open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Α.Σ. Ασβεστοχωρίου

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Ασβεστοχωρίου**, γνωστός και με τη σύντμηση **Α.Σ.Α.**, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο Ασβεστοχώρι, στη Θεσσαλονίκη, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Ασβεστοχωρίου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1982. Αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το κίτρινο και έχει τον πυρσό σαν έμβλημα. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
### Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ο σύλλογος του Ασβεστοχωρίου ήταν μία από τις 14 ομάδες που συνέθεσαν τον 2ο Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας. Κλείνοντας τη χρονιά με 20 νίκες και 6 ήττες, βρέθηκε στην 3η θέση της βαθμολογίκης κατάταξης. Η θέση αυτή δεν ήταν αρκετή ώστε να τον οδηγήσει στην αμέσως ανώτερη κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, 2009-10, στον ίδιο όμιλο και υπό τις ίδιες διοργανωτικές συνθήκες, το Ασβεστοχώρι ισοβάθμισε στην κορυφή της βαθμολογίας με τον Σ.Α. Στρατωνίου, καταλαμβάνοντας όμως τη 2η θέση βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης. Συνεπώς δεν είχε την ευκαιρία να προβιβαστεί στη Β' Εθνική Κατηγορία. Τη χρονιά 2010-11 ο σύλλογος έχασε την ορμητικότητά του και σταμάτησε στις 8 νίκες σε σύνολο 26 αγώνων. Ισοβάθμισε δε με τον Μακεδονικό Νεάπολης. Στην τελική βαθμολογία τοποθετήθηκε στη 10η θέση και το επόμενο φθινοπωρο έπεσε στο τοπικό του Πρωτάθλημα.

Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα του Ασβεστοχωρίου διεκδίκησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Θ. απέναντι σε 13 συλλόγους. Μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών της υποχρεώσεων είχε μαζέψει 13 νίκες και 13 ήττες, όσες και οι Μαχητές Πεύκων. Τελικά, τερμάτισε στην 7η θέση της τελικής βαθμολογίας. Παραμένοντας στην ίδια κατηγορία, το Ασβεστοχώρι βρέθηκε στην 11η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης της περιόδου 2012-13 με 7 νίκες και 19 ήττες. Κατά συνέπεια την επόμενη χρονιά, 2013-14, η ομάδα υποβιβάστηκε στη Β' Κατηγορία και εντάχθηκε στον 1ο Όμιλο αυτής. Στη λήξη της κανονικής περιόδου είχε συγκεντρώσει μόλις 2 νίκες σε 26 παιχνίδια, κλείνοντας τη χρονιά στη 14η και τελευταία θέση.

Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 το Ασβεστοχώρι βρέθηκε πλέον στη Γ1 Κατηγορία της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο. Έχοντας να ανταγωνιστεί 13 συλλόγους, κατάφερε να συλλέξει 23 νίκες και 3 ήττες και να κατακτήσει την κορυφή της τελικής βαθμολογίας. Στη συνέχεια, στο μίνι-πρωτάθλημα που διοργανώθηκε ανάμεσα στους πρωτοπόρους των τριών ομίλων της κατηγορίας, το Ασβεστοχώρι σημείωσε δύο νίκες (62-64 απέναντι στη Δόξα Δρυμού και 66-49 απέναντι στα Βασιλικά) και αναδείχθηκε Υπερπρωταθλητής της Γ1 Κατηγορίας.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1982
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1982
Στέφανος Μαρτζώκης

Ο **Στέφανος Μαρτζώκης** (Ζάκυνθος, 22 Φεβρουαρίου 1855 - Αθήνα, 21 Φεβρουαρίου 1913) ήταν Έλληνας ποιητής. Θεωρείται ο τελευταίος από την Επτανησιακή Σχολή. Μετέφρασε επίσης έργα του Σολωμού. Αδερφός του ήταν ο επίσης λογοτέχνης, Ανδρέας Μαρτζώκης. Στην ποίησή του είχε την επιρροή του Τζάκομο Λεοπάρντι.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του λόγιου και πρόσφυγα Λουδοβίκου Μαρτζώκη, ο πατέρας του ήταν ιταλικής καταγωγής και μητέρα του ήταν η Μαρίνα Μεσσαλά.. Ο Στέφανος σπούδασε φιλόλογος στο Παρίσι και μετά την επιστροφή του στα Επτάνησα, εργάστηκε ως καθηγητής ιταλικών στο Γυμνάσιο πρώτα στο Αργοστόλι (1883-85) και κατόπιν στην Αθήνα. Έπειτα από την κατάργηση του μαθήματος ο ποιητής έμεινε άνεργος και την οικονομική του κατάσταση επιδείνωσε και η αποτυχία στο γάμο του (που άντεξε 7 χρόνια), από τον οποίο απέκτησε 2 παιδιά. Η μελαγχολία που τον διακατείχε τον ακολουθούσε και στην ποίησή του. Η πρώτη του (ελληνόγλωσση) ποιητική συλλογή με τίτλο "Μπαλάντες" κυκλοφόρησε το 1889.

Για την επιβίωσή του στην ελληνική πρωτεύουσα ο Μαρτζώκης δημοσίευσε ποιήματά του σε εφημερίδες και περιοδικά. Στην Αθήνα ανέπτυξε το δικό του φιλολογικό κύκλο, στον οποίο τον φώναζαν "Ο μαέστρος". Μια από τις σημαντικότερες ποιητικές του συλλογές με τίτλο "Βάρβαροι Στίχοι" και "Νέα Ποιήματα" κυκλοφόρησε το 1906, λίγο πριν πεθάνει.

Πέθανε καθώς μεταφερόταν στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, μία ημέρα μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, το Φεβρουάριο του 1913. Είχε τιμηθεί για το έργο του με το παράσημο του Αργυρού Σταυρού των Ιπποτών. Ο γιος του, Καίσαρ, εξέδωσε τα άπαντά του (με πρόλογο του Μαρίνου Σιγούρου, 10 περίπου χρόνια μετά το θάνατο του Στέφανου Μαρτζώκη.
## Επιλεγμένα έργα
**Μπαλάντες* (1889)
**Σονέτα* (1900)
**Νέα ποιήματα* (1906)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τεκμήρια

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ελισαβέτιος Μαρτινέγκος

Ο **Ελισαβέτιος Μαρτινέγκος** (1832 - 3 Δεκεμβρίου 1885) ήταν Επτανήσιος ποιητής, γιος της Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου. Αναφέρεται και με το όνομα Ισαβέλειος Μαρτινέγκος. Στην πατρίδα του τον φώναζαν με το χαϊδευτικό "Ζαμπελάκης".

Έλαβε σπουδαία μόρφωση και ανάμεσα στους δασκάλους του ήταν ο ιερέας Κωστόπουλος.

Εξέδωσε την αυτοβιογραφία της μητέρας του, με τίτλο *Η μήτηρ μου. Αυτοβιογραφία της κυρίας Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου* (Αθήναι 1881). Ωστόσο, η δημοσίευση εκείνη έγινε με περικοπές και ο Ελισαβέτιος δεν κατάφερε να δημοσιεύσει και όσα έργα η ίδια ενέκρινε στην αυτοβιογραφία της. Έτσι, η μητέρα του παρέμενε σχεδόν άγνωστη ως τη δεκαετία του 1940.
Το 1956, την αυτοβιογραφία της Ελισάβετ, που είναι και το μόνο έργο της που διασώθηκε, επιμελήθηκε και δημοσίευσε ο ιστορικός και συγγραφέας Κ. Πορφύρης, καθώς όλα τα σωζόμενα χειρόγραφα της Ελισάβετ (που είχε σώσει ο Κονόμος) είχαν καεί στους μεγάλους σεισμούς στα Επτάνησα, το 1953.

## Έργα του
**Κοιμητήρι* (αποδόθηκε αρχικά στο Διονύσιο Σολωμό)
**Λάμπρος* (μελόδραμα, που ο Ελισαβέτιος εμπνεύστηκε από έργο του Σολωμού με τον ίδιο τίτλο)
**Φροσύνη* (μελοποιήθηκε από τον Παύλο Καρρέρ).

## Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
**Ποιος είν' τρελλός από έρωτα*, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2007.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  ΕΛΙΣΑΒΕΤΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΕΓΚΟΣ  3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1885 ΕΝ ΖΑΚΥΝΘΩ : ΤΥΠ. Σ. ΚΑΨΟΚΕΦΑΛΟΣ 1886]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Νίκος Καρύδης

Ο **Νίκος Καρύδης** (1917 − 14 Δεκεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς και ιδρυτής των εκδόσεων «Ίκαρος» από κοινού με τους Αλέκο Πατσιφά και Μάριο Πλωρίτη. Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Γιάννη Σπανό.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά, χωρίς όμως να πάρει πτυχίο. Ίδρυσε αρχικά τις εκδόσεις «Γλάρος» και εν συνεχεία τον «Ίκαρο» μαζί με άλλους συνεργάτες του. Ο Καρύδης υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Τέχνης, του οποίου «ψυχή» ήταν ο Κάρολος Κουν. Η πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα έγινε με δημοσιεύσεις σε περιοδικά. Πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 67 ετών.

## Επιλεγμένα έργα
* *Έως την είσοδο*, Ίκαρος (1980)
* *Ανέκδοτα οριστικά*, Ίκαρος (1985)
* *Καπνός αι ημέραι μου* (1983)
* *Τα ποιήματα 1944-1984*, Ίκαρος (1983)
 
## Βραβεύσεις
* βραβείο της Ομάδας των Δώδεκα (1958)
* βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη (1983)

## Πηγές-παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νίκος Καρύδης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Τζώρτζης Μολφέτας

Ο **Τζώρτζης Μολφέτας** (πραγματικό όνομα Γεώργιος, Αργοστόλι, 1871 – Αθήνα, 2 Ιουλίου 1916) ήταν σατιρικός ποιητής, εκδότης σατυρικών εφημερίδων και μουσικός από την Κεφαλονιά.

## Βιογραφία
Το 1891 σε ηλικία μόλις 20 ετών άρχισε την έκδοση της εφημερίδας "Ο Κολόμπος",  ωστόσο ο πατέρας του επέμενε νμε την έκδοση σατυρικών ποιημάτων α σπουδάσει δικηγόρος, όπως ήταν εκείνος. Έτσι ο Τζώρτζης διέκοψε σύντομα την δραστηριότητα του αυτή και εγκαταστάθηκε την ελληνική πρωτεύουσα την Αθήαν και γράφτηκε στη Νομική Σχολή ύστερα από παρότρυνση του φιλόδοξου δικολάβου πατέρα του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα γνωρίστηκε με το Θέμο Άννινο και έγινε γνωστός σε λογοτεχνικούς κύκλους αρχικά με την δημοσίευση σατυρικών ποιημάτων και στην συνέχεια και εξέδωσε μια νέα σατιρική εφημερίδα, με τίτλο "Αίσωπος". Οι κριτικές που είχε εξασφαλίσει ήτανε ευνοϊκότατες, σε βαθμό που ο Βλάσης Γαβριηλίδης αναφέρθηκε στον νεαρό Μολφέτα κάνοντας λόγο για το "νέο Σουρή" (Ακρόπολις).

Εξαιτίας της νοσταλγίας για το νησί του, επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Αργοστόλι και έγινε εκδότης μιας ακόμα σατυρικής εφημερίδας, που σύντομα από την φύση της έγινε γνωστή και εκτός Κεφαλονιάς και ή οποία έφτασε να κυκλοφορεί σε 4.500 φύλλα αριθμό εκπληκτικό για τα δεδομένα της εποχής. Ήταν το *[[Ζιζάνιο (εφημερίδα)|Ζιζάνιο]]*, το οποίο με τη δροσιά και τη φαιδρότητά του εξέπληξε ευχάριστα ακόμα και τους Αθηναίους αναγνώστες. Παράλληλα με το γράψιμο, ο Μολφέτας έπαιζε πολύ καλά και κιθάρα. Ανάμεσα στους φανατικούς αναγνώστες του συγκαταλεγότανε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Το 1916 όμως προσβλήθηκε από πλευρίτιδα και πέθανε ξαφνικά το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς.                                                                     Ο Γεώργιος Σουρής είχε κάνει λόγο για "εθνική απώλεια", για τον θάνατο του Μολφέτα αναγνωρίζοντας ότι ο Τζώρτζης ήταν  "πολύ ανώτερος από εμού στις προσωπικές σάτυρες".

## Αποτίμηση έργου

Ο Μολφέτας με τους στίχους του κατονόμαζε τα κακώς κείμενα της εποχής του, ενώ ήταν και κιθαρίστας πανελλήνιας φήμης.

## Πηγές
*Βιογραφικό, Εγκυκλοπαίδεια "Δομή".
*Ο σατιρικός ποιητής Γεώργιος Γερ. Μολφέτας, μελέτη της Ευρώπης Μοσχονά-Μαραγκάκη, ιδιωτική έκδοση 2004.
* Γεώργιος Γερ. Μολφέτας, Ο μεγάλος σατυρικός ποιητής της Κεφαλονιάς μετά τον Λασκαράτο , kefaloniatoday.com
*Συλλογικό έργο, "Εγκυκλοπαίδεια 2002", τ. 13, σελ. 31, Αθήνα 1984.
* Καββαδίας Γεώργιος, Γεώργιος  Μολφέτας, ο ποιητής και ο μουσικός. Πρόλ.: Δημ. Λαμπίκη. Αθήναι, 1953, σελ. 79.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ραλλού Μάνου

Η **Ραλλού Μάνου** (Αθήνα, 1915 - 15 Οκτωβρίου 1988) ήταν Ελληνίδα χορογράφος, που ίδρυσε το Ελληνικό Χορόδραμα.

## Βιογραφία
Ήταν σύζυγος του αρχιτέκτονα Παύλου Μυλωνά, με τον οποίο είχε αποκτήσει δύο γιους, τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο Μυλωνά. Ήταν κόρη του Πέτρου Μάνου και της Σοφίας Τομπάζη. Από την πλευρά του πατέρα της καταγόταν από παλιά φαναριώτικη οικογένεια, ενώ από την πλευρά της μητέρας της από παραδοσιακή ναυτική οικογένεια της Ύδρας. Ήταν εγγονή του Θρασύβουλου Μάνου και δισεγγονή του Γεωργίου Τομπάζη, υποναυάρχου και υπουργού του Πέτρου Μαυρομιχάλη, βουλευτού, καθώς και του Δημητρίου Μαυροκορδάτου, νομικού και υπουργού Εξωτερικών. Η ετεροθαλής αδερφή της, Ασπασία Μάνου, είχε παντρευτεί τον βασιλιά Αλέξανδρο A’ της Ελλάδας. Το 1941 ίδρυσε τη σχολή που φέρει το όνομά της, με σκοπό την εκπαίδευση και την προαγωγή γενικά του χορού στην Ελλάδα.

Το 1959 επιμελήθηκε τη χορογραφία στη θρυλική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης "Όρνιθες", σε σκηνοθεσία του Κουν.

Κατοικούσε στο κέντρο της Αθήνας.

## Τηλεοπτικές εκπομπές στις οποίες έλαβε μέρος
Η Μάνου συμμετείχε στις εξής εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης:
**[[Παρασκήνιο]] (1976, [[Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση|ΕΡΤ]])*
**Μονόγραμμα* (1982, ΥΕΝΕΔ)
**Ο ελληνικός χορός χθες και σήμερα* (1983)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στα βήματα της Ραλλούς Μάνου , Ταχυδρόμος, ανάκτηση 9-7-2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι
Κατηγορία:Οικογένεια Τομπάζη
Δημήτριος Ταγκόπουλος

Ο **Δημήτριος Ταγκόπουλος** (Ύδρα 1860 – 21 Μαρτίου 1926) ήταν Έλληνας πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκδότης. Αν και εργάστηκε στον χώρο της δημοσιογραφίας, διακρίθηκε περισσότερο ως λογοτέχνης, κριτικός και θεατρικός συγγραφέας. Γνωστότατο είναι το περιοδικό *[[Νουμάς (περιοδικό)|Νουμάς]]*, που ο ίδιος εξέδωσε.

## Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας αλλά για βραχύ χρονικό διάστημα, καθώς επιδόθηκε στο γράψιμο σε εφημερίδες της εποχής, όπως ο *[[Ραμπαγάς (περιοδικό)|Ραμπαγάς]]*, η *[[Εστία (εφημερίδα)|Εστία]]* και το *[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]*. Σύμφωνα με άλλη πηγή, ολοκλήρωσε τις σπουδές του και το 1890 αναγορεύθηκε διδάκτορας της ιατρικής, ενώ στη συνέχεια άσκησε για μικρό διάστημα την ιατρική στη Θεσσαλία. Επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα το 1896 και από τότε αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στα γράμματα. Είχε ήδη εκδώσει τη σατιρική εφημερίδα *Δον Κιχώτης* το 1894. Εξέδωσε και το δικό του περιοδικό, τον *Νουμά*, το 1903, ένα περιοδικό το οποίο αναδείχθηκε σε στυλοβάτη της δημοτικής γλώσσας. Το «Νουμάς» το είχε ήδη χρησιμοποιήσει ο ίδιος ως ψευδώνυμο στην *Εστία*. Χρησιμοποιούσε επίσης σε άλλα έντυπα το ψευδώνυμο «Κύριος Ιερεμίας». Ο Δ. Ταγκόπουλος φιλοδοξούσε να θεωρείται κυρίως θεατρικός συγγραφέας. Διορίστηκε γραμματέας στη Σχολή Καλών Τεχνών και τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών, δύο χρόνια πριν τον θάνατό του, που συνέβη το 1926.

## Έργα

### Ποιήματα
**Πρώτοι στίχοι* (1890)
### Θεατρικά έργα
**Ζωντανοί και πεθαμένοι* (1905)
**Ο άσωτος* (1906)
**Οι αλυσίδες* (1907)
**Στην εξώπορτα* (1908)
*Μαύρο χέρι (1911)
**Ο λυτρωμός* (1921)
**Το καινούριο σπίτι* (1922)
**Μητέρα* (1924)

### Πεζά
*Τα τραγούδια του Ραμπαγά* (1898, με κείμενα του Κλ. Τριανταφύλλου) 
**Οι απόγονοι* (1914)
**Πίσω από τα κάγκελα* (1919)
**Τρία διηγήματα* (1919)
**Πλάι στην αγάπη* ( 1920)
**Αγαπώντας κι άλλα διηγήματα* (1922)
**Θέμης Βρανάς* (1923)
**Δυο αγάπες* (1924)

### Κριτικές και φιλολογικές εργασίες
**Φιλολογικά πορτραίτα* (1922).

## Παραπομπές-πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχείο τευχών του "Νουμά"

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Πλατύ Βουνί Σύρου

Το **Πλατύ Βουνί** είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Σύρου σε υψόμετρο 200 μέτρα και σε κοντινή απόσταση από τον αρχαιολογικό τόπο της Χαλανδριανής. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή λίγοι κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες.

## Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, το Πλατύ Βουνί ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στον οικισμό ζουν σήμερα 10 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Παπούρι Σύρου

Το **Παπούρι** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού της Σύρου (Άνω Μεριά) σε κοντινή απόσταση από τον Μύττακα ενώ απέχει περίπου 7 χλμ. βόρεια από την Ερμούπολη. Τα τελευταία χρόνια έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή λιγοστοί κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες.

## Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 4 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Μεσαριά Σύρου

Η **Μεσαριά** είναι μικρό χωριό που βρίσκεται στην ενδοχώρα του νησιού της Σύρου και συνορεύει με τους οικισμούς Επισκοπείο (βόρεια), Πάγος (δυτικά), Αγρός (νότια), Άνω Μάννα (νοτιοανατολικά) και Τάλαντα (βορειοανατολικά).

Στην περιοχή βρίσκεται η εκκλησία του Σταυρού.

## Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 279 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Άνω Μάννα Σύρου

Το **Άνω Μάννα** είναι οικισμός που βρίσκεται στην ενδοχώρα της Σύρου και απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη.

Στην περιοχή βρίσκεται ο ορθόδοξος ναός των Αγίων Αναργύρων και το εκκλησάκι του Αγίου Αιμιλιανού. Με την ονομασία "Μάννα" (ή "Κάτω Μάννα" ώστε να μη δημιουργείται σύγχυση) συναντάται άλλος ένας οικισμός στο νησί.

## Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, το Άνω Μάννα ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ερμουπόλεως, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ερμουπόλεως. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, στον οικισμό ζουν 388 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Μάννα Σύρου

Το **Μάννα** είναι οικισμός που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Σύρου και σε κοντινή απόσταση από την πρωτεύουσα Ερμούπολη και το αεροδρόμιο του νησιού. Είναι γνωστό και ως **Κάτω Μάννα** ώστε να μη συγχέεται με τον οικισμό Άνω Μάννα.

Στην περιοχή λειτουργούν σήμερα διάφορες επιχειρήσεις, ενώ εκεί βρίσκεται και το κτηριακό συγκρότημα όπου στεγάζονται τα λύκεια του νησιού (Γενικό, ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ). Επίσης, ο καθολικός ναός Μεταστάσεως της Θεοτόκου αλλά και οι εγκαταστάσεις του Ιππικού Ομίλου Κυκλάδων.

## Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, το Μάννα ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ερμουπόλεως, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ερμουπόλεως. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 958 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σύρου
Ιωάννης Παναγιωτίδης

Ο **Ιωάννης Παναγιωτίδης** του Νικολάου (Καπνόφυτο Σερρών, 1936 - 20 Απριλίου 1991), ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε νομάρχης Σερρών, καθώς και βουλευτής Σερρών με τη Νέα Δημοκρατία μέχρι τον θάνατό του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Καπνόφυτο Σερρών το 1936. Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και εργάστηκε στο Σιδηρόκαστρο και τις Σέρρες ως δικηγόρος.

Υπηρέτησε ως νομάρχης Σερρών, Νομάρχης Κιλκίς και Δωδεκανήσου, προτού εκλεγεί βουλευτής.

Εξελέγη βουλευτής Σερρών με τη ΝΔ στις εκλογές του 1985 και επανεξελέγη τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989. Για τελευταία φορά εξελέγη στις εκλογές του 1990. Η θητεία του στο Κοινοβούλιο δεν τερματίστηκε, καθώς τον Απρίλιο του 1991 ο Παναγιωτίδης απεβίωσε. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε ο Θωμάς Σερέτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Νομάρχες Κιλκίς
Κατηγορία:Νομάρχες Σερρών
Κατηγορία:Νομάρχες Δωδεκανήσου
Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας

Η **δημοτική ενότητα Ποσειδωνίας** είναι μία από τις τρεις δημοτικές ενότητες του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Σύρου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.

Η δημοτική ενότητα Ποσειδωνίας περιλαμβάνει τα πρώην δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Ποσειδωνίας που καταργήθηκε το 2011.

## Διαίρεση δημοτικής ενότητας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες καθώς και οι οικισμοί της δημοτικής ενότητας Ποσειδωνίας.

:* Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου  της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011.
:* Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός.
:* Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.

### Δημοτική Κοινότητα Βάρης Σύρου
Συνολικός πληθυσμός: 2.027

*ο Αζόλιμνος [ 123 ]
*το Άσπρο (νησίδα) [ 0 ]
*η Βάρη [ 1.584 ]
*ο Μέγας Γιαλός [ 320 ]
*τα Νάτα (νησίδα) [ 0 ]

### Τοπική Κοινότητα Ποσειδωνίας Σύρου
Συνολικός πληθυσμός: 928

*τα Άδειατα [ 93 ]
*ο Μέγας Γιαλός [ 75 ]
*η Ποσειδωνία [ 760 ]
*το Στρογγυλό (νησίδα) [ 0 ]
*το Σχινονήσι (νησίδα) [ 0 ]

### Τοπική Κοινότητα Φοίνικος Σύρου
Συνολικός πληθυσμός: 938

*η Βήσσα [ 222 ]
*ο Φοίνιξ [ 716 ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας
Δ
Ολυμπιακό Στάδιο Τορίνου

Το **Ολυμπιακό Στάδιο Τορίνου** (ιταλ.: Stadio Olimpico di Torino), γνωστό και ως Κομουνάλε, είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Τορίνο της Ιταλίας και είναι έδρα της Τορίνο ΦΚ, ενώ για ένα διάστημα ήταν έδρα της Γιουβέντους.

## Ιστορία

Το στάδιο άρχισε να κατασκευάζεται τον Σεπτέμβριο του 1932 και εγκαινιάστηκε στις 14 Μαΐου 1933. Η αρχική του ονομασία ήταν Στάντιο Μουνισιπάλε Μπενίτο Μουσολίνι και χτίστηκε για τα καλύψει τους ένατους αγώνες Littoriali, που πραγματοποιήθηκαν το 1933. Μετά τους αγώνες το στάδιο έγινε έδρα της Γιουβέντους και αργότερα της Τορίνο (1958). Το 1990 και οι δύο ομάδες του Τορίνο μετακόμισαν στο σύγχρονο Στάδιο Ντέλε Άλπι. Μετά όμως την κατεδάφιση του Ντέλε Άλπι και με συνδυασμό της ανακαίνισης του Ολυμπιακού Σταδίου οι Τορίνο και Γιουβέντους επέστρεψαν στην παλιά τους έδρα. Η Γιουβέντους πέντε χρόνια αργότερα μετακόμισε στο νέο Στάδιο Γιουβέντους. 

### Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2006
200px|left|thumb|Το στάδιο κατά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2006

Το στάδιο ανακατασκευάστηκε πλήρως το 2005 για να φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2006. Οι ανακαινίσεις ολοκληρώθηκαν στις 29 Νοεμβρίου 2005, ενώ κόστισαν 30.000.000 €. Ο διάδρομος στίβου αφαιρέθηκε και στη θέση του τοποθετήθηκε συνθετικός χλοοτάπητας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Το στάδιο στην επίσημη ιστοσελίδα της Τορίνο

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιταλία
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Ιταλία
Κατηγορία:Τορίνο
Κατηγορία:Τορίνο ΦΚ
Κατηγορία:Γιουβέντους
Yes (Pet Shop Boys)

Το **Yes** είναι το 10ο στούντιο άλμπουμ του αγγλικού synthpop συγκροτήματος Pet Shop Boys. Κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου 2009 από την Parlophone. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε το 2008 στα Abbey Road Studios, το στούντιο οπού οι The Beatles και οι Pink Floyd ηχογράφησαν την πλειονότητα των άλμπουμ τους. Παραγωγός ήταν ο Brian Higgins και η ομάδα του Xenomania. Η Xenomania επίσης βοήθησε στον να γραφτούν τρία από τα κομμάτια του άλμπουμ. Ο κιθαρίστας Johnny Marr και ο ενορχηστρωτής εγχόρδων Owen Pallett εμφανίζονται στο άλμπουμ. Το πρώτο single, "Love etc." κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου.

## Τραγούδια
   

**Ιαπωνική έκδοση**:

**iTunes** :

**Etc. (επιπλέον CD)** :

## Συντελεστές
* Neil Tennant – φωνή, αρμόνιο, προγραμματισμός(3–5, 7–11, "This Used to Be the Future"), καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο
* Chris Lowe – αρμόνιο, προγραμματισμός, φωνητικά (7, "This Used to Be the Future"), καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο
* Angela Becker – μάνατζερ
* Dick Beetham – mastering
* Andy Brown – ενορχήστρωση πνευστών και διεύθυνση ορχήστρας (2),  διεύθυνση της London Metropolitan Orchestra (3, 11)
* Nick Coler – αρμόνιο, προγραμματισμός (3–5, 7, 9–11), κιθάρα(3, 4, 10)
* Sacha Collisson – αρμόνιο, προγραμματισμός (1, 6), κιθάρα (6, 10)
* Miranda Cooper – φωνητικά (6)
* Andy Dudman – μηχανικός της London Metropolitan Orchestra (2, 3, 11)
* Fred Falke – αρμόνιο, προγραμματισμός (1, 5)
* Farrow – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο
* Alex Gardner – φωνητικά (3, 6)
* Pete Gleadall – αρμόνιο, προγραμματισμός  (3–5, 7–9, 11, "This Used to Be the Future")
* Matt Gray –  αρμόνιο, προγραμματισμός (1–3, 6–8, 10, 11)
* Steve Hamilton – πνευστά (8, 9)
* Brian Higgins – παραγωγός, αρμόνιο, προγραμματισμός  (1, 2, 4, 5), φωνητικά (6)
* Kieran Jones –  αρμόνιο, προγραμματισμός (3, 6–8, 10, 11), κιθάρα (3, 6)
* Mike Kearsey – πνευστά (8, 9)
* London Metropolitan Orchestra – πνευστά(2)
* Jessie Malakouti – φωνητικά (3)
* Johnny Marr – κιθάρα (3, 4, 7, 9), φυσαρμόνικα (3, 9)
* Alasdair McLellan – φωτογραφία
* Philip Oakey – φωνή ("This Used to Be the Future")
* Owen Pallett – ενορχήστρωση (3, 11)
* Owen Parker –  αρμόνιο, προγραμματισμός (1–3, 9, 10), κιθάρα (1, 3, 4, 9), φωνητικά (3)
* Mark Parnell – ντραμς (9)
* Tim Powell – αρμόνιο, προγραμματισμός, φωνητικά (3, 6)
* Jason Resch – αρμόνιο, προγραμματισμός (3, 6–8, 10, 11), κιθάρα (3, 6–10)
* Toby Scott – αρμόνιο, προγραμματισμός (10)
* Cathy Thompson – επικεφαλής της London Metropolitan Orchestra (3, 11)
* Jeremy Wheatley – μίξινγκ
* Carla Marie Williams – φωνητικά (3), φωνή (10)
* Xenomania – παραγωγοί, φωνητικά (1, 9)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δισκογραφία των Pet Shop Boys
Κατηγορία:Synthpop άλμπουμ
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Γέρμη Μυσίας στον Κάικο

Η **Γέρμη** της Μυσίας στον ποταμό Κάικο ήταν αρχαία ελληνική πόλη ανάμεσα στην Πέργαμο και τα Θυάτειρα.

## Βιβλιογραφία
* Λήμμα "Γέρμη" στο: Π. Δρανδάκης (επιμ.), *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τ. 8, 2η έκδ., Αθήνα χ.χ. (Γ.Δ. Καψάλης).

Πόλεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Γέρμη (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Γέρμη** είναι γνωστές τρεις πόλεις της Μικράς Ασίας, οι δύο στη Μυσία και η τρίτη στη Γαλατία της Μικράς Ασίας:

*Γέρμη Μυσίας στον Κάικο
*Γέρμη Μυσίας στον Ρύνδακο
*Γέρμη Μικρασιατικής Γαλατίας
Γέρμη Μικρασιατικής Γαλατίας

Η **Γέρμη** της Γαλατίας στη Μικρά Ασία, γνωστή και ως *Γέρμα*, *Γερμοκολώνεια* και *Colonia Julia Augusta Felix Germa*, ήταν ρωμαϊκή αποικία και ακολούθως βυζαντινή πόλη κοντά στην Πεσσινούντα στις όχθες του Σαγγαρίου. Η θέση της εντοπίζεται στο σημερινό Babadat της κεντρικής Τουρκίας. Ιδρύθηκε μεταξύ 25 και 20 π.Χ. από τον Οκταβιανό Αύγουστο. Από την εποχή του αυτοκράτορα Δομιτιανού (81-96 μ.Χ.) έκοβε τα δικά της νομίσματα. Κατά την Ύστερη Αρχαιότητα και ως τον 12ο αι. ήταν έδρα επισκόπου. Σήμερα είναι έδρα καθολικού τιτουλάριου επισκόπου και φέρει το όνομα *Germa in Galatia* (ιταλ. *Germa di Galazia*).   

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νομίσματα της Γέρμης (αγγλικά)

## Βιβλιογραφία
* Λήμμα "Γέρμη" στο: Π. Δρανδάκης (επιμ.), *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τ. 8, 2η έκδ., Αθήνα χ.χ. (Γ.Δ. Καψάλης).

Πόλεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Γαλατίας (Μικρά Ασία)
Φιλιμπέρ Ζακ Μελότ

Ο **Φιλιμπέρ Ζακ Μελότ** (, 29 Ιανουαρίου 1880 - 30 Μαρτίου 1961) ήταν Βρετανός αστρονόμος του οποίου οι γονείς είχαν μεταναστεύσει από το Βέλγιο, εξ ων και το γαλλικό του όνομα. Γεννήθηκε στο Κάμντεν Τάουν του Λονδίνου στην Αγγλία.

Ανακάλυψε ένα δορυφόρο του πλανήτη Δία, την **[[Πασιφάη (δορυφόρος)|Πασιφάη]]**, το 1908. Η οποία μέχρι το 1975 είχε μόνο την ονομασία *Δίας VIII*.

Ο Φιλιμπέρ Ζακ Μελότ ονόμασε με μία παραλλαγή του ονόματός του τον αστεροειδή 676 Μελίττα, τον μοναδικό που ανακάλυψε. Το όνομά του αστεροειδούς είναι στην πραγματικότητα η αττική μορφή της ελληνικής λέξης μέλισσα, αλλά η ομοιότητά του με το όνομα του Μελότ δεν είναι τυχαία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Γέρμη Μυσίας στον Ρύνδακο

Η **Γέρμη** της Μυσίας στον ποταμό Ρύνδακο, γνωστή και ως *Ἱερὰ Γέρμη*, ήταν αρχαία ελληνική πόλη και εντοπίζεται στο σημερινό Gönen της βορειοδυτικής Τουρκίας. Σώζονται νομίσματα της πόλης που χρονολογούνται στην Αυτοκρατορική Ρωμαϊκή περίοδο, φέρουν τις επιγραφές *ΓΕΡΜΗΝΩΝ* ή *ΙΕΡΑ ΓΕΡΜΗΝΩΝ* και απεικονίζουν τον Απόλλωνα και τον Μαρσύα, τον Ηρακλή, τον Ασκληπιό, την Αθηνά, τον Τελεσφόρο ή άλλες μορφές. Σώζονται επίσης επιγραφές που αναφέρουν τον Απόλλωνα Γερμηνό.

Σήμερα είναι έδρα καθολικού τιτουλάριου επισκόπου και φέρει το όνομα *Germa in Hellesponto* (ιταλ. *Germa di Ellesponto*).

## Βιβλιογραφία
* Λήμμα «Γέρμη» στο: Π. Δρανδάκης (επιμ.), *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ. 8, 2η έκδ., Αθήνα χ.χ. (Γ.Δ. Καψάλης).
* K.Ehling, *Die Münzprägung der mysischen Stadt Germe in der römischen Kaiserzeit*, Asia Minor Studien 42, Bonn 2001.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η παλαιοχριστιανική επισκοπική βασιλική στο Gönen / Bandırma (στα Γερμανικά)

Πόλεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Θοργαμά

**Θοργαμά**, πρόσωπο της Βίβλου τρίτος γιος του Γαμέρ και εγγονός του Ιάφεθ του βιβλικού γενάρχη των Ευρωπαίων  αδελφός του του Ασχανάζ και του Ριφάθ, ο γενάρχης των Ινδοευρωπαίων του Καυκάσου : των Γεωργιανών, των Αρμενίων και των Τούρκων. Ο Ιουδαίος ιστορικός του 1ου αιώνα Φλάβιος Ιώσηπος τον αναφέρει σαν γενάρχη των Φρυγών, ο Άγιος Ιππόλυτος και ο Ευσέβιος ο Καισαρείας τον αναφέρουν σαν γενάρχη των Αρμενίων. Σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές παραδόσεις θεωρείται γενάρχης των Τουρκικών φυλών μέσω των γιων του, την καταγωγή των Τούρκων από τον Θοργαμά καταγράφει αναλυτικά ο Ιουδαίος βασιλιάς της Τουρκικής φυλής των Χαζάρων Ιωσήφ μπεν Ααρών.
thumb|right|350px|Thogarma(Armenians)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Jon Ruthven. The Prophecy That Is Shaping History: New Research on Ezekiel's Vision of the End. Fairfax, VA: Xulon Press, 2003.[1]
*A major study on the historical geography of Togarmah, Rosh, Meshech, Tubal and the other northern nations listed in Ezekiel 38-39 and elsewhere.

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Αρταξίας Β΄ της Αρμενίας

Ο **Αρταξίας Β΄** ή **Αρτάξης Β΄** ή **Αρτάσης** ήταν πρίγκιπας από την Δυναστεία των Αρταξιαδών που διετέλεσε βασιλεύς της Αρμενίας (34 π.Χ.-20 π.Χ.). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλέως της Αρμενίας Αρταβάσδου Β΄, τα μικρότερα αδέλφια του ήταν ο διάδοχος του Τιγράνης Γ΄ της Αρμενίας και μιά ανώνυμη αδελφή του που παντρεύτηκε τον βασιλιά της Καππαδοκίας Αρχέλαο.
Πήρε το όνομα του προ-προπάππου του ιδρυτή της δυναστείας των Αρταξιαδών Αρταξία Α΄. Όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Αντώνιος επιτέθηκε στην Αρμενία, συνέλαβε αιχμάλωτο τον πατέρα τού Αρταξία, Αρτάβασδο Β΄, και τον μετέφερε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (34 π.Χ.). Τρία χρόνια αργότερα, ο πατέρας του εκτελέστηκε, ύστερα από διαταγή της βασίλισσας της Αιγύπτου Κλεοπάτρας επειδή θεώρησε ότι την είχε προσβάλει (31 π.Χ.).

Ο Αρταξίας Β΄ κατάφερε να κερδίσει τον θρόνο της Αρμενίας χάρη στην υποστήριξη τού συμμάχου τού βασιλιά της Παρθίας Φραάτη Δ΄, ο οποίος τον βοήθησε να ανακαταλάβει τα εδάφη του. Με τον τρόπο αυτό ο Αρταξίας Β΄ έγινε φίλος των Πάρθων και ορκισμένος εχθρός της Ρώμης. 
Με την βοήθεια του Φραάτη Δ΄ προχώρησε σε πετυχημένη στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του πρώην μεγάλου εχθρού του πατέρα του Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής. Υπερβολικά βίαιος και σκληρός, έσφαξε όλες τις ρωμαϊκές φρουρές στην Αρμενία και όλους τους Ρωμαίους εμπόρους, που περνούσαν από το έδαφος της χώρας του. Μετά την ολοκλήρωση των βίαιων πράξεων του έστειλε απεσταλμένους στην Ρώμη με αίτημα την απελευθέρωση της οικογένειας του, ο Οκταβιανός Αύγουστος το αρνήθηκε. Έγινε εξαιρετικά μισητός για τη βιαιότητά του ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας του. Οι ίδιοι οι κάτοικοι της Αρμενίας έστειλαν επιστολή στον Οκταβιανό Αύγουστο να ανατρέψει από τον θρόνο τον Αρταξία Β΄ και να τον αντικαταστήσει με τον μικρότερο αδελφό του Τιγράνη, τότε (20 π.Χ.) ζούσε για 10 χρόνια στην Ρώμη. Ο Οκταβιανός Αύγουστος ανταποκρίθηκε θετικά, έστειλε τον θετό του γιο Τιβέριο, μετέπειτα αυτοκράτορα,  ως επικεφαλής στρατού στην Αρμενία, μαζί με τον Τιγράνη. Πριν φθάσουν οι Ρωμαίοι στη χώρα, μια ανακτορική συνωμοσία ανέτρεψε και δολοφόνησε τον Αρταξία και ο Τιγράνης Γ΄ ανακηρύχθηκε νέος βασιλιάς.

## Παραπομπές



## Πηγές

*R. Naroll, *V.L. Bullough & F. Naroll, *Military Deterrence in History: A Pilot Cross-Historical Survey*, SUNY Press, 1974
*H. Temporini & W. Haase, *Politische Geschichte (Provinzen Und Randv Lker: Griechischer Balkanraum; Kleinasien): Griechischer Balkanraum; *Kleinasien), *Walter de Gruyter, 1980
*M. Sicker, *The Pre-Islamic Middle East* (Google eBook), Greenwood Publishing Group, 2000
*M. Bunsen, *Encyclopedia of the Roman Empire*, Infobase Printing, 2009
*T. Daryaee, *The Oxford Handbook of Iranian History*, Oxford University Press, 2012

Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Ζέα

Το **Ζέα** μπορεί να αναφέρεται:
* Στο λιμένα της Ζέας
* Στο δημητριακό Ζεια
* Στο γένος *Zea* όπου ανήκει το καλαμπόκι (*Zea mays*)
Μηχανικό

Το **μηχανικό** αποτελεί όπλο υποστήριξης και χρησιμοποιείται για το σχεδιασμό και την κατασκευή στρατιωτικών έργων και τη διατήρηση των γραμμών των στρατιωτικών μεταφορών και επικοινωνιών. Το μηχανικό είναι επίσης υπεύθυνο για τον εφοδιασμό υπό τις στρατιωτικές τακτικές. Το σύγχρονο μηχανικό διαφέρει από την πολιτική μηχανική. Κατά τον 20ο και 21ο αιώνα, το μηχανικό περιλάμβανε επίσης και άλλες ειδικότητες εφαρμοσμένης μηχανικής όπως μηχανικές και ηλεκτρικές τεχνικές μηχανικής.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεμος
Γιώργος Βακιρτζής

Ο **Γιώργος Βακιρτζής** (1923 - 31 Ιανουαρίου 1988) ήταν Έλληνας ζωγράφος του 20ού αιώνα. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής της Σκούρας Φιλμς και συνεργάστηκε επίσης με τη Φίνος Φιλμς και τουριστικές υπηρεσίες Γνωστό του έργο είναι η σειρά "Μονόλογοι" (παρουσιάστηκε το 1986).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και καταγόταν από τη Μικρά Ασία. Εργάστηκε από μικρή ηλικία ενώ από το 1938 ως το 1940 μαθήτευσε δίπλα στον Αλμαλιώτη, ο οποίος του δίδαξε την τέχνη της γιγαντοαφίσας. Εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών το 1939 και σπούδασε δίπλα στους Κωνσταντίνο Παρθένη και Ουμβέρτο Αργυρό. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του πάνω στη ζωγραφική, τη χαρακτική και τις γραφικές στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts) στο Παρίσι.

Από το 1945 έως το 1964 επιμελήθηκε πλήθος αφισών για ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Το 1949 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ομαδική έκθεση ενώ το 1960 διοργάνωσε την πρώτη από τις δεκαπέντε ατομικές του εκθέσεις. Εκτός από την Ελλάδα, έργα του παρουσιάστηκαν σε εκθέσεις στις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Γιουγκοσλαβία. Ασχολήθηκε επίσης με τη φιλοτέχνηση εξώφυλλων για περιοδικά, βιβλία και λευκώματα ενώ υπήρξε συγγραφέας βιβλίων για την τέχνη. Πέθανε στην Αθήνα το 1988. Έναν χρόνο μετά το θάνατό του, η Εθνική Πινακοθήκη τίμησε τη μνήμη του Βακιρτζή με μία μεγάλη αναδρομική έκθεση.

Ως καλλιτέχνης ο Βακιρτζής εστίαζε στον άνθρωπο αξιοποιώντας στοιχεία από τη γιγαντοαφίσα, τη λαϊκή ζωγραφική και τον εξπρεσιονισμό για να παρουσιάσει έργα εμπνευσμένα από την ελληνική ιστορία, πολιτική και κοινωνία.

## Εργογραφία
* *25 αφίσες του Γ. Βακιρτζή* (Αθήνα, 1963)
* *Γιγαντοαφίσες του κινηματογράφου του Γ. Βακιρτζή* (Αθήνα, 1968)
* Η *λαϊκή επιγραφή στην Ελλάδα* (Αθήνα, 1973/1974) 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   Έργο του Ψηφιακό Αρχείο Εθνικής Πινακοθήκης
* Γιώργος Βακιρτζής στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Νικόλαος Κρασαδάκης

Ο **Νικόλαος Κρασαδάκης** (1899- 31 Ιουλίου 1971) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα, βουλευτής, υπουργός και δήμαρχος Ηρακλείου.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Σπουδές και πόλεμος
[thumb|left|Το πατρικό σπίτι του Κρασαδάκη στο [Πετροκέφαλο Ηρακλείου.]]
Γιος δασκάλου, φοίτησε στο Γυμνάσιο Ηρακλείου και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομικά. Ωστόσο, διέκοψε τις σπουδές του με σκοπό να πολεμήσει στο στρατό ως εθελοντής, όπως και έγινε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Έπειτα πολέμησε στη Μικρά Ασία, αξιωματικός πλέον. Αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό, ενώ βασανίστηκε με στέρηση νερού, σε βαθμό που κόντεψε να χάσει τη ζωή του. Σώθηκε χάρη στην παρέμβαση ενός Τουρκοκρητικού γιατρού, που κατάλαβε ότι ήταν ζωντανός ενώ μεταφερόταν με κάρο για ταφή σε ομαδικό τάφο. Έπειτα από την ανταλλαγή των πληθυσμών, ο Κρασαδάκης επέστρεψε στην πατρίδα του και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ελληνική πρωτεύουσα.

### Πολιτική καριέρα
Κατήλθε στην πολιτική για πρώτη φορά το 1936 με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Στις 3 Δεκεμβρίου 1945 ανέλαβε υφυπουργός επί της Παλιννοστήσεως Προσφύγων και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 4 Απριλίου 1946 στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη. 

Αργότερα, στην κυβέρνηση του Ν. Πλαστήρα χρημάτισε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από τις 27 Οκτωβρίου 1951 ως τις 11 Οκτωβρίου 1952, οπότε η κυβέρνηση παραιτήθηκε.

Το πρώτο μισό της δεκαετίας του ' 50 ήταν Γενικός Διοικητής Κρήτης. Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου το 1951 και επανεξελέγη το 1952. 

Στις εκλογές του 1958 ήταν υποψήφιος με το Κόμμα Φιλελευθέρων χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί. Στη συνέχεια, κατέβηκε στις δημοτικές εκλογές με την υποστήριξη του Σοφοκλή Βενιζέλου.

Οι δημοτικές εκλογές έγιναν τον Απρίλιο του 1959 και η παράταξη Δημοτική Πρόοδος του άλλοτε βενιζελικού Γεωργίου Γεωργιάδη ήρθε 1η με ποσοστό 43,2%, 8.734 ψήφους και 10 συμβούλους. Ο Κρασαδάκης , που ήταν αρχηγός της Δημοτικής Φιλελευθέρας Ανορθώσεως έλαβε ποσοστό 34,5%, 6.769 ψήφους και 8 συμβούλους. Ο δήμαρχος τότε εκλεγόταν από την πλειοψηφία των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου και η αριστερή πτέρυγα υπερψήφισε τον Κρασαδάκη για δήμαρχο, ο οποίος υπηρέτησε στο αξίωμα από τον Ιούλιο του 1959 ως τον Ιούνιο του 1964.

Πέθανε στο Λονδίνο, όπου είχε μεταβεί για θεραπεία και θάφτηκε στο Ηράκλειο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ζωή του Νίκου Κρασαδάκη, εφημερίδα Πατρίς, 12-9-2008, ανάκτηση 10-7-2013.
## Βιβλιογραφία
*Δημήτρης Ξυριτάκης, Νικόλαος Κρασαδάκης, ο βίος, η πολιτεία και το έργο ενός σπουδαίου πολιτικού".

## Αναφορές


Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παλιννοστήσεως Προσφύγων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ηρακλείου
Επίσημη κατοικία

Μια **επίσημη κατοικία** είναι η κατοικία στην οποία οι αρχηγοί κρατών, οι αρχηγοί κυβερνήσεων, κυβερνητικός ή άλλo ανώτερο κυβερνητικό στέλεχος επισήμως διαμένει. Δύνανται ή δεν μπορεί να είναι η ίδια τοποθεσία όπου διεξάγουν τις εργασίες που σχετίζονται με τις λειτουργίες τους.

## Ελλάδα
### Σήμερα

### Παλαιότερα

### Φωτογραφικό Αρχείο

TATOI PALACE.JPG|Το ανάκτορο του Τατοΐου
Palais présidentiel d'Athènes.jpg|Το προεδρικό μέγαρο
Papandreou Papademos - Ceremony for the official handover - 11 November 2011 (7).jpg|To Μέγαρο Μαξίμου


## Κύπρος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας
* Επίσημη ιστοσελίδα του Πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας
Capitol Punishment: The Megadeth Years

Το **Capitol Punishment: The Megadeth Years** είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2000 από την "Capitol Records".
Η συγκεκριμένη συλλογή κυκλοφόρησε για να ολοκληρωθεί το συμβόλαιο του συγκροτήματος με την εταιρεία "Capitol", με το επόμενο άλμπουμ τους να κυκλοφορεί από την "Sanctuary Records".
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 66 του Billboard και μέχρι το 2005 είχε πουλήσει πάνω από 200.000 αντίτυπα. Τα τραγούδια "*Kill the King*" and "*Dread and the Fugitive Mind*" ήταν νέες ηχογραφήσεις και το δεύτερο συμπεριλήφθηκε στο δίσκο "*[[The World Needs a Hero]]* του 2001. Στο τέλος της συλλογής υπάρχει ένα κρυμμένο κομμάτι με την ονομασία "*Capitol Punishment*", το οποίο είναι medley παλιότερων τραγουδιών των Megadeth.
Στο "*Capitol Punishment: The Megadeth Years*" περιλαμβάνονται τραγούδια από όλα τα στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος με εξαίρεση τον πρώτο τους δίσκο, "*[[Killing Is My Business... and Business Is Good!]]*".

## Τραγούδια
1. **Kill the King** *(Mustaine)* - 3:46
2. **Dread and the Fugitive Mind** *(Mustaine)* - 4:26
3. **Crush 'Em** *(Mustaine, Friedman, Prager)* - 4:59
4. **Use the Man** *(Mustaine, Friedman)* - 4:37
5. **Almost Honest** *(Mustaine, Friedman)* - 4:04
6. **Trust** *(Mustaine, Friedman)* - 5:12
7. **À Tout le Monde** *(Mustaine)* - 4:31
8. **Train of Consequences** *(Mustaine)* - 3:28
9. **Sweating Bullets** *(Mustaine)* - 5:04
10. **Symphony of Destruction** *(Mustaine)* - 4:03
11. **Hangar 18** *(Mustaine)* - 5:13
12. **Holy Wars... The Punishment Due** *(Mustaine)* - 6:35
13. **In My Darkest Hour** *(Mustaine, Ellefson)* - 6:19
14. **Peace Sells** *(Mustaine)* - 3:46

## Θέσεις τσαρτ
***Capitol Punishment: The Megadeth Years*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[24 Οκτωβρίου]] [[2000]]***

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του "*Capitol Punishment: The Megadeth Years*" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
* Ντέιβ Μαστέιν - κιθάρα, φωνητικά
* Κρις Πόλαντ - κιθάρα
* Μάρτι Φρίντμαν - κιθάρα
* Αλ Πιτρέλλι - κιθάρα
* Τζεφ Γιανγκ - κιθάρα
* Ντέιβ Έλεφσον - μπάσο, φωνητικά
* Γκαρ Σάμουελσον - τύμπανα
* Νικ Μένζα - τύμπανα
* Τσακ Μπέλερ - τύμπανα
* Τζίμι ΝτεΓκράσο - τύμπανα

## Πηγές
* Δισκογραφία στην επίσημη ιστοσελίδα
* Ιστορικό στην επίσημη ιστοσελίδα
* Πωλήσεις 
* Allmusic review
* Encyclopaedia Metallum review
* Sputnik Music review
* Αμερικανικά τσαρτ
* Βρετανικά τσαρτ
* Ιαπωνικά τσαρτ
* Νεοζηλανδικά τσαρτ 

Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Θεοφάνης Κακριδής

Ο **Θεοφάνης Κακριδής** (Τρίκαλα Κορινθίας 1869 - 1 Αυγούστου 1929) ήταν Έλληνας φιλόλογος, καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανάμεσα στα έργα του είναι και η σχολική γραμματική της λατινικής, που ο ίδιος έγραψε για τα σχολεία.

Ειδικεύτηκε στη λατινική φιλολογία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών υπό τον Κωνσταντίνο Σ. Κόντο, και εν συνεχεία απέκτησε ειδίκευση στη λατινική φιλολογία στη Γερμανία, στα Πανεπιστήμια Γκέτινγκεν και Βερολίνο. Από το 1905 δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1913 αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής λατινικής φιλολογίας. 

Δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές εργασίες αλλά και μελέτες, που δημοσιεύτηκαν σε ξενόγλωσσα περιοδικά. Πέθανε από πνιγμό. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Κακριδής και εγγονός του ήταν ο Φάνης Κακριδής.

## Έργα
*«Γραμματική της λατινικής γλώσσης :προς χρήσιν των μαθητών των Γυμνασίων» Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου «Νομικής» Λ. Χ. Βεργιανίτου,1903.
*«Βarbara Ρlautina» (1904)
*«Κικέρωνος ο υπέρ Μίλωνος λόγος» (1912)
*«Πλαύτου Μέναιχμοι» (1916)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Γρίφος

μικρογραφία|Σετ παιχνιδιών γρίφου
Ο **γρίφος** είναι νοητικό πρόβλημα που απαιτεί σκέψη για την επίλυσή του. Υπάρχουν διάφορα είδη γρίφων, όπως γρίφοι λογικής, υπολογισμού, σπαζοκεφαλιές, κουίζ, κτλ. Συχνά απαιτούν να σκεφτόμαστε με αντισυμβατικό τρόπο. Ένας από τους αρχαιότερους λάτρεις των γρίφων ήταν ο Έλληνας μαθηματικός Αρχιμήδης. Επινόησε αρκετά μαθηματικά προβλήματα για να λύσουν οι σύγχρονοί του.

## Παραδείγματα
* *Ερώτηση:* Αν 3 κότες γεννούν 3 αυγά σε 3 ημέρες, πόσα αυγά γεννά μια κότα σε 1 μέρα;
: *1η Aπάντηση:* 1 κότα γεννά 1 αυγό σε 3 ημέρες → 1 κότα γεννά 1/3 του αυγού σε 1 ημέρα.
: *2η Aπάντηση:* 0 ή 1 αυγό (δεν είναι εύκολο να γεννήσει μια κότα 1/3 ενός αυγού).
: *Σημείωση:* Κάποιοι μπορεί να διαφωνούν για τις απαντήσεις πολλών γρίφων. Στο παράδειγμα που δίνεται με τις κότες, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι όλα τα αυγά έγιναν από μία κότα κατά την πρώτη ημέρα, οπότε η απάντηση θα είναι τρία αυγά.

* *Ερώτηση:* Ο πατέρας της Μαρίας έχει πέντε κόρες: Την Νανά, την Νενέ, την Νινί και την Νονό. Ποιο είναι το όνομα της πέμπτης κόρης;
: *Aπάντηση:* Μαρία. Οι πρώτες τέσσερις κόρες έχουν ονόματα με διαφορετικά φωνήεντα, έτσι ώστε αν κάποιος παρασυρθεί μπορεί να πει ένα όνομα για την πέμπτη κόρη όπως Νουνού. Όμως η σωστή απάντηση δόθηκε στην αρχή της ερώτησης.
*• Ερώτηση: Η Ματίνα και η Αγγέλικα βρίσκονται και οι δύο στην οδό Νάξου 53 κι έχουν απέναντι τους ενα λευκό φορτηγό. Μιλάνε στο τηλέφωνο μεταξύ τους γιατί η μια δε βλέπει την άλλη. Πώς γίνεται αυτό;*

Απάντηση: Βρίσκονται σε διαφορετική οδό με το ίδιο όνομα. 

## Διαίσθηση
Η δυσκολία πολλών γρίφων οφείλεται σε έναν ορισμένο βαθμό πλάνης της ανθρώπινης διαίσθησης. Αυτό συμβαίνει συχνά σε γρίφους που σχετίζονται με την έννοια της δεσμευμένης πιθανότητας, επειδή ο ανθρώπινος νους έχει την τάση να εξετάζει την απόλυτη πιθανότητα αντ' αυτής. Ως αποτέλεσμα, έχουν προκύψει επίμαχες συζητήσεις γύρω από τέτοια προβλήματα, με πιο διάσημο το πρόβλημα του Monty Hall. Ένα άλλο παρόμοιο παράδειγμα είναι το παράδοξο του Αγοριού και του Κοριτσιού.

## Μεταγρίφος
Είναι ένας γρίφος, στον οποίο δεν δίνονται στον λύτη όλα τα στοιχεία για την επίλυσή του, αλλά πρέπει να βασιστεί στη λογική αντίδραση ενός προσώπου που είχε όλα τα απαραίτητα στοιχεία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα με γρίφους

Κατηγορία:Επίλυση προβλημάτων
Κατηγορία:Λογική
Κατηγορία:Παζλ
Snow Patrol

Οι **Snow Patrol** είναι συγκρότημα από τη Βόρεια Ιρλανδία και τη Σκωτία, που σχηματίστηκε το 1993 και αποτελείται από τους Gary Lightbody (τραγουδιστής), Paul Wilson (μπάσο, φωνητικά), Jonny Quin (τύμπανα) και Johnny McDaid (πιάνο, κιθάρα, φωνητικά).

Το συγκρότημα σχηματίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Ντάντι το 1993 από τον Lightbody, τον Morrison και τον McCellant με το όνομα Shrug. Αφού χρησιμοποίησαν για ένα μικρό χρονικό διάστημα το όνομα Polar Bear και έχασαν τον Morrison από μέλος, μετονομάστηκαν σε Snow Patrol το 1997, και πρόσθεσαν τον Quinn. Οι πρώτοι τους τρεις δίσκοι, το EP *[[Starfighter Pilot]]* (1997), και τα στούντιο άλμπουμς *[[Songs for Polarbears]]* (1998) και *[[When It's All Over We Still Have to Clear Up]]* (2001), που κυκλοφόρησαν από τις ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες Electric Honey και Jeepster, ήταν εμπορικές αποτυχίες. Το 2002, η μπάντα υπέγραψε συμβόλαιο με τη μεγάλη εταιρεία Polydor Records.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Βρετανικά pop συγκροτήματα
Κατηγορία:Σκωτσέζικα rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Βρετανικά indie rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Ολυμπιακό Μουσείο

thumb|right|250px|Το Ολυμπιακό Μουσείο
Το **Ολυμπιακό Μουσείο** (γαλλικά: *Musée olympique*) βρίσκεται στη Λωζάνη της Ελβετίας και φιλοξενεί μόνιμα και προσωρινά εκθέματα σχετικά με τον αθλητισμό και το Ολυμπιακό κίνημα. Με περισσότερα από 10.000 αντικείμενα, το μουσείο θεωρείται το μεγαλύτερο αρχείο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στον κόσμο και ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της Λωζάνης, με περισσότερους από 250.000 επισκέπτες το χρόνο.

Το Ολυμπιακό Μουσείο και το Ολυμπιακό Πάρκο (ένας κήπος με αγάλματα ανάμεσα στο μουσείο και τη λίμνη της Γενεύης) βρίσκονται στην περιοχή Ούτσι. Η έδρα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής βρίσκεται στην περιοχή Βίντι (δυτικά του Ούτσι).

Το μουσείο ιδρύθηκε στις 23 Ιουνίου 1993, μεε πρωτοβουλία του Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Ο Μεξικανός αρχιτέκτονας Πέδρο Ραμίρες Βάσκες, μέλος της ΔΟΕ, και ο Ζαν Πιερ Καχέν ήταν υπεύθυνοι για το σχέδιο. Το μουσείο ανακηρύχθηκε Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς για το 1995.

Το Ολυμπιακό Μουσείο περιβάλλεται από ένα πάρκο που περιέχει μεγάλο αριθμό έργων τέχνης σχετικά με τον αθλητισμό. Από τα πιο αξιοσημείωτα έργα είναι *Ο Αμερικάνος Αθλητής* του Γάλλου γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, *Οι Ποδοσφαιριστές* της Νίκι ντε Σαντ Φαλέ και πολλά άλλα.

## Φωτογραφικό υλικό

File:Olympic Flames.jpg|Ολυμπιακές δάδες εντός του μουσείου
File:Flamme olympique Lausanne.jpg|Η Ολυμπιακή Φλόγα
File:Picswiss VD-46-60.jpg|Ένα από τα αγάλματα στο Ολυμπιακό Πάρκο
File:Lausanne MO.jpg|Άγαλμα μπροστά στο μουσείο, στις όχθες της λίμνης της Γενεύης


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Η επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου
* Το μουσείο στην ιστοσελίδα της πόλης της Λωζάνης

Μουσειο
Κατηγορία:Μουσεία στην Ελβετία
Κατηγορία:Μουσεία αθλητισμού
Κατηγορία:Λωζάνη
Θεόδωρος Ντεγιάννης

Ο **Θεόδωρος Ντεγιάννης** (1926-2006) ήταν ναύαρχος εν αποστρατεία που ηγήθηκε των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ και στη συνέχεια διετέλεσε υπουργός Εθνικής Άμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Γρίβα και στην οικουμενική κυβέρνηση του Ξενοφώντα Ζολώτα από τις 12 Οκτωβρίου 1989 ως τις 11 Απριλίου 1990.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1926 στην Χαλκίδα, ο μικρότερος σε μια οικογένεια με 5 αδέρφια. Ο μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Ηλίας Ντεγιάννης, ήρωας του πολεμικού ναυτικού. 

Επίσης πρώτος ξάδερφός του ήταν ο Ιωάννης Ντεγιάννης.

Το 1948 αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες Σχολές της Ελλάδας και του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων και το  Senior Officers' War Course της Βρετανικής Ναυτικής Σχολής Πολέμου (Royal Naval College, Greenwich). Ήταν αντίπαλος της δικτατορίας, όπως και η συντριπτική πλειονότητα των αξιωματικών του Ναυτικού. Το 1977 προήχθη σε αντιναύαρχο.

Επελέγη ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ τον Ιανουάριο του 1982 και παρέμεινε σε αυτή τη θέση για σχεδόν τρία χρόνια, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1984, οπότε και ανέλαβε ο πτέραρχος Νικόλαος Κουρής. Από όλους τους ανώτατους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν αυτός που ενέπνεε την μεγαλύτερη εμπιστοσύνη για τα δημοκρατικά του φρονήματα στην νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το 1988 ήταν συνιδρυτής του ερευνητικού ινστιτούτου ΕΛΙΑΜΕΠ και ο πρώτος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του.  Στο Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής παρέμεινε πρόεδρος ως το 1992.

Το 1989 ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εθνικής Άμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Γρίβα και παρέμεινε σε αυτή τη θέση και στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα ως τις 11 Απριλίου 1990.  

Γνώριζε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. 

Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ναύαρχοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
Τηγανητά φιστίκια

Τα **τηγανιτά [[αραχίδα|φιστίκια]]** είναι ένα σνακ με προέλευση τις ΗΠΑ. Η παρασκευή τους είναι απλή, τα φιστίκια τηγανίζονται σε μαγειρικό λάδι. Τρώγονται ολόκληρα με το κέλυφος. Η διαδικασία του τηγανίσματος δεν αλλάζει την γεύση του ξηρού καρπού, αλλά αλλάζει την υφή και την γεύση του κελύφους - ειδικά αν χρησιμοποιούνται καρυκεύματα -  για να γίνουν πιο εύγευστα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σνακ
Κατηγορία:Ξηροί καρποί
Φυστικια