open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Στυλιανός Παπαδόπουλος

Ο **Στυλιανός Γ. Παπαδόπουλος** (1933–2012) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και εκκλησιαστικός συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1933 στις Αρχαίες Κλεωνές Κορινθίας. Στη συνέχεια σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1951–1955), πατρολογία και βυζαντινολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1956–1957) στο Παρίσι και βυζαντινή θεολογία, φιλολογία και ιστορία της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου (1957–1959). Το 1967 έγινε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών με βαθμό άριστα, ενώ αργότερα υφηγητής. Το 1972 ανέλαβε την έδρα της Πατρολογίας και της Πατερικής Θεολογίας ως έκτακτος καθηγητής και το 1979 ως τακτικός, διδάσκοντας παράλληλα και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα εντός και εκτός Ελλάδας. Το 1986 εξελέγη πρόεδρος του τμήματος Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στο τέλος της πανεπιστημιακής του σταδιοδρομίας ονοματίστηκε ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

Απεβίωσε στην Αθήνα, όπου και κηδεύτηκε, τον Ιανουάριο του 2012.

## Έργο
Συνέγραψε και εξέδωσε πολλές μελέτες-μονογραφίες για τη Σχολαστική θεολογία, το Βυζάντιο και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Ασχολήθηκε ακόμη και με φιλοσοφικά θέματα, έγραψε βιογραφίες και διοργάνωσε επιστημονικά συνέδρια θεολογικού περιεχομένου. Ο ίδιος συμμετείχε εκπροσωπώντας το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας σε αρκετά διεθνή συνέδρια και διαλόγους.

### Συγγραφικό έργο
Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:

* *Χριστιανισμός και ανθρωπισμός*, 1961
* *Ελληνικαί μεταφράσεις θωμιστικών έργων – Φιλοθωμισταί και αντιθωμισταί εν Βυζαντίω*, 1967
* *Αγιότης και κοινωνικότης*, 1968
* *Προβλήματα του αρχαίου μοναχισμού*, 1969
* *Συμβολή εις την θεολογίαν της ενότητος*, 1970
* *Οι Νεομάρτυρες και δούλον Γένος*, 1974
* *Πατρολογία Α΄*, 1977
* *Θεολογία και Γλώσσα*, 1987
* *Πατρολογία Β΄*, 1990
* *Γρηγόριος ο Θεολόγος*, 1991
* *Ο επίσκοπος Αβύδου Γεράσιμος Ι. Παπαδόπουλος*, 1996
* *Γρηγορίου Νύσσης πνεύμα και λόγος*, 1997
* *Η Εκκλησία και τα ιερά μυστήρια  κατά τον ιερό Χρυσόστομο*, 1998
* *Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος*, 1999
* *Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας*, 2004
* *Ο Παύλος των εθνών*, 2009
* *Πατρολογία  Γ΄*, 2010
* *Μεγάλοι σταθμοί της θεολογίας*, 2011

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Ούκυο Καταγιάμα

Ο **Ούκυο Καταγιάμα** (γεν. στο Τόκιο στις 29 Μαΐου του 1963) είναι Ιάπωνας πρώην οδηγός αγώνων.

## Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Τόκιο. Στη Φόρμουλα 1 βρισκόταν απ' το 1992 μέχρι το 1997. Έτρεξε συνολικά σε 97 Γκραν Πρι και κατάφερε να σκοράρει όλο κι όλο 5 βαθμούς όλους για την ομάδα **Tyrel Racing** το 1994. Το 1999 τερμάτισε δεύτερος στη διοργάνωση  24 Hours of Le Mans.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιάπωνες οδηγοί Φόρμουλα 1
Ευάγγελος Ράλλης

Ο **Ευάγγελος Ράλλης** ήταν αθλητής της αντισφαίρισης , είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896. Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών.

Ο Ράλλης στο μονό απέκλεισε στον πρώτο γύρο τον Δημήτριο Πετροκόκκινο και στο δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από τον Ιρλανδό Τζον Μπόλαντ. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Κωνσταντίνο Πασπάτη αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από το ζευγάρι Πετροκόκκινος - Κάσδαγλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Σεμπαστιέν Μπουρντέ

Ο **Σεμπαστιέν Μπουρντέ** ή **Σεμπαστιέν Ολιβιέ Μπουρντέ**) (γεν. στο Λε Μαν στις 28 Φεβρουαρίου του 1979) είναι Γάλλος οδηγός αγώνων.  

## Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Λε Μαν. Τις χρονιές 2008 και 2009 βρέθηκε στη Φόρμουλα 1. Η ομάδα η οποία τον ενέταξε στο δυναμικό της ήταν η Τόρο Ρόσο. Την 1η χρονιά
πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι όμως τη 2η πήρε μέρος μόνο στα μισά περίπου και απ' το Γκραν Πρι Ουγγαρίας αντικαταστάθηκε απ' τον Ισπανό Χαϊμέ Αλγκερσουάρι, επειδή κρίθηκε πως με την άσχημη απόδοσή του δεν μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί της Φόρμουλα 1
Ζαπέκ Μπατίρ

Το **Ζαπέκ Μπατίρ** (καζακικά: Жапек батыр, πρώην Ντβενανττσατόγκο Ντεκάμπργια, που σημαίνει *δωδεκάτη του Δεκεμβρίου*) είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Κατά την καζακική απογραφή του 2009 είχε πληθυσμό 7.238 κατοίκων, και ανήκει διοικητικά επίσης στην επαρχία Ίλε. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Πολέμι

Το **Πολέμι** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Σενγκέλντι

Το **Σενγκέλντι** είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι, του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Απέχει λίγα χιλιόμετρα από το Καπσαγκάι, μια μεγάλη πόλη νοτιοδυτικά. Ο πληθυσμός είναι 4.600 κάτοικοι στην απογραφή του 2009 και απέχει 31 χιλιόμετρα από το Καπσαγκάι. Βρίσκεται κοντά στην λίμνη Καπσαγκάι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Δημήτριος Σαρρής

Ο **Δημήτριος Σαρρής** (1946) είναι Έλληνας πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ, νομάρχης Ηρακλείου, καθώς και γενικός γραμματέας Αθλητισμού την περίοδο της κατάκτησης του Ευρωμπάσκετ του 1987 από την Ελλάδα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1946 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε μηχανολόγος και ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό συνδικαλιστικό κίνημα την περίοδο του Β΄ Ανένδοτου Αγώνα (1965-67) με τις ιδιότητες του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής του, μέλους της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) και του ειδικού γραμματέα του Συλλόγου Κρητών Σπουδαστών. Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και στη συνέχεια διατέλεσε γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου, ενώ από το 1982 έως το 1985 ήταν αντιδήμαρχος της πόλης του Ηρακλείου, όπου εισηγήθηκε και εφάρμοσε το πρόγραμμα του Μαζικού Λαϊκού Αθλητισμού (ΜΛΑ).

Από τον Αύγουστο του 1985 μέχρι το Δεκέμβριο του 1988 διετέλεσε γενικός γραμματέας Αθλητισμού (διαδεχόμενος τον Κίμωνα Κουλούρη) με κύρια προσφορά την οργάνωση μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (π.χ. Ευρωμπάσκετ 1987), διεθνών συνεδρίων, προγραμμάτων ανίχνευσης αθλητικών ταλέντων, δημιουργία ειδικών αθλητικών σχολείων, καθώς και την προετοιμασία της Ελλάδας για τη διεξαγωγή των Μεσογειακών Αγώνων του 1991 και για την ανάληψη της Χρυσής Ολυμπιάδας 1996, τόσο σε επίπεδο διεθνούς προβολής όσο και σε επίπεδο θεμελίωσης και έναρξης κατασκευής των μεγάλων ολυμπιακών έργων.

Εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ το 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο), 1990, 1993 και 1996. Χρημάτισε υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 1995 ως το 1996, στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το 1996, στην διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου, στήριξε τον Γεράσιμο Αρσένη. Από το 2002 έως το 2006 διατέλεσε νομάρχης Ηρακλείου με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου
Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Τουργκέν (περιφέρεια Αλμάτι)

Το **Τουργκέν **(ιδρύθηκε ως Μιχαηλόβσκογιε) είναι πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν, στην επαρχία Ενμπεκσικαζάκ. 

## Γεωγραφική θέση
Η οροσειρά Τιεν Σαν βρίσκεται κοντά στην πόλη. Το Εσίκ, η επαρχιακή πρωτεύουσα απέχει 12 χιλιόμετρα από εδώ ενώ το Αλμάτι την πενταπλάσια απόσταση, δηλαδή 60 χιλιόμετρα. 

## Πληθυσμός
Το 1999, σύμφωνα με την απογραφή ο πληθυσμός ήταν 9.741 κάτοικοι, από τους οποίους 4.747 άνδρες και 4.994 γυναίκες, ενώ το 2009 αυξήθηκε, στους 12.116 κατοίκους, με 6.004 άνδρες και 6.112 γυναίκες.

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Τιάγκο Μοντέιρο

Ο **Τιάγκο Μοντέιρο** (γεν. στο Πόρτο στις 24 Ιουλίου του 1976) είναι Πορτογάλος οδηγός αγώνων. 

## Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Πόρτο. Το 2005 αποφάσισε να ενταχθεί στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Εντάχθηκε λοιπόν στο δυναμικό της ομάδας Jordan Grand Prix. Στο Γκραν Πρι των ΗΠΑ βρέθηκε για μια και μοναδική φορά στο βάθρο των νικητών όπου τερμάτισε στην 3η θέση πίσω απ' τους 2 οδηγούς της Ferrari το Γερμανό Μίχαελ Σουμάχερ και το Βραζιλιάνο Ρούμπενς Μπαρικέλο. Μετά το Γκραν Πρι των ΗΠΑ του 2005 ο Μοντέιρο έγινε ο πιο επιτυχημένος Πορτογάλος οδηγός που πέρασε ποτέ απ' τη Φόρμουλα 1. Ο προηγούμενος ήταν ο Πέντρο Λάμι ο οποίος το 1995 στον τελευταίο αγώνα ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι Αυστραλίας τερμάτισε 6ος και πήρε τον ένα και μοναδικό βαθμό με τη Minardi. Στο Γκραν Πρι Βελγίου όπου τερμάτισε στην 8η θέση, σκόραρε ακόμα 1 βαθμό. Λίγες μέρες πριν το Γκραν Πρι Τουρκίας ο Μοντέιρο υπέφερε από πονόδοντο. Όμως είπε στον αγωνιστικό διευθυντή της ομάδας Κόλιν Κόουλς πως δεν υπήρχε λόγος ν' απουσιάσει απ' τον αγώνα καθώς ένιωθε απολύτως καλά. Ο Κόουλς ο οποίος ήταν πολύ καλός οδοντογιατρός, εξέτασε προσεκτικά το Μοντέιρο και του έφτιαξε το δόντι το οποίο πονούσε. Να πούμε τέλος πως ο Μοντέιρο το 2005 τερμάτισε σε όλους τους αγώνες του Πρωταθλήματος. Το ρεκόρ αυτό παρέμεινε μέχρι το 2013 που ο Βρετανός Μαξ Τσίλτον τερμάτισε και στους 19 αγώνες. Το 2006 ίδια ομάδα η οποία όπως είπαμε μετονομάστηκε σε Midland Formula 1 συμφώνησε εκ νέου με το Μοντέιρο και στο 2ο μονοθέσιο έβαλε τον Ολλανδό Κρίστιαν Άλμπερς. Απ' τους 18 αγώνες εκείνου του Πρωταθλήματος, ο Μοντέιρο στους 6 εγκατέλειψε. Ο καλύτερος τερματισμός του ήταν στο Γκραν Πρι Ουγγαρίας το οποίο διεξήχθη υπό βροχή όπου τερμάτισε στην 9η θέση εκτός των βαθμολογούμενων θέσεων και ο Άλμπερς τερμάτισε πίσω απ' αυτόν δηλαδή στη 10η.

## Τέλος της καριέρας του Μοντέιρο στη Φόρμουλα 1
Στις 21 Δεκεμβρίου του 2006 ανακοινώθηκε πως ο Μοντέιρο δε θα είχε θέση επίσημου οδηγού στην εκ νέου μετονομασθείσα Spyker Formula 1. Ο Γερμανός Άντριαν Σούτιλ είχε υπογράψει λίγες μέρες νωρίτερα για να πλαισιώσει τον Άλμπερς. Λοιπόν λίγες μέρες μετά την Πρωτοχρονιά του 2007 ο Μοντέιρο ξεκίνησε να
συζητά με την Τόρο Ρόσο όμως οι συζητήσεις αυτές ήταν πολύ σύντομες κι έλαβαν τέλος στις 17 Ιανουαρίου 2007 όταν ο αγωνιστικός διευθυντής της ομάδας η οποία εδρεύει στη Φαέντσα της Ιταλίας Φραντς Τοστ ανακοίνωσε πως στο Πρωτάθλημα αυτό η ομάδα θα κατέβαινε με το ίδιο δίδυμο οδηγών δηλαδή τον Ιταλό Βιταντόνιο Λιούτσι και τον Αμερικανό Σκοτ Σπιντ κι έτσι ο Μοντέιρο για τη χρονιά εκείνη έμεινε χωρίς θέση οδηγού.

## Παραπομπές


Μοντέιρο Τιάγκο
Καραμεντί Μπατίρ (περιφέρεια Ακμόλα)

Η **Καραμεντί Μπατίρ **είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Ακμόλα, στην επαρχία Τσελινογκράντ του Καζακστάν, στην αγροτική επαρχία Νοβοισίμκα. Μέχρι το 2018 ονομάζονταν Σεμενόβκα.

## Γεωγραφική θέση
Το επαρχιακό κέντρο, το Ακμόλ απέχει 32 χιλιόμετρα από την Καραμεντί Μπατίρ. 

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, η Καραμεντί Μπατίρ είχε πληθυσμό 1.004 κατοίκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Φαρενάιτ 451 (ταινία)

Το ***Φαρενάιτ 451*** () είναι ταινία του 1966 σε σκηνοθεσία του Φρανσουά Τρυφώ. Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρέι Μπράντμπερι.

Ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας.
## Πλοκή
Βρισκόμαστε σε μια δυστοπία, όπου τα βιβλία είναι απαγορευμένα. Ο Γκάι Μόνταγκ είναι πυρονόμος και αποστολή του είναι να καίει βιβλία. Ζει μαζί με τη σύζυγό του Λίντα, η οποία είναι όλη τη μέρα μπροστά από την τηλεόραση.

Η γνωριμία του με τη γειτόνισσα Κλαρίς θα τον κάνει να αλλάξει γνώμη για τα βιβλία και να εκτιμήσει την αξία τους. Σιγά σιγά καταλαβαίνει πως είναι λάθος η καύση των βιβλίων και αρχίζει να αποστασιοποιείται από τους συναδέλφους του. 

Όταν μαθευτούν οι αντιλήψεις του, εκτοπίζεται από την πόλη και πηγαίνει σε μια απόμερη περιοχή, όπου ζουν αναγνώστες βιβλίων. Ο καθένας από αυτούς έχει απομνημονεύσει ένα αγαπημένο του βιβλίο, προκειμένου να μην ξεχαστεί. Ο Γκάι επιλέγει να απομνημονεύσει το *Ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας* του Έντγκαρ Άλλαν Πόε.
## Διανομή ρόλων

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Δυστοπικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφώ
Κατηγορία:Ταινίες του 1966
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μπέρναρντ Χέρμαν
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φρανσουά Τρυφώ
Κοκσετάου

Το **Κοκσετάου **(), παλαιότερα γνωστή ως *Κοκτσετάφ *( μέχρι το 1993) είναι το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Ακμόλα, στο βόρειο Καζακστάν. Ο δήμαρχος είναι ο Ζαρκίν Ζουμαγκούλοφ. Πληθυσμός: 135.106 (απογραφή 2009) 123.389 (απογραφή 1999).

## Γεωγραφία
Το Κοκσετάου απέχει 300 χιλιόμετρα (185 μίλια.) βορειοδυτικά από την Αστανά. Είναι γνωστή για τα εθνικά πάρκα της και μέρη όπως του Μπουραμπάι και το Κοκσατάου. Βρίσκεται δίπλα από την ακτή της λίμνης Κόπα. 

## Κλίμα
Το Κοκσετάου βρίσκεται στην ακραία ηπειρωτική κλιματική ζώνη (Κλιματική ταξινόμιση Κέππεν *Dfb*), με μακρούς κρύους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Η μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου είναι -15,3 Κελσίου (4.5 Φαρενάιτ) ενώ του Ιουλίου 20.2 Κελσίου, 68.4 Φαρενάιτ. Η ετήσια βροχόπτωση είναι 313 χιλιοστά. 

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1824 από τον ρωσικό στρατό ως φυλάκιο. Το όνομα είναι καζακικής προέλευσης που σημαίνει ένα μπλε-καπνιστό βουνό. Το 1868 έγινε κέντρο επαρχίας του γκουμπέρνιγια του Όμσκ, στην Ρωσική Αυτοκρατορία.
Το 1944 έγινε το διοικητικό κέντρο της νεοϊδρυθέντας περιφέρειας Κοκτσετάφσκαγια. Το 1997, στο πλαίσιο καταργήσεων περιφερειών στο Καζακστάν, καταργήθηκε η περιφέρεια Κοκσετάου. Το 1999, μετά από διοικητικές αλλαγές στις περιφέρειες Ακμόλα και Βόρειου Καζακστάν, έγινε πρωτεύουσα της περιφέρειας Ακμόλα. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 έγινε η πολωνική επιχείρηση του Εν-Κα-Βε-Ντε, με θύματα πολίτες της ΕΣΣΔ πολωνικής καταγωγής, όπως επίσης με τους Γερμανούς της Καζακικής ΣΣΔ, από το 1939 Πολωνοί εκτοπίστηκαν μαζικά στην περιοχή, και το Κοκσετάφ έγινε το κέντρο της πολωνικής κοινότητας στο Καζακστάν. 

## Βιομηχανία
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, οι περισσότερες βιομηχανίες και εργοστάσια σταμάτησαν τις εργασίες τους για πάντα. Σήμερα υπάρχουν εργοστάσια, κυρίως μύλοι σιτηρών και μερική γαλακτοκομική παραγωγή. Βόρεια του Κοκσετάου υπάρχει παραγωγή χρυσού. 

## Μεταφορών
Το Κοκσετάου έχει ένα πρόσφατα ανακαινισμένο αεροδρόμιο. Μέχρι τον Ιούνιο 2016 είχε μόνο για πτήσεις εσωτερικού. Η πόλη είναι τυχερή καθώς υπάρχει σιδηρόδρομος προς όλες τις κατευθύνσεις. Ακόμη, υπάρχει οδός προς την Αστανά. Αυτό το ταξίδι διαρκεί τρεις ώρες. 

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Γουοκίσα (Ηνωμένες Πολιτείες, πολιτεία Ουισκόνσιν), από το 1989

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

### Φωτογραφίες και βίντεο
* 360° QTVR fullscreen πανοράματα  της Κοκσετάου

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Σιράλι Μουσλίμοφ

Ο **Σιράλι Φαρζάλι Μουσλίμοφ** (επίσης ως **Μισλίμοφ**) (Αζερικά: Şirəli Fərzəli oğlu Müslümov, pronounced [ʃiɾæˈli mysˈlymov]; Russian:Ширали Фарзали оглы Муслимов,
26 Μαρτίου 1805 – 2 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν ένας βοσκός από την φυλή Ταλύς, στο χωριό Μπαρζαβού στην περιφέρεια Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν, ορεινή περιοχή κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Διεκδικείται ότι είναι ο γηραιότερος άνθρωπος που έζησε όταν πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου 1973 σε ηλικία 168 ετών. Είναι δηλαδή 46 χρόνια μεγαλύτερος από την Γαλλίδα Ζαν Καλμάν, ο γηραιότερος επιβεβαιωμένος άνθρωπος στην ιστορία που πέθανε σε ηλικία 122 ετών.
## Ζωή
Σύμφωνα με τον μύθο, δούλευε σκληρά κάθε μέρα, περίπου 167 χρόνια, δεν κάπνιζε ούτε έπινε, έτρωγε μόνο φρούτα, λαχανικά, ψωμί ολικής αλέσεως, ζωμό κοτόπουλου, τυρί με χαμηλά λιπαρά και γιαούρτι. Είχε πολλούς συζύγους στην ζωή του. Αρρώστησε από πνευμονία το 1972 ή το 1973, αλλά πέθανε το 1973. 

Η ιστορία του μαθεύτηκε το 1973 από το National Geographic, που είπε ότι είχε ιππεύσει και είχε φυτέψει έναν οπωρώνα την δεκαετία του 1870. Αργότερα ανακάλεσε την αίτηση. Το βιβλίο ρεκόρ Γκίνες δεν την τοποθέτησε, καθώς αυτό είναι αμφισβητήσιμο μαζί με άλλες παρόμοιες αιτήσεις.

Η οικογενειακή του κατάσταση είναι αμφιλεγόμενη. Σύμφωνα με το National Geographic, είχε μια σύζυγο 120 ετών που παντρεύτηκαν 102 χρόνια. Το περιοδικό Τάιμ έχει την θεωρία ότι είχε μια σύζυγο 107 ετών. Μια άλλη θεωρία, λέει ότι στην ηλικία των 136 παντρεύτηκε και είχε μια κόρη. 

Το μόνο αποδεκτό στοιχείο στην θεωρία σχετικά με την ηλικία του είναι ότι το επίσημο πιστοποιητικό του είχε την ημερομηνία γέννησης του. Ωστόσο, δεν είχε γνωστό πιστοποιητικό γέννησης. 

## Φήμη
Η περίπτωσή του έγινε γνωστή το 1963 όταν ο νεαρός φωτορεπόρτερ του TASS, Καλμάν Κασπίγιεφ πήγε στο χωριό για να του κάνει συνέντευξη. Αυτό δημοσιεύτηκε στον σοβιετικό τύπο, από το National Geographic και την Danone, επειδή στην δίαιτα του περιελάμβανε το γιαούρτι. Αυτό άλλαξε την ζωή του χωριού, καθώς συνδέθηκε σε αυτήν το ηλεκτρικό ρεύμα και δεχόταν ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. 

Πολλοί δυτικοί στην δεκαετία του 1970 γνωστοποίησαν τον ισχυρισμό στο Αζερμπαϊτζάν και στην περιοχή του Καυκάσου όταν η εταιρεία Danone έκανε μια διαφήμιση που έκανε αρκετούς ανθρώπους να το προτείνουν καθώς η διάρκεια ζωής τους μπορεί να μεγαλώσει με κατανάλωση γιαουρτιού. 

## Δείτε επίσης
* Μύθοι μακροζωίας
* Ισχυρισμοί μακροζωίας
* Λίστα με τα άτομα που αναφέρθηκαν να έχουν ζήσει πάνω από 130 χρόνια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχία Λερίκ
Tom and Jerry in War of the Whiskers

Το ***Tom and Jerry in War of the Whiskers*** είναι βιντεοπαιχνίδι πάλης και η συνέχεια του παιχνιδιού 3D κινουμένων σχεδίων *[[Tom and Jerry in Fists of Furry]]* για το Nintendo 64 και τον προσωπικό υπολογιστή, κυκλοφόρησε το 2000. Κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου του 2002 για το PlayStation 2, στις 6 Δεκεμβρίου για το Xbox και στις 5 Ιανουαρίου του 2003 για το GameCube από την Warner Bros. Interactive Entertainment. Αναπτύχθηκε από το VIS Entertainment και δημοσιεύτηκε από την NewKidCo. Ήταν το μόνο παιχνίδι NewKidCo που κυκλοφόρησε ποτέ. Οι εκδόσεις Xbox και GameCube δεν κυκλοφόρησαν ποτέ έξω από την Αμερική.

## Τρόπος παιχνιδιού
Ο στόχος του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να νικήσει τον αντίπαλό του σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα με γύρους. Επιτρέπονται έως και 4 παίκτες. Υπάρχουν τρεις τύποι παιχνιδιού. Η μία είναι η λειτουργία Challenge, όπου ο παίκτης μάχεται κάθε φορά με έναν αντίπαλο, (Οι αντίπαλοι είναι οι εχθροί του χαρακτήρα από το κλασσικό κινούμενο σχέδιο Τομ και Τζέρι) μόλις αντιμετωπίσει κάποιους συγκεκριμένους χαρακτήρες, τον οδηγεί στην τελική μάχη που ένας από τους δύο ισχυρούς χαρακτήρες που θα μονομαχήσει η παίκτης, ο ένας είναι ο τρομαχτικός και τεράστιος Τέρας Τζέρι (λόγω του ότι ήπιε ένα φίλτρο που τον έκανε τέρας), ή τη Γάτα Ρομπότ, από την δημιουργία του Τομ, πρέπει να αγωνιστεί μέχρι νοκάουτ ο παίχτης για να ξεκλειδώσει στην συνέχεια έναν νέο χαρακτήρα για μάχη. Ο δεύτερος τρόπος παιχνιδιού είναι η επιλογή Vs, όπου πραγματοποιήθηκε μονομαχία ένας εναντίον έναν. Το τρίτο είναι το Tag Versus, όπου ένας παίχτης μονομαχεί μόνος του ή με έναν φίλο του για την καταπολέμηση τον δύο εχθρών του.

Οι μονομαχίες αρένας του παιχνιδιού γίνονται στις περιοχές: κουζίνα, παραλία, χιονισμένο το χειμώνα, κρουαζιερόπλοιο, μάντρα, ασταθές εργοτάξιο, ιταλική αγορά, στοιχειωμένο σπίτι, τρελό εργαστήριο του τρελού επιστήμονα, άγρια Δύση, το κάστρο, κόλαση και αρένα πυγμαχίας.

Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι οι: Tom, Jerry, Spik, Tyke, Nibbles, Butch, Quacker, Lion, Eagle, Robot Cat και Monster Jerry.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tom & Jerry in War of the Whiskers στο GameSpot 
* Tom & Jerry in War of the Whiskers στο GameFAQs 
* Tom & Jerry in War of the Whiskers στη Wikia 
* Tom & Jerry in War of the Whiskers στο MobyGames

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2002
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του GameCube
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Tom and Jerry
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πάλης
Κατηγορία:Κωμικά βιντεοπαιχνίδια
Χουάν Πάμπλο Μοντόγια

Ο **Χουάν Πάμπλο Μοντόγια**(πλήρες ονοματεπώνυμο **Χουάν Πάμπλο Μοντόγια Ρολντάν**)(γεν. στην Μπογκοτά στις 20 Σεπτεμβρίου του 1975) είναι Κολομβιανός οδηγός αγώνων. 

## Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της Κολομβίας Μπογκοτά. Ξεκίνησε την καριέρα του απ' τα καρτ. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε απ' το 2001 μέχρι το 2006 και έτρεξε με τις ακόλουθες 2 ομάδες:

* Wiliams και
* Μακλάρεν.

Μία εβδομάδα μετά τη λήξη του Γκραν Πρι των ΗΠΑ του 2006 δηλαδή την Κυριακή 9 Ιουλίου 2006, ο Μοντόγια αποφάσισε πως στο σημείο εκείνο έπρεπε να λήξει οριστικά η καριέρα του στη Φόρμουλα 1 επειδή ήθελε να δοκιμάσει την τύχη του στο Ράλι Nascar.
Δύο μέρες αργότερα(Τρίτη 11 Ιουλίου 2006) ο αγωνιστικός διευθυντής της Μακλάρεν Ρον Ντένις είπε στο δικηγόρο του να ενημερώσει το Μοντόγια πως κατά τα μεσάνυχτα της ημέρας εκείνης θ' αποδεσμευόταν οριστικά απ' το συμβόλαιο το οποίο είχε με την ομάδα και θα ήταν πλέον ελεύθερος να κάνει ότι ήθελε. Απ' το Γκραν Πρι Γαλλίας το οποίο έλαβε χώρα στις 16 Ιουλίου 2006 τη θέση του Μοντόγια στο μονοθέσιο της Μακλάρεν πήρε ο Ισπανός δοκιμαστής της ομάδας Πέντρο Ντε Λα Ρόσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κολομβιανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Νικόλαος Ζαρίφης (αντισφαίριση)

Ο **Νικόλαος Ζαρίφης**, (Φιλιππούπολη 12 Οκτωβρίου 1885 – Μασσαλία 17 Νοεμβρίου 1941), ήταν Έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν μέλος γνωστής οικογένειας από την Κωνσταντινούπολη και του κλάδου της στη Φιλιππούπολη.

Ο Ζαρίφης συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 εκπροσωπώντας την Ελλάδα. Στο μονό ανδρών αποκλείστηκε στον πρώτο αγώνα από τον Ολλανδό Scheurleer, στο διπλό ανδρών με συμπαίκτη τον Γιώργο Σημηριώτη αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο. Στο μεικτό με συμπαίκτρια την Εσμέ Σημηριώτου αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο ενώ στον πρώτο είχαν προκριθεί χωρίς αγώνα. Στους ίδιους αγώνες συμμετείχε ο ξάδελφός του Λεωνίδας Ζαρίφης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Νικολαος
Γκούσταβ Φρέλιχ

Ο **Γκούσταβ Φρέλιχ** (γερμανικά: *Gustav Fröhlich*, 21 Μαρτίου 1902 - 22 Δεκεμβρίου 1987) ήταν Γερμανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Στην καριέρα του έπαιξε αρκετούς δευτερεύοντες ρόλους τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο, μέχρι όμως το 1927, που συμμετείχε στην ταινία του Φριτς Λανγκ, *[[Μετρόπολις|Metropolis]]*. Έως και τη δεκαετία του 1950, παρέμεινε διάσημος στη Γερμανία.

Αφού συμμετείχε εθελοντικά στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, κατόπιν έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο, αρχές της δεκαετίας του 1920. Το 1922, έκανε και το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, με το *De bruut*. Κατά την περίοδο του 3ου Ράιχ΄, παρέμεινε διάσημος, ενώ κατά τη διάρκεια περίπου αυτής της εποχής, παντρεύτηκε την Γκίτα Αλπάρ, τραγουδίστρια της όπερας από την Ουγγαρία.

Οι ελάχιστες συμμετοχές του στις προπαγανδιστικές ταινίες του Ναζιστικής Γερμανίας, τον διευκόλυναν να συνεχίσει την καριέρα του και μετά το τέλος της. Γνωστή ταινία της εποχής αυτής, όπου πρωταγωνιστούσε είναι το *[[Die Sünderin]]* (1951). Παρ’ όλα αυτά ήδη από το 1956 είχε αποσυρθεί, οι κατοπινές συμμετοχές του ήταν ελάχιστες, τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην τηλεόραση. Το 1987, κι ενώ διέμενε στο Λουγκάνο, μετά από επιπλοκές εγχείρησης, απεβίωσε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Photographs of Gustav Fröhlich

Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κατάλογος έργων του Μπενότσο Γκοτσόλι

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Μπενότσο Γκοτσόλι.

Θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν και οι συνεργασίες του Γκοτσόλι με τον δάσκαλό του Φρα Αντζέλικο στην Cappella di San Brizio του Ορβιέτο, στην Μονή του Αγίου Μάρκου της Φλωρεντίας και στην Cappella Niccolina του Βατικανού καθώς και με τον Λορέντσο Γκιμπέρτι στην Porta del Paradiso του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας (βλ. λήμματα Κατάλογος έργων του Φρα Αντζέλικο και Κατάλογος έργων του Λορέντσο Γκιμπέρτι). Αλλά να σημειωθεί ότι και οι δημιουργίες του Γκοτσάλι ήταν προϊόντα συνεργασίας του με τους καλλιτέχνες του εργαστηρίου του.

## Έργα διάφορα

## ''Storie della vita di San Francesco''
Οι «Ιστορίες της ζωής του Αγίου Φραγκίσκου» είναι κύκλος νωπογραφιών του Γκοτσόλι (1452) στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στο Μοντεφάλκο (Περούτζια).

## ''Storie della vita di Sant'Agostino''
Οι «Ιστορίες της ζωής του Αγίου Αυγουστίνου» είναι κύκλος νωπογραφιών του Γκοτσόλι (1464-1466) στην εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου στο Σαν Τζιμινιάνο.

## ''«Η πομπή των Μάγων»''

Πρόκειται για το περιφημότερο έργο του Μπενότσο Γκοτσόλι, που φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1459 και 1461. Η σύνθεση βρίσκεται στο Παρεκκλήσιο των Μάγων του Palazzo Medici-Riccardi της Φλωρεντίας και στις νωπογραφίες της απεικονίζονται -ως Μάγοι και ακόλουθοί τους- προσωπικότητες που έλαβαν μέρος στην μεταξύ 1438 και 1449 σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (Βλ. σχετικά το λήμμα του καλλιτέχνη, κεφ. «Στην Τοσκάνη»).

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Ακζαϊλίκ (περιφέρεια Ατιράου)

Το **Ακζαϊλίκ **είναι χωριό στην περιφέρεια Ατιράου στο Καζακστάν. Βρίσκεται κοντά στο Ατιράου.

## Πληθυσμός
Το 1999 ο πληθυσμός ήταν 1.888 κάτοικοι, 885 άνδρες και 1.003 γυναίκες, επίσης το 2009 είχε 2.191 κατοίκους, 1.062 άνδρες και 1.129 γυναίκες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Εκκλησία Προφήτη Ηλία (Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας)

Η **Εκκλησία Προφήτη Ηλία**, παλαιότερα γνωστή ως **Εκκλησία της Παναγίας των Καταλανών**, ήταν εκκλησία στη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, επίσης γνωστής ως «σιταροπάζαρο» κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, η οποία κατεδαφίσθηκε το 1843 κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών που έλαβαν χώρα εντός της ευρύτερης περιοχής. Σήμερα, από τη συγκεκριμένη εκκλησία σώζεται μόνον τοιχογραφική αναπαράσταση της Παναγίας, η οποία και φυλάσσεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.

## Ιστορία και περιγραφή
Βρισκόταν στη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, κοντά στην πύλη της Αθηνάς. Ο ναός μας είναι γνωστός από ένα σχέδιο του Πωλ Ντυράν (Paul Duran), στο οποίο εικονίζεται ένας σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός *αθηναϊκού τύπου*, δηλ. ο τρούλος του είναι οκταγωνικός με κολονάκια στις ακμές, του 10ου αι. Το μόνο που σώζεται είναι μια τοιχογραφία με την Παναγία καθήμενη σε κυλινδρικό μαξιλάρι, μεταξύ δένδρων και φυτών, που δηλώνουν τον Παράδεισο. Η τεχνοτροπία είναι βυζαντινή με δυτικές επιρροές (φραγκοβυζαντινή). Εκατέρωθεν της Παναγίας υπάρχουν θυρεοί και τα αρχικά FA (Φραντσέσκο Ατσαγιόλι) και LC (Λεονάρντο Κονταρίνι). Ο Φραντσέσκο Α΄ ήταν δούκας των Αθηνών τον 15ο αι., και η οικογένειά του είχαν γίνει Κύριοι των Αθηνών μετά τους Καταλανούς. Ο Λεονάρντο ήταν γενουάτης ευγενής και ίσως ο ναός να είχε δοθεί στη γενουατική κοινότητα της πόλης. Η τοιχογραφία θα βρισκόταν εσωτερικά στο τύμπανο άνω της θύρας του ναού. Οι θυρεοί θεωρήθηκαν από τους κατοίκους Καταλανικοί και έτσι από την τοιχογραφία αυτή ο ναός απεκαλείτο εσφαλμένα "Παναγία των Καταλανών". Κατά την οθωμανική περίοδο στην περιοχή γινόταν εμπόριο σιταριού (σιταροπάζαρο).

Κατά τις ανασκαφές του χώρου της Ρωμαϊκής αγοράς και προκειμένου να ολοκληρωθεί η αρχαιολογική έρευνα, ο ερειπωμένος ναός κατεδαφίσθηκε το 1843 από τον Λ. Καυταντζόγλου. Πιο πριν αποκόλλησε την τοιχογραφία της Παναγίας, η οποία έμεινε στην κατοχή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Αργότερα παραδόθηκε στη Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία και τώρα εκτίθεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών. Έχει διαστάσεις 117 Χ 157 εκ.Sinos S., Die Sogenannte Kirche der H. Elias zu Athen, BZ 64 (1971), σ. 360-361.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αθήνα
Λεωνίδας Ζαρίφης (αντισφαίριση)

O **Λεωνίδας Θεόδωρος Ζαρίφης**, (31 Οκτωβρίου 1884 - 18 Ιουνίου 1963), ήταν έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης, μέλος γνωστής οικογένειας με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη.

Ο Λεωνίδας Ζαρίφης συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 εκπροσωπώντας την Ελλάδα. Στο μονό αντρών αποκλείστηκε στον τρίτο αγώνα, στα προημιτελικά και μία ανάσα από μετάλλιο, από τον μετέπειτα πρώτο Γάλλο Μαξ Ντεκουζί με συνολικό σκορ 2-0 σετ. Στην κατάταξη του μονού τερμάτισε έκτος σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες. Στους αγώνες συμμετείχε και ο ξαδελφός του Νικόλαος Ζαρίφης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Λεωνιδας
Μουγκάν (περιοχή)

Η στεπική πεδιάδα του **Μογκάν** (στα οθωμανικά τουρκικά: muğān, ﻣﻮﻏﺎﻥ, στα αζέρικα: Muğan) ή **Μουγκάν** όριζε έως τον 19ο αιώνα, την περιοχή η οποία σήμερα ευρίσκεται εντός της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, στα νότια του ποταμών Κουρά και Αράς και στα βόρεια της ιρανικής επαρχίας του Αρνταμπίλ επί των ακτών της Κασπίας Θάλασσας. Η συγκεκριμένη εύφορη περιοχή διασχίζεται, σήμερα, από αριθμό αρδευτικών καναλιών. Παλαιότερα, αποτελούσε περιοχή βοσκοτόπων, η οποία έχαιρε της εκτίμησης των κατά καιρούς κατακτητών. Η περιοχή μεταξύ των ποταμών Αράς και Κουρά ονομάστηκε Αράν, ενώ η περιοχή ευρισκόμενη στα βόρεια του ποταμού Κουρά ονομάστηκε επαρχία του Σιρβάν.

Το 1918, η βρετανική κυβέρνηση υποστήριξε μια Προσωρινή Στρατιωτική Δικτατορία του Μουγκάν, η οποία λίγο καιρό αργότερα ανετράπη, προτού μετατραπεί στην Σοβιετική Δημοκρατία του Μουγκάν, η οποία, στην συνέχεια, ενσωματώθηκε στην Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν το 1919.

Το 1993, στα νότια της συγκεκριμένης κοιλάδας, μια Αυτόνομη Δημοκρατία του Ταλίς-Μογκάν διακηρύχθηκε, ωστόσο, δεν διήρκεσε παρά μόνον από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο του 1993.

## Δείτε επίσης
* Αράν
* Σιρβάν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πεδιάδες του Αζερμπαϊτζάν
Κιζίλ Κουλέ

Ο **Κιζίλ Κουλέ (Κόκκινος Πύργος)** είναι ιστορικός πύργος στην τουρκική πόλη της Αλάνια. Η συγκεκριμένη κατασκευή θεωρείται ως σύμβολο της πόλης, ενώ εμφανίζεται, μεταξύ άλλων, και στην σημαία της πόλης.

## Ιστορία

Η ανέγερση της συγκεκριμένης κατασκευής ξεκίνησε κατά τις απαρχές της βασιλείας του Ανατολίτη Σελτζούκου Σουλτάνου Αλά αντ-Ντιν Κάι Κουμπάντ Α΄, ενώ ολοκληρώθηκε το 1226. Ο Σουλτάνος κάλεσε τον επιτυχημένο αρχιτέκτονα Εμπού Αλί Ρεχά από το Χαλέπι της Συρίας, στην Αλάνια προκειμένου να ολοκληρώσει την κατασκευή του πύργου. Ο οκταγωνικός χτισμένος με κόκκινου χρώματος πλίνθους πύργος προστατεύει τον Ταρσανά (ναυπηγείο) ο οποίος χρονολογείται από το 1221.

Η ονομασία προέρχεται από τα ιδιαιτέρως κόκκινου χρώματος πλίνθους οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του. Το κτίριο αυτό καθεαυτό έχει 33 μ. ύψος και 12,5 μ. διάμετρο. Παραμένει ως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα μεσαιωνικής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής, ενώ, ταυτόχρονα, αποτελεί το καλύτερα διατηρημένο σελτζουκικό κτίριο της πόλης. Όπως αρκετά από τα κτίρια της πόλης, στον Πύργο κυματίζει η Τουρκική Σημαία από τις επάλξεις του.

Το 1979 η πόλη εγκαινίασε το Εθνογραφικό Μουσείο της Αλάνια εντός του πύργου. Πέραν της ενημέρωσης των επισκεπτών για την ιστορία του πύργου και της πόλης, το μουσείο δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην εραλδική, και πιο συγκεκριμένα στον σελτζουκικό δικέφαλο αετό ο οποίος και χρησιμοποιείται στην σημαία της πόλης.  

Ο πύργος απεικονιζόταν επί του οπισθότυπου του τουρκικού χαρτονομίσματος των 250.000 λιρών από το 1992 έως και το 2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ξενάγηση 360 μοιρών του Κόκκινου Πύργου 

Κατηγορία:Αλάνια
Κατηγορία:Μικρά Ασία
Κατηγορία:Πύργοι στην Τουρκία
Κατηγορία:Σελτζουκική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Αττάλειας
Κατηγορία:Μουσεία στην Επαρχία Αττάλειας
Κατηγορία:Εθνογραφικά μουσεία στην Τουρκία
Μπεσόμπα (περιφέρεια Καραγκάντα)

Το **Μπεσόμπα **είναι χωριό στην περιφέρεια Καραγκάντα, στην επαρχία Καρκαράλι. 

## Γεωγραφική θέση
Το Καρκαράλι, το επαρχιακό κέντρο απέχει 125 χιλιόμετρα, και βρίσκεται κοντά στον ποταμό Μπαϊκόζα επίσης. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της περιφέρειας. 

## Πληθυσμός
Οι κάτοικοι είναι οι εξής:
* 1.500 κάτοικοι (1998);
* 1.000 κάτοικοι (2009).

## Υποδομή
Υπάρχει σχολείο, κλαμπ, βιβλιοθήκη και άλλες υποδομές στην πόλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Φιοντορόβκα (περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν)

Η **Φιοντορόβκα** (ρωσικά: *Фёдоровка*) είναι κωμόπολη στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Τερεκτί της περιφέρειας Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 4,597 (απογραφή 2009) 4,956 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κατάλογος έργων του Ζακ-Λουί Νταβίντ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ζακ-Λουί Νταβίντ.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Αγασίας Μηνοφίλου

Ο **Αγασίας Μηνοφίλου** ήταν Αρχαίος Έλληνας γλύπτης από την Έφεσο. Πιθανώς να επρόκειτο για ξάδερφο του Αγασία, υιού του Δωσίθεου, γλύπτη του Μονομάχου Μποργκέζε. Αναφορά προς το πρόσωπό του γίνεται σε επιγραφή στα ελληνικά, μέσω της οποίας φαίνεται να άσκησε την τέχνη του στην Δήλο, ενώ το συγκεκριμένο νησί ευρισκόταν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία, πιθανώς προς το 100 π.Χ. Πιθανώς να φιλοτέχνησε ένα εντυπωσιακό γλυπτό πολεμιστή το οποίο, σήμερα, ευρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι
Μοναστήρι Ντεΐρ ες-Σουλτάν

Το **Μοναστήρι Ντεΐρ ες-Σουλτάν** στην Ιερουσαλήμ είναι μοναστήρι της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εγκατεστημένο επί της οροφής του παρεκκλησίου της Αγίας Ελένης του Παναγίου Τάφου.
## Ιστορία
Το μοναστήρι ήταν αρχικά γνωστό υπό την ονομασία Ντεΐρ ελ-Μαλάκ (το μοναστήρι του Αγγέλου). Κατασχεθέν στους Κόπτες από τους Σταυροφόρους, τους επεστράφη από τον Σαλαντίν το 1187, ενώ έλαβε την ονομασία Ντεΐρ ελ-Σουλτάν (το μοναστήρι του Σουλτάνου).

Στην συνέχεια, οι Αιθίοπες απέκτησαν ελευθερία εισόδου στον Πανάγιο Τάφο. Ωστόσο, τον 16ο αιώνα, έπειτα από σειρά πολέμων μεταξύ του Αντάλ και της Αβησσυνίας, η αιθιοπική κοινότητα της Παλαιστίνης, ούσα απομονωμένη, σύντομα ευρέθηκε σε δεινή οικονομική θέση. Οι Αιθίοπες εκδιώχθηκαν, τότε, από τον Πανάγιο Τάφο και εγκαταστάθηκαν εντός δύο μικρών εξωτερικών παρεκκλησιών τα οποία και μοιράζονταν με τους Κόπτες.

Έπειτα από την απαγόρευση της εισόδου τους στον Πανάγιο Τάφο, το 1890, ο Οθωμανός Σουλτάνος, Αμπντουλχαμίντ Β΄, τους παραχώρησε το δικαίωμα εγκατάστασης μιας μεγάλης σκηνής επί της οροφής του Πανάγιου Τάφου, προκειμένου να εορτάσουν το Πάσχα, κατάσταση η οποία παραμένει απαράλλαχτη έως σήμερα. Η συγκεκριμένη κατάσταση αναγνωρίστηκε επισήμως στους Αιθίοπες το 1967 από το Κράτος του Ισραήλ.

Επί της συγκεκριμένης οροφής ευρίσκεται αντίγραφο σε επίπεδο μικρογραφίας ενός αιθιοπικού χωριού.

## Παραπομπές


Ντειρ ες-Σουλταν
Νίκος Πανουσάκης

Ο **Νίκος Πανουσάκης** (Αιγάλεω, 22 Ιουλίου 1943 - ) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός, και προπονητής.

## Βιογραφία
Γεννημένος στο Αιγάλεω ξεκίνησε το ποδόσφαιρο τη δεκαετία του 1950 από τον τοπικό Κρόνο. Το 1961, ο δεξιοπόδαρος αμυντικός μεταπήδησε στον μεγάλο σύλλογο της πόλης, Αιγάλεω Α.Ο. με τον οποίο αγωνίστηκε τρία χρόνια στην Α' Εθνική μέχρι το 1964, κάνοντας συνολικά 53 συμμετοχές. Το καλοκαίρι του 1964 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό και με τη φανέλα του "τριφυλλιού" αγωνίστηκε μέχρι το 1968, κάνοντας συνολικά 24 συμμετοχές και επίσης κατέκτησε και ένα πρωτάθλημα Α' Εθνικής την πρώτη του χρονιά (1964-65) με τα χρώματα του Παναθηναϊκού. Το καλοκαίρι του 1968 μεταγράφηκε στην Προοδευτική και με τη φανέλα των "βυσσινί" αγωνίστηκε μέχρι το 1971 ως βασικός, τερματίζοντας παράλληλα την ποδοσφαιρική του καριέρα. Τις δύο τελευταίες σεζόν της καριέρας του με τη φανέλα της Προοδευτικής (1969-70 και 1970-71), πραγματοποίησε σύνολο 50 συμμετοχές (29 και 21 συμμετοχές αντίστοιχα) στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής.

Έπειτα το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας του εργάστηκε με επιτυχία ως βοηθός προπονητή στην Προοδευτική και αργότερα ως προπονητής σε διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων οι Αίαντας Σαλαμίνας, Α.Σ. Δραπετσώνα, Α.Ε. Περάματος , Θεμιστοκλής Αιγάλεω, κ.α.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κωνσταντίνος Δημίδης

Ο **Κωνσταντίνος Δημίδης** (; - 1869) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, τυπογράφος και οπλοποιός  από τα Γρεβενά.

## Βιογραφικά στοιχεία

### Τα πρώτα χρόνια

Ο Κωνσταντίνος Δημίδης γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στα Γρεβενά. Σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στις Κυδωνίες προς αναζήτηση εργασίας. Εκεί έμαθε την τέχνη του οπλοποιού. Το 1818 μετέβη στο Παρίσι μαζί με τον Κωνσταντίνο Τόμπρα και μαθήτευσαν στον Φερμέν Ντιντό στην τέχνη της τυπογραφίας. Ένα χρόνο αργότερα, με την επιστροφή του στις Κυδωνίες, με συνεργάτη τον Κωνσταντίνο Τόμπρα ίδρυσαν τυπογραφείο το 1819.

### Στα Ψαρά

Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, το Ιούνιο του 1821, οι Κυδωνίες πυρπολήθηκαν από τους Οθωμανούς. Διωκόμενος, μετέβη στα Ψαρά, όπου ανέλαβε ενεργό δράση. Εκεί ίδρυσε το πρώτο αυτοσχέδιο τυπογραφείο των επαναστατημένων Ελλήνων. Το 1824 ο Κωνσταντίνος Δημίδης τύπωνε προκηρύξεις και ναυτικά διπλώματα. Φιλοδοξούσε μάλιστα, να εκδόσει και εφημερίδα, και για το λόγο αυτό, ο Βρετανός φιλέλληνας, συνταγματάρχης Λέστερ Στάνχοπ απέστειλε στα Ψαρά ένα λιθογραφείο. Η Καταστροφή των Ψαρών τον Ιούνιο του 1824 ματαίωσε τα σχέδιά του.

### Στην Ύδρα και στο Ναύπλιο

Την περίοδο 1827 - 1828 εργάστηκε στο τυπογραφείο της Ύδρας του Ιταλού Ιωσήφ Κιάππε, όπου εκδίδονταν η εφημερίδα Ο Φίλος του Νόμου.

Αργότερα, ο Κωνσταντίνος Δημίδης βρέθηκε στο Ναύπλιο. Εκεί με δική του πρωτοβουλία, συνεργαζόμενος πάλι με τον Κωνσταντίνο Τόμπρα, ίδρυσε το πρώτο ιδιωτικό τυπογραφείο. Το 1828 τύπωσε δύο βιβλία με τίτλους "Αριθμητική" *του [[Διονύσιος Πύρρος|Διονύσιου Πύρρου]]* και "Περίληψις του Ευαγγελίου" *του Νεόφυτου Νικητόπουλου*. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Εμμανουήλ Αντωνιάδη, με τον οποίο τύπωσαν την εφημερίδα "Ηώς" (1830 - 1831) και "Αθηνά" (1832 - 1833). Με τον Αντωνιάδη, ο Δημίδης κατασκεύαζε επιτόπου και χύτευε τυπογραφικά στοιχεία.

### Στην Ερμούπολη και στην Αθήνα

Με την αποχώρηση του Εμ. Αντωνιάδη στην Αθήνα, ο Κωνσταντίνος Δημίδης αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Σύρο. Στην Ερμούπολη, συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Μελισταγή και το 1833 εξέδωσαν εγκυκλιο. Έως το 1836 εξέδωσαν 10 τίτλους.

Το 1836 ο Κωνσταντίνος Δημίδης αποχώρησε από τη Σύρο. Το 1843 ανέλαβε το νεοιδρυθέν Τμήμα Στοιχειοποιίας του Βασιλικού τυπογραφείου, όπου και εργάστηκε έως το θάνατό του, το 1869.

## Η προσφορά του

Η προσφορά του στην εξέλιξη της Ελληνικής τυπογραφίας και στην εξέλιξη και διαμόρφωση των ελληνικών τυπογραφικών στοιχείων υπήρξε τεράστια, καθώς ήταν ο μόνος Έλληνας στα χρόνια της επανάστασης αλλά και έως τη δεκαετία του 1850 που μπορούσε να κατασκευάσει τυπογραφικά στοιχεία υψηλής ποιότητας.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες τυπογράφοι
Frequencies from Planet Ten

**Frequencies from Planet Ten** είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Orange Goblin, το οποίο κυκλοφόρησε την 1 Οκτωβρίου του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Rise Above Records. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε μέσω της Music for Nations τέσσερις μήνες αργότερα, με δύο επιπλέον κομμάτια.

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 1996 στα Rhythm Studios του Στράτφορντ και τον Μάρτιο του 1997 στο The Square Centre του Νότιγχαμ, με παραγωγούς τους Πόλ Τζόνσον και Ντέιβ Τσανγκ.

## Τραγούδια
# "The Astral Project" - 6:49
# "Magic Carpet" - 3:19
# "Saruman's Wish" - 6:04
# "Song of the Purple Mushroom Fish" - 2:33
# "Aquatic Fanatic" - 4:20
# "Lothlorian" - 1:26
# "Land of Secret Dreams" - 7:38
# "Orange Goblin" - 5:33
# "Star Shaped Cloud" - 9:39

;*Μπόνους κομμάτια στην ιαπωνική έκδοση*
# "Nuclear Guru" - 6:46
# "Hand of Doom" - 9:36
 
## Μέλη των Orange Goblin
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "***Frequencies from Planet Ten***" είχε την εξής μορφή:

* **Μπεν Γουόρντ** - *[[Φωνητική|φωνητικά]]*
* **Πητ Ο' Μάλεϊ** - *[[κιθάρα]]*
* **Τζο Χορ** - *[[κιθάρα]]*
* **Μάρτιν Μίλαρντ** - *[[μπάσο]]*
* **Κρις Τέρνερ** - *[[τύμπανα]]*

;*Γκεστ συμμετοχές*
* **Ντάνκαν Γκιμπς** - *[[πλήκτρα]]*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Frequencies from Planet Ten - Orange Goblin | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Orange Goblin - Frequencies from Planet Ten - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* FFPT - Orange Goblin

Κατηγορία:Δισκογραφία των Orange Goblin
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Μερόπη (περιοχή)

Στα Βαλκάνια του 14ου αιώνα, η **Μερόπη** (, *Μερόπα*) ήταν υποπεριοχή της Θράκης στη σημερινή βόρεια Ελλάδα και νότια Βουλγαρία. Η περιοχή ευρισκόταν στο δυτικό και μέσο τμήμα της Οροσειράς της Ροδόπης.

Ο όρος απαντάται μόνον στα γραπτά του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού. Η Μερόπη εκτεινόταν έως τον Ποταμό Νέστο προς τα δυτικά και έως την πόλη της Γρατιανούπολης προς τα ανατολικά. Ο Βούλγαρος ιστορικός Πλάμεν Παβλόφ ορίζει την Μερόπη ως περιλαμβάνουσα την ροή του Ποταμού Άρδα προς τα βόρεια έως τον Ποταμό Τσεπελαρέ και περιλαμβάνουσα τα φρούρια Σβέτα Ίρινα ("Αγία Ειρήνη") και Ποντβίς.

Το 1343, ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός παραχώρησε την Μερόπη στον Βούλγαρο λήσταρχο Μόμτσιλ ως ανταμοιβή για την στρατιωτική του βοήθεια στην διάρκεια του Βυζαντινού Εμφυλίου Πολέμου του 1341-1347. Έπειτα από την μεταστροφή του Μόμτσιλ στην διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και την ύστατη ήττα του από τον Καντακουζηνό το 1345, η Μερόπη επέστρεψε υπό την κυριαρχία των Βυζαντινών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μεσαιωνικής Θράκης
Κατηγορία:Ροδόπη
Επαρχία Γκλουμπόκογιε

Η **επαρχία Γκλουμπόκογιε **() ανήκει στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της είναι το Γκλουμπόκογιε. Πληθυσμός: 63,890 (εκτίμηση 2013) 63,581 (απογραφή 2009) 67,329 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Γκλουμποκογιε
Επαρχία Μακάτ

Η **επαρχία Μακάτ** () είναι επαρχία στην περιφέρεια Ατιράου του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Μακάτ. Πληθυσμός: 29,744 (εκτίμηση 2013) 29,269 (απογραφή 2009) 25,193 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Μακατ
Επαρχία Ατμπασάρ

Η **επαρχία Ατμπασάρ** () ανήκει στην περιφέρεια Ακμόλα στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της είναι το Ατμπασάρ. Πληθυσμός: 50,981 (απογραφή 2009) 61,009 (απογραφή 1999).

Ατμπασαρ
Μαρμαριτζάνα

Η **Μαρμαριτζάνα** ήταν μεσαιωνική βυζαντινή πόλη και επισκοπή στην Κεντρική Ελλάδα.

Η ακριβής τοποθεσία της πόλης παραμένει άγνωστη, με εξαίρεση το γεγονός πως ευρισκόταν επί του ανώτερου τμήματος της κοιλάδας του Σπερχειού Ποταμού, στα δυτικά της Νεοπατρίας (σημερινής Υπάτης). Η ιστορία της πόλης είναι σχετικά άγνωστη, με εξαίρεση το γεγονός πως αποτέλεσε επισκοπική έδρα, η ύπαρξη της οποίας επιβεβαιώνεται από, τουλάχιστον, την εποχή του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού (βασίλευσε μεταξύ 886-912) έως και τον 13ο αιώνα. Αποτελούσε τη μοναδική βοηθητική επισκοπή της μητροπολιτικής έδρας της Νεοπατρίας. Πιθανώς να επρόκειται για την ίδια επισκοπική έδρα με εκείνη του Μαρμαριτζίου, η οποία και αναφέρεται σε μία *[[Notitia Episcopatuum]]* του 11ου αιώνα ως βοηθητική επισκοπή της Μητροπόλεως Λαρίσης.
 
Μετά την Δ΄ Σταυροφορία, οι επισκοπικοί κατάλογοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας την περιέλαβαν ως *Valacensis* ή *Lavacensis*, ωστόσο το πιθανότερο είναι η συγκεκριμένη έδρα να παρέμεινε χηρεύουσα, είτε επρόκειτο για Έλληνα Ορθόδοξο, είτε για Λατίνο Καθολικό επίσκοπο, από τις αρχές του 13ου αιώνα και έπειτα. Η έδρα παραμένει ως τιμητική επισκοπή της Καθολικής Εκκλησίας μετά την ονομαστική της αποκατάσταση το 1933, ως «Μαρμαριζάνα». Παραμένει για καιρό χηρεύουσα, καθώς είχε, στην διάρκεια της ιστορίας της, μόλις έναν κάτοχο, εκ του χαμηλότερου (επισκοπικού) βαθμού: τον Τόμας Ο'Μπιρν (26 Αυγούστου 1739 - 16 Σεπτεμβρίου 1739), αργότερα Πρωτοσύγκελλος του Άρνταχ (Ιρλανδία) (26 Αυγούστου 1739 - 16 Σεπτεμβρίου 1739), διαδεχόμενος ως Επίσκοπος του Άρνταχ (16 Σεπτεμβρίου 1739 - Ιανουάριος 1747).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* ''GCatholic'', με πληροφορίες για τις χηρεύουσες τιμητικές επισκοπές

Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μεσαιωνική Κεντρική Ελλάδα
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Ευρώπης
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ιστορία της Φθιώτιδας
Κατηγορία:Κοιλάδα του Σπερχειού
Θεοδώρα Κομνηνή της Αντιόχειας

Η **Θεοδώρα Κομνηνή** (1150 - 1182) από τον Οίκο των Κομνηνών ήταν πριγκίπισσα της Αντιόχειας κατά το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα, μέσω του γάμου της με τον Βοημούνδο Γ΄ Πουατιέ πρίγκιπα της Αντιόχειας.

Τα *[[Ασσίζες της Ιερουσαλήμ#Lignages d'Outremer|Lignages d'Outremer]]* την ονομάζουν Ειρήνη και την αναφέρουν ως ανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Πηγές ύστερης χρονολογίας την ονομάζουν ως Θεοδώρα, χωρίς ωστόσο, η πηγή της συγκεκριμένης ονομασίας να είναι γνωστή. Οι παλαιότερες γενεαλογίες την καθιστούν ως κόρη του Ιωάννη Κομνηνού δούκα της Κύπρου, και της Μαρίας Ταρωνίτισσας, ωστόσο η συγκεκριμένη συγγένεια θα την καθιστούσε ως ετεροθαλή αδελφή του Αμωρί Α΄ Ανζού της Ιερουσαλήμ και θεία του Βαλδουίνου Δ΄ της Ιερουσαλήμ, κάτι που δεν τεκμηριώνεται από τις πηγές της εποχής., ενώ, σήμερα, δεν υφίστανται άλλες υποθέσεις αναφορικά με τους συγγενικούς δεσμούς της Θεοδώρας.

Ο θείος της Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, την νύμφευσε μεταξύ του 1175 και του 1177 με τον Βοημούνδο Γ΄ των Πουατιέ, πρίγκιπα της Αντιόχειας, με στόχο την σύσφιξη των δεσμών μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του πριγκιπάτου της Αντιόχειας, καθώς και την επίλυση του ζητήματος του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Πράγματι, μετά την ίδρυση του πριγκιπάτου της Αντιοχείας, ο Πατριάρχης Αντιοχείας ήταν Λατίνος και ο Μανουήλ επιθυμούσε την επάνοδο και εγκατάσταση ενός Ορθοδόξου Πατριάρχη. Δεσμοί προϋπήρχαν μεταξύ των δύο κρατών, καθώς ο Μανουήλ Α΄ ήταν ήδη νυμφευμένος με την Μαρία της Αντιόχειας, αδελφή του Βοημούνδου Γ΄. 

Ο Βοημούνδος Γ΄ και η Θεοδώρα απέκτησαν από τον μεταξύ τους γάμο τους παρακάτω απογόνους:
* Κωνσταντία, απεβίωσε νέα.
* Φιλίππα, παντρεύτηκε τον Μπωντουέν Πατριάρκ,
* Μανουήλ 1176-1211.

Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός απεβίωσε το 1180 και ο Βοημούνδος Γ΄ έκρινε πως η θέση της αδελφής του ως αντιβασίλισσας της Αυτοκρατορίας ήταν αρκετή για την διατήρηση της συμμαχίας με τους Ρωμαίους. Εκδίωξε την Θεοδώρα μεταξύ του 1180 και του 1183, ημερομηνία κατά την οποία και νυμφεύτηκε εκ νέου, με την ερωμένη του Σίβυλλα ντε Μπυρζέ, προς μεγάλη οργή της Εκκλησίας. Η Θεοδώρα στην συνέχεια παντρεύτηκε εκ νέου με τον Γκωτιέ Γ΄ του Μπετύν, γιο του κυρίου του Μπετσάν και είχε τέκνο:
* Αλίκη, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο των Ιμπελέν σενεσάλη της Κύπρου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Grousset, René (1935) (στα γαλλικά). Histoire des croisades et du royaume franc de Jérusalem - II. 1131-1187 L'équilibre (2006 έκδοση). Paris: Perrin, σελ. 1013.

Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Δουκάτο της Γασκώνης

Το **Δουκάτο της Γασκώνης** ή **Δουκάτο της Βασκονίας** (βασκικά: Baskoniako dukerria, οξιτανικά: ducat de Gasconha, ) ήταν δουκάτο από το 824 στη σημερινή νοτιοδυτική Γαλλία και βορειοανατολική Ισπανία, τμήμα του οποίου αντιστοιχεί στην σύγχρονη περιοχή της Γασκώνης. Το Δουκάτο της Γασκώνης, γνωστό τότε ως *[[Βασκονία]]*, ήταν αρχικά Φραγκική μαρκία που σχηματίστηκε για να απωθήσει τους Βάσκους (Βασκόνους). Ωστόσο, το δουκάτο πέρασε από διάφορες περιόδους, από τα πρώτα χρόνια με το διακριτό βασκικό του στοιχείο, έπειτα στην συγχώνευση σε προσωπική ένωση με το Δουκάτο της Ακουιτανίας, μέχρι τη νεότερη περίοδο ως εξαρτημένο από τους Πλανταγενέτες βασιλιάδες της Αγγλίας.

Κατά τον Εκατονταετή Πόλεμο, ο Κάρολος Ε´ της Γαλλίας κατέκτησε από το 1380 τα περισσότερα από τα εδάφη της Γασκώνης, ενώ υπό τον Κάρολο Ζ´ της Γαλλίας το 1453 ενσωματώθηκε στο σύνολό του στο βασίλειο της Γαλλίας. Το αντίστοιχο τμήμα του εντός της Ισπανίας έγινε μέρος του Βασκικού Βασιλείου της Ναβάρρας.

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Ιστορία της Χώρας των Βάσκων
Κατηγορία:Δούκες της Γασκώνης
Γ
Γαλατορομανικές γλώσσες

Οι *γαλατορομανικές γλώσσες* αποτελούν τον βορειότερο κλάδο των Δυτικορομανικών γλωσσών στην Ευρώπη. Γεωγραφικά εκτείνονται στη σημερινή βόρεια Γαλλία, τη Βαλλωνία και τη γαλλόφωνη Ελβετία συνορεύοντας με τις οξιτανορομανικές γλώσσες στα νότια και τις γαλατοϊταλικές και γερμανικές στα ανατολικά. Ομιλητές τους εντοπίζονται και στις τέως αποικίες και τα υπερπόντια εδάφη της Γαλλίας ανά τον κόσμο. Στην ομάδα εντάσσονται η φραγκοπροβηγιανή και η γαλλική γλώσσα με τις διάφορες ιστορικές της διαλέκτους που συλλογικά λαμβάνουν τον τίτλο γλώσσες του οΐλ (νορμανδικά, γκαλό, πικαρδικά). Διάφοροι συγγραφείς εντάσσουν στον κλάδο τόσο τις οξιτανορομανικές γλώσσες όσο και οι γαλατοϊταλικές.

## Παραπομπές