open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Συνασπισμός Πολιτικών Δυνάμεων του Ιρανικού Κουρδιστάν

Ο **Συνασπισμός Πολιτικών Δυνάμεων του Ιρανικού Κουρδιστάν** (κουρδικά: هاوپەیمانیی هێزە سیاسییەکانی کوردستانی ئێران, Hevpeymaniya Hêzên Siyasî yên Kurdistana Îranê}}) αποτελεί συμμαχία μεγάλων ιρανικών κουρδικών κομμάτων. Δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της εσωτερικής κρίσης στο Ιράν το 2025–2026, με δηλωμένο στόχο την ενοποίηση των κουρδικών δυνάμεων στο Ιρανικό Κουρδιστάν (Ανατολικό Κουρδιστάν), εν μέσω της αστάθειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν μετά τις διαδηλώσεις στο Ιράν το 2025 - 2026 και τη μετέπειτα στρατιωτική συγκέντρωση δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή.

Ο συνασπισμός συγκροτήθηκε ως πλατφόρμα συνεργασίας μεταξύ κουρδικών πολιτικών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενόπλων οργανώσεων, με στόχο τον καλύτερο συντονισμό των πολιτικών θέσεων και των δράσεών τους. Οι συμμετέχουσες οργανώσεις επιδιώκουν την προώθηση των πολιτικών, πολιτιστικών και εθνικών δικαιωμάτων των Κούρδων στο Ιράν, ενώ παράλληλα επιδιώκουν να ενισχύσουν τη διεθνή προβολή του κουρδικού ζητήματος στο πλαίσιο των ευρύτερων εξελίξεων στην περιοχή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρανικό Κουρδιστάν
Suzuki FX125

Το **Suzuki FX125** είναι μια μοτοσικλέτα Underbone που κατασκευάζεται στη Μαλαισία από το 1998, με έναν ισχυρό τετράχρονο κινητήρα .Πωλήθηκε κυρίως στη Μαλαισία και το Βιετνάμ, και σε μικρούς αριθμούς στη Νέα Ζηλανδία και την Ελλάδα .

Χρησιμοποιεί ένα  κιβώτιο πέντε ταχυτήτων  Μονοκύλινδρος κινητήρας DOHC τεσσάρων βαλβίδων. Αυτός ο κινητήρας έχει τον ίδιο σχεδιασμό με τον  κινητήρας που τροφοδοτεί την σπορ μοτοσικλέτα Suzuki FXR150 και ένα άλλο under bone το Suzuki Raider 150 . Ο κινητήρας διαθέτει το Suzuki Advanced Cooling System ( το προηγμένο σύστημα ψύξης suzuki), στο οποίο χρησιμοποιείται λάδι καθώς και αέρας για την ψύξη του κινητήρα. Για την ψύξη του λαδιού, ο κινητήρας είναι εξοπλισμένος με εξωτερικό ψύκτη λαδιού.

Σε αντίθεση με τους FXR150 και Raider 150, οι οποίοι διαθέτουν μηχανικό κιβώτιο έξι ταχυτήτων, οι κινητήρες FX125 και Raider 125 διαθέτουν μηχανικό κιβώτιο πέντε ταχυτήτων με κοντή σχέση μετάδοσης. Το πλαίσιο, η πίσω ανάρτηση, η σέλα, ο μπροστινός τροχός και τα μπροστινά φρένα είναι πανομοιότυπα με αυτά του Raider 150. Άλλα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν την πίσω ανάρτηση με μονό αμορτισέρ, την ελαφριά κατασκευή πλαισίου, τις ζάντες αλουμινίου 17 ιντσών (ή, σε ορισμένα FX125, τις ακτινωτές ζάντες) και ένα μπροστινό δισκόφρενο, τα περισσότερα από τα οποία σπάνια βρίσκονται κάτω από τα κόκαλα. Το ταμπλό διαθέτει αναλογικό ταχύμετρο και ενδεικτικές λυχνίες για τα φλας, τη μεγάλη σκάλα, την υψηλότερη σχέση και τη νεκρά.

## __LEAD_SECTION__

Το **Suzuki FX125** είναι μια μοτοσικλέτα Underbone που κατασκευάζεται στη Μαλαισία από το 1998, με έναν ισχυρό τετράχρονο κινητήρα .Πωλήθηκε κυρίως στη Μαλαισία και το Βιετνάμ, και σε μικρούς αριθμούς στη Νέα Ζηλανδία και την Ελλάδα .

Χρησιμοποιεί ένα  κιβώτιο πέντε ταχυτήτων  Μονοκύλινδρος κινητήρας DOHC τεσσάρων βαλβίδων. Αυτός ο κινητήρας έχει τον ίδιο σχεδιασμό με τον  κινητήρας που τροφοδοτεί την σπορ μοτοσικλέτα Suzuki FXR150 και ένα άλλο under bone το Suzuki Raider 150 . Ο κινητήρας διαθέτει το Suzuki Advanced Cooling System ( το προηγμένο σύστημα ψύξης suzuki), στο οποίο χρησιμοποιείται λάδι καθώς και αέρας για την ψύξη του κινητήρα. Για την ψύξη του λαδιού, ο κινητήρας είναι εξοπλισμένος με εξωτερικό ψύκτη λαδιού.

Σε αντίθεση με τους FXR150 και Raider 150, οι οποίοι διαθέτουν μηχανικό κιβώτιο έξι ταχυτήτων, οι κινητήρες FX125 και Raider 125 διαθέτουν μηχανικό κιβώτιο πέντε ταχυτήτων με κοντή σχέση μετάδοσης. Το πλαίσιο, η πίσω ανάρτηση, η σέλα, ο μπροστινός τροχός και τα μπροστινά φρένα είναι πανομοιότυπα με αυτά του Raider 150. Άλλα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν την πίσω ανάρτηση με μονό αμορτισέρ, την ελαφριά κατασκευή πλαισίου, τις ζάντες αλουμινίου 17 ιντσών (ή, σε ορισμένα FX125, τις ακτινωτές ζάντες) και ένα μπροστινό δισκόφρενο, τα περισσότερα από τα οποία σπάνια βρίσκονται κάτω από τα κόκαλα. Το ταμπλό διαθέτει αναλογικό ταχύμετρο και ενδεικτικές λυχνίες για τα φλας, τη μεγάλη σκάλα, την υψηλότερη σχέση και τη νεκρά.
Κωνσταντίνος (Ντίνος) Βρεττός

Γεννήθηκε στις Αχαρνές Αττικής το 1943. Φοίτησε στο Τμήμα Μεταλλειολόγων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και εργάστηκε στη βιομηχανία. Εκλέχτηκε Δήμαρχος Αχαρνών και Βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ.

**Πολιτική**
* Δήμαρχος Αχαρνών: 1978-1989
* Βουλευτής: 1989-2012
* Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων: 2000-2004
* Υφυπουργός Γεωργίας: 1998-2000
* Υφυπουργός Βιομηχανίας Έρευνας και Τεχνολογίας: 1995-1996
* Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας: 2009-2012
* Πρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων: 2000-2004
* Πρόεδρος της Επιτροπής ελέγχου των οικονομικών των Κομμάτων και του Πόθεν Εσχες των Βουλευτών: 2000-2004
* Επικεφαλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση: 1993-1995, 1996-1998, 2004-2012.

**Επάγγελμα**

* Στέλεχος στην Μεταλλευτική Εταιρεία Σκαλιστήρη και αργότερα Πρόεδρος του Δ. Συμβουλίου. Πρόεδρος της Εταιρείας Ελληνικά Σιδηροκράματα.

**Σπουδές**

* Μεταλλειολόγος Μηχανικός Ε. Μ. Πολυτεχνείου. Εξειδίκευση στα Οικονομικά.

## Παραπομπές
Ιγκνάτσι Μπέρνσταϊν

μικρογραφία|Ο τάφος του Ιγκνάτσι Μπέρνσταϊν.
Ο **Ιγκνάτσι Μπέρνσταϊν** (30 Ιανουαρίου 1836, Βίνιτσα - 22 Ιανουαρίου 1909, Βρυξέλλες) ήταν Πολωνός βιβλιοθηκονόμος και συλλέκτης εβραϊκών παροιμιών, ένας από τους συνδημιουργούς της Κεντρικής Εβραϊκής Βιβλιοθήκης, που λειτουργούσε στη Μεγάλη Συναγωγή της Βαρσοβίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε σε εύπορη, θρησκευόμενη οικογένεια βιομηχάνων ζάχαρης. Έλαβε την εκπαίδευσή του στο σπίτι, από ιδιωτικούς δασκάλους. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εταιρείας «Lomdej Tora» («Σπουδαστές της Τορά»), η οποία υποστήριζε την φτωχή εβραϊκή νεολαία στη θρησκευτική και κοσμική εκπαίδευση.

Το μεγαλύτερο πάθος του Μπέρνσταϊν ήταν η εβραϊκή λαογραφία, και ιδιαίτερα οι σχετικές με αυτήν παροιμίες, τις οποίες συνέλεγε καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το 1900, εξέδωσε σε δύο τόμους το *Katalog dzieł treści przysłowiowej* (*«*Κατάλογο έργων με παροιμιακό περιεχόμενο») και το 1908 δημοσίευσε το σπουδαιότερο έργο του, *Jüdische Sprichwörter und Redensarten* («Εβραϊκές παροιμίες και ρητά»), που περιείχε 3.993 εβραϊκές παροιμίες με λατινική μεταγραφή και επιστημονική επεξεργασία. Τη δική του ιδιωτική βιβλιοθήκη, πλούσια συλλογή παροιμιών (5.800 αριθμοί σε 6.000 τόμους), την παρέδωσε στην Ακαδημία Επιστημών στην Κρακοβία. Σήμερα, βρίσκεται στη Γιαγκιελόνια Βιβλιοθήκη.

Ενταφιάστηκε στο Εβραϊκό Κοιμητήριο της Βαρσοβίας (τμήμα 26, σειρά 10).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Helena Lipska, *Ignacy Bernstein*, w: *Słownik pracowników książki polskiej*, Βαρσοβία-Λοτζ 1972

Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι
Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Ρενέ Βορμς

Ο **Ρενέ Βορμς** (, 8 Δεκεμβρίου 1869 &ndash; 12 Φεβρουαρίου 1926), ήταν Γάλλος κοινωνιολόγος και νομικός, πάρεδρος του γαλλικού Συμβουλίου Επικρατείας.

Ο Ρενέ Βορμς γεννήθηκε στη Ρεν και ήταν γιος του διακεκριμένου οικονομολόγου Εμίλ Βορμς (*Émile Worms*, 1838-1918), καθηγητή της Πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της πόλεως. Ο Ρενέ σπούδασε νομικά στην École normale supérieure και έγινε δικηγόρος Παρισίων το 1891, διοριζόμενος στο Συμβούλιο Επικρατείας τρία χρόνια αργότερα. Το 1904 διετέλεσε γραμματέας της εξωκοινοβουλευτικής επιτροπής θαλάσσιων διερευνήσεων και το 1905 διορίσθηκε γραμματέας του γαλλικού Αποικιακού Κογκρέσου. Οι ικανότητές του συνάντησαν την ακαδημαϊκή αναγνώριση το 1895, όταν έγινε λέκτορας της Πολιτικής οικονομίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Το 1897 ωστόσο προτίμησε τη θέση του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καέν, όπου παρέμεινε έως το 1902. Τέλος το 1902 διορίσθηκε επίτιμος καθηγητής της Πολιτικής οικονομίας στο Εμπορικό Ινστιτούτο στο Παρίσι.

Το 1893 ο Βορμς ίδρυσε τη *Διεθνή Επιθεώρηση Κοινωνιολογίας* και το Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνιολογίας, και αργότερα τη Διεθνή Κοινωνιολογική Βιβλιοθήκη. Συνέγραψε πολλά έργα, με κυριότερα τα εξής:

* *De la Volonté Unilatérale Considérée Comme Source d'Obligations*, Παρίσι 1891
* *Eléments de Philosophie Scientifique et de Philosophie Morale*, 1891
* *La Morale de Spinoza* 
* *De Natura et Methodo Sociologiæ*, 1896
* *Organisme et Société*, 1896
* *La Science et l'Art en Economie Politique*, Παρίσι 1896
* *Philosophie des Sciences Sociales*, 3 τόμοι, 1903-1905

Ο Βορμς ήταν Γαλλοεβραίος, αφοσιωμένος πιστός και απολογητής του Ιουδαϊσμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Εβραίοι κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Γαλλοεβραίοι
Αντρέι Βορονίχιν

Ο **Αντρέι Νικηφόροβιτς Βορονίχιν** (, 17 Ιανουαρίου 1759 &ndash; 21 Φεβρουαρίου 1814) ήταν περίφημος Ρώσος αρχιτέκτονας, που σχεδίασε κλασικά μνημεία της ρωσικής αρχιτεκτονικής με παγκόσμια σημασία, ιδίως τον Καθεδρικό Ναό Καζάν στην Αγία Πετρούπολη.

Ο Αντρέι Βορονίχιν γεννήθηκε στο Νόβογιε Ουσόλιε, στο σημερινό Κράι του Περμ, σε οικογένεια δουλοπαροίκων του Κόμη Αλεξάντερ Σεργκέεβιτς Στρόγκανοφ, ο οποίος διετέλεσε επί μακρό πρόεδρος της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών. Αρχικώς ο Αντρέι μαθήτευσε στη ζωγραφική, στο εργαστήρι του αγιογράφου των Ουραλίων Γκαμπριέλ Γιουσκόφ. Το ξεχωριστό ταλέντο του νεαρού Βορονίχιν προσέλκυσε την προσοχή του Κόμη, που το 1777 τον έστειλε να σπουδάσει στη Μόσχα. Εκεί είχε δασκάλους, μεταξύ άλλων, τους αρχιτέκτονες Βασίλι Μπαζένοφ και Ματβέι Καζακόφ. Από το 1779 ο Βορονίχιν εργαζόταν στην τότε πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας, την Αγία Πετρούπολη. Το 1785 απελευθερώθηκε από την κατάσταση του δουλοπαροίκου και από το 1786 έως το 1790 σπούδασε αρχιτεκτονική, μηχανική και μαθηματικά στη Γαλλία και στην Ελβετία.

Το 1797 ο Βορονίχιν απέκτησε τον ακαδημαϊκό τίτλο του «перспективной живописи» από την Ακαδημία Τεχνών για τους ζωγραφικούς πίνακες «Вид картинной галереи в Строгановском дворце» (1793, Ερμιτάζ) και «Вид Строгановской дачи» (1797, Ρωσικό Μουσείο της Αγίας Πετρουπόλεως). Από το 1802 ήταν καθηγητής στην Ακαδημία Τεχνών. Οι πρώτες εργασίες του, το 1793, συνδέονται με τη νέα διακόσμηση του εσωτερικού του Ανακτόρου Στρόγκανοφ μετά την πυρκαγιά του 1791. Οι υπέροχες μορφές σε ρυθμό μπαρόκ, που είχε προτείνει ο Ραστρέλλι, αντικαταστάθηκαν από τον Βορονίχιν με μια αυστηρή κλασικιστική τάξη, την οποία χαρακτήριζε η απλότητα. Εκτός αυτού, ανακατασκεύασε το εσωτερικό της ντάτσας στον Μαύρο Ποταμό (το 1795-1796).

Η σημαντικότερη δημιουργία του Α. Βορονίχιν υπήρξε ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας του Καζάν (Αγία Πετρούπολη). Η κατασκευή του άρχισε στις 27 Μαρτίου 1801 και ολοκληρώθηκε το 1811. Μετά και από μία ανακαίνισή του, δόθηκε στον αρχιτέκτονα τιμητική σύνταξη και το παράσημο του Τάγματος της Αγίας Άννας Β΄ τάξεως.

Μερικά άλλα έργα που σχεδίασε ο Βορονίχιν ήταν το μέγαρο του Υπουργείου Οικονομικών, το κτήριο του Ινστιτούτου Μεταλλειολογίας, με τη θαυμάσια κιονοστοιχία του Πέτερχοφ, και μέγαρα στη Στρέλνα, στην Γκάτσινα και στο Πάβλοφσκ.

Ο αρχιτέκτονας πέθανε στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 55 ετών. Κατά τον Αντ. Μαυρίδη, *«η καλλιτεχνική δημιουργία του Βορονίχιν, που διακρίνεται για το βαθύ πατριωτικό περιεχόμενο και την ευγένεια της μορφής, αποτελεί ορόσημο στην ανάπτυξη της ρωσικής αρχιτεκτονικής στις αρχές του 19ου αιώνα»*.

Ο ανιψιός του, ο Νικολάι Ίλιτς Βορονίχιν, έγινε επίσης αρχιτέκτονας, που σταδιοδρόμησε στο Ριαζάν και κληρονόμησε το αρχείο του θείου του. Ο Καθεδρικός Ναός της Αναλήψεως στο Κασίμοφ του Νικολάι Βορονίχιν έχει στοιχεία από το σχέδιο του Αντρέι Βορονίχιν για τον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα που δεν υλοποιήθηκε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αντ. Μαυρίδης: το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Ρώσοι αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Νεοκλασικοί αρχιτέκτονες
Βορνυλένιο

Το **βορνυλένιο** ή **φουροβενζοπυρανόνη** είναι οργανική χημική ένωση, συγκεκριμένα δικυκλικός υδρογονάνθρακας, με μοριακό χημικό τύπο **C<sub>10</sub>H<sub>16</sub>**. Ανήκει στην κατηγορία των ενώσεων του τερπενίου και σχετίζεται στενά με την απλούστερη και γνωστότερη ένωση νορβορνένιο, που δεν έχει στο μόριό της τις τρεις μεθυλομάδες που έχει το βορνυλένιο, το οποίο είναι ισομερές προς το καμφένιο και το πινένιο.

Το βορνυλένιο είναι χειρομορφική ένωση, αλλά μόνο το ένα εναντιομερές είναι συνηθισμένο στη φύση, όπου αποτελεί συστατικό των πτητικών οργανικών ενώσεων που εκπέμπονται από τα δάση.

Η ουσία μπορεί να συντεθεί χημικώς από την καμφορά. Με την επίδραση υδροχλωρικού οξέος το βορνυλένιο μετατρέπεται στο υδροχλωρικό άλας του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Μονοτερπένια
Κατηγορία:Κυκλοαλκένια
Γκουαργκουαλέ

Το **Γκουαργκουαλέ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό της Νότιας Κορσικής, στην ημιαυτόνομη περιοχή και νήσο της Κορσικής. Ο πληθυσμός της κοινότητας αυξήθηκε από 104 κατοίκους το 1982 σε 153 κατοίκους στην απογραφή του 2020.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Γκουαργκουαλε
Μήτρος Σουλιμιώτης

Ο Μήτρος Σουλιμιώτης (1921-1996) ήταν Έλληνας πολιτικός, μέλος του ΚΚΕ και δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Αττικής την περίοδο 1975-1994.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στις Ράχες Γορτυνίας, στην Αρκαδία. Πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στα χρόνια της Κατοχής, οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ, παίρνοντας ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Το 1965 έγινε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου της Αγ. Βαρβάρας . Μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, κάλεσε τους κατοίκους της Αγ. Βαρβάρας να αντισταθούν στην χούντα. Για αυτή του την πράξη και την γενικότερη δράση του εκείνη την περίοδο συνελήφθη και φυλακίστηκε από το καθεστώς. Εκλέχθηκε δήμαρχος Αγ. Βαρβάρας το 1975 και παρέμεινε σε αυτή την θέση ως το 1994, με νίκη στις δημοτικές εκλογές του 1978, του 1982, του 1986 και του 1990. Το 1994 ανακυρήχθηκε επίτιμος δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1996. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.

## Παραπομπές

Εφυγε από τη ζωή ο Μήτρος Σουλιμιώτης | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ιεροδιδασκαλείο της Κομ

Το **Ιεροδιδασκαλείο της Κομ** (περσικά: حوزه علمیه قم, μεταγραμματισμός: Ḥawza-ye ʿIlmiyya-ye Qom) είναι το μεγαλύτερο και ένα από τα σημαντικότερα σιιτικά ιεροδιδασκαλεία, που βρίσκεται στην πόλη Κομ του Ιράν. Είναι το μεγαλύτερο ιεροδιδασκαλείο στο Ιράν, που ιδρύθηκε το 1922 από τον Μεγάλο Αγιατολάχ Αμπντουλκαρίμ Χαερί Γιαζντί. Το πρόγραμμα σπουδών του περιλαμβάνει την αραβική γραμματική, τη ρητορική, τις επιστήμες του Κορανίου, τη θεολογία και τις παραδοσιακές επιστήμες.

Η ιστορία του ιεροδιδασκαλείου χρονολογείται όταν η οικογένεια Ash'ari - μια σιιτική φυλή - μετανάστευσε από την Κούφα στην Κομ και συνέβαλε στην ανάπτυξη της πόλης. Μόλις απέκτησαν τον έλεγχο της Κομ, ξεκίνησε η διάδοση του Σιιτισμού και η διδασκαλία του χαντίθ και του Κορανίου. Αυτό συνεχίστηκε με την άφιξη απογόνων των Ιμάμηδων του Σιιτικού Ισλάμ, οι οποίοι έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στην ίδρυση και επέκταση του σεμιναρίου.

Η επιρροή μειώθηκε υπό τη σουνιτική κυριαρχία κατά την άνοδο της δυναστείας των Σελτζούκων και μειώθηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια της μογγολικής εισβολής στο Κομ. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Σαφαβιδών, πιθανότατα ανέκτησε την αξιοσημείωτη θέση του μαζί με τα ιεροδιδασκαλεία του Ισφαχάν και του Καζβίν. Μεταξύ των καθηγητών του σε αυτή την εποχή ήταν λόγιοι όπως ο Σεΐχης Μπαχάι και ο Μουλά Σάντρα. Κατά την περίοδο των Κατζάρ, η ίδρυση σημαντικών σχολείων όπως το σχολείο Φεϊζίγιε στο Κομ ενίσχυσε περαιτέρω το ιεροδιδασκαλείο.

Τελικά, με ανανεωμένες προσπάθειες αναζωογόνησης του ιεροδιδασκαλείου στην εποχή των Κατζάρ, οι Γιαζντί μετανάστευσαν στην Κομ και ίδρυσαν το σύγχρονο ιεροδιδασκαλείο. Έγινε το πιο ενεργό ιεροδιδασκαλείο στην ιστορία του Σιιτικού Ισλάμ στην Κομ, και αργότερα έγινε ένα κύριο κέντρο σιιτικής ακαδημαϊκής έρευνας στον ισλαμικό κόσμο. Μετά τον Γιαζντί, τρεις από τους μαθητές του, ακολουθούμενοι από τον Σεγίντ Χοσεΐν Μπορουτζερντί, ηγήθηκαν του ιεροδιδασκαλείου.

## Παραπομπές


Ισλαμική ορολογία
Κατηγορία:Ισλαμικά σχολεία
Κατηγορία:Εκπαίδευση στο Ιράν
Επίσκοπος Πατάρων Αθηναγόρας

Ο **Επίσκοπος Πατάρων Αθηναγόρας** (κατά κόσμον *Αλέξανδρος - Σταύρος Σαλμάς*, Θεσσαλονίκη, 1974) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος διατελεί βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά από το 2020.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Αλέξανδρος - Σταύρος Σαλμάς γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1974.

Σπούδασε θεολογία στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αποφοιτώντας το 2004. Το 2007 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές ιστορίας της Εκκλησίας και δογματικής θεολογίας με γνωστικό αντικείμενο δογματική και συμβολική, στο ίδιο Τμήμα, με αντικείμενο της μεταπτυχιακής του εργασίας *«Η Συνοδικότης της Εκκλησίας με βάση τα πρακτικά των Οικουμενικών Συνόδων»*. Έλαβε υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών για την Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, συμμετέχοντας στο Boston Theological Institute με παράλληλη παρακολούθηση θεολογικών μαθημάτων στο Boston College. Σήμερα, είναι υποψήφιος διδάκτωρ του τομέα Ιστορίας, Δόγματος και Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος το 1999, ενώ το 2006 έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη, από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο, υπηρετώντας ως εφημέριος και κατόπιν ιερατικός προϊστάμενος του Ιερού Ναός Οσίας Ξένης – Αγίου Νεκταρίου Χαριλάου Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε για πολλά έτη ως γενικός διευθυντής του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος “Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς”, διευθυντής του ξενοδοχείου “Διακονία” και διευθυντής έκδοσης του περιοδικού της Ιερά Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης “Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς”.

Στις 13 Φεβρουαρίου 2020 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος επίσκοπος Πατάρων, βοηθός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά. Στις 26 Ιουλίου 2020 χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Τορόντο, μετονομασθείς Αθηναγόρας, από τον Αρχιεπίσκοπο Καναδά Σωτήριο. Μετά την εκλογή και χειροτονία του, του ανατέθηκαν καθήκοντα διευθυντή της Πατριαρχικής Ορθοδόξου Θεολογικής Ακαδημίας Τορόντο και Αρχιεπισκοπικός Επίτροπος Οντάριο.

## Παραπομπές

Πατάρων Αθηναγόρας
Γκιγέρμο Ροδρίγκες Λάρα

Ο **Γκιγιέρμο Αντόνιο Ροντρίγκες Λάρα** (*Guillermo Antonio Rodríguez Lara*, γεννημένος στις 4 Νοεμβρίου 1923) είναι Εκουαδοριανός πρώην πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης που διετέλεσε δικτάτορας του Ισημερινού από το 1972 έως το 1976. Ανήλθε στην εξουσία αφού ηγήθηκε του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1972 κατά του προέδρου Χοσέ Μαρία Βελάσκο Ιμπάρα. Χαρακτήρισε την κυβέρνησή του ως «επαναστατική και εθνικιστική».

## Βιογραφία
Ο Ροντρίγκες γεννήθηκε στο Πουχιλί, στην Κοτοπάξι, στις 4 Νοεμβρίου 1923. Παρακολούθησε μαθήματα επιτελείου, προσανατολισμού ατάκτου πολέμου και διαχείρισης συντήρησης στη Σχολή της Αμερικής που βρίσκεται στον Παναμά.

Ως διοικητής του στρατού, ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος που εκτελέστηκε από έναν διοικητή του ναυτικού ονόματι Χόρχε Κεϊρόλο, και ανάγκασε τον πρόεδρο Χοσέ Μαρία Βελάσκο σε εξορία στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, το Εκουαδόρ γνώρισε σημαντική οικονομική ανάπτυξη λόγω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου. Ο πλούτος από το πετρέλαιο επέτρεψε στη διοίκησή του να ξεκινήσει προγράμματα δημοσίων έργων, χρηματοδοτώντας την κατασκευή νοσοκομείων, σχολείων, δρόμων (συγκεκριμένα, την ασφαλτόστρωση του δρόμου Κίτο-Τουλκάν), το διυλιστήριο πετρελαίου στην Εσμεράλδας και νέο εξοπλισμό για τις ένοπλες δυνάμεις. Ορισμένοι αξιωματικοί του στρατού επιχείρησαν ένα ανεπιτυχές πραξικόπημα εναντίον του το 1975. Ο στρατός του Εκουαδόρ τον απομάκρυνε από την εξουσία τον Ιανουάριο του 1976.

Ο Ροδρίγκες έκλεισε τα 100 στις 4 Νοεμβρίου 2023. Σε ηλικία  ετών, είναι πλέον ο γηραιότερος εν ζωή πρώην ηγέτης κράτους στον κόσμο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ισημερινού
Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Λουκία Δέρβη

Η συγγραφέας Λουκία Δέρβη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Σπούδασε στην Ελβετία διοίκηση ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και εργάστηκε 20 χρόνια σε αυτόν τον τομέα. Το 2004 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα Γράμματα με την συλλογή διηγημάτων "Κακός χαρακτήρας" αποσπώντας επαινετικές κριτικές. Έκτοτε έχει εκδόσει μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων και μία νουβέλα. Η νουβέλα της "Ομπρέλες στον ουρανό" ήταν στην βραχεία λίστα για το βραβείο του περιοδικού "Διαβάζω" ενώ το μυθιστόρημά της "Θέα Ακρόπολη" ήταν στη βραχεία λίστα για το βραβείο του περιοδικού "Κλεψύδρα" καθώς και για το Athens Prize for Literature. Το τελευταίο της έργο είναι η συλλογή διηγημάτων "Ακούω φωνές" η οποία ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο διηγήματος/νουβέλας. Τα διηγήματά της έχουν ανθολογηθεί και δημοσιευτεί σε οκτώ γλώσσες. Από το 2012 είναι παντρεμένη με τον συγγραφέα Αλέξη Πανσέληνο.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

"Κακός χαρακτήρας" (διηγήματα) (Μελάνι, 2004)

"Ομπρέλες στον ουρανό" (νουβέλα) (Μελάνι, 2009)

"Group therapy" (μυθιστόρημα( (Μελάνι, 2013)

"Αλλού, στο πουθενά" (διηγήματα) (Μελάνι, 2015)

"Θέα Ακρόπολη" (μυθιστόρημα) (Μεταίχμιο, 2019)

"Ακούω φωνές" (διηγήματα) (Μεταίχμιο, 2023)

## Παραπομπές


__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Three Imaginary Boys

Το ***Three Imaginary Boys*** είναι το ντεμπούτο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Cure, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Μαΐου 1979 από την Fiction Records και έφτασε στο νούμερο 44 του UK Albums Chart. Αργότερα κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία με διαφορετική λίστα κομματιών και ως συλλεκτικό άλμπουμ με τίτλο *Boys Don't Cry*.

## Παραγωγή και περιεχόμενο
Η δισκογραφική εταιρεία αποφάσισε ποια τραγούδια θα συμπεριλαμβάνονταν στο άλμπουμ και τη σειρά εμφάνισής τους, καθώς και το εξώφυλλο, χωρίς τη συγκατάθεση του Ρόμπερτ Σμιθ.  Από τότε, για όλα τα άλμπουμ του συγκροτήματος, ο Σμιθ έχει διασφαλίσει ότι του δίνεται ο πλήρης δημιουργικός έλεγχος του τελικού προϊόντος πριν αυτό βγει προς πώληση. Το soundcheck του "Foxy Lady", με φωνητικά από τον Μάικλ Ντέμπσεϊ, δεν επρόκειτο να υπάρχει στο άλμπουμ και αφαιρέθηκε για την αμερικανική κυκλοφορία.

Σε μια συνέντευξη στο *Spin* από το 1987, ο Σμιθ είπε ότι δεν ήταν ποτέ ευτυχισμένος με το άλμπουμ. Είπε ότι «ήμουν πολύ αγχωμένος, πολύ αποπροσανατολισμένος» κατά τη στιγμή της δημιουργίας του, και είπε ότι δεν πίστευε ότι υπήρχε «καμία αίσθηση συναισθήματος σε εκείνο το πρώτο άλμπουμ. Πολλά από αυτά ήταν πολύ επιφανειακά - δεν μου άρεσε καν εκείνη την εποχή. Υπήρξαν επικρίσεις ότι ήταν πολύ ελαφρύ, και νόμιζα ότι ήταν δικαιολογημένες. Ακόμα και όταν το κάναμε, ήθελα να κάνω κάτι που πίστευα ότι είχε περισσότερη ουσία. Είπε επίσης ότι η παραγωγή του άλμπουμ έγινε βιαστικά, καθώς ο ίδιος έγραφε στίχους τραγουδιών ενώ τα τραγουδούσε.

## Κομμάτια

## Προσωπικό
**The Cure**
* Ρόμπερτ Σμιθ - κιθάρα, κύρια φωνητικά (όλα εκτός από το "Foxy Lady"), φυσαρμόνικα ("Subway Song")
* Μάικλ Ντέμπσεϊ - μπάσο, δεύτερα φωνητικά (κύρια φωνητικά στο "Foxy Lady")
* Λολ Τόλχερστ - τύμπανα

**Επιπλέον προσωπικό**
* Πορλ Τόμσον - κύρια κιθάρα, δεύτερα φωνητικά 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ των The Cure
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1979
Άντρας Κάτονα

Ο **Άντρας Κάτονα** (ουγγρικά: *András Katona*, Βουδαπέστη, 20 Φεβρουαρίου 1938– 5 Μαρτίου 2026) ήταν Ούγγρος παίκτης της υδατοσφαίρισης. Ήταν χάλκινος Ολυμπιονίκης το 1960, καθώς και πρωταθλητής Ευρώπης το 1958 και το 1962.

## Αθλητική καριέρα
Με ύψος 1,86 μέτρα, ο Άντρας Κάτονα αγωνίστηκε στην Budapesti VSC και αναδείχθηκε πρωταθλητής Ουγγαρίας το 1966.

Ως φοιτητής, ο Κάτονα συμμετείχε τέσσερις φορές με την ουγγρική ομάδα στην Πανεπιστημιάδα. Αφού κατέλαβε τη δεύτερη θέση το 1959 και την τρίτη θέση το 1961, κέρδισε με την ουγγρική ομάδα το 1963 και το 1965. Το 1959 κέρδισε επίσης ένα ασημένιο μετάλλιο με τη σκυταλοδρομία 4x200 μέτρων ελεύθερο, ενώ το 1961 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με τη σκυταλοδρομία 4x100 μέτρων ελεύθερο.

Με την εθνική ομάδα κέρδισε τον τίτλο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1958 στη Βουδαπέστη, μπροστά από τους Γιουγκοσλάβους, την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης και τους Ιταλούς. Το 1960 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, οι Ιταλοί κέρδισαν μπροστά από τη σοβιετική ομάδα, ενώ η Ουγγαρία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο αφήνοντας πίσω τη Γιουγκοσλαβία. Ο Κάτονα αγωνίστηκε μόνο στον αγώνα του προκριματικού γύρου εναντίον της Γαλλίας. Το 1962, οι Ούγγροι νίκησαν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Λειψία, μπροστά από τη Γιουγκοσλαβία και τη σοβιετική ομάδα.

## Βιβλιογραφία

*Katona András.* Στο: Péter Kozák: *Ki kicsoda a magyar sportéletben?* Babits Kiadó, Szekszárd 1994, Τόμος 2 (I–R), σελ. 80.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Υδατοσφαίρισης στο Sport-komplett.de 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Ούγγροι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Βίλιαμ Τούρεσον

Ο **Καρλ Τούρε Βίλιαμ Τούρεσον** (σουηδικά: *Karl Tore William Thoresson*, 31 Μαΐου 1932 – 4 Μαρτίου 2026) ήταν Σουηδός γυμναστής. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952,  1956,  1960 και  1964 σε όλα τα αγωνίσματα της ενόργανης γυμναστικής και κέρδισε δύο μετάλλια στις ασκήσεις εδάφους: ένα χρυσό το 1952 και ένα ασημένιο το 1956. Κέρδισε ένα ακόμη μετάλλιο στο έδαφος, χάλκινο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1954. Το 1957 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στις ασκήσεις εδάφους, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Το 2001 ο Τούρεσον εισήχθη στο International Gymnastics Hall of Fame.

Ο Τούρεσον απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 2026 σε ηλικία 93 ετών. Τη στιγμή του θανάτου του, ήταν ο γηραιότερος εν ζωή χρυσός ολυμπιονίκης της Σουηδίας και παραμένει ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα χρυσός ολυμπιονίκης της χώρας στη γυμναστική.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Κατηγορία:Σουηδοί Ολυμπιονίκες
Εμμάνουελ Καράσσο

Ο **Εμμάνουελ Καράσσο** (Θεσσαλονίκη, 1862 – Τεργέστη, 1934) ήταν Οθωμανός δικηγόρος και μέλος της εξέχουσας σεφαραδίτικης εβραϊκής οικογένειας Καράσσο της Θεσσαλονίκης. Ήταν επίσης εξέχων μέλος των Νεότουρκων.

