open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Η Μικρή Γοργόνα (ταινία, 2023)

***Η Μικρή Γοργόνα*** είναι μια Αμερικανική ταινία μιούζικαλ σε σκηνοθεσία Ρομπ Μάρσαλ, από σενάριο του Ντέιβιντ Μαγκί. Είναι μια προσαρμογή της ομότιτλης ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney του 1989, η οποία βασίζεται χαλαρά στο ομότιτλο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν του 1837. Πρωταγωνιστούν οι Χάλι Μπέιλι, Τζόνα Χάουερ-Κινγκ, Νταβίντ Ντιγκς, Awkwafina, Νόμα Ντουμεζουένι, Χαβιέρ Μπαρδέμ και Μελίσα ΜακΚάρθι.

Σχέδια για μια επανερμηνεία της *Μικρής Γοργόνας* του 1989 επιβεβαιώθηκαν τον Μάιο του 2016. Ο Μάρσαλ επιλέχτηκε ως σκηνοθέτης τον Δεκέμβριο του 2017, και οι περισσότεροι ηθοποιοί επιλέχτηκαν τον Νοέμβριο του 2019. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2021 και ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς κυρίως στα Pinewood Studios στην Αγγλία. 

*Η Μικρή Γοργόνα* έκανε πρεμιέρα στον Κινηματογράφο Ντόλμπι στο Λος Άντζελες στις 8 Μάιου του 2023. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις 26 Μάιου του 2023. Έλαβε επαίνους από τους κριτικούς για τις ερμηνείες (κυρίως των Μπέιλι και ΜακΚάρθι), τις μουσικές σκηνές, και την αίσθηση νοσταλγίας, αλλά επικρίθηκε για τα οπτικά εφέ, τους σχεδιασμούς των πλασμάτων, και τις διαφορές από την αρχική ιστορία. Έχει εισπράξει $569.5 εκατομμύρια παγκοσμίως έχοντας προϋπολογισμό $250 εκατομμυρίων, κι έτσι έγινε η ένατη ταινία του 2023 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις.

## Παραπομπές


## Ελληνική Μεταγλώττιση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ιστότοπος
* Μικρή Γοργόνα'' στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Μένκεν
Κατηγορία:Υποθαλάσσια μυθοπλασία
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες remake της Disney
Κατηγορία:Ταινίες ζωντανής δράσης βασισμένες σε ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney
Κατηγορία:Ταινίες 4DX
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Μπαρένγκο

Το **Μπαρένγκο** (ιταλικά: *Barengo*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Κερισιάνο Καλόλο

Ο **Κερισιάνο Καλόλο** (*Aliki Kelihiano Kalolo*)  είναι πολιτικός από το Τοκελάου που επί του παρόντος υπηρετεί ως αρχηγός της κυβέρνησης του Τοκελάου ή *Ulu* από τις 13 Μαρτίου 2023. Προηγουμένως υπηρέτησε στην ίδια θέση από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Μάρτιο του 2013, ξανά από τις 12 Μαρτίου 2019 έως τις 9 Μαρτίου 2020 και ξανά από τις 8 Μαρτίου 2021 έως τις 19 Μαΐου 2022. Είναι μέλος του Συμβουλίου για τη Διαρκή Κυβέρνηση του Τοκελάου, υπηρετώντας ως υπουργός Εξωτερικών, Παιδείας, Οικονομικής Ανάπτυξης, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, πριν και στη συνέχεια ταυτόχρονα με την ηγεσία του στην κυβέρνηση. Το αξίωμα του Ούλου εναλλάσσεται σε ετήσια βάση μεταξύ των faipule από καθεμία από τις τρεις ατόλες της χώρας. Ο Καλόλο, ως *faipule* της Ατάφου, ανέλαβε καθήκοντα ως  για πρώτη φορά το 2012.   

Ως Ούλου, επέβλεψε την αντικατάσταση του παλιού πλοίου του Τοκελάου, του *MV Tokelau*, το οποίο θεωρούνταν ότι δεν ήταν πλέον ασφαλές και αξιόπλοο, με το νεότερο, ειδικά κατασκευασμένο *[[PB Matua]]*, που χορηγήθηκε από τη Νέα Ζηλανδία.   Τον Ιούνιο του 2012 ο Καλόλο απέλυσε τον υπουργό Μεταφορών του, τον Φούα Τολόα, λόγω της επιμονής του τελευταίου ότι το *MV Tokelau* ήταν ακόμη αξιόπλοο και της υπόδειξης του υπουργού Εξωτερικών της Νέας Ζηλανδίας Μάρεϊ ΜακΚάλι ότι η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τον Τολόα. Τα χαρτοφυλάκια του Τολόα (Οικονομικά, Τηλεπικοινωνίες, Ενέργεια και Μεταφορές) ανέλαβε ο Ούλου.  

Ο Καλόλο επέβλεψε επίσης τη μετάβαση της μικρής χώρας από την ενέργεια με ντίζελ στην ηλιακή ενέργεια, που εφαρμόστηκε από τη νεοζηλανδική εταιρεία Vector το 2012. Το σύστημα αυτό αναβαθμίστηκε και επισκευάστηκε το 2020, επίσης υπό την ηγεσία του. 

Τον Σεπτέμβριο του 2012 διορίστηκε πρύτανης του περιφερειακού Πανεπιστημίου του Νότιου Ειρηνικού .  Πριν γίνει Ούλου , είχε υπηρετήσει ως συντονιστής του Πανεπιστημίου στο Τοκελάου. 

Η πρώτη του θητεία ως Ούλου έληξε τον Μάρτιο του 2013. Ο διάδοχός του ήταν ο Σαλέσιο Λούι, ο  του Νουκουνόνου . 

Έγινε Ούλου και πάλι τον Μάρτιο του 2019, αντικαθιστώντας τον Αφέγκα Γκαουαλόφα. Τον διαδέχθηκε ο Φοφό Εσέρα Τουισάνο.

Έγινε  Ούλου για άλλη μια φορά τον Μάρτιο του 2021, αντικαθιστώντας τον Τουισάνο. 

Το 2020 ο Καλόλο συνέταξε ένα δημοψήφισμα που ορίστηκε για το 2025 προκειμένου η περιοχή να αποκτήσει περισσότερη αυτονομία ή ενδεχομένως να ανεξαρτητοποιηθεί από τη Νέα Ζηλανδία. 

Η τρίτη του θητεία ως Ούλου έληξε στις 19 Μαΐου 2022 και τον διαδέχθηκε ο Σιοπίλι Πέρεζ,  του Νουκουνόνου. 

Εξελέγη *Ούλου* για άλλη μια φορά στις 6 Μαρτίου 2023.  

## Παραπομπές


Καλολο Κερισιανο
Καλολο Κερισιανο
Συμμαχία της Αρμενίας

Η **Συμμαχία της Αρμενίας** ( ) είναι ένας αρμένικος πολιτικός συνασπισμός. Ιδρύθηκε το 2021 και σημερινός της ηγέτης είναι ο πρώην πρόεδρος της Αρμενίας Ρομπέρτ Κοτσαριάν.

## Ιστορικό
Κατά την διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων του 2020-2021, ο Κοτσαριάν υποστήριξε το Κίνημα Εθνικής Σωτηρίας, μια πολιτική συμμαχία που απαιτούσε την παραίτηση του πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν. Ο Κοτσαριάν στην συνέχεια δήλωσε οτι θα επιστρέψει στην πολιτική ιδρύοντας νέα πολιτική συμμαχία. Η Συμμαχία της Αρμενίας ιδρύθηκε στις 9 Μαΐου του 2021, με συμμετέχοντα κόμματα την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία, το κόμμα Αναγέννηση της Αρμενίας και άλλους ανεξάρτητους μεταξύ των οποίων και ο ηγέτης του συνασπισμού Κοτσαριάν.

Η συμμαχία συμμετείχε στις εκλογές του 2021., όπου κέρδισε 21.1% της λαϊκής ψήφου, και 29/107 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, κάτι που καθιστά τον συνασπισμό αξιωματική αντιπολίτευση. Επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας εκλέχθηκε ο Σεϊράν Οχανιάν.

## Ιδεολογία
Η συμμαχία υποστηρίζει τα εθνικά συμφέροντα της χώρας καθώς και μια σειρά πολιτικών με στόχο την ασφάλεια και την προστασία του κράτους, ενώ επίσης αγωνίζεται για τον τερματισμό της κοινωνικο-οικονομικής παρακμής. Στοχεύει σε ποιοτικότερα και μεγαλύτερα επίπεδα ανάπτυξης.

Η Συμμαχία υποστηρίζει την κυριαρχία της περιοχής Αρτσάχ, που ανήκει στην ευρύτερη πατρίδα του Αρμένικου λαού και κατοικείται από Αρμένιους, όμως διεκδικείται από το Αζερμπαϊτζάν το οποίο επιχειρεί στρατιωτικά εναντίον της. Η Συμμαχία θεωρεί σημαντικό πυλώνα την προστασία των συνόρων, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την βελτίωση της δημόσιας ζωής. Επίσης απαιτεί τον τερματισμό λειτουργίας ΜΚΟ που δρουν με ξένη χρηματοδότηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Αρμενία
Κρέσσα

Η **Κρέσσα** () είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Το τοπωνύμιο φαίνεται να προέρχεται από το όνομα του Ρωμαίου ευγενούς Κρεσίνιο (*Crescinio*) ή Κρεσέντε (*Crescente*), το οποίο εμφανίζεται σε επιγραφή που βρέθηκε στο χωριό Σάντα Κριστίνα του Μποργκομανέρο και φυλάσσεται σήμερα στο Λαπιδάρειο Μουσείο της κανονικής του Μητροπολιτικού Ναού της Νοβάρα. Το χωριό αναφέρεται ως *Crisiae* κατά την ρωμαϊκή εποχή και αργότερα ως *Cresia* (όπως προκύπτει από συμβολαιογραφικό έγγραφο του 1236). Η σημερινή μορφή του τοπωνυμίου εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1330 σε έγγραφο που αφορά την παραχώρηση κτημάτων και εισοδημάτων στον Ιωάννη, γνωστό ως Τσερεντάνο, από τη Μονή της Αρόνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Στρατώνες Καποδίστρια (Άργος)

Οι **Στρατώνες του Καποδίστρια** αποτελούν σημαντικό κτίριο ιστορικού ενδιαφέροντος στην πόλη του Άργους, και βρίσκονται στο κέντρο της πόλης.

Το κτίριο έχει τρεις πτέρυγες. Στεγάζει το Βυζαντινό Μουσείο Άργους, και σήμερα (2023) οι εργασίες μετατροπής της ανατολικής πτέρυγας σε Επιγραφικό Μουσείο Άργους είναι σε εξέλιξη.
μικρογραφία|Άποψη των στρατώνων Καποδίστρια την νύχτα.

## Ιστορία
Το κτίριο ιδρύθηκε ως νοσοκομείο από τις Αδελφές του Ελέους την δεκαετία του 1690 κατά την διάρκεια της ενετοκρατίας στην περιοχή. Το κτίριο χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερου. Το κτίριο αυτό υπέστη μεγάλες ζημιές κατά την διάρκεια της Επανάστασης, και υπό την επίβλεψη του Ιωάννη Καποδίστρια, την περίοδο 1828-29, ανοικοδομήθηκε για να χρησιμοποιηθεί για τον στρατό. Τότε είχε προστεθεί η τέταρτη πτέρυγα στην βόρεια αυλή, η οποία σήμερα έχει κατεδαφιστεί. Επί τουρκοκρατίας ήταν και χώρος αγοράς, αλλά χρησίμευσε και ως ταχυδρομείο αλλά και ως χάνι.

Το 1889 και πάλι στρατός στο κτίριο, μετά από μια εγκατάλειψη του κτιρίου το 1850. Την περίοδο 1889-1890 και 1891-92 επανέρχεται το ιππικό στο κτίριο, για να μετατραπεί την επόμενη χρονιά σε σχολείο λόγω της κατάρρευσης της στέγης του καποδιστριακού σχολείου. Τον Μάιο του 1899 το κτίριο στεγάζει την πρώτη γεωργοκτηνοτροφική έκθεση της Ελλάδας παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Α΄. Την περίοδο 1905-12, το κτίριο εμφανίζεται να στεγάζει μια μονάδα πεζικού, και έπειτα αποτέλεσε χώρος κράτησης Οθωμανών αιχμαλώτων από τους βαλκανικούς πολέμους. 

Το 1915 εγκαθίσταται και πάλι ιππικό, και πέντε χρόνια μετά μικρασιάτες πρόσφυγες. Την περίοδο 1927-1932 η σχολή έφιππης χωροφυλακής στεγάστηκε στο κτίριο, και την επόμενη τετραετία ο στρατός προχώρησε σε βελτιωτικά έργα. Το 1936 εγκαταστάθηκε το 6ο σύνταγμα πυροβολικού, και έπειτα χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς ανάκρισης και βασανιστηρίων. Την περίοδο 1955-1968 εγκαθίσταται για τελευταία φορά στρατός. 

Το 1971 ο δήμος Άργους αγοράζει το κτίριο από το Ταμείο Εθνικής Άμυνας σε τιμή κατώτερη της αντικειμενικής. Αν και η ιδέα της κατεδάφισης προωθήθηκε έντονα από τις τοπικές αρχές, με ψήφισμα στο δημοτικό συμβούλιο στις 5 Μαρτίου 1977, το 1978 κηρύχθηκε διατηρητέο με την παρέμβαση του υπουργείου πολιτισμού, του Πολιτιστικού Ομίλου Άργους, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ναυπλίου και πολιτών. Τις πιο πρόσφατες δεκαετίες στεγάζει πληθώρα εκδηλώσεων, και αποτελεί την έδρα του Βυζαντινού Μουσείου Άργους.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άργος
Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Ελλάδα
Τζακ Ντίλαν Γκρέιζερ

Ο **Τζακ Ντίλαν Γκρέιζερ** (*Jack Dylan Grazer*, 3 Σεπτεμβρίου 2003) είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Έντι Κάσπμπρακ στα ''Το Αυτό'' (2017) και *[[Το Αυτό: Κεφάλαιο 2]]* (2019) και Φρέντι Φρίμαν στα ''Shazam!'' (2019) και *[[Shazam! Η Οργή των Θεών]]* (2023). Το *[[The Hollywood Reporter]]* τον κατάταξε στους 30 πιο ταλαντούχους ανήλικους ηθοποιούς το 2018.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* .

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Kawasaki Ki-10

The **Kawasaki Ki-10** (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: «Μαχητικό Τύπου 95», συμμαχική ονομασία αναφοράς: «**Perry**») ήταν το τελευταίο διπλάνο μαχητικό του Αυτοκρατορικού Στρατού. Προϊόν της Kawasaki Kōkūki Kōgyō K.K., εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1935 και εξόπλισε μονάδες που έδρασαν στο Μαντσουκούο καθώς και στη Βόρεια Κίνα στα αρχικά στάδια του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου. Συνολικά παρήχθησαν 588 αεροσκάφη.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Σχεδιαστής του Ki-10 ήταν ο Ιάπωνας αεροναυπηγός Τακέο Ντόι, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ρίχαρντ Φογκτ ως αρχισχεδιαστής στην Kawasaki. Το αεροσκάφος που ανέπτυξε, κατόπιν απαίτησης που εξέδωσε ο Αυτοκρατορικός Στρατός, επεκράτησε έναντι του ανταγωνιστικού Nakajima Ki-11 στον σχετικό διαγωνισμό και επιλέχθηκε, παρόλο που η πρόταση της Nakajima, ένα μονοπλάνο, ήταν πιο προηγμένη τεχνολογικά. Σημαντικό στοιχείο που επηρέασε την απόφαση αυτή ήταν η ανώτερη ευελιξία του Ki-10. Προκειμένου να αντισταθμιστεί η υστέρηση του αεροσκάφους σε ταχύτητα, από το τρίτο πρωτότυπο και μετά τοποθετήθηκε τρίφυλλη μεταλλική έλικα, ενώ σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι αεροδυναμικές αντιστάσεις χρησιμοποιήθηκαν πριτσίνια με χωνευτή κεφαλή. Οι πτέρυγες του Ki-10 ήταν άνισου εκπετάσματος και υποστηρίζονταν με αντηρίδες. Στις άνω πτέρυγες υπήρχαν επίσης πηδάλια κλίσης (αγγλ. ailerons). Η κατασκευή ήταν εξ ολοκλήρου μεταλλική, με υφασμάτινη επικάλυψη. Ο οπλισμός αποτελούνταν από δύο πολυβόλα των 7,7&nbsp;mm τα οποία ήταν συγχρονισμένα ώστε να μπορούν να βάλουν μέσω της έλικας. Τα πρώτα αεροσκάφη παραγωγής προωθούνταν από υδρόψυκτο κινητήρα Kawasaki Ha9-IIa των 850&nbsp;hp.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Ki-10 παραδόθηκαν σε μονάδες που έδρασαν στο Μαντσουκούο (Μαντζουρία) και στα αρχικά στάδια του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου ενώ σταδιακά αντικαταστάθηκαν από πιο προηγμένους τύπους αεροσκαφών, όπως το Nakajima Ki-27. Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος του Ειρηνικού, είχαν πλέον αποσυρθεί ολοκληρωτικά από τις μονάδες πρώτης γραμμής και αξιοποιούνταν πλέον ως εκπαιδευτικά καθώς και για άλλους υποστηρικτικούς ρόλους.

## Εκδόσεις

Πηγή
;Ki-10
:Τέσσερα πρωτότυπα.

;Ki-10-I
:Αρχική έκδοση παραγωγής.

;Ki-10-II
:Δεύτερη έκδοση παραγωγής, στην οποία ενσωματώθηκαν διάφορες βελτιώσεις.

;Ki-10-I KAI
:Πρωτότυπο βασισμένο στο Ki-10-I με τροποποιήσεις σε κινητήρα και σύστημα ψύξης.

;Ki-10-II KAI
:Πρωτότυπο βασισμένο στο Ki-10-II με κινητήρα Kawasaki Ha9-IIb των 850&nbsp;hp.

## Χρήστες
;Ιαπωνία
* Αεροπορική Υπηρεσία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού

## Δείτε επίσης

;Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* Arado Ar 68
* Avia B-534
* Blériot-SPAD S.510
* Fairey Fantôme
* Fiat CR.32
* Gloster Gauntlet
* Hawker Fury
* Heinkel He 51

;Κατάλογοι
* Κατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ki-10
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Μαθητικές Κατασκηνώσεις Λάρισας

Οι **Μαθητικές Κατασκηνώσεις** απογράφονται ως ξεχωριστός οικισμός του Δήμου Τεμπών στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας από το 1971. Πρόκειται για κατασκηνώσεις που βρίσκονται στους πρόποδες του Κάτω Ολύμπου, σε κοντινή απόσταση δυτικά από την Κρανιά σε υψόμετρο 640 μέτρων. Είναι κτισμένες τη δεκαετία του '70, σε έκταση 22 στρεμμάτων και αποτελούνται από μια σειρά πέτρινα κτίρια (θάλαμοι ύπνου, εστιατόρια, χώροι αναψυχής, διδασκαλίας, κ.ά.) και δεν είναι σε λειτουργία. Εδώ και χρόνια υπάρχει διαμάχη ανάμεσα στον Δήμο Τεμπών και το Ελληνικό Δημόσιο για την ιδιοκτησία της. Αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Κρανιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Κρανιά, την Κουλούρα και την Παραλία Κουλούρας  αποτελούν την κοινότητα Κρανέας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κάτω Ολύμπου του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μαθητικές κατασκηνώσεις- «φαντάσματα» από τον ιστότοπο https://www.zougla.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
The Matrix Revolutions

Το ***The Matrix Revolutions*** είναι μια Αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης σε σενάριο και σκηνοθεσία των Αδελφών Γουατσόφσκι. Ως η τρίτη συνέχεια στο franchise ''The Matrix'', πρωταγωνιστούν οι Κιάνου Ριβς, Λόρενς Φίσμπερν, Κάρι-Αν Μος, Χιούγκο Γουίβινγκ, Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ, Μόνικα Μπελλούτσι, Λάμπερτ Γουίλσον και Μαίρη Άλις, η οποία αντικαθιστά την Γκλόρια Φόστερ ως Oracle μετά τον θάνατό της το 2001.

Η ταινία κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε 108 περιοχές στις 5 Νοεμβρίου του 2003 από την Warner Bros. Pictures. Παρόλο που ήταν η τελευταία δόση της αρχικής τριλογίας, η ιστορία συνεχίστηκε στο βιντεοπαιχνίδι *The Matrix Online*. Ήταν η πρώτη live-action ταινία που κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και σε κανονικούς και σε IMAX κινηματογράφους. Έλαβε μεικτά σχόλια από τους κριτικούς, με επαίνους για το οπτικό της στιλ, σκηνές μάχης, σκηνοθεσία, κινηματογράφηση και μουσική, αλλά κριτική για την πλοκή της.

Παρά την κριτική αποτυχία της, η ταινία ήταν εισπρακτική επιτυχία, εισπράττοντας πάνω από 427 εκατομμύρια δολάρια. Η τέταρτη ταινία με τίτλο *[[The Matrix Resurrections]]* κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2021.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:The Matrix
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Ταινίες του 2003
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Πεττενάσκο

Το **Πεττενάσκο** (ιταλικά: *Pettenasco*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Kawasaki Ki-56

Το **Kawasaki Ki-56** (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: «**Μεταγωγικό Τύπου 1**»,  συμμαχική ονομασία αναφοράς: «**Thalia**») ήταν ιαπωνικό δικινητήριο ελαφρύ μεταγωγικό αεροσκάφος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρήχθησαν 121 μονάδες από το 1940 ως το 1943.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ki-56 βασίζονταν σχεδιαστικά στο Lockheed Model 14 Super Electra το οποίο παρήγαγε η Kawasaki Kōkūki Kōgyō K.K. κατόπιν αδείας. Το Σεπτέμβριο του 1939 ο Τεχνικός Κλάδος του Επιτελείου του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού ζήτησε από την Kawasaki να αναπτύξει μία βελτιωμένη έκδοση του Super Electra που θα έφερε την ονομασία Ki-56. Αριθμός τέτοιων αεροσκαφών παρήχθη επίσης από την Tachikawa Hikoki K.K.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η εισβολή των ιαπωνικών δυνάμεων στη Σουμάτρα ξεκίνησε με ρίψη αλεξιπτωτιστών που μεταφέρθηκαν από Ki-56 στο αεροδρόμιο P1 καθώς και στα διυλιστήρια κοντά στο Παλεμπάνγκ. Hurricane της RAF που είχαν απογειωθεί από το P1 επιχειρώντας να εντοπίσουν τον ιαπωνικό στόλο που θα επιχειρούσε απόβαση στη νήσο, διασταυρώθηκαν με τα Ki-56 όμως θεώρησαν, εξαιτίας της παρόμοιας σιλουέτας τους, πως επρόκειτο για φίλια Lockheed Hudson που επέστρεφαν στη βάση τους. Η αεράμυνα του P1 επίσης παραπλανήθηκε, θεωρώντας πως τα ιαπωνικά αεροσκάφη είναι Lockheed, μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε η ρίψη των αλεξιπτωτιστών. Όταν κατέστη σαφές πως επρόκειτο για ιαπωνικά μεταγωγικά, η αεράμυνα κατάφερε να καταρρίψει ένα από τα Ki-56, πέτυχε πλήγματα σε ένα ακόμα σε που πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση και εξανάγκασε αρκετά ακόμη να αλλάξουν πορεία προκειμένου να αποφύγουν τα πυρά. Παρόλα αυτά η αεραποβατική ενέργεια ήταν επιτυχής και η αεροπορική βάση όπως και τα διυλιστήρια πέρασαν στην κατοχή των ιαπωνικών δυνάμεων.

## Δείτε επίσης
;Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* Lockheed Hudson

;Κατάλογοι
* Κατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ki-56
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Μάρκους Βίνκελχοκ

Ο **Μάρκους Βίνκελχοκ** είναι Γερμανός οδηγός αγώνων που είναι γνωστός για την εμφάνιση του στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι του 2007 στο Νίρμπουρινγκ.

## Φόρμουλα 1
Αφού ο Κρίστιαν Άλμπερς και η Spyker χώρισαν τους δρόμους τους στα μέσα της σεζόν του 2007, ο Μάρκους πήρε την θέση για το Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι του 2007 στην πατρίδα του. Εκκινώντας 22ος και τελευταίος μία θέση πίσω από τον ομόσταυλο του, Άντριαν Σούτιλ, στο τέλος του γύρου προθέρμανσης η ομάδα φώναξε τον Βίνκελχοκ στα πιτ για να φορέσει βρόχινα και να εκκινήσει από το pit lane καθώς παρόλο που η εκκίνηση ήταν στεγνή, έντονη βροχή αναμενόταν. Όταν η βροχή άρχισε να πέφτει βαριά στον πρώτο γύρο ανάγκασε όλους τους οδηγούς να μπουν για ενδιάμεσα και ο Βίνκελχοκ βρέθηκε πρώτος προσπερνώντας τους περισσότερους οδηγούς ενώ άλλαζαν λάστιχα και μερικούς που επέλεξαν να μείνουν στην πίστα με την ελπίδα ότι η βροχή θα σταματούσε. 

Στο τέλος του δεύτερου γύρου προηγούταν κατά 19 δευτερόλεπτα από τον δεύτερο Φελίπε Μάσα. Με την βροχή να αυξάνεται πλέον τα βρόχινα χρειάζονταν και όχι τα ενδιάμεσα. Ο Βίνκελχοκ είχε ένα μεγάλο πλεονέκτημα ως μόνος οδηγός στα σωστά ελαστικά και είχε προβάδισμα 33ων δευτερολέπτων από τον Μάσα στο τέλος του 3ου γύρου. Τελικά οι συνθήκες έγιναν τόσο άσχημες και οι αγωνοδίκες έστειλαν πρώτα το αυτοκίνητο ασφαλείας και μετά έβγαλαν την κόκκινη σημαία έπειτα από εφτά τετακέ στην πρώτη στροφή που έβγαλαν εκτός αγώνα 5 οδηγούς. 

Στην επανεκκίνηση ο Μάρκους δέχθηκε προσπεράσματα από τα ταχύτερα μονοθεσία και εγκατέλειψε στον 15ο γύρο με υδραυλικό πρόβλημα. Είχε οδηγήσει τον αγώνα για 6 γύρους. Ο Βίνκελχοκ είναι ο μόνος οδηγός στην ιστορία της Φόρμουλα 1 που εκκίνησε τελευταίος και πρώτος στο ίδιο Γκραν Πρι, καθώς και ο μόνος οδηγός που να έχει καταφέρει να εκκινήσει τελευταίος και να οδηγήσει τον αγώνα στο πρώτο του Γκραν Πρι. Ο Μάρκους δεν ξαναγωνίστηκε στην Φόρμουλα 1 ποτέ, καθώς η Spyker έδωσε την θέση του στον Σάκον Γιαμαμότο για οικονομικούς λόγους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Δασειά

Η **Δασειά** (τουρ.: Sarıada) είναι ένα μικρό νησί 5 χλμ ανατολικά της Μεγίστης (Καστελλόριζο) και 2 χλμ βορειοανατολικά της Στρογγυλής. Το υψηλότερο σημείο φτάνει τα 125 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και το έδαφος του νησιού είναι αρκετά λοφώδες. Καλύπτει 0,6 χλμ από βορρά προς νότο και 0,8 χλμ από ανατολή προς δύση. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αντίφελλου (Κας) της επαρχίας Αττάλειας.

## Δείτε επίσης
*Αλιμενταριά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου
Μονή Αιμυαλών

Η **μονή Αιμυαλών** είναι μοναστήρι που βρίσκεται 2,5 χιλιόμετρα νότια της Δημητσάνας, στον δήμο Γορτυνία, Αρκαδία. Είναι αφιερωμένη στην Γέννηση της Θεοτόκου και γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Η μονή ιδρύθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Η μονή Αιμυαλών ιδρύθηκε το 1608 από Ιερομόναχο Γρηγόριο Κοντογιάννη και την αδερφή του μοναχή Ευπραξία Παϊσία Κοντογιάννη. Η οικογένεια Κοντογιάννη ζούσε στο χωριό Εμιαλοί Μεσσηνίας και είναι πιθανόν οι ιδρυτές να ονόμασαν τη μονή από τον τόπο καταγωγής του. Μια άλλη εκδοχή για το όνομα της μονής αναφέρει ότι στη μονή πήγαιναν και θεραπεύονταν όσοι δεν είχαν σώας τας φρένας και έτσι «αποκτούσαν πίσω το μυαλό τους». Μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια μιας λειτουργίας, ένα περιστέρι εισήλθε στον ναό της μονής και κάθισε στην Αγία Τράπεζα. Ο παπάς διέκοψε τη λειτουργία για να το διώξει και τότε η μοναχή Παϊσία του είπε «Μυαλά, παπά, μυαλά, παπά!» ώστε να επανέλθει στη λειτουργία καθώς θεώρησε το περιστέρι σύμβολο του αγίου πνεύματος.

Η μονή αρχικά κτίστηκε σε μια κοιλότητα των βράχων, μαζί με τα παλιά κελιά, που σώζονται μέχρι σήμερα. Οι τοιχογραφίες στο καθολικό της μονής χρονολογούνται από το 1608 και θεωρούνται δείγματα της Κρητικής Σχολής και είναι έργα των Δημητρίου και Γεωργίου Μόσχου. Στις αρχές του 18ου αιώνα κτίστηκε μια επέκταση κάθετα στα υπάρχοντα κτίρια της μονής η οποία είναι γνωστή ως «Πύργος». Τόσο τα αρχικά κτίρια της μονής όσο και ο πύργος έχουν υποστεί φθορές από τις καταπτώσεις βράχων.

Κοντά στη μονή βρίσκεται ο λεγόμενος ληνός των Κολοκοτρωναίων. Το 1806, ο Οσμάν Πασάς, Βαλής του Μορέα, ανέλαβε να εξοντώσει την οικογένεια Κολοκοτρώνη, στα πλαίσια εξάλειψης των Κλεφτών. Αν και ο  Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διέφυγε, ο Γιάννης (Ζορμπάς) και ο ξάδελφός του Γιώργος και τέσσερις άλλους Κολοκοτρώνηδες πήγαν να κρυφτούν στη Ζάτουνα τον Ιανουάριο του 1806 και στη συνέχεια κατέφυγαν στη Μονή Αιμυαλών, όπου και κρύφτηκαν στο ληνό. Η τουρκική φρουρά ειδοποιήθηκε για την παρουσία τους από ένα καλόγερο και πήγαν να τους συλλάβουν. Παρά τις ειδοποιήσεις, οι Κολοκοτρώνηδες επέλεξαν να μη φύγουν και οχυρώθηκαν στον ληνό. Ακολούθησε μάχη μέχρι που οι Τούρκοι αποφάσισαν να βάλουν φωτιά στον ληνό με αποτέλεσμα οι Κολοκοτρώνηδες να εξέλθουν μαχόμενοι μέχρι που οι Τούρκοι τους σκότωσαν όλους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δημητσάνα
Κατηγορία:Μονές της Μητρόπολης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως
Ορδόνιο Γ΄ του Λεόν

Ο **Ορδόνιο Γ΄**, ισπαν.: *Ordoño III*, (  &#x2013; 956) από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν ήταν ο βασιλιάς του Λεόν από το 951 έως το 956, γιος και διάδοχος του Ραμίρο Β’ (931 &#x2013; 951). Αντιμετώπισε τη Ναβάρρα και την Καστίλη, οι ηγεμόνες των οποίων υποστήριξαν τον ετεροθαλή αδελφό του Σάντσο Α΄ τον Παχύ αμφισβητώντας την αξίωση του Ορδόνιο Γ΄ για τον θρόνο.

## Βιογραφία
Έπρεπε επίσης να αντιμετωπίσει την εσωτερική εξέγερση, τις επιθέσεις από τους μουσουλμάνους της αλ-Ανταλούς και την εξέγερση της Γαλικίας. Σε απάντηση στους Μουσουλμάνους, ο Oρδόνιο Γ΄ οδήγησε μία επιδρομή μέχρι τη Λισαβόνα (955), επιστρέφοντας βόρεια με μία πολύ προσοδοφόρα λεία.  Αντιμέτωπος με αυτή τη μεγάλη επίδειξη δύναμης, ο Αμπντ-αλ-Ραχμάν Γ΄ (912 &#x2013; 961) ωθήθηκε να διαπραγματευτεί και να συνάψει μία συνθήκη ειρήνης με τον βασιλιά του Λεόν.

Προσπάθησε να συνεχίσει τις ενέργειες τού πατέρα του στην οχύρωση της γης και της βασιλικής εξουσίας απέναντι στον αφανή και αποσχιστικό Φερνλαν Γκονθάλεθ της Καστίλης. Νυμφεύτηκε ακόμη και την κόρη του Φερνάν, Ουρράκα και αργότερα την απέρριψε για τη συμμαχία του πατέρα της με τον Σάντσo.

Ο Oρδόνιο Γ΄ απεβίωσε στη Θαμόρα το 956.

## Οικογένεια
Η Ουρράκα του γέννησε τουλάχιστον δύο παιδιά: 
* έναν γιο που ονομάζεται Oρδόνιo, που απεβίωσε νέος και μία κόρη, που ονομάζεται
* Τερέσα, που έγινε μοναχή. Ο Oρδόνιο Γ΄ ήταν επίσης πατέρας του 
* Bερμούδου Β΄, αλλά οι απόψεις διίστανται ως προς το αν ήταν γιος της Ουρράκας ή μίας ερωμένης, μίας από τις κόρες του κόμη Πελάγιου Γκονθάλεθ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ

Το **Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ** αποτελεί ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λεμεσού της Κύπρου. Διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Αθλητική Αγροτική Ομοσπονδία Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Διοργανώθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1955-56 και είναι το παλαιότερο αγροτικό κύπελλο της Κύπρου. Αρχικά ονομαζόταν Κύπελλο Α'Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ και από το 2017 μετονομάστηκε σε Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Στο κύπελλο αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΠΑΑΟΚ. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η Ανόρθωσις Μουτταγιάκας με 6 κατακτήσεις.

Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΣΤΟΚ.

## Δομή
Αρχικά στο Κύπελλο ΠΑΑΟΚ συμμετείχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ και Β΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Η ονομασία της διοργάνωσης ήταν **Κύπελλο ΠΑΑΟΚ**. Από την περίοδο 2014-15 οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας συμμετέχουν στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ, το οποίο αργότερα έγινε Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΑΑΟΚ. Από τότε η ονομασία της διοργάνωσης έγινε **Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ**.

## Οι κυπελλούχες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας δεν είναι πλήρης καθώς δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για όλες τις περιόδους. Το κύπελλο των περιόδων 2019-20 και 2020-21 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου από το 2017 οπόταν και το κύπελλο μετονομάστηκε σε Κύπελλο Επίλεκτης Κατηγορία ΠΑΑΟΚ. Την περίοδο 2019-20 και την περίοδο 2020-21 το κύπελλο διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού.

## Κατακτήσεις ανά ομάδα

## Δείτε επίσης
* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
* Πρωτάθλημα Επίλεκτης Κατηγορίας ΠΑΑΟΚ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα ΠΑΑΟΚ


Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Γιάκοπο Αμιγκόνι

δεξιά|μικρογραφία|«Η Ινώ λαμβάνει την κεφαλή του Άργους» (1730–32), Λάδι σε καμβά, 108 x 72 εκ., Μουρ Παρκ, Ρίκμανσγουορθ, Χέρτφορντσαϊρ.
Ο **Γιάκοπο Αμιγκόνι** (, περ. 1685 – Σεπτέμβριος 1752), επίσης **Τζιάκομο Αμικόνι** (*Giacomo Amiconi*), ήταν Ιταλός ζωγράφος της περιόδου του ύστερου μπαρόκ ή του ροκοκό, ο οποίος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Βενετία, αλλά ταξίδεψε και ήταν παραγωγικός σε όλη την Ευρώπη, όπου οι πολυτελείς προσωπογραφίες του είχαν μεγάλη ζήτηση.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βενετία. Ο Αμιγκόνι ζωγράφισε αρχικά μυθολογικές και θρησκευτικές σκηνές, αλλά καθώς η γκάμα των πατρόνων του επεκτάθηκε προς το βορρά, άρχισε να παράγει πολλά έργα σαλονιού που απεικονίζουν θεούς σε αισθησιακή ατονία ή παιχνίδια. Το ύφος του επηρέασε τον Τζουζέππε Νογκάρι. Μεταξύ των μαθητών του ήταν οι Τσαρλς Τζόζεφ Φλίπαρτ, Μικελάντζελο Μορλάιτερ, Πιέτρο Αντόνιο Νοβέλι, Τζόζεφ Βάγκνερ και Αντόνιο Ζούκι.

Από το 1717, καταγράφεται ότι εργάστηκε στη Βαυαρία, στο Παλάτι Νίμφενμπουργκ (1719), στο Ανάκτορο Σλάισχαϊμ (1725–1729) και στο αβαείο των Βενεδικτίνων του Οτομπόιρεν. Επέστρεψε στη Βενετία το 1726. Το έργο του *Η απαγγελία του Παρισιού* εκτίθεται στη Βίλλα Πιζάνι του Στρα. Από το 1730 έως το 1739 εργάστηκε στην Αγγλία, στο Παουν Χάουζ, στο Μουρ Παρκ Γούλτερτον Χολ και στο θέατρο του Κόβεντ Γκάρντεν. Από εκεί βοήθησε να πείσει τον Καναλέττο να ταξιδέψει στην Αγγλία, ενημερώνοντάς τον για την άφθονη πελατεία που υπήρχε.

Στο Λονδίνο ή κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Παρίσι το 1736, γνώρισε τον διάσημο καστράτο Φαρινέλλι, το πορτρέτο του οποίου ζωγράφισε δύο φορές το 1735 και ξανά το 1752. Ο Αμιγκόνι συνάντησε επίσης τη ζωγραφική του Φρανσουά Λεμουάν και του Φρανσουά Μπουσέ.

Το 1739 επέστρεψε στην Ιταλία, ίσως στη Νάπολη και σίγουρα στο Μόντε Κασίνο, στο αβαείο του οποίου υπήρχαν δύο πίνακες (καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου). Ταξίδεψε στη Βενετία για να ζωγραφίσει για τον Ζίγκισμουντ Στρέιτ, για την Κάζα Σαβόια και άλλα κτίρια της πόλης.

Το 1747 έφυγε από την Ιταλία για τη Μαδρίτη, ενθαρρυμένος από τον Φαρινέλλι, ο οποίος είχε διοριστεί εκεί στην αυλή. Έγινε ζωγράφος της αυλής του Φερδινάνδου ΣΤ΄ της Ισπανίας και διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας του Αγίου Φερδινάνδου. Ζωγράφισε μια ομαδική προσωπογραφία που περιλάμβανε τον ίδιο, τον Φαρινέλλι, τον Μεταστάζιο, την Τερέζα Καστελλίνι και έναν άγνωστο νεαρό άνδρα. Ο νεαρός μπορεί να ήταν ο Αυστριακός Αρχιδούκας Ιωσήφ, ο διάδοχος του θρόνου των Αψβούργων. Ο Αμιγκόνι πέθανε στη Μαδρίτη.

Ο Αμιγκόνι ήταν πατέρας της ζωγράφου Κατερίνα Αμιγκόνι Καστελλίνι και αδελφός της ζωγράφου Καρλόττα Αμιγκόνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυλικοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Αλευριτικό οξύ

δεξιά|μικρογραφία|220px|Δείγματα σελάκης (γομαλάκας), η οποία περιέχει αλευριτικό οξύ
Το **αλευριτικό οξύ** ή **α-αλευριτικό οξύ**, είναι ένα από τα λιπαρά οξέα.

Αποτελεί ένα κύριο συστατικό της γομαλάκας, σε ένα μέσο ποσοστό περίπου 35%. Χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στη βιομηχανία αρωμάτων για την παρασκευή του αρώματος μόσχου. Το αλευριτικό οξύ, το οποίο ονομάζεται και *9,10,16-τριιδροξυεξαδεκανοϊκό οξύ*, αποτελεί υποσχόμενη λύση έναντι των δισφαινολών. Είναι ένα πολυυδροξυλιωμένο λιπαρό οξύ που χρησιμοποιείται σήμερα σε καλλυντικά σκευάσματα, ως πρόσθετο τροφίμων, και ως υλικό επικάλυψης για δισκία και κάψουλες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Balilla (υποβρύχιο, 1927)

Το ***Balilla*** ήταν το πρώτο από τα τέσσερα υποβρύχια της ομώνυμης κλάσης που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα τέλη της δεκαετίας του 1920.

## Περιγραφή

Τα σκάφη της κλάσης *Balilla* ήταν τα πρώτα «καταδρομικά υποβρύχια» (ωκεανοπόρα) του ιταλικού ναυτικού. Είχαν εκτόπισμα 1450&nbsp;t (1427&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 1904&nbsp;t (1874&nbsp;LT) σε κατάδυση. Είχαν μήκος 86,5&nbsp;m, πλάτος 7,8&nbsp;m και βύθισμα 4,7&nbsp;m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 110&nbsp;m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 77 αξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 2450&nbsp;bhp. Όταν ήταν σε κατάδυση ισχύ παρείχαν δύο ηλεκτροκινητήρες των 1100&nbsp;hp. Επίσης διέθεταν έναν επικουρικό κινητήρα ντίζελ χάρη στον οποίο μπορούσαν να φθάνουν σε ταχύτητα 7&nbsp;kn στην επιφάνεια. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ανέρχονταν σε 17,5&nbsp;kn και σε κατάδυση σε 8&nbsp;kn. Η ακτίνα δράσης έφθανε τα 12000&nbsp;ναυτικά μίλια στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 7&nbsp;kn και τα 110&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα 3&nbsp;kn σε κατάδυση.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από έξι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm, τέσσερις στην πλώρη και δύο στην πρύμνη, για τους οποίους έφεραν δώδεκα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 120&nbsp;mm, χάρη στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το υποβρύχιο ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm που παρείχαν αντιαεροπορική προστασία.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Ballila* ξεκίνησε στις 12&nbsp;Ιανουαρίου 1925 στις εγκαταστάσεις της Odero-Terni-Orlando στο Μουτζιάνο (Muggiano). Καθελκύστηκε στις 20&nbsp;Φεβρουαρίου 1927 και ολοκληρώθηκε την 21η&nbsp;Ιουλίου 1928.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*
*
*
*

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Balilla
Τράβις Γουίλιγχαμ

Ο **Τράβις Γουίλιγχαμ** (αγγλικά:Travis Willingham) είναι Αμερικανός ηθοποιός φωνής.

## Πρώιμη Ζωή
Ο Γουίλιγχαμ γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου το 1981 στο Ντάλλας. Άρχισε να ενδιαφέρεται για την υποκριτική από την πέμπτη και έκτη δημοτικού, μετακόμισε από το ιδιωτικό σχολείο στο J.R. Long Middle School.Αποφοίτησε από το γυμνάσιο Woodrow Wilson High School. Σπούδασε στο Χριστιανικό Πανεπιστήμιο του Τέξας. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ασχοληθεί με την καριέρα του ηθοποιού.

## Καριέρα
Έγινε γνωστός στη μεταγλώττιση από τον ρόλο του Ρόι Μάστανγκ από την σειρά Fullmetal Alchemist του 2003.Ο Γουίλιγχαμ επανέλαβε το ρόλο του Ρόι Μάστανγκ για τη σειρά Fullmetal Alchemist Brotherhood του 2009.Άλλοι επίσης χαρακτηριστικοί του ρόλοι είναι ο Γιου Κάντα από το D Gray Man,ο Πόρτογκας Ντι Έις από το One Piece από τη μεταγλώττιση της Funnimation,ο Τακάσι Μορίνοζουκα από τη σειρά Ouran High School Host Club.

Πέρα από τα άνιμε έχει δώσει και τη φωνή του στον Θορ σε αρκετά από τα πρότζεκτ της Μάρβελ. Επιπλέον έχει δώσει την φωνή του στον βασιλιά Ρόλαντ τον 2ο από την σειρά του Dinsey Junior Σοφία η πριγκίπισσα.

Από το 2010 μέχρι και το 2018 έδωσε τη  φωνή του στον Νάκλς στο  ο Σόνικ ο σκαντζόχοιρος η σειρά.

## Προσωπική ζωή
Ο Γουίλιγχαμ έχει έναν αδελφό, τον Κάρσον. Ο Γουίλιγχαμ είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό, την Λόρα Μπέιλι. Παντρεύτηκαν στις 25 Σεμπτεμβρίου του 2011 στους κήπους Maravilla στο Camarillo. Μένουν μαζί στο Λος Άντζελες κι έχουν έναν γιο.

Ο Γουίλιγχαμ είναι δια βίου θαυμαστής των Dallas Cowboys. Έχει επίσης συμμετέχει κι σε μερικά τρίαθλα.

## Φιλμογραφία

* Dragon Ball Z (2001–03)
* Yu Yu Hakusho:Ghost Files (2002–06)
* Mermaid Forest (2005)
* One Piece (2007–10,2014–16)
* Naruto (2008–09)
* Code Geass:Lelouch of Rebelion (2008–09)
* Ouran High School Host Club (2008–09)
* D.Gray - Man (2009)
* Bleach (2009-14)
* Naruto Shippuden (2009-19)
* Soul Eater (2010)
* Fullmetal Alchemist:Brotherhood (2010-12)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Ραμίρο Γ΄ του Λεόν

Ο **Ραμίρο Γ**', ισπαν.: *Ramiro III*, (π. 961 – 26 Ιουνίου 985), βασιλιάς του Λεόν (966–984), ήταν γιος του Σάντσο Α΄ του Παχύ και διάδοχός του σε ηλικία μόλις πέντε ετών. 

## Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της ανηλικότητάς του, η αντιβασιλεία βρισκόταν στα χέρια δύο μοναχών: της θείας του Eλβίρας Ραμίρεθ, η οποία πήρε τον τίτλο της βασίλισσας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας, και στη συνέχεια της μητέρας του Tερέσας Aνσούρεθ, η οποία είχε τεθεί σε μοναστήρι μετά το τέλος τού συζύγου της. Ως συνέπεια αυτού, η βασιλεία του είναι γνωστή για την υποστήριξή της στον κλήρο.

### Η βασιλεία του
Μεταξύ των πράξεων των αντιβασιλέων του κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του ήταν η επικύρωση μίας συνθήκης ειρήνης με τον Χαλίφη αλ-Χακάμ Β΄. Αντιμετώπισε επίσης τους Βίκινγκς, που είχαν εισβάλει στη Γαλικία. Με τη σύναψη της συνθήκης ειρήνης, ο βεζίρης Αλμανθόρ εισέβαλε στο βασίλειό του.

Όταν έφτασε στην ενηλικίωσή του και μετά τον γάμο του με τη Σάντσα (π. μετά το 983), ίσως κόρη του Γκόμεθ Ντίαθ, κόμη της Σαλδάνια, ο Ραμίρo προσπάθησε να καθιερώσει μία απολυταρχική μοναρχία, που είχε ως αποτέλεσμα την αποξένωση της ήδη αποσχιστικής Γαλικίας και Καστίλης. Αυτό, μαζί με τις συνεχείς καταστροφές που βίωσαν από τα χέρια των μουσουλμάνων, όπως η μάχη της Ρουέδα, η μάχη του Tορεβισέντε και η χειρότερη, που έλαβε χώρα στο Σαν Εστεβάν δε Γκόρμαθ υπό την αντιβασιλεία της θείας του το 975, οδήγησε τους ευγενείς της Γαλικίας το 982 στο να ανακηρύξουν τον Βερμούδο Β', γιο του Ορδόνιο Γ', βασιλιά της Γαλικίας. Έχασε τον θρόνο του από τον Βερμούδο Β΄ δύο χρόνια αργότερα, το 984. 

## Οικογένεια
Είχε τουλάχιστον ένα παιδί με τη σύζυγό του Σάντσα Γκόμεθ, τον
* Oρδόνιο Ραμίρεθ, ο οποίος παντρεύτηκε την Κριστίνα Βερμούδεθ, κόρη του αντιπάλου του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Ορδόνιο Δ΄ του Λεόν

Ο **Ορδόνιο Δ΄**, ισπαν.: *Ordoño IV*, αποκαλούμενος **Κακός** (π. 926– Κόρδοβα, π. 962 ή 963) ήταν ο βασιλιάς του Λεόν από το 958 έως το 960, διακόπτοντας τη βασιλεία του Σάντσο Α΄ του Παχύ για μία περίοδο δύο ετών.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλφόνσου Δ΄ του Λεόν και της βασίλισσάς του, Ονέκα Σάντσεθ της Παμπλόνα  και ανιψιός του Ραμίρο Β΄ της Λεόν και του Γκαρθία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνας.

Το 958, δύο χρόνια μετά τη βασιλεία του Σάντσο Α΄ του Λεόν, επωφελήθηκε από μία εξέγερση των ευγενών, που θα επετύγχανε να τον τοποθετήσει για λίγο στον θρόνο. Οι Λεονέζοι ευγενείς, καθώς και οι δυσαρεστημένοι Γαλικιανοί και Καστιλιανοί, είχαν αρρωστήσει με τον παχύσαρκο Σάντσο. Έλαβε ιδιαίτερη βοήθεια σε αυτό από τον κουνιάδο του, κόμη Φερνάν Γκονθάλεθ της Καστίλης, την κόρη του οποίου νυμφεύτηκε. Ωστόσο, ο κόμης Φερνάν ηττήθηκε μέσω μίας συμμαχίας Ναβαρραίων και Ομμεϋαδών για λογαριασμό του Σάντσo το 960 και ο Oρδόνιo αναγκάστηκε να φύγει.  Όταν έχασε τον θρόνο του, ο Oρδόνιo κατέφυγε πρώτα στην Αστούριας και μετά στο Μπούργος, όπου εγκατέλειψε τη γυναίκα του.  Αυτό του έχασε την υποστήριξη του Φερνάν Γκονθάλεθ, ο οποίος συμμάχησε με τον Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα. Ο Καστιλιάνος κόμης έστειλε τον Oρδόνιo στον Γκαλίμπ αλ-Νασιρί, διοικητή των «Μεσαίων Συνόρων» στο Mεδινασέλι, από τον οποίο μεταφέρθηκε στην αυλή του χαλίφη της Κόρδοβα.  Εκεί υπέβαλε και έκανε έκκληση για βοήθεια. Ο χαλίφης στην αρχή τού πρόσφερε βοήθεια, αλλά αυτό οδήγησε και τον αντίπαλό του Σάντσο να προσφέρει την υποταγή του, εξουδετερώνοντας έτσι κάθε όφελος για τον χαλίφη που βοηθούσε τον Oρδόνιo, ο οποίος απεβίωσε στην Κόρδοβα, να εκθρονιστεί ακόμα.

## Οικογένεια
Κατά τη σύντομη περίοδο της βασιλείας του, νυμφεύτηκε, για πολιτικούς λόγους, την Ουρράκα, κόρη του Φερνάν Γκονθάλεθ και πρώην σύζυγο του εξαδέλφου του Oρδόνιο Γ΄ του Λεόν. Αφού την εγκατέλειψε ο Oρδόνιο Δ΄, αυτή ξαναπαντρεύτηκε, με τον Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Σαμπίρo, γέννησε τον Oρδόνιο Δ΄ δύο παιδιά, αλλά η ταυτότητά τους δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Ο χρονογράφος Ιμπν Χαγιάν του αναθέτει έναν γιο Γκαρσία, αλλά δεδομένου ότι η Ουρράκα είχε έναν γιο με αυτό το όνομα, τον μελλοντικό βασιλιά Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα από τον τρίτο σύζυγό της, ο Ιμπν Χαγιάν μπορεί να παρεξήγησε αυτόν τον θετό γιο, με γιο. Ομοίως, μία μειοψηφία σύγχρονων μελετητών πρότεινε ότι ο Βερμούδο Β' του Λεόν ήταν γιος του Ορδόνιο Δ' αντί του Ορδόνιο Γ' του Λεόν, αλλά ένα καταστατικό της εποχής, που ονομάζει τον πάππο τού Βερμούδο ως Ραμίρο, το διαψεύδει.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Φρουέλα της Κανταβρίας

Ο **Φρουέλα Πέρεθ**, ισπαν.: *Fruela Pérez*, (απεβ.  758) ήταν ο δεύτερος γιος του δούκα Πέτρου δούκα της Κανταβρίας και αδελφός του Αλφόνσο Α' βασιλιά των Αστουριών.  

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τις εκδόσεις *Rotensis* και *Sebastianense* του *[[Χρονικό του Alfonso III|Χρονικού του Αλφόνσο Γ'<nowiki/>]]*, ο Φρουέλα συνόδευσε τον αδελφό του βασιλιά Αλφόνσο Α΄ στις επιδρομές κατά των μουσουλμάνων εισβολέων και επέτυχε να κατακτήσει πολλές πόλεις, συμπεριλαμβανομένων των Λούγο, Τούι, Οπόρτο, Μπράγα, Βιζέου, Τσάβες, Λεδέσμα και άλλα μέρη. 

## Οικογένεια
Το όνομα της μητέρας των παιδιών τού Φρουέλα δεν είναι γνωστό. Αυτά ήταν:
* Βερμούδο Α', βασιλιάς των Αστουριών. 
* Αουρέλιους. 
* Μία κόρη, της οποίας το όνομα είναι άγνωστο, που παντρεύτηκε έναν ευγενή από την Άλαβα ονόματι Λόπε, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο
* Γκαρθία και μια κόρη, τη
* Μούνια από της Άλαβα, τη σύζυγο του βασιλιά Φρουέλα Α' των Αστουριών.  

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λατινικό κείμενο της Chronica Rotensis
* Λατινικό κείμενο της Chronica ad Sebastianum

Κατηγορία:Κόμητες της Ισπανίας
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Πέτρος της Κανταβρίας

Ο **Πέτρος**, , , (απεβ. το 730) ήταν δούκας της Κανταβρίας. Ενώ διάφοροι συγγραφείς προσπάθησαν να ορίσουν την καταγωγή του, (για παράδειγμα, κάνοντάς τον γιο ή αδελφό του βασιλιά Έρβιγκ), οι πρώτες πηγές δεν αναφέρουν τίποτε πιο συγκεκριμένο από το χρονικό του «Ψευδο-Αλφόνσo»: ότι ήταν "κατάγεται από τη γραμμή αίματος του Λιούβιγκιλντ και του Ρέκαρεντ Α΄ (*ex semine Leuvigildi et Reccaredi progenitus*). Ακόμη και αυτό αμφισβητήθηκε ως μία πιθανή μυθοπλασία με πολιτικά κίνητρα, που δημιουργήθηκε για να υποστηρίξει την μετέπειτα αξίωση των απογόνων του για αποκλειστική βασιλεία.

Σύμφωνα με τους μουσουλμάνους χρονικογράφους, το έτος 714 ο Mουσά ιμπν Νουσάιρ λεηλάτησε την Aμάγια, πρωτεύουσα της Κανταβρίας, για δεύτερη φορά μετά από τον Tαρίκ τον προηγούμενο χρόνο. Ο Πέτρος, ο επαρχιακός *δούκας*, οδήγησε τον λαό του να καταφύγει στα βουνά. Όταν ο τοπικός ευγενής Πελάγιος των Αστουριών ξεκίνησε μία εξέγερση ενάντια στη φρουρά των Βερβέρων, την οποία είχαν καταφέρει να εγκαταστήσουν επάνω από τα ορεινά περάσματα στη γειτονική Αστούριας, ο δούκας Πέτρος και άλλοι ευγενείς της δυτικής Γαλικίας, υποστήριξαν την εκλογή του Αλφόνσο ως νέου *πρίγκηπα* (βασιλιά) για να ηγηθεί εναντίον του κοινού εχθρού. Άλλοι μελετητές είπαν ότι ο Πελάγιος μπορεί να ήταν συγγενής του δούκα της Κανταβρίας, που υπερασπιζόταν τη δυτική πρόσβαση στο δουκάτο μέσω της έδρας της κομητείας του, καθώς αυτό το τμήμα της σύγχρονης επαρχίας των Αστουριών ήταν μέρος τότε του δουκάτου της Κανταβρίας και της Κανταβρίας της κλασικής λατινικής καταγραφής. Εν πάση περιπτώσει, η Κανταβρία και τα υπόλοιπα μέρη που θα ονομάζονταν Αστούριες συγχωνεύτηκαν ως ένα βασίλειο. Μετά τη μάχη της Κοβαδόνγα, στην οποία ο Πελάγιος απέφυγε την ήττα από τη μεγαλύτερη δύναμη εισβολής, και κατάφερε να απομακρύνει τον κυβερνήτη Mουνούζα εντελώς από τις Αστούριες, φαίνεται πιθανό ότι ο Πέτρος έστειλε τον γιο του στην αυλή του Πελάγιου στο Κάνγας δε Όνις. Ήταν μία Βησιγοτθική πρακτική να στέλνουν ευγενή παιδιά στη βασιλική αυλή: αυτό ήταν επομένως μία σιωπηρή παραδοχή της βασιλείας του Πελάγιου. Σύμφωνα με τα Χρονικά της Αλβέλδα (Crónica Albeldense), τα εδάφη των δύο ηγετών ενώθηκαν με γάμο μεταξύ του γιου του Πέτρου, Αλφόνσου και της κόρης του Πελάγιου, Ερμεσίνδας:

: Αδεφόνσος, γαμπρός του Πελαγίου, που βασ. έτη 18, ήταν γιος του Πέτρου, δούκα της Κανταβρίας. Και όταν επρόκειτο να έρθει στις Αστούριες, πήρε την Ερμεσίνδαν, κόρη του Πελαγίου, και εμπρός στον Πελάγιο, την έλαβε [σύζυγο]. (*Adefonsus, Pelagi gener, reg. an.* *XVIII.* *Iste Petri Cantabriae ducis filius fuit; et dum Asturias venir Ermesindam Pelagii filiam Pelagio proecipiente, accepit)*.

Ο Αλφόνσος διαδέχθηκε αργότερα τον θρόνο των Αστουριών και ήταν ο πρώτος, που χρησιμοποίησε τον τίτλο τού βασιλιά. Ενώ οι Ιβηρικοί Μουσουλμάνοι μελετητές αποκαλούσαν τους απογόνους του Μπενί Αλφόνς (, *Beni Iḍfunš*) μετά τον γιο του, αναφέρονται πιο συχνά ως η δυναστεία των Αστουριών-Λεόν.

## Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας του βασιλιά
* Αλφόνσο Α' και του
* Φρουέλα της Κανταβρίας, πατέρας των βασιλέων
** Αυρέλιου και
** Βερμούδο Α'.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Ορδόνιο Α΄ των Αστουριών

Ο **Oρδόνιο Α΄**, ισπαν.: *Ordoño I*, ( – 27 Μαΐου 866) ήταν βασιλιάς της Αστούριας από το 850 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Οβιέδο, όπου πέρασε την πρώιμη ζωή του στην αυλή του Αλφόνσο Β'. Μάλλον συνδέθηκε με το στέμμα από νωρίς. Πιθανότατα μεγάλωσε στο Λούγο, πρωτεύουσα της επαρχίας της Γαλικίας, της οποίας ο πατέρας του, Ραμίρο Α΄, είχε ονομαστεί κυβερνήτης. Εκεί εκπαιδεύτηκε, μεταξύ άλλων στις στρατιωτικές τέχνες.

Ο Oρδόνιo ονομάστηκε κυβερνήτης της Γαλικίας, όταν ο πατέρας του πήγε στη Βαρδούλια για να νυμφευτεί την Πατέρνα (τη 2η σύζυγό του). Ενώ ήταν μακριά, ο Αλφόνσο απεβίωσε και οι ευγενείς εξέλεξαν τον κόμη Νεπόκιαν ως βασιλιά. Ο Oρδόνιo άρχισε αμέσως να συγκεντρώνει στρατό, για να βοηθήσει τον πατέρα του στη διεκδίκηση του θρόνου. Ωστόσο, δεν μπορούσε να αφήσει τη θέση του στη Γαλικία για να βοηθήσει, και ο στρατός του παρέμεινε αχρησιμοποίητος. Όταν τελικά ο πατέρας του επικράτησε, επιβεβαίωσε τον Oρδόνιo στην -μέχρι τώρα προσωρινή- θέση του.

Την 1η Φεβρουαρίου 850, ο Ορδόνιο διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς. Καθώς ήταν κληρονόμος τού πατέρα του, ήταν ο πρώτος βασιλιάς των Αστουριών, που ανέβηκε στον θρόνο χωρίς εκλογή. Η πρώτη του αντιπαράθεση ήταν με τους Βάσκους, οι οποίοι επαναστάτησαν με την υποστήριξη των Μπανού Κάσι της Θαραγόθα. Ενώ επέστρεφε στο Οβιέδο, αφού νίκησε τους επαναστάτες, έλαβε είδηση για μία επικείμενη επίθεση των Μαυριτανών στη Βαρδούλια. Πριν προλάβουν να επιτεθούν οι Μαυριτανοί, τους συνάντησε κοντά στον Έβρο και τους νίκησε. Αυτές οι νίκες σήμαιναν ελάχιστα μακροπρόθεσμα, για τον κυβερνήτη της Θαραγόθα, Mουσά ιμπν Μουσά, οχύρωσε την πόλη Aλβάιδα (Aλβέλδα). Το 859, ο Oρδόνιo τον νίκησε στην Aλβέλδα και πολιόρκησε και ισοπέδωσε την πόλη.

Υποστήριξε τους αντάρτες Μοζάραβες, που του κόστισαν στο Γκουαδασελέτε το 854, αλλά αυτό το φιάσκο τον υποκίνησε μόνο να εδραιώσει την «έρημο του Ντουέρο», την ερημωμένη περιοχή μεταξύ της Αστουριανής Κορδιλλέρας και του ποταμού Δούρο. Διηύθυνε την *[[Repoblación|επανάσταση]]* των πόλεων Λεόν και Tαλαμάνκα,  Aστόργα, Tούι και Aμάγια. 

Σκόπευε να προωθήσει ενάντια στον κυβερνήτη της Τουδέλα και έτσι να ελέγξει όλη την πρόσβαση στη Ναβάρρα και στη Χώρα των Βάσκων, αλλά το εμιράτο της Κόρδοβα απάντησε με μία εισβολή και λεηλασία στην Άλαβα.  Στο Μπουρέβα, οι Άραβες νίκησαν τον Ροδρίγo, πρώτο κόμη της Καστίλης, και άφησαν πίσω τη Ρεκονκίστα για χρόνια. 

Ο Oρδόνιo απεβίωσε στο Oβιέδo και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Αλφόνσος Γ΄.

## Οικογένεια
Ο Oρδόνιo νυμφεύτηκε τη Mουνιαδόνα. Είχε έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του διαδόχου του, Αλφόνσο Γ΄.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Φρουέλα Α΄ των Αστουριών

Ο **Φρουέλα Α΄**, ισπαν.: *Fruela* ή *Froila I*, (π. 722 – 14 Ιανουαρίου 768) αποκαλούμενος ο Σ**κληρός**, ήταν ο βασιλιάς των Αστουριών από το 757 μέχρι το τέλος του, οπότε και δολοφονήθηκε. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αλφόνσου Α' και συνέχισε το έργο τού πατέρα του. Ο Πελάγιος ήταν εκ μητρός πάππος του.

## Βιογραφία

Κατέστειλε μία εξέγερση των Βάσκων, από τους οποίους πήρε την ευγενή Mούνια (ή Mουνίνα), την οποία αργότερα νυμφεύτηκε.  Ή σύμφωνα με τους γνωστούς τους δεσμούς ανανεώθηκε μία συνηθισμένη γαμήλια συμμαχία μεταξύ των οικογενειών τους, που ερμηνεύτηκε στην αυλή των Αστουριών ως διπλωματική νίκη επί του ανεξάρτητου Βασκικού δουκάτου. ή, μία τόσο αναγκαία συνεργασία μεταξύ των δύο Οίκων, για να μειωθεί μία αποσχιζόμενη φατρία των Βάσκων των Αλαβέζων, διακινδυνεύοντας να αποστασιοποιηθούν στον Μπανού Κάσι κάτω στην κοιλάδα του Έβρου, με *έπαθλο* το χέρι της εξαδέλφης του Μούνια. Το αν ο γάμος περιελάμβανε τα εδάφη της Αλάβα ή άλλων Βάσκων ως προίκα, δεν είναι ξεκάθαρο, αλλά οι Οίκοι των Αστουριών και της Παμπλόνα θα πάλευαν για τον έλεγχο αυτής της περιοχής των μεταβαλλόμενων συνόρων τους για αιώνες, πολιτιστικά πιο Βάσκοι, μέχρι αργότερα, όπου οι ευγενείς της ήταν σύμμαχοι με το Στέμμα της Καστίλης, τελικά υπό τη δυναστεία Χιμένεθ. Η Μούνια ήταν μητέρα τού τελικού διαδόχου τού Φρουέλα, Αλφόνσου Β΄. Σύμφωνα με τον θρύλο, ήταν επίσης μητέρα της Χιμένα, μητέρας του θρυλικού ήρωα του ρομαντισμού Μπερνάρδο δελ Κάρπιο.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η πόλη του Οβιέδο ιδρύθηκε, στις 25 Νοεμβρίου 761, όταν ο ηγούμενος Μάξιμος και ο θείος του Φρομεστάνο έκτισαν εκεί μία εκκλησία προς τιμή του Αγίου Βικεντίου. Υπό τον Φρουέλα, οι καλές σχέσεις μεταξύ της εκκλησίας και του βασιλιά συνεχίστηκαν, όπως και κατά τη βασιλεία του πατέρα του, τού Aλφόνσo «του Καθολικού».

Ο Φρουέλα δεν τελείωσε ευχάριστα τη βασιλεία του. Έχοντας δολοφονήσει τον αδελφό του Βιμεράνo (αυτή είναι η βάση για το παρωνύμιό του) και με τους ευγενείς ανήσυχους, ονόμασε ως διάδοχό του τον Bερμούδo (δεν πρέπει να συγχέεται με τον εξάδελφο τού Φρουέλα, Bερμούδο Α΄), γιο του Βιμεράνο. Δυστυχώς σχηματίστηκε μία συνωμοσία εναντίον του, η οποία έληξε με τη δολοφονία τού Φρουέλα στο Κάνγας δε Όνις, την πρωτεύουσά του, και τον εξάδελφό του Aουρέλιους να ανεβαίνει στον θρόνο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μούνια των βάσκων, και είχε τέκνα:
* Αλφόνσος Β΄, βασιλιάς των Αστουριών.
* Χιμένα, παντρεύτηκε τον Σάντσο κόμη της Σαλδάνα, και είχε γιο τον:
** Μπερνάρδο δελ Κάπριο, ήρωα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν