open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Προκόπιος (στρατηλάτης)

Ο **Προκόπιος** (άκμασε τη δεκαετία του 420) ήταν Ρωμαίος πατρίκιος και στρατιωτικός ηγέτης.

## Βιογραφία

Καταγόμενος από τον Ρωμαίο σφετεριστή Προκόπιο, ο Προκόπιος ήταν πατέρας του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ανθέμιου και νυμφευμένος με την κόρη του Φλάβιου Ανθέμιου.
Στον Ρωμαιοσασανιδικό Πόλεμο του 421–422, ο Προκόπιος διοικούσε στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού (πιθανώς ως δουξ ή στρατιωτικός κόμης) και εξασφάλισε τη διάσωση των ρωμαϊκών μονάδων, που έπεσαν σε ενέδρα από τις δυνάμεις του Ζαγιεντάν. Το 422 ήταν απεσταλμένος στις διαπραγματεύσεις για το τέλος των συγκρούσεων. Γι' αυτές τις επιτυχίες, στον Προκόπιο απονεμήθηκε ο τίτλος του πατρικίου και έγινε στρατηλάτης της ανατολής (πιθανώς από τον Θεοδόσιο Β' για να διαδεχθεί τον Aρδαβούρ), μία θέση που κατείχε τουλάχιστον το 424.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφικές αναφορές
*
*

Κατηγορία:Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Φίλιππος (ύπατος το 348)

Ο **Φλάβιος Φίλιππος**, λατιν.: *Flavius Filippus Phillipus*  άκμασε το 340-350) ήταν αξιωματούχος υπό τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β'.

## Βιογραφία
[αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Νόμισμα του Αυτοκράτορα [Κωνστάντιος Β´|Κωνστάντιου Β' με επιγρ. FL. IVL. CONSTANTIVS PERP. AVG. / VICTORIA AVGVSTORVM - VOT XV, MVLT XX - SMAN (Aντιόχεια) Δ. Ο Φίλιππος ανέβηκε στην εκτίμηση του Κωνστάντιου Β΄, και αναβιβάστηκε στον βαθμό τού πραιτωριανού επάρχου για την Ανατολή, πιθανώς λόγω της επιρροής των ευνούχων τού Κωνστάντιου Β΄.]]

Γιος παρασκευαστή λουκάνικων, ο Φλ. Φίλιππος ανήλθε σε κοινωνική θέση, όταν έγινε *[[ο συμβολαιογράφος|νοτάριος]]*.  Το 346 έγινε πραιτοριανός έπαρχος της Ανατολής  υπό τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β΄, λόγω της επιρροής των αυλικών ευνούχων.  Στη συνέχεια ο Φίλιππος απέκτησε την υπατεία το 348.

[μικρογραφία|250x250εσ|Νόμισμα του σφετεριστή [Μαγνέντιος|Mαγνέντιου, με επιγρ. D. N. MAGNENTIVS Ρ. F. AVG. / SALVS DD NN AVG. ET CAES., ΧΡ Α-Ω, AMB[IANUM] (Amiens). Ο Μαγνέντιος φυλάκισε τον Φίλιππο, όταν ο πραιτωριανός έπαρχος πήγε στο στρατόπεδο τού σφετεριστή για να ανακαλύψει τη στρατιωτική ετοιμότητα τού εχθρού τού Κωνστάντιου Β΄.]]

Το 351 όταν ο Κωνστάντιος Β΄ αντιμετώπιζε την εξέγερση του σφετεριστή Μαγνέντιου, ο Φίλιππος στάλθηκε στο στρατόπεδο των επαναστατών, επίσημα για να διαπραγματευτεί μία ειρήνη, αλλά στην πραγματικότητα για να ανακαλύψει τη στρατιωτική ετοιμότητα του εχθρού.  Στη συνέχεια, ο Φίλιππος απευθύνθηκε στον εξεγερμένο στρατό, κατηγορώντας τους άνδρες για αχαριστία προς τη δυναστεία τού Κωνσταντίνου Α΄ και προτείνοντας στον Μαγνέντιο να εγκαταλείψει την Ιταλία και να κρατήσει μόνο τη Γαλατία. Όταν ο Μαγνέντιος προσπάθησε να καταλάβει την πόλη Σίσκια, ο Φίλιππος κρατήθηκε όμηρος από τον σφετεριστή. 

## Οικογένεια
Δεν είναι γνωστό ποια νυμφεύτηκε, αλλά ο εγγονός του Φλ. Ανθέμιος έγινε επίσης πραιτοριανός έπαρχος της Ανατολής.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

### Πρωταρχικές πηγές
* Libanius, *Orationes*, xlii, lxxii.
* Zosimus, *Historia Nova*, ii.46.2-4.

### Δευτερεύουσες πηγές
* 

Κατηγορία:Ύπαρχοι της Ανατολής
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Διασυμμαχική Θράκη

Ο όρος **διασυμμαχική Θράκη **(γαλλικά: *Thrace interalliée*) χρησιμοποιείται για να περιγράψει το καθεστώς που δημιουργήθηκε στην περιοχή της Δυτικής Θράκης κατά την περίοδο Οκτωβρίου 1919 - Μάϊου 1920, ως επακόλουθο της ήττας της Βουλγαρίας (που από το 1913 κατείχε την περιοχή) στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, και της ευρύτερης παρέμβασης των ''Συμμάχων'' στην περιοχή.

Ο δισταγμός των Μεγάλων Δυνάμεων να αποδώσουν τον έλεγχο της περιοχής στην Ελλάδα, οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός ιδιότυπου "πολιτικοστρατιωτικού" συστήματος υπό τον έλεγχο του Γάλλου στρατηγού Charpy και έδρα την πόλη της Κομοτηνής. Το καθεστώς αυτό διατηρήθηκε μέχρι τον Μάιο του 1920, οπόταν και η περιοχή αποδόθηκε στον έλεγχο του ελληνικού στρατού και εγκαταστάθηκε ελληνική διοίκηση (ακολούθησε η Συνθήκη των Σεβρών).

Σημαίνοντα ρόλο για την ελληνική πλευρά διαδραμάτισε ο Χαρίσιος Βαμβακάς, ο οποίος ως "Αντιπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης" με τις ενέργειές του μεθόδευσε σε σημαντικό βαθμό την επικείμενη προσάρτησή της, και ο οποίος διετέλεσε και Ύπατος Αρμοστής της Δυτικής Θράκης έως τον Σεπτέμβριο του 1920, οπότε και ενώθηκε διοικητικά με την Ανατολική Θράκη (που είχε στο μεταξύ περάσει υπό ελληνικό έλεγχο και όπου είχε εγκατασταθεί έτερος Ύπατος Αρμοστής με έδρα την Αδριανούπολη) και σχηματίστηκε τελικά η Γενική Διοίκηση Θράκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θράκη
Κατηγορία:Ιστορία της Θράκης
Ελληνόκαστρο Τρικάλων

Το **Ελληνόκαστρο** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Το Ελληνόκαστρο βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των Ορέων Αντιχάσια σε υψόμετρο 610 μέτρων ενώ απέχει περίπου 22 χιλιόμετρα βόρεια από τα Τρίκαλα. Το χωριό προήλθε από παλαιότερο οικισμό ο οποίος την περίοδο της επανάστασης του παπά - Θύμιου Βλαχάβα (1808) λεγόταν *Παλαιοχώρι*. Στα νότια, στην περιοχή "Οβριά" ή "Οβριάσα", διασώζονται ερείπια παλαιού κάστρου της Κλασσικής - Ελληνιστικής εποχής το οποίο μετέπειτα υπήρξε Βυζαντινό φρούριο, ενώ διακρίνονται ακόμη ίχνη αρχαίας πολίχνης. Η περιοχή έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Στα δυτικά και σε έκταση 40 στρεμμάτων εκτείνεται πουρναρόδασος της προστατευόμενης περιοχής Σβόρος - Πετρομαγούλα ή αλλιώς Ελληνοκάστρου - Λιόπρασου. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (του 1898) ενώ υπάρχουν τα εξωκλήσια της Αγίας Παρασκευής του 1873 και του Αγίου Γεωργίου το 1870. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και λιγότερο τη γεωργία.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση με την Ελλάδα, το 1883  με την παλιά της ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας ως *Κούρσοβο* στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε  Ελληνόκαστρον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παραληθαίων του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 149 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Επίθεση μη επανδρωμένου αεροσκάφους στο Κρεμλίνο

Στις 3 Μαΐου 2023, κυκλοφόρησαν στιγμιότυπα με δύο μη επανδρωμένα αεροσκάφη που φέρεται να στοχεύουν το Κρεμνλίνο και να καταρρίπτονται από την αεράμυνα. Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν δεν ήταν παρών στο κτίριο εκείνη τη στιγμή και κανείς δεν σκοτώθηκε ή τραυματίστηκε από το περιστατικό.

Το Κρεμλίνο κατηγόρησε την Ουκρανία και χαρακτήρισε το περιστατικό «τρομοκρατική πράξη» και «απόπειρα δολοφονίας του Προέδρου της Ρωσίας». Η Μόσχα υποσχέθηκε να αντεπιτεθεί όποτε και όπου κρίνει σκόπιμο.

Ο σύμβουλος του Προέδρου της Ουκρανίας Μιχάιλο Ποντολιάκ σχολίασε ότι το Κίεβο δεν είχε καμμία σχέση με την υποτιθέμενη επίθεση στο Κρεμλίνο. Ο Ποντολιάκ είπε ότι οι ισχυρισμοί ότι το Κίεβο βρισκόταν πίσω από το περιστατικό, και η σύλληψη από τη Ρωσία φερόμενων Ουκρανών σαμποτέρ στην Κριμαία, θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι η Μόσχα προετοιμάζεται για μια μεγάλης κλίμακας «τρομοκρατική» επίθεση κατά της Ουκρανίας τις επόμενες ημέρες. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντιμίρ Ζελένσκι, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Φινλανδία δήλωσε ότι, "Δεν επιτιθόμαστε στον Πούτιν ή στη Μόσχα. Πολεμούμε στο έδαφός μας. Υπερασπιζόμαστε τα χωριά και τις πόλεις μας".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Αϊσέ

Το **Αϊσέ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Λεζ Αλιέ

Το **Λεζ Αλιέ** (γαλλικά: *Les Alliés*), παλαιότερα γνωστό ως **Λεζ Αλμάν** (γαλλικά: *Les Allemands*), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αλσευοσμία

Η **αλσευοσμία** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Alseuosmia*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που περιλαμβάνει πέντε είδη, ιθαγενή της Βόρειας Νήσου της Νέας Ζηλανδίας. Το γένος έδωσε την ονομασία του στην οικογένειά του, τα αλσευοσμιοειδή.

Οι αλσευοσμίες είναι χαρακτηριστικά μικροί αειθαλείς θάμνοι, με φύλλα εναλλασσόμενα ή αντίθετα και άνθη πράσινα ή κόκκινα και αρωματικά. Το γένος περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς το 1839 από δείγματα που συλλέχθηκαν σε δάση της Νόρθλαντ από τον Άγγλο βοτανολόγο Ρίτσαρντ Κάνινγκαμ. Τα είδη της αλσευοσμίας είναι τα εξής:

* *Alseuosmia banksii*
* *[[Alseuosmia macrophylla]]*
* *Alseuosmia pusilla*
* *[[Alseuosmia quercifolia]]*
* *Alseuosmia turneri*.

Το *A.quercifolia* είναι το ευρύτερα συναντώμενο από τα είδη στο δάσος του Γουάικατο και κάποτε αποκαλείται και αλσευοσμία της Χακαριμάτα (Χακαριμάτα είναι η λοφοσειρά στο δυτικό όριο του Γουάικατο. Είναι ενδημικός θάμνος, που συναντάται βορείως του γεωγραφικού πλάτους 38°05’ Ν και φθάνει σε ύψος τα 2,5 μέτρα, αλλά συνήθως είναι χαμηλότερος από ένα μέτρο. Τα άνθη του είναι κόκκινα ή ροζ και έχουν 5 πέταλα και συγκεντρώνονται σε ομάδες στις βάσεις των φύλλων, αναδίδοντας ισχυρό άρωμα. Εξίσου αν όχι περισσότερο σημαντικό είναι το είδος *[[Alseuosmia macrophylla]]* («αλσευοσμία η μακρόφυλλος»), θάμνος με πριονωτά και οξύληκτα φύλλα, και κιτρινωπά άνθη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Thomas Frederick Cheeseman: *Manual of the New Zealand Flora: Published Under the Authority of the Government of New Zealand*, εκδ. J. Mackay, 1906
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδες 515-516

Κατηγορία:Αστερώδη
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ωκεανίας
Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε

thumb|275px|Το Τελ Κενί (1.803 μ.) είναι η ψηλότερη κορυφή του ορεινού όγκου Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε, εδώ χιονισμένη.
Το **Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε** ή **Τζεμπέλ εντ-Ντ[ου]ρουζ** (αραβ. جبل الدروز), δηλαδή «Βουνό των Δρούζων», επισήμως **Τζαμπάλ αλ-Άραμπ** (αραβ.جبل العرب), δηλ. «Βουνό των Αράβων», είναι ένας ηφαιστειογενής ορεινός όγκος στο Κυβερνείο Ας Σουγουαΐντα της νότιας Συρίας, με μικρό τμήμα να εκτείνεται και στο έδαφος της βόρειας Ιορδανίας. Η εξελληνισμένη ονομασία του είναι **Αλσάδαμος** ή **Ασάλμανος**, προερχόμενη από την εβραϊκή ονομασία του, **Ζαλμών**. Οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής του είναι Δρούζοι, ενώ υπάρχουν μικρές άλλες μουσουλμανικές και σημαντικότερες χριστιανικές κοινότητες. Επιγραφές στη σαφαϊτική γραφή ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά στο Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε. Υπήρχε αυτόνομο κρατίδιο στην περιοχή, το Κράτος των Ορεινών Δρούζων, στη Γαλλική Εντολή για τη Συρία και τον Λίβανο από το 1921 έως το 1936.

## Γεωλογία
thumb|255px|Το Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε (ως «Jabal ad Duruz») σε χάρτη της νότιας Συρίας
Το ηφαιστειακό πεδίο του Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε, το νοτιότερο τέτοιο πεδίο στη Συρία, βρίσκεται στο Υψίπεδο Χαουρούν-Ντρούζε της νοτιοδυτικής Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Ιορδανία. Το Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε είναι το πλέον εξέχον χαρακτηριστικό του πεδίου αυτού, με υψόμετρο που φθάνει τα 1.800 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το ηφαιστειακό πεδίο είναι αλκαλικό και αποτελείται από 118 βασαλτικούς ηφαιστειακούς κώνους, ενεργούς από το πρώιμο Πλειστόκαινο (πριν από 2,6 εκατομμύρια έτη περίπου) μέχρι τους ιστορικούς χρόνους. Φαίνεται ότι η τελευταία ηφαιστειακή έκρηξη στην περιοχή σημειώθηκε περί το 2670 π.Χ. συν ή πλήν 200 έτη, σε κώνο (*Jabal Abu-Rgheile*) υψομέτρου 945 μέτρων στο βόρειο άκρο του πεδίου. Η λεκάνη που παρουσίαζε κάποτε το υψίπεδο είναι γεμισμένη με βασαλτικές λάβες, οι οποίες προήλθαν από ηφαίστεια σχεδόν ευθυγραμμισμένα στη διεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά. Αυτό το ηφαιστειακό πεδίο εμπεριέχεται στο βόρειο μέρος του τεράστιου ευρύτερου πεδίου ηφαιστειότητας Χαράτ αλ-Σάαμ, που εκτείνεται από εκεί μέχρι τη Σαουδική Αραβία.

## Κορυφές
* Τελ Κενί (1.803 μέτρα)
* Τελ Τζουαλίνε (1.732 μ.)
* Τελ Σλεϊμάν (1.703 μ.)
* Τελ Κλέιμπ (1.698 μ.)
* Τελ Αμπού-Χαμρά (1.482 μ.)
* Τελ Ελ-Αχμάρ (1.452 μ.)
* Τελ Αμπέντ-Μαρ (1.436 μ.)
* Τελ Χοντρ-Ιμτάν (1.341 μ.)
* Τελ Αζράν (1.220 μ.)
* Τελ Σιχάν (1.138 μ.)

## Δείτε επίσης
* Δρούζοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Συρίας
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ασίας
Κατηγορία:Πολιτισμικές περιοχές
Γκαούντα (βασιλιάς)

Ο **Γκαούντα** βασιλιάς της Νουμιδίας (105 π.Χ.-88 π.Χ.) ήταν γιος του Μαστανάβαλλος και εγγονός του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασανάση Α΄. Ο νόθος ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ιουγούρθας, ο γιος του ο Ιέμψαλος Β΄ της Νουμιδίας και ο εγγονός του ο Ιόβας Α΄ της Νουμιδίας. Σύμφωνα με τον Σαλλούστιο όταν ξέσπασαν οι Ιουγουρθιανοί Πόλεμοι ο Γκαούντα προσπάθησε να πείσει τον Ρωμαίο διοικητή Κόιντο Καικίλιο Μέτελο Νουμιδικό να του παραχωρήσει την θέση ενός πρίγκιπα και να του δώσει μια ομάδα από άλογα ως σωματοφύλακα. Ο Μέτελος αρνήθηκε και τα δύο αιτήματα με την πρόφαση ότι αυτά τα προνόμια παραχωρούνται μόνο σε βασιλείς. Ο Γκαούντα εξοργισμένος για την προσβολή συνεργάστηκε με τον Γάιο Μάριο, μαζί του ανέτρεψαν τον Μέτελο από την θέση του διοικητή, τον αντικατέστησε ο ίδιος ο Γάιος Μάριος. Ο Γάιος Μάιος κατόπιν κήρυξε τον πόλεμο στον Ιουγούρθα, τον νίκησε , τον ανέτρεψε και τον αντικατέστησε στον θρόνο της Νουμιδίας ο Γκαούντα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σαλούστος, *"Ιουγουρθικοί Πόλεμοι"*, Κεφ.65

Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Μαστανάβαλλος

Ο **Μαστανάβαλλος** ήταν ένας από τους τρεις νόμιμους γιους του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασανάση Α΄, που κυβερνούσε την Νουμιδία (στη σημερινή Αλγερία). Τα αδέλφια του ήταν ο Μικίψας και ο Γκουλούσα. Ο Σκιπίων Αιμιλιανός Αφρικανός τοποθέτησε τα τρία αδέλφια ως βασιλείς της Νουμιδίας, μετά το τέλος τού πατέρα τους. Το όνομά του μεταφράζεται στην Νουμιδική γλώσσα ως *"υπερασπιστής"* ή *"προστάτης"*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Huss, Werner (1985). Geschichte der Karthager (in German). C.H.Beck.
*Pottier, Edmond; Dussaud, René; Migeon, Gaston (1967). Syria: revue d'art oriental et d'archéologie (in French). P. Geuthner
*Roller, Duane W. (2004). The World of Juba II and Kleopatra Selene: Royal Scholarship on Rome's African Frontier. Routledge. 
*Chaker, Salem (2013-06-01). "Onomastique libyco-berbère (Anthroponymie)"

Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Κοινότητα Θρόνου

Η **Κοινότητα Θρόνου** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1933 με το ΦΕΚ 77Α - 27/03/1933 με την απόσπαση του οικισμού Θρόνος από την Κοινότητα Καλογέρου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Κλησίδι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Θρόνος, ο (65)
* Κλησίδι, το (24)

Συνολικά η κοινότητα έχει 89 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Αλεξάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Μέρωνα

Η **Κοινότητα Μέρωνα** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Μέρωνας. Περιλαμβάνοντας μόνο την έδρα της, έχει 318 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Καλοειδά. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κουμπεμπένιο

Το **κουμπεμπένιο** είναι φυσική ουσία που απαντάται σε ζεύγος ισομερών και ως ένωση ανήκει στα σεσκιτερπένια που απομονώθηκαν για πρώτη φορά από τους καρπούς (δρύπες) ενός είδους πέπερι, του *Piper cubeba*.

Το αιθέριο έλαιο από την απόσταξη των εν λόγω μούρων είναι ένα ωχροπράσινο ή γαλαζοκίτρινο παχύρρευστο υγρό με ξυλώδη, ελαφρώς καμφορώδη οσμή, το οποίο αποτελείται από κουμπεμπένιο το οποίο ανευρίσκεται σε δύο ισομερικές μορφές, το α- και το β-κουμπεμπένιο, και οι δύο με μοριακό τύπο C15H24. Οι δύο αυτές ενώσεις διαφέρουν μόνο στη θέση διπλού δεσμού που είναι ενδοκυκλικός (μέρος του πενταμελούς δακτυλίου) στο α-κουμπεμπένιο, και είναι εξωκυκλικός στο β-κουμπεμπένιο.

Το α- ισομερές της ένωσης έχει βρεθεί και στα είδη *Cinnamomum aromaticum* και *Cinnamomum verum*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεσκιτερπένια
Λίθωψ

Τα **λίθωψ** ή **λίθοπες** ή **λίθοψις** είναι ένα γένος παχύφυτων της οικογένειας Αειζωοειδών  που επίσς ονομάζονται «ζωντανοί λίθοι» και περιλαμβάνει πάνω από 30 είδη. Κατάγεται από την ευρεία περιοχή της νότιας Αφρικής: Ναμίμπια, Μποτσουάνα, Νότια Αφρική.  Το όνομα του γένους αποτελείται από δυο ελληνικές λέξεις «λίθος» και «όψη». 
 
## Περιγραφή
Υπέργειο τμήμα του φυτού ουσιαστικά αποτελείται από δυο ή περισσότερα ζεύγη παχιών φύλλων χωρίς βλαστό. Από το μερίστωμα που βρίσκεται στην σχισμή μεταξύ των δυο φύλλων σε κάθε ζεύγος παράγονται καινούργια φύλλα και άνθη. Έχει μέγεθος έως 5 εκ. στο μήκος και πλάτος. Άνθη συνήθως έχουν άσπρο και κίτρινο χρώμα, σπανιότερα πορτοκαλί, και διάμετρο έως 3 εκ. 
 
## Είδη
Πολλά από τα είδη που αναφέρονται έχουν ονομάσει υποείδη ή ποικιλίες και μερικά έχουν πολλές τοπικές μορφές που προσδιορίζονται από παλιά ονόματα ή τοποθεσίες. Η αναγνώριση των ειδών γίνεται κυρίως από το χρώμα των λουλουδιών και τα σχέδια των φύλλων.
* *Lithops amicorum*
* *Lithops aucampiae*
* *Lithops bromfieldii*
* *Lithops coleorum*
* *Lithops comptonii*
* *Lithops dinteri*
* *Lithops divergens*
* *Lithops dorotheae*
* *Lithops francisci*
* *Lithops fulviceps*
* *Lithops gesineae*
* *Lithops geyeri*
* *Lithops gracilidelineata*
* *Lithops hallii*
* *Lithops helmutii*
* *Lithops hermetica*
* *Lithops herrei*
* *Lithops hookeri*
* *Lithops julii*
* *Lithops karasmontana*
* *Lithops lesliei*
* *Lithops localis*
* *Lithops marmorata*
* *Lithops meyeri*
* *Lithops naureeniae*
* *Lithops olivacea*
* *Lithops optica*
* *Lithops otzeniana*
* *Lithops pseudotruncatella*
* *Lithops ruschiorum*
* *Lithops salicola*
* *Lithops schwantesii*
* *Lithops vallis-mariae*
* *Lithops verruculosa*
* *Lithops villetii*
* *Lithops viridis*
* *Lithops werneri*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

 

Κατηγορία:Αειζωοειδή
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κοινότητα Ρόκκας

Με την ονομασία **Κοινότητα Ρόκκας** αναφέρονται:

* Κοινότητα Ρόκκας Χανίων
* Κοινότητα Ρόκκας Άρτας
Τσουκούντι Ιγούτζι

Ο **Τσουκούντι Ιγούτζι** (**Chukwudi Iwuji**, γεννημένος 15 Οκτωβρίου 1975) είναι Νιγηριανός και Βρετανός ηθοποιός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στην IMDb

Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Νιγηριανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Γέιλ
Ντυμπουασία

: * *Το γένος ορχιδέας που ονομάσθηκε «Duboisia» από τον Κάρστεν ενωματώθηκε στο γένος [[μυόξανθος]]. Για το εξαφανισμένο είδος [[αντιλόπη]]ς δείτε [[ντυμπουασία (ζώο)]]*.

Η **ντυμπουασία** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Duboisia*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που περιλαμβάνει πολυετείς θάμνους και μικρά δένδρα, τα οποία μπορούν να φθάσουν σε ύψος μέχρι και 14 μέτρα. Οι ντυμπουασίες έχουν πάρα πολύ ελαφρό ξύλο και παχύ, φελλώδη φλοιό. Τα τέσσερα είδη του γένους είναι όλα ιθαγενή της Αυστραλίας, ενώ το ένα από αυτά συναντάται και στη Νέα Καληδονία.

Τα φύλλα της ντυμπουασίας είναι εναλλασσόμενα, μακρόστενα και ελλειπτικού σχήματος. Η ταξιανθία είναι σύνθετη, με μικρά λευκά άνθη, μερικές φορές με σωλήνα με μοβ λωρίδες. Το φυτό ανθοφορεί έντονα κάθε άνοιξη. Ο καρπός είναι μικρές σφαιρικές, μαύρες και χυμώδεις ράγες.

Τα είδη της ντυμπουασίας είναι τα εξής:

* *Duboisia arenitensis*, Craven, Lepschi & Haegi
* *[[Duboisia hopwoodii]]*, F.Muell.
* *[[Duboisia leichhardtii]]*, F.Muell.
* *[[Duboisia myoporoides]]*, R.Br. 1802

Αρκετοί ιθαγενείς (Αβορίγινες) της Αυστραλίας μασουλούν τα φύλλα τής *D. hopwoodii*, που περιέχουν νικοτίνη (σε μείγμα με στάχτη ξύλου είναι το λεγόμενο *pituri*) για τις διεγερτικές αρχικώς και (μετά από παρατεταμένη χρήση) καταπραϋντικές τους ιδιότητες. Τα φύλλα των ειδών *Duboisia leichhardtii* και *[[Duboisia myoporoides]]* περιέχουν επιπλέον και σκοπολαμίνη, υοσκυαμίνη, καθώς και κάποια άλλα αλκαλοειδή με φαρμακολογική δράση. Για τον λόγο αυτόν, το δενδρώδες αυτό είδος καλλιεργείται για λογαριασμό φαρμακοβιομηχανιών, ιδίως για την παραγωγή βουτυλοσκοπολαμίνης (από τη σκοπολαμίνη), ενός ισχυρού αντισπασμωδικού με περιφερειακή δράση.

Το γένος ονομάσθηκε έτσι από τον Ρόμπερτ Μπράουν προς τιμή του Λουί Ντυμπουά, συγγραφέα του *Méthode éprouvée, avec laquelle on peut parvenir facilement et sans maître à connaître les plantes de l'intérieur de la France et en particulier celles des environs d'Orléans* (1803).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρυχνοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αυστραλίας
As Aventuras de Gui & Estopa

**As Aventuras de Gui & Estopa** είναι βραζιλιάνική τηλεοπτική σειρά κινούμενων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Μαριάνα Καλταμπιάνο. Αρχικά προβλήθηκε στον Cartoon Network για τρεις κύκλους, κάνοντας πρεμιέρα στις 2009 έως 2017, ενώ η προβολή του στην Λατινική Αμερική γινόταν επίσης καθημερινά το 2 Δεκεμβρίου 2013 από τον Tooncast και Boomerang.

Η σειρά εξιστορεί τις περιπέτειες του ένα νεαρό Λευκό Τεριέ των Δυτικών Χάιλαντς με το όνομα Gui "Iguinho", ένα χοντρό γκρίζο σκυλί με το όνομα Estopa και των διάφορων φίλων.

## Ηθοποιοί

* Μαριάνα Καλταμπιάνο ως Gui "Iguinho", Cróquete Spaniel, Dona Iguilda, Fifivelinha και Róquete Spaniel
* Εντουάρντο Ζαρντίμ ως Estopa και Pitiburro
* Άρλι Καρντόσο ως Ribaldo "Riba"

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Βραζιλιάνικες τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Γουίλ Πούλτερ

Ο **Γουίλιαμ Τζακ Πούλτερ** (*William Jack Poulter*, 28 Ιανουαρίου 1993) είναι Άγγλος ηθοποιός. Έλαβε την πρώτη του αναγνώριση για τον ρόλο του στο *[[Το Χρονικό της Νάρνια: Ο Ταξιδιώτης της Αυγής]]* (2010). Αργότερα, για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην κωμωδία *Οικογένεια Μίλερ* (2013), κέρδισε Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Ανερχόμενου Αστέρα.

Ο Πούλτερ αργότερα πρωταγωνίστησε στις ταινίες *[[Ο Λαβύρινθος]]* (2014) και την συνέχεια του, *[[Ο Λαβύρινθος: Η Τελική Δοκιμασία]]* (2018), ''Η Επιστροφή'' (2015), *Detroit: Μια Οργισμένη Πόλη* (2017), *Μαύρος Καθρέφτης: Bandersnatch* (2018), *Μεσοκαλόκαιρο* (2019), και *[[Φύλακες του Γαλαξία 3]]* (2023).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στην IMDb

Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA
Μπίκι

Η **Ελβίρα Λεονάρντι Μπουγιέρ** (, 1 Ιουνίου 1906 – 24 Φεβρουαρίου 1999), γνωστή επαγγελματικά ως **Μπίκι**, ήταν μια ιταλίδα σχεδιάστρια μόδας και μοδίστρα υψηλής ραπτικής της μεταπολεμικής περιόδου, που έδρασε κυρίως στο Μιλάνο, με τους πελάτες της να συνδέονται, κατά κύριο λόγο, με το λυρικό θέατρο της πόλης, τη Σκάλα του Μιλάνο. 

Περαιτέρω, έγινε γνωστή ως η δημιουργός του στυλ της υψιφώνου Μαρίας Κάλλας, την οποία συνάντησε για πρώτη φορά το 1951 σε δείπνο που είχε διοργανώσει η Γουάλι Τοσκανίνι, κόρη του διευθυντή ορχήστρας Αρτούρο Τοσκανίνι. Ήταν εγγονή του συνθέτη Τζάκομο Πουτσίνι.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Μιλάνο την 1η Ιουνίου 1906. Σπούδασε στη Γλωσσική Σχολή Αλεσσάντρο Μαντσόνι όπου διδάχθηκε επίσης μουσική και τραγούδι. Ταξίδεψε πολλές φορές στο Παρίσι και αποφάσισε να διδαχθεί μόδα. Μετά από μερικά χρόνια σπουδών δημιούργησε μια σειρά εσωρούχων γαλλικού τύπου με το όνομα *Domina*, το οποίο της προτάθηκε από τον ποιητή Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο, φίλου της οικογένειας Πουτσίνι).

Στις 5 Μαΐου 1936 άνοιξε το ατελιέ της στο Μιλάνο στην οδό Σενάτο (*Via Senato*), και απευθύνθηκε κυρίως στους μονωδούς της Σκάλας. 

Το 1967 συνεργάστηκε με τον ιταλό φωτογράφο μόδας Τζόνι Μονκάντα και το 1968 με το περιοδικό *Linea Italiana*. Αργότερα, μετέφερε το ατελιέ της στην οδό Μόντε Ναπολεόνε (*Via Monte Napoleone*).

Η μακροχρόνια συνεργασία της με τη Μαρία Κάλλας ειδικότερα ξεκίνησε το 1954. Μεταξύ άλλων, σχεδίασε για την Κάλλας μια μαύρη βραδινή κάπα από μαλλί για τα εγκαίνια της καλλιτεχνικής περιόδου της Σκάλας το 1970 στο Μιλάνο, ένα παλτό με λαχούρια το 1971, και ένα μακρύ φόρεμα από μεταξωτό σατέν με γιακά, το οποίο φόρεσε η υψίφωνος το 1973 για την αποχαιρετιστήρια συναυλία της στο Λονδίνο.

## Προσωπική ζωή
Το όνομα «Μπίκι» της δόθηκε ως παιδί από τον παππού της, Πουτσίνι, και ανάγεται στο ιταλικό *biricchina* που σημαίνει «άτακτο κορίτσι». Παντρεύτηκε τον ειδικό τέχνης Ρόμπερτ Μπουγιέρ το 1936 και απέκτησαν μία κόρη, την Ρομπέρτα, το 1937. Η Μπίκι απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1999.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί σχεδιαστές μόδας
Μπουβεράν

Το **Μπουβεράν** (γαλλικά: *Bouverans*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αλτηρία

Η **αλτηρία** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Halteria*), είναι γένος από πλαγκτονικούς μικροοργανισμούς, που ανήκουν στα βλεφαριδωτά και ζουν σε γλυκά νερά σε όλη τη Γη. Είναι σχετικώς εύκολο να εντοπισθούν εξαιτίας της αφθονίας τους και της χαρακτηριστικής συμπεριφοράς τους. Παρατηρήσεις αλτηρίας πιθανώς χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα, δηλαδή μπορεί να είναι από τους πρώτους μικροοργανισμούς που ανακαλύφθηκαν, αμέσως μετά την εφεύρεση του μικροσκοπίου.

Σήμερα η αλτηρία ταξινομείται ως γένος που υπάγεται στη δική του ομώνυμη τάξη βλεφαριδωτών, τα *Halteriida*, και τη δική του οικογένεια, τις αλτηριίδες. Τα είδη της αλτηρίας υπάρχουν το καθένα σε δύο διαφορετικές μορφές, την τροφική και την εγκυστωμένη, περιγραφόμενα συνήθως στην πρώτη από τις δύο. Ταυτοποιούνται από τη μοναδική τους κίνηση με «άλματα», στην οποία οφείλουν και την ίδια την ονομασία τους. Αυτή η κίνηση καθίσταται εφικτή χάρη σε μια σειρά άκαμπτων θυσάνων από λεπτές νηματοειδείς βλεφαρίδες, που κινούνται συντονισμένα και επιτρέπουν έτσι στον οργανισμό να κινηθεί απότομα με μεγάλη ταχύτητα προς τα πίσω.

Οι αλτηρίες είναι ετερότροφοι οργανισμοί και σημαντικοί καταναλωτές βακτηρίων στα ενδιαιτήματά τους, ενώ αποτελούν οι ίδιες τροφή κυρίως μετάζωων. Μια πρόσφατη ερευνητική εργασία χαρακτηρίζει είδη αλτηρίας ως τους πρώτους ταυτοποιημένους ως «ιοφάγους» οργανισμούς, δηλαδή οργανισμούς που μπορούν να τρέφονται με ιούς. Τα κύτταρα της αλτηρίας έχουν προσεγγίστικά σχήμα θόλου και, εκτός από τους θυσάνους, φέρουν ένα «περιδέραιο» βλεφαρίδων γύρω από το στοματικό άνοιγμα. Αυτές οι βλεφαρίδες χρησιμεύουν τόσο για τη λήψη τροφής, όσο και για τη μετακίνηση του οργανισμού-κυττάρου. Ο σημαντικός οικολογικός ρόλος που διαδραματίζουν οι αλτηρίες, καθώς και ο μοναδικός τρόπος μετακινήσεώς τους, καθιστούν το γένος *Halteria* ενδιαφέρον για διάφορες μελέτες της πρωτιστολογίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «αλτήρια» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 524

Αλτερια
MV Agusta

Η **MV Agusta** (πλήρες όνομα: **MV AGUSTA Motor S.p.A.**· αρχική ονομασία: **Meccanica Verghera Agusta**) είναι ιταλική εταιρεία κατασκευής μοτοσικλετών υψηλής ποιότητας, η οποία ιδρύθηκε, ως παράρτημα της εταιρείας αεροσκαφών *Agusta*, από τον κόμη Ντομένικο Αγκούστα στις 19 Ιανουαρίου 1945 στην Κάσκινα Κόστα της Λομβαρδίας, κοντά στο Μιλάνο. Η έδρα της και οι σύγχρονες κύριες εγκαταστάσεις παραγωγής βρίσκονται στο Βαρέζε της Λομβαρδίας, στις όχθες της ομώνυμης λίμνης.

Η εταιρεία είναι επίσης γνωστή για τις συμμετοχές της σε πρωταθλήματα μοτοσυκλετισμού. Ο Τζάκομο Αγκοστίνι, ο οποίος έχει αγωνιστεί για την ομάδα, έχει κατακτήσει δεκαπέντε παγκόσμια πρωταθλήματα.

## Παραπομπές


MV Agusta
Διοργανώσεις ποδοσφαίρου σάλας Ελλάδας 2022-23

Οι διοργανώσεις ποδοσφαίρου σάλας στην Ελλάδα διεξάγονται από την ΠΕΠΣ Σάλας. Κατά την περίοδο 2022-23 διεξήχθησαν πρωταθλήματα και κύπελλα σε άνδρες (σε δύο κατηγορίες, Futsal Super League και Futsal League), υποδομές σε εννέα ηλικιακές κατηγορίες (Κ18, Κ16, Κ15, Κ14, Κ13, Κ12, Κ11, Κ10 και Κ9) καθώς και στις γυναίκες όπου διεξήχθη το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα.

## Super League
### Βαθμολογία

### Προημιτελική φάση
Οι οκτώ πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου διασταυρώθηκαν στα προημιτελικά των playoffs. Η πρόκριση κρίθηκε στις 3 νίκες με μεταφορά των αποτελεσμάτων από την κανονική περίοδο (ίσχυσε μόνο για αυτή τη φάση).

### Ημιτελική φάση

### Τελική φάση
#### Θέσεις 3–4

#### Τελικοί

## Futsal League
### A' όμιλος

### Β' όμιλος

### Προημιτελικοί
Η ομάδα του Κορυδαλλού αποβλήθηκε από τα πλέι οφ του πρωταθλήματος, καθώς δεν ήταν εγγεγραμμένη στο μητρώο σωματείου της ΓΓΑ για το άθλημα του ποδοσφαίρου

### Final 4
#### Ημιτελικοί

#### Μικρός τελικός

#### Μεγάλος τελικός

## Κύπελλο Ελλάδας ανδρών

### Α' φάση

### Β' φάση

### Προημιτελική φάση

### Ημιτελική φάση

### Τελικός

## Πρωτάθλημα γυναικών
Το πρωτάθλημα γυναικών διεξήχθη για πρώτη φορά επισήμως. 

### Κανονική περίοδος
H A.E.K. τερμάτισε πρώτη στην κανονική περίοδο. Η κατάταξη μετά το τέλος της κανονικής περιόδου είχε ως εξής:

### Final 4
Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου διεξήχθη Final 4 με τις τέσσερις πρώτες ομάδες. Στα ημιτελικά η Α.Ε.Κ. επιβλήθηκε με 3-1 του Ατρομήτου, και η Αθήνα '90 επικράτησε με 3-2 του Παναθηναϊκού. Πρωταθλήτρια αναδείχτηκε η Α.Ε.Κ. νικώντας στον τελικό του Final 4 την Αθήνα '90 με 3-2. Την 3η θέση κατέλαβε ο Παναθηναϊκός νικώντας στον μικρό τελικό τον Ατρόμητο Αθηνών με 2-1. 

## Κύπελλο γυναικών

### Προκριματική φάση

### Προημιτελική φάση

### Ημιτελική φάση

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΠΕΠΣ Σάλας
* Ιστότοπος futsalhellas.com

Α' Εθνική 2023
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Ράξα Τρικάλων

Η **Ράξα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Ράξα βρίσκεται στον κάμπο των Τρικάλων σε υψόμετρο 130 μέτρων ενώ απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα Β.-ΒΔ. από το κέντρο της πόλης. Βορειοδυτικά είναι η Βασιλική, βορειοανατολικά το Αρδάνι, νότια η Σωτήρα, νοτιοδυτικά το Μεγάλο Κεφαλόβρυσο ενώ στην ίδια κατεύθυνση περνάει η ΕΟ Τρικάλων - Ιωαννίνων. Αξιοθέατο του χωριού είναι η πέτρινη εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, πολιούχου της Ράξας καθώς και ο "Πλάτανος" στην κεντρική πλατεία με διάμετρο κορμού περίπου 3 μέτρων και διάμετρο σχεδόν 12. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία (αμπελουργία) και κυρίως με την οινοποίηση ενώ υπάρχουν σύγχρονες μονάδες.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την γειτονική Χαϊδεμένη αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παραληθαίων του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 624 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το «άγνωστο» υπεραιωνόβιο πλατάνι στη Ράξα Τρικάλων! από τον ιστότοπο https://trikkipress.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Χαϊδεμένη Τρικάλων

Η **Χαϊδεμένη** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Χαϊδεμένη βρίσκεται στον κάμπο των Τρικάλων, στην λεκάνη αποστράγγισης του Πηνειού και σε υψόμετρο 135 μέτρων ενώ απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα βόρεια από το κέντρο της πόλης. Δυτικά είναι η Ράξα, βορειοανατολικά είναι το Αρδάνι, νοτιοδυτικά η Σωτήρα.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία ως *Τολπίτσα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 να μετονομάζεται σε Χαϊδεμένη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ράξα αποτελούν την κοινότητα Ράξας η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παραληθαίων του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 79 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν

Το **Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν** (πρωτότυπος τίτλος:*Live and Let Die*) είναι το δεύτερο μυθιστόρημα της σειράς ιστοριών του Τζέιμς Μποντ του Ίαν Φλέμινγκ. Τοποθετημένο στο Λονδίνο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τζαμάικα, εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον Τζόναθαν Κέιπ στις 5 Απριλίου 1954. Ο Φλέμινγκ έγραψε το μυθιστόρημα στο κτήμα του Goldeneye στην Τζαμάικα πριν εκδοθεί το πρώτο του βιβλίο, το Casino Royale, ενώ μεγάλο μέρος της ιστορίας προήλθε από το ταξίδι του Ίαν Φλέμινγκ στις ΗΠΑ και τη γνώση που είχε ο ίδιος για την Τζαμάικα.

Η ιστορία επικεντρώνεται στην καταδίωξη  του "Mr Big", ενός εγκληματία που έχει συνδέσμους με το αμερικανικό εγκληματικό δίκτυο, τον κόσμο του βουντού και το SMERSH - ένα σκέλος της σοβιετικής μυστικής υπηρεσίας - όλα αυτά αποτελούν απειλές για τον Πρώτο Κόσμο, από τον Τζειμς Μποντ. Ο ίδιος εμπλέκεται στις ΗΠΑ μέσω του λαθρεμπορίου από τον Μίστερ Μπιγκ χρυσών νομισμάτων του 17ου αιώνα από βρετανικά εδάφη στην Καραϊβική. Το μυθιστόρημα πραγματεύεται τα θέματα του συνεχιζόμενου αγώνα μεταξύ Ανατολής-Δύσης του Ψυχρού Πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των βρετανικών και αμερικανικών σχέσεων, της θέσης της Βρετανίας στον κόσμο, των φυλετικών σχέσεων και της πάλης μεταξύ καλού και κακού.

Όπως και με το Casino Royale, το μυθιστόρημα έγινε ευρέως αποδεκτό από τους κριτικούς. Η αρχική εκτύπωση των 7.500 αντιτύπων εξαντλήθηκε γρήγορα και παραγγέλθηκε μια δεύτερη εκτύπωση εντός του έτους. Οι πωλήσεις στις ΗΠΑ, όταν το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε εκεί ένα χρόνο αργότερα, ήταν πολύ πιο αργές. Μετά από μια μεταφορά κόμικς το 1958–59 από τον John McLusky στην Daily Express, το μυθιστόρημα διασκευάστηκε το 1973 ως η όγδοη ταινία της σειράς του Τζείμς Μποντ της Eon Productions, καθώς και η πρώτη ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί ο Ρότζερ Μουρ ως Τζείμς Μποντ. Σημαντικά στοιχεία της πλοκής από το μυθιστόρημα ενσωματώθηκαν επίσης στις ταινίες του Τζείμς Μποντ For Your Eyes Only το 1981 και License to Kill το 1989.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ian Fleming.com Επίσημη ιστοσελίδα των Ian Fleming Publications

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ίαν Φλέμινγκ
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1954
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Βιβλία Τζέιμς Μποντ
Κατηγορία:Κατασκοπευτικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Γκουλούσα

Ο **Γκουλούσα** ήταν ο δεύτερος νόμιμος γιος του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων της Νουμιδίας Μασανάση Α΄, αδελφοί του και συμβασιλείς ήταν οι Μικίψας και Μαστανάβαλλος. Ο υπέργηρος πατέρας του λίγο πριν τον θάνατο του όρισε τον Σκιπίωνα Αφρικανό να ρυθμίσει την κληρονομιά ανάμεσα στους γιους του (148 π.Χ.). Ο Σκιπίων την μοίρασε στα τρία, ο Μικίψας ανέλαβε το στέμμα και τον τίτλο του βασιλιά, ο Γκουλούσα την στρατιωτική διοίκηση και ο Μαστανάβαλλος την δικαιοσύνη. Ο Γκουλούσα είχε ήδη μεγάλη στρατιωτική εμπειρία και αυτό αποδείχθηκε στον πόλεμο που ακολούθησε με την Αρχαία Καρχηδόνα. Την άνοιξη του 150 π.Χ. ο Γκουλούσα και ο μεγαλύτερος αδελφός του Μικίψας ηγήθηκαν σε αντιπροσωπεία στην αυλή της Καρχηδόνας αλλά αρνήθηκαν να τους δεχτούν. Στον δρόμο της επιστροφής οι Καρχηδόνιοι τους παγίδευσαν και σκότωσαν πολλούς άνδρες της συνοδείας, οι Νουμίδιοι απάντησαν με την λεηλασία της Καρχηδονιακής πόλης Οροσκόπα. Τα γεγονότα αυτά προκάλεσαν επέμβαση από την Ρωμαϊκή δημοκρατία με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο Γ΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (148 π.Χ.). Δεν υπάρχουν από τότε πληροφορίες για τον ίδιο και τον μικρότερο αδελφό του Μαστανάβαλλος, πιθανότατα πέθαναν αμέσως μετά αλλά δεν έχουν καταγραφεί οι ακριβείς ημερομηνίες. Η αφιέρωση στον ναό του Μασανάση Α΄ στην Ντούγκα (139 π.Χ.) εμφανίζει τον μεγαλύτερο αδελφό του Μικίψας ως μοναδικό βασιλιά.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Camps, Gabriel (1999) [published online 2011]. "Gulussa". Encyclopédie berbère. Τομ. 21

Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Κοκκόνα Τρικάλων

Η **Κοκκόνα** είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Κοκκόνα βρίσκεται στην βόρεια άκρη του κάμπου των Τρικάλων σε υψόμετρο 160 μέτρων ενώ απέχει περίπου 10 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο της πόλης. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Παλαιοπύργου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Παλαιόπυργο αποτελούν την κοινότητα Παλαιόπυργου η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παληοκάστρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 19 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Λαγκαδιά Τρικάλων

Η **Λαγκαδιά** είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Λαγκαδιά βρίσκεται στις νότιες πλαγιές των Ορέων Αντιχάσια σε υψόμετρο 450 μέτρων ενώ απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από το κέντρο των Τρικάλων. Σε κοντινή απόσταση, νοτιοδυτικά του χωριού είναι η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου ή Μονή Κορμπόβου που μαζί με το παρεκκλήσι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία.

### Μονή Κορμπόβου
Η μονή είναι κτισμένη στο χείλος μικρού απόκρημνου βράχου αν και αρχικά είχε κτισθεί σε απότομο γκρεμό ενώ το 1336 αναφέρεται σε χρυσόβουλο ως μετόχι της ακμάζουσας τότε Μονής Ζαβλαντίων. Η μονή *"διατηρεί το [[καθολικό]] της και ένα παρεκκλήσιο. Το καθολικό, αθωνίτικου τύπου, διατηρεί λείψανα τοιχογραφιών καθώς και εγχάρακτη επιγραφή που αναφέρει ως έτος ανοικοδόμησης το 1809.Το ξυλόγλυπτο τέμπλο χρονολογείται το 1838. Το παρεκκλήσι της Μεταμορφώσεως ευρίσκεται νότια, εκτός του περιβόλου, είναι μονόχωρο με τοιχογραφίες, το οποίο, σύμφωνα με επιγραφή τοποθετείται στο 1660."*

## Διοικητικά-πληθυσμιακά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά της ονομασία από την εποχή της Τουρκοκρατίας ως *Κόρμποβο*, να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Λαγκαδιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Λιόπρασο αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παληοκάστρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 48 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Αρεόβινδος (απεβ. 546)

Ο **Αρεόβινδος** (λατιν.: *Areobindus*, ; - 546) ήταν αξιωματικός και στρατιωτικός διοικητής της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Υπηρέτησε ως συγκλητικός στην Κωνσταντινούπολη και για λίγο ως *[[Στρατηγός|μάγιστρος του στρατού (magister militum)]]* στην Αφρική το 545/6. 

Ο Αρεόβινδος στάλθηκε στην Αφρική από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' μετά την κρίση, που είχε ξεκινήσει κατά τη διοίκηση του Σέργιου.   Η ακολουθία του Αρεοβίνδου περιελάμβανε ένα απόσπασμα αρμενικών στρατευμάτων με επικεφαλής τον Αρταβάνη και τον Ιωάννη, απόγονους του βασιλικού αρμενικού Οίκου των Αρσακιδών. 

Άπειρος στρατιωτικός διοικητής, ο Aρεόβινδος αποδείχθηκε ανίκανος να αντιμετωπίσει το θέμα.  Μετά τη μάχη της Θακίας, ο Ιουστινιανός Α΄ ανακάλεσε τον Σέργιο και έκανε τον Αρεόβινδο «γενικό διοικητή», αλλά η εξέγερση είχε ήδη εξαπλωθεί στις τάξεις. 

Το 546 ο Αρεόβινδος σκοτώθηκε στην Καρχηδόνα από τον επαναστάτη Γουνδάριχ, τον *[[Δουξ|δούκα]]* της Νουμιδίας.  

Ο Aρεόβινδος νυμφεύτηκε την Πραϊέκτα, ανιψιά του Ιουστινιανού Α΄. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* Merrills, Andrew (2018). "Areobindus". In Nicholson, Oliver (ed.). The Oxford Dictionary of Late Antiquity. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-866277-8.

Κατηγορία:Στρατηγοί του Ιουστινιανού Α΄
NGC 507

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 507** είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Συμπεριλαμβάνεται επίσης, όπως και ο NGC 508, στον Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών.

Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 12 Σεπτεμβρίου 1784.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
0507
00938
05098
229
+05-04-044
Ξυλοπάροικο Τρικάλων

Το **Ξυλοπάροικο** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Ξυλοπάροικο βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του όρους  Κόζιακα (Κερκέτιο) σε υψόμετρο 420 μέτρων ενώ απέχει περίπου 21 χιλιόμετρα δυτικά από τα Τρίκαλα. Βόρεια του χωριού είναι το Γοργογύρι και νοτιοανατολικά η Πιάλεια. Αναφέρεται από την περίοδο της Τουρκοκρατίας και πρωτοκατοικήθηκε τον 19ο αιώνα κατεβαίνοντας από υλοτόμους οι οποίοι μετανάστευσαν κυρίως από την Μακεδονία (Καστοριά). Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, ενώ το χωριό φημίζεται για τους χτιστάδες του.

Χαρακτηριστικό της περιοχής είναι τα πολλά νερά και η ύπαρξη 27  δηλαδή νερόμυλων που βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία. Στο Ξυλοπάροικο λειτουργεί λαογραφικό μουσείο με εκθέματα που σχετίζονται με την τοπική παράδοση. Κάθε χρόνο, την Πρωτοχρονιά, οι κάτοικοι τηρούν το παραδοσιακό έθιμο των χωριών του Κόζιακα, τα "καρκατζάλια" (καλικάτζαροι).

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα  μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πιαλίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Κόρη αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κόζιακα του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 238 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το Ξυλοπάροικο στον ιστότοπο https://www.greece.com/.
* Κορυφαία μονοπάτια σε Ξυλοπάροικο από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.
* Η επιβλητική θέα απο το Ξυλοπάροικο Τρικάλων στο https://www.youtube.com/.
* Τρίκαλα: Βγήκαν οι... καλικάντζαροι στο χωριό Ξυλοπάροικο στο https://www.protothema.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα; (ταινία)

***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα;*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Diary of a Wimpy Kid: The Long Haul*) είναι μια Αμερικανική κωμική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία από τον Ντέιβιντ Μπάουερς, ο οποίος έγραψε το σενάριο με τον συγγραφέα του ομώνυμου βιβλίου στο οποίο βασίζεται η ταινία, Τζεφ Κίνι. Είναι η συνέχεια του ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Σκυλίσια Ζωή'' (2012), η τέταρτη ταινία της σειράς ταινιών *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα*, και τελευταία ταινία της σειράς που γυρίστηκε με ηθοποιούς. Είναι επίσης η μόνη ταινία που δεν περιλαμβάνει τους αρχικούς ηθοποιούς των πρώτων ηθοποιών, καθώς αντικαταστάθηκαν λόγω της ηλικίας τους. Αντί για αυτούς, πρωταγωνιστούν οι Τζέισον Ντρούκερ, Αλίσια Σιλβερστόουν, Τομ Έβερετ Σκοτ, Τσάρλι Ράιτ, και Όουεν Άσταλος.

*Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα;* κυκλοφόρησε στις 17 Μάιου του 2017 από την 20th Century Fox. Έλαβε αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς, και εισέπραξε $40.1 εκατομμύρια παγκοσμίως, απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $20 εκατομμυρίων, γίνοντας μια εισπρακτική αποτυχία. Αφού η 20th Century Fox εξαγοράστηκε από την The Walt Disney Company, η σειρά επανεκκινήθηκε σε ταινίες κινουμένων σχεδίων, ξεκινώντας με την ταινία του 2021 *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (ταινία, 2021)|Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα]]* στο Disney+.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
*  στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment
Εμμανουήλ Ζαΐρης

Ο **Εμμανουήλ Ζαΐρης** (1876, Αλικαρνασσός - 1948, Μύκονος) ήταν Έλληνας ζωγράφος του τέλους του 19ου - πρώτου μισού του 20ου αιώνα.

## Βιογραφία

μικρογραφία|250x250εσ|''Καρναβάλι στην Αθήνα''
Ο Εμμανουήλ Ζαΐρης γεννήθηκε το 1876 ή το 1878 στην Αλικαρνασσό (Μπόντρουμ) της Μικράς Ασίας, τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν έχουμε πληροφορίες πότε μετακόμισε στο Βασίλειο της Ελλάδας.

Το 1894 έφυγε για τη Βαυαρία και γράφτηκε στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου. Σπούδασε κοντά στον Νικόλαο Γύζη και μετά την αποφοίτησή του, παρέμεινε για να εργαστεί στη Γερμανία.

Μεταξύ 1904 και 1930 ο Ζαΐρης έλαβε μέρος σε 22 εκθέσεις στο Γυάλινο Παλάτι του Μονάχου. Στην έκθεση του 1913 ο Ζαΐρης έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το 1921 οργανώθηκε στο Μόναχο μια αναδρομική έκθεση των έργων του καλλιτέχνη. Αναζητώντας το δικό του στυλ έζησε για κάποιο διάστημα στο Παρίσι. Μετά το Παρίσι, «το φως είναι διαρκώς παρόν στο φόντο των πινάκων του, αλλά το πινέλο του φέρει συνεχώς το άρωμα της Σχολής του Μονάχου».

Έχοντας περάσει αρκετά χρόνια στο εξωτερικό αποφάσισε να επιστρέψει μόνιμα στην Ελλάδα. Το 1932 διορίστηκε διευθυντής του παραρτήματος της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας στο νησί της Μυκόνου. Το 1934 οργανώθηκε αναδρομική έκθεση έργων του Ζαΐρη στο Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα, όπου ο καλλιτέχνης εξέθεσε πάνω από 250 έργα. Ο Ζαΐρης έλαβε μέρος στις Πανελλήνιες Εκθέσεις Τέχνης του 1938, 1939 και 1940 και στην Μπιενάλε της Βενετίας του 1936. Πέθανε στη Μύκονο το 1948.

Στα έργα του ο Ζαΐρης απεικόνιζε κυρίως εργαζόμενους ανθρώπους με στόχο των κοινωνικό προβληματισμό αλλά ακόμα ζωγράφισε σε μικρότερο βαθμό τοπία και πορτρέτα. Γρήγορα απομακρύνθηκε από τις αρχές της Ακαδημίας του Μονάχου και την ηθογραφία και άρχισε να ζωγραφίζει στο ύφος του ρεαλισμού. Επηρεάστηκε επίσης από τον γερμανικό ιμπρεσιονισμό, γεγονός εμφανές στα χρώματα του έργου του. 

Έργα του Ζαΐρη εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος και σε άλλες πινακοθήκες και ιδιωτικές συλλογές (Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων, Πινακοθήκη Αβέρωφ, Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, Πινακοθήκη Κουβουτσάκη κλπ). Έργα του εμφανίζονται επίσης σε διεθνείς δημοπρασίες τέχνης.

μικρογραφία|318x318εσ|''Λεπτό ξεκούρασης''
μικρογραφία|284x284εσ|''Ο Αινείας σώζει τον πατέρα του από τις φλόγες της Τροίας''
μικρογραφία|250x250εσ|''Καρναβάλι στην Αθήνα''

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Περόζης Β΄ της Περσίας

Ο **Περόζης Β΄**, *Peroz II*, (Middle Persian 𐭯𐭩𐭫𐭥𐭰, ), γνωστός και ως Γκουσνάσπ-Μπαντέχ (Gushnasp-Bandeh) ήταν βασιλιάς της Περσίας. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μαχ-Αντούρ Γκουσνάσπ (Mah-Adhur Gushnasp) και της Καχάρ-ντουχτ (Kahar-dukht), που ήταν κόρη του Γιασνταντάντ (Yazdandad), γιου του Χοσρόη Α΄.  Ο Περόζης Β' βασίλευσε μόνο για μικρό χρονικό διάστημα το 631, έως ότου σκοτώθηκε από τους Σασσανίδες ευγενείς. 

## Bιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Kia, Mehrdad (2016). The Persian Empire: A Historical Encyclopedia [2 volumes]: A Historical Encyclopedia. ABC-CLIO. ISBN 978-1610693912.

Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς
Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Σόφακος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία και στην Θρησκευτική παράδοση των Βέρβερων ο **Σόφακος** ήταν ένας ήρωας - Ημίθεος των Βερβέρων. Σύμφωνα με τον μύθο ο Σόφακος ήταν γιος της θεάς των Βερβέρων Τίγγης και του πρώτου συζύγου της του Έλληνα ημίθεου Ηρακλή του γιου του ύπατου των Ελλήνων θεών Διός και της Αλκμήνης. Η ετεροθαλής αδελφή του ήταν η Ιφινόη και ο ετεροθαλής αδελφός του ο Παλαίμονας γιος του Ηρακλή και της Ιφινόης. Ο Σόφακος αντικατέστησε τον σύζυγο της μητέρας του Ανταίο στον ρόλο του προστάτου των Βερβέρων, ίδρυσε την Ταγγέρη στην μνήμη της μητέρας του. Σύμφωνα με την μυθολογία των Βέρβερων οι βασιλείς τους κατάγονταν από τον Σόφακο που τον τιμούσαν ως προστάτη των εδαφών τους. Οι Δώδεκα θεοί του Ολύμπου ανέθεσαν στον γιο του Διόδωρο να κυβερνήσει όλες τις Βερβερικές φυλές στην Βόρεια Αφρική. Ο Πλούταρχος γράφει ωστόσο ότι όλοι αυτοί οι μύθοι δημιουργήθηκαν για να τιμηθεί ο κορυφαίος βασιλιάς των Βερβέρων στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία Ιόβας Β΄ ως απόγονος του Ηρακλή μέσω του Διόδωρου.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. 
*Hesiod, Shield of Heracles from The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA.,Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914. Online version at the Perseus Digital Library. 

Κατηγορία:Ηρακλείδες
Κατηγορία:Αρχαία Μαυριτανία
Κατηγορία:Νουμιδία
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας