open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πίτερ φαν Άνρεντ

δεξιά|μικρογραφία|249x249εσ| Πίτερ φαν Άνρεντ: Πορτρέτο του Δημάρχου Lambert Reynst, 1673.
**Ο Πίτερ φαν Άνρεντ** (*Pieter van Anraedt*, περ. 1635 – 13 Απριλίου 1678) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Εποχής ο οποίος ζωγράφισε πίνακες με ιστορικές σκηνές και πορτρέτα.

## Βιογραφία
[αριστερά|μικρογραφία| Άρχοντες του ''OZ Huiszitten House.'' Από αριστερά προς τα δεξιά: [Φέρντιναντ Μπολ|Φέρντινατ Μπολ Arnhout van der Cruijs, Anthony Hoevenaer, Jan Klaesz. van Beuningen, Caspar Commelin, Aarnout Schuyt και ο υπηρέτης Symon Leeman (όρθιος).  ]]
Ελάχιστα είναι γνωστά για τις συνθήκες της ζωής του. Σύμφωνα με το RKD γεννήθηκε στην Ουτρέχτη, αλλά εκπαιδεύτηκε στο Ντέβεντερ, όπου επηρεάστηκε από τον Χέραρντ τερ Μπορχ. Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν αναφέρει ότι ο ζωγράφος ήταν πολύ φίλος με τον ποιητή Γιαν φαν ντερ Φέιν (Jan van der Veen). Νυμφεύτηκε την κόρη του Αντωνία και μετακόμισαν στο Άμστερνταμ το *Rampjaar (έτος καταστροφής)* 1672, όταν ο γαλλικός στρατός επιτέθηκε στην πόλη. Κατόπιν έλαβε μια παραγγελία να ζωγραφίσει τους εφόρους του οίκου *Oudezijds huiszitten* στο Λεπρόζενχραχτ. Αυτός ο πίνακας  επαινέθηκε ιδιαίτερα από τον Χαουμπράκεν το 1718, αλλά αποδόθηκε στον Μπολ, αν και είναι υπογεγραμμένος και χρονολογημένος.  Λίγο μετά τη ζωγραφική αυτού του ομαδικού πορτραίτου, ο Άνρεντ επέστρεψε στο Ντεφέντερ, όπου και απεβίωσε.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Pieter van Anraedt στο Artnet
* Rose, Hugh James (1857). "Anraat, Peter Van". A New General Biographical Dictionary. Vol. 1 AA–ANS. London: B. Fellowes et al. p. 484.

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Πίτερ ντε Μπλόοτ

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Πίτερ ντε Μπλόοτ, Ο ''[Ιησούς Χριστός|Χριστός με τη Μαρία και τη Μάρθα*, [[Κατάλογος έργων του Liechtenstein Museum της Βιέννης|Μουσείο Λιχτενστάιν]], 1637]]
*'Ο Πίτερ ντε Μπλόοτ''' (Pieter de Bloot, 1601 – περ. 6 Νοεμβρίου 1658) ήταν Ολλανδός ζωγράφος.

Ο ντε Μπλόοτ γεννήθηκε και πέθανε στο Ρότερνταμ. Ζωγράφισε κυρίως τοπία και ρωπογραφίες, ειδικά απόψεις υπαίθρου και θέματα με χωρικούς. Επίσης ζωγράφιζε κατά διαστήματα και θρησκευτικά θέματα.  Μεταξύ 1624 και 1630, ο dντε Μπλόοτ νυμφεύτηκε τρεις φορές, αφού οι δύο πρώτες του γυναίκες πέθαναν μόνο λίγους μήνες μετά τον γάμο.  Ο ντε Μπλόοτ απεβίωσε το 1658.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές

* Bloot, Pieter de στο Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης.

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Εθνική Βιβλιοθήκη του Τορίνο

Η **Εθνική Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Τορίνο** (ιταλικά: Biblioteca nazionale di Torino) είναι μία από τις σημαντικότερες ιταλικές βιβλιοθήκες. Βρίσκεται στην Πλατεία Κάρλο Αλμπέρτο, μπροστά από το Παλάτσο Καρινιάνο. Ανοικοδομήθηκε εξ ολοκλήρου μεταξύ 1958 και 1973, επειδή καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η βιβλιοθήκη αποτελεί ιδιοκτησία του Υπουργείου Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Δραστηριοτήτων και είναι μέρος του ιταλικού δικτύου βιβλιοθηκών, της Εθνικής Υπηρεσίας Βιβλιοθηκών (SBN).

## Ιστορία
Οι απαρχές αυτής της βιβλιοθήκης χρονολογούνται από το 1720, όταν ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ της Σαβοΐας δημιούργησε τη Βασιλική Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη, αποτέλεσμα της συγχώνευσης της συλλογής βιβλίων του Πανεπιστημίου του Τορίνο και της δουκικής συλλογής της Σαβοΐας. Μεταξύ του 17ου και του 19ου αι., με την υποστήριξη της επιστημονικής δραστηριότητας που προωθούσε η Σαβοΐα, η βιβλιοθήκη ενσωμάτωσε διάφορες εξαγορές και κληροδοτήματα, όπως τα  χειρόγραφα του Scriptorium της Μονής του San Colombano στο Bobbio, το 1824.

Ανακηρύχθηκε εθνική βιβλιοθήκη το 1873 και στα τέλη του 19ου αιώνα φιλοξενούσε περίπου 250.000 τόμους, 4.200 χειρόγραφα και 1.000 αντίγραφα. Μια πυρκαγιά στις 26 Ιανουαρίου 1904 κατέστρεψε τα μισά χειρόγραφα, ορισμένα από τα οποία ήταν εξαιρετικά σπάνια και πολύτιμα, καθώς και 30.000 τόμους. Οι βομβαρδισμοί του 1942 προκάλεσαν επίσης ζημιές σε ορισμένους από τους έντυπους τόμους που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη.

Η πρώην έδρα της Εθνικής Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης καταστράφηκε επίσης κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Το νέο κτίριο κατασκευάστηκε στον χώρο των παλαιότερων στάβλων του Παλάτσο Καρινιάνο, στην Πλατεία Κάρλο Αλμπέρτο. Το 1958, μετά από διαγωνισμό, οι αρχιτέκτονες Μάσιμο Αμοντέι, Πασκουάλε Καρμπονάρα, Ίταλο Ινσολέρα, Άλντο Λιβαδιότι και Αντόνιο Κουιστέλι, επέβλεψαν το έργο και τις εργασίες κατασκευής, διατηρώντας την εναπομείνασα πρόσοψη των στάβλων στην Πλατεία Κάρλο Αλμπέρτο. Επομένως, το σημερινό κτίριο είναι καινούργιο.

## Πολιτιστική κληρονομιά
Το 2011 η Εθνική Βιβλιοθήκη του Τορίνο διέθετε συνολικά 763.833 έντυπους τόμους, 2.095 περιοδικά σε εξέλιξη, 4.554 χειρόγραφα, 1.603 αρχέτυπα και 10.063 δεκαεξάδες.

Μεταξύ των χειρογράφων συγκαταλέγεται η συλλογή ισπανικών μουσικών παρτιτούρων που ονομάζεται Cancionero de Turin.

Ένα από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία αυτής της βιβλιοθήκης είναι η σχεδόν ολοκληρωμένη συλλογή χειρόγραφων παρτιτούρων του Αντόνιο Βιβάλντι, η οποία αποτελείται από περίπου 450 αρχεία που ανήκουν στον Βενετσιάνο μουσικό.

## Φωτοθήκη

BibliotecaNazionaleTorino.JPG|Πρόσοψη στην πλατεία Κάρλο Αλμπέρτο.
Biblioteca Torino via Battisti.jpeg|Πρόσοψη της οδού Μπατίστι.
Biblioteca Nazionale Turin lato via Bogino.jpg|Πρόσοψη του βιβλιοθήκης  στην οδό Μπογκίνο.
Torino, biblioteca Nazionale (15).jpg|Το οικόσημο του Οίκου της Σαβοΐας, πίσω από το Μόλε του Αντονέλλι 


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Ιταλία
* Τορίνο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ιταλία
Τ
Ερυθρό του Κονγκό

μικρογραφία
Το **ερυθρό του Κονγκό** είναι οργανική ένωση, άλας νατρίου του 3,3'-([1,1'-διφαινυλ]-4,4'-διυλ)δις(4-αμινοναφθαλινο-1-σουλφονικού οξέος). Είναι αζωχρωστική . Το ερυθρό του Κονγκό είναι υδατοδιαλυτό, σχηματίζοντας ένα κόκκινο κολλοειδές διάλυμα. Η διαλυτότητά του είναι μεγαλύτερη σε οργανικούς διαλύτες. Η χρήση του έχει εγκαταλειφθεί εδώ και καιρό, κυρίως λόγω των καρκινογόνων ιδιοτήτων του.  Σε pH κάτω από 3,0 γίνεται μπλε, ενώ σε pH πάνω από 5,2 γίνεται κόκκινο, και έτσι χρησιμοποιείται ως δείκτης pH.

## Χρήση στη διάγνωση
[δεξιά|μικρογραφία|Μικρογραφία που δείχνει εναπόθεση [Αμυλοειδές|αμυλοειδούς (κόκκινο-πορτοκαλί) με χρώση κόκκινου Κονγκό σε καρδιακή αμυλοείδωση.]]
Στην ιστολογία και τη μικροσκοπία, το Ερυθρό του Κονγκό χρησιμοποιείται για χρώση στην αμυλοείδωση και για τα κυτταρικά τοιχώματα φυτών και μυκήτων και για την εξωτερική μεμβράνη αρνητικών κατά Gram βακτηρίων. Επιπλέον, το Ερυθρό του Κονγκό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του ορότυπου *[[Shigella flexneri]]* 2a, όπου η χρωστική δεσμεύει τη μοναδική δομή λιποπολυσακχαρίτη του βακτηρίου. Επιπλέον, το κόκκινο του Κονγκό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση έκφρασης του συστήματος έκκρισης τύπου III της *Shigella flexneri*, προκαλώντας την έκκριση IpaB και IpaC, που σχηματίζουν πόρους μετατόπισης εντός της μεμβράνης του κυττάρου ξενιστή, επιτρέποντας στις πρωτεΐνες τελεστές να περάσουν και να αλλάξουν το κύτταρο ξενιστή. Η χρωστική μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε πειράματα κυτταρομετρίας ροής για την ανίχνευση *Acanthamoeba*, *Naegleria* και άλλων αμοιβάδων. Στην ομοεστιακή μικροσκοπία, το Ερυθρό του Κονγκό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σταθερή φθορίζουσα χρώση. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δείκτες PH
Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή KEGG
Πίτερ Γιανς φαν Ασχ

**Ο Πίτερ Γιανς φαν Ασχ** (Pieter Jansz van Asch, 1603 – 6 Ιουνίου 1678 (ταφή)) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Εποχής .

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντελφτ, γιος του προσωπογράφου Γιαν φαν Ασχ και εντάχθηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά  το 1623.  Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν , ειδικευόταν στα μικρού μεγεθους τοπία, αλλά η παραγωγικότητά του παρεμποδίστηκε από τη φροντίδα για τους γονείς του.  Ο Γιαν Φερκόλιε τον γνώριζε και έκανε προσωπογραφία του σε χαρακτικό. Η πόλη του Ντελφτ του πλήρωσε 100 φιορίνια για μια *schoorsteenstuk* *(*κορνίζα τζακιού) στο Δημαρχείο, γνωστό ως *Prinsenhof* . 

Τα έργα του είναι επηρεασμένα από τους ζωγράφους Πίτερ ντε Μπλόοτ, Γιαν Μποτ, Γιοάχιμ Χόφερτς Καμπχόισεν, Αντονίε Γιανς φαν Ντερ Κρόος, Γιαν φαν Χόγιεν και Γιαν Γκάμπριελς Σόνιε.  Με τη σειρά του επηρέασε τον ζωγράφο Γιάκομπους Κουρτ (Jacobus Coert).  Πέθανε και τάφηκε στην πατρίδα του, Ντελφτ. 

## Κληρονομιά
Εργα του φαν Ασχ υπάρχουν σε δημόσιες συλλογές, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές

* Ο Pieter Jansz van Asch στο Artnet

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία Καλλιτεχνών
* Δουλεύει στην εταιρεία WGA
* Vermeer and The Delft School, ένας πλήρης κατάλογος έκθεσης κειμένου από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ο οποίος περιέχει υλικό για τον Pieter Jansz van Asch

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Żubrówka

Η **Żubrówka Bison Grass** () είναι αρωματισμένη πολωνική βότκα, η οποία περιέχει ένα φύλλο βουχλόης (*Hierochloe odorata*) σε κάθε μπουκάλι. Το εμπορικό σήμα Żubrówka χρησιμοποιείται επίσης σε μπουκάλια συμβατικής βότκας, με την ένδειξη Żubrówka Biała (Λευκή Żubrówka). Ένας εύκολος τρόπος για να διακρίνετε τη διαφορά είναι να αναζητήσετε το φύλλο της βουχλόης στο μπουκάλι. Το γρασίδι προέρχεται από το Δάσος Μπιαλοβιέζα, συλλέγεται με το χέρι και ξηραίνεται υπό φυσικές συνθήκες.

Η Żubrówka κατατάσσεται ως η τρίτη ή τέταρτη μάρκα βότκας με τις περισσότερες πωλήσεις στον κόσμο (μετά τα Smirnoff, Absolut και περιστασιακά την Khortytsia). Η Żubrówka είναι διαθέσιμη σε περισσότερες από 80 αγορές παγκοσμίως.

Η Żubrówka παράγεται στο αποστακτήριο Polmos Białystok. Ενώ υποστηρίζεται ότι η συνταγή χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, η εμπορική παραγωγή της βότκας Bison Grass ξεκίνησε για πρώτη φορά στο αποστακτήριο το 1928. Η μάρκα ανήκει στην Central European Distribution Corporation International, η οποία εξαγοράστηκε από τη Roust International το 2013. Από το 2022, ανήκει στον Όμιλο Maspex.

## Ετυμολογία και μάρκα
Στα πολωνικά, η λέξη  χρησιμοποιείται επίσημα για τη βουχλόη, ενώ το όνομα *żubrówka* έχει χρησιμοποιηθεί στη λαϊκή ορολογία και στην καθομιλουμένη. Το όνομα προέρχεται από τον όρο *zubr* (, ), η λέξη για τον ευρωπαϊκό βίσονα σε πολλές σλαβικές γλώσσες και βαλτικές γλώσσες.

Οι μάρκες *Zubrovka* και *Żubrówka* είναι καταχωρημένες από τη Sojuzplodoimport στη Ρωσία και τη Roust International στην Πολωνία.

## Παραλλαγή στις Ηνωμένες Πολιτείες
Πριν από το 2010, η Żubrówka ήταν παράνομη στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή το γρασίδι από το οποίο είναι φτιαγμένη περιέχει κουμαρίνη, την οποία ο FDA ταξινομεί ως «ουσίες που γενικά απαγορεύεται η άμεση προσθήκη ή χρήση ως ανθρώπινη τροφή». Από το 2011 οι κατασκευαστές έφτιαξαν μια εκδοχή της Żubrówka από κόκκους σίκαλης που στοχεύει να έχει γεύση παρόμοια με την πρωτότυπη.

## Τρόποι κατανάλωσης
Η βότκα Żubrówka Bison Grass σερβίρεται συνήθως παγωμένη μόνη της. Μια εναλλακτική είναι η ανάμειξή της με χυμό μήλου, ένα ποτό γνωστό στα πολωνικά ως *tatanka* ή *szarlotka* (στα πολωνικά σημαίνει «κέικ μήλου»), γνωστή στο Ηνωμένο Βασίλειο ως *Ζωηρός Βίσονας*, και στις ΗΠΑ ως *Πολωνικό Φιλί* . Μερικές φορές σερβίρεται πάνω από παγωτό βανίλια, και ένα άλλο κοινό συαστικό ανάμειξης είναι η τζιτζιμπίρα. Ένα *Μαύρος Βίσονας* είναι żubrówka αναμεμειγμένη με χυμό φραγκοστάφυλου. Ένα *Żubrate* αναμειγνύεται με μια λεμονάδα με βάση το ματέ, όπως το Club-Mate.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της Roust International 
* Επίσημος ιστότοπος CEDC
* Zubrowka στο Facebook
* Zubrowka: Πολωνική βότκα και πολιτιστικοί γεωγραφικοί δείκτες

Κατηγορία:Πολωνικές βότκες
Κατηγορία:Πολωνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Εμπορικά σήματα πολυτελείας
Κατηγορία:Ποτά με βάση τη σίκαλη
Πίτερ Κορνέλις Κουνστ

Ο **Πίτερ Κορνέλις Κουνστ**  (Pieter Cornelisz Kunst1484–1490, Λέιντεν 1560–1561), ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Αναγέννησης.

