open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κρουασάν του Αγίου Μαρτίνου

Το **κρουασάν του Αγίου Μαρτίνου** (Πολωνικά: *rogal świętomarciński*), είναι κρουασάν με γέμιση λευκού παπαρουνόσπορου που παρασκευάζεται παραδοσιακά στο Πόζναν και σε ορισμένα μέρη της Μείζονος Πολωνίας, με την ευκαιρία της Ημέρας του Αγίου Μαρτίνου (11 Νοεμβρίου).
[μικρογραφία| ''Rogal świętomarciński'', [κρουασάν του Αγίου Μαρτίνου.]]
Με τον κανονισμό Αριθμό 1070/2008 της 30ής Οκτωβρίου 2008 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το όνομα *rogal świętomarciński* καταχωρήθηκε στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

## Ιστορία
Αυτή η παράδοση χρονολογείται πίσω στις ειδωλολατρικές εποχές, όταν κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής γιορτής προσφέρθηκαν στους θεούς θυσίες βοδιών ή, ως υποκατάστατο, ζύμης τυλιγμένης σε κέρατα βοδιών. Η Λατινική Εκκλησία έχει αναλάβει αυτό το έθιμο και το συνδέει με τη μορφή του Αγίου Μαρτίνου. Το σχήμα της ζύμης ερμηνεύτηκε ως αναφορά στο πέταλο που έχασε το ιερό άλογο.

Στο Πόζναν, η παράδοση του ψησίματος κρουασάν του Αγίου Μαρτίνου στις 11 Νοεμβρίου υπήρχε σίγουρα το 1860, όταν η παλαιότερη γνωστή διαφήμιση για το *«rogal świętomarciński»* δημοσιεύτηκε στο *Dziennik Poznański*.

Ωστόσο, υπάρχει ένας δημοφιλής μύθος ότι η παράδοση στη σημερινή της μορφή γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1891. Καθώς πλησίαζε η Ημέρα του Αγίου Μαρτίνου, ο ιερέας της ενορίας του Αγίου Μαρτίνου, πατέρας Γιαν Λεβίτσκι, κάλεσε τους πιστούς να κάνουν κάτι για τους φτωχούς, ακολουθώντας το παράδειγμα του προστάτη. Ο ζαχαροπλάστης Γιούζεφ Μέλζερ, ο οποίος ήταν παρών και εργαζόταν σε ένα κοντινό ζαχαροπλαστείο, έπεισε το αφεντικό του να αναζωογονήσει την παλιά παράδοση. Οι πλουσιότεροι κάτοικοι του Πόζναν αγόρασαν μια λιχουδιά και οι φτωχοί την λάμβαναν δωρεάν. Το έθιμο ψησίματος το 1901 αναλήφθηκε από την Ένωση Ζαχαροπλαστών. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Φραντσίσεκ Στσίνσκι επέστρεψε στην παράδοση του να δίνει δώρα στους φτωχούς και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ζίγκμουντ Βασίνσκι επανέφερε το κρουασάν από τη λήθη.

## Συστατικά
Η γέμιση πρέπει να αποτελείται από λευκούς παπαρουνόσπορους, βανίλια, θρυμματισμένους χουρμάδες ή σύκα, σταφίδες και κρέμα. Το κρουασάν επικαλύπτεται με γλάσο ζάχαρης και πασπαλίζεται με αλεσμένους καρπούς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Κατηγορία:Πόζναν
Κατηγορία:Πολωνικά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης
Έλατος Ευρυτανίας

Ο **Έλατος** είναι ποιμενικός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ευρυτανίας με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στις πλαγιές των Ανατολικών Αγράφων σε υψόμετρο 1.182 μέτρα και βόρεια της κορυφής Μπορλέρο (υψόμ. 2.017 μέτρα). Απέχει 52 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 43 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα. Θρησκευτικό αξιοθέατο θεωρείται το εξωκλήσι του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού με μεγάλη επισκεψιμότητα από την περιοχή της Καρίτσας και των Δολόπων. Ως οικισμός  αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βραγγιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βραγγιανά, το Βαλάρι, τον Δένδρο, την Καρυά και την Κουστέσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Βραγγιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από τον Έλατο στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/
*Η πεζοπορική διαδρομή "Έλατος - Μπορλέρο (Κ1)" από τον ιστότοπο Hellaspath :: Αρχείο ορεινών διαδρομών για GPS στα Ελληνικά βουνά
*Ο Ιερός Ναός Αγίου Κοσμά του Αιτωλού από τον ιστότοπο https://karditsas.blogspot.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Σάλτσα κιμά

Η **σάλτσα κιμά** είναι η δημοφιλέστερη γέμιση για μακαρόνια στην Ελλάδα. Είναι μοσχαίρισιος κιμάς και σάλτσα ντομάτας καρυκευμένη με κανέλα, μπαχάρι και γαρίφαλο. Τα Mακαρόνια με κιμά (ζυμαρικά με γέμιση σάλτσας κιμά) είναι η βάση για το τσίλι του Σινσινάτι και τις σως που χρησιμοποιούνται ως γέμιση των χοτ ντογκ του Κόνεϊ Άιλαντ, πιάτα που αναπτύχθηκαν από Έλληνες μετανάστες στην Αμερική στη δεκαετία του 1920.

## Δείτε επίσης

* Ελληνική κουζίνα

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κουστέσα Ευρυτανίας

Η **Κουστέσα** ή **Κουστίσα** είναι μικρό ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ευρυτανίας με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στις πλαγιές των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 960 μέτρα και βόρεια της κορυφής Κοκκινόλακκες (υψόμ. 1.911 μέτρα). Απέχει 44 χλμ. Β. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 5 χλμ. ΒΔ. από τα Βραγγιανά. Παλιότερα ήταν καθαρά ποιμενικός οικισμός αλλά έχει αρχίσει να γίνεται παραθεριστικός την περίοδο του καλοκαιριού. Ως οικισμός  αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βραγγιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βραγγιανά, το Βαλάρι, τον Δένδρο, την Καρυά και τον Έλατο αποτελούν την τοπική κοινότητα Βραγγιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 24 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από την Κουστέσα στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Χουάν Πάμπλο Χιλ

Ο **Χουάν Πάμπλο Χιλ** (*Juan Pablo Gil*, γεννημένος ως Χουάν Πάμπλο Χιλ Αλμάδα *Juan Pablo Gil Almada*, 16 Νοεμβρίου 1989 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός. 

## Φιλμογραφία
**Todo sobre mi madre* - 2010, (θέατρο)
**La rosa de Guadalupe* - 2011/13, ως Ίρβινγκ/Νόε/Ραμόν/Αδριάν/Λεονάρδο (σειρά, 5 επεισόδια)
**Como dice el dicho* - 2012/16, ως Ντανιέλ/Ντανίλο (σειρά, 2 επεισόδια)
**Malaventura* - 2011, ως Νίκολας (ταινία)
**Amor a primera visa* - 2013, ως Μανόλο (ταινία)
**Nosotros los Nobles* - 2013, ως Κάρλος "Τσάρλι" Νόμπλε (ταινία)
**Niñas mal 2* - 2013, ως ΆΛεξ ντε λα Φουέντε
**[[Η καρδιά μου είναι δική σου|Mi corazón es tuyo]]* - 2014/15, ως Λεόν Γκονσάλες Κοντρέρας
**[[Γιατί δεν με αφήνεις|A que no me dejas]]* - 2015/16, ως Άλαν Γκρίπε
**[[Οι αμαζόνες|Las amazonas]]* - 2016, ως Εμιλιάνο Γκουσμάν Ουέρτα
**Por siempre Joan Sebastian* - 2016, ως Ροδρίγο Φιγκερόα
**[[Η πτήση της νίκης|El vuelo de la Victoria]]* - 2017, ως Αρτούρο Ατσεβέδο Ροσάλες
**El dragón* - 2019/20, ως Χόρχε Γκάρσα Μαρτίνες
**Como tú no hay 2* - 2020, ως Αντάν Ορόκσο Κάμπος

## Βραβεία & υποψηφιότητες
;Βραβεία Canacine

;Βραβεία TVyNovelas

;Βραβεία Kids Choice México

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μεξικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Χιούρον

Οι **Χιούρον** (γνωστοί και ως Ουάιαντοτ ή Γουέντατ), είναι ιροκεζόφωνοι λαοί της Βόρειας Αμερικής που εξελίχθησαν σε φυλή που κατοικούσε περιοχές στη βόρεια ακτή της λίμνης Οντάριο.

Σήμερα, πολλά μέλη της εθνότητας των Ουάιαντοτ που ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εγγραφεί στο μητρώο μελών του έθνους του Ουάιαντοτ, μια ομοσπονδιακώς αναγνωρισμένη φυλή με έδρα τον οικισμό Γουάιαντοτ της Οκλαχόμα. Στον Καναδά, οι Ουάιαντοτ έχουν μια αυτόνομη περιοχή (εδαφική αυτονομία για τα Πρώτα Έθνη), το έθνος Χιούρον (Υρόν)-Ουεντάτ στο Κεμπέκ.

Προς τον 15ο αιώνα, οι Ουάιαντοτ εγκαταστάθηκαν σε μια μεγάλη περιοχή που αποτελούταν από το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας ακτής της Λίμνης Οντάριο και εκτείνονταν μέχρι και τις νοτιοανατολικές ακτές του Κόλπου της Γεωργίας. Ζώντας σε αυτή την περιοχή, το 1615 ήρθαν σε επαφή με τον γάλλο εξερευνητή Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν το 1615. Μιλούσαν τη γλώσσα Ουάιαντοτ, μια βόρεια ιροκέζικη γλώσσα. Πιστεύεται ότι οι Χιούρον αριθμούσαν πάνω από 30.000 άτομα στη δεκαετία του 1610, όταν ήρθαν σε επαφή με Ευρωπαίους και ο πληθυσμός τους μειώθηκε. 

Στα τέλη του 17ου αιώνα, η Ομοσπονδία των Χιούρον (Ουάιαντοτ) συγχωνεύθηκαν με το έθνος των Τιονοντάτι (γνωστοί ως Πετύν στα γαλλικά, επίσης γνωστοί ως το έθνος του καπνού από το κύριο εμπόρευμα τους). Αυτό μπορεί να ήταν αρχικά μια αυτόνομη αποικία των Χιούρον, στα δυτικά της πατρίδας τους σχηματίζοντας τους ιστορικούς Ουάιαντοτ. Μετά το 1634 ο πληθυσμός τους μειώθηκε δραματικά λόγω ασθενειών και διασκορπίστηκαν από πολέμους το 1649 από τους Ιροκέζους (Χοντενοσάνι) με έδρα τότε τη Νέα Υόρκη. Τα αρχαιολογικά στοιχεία αυτής της μετατόπισης έχουν αποκαλυφθεί στον Χώρο 2 του Ροκ Άιλαντ στην πολιτεία του Ουισκόνσιν των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα σημαντικό μέρος της φυλής είχε μεταναστεύσει προς τα νοτιοδυτικά, στην Οκλαχόμα.

## Υποσημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής
Κονδυλαίικα Ευρυτανίας

Τα **Κονδυλαίικα** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 33 χλμ. Δ. από το Κερασοχώρι και 72 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Είναι κτισμένο στα Ευρυτανικά Άγραφα σε υψόμετρο 550 μέτρων και βόρεια από την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών. Βόρεια του χωριού και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. είναι η Βαλαώρα ενώ δίπλα και δυτικά συνορεύει με τον καταργημένο, από το 1971, οικισμό Όχθια (ή Δρακοπήδημα  για τους ντόπιους). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βελαώρας (Βαλαώρας). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Βαλαώρα και το Καστράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Βαλαώρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 52 κατοίκους.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Μαλκότσης

Η **Τέχνικα Σ. Μαλκότσης Α.Ε.**, γνωστή με την εμπορική επωνυμία **Μαλκότση**, ήταν ο σημαντικότερος Έλληνας κατασκευαστής κινητήρων, ξεπερνώντας αρκετούς κατασκευαστές κινητήρων (κυρίως ντίζελ και σεμι-ντίζελ) που άνθισαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1920 και (κυρίως) τη δεκαετία του 1930, όπως οι Δημάδης-Κανάκης στον Βόλο, ο Πετεινάρης στην Καλαμάτα, ο Σιδέρης, η BIO και άλλοι στην Αθήνα κ.λπ.  

Ιδρυτής της εταιρείας ήταν, μικρασιατικής καταγωγής, Σωκράτης Μαλκότσης. Ο Μαλκότσης αποφοίτησε από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1919, ως μηχανολόγος μηχανικός, συνεχίζοντας τις σπουδές του για ένα χρόνο στο Πολυτεχνείο της Λιέγης. Με έδρα τον Πειραιά, πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Μαλκότσης παρήγαγε διάφορα είδη βιομηχανικού εξοπλισμού. Η εταιρεία συνεργάστηκε με το Ελληνικό Πυριτιδοποιείο και Καλυκοποιείο του Μποδοσάκη, κατασκευάζοντας βλήματα για το Βασιλικό Ναυτικό, αλλά και όργανα ακριβείας. 

Η εταιρεία Μαλκότσης επέκτεινε τις εγκαταστάσεις της, το 1949, αυξάνοντας των αριθμό των απασχολούμενων τεχνιτών σε 150 και κατασκευάζοντας τους πρώτους πετρελαιοκινητήρες της τον Αύγουστο του ίδιου έτους, Οι κινητήρες αυτοί ήταν τετράχρονοι, δικύλινδροι, αερόψυκτοι, με οριζόντια διάταξη κυλίνδρων. 

Μετά τον πόλεμο παρήγαγε εξοπλισμό για αρκετές ελληνικές εταιρείες αλλά σταδιακά επικεντρώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στους κινητήρες ντίζελ, γενόμενη σύντομα  η μεγαλύτερη ελληνική εταιρεία στον τομέα της.  

Οι κινητήρες Μαλκότση βρήκαν χρήση σε ποικιλία βιομηχανικών εφαρμογών, ενώ τα μοντέλα κινητήρων για σκάφη έγιναν θρυλικά για την αξιοπιστία τους. Παράγεται επίσης μια σειρά ηλεκτρικών κινητήρων. Η σειρά EM Diesel (η οποία  σχεδιάστηκε σε συνεργασία με βρετανική εταιρεία παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών) περιελάμβανε κινητήρες ειδικά σχεδιασμένους για την κίνηση οχημάτων με σκοπό να χρησιμοποιηθούν στα μοντέλα αγροτικών ελκυστήρων (τρακτέρ) της εταιρείας, EM-2 και EM-4. Τα τρακτέρ δεν μπήκαν σε μαζική παραγωγή λόγω του υψηλού κόστους τους, της έλλειψης χρηματοδότησης και άλλων προβλημάτων που σχετίζονταν με την πλήρη έλλειψη κρατικής στήριξης. Η εταιρεία αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα αργότερα, λόγω του ανταγωνισμού από τις φθηνότερες εισαγωγές, και εξαγοράστηκε το 1991 από την Δράκος - Πολέμης Α.Ε., εταιρεία παραγωγής αντλιών που χρησιμοποίησε όλη την υποδομή της Μαλκότσης για τη δική της παραγωγή.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Λ.Σ. Σκαρτσής και Γ.Α. Αβραμίδης, *Made in Greece: το ελληνικό αυτοκίνητο, όχημα και αεροσκάφος*, Τυπόραμα, Πάτρα (2003), ISBN 960-7620-30-5 (ανατυπώθηκε από το Επιστημονικό Πάρκο Πάτρας το 2007).
*Λ.Σ. Σκαρτσής, *Έλληνες κατασκευαστές οχημάτων και μηχανών - 1800 έως σήμερα: Εικονογραφημένη ιστορία*, Μαραθών (2012), ISBN 978-960-93-4452-4 (eBook).
*Ε. Ρούπα και Ε. Χεκίμογλου, *Η ιστορία του αυτοκινήτου στην Ελλάδα*,  ΚΕΡΚΥΡΑ Α.Ε.-economia PUBLISHING, Αθήνα (2009), ISBN 978-960-8386-95-2.

Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Chevrolet Trax

Το **Chevrolet Trax** είναι κόμπακτ crossover SUV που παράγεται από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet από τον Απρίλιο του 2013, για τη Βόρεια Αμερική και για τις άλλες ηπείρους. Το μοντέλο βασίζεται στην πλατφόρμα GM Gamma II platform, την οποία μοιράζεται με τα Chevrolet Aveo / Sonic, καθώς και με τα Opel Mokka / Buick Encore. Στα μέσα του 2016, για τη σεζόν (model year) του 2017, το Trax υπέστη εκτενή ανανέωση.

## Παράλληλες εκδόσεις
### Holden Trax (2013 - 2020)
Στην Αυστραλία και άλλα κράτη της Ωκεανίας, το Chevrolet Trax προσφέρθηκε με το σήμα της Holden, από το 2013 μέχρι τη διακοπή αυτής της εταιρείας το 2020.


Αρχείο:2014 Holden Trax (TJ MY14) LTZ wagon (2015-07-09) 01.jpg|2014 Holden Trax LTZ
Αρχείο:2017 Holden Trax (TJ MY18) LS wagon (2018-10-22) 01.jpg|2017 Holden Trax LS


### Chevrolet Tracker
Στη Ρωσία και στη Νότια Αμερική, το Trax προσφέρεται ως **Chevrolet Tracker**, ένα όνομα που χρησιμοποιήθηκε στη Βόρεια Αμερική και στη Λατινική Αμερική από το 1989 - 1991 και από το 1999 - 2008 για μια εκδοχή από τις Chevrolet / Geo του Suzuki Sidekick.

## Εμπορική τοποθέτηση

Tο Chevrolet Trax είναι μικρότερο από το Chevrolet Equinox και το Chevrolet Captiva (αναλόγως με τη χώρα) στην παλέτα των μοντέλων της Chevrolet. Ειδικότερα στην Ευρώπη, κάποιοι αντιπρόσωποι το διαφήμισαν ως compact SUV. Ωστόσο, στον Καναδά, όπου το Chevrolet Orlando προωθείται ως μεσαίο crossover SUV και το Equinox είναι το επίσημο compact crossover SUV, το Trax αναφέρεται επίσημα ως ένα ακόμα μικρότερο «subcompact crossover SUV».

## Πωλήσεις

Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Chevrolet Trax - Η επίσημη αμερικανική ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικά αυτοκίνητα
Trax
Αδαμαντία Γρηγοριάδου

Η **Αδαμαντία Γρηγοριάδου**, ήταν  αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

## Οικογένεια
Γεννήθηκε στις 12 Μάϊου 1770 στην Ζούρτσα Ολυμπίας σαν *Αδαμαντία Παπαθεοδώρου*, κόρη του παπά Θεόδωρου Οικονόμου και της Αναστασίας το γένος Σακελλαρίου, αδελφός της ήταν ο Γρηγόριος, επίσκοπος Μεθώνης, ενώ είχε άλλους τέσσερις αδελφούς. Το 1790 γνώρισε τον Γρηγόριο Γρηγοριάδη με τον οποίο παντρεύτηκαν και απέκτησαν τους Αθανάσιο και Γεώργιο]. Το 1819 έχασε τον σύζυγο της, ήταν προεστός και τον εκτέλεσαν οι Οθωμανοί.

## Κατορθώματα
Ένα βράδυ η Αδαμαντία βρέθηκε σε ένα Χάνι, εκεί ένας Τούρκος την προσέλαβε και τότε αυτή του επιτέθηκε με το γιαταγάνι χωρίς να τον σκοτώσει αφού αυτός το έβαλε στα πόδια. Το Πάσχα οι χριστιανοί συνήθιζαν να ρίχνουν με τα όπλα στον αέρα, αλλά οι Οθωμανοί όταν ήρθε το Πάσχα απαγόρευσαν αυτή την συνήθεια . Τότε η Αδαμαντία κάλεσε όλους τους συγγενείς της, τους εφοδίασε με όπλα και πυρομαχικά και τους προέτρεψε να ρίξουν μπαλωθιές, τέλος το έθιμο έγινε χωρίς καμία αντίδραση από τους Οθωμανούς.

Όταν ο Ιμπραήμ ήρθε στην Τριφυλία συγκρότησε σώμα από όσους είχαν μείνει στα χωριά και δε μπορούσαν να πάνε στη μάχη για να προστατεύσει τα χωριά από τις λεηλασίες. 

Κατά τον μήνα ’Ὀκτώβριον τοῦ 1827 αὕτη εἶχε κατέλθει εἰς Άλβενα, χωρίον πλησίον τῆς Ζούρτσης κείμενον, ἴνα ἐπισκεφθῆ τον ἐκ μητρός θεῖον της Κωνσταντίνον Σακελλάριον, δεινούς πάσχοντα. Κατά τήν ἡμέραν τῆς αὐτόθι μεταβάσεώς της ὅ Ίμβραήμ Πασσάς έποιήσατο νέαν εἰς Τριφυλλίαν ἔφοδον, έκπορθήσας καί τό χωρίον, ἐν ὦ εύρίσκετο ἤ Αδαμαντία. Αὕτη ἰδοῦσα τον κίνδυνον, έλαβεν ἐπί τῶν ὤμων της τον λιπόθυμον έκ τῶν πόνων καί του φόβου πάσχοντα θείον της καί ἤρξατο νά τρέχη εἰς τά ὄρη. Έν τή ἀναχωρήσει τῆς ίππεύς τίς Μαμελούκος σπεύδει άγρίως μαινόμενος εἰς καταδίωξίν της, τήν καταφθάνει δέ ἐπί τῆς κορυφῆς λόφου, έφ’ ἧς αὕτη προσφυγούσα έξηντλημένη εἶχε ἐναποθέση τον άναίσθητον γέροντα. Ὅ στρατιώτης πυροβολεῖ κατ’ αὐτῆς, ἀλλ’ ἤ ἡρωίς δι έπιδεξίας στροφῆς άποφεύγει τήν κατά τῆς κεφαλῆς της διευθυνομένην σφαίραν. 

Ταχεία δέ ώς ἀστραπή σκοπεύει διά τοῦ πυροβόλου της τον διώκτην της καί άφίνει αὐτόν άπνουν ἐπί τοῦ ἵππου του, έφ οὐ άνήλθε μετά τοῦ ἀναίσθητου πάντοτε θείου της καί διά στενωποῦ, ἄγνωστου εἰς τον ἐχθρόν, μετέβη μετά τοῦ πολυτίμου φορτίου της εἰς τήν πεδιάδα τῆς Ζούρτσης, ἔνθα εἶχον στροπεδεύση οἱ υἱοί της. 

Πέθανε στις 10 Ιουλίου 1873 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Σούλα Ροδοπούλου, ''Οι άσημες και οι ταπεινές του 21. Εκλαϊκευτική ιστορία'', Αδαμαντία Γρηγοριάδου-Παπαθεοδώρου

Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Ναός της Υπαπαντής (Θεσσαλονίκη)

Ο **ναός της Υπαπαντής** είναι χριστιανικός ναός ο οποίος βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, απέναντι από την Αψίδα του Γαλέριου και την Παναγία Δέξια. 

## Περιγραφή
Ο σημερινός ναός χρονολογείται από το 1841. Είναι τρίκλιτη βασιλική με πεταλοειδή γυναικωνίτη, μια μορφή συνηθισμένη στις μεταβυζαντινές εκκλησίες της βόρειας Ελλάδας. Τα κλίτη χωρίζονται με ξύλινους κίονες.

Ο σύγχρονος ναός βρίσκεται στη θέση μονής αφιερωμένης στην Παναγία, γνωστή ως Μονή του κυρ Ιωήλ σε πατριαρχικά έγγραφα του 16ου αιώνα. Η μονή πιθανόν ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα, κοντά στο βόρειο άκρο του ιπποδρόμου και το ανακτορικό συγκρότημα. Η μικρή αυτή μονή ήταν μετόχι της μονής Αγίας Αναστασίας στη Χαλκιδική και το 1531 αναφέρεται ότι ήταν ερειπωμένη. Τότε την ανακαίνισε ο μοναχός και μετέπειτα μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Θεωνάς. Ο ναός υπέστη ριζική ανακαίνιση το 1841. Ο ναός εξακολουθούσε να ανήκει σε μοναστήρι μέχρι το 1863, οπότε και τον κατέλαβαν με τη βία οι ενορίτες, και παρά τις διαμάχες με το μοναστήρι, ο ναός πέρασε οριστικά στην κυριαρχία της ενορίας το 1865.

Ο ανατολικός τοίχος του ναού αποτελείται από προσεγμένη λαξευμένη τοιχοποιία από πέτρες και πλίνθους. Παρόμοια είναι η τοιχοποιία του κάτω τμήματος του νότιου και του βόρειου τοίχου. Στο βόρειο τοίχο έχουν επίσης ενσωματωθεί ρωμαϊκά και βυζαντινά spolia, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται μια επιγραφή του 1272. Ο ξυλόγλυπτος διάκοσμος του ναού, συμπεριλαμβανομένου του άμβωνα, του δεσποτικού θρόνου και των προσκυνηταρίων, χρονολογείται από τον 19ο αιώνα.

Ανάμεσα στις εικόνες του τέμπλου ξεχωρίζει η εικόνα του Χριστού, η οποία προέρχεται από το παλαιότερο, προ του 1841, τέμπλο του ναού. Η εικόνα του Χριστού έχει συσχετιστεί με την εικόνα του Αγίου Δημητρίου η οποία βρίσκεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθήνας και την Παναγία της Οδηγήτριας στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Στην ίδια καλλιτεχνική οντότητα ανήκει και το βημόθυρο που σήμερα έχει ενσωματωθεί στην Ωραία Πύλη του ναού. Θεωρούνται ότι αποτελούν έργα του Φράγκου Κατελάνου, του 16ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στη Θεσσαλονίκη
Τροπική ξυλεία

**Τροπική ξυλεία** (αγγλ. *Tropical timber*) είναι οποιοδήποτε είδος ξυλείας προέρχεται από τα τροπικά δάση της βροχής (tropical rainforests), ή τα τροπικά και υποτροπικά δάση των πλατυφύλλων, ή τα τεχνητά δασικά οικοσυστήματα -φυτείες- (forest plantations) που καλλιεργούνται στην τροπική ζώνη του πλανήτη. Τυπικά είδη τροπικής ξυλείας, τα οποία έχουν βιομηχανική σπουδαιότητα, και που συχνά απαντώνται είναι τα εξής:

* Μαόνια (Mahogany)
* Τικ (Teak)
* Έβενος (Ebony)
* Παλίσανδρος (Rosewood)
* Ιρόκο  (Milicia)
και πολλά άλλα τροπικά είδη.

Η υπερεκμετάλλευση των τροπικών δασών του πλανήτη, ιδίως της Αμαζονίας, της Αφρικής και της Ν.Α. Ασίας, γίνεται με σκοπό την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη παραγωγή, πολύτιμης τροπικής ξυλείας. Ταυτόχρονα, η παράνομη και ανεξέλεγκτη υλοτομία αυτών των δασικών οικοσυστημάτων, που θεωρούνται «οι πνεύμονες» της Γης, έχουν οδηγήσει σε αρνητικότατες συνέπειες για τη φύση και το δασικό περιβάλλον, για τους τοπικούς πληθυσμούς, την πανίδα και τη χλωρίδα, που συνεχώς φθίνουν και καταστρέφονται. 

## Παραπομπές
Son de Sol

Οι **Son de Sol** (στα Ελληνικά ως *Ήχος του Ήλιου*) είναι ένα ισπανικό συγκρότημα της flamenco-pop, που αποτελείται από τρεις αδελφές (Σόλε, Εσπεράνθα και Λόλα) από την Έθιχα της Σεβίλλης, Ανδαλουσία. Το τρίο επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει την Ισπανία στον , που θα διεξαγόταν στο Κίεβο, αν και απέκτησαν μόνο την 21η θέση.

## Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Στον εθνικό διαγωνισμό προεπιλογής, που μεταδόθηκε από την Televisión Española στις 4 και 5 Μαρτίου 2005, το τραγούδι της ομάδας "Brujería" (Μαγγανεία) εξασφάλισε το 24,2% των ψήφων, τοποθετώντας τους μπροστά από το μεγάλο φαβορί Las Supremas de Móstoles κατά περιθώριο μόλις 2,4%. Το τραγούδι δημιουργήθηκε από τον Μάνουελ Ρούιθ (γνωστός και ως Queco), ο οποίος ήταν επίσης υπεύθυνος για το "The Ketchup Song (Aserejé)" από τις Las Ketchup, μια τεράστια διεθνή επιτυχία.

Οι Son de Sol ήταν μία από τις δεκατέσσερις συμμετοχές που προκρίθηκαν απευθείας στον μεγάλο τελικό του Κιέβου στις 21 Μαΐου, στον οποίο αγωνίστηκαν επίσης με δέκα προκριθέντες από τον ημιτελικό.

## Μουσική καριέρα
Οι Son de Sol δεν είχαν εμπορική επιτυχία στην Ισπανία. Το πρώτο τους άλμπουμ, το *De fiesta por sevillanas* κατατάχθηκε στο #3569 στα εθνικά διαγράμματα άλμπουμ, έχοντας πουλήσει λιγότερα από 100 αντίγραφα. Με το *Callejuela* ανέβηκαν στο #1025. Μετά από αυτό το δεύτερο ανεπιτυχές αποτέλεσμα του chart, η δισκογραφική τους εταιρεία αποφάσισε να τις αφήσει. Το 2005, η ομάδα αποφάσισε να κυκλοφορήσει το 3ο άλμπουμ τους με τίτλο *Brujería* με την RTVE Records, με το οποίο η νέα τους εταιρεία θα τους έστελνε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Πέτυχαν μόνο μια απογοητευτική 21η θέση, η οποία οδήγησε την RTVE να απομακρύνει την ομάδα, απρόθυμη να κυκλοφορήσει ένα δεύτερο single. Το 2008, οι Son de Sol κυκλοφόρησαν το 4ο άλμπουμ τους με τίτλο *Directo a ti* με την Pias Records, χωρίς πολύ απήχηση.

Οι τρείς αδελφές πλέον διευθύνουν μια ακαδημία χορού στην πατρίδα τους, την Έθιχα.

## Δισκογραφία (Άλμπουμ)
* De fiesta por sevillanas (1999)
* Callejuela (2002)
* Brujería (Απρίλιος 2005)
* Directo a ti (Απρίλιος 2008)

## Παραπομπές

## Επιπλέον
* DotEurovision.com, *Son de Sol shine in Spanish Eurovision final.*
*Επίσημο σάιτ 

Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Ισπανικά pop συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισπανία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Altay (άρμα μάχης)

Το **Altay** είναι τουρκικό τεθωρακισμένο όχημα, παραλλαγή του κορεατικού K2 Black Panther το οποίο αναπτύχθηκε από την νοτιοκορεάτικη Hyundai Rotem. Ονομάστηκε προς τιμήν του τούρκου στρατηγού Φαχρετίν Αλτάι ο οποίος διοίκησε το 5ο σώμα ιππικού στην τελευταία φάση του Τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας. Είναι ένα από τα πιο ακριβά τεθωρακισμένα με κόστος 13.75 εκατομμυρίων δολαρίων την μονάδα. Υπάρχει μια διαμάχη αν το τεθωρακισμένο είναι εντελώς τουρκικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άρματα μάχης
Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος (1775-1844)

Ο **Κωνσταντίνος (Κώτσος) Κοσμόπουλος** ήταν αγωνιστής στην επανάσταση του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την Λάγια Μάνης απόγονος μεγάλης οικογένειας που λόγω βεντέτας στην περιοχή της Ανατολικής Μάνης  κατά τα Ορλωφικά αναγκάστηκε να διαφύγει και να εγκατασταθεί στο Καλούσι Ερυμάνθου Αχαΐας. 

Υπήρξε αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και βοήθησε τον στρατηγό Δημήτρη Πλαπούτα, στη μάχη της Πιάνας. Διακρίθηκε για την παλικαριά του σε όλη την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης και υπηρέτησε υπό τις διαταγές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καθώς βρέθηκε σε πολλές μάχες, κατ' εξοχήν σε αυτές εναντίον του Δράμαλη Δερβενάκια (26 Ιουλίου 1822), όπου διακρίθηκε για την παλικαριά του.

Επί Καραϊσκάκη πήγε και στην Αθήνα και πολέμησε υπό τις διαταγές του Γενναίου Κολοκοτρώνη.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αστερώδη

Τα **αστερώδη** (λατ. *Asterales*) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών, η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των κωδωνιίδων (*Campanulids*) του κλάδου των αστεριδών (*Asterids*). Περιέχει 11 οικογένειες, 1.743 γένη και 26.870 είδη. Τα αστερώδη είναι εξαπλωμένα σε ολόκληρη τη Γη, σε κάθε κλιματική ζώνη. Περιλαμβάνει κυρίως ποώδη φυτά, σπανιότερα θαμνώδη και δενδρώδη φυτά. 

## Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη αστερώδη περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες:

* *[[Alseuosmiaceae]]*
* *[[Argophyllaceae]]*
* *Asteraceae* - αστεροειδή
* *[[Calyceraceae]]*
* *Campanulaceae* - κωδωνιοειδή
* *[[Goodeniaceae]]*
* *[[Menyanthaceae]]*
* *[[Pentaphragmataceae]]*
* *[[Phellinaceae]]*
* *[[Rousseaceae]]*
* *[[Stylidiaceae]]*

## Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστεριδών, που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Αστερώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016):
 

## Παραπομπές
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Ερμούπολης

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου** είναι ορθόδοξος ναός που βρίσκεται στην Ερμούπολη της Σύρου.

## Γενικά στοιχεία
Η εκκλησία χτίστηκε αρχικά ως μονόκλιτη το 1839 στη δυτική πλευρά της πόλης. Ανακατασκευάστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα ως τρίκλιτη βασιλική με την προσθήκη των παρεκκλησιών της Αγίας Θέκλας και του Αγίου Ανδρέα, έπειτα από διαδοχικές καταστροφές που υπέστη.

Στην είσοδο του προαύλιου χώρου βρίσκεται το επιβλητικό μαρμάρινο καμπαναριό, ενώ την κεντρική αψίδα κοσμεί επιγραφή που αναφέρει την ημερομηνία ολοκλήρωσης του ναού, τον πολιούχο, αλλά και τους δωρητές. Εντός του ναού βρίσκονται εικόνες που έχουν φιλοτεχνήσει οι Δ. Κωσταράκης, Φρ. Δεσίπρης και Εμμ. Ψαλτίδης.

Δίπλα στον ναό βρίσκεται το ορθόδοξο νεκροταφείο του νησιού, ενώ στη δυτική πλευρά του λειτουργούσε παλαιότερα ιερατική σχολή.

## Δείτε επίσης
*Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου (Άνω Σύρος)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιερά Μητρόπολις Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

Γεωργιος
Κατηγορία:Ερμούπολη
Ερμουπολη
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σύρου

Ο **Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου** είναι ορθόδοξος ναός που βρίσκεται στην Ερμούπολη της Σύρου.

## Γενικά στοιχεία
Χτίστηκε το 1828 και είναι ο δεύτερος αρχαιότερος ναός της Ερμούπολης, μετά τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Μεταμορφώσεως (1824). Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική εκκλησία με εντυπωσιακή αρχιτεκτονική και διακόσμηση. Το εσωτερικό της κοσμούν στοιχεία από ξύλο και μάρμαρο, ενώ οι θόλοι δημιουργούν έναν ξύλινο σκελετό που μοιάζει σαν αναποδογυρισμένο πλοίο.

Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού καθώς εντός του ναού βρίσκεται η αυθεντική εικόνα της Κοίμησης της Θεοτόκου του 1562 που έχει φιλοτεχνήσει ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco).

## Φωτογραφικό υλικό

Image:Church of the Dormition of the Virgin, Ermoupolis, Syros, internal entrance, 18M1354.jpg|Η βόρεια είσοδος του ναού
Image:Church of the Dormition of the Virgin, Ermoupolis, Syros, interior, 18M1360.jpg|Άποψη από το εσωτερικό του ναού
Image:El Greco, Dormition of Virgin Mary, icon in Ermoupolis, Syros, 18M1362.jpg|Η αυθεντική εικόνα της Κοιμήσεως
Image:Dormition El Greco.jpg|Η αυθεντική εικόνα της Κοιμήσεως
Image:Ermoupoli, Greece - panoramio (22).jpg|Άποψη από το εσωτερικό του ναού


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιερά Μητρόπολις Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

Κοίμηση
Κατηγορία:Ερμούπολη
Συρος
Ανδρονίκη Στάρκου

Η **Ανδρονίκη Στάρκου**, ήταν Μανιάτισσα, από το Οίτυλο, αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Ήταν σύζυγος Στάρκου και είχε έναν γιό, τον καπετάνιο Νικόλα Στάρκου που κατά την επανάσταση πολέμησε με τους Οθωμανούς. Η Ανδρονίκη εντάχτηκε στην επανάσταση από τις πρώτες μέρες του αγώνα, ήταν με τους Μανιάτες που υποδέχτηκαν τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη από την επιστροφή του από τη Ζάκυνθο που βρισκόταν εξορισμένος. 

Με τον Κολοκοτρώνη πήρε μέρος στη μάχη του Ρουφιά και στη Μάχη του Βαλτετσίου και την Άλωση της Τριπολιτσάς. Έπειτα τη βρίσκουμε υπό τις διαταγές του Ανδρέα Μιαούλη στη Ναυμαχία της Πάτρας το 1822, όπου στον αντίπαλο Οθωμανικό στόλο ήταν ο γιος της Νικόλας. Αργότερα επιστρέφει υπό τις διαταγές του Κολοκοτρώνη, συμμετείχε σε μάχες το 1825 και 1826. Πήρε μέρος στη Μάχη της Βέργας το 1826. Έπειτα εντάσσεται στον τακτικό στρατό του Φαβιέρου όπου τραυματίζεται σοβαρά στη Μάχη του Χαϊδαρίου και αναγκάζεται να αποσυρθεί από τις μάχες.

Είναι το κεντρικό πρόσωπο στο μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν *[[Οι πειρατές του Αιγαίου]]*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Στεκούλα Πλαπούτα

Η **Στεκούλα Πλαπούτα**, το γένος Κολοκοτρώνη, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Στεκούλα ήταν κόρη του Αναγνώστη Κολοκοτρώνη, αδελφή των Κουντάνη, Γιαννάκη και Γεωργακλή Κολοκοτρώνη, ξαδέλφη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και σύζυγος του Δημητρίου Πλαπούτα. Με τον Πλαπούτα παντρεύτηκαν στις 20 Μαΐου 1803 και δεν απέκτησαν απογόνους.

Η Στεκούλα είναι ιδιαίτερα γνωστή για ένα κατόρθωμά της, σε κάποια μάχη με τους Λαλαίους Τούρκους αφόπλισε και σκότωσε τον Αχμέτ Αγά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Στεκουλα
Λεωνίδας Πελεκανάκης

Ο **Λεωνίδας Πελεκανάκης** (22 Νοεμβρίου 1962 - 14 Ιανουαρίου 2021) ήταν Έλληνας αθλητής της ιστιοπλοΐας, ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1962 και συμμετείχε σε πολλούς αγώνες τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ενασχόλησή του με την ιστιοπλοΐα ξεκίνησε από παιδική ηλικία, κάνοντας όπτιμιστ στον Ιστιοπλοϊκό Ομιλο Πειραιά (ΙΟΠ), ενώ αργότερα συνέχισε σε άλλες κατηγορίες όπως Finn, Star και Soling.. Συμμετείχε συχνά στο Ράλλυ Αιγαίου, όπου όντας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, συμμετείχε μερικές φορές και με την ομάδα της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων 

Έχοντας διαγνωσθεί με COVID-19, στις αρχές Νοεμβρίου του 2020, ο Πελεκανάκης εισήχθη στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Αθήνας. Ενώ δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας, λόγω σπάνιας επιπλοκής, εμφάνισε προβλήματα στο νωτιαίο μυελό. Στις 2 Δεκεμβρίου μπήκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας, ωστόσο αργότερα προέκυψαν και άλλες επιπλοκές που επιβάρυναν περαιτέρω την κατάσταση του. Σύμφωνα με το περιβάλλον του, καθοριστική τροπή για τη νοσηλεία του φαίνεται να ήταν ενδονοσοκομειακή λοίμωξη. Έπειτα από περίπου 2 μήνες ασθένειας, κατέληξε τις πρωινές ώρες της 14ης Ιανουαρίου 2021

## Διακρίσεις στην ιστιοπλοΐα
Στις διακρίσεις του Πελεκανάκη σε διεθνείς αγώνες περιλαμβάνονται και οι παρακάτω:
* 1984: Με τον Ηλία Χατζηπαυλή, 6η θέση στην κατηγορία των Star, στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.
* 1993: Με τον Δημήτρη Δεληγιάννη και τον Τάσο Μπουντούρη, παγκόσμιοι πρωταθλητές στο Soling.
* 2000: Με τον Δημήτριο Μπούκη, 11η θέση στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.
* 2001: Στο πλήρωμα του σκάφους *Αταλάντη ΧΙ* της Αγωνιστικής Ομάδας «Αταλάντη» (Atalanti Racing Team) του Γιώργου Ανδρεάδη, το οποίο κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκαφών ανοικτής θαλάσσης Farr 40, που έγινε στο Κη Γουέστ, στη Φλόριντα των ΗΠΑ.
* 2004: Με τον Γιώργο Κοντογούρη, 11η θέση στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Το ενδιαφέρον του Πελεκανάκη για την ιστιοπλοΐα ήταν αμείωτο για δεκαετίες και μέχρι και λίγες εβδομάδες πριν τον θάνατο του, συμμετείχε σε αγώνες ιστιοπλοΐας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιστιοπλοΐας
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ιστιοπλοΐας
Ερεικώδη

Τα **Ερεικώδη** (λατ. *Ericales*) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών, βασική στον κλάδο των αστεριδών (asterids). Η τάξη αυτή περιλαμβάνει δενδρώδη και θαμνώδη φυτά, καθώς επίσης ποώδη και κληματίδες. Στα φυτά της τάξης των Ερεικωδών συναντάται ευρέως το φαινόμενο της μυκόρριζας που ουσιαστικά αποτελεί συνένωση των ριζών του φυτού με μύκητες. Η τάξη περιέχει 22 οικογένειες, 346 γένη και 12005 είδη.
 
## Οικονομική σημασία
Την πιο μεγάλη σημασία από όλα τα φυτά της τάξης έχει το τσάι ή Καμέλια η σινική (*Camellia sinensis*) της οικογένειας Θεοειδών (*Theaceae*). Η τάξη των Ερεικωδών επίσης περιλαμβάνει το ακτινίδιο (*Actinidia*) και τον λωτό (*Diospyros*).

## Ταξινόμηση
### Σύστημα APG IV
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Ερεικωδών περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες: 
* *Actinidiaceae* - Ακτινιδιοειδή
* *Balsaminaceae* - Βαλσαμινοειδή
* *[[Cyrillaceae]]*
* *[[Clethraceae]]*
* *[[Diapensiaceae]]*
* *Ebenaceae* - Εβενοειδή
* *Ericaceae* - Ερεικοειδή
* *[[Fouquieriaceae]]*
* *[[Lecythidaceae]]*
* *[[Marcgraviaceae]]*
* *[[Mitrastemonaceae]]*
* *[[Pentaphylacaceae]]*
* *[[Polemoniaceae]]*
* *Primulaceae* - Ηρανθοειδή
* *[[Roridulaceae]]*
* *Sapotaceae* - Σαποτοειδή
* *[[Sarraceniaceae]]*
* *[[Sladeniaceae]]*
* *[[Styracaceae]]*
* *[[Symplocaceae]]*
* *[[Tetrameristaceae]]*
* *Theaceae* - Θεοειδή

### Σύστημα του Κρόνκουιστ
Σύμφωνα με το πιο παλιό σύστημα του Κρόνκουιστ η τάξη των Ερεικωδών ήταν πολύ πιο μικρή και περιλάμβανε μόνο 8 οικογένειες:
* *Ericaceae* - Ερεικοειδή
* *[[Cyrillaceae]]*
* *[[Clethraceae]]*
* *[[Grubbiaceae]]*
* *[[Empetraceae]]*
* *[[Epacridaceae]]*
* *[[Pyrolaceae]]*
* *[[Monotropaceae]]*

## Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστεριδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξης των Ερεικωδών σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
 

 
## Παραπομπές
Κάστρο του Βερρές

Το **Κάστρο του Βερρές** (ιταλ. *Castello di Verrès*, γαλ. *Château de Verrès*) είναι κάστρο του 14ου αιώνα σε οχυρή θέση πάνω από την ομώνυμη κωμόπολη, στην Κοιλάδα της Αόστης, στη βορειοδυτική Ιταλία. Το κάστρο έχει χαρακτηρισθεί ως ένα από τα πλέον εντυπωσιακά κτίσματα του Μεσαίωνα στην Κοιλάδα της Αόστης. Κτίσθηκε ως στρατιωτικό φρούριο από τον Υβλέ ντε Σαλάν (*Yblet de Challant*) μέχρι το 1390 και αποτελεί ένα από τα πρώτα παραδείγματα κάστρου που κατασκευάσθηκε ως μία ενιαία δομή, αντί ως σειρά κτισμάτων περικλεισμένων από τείχος.

Το Κάστρο του Βερρές βρίσκεται πάνω σε μια βραχώδη προεξοχή απέναντι από το Κάστρο Ισόν, στην άλλη πλευρά της χαράδρας του ποταμού Ντόρα Μπάλτεα. Από τη θέση αυτή έλεγχε την πρόσβαση στην Κοιλάδα Ντ΄Αγιάς (*Val d'Ayas*). Από την εξωτερική πλευρά έχει τη μορφή ενός λιτού κυβού, με μήκος πλευράς τριάντα μέτρα, και σχεδόν χωρίς διακοσμητικά στοιχεία. Χρησιμοποιήθηκε από το 1390 μέχρι το 1661 και σήμερα είναι ανοικτό στο κοινό με ξεναγήσεις.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Bona, Enrico D. και Costa Calcagno, Paola: *Castelli della Valle d'Aosta*, Istituto geografico De Agostini-Serie Görlich, 1979
* Ferrero, Anna Maria: *La rocca di Verrès*, Editoriale Pedrini, Τορίνο 1983

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Κάστρο στον ιστότοπο του Γραφείου Τουρισμού της Κοιλάδας της Αόστα  (σε αρκετές γλώσσες)
* Το Κάστρο στον ιστότοπο της Περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα (στην ιταλική και στη γαλλική)

Βερρες
Καστρο Βερρες
Γεώργιος Κελεπούρης

Ο **Γεώργιος Θ. Κελεπούρης** (1890-1965) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στους Πενταγιούς της Δωρίδας και πέθανε στη Χαλκίδα.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Τελείωσε τη Βαρβάκειο Σχολή στην Αθήνα και αργότερα πήγε στην Αίγυπτο και εργάστηκε στις εφημερίδες *Φῶς* και *Ταχυδρόμος* της Αλεξάνδρειας. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πραγματοποίησε περιοδείες ως ανταποκριτής των εφημερίδων στη Μακεδονία και Θράκη. 

Έγραψε ποιήματα, τραγούδια του αγώνα για την απελευθέρωση των ελληνικών περιοχών. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές «Ρεμβασμοί» (1908) και «Ματωμένες δάφνες» (1910).

Το 1913 εκδόθηκε στην Αλεξάνδρεια το βιβλίο *Δόξα ματωμένη, λεύκωμα καὶ ἡμερολόγιο τοῦ πολέμου 1912-1913*, το οποίο τέθηκε υπό την προστασία του βασιλέως Κωνσταντίνου.

Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον Δημήτριο Αργυριάδη (1884-1957), μαέστρο και καθηγητή της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών. 

Το 1968 εκδόθηκαν ανέκδοτα ποιήματα του με τίτλο: *Ἃπαντα: Ἀνέκδοτα ποιήματα Γεωργίου Θ. Κελεπούρη*.

Σύμφωνα με έρευνα του ιστορικού Νίκου Καραμανάβη, ο Γ. Κελεπούρης ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο *[[Μακεδονικός Αγώνας#Μακεδονομάχοι|Μακεδονομάχος]]* στις δημοσιεύσεις του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μ. Χ., ''Γεώργιος Κελεπούρης. Ὁ ξεχασμένος ποιητὴς τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα καὶ τοῦ 1912-13'', ιστολόγιο *Φιλόμουσος Ομήγυρις*, (αναρτήθηκε: 22 Ιανουαρίου 2019)

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Τίρσο

Ο **Τίρσο** (ιταλ. *Tirso*, σαρδ. *Tirsu*, λατ. *Thyrsus*) είναι ποταμός στη νήσο Σαρδηνία της Ιταλίας. Με μήκος 152 χιλιόμετρα, είναι ο μακρύτερος και σημαντικότερος ποταμός του νησιού. Πηγάζει από το υψίπεδο του Μπουντουζό, σε υψόμετρο 985 μέτρα, στις πλαγιές του βουνού Πούντα Πιανέντα. Διασχίζει το νησί με γενική κατεύθυνση από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά, στο έδαφος των Επαρχιών του Σάσσαρι και του Οριστάνο. Σχηματίζει την τεχνητή Λίμνη Ομοντέο με φράγμα που εγκαινιάσθηκε το 1924, οπότε έγινε η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Τίρσο εκβάλλει στον Κόλπο του Οριστάνο, στη Μεσόγειο Θάλασσα, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 39°53′06″ Βόρειο πλάτος και 8°32′26″ Ανατολικό μήκος.

Η λεκάνη απορροής του Τίρσο έχει έκταση 3375 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η μέση παροχή του ποταμού είναι 4,28 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Ο Τίρσο είναι πλωτός μόλις τα 4 τελευταία χιλιόμετρα πριν από τις εκβολές του. 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαρδηνίας
Κατηγορία:Επαρχία του Οριστάνο
Φίλιππος Αναστασιάδης

Ο **Φίλιππος Αναστασιάδης** είναι Έλληνας πολιτικός και δήμαρχος Παγγαίου. Κατάγεται από την Κάριανη του Δήμου Παγγαίου. 

Έχει εκλεγεί Δήμαρχος Παγγαίου στις δημοτικές εκλογές του 2014 στις οποίες έλαβε ποσοστό 24,72 στον πρώτο γύρο και ποσοστό 50,17% στον δεύτερο  
και του 2019 με ποσοστό 59,19% από τον πρώτο γύρο 

Είναι πρόεδρος στην Αναπτυξιακή Καβάλας από το 2014 μέχρι σήμερα. 

Από το 2019 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ). 

Το 2020 εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Υποστήριξης της Επιχειρηματικότητας της ΚΕΔΕ. 

Τέλος, είναι εκλεγμένος εκπρόσωπος της ΚΕΔΕ στο Κογκρέσο Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών επίσης από το 2020.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Renault ABx

Το **Renault ABx** είναι μια σειρά μεσαίων φορτηγών εμπρός ελέγχου που παράγονται από τη Renault μεταξύ 1934 και 1937. Η γκάμα κατασκευάστηκε από το ABF και το ABG. Η Renault ανέπτυξε επίσης ένα λεωφορείο / πούλμαν που ονομάζεται ZP χρησιμοποιώντας την ίδια καμπίνα.

ABx
Renault AHx

Το **Renault AHx** ήταν μια σειρά ελαφρών/μεσαίων φορτηγών με μεταφορική ικανότητα από 2 έως 5 τόνους που κατασκευάστηκε από τη Renault μεταξύ 1941 και 1947. Διάφορες εκδόσεις χρησιμοποιήθηκαν στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο από τις Γερμανικές δυνάμεις.

Τα πρωτότυπα του πρώτου φορτηγού AHx, το AHS2, παρουσιάστηκαν το 1939. Στόχος του ήταν η αντικατάσταση του παρόμοιου φορτηγού AGC (το οποίο είχε μέγιστο ωφέλιμο φορτίο 1,5 τόνων). Το φορτηγό σχεδιάστηκε για χρήση από τον γαλλικό στρατό στην ομάδα μεταφοράς χωρητικότητας 2,5 τόνων, αλλά απορρίφθηκε. Η Βέρμαχτ με τη σειρά της διέταξε την παραγωγή του μοντέλου, επαναταξινομήνοντάς το ως μοντέλο ωφέλιμου φορτίου 2 τόνων και το ονόμασε Lastkraftwagen 2 τόνων. Το AHN (ωφέλιμο φορτίο 4 τόνων) ήταν ο διάδοχος του AGR και δημιουργήθηκε για τη Βέρμαχτ με την ονομασία Lastkraftwagen 3.5 τόνων. Το βαρύτερο μοντέλο AHx, το AHR, κατασκευάστηκε με ωφέλιμο φορτίο 5 τόνων και, όπως και οι δύο άλλες εκδόσεις, χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς. Η Βέρμαχτ εφοδιάστηκε με περίπου 23,000 AHS, 4,000 AHN, και μεταξύ 1,000 και 2,000 AHR.

Μετά τον πόλεμο, οι εξελίξεις των AHS2 και AHN (AHS3/AHS4 και AHN2/AHN3) με 2 και 3,5 τόνους ωφέλιμου φορτίου αντίστοιχα, παρήχθησαν κυρίως για την πολιτική αγορά. Το 1947, αυτά τα φορτηγά αντικαταστάθηκαν από το Renault Galion. Η καμπίνα AHx ήταν επίσης η βάση για φορτηγό ωφέλιμου φορτίου 7 τόνων, το Renault 208 E1.

Το AHS διάθετε τετρακύλινδρο κινητήρα βενζίνης 2,38 λίτρων (με 52 μετρικές ιπποδύναμες (38&nbsp;kW)) ενώ τα AHN και AHR χρησιμοποιούσαν εξακύλινδρη μονάδα βενζίνης 4,05 λίτρων, η τελευταία με ισχύ εξόδου 75 ίππων φρένων (56&nbsp;kW). Τα τρία μοντέλα είχαν κιβώτιο 4 ταχυτήτων. Τόσο το Renault AHS όσο και το AHN είχαν εκδόσεις εξοπλισμένες με αεριοποιητή χρησιμοποιώντας κινητήρες παρόμοιες με τις βενζινοκινητήρες. Η έκδοση AHS (AHSH) έχει ισχύ εξόδου 35 μετρικών ιπποδύναμης (26&nbsp;kW) στις 2.800 σ.α.λ, ενώ η έκδοση AHN (AHNH) έχει ισχύ εξόδου 52 μετρικών ιπποδύναμης (38&nbsp;kW) στις 2.800 σ.α.λ.

Η σειρά AHx διάθετε διάταξη καμπίνας προς τα εμπρός, σχέδιο που εισήγαγε η Renault το 1934 και σταδιακά επεκτάθηκε σε όλη τη σειρά φορτηγών της. Το AHN έχει ύψος 2,6 μέτρα, μήκος 6,4 μέτρα και πλάτος 2,4 μέτρα.

## Παραπομπές


## Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση
* Renault A

AHx
Μαράτ Οσπάνοφ

Ο **Μαράτ Οσπάνοφ**  (Marat Turdybekuly Ospanov) () (17 Σεπτεμβρίου 1949 – 23 Ιανουαρίου 2000) ήταν πολιτικός από το Καζακστάν, ο 1ος Πρόεδρος της Μαζιλίς (κάτω βουλής) από το 1996 ως το 1999, μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου από το 1990 ως το 1993, Αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου από το 1994 ως το 1995 και αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών από το 1992 ως το 1994.
HΉταν ο συντάκτης του οικονομικού προγράμματος με τίτλο “Από τη Σταθερότητα για Μας”. Συνετέλεσε στην ανάπτυξη του πρώτου κώδικα φορολογίας για το Καζακστάν και στην Διακήρυξη Ανεξαρτησίας του Καζακστάν. Απεβίωσε σε ηλικία 50 ετών στο Αλμάτι στις 23 Ιανουαρίου 2000.

## Παραπομπές


Οσπανοφ
Renault Galion

Τα **Renault 2.500&nbsp;kg** (ή 2T5) και το **Renault Galion** ήταν φορτηγά/βαν με ικανότητα μεταφοράς 2,5 τόνων που κατασκευάστηκαν από τη Renault μεταξύ 1947 και 1957 και στη συνέχεια από τη θυγατρική της Saviem μεταξύ 1957 και 1965.

Το 1947, η Renault ξεκίνησε την παραγωγή του ελαφρύ φορτηγού Renault 2.500 κιλών για να αντικαταστήσει τη σειρά AHx. Το νέο όχημα κατασκευάστηκε στο κύριο εργοστάσιο της Renault στο Μπουλόν-Μπιγιανκούρ. Το 1957, η εταιρεία μετέφερε την παραγωγή ορισμένων από τα μικρά εμπορικά της οχήματα στο εργοστάσιο της Saviem στο Μπλαινβίλ-συρ-Ορν, το οποίο κατασκευάστηκε στον πρώην χώρο των ναυπηγείων Cahen. Ήταν το Goélette (χωρητικότητα φόρτωσης έως 1,4 τόνους) και το Renault 2 T 5, μετονομάστηκε σε Galion (διατηρώντας τη χωρητικότητα φόρτωσης έως 2,5 τόνους). Τα νέα μοντέλα συνεχίστηκαν στην αγορά ως Renault. Τα ονόματα Galion και Goélette εισήχθησαν επίσημα το 1959, πριν από αυτό πουλήθηκαν ακόμα με τις προηγούμενες ονομασίες 1T4 και 2T5.

Το 1965, μετά από διάφορες αναθεωρήσεις του σχεδιασμού Galion, η Saviem εισήγαγε την πιο μοντέρνα και ισχυρή γκάμα Saviem Super Galion και το Galion διακόπηκε.

Οι εκδόσεις βενζίνης και των δύο προηγούμενων Renault 2T5 και Renault Galion είχαν τα κωδικά ονόματα R2160, R2161, R2162, R2163, R2164, R2165, R2166, R2167, R2168 και R2169. Η έκδοση πετρελαίου είχε τα ονόματα R4166, R4168, R4240, R4242, R4243, R4244, R4245, R4246 και R4247.

Μέχρι το 1961, η Saviem παρήγαγε μεταξύ 50 και 60 Galion την ημέρα. Τότε προσφέρθηκαν με τουλάχιστον δύο τετρακύλινδρους κινητήρες: το 3-λίτρο ντίζελ 4 192 που παρέχεται από την Perkins, με μέγιστη ισχύ εξόδου 52 ίππων (39&nbsp;kW) στις 2.400 σ.α.λ. και μονάδα 2-λίτρων βενζίνης Renault με μέγιστη ισχύ εξόδου 56 ίππων (42&nbsp;kW) στις 3.300 σ.α.λ. Το φορτηγό είχε κιβώτιο μετάδοσης κίνησης στους πίσω τροχούς μέσω μιας γενικής άρθρωσης, σε συνδυασμό με ένα τετρακίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Το Galion τοποθέτησε διάφορους βενζινοκινητήρες. Ορισμένες εκδόσεις χρησιμοποίησαν το 668-8 με μέγιστη ισχύ εξόδου 53 PS (39&nbsp;kW, 52 ίππων) στις 3.300 σ.α.λ. και ροπή 12,8&nbsp;kg⋅m (126 N⋅m, 93&nbsp;lb⋅ft) στα 2.000. Άλλες εκδόσεις Galion χρησιμοποίησαν τον 2,1 λίτρων 671-2 Étendard. Το 671-2 είχε ισχύ εξόδου 56 PS (41&nbsp;kW; 55 ίππων) στις 3.300 σ.α.λ. και ροπή 14.3&nbsp;kg⋅m (140 N⋅m; 103&nbsp;lb⋅ft) στις 2.000 σ.α.λ. Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1962, η Renault ανακοίνωσε έναν νέο κινητήρα ντίζελ για το Galion, αντικαθιστώντας τη μονάδα Perkins. Ο νέος κινητήρας, που ονομάζεται 580, ήταν μια τετρακύλινδρη μονάδα 2,72 λίτρων και είχε ισχύ εξόδου 58&nbsp;bhp (43&nbsp;kW) στις 2.900 σ.α.λ. και ροπή 115&nbsp;lb⋅ft (156 N⋅m; 15.9&nbsp;kg⋅m).

## Παραπομπές


## Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση
* Renault Galion R2168 (1956)

Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Galion
Πολυξένη Καβάκου

Η **Πολυξένη Καβάκου**, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Για την Πολυξένη υπάρχουν δύο εκδοχές για την καταγωγή της. Ήταν από την Μάνη της Ανατολικής Θράκης και πήρε μέρος σε μάχες της επανάστασης. Σε κάποια μάχη στην Νότια Ελλάδα τραυματίστηκε.

Άλλη εκδοχή μιλά για καταγωγή την Λακωνική Μάνη και συμμετοχή στις μάχες που έγιναν με τον Ιμπραήμ στην Μάνη το 1826
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Ελένη Αναειπόνυφη

Η **Ελένη Αναειπόνυφη** ήταν αγωνίστρια της Επανάστασης του 1821. 

Η Αναειπόνυφη ήταν Μανιάτισσα και έδρασε το 1826 όταν ο Ιμπραήμ Πασάς αποβιβάστηκε στη Μάνη. Κατά την Μάχη του Πολυαράβου, την καταδίωξε κάποιος Αιγύπτιος στρατιώτης και με τα δύο παιδιά της αγκαλιά έτρεξε να σωθεί, της λύθηκε, όμως, η ζώνη που την έπιασε από την άλλη άκρη ο στρατιώτης και την τραβούσε για να την πιάσει. Αυτή άφησε απότομα την ζώνη να λυθεί και αυτός, ενώ έπεσε κάτω, η Αναειπόνυφη πήρε το μαχαίρι του και τον σκότωσε. Το γεγονός, σύμφωνα με την αναμνηστική πλάκα που έχει στηθεί στο σημείο που έγινε, έγινε στις 28 Αυγούστου 1826.

Η μορφή της Ελένης στον 20ο αιώνα αποτέλεσε έμβλημα του Δήμου Μαλευρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Κατηγορία:Μανιάτες
Μπουχάρ Οσμάνι

Ο **Μπουχάρ Οσμάνι** (*Bujar Osmani,* , γενν. στις 11 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Βορειομακεδόνας πολιτικός αλβανικής εθνικότητας, σημερινός Υπουργός Εξωτερικών της χώρας και πρώην Υπουργός Υγείας. Τον Ιούνιο του 2017, διορίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, υπεύθυνος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Στις 30 Αυγούστου 2020, ο Οσμάνι έγινε Υπουργός Εξωτερικών.

Ήταν προηγουμένως γιατρός στο Δημόσιο Νοσοκομείο των Σκοπίων.

Στις 26 Νοεμβρίου 2019, όταν σεισμός έπληξε την Αλβανία, ο Οσμάνι ήταν μέλος αντιπροσωπείας Αλβανών πολιτικών από τη Βόρεια Μακεδονία που επισκέφθηκε το επίκεντρο του σεισμού και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον πρόεδρο της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας
Ιωάννα Γιατράκου

Η **Ιωάννα Γιατράκου**, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Ιωάννα, το γένος Ροζάκη, ήταν σύζυγος του αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου γνωστή για τον ηρωισμό της στην Μάχη της Κουρτσούνας. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κράτησε όμηρο τον άντρα της για να περάσει ελεύθερα από τα εδάφη του προς την Μάνη. 

Η Ιωάννα όμως με λίγους στρατιώτες, και τον γιο της Γιώργο, ταμπουρώνεται στον Πύργο της οικογένειας στην Κουρτσούνα εμποδίζοντας την διέλευση του τουρκικού στρατού. Η Ιωάννα μάχονταν σθεναρά για δώδεκα ώρες, αποκρούοντας τις Οθωμανικές επιθέσεις, ωσότου έφτασε βοήθεια και οι Τούρκοι υποχώρησαν άπραγοι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Βουζέτκα

Η **βουζέτκα** (πολωνικά: *wuzetka*) είναι σοκολατένια τάρτα κρέμας και παντεσπάνι που προέρχονται από τη Βαρσοβία της Πολωνίας. Το όνομά της προέρχεται πιθανώς από τον Αυτοκινητόδρομο Α-Δ Βαρσοβίας (*Trasa W-Z w Warszawie*), στον οποίο βρισκόταν το ζαχαροπλαστείο που άρχισε να πουλάει το επιδόρπιο στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Παραδοσιακό στη βαρσοβιανή κουζίνα, το επιδόρπιο σερβίρεται αποκλειστικά από καφετέριες και εστιατόρια στη Βαρσοβία, αλλά σύντομα έγινε ένα αγαπημένο σπιτικό επιδόρπιο στην Πολωνία.

## Ιστορία
Το επιδόρπιο προήλθε πιθανότατα στις αρχές της δεκαετίας του 1940 και του 1950 σε ένα από τα νεοσύστατα καταστήματα γλυκών της Βαρσοβίας. Ωστόσο, η ακριβής προέλευση του ονόματος είναι αμφισβητήσιμη. Ιστορικοί και ορισμένες πηγές συμφωνούν ότι το κέικ πήρε το όνομά του πιθανώς από τιν Αυτοκινητόδρομο Α-Δ Βαρσοβίας (*Trasa W-Z w Warszawie*), ο οποίος ήταν δίπλα στο κατάστημα. Άλλες πηγές δηλώνουν ότι το όνομα προέρχεται από το ακρωνύμιο «WZC», το οποίο σημαίνει είτε *Warszawskie Zakłady Cukiernicze* (Φυτά Ζαχαροπλαστικής της Βαρσοβίας) είτε ο πολωνικός όρος *wypiek z czekoladą* (*ψημένο γλυκό με σοκολάτα*). Η συντομογραφία «WZK» για το *wypiek z kremem* (*ψημένο γλυκό με κρέμα*) είναι επίσης πιθανή.

Το ζαχαροπλαστείο ήταν πιθανότατα τοποθετημένο κάπου κοντά ή εντός του κινηματογράφου «Kino Muranów» στην οδό Αντέρσα 5, στην περιοχή Μουράνουφ της Βαρσοβίας.

## Παρασκευή
Τα δύο τετράγωνα στρώματα σοκολάτας του κέικ αποτελούνται από αλεύρι σίτου, αυγά, ζάχαρη και κακάο. Το μείγμα ψήνεται στο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για 20-30 λεπτά. Τα ψημένα στρώματα στη συνέχεια βυθίζονται και εμποτίζονται σε παντς. Το άνω στρώμα καλύπτεται με λεπτή μαρμελάδα, ακολουθούμενο από παχύ στρώμα σοκολάτας. Η γέμιση κρέμας αποτελείται από κρέμα γάλακτος 36%, ζάχαρη άχνη και ζελατίνη. Η τάρτα είναι παραδοσιακά γεμιστή με σαντιγί.

## Δείτε επίσης

* Ναπολεόνκα
* Καρπάτκα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κέικ
Κατηγορία:Γλυκές πίτες
Κατηγορία:Σοκολατένια επιδόρπια
Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Κατηγορία:Βαρσοβία