open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νικολά Σαρλ Σερένζ

Ο **Νικολά Σαρλ Σερένζ** (γαλλ. *Nicolas Charles Seringe*, 3 Δεκεμβρίου 1776 – 29 Δεκεμβρίου 1858) ήταν Γάλλος ιατρός χειρουργός και βοτανολόγος.

Ο Σερένζ γεννήθηκε στο Λονζυμώ, σήμερα νότιο προάστιο των Παρισίων. Σπούδασε ιατρική στο Παρίσι και κατόπιν υπηρέτησε ως στρατιωτικός χειρουργός, ιδιότητα με την οποία συμμετείχε στην εκστρατεία κατά της Γερμανίας υπό τον στρατηγό Μορώ (1763-1813). Στη συνέχεια αποστρατεύθηκε και εγκαταστάθηκε στη Βέρνη, όπου αναπτύχθηκε το ενδιαφέρον του για τη βοτανική. Από το 1801 μέχρι το 1820 δίδαξε στη Βέρνη και ακολούθως στη Γενεύη (1820-1830). Το 1830 διορίσθηκε διευθυντής του «Κήπου Φυτών της Λυών» (*Jardin de Plantes de Lyon*) και από το 1834 δίδασκε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Λυών.

Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται μια μονογραφία του 1815 με θέμα τα είδη ιτιάς που είναι ιθαγενή της Ελβετίας, μια πραγματεία με θέμα τα δημητριακά της Ελβετίας (τίτλος *Monographie des céréales de la Suisse*, 1818) και μια εργασία για τα δημητριακά της Ευρώπης γενικότερα (*Descriptions et figures des céréales européennes*, 1841). Στο γένος φυτού *[[Seringia]]* έχει δοθεί το όνομα του προς τιμή του.

Η πρότυπη συντομογραφία **Ser.** χρησιμοποιείται διεθνώς για να υποδηλώσει τον Νικολά Σαρλ Σερένζ σε επιστημονικές αναφορές βοτανικών ονομασιών. Ο Σερένζ ήταν μέλος σε αρκετές επιστημονικές εταιρείες, όπως στη «Λινναία Εταιρεία» της Λυών, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί
Κατηγορία:Γάλλοι χειρουργοί
Αδεόνα

Η **Αδεόνα** ή **Αντεόνα** (λατιν. *Adeona*) ήταν θεά της αρχαίας ρωμαϊκής μυθολογίας, για την οποία οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι προστάτευε τους ξενιτεμένους που επέστρεφαν στην πατρίδα τους, ήταν δηλαδή μια θεότητα του νόστου. Τους συμπαραστεκόταν κατά τη διάρκεια του κουραστικού ταξιδιού της επιστροφής, ιδίως όταν αυτό το ταξίδι ήταν μεγάλο. Το όνομα «Αντεόνα» προέρχεται από το λατινικό ρήμα *adire*, που σημαίνει ακριβώς «επιστρέφω», «έρχομαι πίσω». Συμπληρωματικά με τη λατρεία της Αδεόνας οι αρχαίοι Ρωμαίοι λάτρευαν και μία άλλη θεότητα, την Αβεόνα ή Αμπεόνα (*Abeona*), όνομα που προέρχεται από το λατινικό ρήμα *abire*, που σημαίνει «φεύγω». Η Αμπεόνα παραστεκόταν και βοηθούσε τους ανθρώπους που έφευγαν για ταξίδι, ιδίως κατά την αναχώρησή τους.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 76

Αδεονα
Απόλυτη δημοκρατία

Η **απόλυτη δημοκρατία** είναι μια υποθετική μορφή διακυβέρνησης που παρουσιάζει μια ακραία εξουσία που ασκείται απευθείας από τους πολίτες.

Δεν πρέπει να συγχέεται με *τη [[δημοκρατία]] εξουσίας,* όπως συναντάται στο ελβετικό πολιτικό σύστημα (στο οποίο οι εκλεκτικές δραστηριότητες για την προσαρμογή των κοινωνικών/πολιτικών θεμάτων είναι συχνότερες από ότι σε άλλες δημοκρατίες μέσω συχνών δημοψηφισμάτων).

Η απόλυτη δημοκρατία ενέχει τον κίνδυνο να δοθεί προτεραιότητα στα συμφέροντα της πλειοψηφίας, ενώ οι ανάγκες της μειοψηφίας μπορεί να αγνοηθούν. Αν και η δημοκρατία γενικά προσπαθεί να κρατήσει τους ανθρώπους ικανοποιημένους, η απόλυτη δημοκρατία στερεί και δεν επιτρέπει στην μειοψηφία να ακουστεί ή να αναγνωριστεί.

## Ιδεολογία
Μια απόλυτη δημοκρατία μπορεί να οδηγήσει σε τυραννία της πλειοψηφίας, στην οποία μια μειοψηφική ομάδα μπορεί να αγνοηθεί. Οι απόλυτες δημοκρατίες λειτουργούν ως πλήρως μεταβαλλόμενα συστήματα όπου θεσμοί όπως τα δικαιώματα και τα προνόμια αρχίζουν να χάνουν νόημα, επειδή τα δικαιώματα μπορούν να καταργηθούν σε κάθε εκλογή.

## Σχέση με την απόλυτη μοναρχία
Μια απόλυτη μοναρχία προτείνει ότι όλες οι εξουσίες πρέπει να συγκεντρωθούν στο πρόσωπο ενός κληρονομικού μονάρχη με θεϊκό δικαίωμα να κυβερνά (ακόμα και αν στη Γαλλία, για παράδειγμα, υποσχέθηκε κατά τη στέψη να σεβαστεί τους θεμελιώδεις νόμους του βασιλείου, επομένως είναι διαφορετικό από μια αυθαίρετη κυβέρνηση), ενώ σε αυτόν τον τύπο δημοκρατίας, το 100% όλης της εξουσίας συγκεντρώνεται στην άποψη της πλειοψηφίας για κάθε θέμα. Σε μια απόλυτη δημοκρατία, τα δικαιώματα γίνονται περιττά επειδή αλλάζουν κάθε φορά που γίνονται εκλογές και δεν υπάρχει τίποτα που να διατηρεί τη νομοθεσία μόνιμη ή μακροπρόθεσμη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία
Κεφαλάρι Αργολίδας

:μικρογραφία|Ο Ναός της Ζωοδόχου Πηγής|αριστερά|167x167εσ*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Κεφαλάρι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Κεφαλάρι** είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 5 μέτρων στους πρόποδες του όρους Χάον, ενός πρόβουνου του Κτενιά επάνω στον Αργολικό κάμπο. Το χωριό είναι γνωστό γιατί σε αυτό βρίσκεται η πηγή του Ερασίνου ποταμού με την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής και την σπηλιά της. Αποτελεί την έδρα της κοινότητας Κεφαλαρίου που υπάγεται στην δημοτική ενότητας Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 698 μόνιμους κατοίκους.

## Πληθυσμός
Το Κεφαλάρι έχει καταγράψει πληθυσμιακή αύξηση σε όλες τις απογραφές απο το 1907 που αναγνωρίστηκε (με εξαίρεση το 1971 που υπήρξε ελαφρά μείωση). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Κεφαλάρι (αποσαφήνιση)

Το κεφαλάρι είναι πηγή με μεγάλη ροή νερού. Ως Κεφαλάρι ονομάζονται οικισμοί που περιέχουν σημαντικές πηγές. Οι εξής οικισμοί στην Ελλάδα εμπεριέχουν το τοπωνύμιο Κεφαλάρι:

* Κεφαλάρι Αργολίδας
* Κεφαλάρι Κορινθίας
* Κεφαλάρι Καστοριάς

Επίσης Κεφαλάρι λέγεται μία περιοχή της Κηφισιάς, προαστίου της Αθήνας. 

## Παραπομπές
Landammann

Ο **Landammann** (πληθυντικός *Landamänner*), είναι ο γερμανικός τίτλος που χρησιμοποιείται για τον αρχιδικαστή σε ορισμένα καντόνια της Ελβετίας και κατά καιρούς εμφανίζεται στο στυλ του αρχηγού του κράτους σε συνομοσπονδιακό επίπεδο.

## Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία
Ο *Landammann* ή *Ammann* ήταν ο εκλεγμένος δικαστής και αρχηγός στη Συνέλευση του Καντονίου. Ο όρος υπήρχε στην μεσαιωνική περίοδο και συνεχίστηκε στην Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία του 14ου έως του 18ου αιώνα.

## Σύγχρονη Ελβετία
Εάν το γραφείο κατέχει γυναίκα, αυτή αποκαλείται *Frau Landammann* (κα Landammann). Η γαλλική έκδοση είναι *Landamman* (πληθυντικός *Landammans*), η ιταλική *Landamano* (πληθυντικός *Landamani*)

Σήμερα, ο *Landammann* εξακολουθεί να είναι ο τίτλος του προέδρου της εκτελεστικής εξουσίας των καντονιών στα ακόλουθα ελβετικά καντόνια:

* Άαργκαου 
* Άπεντσελ Ίνερροντεν
* Άπεντσελ Άουσερροντεν
* Γκλάρους
* Νίντβαλντεν
* Ομπβάλντεν
* Σβυτς
* Σόλοτουρν
* Ούρι
* Τσουγκ

## Πηγές

* WorldStatesmen Switzerland - choose also in the alphabetical groups of Cantons

Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ελβετίας
Κάρλος Μαντέρνα

Ο **Κάρλος Ουγκώ Μαντέρνα** (**, 4 Αυγούστου 1910, Λα Πλάτα - 23 Ιανουαρίου 1976) ήταν Αργεντινός σκακιστής. Κέρδισε δύο φορές το Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής (1939, 1950).

## Βιογραφικά Στοιχεία

### Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά

#### Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων
Ο Κ. Χ. Μαντέρνα εκπροσώπησε την Αργεντινή σε αρκετές σκακιστικές Ολυμπιάδες. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:

#### Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής
Ο Κ. Χ. Μαντέρνα αναδείχθηκε πρωταθλητής σε δύο Σκακιστικά Πρωταθλήματα Αργεντινής. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:

#### Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά

* *1928*: Κατατάχθηκε με ισοβαθμία στην 4η - 5η θέση στο σκακιστικό τουρνουά της Μαρ ντελ Πλάτα (νίκησε ο Ρομπέρτο Γκράου).
* *1931*: Κέρδισε, σε ισοβαθμία με τον Σαβιέλι Ταρτακόβερ, ένα τουρνουά στο Μπουένος Άιρες.
* *1934 - 1935*: Κατατάχθηκε 16ος στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής (νίκησε ο Λουίς Πιατσίνι).
* *1938*: Κατατάχθηκε με ισοβαθμία στην 6η - 8η θέση στο Μοντεβιδέο (νίκησε ο Αλεξάντρ Αλιέχιν).
* *1948*: Κέρδισε ένα τουρνουά στη Σάντα Φε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Καμπάνια για μια Ανεξάρτητη και Ουδέτερη Ελβετία

Η **Καμπάνια για μια Ανεξάρτητη και Ουδέτερη Ελβετία** ( ή *AUNS*,  ή *ASIN*,  ή *ASNI*), συντομογραφία **AUNS**, είναι μια πολιτική οργάνωση στην Ελβετία που υποστηρίζει την ελβετική ανεξαρτησία και ουδετερότητα.  

## Ιστορία
Η AUNS ιδρύθηκε στις 19 Ιουνίου 1986, σχηματίστηκε από την *Επιτροπή κατά της διαδοχής ως κράτος-μέλος του ΟΗΕ*  (), λίγο μετά την ήττα του δημοψηφίσματος για την ένταξη στον ΟΗΕ. Οι ιδρυτές του ήταν ο Christoph Blocher του SVP και ο Otto Fischer του FDP. 

Σε όλη την ιστορία του, η AUNS είχε κάποια επιτυχία. Αντιτάχθηκε επιτυχώς στα δημοψηφίσματα για την κατάργηση του στρατού (1989 & 2001), για την ένταξη στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (1992),  για την ένταξη στην ΕΕ (2001),  καθώς και για πολλά άλλα δημοψηφίσματα. Επιπλέον, η AUNS υποστήριξε το δημοψήφισμα για τη μετανάστευση του 2014, το οποίο έγινε αποδεκτό.

Από την άλλη πλευρά, οι εκστρατείες του κατά της συμμετοχής του ελβετικού στρατού σε ένοπλες ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ (2001), κατά της ελβετικής διαδοχής στον ΟΗΕ (2002),  κατά των διμερών συνθηκών με την Ευρωπαϊκή Ένωση (*Η Bilaterale I* (2000), η *Bilaterale II* (2004), η οδηγία για το δικαίωμα μετακίνησης (2004), η συνθήκη Σένγκεν (2005)) και έναντι πληρωμής ενός δισεκατομμυρίου ελβετικών φράγκων στο Ταμείο Συνοχής της ΕΕ (2005) ήταν ανεπιτυχείς.

## Οργάνωση
Ενώ η AUNS περιγράφει τον εαυτό της ως μια μη κομματική οργάνωση, έχει συνδεθεί στενά με το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP). Προεδρεύτηκε από το αξιόλογο μέλος του SVP Christoph Blocher από το 1986 έως το 2003 και συνδέεται στενά με την άνοδο του Blocher σε κυρίαρχη προσωπικότητα στην ελβετική πολιτική και την άνοδο της δεξιάς που ενορχηστρώθηκε από εκστρατείες του SVP στη δεκαετία του 1990 και του 2000.

Η AUNS έχει μια πτέρυγα νεολαίας που ονομάζεται *Youth for an Independent and Neutral Switzerland* ή *JUNS*. 

## Απόψεις
Σύμφωνα με τον ιστότοπό της, η AUNS υποστηρίζει την ελβετική ανεξαρτησία, την ουδετερότητα και την άμεση δημοκρατία .  Το AUNS αντιτίθεται στην ένταξη στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, στη συμμετοχή του ελβετικού στρατού στο εξωτερικό, καθώς και σε οποιαδήποτε απώλεια της ελβετικής κυριαρχίας.

Η AUNS αποστασιοποιείται ρητά από τον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και τον νεοναζισμό, υποστηρίζοντας ότι η ιδεολογία τους είναι το άμεσο αντίθετο του εθνικοσοσιαλισμού που στόχευε σε μια «αυτοκρατορία ως δικτατορία», ενώ το δικό τους ιδανικό είναι «ανεξαρτησία, ουδετερότητα και άμεση δημοκρατία στην Ελβετία."

## Δείτε επίσης

* Σχέσεις Ελβετίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Ελβετίας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ελβετίας
Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα στην Ελβετία
Φαουστίτας

Η **Φαουστίτας** (λατιν. *Faustitas*) ήταν θεά της αρχαίας ρωμαϊκής μυθολογίας και θρησκείας, για την οποία οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι προστάτευε τα κοπάδια και γενικότερα τα ζώα των κτηνοτρόφων. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο ποιητή Οράτιο, η θεά Φαουστίτας περιδιάβαινε στους αγρούς μαζί με τη θεά Κέρες (την αντίστοιχη με τη θεά Δήμητρα της ελληνικής μυθολογίας), εξασφαλίζοντας την αποδοτικότητά τους.

## Παραπομπές


Φαουστιτας
Αδενόχιλος

Ο **αδενόχιλος** (*Adenochilus*) ή **αδενόχειλος** είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών της οικογένειας των ορχιδεών, με δύο μόνο είδη, ένα  ενδημικό της Νέας Ζηλανδίας και ένα της Αυστραλίας.

## Περιγραφή
Αμφότερα τα είδη αδενόχιλου είναι εδαφόβιες πολυετείς φυλλοβόλες πόες, που έχουν μακρύ οριζόντιο υπόγειο ρίζωμα. Αναπτύσσουν ένα μοναδικό φύλλο, στο ανθοφόρο στέλεχός τους ή σε μακρύ μίσχο, και ένα μοναδικό «κεκλιμένο υπτίως» μονόκλινο άνθος. Το ραχιαίο σέπαλο του άνθους είναι ελεύθερο και σχηματίζει μια κουκούλα πάνω από το τμήμα του άνθους που προσελκύει τα έντομα και χρησιμεύει ως εξέδρα προσγειώσεως για αυτά (το labellum), και πάνω από το γυνοστήμιο.

Τα πλευρικά σέπαλα και πέταλα δεν είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους, απλώνονται μακριά το ένα από το άλλο και είναι μακρύτερα και μικρότερα σε πλάτος από το ραχιαίο σέπαλο. Το labellum συνδέεται επίσης μόνο στη βάση του, δίπλα στο γυνοστήμιο, και είναι καμπύλο, έχοντας μια στενή κεντρική κίτρινη ζώνη με εξογκώματα.

## Ιστορία και ονομασία
Το γένος *Adenochilus* περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς το 1853 από τον Βρετανό βοτανολόγο και εξερευνητή σερ Τζόζεφ Ντάλτον Χούκερ, και η περιγραφή δημοσιεύθηκε στο *Flora Novae-Zelandiae*. Στην ίδια δημοσίευση ο Χούκερ περιέγραψε το είδος *[[Adenochilus gracilis]]*, καθιστώντας το το «είδος χαρακτηρισμού» του γένους. Η ονομασία *αδενόχιλος* προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *αδήν* (του *αδένος*), που σημαίνει «αδένας» και *χείλος*, που διατηρεί την ίδια σημασία μέχρι σήμερα. Αμφότερα αναφέρονται στα εξογκώματα του *labellum* των δύο ειδών, τα οποία μοιάζουν με αδένες.

## Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
Το ***[[Adenochilus gracilis]]***, περιγραφέν υπό του Χούκερ, είναι αρκετά διαδεδομένο στη Νέα Ζηλανδία, όπου φυτρώνει συχνά στα στρώματα πεσμένων φύλλων κάτω από δέντρα νότιας οξιάς, ή και κοντά σε υγρότοπους. Συναντάται τόσο στη Βόρεια όσο και στην Νότια Νήσο, καθώς και στις Νήσους Στιούαρτ και Τσάταμ.

Το ***[[Adenochilus nortonii]]***, που περιγράφηκε από τον Ιρλανδοαυστραλό βιολόγο και ποιητή Ρόμπερτ Ντ. Φιτζέραλντ, έχει μια περιορισμένη κατανομή στην έκταση της Νέας Νότιας Ουαλίας, φυόμενο σε υψόμετρα 400 έως 1.000 μέτρα στο Εθνικό Πάρκο Μπλου Μάουνταινς, στα Μπάρινγκτον Τοπς και στο βουνό Πόιντ Λουκάουτ, συχνά κάτω από δέντρα νότιας οξιάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορχεοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αυστραλίας
Πρίμπατς Χρεμπελιάνοβιτς

Ο **Πρίμπατς Χρεμπελιάνοβιτς**, /**Pribac Hrebeljanović** (π. 1300 – 1362) ήταν λογοθέτης της Σερβίας και ένα μέλος των Σέρβων *ευγενών* (Vlastela). Κατείχε τις κτήσεις των Πριλέπατς και Πριζρένατς. Κατά τη διαμόρφωση της αυτοκρατορίας της Σερβίας πολλί Σέροι ευγενείς απέκτησαν υψηλότερους τίτλους και περισσότερες γαίες, ωστόσο ο Πρίμπατς δεν έλαβε κάτι τέτοιο. Ο Πριμπατς έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στο να πάρει ο γιός του Λάζαρος τον τίτλο τού δεσπότη της Σερβίας, τον οποίο κράτησε ως την πτώση της Σερβικής αυτοκρατορίας.

## Γύρω από τον θρόνο της Σερβίας
Γεννήθηκε περί το 1300, σε έναν με επιρροή έμπορο Χρεμπλιάν, που έγινε εξέχων στον στρατό τού Στεφάνου-Ούρου Β΄ *Μιλούτιν*. Ο Χρεμπλιάν απέκτησε πλούτο και πιθανώς έγινε ένας μικρός ευγενής, κυβερνήτης τού Στάλατς, μίας πλούσιας και μεγάλης πόλης την εποχή εκείνη. Ο Πρίμπατς μάλλον υπηρέτησε στον στρατό επίσης, και καταγράφεται ως διοικητής 1000 στρατιωτών σε διάταγμα του 1330, και πολέμησε στη μάχη τού Βέλμπαζντ και την κατάληψη τού Πρίλεπ και της Οχρίδας.

Κατά τις εξεγέρσεις τού ''Ντούσαν'' Νεμάνιτς εναντίον τού πατέρα του Στεφάνου-Ούρου Β΄ *Μιλούτιν,* ο Πρίμπατς έδωσε πλήρη υποστήριξη στον *Ντούσαν*  και τού δόθηκε ο τίτλος τού λογοθέτη και τού παρασχέθηκαν γαίες στο Κόσοβο. Ο Πρίμπατς δεν ήταν πολύ πλούσιος ευγενής, αλλά ούτε και μικρός. Πιο πολύ οργάνωνε βασιλικές εορτές, γάμους και συναντήσεις και ίσως να έγινε βασιλικός καγκελάριος. Απεβίωσε το 1362 στο Ουρόσεβατς τού Κοσόβου.

## Οικογένεια
Είχε δύο γιούς, έναν αγνώστου ονόματος και ο δεύτερος ήταν ο Λάζαρος της Σερβίας, μετέπειτα ηγεμόνας της Σερβίας τού Μοράβα, που πολέμησε τους Οθωμανούς στη μάχη τού Κοσόβου το 1389. Αναφέρεται ως λογοθέτης σε καταστατικό τού *Ντούσαν* το 1343.

## Αναφορές σε πηγές

Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Αντινύ-λε-Βεριέρ

Το **Αντινύ-λε-Βεριέρ** (γαλλ. *Hadigny-les-Verrières*) είναι μικρό χωριό της Γαλλίας, που αποτελεί κοινότητα στον Νομό των Βοσγίων (Βοζ) της περιοχής (περιφέρειας) Γκραντ Εστ. Ο πληθυσμός του το 2019 ήταν 388 κάτοικοι.

Στα ερείπια του παλαιού φρουρίου του οικισμού, που καταστράφηκε τον 17ο αιώνα, σώζεται μια αγροτική έπαυλη των Ιησουιτών. Κάτω από ωραιότατο ναό ανακαλύφθηκε τον 20ό αιώνα υπόγεια στοά, εντός της οποίας υπήρχε τάφος και μαρμάρινο άγαλμα που παρίστανε έναν ιππότη του Μεσαίωνα με τον οπλισμό του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αδινί-λε-Βερριέρ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 110

Κατηγορία:Χωριά της Γαλλίας
Κατηγορία:Κοινότητες του Γκραντ Εστ
Αδουλλάμ

**Αδουλλάμ (עֲדֻלָּם)** είναι το εβραϊκό όνομα για την αρχαία πόλη της Ιουδαίας για την οποία η βιβλική Μετάφραση των Εβδομήκοντα δίνει τις ονομασίες **Οδουλλάμ** και **Οδολλάμ**. Τους τελευταίους αιώνες είναι ερειπωμένη και αποτελεί αρχαιολογικό χώρο. Παρά το ότι στο βιβλίο ''Ιησούς του Ναυή'' της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρεται ως πόλη στην πεδιάδα, ένα μέρος της ήταν κτισμένο επάνω σε λόφο που υψώνεται πάνω από την Κοιλάδα του Ελά, στα σημερινά σύνορα μεταξύ του Ισραήλ και της Δυτικής Όχθης. Στους Άραβες είναι γνωστή ως **Χουρμπέτ ες Σεΐχ Μαντκούρ**, από το όνομα ενός από τους γιους του Σουλτάνου Μπεντέρ, ο οποίος έκτισε ένα ιερό (*μακάμ* ή *ουέλι*), για αυτό και παλαιότερα λεγόταν από τους κατοίκους της περιοχής *Ουέλι Μαντκούρ*. Η κορυφή του λόφου είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος επίπεδη, με κοιλότητες σκαμμένες στον βράχο για την αποθήκευση νερού. Τα ερείπια πέτρινων κτισμάτων είναι ορατά, όπως και αρχαιολογικά στρώματα από τις εποχές των Χαναναίων και των αρχαίων Εβραίων, που περιέχουν κυρίως συντρίμματα κεραμικών, παρά το ότι η κορυφή έχει ελαιώνες και πευκόδασος. Κοντινοί σημερινοί οικισμοί είναι τα χωριά Αντερέτ, Αβιέζερ και Χιρμπέτ αλ-Ντέιρ, όπως και το μοσάβ Νέβε Μιχαήλ.

## Ιστορία
thumb|right|275px|Ερείπια της Οδουλλάμ
Η Οδουλλάμ ήταν αρχικώς μια από τις «βασιλικές πόλεις» των Χαναναίων και κατακτήθηκε κατόπιν από τους Εβραίους του Ιησού του Ναυή. Σε αυτή την πόλη σύμφωνα με τη Βίβλο ήρθε ο Ιούδας, ο γιος του Ιακώβ, όταν άφησε τον πατέρα του και τα αδέλφια του στη Μιγδάλ Εδέρ. Στην Αδουλλάμ ο Ιούδας έγινε φίλος με έναν κάτοικό της («ἄνθρωπόν τινα Ὀδολλαμίτην») ονόματι Εἰράς. Εκεί ο Ιούδας γνώρισε και την πρώτη του σύζυγο. Μεταγενέστερα, τον 10ο αιώνα π.Χ., ο Εβραίος βασιλιάς Ροβοάμ την οχύρωσε με τείχη για να έχει προστασία από τους Αιγυπτίους. Σε ένα από τα σπήλαια που βρίσκονται έξω από την πόλη κατέφυγε ο Δαυίδ για να αποφύγει την τιμωρία από τον βασιλιά Σαούλ, όπως αναφέρεται στο βιβλίο *[[Α΄ Βασιλειών]]* (κβ΄ 1) της Παλαιάς Διαθήκης, και εκεί συγκεντρώθηκαν και όσοι ταλαιπωρούνταν από την άδικη βασιλεία του Σαούλ. Στο Βιβλίο του Μιχαία η Αδουλλάμ αποκαλείται «η δόξα του Ισραήλ» Ορισμένα σπήλαια, όπως και τάφοι, φαίνονται και σήμερα στην κορυφή του λόφου, καθώς και στη βόρεια και την ανατολική πλαγιά του. 

## Παραπομπές


## Πηγές

* Clermont-Ganneau, C.: «The Site of the City of Adullam», *Palestine Exploration Fund Quarterly Statement* 7.3 (Ιούλιος 1875), σσ. 168-177
* 
* 
*   
* 
* 
* 
* 
*  
* Το λήμμα «Αδουλλάμ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 119

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ισραήλ
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Κατηγορία:Αρχαίο Ισραήλ και Ιουδαία
Κατηγορία:Αρχαίοι εβραϊκοί οικισμοί της Ιουδαίας
Λάλουκας Αργολίδας

Ο **Λάλουκας** είναι πεδινό χωριό της Αργολίδας. Βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο 10 μέτρων επάνω στον Αργολικό κάμπο. Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Λάλουκα που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2021 είχε 498 μόνιμους κατοίκους.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Λάλουκα εμφάνισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση την περίοδο 1879-1907, το 1920 και 1928 παρέμεινε στάσιμος και γνώρισε πολύ μεγάλη αύξηση το 1940 και 1951. Τις επόμενες δεκαετίες ο πληθυσμός σταθεροποιήθηκε ενώ το 1991 και 2001 κατέγραψε πάλι άυξηση. Το 2011 ωστόσο κατέγραψε πολύ μεγάλη μείωση. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Ad usum Delphini

To **«ad usum Delphini»** είναι λατινική φράση που σημαίνει «προς χρήση του Δελφίνου» (δηλαδή του Διαδόχου). Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΔ΄ επιθυμούσε να μη μάθει ο γιος του και Διάδοχος του θρόνου (επίσης ονόματι Λουδοβίκος) πράγματα που θα έβλαπταν «τα χρηστά του ήθη». Με συμβουλή λοιπόν του δούκα Μοντωζιέ, διέταξε να εκδοθεί μία σειρά βιβλίων στη λατινική που θα χρησιμοποιούνταν και από τον γιο του. Την έκδοση των λογοκριμένων αυτών βιβλίων διεύθυναν και επιμελήθηκαν οι παιδαγωγοί του νεαρού διαδόχου πρίγκιπα Πιερ-Ντανιέλ Υέ και Ζακ Μπενίν Μποσσυέ, καθώς και η λόγια Ανν Ντασιέ. Η συλλογή έφθασε τους 64 τόμους, που εκδόθηκαν από το 1670 μέχρι το 1698. Κάτω από τον τίτλο των βιβλίων αυτών γραφόταν η φράση «ad usum [serenissimi] Delphini», η οποία έμεινε έτσι παροιμιώδης στην παγκόσμια ιστορία των εκδόσεων: Αναφερόταν στους επόμενους αιώνες από ξένους συγγραφείς, και βεβαίως περισσότερο από τους Γάλλους, προκειμένου να δηλωθεί ότι μία έκδοση έγινε αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση κάποιου σκοπού. Ο κατάλογος των εκδόσεων του Λουδοβίκου ΙΔ΄ περιλαμβάνει αρκετά κλασικά έργα, τόσο αρχαίων Ρωμαίων συγγραφέων όσο και του Ρακίνα, τα οποία «ακρωτηριάσθηκαν» για χάρη των «χρηστών ηθών» του Διαδόχου.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 2 (1968), σελ. 120

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εκδόσεις των ''Ad Usum'' σε PDF  (από τον 19ο αιώνα)
* Οι «Κλασικοί του Δελφίνου» στην *[[Encyclopaedia Britannica]]*

Κατηγορία:Λογοκρισία
Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Γιεφιμίγια

Η **Γιεφιμίγια**, ελλην.: Ευφημία, ,/**Jefimija** (1349–1405), κοσμικό όνομα Γιελένα Μρνγιαβτσέβιτς (σερβ.: Јелена Мрњавчевић) ήταν κόρη τού Βογίνα και χήρα τού Γιόβαν Ουγκλγιέσα Μρνγιαβτσέβιτς. Θεωρείται η πρώτη Σέρβα ποιήτρια: τα έργα της *Θρήνος για έναν νεκρό γιο* και *Εγκώμιον του πρίγκιπα [[Λάζαρος Χρεμπελιάνοβιτς|Λαζάρου]]* είναι διάσημα στον κανόνα της μεσαιωνικής Σερβικής γραμματείας.

## Υστεροφημία
Είναι ένα πρόσωπο από τους 100 πιο εξέχοντες Σέρβους.

## Δείτε επίσης
* Mαρία Νεμάνιτς κόρης του δεσπότη της Ηπείρου και σύζυγος δύο δεσποτών της Ηπείρου
* Μιλίτσα Νεμάνιτς σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας
* Αγία Αγγελίνα Αριανίτη Κομνηνή σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας
* Ολιβέρα Λαζάρεβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας και σύζυγος του σουλτάνου των Οθωμανών
* Γιελένα Λαζάρεβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας (αδελφή της προηγούμενης)
* Έλενα των Ανζού σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας
* Σιμωνίς Παλαιολογίνα κόρη του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και σύζυγος του βασιλιά της Σερβίας
* Mάρα Μπράνκοβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας και σύζυγος του σουλτάνου των Οθωμανών
* Καταρίνα Μπράνκοβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας (αδελφή της προηγούμενης)

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Σέρβοι μεσαιωνικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Σέρβοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Σέρβοι του 14ου αιώνα
Ιεροσολυμιτικός κώδικας

Ο λεγόμενος **Ιεροσολυμιτικός κώδικας** (λατιν. *Codex Hierosolymitanus*), γνωστός και ως **Χειρόγραφο του Βρυεννίου** (συχνά απαντώμενος μόνο με το αρχικό **H** μεταξύ των ειδικών παλαιογράφων), είναι ελληνικό χειρόγραφο του 11ου αιώνα. Περιέχει αντίγραφα παλαιών χριστιανικών κειμένων, μεταξύ των οποίων τη μοναδική πλήρη σωζόμενη έκδοση της *[[Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων|Διδαχής των Δώδεκα Αποστόλων]]*. Γράφηκε από άγνωστο κατά τα λοιπά γραφέα ονομάτι Λέοντα, ο οποίος το χρονολογεί στο έτος 1056.

Ο κώδικας αυτός περιέχει τη *Διδαχή*, την *[[Επιστολή Βαρνάβα]]*, την Α΄ Επιστολή Κλήμεντος προς Κορινθίους, τη Β΄ Επιστολή Κλήμεντος προς Κορινθίους, τη μακρά εκδοχή των επιστολών του Ιγνατίου Αντιοχείας και έναν κατάλογο των κανονικών βιβλίων της Αγίας Γραφής κατά την τάξη του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Το χειρόγραφο ανακαλύφθηκε το έτος 1873 από τον Φιλόθεο Βρυέννιο, Μητροπολίτη Νικομηδείας, στη συλλογή της Ιεροσολυμιτικής Μονής του Παναγίου Τάφου, η οποία βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Ο Βρυέννιος εξέδωσε από αυτό τα κείμενα των δύο Επιστολών του Κλήμεντος το 1875, παραβλέποντας τη *Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων*, την οποία ανεκάλυψε όταν ξαναμελέτησε το χειρόγραφο.

Ο Άντολφ Χίλγκενφελντ βασίσθηκε στον *Ιεροσολυμιτικό κώδικα* για την πρώτη έντυπη έκδοση της έως τότε σχεδόν άγνωστης *Διδαχής* το 1877.

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''John Chrysostom: Synopsis of the Testaments, Apostolic Fathers'', 1056 A.D., 120 f., Pg. 16 ft. Σαρωμένες σελίδες από την έντυπη έκδοση
* ''Patriarchikê bibliothêkê, Panaghiou Taphou 054'', περιγραφή, κατάλογος περιεχομένων

Ιεροσολυμων Κωδι
Κωδικας Ιεροσολυμω
Μπούτζι-Μάγι

Το **Μπούτζι-Μάγι** (*Mbuji-Mayi*), γνωστό παλαιότερα με την ονομασία **Μπακουάνγκα** (*Bakwanga*) είναι μεγάλη πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, στο νοτιο-κεντρικό μέρος της μεγάλης αυτής αφρικανικής χώρας. Παρά το ότι ο πληθυσμός της δεν είναι γνωστός με κάποια ακρίβεια, με εκτιμήσεις από 1,48 εκατομμύριο κατοίκους το έτος 2010 μέχρι 3,5 εκατομμύρια, όπως εκτιμήθηκε από τον ΟΗΕ το 2008, είναι μάλλον η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά την πρωτεύουσα Κινσάσα. Το ίδιο το Μπούτζι-Μάγι είναι πρωτεύουσα της Επαρχίας Ανατολικού Κασάι.

Το Μπούτζι-Μάγι είναι κτισμένο στις όχθες του ομώνυμου ποταμού Μπούτζι-Μάγι, σε υψόμετρο 549 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται σε μια περιοχή κατοικούμενη από τη φυλή Λούμπα. Η ονομασία «μπούτζι-μάγι» προέρχεται από την τοπική γλώσσα λούμπα-κασάι και σημαίνει «νερό των κατσικιών» (ως τοπωνύμιο θα μπορούσε να αποδοθεί χαλαρά ως «Γιδονέρι»), προερχόμενη από τον μεγάλο αριθμό των κατσικιών στην περιοχή. Παρά τον μεγάλο πληθυσμό της, η πόλη παραμένει απομακρυσμένη και απομονωμένη, με ανεπαρκείς συνδέσεις με τις γειτονικές επαρχίες, με την Κινσάσα και με το Λουμπουμπάσι. Πάντως διαθέτει αεροδρόμιο. Υπάρχει επίσης πανεπιστήμιο, στο οποίο η διδασκαλία γίνεται στη γαλλική γλώσσα.

## Παραπομπές


Μπουτζι-Μαγι
Ελένα Αικατερίνα Ράρες

Η δέσποινα **Ελένα Αικατερίνα**, σερβ.: *Doamna Elena Ecaterina Rareş*, , (απεβ. 1553) από τον Οίκο των Μπράνκοβιτς ήταν κόρη τού δεσπότη της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Moλδαβίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Γιοβάν δεσπότη της Σερβίας και της Γιελένα Γιάκσιτς. Αδέλφια της ήταν η Μαρίγια σύζυγος τού Φερδινάνδου Φρανκοπάν, η Άννα σύζυγος τού Φιόντορ Σανγκούσκο μαρεσάλη της Βολυνίας και η Μαγδαληνή σύζυγος του Ιβάν Βισνιοβιέκι ευγενούς της Βολυνίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Πέτρο Δ΄ Ράρες, πρίγκιπα της Μολδαβίας (1527-38, 41-46). Έγινε επίτροπος της Μολδαβίας το 1551–1553 υπέρ τού γιου της Στεφάνου Ε΄ πρίγκιπα της Μολδαβίας, ως την ενηλικίωσή του.

## Αναφορές
* George Marcu (coord.), Dicţionarul personalităţilor feminine din România, Editura Meronia, București, 2009.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Εθνική Βιβλιοθήκη της Παραγουάης

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Παραγουάης** (ισπανικά: Biblioteca Nacional del Paraguay) είναι η εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην Ασουνσιόν, την πρωτεύουσα της Παραγουάης. 

Η βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε με το νόμο της 21ης Σεπτεμβρίου 1887 και λειτουργεί υπό την εποπτεία της Διεύθυνσης Αρχείων, Βιβλιοθηκών και Μουσείων της Εθνικής Γραμματείας Πολιτισμού .

## Δραστηριότητα
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Παραγουάης συλλέγει, συγκεντρώνει, συντηρεί και προστατεύει έντυπο υλικό που δημοσιεύεται στην Παραγουάη και που σχετίζεται με τη χώρα ή υλικό που δημιουργήθηκε από Παραγουανούς του εξωτερικού. Λειτουργεί επίσης ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση .

Εκτός από την προστασία της εθνικής κληρονομιάς και την παροχή πρόσβασης σε αυτήν, το ίδρυμα οργανώνει και συντονίζει τις διαδικασίες και τις υπηρεσίες πληροφόρησης ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των χρηστών. Η βιβλιοθήκη είναι επίσης ερευνητικό κέντρο. Στόχος της βιβλιοθήκης είναι να παρουσιάσει τα ιστορικά επιτεύγματα στους πολίτες και τους ξένους που ενδιαφέρονται για την ιστορία της χώρας .

Η βιβλιοθήκη εκδίδει εθνική βιβλιογραφία (τρέχουσα και αναδρομική), ψηφιοποιεί και βάζει σε μικροφίλμ αντίγραφα περιοδικών του 19ου και του 20ού αι. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Παραγουάης είναι υπεύθυνη για το συντονισμό και τη θέσπιση των κανόνων του εθνικού συστήματος βιβλιοθηκών .

## Συλλογή
Η συλλογή της βιβλιοθήκης αποτελείται από βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες και φυλλάδια από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα. Η συλλογή Ενρίκε Σολάνο Λόπες περιλαμβάνει περίπου 3.000 τόμους .

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Παραγουάη
*Ασουνσιόν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Παραγουάη
Πα
Φλάκι

Το **φλάκι**, ή **φλάτσκι** (πολωνικά: *flaki* ή *flaczki*), είναι πολωνικός παραδοσιακός πατσάς στιφάδο κρέατος. Είναι μια από τις πολλές πολωνικές σούπες, που αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος της πολωνικής κουζίνας. Μαζί με τα μπίγκος, ζούρεκ και πιερόγκι, είναι μια από τις πιο σημαντικές σπεσιαλιτέ στην πολωνική κουζίνα. Το όνομά του προέρχεται από το κύριο συστατικό του: λεπτές, καθαρισμένες λωρίδες μοσχαρίσιου πατσά (στα , που μπορεί επίσης να μεταφραστεί κυριολεκτικά σε «έντερα»).

## Ετυμολογία

Το πολωνικό όνομα , που κυριολεκτικά σημαίνει «έντερα», με τον πληθυντικό αριθμό του να είναι το **', προήλθε από το [[Γερμανική γλώσσα|γερμανικό]] **' («σημείο»), από το μέσο ψηλό γερμανικό **' και το [[Παλαιά υψηλή γερμανική γλώσσα|παλαιό γερμανικό]] **', που με τη σειρά τους προήλθαν από το πρωτογερμανικό **flekka-* («σημείο/σημάδι»). **' , το υποκοριστικό του **', χρησιμοποιείται επίσης για να αναφέρεται σε σούπες πατσά στην Πολωνία. Το κροατικό **' είναι ομόρριζο. Τα γερμανικά ονόματα για τις σούπες πατσά περιλαμβάνουν τα **' και **' («σούπα πατσά»), καθώς και τα **' και **' («ξινός πατσάς»), όπου οι λέξεις **', **' και **' μπορεί όλες να σημαίνουν «πατσάς».

## Ιστορία
[μικρογραφία| ''Πωλήτρια φλάκι'', πίνακας του 18ου αιώνα του [Ζαν-Πιερ Νορμπλάν ντε Λα Γκουρντέν]]
Το φλάκι καταναλώνεται στην πολωνική επικράτεια τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα. Είναι γνωστό ότι ήταν ένα από τα αγαπημένα πιάτα του Βασιλιά Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο.

## Προετοιμασία και σερβίρισμα

Ο τρόπος παρασκευής μπορεί να διαφέρει ελαφρώς ανάλογα με την περιοχή. Μερικά κοινά συστατικά περιλαμβάνουν πατσά, μοσχαρίσιο κρέας, δάφνη, μπαχάρι, μαϊντανό, καρότο, ζωμό βοείου κρέατος και μπαχαρικά για γεύση, όπως αλάτι, μαύρο πιπέρι, μοσχοκάρυδο, γλυκιά πάπρικα και μαντζουράνα. Επίσης, διατίθενται προπαρασκευασμένα έτοιμα ισοδύναμα του χρονοβόρου στην παρασκευή φλάτσκι. Μερικές φορές μπορεί να χρησιμοποιηθεί χοιρινός πατσάς αντί του βόειου πατσά, ειδικά στις έτοιμες εκδόσεις του πιάτου που πωλούνται στην Πολωνία.

Μερικές φορές προστίθεται συμπύκνωμα τομάτας στο φλάκι και μερικοί μπορεί να ψήσουν τον πατσά χωρίς ρου. Μια δημοφιλής προσθήκη για τη βελτίωση της «ευγενείας» είναι η προσθήκη κεφτεδών, οι οποία βρίσκονται συχνά σε μια τοπική παραλλαγή γνωστή ως «flaki po warszawsku» (φλακί τύπου Βαρσοβίας). Τα έτοιμα φλάκι σε κονσέρβες ή βάζα είναι ευρέως διαθέσιμα σε παντοπωλεία σε όλη την Πολωνία, τα οποία περιλαμβάνουν επίσης το "Flaki po Zamojsku" (Φάκι τύπου Ζάμοστς). Μια παραλλαγή του φλάτσκι, στην οποία χρησιμοποιείται στομάχι πτηνών αντί για αγελαδινό, είναι επίσης γνωστή και ονομάζεται «flaki drobiowe» (φλάκι πουλερικών). Η σούπα σερβίρεται παραδοσιακά κατά τη διάρκεια των πολωνικών γάμων ως ένα από τα «ζεστά γεύματα». Το φλάκι τρώγεται με φρέσκο ψωμί, συνήθως με ψωμάκι.

## Δείτε επίσης
* Πατσάς
* Μενούντο
* Πατσάς αλά Καέν
* Κάγιος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το βοδινό κρέας
Κατηγορία:Πολωνικές σούπες
Κατηγορία:Εθνικά πιάτα
Άλφρεντ Βέτσλερ

Ο **Άλφρεντ Ίζραελ Βέτσλερ** (*Alfréd Israel Wetzler*) (10 Μαΐου 1918 – 8 Φεβρουαρίου 1988), ο οποίος έγραφε με το ψευδώνυμο **Γιόζεφ Λάνικ** (*Jozef Lánik*), ήταν Εβραίος Σλοβάκος. Είναι γνωστός για τη δραπέτευσή του από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και τη συγγραφή της Έκθεσης Βρμπα-Βέτσλερ.

## Ιστορικό
Ο Βέτσλερ γεννήθηκε στο Νάγκισομπατ (*Nagyszombat*) της Αυστροουγγαρίας (τώρα Τρνάβα, Σλοβακία). Αφού η γενέτειρά του έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας, έγινε εργάτης στην Τρνάβα κατά την περίοδο 1936–1940. Στάλθηκε στο στρατόπεδο Μπίρκεναου (Άουσβιτς ΙΙ) το 1942 και δραπέτευσε από αυτό μαζί με τον Ρούντολφ Βρμπα στις 10 Απριλίου 1944. Χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γιόζεφ Λάνικ, έγραψε την ιστορία των εμπειριών του στα σλοβακικά ως *Άουσβιτς, τάφος τεσσάρων εκατομμυρίων ανθρώπων*, μια πραγματική αφήγηση της έκθεσης Βρμπα-Βέτσλερ και άλλων μαρτύρων, και αργότερα μια φανταστική αφήγηση με την ονομασία *Τι δεν είδε ο Δάντης*.

Μετά τον πόλεμο, ο Βέτσλερ εργάστηκε ως συντάκτης (1945–1950), εργάστηκε στη Μπρατισλάβα (1950–1955) και σε μια φάρμα (1955–1970). Μετά το 1970 σταμάτησε να εργάζεται λόγω κακής υγείας. Πέθανε στη Μπρατισλάβα το 1988. Κηδεύτηκε στο Ορθόδοξο Εβραϊκό Κοιμητήριο.

## Έκθεση Βέτσλερ-Βρμπα
Ο Βέτσλερ είναι γνωστός για την έκεθση που συνέταξε μαζί με τον συνδραπέτη του, Ρούντολφ Βρμπα, σχετικά με τις εσωτερικές λειτουργίες του στρατοπέδου του Άουσβιτς - μια κάτοψη του στρατοπέδου, λεπτομέρειες κατασκευής των θαλάμων αερίων, τα κρεματόρια και, το πιο πειστικό, μια ετικέτα από ένα κάνιστρο Zyklon B. Η 33 σελίδων έκθεση Βρμπα-Βέτσλερ, όπως έγινε γνωστή, που κυκλοφόρησε στα μέσα του 1944, ήταν η πρώτη λεπτομερής αναφορά για το Άουσβιτς που έφτασε στη Δύση, την οποία οι Σύμμαχοι θεωρούσαν αξιόπιστη (το 1943, ο Πολωνός αξιωματικός Βίτολντ Πιλέτσκι έγραψε και διαβίβασε τη δική του έκθεση στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση και, μέσω αυτής, στις βρετανικές και άλλες συμμαχικές κυβερνήσεις). Τα στοιχεία οδήγησαν τελικά στον βομβαρδισμό πολλών κυβερνητικών κτιρίων στην Ουγγαρία, σκοτώνοντας ναζί αξιωματούχους που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις σιδηροδρομικές απελάσεις Εβραίων στο Άουσβιτς. Οι απελάσεις από την Ουγγαρία σταμάτησαν όταν ο Ουγγρορουμάνος Εβραίος Τζόρτζε Μαντέλο, τότε Πρώτος Γραμματέας της αποστολής του Ελ Σαλβαδόρ στην Ελβετία, δημοσίευσε την έκθεση, η οποία οδήγησε στη διάσωση έως και 120.000 Ούγγρων Εβραίων.

Ο ιστορικός Μάρτιν Γκίλμπερτ είπε: «Ο Άλφρεντ Βέτσλερ ήταν ένας αληθινός ήρωας. Η απόδρασή του από το Άουσβιτς και η έκθεση στην οποία βοήθησε στη σύνταξη, λέγοντας για πρώτη φορά την αλήθεια για το στρατόπεδο ως τόπο μαζικών δολοφονιών, οδήγησε άμεσα στη σωτηρία των ζωών χιλιάδων Εβραίων – των Εβραίων της Βουδαπέστης που επρόκειτο να απελαθούν μέχρι τον θάνατό τους. Καμία άλλη πράξη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν έσωσε τόσους πολλούς Εβραίους από τη μοίρα που τους είχε καθορίσει ο Χίτλερ» 

## Δείτε επίσης
* Βίτολντ Πιλέτσκι
* Έκθεση του Πιλέτσκι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σλοβάκοι Εβραίοι
Κατηγορία:Ούγγροι Εβραίοι
Κατηγορία:Δραπέτες από το Άουσβιτς
Κατηγορία:Εβραίοι αντιστασιακοί κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος
Κατηγορία:Σλοβάκοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σλοβάκοι δημοσιογράφοι
Γλώσσες της Αυστραλίας

**Η [[Αυστραλία]]** νόμιμα δεν έχει επίσημη γλώσσα . Ωστόσο, τα αγγλικά είναι μακράν η πιο συχνά ομιλούμενη και έχει εδραιωθεί ως η ντε φάκτο εθνική γλώσσα από την εγκατάσταση των Άγγλων το 1788. Τα Αυστραλιανά Αγγλικά είναι μια σημαντική ποικιλία της αγγλικής γλώσσας με χαρακτηριστική προφορά και λεξικό και διαφέρει ελαφρώς από άλλες ποικιλίες αγγλικών στη γραμματική και την ορθογραφία. Η γενική αυστραλιανή χρησιμοποιείται ως η επίσημη διάλεκτος της χώρας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, τα αγγλικά είναι η μόνη γλώσσα που ομιλείται στο σπίτι για σχεδόν το 73% του πληθυσμού. Οι επόμενες πιο κοινές γλώσσες που ομιλούνται στο σπίτι είναι:  Μανδαρινικά (2.5%), Αραβικά (1.4%), Καντονέζικα (1.2%), Βιετναμέζικα (1.2%), Ιταλικά (1.2%), Ελληνικά (1.0%), Χίντι (0.7%), βεγγαλικά (0.6%), Ισπανικά (0.6%) και παντζάμπι (0.6%).   Ένα σημαντικό ποσοστό των μεταναστών πρώτης και δεύτερης γενιάς είναι δίγλωσσοι ή και πολύγλωσσοι.

Το 2018, αναφέρθηκε ότι ένα εκατομμύριο άνθρωποι στην Αυστραλία δεν μπορούσαν να μιλήσουν αγγλικά.  

Πάνω από διακόσιες πενήντα αυτόχθονες αυστραλιανές γλώσσες πιστεύεται ότι υπήρχαν την εποχή της άφιξης των Ευρωπαίων στην χώρα το 1788, από τις οποίες λιγότερες από είκοσι εξακολουθούν να είναι σε σύγχρονη καθημερινή χρήση από όλες τις ηλικιακές ομάδες.   Περίπου 110 άλλες ομιλούνται αποκλειστικά από άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.  Την εποχή της απογραφής του 2006, 52.000 αυτόχθονες Αυστραλοί, που αντιπροσωπεύουν το 12% του ιθαγενούς πληθυσμού της χώρας, ανέφεραν ότι μιλούσαν μια γλώσσα των ιθαγενών στο σπίτι. 

Η Αυστραλία φιλοξενεί πολλές νοηματικές γλώσσες, η πιο διαδεδομένη είναι γνωστή ως Αουσλάν, η οποία είναι η κύρια γλώσσα περίπου 5.500 ανθρώπων.  Άλλες νοηματικές γλώσσες περιλαμβάνουν τις διάφορες χειροκίνητες αυτόχθονες γλώσσες όπως η Έλτιε ετιαρένκε, η Ερντάκα-Ερντάκα και η νοηματική γλώσσα Γιόλνγκου.

## Μεταναστευτικές γλώσσες
Υπάρχει μια σταθερή μείωση στο ποσοστό των Αυστραλών που μιλούν μόνο αγγλικά στο σπίτι από τουλάχιστον το 2001. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, τα αγγλικά ήταν η μόνη γλώσσα που ομιλούνταν στο σπίτι για περίπου το 80% του πληθυσμού. Μέχρι την απογραφή του 2006 είχε πέσει κοντά στο 79%, ενώ στην απογραφή του 2011, ο αριθμός αυτός είχε πέσει στο 76.8%. Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, τα αγγλικά είναι η μόνη γλώσσα που ομιλείται στο σπίτι για σχεδόν το 72.7% του πληθυσμού. Το μάθημα «Άλλες γλώσσες πέρα της αγγλικής» (στην οποία συμπεριλαμβάνονται τα ελληνικά και άλλες δέκα γλώσσες) γίνεται όλο και πιο δημοφιλές μάθημα στα σχολεία της Αυστραλίας,  και τα Αγγλικά ως Δεύτερη Γλώσσα είναι ένα εναλλακτικό, λιγότερο προηγμένο μάθημα αγγλικών για νεομετανάστες μαθητές.

## Παραπομπές
Κομητεία Φρεμόντ

Η **Κομητεία Φρεμόντ** μπορεί να αναφέρεται σε διαφορετικές κομητείες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής:

*Κομητεία Φρεμόντ (Άινταχο)
*Κομητεία Φρεμόντ (Άιοβα)
*Κομητεία Φρεμόντ (Κολοράντο)
*Κομητεία Φρεμόντ (Ουαϊόμινγκ)

Κατηγορία:Ονομασίες κομητειών των Ηνωμένων Πολιτειών
Mozilla VPN

μικρογραφία|Λογότυπο του Mozilla VPN
Το **Mozilla VPN** είναι ένα εικονικό ιδιωτικό δίκτυο (VPN) ανοιχτού κώδικα που αναπτύχθηκε από τη Mozilla. Κυκλοφόρησε σε έκδοση beta ως Firefox Private Network στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, και κυκλοφόρησε επίσημα στις 15 Ιουλίου 2020 ως Mozilla VPN. Το Mozilla VPN μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσθετο περιηγητή (add-on), εφαρμογή υπολογιστή και εφαρμογή κινητού.

## Λειτουργικότητα
Το Mozilla VPN είναι ένα εικονικό ιδιωτικό δίκτυο (VPN), το οποίο καλύπτει τη διεύθυνση IP του χρήστη, αποκρύπτει δεδομένα τοποθεσίας από τους ιστότοπους στους οποίους έχει πρόσβαση ο χρήστης και κρυπτογραφεί όλη τη δραστηριότητα του δικτύου. Μια δωρεάν έκδοση περιορισμένης μηνιαίας χρήσης είναι διαθέσιμη ως πρόσθετο περιήγησης για τον Mozilla Firefox και μια πληρωμένη έκδοση για όλη τη δραστηριότητα της συσκευής είναι διαθέσιμη στα λειτουργικά συστήματα για κινητά iOS και Android και στα λειτουργικά συστήματα υπολογιστών Windows, macOS και Linux. Η πληρωμένη έκδοση του ιδιωτικού δικτύου χρησιμοποιεί τη σουηδική υπηρεσία Mullvad VPN, η οποία χρησιμοποιεί το πρότυπο WireGuard VPN, ενώ η δωρεάν έκδοση χρησιμοποιεί την αμερικανική υπηρεσία Cloudflare. Έρχεται επίσης με προσαρμοσμένους διακομιστές DNS και Multi-hop.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ| Διαθεσιμότητα του Mozilla VPN στον κόσμο
Η δωρεάν έκδοση beta του πρόσθετου περιηγητή *Ιδιωτικό Δίκτυο Firefox*, περιορισμένης χρήσης, κυκλοφόρησε στις 10 Σεπτεμβρίου 2019 ως μέρος της επανεκκίνησης του Test Pilot Program της Mozilla, ενός προγράμματος που επέτρεπε στους χρήστες του Firefox να δοκιμάσουν νέα πειραματικά χαρακτηριστικά που είχαν κλείσει τον Ιανουάριο του 2019. Η beta του αυτόνομου εικονικού ιδιωτικού δικτύου που βασίζεται σε συνδρομές για Android, Windows και Chromebook κυκλοφόρησε στις 19 Φεβρουαρίου 2020, με την έκδοση iOS να ακολουθεί αμέσως μετά.

Το Ιδιωτικό Δίκτυο Firefox μετονομάστηκε σε "Mozilla VPN" στις 18 Ιουνίου 2020 και κυκλοφόρησε επίσημα ως Mozilla VPN στις 15 Ιουλίου 2020. Κατά την κυκλοφορία του, το Mozilla VPN ήταν διαθέσιμο σε έξι χώρες (Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Σιγκαπούρη, Μαλαισία και Νέα Ζηλανδία) για Windows 10, Android και iOS (beta). Όπως είχε προγραμματιστεί, η υπηρεσία ξεκίνησε επίσης στη Γερμανία και τη Γαλλία τον Απρίλιο του 2021.

## Δείτε επίσης
* Εικονικό ιδιωτικό δίκτυο
* Ίδρυμα Mozilla
* Mozilla Firefox

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογισμικό iOS
Κατηγορία:Εφαρμογές διαδικτύου
Κατηγορία:Mozilla Firefox
Κατηγορία:Ιδιωτικότητα στο Διαδίκτυο
Σπάνταου 04

Η **Wasserfreunde Spandau 04** (ελληνικά: *Βάσερφροϊντε Σπάνταου 04*) είναι γερμανικός σύλλογος κολύμβησης και υδατοσφαίρισης με έδρα το Σπάνταου, δημοτικό διαμέρισμα του Βερολίνου. 

Η Σπάνταου αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη στη Γερμανία ενώ συγκαταλέγεται και στις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Μετρά 37 πρωταθλήματα Γερμανίας, 31 Κύπελλα Γερμανίας, 17 Σούπερκαπ Γερμανίας, 4 Πρωταθλήματα Ευρώπης, 2 Σούπερκαπ Ευρώπης ενώ έχει επιτύχει 28 νταμπλ. Όλοι οι τίτλοι του συλλόγου έχουν προέλθει από το 1979 και έπειτα κυριαρχώντας σε Γερμανία και Ευρώπη. 

Το 1986 ήταν χρονιά ορόσημο για τον γερμανικό σύλλογο αφού έγινε ο πρώτος σύλλογος στην Ευρώπη που κατέκτησε τέσσερα τρόπαια σε μια σεζόν (εγχώριο Πρωτάθλημα, Κύπελλο ενώ σε Ευρωπαϊκό επίπεδο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Σούπερκαπ).

Η γερμανική λέξη *Βάσερφροϊντε* σημαίνει “φίλοι του νερού”.

## Τίτλοι
;4 Πρωταθλήματα Ευρώπης
* 1983, 1986, 1987, 1989

;2 Σούπερκαπ Ευρώπης
* 1986, 1987

;37 Πρωταθλήματα Γερμανίας
* 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019

;31 Κύπελλα Γερμανίας
* 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2012, 2014, 2015, 2020

;17 Σούπερκαπ Γερμανίας

## Πηγές

* Σπάνταου (γερμανική βικιπαίδεια)
* Πρωτάθλημα Γερμανίας (ιταλική βικιπαίδεια)
* Κύπελλο Γερμανίας (γερμανική βικιπαίδεια)
* Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών
* Σούπερ Καπ Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών
* Total Water polo website

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύλλογοι υδατοσφαίρισης ανά χώρα
Διαμάντια στο γυμνό σου σώμα

Το **Διαμάντια στο γυμνό σου σώμα** είναι ταινία της G. D. Films του 1972 σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη. Έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

## Πλοκή
Η Μπέλλα, ιδιοκτήτρια ξενοδοχείου στο λιμάνι, και ο Σίμος, λιμενεργάτης εραστής της, σκότωσαν με το αυτοκίνητο τον Γαρμπή, για να του αρπάξουν τη λεία. Πρόκειται για μια μεγάλη συλλογή πανάκριβων διαμαντιών. Τις επόμενες μέρες καταφθάνουν τα άλλα δύο μέλη της συμμορίας και φίλοι του Γαρμπή από τη Γερμανία αναζητώντας τον θησαυρό. Η Μπέλλα, που φλερτάρει με τον Σορόκο, κατορθώνει να τον στρέψει εναντίον του Γραίγου. Ο Γραίγος και ο Σορόκος, πηγαίνουν να αναζητήσουν τα διαμάντια που είναι κρυμμένα σε μια τοποθεσία που τους υποδεικνύει η Μπέλλα. Στη διάρκεια της αναζήτησης, ο Σορόκος σκοτώνει τον Γραίγο. Αργότερα ο Σίμος (που έχει κρυμμένα τα διαμάντια) έρχεται σε συμπλοκή με τον Σορόκο και τον σκοτώνει. Ο Σίμος με την Μπέλλα και τα διαμάντια προσπαθούν να φύγουν στο εξωτερικό. Όμως η Πέρσα, πρώην φιλενάδα του Σίμου, που δεν έχει πάψει να τον πολιορκεί, τους καταγγέλλει ανώνυμα στην αστυνομία. Η αστυνομία εξαπολύει καταδίωξη κατά την οποία οι δύο εραστές φυγάδες θα σκοτωθούν.

Η μουσική είναι του Ανδρέα Πρεζά και τραγουδάει η Ελένη Ροδά που εμφανίζεται ως τραγουδίστρια, ενώ ο Στάθης Ψάλτης υποδύεται σε έναν μικρό ρόλο τον κλεπταποδόχο κοσμηματοπώλη.

## Διανομή

* Ελένη Ανουσάκη ... Μπέλλα**'
* [[Κώστας Καραγιώργης]] ... Σορόκος**'
* Χρήστος Νομικός ... Σίμος**'
* [[Ανδρέας Μπάρκουλης]] ... Γραίγος**'
* Ρίτα Μπενσουσάν ... Πέρσα**
* Marc Elliot ... Μαρκ, 4ο μέλος σπείρας
* Λευτέρης Γυφτόπουλος ... επιθεωρητής αστυνομίας
* Κώστας Ρήγας ... βοηθός επιθεωρητή
* Βασίλης Κολοβός ... επιθεωρητής ανθρωποκτονιών
* Δημήτρης Μπλούκος ... Γαρμπής
* Στάθης Ψάλτης ... κλεπταποδόχος κοσμηματοπώλης
* Μίρκα Δανέζη  ... κορίτσι στο night club
* Β. Γεωργοπούλου ... κορίτσι στο night club
* Βίκυ Κωνσταντινίδου ... καμαριέρα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ομήρου Ευστρατιάδη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές αστυνομικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ερωτικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1972
Αντρίγιας Μρνγιαβτσέβιτς

Ο **Αντρίγια(ς) Βουκασινόβιτς Κραλγιέβιτς**, σερβ.: *Andrija Vukašinović Mrnjavčević* ή *Andrija Kraljević* (14ος αι.) από τον Οίκο των Μρνγιαβτσέβιτς ήταν Σέρβος ευγενής, που κυβέρνησε την περιοχή του Πρίλεπ 1371–1395. Ο πατέρας του ήταν ο Βουκάσιν βασιλιάς της Σερβίας (συγκυβερνήτης με τον Στέφαν-Ούρος Ε΄). Το Κραλγιέβιτς σημαίνει ο γιος τού *βασιλιά* (краљ/κραλ). Αδελφός του ήταν ο Μάρκος βασιλιάς της Σερβία, ο οποίος κυβέρνησε την περιοχή της Μακεδονίας (*[[Παλιά Σερβία|Παλαιάς Σερβίας]]*) από το 1371 έως το 1395.

Κατείχε μία περιοχή τού βασιλείου τού μεγαλύτερου αδελφού του Μάρκου και έκοψε τα δικά του νομίσματα.  Μετά το τέλος τού Μάρκου το 1395, ο Aντρίγιας και ο αδελφός του Ντμιτάρ άφησαν τη Μακεδονία, για να εγκατασταθούν με τους Σέρβους στη Ραγκούσα, όπου έλαβαν έναν θησαυρό, που τους είχε αφήσει ο πατέρας τους βασιλιάς Βουκάσιν. Από τη Ραγκούσα κατευθύνθηκαν προς την Ουγγαρία, όπου εγκαταστάθηκαν με άλλους Σέρβους: ο Ντμίταρ έγινε «μεγάλος ζουπάν του Ζάραντ» και «βασιλικός διοικητής της πόλης Βιλάγκος», όπου υπήρχαν πολλοί Σέρβοι.  Σύμφωνα με το χρονικό του Ντεκάνι, ο Aντρίγιας απεβίωσε στη μάχη τού Ροβίνε. 

## Πηγές

Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 14ου αιώνα
Ντμίταρ Μρνγιαβτσέβιτς

Ο **Ντμίταρ,**  / **Dmitar** Mrnjavčević (1376 – 1407) από τον Οίκο των Μρνγιαβτσέβιτς, γνωστός στην επική ποίηση ως **Ντμίταρ Κραλγιέβιτς** (), δηλ. ο γιος τού *βασιλιά* (краљ/κραλ), ήταν Σέρβος ευγενής, που υπηρετούσε το βασίλειο της Ουγγαρίας. Ήταν γιος του Βουκάσιν βασιλιά της Σερβίας και αδελφός του Mάρκo και του Aντρίγιας πριγκίπων της Σερβίας. Είναι ένας χαρακτήρας της σερβικής επικής ποίησης.

## Βιογραφία
Ο Ντμίταρ αναφέρεται σε έγγραφο του 1376/1377 της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου κοντά στα Σκόπια (σημερινή Βόρεια Μακεδονία).  Οι τρεις αδερφοί Μρνιάβτσεβιτς είχαν καλές σχέσεις, μέχρι προκλήθηκε σύγκρουση, όταν ο Μάρκο συναντήθηκε με τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ τον χειμώνα του 1393–94 και παρέμεινε πιστός σε αυτόν, ενώ ο Αντρίγιας και ο Ντμίταρ αρνήθηκαν να υπηρετήσουν τον σουλτάνο. Τα αδέλφια βρίσκοντο στη Ραγκούσα (Ντουμπρόβνικ) στα τέλη Ιουλίου 1394, παραλαμβάνοντας τον θησαυρό τού αποβιώσαντος πατέρα τους Βουκάσιν. Μετά τη μάχη του Ρόβιν, τα δύο αδέλφια χώρισαν τα χρήματα τού πατέρα τους.  Το 1399 και το 1400 ο Ντμίταρ ήταν στη Ραγκούσα, ως διπλωμάτης του βασιλιά της Ουγγαρίας.  Εμφανίστηκε ξανά τον Δεκέμβριο του 1402 και τον Μάρτιο του 1403 ως *[[Dominus (τίτλος)|dominus Dmitrius]],* όταν έλαβε φόρο υποτέλειας στη Ραγκούσα από τον βασιλιά Σιγισμούνδο, με τον Ραφάελ Γκουτσέτιτς (γιο του Μάριν Γκουτσέτιτς) να τον εισπράττει για λογαριασμό του Ντμίταρ.  Στη συνέχεια ο Ντμίταρ πήγε να ζήσει στην Ουγγαρία, όπου εγκαταστάθηκε ανάμεσα στους Σέρβους πρόσφυγες. Υπηρέτησε στον ουγγρικό στρατό και είχε τον τίτλο του *veliki* župan (μεγάλου διοικητή, κυβερνήτη επαρχίας) του Ζαράντ, και διορίστηκε από τον βασιλιά διοικητής καστελάνος της πόλης Βιλάγκος (Șiria) από τον Σιγισμούνδο ήδη από το 1402 μέχρι το τέλος του.  Απεβίωσε μετά τις 30 Ιουνίου 1407 και πριν από το 1410, πιθανότατα κατά τη διάρκεια των αγώνων του 1409, στο πλευρό του Στέφανου δεσπότη της Σερβίας, εναντίον τού αδελφού του Βουκ και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διατηρούσε καλές σχέσεις με την Ουγγαρία και τους Ραγκούσιους, ιδιαίτερα με την οικογένεια Γκουτσέτιτς. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 14ου αιώνα
Μεσοαμερικάνικη χρονολογία

Η **μεσοαμερικάνικη χρονολογία** είναι η αποδεκτή μέθοδος περιγραφής της ιστορίας των προκολομβιανών πολιτισμών της Μεσοαμερικής με όρους ονομασμένων εποχών και περιόδων, από τις πρώτες ενδείξεις ανθρώπινης εγκατάστασης έως την πρώιμη αποικιακή περίοδο μετά τον ισπανικό αποικισμό της Αμερικής.

Οι ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι χωρίζουν την ιστορία της Μεσοαμερικής σε περιόδους. Οι ημερομηνίες που αναφέρονται είναι μόνο εκτιμήσεις και οι μεταβάσεις από τη μια περίοδο στην άλλη δεν συνέβησαν ταυτόχρονα και υπό τις ίδιες συνθήκες μεταξύ διαφορετικών λαών. Ορισμένοι ερευνητές αμφισβητούν ακόμη και αυτή την ευρωκεντρική άποψη, η οποία μοιάζει αρκετά με τη  της Αρχαίας Ελλάδας.

Ο πολιτισμός της Μεσοαμερικής είναι ένας σύνθετος συνδυασμός διαφορετικών πολιτισμών που προέκυψαν σε διαφορετικούς χρόνους. Οι διαδικασίες που οδήγησαν στη διαμόρφωση καθενός από τα πολιτιστικά συστήματα της Μεσοαμερικής καθορίστηκαν όχι μόνο από την εσωτερική δυναμική της αντίστοιχης κοινωνίας, αλλά και από εξωτερικούς και ενδογενείς παράγοντες - για παράδειγμα, μεταναστεύσεις πληθυσμών ή φυσικές καταστροφές.

## Χρονολογία

## Δείτε επίσης

* Ιστορία του Μεξικού
* Μεσοαμερική
* Νέα Ισπανία
* Νέος Κόσμος

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Carrasco, David (2001). The Oxford Encyclopedia of Mesoamerican Cultures: The Civilizations of Mexico and Central America. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-510815-6.

Κατηγορία:Κεντρική Αμερική