open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρουπία Νεπάλ

Η **Ρουπία Νεπάλ** (νεπ. रूपैयाँ) είναι το νόμισμα του Νεπάλ. Συμβολίζεται ως Rs ή रू, ενώ η υποδιαίρεσή του είναι το πάισα. Η κυκλοφορία της ελέγχεται από την Κεντρική Τράπεζα του Νεπάλ.

## Ιστορία
Η ρουπία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1932, όπου και αντικατέστησε το ασημένιο μοχάρ, ενώ ορίστηκε ισοτιμία 2 μοχάρ=1 ρουπία. Το 1993, καθορίστηκε η ισοτιμία της ρουπίας Νεπάλ με την Ρουπία Ινδίας, με ισοτιμία 1,6 ρουπίες Νεπάλ=1 ρουπία Ινδίας.

## Κέρματα
Το 1932, παρουσιάστηκαν τα ασημένια κέρματα των 20 και 50 πάισα, καθώς και εκείνο της 1 ρουπίας. Μεταξύ 1933 και 1935 παρουσιάστηκαν τα χάλκινα κέρματα των 1, 2 και 5 πάισα. Κατά τη δεκαετία του 1940, παρουσιάστηκαν τα χάλκινα κέρματα των ¼ και ½ πάισα, καθώς και τα κέρματα των 5 πάισα από κράμμα νικελίου και ορειχάλκου. Το 1953, παρουσιάστηκαν νέα κέρματα, τα οποία αποτελούνταν από τα ορειχάλκινα κέρματα των 1, 2 και 4 πάισα, χάλκινα των 5 και 10 πάισα, και χαλκονικέλινα των 20, 25, 50 πάισα και της 1 ρουπίας. Τα 20 πάισα έπαψαν να κυκλοφορούν από το 1954 και έπειτα. Το 1966 παρουσιάστηκαν αλουμινένια κέρματα των 1, 2 και 5 πάισα και ορειχάλκινα των 10 πάισα. Το 1982 παρουσιάστηκαν αλουμινένια κέρματα των 25 πάισα, ενώ ακολούθησαν κέρματα από ανοξείδωτο ατσάλι των 50 πάισα και της 1 ρουπίας το 1987 και το 1988 αντίστοιχα. Τέλος, το 1994 παρουσιάστηκαν μικρότερα κέρματα των 10 και 25 πάισα, ενώ εμφανίστηκαν αλουμινένια κέρματα των 50 πάισα, καθώς και κέρματα των 1, 2, 5 και 10 ρουπίων από επίχρυσα ατσάλινα κέρματα.

## Χαρτονομίσματα
Το 1951, η κυβέρνηση κυκλοφόρησε χαρτονομίσματα των 1, 5, 10 και 100 ρουπιών με το όνομα μοχρού. Το 1956, η Κεντρική Τράπεζα του Νεπάλ ανέλαβε τον έλεγχο για την κυκλοφορία χαρτονομισμάτων και το όνομά τους άλλαξε σε ρουπία. Το 1972 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα των 500 και 1000 ρουπίων, ενώ το 1974 ακολούθησαν εκείνα των 50 ρουπίων και των 2 ρουπίων το 1981. Χαρτονομίσματα των 20 ρουπίων παρουσιάστηκαν το 1982. Χαρτονομίσματα των 1 και 2 ρουπίων δεν τυπώνονται πλέον, ωστόσο συνεχίζουν να κυκλοφορούν εκείνα που εκδόθηκαν πριν από το 1982. Το χαρτονόμισμα της 1 ρουπίας απεικονίζει το Άμα Νταμπλάμ, ένα γειτονικό βουνό του Έβερεστ. Το 1997 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα των 50 και 250 ρουπίων για να τιμηθεί το Ασημένιο Ιωβηλαίο του βασιλιά του Νεπάλ Μπιρέντρα. Τα χαρτονομίσματα τυπώνονται σήμερα στην Ινδονησία.

Κατηγορία:Νεπάλ
Κατηγορία:Νομίσματα
Ραφιδευτική

Η **ραφιδευτική** είναι ένα είδος λεπτής κλώστινης σύνθεσης που ενώνει τα φύλλα του υφάσματος, κυρίως στα πουκάμισα, ενώ συγχρόνως δίνει φάρδος στο κάτω μέρος.
Στην τεχνική αυτή οι κλωστές πιάνουν αντικριστά τα δύο φύλλα του υφάσματος. Δημιουργούν οριζόντιους αρμούς που στη συνέχεια συμπληρώνονται με άλλους κατακόρυφους. Συνηθέστερα χρησιμοποιούν για τις ενώσεις βελονιές με κόμπους που δημιουργούν μικρά ανοίγματα αναμεσά τους.

Κατηγορία:Χειροτεχνία
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Πορτογαλίας

Μόνο δύο βασίλισσες της Πορτογαλίας άσκησαν τη βασιλική εξουσία: η Μαρία Α΄ και η Μαρία Β΄ (και επί της ουσίας ακόμη δύο: η Βεατρίκη για σύντομο χρονικό διάστημα τον 14ο αιώνα· και η Θηρεσία τον 12ο αιώνα, γεγονός που τεχνικά την καθιστά την πρώτη ηγεμόνα και πρώτη βασίλισσα της Πορτογαλίας.

Οι υπόλοιπες βασίλισσες ήταν σύζυγοι των Πορτογάλων μοναρχών. Πολλές από αυτές διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της χώρας, είτε κυβερνώντας μέχρι την ενηλικίωση των υιών τους είτε ασκώντας μεγάλη επιρροή στους συζύγους τους.

Η Ελισάβετ της Πορτογαλίας, σύζυγος του Διονύσιου Α΄, αγιοποιήθηκε, καθώς λέγεται ότι μετά τον θάνατό της επιτελέστηκαν θαύματα.

Ο σύζυγος μιας βασίλισσας που ασκούσε εξουσία μπορούσε να λάβει τον τίτλο του βασιλιά μόνο μετά τη γέννηση παιδιού από αυτόν τον γάμο. Η Πορτογαλία είχε δύο πρίγκιπες συζύγους: τον Αύγουστο του Λόιχτενμπεργκ και τον Φερδινάνδος Β΄ – και οι δύο σύζυγοι της Μαρίας Β΄. Ο πρώτος απεβίωσε αφήνοντας τη σύζυγό του άτεκνη και έτσι δεν έγινε ποτέ βασιλιάς. Ο δεύτερος ήταν πρίγκιπας μέχρι τη γέννηση του πρώτου παιδιού τους, του Πέτρου Ε΄. Τότε έλαβε τον τίτλο του βασιλιά *[[jure uxoris]]*, δηλαδή διά του δικαιώματος της συζύγου. Ο σύζυγος της Μαρίας Α΄, Πέτρος Γ΄, έγινε αυτόματα βασιλιάς με την ανάρρηση της συζύγου του στον θρόνο διότι το ζευγάρι είχε ήδη παιδιά.

## Οίκος της Βουργουνδίας

## Οίκος των Αβίς

## Οίκος των Αψβούργων

## Οίκος της Μπραγκάνσα

## Οίκος της Μπραγκάνσα-Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Μονάρχες της Πορτογαλίας
Πορτογαλια
Γερμανικό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού

μικρογραφία
Το **Γερμανικό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού** (γερμανικά: *DTM*, *Deutsche Tourenwagen-Masters* από το 2000 και *Deutsche Tourenwagen-Meisterschaft* έως το 1996) είναι πρωτάθλημα αγώνων αυτοκινήτου. Είναι διοργάνωση που διεξάγεται τόσο στη Γερμανία, όσο και σε άλλες χώρες, κυρίως της Ευρώπης. Θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα και ανταγωνιστικότερα πρωταθλήματα αυτοκινήτων τουρισμού. Κατά καιρούς έχουν αγωνιστεί στο DTM γνωστά ονόματα των αγώνων, όπως οι πρωταθλητές της Φόρμουλα 1, Μίχαελ Σουμάχερ, Μίκα Χάκινεν, και Κέκε Ρόσμπεργκ, όπως και ο πολυνίκης των 24ων Ωρών του Λε Μαν, Τομ Κρίστενσεν.

## Πρωταθλητές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα (γερμανικά, αγγλικά)

Κατηγορία:Αγώνες αυτοκινήτου
Πέτρο Μάρκος

Ο **Πέτρο Μάρκο** (1913 - 1991) ήταν συγγραφέας με καταγωγή από τις Δρυμάδες της Χειμάρρας. Είναι γνωστός για το μυθιστόρημα "Hasta la vista" όπου καταθέτει τις εμπειρίες του ως εθελοντής των Δημοκρατικών δυνάμεων κατά την διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου. Ο Πέτρο Μάρκο είναι επίσης γνωστός ως ο ιδρυτής της μοντέρνας αλβανικής πρόζας.

## Πηγές


Κατηγορία:Αλβανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Αλβανοί διηγηματογράφοι
Αδόλφος Θιέρσος

Ο **Λουί Αδόλφος Θιέρσος** (Louis Adolphe Thiers, 15 Απριλίου 1797 - 3 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν Γάλλος πολιτικός και ιστορικός. Διατέλεσε αρχηγός του κράτους στη Γαλλία από το 1871 έως το 1873, ενώ είχε διατελέσει και πρωθυπουργός επί βασιλείας Λουδοβίκου Φιλίππου. Είναι περισσότερο γνωστός για την καταστολή της Παρισινής Κομμούνας κατά την οποία κατόπιν δικών του εντολών, συνελήφθησαν δεκάδες χιλιάδες εργάτες και άλλοι σοσιαλιστές, από τους οποίους 50.000 εκτελέστηκαν, ενώ είχαν σκοτωθεί και 30.000 κατά τη διάρκεια των μαχών..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1986-1987

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1986–87, είχε τρεις πρωταγωνιστές, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Άρη. Στις μεταξύ τους μάχες κρίθηκε το πρωτάθλημα, καθώς δεν έχασαν από καμία από τις υπόλοιπες εννέα ομάδες του πρωταθλήματος. Την προτελευταία αγωνιστική, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει μεγάλη νίκη μέσα στη Θεσσαλονίκη με 3-2 επί του Άρη, και διατηρήθηκε στην κορυφή ισόβαθμος με τον Ολυμπιακό. Την τελευταία αγωνιστική, σε έναν άτυπο τελικό, ο Παναθηναϊκός υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό με τον νικήτη να παίρνει το πρωτάθλημα. Παρά το πλεονέκτημα της έδρας για τον Παναθηναϊκό, ο Ολυμπιακός επικράτησε με 1-3 (12-15, 13-15, 15-5, 10-15) μέσα στη Λεωφόρο και κατέκτησε το 10ο πρωτάθλημα στην ιστορία του.

## Τελική βαθμολογία

Βαθμολογικό σύστημα: **2 βαθμοί για νίκη, 1 βαθμός για ήττα.**

## Πηγές
*https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/



Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1986
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1987
Αμοιβή κινδύνου

Στα χρηματοοικονομικά, **αμοιβή κινδύνου** ονομάζεται η ελάχιστη χρηματική αμοιβή η οποία αναμένεται ότι θα αποδοθεί από μια επένδυση με ρίσκο. Στόχος είναι να πεισθεί οποιοσδήποτε επενδυτής (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) να προτιμήσει την επένδυση αυτή από μία άλλη επένδυση χωρίς ρίσκο. Πρόκειται ουσιαστικά για την ελάχιστη αποζημίωση που επιθυμεί να έχει ο επενδυτής για το ρίσκο που ενδέχεται να πάρει.

## Μονάδες μέτρησης
Την αμοιβή κινδύνου μπορούμε να την μετρήσουμε σε μονάδες βάσης. Προφανώς για να έχει νόημα να συζητάμε για αμοιβή κινδύνου θεωρούμε ότι οι επενδύσεις με ρίσκο έχουν υψηλότερο επιτόκιο από εκείνες χωρίς κίνδυνο.

Τύπος υπολογισμού:
 αμοιβή κινδύνου = (επιτόκιο επένδυσης με ρίσκο - επιτόκιο επένδυσης χωρίς ρίσκο) > 0

## Επιχειρήσεις
Για να γίνει πιο κατανοητό, ας θεωρήσουμε την αμοιβή κινδύνου ως μία μορφή αμοιβής για κάποια επικίνδυνη επένδυσή μας, όπως για παράδειγμα ένας εργαζόμενος λαμβάνει επιπλέον μισθό αν ασκεί κάποιο επικίνδυνο επάγγελμα. Για να μπορούμε να ορίσουμε την έννοια της αμοιβής κινδύνου θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας επενδυτής που επιθυμεί πολύ υψηλές αποδόσεις προκειμένου να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο.

Για παράδειγμα, ομολογίες που εκδίδονται από επιχειρήσεις με υψηλά κέρδη έχουν μικρό ρίσκο επένδυσης. Έτσι θα αποδώσουν λιγότερο σε σχέση με τις ομολογίες που εκδίδονται από λιγότερο αναγνωρισμένες επιχειρήσεις με αβέβαιο κέρδος. Οι τελευταίες ομολογίες έχουν υψηλότερο ρίσκο και επομένως υψηλότερη απόδοση.

Σε περιόδους υπερβάλλουσας ρευστότητας λόγω χαμηλών επιτοκίων οι διεθνείς επενδυτές, οι οποίοι διαχειρίζονται χρήματα άλλων επενδυτών, ιδιωτών και μη, αναζητούν ένα μέρος για να καταθέσουν τα χρήματα που αποκτούν. Οι επενδυτές αυτοί ναι μεν αναζητούν μία καλή απόδοση από την άλλη όσο αυξάνεται το ποσό των χρημάτων τόσο λιγότερο ρίσκο επιδιώκουν και κατ' επέκταση στρέφονται σε επιχειρήσεις (ή άλλες επενδύσεις) με χαμηλή αμοιβή κινδύνου.

## Κράτη
Σε κρατικό επίπεδο γίνεται λόγος για την έννοια του σπρεντ. Το σπρεντ είναι η διαφορά ανάμεσα στα επιτόκια με τα οποία δανείζεται οποιαδήποτε χώρα σε σχέση με τα επιτόκια δανεισμού κάποιας άλλης χώρας, η οποία έχει επιλεχθεί ως η πιο σταθερή και ισχυρή οικονομία μεταξύ άλλων, π.χ στην Ευρώπη η χώρα αυτή είναι η Γερμανία η οποία δανείζεται με επιτόκια περίπου ίσα με 3% (τα νούμερα εναλλάσσονται συνεχώς).

Αμοιβή κινδύνου υπάρχει όμως και για διεθνείς επενδυτές (κρατικούς, ιδιωτικούς κ.ά.) οι οποίοι επενδύουν σε κρατικά ομόλογα (αγοράζουν κρατικά ομόλογα) προσδοκώντας απόδοση ίση με αυτή που θα είχαν εάν επένδυαν σε μία ισχυρή οικονομία συν την αμοιβή κινδύνου.

## Πηγές

* www.google.com
* ''Η Καθημερινή''
* *Χρηματοοικονομική Διοίκηση θεωρία και Πρακτική,* Δημήτριος Βασιλείου-Νικόλαος Ηρειώτης

Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Βράχμι

Με την ονομασία **βράχμι**, σανσκριτικά **μπράχμι**, αναφέρεται το πρόγονο σύστημα γραφής όλων των ινδικών γραφών εκτός της γραφής χαρόστι.

Η Βράχμι γραφή θεωρείται να προέρχεται από την αραμαϊκή γραφή που άρχισε να εμφανίζεται περί τον 8ο - 7ο αιώνα π.Χ. κυρίως στην Ινδία από έμπορους που μετακινούνταν στη περιοχή. Η γραφή αυτή δεν είναι καθαρά αλφαβητική. Κάθε σύμφωνο συνεκφέρεται με α, εκτός στην αρχή της λέξης όπου τα φωνήεντα έχουν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό.

Η Βράχμι γραφή στα περισσότερα κείμενα φέρεται από αριστερά προς τα δεξιά, αν και έχει βρεθεί αρχαίο νόμισμα με τέτοια γραφή από δεξιά προς τα αριστερά. Κατά τους ειδικούς ερευνητές και μελετητές αρχαίων γραφών από τη βράχμι γραφή προέρχονται οι γραφές ντεβαναγκάρι που αναπτύχθηκε κυρίως στη Βεγγάλη και γκουτζαράτι καλούμενη η τελευταία και δραβιδιανή ή δραβιδική γραφή.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 15ος, σελ. 294

Κατηγορία:Συστήματα γραφής
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας
Βουτένιο

Με την ονομασία **βουτένιο** φέρονται τρεις (3) μονοακόρεστοι υδρογονάνθρακες της σειράς των αλκενίων γνωστοί και ως **βουτυλένια**. Και οι τρεις αυτές ενώσεις (4 αν ληφθεί υπόψη και η γεωμερική ισομέρεια) είναι συντακτικά ισομερείς μεταξύ τους και φέρονται με το γενικό χημικό τύπο C<sub>4</sub>H<sub>8</sub>, στον οποίο όμως μετέχουν και τα επίσης ισομερή τους δύο (2) κυκλοαλκάνια, το κυκλοβουτάνιο και το μεθυλοκυκλοπροπάνιο. 

Αυτοί είναι το βουτένιο-1, τα βουτένια-2 (σε δύο γεωμετρικά ισομερή) και το μεθυλοπροπένιο. Και τα τρία βουτένια σε συνήθεις συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης είναι αέρια. Σχηματίζονται με πυρόλυση πετρελαίου στη παραγωγή βενζίνης. Χρησιμοποιούνται κυρίως στη παραγωγή οκτανίων, απαραίτητων συστατικών της βενζίνης.




Τα βουτένια σε κατεργασία με νερό, παρουσία καταλυτών, μετατρέπονται σε βουτανόλες, ενώ με αφυδρογόνωση παρέχουν βουταδιένια, ιδαίτερα χρήσιμα στη παραγωγή τεχνητού καουτσούκ.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.15ος, σελ.240.

Κατηγορία:Αλκένια
Κατηγορία:C4
Παντίτης

Ο **Παντίτης** (πέθανε περίπου την δεκαετία του 480 π.Χ) ήταν Σπαρτιάτης πολεμιστής, ένας από τους 300 που στάλθηκαν στη μάχη των Θερμοπυλών. Ο Βασιλιάς Λεωνίδας τον έστειλε ως πρέσβη στη Θεσσαλία, πιθανώς για να ζητήσει βοήθεια για τη μάχη. Ωστόσο, ο Παντίτης δεν μπόρεσε να επιστρέψει στις Θερμοπύλες την ώρα της μάχης, και όταν έφθασε είδε τους συντρόφους του νεκρούς. Όταν επέστρεψε στη Σπάρτη, κατηγορήθηκε για δειλία. Μη υποφέροντας να ζει με αυτή τη κατηγορία, κρεμάστηκε.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

*Αριστόδημος της Σπάρτης

Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Σατανισμός

Ο **Σατανισμός** είναι λατρευτική πίστη η οποία έχει ως επίκεντρό της τον Εωσφόρο (Σατανά) , οντότητα που σύμφωνα με την παράδοση των ιουδαίων, των μουσουλμάνων και των χριστιανών είναι ο έσχατος αντίπαλος του Θεού και των ανθρώπων, ενσαρκώνοντας την *Ελεύθερη Θέληση* (ελεύθερη βούληση) σύμφωνα με τους Σατανιστές, ή την αρχή του απόλυτου κακού σύμφωνα με τους Ιουδαίους, τους μουσουλμάνους και τους Χριστιανούς.

Δεν λείπουν λατρείες αρνητικών δυνάμεων στο περιθώριο και των άλλων θρησκειών, όμως ο σατανισμός εντοπίζεται στο θρησκευτικό ορίζοντα του ιουδαϊσμού και χριστιανισμού, επειδή αποδέχεται κατ' αρχήν τον μονοθεϊσμό και την αντίληψη της Βίβλου για τον Διάβο

## Ο μεσαιωνικός σατανισμός
Κύρια γνωρίσματά του είναι οι τελετουργικές ανθρωποθυσίες και τα συμβόλαια με τον διάβολο, οι παρά φύση σεξουαλικές σχέσεις με τους δαίμονες ή μεταξύ των συμμετεχόντων, οι φόνοι παιδιών και η πρόκληση καταστροφής σε τρίτα πρόσωπα ή αγαθά με τη χρήση μαγγανείας   Πρόκειται για φανταστικό επινόημα της χριστιανικής Εκκλησίας η οποία μέσα από τη δράση της Ιεράς Εξέτασης και τις συνεχείς επίσημες και ανεπίσημες διώξεις μαγισσών,οδήγησε στην ταύτιση της λαϊκής μαγείας και διαφόρων παγανιστικών αντιλήψεων με ό,τι αποκαλείτο *διαβολικό*. Η καταστολή έτρεφε τη θεωρητική δαιμονολογία, η οποία ξεφτούσε πολύ σύντομα όταν δεν αυξάνονταν οι συγκεκριμένες περιπτώσεις Οι περιπτώσεις πραγματικής λατρείας του Σατανά πρέπει να θεωρούνται ελάχιστες. Τα αριστοκρατικά κοινωνικά στρώματα μάλλον είναι αυτά που υπερεκπροσωπούνται στην άσκηση της λατρείας του Σατανά κι όχι τα λαϊκά στρώματα.

## Δείτε επίσης
Αθεϊστικός Σατανισμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.churchofsatan.com/interview-occult-america.php

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*Γιώργος Βλάχος, *σατανισμός*, Θρησκειολογικό Λεξικό, Ελληνικά Γράμματα ,Αθήνα, 2000, σελ.483-486
*Γκερτ Σβέρχοφ, *Ιερά Εξέταση*, μτφρ. Ηλίας Τσιριγκάκης, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα,2010
*Εμμανουήλ Ροΐδης, Οι μάγισσες του Μεσαίωνα, εκδ. Μάριος Βερέττας, Αθήνα 2006
*Robert Thurston, *Μάγοι και μάγισσες. Η άνοδος και η πτώση των κυνηγιών μάγων και μαγισσών στη Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική*, μτφρ. Ιωάννα Παπαστάμου, εκδ. Παπαζήσης, Αθήνα 2006
*Βασίλης Αδραχτάς, *Σατανισμός. Άλλη μια Νέα Θρησκεία χωρίς Θεό*, εκδ. Ιερά/Βέβηλα Αθήνα 2010
*Henry Ansgar Kelly, *Σατανάς: μια  βιογραφία*, μτφρ. Γιάννης Βογιατζής, εκδ. Πολύτροπον 2008
*Νίκος Ματσούκας, *Σατανάς*, εκδ. Π. Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1999
*Charles Stewart, *Δαίμονες και διάβολος στην  Ελλάδα*, μτφρ. Μαριάννα Σωκράτους, εκδ. Ταξιδευτής, Αθήνα, 2008
*Robert Muchembled, *Μια ιστορία του διαβόλου 12ος -20ος αιώνας*, μτφρ. Τσελέντη Ευγενία, εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2003
*Απόστολος Νικολαΐδης, ''Η σατανολατρία ως κοινωνικό φαινόμενο, ανάτυπο Αθήνα 1995.[πρώτη δημοσίευση στο περ. "Κοινωνία", τεύχη 3 και 4 του 1994, σσ. 265-271 και 385-390]
Καρανάκ

thumb|right|300px|Η ερειπωμένη πόλη του Καρανάν. Στα αριστερά διακρίνεται ο μιναρές 17ου αιώνα.
Το **Καρανάκ** είναι ένα χωριό 70 χιλιόμετρα περίπου βόρεια της πόλης Γιαζντ στο Ιράν. 

Η παλιά πόλη είναι ένας ερειπωμένος οικισμός χτισμένος με τούβλα και λάσπη ο οποίος χρονολογείται 1000 ετών. Η ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή είναι 4000 ετών. 

## Αξιοθέατα

* Το Τέμενος εποχής Καζάρ μέσα στην παλιά πόλη.
* Ο μιναρές 17ου αιώνα μέσα στην παλιά πόλη.
* Το Καραβάν Σεράι στην άκρη της πόλης. 

Τα περισσότερα κτίρια στην ιστορική πόλη είναι είναι ετοιμόρροπα και εγκαταλελειμμένα. Ο σύγχρονος οικισμός βρίσκεται βορειοδυτικά του ιστορικού οικισμού. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Πάνταινος

Ο **Πάνταινος** ( Σικελία;-200 ή 202 Αλεξάνδρεια. ), υπήρξε Αθηναίος φιλόσοφος ο οποίος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και ίδρυσε Κατηχητική Σχολή στην Αλεξάνδρεια. Έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ.

## Βίος
Οι πληροφορίες που διασώζονται για τον Πάνταινο είναι πενιχρές και αντιφατικές, τόσο για την καταγωγή του, όσο και για την φιλοσοφική του τοποθέτηση και παιδεία. Ο Πάνταινος ήταν Αθηναϊκής καταγωγής. Δίδασκε φιλοσοφία. Είναι άγνωστο το πότε ακριβώς ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό. Περιόδευσε σε διάφορες παραμεσόγειες περιοχές όπως τη Σικελία, την Ινδία-μας λέει ο Ευσέβιος Καισαρείας- και πρέπει να εννοεί την Νότια Αραβία, για να καταλήξει στην Αλεξάνδρεια. Αυτό τοποθετείται χρονικά περί το 180 μ.Χ. ή περί το 190 μ.Χ.
Εκεί θα ιδρύσει και θα λειτουργήσει ιδιωτική φιλοσοφική σχολή, παράλληλα με τις άλλες παρόμοιες που λειτουργούσαν στην πόλη.
Πέθανε γύρω στα 200 μ.Χ.

## Το διδακτικό του έργο
Ο Πάνταινος, σύμφωνα με τον Ευσέβιο Καισαρείας, ήταν Στωϊκός, ενώ σύμφωνα με τον Φίλιππο Σιδίτη ήταν Πυθαγόρειος στη φιλοσοφική σκέψη. Ο Πάνταινος είναι μάλλον εκλεκτικός και συγκρητιστής στη σκέψη του, καθώς συνδύαζε στοιχεία Στωικά και Νεοπυθαγορικά.
Μαθητές του υπήρξαν ο Κλήμης Αλεξανδρείας και ο Ωριγένης.
Θα επικεντρωθεί κυρίως στην ερμηνεία της Αγία Γραφής, χωρίς ωστόσο να ασχοληθεί και με τη συγγραφή υπομνημάτων, παρά την περί του αντιθέτου μαρτυρία των Ευσεβίου και Ιερωνύμου. Αντίθετα εγγύτερα προς την πραγματικότητα είναι ο μαθητής του Κλήμης Αλεξανδρείας, ο οποίος ενσωματώνει στα γραπτά του πολλές από τις παραδόσεις του Πάνταινου, τις οποίες κατέγραφε ο ίδιος ο Κλήμης.
Ο Henri-Irenee Marrou, του αποδίδει την συγγραφή της Επιστολής προς Διόγνητον.

## Ο Πάνταινος και τα βιβλία της Καινής Διαθήκης
Κατά το ταξίδι του στη Νότιο Αραβία, σύμφωνα με τον Ευσέβιο, εντόπισε το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον στην Εβραϊκή-αραμαϊκή γλώσσα, το οποίο μετέφερε εκεί ο απόστολος Βαρθολομαίος. Είναι ανεξακρίβωτο αν είναι το αραμαϊκό Κατά Ματθαίον ή το Καθ' Εβραίους ευαγγέλιο, το  οποίο οι Εβιωνίτες απέδιδαν στον Ματθαίο. Ο Πάνταινος είναι ο πρώτος που ισχυρίζεται πως ο Απόστολος Παύλος είναι συγγραφέας της Επιστολής προς Εβραίους.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.762-764
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.354-355
*Ιωάννης Παναγόπουλος, Η Ερμηνεία της Αγίας Γραφής στην Εκκλησία των Πατέρων Τόμος Α΄, εκδ. Άθως, 2010, σελ.243

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Βραχυλόγος

Με την εξελληνισμένη ονομασία "**Βραχυλόγος**" εκ της λατινικής "Brachylogus juris civilis", φέρεται σύνοψη του Ρωμαιοβυζαντινού Δικαίου που γράφτηκε τον Μεσαίωνα, περίπου 11ο με 12ο αιώνα στη λατινική γλώσσα αποτελούμενη από τέσσερις τόμους.

Η σύνοψη αυτή περιλαμβάνει διάφορες διατάξεις τόσο από το Ρωμαϊκό Δίκαιο όσο και από τις αρχές του Βυζαντινού καθώς και κάποιες διατάξεις των Γαλάτων από τη "Σύνοψη του Αλάριχου". Περί του συντάκτη και την ακριβή προέλευση αυτού υφίστανται πολλές διχογνωμίες. Επικρατέστερη φέρεται η άποψη του Φρίντριχ Καρλ βον Σαβινύ (γερμανικά: Friedrich Carl von Savigny) όπως καταγράφεται στην "Ιστορία του Ρωμαϊκού Δικαίου κατά τον Μεσαίωνα" (τόμ.ΙΙ, σελ. 265) ότι συγγραφέας του Βραχυλόγου ήταν ο ιδρυτής της Σχολής της Βολωνίας **[[Ιρνέριος]]**.

Ο Βραχυλόγος αν και επανεκδόθηκε αρκετές φορές τους τελευταίους δύο αιώνες η σημασία του είναι μόνο ιστορική στην εξέλιξη του δικαίου κατά τον Μεσαίωνα.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο
Νίκος Νικολαΐδης (συγγραφέας)

[right|200 px|thumb|Σχέδιο του Νίκου Νικολαΐδη, με θέμα το [ποδόσφαιρο]]
Ο **Νίκος Δημ. Νικολαΐδης** (28 Ιουλίου 1964) είναι Έλληνας συγγραφέας και σχεδιαστής κόμικς. Έχει ασχοληθεί με την τοπική και αθλητική ιστορία του Αιγάλεω καθώς και με τη μελέτη και δημιουργία κόμικς.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1964 στο Αιγάλεω. Μαθήτευσε στην Ιωνίδειο σχολή του Πειραιά και σπούδασε στην οδοντιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Το 1998 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο του σχετικά με την ιστορία της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας από την μετακατοχική μέχρι την πρόσφατη περίοδο, έργο για το οποίο βραβεύτηκε από τον δήμο Αιγάλεω. Στη συνέχεια συνέγραψε και την ιστορία της ομάδας μπάσκετ του ίδιου συλλόγου. Για το συγγραφικό του έργο έχει τιμηθεί επίσης από τον *Σύνδεσμο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Αθλητών και Παραγόντων του Αιγάλεω Α.Ο.* και από τον σύνδεσμο φιλάθλων του συλλόγου. Το 2009 συμμετείχε σε συντονιστική επιτροπή που είχε συσταθεί με σκοπό να αποτρέψει τη συγχώνευση του ποδοσφαιρικού τμήματος του Αιγάλεω με το αντίστοιχο του Ηλυσιακού.

Έχει συμμετάσχει σε μελέτες σχετικές με τα κόμικς των εκδόσεων ''Ανεμοδουρά'', τις οποίες εξέδωσε ο ίδιος ο οίκος, με διαφορετικές επωνυμίες, καθώς και σε μελέτη για τα νεανικά περιοδικά γενικότερα. Παράλληλα σχεδιάζει το κόμικς «*Πορτιέρο Μάκης Ροδίτης»* και υπογράφει το σενάριο του «*Τετρακοσάρη»*, ενθέτου του περιοδικού *Νέος Μπλεκ*. Έχει γράψει το σενάριο ιστορίας του Μπλεκ που δημοσιεύτηκε στην ιταλική έκδοση του περιοδικού.

## Εργογραφία
### Συγγραφικό έργο
#### Ατομικά

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

#### Συλλογικά

* 
* 
* 
* 
* 

#### Επιμέλειες

* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπλεκ, το τίμημα της Προδοσίας, ιστοσελίδα lifo.gr.

Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του αθλητισμού
Φραγκομαχαλάς (Θεσσαλονίκη)

Ο **Φραγκομαχαλάς** ή **Φράγκων** είναι συνοικία στo Α' Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Θεσσαλονίκης. Από τον 19ο αιώνα, συγκεντρώθηκαν εκεί οι καθολικού θρησκεύματος Φραγκολεβαντίνοι κάτοικοι της πόλης, από τους οποίους έλαβε και το όνομά της η συνοικία. 

Στο κέντρο της βρίσκεται η καθολική εκκλησία της Αμώμου Συλλήψεως της Θεοτόκου. Στην περιοχή βρίσκονται ακόμη η Πλατεία Εμπορίου και η πλατεία Χρηματιστηρίου, καθώς και πολλά σημαντικά κτήρια του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών το διατηρητέο κτίριο του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, που αρχικά στέγαζε την τότε Οθωμανική Τράπεζα, έως την απελευθέρωση της πόλης, και αργότερα το ΙΚΑ. Επίσης, στην περιοχή βρίσκονται η Στοά Μαλακοπή, έργο του Βιταλιάνο Ποζέλι και το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Σήμερα η περιοχή χαρακτηρίζεται από πλήθος δικηγορικών γραφείων, λόγω της γειτνίασης της με το Δικαστικό Μέγαρο, αλλά και πολλά καταστήματα διασκέδασης. 

Κύριες οδοί της συνοικίας είναι οι εξής: Συγγρού, Βαλαωρίτου και Λέοντος Σοφού. 

## Τοπωνύμιο
Η λέξη "Φραγκομαχαλάς" προέρχεται από τις λέξεις "φράγκος" (ένα από τα γερμανικά φύλα αν και ο όρος χρησιμοποιείτο ανεξαιρέτως με αναφορά την δυτική Ευρώπη μετά την Δ' σταυροφορία) και "μαχαλάς" 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Θεσσαλονίκης
Χρήστος Αηδόνης

Ο **Χρήστος Αηδόνης** είναι Έλληνας καθηγητής φυσικής αγωγής και πολιτικός. Διατέλεσε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και βουλευτής Δράμας από το 2004 μέχρι το 2014.

Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1963 στο Βώλακα Κάτω Νευροκοπίου του νομού Δράμας και μεγάλωσε στη Μικρόπολη. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο αρρένων της Μικροπόλεως και το λύκειο Προσοτσάνης. 

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φυσικής Αγωγής (ΤΕΦΑΑ) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Διατέλεσε κατά σειρά:
* Αναπληρωτής γραμματέας τομέα κινητοποιήσεων της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, την περίοδο 1990 - 1996.
* Εκλεγμένο μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ το 1999 και το 2001.
* Αναπληρωτής γραμματέας του Τομέα Οργανωτικής Πολιτικής της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2001 - 2004.
* Διευθυντής στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, την περίοδο 2000 -2002.
* Βουλευτής Δράμας στις εκλογές του 2004.
* Μέλος των Επιτροπών Περιφερειών και Έρευνας - Τεχνολογίας της Βουλής, την περίοδο 2004 -2006
* Υπεύθυνος Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου από τον Ιούνιο του 2006.
* Γραμματέας στον Τομέα Αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ, την περίοδο 2006 – 2007. 
* Μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, το 2007
* Μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Απόδημου Ελληνισμού, το 2008.
* Υπεύθυνος για τη σύνταξη του Κυβερνητικού Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για τον αθλητισμό ,τον Σεπτέμβριο του 2008. 

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010 ανέλαβε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικές Αλληλεγγύης, αρμόδιος σε θέματα Διατροφής και Άθλησης, θέση που κράτησε μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 2011.

Στις 3/1/2015 παραβρέθηκε στην παρουσίαση του νέου κόμματος του Γ. Παπανδρέου - Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών , κάτι που από πολλούς θεωρήθηκε ως προσχώρηση στο Κίνημα. Ήταν υποψήφιος Βουλευτής στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 στην Α΄ Αθηνών.

## Πηγές
* Βιογραφικό του Χρήστου Αηδόνη στο pasok.gr
* Βιογραφικό του Χρήστου Αηδόνη στο healthview.gr
*  Θητείες στην Ελληνική Βουλή

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Κατηγορία:Έλληνες γυμναστές
913 Οτίλα

Η **Οτίλα** (*Otila*) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,771. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Η Οτίλα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Οτίλα είναι **S** (λιθώδης), ενώ τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Οτιλα
915 Κοζέτ

Η **Κοζέτ** (*Cosette*) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,511. Ανακαλύφθηκε το 1918 από τον Γάλλο αστρονόμο Φρανσουά Γκονεσιά, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από το όνομα της θυγατέρας του (υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά δύο αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο Γκονεσιά). Η Κοζέτ ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κοζέτ εκτιμάται σε 15,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160. Η Κοζέτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 27 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κοζετ
914 Παλιζανή

Η **Παλιζανή** (*Palisana*) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,1. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Αυστριακού αστρονόμου Γιόχαν Παλίζα, ο οποίος είχε ανακαλύψει πολλούς αστεροειδείς. Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς της Παλιζανής ως προς την εκλειπτική, πάνω από 25 μοίρες.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Παλιζανής εκτιμάται σε 76,62 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,094. Η Παλιζανή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 37 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Παλιζανη
916 Αμερική

Η **Αμερική** (*America*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,348. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ήπειρο Αμερική.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αμερικής εκτιμάται σε 33,22 ± 1,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,053.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αμερικη
Κατηγορία:Αμερική
919 Ιλζεμπίλ

Η **Ιλζεμπίλ** (*Ilsebill*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,191. Ανακαλύφθηκε το 1918 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο του παραμυθιού «Ο ψαράς και η γυναίκα του» των Αδελφών Γκριμ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιλζεμπίλ εκτιμάται σε 27,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,070.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιλζεμπιλ
Διμεταλλικό έλασμα

thumb|Διμεταλλικό έλασμα. Πάνω αριστερά δύο μεταλλικά ελάσματα διαφορετικού υλικού, πάνω δεξιά τα ίδια ελάσματα μετά από αύξηση της θερμοκρασίας, κάτω αριστερά τα δύο ελάσματα ενωμένα κατά μήκος, κάτω δεξιά το διμεταλλικό έλασμα κάμπτεται λόγω διαφοράς στη θερμική διαστολή.
[thumb|right|Διμεταλλικό [Σπείρα|σπειροειδές έλασμα από θερμόμετρο αντιδρά στη θερμότητα από τη φλόγα αναπτήρα. Μόλις η φλόγα απομακρυνθεί το έλασμα επανέρχεται σταδιακά στην αρχική του κατάσταση.]]
**Διμεταλλικό έλασμα** είναι ένα σύνθετο έλασμα που αποτελείται από δύο μεταλλικούς αγωγούς κατασκευασμένους από διαφορετικό υλικό, με διαφορετικό συντελεστή διαστολής. Όταν το έλασμα θερμανθεί πέραν ενός ορίου, τα δυο τμήματα του αγωγού διαστέλλονται ανισομερώς και έτσι το έλασμα κάμπτεται προς την πλευρά του λιγότερο διαστελλόμενου υλικού. Τα διμεταλλικά ελάσματα συχνά χρησιμοποιούνται ως ηλεκτρικοί διακόπτες ή ασφάλειες. Σε αυτή την περίπτωση η θέρμανση προκύπτει από τη ροή ρεύματος δια μέσου του ελάσματος. Όταν καμφθεί το έλασμα από υπερθέρμανσή του, διακόπτεται το ρεύμα και προστατεύεται το κύκλωμα. Σε ορισμένους τύπους ασφαλειών η επαναφορά του ελάσματος γίνεται με το χέρι, σε κάποιους άλλους μη διαδεδομένους χρησιμοποιείται ελατήριο. Βρίσκουν εφαρμογή τόσο σε οικιακές όσο και σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι ότι, μετά την διακοπή του ρεύματος στο κύκλωμα, δεν χρειάζονται αντικατάσταση. Άλλες χρήσεις των διμεταλλικών ελασμάτων είναι σε θερμοστάτες, θερμόμετρα, υπολογιστές, και ρολόγια. 

Κατηγορία:Μεταλλουργία
Κατηγορία:Θερμοδυναμική
Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
922 Σλουτία

Η **Σλουτία** (*Schlutia*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,91. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα συνδυασμό των επωνύμων δύο ευεργετών των επιστημών, των Hermann **Schlu**bach και Henry Frederick **Tia**rks.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σλουτίας είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σλουτια
Νίκος Μπογιόπουλος

Ο **Νίκος Μπογιόπουλος**  (Αθήνα, 1967) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και μέλος του ΚΚΕ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967 και σπούδασε στο οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Εργάστηκε από το 1992 ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα *[[Ριζοσπάστης]]*, από τον οποίο απολύθηκε τον Οκτώβριο του 2013, καθώς φέρεται να διαφώνησε με την υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας, ενώ ένα μήνα πριν η στήλη του είχε αφαιρεθεί από την διεύθυνση της εφημερίδας. Από τότε εργάζεται στην εφημερίδα *Real News* και τον ραδιοφωνικό σταθμό *Real FM* Έχει συνεργαστεί με περιοδικά και αρθρογραφεί στις ιστοσελίδες *[[Ημεροδρόμος]]* και *enikos.gr*. Επί σειρά ετών συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΚΚΕ, του οποίου είναι μέλος.

Στις αρχαιρεσίες της ΕΣΗΕΑ τον Ιανουάριο 2022, ο Νίκος Μπογιόπουλος εξελέγη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της, εκπροσωπώντας την παράταξη "Δημοσιογραφική Συνεργασία" (ΠΑΜΕ). Από τη θέση αυτή παραιτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2022, παραδίδοντας την έδρα στην πρώτη επιλαχούσα της παράταξης.

### Θέσεις
Το 2013 κατά διάρκεια του προσυνεδριακού διαλόγου του ΚΚΕ άσκησε κριτική στην κεντρική επιτροπή του κόμματος με άρθρο του στον Ριζοσπάστη υπό τον τίτλο «Λάθος πορεία». Λίγο αργότερα, δημοσίευσε νέο άρθρο με το οποίο επιτέθηκε σε όσους πίστευε πως χρησιμοποίησαν την τοποθέτησή του για να ασκήσουν κριτική στο ΚΚΕ.

Ο Μπογιόπουλος αρνείται ότι υπήρξε ευθύνη των Σοβιετικών στη σφαγή χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών στο Κάτυν, συλλογιστική την οποία έχει υπερασπιστεί σε αρκετά άρθρα του. Υποστηρίζει ότι η ιστορικά κυρίαρχη άποψη αποτελεί προβοκάτσια του Γκαίμπελς και αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Για τις θέσεις αυτές έχει επικριθεί από μερίδα ιστορικών με το σκεπτικό ότι αναπαράγει θέσεις ακροδεξιών, αντισημιτών και Ρώσων ψευδοϊστορικών. Επιπλέον, έχει ισχυριστεί ότι ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε για κατηγόριες που τον βάραιναν. Η συγκεκριμένη είδηση καταδείχθηκε ότι δεν ευσταθεί.

## Εργογραφία
* 
* 
* 

### Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
* 
* 
*Μπογιόπουλος Νίκος *και άλλοι* (2017) *Εμείς αρχίσαμε, ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε...* ΚΨΜ. ISBN 978-618-5156-27-5

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τα άρθρα του Νίκου Μπογιόπουλου στην ιστοσελίδα *[http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/ enikos.gr]*.
*Τα άρθρα του Νίκου Μπογιόπουλου στην ιστοσελίδα "ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ"  http://www.imerodromos.gr/author/mpog/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Έλληνες άθεοι
Μνημείο Ντοστογιέφσκι, Αγία Πετρούπολη

Το **Μνημείο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι** βρίσκεται στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, πολύ κοντά στην οικία – μουσείο του Ρώσου συγγραφέα, όπου έζησε σ' αυτή από το 1878 έως το θάνατό του το 1881, καθώς και σε μικρή απόσταση από τον καθεδρικό ναό της Παναγίας του Βλαντιμίρ, όπου συνήθιζε να εκκλησιάζεται.

Για πολλές δεκαετίες και μέχρι το 1997 δεν υπήρχε μνημείο στην Αγία Πετρούπολη, αφιερωμένο στο μεγάλο Ρώσο συγγραφέα, ο οποίος πέρασε στην πόλη αυτή το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και έγραψε πολλά από τα έργα του.

Το Μνημείο του Ντοστογιέφσκι, που υπάρχει σήμερα, έχει ανεγερθεί στην Πλατεία Βλαντιμίρ (Μετρό: Βλαντιμίρσκαγια) και εγκαινιάστηκε με επισημότητα στις 30 Μαΐου του 1997, με την παρουσία του δημάρχου της πόλης, αξιωματούχων και διασημοτήτων, εκπροσώπων της εκκλησίας και συγγενών του συγγραφέα.

Το Μνημείο του Ντοστογιέφσκι, φτιαγμένο από γρανίτη, είναι έργο της Ρωσίδας γλύπτριας Λιουμπόφ Χόλινα (Lyubov Kholina), η οποία άρχισε να το φιλοτεχνεί από το 1970. Ο συγγραφέας απεικονίζεται βαθιά σκεπτικός, καθισμένος με σταυρωμένα τα πόδια του και τα δυο χέρια του ακουμπισμένα πάνω στο γόνατό του.

## Πηγές
*«The Monument to Fyodor Dostoyevsky in St. Petersburg, Russia», ιστότοπος *www.saint-petersburg.com* 

Ντοστογιεφκι
Ντοστογιεφκι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αγία Πετρούπολη
Κατηγορία:Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Συμπεριφορική χρηματοοικονομική

Στην κλασική οικονομική θεωρία, η επικρατούσα θεωρία είναι αυτή των «αποτελεσματικών αγορών», η οποία βασίζεται στην υπόθεση του ορθολογικού επενδυτή. Σε αυτή την περίπτωηση οι επενδυτικές αποφάσεις αντικατοπτρίζουν ορθολογικά διαμορφωμένες προσδοκίες των επενδυτών. Στην πραγματικότητα όμως αυτή η ιδανική κατάσταση δεν υφίσταται. Εμπειρικές έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι δεν δρούν πάντα ορθολογικά. Με άλλα λόγια  οι επενδυτικές επιλογές καθοδηγούνται από την ψυχολογία των ανθρώπων, γεγονός που εξασθενεί τη σχέση μεταξύ της πληροφόρησης και της πορείας της αγοράς.

Αυτό το κενό μεταξύ θεωρίας και πράξης έρχεται να καλύψει ο σχετικά νέος τομέας της συμπεριφορικής χρηματοοικονομικής (behavioural finance), προσπαθώντας να συνδυάσει την κλασική οικονομική επιστήμη με την ψυχολογία. Η συμπεριφορική χρηματοοικονομική υποστηρίζει ότι μερικά οικονομικά φαινόμενα μπορούν να γίνουν κατανοητά καλύτερα χρησιμοποιώντας τα πρότυπα στα οποία μερικοί επενδυτές δεν είναι πλήρως ορθολογικοί.

Δύο είναι οι βασικοί πυλώνες πάνω στους οποίους βασίζεται αυτή η προσέγγιση:

* Οι άνθρωποι παίρνουν συχνά αποφάσεις και λύνουν προβλήματα βασιζόμενοι σε ευριστικούς κανόνες (heuristic rules) και με μεροληψία (bias)
* Η παρουσίαση/διατύπωση/πλαισίωση (framing) του προβλήματος επηρεάζει την απόφαση.

## Πηγές
* Burton G. Malkiel (2007): "A Random Walk Down Wall Street"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
# Robert Shiller: Behavioral Finance: The Role of Psychology (Yale Courses)http://www.youtube.com/watch?v=0ZLNbxWH8Lc
# Nicholas Barberis: The Psychology of the Financial Crisis (Yale Courses) http://www.youtube.com/watch?v=gh_EbIPcnSk

Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Αργυρούπολη (αποσαφήνιση)

Το τοπωνύμιο **Αργυρούπολη** μπορεί να αναφέρεται:

* στην Αργυρούπολη, προάστιο της Αθήνας
* στην Αργυρούπολη, χωριό του νομού Κιλκίς
* στην Αργυρούπολη, χωριό του νομού Ρεθύμνου
* στο Γκιουμούσχανε (Αργυρούπολη) του Πόντου, πόλη της σημερινής Τουρκίας
Μάρκους Πρελ

Ο **Μάρκους Πρελ** (γερμ. *Markus Pröll*) (γεν. στις 28 Αυγούστου 1979 στο Ράινμπαχ) είναι τερματοφύλακας ποδοσφαίρου από τη Γερμανία, διεθνής με την εθνική ομάδα ελπίδων της χώρας του. Έχει ύψος 1,88 μ. και επί 12 έτη αγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο στις ομάδες της Κολονίας και της Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Στις 9/2/2011 υπέγραψε συμβόλαιο ως το τέλος της σεζόν με τον Πανιώνιο.

## Βιογραφικό

Ο Πρελ ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις παιδικές ομάδες: VfR Flamersheim και Eintracht Lommersum. Το 1995, ως έφηβος, εντάχτηκε στη δύναμη της Κολονίας, στην οποία το 1998 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο. Αγωνίστηκε εκεί επί πέντε σεζόν. Παράλληλα, κλήθηκε και αγωνίστηκε σε έξι ματς της εθνικής ελπίδων. Το 2003 πήρε μεταγραφή στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης, με την οποία αγωνίστηκε ως το 2010. Αγωνιζόμενος με την Άιντραχτ, αναδείχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας στον α΄ γύρο της σεζόν 2006-07. Ατυχώς, διάφοροι τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να εξελιχθεί όπως του άξιζε. Το 2010 έμεινε ελεύθερος και στις 9/2/2011 υπέγραψε συμβόλαιο ως το τέλος της σεζόν στον Πανιώνιο, στην Ελλάδα.

## Καριέρα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στην ιστοσελίδα της Άιντραχτ Φρ.
* Ο Μάρκους Πρελ στο αρχείο της Άιντραχτ
* Στατιστικά ποδοσφαιριστών

Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ιμπραήμ Πονοσέτσι

Ο **Ιμπραήμ Πονοσέτσι** (Ibrahim Ponosheci, 1944 – 2008) ήταν  Κοσοβάρος – Αλβανός ζωγράφος, ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης κοσοβάρικης τέχνης. Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1944 στην πόλη Τζακόβα (Gjakova ) του Κοσόβου (Κοσσυφοπεδίου).

right|thumb|300px|''Χωρίς τίτλο''. Έργο του Ιμπραήμ Πονοσέτσι
Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στο δημοτικό σχολείο της γενέτειράς του Τζακόβα, ενώ συνέχισε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Σχολείο Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Πέγια (Peja), όπου φοίτησε για πέντε χρόνια, αποφοιτώντας το 1966 σε ηλικία 19 ετών. Η καλλιτεχνική του έφεση και το ζωγραφικό ταλέντο του εμφανίστηκαν από τα νεανικά του χρόνια, με σχεδιάσματα λουλουδιών, μορφές γερόντων κ. ά. 

Στα 1966 – 1968, ο Πονοσέτσι εργάστηκε στο Παιδαγωγικό Κολλέγιο της Πρίστινα. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία για ένα χρόνο και στη συνέχεια, με υποτροφία, γράφτηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βελιγραδίου, αποφοιτώντας το 1974. Τελειώνοντας τις σπουδές του, επέστρεψε στην Τζακόβα και εργάστηκε για ένα χρόνο στο εργοστάσιο υφασμάτων “Napredak”. 

To 1980, σε ηλικία 33 ετών, ο Πονοσέτσι προσελήφθη ως λέκτορας στην Ακαδημία Τεχνών της Πρίστινα. Συνέχισε όμως μεταπτυχιακές σπουδές στο Βελιγράδι μέχρι το 1982, αποφοιτώντας με Μάστερ Ζωγραφικής. Στα επόμενα χρόνια και μέχρι το τέλος της ζωής του, ακολούθησε παιδαγωγική σταδιοδρομία ως καθηγητής καλλιτεχνικών και παιδαγωγικών μαθημάτων στο Κολέγιο Εκπαίδευσης στην Τζακόβα.

Κατά τη διάρκεια των διώξεων του αλβανικού πληθυσμού του Κοσόβου από το καθεστώς του Μιλόσεβιτς (Milosevic), ο Πονοσέτσι απολύθηκε από τη θέση του στην εκπαίδευση και τον Απρίλιο του 1999 εκδιώχθηκε, όπως και όλος ο αλβανικός πληθυσμός του Κοσόβου, και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αυλώνα (αλβαν. Vlora) της Αλβανίας, όπου εργάστηκε ως καθηγητής καλλιτεχνικών μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Μετά από τρεις μήνες διαμονής στην Αλβανία και μετά την εγκατάσταση της ειρηνευτικής δύναμης του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο, ο Πονοσέτσι επέστρεψε με την οικογένειά του στην Τζακόβα. To έργο του έτυχε γενικής αναγνώρισης, με επιτυχείς εκθέσεις τόσο στο Κόσοβο όσο και στις χώρες της περιοχής, ενώ ανακηρύχθηκε δια βίου καθηγητής στην Ακαδημία Τεχνών της Πρίστινα. Πέθανε τον Οκτώβριο του 2008.

Ανάμεσα στα έργα του, που παρουσιάστηκαν σε έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη του Κοσόβου στην Πρίστινα το Φεβρουάριο του 2009, περιλαμβάνονταν: «Απόλλων και Δάφνη», «Οικογένεια», «30 Αυγούστου 1944 στην Τζακόβα», «Πιετά», «Συμφωνία», «Τζακόβα», «Δίχως τίτλο» (ξαπλωμένο γυναικείο γυμνό), «Δίχως τίτλο» (όρθια γυμνή κοπέλα με μαύρη γάτα), «Λεμόνια», «Δίχως τίτλο» (βάζα με λουλούδια πάνω σε τραπέζι), «Αυτοπροσωπογραφία», «Γεώργιος Καστρότι – Σκεντέρμπεης» κ. ά. 

## Πηγέ ς
* Mustafa Ferizi: “Ibrahim Ponosheci” (Monografi), Prishtina, 2009.

Κατηγορία:Αλβανοί ζωγράφοι
1. ΦΚ Νυρεμβέργη

Η **1. ΦΚ Νυρεμβέργη** (γερμανικά: *1. FC Nürnberg*) είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Νυρεμβέργης στη Γερμανία. Ιδρύθηκε το 1900 και αγωνίζεται στο Μαξ Μόρλοκ Στάντιον με χωρητικότητα 50.000 θεατές. Εχει τους δεύτερους πιο σεβαστούς οπαδούς/φιλάθλους μετά από της Σάλκε 04 στη Γερμανία, επίσης αποτελεί την δεύτερη πιο μεγάλη ομάδα της Γερμανίας βάση ιστορίας μετά την Μπάγερν Μονάχου.

## Τίτλοι
Η ΦΚ Νυρεμβέργη έχει κατακτήσει εννιά Πρωταθλήματα Γερμανίας και τέσσερα Κύπελλα Γερμανίας.

*Πρωτάθλημα Γερμανίας: (9)
**1920, 1921, 1924, 1925, 1927, 1936, 1948, 1961, 1968

*Κύπελλα Γερμανίας: (4)
**1935, 1939, 1962, 2007

*2. Μπούντεσλιγκα: (1)
**2001

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  


Νυρεμβεργη
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1900
C6H13NO2

Ο μοριακός τύπος **C<sub>6</sub>H<sub>13</sub>NO<sub>2</sub>** μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα ισομερή:

## Αμινοξέα

# 6-αμινεξανικό οξύ
# Λευκίνη
# Ισολευκίνη

* Δεν έχουν γραφεί όλα τα ισομερή.
Οντολογικό επιχείρημα

Το **οντολογικό επιχείρημα** είναι λογικός συλλογισμός που ανήκει στα ''a priori'' επιχειρήματα υπέρ της ύπαρξης του Θεού. Βασίζεται στη μέθοδο της απαγωγής σε άτοπο. Το επιχείρημα συνοψίζεται στο ότι εάν μπορούμε να συλλάβουμε με το μυαλό μας τη μεγαλύτερη δυνατή ύπαρξη, τότε αυτή η ύπαρξη (στην προκειμένη περίπτωση ο θεός) θα πρέπει να υπάρχει. Εκδοχές του ιδίου επιχειρήματος αναπτύχθηκαν αργότερα και από άλλους φιλοσόφους, όπως ο Ρενέ Ντεκάρτ, ο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς και ο Μπαρούχ Σπινόζα.

## Οι εκδοχές του επιχειρήματος
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ένα μοναδικό οντολογικό επιχείρημα, αλλά μια ομάδα επιχειρημάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί από διαφορετικούς φιλοσόφους. Συχνά προτιμάται, ωστόσο, να αναφερόμαστε σε ένα επιχείρημα, που εμφανίζεται όμως με διαφορετικές εκδοχές. Οι ρίζες τους βρίσκονται στο έργο του χριστιανού θεολόγου Ανσέλμου του Καντέρμπερι, που πρώτος διατύπωσε το οντολογικό επιχείρημα στο *Προσλόγιο* (11ος αι.) Στην κλασική διατύπωσή του έχει ως εξής: ο Θεός είναι εξ ορισμού το τελειότερο ον που μπορεί να συλλάβει ο νους. Αν υποθέσουμε πως δεν υπάρχει, τότε εφόσον η ύπαρξη είναι ανώτερη της ανυπαρξίας, μπορούμε να φανταστούμε ένα ον ανώτερο του Θεού. Συνεπώς η αρχική υπόθεση πως ο Θεός δεν υπάρχει πρέπει να είναι ψευδής. Μια αναδιατύπωση του οντολογικού επιχειρήματος επιχείρησε ο Καρτέσιος το 17ο αιώνα στο έργο του *Στοχασμοί περί της Πρώτης Φιλοσοφίας* (1641). Ο Καρτέσιος πιθανότατα δεν είχε διαβάσει το *Προσλόγιο*, θα πρέπει ωστόσο να γνώριζε την κριτική του Θωμά Ακινάτη πάνω στο οντολογικό επιχείρημα του Ανσέλμου. 

## Κριτική και υποστήριξη
Πρώτος άσκησε κριτική ο βενεδικτίνος μοναχός Γκαουνίλο, σύγχρονος του Ανσέλμου, ο οποίος ισχυρίστηκε πως το επιχείρημα αποτυγχάνει καθώς ο ίδιος λογικός συλλογισμός θα ήταν υπέρ της ύπαρξης πραγμάτων που προφανώς δεν υπάρχουν, χρησιμοποιώντας ειδικότερα το παράδειγμα ενός «εξαφανισμένου νησιού». Κατά τον Καντ, η απόρριψη του επιχειρήματος βασίζεται στη θέση πως η ύπαρξη δεν είναι αληθινή *ιδιότητα* που μπορεί να αποδοθεί, αλλά προϋπόθεση για την απόδοση ιδιοτήτων. Ο Σοπενάουερ εξέλαβε το οντολογικό επιχείρημα ως ένα «γοητευτικό αστείο». Το οντολογικό επιχείρημα έτυχε σθεναρής κριτικής τόσο από υπέρμαχους της θρησκείας όπως ο Θωμάς Ακινάτης, όσο και από άθεους όπως ο Μπέρτραντ Ράσελ και ο Ρίτσαρντ Ντόκινς.  Αν και απορρίπτεται από την πλειονότητα των σύγχρονων φιλοσόφων, υποστηρίχτηκε από ορισμένους, μεταξύ των οποίων ο Άλβιν Πλάντινγκα, ο Τσαρλς Χάρτσορν και ο Νόρμαν Μάλκολμ, στα πλαίσια της τροπικής (modal) λογικής.Κριτική στο οντολογικό επιχείρημα άσκησαν και Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών όπως οι Κωνσταντίνος Παπαπέτρου και Στυλιανός Παπαδόπουλος.

## Δείτε επίσης
* Τελεολογικό επιχείρημα
* Κοσμολογικό επιχείρημα

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Jonathan Barnes, *The Ontological Argument*, London: Macmillan, 1972
*Graham Oppy, *Ontological arguments and belief in God*, Cambridge University Press, 1995

Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας
Κατηγορία:Θρησκειολογία
Κατηγορία:Θεϊστικά επιχειρήματα
Φαινόμενο Ρόουλαντ

Με την ονομασία **φαινόμενο Ρόουλαντ** χαρακτηρίστηκε το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο σώματα ηλεκτρισμένα στατικά, όταν τεθούν σε κίνηση δημιουργούν γύρω τους μαγνητικό πεδίο, όμοιο με εκείνο που δημιουργεί το ηλεκτρικό ρεύμα. Πρόκειται για το μετέπειτα καλούμενο ηλεκτροστατικό πεδίο.

Το φαινόμενο αυτό απέδειξε πειραματικά ο Αμερικανός φυσικός Χένρυ Ώγκαστους Ρόουλαντ (1848-1901) εργαζόμενος στο εργαστήριο του διάσημου Γερμανού Χέρμαν φον Χέλμχολτς, λίγο πριν αναλάβει έδρα στο νεοϊδρυθέν Πανεπιστήμιο της Βαλτιμόρης (1875), όπου «τιμής ένεκεν» το φαινόμενο αυτό έλαβε το όνομά του.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 16ος, σελ. 725

Φαινομενο Ροουλαν
Ροουλαντ
Δημήτριος Βρανόπουλος

Ο **Δημήτριος Βρανόπουλος** (1900-1980) ήταν Έλληνας δικηγόρος, διευθυντής Αστυνομίας Πόλεων, βουλευτής και υπουργός Συγκοινωνιών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1900. Μετά την ολοκλήρωση των νομικών σπουδών του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ξεκίνησε να δικηγορεί στην Αθήνα και αργότερα κατετάγη στη νεοσύστατη Αστυνομία Πόλεων. Την περίοδο 1943 - 1945 ανέλαβε διευθυντής της Αστυνομίας Πόλεων των Πατρών. Τη δε περίοδο 1945 - 1950 ανέλαβε διευθυντής Αστυνομίας Πόλεων Πειραιώς και στη συνέχεια την περίοδο 1950 - 1956 διευθυντής της Αστυνομίας Πόλεων Αθηνών. Μετά την αποχώρησή του από το αστυνομικό σώμα, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την ΕΡΕ πέντε φορές: το 1956, το 1958, το 1961, το 1963 και το 1964. Στη κυβέρνηση Κ. Καραμανλή του 1961 ανέλαβε Υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων, και στη συνέχεια υπουργός Δημοσίων Έργων, θέση που διατήρησε μέχρι το 1963. Επί υπουργίας του τοποθετήθηκαν οι μικρο-μεγαφωνικές εγκαταστάσεις στα λεωφορεία καθώς και τα ηλεκτρικά κουδούνια στάσης που μέχρι τότε γίνονταν δια "ζώσης φωνής" τόσο από τον εισπράκτορα όσο και από τους επιβάτες.

Το 1969 του απονεμήθηκε από το Γιαντ Βασσέμ ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών, για τη συμβολή του στη διάσωση Εβραίων στη διάρκεια της Κατοχής. (βλ. Έλληνες Δίκαιοι των Εθνών).

Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στις 19 Φεβρουαρίου 1980 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. 
Κατέλιπε τη σύζυγό του, Λίτσα, και τα παιδιά Μιχάλη και Νανά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.15ος, σελ.279.

Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Αξιωματικοί της αστυνομίας πόλεων
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Κατηγορία:Έλληνες βραβευθέντες Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Οικογένεια Βότζη

Η **οικογένεια Βότζη** ξεκίνησε απο την ορεινή επαρχία των Σφακίων στην Κρήτη και συγκεκριμένα απο το χωριό Άγιος Ιωάννης Σφακίων.
Σήμερα, η οικογένεια Βότζη έχει εξαπλωθεί σε όλη τη Δυτική Κρήτη, στη Χώρα Σφακίων, στις πόλεις των Χανίων και του Ρεθύμνου,
στις επαρχίες Αποκορώνου, Κυδωνίας, Σφακίων, Ρεθύμνου και στο δυτικό κομμάτι της επαρχίας Αγίου Βασιλείου.
Επίσης, μέλη της οικογένειας βρίσκονται στον Καναδά, στις ΗΠΑ, στη Νορβηγία και στην Ιταλία. Τα επώνυμα Βότζης και Βοτζάκης συνδέονται οικογενειακά μεταξύ τους καθώς ήταν η ίδια οικογένεια που ξεκίνησε απο τα ορεινά των Σφακίων.

Τα μέλη της οικογένειας Βότζη είναι απόγονοι μεγάλης οικογένειας που λόγω βεντέτας κατα τα παλαιά χρόνια στην περιοχή των Σφακίων αναγκάστηκαν να χωριστούν και να απλωθούν σε όλη τη Δυτική Κρήτη.

Κατηγορία:Οικογένειες της Κρήτης