open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βίρθα Μεσοποταμίας

Η **Βίρθα** ή **Μακεδονόπολις** ήταν αρχαία πόλη της Μεσοποταμίας, αρχικά ελληνιστική αποικία που ιδρύθηκε από τους αρχαίους Μακεδόνες.

Το όνομα στα αραμαϊκά σημαίνει κάστρο, όπως επιβεβαιώνουν οι αρχαίοι συγγραφείς (βλ. Ιεροκλής, 715, 2). 

Βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Ευφράτη, 62 μίλια δυτικά της Ούρφας και 95 μίλια βορείως του Χαλεπίου. Πιστεύεται ότι η σύγχρονη πόλη Μπιρετζίκ (Birejik, αρχαίο Ζεύγμα) προέρχεται από τη Βίρθα. Δεν αποκλείεται να αποτελούσε το προπύργιο της αιρέσεως των Μανιχαίων που την καλούσαν και *Μακεδονία*, η οποία βρισκόταν στη Μικρά Αρμενία.

Σύμφωνα με την παράδοση ο Μέγας Αλέξανδρος ανακαίνισε την πόλη ως Μακεδονόπολη. Το γεγονός ότι η πόλη της Βίρθας και η Μακεδονόπολη είναι η μία και αυτή αποδεικνύεται από τις συνδρομές στην Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, όπου σε λίστες στην αραβική και στην αραμαϊκή (συριακή) γλώσσα απαντά ο τύπος *Μακεδονόπολις* (Gelzer, Patrum Niceænorum διορισμου, 242). Μάλιστα, κατά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνος το 451, παρών ήταν ο επίσκοπος της πόλεως Μαρέας.

Από τον 6ο αιώνα μ.Χ. και ύστερα επικρατεί η αραμαϊκή ονομασία. Ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Αναστάσιος μετά τη νίκη του κατά των Περσών (505 μ.Χ.), ανέθεσε στον επίσκοπο της πόλεως Σέργιο την ανοικοδόμησή της που ολοκληρώθηκε επί Ιουστινιανού (Προκόπιος, *[[Περί κτισμάτων]]* Just., II, 4). Το αρχαιότερο *Τακτικόν* του πατριαρχείου Αντιοχείας που εξεδόθη από τον πατριάρχη Αναστάσιο Α΄ (599) τοποθετεί τη Μακεδονόπολη κοντά στην Έδεσσα (σημ. Ούρφα). Σε μεταγενέστερη εποχή αναφέρεται ως Byrte και σε παλαιότερη λατινική μετάφραση ως Virchi. Η πόλη κατεστράφη από τον Ταμερλάνο τον 14ο αιώνα. Επί οθωμανικής περιόδου ανασυστήθηκε ως οικισμός με το όνομα Μπιρετζίκ στο βιλαέτι του Χαλεπιού με 10.000 κατοίκους – εκ των οποίων 1.500 χριστιανοί Αρμένιοι και Ουνίτες.

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (V, xviii, xix) μνημονεύει δύο πόλεις με το όνομα Βίρθα, τη μια στον Τίγρη στην νότια Μεσοποταμία και την άλλη στον Ευφράτη, νότια της Αμφιπόλεως. Αν και η τοποθεσία της πρώτης τυγχάνει άγνωστη, η δεύτερη ταυτίζεται με το Εντ-Ντεΐρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Κατηγορία:Ελληνιστικές αποικίες
Κατηγορία:Αρχαίες ασσυριακές πόλεις
Ρισάρ Ρατσιμαντραβά

Ο Συνταγματάρχης **Ρισάρ Ρατσιμαντραβά** (Richard Ratsimandrava) ήταν στρατιωτικός και πρόεδρος της Μαδαγασκάρης για βραχύβια θητεία, το Φεβρουάριο του 1975. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Εσωτερικών και κυβέρνησε μόλις για 6 ημέρες, καθώς δολοφονήθηκε. Μετά τη δολοφονία του ακολούθησαν ταραχές και λίγο έλειψε να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος.

## Βιογραφία
### Στρατιωτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1931 και καταγόταν από τη φυλή Μερινά ωστόσο είχε λιγότερο "αριστοκρατικό" υπόβαθρο και για το λόγο αυτό ήταν πιο αρεστός στους περισσότερους κατοίκους. Αποφοίτησε από την Ειδική Στρατιωτική Σχολή του Σαιν Σιρ (École Spéciale Militaire de Saint-Cyr). Υπηρέτησε ως στρατιωτικός στη Γαλλική Αφρική και στη συνέχεια επέστρεψε στη Μαδαγασκάρη το 1960, όταν το νησί έγινε ανεξάρτητο. Έφτασε στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη ως το 1968. Το 1972 ο τότε ηγέτης Γκαμπριέλ Ραμαναντσόα σχημάτισε στρατιωτική κυβέρνηση, σε αντικατάσταση της κυβέρνησης του Φιλιμπέρ Τσιρανάνα. Στην κυβέρνηση αυτή ο Ρατσιμαντραβά ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών. Από τη θέση αυτή μπορούσε να χειραγωγεί το στρατό. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η ανατροπή του Ραμαναντσόα στις 5 Φεβρουαρίου του 1975. Ο Ρατσιμαντραβά ανέλαβε αρχηγός κράτους.

### Δολοφονία
Έξι μέρες μετά την κατάληψη της εξουσίας, ο Ρστσιμαντραβά δολοφονήθηκε στις 8 μ.μ. της 11ης Φεβρουαρίου ενώ μετέβαινε στην οικία του με την προεδρική του λιμουζίνα από το προεδρικό μέγαρο.. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε από τη νέα στρατιωτική επιτροπή, η οποία απέδωσε τη δολοφονία στα μέλη των Δημοκρατικών Δυνάμεων Ασφαλείας (Groupe Mobile de Police-GMP), η οποία ήταν μια ειδική αστυνομική μονάδα .. Μετά τη δολοφονία ξέσπασαν βίαιες ταραχές ανάμεσα σε εκείνους που υποστήριζαν τη στρατιωτική κυβέρνηση και στους υποστηρικτές του πρώην προέδρου Τσιρανάνα. Το 2006, με αφορμή την 31η επέτειο από τη δολοφονία του συνταγματάρχη, διεξήχθη διάσκεψη στη Μαδαγασκάρη για το θέμα αυτό..

## Επιπλέον ανάγνωση
*L'assassinat du prιsident Ratsimandrava*, Le Journal La Croix (1975). προεπισκόπηση άρθρου από εφημερίδα με θέμα τη δολοφονία του πολιτικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία - στα μαλαγασικά.
* - Φωτογραφία του Ρατσιμαντραβά.

Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Μαδαγασκάρης
Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Παρθενόπεια Δημοκρατία

Με την ονομασία **Παρθενόπεια** ή **Παρθενόπειος** ή **Παρθενοπαία Δημοκρατία** αποκάλεσαν οι Γάλλοι το Βασίλειο της Νεάπολης της Ιταλίας, όταν το κατέλαβαν, στις 29 Ιανουαρίου 1799 και εγκαθίδρυσαν νέο πολίτευμα. 
Η ονομασία προέρχεται από το αρχαίο όνομα της Νάπολης, Παρθενόπη, που προήλθε από την ομώνυμη σειρήνα.

Τελικά η διάρκεια ζωής της Παρθενόπειας Δημοκρατίας δεν υπερέβη τους 6 μήνες.

## Ιστορικό
Το 1798 ο Βασιλιάς Φερδινάνδος Α' των δύο Σικελιών κινήθηκε εναντίον των Γάλλων. Τότε ο στρατηγός Σαμπιοννώ κατήλθε στην κάτω Ιταλία και εκδιώκοντας τους Αυστριακούς από τη Ρώμη ίδρυσε τη Δημοκρατία της Αγίας Έδρας. Στη συνέχεια στις 23 Ιανουαρίου του 1799 κατέλαβε τη Νάπολη και πέντε ημέρες μετά ανακήρυξε την Παρθενόπεια Δημοκρατία. Λίγο αργότερα όμως ο Σαμπιοννώ αντικαταστάθηκε από τον στρατηγό Μακντόναλντ. Ο νέος όμως πόλεμος που ξεκίνησε μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας εξανάγκασε τον τελευταίο να εκκενώσει την περιοχή αφήνοντας μια μικρή φρουρά, στρεφόμενος στη Βόρεια Ιταλία.

Τότε ο καρδινάλιος Ρούφφο, ερχόμενος σε συνεννόηση με τον Βασιλιά Φερδινάνδο Α΄ των Δύο Σικελιών και υποστηριζόμενος και από τον αγγλικό στόλο, διοικητής του οποίου ήταν τότε ο Νέλσων, με πληρώματα σαρδικά, αγγλικά, ρωσικά, ακόμη και τουρκικά, στις 20 Ιουνίου του ίδιου έτους ανακατέλαβε τη Νεάπολη και κατέλυσε τη νεοσύστατη Παρθενόπεια Δημοκρατία. Σημειώνεται ότι την κατάλυση αυτή συνόδευσαν πολύ μεγάλα έκτροπα που, όπως χαρακτηρίστηκαν, όμοιά τους δεν υπήρξαν ούτε στην ιστορία των βαρβάρων.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 15ος, σελ. 537
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη*, τόμ. ΙΘ΄, σελ. 695

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασίλειο της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Ενυέας

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ενυέας** (***Ενυεύς***) είναι γνωστός ένας βασιλιάς της νήσου Σκύρου. Ο Ενυέας σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα όταν ο τελευταίος κυρίευσε την πρωτεύουσά του πριν λάβει μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ενυεύς αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ι, στίχος 668).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 286

Ενυεας
La Congolaise

**La Congolaise** (Η Κονγκολέζα) είναι ο εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας του Κονγκό. Ο ύμνος καθιερώθηκε με την ανεξαρτησία της χώρας το 1959, αντικαταστάθηκε το 1969 από το *Les Trois Glorieuses* αλλά επαναφέρθηκε το 1991. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Ζακ Τοντρά (Jacques Tondra) και το Ζωρζ Κιμπάνγκι (Georges Kibanghi), ενώ τη μουσική έγραψε ο Ζαν Ρογιέ (Jean Royer) και ο Ζοζέφ Σπαντιλιέρ (Joseph Spadilière).

## Γαλλικοί στίχοι
En ce jour le soleil se lève 
Et notre Congo resplendit. 
Une longue nuit s'achève, 
Un grand bonheur a surgi. 
Chantons tous avec ivresse 
le chant de la liberté.

ΧΟΡΩΔΙΑ:
Congolais, debout fièrement partout,
Proclamons l'union de notre nation,
Oublions ce qui nous divise,
soyons plus unis que jamais,
Vivons pour notre devise:
Unité, travail, progrès!
Vivons pour notre devise:
Unité, travail, progrès!

Des forêts jusqu'à la savanne,
Des savannes jusqu'à la mer,
Un seul peuple, une seule âme,
Un seul coer, ardent et fier,
Luttons tous, tant que nous sommes,
Pour notre vieux pays noir.

Χορωδία

Et s'il nous faut mourir, en somme
Qu'importe puisque nos enfants,
Partout, pourront dire comme
On triomphe en combattant,
Et dans le moindre village
Chantent sous nos trois couleurs.

Χορωδία

### Ελληνική μετάφραση
Τη μέρα αυτή ο ήλιος ανατέλλει
Και το Κονγκό μας στέκει ολόλαμπρο.
Μια μακρά νύχτα έλαβε τέλος,
μια μεγάλη ευτυχία ήρθε.
Ας τραγουδήσουμε όλοι, με έξαλλη χαρά
Το τραγούδι της ελευθερίας.

Χορωδία:
Ξυπνήστε, Κονγκολέζοι, ο κάθε περήφανος άνθρωπος,
Ανακηρύξτε την ενότητα του κράτους μας.
Ας ξεχάσουμε τις διαφορές μας
Και να γίνουμε πιο ενωμένοι από ποτέ.
Ας ζούμε με το σύνθημα:
Ενότητα, εργασία, πρόοδος.
Ας ζούμε με το σύνθημα:
Ενότητα, εργασία, πρόοδος.

Από το δάσος ως τους θάμνους,
Από τους θάμνους ως τον ωκεανό,
Ένας λαός, μια ψυχή,
Μια καρδιά, φλογερή και περήφανη.
Ας πολεμήσουμε όλοι , ο καθένας από μας,
Για τη μαύρη μας χώρα.

Χορωδία

Και αν πρέπει να πεθάνουμε,
Πειράζει πραγματικά; Τα παιδιά μας
Σε όλα τα μέρη θα μπορούν να λένε πώς
Ο θρίαμβος έρχεται με μάχη,
Και στο πιο μικρό χωριό
Τραγουδήστε κάτω από τα τρία μας χρώματα.

Χορωδία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* αρχείο σε μορφή MIDI 
* Feik

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Δημοκρατίας του Κονγκό
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Έννομος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **`Εννομος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

1. Οιωνοσκόπος μάντης από τη Μυσία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα σε μάχη στο ποτάμι. Ο `Εννομος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]*
.

2. Τρώας που επίσης έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και σκοτώθηκε μαζί με τον Θόωνα από τον περικυκλωμένο από Τρώες Οδυσσέα. Και αυτός ο `Εννομος αναφέρεται στην *Ιλιάδα*.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[4709 `Εννομος]]** (4709 Ennomos), που ανακαλύφθηκε το 1988 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.
## Αναφορές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Εννομος
Εννομος
Εξάδιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εξάδιος** είναι γνωστός ένας από τους Λαπίθες, από τους προσκεκλημένους στους γάμους του Πειρίθου που πήρε μέρος στη μάχη με τους Κενταύρους. Ο Εξάδιος αναφέρεται από τον Νέστορα στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Α, στίχος 264) μαζί με άλλους μεγάλους άντρες που *«ωσάν αυτούς ανίκητοι θνητοί δεν γεννηθήκαν»* (Α 266, μετάφραση Ι. Πολυλά).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 286

Εξαδιος

Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Επάλτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Επάλτης** είναι γνωστός ένας από τους πολεμιστές από τη Λυκία που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων. Ο Επάλτης σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Πάτροκλο μαζί με άλλους 8 Τρώες. Ο Επάλτης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Π, στίχος 415), όπου απλώς μνημονεύεται ο θάνατός του.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 294

Επαλτης
Κατηγορία:Λυκία
Παρθενόπη (Σειρήνα)

Η **Παρθενόπη** ήταν μια από τις μυθικές Σειρήνες της ελληνικής μυθολογίας.

## Ο μύθος
Όταν ο Οδυσσέας περνούσε από τις ακτές που διέμεναν οι Σειρήνες, γνωρίζοντας για την ανθρωποφαγία τους, αντιπαρήλθε με το σκάφος του και τους συντρόφους του την περιοχή τους, χωρίς να σταματήσει. Τότε, απελπισμένη η Παρθενόπη που δεν ανταποκρινόταν ο Οδυσσέας στο θέλγητρo της φωνής της, έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε.

Το πτώμα της εκβράσθηκε σε μια παραλία της Ιταλίας όπου οι τότε, μόλις νεοφερμένοι εκεί κάτοικοι, άποικοι Χαλκιδείς από την Κύμη, το περισυνέλεξαν και το ενεταφίασαν σε μνήμα. Γύρω από το σημείο εκείνο ίδρυσαν στη συνέχεια τη νέα τους πόλη, την αποικία που ονόμασαν Παρθενόπη, η οποία και είναι η σημερινή Νάπολη στην Ιταλία.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 11 Παρθενόπη (Parthenope), που ανακαλύφθηκε από τη Νάπολη το 1850, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή οντότητα.

## Πηγές
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη*, τόμ. ΙΘ΄, σελ. 695

Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Νάπολη
Επήριτος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Επήριτος** ήταν εγγονός του Πολυπάμμωνα από τον Αλύβαντα και γιος του Αφείδαντα. Ο πολυμήχανος Οδυσσέας προσποιήθηκε ότι ήταν ο Επήριτος στον πατέρα του τον Λαέρτη όταν τον συνάντησε μετά την εξόντωση των μνηστήρων: *«Εγώ είμαι απ' τον Αλύβαντα κι από μεγάλο σπίτι, του άρχοντα Αφείδαντα παιδί κι *'Επήριτο*' με λένε. `Αθελα η μοίρα μ' έφερε εδώ από τη [[Σικελία|Σικανία]]... ...Ο πέμπτος χρόνος έκλεισε αφότου κι ο Δυσσέας πέρασε απ' την πατρίδα μου. Καλότυχα στον έρμο δεξιά φανήκαν τα πουλιά σαν ήτανε να φύγει κι έφυγε εκείνος με χαρά. Κι είχαμε ελπίδα πάλε να σμίξουμε και με λαμπρά να φιλευτούμε δώρα.»* (*[[Οδύσσεια]]*, ω 304-307 & 309-314, μετάφραση Ζησίμου Σίδερη).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 221

Επηριτος
Επίστροφος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Επίστροφος** είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα, που αναφέρονται όλα στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου:

# Γιος του Ιφίτου, ηγεμόνα της Φωκίδας. Ο Επίστροφος του Ιφίτου και ο αδελφός του Σχεδίος πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως αρχηγοί του εκστρατευτικού σώματος των Φωκέων (*Ιλιάδα*, Β 517).
# Συναρχηγός (μαζί με τον Οδίο) των Αλιζώτων ή Αλιζώνων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχοι των Τρώων (Β 856).
# Αδελφός του Μύνητα, γιος του βασιλιά Ευήνου, που σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα κατά την επιδρομή του τελευταίου στη Λυρνησσό (Β 692).
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 23382 Επίστροφος (23382 Epistrophos), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Επιστροφος
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Επίστορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Επίστορας** (***Επίστωρ***) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Επίστορας σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με άλλους 8 Τρώες από τον Πάτροκλο, την ημέρα του θανάτου του τελευταίου. Ο Επίστορας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Π, στίχος 695).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Επιστορας
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας

[thumb|250px|Χάρτης της Γιουγκοσλαβίας τον Νοέμβριο του 1999 από το χαρτογραφικό τμήμα του [Ο.Η.Ε.]]
[thumb|150px|Το εθνόσημο της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας έως το 1993 ήταν αυτό της [Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας|Σ.Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας]]
Η **Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας** (σερβικά: Савезна Република Југославија-СРЈ, Savezna Republika Jugoslavija-SRJ) ή απλά Γιουγκοσλαβία ήταν ανεξάρτητο κράτος της Ευρώπης που σχηματίστηκε τον Απρίλιο του 1992 με απόφαση του Ομοσπονδιακού Εκτελεστικού Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τα εναπομείναντα μέλη της,  Σερβία και Μαυροβούνιο (μαζί με τις αυτόνομες περιοχές της Βοϊβοντίνας και του Κοσσυφοπεδίου), μετά την απόσχιση των υπολοίπων μελών από το ενιαίο κράτος.

Τον Μάρτιο του 2002, οι εκπρόσωποι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και των ομόσπονδων δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, με την παρουσία του Ύπατου Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπογράφουν την αναδιάταξη των σχέσεων μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου η οποία, μεταξύ άλλων, ορίζει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας θα φέρει το όνομα Σερβία και Μαυροβούνιο. Τον Φεβρουάριο του 2003, το κοινοβούλιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας αποφασίζει τη σύσταση Συνομοσπονδίας, στη θέση της έως τότε Ομοσπονδίας, με το όνομα Ένωση Κρατών Σερβίας και Μαυροβουνίου.

## Διοικητική διαίρεση
Η Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας διαιρούνταν σε δύο Δημοκρατίες και σε δύο Αυτόνομες Επαρχίες που ανήκαν στη Δημοκρατία της Σερβίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαυροβουνιο
Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Γιουγκοσλαβία
Κώνειο

Το **Κώνειο** (Conium) είναι ένα γένος ανθοφόρων φυτών της οικογένειας Σκιαδοφόρων, που έχει έξι έως οκτώ είδη, εκ των οποίων μόνο ένα, το Κώνειον το στικτόν (Conium maculatum), υπάρχει στην Ευρώπη. 

Όλα τα είδη του γένους είναι δηλητηριώδη για τον άνθρωπο. Οφείλει την ονομασία του στο ρήμα "κωνάω", που σημαίνει "περιστρέφω" (αρχ. ελλ. παράγωγο "κώνος" = σβούρα). Παράγεται από το φυτό κώνειον το στικτόν (Conium maculatum). Το φυτό είναι πολύ κοινό στην Ελλάδα, από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα. Στην Αρχαία Αθήνα χρησιμοποιούνταν για τις ναρκωτικές του ιδιότητες από τους ιεροφάντες (ως αναφροδισιακό). 

Η δραστική ουσία του κωνείου είναι το αλκαλοειδές κωνεΐνη (αναλγητικές ιδιότητες). Θεωρείται, μαζί με την νικοτίνη, το ισχυρότερο των φυτικών δηλητηρίων. Το βασικό της μειονέκτημα είναι ότι είναι ισχυρά πτητική ένωση και, κατά συνέπεια, μη πρόσφατα παρασκευάσματα χάνουν σταδιακά την δηλητηριώδη ισχύ τους.Έχει αναλγητικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην θεραπευτική το εκχύλισμα των καρπών και υπό μορφήν εμπλάστρων σε νευραλγίες και πόνους από καρκίνο.

Η κατάποση εκχυλίσματος (κυρίως φύλλων και βλαστών) κωνείου προκαλεί ανώδυνο θάνατο. Στην αρχή τα αισθητήρια νεύρα νεκρώνονται από την περιφέρεια προς το κέντρο. Υπάρχει απώλεια των μυικών δυνάμεων, αμβλύνονται οι περιφερειακές αισθήσεις, το ανακλαστικό τόξο του νωτιαίου μυελού προκαλεί τρόμο και σπασμούς. Τέλος, επέρχεται ύπνος, εγκεφαλική νάρκη και, τελικά, θάνατος.

Με παρασκεύασμα κωνείου θανατώθηκε ο Αθηναίος φιλόσοφος Σωκράτης και ο Θηραμένης, Αθηναίος πολιτικός και ένας από τους Τριάκοντα Τυράννους.

## Είδη
Στο γένος Κώνειον υπάγονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα είδη:
* Κώνειον το στικτόν  Conium maculatum
* Κώνειον το διεστώς  Conium divaricatum
* Κώνειον το χαιροφυλλοειδές  Conium chaerophylloides

## Παραπομπές


## Πηγές

*Iama.gr
*Wisconsin Department of Natural Resources

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Κώνειο το στικτόν" από την Ελληνική Εταιρεία Εθνοφαρμακολογίας

Κατηγορία:Τοξικολογία
Σμιθσονίτης

Ο **σμιθσονίτης** (κοινώς **καλαμίνα**, αγγλ. smithsonite ή zinc spar) είναι ανθρακικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομα «σμιθσονίτης» στον Βρετανό ορυκτολόγο Τζέιμς Σμίθσον (James Smithson) (1765 - 1829), ο οποίος ήταν ο ιδρυτής και κύριος χρηματοδότης του Ιδρύματος που φέρει το όνομά του (Smithsonian Institution) και βρίσκεται στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ.

Η ονομασία «καλαμίνα» προέκυψε από την αραβική λέξη *kalmeia*, η οποία χαρακτήριζε τα μεταλλεύματα του ψευδαργύρου. Η ονομασία «καλαμίνα» δεν χρησιμοποιείται πλέον στην Ορυκτολογία, επειδή παλαιότερα χαρακτήριζε τόσο τον σμιθσονίτη όσο και τον ημιμορφίτη (Zn4[(OH)2|Si2O7] . H2O), με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συγχύσεις.

Το απολύτως καθαρό ορυκτό είναι διαφανές, άχρωμο έως λευκό. Οι ποικίλες αποχρώσεις του οφείλονται σε μερική αντικατάσταση του ψευδαργύρου από άλλα μέταλλα: Έτσι, η κίτρινη ή κιτρινοπράσινη παραλλαγή του οφείλει το χρώμα της σε προσμίξεις καδμίου, ενώ η γαλαζοπράσινη - πρασινωπή (και μερικές φορές ροδόχρους) σε προσμίξεις χαλκού, οι καστανές αποχρώσεις σε προσμίξεις σιδήρου, οι ροδόχροες σε προσμίξεις κοβαλτίου.

Είναι δευτερογενές ορυκτό και σχηματίζεται από την εξαλλοίωση των πρωτογενών ορυκτών του ψευδαργύρου στις ζώνες οξείδωσης.

Ο σμιθσονίτης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μεταλλεύματα ψευδαργύρου. Ορισμένες φορές, ανάλογα με την στιλπνότητα, το χρώμα και την διαφάνειά του, χρησιμοποιείται και ως διακοσμητικό υλικό, με την ονομασία **«μποναμίτης»** (bonamite).

Είναι ευρέως διαδεδομένος ανά τον κόσμο και ανευρίσκεται στην Ελλάδα, κυρίως στα μεταλλεία του Λαυρίου, υπό μορφή βοτρυοειδών μαζών ή επιφλοιώσεων. Απαντά, επίσης, στην Νότια Ιταλία (Σαρδηνία), Ισπανία, Βρετανία, ΗΠΑ, Μεξικό, Αφρική (όπου και ανευρέθησαν ιδιάζοντες κρύσταλλοι).

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Πηγές
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Mindat.org
*Minerals.net
*Webmineral.com
*Büro für angewandte Mineralogie

## Βιβλιογραφία
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
* S.S. Augustithis, *Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses*, Walter de Gruyter, ISBN 3110136392

Σμιθσον
Σμιθσον
Ζιλ Αντριαμαχαζό

Ο **Ζιλ Αντριαμαχαζό** (*Gilles Andriamahazo*, 5 Μαΐου 1919 - 13 Σεπτεμβρίου 1989) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Υπηρέτησε ως αρχηγός κράτους για βραχύβια χρονική θητεία, από τις 12 Φεβρουαρίου ως τις 15 Ιουνίου του 1975.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια και στρατιωτική καριέρα
Γεννήθηκε στο Φορ Ντοφέν στις 13 Μαΐου του 1919. Ήταν από τη φυλή Μερινά. Από πολύ νωρίς ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό και επίσης έλαβε μέρος τη δεκαετία του 1950 στη στρατιωτική εκστρατεία των Γάλλων εναντίον των Αλγερινών εθνικιστών. Αποστρατεύτηκε το 1976.

### Αρχηγός Κράτους
Διαδέχθηκε τον επίσης στρατιωτικό Ρισάρ Ρατσιμαντραβά. Μετά τη δολοφονία του τελευταίου σχηματίστηκε Εθνική Επιτροπή Στρατιωτικής Ηγεσίας, επικεφαλής της οποίας τέθηκε ο Αντριαμαχαζό. Τον Ιούνιο του 1975 παραιτήθηκε υπέρ του ναυάρχου Ντιντιέ Ρατσιράκα, ο οποίος και έγινε νέος αρχηγός κράτους, παραμένοντας στην εξουσία σχεδόν επί δύο δεκαετίες. Θεωρείται από πολλούς ως ο άνθρωπος που αποσόβησε την έκρηξη ενός εμφυλίου πολέμου, στη διάρκεια της έντασης που ακολούθησε μετά τη δολοφονία του Ρατσιμαντραβά. 

### Θάνατος
Απεβίωσε στο Ανταναναρίβο στις 14 Σεπτεμβρίου του 1989 από καρδιακή προσβολή.

## Παραπομπές


Αντριαμαχαζο
Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Ρόμπερτ Σόλοου

Ο **Ρόμπερτ Μ. Σόλοου** (*Robert M. Solow*, 23 Αυγούστου 1924,- 21 Δεκεμβρίου 2023) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους οικονομολόγους. Η μεγαλύτερη συνεισφορά του είναι το Νεοκλασικό Υπόδειγμα Οικονομικής Μεγέθυνσης (γνωστό και ως υπόδειγμα Solow-Swan), το οποίο δημοσιεύτηκε το 1956 και για το οποίο βραβεύτηκε με Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 1987. Το υπόδειγμα των Solow (1956) και Swan (1956), υποθέτει κλειστή οικονομία, εξωγενώς καθορισμένο επίπεδο τεχνολογίας και απασχόλησης, πλήρως ανταγωνιστικές αγορές και συνάρτηση παραγωγής που χαρακτηρίζεται από σταθερές αποδόσεις κλίμακας, αλλά φθίνουσες αποδόσεις ως προς τις εισροές που μπορούν να συσσωρευθούν (κεφάλαιο και απασχόληση). Η συνάρτηση παραγωγής είναι νεοκλασικού τύπου, δηλαδή είναι αύξουσα, κοίλη και ικανοποιεί τις συνθήκες Inada. Με το υπόδειγμα περιγράφεται η σχέση μεταξύ συσσώρευσης κεφαλαίου, αποταμίευσης και οικονομικής μεγέθυνσης. 

Απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 2023 σε ηλικία 99 ετών. thumb|right|Ο Μπιλ Κλίντον βραβεύει τον Ρόμπερτ Σόλοου με το Εθνικό Μετάλλιο Επιστημών το 1999.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Solow, Robert M. (1956) "A contribution to the theory of economic growth",Quarterly Journal of Economics,70:65-94
* Swan, T.W. (1956), "Economic growth and capital accumulation",Economic Record, 32:334-361

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών
Nkulunkulu Mnikati wetibusiso temaSwati

**"Nkulunkulu Mnikati wetibusiso temaSwati"** είναι ο εθνικός ύμνος του Εσουατίνι. Περιλαμβάνει μίγμα αφρικανικών και δυτικών στοιχείων και καθιερώθηκε το 1968, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη.

## Στίχοι στη siSwati
:Nkulunkulu mnikati wetibusiso temaswati, siyatibonga tonkhe tinhlanhla, sibonga ingwenyama yetfu, live netintsaba nemifula, busisa tiphatsi mandla takangwane, nguwe wedvwa somandla wetfu sinike kuhlakanipha lokungenabucili simise usicicnise
Simakadze

## Αγγλικοί στίχοι
:Ο Lord our God, bestower of the blessings of the Swazi;
:We give Thee thanks for all our good fortune;
:We offer thanks and praise for our King
:And for our fair land, its hills and rivers.

:Thy blessings be on all rulers of our Country;
: Thine alone is our Lord;
:We pray Thee to grant us wisdom without deceit or malice.
:Establish and fortify us, Lord Eternal.

## Ελληνικοί στίχοι
:Ω Κύριε Θεέ μας, που προσφέρεις τις ευλογίες των Σουάζι 
:Σου απευθύνουμε τις ευχαριστίες για όλη την καλή μας τύχη 
:Προσφέρουμε ευχαριστίες και έπαινο για τον Βασιλιά μας
:Και για την ωραία μας χώρα, τους λόφους και τα ποτάμια της.

:Ας είναι ευλογημένοι όλοι οι άρχοντες της Χώρας μας 
: Τα υμέτερα είναι μόνο ο Κύριός μας
:Προσευχόμαστε σε Αυτόν να μας δώσει σοφία χωρίς δόλο ή κακία.
:Θεμελίωσε και περιφρούρησέ μας, Αιώνιε Κύριε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στίχοι και αγγλική μετάφραση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Εσουατίνι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Πέργη

Η **Πέργη** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Μικρά Ασία πρωτεύουσα της Παμφυλίας. Βρισκόταν στις όχθες του Κέστρου ποταμού που ήταν πλωτός και καθιστούσε έτσι την πόλη παράλια.
Κοντά στην Πέργη βρισκόταν ο περίφημος ναός της θεάς Αρτέμιδας της Περγαίας που αποτελούσε σπουδαίο ιερό και προς τιμή της οποίας γίνονταν ετήσιες εορτές.

Το 546 π.Χ. καταλήφθηκε από τους Πέρσες Αχαιμενίδες όπου και παρέμειναν υπό τον έλεγχό τους μέχρι το 333 π.Χ. όπου η Πέργη παραδόθηκε στον Μέγα Αλέξανδρο. Στη συνέχεια περιήλθε στο κράτος των Σελευκιδών, στο Βασίλειο της Περγάμου, και από αυτούς στους Ρωμαίους για να καταλήξει στους Βυζαντινούς. 
Κατά την ελληνιστική περίοδο η Πέργη αποτελούσε μία από τις ωραιότερες πόλεις της ανατολής στολισμένη με πολλά αξιόλογα ελληνιστικά και ρωμαϊκά κτίρια, θέρμες κ.λπ.. 
Κατά τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους την πόλη επισκέφθηκαν ο ισαπόστολος Παύλος,  ο Ευαγγελιστής Μάρκος και ο Βαρνάβας οι οποίοι και κήρυξαν τον Χριστιανισμό.

Ερείπια της πόλης βρίσκονται σήμερα κοντά στην Αττάλεια, στα οποία ξεχωρίζουν τα τείχη της ακρόπολης της Πέργης μια πύλη θριάμβου, το μεγαλοπρεπές θέατρο, το στάδιο και πολλοί ναοί. Επίσης έχουν βρεθεί πολλά νομίσματα με αναπαράσταση το ιερό της Αρτέμιδας καθώς και πολλές αρχαίες επιγραφές.

*Σημειώνεται ότι από τη Πέργη καταγόταν ο αρχαίος Έλληνας, σπουδαίος μαθηματικός και αστρονόμος, Απολλώνιος ο Περγαίος.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.15ος, σελ.740.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Παμφυλίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Διαπόριοι Νήσοι

Οι **Διαπόριοι Νήσοι** ή **Πεντενήσια** ή **Διαπόρια** είναι σύμπλεγμα νήσων του Σαρωνικού Κόλπου μεταξύ Αίγινας - Αγκιστρίου, Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας και της Πελοποννησιακής ακτής στη περιοχή της κοινότητας Κόρφου Κορινθίας.  Διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αίγινας.

Αποτελείται από 5 νήσους:
* τον Άγιο Θωμά
* τον Άγιο Ιωάννη
* την Λεδού (ή Κλειδού)
* το Τραγονήσι και
* την Υψηλή (ή Ψηλή)

καθώς και από 4 μικρότερα νησάκια:
* το Μολάδι (ή Μολάθι)
* την Πλατειά
* την Πρασού
* την Σταχτορροή (ή Σταχτορρογή ή Σταχτερό) 

Είναι ακατοίκητα αλλά στις ακτές τους υπάρχουν εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας. Η Σταχτορρόη αναφέρεται ως νησίδα όπου θα δημιουργηθεί εγκατάσταση ως τμήμα του υποθαλάσσιου καλωδίου διασύνδεσης Κρήτης με την Αττική (Αριάδνη Interconnection) ενώ για τον Άγιο Θωμά είχε γραφεί ότι πωλείται.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Οι Διαπόριοι νήσοι στον χάρτη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Βασίλι Λεόντιεφ

Ο **Βασίλι Λεόντιεφ** (*Wassily Leontief*, 5 Αυγούστου 1905 - 5 Φεβρουαρίου 1999 ήταν Ρώσος οικονομολόγος, ο οποίος τιμήθηκε με Νόμπελ Οικονομίας το 1973.

Η μεγάλη συμβολή του Βασίλι Λεόντιεφ στη θεωρία της γενικής ισορροπίας είναι κυρίως το γνωστό υπόδειγμα των εισροών-εκροών (input-output analysis). 

## Υπόδειγμα εισροών-εκροών
Με τη θεωρητική του θεμελίωση αρχικά και τις πολλαπλές του εφαρμογές στη συνέχεια αποδείχθηκε πρωτοποριακό. Και τούτο γιατί, σε χαρακτηριστική διαφοροποίηση με τα υποδείγματα γενικής ισορροπίας του Walras και πιο πρόσφατων θεωρητικών συμβολών, ο προσανατολισμός του είναι καθαρά εμπειρικός. Ειδικότερα στο υπόδειγμα αυτό δίδεται έμφαση στη δυνατότητα μετρήσεως των μεταβλητών και των παραμέτρων με στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων μέσω ποσοτικής ανάλυσης των δεδομένων. Εξ αιτίας αυτού του προσανατολισμού ήταν φυσιολογικό το υπόδειγμα να στηριχθεί σε απλοποιητικές υποθέσεις. 

Στις πρώτες εξειδικεύσεις μια συνήθης υπόθεση ήταν ότι η τελική ζήτηση των προϊόντων και υπηρεσιών προσδιοριζόταν εξωγενώς. Έτσι διαμορφώθηκε το ανοικτό υπόδειγμα. Αργότερα η υπόθεση αυτή αντικαταστάθηκε με την παραδοχή ότι η τελική ζήτηση προσδιορίζεται ενδογενώς από το εισόδημα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί το κλειστό υπόδειγμα. Άλλοι περιορισμοί μερικοί από τους οποίους έχουν γίνει εν τω μεταξύ λιγότερο περιοριστικοί, ήταν ότι οι παραγωγικοί συντελεστές χρησιμοποιούνται στην παραγωγή με σταθερές αναλογίες, ότι κάθε κλάδος παράγει ένα ομοιογενές προϊόν και ότι δεν λαμβάνει χώρα τεχνολογική πρόοδος. 

Υπό την επίβλεψή του ήταν οι διδακτορικές διατριβές των Βέρνον Σμιθ, Ρόμπερτ Σόλοου, Πολ Σάμιουλεσον και Κάρεν Πολένσκε. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Wassily Leontief (1966), Input-Output Economics, Oxford University Press, New York

Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών
Κατηγορία:Ρώσοι νομπελίστες
Γκνου

Το **γκνου** (επιστημονική ονομασία: *Connochaetes*) είναι γένος μεγάλου βοοειδούς, που συγγενεύει με την βουβαλίδα. Έχει κοντόχοντρο λαιμό, με κεφάλι στενόμακρο και κέρατα φαρδιά στη βάση τους. Υπάρχουν δύο είδη πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Το γκνου με την άσπρη ουρά, γνωστό και ως *κοννοχαίτης* είναι λεπτοκαμωμένο περίπου 120 εκ. ψηλό, κοντόσωμο και με μακριά πόδια. Έχει μαύρο χρώμα με μακριά κρόσσια στον αυχένα και μακριά άσπρη ουρά. Το ραβδωτό γκνου ή κυανή κοννοχαίτης είναι πιο μακρύ στο σώμα, γκριζογάλαζο με σκούρες καφέ ραβδώσεις στο λαιμό. Το ραβδωτό γκνου είναι μεγαλύτερο, γύρω στα 144 εκ. ύψος και με κοντύτερα κέρατα.

Τα απολιθώματα υποδεικνύουν ότι τα δύο είδη διαφοροποιήθηκαν πριν από περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια, με αποτέλεσμα την ύπαρξη ενός βόρειου και ενός νότιου είδους. Το ραβδωτό γκνου παρέμεινε στην αρχική περιοχή του και άλλαξε ελάχιστα σε σχέση με το προγονικό είδος, ενώ το μαύρο γκνου άλλαξε περισσότερο για να προσαρμοστεί στο ανοιχτό περιβάλλον με γρασίδι του νότου. Οι πιο προφανείς τρόποι διάκρισης των δύο ειδών είναι οι διαφορές στο χρώμα και ο προσανατολισμός των κεράτων.

Στην Ανατολική Αφρική το ραβδωτό γκνου είναι το πιο άφθονο μεγάλο είδος κι κάποιοι πληθυσμοί πραγματοποιούν ετήσια μετανάστευση σε νέα βοσκοτόπια, ενώ το μαύρο γκνου είναι αποκλειστικά νομαδικό.Η αναπαραγωγή και στα δύο συμβαίνει σε μικρό χρονικό διάστημα στο τέλος της περιόδου των βροχών και τα μικρά είναι σύντομα ενεργά και ικανά να μετακινηθούν με το κοπάδι, απαράιτητη προϋπόθεση για την επιβίωσή τους. Παρόλα αυτά κάποια γίνονται λεία μεγάλων σαρκοφάγων, ειδικά της στικτής ύαινας. 

Τα γκνου συχνά βόσκουν σε μικτά κοπάδια με ζέβρες, γεγονός το οποίο δίνει αυξημένη επίγνωση πιθανών θηρευτών. Είναι επίσης σε εγρήγορση για προειδοποιητικά σήματα που εκπέμπονται από άλλα ζώα, όπως μπαμπουίνους. Τα γκνου είναι πόλος έλξης τουριστών αλλά ανταγωνίζονται τα εξημερωμένα ζώα για βοσκοτόπια και κάποιες φορές κατηγορούνται από αγρότες για μεταφορά ασθενειών και παρασίτων στα ζώα τους. Υπάρχουν περιστατικά παράνομου κυνηγιού αλλά ο πληθυσμός είναι σχετικά σταθερός. Τα γκνου μπορούν επίσης να βρεθούν σε εθνικά πάρκα ή ιδιωτική γη. Η Διεθνής 'Ενωση Προστασίας της Φύσης κατατάσσει και τα δύο είδη γκνου ως είδη χαμηλής ανησυχίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* National Geographic - Animals - Wildebeest

Κατηγορία:Βοοειδή
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κολιμπρί

Το **κολίμπρι** είναι μικρό πουλί της Αμερικής, που τρέφεται με νέκταρ και είναι γνωστό για το γρήγορο κτύπημα των φτερών του. Τρέφεται πετώντας. Τα μεγαλύτερα είδη όπως η παταγώνια ή γίγας των Άνδεων, μόλις φτάνει τα 20 εκ. Το μικρότερο κολίμπρι της Κούβας έχει μέγεθος εντόμου. Το σώμα του είναι γύρω στα 2,5 εκ. και άλλη τόση η ουρά του. Τα περισσότερα κολίμπρι έχουν μήκος 5 εκ. περίπου ή και λιγότερο. Κουνούν τα φτερά τους μέχρι 70 κτυπήματα το δευτερόλεπτο. Διαθέτει επίσης τη δυνατότητα να πετά προς τα πίσω. Το ράμφος του *ξιφοφόρου του γνήσιου* είναι όσο το σώμα, το κεφάλι και η ουρά μαζί. Πολλά ζουν στα δάση και σε ανοιχτές περιοχές όπου υπάρχουν ανθοφόρα φυτά, καθώς και σε ορεινές περιοχές. Το φτέρωμα του σώματος στα περισσότερα κολίμπρι είναι πράσινο γυαλιστερό ή μπλε ή κόκκινο στο κάτω μέρος των φτερών. Οι φωλιές κατασκευάζονται από ίνες, φυτά και άλλα λεπτά υλικά (βρύα, λειχήνες) δεμένα με ιστούς αράχνης. Το θηλυκό γεννά δυο άσπρα αυγά πολύ μεγάλα σε σχέση με το μέγεθος του. Την εκκόλαψη κάνει το θηλυκό και σε 15 μέρες βγαίνουν τα μικρά γυμνά.Μόνο εξαφανιστεί Chlorostilbon elegans ,  Chlorostilbon bracei .

## Άλλες οικογενειακές γεννήσεις
Υπάρχουν 106 γεννήσεις σε αυτή την οικογένεια:
* Anopetia 
* Eutoxeres 
* Glaucis 
* Ramphodon 
* Phaethornis 
* Threnetes 
* Abeillia 
* Adelomyia 
* Aglaeactis 
* Aglaiocercus 
* Amazilia 
* Androdon 
* Anthocephala 
* Anthracothorax 
* Aphantochroa 
* Archilochus 
* Atthis 
* Augastes 
* Avocettula 
* Basilinna 
* Boissonneaua 
* Calliphlox 
* Calothorax 
* Calypte 
* Campylopterus 
* Chaetocercus 
* Chalcostigma 
* Chalybura 
* Chlorestes 
* Chlorostilbon 
* Chrysolampis 
* Chrysuronia 
* Clytolaema 
* Coeligena 
* Κολιμπρί 
* Cyanophaia 
* Cynanthus 
* Discosura 
* Doricha 
* Doryfera 
* Elvira 
* Ensifera (Κολιμπρί) 
* Eriocnemis 
* Eugenes 
* Eulampis 
* Eulidia 
* Eupetomena 
* Eupherusa 
* Florisuga 
* Goethalsia 
* Goldmania 
* Haplophaedia 
* Heliactin 
* Heliangelus 
* Heliodoxa 
* Heliomaster 
* Heliothryx 
* Hylocharis 
* Hylonympha 
* Juliamyia 
* Klais 
* Lafresnaya 
* Lampornis 
* Lamprolaima 
* Lepidopyga 
* Lesbia 
* Leucippus 
* Leucochloris 
* Loddigesia 
* Lophornis 
* Mellisuga 
* Metallura 
* Microchera 
* Microstilbon 
* Myrmia 
* Myrtis 
* Ocreatus 
* Opisthoprora 
* Oreonympha 
* Oreotrochilus 
* Orthorhyncus 
* Oxypogon 
* Panterpe 
* Patagona 
* Phaeochroa 
* Phlogophilus 
* Polyonymus 
* Polytmus 
* Pterophanes 
* Ramphomicron 
* Rhodopis 
* Sappho 
* Schistes 
* Selasphorus 
* Sephanoides 
* Stephanoxis 
* Sternoclyta 
* Taphrolesbia 
* Taphrospilus 
* Thalurania 
* Thaumastura 
* Tilmatura 
* Topaza 
* Trochilus 
* Urochroa 
* Urosticte

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Internet Bird Collection - Colibri species
*Κολιμπρί και ρύθμιση νερού

Κατηγορία:Τροχιλίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Αμερικής
Μαύρη Κότα

Η *** μαύρη κότα*** (La poule noire) είναι ένα μυθιστορηματικό γκριμουάρ. Eίναι ένα μαγικό βιβλίο που εξηγεί πως να κατασκευάζουμε «μαγικά φυλακτά και δαχτυλίδια». Περιλαμβάνει επίσης αποσπάσματα της  τεχνικής της νεκρομαντείας και της Καββάλα. Πιστεύεται ότι έχει γραφτεί τον 18ο αιώνα  από έναν άγνωστο Γάλλο αξιωματικό που υπηρέτησε στον στρατό του Ναπολέοντα.

Το βιβλίο είναι ένα αφηγηματικό μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον Γάλλο στρατιωτικό κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εναντίον της Αιγύπτου. Ξαφνικά επιτίθενται Άραβες Βεδουίνοι. Ενώ όλοι οι άλλοι στρατιώτες πέφτουνε θύματα στην μάχη, ένας γέρος Τούρκος εμφανίζεται ανάμεσα στις πυραμίδες και βοηθάει τον Γάλλο αξιωματικό να ξεφύγει και να γλιτώσει από τον θάνατο. Τον οδηγεί σε ένα μυστικό εσωτερικό χώρο στις πυραμίδες, όπου του γιατρεύει τα τραύματα της μάχης και τον μυεί στην μυστική διδασκαλία αρχαίων χειρόγραφων που είχαν διασωθεί από την πυρκαγιά της βιβλιοθήκης του Πτολεμαίου. Στην συνέχεια το βιβλίο περιγράφει πώς φτιάχνονται τα δακτυλίδια που έχουν μαγικές δυνάμεις, τα μαγικά φυλαχτά και η «μαύρη κότα», από την οποία πήρε το όνομά του το ίδιο το βιβλίο. Η μαύρη κότα είναι ένα μαγικό αντικείμενο που έχει την ικανότητα να κάνει χρυσά αυγά, φέρνοντας αμύθητα πλούτη στον κάτοχό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* PaganPath.com  - another definition
* Grimoire: the magician's handbook 
* Grimoires & Spellbooks - more information regarding associated grimoires
* Online book locations Download: The Black Pullet

Κατηγορία:Γριμόρια
Γέφυρα Άρδα (σιδηροδρομική)

Η **σιδηροδρομική γέφυρα Άρδα** βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αλεξανδρούπολης - Δικαίων, μεταξύ των σταθμών Καστανιών και Μαρασίων. Η μελέτη για το έργο αυτό εκπονήθηκε από Έλληνες τεχνικούς. Την κατασκευή της γέφυρας ανέλαβε ελληνική τεχνική εταιρία. Οι εργασίες κατασκευής της ξεκίνησαν το 1972 και ολοκληρώθηκαν το 1975, ενώ τα εγκαίνιά της τελέστηκαν στις 2 Νοεμβρίου 1975.

Η σιδηροδρομική γέφυρα Άρδα, είναι η τρίτη επιμηκέστερη γέφυρα από προεντεταμένο σκυρόδεμα στο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ελλάδας (η πρώτη είναι του Αμαρουσίου των Η.Σ.Α.Π. και η δεύτερη του Αχλαδοκάμπου). Έχει μήκος 636 μέτρα, συνολικό πλάτος (συμπεριλαμβανομένων των πεζοδρομίων) 5 μέτρα και τη διέρχεται μονή σιδηροδρομική γραμμή. Αποτελείται από 25 βάθρα και 24 ανοίγματα μεταξύ των βάθρων. Καθένα άνοιγμα έχει μήκος 26,5 μέτρα (24 Χ 26,5 = 636 μέτρα). Τα βάθρα είναι θεμελιωμένα σε φρεατοπασσάλους από οπλισμένο σκυρόδεμα. Για την κατασκευή της γέφυρας δαπανήθηκαν συνολικά 50.000.000 δραχμές (σε τιμές της εποχής εκείνης).

Αρδα
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Έβρου
Αλέκος Συσσοβίτης

Ο **Αλέκος Συσσοβίτης** (Θεσσαλονίκη, 16 Νοεμβρίου 1964  ) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας του είχε καταγωγή από την Άρτα και η μητέρα του ποντιακής καταγωγής από την Κοζάνη.

Πήγε σε μια τεχνική σχολή και σε ηλικία 17 ετών βρέθηκε στη Μύκονο, όπου ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα. Ασχολήθηκε με το μόντελινγκ για 2 χρόνια, ενώ στις αρχές και μέσα της δεκαετίας του '90 στράφηκε στην ηθοποιία, μετά από μια συγκυρία και τη συμμετοχή του για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία *Ελεύθερη κατάδυση* του Γιώργου Πανουσόπουλου το 1995, με συμπρωταγωνίστριες τη Βαλέρια Χριστοδουλίδου και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, με την οποία είχε εκείνη την περίοδο σχέση.

Το 1999 συνεργάστηκε με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε δυο παραστάσεις κατά το χρονικό διάστημα 2006-2008.

Κατοικεί στην Αθήνα, κοντά στο Πολεμικό Μουσείο.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ο ηθοποιός στο cine.gr 
* Συνέντευξη του ηθοποιού - Ελευθεροτυπία
* Συνέντευξη του ηθοποιού στην εφημερίδα "Τα Νέα"

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Νικήτας Τσακίρογλου

Ο **Νικήτας Τσακίρογλου** (Αθήνα, 13 Ιουνίου 1938) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στην παράσταση "Τα Κόκκινα Φανάρια" (1962) και καθιερώθηκε ως ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές του Εθνικού.

Στον κινηματογράφο πρώτη του ταινία ήταν οι "Προστάτες" το 1973. Πήρε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, καθώς και στον κινηματογράφο.

Συμμετείχε στο ΚΘΒΕ, στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Κουν, στο "Αμφιθέατρο" του Σπύρου Ευαγγελάτου και σε προσωπικούς θιάσους. Τιμήθηκε με το βραβείο "Κατίνα Παξινού" το 1973 για την ερμηνεία του στον "Κάσπαρ" του Πέτερ Χάντκε και με το βραβείο α' ανδρικού ρόλου "Αιμίλιος Βεάκης" για την ερμηνεία του ως Ετεοκλής στους "Επτά επί Θήβας" το 1997. Συμμετείχε με το Εθνικό Θέατρο στις Πνευματικές Ολυμπιάδες της Μόσχας το 1980 και στη Σεούλ το 1988.

Έχει ασχοληθεί και με τη σκηνοθεσία θεατρικών έργων. Το 1997 ίδρυσε την Πολιτιστική Εταιρεία "Επιλογή", ενώ είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από το 2004, ο τρίτος μόλις ηθοποιός που αποτελεί διευθυντή κρατικού θεάτρου (μετά τον Αλέξη Μινωτή και το Νίκο Κούρκουλο). Αποτέλεσε τον 14ο καλλιτεχνικό διευθυντή του ΚΘΒΕ από την ίδρυσή του το 1961, ενώ είναι ο πρώτος που τοποθετήθηκε για δεύτερη συνεχή τριετή θητεία. Κατά την περίοδο διεύθυνσής του ήρθε αντιμέτωπος με τα χρόνια οικονομικά προβλήματα του ΚΘΒΕ, που χειροτέρεψαν λόγω και της οικονομικής κρίσης. Τελικά ανακοίνωσε τον Μάιο του 2009 την απόφασή του να παραιτηθεί.

Από το 1961 είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Χρυσούλα Διαβάτη κι έχουν αποκτήσει μια κόρη και δύο εγγόνια.

## Συμμετοχές
### Κινηματογράφος

### Θεατρικές Παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Σύντομο βιογραφικό και φιλμογραφία του ηθοποιού από το cine.gr
* Βιογραφικό του ηθοποιού από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου - Θεατρικό Μουσείο 
* ΕΤ-2, Εκπομπή Κατ' οίκον, Σόνια Ζαχαράτου - Δημήτρης Τζάνης

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Motherland

**"Motherland"** ονομάζεται ο εθνικός ύμνος του Μαυρίκιου. Συνθέτης είναι ο Φιλίπ Ζεντίλ (Philippe Gentil) και τουυς στίχους έγραψε ο Ζαν Ζωρζ Προσπέρ (Jean Georges Prosper). Ο ύμνος είναι μικρός σε έκταση και δίνει μια συνοπτική περιγραφή του τοπίου του νησιού. Επίσης αναφέρει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων του: ειρήνη, δικαιοσύνη και ελευθερία. Η καθιέρωση του ύμνου έγινε, έπειτα από διαγωνισμό, με την ανεξαρτησία του κράτους, το 1968. 

## Αγγλικοί στίχοι
:Glo-o-ory to thee,
:Motherland, oh motherland of mine,
:Sweet is thy beauty,
:Sweet is thy fragrance,
:around thee we gather,
:as one people,
:as one nation,
:In peace, justice and liberty,
:Beloved country may God bless thee,
:for ever and ever.

## Ελληνική μετάφραση
:Δόξα σε σένα,
:Μητέρα Πατρίδα, Μητέρα πατρίδα μου,
:Γλυκιά είναι η ομορφιά σου,
:Γλυκό είναι το άρωμά σου,
:Μαζευόμαστε γύρω από σένα,
:ως ένας λαός,
:ως ένα έθνος,
:Με ειρήνη, δικαιοσύνη και ελευθερία,
:Πολυαγαπημένη χώρα ο Θεός να σε ευλογεί,
:για πάντα και παντοτινά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μαυρίκιου
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Δημόσια διοίκηση

Με τον όρο **Δημόσια Διοίκηση** χαρακτηρίζεται γενικά το σύνολο των νόμιμων μέσων και ενεργειών που αποσκοπούν στην επίτευξη συγκεκριμένου αποτελέσματος για την ικανοποίηση του γενικού συμφέροντος των πολιτών ενός κράτους.

Η Δημόσια Διοίκηση μιας χώρας αποτελεί μέρος του κρατικού μηχανισμού της και ειδικότερα της εκτελεστικής εξουσίας. Υπό την ευρεία έννοια η Δημόσια Διοίκηση περιλαμβάνει δύο επιμέρους έννοιες, αυτή της εκάστοτε Κυβέρνησης και "υπό στενή έννοια" αυτή της Διοίκησης.

Σημειώνεται ότι υπό τη στενή έννοια των πολιτικών αυτών όρων η Κυβέρνηση διαφέρει της Διοίκησης στο ότι κινείται με απόλυτη (νόμιμη) πρωτοβουλία και είναι αυτή που χαράσσει τις κατευθυντήριες γραμμές, ενώ η δεύτερη περιορίζεται στην εφαρμογή και παρακολούθηση της κυβερνητικής θέλησης. Δημόσια Διοίκηση υφίσταται σε όλες τις Χώρες του κόσμου, ανεξάρτητα του πολιτεύματός τους.

## Δείτε επίσης
* Διοίκηση
* Διοικητικό δίκαιο
* Διοικητική θέση


Δημοσια διοικηση
Φρανσίσκ Ραβονί

Ο **Φρανσίσκ Ραβονί** (*Francisque Ravony*, 2 Δεκεμβρίου 1942 – 15 Φεβρουαρίου 2003) ήταν δικηγόρος και πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Υπήρξε σημαντική πολιτική μορφή στο νησί τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Υπηρέτησε στο αξίωμα του πρωθυπουργού επί προεδρίας Αλμπέρ Ζαφί, από τις 9 Αυγούστου του 1993 ως τις 30 Οκτωβρίου του 1995. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Εμανουέλ Ρακοτοβαχινί.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στο Βοχιπένο της επαρχίας Φιαναραντσόα στις 2 Δεκεμβρίου του 1942. Ήταν κατά το ήμισυ Μερίνα. Υπήρξε γαμπρός του πρώτου προέδρου της χώρας του, Φιλιμπέρ Τσιρανάνα.

### Πρωθυπουργός
Εξελέγη πρωθυπουργός από την Εθνοσυνέλευση, στις 10 Αυγούστου του 1993. Η κυβέρνηση Ραβονί διαδέχθηκε μια προσωρινή κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Γκι Ραζαναμασί, η οποία είχε συσταθεί στα τέλη του 1991 έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του προέδρου Ντιντιέ Ρατσιράκα. Η κυβέρνηση ανασχηματίστηκε τον Αύγουστο του 1994 και το υπουργικό συμβούλιο αριθμούσε 24 υπουργούς. Ο Ραβονί, εκτός από πρωθυπουργός ανέλαβε και Υπουργός Αμύνης. Την ίδια χρονιά η κυβέρνηση αποφάσισε την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος.. Τον Ιανουάριο του 1995 ο πρωθυπουργός απέπεμψε το διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας και τον υπουργό Οικονομίας (το δεύτερο επειδή δεν κατάφερε να συγκρατήσει τον καλπάζοντα πληθωρισμό).  

### Αποπομπή και θάνατος
To 1995 η αντίθεσή του με την ελίτ των Μερίνα αλλά και με το Ζαφί κορυφώθηκε και ο πρόεδρος χαρακτήρισε τη θητεία του άνευ επιτυχίας και κινήθηκε προς την αντικατάστασή του. Ο Ραβονί καταδίκασε την απόφαση του Ζαφί να χρηματοδοτήσει με ιδιωτικές δαπάνες τα κρατικά έργα. Με βάση το Σύνταγμα ο πρόεδρος δε μπορούσε να αποπέμψει τον πρωθυπουργό και, καθώς η Εθνοσυνέλευση ήταν απρόθυμη να ψηφίσει συνταγματική τροποποίηση, ο Ζαφί έθεσε το θέμα της αλλαγής του Συντάγματος σε δημοψήφισμα.. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1995 το 63,56% των πολιτών ενέκρινε τη χορήγηση στον πρόεδρο του προνομίου να απολύει εκείνος τον πρωθυπουργό αντί για την Εθνοσυνέλευση, όπως ίσχυε ως τότε. Πέθανε από καρδιακά προβλήματα σε στρατιωτικό νοσοκομείο, στη Σοαβιναντριάνα στην επαρχία Ανταναναρίβο, στις 15 Φεβρουαρίου του 2003. Ο θάνατός του ήταν αδόκητος, καθώς λίγες ημέρες πριν πεθάνει είχε εμφανιστεί σε τηλεοπτικά κανάλια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μικρό βιογραφικό στο Rulers.org
* Βιογραφία ()

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαδαγασκάρης
Ερετμέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ερετμέας** (***Ερετμεύς***, που σημαίνει ό,τι και *ερέτης*, δηλαδή «κωπηλάτης») είναι γνωστό ένα μέλος της αριστοκρατίας των Φαιάκων. Αυτός ο Φαίακας ευγενής αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία θ, στίχος 112) ως ένας από τους νεαρούς συμμετέχοντες στους αγώνες που έγιναν προς τιμή του Οδυσσέα όταν αυτός φιλοξενήθηκε ως ναυαγός στο νησί των Φαιάκων, τη Σχερία.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Ερετμεας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κέρκυρας
Ερευθαλίωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ερευθαλίωνας** (***Ερευθαλίων***) ήταν ένας ευγενής Αρκάδας, τον οποίο σκότωσε ο βασιλιάς της Πύλου Νέστορας σε κάποιο πόλεμο μεταξύ των Αρκάδων και των Πυλίων. Ο Ερευθαλίωνας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Η, στίχος 136 κ.ε.), σε μία διήγηση του Νέστορα, ως *«άνδρας ισόθεος»*, που έφερε τα όπλα του Αρηιθόου. Τα όπλα αυτά, δώρα του θεού του πολέμου `Αρη, τα είχε πάρει ο φονιάς του Αρηιθόου Λυκούργος *«και αφού στο σπίτι εγήρασε τα χάρισε ο Λυκούργος / εις τον Ερευθαλίωνα, καλόν θεράποντά του. / Τούτος μ' εκείνα τ' άρματα τους πολεμάρχους όλους / επροκαλούσε κι έτρεμε καθείς, δεν είχε τόλμην. / Κι εμ' έφερε ν' αγωνισθώ η θαρρετή ψυχή μου, / αν κι ήμουν ο νεότερος απ' όλους τους ανδρείους. / Πολέμησα κι η Αθηνά μου χάρισε την νίκην. / Τρανόν και ανδρείον ως αυτόν δεν φόνευσ' άλλον άνδρα. / Φαρδύς μακρύς απέραντος εκείτετο στο χώμα.»* (Η 148-156, μετάφραση Ι. Πολυλά). Ο Ερευθαλίων λοιπόν περιγράφεται και ως γιγάντιος στο ανάστημα. Αλλά και σε προηγούμενη ραψωδία ο Νέστορας αναφέρεται στο περιστατικό: *«Ατρείδη, το 'θελα κι εγώ να είμαι ως ήμουν πρώτα / που τον Ερευθαλίωνα εφόνευσα τον θείον. / Αλλά δεν δίδουν στους θνητούς οι αθάνατοι όλ' αντάμα. / Αγόρι τότε ήμουν κι εγώ, τώρα το γήρας μ' ήβρε...»* (Δ 318-321).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 327

Ερευθαλιωνας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κύλινδρος (παλαιογραφία)

thumb|350px|Ο εικονογραφημένος κύλινδρος «του Ιησού του Ναυή» βρίσκεται σήμερα στην βιβλιοθήκη του Βατικανού και προέρχεται από τον 10 αι. στο Βυζάντιο.
Ο **κύλινδρος** είναι αρχαίος τύπος χειρόγραφου που χρησιμοποιεί πάπυρο, περγαμηνή ή χαρτί με σκοπό την διάσωση και διάδοση γνώσης μέσω απλού ή εικονογραφημένου κειμένου. 

Ο κύλινδρος αποτελείται από μακρύ, στενόμακρο υλικό που οι άκρες του είναι τυλιγμένες σε δύο καρούλια, έτσι ώστε τυλίγοντας το ένα και ξετυλίγοντας το άλλο άκρο του να μπορούμε να δούμε σταδιακά το περιεχόμενό του, που συνήθως είναι μοιρασμένο σε τμήματα, όπως οι σελίδες των σημερινών βιβλίων. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Encyclopaedia Romana: "Scroll and codex"
* Using scrolls in the classroom: The Textmapping Project

Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Παλαιογραφία