open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Euphorion

Το ***Euphorion*** (από το ελληνικό *Ευφορίων*) είναι γερμανόγλωσσο ακαδημαϊκό περιοδικό που ασχολείται με την ιστορία της λογοτεχνίας. Ιδρύθηκε το 1894 και από το 1934 έως το 1944 είχε τον τίτλο *Dichtung und Volkstum* (*Ντίχτουμ ουντ Φόλκστουμ*, *ποίηση και λαογραφία*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Wolfgang Adam: "Einhundert Jahre Euphorion: Wissenschaftsgeschichte im Spiegel einer germanistischen Fachzeitschrift". In: *Euphorion*, 88 (1994), 1–72.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Έντυπο:  (Worldcat)
* Ιστότοπος:  (Worldcat)

Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Χαϊδελβέργη
Κατηγορία:Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα
Κατηγορία:Λογοτεχνικά περιοδικά
Εταιρεία Ελλήνων Καλλιτεχνών

Η **Εταιρεία Ελλήνων Καλλιτεχνών** ήταν ένα σωματείο εικαστικών καλλιτεχνών που ιδρύθηκε το 1937, με τη συμμετοχή κυρίως συντηρητικών καλλιτεχνών συνασπισμένων γύρω από τον γλύπτη και τότε διευθυντή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Κωνσταντίνο Δημητριάδη.

## Σύσταση και σκοποί
Η Εταιρεία Ελλήνων Καλλιτεχνών ιδρύθηκε τον Μάιο του 1937 συσπειρώνοντας κατά βάση καλλιτέχνες που είχαν το αξίωμα του καθηγητή στην ΑΣΚΤ. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ομάδας αποτελούσαν ο γλύπτης Κωνσταντίνος Δημητριάδης (πρόεδρος), οι ζωγράφοι Οδυσσέας Φωκάς, Δημήτρης Γερανιώτης, Παύλος Μαθιόπουλος, Νίκος Οθωναίος, Ουμβέρτος Αργυρός και ο γλύπτης Φωκίων Ρωκ. Εκείνη την περίοδο ο Δημητριάδης ήταν διευθυντής της ΑΣΚΤ, οι Γερανιώτης, Μαθιόπουλος και Αργυρός καθηγητές και ο Ρωκ έφορος της Σχολής. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο της εποχής, στόχοι της Εταιρείας ήταν η καλλιέργεια καλλιτεχνικού αισθήματος στο κοινό, η εξυπηρέτηση των επαγγελματικών συμφερόντων των Ελλήνων καλλιτεχνών, η οργάνωση εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, η πραγματοποίηση διαλέξεων και εκπαιδευτικών ταξιδιών, η έκδοση βιβλίων και η δημιουργία καλλιτεχνικής στέγης για γηραιούς, ασθενείς και άπορους εικαστικούς καλλιτέχνες.

## Αντιδράσεις και δράση της Εταιρείας
Η ίδρυση της Εταιρείας Ελλήνων Καλλιτεχνών πραγματοποιήθηκε ελάχιστους μήνες μετά τη συγκρότηση της Ένωσης Σωματείων Εικαστικών Τεχνών, που ένωνε στη μορφή δευτερογενούς συνδικαλιστικού οργάνου όλους τους Έλληνες εικαστικούς δημιουργούς. Η ίδρυση, λοιπόν, της Εταιρείας προκάλεσε την αντίδραση των υπολοίπων σωματείων, που είχαν συγκροτήσει την ΕΣΕΤ, που με παρεμβάσεις τους στον Τύπο καλούσαν τα μέλη της Εταιρείας να ενταχθούν στην ΕΣΕΤ, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αυτό συνέβη επειδή οι ουσιαστικοί λόγοι σύστασης της Εταιρείας Ελλήνων Καλλιτεχνών ήταν η πρόθεσή τους να διαφοροποιηθούν και να καρπωθούν από την πολιτιστική πολιτική του καθεστώτος του Μεταξά. 

Οι αντιδράσεις των υπολοίπων σωματείων δεν επέτρεψαν στην Εταιρεία να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εικαστική ζωή της εποχής. Παρά το γεγονός ότι η δράση της ατόνησε, παρέμεινε ενεργή. Το 1944 οι ζωγράφοι Βάσος Γερμενής και Ουμβέρτος Αργυρός εκλέχτηκαν ως αντιπρόσωποί της και συμμετείχαν στη διαδικασία σύστασης του Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου στο οποίο και τελικά εντάχθηκαν τα μέλη της.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ματθιόπουλος Ευγένιος Δ., *Η συμμετοχή της Ελλάδας στην Μπιεννάλε της Βενετίας, 1934-1940*, διδακτορική διατριβή, Ρέθυμνο 1996. 
* Μοσχονάς Σπύρος, *Καλλιτεχνικά σωματεία και ομάδες τέχνης στο α’ μισό του εικοστού αιώνα*, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2010.
* Ματθιόπουλος Ευγένιος Δ., «Από τον “Σύλλογο των Ωραίων Τεχνών” στους “Νέους Έλληνες Ρεαλιστές”: Καλλιτεχνικές Ομάδες και Οργανώσεις στην Ελλάδα (1882-1974)», στο: Μ. Λαμπράκη-Πλάκα (επιμέλεια), *Εθνική Πινακοθήκη 100 Χρόνια. Τέσσερις Αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής*, Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Αθήνα 1999.

Κατηγορία:Τέχνες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις
Αλφάμα

Η **Αλφάμα** είναι η πιο παλιά συνοικία της Λισαβόνας. 	
Βρίσκεται στην πλαγιά ανάμεσα στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου (Castelo de São Jorge) και στον ποταμό Τάγο. Είναι η παλιά αραβική συνοικία της πορτογαλικής πρωτεύουσας και το όνομά της προέρχεται από το αραβικό *Al-hamma*, (*الحمّة*) που σημαίνει θερμές πηγές ή λουτρά.

Αποτελείται από τις ενορίες São Miguel, Santo Estêvão και São Vicente de Fora και τμήμα των δρόμων Rua do Barão και Rua São João da Praça. Ο Rua do Barão πήρε αυτό το όνομα καθώς ο João Fernandes da Silveira, πρώτος βαρώνος του Alvito και υπουργός των Βασιλιάδων της Πορτογαλίας, Αλφόνσο Ε΄ της Πορτογαλίας (Dom Afonso V) και Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας (Dom João II), έζησε εκεί.

Κατά τα χρόνια της κυριαρχίας των Μαυριτανών στο μεγαλύτερο τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου (και στην Λισαβόνα) (8ος αιώνας μ. Χ.), η Αλφάμα ήταν ολόκληρη η πόλη. Αργότερα επεκτάθηκε προς τα δυτικά, στη συνοικία Μπάιξα, που σήμερα είναι το κέντρο της πορτογαλικής πρωτεύουσας. Ο μεγάλος σεισμός της Λισαβόνας το 1755 δεν προκάλεσε ζημιές στην Αλφάμα, που παρέμεινε ένας γραφικός λαβύρινθος με στενούς δρόμους και μικρά οικοδομικά τετράγωνα. 

Στην Αλφάμα βρίσκονται ο Καθεδρικός Ναός της Λισαβόνας, που είναι η παλαιότερη εκκλησία της πορτογαλικής πρωτεύουσας, το Μοναστήρι της Χάριτος (Convento da Graça), το Μοναστήρι του Αγίου Βικεντίου (Monastery of São Vicente de Fora), όπου είναι θαμμένοι οι βασιλιάδες του Οίκου Braganza (Dinastia de Bragança), και η μπαρόκ εκκλησία της Σάντα Ενγκράσια, του 17ου αιώνα, η οποία έχει μετατραπεί στο Εθνικό Πάνθεον(Panteão Nacional). Εκεί είναι θαμμένοι Προέδοι της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, μερικοί από τους πιο σημαντικούς Πορτογάλους συγγραφείς κ.α. Πάνω από την Αλφάμα δεσπόζει το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου (Castle of São Jorge), το οποίο υπήρξε για πολλά χρόνια βασιλική κατοικία.

Στην Αλφάμα υπάρχουν πολλά εστιατόρια στα οποία μπορεί κανείς να ακούσει φάντος. 


File:Se de Lisboa Frente.JPG|Ο Καθεδρικός Ναός της Λισαβόνας
File:Sao_Vicente_de_Fora.jpg|Ο Ναός του Αγίου Βικεντίου (ο τρούλος ανήκει στο Πάνθεον)
File:Panthéon (8350363636).jpg|Ο Ναός της Santa Engrácia -Το Εθνικό Πάνθεον


Κατηγορία:Συνοικίες της Λισαβόνας
Φαίστος (ποιητής)

Ο **Φαίστος** ** ήταν επικός ποιητής της ελληνιστικής εποχής. Έγραψε ένα έπος με τίτλο *Λακεδαιμονικά* από το οποίο διασώθηκε μοναχά ένας στίχος: 
::*Ζεῦ Λιβύης Ἄμμων κερατηφόρε κέκλυθι μάντι*.
::(Άκουσε Δία, της Λιβύης Άμμωνα, μάντη κερασφόρε) 
Όλες οι ελάχιστες πληροφορίες που υπάρχουν γι' αυτόν προέρχονται από τα *σχόλια στους Πυθιονίκους του Πινδάρου*.

## Πηγές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Φράνκο Λοβινιάνα

Ο σεβασμιότατος **Φράνκο Λοβινιάνα** (ιταλικά: *Franco Lovignana*, γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1957) είναι επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστα (*Aosta*) του Τορίνου της Ιταλίας. Υποδείχθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2011, αντικαθιστώντας τον Τζουζέππε Ανφρόσσι.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αόστα στις 22 Νοεμβρίου 1957. Σπούδασε στη θεολογική σχολή της Αόστας, όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1981.

Από τον Οκτώβριο του 1995 είναι επισκοπικός βικάριος και πρωτοσύγγελος της εκκλησίας των αγίων *[[Απόστολος Πέτρος|Πέτρου]] και Ουρς* της Αόστας και, από τις 29 Απριλίου 2003, ηγούμενος στην ίδια εκκλησία. Από το 2004 είναι γενικός βικάριος της επισκοπής της Αόστας.

Στις 9 Νοεμβρίου 2011, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ τον υπέδειξε ως νέο επίσκοπο της Αόστας. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 18 Δεκεμβρίου 2011 από τον αρχιεπίσκοπο του Τορίνου Τσέζαρε Νοζίλια (Cesare Nosiglia).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστότοπος της Επισκοπής της Αόστας
* Catholic Hierarchy

Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί
Κατηγορία:Επίσκοποι της Αόστας
Πρωθυπουργός της Ισπανίας

Ο **πρόεδρος της Κυβέρνησης της [[Ισπανία]]ς** (ισπανικά: *presidente del Gobierno de España*), γνωστός στα ελληνικά ως **πρωθυπουργός της Ισπανίας**, είναι ο επικεφαλής της ισπανικής εκτελεστικής εξουσίας. Ο πρόεδρος της Κυβέρνησης ηγείται του Υπουργικού Συμβουλίου και παρουσιάζει στον Βασιλιά τα ονόματα των μελών του. Υπό αυτή την έννοια, ο πρωθυπουργός έχει την ευθύνη να καθοδηγεί τη δράση της Κυβέρνησης και να συντονίζει τις αρμοδιότητες των υπουργών της, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα.  Ως επικεφαλής της Κυβέρνησης, συμβουλεύει επίσης τον βασιλιά σχετικά με την χρήση των βασιλικών προνομίων. Ο πρωθυπουργός κατοικεί και εργάζεται επισήμως στο Παλάτι της Μονκλοά, που βρίσκεται στο κέντρο της Μαδρίτης.

Το αξίωμα του πρωθυπουργού εξελίχθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια της νεότερης ισπανικής ιστορίας, έως ότου απέκτησε τη σημερινή του μορφή. Η δημιουργία του ανάγεται στο Βασιλικό Διάταγμα της 31ης Δεκεμβρίου του 1824, όταν ο Βασιλιάς Φερδινάνδος Ζ΄ δημιούργησε το αξίωμα του προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου, ο οποίος θα αναλάμβανε καθήκοντα μόνο κατά την απουσία του μονάρχη από τα καθήκοντά του. Ο πρώτος που ανέλαβε τέτοια καθήκοντα ήταν ο Βίκτορ Νταμιάν Σαέθ. Σήμερα, το αξίωμα του πρωθυπουργού ρυθμίζεται από το Σύνταγμα του 1978, που θεσπίστηκε επί βασιλείας του Χουάν Κάρλος Α΄. Το Σύνταγμα καθορίζει τις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού, τον τρόπο ανάληψης και λήξης της θητείας του, καθώς και τη σχέση του με το Κοινοβούλιο. Σε περίπτωση που η θέση του πρωθυπουργού μείνει κενή, σύμφωνα με όσα ορίζει το Σύνταγμα, ο Βασιλιάς υποδεικνύει έναν υποψήφιο στο Κοινοβούλιο, το οποίο συζητά επί της πρότασης αυτής και με ψηφοφορία εγκρίνει ή απορρίπτει την βασιλική πρόταση. Εφόσον η Βουλή εγκρίνει τον υποψήφιο, ο βασιλιάς τον διορίζει επισήμως στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Στην πράξη, ο πρωθυπουργός είναι συνήθως ο ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος του Κοινοβουλίου, αν και αυτό δεν αποτελεί κανόνα.

Ο Πέδρο Σάντσεθ, ηγέτης του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, είναι ο νυν πρωθυπουργός από τις 2 Ιουνίου 2018, όταν αντικατέστησε τον Μαριάνο Ραχόι. Από τότε, ο Σάντσεθ έχει σχηματίσει τρεις κυβερνήσεις, με την τελευταία να αναλαμβάνει τα καθήκοντά της τον Νοέμβριο του 2023.

## Κατάλογος Πρωθυπουργών από το 1975
Μετά την πτώση του καθεστώτος Φράνκο το 1975, πρωθυπουργοί του Βασιλείου της Ισπανίας διετέλεσαν οι παρακάτω:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα



Ισπανια
ΝΚ Κροάτια Σέσβετε

Η **ΝΚ Κροάτια Σεσβέτ** ήταν μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την περιοχή Σεσβέτ της πόλης Ζάγκρεμπ. Είχε ιδρυθεί το 1957 σαν NK Sljeme. Από το 1988 έως το 1996 ονομαζόταν ΝΚ Σεσβέτ, από το 1996 έως το 1997 ΝΚ Μπάντελ Σεσβέτ και από το 1997 έως το 1998 ΝΚ Σεσβέτ. Έδρα της ομάδας ήταν το Stadion ŠRC Sesvete χωρητικότητας 3500 θεατών. Το 2012 διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Croatia Sesvete profle at UEFA
* Croatia Sesvete profile at Nogometni magazin 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957
Τζουζέππε Ανφρόσσι

Ο σεβασμιότατος **Τζουζέππε Ανφρόσσι** (ιταλικά: Giuseppe Anfossi, γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1935) είναι από τις 9 Νοεμβρίου 2011 επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστα (*Aosta*) του Τορίνου της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Οβίδιο Λάρι (Ovidio Lari).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστότοπος της Επισκοπής της Αόστα
* Catholic Hierarchy

Ανφρόσσι, Τζουζέππε
Ανφρόσσι, Τζουζέππε
ΝΚ Λοκομοτίβα

Η **ΝΚ Λοκομοτίβα** είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από το Ζάγκρεμπ. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1914 και η έδρα της ομάδας είναι το Stadion Kranjčevićeva, χωρητικότητας 8850 θεατών. 

## Ευρωπαϊκές συμμετοχές

## Διακρίσεις
;Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών:
*2η θέση: 2012–13
;Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας
*3η θέση: 1952
;Κύπελλο Κροατίας
*Φιναλίστ: 2012–13

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
*Lokomotiva profile at UEFA
*Lokomotiva profile at Sportnet.hr 
*Lokomotiva profile at Nogometni magazin 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914

Κατηγορία:Ζάγκρεμπ
ΝΚ Μπέλιστσε

Η **ΝΚ Μπέλιτσε** είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπέλιτσε. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Gradski stadion χωρητικότητας 3000 θεατών. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη δεύτερη κατηγορία της Κροατίας.

## Παραπομπές
*Statistike hrvatskog nogometa
*Hrvatskom vladaju STIPE & IVICA

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Official website 
*NK Belišće at *Nogometni magazin* 

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
ΝΚ Παζίνκα

Η **ΝΚ Παζίνκα** είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Παζίν. Ιδρύθηκε το 1948. Έδρα της ομάδας είναι το Igralište NK Pazinka χωρητικότητας 2500 θεατών. Για 2 περιόδους, μεταξύ 1992 και 1994, συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα 
*NK Pazinka at *Nogometni leksikon* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
ΝΚ Νερέτβα

Η **ΝΚ Νερέτβα** είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Igralište iza Vage χωρητικότητας 3000 θεατών. Την περίοδο 1994-95 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών. 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Αριστερός κομμουνισμός

**Aριστερός κομμουνισμός** ή **αριστερισμός** είναι ένα εύρος κομμουνιστικών απόψεων που ασκούν κριτική τις πολιτικές ιδέες των μπολσεβίκων σε συγκεκριμένες περιόδους, μετά από τη θέση που υιοθετήθηκε από την Κομμουνιστική Διεθνή ότι οι ιδέες του λενινισμού είναι οι αυθεντικές που σχετίζονται με τον μαρξισμό και το προλεταριάτο. Οι αριστεριστές βλέπουν τον εαυτό τους πιο αριστερά από τους λενινιστές και ταυτίζονται σε πολλά με τους συμβουλιακούς κομμουνιστές και άλλα ρεύματα του κομμουνιστικού κινήματος. Εκφραστές είναι οι Αμαντέο Μπορντίγκα, Άντον Πάνεκουκ, Σίλβια Πάνκχερστ και Πολ Μάτικ. Κριτική στο ρεύμα του αριστερισμού αποτελεί το βιβλίο του Λένιν *[[Ο «αριστερισμός», παιδική αρρώστια του κομμουνισμού]]*.

Κατηγορία:Μαρξισμός
Κατηγορία:Κομμουνισμός
Κατηγορία:Αναρχισμός
Ευφορίων της Χερσονήσου

Ο **Ευφορίων** ήταν ποιητής που ζούσε στην Ελληνιστική Αίγυπτο κατά τον 3ο αιώνα π.Χ., στην περιοχή με το όνομα *Χερσόνησος* κοντά στην Αλεξάνδρεια. Το είδος της ποίησης του έχει χαρακτηρισθεί ως εκφυλιστική ή πριάπεια, και περιγράφεται από τον ιστορικό Ηφαιστίωνα της Αλεξάνδρειας του 2ου αιώνα μ.Χ., και μέρος των ποιημάτων αναφέρεται στις τελετές προς τιμή του νεαρού Διονύσου.

Ο λογοτεχνικός και ιστορικός αναλυτής του 19ου αιώνα, Αύγουστος Μάινεκε, θεωρεί πως ως νεαρός Διόνυσος αναπαριστάται ο Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ, καθώς και ότι δεν πρέπει να συγχέεται ο συγκεκριμένος Ευφορίων με τον Ευφορίωνα της Χαλκίδας μια και τα γραπτά του πρώτου δεν αποτελούν ούτε εξάμετρα ούτε ελεγείες, αλλά διαθέτουν πριάπειο μέτρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, σελ. 99

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Ευφορίων (ιατρός)

Ο **Ευφορίων** ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός ο οποίος έγραψε έξι βιβλία σχολιάζοντας αναλυτικά το έργο του Ιπποκράτη, και θεωρείται πως έζησε τον 1ο π.Χ. ή μ.Χ. αιώνα καθώς αναφέρεται από τον ιατρικό συγγραφέα Ερωτιανό του 1ου αιώνα μ.Χ.. 

## Πηγές
* Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, σελ. 99

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Ευφορίων (αγαλματοποιός)

Ο **Ευφορίων** ήταν ένας διακεκριμένος αρχαίος Έλληνας αγαλματοποιός και τεχνίτης ασημιού, του οποίου τα έργα υπήρχαν κατά την εποχή του Πλίνιου του Πρεσβύτερου τον 1ο αιώνα μ.Χ..

## Πηγές
* Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, σελ. 99

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
CAS

Το ακρώνυμο **CAS** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

## Ιδρύματα
* Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS), διεθνές ημιδικαστικό σώμα για την επίλυση αθλητικών διαφορών

## Επιστήμη
* Θειούχο ασβέστιο (CaS), χημικός τύπος ανόργανης χημικής ένωσης.
* Αριθμός CAS,  αριθμός καταγραφής και ταυτοποίησης χημικών ειδών.
Σταντ Ντιντελάνζ

Η **Σταντ Ντιντελάνζ** ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντιντελάνζ του Λουξεμβούργου, που είχε ιδρυθεί το 1913. Το 1991 συγχωνεύτηκε με άλλες δύο ομάδες της πόλης, την *Αλιάνς* και την *ΥΣ Ντιντελάνζ*, δημιουργώντας την Φ91 Ντουντελάνζ. Έδρα της ομάδας ήταν το Στάδιο Αλουΐζ Μεγιέρ (Stade Aloyse Meyer).

## Τίτλοι
***[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λουξεμβούργου]]**
:Πρωταθλήτρια (10): 1938-39, 1939-40, 1944-45, 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1949-50, 1954-55, 1956-57, 1964-65
:Φιναλίστ (6): 1919-20, 1922-23, 1924-25, 1927-28, 1955-56, 1959-60

***[[Κύπελλο Λουξεμβούργου (κύπελλο ανδρών)|Κύπελλο Λουξεμβούργου]]**
:Κυπελλούχος (4): 1937-38, 1947-48, 1948-49, 1955-56
:Φιναλίστ (8): 1927-28, 1935-36, 1938-39, 1939-40, 1946-47, 1956-57, 1957-58, 1959-60

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λουξεμβούργου
Συμβουλιακός κομμουνισμός

Ο **συμβουλιακός κομμουνισμός** είναι μία υπεραριστερή κίνηση με καταγωγή από Γερμανία και Ολλανδία το 1920. Τέτοιο κόμμα ήταν το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα της Γερμανίας (KAPD), που ιδρύθηκε το 1918. Ο συμβουλιακός κομμουνισμός τοποθετείται ανάμεσα στον αριστερό μαρξισμό και στον ελευθεριακό σοσιαλισμό.

Το κεντρικό επιχείρημα του συμβουλιακού κομμουνισμού, σε αντίθεση με εκείνα της σοσιαλδημοκρατίας και λενινιστικού κομμουνισμού, είναι ότι τα συμβούλια της δημοκρατίας των εργαζομένων που προκύπτουν από τα εργοστάσια και οι δήμοι, είναι η φυσική μορφή της ταξική οργάνωσης και κυβερνητικής εξουσίας. Αυτή η άποψη είναι αντίθετη τόσο με τη ρεφορμιστική όσο και με την λενινιστική ιδεολογία, όπου τα εργατικά κόμματα συμμετείχαν σε κοινοβούλια και κυβερνήσεις.

Παρά την κοινή γενική κατεύθυνση, οι συμβουλιακοί κομμουνιστές είχαν κατά καιρούς αρκετές διαφορές μεταξύ τους. Η βασική αρχή του κομμουνισμού είναι ότι πρέπει η κυβέρνηση και η οικονομία να διαχειρίζονται από τα εργατικά συμβούλια τα οποία απαρτίζονται από αντιπροσώπους που εκλέγονται στον χώρο εργασίας και είναι ανακλητά ανά πάσα στιγμή. Ως εκ τούτου, οι συμβουλιακοί κομμουνιστές αντιτάχθηκαν στον κρατικό αυταρχικό γραφειοκρατικό σοσιαλισμό. Η ιδέα ενός «επαναστατικού κόμματος» τους βρίσκει αντίθετους, δεδομένου ότι οι συμβουλιακοί κομμουνιστές πιστεύουν ότι μια επανάσταση υπό την ηγεσία ενός κόμματος θα παραγάγει αναγκαστικά κομματική δικτατορία. Οι συμβουλιακοί κομμουνιστές στηρίζουν τη δημοκρατία του εργαζομένου, επιδιώκοντας να παραχθεί μια ομοσπονδία των εργατικών συμβουλίων.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κείμενα Συμβουλιακού Κομμουνισμού στα ελληνικά

Κατηγορία:Κομμουνισμός
Κατηγορία:Μαρξισμός
Πιέρος Βοϊδής

Ο **Πιέρος Βοϊδής Μαυρομιχάλης** (Μαυροβούνι Λακωνίας, 18ος αιώνας - Μανιάκι Μεσσηνίας, 20 Μαΐου 1825) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τη Μάνη, ο οποίος σκοτώθηκε στην Μάχη στο Μανιάκι        πολεμώντας εναντίον των αιγυπτιακών δυνάμεων του στρατηγού Ιμπραήμ.

## Βιογραφία
Ο Βοϊδής από το Μαυροβούνι Γυθείου Λακωνίας, ήταν ξάδελφος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και θεωρείτο ήδη από την προεπαναστατική περίοδο ως ένας από τους επιφανέστερους οπλαρχηγούς της Μάνης. Στις 23 Μαρτίου του 1821, συμμετείχε μαζί με άλλους οπλαρχηγούς στην απελευθέρωση της Καλαμάτας, ενώ αμέσως μετά, μαζί με τους Πετρόμπεη και Μούρτζινο, παραχώρησε στον Κολοκοτρώνη 270 άνδρες, καθώς ο «Γέρος του Μοριά» αποφάσισε να κινηθεί προς την Αρκαδία.
αριστερά|μικρογραφία|Φανταστική απεικόνιση της μάχης στο Μανιάκι.
Λίγες ημέρες αργότερα, την 28η Μαρτίου, συμμετείχε στην μάχη του Αγίου Αθανασίου, κατά την οποία οι επαναστάτες προσπάθησαν να εμποδίσουν την υποχώρηση των μουσουλμάνων του Φαναρίου προς την Τριπολιτσά. Κατά τη διάρκεια της σφοδρής και πολύνεκρης σύγκρουσης, ο Βοϊδής τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε από τους άνδρες του μακριά από το πεδίο της μάχης, η οποία τελικά έληξε με τη νίκη των επαναστατών και τον θάνατο 500 περίπου Τούρκων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν και αρκετοί άμαχοι που ακολουθούσαν τους ένοπλους συμπατριώτες τους. Αργότερα, συμμετείχε σε μια σειρά από πολεμικές επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο, δρώντας κυρίως στην περιοχή της Αργολίδας. Διακρίθηκε για τις πολεμικές του αρετές και κατάφερε να αναδειχτεί σε έναν από τους σημαντικότερους υπαρχηγούς του Κολοκοτρώνη.

Τον Μάιο του 1825 ενίσχυσε με 120 Μανιάτες τον Παπαφλέσσα στο Μανιάκι ενόψει της επικείμενης σύγκρουσης με τον αιγυπτιακό στρατό του Ιμπραήμ Πασά, αναλαμβάνοντας την υπεράσπιση του νοτιότερου εκ των τριών οχυρωμάτων. Στα άλλα δύο είχαν τεθεί επικεφαλής οι Παπαφλέσσας και Δημήτριος Δικαίος. Κατά την μάχη που ακολούθησε την 20ή Μαΐου, το οχύρωμα που υπερασπίζονταν ο Βοϊδής και οι υπόλοιποι Μανιάτες, όντας το ισχυρότερο, ήταν το τελευταίο που κάμφθηκε από τις εχθρικές δυνάμεις (μάλιστα σε αυτό είχαν καταφύγει και όσοι Έλληνες στρατιώτες είχαν καταφέρει να υποχωρήσουν ζωντανοί από τα άλλα δύο οχυρώματα) με τον ίδιο τελικά να σκοτώνεται, όπως άλλωστε και οι Παπαφλέσσας, Δημήτριος Δικαίος, Παναγιώτης Κεφάλας κ.ά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Αποστόλου Ε. Βακαλοπούλου, *Ιστορία του Νέου Ελληνισμού*, τόμος Ζ', Θεσσαλονίκη 1986.
*Διονυσίου Κοκκίνου, Η Ελληνική Επανάστασις, εκδόσεις Μέλισσα, έκτη έκδοσις, Αθήναι 1974
*Αμβροσίου Φραντζή, *Επιτομή της Ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος αρχομένη από του έτους 1715, και λήγουσα το 1837*, Εν Αθήναις, 1841.
*Φώτιος Χρυσανθόπουλος, *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήναι 1888.
*Φώτιος Χρυσανθόπουλος, *Βίος του παπά Φλέσα*, Εν Αθήναις, 1868.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το Βήμα: Μανιάκι 1825.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Βοιδής
Στιβ Κωνσταντινίδης

Ο **Στιβ Κωνσταντινίδης** είναι ένας Άγγλος επαγγελματίας προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής.

## Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Λονδίνο. Έχει Ελληνοκυπριακή καταγωγή. Είναι παντρεμένος και έχει τρεις κόρες.

## Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
Ο Στιβ Κωνσταντινίδης έπαιξε ως ποδοσφαιριστής στις ΗΠΑ με τις ομάδες Πενσιλβανία Στόνερς και Παγκύπριος-Ελευθέρια Νέας Υόρκης. Μετά από ένα τραυματισμό στο γόνατο, ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία 26 ετών.

## Προπονητής
Στη συνέχεια ξεκίνησε καριέρα προπονητή. Την περίοδο 1999-2001 ήταν προπονητής στην Εθνική Νεπάλ (ποδόσφαιρο ανδρών). Ακολούθως, έγινε προπονητής στην Εθνική Ινδίας (ποδόσφαιρο ανδρών) από το 2002 έως το 2005. Την περίοδο 2005-06 συμμετείχε στην προπονητική ομάδα της Μίλγουολ ΦΚ. Επίσης εργάστηκε για την ΑΦΚ Μπόρνμουθ.

Τον Φεβρουάριο του 2007 ανέλαβε προπονητής στην Εθνική Μαλάουι (ποδόσφαιρο ανδρών). Το Φεβρουάριο του 2009 ανέλαβε προπονητής στην Εθνική Σουδάν (ποδόσφαιρο ανδρών).

Ακολούθως, έγινε προπονητής της ΑΠΕΠ Πιτσιλίας και στη συνέχεια της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου.

Το Μάιο του 2014 ανέλαβε προπονητής στην Εθνική Ρουάντας (ποδόσφαιρο ανδρών). Τον Ιανουάριο του 2015 επέστρεψε στην Εθνική Ινδίας (ποδόσφαιρο ανδρών).

## FIFA
Έχει εργαστεί σαν εκπαιδευτής της FIFA, και είναι μέλος στο ελίτ προπονητικό πάνελ της FIFA.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Νεπάλ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ινδίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ρουάντα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Μαλάουι
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Σουδάν
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πάφου FC
Κουβέιτ ΣΚ

Η **Κουβέιτ ΣΚ** είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Κουβέιτ. Ιδρύθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1960. Έδρα της ομάδας είναι το 
Al Kuwait Sports Club Stadium, χωρητικότητας 18.500 θεατών. Έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα της χώρας 11 φορές.

## Τίτλοι
***Πρωτάθλημα (20): **1964–65, 1967–68, 1971–72, 1973–74, 1976–77, 1978–79, 2000–01, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2012–13, 2014-2015, 2016-17, 2017-2018, 2018-19, 2019–20, 2021–22, 2022–23, 2023–24, 2024–25

***Κύπελλο (10):**1976, 1977, 1978, 1980, 1985, 1987, 1988, 2002, 2009, 2014

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κουβέιτ
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960
Κατηγορία:Νικήτριες ομάδες ΑΦΚ Καπ
Κρις Λέιτον

Ο **Κρις Λέιτον** (αγγλ. *Chris Layton*) είναι Αμερικανός ντράμερ, γνωστός ως μέλος του τρίο Double Trouble, συγκροτήματος του κιθαρίστα Στίβι Ρέι Βον. Μετά τον θάνατο του Βον το 1990, συνεργάστηκε με τον Τόμι Σάνον σε συγκροτήματα όπως οι Arc Angels και οι Storyville, ενώ έχει συμμετάσχει σε δίσκους του Kenny Wayne Shepherd.

## Βιογραφία
Ο Λέιτον γεννήθηκε στο Κόρπους Κρίστι του Τέξας και πήρε το πρώτο του σετ τυμπάνων στα 13 του χρόνια, ενώ η οικογένεια του διέμενε στο Μάθις. Όταν μετακόμισαν πίσω στο Κόρπους Κρίστι, ο Λέιτον αποφοίτησε από το W.B. Ray High School και στην συνέχεια εισήχθη στο κολέγιο Del Mar. Διέκοψε τις σπουδές του το 1975 και έφυγε από το Ώστιν για να ενταχθεί αρχικά στο συγκρότημα Dan Del Santo and His Professors of Pleasure, συνεχίζοντας στους Greasy Wheels. Για να μπορέσει να τα καταφέρει οικονομικά, δούλευε ως διανομέας έγγραφου τύπου και σαν επιστάτης σε δικηγορικό γραφείο.

Το 1978, παραβρέθηκε σε μία συναυλία των Paul Ray and the Cobras στο "Soap Creek Saloon", όπου παρακολούθησε για πρώτη φορά τον Στίβι Ρέι Βον να παίζει ζωντανά. Μία από τις επόμενες βραδιές, ο ντράμερ του συγκροτήματος άργησε να εμφανιστεί και ο Λέιτον προσκλήθηκε να τον αντικαταστήσει για τέσσερα τραγούδια, εντυπωσιάζοντας τον Βον, ο οποίος του έδωσε την θέση του ντράμερ όταν σχημάτισε τους Double Trouble, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.

Το 1981, έγινε μέλος του συγκροτήματος ο μπασίστας Τόμι Σάνον και το συγκρότημα γνώρισε επιτυχία συμμετέχοντας στο φεστιβάλ τζαζ του Μοντρέ στην Ελβετία το 1982, όπου τράβηξαν το ενδιαφέρον του Ντέιβιντ Μπόουι, ο οποίος τους βοήθησε να υπογράψουν το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο. Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "*[[Texas Flood]]*" κυκλοφόρησε το 1983 σε παραγωγή του Τζον Χάμοντ. Ο Λέιτον παρέμεινε με τον Βον σε όλη την καριέρα του κιθαρίστα, μέχρι τον θάνατο του, το 1990.

Μετά την διάλυση των Double Trouble, ο Λέιτον σχημάτισε τους Arc Angels μαζί με τον Τόμι Σάνον, τον Τσάρλι Σέξτον και τον Ντόιλ Μπράμχολ, κυκλοφορώντας το ομώνυμο τους άλμπουμ το 1992. Ακολούθησαν οι Storyville το 1994 και στην συνέχεια οι Grady, από τους οποίους αποχώρησε τον Ιανουάριο του 2006. Την τελευταία εικοσαετία έχει συνεργαστεί με δεκάδες καλλιτέχνες όπως οι Buddy Guy, Larry Carlton, B. B. King, Jimmie Vaughan, Susan Tedeschi, Albert Collins, Earl King, κ.α.. Έχει κερδίσει το βραβείο του καλύτερου ντράμερ της δεκαετίας του '90 στα μουσικά βραβεία "Austin" και του ντράμερ της χρονιάς το 2006, ενώ έχει προταθεί για δέκα βραβεία Γκράμι μαζί με τους Double Trouble, κερδίζοντας τα τέσσερα. Επίσης, δραστηριοποιείται με τον κιθαρίστα Kenny Wayne Shepherd, έχοντας συμμετάσχει σε έξι δίσκους του.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Drummerworld: Chris Layton
* Chris Layton | Credits | AllMusic
* Zildjian Artists|Chris Layton

Κατηγορία:Ντράμερς
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Κρομ του Πσκοβ

Το **Κρομ του Πσκοβ** (ή **Κρεμλίνο του Πσκοβ**) () είναι παλιό φρούριο στο Πσκοβ της Ρωσίας. Στο κεντρικό τμήμα της πόλης, το Κρομ βρίσκεται στην συμβολή του Ποταμού Βελίκαγια και του μικρότερου ποταμού Πσκόβα. Το φρούριο είναι μεσαιωνικής προέλευσης, με την κατασκευή των τειχών του να ξεκινά στα τέλη του 15ου αιώνα.

Το Κρομ αποτελούσε το διοικητικό και πνευματικό κέντρο της Δημοκρατία του Πσκοβ κατά τον 15ο αιώνα.

Το 2010, δύο από τους πύργους του Κρομ (ο Βλασιγιέφσκαγια, ο οποίος χρονολογείται στον 15ο ή 16ο αιώνα, και ο Ρυμπνίτσκαγια, ο οποίος χρονολογείται στον 13ο ή 14ο αιώνα) υπέστησαν ζημιές στη διάρκεια πυρκαγιάς.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος του Πσκοβ (ευρισκόμενος εντός των τειχών του Κρομ)


Κατηγορία:Κρεμλίνα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρωσία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρωσία
Καρλ Ντίφενμπαχ

Ο **Κάρλ Ντίφενμπαχ** (γερμ. *Karl Wilhelm Diefenbach*) (21 Φεβρουαρίου 1851, Χάνταμαρ, Δουκάτο του Νάσσαου – 15 Δεκεμβρίου 1913, Κάπρι) ήταν Γερμανός ζωγράφος και κοινωνικός μεταρρυθμιστής. 
## Η ζωγραφική του
Ο Ντίφενμπαχ ήταν πρωτοπόρος του γυμνισμού και του κινήματος ειρήνης. Η περιοχή καταγωγής του, το Χίμμελχοφ (Himmelhof), στην Ober Sankt Veit, κοντά στη Βιέννη (1897-1899) ήταν ένα από τα πρότυπα για τη μεταρρύθμιση του οικισμού *Monte Verità* στην Ασκόνα. Οι ιδέες του περιέλαβαν μια  ζωή σε αρμονία με τη φύση και την απόρριψη της μονογαμίας, τη στροφή μακριά από κάθε θρησκεία (αν και ο ίδιος ήταν οπαδός της Θεοσοφίας), και μια χορτοφαγική διατροφή. Όταν η κοινότητα του χρεοκόπησε, μετακόμισε στο Κάπρι και έμεινε εκεί για το υπόλοιπο της ζωής του.

Ως ζωγράφος, ο Ντίφενμπαχ ήταν ανεξάρτητος εκπρόσωπος του Αρ Νουβώ και του συμβολισμού. Υπάρχει μουσείο των έργων του στην Τσερτόζα ντι Σαν Τζάκομο (Certosa di San Giacomo) στο Κάπρι από το 1974. 


File:Karl_Wilhelm_Diefenbach_Selbstbildnis_1895.jpg|*Αυτοπροσωπογραφία*, 1895, Los Altos Hills, California, Jack Daulton Collection
File:Karl_Wilhelm_Diefenbach_Frage_an_die_Sterne_1898.jpg|*Ερώτηση στ’ αστέρια*, 1898
File:Diefenbach_Capri.jpg|*Ου φονεύσεις*,  1903
File:Karl_Wilhelm_Diefenbach_Sterbender_Hirsch.jpg|*Ο θάνατος του ελαφιού *

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
Πετριτάκης, Σπύρος. Καρλ Βίλχελμ Ντίφενμπαχ: ένας οραματιστής του μέλλοντος, Τα Ιστορικά, τχ. 54 (Ιουν. 2011), σ. 151 - 167

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Φορεσιά της Καλύμνου

Η** φορεσιά** γνωστή με την ονομασία *τα καβάδια* αποτελούσε την παραδοσιακή γυναικεία ενδυμασία της Καλύμνου. Με την πάροδο τον ετών τροποποιήθηκε σε τέτοιο βαθμό ώστε σταδιακά αντικαταστάθηκε από ενδυμασία που φέρει την ονομασία *φουστάνι*. Ωστόσο, η παλαιότερη φορεσιά παρουσιάζει μεγαλύτερο λαογραφικό ενδιαφέρον. Η παραδοσιακή φορεσιά της Καλύμνου εντοπιζόταν με μικρές τροποποιήσεις και σε άλλα νησιά των Δωδεκανήσων όπως η Λέρος, η Κως και η Τήλος ενώ παρουσίαζε και αρκετά ανατολίτικα στοιχεία στο σύνολό της.

Τα κύρια μέρη της ενδυμασίας είναι το πουκάμισο, το καβάδι, το κοντογέλεκο, η νενδρέικη ζώνη, οι κάλτσες και τα παπούτσια. Στον κεφαλόδεσμο συναντάμε το σκουφάκι, το κεφαλόδεμα, το τσεμπέρι, ενώ άφηναν τις τσούλες με τα πλεξούδια να στολίζουν την πλάτη. Στα νεότερα χρόνια, ο κεφαλόδεσμος καταργήθηκε και τη θέση του πήρε το σταμπωτό τσεμπέρι. Η φορεσιά συμπληρώνεται με την αρματσά.

## Το πουκάμισο, το καβάδι και το κοντογέλεκο
Το πουκάμισο είναι φτιαγμένο από βαμβάκι για την καθημερινή χρήση και από μαλλί και μετάξι, με μικρά και διακριτικά κεντήματα για τις επίσημες περιστάσεις. Το καβάδι, μακρύ ως τους αστράγαλους διακρίνεται σε καθημερινό, σχολιανό και πολίτικο. Το πρώτο να φτιάχνεται από λινό, το δεύτερο από μεταξωτό ύφασμα και το τρίτο ήταν χρυσομέταξο. Το κοντογέλεκο αποτελείται συνήθως από μονόχρωμο μεταξωτό ύφασμα ή μαύρη τσόχα, ενώ εμφανίζεται και γαλάζιο ή βυσσινί  βελούδο. Φοριέται πάνω από το καβάδι, φτάνει ως τη μέση και έχει μακριά και πλατιά μανίκια. 
## Η ζώνη, οι κάλτσες και τα παπούτσια
Η νεδρέικη ζώνη είναι μεταξωτή, πολύχρωμη, με ρίγες και κρόσσια στις άκρες, ενώ η καθημερινή είναι φτιαγμένη από μαύρο σκληρό ρούχο. Οι κάλτσες είναι πλεκτές, κατά κανόνα κόκκινες και φτάνουν μέχρι τα γόνατα. Τα παπούτσια μοιάζουν με μποτίνια, φτιαγμένα από λεπτό πετσί, με κορδόνια ή λάστιχα στα πλάγια.
## Ο Κεφαλόδεσμος
Το κεφαλόδεμα αποτελείται από κόκκινο, μεταξωτό, σταμπωτό μαντήλι δεμένο σε στεφάνι στο κεφάλι, το οποίο συγκρατούσε το σκουφάκι. Το τσεμπέρι που ήταν επίσης σταμπωτό, έμπαινε κάτω από το σκουφάκι και το κεφαλόδεμα. Ήταν άσπρο βαμβακερό για τις νύφες, με πολύχρωμα σχέδια, συνήθως άσπρα, χρυσαφί ή μελί. Για τα κορίτσια υπήρχαν πολλά χρώματα, ενώ οι ηλικιωμένες συνήθιζαν τα σκούρα χρώματα. 
## Παραπομπές

## Πηγές
**Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά* (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα". 
*Καρότση Β. Ειρήνη, Η τοπική ενδυμασία σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, ΤΕΙ Πειραιά, Πειραιάς 2011.

Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Καλύμνου
Ελ Χίμπα

Η **Ελ Χίμπα** (*[[αραβικά]] : الحيبة*) είναι το σύγχρονο όνομα του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας πόλης της Αιγύπτου **tayū djayet** (*t3yw-ḏ3yt*). Ονομασία που σημαίνει «τα τείχη τους» σε σχέση με τα τεράστια τείχη που περιέβαλλαν την πόλη. Στα Κοπτικά ήταν γνωστή ως **Teudjo**, και κατά τη διάρκεια της Ελληνορωμαϊκής περιόδου ονομαζόταν **Ανκυρόνπολις**. Στην αρχαιότητα η πόλη ανήκε στη 18ο νομή και στην Άνω Αίγυπτο. Σήμερα βρίσκεται στο Κυβερνείο Μπένι Σουέφ.

## Ιστορία
Από τα τέλη της 20ης δυναστείας ως την 22α δυναστεία ήταν μια συνοριακή πόλη, σηματοδοτώντας την διαίρεση της χώρας μεταξύ των αρχιερέων του Άμμωνα στη Θήβα και των Φαραώ της Αιγύπτου στην Τανίς. Ένας τεράστιος περίβολος χτίστηκε στο χώρο, με τούβλα που επάνω είχαν χαραγμένα τα ονόματα των Αρχιερέωω Pinedjem Ι και Μενχεπέρρε. Κατά τη διάρκεια της 22ης δυναστείας χτίστηκε ναός αφιερωμένος στον Άμμωνα και χαραγμένα τα ονόματα πόλεων της Κοίλης Συρίας και Παλαιστίνης που καταλήφθηκαν κατά τον πόλεμο.

Από το 2001 ο χώρος αποτέλεσε το επίκεντρο συνεχιζόμενων ανασκαφών από μια ομάδα αρχαιολόγων του πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ. Ωστόσο, εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας λαθρανασκαφείς λεηλατούν συστηματικά την περιοχή, σκάβοντας εκατοντάδες λάκκους, εκθέτοντας τάφους, καταστρέφοντας τοίχους, και αφήνοντας τα ανθρώπινα λείψανα σκορπισμένα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Φορεσιά του Σουφλίου

**Η φορεσιά του Σουφλίου**, χρησιμοποιούταν παλιότερα στα 49 χωριά και τις 9 κοινότητες της επαρχίας, αλλά πλέον φοριέται μόνο από τις ηλικιωμένες. Συχνά εμφανίζεται με το όνομα καφτάνια, λόγω του καφτανιού, που είναι βασικό στοιχείο της φορεσιάς.

Τα κύρια μέρη της φορεσιάς είναι η φανέλλα, το πουκάμισο, το μεσοφόρι, το μισοφούστανο, η φουστάνα, το καφτάνι, το ζουνάρι, η ζούνα, η ποδιά, τα τσουράπια και τα καντούρια.

Τα μαλλιά πλέκονταν σε φαρδόκοσσα, την οποία στόλιζαν με το καρμπόνι και έδεναν το διστθιμέλι και τη μαγουλίκα, στολίζοντας με τα παγούνια. Στα κοσμήματα συναντάμε αλυσίδες με φλουριά, ασημένιες ή μαλαματένιες καρφίτσες, το γκερντάνι και τη μπούρλια.

## Η φανέλλα, το πουκάμισο, το μισοφόρι, το μισοφούστανο και το καφτάνι

Η φανέλλα ήταν υφαντή ή πλεκτή με μακριά μανίκια. Το πουκάμισο ήταν άσπρο, μακρύ ως τον αστράγαλο με μακριά και πλατιά μανίκια. Τα καθημερινά είναι βαμβακερά, ενώ τα γιορτινά ήταν μεταξωτά. Τα παλιά πουκάμισα έχουν αντικατασταθεί με νέα που έχουν δαντέλα. Το μισοφόρι είναι μπούστος, χωρίς μανίκια, με φούστα και σούρες και φτάνει έως τη μέση της γάμπας. Είναι βαμβακερό ή μάλλινο ανάλογα με την εποχή. Το μισοφούστανο ή φουστάνα είναι μια πλατιά μακριά φούστα που φοριέται πάνω από το μεσοφόρι. Είναι βαμβακερά ενώ το χειμώνα μάλλινα. Το καφτάνι είναι μακρύς επενδύτης με μακριά μανίκια, τα οποία το καλοκαίρι ήταν φτιαγμένα από τσίτια καιν το χειμώνα υφαντά από μαλλί και βαμβάκι. Τα νυφικά καφτάνια ήταν από μετάξι συνήθως, και τον χειμώνα από μεταξωτό βελούδο.

## Το ζουνάρι, η ζούνα, η ποδιά, τα τσουράπια και τα καντούρια

Το ζουνάρι με την κορώνα είναι χάλκινη ζώνη που φοριέται πάνω από το καφτάνι γύρω από τη μέση. Η ζούνα φοριόταν από τα κορίτσια στις γιορτές. Ήταν μια ταινία χρυσοΰφαντη με πόρπες (κλειδωτήρια). Η ποδιά φοριέται στις γιορτές κάτω από το ζουνάρι και είναι μακριά όσο το καφτάνι. Φτιαγμένη από υφαντό η καθημερινή, ενώ η γιορτινή ήταν ολοκέντητη και είχε βολάν. Τα τσουράπια ήταν μάλλινες κάλτσες με κεντήματα χρωματιστά. Τα καντούρια ήταν κοινά παπούτσια από χοντρό μαύρο πετσί με χαμηλό τακούνι και φούντα μπροστά. Σήμερα έχουν αντικατασταθεί από τα σκαρπίνια. 

## Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα

Η φαρδόκοσσα ήταν μια πλατιά μακριά πλεξούδα που έκαναν οι νύφες αλλά και οι γυναίκες στις γιορτές, με το καρμπόνι, που ήταν το νόμισμα που κρεμόταν από την άκρη της. Το διστθιμέλι ήταν μεταξωτό κλαδωτό μαντήλι, άσπρο ή ζαχαρί για τις νύφες, με διάφορα σχέδια για τις γυναίκες και με σκούρα χρώματα για τις ηλικιωμένες. Η μαγουλίκα ήταν ένα δεύτερο μαντήλι, βαμβακερό σε διάφορα χρώματα. Τα παγούνια είναι δύο ασημένιες πλάκες που στερεώνονται στη μαγουλίκα πάνω από τα αυτιά, από τις οποίες κρέμονται αλυσίδες με φλουριά. Το γκερντάνι ήταν το περιλαίμιο από φλουριά, ενώ τη φορεσιά συμπληρώνει η μπούρλια, ένα επιστήθιο κόσμημα με φλουριά. 

## Πηγές
**Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά* (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα"
**Τοπικές ενδυμασίες Βορείου Ελλάδος*, Ιωάννα Ζέρβα, ΤΕΙ Πειραιά, Πειραιάς 2010.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές
Κατηγορία:Σουφλί
Τσετ Γιαστρέμσκι

Ο **Τσετ Γιαστρέμσκι** (*Chester Andrew "Chet" Jastremski*, 12 Ιανουαρίου 1941 - 3 Μαΐου 2014) ήταν Αμερικανός κολυμβητής, ολυμπιονίκης και κάτοχος παγκοσμίων ρεκόρ.

Διακρίθηκε στο πρόσθιο, όπου κατέβασε το ρεκόρ των 100 μ. με αλλεπάλληλες καταρρίψεις. Στις 19 Αυγούστου του 1961 κατέρριψε στο Λος Άντζελες το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. πρόσθιο, με επίδοση 2'29"6. Την επόμενη μέρα, 20 Αυγούστου, κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. πρόσθιο, με επίδοση 1'07"5, ενώ την ίδια μέρα αποτέλεσε μέλος της ομάδας που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x100 μ. μικτής, με επίδοση 4'03"0. Το 1964 αναδείχθηκε 3ος ολυμπιονίκης στα 200 μ. πρόσθιο.

Το 1968 έλαβε το πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. 

Ο Τσετ Γιαστρέμσκι πέθανε στο Μπλούμινγκτον στις 3 Μαΐου του 2014, σε ηλικία 73 ετών, αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τη νόσο του Πάρκινσον.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Ηρακλεόπολις η μικρά

Η **Ηρακλεόπολις η μικρά** (*[[αρχαία ελληνικά]] : Ἡρακλεόπολις, [Μικρά] Ἡρακλέους πόλις*), στα αρχαία αιγυπτιακά : **Pr-Ḥry-šf-nb-Nn-nsw**, ενώ στη ρωμαϊκή περίοδο λεγόταν **Σέθρον**, ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου. Βρισκόταν στην Κάτω Αίγυπτο και ανήκε στη 14η νομή και κοντά στο σημερινό Τελ Μπελίμ. Απείχε 42 περίπου μίλια από την Τανίς ενώ σήμερα η αρχαία πόλη βρίσκεται βυθισμένη στη λίμνη Μανζάλα.

Αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι η θέση της ήταν στο Δέλτα του Νείλου και στο στόμιο του καναλιού του Πηλούσιον, κοντά στο Πηλούσιον, και πρωτεύουσα της νομής Σεθροΐτης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Οθωμανική Κρήτη

Το νησί της Κρήτης ανακηρύχθηκε επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1646 μετά την κατάληψη του δυτικού μέρους του από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Κρητικού Πολέμου. Οι Βενετοί διατήρησαν τον έλεγχο της πρωτεύουσας, του Ηρακλείου, μέχρι το 1669, όταν ο Φραντσέσκο Μοροζίνι παρέδωσε στους Οθωμανούς τα κλειδιά της πόλης. Τα θαλάσσια οχυρά της Σούδας, της Γραμβούσας και της Σπιναλόγκας παρέμειναν υπό ενετικό έλεγχο έως το 1715, όταν έπεσαν επίσης υπό οθωμανικό έλεγχο.

Η Κρήτη συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ωστόσο η τοπική αντίσταση καταπνίγηκε μετά από την παρέμβαση του Μεχμέτ Αλή Πασά. Το νησί παρέμεινε υπό αιγυπτιακό έλεγχο έως το 1840 όταν επανήλθε υπό πλήρη οθωμανική κατοχή. Μετά την Κρητική Επανάσταση  του 1866-1869 και ιδιαίτερα την Σύμβαση της Χαλέπας το 1878 το νησί έλαβε ένα σημαντικό επίπεδο αυτονομίας ωστόσο οι οθωμανικές καταπατήσεις της αυτονομίας και οι έντονες επιθυμίες των Κρητικών για ένωση με το Βασίλειο της Ελλάδας οδήγησαν σε ξεσηκωμό των κρητικών το 1897 και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Παρ'όλο που οι Οθωμανοί κέρδισαν τον πόλεμο, η Κρήτη αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη πολιτεία το 1898 μετά από παρέμβαση ευρωπαϊκών δυνάμεων. Η Κρητική Πολιτεία ενώθηκε τελικά με την Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς πολέμους.

## Διοικητικές διαιρέσεις

Τα σαντζάκια του εγιαλετίου της Κρήτης το 17ο αιώνα:
* Σαντζάκι των Χανίων
* Σαντζάκι του Ρεθύμνου
* Σαντζάκι του Σέλινου

Τα σαντζάκια του βιλαετίου της Κρήτης το 1876: 
* Σαντζάκι των Χανίων
* Σαντζάκι του Ρεθύμνου
* Σαντζάκι της Κάντιας
* Σαντζάκι των Σφακιών
* Σαντζάκι του Λασιθίου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* McTiernan, Mick, ''A Very Bad Place Indeed For a Soldier. The British involvement in the early stages of the European Intervention in Crete. 1897 - 1898,'' King's College, London, September 2014.

Κατηγορία:Οθωμανική Αυτοκρατορία

Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας
Κρητης
Κρητης
Λουγκούρου

Οι **Λουγκούρου** (ή **Ρουγκούρου**) (πληθυντικός Ουαλουγκούρου *(Waluguru)*, Ουαρουγκούρου *(Waruguru)*), είναι μια μητρογραμμική εθνοτική και γλωσσική ομάδα από την Περιφέρεια Πουάνι *(Pwani Region)* και την Περιφέρεια Μορογκόρο *(Morogoro Region)* στη Τανζανία. Ομιλούν τη γλώσσα Λουγκούρου *(Luguru language)* των Μπαντού *(Bantu)*.

Το 2001, ο πληθυσμός των Λουγκούρου εκτιμάτο σε 692.000 άτομα.

## Εικόνες

## Δείτε επίσης
* Κουέρε
* Κάμι
* Ρουφίτζι (φυλή)
* Κούτου

## Σημειώσεις


;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Language map for Tanzania

Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία
Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής
Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Πορφυρίων Πομπώνιος

Ο **Πορφυρίων Πομπώνιος** *(Pomponius Porphyrio)* ήταν Λατίνος γραμματικός του 3ου μ.Χ. αιώνα με πιθανή καταγωγή από την Αφρική. 

Έμεινε γνωστός κυρίως για τα σχόλια που έγραψε στον ποιητή Οράτιο (τα οποία και διασώθηκαν - αν και όχι στην αρχική τους μορφή - και εκδόθηκαν το 1874 στην Λειψία).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ (Ρωσία)

thumb|Πορτρέτο του Παύλου Α΄ ως Μέγα Μαγίστρου του Τάγματος της Μάλτας, 1800
Το **Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ στη Ρωσία** (ρωσικά: Орден Святого Иоанна Иерусалимского) είναι ένα ιπποτικό τάγμα που ιδρύθηκε από τον τσάρο Παύλο Α΄ της Ρωσίας, όταν διορίστηκε Μέγας Μαγίστρος του Τάγματος της Μάλτας.

Μέσα στο Ορθόδοξο Κοινόβιο του Τάγματος, το οποίο είχε δημιουργήσει παράλληλα με το Καθολικό, στο οποίο είχε χριστεί στο παρελθόν Μαγίστρος, ο Τσάρος Παύλος είχε εγκρίνει τη δημιουργία 24 κληρονομικών βαθμίδων για τις ρωσικές οικογένειες ευγενών. Μετά την κατάργησή του, αποφασίστηκε από τον Αλέξανδρο Α΄, η κληρονομιά του Τάγματος να περάσει στο κράτος και οι διαμνημονεύσεις επέστρεψαν στις οικογένειες, αλλά η παράδοση συνεχίστηκε και με τη χρήση των τιμητικών τίτλων. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία, καταργήθηκε η χρήση όλων των τίτλων της τσαρικής εποχής.

Το 1928, υπήρχαν δώδεκα Ρώσοι απόγονοι Μαγίστρων, ως κληρονόμοι του Τάγματος που ιδρύθηκε στο Παρίσι ως Σύλλογος των Ταξιαρχών του Μεγάλου Ρωσικού Κοινόβιου του Κυρίαρχου Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Το 1955 το τάγμα αποτελούσαν έξι ιππότες. Το 1975, μετά το θάνατο του Γενικού Γραμματέα, το τάγμα διέκοψε τις δραστηριότητές του.

Το 1977, τρεις Ρώσοι ευγενείς, που ήταν ήδη μέλη του τάγματος, προσχώρησαν στην ίδρυση μιας νέας τάξης, το Κυρίαρχο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη του Ορθόδοξου Ξενώνα στην Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του Τάγματος, η παρουσία των τριών ρωσικών ευγενών θα εξασφάλιζε τη συνέχεια με την ένωση που σχηματίστηκε το 1928, αλλά το θέμα είναι αμφιλεγόμενο εν μέρει, επειδή η αρχική ένωση δεν διέθετε σχετική ρήτρα.

## Παραπομπές


Ιωαννη Ρωσια
Βασιλική Κατριβάνου

Η **Βασιλική Κατριβάνου** (1967) είναι Ελληνίδα ψυχοθεραπεύτρια,   πολιτικός και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Νέας Αριστεράς.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1967, στην Αθήνα. 

Έχει σπουδάσει ψυχολογία και επίλυση συγκρούσεων στο Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ και Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μιλά αγγλικά και γαλλικά.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Εντάχθηκε από τα φοιτητικά της χρόνια στην Αριστερά και στο αντιφασιστικό κίνημα.

Τον Ιούνιο του 2012, τον Ιανουάριο του 2015 εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ και ανανέωσε τη θητεία της στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Είναι μέλος της επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, με ιδιαίτερη δραστηριοποίηση στις καταπιεζόμενες κοινωνικές ομάδες: γυναίκες, ΛΟΑΤ, Ρομά, ΑμΕΑ, μετανάστες, πρόσφυγες, κρατούμενοι. Αρθρογραφεί τακτικά για τα ζητήματα αυτά στον αριστερό Τύπο . Ανήκει, επίσης, στην Κίνηση των 53+.

Στις 22 Μαΐου του 2016 παρέδωσε τη βουλευτική της έδρα, καθώς καταψήφισε μια σειρά άρθρων στο πολυνομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση στη Βουλή, ωστόσο δήλωσε πως παραμένει μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Αντικαταστήθηκε από τον Γιώργο Κυρίτση.

Από τις 2 Ιουνίου του 2017 έως το 2019 ήταν τακτικό μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών, ωστόσο δεν εξελέγη.

Τον Νοέμβριο του 2023, ανακοίνωσε μαζί άλλα μέλη του Τομέα Δικαιωμάτων καθώς και την πλειοψηφία της γραμματείας του Τομέα, την αποχώρησή της από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προσωπική ιστοσελίδα

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κανονισμός Αγώνων Ποδοσφαίρου

Ο **Κανονισμός Αγώνων Ποδοσφαίρου** (**Κ.Α.Π.**) καθορίζει τον τρόπο διεξαγωγής των αγώνων των επαγγελματικών και ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Αποτελεί αρμοδιότητα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.), η γενική συνέλευση της οποίας είναι υπεύθυνη για την τροποποίηση των διατάξεών του και την έγκρισή του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ελλάδα
Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή

Η **Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή** (Ε.Π.Ε.) είναι η διοικούσα Παραολυμπιακή Επιτροπή της Ελλάδας. Λειτουργεί υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (Γ.Γ.Α.). Ιδρύθηκε το 1999.

## Σκοποί - στόχοι
Η Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Π.Ε.), είναι ο υπεύθυνος φορέας για την ανάπτυξη και διάδοση του Παραολυμπιακού Κινήματος στην Ελλάδα καθώς και για την επιλογή, συγκρότηση και αποστολή των εθνικών ομάδων στους Παραολυμπιακούς Αγώνες.

Βασικός της στόχος, είναι η διεύρυνση του Παραολυμπιακού Κινήματος στην Ελλάδα και στο πλαίσιο αυτό δίνει κίνητρα ώστε να παρακινήσει και να ενθαρρύνει άτομα με αναπηρία – και ιδιαίτερα νέους ανθρώπους – να συμμετέχουν ενεργά στον αθλητισμό, μέσω της καθημερινής ενασχόλησής τους με αυτόν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Π
Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος

Η **Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος** (Ε.ΦΙ.Π.) υπάγεται στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Ο.Ε.). Συστάθηκε το 1955 με την ονομασία Επιτροπή Φιλάθλου Ιδιότητος (Ε.Φ.Ι.) και μετονομάστηκε σε Ε.ΦΙ.Π. με το νόμο 2725/99. Είναι πρωτοβάθμιο όργανο, αρμόδιο για θέματα που αφορούν την τήρηση του φιλάθλου πνεύματος στις αθλητικές διοργανώσεις. Όσον αφορά τις παραβάσεις στο ποδόσφαιρο, όπως ορίζεται στον Κανονισμό Αγώνων Ποδοσφαίρου (Κ.Α.Π.), χρειάζεται παραπομπή από τα αρμόδια δικαιοδοτικά πειθαρχικά όργανα, ούτως ώστε να επιληφθεί. Επιβάλει ποινές σε όσους παραβαίνουν τις αρχές του φιλάθλου πνεύματος. Τις εφέσεις κατά των αποφάσεων του, επιλαμβάνεται το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών (Α.Σ.Ε.Α.Δ.) ως δευτεροβάθμιο όργανο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή
Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών

Το **Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών** (Α.Σ.Ε.Α.Δ., ) υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Γ.Γ.Α.). Αποτελεί ανεξάρτητη αρχή και δευτεροβάθμιο δικαιοδοτικό όργανο. Επιλαμβάνεται των εφέσεων από την Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος (Ε.ΦΙ.Π.) και τα πειθαρχικά και δικαιοδοτικά όργανα αθλητικών ομοσπονδιών και συλλόγων, ενώ εξαιρούνται οι περιπτώσεις που αφορούν το ποδόσφαιρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ελλάδα
Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου

Το **Ανώτατο Δικαστήριο  Κύπρου** αποτελεί το ανώτατο τριτοβάθμιο δικαστήριο στην Κυπριακή Δημοκρατία. Επιλαμβάνεται των εφέσεων από τα πρωτοβάθμια δικαστήρια της χώρας και αποτελεί την τελική αρχή σε αστικές, ποινικές και διοικητικές. Ιδρύθηκε το 1964 από τη συγχώνευση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ανώτατου Δικαστηρίου. Τον Ιούλιο 2023, τα δύο ανώτατα δικαστήρια επανήλθαν ως αυτόνομα και το ενιαίο Ανώτατο Δικαστήριο διαχωρίστηκε και πάλι σε Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο και Ανώτατο Δικαστήριο, με εννέα δικαστές το πρώτο και επτά το δεύτερο.

Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι αρμόδιο τόσο για την εξέταση του κατά πόσον οι νόμοι του κράτους μπορούν να δικαιολογηθούν από την κατάσταση και εάν παραβιάζουν ή όχι τα ανθρώπινα δικαιώματα, για τη λειτουργία του Εφετείου και των Επαρχιακών δικαστηρίων, όσο και με προσφυγές από κατώτερα δικαστήρια.   Οι δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου διορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μετά από σύσταση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και συνταξιοδοτούνται σε ηλικία 68 ετών.

Η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε ανεξάρτητη κυρίαρχη δημοκρατία με προεδρικό σύστημα στις 16 Αυγούστου 1960. Πριν από το 1960, η Κύπρος θεωρούνταν αποικία του Στέμματος του Ηνωμένου Βασιλείου και διέπονταν από το αγγλικό δίκαιο. Ως ανεξάρτητη δημοκρατία, η Κύπρος συνέταξε νέο Σύνταγμα και διέταξε το Ανώτατο Δικαστήριο να υιοθετήσει την αγγλική νομολογία. Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε αυτό το αίτημα και, το 1962, υιοθέτησε τη θέση ότι η αγγλική νομολογία δεν είχε δεσμευτική ισχύ. Αντίθετα, το δικαστήριο αποφάσισε ότι θα ακολουθούσε την επίδραση της αγγλικής νομολογίας καθώς «είναι κατάλληλο για την Κύπρο».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Δίκαιο της Κύπρου