open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χρήστος Τσουτσουβής

Ο **Χρήστος Τσουτσουβής** (Άγιος Βασίλειος Κορινθίας, 1953 - Αθήνα, 15 Μαΐου 1985) ήταν Έλληνας αναρχικός και επαναστάτης. Tην περίοδο της Μεταπολίτευσης αναδείχτηκε ηγετικό στέλεχος ένοπλων τρομοκρατικών οργανώσεων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1953 στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Γκρατς της Αυστρίας έγινε μέλος του ΠΑΚ και εκπαιδεύτηκε στη χρήση όπλων. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην οργάνωση Ανεξάρτητη Αριστερά του Γιάννη Γαλανόπουλου (πάλαι ποτέ καπετάν Ανέστη του ΕΛΑΣ) στην Σουηδία . Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ήταν εκλογικός αντιπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές τον Νοέμβριο του 1974. Όμως τελικά εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ και εντάχθηκε στον Επαναστατικό Λαϊκό Αγώνα (ΕΛΑ). Φέρεται να συμμετείχε στην ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς στην οποία σκοτώθηκε ο Χρήστος Κασσίμης το 1977, και στη δολοφονία του βασανιστή της Χούντας, απότακτου αξιωματικού της Ασφάλειας Πέτρου Μπάμπαλη το 1979. Την ευθύνη για τη δολοφονία Μπάμπαλη αρχικά ανέλαβε η «Ομάδα Ιούνης '78», όμως αργότερα αποδείχτηκε ότι πίσω της κρυβόταν ο ΕΛΑ, κάτι που τελικά και ο ίδιος παραδέχθηκε.

Αποχωρώντας από τον ΕΛΑ το 1980, ίδρυσε την οργάνωση Οκτώβρης '80 που έκαψε τα πολυκαταστήματα ΜΙΝΙΟΝ και ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ, ενώ αργότερα ίδρυσε την «Αντικρατική Πάλη», η οποία την 1η Απριλίου του 1985 δολοφόνησε τον εισαγγελέα Γεώργιο Θεοφανόπουλο, μπροστά στον γιο του. Στις 15 Μαΐου 1985, ο Τσουτσουβής με έναν συνεργό του εντοπίστηκαν απο αστυνομικούς στην οδό Αμφικλείας στου Γκύζη, οι οποίοι παρακολουθούσαν την κλεμμένη τους μοτοσυκλέτα. Όταν οι αστυνομικοί είδαν τον Τσουτσουβή και τον συνεργό του να πλησιάζουν τη μοτοσυκλέτα, βγήκαν απο το όχημά τους για να τους ακινητοποιήσουν και ακολούθησε ένοπλη συμπλοκή. Ο Τσουτσουβής σκοτώθηκε κατα τη συμπλοκή με τους αστυνομικούς, κατά την οποία σκοτώθηκαν και οι τρεις αστυνομικοί (Γιώργος Δουγένης, Bασίλης Μπούρας, Γιώργος Γεωργίου), ενώ ο συνεργός του Τσουτσουβή είχε κατορθώσει να διαφύγει. Συγκεκριμένα τον Τσουτσουβή πυροβόλησε ο βαριά τραυματισμένος Bασίλης Μπούρας. 
Στις 24 Νοεμβρίου 1986 εντοπίστηκε τυχαία η γιάφκα της οδού Καλαμά 25 στα Σεπόλια, όπου βρέθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα του Τσουτσουβή καθώς και στοιχεία που τον συνέδεαν με τη Ε.Ο. 17 Νοέμβρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Κατηγορία:Έλληνες τρομοκράτες
Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί
Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Άστρο του Δαβίδ

thumb|right|130px|Το Άστρο του Δαβίδ. Το **Άστρο του Δαβίδ** "μαγκέν Νταβίντ" (σύμβολο: ✡) είναι εβραϊκό σύμβολο το οποίο αποτελείται από δυο ισόπλευρα τρίγωνα, το ένα προς τα επάνω και το άλλο προς τα κάτω, που σχηματίζουν έξι κορυφές. Σύμφωνα με την παράδοση των Εβραίων είναι σύμβολο του Γιαχβέ. Το τρίγωνο με τη μια γωνία προς τα πάνω συμβολίζει τον πνευματικό κόσμο του και τον Ουρανό, ενώ το κάτω τρίγωνο τη σαρκική φύση του και τη Γη. Επίσης αντιπροσωπεύει την ένωση αρσενικού και θηλυκού.

Το σύμβολο αυτό υπάρχει και στη σημαία του κράτους του Ισραήλ, η οποία καθιερώθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1948. 

Την εξάλφα τη συναντούμε και στην εκκλησία της Τήνου και στην Παναγία Σουμελά (μεταφέρθηκε με το σταυρό από την παλιά μονή). 

## Βιβλιογραφία
Σελ. 205, βιβλίο Στέφανου Τανιμανίδη, Σουμελά η πρόσφυξ πόντια Παναγία.

Κατηγορία:Σύμβολα
Κατηγορία:Εβραίοι
Κατηγορία:Δαβίδ
Ορόντης Β΄ της Παρθίας

Ο **Ορόντης Β΄ της Παρθίας** ήταν βασιλιάς των Πάρθων από τη δυναστεία των Αρσακιδών και κυβέρνησε από το 57 π.Χ. έως το 37 π.Χ.. Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά των Πάρθων Φραάτη Γ΄, τον οποίο διαδέχτηκε αφού δολοφόνησε τον αδελφό του Μιθριδάτη Γ'. Παντρεύτηκε μια Ελληνίδα πριγκίπισσα, τη Λαοδίκη από το βασίλειο της Κομμαγηνής, κόρη του βασιλιά της Κομμαγηνής Αντίοχου Α΄ Θεού, γι’ αυτό μιλούσε καλά τα Ελληνικά σύμφωνα με τον Πλούταρχο. Ο αδελφός του Μιθριδάτης αμέσως όταν έγινε ο Ορόντης βασιλιάς ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Μηδίας, ο Ορόντης τον έδιωξε αναγκάζοντας τον να καταφύγει στη Συρία. Ο Μιθριδάτης επανήλθε και επιτέθηκε ξανά στο βασίλειο του αδελφού του το 55 π.Χ. έγινε κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα βασιλιάς αλλά σύντομα συνελήφθη από τον Ορόντη και εκτελέστηκε το 54 π.Χ.

Ο σπουδαίος Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Λικίνιος Κράσσος έκανε μια προσπάθεια να επεκτείνει τη Ρωμαϊκή κυριαρχία στα ανατολικά αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε το 53 π.Χ. στη μάχη του Καρί από τον στρατηγό του Ορόντη Σιρένα. Ο Ορόντης στη συνέχεια επιτέθηκε στην Αρμενία εξαναγκάζοντας τον βασιλιά Αρταβάσδη, γιο του Τιγράνη του Μεγάλου να εγκαταλείψει τη συμμαχία του με τους Ρωμαίους. Το 51 π.Χ. ο Ορόντης μαζί με τον γιο του Πακώρη δολοφόνησαν τον στρατηγό Σιρένα, επειδή θεώρησαν ότι η διαρκώς αυξανόμενη ισχύς του ήταν απειλή για τον θρόνο τους. Κατά τη διάρκεια του Ρωμαϊκού εμφυλίου πολέμου οι Πάρθοι συμμάχησαν αρχικά με τον Πομπήιο, και στη συνέχεια με τον Βρούτο και τον Κάσσιο. Το 38 π.χ. ο γιος του Ορόντη Πακώρος επιτέθηκε στη Συρία, αλλά σκοτώθηκε από τον Βεντίδιο το 38 π.Χ. Ο Ορόντης απογοητευμένος από τον θάνατο του αγαπημένου του γιου όρισε διάδοχο του τον άλλο του γιο Φραάτη Δ΄ αλλά σύντομα δολοφονήθηκε από εκείνον.

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Κβαντική θεωρία πεδίου

Η **κβαντική θεωρία πεδίου**, συντομογραφικά **QFT** από την αγγλική ορολογία quantum field theory, είναι μία σύχρονη θεωρία της φυσικής επιστήμης με ευρεία χρήση στη φυσική στοιχειωδών σωματιδίων και την φυσική συμπυκνωμένης ύλης.

Βασική ιδέα της θεωρίας είναι ότι σε κάθε πεδίο, η αλληλεπίδραση πραγματοποιείται με την μεταφορά ενός σωματιδίου, που ονομάζεται κβάντο του πεδίου, από το ένα σωματίδιο στο άλλο. Για παράδειγμα το κβάντο του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, είναι το φωτόνιο, ενώ της ισχυρής πυρηνικής δύναμης είναι το γλουόνιο. Σε τεχνικό επίπεδο, αυτά τα σωματίδια αλληλεπίδρασης αποτελούν διεγερμένες καταστάσεις του πεδίου.

Για παράδειγμα, η κβαντική ηλεκτροδυναμική (QED) χρησιμοποιεί ένα ηλεκτρονιακό πεδίο και ένα φωτονικό πεδίο, η κβαντική χρωμοδυναμική (QCD) έχει ένα πεδίο για κάθε τύπο κουάρκ και η φυσική συμπυκνωμένης ύλης ένα πεδίο ατομικής μετατόπισης που προκαλεί τα φωνόνια. Ο Edward Witten περιγράφει την QFT ως τη δυσκολότερη με διαφορά θεωρία της σύγχρονης φυσικής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική

Κατηγορία:Μαθηματική φυσική
Τζόρτζε Σένιτς

Ο **Τζόρτζε Σένιτς** (*[[σερβικά]]: Ђорђе Ценић *) (Βελιγράδι, 25 Ιανουαρίου 1825 - Βιέννη, 24 Σεπτεμβρίου 1903 ) ήταν σέρβος νομικός, καθηγητής και πολιτικός.

Σπούδασε νομικά στη Γερμανία και μετά την αποφοίτησή του έγινε καθηγητής ποινικού δικαίου στο Βελιγράδι και από το 1853 πρόεδρος του πρωτοδικείου. Διετέλεσε πρωθυπουργός του πριγκιπάτου της Σερβίας από 3 Ιουνίου 1868 έως 8 Αυγούστου 1869. Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης το 1860 στην κυβέρνηση του Φιλίπ Χρίστιτς, το 1873 και 1874 στη κυβέρνηση Μαρινόβιτσα. Το 1868 και 1869 ήταν πρόεδρος του συμβουλίου και του υπουργού δικαιοσύνης. 

Ως υπουργός κατέβαλε προσπάθειες για να εκσυγχρονίσει τα κέντρα κράτησης στη Σερβία, το 1873 κατάργησε τη σωματική τιμωρία (ράβδισμα). Βοήθησε στη θέσπιση νέων νόμων χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το τουρκικό σύνταγμα του 1838. Έγραψε το 1866 το βιβλίο *Објашњење казнителног закона за Књажевство Србију*. Πιστεύεται ότι η εργασία αυτή έθεσε τις βάσεις της ποινική θεωρίας του νόμου στη Σερβία, και μακρά χρησίμευσε ως βάση για την άσκηση της ποινικής δικαιοσύνης στη Σερβία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Текст др Јанка Таховића унив. проф. Правни факултет Београд у Γιουγκοσλαβική εγκυκλοπαίδεια, Ζάγκρεμπ 1982, τόμος 2, σελίδα 637
* Βιογραφικό του στο САНУ

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Μπράνισλαβ Μπέλιτς

Ο **Μπράνισλαβ Μπέλιτς** (*[[σερβικά]] : Бранислав Белић,*  Βελιγράδι 1932 -  Βελιγράδι 17 Ιουλίου 2016) ήταν Σέρβος νομικός και πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος.

Αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου κι εργάστηκε ως δικηγόρος. Διετέλεσε μέλος του δημοτικού συμβουλίου και προσωρινός δήμαρχος του Βελιγραδίου. Επίσης αναπληρωματικό μέλος της Εθνικής Συνέλευσης της Σερβίας και μέλος της Συνέλευσης της Ένωσης Κρατών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.

Διετέλεσε προσωρινός δήμαρχος του Βελιγραδίου και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, μετά τις εκλογές του 2008 και συγκεκριμένα στις 22 Ιουλίου, ως το παλαιότερο μέλος. Πριν από αυτόν, σε αυτή τη θέση ήταν ο Ζόραν Αλίμπιτς, παραιτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2008 για λόγους υγείας. Διάδοχος του ήταν ο Ντράγκαν Τζίλας.

Πέθανε στις 17 Ιουλίου 2016 στο Βελιγράδι.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* [Βιογραφία στην ιστοσελίδα της πόλης του Βελιγραδίου ([σερβικά|στα σερβικά])] 

Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Σιδηροδρομικός Σταθμός Οινόης

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Οινόης** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Οινόη Βοιωτίας. Βρίσκεται κοντά στην Εθνική Οδό και στην διασταύρωση του υπεραστικού δικτύου του ΟΣΕ και του Προαστιακού. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904. Γύρω στο 1920 ονομαζόταν σταθμός Σχηματαρίου και από τις 6 Μαΐου 2005 εξυπηρετείται από γραμμή του Προαστιακού μεταξύ Αθήνας και Χαλκίδας. Επίσης, εξυπηρετείται από τα υπεραστικά δρομολόγια μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Από την Οινόη άρχεται η εμπορευματική γραμμή της ΕΑΒ που εξυπηρετούσε τους εργαζόμενους της από το 1995 έως το 2005.

## Δομή σταθμού

Οινόη
Οινόη
Οινόη
Οινόη
Δεκαετία 690-681 π.Χ.

9ος αιώνας π.Χ. | 8ος αιώνας π.Χ.| **7ος αιώνας π.Χ.** | 6ος αιώνας π.Χ. | 5ος αιώνας π.Χ.

Δεκαετία 710-701 π.Χ. | Δεκαετία 700-691 π.Χ. | **Δεκαετία 690-681 π.Χ.** | Δεκαετία 680-671 π.Χ. | Δεκαετία 670-661 π.Χ.

690 π.Χ.| 689 π.Χ.| 688 π.Χ.| 687 π.Χ.| 686 π.Χ.| 685 π.Χ.| 684 π.Χ.| 683 π.Χ.| 682 π.Χ.| 681 π.Χ.|


Η 2η δεκαετία του 7ου αιώνα π.Χ. αρχίζει την 1 Ιανουαρίου 790 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 681 π.Χ.

## Γεγονότα
* 690 π.Χ.: Ρόδιοι και Κρήτες ιδρύουν τη Γέλα.

* 688 π.Χ.: Οι Συρακούσιοι ιδρύουν την Άκρη και την Έννα.
* 688 π.Χ.: διοργανώνονται οι 21οι Ολυμπιακοί αγώνες. Νικητής στο «στάδιο» είναι ο Ικάριος από την Υπηρεσία. Στην πυγμαχία νικητής είναι ο Ονομαστός από τη Σμύρνη.
* 685 π.Χ.: Ξεσπάει ο δεύτερος Μεσσηνιακός Πόλεμος που θα διαρκέσει δεκατέσσερα χρόνια.
* 685 π.Χ.: Ο Αγιάδης Ανάξανδρος και ο Ευρυπωντίδης Αναξίδαμος γίνονται βασιλείς της Σπάρτης.
* 685 π.Χ.: Ανθίζει η ποίηση. Ο ελεγειακός Τυρταίος στη Σπάρτη, ο Τέρπανδρος στη Λέσβο, ο Αλκμάν στις Σάρδεις και ο Αρχίλοχος.
* 684 π.Χ.: Ο Κλέων γίνεται επώνυμος άρχοντας της Αθήνας.
* 684 π.Χ.: Γίνεται ετήσια η εκλογή αρχόντων στην Αθήνα.
* 684 π.Χ.: διοργανώνονται οι 22οι Ολυμπιακοί αγώνες. Νικητής στο «στάδιο» είναι ο Κλεοπτόλεμος από τη Λακωνία.
* 683 π.Χ.: Ιδρύεται η Λοκρίδα. Στην Αθήνα εκλέγονται εννέα άρχοντες για έναν χρόνο.

## Πηγές


-93
Σιδηροδρομικός σταθμός Λαρίσης

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Λαρίσης** είναι σιδηροδρομικός σταθμός της Λάρισας στην Θεσσαλία. Βρίσκεται σε περιοχή, κοντά στο κέντρο της πόλης. Άνοιξε στις 22 Απριλίου 1884. Εξυπηρετείται από τις αμαξοστοιχίες Intercity ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και από τις 7 Σεπτεμβρίου, 2008 εξυπηρετείται από τον Προαστιακό σιδηρόδρομο για την Θεσσαλονίκη και την Κατερίνη, καθώς και από τοπικές αμαξοστοιχίες προς τον Βόλο. Από τις 15 Μάϊου 2022 ο σταθμός εξυπηρετείται και από τις νέες υπερσύγχρονες αμαξοστοιχίες ETR 470 ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη που μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητες έως και 200 χλμ. την ώρα.  

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Λαρίσης δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σταθμό Λαρίσης στην Αθήνα.

## Δομή σταθμού

## Παραπομπές


Λαρισης
Λαρισα
Λαρισα
Λαρισα
Λαρισα
Σιδηροδρομικός σταθμός Κατερίνης

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Κατερίνης** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Κατερίνη του νομού Πιερίας στην Μακεδονία. Βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή, κοντά στο κέντρο της πόλης. Άνοιξε το 1916. Εξυπηρετείται από τις αμαξοστοιχίες Intercity ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και από τις 9 Σεπτεμβρίου 2007 εξυπηρετείται από τον Προαστιακό σιδηρόδρομο για Θεσσαλονίκη, Λιτόχωρο και Λάρισα

## Ιστορία
Ο σταθμός άνοιξε στις 2 Σεπτεμβρίου 1916. Το 1970 ο ΟΣΕ έγινε ο νόμιμος διάδοχος του ΣΕΚ, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες για το μεγαλύτερο μέρος της σιδηροδρομικής υποδομής της Ελλάδας. Ο σταθμός άνοιξε ξανά στις 9 Σεπτεμβρίου 2007 ως μέρος των αναβαθμίσεων στη γραμμή για να επιτραπεί στις υπηρεσίες του Προαστιακού να έχουν πρόσβαση στη γραμμή. Το 2009, με την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης χρέους, η Διοίκηση του ΟΣΕ αναγκάστηκε να μειώσει τις υπηρεσίες σε όλο το δίκτυο. Οι πίνακες δρομολογίων περικόπηκαν και τα δρομολόγια έκλεισαν, καθώς η κρατική οντότητα προσπάθησε να μειώσει τα γενικά έξοδα. Το 2015 ένα 15χρονο παιδί μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στο νοσοκομείο μετά από ηλεκτροπληξία στον σταθμό. Το 2017 ο τομέας των μεταφορών επιβατών του ΟΣΕ ιδιωτικοποιήθηκε ως ΤραινΟΣΕ, επί του παρόντος, μια εξ ολοκλήρου θυγατρική της υποδομής Ferrovie dello Stato Italiane, συμπεριλαμβανομένων των σταθμών, παρέμεινε υπό τον έλεγχο του ΟΣΕ.

## Δομή σταθμού

## Yπηρεσίες
 
 

## Αναφορές


Κατερίνης
Κατερίνη
Κατερίνη
Κατερίνη
Σιδηροδρομικός σταθμός Σίνδου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Σίνδου** είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός της Σίνδου στο νομό Θεσσαλονίκης στην Κεντρική Μακεδονία. Βρίσκεται βόρεια του ομώνυμου οικισμού και κατασκευάστηκε επί της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλώρινα και Πειραιά - Αθήνας, ενώ εξυπηρετείται από το 2007 και από δρομολόγια του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης.

Ο σταθμός εξυπηρετείται από τον προαστιακό σιδηρόδρομο προς Λάρισα (σύνδεσμος=MediaWiki|20x20εσ), Έδεσσα  (σύνδεσμος=MediaWiki|20x20εσ) και Θεσσαλονίκη. 

Στις 19/11/2025 ο σταθμός εντάχθηκε στον Δυτικό Προαστιακό Σιδηρόδρομο Θεσσαλονίκης με απευθείας σύνδεση με το Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης με περισσότερα δρομολόγια λόγω της πρόσβασης φοιτητών που με την ανταποκριτική λεωφορειακή γραμμή Τ1 έχουν πρόσβαση στο ΔΙ.ΠΑ.Ε. Στο οίκημα του παλαιού σταθμού υπήρχαν σχέδια ώστε να στεγαστεί το μουσείο Βαλκανικών Αγώνων.

## Ιστορικό

### 19ος Αιώνας
Από τα μέσα του 19ου αιώνα υπήρχε η ιδέα της δημιουργίας ενός σιδηρόδρομου στην περιοχή που εκτείνεται σήμερα η Μακεδονία. Η πρώτη απόπειρα κατασκευής του συγκεκριμένου έργου ξεκίνησε τον Μάιο του 1891 και ολοκληρώθηκε μόλις τον Ιούνιο του 1894. 

Κατά την ολοκλήρωση των έργων δημιουργήθηκε ένα νέο σιδηροδρομικό δίκτυο που συνέδεε την Θεσσαλονίκη με το Μοναστήρι (Μπίτολα) και του οποίου κομμάτι αποτελούσαν οι εγκαταστάσεις του Σιδηροδρομικού Σταθμού Σίνδου.

### 20ος Αιώνας
Στον 20ο αιώνα, ο σταθμός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην απελευθέρωση της πόλης της Θεσσαλονίκης, ενώ ταυτόχρονα αυτός αποτέλεσε τη τελευταία έδρα του Γενικού Ελληνικού Στρατηγείου. Επιπλέον, την περίοδο εκείνη ενοποιήθηκε η γραμμή Μοναστήρι-Θεσσαλονίκη με την σιδηροδρομική γραμμή προς Αθήνα και Λάρισα και έτσι ο σταθμός αποτέλεσε κομμάτι ενός ιδιαίτερα σημαντικού μέσου μεταφοράς εντός Ελλάδας.

### 21ος Αιώνας
Στον 21ο αιώνα, ταυτόχρονα με την σύνδεση προς την Κεντρική και Νότια Ελλάδα, ιδρύθηκαν από το 2005 ως το 2010 νέες γραμμές υπό την αιγίδα του νεοσύστατου Προαστιακού Σιδηρόδρομου Θεσσαλονίκης, προς Έδεσσα (σύνδεσμος=MediaWiki|20x20εσ) και προς Λάρισα (σύνδεσμος=MediaWiki|20x20εσ).

## Δομή σταθμού
Το κτηριακό συγκρότημα του *Σιδηροδρομικού Σταθμού* *Σίνδου*, αποτελείται από ένα κεντρικό κτήριο επιβατών, από μια οικία και από μια πληθώρα αποθηκευτικών χώρων. Στο πλαίσιο αυτό, η γραμμολογία του σταθμού αποτελείται από δύο κεντρικές γραμμές, δύο επιβατικές αποβάθρες και τρεις παρακαμπτήριες γραμμές. Παρακάτω παρατίθεται τοπογραφική απεικόνιση του κτηριακού συγκροτήματος του σταθμού:
κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|944x944εσ

## Υπηρεσίες
Ο σταθμός της Σίνδου εξυπηρετεί δρομολόγια του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Θεσσαλονίκης ως τοπικός σταθμός, ενώ ταυτόχρονα μέσω αυτού διέρχονται όλες οι αμαξοστοιχίες των υπηρεσιών Intercity της Hellenic Train προς Αθήνα, Λάρισα και Νότια Ελλάδα.

## Παραπομπές


Σίνδος
Σινδος
Σινδος
Σινδος
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ευρώπη
Κατώτατος μισθός

Ο **κατώτατος μισθός** είναι η χαμηλότερη ωριαία, ημερήσια ή μηνιαία αμοιβή που οι εργοδότες υποχρεούνται, βάσει του νόμου, να καταβάλλουν στους εργαζομένους τους. Ισοδύναμα, είναι ο χαμηλότερος μισθός με τον οποίο οι εργαζόμενοι μπορούν να πωλούν την εργασία τους. 
## Κατάλογος κατώτατων αμοιβών ανά χώρα
Στο διάγραμμα εμφανίζεται ο κατώτατος μηνιαίος μισθός σε ισοδύναμα Ευρώ κυρίως για χώρες της Ευρώπης, και στον χάρτη παρουσιάζεται το κατώτερο ωρομίσθιο για περισσότερες χώρες του πλανήτη σε ισοδύναμα Δολάρια. εναλλ.=|μικρογραφία|500x500εσ|'''Ισοδύναμα Δολάρια (ανά ώρα)'''

 Πηγή: Eurostat (2ο εξάμηνο '25) Eurofound;

Μερικές χώρες της Ευρώπης ενδεικτικά η Ιταλία, η Δανία, η Σουηδία, η Αυστρία, η Ελβετία, η Φινλανδία, η Νορβηγία δεν έχουν θεσμοθετημένο κατώτατο μισθό.

## Αναγκαιότητα θέσπισης κατώτατου μισθού

Η συζήτηση για την αναγκαιότητα νομοθετικά κατοχυρωμένης κατώτατης αμοιβής ξεκίνησε ήδη από τον 17ο αι., από εμποροκράτες οικονομολόγους της μερκαντιλιστικής περιόδου. Κατά την κλασική περίοδο της πολιτικής οικονομίας, οικονομολόγοι όπως ο Άνταμ Σμιθ, ο Τζον Στιούαρτ Μιλ και ο Καρλ Μαρξ συμφώνησαν στην ανάγκη θεσμοθέτησης μιας κατώτατης αμοιβής για τον εργαζόμενο. Η πρώτη θεσμοθετημένη κατώτατη αμοιβή έγινε στην Αυστραλία το 1894 για να ακολουθήσουν, το Ηνωμένο Βασίλειο το 1909, η Γαλλία το 1915, η Αυστρία το 1918 και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στις ΗΠΑ ο κατώτατος μισθός δεν καθιερώθηκε παρά το 1938 ειδικά και μόνο για τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα προκειμένου να εμποδίσει τη μετάπτωση σε συνθήκες ακραίας φτώχειας (Fair Labor Standards).  

Υποστηρικτές του κατώτατου μισθού ισχυρίζονται ότι βελτιώνει το βιοτικό επίπεδο, μειώνει τη φτώχεια, εξαλείφει την ανισότητα μεταξύ των εργαζομένων, αυξάνει την αποδοτικότητά τους και υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να είναι πιο αποτελεσματικές, βελτιώνοντας την τεχνολογία. Επίσης αναπτύσσεται η οικονομία, εφ' όσον αυξάνεται η κυκλοφορία του χρήματος, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας , μειώνονται τα έξοδα του κράτους για επιδόματα, ενισχύονται οι μικρές βιομηχανίες και επιχειρήσεις. Οι επικριτές του κατώτατου μισθού ισχυρίζονται ότι αυξάνει τις τιμές των προϊόντων  καθώς είναι επιζήμιο μέτρο για τις μεγάλες εταιρίες, και επιπλέον οδηγεί σε μείωση προσωπικού, αυξάνοντας την ανεργία σε ανειδίκευτους ή χωρίς προϋπηρεσία εργαζομένους. 

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της εφαρμογής του, στις περισσότερες χώρες ο κατώτατος μισθός είναι σε ισχύ. Βασικός λόγος είναι και τα κοινωνικά οφέλη, καθώς επηρεάζει σημαντικά την υγεία και την εκπαίδευση των φτωχών στρωμάτων της κοινωνίας, ενώ τους αποθαρρύνει από την εμπλοκή σε παράνομες δραστηριότητες προς βιοπορισμό ή τη δημιουργία εξεγέρσεων. 

## Δείτε επίσης

* Κατώτατος μισθός στην Ελλάδα

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μακροοικονομική
Κατηγορία:Εργασιακή οικονομική
Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας

Η **Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας**, (αγγλικά: *Food and Agriculture Organization*, **FAO**) είναι ένας διεθνής διακρατικός οργανισμός και αποτελεί εξειδικευμένη διεύθυνση του ΟΗΕ.

Η ιδέα της δημιουργίας του FAO ανήκει στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούσβελτ, στο Χοτ Σπριγκς στη Βιρτζίνια, το 1943, όταν τότε 34 κράτη-μέλη του ΟΗΕ συγκρότησαν τον διεθνή αυτόν οργανισμό του οποίου και η πρώτη σύνοδος συνήλθε στο Κεμπέκ (Καναδά) τον Οκτώβριο του 1945, όπου και συνομολογήθηκε και υπεγράφη ο καταστατικός χάρτης του. Η έδρα σήμερα του FAO είναι στη Ρώμη (Ιταλία).

Η έδρα του είναι η Ρώμη και στα 194 μέλη του συμπεριλαμβάνεται και η Ρωσία από τις 11 Απριλίου 2006. Έχει ως σκοπό τη βελτίωση του επιπέδου διατροφής των κατοίκων των αναπτυσσόμενων χωρών, την εξασφάλιση και βελτίωση των συστημάτων παραγωγής και διανομής των γεωργικών πόρων και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των αγροτικών, κτηνοτροφικών και αλιευτικών πληθυσμών, με απώτερο σκοπό τη συμβολή τους στην ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας.

## Σύνθεση και λειτουργία
Το Συμβούλιο αποτελείται από 27 μέλη τα οποία εκλέγονται για μια τριετία από τη Συνέλευση ή Γενική Διάσκεψη, που αποτελεί το εκτελεστικό όργανο και εξασφαλίζει τη συνέχεια της δράσης του οργανισμού, έχοντας υπό συνεχή παρακολούθηση την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η γεωργία και το επίπεδο διατροφής στο κόσμο. Διαθέτει περιφερειακά γραφεία που εδρεύουν στην Ουάσινγκτον, στο Κάιρο, στην Μπανγκόκ, στο Σαντιάγο και στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η Συνέλευση εκλέγει επίσης το συμβούλιο που συγκροτείται από εκπροσώπους 49 Κρατών-μελών. Η Συνέλευση ή Γενική Διάσκεψη εκλέγει επίσης τον Γενικό Διευθυντή. Για την περίοδο Ιανουάριος 2012 μέχρι Ιούλιος 2015 Διευθυντής έχει εκλεγεί ο Χοσέ Γκραζιάνο ντα Σίλβα (José Graziano da Silva), από τη Βραζιλία, ο οποίος διαδέχθηκε το Ζακ Ντιούφ.

## Δραστηριότητες
Για την πραγματοποίηση των σκοπών αυτών ο FAO:
* Διατηρεί μια υπηρεσία πληροφοριών που συγκεντρώνει στοιχεία και στατιστικές σχετικά με τη διατροφή, τη γεωργία, την υδατοκαλλιέργεια και την αλιεία και τη δασοκομία.
* Αναπτύσσει δράση σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για τη βελτίωση όλων των πλευρών της παραγωγής, του εμπορίου, της συντήρησης και μεταφοράς των προϊόντων της γεωργίας και της αλιείας.
* Προσφέρει τεχνική βοήθεια, που άπτεται στους διάφορους τομείς της αρμοδιότητά της, στα κράτη μέλη τα οποίας ανήκουν στην οργάνωση, όταν το ζητήσουν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Α. Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο" - Αθήνα 1979 σ.131.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα του FAO

Κατηγορία:Διατροφή
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Κατηγορία:Τρόφιμα και πολιτική
Απιτσατπόνγκ Βεερασεθάκουλ

Ο **Απιτσατπόνγκ «Τζο» Βεερασεθάκουλ** (ταϊλ. อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล) είναι Ταϊλανδός σκηνοθέτης ανεξαρτήτων ταινιών, σεναριογράφος και κινηματογραφικός παραγωγός. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες όπως *[[Ο θείος Μπουνμί θυμάται τις προηγούμενες ζωές του]]* (για την οποία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2010), *[[Τροπική Ασθένεια]]* (για την οποία κέρδισε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2004), *[[Για πάντα δικός σου]]* (για την οποία κέρδισε το καλύτερο βραβείο στο πρόγραμμα Un Certain Regard στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2002) και *[[Σύνδρομα και ένας αιώνας]]* (η οποία ήταν η πρώτη ταινία από την Ταϊλάνδη που προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας).

Εργαζόμενος πέρα από τα αυστηρά όρια του ταϊλανδέζικου κινηματογράφου, ο Βεερασεθάκουλ έχει σκηνοθετήσει διάφορες ταινίες μεγάλου μήκους και δεκάδες ταινίες μικρού μήκους. Στα θέματα των ταινιών του (τα οποία συζητούνται συχνά σε συνεντεύξεις του) συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα όνειρα, η φύση, η σεξουαλικότητα (συμπεριλαμβανομένης και της δικής του ομοφυλοφιλίας) και οι δυτικές αντιλήψεις για την Ταϊλάνδη και την Ασία, ενώ οι ταινίες του παρουσιάζουν μία τάση για αντισυμβατικές τεχνικές (όπως η τοποθέτηση τίτλων στο μέσο κάποιας ταινίας) και η συνεργασία του με ανθρώπους που δεν ασχολούνται επαγγελματικά με την υποκριτική. Οι σινέφιλοι τον αποκαλούν συχνά «Τζο», ένα ψευδώνυμο που έχει υιοθετήσει για λόγους ευκολίας, όπως και πολλοί άλλοι Ταϊλανδοί με μακροσκελή ονόματα.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ταϊλανδοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα
Κατηγορία:Ταϊλανδοί παραγωγοί ταινιών
Χένρι Τάσκα

Ο **Χένρι Τάσκα** (*Henry Joseph Tasca*, 23 Αυγούστου 1912 - 22 Αυγούστου 1979) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, καθώς και συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Λονδίνου. Διετέλεσε πρέσβης στο Μαρόκο την περίοδο 1965 - 1969 και στη συνέχεια πρέσβης στην Ελλάδα μέχρι το 1974. 

Ο Χένρι Τάσκα έφτασε στην Αθήνα με αμερικανικό στρατιωτικό αεροσκάφος στις 9 Ιανουαρίου του 1970. Τον συνόδευε η σύζυγός του Λίνα Φεντερίτσι. Η άφιξη του Τάσκα ερμηνεύτηκε ως επίσημη εξάλειψη και του τελευταίου ίχνους τυπικής "δυσαρέσκειας" από την πλευρά της Ουάσινγκτον έναντι του στρατιωτικού καθεστώτος, η οποία εκφραζόταν με το να παραμένει κενή η θέση του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα για αρκετούς μήνες. Ο Τάσκα αναδείχθηκε σε αποτελεσματικό υποστηρικτή της χούντας

Αν και η αμερικανική κυβέρνηση σκεφτόταν να τον αντικαταστήσει από το πρεσβευτικό πόστο του στην Αθήνα, παρέμεινε ύστερα από παρέμβαση του Τομ Πάπας. 

Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον Αύγουστο του 1979 στη Λωζάννη. Σύμφωνα με τον γιο του για τον θάνατό του ευθυνόταν ο Χένρυ Κίσινγκερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο
Αιγίνιον

Το **Αιγίνιον** ήταν αρχαία πόλη στα σύνορα μεταξύ Θεσσαλίας και Ηπείρου. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, ανήκε στους Τυμφαίους. Απαντάται επίσης στις αφηγήσεις του Λίβιου  περί του Μακεδονικού πολέμου, όπου περιγράφεται ως ασφαλής και απόρθητη τοποθεσία. Καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ. Κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων ο Καίσαρας συναντήθηκε εκεί με τον Δομίτιο Καλβίνο (Domitius Calvinus) πριν εκστρατεύσει κατά του Πομπηίου (Gnaeus Pompeius Magnus) στoν Φάρσαλο δηλαδή τα σημερινά Φάρσαλα. 

## Θέση
Η θέση του Αιγινίου έχει ταυτιστεί με ασφάλεια με τη σημερινή Καλαμπάκα. Πρώτος ο Άγγλος περιηγητής Ληκ είχε προχωρήσει σε αυτή την ταύτιση, με βάση αρχαία επιγραφή στον τοίχο μιας από τις παλιότερες εκκλησίες της πόλης (Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή). Όμως αυτή η θέση άργησε να γίνει δεκτή. Ελλείψει, αρχαιολογικών λειψάνων, η φιλολογική μαρτυρία έστρεψε την προσοχή στον Κατσικά, βόρεια του χωριού Νέα Κουτσούφλιανη, (σήμερα Παναγία Μαλακασίου Τρικάλων). Πρόκειται για μια αρχαιολογική θέση -πιθανώς ακρόπολη- που περιβάλλεται από απότομους βράχους και στην οποία διατηρούνται ακόμη ίχνη πύργου και τειχών δομημένων με τετραγωνισμένους λίθους. Έχει επίσης διανοιχτεί σύγχρονος δρόμος ανατολικά της ακρόπολης ο οποίος έφερε στην επιφάνεια μια ομάδα ταφικών κιστών και πιθοταφών.

Αργότερα, την ταύτιση με την Καλαμπάκα επιβεβαίωσαν λείψανα οχυρωμένης πόλης που βρέθηκαν κάτω από τη σύγχρονη πόλη.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Beldiceanu N. et Nasturel P.S., "La Thesslie entre 1454/55 et 1506", *Byzantion* 53, 1983, στο  Σοφιανός, Δ. 1993, *Acta Stagorum, τα υπέρ της Θεσσαλικής επισκοπής Σταγών παλαιά βυζαντινά έγγραφα*, *Τρικαλινά*, Τρίκαλα.
*Livy. *History of Rome*. English Translation by. Rev. Canon Roberts. New York, New York. E. P. Dutton and Co. 1912. 
*McAllister M. H. 1976, *The Princeton encyclopedia of classical sites*. Stillwell, Richard. MacDonald, William L. McAlister, Marian Holland. Princeton, N.J. Princeton University Press. . 
*Strabo. ed. H. L. Jones, *The Geography of Strabo*. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1924.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Κατηγορία:Αρχαία Τυμφαία
Δεκαετία 670-661 π.Χ.

2η χιλιετία π.Χ. | **[[1η χιλιετία π.Χ.]]** | 1η χιλιετία μ.Χ.
9ος αιώνας π.Χ. | 8ος αιώνας π.Χ.| **7ος αιώνας π.Χ.** | 6ος αιώνας π.Χ. | 5ος αιώνας π.Χ.

Η 4η δεκαετία του 7ου αιώνα π.Χ. αρχίζει την 1 Ιανουαρίου 670 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 661 π.Χ..

## Πίνακας


**Δεκαετία 670-661 π.Χ.**
670 π.Χ.
669 π.Χ.
668 π.Χ.
667 π.Χ.
666 π.Χ.
665 π.Χ.
664 π.Χ.
663 π.Χ.
662 π.Χ.
661 π.Χ.



## Γεγονότα
* 670 π.Χ.: Ορθαγόρας ο πρώτος τύραννος της Σικυώνας. 
* 669 π.Χ.: Πεισίστρατος άρχοντας της Αθήνας.
* 669 π.Χ.: Νίκη του Άργους εναντίον της Σπάρτης στις Υσιές. 
* 668 π.Χ.: Ο Δαμοκρατίδας γίνεται βασιλιάς του Άργους. Ο Αυτοσθένης άρχοντας της Αθήνας.
* 668 π.Χ.: Η πτώση της Είρας σημαδεύει το τέλος του Δεύτερου Μεσσηνιακού Πολέμου. Οι Μεσσήνιοι αποδιώχνονται από την Πελοπόννησο. Ο Αριστομένης καταφεύγει στον Ερατίδη Δαμάγητο, ηγεμόνα της Ιαλυσού. Οι Λακεδαιμόνιοι παραχωρούν την Μεθώνη στους εξόριστους κατοίκους της Ναυπλίας. Οι Συρακούσιοι ιδρύουν τις Κασμεναίς.
* 668 π.Χ.: διοργανώνονται οι 28οι Ολυμπιακοί αγώνες. Οι Πισίοι προεδρεύουν των αγώνων, ενώ η Ήλις διεξάγει πόλεμο με την Δύμη. Νικητής στο «στάδιο» είναι ο Χιόνης από την Λακωνία.
* 665 π.Χ.: Ναυμαχία μεταξύ Κορίνθου και Κέρκυρας.
* 665 π.Χ.: διοργανώνονται οι γυμνοπαιδίες στην Σπάρτη.
* 664 π.Χ.: διοργανώνονται οι 29οι Ολυμπιακοί αγώνες. Νικητής στο «στάδιο» είναι για δεύτερη φορά ο Χιόνης.
* 664 π.Χ.: Ο Μιλτιάδης άρχοντας της Αθήνας.
* 664 π.Χ.: Αποίκηση της Μεσσήνης από Μεσσήνιους στην Ιταλία. Οι Συρακούσιοι ιδρύουν της αποικία Άκρες. Ναυμαχία μεταξύ Κορινθίων και Κερκυραίων.
* 660 π.Χ. 11 Φεβρουαρίου: Παραδοσιακή ημερομηνία ίδρυσης της Ιαπωνίας.

## Πηγές


-93
Αντώνιος Τζίζης

Ο **Αντώνιος Τζίζης** ή **Τζιζής** (1901 - 8 Φεβρουαρίου 1983) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Αθηνών το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου.

## Βιογραφία
Σπούδασε Νομικά και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην Αθήνα. Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών στις εκλογές του 1963 με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη στις εκλογές του 1964.

Μετά τη Μεταπολίτευση πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 στη Β΄ Αθηνών με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και συγκέντρωσε 4.608 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1983, σε ηλικία 82 ετών. Κηδεύτηκε στις 9 Φεβρουαρίου από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Κυψέλης και η ταφή του έγινε στο νεκροταφείο Νέας Μάκρης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Μαρ ντελ Πλάτα

Το **Μαρ ντελ Πλάτα** (*Mar del Plata*) είναι πόλη της Αργεντινής κτισμένη στις ακτές του Ατλαντικού. Ανήκει στην επαρχία Μπουένος Άιρες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Μαρ ντελ Πλάτα έχει 614.350 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην επαρχία μετά τη Λα Πλάτα και έβδομη μεγαλύτερη στην Αργεντινή. Είναι το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο θέρετρο της Αργεντινής και δέχεται ετησίως περίπου 8 εκατομμύρια τουρίστες. Είναι επίσης το μεγαλύτερο λιμάνι για αλιευτικά πλοία στην Αργεντινή και έχει δύο ναυπηγεία. Στην πόλη υπάρχουν υφαντουργίες και ορυχεία χαλαζίτη. Η πόλη είναι εμπορικό κέντρο για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της ευρύτερης περιοχής.

Η περιοχή του Μαρ ντελ Πλάτα εξερεύνηθηκε το 1581 από τον Χουάν δε Γκαράι. Το 1746 οι Ιησουΐτες μετά από παράκληση της Ισπανικής Κυβέρνησης ίδρυσαν στις όχθες της λιμνοθάλασσας Λας Καντρίγιας τη Ρεδουξιούν ντε Νουέστρα Σενιόρα ντελ Πιλάρ και μετέφεραν σε αυτήν 1.200 ανθρώπους ώστε να αναγνωριστεί ως πόλη. Παρόλα αυτά ήταν βραχύβια και το 1751 εγκαταλήφθηκε εξαιτίας επιθέσεων Ινδιάνων. Σε μια προσπάθεια να ενισχυθούν οι συναλλαγές με τη Βραζίλια οι Πορτογάλοι κατασκεύασαν στην περιοχή εγκατάστασεις για την παραγωγή παστού βοδινού. Το 1856 αυτές οι εγκαταστάσεις αγοράστηκαν από τον Χοσέ Κοέλο ντε Μεϊρέλες και γύρω τους αναπτύχθηκε ένας οικισμός που αποκαλούνταν Πουέρτο ντε λα Λαγούνα ντε λος Πάδρες. Η επιχείρηση αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες και το 1873 πουλήθηκε στον Πατρίσιο Περάλτα Ράμος το 1873, ο οποίος αντιλαμβανόμενος τις δυνατότητες της περιοχής προσπάθησε να αναπτύξει την περιοχή. Έκτισε το εξωκκλήσι της Σάντα Σεσίλια και έκανε αίτηση να αναγνωριστεί ως πόλη με το όνομα Μαρ ντελ Πλάτα. Η αίτηση έγινε δεκτή και το Μαρ ντελ Πλάτα αναγνωρίστηκε ως πόλη τις 10 Φεβρουαρίου 1874. Το 1877 κατασκευάστηκε στο Μαρ ντελ Πλάτα ένας μύλος και μια αποβάθρα ωθώντας την πόλη σε ανάπτυξη. Τα πρώτα ξενοδοχεία στο Μαρ ντελ Πλάτα εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1880, όπου παραθέριζε η ανώτερη τάξη του Μπουένος Άιρες. 

Στην πόλη έλαβαν χώρα παιχνίδα του Μουντιάλ του 1978 και φιλοξένησε του Παναμερικανικούς Αγώνες του 1995. Το 2012 το Ράλι Ντακάρ ξεκίνησε από το Μαρ ντελ Πλάτα. Επίσης, στο Μαρ ντελ Πλάτα λαμβάνει χώρα κάθε Νοέμβριο το Φεστιβάλ Κινηματγράφου Μαρ ντελ Πλάτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Γιάννης Παπαδημητρίου (βουλευτής)

Ο **Γιάννης Παπαδημητρίου** του Αθανασίου, (Υψηλό Χωριό Φωκίδας, 29 Μαρτίου 1912 - Αθήνα, 25 Δεκεμβρίου 2019) ήταν Έλληνας  συνδικαλιστής, δικηγόρος και πολιτικός, που διατέλεσε βουλευτής με την ΕΔΑ. 
Για την αγωνιστική του δράση καταδικάστηκε δυο φορές σε θάνατο έπειτα από την Κατοχή, ενώ εξορίστηκε συνολικά για 11 χρόνια. Υπήρξε ο γηραιότερος εν ζωή πρώην βουλευτής ως τον θάνατό του.

## Βιογραφία
Σπούδασε Νομικά και προσελήφθη ως υπάλληλος στους Ελληνικούς Ηλεκτρικούς Σιδηροδρόμους (ΕΗΣ) το 1936 όπου από το 1941 έως το 1947 ήταν πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων όταν απολύθηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από στρατοδικείο. Έπειτα από την επανάληψη της δίκης του, αποφυλακίστηκε το 1954. Εν συνεχεία άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καβάλας με τη Δημοκρατική Ένωση στις εκλογές του 1956 και εν συνεχεία με την ΕΔΑ στις εκλογές του 1958, του 1961, του 1963 και του 1964 στη Β΄ Πειραιά.  Ως βουλευτής ανέδειξε προβλήματα που άπτονταν της επίλυσης εργατικών προβλημάτων και της διαδοχικής ασφάλισης των εργαζομένων.

Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών υπέστη ξανά διώξεις και εκτοπίστηκε σε νησιά όπως η Γυάρος, η Λέρος και η Σαμοθράκη. Μετά τη Μεταπολίτευση αποκαταστάθηκε στους ΗΣΑΠ από όπου πήρε σύνταξη το 1987.

Για τους αγώνες του, ο Γιάννης Παπαδημητρίου τιμήθηκε με παράσημο από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

## Βιβλία του
*"Η αναλαμπή της αριστεράς Οκτώ συγκλονιστικές εκλογικές αναμετρήσεις 1950-1967: Η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ) στο πολιτικό προσκήνιο: Ενθυμήματα και ντοκουμέντα", Φιλίστωρ, 2001, ISBN 960-369-063-5, ISBN 978-960-369-063-4.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας
Ντράγκαν Γιόσιτς

Ο **Ντράγκαν Γιόσιτς** (*[[σερβικά]] : Драган Јочић*) γεννημένος στο Βελιγράδι στις 7 Σεπτεμβρίου  1960, είναι πρώην βουλευτής στο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Σερβίας, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Σερβίας, πρώην υπουργός Εσωτερικών και πρώην δήμαρχος Βελιγραδίου.

Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου , όπου και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή. Μετά την αποφοίτησή του άσκησε τη δικηγορία. Είναι μέλος του Δημοκρατικού κόμματος της Σερβίας από την ίδρυση του και είναι σήμερα αντιπρόεδρος του κόμματος. Από το 1992 μέχρι το 1997 , ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Σερβίας . Ήταν δημοτικός σύμβουλος της πόλης του Βελιγραδίου το 2000 και προσωρινός δήμαρχος την ίδια χρονιά για λίγες ημέρες.

Όταν διορίστηκε υπουργός εσωτερικών τον Μάρτιο του 2004 πολλά έντυπα έγραψαν ότι το 1981, σε νεαρή ηλικία, είχε άμεση εμπλοκή σε ληστεία περιπτέρου και αργότερα καταδικάστηκε σε ποινή έξι μήνες με αναστολή. Ο ίδιος επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς, αλλά χαρακτήρισε την πράξη ως «αγορίστικη φάρσα». Υπουργός Εσωτερικών διορίσθηκε και στις 15 Μαΐου  2007.

Στις 25η Ιανουαρίου  του 2008 ο Γιότσιτς είχε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, όπου τραυματίστηκε στους αυχενικούς σπονδύλους. Το Ατύχημα συνέβη επειδή το όχημα της αστυνομίας που επέβαινε χτύπησε  σκύλο και ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου
Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Φίλιπς Τάλμποτ

Ο **Ουίλιαμ Φίλιπς Τάλμποτ** (*William Phillips Talbot*, 7 Ιουνίου 1915 - 1 Οκτωβρίου 2010) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνια. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Ιλινόι. Διετέλεσε υφυπουργός εξωτερικών με αρμοδιότητα τη Μέση Ανατολή και την Ασία (1961 - 1965) καθώς και πρέσβης στην Ελλάδα την περίοδο 1965 - 1969.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Άγγελος Περδικούρης

Ο **Άγγελος Περδικούρης** του Κυριάκου (πέθανε το 2012) ήταν Έλληνας βουλευτής Πειραιά με το ΠΑΣΟΚ.

## Βουλευτής
Εξελέγη ως επιλαχών έπειτα από τις εκλογές του 1977, κατά τις οποίες κέρδισε η Νέα Δημοκρατία. Ο Περδικούρης έγινε βουλευτής στη Β΄ Πειραιά μετά το θάνατο του βουλευτή Παντελή Νικολαΐδη, στις 29 Οκτωβρίου 1979.  Η θητεία του τερματίστηκε το 1981.

Απεβίωσε το 2012.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Δημήτριος Παπαδημητρίου (βουλευτής Αρκαδίας)

Ο **Δημήτριος Παπαδημητρίου** (Βαλτέτσι, 1895 - Αθήνα, 13 Οκτωβρίου 1976) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Αρκαδία.

## Σταδιοδρομία
Σπούδασε Ιατρική και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού. Διετέλεσε πρόεδρος και αντιπρόεδρος στον Ιατρικό Σύλλογο Αρκαδίας . Απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 5.975 ψήφους με το Συνδυασμό Κόμματος Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικοφρόνων). Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1951 και επανεξελέγη στην περιφέρεια Μαντινείας στις εκλογές του 1952. 

Αργότερα προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του 1958.

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, ενώ η ταφή του έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Μπελέμ

thumb|250px|Από πάνω αριστερά με την φορά των δεικτών του ρολογιού: Τεάτρο ντα Παζ, ο Ζωολογικός Κήπος, άποψη της πόλης, η αγορά Βερ-ο-πέσο και ο Καθεδρικός
Η **Μπελέμ** (πορτογαλικά: *Belém*, κυριολεκτικά: Βηθλεέμ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία Παρά, στην βόρεια Βραζιλία. Η πόλη είναι κτισμένη στον ποταμό Παρά, τον νότιο κλάδο του Αμαζονίου, και χωρίζεται από το μεγαλύτερο τμήμα του Δέλτα με το νησί Μαραζό. Η πόλη βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα από τον Ατλαντικό ωκεανό και είναι η πύλη εισόδου στον Αμαζόνιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Μπελέμ έχει 1.392.031 κατοίκους και είναι η 11η μεγαλύτερη πόλη στην χώρα και η δεύτερη μεγαλύτερη στο Βορρά μετά την Μανάους. Η μητροπολιτική περιοχή της Μπελέμ υπολογίστηκε το 2009 ότι είχε 2.142.185 κατοίκους.

## Ιστορία
Η Μπελέμ ιδρύθηκε τις 12 Ιανουαρίου 1616 από τον Φρανσίσκο Καλδέιρα Καστέλο Μπράνκο στο όνομα του πορτογαλικού στέμματος για να προστατεύσει την περιοχή από τους Ολλανδούς και τους Άγγλους και κατασκεύασε σε μια χερσόνησο ένα οχυρό. Στην περιοχή που σήμερα είναι η Μπελέμ υπήρχε μέχρι τον 18ο αιώνα ένας οικισμός των ινδιάνων Ζουκουρούς. Η Μπελέμ έγινε πρωτεύουσα του Παρά όταν αυτό αποσχίστηκε από το Μαρανιάο. Το 1835 ξέσπασαν αναταραχές στην πολιτεία και μέχρι το 1836, όταν σταμάτησε, είχαν πεθάνει 30.000 άτομα.

## Σήμερα
Σήμερα, στο νεότερο τμήμα της πόλης βρίσκονται ουρανοξύστες, ενώ το αποικιοκρατικό τμήμα διατηρεί τον αρχικό σχεδιασμό τους, με εκκλησίες και πάρκα. Η πόλη εξυπηρετείται από δύο αεροδρόμια και είναι έδρα του ομοσπονδιακού πανεπιστημίου του Παρά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Σάλτα

Η **Σάλτα** (*Salta*) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Επαρχίας Σάλτα της Αργεντινής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Σάλτα έχει 535.303 κατοίκους, ενώ υπολογίζεται ότι η μητροπολιτική περιοχή της έχει 619.000 κατοίκους, καθιστώντας την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην βόρεια Αργεντινή μετά το Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν, και 8η μεγαλύτερη στην χώρα. Η πόλη είναι χτισμένη σε μια κοιλάδα στους πρόποδες των Άνδεων. Η πόλη ιδρύθηκε το 1582 από τον Ισπανό κονκισταδόρ Ερνάνδο ντε Λέρμα. Η πόλη διαθέτει μεγάλο αριθμό κτιρίων από τον 18ο, 19ο και αρχές του 20ού αιώνα. Από το 1973 λειτουργεί στην πόλη το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σάλτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Μιθριδάτης Γ΄ της Παρθίας

Ο **Μιθριδάτης Γ΄**, *Mithridates III*, παρθικά: *Mihrdāt,* ήταν βασιλιάς της Παρθικής αυτοκρατορίας από το 87 έως το 80 π.Χ. Η ύπαρξή του αμφισβητείται σε επιστημονική βάση.

## Βιογραφία
Το έτος γέννησης του Μιθριδάτη Γ΄ δεν προσδιορίζεται από τους αρχαίους ιστορικούς, αλλά τα νομισματοκοπεία του τον απεικονίζουν ως μεσήλικα.  Πιθανότατα ήταν γιος του Μιθριδάτη Β΄.  Τον Ιούλιο/Αύγουστο του 87 π.Χ. ο Μιθριδάτης Γ΄ σφετερίστηκε τον Παρθικό θρόνο από τον Ορόντη Α΄.  Περίπου την ίδια περίοδο, ο ηγεμόνας των Σελευκιδών Δημήτριος Γ΄ Εύκαιρος πολιόρκησε τον αδελφό του Φίλιππο Α΄ Φιλάδελφο στη Βέροια της Συρίας.  Ο κυβερνήτης της πόλης, ωστόσο, κάλεσε τον Αζίζ, έναν Άραβα φύλαρχο και τον Πάρθιο κυβερνήτη Μιθριδάτη Σινάκη για βοήθεια. Με τη βοήθειά τους, ο Δημήτριος Γ΄ ηττήθηκε και πιάστηκε όμηρος τού Μιθριδάτη Γ΄, ο οποίος τον αντιμετώπισε με «τιμή» μέχρι, που απεβίωσε από ασθένεια.   Τον Αύγουστο/Σεπτέμβριο του 80 π.Χ., ο Μιθριδάτης Γ΄ εκθρονίστηκε στη Βαβυλώνα και λίγο αργότερα εκδιώχθηκε από τα Σούσα από τον Όροδη Α΄, μέχρι που απεβίωσε τον επόμενο χρόνο.  Ωστόσο  άλλοι μελετητές δεν υποστηρίζουν την ύπαρξη του Μιθριδάτη Γ΄, που άρχιζε τη δεκαετία του '80 π.Χ.  Σύμφωνα με τον Ραχίμ M. Σαγυεγκάν (2011), η ύπαρξη αντιπάλων βασιλέων κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Oρόντη Α΄ «βρίσκεται κυρίως με νομισματικά στοιχεία, μπορεί να βρει ελάχιστη τεκμηρίωση στις λογοτεχνικές και ιστορικές πηγές και μπορεί να αντικρουστεί από μία αποκλίνουσα ερμηνεία της νομισματοκοπίας της περιόδου. "  Ο Σαγυεγκάν συμπεραίνει ότι ο Γοτάρζης Α΄ βασίλευσε μέχρι το τέλος του το π. 80 π.Χ., και τον διαδέχθηκε ο Ορόντης Α΄ .

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
*  
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Τολένζε

μικρογραφία|Ο ποταμός Τολέζσε
Ο **Τολλένζε** (*Tollense*) είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία στη ΝΑ Γερμανία. Ο ποταμός ξεκινάει ως μια εκροή της λίμνης Τολένσεσι στο Νεοβραδεμβούργο. Ο Τολένζε είναι δεξιός παραπόταμος του ποταμού Πεένε και έχει μήκος 68 χλμ.

## Ιστορία

Σύμφωνα με αναφορές στα γερμανικά ΜΜΕ,ανθρώπινα απομεινάρια από την εποχή του χαλκού έχουν βρεθεί στην περιοχή που ονομάζεται "Τολλενζετάλ" (κοιλάδα του Τολένζε) από το 1997 που γίνονται οι έρευνες. Αρχαιολογική έρευνα που ξεκίνησε το 2008 στην περιοχή ανακάλυψε τοποθεσία περίπου 2 τετραγωνικών χλμ στην οποία βρέθηκαν τμήματα οστών που ανήκουν σε πάνω από 90 ανθρώπους. Επίσης βρέθηκαν ξύλινα όπλα και κεφαλές βελών. Τα ευρήματα αυτά,σύμφωνα με αρχαιολόγους δείχνουν ότι η περιοχή αποτέλεσε τόπο μάχης, στην οποία σκοτώθηκαν γύρω στους 200 ανθρώπους. Η μάχη έγινε το 1250 π.Χ. Εφόσον η πληθυσμιακή πυκνότητα τότε ήταν 5 άτομα ανά τ.χλμ, αυτή η μάχη είναι η πιο σημαντική που έχει γίνει στη Γερμανία την εποχή του χαλκού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Ψευδόφιλες λέξεις

**Ψευδόφιλες λέξεις** ονομάζονται στη γλωσσολογία λέξεις διαφορετικών γλωσσών ή διαλέκτων που ενώ μπορεί να γράφονται ή να ακούγονται περίπου ίδιες έχουν διαφορετική σημασία.

Ο όρος αποτελεί μεταφραστικό δάνειο από τον γαλλικό όρο "faux amis"  που πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τους Γάλλους γλωσσολόγους Koessler and Derocquiny στο βιβλίο τους "Les faux amis : ou, Les trahisons du vocabulaire anglais (conseils aux traducteurs)", που εκδόθηκε το 1928.

Με τον όρο **ψευδόφιλος** πολλές φορές προσδιορίζονται επίσης γράμματα από διαφορετικά αλφάβητα που μοιάζουν όπως το ελληνικό κεφαλαίο ρο (Ρ) και το λατινικό κεφαλαίο πι (P).

## Κοινή ετυμολόγηση
Πολλές λέξεις έχουν κοινή ετυμολογία αλλά στην πορεία η λέξη απέκτησε διαφορετική σημασία σε κάθε γλώσσα. 

## Ομόγραφα
Πολλές φορές λέξεις που γράφονται το ίδιο σε διαφορετικές γλώσσες με κοινό αλφάβητο μπορεί να σημαίνουν διαφορετικά πράγματα. Θεωρούνται επίσης ψευδόφιλες αλλά συνήθως καταχωρούνται ως ομόγραφες.
## Προβλήματα
Προβλήματα παρουσιάζονται στους μαθητές που μαθαίνουν μια ξένη γλώσσα και ιδιαίτερα αν υπάρχει στενή σχέση με αυτήν.

Συνήθως οι δάσκαλοι προετοιμάζουν καταλόγους με τέτοιες ψευδόφιλες λέξεις.

Προβλήματα επίσης παρουσιάζονται στις ψευδόφιλες λέξεις που υπάρχουν σε διαλέκτους τις ίδιας γλώσσας. Σε τέτοιες περιπτώσεις το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο για κάποιον που μαθαίνει τη γλώσσα, αφού συνήθως μαθαίνει την επίσημη και όχι τις διαλέκτους.

## Ελληνική γλώσσα
Στην ελληνική γλώσσα υπάρχουν λέξεις που προέρχονται από τα αρχαία ελληνικά αλλά στην πορεία απέκτησαν διαφορετική σημασία ενώ η μεταγραφή τους σε λατινογενείς γλώσσες διατήρησε την αρχική. Ένα παράδειγμα αποτελεί η λέξη "εμπάθεια" της οποίας η ηχητικά και ετυμολογικά αντίστοιχη αγγλική "empathy" σημαίνει σχεδόν το αντίθετο.

Επίσης υπάρχουν πολλές λέξεις που έχουν διαφορετικές σημασίες σε τοπικές διαλέκτους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα περιέχονται στο έργο "Η Βαβυλωνία" του Δημήτρη Βυζαντίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλωσσολογία
Κατηγορία:Σφάλμα
Ίλιγια Γκαρασάνιν

Ο **Ίλιγια Γκαρασάνιν** (*[[σερβικά]]: Илија Гарашанин*) (Γκαράσι 16 Ιανουαρίου 1812 - Γκρότκα 10 Ιουνίου 1874 ) ήταν σέρβος πολιτικός, πρωθυπουργός, ένας από τους υπερασπιστές του Συντάγματος, ο δημιουργός της *Načertanije*, ένα μυστικό πρόγραμμα εξωτερικής και εθνικής πολιτικής της Σερβίας.

Ήταν γιος του πλούσιου εμπόρου Μιλούτιν Σάβιτς Γκαρασάνιν. Τα πρώτα γράμματα τα διδάχτηκε στο σπίτι από ιδιωτικούς δασκάλους, έπειτα πήγε στο ελληνικό σχολείο του Ζεμούν και στο Οραχόβιτσι όπου διδάχτηκε γερμανικά. Τελειώνοντας τις σπουδές του ασχολήθηκε με το εμπόριο βοηθώντας τον πατέρα του κι αργότερα διορίσθηκε στη δημόσια διοίκηση. 

Όταν ο Μίλος Ομπρένοβιτς δημιούργησε σώμα τακτικού στρατού ανέλαβε καθήκοντα με τον βαθμό του συνταγματάρχη. Ακολούθησε τον Ομπρένοβιτς στην εξορία και μετέβη στη Βλαχία. Το 1842 έχοντας επιστρέψει στη Σερβία διορίσθηκε αναπληρωτής υπουργός εσωτερικών και το 1843 υπουργός εσωτερικών μέχρι το 1852. Το 1844 έγραψε ένα μυστικό σχέδιο, το *Načertanije*, και τις θέσεις του πως η Σερβία θα πρέπει να εργαστεί για τη δημιουργία ενός μεγάλου Γιουγκοσλαβικού κράτος υπό την ηγεσία του. Το 1848 προσπάθησε να ενισχύσει και ξεσηκώσει τους Σέρβικους πληθυσμούς της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, προτάθηκε μάλιστα για παράσημο αλλά αρνήθηκε.

Το 1852 έγινε εκπρόσωπος, σημερινός πρωθυπουργός, και υπουργός εξωτερικών του Πρίγκιπα, αλλά σε αυτή τη θέση μόνο μέχρι την άνοιξη του 1853. Στις αρχές του 1858 διετέλεσε υπουργός εσωτερικών κι αντιπολιτεύτηκε τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Καραγιώργεβιτς με σκοπό να τον ανατρέψει. Η Συνέλευση της ημέρας του Αγίου Ανδρέα κήρυξε έκτοπο τον Καραγιώργεβιτς και ο Γκαρασάνιν δέχτηκε το αίτημα του να τον μεταφέρει στην εξορία. Παρόλο που εκδιώχτηκε η πριγκιπική οικογένεια επανήλθε ο οίκος των Ομπρένοβιτς σε αντίθεση με την απόφαση της συνέλευσης κάτι που έγινε σε άγνοια του Γκαρασάνιν.

Το 1861 χρημάτισε πρόεδρος του συμβουλίου των υπουργών και υπουργός εξωτερικών. Δέχτηκε την ιδέα του πρίγκιπα για πόλεμο με την Τουρκία και μετά το πέρας του πολέμου έκανε συμμαχία με το Μαυροβούνιο και την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της υπουργίας του όλες οι τουρκικές φρουρές εγκατέλειψαν το Βελιγράδι. 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γκαρασάνιν τα πέρασε μακριά από την πολιτική στο σπίτι του στο Γκρότκα.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Народна енциклопедија, Станоје Станојевић, Загреб, 1925—1929, σελίδες 455-456 чланак С. Јовановића
* Народна енциклопедија, Станоје Станојевић, Загреб, 1925—1929, σελίδα 31 чланак М. Миленовић

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Σιδηροδρομικός σταθμός Αιγινίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αιγινίου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Αιγίνιο του νομού Πιερίας. Βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή, κοντά στο κέντρο της πόλης. Ο σταθμός άνοιξε το 2000. Εξυπηρετείται από τον Προαστιακό Θεσσαλονίκης - Λάρισας και από τη Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Καλαμπάκας.

## Δομή σταθμού

## Υπηρεσίες

Αιγινίου
Αιγινίου
Αιγινίου
Αιγινίου
Σιδηροδρομικός σταθμός Κορινού

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Κορινού** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στον Κορινό του νομού Πιερίας. Βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή, κοντά στο κέντρο της πόλης. Άρχισε να λειτουργεί για την γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης στις 5/5/1936 και ως σταθμός προαστιακού στις 9 Σεπτεμβρίου 2007. Εξυπηρετείται από τον Προαστιακό σιδηρόδρομο για Λάρισα και Θεσσαλονίκη.

Στο σταθμό αυτό κατέληγε η παλαιότερη γραμμή Κορινού - Μεθώνης - Αιγινίου.

## Δομή σταθμού

## Παραπομπές


Κορινου
Κορινου
Κορινου
Κορινου