## Βιογραφία
Ο Κουνστ ήταν ένας από τους τρεις γιους του ζωγράφου Κορνέλις Ένχελμπρεχτς  που έγινε ζωγράφος και υαλογράφος (χαράκτης). Τα αδέλφια του Κορνέλις Κορνέλιζ Κουνστ και Λούκας Κορνέλιζ Κοκ  ήταν επίσης ζωγράφοι. Είναι γνωστός για τις ιστορικές αλληγορίες, τα σχέδια και τη ζωγραφική σε γυαλί. Το 1509 νυμφεύτηκε την Μαράιτχεν Χέρριτσντρ φαν Νταμ (Marijtgen Gerritsdr van Dam), με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον Άντριεν Πίτερς, που έγινε υαλογράφος, και μια κόρη, την Μαράιτχεν.
Petrus veroorzaakt de val van Simon de Tovenaar, RP-T-1968-41.jpg|
Virgilius in de mand, RP-T-00-521.jpg|
Geboorte van de zoon van Gauthier en Griselda, RP-T-1921-475.jpg|


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* (Ολλανδικά) Η ζωή του Cornelis Engebrechtsz. στο *[[Schilder-Boeck|Schilder-boeck]]* του Karel van Mander, 1604, ευγενική προσφορά της ψηφιακής βιβλιοθήκης για την ολλανδική λογοτεχνία
* JD Bangs, *Cornelis Engebrechtsz.'s Leiden, Studies in Culture history*, Assen 1979.
* Ο Pieter Cornelisz Kunst στο Artnet
* Ο Pieter Cornelisz Kunst στον ιστότοπο RKD

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Μπάρεντ Άφερκαμπ

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Μπάρεντ Άφερκαμπ, ''Χειμερινό τοπίο παγωμένο πάνω από το ποτάμι'', [Πινακοθήκη του Βερολίνου.]]
**Ο Μπάρεντ Άφερκαμπ** (**Barent Avercamp,** 1612 &#x2013; Οκτώβριος 1679) ήταν Ολλανδός ζωγράφος.

Ο Άφερκαμπ γεννήθηκε στο Κάμπεν και διδάχθηκε από τον θείο του Χέντρικ Άφερκαμπ, ο οποίος ήταν επίσης ζωγράφος.  Ο Μπάρεντ ζωγράφισε κυρίως σκηνές που απεικονίζουν την Ολλανδία τον χειμώνα. Ήταν μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά και ταξίδεψε στην Ολλανδία, συμπεριλαμβανομένων των Ζβόλε και Ζούτφεν  για τις συνθέσεις και την έμπνευσή του. 

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κοινότητα Πλατανιά Χανίων

Η **Κοινότητα Πλατανιά** είναι κοινότητα του Δήμου Πλατανιά στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Πλατανιάς. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 979 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Κουκουτσάκη.

## Κοινοτάρχες Πλατανιά
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πλατανιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Ακανθαστέρας

Ο **ακανθαστέρας** (*Acanthaster*) είναι γένος από μεγάλους και δηλητηριώδεις αστερίες, το μοναδικό γένος στην ομώνυμη οικογένεια **ακανθαστερίδες**. Περιλαμβάνει κατά βάση δύο είδη, από τα οποία το γνωστότερο είναι ο «αστερίας - ακάνθινος στέφανος» (*Acanthaster planci*). Αμφότερα τα είδη είναι ιθαγενή κοραλλιογενών υφάλων στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, ιδίως στα παράλια των Φιλιππίνων. Συμβάλλουν στην υποβάθμιση των κοραλλιογενών υφάλων, επειδή αν είναι πολλοί καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα ζωντανών κοραλλιών για τροφή.

## Είδη
* *[[Acanthaster brevispinus]]*, Fisher, 1917
* *[[Acanthaster planci]]* (L., 1758)

Μερικές πηγές προσθέτουν και το είδος *Acanthaster ellisi* (Gray, 1840), αλλά αυτό θεωρείται πλέον υποείδος του *A. planci* στον ανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό.

Πρόσφατες μοριακές έρευνες (Vogler et al., 2008) υποδεικνύουν ότι το *Acanthaster planci* είναι ένα «σύμπλεγμα» από έως και 4 διαφορετικά είδη, τα οποία δεν έχουν ακόμη περιγραφεί ξεχωριστά. Το 2017 οι Haszprunar, Vogler και Wörheide πρότειναν τον διαχωρισμό του *A. planci* στα εξής είδη:

* *Acanthaster planci* (L., 1758), βόρειος Ινδικός Ωκεανός, πάντοτε με μοβ-μπλε και κόκκινο χρώμα
* *Acanthaster mauritiensis*, de Loriol, 1885, νότιος Ινδικός Ωκεανός
* *Acanthaster solaris* (Schreber, 1795), Ειρηνικός Ωκεανός (μέγιστο 23 βραχίονες)
* *Acanthaster sp.*, ανώνυμο είδος της Ερυθράς Θάλασσας (μέγιστο 14 βραχίονες)


Αρχείο:Crown of Thorns-jonhanson.jpg|*[[Acanthaster planci]]* κοντά στα παράλια της Ταϊλάνδης
Αρχείο:Crown of Thorns Starfish at Malapascuas Island v. II.jpg|*[[Acanthaster brevispinus]]* στην Αυστραλία
Αρχείο:Acanthaster brevispinus hybrid.JPG|Εργαστηριακό υβρίδιο των ειδών *A. planci* και *A. brevispinus* 
Αρχείο:Acanthaster ellisii.JPG|Το υποείδος *Acanthaster planci ellisi* στον Κόλπο της Καλιφόρνια
Αρχείο:CrownofThornsStarfish Fiji 2005-10-12.jpg|Το προτεινόμενο είδος *Acanthaster solaris* στα παράλια των Νήσων Φίτζι
Αρχείο:Acanthaster planci mauritiensis.jpg|Το προτεινόμενο είδος *Acanthaster mauritiensis* στη θάλασσα του νησιού Ρεϋνιόν
Αρχείο:Acanthaster egypt.JPG|Ακανθαστέρας από την Ερυθρά Θάλασσα


## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «ακανθαστήρ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 226

Ακανθαστερας
Ακανθέλλα (φυτό)

Η **ακανθέλλα** (*Acanthella*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια μελαστοματοειδή. Το γένος περιλαμβάνει τα εξής δύο είδη, αμφότερα ενδημικά της τροπικής Νότιας Αμερικής:

* *[[Acanthella pulchra]]*, Gleason., Βενεζουέλα, 
* *[[Acanthella sprucei]]*, Hook.f., Βραζιλία

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 226
* Groger A. και Renner S.S.: «Leaf anatomy and ecology of the Guayana endemics Acanthella sprucei and A. pulchra (Melastomataceae)», *BioLlania*, ειδική έκδοση, no. 6, σσ. 369-374 (έτος 1997)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Catalog of Botanical Illustrations'', Τμήμα Βοτανικής του Ιδρύματος Σμιθσόνιαν, Plate No. 700: «Acanthella sprucei» από το βιβλίο *Flora de Venezuela*].

Ακανθελλα
Μομπάιλ (Αλαμπάμα)

Το **Μομπάιλ** (ή ***Μομπίλ***) (αγγλικά: ***Mobile, Alabama***), είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία της Αλαμπάμα και είναι έδρα της κομητείας Μομπάιλ. Έχει πληθυσμό 193.806 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022), και αποτελεί την 4η μεγαλύτερη πόλη της Αλαμπάμα. Η μητροπολιτική περιοχή του Μομπάιλ, έχει πληθυσμό 334.000 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022), και είναι η 3η μεγαλύτερη στην πολιτεία. Η συνδυασμένη στατιστική περιοχή του Μομπάιλ, έχει πληθυσμό 661.964 κατοίκους (σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2020). 

Το Μομπάιλ, βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Αλαμπάμα, και είναι το μεγαλύτερο και μοναδικό λιμάνι αλμυρού νερού της πολιτείας, βρισκόμενο στον Κόλπο του Μομπάιλ, ο οποίος είναι μέρος του Κόλπου του Μεξικού. Το λιμάνι του Μομπάιλ, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Το Μομπάιλ, αποτελεί σημαντικό πολιτιστικό κέντρο στην Ακτές του Κόλπου του Μεξικού, διαθέτωντας αρκετά μουσεία, συμφωνική ορχήστρα, επαγγελματική όπερα και μπαλέτο, καθώς επίσης, διαθέτει αξιοσήμαντο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. 

## Ιστορικά στοιχεία
Το Μομπάιλ, ιδρύθηκε το 1702 από Γάλλους αποίκους, ως η πρώτη πρωτεύουσα της Γαλλικής Λουιζιάνας. Μέχρι την προσάρτησή του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1813, αποτελούσε αποικία αρχικά της Γαλλίας, στη συνέχεια της Μεγάλης Βρετανίας, και τέλος της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου , η πόλη παραδόθηκε στις δυνάμεις των Βορείων (ομοσπονδιακές δυνάμεις της Ένωσης) στις 12 Απριλίου 1865,  μετά τις νίκες της Ένωσης, σε δύο οχυρά που προστάτευαν την πόλη. 

## Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|249x249εσ|Άποψη του κέντρου του Μομπάιλ.
Το Μομπάιλ, βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της πολιτείας της Αλαμπάμα. Απέχει 271 χιλιόμετρα (168 μίλια) νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα της πολιτείας, Μοντγκόμερι, και 413 χιλιόμετρα (257 μίλια) από το Μπέρμινγχαμ. Επίσης, απέχει 232 χιλιόμετρα (144 μίλια) βορειοανατολικά από τη Νέα Ορλεάνη, και 95 χιλιόμετρα (59 μίλια) δυτικά από την Πενσακόλα της Φλόριντα. 

Η συνολική έκταση της πόλης του Μομπάιλ, ανέρχεται σε 466 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2). 

### Kλίμα
Το Μομπάιλ, βρίσκεται στον Κόλπο του Μεξικού, και έχει ήπιο υποτροπικό κλίμα, με ζεστά και υγρά καλοκαίρια, και ήπιους και βροχερούς χειμώνες. Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία, είναι –18°C (τον Φεβρουάριο του 1899), ενώ η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία, είναι 41°C (τον Αύγουστο του 2000). Επίσης, λόγω του κλίματός του, το Μομπάιλ, είναι επιρρεπές σε τροπικές καταιγίδες, τυφώνες και έντονες βροχοπτώσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλαμπάμα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Αλαμπάμα
Άνω Θορικό Αττικής

Το **Άνω Θορικό** είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Λαυρεωτικής, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Αττικής του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
## Γεωγραφία
Το Άνω Θορικό είναι παραθαλάσσιο χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Αττικής, στην περιοχή της Λαυρεωτικής. Βρίσκεται στον νότιο μυχό του όρμου Θορικού, αμέσως βορειότερα από το Λαύριο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 59 χλμ. περίπου ΝΑ. της Αθήνας. 
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής του, τέως, νομού Αττικής & Βοιωτίας. Το 1928 ο οικισμός καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1981, στον ίδιο δήμο του νομού Αττικής.
## Αξιοθέατα
*Το Τεχνολογικό και Πολιτιστικό Κέντρο Λαυρίου
*Το Βιοτεχνικό-Βιομηχανικό Εκπαιδευτικό Μουσείο, στο κέντρο του οικισμού, όπου ο επισκέπτης μπορεί να έλθει σε επαφή με τον κόσμο των ορυκτών και των μεταλλείων

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000)
*Google Earth
*eeata.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Δίκαιο του πολέμου

μικρογραφία|280x280εσ|H πρώτη Σύμβαση της Γενεύης του 1864 (Διεθνές Μουσείο Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, Γενεύη, Ελβετία)
Το **δίκαιο του πολέμου** είναι εκείνο το μέρος του διεθνούς δικαίου που ασχολείται με την έναρξη (*jus ad bellum*), τη διεξαγωγή (*jus in bello*) και τον τερματισμό του πολέμου. Στόχος του είναι να περιορίσει τις επιπτώσεις του πολέμου στους μάχιμους και, πιο συγκεκριμένα, σε εκείνους που μπορεί να περιγραφούν ως θύματα πολέμου—δηλαδή, σε άμαχους πολίτες και σε όσους δεν μπορούν πλέον να λάβουν μέρος σε εχθροπραξίες. Έτσι, οι τραυματίες, οι άρρωστοι, οι ναυαγοί και οι αιχμάλωτοι πολέμου απαιτούν επίσης προστασία, με βάση το δίκαιο αυτό.

Το δίκαιο του πολέμου θεωρείται διαφορετικό από άλλα νομικά όργανα - όπως το εσωτερικό δίκαιο μιας εμπόλεμης χώρας, ιδίως σε μια σύγκρουση - το οποίο μπορεί να παρέχει πρόσθετα νομικά όρια στη διεξαγωγή ή στη δικαιολόγηση του πολέμου. Εκείνη η πτυχή του δικαίου του πολέμου που ρυθμίζει τη συμπεριφορά των μερών που εμπλέκονται σε ένοπλη σύγκρουση (*jus in bello)* ονομάζεται διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.

Το δίκαιο του πολέμου ισχύει για τις ένοπλες συγκρούσεις, είτε ονομάζονται επίσημα πόλεμοι είτε όχι. Για παράδειγμα, στη σύγκρουση των Φώκλαντ το 1982, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών καταδίκασε την εισβολή της Αργεντινής στα νησιά ως παραβίαση της ειρήνης, παρόλο που ούτε η Αργεντινή ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο είχαν κηρύξει πόλεμο. Μετά τη σύλληψη από τον εχθρό, οι μαχητές δικαιούνταν τη μεταχείριση που προβλεπόταν από την τρίτη Σύμβαση της Γενεύης του 1949.

## Παραπομπές
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

HUGO GROTIUS, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ - DE JURE BELLI AC PACIS, ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΩΤΟ, εισαγωγή -μετάφραση Φωτεινή-Ηλέκτρα Χριστακοπούλου, Εκδόσεις ΡΩΜΗ, Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2025.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Πολεμου
Κορνέιγ ντε λα Άι

[δεξιά|μικρογραφία| ''[Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας,περ.* . 1536, Πινακοθήκη Εστένσε, [[Μόντενα]]]]
*'Ο Κορνέιγ ντε λα Άι*' (Corneille de la Haye, επίσης αναφερόμενος ως Corneille de Lyon, αρχές 16ου αιώνα – 8 Νοεμβρίου 1575 (ταφή)  ) ήταν [[Ολλανδός]] ζωγράφος πορτρέτων που δραστηριοποιήθηκε στη [[Λυών]] της [[Γαλλία|Γαλλίας]] από το 1533 μέχρι το θάνατό του. Στη [[Γαλλία]] και την [[Ολλανδία]] είναι γνωστός ως *Corneille de La Haye* ( ), όνομα που προέρχεται από τη γενέτειρά του, [[Χάγη]].

Αν και είναι καλά τεκμηριωμένος ως κορυφαίος ζωγράφος σε αυτό το ιδιαίτερο γαλλικό ύφος, επειδή ποτέ δεν υπέγραψε ή χρονολόγησε τους πίνακές του, πολύ λίγα αναγνωρίσιμα έργα μπορούν να εντοπιστούν με βεβαιότητα ως δικά του, με το πρώτο να ταυτοποιείται μόλις το 1962. Η διάκριση του χεριού του από πολλούς άλλους καλλιτέχνες που εργάστηκαν στο ίδιο ύφος είναι, επομένως, εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Έργα τείνουν να του αποδίδονται μόνο για λόγους ποιότητας. 

Τα πορτρέτα του Corneille είναι σχεδόν μικρογραφίες σε κλίμακα, που κυμαίνονται από το μέγεθος μιας καρτ ποστάλ έως περίπου 8" x 10". Ο Κορνέιγ χρησιμοποιούσε ελαιοχρώματα ζωγραφίζοντας σε ξύλινα πάνελ. Οι περιοχές της σάρκας είναι χρωματισμένες πολύ λεπτά, ενώ τα πρασινωπά φόντα χρωματισμένα πιο πυκνά. Οι ομοιότητες με το έργο του [[Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος|Χανς Χόλμπαϊν]] μπορεί να υποδηλώνουν τη χρήση δομών αντιγραφής και από τους δύο ζωγράφους. Το [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο]] στο [[Παρίσι]] και το [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της]] [[Νέα Υόρκη|Νέας Υόρκης]] είναι και τα δύο καλά σημεία για τη μελέτη του έργου του Κορνέιγ. Το Μητροπολιτικό Μουσείο διαθέτει ένα πορτρέτο στη συλλογή του "Robert Lehman" και ένα άλλο στη συλλογή του "Jack and Belle Linsky", καθώς και έξι άλλα έργα, μερικά από τα οποία δεν εκτίθενται πάντα. Το [[Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης]] έχει δύο έργα του Κορνέιγ και το Μουσείο Τέχνης της Ινδιανάπολης στο Νιούφιλντς διαθέτει τρία έργα. Το *Πορτρέτο άγνωστου ευγενούς'' βρίσκεται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Λυών από το 2014.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

### Γενικές μελέτες

* 
* 

#### Πρόσθετες μελέτες

* 
* 
* 
* 

#### Έργα αναφοράς

* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία
* Ευρωπαϊκοί πίνακες του δέκατου πέμπτου έως του δέκατου όγδοου αιώνα: Γαλλία, Κεντρική Ευρώπη, Ολλανδία, Ισπανία και Μεγάλη Βρετανία, ένας κατάλογος συλλογής πλήρως διαθέσιμος στο διαδίκτυο ως PDF, ο οποίος περιέχει υλικό για τον Corneille de Lyon (αρ. κατ. 5)

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Μπαρτολομέους Άσστεϋν

μικρογραφία| ''Νεκρή φύση'' του Μπαρτολομέους Άσστεϋν, ιδιωτική συλλογή, 1635
**Ο Μπαρτολομέους Άσστεϋν** (Bartholomeus Abrahamsz. Assteyn, 1607 Ντόρντρεχτ &#x2013; 1669–1677 πιθανώς Ντόρντρεχτ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος. Ο Μπαρτολομέους Άσστεϋν ήταν γιος ζωγράφου από τη Γάνδη, του Άμπραχαμ Μπαρτολομέουζ. Το έτος 1631 έγινε μέλος της συντεχνίας ζωγράφων του Αγίου Λουκά του Ντόρντρεχτ. Ο Άσστεϋν ζούσε με την οικογένειά του στην Φρίσεστραατ (Vriesestraat). Το 1651 αναγράφεται ως ο λογιστής της τοπικής συντεχνίας ζωγράφων. Η ακριβής ημερομηνία θανάτου του δεν είναι γνωστή. Το τελευταίο αυθεντικοποιημένο έργο του χρονολογείται από το 1669. Ο Άσστεϋν ήταν παραγωγικός καλλιτέχνης. Αν και δεν θεωρείται καινοτόμος, δημιούργησε αξιόλογες νεκρές φύσεις. Οι συνθέσεις του Άσστεϋν επηρεάζονται ιδιαίτερα από τον Γιοχάννες  Μπόσχερτ  και η τεχνική ζωγραφικής του θυμίζει τον Μπαλτάσαρ φαν ντερ Αστ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έργα και λογοτεχνία για τον Bartholomeus Assteyn
* Bartholomeus Assteyn στο Museo del Territorio Biellese, Biella, Ιταλία

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Χέντρικ Μπλούμερτ

Ο **Χέντρικ Μπλούμερτ** (Hendrick Bloemaert, 1601 ή 1602 &#x2013; 30 Δεκεμβρίου 1672) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.

## Βιογραφία
Ο Χέντρικ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Άμπραχαμ Μπλούμερτ. Τα αδέλφια του Κορνέλις και Άντριεν ήταν επίσης ζωγράφοι. Το 1626 καταγράφηκε στη Ρώμη, αλλά το 1631 επέστρεψε στην Ουτρέχτη, όπου εγγράφηκε στη συντεχνία του Αγίου Λουκά της Ουτρέχτης και νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα φαν ντερ Έιμ, κόρη δικηγόρου.

## Έργο
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Άρτεμις και Καλλιστώ.
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, δεν έγινε ποτέ τόσο καλός όσο ο πατέρας του, αλλά δεν είναι σαφές εάν ο Χαουμπράκεν είδε το έργο του ή αντέγραψε αυτό το σχόλιο από τον Γιοάχιμ φον Σάντραρτ. Θεωρείται σημαντικό μέλος της Σχολής *[[Καραβατζισμός|Καραβατζιστών]]* της Ουτρέχτης και ήταν γνωστός για τα πορτρέτα και τις ιστορικές του αλληγορίες. Ήταν επίσης γνωστός για την ποίησή του.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Μόμπο

Το **Μόμπο** (αγγλ. / σουαχ.: *Mombo*), είναι Αγροτικό Τμήμα  στην Περιοχή Κορόγκουε, στην Περιφέρεια Τάνγκα, της Τανζανίας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στο Μόμπο ήταν 17.093 κάτοικοι.

Το Μόμπο, βρίσκεται σε υψόμετρο 404 μ.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Τάνγκα
* Περιοχή Κορόγκουε
* Τάνγκα

## Σημειώσεις


;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφέρεια Τάνγκα
Κατηγορία:Επαρχία Κορόγκουε
Ντουτούμι (Πουάνι)

Το **Ντουτούμι** (αγγλ./σουαχ.: *Dutumi*), είναι Αγροτικό Τμήμα, στην Περιοχή Κιμπάχα (*Kibaha District*), στην Περιφέρεια Πουάνι (*Pwani Region*), της Τανζανίας.  

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2012 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στο Αγροτικό Τμήμα Ντουτούμι, ήταν 1.812 άτομα.

To Ντουτούμι (*Dutumi*) βρίσκεται σε υψόμετρο μόλις 57 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. 

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Πουάνι
* Περιοχή Κιμπάχα
* Ντουτούμι (Μορογκόρο)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφέρεια Πουάνι
Κατηγορία:Επαρχία Κιμπάχα
Βασίλης Στεφανάκος

Ο **Βασίλης Στεφανάκος** (Χαϊδάρι, 2 Ιουνίου 1961 – Χαϊδάρι, 17 Ιανουαρίου 2018) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και αφεντικό του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα. 

## Βιογραφία
Ο «αρχηγός της Greek Mafia», ή και «νονός των νονών» όπως τον είχαν χαρακτηρίσει κατά καιρούς οι διωκτικές αρχές, είχε εμπλακεί σε πάρα πολλές ποινικές υποθέσεις μετά το 2000, με δεκάδες κατηγορίες σε βάρος του που περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, την ηθική αυτουργία στην απόδραση με ελικόπτερο του Αλκέτ Ριζάι και του Βασίλη Παλαιοκώστα από τις φυλακές Κορυδαλλού στις 4 Ιουνίου 2006 και τη συμμετοχή του στην απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου στις 12 Ιανουαρίου 2009.   

Ο Στεφανάκος τελικά συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2008, καθώς σε βάρος του εκκρεμούσαν δύο εντάλματα σύλληψης: το πρώτο για την ηθική αυτουργία στη δολοφονία των Κώστα Κουτελιέρη και Γιάννη Κάτσιου στις 26 Αυγούστου 2006 στο Περιστέρι και το δεύτερο για την απόδραση των Ριζάι και Παλαιοκώστα από τον Κορυδαλλό. Έπειτα από περίπου οκτώ χρόνια εγκλεισμού του στις φυλακές, τον Αύγουστο του 2016 ο Στεφανάκος αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου. 

Στις 17 Ιανουαρίου 2018, δεκαεπτά μήνες μετά την αποφυλάκισή του, ο Στεφανάκος δολοφονήθηκε από δύο άγνωστους δράστες που επέβαιναν σε κλεμμένη μοτοσυκλέτα, με 29 σφαίρες, επί της Λεωφόρου Αθηνών στο Χαϊδάρι, έξω από την εταιρία του, με τις διωκτικές αρχές να κάνουν λόγο για το πιο ακριβοπληρωμένο ίσως συμβόλαιο θανάτου που έχει γίνει ποτέ. Επίσης, φωτογράφοι που είχαν φτάσει στο σημείο του συμβάντος δέχτηκαν απειλές από συγκεντρωμένα άτομα που δεν τους επέτρεπαν αρχικά να τραβήξουν εικόνες. Η δολοφονία του θεωρείται ότι ήταν αντίποινα για τη δολοφονία του Βασίλη Γρίβα που έγινε το 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Οργανωμένο έγκλημα
Ζακλίν Κόχραν

Η **Ζακλίν Κόχραν** (, 11 Μαΐου 1906 – 9 Αυγούστου 1980) ήταν Αμερικανίδα πιλότος αεροπλάνων και επιχειρηματίας. Υπήρξε πρωτοπόρος ως γυναίκα αεροπόρος και από τους πλέον εξέχοντες αεροπόρους αγώνων της γενιάς της. Σημείωσε πολλά ρεκόρ και «πρωτιές», με το μακράν σημαντικότερο από αυτά τα επιτεύγματα να είναι το γεγονός ότι έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που ξεπέρασε την ταχύτητα του ήχου («έσπασε το φράγμα του ήχου»). Αυτό έλαβε χώρα σε πτήση της στις 18 Μαΐου 1953, μόλις πεντέμισυ χρόνια από την πρώτη τέτοια πτήση από άνδρα.

Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Κόχραν μαζί με τη Νάνσυ Λαβ ήταν επικεφαλής των «Γυναικών Πιλότων Αεροπορικής Υπηρεσίας» (*Women Airforce Service Pilots*, WASP) το 1943-1944, μιας μονάδας που είχε στο δυναμικό της περί τις χίλιες Αμερικανίδες, οι οποίες πετούσαν τα νέα πολεμικά αεροσκάφη από τα εγοστάσια παραγωγής τους μέχρι τα αεροδρόμια χρήσεως. Αργότερα η Κόχραν υπεστήριξε το πρόγραμμα γυναικών αστροναυτών «Mercury 13».

## Οικογένεια
Η Κόχραν γεννήθηκε με το ονοματεπώνυμο **Μπέσι Λη Πίτμαν** (*Bessie Lee Pittman*) στην Πενσακόλα (μερικές πηγές αναφέρουν ότι γεννήθηκε στην κωμόπολη Ντεφάνιακ Σπρίνγκς, ανατολικότερα, αλλά επίσης στη βορειοδυτική Φλόριντα), και ήταν το στερνοπαίδι από τα πέντε τέκνα της Μαίρυ και του Άιρα Πίτμαν, ενός επιδέξιου τεχνίτη που περιφερόταν στήνοντας και επαναλειτουργώντας πριονιστήρια.

Περί το 1920, δηλαδή σε ηλικία 14 ετών η Μπέσι εγκατέλειψε την οικογένειά της και παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Κόχραν, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο που πέθανε νήπιο, το 1925. Αφού πήραν διαζύγιο, η Μπέσι κράτησε το επώνυμό του και επιπλέον άρχισε να χρησιμοποιεί το «Ζακλίν» ή το «Τζάκι» ως μικρό της όνομα.

## Σταδιοδρομία
Μετά το διαζύγιο, η Κόχραν εργάσθηκε για λίγο ως κομμώτρια στην Πενσακόλα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Με την ισχυρή της προσωπικότητα, εξασφάλισε εργασία σε ένα κομμωτήριο περιωπής στην Πέμπτη Λεωφόρο. Αφότου ένας γνωστός της τής προσέφερε μια βόλτα με αεροπλάνο, η Κόχραν άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 μαθήματα στο Λονγκ Άιλαντ για να γίνει αεροπόρος. Μέσα σε τρεις εβδομάδες έμαθε ουσιαστικά να οδηγεί αεροπλάνο, μετά άρχισε τις πτήσεις μόνη της και δύο χρόνια αργότερα απέκτησε την άδεια εμπορικού πιλότου. Το 1934 ήταν η μία από τις τρεις γυναίκες που έλαβαν μέρος στον Αεροπορικό Αγώνα ΜακΡόμπερτσον (Αγγλία-Μελβούρνη). Στο μεταξύ είχε γνωρίσει τον Φλόυντ Μπόστουικ Όντλαμ (*Floyd Bostwick Odlum*), πλούσιο επιχειρηματία 14 χρόνια μεγαλύτερό της, ο οποίος την ερωτεύθηκε και προσφέρθηκε να τη βοηθήσει να κάνει μια επιχείρηση καλλυντικών. Παντρεύτηκαν το 1936, μόλις και ο Όντλαμ πήρε διαζύγιο από την πρώτη του σύζυγο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Cochran, Jacqueline και Maryann Bucknum Brinley: *Jackie Cochran: The Autobiography of the Greatest Woman Pilot in Aviation History*, Bantam Books, Νέα Υόρκη 1987, ISBN 0-553-05211-X
* McGuire, Nina και Sandra Wallus Sammons: *Jacqueline Cochran: America's Fearless Aviator*, Tailored Tours Publishing, Lake Buena Vista της Florida 1997, ISBN 0-9631241-6-1

Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι
Κατηγορία:Γυναίκες αεροπόροι
Τσαρλς Έρνεστ Άκερ

Ο **Τσαρλς Έρνεστ Άκερ** (*Charles Ernest Acker*, 19 Μαρτίου 1868 &ndash; 18 Οκτωβρίου 1920) ήταν Αμερικανός ηλεκτρολόγος μηχανικός και εφευρέτης της ομώνυμης «μεθόδου Acker» για την παραγωγή υδροξειδίου του νατρίου με ηλεκτρόλυση τηγμένου άλατος. Εξ αυτού τιμήθηκε το 1902 με το «Μετάλλιο Έλιοτ Κρέσον» του Ινστιτούτου Φραγκλίνου.

Ο Άκερ γεννήθηκε στη μικρή κωμόπολη Μπούρμπον της Ιντιάνα και ήταν γιος του βιοτέχνη Γουίλιαμ Τζέιμς Άκερ. Ο Τσαρλς φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, απεφοίτησε το 1888 και εργάσθηκε ως ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Σικάγο μέχρι το 1893. Το 1892 νυμφεύθηκε την Άλις Ρέυνολντς Μπηλ (*Alice Reynolds Beal*) και απέκτησαν μαζί αρκετά παιδιά, ένα από τα οποία ήταν η ζωγράφος Μάρτζορι Άκερ-Φίλιπς (1895-1985).

Ο Άκερ έφτιαξε το δικό του εργοστάσιο (το Acker Process Company) στην πόλη Ναϊάγκαρα Φολς (Νέα Υόρκη). Εκτός από την ομώνυμη μέθοδο, δεν έπαυσε να ασχολείται με την καινοτομία και μέχρι το τέλος της ζωής του είχε κατοχυρώσει αρκετές δεκάδες διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος στην αμερικανική ήπειρο που παρασκεύασε τετραχλωράνθρακα.

Ο Άκερ διετέλεσε πρόεδρος της Αμερικανικής Ηλεκτροχημικής Εταιρείας. Πέθανε στην πόλη Όσινιν της πολιτείας της Νέας Υόρκης σε ηλικία 52 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άκκερ Κάρολος Ερνέστος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 313

Κατηγορία:Ηλεκτρολόγοι μηχανικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Μακρύρρυγχη έχιδνα

Η **μακρύρρυγχη έχιδνα** ή **ακανθόγλωσσος** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Zaglossus*) είναι το ένα από τα δύο επιζώντα γένη της οικογένειας «πρωτόγονων» θηλαστικών ταχυγλωσσίδες ή «έχιδνες», που είναι αγκαθωτά ζώα παρόμοια με σκαντζόχοιρο (δεν έχουν σχέση με το φίδι έχιδνα). Υπάρχουν τρία επιζώντα είδη και ένα εξαφανισμένο. Το εξαφανισμένο είδος ζούσε στην Αυστραλία, ενώ και τα τρία ζώντα είδη ζουν μόνο στη μεγάλη νήσο Νέα Γουινέα. Οι έχιδνες και ο πλατύποδας είναι τα μοναδικά θηλαστικά που γεννούν αβγά.

## Είδη
### ''Zaglossus attenboroughi''
* Γεωγραφική κατανομή: Βουνά των Κυκλώπων της Επαρχίας Παπούα της Ινδονησιακής Νέας Γουινέας
* Κατάσταση διατηρήσεως: κρισίμως κινδυνεύον

### ''Zaglossus bartoni''
* Γεωγραφική κατανομή: Η κεντρική οροσειρά μεταξύ των Λιμνών Πανιάι και των βουνών Nanneau, όπως και η Χερσόνησος Χουόν
* Κατάσταση διατηρήσεως: τρωτό

### ''Zaglossus bruijni''
* Γεωγραφική κατανομή: Τα ορεινά δάση των επαρχιών Δυτική Παπούα και Παπούα της Ινδονησιακής Νέας Γουινέας
* Κατάσταση διατηρήσεως: κρισίμως κινδυνεύον

### †''Zaglossus robustus''
* Γεωγραφική κατανομή: Νέα Νότια Ουαλία
* Εποχή: Μειόκαινος εποχή

Αυτό το είδος είναι γνωστό από ένα απολιθωμένο κρανίο μήκους 65&nbsp;cm.

## Γενικές πληροφορίες
Η μακρύρρυγχη έχιδνα είναι μεγαλύτερη από τη βραχύρρυγχη έχιδνα και έχει λιγότερα και βραχύτερα αγκάθια, διάσπαρτα ανάμεσα στις σκληρές της τρίχες. Το ρύγχος έχει μήκος ίσο με τα δύο τρίτα του μήκους της κεφαλής και κάμπτεται ελαφρώς προς τα κάτω. Τόσο τα εμπρόσθια όσο και τα πίσω πόδια έχουν από πέντε δάκτυλα το καθένα, αλλά στα πίσω πόδια μόνο τα τρία μεσαία δάκτυλα έχουν νύχια. Είναι κυρίως νυκτόβιο ζώο, που αναζητεί την τροφή του στο στρώμα φύλλων στο έδαφος του δάσους, τρώγοντας έντομα και σκουλήκια. Κοιμούνται σε φωλιές και συχνά βρίσκονται μέσα σε λαγούμια. Λίγα είναι γνωστά για τον τρόπο ζωής αυτού του σπανίως παρατηρούμενου ζώου, αλλά πιστεύεται πως είναι παρόμοιος με εκείνον της βραχύρύρρυγχης έχιδνας. Ο πληθυσμός των εχιδνών στη Νέα Γουινέα μειώνεται εξαιτίας της αποδασώσεως και του κυνηγιού τους από τον άνθρωπο, οπότε το γένος χρειάζεται προστασία.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2015 αναφέρεται ότι το γένος επέδειξε στην αιχμαλωσία προτίμηση στη χρήση δεξιού ή αριστερού ποδιού κατά την εκτέλεση κινήσεων διατροφής, περπατήματος και αλληλεπιδράσεων μεταξύ των δύο φύλων. Υπάρχουν δηλαδή «δεξιόχειρες» και «αριστερόχειρες» έχιδνες, ή καλύτερα «αριστεροπόδαρες» και «δεξιοπόδαρες». Αυτό το εύρημα υποδεικνύει ότι αυτή η προτίμηση δεξιού ή αριστερού στα θηλαστικά αποτελεί μια κοινή από την εξελικτική αρχή τάση στα θηλαστικά αντί για τάση που δημιουργήθηκε αρκετές φορές στα διάφορα σημερινά θηλαστικά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
908

Μακρυρρυ
Κόνραντ Ερνστ Άκερμαν

Ο **Κόνραντ Ερνστ Άκερμαν** (γερμ. *Konrad Ernst Ackermann*, 1 Φεβρουαρίου 1710 – 13 Νοεμβρίου 1771) ήταν Γερμανός ηθοποιός και θιασάρχης.

Ο Άκερμαν γεννήθηκε στο Σβερίν και το 1740 εντάχθηκε στον θίασο του Γιόχαν Φρήντριχ Σένεμαν (*Johann Friedrich Schönemann*) στο Λύνεμπουργκ, όπου και γνώρισε για πρώτη φορά τη μελλοντική σύζυγό του Σοφία Καρλότε Μπηράιχελ. Ο θίασος αυτός διαλύθηκε το 1744 και το ζεύγος έζησε με συγγενείς του Κόνραντ στο Μεκλεμβούργο. Το 1747 ο Άκερμαν προσλήφθηκε σε θέατρο στο Ντάντσιχ και αργότερα στην Αγία Πετρούπολη. Το 1749 το ζεύγος επισκέφθηκε τη Μόσχα, όπου και παντρεύτηκαν. Παρέμειναν στη Ρωσική Αυτοκρατορία μέχρι το 1751 και κατόπιν επέστρεψαν στη Γερμανία και ίδρυσαν τον ομώνυμο θίασο Άκερμαν (*Ackermann'sche Gesellschaft*).

Ο νέος θίασος περιόδευσε στο Ντάντσιχ, το Μπρεσλάου, τη Βαρσοβία, τη Λειψία, το Χάλλε και τη Φραγκφούρτη. Στη συνέχεια ξέσπασε ο Επταετής Πόλεμος (1756-1763), οπότε ταξίδεψαν μέσω Στρασβούργου στη Γαλλία και από εκεί στην Ελβετία. Μετά τη λήξη του πολέμου επέστρεψαν, δίνοντας παραστάσεις στη  Φραγκφούρτη, το Μάιντς, το Μπράουνσβαϊγκ, το Αννόβερο και το Αμβούργο, με την τελευταία πόλη να γίνεται η έδρα του θιάσου. Το 1762 ο ηθοποιός Γιόχαν Μίκαελ Μπεκ (*Johann Michael Böck*, 1743-1793) έγινε μέλος του θιάσου, όπως και η Φρηντερίκε Ζάυλερ περίπου την ίδια εποχή.

Το 1767 ο θίασος πουλήθηκε σε μια σύμπραξη ιδιωτών και ονομάσθηκε «Εθνικό Θέατρο του Αμβούργου» ή *Hamburgische Entreprise*, ενώ αργότερα έγινε γνωστό και ως «*Dramaturgie* του Λέσσινγκ», με βασικό υποστηρικτή τον Άμπελ Ζάυλερ. Εκεί έπαιξαν περίφημοι ηθοποιοί, όπως οι Φρήντριχ Λούντβιχ Σρέντερ και Κόνραντ Έκχοφ.

Τέκνα του Κόνραντ Ερνστ Άκερμαν, που πέθανε στο Αμβούργο σε ηλικία 61 ετών, ήταν οι ηθοποιοί Ντοροτέα Άκερμαν (1752-1821) και Μαρίε Μαγκνταλένε Καρλότε Άκερμαν (1757-1775).

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Allgemeine Deutsche Biographie*
* Το λήμμα «Άκκερμαν Κόνρατ Ερνέστος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 314

Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί θεάτρου
Ιβάν Ζακμάρντι

Ο **Ιβάν Ζακμάρντι** (κροατ. *Ivan Zakmardi*, περ. 1600 &ndash; 20 Απριλίου 1667) ήταν Κροάτης ποιητής, ουμανιστής και νομικός, που υπηρέτησε ως ο Πρωτονοτάριος του Βασιλείου της Κροατίας το 1644. Διετέλεσε σύμβουλος και εκπρόσωπος τόσο του βασιλέως, όσο και του Μπάνου της Κροατίας σε νομικά ζητήματα. Αξιόλογη συνεισφορά του ήταν ότι έθεσε τα θεμέλια των Κρατικών Αρχείων της Κροατίας το 1643.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζακμάρντι μαθήτευσε στο νεοϊδρυθέν τότε από τους Ιησουίτες Κλασικό Γυμνάσιο του Ζάγκρεμπ και στη συνέχεια πήγε και σπούδασε φιλοσοφία στο Όλομουτς της Μοραβίας. Επιστρέφοντας στην Κροατία, έγινε δικηγόρος της Επισκοπής του Ζάγκρεμπ και εργάσθηκε επιπλέον σε δημόσιες θέσεις, όπως δικαστής στην Κομητεία του Križevci, νοτάριος στην Κομητεία του Βάραζντιν, θησαυροφύλακας και αρχιεφοριακός του Βασιλείου. Το 1641 το Σάμπορ τον επέλεξε ως μέλος της επιτροπής για την κατάρτιση καταλόγου και την ανάλυση όλων των προνομίων στην Κροατία. Τότε συγκέντρωσε όλα τα διατάγματα, νόμους και άλλα σχετικά με τα προνόμια, και τα επέδωσε στο Σάμπορ για ασφαλή φύλαξη στο λεγόμενο «θησαυροφυλάκιο των προνομίων» (*Cista privilegiorum Regni*). Το 1644 το ίδιο σώμα τον επέλεξε στο αξίωμα του Πρωτονοταρίου του Βασιλείου της Κροατίας. Τέλος, από το 1662 μέχρι τον θάνατό του, ο Ζακμάρντι διετέλεσε «υποκόμης» (*podžupan*) της Κομητείας του Βαραζντίν. Γνωστό είναι το φιλανθρωπικό έργο του, καθώς συχνά χρηματοδοτούσε φτωχούς φοιτητές και άφησε ένα σημαντικό ποσό στα κολέγια των πόλεων Βάραζντιν, Λεπογκλάβα και Κρίζεβτσι. Στους πολέμους κατά των Οθωμανών, βοήθησε με την παροχή τροφίμων και όπλων στους στρατιώτες. Ο ποιητής απεβίωσε στην πόλη Μπάνσκα Μπίστριτσα της σημερινής Σλοβακίας, αλλά τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ζάγκρεμπ.

## Σωζόμενα έργα
Τα σωζόμενα έργα του Ιβάν Ζακμάρντι είναι όλα γραμμένα στη λατινική γλώσσα. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα εξής:

* *Apologia comitis Nicolai Erdődy* (= «Απολογία του Κόμητος Νικολάου Erdődy»)
* *Illa ego Sclavonia, ac iam dicta Croatia tellus* (= «Εγώ είμαι κείνη η Σκλαβονία και η προμνημονευθείσα κροατική γη»), ποιητικό έργο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ιβάν Ζακμάρντι στην κροατική εγκυκλοπαίδεια *Proleksis*
* Ο Ιβάν Ζακμάρντι στο *Enciklopedija.hr*

Κατηγορία:Κροάτες ποιητές
Κατηγορία:Κροάτες ευγενείς
Ντάβιντ Μπέιλλυ

Ο **Ντάβιντ Μπέιλλυ (David Bailly**, 1584 &#x2013; 1657) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.

## Βιογραφία
Ο Μπέιλλυ γεννήθηκε στο Λέιντεν της Ολλανδικής Δημοκρατίας, γιος Φλαμανδού μετανάστη, καλλιγράφου και δασκάλου ξιφασκίας, Πέτερ Μπέιλλυ . Ως σχεδιαστής, ο Ντάβιντ ήταν μαθητής του πατέρα του και του χαλκογράφου Γιάκομπ ντε Γκέυν ΙΙ.

Ο Ντάβιντ μαθήτευσε σε έναν χειρουργό-ζωγράφο Άντριααν Φέρμπουρχ (Adriaan Verburg)  στο Λέιντεν και στη συνέχεια με τον Κορνέλιους φαν ντερ Φόορτ (Cornelius van der Voort), έναν πορτρετίστα στο Άμστερνταμ . Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, τον χειμώνα του 1608, ο Μπέιλλυ έκανε τη Μεγάλη Περιοδεία του, ταξιδεύοντας στη Φρανκφούρτη, τη Νυρεμβέργη, το Άουγκσμπουργκ Αμβούργο και μέσω του Τιρόλου στη Βενετία και από εκεί στη Ρώμη . Κατά την επιστροφή του πέρασε πέντε μήνες στη Βενετία, ενώ εργαζόταν ως τεχνίτης όπου μπορούσε, προτού διασχίσει ξανά τις Άλπεις το 1609. Στο ταξίδι της επιστροφής του, ο Μπάιλλυ  εργάστηκε για αρκετούς Γερμανούς πρίγκιπες, συμπεριλαμβανομένου του δούκα του Μπράουνσβαϊκ. Με την επιστροφή του στην Ολλανδία το 1613, ο Μπέιλλυ άρχισε να ζωγραφίζει θέματα νεκρής φύσης και πορτρέτα, συμπεριλαμβανομένων αυτοπροσωπογραφιών και πορτρέτων των μαθητών και των καθηγητών του στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Είναι γνωστός για τη δημιουργία πολλών πινάκων "vanitas", που απεικονίζουν την παροδικότητα αυτής της ζωής, με εφήμερα σύμβολα όπως λουλούδια και κεριά. Το 1648 έγινε επικεφαλής της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Λέιντεν.  Ο Μπέιλλυ δίδαξε τους ανεψιούς του Χάρμεν και Πίτερ Στέινβαϊκ.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Γκόγια (Αργεντινή)

Η **Γκόγια** () είναι πόλη στα νοτιοδυτικά της επαρχίας Κορριέντες στην Αργεντινή. Έχει περίπου 71.606 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Η πόλη βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Παρανά, απέναντι από την πόλη Ρεκονκίστα, 218 χιλιόμετρα νότια από την πρωτεύουσα της επαρχίας (Κορριέντες) και 715 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοδυτικά από το Μπουένος Άιρες.

Η Γκόγια φιλοξενεί το ετήσιο Εθνικό Φεστιβάλ του Σουρουμπί, το οποίο περιλαμβάνει διαγωνισμό ψαρέματος. Το σουρουμπί είναι ένα γνωστό μεγάλο γατόψαρο του ποταμού Παρανά.

## Ιστορικά στοιχεία
Η πόλη Γκόγια προήλθε από την αγορά γης στην τοποθεσία από την Γκρεγκόρια Μοράλες και τον σύζυγό της, Μπερνάρντο Ολιβέρα, το 1771. Η πόλη δεν έχει ιδρυτικό νόμο και, σε συμφωνία με την προφορική παράδοση, το όνομά της οφείλεται στο επιχειρηματικό παρατσούκλι της Γκρεγκόρια Μοράλες: Ντόνια Γκόγια. Μετά την εγκατάσταση του ζευγαριού στις γειτονιές της σημερινής «costanera» (παραποτάμια περιοχή), άνοιξε ένα γενικό κατάστημα κατά την άφιξή της, και σύμφωνα με τον ιστορικό Χοσέ Μ. Καμπρέρ, η παράδοση έλεγε ότι αυτή η κυρία έφτιαχνε εξαιρετικά τυριά, με γάλα αγελάδων που τρέφονταν με καλαμιώνες και καρύδες. Τα κονσερβοποιημένα προϊόντα της, με τη σειρά τους, αγοράζονταν από επισκέπτες και εμπόρους που διέσχιζαν τον ποταμό Παρανά, διαδίδοντας το όνομα των λιχουδιών σε βαθμό που, μέχρι το 1801, η τοποθεσία ήταν ευρέως γνωστή ως «Λιμάνι Γκόγια».

Ο οικισμός ιδρύθηκε ανεπίσημα ως τέτοιος το 1807 και ο καθεδρικός ναός της περιοχής, η Παναγία του Ροδαρίου, εγκαινιάστηκε το 1884.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Γιόζεφ Ντανχάουζερ

Ο **Γιόζεφ Ντανχάουζερ** (*Josef Danhauser*, 19 Αυγούστου 1805 – 4 Μαΐου 1845) ήταν Αυστριακός ζωγράφος, από τους κύριους εκπροσώπους της εποχής Biedermeier, μαζί με τους Φέρντιναντ Γκέοργκ Βάλτμυλερ, Πέτερ Φέντι και άλλους. Τα έργα του, που δεν εκτιμήθηκαν ιδιαιτέρως όσο ζούσε, φέρουν την καθαρή επίδραση του Ουίλλιαμ Χόγκαρθ, ιδίως ως προς τη θεματολογία τους.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιόζεφ Ντανχάουζερ γεννήθηκε στη Βιέννη το 1805 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του γλύπτη και επιπλοποιού Γιόζεφ Ούλριχ Ντανχάουζερ, που του έδωσε και τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής, και της συζύγου του Γιοχάνα, το γένος Λάμπερτ. Ο Γιόζεφ ο νεότερος παρακολούθησε μαθήματα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, μαθητεύοντας και στον ζωγράφο Γιόχαν Πέτερ Κραφτ. Διοργάνωσε την πρώτη του έκθεση ζωγραφικής το 1826.

Προσκεκλημένος του Ούγγρου επισκόπου Λαδισλάου Πύρκερ, ο νεαρός ζωγράφος επισκέφθηκε τη Βενετία, όπου άρχισε να μελετά έργα μεγάλων Ιταλών ζωγράφων. Επέστρεψε στη Βιέννη μέσω Τεργέστης το 1827 και μετά επισκέφθηκε και την Πράγα. Στις 27 Μαρτίου 1827, μαζί με τον συνάδελφό του Γιόχαν Ματίας Ρανφτλ, ο Ντανχάουζερ αποτύπωσε τη νεκρική μάσκα του Μπετόβεν, περίπου 12 ώρες μετά τον θάνατο του συνθέτη και ζωγράφισε το νεκροκρέβατό του σε μια ακουαρέλα.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1829, ο ζωγράφος και οι αδελφοί του διαχειρίσθηκαν την πατρική βιοτεχνία επίπλων, όντες πρόδρομοι του μοντέρνου ντιζάιν. Η ενασχόληση αυτή περιόρισε την ζωγραφική σταδιοδρομία του Γιόζεφ.

Το 1833 ωστόσο κέρδισε το βραβείο της Ακαδημίας της Βιέννης για τον πίνακά του «Die Verstoßung der Hagar». Το 1838 διορίσθηκε αντιπρύτανης της Ακαδημίας και νυμφεύθηκε τη Γιοζεφίνε Στρέιτ (Josephine Streit), κόρη ενός γιατρού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά.

Το 1841 ο Ντανχάουζερ διορίσθηκε καθηγητής ζωγραφικής ιστορικών θεμάτων στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, αλλά λίγο αργότερα παραιτήθηκε και ταξίδεψε σε όλη τη Γερμανία και την Ολλανδία μαζί με τον φιλότεχνο και μαικήνα της τέχνης Ρούντολφ φον Άρτχάμπερ. Στο ταξίδι αυτό ενδιαφέρθηκε πολύ για την ολλανδική σχολή ζωγραφικής.

Πέθανε από τύφο στη Βιέννη σε ηλικία μόλις 40 ετών. Το 1862 μια οδός της πόλεως πήρε το όνομά του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το λήμμα «Danhauser, Josef» στο *Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich* του Κονσταντίν φον Βούρτσμπαχ, τόμος 3, Βιέννη 1858
* Ο Ντανχάουζερ στο *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB), τόμος 4, εκδ. Duncker & Humblot, Λειψία 1876, σσ. 726-729

Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του 19ου αιώνα