open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρία Μαγδαληνή (Κριβέλι)

Η **Μαρία Μαγδαληνή** (ιταλικά: *Maria Magdalena*) είναι ένα έργο αναγεννησιακής ζωγραφικής που φιλοτέχνησε περίπου το 1487 ο Βενετσιάνος ζωγράφος Κάρλο Κριβέλι (1430/35-1494/95). Ανήκει στη συλλογή του Κρατικού Μουσείου του Άμστερνταμ στην Ολλανδία, στην οποία πέρασε το 1949 από τη συλλογή Mannheimer.

Υπήρξε μακρά αμφισβήτηση για το αν ο συγκεκριμένος πίνακας αποτελούσε τμήμα τρίπτυχου ή αυτόνομο έργο. Το σχήμα και η κορνίζα ενισχύουν την πρώτη άποψη, όπως και το γεγονός ότι η μορφή στρέφεται προς τα αριστερά, πράγμα που συμβαίνει στα πολύπτυχα, στα οποία κάθε μορφή πρέπει να στρέφεται προς το κεντρικό τμήμα του έργου.

Ο πίνακας απεικονίζει τη Μαρία Μαγδαληνή (της οποίας χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι το δοχείο με το μύρο) σε μια από τις πιο εξεζητημένες πόζες του 15ου αιώνα. Ειδικότερα, οι κινήσεις των χεριών αποτελούν ένδειξη επιτηδευμενης κομψότητας, την οποία και τονίζουν. Τα πάντα εδώ αναδεικνύουν την ομορφιά αλλά και τη θεία φώτιση που χαρακτηρίζουν την Αγία: η χρήση του χρυσού ως χρωματικής βάσης (υπενθύμιση της πληθωρικότητας του Διεθνούς Γοτθικού ύφους), στο ένδυμα και στα μαλλιά, αλλά και τα μάρμαρα και ο διάκοσμος της βάσης, με χερουβείμ ανάμεσα σε φύλλα ακάνθου.

Πιθανώς ο Κριβέλι να επηρεάστηκε στην Κεντρική Ιταλία από την μεγάλη παράδοση της ξυλογλυπτικής, η οποία φαίνεται να τον εμπνέει στην απόδοση ορισμένων λεπτομερειών, και κυρίως των μαλλιών.

## Βιβλιογραφία
* D' Adda, Roberta (2007). *«Κρατικό Μουσείο, Άμστερνταμ»*, μετάφραση: Μαρία Μπάστα, σειρά: Μουσεία του Κόσμου · 17, 1η έκδοση, Αθήνα : Η Καθημερινή, ISBN 9789606709609.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Maria Magdalena, ca. 1487», μεγέθυνση του έργου.
*  «Mary Magdalene», το έργο στον επίσημο ιστότοπο του Μουσείου που φιλοξενείται.

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κάρλο Κριβέλι
Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Κυνόσουρα

Με το όνομα **Κυνόσουρα** αναφέρονται:
*Κυνόσουρα Σαλαμίνας (χερσόνησος), μακρόστενη χερσόνησος της Σαλαμίνας
*Κυνόσουρα Μαραθώνα (χερσόνησος), μακρόστενη χερσόνησος της Αττικής στην περιοχή του Μαραθώνα
*Κυνόσουρα Σαλαμίνας, οικισμός στη χερσόνησο Κυνόσουρα της Σαλαμίνας
*Κυνόσουρα (αρχαία Σπάρτη), μία από τις τέσσερις κώμες που συγκρότησαν την πόλη (κράτος) της αρχαίας Σπάρτης
Αδίγης

thumb|220px|ο Αδίγης κατά το πέρασμα του από τη Βερόνα
220px|thumb|Ο Αδίγης στο χάρτη της Ιταλίας
Ο **Αδίγης** ή **Άντιτζε** (ιταλικά: *Adige*, γερμανικά: *Etsch*, λαδινικά: *Adesc*, λατινικά: *Athesis*, από το αρχαιοελληνικό όνομα *Ἄθεσις*) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ιταλίας μετά τον Πάδο.

Πηγάζει από τις Άλπεις, στην επαρχία Μπολτσάνο, στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε κοντά στα σύνορα με Αυστρία. Μετά από μια πορεία 410 χλμ. χύνεται στην Αδριατική θάλασσα στον κόλπο της Βενετίας. 

Στην πορεία του περνά από τη Βερόνα, το Τρέντο και άλλες μικρότερες πόλεις. Στη Βερόνα δίπλα στον ποταμό είναι χτισμένα μερικά από τα σπουδαιότερα αξιοθέατα της πόλης, όπως το κάστρο Καστελβέκκιο , το Ντουόμο και πολλά άλλα μεσαιωνικά κτήρια.

Ο ποταμός αναφέρεται ότι πλημμύριζε συχνά δημιουργώντας πολλές καταστροφές. Για το λόγο αυτό κατασκευάστηκε σήραγγα, που μεταφέρει τα νερά του σε περίπτωση που χρειαστεί στη λίμνη Γκάρντα. Τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε η σήραγγα ήταν το 2002. Στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους η πορεία του ποταμού ήταν διαφορετική από τη σημερινή, που είναι τεχνητή με αναχώματα που άρχισαν να κατασκευάζονται εκείνη την εποχή για να ρυθμιστούν τα νερά του. Τα τελευταία 80 χλμ. του ποταμού η κοίτη είναι τεχνητή με αναχώματα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Helmut Gritsch, Schiffahrt auf Etsch und Inn, in Alpenübergänge vor 1850, a cura di Uta Lindgren, Stoccarda: Steiner, 1987, pp. 47–63. ISBN 3-515-04847-2
*Peter Ortner, Christoph Mayr, *Die Etsch. Natur- und Kulturbild eines Alpenflusses*, Bolzano: Athesia, 1984. ISBN 3-515-04847-2
*Eugenio Turri, *L'Adige: il fiume, gli uomini, la storia*, Verona: Cierre, 1997. ISBN 88-85923-40-2
*Lorenzo Braccesi, *Hellenikòs kolpos: supplemento a Grecità adriatica*, L'ERMA di BRETSCHNEIDER, 2001. ISBN 978-88-8265-153-4
*Kurt Werth, *Geschichte der Etsch zwischen Meran und San Michele. Flussregulierung, Trockenlegung der Möser, Hochwasser*, Lana: Tappeiner, 2003. ISBN 88-7073-334-3

Κατηγορία:Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Κατηγορία:Ποταμοί του Βένετο
Μπρέντα (αποσαφήνιση )

Με το όνομα **Μπρέντα** είναι γνωστά τα :

*Μπρέντα, ποταμός της Ιταλίας
*Μπρέντα, βουνό της Ιταλίας
*Μπρέντα, πόλη της Ολλανδίας
*ΝΑΚ Μπρέντα , Αθλητικός σύλλογος στην Ολλανδία.
Αουρίνο

right|thumb|200px|Ο Αουρίνο
Ο **Αουρίνο** ή **Αρ**  (ιταλικά Aurino, γερμανικά Ahr) είναι ποταμός της βόρειοανατολικής Ιταλίας. Είναι από τους κυριότερους παραποτάμους του Αδίγη κι έχει μήκος 15,2 χιλιόμετρα, η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει 629 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Έχει τις πηγές του στις Άλπεις στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Το αρχαίο όνομα του ήταν *Pirlbach ή Achenbach* όπου βεβαιώνεται το 1772. Έχει πολλούς παραποτάμους, ρυάκια και μικρούς χειμάρρους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Καρλίνο (ποταμός)

Ο **Καρλίνο** (ιταλικά Carlino, γερμανικά Karlinbach) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας .

Έχει μήκος 19,6 χιλιόμετρα, οι πηγές του βρίσκονται στις Κεντρικές Ανατολικές Άλπεις, στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε, και σε υψόμετρο 1.474 μέτρων εκβάλει στην Λίμνη Ρέσια. Στην πορεία του περνά από πολλές μικρές κωμοπόλεις, ενώ δέχεται τα νερά πολλών μικρών χειμάρρων, με κυριότερο τον Ρίγκολο. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 110 τετραγωνικών χλμ. Από γεωλογικής άποψης η λεκάνη του Καρλίτο αποτελείται κυρίως από σχιστόλιθο και μαρμαρυγία.

## Παραπομπές
*Σελίδα για τον Καρλίτο, Επαρχία Μπολτσάνο


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφία του Καρλίνο

Κατηγορία:Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Ρίο Νέρο

Ο **Ρίο Νέρο** (ιταλικά: *Rio Nero*, γερμανικά: *Schwarzenbach*) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας. 

Έχει τις πηγές του στις Νότιες ασβεστολιθικές Άλπεις στο πέρασμα *Oclini* στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Έχει μήκος 15 χιλιόμετρα και εκβάλλει στο ποταμό Αδίγη, του οποίου θεωρείται ο κυριότερος παραπόταμος. Η λεκάνη απορροής του βρίσκεται σε υψόμετρο 2440 μέτρα και αποτελείται από πετρώματα πυροκλαστικού υλικού ψαμμίτη και δολομίτη. Περνά από μικρές κωμοπόλεις όπως το Αλντίνο, ενώ δέχεται τα νερά πολλών χειμάρρων.

## Παραπομπές
*Σελίδα για τον Ρίο Νέρο, Επαρχία Μπολτσάνο

 
Νέρο Ρίο
Ρίο Φούνες

Ο **Ρίο Φούνες** (ιταλικά: Rio Funes, γερμανικά: Villnößer Bach) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.

Έχει τις πηγές του στις Άλπεις στην επαρχία Μπολτσάνο, έχει μήκος 19 χλμ. και τροφοδοτείται από μια λεκάνη απορροής έκτασης 73 τετραγωνικών χλμ. Κατά τον ρου του σχηματίζει κοιλάδα, που χρησιμοποιείται για καλλιέργειες, ενώ τα πετρώματα που την αποτελούν είναι κυρίως χαλαζίας και φυλλίτες. Ο Φούνες περνά από πολλά χωριά και κωμοπόλεις όπως η ομώνυμη πόλη Φούνες. 

## Παραπομπές
*Σελίδα για τον Ρίο Φούνες, Επαρχία Μπολτσάνο


Φουνες Ριο
Αβίζιο

Ο **Αβίζιο** (ιταλικά: Avisio) είναι ποταμός της βόρειας Ιταλίας στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε στην επαρχία του Τρέντο. 

Έχει τις πηγές του στις Δολομιτικές Άλπεις στο όρος Μαρμολάδα, στο πέρασμα *Fedaia* σε υψόμετρο 2.054 μέτρων. Τα νερά προέρχονται από τον παγετώνα του Μαρμολάδα και την τεχνική λίμνη της *Fedaia*. Έχει μήκος 89,4 χλμ. και εκβάλλει στον Αδίγη, του οποίου αποτελεί παραπόταμο. Στην πορεία του σχηματίζει κοιλάδες, με πρώτη την κοιλάδα της Πένια, καθώς και την ομώνυμη κοιλάδα Αβίζιο, την κοιλάδα της Σέμπρα και την κοιλάδα του Φιέμμε, πριν χυθεί στον Αδίγη. Η κοίτη του χρησιμοποιείται για ράφτιγκ και άλλες αθλητικές δραστηριότητες.

## Παραπομπές


Αβιζιο
Αντερσέλβα

Ο **Αντερσέλβα** (ιταλικά Anterselva, γερμανικά Antholzerbach) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας. Έχει μήκος 24,6 χλμ. και η λεκάνη απορροής του είναι 112 τετραγωνικά χλμ.

Έχει τις πηγές του στις Άλπεις κοντά στα σύνορα με την Αυστρία στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Κατά την πορεία του σχηματίζει την Κοιλάδα Αντερσέλβα, ενώ με το ίδιο όνομα, Αντερσέλβα, είναι γνωστός ο ιταλικός δήμος που διασχίζει.

## Παραπομπές
* Scheda del fiume sul sito della Provincia di Bolzano


Κατηγορία:Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Ποταμός Μπρέντα

right|thumb|250px|Χάρτης της περιοχής της Βενετίας με τον Μπρέντα και τα κανάλια
Ο **Μπρέντα** (ιταλικά Brenta ) είναι ποταμός της βόρειας Ιταλίας, από τους σημαντικότερους της περιοχής, που διασχίζει τις περιφέρειες του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε και του Βένετο. Με μήκος 174 χιλιόμετρα, πηγάζει από τις Άλπεις και εκβάλλει στη βόρεια Αδριατική, βόρεια του Πάδου. Μαζί με τον Πιάβε είναι οι ποταμοί που δημιούργησαν τη σημερινή Λιμνοθάλασσα της Βενετίας.

Το σημερινό όνομα του, *Μπρέντα*, προέρχεται από την γλώσσα Τρεντίνο κι έχει σχέση με τις πλημμύρες που προκαλούσε στην αρχαιότητα &mdash; οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής είχαν επινοήσει τον όρο *Brentana* για τις πλημμύρες. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή ονομαζόταν *Medoacus*, (*Μηδειόχος*), «το ποτάμι ανάμεσα σε δύο λίμνες». Λεγόταν έτσι επειδή την εποχή εκείνη οι εκβολές του ήταν στη σημερινή Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, η οποία ακόμα δεν είχε σχηματισθεί και την αποτελούσαν δύο λεκάνες.

Η σημερινή διαδρομή του Μπρέντα όπως περιγράφεται από τον Ανδρέα Ντόρια πηγάζει από το όρος Μπρέντα και τις λίμνες *Levico* και *Caldonazzo* στις Δολομιτικές Άλπεις, στην επαρχία Τρέντο. Εκβάλλει στον κόλπο της Βενετίας και περνά από τις πόλεις Πάδοβα, Βιτσέντσα κι άλλες μικρότερες. Εξαιτίας των προσχώσεων στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας σκάφτηκε νέα κοίτη στον Μπρέντα το 1610. Η παλιά κοίτη χρησιμοποιείται από γόνδολες σαν κανάλι, στις όχθες του οποίου είναι χτισμένα πολλά μεσαιωνικά κτίρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Il Brenta su Magico Veneto

Μπρεντα
Μπρεντα
Ονέγκα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα Ονέγκα αναφέρονται:
*λίμνη Ονέγκα, λίμνη στη Ρωσία
*Ονέγκα (ποταμός), ποταμός στη Ρωσία
*Ονέγκα (χερσόνησος), χερσόνησος στη Ρωσία
*κόλπος Ονέγκα, κόλπος της Λευκής Θάλασσας
*Ονέγκα (Ρωσία), πόλη στη Ρωσία
*Ονέγκα (Μιννεσότα), πόλη της Μιννεσότα
Άγιος Βιγίλιος (ποταμός)

Ο **Άγιος Βιγίλιος** (ιταλικά *Rio di San Vigilio*, γερμανικά *St. Vigilbach*, λαντίνο *Rü d'Al Plan*)  είναι μικρός ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.

Πηγάζει από τις Άλπεις, έχει μήκος 23 χιλιόμετρα και χύνεται στον ποταμό *Rio Gadera* του οποίου είναι ο κυριότερος παραπόταμος. Η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει επιφάνεια 100 τετραγωνικών χλμ. και αποτελείται κυρίως από πετρώματα δολομίτη και γκρίζου ασβεστόλιθου.

## Παραπομπές
*Σελίδα για τον ποταμό Άγιο Βιγίλιο, Επαρχία Μπολτσάνο



Κατηγορία:Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Ρίο Σέστο

thumb|250px|Ο Σέστο (Ιταλία)
Ο **Ρίο Σέστο (Ιταλία)|Σέστο** (ιταλικά *Rio Sesto*, γερμανικά *Sextenbach*) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Έχει 16 χλμ. μήκος και η λεκάνη απορροής του καλύπτει 110 τετραγωνικά χλμ. σε υψόμετρο 1.170 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις πηγές του ποταμού Δράβου, στην πόλη Σαν Κάντιντο. 

Πηγάζει από το όρος Σέστο στις Δολομιτικές Άλπεις σε υψόμετρο 3049μ. Μετά από λίγα χιλιόμετρα ροής περνά μέσα από την πόλη Σέστο και έπειτα από το *Σαν Κάντιντο* χύνεται στον Δράβο για να καταλήξει στο Δούναβη και τον Εύξεινο Πόντο. 

Στην εποχή των πάγων η κοίτη ακολουθούσε διαφορετική ροή από τη σημερινή και είχε εκβολές στην Αδριατική θάλασσα. Μετά από χρόνια, κυρίως εξαιτίας των κατολισθήσεων άλλαξε η κοίτη του στην σημερινή και εκβάλλει στον Δράβο, του οποίου αποτελεί παραπόταμο. 

Στην πόλη Σέστο έχει κατασκευαστεί μικρό φράγμα και τεχνητή λίμνη, η Σέστο, όπου σήραγγα διοχετεύει τα νερά του στην υδροηλεκτρική μονάδα *Versciaco* και απο εκεί στον Δράβο. 

## Παραπομπές
*Σελίδα για τον Ρίο Σέστο (Ιταλία)|Σέστο, Επαρχία Μπολτσάνο



Σεστο Ριο
Αροδαφνούσα

Η **Αροδαφνούσα** είναι ένα από τα πολυτραγουδισμένα δημοτικά τραγούδια της Κύπρου το οποίο διασώθηκε μέχρι τις μέρες μας από στόμα σε στόμα. Το τραγούδι πραγματεύεται το θέμα "έρωτας-θάνατος" και μπορεί να λεχθεί ότι διατηρεί στοιχεία αρχαίας ελληνικής τραγωδίας.

Σύμφωνα με την παράδοση η Αροδαφνούσα ήταν μια πεντάμορφη χωριατοπούλα από το χωρίο Χούλου της Πάφου που θάμπωσε τον ρήγα με την ομορφιά της και την είχε ερωμένη. Από την  Χούλου ο μύθος παίρνει την Αροδαφνούσα στο άλλο άκρο του νησιού, στο κάστρο της Καντάρας, στη Κερύνεια, όπου μια από τις Ρήγαινες της Κύπρου, η Ρήγαινα Ελεονώρα αιχμαλωτίζει την Αροδαφνούσα που ο Φράγκος Ρήγας της Κύπρου, Πέτρος, αγάπησε. Η Αροδαφνούσα έμεινε έγκυος, ακριβώς όταν ο Ρήγας έφευγε για να πολεμήσει στους Αγίους Τόπους. Η Ρήγαινα περίμενε έως ότου ο Ρήγας ήταν μακριά και ακίνδυνος, και κατόπι κλείδωσε την Αροδαφνούσα στο κάστρο για να λιμοκτονήσει και τελικά να την σκοτώσει.

Το ποίημα είναι γραμμένο σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο. Το μέτρο τούτο προσδίδει στο ποίημα μιαν ιδιαίτερη χάρη τόσο στην ευφωνία όσο και στη μελοποίηση. Ακόμη η ομοιοκαταληξία που χρησιμοποιεί ο λαϊκός ποιητής, συνταιριασμένη με τις σωστές στην κάθε περίπτωση λέξεις της κυπριακής διαλέκτου, κάνει το ποίημα ιδιαίτερα ελκυστικό.

Κατηγορία:Ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια
Φτωχαδάκια και λεφτάδες...

Το ***Φτωχαδάκια και λεφτάδες...*** είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1961, σε σκηνοθεσία και σενάριο Ορέστη Λάσκου. Ωστόσο, το σενάριο είναι διασκευή από το θεατρικό έργο του Νίκου Τσιφόρου "Γάντι και σαρδέλα". Πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος και Νίκος Σταυρίδης.

## Πλοκή

Ο Φώντας Μπαρδούσης (Μίμης Φωτόπουλος) είναι ένας λαϊκός αλλά καλόκαρδος άνθρωπος που ξεκίνησε από ψαράς και απέκτησε μια μεγάλη επιχείρηση αλιείας και ιχθυεμπορίας. Μένει μαζί με την ξαδέλφη του Δέσπω (Ζωή Φυτούση) και έναν μακρινό του ανιψιό, τον Σάββα (Γιάννης Γκιωνάκης) σε ένα παλιό παραδοσιακό σπίτι σε έναν λόφο του Πειραιά. Όμως, αποφασίζει να εισέλθει στην υψηλή κοινωνία και να μορφωθεί, γι'αυτό προσλαμβάνει τη μαντάμ Τζούλια (Ελένη Χαλκούση) για να τον βοηθήσει σε αυτή του την προσπάθεια. Η μαντάμ Τζούλια σκοπεύει να του κάνει συνοικέσιο με την Μίλη Ντεκρίση (Σμαρούλα Γιούλη), την κόρη ενός πλούσιου εφοπλιστή (Θάνος Τζενεράλης) με ταπεινή όμως καταγωγή. Από κοινού με την μαντάμ Τζούλια ο Φώντας προσλαμβάνει ως δάσκαλο καλών τρόπων έναν εκπεσόντα αριστοκράτη, τον Τεό Νταλέκη (Νίκος Σταυρίδης), ο οποίος στην πορεία θα προσπαθήσει να νυμφευθεί εκείνος την Μίλη για να αποκατασταθεί οικονομικά. Όμως η Μίλη είναι ερωτευμένη με τον Ιάσονα (Ερρίκος Μπριόλας) και αφού το αποκαλύψει στην μαντάμ Τζούλια θα προσπαθήσει μαζί με εκείνην, την αρραβωνιαστικιά του Φώντα, την Φανή (Μπεάτα Ασημακοπούλου), και την μνηστή του Τεό, τη Ρίτα, να απομακρύνουν τους υποψήφιους μνηστήρες της Μίλης.

## Διανομή ρόλων
* Φώντας Μπαρδούσης - Μίμης Φωτόπουλος******
* Σάββας - Γιάννης Γκιωνάκης
* Φανίτσα - Μπεάτα Ασημακοπούλου******
* Λεωνίδας Ντεκρίσης - Χρήστος Τσαγανέας******
* Ιάσων - Ερρίκος Μπριόλας******
* Αντουανέτα Ντεκρίση - Νίτσα Τσαγανέα
* Τεό Νταλέκης - Νίκος Σταυρίδης******
* Μίλυ Ντεκρίση - Σμαρούλα Γιούλη******
* Τζούλια - Ελένη Χαλκούση
* Ντίνος Ντεκρίσης - Θανάσης Τζενεράλης******
* Δέσπω - Ζωή Φυτούση
* αφηγητής (φωνή) - Ορέστης Λάσκος
## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 19 Απριλίου 1965 στις κινηματογραφικές αίθουσες Αβέρωφ, Άμλετ, Έλλη, Ρόξυ και Νεραΐδα στην Αθήνα, ενώ συγχρόνως ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους Διονύσια και Ελλήσποντο της Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Ουίλιαμ Ράνκιν

Ο **Ουίλιαμ Ράνκιν** (αγγλικά: *William John Macquorn Rankine*, Εδιμβούργο, 5 Ιουλίου 1820 - Γλασκώβη, 24 Δεκεμβρίου 1872) ήταν Σκωτσέζος μηχανικός και φυσικός, θεωρούμενος ως ένας από τους πατέρες της επιστήμης της Θερμοδυναμικής. 

## Σπουδές και έργο
Ο Ράνκιν σπούδασε πολιτικός μηχανικός υπό τον Sir John Benjamin MacNeill. Από το 1840 σπούδασε νόμους της Θερμοδυναμικής.

Στην πρώτη του δημοσίευση, το 1843, περιέγραψε και ανέλυσε το φαινόμενο της κόπωσης του μετάλλου στις γραμμές του σιδηροδρόμου, μιας διαδικασίας κατά την οποία κυκλικές διαδικασίες προκαλούν με τον χρόνο φθορές στο μέταλλο και συνεπώς την υποβάθμιση των μηχανικών του ιδιοτήτων. Το έργο αυτό οδήγησε στην επινόηση νέων μεθόδων κατασκευής. 

Ανέπτυξε μια πλήρη θεωρία σχετικά με την ατμομηχανή και κάθε είδους θερμικούς κινητήρες. Περιέγραψε τον θερμοδυναμικό κύκλο του Ράνκιν, ο οποίος βοηθά στην ανάλυση της μέγιστης αποδοτικότητας ενός θερμικού κινητήρα βασιζόμενου στον ατμό. Επίσης, όρισε την συνάρτηση της εντροπίας, την οποία αργότερα βελτίωσε ο Τζέημς Μάξγουελ.

Το 1858 δημοσίευσε το *Εγχειρίδιο της Εφαρμοσμένης Μηχανικής* (αγγλικά: *Manual of Applied Mechanics*), ενώ το 1859 το *Εγχειρίδιο της ατμομηχανής* (αγγλικά: *Manual of the Steam Engine and Other Prime Movers*). Το τελευταίο αποτέλεσε την πρώτη προσπάθεια για μια συστημική προσέγγιση της θεωρίας της ατμομηχανής.

Την ίδια χρονιά επινόησε μια απόλυτη κλίμακα μέτρησης θερμοκρασίας βασισμένη στην κλίμακα Φαρενάιτ, την κλίμακα Ράνκιν. 

Άλλες θεματικές που προσέγγισε θεωρητικά ήταν η σταθερότητα των τοίχων, η κατανομή της δύναμης σε πλαίσια, η υδροδυναμική σε σχέση με τον σχεδιασμό των πλοίων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Κλίμακα Ράνκιν

Κατηγορία:Σκωτσέζοι φυσικοί
Νταβίντ ΜακΆλιστερ

Ο **Νταβίντ ΜακΑλιστερ** (αγγλ.: *David McAllister*) (γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 1971 στο Δυτικό Βερολίνο) είναι Γερμανός πολιτικός της συντηρητικής Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Την 1η Ιουλίου του 2010 εξελέγη Πρωθυπουργός του κράτους της Κάτω Σαξονίας, διαδεχόμενος τον Κρίστιαν Βουλφ, ο οποίος παραιτήθηκε μετά την εκλογή του ως Προέδρου της Γερμανίας. Ο Μακάλιστερ αντικαταστάθηκε από τον Στέφαν Βέιλ (επικεφαλής συνασπισμού σοσιαλδημοκρατών και πράσινων) στις εκλογές που έγιναν στις 20 Ιανουαρίου 2013.

Είναι δικηγόρος στο επάγγελμα, έχει διατελέσει πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στο Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας από το 2003 έως το 2010 και εκλέχθηκε πρόεδρος του κρατιδίου το 2008. Από το 2010, είναι επίσης μέλος του εποπτικού συμβουλίου της Volkswagen.

## Βιογραφία
Ο Νταβίντ ΜακΆλιστερ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1971 στο Δυτικό Βερολίνο από Σκωτσέζο πατέρα και Γερμανίδα μητέρα. Ο πατέρας του, ο James Buchanan ΜακΆλιστερ, ήταν αξιωµατικός του Βρετανικού στρατού, από την Γλασκώβη (όπου η οικογένεια εξακολουθεί να έχει συγγενείς), που εγκαταστάθηκε στο Δυτικό Βερολίνο από το 1969, όπου και συνδέθηκε με το Βασιλικό Σώμα Σημάτων. Η µητέρα του είναι δασκάλα μουσικής. Ανατράφηκε σε δίγλωσση οικογένεια και παρακολούθησε Βρετανικό δημοτικό σχολείο στο Βερολίνο.

Μετά την μετακόμιση των γονιών του στη μικρή πόλη *Bad Bederkesa* της Κάτω Σαξονίας το 1982, πήγε σε οικοτροφείο στην *Bederkesa* όπου πήρε απολυτήριο λυκείου το 1989. Από το 1989 μέχρι το 1991, ο ΜακΆλιστερ υπηρέτησε ως στρατιώτης της Bundeswehr, στην Panzerbataillon 74 στο *Cuxhaven*. Από το 1991 έως το 1996 σπούδασε νομικά με υποτροφία από το Ίδρυμα Konrad Adenauer στο Πανεπιστήμιο του Ανοβέρου. Το 1994 έγινε τοπικός πρόεδρος της νεολαίας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, Junge Union, στην επαρχία *Cuxhaven*.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 1996 μέχρι το 2010, ο ΜακΆλιστερ ήταν μέλος του συμβουλίου της επαρχίας *Cuxhaven*. Διετέλεσε δήμαρχος της *Bad Bederkesa* από το 2001 έως το 2002. Από το 2002 έως το 2003, ήταν επίσης ο γενικός γραμματέας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στην Κάτω Σαξονία. Από το 2003 υπηρέτησε ως ο ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στο Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας, του οποίου υπήρξε μέλος από το 1998. Ο ΜακΆλιστερ διαδέχθηκε τον Κρίστιαν Βουλφ, όπως τον πρόεδρο του κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης στην Κάτω Σαξονία τον Ιούνιο του 2008. Στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι υποστηρικτής του Συντηρητικού Κόμματος.

Στις Ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής της Γερμανίας ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης.

### Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Dunja ΜακΆλιστερ, η οποία είναι επίσης δικηγόρος. Έχουν δύο κόρες που ονομάζονται Jamie Elizabeth και Mia Louise και ζουν στο *Bad Bederkesa* στην επαρχία *Cuxhaven*. Ο ΜακΆλιστερ έκανε πρόταση γάμου στη σύζυγό του στη λίμνη του Λοχ Νες, και παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 2003, φορώντας μια σκωτσέζικη φούστα. Υποστηρίζει του Ρέιντζερς και το Ανόβερο 96.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γερμανίας
Χόχο

Το **Χόχο** (*Hhohho*) είναι μια από τις 4 επαρχίες του Εσουατίνι. Πρωτεύουσα είναι η Μπαμπάνε.

## Γεωγραφία
Το Χόχο είναι η μικρότερη σε έκταση, αλλά η μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία του Εσουατίνι. Συνορεύει με τις συνοικίες Μανζίνι στα νότια και τα νοτιοανατολικά και Λουμπόμπο στα βορειοανατολικά και με τη Νότια Αφρική.

### Τοποθεσία
Το Χόχο βρίσκεται βορειοδυτικά του Εσουατίνι.

## Πληθυσμός
Το Χόχο είναι η μικρότερη σε έκταση, αλλά η μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία του Εσουατίνι. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 270.000 κατοίκους.

## Tinkhundla
Το Χνόχο διαιρείται σε 14 tinkhundla:
* Χουκουίνι
* Λομπάμπα
* Μαντλανγκεμπίσι
* Μαπαλαλένι
* Μαγιουάνε
* Ανατολικό Μπαμπάνε
* Δυτικό Μπαμπάνε
* Μχλανγκατάνε
* Μοτζάνε
* Ντζινγκένι
* Νχάμπα
* Ντφοντζένι
* Πιγκς Πηκ
* Τιμπισίνι

## Δείτε επίσης
* Επαρχίες του Εσουατίνι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Εσουατίνι
Μανζίνι (συνοικία)

Το **Μανζίνι** (αγγλικά: *Manzini*) είναι μια από τις 4 συνοικίες της Σουαζιλάνδης. Πρωτεύουσα είναι το Μανζίνι.

## Γεωγραφία
Το Μανζίνι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση (μετά το Λουμπόμπο) και μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Συνορεύει με όλες τις άλλες συνοικίες :με το Χνόχο στα βόρεια, με το Λουμπόμπο στα ανατολικά και με το Σισελουένι στα νότια και με τη Νότια Αφρική στα δυτικά.

### Τοποθεσία
Το Μανζίνι βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Σουαζιλάνδης.

## Πληθυσμός
Το Μανζίνι είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 292.000 κατοίκους.

## Tinkhundla
Το Μανζίνι διαιρείται σε 16 tinkhundla:
* Εχουχανιένι
* Λαμπανιάτσι
* Κουαλουσένι
* Λαμγκάμπι
* Λομπάμπα Λομτζάλα
* Λουτζελούτζε 
* Μαφουτσένι
* Μαλανγκάτζα
* Μονγκόνγκο
* Βόρειο Μανζίνι
* Νότιο Μανζίνι
* Μχιουένι
* Μτφονγκουανένι
* Νγκουμπίσι
* Νλαμπένι
* Ντοζόζι

## Δείτε επίσης
* Συνοικίες της Σουαζιλάνδης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Εσουατίνι
Κυβερνεία του Ιράκ

Η **[[Ιράκ|Δημοκρατία του Ιράκ]]** διαιρείται σε 18 κυβερνεία (μερικές φορές μεταφράζεται ως επαρχίες):

* Βαγδάτη 
* Σαλάχ-αντ Ντιν
* Ντιγιάλα
* Ουασίτ
* Μαϊσάν
* Αλ-Μπασρά
* Ντι Καρ
* Αλ Μουτάννα
* Αλ Καντισίγια
* Μπάμπιλ (Βαβυλώνα)
* Καρμπάλα
* Αν-Νατζάφ
* Αλ-Ανμπάρ
* Νινάουα
* Ντοχούκ
* Αρμπίλ
* Κιρκούκ
* Ας Σουλεϊμανίγια

## Πίνακας
thumb|right|250px|Οι επαρχίες του Ιράκ

Κατηγορία:Γεωγραφία του Ιράκ
Γεώργιος Χατζόπουλος

Ο **Γεώργιος Χατζόπουλος** (1859-1935) ήταν Έλληνας ζωγράφος.
[thumb|200px|[Προσωπογραφία Γεώργιου Χατζόπουλου|Πορτραίτο από τον Γεώργιο Ιακωβίδη]]
## Βίος
Ο Γεώργιος Χατζόπουλος γεννήθηκε το 1859 στην Πάτμο. Σπούδασε στην Αθήνα και στο Μόναχο όπου μαθήτευσε κοντά στον Νικόλαο Γύζη από το 1883 έως το 1887, χρονιά της επιστροφής του στην Ελλάδα. Από το 1890 έκανε εκθέσεις στην Αθήνα και στην Πάτρα. Το 1896 εκθέτει στο Ζάππειο θαλασσογραφίες. Το 1906 διορίζεται συντηρητής στην Εθνική Πινακοθήκη. Η φήμη του μάλιστα ως συντηρητή ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα αφού το 1921 κλήθηκε στο Βουκουρέστι προκειμένου να συμβάλει στην αποκατάσταση παλαιών πινάκων του μουσείου της Ρουμανικής πρωτεύουσας επειδή τους είχε καταστρέψει Γερμανός συντηρητής έργων τέχνης.

Ζωγράφισε τοπία αλλά κυρίως θαλασσογραφίες. Με τη ζωγραφική του ήθελε κυρίως «να δώσει κάτι από την αττική ατμόσφαιρα, όχι τον αττικό ήλιο και τις […] επιδράσεις του φωτός στον τόπο μας αλλά τις σπάνιες ατμοσφαιρικές όψεις που σχηματίζονται όταν  πέφτει καταχνιά στη θάλασσα και την ακρογιαλιά». Σχεδόν χωρίς θέμα είναι οι θαλασσογραφίες του: μια θάλασσα και ένας ουρανός.

Διετέλεσε Πρόεδρος του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου το 1921 και σχεδίασε το τριφύλλι, σύμβολο της ομάδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χατζόπουλος, Γεώργιος, 1859-1935 http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showauthor&personsid=81627
*Χατζόπουλος Γεώργιος https://web.archive.org/web/20151222104155/http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?sel=247&artist_id=4346
*Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, Νεοελληνική εικονιστική προσωπογραφία http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/57324
*Διονύσιος Κόκκινος, «Γεώργιος Χατζόπουλος», Νέα Εστία, τομ.17, τ/χ.195 (1935),σελ.151 http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=58961&code=4701 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΟ
Δράβος

Ο **Δράβος** (, , , , , , , , , ) είναι παραπόταμος του Δούναβη που πηγάζει από τις Δολομιτικές Άλπεις και τα νερά του χύνονται μέσω του Δούναβη στη Μαύρη Θάλασσα. Έχει μήκος 749 χλμ., η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει έκταση 11.828 τετραγωνικών χιλιομέτρων και διασχίζει 5 ευρωπαϊκές χώρες.

Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στη Σλοβενία, στο πλαίσιο του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας υπήρξε και *επαρχία του Ντράβα* με πρωτεύουσα την Λιουμπλιάνα.

## Γεωγραφία
Οι πηγές του Δράβου βρίσκονται σε Ιταλικό έδαφος, κοντά στα σύνορα με Αυστρία στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε κοντά στην Ιταλική πόλη Ντομπιάκο. Από εκεί ξεκινάει σαν ένα μικρό ρέμα και λίγο πιο κάτω στην πόλη Σαν Κάντιντο δέχεται τα νερά του παραπόταμου Ρίο Σέστο και παίρνει την μορφή ποταμού. Φτάνοντας στην τοποθεσία Πράτο αλλά Ντράβα μπαίνει σε αυστριακό έδαφος και στην Κοιλάδα του Δράβου, μετά 30 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του Ίσελ. Μετά από 55 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του Μολ, παίρνει νοτιοανατολική κατεύθυνση και γίνεται πλωτός. 

Στη συνέχεια ο Δράβος μπαίνει στη Σλοβενία και την Κροατία, ενώ στην πορεία του στην Κροατία, ένα τμήμα του αποτελεί το σύνορο με την Ουγγαρία. Λίγο πριν τα σύνορα Κροατίας - Σερβίας, 7,5 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Όσιγιεκ χύνεται στο Δούναβη. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός που πηγάζει από την Ιταλία, ο μεγαλύτερος που περνά από την χώρα, ο τέταρτος μεγαλύτερος παραπόταμος του Δούναβη μετά τους Τίσα, Σάβο και Προύθο. Στην πορεία περνά από πολλές μεγάλες πόλεις όπως το Λιντς, το Μάριμπορ, το Φίλλαχ, το Όσιγιεκ, το Βάραζντιν, το Πτούι και πολλές μικρότερες κωμοπόλεις.

## Το οικοσύστημα του Δράβου
Στον Δράβο και στο τμήμα που βρίσκεται στην Ιταλία έχουν γίνει μετά το 1965-66 πολλές παρεμβάσεις για την ρύθμιση της κοίτης του, λόγω των συχνών πλημμυρών που έφεραν μεγάλες καταστροφές στο οικοσύστημα. Από το 1998 μια περιοχή περίπου 70 χλμ. στα σύνορα Ιταλίας - Αυστρίας προστατεύεται από την συνθήκη «Φύση 2000». Ο Δράβος είναι πλούσιος σε ψάρια, με πιο γνωστό τον σολομό του Δούναβη, του οποίου όμως ο πληθυσμός έχει μειωθεί λόγω της ρύπανσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη
Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Κατηγορία:Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Κατηγορία:Ποταμοί της Αυστρίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Κροατίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας
Λουμπόμπο (συνοικία)

Το **Λουμπόμπο** (*Lubombo*) είναι μια από τις 4 συνοικίες της Σουαζιλάνδης. Πρωτεύουσα είναι το Σιτέκι.

## Γεωγραφία
Το Λουμπόμπο είναι η μεγαλύτερη σε έκταση, αλλά μικρότερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Συνορεύει με όλες τις άλλες συνοικίες: με το Χνόχο στα βορειοδυτικά, με το Μανζίνι στα κεντρο-δυτικά, με το Σισελουένι στα νοτιοδυτικά, με τη Μοζαμβίκη στα ανατολικά και με τη Νότια Αφρική στα βόρεια και νοτιοανατολικά. Είναι η μόνη συνοικία της Σουαζιλάνδης που συνορεύει με τη Μοζαμβίκη.

Γεωγραφικά, σχεδόν όλη η συνοικία επιβάλλεται από τα όρη Λουμπόμπο.

### Τοποθεσία
Το Χνόχο βρίσκεται βορειοανατολικά κεντρο-ανατολικάτης Σουαζιλάνδης.

## Πληθυσμός
Το Λουμπόμπο είναι η μικρότερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 202.000 κατοίκους.

## Tinkhundla
Το Λουμπόμπο διαιρείται σε 11 tinkhundla:
* Ντβοκοντβουένι
* Λάνε
* Λομαχάσα
* Λουμπούλι
* Λογκονγκολουένι
* Βορειο Ματσαντζένι
* Μλούμε
* Μφολοντζένι 
* Νκιλόνγκο
* Σιφοφανένι
* Σιτομπέλα

## Ονομασία
Το Λουμπόμπο ονομάστηκε έτσι από την νοτιοαφρικανική οροσειρά Λουμπόμπο, η οποία το περιβάλλει και ένα μέρος της βρίσκεται σε αυτό.

## Δείτε επίσης
* Συνοικίες της Σουαζιλάνδης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Εσουατίνι
Κίνημα του Τσαγιού

Το **Κίνημα του Τσαγιού** (αγγλικά: Tea Party movement, αρχικά του "Taxed Enough Already", ελληνικά: "Αρκετά Φορολογημένοι Ήδη") είναι αμερικανικό λαϊκό πολιτικό κίνημα, που γενικά χαρακτηρίζεται ως συντηρητικό (σε κοινωνικά θέματα) και φιλελεύθερο (σε οικονομικά ζητήματα). Έχει γίνει ανάδοχος διαμαρτυριών, και έχει υποστηρίξει υποψηφίους από το 2009. Υποστηρίζει τις μειωμένες κυβερνητικές δαπάνες, την αντίθεση στη φορολόγηση σε διάφορους βαθμούς, τη μείωση του εθνικού χρέους και του ομοσπονδιακoύ ελλείμματος του προϋπολογισμού, και στροφή προς μια πρωτότυπη ερμηνεία του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Ιστορία
Στις 16 Δεκεμβρίου του 1773 στην Βοστώνη στις Η.Π.Α., Βρετανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν να γυρίσουν στην Βρετανία τρία φορτία με φορολογημένο τσάι, που μεταφέρονταν σε φορτηγά πλοία. Τότε μία ομάδα αποίκων ανέβηκε σε αυτά και πέταξε το τσάι μέσα στο Λιμάνι της πόλης, ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Ήθελαν να φορολογούνται δίκαια από τους δικούς τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και όχι με τις βαριές φορολογίες των Βρετανών. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε αφορμή για την Αμερικανική Επανάσταση ενάντια στο Ηνωμένο Βασίλειο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* ''Ελευθεροτυπία'', 8 Φεβρουαρίου 2010, ''Ποιο είναι το κίνημα Tea Party''
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
*
*
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Collected news and coverage at *[[Fox News]]*
*Collected news and coverage at *[[The New York Times]]*
*Collected news and coverage at *[[The Guardian]]*
*Tea Party Movement at *[[History News Network]]* at George Mason University

Κατηγορία:Αμερικανική Επανάσταση
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Σισελουένι

Το **Σισελουένι** (αγγλικά: *Shishelweni*) είναι μια από τις 4 συνοικίες της Σουαζιλάνδης. Πρωτεύουσα είναι το Νλανγκάνο.

## Γεωγραφία
Το Σισελουένι είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Συνορεύει με τις συνοικίες Μανζίνι στα άπω δυτικά και το Λουμπόμπο στα άπω ανατολικά και με τη Νότια Αφρική στα νότια.

### Τοποθεσία
Το Σισελουένι βρίσκεται νότια Σουαζιλάνδης. Είναι η νοτιότερη συνοικία.

## Πληθυσμός
Το Σισελουένι είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης, μετά το Μανζίνι, το Χνόχο και το Μανζίνι. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 217.000 κατοίκους.

## Tinkhundla
Το Σισελουένι διαιρείται σε 14 tinkhundla:
* Γκέγκε
* Οσέα
* Κουμπούτα
* Μασεγισίνι
* Νότιο Ματσατζένι
* Μτσαμπάμα
* Ντουτζένι 
* Νκουένε
* Σαντλένι
* Σισελουένι 1
* Σισελουένι 2
* Σίγκουε
* Σομτόνγκο
* Ζομπότζε

## Δείτε επίσης
* Συνοικίες της Σουαζιλάνδης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Εσουατίνι
Επαρχίες του Εσουατίνι

thumb|right|250px|Οι τέσσερις συνοικίες της Σουαζιλάνδης αριθμημένες

Το **[[Σουαζιλάνδη|Βασίλειο της Σουαζιλάνδης]]** διαιρείται σε 4 συνοικίες (αγγλικά: districts, ενικός district, σισουάτι: Tifundza):

* Χνόχο
* Μανζίνι
* Λουμπόμπο
* Σισελουένι

## Πίνακας

Αυτές οι συνοικίες υποδιαιρούνται σε 55 tinkhundla. Αυτά με τη σειρά τους υποδιαιρούνται σε 360 umphakatsi. 

## Δείτε επίσης
* Διοικητική διαίρεση της Σουαζιλάνδης

Κατηγορία:Γεωγραφία του Εσουατίνι
Ελούντα Λασιθίου

Για **Ελούντα** δείτε

* ***[[Κοινότητα Ελούντας]]***
* **[[Επάνω Ελούντα Λασιθίου|Επάνω Ελούντα]]**, χωριό και ιστρορική έδρα της κοινότητας
* **[[Κάτω Ελούντα Λασιθίου|Κάτω Ελούντα]]**, χωριό της κοινότητας
* **[[Σχίσμα Ελούντας Λασιθίου|Σχίσμα Ελούντας]]**, παραθαλάσσιος οικισμός και νυν έδρα της κοινότητος

## Παραπομπές
Κοινοβούλιο Κάτω Σαξονίας

[230px|thumb|Το [Λάινεσλος στο Ανόβερο, έδρα του Κοινοβουλίου της Κάτω Σαξονίας.]]
230px|thumb|Η αίθουσα της ολομέλειας.
Το **Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας** (*Niedersächsischer Landtag*) είναι η πολιτειακή δίαιτα του Γερμανικού ομοσπονδιακού κράτους της Κάτω Σαξονίας. Συνέρχεται στο Ανόβερο και επί του παρόντος αποτελείται από 146 μέλη των τέσσερις κομμάτων. Η τρέχουσα πλειοψηφία είναι ένας συνασπισμός της Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και του Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι, υποστηρίζοντας την κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Στέφαν Βάιλ.

Η έδρα του Κοινοβουλίου βρίσκεται στο Λάινεσλος, πρώην κατοικία των ανοβεριανών βασιλέων. Μετά την καταστροφή της τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο ξαναχτίστηκε από το 1957 έως το 1962. Έτσι, από το 1947 έως το 1962, το κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας συνεδρίαζε στο δημαρχείο της Παλιάς Πόλης (*Stadthalle Hanover*).

## Τρέχουσα Σύνθεση
Μετά τις εκλογές της 9ης Οκτώβριου 2022, η σύνθεση του Κοινοβουλίου της Κάτω Σαξονίας έχει ως εξής:

## Προόεδροι του Landtag

Μέχρι στιγμής, οι πρόεδροι του Κοινοβουλίου του Κοινοβουλίου της Κάτω Σαξονίας έχουν υπάρξει:
* 1946–1955 Καρλ Όλφερς (Karl Olfers), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* 1955–1957 Βέρνερ Χοφμάιστερ, (Werner Hofmeister) Γερμανικό Κόμμα/Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 1957–1959 Πάουλ Όσκαρ Σούστερ, (Paul Oskar Schuster) Γερμανικό Κόμμα/Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 1959–1963 Καρλ Όλφερς, Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* 1963–1967 Ρίχαρντ Λένερς, (Richard Lehners) Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* 1967–1974 Βίλχελμ Μπάουμγκάρτεν (Wilhelm Baumgarten), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* 1974–1982 Χάιντς Μύλλερ, (Heinz Müller) Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 1982–1985 Μπρούνο Μπράντες (Bruno Brandes), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 1985–1990 Έντσαρντ Μπλάνκε (Edzard Blanke), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 1990–1998 Χορστ Μίλντε (Horst Milde), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* 1998–2003 Ρολφ Βέρνστετ (Rolf Wernstedt), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* 2003–2008 Γιούργκεν Γκενζόιερ (Jürgen Gansäuer), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 2008-2013 Χέρμαν Ντίνκλα (Hermann Dinkla), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 2013–2017 Μπερντ Μπούσεμαν (Bernd Busemann), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* 2017–2022 Γαβριέλα Ανδρέττα (Gabriele Andretta), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* Από 2022 &ensp; Άννα Νάβερ (Hanna Naber), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη Ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου της Κάτω Σαξονίας  

Κατηγορία:Κοινοβούλια
Κατηγορία:Πολιτική της Γερμανίας
Δημοτική κοινότητα

**Δημοτική κοινότητα** είναι ένας όρος της τοπικής αυτοδιοίκησης που εισήχθη το 2010 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Αποτελεί υποδιαίρεση της δημοτικής ενότητας. Σύμφωνα τον Νόμο 3852/2010 «Πρόγραμμα Καλλικράτης» και το άρθρο 2 «Συγκρότηση δήμων», οι εδαφικές περιφέρειες των συνενούμενων Ο.Τ.Α. (πρώην δήμων) που συνιστούν τον κάθε νέο δήμο αποτελούν τις δημοτικές ενότητες του νέου δήμου και φέρουν το όνομα του πρώην δήμου ή της κοινότητας.

Δημοτική κοινότητα συγκροτούν είτε τα τοπικά/δημοτικά διαμερίσματα που έχουν πληθυσμό πάνω από 2.000 κατοίκους, δήμοι και κοινότητες που συνενώθηκαν εθελουσίως με το Π.Δ. 410/1995 ή συνενώθηκαν με τον Καλλικράτη, καθώς και τα τοπικά διαμερίσματα των νησιών με πληθυσμό άνω των 1.000 κατοίκων. Ανεξαρτήτως πληθυσμού, δημοτική κοινότητα συγκροτούν κοινότητες ή δημοτικά διαμερίσματα που εκτείνονται σε όλη την εδαφική περιφέρεια ενός νησιού και δεν αποτελούν δήμο. Δημοτικά διαμερίσματα άνω των 100.000 αποτελούν δημοτική Κοινότητα.

Την 1η Σεπτεμβρίου 2019, οπότε μπήκε σε πλήρη ισχύ ο Νόμος 4555/2018 «Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι», η τοπική κοινότητα και η δημοτική κοινότητα είχαν αντικατασταθεί από την κοινότητα. Με τον Νόμο 4804/2021, η δημοτική κοινότητα επανήλθε με λιγότερη αυτονομία. Επίσης, με το άρθρο 18 του Ν.5043/2023, άλλαξαν τα πληθυσμιακά κριτήρια για την διοίκηση των Δημοτικών Κοινοτήτων.

Ο όρος «Ψευδοδημοτική Κοινότητα» χρησιμοποιείται επίσης αλλά δεν αποτελεί επίσημο νομικό ή διοικητικό όρο αλλά στατιστικό από την ΕΛΣΤΑΤ, δεν αναγνωρίζεται θεσμικά πέρα από τις ανάγκες καταγραφής και ανάλυσης δεδομένων. Περιγράφει μια περιοχή που παρουσιάζεται ή λειτουργεί ως δημοτική ενότητα, χωρίς να διαθέτει τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά ή τη θεσμική κατοχύρωση μιας τέτοιας ενότητας καθώς υπάγεται σε αυτήν αποκλειστικά η έδρα του Δήμου. 

## Δείτε επίσης
*Κοινότητα (τοπική αυτοδιοίκηση)
*Οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης
*Δημοτική ενότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υποδιαιρέσεις των καλλικρατικών δήμων
Ρίντανα (ποταμός)

Ο **Ρίντανα** (ιταλικά *Ridanna* , γερμανικά *Mareiter Bach* ή *Ridnaunbach*) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας. Πηγάζει από τις Άλπεις Στούμπαϊερ των Κεντρικών Ανατολικών Άλπεων, από το βουνό Ιλ Κάπρο (γερμ. "Botzer" *Μπότσερ*) που βρίσκεται στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε, ενώ χύνεται στον Ιζάρκο, του οποίου είναι παραπόταμος. 

Έχει μήκος 25 χλμ., μέση ταχύτητα ροής 6.4 m³/s και η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει έκταση 212 τετραγωνικών χλμ. Οι πηγές του βρίσκονται σε υψόμετρο 3.471 μέτρα, ενώ τα πετρώματα της λεκάνης του αποτελούνται κυρίως από σχιστόλιθο. 

## Παραπομπές
*Σελίδα για τον Ρίντανα, Επαρχία Μπολτσάνο
* σελίδα για την κοιλάδα Ρίντανα


Ρινταννα
Φράγκο Τόγκο

Το **φράγκο** ήταν το νόμισμα το οποίο χρησιμοποιήθηκε στο  Τόγκο  από το 1924 έως και το 1956. Χρησιμοποιήθηκε παράλληλα και συμπληρωματικά με άλλα νομίσματα τα οποία ήταν σε χρήση στην αφρικανική αυτή χώρα. Υποδιαιρείτο σε 100 σαντίμ και η ισοτιμία του με το γαλλικό φράγκο ήταν 1/1. Δεν εκδόθηκαν ποτέ χαρτονομίσματα του νομίσματος αυτού.

## Ιστορικό
Από το  1884 έως και το 1914 στο Τόγκο ήταν τμήμα του Γερμανικού προτεκτοράτου  Τόγκολαντ  και το νόμισμα που ήταν σε χρήση ήταν το  γερμανικό μάρκο. Το 1914 ως αποτέλεσμα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου  το Τόγκολαντ έρχεται υπό τον έλεγχο των βρετανικών και γαλλικών δυνάμεων και το 1922, σύμφωνα με τους όρους που όριζε η εντολή της Κοινωνίας των Εθνών, η χώρα διαμελίζεται.  Το δυτικό Τόγκολαντ έρχεται υπό τον έλεγχο της Βρετανίας, υιοθετεί την λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής και τελικά ενσωματώνεται με την Γκάνα. Το ανατολικό Τόγκολαντ, το οποίο αργότερα μετονομάζεται σε Τόγκο, έρχεται υπό τον έλεγχο της Γαλλίας  και υιοθετεί το γαλλικό φράγκο ως νόμισμα.  Το 1924 όμως και συμπληρωματικά του γαλλικού φράγκου εκδίδονται κέρματα τα οποία προορίζονταν για χρήση μόνο μέσα στα όρια του υπό γαλλικού έλεγχου Τόγκο. Τα κέρματα αυτά έφεραν την ονομασία φράγκο του Τόγκο. Μέχρι και το 1956 γίνονταν επανεκδόσεις των κερμάτων αυτών και από το 1945 κυκλοφορούσαν  παράλληλα και με το Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής

## Κέρματα
Από το 1924 έως και το 1956 κόπηκαν κέρματα με τις εξής ονομαστικές αξίες:

* 50 σαντίμ (χαλκοαλουμίνιο)
* 1 φράγκο (χαλκοαλουμίνιο)
* 2 φράγκα (χαλκοαλουμίνιο)
* 1 φράγκο (αλουμίνιο)
* 2 φράγκα (αλουμίνιο)
* 5 φράγκα (χαλκοαλουμίνιο)

## Πηγές
*Krause, Chester L., and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
worldcoingallery.com. Εικόνες με τα κέρματα του φράγκου. Ανάκτηση 24 Ιανουαρίου 2012.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Τόγκο
C9H12

* Ο γενικός χημικός τύπος C9H12 μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
# Προπυλοβενζόλιο
# Κουμένιο
# ορθοαιθυλομεθυλοβενζόλιο
# μετααιθυλομεθυλοβενζόλιο
# παρααιθυλομεθυλοβενζόλιο
# 1,2,3-τριμεθυλοβενζόλιο
# 1,2,4-τριμεθυλοβενζόλιο
# Μεσιτυλένιο
Ρομ (ποταμός)

[thumb|right|250px|Ο Ρομ κοντά στο χωριό [Βαλτσάβα της Ελβετίας]]
Ο **Ρομ** ή **Ραμ** (ιταλικά *Ram*, γερμανικά *Rambach*, ρομανσικά *Rom*) είναι ποταμός της νότιας Ελβετίας και της βορειοανατολικής Ιταλίας. Έχει μήκος 24,7 χλμ. και η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει 189 τετραγωνικά χλμ.

Ο Ρομ πηγάζει από τις Άλπεις Λιβίνιο των Κεντρικών Ανατολικών Άλπεων και συγκεκριμένα από το *πέρασμα Όφεν* *(Ofen ή Ofenpass)* στο ελβετικό καντόνι Γκραουμπύντεν. Μετά από λίγα χιλιόμετρα μπαίνει σε ιταλικό έδαφος στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε και εκβάλλει στον Αδίγη, του οποίου είναι παραπόταμος. Τα πετρώματα της λεκάνης απορροής του αποτελούνται κυρίως από ασβεστόλιθο, σχιστόλιθο και δολομίτη. Δέχεται τα νερά από δύο μικρότερους χειμάρρους και τα νερά του στην Ελβετία χρησιμοποιούνται για άρδευση και καλλιέργεια της γης με διάφορα αρδευτικά έργα που έγιναν μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. 

## Παραπομπές
* Σελίδα για τον ποταμό Ρομ της επαρχίας Μπολτσάνο


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ρομ
Ρομ
Κατάλογος μεγαλυτέρων ποταμών

* Η πολύ μικρή παροχή του Νείλου στις εκβολές του σε σχέση με τη λεκάνη απορροής οφείλεται στην έντονη εξάτμιση που υφίσταται, καθώς το τελευταίο τμήμα του ρέει μέσα στην έρημο.

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Κατάλογοι
Επαρχίες του Λεσότο

thumb|right|250px|Οι συνοικίες του Λεσότο αριθμημένες

Το **[[Λεσότο|Βασίλειο του Λεσότο]]** διαιρείται σε 10 επαρχίες (αγγλικά: districts, ενικός district):

## Δείτε επίσης
* Λεσότο

Κατηγορία:Γεωγραφία του Λεσότο
Σαβάν

Το **Σαβάν** (γαλλικά: Savanes) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη από τις 5 περιφέρειες του Τόγκο. Πρωτεύουσα είναι η Νταπαόνγκ.

## Πόλεις
Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Νταπαόνγκ και δεύτερη μεγαλύτερη η Μανγκό. Άλλες πόλεις είναι η Μαντουρί και η Ταντζουαρέ.

## Νομαρχίες
thumb|300px|right|Οι νομαρχίες του Σαβάν

* Κπεντζάλ
* Οτί
* Τατζουαρέ
* Τον

## Γεωγραφία
Το Σαβάν είναι η βορειότερη περιφέρεια του Τογκό. Βρίσκεται βόρεια της Καρά. Συνορεύει στα δυτικά με τις περιφέρειες της Γκάνα: με τη Βόρεια περιφέρεια στα νοτιοδυτικά και με την Άπω Ανατολικά στα δυτικά, με το διαμέρισμα του Μπενίν Ατακορά ανατολικά και τις περιφέρειες της Μπουρκίνα Φάσο: με τη Μπουλγκού στα δυτικά, με τη Κουλπελογκό στα βορειοδυτικά και με την Κομπινγκά στα νοτιοανατολικά.
Το Σαβάν είναι η μόνη περιφέρεια του Τογκό που συνορεύει με τη Μπουρκίνα Φάσο.

Το Σαβάν είναι η δεύτερη μικρότερη σε έκταση (μετά τη Μαριτίμ).

Το Σαβάν είναι η νοτιότερη περιφέρεια του Τογκό.

## Δείτε επίσης
* Περιφέρειες του Τόγκο

Κατηγορία:Γεωγραφία του Τόγκο
Ατακπαμέ

Η **Ατακπαμέ** () είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη του Τόγκο. Η Ατακπαμέ είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Πλατώ. Βρίσκεται νότια της περιφέρειας. Είναι ένα βιομηχανικό κέντρο και απλώνεται στον κύριο αυτοκινητόδρομο βόρεια-νότια. Βρίσκεται 161 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας Λομέ. Είναι επίσης περιφερειακό κέντρο για παραγωγές και ενδύματα. 

## Ιστορία
Το 1914, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, μια γαλλο-βρετανική εκστρατεία είχε σαν στόχο να καταστρέψει έναν δυνατό Γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό στην Καμινά, κοντά στην Ατακπαμέ. Οι σύμμαχοι φοβήθηκαν ότι αυτοί οι Γερμανικοί παραθαλάσσιοι επιδρομείς θα μπορούσαν να συνδέσουν μέσω του βουνού το Βερολίνο με το σταθμό και έτσι να περάσουν γρήγορα στην εξυπνάδα. Στις 6 Αυγούστου 1914 άρχισε μια μικρή εκστρατεία και οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να καταστρέψουν τον σταθμό στις 24 Αυγούστου πριν παραδοθεί στους συμμάχους στις 26 Αυγούστου.

## Πληθυσμός
Η Ατακπαμέ είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη του Τόγκο με πληθυσμό κατοίκων 84.979, σύμφωνα με την απογραφή του 2006.

## Διοίκηση
Η Ατακπαμέ ήταν το διοικητικό κέντρο της Γερμανικής Τόγκολαντ.

## Μεταφορές
Η πόλη έχει έναν σταθμό στην κύρια βόρεια γραμμή του Σιδηρόδρομου του Τόγκο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Τόγκο
Αντόλφο Φαρσάρι

Ο **Αντόλφο Φαρσάρι** (*Adolfo Farsari*, 11 Φεβρουαρίου 1841 – 7 Φεβρουαρίου 1898) ήταν Ιταλός φωτογράφος που έζησε στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας.

Ακολουθώντας μια σύντομη αρχικά στρατιωτική καριέρα κατά την οποία υπηρέτησε και στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, έγινε στη συνέχεια ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας και εμπορικός φωτογράφος. Το φωτογραφικό του έργο εκτιμήθηκε ιδιαίτερα, και ειδικά τα χειροποίητα χρωματισμένα πορτραίτα και τοπία, τα οποία πουλούσε κυρίως σε ξένους διαμένοντες και επισκέπτες στη χώρα (Ιαπωνία). Οι εικόνες του Φαρσάρι διανεμήθηκαν ευρέως, παρουσιάστηκαν και αναφέρθηκαν σε βιβλία και περιοδικά, και μερικές φορές αναπλάστηκαν από καλλιτέχνες που χρησιμοποίησαν και άλλα εκφραστικά μέσα. Διαμόρφωσαν τις παραστάσεις των ξένων για τους ανθρώπους και τους τόπους της Ιαπωνίας και σε κάποιο βαθμό επηρέασαν το πως οι ίδιοι οι Γιαπωνέζοι έβλεπαν τον εαυτό τους και τη χώρα τους. Το στούντιο του, το τελευταίο αξιοσημείωτο ξένο στούντιο στην Ιαπωνία, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας και μια από τις πιο παραγωγικές εμπορικές φωτογραφικές εταιρίες. Σε μεγάλο βαθμό λόγω των αυστηρών τεχνικών προδιαγραφών και των επιχειρηματικών του ικανοτήτων ο Φαρσάρι, επηρέασε σημαντικά την ανάπτυξη της τέχνης της φωτογραφίας στην Ιαπωνία. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Έργα του Αντόλφου Φαρσάρι στο Μουσείο Γκέτι

Κατηγορία:Αμερικανοί φωτογράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί φωτογράφοι
Αγγελική (χορός)

Η **Ἀγγελική** ήταν ένας διάσημος χορός ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες, που διενεργούνταν κυρίως κατά τη διάρκεια των συμποσίων στις Συρακούσες. 

Το όνομά του προέρχεται από την ελληνική λέξη ἄγγελος, καθώς όπως μας βεβαιώνει κι ο Ιούλιος Πολυδεύκης,  οι χορευτές του ήταν ντυμένοι με τη συνήθεια των αγγελιοφόρων  "και την αγγελικήν δεν πάροινον ηκρίβουν όρχησιν" Αθήν. (ΙΔ' 629Ε, 27).

Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Πάντολα

Ο **Πάντολα** (ιταλικά *Padola*) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας. Πηγάζει στις Δολομιτικές Άλπεις στο Πέρασμα του όρους του Σταυρού *(Passo Monte Croce di Comelico)* στα σύνορα με την Αυστρία και στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε και χύνεται στον Πιάβε, του οποίου είναι παραπόταμος. 

Έχει μήκος 18,84 χλμ., μέση ταχύτητα ροής 3,7 m³/s και η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει 134 τετραγωνικά χλμ. Ο Πάντολα ρέει πρώτα νοτιοδυτικά και στις πηγές του ξεκινάει από μικρό καταρράκτη, έπειτα η πορεία του αλλάζει προς νοτιοανατολικά για να ενωθεί στον Πιάβε στα 900 μέτρα υψόμετρο. 

Στο χωριό Πάντολα υπάρχει γέφυρα, που αναφέρεται από το 1537, έχει ανακατασκευαστεί πολλές φορές και βρίσκεται ακόμα σε χρήση κυρίως για τουριστικούς λόγους. 

## Παραπομπές
* σελίδα για τον Πάντολα


Παντολα
Παντολα
Γκράντε Καλντάρο

Ο **Γκράντε Καλντάρο** (ιταλ. *Fossa Grande di Caldaro*, γερμ. *Großer Kalterer Graben*) είναι τεχνητός ποταμός - κκνάλι της βορειοανατολικής Ιταλίας, στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.

Ο Γκράντε Καλντάρο κατασκευάστηκε το 1774 ως κανάλι παροχετεύσεως της λίμνης Καλντάρο και ρέει μεταξύ των ιταλικών επαρχιών του Τρέντο και του Μπολτσάνο. Το κανάλι ξεκινά από την Λίμνη Καλντάρο με κατεύθυνση νότια, στην πορεία του αρδεύει όλη την κοιλάδα και δέχεται τα νερά των ποταμών Κορτίνα και μικρού Καλντάρο, που ξεκινά και αυτός από την ίδια λίμνη. Μετά από 26 χιλιόμετρα ρου, χύνεται στον Αδίγη, του οποίου αποτελεί παραπόταμο.

## Παραπομπές


Καλνταρο
Γιάνναρης

Το ελληνικό επώνυμο **Γιάνναρης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αντώνιος Γιάνναρης ή *Γιανναράκης* (1852-1909), Έλληνας φιλόλογος και συγγραφέας
* Κωνσταντίνος Γιάνναρης (γεν. 1959), Έλληνας σκηνοθέτης
* Χατζημιχάλης Γιάνναρης (1827-1916), Έλληνας οπλαρχηγός στις κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα