Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στο Μεξικό

Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών (ισπανικά: ) έχει παρουσία στο Μεξικό από το 1874. Το Μεξικό είναι η χώρα με τα περισσότερα μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Το ποσοστό των μέλων της Εκκλησίας στο Μεξικό αυξήθηκε σχεδόν κατά 15% μεταξύ 2011 και 2021. Στην απογραφή του Μεξικού το 2010, 314.932 άτομα αυτοπροσδιορίστηκαν ως μέλη της Εκκλησίας.

## Ιστορία

### Μετανάστευση στην Άλτα Καλιφόρνια και το Τάγμα των Μορμόνων
Όταν οι άποικοι της Εκκλησίας έφτασαν στη Δύση το 1847 και ίδρυσαν πρώιμες κοινότητες, όπως το Σολτ Λέικ Σίτι και το Μπάουντιφουλ της Γιούτα, εγκαθίσταντο στην Άλτα Καλιφόρνια (ομοσπονδιακό έδαφος του Μεξικού). Κατά το επόμενο έτος υπογράφηκε και επικυρώθηκε η Συνθήκη Γκουανταλούπε Χιντάλγκο, η οποία έθεσε τέλος στον Αμερικανικό-Μεξικανικό πόλεμο και κατέστησε το έδαφος όπου είχαν εγκατασταθεί οι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο κύριος λόγος που οι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών εγκαταστάθηκαν στην Άλτα Καλιφόρνια ήταν για να ζουν σε μια περιοχή όπου θα μπορούσαν να αυτοδιοικούνται ανεξάρτητα.

Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού-Μεξικανικού Πολέμου, οι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών συμμετείχαν κατατασσόμενοι στο Τάγμα των Μορμόνων, μια ομάδα με πάνω από 500 εθελοντές που υπηρέτησαν ως στρατιωτική μονάδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι κύριοι σκοποί της κατάταξής τους ήταν να οικοδομήσουν καλή σχέση με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών (σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες κέρδιζαν τον πόλεμο και αποκτούσαν τον έλεγχο του εδάφους) και να εξασφαλίσουν κάποιο εισόδημα για να υποστηρίξουν τη μετανάστευσή τους. Το Τάγμα των Μορμόνων δεν ενεπλάκη σε μάχη με μεξικανικά στρατεύματα, αλλά συμμετείχε σε μια σύντομη κατάληψη του Τούσον, φρούρησε τον λαό των Λουϊσένιο στον απόηχο της σφαγής της Τεμέκουλα, και κατέλαβε το Σαν Ντιέγκο έως ότου απολύθηκε. Ανησυχίες σχετικά με την πιθανή υποδοχή τους, ως αποτέλεσμα της συμμετοχής του Τάγματος των Μορμόνων στον πόλεμο, ενδέχεται να συνέβαλαν στην απόφαση να σταλούν ιεραπόστολοι, συμπεριλαμβανομένου του Πάρλεϋ Π. Πρατ, στη Χιλή το 1851 αντί για το Μεξικό, ως οι πρώτες ιεραποστολικές προσπάθειες στη Λατινική Αμερική.

### Πρώτες ιεραποστολικές προσπάθειες

Οι πρώτοι ιεραπόστολοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στο Μεξικό κλήθηκαν στα τέλη του καλοκαιριού και στις αρχές του φθινοπώρου του 1875, λίγο αφότου ο Ντάνιελ Ου. Τζόουνς και ο Μελιτόν Γκονσάλες Τρέχο είχαν αρχίσει να μεταφράζουν τμήματα του Βιβλίου του Μόρμον στα ισπανικά. Αυτή η αρχική διερευνητική αποστολή αποτελούνταν από λίγους άνδρες που ταξίδεψαν μέσω της Αριζόνα προς τη μεξικανική πολιτεία Τσιουάουα και διήρκεσε δέκα μήνες. Οι πρώτοι αυτοί ιεραπόστολοι δεν τέλεσαν καμία βάπτιση: ο πρόεδρος της εκκλησίας Μπρίγκαμ Γιανγκ τους είχε δώσει εντολές απλώς να παρατηρήσουν τις συνθήκες της χώρας, ώστε να καθορίσουν αν το κήρυγμά τους θα ήταν αποτελεσματικό.

Το 1876, ο Γιανγκ έστειλε έξι ιεραποστόλους στο Μεξικό και τους έδωσε εντολή να επικοινωνήσουν και να κηρύξουν στους Γιακί στο Βόρειο Μεξικό. Η ομάδα αυτή αποτελούνταν από τον Χέλαμαν Πρατ, τον Μελιτόν Γκονσάλες Τρέχο, τον Λούις Γκαρφ, τον Τζορτζ Τέρι, τον Τζέιμς Ζ. Στιούαρτ και τον αδελφό του Άιζακ. Μερικοί από αυτούς τους ιεραποστόλους είχαν επιτυχία στο Ερμοσίγιο, και ο Χοσέ Επιφάνιο Χεσούς βαπτίστηκε στις 20 Μαΐου 1877, αποτελόντας έτσι το πρώτο επίσημο μέλος της εκκλησίας στο Μεξικό. Ο Χοσέ Σεβέρο Ροντρίγκες, η Μαρία δε λα Κρους Πάσος, ο Κρους Πάρα και ο Χοσέ Βισέντε Πάρα βαπτίστηκαν λίγες ημέρες αργότερα, στις 24 Μαΐου.

Μετά τον θάνατο του Μπρίγκαμ Γιανγκ το 1877, οι ιεραποστολικές προσπάθειες στο Μεξικό ανεστάλησαν, έως ότου το 1879 στάλθηκαν εκ νέου ιεραπόστολοι στην Πόλη του Μεξικού. Το πρώτο άτομο που βαπτίστηκε από ιεραποστόλους στην Πόλη του Μεξικού ήταν ο έλληνας Δρ. Πλωτίνος Ροδοκανάκης, εξέχουσα μεξικανική αναρχική και σοσιαλιστική μορφή. Ο Ροδακανάτι είχε συναντήσει ένα μορμονικό δογματικό φυλλάδιο το 1875, το οποίο τον εντυπωσίασε τόσο, ώστε έγραψε επιστολή προς την Πρώτη Προεδρία, ζητώντας να του αποσταλούν επιπλέον υλικά και ιεραπόστολοι στην Πόλη του Μεξικού. Μέχρι το τέλος του 1879, δεκαέξι προσήλυτοι είχαν βαπτιστεί και ενταχθεί στην εκκλησία στην Πόλη του Μεξικού, σε μεγάλο βαθμό λόγω της επιρροής του Δρ. Ροδοκανάκη. Το 1880, η Δεσιδέρια Κιντανάρ δε Γιάνες έγινε η πρώτη γυναίκα στην Πόλη του Μεξικού που εντάχθηκε στην εκκλησία. Το ιεραποστολικό έργο στο κεντρικό Μεξικό συνεχίστηκε έως το 1889, όταν όλοι οι ιεραπόστολοι αποσύρθηκαν λόγω της έντονης αντίθεσης προς τους ξένους κληρικούς μετά τις μεταρρυθμίσεις Λα Ρεφόρμα.

### Επανασύσταση της Εκκλησίας
Το 1901, η Μεξικανική Αποστολή της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών επανιδρύθηκε, με τον Άμμον Μ. Τέννεϋ να υπηρετεί ως πρόεδρός της. Αυτή η περίοδος της εκκλησίας στο Μεξικό χαρακτηρίστηκε από την κλήση ιεραποστόλων με ιδιαίτερα ανεπτυγμένες γνώσεις της ισπανικής γλώσσας, από την αυξανόμενη αυτόχθονη ηγεσία των κλάδων και από τη συνεχή προσπάθεια επαναπροσέγγισης μελών που είχαν απομακρυνθεί κατά την απουσία της εκκλησίας. Το 1910, ο Ρέυ Λ. Πρατ έγινε πρόεδρος της αποστολής, αλλά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Πόλη του Μεξικού το φθινόπωρο του 1913 λόγω αυξανόμενων ανησυχιών για την ασφάλεια του εξαιτίας της Μεξικανικής Επανάστασης. Πριν από την αναχώρησή του, ο Πρατ κατόρθωσε να αφήσει τους περισσότερους κλάδους στο Κεντρικό Μεξικό υπό την ηγεσία τοπικών μελών.

Κατά τη διάρκεια της Μεξικανικής Επανάστασης, οι εντάσεις αυξήθηκαν σε σχέση με τις ξένες θρησκείες, όπως και τα αντιαμερικανικά αισθήματα. Το 1915, δύο μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στο Σαν Μάρκος του Ιδάλγο, ονόματι Ραφαέλ Μονρόι και Βισέντε Μοράλες, σκοτώθηκαν από τον Απελευθερωτικό Στρατό του Νότου (Ζαπατίστας) επειδή αρνήθηκαν να αποκηρύξουν την πίστη τους και λόγω της σχέσης τους με ξένους. Οι δύο άνδρες συνελήφθησαν και ανακρίθηκαν από ομάδα στρατιωτών Ζαπατίστας, οι οποίοι αρχικά είχαν απαιτήσει τρόφιμα και άλλες προμήθειες από το οικογενειακό κατάστημα των Μονρόι. Οι στρατιώτες ζήτησαν από τον Μονρόι να τους δείξει τα όπλα του, και εκείνος απάντησε σηκώνοντας τα αντίτυπα της Βίβλου και του Βιβλίου του Μόρμον που κρατούσε στην τσέπη του και λέγοντας: «Αυτά είναι τα μόνα όπλα που φέρω». Αφού ερευνήθηκε το κατάστημα και δεν βρέθηκαν όπλα ή πυρομαχικά, ο Μονρόι και ο Μοράλες, υπάλληλος της οικογένειας, συνελήφθησαν και αργότερα εκτελέστηκαν μέσω τυφεκισμού.

Ο Πρατ παρέμεινε πρόεδρος της αποστολής έως τον θάνατό του, εργαζόμενος επίσης για την εγκαθίδρυση ιεραποστολικού έργου μεταξύ των ισπανόφωνων πληθυσμών στις Νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1926, η μεξικανική κυβέρνηση απέλασε όλους τους ξένους κληρικούς από τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των μορμόνων ιεραποστόλων από τη Βόρεια Αμερική. Αυτό διήρκεσε έως το 1934, όταν οι ξένες ιεραποστολικές προσπάθειες κατέστη δυνατό να επαναληφθούν. Κατά τη διάρκεια αυτής της παύσης, τα μεξικανικά μέλη της εκκλησίας κατόρθωσαν να συντονίζονται μεταξύ τους και να διατηρούν το δόγμα και τις πρακτικές της εκκλησίας.

Το 1936, μια ομάδα μελών της εκκλησίας γνωστή ως «Τρίτη Σύμβαση» — η οποία είχε επηρεαστεί από το πνεύμα της Μεξικανικής Επανάστασης — ζήτησε να υπηρετήσει ως πρόεδρος της αποστολής στο Μεξικό ένας Μεξικανός εκ γενετής. Οι τακτικές αυτής της ομάδας οδήγησαν στον αφορισμό των ηγετών της. Το 1946, ο πρόεδρος της εκκλησίας Τζωρτζ Άλμπερτ Σμιθ επισκέφθηκε το Μεξικό και κατόρθωσε να επιτύχει συμφιλίωση με τα περισσότερα μέλη της Τρίτης Σύμβασης, και η συντριπτική πλειονότητα αυτής της ομάδας επανεντάχθηκε στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.

Το 1956, η Μεξικανική Αποστολή διαιρέθηκε για πρώτη φορά με την οργάνωση της Βόρειας Μεξικανικής Αποστολής. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, η εκκλησία επικεντρώθηκε στην ενίσχυση της οργανωτικής της δομής, ώστε να καταστεί δυνατή η οργάνωση πασσάλων.

### 1960 - σήμερα
Ο αριθμός των μέλων της Εκκλησίας άρχισε να αυξάνεται ραγδαία κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960, φθάνοντας τα 100.000 μέλη έως το 1972. Καθώς ο αριθμός των μελών αυξανόταν, οι ηγέτες της εκκλησίας άρχισαν να πραγματοποιούν τακτικές επισκέψεις στα μέλη στο Μεξικό. Το 1972, ο πρόεδρος της εκκλησίας Χάρολντ Μπ. Λη απηύθυνε ομιλία σε μέλη σε περιφερειακή διάσκεψη στην περιοχή της Πόλης του Μεξικού, μαζί με τους συμβούλους του, αρκετούς αποστόλους και άλλους ηγέτες. Στις αρχές του 1977, ο πρόεδρος της εκκλησίας Σπένσερ Ου. Κίμπαλ απηύθυνε ομιλία σε μεγάλο αριθμό μελών σε περιφερειακές διασκέψεις τόσο στην Πόλη του Μεξικού όσο και στο Μοντερέι, με σχεδόν 25.000 μέλη να παρευρίσκονται στην Πόλη του Μεξικού. Κατά την επίσκεψή του, ο Κίμπαλ συναντήθηκε επίσης με τον πρόεδρο του Μεξικού Χοσέ Λόπες Πορτίγιο στο Εθνικό Παλάτι στην Πόλη του Μεξικού.

Ο πρώτος ισπανόφωνος πάσσαλος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών οργανώθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1961. Το 1966, ο Αγρικόλ Λοζάνο έγινε το πρώτο μέλος της εκκλησίας γεννημένο στο Μεξικό που υπηρέτησε ως πρόεδρος πασσάλου. Το 1970, οργανώθηκε ο Πάσσαλος Μοντερέι (νυν Πάσσαλος Μοντερέι Μεξικό Μίτρας) με πρόεδρο τον Γκιγιέρμο Γ. Γκάρσα. Αυτός ήταν ο πρώτος πάσσαλος που οργανώθηκε στο Μεξικό εκτός των μορμονικών αποικιών και της περιοχής της Πόλης του Μεξικού.

Στις 2 Δεκεμβρίου 1983, ο Ναός της Πόλης του Μεξικού και το κέντρο επισκεπτών αφιερώθηκαν από τον Γκόρντον Μπ. Χίνκλεϋ, σηματοδοτώντας τον πρώτο ναό στο Μεξικό.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ανά χώρα
Κατηγορία:Θρησκεία στο Μεξικό