open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χόγκουαρτς

Η **Σχολή Μαγείας και Ξορκιών «Χόγκουαρτς»**, ευρύτερα γνωστή και ως **Χόγκουαρτς**, είναι φανταστικό αγγλικό οικοτροφείο μαγείας για μαθητές ηλικίας από έντεκα έως δεκαοκτώ ετών και πρόκειται για τον κύριο τόπο δράσης στη λογοτεχνική και κινηματογραφική σειρά του Χάρι Πότερ, καθώς και για το κυρίως σκηνικό στο σύμπαν του Μαγικού Κόσμου που δημιούργησε η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ.

Η Σχολή βρίσκεται στα Υψίπεδα της Σκωτίας και δέχεται μαθητές-μάγους από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. Αναφέρεται ως κρατικό σχολείο, χρηματοδοτούμενο από το Υπουργείο Μαγείας.

Η ακριβής τοποθεσία της δεν έγινε γνωστή, αφού είχε χαρακτηριστεί ως αχαρτογράφητη. Για τους Μαγκλ, το σχολείο έχει την όψη ενός παλαιού και εγκαταλελειμμένου κάστρου. Ομοίως με αυτό, οι τοποθεσίες αρκετών σχολών μαγείας προστατεύονται με σκοπό να αποτραπεί η αποκάλυψη των μεθόδων διδασκαλίας τους, αλλά και η προστασία των μαθητών τους και των ίδιων των κτιρίων από κάτι ζημιογόνο.

Ιδρυμένο γύρω στον 10ο αιώνα, το Χόγκουαρτς θεωρείται ένα από τα πιο αξιόλογα εκπαιδευτικά ιδρύματα μαγείας στον κόσμο των μάγων, αν και επίσης καλά θεωρούνται η Ακαδημία Μαγείας «Μπομπατόν» στη Γαλλία, το Ινστιτούτο «Ντάρμστρανγκ» που εικάζεται πως βρισκόταν στη Βόρεια Ευρώπη και τη Σχολή Μαγείας και Ξορκιών «Ίλβερμορνι» στις ΗΠΑ.

Οι μαθητές με μαγικές ικανότητες εγγράφονται στη σχολή κατά τη γέννησή τους και γίνονται δεκτοί στην ηλικία των έντεκα, ενημερώνοντάς τους μέσω επιστολής που απεστάλη με ταχυδρομική κουκουβάγια. Ωστόσο, εάν το εν λόγω παιδί είναι γεννημένο ως μαγκλ ή ημίαιμο, σαν τον Χάρι Πότερ, και χωρίς γνώση του κόσμου των μάγων, ένα μέλος του προσωπικού του σχολείου επισκέπτεται το παιδί και την οικογένειά του για να τους ενημερώσει.

Το ρητό του σχολείου είναι «Draco Dormiens Nunquam Titillandus» που μεταφράζεται ως «Ποτέ μην γαργαλάς έναν κοιμισμένο δράκο».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φανταστικές οχυρώσεις
Αεροφάρος

Για την διευκόλυνση της αεροναυτιλίας σε ορισμένα σημεία εγκαθίστανται οι **Αεροφάροι** (air lights, air Lt.) που πολλές φορές τυγχάνουν και ευρείας χρήσης από τους ναυτιλλόμενους που και για τον λόγο αυτόν, ειδικά όσοι είναι παράκτιοι, σημειώνονται και στους ναυτικούς χάρτες και Φαροδείκτες, προτασσόμενης της λέξης *AERO* ή *AIR*.

Η χρησιμοποίησή τους όμως από πλευράς ναυτιλλόμενων, ως μέσον αναγνώρισης, θά πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή καθόσον οποιαδήποτε αλλαγή θέσης ή χαρακτηριστικού τους πιθανόν να μην έχει καταχωρηθή στα ναυτιλιακά βοηθήματα, ως μη αφορώντα άμεσα τους ναυτιλλόμενους.

## Γενικά
Οι Αεροφάροι εξυπηρετούν πρωτίστως την με κάθε πτητικό μέσο αεροπλοΐα. Τοποθετούνται κυρίως σε αεροδρόμια και συνηθέστερα επί των πύργων ελέγχου αυτών, ώστε να έχουν το μεγαλύτερο δυνατό πεδίο ορίζοντα όπου και σηματοδοτούν «κατ΄ όψη» τη θέση του χώρου τους στους πιλότους που προσεγγίζουν.
Οι Αεροφάροι είναι περιστροφικοί περίβλεπτοι (= φωτοβολούν 360°) και εκπέμπουν δέσμη φωτός μονόχρωμη ή εναλλασσόμενη δίχρωμη μεταξύ των χρωμάτων λευκό, πράσινο και κίτρινο. Η ταχύτητα περιστροφής και ο συνδυασμός των χρωμάτων εκάστου αεροφάρου προσδιορίζεται πάντα από τους εθνικούς φορείς των χωρών που εποπτεύουν αυτούς.

Αεροφάρους φέρουν επίσης τα αεροπλανοφόρα, ελικοπτεροφόρα φρεγάτες, καθώς και πολύ μεγάλα κρουαζιερόπλοια, δεξαμενόπλοια, θαλαμηγοί, ωκεάνια ναυαγοσωστικά που διαθέτουν ελικοδρόμια, καλούμενοι «επίνειοι αεροφάροι» σε αντιδιαστολή με εκείνους «της ξηράς», καθώς και κάποια μεγάλα νοσοκομεία ή βιομηχανικές εγκαταστάσεις που διαθέτουν ομοίως ελικοδρόμια. 
Εκτός της περίπτωσης των αεροπλανοφόρων σ΄ όλες τις άλλες περιπτώσεις οι φερόμενοι αεροφάροι περισσότερο σηματοδοτούν τον χώρο του ελικοδρομίου και δεν είναι περιστροφικοί αλλά  αναλάμποντες σταθεροί που εκπέμπουν σε ορισμένο τομέα του ορίζοντα, καθ΄ ύψος και κατά εύρος, το λατινικό γράμμα **Η** (Helicodrome) σε ομάδες των 4 βραχέων αναλαμπών κατά το μορσικό αλφάβητο (* * * *), τρεις έως πέντε φορές ανά λεπτό, σημαίνοντας ταυτόχρονα και την ασφαλή κατεύθυνση προσέγγισης, ελεύθερης εμποδίων.

## Σημείωση
* Αεροφάρος που εκπέμπει μεταξύ των εναλλασσομένων χρωμάτων λευκή αναλάμπουσα μονή ή διπλή δέσμη φωτός πρόκειται για στρατιωτική εγκατάσταση (αεροδρόμιο) και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

Κατηγορία:Φάροι
Κατηγορία:Εξοπλισμός αερολιμένων
Αττικό πάρκο

Ο όρος **Αττικό Πάρκο** μπορεί να αναφέρεται στα:

* Αττικό Πάρκο Βριλησσίων ή
* Αττικό Ζωολογικό Πάρκο Σπάτων
Βουπράσιο Αχαΐας

Το **Βουπράσιο** ή **Βουπράσι** ή **Παλαιό Βουπράσι***ο* είναι ιστορικό χωριό (δεν απογράφεται πλέον) και πρώην κοινότητα της Αχαΐας και τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος του Μετοχίου του πρώην Δήμου Λαρισσού. Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αχαΐας και Ηλείας σε υψόμετρο μόλις 9 μέτρων. Βουπράσιο λέγεται και ο κάμπος που είναι κτισμένο το χωριό και το μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο Νομό Ηλείας.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού προέχεται από τις αγελάδες. Τον 19ο αιώνα ήταν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Βουπρασίου μαζί με την Μανωλάδα και το Μετόχι. Το αρχικό όνομα ήταν **Τσελεπί** (ή Αλήτσελεπή) και προέρχεται από τον Αλή Τσελεπή πασά, ο οποίος διοικούσε όλο τον κάμπο του Βουπρασίου. Με την κατασκευή της εθνικής οδού Πατρών-Πύργου οι κάτοικοι σταδιακά εγκατέλειψαν το χωριό και ίδρυσαν το Νέο Βουπράσιο, 2 χιλιόμετρα απόσταση από το παλιό χωριό, που λέγεται πλέον και Παλιό Βουπράσιο.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Αθλητισμός
Στον Αθλητικό τομέα υπάρχει ο **Α.Ο. Βουπρασίου**, που αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και αγωνίζεται στο  γήπεδο Βουπρασίου, το οποίο διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Μιχόι Αχαΐας

Το **Μιχόι** ή *Μιχόϊο* ή *Μιχή* είναι χωριό στον Νομό Αχαΐας και σήμερα δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Λαρισσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 285 μέτρων στις παρυφές της Μόβρης.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά την τούρκικη απογραφή του 1461 το χωριό είχε 6 αρβανίτικες οικογένειες. Αναφέρεται ως **Μίκος** το 1697 στη *βενετική κατάσταση χωρίων των [[Πάτρα|Πατρών]]*. Το 1689 (βενετική απογραφή) είχε 26 κατοίκους, το 1700 (βενετική απογραφή) είχε 60 οικογένειες, 15 οικογένειες το 1816, το 1828 είχε 31 οικογένειες, το 1834 16 οικογένειες με 52 κατοίκους, το 1851 είχε 21 οικογένειες, 193 κατοίκους το 1889.

Στα τέλη του 19ου αιώνα κατέβηκαν στο χωριό κάτοικοι από τα Καλαβρυτοχώρια.

### Ονομασία
Η ονομασία του χωριού έχει αρβανίτικη καταγωγή και θεωρείται ότι προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή (αλβανική εκφορά του ονόματος Μιχαήλ), ενώ τα ονόματα των υπόλοιπων οικισμών της ομώνυμης κοινότητας, πλην του Κάνδαλου, είναι ανθρωπωνυμικά, δηλ. προέρχονται από το επίθετο του πρώτου οικιστή τους.

### Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 το **Μιχόϊ** προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Δύμης και προσαρτάται στην κοινότητα Πορτών. Με το ΦΕΚ 130Α της 12/06/1919 αποσπάται από την κοινότητα Πορτών και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μιχοΐου. Την 16/10/1940 το όνομα του χωριού διορθώνεται σε **Μιχόϊον**. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Λαρισσού μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

### Συνοικίες
Στην ομώνυμη κοινότητα ανήκουν, πέρα από το Μιχόι, και οι οικισμοί Κάνδαλος, Τσαμαίικα και Ψευταίικα οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από καλαβρυτινούς βοσκούς που ξεχειμώνιαζαν εκεί καθώς και από κατοίκους από την Τοπόλοβα στο Παναχαϊκό, οι οποίοι, αν και άρχισαν να απογράφονται αυτοτελώς μόλις απ' τα μέσα σχεδόν του 20ού αιώνα, θεωρείται ότι κατοικούνται τουλάχιστον εδώ και διακόσια χρόνια.

Υπάρχουν ακόμα και οι συνοικισμοί (γειτονιές) *Τσιρικαίικα* και *Σκουρλαίικα*.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μιχόϊ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μιχοΐου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.

Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Ερινεός

Με την ονομασία **Ερινεός** μπορεί να αναφέρονται τα εξής:

* ο Δήμος Ερινεού, δήμος του νομού Αχαΐας μεταξύ 1835-1912, 1996-2010.
* ο Ερινεός, πόλη της αρχαίας Αχαΐας.
* ο Ερινεός, πόλη της αρχαίας Δωρίδας.
* το Λαμπίρι Αχαΐας, παλαιότερα γνωστό ως Ερρινεή (Τσετσεβά) ή Ερινεός ή και Παλαιός Ερινεός.
* ο Νέος Ερινεός Αχαΐας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δήμος Μόβρης

Ο **Δήμος Μόβρης** υπήρξε διοικητική διαίρεση του Νομού Αχαίας κατά τη χρονική περίοδο 1997-2010, ο οποίος συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Έπαψε να υφίσταται την 1η Ιανουαρίου του 2011, καθώς με την εφαρμογή του Σχεδίου «Καλλικράτης» εντάχθηκε στο νέο Δήμο Δυτικής Αχαΐας και πλέον αποτελεί δημοτική ενότητα του αυτού.

Το έμβλημα του Δήμου Μόβρης ήταν η θεά Δήμητρα. Έδρα του δήμου ήταν τα Σαγαίικα.

## Τοποθεσία
Εκτεινόταν στην περιοχή της δυτικής Αχαΐας, με το συντριπτικό του μέρος να είναι πεδινό. Συνόρευε με τους πρώην δήμους Λαρισσού και Δύμης, ενώ βόρεια, στην περιοχή του Καλαμακίου (Βίδοβα), βρεχόταν από τον Πατραϊκό κόλπο.

## Ονομασία
Η ονομασία του δήμου προέρχεται από το όρος Μόβρη που βρίσκεται στα νότια όριά του.

## Οικονομία
Οι κάτοικοί του ασχολούνται επί το πλείστον με τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, δηλαδή με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. 

## Δημοτικά διαμερίσματα
Ο «καποδιστριακός» δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Σαγαίικων Αχαΐας|Δ.δ. Σαγαίικων]]** [ 1.742 ]
::* τα Σαγαίικα [ 996 ]
::* οι Απόστολοι [ 98 ]
::* τα Βραχναίικα [ 140 ]
::* τα Γερουσαίικα [ 321 ]
::* τα Μπονταίικα [ 163 ]
::* ο Σταθμός [ 24 ]
: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Καραίικων Αχαΐας|Δ.δ. Καραίικων]]** [ 870 ]
::* τα Καραίικα [ 230 ]
::* το Γομοστόν [ 272 ]
::* τα Καραμεσιναίικα [ 184 ]
::* η Ράχη [ 184 ]
: **Δ.δ. Κρίνου** -- ο Κρίνος [ 292 ]
: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Λιμνοχωρίου Αχαΐας|Δ.δ. Λιμνοχωρίου]]** [ 1.064 ]
::* το Λιμνοχώριον [ 330 ]
::* το Καλαμάκιον [ 498 ]
::* το Κάτω Λιμνοχώριον [ 207 ]
::* η Παραλία Καλαμακίου [ 29 ]
: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Μύρτου Αχαΐας|Δ.δ. Μύρτου]]** [ 414 ]
::* ο Μύρτος [ 175 ]
::* τα Γιουλαίικα [ 93 ]
::* το Πουρνάριον [ 146 ]
: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Φράγκας Αχαΐας|Δ.δ. Φράγκας]]** [ 379 ]
::* η Φράγκα [ 247 ]
::* τα Σπαναίικα [ 76 ]
::* τα Τσακώνικα [ 56 ]

### Δήμαρχοι

## Αθλητισμός
Στην περιφέρεια του πρώην δήμου δραστηριοποιούνται τα ποδοσφαιρικά σωματεία Α.Ε. Λιμνοχωρίου, Α.Ο. Κρίνου και Α.Π.Σ. Εθνικός Σαγέικων. Ο τελευταίος έχει αγωνιστεί 3 φορές στην Δ΄ Εθνική. Υπάρχουν δυο γήπεδα με χορτάρι: στο Λιμνοχώρι και στα Σαγαίικα, καθώς και ένα ξερό: στον Κρίνο.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Βασίλης Οικονομόπουλος (εκδ.), *Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα*, Εκδόσεις «ΠΑΝΟΡΑΜΑ», Πάτρα 1994. (σχετικά λήμματα ποδοσφαιρικών ομάδων της περιοχής Μόβρης)
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Μόβρης. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
* Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Δήμος Μόβρης. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 04/09/2016.

Μόβρης
*
Δ
Παράκτιος σταθμός

**Παράκτιος σταθμός** χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε εγκατεστημένος μεν, στην ακτή σταθμός, που η κύρια αποστολή του είναι η εξυπηρέτηση ή διάθεση αυτού προς τους ναυτιλλόμενους. Για το λόγο αυτό και λέγεται κατ΄ εξαίρεση παράκτιος και όχι παράλιος. Τέτοιοι σταθμοί είναι:

# Επιβατηγοί σταθμοί εντός λιμένων.
# Σηματοφορικοί σταθμοί.
# Σταθμοί διάσωσης ή Σταθμοί έρευνας και διάσωσης.
# Ραδιογωνιομετρικοί σταθμοί
# Πλοηγικοί σταθμοί.
# Σταθμοί καιρού ή Ναυτικοί Μετεωρολογικοί Σταθμοί.
# Παράκτιοι σταθμοί επικοινωνιών και
# Σταθμοί απορρύπανσης θαλάσσης

Κατηγορία:Ναυτιλιακή υποδομή
Σκύλαξ

Με το όνομα **Σκύλαξ** αναφέρονται οι:

*Σκύλαξ ο Καρυανδεύς: Εξερευνητής του 6ου αιώνα π.Χ., ο οποίος με εντολή του Δαρείου Α' εξερεύνησε τις ασιατικές ακτές πέρα από τον Ινδό ποταμό.
*Ψευδοσκύλαξ: Συγγραφέας και εξερευνητής του 4ου αιώνα π.Χ. ο οποίος αντέγραψε και απέδωσε πιθανότατα με περικοπές και έργα του Σκύλακος του Καρυανδέως
*Σκύλαξ (ποταμός), Ποταμός του Πόντου, αναφερόμενος από τον Στράβωνα.
*Σκύλαξ σκόπελοι, ζεύγος επικίνδυνων σκοπέλων στη Λήμνο.

***Σκύλαξ**, στην καθαρεύουσα ονομάζεται το νεογνό του σκύλου, κοινώς κουτάβι ή κουλούκι.
Ραδιοφάρος

μικρογραφία|Ραδιοφάρος
Οι **ραδιοφάροι** (radio beacons) είναι πομποί που εκπέμπουν σε ορισμένες συχνότητες ειδικό χαρακτηριστικό σήμα, που μπορεί να είναι γράμμα ή ομάδα γραμμάτων του μορσικού αλφάβητου, η ένταση του οποίου μετριέται από τα ραδιογωνιόμετρα (Ρ/Γ) (Direction Finders, D/F) και προσδιορίζεται έτσι η κατεύθυνση (**ραδιο**διόπτευση) αυτών. 
* Η τομή αυτών των *ραδιοδιοπτεύσεων* στο ναυτικό χάρτη αποτελεί το στίγμα του πλοίου.

Στους ναυτικούς χάρτες οι Ραδιοφάροι συμβολίζονται συντετμημένα: **R<sup>o</sup> B<sub>n</sub>** ή **R B<sub>n</sub>**.
*Τα στοιχεία των ραδιοφάρων  περιέχονται σε ειδικά βοηθήματα, βιβλία  (καταλόγους), αμερικανικής και βρετανικής έκδοσης του "List of Radio signals" και του "Aid to navigation" αντίστοιχα.

Οι ραδιοφάροι αποτελούν τα κύρια βοηθητικά μέσα στη ραδιοναυτιλία.

## Δείτε επίσης

*Κατάλογος ραδιοσημάτων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι Ελληνικοί Ραδιοφάροι 

Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Κατηγορία:Ραδιοναυτιλία
Λιμνοχώρι Αχαΐας

Το **Λιμνοχώρι** είναι χωριό της Αχαΐας. Πρώην κοινότητα από το 1912 έως το 1998 και σήμερα δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Μόβρης. Η ομώνυμη τοπική κοινότητα αποτελείται από τους οικισμούς: (Άνω) Λιμνοχώρι, Κάτω Λιμνοχώρι, Καλαμάκι (Βίδοβα) και Παραλία Καλαμακίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία προέρχεται από τα στάσιμα νερά που μαζεύονταν στην περιοχή. Το χωριό αναφέρεται πρώτη φορά το 1861 με 141 κατοίκους και με την ονομασία **Στριγκλέικα**. Οι κάτοικοι του ήρθαν εδώ από το χωριό Στριγκλέικα Παναχαϊκού, το οποίο δεν υπάρχει σήμερα, και βρισκόταν στο Παναχαϊκό. Η παλιά ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο Στριγκλός, από την αρβανίτικη λέξη στριγκλός που σημαίνει φρικτός ή και ανάποδος, του πρώτου ιδιοκτήτη δηλ. της έκτασης στην οποία ιδρύθηκε το παλιό χωριό στο Παναχαϊκό. Στην περιοχή έρχονταν τον χειμώνα και επέστρεφαν το καλοκαίρι στα Στριγκλέικα, κατά την συνήθεια που είχαν τότε οι κτηνοτρόφοι. Σύμφωνα με την παρατιθέμενη βιβλιογραφία οι αρχικοί κάτοικοι του χωριού ήταν αλβανόφωνοι ενώ υπάρχουν απόψεις που δέχονται την αρμάνικη ή αρμανικοβλάχικη καταγωγή του ονόματος του χωριού ερμηνευόμενο ως προβατότοπος.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Αθλητισμός
Στον οικισμό (Άνω) Λιμνοχώρι εδρεύει η Α.Ε. Λιμνοχωρίου που πρωταγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και αγωνίζεται στο Δημοτικό γήπεδο Λιμνοχωρίου, το οποίο διαθέτει χλοοτάπητα και κερκίδα 200 θέσεων.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* Κώστας Θανασουλόπουλος, *Τα τοπωνύμια της Αχαΐας ως ιστορικές μνήμες του μεσαιωνικού εποικισμού της*, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-27-2.
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Στριγγλαίικα.

Κατηγορία:Δήμος Μόβρης
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Σκύλαξ ο Καρυανδεύς

Ο **Σκύλαξ ο Καρυανδεύς** ήταν αρχαίος Έλληνας εξερευνητής και συγγραφέας στα τέλη του 6ου και τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Τα έργα του έχουν χαθεί, αν και περιστασιακά αναφέρονται ή παρατίθενται από μεταγενέστερους Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς. Ο Σκύλαξ με εντολή του Δαρείου Α' εξερεύνησε τις ασιατικές ακτές πέρα από τον Ινδό ποταμό όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος.
Ο Σκύλαξ καταγόταν από τα Καρύανδα, κοντά στην Ιασό, της Καρίας στη Μικρά Ασία. 

Με το ίδιο όνομα αναφέρεται συγγραφέας και εξερευνητής του 4ου αιώνα π.Χ. ο οποίος αντέγραψε και απέδωσε πιθανότατα με περικοπές και το έργο του Σκύλακος του Καρυανδρέως "Περίπλους" . Για να ξεχωρίζει από τον Σκύλακα του 6ου αιώνα, αναφέρεται ως "Ψευδοσκύλαξ" και το έργο "Περίπλους του Ψευδο-Σκύλακα"..

Ο Αριστοτέλης αναφέρει τον Σκύλακα στα Πολιτικά του, για αναφορά του στους Ινδούς βασιλείς. Από τον Στράβωνα αναφέρεται στη Γεωγραφία του (βιβλίο 12, κεφ.4, παρ. 8).

## Αναφορές


Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Κατηγορία:Έλληνες Ινδολόγοι
Λαμπίρι Αχαΐας

thumb|right|260px|Το Λαμπίρι (νυχτερινή λήψη).
Το **Λαμπίρι** είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας,αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ζήριας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως έδρα του δήμου ενώ συνέχισε να αποτελεί οικισμό του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Ζήριας.

Αποτελεί σήμερα παραθεριστικό κέντρο κατά τους θερινούς μήνες. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την Πάτρα. Το χωριό συνδέεται μέσω αστικής συγκοινωνίας με το Αίγιο.

## Ιστορία
Η ονομασία του προέρχεται από τον Γεραρδίνο ντε Λαμπρί, φράγκο ευγενή που ήταν ιδιοκτήτης όλης της περιοχής κατά τον 14ο αιώνα.

Κατά την αρχαιότητα, η περιοχή ήταν μέρος της Ρυπικής χώρας και το σημερινό Λαμπίρι το λιμάνι της, ο αρχαίος Ερινεός, στα ανοιχτά του οποίου συγκρούστηκαν το 412 π.Χ. αθηναϊκές και κορινθιακές τριήρεις.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ερινεός, λήμμα Ζήρια, λήμμα Λαμπίρη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Ερινεού Αχαΐας
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λαμπιρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/12/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ζήριας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ερινεού Αχαΐας (1835-1912, 1996-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ερινεού
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Ραμούνας Μπουτάουτας

Ο **Ραμούνας Μπουτάουτας** (*Ramūnas Butautas*, Κάουνας, 22 Μαΐου 1964) είναι Λιθουανός προπονητής της καλαθοσφαίρισης. Αυτή την περίοδο προπονεί την λετονική ομάδα "ASK Riga".

Στις 28 Δεκεμβρίου 2006 η ανώτατη επιτροπή της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης 
αποφάσισε ομόφωνα πως ο Μπουτάουτας θα γινόταν ο προπονητής της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης της Λιθουανίας.

## Καριέρα
*2003-2005 Προπονητής της Σιαουλιάι
*2005- Προπονητής της ASK Riga
*2007- Προπονητής της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης της Λιθουανίας

## Μετάλλια
*Ασημένιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (U-19)
*Χάλκινο στο Γιουρομπάσκετ (U-20) 2004
*Χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (U-21)
*Χάλκινος στο Λιθουανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (LKL) - 2004, 2005 
*Χάλκινος στο Βαλτικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (BBL) το 2005

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιθουανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Λιθουανίας
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης λετονικών συλλόγων
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ζάλγκιρις Κάουνας
Παραπείρος ποταμός

Ο **Παραπείρος** είναι ποταμός στην Αχαΐα, γνωστός από το τεχνικό έργο του Φράγματος Πείρου - Παραπείρου και ιδιαίτερα από την τεχνητή λίμνη Αστερίου (Παραπείρου). Πηγάζει από τις παρυφές του Ερυμάνθου και εκβάλλει στον Πείρο ποταμό κοντά στο χωριό Άγιος Στέφανος (τ. Περιστέρα). Έχει μήκος 28,5 χιλιόμετρα. 

## Ονομασία
Η αρχαία του ονομασία ήταν *Τυθεύς* ή *Τευθέας*. Σύμφωνα με τον Στράβωνα έλαβε την ονομασία αυτή από την αρχαία πόλη Τευθέα που ήταν κτισμένη κοντά στις ακτές του ποταμού. Ονομάζεται και *Χαϊκαλαίικο* επειδή περνάει εγγύς του χωριού Χαϊκάλι. Σε μικρότερο βαθμό αποκαλείται και *Μπούρμπουλας*. Παλαιότερα ήταν γνωστό και ως *Τόσκεσι* από το ομώνυμο καταβυθισμένο χωριό (Τόσκες).

## Φράγμα Πείρου-Παραπείρου

Ανάμεσα στα χωριά Αστέρι και Τόσκες κατασκευάστηκε την περίοδο 2006-2020 το Φράγμα Πείρου-Περαπείρου με σκοπό την ύδρευση της Πάτρας, της Βιομηχανικής περιοχής Πατρών και της δυτικής Αχαΐας. Με την ολοκλήρωση του έργου ο χώρος του ερημωμένου και απαλλοτριωμένου από το 2009 χωριού Τόσκες καλύφθηκε το 2020 από τα νερά της Τεχνητής λίμνης Αστερίου που δημιουργήθηκε στην περιοχή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αικατερίνη Δίγκα, *[http://nemertes.lis.upatras.gr/jspui/handle/10889/6098 Αξιολόγηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την κατασκευή του φράγματος των ποταμών Πείρου-Παραπείρου στο Νομό Αχαΐας και εκτίμηση της εφαρμογής των περιβαλλοντικών όρων από τη μελέτη των επιπτώσεων του έργου στο περιβάλλον] *, Μεταπτυχιακή Διατριβή, Πανεπιστήμιο Πατρών-Τμήμα Βιολογίας-Τομέας Βιολογίας Φυτών, Πάτρα 2012. Ανακτήθηκε: 22/03/2015. (αρχείο pdf)
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.
* Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, *Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας*, Αθήνα 2012. (ηλεκτρονικό έγγραφο)

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Φαρρών
Κατηγορία:Δήμος Δύμης
Βαρδούσια

Τα **Βαρδούσια** είναι σύμπλεγμα βουνών που περιλαμβάνει το νοτιότερο άκρο της Πίνδου στη Στερεά Ελλάδα. Υψώνεται στα βορειοδυτικά της Φωκίδας, με ένα μικρό τμήμα του όρους να επεκτείνεται και στη Φθιώτιδα. Είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ρούμελης μετά την Γκιώνα, με ύψος που φτάνει τα **2.495 μέτρα** (**κορυφή Κόρακας**).
## Χαρακτηριστικά
Ο κύριος όγκος των Βαρδουσίων υψώνεται στα εδάφη της επαρχίας Δωρίδας του Νομού Φωκίδας, ενώ μικρό τμήμα του στα βόρεια υπάγεται στο Νομό Φθιώτιδας. Τα Βαρδούσια αποτελούνται από τρία συγκροτήματα κορυφών, το βόρειο, το δυτικό και το νότιο. Το βόρειο συγκρότημα χαρακτηρίζεται από ομαλές κορφές, το δυτικό παρουσιάζει πολλές απόκρημνες και ανεξάρτητες μεταξύ τους κορυφές, ενώ το νότιο, που είναι και το υψηλότερο, σχηματίζει μία απόκρημνη και μεγάλη σε μήκος κορυφογραμμή. Είναι από τις ελάχιστες οροσειρές της Ελλάδας που έχουν αλπικό χαρακτήρα. Η οροσειρά ορίζεται από τους ποταμούς Μόρνο, Εύηνο και Κοκκινοπόταμο και έχει πλούσια χλωρίδα. Μεγάλο τμήμα της επιφάνειας της καλύπτεται από δάση ελάτης, βελανιδιάς και κέδρων (αρκεύθων) ενώ στα εκτεταμένα υψίπεδα που σχηματίζονται ανάμεσα στις κορυφές βόσκουν μεγάλα κοπάδια προβάτων και γιδιών. Πολλά σημεία του βουνού είναι κατάλληλα για ορειβασία ενώ στις πλαγιές των Σκόρδων λειτουργούν δύο ορειβατικά καταφύγια.

**Όλες οι κορυφές των Βαρδουσίων** από την ψηλότερη προς την χαμηλότερη είναι ο Κόρακας (2.495 μ.), ο Κοκκινιάς (2.404 μ.), η Πυραμίδα (2.348 μ.), η Μεγάλη Σούφλα (περ. 2.340 μ.), η Πλάκα (περ. 2.320 μ.), το Βουνό της Χωμήριανης ή Μεγάλη Χούνη (2.294 μ.), η Αλογόραχη (2.265 μ.), το Βουνό της Κωστάριτσας (2.216 μ.), το Κάτω Ψηλό (περ. 2.140 μ.), το Γιδοβούνι (2.065 μ.), το Σινάνι (2.055 μ.) και άλλες.

Συνηθέστερη ανάβαση για τα καταφύγια και τις ψηλές κορυφές είναι από το χωριό Αθανάσιος Διάκος (ή Άνω Μουσουνίτσα). Ορισμένες από τις δυτικές κορυφές είναι προσβάσιμες και από την Αρτοτίνα.

## Ιστορία
Το αρχαίο ελληνικό όνομα των Βαρδουσίων είναι *Κόραξ*, ονομασία που επιβιώνει μέχρι σήμερα στον τοπικό πληθυσμό ο οποίος τη χρησιμοποιεί για την υψηλότερη κορυφή. Ο Στράβων τα ονόμαζε *μέγιστον όρος* εξαιτίας του ύψους του.

Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 στα Βαρδούσια έδρασαν και προφυλάχτηκαν, στις λεγόμενες *αποκλείστρες*, οι εξεγερμένοι κάτοικοι των γύρω χωριών.

## Προστατευόμενη τοποθεσία
Τα Όρη Βαρδούσια είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000, με κωδικό GR2450001, κατά μία έκταση 193,18 τ.χλμ.

## Συλλογή φωτογραφιών

Αρχείο:Τα Βαρδούσια καθρεπτίζονται στην Λίμνη του Μόρνου.jpg|Τα Βαρδούσια καθρεπτίζονται στην Λίμνη του Μόρνου
Αρχείο:Vardousia Soufles.jpg|Ανάβαση στη Μεγάλη Σούφλα.
Αρχείο:Χιονισμένες βουνοκορφές των Βαρδουσίων.jpg|Χιονισμένες βουνοκορφές των Βαρδουσίων την άνοιξη.
Αρχείο:Βαρδούσια Όρη.jpg|Άποψη των Βαρδουσίων.


## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Βουνά της Φωκίδας
Χάραδρος ποταμός

Ο **Χάραδρος** είναι χείμαρρος του Νομού Αχαΐας. Πηγάζει απο τις βορειοδυτικές υπώρειες του Παναχαϊκού όρους και εκβάλλει στο ανατολικό τμήμα του Πατραϊκού κόλπου στο ύψος του Καστελλόκαμπου. Ονομάζεται και *Βελβιτσάνος* ποταμός. Ένα τμήμα της ροής του δίπλα στο Πανεπιστήμιο Πατρών αποτελεί φυσικό σύνορο μεταξύ δήμου Πατρέων και δήμου Ρίου. Έχει μήκος 7,6 χιλιόμετρα.

Εικάζεται ότι το όνομά του προέρχεται από το γεγονός ότι δεν έχει ομαλή ροή αλλά στο πέρασμά του δημιουργεί βαθιά χαράδρα. Κατά την αρχαιότητα οι βοσκοί πίστευαν ότι αν έπινε νερό ζώο από το ποτάμι την άνοιξη θα γεννούσε μόνο αρσενικά, γι' αυτό και πότιζαν τις αγελάδες προκειμένου να αποκτήσουν ταύρους για τις θυσίες και το όργωμα. Κατά την ενετοκρατία λόγω αυτού του γεγονότος οι Ενετοί ονόμασαν το ποτάμι *Βελεβίτσιο* (*Bel vizio*) και απο εκεί πήρε και το ονομά του το χωριό Βελβίτσι.

Κάθε χειμώνα σχεδόν παρατηρούνται φαινόμενα υπερχειλίσεων κοντά στις περιοχές των εκβολών του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4
* Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, *Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας*, Αθήνα 2012 (ηλεκτρονικό έγγραφο)
* Νικόλας Φαράκλας, *[http://elocus.lib.uoc.gr/dlib/b/2/1/metadata-dlib-ca44d62ba718d90ab232568f5269d5d1_1275298105.tkl Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας]*, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001

Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάτρας
Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Φίλερης

Ο **Φίλερης** είναι χείμαρρος της Αχαΐας. Αποκαλείται και με τις ονομασίες «Φιλιούρα» ή «Φιλιούρας» ή «Φύλλουρας».

## Περιγραφή
Ο ρους του είναι σχετικά παράλληλος προς αυτόν του Γλαύκου. Πηγάζει σε ορεινή περιοχή ανάμεσα στα χωριά Αγία Παρασκευή (πρώην Τοπόλοβα) και Παλαιό Πετρωτό (πρώην Βαλατούνα) και εκβάλλει στον χείμαρρο Ξεροπόταμο, λίγο πριν τον ποταμό Γλαύκο κοντά στις αθλητικές εγκαταστάσεις της Θύελλας Πατρών, ανάμεσα στην Περιβόλα και τον Άγιο Στέφανο Σαραβαλίου. Το καλοκαίρι είναι ξερό, ενώ το χειμώνα κατεβάζει πολύ νερό.

## Λοιπά στοιχεία
Λίγο πριν την Αχαΐα Κλάους, διέρχεται ανατολικά του λόφου της «Μυγδαλιάς», όπου έχουν βρεθεί αρχαιότητες. Παλιότερα ταυτιζόταν με το λεγόμενο «Μουσταφά Εφέντη ποτάμι» ή «Σαραβαλέικο ποτάμι», ωστόσο δεν ισχύει καθότι διέρχεται από άλσος δίπλα στις εγκαταστάσεις της Αχαΐα Κλάους.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* *Αχαΐα. Χάρτης νομού & σχέδια πόλεων*, Χάρτης του νομού σε κλίμακα 1:100.000 συμβατός με GPS, Εκδόσεις Όραμα, Ραφήνα Αττικής, χ.χ. ISBN 978-960-448-606-9. 

## Βιβλιογραφία
* Ν.Ι. Λυμπέρη, *Οδηγός Πατρών*, Πάτρα 2005, 4η έκδοση, σελ. 125-126. (χάρτες 31-32)
* Catherine Morgan, Robert K. Pitt, Dominique Mulliez, Don Evely, "Archaeology in Greece 2009-2010". *Archaeological Reports*, No. 56 (2009-2010), σελ. 1-201.
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Φίλερης στον χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 15/04/2018.

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Μεσόγεια Αττικής

Τα **Μεσόγεια** είναι συγκρότημα δήμων της Ανατολικής Αττικής που εκτείνονται ανατολικά του Υμηττού, ο οποίος και τα διαχωρίζει από το λεκανοπέδιο της Αττικής. Έδρα του συγκροτήματος είναι τα Σπάτα και επίνειο το αναπτυσσόμενο λιμάνι της Ραφήνας.

Αποτελούν ιδιαίτερη πατρίδα πολλών από τους γηγενείς κατοίκους της Αττικής, που αρχικά είχαν αγροτικό και παραθεριστικό χαρακτήρα, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες και περισσότερο τα τελευταία χρόνια η δόμηση λαμβάνει φρενήρεις ρυθμούς, ιδιαίτερα μετά τα μεγάλα έργα που πραγματοποιήθηκαν (Αεροδρόμιο Σπάτων, Αττική Οδός, Προαστιακός, Μετρό). 

Πολλά τμήματα της περιοχής μπαίνουν με γοργούς ρυθμούς εντός σχεδίου πόλεως ώστε να υπάρχει περισσότερο ελεγχόμενη δόμηση, ενώ επίσης πολλές εταιρείες μεταφέρουν τις έδρες τους εκεί. Ωστόσο, είναι πολλές οι ελλείψεις που αντιμετωπίζουν, καθώς μόνο η συνοικία της Κάντζας διαθέτει οργανωμένο σύστημα ύδρευσης. Αποχέτευση δεν διαθέτει κανένας δήμος, ενώ πρόσφατα ελήφθη απόφαση για κλείσιμο των τοπικών χωματερών και μεταφορά των απορριμάτων σε οργανωμένο Χ.Υ.Τ.Α. που χρησιμοποιεί και η Αθήνα.

* Άρθρο του Έθνους για τις αξίες στα Μεσόγειων
* Άρθρο της Καθημερινής στην Ecocity για τα Μεσόγεια

Κατηγορία:Νομαρχία Ανατολικής Αττικής
*
Πλατανέικο ποτάμι

Το **Πλατανέικο** είναι μικρό ποτάμι στην Αχαΐα, στο βόρειο μέρος του νομού.

Πηγάζει στο βόρειο τμήμα του Παναχαικού όρους, στην Τοπική Κοινότητα Άνω Καστριτσίου και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο, στα όρια των περιοχών του Ακταίου και του Αγίου Βασιλείου, ρέοντας εκ ολοκλήρου στην Δημοτική Ενότητα Ρίου του Δήμου Πατρέων. Στη διαδρομή του αρχικά περνά ανάμεσα από το Άνω Καστρίτσι και τα Αργυρά και χαμηλότερα από το Πλατάνι, από το οποίο έχει πάρει και την ονομασία του.

Το ποτάμι έχει νερό καθ' όλη διάρκεια του χρόνου και κατά την περίοδο του χειμώνα κάποιες φορές πλημμυρίζει και προξενεί πολλές καταστροφές.

## Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] «Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821». Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α΄, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Μείλιχος ποταμός

260px|thumb|right|Η Ρωμαϊκή αρχαία γέφυρα του Μείλιχου.
Ο **Μείλιχος** είναι χείμαρρος στην Αχαΐα που πηγάζει από το βορειοδυτικό μέρος του Παναχαϊκού όρους και εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο στην περιοχή Αγυιά της Πάτρας.

Έχει συνολικό μήκος περίπου 10 χιλιομέτρων και κατά την πορεία του διέρχεται πλησίον της Σκιόεσσας (Βούντενη), από τα Συχαινά και από τη βόρεια πλευρά της πόλης της Πάτρας, περνώντας ενδιάμεσα των συνοικιών Αμπελόκηποι και της Ανθούπολη και εν συνεχεία από την Αγυιά. Ρέμα που χύνεται στον Μείλιχο είναι ο Καραβάς.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά την αρχαιότητα, στην σημερινή περιοχή των Συχαινών και δίπλα στον Μείλιχο, βρισκόταν ο ναός της Τρικλαρίας Αρτέμιδος, ο οποίος δεν έχει βρεθεί και ανασκαφεί ακόμα από τους αρχαιολόγους. Στην Πάτρα, επί της *Οδού Αρέθα*, σε μικρή απόσταση από τον Μείλιχο έχει ανασκαφεί αρχαία γέφυρα, κτίσμα των Ρωμαϊκών χρόνων.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία - Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάτρας
Λάρισσος ποταμός

Ο **Λάρισσος** ή **Ριολίτικο** είναι ποταμός στην Αχαΐα. Ονομάζεται και "Λαρισσός" ή και "Μάννα", και έχει μήκος 19,5 χιλιόμετρα. Πηγάζει από το όρος Σκόλλις και χύνεται στο Ακρωτήριο Άραξος στο Ιόνιο πέλαγος, σχηματίζοντας μικρό έλος. Κατά την αρχαιότητα ήταν το σύνορο ανάμεσα στους νομούς Αχαΐας και Ηλείας. Κοντά στο ποτάμι υπήρχαν οι αρχαίες πόλεις **[[Δύμη]]** και (σύμφωνα με τον Στράβωνα) η Λάρισα. Κατά την μυθολογία, στο ποτάμι ήπιε νερό ο Ηρακλής πηγαίνοντας να καθαρίσει τους στάβλους του Αυγεία. Από το ποτάμι έχει πάρει και το όνομά του ο σημερινός Δήμος Λαρισσού. Ο ποταμός δεν χύνεται στην θάλασσα, αλλά στη Λίμνη Προκόπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Χρήστου Π. Κορύλλου, ''Χωρογραφία της Ελλάδος''. Α'. ''Νομός Αχαΐας'', Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων "Ανέστη Κωνσταντινίδου", Εν Αθήναις 1903.
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
* Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, *[https://web.archive.org/web/20171209214049/http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=T4DDG1hqQMY=&tabid=252&language=el-GR Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας]*, Αθήνα 2012. (ηλεκτρονικό έγγραφο)

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Βολιναίος ποταμός

Ο **Βολιναίος** (ή και **Δρεπανέικο**) είναι ποταμός στην Αχαία, που πηγάζει από τις βόρειες παρυφές του Παναχαικού όρους και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο, κοντά στο Δρέπανο και στον Ψαθόπυργο. Έχει νερό όλη την διάρκεια του χρόνου. 

Σύμφωνα με τα *Αχαϊκά* του αρχαίου Έλληνα περιηγητή και γεωγράφου Παυσανία, την ονομασία του την οφείλει στην αρχαία πόλη Βολίνη (ή Βολίνα). Ενώ επίσης αποκαλείται και Δρεπανέικο λόγω του ότι κατά την πορεία του διέρχεται από το ομώνυμο χωριό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σταύρος Κατσέλης, *Ποσοτική γεωμορφολογική ανάλυση του υδρογραφικού δικτύου του Βολιναίου ποταμού*, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο-Τμήμα Γεωγραφίας, Αθήνα 2008 (αδημοσίευτη εργασία).
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] «Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821». Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α΄, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Φοίνικας ποταμός

Ο **Φοίνικας** ή **Σαλμένικος** είναι ποταμός της Αχαΐας, στο βόρειο μέρος του νομού. Αναφέρεται από τον Παυσανία στο βιβλίο του Αχαϊκά: *Αἰγίου δὲ τὴν χώραν διέξεισι μὲν ποταμὸς Φοῖνιξ, διέξεισι δὲ καὶ ἕτερος Μειγανίτας, ἐς θάλασσαν ῥέοντες*.

Πηγάζει στα ανατολικά του Παναχαικού όρους και εκβάλει στον Κορινθιακό κόλπο, ανάμεσα στα χωριά Λόγγος και στην Μπούκα. Διέρχεται μέσα από την αρχαία Ρυπική χώρα, τον πρώην Δήμο Ερινεού που πλέον αποτελεί δημοτική ενότητα του Δήμου Αιγιαλείας, καθώς και τα χωριά Σαλμενίκο και Καμάρες. Στην περιοχή του Άνω Σαλμενίκου ο Φοίνικας συναντά το κάστρο του Σαλμενίκου. Στο ύψος του Νέου Σαλμενίκου συμβάλουν στον Φοίνικα οι χείμαρροι *Κλουμενίτης* και *Στάχταινα*. 

Ο Φοίνικας έχει συνολικό μήκος 22,8 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής 95,85 τετρ. χιλιόμετρα

## Φωτοθήκη

File:The estuary of the river Foinikas.jpg|Οι εκβολές του ποταμού Φοίνικα στον Κορινθιακό Κόλπο. (Μερική λήψη, Ιανουάριος 2022)
Image:Phoenix river.jpg|Ο ποταμός Φοίνικας πριν τις εκβολές του.
File:Foinikas-river-road-sign-Olympia-Odos.jpg|Οδική πινακίδα με την ονομασία του ποταμού (επί του αυτοκινητοδρόμου της Ολυμπίας Οδού).


## Παραπομπές


## Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
* Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, *[https://web.archive.org/web/20171209214049/http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=T4DDG1hqQMY=&tabid=252&language=el-GR Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας]*, Αθήνα 2012. (ηλεκτρονικό έγγραφο)

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ερινεού
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Παναγίτσα (χείμαρρος)

Η **Παναγίτσα** είναι μικρός ποταμός στο Νομό Αχαΐας, που διατρέχει περιοχή νοτίως της Πάτρας.

## Γενικά στοιχεία
Πηγάζει από την περιοχή των νοτιοδυτικών πρόβουνων του εκτενή ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, κυρίως κοντά στην Μονή Ομπλού και από το ομώνυμο βουνό, ενώ εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο στην περιοχή της Παραλίας Πατρών (στα όρια των περιοχών Κόκκινου Μύλου και Μαραγκόπουλου), νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας. Ο ρους του διέρχεται επίσης από την Κρήνη και από την Οβρυά. 

Εμπλουτίζεται με ύδατα από το ρέμα της *Βουντούσας* στην περιοχή της Κρήνης, αλλά και από τον χείμαρρο που πηγάζει από χειμερινή (εποχιακή) λίμνη του Παναχαϊκού όρους και με τον οποίο συναντούνται στην θέση *Λιθάρι Γεωργούλας*. 

Τη θερινή περίοδο έχει λιγοστό νερό έως και καθόλου· βέβαια ορισμένες φορές κατά τους Καλοκαιρινούς μήνες αλλά και κατά πολύ περισσότερο τη χειμερινή περίοδο, κατεβάζει πολύ νερό και συχνά έχει προξενήσει πολλές καταστροφές και πλημμύρες, με τελευταία αυτήν του 2004. 

Η ροή του χειμάρρου, στο μεγαλύτερο μέρος του, από την Οβρυά μέχρι τις εκβολές του στην Παραλία, έχει εγκιβωτιστεί σε μπετόν αρμέ. Στο σημείο που συναντά την Περιμετρική Πατρών βρίσκεται η Έξοδος 4 έως τις εκβολές του δεξιά και αριστερά του χείμαρρου διέρχεται η Λεωφόρος «Ανδρέα Παπανδρέου».

## Ονομασία
Η ονομασία του χειμάρρου οφείλεται είτε στο ότι πηγάζει σε κοντινή απόσταση από την Μονή Ομπλού, που είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο, είτε επειδή στην Οβρυά περνά παραπλεύρως από τον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ονομάζεται επίσης και «Νερομάνα» ή «Ποτάμι / Ρέμα Νερομάνας», αλλά κυρίως στην περιοχή της Κρήνης.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Panagitsa river 01.jpg|Το ρέμα (πηγές) Παναγίτσα κοντά στην Μονή Ομπλού.
Αρχείο:Panagitsa river 06.jpg|Πηγή του ποταμού στην περιοχή της Κρήνης.
Αρχείο:Xeimarros_Panagitsa.JPG|Άποψη του χείμαρρου στην περιοχής της Παραλία από την Άνω Καλλιθέα.
Αρχείο:Panagitsa xeimarros.jpg|Ο χείμαρρος Παναγίτσα από την οδογέφυρα της Οδού «Κων. Γκρέκα» στην Παραλία.


## Παραπομπές


## Πηγές
* Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, *[https://web.archive.org/web/20171209214049/http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=T4DDG1hqQMY=&tabid=252&language=el-GR Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας]*, Αθήνα 2012. (ηλεκτρονικό έγγραφο)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφική παρουσίαση του 2014 της ακτογραμμής στο ύψος των εκβολών της Παναγίτσας . tripinview.com. Ανακτήθηκε: 05/04/2019.
* Η περιοχή του ρου της Παναγίτσας στον χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 21/12/2017.

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος
Κατηγορία:Δήμος Παραλίας
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Σέλεμνος

Ο **Σέλεμνος** ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας επώνυμος του ποταμού της Αχαΐας.

## Μυθολογία
Κατά τη μυθολογία, ο Σέλεμνος ήταν βοσκός που αγάπησε κάποια κοπέλα, την Νύμφη Αργυρά. Κάποια στιγμή όταν αυτός γέρασε αυτή τον εγκατέλειψε και ο Σέλεμνος από τη στενοχώρια του πέθανε. Τότε η θεά Αφροδίτη τον έκανε ποταμό. Σύμφωνα με τον Παυσανία οι αρχαίοι Πατρείς τον είχαν θεοποιήσει και πίστευαν ότι όποιος νέος τον είχε εγκαταλείψει η κοπέλα του και λουζόταν στα νερά του ποταμού ξεχνούσε τον πόνο του.

## Ποταμός Σέλεμνος

Μικρό ποτάμι της Αχαΐας, που πηγάζει στο Παναχαϊκό και στην πορεία του περνά από το Καστρίτσι στα προάστια της Πάτρας, όπου ονομάζεται και **Καστριτσιάνικο**. Τέλος χύνεται στον Κορινθιακό κόλπο. Στις όχθες του Σέλεμνου βρισκόταν η αρχαία πόλη Αργυρά, η θέση της δεν έχει βρεθεί ακόμα. Για τον Σέλεμνο έχει γραφτεί ένα διήγημα από τη Ρέα Γαλανάκη, το «Μνήμη του έρωτα, λήθη του έρωτα» στο βιβλίο της «Ένα σχεδόν γαλάζιο χέρι» (Καστανιώτης, 2004).

## Αναφορές


## Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] «Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821». Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α΄, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Κατηγορία:Ποτάμιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Ερύμανθος ποταμός

Ο **Ερύμανθος** είναι ποταμός της Πελοποννήσου που πηγάζει από το ομώνυμο όρος Ερύμανθος και εκβάλλει στον ποταμό Αλφειό, αποτελώντας έναν από τους κύριους παραποτάμους του.  

## Περιγραφή
Οι πηγές του βρίσκονται στην νοτιοανατολική πλευρά του όρους Ερυμάνθου στην Αχαΐα και έχει συνολικό μήκος περίπου 60 χλμ.. Υπάρχουν αναφορές ότι ονομαζόταν και "Ντουάνα".

Στην αρχική του πορεία έχει την ονομασία *Νουσαΐτικο*, αν και εσφαλμένα καθώς ο κύριος κλάδος του ποταμού είναι ο χείμαρρος "Στένωμα" που κατέρχεται από την περιοχή του χωριού Αγράμπελα (πρώην: Πορετσό), και έχει κατεύθυνση νοτιοανατολική μέχρι το χωριό Τριπόταμα που εκεί ενώνεται με τα νερά του Αροανίου και του Σειραίου που πηγάζουν από την ευρύτερη ορεινή περιοχή. Μετά τα Τριπόταμα, ο ποταμός ρέει εκτός των ορίων της Αχαΐας και γίνεται ο κάτω ρους του το φυσικό σύνορο ανάμεσα στον Νομό Ηλείας και στον Νομό Αρκαδίας, έχοντας νοτιοδυτική κατεύθυνση, μέχρι περίπου την περιοχή μεταξύ των χωριών Κούμανι Ηλείας και Βιδιάκι Αρκαδίας, που από εκεί και στη συνέχεια ρέει από βορρά προς νότο μέχρι να εκβάλλει στον Αλφειό, νοτιοδυτικά της τεχνητής λίμνης Λάδωνα και ανατολικά της Αρχαίας Ολυμπίας, στην κεντρο-βορειοδυτική Πελοπόννησο. Αποτελεί τον δυτικότερο ποταμό της Αρκαδίας.

Ο ποταμός συνθέτει ένα φυσικό περιβάλλον ανάμεσα από το ανάγλυφο του ορεινού συγκροτήματος της οροσειράς του Ερυμάνθου κατά κύριο λόγο και άλλων ορεινών όγκων στην νότια ροή του, με πολλά παραδοσιακά γεφύρια, παλιούς νερόμυλους και τον υδάτινο και παρόχθιο πλούτο του. Είναι ορμητικός και στα νερά του πραγματοποιούνται αγώνες κανόε-καγιάκ και ράφτινγκ.

## Ιστορικά στοιχεία
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο ποταμός Ερύμανθος αναφέρεται και στους αρχαίους Ορφικούς ύμνους. Επίσης ενδεικτικό της σημασίας του ποταμού στην αρχαιότητα, είναι ότι κοντά στις όχθες του είχε κτιστεί η ισχυρή οικονομικά πόλη-κράτος Ψωφίς στην οποία λατρευόταν ως Θεός.

Χαρακτηριστικά είναι τα πέτρινα γεφύρια του που φτιάχτηκαν τον 18ο και 19ο αιώνα, όπως π.χ. το Παραλογγίτικο, το Πουρνογιόφυρο ή Πρινογιόφυρο, του Σεϊντάγα, το Τουρκογέφυρο στο "Δομοκό", στα Τριπόταμα κ.ά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Νίκος Κ. Σακελλαρόπουλος, *Λεχούρι και Κερέσοβα. Ριζοχώρια του μυθικού Ερύμανθου*, Πάτρα 2012. ISBN 978-960-93-4900-0.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ερύμανθος, συλλογή άρθρων. xirokampos.gr. Ανακτήθηκε: 22/09/2016.
* Ιστολόγιο "Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου". Ανακτήθηκε: 22/09/2016.
* Ποταμός Ερύμανθος, erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 22/09/2016.
:**Υποενότητες**
: - Η διαδρομή του ποταμού, erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 22/09/2016.
: - Μυθολογία, erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 22/09/2016.
: - Πηγές του ποταμού Ερύμανθου, erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 22/09/2016.
: - Ράφτινγκ και καγιάκ, erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 22/09/2016.
* Ομορφιές της Ηλείας: Ποταμός Ερύμανθος , newlifestyle.gr. 15/07/2015. Ανακτήθηκε: 22/09/2016.

Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Αρκαδίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού
Βουραϊκός ποταμός

Ο **Βουραϊκός** είναι ποταμός στην Αχαΐα. Οι πηγές του βρίσκονται στις δυτικές παρυφές του Χελμού και στις ανατολικές του όρους Καλλιφώνι, και χύνεται κοντά στο Διακοπτό. Έχει μήκος 37,5 χιλιομέτρων. Ονομάζεται και **Ερασίνος** ή **Καλαβρυτινό ποτάμι**.

## Ονομασία
Το όνομά του το οφείλει στην Βούρα, την κόρη της Ελίκης και του Ίωνα την οποία αγάπησε ο Ηρακλής, και για την οποία κατά τον μύθο άνοιξε το φαράγγι για να μπορέσει να περάσει να φτάσει στη θάλασσα και να την συναντήσει.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά τον ιστορικό Γ. Παπανδρέου, στην αρχαιότητα ο ποταμός σχεδόν σε όλο του το μήκος, σε όσο δηλαδή βρισκόταν εντός της επικράτειας της Αρκαδικής πόλεως Κύναιθας, ονομαζόταν *Ερασίνος*, ενώ το κομμάτι του που διέσχιζε την περιοχή της αρχαίας πόλεως Βούρας και μέχρι τη θάλασσα, δηλ. ο κάτω ρους στην περιοχή της Αιγιάλειας, ονομαζόταν Βουραϊκός. Άλλοι ερευνητές ωστόσο υποστηρίζουν την άποψη ότι ο σημερινός Βουραϊκός ταυτίζεται με τον ποταμό Ερασίνο και αντίστοιχα ο σημερινός Λαδοπόταμος με τον αρχαίο Βουραϊκό ή ότι ο σημερινός Βουραϊκός ταυτίζεται με τον αρχαίο Κερυνίτη.

## Φαράγγι
Αυτό είναι το Φαράγγι του Βουραϊκού, το οποίο έχει μήκος περίπου 20 χιλιομέτρων. Ο ποταμός διασχίζει το φαράγγι πλαισιωμένος από πυκνή βλάστηση, απόκρημνα βράχια, καταρράκτες και σπηλιές. Στο φαράγγι περνά και ο οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού - Καλαβρύτων.

Στις όχθες του **Βουραϊκού ποταμού** υπάρχει σπήλαιο όπου κατά την μυθολογία ήταν μαντείο αφιερωμένο στον Ηρακλή. Εκεί οι προσκυνητές έριχναν τους αστραγάλους και διάβαζαν τους χρησμούς στους Πίνακες της Γνώσης, όπως τους αποκαλούσαν.

## Φωτοθήκη

File:Vouraikos 20170326 02.jpg|Άποψη από τον Βουραϊκό ποταμό.
File:Vouraikos 20170326 01.jpg|Άποψη από τον Βουραϊκό ποταμό.
Image:Vouraikos-Gorge Peloponnese.jpg|Άποψη από τον Βουραϊκό ποταμό και το ομώνυμο φαράγγι.
Image:Vouraikos-train Peloponnese.jpg|Το φαράγγι του Βουραϊκού και ο Οδοντωτός Σιδηρόδρομος Διακοπτού-Καλαβρύτων.
Image:Exodos vouraikou.jpg|Έξοδος Βουραϊκού.
File:Vouraikos4.jpg|Άποψη από τον Βουραϊκό ποταμό.


## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, *[https://web.archive.org/web/20171209214049/http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=T4DDG1hqQMY=&tabid=252&language=el-GR Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας]*, Αθήνα 2012. (ηλεκτρονικό έγγραφο)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφίες από το φαράγγι του Βουραϊκού.

Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας