open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Trisquel

Το **Trisquel** (πλήρες όνομα **Trisquel GNU/Linux**) είναι διανομή Linux η οποία βασίζεται στο λειτουργικό σύστημα Ubuntu. Στοχεύει στο να αποτελείται εξολοκλήρου από ελεύθερο λογισμικό, και χρησιμοποιεί μια τροποποιημένη έκδοση του πυρήνα του Ubuntu από την οποία έχουν αφαιρεθεί όλα τα εκτελέσιμα ο κώδικας των οποίων δεν είναι ελεύθερος. Περιλαμβάνεται στη λίστα του Free Software Foundation ως διανομή που περιέχει αποκλειστικά ελεύθερο λογισμικό.

Το Trisquel στηρίζεται σε δωρεές χρηστών. Το λογότυπό του είναι ένα *[[τρισκέλιον]]*.

## Επισκόπηση
Διατίθενται τέσσερις βασικές εκδόσεις.

### Trisquel
Η βασική διανομή με το περιβάλλον εργασίας MATE και υποστήριξη 50 γλωσσών, συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών και των ισπανικών. Άλλες μεταφράσεις μπορούν να ληφθούν εφόσον υπάρχει σύνδεση στο Διαδίκτυο κατά την εγκατάσταση.

### Trisquel Mini
Το Trisquel Mini είναι εναλλακτική έκδοση σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί αποδοτικά σε netbook και παλαιότερα συστήματα. Χρησιμοποιεί το ελαφρύ περιβάλλον LXDE και τα χαμηλότερων απαιτήσεων σε υπολογιστικούς πόρους GTK+ και X Window System. Η επιφάνεια εργασίας LXDE περιλαμβάνει υποστήριξη μόνο για αγγλικά και ισπανικά.

### Triskel
Το Triskel είναι η εκδοχή της βασικής διανομής με το περιβάλλον KDE.

### Trisquel Sugar TOAST
Το Sugar είναι ελεύθερο και ανοικτού κώδικα περιβάλλον επιφάνειας εργασίας σχεδιασμένο για παιδιά  και με σκοπό τη διαδραστική μάθηση. Αντικαθιστά το προεπιλεγμένο περιβάλλον επιφάνειας εργασίας MATE της βασικής έκδοσης του Trisquel.

### Trisquel NetInstall
Το NetInstall αποτελείται από ένα αρχείο ISO πολύ μικρού μεγέθους το οποίο περιλαμβάνει το ελάχιστο απαιτούμενο λογισμικό για να ξεκινήσει η εγκατάσταση μέσω ενός εγκαταστάτη δικτύου βασισμένου σε κείμενο, ο οποίος στη συνέχεια κατεβάζει τα υπόλοιπα πακέτα μέσω του Διαδικτύου.

## Ιστορικό
Η ανάπτυξη της διανομής ξεκίνησε το 2004 με την υποστήριξη του Πανεπιστημίου του Βίγο προκειμένου να ενσωματωθεί η γαλικιανή γλώσσα σε εκπαιδευτικό λογισμικό και παρουσιάστηκε επίσημα τον Απρίλιο του 2005 με τον Ρίτσαρντ Στόλλμαν (Richard Stallman), ιδρυτή του GNU Project, ως επίτιμο καλεσμένο.  

Τον Δεκέμβριο του 2008 το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού πρόσθεσε το Trisquel στη λίστα των διανομών GNU/Linux που εγκρίνει.

## Ιστορικό εκδόσεων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Διανομές Linux
Κόιντος Σερουίλιος Καιπίων (ύπατος το 140 π.Χ.)

Ο **Κόιντος Σερουίλιος Καιπίων**, λατινικά: *Quintus Servilius Caepio* ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Ήταν γιος του Γναίου Σερουίλιου Καιπίωνα, και υπηρέτησε ως ύπατος το 140 π.Χ. δίπλα στον Γάιο Λαίλιο Σάπιενς. Ήταν πατέρας του Κόιντου Σερουίλιου Καιπίωνα (υπάτου το 106 π.Χ.).

## Βιογραφία

Μετά την υπατεία του, ο Καιπίων τοποθετήθηκε ως ανθύπατος στην ''Πέραν Ισπανία'' (Hispania Ulterior) μετά την ήττα τού Kόιντου Φάβιου Μάξιμου Σερβιλιανού από τον Λουζιτανό αρχηγό Βιρίαθο και την επικύρωση μίας συνθήκης ευνοϊκής για τον τελευταίο.   Στην αρχή της θητείας του Καιπίωνα, «ενοχλούσε τη Σύγκλητο με συνεχείς επιστολές, ζητώντας επειγόντως την άδεια να ξαναρχίσει τον πόλεμο με τον Βιρίαθο, και να περιφρονήσει την άτιμη συνθήκη του Σερβιλιανού».  Αφού πήρε την άδεια να ξαναρχίσει τον πόλεμο, και με πολύ περισσότερους άνδρες από τον Βιρίαθο (που είχε ξεμίνει από άνδρες), ο αρχηγός τους άρχισε διαπραγματεύσεις, οι οποίες ήταν μάταιες: Ο Καιπίων δωροδόκησε επιτυχώς τους οπαδούς του Βιρίαθου και δολοφόνησαν τον αρχηγό τους. 

Στη συνέχεια, μερικές από τις φυλές της περιοχής συσπειρώθηκαν γύρω από έναν άλλο ηγέτη, αλλά περικυκλώθηκαν, και εγκαταστάθηκαν ειρηνικά.  Ο Καιπίων ανάγκασε επίσης διάφορες φυλές της περιοχής να παραδοθούν, και να παραδώσουν γη στους Ρωμαίους.  Αντιμετώπισε τους στρατιώτες του τόσο άσχημα, που κάποια στιγμή παραλίγο να σκοτωθεί από το δικό του ιππικό.  Η νίκη του, ωστόσο, δεν ήταν πλήρης: «άλλες κοινότητες στη δυτική Ισπανία εμπνεύστηκαν από το παράδειγμα του Βιρίαθου, και συνέχισαν να επιτίθενται στις [ρωμαϊκές] επαρχίες» τα επόμενα χρόνια. 

## Αναφορές

**Αναφορές**

**Πηγές**
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Μυρθιανός Πλακιάς Ρεθύμνης

Ο **Μυρθιανός Πλακιάς** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  

## Γενικά στοιχεία
Ο Μυρθιανός Πλακιάς βρίσκεται στις νότιες ακτές του νησιού, στον κόλπο Πλακιά και αποτελεί νεότερη συνέχεια (νοτιοανατολική) του παλιού οικισμού Πλακιά. Απέχει 38 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο και 21 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου). Απογράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 στην κοινότητα Μύρθιου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Μύρθιο, την Καλυψώ, τα Κόκκινα Χωράφια και τον Κάμπο αποτελούν την κοινότητα Μύρθιου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φοίνικα του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 164  κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 182  κατοίκους.

## Σημείωση
Διοικητικά ο γειτονικός συνώνυμος οικισμός Πλακιάς ανήκει στην Κοινότητα Σελλίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Γναίος Σερουίλιος Καιπίων (ύπατος το 141 π.Χ.)

Ο **Γναίος Σερουίλιος Καιπίων**, λατινικά: *Gnaeus Servilius Caepio* (γενν. π. 184 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που ήταν ύπατος το 141 π.Χ, με συνάδελφό του τον Κόιντο Πομπήιο.  Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός ενός από τους άμεσους διαδόχους του στην υπατεία, του Κόιντου Σερουίλιου Καιπίωνα, και ο ομώνυμος γιος του υπάτου του 169 π.Χ. 

## Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, «τοποθετήθηκε υπεύθυνος για την έρευνα του [Λεύκιου] Οστίλιου Τούβουλου [ενός από τους πραίτορες για το 142 π.Χ.] από τη Σύγκλητο», ο οποίος είχε γίνει «συνώνμυο για την αποδοχή δωροδοκιών κατά την προεδρία της *διερεύνησης των δολοφόνων* (quaestio de sicariis)».  Ο Tούβουλος δικάστηκε από τον Πόπλιο Μούκιο Σκαιβόλα, που υπηρέτησε ως τριβούνος των πληβείων εκείνο το έτος, με αποτέλεσμα την αναχώρηση του Tούβουλου στην εξορία.  Δεν είναι σαφές ποια επαρχία έλαβε ο Γναίος Καιπίων μετά την υπατεία του. Είναι πιθανό να ηττήθηκε στη Μακεδονία, αλλά το πιο πιθανό είναι να έμεινε στην Ιταλία. 

Κάποια στιγμή γύρω στο 138 π.Χ., ενώθηκε με τον αδελφό του και μερικούς από τους Καικιλίους Μετέλλους στη δίωξη του -πρώην υπατκού συναδέλφου του- Πομπήιου, για εκβιασμό.  Αυτός και ο αδελφός του ήταν ενεργοί δικηγόροι την περίοδο αυτή, όπως σημειώνει ο Κικέρων.  Ο Mύντσερ γράφει στην *Realencyclopädie* (1942) ότι ο Καιπίων, με έναν Κόιντο Μέτελλο, κατέστειλε μία εξέγερση των σκλάβων στις Mιντούρναες και στη Σινουέσα, ως μέρος μίας έκτακτης εντολής στα τέλη του 133 π.Χ.  Ο Μπρώτον, ωστόσο, στο *Αξιωματούχοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας* (1952) δεν σημειώνει τέτοια εντολή. 

Εξελέγη *[[τιμητής]]* (censor) του 125 π.Χ. με τον Λεύκιο Κάσσιο Λογγίνο Ραβίλλα. Κατά τη διάρκεια τής θητείας τους, κατασκεύασαν το Υδραγωγείο Τεπούλα (Aqua Tepula). 

## Αναφορές

**Αναφορές**

**Πηγές**
* 
* 
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Cn. Servilius (46) Cn. f. Cn. n. Caepio in the Digital Prosopography of the Roman Republic.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Κάσσιος Λογγίνος Ραβίλα

Ο **Λεύκιος Κάσσιος Λογγίνος Ραβίλα**, λατινικά: *Lucius Cassius Longinus Ravilla* ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Υπηρέτησε ως ύπατος το 127 π.Χ. και τιμητής στο επόμενο lustrum το 125 π.Χ. 

## Βιογραφία
Το πρώτο του καταγεγραμμένο αξίωμα ήταν αυτό της τριβούνου των πληβείων το 137 π.Χ.  Ως τριβούνος των πληβείων, πρότεινε με επιτυχία στη *Συνέλευση των πληβείων* (Concilium plebis) έναν νόμο, για την καθιέρωση μυστικής ψηφοφορίας για όλες τις δίκες ενώπιον των Συνελεύσεων, εκτός από αυτές που σχετίζονται με *την προδοσία* (perduellio). Το νομοσχέδιο υποστηρίχθηκε από τον Σκιπίωνα Αιμιλιανό, αλλά τού αντιτάχθηκε ο τότε ύπατος Mάρος Αιμίλιος Λέπιδος Πορκίνας και ο συνάδελφός του στην τριβουνία Mάρκος Άντιος Βρίσων.   

Υπηρέτησε ως πραίτωρ λίγο πριν το 130&nbsp;π.Χ.,  και εξελέγη στην υπατεία για το 127 π.Χ. με τον Λεύκιο Κορνήλιο Κίννα.  Μετά την υπατεία του, εξελέγη τιμητής (censor) για το 125 π.Χ. με τον Γναίο Σερουίλιο Καιπίωνα. Κατά τη διάρκεια της τιμητείας τους, κατασκεύασαν το Υδραγωγείο Τεπούλα (Aqua Tepula) και ονόμασαν τον Πόπλιο Κορνήλιο Λέντουλο ως *πρώτο της Συγκλήτου* (princeps senatus). 

Ήταν γνωστός για τη σοβαρότητά του ως δικαστή (iudex), και κέρδισε φήμη για τη διατύπωση της ερώτησης *Ποιός οφελείται;* (Cui bono?) ως αρχή της ποινικής έρευνας.  Το 113 π.Χ. διορίστηκε ειδικός εισαγγελέας στην υπόθεση τριών Εστιάδων Παρθένων που κατηγορήθηκαν για μη αγνότητα, βάσει νόμου που ψηφίστηκε από έναν από τους τριβούνους εκείνο το έτος.  Καταδίκασε και σκότωσε δύο από αυτούς –που είχαν αθωωθεί από τον μέγιστο αρχιερέα, Λεύκιο Καικίλιο Μέτελλο Δελματικό– καθώς και τους εμπλεκόμενους άνδρες. Κάνοντας αυτό, ωστόσο, του προκάλεσε κάποια υποψία πολιτικής προκατάληψης. 

## Αναφορές

**Πηγές**
* 
* 
* 
* 
 
Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Κόκκινα Χωράφια Ρεθύμνης

Τα **Κόκκινα Χωράφια** είναι οικισμός του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  

## Γενικά στοιχεία
Τα Κόκκινα Χωράφια βρίσκονται προς τις νότιες ακτές του νησιού σε υψόμετρο 70 μέτρα ενώ απέχει 36 χλμ. Ν. από το Ρέθυμνο, 20 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου). Απογράφονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφονται στην κοινότητα Μύρθιου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Μύρθιο, την Καλυψώ, τον Κάμπο και τον Μυρθιανό Πλακιά αποτελούν την κοινότητα Μύρθιου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φοίνικα του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 23 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 5 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Σοκολατόπιτα

μικρογραφία|Σοκολατόπιτα σε μορφή τάρτας.
μικρογραφία|Σοκολατόπιτα με φύλλο.
Η **σοκολατόπιτα** είναι ένα επιδόρπιο που έχει ως βασικό συστατικό τη σοκολάτα. Φτιάχνεται σε διάφορες παραλλαγές. Μπορεί να είναι σιροπιαστή, σαν κέικ, σαν μπισκότο, σαν ταρτα κ.α. Η ελληνική εκδοχή του γλυκού είναι σε μορφή κέικ, σε αντίθεση με αυτή των άλλων χωρών όπου παρασκευάζεται κυρίως σε μορφή τάρτας.  

Η ελληνική σοκολατόπιτα στην πιο απλή, νηστίσιμη εκδοχή της περιέχει σοκολάτα, αλεύρι, μπέικιν πάουντερ, κακάο, ζάχαρη ή μέλι, σπορέλαιο και υποκατάστατο γάλακτος. Εάν χρησιμοποιηθεί σιρόπι, αυτό συνήθως περιέχει νερό, κακάο και ζάχαρη ή μέλι. Τα υλικά αυτά ανακατεύονται και περιχύνονται στη σοκολατόπιτα πριν, ή και μετά το ψήσιμο. Η σιροπιαστή σοκολατόπιτα είναι η πιο διαδεδομένη εκδοχή, στην οποία συνήθως προστίθεται και γλάσο.   

Εκτός από τα συστατικά αυτά, μπορούν επίσης να προστεθούν ξηροί καρποί, αυγά, γάλα, σαντιγύ κτλ. Η υφή της σοκολατόπιτας εξαρτάται από την ποσότητα του αλευριού που θα προσθέσουμε. Όσο περισσότερο αλεύρι, τόσο πιο σφιχτό το μίγμα που θα προκύψει. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί αλεύρι χωρίς γλουτένη.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πίτες
Γάιος Σερουίλιος Γεμίνος (ύπατος)

Ο **Γάιος Σερουίλιος Γεμίνος**, λατινικά: *Gaius Servilius Geminus* (απεβ. το 180 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που υπηρέτησε ως ύπατος το 203 π.Χ., δικτάτορας το 202 π.Χ. (ο τελευταίος σε 120 χρόνια) και *[[Pontifex Maximus|μέγιστος αρχιερέας]]* από το 183 π.Χ. έως το 180 π.Χ.

## Καταγωγή
Ο Γεμίνος ήταν γιος του Γάιου Σερουίλιου Γεμίνου, ενός Ρωμαίου αξιωματούχου. Ήταν μέλος του *γένους των Σερβιλίων*, μίας οικογένειας πατρικίων.

## Πρώιμη σταδιοδρομία
Το 212 π.Χ. ο Γεμίνος στάλθηκε στην Ετρουρία για να αγοράσει σιτηρά για τα στρατεύματα της ρωμαϊκής φρουράς στον Tάραντα (Tarentum), που τότε πολιορκούνταν από τον Αννίβα. Διείσδυσε με επιτυχία στην πόλη, και παρέδωσε προμήθειες. Το 210 π.Χ. εξελέγη αρχιερέας (pintifex) στη θέση του Τίτου Οτακίλιου Κράσσου, και το 209 π.Χ. επιλέχθηκε ως ''αγορανόμος'' (aedile). Επιλέχθηκε να υπηρετήσει ως *διοικητής ιππικού* (magister equitum) -ενώ ασκούσε τη θέση του ως αγορανόμος- υπό τον δικτάτορα Tίτο Μάνλιο Τορκουάτο. Το 206 π.Χ. έγινε πραίτωρ και απέκτησε τη Σικελία ως επαρχία. 

## Υπατεία και μετέπειτα σταδιοδρομία
Ο Γεμίνος εξελέγη ύπατος μαζί με τον Γναίο Σερουίλιο Καιπίωνα το 203 π.Χ., και απέκτησε την Ετρουρία ως επαρχία. Από εκεί πήγε στη Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, όπου ο ομώνυμος πατέρας του κρατούνταν αιχμάλωτος πολέμου από το 218 π.Χ. Το 202 π.Χ. ο Γεμίνος ονομάστηκε δικτάτορας από τον αδελφό του Mάρκο Σερουίλιο Πούληκα Γεμίνο για τη διεξαγωγή εκλογών. Ήταν το τελευταίο άτομο που κατείχε αυτή τη θέση, μέχρι τον Λεύκιο Κορνήλιο Σύλλα το 82 ή το 81 π.Χ. Το 201 π.Χ. υπηρέτησε ως ένας από τους δέκα άνδρες (decemviri), υπεύθυνος για τη διανομή της γης μεταξύ βετεράνων που πολέμησαν με τον Σκιπίωνα Αφρικανό. Το 183 π.Χ. ο Γεμίνος εξελέγη *[[Pontifex Maximus|μέγιστος ποντίφηξ]]* (pontifex maximus), αντικαθιστώντας τον Πόπλιο Λικίνιο Κράσσο Δίβη.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Friedrich Münzer : *Servilius 60* . Στο: *Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band II A,2, Stuttgart 1923, Sp. 1792–1794.
* Smith, William, ed. (1870). "Geminus, Gaius Servilius" . Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 3. p. 793b.

Κατηγορία:Ρωμαίοι δικτάτορες
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Τίτος Οτακίλιος Κράσσος

Ο **Τίτος Οτακίλιος Κράσσος**, λατινικά: *Titus Otacilius Crassus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός κατά τη μέση εποχή της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν ένας από τους δύο υπάτους του 261 π.Χ., υπηρετώντας με τον Λεύκιο Βαλέριο Φλάκκο. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, αυτός και ο υπατικικός συνάδελφός του Φλάκκος πολέμησαν εναντίον των Καρχηδονίων στη Σικελία, ως μέρος του συνεχιζόμενου Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου.  Πριν αποπλεύσουν στη Σικελία, ενίσχυσαν την παράκτια άμυνα της Ιταλίας ενάντια στις επιθέσεις του Αννίβαλ Γκίσκο, ενός Καρχηδονίου ναύαρχου που στάλθηκε για επιδρομή στην ακτή της Τυρρηνίας. Οι ύπατοι πολιόρκησαν το Μυτιστράτον, αλλά τελικά εκδιώχθηκαν από τον Αμίλκαρ, τον νέο διοικητή του Σικελικού στρατού της Καρχηδόνας, ο οποίος τους νίκησε στις Θέρμες κοντά στο Παλέρμο. Επέστρεψαν στην Ιταλία, όπου άρχισαν να κατασκευάζουν τον πρώτο πολεμικό στόλο της Ρώμης, που δημιουργήθηκε κατά το παράδειγμα της Καρχηδόνας. Το 260 ο στόλος ήταν έτοιμος, και χρησιμοποιήθηκε από τον Γναίο Κορνήλιο Σκιπίωνα Ασίνα, έναν από τους δύο υπάτους εκείνης της χρονιάς. 

## Αναφορές

## Σύγχρονες Πηγές
* Thomas Robert Shannon Broughton : *The Magistrates of the Roman Republic* . Τομ. 1, Νέα Υόρκη 1951, σελ. 204.
* Adrian Goldsworthy : *The Fall of Carthage*, 2000.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Αννίβας Γίσκων

Ο **Αννίβας Γίσκων**, λατιν.: *Hannibal Gisco.* φοινικικά:   ( &#x2013; 258π.Χ.) ήταν Καρχηδόνιος στρατιωτικός διοικητής, υπεύθυνος τόσο για τους χερσαίους στρατούς, όσο και για τους ναυτικούς στόλους κατά τη διάρκεια του Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου εναντίον της Ρώμης. Οι προσπάθειές του αποδείχθηκαν τελικά ανεπιτυχείς, και η τελική ήττα του στη μάχη οδήγησε στην πτώση και την εκτέλεσή του.

## Βιογραφία
Οι λεπτομέρειες της πρώιμης ζωής και της σταδιοδρομίας του Αννίβας Γίσκων είναι άγνωστες.

### Στον Aκράγαντα
Η πρώτη εμφάνιση του Αννίβας Γίσκων στις πηγές είναι το 262 π.Χ. ως στρατηγός, επικεφαλής της φρουράς που πολιορκούνταν από τους Ρωμαίους στον Ακράγαντα (Agrigentum). Παρά την επιμονή που έδειξαν ο Γίσκo και οι άνδρες του για μήνες, και την άφιξη των ενισχύσεων με επικεφαλής τον Άννο, η πόλη τελικά έπεσε στα χέρια των Ρωμαίων. Ο Γίσκο κατάφερε να διαφύγει στην Καρχηδόνα στα τελευταία στάδια της μάχης. 

### Τα Στενά της Μεσσήνης
Προφανώς, η ήττα στον Ακράγαντα δεν εμπόδισε τον Γίσκo να συνεχίσει την ηγεσία. Το επόμενο έτος, 260 π.Χ., ο Γίσκο επέστρεψε ως ναύαρχος, επικεφαλής του καρχηδονιακού στόλου στα στενά της Μεσσήνης. Οι Ρωμαίοι επρόκειτο να ξεκινήσουν το πρώτο τους ναυτικό, και η Καρχηδόνα είχε αποφασίσει ότι αυτή η καινοτομία έπρεπε να ματαιωθεί. Ο Γίσκo νίκησε, και αιχμαλώτισε τον Ρωμαίο ύπατο Γναίο Κορνήλιο Σκιπίωνα Ασίνα στη ναυμαχία στις Λιπάρες νήσους, που χάρισε στον Σκιπίωνα το παρωνύμιο *Asina* ("όνος"). Ωστόσο αυτή η νίκη στερείτο πρακτικής αξίας, με το μεγαλύτερο μέρος του ρωμαϊκού στόλου να συνεχίζει να ελίσσεται στα γύρω νερά. 

### Στις Mύλες
Αργότερα το 260 π.Χ. ο Γίσκo επρόκειτο να συμμετάσχει σε αυτόν τον στόλο, και να γίνει ο πρώτος Φοίνικας στρατηγός που αντιμετώπισε τον ρωμαϊκό μηχανισμό επιβίβασης (γέφυρα) *κοράκι (corvus),* με αποτέλεσμα να εισβάλλουν Ρωμαίοι πεζικάριοι στα πλοία. Βέβαιος για την ανωτερότητα της Καρχηδόνας στη θάλασσα, ο Γίσκο ανέπτυξε τα πλοία του για τη μάχη των Μυλών με την παραδοσιακή διάταξη παραμονής. Αν και άπειροι στη θαλάσσια μάχη, οι Ρωμαίοι, με επικεφαλής τον ύπατο Γάιο Δουίλιο, νίκησαν βαριά τον καρχηδονιακό στόλο, κυρίως λόγω της καινοτόμου χρήσης χερσαίων τακτικών στον ναυτικό πόλεμο. 

Ο Αννίβας ανακλήθηκε, αλλά η πτώση του δεν κράτησε πολύ. Το 258 στάλθηκε στη Σαρδηνία, την οποία έπρεπε να υπερασπιστεί ενάντια στους Ρωμαίους. Ωστόσο, δεν τα κατάφερε με τον Ρωμαίο διοικητή Γάιο Σουλπίκιο Πατέρκουλο, ο οποίος τον νίκησε στη μάχη του Σούλκι.

Έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη των ομοίων του, ο Αννίβαλ Γίσκo εκτελέστηκε στη συνέχεια για ανικανότητα λίγο αργότερα, μαζί με άλλους ηττημένους Φοίνικες στρατηγούς. Σύμφωνα με κάποιες αναφορές, σταυρώθηκε από δικούς του άνδρες. 

## Δείτε επίσης
* Άλλοι Αννίβαλοι στην Καρχηδονιακή ιστορία

## Αναφορές

### Αναφορές

### Βιβλιογραφία
* . 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Livius.org: Ο Hannibal  Archived  

Κατηγορία:Καρχηδόνιοι
Γάιος Σουλπίκιος Πατέρκουλος

Ο **Γάιος Σουλπίκιος Πατέρκουλος**, λατινικά: *Gaius Sulpicius Paterculus* υπηρέτησε ως ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 258 π.Χ., μαζί με τον Aύλο Ατίλιο Καλατίνο. Διαδέχθηκε τον Λεύκιο Κορνήλιο Σκιπίωνα, ο οποίος ήταν ο δεύτερος ύπατος του 259. 

## Στον Καρχηδονιακό Πόλεμο
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου ο Γάιος Σουλπίκιος Πατέρκουλος υπηρέτησε ως διοικητής στη Σικελία.  Η ρωμαϊκή νίκη στο Σούλκι πιστώνεται σε αυτόν.  Ένας απολογισμός της εκστρατείας του ανέφερε, ότι οι ρωμαϊκές λεγεώνες στη Σικελία είχαν επιτύχει πολύ λίγα μέχρι την άφιξή του μαζί με τους Καλατίνο. Οι ύπατοι προχώρησαν προς τον καρχηδονιακό στρατό στο χειμερινό του στρατόπεδο στην Πάνορμο (νυν Παλέρμο), και ανέπτυξαν ολόκληρο τον ρωμαϊκό στρατό κοντά στην πόλη.  Ο εχθρός αρνήθηκε να πολεμήσει, και έτσι οι Ρωμαίοι στράφηκαν προς την πόλη Ιππάνα, Mυτιστράτον, Καμάρινα, Έννα και άλλα οχυρά της Καρχηδόνας, τα οποία κατελήφθησαν όλα. 

Ο Γάιος Σουλπήκιος Πατέρκουλος οδήγησε επίσης αρκετές επιτυχημένες επιθέσεις στις αφρικανικές ακτές.  Του απονεμήθηκε ρωμαϊκός θρίαμβος «επί των Καρχηδονίων και της Σαρδηνίας». 

## Δείτε επίσης
* γένος Σουλπικίων

## Αναφορές

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Κάνεβος Ρεθύμνης

Η **Κάνεβος** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης.  

## Γενικά στοιχεία
Η Κάνεβος βρίσκεται σε υψόμετρο 440 μέτρα ενώ απέχει 27 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο, 16 χλμ. Δ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου). Από το χωριό ξεκινά το φαράγγι Κοτσιφού το οποίο καταλήγει νότια στον Πλακιάκαι έχει συνολικό µήκος περίπου 1.800 μέτρα με κάποιες (σχεδόν κατακόρυφες) πλευρές του να φτάνουν σε ύψος τα 600 μέτρα. 

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1930 να προσαρτάται στην κοινότητα Αγίου Ιωάννου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ιωάννη και τον Καλή Συκέα αποτελούν την κοινότητα Αγίου Ιωάννη Αγίου Βασιλείου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φοίνικα του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 42 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 47 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατσογρίδα Ρεθύμνου

Η **Κατσογρίδα** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  

## Γενικά στοιχεία
Η Κατσογρίδα βρίσκεται σε υψόμετρο 350 μέτρα ενώ απέχει 23 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο, 10 χλμ. Δ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου). 

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Κοξαρές. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κοξαρέ, τους Ατσιπάδες και την Παλέ αποτελούν την κοινότητα Αγίου Ιωάννη Αγίου Βασιλείου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φοίνικα του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 6 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 16 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Νέα Κρύα Βρύση Ρεθύμνης

Η **Νέα Κρύα Βρύση** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης.  

## Γενικά στοιχεία
Η Νέα Κρύα Βρύση βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του όρους Κέδρους, σε υψόμετρο 440 μέτρα. Το χωριό απέχει 27 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο, 16 χλμ. Δ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου) ενώ μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Ρεθύμνου - Αγίας Γαλήνης. Άρχισε να  οικοδομείται από κατοίκους της Κρύας Βρύσης στα χρόνια 1946-1948, μετά τη καταστροφή του το 1944 από τους Γερμανούς.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Κρύας Βρύσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κρύα Βρύση αποτελούν την κοινότητα Κρύας Βρύσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λάμπης του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 30 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 50 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Διακήρυξη του Βελιγραδίου

Η **διακήρυξη του Βελιγραδίου** (, , ) είναι έγγραφο που υπογράφηκε από τον Πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και τον Σοβιετικό ηγέτη Νικίτα Χρουστσόφ στις 2 Ιουνίου 1955, που οδήγησε σε σύντομη συμφιλίωση μεταξύ των δύο κρατών. Οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη υπογραφή του εγγράφου πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 27 Μαΐου και 2 Ιουνίου.

Η διακήρυξη εγγυήθηκε την μη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Γιουγκοσλαβίας και νομιμοποίησε το δικαίωμα ερμηνείας άλλων μορφών σοσιαλιστικής ανάπτυξης σε διαφορετικές χώρες. Ενώ η διακήρυξη απέτυχε να επιτύχει μια μόνιμη προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών (σε αποτέλεσμα της γιουγκοσλαβικής ανησυχίας για την Ουγγρική Επανάσταση του 1956), είχε αποτέλεσμα στην αποσύνδεση της Γιουγκοσλαβίας από το Βαλκανικό Σύμφωνο με τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ της Τουρκίας και της Ελλάδας. Το έγγραφο αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο για τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών για τα επόμενα 35 χρόνια.

## Υπόβαθρο
Μετά το θάνατο του Στάλιν το 1953, ο Τίτο έπρεπε να επιλέξει μεταξύ μιας πιο δυτικής προσέγγισης στις μεταρρυθμίσεις ή μιας συμφωνίας με τον νέο σοβιετικό ηγέτη Νικίτα Χρουστσόφ. Οι δύο χώρες επανίδρυσαν επίσημα τις διπλωματικές σχέσεις με τον Σοβιετικό πρέσβη Βασίλι Βαλκόφ, που έφτασε στο Βελιγράδι στις 30 Ιουλίου και τον Γιουγκοσλάβο πρέσβη Ντομπριβόγιε Βίντιτς, που έφτασε στη Μόσχα στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 υπό την ηγεσία του Γκεόργκι Μαλενκόφ. Αυτό, ωστόσο, δεν οδήγησε αυτόματα σε φυσιολογική σχέση μεταξύ των δύο κυβερνώντων κομμάτων. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης και η Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας αντάλλαξαν επιστολές στα τέλη του 1955.

Ο Τίτο προσπάθησε να συμφιλιωθεί με τη Σοβιετική Ένωση, προσκαλώντας τον Χρουστσόφ στο Βελιγράδι το 1955. Το ταξίδι του Χρουστσόφ στο Βελιγράδι είναι μερικές φορές γνωστό ως «Σοβιετική Κανόσσα».

Η συνάντηση αυτή οδήγησε στην διακήρυξη του Βελιγραδίου που έθεσε τέλος στην περίοδο Informbiro, παρέχοντας στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες το δικαίωμα να ερμηνεύσουν τον Μαρξισμό με διαφορετικό τρόπο, και εξασφάλισε περισσότερες ισότιμες σχέσεις μεταξύ όλων των κρατών-δορυφόρων και της Σοβιετικής Ένωσης. Αλλά τα όρια αυτής της συμφωνίας έγιναν φανερά μετά την σοβιετική επέμβαση στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας τον Οκτώβριο του 1956, την οποία ακολούθησε μια νέα σοβιετικής εκστρατεία εναντίον του Τίτο, η οποία θεωρούσε την γιουγκοσλαβική κυβέρνηση υπεύθυνη για την ουγγρική εξέγερση. Οι σοβιετο-γιουγκοσλαβικές σχέσεις πέρασαν από παρόμοιες ψυχρές περιόδους στη δεκαετία του 1960 (μετά το βίαιο τέλος της Άνοιξης της Πράγας και την επακόλουθη Εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία) και στη συνέχεια. Η Γιουγκοσλαβία, ωστόσο, έγινε συνδεδεμένο μέλος του Κομεκόν το 1964, μετά την επίτευξη συμφωνίας με τη σοβιετική ηγεσία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Σχέσεις Γιουγκοσλαβίας-Σοβιετικής Ένωσης
Βερμαντοβιλέρ

Το **Βερμαντοβιλέρ** () είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
NGC 1585

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1585** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Γλυφείον. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι  και βάσει του νόμου του Χαμπλ απέχει περίπου 223 εκατομμύρια έτη φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) την 1η Δεκεμβρίου 1837 και σύμφωνα με τη βάση SIMBAD είναι γαλαξίας Σίφερτ τύπου Ι.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής] στον NGC 1585: ο τύπου Iax **SN2023vio** στις 17 Οκτωβρίου 2023.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γλυφείον (αστερισμός)
Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ
1585
15150
-07-10-006
Γάιος Ατίλιος Βούλβος

Ο **Γάιος Ατίλιος Βούλβος**, λατινικά: *Gaius Atilius Bulbus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον 3ο αι. π.Χ. 

## Βιογραφία
Υπηρέτησε ως ύπατος (consul) δύο φορές, πρώτα το 245 π.Χ. με συνύπατο τον Μάρκο Φάβιο Βουτέωνα και μετά ξανά το 235 π.Χ. δίπλα στον Τίτο Μάνλιο Τορκουάτο, ο οποίος αργότερα έγινε δικτάτορας το 208. Ο Bούλβος υπηρέτησε επίσης ως τιμητής (censor) το 234  μαζί με τον Aύλο Ποσούμιο Αλβίνο.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Ξηρόκαμπος Ρεθύμνης

Ο **Ξηρόκαμπος** είναι μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης.

## Γενικά στοιχεία
Ο Ξηρόκαμπος βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου και κοντά στα νότια παράλια του νησιού, σε υψόμετρο 180 μέτρα. Το χωριό απέχει 60 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο, 7 χλμ. ΒΔ. από το Τυμπάκι, 7 χλμ. (οδικά) ΒΑ. από την Αγία Γαλήνη και 30 χλμ. ΝΑ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου).

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Αγίας Γαλήνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αγία Γαλήνη αποτελούν την κοινότητα Αγίας Γαλήνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λάμπης του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 15 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 28 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Γναίος Σερουίλιος Καιπίων (ύπατος το 203 π.Χ.)

Ο **Γναίος Σερουίλιος Καιπίων**, λατινικά: *Gnaeus Servilius Caepio* (απεβ. το 174 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που υπηρέτησε ως Ρωμαίος ύπατος το 203 π.Χ. 

## Βιογραφία
Εξελέγη ποντίφηξ το 213 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Γ. Ποπίλιο Μάσωνα.  Έγινε αγορανόμος (aedile) το 207, διοργανώνοντας την εορτή των Ρωμαικών Αγώνων (Ludi Romani) τρεις φορές.  Το 205 έγινε πραίτωρ.  Ως ύπατος, ήταν ο τελευταίος Ρωμαίος στρατηγός που πολέμησε εναντίον του Αννίβα στο Bρούτιον (στη Νότια Ιταλία), όπου πολλές πόλεις τού παραδόθηκαν.  Όταν ο τελευταίος έφυγε από την Ιταλία, ο Καιπίων πέρασε στη Σικελία σχεδιάζοντας να πάει από εκεί στην Αφρική. Η Ρωμαϊκή Σύγκλητος, φοβούμενη ότι ο Καιπίων θα αγνοούσε τις εντολές της, όρισε έναν δικτάτορα, τον Πόπλιο Σουλπίκιο Γάλβα Μάξιμο, για να τον ανακαλέσει.  Αργότερα το 194 π.Χ. στάλθηκε ως λεγάτος στην Καρχηδόνα, προκαλώντας την εξορία του Αννίβα στην αυλή του Αντίοχου Γ' του Μεγάλου, Αυτοκράτορα των Σελευκιδών.  Στη συνέχεια το 192 π.Χ. στάλθηκε ως λεγάτος στην Ελλάδα, για να ξεσηκώσει τους συμμάχους των Ρωμαίων σε μία πιθανή σύγκρουση με τον Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο. 

Ο Γναίος Σερουίλιος απεβίωσε το 174 π.Χ., κατά τη διάρκεια μίας μεγάλης επιδημίας. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Αυρήλιος Κόττα (ύπατος το 200 π.Χ.)

Ο **Γάιος Αυρήλιος Κόττα**, λατινικά: *Gaius Aurelius Cotta* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον 2ο αι. π.Χ.

## Καταγωγή
Ήταν μέλος του πληβείου γένους των Αυρηλίων. Ο Γάιος Αυρήλιος Κότα, ύπατος το 252 και το 248 π.Χ., μπορεί να ήταν συγγενής του.

## Σταδιοδρομία
Το 220 π.Χ. υπηρέτησε ως πραίτωρ, και το 202 π.Χ. υπηρέτησε ως πραίτωρ της Ρώμης (praetor urbanus). Το έτος 200 π.Χ. εξελέγη ύπατος με συνάδελφο τον Πόπλιο Σουλπίκιο Γάλβα Μάξιμο.  Εκείνο το έτος, ο Κόττα στάλθηκε στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία για να πολεμήσει μία εξέγερση Γαλατών υπό την ηγεσία ενός Καρχηδόνιου που ονομαζόταν Αμίλκαρ. Οι Γαλάτες λεηλάτησαν την Πλακεντία και πολιόρκησαν την Κρεμόνα.  Ο Κόττα έστειλε τον πραίτορα Λεύκιο Φούριο Πουρπούρεο για να τους αντιμετωπίσει. Όταν έφτασε ο Κόττα, ο Πουρπούρεο είχε ήδη νικήσει τους Γαλάτες. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Πόπλιος Βίλιος Τάπουλος

Ο **Πόπλιος Βίλιος Τάπουλος**, λατινικά: *Publius Villius Tappulus* ήταν πολιτικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. 

## Βιογραφία
Το 204 π.Χ. ο Τάπουλος διορίστηκε αγορανόμος των πληβείων. Τα επόμενα δύο χρόνια, εξελέγη πραίτωρ και στη συνέχεια υπηρέτησε ως αντιπραίτωρ (propraetor) στη Σικελία. Μετά το χρόνο του ως πραίτορα, δάνεισε στον Κνέιο Τρεμέλιο δύο λεγεώνες για τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο.  Το 201 π.Χ. ήταν ένας από τους *δέκα άνδρες για την ανάθεση εκχώρησης γαιών* (decemvir agris dandis adsignandis) για τη διανομή *των δημοσίων γαιών* (ager publicus) που υπήρχαν στο Σάμνιον και την Απουλία.

Έγινε ύπατος το 199 π.Χ. και πήγε στη Μακεδονία για να αναλάβει τη διοίκηση μετά τον Πόπλιο Σουλπίκιο Γάλβα Μάξιμο.  Ωστόσο πριν έρθουν σε μεγάλες μάχες, είχε αντικατασταθεί από τον επόμενο ύπατο Tίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο. Το 199 π.Χ. οι λεγεώνες που διοικούσε ο Πόπλιος, εξεγέρθηκαν. Αυτό διότι πίστευαν ότι εξαναγκάζονταν παράνομα, παρά τη θέλησή τους, να πολεμήσουν. Ο Πόπλιος υποχώρησε, λέγοντας ότι μετά την εκστρατεία οι στρατιώτες θα αποσυρθούν.  Ο Παυσανίας αναφέρει ότι κατά τον πόλεμο στη Μακεδονία, ο Βίλιος κατέστρεψε τις ελληνικές πόλεις Ιστιαία στην Εύβοια και Αντίκυρα στη Φωκίδα, και γι' αυτό τον αντικατέστησε ο Φλαμινίνος. 

Το 197 π.Χ. ήταν ακόμη στη Μακεδονία ως λεγάτος. Ένα χρόνο αργότερα υπηρέτησε ως απεσταλμένος για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με τον Φίλιππο Ε' της Μακεδονίας και τον Αντίοχο Γ' τον Μεγάλο.   Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου με την αυτοκρατορία των Σελευκιδών υπηρέτησε ξανά ως απεσταλμένος στον Αντίοχο.  Η μόνη αναφορά σε αυτόν υπάρχει στη θριαμβική αψίδα του Αυγούστου, θραύσματα της οποίας ονομάζονται *Πίνακες Καπιτωλίου* (Fasti Capitolini), και στις *Σάτιρες* του Οράτιου.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Αναστασία Σιάπκα

Η **Αναστασία Σιάπκα** (γενν. 1993) είναι Ελληνίδα νομικός και ερευνήτρια, γνωστή για το έργο της στον τομέα της ηθικής της τεχνητής νοημοσύνης και των νομικών προκλήσεων που προκύπτουν από τις αναδυόμενες τεχνολογίες, και η οποία έχει αφιερώσει την καριέρα της στη μελέτη της διασταύρωσης μεταξύ δικαίου, ηθικής και τεχνολογίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην αυτοματοποίηση της εργασίας.

## Πρώτα χρόνια και σπουδές
Μεγάλωσε στο Κιλκίς, όπου και ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές της.

Aπέκτησε πτυχίο Νομικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια, ολοκλήρωσε διεπιστημονικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο Δίκαιο, την Τεχνολογία και την Οικονομία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Επιπλέον, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις Φιλοσοφικές Σπουδές από το King's College London. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή με τίτλο, ‘’Εργασία, Τεχνητή Νοημοσύνη και Αριστοτέλης’’.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ως ερευνήτρια στο Κέντρο Δικαίου Πληροφορικής και Πνευματικής Ιδιοκτησίας (CiTiP) του Πανεπιστημίου KU Leuven, η Σιάπκα εξετάζει και μελετά τις νομικές και ηθικές επιπτώσεις των αναδυόμενων τεχνολογιών στο πλαίσιο έργων που χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Τον Νοέμβριο του 2020, έλαβε υποτροφία από το Ίδρυμα Έρευνας της Φλάνδρας (FWO) για να διεξάγει διδακτορική έρευνα σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και το μέλλον της εργασίας από την προοπτική της ανθρώπινης ευημερίας.

## Έργο και διακρίσεις
Η Σιάπκα έχει δημοσιεύσει αρκετά άρθρα που εστιάζουν στη διασταύρωση του δικαίου και της τεχνολογίας, με έμφαση στην προστασία προσωπικών δεδομένων, την προστασία της ιδιωτικότητας και την ηθική της τεχνητής νοημοσύνης. Οι δημοσιεύσεις της περιλαμβάνουν μελέτες για την επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στην εργασία και την ανάγκη για μια φεμινιστική μεταηθική προσέγγιση στην ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Τον Μάρτιο 2025, η Σιάπκα αναγνωρίστηκε από τον διεθνή οργανισμό Women in AI Ethics ως μία από τις 20 γυναίκες παγκοσμίως που ξεχωρίζουν στον τομέα της ηθικής της τεχνητής νοημοσύνης. Αυτή η διάκριση αναδεικνύει τη συμβολή της στην προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του ρόλου της εργασίας στην εποχή της αυτοματοποίησης.
Πέραν της ακαδημαϊκής της δραστηριότητας, η Σιάπκα είναι υπέρμαχος της ισότιμης και ποικιλόμορφης εκπροσώπησης στη βιομηχανία τεχνολογίας.

Πρόσθετα, έχει ιδρύσει τις πρωτοβουλίες "Code it Like a Girl" και "Geek Islands", οι οποίες έχουν βραβευθεί για τη συμβολή τους στη γεφύρωση του ψηφιακού χάσματος στην Ελλάδα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Λεύκιος Φούριος Πουρπούρεο

Ο **Λεύκιος Φούριος Πουρπούρεο**, λατινικά: *Lucius Furius Purpureo* ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, που έγινε ύπατος το έτος 196 π.Χ. Ο Λεύκιος Φούριος ήταν από την οικογένεια των πατρικίων του *γένους των Φουρίων* στη Ρώμη.

## Στρατιωτικός τριβούνος
Το Πουρπούρεo έγινε στρατιωτικός τριβούνος το 210 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου. Μετά τη μάχη του Νουμίστρο εναντίον του Αννίβα, έμεινε πίσω επικεφαλής των τραυματιών με μικρό αριθμό φρουρών, ενώ ο ύπατος Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος καταδίωκε τον εχθρό. 

## Πραίτωρ
Ήταν πραίτωρ το 200 π.Χ. και έλαβε την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία ως επαρχία του. Λίγο μετά έφτασε στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία με 5.000 Λατίνους στρατιώτες, περίπου 40.000 Ινσούβροι, Κενομάνοι και Bόιοι με επικεφαλής τον Καρχηδόνιο στρατηγό Αμίλκαρ, λεηλάτησαν την Πλακεντία και πολιόρκησαν την Κρεμόνα. Όταν έμαθε για την εισβολή, ο Πουρπούρεο ζήτησε περισσότερα στρατεύματα από τη Ρώμη. Η Σύγκλητος απάντησε στέλνοντάς του έναν νέο στρατό από δύο ρωμαϊκές λεγεώνες, και έναν παρόμοιο αριθμό Λατινικών στρατευμάτων. Αφού έστειλε τους αρχικούς 5.000 στρατιώτες του στην Ετρουρία, ο Πουρπούρεοo προχώρησε στην πολιορκία της Κρεμόνας.  Πήρε μία λαμπρή νίκη. Περισσότεροι από 35.000 Γαλάτες σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, και ο Αμίλκαρ και τρεις Γαλάτες αρχηγοί έπεσαν στη μάχη. Η Σύγκλητος ψήφισε τρεις ημέρες ευχαριστίας ως συνέπεια της νίκης, και του δόθηκε η τιμή του θριάμβου. 

Το επόμενο έτος, ο Πουρπούρεo ήταν αναπληρωτής του ανθυπάτου Πόπλιου Σουλπίκιου Γάλβα, κατά τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Μακεδονία και τους πρεσβευτές της. Δεν επιτεύχθηκαν πολλά σε αυτή τη συνάντηση, και οι Μακεδόνες προσπάθησαν να πείσουν τους Αιτωλούς, συμμάχους των Ρωμαίων, να σπάσουν τη συμμαχία τους, και να συνασπιστούν με τη Μακεδονία. Αυτό το γεγονός εξασφάλισε ότι δεν θα συναφθεί ειρήνη, και οι δύο πλευρές συνέχισαν να πολεμούν. 

## Ύπατος το 196 π.Χ.
Το 196 π.Χ. ο Πουρπούρεo ήταν ύπατος με τον Mάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο. Και οι δύο διορισμένοι στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, μαζί και χωριστά, ανάγκασαν τους Bόιους και άλλες ιθαγενείς φυλές σε υποταγή. Κατά την επιστροφή τους στη Ρώμη, ο Μάρκελλος πανηγύρισε έναν θρίαμβο. 

## Οικογένεια
Ο Λεύκιος Φούριος Πουρπούρεο ήταν γιος του Σπούριου Φούριου Πουρπούρεο. Είναι γνωστό ότι ο Πουρπούρεο ήταν απόγονος του Mάρκου Φούριου Κάμιλλου, και είχε έναν γιο συνονόματό του, που υπηρέτησε ως λεγάτος στην Αιτωλία το 200 π.Χ. υπό τον Πόπλιο Σουλπίκιο Γάλβα.

## Αναφορές

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Γναίος Φούλβιος Σεντούμαλος Μάξιμος

Ο **Γναίος Φούλβιος Σεντουμάλος Μάξιμος**, λατινικά: *Gnaeus Fulvius Centumalus Maximus* (απεβ. το 210 π.Χ.) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 211 π.Χ. Ως ύπατος, ο Φούλβιος υπερασπίστηκε τη Ρώμη ενάντια στον Αννίβα με τον συνάδελφό του Πόπλιο Σουλπίκιο Γάλβα Μάξιμο κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου. 

## Βιογραφία
Ο Φούλβιος ήταν ''αγορανόμος καθέδρας'' (curule aedile) το 214 π.Χ., παρουσιάζοντας ένα τετραήμερο πρόγραμμα θεατρικών εκδηλώσεων *(παραστάσεις ψυχαγωγίας*, ludi scaenici) με τον συνάδελφό του Πόπλιο Σεμπρώνιο Τουδιτανό.  Ως πραίτωρ το επόμενο έτος, στάθηκε στη Σουέσουλα και δέχθηκε τους ιππότες από την Καπύη, που είχαν αποφασίσει να αποστατήσουν από τον Αννίβα και να ενταχθούν στη Ρώμη. 

Ως υπατική του επαρχία (provincia) ορίστηκε η Απουλία. Επέστρεψε στη Ρώμη για να πραγματοποιήσει εκλογές για το επόμενο έτος,  ενώ ο Σουλπίκιος πήγε να αναλάβει τη διοίκηση στην Ελλάδα.  *Η αυτοκρατορική εξουσία* (imperium) του Φούλβιου στην Απουλία αναβλήθηκε για το έτος 210.  Σκοτώθηκε στη μάχη της Ερδονίας, σε αιφνιδιαστική επίθεση του Αννίβα. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Παλαιόλουτρα Ρεθύμνης

Τα **Παλαιόλουτρα** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης.  

## Γενικά στοιχεία
Τα Παλαιόλουτρα βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 350 μέτρα ενώ απέχουν 26 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο και 12 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου). Δίπλα και νοτιοδυτικά είναι τα Αγκουσελιανά και ανατολικά ο Άγιος Βασίλειος. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στην ύπαρξη στην περιοχή παλιών θεραπευτικών λουτρών. Αξιοθέατά του είναι η παλιά εκκλησία, ρυθμού βασιλικής, της Αγίας Κυριακής, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας ενώ στην τοποθεσία "Καστέλα" υπάρχουν τα ερείπια φρουρίου απ'  όπου οι Τούρκοι επόπτευαν την περιοχή. Στην τοποθεσία "Πορτί" λέγεται ότι την περίοδο της Τουρκοκρατίας έμεναν και δρούσαν οι επαναστάτες Κρητικοί. 

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, το 1925 να προσαρτώνται στην κοινότητα Αγκουσελιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Αγκουσελιανά αποτελούν την κοινότητα Αγκουσελιανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φοίνικα του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 71 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 59 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παλαιόλουτρα Ρεθύμνου Κρήτης στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Αλεύρι ολικής άλεσης

μικρογραφία|300x300εσ|Αλεύρι ολικής άλεσης. Επειδή χρησιμοποιείται ολόκληρος ο κόκκος, το πίτουρο (περισπέρμιο) που είναι πιο σκουρόχρωμο προσδίδει αυτό το χρώμα στο αλεύρι.
[μικρογραφία|Εικονογράφηση και σύνθεση του πυρήνα του [Σίτος|σίτου. Στο αλεύρι ολικής άλεσης το περισπέρμιο ή πίτουρο (bran), το ενδοσπέρμιο (endosperm) και το φύτρο (germ) παραμένουν, ενώ στο επεξεργασμένο αλεύρι σίτου μόνο το ενδοσπέρμιο παραμένει.]]
Το **αλεύρι ολικής άλεσης** είναι το μείγμα που λαμβάνεται από το άλεσμα του σίτου (εκτός από το σιμιγδάλι) έτσι ώστε οι αναλογίες του κόκκου - πίτουρο, ενδοσπέρμιο και φύτρο - να παραμένουν αναλλοίωτες. Η ποικιλία του σιταριού που συνήθως χρησιμοποιείται είναι το σκληρό κόκκινο σιτάρι. Εμπορικά, διατίθεται σε δύο τύπους: ψιλό και χονδρό.

Το αλεύρι ολικής αλέσεως περιέχει περισσότερες βιταμίνες, μέταλλα, αντιοξειδωτικά και άλλα θρεπτικά συστατικά από το επεξεργασμένο αλεύρι σίτου, καθώς αυτές οι ενώσεις συγκεντρώνονται στα εξωτερικά μέρη του κόκκου. Ορισμένα από αυτά τα θρεπτικά συστατικά εμπλουτίζονται στο επεξεργασμένο αλεύρι σίτου, κάτι το οποίο είναι υποχρεωτικό σε 64 χώρες σε όλο τον κόσμο, αν και πολλά από τα θρεπτικά συστατικά συνεχίζουν να είναι χαμηλά, όπως τα μέταλλα και οι διαιτητικές ίνες.

Με την εμφάνιση των σύγχρονων κυλινδρόμυλων κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, η παραγωγή αλεύρου ολικής αλέσεως εξαφανίστηκε σχεδόν κατά το μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα. Στις ΗΠΑ, η παραγωγή αλεύρου ολικής αλέσεως ήταν περίπου 2% της συνολικής παραγωγής αλεύρου σίτου το 2000 και μόνο περίπου το 7% του πληθυσμού κατανάλωνε τουλάχιστον 3 μερίδες δημητριακών ολικής αλέσεως την ημέρα.

Το αλεύρι ολικής αλέσεως παράγει ζύμη και ψωμί με χαρακτηριστικές διαφορές σε σύγκριση με το επεξεργασμένο αλεύρι σίτου. Τα χαρακτηριστικά αυτά περιλαμβάνουν τον χαμηλό όγκο φραντζολιού, τη μεγαλύτερη σκληρότητα της ζύμης, το σκούρο χρώμα και το ιδιαίτερο άρωμα. Αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να μην είναι ελκυστικά για τους καταναλωτές που είναι συνηθισμένοι στο λευκό ψωμί, το οποίο παρασκευάζεται από επεξεργασμένο αλεύρι. 

Ωστόσο, το αλεύρι ολικής αλέσεως είναι όλο και πιο δημοφιλές καθώς η έρευνα συνεχίζει να αποκαλύπτει τα οφέλη των δημητριακών ολικής αλέσεως και η βιομηχανία τροφίμων προσφέρει περισσότερες επιλογές ολικής αλέσεως στους καταναλωτές. Οι εταιρείες τροφίμων σε όλο τον κόσμο έχουν ανταποκριθεί στα αυξανόμενα στοιχεία που υποστηρίζουν τα οφέλη των δημητριακών ολικής αλέσεως. Η κυκλοφορία προϊόντων ολικής αλέσεως αυξήθηκε κατά 1960% το 2011 σε σύγκριση με το 2000. Στις ΗΠΑ, η αύξηση της παραγωγής τροφίμων ολικής αλέσεως σχεδόν τριπλασίασε την παραγωγή αλεύρου ολικής αλέσεως από το 2002 έως το 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλευρα
Παλέ Ρεθύμνης

Η **Παλέ** είναι οικισμός του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης.  

## Γενικά στοιχεία
Η Παλέ βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 300 μέτρα. Το χωριό απέχει 25 χλμ. Ν. από το Ρέθυμνο, 8 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου) ενώ μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Ρέθυμνο - Σπήλι. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Κοξαρές. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κοξαρέ, τους Ατσιπάδες και την Κατσογρίδα αποτελούν την κοινότητα Κοξαρές που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φοίνικα του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 94 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 132 κατοίκους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Βερπιγιέρ

Το **Βερπιγιέρ** () είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Γναίος Σερουίλιος Καιπίων (ύπατος το 169 π.Χ.)

Ο **Γναίος Σερουίλιος Καιπίων**, λατινικά: *Gnaeus Servilius Caepio* ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Γιος του υπάτου του 203 π.Χ. Γναίου Σερουίλιου Καιπίωνα, υπηρέτησε επίσης ως ύπατος το 169 π.Χ.  στο πλευρό του Κόιντου Μάρκιου Φιλίππου. Είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως ''αγορανόμος καθέδρας'' (curule aedile) το 179 π.Χ., και ως πραίτωρ το 174 όταν κατέκτησε την επαρχία της ''Πέραν Ισπανίας'' (Hispania Ulterior). 

Είχε τουλάχιστον τρεις γιους, τον Κόιντο Φάβιο Μάξιμο Σερβιλιανό ύπατο το 142 π.Χ., τον Γναίο Σερουίλιο Καιπίωνα ύπατο το 141 π.Χ. και τιμητή το 125, και τον Κόιντο Σερουίλιο Καιπίωνα ύπατο το 140 π.Χ. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Κόιντος Μάρκιος Φίλιππος (ύπατος το 186 π.Χ.)

Ο **Κόιντος Μάρκιος Φίλιππος,** Λεύκιου υιός, Κόιντου εγγονός, λατινικά: *Quintus Marcius Philippus,* *L. f., Q. n.* (γεννήθηκε περίπου το 229 π.Χ.), ήταν Ρωμαίος ύπατος το 186 π.Χ.  και ξανά το 169 π.Χ. 

## Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της πρώτης του υπατείας, βοήθησε τον συνύπατό του Σπούριο Ποστούμιο Αλβίνο στην καταστολή των Bακχαναλίων και στη σύνταξη της *τελεσίδικης απόφασης [της Συγκλήτου] για τα Βακχανάλια* (senatus consultum de Bacchanalibus).  

Σύμφωνα με τον ιστορικό Τίτο Λίβιο, ηττήθηκε άσχημα από τους Απουανούς Λιγκούρες σε μία μάχη του 186 π.Χ. με τον Σάλτο Μάρκιο,  που έγινε, πιθανώς, στην επικράτεια της Σεραβέτσα. 

Εξελέγη *[[Πραίτορας|πραίτωρ]]* το 188 π.Χ. , και έλαβε ως αρμοδιότητά του τη Σικελία. Υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Μακεδονία και την Πελοπόννησο το 183 π.Χ., παρατηρώντας τις ενέργειες της Αχαϊκής Συμμαχίας , και υποκίνησε τους φόβους της Σύγκλητου για τον βασιλιά Περσέα της Μακεδονίας στην έκθεσή του το επόμενο έτος.  Το 180 π.Χ. ο Κ. Μ. Φίλιππος αντικατέστησε τον Γάιο Σερουίλιο Γεμίνο ως ένας των *δέκα ανδρών για τα ιερά* (decemvir sacrorum) μετά το τέλος του Γεμίνου.  Το 172 π.Χ. οδήγησε μία πρεσβεία στην Ελλάδα για να προσελκύσει υποστήριξη στην αυξανόμενη σύγκρουση με τον Περσέα, κατά την οποία διέλυσαν επιτυχώς τη Βοιωτική Συμμαχία, και καθυστέρησαν τον πόλεμο του Περσέα στη Ρώμη.   Ο Κ. Μ. Φίλιππος επανεξελέγη ύπατος το 169 π.Χ. , και ηγήθηκε του ρωμαϊκού στρατού κατά το 3ο έτος του Γ΄ Μακεδονικού Πολέμου. 

Το 164 π.Χ. ο Κ. Μ. Φίλιππος εξελέγη τιμητής μαζί με τον Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο Μακεδονικό: κατά τη διάρκεια της θητείας του έστησε ένα δημόσιο ηλιακό ρολόι στα Ρόστρα, δίπλα σε ένα προηγούμενο από τον Mάνιο Βαλέριο Μάξιμο Μεσάλλα.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Διονύσης Σταμενίτης

Ο **Διονύσης Σταμενίτης** είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Πέλλας και τέως Yφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. 

## Καριέρα
Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά το 1968. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκη και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου του μεταπτυχιακού προγράμματος «Περιβαλλοντική Πολιτική, Εκπαίδευση και Επικοινωνία», του τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, με ειδίκευση στην Ενεργειακή Πολιτική και Ανάπτυξη.

Από το 1995 είναι μέλος του ΤΕΕ ενώ από το 1999 ασκεί το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού, ως ελεύθερος επαγγελματίας, με ειδίκευση στη Διοίκηση Οικοδομικών Έργων και στη Δομική και Λειτουργική Αποκατάσταση Διατηρητέων Κτιρίων. Διετέλεσε, επίσης, μέλος της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής Αντισεισμικής Μηχανικής και Τεχνικής Σεισμολογίας και της Μόνιμης Επιτροπής Θεμάτων Παραγωγής Ιδιωτικών Έργων και Οικοδομικής Δραστηριότητας του ΤΕΕ.

### Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες
Το 2012 έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα στις εκλογές της 6ης Μαΐου και εκλέχθηκε βουλευτής Πέλλας με τη Νέα Δημοκρατία. Επανεξελέγη στις εκλογές της 17ης Ιουνίου και στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 2019.

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη βουλευτής Πέλλας, και από τις 27 Ιουνίου 2023 έως 30 Ιουνίου 2025 διετέλεσε Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στη δεύτερη κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Κατά τη διάρκεια της Βουλευτικής θητείας του υπήρξε:

* Μέλος της διαρκούς επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου.

* Μέλος της μόνιμης επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος.

* Μέλος της ειδικής επιτροπής της Ελληνισμού της Διασποράς.

### Πολιτικές δραστηριότητες

* Διετέλεσε αναπληρωτής υπεύθυνος του Τομέα πολιτικής Ευθύνης των Δημοσίων Έργων της Νέας Δημοκρατίας από το 2011 έως το 2012.

* Το 2010 ορίστηκε μέλος της οργανωτικής επιτροπής του 8ου Συνεδρίου της ΝΔ και εκλέχτηκε μέλος της πολιτικής επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.

* Το 1995 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Νεολαίας της Πολιτικής Άνοιξης, με καθολική ψηφοφορία των μελών της.

* Το 1992 εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ και διετέλεσε περιφερειάρχης ΟΝΝΕΔ Μακεδονίας Θράκης και μέλος του Σ.Γ. ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης.

* Το 1990 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Περιφερειακής Επιτροπής ΟΝΝΕΔ του Νομού Πέλλας και Γραμματέας του Τ.Γ. ΟΝΝΕΔ Γιαννιτσών.

* Το 1990 εκλέχθηκε Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του φοιτητικού συλλόγου των Πολιτικών Μηχανικών Α.Π.Θ

## Παραπομπές
Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

* Προφίλ του Διονύση Σταμενίτη στη Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Παλαιά Ταβέρνα Ρεθύμνης

Η **Παλαιά Ταβέρνα** είναι οικισμός του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης.  

## Γενικά στοιχεία
Η Παλαιά Ταβέρνα βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού και τα νότια παράλια του, σε υψόμετρο 70 μέτρα. Το χωριό απέχει 36 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο και 19 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Σπήλι (έδρα του δήμου) και 3 χλμ. Α. από τον Πλακιά. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Μαριού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Μαριού και το Δαμνόνι αποτελούν την κοινότητα Μαριού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φοίνικα του Δήμου Αγίου Βασιλείου και σύμφωνα την απογραφή 2021 απογράφησαν 64 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 25 κατοίκους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης