open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σιγισμούνδος Β΄ Αύγουστος της Πολωνίας

Ο **Σιγισμούνδος Β΄ Αύγουστος Α΄** (πολωνικα: *Zygmunt II August*, λευκορωσικα: *Жыгімонт II Аўгуст*, 1 Αυγούστου 1520 - 7 Ιουλίου 1572) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων, ήταν βασιλιάς της Πολωνίας και ταυτόχρονα μεγάλος δούκας της Λιθουανίας (1548 - 1572).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας, Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, και της συζύγου του Μπόνα Σφόρτσα, κόρης του Τζαν Γκαλεάτσο Σφόρτσα, Δούκα του Μιλάνου.

Το 1548 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. 

Απεβίωσε στο Κνυστσύν το 1572. Το Πολωνο-Λιθουανικό Κοινοβούλιο εξέλεξε νέο ηγεμόνα τον Ερρίκο των Βαλουά, τρίτο γιο του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας. Βασίλευσε το διάστημα 1573-1575. Το 1574 απεβίωσε και ο δεύτερος μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκου, Κάρολος, οπότε το 1575 εγκατέλειψε τον πολωνικό θρόνο για τον γαλλικό ως *Ερρίκος Γ΄*. Τον διαδέχθηκε η μεγαλύτερη από τις εν ζωή αδελφές του Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου, Άννα, με τον σύζυγό της.

## Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε το 1543 την Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία όμως απεβίωσε το 1545. 

To 1547 έκανε δεύτερο γάμο με τη Βαρβάρα, κόρη του Γιέρτζυ Ραντζίβιου, ο οποίος κατείχε εξέχουσες θέσεις στη Λιθουανία. Η Βαρβάρα απεβίωσε το 1551.

Το 1553 νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με την Αικατερίνη των Αψβούργων, νεότερη αδελφή της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους του.

## Πρόγονοι

Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Κατηγορία:Βασιλείς της Πολωνίας
Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Λιθουανίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Κωρύκειαι νήσοι

Με την ονομασία ***Κωρύκειαι νήσοι*** φέρονταν κατά την αρχαιότητα το παρά την Κώρυκον ή Κωρυκία χερσόνησο της Κρήτης υφιστάμενο ζεύγος νησίδων. Πρόκειται για τις σύγχρονες Γραμβούσες νήσους, την ιστορική Γραμβούσα ή Γραμπούσα και την Αγριογραμβούσα ή Αγριογραμπούσα.

Τις νήσους αυτές, ακατοίκητες σήμερα, αναφέρει ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος

## Πηγές
* Πλίνιος ο Πρεσβύτερος IV, 20 § 61  
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τόμ. IE;, σ.654.

Κατηγορία:Αρχαία Κρήτη
Υαλώδης μετάπτωση

Κατά την ψύξη ενός υγρού εμφανίζεται στο σημείο τήξης Tm μια ασυνέχεια στην καμπύλη μεταβολής του ειδικού όγκου ως προς τη θερμοκρασία αν το υγρό κρυσταλλωθεί. Δηλαδή ο όγκος του κρυσταλλικού στερεού μειώνεται απότομα σε σχέση με την τιμή που είχε στην υγρή φάση και στη συνέχεια καθώς η θερμοκρασία συνεχίζει να ελαττώνεται ο όγκος μειώνεται ελαφρά ακολουθώντας γραμμική μεταβολή με τη θερμοκρασία. Ωστόσο, αν στο σημείο τήξης δε συμβεί κρυστάλλωση, τότε ο όγκος του υγρού θα συνεχίζει να μειώνεται ακολουθώντας τον ίδιο ρυθμό που είχε και πάνω από το σημείο τήξης. Αυτό συνεχίζεται μέχρις ότου συμβεί μια μείωση του συντελεστή θερμικής διαστολής σε μια θερμοκρασία Τ που καλείται θερμοκρασία υαλώδους μεταπτώσεως ή θερμοκρασία μεταπτώσεως σε ύαλο (glass transition temperature). Σε αυτή τη θερμοκρασία το υλικό αρχίζει να εμφανίζεται σαν στερεή μάζα. Μεταξύ της θερμοκρασίας υαλώδους μεταπτώσεως και της θερμοκρασίας Ρ τήξης το υλικό θεωρείται ότι είναι υγρό ή τήγμα σε κατάσταση υποψύξεως (υπόψυκτο υγρό).
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Κρυοβιολογία
Κατηγορία:Φυσική συμπυκνωμένης ύλης
Κατηγορία:Μεταβολές φάσης
Κατηγορία:Χημεία πολυμερών
Κατάλογος πρωθυπουργών του Λεσότο

Ο **Πρωθυπουργός του [[Λεσότο]]** είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης στη χώρα. Με βάση το Σύνταγμα της χώρας, θα πρέπει να υπάρχει ένας πρωθυπουργός που διορίζεται από το Βασιλέα με πρόταση του Συμβουλίου του Κράτους. To πρόσωπο αυτό είναι ο επικεφαλής του κόμματος που φαίνεται να διαθέτει την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο. Ο Πρωθυπουργός διορίζει το υπουργικό συμβούλιο. Η θέση θεσμοθετήθηκε το 1965 και πρώτος πρωθυπουργός ήταν ο Σεχονιάνα Νεεμία Μαζεριμπάνε. 

Ο Ντσου Μοχέλε έγινε πρωθυπουργός δύο φορές,  το 1993-94 και το 1994-98, όπως και ο Πακαλίτα Μοσισίλι (1998-2012 και 2015-17). Τον Ιούνιο του 2014 ο δύο φορές (2012-15, 2017-20) πρωθυπουργός Τομ Ταμπάνε ανέστειλε τη λειτουργία του κοινοβουλίου, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει ψήφο εμπιστοσύνης.
Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Σαμ Ματεκάνε.

## Ιστορικό
Ο πρώτος αρχηγός κυβέρνησης ήταν ο Σεχονιάνα Νεεμία Μαζεριμπάνε, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της Μπασουτολάνδης από το Μάιο ως τον Ιούλιο του 1965. Ο διάδοχός του, Λεαμπούα Τζόναθαν είναι μέχρι στιγμής ο μακροβιότερος στο αξίωμα, καθώς κυβέρνησε επί 21 χρόνια, ως την ανατροπή του σε πραξικόπημα το 1986. Ακολούθησε η στρατιωτική διακυβέρνηση από το Στρατιωτικό Συμβούλιο, η οποία διήρκεσε από το 1986 ως το 1993. Επόμενος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ντσου Μοχέλε, για τις περιόδους 1993 ως 1994 και 1994 ως 1998. Μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 1998, νέος πρωθυπουργός έγινε ο Πακαλίτα Μοσισίλι, το κόμμα του οποίου αναδείχθηκε νικητής και στις εκλογές του 2002 και του 2007. Μετά την 16ετή πρωθυπουργία του Μοσιζίλι και τις εκλογές του 2012, πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Τομ Ταμπάνε. Έπειτα από την εκλογική ήττα του τελευταίου στις γενικές εκλογές του 2015, πρωθυπουργός ανέλαβε ξανά ο Μοσισίλι. Δύο χρόνια αργότερα, η κυβέρνηση του Μοσισίλι κατέρρευσε με πρόταση μομφής και νικητής των πρόωρων εκλογών αναδείχθηκε ξανά ο Ταμπάνε, ο οποίος επέστρεψε στην πρωθυπουργία. Τον Μάιο του 2020 παραιτήθηκε ο Ταμπάνε και αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Μοκέτσι Ματζόρο.
Έπειτα από τη νίκη του στις εκλογές του 2022, πρωθυπουργός ανέλαβε ο Σαμ Ματεκάνε στις 28 Οκτωβρίου 2022.

## Διατελέσαντες αρχηγοί κυβερνήσεως του Λεσότο
Από το 1965 ως σήμερα, αρχηγοί κυβερνήσεως στο Λεσότο έχουν διατελέσει οι:






;Κατάσταση

## Χρονική γραμμή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*World Statesmen - Lesotho

*
Πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας

Ο **Πρωθυπουργός της [[Βόρεια Μακεδονία|Βόρειας Μακεδονίας]]**, επίσημη ονομασία: **Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας** (, *Πρέμιερ να Ρεπούμπλικα Σέβερνα Μακεντόνιγια*), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Βόρειας Μακεδονίας. Είναι αρχηγός ενός πολιτικού συνασπισμού στη Συνέλευση της Βόρειας Μακεδονίας και επικεφαλής του συμβουλίου των υπουργών. Ο τωρινός πρωθυπουργός είναι ο Χρίστιαν Μίτσκοσκι, που βρίσκεται στη θέση αυτή από τις 23 Ιουνίου 2024.

## [[Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας]]
; Κόμμα

## [[Βόρεια Μακεδονία|Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Μακεδονίας
Διασκεδασμός

[thumb|200px| Διαχωρισμός των ακτίνων του σύνθετου φωτός όταν προσπέσει σε διαφανές [Πρίσμα (οπτική)|πρίσμα]]

**Διασκεδασμός** του φωτός είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ο δείκτης διάθλασης ενός υλικού εξαρτάται από τη συχνότητα του προσπίπτοντος φωτός. Έστω ότι έχουμε πρόσπτωση πολυχρωματικής ακτινοβολίας σε πρίσμα. Η ακτινοβολία με το μικρότερο μήκος κύματος και τη μεγαλύτερη συχνότητα (ιώδες) θα εκτραπεί περισσότερο από μια άλλη ακτινοβολία με μεγαλύτερο μήκος κύματος και μικρότερη συχνότητα (ερυθρό).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οπτική
Ιούλιος Κωνστάντιος

Ο **Ιούλιος Κωνστάντιος**, λατιν. Iulius Constantius (απεβ. τον Σεπτέμβριο του 337) ήταν πολιτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν γιος του Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού και της δεύτερης συζύγου του Φλαβίας Μαξιμιανή Θεοδώρας, νεότερος ετεροθαλής αδελφός τού Κωνσταντίνου Α΄ και πατέρας του Αυτοκράτορα Ιουλιανού. Παρά τη συγγένειά του με τον Κωνσταντίνο Α΄, δεν έγινε ποτέ Αυτοκράτορας ή συναυτοκράτορας. Ο Κωνσταντίνος Α΄ του έδωσε τον τίτλο του πατρικίου.

## Βιογραφία
Ο Ιούλιος Κωνστάντιος νυμφεύτηκε δυο φορές. Με την πρώτη του σύζυγο Γάλλα έκανε δύο γιους και μία κόρη. Ο μεγαλύτερος γιος του, το όνομα του οποίου δεν καταγράφεται, θανατώθηκε μαζί με τον πατέρα του το 337.  Ο δεύτερος γιος του Γάλλος  διορίστηκε Καίσαρας από τον εξάδελφό του Κωνστάντιου Β΄. Η κόρη του ήταν η πρώτη σύζυγος του Κωνστάντιου Β΄.

Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, ο Ιούλιος Κωνστάντιος παντρεύτηκε μια Ελληνίδα , την Βασιλίνα, κόρη του διοικητή της Αιγύπτου Ιούλιου Ιουλιανού.
Η Βασιλίνα γέννησε τον τρίτο γιο του Ιούλιου Κωνστάντιου, τον Ιουλιανό τον Παραβάτη.

Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Α΄, εκτελέστηκαν πολλοί άνδρες της δυναστείας του, ανάμεσα σε αυτούς και ο Ι. Κωνστάντιος (του οποίου η περιουσία κατασχέθηκε) και ο μεγαλύτερος γιος του, όμως οι δυο νεαρότεροι γιοι του επέζησαν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Γάλλα και είχε τέκνα:
* ένας γιος, πρωτότοκος.
* Κωνστάντιος Γάλλος, νυμφεύτηκε την Κωνσταντίνα.
* 1η κόρη, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Κωνστάντιο Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Έπειτα ο Ιούλιος Κωνστάντιος έκανε δεύτερο γάμο, με την Ελληνίδα Βασιλίνα, κόρη τού Ιούλιου Ιουλιανού διοικητή της Αιγύπτου και είχε τέκνα:
* Ιουλιανός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ελένη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Bucks Fizz

Οι **Bucks Fizz** είναι ένα βρετανικό ποπ συγκρότημα που σημείωσε επιτυχίες τη δεκαετία του 1980, κυρίως με τη νίκη του στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1981 με το τραγούδι "Making Your Mind Up". Το γκρουπ συστάθηκε τον Ιανουάριο του 1981 ειδικά για το διαγωνισμό και περιλαμβάνει τέσσερις τραγουδιστές: τον Bobby G, την Σέριλ Μπέικερ, τον Μάικ Νόλαν και την Τζέι Άστον. Πέτυχαν την άμεση προσοχή με το χορό που συνόδευε το τραγούδι, που περιελάμβανε χορό συνοδευόμενο από σκίσιμο φούστας. Το συγκρότημα είχε επιτυχημένη καριέρα σε όλο τον κόσμο (εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες), ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο πούλησαν τους περισσότερους δίσκους και πέτυχαν τρία No. 1 singles με το "Making Your Mind Up" (1981), "The Land of Make believe" (1981) και "My Camera Never Lies" (1982) και έγινε ένα από τα πιο εμπορικά συγκροτήματα της δεκαετίας του 1980. Τα ρεκόρ πωλήσεων σε όλο τον κόσμο έχουν ξεπεράσει τα 15 εκατ.ευρώ.

Το σχήμα του συγκροτήματος έχει μεταβληθεί αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, με πιο γνωστή αλαλγή την αντικατάσταση της Τζέι Άστον το 1985 από την Σέλι Πρέστον. Σήμερα, δύο σχήματα υφίστανται: το ένα που είναι επίσημο και συμπεριλαμβάνει το αρχικό μέλος Bobby G, και ένα άλλο που περιλαμβάνει τα άλλα τρία αρχικά μέλη ονόματι Σέριλ Μπέικερ, Μάικ Νόλαν και Τζέι Άστον, πρώην Bucks Fizz με τον Μπόμπι Μακβέι.

## Τα μέλη χρονολογικά
Υπάρχουν 16 μέλη του γκρουπ από την ίδρυσή του το 1981. Οι Bucks Fizz λειτούργησαν ως ένα τρίο μεταξύ του 1990 και του 1993.
* Bobby G 1981–σήμερα
* Μάικ Νόλαν 1981-1996 
* Σέριλ Μπέικερ 1981-1993 
* Τζέι Άστον 1981-1985 
* Σέλι Πρέστον 1985-1990 
* Χάιντι Μάντον 1994–σήμερα
* Αμάντα Σβαρτς 1994-1996
* Ντέιβιντ Βαν Ντέι 1996-1997
* Κάρεν Λόγκαν 1996
* Λουίζ Χαρτ 1996-2002
* Γκράχαμ Κρισπ 1997-2002
* Νίκι Γουίντερ 2003
* Γουέιν Τσίνερι 2003-2006
* Τάμι Τσοτ 2004–σήμερα
*  Πολ Φόρνταμ  2006-2012
* Πολ Γέιτς 2012–σήμερα
(Επίσης η Τζένι Φίλιπς – 2006 που αναπλήρωνε την Χάιντι Μάντον που ήταν σε άδεια μητρότητας)

### Αρχικό σχήμα των Bucks Fizz/Fizz
* Μάικ Νόλαν 2004–σήμερα
* Σέριλ Μπέικερ 2004–σήμερα
* Σέλι Πρέστον 2004-2009
* Τζέι Άστον 2009–σήμερα
* Στίβεν Φοξ 2014
* Μπόμπι Μακβέι 2015-σήμερα

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Αγγλικά pop συγκροτήματα
Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Ζαμινταβάρ

Η **Ζαμινταβάρ** είναι ιστορική περιοχή του Αφγανιστάν, στη δεξιά όχθη του ποταμού Χελμάντ και βορειοδυτικά της πόλης Κανταχάρ. Συνορεύει με το δρόμο που οδηγεί από την Κανταχάρ στη Χεράτ μέσω της πόλης Φαρά. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του βόρειου τμήματος της επαρχίας Χελμάντ. Είναι μια λοφώδης περιοχή, με πολύ πληθυσμό στο παρελθόν, και γόνιμες κοιλάδες που αρδεύονταν από σημαντικούς παραπόταμους του ποταμού Χελμάντ. Η κύρια πόλη στην περιοχή Ζαμινταβάρ ήταν η Μουσά Καλά (*Κάστρο του Μωυσή*), η τοποθεσία της οποίας βρίσκεται στις όχθες του ομώνυμου ποταμού, πλησίον και βόρεια της πόλης Γκιρίσκ.

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν
Otkritie Arena

Η **Otkritie Arena** (ρωσικά: «Открытие Арена», ) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Μόσχα της Ρωσίας. Ο χώρος χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες, όπου φιλοξενούνται οι αναμετρήσεις της Σπαρτάκ Μόσχας και περιστασιακά της ρωσικής εθνικής ομάδας. Θα ονομάζεται Στάδιο Σπάρτακ («Стадион Спартак») κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ 2017 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου ΦΙΦΑ 2018. Το γήπεδο έχει σχεδιαστεί με χωρητικότητα 45.360 θεατών.

## Εικόνες

 Открытие Арена (12.06.2016) 01.JPG|Εξωτερική όψη της «Otkritie Arena»
 Match veteranov Spartaka (13).jpg|Άποψη της «Otkritie Arena»


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Ρωσία
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα
Κατηγορία:Σπαρτάκ Μόσχας
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μόσχα
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Προσομοιωμένη πραγματικότητα

**Προσομοιωμένη πραγματικότητα** ονομάζεται η υπόθεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι προσομοιωμένη—για παράδειγμα, από προσομοίωση υπολογιστή—σε ένα βαθμό που είναι αδύνατο να διαχωριστεί από την "πραγματική" πραγματικότητα. Περιλαμβάνει μυαλά, τα οποία μπορεί να είναι ή και όχι εντελώς συνειδητά ότι ζουν μέσα σε μία προσομοίωση. Αυτή είναι η βασική διαφορά της ιδέας της προσομοιωμένης πραγματικότητας από αυτή της εικονικής πραγματικότητας, καθώς στη δεύτερη είναι εύκολο να διακρίνει ο μετέχων τη διαφορά της από την πραγματικότητα. Στην προσομοιωμένη πραγματικότητα, αντιθέτως, κάτι τέτοιο είναι απίθανο.

Η υπόθεση της προσομοιωμένη πραγματικότητας δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Χανς Μόραβεκ. To 2003, ο φιλόσοφος Νικ Μπόστρομ ανέπτυξε έναν εκτενή λόγο για  να ερευνήσει την πιθανότητα ότι η πραγματικότητα  του ανθρώπου είναι προσομοίωση, θέτοντας συγκεκριμένους όρους. Υποστηρικτής της ύπαρξης προσομοιωμένης πραγματικότητας είναι επίσης ο Ίλον Μασκ, ενώ ο Φραγκίσκος Αλέξανδρος Σαργολόγος κάνει λόγο για απόλυτη ύπαρξη αυτής.

## Στη μυθοπλασία
Η προσομοιωμένη πραγματικότητα έχει επηρεάσει έργα πολλών συγγραφέων, σχεδιαστών παιχνιδιών και σκηνοθετών ταινιών. Μερικά γνωστά παραδείγματα της προσομοιωμένης πραγματικότητας στα μέσα είναι τα εξής:

**Μυθιστορήματα**

''The Hitchhiker's Guide to the Galaxy'' (1979)

*[[Simulacron-3]]* (1964)

**Κινηματογραφικές ταινίες**

*[[The Matrix]]* (1999)

*[[The Thirteenth Floor]]* (1999)

*[[Vanilla Sky]]* (2001)

*[[Inception]]* (2010)

*[[Source Code]]* (2011)

*[[Ghost in the Shell]]* (2017)

**Τηλεοπτικές σειρές**

*[[Κώδικας Λυόκο]]* (2003)

''Westworld'' (2016)

**Βιντεοπαιχνίδια**

*[[Assassin's Creed]]* (2007)

''BioShock'' (2007)

*[[Chrono Trigger]]* (1995)

## Δείτε επίσης
* Γνωσιολογία
* Εικονική πραγματικότητα
* Επαυξημένη πραγματικότητα
* Φιλοσοφία της πληροφορίας
* Ψηφιακή φυσική

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονική λογισμικού
Κατηγορία:Έννοιες στην επιστημολογία
Κατηγορία:Θέματα επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Μεταφυσική
Κατηγορία:Φιλοσοφία του νου
Κατηγορία:Πραγματικότητα ανά είδος
Πίτσα Μαργαρίτα

thumb|Πίτσα μαργαρίτα
Η **πίτσα Μαργαρίτα** είναι μια κλασσική ναπολιτάνικη πίτσα, γαρνιρισμένη με ντομάτα, μοτσαρέλα (μοτσαρέλα στην παραδοσιακή πίτσα Μαργαρίτα, δεν είναι εκείνη με του βουβαλιού αλλά με γάλα αγελάδας),  βασιλικό, αλάτι και λάδι; μαζί με την πίτσα μαρινάρα, αποτελούν τις πιο δημοφιλείς ιταλικές πίτσες.

Σίγουρα αντιπροσωπεύει το κατ'εξοχήν σύμβολο  (ανάμεσα στις πολλές γεύσεις) της πολιτιστικής κληρονομιάς και ιταλικής γαστρονομίας, δημοφιλής για τη φήμη της σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις παραλλαγές της.

## Ιστορία
Μια διαδεδομένη είδηση αναφέρει ότι τον Ιούνιο του 1889, για να τιμήσουν την Βασίλισσα της Ιταλίας, Μαργαρίτα της Σαβοΐας, ο σεφ Ραφαέλε Εσποζίτο της Πιτσαρίας Μπράντι εφηύρε ένα πιάτο που το ονόμασε χαρακτηριστικά ,«Πίτσα Μαργαρίτα» (δεδομένου ότι ο όρος «πίτσα», άγνωστος έξω από την πόλη της Νάπολης, αναφερόταν σχεδόν πάντα στα γλυκά κέικ), όπου διαθέτοντας τα αλμυρά συστατικά, ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό, αντιπροσώπευαν ακόμα και τα ίδια χρώματα με την ιταλική σημαία.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες φιλολογικού χαρακτήρα η ιστορία της πίτσας μαργαρίτα που εκπονήθηκε από την «Μπράντι» για πρώτη φορά θα αποτελεί μια «ψεύτικη ιστορία». Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι η πίτσα μαργαρίτα γεννήθηκε στη Νάπολη πολύ πριν από το 1889, μεταξύ του 1796 και του 1810. Η φιλόλογος  Εμανουέλε Ρόκο, το 1849, μίλησε για συνδυασμούς σάλτσας με διάφορα συστατικά, ανάμεσα στα οποία είναι βασιλικός, ντομάτα και λεπτές φέτες μοτσαρέλα. Η μοτσαρέλα κομμένη σε λεπτές φέτες, απλωμένη πάνω στη σάλτσα ντομάτας σε σχήμα μαργαρίτα, με την επακόλουθη προσθήκη φύλλων βασιλικού, αποτελούσε μάλλον το αληθινό κίνητρο του ονόματος της πριν από την ενοποίηση της Ιταλίας. Τα συστατικά του τι είναι αυτό που σήμερα  ονομάζεται πίτσα μαργαρίτα βρίσκονται σε πίτσες που παρασκευάζονται πριν από την Μαργαρίτα αφιερωμένη στην ίδια τη Βασίλισσα. Ο Φραντσέσκο ντε Μπουρκάρντ το 1866, μιλώντας για την παράδοση της Νάπολης περιγράφει τους βασικούς τύπους πίτσας, δηλαδή αυτές που σήμερα ονομάζονται πίτσα με σάλτσα ντομάτας, πίτσα μαργαρίτα και καλτσόνε:
Επιπλέον, ήδη από το 1830, ένας σίγουρα «Σκαντζόχοιρος», στο βιβλίο της Νάπολης, περιγράμματα και  περίχωρα, είχε περιγράψει μια πίτσα με ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό.

## Αξιοπερίεργο
Το 1973 αργεντίνος πιτσαδόρος, ο Εστεμπάν Ροντρίγκο Πέκο, πραγματοποιεί στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, μια πίτσα Μαργαρίτα, 11 μέτρων και 7 εκ., μπαίνοντας στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Φραντσέσκο ντε Μπουρκάρντ , Έθιμα και παραδόσεις της Νάπολης,.νέα έκδοση φαξ, περιορισμένη κυκλοφορία σε 999 αντίγραφα,Νάπολη, Αλμπέρτο Μαροτα [1866].

Κατηγορία:Πίτσα
Βουνό Πενλάι

[200px|μικρογραφία|δεξιά|Το Βουνό Πενλάι, έργο του Κινέζου Γουάν Γιάνγκ (1708), βρίσκεται στην [Απαγορευμένη Πόλη.]]

Το **Βουνό Πενλάι** είναι μυθική γη στην κινέζικη μυθολογία. Στην ιαπωνική μυθολογία, η τοποθεσία είναι γνωστή ως **Χοράι** (αγγλικά: Hōrai).

## Τοποθεσία

Σύμφωνα με το *[[Βιβλίο Βουνών και Θαλασσών]]*, το βουνό βρίσκεται σ' ένα νησί στα ανατολικά της Θάλασσας Μποχάι, μαζί με άλλα τέσσερα νησιά όπου κατοικούν οι αθάνατοι, το Φάνγκζανγκ (方丈), το Γινγκζού (瀛州), το Ντάιγου (岱輿) και το Γουανζιάο (員嬌). Αρκετές θεωρίες αναπτύχθηκαν ανά τα έτη για την τοποθεσία των νησιών, αναφέροντας πως βρίσκονται στην Ιαπωνία, στο Νησί Τζέτζου (νότια της Κορεατικής Χερσονήσου) και στην Ταϊβάν. Παράλληλα, υπάρχει και η τοποθεσία Πενλάι στο Σαντόνγκ, αν και θεωρείται ότι δεν συνδέεται με το μυθικό νησί.

## Κινέζικη μυθολογία

Σύμφωνα με την κινέζικη μυθολογία, το βουνό αναφέρεται ως βάση των Οκτώ Αθανάτων (ή το μέρος όπου γιόρταζαν), καθώς και του μάγου Άνκι Σενγκ. Στο βουνό, όλα φαίνονταν άσπρα, τα παλάτια ήταν φτιαγμένα από χρυσό και λευκόχρυσο, ενώ στα δένδρα ανθίζουν άλλα πολύτιμα μέταλλα. Στο βουνό δεν υπάρχει πόνος και χειμώνας, τα πιάτα και τα ποτήρια είναι πάντα γεμάτα, ενώ υπάρχει η δυνατότητα της αιώνιας νεότητας και της ανάστασης νεκρών. Ιστορικά, ο Τσιν Σι Χουάνγκ, ψάχνοντας για το ελιξήριο της αθανασίας, προσπάθησε ανεπιτυχώς να βρει το βουνό. Ο Ξου Φου, ένας δούλος που στάληκε να βρει το νησί, έτυχε να βρει την Ιαπωνία και θεώρησε πως το Πενλάι είναι το Βουνό Φούτζι.

## Ιαπωνική μυθολογία

Το βουνό αναφέρεται στο έργο *[[Καϊντάν: Ιστορίες και Μελέτες Παράξενων Πραγμάτων]]* του Λευκάδιου Χερν, ωστόσο, δεν υπάρχει η ειδυλλιακή εικόνα της κινέζικης μυθολογίας. Η τοποθεσία αναφέρεται ως *Χοράι* και αποτελεί κατοικία των ψυχών, όπου κάποιος μπορεί να αποκτήσει τη σοφία των προγόνων αν εισπνεύσει τη ψυχή τους. Σύμφωνα με τον Χερν, το μέρος αποκαλείται επίσης και ως Σινκίρο, το οποίο στα ιαπωνικά σημαίνει «ψευδαίσθηση». Ωστόσο, στην ιαπωνική λογοτεχνία της περιόδου Τοκουγκάβα (1615-1868) υπάρχουν και άλλες αναπαραστάσεις της περιοχής.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Μυθολογία της Κίνας
κατηγορία:Ιαπωνική μυθολογία
Ίδρυμα Τζένη Καρέζη

Το ***Ίδρυμα Τζένη Καρέζη*** είναι φιλανθρωπικός μη κυβερνητικός οργανισμός με τη νομική μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας που έχει ως αποστολή τη διάδοση της ολοκληρωμένης και εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας σε χρόνιους πάσχοντες, καρκινοπαθείς και μη. Ιδρύθηκε το 1992 στη μνήμη της Τζένης Καρέζη με πρωτοβουλία της ιατρού της και καθηγήτριας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κυριακής Μυστακίδου και του συζύγου της Καρέζη Κώστα Καζάκου και με τη συμμετοχή συγγενών, φίλων και επώνυμων ανθρώπων της επιστήμης, των γραμμάτων και των τεχνών, για να υλοποιηθεί η επιθυμία της ηθοποιού για την ανάπτυξη της ανακουφιστικής φροντίδας στην Ελλάδα. Έκτοτε, υπηρετεί το σκοπό του μέσα από επιστημονικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.

## Υπηρεσίες
Σε ότι αφορά στο ιατροφαρμακευτικό σκέλος των παρεμβάσεών του, το Ίδρυμα συνεργάζεται από την ίδρυσή του με τη Μονάδα Ανακουφιστικής Αγωγής του Α’ Ακτινολογικού Εργαστηρίου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Από το 2003, η Μονάδα αυτή, που σήμερα ονομάζεται «Τζένη Καρέζη», μεταφέρθηκε από το Αρεταίειο και λειτουργεί σε κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους δύο ορόφων (εξωτερικά ιατρεία και ημερήσια νοσηλεία) στην έδρα του Ιδρύματος, στους Αμπελόκηπους. Η μονάδα στα πλαίσια της ολοκληρωμένης και εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας παρέχει ανακούφιση των σωματικών συμπτωμάτων που προκαλούν οι χρόνιες παθήσεις καθώς και οι παρενέργειες των θεραπειών τους (πόνος, δύσπνοια, ανορεξία, καχεξία, αναιμία, άγχος, αδυναμία - κόπωση, κατάθλιψη, κλπ). Επίσης παρέχει ψυχολογική στήριξη στους ασθενείς και στους συγγενείς ή και φροντιστές τους, καθώς και ψυχολογική υποστήριξη-παρέμβαση στην οικογένεια κατά τη διάρκεια του πένθους, συμπληρωματικές θεραπείες (ρεφλεξολογία, μεσοθεραπεία, βελονισμός, TENS) και 24ωρη τηλεφωνική επικοινωνία. Οι υπηρεσίες της Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας παρέχονται εντελώς δωρεάν σε όποιον ασθενή τις έχει ανάγκη.

Το Ίδρυμα Τζένη Καρέζη στεγάζεται από το 1998 σε 5όροφο κτίριο επί της οδού Κορινθίας 27 στους Αμπελόκηπους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δωρεάν ανακουφιστική και παρηγορητική αγωγή στο Ίδρυμα «Τζένη Καρέζη», zougla.gr, 8 Φεβρουαρίου 2011
*«Η Τζένη Καρέζη πέθανε στα χέρια μου…», peoplegreece.com, 27/04/2014
*SOS εκπέμπει το Ιδρυμα Τζένη Καρέζη, 26 Μαρτίου, 2013
*Συναυλία Ιδρύματος «Τζένη Καρέζη» 27/6 – Φεστιβάλ “Στην Σκιά των Βράχων 2018”, 12 Ιουνίου 2018

## Αναφορά


Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Οθωμανική εισβολή στη Μάνη (1807)

Η **Οθωμανική Εισβολή στη Μάνη (1807)**, ήταν μία από τις πολλές επιχειρήσεις των Οθωμανών προκειμένου να υποτάξουν την Μάνη. Η Μάνη, ήταν μία από τις λίγες περιοχές της Ελλάδας που δεν κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, λόγω του ανώμαλου εδάφους και των ανυπότακτων κατοίκων της. Οι Μανιάτες, προκαλούσαν συχνά προβλήματα στους Οθωμανούς, αφού συμμαχούσαν με τους Ενετούς, όταν υπήρχε πόλεμος μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βενετίας, ενώ ασχολούνταν και με την πειρατεία.

## Προεόρτια

Οι Οθωμανοί, προσπάθησαν αρχικά να κατακτήσουν τη Μάνη το 1770. Σε αυτή την επιχείρηση, πολιόρκησαν τον Πύργο των Γρηγοράκηδων στο Σκουτάρι και μετά από 3 ημέρες τον κατέλαβαν. Στη συνέχεια, βάδισαν προς την πεδιάδα των *Βρωμοπηγάδων*, αλλά ηττήθηκαν από τον πολύ μικρότερο στρατό των Μανιατών. Σύντομα όμως, οι Οθωμανοί εκτέλεσαν στην Τρίπολη τον αρχηγό των Μανιατών, Έξαρχο Γρηγοράκη. Έπειτα, η μητέρα του, κάλεσε τους άνδρες του Σκουταρίου να εκδικηθούν για τον χαμό του γιου της και κάτω από τις διαταγές του ανιψιού του, Τζανέτου Γρηγοράκη, κατάφεραν να εισβάλουν στο Κάστρο του Πασσαβά.

Ο Τζανέτος, έγινε Μπέης της Μάνης το 1782, αλλά το 1798, όταν συνεργάστηκε με τον Ναπολέοντα της Γαλλίας, οι Οθωμανοί τον καθαίρεσαν. Όταν το 1803, ο στρατός των Μανιατών ανεφοδιάστηκε με όπλα από τους Γάλλους, ο Καπουδάν πασάς, πολιόρκησε το οχυρό του Τζανέτου στην νήσο Κραναή στο Γύθειο. Ο Τζανέτος, κατάφερε να ξεφύγει κατά τη διάρκεια της νύχτας και κατέφυγε στην ενδοχώρα της Μάνης.

## Εισβολή

Το 1802, οι Οθωμανοί, διόρισαν Μπέη της Μάνης τον ξάδερφο του Τζανέτου, Αντώνη Γρηγοράκη (Αντώνμπεη). Η απροθυμία του Αντώνη να αντιμετωπίσει τον ξάδερφό του, εξόργισε τον Καπουδάν πασά, επειδή είχε προκαλέσει μεγάλες ζημιές σε Οθωμανικά εδάφη της Λακωνίας και της Μεσσηνίας. Ο Καπουδάν πασάς, για να τιμωρήσει τον Αντώνη, εισέβαλε στο Γύθειο με έναν μεγάλο στρατό Τουρκαλβανών και πολιόρκησαν τη νήσο Κραναή, που ήταν το οχυρό του. Οι μανιάτες όμως, αμύνθηκαν σθεναρά και κατάφεραν να απωθήσουν τον στρατό των Οθωμανών.

## Συνέπειες

Ο Αντώνης, παρέμεινε μπέης μέχρι το 1808, οπότε και παραιτήθηκε προς όφελος του γαμπρού του, Κωνσταντίνου Ζερβάκου (ή *Ζερβόμπεη*), ο οποίος ήταν φιλικός με τους Οθωμανούς. Το 1815, οι Οθωμανοί προσπάθησαν για άλλη μια φορά να κατακτήσουν τη Μάνη, πολιορκώντας το Σκουτάρι. Η επίθεση αυτή απωθήθηκε από τον Θεόδωρο Γρηγοράκη.

## Πηγές

* Peter Greenhalgh και Edward Ηλιόπουλος - *Βαθιά μέσα στη Μάνη: Ταξίδι στο νοτιότερο άκρο της Ελλάδας*, ISBN 0-571-13524-2

Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο
Κατηγορία:Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία της Μάνης
Κατηγορία:1807
Blue Air

μικρογραφία|257x257εσ|YR-BMC 737 Blue Air
Η **Blue Air** είναι μια αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους η οποία φαίνεται να έχει διακόψει πλήρως της πτήσεις της από τον Σεπτέμβριο του 2022. Έχει έδρα στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Τον Μάιο του 2016 πετούσε προς 48 προορισμούς σε 12 ευρωπαϊκές χώρες. Το 2016 μετέφερε 3.6 εκατομμύρια επιβάτες.

## Προορισμοί
Η Blue Air πραγματοποιούσε πτήσεις προς 70+ προορισμούς σε Ελλάδα, Κύπρο, Βέλγιο, Γαλλία, Φινλανδία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ρουμανία, Σουηδία, Ισπανία καθώς και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης πραγματοποιούσε πτήσεις charter σε όλη την Ευρώπη και σε ένα μέρος της Ασίας, καθώς και πτήσεις εσωτερικού μεταξύ Βουκουρεστίου, Cluj - Napoca, Ιάσιου, Οράντεας και Τιμισοάρας. 

### Αεροπορίες εταιρίες με κοινούς κωδικούς

Η Blue Air είχε συνάψει συμφωνία για πτήσεις κοινού κωδικού με τις παρακάτω εταιρίες:

* Air Italy
* Alitalia
* Blue Panorama Airlines
* Hahn Air Lines

* **[[Sky Express]]**
*Κυπριακές Αερογραμμές

## Στόλος

Τον Μάιο του 2018 ο στόλος της Blue Air είναι ο εξής: 

## Ατυχήματα
* Στις 7 Ιανουαρίου 2016, ένα αεροσκάφος τύπου 737-400 με νηολόγιο YR-BAS πραγματοποιούσε την charter πτήση 0Β 9301 από τον Διεθνή Αερολιμένα Βουκουρεστίου προς τη Βαρκελώνη, με μια στάση στο Cluj-Napoca για να επιβιβαστούν επιπλέον επιβάτες. Το αεροπλάνο προσγειώθηκε στις 08:02 στον αεροδιάδρομο 07/25 και βγήκε 10 μέτρα έξω από αυτόν. Οι 110 επιβάτες και τα 6 άτομα του πληρώματος βγήκαν σώοι έξω από το αεροπλάνο. Το αεροδρόμιο έκλεισε για 3 περίπου ώρες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Κατηγορία:Μεταφορές στη Ρουμανία
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρουμανίας
Πανσπερμία

**Πανσπερμία** (από τα πᾶν, όλα, και σπέρμα, σπόρος) ονομάζεται η υπόθεση ότι η ζωή υπάρχει στο Σύμπαν, και μετακινείται μέσω μετεωροειδών, αστεροειδών, κομητών, πλανητοειδών, και επίσης μέσω διαστημοπλοίων, μέσω της ακούσιας μόλυνσης από μικροοργανισμούς.

Η υπόθεση της πανσπερμίας υποστηρίζει ότι η μικροσκοπική ζωή μπορεί να επιβιώσει τις επιδράσεις του διαστήματος, όπως τα ακραιόφιλα, και ότι παγιδεύεται σε διαστημικά σκουπίδια τα οποία απωθούνται στο διάστημα μετά από συγκρούσεις μεταξύ πλανητών και άλλων σωμάτων ηλιακών συστημάτων που κουβαλούν ζωή.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* *Life, Its Origin and Nature* (1981) του Φράνσις Κρικ, ISBN 0-7088-2235-5.
* *The Intelligent Universe* (1983) του Φρεντ Χόιλ, ISBN 0-7181-2298-4.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η θεωρία της πανσπερμίας (αγγλικά)
* Πανσπερμία στο Science Wiki (ελληνικά)
* ''Πανσπερμία: Η θεωρία της διάδοσης της ζωής μέσα στο σύμπαν'' στο Physics4u (ελληνικά)

Κατηγορία:Βιοαστρονομία
Κατηγορία:Εξωγήινη ζωή
Κατηγορία:Προέλευση της ζωής
Λεοπόλδος Γ΄ της Αυστρίας

:Να μη συγχέεται με τον Λεοπόλδο Γ΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας.*



Ο *'Λεοπόλδος Γ΄*' (γερμ.: *Leopold III. von Habsburg*, [[1 Νοεμβρίου]] [[1351]] – [[9 Ιουλίου]] [[1386]]), ο λεγόμενος «δίκαιος» (der Gerechte) από τον [[Οίκος των Αψβούργων|Οίκο των Αψβούργων]], ήταν δούκας της Έσω Αυστρίας, δηλ. Στυρίας, Καρινθίας και Καρνιόλης (1365-86).

==Βιογραφία==
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τέταρτος γιος του [[Αλβέρτος Β΄ της Αυστρίας|Αλβέρτου Β΄]] δούκα της Αυστρίας, Στυρίας, Καρινθίας και της [[Ιωάννα του Πφιρτ|Ιωάννας]], κόρης του Ούλριχ Γ΄ κόμη του Πφιρτ.

Ο πατέρας του θέσπισε τον *Κανόνα διαδοχής του Οίκου*, όπου τις κτήσεις τις κληρονομούσε ο πρωτότοκος μόνο. Έτσι όταν το 1358 απεβίωσε ο πατέρας του, τον κληρονόμησε ο πρωτότοκος [[Ροδόλφος Δ΄ της Αυστρίας|Ροδόλφος Δ΄]]. Αυτός θέσπισε τον δικό του *Κανόνα του Οίκου'', όπου οι κτήσεις ήταν κοινές στους κληρονόμους, με τον πρωτότοκο να λαμβάνει περισσότερα δικαιώματα. Το 1362 απεβίωσε ο δευτερότοκος Φρειδερίκος, έτσι όταν το 1365 απεβίωσε ο Ροδόλφος Δ΄, τον διαδέχθηκαν από κοινού ο Αλβέρτος Γ΄ και ο Λεοπόλδος Γ΄. Ο τελευταίος έγινε διοικητής του στρατού, και όταν το 1368 οι Βαυαροί εισέβαλλαν στο Τυρόλο, τους νίκησε το 1370. Δύο έτη μετά δυσαρεστήθηκε με τον αδελφό του για το θέμα των εσόδων, έτσι το 1373 συμφώνησαν ο Λεοπόλδος Γ΄ να λάβει το Τυρόλο, την Καρνιόλη, την Πέραν Αυστρία και να μοιράζονται τα έσοδα. 

Ο Ανγκεράν Ζ΄ κύριος του Κουσύ, γιος της εξαδέλφης του Αικατερίνης των Αψβούργων, εισέβαλε το 1375 στις δυτικές κτήσεις (Γκούγκλερ, κά). Ο Λεοπόλδος Γ΄ υποχώρησε, αλλά συνασπισμός Ελβετών έδιωξε το στρατό του Ανγκεράν Ζ΄. Το 1375 κληρονόμησε μερικές ακόμη περιοχές. Το επόμενο έτος τού δόθηκε το δικαίωμα να συμμαχεί με άλλους ηγεμόνες. Το 1377 ο Αλβέρτος Γ΄ ταξίδευσε στην Πρωσία για πέντε μήνες και άφησε υπεύθυνο τον αδελφό του, ο οποίος υπέγραψε ειρήνη με τον εχθρό τους Χάινριχ φον Σάουνμπεργκ. Με τη συμφωνία του 1379 στη Νυρεμβέργη, ο Λεοπόλδος Γ΄ έγινε μόνος κύριος της Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης και λοιπών περιοχών. Για την άμυνα της Βενετίας, αμείφθηκε από την πόλη με την κυριότητα της Τεργέστης. 

Προώθησε σημαντικά το εμπόριο και την ανάπτυξη του Μέραν και άλλων πόλεων. Αγόρασε το Λάουφενμπουργκ από τους συγγενείς του και κατέλαβε τη Βασιλεία το 1376, αλλά η προσπάθεια επέκτασής του στην Ελβετία τελείωσε με τη μάχη του Ζέμπαχ, όπου απεβίωσε. Τάφηκε στη μονή Κένιγκσφελντεν, και το λείψανό του μεταφέρθηκε αργότερα στο αβαείο του Αγ. Παύλου στην Καρινθία.

## Οικογένεια
Το 1365 νυμφεύτηκε τη Βιρίντις Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα γενν. 1370.
* Γουλιέλμος π. 1370-1406, δούκας της Έσω Αυστρίας, άτεκνος.
* Λεοπόλδος Δ΄ 1371-1411, δούκας της Πέραν Αυστρίας, άτεκνος.
* Ερνέστος 1377-1424, δούκας της Έσω Αυστρίας.
* Φρειδερίκος Δ΄ 1382-1439, δούκας της Πέραν Αυστρίας.
* Αικατερίνη γενν. 1385, ηγουμένη στο αββαείο της Αγ. Κλάρας στη Βιέννη.

### Πρόγονοι


## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Στατιλία Μεσσαλίνα

Η **Στατιλία Μεσσαλίνα** ήταν Ρωμαία πατρικία που έγινε η τρίτη σύζυγος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα.

Οι πηγές λένε ελάχιστα για την οικογένειά της. Ήταν η κόρη του Τίτου Στατίλιου Ταύρου Κορβίνου ο οποίος ήταν ύπατος το 45 μ.Χ. και συμμετείχε σε εκστρατεία εναντίον του αυτοκράτορα Κλαύδιου το 46 μ.Χ. ή κόρη της αδελφής του Κορβίνου, της Στατιλίας Μεσσαλίνας. Η οικογένειά της σχετίζεται με τη Βαλερία Μεσσαλίνα, τρίτη σύζυγο του αυτοκράτορα Κλαύδιου. 

Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο ύπατος Μάρκος Ιούλιος Αττικός, με τον οποίο μπορεί να είχαν έναν γιο (ο οποίος πέθανε το 88). Περίπου το 65, έγινε ερωμένη του Νέρωνα. Μετά το θάνατο της δεύτερης γυναίκας του αυτοκράτορα Ποππαίας, ο Αττικός αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει το 66, οπότε ο Νέρωνας μπόρεσε να παντρευτεί τη Στατιλία.

Αν και πνευματώδης και μηχανορράφος, ήταν πολύ λιγότερο φανταχτερή από την προκάτοχό της και δημοσίως κράτησε μάλλον χαμηλό προφίλ. Ήταν μια από τους λίγες αυλικούς του Νέρωνα που επέζησαν μετά την πτώση της βασιλείας του. Μετά το θάνατο του Νέρωνα, ο Όθων υποσχέθηκε ότι θα την παντρευτεί, πριν από την αυτοκτονία του το 69.    

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Casinò Lugano

Το **Casinò Lugano** (πρώην **Teatro Kursaal**) είναι καζίνο και θέατρο που σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Achille Sfondrini το 1804. Βρίσκεται στην πόλη του Λουγκάνο της Ελβετίας. Ένα εστιατόριο και καφέ που ονομάζεται Elementi Ristorante βρίσκεται μέσα στο κτίριο. Το θέατρο ήταν ο χώρος που φιλοξενούσε τον πρώτο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1956.

## Ιστορία
Σχεδιασμένο από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Achille Sfondrini το 1804, το Teatro Kursaal ήταν η πρώτη αίθουσα παιχνιδιών με ένα καφέ που άνοιξε στο Λουγκάνο. Τα παιχνίδια μπιρίμπα, Basset και ζάρια παίζονται στην εγκατάσταση κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής έκθεσης. Με την ίδρυση της Εταιρείας Θεάτρου του Λουγκάνο το 1885, η οποία απαρτίζεται από 177 μετόχους, πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις για την τροποποίηση του κτιρίου για τον σκοπό των θεατρικών και μουσικών παραστάσεων, χορού και άλλων παραστάσεων. Τα σχέδια έγιναν για να φιλοξενήσουν ένα καφέ και εστιατόριο δίπλα στο κύριο θέατρο.

Το 1912, το θέατρο απέκτησε άδεια για παιχνίδι. Η κοινωνία μετονομάστηκε σε Società del Teatro e Casinò Kursaal di Lugano το 1922. Το Kursaal συνέχισε να αυξάνει τα έσοδά του μετά τη Μεγάλη Ύφεση.

Το 1946, η Kursaal έσπασε τα δικά της οικονομικά αρχεία, συγκεντρώνοντας 641.777 ελβετικά φράγκα (ισοδύναμα 521.899,91 ευρώ, 707.469,04 ή 441.643,70 δολαρίων από τον Οκτώβριο του 2013) μετά από τη διοργάνωση οπερών, θεαμάτων, συναυλιών και ταινιών.

Στις 24 Μαΐου 1956, το Kursaal ήταν ο χώρος φιλοξενίας του πρώτου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.

Τα στοιχήματα παιχνιδιού για το παιχνίδι αυξήθηκαν, από 2 ελβετικά φράγκα σε 5 ελβετικά φράγκα, μετά από ψηφοφορία των μετόχων το 1959.

Η πόλη του Λουγκάνο έγινε ο κύριος μέτοχος το 1970 μετά την αγορά 184 μετοχών. Μετά από τις διατάξεις της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Επιτροπής Τραπεζικών Εργασιών, οι μηχανές φρούτων και οι μπουλές εισήχθησαν στο Kursaal.

Οι θεμελιώδεις αρχές τροποποιήθηκαν το 1993 για να επιτρέψουν τη διεξαγωγή σημαντικών αγώνων στις εγκαταστάσεις. Αυτή η άδεια αναβαθμίστηκε αργότερα για να επιτρέψει στην εταιρεία να λειτουργήσει ως καζίνο. Το Casinò Lugano άνοιξε και πάλι στις 29 Νοεμβρίου 2002.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ελβετία
Villa Louvigny

Η **Villa Louvigny** είναι κτίριο στην Πόλη του Λουξεμβούργου, το οποίο χρησίμευσε ως έδρα της Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, που είναι ο πρόδρομος του RTL Group. Βρίσκεται στο Δημοτικό Πάρκο, στην περιοχή Ville Haute του κέντρου της πόλης.

Το κτίριο, που χτίστηκε το 1920 σε μια τοποθεσία που πριν ήταν το φρούριο του Λούβινι του παλιού φρουρίου του Λουξεμβούργου, εκμίσθωσε το οίκημα της Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, το οποίο τελικά αγόρασε το κτίριο το 1936. Το 1991 τα διοικητικά γραφεία μεταφέρθηκαν σε νέο κτίριο στο οροπέδιο Κίρχμπεργκ, για να ακολουθήσουν οι τεχνικές εγκαταστάσεις το 1996. Η φιλαρμονική ορχήστρα του Λουξεμβούργου παρέμεινε στις εγκαταστάσεις έως το 2005 όταν τελείωσε το κτίριο της Φιλαρμονικής.

Η Villa Louvigny φιλοξένησε δύο φορές το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, το 1962 και το 1966.

Από το 2000, η Villa Louvigny είναι η κύρια έδρα του υπουργείου Υγείας.

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Κατηγορία:Λουξεμβούργο
Shopping Star

Το ***Shopping Star*** είναι ελληνική τηλεοπτική εκπομπή μόδας που προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 21 Νοεμβρίου του 2016, στον τηλεοπτικό σταθμό Star Channel. και προβάλλεται έως σήμερα. Την εκπομπή από το 2016 μέχρι το 2023  παρουσιάζε η Βίκυ Καγιά, η οποία κατά τη διάρκεια της εκπομπής έδινε στυλιστικές συμβουλές,  ενώ από το 2023 παρουσιάζει η Ηλιάνα Παπαγεωργίου. Το σχολιασμό κάνει ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος, ενώ τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Πάνος Γεωργίου.

Η εκπομπή βασίζεται στο γαλλικό σόου μόδας *Les Reines du Shopping*, με παρουσιάστρια την Κριστίνα Κορντουλά. Η εκπομπή απαρτίζεται από πέντε γυναίκες, οι οποίες κάθε εβδομάδα καλούνται, με συγκεκριμένο χρηματικό και χρονικό όριο, να υιοθετήσουν το στυλ ντυσίματος που ζητά η ειδικός σε θέματα μόδας Βίκυ Καγιά, με τη νικήτρια να κερδίζει χρηματικό έπαθλο των 1000 ευρώ. 

Είχε ανανεωθεί για δεύτερη σεζόν, το 2017. Τον Απρίλιο του 2018 ανανεώθηκε για τρίτη σεζόν.. Την άνοιξη του 2019 η εκπομπή ανανεώθηκε για τέταρτη σεζόν.

Στις 20 Ιουλίου του 2023, αποκαλύφθηκε ότι νέα παρουσιάστρια της εκπομπής θα είναι η Ηλιάνα Παπαγεωργίου, είδηση που έλαβε μεικτή υποδοχή από το κοινό.

## Υποδοχή
Αρχικά, το *Shopping Star* σημείωνε χαμηλά νούμερα τηλεθέασης, έχοντας, ωστόσο, ανοδική πορεία στη συνέχεια.  Το Μάρτιο του 2017, σημείωσε στις κατηγορίες γυναίκες 15 – 44 με ποσοστό 26,7% ενώ ο μέσος όρος στο δυναμικό κοινό 15 – 44 ήταν 20,2%. Σχετικά με την απρόσμενη επιτυχία και την επικράτεια έναντι ανταγωνιστικών προγραμμάτων, η Καγιά δήλωσε ότι δεν έχει σημασία αυτό και δεν εστιάζει στα νούμερα τηλεθέασης, καθώς κάνει αυτό που της αρέσει.

## Επισκόπηση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* ''Shopping Star'' στο Instagram
* ''Shopping Star'' στο Twitter

Κατηγορία:Ελληνικά ριάλιτι σόου του Star
Μάριος Γεωργιάδης

Ο **Μάριος Γεωργιάδης** (Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 1976) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων στην ‘Α Αθηνών εκλεγμένος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, *Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος* (EDP), ενώ από τον Ιούλιο του 2017 κατείχε το αξίωμα του *Θ΄ Αντιπροέδρου* του Ελληνικού Κοινοβουλίου. 

## Πολιτική Σταδιοδρομία
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής Α΄ Αθηνών με την Ένωση Κεντρώων  και ανέλαβε γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Τη θέση αυτή κατείχε μέχρι την εκλογή του στο αξίωμα του Αντιπροέδρου της Βουλής τον Ιούλιο του 2017.

Τον Νοέμβριο του 2016 εκλέχθηκε παμψηφεί Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (EDP), έχοντας την δυνατότητα να έρχεται σε επαφή με όλα τα κεντρώα κόμματα της Ευρώπης και να ενημερώνεται για όλες τις παρεμβάσεις και θέσεις, εντός και εκτός ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.  

Στο πλαίσιο της πολιτικής του δραστηριότητας είναι Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, Αντιπρόεδρος της ομάδας φιλίας Ελλάδας - Βοσνίας  Ερζεγοβίνης, Μέλος των Κοινοβουλευτικών Ομάδων Φιλίας Ρωσίας, Ταϊλάνδης, Η.Π.Α, Βοσνίας, Διευθυντής της Ένωσης Κεντρώων και Επικεφαλής τομέων Αθλητισμού, Οικονομίας & Ανάπτυξης, Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Τουρισμού της  Ένωσης Κεντρώων.

Στις εκλογές του Ιουλίου 2019 δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς η Ένωση Κεντρώων δεν συγκέντρωσε το απαραίτητο ποσοστό για την είσοδο στην Βουλή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κεντρώων
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Ρούμεν Ράντεφ

Ο **Ρούμεν Γκεοργκίεφ Ράντεφ **(, γεννηθείς στις 18 Ιουνίου 1963) είναι Βούλγαρος υποστράτηγος εν αποστρατεία , ο οποίος υπηρέτησε ως  πρόεδρος της Βουλγαρίας από τον Ιανουάριο του 2017 έως την παραίτησή του, τον Ιανουάριο του 2026. Ο Ράντεφ προηγουμένως υπηρέτησε ως Διοικητής της βουλγαρικής πολεμικής αεροπορίας. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2016 ως ανεξάρτητος υποψήφιος που υποστηριζόταν από το βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, νικώντας την υποψήφια του GERB Tsetska Tsacheva στον δεύτερο γύρο.

## Βιογραφία
Ο Ράντεφ γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1963 στο Ντιμίτροβγκραντ. Η οικογένειά του είναι από το Σλαβιάνοβο (Slavyanovo) το οποίο υπάγεται στον νομό του Χασκόβου. Το 1982 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο-Λύκειο Μαθηματικών και Θετικών επιστημών του Χασκόβου με χρυσό μετάλλιο. Αποφοίτησε από την Σχολή Georgi Benkovski της βουλγαρικής πολεμικής αεροπορίας το 1987 ως αριστούχος. Το 1992 αποφοίτησε από την Σχολή Squadron Officer της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ στο Maxwell. Από το 1994 έως το 1996 σπούδασε στην Στρατιωτική Ακαδημία Georgi Rakovski, όπου επίσης αρίστευσε. Είναι διδάκτωρ Στρατιωτικών Επιστημών στον τομέα της βελτίωσης της τακτικής καταρτίσεως πληρωμάτων και προσομοιώσεως αερομαχιών.

Το 2003 αποφοίτησε από το Air War College της πολεμικής αεροπορίας στο Maxwell των ΗΠΑ με μεταπτυχιακό δίπλωμα Στρατηγικών Μελετών με άριστα.

## Πολιτική
Τον Αύγουστο του 2016, το αντιπολιτευόμενο βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΒΣΚ) και το κόμμα Εναλλακτική για την βουλγαρική Αναγέννηση (АБВ/ΕΒΑ) όρισαν τον Ράντεφ ως επίσημο υποψήφιό τους για τις Προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2016. Τον ίδιο μήνα, η ΕΒΑ απέσυρε την υποστήριξή του για την υποψηφιότητα του στρατηγού Ράντεφ υπέρ του Ivailo Kalfin.

Στον πρώτο γύρο των εκλογών, που διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2016, ο Ράντεφ ήρθε πρώτος με 25,44% των ψήφων. Στον δεύτερο γύρο της επόμενης Κυριακής, 13 Νοεμβρίου, αντιμετώπισε την υποψήφια του GERB, Tsetska Tsacheva. Νίκησε, κερδίζοντας 59,37% της λαϊκής ψήφου.

## Οικογένεια
Ο Ράντεφ έχει δύο παιδιά με την πρώτη του γυναίκα Γκίνκα /Ginka/, η οποία τον χώρισε το 2011: την Νταρίνα (2001) και τον Γκεόργκι (2003). Παντρεύτηκε ξανά την Ντεσισάβα Γκέντσεβα /Desislava Gencheva/, σημερινή πρώτη κυρία, πρώην σύζυγο του βουλευτή του ΒΣΚ Γκεόργκι Svilenski, με την οποία έχει έναν θετό γιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί
Μαρωνία Λασιθίου

H **Μαρωνία** ή **Μαρωνιά** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην περιφερειακή ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 120 μέτρων και απέχει 9 χιλιόμετρα από την Σητεία.

## Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί λείψανα οικισμού των μινωικών χρόνων και στη θέση Κεφάλα έχουν βρεθεί λαξευτοί τάφοι.

Σύμφωνα με την παράδοση ο πρώτος οικιστής του χωριού είχε έρθει από την Μαρώνεια στη Θράκη. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Marones* στην επαρχία Σητείας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Marunea* με 96 κατοίκους. Σε συμβόλαιο του 1591 αναφέρεται ως Μαρουνέα. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως *Marunea*. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Maruta* με 9 χαράτσα.

Το χωριό αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως *Maronia* με 8 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται ως Μαρωνιά με 165 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στο δήμο Λιμένος Σητείας.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό βρίσκονται οι ναοί της Αγίας Τριάδας και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Κοντά στο χωριό βρίσκονται τα σπήλαια Σπηλιάρα και Αγιόνερο.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Μαρωνίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείαςτου δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 152 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Μαρωνίας]]***

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Νότια ζώνη (Μπουτάν)

Η Νότια ζώνη του Μπουτάν είναι μία από τις 4 ζώνες του Μπουτάν. Πρωτεύουσα είναι η Γκελεφού.

## Πληθυσμός
Η ζώνη έχει πληθυσμό περίπου 260.000 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Η νότια ζώνη βρίσκεται μεταξύ της κεντρικής και της ανατολικής ζώνης. Έχει έκταση 9.679 τ.χλμ.

## Περιφέρειες

## Δείτε επίσης
* Ζώνες του Μπουτάν

Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπουτάν
Παππαγιαννάδες Λασιθίου

Οι **Παππαγιαννάδες** (ή **Παπαγιαννάδες**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 480 μέτρων, 19,7 χιλιόμετρα νότια της Σητείας.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο ύψωμα Άη Λιας, σε υψόμετρο 440, βρισκόταν ιερό κορυφής. Στη θέση Μοναστηράκι σώζονται λείψανα μινωικού οικισμού. Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Η παλαιότερη μνεία του είναι στον *Κώδικα των Θυσιών* κατά την επανάσταση του 1821. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως *Papa-Jannadho* με 8 χριστιανικές οικογένειες. Ο Χουρμούζης Βυζάντιος το 1842 το αναφέρει ως Παπαγιαννάδο. Το 1881 αναφέρεται ως Παπαγιαννάδω με 77 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στο δήμο Χαντρά. Στην απογραφή του 1900 αναφέρεται ως Παπαγιαννάδων, το 1920 ως Παπαγιαννάδοι, το 1928 ως Παπαγιαννάδα και από το 1940 ως Παπ(π)γιαννάδες. Το όνομα του χωριού ετυμολογείται από το επώνυμο των οικιστών του, του Παπαγιαννάδες.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας της Ελεούσας, με διατηρημένες αγιογραφίες. Στην κτητορική επιγραφή αναφέρεται το έτος 6872, το οποίο αντιστοιχεί στο έτος 1363-1364. Σύμφωνα με τον Gerola μέρος της επιγραφής λέει «*του Παριλίου και Σοφρονίας μοναχής της σηνοδίας αυτών...επί της βασιλείας Ιωάννου του Παλαιολόγου και Ανδρόνικου του ειού αυτού Έτος ςΩΟΒ*». Το χωριό φημίζεται για το λάδι του και στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται η φάμπρικα (το παλαιό ελαιοτριβείο).

## Εικόνες

Παπαγιαννάδες 0533.jpg|Άποψη του χωριού.
Παπαγιαννάδες 0529.jpg|Άποψη του χωριού.
Κρήνη Παπαγιαννάδων 0531.jpg|Κρήνη Παπαγιαννάδων.


## Διοικητικά στοιχεία
μικρογραφία|321x321px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.*Δείτε: *'Κοινότητα Παππαγιαννάδων**'

Οι Παππαγιαννάδες αναφέρονται επίσημα, μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Λιθήνων και το 1930 με το ΦΕΚ 47Α - 14/02/1930 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Βορί, Σκλάβοι και Συκέα αποτελούν την κοινότητα Παππαγιαννάδων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκης του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 55.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Η υπέροχη φίλη μου (βιβλίο)

**Η υπέροχη φίλη μου** είναι ιταλικό μυθιστόρημα της Έλενα Φερράντε, το οποίο δημοσιεύθηκε το 2011. Είναι ο πρώτος τόμος ενός κύκλου, από τον οποίο βγήκαν ακόμα τρία βιβλία: Με νέο όνομα (2012), *Αυτοί που φεύγουν και αυτοί που μένουν* (2013), *η Ιστορία της χαμένης κόρης* (2014).

Ο πρώτος τόμος, ο οποίος χωρίζεται σε δύο μέρη, την "Παιδική ηλικία" και την  "Εφηβεία", είναι αφιερωμένος στην ιστορία δύο κοριτσιών, της Έλενα (χαϊδευτικό Λενού) και της Ραφαέλα (Λίλα), μιας γειτονιάς της Νάπολης. Και οι δυο τους πολύ έξυπνες, ανυπότακτες στους  αυστηρούς κανόνες συμπεριφοράς της συνοικίας όπου ζουν, στα χρόνια της παιδικής τους ηλικίας συνδέονται με μια στενή φιλία. Με το τέλος του δημοτικού σχολείου, ωστόσο, οι ζωές τους χωρίζουν, επειδή, για οικονομικούς λόγους, ο πατέρας της Λίλα,  τσαγκάρης στο επάγγελμα, δεν μπορεί να την αφήσει να συνεχίσει τις σπουδές της. Από την άλλη, ο πατέρας της Λενού, δημοτικός κλητήρας, καταφέρνει να επιτρέψει στην κόρη του να συνεχίσει στο γυμνάσιο και, στη συνέχεια, στο λύκειο. Οι δρόμοι των δύο κοριτσιών, ωστόσο, συνεχίζουν να μπλέκονται, ακόμα περισσότερο όταν εμφανίζονται οι επιπλοκές της πρώτης αγάπης. Η τελευταία σελίδα αφηγείται το γάμο της Λίλα.

Το βιβλίο ανοίγει με τις λίγες σελίδες του Προλόγου (Σβήσε τα ίχνη), όπου με ισχυρή προοικονομία στην αφήγηση παρουσιάζεται ένας ενήλικας, ο γιος της Λίλα, ο οποίος ζητά μάταια από τη Λενού να τον βοηθήσει ώστε να βρει τη μητέρα του.

Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο από την Έλενα. Μέσα από τα μάτια της ανακαλύπτουμε ένα πλήθος από χαρακτήρες, ποικιλία από τοποθεσίες και έθιμα, μιας Νάπολης, η οποία, μέσα από τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου, σταδιακά ανοίγεται σε μια μικρή ευημερία, η οποία ενθαρρύνεται ή απειλείται από την παρουσία του υποκόσμου.

Κατηγορία:Ιταλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ρομαντικά μυθιστορήματα