open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βασιλική Χωροφυλακή του Όλστερ

Η **Βασιλική Χωροφυλακή του Όλστερ** (αγγλικά: *Royal Ulster Constabulary*, **RUC**) αποτελούσε την αστυνομική δύναμη της Βορείου Ιρλανδίας από το 1922 έως το 2001. Μετά την απονομή του Σταυρού του Γεωργίου το 2000, προστέθηκε στην ονομασία της η κατάληξη *GC* (George Cross). Ιδρύθηκε 1 Ιουνίου του 1922, αντικαθιστώντας τη Βασιλική Χωροφυλακή της Ιρλανδίας (RIC). Στο απόγειό της, είχε δύναμη περίπου 8.500 υπαλλήλους με επιπλέον 4.500 που ήταν βοηθητικά μέλη (RUC Reserve). Κατά τη διάρκεια των Ταραχών, 319 μέλη της RUC σκοτώθηκαν και περίπου 9.000 τραυματίστηκαν σε δολοφονίες ή επιθέσεις παραστρατιωτικών, κυρίως από τον Προσωρινό IRA, που κατέστησε, μέχρι το 1983, τη RUC ως την πιο επικίνδυνη αστυνομική δύναμη στον κόσμο. Κατά την ίδια περίοδο, η RUC σκότωσε 55 άτομα, 28 εκ των οποίων ήταν άμαχοι.

Η RUC αντικαταστάθηκε από την Αστυνομική Υπηρεσία της Βορείου Ιρλανδίας (PSNI) το 2001. Η πρώην αστυνομική δύναμη μετονομάστηκε και μεταρρυθμίστηκε, όπως προβλέπεται από την τελική Πράξη της Αστυνομίας (Βόρεια Ιρλανδία) του 2000. Η RUC κατηγορήθηκε για μεροληπτική αστυνόμευση και διακρίσεις, καθώς και σύμπραξη με καθεστωτικές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Αντίθετα, η RUC εγκωμιάστηκε ως μία από τις πιο επαγγελματικές αστυνομικές δυνάμεις στον κόσμο. Οι ισχυρισμοί σχετικά με τη σύμπραξη ώθησαν σε αρκετές έρευνες, η πιο πρόσφατη από τις οποίες εκδόθηκε από τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή Νιούαλα Ο'Λόαν. Η έκθεση της αστυνομίας, φανέρωνε τη σύμπραξη της CID και του Ειδικού Κλάδου με τρομοκράτες νομιμόφρονες σε 31 διαφορετικές περιπτώσεις, όπως στην έκθεσή της για τη δολοφονία του Ρέιμοντ ΜακΚορντ και άλλα θέματα, αλλά κανένα μέλος της RUC δεν έχει κατηγορηθεί ή καταδικαστεί για εγκληματικές πράξεις, ως αποτέλεσμα των ερευνών. Ο Αστυνομικός Διαμεσολαβητής Νιούαλα Ο'Λόαν δήλωσε συμπερασματικά ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να πιστέψουμε ότι τα ευρήματα της έρευνας ήταν μεμονωμένα περιστατικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βόρεια Ιρλανδία
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Καλλιτεχνική Ένωσις

Η **Καλλιτεχνική Ένωσις** ήταν ένα από τα πρώτα καλλιτεχνικά σωματεία στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Ιδρύθηκε το 1895, είχε όμως εξαιρετικά βραχύ βίο. 

## Ίδρυση και δραστηριότητα
Η «Καλλιτεχνική Ένωσις» ιδρύθηκε στα τέλη του 1895 με πρωτοβουλία του ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα με σκοπό τον συνδικαλισμό των επαγγελματιών καλλιτεχνών που ζούσαν στην Αθήνα και την κοινή συλλογική δράση. Το διοικητικό της συμβούλιο αποτελούνταν από τους Νικηφόρο Λύτρα (πρόεδρος), Γ. Κατσελίδη (αντιπρόεδρος), Κ. Μάνο (γραμματέας) και τους καλλιτέχνες Θέμο Άννινο, Γεώργιο Βρούτο, Εμμανουήλ Λαμπάκη και Γεώργιο Ροϊλό ως συμβούλους. Τον Ιανουάριο του 1896, ο πρίγκιπας Νικόλαος ανακηρύχθηκε τακτικός πρόεδρος και ο Νικηφόρος Λύτρας κατέλαβε τη θέση του αντιπροέδρου.

Η «Καλλιτεχνική Ένωσις» είχε ανταγωνιστικό χαρακτήρα έναντι του νεοσύστατου «Συλλόγου των Φιλοτέχνων» (1894), που στη συνέχεια μετεξελίχθηκε στην «Εταιρεία των Φιλοτέχνων». Μία από τις άμεσες προτεραιότητες που έθεσε η «Καλλιτεχνική Ένωσις» ήταν η θεσμοθέτηση μια καλλιτεχνικής έκθεσης σε ετήσια βάση. Η πρώτη όμως «Καλλιτεχνική Έκθεσις Αθηνών», οργανωμένη από ομάδα φιλότεχνων, θα πρέπει να λειτούργησε καταλυτικά για την πορεία της «Καλλιτεχνικής Ενώσεως», η οποία έπαψε να δραστηριοποιείται, ενώ μια προσπάθεια ανασύστασής θα γίνει λίγα χρόνια αργότερα (1900-1902) με την «Ένωσιν των Ελλήνων Καλλιτεχνών».

Η «Καλλιτεχνική Ένωσις» εντάσσεται σε μια σειρά πρωτοβουλιών οργάνωσης των Ελλήνων καλλιτεχνών στα τέλη του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού, οι οποίες θα κορυφωθούν με την ίδρυση του Επιμελητήριου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (Ε.Ε.Τ.Ε.). 

## Πηγές
*

*

Κατηγορία:Τέχνες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις
Προγκρές Μ-60

Το **Προγκρές Μ-60** (η NASA το ονόμασε **Progress 25** or **25P**) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύθηκε το 2007 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ήταν της έκδοσης Προγκρές-Μ και είχε αριθμό σειράς 360. Μετέφερε στον σταθμό τρόφιμα, νερό, οξυγόνο και εξοπλισμό για τη διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας.

## Αποστολή
Εκτοξεύθηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 12 Μαΐου 2007 (03:25:36 GMT) για να συνδεθεί με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά στις 15 Μαΐου (05:10 GMT). Παρέμεινε στον σταθμό μέχρι και τις 19 Σεπτεμβρίου (00:36:51 GMT), ενώ μετά την αποσύνδεσή του παρέμεινε στο διάστημα για μια εβδομάδα στα πλαίσια του προγράμματος Πλάζμα-Προγκρές. Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, στις 15 Μαΐου.

## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2007

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2007
Rush in Rio

Το **Rush in Rio** είναι τριπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Οκτωβρίου 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και μέσω της "Atlantic" στον υπόλοιπο κόσμο. Το "*Rush in Rio*" κυκλοφόρησε επίσης, σε μορφή διπλού DVD.

Με εξαίρεση τα δύο τελευταία κομμάτια του άλμπουμ, η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Μαρακανά στις 23 Νοεμβρίου 2003, μπροστά σε 40.000 θεατές, στην τελευταία συναυλία της πρώτης νοτιοαμερικανικής περιοδείας στην καριέρα του συγκροτήματος.

Το άλμπουμ ανέβηκε στο Top-40 του Billboard, ενώ το DVD ανέβηκε στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών των βίντεο-άλμπουμ, για να βραβευθεί ως επτά φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και διαμαντένιο στην πατρίδα του συγκροτήματος.

## Λίστα Τραγουδιών
### CD 1
1. **Tom Sawyer** *(Lee, Lifeson, Peart, Pye Dubois)* - 5:04
2. **Distant Early Warning** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 4:50
3. **New World Man** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 4:04
4. **Roll the Bones** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 6:15
5. **Earthshine** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:44
6. **YYZ** *(Lee, Peart)* - 4:56
7. **The Pass** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 4:52
8. **Bravado** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 6:19
9. **The Big Money** *(Lee, Lifeson, Peart, Talbot)* - 6:03
10. **The Trees** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:12
11. **Freewill** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:48
12. **Closer to the Heart** *(Lee, Lifeson, Peart, Talbot)* - 3:04
13. **Natural Science** *(Lee, Lifeson, Peart, Talbot)* - 8:05

### CD 2
1. **Bastille Day** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:32
2. **Driven** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:22
3. **Xanadu** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:36
4. **Secret Touch** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 7:00
5. **Dreamline** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:10
6. **Red Sector A** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:16
7. **Leave That Thing Alone** *(Lee, Lifeson)* - 4:59
8. **Ο Baterista** *(Peart)* - 8:54
9. **Resist** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 4:23
10. **2112: Overture / The Temples of Syrinx** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 6:52

### CD 3
1. **Limelight** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 4:29
2. **La Villa Strangiato** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 10:05
3. **The Spirit of Radio** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 5:28
4. **By-Tor & The Snow Dog / Cygnus X-1 / Working Man** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 13:36
5. **Between Sun & Moon** *(Lee, Lifeson, Peart, Pye Dubois)* - 4:51
6. **Vital Signs** *(Lee, Lifeson, Peart)* - 4:58

## Θέσεις τσαρτ
***Rush in Rio*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[21 Οκτωβρίου]] [[2003]]***

## Βραβεία
***Rush in Rio*** *(άλμπουμ)*
Ηνωμένες Πολιτείες (*RIAA Certification*): Χρυσός 
Καναδάς (*CRIA Certification*): Χρυσός 

## Μέλη των Rush
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Rush in Rio*" ήταν οι εξής:
* **[[Τζέντι Λι]]** - φωνητικά, μπάσο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ, ακουστική κιθάρα
* **[[Άλεξ Λάιφσον]]** - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, φωνητικά
* **[[Νιλ Πιρτ]]** - τύμπανα, κρουστά

## Παραπομπές


## Πηγές
* Rush in Rio - Rush | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Rush - Rush in Rio (album review) | Sputnikmusic
* Rush - Rush in Rio - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
The Fire Meets The Fury

Το **The Fire Meets The Fury** είναι ανεπίσημο, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου blues rock συγκροτήματος του Στίβι Ρέι Βον, Double Trouble, το οποίο κυκλοφόρησε το 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Smokin' Records".

Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο "Tingley Coliseum" της Αλμπουκέρκης στις 28 Νοεμβρίου 1989 και στην "McNicols Arena" του Ντένβερ την επομένη, ενώ μεταδόθηκε μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού "Westwood One".

Στο άλμπουμ συμμετείχε ως γκεστ ο κιθαρίστας Τζεφ Μπεκ, μαζί με τον οποίο οι Double Trouble είχαν πραγματοποιήσει την περιοδεία "The Fire Meets The Fury Tour", με σκοπό την προώθηση του δίσκου "*[[In Step]]*".

Η συγκεκριμένη ηχογράφηση είχε κυκλοφορήσει στο παρελθόν ως bootleg με τίτλο "*Last Farewell*".

## Λίστα Τραγουδιών
# **The House Is Rockin**' *(Bramhall, Vaughan)* - 2:31
# **Tightrope** *(Bramhall, Vaughan)* - 5:43
# **Look At Little Sister** *(H. Ballard)* - 4:58
# **[[Texas Flood]]** *(Vaughan)* - 7:09
# **Leave My Girl Alone** *(Buddy Guy)* - 5:52
# **Wall Of Denial** *(Bramhall, Vaughan)* - 5:45
# **Superstition** *(S. Wonder)* - 4:48
# **Cold Shot** *(Vaughan)* - 6:33
# **Life Without You** *(Vaughan)* - 12:43
# **Crossfire** *(Carter, Layton, Wynans, Ellsworth, Shannon)* - 4:00
# **Voodoo Child (Slight Return)** *(Hendrix)* - 11:31

## Μέλη των Double Trouble
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*The Fire Meets The Fury*" ήταν οι εξής:
* **[[Στίβι Ρέι Βον]]** - κιθάρα, φωνητικά
* **[[Τόμι Σάνον]]** - μπάσο
* **[[Κρις Λέιτον]]** - τύμπανα

;*Γκεστ συμμετοχή*
* **[[Τζεφ Μπεκ]]** - κιθάρα

## Πηγές
* The Fire Meets The Fury (The Radio Broadcasts 1989) - Stevie Ray Vaughan | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Stevie Ray Vaughan - The Fire Meets The Fury (The Radio Broadcasts 1989) (CD) at Discogs
* The Fire Meets The Fury - Record Collector Magazine
* Last Farewell – Stevie Ray Vaughan and Double Trouble - last.fm

Κατηγορία:Δισκογραφία του Stevie Ray Vaughan
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Αστυνομική Υπηρεσία της Βορείου Ιρλανδίας

Η **Αστυνομική Υπηρεσία της Βορείου Ιρλανδίας** (αγγλικά: *Police Service of Northern Ireland*, **PSNI**, ιρλανδικά: *Seirbhís Póilíneachta Thuaisceart Éireann*, σκωτικά του Όλστερ: *Polis Servis o Norlin Airlan*) αποτελεί την αστυνομική δύναμη της Βορείου Ιρλανδίας. Διαδέχτηκε την Βασιλική Χωροφυλακή του Όλστερ (RUC), η οποία με τη σειρά της είχε αντικαταστήσει τη Βασιλική Χωροφυλακή της Ιρλανδίας (RIC).

Παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των αξιωματικών της PSNI είναι ακόμη Προτεστάντες του Όλστερ, δεν είναι τόσο έντονη όσο ήταν στη RUC, λόγω των θετικών πολιτικών δράσεων. Η RUC ήταν μια ιδιαίτερα στρατιωτικοποιημένη αστυνομία και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη βίαιη σύγκρουση γνωστή ως Ταραχές. Ως μέρος της Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής, υπήρξε πρόβλεψη δημιουργίας μιας νέας αστυνομικής δύναμης, αρχικά, επί τη βάσει των χωροφυλάκων της RUC. Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης, συστάθηκε η Ανεξάρτητη Επιτροπή για την Αστυνόμευση στη Βόρεια Ιρλανδία (Independent Commission on Policing for Northern Ireland) γνωστή ως *Επιτροπή Πάτεν* (Patten Commission) και η RUC αντικαταστάθηκε από την PSNI στις 4 Νοεμβρίου του 2001. Με βάση την Πράξη της Αστυνομίας (Βόρεια Ιρλανδία) του 2000, η νέα αστυνομική δύναμη ονομάστηκε *Αστυνομική Υπηρεσία της Βορείου Ιρλανδίας* (αντικαθιστώντας την ονομασία *Βασιλική Χωροφυλακή του Όλστερ*) για επιχειρησιακούς σκοπούς.

Όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα της Βορείου Ιρλανδίας υποστηρίζουν τώρα τη PSNI. Στην αρχή το Σιν Φέιν, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τέταρτο των ψηφοφόρων της Βόρειας Ιρλανδίας, αρνήθηκε να εγκρίνει την PSNI μέχρι την πλήρη εφαρμογή των συστάσεων της Επιτροπής Πάτεν. Ωστόσο, ως μέρος της Συμφωνίας του Αγ. Ανδρέα, το Σιν Φέιν ανακοίνωσε την πλήρη αποδοχή της PSNI τον Ιανουάριο του 2007.

## Δείτε επίσης
* An Garda Síochána - η αστυνομική υπηρεσία της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Βόρεια Ιρλανδία
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Garda Síochána

**An Garda Síochána** (, σημαίνει *Ο Φύλακας της Ειρήνης*), πιο συχνά αναφέρεται ως **Gardaí** (, σημαίνει *Φύλακες*), είναι η αστυνομική δύναμη της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Η υπηρεσία διευθύνεται από τον εκάστοτε Φύλακα Επίτροπο (Garda Commissioner) που διορίζεται από την ιρλανδική κυβέρνηση. Η έδρα της είναι στο Φοίνιξ Παρκ (Phoenix Park) του Δουβλίνου.

## Ορολογία
Η δύναμη ονομάστηκε αρχικά «Πολιτοφυλακή» (Civic Guard), αλλά το 1923 μετονομάστηκε σε *An Garda Síochána* και στα αγγλικά και στα ιρλανδικά. Αυτό συνήθως μεταφράζεται ως «Ο Φύλακας της Ειρήνης». Ως *Garda Síochána na hÉireann* («της Ιρλανδίας», ) εμφανίζεται το λογότυπο της, αλλά σπάνια χρησιμοποιείται αλλού.

Ο πλήρης επίσημος τίτλος της σπάνια χρησιμοποιείται. Ο τρόπος με τον οποίο αναφέρεται εξαρτάται από τον ομιλητή. Είναι γνωστή και με το *An Garda Síochána* ή *Garda Síochána* ή *Garda* ή *Gardaí* (πληθυντικός) και ευρέως αποκαλείται ως «οι Φύλακες». Στον ενικό είναι *Garda*, ενώ χρησιμοποιείται και ως συλλογικό ουσιαστικό, όπως *αστυνομία*.

Ένας αστυνομικός ονομάζεται *garda* (πληθυντικός *gardaí*), ή ανεπίσημα *guard*. Ένα αστυνομικό τμήμα ονομάζεται *garda station*. *Garda* είναι επίσης το όνομα του χαμηλότερου βαθμού της υπηρεσίας (ανάλογος με τον βρετανικό όρο *constable* «χωροφύλακας»). *Guard* είναι η πιο κοινή μορφή που χρησιμοποιείται από τα μέλη της δημοσίως. Η γυναίκα αστυνομικός αναφερόταν επίσημα ως *bangharda* (, πληθυντικός *banghardaí*). Ο όρος αυτός καταργήθηκε το 1990, αλλά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κοινώς στη θέση του Garda όσον αφορά το φύλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιρλανδία
Κατηγορία:Αστυνομία ανά χώρα
Δήμος Παπαδημητρίου

Ο **Δήμος Παπαδημητρίου** είναι Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1943 στα Γιαννιτσά. Σε νεαρή ηλικία μετανάστευσε στη Σουηδία, και σπούδασε Ιστορία και κοινωνικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης. Εργάστηκε ως δάσκαλος σε σουηδικά σχολεία, μεταξύ των οποίων και αυτά για παιδιά των Ελλήνων μεταναστών.

Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα εναντίον της δικτατορίας μέσα από τις γραμμές του ΠΑΚ. Μετά την πτώση του χουντικού καθεστώτος επέστρεψε στην Ελλάδα. Εκλέχθηκε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Πέλλα, στις εκλογές του 1977, του 1981 και του 1985.

Διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Φεβρουάριο ως τον Σεπτέμβριο του 1987.

Όταν το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην εξουσία το 1993, τοποθετήθηκε στη θέση του γενικού διευθυντή στον Οργανισμό Ύδρευσης Θεσσαλονίκης, ως το 1998.

## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Λίλα Καφαντάρη

Η **Λίλα** (Ευθαλία) **Καφαντάρη** (Αθήνα, 22 Απριλίου 1961) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε να ασχολείται με την ηθοποιία στην ηλικία των 17 ετών, ύστερα από παρότρυνση του πρώτου της συζύγου, Βασίλη Μαυρομάτη. Η ίδια πάντως, όπως παραδέχεται, σκόπευε να γίνει ζωγράφος σαν την αδελφή της.

Έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, τηλεοπτικά σίριαλ και θεατρικές παραστάσεις.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 εκλέχθηκε βουλευτής του ΚΚΕ στην Α' Αθηνών και στις περιφερειακές εκλογές με τη Λαϊκή Συσπείρωση στις Κυκλάδες, αλλά παραιτήθηκε λόγω των αυξημένων καθηκόντων της στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφια στην περιφέρεια Κορινθίας.

## Προσωπική ζωή
Έχει κάνει τρεις γάμους. Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Βασίλη Μαυρομάτη με τον οποίον απέκτησαν μια κόρη την επίσης ηθοποιό Ηλιάνα Μαυρομάτη. Τρίτος σύζυγος της ηθοποιού είναι ο δικηγόρος Πλάτων Κανατάς, με τον οποίο γνωρίστηκε στο πλαίσιο της πολιτικής της δράσης.

## Φιλμογραφία

### Βιντεοταινίες

### Τηλεόραση

### Τηλεοπτικό θέατρο

## Πηγές
* Θόδωρος Έξαρχος *Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες*, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών.
* www.90lepta.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σιλαναμίνη

Η **σιλαναμίνη** (αγγλικά:*silanamine*) είναι ανόργανη χημική ένωση, η οποία περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο **SiH<sub>5</sub>N**, αν και παριστάνεται συνήθως με τον ημισυντακτικό τύπο **SiH<sub>3</sub>NH<sub>2</sub>**. Αποτελεί το πυριτιούχο ανάλογο της μεθαναμίνης.

## «Μητρική» και «θυγατρικές» σιλαναμίνες
[σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Me3SIOH.png|μικρογραφία|180x180εσ|Δομή [τριμεθυλοσιλανόλης]]
Εκτός από τη «μητρική» σιλαναμίνη, ο όρος χρησιμοποιείται και σε σειρά «θυγατρικών» ανόργανων και οργανικών ενώσεων, που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) δεσμό Si-N.

## Ονοματολογία
Η ονομασία **σιλαναμίνη** προκύπτει από το πρόθεμα «σιλαν-» και την κατάληξη «-αμίνη», σε αναλογία με την ονοματολογία των οργανικών αμινών.

## Δομή
Η μοριακή δομή της σιλανόλης ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν της μεθαναμίνης. Ωστόσο οι δεσμοί Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Siδ+-Hδ-, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Pauling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Pauling). Επίσης, η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ πυριτίου και αζώτου (3,04 κατά Pauling) είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη άνθρακα - αζώτου. Το γεγονός αυτό δίνει σημαντικό ποσοστό ετεροπολικότητας (27,6%) στο δεσμό Si-Ν, δηλαδή έχουμε σε σημαντικό ποσοστό μια ένωση της μορφής [SiH3]+[NH2]-.

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου
Κατηγορία:Ανόργανες αμίνες
Κατηγορία:Υδρίδια
Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
This Goalie' s Got Guts

δεξιά|200 px|μικρογραφία|Χαρακτηριστικό απόσπασμα της σειράς

Το ***This Goalie' s Got Guts*** είναι εικονογραφημένη σειρά (κόμικς) με θέμα το ποδόσφαιρο, βρετανικής προελεύσεως. Σεναριογράφος της σειράς από την οποία μάλιστα εμπνεύσθηκε ο βραβευμένος συγγραφέας Gareth Roberts ήταν ο Tom Tully και βασικός σχεδιαστής ο Tony Harding*.* Παρουσιάσθηκε στο περιοδικό *Scoop* της εταιρείας D.C. Thomson (1978 - 1981), μαζί με παρόμοιες σειρές, όπως *Stark: Matchwinner For Hire*, *The Boss* κ.ά. Στην Ελλάδα οι ιστορίες εκδόθηκαν στο εβδομαδιαίο περιοδικό Μπλεκ στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αρχές 80, υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο *Τερματοφύλακας Γιατρός* και γνώρισε πολύ μεγάλη αποδοχή. Η υπόθεση εστιάζει στον τερματοφύλακα Μπεν Λίπερ, ηγέτη της υποθετικής ομάδας Μανκάστορ Σίτι, ο οποίος παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με την υγεία του την οδηγεί σε επιτυχίες.

## Πηγές
* Super Scoop 2000: The Bizarre Virtual World of 1970s Fantasy Football

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικά κόμικς
Μεσόφιλος

Ένα **μεσόφιλο** είναι ένας οργανισμός που μεγαλώνει βέλτιστα σε μέτρια θερμοκρασία, ούτε πολύ θερμή, ούτε πολύ κρύα, συνήθως μεταξύ 20 και 45 °C (68 και 113 °F). Ο όρος εφαρμόζεται κυρίως σε μικροοργανισμούς. Οι οργανισμοί που προτιμούν ακραία περιβάλλοντα είναι γνωστοί ως ακραιόφιλοι.

Τα ενδιαιτήματα αυτών των οργανισμών περιλαμβάνουν το τυρί και το γιαούρτι. Οι μεσόφιλοι οργανισμοί  περιλαμβάνονται συχνά στις διεργασίες παρασκευής μπύρας και κρασιού. Επειδή η κανονική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος είναι 37 °C, η πλειοψηφία των ανθρώπινων παθογόνων οργανισμών είναι μεσόφιλοι, καθώς είναι οι περισσότεροι των οργανισμών που περιλαμβάνονται στο ανθρώπινο μικροβίωμα.

Οι οργανισμοί που προτιμούν κρύα περιβάλλοντα ονομάζονται ψυχρόφιλοι, αυτοί που προτιμούν πιο υψηλές θερμοκρασίες ονομάζονται θερμόφιλοι ή θερμότροφοι και αυτοί που ακμάζουν σε ακραία θερμά περιβάλλοντα ονομάζονται υπερθερμόφιλοι. Οι υπερθερμόφιλοι είναι ένας τύπος των ακραιόφιλων.
Όλα τα βακτήρια έχουν το δικό τους άριστο περιβάλλον και θερμοκρασία στην οποία ακμάζουν περισσότερο.
Μια υπολογιστική προσέγγιση του ευρέως γονιδιώματος έχει σχεδιαστεί από τον Zheng,κ.α. για τη ταξινόμηση των βακτηρίων σε μεσόφιλα και θερμόφιλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μικροβιολογία
Κατηγορία:Βακτήρια
Κατηγορία:Βιοδιάσπαση
Κατηγορία:Αναερόβια πέψη
Τομ Τάλι

Ο **Τομ Τάλι** (**Tom Tully**, Γλασκώβη, Σκωτία, Ηνωμένο Βασίλειο, 1940 - 2013) ήταν Βρετανός συγγραφέας σεναρίων εικονογραφημένων περιπετειών δράσης και ιδιαίτερα αθλητικού περιεχομένου. Μεγάλωσε στο Reading, όπου απέκτησε δίπλωμα συγγραφέα, κυρίως παιδικών βιβλίων, αφού προηγουμένως δούλεψε ως υπάλληλος γραφείου, σε μία κρατική υπηρεσία. Υπηρέτησε τη θητεία του στη Βρετανική βασιλική Αεροπορία (RAF) ως λογιστής, ενώ χρειάστηκε να προσπαθήσει επί μακρύ διάστημα, έως ότου καταφέρει να γίνει γνωστός σαν ελεύθερος επαγγελματίας σεναριογράφος. Η πρώτη του σεναριακή δουλειά ήταν στη σειρά «*Heros the Spartan*» για το περιοδικό *Eagle*, το 1962. Ακολούθως, εργάσθηκε σε πάρα πολλά περιοδικά του είδους (κόμικς) (*Battle Picture Weekly*, *2000 AD*, *Buster*, *Valiant*, *Tornado*, *TV Comic* κ.α.) δημιουργώντας ή συνεισφέροντας σε πολλές πρωτότυπες και επιτυχημένες σειρές, ενώ συνεργάσθηκε για την εικονογράφησή τους με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες του χώρου (Jesus Blasco, Mike White, Dave Gibbons, Ian Gibson, Mike Western, Jesus Redondo, Frank Bellamy, 'Vanyo', Mike Dorey κ.α.)

Η γνωστότερη δουλειά του παρουσιάσθηκε μέσω της σειράς Roy of the Rovers της οποίας ήταν ο βασικός σεναριογράφος κατά τις δεκαετίες του ΄70 και ΄80. Άλλες γνωστές δουλειές του αποτελούν οι σειρές «*Johnny Red*», «*The Evil of Matthew Hobb*», «*Night of the Carnivore*», «*Steel Claw*» και «*Return of the Claw*», «*The Leopard from Lime Street*», «*Kelly’s Eye*», «*Doctor Who*», «*Dan Dare*», «*Harlem Heroes*», «*Mean Arena*», «*The Mind of Wolfie Smith*» κλπ. 

## Πηγές
* Tom Tully at 2000 AD online
* Tom Tully at the Comic Book DB 
* Tom Tully at Dan Dare.info 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Πεουαχό

Το **Πεουαχό** (ισπανικά: *Pehuajó*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [pewaˈxo]) είναι πόλη στο Παρτίδο Πεουαχό (Περιφέρεια Πεουαχό) στην επαρχία του Μπουένος Άιρες, Αργεντινή. Το Παρτίδο έχει περίπου 38.400 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Το όνομα αυτής της πόλης είναι διάσημο στην Αργεντινή λόγω του τραγουδιού της Μαρία Ελένα Γουάλς «*Μανουελίτα*», για μια περιπετειώδη χελώνα, ένα ερειπωμένο άγαλμα του σκυροδέματος της Μανουελίτα βρίσκεται ακριβώς έξω από την πόλη.

## Κλίμα




## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δημοτικές πληροφορίες: στατιστικά στοιχεία 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Μστισλάβ Ροστροπόβιτς

Ο **Μστισλάβ Λεοπόλντοβιτς "Σλάβα" Ροστροπόβιτς**, (, *Mstislav Leopol'dovič Rostropovič*, [rəstrɐˈpəvʲɪtɕ], 27 Μαρτίου 1927, Μπακού – 27 Απριλίου 2007, Μόσχα), ήταν Σοβιετικός και Ρώσος τσελίστας και μαέστρος. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους βιολοντσελίστες του 20ού αιώνα. Εκτός από τις ερμηνείες και την τεχνική του, έγινε γνωστός για τη σύνθεση και εκτέλεση νέων έργων, που διεύρυναν σημαντικά το ρεπερτόριο του τσέλο. Έδωσε πρεμιέρες για περισσότερα από 100 έργα και έκανε μακρές φιλίες με συνθέτες όπως οι Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Σεργκέι Προκόφιεφ, Ανρί Ντυτιγιέ, Ολιβιέ Μεσιάν, Λουτσιάνο Μπέριο, Άλφρεντ Σνίτκε, Νόρμπερτ Μόρετ, Ανδρέας Μακρής, Μπέντζαμιν Μπρίτεν κ.ά.

Ο Ροστροπόβιτς αναγνωρίστηκε  διεθνώς ως υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπήρξε Πρεσβευτής Καλής Θελήσεως της UNESCO και το 2006 έγινε εκπροσώπησε το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το AIDS. Παράλληλα, δημιούργησε με τη σύζυγό του σοπράνο Γκαλίνα Βισνέφσκαγια ένα ίδρυμα υγείας για τα παιδιά της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Είχε δύο κόρες, την Όλγα και την Έλενα Ροστροπόβιτς.

## Παραπομπές-σημειώσεις


## Περαιτέρω ανάγνωση
*Wilson, Elizabeth. *Mstislav Rostropovich: Cellist, Teacher, Legend* London: Faber & Faber, 2007. ISBN 978-0-571-22051-9
**Mstislav Rostropovich and Galina Vishnevskaya. Russia, Music, and Liberty. Conversations with Claude Samuel*, Amadeus Press, Portland (1995), ISBN 0-931340-76-4
**Rostrospektive. Zum Leben und Werk von Mstislaw Rostropowitsch. On the Life and Achievement of Mstislav Rostropovich*, Alexander Ivashkin and Josef Oehrlein, Internationale Kammermusik-Akademie Kronberg, Schweinfurt: Maier (1997), ISBN 3-926300-30-2
**Inside the Recording Studio.  Working with Callas, Rostropovich, Domingo, and the Classical Elite*, Peter Andry, with Robin Stringer and Tony Locantro, The Scarecrow Press, Lanham MD (2008).  ISBN 978-0-8108-6026-1
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Vishnevskaya-Rostropovich Foundation homepage
*Home-museum of Leopold and Mstislav Rostropovich
*Mstislav Rostropovich  - Daily Telegraph obituary
*''Why the cello is a hero'' , interview with the *Daily Telegraph*
*Interview by Tim Janof
*Famous People: Then and Now article and interview at *Azerbaijan International* (Winter 1999)
*Intellectual Responsibility. When Silence is Not Golden: Conversations with Mstislav Rostropovich, another *Azerbaijan International* interview (Summer 2005)
*Hearing Mstislav Rostropovich  survey of Rostropovich recordings, by Jens F. Laurson (WETA, May 4, 2007)
*''1987 Presidential Medal of Freedom Recipients''
*The first Prague Spring International Cello Competition in 1950 in photographs, documents and reminiscences 
*National Symphony Orchestra Pays Homage to Rostropovich, WQXR Live Broadcast, Spring for Music Festival, Carnegie Hall, New York, New York (May 11, 2013)

Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί
Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες
Κατηγορία:Σοβιετικοί μουσικοί
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Ο διθύραμβος του Ρόδου

***Ο Διθύραμβος του Ρόδου*** είναι η πρώτη τραγωδία του Άγγελου Σικελιανού. Γράφτηκε και εκδόθηκε το 1932. Η πρώτη της παράσταση δόθηκε στον λόφο του Φιλοπάππου στην Αθήνα το 1933 και ήταν η μοναδική που παίχτηκε όσο ο Σικελιανός βρισκόταν εν ζωή. Το έργο αυτό δημιουργήθηκε μέσα από τις αντιλήψεις του Σικελιανού για τους Δελφούς, τη Δελφική Ιδέα, καθώς και τις δύο, ήδη διεξαχθείσες, Δελφικές Εορτές. Μάλιστα, η παράσταση του έργου στην Αθήνα θεωρήθηκε ως συνέχεια των Δελφικών Εορτών.

## Πλοκή
Το περιεχόμενο της τραγωδίας είναι εμπνευσμένο από τον αρχαιοελληνικό μύθο του Ορφέα και το συνιστά η αναγγελία του προς τους πιστούς του ακολούθους και συμπολεμιστές ότι θα τελέσει θυσία στον θεό στην κορυφή του Παγγαίου, παρά  τον κίνδυνο να θανατωθεί και να διαμελιστεί από τις Μαινάδες του Διονύσου. Τα πρόσωπα που ομιλούν είναι ο Ορφέας, ο Α΄ Κορυφαίος και ο Β΄ Κορυφαίος (οι δύο τελευταίοι ως εκπρόσωποι του πολυάριθμου χορού πιστών-πολεμιστών που ακολουθεί τον Ορφέα). Ειδολογικά, η τραγωδία αυτή έχει τη δομή περισσότερο πρώιμων σταδίων του είδους, εμφανίζοντας μεγαλύτερες αντιστοιχίες με τον διθύραμβο (ανταλλαγή αποκρίσεων, εν μέρει αυτοσχεδιαστικών, μεταξύ κορυφαίου ή κορυφαίων του χορού και υποκριτή αποσπασμένου από αυτόν) που μετεξελίσσεται σε τραγωδία, παρά με την καθ’ αυτό (ως είδος, πλέον, με διακριτές αρχές και δομή) τραγωδία.

Ο Σικελιανός, επηρεασμένος από την ορφική θεολογία και τον ιδρυτή και αρχηγέτη της Ορφέα, τον τοποθετεί ως ιεροφάντη – ιερουργό εντός του μύθου, με σαφείς αντιστοιχίες κι αναφορές στο πρόσωπο του Διονύσου. Όπως μελετητές έχουν αναφέρει, τα επιμέρους σύμβολα (πέρα από τον ίδιο τον Ορφέα-Διόνυσο) του σταχιού (που συμβολίζει τη γη), του κλήματος (που συμβολίζει τη μέθη του έρωτα) και κυρίως του ρόδου (σύμβολο της ζωής της στηριγμένης στην αγάπη) που υπάρχουν στο έργο είναι αλληγορικά με αδιάπτωτο τρόπο εντός της ενότητας της τραγωδίας (δεν χάνουν την κρυπτικότητά τους καθ’ όλη την πορεία του κειμένου) και στοχεύουν στη μετάδοση ενός οικουμενικού μηνύματος ειρήνης, αρμονίας κι ενότητας ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους, μήνυμα που αποτελεί «κλειδί» για την κατανόηση όλων των δημιουργικών εκδηλώσεων του Σικελιανού (λογοτεχνικό του έργο και οργάνωση Δελφικών Εορτών – αφοσίωση στη Δελφική Ιδέα).

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Σικελιανός. Η συνάντηση των Δελφών (τριάντα χρόνια από τον θάνατό του)*, «Ευθύνη»/Κείμενα της Μεθορίου 7, Αθήνα 1982
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο διθύραμβος του ρόδου -Πύλη της Ελληνικής γλώσσας
* ''Ο Διθύραμβος του Ρόδου''

Διθυραμβος
Ελληνική Σχολή Αδριανούπολης

Η **Ελληνική Σχολή Αδριανούπολης** ήταν η αρχαιότερη των σχολών, λειτούργησε στη Θράκη, πριν την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Η σχολή, η οποία προϋπήρχε της κατάληψης της Θράκης από τους Τούρκους το 1361, οπότε και σταμάτησε να λειτουργεί για μικρό χρονικό διάστημα. Επαναλειτούργησε κανονικά στα μέσα του 16ου αιώνα κατά την αρχιερατεία του Μητροπολίτη Αδριανούπολης και μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωάσαφ, ο οποίος ανέθεσε τη διεύθυνση της σχολής στο διακεκριμένο λόγιο της εποχής εκείνης Ζυγομαλά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Μπάρι Μίτσελ

Ο **Μπάρι Μίτσελ** () είναι Βρετανός εικονογράφος και δημιουργός κόμικς, με μια επαγγελματική πορεία που ξεπερνάει τις τέσσερις δεκαετίες. Έχει συνεργασθεί με πολλά καλλιτεχνικά στούντιο του χώρου των εικονογραφημένων και έχει σχεδιάσει χιλιάδες σελίδες περιπετειών δράσης, με ειδικότητα τον αθλητισμό.
Αξιοσημείωτο είναι πως ο Μπάρι Μίτσελ ξεκίνησε τη σχεδιαστική του σταδιοδρομία κατά τη δεκαετία του ΄60 δημιουργώντας εικόνες για κοριτσίστικα περιοδικά, όπως στις σειρές *Mandy*, *Diana*, *Bundy* κ.α. για λογαριασμό των *Link Studios*. Παράλληλα όμως, εργαζόταν για το περιοδικό *Lion* όπου δημοσίευσε τις δουλειές του *Lightning Storm*, *Drive for your Life*, *Tales from the Tracks*, *Sparky* κ.ά.

Από την αρχή της επόμενης δεκαετίας ο Μίτσελ στράφηκε στο ποδοσφαιρικό κόμικ για τα αθλητικά περιοδικά *Scorcher*, *Scor ‘n’ Roar*, *Action*, *Twisty*, *Bullet*, *Scoop*, *Wizard* και παρουσίασε, μεταξύ άλλων, τις σειρές *Paxton’s Powerhouse*, *Jack of United/Jimmy of City*, *Stark: Matchwinner for Hire*, *Kid Cox*, *Playmaker* κ.ά.

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε επίσης ως ο έσχατος εικονογράφος της δημοφιλούς σειράς Roy of the Rovers, όπου ανέλαβε τα σχεδιαστικά της ηνία από το 1992 έως το 1993 αλλά και την περίοδο 1997-2001, όταν εκείνη εμφανιζόταν στο μηνιαίο *MotD magazine*. Συνεργάσθηκε επίσης, με εφημερίδες, όπως *Daily Mirror* και *Daily Mail*.
Άλλες δουλειές του ήσαν τα επεισόδια των σειρών Judge Dredd και *M.A.C.H. 1*  που σχεδίασε για το περιοδικό *2000 AD*, *Speed Kings* για το περιοδικό *Victor*, *Day of the Eagle* (για το *Battle*) και πολλά άλλα.

## Πηγές
* Denis Gifford, Encyclopedia of Comic Characters, Longman, 1987
* Lambiek Comiclopedia/Barrie_Mitchell

Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Ευρωπαϊκή Οδός 20

right|200px
thumb|200px|Πορεία της Ευρωπαϊκής Οδού 20
Η **Ευρωπαϊκή Οδός 20** είναι μία διαδρομή του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών. Αποτελεί τον σημαντικότερο οδικό άξονα μεταξύ Δυτικής Ευρώπης και Ρωσίας. Ξεκινάει στην Ιρλανδία και μέσω του Ηνωμένου Βασιλείου φτάνει στην ηπειρωτική Ευρώπη, στη Δανία. Η διαδρομή της E20 στη Δανία και Σουηδία είναι αυτοκινητόδρομος, ενώ αλλα κομμάτια είναι το πλείστον απλοί συμβατικοί δρόμοι. Το συνολικό μήκος κυμαίνεται στα 6.000 χλμ.

## Παραπομπές


20
20
20
20
20
20
Δελφικές Εορτές (1930)

Οι **Δεύτερες Δελφικές Εορτές** διεξήχθησαν από την 1η έως και την 13η Μαΐου του 1930 και αποτελούνταν από τρία ίδια μεταξύ τους τριήμερα (1-3, 6-8 και 11-13 Μαΐου): το, οργανωμένο εντός έκτασης τριών ημερών, πρόγραμμα επαναλήφθηκε τρεις φορές ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε περισσότερους ανθρώπους να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις. 
Τα απαραίτητα χρηματικά ποσά για την τέλεση των Εορτών προσφέρθηκαν από την Εύα Πάλμερ και άλλα επιφανή μέλη της ελληνικής κοινωνίας όπως οι Αντώνης Μπενάκης, η Αγγελική Χατζημιχάλη, η κ. Χωρέμη, ο Α. Δ. Σταθάτος, κ.ά. ενώ συνέβαλε και το ελληνικό κράτος.

## Πρώτη ημέρα (1, 6 και 11 Μαΐου 1930)
Η πρώτη μέρα των Δεύτερων Εορτών είχε πρόγραμμα παρόμοιο με την αντίστοιχη των πρώτων του 1927. Συγκεκριμένα, το πρωί υπήρξε ανάβαση και συγκέντρωση των επισκεπτών μπροστά στο Μουσείο των Δελφών, προκειμένου να γίνει μια ξενάγηση στα αρχαία μνημεία και τα ευρήματα από αρχαιολόγους, στην 1 μ. μ. πρόγευμα στα Αλώνια, στις 4.30 συγκέντρωση των επισκεπτών (με τον ήχο σάλπιγγας από τις Φαιδριάδες) και μετάβαση στο Αρχαίο Θέατρο, όπου στις 5 μ. μ. έλαβε χώρα η παράσταση «Προμηθέας Δεσμώτης». Αργά το απόγευμα έγινε η παράθεση δείπνου και έπειτα οι επισκέπτες επέστρεψαν στην Ιτέα και την Αράχωβα.

## Δεύτερη ημέρα (2,7 και 12 Μαΐου 1930)
μικρογραφία|αριστερά|Οι «Ικέτιδες» του Αισχύλου, κατά τη διάρκεια των Δελφικών Εορτών του 1930.
Σε σχέση με την προηγούμενη διοργάνωση, στην δεύτερη μέρα των Εορτών του 1930 είχαν προστεθεί οι «Ικέτιδες» του Αισχύλου. Το πρόγραμμα περιελάμβανε πρωινή ανάβαση στους Δελφούς και επίσκεψη της Βιοτεχνικής Έκθεσης, πρόγευμα, την παράσταση των «Ικέτιδων» στο Αρχαίο Θέατρο στις 5 το απόγευμα (με σκηνοθέτιδα –κι ενδυματολόγο γι’ άλλη μια φορά- την Εύα Σικελιανού, συνθέτη τον Κ. Ψάχο, διευθυντή ορχήστρας τον Φιλ. Οικονομίδη, υπεύθυνο για τα προσωπεία τον Φ. Ρώκ, σκηνογράφο τον Γ. Κοντολέοντα και τους Γ. Μαυρογένη, Η. Δεστούνη και Ι. Αυλωνίτη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους), ομιλία του Σικελιανού για την Δελφική Προσπάθεια και δείπνο αργά το απόγευμα υπό τους ήχους της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής.

## Τρίτη ημέρα (3, 8 και 13 Μαΐου 1930)
Η τρίτη μέρα διεξήχθη εξολοκλήρου στο στάδιο των Δελφών όπου διεξήχθησαν οι, αφιερωμένοι στους ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης, Πυθικοί Αγώνες, που περιλάμβαναν παρέλαση και όρκο των αγωνιζόμενων αθλητών, αγώνες πεντάθλου (αποτελείται από τον δρόμο σταδίου, το ακόντιο, την δισκοβολία, το άλμα εις μήκος και την πάλη), λαμπαδηδρομία (παράλληλα και διελκυστίνδα), τις «αθλητικές παιδιές» και τον πολεμικό χορό Μακεδόνων. Ακολουθούσε μια ανάπαυλα για πρόγευμα και έπειτα σειρά είχαν τα αθλήματα της ανθιππασίας, ελιγμοί, ο οπλίτης δρόμος, η επίδειξη των τοξοτών, οι αθλητικές επιδείξεις των Μακεδόνων και ο πυρρίχιος χορός.

## Παραπομπές


Β
Ευρωπαϊκή Οδός 35

Η **Ευρωπαϊκή Οδός Ε35** του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών ξεκινάει από την Ρώμη και διασχίζοντας τη Βέρνη και το Βερολίνο καταλήγει στη Χάγη. Στο αρχικό της τμήμα έχει επικάλυψη με τον αυτοκινητόδρομο Ε45.

35
35
35
35
Λέσχη των Κνιδίων

Η **Λέσχη των Κνιδίων** είναι μνημείο εντός του αρχαιολογικού χώρου των Δελφών, διάσημο στην αρχαιότητα λόγω της εσωτερικής του διακόσμησης με δύο περίφημους πίνακες του Θάσιου ζωγράφου Πολυγνώτου, την Ιλίου Πέρσιν (κατάκτηση της Τροίας) και τη Νέκυια (κάθοδο του Οδυσσέα στον Άδη). 

## Περιγραφή
Ανήκει στα οικοδομήματα των Δελφών που καταστράφηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά στο πέρασμα των ετών με αποτέλεσμα σήμερα το μόνο που σώζεται από αυτό να είναι ορισμένα αρχιτεκτονικά λείψανα. Βρισκόταν στο βόρειοανατολικό άκρο του ιερού. Ήταν χτισμένη σε έδαφος με μεγάλη κατωφέρεια και χρονολογείται γύρω στο δεύτερο τέταρτο του 5ου αιώνα π. Χ., λίγο μετά την νικηφόρα για τους Έλληνες έκβαση των Περσικών Πολέμων, ίσως μετά τη μάχη του Ευρυμέδοντα ποταμού.

Επρόκειτο για ένα ορθογώνιο οικοδόμημα, διαστάσεων περίπου 18 Χ 9,5 μ. Η ακριβής του χρήση δεν είναι γνωστή, έχει διατυπωθεί η άποψη όμως ότι λειτουργούσε ως εντευκτήριο και εστιατόριο. Σήμερα, από όλο αυτό το μεγάλο κτίσμα σώζονται μονάχα λίγα τμήματα του τοίχου, κάποιοι λίθοι στα δυτικά και στα ανατολικά και σχεδόν όλος ο βόρειος τοίχος. Στο εσωτερικό της Λέσχης φαίνεται πως υπήρχαν δύο σειρές τεσσάρων ξύλινων κιόνων, τοποθετημένων συμμετρικά, ώστε να προσφέρουν στήριξη..

Από την άλλη πλευρά, λόγω της μεγάλης αποσπασματικότητας του μνημείου, οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει ακόμα σε σημείο ώστε να είναι σε θέση να δώσουν οριστικές απαντήσεις για την είσοδο, τα παράθυρα, τη στέγη, αλλά και τη διάταξη των ζωγραφικών συνθέσεων του Πολυγνώτου μέσα στη Λέσχη. Το πιθανότερο είναι τα δύο ζωγραφικά έργα να βρίσκονταν στις μακριές πλευρές, τη βόρεια και τη νότια, και η είσοδος να ήταν τοποθετημένη σε μία από τις στενές, μάλλον τη δυτική. 

Στις αρχαίες πηγές αναφέρεται πως καθώς εισερχόταν κάποιος στο μακρόστενο οικοδόμημα της Λέσχης των Κνιδίων από αριστερά παρατηρούσε τη ζωγραφική απεικόνιση της Νέκυιας και από αριστερά αυτή της Ιλίου Πέρσεως. Οι δυο αυτές συνθέσεις ήταν ισομεγέθεις και έφεραν πάνω τους περίπου ισάριθμες μορφές. Δεν είναι γνωστό πως ακριβώς φωτιζόταν το κτήριο, ούτε τι χρώματα είχε στη διάθεσή του ο Πολύγνωτος για να πραγματοποιήσει τις ζωγραφικές του συνθέσεις. Διχογνωμία υπάρχει επίσης ως προς το αν τα έργα έγιναν κατευθείαν επάνω στους τοίχους ή σε ξύλινους πίνακες που ύστερα κρεμάστηκαν από αυτούς. Άγνωστο παραμένει επίσης, παρά μόνο μέσω ανεπιβεβαίωτων υποθέσεων, το ύψος, το μήκος και το πλάτος των συνθέσεων. Η στέγη του κτιρίου ήταν δίρριχτη, με κεραμώσεις, ενώ φαίνεται πως πρόσθετος φωτισμός επιτυγχανόταν με φεγγίτη που μπορεί να είχε δίρριχτη ή τετράρριχτη στέγη.
Κατά τον 4ο αι. π.Χ., στα νότια του μνημείου, και σε απόσταση 3,2 μ. από τον νότιο τοίχο, κτίστηκε ένας τοίχος από τοπικό ασβεστόλιθο, πάνω στον οποίον πιθανόν να εκτίθεντο αφιερώματα, κατά το πρότυπο του θησαυρού των Αθηναίων. 
## Παραπομπές

Κατηγορία:Δελφοί
Ασημένιος ταύρος (Δελφοί)

Ο **ασημένιος ταύρος** είναι άγαλμα του 6ου αιώνα π.Χ. που αποτελεί έκθεμα του αρχαιολογικού μουσείου των Δελφών.
## Περιγραφή
Πρόκειται για ένα μεγάλων διαστάσεων άγαλμα, κατασκευασμένο όλο από σφυρηλατημένο μέταλλο. Ο ταύρος ήταν κατασκευασμένος από φύλλα ασημιού ενώ οι λεπτομέρειες του, όπως π.χ. τα κέρατα, τα αυτιά και οι οπλές, ήταν επιχρυσωμένες. 

Στους αποθέτες του δελφικού μαντείου, βρέθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών κάτω από το πλακόστρωτο της ιεράς οδού έμπροσθεν του τοίχου του ναού, συρρικνωμένα και σχεδόν κατεστραμμένα 60 ασημένια φύλλα, που ύστερα από επεξεργασία και συντήρηση χρόνων κατόρθωσαν να αποδώσουν μια εικόνα της αρχικής μορφής του αγάλματος. Το σχήμα του αγάλματος δινόταν από ξύλινο περίβλημα, το οποίο γέμιζαν με κάποιο εύπλαστο υλικό: άργιλο, κερί ή γύψο. Πάνω ακουμπούσαν τα ασημένια φύλλα, στερεωμένα με καρφιά. Οι λεπτομέρειες του ταύρου (κέρατα, αυτιά, οπλές κλπ) ήταν επιχρυσωμένα.

Η σημερινή μορφή του ταύρου αδυνατεί να αποδώσει τον όγκο και την αλλοτινή του πλαστικότητα. Από το άγαλμα έχουν διατηρηθεί μόνο τα μεταλλικά ελάσματα, ενώ ο ξύλινος εσωτερικός του πυρήνας χάθηκε και οι διαστάσεις του αλλοιώθηκαν, αφού το συνολικό του μήκος φαίνεται πως έφτανε τα 2.5 μ.

## Έκθεση Φωτογραφιών

 File:Silver bull at the Delphi Archaeological Museum.jpg| Ασημένιος ταύρος (Δελφοί)
 File:Bull, silver, bronze nails, 6th century BC, AM Delphi, 060078.jpg| Ασημένιος ταύρος (Δελφοί)
 File:GR-delphi-stier.jpg| Ασημένιος ταύρος (Δελφοί)
 File:Bull, gilded silver, 6th century BC, AM Delphi, 060077.jpg| Ασημένιος ταύρος (Δελφοί)


## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Πάνος Βαλαβάνης, Ιερά και Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα. Ολυμπία – Δελφοί – Ίσθμια – Νέμεα – Αθήνα, Αθήνα, 2004. 
*Ροζίνα Κολώνια, Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, Αθήνα, Υπουργείου Πολιτισμού – Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, 2009, 26 – 27.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Υπουργείο Πολιτισμού: Άγαλμα ταύρου. 
*Δελφοί:Τέχνη.

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Προγκρές Μ-61

Το **Πρόγκρες Μ-61** (η NASA το ονόμασε **Progress 26** ή **26P**) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 2007 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ήταν τύπου Πρόγκρες-Μ και είχε αριθμό σειράς 361. Μετέφερε εφόδια στον σταθμό, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων, νερού, οξυγόνου και εξοπλισμού για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας.

## Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο  Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 2 Αυγούστου 2007. Συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Πιρς του σταθμού στις 5 Αυγούστου (18:40 GMT) όπου και παρέμεινε για πέντε σχεδόν μήνες, μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου (03:59 GMT). Μετά την αποσύνδεση του από τον σταθμό, διεξήχθη έρευνα στα πλαίσια του προγράμματος Πλάσμα-Πρόγκρες για ένα ολόκληρο μήνα. Το Πρόγκρες Μ-61 καταστράφηκε τελικά στην ατμόσφαιρα στις 22 Ιανουαρίου 2008 (19:06 GMT), πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2007
* Διαστημικές αποστολές το 2008
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2007
Δήμοι της Γουινέας

Οι 34 **[[νομαρχίες της Γουινέας|νομαρχίες]]** της **[[Γουινέα]]ς** υποδιαιρούνται σε δήμους.

## Δείτε επίσης
* Περιφέρειες της Γουινέας
* Νομαρχίες της Γουινέας

Κατηγορία:Γεωγραφία της Γουινέας
Νικόλαος Υψηλάντης

Ο **Νικόλαος Υψηλάντης** (Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1796 – Οδησσός, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1833) ήταν Έλληνας πρίγκηπας και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Υψηλάντη και της Ελισάβετ Βακαρέσκου (1768-1866) και αδελφός του αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρου, αλλά και του Δημήτριου, του Γεωργίου, του Γρηγορίου, της Αικατερίνης και της Μαρίας. Ο ίδιος ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρίας από το 1818. 

Ο Νικόλαος Υψηλάντης ηγήθηκε του σώματος του Ιερού Λόχου στη μάχη του Δραγατσανίου, κατά την οποία οι Έλληνες ηττήθηκαν, με αποτέλεσμα η επανάσταση στη Μολδοβλαχία να τερματισθεί άδοξα. Ο Ν. Υψηλάντης άφησε απομνημονεύματα, γραμμένα πρωτογενώς στη γαλλική γλώσσα.

Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι υπήρξε τέκτονας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Κατηγορία:Οικογένεια Υψηλάντη
Γιούζεφ Σμιτ

Ο **Γιούζεφ Σμιτ** (*Józef Szmidt*, 28 Μαρτίου 1935 - 29 Ιουλίου 2024) ήταν Πολωνός αθλητής. Το 1960, με άλμα στα 17,03 μ. έγινε ο πρώτος αθλητής που ξεπέρασε τα 17 μέτρα στο τριπλούν.

Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς αγώνες (το 1960 και το 1964) και δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου (το 1958 και το 1962).

Απεβίωσε από καρκίνο στις 29 Ιουλίου 2024, σε ηλικία 89 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Πολωνοί χρυσοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!

Το **Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!** είναι το ένατο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Απριλίου του 1976 στην Βρετανία και στις 17 Μαΐου του ίδιου έτους στην Αμερική, μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records". 

Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος με τον μπασίστα Τζον Γκλάσκοκ στην σύνθεση του και τα τραγούδια του παρουσιάζουν κοινό στιχουργικό περιεχόμενο, με θέμα την ιστορία του Ρέι Λόμας, ενός βετεράνου μουσικού της ροκ, ο οποίος καταφέρνει να επανέλθει στα φώτα της δημοσιότητας προσαρμοζόμενος στις αλλαγές της μουσικής βιομηχανίας. Η ιστορία παρουσιάζεται στο εσώφυλλο του δίσκου με ένα κόμικ.

Ο δίσκος γνώρισε μικρότερη επιτυχία σε σχέση με τους προκατόχους του και ήταν η πρώτη κυκλοφορία των Jethro Tull μετά το "*[[This Was]]*" του 1968 που δεν κατάφερε να γίνει χρυσή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έφθασε μόλις στο # 14 του Billboard και το # 25 στην πατρίδα του συγκροτήματος, ενώ μπήκε στο Top-10 μόνο στην Αυστρία και τη Νορβηγία.

Οι κριτικές για το "*Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!*" υπήρξαν μέτριες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,3 / 5 και το "Progarchives" με 3 / 5.

## Λίστα Τραγουδιών

* Όλες οι συνθέσεις γράφτηκαν από τον Ίαν Άντερσον.
* Τα δύο επιπλέον κομμάτια κυκλοφόρησαν στο box-set *[[20 Years of Jethro Tull]]* και την συλλογή *[[Nightcap]]*.

## Θέσεις τσαρτ
***Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[23 Απριλίου]] [[1976]]***

## Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!*" ήταν οι εξής:
* **[[Ίαν Άντερσον]]** - φωνητικά, φλάουτο, ακουστική κιθάρα
* **[[Μάρτιν Μπαρ]]** - ηλεκτρική κιθάρα
* **[[Τζον Γκλάσκοκ]]** - μπάσο, φωνητικά
* **Τζον Έβαν** - πιάνο, πλήκτρα
* **[[Μπάριμορ Μπάρλοου]]** - τύμπανα, κρουστά

;*Γκεστ συμμετοχές*
* **Ντέιβιντ Πάλμερ** - σαξόφωνο, πιάνο
* **Μάντι Πράιορ** - φωνητικά
* **Άντζελα Άλεν** - φωνητικά

## Παραπομπές


## Πηγές
* Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die! - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Jethro Tull - Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die! (album review) | Sputnikmusic
* JETHRO TULL Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die! reviews and MP3 - Prog Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1976
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1962

Το **7ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου** πραγματοποιήθηκε από τις 12 έως τις 16 Σεπτεμβρίου του 1962 στο Βελιγράδι, Γιουγκοσλαβία (στη σημερινή Σερβία).

Στους αγώνες αυτούς καταρρίφθηκαν ή ισοφαρίστηκαν παγκόσμια και ευρωπαϊκά ρεκόρ. Η Μαρία Ίτκινα ισοφάρισε το ρεκόρ κόσμου των 400 μ. που κατείχε η ίδια με 53.4. Το ίδιο κατόρθωσε και η συμπατριώτισσά της Ταμάρα Πρες στη σφαιροβολία (18.55 μ.) που νίκησε και στη δισκοβολία. Ο Βρετανός Μπρους Τούλοχ κατέπληξε, αφού έτρεξε ξυπόλυτος στα 5.000 μ. και νίκησε με 14.00.6. Ο Ούγγρος σφαιροβόλος Γκιούλα Ζιβότσκι κατέρριψε το ρεκόρ Ευρώπης με 69,64 μ.  

Η Ε.Σ.Σ.Δ. κυριάρχησε και στους άνδρες (7 χρυσά, 6 ασημένια, 9 χάλκινα μετάλλια) και στις γυναίκες (6-0-2). Εντυπωσίασαν, στο ύψος ο Βαλερί Μπρούμελ και στο μήκος ο Ιγκόρ τερ Οβανεσιάν, που τον ίδιο χρόνο κατέρριψαν τα παγκόσμια ρεκόρ. Ο Οβανεσιάν και ο Πολωνός Γιόζεφ Σμιτ (τριπλούν) είχαν νικήσει και το 1958. Το ρεκόρ κόσμου των 400 μ. μετ' εμποδίων (49.2) του Αμερικανού Γκλεν Ντέιβις ισοφάρισε ο Ιταλός Σαλβατόρε Μοράλε. Ο Σοβιετικός δεκαθλητής Βασίλι Κουζνιετσόφ κατέκτησε τον τίτλο για τρίτη συνεχή φορά. Ο Μάνφρεντ Ματουσέβσκι (800 μ.) πέρασε στην ιστορία, αφού κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Λ.Δ. Γερμανίας. Συγκλονιστικές κούρσες έγιναν στα 100 μ. και στα 80 μ. εμπόδια, όπου νίκησαν ο Γάλλος Πικμάλ και η Πολωνή Τσιέπλα. Διακρίθηκαν, επίσης, οι Σοβιετικοί Λούσις (ακόντιο), Μπολότνικοφ (10.000 μ.), Ελβίρα Οζόλινα (ακόντιο), Σελκανόβα (μήκος), η Ρουμάνα Γιολάντα Μπάλας (ύψος), ο Βέλγος Γκάστον Ρέλαντς (3.000 μ. στιπλ), ο Γάλλος Μισέλ Ζαζί (1.500 μ.) κ.α. Οι Έλληνες απέτυχαν.

## Πίνακας μεταλλίων

## Συμμετέχουσες χώρες
Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών που συμμετείχαν ανά χώρα.

* (9)
* (11)
* (21)
* (42)
* (96)
** (50)
** (46)
* (38)
* (4)

* (16)
* (11)
* (4)
* (4)
* (6)
* (36)
* (2)
* (3)
* (1)

* (74)
* (14)
* (8)
* (40)
* (50)
* (3)
* (18)
* (74)
* (18)

* (11)
* (25)
* (29)

## Παραπομπές


1962
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στη Γιουγκοσλαβία
Κατηγορία:Στίβος το 1962
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βελιγράδι
Σαλβατόρε Μοράλε

Ο **Σαλβατόρε Μοράλε** (*Salvatore Morale*, 4 Νοεμβρίου 1938 - ...) ήταν Ιταλός αθλητής που αγωνίστηκε κυρίως στα 400 μέτρα εμπόδια. Κέρδισε πέντε μετάλλια σε διεθνείς αθλητικούς αγώνες, εκ των οποίων ένα χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1964 και ένα χρυσό μετάλλιο στο Eυρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου του 1962, όπου με χρόνο 49.2 ισοφάρισε το ρεκόρ κόσμου του Αμερικανού Γκλεν Ντέιβις.

**Συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες**
*1960 (Ρώμη): Αποκλείστηκε στα ημιτελικά (51.3)
*1964 (Τόκυο): 3ος στα 400 μ. με εμπόδια (50.1). Με την ομάδα σκυταλοδρομίας της Ιταλίας αποκλείστηκε στον α’ γύρο (3οι με 3.07.6)
**Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα**
*1962 (Βελιγράδι): 1ος στα 400 μ. με εμπόδια (49.2 ισοφάριση παγκόσμιου ρεκόρ)
**Ατομικά ρεκόρ**
*400 μ. (47.6 το 1962)
*400 μ. με εμπόδια (49.2 το 1962)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1959
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1961
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1963
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου