταση
*

## Κατάλογος

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μοναρχών του Εσουατίνι

## Παραπομπές
Ολμεσαρτάνη

Η **ολμεσαρτάνη** είναι χημική δραστική ουσία που πωλείται ως φάρμακο με τις εμπορικές ονομασίες **Benicar** ή **Olmetec**, μεταξύ άλλων, και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης (υπέρτασης), της καρδιακής ανεπάρκειας και της διαβητικής νεφροπάθειας. Είναι μια λογική αρχική θεραπεία για την υψηλή αρτηριακή πίεση. Λαμβάνεται από το στόμα, σε ημερήσιες δόσεις των 10 mg ή 20 mg, σπάνια των 40 mg. Υπάρχουν διαθέσιμες εκδόσεις ως συνδυασμός ολμεσαρτάνης/υδροχλωροθειαζίδης και ολμεσαρτάνης/αμλοδιπίνης., ή επίσης ως μεδοξομιλική ολμεσαρτάνη.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ζάλη, πονοκεφάλους, διάρροια και πόνο στην πλάτη. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν νεφρικά προβλήματα, χαμηλή αρτηριακή πίεση και αγγειοοίδημα. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να βλάψει το έμβρυο και να χρησιμοποιηθεί όταν δεν συνιστάται ο θηλασμός. Είναι ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II και δρα αναστέλλοντας τις επιδράσεις της αγγειοτασίνης II.

Κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1991 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 2002. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν το 223ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, με περισσότερες από δύο εκατομμύρια συνταγές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες
Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες
Κατηγορία:Αζόλες
Κατηγορία:Λακτόνες
Αμυγδαλιά Αρκαδίας

Η **Αμυγδαλιά** είναι μικρό χωριό της Κυνουρίας, χτισμένο στο οροπέδιο των Πελετών, στο νότιο τμήμα Πάρνωνα, νότια του Λεωνιδίου. Αυτό το χωριό παρουσιάζει έντονα δείγματα της χαρακτηριστικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που συναντάται στην Κυνουρία, μιας αρχιτεκτονικής που εναρμονίζεται με το τοπίο. Στέρεες, καλοχτισμένες και λιτές πετρόχτιστες κατασκευές περιτριγυρισμένες από ένα τοπίο λιτό, με αραιή και χαμηλή βλάστηση. Το χωριό απέχει 2 χιλιόμετρα από τα Πελετά και 11 χιλιόμετρα από τα παραθαλάσσια Πούλιθρα, ενώ βρίσκεται πάνω στο δρόμο που οδηγεί στην όμορφη παραλία του Φωκιανού. Ο δρόμος από την Αμυγδαλιά συνεχίζει στο χωριό Πηγάδι, φτάνει στο Φωκιανό και μετά συνεχίζει για την Λακωνία.

Είναι και ο τόπος καταγωγής του βιολιτζή Γεωργίου Ντάσκα. Η επίσημη ονομασία της κοινότητας είναι **Αμυγδαλέα**.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Αμυγδαλιάς Αρκαδίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την Ελληνική στατιστική αρχή απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:

## Διοικητικές μεταβολές
**Αμυγδαλιά (Αρκαδίας)**
* 17/06/1897: Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Μαριού με το ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897
* 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Μαριού και προσαρτάται στην κοινότητα Πελετών με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912
* 16/10/1940: Το όνομα του οικισμού μεταβάλλεται σε Αμυγδαλέα

**Αμυγδαλέα (Αρκαδίας)**
* 16/10/1940: Το όνομα του οικισμού προέκυψε από τη μεταβολή του ονόματος του οικισμού Αμυγδαλιά
* 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Πελετών και προσαρτάται στο δήμο Λεωνιδίου με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997
* 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Λεωνιδίου και προσαρτάται στο δήμο Νότιας Κυνουρίας με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αμυγδαλιά Αρκαδίας
* Πληροφορίες Αμυγδαλιάς Αρκαδίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κυνουρίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Ιωάννης Παπαγεωργίου

Με το όνομα Ιωάννης Παπαγεωργίου (ή Γιάννης Παπαγεωργίου) είναι γνωστοί οι: 
*Ιωάννης Παπαγεωργίου (μακεδονομάχος), Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Γουμένισσα Παιονίας
*Ιωάννης Γ. Παπαγεωργίου (βουλευτής) (1904 - 15 Ιανουαρίου 1983), δημοσιογράφος και βουλευτής Β΄ Αθηνών με την Ένωση Κέντρου
*Γιάννης Ν. Παπαγεωργίου (1939-2020), Έλληνας γιατρός και βουλευτής Μαγνησίας
Θέμπα Ν. Μασούκου

Ο **Θέμπα Ν. Μασούκου** (Themba Nhlanganiso Masuku, γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1950) είναι πολιτικός από το Εσουατίνι, αναπληρωτής πρωθυπουργός από το 2018 και υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τις 13 Δεκεμβρίου 2020. Υπηρέτησε ξανά ως αναπληρωτής πρωθυπουργός από το 2008 έως το 2013.

## Πρώτα χρόνια
Ο Μασούκου γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1950. Απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης από το Πανεπιστήμιο του Μισούρι.

## Σταδιοδρομία
Στη δεκαετία του '90 υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στην κυβέρνηση της τότε Σουαζιλάνδης, μεταξύ των οποίων και ως υπουργός Γεωργίας και Συνεταιρισμών, υπουργός Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξη και υπουργός Οικονομικών από το 1996 έως το 1998. Εν συνεχεία εργάστηκε στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών, ως διευθυντής των γραφείων συνδέσμου στη Γενεύη και αργότερα στη Νέα Υόρκη. Διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός το 2008 από τον βασιλιά Μσουάτι Γ΄ και υπηρέτησε στη θέση έως το 2013, οπότε έγινε περιφερειακός διοικητής της περιφέρειας Σισελουένι.

Ο Μασούκου επέστρεψε στη θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού τον Νοέμβριο του 2018, όταν ανακοίνωσε τη σύνθεση της κυβέρνησής του ο Αμπρόουζ Μαντβούλο Ντλαμίνι.

Μετά τον θάνατο του Μαντβούλο Ντλαμίνι στις 13 Δεκεμβρίου 2020, ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο Μασούκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Εσουατίνι
Ο Στρατηγός (ταινία, 1926)

***Ο Στρατηγός*** (πρωτότυπος τίτλος: ***The General***) είναι αμερικανική βωβή κωμική ταινία του 1926, σε σκηνοθεσία Κλάιντ Μπράκμαν και Μπάστερ Κίτον. Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από ένα πραγματικό γεγονός που εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, και το οποίο ονομάζεται «Great Locomotive Chase» και βασισμένο στο βιβλίο του Γουίλιαμ Πίτεντζερ, *The Great Locomotive Chase*, του 1889. Η παραγωγή έγινε από τον Τζόζεφ Σκένκ και τον Κίτον, ενώ η διανομή από την United Artists. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπάστερ Κίτον και Μάριον Μακ. 

Μία ταινία όπως αυτή, στο είδος της κωμωδίας και της δράσης, που κυκλοφόρησε σχεδόν στο τέλος της βωβής εποχής του κινηματογράφου, δεν έλαχε μεγάλης αναγνώρισης από το κοινό και τους κριτικούς, ενώ και οι εισπράξεις της δεν ήταν υψηλές, έχουσα ένα αξιοπρεπές μπάτζετ, το οποίο άγγιζε τα 750.000 δολάρια. Η οικονομική αποτυχία της οδήγησε τελικά τον Κίτον να κάνει συμβόλαιο με εταιρεία, την MGM, και να χάσει την καλλιτεχνική του ανεξαρτησία. Το 1954, έμεινε ελεύθερη από πνευματικά δικαιώματα, αφού στα 28 χρόνια της απαιτούμενης ανανέωσης αυτών, δεν έγινε ποτέ.
 
Με το πέρας των ετών η ταινία απέκτησε δημοτικότητα και τη σήμερον θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του Αμερικανικού Κινηματογράφου. Το 1989 δε, επιλέχθηκε από Βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου και εισήλθε στο National Film Registry, ούσα μία από τις πρώτες ταινίες που μπήκαν εκεί για διατήρηση, καθότι ονομάστηκε (όπως και όλες όσες μπαίνουν εκεί): «*πολιτισμικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντικές*». Ο Μπάστερ Κίτον, το 1963 δήλωσε ότι αυτή η ταινία είναι που το κάνει περισσότερο υπερήφανο στην καριέρα του. 

## Η ταινία

## Παραπομπές


### Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* **
* ''The General'' at the International Buster Keaton Society
* Tour of ''The General'' filming locations (Archived)
* *The General* essay by Daniel Eagan in America's Film Legacy: The Authoritative Guide to the Landmark Movies in the National Film Registry, A&C Black, 2010 , pages 124-126 https://www.google.com/books/edition/America_s_Film_Legacy/deq3xI8OmCkC?hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiTo_SJp5bsAhWHgnIEHcQ0B50QiKUDMBZ6BAgPEAQ

Κατηγορία:Ταινίες του 1926
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1920
Κατηγορία:Αμερικανικές βωβές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπάστερ Κίτον
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Κατηγορία:Σενάρια του Μπάστερ Κίτον
Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα

Το **Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα** είναι ένα φιλελεύθερο και σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Αίγυπτο. 

## Ιστορία
Το Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ιδρύθηκε μετά την επανάσταση του 2011, στις 29 Μαρτίου, από συγχώνευση του Αιγυπτιακού Φιλελεύθερου Κόμματος και του Αιγυπτιακού Δημοκρατικού Κόμματος. Ιδρυτής του κόμματος ήταν ο Μοχάμαντ Αμπού ελ Γκαρ, ένας καθηγητής γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και πολιτικός ακτιβιστής. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική της Αιγύπτου
Χρήστος Γιαννούλης

Ο **Χρήστος Γιαννούλης** , (Κατερίνη, 1 Νοεμβρίου 1968) είναι Έλληνας πολιτικός και δημοσιογράφος, βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κατερίνη και σπούδασε φιλολογία ενώ έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος. Ξεκίνησε ως μέλος της ιδρυτικής ομάδας του Δημοτικού Ραδιοφώνου της Κατερίνης, την άνοιξη του 1986. Αργότερα εξέδιδε την τοπική εφημερίδα «Γεγονότα» και δούλεψε στην Δίον Τηλεόραση, την Ερμής Τηλεόραση και τις εφημερίδες «Ολύμπιο Βήμα» και «Αγγελιοφόρος». Το 2001 άρχισε να δουλεύει ως πολιτικός συντάκτης και παρουσιαστής στην ΕΤ3 μέχρι τις παραμονές κλεισίματος της ΕΡΤ το 2013. Το 2011 εξελέγη μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΣΗΕΜ-Θ. Παράλληλα ως δημοσιογράφος της ΕΡΤ3 κάλυπτε και το ρεπορτάζ του νομού Πιερίας.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Κατερίνης, και σε αυτές του 2019, υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας με τον συνδυασμό «Κοιτάμε Μπροστά». Και στις δύο αναμετρήσεις ο Γιαννούλης έλαβε την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Το 2019 εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης, λαμβάνοντας 17.656 ψήφους συνολικά.

Κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο είναι μέλος της Ομάδας Φιλίας Ελλάδας–Κούβας, της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου, καθώς και των Ομάδων Φιλίας Ελλάδας-Φινλανδίας, Ελλάδας-Αυστρίας και Ελλάδας-Δανίας.

## Κριτική
Τον Φεβρουάριο του 2019, με αφορμή αποδοκιμασίες από πολίτες που διαμαρτύρονταν για την Συμφωνία των Πρεσπών στη Κατερίνη, παρουσία του Δημήτρη Τζανακόπουλου, ο Γιαννούλης αποκάλεσε τους διαδηλωτές "φασισταριό". Η δήλωση προκάλεσε αντιδράσεις. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι απευθυνόταν σε 20 με 30 άτομα, επικρίνοντας ορισμένα ΜΜΕ για τον τρόπο κάλυψης του συμβάντος.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την επίσης δημοσιογράφο Μαρία Αμανατίδη και έχουν έναν γιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι Παρατάξεων Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι Κεντρικής Μακεδονίας
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Παλίρροια Φθιώτιδας

Η **Παλίρροια** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Αταλάντης στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γενικά στοιχεία
Η Παλίρροια βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας, στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου και στον όρμο της Αταλάντης σε υψόμετρο 2 μέτρα. Απέχει 9 χλμ. Δ. από την Αταλάντη (έδρα του δήμου), 73 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 56 χλμ. ΒΑ. από τη Λιβαδειά. Βόρεια και δίπλα από το χωριό είναι η Σκάλα και ο χείμαρρος Αλαργινό, ανατολικά και απέναντι είναι το Αταλαντονήσι, δυτικά περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1, νοτιοανατολικά είναι οι υγρότοποι του κόλπου Αταλάντης. 
Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά επίσημα το 1991 να απογράφεται στον τότε δήμο Αταλάντης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αταλάντη, τον Άγιο Βλάσιο, τη Σκάλα και τη Μονή Αγίων Αναργύρων αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αταλάντης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αταλάντης του Δήμου Λοκρών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 36 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λοκρών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Άγιος Βλάσιος Φθιώτιδας

Ο **Άγιος Βλάσιος** είναι ακατοίκητο ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας. Βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας, σε απόσταση 8 χλμ. Δ. από την Αταλάντη (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Χλωμό και σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. από την επαρχιακή οδό Αταλάντης - Λιβαδειάς. Αναφέρεται ως οικισμός το 1928 με την ονομασία *Δρίσμπεη* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αταλάντης. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Άγιος Βλάσιος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αταλάντη, την Παλίρροια, τη Σκάλα και τη Μονή Αγίων Αναργύρων αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αταλάντης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αταλάντης του Δήμου Λοκρών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Λοκρών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Δημοψήφισμα του Λίχτενσταϊν (2020)

Πραγματοποιήθηκε ένα τριμερές **[[δημοψήφισμα]] στο [[Λίχτενσταϊν|Λιχτενστάιν]] στις 30 Αυγούστου 2020**. Ζητήθηκε η γνώμη των ψηφοφόρων για μια πρωτοβουλία που πρότεινε αλλαγές στο σύνταγμα προκειμένου να προωθηθεί η ίση εκπροσώπηση των γυναικών σε πολιτικά όργανα, έναν κοινοβουλευτικό νόμο που επιτρέπει τη διπλή υπηκοότητα για πολιτογραφημένους πολίτες και μια απόφαση της κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει την επέκταση των σιδηροδρομικών γραμμών. Και οι τρεις προτάσεις απορρίφθηκαν.

## Ιστορικό
Η λαϊκή πρωτοβουλία «HalbeHalbe» ( *Μισό μισό* ) προτείνει την εισαγωγή του κειμένου « *Προωθείται* η ισορροπημένη εκπροσώπηση γυναικών και ανδρών σε πολιτικούς φορείς». στο άρθρο 31, παράγραφος 2 του Συντάγματος. Η πρωτοβουλία εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο (Landtag) τον Νοέμβριο του 2019, με τους διοργανωτές να έχουν έξι εβδομάδες για να λάβουν τις 1.500 υπογραφές που είναι απαραίτητες για να συζητηθεί στο Landtag. Λήφθηκαν γύρω στις 1.800 υπογραφές  και είχαν ως αποτέλεσμα τη συζήτηση στο Landtag στις 4 Μαρτίου. Η πλειοψηφία των μελών απέρριψε την πρόταση, με αποτέλεσμα να προχωρήσει το δημοψήφισμα. 

Η πρόταση διπλής ιθαγένειας υποβλήθηκε από την Ελεύθερη Λίστα το 2015, με την ψήφο του Landtag να απαιτεί από την κυβέρνηση να τροποποιήσει τη νομοθεσία για να επιτρέψει τη διπλή υπηκοότητα για πολιτογραφημένους πολίτες, καταργώντας την απαίτηση να εγκαταλείψουν την προηγούμενη υπηκοότητά τους. Η νομοθεσία εγκρίθηκε από το Landtag τον Μάρτιο του 2020, με τα μέλη του κοινοβουλίου να ψηφίζουν επίσης για να θέσουν την τελική απόφαση στους ψηφοφόρους σε δημοψήφισμα. 

Μια πρόταση για τη χρηματοδότηση του προγράμματος  - διπλή παρακολούθηση της σιδηροδρομικής γραμμής Τίσις - Νέντελν (η οποία θα επέτρεπε στον ελβετικό St. Gallen S-Bahn και τον αυστριακό Vorarlberg S-Bahn να συγχωνευθεί σε ένα περιφερειακό δίκτυο και αύξηση της συχνότητας των τρένων μέσω του Λιχτενστάιν) εγκρίθηκε από το Landtag στις 4 Ιουνίου 2020, με 18 μέλη να ψηφίζουν υπέρ. Η πλειοψηφία των μελών ψήφισε επίσης να θέσει την τελική απόφαση στους ψηφοφόρους σε δημοψήφισμα. 

## Εκστρατεία

## Αποτελέσματα
Και οι τρεις προτάσεις απορρίφθηκαν από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Η προσέλευση ήταν ελαφρώς πάνω από 82%.

## Παραπομπές


Λιχτενσταιν
Κατηγορία:Εκλογές στο Λίχτενσταϊν
Βονόσος (στρατηγός)

Ο  **Βονόσος** (Bonosus) (πέθανε τον Οκτώβριο του 610) ήταν βυζαντινός στρατηγός, από τις αρχές του 7ου αιώνα που εμφανίζεται στις πηγές μόνο στο τέλος της βασιλείας του Φωκά (602-610).

## Βιογραφία
Ο Βονόσος διορίσθηκε Κόμης της εώας γύρω στο 609, δηλαδή γενικός αρχηγός του στρατεύματος της Ανατολής, ενώ η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ενώ σε εξέλιξη βρισκόταν ο Περσοβυζαντινός πόλεμος του 602-628, τα πρώτα χρόνια του οποίου σηματοδοτήθηκαν από σημαντικές εδαφικές απώλειες. Στην Παλαιστίνη, οι Εβραίοι, παραδοσιακά εχθρικοί στην αυτοκρατορική εξουσία, ξεκίνησαν εξεγέρσεις, μερικές φορές σε σχέση με άλλους αντάρτες, στην Αντιόχεια ή την Ιερουσαλήμ. Ο Βονόσος διατάσσεται να τους υποτάξει όταν έχει ήδη φήμη για ιδιέτερα σκληρή αντιμετώπιση των αντιπάλων του. Ενώ βρίσκεται στην Καισάρεια, παίρνει εντοή να μεταβεί στην Αίγυπτο όπου είχε εξεγερθεί ο Έξαρχος Αφρικής Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος.

Πήγε εκεί μέσω θάλασσας και πιθανότατα αποβιβάστηκε στο Πελούσιο, ενώ ο Νικήτας κρατούσε ήδη την Αλεξάνδρεια. Ένωσε τις πιστές δυνάμεις που εξακολουθούν να υπάρχουν και χρησιμοποιεί βίαιη καταστολή, όπως έχει ήδη κάνει στην Παλαιστίνη, κάτι που ενισχύει τη φήμη του για την αγριότητα του. Στη συνέχεια κατευθύνει τα στρατεύματά του εναντίον της Αλεξάνδρειας, αλλά νικήθηκε από τον Νικήτα και αναγκάστηκε να φύγει. Έπειτα ξεκινά επιχειρήσεις παρενόχλησης του Νικήτα, αλλά χωρίς επιτυχία και αναγκάζεται να φύγει από την Αίγυπτο, πρώτα για την Παλαιστίνη και μετά για την Κωνσταντινούπολη.

Ενώ η Αίγυπτος έχει πλέον πέσει, ο Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος έστειλε στόλο στην Κωνσταντινούπολη με επικεφαλής τον γιο του, τον Ηράκλειο. Ο Βονόσος αποστέλλεται για να τους αντιμετωπίσει, αλλά οι στρατιώτες του, οι οποίοι προφανώς ανήκουν εν μέρει στο Πράσινο κόμμα, με τη σειρά τους ξεσηκώνονται. Ο Βονόσος προσπαθεί να δραπετεύσει, αλλά συλαμβάνεται σε ένα από τα λιμάνια της Πόλης, όπου σκοτώθηκε από έναν στρατιώτη των Εξκουβιτόρων. 

## Πηγές
*  Walter Emil Kaegi, Heraclius, Emperor of Byzantium, Cambridge University Press, 2003
*  John R. Martindale, A. H. M. Jones et John Morris, The Prosopography of the Later Roman Empire : Volume III, AD 527–641, Cambridge (GB), Cambridge University Press, 1992, 1575 p. (ISBN 0-521-20160-8)

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Μουχαμάρα

Το ***μουχαμάρα*** (), ή **μχαμάρα**, είναι ντιπ καυτής κόκκινης πιπεριάς, το οποίο προέρχεται από το Χαλέπι της Συρίας και το συναντάμε στη λεβαντίνικη και τουρκική κουζίνα. Στη δυτική Τουρκία, το μουχαμάρα αναφέρεται ως *ακούκα*.

## Συστατικά
Τα κύρια συστατικά είναι συνήθως φρέσκιες και ξηρές πιπεριές, συνήθως πιπέρι Χαλεπιού, αλεσμένα καρύδια, γαλέττα και ελαιόλαδο. Μπορεί επίσης να περιέχει σκόρδο, αλάτι, χυμό λεμονιού, μελάσα ροδιού και κάποιες φορές μπαχαρικά, όπως κύμινο. Ως γαρνιτούρα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν φύλλα μέντας.

## Χρήση
Το μουχαμάρα σερβίρεται ως ντιπ με ψωμί, ως αλοιφή για φρυγανισμένο ψωμί και ως σάλτσα για κεμπάπ, ψητά κρεατικά και ψάρια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καρυκεύματα
Κατηγορία:Ορεκτικά
Κατηγορία:Ντιπ
Κατηγορία:Αραβική κουζίνα
Κατηγορία:Ιρακινή κουζίνα
Κατηγορία:Συριακή κουζίνα
Κατηγορία:Λιβανέζικη κουζίνα
Κατηγορία:Λεβαντίνικη κουζίνα
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα
Κατηγορία:Κουρδική κουζίνα
Κατηγορία:Πικάντικα τρόφιμα
Ρυάκι (γεωγραφία)

Ένα **ρεύμα** είναι ένα συνεχές σώμα επιφανειακού νερού που ρέει μέσα στην κοίτη και τις όχθες ενός καναλιού. Η ροή ενός ρεύματος ελέγχεται από τρεις εισόδους: τα επιφανειακά ύδατα, τα υπόγεια ρέματα που έχουν επαναφυσικοποιηθεί και τα υπόγεια ύδατα. Τα επιφανειακά ύδατα καθώς και τα ρέματα που έχουν επαναφυσικοποιηθεί παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των περιόδων βροχόπτωσης. Τα υπόγεια ύδατα, από την άλλη πλευρά, έχουν σχετικά σταθερή είσοδο και ελέγχονται περισσότερο από μακροπρόθεσμα πρότυπα υετού. Το ρεύμα περιλαμβάνει ροές επιφανείας, υπογείου και υπόγειου νερού που ανταποκρίνονται σε γεωλογικούς, γεωμορφολογικούς, υδρολογικούς και βιοτικούς ελέγχους. 

Ανάλογα με την τοποθεσία ή ορισμένα χαρακτηριστικά του, το ρυάκι μπορεί να φέρει ποικιλία τοπικών ονομάτων ή ονομάτων μιας ευρύτερης περιοχής. Τα μεγάλα ρεύματα ονομάζονται συνήθως ποτάμια. 

## Οικολογική σημασία
Οι ροές είναι σημαντικές ως αγωγοί στον κύκλο νερού, όργανα επαναφόρτισης υπόγειων υδάτων και διάδρομοι για τη μετανάστευση ψαριών και άγριων ζώων. Ο βιολογικός βιότοπος που βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα ρεύμα ονομάζεται παραποτάμια ζώνη. Δεδομένης της κατάστασης της συνεχιζόμενης εξαφάνισης του Ολοκαίνου, τα ρεύματα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο διαδρόμου στη σύνδεση κατακερματισμένων ενδιαιτημάτων και, συνεπώς, στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Η μελέτη των ρευμάτων και των υδάτινων οδών γενικά είναι γνωστή ως *επιφανειακή υδρολογία* και αποτελεί βασικό στοιχείο της περιβαλλοντικής γεωγραφίας .
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία
Κατηγορία:Υδάτινα σώματα
Αθανάσιος Καλοπίσης

Ο **Αθανάσιος Καλοπίσης** (Παρθένι Αρκαδίας, 1952) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της αγωνιστικής καριέρας του ως παίκτης του Παναρκαδικού, με τον οποίο και κατέχει το σχετικό ρεκόρ συνολικού αριθμού συμμετοχών, οι οποίες υπολογίζονται, συνολικά, στις 375 επίσημες συμμετοχές, κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε, συνολικά, 101 τέρματα, γεγονός το οποίο τον καθιστά ως τον κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.

## Καριέρα
### Ως ποδοσφαιριστής
Γεννημένος στο χωριό Παρθένι της Αρκαδίας το 1952, ο Καλοπίσης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του από ιδιαιτέρως νεαρή ηλικία, καθώς όντας 14 ετών πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του στη Β΄ Εθνική, αγωνιζόμενος με τα χρώματα του Παναρκαδικού, συλλόγου για λογαριασμό του οποίου και αγωνίστηκε για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα το 1985, μεταγράφηκε στον Πανηλειακό, όπου και παρέμεινε, συνολικά, για χρονικό διάστημα δύο ετών, κατά τη διάρκεια των οποίων και πραγματοποίησε, συνολικά, 52 επίσημες συμμετοχές, κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε, συνολικά, 9 τέρματα. Το 1987, έπειτα από δύο χρόνια παρουσίας στην ομάδα του Πύργου, επέστρεψε εκ νέου στην Αρκαδία, αγωνιζόμενος, ωστόσο, αυτή τη φορά για λογαριασμό της ΑΕΚ Τρίπολης, με τα χρώματα της οποίας και ολοκλήρωσε την αγωνιστική καριέρα του.

### Ως προπονητής
Μετά το πέρας της αγωνιστικής καριέρας του, ο Καλοπίσης παρέμεινε ενεργός στον χώρο του ποδοσφαίρου, πιο συγκεκριμένα εργαζόμενος για λογαριασμό του Παναρκαδικού, τόσο σε επίπεδο τμημάτων υποδομής, όσο και σε επίπεδο πρώτης ομάδας. Στη συνέχεια, εργάστηκε για λογαριασμό αριθμού τοπικών συλλόγων της περιοχής της Αρκαδίας, όπως, μεταξύ άλλων, η ΑΕΚ Τρίπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Μίκα Σάλο

Ο **Μίκα Σάλο** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Μίκα Γιούχανι Σάλο**, γεν. στο Ελσίνκι στις 30 Νοεμβρίου του 1966) είναι Φινλανδός οδηγός αγώνων. Η καριέρα του στη Φόρμουλα 1 ξεκίνησε το 1994, συνεχίστηκε μέχρι το 2000, το 2001 έκανε ένα διάλειμμα και επανήλθε το 2002. Στο τέλος του Πρωταθλήματος του 2002 ο Σάλο αποχώρησε απ' τη Φόρμουλα 1 οριστικά για ν' ασχοληθεί με άλλα πράγματα. Συνολικά μετείχε σε 111 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 109. Σημείωσε μόνο τα ακόλουθα 2 αποτελέσματα:

* Ανέβηκε 2 φορές στο Βάθρο των Νικητών
* Σκόραρε 33 ολόκληρους βαθμούς

Πέραν αυτών, δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο. Το 1994 δεν πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος αλλά μόνο στο Ιαπωνικό όπου έκανε και το ντεμπούτο του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φινλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Κόμης της Ουρζέλ

Ακολουθεί ο κατάλογος των ηγεμόνων που κυβέρνησαν την Κομητεία του Ουρζέλ στο Πριγκιπάτο της Καταλωνίας από τον 10ο μέχρι τον 13ο αιώνα :

## Κόμητες που διορίστηκαν από τους [[Οίκος των Καρολιδών|Καρολίδες]]

*Μπορέλ, κόμης της Οζόνα (798 - 820)
*Αθνάρ Α΄ Γκαλίντεθ της Αραγωνίας (820 - 824), του δόθηκαν οι κομητείες του Μπορέλ που εξορίστηκε από την Αραγωνία
*Γκαλίντο Α΄ Αθνάρεθ της Αραγωνίας (824 - 834)
*Σουνιφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης (834 - 848)
*Σολομών, κόμης της Σερδάνια και του Ουρζέλ (848 - 870)

## [[Οίκος της Βαρκελώνης]]

*Βιλφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης (870 - 897)
*Σουνιφρέδος Β΄ του Ουρζέλ (897 - 948)
*Μιρό της Βαρκελώνης (948 - 966)
*Μπορέλ Β΄ της Βαρκελώνης (966 - 993)

## Οίκος της Βαρκελώνης των Ουρζέλ

*Ερμενγκόλ Α΄ του Ουρζέλ (993 - 1010)
*Ερμενγκόλ Β΄ του Ουρζέλ (1010 - 1038), πέθανε σε προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ
*Ερμενγκόλ Γ΄ του Ουρζέλ (1038 - 1065)
*Ερμενγκόλ Δ΄ του Ουρζέλ (1065 - 1092)
*Ερμενγκόλ Ε΄ του Ουρζέλ (1092 - 1102)
*Ερμενγκόλ ΣΤ΄ του Ουρζέλ (1102 - 1154)
*Ερμενγκόλ Ζ΄ του Ουρζέλ (1154 - 1184)
*Ερμενγκόλ Η΄ του Ουρζέλ (1184 - 1208)
*Αουρεμμπιάιξ του Ουρζέλ (1208 - 1213) υπό την αντιβασιλεία του Πέτρου Β΄ της Αραγωνίας.

## Οίκος της Καμπρέρα

*Γκεράου Α΄ της Καμπρέρα (1213 - 1228) (σφετεριστής)

## Οίκος της Βαρκελώνης των Ουρζέλ

*Αουρεμμπιάιξ του Ουρζέλ (1228 - 1231) (δεύτερη φορά)
Με τον σύζυγο της Πέτρο Α΄ του Ουρζέλ (1229 - 1231)
*Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας (1231 - 1236)

## Οίκος της Καμπρέρα

*Πόνσε A΄ του Ουρζέλ (1236 - 1243)
*Ερμενγκόλ Θ΄ του Ουρζέλ (1243)
*Άλβαρο του Ουρζέλ (1243 - 1268)
*Ερμενγκόλ Ι΄ του Ουρζέλ (1268 - 1314)

## [[Οίκος της Αραγωνίας]]

*Αλφόνσος Δ΄ της Αραγωνίας (1314 - 1327)
*Ιάκωβος Α΄ του Ουρζέλ (1327 - 1347), δηλητηριάστηκε στην Βαρκελώνη (1347)
*Πέτρος Β΄ του Ουρζέλ (1347 - 1408), πέθανε στο Μπαλαγέ (1408)
*Ιάκωβος Β΄ του Ουρζέλ (1408 - 31 Οκτωβρίου 1413), όταν πέθανε ο Μαρτίνος της Αραγωνίας ο Ιάκωβος Β΄ ήταν υποψήφιος για να κληρονομήσει το Στέμμα της Αραγωνίας αλλά η Σύνοδος προτίμησε τον Φερδινάνδο. Ο Ιάκωβος εξεγέρθηκε αλλά τελικά ηττήθηκε και παραδόθηκε στον βασιλιά (31 Οκτωβρίου 1413). Η κομητεία της Ουρζέλ διαλύθηκε και ο Ιάκωβος πέθανε μεθυσμένος στο κάστρο της Σάτιβα (1 Ιουνίου 1433)

Κατηγορία:Ιστορία της Καταλωνίας
Κατηγορία:Καταλανοί ευγενείς
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ισπανία
Ραλφ Φέρμαν

Ο **Ραλφ Φέρμαν**(πλήρες όνομα **Ραλφ Ντέιβιντ Φέρμαν Jr**)(γεν. στο Νόργουιτς του Νόρφολκ στις 20 Μαΐου του 1975) είναι γεννημένος Βρετανός απ' την Αγγλία Ιρλανδός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε μόνο το 2003 όπου αγωνίστηκε με την ομάδα Jordan δίπλα στον Ιταλό Τζιανκάρλο Φιζικέλα. Συνολικά μετείχε σε 15 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 14. Το μόνο αξιόλογο αποτέλεσμα το οποίο σημείωσε ήταν πως σκόραρε 1 και μοναδικό βαθμό στο Ισπανικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος. Στη διάρκεια της 3ης περιόδου Ελεύθερων Δοκιμαστικών του Ουγγρικού Γκραν Πρι ενεπλάκη σε ατύχημα κατά το οποίο τραυματίστηκε ευτυχώς όχι σοβαρά όμως έπρεπε να μην τρέξει για να αναρρώσει. Στη θέση του η ομάδα τοποθέτησε τον Ούγγρο δοκιμαστή της Ζολτ Μπαουμγκάρτνερ. Ο προαναφερόμενος έτρεξε στη θέση του Φέρμαν και στο Ιταλικό Γκραν Πρι επειδή εκείνος είχε πόνο στο αυτί του.

## Παραπομπές


Φέρμαν Ραλφ
Φέρμαν Ραλφ
Αστέριος (κόμης)

Ο  **Αστέριος** ήταν βυζαντινός πολιτικός και στρατιωτικός, με τον τίτλο του Κόμη της Εώας (Ανατολής). κυβερνήτης της Διοίκησης Ανατολής.

Ο Αστέριος ήταν κόμης της Ανατολής από το 587 έως το 588, το 588 σκοτώθηκε η γυναίκα του, η οποία είχε επιζήσει από τον σεισμό της Τύρου το 572, τρεις ημέρες μετά τον γάμο τους όταν καταπλακώθηκε από το σπίτι τους. Είχε συγκρουστεί με τον Πατριάρχη Αντιόχειας Γρηγόριο Α΄, είχε κατηγορήσει τον Γρηγόριο ο οποίος μετέβη το 589 στην Κωνσταντινούπολη για να απολογηθεί.

Όταν ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος επιλέχτηκε για τον επισκοπικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης ο αυτοκράτορας Αρκάδιος ανέθεσε στον Αστέριο να τον στείλει στην πόλη αλλά με τρόπο που να μην το αντιληφθούν έγκαιρα ο λαός της πόλης και ξεσηκωθούν αλλά και χωρίς να το γνωρίζει και ο ίδιος ο Ιωάννηςr. Ο Αστέριος με ψεύτικο πρόσχημα τον έβγαλε έξω από την Αντιόχεια όπου εκεί τον περίμενε αυτοκρατορικό άρμα και παρά την έκπληξη και τις αντιρρήσεις του Ιωάννη τον μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Δώρα Αυγέρη

Η **Δώρα Αυγέρη** (γενν. 21 Φεβρουαρίου 1973) είναι Ελληνίδα πολιτικός και δημοσιογράφος, πρωήν βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α (2019-2023).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1973 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έχει μεταπτυχιακό στη Δημοσιογραφία και ΜΜΕ από το ίδιο πανεπιστήμιο. 

Έχει εργαστεί στις εφημερίδες «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη», σε περιοδικά και ραδιοφωνικούς σταθμούς, στο "tvxs.gr" και στην ΕΡΤ3. Το 2015-2019 ήταν αρχισυντάκτρια και παρουσιάστρια της εκπομπής «Επικοινωνία». Το 2017 βραβεύτηκε στην Τιφλίδα για τη συνεισφορά της στην ανάπτυξη της Γεωργιανής διασποράς στο εξωτερικό με το «Βραβείο Γεωργιανής Διασποράς» στην κατηγορία «Ξένοι φίλοι της Γεωργίας» για την ενασχόλησή της με τα προβλήματα, τις ιδιαιτερότητες και τον πολιτισμό των Γεωργιανών στην Ελλάδα.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης. Ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς και της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Γαλλοφωνίας. Διετέλεσε αναπληρώτρια τομέαρχης Εσωτερικών (Μακεδονίας και Θράκης) του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2023, ωστόσο σε αυτές του Ιουνίου του ίδιου έτους δεν επανεξελέγη. Από τον Σεπτέμβριο του 2023 μέχρι τον Μάρτιο του 2024 ήταν εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς παραιτήθηκε για να θέσει υποψηφιότητα στις ευρωεκλογές του 2024.

Είναι παντρεμένη με τον τηλεοπτικό σκηνοθέτη Αλεξάντερ Κάντερ-Μπαξ. Ομιλεί αγγλικά και γαλλικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Λετίσια Ουιχάρα

Η **Λετίσια Ουιχάρα** (*Leticia Huijara*, γεννημένη ως Λετίσια Ουιχάρα Κάνο *Leticia Huijara Cano*, 12 Δεκεμβρίου 1967) είναι Μεξικανή ηθοποιός. 

## Φιλμογραφία
**Barroco* - 1989, (ταινία)
**Lola* - 1989, ως Λόλα (ταινία)
**Cilantro y perejil* - 1995, ως Μελίτα (ταινία)
**Dos crímenes* - 1995, ως Κάρμεν "Λα Τσαμούκα" (ταινία)
**Por si no te vuelvo a ver* - 1997, ως Μαργαρίτα (ταινία)
**Alta tensión* - 1997, (ταινία)
**Luces de la noche* - 1998, (ταινία)
**Demasiado corazón* - 1998, ως Ελισαμπέτ 
**La ley de Herodes* - 1999, ως Γκλόρια (ταινία)
**Sexo por compasión* - 2000, ως Λεοκάδια (ταινία)
**Ciudades oscuras* - 2002, ως Ροσάριο (ταινία)
**Los Sánchez* - 2004/05, ως Σολεδάδ "Τσαρίτο" Γκάρσα ντε Ουριάρτε
**Montecristo* - 2006, ως Ντολόρες "Λόλα" Καρένιο
**El octavo mandamiento* - 2011, ως Ισαμπέλ ντε Σαν Μιγιάν/Γουαδαλούπε
**La cebra* - 2012, ως Χουάνα (ταινία)
**Siempre tuya Acapulco* - 2014, ως Εσπεράνσα Σάνταντερ Αλαρκόν χηρ. ντε Ρίβας
**Un día cualquiera* - 2016, (σειρά)
**Despertar contigo* - 2016/17, ως Τούλια Βεντούρα χηρ. ντε Λεάλ
**El césar* - 2017, ως Δόνια Ισαμπέλ ντε Τσάβες
**La bella y las bestias* - 2018, ως Πατρίσια χηρ. ντε Κιντέρο
**Jugar con fuego* - 2019, ως Ντολόρες Γκονσάλες
**Como tú no hay 2* - 2020, ως Σολ Μοράλες
**Oscuro deseo* - 2020, ως Λουσίντα (σειρά)

## Βραβεία & υποψηφιότητες
;Βραβεία Ariel

;Βραβεία TVyNovelas
}
|}

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Ο **Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής** (1889-1970) ήταν Έλληνας Ορθόδοξος Μοναχός που έζησε στην Πάτμο. Η κατάταξή του ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

## Βιογραφία
Ο πατέρας του καταγόταν από τους Λειψούς και η μητέρα του από την Πάτμο. Στην Πάτμο γνώρισε τον Μικρασιάτη ασκητή Θεόκτιστο και διδάχθηκε πνευματικά από αυτόν. Το 1913 εκάρη μοναχός από τον ιερομόναχο Μακάριο τον Σάμιο.

Την περίοδο εκείνη τα Δωδεκάνησα ήταν υπό ιταλική κατοχή και τα ελληνικά σχολεία απαγορεύονταν. Μετά την άνοδο του φασισμού στην Ιταλία, οι Ιταλοί κατακτητές των Δωδεκανήσων έκαναν ακόμα πιο έντονη την πολιτική εξιταλισμού των νησιών. Ένα από τα πιο ακραία μέτρα τους ήταν η απαγόρευση διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας. Σε όλα τα Δωδεκάνησα οι κληρικοί της Ελληνορθόδοξης εκκλησίας προσέφεραν τεράστιο πνευματικό, αλλά και εθνικό έργο, αναβιώνοντας το *[[κρυφό σχολειό]]* · χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της κατήχησης δίδασκαν στα παιδιά την Ελληνική γλώσσα μέσα από τα ιερά κείμενα της εκκλησίας. Ο Άγιος Αμφιλόχιος Ίδρυσε κατηχητικά σχολεία στα νησιά Ρόδο, Κω, Κάλυμνο, Νίσυρο, Πάτμο και Λέρο, όπου τα παιδιά διδάσκονταν την ελληνική γλώσσα. Δηλαδή αποτελούσαν κρυφά σχολεία που λειτουργούσαν υπό τον μανδύα των κατηχητικών. 

Το 1935 εξελέγη Ηγούμενος στην Ιερά Μονή της Πάτμου. Κατά τα έτη 1939 - 1940 διακόνησε εφημέριος στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Διασωζούσης.

Λόγω της δραστηριότητάς του οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής τον εξόρισαν για δύο έτη από το 1937 έως το 1939. Τότε περιόδευσε σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Κρήτης. Το 1939 του επετράπη η επιστροφή στην Πάτμο όπου οργάνωσε τη Μονή Ευαγγελισμού. Την Ιταλική Κατοχή των Δωδεκανήσων ακολούθησε η Γερμανική Κατοχή, που διήρκεσε από τα τέλη του 1943 ως το Μάιο του 1945 και ο τόπος γνώρισε την απόλυτη οικονομική εξαθλίωση. Μετά από μια διετή περίοδο Βρετανικής διοίκησης τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό κράτος.

Ίδρυσε και άλλες μονές στην Αίγινα και την Κάλυμνο.

Συνδέθηκε πνευματικά με τον Άγιο Δανιήλ Κατουνακιώτη τον Σμυρναίο και τον Άγιο Νεκτάριο.
Εκοιμήθη την Πέμπτη 16 Απριλίου 1970 και ετάφη στο Κοιμητήριο της Ιεράς Μονής του Ευαγγελισμού. Η μνήμη του τιμάται στις 16 Απριλίου κάθε έτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Σολέ Μπασκέτ

Η **Σολέ Μπασκέτ** (γαλλικά: *Cholet Basket*) είναι γαλλικός επαγγελματικό σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Σολέ. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Γαλλίας και η έδρα της είναι το Λα Μεϊγρέ. Η Σολέ ιδρύθηκε το 1975 και κέρδισε το πρώτο πρωτάθλημα Γαλλίας τη σεζόν 2009-10. Το 1998 και το 1999, κέρδισε το Κύπελλο Γαλλίας.

## Ιστορία

### Ίδρυση
Η ομάδα έκανε το ντεμπούτο της στην 1η κατηγορία της σεζόν 1987–88 και κατάφερε να κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημα σε μόλις 12 χρόνια. Η ομάδα κατάφερε να διατηρηθεί στο πρωτάθλημα και ήταν σταθερά στις 10 κορυφαίες ομάδες που είχαν ένα πολύ επιτυχημένο σύστημα νέων. Αυτό το σύστημα νέων επέτρεψε στον σύλλογο να παράγει επαγγελματίες παίκτες σεζόν ανά σεζόν. Αφού κέρδισε το Κύπελλο Γαλλίας το 1999, η Σολέ προκρίθηκε αυτόματα για την πρώτη της συμμετοχή στην Ευρωλίγκα (3 νίκες-13 ήττες). Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2004–05, 10 από τους 12 παίκτες της πρώτης ομάδας προέρχονται από την ακαδημία νέων. Μερικοί από τους πιο επιφανείς παίκτες που έκαναν το ντεμπούτο τους στην ομάδα, είναι οι Αντουάν Ριγκοντό, Τζιμ Μπιλμπά και Μικαέλ Ζελαμπάλ.

Κατά τη σεζόν 2008–2009, η Σολέ ηττήθηκε από τη Βίρτους Μπολόνια στον τελικό του EuroChallenge (75–77).

Το 2010, η Σολέ τερμάτισε 1η στην κανονική περίοδο της Pro A League 2009–2010 και κέρδισε το πρωτάθλημα αφού νίκησε τη Λε Μαν στον τελικό των πλέι οφ με 81–65. Χάρη στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, η Σολέ προκρίθηκε αυτόματα για τη σεζόν 2010-11 της Ευρωλίγκα, όπου αποκλείστηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου γύρου (4 νίκες-6 ήττες), ολοκληρώνοντας με νίκη επί της τότε αήττητης Φενέρμπαχτσε Ούλκερ με 82–78.

Το 2011, η Σολέt, υπερασπιζόμενη τον τίτλο της, τερμάτισε και πάλι 1η στην κανονική περίοδο της Pro A League 2011-12 και ηττήθηκε μόνο στον τελικό από τη ΣΛΟΚ Νανσί Μπασκέτ με 74-76.

## Ακαδημία νέων
Η Σολέ Μπασκέτ επικεντρώνεται έντονα στην Ακαδημία Νέων για να παρέχει παίκτες στην επαγγελματική της ομάδα. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2004–05, 10 από τους 12 παίκτες της πρώτης ομάδας προέρχονταν από την ακαδημία νέων του συλλόγου. Είναι επίσης μία από τις μόνο έξι ευρωπαϊκές ομάδες που παρείχε δύο παίκτες στο ΝΒΑ Ντραφτ, το 2009, με τους Ροντρίγκ Μπομπουά και Ναντό Ντε Κολό, μαζί με τις Ρεάλ Μαδρίτης (2005), Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα (2009), Φενέρμπαχτσε (2008), Παρτίζαν (2002) και Πω-Ορτέζ (2003).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος (γαλλικά)
* Προφίλ ομάδας στο LNB (γαλλικά)
* Προφίλ ομάδας στην Euroleague (αγγλικά)

Κατηγορία:Γαλλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1975
Λα Μεϊγρέ

Το **Λα Μεϊγρέ** (γαλλικά: *La Meilleraie*) είναι κλειστή αθλητική αρένα που βρίσκεται στο Σολέ του Μαιν-ε-Λουάρ της Γαλλίας. Η αρένα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου κέντρου εκθέσεων και εκδηλώσεων που ονομάζεται Εκθεσιακό Κέντρο Μεϊγρέ, το οποίο χωρίζεται σε διάφορες ζώνες. Το γήπεδο αποτελεί την «Ερυθρά Ζώνη» του συγκροτήματος.

Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 5.191 θεατές. Σήμερα φιλοξενεί την ομάδα καλαθοσφαίρισης Σολέ Μπασκέτ. Το κτίριο άνοιξε το 1987 και ανακαινίστηκε το 2009 με κόστος 250.000 €.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος Σολέ Μπασκέτ (γαλλικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κλειστά στάδια στη Γαλλία
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στη Γαλλία
Στερεοτυπία

Η **στερεοτυπία** είναι μια επαναλαμβανόμενη ή τελετουργική κίνηση, στάση του σώματος ή έκφραση. Οι στερεοτυπίες μπορεί να είναι απλές κινήσεις όπως το λίκνισμα του σώματος, ή και πιο σύνθετα, όπως το χάιδεμα του σώματος, η διασταύρωση των ποδιών και η πορεία με συγκεκριμένο τρόπο. Εμφανίζεται σε άτομα με νοητική αναπηρία, διαταραχές του φάσματος του αυτισμού, όψιμη δυσκινησία και στερεότυπη κινητική διαταραχή, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε νευροτυπικά άτομα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η στερεοτυπία παρουσιάζει ομοιότητες με κάποια είδη σχιζοφρένειας. Η μετωποκροταφική άνοια είναι άλλη μια κοινή νευρολογική αιτία επαναλαμβανόμενων συμπεριφορών και στερεοτυπιών. Έχουν γίνει διάφορες υποθέσεις για τα αίτια της στερεοτυπίας, ενώ διατίθονται και πολλές θεραπείες.

Μερικές φορές στον αυτισμό η στερεοτυπία είναι γνωστή και ως αυτοδιέγερση, βασισμένο στην υπόθεση της αυτοδιέγερσης μιας ή περισσότερων αισθήσεων.

Μεταξύ των ατόμων με μετρωποκροταφική λοβιακή κηλίδα, πάνω από τους μισούς (το 60%) εμφάνιζαν κάποιο είδος στερεοτυπίας. Ο χρόνος για την έναρξη εκδήλωσης στερεοτυπιών σε άτομα με μετωποκροταφική λοβιακή κηλίδα είναι κάποια χρόνια μετά την εμφάνιση της (κατά μέσο όρο 2.1 έτη).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ψυχικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς
Κατηγορία:Εθισμοί
Κατηγορία:Καλή διαβίωση των ζώων
Κατηγορία:Ηθολογία
Γιώργος Παπαηλιού

Ο **Γιώργος Παπαηλιού** ( Αθήνα , 5 Φεβρουαρίου 1952) είναι Έλληνας πολιτικός και νομικός, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ του νομού Αρκαδίας από τον Σεπτέμβριο του 2015.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1952 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Ανέπτυξε πολιτική δράση στον αντιδικτατορικό αγώνα. 

Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με 5.262 ψήφους.

Είναι αντιπρόεδρος της ειδικής διαρκούς επιτροπής παρακολούθησης του συστήματος Ασφάλισης, και μέλος των διαρκών επιτροπών Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημόσιας διοίκησης, δημόσιας τάξης και δικαιοσύνης, και μέλος της ειδικής μόνιμης επιτροπής περιφερειών. Είναι έγγαμος. Μιλά γερμανικά και αγγλικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κοινοβουλευτικό έργο του Γιώργου Παπαηλιού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Γκουρντόν (Λοτ)

Το **Γκουρντόν** (Γαλλικά: Gourdon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Λοτ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νότια της Γαλλίας.

Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού. Έχει πληθυσμό 4.094 κατοίκους (2017). Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Γκουρντοναί (ζ).

Η κοινότητα Γκουρντόν είναι χτισμένη σε ένα λόφο 286 μέτρων που δεσπόζει στη γύρω περιοχή.

## Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Μερική άποψη του Γκουρντόν
μικρογραφία|250x250εσ|Δρόμος του Γκουρντόν
Η κοινότητα Γκουρντόν βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λοτ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νότια της Γαλλίας.

Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Φιζάκ και πρωτεύουσα του νομού η Καόρ, από την οποία απέχει 46 χιλιόμετρα οδικώς.

Έχει πληθυσμό 4.094 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 5.161 κατοίκους (2014).

Η κοινότητα Γκουρντόν είναι χτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Μπλεού και διασχίζεται επίσης από τον ποταμό Σεού που σχηματίζει το μεγαλύτερο μέρος των νότιων συνόρων της κοινότητας. Παλαιότερα, ανήκε στην ιστορική περιοχή του Κερσί.

Η έκταση είναι 46 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 130 και 323 μέτρα.

## Ιστορία

### Αρχεία
Χάρη στη αδιάκοπη στέγαση της πολιτικής διοίκησης στο ίδιο κτήριο στην πλατεία Σαιν Πιέρ από τον 13ο αιώνα,   μπόρεσε να διατηρηθεί στο δημαρχείο του Γκουρντόν μια εξαιρετική συλλογή δημοτικών αρχείων (στα οξιτανικά, λατινικά και παλιά γαλλικά) που διηγούνται την ιστορία της πόλης από το 1249.

### Προϊστορία
Στον βραχώδη λόφο, όπου είναι κτισμένη η πόλη, βρίσκεται ένα καταφύγιο και ένα σπήλαιο που κατοικούνταν κατά τη διάρκεια της Μαγδαληνικής εποχής. Η περιοχή του Γκουρντόν είχε ήδη καταληφθεί από προϊστορικούς ανθρώπους από την Άνω Παλαιολιθική (πριν από 25.000 χρόνια).

Σε 3 χιλιόμετρα απόσταση από το Γκουρντόν βρίσκονται τα σπήλαια Κουνιάκ.

## Αξιοθέατα- Μνημεία
μικρογραφία|250x250εσ|Η κεντρική οδός Μαζού
μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο
Το Γκουρντόν έχει διατηρήσει τον μεσαιωνικό του χαρακτήρα: οχυρωμένη πύλη, σπίτια με ξυλοδεσιές, στενά δρομάκια που οδηγούν μέχρι τον λόφο όπου κάποτε υψώνονταν το κάστρο… Από την κορυφή του λόφου, η θέα φθάνει μέχρι το Περιγκόρ. Από το κάστρο και τα τείχη που καταστράφηκαν τον 17ο αιώνα, το μόνο που μένει είναι ο κύκλος των στενών δρόμων γύρω από την κορυφή του λόφου. Μερικά από τα αξιοθέατα:

* Το κάστρο Κοστεράστ, κατασκευασμένο αρχικά το 1218 έως 1241.

* Το Δημαρχείο
* Η εκκλησία Σαιν-Πιέρ, χτισμένη μεταξύ 1304 και 1510
* Ο περιστερώνας, χτισμένος τον 14ο αιώνα

* Η οχυρωμένη πύλη.
* Οι στενοί δρόμοι και τα σπίτια με ξυλοδεσιές στο ιστορικό κέντρο
* Το σπίτι του Σενεσάλου, που φιλοξενεί εκθέσεις βιοτεχνικών προϊόντων το καλοκαίρι 
* Η πλατεία του παλιού κάστρου, στην κορυφή του λόφου, και το πανόραμα του στα λοφώδη τοπία του Μπουριάν και του Περιγκόρ.
* Ξεναγήσεις στη μεσαιωνική πόλη
* Πεζοπορία, ιππασία ή ποδηλασία στη γύρω περιοχή.
* Η μεσαιωνική γιορτή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη σελίδα της πόλης (γαλλικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Κατηγορία:Οξιτανία
Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Κυπαρισσόβουνο

Το **Κυπαρισσόβουνο** ή ο **Κυπαρισσόβουνος** είναι η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς του Πενταδακτύλου, στην Κύπρο, με υψόμετρο που φτάνει τα 1.024 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Γεωγραφικά ανήκει στο δήμο Λαπήθου της Επαρχίας Κερύνειας, σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρων από την πόλη Λάπηθος, εντός του δάσους Λαπήθου - Καραβά, γύρω στο 1,5 χιλιόμετρο βορειοανατολικά του χωριού Αγριδάκι, και περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λευκωσίας. Η κορυφή περιβάλλεται από απότομες πλαγιές και πολύ ξηρασία λόγω του πορώδους εδάφους.

Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 550 χιλιοστά. Η φυσική βλάστηση αποτελείται από πεύκα, κυπαρίσσια και ποικίλη χαμηλή άγρια βλάστηση. Γεωλογικά, το βουνό βρίσκεται πάνω σε δολομιτικούς και άλλους συμπαγείς κρυσταλλικούς ασβεστόλιθους.

Στο Κυπαρισσόβουνο σώζεται μια μισοερειπωμένη εκκλησία αφιερωμένη στον Απόστολο Παύλο, η οποία χρονολογείται στον 12ο αιώνα μ.Χ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Κύπρου