open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σοφοκλής Κ. Βουρνάζος

Ο **Σοφοκλής Βουρνάζος** (Λέσβος, 24 Σεπτεμβρίου 1853 - Λέσβος, 24 Σεπτεμβρίου 1889), ήταν Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λέσβο στις 24 Σεπτεμβρίου 1853 από αγαθοεργούς γονείς. Αφού πήγε σχολείο στη γενέτειρά του μετακόμισε στην Αθήνα όπου γράφτηκε ως φοιτητής της Νομικής. Διέκοψε μετά από δύο χρόνια τις σπουδές του και πήγε στην Κωνσταντινούπολη μετά από την επίμονη παρότρυνση του πατέρα του και αργότερα στην Οδησσό για να συνεργαστεί εμπορικά με τον επίσης ομογενή Αλέξανδρο Λάτρη.  

Μετά τον θάνατο του πατέρα του επέστρεψε στη Μυτιλήνη για να τακτοποιήσει την μεγάλη περιουσία που κληρονόμησε αυτός και τα νεώτερα αδέρφια του. Εργάστηκε ως έφορος των σχολείων, ως δημογέροντας κλπ. και έδρασε κοινωφελώς υπέρ του τόπου του. Αρρώστησε βαριά και πήγε στην Αθήνα για να θεραπευθεί, επέστρεψε όμως στην πατρίδα του πριν πεθάνει για να ταφεί εκεί. 

Απεβίωσε την ημέρα των γενεθλίων του στις 24 Σεπτεμβρίου 1889. Ανακηρύχτηκε Μέγας Ευεργέτης από την εφορεία των σχολείων, και προς τιμή του ανεγέρθη ανδριάντας που φιλοτεχνήθηκε ο γλύπτης Μπονάνος. Η τελετή των αποκαλυπτηρίων έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1896.

## Ευεργετικό έργο
Ο Βουρνάζος κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία του είκοσι χιλιάδων τουρκικών λιρών για να ευεργετήσει τα σχολεία της Μυτιλήνης.

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σύντομη ιστορία του "Γυμνασίου" της Μυτιλήνης, και σημερινού Πειραματικού Λυκείου

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Σοφοκλής Π. Βουρνάζος

Ο **Σοφοκλής Βουρνάζος** ήταν Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Ο Βουρνάζος κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία του για την ανέγερση νοσοκομείου με προσαρτήματα στην Μυτιλήνη. Προτομή του βρίσκεται στον περίβολο του Νοσοκομείου του νησιού. 

Ανεψιός του ήταν ο επίσης Μεγάλος Ευεργέτης της Μυτιλήνης Σοφοκλής Κ. Βουρνάζος.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Σελλά Πατρών

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Σελλά Αχαΐας]]*

Τα **Σελλά** είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου με 302 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται στους πρόποδες του Παναχαϊκού σε υψόμετρο 452 μέτρων.

## Ιστορία
Η ονομασία πιστεύεται ότι είναι σλαβική και σημαίνει χωριό (*Selo*). Κατά τον Μεσαίωνα αναφερόταν και Σέλιτσα ή Σέλιτζα. Αναφέρεται σε βενετικά έγραφα και απογραφές το 1692 και το 1699, το 1828 είχε 51 οικογένειες 16 το 1851 και 150 κατοίκους το 1899. Στην επανάσταση του 1821 στα Σελλά υπήρχε μεγάλο στρατόπεδο των Ελλήνων από το 1821 έως το 1828 περίπου που απελευθερώθηκε η Πάτρα. Το στρατόπεδο το διέλυσαν δύο φορές οι Οθωμανοί μετά από φονικές μάχες το 1825 και το 1827.

Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Ιανουάριο του 1944 ο Γερμανικός στρατός, μετά από πληροφορία ότι στα Σελλά βρίσκονταν αντάρτες, περικύκλωσε το χωριό. Συνελήφθησαν όλοι οι άντρες του χωριού, 43, που οδηγήθηκαν στην Πάτρα και φυλακίστηκαν ενώ 7 εκτελέστηκαν στην προσπάθεια τους να διαφύγουν. Κατά την αποχώρησή τους οι Γερμανοί έβαλαν φωτιά στο χωριό και αναφέρεται ότι τα σπίτια καίγονταν για δέκα ημέρες.

## Διοικητική εξέλιξη
Το 1835 (Β.Δ. 8/4/1835) αποτέλεσε οικισμό του νεοσύστατου Δήμου Αργυραίων. Με το Βασιλικό διάταγμα 27-11-1840 «περί συγχωνεύσεων δήμων» καταργείται ο δήμος Αργυραίων και αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ερινεού. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) με την κατάργηση των δήμων, τα Σελλά αποτέλεσαν την έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Σελλών μαζί με τα χωριά Πιτίτσα και «Κακόβατο». Το 1920 καταργείται ο οικισμός «Κακόβατος» και αργότερα εγκαταλείφθηκε. Το 1924 αποσπάται η Πιτίτσα. Έτσι τα Σελλά έμειναν το μοναδικό χωριό που αποτελούσε την κοινότητα Σελλών. Το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας καταργείται η κοινότητα και γίνεται Δημοτικό διαμέρισμα του πρώην δήμου Ρίου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Αλέξιος Παναγόπουλος, *Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα)*, Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Χουάν Βαλέρα ι Αλκαλά Γκαλιάνο

Ο **Χουάν Βαλέρα ι Αλκαλά Γκαλιάνο** (ισπανικά: *Juan Valera y Alcalá Galiano*, 18 Οκτωβρίου 1824 -  18 Απριλίου 1905) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Ισπανούς συγγραφείς του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στην πόλη Κάμπρα (Cabra) της Ανδαλουσίας στις 18 Οκτωβρίου 1824 και σπoύδασε στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα. Το 1847 ακολούθησε διπλωματική καριέρα. Έλαβε μέρος σε πολλές διπλωματικές αποστολές, ενώ στα 1893 - 1895 υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Βιέννη.

Ο Χουάν Βαλέρα έγραψε πολυάριθμες μελέτες ιστορικοπολιτικού, φιλοσοφικού και θρησκευτικού περιεχομένου. Σημαντικό είναι και το μεταφραστικό έργο του, μεταφράζοντας στα ισπανικά, μεταξύ άλλων, τον "Φάουστ" του Γκαίτε. Τα μυθιστορήματά του διακρίνονταν για το ρεαλισμό τους και την ψυχολογική διεισδυτικότητα και την ανατομία της ανθρώπινης ψυχής. 

left|thumb|280px|Μνημείο του Χουάν Βαλέρα στη Μαδρίτη. Στη βάση του μνημείου η ηρωίδα του Πεπίτα Χιμένεθ
Ανάμεσα στα πιο σημαντικά μυθιστορήματά του ξεχωρίζουν:  **Πεπίτα Χιμένεθ** (Pepita Jimenez,1874,:*ελλ. μτφ. Αντώνιος Φρασσίλης, Αθήνα, 1888* ), - που είναι το αριστούργημά του και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, -  "Las ilusiones del doctor Faustino" (1875), "El comendador Mendoza" (1877), "Dona Luz" (1878), "Juanita la Larga" (1895), "Genio y figura" (1897) και "Morsamor" (1899).  

Ένα περίτεχνο μνημείο, αφιερωμένο στον Χουάν Βαλέρα, βρίσκεται στην κεντρική λεωφόρο Πασέο δε Ρεκολέτος (Paseo de Recoletos) της Μαδρίτης, φιλοτεχνημένο το 1928 από τον Ισπανό γλύπτη Lorenzo Coullaut Valera, 1876 - 1932). Στη βάση του μνημείου εικονίζεται η νεαρή ηρωίδα του Χουάν Βαλέρα Πεπίτα Χιμένεθ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα "Βαλέρα υ Αλκαλά Γκαλιάνο, Χουάν", τόμ. 13ος, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ισπανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ισπανοί μεταφραστές
Πλατάνι Αχαΐας

Το **Πλατάνι** είναι οικισμός της Αχαΐας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Το Πλατάνι βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού, προς τις ακτές του Κορινθιακού και σε υψόμετρο 184 μέτρα. Απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο της Πάτρας, 5 χιλιόμετρα ανατολικά από το Ρίο. Στα βόρειά του περνάει η Ολυμπία Οδός και είναι ο Άγιος Βασίλειος ενώ στα νοτιοδυτικά το Κάτω Καστρίτσι. 

Το όνομα του χωριού οφείλεται στα πολλά πλατάνια που έχει η περιοχή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την ομώνυμη κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ρίου του Δήμου Πατρέων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 459 κάτοικοι.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του Πλατανίου έχουν βρεθεί πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων που δείχνουν συνεχόμενη κατοίκηση από την αρχαιότητα έως σήμερα. Στην περιοχή πιστεύεται σύμφωνα με την περιγραφή του Παυσανία ότι βρισκόταν η αρχαία Αργυρά. Σε ύψωμα κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί κατάλοιπα αρχαίου οικισμού και σε άλλες θέσεις νεκροταφείο, ερείπια τειχισμένου βυζαντινού ναού ενώ διασώζεται ο ναός του Αγίου Νικολάου του 11ου αιώνα . Σύμφωνα με κάποιους αρχαιολόγους, παρ' όλο που η περιοχή δεν έχει ανασκαφεί πλήρως, τον 2ο με 4ο αιώνα έγινε μετακίνηση πληθυσμού από την αρχαία πόλη λόγω των πλημμυρών του Σέλεμνου σε άλλες γειτονικές και ασφαλείς θέσεις, όπως στο σημερινό Πλατάνι.

Σε Ενετική απογραφή του 1700 αναφέρεται το χωριό με 52 κατοίκους ενώ το αναφέρει και ο Πουκεβίλ το 1816 που πέρασε από εκεί. Το 1835 έγινε χωριό του Δήμου Αργυραίων έως το 1841 οπότε καταργήθηκε ο Δήμος Αργυραίων και προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων.

Το 1912 με την διοικητική μεταρρύθμιση που προέβλεπε τη διάλυση των Δήμων έγινε οικισμός της Κοινότητας Αγίου Βασιλείου. Το 1925 αποσπάται από την κοινότητα Αγίου Βασιλείου και γίνεται ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 οπότε με το Σχέδιο Καποδίστριας γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου. Μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης (το 2011) εντάχθηκε στο Δήμο Πατρέων της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η εξέλιξη του πληθυσμού είναι:

## Βιβλιογραφία
* ''Ελληνική χωρογραφία: Γεωγραφία, Ιστορία, Στατιστική πληθυσμού και αποστάσεων συνταχθείσα και εκδοθείσα υπό Ιωάννου Εμμ. Νουχάκη'', Έκδοσις Τρίτη, Εκδότης Σπυρίδων Κουσουλίνος, Εν Αθήναις 1901.
* 
* Αλέξιος Παναγόπουλος, *Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα)*, Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003, λήμμα Πλατάνι. ISBN 960-8260-32-9.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Χάινερ Λάουτερμπαχ

Ο **Χάινερ Λάουτερμπαχ** (γερμανικά: *Heiner Lauterbach*, Κολωνία, 10 Απριλίου 1953) είναι Γερμανός ηθοποιός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας του ήταν καταστηματάρχης ειδών κιγκαλερίας. Γράμματα έμαθε σε σχολή τύπου Βάλντορφ και πήρε απολυτήριο γυμνασίου. Το 1970 γράφτηκε σε σχολή ηθοποιίας. Δασκάλα του ήταν η ηθοποιός Μαριάννε Γιέντκενς η οποία υπήρξε ιδρύτρια του θεάτρου *«Der Keller»* στην Κολωνία. Έπαιξε σε διάφορα θέατρα στην Κολωνία, στο Βίρτσμπουργκ και στο Μόναχο και πήρε μέρος σε πολλές τουρνέ μαζί με το θέατρο *«Schauspielbühne»* του Μονάχου.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ο Λάουτερμπαχ ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο και πρωταγωνιστώντας σε ταινίες ερωτικού περιεχομένου έγινε διεθνώς γνωστός. Το 1985 πρωταγωνίστησε στο έργο *«Männer»* της γερμανίδας σκηνοθέτριας Ντόρις Ντόρι και βραβεύτηκε με το *Bundesfilmpreis*. Από τότε οι ρόλοι του σημείωσαν όλο και μεγαλύτερη επιτυχία.

## Βραβεία
* 1986: γερμανικό βραβείο κινηματογράφου (Deutscher Filmpreis)
* 1997: βραβείο Μπάμπι
* 1997: βραβείο βαυαρικού κινηματογράφου (Bayerischer Filmpreis)
* 1998: βραβείο της γερμανικής ακαδημίας ηθοποιίας (Deutsche Akademie der Darstellenden Künste) στο φεστιβάλ τηλεοπτικού έργου της Βάδης Βυρτεμβέργης (Fernsehfilm-Festival Baden-Baden)
* 1998: βραβείο της τηλεόρασης της Βαβαρίας (Bayerischer Fernsehpreis)
* 2004: χρυσή πένα (Goldene Feder) του εκδοτικού οίκου *Bauer-Verlag* για την κατηγορία *Ηθοποιός*

## Αυτοβιογραφία
* *Nichts ausgelassen. Autobiographie*. Εκδόσεις Droemer, Μόναχο 2006, ISBN 3-426-27383-7

## Κινηματογραφικά και τηλεοπτικά έργα

## Βιβλιογραφία
* Adolf Heinzlmeier: *Heiner Lauterbach, Der sanfte Macho*. Heyne-Filmbibliothek, Nr. 263. Εκδόσεις Heyne, Μόναχο 1998, ISBN 3-453-14576-3

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί φωνής
Τζένη Έλβερς

Η **Τζένη Έλβερς** (γερμανικά: *Jenny Elvers-Elbertzhagen*, 11 Μαΐου 1972) είναι Γερμανίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άμελινγκχάουζεν κοντά στη Λίνεμπουργκ (Lüneburg). Αποφοίτησε από το γυμνάσιο, παίρνοντας απολυτήριο. Σε ηλικία 18 χρονών εκλέχτηκε βασίλισσα των λουλουδιών (Heidekönigin) στην τοπική εορτή ανθέων (Heideblütenfest) του χωριού της.

Το 1989 άρχισε να παίρνει μαθήματα ηθοποιίας στη σχολή ηθοποιών Die Etage στο Βερολίνο και από το 1993 άρχισε να σπουδάζει ηθοποιός στη σχολή ηθοποιών (Schauspielschule) στο Αμβούργο, όπου αποφοίτησε με δίπλωμα. Πήγε στο Λος Άντζελες για να συνεχίσει τις σπουδές της στο *American National Academy of Performing Arts*.

Επέστρεψε στη Γερμανία και άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια. Το 1995 υποδύθηκε με επιτυχία τον ρόλο της «τσούλας» στο έργο *[[Männerpension]]* του Γερμανού σκηνοθέτη Detlev Buck και καθιερώθηκε. Συνδέθηκε με τον ηθοποιό Χάινερ Λάουτερμπαχ και εν συνεχεία με τον Άλεξ Γιόλιγκ, από τον οποίο απέκτησε έναν γιο. Από το 2003 είναι παντρεμένη με τον μάνατζέρ της Γκοτς Έλμπερτσχάγκεν και ονομάζεται *Τζένη Έλβερς-Έλμπερτσχάγκεν*.

## Έργα
### Κινηματογράφος και τηλεόραση
* 1994: Otto - Die Serie 
* 1995: Männerpension
* 1995: Der Elefant vergisst nie
* 1996: Knockin’ on Heaven’s Door
* 1996: Nikola 
* 1997: Alarm für Cobra 11
* 1998: Top of the Pops
* 1998: Dognapping - Doggy Dog 
* 2000: Für alle Fälle Stepahanie 
* 2000: Der Bulle von Tölz 
* 2006: Knallhart
* 2007: Kopf oder Zahl
* 2009: Löwenzahn
* 2009: Großstadtrevier
* 2009: Vulkan
* 2009: Tierärztin Dr. Mertens
* 2009: All You Need Is Love – Meine Schwiegertochter ist ein Mann
* 2009: Soko Leipzig

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Γερμανοί τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Χρήστος Τσώτσος

Ο **Χρήστος Τσώτσος ή Τσώτσιος (ή Βέσκος ή Μπαχοβίτης)** ήταν οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από τους Προμάχους (Μπάχοβο) Πέλλας.

## Βιογραφικά στοιχεία
[thumb|left|250px|Οι μακεδονομάχοι οπλαρχηγοί [Χρήστος Καραπάνος και Χρήστος Τσώτσος (δεξιά).]]
Γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Μπάχοβο (Πρόμαχοι) Αλμωπίας και από νωρίς βγήκε στο βουνό ως κλέφτης. Έδρασε στις περιοχές της Αλμωπίας, Παιονίας, Μοριχόβου και Τίκφες, στα όρη Βόρα, Πίνοβο, Τζένα και Πάικο. Από νωρίς συνεργάστηκε με Βουλγάρικα αντάρτικα σώματα που δρούσαν στην περιοχή εναντίον των Οθωμανών. Παρόλ' αυτά ο καπετάν Τσώτσος διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους Έλληνες της περιοχής και απέφευγε τις συμπλοκές μαζί τους. 
Στις 5 Αυγούστου του 1906, το σώμα του Χρήστου Τσώτσου μαζί με τις ομάδες του Λούκα Ιβάνωφ και Καρατάσε, διανυκτέρευσαν στα καλύβια των Καραφυλλαίων (Σαρακατσάνικο τσελιγκάτο, κοντά στην κορυφή Καϊμάκι του Βόρα). Ο Χρήστος Τσώτσος ήταν σταυράδερφος με τον τσέλιγκα, Γεώργιο Καραφυλλιά κι έτσι μεσολαβούσε, ώστε να φιλοξενούνται οι Βουλγαρικές ομάδες. Εκεί ο Κωνσταντίνος Γαρέφης επιτέθηκε και σκότωσε τους Λούκα Ιβάνωφ και Καρατάσε, καθώς η Ελληνική πλευρά τους είχε επικηρύξει λόγω των βιαιοτήτων τους κατά των Ελληνικών πληθυσμών. Ο καπετάν Τσώτσος, που δεν ήταν μέσα στους στόχους του Γαρέφη, τραυματίστηκε ελαφριά, στο πόδι και στα πλευρά από πυροβολισμούς. Στη συμπλοκή τραυματίστηκε θανάσιμα και ο καπετάν Γαρέφης.

Λίγο αργότερα (την ίδια χρονιά) ο Χρήστος Τσώτσος προσχώρησε στην Ελληνική πλευρά και ανέλαβε δράση, προκειμένου να υπερασπιστεί τους Ελληνικούς πληθυσμούς της Αλμωπίας και Παιονίας από τις κλιμακούμενες Βουλγαρικές επιθέσεις. Τη χρονιά αυτή 1906, ο Χρήστος Τσώτσος με το σώμα του έδρασε στην περιοχή του Πάικου προς βοήθεια των εκεί Ελληνικών σωμάτων του Χρήστου Καραπάνου, του Στέργιου Ναούμ από τα Λιβάδια Κιλκίς και του Λάζαρου Δογιάμα από τη Μπαροβίτσα (Καστανερή Κιλκίς). Έδρασε στην περιοχή, έως την επανάσταση των Νεοτούρκων το 1908, όταν χορηγήθηκε γενική αμνηστεία. Η συμβολή του ήταν ιδιαίτερα σημαντική, καθώς με την ανάληψη δράσης του σώματός του εναντίον των Βουλγαρικών ομάδων, παγιώθηκε η Ελληνική παρουσία στο Πάικο και πέρασε στον Ελληνικό έλεγχο η Αλμωπία, που αποτελούσε το στρατηγικότερο σημείο κατά το Μακεδονικό Αγώνα αφού ήταν το κύριο πέρασμα από τη Θεσσαλονίκη και τις πεδιάδες της Κεντρικής Μακεδονίας προς τις περιοχές Τίκφες, Μοριχόβου και Πελαγονίας.

Ο Χρήστος Τσώτσος Βέσκος, αργότερα κατηγορήθηκε ότι από δικό του βόλι σκοτώθηκε ο Κωνσταντίνος Γαρέφης κατά τη συμπλοκή της 5ης Αυγούστου του 1906, χωρίς να έχει αποδειχτεί τίποτα, όμως. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μαρίας Καραφυλλιά, ο γερο-Τσώτσος δεν συμμετείχε ενεργά στη συμπλοκή.

## Αναφορές

Κατηγορία:Κλέφτες
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Ιλλ

Ο **Ιλλ** (, κεφαλαία ILL) είναι ποταμός της Γαλλίας στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας και συγκεκριμένα στην Αλσατία. Η Αλσατία οφείλει το όνομά της στον ποταμό Ιλλ: Στη γερμανική γλώσσα *Elsass* σημαίνει «περιοχή του Ιλλ».

Ο Ιλλ πηγάζει από την οροσειρά Ζυρά (Jura, ελλην. γνωστή ως Γιούρα) κοντά στο χωριό Βινκέλ (Winkel). Κατευθύνεται βόρεια ρέοντας σχεδόν παράλληλα προς τον Ρήνο. Κατά τη διαδρομή του δέχεται τα νερά από αρκετούς παραποτάμους, που πηγάζουν από τα Βόσγια (Vosges), κυριότεροι των οποίων είναι ο Ντολέ (Doller), ο Σουφφέλ (Souffel) και ο Τουρ (Thur). 

Ο Ίλλ διέρχεται από τις πόλεις Μυλούζ, Κολμάρ και Σελεστά και εκβάλλει στον Ρήνο αφού πρώτα διασχίσει και το Στρασβούργο, στο οποίο σχηματίζει μέρος των παλαιών οχυρώσεων της πόλης και την περίφημη *[[Petite France]]*, το κέντρο της παλιάς πόλης, που αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Στην περιοχή αυτή υπάρχουν υδατοφράκτες και μικρές υδατοπτώσεις, που παλαιότερα χρησιμοποιούνταν για να κινούν ανεμόμυλους και παρέχουν νερό και ενέργεια σε βυρσοδεψεία. Η περιοχή σήμερα δεν έχει παρόμοιες εγκαταστάσεις, αλλά είναι γεμάτη παραδοσιακά μπιστρό και καφενεία.

Στη Μυλούζ σχημάτιζε ένα νησάκι, διαιρούμενος σε δύο βραχίονες. Σύμφωνα με την παράδοση, στο νησάκι αυτό κατασκευάστηκε ένας νερόμυλος, γύρω από τον οποίο δημιουργήθηκε η πόλη.

Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 216,8 χλμ.

Κάθε χρόνο περίπου 600.000 τουρίστες κάνουν τον γύρο του Στρασβούργου με το μικρό πλοίο που διασχίζει τον Ιλλ και τα κανάλια του. Το πυκνό δίκτυο καναλιών από/προς τον Ρήνο μέσω του Ιλλ κάνουν τον ποταμό σημαντικό συγκοινωνιακό δρόμο για ολόκληρη την Αλσατία.


Αρχείο:Petite France Strasbourg.jpg|Στρασβούργο: Ο Ιλλ διασχίζει την Petite France. Διακρίνονται αριστερά μια υδατόπτωση, αριστερά ένας υδατοφράκτης.
Αρχείο:Ill, Strasbourg.jpg|Ο γύρος του Στρασβούργου με το πλοιάριο στον Ιλλ.
Αρχείο:An der Ill.jpg|Ο Ιλλ διασχίζει το Στασβούργο. Διακρίνονται οι εκκλησίες του Σεν Γκιγιώμ (λευκή) και της Σεντ Μαντλέν (ροζ).


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Κατηγορία:Αλσατία
Πιτίτσα Αχαΐας

Η **Πιτίτσα** είναι μικρό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα είναι δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου με 26 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 631 μέτρων. Η Πιτίτσα είναι γνωστή για την Ανάβαση Πιτίτσας από τους παλιότερους αγώνες στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αναβάσεων αυτοκινήτου.

## Ιστορικά στοιχεία
Άγνωστο πότε πρώτο κατοικήθηκε αναφέρεται στην Ενετική απογραφή του 1689 με 14 κατοίκους και του 1700 με 4. Σε άλλες απογραφές είχε 14 οικογένειες το 1828, 168 κατοίκους το 1899 και 231 το 1961. Η επικρατέστερη εκδοχή για το όνομα είναι ότι προέρχεται από το «πυτία» που μεταφορικά έχει την ερμηνεία τόπου που κατοικούσαν βοσκοί με τα ζώα τους. Υπάρχει και η εκδοχή ότι προέρχεται από το σλάβικο «Ptixa», που ερμηνεύεται ως «μέρος από πουλιά».

## Διοικητικά στοιχεία
Το 1835 αποτέλεσε χωριό του νεοσύστατου Δήμου Αργυραίων έως το 1841 που καταργήθηκε ο δήμος. Από το 1841 χωριό του Δήμου Ερινεού έως το 1912. Το 1912 αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Σελλών που μόλις είχε δημιουργηθεί. Το 1924 αποσπάται από την κοινότητα Σελλών στην νεοσύστατη κοινότητα Πιτίτσης που αποτέλεσε τον μοναδικό οικισμό. Το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου.

Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πιτίτσας είναι ο Ιωάννης Αλεξόπουλος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Αλέξιος Παναγόπουλος, *Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα)*, Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003, λήμμα Πιτίτσα. ISBN 960-8260-32-9.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Λούντβιχσμπουρκ

To **Λούντβιχσμπουργκ** (γερμανικά: *Ludwigsburg*) είναι πόλη της Βάδης-Βυρτεμβέργης της Γερμανίας, περίπου 12 χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της Στουτγάρδης, κοντά στον ποταμό Νέκαρ.

## Ιστορία
thumb|left|250px|Το ανάκτορο Μονρεπό
Η ιστορία της πόλης ξεκινάει αμέσως μετά την ανέγερση του μπαρόκ Ανακτόρου του Λούντβιχσμπουρκ (1718–1723) από τον δούκα Εβεράρδο Λουδοβίκο της Βυρτεμβέργης, ο οποίος στη συνέχεια πρόσθεσε το Σλος Φαβορίτε, γερμ. Schloss Favorite (1713-1728), καθώς και το Ανάκτορο Μονρεπό (1764-1768).

Το 1940 στο Λούντβιχσμπουρκ γυρίστηκε η ναζιστική προπαγανδιστική ταινία *Jud Süß,* του Φάιτ Χάρλαν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Άμπεργκ

Το **Άμπεργκ** (γερμ. Amberg) είναι ανεξάρτητη αστική περιφέρεια και πόλη στο Άνω Παλατινάτο της Βαυαρίας. Βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα ανατολικά της Νυρεμβέργης. 

Ο δήμος πρωτοαναφέρεται το 1034 ως *Ammenberg* και κατά τον μεσαίωνα έγινε σημαντικό κέντρο εμπορίου για το σίδερο. Από το 1269 κυβερνιόταν από τον Οίκο Βίττελσμπαχ. Ο πλούτος της πόλης της έδωσε την δυνατότητα να κτίσει τείχος με 100 πύργους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Μπάλα Αχαΐας

Ο **Μπάλας** (γνωστό και σαν **Μπάλα** ή παλιότερα και **Βάλα**) είναι ένα μικρό χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας.

## Τοποθεσία
thumb|right|260px|Μονή Αγίου Νικολάου Μπάλα (Παλαιομονάστηρο).
Βρίσκεται στους πρόποδες του Παναχαϊκού σε υψόμετρο περίπου 380 μέτρα, σε τοποθεσία με πολλή βλάστηση. Το κλίμα είναι δροσερό σε σχέση με την πόλη.

Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Πατρέων, απέχει από το κέντρο της Πάτρας 8,5 χλμ., ενώ συνορεύει με τη Βούντενη και το Βελβίτσι.

Κοντά στο χωριό (ΝΔ) υπάρχει η ιστορική Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου - Παλαιομονάστηρο που κτίστηκε τον 6ο αιώνα.

## Ονομασία
Σε ενετική κατάσταση των χωριών των Πατρών το 1687 αναφέρεται ως *«Βaladi Nartira Beistura»* ενώ ο Πουκεβίλ το γράφει *«Vala»*. Το όνομα προέρχεται από οικιστές του χωριού ή ιδιοκτήτες εκτάσεων γης, πιθανόν αρβανίτικης καταγωγής με το επίθετο «Μπάλας». Στα αρβανίτικα «Μπάλα» σημαίνει «λευκός» αλλά και στη τοπική διάλεκτο η λέξη χρησιμοποιούνταν για το μέτωπο κάτι που έχει σχέση με τη θέα που υπάρχει από ψηλό μέρος. Και πραγματικά η θέα προς Πάτρα, Πατραϊκό-Κορινθιακό Κόλπο και τα κοντινά βουνά της δυτικής Στερεάς Ελλάδος είναι ευρύτατη.

## Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται σε ενετική  απογραφή του 1687. Το 1700 είχε 12 οικογένειες και 55 κατοίκους, το 1828 είχε 5 οικογένειες, το 1851 μαζί με τη Βούντενη είχαν 35 οικογένειες και το 1899 είχε 68 κατοίκους.

Το 1903 είχε αμαξιτό δρόμο και το 1954 αυτοκινητόδρομο.

Από το 1835 με την ίδρυση των δήμων αποτέλεσε χωριό του Δήμου Αργυραίων έως το 1841. Από το 1841 αποτελεί οικισμό του Δήμου Πατρέων.

Το 1925 στου Μπάλα εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες. Δημιουργήθηκε από το κράτος αγροτικός προσφυγικός συνοικισμός. Η καταγωγή τους ήταν κυρίως από τον Πόντο. Τα κτήματα δόθηκαν έπειτα από κλήρωση ανήκαν στην Μονή Γηροκομείου στην οποία είχαν περιέλθει, όταν τότε έκλεισε το μοναστήρι που ήταν κοντά στο χωριό.

## Σύγχρονη εποχή
Το χωριό Μπάλα έχει πληθυσμό 264 κατοίκους, βάσει της απογραφής του 2011.

Στην περιοχή έχουν βρεθεί αρχαιότητες (μυκηναϊκή εποχή), όπως και στη γειτονική Βούντενη, στην οποία υπάρχει επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος.

Ο ναός του χωριού τιμάται στο όνομα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης ενώ υπάρχει και ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Τον Αύγουστο πραγματοποιείται στο χωριό λαϊκό παραδοσιακό πανηγύρι.

Του Μπάλα απέχει περίπου 9 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας. Από το χωριό επίσης ξεκινά χωματόδρομος που οδηγεί μέσω της περιοχής της Ζάστοβας στα μεγάλα υψόμετρα του Παναχαϊκού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Ισίδωρος Σιδερόπουλος, *Ποντίων Μνήμες στην Πάτρα*, εκδ. Σωματείο "Φάρος" Ποντίων Πατρών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-98032-0-5.
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Παναθηναϊκός (τοξοβολία)

## Ιστορία
Το τμήμα τοξοβολίας του Παναθηναϊκού είναι ένα από τα νεώτερα τμήματα του συλλόγου καθώς ιδρύθηκε το 1981.

### 1981-1986
Μεγάλη μορφή του τμήματος υπήρξε ο Παναγιώτης Παπασπυρόπουλος ο οποίος μόλις το 1982  στους Βαλκανικούς Αγώνες αναδείχθηκε 5ος. Το 1983 με τη συνεισφορά της Κλέμης Διαμαντοπούλου ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε  Πρωταθλητής σε άνδρες και γυναίκες τερματίζοντας πρώτος στη γενική κατάταξη.

Το 1984 ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε πρωταθλητής μόνο στους άνδρες με πρωταγωνιστή τον Παπασπυρόπυλο, ενώ στις γυναίκες τερμάτισε στη 2η θέση. Το 1985 ήρθε και πάλι ο τίτλος με τον Παπασπυρόπουλο και την Ελένη Μαυροδήμου. Το 1986 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα σε άνδρες, γυναίκες, νέους και νεάνιδες, ολοκληρώνοντας με επιτυχία τον πρώτο κύκλο ζωής του τμήματος.

### 1986-2000

Το 1986 ο Παπασπυρόπουλος σταματά την καριέρα του ως αθλητής και ασκεί την προπονητική, με συνέπεια η δυναμική του συλλόγου να φθίνει. Ο Β. Γεωργόπουλος υπήρξε ο πρώτος διεθνής αθλητής του συλλόγου που κατέκτησε μετάλλιο, όταν αναδείχθηκε δεύτερος στους Βαλκανικούς Αγώνες το 1994. Ο ίδιος κατέκτησε επίσης το πρωτάθλημα εφήβων Ελλάδας το 1995.

## Τίτλοι
### Πανελλήνιοι
* 4 Πρωταθλήματα Ελλάδος Γενικής Βαθμολογίας: 1983, 1984, 1985, 2018

#### Επιμέρους διακρίσεις
* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας Ανδρών  Βαθμολογία : 1984, 1985 

* 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας Ανδρών  Ομαδικό :  1983, 1984, 1985, 1986

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Ανδρών Ομαδικό - Standard Bow : 1993
* 1 Πανελλήνιο Εαρινό Πρωτάθλημα  Ανδρών Ομαδικό : 1986
* 1 Πρωτάθλημα  Ολυμπιακού Τόξου Ομαδικό Ανδρών :  2018
*1 Πρωτάθλημα Ελλάδας  Σύνθετου Τόξου  Ομαδικό Ανδρών :  2018
*1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Κλειστού Χώρου  Ομαδικό Ανδρών :  1987
*1 Φθινοπωρινό Πρωτάθλημα Ελλάδας  Ομαδικό Ανδρών :  1984
*1 Περιφερειακό Πρωτάθλημα  Ομαδικό Ανδρών :  1983
*2 Πρωταθλήματα Ελλάδας  Βαθμολογία Γυναικών :   1984, 1985
*3  Πρωταθλήματα Ελλάδας  Ομαδικό Γυναικών :  1984, 1985, 1986 
*1 Εαρινό Πρωτάθλημα Ελλάδας  Ομαδικό Γυναικών :  1986
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας  Ολυμπιακού Τόξου Ομαδικό Γυναικών: 2018
*1 Κύπελλο Ελλάδας Ολυμπιακού τόξου Ομαδικό Γυναικών :   2018
*1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Κλειστού Χώρου Σύνθετου Τόξου Γυναικών :  2019
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Σύνθετου Τόξου Ανοικτού Χώρου Ομαδικό Γυναικών: 2019

### Μικρές ηλικίες
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Ολυμπιακού Τόξου Ομαδικό Νέων Ανδρών: 2012
*1 Κύπελλο Ελλάδας  Ομαδικό Νέων Ανδρών :  2013
*1 Πρωτάθλημα Κέντρου Κλειστού Χώρου  Ομαδικό Εφήβων :  2007
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Ολυμπιακού Τόξου Ομαδικό Νέων Ανδρών  Κλειστού Χώρου: 2012
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Σύνθετου Τόξου Ομαδικό Νέων Ανδρών  Κλειστού Χώρου: 2017

## Αξιόλογοι τοξοβόλοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σήφης Βοτζάκης (συνεργ. Βαγγέλης Μελέκογλου), *100 χρόνια Παναθηναϊκός • Η ιστορία 1908-2008*, Εκδόσ. Α.Α Λιβάνη, Αθήνα 2008, ISBN 960-1418-75-X
* συλλογικό έργο, *Τριφύλλι 100 χρόνια*, επετειακή έκδοση εφ. *Goal news*, Αθήνα 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αθλήματα > Τοξοβολία, ιστότοπος Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου
* Τμήματα > Τοξοβολία, ιστότοπος Συλλόγου Παλαιμάχων Αθλητών Παναθηναϊκού ΑΟ
* ιστολόγιο, Σύλλογος Παλαιμάχων Αθλητών Παναθηναϊκού ΑΟ.

Τοξοβολία
Παναθηναικος
Ποντορσόν

Το **Ποντορσόν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μανς, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Γεωγραφική θέση
[μικρογραφία|αριστερά|Άποψη του ποταμού [Κουενόν, με φόντο το Μον Σαιν-Μισέλ, από το ύψος των προαστίων του Ποντορσόν.]]
Το Ποντορσόν απέχει περίπου 2,5 χιλ. από το Μον Σεν Μισέλ, τον δεύτερο τουριστικότερο προορισμό της Γαλλίας. Συνδέεται με αυτό μέσω εθνικού δρόμου (D976) αλλά και ένα "μονοπάτι" πεζοπορίας κατά μήκος της όχθης του ποταμού Κουενόν (Couesnon), με το όνομα του οποίου καλείται και ο κεντρικός δρόμος της πόλης, η οποία, ως πύλη τουριστικού προορισμού, είναι γεμάτη από ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπιστρό και καφέ. Διαθέτει, επίσης, τον πλησιέστερο προς το Μον Σεν Μισέλ σταθμό καυσίμων. Σημαντικό αξιοθέατο του Ποντορσόν είναι ο καθεδρικός ναός του, η Παναγία του Ποντορσόν (Notre Dame de Pontorson), κτισμένη το 1050 με μικρές προσθήκες του 15ου αιώνα.

## Συγκοινωνία
Στο Ποντορσόν υπάρχει ο πλησιέστερος προς το Μον Σεν Μισέλ σιδηροδρομικός σταθμός, στον οποίο καταφθάνουν τρία ή τέσσερα δρομολόγια ημερησίως από την πρωτεύουσα.

## Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το Ποντορσόν αναφέρεται ως έδρα του Στρατάρχη Ρόμελ όταν είχε τοποθετηθεί υπεύθυνος για το Τείχος του Ατλαντικού. Η πόλη καταλήφθηκε από τα συμμαχικά στρατεύματα το 1944 ύστερα από την απόβαση της Νορμανδίας και μια μονάδα Μηχανικού κατασκεύασε το αεροδρόμιο γνωστό με τον κωδικό Α-28 πλάι στην πόλη. Το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε μόνο κατά την περίοδο Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 1944 από την 368ή Πτέρυγα Μάχης (χρησιμοποιούσε P-47 Thunderbolt)

Πολύ κοντά στο Ποντορσόν και στην όμορη κοινότητα του Huisnes-sur-mer βρίσκεται και το Γερμανικό Νεκροταφείο της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μανς
Α.Ο. Ελπιδοφόρος Κηφισιάς

Ο **Αθλητικός Όμιλος Κηφισιάς** «**Ελπιδοφόρος**» ήταν ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα την Κηφισιά της Αττικής. Ιδρύθηκε το 1971 και από το 2009 έως το 2012 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική. Είχε χρώματα κόκκινο και μπλε και έμβλημα τον πυρσό. Προπονούνταν σε ιδιόκτητο γήπεδο στη Νέα Κηφισιά και αγωνίζόταν στο «Ζηρίνειο». Το Μάιο του 2012 συγχωνεύτηκε με τον Α.Π.Ο. Κηφισιάς και δημιούργησαν την Α.Ε. Κηφισιάς.

## Ιστορία
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Αθλητικού Ομίλου Νέας Κηφισιάς «Ελπιδοφόρου» από το 1971 που ιδρύθηκε, όπου το 1997 μετονομάστηκε σε Αθλητικό Όμιλο Κηφισιάς «Ελπιδοφόρο», ως το 2009 αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Αθήνας. Κατά την πενταετία 2005-2010 παρουσίασε εντυπωσιακή πορεία, αφού κατάφερε μέσα σε τρία χρόνια να βρεθεί από την Γ΄ κατηγορία της ΕΠΣ Αθήνας στη Δ΄ Εθνική. Επιπλέον, το 2010 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣΑ και τερμάτισε 2ος στον όμιλό του στη Δ΄ εθνική, χάνοντας πρωτάθλημα και κύπελλο από τον Απόλλωνα Σμύρνης.

## Η διαχρονική πορεία
*2006-07: Γ΄ ΕΠΣ Αθήνας, άνοδος στην Β΄.
*2007-08: Β΄ ΕΠΣ Αθήνας, άνοδος στην Α΄.
*2008-09: Α΄ ΕΠΣ Αθήνας, άνοδος στη Δ΄ Εθνική επικρατώντας στον αγώνα μπαράζ της Α.Ε. Ηράκλειο.
*2009-10: Δ΄ Εθνική (8ος όμιλος): 2η θέση, 70 β.
*2010: Φιναλίστ Κυπέλλου ΕΠΣ Αθήνας (ηττήθηκε στον τελικό με 1-2 από τον Απόλλωνα Σμύρνης).
*2010-11: Δ΄ Εθνική (8ος όμιλος): 2η θέση, 50β.
*2011-12: Δ΄ Εθνική (όμιλος): 2η θέση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στη Δ΄ Εθνική ο Ελπιδοφόρος Κηφισιάς

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Αργυρά Αχαΐας

Η **Αργυρά** είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα είναι τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Ρίου του Δήμου Πατρέων με 288 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται στους πρόποδες του Παναχαϊκού σε υψόμετρο 288 μέτρων στα βόρεια της Πάτρας. Απέχει 8 χιλιόμετρα από το Ρίο και 17 από την Πάτρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά την αρχαιότητα στην ευρύτερη περιοχή σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν οι αρχαίες πόλεις Άρβα, Βολίνα και Αργυρά. Οι ιστορικοί της πόλης της Πάτρας (Θωμόπουλος και Τριανταφύλλου) τη συνδέουν με την αρχαία Άρβα. Το όνομα Άβερνα σύμφωνα με τον Τριανταφύλλου προέρχεται από την αρχαία Άρβα.

Αναφέρεται το 1417 σαν **Λουβέρνα** και ότι ήταν κτήση της Λατινικής αρχιεπισκοπής της Πάτρας, σε ενετικό κατάλογο χωριών των Πατρών το 1687 αναφέρεται σαν **Άβερνα**. Τον Μεσαίωνα στην ίδια τοποθεσία αναφέρεται φρούριο με την ονομασία Αδέρνα. Σε απογραφή του 1700 είχε 15 οικογένειες και 24 οικογένειες το 1851.

## Διοικητική εξέλιξη
Το 1835 αποτέλεσε χωριό του Δήμου Αργυραίων και το 1841 χωριό του Δήμου Ερινεού. Το 1913 (ΦΕΚ 200Α - 09/10/1913) γίνεται η κοινότητα Άβερνας. Ήταν ο μοναδικός οικισμός της κοινότητας. Το 1928 (ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928) άλλαξε ονομασία σε **Αργυρά** έως το 1998 όπου με το Σχέδιο Καποδίστριας (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) διαλύθηκε η κοινότητα και αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου.
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 
* Αλέξιος Παναγόπουλος, *Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα)*, Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Άβερνα.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Κατάλογος ευρωπαϊκών νησιών ανά έκταση

Αυτό το λήμμα παρουσιάζει τα ευρωπαϊκά νησιά με έκταση άνω των 20 τ.χλμ. ταξινομημένα με βάση την έκταση τους. 

## Νησιά με έκταση πάνω από 200 τ.χλμ.

## Νησιά με έκταση πάνω από 100 τ.χλμ. –200 τ.χλμ.

## Νησιά με έκταση πάνω από 50 τ.χλμ. –100 τ.χλμ.

## Νησιά με έκταση πάνω από 20 τ.χλμ. –50 τ.χλμ.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος νησιών ανά έκταση
*Κατάλογος μεσογειακών νησιών ανά έκταση
*Κατάλογος ελληνικών νησιών ανά έκταση

νησιων ανα εκταση
ευρωπαικων νησιων ανα εκταση
Κατηγορία:Νησιά της Ευρώπης
Φρανκ Ζουέλα

Ο **Φρανκ Ζουέλα**, γεννημένος στις 3 Αυγούστου 1983 στην πρωτεύουσα της Ανγκόλας, Λουάντα, είναι ποδοσφαιριστής. Τελευταία αγωνιζόταν στην ΚΝ Τροφένσε. Και είναι κάτοχος πορτογαλικού διαβατηρίου και στην Εθνική Ανγκόλας.

## Καριέρα
Ο Φρανκ Ζουέλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Πορτογαλία και τη Σερτανένσε όπου έπαιξε τη σεζόν 2002-2003. Ακολούθησε η μεταγραφή στην κορυφαία κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου και στην Ακαδέμικα αλλά η έλλειψη ευκαιριών τον ανάγκασε να απωχωρήσει για τη Σάντα Κλάρα ομάδα 2ης Εθνικής της πορτογαλίας εκείνη τη σεζόν. Το 2005 έρχεται στην Ελλάδα για να αγωνιστεί με τον Ακράτητο η ομάδα των Άνω Λιοσίων υποβιβάζεται αλλά ο Ζουέλα είναι από τους διασωθείς και μετακομίζει στην SKODA Ξάνθη στην ομάδα μένει για τρία χρόνια κάνοντας αρκετά καλές εμφανίσεις. Το 2009 μετά από ένα μίνι σήριαλ μεταγράφεται στην Κουμπαν Κρασνοντάρ όπου μετά από λίγο καιρό τον Ιανουάριο του 2010 δίνεται δανεικός στην ομάδα β κατηγορίας εκείνη τη σεζόν Αλάνια Βλαντικαβκάζ. Το καλοκαίρι του 2010 η ομάδα του, τον παραχωρεί εκ νέου δανεικό στον ΠΑΟΚ. Όμως τον Ιανουάριο ο δανεισμός τερματίζεται και ο Ζουέλα επιστρέφει στη Ρωσία και στην ομάδα που ανήκε την Κούμπαν Κράσνονταρ. Το καλοκαίρι του 2011 η ομάδα του, τον παραχωρεί ξανά δανεικό στον Ατρόμητο. Απο 4 Ιουνίου υπογραψε στο ΑΠΟΕΛ.

## Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φραντσίσκο&paiktisid=3145/ Η Καριέρα του Ζουέλα με αριθμούς
* Πάει στη Ρωσία ο Ζουέλα
* Ζουέλα: Χαίρομαι που είμαι παίκτης του ΠΑΟΚ 

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ανγκολανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ανγκόλας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Σάντα Κλάρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνια Βλαντικαφκάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Τροφένσε
668 Δώρα

Η **Δώρα (Dora)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,89. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομα μιας φίλης της συζύγου του Κοπφ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Δώρας εκτιμάται σε 26,84 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0467. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Δώρα γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Δωρα
671 Καρνετζία

Η **Καρνετζία (Carnegia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,081. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από το όνομα του μεγάλου Σκωτσεζο-αμερικανού ευεργέτη Άντριου Κάρνετζι (1835-1919).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Καρνετζίας εκτιμάται σε 58,72 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Xk**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0512. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Καρνετζία γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Καρνετζια
Μνημείο Σκεντέρμπεη στη Πρίστινα

right|thumb|300px|Μνημείο του Σκεντέρμπεη στην Πρίστινα, Κόσοβο 2022

Το **Μνημείο Σκεντέρμπεη** στην Πρίστινα, πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, είναι αφιερωμένο στον εθνικό ήρωα των Αλβανών του 15ου αιώνα Γεώργιο Καστριώτη, αποκαλούμενο απλώς Σκεντέρμπεη, από το τουρκικό Iskender Bey (αλβανικά: Gjergj Kastrioti Skenderbeu, 1405 – 1468).

Ο Σκεντέρμπεης ήταν ηρωικός πολέμαρχος των Αλβανών κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, ο οποίος αγωνίστηκε και απελευθέρωσε την πατρίδα του από την τουρκική κυριαρχία. Οι νικηφόρες επιτυχίες του στις μάχες εναντίον των Οθωμανών εισβολέων του προσέδωσαν ηρωική φήμη στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, ώστε μάλιστα το Βατικανό του απένειμε τον τιμητικό τίτλο του στρατηγού της Άγίας Έδρας (Athleta Christi).

Το Μνημείο του Σκεντέρμπεη βρίσκεται σε μια υπέροχα διαμορφωμένη πλατεία στο βορινό άκρο του κεντρικού πεζόδρομου της Πρίστινα, που φέρει το όνομα της αλβανικής καταγωγής μοναχής Μητέρας Τερέζας (αλβαν. Nene Tereza). 

Eίναι ένας επιβλητικός έφιππος ανδριάντας του Αλβανού λαϊκού ήρωα με τη μια μπροστινή οπλή του αλόγου του ανασηκωμένη στον αέρα, έτσι που το άλογο κι ο αναβάτης του να στηρίζονται σ’ όλο το βάρος τους στα άλλα τρία πόδια του αλόγου. Δεν ακολουθείται έτσι η λαϊκή παράδοση, που υποστηρίζει ότι αν το άλογο στους έφιππους ανδριάντες είναι με το ένα μπροστινό πόδι στον αέρα, ο καβαλάρης του τραυματίστηκε στη μάχη κα πέθανε αργότερα από τα τραύματά του, πράγμα που δεν συνέβη με τον Σκεντέρμπεη.

Το μνημείο του Σκεντέρμπεη έχει σχεδιαστεί από τον Αλβανό γλύπτη Ζανάζ Πάκο (1914 – 1989), απόφοιτο της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας, αλλά τοποθετήθηκε στην Πρίστινα το 2001. Όμοιος έφιππος ανδριάντας του Σκεντέρμπεη, φιλοτεχνημένος επίσης από τον Ζανάζ Πάκο, έχει στηθεί στην κεντρική πλατεία των Τιράνων στην Αλβανία.

## Δείτε επίσης
* Πρίστινα  
* Σκεντέρμπεης

## Πηγές
* “Pristina in Your Pocket” (Essential City Guides), Winter – Spring 2008 – 2009, Tirana, Albania.
* Tim Judah: “Kosovo: What everyone needs to know”, Oxford University Press, Oxford – New York, 2008.

Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Σ
672 Αστάρτη

Η **Αστάρτη (Astarte)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,435. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το εξελληνισμένο όνομα της φοινικικής θεάς του έρωτα (αλλιώς Ιστάρ).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αστάρτης είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ασταρτη
Οι Φιλελεύθεροι

**Οι Φιλελεύθεροι** ήταν φιλελεύθερο ελληνικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε στις 29 Απριλίου 1999 από τον Στέφανο Μάνο και εκπροσωπήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων με δύο βουλευτές την περίοδο 2000-2004.

Επίσης, ήταν μέλος των Ευρωπαίων Φιλελεύθερων Δημοκρατών.

Στις 21 Οκτωβρίου 2001, το κόμμα ανέστειλε τη λειτουργία του.

## Ιστορικό
Οι Φιλελεύθεροι ιδρύθηκαν στις 29 Απριλίου 1999 από τον πρώην υπουργό Στέφανο Μάνο, μετά τη διαγραφή του τελευταίου, από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Οι Φιλελεύθεροι συμμετείχαν αυτόνομα στις ευρωεκλογές του 1999. Ωστόσο, έλαβαν την έβδομη θέση, συγκεντρώνοντας ποσοστό 1,62% (103.962 ψήφοι), και δεν εξέλεξαν ευρωβουλευτή.

Στις εθνικές εκλογές του 2000 το κόμμα συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία. Η συμφωνία μεταξύ των δύο κομμάτων προέβλεπε τη συμμετοχή του Στέφανου Μάνου στα ψηφοδέλτια της Α' Αθηνών, την έκτη θέση το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, στην οποία τοποθετήθηκε ο πρόεδρος του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών και ιδρυτικό στέλεχος των Φιλελευθέρων Γιώργος Ψαχαρόπουλος, και την αυτόνομη παρουσία των Φιλελευθέρων μετά τις εκλογές. Επίσης, η συμφωνία προέβλεπε ότι στην περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία κέρδιζε στις εκλογές, ο Στέφανος Μάνος θα αναλάμβανε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Η Νέα Δημοκρατία ηττήθηκε στις εκλογές. Ωστόσο, εξελέγησαν και οι δύο υποψήφιοι των Φιλελευθέρων, οι οποίοι μετά τις εκλογές ανεξαρτητοποιήθηκαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.

Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο των Φιλελευθέρων, στο οποίο έδωσαν το παρόν στελέχη του φιλελεύθερου χώρου, όπως ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος και άλλοι. Λίγους μήνες μετά, προσχώρησαν στο κόμμα δύο πρώην στελέχη από τη Νέα Δημοκρατία, ο Παύλος Σαρλής και ο Κυριάκος Στεφανάκος.

Στις 21 Οκτωβρίου 2001, η Κεντρική Επιτροπή των Φιλελευθέρων ανακοίνωσε την αναστολή της λειτουργίας του κόμματος. Βασική αιτιολογία ήταν η μικρή απήχηση του κόμματος στην κοινωνία και η έλλειψη οικονομικών πόρων, Οι δυο βουλευτές του παρέμειναν στη Βουλή ως ανεξάρτητοι.

Το 2009, ο Στέφανος Μάνος ήταν ένας από τους ιδρυτές του πολιτικού κόμματος Δράση, η δημιουργία του οποίου χαρακτηρίστηκε ως συνέχεια των Φιλελευθέρων.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

## Έμβλημα
Το έμβλημα των Φιλελευθέρων ήταν ο «ορμών ταύρος» σε κόκκινο χρώμα, ο οποίος έρχεται να σπάσει τον φαύλο κύκλο του κομματικού κατεστημένου και της μιζέριας. Επίσης, συμβολίζει την τόλμη, τη δύναμη, την αντοχή τη φλόγα και το πάθος του νέου πολιτικού φορέα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρώην φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα
Άρμστρονγκ

Το επώνυμο **Άρμστρονγκ** (Armstrong) μπορεί να αναφέρεται στους εξής:

*Νηλ Άρμστρονγκ, Αμερικανό αστροναύτη.
*Λούις Άρμστρονγκ, Αμερικάνο μουσικό της τζαζ.
*Λανς Άρμστρονγκ, Αμερικανό ποδηλάτη.
*Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ, Αμερικανό μουσικό, μέλος του συγκροτήματος Green Day
Φωτορεπορτάζ

Γενικά με τον διεθνή όρο **φωτορεπορτάζ** (= φωτοειδησεογραφία) χαρακτηρίζεται η κάλυψη (συμπλήρωση) μιας ειδησεογραφίας με φωτογραφία και εξελικτικά με βίντεο. Το φωτορεπορτάζ αποτελεί μία επιμέρους μορφή – είδος  δημοσιογραφίας.

Ανάλογα του θέματος, ή του χώρου, ή της δραστηριότητας, ή προσώπων που καλύπτει ως θέμα το φωτορεπορτάζ λαμβάνει και τον αντίστοιχο χαρακτηρισμό π.χ. πολιτικό, πολεμικό, ναυτικό, αθλητικό, κ.λπ. Τα κύρια χαρακτηριστικά ενός καλού φωτορεπορτάζ είναι: η επικαιρότητα, η αντικειμενικότητα, καθώς και η πολιτιστική διάθεση.

Γενικά από την αρχή που εμφανίστηκε η φωτογραφία φέρεται να υπηρέτησε τον τύπο. Στην ανακάλυψη αυτής οφείλεται και η εμφάνιση των πρώτων εικονογραφημένων περιοδικών, όπως το "*The Illustraded London News*", που ξεκίνησε την έκδοσή του το 1842 και το "*L' Illustration*", που ξεκίνησε να εκδίδεται ένα χρόνο μετά στο Παρίσι. Με την παράλληλη τελειοποίηση των φωτογραφικών μεθόδων η χρήση της φωτογραφίας στον ημερήσιο τύπο άρχισε να γενικεύεται.
Ιστορικός σταθμός  του φωτορεπορτάζ κρίνεται η εμφάνιση των μικρού σχήματος φωτογραφικών μηχανών Έρμανοξ (1924) και Λάικα (1925) που παρείχαν πλέον την δυνατότητα φωτογραφικής λήψης εσωτερικών χώρων με κάποιο κατάλληλο φωτισμό. 
Έτσι το 1928-1929 άρχισαν να τυπώνονται τα δύο μεγαλύτερα σε κυκλοφορία εικονογραφημένα περιοδικά της Ευρώπης, το "*Muncher Illustrierte Presse*" και το "*Berliner Illustrierte Zeitung*", των οποίων ακολούθησαν το γαλλικό "*Vu*" (1928) και τα αμερικανικά "*Life*" και "*Look*" (1936), από τα οποία και αναδείχθηκαν πολλοί και σπουδαίοι φωτορεπόρτερς (όπως αποκαλούνται διεθνώς οι φωτογράφοι επικαίρων ειδήσεων) όπως π.χ. η Μάργκαρετ Μπεργκ-Χουάιτ, ο Άλφρεντ Άιζενσταιντ, ο Πήτερ Στάκπουλ κ.ά.

Στο φωτορεπορτάζ κυρίαρχο στοιχείο επιτυχίας θεωρείται η ικανότητα του φωτορεπόρτερ να πετύχει να συλλάβει ακριβώς εκείνο το σημαντικό στοιχείο μιας δράσης ή ενός γενικότερου θέματος μέσα σ΄ ένα δευτερόλεπτο που θα πρέπει χειρίζοντας τη φωτογραφική μηχανή του με ταχύτητα και ακρίβεια να το αναδείξει και να το μεταβάλλει σε φωτογραφικό στιγμιότυπο άξιο να διατηρηθεί στο χρόνο.

Τέτοια ταλέντα του είδους ήταν ο Ούγγρος Αντρέ Κερτές στη δεκαετία του 1920 όπως και ο Γάλλος Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν, για τον οποίο όπως φέρεται να είχε δηλώσει, "η  φωτογραφική του μηχανή ήταν προέκταση του ματιού του".

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.60ος, σελ.291.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Κατηγορία:Φωτογραφία
Κατηγορία:Επαγγέλματα
673 Έντα

Η **`Εντα (Edda)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,819. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Τάουντον της Μασαχουσέτης, και πήρε το όνομά της από τις ποιητικές αφηγήσεις Έντα της σκανδιναβικής μυθολογίας. Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς της `Εντας, δηλαδή η τροχιά της είναι σχεδόν τέλειος κύκλος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της `Εντας εκτιμάται σε 37,53 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1044. Η `Εντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 55 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εντα
674 Ραχήλ

Η **Ραχήλ (Rachele)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,275. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Βίλχελμ Λόρεντς, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Ρακέλε Μπιάνκι, συζύγου του Ιταλού αστρονόμου Εμίλιο Μπιάνκι.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ραχήλ εκτιμάται σε 97,35 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2007. Η Ραχήλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 30 ώρες και 58 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ραχηλ
Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1902

Η **Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1902** (Νοέμβριος 1902 - Απρίλιος 1903) - γνωστή και ως η *«σανιδική κυβέρνηση Δηλιγιάννη»* - ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας μετά και εξαιτίας των ταραχών που έμειναν γνωστά ως «Σανιδικών».

Στις βουλευτικές εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1902, κανένα κόμμα δεν κατάφερε να αποκτήσει αυτοδυναμία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Διγκαβέ, τα κόμματα των Δηλιγιάννη και Θεοτόκη κατέλαβαν από 102 έδρες το καθένα, ενώ τα κόμματα των Ράλλη και Ζαΐμη 11 και 19 έδρες αντίστοιχα.

Ο Δηλιγιάννης γρήγορα ήρθε σε συνεννόηση με τον Δημήτριο Ράλλη, και έτσι αποκτώντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ζήτησε και την διακυβέρνηση. Ο Γεώργιος όμως, κωλυσιεργούσε, με θέλοντας να αναθέσει την εντολή στον Δηλιγιάννη, και προσπάθησε να δημιουργήσει μια κυβέρνηση υπηρεσιακή, μέχρι να ελεγχθούν και να οριστικοποιηθούν τα αποτελέσματα των εκλογών. Οι οπαδοί του Δηλιγιάννη όμως, άρχισαν να διαμαρτύρονται και να διαδηλώνουν και μάλιστα έφτασαν να συγκρουστούν και με τις αστυνομικές δυνάμεις, και έτσι ο Γεώργιος όρκισε τελικά τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, πρωθυπουργό, στις 24 Νοεμβρίου 1902.

Η πλειοψηφία της κυβέρνησης Δηλιγιάννη δεν κατακυρώθηκε οριστικά, παρά στην ψηφοφορία για τον Πρόεδρο της νέας Βουλής, που έγινε στις 5 Φεβρουαρίου του 1903. Εκεί, εκλέχτηκε ο Δημήτριος Ράλλης (όπως είχε συμφωνηθεί με τον Δηλιγιάννη), με 128 ψήφους σε σύνολο 234 εδρών και η κυβέρνηση έλαβε την ψήφο εμπιστοσύνης τρεις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της.

Αρχές Ιουνίου του 1903, ομάδα βουλευτών με προεξάρχοντα τον βουλευτή Νικόλαο Μπουφίδη κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης. Στην ψηφοφορία που ακολούθησε η κυβέρνηση Δηλιγιάννη καταψηφίστηκε, (114 κατά και 95 υπέρ) και την επόμενη ημέρα, 14 Ιουνίου, ο Δηλιγιάννης παραιτήθηκε.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* (*«Πρωθυπουργός»*):  Θεόδωρος Δηλιγιάννης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*:   Αλέξανδρος Σκουζές
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Κυριακούλης Μαυρομιχάλης
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Θεόδωρος Δηλιγιάννης
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: συνταγματάρχης Μηχανικού, Θεοδόσης Λυμπρίτης
: - τον Απρίλιο του 1903 παραιτήθηκε και την θέση ανέλαβε ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: προσωρινά, Θεόδωρος Δηλιγιάννης
: - τον Ιανουάριο του 1903 την διεύθυνση του υπουργείου ανέλαβε ο Αντώνιος Ζυγομαλάς
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Αλέξανδρος Ρώμας
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*:  προσωρινά, Θεοδόσης Λυμπρίτης
: - τον Ιανουάριο του 1903 έγινε υπουργός των Ναυτικών, ο Κωνσταντίνος Καραπάνος

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Ασπρέας:  «Πολιτική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδας», β' έκδοση, τόμος Γ', 1930, https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/8/1/0/metadata-1460008411-428532-12286.tkl
* 

1902
Κατηγορία:1901