open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Επιχείρηση Αλφάβητος

[μικρογραφία|Βρετανικά στρατεύματα επιστρέφουν στο Ηνωμένο Βασίλειο στο [Γκρίνοκ τον Ιούνιο του 1940.]]
Η **Επιχείρηση Αλφάβητος** ήταν επιχειρηση εκκένωσης, η οποία εγκρίθηκε στις 24 Μαΐου 1940, από συμμαχικά (βρετανικά, γαλλικά και πολωνικά) στρατεύματα από το λιμάνι του Νάρβικ στη βόρεια Νορβηγία, σηματοδοτώντας την επιτυχία της Επιχείρησης Weserübung της ναζιστικής εισβολής της Γερμανίας στις 9 Απριλίου και το τέλος της εκστρατείας των Συμμάχων στη Νορβηγία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η εκκένωση ολοκληρώθηκε στις 8 Ιουνίου.

Η εκκένωση ήταν αποτέλεσμα της επίθεσης της Βέρμαχτ στο Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία την άνοιξη του 1940, η οποία μείωσε τη σχετική σημασία της παροχής σιδηρομεταλλεύματος Γερμανίας και Σκανδιναβίας.

Αρκετές νύχτες μετά την τελική στρατιωτική εκκένωση, οι άμαχοι της πόλης διασώθηκαν από τον Βρετανό υπολοχαγό Πάτρικ Ντάλζελ-Τζομπ. Παρακούοντας εντολές, οργάνωσε την απομάκρυνση του πληθυσμού από τοπικά αλιευτικά σκάφη λίγο πριν από γερμανικό βομβαρδισμό για αντίποινα.

Μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε, αλλά μόνο τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν. Το Βασιλικό Ναυτικό ήθελε να επιβάλει πειθαρχικές ποινές στον υπολοχαγό, αλλά δεν μπόρεσε, αφού ο Βασιλιάς Χάακον Ζ' του απένειμε τον Σταυρό των Ιπποτών του Τάγματος του Αγίου Όλαφ. Αργότερα στον πόλεμο, υπηρέτησε με τον Ίαν Φλέμινγκ.

Συνέπεια της εκκένωσης των συμμαχικών στρατευμάτων από τη Νορβηγία ήταν ότι η θέση της Σουηδίας και της Φινλανδίας έναντι της ναζιστικής Γερμανίας αποδυναμώθηκε. Τον Ιούνιο επιτεύχθηκε συμφωνία, που οδήγησε σε εκτεταμένες μεταφορές (άοπλων) στρατιωτικών δυνάμεων της Βέρμαχτ μέσω των σουηδικών σιδηροδρόμων. Τον Αύγουστο, η Φινλανδία συνήψε μυστική συμφωνία, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να αποκτήσει η Φινλανδία όπλα μέσω της Γερμανίας και η Γερμανία θα μπορούσε να μεταφέρει (οπλισμένα) στρατεύματα με φορτηγά μέσω της βόρειας Φινλανδίας.

Η ναζιστική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση, που ενώνονταν ακόμη από το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, είχαν αποκλείσει άλλες διεθνείς δυνάμεις από την επιρροή στη Βόρεια Ευρώπη.

## Πηγές
* Hauge, Andreas (1995) *Kampene i Norge 1940* (Sandefjord: Krigshistorisk Forlag)  (*στα νορβηγικά)*
* Kristiansen, Trond (2006) *Fjordkrigen - Sjømilitær motstand mot den tyske invasjonsflåten i 1940* (Harstad: Forlaget Kristiansen) (☃ *στ*ν*α ορβηγι*)*κά*

Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Μάνσο Β΄ του Αμάλφι

Ο **Μάνσο**, γνωστός σαν *Μάνσο ο Τυφλός*, ήταν Δούκας του Αμάλφι σε τρεις περιπτώσεις: από το 1028 έως το 1029, από το 1034 έως το 1038 και από το 1043 έως το 1052.

Ήταν ο δεύτερος γιος του Σέργιου Γ΄ και της Μαρίας της Κάπουα, αδελφή του Πανδόλφου της Κάπουα. Η ζωή του είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στην αντιπαλότητα με τον αδελφό του Ιωάννη Β΄, για να καταλάβει το δουκικό θρόνο. Το Χρονικό του Αμάλφι *Chronicon Amalfitanum* (γύρω στο 1300) είναι η κύρια πηγή για την θητεία του.

Το 1028, με τη βοήθεια της μητέρας του, κατέλαβε το δουκάτο, πιθανώς μετά από υποκίνηση του θείου του Πανδόλφου, ενώ ο πατέρας του Σέργιος Β 'και ο Ιωάννης Β' κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη. Το 1029, ο Ιωάννης Β΄ επέστρεψε μόνος του από την εξορία και αποκατέστησε την εξουσία του διώχνοντας τον Μάνσον και τη Μαρία. Τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 1034, ο Ιωάννης χάνει την εξουσία ξανά από τον Μάνσο και η Μαρία οι οποίοι ενεργούσαν με την υποστήριξη του Πανδόλφου. Στη συνέχεια, η Μαρία παίρνει τους τίτλους της Δούκισσας και της Πατρικίας, σε αντίθεση με τον Μάνσο που δεν έχει κάοιο τίτλο από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία της οποίας το δουκάτο ήταν υποτελές. Στη συνέχεια ευθυγραμμίζουν σαφώς την πολιτική τους με τους Λομβαρδούς και όχι με τους Έλληνες.

Το 1038, ο αυτοκράτορας Κορράδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καταλαμβάνει τη Κάπουα και διώχνει τον Πάανδόλφο και ο Ιωάννης κατάφερε να επιστρέψει στο Αμάλφι. Τυφλώνει και εξορίζει τον αδερφό του στα Νησιά των Σηρεινών και στην Νήσο Κόκορα, με την υποστήριξη της Μαρίας, την οποία αποδέχεται ως συνκυβερνήτη. Η σκληρότητα αυτής της πράξης έθεσε τους κατοίκους ενάντια στον δούκα και τη δούκισσα τους και τον Απρίλιο του 1039, εκδίωξαν τον Ιωάννη και τη Μαρία και έθεσαν το δουκάτο υπό την κυριαρχία του Γκουαμάρ Δ΄του Σαλέρνο. Ο Γκουαμάρ διορίζει τον Μάνσο ως Δούκα 1040 ή 1043, υπό την αιγίδα του πριγκιπάτου του Σαλέρνο. Ο Μάνσο δίνει το όνομα του Γκουαμάρ  στον γιο του και τον ορίζει ως συνκυβερνήτη το 1047. Το 1052 οι κάτοικοι του Αμάλφι ξεσηκώνονται ενάντια του Μάνσο στο βάρος των φόρων που επιβάλλονται από το πριγκιπάτο του Σαλέρνο και ο Ιωάννης παίρνει την ευκαιρία να ανακτήσει το δουκάτο.

Ο Μάνσο παντρεύτηκε την Άννα κόρη του Μάουρο, η οποία του έδωσε έναν γιο τον Γκουαϊμάρ του Αμάλφι δούκας το 1047-1052.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ferdinand Chalandon, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie*, Paris, 1907 Volume I.
* Venance Grumel, *Traité d'études byzantines La Chronologie I « Préfets et ducs d'Amalfi »*, Presses universitaires de France, Paris, 1958
*  Medieval Lands Project: Italie du Sud  Préfets (840-958) & Ducs d'Amalfi (958-1073.

Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Σέργιος Δ΄ του Αμάλφι

Ο **Σέργιος Δ΄**, ήταν Δούκας του Αμάλφι, από το 1069 έως το 1073, υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα.

Ήταν γιος του Ιωάννη Β΄ , εγγονός του Σεργίου Γ΄ και της Μαρίας της Κάπουας. Το 1069 αντικατέστησε τον πατέρα του στην εξουσία του δουκάτου, όπου έμεινε για πέντε περίπου χρόνια.

Παντρεμένος με αγνώστου ονόματος γυναίκα είχαν έναν γνωστό γιο :
* Ιωάννης Γ΄, διάδοχος του στην θέση του Δούκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Ιωάννης Γ΄ του Αμάλφι

Ο **Ιωάννης Γ΄**, ήταν Δούκας του Αμάλφι, λίγο καιρό το 1073.

Ήταν γιος του Σέργιου Δ΄, εγγονός του Ιωάννη Β΄. Όταν το 1073 πέθανε ο πατέρας του τον αντικατέστησε στην εξουσία του δουκάτου, είχε εισβάλει ήδη όμως στο Αμάλφι ο Γισούλφος Β΄ του Σαλέρνου αναγκάζοντας τον Ιωάννη και την μητέρα του να εγκαταλείψουν το δουκάτο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Αντρόσα του Αμάλφι

Η **Αντρόσα**, (Androsa), ήταν κυβερνήτης του Δουκάτου του Αμάλφι , την περίοδο 948-952, υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα .

Η Αντρόσα ήταν σύζυγος του Πατρικίου και κυβερνήτη του Αμάλφι Ιωάννη και μητέρα του Μάσταλου Β΄. Φαίνετε ότι κυβέρνησε το Αμάλφι μετά τον θάνατο του Ιωάννη για τέσσερα χρόνια ως 'σότου την αντικαταστήσει ο γιος την Μάσταλος Β΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Σκουπάς Ηλείας

O **Σκουπάς** είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 205 μέτρων, ο οποίος βρίσκεται προς τα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. Απέχει 14 χλμ. ΝΑ. από τη Ζαχάρω (οδηγικά - μέσω Θολού), 46 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο και 26 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κυπαρισσία. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λεπρέου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Παναγιές, τον Δράκο, την Αγραπιδιά, τα Ρεβελαίικα και το Λέπρεο αποτελούν την τοπική κοινότητα Λεπρέου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Μαρία του Αμαλφίου

Η **Μαρία**, ήταν Δούκισσα του Αμάλφι, σαν συνκυβερνήτης με τους γιους της.

Η Μαρία ήταν κόρη του Πανδόλφου Γ΄ της Κάπουα κι αδελφή του Πανδόλφο Δ΄της Κάπουα, παντρεύτηκε τον Σέργιος Γ΄ του Αμάλφι, βυζαντινό πατρίκιο και δούκα του Αμάλφι. Με την βοήθεια του αδελφού της συγκυβέρνησε στο Αμάλφι με τους γιους της, με τον Μάνσο Β΄ την περίοδο 1028–1029, και με τον Ιωάννη Β΄ την περίοδο 1034–1039. Η Μαρία έφερε του τίλους της δούκισσας και από τον άντρα της τον τίτλο της Πατρικίας. 

Με τον Σέργιο είχε άλλα τέσσερα παιδιά, τους Ρόφριντ, Ατένουλφ, Άλμπερικ και ανώνυμη κόρη, σύζυγος του Ραϊνούλφ, κόντε της Αβέρσα .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Γκουαϊμάρ του Αμάλφι

Ο **Γκουαϊμάρ**, ήταν Δούκας του Αμάλφι, σαν συνκυβερνήτης με τον πατέρα του την περίοδο 1047–1052 υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα.

Ήταν γιος του Μάνσο Β΄ και της Άννας, εγγονός του Σεργίου Γ΄ και της Μαρίας της Κάπουας. Ο Γκουαϊμάρ συνκυβέρνησε μαζί με τον πατέρα του για πέντε χρόνια σε μιά προσπάθεια του Μάνσο να τον διαδεχτεί στο δουκάτο, αλλά έχασαν την εξουσία από τον θείο του Ιωάννη Β΄. Όπως και ο πατέρας δεν είχε κάποιο τίτλο από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, σε αντίθεση με τους προγόνους του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2020-2021

Το **Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2020-21** ήταν η 81η σεζόν του ελληνικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών, της κορυφαίας επαγγελματικής κατηγορίας συλλογικής καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα. Η σεζόν ξεκίνησε στις 24 Οκτωβρίου 2020. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός, για 39η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας του πρωτοεμφανιζόμενου σε τελικούς πρωταθλήματος Λαυρίου, με σκορ 3-1 νίκες.

## Ομάδες

### Προβιβασμός και υποβιβασμός

; Υποβιβάστηκαν από τη σεζόν 2019-20 της Basket League

Ο Ήφαιστος Λήμνου, το Ρέθυμνο και ο Πανιώνιος αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν στην Basket League τη σεζόν 2020-21 λόγω οικονομικών προβλημάτων, αν και δεν υποβιβάστηκαν τη σεζόν 2019-20. 

; Προβιβάστηκαν από τη σεζόν 2019-20 της Α2 Εθνικής

Ο Χαρίλαος Τρικούπης κέρδισε το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής και έτσι προήχθη στην κορυφαία κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του. 

Η έδρα του Χαρίλαου Τρικούπη είναι το ΔΑΚ Μεσολογγίου αλλά δεν εγκρίθηκε από την ελληνική ομοσπονδία. Έτσι μετακόμισε προσωρινά στην γειτονική πόλη στο Αγρίνιο.

### Τοποθεσίες και γήπεδα

## Κανονική περίοδος

### Βαθμολογία

### Αποτελέσματα

## Playoffs
Συμμετέχουν οι ομάδες που κατέκτησαν τις θέσεις 1 έως 8.

### Προημιτελικοί (στις 2 νίκες)

### Ημιτελικοί (στις 3 νίκες)

### Μικρός Τελικός

### Τελικός

## Δείτε επίσης

* Σούπερ Καπ Ελλάδος 2020
* Κύπελλο Ελλάδας 2020-2021
* Πρωτάθλημα Α2 εθνικής 2020-2021

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της Basket League
* Επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης

Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2020
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2021
Αλφόνσο Α΄ Πικκολόμινι

Ο **Αλφόνσο Α΄ Πικκολόμινι** ήταν ευγενής του Βασιλείου της Νάπολης και Δoύκας του Αμάλφι το 1493–1498.

## Βιογραφία
Ήταν ο γιος του Αντωνίου Πικολομίνι και της Μαρίας Μαρζάνο της Αραγωνίας. Το 1490 παντρεύτηκε την Ιωάννας της Αραγωνίας.

Έγινε δούκας του Αλμάφι το 1493. Το 1497 παρακολούθησε τη στέψη του βασιλιά Φρειδερίκου Β΄ της Νάπολης στην Κάπουα. Τον επόμενο χρόνο επισκέφτηκε το Αμπρούζι για να διεκδικήσει τον έλεγχό του στο έδαφος εκεί. Ήρθε σε σύγκρουση με τον Κάρλο Σαντφραμόντι, τον Κόμη του Σελάνο, ο οποίος αμφισβήτησε τα δικαιώματα του Αλφόνσο στην περιοχή. Οι δύο άνδρες ήρθαν σε μονομαχία όπου ο Αλφόνσο τραυματίστηκε, τότε ένας από τους στρατιώτες σκότωσε τον τραυματισμένο Δούκα. [2]

Ο Αλφονσο θάφτηκε στην εκκλησία του Καπιστράνο στο Αμπρούζι. Η σύζυγος του ήταν έγκυος στον γιο τους Αλφόνσο Β΄ Πικκολόμινι ο οποίος γεννήθηκε πέντε μήνες μετά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Αλφονσο
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Νεαπόλεως
Γιάννης Δρίτσας

Ο **Γιάννης Δρίτσας** (γεν. 10 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1968 στην Καλαμάτα όπου και μεγάλωσε. Το 1990 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ξεκινώντας σπουδές πάνω στο αντικείμενο της φυσικοθεραπείας. Παράλληλα ασχολήθηκε με το χορό ενώ το 1994 πέρασε στη Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης. Τελικά αποφάσισε να σπουδάσει υποκριτική και να γίνει ηθοποιός.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στο έργο "*Suburbia*" του Μπογκόζιαν στο θέατρο Φούρνος με σκηνοθέτη την Ελένη Σκότη τη σεζόν 1998-1999. Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο τη σεζόν 1999-2000 κερδίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα τότε καθημερινή σειρά του Mega Channel ''Για μια θέση στον ήλιο''. Εκεί υποδύθηκε τον *Αλέξανδρο Κασιμάτη* ένα γόνο μίας πλούσιας οικογένειας που ερωτεύεται μία κοπέλα λαϊκής καταγωγής. Τη σεζόν 2003-2004 επέστρεψε τηλεοπτικά παίζοντας στην κωμική σειρά *Αμαρτίες γονέων* μαζί με τη Χρυσούλα Διαβάτη και τον Κώστα Βουτσά ενώ την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στις σειρές *[[Η Νταντά]]* και *[[Επτά Θανάσιμες Πεθερές]]*. Ακολούθησε ο ρόλος του *Λάμπη* στο πρώτο κύκλο της σειράς *[[Βέρα στο δεξί]] ενώ από το 2005 μέχρι το 2007 υποδύθηκε τον *Σπύρο* στην κωμική σειρά του [[ANT1]] *Θα βρεις το δάσκαλό σου*. Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά του [[ANT1]] [[Έρωτας (τηλεοπτική σειρά)|*Έρωτας*]] ενώ έκανε guest εμφανίσεις στη σειρά *Φίλα το βάτραχό σου*. Τη σεζόν 2008-2009 εμφανίστηκε στη σειρά [[Λόλα (τηλεοπτική σειρά)|*Λόλα*]] ενώ υπήρξε συμπαρουσιαστής της [[Βίκυ Καγιά|Βίκυς Καγιά]] στην εκπομπή *Πρωινός καφές*. Από το 2011 μέχρι το 2013 υποδύθηκε τον καθηγητή *Γρηγόρη Γιατράκο* στην καθημερινή σειρά του [[Mega Channel]] *Κλεμμένα Όνειρα''.

Τα τελευταία χρόνια ασχολείται κυρίως με το θέατρο και τη σκηνοθεσία.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Τατιάνα Μαουντμπάττεν

Η **Τατιάνα Μαουντμπάττεν** (*Tatiana Mountbatten*, γεννημένη ως Τατιάνα Ελένη Γεωργία *Tatiana Helen Georgia*, 16 Απριλίου 1990 -) είναι Βρετανίδα ιππέας και κόρη του Γεωργίου Μαουντμπάττεν, 4ου Μαρκησίου του Μίλφορντ Χέβεν.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1990 στο Λονδίνο και είναι το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Γεωργίου Μαουντμπάττεν, 4ου Μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν και της πρώτης συζύγου του Σάρας Γεωργίνας Γουόλκερ.

Ως μακρινό μέλος της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας, βρίσκεται στη γραμμή διαδοχής του Βρετανικού θρόνου. Σπούδασε στο σχολείο Μίλφιλντ του Σόμερσετ. Είναι ιππέας και αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο στο Dressage.

Το 2007 παρουσιάστηκε στην υψηλή κοινωνία στο Le Bal des Débutantes στο Παρίσι. Από το Οκτώβριο του 2018, είναι πρέσβειρα της Crofton & Hall.

Τον Δεκέμβριο του 2019, της απαγορεύτηκε να οδηγήσει για έξι μήνες από το Δικαστήριο λόγω αδικημάτων που σχετίζονται με την ταχύτητα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μπάττενμπεργκ
Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
Ιωάννα της Αραγωνίας

Ο **Ιωάννα της Αραγωνίας** , (Giovanna d'Aragona), ήταν ευγενής του Βασιλείου της Νάπολης και Δoύκισα του Αμάλφι σαν συγκυβερνήτης του γιου της από το 1498 έως το 1510. Η τραγική της ζωή ενέπνευσε διάφορα έργα λογοτεχνίας, κυρίως το έργο του Τζων Ουέμπστερ *[[Η Δούκισσα του Μάλφι|Η Δούκισσα του Αμάλφι]]*.

Η Ιωάννα ήταν κόρη του Ερρίκου της Αραγωνίας, αδελφού του βασιλιά Φρειδερίκου της Νεαπόλεως. Είχε δύο αδέλφια, τον καρδινάριο Λουίτζι της Αραγωνίας και τον Κάρλο μαρκήσιο του Τζεράσκε. Το 1490, σε ηλικία δώδεκα ετών παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Α΄ Πικκολόμινι, ο οποίος έγινε Δούκας του Αμάλφι το 1493. Σκοτώθηκε το 1498, μαχαιρωμένος σε μάχη με τον Κόμη του Σελάνο. Πέντε μήνες αργότερα, το Μάρτιο του 1499, γεννήθηκε ο γιος του, ο οποίος ονομάζεται επίσης Αλφόνσο, ως μοναδικός κληρονόμος του πατέρα του.

Η Ιωάννα έγινε συγκυβερνήτης του Αμάλφι μετά το θάνατο του συζύγου της, επειδή ο γιος της ήταν ακόμα βρέφος, κυβέρνησε για δώδεκα χρόνια. Η Ιωάννα προσέλαβε τον Αντόνιο Μπεκαδέλι ως υπηρέτη της, για να διαχειριστεί το κτήμα της

Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Οικογένεια Πικκολόμινι
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Νεαπόλεως
Γιόζεφ Χιρτράιτερ

Ο **Γιόζεφ Χιρτράιτερ** (γερμανικά: **Josef Hirtreiter**) (1 Φεβρουαρίου 1909 - 27 Νοεμβρίου 1978) ήταν SS αξιωματούχος της Ναζιστικής Γερμανίας και αυτουργός του Ολοκαυτώματος, ο οποίος εργάστηκε στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία.

## SS καριέρα
Ο Χιρτράιτερ γεννήθηκε στην πόλη Μπρούχσαλ και μετά το δημοτικό εργάστηκε ως ανειδίκευτος οικοδόμος και πλινθοκτίστης, ενώ απέτυχε στις εξετάσεις παραβίασης κλειδαριάς. Την 1η Αυγούστου 1932 έγινε μέλος του Ναζιστικού Κόμματος και της *[[Sturmabteilung]]* (SA). Μετά την εισβολή στην Πολωνία, τον Οκτώβριο του 1940, διορίστηκε στο Κέντρο Ευθανασίας του Χάνταμαρ, όπου εργάστηκε στην κουζίνα. Το καλοκαίρι του 1942 κατατάχθηκε στον στρατό. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα, στάλθηκε πίσω στο Χάνταμαρ κι έπειτα στο Βερολίνο, από όπου ο Κρίστιαν Βιρτ τον μετέφερε στο στρατόπεδο κράτησης Λούμπλιν στην κατεχόμενη Πολωνία. Εκεί, απέκτησε τον βαθμό του SS-*Scharführer* και εστάλη στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα. Ο Χιρτράιτερ υπηρέτησε στην Τρεμπλίνκα II από τον Οκτώβριο του 1942 έως τον Οκτώβριο του 1943 στο τμήμα υποδοχής της ζώνης-στρατοπέδου 2 *Auffanglager*. Παρακολουθούσε τις γυμνές γυναίκες πριν τις θανατώσει στους θαλάμους αερίων. Αργότερα, υπηρέτησε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπουρ.

Μετά το κλείσιμο της Τρεμπλίνκα τον Οκτώβριο του 1943, ο Χιρτράιτερ διατάχθηκε να μεταβεί στην Ιταλία όπου έγινε μέλος μίας αστυνομικής μονάδας για τις αποκαλούμενες αντι-παρτιζανικές επιχειρήσεις «καθαρισμού». Ο ανώτερός του από το στρατόποεδο εξόντωσης, Φραντς Στανγκλ, πήγε εκεί για να ρυθμίσει το κέντρο θανάτωσης Ριζιέρα Ντι Σαν Σάμπα στην Τεργέστη.

## Δίκη και καταδίκη
Ο Χιρτράιτερ συνελήφθη από τους Συμμάχους τον Ιούλιο του 1946 επειδή είχε υπηρετήσει στο κέντρο ευθανασίας στο Χάνταμαρ, αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω έλλειψης ενοχοποιητικών στοιχείων. Συνελήφθη εκ νέου το 1951 μετά από τη μαρτυρία του κρατούμενου Σίγια Βαρσάβσκι της Τρεμπλίνκα (γνωστού κι ως Σάβεκ ή Γιέσαγιαχου), ο οποίος επέζησε από έναν λάκκο ταφής πληγωμένος και το έσκασε μέσα στη νύχτα, αλλά στη μαρτυρία του το 1946 είχε συλλαβίσει λάθος το όνομα του Χιρτράιτερ ως Χιτρέιντερ. Τον Μάρτιο του 1951, ο Χιρτράιτερ κατηγορήθηκε στη Φραγκφούρτη και καταδικάστηκε για τα βασανιστήρια δολοφονίας των κρατουμένων. Ήταν ο πρώτος από τους άνδρες των SS που έδρασαν στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα και δικάστηκε πάνω από μία δεκαετία αργότερα στο Ντίσελντορφ στη Δυτική Γερμανία. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη στις 3 Μαρτίου 1951 για τη δολοφονία παιδιών, αρκετά ηλικίας ενός με δύο ετών, κυρίως κατά τη διάρκεια εκφόρτωσης των κρατουμένων από τα τρένα όπου τα άρπαζε από τα πόδια και κτυπούσε τα κεφάλια τους στα τοιχώματα των βαγονιών. Ο Χιρτράιτερ αφέθηκε ελεύθερος το 1977 λόγω ασθενείας και απεβίωσε έξι μήνες αργότερα σε ένα γηροκομείο στη Φρανκφούρτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προσωπικό του στρατοπέδου εξόντωσης της Τρεμπλίνκα
Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Πρόδρομος

Ο **Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Πρόδρομος** (κατά κόσμον *Ζαχαρίας Ξενάκης*, Σταυράκια Ηρακλείου, 3 Νοεμβρίου 1979), είναι Έλληνας ιεράρχης της Εκκλησίας της Κρήτης, που διατελεί Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου από το 2022.

Είχε διατελέσει Αρχιγραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ζαχαρίας Ξενάκης, γεννήθηκε στα Σταυράκια Ηρακλείου στις 3 Νοεμβρίου 1979.

Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία έλαβε το πτυχίο του τον Σεπτέμβριο του 2001. Μετά από εντολή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, παρακολούθησε Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στον τομέα της βιβλικής Θεολογίας στο Maynooth της Ιρλανδίας, με υποτροφία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Τον Ιανουάριο του 2005 εκάρη μοναχός στη Μονή] Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στο Ηράκλειο, από τον τότε Επίσκοπο Κνωσσού Μακάριο, σημερινό Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας, και τον Ιούνιο του ίδιου έτους χειροτονείται διάκονος από τον Επίσκοπο Κνωσσού Ευγένιο, μετέπειτα Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου και σημερινό Αρχιεπίσκοπο Κρήτης. Τον Ιανουάριο του 2013 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο, λαμβάνοντας παράλληλα και το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη.

Υπηρέτησε στην Αρχιεπισκοπή Κρήτης ως διάκονος του Αρχιεπικόπου Ειρηναίου, αργότερα ως αρχιερατικός επίτροπος διαφόρων Περιφερειών, παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών στον ραδιοφωνικό σταθμό της Αρχιεπισκοπής και τέλος γενικός αρχιερατικός επίτροπος, και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, αφού πρώτα είχε υπηρετήσει την Επαρχιακή Σύνοδο από διάφορες θέσεις, όπως του Κωδικογράφου και του Υπογραμματέως.

### Επίσκοπος Κνωσού
Στις 16 Οκτωβρίου 2019 εξελέγη βοηθός επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Ειρηναίου, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Κνωσού. Χειροτονήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2019 στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο. Ως Επίσκοπος βοηθούσε τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης στα ποιμαντικά και λειτουργικά του καθήκοντα, ενώ παρέμεινε Αρχιγραμματέας της Επαρχιακής Συνόδου μέχρι την εκλογή του σε Μητροπολίτη.

### Μητροπολίτης Ρεθύμνης
Στις 18 Φεβρουαρίου 2022 εξελέγη από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Στις 19 Μαρτίου 2022 ενθρονίστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Ρεθύμνης.

## Παραπομπές


Προδρομος
Πρόδρομος
Ξενακης Προδρομος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Τζον Βέρεκερ, 6ος Υποκόμης του Γκορτ

Ο Στρατάρχης **Τζον Στάντις Σέρτις Πρέντεργκαστ Βέρεκερ, 6ος Υποκόμης του Γκορτ** (10 Ιουλίου 1886 - 31 Μαρτίου 1946) ήταν ανώτατος αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού. Ως νεαρός αξιωματικός τιμήθηκε με τον Σταυρό της Βικτώριας (Victoria Cross) για τις ενέργειες του κατά τη Μάχη του Κανάλ ντου Νορ (γαλ. Canal du Nord). Κατά τη δεκαετία του '30 υπηρέτησε ως Αρχηγός του Αυτοκρατορικού Γενικού Επιτελείου. Είναι περισσότερο γνωστός για τη διοίκηση του Βρετανικής Εκστρατευτικής Δύναμης, η οποία εστάλη στη Γαλλία τον πρώτο χρόνο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με μόνο αποτέλεσμα την απόσυρσή του από τη Δουνκέρκη τον επόμενο χρόνο. Ο Βέρεκερ αργότερα διετέλεσε κυβερνήτης του Γιβραλτάρ και της Μάλτας, όπως και Ύπατος Αρμοστής (High Commissioner) της Βρετανικής Εντολής για την Παλαιστίνη και την Υπεριορδανία.

## Θάνατος
Κατά την παραμονή του στην Παλαιστίνη, η υγεία του Βέρεκερ επιδεινώθηκε και ταλαιπωρούνταν από έντονους πόνους και ενοχλήσεις στη περιοχή της κοιλιάς. Στην πραγματικότητα είχε καρκίνο του ήπατος, αλλά οι γιατροί που είχε συμβουλευτεί στο Λονδίνο δεν μπόρεσαν να κάνουν ορθή διάγνωση της κατάστασής του. Μετά την αναχώρησή του από την Παλαιστίνη και την επιστροφή του στην Αγγλία, ο Βέρεκερ εισήχθη στο Νοσοκομείο Γκάι του Λονδίνου, όπου μια διερευνητική εγχείρηση αποκάλυψε ότι πέθαινε από μη εγχειρήσιμο καρκίνο του ήπατος. Τον Φεβρουάριο του 1946 έλαβε τον τίτλο του Υποκόμη μεταξύ των ευγενών του Ηνωμένου Βασίλειου (Peerage of United Kingdom) υπό τον ίδιο τίτλο του αξιώματος του Υποκόμη της Ιρλανδίας (Peerage of Ireland) που ήδη κατείχε. Στις 31 Μαρτίου 1946 πέθανε στο Νοσοκομείο Γκάι σε ηλικία 59 ετών. Καθώς δεν είχε γιο εν ζωή, το Ιρλανδικό Αξίωμα του Υποκόμη του Γκορτ πέρασε στον αδελφό του, ενώ το αντίστοιχο Βρετανικό έπαψε να υφίσταται. Η σορός του ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο της οικογένειας Σίντνεϊ στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, στο Πένσραστ, στην κομητεία του Κεντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
Μαρίνος Σεβαστός του Αμάλφι

Ο **Μαρίνος**, (Marinus Pensebastus , Sebastus , Dux Amalphitanus), ήταν Δούκας του Αμάλφι , την περίοδο 1096 – 1100.

Ο Μαρίνος καταγόταν από την οικογένεια των Σεργίων της Νάπολης και την οικογένεια Καπουάνο της Νάπολης. Είχε το αξίωμα του *σεβαστού* ή *πανσέβαστου* όταν εξελέγη δούκας από την αριστοκρατία του Αμάλφι σε αντίθεση με τους Νορμανδούς που κατείχαν το Δουκάτο. Την ίδια χρονιά , το 1096, επιτέθηκαν στην Αμάλφι ο Βοημούνδος του Τάραντα και ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας, αλλά υπό την καθοδήγηση του Μαρίνου, αντιστάθηκε επιτυχώς έως ότου ο Βουμούνδος έχοντας μάθει για την Α΄ Σταυροφορία που προωθούσε ο Πάπας Ουρβανός Β΄ εγκατέλειψε την πολιορκία για να συμμετάσχει σε αυτή. Κατά συνέπεια, το 1097 η πολιορκία διαλύθηκε και η Αμάλφι διατήρησε μεγάλη αυτονομία αναγνωρίζοντας, μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, την κυριαρχία των Νορμανδών πριγκίπων.

Ο Μαρίνος ενίσχυσε την άμυνα της πόλης και του στόλου με είκοσι χιλιάδες Σαρακηνούς, αναδιοργάνωσε τη διοίκηση και προώθησε την αυτονομία και τη δημοκρατία των πολιτών.

Ο Μαρίνος εκδιώχθηκε από τους Νορμανδούς, συμμάχησε με μερικούς ευγενείς της Αμάλφι,και  λίγο μετά το 1100, κατέφυγε στον Αλέξιο Α΄Κομνηνό. Τον Σεπτέμβριο του 1108 ήταν μεταξύ των υπογραφόντων μαρτύρων της συνθήκης της Δεαβόλεως στο όνομα του Βασιλείου του Βυζαντίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ferdinand Chalandon, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*, Parigi 1907. Ed. it: *Storia della dominazione normanna in Italia ed in Sicilia*, trad. di Alberto Tamburrini, Cassino 2008. ISBN 978-88-86810-38-8

Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων της Νεαπόλεως
Άνχελ Μπόττα

Ο **Άνχελ Μπόττα** (ισπανικά: *Ángel Botta*, 1925 – 15 Αυγούστου 2011) ήταν Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στην Αρούμπα, της οποίας το εθνικό προπονητικό κέντρο ποδοσφαίρου φέρει το όνομά του.

## Βιογραφία
Ο Μπόττα αναδείχθηκε ποδοσφαιρικά στην Αρούμπα, όπου και διετέλεσε προπονητής του συλλόγου της Αρούμπα Τζούνιορς, με την οποία και κατέκτησε το τοπικό εθνικό πρωτάθλημα το 1953. Κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονιάς, ηγήθηκε της εθνικής ομάδας των Ολλανδικών Αντιλλών, η οποία, υπό την τεχνική καθοδόγησή του, κατέλαβε την 4η θέση του Κυπέλλου Κεντροαμερικανικής και Καραϊβικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Δύο χρόνια αργότερα, συμμετείχε εκ νέου στη συγκεκριμένη διοργάνωση, ωστόσο, πλέον, ως ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Αρούμπας, την οποία και οδήγησε ως την κατάληψη της 5ης θέσης. Το 1974, ηγήθηκε της εθνικής ομάδας της Δομινικανής Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια των Κεντροαμερικανικών και Καραϊβικών Αγώνων.

Το 1996, ανέλαβε εκ νέου την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Αρούμπας, ενώ κατέστη ο πρώτος ομοσπονδιακός προπονητής της που συμμετείχε σε προκριματική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, πιο συγκεκριμένα την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, δίχως επιτυχία, ωστόσο, καθώς ηττήθηκε δύο φορές απέναντι στη Δομινικανή Δημοκρατία (2-3 και 1-3).

Όντας εγκατεστημένος για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αρούμπα, ο Άνχελ Μπόττα εργάστηκε ως προπονητής στην πλειοψηφία των ομάδων του νησιού (Αρούμπα Τζούνιορς, ΣΦ Λα Φάμα, ΣΦ Ντακότα, ΣΦ Εστρέλλα, Τροπικάλ, Ράσινγκ Κλουμπ Αρούμπα, Μπραζίλ Τζούνιορς, ΣΦ Καϊκέτιο, ΣΦ Γιουβεντούδ Τάνκι Λέντερτ, μεταξύ άλλων). Απεβίωσε τον Αύγουστο του 2011 στο Νοσοκομείο Δρ. Οράσιο Ε. Όντουμπερ του Οράνιεστατ. Έπασχε από τη Νόσο Αλτσχάιμερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου
It's Okay to Not Be Okay

Το ***It's Okay to Not Be Okay*** (κορεατικά: 사이코지만 괜찮아, *Saikojiman gwaenchana*) είναι μια ρομαντική τηλεοπτική σειρά της Νότιας Κορέας του 2020 με πρωταγωνιστές τους Κιμ Σου-γιουν και Σέο Γε-τζι. Η σειρά αφηγείται μια ασυνήθιστη ρομαντική ιστορία μεταξύ δύο ανθρώπων που καταλήγουν να θεραπεύουν ο ένας τον άλλον τις συναισθηματικές και ψυχολογικές πληγές. Προβλήθηκε στο tvN κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00 (KST) χρονικό διάστημα από 20 Ιουνίου έως 9 Αυγούστου 2020 για 16 επεισόδια. Η σειρά είναι διαθέσιμη παγκοσμίως στο Netflix.

## Πλοκή
Η σειρά αφηγείται την ιστορία του Μουν Γκανγκ-τάε, κοινοτικού λειτουργού υγείας σε ψυχιατρικό θάλαμο, που δεν έχει χρόνο για αγάπη, και της Κο Μουν-γιανγκ, μίας επιτυχημένης συγγραφέα παιδικών βιβλίων, που δεν έχει μάθει ποτέ πώς είναι η αγάπη. Μετά τη συνάντησή τους, οι δύο αρχίζουν αργά να θεραπεύουν τις συναισθηματικές πληγές του άλλου. Καθώς εξελίσσεται η ιστορία, αποκαλύπτεται επίσης η αλήθεια πίσω από τα αλληλένδετα παρελθόντά τους, που τους στοιχειώνει.

## Συμμετοχή και χαρακτήρες
*Κιμ Σου-γιουν ως Μουν Γκανγκ-ταέ
Ο Γκανγκ-ταέ είναι ένας ορφανός νοσηλευτής στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο ΟΚ. Είναι συμπαθητικός αλλά δυσκολεύεται με την αυτοεκτίμηση ώς αποτέλεσμα των προηγούμενων εμπειριών του και αποφεύγει να έχει στενές σχέσεις με οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον μεγαλύτερο αδερφό του.

* Σέο Γε-τζι ως Κο Μουν-γιανγκ

Ένας δημοφιλής συγγραφέας παιδικών βιβλίων με αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Είχε μια ταραγμένη παιδική ηλικία και μια ταραχώδη σχέση με τους γονείς της. Αναπτύσσει μια ρομαντική εμμονή για τον Γκανγκ-ταέ μετά από μια τυχαία συνάντηση και συχνά καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να τραβήξει την προσοχή του.

* Ο Τζανγκ-σε ως Μουν Σανγκ-ταέ

Ο μεγαλύτερος αδερφός του Μουν Γκανγκ-ταέ, ο οποίος είναι αυτιστικός. Είναι οπαδός της Μουν-γιανγκ, καθώς και υπέροχος εικονογράφος.  Ήταν ο μοναδικός μάρτυρας της δολοφονίας της μητέρας του, που είχε ως αποτέλεσμα τον παράλογο φόβο του για τις πεταλούδες. Ο φόβος του εξελίσσεται σε εφιάλτες κάθε άνοιξη, και αναγκάζει τον Γκάνγκ-ταέ να μετακομίσει μαζί του για να "φύγει από τις πεταλούδες".

* Παρκ Κίου-γιανγκ ως Ναμ Τζου-ρι

Μια νοσοκόμα και συνάδελφος του Γκανγκ-ταέ στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο OK. Είναι ερωτευμένη με τον Γκανγκ-ταέ και φαίνεται να είναι ντροπαλή και εύκολα ζηλεύει από άλλους που είναι κοντά με τα ρομαντικά τους ενδιαφέροντα. Αντιπαθεί την Μουν-γιάνγκ, με την οποία είχε μια σύντομη φιλία στο δημοτικό σχολείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές τηλεοπτικές σειρές
Μάνσο Γ΄ του Αμάλφι

Ο **Μάνσο**, ήταν Λομβαρδός Αντίδούκας του Αμάλφι που κυβέρνησε το δουκάτο κατά την περίοδο της βασιλείας του Ρογήρου Μπότσα, του Νορμανδού Δούκα της Απουλίας. Είναι γνωστός μόνο από τα νομίσματά του: μεγάλο χάλκινο θυλάκιο που φέρει την επιγραφή *MANSO VICEDUX* στην πίσω πλευρά, τα νομίσματα αυτά αποδόθηκαν αρχικά στο Μάνσο του Σαλέρνο δούκας του Αμάλφι το 981-83.

Ο όρος *vicedux* (αντιδούκας) είναι πιθανώς ένας τίτλος που σχηματίζεται από το λατινικό *dux* (δούκας), τον παραδοσιακό τίτλο των ηγεμόνων της Αμάλφι από τα μέσα του δέκατου αιώνα, και το πρόθεμα αντί που δείχνει έναν αναπληρωτή.. Μπορεί, ωστόσο, να είναι συντομογραφία, είτε για το *vicerosissimus  dux* είτε για το *vicarius et dux* (*vicar* και *duke*). Κάθε νόμισμα που αποδίδεται στον Μάνσο φέρει το όνομα και τον τίτλο του, μερικές φορές περιβάλλει έναν σταυρό. Μεταξύ των εμπρόσθιων εικόνων - πολλές ανεξήγητες - που βρέθηκαν σε νομίσματα που φέρουν αυτήν την επιγραφή είναι: μια προτομή (μερικές φορές ανάμεσα σε δύο αστέρια ή σε ένα πεδίο σβόλων), ένα εστεμμένο κεφάλι, ένα ανοιχτό χέρι (το χέρι του Θεού), ένας ταύρος κάτω από τα γράμματα VIC ή IMA, ένα άλογο, ένα κάστρο και δύο πύργους (ή ίσως έναν πύργο και το γράμμα Ζ).

Δεν γίνεται αναφορά σε κανένα Μάνσο αντιδούκα σε σύγχρονα έγγραφα, αλλά είναι γνωστό ότι ότι ο Μάνσο Β΄,  είχε έναν γιο με το όνομα Μάνσο, ο οποίος με τη σειρά του είχε έναν γιο Μάνσο. Αυτός ο τελευταίος Μάνσο παντρεύτηκε την Γκαϊτελγκίμα  και ήταν ο πατέρας του Ιωάννη. Και οι δύο Μάνσο εμφανίζονται σε έγγραφα των 1080 και 1098 που φέρουν τον τίτλο *dominus*. Μάλλον ένας από αυτούς διορίστηκε από τον Ροβέρτο Γυισκάρδο ή τον γιο και διάδοχό του, Ρογήρο, για να κυβερνήσει το Αμάλφι για λογαριασμό του. Δεδομένου ότι ο Ρογήρος προτιμούσε να χρησιμοποιήσει τον τίτλο πρίγκιπας (πρίγκιπας) μετά την κατάκτησή του Πριγκιπάτου του Σαλέρνο (1078). Ο Ρογήρος είχε επίσης τη φήμη, μεταξύ των Νορμανδών οπαδών του, ότι ευνοούσε τους Λομβαρδούς στην υπηρεσία του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Philip Grierson, Mark A. S. Blackburn, and Lucia Travaini, edd. *Medieval European Coinage: Italy*, III (South Italy, Sicily, Sardinia). Cambridge: Cambridge University Press, 1998.
*Patricia Skinner, *Family Power in Southern Italy: The Duchy of Gaeta and its Neighbours, 850-1139*. Cambridge: Cambridge University Press: 1995.

Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Έρος Μπεράλντο

Ο **Έρος Μπεράλντο** (ιταλικά: *Eros Beraldo*) ήταν Ιταλός ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, γεννημένος στις 27 Ιουλίου 1929 στη Βερόνα και αποβιώσας στις 27 Δεκεμβρίου 2004 στην ίδια πόλη. Αγωνιζόταν ως μέσος.

## Βιογραφία
### Παίκτης

Ο Έρος Μπεράλντο ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της Κάλτσιο Πάντοβα το 1948.

Μεταξύ του 1952 και του 1959, αγωνίστηκε για λογαριασμό της ΑΚ Μίλαν.

Ως παίκτης της ΑΚ Μίλαν, κατέκτησε το ιταλικό πρωτάθλημα τρεις φορές, το 1955, το 1957 και το 1959..

Κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της σεζόν 1957-58, ο Έρος Μπεράλντο αγωνίστηκε και στις, συνολικά, εννέα αναμετρήσεις της ομάδας του, μεταξύ των οποίων και ο τελικός της διοργάνωσης, όπου η ομάδα του ηττήθηκε με τελικό σκορ 2-3 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Το 1959, μεταγράφηκε στην Τζένοα ΚΦΚ, ομάδα με την οποία και αγωνίστηκε έως το 1961.

Το 1961, ο Μπεράλντο μετακόμισε στην ΑΚ Τσεζένα.

Αποχώρησε από την ενεργό δράση μετά το πέρας της σεζόν 1962-63, όντας παίκτης της Τσεζένα.

### Προπονητής

Ο Έρος Μπεράλντο ασχολήθηκε με την προπονητική μετά το πέρας της αγωνιστικής καριέρας του.

## Διακρίσεις
; ΑΚ Μίλαν
* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιταλίας|Πρωτάθλημα Ιταλίας]]** (**3**):
** Πρωταθλητής: 1954-55, 1956-57 και 1958-59.

* **[[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ|Κύπελλο Πρωταθλητριών]]**:
** Φιναλίστ: 1957-58.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Πάντοβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα
Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κάλτσιο Πάντοβα
Μάριο Τρέμπι

Ο **Μάριο Τρέμπι** (ιταλικά: *Mario Trebbi*), ήταν Ιταλός ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1939 στο Σέστο Σαν Τζοβάννι και αποβιώσας στις 14 Αυγούστου 2018 στο Παντέρνο Ντουνιάνο. Αγωνιζόταν ως αμυντικός.

## Βιογραφία
### Συλλογικό επίπεδο
Ο Μάριο Τρέμπι ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της ΑΚ Μίλαν το 1959, ενώ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε αναμέτρηση της ιταλικής πρώτης κατηγορίας κατά τη διάρκεια της σεζόν 1959-60.

Ως παίκτης της ΑΚ Μίλαν, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ιταλίας κατά τη διάρκεια της σεζόν 1961-62.

Κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών κατά τη διάρκεια της σεζόν 1962-63, όπου ο Μάριο Τρέμπι πραγματοποίησε, συνολικά, επτά συμμετοχές, μεταξύ των οποίων και ο νικηφόρος τελικός της διοργάνωσης, απέναντι στη Μπενφίκα, με τελικό σκορ 2-1.

Το 1966, μεταγράφηκε στην Τορίνο ΦΚ, με την οποία και αγωνίστηκε για χρονικό διάστημα τριών σεζόν.

Στη συνέχεια, το 1969, μετακόμισε στην ΑΚ Μόντσα.

Ο Μάριο Τρέμπι αποχώρησε από την ενεργό δράση μετά το πέρας της σεζόν 1973-74, όντας παίκτης της Τσιβιτανοβέζε Κάλτσιο.

Ο απολογισμός της αγωνιστικής παρουσίας του σε συλλογικό επίπεδο ανήλθε σε 157 συμμετοχές στη Σέριε Α (ένα τέρμα), 11 συμμετοχές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, 8 συμμετοχές στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, μία στο Κύπελλο Κυπελλούχων, και, τέλος, 3 συμμετοχές στο Διηπειρωτικό Κύπελλο.

### Εθνικό επίπεδο
Συμμετείχε με την ιταλική εθνική ολυμπιακή ομάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960.

Κατά τη διάρκεια του ολυμπιακού τουρνουά το οποίο διεξήχθη στη Ρώμη, ο ίδιος αγωνίστηκε, συνολικά, σε πέντε αναμετρήσεις. Η Ιταλία τερμάτισε στην τέταρτη θέση του συγκεκριμένου τουρνουά, ηττώμενη από την Ουγγαρία κατά τη διάρκεια του «μικρού τελικού».

Ως διεθνής, πραγματοποίησε, συνολικά, δύο διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Ιταλίας, χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα, το 1961 και το 1963.

Πραγματοποίησε την πρώτη διεθνή συμμετοχή του στις 25 Απριλίου 1961, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη Βόρεια Ιρλανδία, η οποία ολοκληρώθηκε με τη νίκη της Ιταλίας με τελικό σκορ 3-2.

Η δεύτερη και τελευταία διεθνής συμμετοχή του με την εθνική ομάδα της χώρας του έλαβε χώρα στις 14 Δεκεμβρίου 1963, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την Αυστρία, η οποία ολοκληρώθηκε με τη νίκη της Ιταλίας με τελικό σκορ 1-0.

### Προπονητής

Ο Μάριο Τρέμπι ασχολήθηκε με την προπονητική μετά το πέρας της αγωνιστικής καριέρας του, εργαζόμενος σε αριθμό ιταλικών συλλόγων.

## Διακρίσεις
; ΑΚ Μίλαν

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιταλίας|Πρωτάθλημα Ιταλίας]]** (**1**):
** Πρωταθλητής: 1961-62.

* **[[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ|Κύπελλο Πρωταθλητριών]]**:
** Φιναλίστ: 1962-63.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας U23
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μόντσα
Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Αλεσσάντρια Κάλτσιο 1912
Ραϊμόνδος Β΄ ντελ Μπάλτσο Ορσίνι

Ο **Ραϊμόνδος Β΄ ντελ Μπάλτσο Ορσίνι**, (Raimondo II del Balzo Orsini), (πέθανε το 1458) ήταν μέγας εκτελεστής του Βασιλείου της Νεαπόλεως, είχε τιμητικά τους τίτλους του Δούκα του Αμάλφι, Κόμης του Σάρνο και της Ατρίπαλντα και πρίγκιπας του Σαλέρνο.

Ο Ραϊμόνδος καταγόταν από την οικογένεια Ορσίνι, και ήταν παντρεμένος με την Ιζαμπέλλα Καρακιόλο .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου
Κατηγορία:Οικογένεια Ορσίνι
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Νεαπόλεως
Βενσεσλάος Σανσεβερίνο

Ο **Βενσεσλάος Σανσεβερίνο**, (Venceslao Sanseverino), ήταν αξιωματούχος του Βασιλείου της Νεαπόλεως, είχε τιμητικά τους τίτλους του Δούκα του Αμάλφι, 3ος κόμης Τρικαρίκο & Τσιαραμόντε, 1ος δούκας της Βενόσα, και κόμης του Αλτομόντο & Κοριγκλιάνο.

Ήταν γιος του Ρουγκέριο Σανσεβερίνο από τον οποίο κληρονόμησε τους δύο τίτλους του κόμη. Από το 1374 ήταν παντρεμένος με την Μαργαρίτα του Σανγκίνετο, γιος του ήταν ο Ρουγκέριο Σανσεβερίνο 1οε δούκας του Αγίου Μάρκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Νεαπόλεως
Πέδρο Κασάδο

Ο **Πέδρο Κασάδο** (ισπανικά: *Pedro Casado*), ή **Πέδρο Κασάδο Μπούτσο** (ισπανικά: *Pedro Casado Bucho*, 20 Νοεμβρίου 1937 - 10 Ιανουαρίου 2021) όπως είναι το πλήρες όνομά του, ήταν Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως αμυντικός.

## Βιογραφία
### Συλλογικό επίπεδο
Ο Πέδρο Κασάδο εκπαιδεύτηκε ποδοσφαιρικά στις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης. Υπήρξε παίκτης της πρώτης ομάδας του συλλόγου μεταξύ του 1956 και του 1966, ενώ, παράλληλα, αγωνίστηκε και για λογαριασμό της Πλους Ούλτρα, θυγατρικού συλλόγου της Ρεάλ.

Ως παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισπανίας, συνολικά, έξι φορές. 

Επίσης, ο Κασάδο αγωνίστηκε αρκετές φορές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών.

Μεταξύ άλλων, κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1957 και το 1966. Επίσης, αγωνίστηκε ως βασικός κατά τη διάρκεια του χαμένου τελικού του 1962. 

Παράλληλα, ο Κασάδο κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1960.

Το 1966, μεταγράφηκε στην ΚΕ Σαβαδέλ, με τα χρώματα της οποίας και αγωνίστηκε ως το 1969.

Έπειτα από μία ύστατη σεζόν, το 1970-1971, ως παίκτης της ΚΝ Τολούκα, αποχώρησε από την ενεργό δράση.

### Εθνικό επίπεδο
Ως διεθνής, πραγματοποίησε, συνολικά, μία διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Ισπανίας, χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα, στις 2 Απριλίου 1961, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη Γαλλία, στη Μαδρίτη, η οποία ολοκληρώθηκε με την επικράτηση της εθνικής ομάδας της χώρας του με τελικό σκορ 2-0.

## Διακρίσεις
; Ρεάλ Μαδρίτης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΕ Σαβαδέλ ΦΚ
Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Βίλια Αττικής)

Ο ναός της **Μεταμόρφωσης του Σωτήρος** ή **Αγία Σωτήρα** στα Βίλια Αττικής, σχεδιάστηκε από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ. Η ανέγερση του ναού ξεκινά το 1893 και ολοκληρώνεται το 1897. Ο ναός αφιερώνεται στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, ώστε να εορτάζει το καλοκαίρι, που είναι πιο εύκολο να συγκεντρώνονται όλοι οι κάτοικοι μαζί. Για την ανέγερση του ναού σημαντική ήταν η προσωπική γνωριμία του Βιλλιώτη ιερέα Οικονόμου Δημητρίου Κωνσταντινίδη, πρωτοσύγκελου του Μητροπολιτικού ναού της Αθήνας, με τον Ερνέστο Τσίλλερ. Για την ανέγερση του ναού στήθηκαν δυο εργοτάξια κατόπιν εντολής του Τσίλερ και του εργολάβου, για το λάξευμα της πέτρας, το ένα στο παλαιοχώρι απ’ όπου έγινε και εξόρυξη της πέτρας και το άλλο στην κεντρική πλατεία. Τα γυαλιστερά κεραμίδια μεταφέρθηκαν με κάρα από τη Θεσσαλία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αττική
Βιλια
Ιστορία της Σουηδίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

μικρογραφία|304x304εσ|Η θέση της Σουηδίας στην Ευρώπη, το 1942:
Η Σουηδία διατήρησε την πολιτική της ουδετερότητας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν ο πόλεμος ξεκίνησε την 1η Σεπτεμβρίου 1939, η τύχη της Σουηδίας ήταν ασαφής. Λόγω ενός συνδυασμού της γεωπολιτικής της θέσης στη Σκανδιναβική Χερσόνησο, της επιτυχημένης ρεαλπολιτίκ (ρεαλιστικής πολιτικής) με αρκετές μανούβρες κατά τη διάρκεια μιας απρόβλεπτης πορείας των γεγονότων, καθώς και της αφοσίωσης του στρατού, η Σουηδία κατάφερε να παραμείνει ουδέτερη καθ'όλη τη διάρκεια του πολέμου.

Με το ξέσπασμα των εχθροπραξιών, η Σουηδία διατηρούσε μια ουδέτερη στάση στις διεθνείς σχέσεις για περισσότερο από έναν αιώνα. Η Σουηδία ήταν ουδέτερη από το Ναπολεόντειων Πολέμων, το 1815.

Είκοσι Ευρωπαϊκά έθνη ήταν ουδέτερα κατά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939. Ωστόσο οχτώ ευρωπαϊκά κράτη (συμπεριλαμβανομένης της Σουηδίας) κατάφεραν να παραμείνουν ουδέτερα καθ'όλη τη διάρκεια του πολέμου. Αυτά τα κράτη ήταν η Ιρλανδία, η Πορτογαλία (αν και είχε προσφερθεί να στηρίξει τους Βρετανούς λόγω της εξακονταετούς συμμαχίας των δύο χωρών), η Ισπανία (ένα τάγμα εθελοντών, η Κυανή Μεραρχία, πολέμησε στο πλευρό των Γερμανών στη Ρωσία), η Ανδόρα, το Λίχτενσταϊν, το Βατικανό, ο Άγιος Μαρίνος και η Ελβετία. Η σουηδική κυβέρνηση έκανε μερικές παραχωρήσεις. Ορισμένες φορές έσπαζε την εθνική ουδετερότητα αρχικά υπέρ της Γερμανίας και έπειτα υπέρ των Συμμάχων.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, η Σουηδία επέτρεψε στη Βέρμαχτ να χρησιμοποιήσει τους σουηδικούς σιδηροδρόμους για τη μεταφορά των στρατευμάτων της 163ης Μεραρχίας Πεζικού (Ιούνιος–Ιούλιος 1941) μαζί με βαρύ οπλισμό από τη Νορβηγία προς τη Φινλανδία. Οι Γερμανοί στρατιώτες που ταξίδευαν με άδεια μεταξύ Νορβηγίας και Γερμανίας είχαν το δικαίωμα να περάσουν μέσω σουηδικού εδάφους (η λεγόμενη επιτρεπτή κυκλοφορία, σουηδικά: permittenttrafik). Η Γερμανία εισήγαγε σουηδικό σιδηρομετάλλευμα καθ'όλη τη διάρκεια του πολέμου. Όσον αφορά τους Συμμάχους, η Σουηδία κοινοποιούσε στους Συμμάχους στρατιωτικές πληροφορίες και βοηθούσε στην εκπαίδευση στρατιωτών που ήταν πρόσφυγες από τη Δανία και τη Νορβηγία, για να βοηθήσουν στην απελευθέρωση των χωρών τους. Επίσης το 1944 και το 1945 οι Σουηδοί επέτρεψαν στους Συμμάχους να χρησιμοποιούν τις σουηδικές αεροπορικές βάσεις.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Σουηδία χαλάρωσε την πολιτική της για τους πρόσφυγες. Δέχτηκε τη μεταφορά χιλιάδων Εβραίων και πολιτικών αντιφρονούντων από τη Νορβηγία και τη Δανία.

## Παραπομπές

### Σημειώσεις

Κατηγορία:Ιστορία της Σουηδίας
Πλάτων (κουροπαλάτης)

Ο **Πλάτων** ήταν βυζαντινός στρατιωτικός και αξιωματούχος, με το αξίωμα του κουροπαλάτη, του 7ου αιώνα . 

Ο Πλάτων αναφέρεται στις πηγές σαν *cura palatii urbis Romae*, *κουροπαλάτης της Ρώμης*, δηλαδή υπεύθυνος για το αυτοκρατορικό παλάτι της Ρώμης που βρισκόταν στον Παλατίνο λόφο. 

Ο Πλάτων ήταν ελληνικής καταγωγής από την Κωνσταντινούπολη ή την Καλαβρία, σύμφωνα με τον επιτάφιο του πρωτύτερα ήταν στρατιωτικός, είχε υπηρετήσει στο Βυζαντινό ναυτικό και έπειτα εγκαταστάθηκε στην Ρώμη. 

Πέθανε το 686 σε ηλικία 66 ετών.Ήταν παντρεμένος με την *Μπλάτα* και απέκτησαν έναν, γνωστό γιο,  τον μετέπειτα Πάπα Ιωάννη Ζ΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Καικιλία Άντεργουντ του Ινβερνές

Η **Καικιλία Άντεργουντ του Ινβερνές** (*Cecilia Underwood of Inverness*, γεννημένη ως Καικιλία Λετίσια Γκορ *Cecilia Letitia Gore*, 1785 - 1 Αυγούστου 1873) ήταν Βρετανίδα ευγενής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1785, και ήταν κόρη του Αρθούρου Γκορ, 2ου Κόμη του Άραν και της Ελισάβετ Άντεργουντ.

Τον Μάιο του 1815 παντρεύτηκε τον Σερ Γεώργιο Μπάγκεν και στις 2 Μαΐου 1831 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον Πρίγκιπα Αύγουστο Φρειδερίκο, Δούκα του Σάσσεξ στο Γκρέιτ Κάμπερλαντ Πλέις. Και από τους δύο γάμους της, η Καικιλία δεν απέκτησε απογόνους.

Το 1840 η Βασίλισσα Βικτώρια, της έδωσε τον τίτλο της *Δούκισσας του Ινβερνές*.

Πέθανε την 1η Αυγούστου 1873 στο Παλάτι του Κένσινγκτον σε ηλικία 87/88 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Κένσαλ Γκριν του Λονδίνου.

## Τίτλοι
*1785 – Μάιος 1815: Λαίδη Καικιλία Γκορ
*Μάιος 1815 – 2 Μαΐου 1831: Λαίδη Καικιλία Μπάγκεν
*2 Μαΐου 1831 – 10 Απριλίου 1840: Λαίδη Καικιλία Άντεργουντ 
*10 Απριλίου 1840 – 1 Αυγούστου 1873: *Η Εξοχότητα Της* Η Δούκισσα του Ινβερνές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Ratched (τηλεοπτική σειρά)

***Ratched*** είναι ο τίτλος μίας αμερικανικής τηλεοπτικής διαδικτυακής σειράς ψυχολογικού θρίλερ, βασισμένη στον ομώνυμο χαρακτήρα του μυθιστορήματος *Στη Φωλιά του Κούκου* του Κεν Κίζι. Η σειρά είναι μία δημιουργία του Έβαν Ρομάνσκι, σε σενάριο του Ράιαν Μέρφι και με τον πρωταγωνιστικό ρόλο να τον έχει η Σάρα Πόλσον. Η σειρά θα έχει δύο κύκλους, με τον πρώτο να κυκλοφόρησε για πρώτη φορά από το Netflix, στις 18 Σεπτεμβρίου του 2020. Η σειρά έως τώρα έχει αποσπάσει μέτριες, αλλά και πολύ καλές κριτικές, ειδικά για το ύφος της, το στυλ της και την παραγωγή της. Οι τίτλοι αρχής είναι επενδυμένοι μουσικά με το συμφωνικό ποίημα του Καμίγ Σεν-Σανς, *[[Μακάβριος Χορός]]*, έργο 40.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix
Κοινότητα Πέρδικας Θεσπρωτίας

Η **Κοινότητα Πέρδικας Θεσπρωτίας**, που ταυτίζεται με τη **Δημοτική Ενότητα Πέρδικας Θεσπρωτίας**, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πέρδικας, του Δήμου Ηγουμενίτσας και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας, της Περιφέρειας Ηπείρου. Έδρα της είναι, η Πέρδικα. Μέχρι το 2010 ήταν αυτόνομη Κοινότητα. Από το 2011 ανήκει στο Δήμο Ηγουμενίτσας,

### Κοινότητα Πέρδικας Θεσπρωτίας - Δημοτική Ενότητα Πέρδικας Θεσπρωτίας

## Ιστορικό Κοινότητας

## Διοικητικές μεταβολές

## Απογραφές Πληθυσμού

## Εκλεγμένοι Κοινοτάρχες

## Χάρτης περιοχής


## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
SS-21 Scarab

Το **SS-21 Scarab** είναι τακτικός βαλλιστικός πύραυλος από επιφάνεια σε επιφάνεια πρώην σοβιετικής και νυν ρωσικής παραγωγής. Ο δείκτης συστήματος (δείκτης «GRAU») των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων είναι 9K79 *Totschka* (ρωσ. *«στίγμα»*). Το κατευθυνόμενο όπλο φέρει την ονομασία 9M79.

Κατηγορία:Όπλα
Κατηγορία:Πύραυλοι
Κουίτο Κουαναβάλε

Το **Κουίτο Κουαναβάλε** () είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Κουάντο Κουμπάνγκο στην Ανγκόλα.

Καλύπτει έκταση 35.610 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2014 είναι 40.829 κάτοικοι. Το Κουίτο Κουαναβάλε συνορεύει βόρεια με τον δήμο Λουτσάζες, στα ανατολικά με τον δήμο Μαβίνγκα, στα νότια με τον δήμο Νανκόβα και στα δυτικά με τους δήμους Μενόνγκουε και Τσιτέμπο.

Η περιοχή γύρω από την πόλη ήταν η σκηνή έντονων μαχών κατά τη διάρκεια διαφόρων εκστρατειών στον εμφύλιο πόλεμο της Ανγκόλας και του μεθοριακού πολέμου της Νότιας Αφρικής, με τη μάχη του Κουίτο Κουαναβάλε το 1987-1988 να είναι η μεγαλύτερη χερσαία μάχη στην Αφρική μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Κουίτο Κουαναβάλε.

## Ιστορία
Η πόλη οφείλει το όνομά της σε δύο ποταμούς της περιοχής: τον Κουίτο και τον Κουαναβάλε. Η τοπική εορτή της πόλης γιορτάζεται στις 21 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Πασίγιο

Το **πασίγιο** είναι είδος κολομβιανής μουσικής εξαιρετικά δημοφιλές στις περιοχές που συνθέτουν το Viceroyalty της Νέας Γρανάδας του 19ου αιώνα: Δημιουργήθηκε στην Κολομβία, εξαπλώθηκε σε άλλες περιοχές, ιδίως τον Εκουαδόρ (όπου θεωρείται το εθνικό μουσικό ύφος) και, σε μικρότερο βαθμό, τις ορεινές περιοχές της Βενεζουέλας και του Παναμά. 

Κατηγορία:Μουσική στη Βενεζουέλα
Κατηγορία:Μουσικά είδη