open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Η αρπαγή της Πολυξένης

μικρογραφία|Αρπαγή της Πολυξένης, Φλωρεντία
Η αρπαγή της Πολυξένης κατασκευάστηκε από τον Πίο Φέντι το 1865 και θεωρείται το αριστούργημα του καλλιτέχνη και ένα από τα πιο σημαντικά έργα της ιταλικής γλυπτικής του δέκατου ένατου αιώνα. Για αυτό το λόγο άλλωστε, το άγαλμα  τοποθετήθηκε στη Λότζα ντέι Λάντσι (Loggia dei Lanci) στην Πιάτσα ντέλα Σινιορία (Piazza della Signoria) στη Φλωρεντία, και αποτελεί το μοναδικό σύγχρονο έργο ανάμεσα στα αρχαία και αναγεννησιακά αριστουργήματα.

Το θέμα του γλυπτού είναι η Πολυξένη, η μικρότερη κόρη του Πρίαμου και της Εκάβης, την οποία απήγαγε ο Νεοπτόλεμος για να θυσιαστεί εν αναμονή της αναχώρησης των ελληνικών πλοίων για την επιστροφή από τον Τρωικό πόλεμο. Η βία της απαγωγής υπογραμμίζεται από τη δολοφονία του Πολύδωρου, αδερφού της Πολυξένης, που έπεσε για να υπερασπιστεί την αδερφή του, και από το σηκωμένο χέρι του Πύρρου με το σπαθί που είναι έτοιμο να χτυπήσει για να σκοτώσει την Εκάβη.

## Πηγές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλικά γλυπτά
Θέατρο του Βάλβου

Το **Θέατρο του Βάλβου**, λατιν. Theatrum Balbi, ήταν μία αρχαία ρωμαϊκή κατασκευή στο Άρεως Πεδίον (Campus Martius) της Ρώμης. Kτίστηκε το 13 π.Χ. από τον ανθύπατο Λεύκιο Κορνήλιο Βάλβο (τον Νεότερο), πιθανότατα από τα λάφυρα μίας στρατιωτικής εκστρατείας με εντολή του Αυγούστου (Δίων Κάσσιος 54.18.2· Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Φυσική Ιστορία 36.59-60).

Πολύ λίγα αναφέρονται για το θέατρο στα αρχαία γραπτά. Η τοποθεσία του συζητιόταν για δεκαετίες, έως ότου τα κομμάτια τού -σε μάρμαρο σχεδιασμένου- χάρτη Forma Urbis Romae συνδυάστηκαν τελικά μαζί στη δεκαετία του 1960. Οι ανασκαφές του θεάτρου ξεκίνησαν το 1981 και συνεχίζονται ακόμη, ωστόσο, το κύριο τμήμα της κρύπτης ολοκληρώθηκε το 2000. Σήμερα ό,τι έχει ανασκαφεί μπορεί να ιδωθεί στο Museo Nazionale Romano Crypta Balbi (Εθνικό Μουσείο της Ρώμης), το οποίο βρίσκεται στη Via delle Botteghe Oscure, 31, (γωνία της Via M. Caetani).

Το μουσείο βρίσκεται σε αυτό, που ήταν η κρύπτη ή η αυλή στο πίσω μέρος του συγκροτήματος του θεάτρου, πίσω από τη σκηνή. Αυτή η αυλή είναι η μικρότερη από όλα τα μεγάλα θέατρα της Ρώμης. Εδώ οι θαμώνες έκαναν έναν περίπατο ανάμεσα στις πράξεις μίας παράστασης και αναζητούσαν αναψυχή. Ένας κατάλογος που διαμορφώθηκε στα τέλη του 4ου αι., κατέγραφε ότι η χωρητικότητα του θεάτρου ήταν 11.510 άτομα. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη
* Κατάλογος ρωμαϊκών θεάτρων

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ρωμαϊκά θέατρα
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Σταύρος Σχίζας

Ο **Σταύρος Σχίζας** (γενν. 10 Ιανουαρίου 1989, Αθήνα) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ/σούτινγκ γκαρντ για τον ΠΑΟΚ.

## Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Σχίζας έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με το Κοινοτικό Κολέγιο του Κέρτλαντ και στο Κολέγιο του Ρότσεστερ . Ως δευτεροετής σπουδαστής, ο Σχίζας είχε μέσο όρο 16,5 πόντους και 8,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Το 2014 ο Σχίζας ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στο Ελληνικό Πρωτάθλημα με το Ρέθυμνο. Έμεινε στον σύλλογο μέχρι το 2016.

Στις 4 Ιουλίου 2016 ο Σχίζας εντάχθηκε στην Κύμη. Την 1η Ιουλίου 2017, αφού έπαιξε ένα χρόνο με την Κύμη, ο Σχίζας υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου. Στις 14 Ιουλίου 2018 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του ΠΑΟΚ υπογράφοντας διετές συμβόλαιο.

Στις 23 Ιουλίου 2020 ο Σχίζας μεταπήδησε στον Ηρακλή. Στις 25 Ιουλίου 2021 υπέγραψε με τον τρίτο σύλλογό του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα από τη Θεσσαλονίκη, τον Άρη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο Ρίαλ GM
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ στον ΕΣΑΚΕ Α1
* Προφίλ στο Κολέγιο του Ρότσεστερ 
* Προφίλ στο ESPN Κόλετζ

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Κύμης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Νεφέλη Έβρου

Η **Νεφέλη** ή **Φερύγιο** Έβρου ήταν χωριό του Νομού Έβρου, ανάμεσα στα σημερινά χωριά Κυπρίνος και Μικρή Δοξιπάρα, το οποίο έχει εγκαταληφθεί μετά το 1950 και δεν υπάρχουν πλέον ερείπια καθώς η έκταση του οικισμού σήμερα αποτελεί αγροτικά κτήματα. Επί Τουρκοκρατίας ήταν γνωστό ως **Efremköy**, ενώ έως το 1954 ήταν γνωστό ως **Φερύγιο**.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Έβρου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Βέργη Έβρου

Η **Βέργη**, έως το 1920 γνωστή ως **Σιαδαμάν**, Έβρου ήταν οικισμός του Νομού Έβρου, στην περιοχή μεταξύ των σημερινών οικισμών Ζώνη και Λάδη. Καταργήθηκε διοικητικά το 1951. Επί Τουρκοκρατίας, μέχρι το 1920, ονομαζόταν Σιαδαμάν. Αρχικά ο οικισμός ανήκε στον Νομό Αδριανουπόλεως, το 1924 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζώνης της Επαρχίας Ορεστιάδος στο Νομό Έβρου. Το χωριό είχε πληθυσμό 119 κατοίκους στην απογραφή του 1920, 145 το 1928 και 117 το 1940.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Vérgi/Şaduman στον ιστότοπο Index Anatolicus

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Έβρου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Δύμη Έβρου

Η **Δύμη** Έβρου ήταν χωριό του Νομού Έβρου, ανάμεσα στα σημερινά χωριά Πεντάλοφος και Κόμαρα, το οποίο εγκαταλήφθηκε το 1928, ενώ δεν υπάρχουν πλέον ερείπια καθώς η έκταση του οικισμού σήμερα αποτελεί αγροτικά κτήματα. Επί Τουρκοκρατίας ήταν γνωστό ως **Οσμανλού Τσιφλίκ** (Osmanlı Çiflik).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Έβρου
Έντουαρντ Μπόουελ

Ο **Έντουαρντ Λ. Γ. «Τεντ» Μπόουελ** (αγγλικά: *Edward L. G. "Ted" Bowell*) (γενν. 1943, Λονδίνο), είναι Αμερικανός αστρονόμος. Ο Μπόουελ εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Εμανουέλ, στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Ήταν ο κύριος ερευνητής του Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS). Έχει ανακαλύψει μεγάλο αριθμό αστεροειδών, και πλανητών (571) τόσο ως μέρος του LONEOS όσο και όταν δεν ήταν μέλος του LONEOS. Μεταξύ των τελευταίων είναι οι Jovian αστεροειδείς 2357 Φέρεκλος, 2759 Ιδομενεύς, 2797 Τεύκρος, 2920 Αυτομέδων, 3564 Ταλθύβιος, 4057 Δημοφών και 4489 Δρακίος. Ανακάλυψε επίσης τον κομήτη 140P/Bowell-Skiff και τον μη περιοδικό κομήτη C/1980 E1.

Ο εξωτερικός αστεροειδής της κύριας ζώνης 2246 Μπόουελ ονομάστηκε προς τιμήν του. Η επίσημη αναφορά ονομασίας δημοσιεύτηκε την 1η Ιανουαρίου 1981 (M.P.C. 5688).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων** είναι αρχαιολογικό μουσείο το οποίο βρίσκεται στα Χανιά. Από τον Απρίλιο του 2022 στεγάζεται σε νέο κτίριο στην περιοχή Χαλέπα. Στο νέο μουσείο εκτίθενται 3.500 αρχαία αντικείμενα.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1899 και από το 1962 μέχρι το 2020 στεγαζόταν στο μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου, στο κέντρο της πόλης. 

Το μουσείο περιέχει σημαντική συλλογή εκθεμάτων της Μινωικής και Ρωμαϊκής εποχής από ανασκαφές γύρω από την πόλη των Χανίων και την υπόλοιπη περιφερειακή ενότητα, συμπεριλαμβανομένων τεχνέργων από τις αρχαίες πόλεις της Κυδωνίας, Υδραμία, Άπτερα, Πολυρρήνια, Κίσσαμος, Έλυρος, Υρτακίνα, Συία και Λισσός, τη Γαύδο και επίσης από την Αξό και τη Λάππα της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνου.

Το μουσείο περιέχει μεγάλη ποικιλία από νομίσματα, κοσμήματα, αγγεία, γλυπτά, πήλινες πλάκες με επιγραφές, στήλες και ψηφιδωτά. Το μουσείο έχει ένα ρωμαϊκό μωσαϊκό δαπέδου που απεικονίζει τον Διόνυσο και την Αριάδνη. Επίσης, διαθέτει ένα αρχαίο κυκλαδίτικο αγγείο από την Επισκοπή Κισσάμου και μια σειρά από προτομές, συμπεριλαμβανομένης μιας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού, που βρέθηκε στο Δικτυναίο ιερό το 1913 και μια υστερομινωική σαρκοφάγο από τη νεκρόπολη των Αρμένων, που χρονολογείται στο 1400-1200 π.Χ. Υπάρχει επίσης μια σφαιρική φιάλη, γνωστή για τον ασυνήθιστο κεραμικό της τύπο, που χρονολογείται στην Υστερομινωική ΙΙΙ περίοδο. Στον όροφο του μουσείο στεγάζεται η συλλογή Μητσοτάκη, με αντικείμενα από την 4η χιλιετία π.Χ. μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ.

Το κτίριο του αρχαιολογικού μουσείου στη Χαλέπα σχεδιάστηκε από τον Θοεφάνη Μπομπότη και έχει εμβαδόν 6.000 τετραγωνικών μέτρων, από τα οποία οι εκθεσιακοί χώροι καταλαμβάνουν τα 2.000. Διαθέτει τέσσερα εργαστήρια συντήρησης. Το κόστος κατασκευής και ολοκλήρωσής του ήταν 15 εκατομμύρια ευρώ. Το νέο κτίριο άνοιξε για το κοινό στις 16 Απριλίου 2022.

## Παραπομπές



κατηγορία:Μουσεία στα Χανιά
Χανιά
Ουζμπεκικές προεδρικές εκλογές 2021

Στις 24 Οκτωβρίου 2021 διεξήχθησαν **προεδρικές εκλογές στο [[Ουζμπεκιστάν]]**.

Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ για τα 34 εκατομμύρια που είναι ο πληθυσμός της χώρας. Ορισμένοι εκλογείς ψήφισαν πρόωρα, στις 14-20 Οκτωβρίου.

Στην εκλογή συμμετείχαν 5 υποψήφιοι. Ο Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ, ο οποίος διεκδίκησε την επανεκλογή του για μία δεύτερη θητεία, και ακόμα 4 εκπρόσωποι φιλοκυβερνητικών πολιτικών κομμάτων. Ο ΟΑΣΕ απέστειλε μία ομάδα 289 παρατηρητών για να παρακολουθήσουν τη διεξαγωγή, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται 11 εμπειρογνώμονες. Παρατηρητές έστειλαν, επίσης, ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης, ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο της Τουρκίας, και άλλες ενδιαφερόμενες οργανώσεις. Για μεγαλύτερη ασφάλεια, πριν τη διεξαγωγή η Ουζμπεκική Εκλογική Επιτροπή εγκατέστησε 414 νέες κάμερες παρακολούθησης σε εκλογικά κέντρα σε όλη τη χώρα (147% αύξηση συγκριτικά με το 2019).

Στις 6 Νοεμβρίου έγινε η ορκωμοσία του Προέδρου Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ.

## Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Ουζμπεκικό Σύνταγμα, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες του Ουζμπεκιστάν, ηλικίας άνω των 35 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στη χώρα για τουλάχιστον 10 χρόνια και να μιλούν καλά την επίσημη γλώσσα του κράτους. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στο Ουζμπεκιστάν
Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Κρόκος ο ωραίος

[μικρογραφία|Κρόκος ο ωραίος (''Crocus pulchellus''), [Χορτιάτης (όρος)|Όρος Χορτιάτης]]
Το είδος **Κρόκος ο ωραίος** (*Crocus pulchellus*), είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Ιριδοειδών (Iridaceae).

## Γεωγραφική κατανομή
Αποτελεί είδος της Βαλκανικής και της Τουρκίας. Στην Ελλάδα κατανέμεται κυρίως στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της, καθώς και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. 

## Οικολογία
Συναντάται σε υγρά λιβάδια, ανοιχτά δάση και θαμνώδεις εκτάσεις, χαμηλού σχετικά υψομέτρου, αλλά έχει βρεθεί στον Άθω, στα 1850 μ.

## Περιγραφή φυτού
Είναι φυτό με χιτώνες κορμοβολβού δερματώδεις ή μεμβρανώδεις σχισμένους σε οριζόντιους δακτύλιους στη βάση. Φύλλα συνήθως τέσσερα τα οποία απουσιάζουν κατά την ανθοφορία. Οι ανθήρες είναι λευκοί με νήματα πυκνά χνουδωτά και ο στύλος κίτρινος προς πορτοκαλί, αρκετά μακρύτερος από τους στήμονες. Τα άνθη είναι χρώματος ανοιχτού μπλέ ιώδους με βαθύ κίτρινο φάρυγγα και σκούρες διαμήκεις νευρώσεις. Ανθοφορία φθινοπωρινή (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος).

## Πηγές

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).
* Mathew B. 1983, The Greek species of Crocus (Iridaceae), a taxonomic survey, Ann. Musei Goulandris 6.
* Strid A. & Tan K. 1991, Mountain Flora of Greece (Vol. 2)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Ωραιος
Κατηγορία:Ιριδοειδή
Κρόκος ο λείος

Ο **Κρόκος ο λείος** (λατινικά: *Crocus laevigatus*) είναι είδος ανθοφόρου φυτού του γένους *[[Κρόκος]]* της οικογένειας Iridaceae, ενδημικό στην Κρήτη της Ελλάδας.

Μεγαλώνει σε ύψος έως τα 10 εκατοστά και είναι ένα πολυετές βολβοειδές φυτό, με στενά ξιφοειδή φύλλα και ανοιχτόχρωμα λιλά ή λευκά άνθη με κίτρινο κέντρο, που εμφανίζεται το Φθινόπωρο. Έχει κερδίσει το Βραβείο Garden Merit της Βασιλικής Εταιρείας Κηπευτικής.

Το λατινικό ειδικό επίθετο *laevigatus* σημαίνει «λείος».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες στο greekflora.gr

Λειος
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Άγαυνον

Το **Άγαυνον** (λατ. *Agaunum*) ήταν μια μικρή πόλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το σημερινό **[[Σαιν-Μωρίς (Ελβετία)|Σαιν-Μωρίς]]** της Ελβετίας, στο Καντόνι του Βαλαί (δεν πρέπει να συγχέεται με το Σ. Μόριτς).

Η ιστορία του Αγαύνου έχει συνδεθεί με το μαρτύριο του Αγίου Μαυρικίου και των 70 στρατιωτών του, που σφαγιάστηκαν εκεί από τον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό το 286 μ.Χ.. Στο γεγονός αυτό οφείλεται και η σημερινή ονομασία Σαιν-Μωρίς = Άγιος Μαυρίκιος. Στην αρχαιότητα ήταν ένας οδικός σταθμός ανάμεσα στον ποταμό Ροδανό και τα βουνά, κατά μήκος του πολυταξιδεμένου δρόμου Γενεύης-Ιταλίας, που περνούσε από τη Μεγάλη ορεινή διάβαση του Αγίου Βερνάρδου. Σώζεται ιστορικό αββαείο (*Abbaye de Saint-Maurice d'Agaune*), που κτίσθηκε το 515 από τον πρίγκιπα της Βουργουνδίας Σιγισμόνδο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 228

Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις
Κατηγορία:Ιστορία της Ελβετίας
Αβίντια (Βουδισμός)

Η **αβίντια** ή **αβίτζα** (σανσκρ. *avidyā* = «άγνοια», γλώσσα πάλι *avijjā*) στον Βουδισμό είναι η κατώτερη ή πρώτη από τις 12 βαθμίδες της αλυσίδας της διαδοχικής γεννήσεως (*πρατίτια-σαμουτπάντα*). Στη βαθμίδα αυτή βρίσκεται ένα ον τη στιγμή που αποκτά ατομικότητα και ξαναγεννιέται. Στη φάση αυτή υπάρχει η άγνοια ή παρανόηση των τεσσάρων ευγενών αληθειών (με τη γνώση και την εφαρμογή των οποίων αποφεύγει κάποιος τη μετεμψύχωση). Υπάρχει επίσης άγνοια της φύσεως του ανθρώπου, της μετεμψυχώσεως και της νιρβάνα.

Στην άγνοια αυτών των αληθειών οφείλονται τα βάσανα (*klisas*) ή οι ανεπιθύμητες ροπές και πράξεις, όπως το μίσος, η πλεονεξία, η αλαζονεία-κομπασμός, η αναποφασιστικότητα και η οκνηρία. Αυτή ακριβώς η άγνοια είναι που υποδουλώνει τον άνθρωπο στη μετεμψύχωση.

Η αβίντια εμφανίζεται ως βασικό θέμα στα πλαίσια δύο δογμάτων σχετικών με τη φύση της πραγματικότητας σε διάφορες βουδιστικές παραδόσεις. Το πρώτο είναι το δόγμα αναττά ή ανατμάν, περί της ανυπαρξίας του «εαυτού». Στην αβίντια έχουμε άγνοια ή παρανοήσεις σχετικώς με τον εαυτό μας, ο οποίος κατά τον βουδισμό δεν υπάρχει. Το δεύτερο είναι το δόγμα της προσωρινότητας *ανίκα*, με άγνοια ή παρανοήσεις σχετικώς με τη «μονιμότητα», ενώ η φύση της πραγματικότητας στον βουδισμό είναι η προσωρινότητα των πάντων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 114

Αβιντια
Αβίσπα

Η **αβίσπα** (*Abispa*) είναι γένος υμενόπτερων εντόμων, που ανήκει στην υποοικογένεια ευμενίνες (παλαιότερα οικογένεια «ευμενίδες»). Οι αβίσπες είναι μεγάλες σφήκες της Αυστραλασίας, που ζουν συνήθως μοναχικά.

Οι αβίσπες αποθέτουν κάθε φορά ένα μόνο αβγό μέσα στη φωλιά τους, την οποία κτίζουν με λάσπη ή μέσα σε βλαστούς διάφορων φυτών. Μαζί με το αβγό, η σφήκα τοποθετεί μια λεία της (συνήθως ένα άλλο έντομο ή κάμπια εντόμου), ώστε να χρησιμεύσει ως τροφή της προνύμφης της αβίσπας, όταν η τελευταία εκκολαφθεί από το αβγό.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται τα ακόλουθα 6 είδη αβίσπας:

* *[[Abispa australiana]]*
* *[[Abispa ephippium]]*, αυτό το είδος και όχι το προηγούμενο αποκαλείται κοινώς «αυστραλιανή σφήκα»
* *[[Abispa eximia]]*
* *[[Abispa laticincta]]*
* *[[Abispa ruficornis]]*
* *[[Abispa splendida]]*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 121

Αβισπα
Αβισπα
Μαλούλα

Η **Μαλούλα** (αραμαϊκά: ܡܥܠܘܠܐ‎ σε συριακή γραφή ανατολικών αραμαϊκών, מעלולא σε γραφή Μααλούλι δυτικών αραμαϊκών· αραβικά: معلولا) είναι κωμόπολη στο Κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ στη Συρία. Η κωμόπολη βρίσκεται 56 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Δαμασκού και είναι χτισμένη στην τραχιά πλαγιά του βουνού, σε υψόμετρο άνω των 1500 μέτρων. Είναι γνωστή ως ένας από τους τέσσερις εναπομείναντες οικισμούς όπου ομιλούνται τα δυτικά νεοαραμαϊκά, οι άλλοι τρεις είναι οι κοντινοί οικισμοί Σαϊντνάγια, Τζουμπάντιν και Μπαχά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004 είχε πληθυσμό 2.762 κατοίκους.

Η ονομασία Μαλούλα βγαίνει από την αραμαϊκή λέξη maʿʿəlā (ܡܥܠܐ), που σημαίνει 'είσοδος'.

Στη Μαλούλα υπάρχουν δύο σημαντικά μοναστήρια: το Ανατολικό Καθολικό Μαρ Σαρκίς και η Ελληνορθόδοξη Μονή της Αγίας Θέκλας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Πολύδενδρο Ημαθίας

Το **Πολύδενδρο** ή **Πολύδεντρο** ή **Πολυδένδρι**, παλαιότερα γνωστό ως **Κόκκοβα** ή **Κόκοβα**, **Γεροδένδρι** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Πολύδενδρο βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές των Πιερίων Ορέων σε υψόμετρο 760 μέτρα ενώ απέχει περίπου 21 χλμ. ΝΑ. από τη Βέροια και 86 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Θεσσαλονίκη. Έχει να επιδείξει σπουδαία ιστορία διαχρονικά. Αρχαιοελληνικές επιγραφές, κυρίως από ταφικές στήλες, φανερώνουν ότι υπήρχε ζωή στην περιοχή από τα χρόνια του Αλεξάνδρου, ίσως και παλαιότερα, και εξής. Ο παλαιός ναός του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Χριστοφόρου, στα δυτικά του χωριού, έχει τοιχογραφίες, που μπορούν να χρονολογηθούν στα μέσα του 17ου αιώνα, ή και παλαιότερα. Περί το 1775, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, με πρόσκληση των κατοίκων, ήρθε στο χωριό και το διέσωσε από πανώλη. Σταύρωσε το χωριό τοποθετώντας σιδερένιους σταυρούς στα τέσσερα άκρα του χωριού, σε βελανιδιές-δέντρα λέγονται εδώ. Ο πατροΚοσμάς σταύρωσε το χωριό. Ένας από αυτούς τους σταυρούς βρέθηκε το 2011, και φυλάσσεται στο Μοναστήρι της Παναγίας Δοβράς, στη Βέροια. Ο Άγιος Νεομάρτυρας Νίκος (Νικόλαος), που σφάχτηκε στη Νάουσα, μαζί με άλλους 1.241 άνδρες, στη Νάουσα, το Πάσχα του 1822, πήρε το κεφάλι του και περπάτησε προς τον θρόνο του αιμοσταγούς Λουμπούτ πασά, στο κιόσκι της Νάουσας, κατάγεται από το χωριό αυτό.

Ο ενοριακός ναός της Κόκοβας τιμάται επ' ονόματι του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου του Μυροβλύτη. Οι εικόνες του τέμπλου χρονολογούνται με επιγραφές το 1778 και το 1861. Υπάρχουν και αρχαιότερες καθώς και πολλά νεότερα εικονίσματα, με επώνυμους αγιογράφους της Βέροιας. Όμως η αριστουργηματική εικόνα του Αγίου Δημητρίου, το παλλάδιο του χωριού, μπορεί να χρονολογηθεί με ασφάλεια στα μέσα του 16ου αιώνα.

Στα νοτιοανατολικά του χωριού υπάρχει ο κοιμητηριακός σήμερα ναός του Αγίου Αθανασίου, όπου τιμάται και η μνήμη των Αγίων ιερομάρτυρος Κοσμά του Αιτωλού και νεομάρτυρος Νίκου (Νικολάου) του Κοκοβίτου. Η εορτή αυτών των δύο αγίων Νεομαρτύρων καθιερώθηκε από τον Μητροπολίτη Βεροίας Παντελεήμονα και τιμάται στις 9 Αυγούστου, με την παρουσία του Μητροπολίτη.

Κατ' έτος στο χωριό μεταβαίνει η τιμία κάρα του Αγίου Κλήμεντος, Αρχιεπισκόπου Αχρίδος, που φυλάσσεται στην παραπλήσια Μονή Τιμίου Προδρόμου Πιερίων Βεροίας.

## Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Το Πολύδενδρο αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 με την παλιά ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας ως *Κόκκοβα* να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητας Κοκκόβης. Το 1926 το όνομα του διορθώθηκε σε Πολυδένδρι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ελαφίνα, τη Μονή Τιμίου Προδρόμου, τον Πόρο και τη Χαράδρα αποτελούν την κοινότητα Πολυδένδρου η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακεδονίδος του Δήμου Βέροιας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 123 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Αβισταμένης

Ο **Αβισταμένης** (*Abistamenes*, 4ος αι. π.Χ.) ήταν σατράπης της Καππαδοκίας, διορισμένος στη θέση αυτή από τον Μέγα Αλέξανδρο. Ο Αρριανός τον αναφέρει με το όνομα **Σαβίκτας**.

Ο Αβισταμένης ενδέχεται να ήταν σατράπης μόνο του νότιου μέρους της Καππαδοκίας, με τον Αριαράθη Α΄ της Καππαδοκίας να κυβερνά πιθανώς το βόρειο μέρος. Ο Αβισταμένης ήταν σχεδόν με βεβαιότητα ντόπιος Καππαδόκης.

Ο Αβισταμένης διαδέχθηκε τον τελευταίο σατράπη της Καππαδοκίας των Αχαιμενιδών, τον Μιθροβουζάνη, ο οποίος είχε σκοτωθεί στη Μάχη του Γρανικού το 334 π.Χ.. Αν και ο Αβισταμένης διορίσθηκε αμέσως μετά σατράπης από τον Αλέξανδρο, φαίνεται ότι δεν είχε τον πλήρη έλεγχο της Καππαδοκίας, καθώς Καππαδόκες στρατιώτες βρέθηκαν να μάχονται με τον περσικό στρατό του Δαρείου Γ΄ κατά τη Μάχη των Γαυγαμήλων το 331 π.Χ.. Ο Αβισταμένης ίσως να μη βρισκόταν πλέον καν στην εξουσία τη στιγμή εκείνη, καθώς εξαφανίζεται από τις αναφορές μετά τη Μάχη της Ισσού το 333.

Η διακυβέρνηση του Αβισταμένη αποτελούσε με βεβαιότητα μακρινό παρελθόν την ημέρα που πέθανε ο Μέγας Αλέξανδρος το 323, οπότε η διοίκηση ολόκληρης της Καππαδοκίας δόθηκε από τους στρατηγούς του Αλεξάνδρου στον Ευμένη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Smith, William (επιμ.): *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας]]*, λήμμα «Abistamenes», Βοστώνη 1867
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 121

Αβισταμενης
Κλινόκλαστο

Το **κλινόκλαστο**, γνωστό παλαιότερα ως **αβιχίτης** από το όνομα του Γερμανού γεωλόγου Άμπιχ (*Abich*), είναι αρσενικικό ορυκτό του χαλκού, με χημικό τύπο Cu3AsO4(OH)3.

Είναι σπάνιο δευτερεύον ορυκτό του δισθενούς χαλκού και σχηματίζει βελονοειδείς κρυστάλλους στην αποσαθρωμένη ζώνη επάνω από εναποθέσεις θειούχου χαλκού. Το κλινόκλαστο έχει τη μορφή υαλωδών, ημιδιαφανών κρυστάλλων σε βοτρυοειδείς μάζες. Το χρώμα του είναι σκούρο μπλε με κάποια πράσινη απόχρωση, έως σχεδόν μαύρο. Κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές σύστημα 2/m. Είναι μαλακό ορυκτό, με σκληρότητα 2,5 έως 3, και πυκνότητα 4,3. Σχετίζεται με ορυκτά όπως ο μαλαχίτης, ο ολιβενίτης, ο χαλαζίας, ο λειμωνίτης, ο αδαμίτης, ο αζουρίτης και ο βροσαντίτης μεταξύ άλλων.

Το κλινόκλαστο ανακαλύφθηκε το 1830 στην Κορνουάλη της Αγγλίας (ορυχείο Wheal Gorland κοντά στο χωριό Σαιν Ντέυ). Βρίσκεται επίσης στο Μπρόουκεν Χιλ της Αυστραλίας, στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Τσεχία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία και τη Λ.Δ. του Κονγκό. Σε συνδυασμό με αποθέματα μεταλλευμάτων χαλκού, το συναντούμε στις πολιτείες Αριζόνα, Καλιφόρνια, Μοντάνα, Νέο Μεξικό, Νεβάδα και Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το κλινόκλαστο στον *Mineralienatlas*
* Το κλινόκλαστο στο *webmineral.com*
* Χαρακτηριστικά (αρχειοθετημένη ιστοσελίδα)
* Το ορυκτό στο *mindat.org*

Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού
Κατηγορία:Μονοκλινή ορυκτά
Αβισάρης

Ο **Αβισάρης** (σανσκρ. अभिसार, *Abhisara*) ή **Εμβίσαρος** ήταν Ινδός βασιλιάς του Κασμίρ (της «Ορεινής χώρας» του Αρριανού), με καταγωγή από τη φυλή Αμπίρα, που κυβερνούσε βορείως του βασιλείου του Πώρου, πέρα από τον ποταμό Υδάσπη. Ο δρ. Στάιν ταυτίζει το βασίλειο του Αβισάρη με τη λωρίδα λόφων ανάμεσα στη Βιτάστα (το σημερινό Τζέλουμ) και τον ποταμό Ακεσίνη (αρχ. ινδ. Τσαντραμπάγκα, σημερινή ονομασία Τσενάμπ), που περιελάμβανε το κράτος του Ρατζαπούρι (το σημερινό Διαμέρισμα Ρατζούρι). Γενικώς, φαίνεται ότι το παλαιό βασίλειο του Αβισάρη βρισκόταν στο πρώην Διαμέρισμα Πούουντς (*Poonch*), το σημερινό Διαμέρισμα Ρατζούρι και το σημερινό Διαμέρισμα Ναουσέρα (*Nowshera*).

## O Αβισάρης και o Μέγας Αλέξανδρος
Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στις Ινδίες (327-326 π.Χ.), ο Αβισάρης ήταν αρχικώς σύμμαχος του Πώρου και προσπάθησε να δυσχεράνει την πορεία του μακεδονικού στρατού, π.χ. επεχείρησε να ενισχύσει τους Ασσακηνούς, όταν ο Αλέξανδρος επιχειρούσε κατά των «πρόσω Ινδών» (327 π.Χ.). Αλλά λίγο πριν από την κρίσιμη Μάχη του Υδάσπη, σταθμίζοντας την κατάσταση, εγκατέλειψε τον Πώρο και απέστειλε στον Αλέξανδρο πρέσβεις με πλούσια δώρα,  μεταξύ των οποίων σαράντα ελέφαντες, αναγνωρίζοντας έτσι την επικυριαρχία του Μακεδόνα βασιλιά. Λίγους μήνες αργότερα, με την επιστροφή του Αλεξάνδρου από τον Ύφασι, του έστειλε πάλι βασιλικά δώρα και άλλους 30 πολεμικούς ελέφαντες. Μετά τον θάνατο του Αβισάρη, ο Μέγας Αλέξανδρος όρισε ως διάδοχό του τον γιο του, που ονομαζόταν επίσης «Αβισάρης»

## Παραπομπές


## Πηγές
* Smith, William (επιμ.): *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας]]*, λήμμα «Abisares», Βοστώνη 1867
* Waldemar Heckel: *Who's who in the age of Alexander the Great. Prosopography of Alexander's empire*, εκδ. Blackwell, Οξφόρδη 2006, ISBN 978-1-4051-1210-9 (περίληψη online)
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 120

Κατηγορία:Ινδοί μονάρχες
Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Αβιωτίκιον

Στο βυζαντινό δίκαιο το **αβιωτίκιον** ήταν το κληρονομικό δικαίωμα του δημοσίου στην περιουσία όσων ανθρώπων πέθαιναν άτεκνοι και χωρίς να έχουν συντάξει διαθήκη.

Το δικαίωμα αυτό αφορούσε το ένα τρίτο της περιουσίας και στηριζόταν σε μια διαπλασθείσα συνήθεια, η οποία ανέτρεψε αντίθετες διατάξεις της βυζαντινής νομοθεσίας. Το αβιωτίκιον μνημονεύεται σε αυτοκρατορικά χρυσόβουλλα του 13ου αιώνα και μεταγενέστερα, που χορηγούν σημαντικά προνόμια και φορολογικές απαλλαγές σε μονές, χωροδεσπότες, κ.ά.. Με τα χρυσόβουλλα αυτά, οι ιδιοκτησίες τους και οι εγκατεστημένοι σε αυτές πάροικοι ή και «προσκαθήμενοι» απαλλάσσονταν, μεταξύ άλλων, και από τη «δημοσιακή» απαίτηση του αβιωτικίου. Η απαλλαγή αυτή σήμαινε ταυτοχρόνως και την υποκατάστασή τους στο κληρονομικό δικαίωμα του δημοσίου πάνω στο 1/3 της κληρονομίας του παροίκου που πέθαινε άτεκνος. Οι ευεργετούμενοι (χωροδεσπότες, μοναστήρια, κ.λπ.), ακόμα και τα όργανα του δημοσίου, δεν αρκούνταν, όπως φαίνεται, στο ποσοστό του 1/3, αλλά με την αφορμή της εισπράξεως του αβιωτικίου γίνονταν κύριοι ολόκληρης της περιουσίας των παροίκων που πέθαιναν. Η κατάσταση αυτή προκάλεσε και τη διάταξη του πρώτου κεφαλαίου της *Νεαράς 26* του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου το 1306. Με αυτή, προκειμένου να περισταλούν οι καταχρήσεις, παραχωρήθηκε νομοθετικώς πλέον το αβιωτίκιον σε όλους τους χωροδεσπότες των παροίκων, αλλά στο 1/3 της κληρονομίας. Η διάταξη όμως αυτή δεν ίσχυσε στην πράξη, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό: και μετά το έτος 1306 συναντάται η έκδοση αυτοκρατορικών χρυσόβουλλων, με τα οποία ύστερα από σχετική αίτηση των ενδιαφερόμενων μονών παρέχεται απαλλαγή από το αβιωτίκιον. Με τη χορήγηση αυτής της απαλλαγής, οι χωροδεσπότες, ανενόχλητοι από κάθε «δημόσια επήρεια», ασκούσαν τα δικαιώματα του δημοσίου όπως ακριβώς και πριν από τη *Νεαρά 26*. Και αυτό επειδή η κεντρική εξουσία, σοβαρά εξασθενημένη τους τελευταίους αιώνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει και συνεχώς υποχωρούσε στις αξιώσεις των ισχυρών χωροδεσποτών και κυρίως των μονών.

Μια διαφορετική περίπτωση εφαρμογής του αβιωτικίου αποτελεί η πόλη της Μονεμβασίας. Αυτό προκύπτει από δύο αργυρόβουλλα, που εκδόθηκαν από τους δεσπότες της Πελοποννήσου Θεόδωρο και Δημήτριο Παλαιολόγο το 1442 (ή το 1397) και το 1450 υπέρ της Μονεμβασίας, ύστερα από παράκληση των «εποίκων» της πόλεως. Εκεί το κληρονομικό δικαίωμα του δημοσίου στο ένα τρίτο της κληρονομούμενης περιουσίας απαιτείτο όχι μόνο στην περίπτωση εκείνων που πέθαιναν *«άπαιδες»* και χωρίς διαθήκη, αλλά και όσων είχαν προ του θανάτου τους συντάξει διαθήκη. Το δικαίωμα τούτο του δημοσίου γεννιόταν όταν τον κληρονομούμενο, ελλείψει κοντινών συγγενών, κληρονομούσαν μακρινοί συγγενείς. Στην περίπτωση που δεν υπήρχαν ούτε μακρινοί συγγενείς, τότε *ολόκληρη* η περιουσία του περιερχόταν στην κυριότητα του δημοσίου και δεν έμενε προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Με τα αργυρόβουλα, σε αμφότερες τις περιπτώσεις το έσοδο του κράτους από το αβιωτίκιον έπρεπε να διατεθεί για τη συντήρηση και βελτίωση των τειχών της Μονεμβασίας.

## Πηγές
* Τουρτόγλου, Μενέλαος Α.: Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 122

Αβιωτικιον
Τράβις Ντάνιελς (καλαθοσφαίριση)

Ο **Τράβις Ντάνιελς** (γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1992) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με το Σέλτον Στέιτ και το Μισισίπι Στέιτ.

## Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ως ανώτερος παίκτης στο Ράσελβιλ, ο Ντάνιελς είχε μέσο όρο 10,7 πόντους και 7,7 ριμπάουντ. Οδήγησε την ομάδα του σε ρεκόρ 24-10 και κέρδισε το πρωτάθλημα Ρέτζιον 5A-1 πριν χάσει στους Προημιτελικούς στα πλέι οφ της AhSAA Τάξης 5A. Έλαβε επίσης τιμητική διάκριση για την Κατηγορία 5Α από την Ένωση Αθλητικών Συγγραφέων της Αλαμπάμα και συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των ομάδων τάι μπρέικ Γουίλις Βάλεϊ και περιφερειακών όλων των τουρνουά.

## Κολεγιακή πορεία
Ο Ντάνιελς έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Κοινοτικό Κολέγιο του Σέλτον Στέιτ από το 2012 έως το 2014 και για το Μισισίπι Στέιτ από το 2014 έως το 2016.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2016 του NBA, ο Ντάνιελς εντάχθηκε στην Φόνιξ Γκαλάτσι της 1ης Ρουμανίας .  Τον Νοέμβριο, άφησε το Φόνιξ Γκαλάτσι και εντάχθηκε στη Μπάλκαν Μπότεβγκραντ της 1ης Βουλγαρίας .  Ψηφίστηκε ως ο Πολυτιμότερος Παίχτης του Κυπέλλου Βουλγαρίας . Στις 21 Μαΐου 2017 εντάχθηκε στους Λεόνες δε Σάντο Δομίνγο μέχρι το τέλος της περιόδου. 

Στις 2 Αυγούστου 2017, ο Ντάνιελς εντάχθηκε με την ομάδα τουΡεθύμνου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας .  Κατά την πρώτη του χρονιά με τον σύλλογο, είχε μέσο όρο 8,8 πόντους και 5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Έκανε την καλύτερή του εμφάνιση με το Ρέθυμνο απέναντι στο Λαύριο, έχοντας 18 πόντους, 7 ριμπάουντ και 1 ασίστ. Στις 22 Ιουνίου 2018 ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2019 

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα στον Καναδά για τους Έντμοντον Στίνγκερς, ο Ντάνιελς επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου στις 8 Αυγούστου 2019. Ο Ντάνιελς είχε μέσο όρο 6,1 πόντους και 5,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 19 αγώνες πριν διακοπεί η χρονιά λόγω της πανδημίας του COVID-19. Επέστρεψε στους Στίνγκερς για δεύτερη φορά.  Ο Ντάνιελς είχε κατά μέσο όρο 12,6 πόντους, 5,3 ριμπάουντ, 1,1 ασίστ και 1,5 τάπες ανά αγώνα με το Έντμοντον. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2020 υπέγραψε στον Κεραυνό Στροβόλου του κυπριακού πρωταθλήματος. 

Ο Ντάνιελς εντάχθηκε στους Σασκάτσουαν Ράτλερς της Canadian Elite Basketball League το 2021. Σε 14 αγώνες είχε κατά μέσο όρο 11,1 πόντους, 6,3 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ ανά αγώνα. Στις 5 Οκτωβρίου 2021, ο Ντάνιελς υπέγραψε με τον Ηρακλή της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό στους Μισισίπι Στέιτ Μπουλντόγκς
* Προφίλ στο Eurobasket.com

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Μπάλκαν Μπότεβγκραντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Στοά των Δώδεκα μεγάλων Θεών

[μικρογραφία|αριστερά|240x240εσ|Η αναστυλωμένη Στοά των [Ρωμαϊκές θεότητες|Δώδεκα μεγάλων Θεών.]]

Η **Στοά των Δώδεκα μεγάλων Θεών**, (λατιν.: *Porticus Deorum Consentium*), γνωστή και ως **Στοά του Συμβουλίου των  Θεών**, λατιν.: Porticus Dii Consentes, , είναι μία αρχαία κατασκευή, που βρίσκεται στο κάτω μέρος του αρχαίου ρωμαϊκού δρόμου, ο οποίος οδηγεί στο Καπιτώλιο, στη Ρώμη της Ιταλίας. Η *ανηφόρα προς τον Καπιτωλίνο* (clivus Capitolinus) στρέφεται απότομα στην κορυφή της Ρωμαϊκής Αγοράς (Forum Romanum), όπου ανακαλύφθηκε και αναστυλώθηκε αυτή η στοά από μάρμαρο και σύνθετο υλικό το 1835.

Ανοικοδομήθηκε για τελευταία φορά το 367 μ.Χ. και ήταν έτσι το τελευταίο ειδωλολατρικό ιερό στην Αγορά (τέτοια ιερά είχαν απαγορευτεί από τον νόμο περισσότερο από μία δεκαετία νωρίτερα). Η Στοά στέγαζε δώδεκα δωμάτια σε εσοχές, όπου πιστεύεται ότι είχαν τα γραφεία τους οι υπάλληλοι του Αρχείου Κρατικών Εγγράφων (Tabularium). 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη
Κατηγορία:Μνημεία στην Ιταλία
Φτέρη Ζίτσας Ιωαννίνων

Η **Φτέρη** Ζίτσας ή **Πτέρη** είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 433 μέτρα, το οποίο απέχει 52 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 52 χλμ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δοβλάς με την παλιά της ονομασία *Βαρπόβα*. Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Φτέρη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Δοβλά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δοβλάς της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 27 κάτοικοι.

## Σημείωση
Στην Ήπειρο υπάρχουν ο συνώνυμος οικισμός Φτέρη Μπιζανίου αλλά και η Πτέρη Άρτας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Έλστον Τέρνερ Τζ.

Ο **Έλστον Τέρνερ Τζούνιορ** (γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1990) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Είναι ένας σμολ φόργουορντ 1, 96 μέτρων και 96 κιλών που μπορεί επίσης να παίξει ως σούτινγκ γκαρντ, έπαιξε για τους Ουάσινγκτον Χάσκις και στους Τέξας A&amp;amp;M Άγκις πριν πάει στο εξωτερικό στην Ευρώπη για να παίξει για πολλούς συλλόγους στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ελλάδα.

## Λύκειο
Ο Τέρνερ φοίτησε στο λύκειο του Έλκινς, στο Μιζούρι Σίτι του Τέξας, όπου έπαιξε μπάσκετ. 

## Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Τέρνερ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Ουάσινγκτον Χάσκις, από το 2008 έως το 2010 και για τους Τέξας A&amp;amp;M Άγκις από το 2011 έως το 2013. Ως ανώτερος, είχε κατά μέσο όρο 17,5 πόντους, 3 ριμπάουντ και 2,3 ασίστ ανά αγώνα. 

## Επαγγελματική πορεία
Ο Τέρνερ ξεκίνησε ως επαγγελματίας με την Πέζαρο της 1ης Ιταλίας . Στις 5 Ιουλίου 2014, μετακόμισε στην Ελάν Σαλόν .  Έπαιξε μόνο ένα παιχνίδι με τον γαλλικό σύλλογο, πριν πάει στη Νιου Μπάσκετ Μπρίντιζι στην Ιταλία. 

Από το 2015 έως το 2017, ο Τέρνερ εντάχθηκε στη Βανόλι Κρεμόνα . Την επόμενη χρονιά, έπαιξε με την Σιένα και την Κουόρε Νάπολι της A2 Ιταλίας.

Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στην Αϊσμπέρεν Μπρεμερχάβεν της 1ης Γερμανίας .  Με την Μπρεμερχάβεν είχε μέσο όρο 12,7 πόντους, 2,5 ριμπάουντ και 3,8 ασίστ ανά αγώνα.

Στις 7 Ιανουαρίου 2020, ο Τέρνερ εντάχθηκε στον Ήφαιστο Λήμνου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ στο ίδιο πρωτάθλημα .  Στις 6 Αυγούστου 2021, ο Τέρνερ μετακόμισε στον άλλο σύλλογο της Θεσσαλονίκης τον Ηρακλή . 

## Προσωπικές πληροφορίες
Ο πατέρας του Τέρνερ, Έλστον, έπαιζε γκαρντ για την Όλε Μις . Έπαιξε επίσης 9 χρονιές στο NBA, από το 1982 έως το 1989. Αυτή τη στιγμή είναι βοηθός προπονητή στους Χιούστον Ρόκετς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηφαίστου Λήμνου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Φτέρη Ιωαννίνων

**Φτέρη** ονομάζονται δύο χωριά του νομού Ιωαννίνων:

* Φτέρη Ζίτσας Ιωαννίνων
* Φτέρη Ιωαννιτών Ιωαννίνων
Ρέτζι Λιντς

Ο **Ρέτζι Λιντς** (γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1994) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Μινεσότα Γκόλντεν Γκόφερς. Πήρε μεταγραφή από το Ιλινόις Στέιτ το 2015 και αδράνησε την περίοδο 2015–16.  Το 2016, ξεκίνησε ως σέντερ για τους Γκόφερς και κέρδισε τον τίτλο του Καλύτερου Αμυντικού Παίχτη της Χρονιάς του Μπιγκ Τεν αφού σημείωσε το υψηλό μίας χρονιάς των Γκόφερς σε τάπες με 114.   

## Κολεγιακή πορεία
### Περίοδος 2015–2016
Ο Λιντς έκλεισε χωρίς συμμετοχή τη χρονιά λόγω των κανόνων μεταγραφής του NCAA.

### Περίοδος 2016–2017
Ο Λίντς ξεκίνησε βασικός σε 33 παιχνίδια για τους Γκόφερς. Κέρδισε τον τίτλο του Καλύτερου Αμυντικού Παίχτη της Χρονιάς του Μπιγκ Τεν αφού κατέγραψε 114 τάπες που ήταν το δεύτερο υψηλότερο σε ολόκληρο το έθνος. Είχε τουλάχιστον 5 κοψίματα σε 11 παιχνίδια κατά τη διάρκεια της περιόδου, συμπεριλαμβανομένου ενός παιχνιδιού όπου σημείωσε 11 τάπες εντός έδρας απέναντι στο Πεν Στέιτ στις 25 Φεβρουαρίου. Ο Λίντς ανακηρύχθηκε ως ο κορυφαίος αμυντικός παίκτης της χρονιάς στην Διάσκεψη του Μπιγκ Τεν. Ενώ βοήθησε επίσης να πάρει τους Γκόφερς στο τουρνουά NCAA και έκανε τη μεγαλύτερη ανατροπή από χρονιά σε χρονιά στην ιστορία του κολεγιακού μπάσκετ.

### Περίοδος 2017–2018
Ο Λίντς έπαιξε τα πρώτα 16 παιχνίδια της χρονιάς για τους Γκόλντεν Γκόφερς έχοντας κατά μέσο όρο 11 πόντους, 8,5 ριμπάουντ, 4,5 τάπες και 2 ασίστ πριν αποβληθεί από το Πανεπιστήμιο αφού κρίθηκε υπεύθυνος για δύο διαφορετικές συνουσιακές επιθέσεις. Ο Λίντς άσκησε έφεση αρχικά για την αποβολή, αλλά απέρριψε την έφεση τον Φεβρουάριο του 2018 

## Στατιστικά κολεγίου

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Στις 20 Ιουλίου 2018, ο Λιντς υπέγραψε με την εσθονική ομάδα Κάλεβ/Κράμο. Είχε κατά μέσο όρο 7,2 πόντους, 4,5 ριμπάουντ και 2,5 τάπες. Πέρασε την περίοδο 2019-20 για την ομάδα της Α2 Ιταλίας Ουράνια Μπάσκετ Μιλάνο, έχοντας κατά μέσο όρο 11,3 πόντους και 6,5 ριμπάουντ και 3,0 τάπες ανά παιχνίδι. Στις 16 Αυγούστου 2020, ο Λίντς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν της VTB Λίγκας και του EuroCup .  Στις 11 Αυγούστου 2021, ο Λιντς υπέγραψε με τον Ηρακλή της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό στους Μινεσότα Γκόλντεν Γκόφερς 

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου** είναι αρχαιολογικό μουσείο που βρίσκεται στην Παροικιά της Πάρου στην Ελλάδα.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1960 και αποτελείται από δύο δωμάτια και ένα αίθριο.

## Σχέδιο μουσείου
Το δωμάτιο Α περιέχει αρχαϊκή και κλασική γλυπτική.

Το δωμάτιο Β περιέχει αγγεία, γλυπτά και μικρά ευρήματα που χρονολογούνται από τη νεολιθική έως τη ρωμαϊκή περίοδο.

Το αίθριο περιέχει γλυπτά, αρχιτεκτονικά μέρη, τεφροδόχους και ψηφιδωτό δάπεδο που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο.
κέντρο|μικρογραφία|500x500εσ| Σχέδιο του Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου

## Αξιοσημείωτα εκθέματα

* Πάριο Μάρμαρο (Η βραχύτερη βάση θραύσματος στήλης).
* Κυκλαδίτικο τηγανοειδές αγγείο
* Μαρμάρινο άγαλμα της Γοργόνας της Πάρου, 6ος αιώνας π.Χ.
* Παχιά Κυρία του Σαλιαγκού. Το αρχαιότερο γνωστό κυκλαδίτικο ειδώλιο.
* Νίκη της Πάρου. Μια πρώιμη κλασική απεικόνιση της Νίκης σε μάρμαρο.
* Μεγάλος αμφορέας, 7ος αι. π.Χ. (B2652)

## Εικόνες

Αρχείο:Parian Chronicle, part and copy of second part, 3rd c BC, AM Paros, A 26, 143954.jpg|alt==The Parian Chronicle (Marmor Parium), 3rd century BC. One of the three parts of the stele on which the Parian Chronicle was inscribed, original, left. Right is copy of second part (original is in Oxford Ashmolean Museum). Archaeological Museum of Paros, A 26.|Πάριο Μάρμαρο
Αρχείο:Frying Pan in AM Paros, 143866.jpg|Κυκλαδίτικο τηγανοειδές αγγείο
Αρχείο:Gorgon statue 550 BC AM Paros A1284, 144023.jpg|Γοργόνα της Πάρου
Αρχείο:PAM Pomos 2857.jpg|Παχιά (ή Γυμνή) Κυρία του Σαλιαγκού
Αρχείο:Nike, Paros3.JPG|Νίκη της Πάρου
Αρχείο:Large amphora, Melian style, Paros, 7th c BC, AM Paros A 2652 (1).jpg|Μεγάλος αμφορέας, 7ος αι. π.Χ. (B2652)


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Odesseys, Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου 
* Ιστότοπος για το Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πάρο
Παρος
Νίκη της Πάρου

μικρογραφία| Πλαϊνή όψη
Η **Νίκη της Πάρου** είναι πρώιμη κλασική απεικόνιση της Νίκης από τον 5ο αιώνα π.Χ. (περ. 480 π.Χ.). Η λευκή μαρμάρινη μορφή βρέθηκε πριν από το 1885 στο νησί της Πάρου.

## Περιγραφή
Η γυναικεία φιγούρα, αρχικά φτερωτή, απεικονιζόταν να αιωρείται, σε έναν πέπλο χωρίς ζώνη που κρεμόταν ανοιχτός. Τα φτερά και αυτή η στάση την προσδιορίζουν ως Νίκη.

Λείπουν το κεφάλι, το αριστερό χέρι, το κάτω μέρος του δεξιού χεριού, τα περισσότερα μέρη των φτερών και τα πόδια. Ακόμα κι έτσι, μπορεί να αναγνωριστεί ότι το αριστερό πόδι είναι ελαφρώς πιο μπροστά, ενώ το δεξί φαίνεται να είναι τεντωμένο προς τα πίσω. Αυτή η στάση σε σχέση με την πρόσθια κλίση της μορφής στο σύνολό της είναι επίσης μια χαρακτηριστική στάση σε μεταγενέστερες απεικονίσεις της Νίκης όπως η Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου. Στην κλασική περίοδο αυτή η στάση αντικατέστησε το αρχαϊκό «γονατιστό τρέξιμο» ως τον συνήθη τρόπο απεικόνισης της Νίκης. Η κλίση προς τα εμπρός του άξονα του σώματος, η οποία δημιουργείται κυρίως από την ευθύτητα του πάνω μέρους του σώματος και την έντονη κλίση του κάτω σώματος προς τα αριστερά, θα έκανε ολόκληρη τη φιγούρα να γέρνει ελαφρά και θα είχε μετατοπίσει όλο το βάρος από το αριστερό πόδι. Ο αριστερός βραχίονας πρέπει να ανακατασκευάστηκε σαν να έχει τεντωθεί προς τα πάνω, όταν η φιγούρα στερεώθηκε στη θέση του. Είναι η παραβίαση των κανόνων βαρύτητας που προέκυψε που έδωσαν στη Νίκη της Πάρου την όψη της αιωρούμενης. Στη συνέχεια λαμβάνει χώρα μια μετάβαση στο αγαλματίδιο από μια πλαϊνή σε μια προς τα εμπρός κινούμενη φιγούρα, ως αποτέλεσμα της αλλαγής της στάσης.

Οι αρχικές συνθήκες της δημιουργίας αυτής της Νίκης δεν είναι ξεκάθαρα γνωστές. Είτε χρησίμευε ως ακρωτήριο είτε πρέπει να ήταν μνημείο νίκης. Αν και δεν είναι γνωστό ότι υπήρξε νίκη των Πάριων γύρω στο 470/60 π.Χ., το γεγονός ότι είναι λαξευμένο πλήρως καθιστά πιο πιθανό ότι επρόκειτο για μνημείο νίκης.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Αλεξάνδρα Γουλάκη. *Klassische und Klassizistische Nikedarstellungen.* Unpublished PhD Dissertation, Βόννη 1981, σελ. 36 επ.
* Cornelia Isler-Kerényi. *Νίκη.* *Der Typus der laufenden Flügelfrau στο archaischer Zeit.* 1969, σελ. 95 επ.
* Υ. Κουράγιος. *Πάρος.* *Αντίπαρος.* 2004, σελ. 88.
* Cornelia Thöne. *Ikonographische Studien zu Nike im 5.* *Jahrhundert v.* *Ο Χρ.* *Untersuchungen zur Wirkungsweise und Wesensart.* Χαϊδελβέργη 1999, .
* Φ. Ζαφειροπούλου. *Πάρος.* 1998, σελ. 50.

Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Πάρο
Παρος
Κήπος των Δικαίων (Βαρσοβία)

Ο **Κήπος των Δικαίων στη Βαρσοβία** (πολωνικά: *Ogród Sprawiedliwych w Warszawie*) είναι τόπος μνήμης στη Βόλα. Εμπνευστές της ιδέας είναι ο Οίκος Συνάντησης της Ιστορίας και το ιταλικό ίδρυμα GARIWO. Είναι ένα μέρος για να τιμηθούν εκείνοι που κατά τον 20ο και τον 21ο αιώνα, μπροστά στον ολοκληρωτισμό και τη γενοκτονία, είχαν το θάρρος να υπερασπιστούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Κάθε χρόνο, την Ευρωπαϊκή Ημέρα των Δικαίων (που καθιερώθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2012), η Επιτροπή Κήπου ανακοινώνει τα ονόματα εκείνων που θα τιμηθούν με αυτόν τον τίτλο. Ο κήπος σχεδιάστηκε από το στούντιο αρχιτεκτονικής τοπίου της Μπαρμπάρα Κράουζ-Γκαλίνσκα.

## Τοποθεσία
Ο κήπος βρίσκεται στην Πλατεία Γέζι Γιουρ-Γκοζεχόφσκι, στο χώρο της πρώην γυναικείας φυλακής «Serbia», μεταξύ των οδών Ντζιέλνα και Πάβια, κοντά στη Λεωφόρο Ιωάννη Παύλου Β΄ και την Εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου.

## Τελετή εγκαινίων
Ο Κήπος εγκαινιάστηκε στις 5 Ιουνίου 2014 σε μια πόλη που γνώρισε τα δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα του 20ου αιώνα, τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό. Η ημερομηνία δεν επιλέχθηκε τυχαία: αποφασίστηκε να ανοίξει ο Κήπος την επομένη της 25ης επετείου των πρώτων ημιελεύθερων εκλογών στην Πολωνία, στις 4 Ιουνίου 1989, οι οποίες στη συνέχεια οδήγησαν στην πτώση του κομμουνισμού.

Η ιδέα της δημιουργίας ενός δικτύου Κήπων των Δικαίων ανά τον πλανήτη, για να τιμήσει συμπεριφορές ανθρώπων που προστάτευαν την αξιοπρέπεια και τη ζωή των ανθρώπων σε ολοκληρωτικά συστήματα ή σε περιόδους μαζικών εγκλημάτων, προήλθε από το Ιταλικό Ίδρυμα GARIWO και τον Κήπο του Μόντε Στέλλα στο Μιλάνο της Ιταλίας, ωστόσο, δεν είναι αφιερωμένο μόνο σε όσους βοήθησαν τους Εβραίους κατά τη διάρκεια του πολέμου.

## Τιμώμενοι
Κάθε τιμώμενο πρόσωπο έχει αναμνηστικό δέντρο και συμβολική πέτρα.

## Δείτε επίσης

* Ευρωπαϊκή Ημέρα των Δικαίων

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πάρκα στη Βαρσοβία
Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία
Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Μνημεία του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου (Έδεσσα)

Η **ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου** ή **Παλαιά Μητρόπολη** είναι βυζαντινός ναός που βρίσκεται στη συνοικία Βαρόσι, στην Έδεσσα. Αρχιτεκτονικά είναι τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με υπερυψωμένο κεντρικό κλίτος. Στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες που έχουν χρονολογηθεί στο 1375-1385 ή 1389, αλλά υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι είναι παλαιότερες. Σώζεται και ένα δεύτερο, νεότερο, στρώμα τοιχογραφιών, του 17ου αιώνα. Ο ναός ήταν αρχικά αφιερωμένος στη Σοφία του Θεού. Στο εσωτερικό του ναού έχουν ενσωματωθεί σε δεύτερη χρήση κίονες και κιονόκρανα του 5ου αιώνα μ.Χ.

## Παραπομπές


κατηγορία:Έδεσσα
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Κεντρική Μακεδονία
κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πέλλα
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου
Ολτ (ποταμός)

Ο **Ολτ** ( και , , ) είναι μεγάλος ποταμός της Ρουμανίας. Οι ονομασίες του στις σύγχρονες γλώσσες προέρχονται όλες από την αρχαία ελληνική ονομασία του, **Ἄλυτος**, μέσω της λατινικής ονομασίας *Aluta* ή *Alutus*. Με μήκος 615 χιλιόμετρα, είναι ο μακρύτερος από όλους τους ποταμούς που ρέουν αποκλειστικά σε ρουμανικό έδαφος, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 24.050 τετραγωνικά χιλιόμετρα Η πηγή του βρίσκεται σε υψόμετρο 1.440 μέτρων, στα όρη Χάσμας της ανατολικής οροσειράς των Καρπαθίων, κοντά στην κωμόπολη Μπέλαν και στην πηγή του ποταμού Μούρες. Ο Ολτ διασχίζει 6 διαφορετικούς νομούς της Ρουμανίας: τους Χαργκίτα, Κοβάσνα, Μπρασόβ, Σιμπίου, Βίλτσεα και τον ομώνυμο Νομό Ολτ. Εκτός από τον Νομό Ολτ, και η ιστορική επαρχία της Ολτενίας (γνωστή και ως «Ελάσσων Βλαχία» τον 18ο αιώνα) πήρε το όνομά της από τον ποταμό.

Οι κυριότερες πόλεις από όσες είναι κτισμένες στις όχθες του Ολτ είναι οι Σφίντου Γκεόργκε, Ράμνικου Βάλτσα, Δραγατσάνι και Σλάτινα. Ο Ολτ χύνεται στον Δούναβη κοντά στο Τούρνου Μεγκουρέλε, είναι δηλαδή αριστερός παραπόταμος του Δούναβη.

## Φράγματα και λίμνες
Για την αποθήκευση πόσιμου νερού και νερού για άρδευση, καθώς και για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, 44 φράγματα έχουν ανεγερθεί στη λεκάνη του Ολτ και ισάριθμες τεχνητές λίμνες έχουν δημιουργηθεί. Στον ίδιο τον Ολτ βρίσκονται τα 24 από αυτά, κυρίως για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, και άλλα τρία στον παραπόταμό του Λότρου. Τα 24 φράγματα στον Ολτ, από την πηγή προς την εκβολή του, είναι τα εξής: Βόιλα, Βιστέα, Αρπάς, Σκορέιου, Αβρίγκ, Γκούρα Λοτρουλούι, Τούρνου, Καλιμενέστι, Ντεέστι, Ράμνικου Βάλτσα, Ραουρένι, Γκοβόρα, Μπεμπένι, Ιονέστι, Ζεβιντένι, Δραγατσάνι, Στρεγιέστι, Αρσέστι, Σλάτινα, Ιποτέστι, Δραγανέστι, Φρουνζάρου, Ρουσανέστι και Ιζμπισένι. Η συνολική παραγωγή ενέργειας των 43 υδροηλεκτρικών σταθμών της λεκάνης του Ολτ ήταν το 1996 ίση με 2.980 γιγαβατώρες.

## Εικόνες

Αρχείο:Madefalva Olt Szekelygate.jpg|Ο Ολτ κοντά στις πηγές του, στο Σικουλένι
Αρχείο:OltulLaTurnuRosu.jpg|Ο Ολτ στο Τούρνου Ρόσου
Αρχείο:Carol Popp De Szathmary - Pe Valea Oltului.jpg|Η χαράδρα του Ολτ, πίνακας του Κάρολ Σάτμαρι
Αρχείο:Baraj Olt Slatina.jpg|Η τεχνητή λίμνη της Σλάτινα στον Ολτ


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Ρουμανίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη
Αγέλης

Ο **Αγέλης ο Χίος** ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τη Χίο, ο οποίος αναδείχθηκε Ολυμπιονίκης σε άγνωστη χρονολογία στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι είχε δει στην Ολυμπία τον ανδριάντα του, έργο του γλύπτη Θεομνήστου από τις Σάρδεις, δίπλα στον ανδριάντα του Χαρίνου του Ηλείου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 441

Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες