open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βοημούνδος Ε΄ της Αντιόχειας

Ο **Βοημούνδος Ε΄** (περί το 1199 - Ιανουάριος 1252) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν πρίγκιπας της Αντιόχειας και κόμης της Τρίπολης (1233 - 1252).

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος και διάδοχος του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και της Πλεζάνς Εμπριάκο του Τζαμπλέ. Ο Βοημούνδος Ε΄ ήταν, όπως ο πατέρας του, μόνιμα εχθρός με τους Ιωαννίτες Ιππότες και το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας. Αντίθετα προτιμούσε συμμαχία με τους Ναΐτες Ιππότες. Η συμφιλίωση ανάμεσα στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας και την Αρμενία ακολούθησε μόνο μετά το τέλος του, με την παρέμβαση του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας.

Ο Βοημούνδος Ε΄ της Αντιόχειας απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1252. Ο γιος και διάδοχός του Βοημούνδος ΣΤ΄ ήταν μόνο 15 ετών και κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Λουτσιάνας ντι Σεγκνί. Η Λουτσιάνα δεν εγκατέλειψε ποτέ την Τρίπολη και παρέδωσε την εξουσία σε συγγενείς της από την Ρώμη· αυτό την έκανε μισητή. Ο Βοημούνδος ενηλικιώθηκε σε λίγους μήνες. Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας, που βρισκόταν τότε σε Σταυροφορία, πήρε την άδεια από τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ να διαδεχτεί το δουκάτο.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την Αλίκη των Μπλουά, κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη της Καμπανίας και χήρα του Ούγου Α΄ της Κύπρου (1225). Ο γάμος τους ήταν άτεκνος και στη συνέχεια ακυρώθηκε.

Έκανε δεύτερο γάμο με τη Λουτσιάνα ντι Σεγκνί, μικρανεψιά του πάπα Ιννοκέντιου Γ΄, με την οποία απέκτησε:
* Πλαιζάνς 1235-1261, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ερρίκο Α΄ της Κύπρου (1251) και σε δεύτερο γάμο τον Μπαλιάν των Ιμπελέν κύριο του Αρσούφ (Απολλωνίας).
* Βοημούνδος ΣΤ΄ π.1237-1275, πρίγκιπας της Αντιόχειας και κόμης της Τρίπολης.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Richard, Jean (1999). The Crusades: c. 1071-c. 1291. Cambridge University Press.
*Runciman, *"History of the Crusades"*, Τόμος III.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιερουσαλήμ

|-

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αντιόχειας
Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης

Ο **Ραϋμόνδος Δ΄ της Τρίπολης** (πέθανε το 1199) μέλος του Οίκου του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν Κόμης της Τρίπολης (1187 - 1189), διάδοχος και Πρίγκιπας - αντιβασιλιάς της Αντιόχειας (1193 - 1194).

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βοημούνδου Γ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Βοημούνδος Δ΄. 

Όταν ο Ραϋμόνδος Γ΄ κόμης της Τρίπολης, από τον Οίκο της Τουλούζης απεβίωσε (1187) χωρίς απογόνους, άφησε την κομητεία του στον βαπτιστικό του Ραϊμόνδο Δ΄, αλλά ο πατέρας του, που τον ήθελε διάδοχο, προτίμησε να τον φέρει πίσω στην Αυλή της Αντιόχειας και να στείλει τον Βομούνδο Δ΄ στην κομητεία της Τρίπολης. Όταν ο Βοημούνδος Γ΄ συνελήφθη από τον Λέοντα Β΄ της Αρμενίας, ο Ραϋμόνδος Δ΄ ανέλαβε τον ρόλο του αντιβασιλιά ως την επιστροφή εκείνου. Το 1199 απεβίωσε ο Ραϋμόνδος Δ΄ και το 1201 ο πατέρας του, που τον διαδέχθηκε όμως ο Βοημούνδος Δ΄. Τότε ο γιος τού Ραϋμόνδου Δ΄, ο Ραϋμόνδος-Ρουπέν διεκδίκησε το πριγκιπάτο και το 1216 το έλαβε, όμως το 1219 ο Βοημούνδος το πήρε πίσω.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1195 την Αλίκη των Ρουπενιδών, κόρη του Ρουπέν Γ΄ πρίγκιπα της Αρμενίας και ανιψιά του Λέοντα Β΄ της Αρμενίας, με την οποία απέκτησε τέκνο: 
* Ραϊμόνδος-Ρουπέν, 1198-1219/20, πρίγκιπας της Αντιόχειας και βασιλιάς της Μικρής Αρμενίας (Κιλικίας).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Παντοκράτωρ

[thumb|200px|Ο τρούλος του [Ναός της Αναστάσεως|Ναού της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα.]]

Με το προσωνύμιο **Παντοκράτωρ** φέρεται ο Ιησούς Χριστός στην ορθόδοξη χριστιανική αγιογραφία.

Με την εικόνα του Παντοκράτορα Ιησού αγιογραφείται ο κεντρικός θόλος (τρούλος) όλων των βυζαντινών ναών. Στους δε ναούς που στερούνται θόλου, ρυθμού Βασιλικής, η εικόνα αγιογραφείται στο κέντρο της οροφής του ναού.

Ο Παντοκράτορας Ιησούς αγιογραφείται αυστηρός μεν αλλά πλήρης αγάπης με το δεξί χέρι να ευλογεί και με το αριστερό να φέρει επιστήθια το ευαγγέλιο. Ιδιαίτερο χρυσό φωτοστέφανο περιβάλλει τη κεφαλή Του, συνήθως με τα γράμματα Α - Ω. 
Πέριξ της εικόνας του Παντοκράτορα αγιογραφούνται Άγγελοι ή Απόστολοι, όταν ο θόλος είναι ψηλός διαφορετικά οι τέσσερις ευαγγελιστές αμέσως χαμηλότερα στις δημιουργούμενες τέσσερις αρχιτεκτονικές κόγχες, στα ημιθόλια.

## Δείτε επίσης

* Χριστός Παντοκράτωρ (Σινά)

Κατηγορία:Θρησκευτικές προσαγορεύσεις
Κατηγορία:Αγιογραφία
Κατηγορία:Ιησούς Χριστός
Έμβλημα του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας

thumb|Μείζον έμβλημα του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.Το  **έμβλημα του [[Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία|Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας]]**  καθιερώθηκε το 1991. Συναντάται σε δύο μορφές : στο επίσημο που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση (μείζον) και στο μικρότερο, που αφορά λιγότερο επίσημες περιστάσεις.

## Περιγραφή
Το έμβλημα είναι ένας θυρεός χωρισμένος σε τέσσερα ισόπαχα τετράγωνα. Σε κάθε τετράγωνο απεικονίζεται ένα ζώο. Το περίγραμμα του θυρεού είναι μαύρο και τα τετράγωνα είναι κίτρινα και λευκά. Ειδικότερα, στο πρώτο  επάνω και στο δεύτερο  κάτω τετράγωνο απεικονίζεται η κεφαλή ενός μαύρου βοδιού με κέρατα, που φορά στέμμα και βγάζει έξω τη γλώσσα του. Στα δύο αυτά τετράγωνα το ζώο που εικονίζεται είναι πανομοιότυπο. Στο δεύτερο πάνω τετράγωνο υπάρχει ένας κόκκινος γρύπας και στο κάτω αριστερά τετράγωνο ένας επίσης κόκκινος αετός. Και τα δύο ζώα κοιτούν προς τα αριστερά και έχουν έξω τις γλώσσες. Το βόδι εικονίζεται δύο φορές γιατί τόσα ήταν τα Δουκάτα στα οποία επί αιώνες υποδιαιρούνταν το Μεκλεμβούργο: το Μεκλεμβούργο-Σβερίν και το Μεκλεμβούργο-Στρέλιτς.  Αμφότερα χρησιμοποιούσαν την ίδια σημαία και εθνόσημο.

### Μικρότερο έμβλημα
thumb|Το ελάσσον έμβλημα του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Το μικρότερο έμβλημα αποτελεί παραλλαγή του μείζονος εμβλήματος.Σε αυτό παρουσιάζεται ουσιαστικά το μισό του θυρεού στο μείζον έμβλημα και τα ζώα που συμβολίζουν το Μεκλεμβούργο (ένα μαύρο βόδι) και την Δυτική ή Πρόσω Πομερανία (κόκκινος γρύπας). Αυτά περιέχονται και στην κρατική σημαία του κρατιδίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα ζώα του πρώτου και του τέταρτου τετραγώνου (το βόδι) συμβολίζει την επαρχία του Μεκλεμβούργου και ο γρύπας στο πάνω δεξιά τετράγωνο εκπροσωπεί την πρωσσική επαρχία της Πομερανίας, από τις οποίες ιδρύθηκε το κρατίδιο. η παρουσία του κόκκινου αετού οφείλεται στο ότι είναι και σύμβολο του Βραδεμβούργου. Το τελευταίο αφορά το γεγονός ότι όταν διαλύθηκαν το κρατίδιο το 1952 και επανασυστάθηκε το 1990, βασίστηκε αυτή η ανασύσταση σε συγκεκριμένα σύνορα, στα οποία είχε βασιστεί η διοικητική διαίρεση της πάλι ποτέ Ανατολικής Γερμανίας.

## Πηγές
*Το έμβλημα του κρατιδίου στις **Σημαίες του Κόσμου**.

## Δείτε επίσης
*Έμβλημα του Βρανδεμβούργου
*Σημαία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας

Κατηγορία:Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Νότιγχαμ

Το **Νότιγχαμ** (αγγλικά: Nottingham) είναι πόλη της Αγγλίας και πρωτεύουσα της κομητείας του Νότιγχαμσαϊρ. Βρίσκεται χτισμένη στη συμβολή του ποταμού Λην με τον ποταμό Τρεντ και έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 339.790 κατοίκων για το 2023. 

Βρίσκεται 180 χιλιόμετρα (110 μίλια) βορειοδυτικά του Λονδίνου, και 72 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μπέρμιγχαμ. 

## Στοιχεία
Το Νότιγχαμ είναι πλούσιο σε γαιάνθρακες, για αυτό στην περιοχή του υπάρχουν πολλά ανθρακωρυχεία. Επίσης έχει ανεπτυγμένη βιομηχανία παραγωγής δαντελών, υφασμάτων, πλεχτών, μηχανών, δερμάτινων, χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων και διαφόρων άλλων ειδών. Η πόλη αυτή είναι σημαντικό πνευματικό κέντρο. Διαθέτει πανεπιστήμια και ανώτερες σχολές, μουσεία, πινακοθήκες, βιβλιοθήκη κ.ά. Ιδιαίτερα αξιόλογα είναι τα μνημεία της που ανάγονται στο 15ο και 17ο αιώνα.

## Δείτε επίσης

* Ρομπέν των Δασών
* Νότιγχαμ Φόρεστ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γνωρίστε την μαγεία του γραφικού Νότιγχαμ (mazitravel.com)
* Νότιγχαμ (taxidologio.gr)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
USS Independence (CV-62)

Το αεροπλανοφόρο ** Ιντιπέντενς** (USS INDEPENDENCE CV-62) (σημ. το όνομα σημαίνει Ανεξαρτησία) είναι το τέταρτο που ναυπηγήθηκε αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για λογαριασμό του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και ανήκει στη Κλάση Φόρεσταλ.

Τη ναυπήγησή του ανέλαβαν τα ναυπηγεία New York Naval Shipyard που ναυπήγησαν και το δεύτερο της ίδιας κλάσης αεροπλανοφόρο Σαρατόγκα. Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στις 1 Ιουλίου του 1955 (ημερομηνία που τέθηκε η τρόπιδα), καθελκύσθηκε στις 6 Ιουνίου του 1958 και εντάχθηκε στη δύναμη του αμερικανικού ναυτικού στις 10 Ιουνίου του 1959.

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
*Εκτόπισμα 60.000 τόνοι, και με πλήρες φόρτο 80.650 τόνοι
*Mήκος (ολικό) 1070 πόδια ή 326,1 μέτρα
*Πλάτος (μέγιστο) 129,5 πόδια ή 39,5 μέτρα.
*Βύθισμα 37 πόδια ή 11,3 μέτρα
***Καταπέλτες** 4
***Αεροσκάφη** μεταφερόμενα, περίπου, 70
*Οπλισμός 3 των 20&nbsp;mm πυροβόλα συνδεδεμένα με σύστημα "Φάλαγξ" και 4 των 40&nbsp;mm για χαιρετισμούς.
*Πύραυλοι 2 εκτοξευτήρες πυραύλων ΕΠ/Α,- ΕΠ/ΕΠ τύπου Σπάροου.
*Πρόωση 4 συνδεδεμένες τουρμπίνες τύπου Γουενστινχάουζ, σε 4 άξονες που καταλήγουν σε 4 έλικες.
*Ταχύτητα (επιχειρησιακή) 34 κόμβοι.
*Χωρητικότητα δεξαμενών πετρελαίου 7.800 τόνοι.
*Πλήρωμα 2790,  (εκ των οποίων 145 αξιωματικοί και περίπου 2645 υπαξιωματικοί και ναύτες) και 3390 επιπρόσθετο προσωπικό, ιπτάμενο, μηχανικό και τεχνικό της αεροναυτικής δύναμης που μεταφέρει φθάνοντας έτσι συνολικά τα 6180 άτομα.

Σημείωση: Το κόστος κατασκευής και του αρχικού εξοπλισμού του (εκτός των αεροσκαφών) έφθασε τα 225,3 εκατομμύρια δολάρια.

## Παροπλισμός
Στις 30 Σεπτεμβρίου 1998 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία και έκτοτε παραμένει παροπλισμένο, στο Μπρήμερτον, σε αναμονή διάθεσης, ή μετατροπής σε μουσείο.

## Πηγές

**Jane's Fighting Ships (y. 1985-1986)*.

Independence
Καρυοβούνι Μεσσηνίας

Το **Καρυοβούνι**, παλαιότερα γνωστό ως **Αράχωβα**, είναι χωριό της δυτικής Μάνης που ανήκει διοικητικά στον Δήμο Δυτικής Μάνης και παλαιότερα στον Δήμο Λεύκτρου του Ν. Μεσσηνίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μ. στις πλαγιές του Ταυγέτου ανάμεσα σε δύο ρέματα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 83 κατοίκων. Στο Δ.Δ. Καρυοβουνίου ανήκει και ο οικισμός Δρυόπη. Εκτός  από τα σπίτια υπάρχει η εκκλησία του χωριού ο Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία που γιορτάζει στις 20 Ιουλίου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καρυοβούνι-Πληροφορίες

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Δημοσιά Λήμνου

Η **Δημοσιά** υπήρξε αγροτικός οικισμός της τέως κοινότητας Κοντοπουλίου στη ΒΑ Λήμνο. Αναφέρεται από τη βυζαντινή εποχή. Σήμερα είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης). 

Από  το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στο δημοτικό διαμέρισμα Κοντοπουλίου του Δήμου Μούδρου. Παλαιότερα ανήκε στον νομό Λέσβου.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Δημοσιά βρίσκεται βόρεια του Κοντοπουλίου, λίγο βορειότερα από τον αγροτικό οικισμό Άγιος Αλέξανδρος, βόρεια της λίμνης Αλυκής και βορειοανατολικά της Μύρινας σε υψόμετρο 15 μέτρα. Αναφέρεται από το 1415 σε έγγραφο της μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους με το όνομα **"αι Δημοσίαι"**. 

Μεταγενέστερα εγκαταλείφθηκε και ως τα μέσα του 19ου αιώνα ήταν ακατοίκητη, όπως όλη η περιοχή της ΒΑ Λήμνου, βορείως του Κοντοπουλίου. Το 1858 ο Γερμανός περιηγητής Conze βρήκε καλλιεργημένη στο μεγαλύτερο τμήμα της την πεδιάδα μεταξύ Κοντοπουλίου και ακρωτηρίου Πλάκας αλλά χωρίς κανένα οικισμό. Υπήρχαν μόνο απομονωμένες καλύβες, που οι ντόπιοι αποκαλούσαν τσιφλίκια και όλα τα εδάφη ανήκαν σε κατοίκους του Ανυπάτη και του Κοντοπουλίου. 

Όταν οι εκτάσεις πέρασαν σε χριστιανούς ιδιοκτήτες, κάποιοι συνοικίστηκαν σε νέους οικισμούς. Ένας από αυτούς ήταν και **η Δημοσιά**. Για πρώτη φορά σημειώνεται στο χάρτη του Fredrich το 1904. Τα επόμενα χρόνια διατήρησε κάποιο πληθυσμό, με αποτέλεσμα το 1961 να καταγραφεί ως ξεχωριστός οικισμός της τότε κοινότητας Κοντοπουλίου με 15 κατοίκους. 

Όμως, σύντομα ερήμωσε και το 1981 συγχωνεύθηκε με τον οικισμό Άγιος Αλέξανδρος.

Σήμερα κατάλοιπα του οικισμού αποτελούν μερικές μάντρες κτηνοτρόφων και τα ξωκλήσια Άγιος Γεώργιος και Άγιος Δημήτριος.

## Βιβλιογραφία

* *Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική*, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986.
* *Cdrom Επαρχείου Λήμνου*: "Λήμνος αγαπημένη".
* Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
*"ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Λήμνου
Αλυκή Λήμνου

Η ** λιμνοθάλασσα Αλυκή** είναι μια αλμυρή λιμνοθάλασσα η οποία βρίσκεται στη ΒΑ χερσόνησο της Λήμνου, ανατολικά του οικισμού του Αγ. Αλεξάνδρου στα όρια του δημοτικού διαμερίσματος Κοντοπουλίου του Δήμου Μούδρου. Στη μεγαλύτερη διάρκεια του έτους καλύπτεται με θαλασσινό νερό.

## Ιστορία
Η Αλυκή σημειώνεται ως *Saline* σε πολλούς χάρτες περιηγητών μετά το 1680, όπως των Randolph, Piacenza, Όλφερτ Ντάπερ, Βιντσέντζο Κορονέλλι κ.ά.

Παλιότερα αποτελούσε για τους κατοίκους του νησιού την πηγή άλατος, το οποίο ήταν απαραίτητο για τη συντήρηση των τροφίμων (τυριών, κρεάτων, ψαριών, λαχανικών) και για την κατεργασία των δερμάτων. Τους καλοκαιρινούς μήνες ξεκινούσαν καραβάνια από τα διάφορα χωριά της Λήμνου με ζώα για τη συλλογή του αλατιού. Για να αποφύγουν τη ζέστη η εργασία αυτή, η οποία συνεχιζόταν ως τις τελευταίες δεκαετίες, γινόταν τις νύχτες με φεγγάρι για να βλέπουν και πριν φωτίσει. Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι και στις μέρες μας, ίσως σε μικρότερη κλίμακα. 

Ίσως από μια τέτοια εικόνα εμπνεύστηκε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, όταν βρισκόταν εξόριστος στο Κοντοπούλι το 1948, το στίχο από τα "Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας": 

*"Λιγνά κορίτσια στο γιαλό μαζεύουνε τ’ αλάτι...".* 

Επίσης, η Αλυκή ήταν κυνηγότοπος, ειδικά για αγριόπαπιες. 

Στην διάρκεια της Κατοχής οι Γερμανοί είχαν δημιουργήσει ναρκοπέδιο στην περιοχή. Μεταπολεμικά πολλοί ψαράδες κομματιάστηκαν προσπαθώντας να βγάλουν από τις νάρκες δυναμίτη για ψάρεμα.

## Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία
Η λιμνοθάλασσα «Αλυκή» έχει έκταση μεγαλύτερη από 6.300 στρέμματα. Είναι μια παράκτια αλμυρή λιμνοθάλασσα, η οποία καλύπτεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους με θαλασσινό νερό. Σε περίπτωση που η λιμνοθάλασσα δεν καλύπτεται από νερό, σχηματίζει ένα εκτεταμένο πεδίο άλατος (αλιπέδιο). Χωρίζεται από τη θάλασσα από ένα κράσπεδο γυμνό από βλάστηση.

## Οικολογική σημασία
thumb|250px|Φοινικόπτερα στην Αλυκή
Η Αλυκή και η κοντινή Χορταρόλιμνη έχουν χαρακτηριστεί υδροβιότοποι ιδιαίτερης σημασίας, διότι το χειμώνα συγκεντρώνουν πλήθος μεταναστευτικών πουλιών, μεταξύ των οποίων πανέμορφα φοινικόπτερα, από τα οποία άλλα ξεχειμάζουν εκεί κι άλλα, μερικά από τα οποία απειλούμενα, αναπαύονται πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους για πιο θερμές χώρες. Η Αλυκή είναι η μόνη φυσική λιμνοθάλασσα μεγάλου μεγέθους στην Ελλάδα στην οποία οι επεμβάσεις από τον άνθρωπο είναι ελάχιστες.

## Πηγές
* Θεόδωρος Μπελίτσος, *Η Λήμνος και τα χωριά της*, 1994.
* *ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά*, εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
* "Λίμνη Αλυκή - Χορταρολίμνη", Περιφερειακή Ενότητα Λήμνου. Ανακτήθηκε την 8η Απριλίου 2013.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Λήμνου
Κατηγορία:Λιμνοθάλασσες της Ελλάδας
Goth

thumb|right|Η Βελγίδα φωτογράφος Βιόνα Ιέλγκεμς σε μια σύγχρονη έκφανση του goth που έχει γίνει γνωστή ως ''gothic lolita''
Η πολιτισμική τάση **goth** είναι σύγχρονη υποκουλτούρα διαδεδομένη σε πολλές χώρες. Άρχισε στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '80 στη σκηνή του gothic rock, παρακλαδιού της ποστ-πανκ και απέκτησε αρκετά μεγάλο ρεύμα μετά το ουσιαστικό τέλος του πανκ και την άνοδο του New Wave. Η goth υποκουλτούρα συσχετίζεται με τη μουσική, την αισθητική και τη μόδα.

Η goth δείχνει να έχει επιρροές από τη γοτθική λογοτεχνία ,  τις ταινίες τρόμου , λατρείες βαμπίρ και την παραδοσιακή μυθολογία. Μεταξύ άλλων ιδιαίτερη επιρροή δέχτηκε η τάση από τη κελτική μυθολογία ,τη Χριστιανική ,την αιγυπτιακή και διάφορες παραδόσεις του παγανισμού. 

Η goth μουσική καλύπτει διάφορες μορφές, όμως για τους περισσότερους καλλιτέχνες της υπάρχει μία κλίση προς ένα σχετικά πένθιμο και επαναλαμβανόμενο ήχο με απαισιόδοξους στίχους και τα χαμηλών τόνων μπάσα φωνητικά. Σημαντικοί goth καλλιτέχνες ήταν οι Siouxsie and the Banshees, Joy Division, Bauhaus, The Cure, Killing Joke, Echo and the Bunnymen, Clan of Xymox, The Birthday Party, Southern Death Cult, David Vanian, The Mission, Fields of the Nephilim, Christian Death, Dead Can Dance.

Η goth μόδα δίνει έμφαση στην εικόνα του ανδρόγυνου, στα ρούχα της εποχής του Μεσαίωνα, της Αναγέννησης και της Βικτοριανής εποχής ή ένα συνδυασμό αυτών. Η στερεοτυπική εμφάνιση του κινήματος παραπέμπει σε κάτι μυστηριώδες, τρομακτικό, σκοτεινό και εξωτικό. Το τυπικό στυλ της  goth περιλαμβάνει σκούρα μαλλιά, νύχια, eyeliner και μαύρα ρούχα. Επίσης η τυπική εμφάνιση εκφράζει συχνά ειδωλολατρικές, αποκρυφιστικές ή άλλες θρησκευτικές εικόνες.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικά είδη
Κατηγορία:Μόδα
Κατηγορία:Στερεότυπα
Μπέριλ Μπέρναντ Κρον

Ο **Μπέριλ Μπέρναντ Κρον** (αγγλικά: *Burrill Bernard Crohn*) ήταν Αμερικάνος γαστρεντερολόγος κι ένας από τους πρώτους που περιέγραψαν την νόσο που έκτοτε, φέρει το όνομα του (Νόσος του Crohn). 

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 13 Ιουνίου του 1884, από μια οικογένεια μεταναστών Γερμανο-Εβραϊκής καταγωγής. Είχε 11 αδέλφια και ο πατέρας του ήταν έμπορος πετρελαίου. Η ανατροφή του ήταν αυστηρή και χαρακτηρίζεται από μια πολύ ορθόδοξη ζωή.

## Η ζωή και το έργο του
Το 1932 ο *Δρ. Κρον* και οι δύο συνεργάτες του - *Dr. Leon Ginzburg* και *Dr. Gordon D. Oppenheimer* - δημοσίευσαν μια σημαντική ιατρική μελέτη, η οποία περιέγραφε τα χαρακτηριστικά μιας σχετικά άγνωστης, για την εποχή, νόσου.  Περιέγραψαν δεκατέσσερα περιστατικά χαρακτηρίζοντας την νόσο του Crohn ως «Τελική ειλεΐτις, μια νέα κλινική κατάσταση». Η περιγραφή άλλαξε ως «Τοπική ειλεΐτις» στην δημοσίευση. Το όνομα του *Κρον* δημοσιεύτηκε πρώτο λόγω του ότι τα ονόματα μπήκαν με αλφαβητική σειρά και όχι με το πόσο συνεισέφερε ο καθένας τους. Επειδή ήταν η πρώτη φορά που δημοσιεύτηκε σε ευρείας κυκλοφορίας ιατρικό περιοδικό, η νόσος κατέληξε να γίνει γνωστή ως Νόσος του Crohn περισσότερο για λόγους δημοσίευσης, παρά προτεραιότητας.

Όταν περιέγραψε την νόσο για πρώτη φορά, ο *Κρον* ήταν ένας απλός ιατρός που συνήθως δεχόταν τους ασθενείς του στο νοσοκομείο *Mount Sinai* της Νέα Υόρκης για να τους εγχειρίσει. Ο *Κρον* σταδιακά άρχισε να συνεργάζεται όλο και περισσότερο με το νοσοκομείο *Mount Sinai*, όπου δούλευε μαζί με τον νευρολόγο *Bernard Sachs* (1858-1944). Εκεί σύντομα κατάφερα να δημιουργήσει μια πολύ καλή υποδομή για τους ασθενείς με κοκκιωματώδη εντεροκολίτιδα και τελικά έγινε διευθυντής του τμήματος γαστρεντερολογίας. Καθώς ήταν πολύ σεβαστός σε όλη του την επαγγελματική καριέρα, αναλάμβανε πολλούς ασθενείς από τις ΗΠΑ, καθώς και από την Ευρώπη.  

Κάποιες από τις αρχικές του έρευνες για τις αιτίες που προκαλούσαν την νόσο αυτή, 
επικεντρώθηκαν γύρω από την προσωπική του πεποίθηση, ότι είχε προκληθεί από το παθογόνο βακτηρίδιο *Mycobacterium paratuberculosis*, το οποίο είναι υπεύθυνο για μια  παρόμοια κατάσταση που πλήττει τα βοοειδή και ονομάζεται Νόσος του Johne. Ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να απομονώσει το παθογόνο βακτήριο. Η θεωρία αυτή επανεμφανίζεται τα τελευταία χρόνια, δίνοντας μεγαλύτερη αξιοπιστία στην άφιξη πιο εξελιγμένων μεθόδων προσδιορισμού των βακτηρίων MAP. 

Μετά τη συνταξιοδότηση του, ο *Κρον* μετακόμισε σ’ ένα επιβλητικό κτίριο που βρισκόταν στο εσωτερικό του Κονέκτικατ. Πέρασε τα μετέπειτα χρόνια του μάλλον ως απομονωμένος, καθώς όλες οι επικοινωνίες διαχειρίζονταν από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Νοσοκομείου Mount Sinai. 
Πέθανε σε ηλικία 99 ετών στο Κονέκτικατ, στις 29 Ιουλίου του 1983.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν

Το ***Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν*** είναι ελληνική κωμική κινηματογραφική ταινία του 1986, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χαρτοματζίδη και σενάριο Γιώργου Μυλωνά. Πρωταγωνιστούν οι: Στάθης Ψάλτης, Έφη Πίκουλα, Παύλος Ευαγγελόπουλος και Σπύρος Καλογήρου.

## Πλοκή

Ο Στάθης (Στάθης Ψάλτης) πιστεύει ότι με το που θα πάρει το πτυχίο του, θα λύσει αυτόματα το πρόβλημα της εργασίας, αλλά βρίσκεται μπροστά σε τοίχους και κλειστές πόρτες που για να ανοίξουν απαιτείται το απαραίτητο «μέσο». Καθώς αναζητά δουλειά από πόρτα σε πόρτα, συναντά τη Μαρίνα (Έφη Πίκουλα) και την ερωτεύεται. Η κοπέλα, που έχει δεσμό με ένα κλεφτρόνι μηχανών (Παύλος Ευαγγελόπουλος) και εργάζεται στο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών του πατέρα της (Σπύρος Καλογήρου), θέλει να γίνει σκηνοθέτης, έτσι ζητά από τον Στάθη να τη βοηθήσει και αυτός ανταποκρίνεται ολόψυχα και αποτελεσματικά...

## Διανομή

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν στο Cine.gr
*Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες του 1987
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Χαρτοματζίδη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά
Κασσανδρινό Χαλκιδικής

Το  **Κασσανδρινό** (και *Κασσανδρηνό*) είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής. Ανήκει στην τοπική κοινότητα Κασσανδρινού, όπως και οι οικισμοί Καλούτσικος και Μόλα Καλύβα, και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 250 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Κασσανδρηνού ανήκει στη δημοτική ενότητα Κασσάνδρας, του δήμου Κασσάνδρας. 
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Παραδοσιακή κατοικία με ροδιά
Το χωριό έλαβε την ονομασία του σύμφωνα με μια εκδοχή από το όμορο χωριό Κασσανδρεία, γιατί σ' αυτό είχαν τα χειμαδιά τους οι μεγαλοκτηνοτρόφοι της. Η κοιλάδα στην οποία βρίσκεται το χωριό κατοικούνταν τόσο στα αρχαία όσο και στα βυζαντινά χρόνια. Κατά την Επανάσταση του 1821 το Κασσανδρινό καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους. Από το 1826 οι κάτοικοι άρχισαν να επιστρέφουν και ξανάκτισαν το χωριό. Η πρώτη κοινότητα ιδρύθηκε το 1918. Απο εκεί κατάγεται ο καλλιτέχνης Diasmousikos (Μάριος Βαμβακάς, 2004)

Το καλοκαίρι του 2006 το Κασσανδρινό απειλήθηκε από πυρκαγιές.

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου και κτίστηκε στη δεκαετία του 1950 από πελεκητή ντόπια πέτρα.  Σε απόσταση 3 χιλ. νότιοανατολικά του χωριού είναι κτισμένο το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου οργανώνεται παραδοσιακό πανηγύρι. Σημαντική είναι και η εκκλησία της Αγίας Τριάδας, παλιά κατακόμβη, με τοιχογραφίες

Το χωριό διαθέτει ΚΑΠΗ, ταβέρνες, περίπτερο (μίνι μάρκετ) και ανενεργό πολιτιστικό σύλλογο. Τα κύρια προϊόντα του είναι το λάδι και το μέλι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για το Κασσανδρινό
*https://parallaximag.gr/taxidi/kassandrino-fthinoporini-iremia-stin-oreini-chalkidiki
μικρογραφία|213x213εσ|Δρόμος με παραδοσιακές κατοικίες

Κασσανδριν
Κασσανδριν
Σημαία της Ρηνανίας-Παλατινάτου

thumb|Σημαία της Ρηνανίας-Παλατινάτου.
Η **[[σημαία]] του κρατιδίου της [[Ρηνανία-Παλατινάτο|Ρηνανίας-Παλατινάτου]]** καθιερώθηκε στις 18 Μαΐου του 1947. Οι διαστάσεις της είναι 2:3. Συνδέεται ιστορικά με τη σημαία της Γερμανίας, εξ ου και η ομοιότητά της. Η σημαία είναι τόσο αστική όσο και κρατική (κυβερνητική), όπως γίνεται και με τις σημαίες της Κάτω Σαξονίας και του Σάαρλαντ. Στο ομόσπονδο κρατίδιο χρησιμοποιούνται και κάθετες σημαίες.

## Περιγραφή
Τρία χρώματα είναι κυρίαρχα στη σημαία: αυτά είναι το κόκκινο, το χρυσό και το μαύρο και περιέχονται επίσης στο έμβλημα της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

## Ιστορικά στοιχεία
Η σημαία σχεδιάστηκε το 1947 έπειτα από την ίδρυση του κρατιδίου (*Bundesland*) από το Γάλλο ύπατο αρμοστή στη Γερμανία. Συμβολίζει την αφοσίωση της Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία και στις δημοκρατικές της παραδόσεις. Για το λόγο αυτό στη σημαία υπάρχει και η σημαία της Γερμανίας με τα τρία χρώματα.

Τα σύμβολα συμβολίζουν την εποχή πριν από τη Γαλλική Επανάσταση και τα αντίστοιχα εμβλήματα:

*Ο κόκκινος σταυρός σε φόντο ασημί συμβολίζει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Τριρ.
*Ο αργυρός τροχός σε ερυθρό φόντο αντιπροσωπεύει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Μάιντς και 
*Το χρυσό λιοντάρι σε μαύρο φόντο είναι για τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Το στέμμα αποτελείται από αμπελόφυλλα και καταδεικνύει τη σημασία της αμπελοκαλλιέργειας για την οικονομία του τόπου.

## Πηγές
*H σημαία του ομοσπόνδου κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου στις **Σημαίες του Κόσμου**.

## Βλέπε επίσης
*Έμβλημα της Ρηνανίας-Παλατινάτου

Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Ρηνανια
Έμβλημα της Ρηνανίας-Παλατινάτου

thumb|To έμβλημα της Ρηνανίας-Παλατινάτου.
Το **έμβλημα του ομοσπόνδου κρατιδίου της [[Ρηνανία-Παλατινάτο|Ρηνανίας-Παλατινάτου]]** καθιερώθηκε το 1947. Συνδέεται ιστορικά με τη σημαία της Γερμανίας, εξ ου και η ομοιότητά του στα χρώματα. Περιέχεται στη σημαία του κρατιδίου.
## Περιγραφή
Το έμβλημα αποτελείται από έναν θυρεό, που χωρίζεται σε τρία μέρη. Στα μέρη αυτά εικονίζονται τα αντίστοιχα εμβλήματα των τριών πριγκιπάτων, που η ένωσή τους οδήγησε στη δημιουργία του σημερινού ομοσπόνδου κρατιδίου: Τριρ, Μάιντς και Παλατινάτου. Έτσι, εικονίζεται ο κόκκινος σταυρός σε ασημί φόντο, ο αργυρός τροχός σε κόκκινο φόντο, που ήταν το έμβλημα της πρωτεύουσας του κρατιδίου, καθώς επίσης και το χρυσό λιοντάρι με κόκκινο στέμμα και νύχια, σε μαύρο φόντο.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα σύμβολα συμβολίζουν την εποχή πριν από τη Γαλλική Επανάσταση και τα αντίστοιχα εμβλήματα:

* Ο κόκκινος σταυρός σε φόντο ασημί συμβολίζει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Τριρ. Η αρχαιότερη καταγραφή του συμβόλου αυτού του Τριρ είναι το 13ο αιώνα.
* Ο αργυρός τροχός σε ερυθρό φόντο αντιπροσωπεύει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Μάιντς και 
* Το χρυσό λιοντάρι σε μαύρο φόντο είναι για τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Παλατινάτου. Η αρχική εμφάνισή του είναι στο έμβλημα των Γουέλφων και στη συνέχεια στην κομητεία του Παλατινάτου.

Το στέμμα από επάνω είναι χρυσό και αποτελείται από αμπελόφυλλα, καταδεικνύοντας τη σημασία της αμπελοκαλλιέργειας για την οικονομία του τόπου.
## Πηγές
* Πληροφορίες για το έμβλημα του ομοσπόνδου κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου 
## Βλέπε επίσης
* Σημαία της Ρηνανίας-Παλατινάτου

Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Ρηνανια
Μητρόπολη Ηρακλείου

εναλλ.=σε Μητροπολη|μικρογραφία|χειμωνας
Η  **Μητρόπολη** (επίσημο: Μητρόπολις) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Καινούργιου στο νομό Ηρακλείου.

Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι γύρω στα 46 χιλιόμετρα. Η θέση του είναι σε μια εξ ολοκλήρου πεδινή έκταση και οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Ειδικότερα, κύριες ασχολίες είναι η καλλιέργεια αμπελιών, ελιάς, κηπευτικών, δημητριακών και εσπεριδοειδών. Στον οικισμό λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Κεντρικός ναός στον οικισμό είναι αυτός του Αγίου Νικολάου, ο οποίος είναι βυζαντινού ρυθμού.

## Ιστορικά στοιχεία
Σε μικρή απόσταση από το χωριό, στα βόρεια, είναι τα ερείπια του πρώτου βυζαντινού μητροπολιτικού ναού του Αγίου Τίτου και σε αυτό το γεγονός οφείλεται η ονομασία του οικισμού. Τα τελευταία χρόνια αποκαλύφθηκε κοντά στο χωριό δάπεδο από παλαιοχριστιανική βασιλική με ψηφιδωτά.

Στην ενετική απογραφή (1583) αναφέρεται με το όνομα *Mitropolli* με 147 κατοίκους. Στην τουρκική απογραφή του 1834 αναφέρεται ότι είχε 5 τουρκικές και ισάριθμες χριστιανικές οικογένειες, ενώ το 1881 οι Χριστιανοί κάτοικοι ήταν 123 και οι Τούρκοι 45.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 394 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Μητροπόλεως Ηρακλείου|Κοινότητα Μητροπόλεως]]***

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Κέντρο πληροφοριών μάχης

Ως **Κέντρο Πληροφοριών Μάχης** (*ΚΠΜ*) (*Combat Information Centre - CIC*) ονομάζεται ιδιαίτερος χώρος - αίθουσα των πολεμικών πλοίων των λεγομένων γραμμής ή μαχίμων, από το οποίο και πραγματοποιείται η διακυβέρνηση του πλοίου.

Ο χώρος-αίθουσα αυτός είναι συνηθέστερα στο μεσόστεγο του πλοίου, κάτω από τη γέφυρα και εσωτερικά, προφυλασσόμενος πολλές φορές και από ιδιαίτερη θωράκιση. Σ΄ αυτόν τον χώρο υφίστανται όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές δέκτες ραντάρ, ηχοβολιστικών, ραδιοεντοπισμών κατευθυντήρων, συνεννόησης και κάθε άλλη ναυτιλιακή συσκευή, και ναυτιλιακό βοήθημα (χάρτες, βιβλία κ.λπ.) με τις οποίες και παρακολουθείται η εξέλιξη της όποιας αναληφθείσας  επιχείρησης. Σ΄ αυτόν τον χώρο γίνονται οι υποτυπώσεις στόχων και παρακολούθησης της πορείας αυτών καθώς και αυτού τούτου του πλοίου. Το άριστο της απόδοσης ενός τέτοιου κέντρου είναι να καταστήσει την δια της απ΄ ευθείας όρασης την εικόνα του ορίζοντα και του πέριξ χώρου περιττή.
Με άλλα λόγια το κέντρο πληροφοριών μάχης είναι η επιχειρησιακή καρδιά του πολεμικού πλοίου και είναι αντίστοιχη με την αίθουσα των επιχειρήσεων των επιτελείων.
Τέτοιο κέντρο έχουν μόνιμα όλοι οι τύποι πολεμικών πλοίων, πλην των βοηθητικών όπου η διακυβέρνηση του πλοίου συνεχίζεται απρόσκοπτα έναντι εχθρικών προσβολών. Από το χώρο αυτό ο κυβερνήτης δίνει τις διάφορες εντολές ναυτιλίας - κατεύθυνσης, προσβολών κ.λπ.

*Επίσης τέτοιες αίθουσες χώροι δημιουργούνται και στα επίτακτα πλοία ανάλογα του είδους της αναληφθείσας επιχείρησης.

Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Άγγελοι τιμωροί

Το ***Άγγελοι τιμωροί*** (αγγλ.:*The Boondock Saints*) είναι ο τίτλος αμερικανικής/καναδικής κινηματογραφικής σπονδυλωτής ταινίας του 1999. Σεναριογράφος και σκηνοθέτης είναι ο Τρόι Ντάφι. Η ταινία αφηγείται την ιστορία δυο θρησκευόμενων αδερφών που αποφασίζουν να «καθαρίσουν» την πόλη τους από κάθε κακοποιό στοιχείο.

## Υπόθεση
Οι Connor και Murphy MacManus, δυο βαθιά θρησκευόμενοι αδελφοί ιρλανδικής καταγωγής, ζουν κι εργάζονται στη Βοστώνη των ΗΠΑ. Στην αρχή της ταινίας βρίσκονται σε μια εκκλησία όπου ο ιερέας συμβουλεύει τους πιστούς να φοβούνται το κακό, αλλά πολύ περισσότερο την «αδιαφορία των καλών ανθρώπων». Λίγες μέρες αργότερα γιορτάζουν την ημέρα του Αγίου Πατρικίου στο αγαπημένο τους pub στην ιρλανδική περιοχή της πόλης (εκτός από θρησκευόμενοι είναι και «γερά ποτήρια»), όταν ξαφνικά μέλη της ρωσικής μαφίας θέτουν τέλος στο γλέντι και τους πληροφορούν ότι η οργάνωσή τους αποφάσισε να αναλάβει το μαγαζί. Μετά από άγριο ξυλοδαρμό οι Ρώσοι ηττούνται και κατόπιν ταπεινώνονται από τους αδερφούς. Το επόμενο πρωί δυο Ρώσοι εμφανίζονται οπλισμένοι στο διαμέρισμα των αδερφών για να εκδικηθούν, πάλι όμως νικιούνται και βρίσκονται αργότερα νεκροί σε κοντινή γειτονιά. Πεπεισμένοι πλέον ότι είναι θέλημα Θεού να εξαλείψουν από τη Βοστώνη όλους τους εκπροσώπους του κακού, οι αδερφοί MacManus ξεκινούν έναν αιματηρό και εξολοθρευτικό πόλεμο κατά της μαφίας. Σύντομα γίνονται λαϊκοί ήρωες κι ο τύπος τους αποκαλεί «αγίους του Boondock» (της συνοικίας όπου δρουν). Στα ίχνη τους βρίσκεται ο αρχιμαφιόζος Papa Joe (Κάρλο Ρότα) αλλά και ο αστυνομικός Paul Smecker (Γουίλεμ Νταφόε).

## Άλλες πληροφορίες
* Το κόστος παραγωγής ανήλθε περίπου στα επτά εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία γυρίστηκε στη Βοστώνη και στο Τορόντο από τις 10 Αυγούστου μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου 1998. Έκανε πρεμιέρα στο Fantasy Filmfest του Μονάχου στις 4 Αυγούστου.
* Ο σκηνοθέτης Τρόι Ντάφι χρησιμοποιεί άφθονο μαύρο χιούμορ και μια σειρά από τεχνικές διάφορων διάσημων προτύπων. Έτσι για παράδειγμα οι βίαιες σκηνές προβάλλονται σε αργή κίνηση θυμίζοντας το στιλ του Σαμ Πέκινπα, ενώ οι διάλογοι μεταξύ των πρωταγωνιστών, αλλά και οι προσευχές πριν από τις δολοφονίες, θυμίζουν το Pulp Fiction του Κουέντιν Ταραντίνο (Ιεζεκιήλ 25:17). Μεταξύ άλλων χρησιμοποιούνται εδάφια του *[[s:Δευτερονόμιον|Δευτερονομίου]]*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''The Boondock Saints'' – Επίσημη ιστοσελίδα
* ''Boondock Fans'' - Επίσημη ιστοσελίδα οπαδών της ταινίας

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2000
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάικλ Ντάνα
Επιλόχεια κατάθλιψη

Η **επιλόχεια κατάθλιψη** είναι ένα είδος κλινικής κατάθλιψης η οποία μπορεί να επηρεάσει τις γυναίκες και λιγότερο συχνά τους άντρες μετά από τη γέννηση ενός παιδιού. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η επιλόχεια κατάθλιψη επηρεάζει το 15% των γυναικών, ενώ μόνο μία στις τέσσερις περιπτώσεις διαγιγνώσκεται από τους ιατρούς και αντιμετωπίζεται.

## Επιλόχεια θλίψη
Η επιλόχεια θλίψη είναι μια ήπιας μορφής διαταραχή της συμπεριφοράς η οποία βιώνεται από το 80% των γυναικών μετά τον τοκετό. Τα συμπτώματα συνήθως διαρκούν λίγες ώρες ή μερικές μέρες και περιλαμβάνουν κλάμα, εκνευρισμό, υποχονδρίαση, υπνηλία, διαταραχές στη συγκέντρωση, απομόνωση και πονοκέφαλο. Η επιλόχεια θλίψη δεν σχετίζεται με την επιλόχεια κατάθλιψη, ούτε με την επιλόχεια ψύχωση. 

## Συμπτώματα επιλόχειας κατάθλιψης
Τα συμπτώματα της επιλόχειας κατάθλιψης μπορούν να συμβούν σε διάστημα από 24 ώρες μέχρι 6 μήνες μετά τη γέννηση ενός παιδιού. 

* Κακή διάθεση, συχνά κλάματα.
* Έλλειψη ικανοποίησης και ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που κάποτε πρόσφεραν ευχαρίστηση
* Προβλήματα στον ύπνο και μείωση ύπνου REM
* Μείωση βάρους
* Μείωση ενεργητικότητας (ατονία)
* Ανησυχία ή άγχος
* Αισθήματα αναξιότητας ή ενοχής
* Δυσκολία συγκέντρωσης ή λήψης αποφάσεων
* Σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας
* Μειωμένο ενδιαφέρον για σεξ
* Αισθήματα απόρριψης
* Σωματικά συμπτώματα όπως συχνοί πονοκέφαλοι, πόνοι στο στήθος, ταχυπαλμία, μούδιασμα ή ζάλη.

## Αίτια
Δεν έχει εντοπιστεί κάποια συγκεκριμένη αιτία που να θεωρείται υπεύθυνη για την εμφάνιση επιλόχειας κατάθλιψης, αν και μερικοί πιστεύουν ότι η επιλόχεια κατάθλιψη μπορεί να προκληθεί από ορμονικές διαταραχές ή από κάποια ψυχική ασθένεια πριν την εγκυμοσύνη. Άτομα με οικογενειακό ιστορικό ψυχικών νοσημάτων φαίνεται να αναπτύσσουν πιο εύκολα επιλόχεια κατάθλιψη. Διακοπή της εγκυμοσύνης (π.χ. αποβολή του εμβρύου ή έκτρωση) αυξάνει τις πιθανότητες ανάπτυξης επιλόχειας κατάθλιψης. 

## Θεραπεία
Το είδος της θεραπείας που θα εφαρμοστεί για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης μετά τον τοκετό εξαρτάται από τον μορφή και την σοβαρότητά της διαταραχής.

Αντικαταθλιπτικά φάρμακα όπως η φλουοξετίνη (Ladose), η παροξετίνη (Seroxat), η σερτραλίνη (Zoloft), η σιταλοπράμη (Seropram), η S-σιταλοπράμη (Cipralex) και η βενλαφαξίνη (Efexor) μπορεί να δοθούν για διάστημα ενός χρόνου (πιθανώς και για περισσότερο). Άλλες θεραπείες περιλαμβάνουν τα οιστρογόνα, τη γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και τη διαπροσωπική ψυχοθεραπεία.

## Δείτε επίσης
* Κλινική κατάθλιψη
* Επιλόχεια ψύχωση
* Ελληνική Εταιρεία Διαταραχών Διάθεσης (ΜΑΖΙ)
* Ελληνική Διπολική Οργάνωση (ΕΔΟ)

## Πηγές
* Κατάθλιψη λοχείας ή επιλόχειος κατάθλιψη. paidiatros.com

## Αναφορές


Κατηγορία:Συναισθηματικές διαταραχές
Κατηγορία:Τοκετός
Κατηγορία:Γυναικεία υγεία
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης (Ύμνος)

Ο ύμνος για το **[[Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης]]** γράφτηκε από τον Τόνι Μπράιτεν, κατόπιν αναθέσεως από την UEFA το 1992. Ο Ύμνος βασίστηκε στον ύμνο ενθρονίσεως "Ζαντόκ ο Ιερέας" του Γερμανού συνθέτη Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ. Το κομμάτι εκτελέσθηκε από τη Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα και τραγουδήθηκε από την Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών σε τρεις επίσημες γλώσσες που χρησιμοποιήθηκαν από την UEFA: Αγγλικά, Γερμανικά και Γαλλικά. Η πλήρης έκδοση του ύμνου έχει διάρκεια τρία λεπτά και εκτελείται πριν από κάθε διεξαγωγή παιχνιδιού για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης στην αρχή και στο τέλος των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μεταδόσεων. Ο ύμνος δεν έχει απελευθερωθεί εμπορικά από την αρχική έκδοσή του.

## Στίχοι
: Ce sont les meilleures équipes
: Sie sind die allerbesten Mannschaften
: The main event!

: Die Meister
: Die Besten
: Les grandes Équipes
: The Champions!

: Une grande réunion
: Eine große sportliche Veranstaltung
: The main event!

: Ils sont les meilleurs
: Sie sind die Besten
: These are the champions!

: Die Meister
: Die Besten
: Les grandes Équipes
: The Champions!

: Die Meister
: Die Besten
: Les grandes Équipes
: The Champions!

## Στίχοι στα ελληνικά
:Αυτές είναι οι καλύτερες ομάδες 	(στα γαλλικά)
:Οι καλύτεροι από τις καλύτερες ομάδες   (στα γερμανικά) 
:Το κύριο γεγονός !	                (στα αγγλικά)
:Οι άριστοι                      	(στα γερμανικά)
:Οι καλύτεροι	                        (στα γερμανικά)
:Οι σπουδαίες ομάδες	                (στα γαλλικά)
:Οι πρωταθλητές!                 	(στα αγγλικά)
:Μια πολυπληθής συγκέντρωση      	(στα γαλλικά)
:Μια σπουδαία αθλητική εκδήλωση  	(στα γαλλικά)
:Το κύριο γεγονός!               	(στα αγγλικά)
:Είναι οι καλύτεροι              	(στα γαλλικά)
:Είναι οι καλύτεροι              	(στα γερμανικά)
:Αυτοί είναι οι πρωταθλητές!            	(στα αγγλικά)
:Οι άριστοι                      	(στα γερμανικά)
:Οι καλύτεροι                    	(στα γερμανικά)
:Οι σπουδαίες ομάδες             	(στα γαλλικά)
:Οι πρωταθλητές!                 	(στα αγγλικά)
:Οι άριστοι                      	(στα γερμανικά)
:Οι καλύτεροι                     	(στα γερμανικά)
:Οι σπουδαίες ομάδες             	(στα γαλλικά)
:Οι πρωταθλητές!                       	(στα αγγλικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Επίσημη ιστοσελίδα της UEFA

Υμνος
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικοί ύμνοι και τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια του 1992
Κατηγορία:Πολύγλωσσα τραγούδια
Σεργίτσι Λήμνου

Η νησίδα **Σεργίτσι** ή **Σιδερίτης** βρίσκεται απέναντι από το ακρωτήριο *Αγριλιά* στη βόρεια ακτή της Λήμνου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης). Είναι ακατοίκητη, έχει έκταση 1.029 στρέμματα**** και περίμετρο 4,5 χλμ. Αποτελεί μέρος του δικτύου Natura 2000 (GR4110008), ενώ το μεγαλύτερο μέρος της είναι Καταφύγιο Άγριας Ζωής. Στη  νησίδα φιλοξενούνται μεγάλες αναπαραγωγικές αποικίες θαλασσοπουλιών, με σημαντική παρουσία του Μαυροπετρίτη (*Falco eleonorae*) που επιλέγει τα βράχια και τις ακτές για την αναπαραγωγή του ενώ στη συνέχεια επιστρέφει στην Α. Αφρική και Μαδαγασκάρη.  

## Ιστορικές πληροφορίες
Η νησίδα Σεργίτσι είναι γνωστή από την αρχαιότητα κι ονομαζόταν **Σιδερίτης**. Το 1284 ανήκε στο *μετόχι του Γομάτου*, που βρίσκεται στην απέναντι ακτή της Λήμνου στον ομώνυμο όρμο. Τότε αναφέρεται με την επωνυμία *Σεργίτζη*, που παραπέμπει στο όνομα κάποιου παλαιού ιδιοκτήτη. 

Στις αρχές του 15ου αιώνα εντάχθηκε στα δημόσια κτήματα από το διοικητή της Λήμνου αλλά το 1448 ο δεσπότης της Λήμνου Δημήτριος Παλαιολόγος την επέστρεψε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. 

Στους πορτολάνους της εποχής σημειώνεται με διάφορα ονόματα. Το 1418 απεικονίζεται ανώνυμα στο χάρτη του Ιταλού περιηγητή Μπουοντελμόντι (Buondelmonti), ενώ στους δύο χάρτες, του 1521 και του 1540, του Τούρκου γεωγράφου Πίρι Ρέις σημειώνεται με δύο ονόματα: *Köpek-Adasy*  (*Νησί των σκυλιών - Σκυλονήσι*) και *Ğezìre-i-Kelb* (*Σιδερίτης*). 

Ο Castaldi (1560) στο χάρτη του το ονομάζει *Caseno*, όπως και άλλοι περιηγητές του 17ου και 18ου αιώνα: Μάρκο Μποσκίνι (1658), Piacenza (1688), Όλφερτ Ντάπερ (1688), Βιντσέντζο Μαρία Κορονέλλι (1696), Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ (1785). Αντίθετα, οι νεώτεροι: Αλεξάντερ Κόντζε (1858), De Launay (1898) και Fredrich (1904) το σημειώνουν με το αρχαίο του όνομα *Siderites* ή *Lagonisi* κατά τους De Launay, Hauttecoeur. 

Οι παλιοί ναυτικοί το θεωρούσαν ως ένα από τα πέντε καλά αραξοβόλια γύρω από τη Λήμνο.

## Πηγές
* Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986.
*"ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λήμνου
Windows Live Gallery

Το **Windows Live Gallery** είναι μέρος της οικογένειας υπηρεσιών Windows Live της Microsoft. Είναι ένα κέντρο μικροεφαρμογών, επεκτάσεων και προσθέτων για διάφορες υπηρεσίες και προϊόντα του Windows Live:
* Μικροεφαρμογές
** για την Πλευρική εργαλειοθήκη των Windows
** για το Windows SideShow
** για το Live.com
** για τα Windows Live Spaces και τα Συμβάντα του Windows Live
* Συλλογές του Live.com
* Κουμπιά για τη Windows Live Toolbar
* Πρόσθετα και εφαρμογές του Windows Search
* Μακροεντολές του Live Search
* Windows Live Messenger
** Windows Live Agents και Δραστηριότητες
** Emoticons, Νεύματα και Εικόνες Εμφάνισης
* Πρόσθετα του Windows Live Writer

## Προγραμματιστές
Το Windows Live Gallery περιλαμβάνει το σύστημα πληρωμής Microsoft Points, που επιτρέπει επίσης αγορές για το Zune και το Xbox Live. Διαμορφώνει ένα κατάστημα για την προβολή των έργων των προγραμματιστών και, αν το επιλέξουν, να πληρώνονται γι' αυτό. Προγραμματιστές που έχουν συνεργαστεί με το Windows Live Gallery μπορούν να δημιουργήσουν τα δικά τους εικονικά καταστήματα.

## Αναφορές


## Δείτε επίσης
*Windows Live
*Windows Live Dev

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Windows Live Gallery
*Ιστολόγιο του Windows Live Gallery (Αγγλικά)

Κατηγορία:Windows Live
The Illusion Fades

Οι **The Illusion Fades** είναι ελληνικό γκοθ μέταλ-γκοθ ροκ συγκρότημα γνωστό στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δημιουργήθηκαν το 1990 από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Γιώργο Δέδε που παραμένει βασικό μέλος, και πήραν το όνομά τους από ένα τραγούδι του Greg Sage των Wipers. Η πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το σίνγκλ "Valentine" το 1993 που σύντομα ακολούθησε το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ. Τον ίδιο χρόνο ανοίγουν τη συναυλία των Gun Club στο Ρόδον.
 
Το 1997 κυκλοφόρησε το *Shadowlove* που τους έκανε γνωστούς στο εξωτερικό, ενώ την μεθεπόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το *In the Arms of an Angel*.

Ακολούθησε διάλειμμα λίγων χρόνων και το στήσιμο της δικής τους ετικέτας "Angel" που κυκλοφόρησε το 2003 το *In Black*. Τέλος το 2006 κυκλοφόρησε το *Psycho Burn*. Έκτοτε το σχήμα έκανε πολλές ζωντανές εμφανίσεις στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό όπου εμφανίστηκε στην κεντρική σκηνή του goth φεστιβάλ "Wave Gotik Treffen" στη Λειψία της Γερμανίας. Το άλμπουμ *Killing Ages* που κυκλοφόρησε το 2009 περιλαμβάνει συμμετοχές των Jan Kenneth Barkved από τους Elusive και της Tristessa των Astarte.

## Δισκογραφία
**Valentine* (single, 1993)
**Illusion Fades* (1993, Wipe Out)
**Shadowlove* (1997)
**In the Arms of an Angel* (1999, CAPP)
**In Black* (2003, Angel)
**Psycho Burn* (2006)
* *Killing Ages* (2009)
* *The Essential Collection* (2014)
*Last Light (single, 2020)
*Dead and Buried (single, 2020)
*The Chain (single 2022)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Επίσημη σελίδα στο facebook        

Κατηγορία:Ελληνικά gothic rock συγκροτήματα
Βοημούνδος Ζ΄ της Τρίπολης

Ο **Βοημούνδος Ζ΄ της Τρίπολης** (1261 - 19 Οκτωβρίου 1287) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν κόμης της Τρίπολης και τιτουλάριος πρίγκιπας της Αντιόχειας (1275 - 1287). 

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Βοημούνδου ΣΤ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και κόμη της Τρίπολης και της Σιβύλλας των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας.

Το μόνο που είχε απομείνει από το μεγάλο πριγκιπάτο της Αντιόχειας ήταν το λιμάνι της Λατάκειας. Η μητέρα του ήταν αντιβασίλισσα την περίοδο που ήταν ανήλικος, ενώ την αντιβασιλεία διεκδικούσε και ο Ούγος Γ΄ της Κύπρου εξάδελφος του πατέρα του, ως ο πλησιέστερος συγγενής του. 

Ο Βοημούνδος πέρασε τα περισσότερα χρόνια της παιδικής του ηλικίας στην Κιλικία, στην Αυλή του Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας, ενώ ο Μπαϊμπάρς κατέλαβε την Αντιόχεια, όπου ήταν πρίγκιπας ο πατέρας του (1268). Επέστρεψε στην Τρίπολη (1277), κλείνοντας αμέσως ειρήνη με τον Καλαούν, τον σουλτάνο των Μαμελούκων, και αναγνώρισε τον Ρογήρο του Αγίου Σεβερίνου ως αντιβασιλιά στην Άκρα, βρίσκοντας την εχθρότητα της Γενοβέζικης οικογένειας των Εμπριάκο. 

Η Τρίπολη ήταν ασθενέστατη εκείνη την εποχή. Κυριαρχούσαν δύο αντιμαχόμενες μερίδες: η Ρωμαϊκή υπό τον Παύλο του Σενί, επίσκοπο της Τρίπολης, και η Αρμενική υπό τη Σιβύλλα και τον Βαρθολομαίο. Ο Παύλος του Σενί απέκτησε τη συμμαχία του Γουλιέλμου του Μπωζέ, του νέου Μεγάλου Μάγιστρου των Ναιτών ιπποτών, και έπειτα της οικογένειας των "Αντι-Ναϊτών" Εμπριάκο. Αυτό έφερε μια σειρά πολέμων ανάμεσα στον Βοημούνδο Ζ΄ και τους Ναΐτες, ο οποίος έκαψε το κτίριό τους στην Τρίπολη, αλλά τελικά ηττήθηκε και συνθηκολόγησε. 

Το 1278 ο Γκυ των Εμπριάκο κύριος του Ζιμπλέ (Βύβλου) και οι Ναΐτες κυρίευσαν την Τρίπολη, αλλά διώχθηκαν από τον Βοημούνδο Ζ΄ και οι 12 γαλέρες του στόλου του καταστράφηκαν από τρικυμία. Η τελευταία σύγκρουση έγινε τον Ιανουάριο του 1285, όπου οι Εμπριάκο προσπάθησαν να πάρουν την Τρίπολη, αλλά δεν βρήκαν τους Ναΐτες και κατέφυγαν στους Ιωαννίτες Ιππότες. Οι Ιωαννίτες τους παρέδωσαν στον Βοημούνδο Ζ΄, με τον όρο να τους χαρίσει τις ζωές, ωστόσο αυτός τους έθαψε ζωντανούς στην άμμο και τους άφησε να πεθάνουν από πείνα. 

Απεβίωσε πρόωρα 26 ετών, χωρίς να αφήσει παιδιά από τη σύζυγό του Μαργαρίτα του Άκρας. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του Λουκία.

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης
Λουκία της Τρίπολης

Η **Λουκία της Τρίπολης** (πέθανε το 1299) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας, ήταν η τελευταία κόμισσα της Κόμισσα της Τρίπολης (1287 - 1289).

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βοϊμόνδου ΣΤ' της Αντιόχειας και της Σιβύλλας της Αρμενίας. Η Λουκία διαδέχθηκε τον αδελφό της Βοημούνδο Ζ΄ πρίγκιπα της Τρίπολης (1287). 

Η μητέρα της, μετά τον πρόωρο θάνατο του αδελφού της, διόρισε αντιβασιλιά τον Βερτράνδο του Ζιμπελέ, που σύντομα έγινε πολύ αντιδημοτικός στην κοινότητα της πόλης. Κλήθηκε τότε η Λουκία από την Ωσέρ της Γαλλίας, όπου βρισκόταν και είχε παντρευτεί τον Ναρζό του Τουσύ (απεβ. 1293), να κυβερνήσει την πόλη. Βρέθηκε αμέσως αντιμέτωπη με τους Γενοβέζους και με την κοινότητα της πόλης: οι Γενοβέζοι υπό τον Μπενεντέτο Ζαχαρία, ήθελαν μία δική τους διοίκηση κατευθυνόμενη από την Γένοβα, αλλά αναπάντεχα συμμάχησαν με την Λουκία. Η Βενετία και η Πίζα, εξοργισμένες από την απόφαση της Γένοβας, κάλεσαν τον Μαμελούκο σουλτάνο Καλαούν να επιτεθεί στην Τρίπολη, που ήταν ήδη αρκετά εξασθενημένη. Η πολιορκία της Τρίπολης κράτησε έναν μήνα. Τελικά η άλωση έγινε στις 26 Απριλίου 1289. Δύο χρόνια αργότερα, η Άκρα, η μοναδική κτήση των Σταυροφόρων που είχε απομείνει, έπεσε και αυτή. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1275-78 τον Ναρζό του Τουσύ (απεβ. 1293) κύριο της Λατέρτσα Απουλίας. Είχε τέκνο:
* Φίλιππος Β΄ του Τουσύ, κύριος της Λατέρτσα, διεκδικητής (τιτουλάριος) κόμης της Τρίπολης και διεκδικητής (τιτουλάριος) πρίγκιπας της Αντιόχειας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης
Κατηγορία:Σταυροφορίες
Σημαία του Σάαρλαντ

Η **αστική και μαζί κρατική [[σημαία]] του κρατιδίου του [[Σάαρλαντ]]** καθιερώθηκε στις 9 Ιουλίου του 1956. Οι διαστάσεις της είναι 3:5. Περιέχει τα χρώματα της γερμανικής σημαίας, καταδεικνύοντας την ιστορική σχέση του κρατιδίου με τη Γερμανία. Στο μέσο της υπάρχει ο θυρεός του κρατιδίου, ο οποίος, με την σειρά του, αποτελείται από άλλους τέσσερις.

Συγκεκριμένα:
*επάνω αριστερά, τον θυρεό της Κομητείας του Σααρμπρύκεν,
*επάνω δεξιά, τον θυρεό του Αρχιεπισκοπικού Πριγκιπάτου του Τρίερ,
*κάτω αριστερά, τον θυρεό της Λωρραίνης και
*κάτω δεξιά, τον θυρεό του Παλατινάτου του Ρήνου

## Ιστορικές Σημαίες
### Έδαφος (1920-1935)

Μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Βερσαλλιών του 1919, η διοίκηση της περιοχής του Σάαρλαντ ανατέθηκε στην Κοινωνία των Εθνών, μέσω της δημιουργίας του Εδάφους της Λεκάνης του Σάαρλαντ.

Η σημαία που υιοθετήθηκε, τότε, ήταν μία σημαία αποτελούμενη από τέσσερις οριζόντιες λωρίδες μπλε-λευκής-μαύρης απόχρωσης, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται με την σημαία της Εσθονίας, της οποίας τα χρώματα δεν είναι κατά αυτή την σειρά. Οι χρωματικές επιλογές εικάζεται ότι είχαν ως πηγή έμπνευσης τις σημαίες του Βασιλείου της Βαυαρίας και του Βασιλείου της Πρωσίας, όμως η αρμόδια κυβερνητική επιτροπή στην επίσημη τοποθέτησή της επί του θέματος εξήγησε την επιλογή της αναφέροντας ότι επρόκειτο για *τα χρώματα που εμφανίζονται και στον θυρεό του Εδάφους*.

Η σημαία αυτή, ωστόσο, δεν χρησιμοποιούνταν από τον ντόπιο πληθυσμό, ο οποίος την θεωρούσε ως κατοχική και προτιμούσε στην θέση της την γερμανική. Το Σάαρλαντ επανήλθε εντός του Γερμανικού Ράιχ το 1935, έπειτα από σχετικό δημοψήφισμα.

### Προτεκτοράτο (1947-1956)

Το Σάαρλαντ αποτέλεσε μεταξύ του 1947 και του 1956 προτεκτοράτο το οποίο τέθηκε υπό γαλλική διοικητική αρμοδιότητα μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν επανασυνδέθηκε με την RFA παρά την 1 Ιανουαρίου 1957, έπειτα από δημοψήφισμα που διοργανώθηκε το 1955. Η σημαία ορίστηκε από το Σύνταγμα του Σάαρλαντ στις 15 Δεκεμβρίου 1947. 

Λόγω του σχεδιασμού του, η σημαία έμοιαζε αρκετά με έναν σκανδιναβικό σταυρό, του οποίου το αριστερό τμήμα, κοντά στον ιστό, είναι μπλε, ενώ το κυματιστό τμήμα κόκκινο. Τα χρώματα μπλε-άσπρο-κόκκινο που εμφανίζονται σε αυτή θύμιζαν έντονα την τρίχρωμη σημαία της Γαλλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Η σημαία στο Λεξικό γερμανικών σημαιών.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Σύμβολα του Σάαρλαντ

## Βλέπε επίσης
*Έμβλημα του Σάαρλαντ

Κατηγορία:Σάαρλαντ
Σααρλαντ