Ο Καράσσο ήταν μέλος (ορισμένες πηγές λένε ιδρυτής) και αργότερα πρόεδρος της Τεκτονικής Στοάς Macedonia Risorta στη Θεσσαλονίκη και πρωτοστάτησε στο τεκτονικό κίνημα εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι τεκτονικές στοές και άλλες μυστικές εταιρείες στη Θεσσαλονίκη ήταν τόποι συνάντησης για υποστηρικτές των Νεότουρκων, μεταξύ των οποίων του Ταλάτ Πασά. Ο Καράσσο ήταν ένα από τα πρώτα μη μουσουλμανικά μέλη της Οθωμανικής Εταιρείας Ελευθερίας, η οποία αργότερα έγινε μέρος της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου. Όταν η ΕΕΠ ανέλαβε την εξουσία, έγινε βουλευτής της Θεσσαλονίκης στο οθωμανικό κοινοβούλιο. Ο Καράσσο ήταν ένας από τους τέσσερεις άνδρες που ενημέρωσαν τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β' για την καθαίρεσή του τον Απρίλιο του 1909. Εργάστηκε για τη συνεργασία διαφόρων εβραϊκών οργανώσεων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και επέμεινε ότι οι Οθωμανοί Εβραίοι ήταν πρώτα Οθωμανοί και δεύτερον Εβραίοι. Ήταν μέλος της επιτροπής που διαπραγματεύτηκε τη συνθήκη που τερμάτισε τον Ιταλοτουρκικό Πόλεμο και της επιτροπής για τη διεθνοποίηση της πόλης της Θεσσαλονίκης. Έχασε την εύνοια υπό τον Μουσταφά Κεμάλ και εξορίστηκε στην Ιταλία όπου και πέθανε το 1934.

Ανιψιός του Εμμάνουελ ήταν ο γιατρός Ισαάκ Καράσο, επίσης γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος άρχισε να παράγει γιαούρτι Danone στη Βαρκελώνη το 1919.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελευθεροτέκτονες ανά εθνικότητα
Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Εβραίοι της Θεσσαλονίκης
Ινιέ (Μερτ-ε-Μοζέλ)

Το **Ινιέ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μερτ-ε-Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μερτ-ε-Μοζέλ
Ψευδοεφεδρίνη

Η ψευδοεφεδρίνη (PSE) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη ρυνική συμφόρηση, όπως μπορεί να συμβεί από αλλεργική ρυνήτιδα ή από κοινό κρυολόγημα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη προβλημάτων που σχετίζονται με την πίεση του αυτιού λόγω της απόφραξης της ευσταχιανής σάλπιγγας. Δεν έχει καταστεί χρήσιμη για την ιγμορίτιδα. Η χρήση δεν συνιστάται σε παιδιά κάτω των έξι ετών. Τίθεται προς πώληση τόσο από μόνη της όσο και χωρίς χορήγηση ιατρικής συνταγής σε συνδυασμό με άλλα δραστικά συστατικά όπως αντιισταμίνες, γουαϊφενεσίνη , δεξτρομεθορφάνη, παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) ή ΜΣΑΦ. Λαμβάνεται εκ του στόματος.

Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν προβλήματα ύπνου, ταχυπαλμίες, κεφαλγία και ζάλη. Άλλες ανησυχίες περιλαμβάνουν  το ενδεχόμενο της κατάχρησης. Η χρήση στην πρώιμη εγκυμοσύνη συνδέεται με βλάβη στο έμβρυο., ενώ η χρήση κατά την πρώιμη περίοδο του θηλασμού μπορεί να μειώσει την παραγωγή γάλακτος. Είναι ένα συμπαθομιμητικό φάρμακο που δρα ως αγωνιστής των άλφα και βήτα-αδρεναργικών υποδοχέων.

Η ψευδοεφεδρίνη απομονώθηκε το 1889 από τους Γερμανούς χημικούς Λάντενμπεργ και Έλσλεγκελ, από την Ephedra vulgaris στην φαρμακευτική εταιρεία Merck. Τα φυτά που περιέχουν το φάρμακο, ωστόσο, χρησιμοποιούνται στην Κινέζικη ιατρική για 5.000 χρόνια. Σε υψηλότερες δόσεις χρησιμοποιείται ως παράγοντας που προάγει την εγρήγορση και για την ενίσχυση της αθλητικής απόδοσης. Τέτοια χρήση, σε διάφορες περιόδους, δεν επιτρέπεται από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Η ψευδοεφεδρίνη έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για την παράνομη παραγωγή μεθαμφεταμινών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, 24 σφαιρίδες 60 mg κοστίζουν το NHS περίπου 2 λίρες.

## Αναφορές
Σαΐφ αλ-Ντιν Γαζί Α΄

Ο **Σαΐφ αλ-Ντιν Γκαζί Α΄**, αραβ.: سيف الدين غازي (απεβ. το 1149) ήταν ο Εείρης της Μοσούλης από το 1146 έως το 1149, ο οποίος πολέμησε στη Β΄ Σταυροφορία. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιμάντ αλ-Ντιν Ζενγκί της Μοσούλης και ο μεγαλύτερος αδελφός του Νουρ αλ-Ντιν Ζενγκί.

## Ανάκτηση ελέγχου
Το 1146 ο Ιμάντ αλ-Ντιν Ζενγκί πολιορκούσε το φρούριο Καλάτ Τζαμπάρ, όταν δολοφονήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου από έναν από τους υπηρέτες του, ο οποίος ήθελε να αποφύγει την τιμωρία. Οι δυνάμεις του ήταν διασκορπισμένες, αλλά οι δύο γιοι του Ιμάντ αλ-Ντιν Ζενγκί κατάφεραν να ανακτήσουν τον έλεγχο, και να διαιρέσουν άτυπα την αυτοκρατορία: Ο Σαΐφ αλ-Ντιν τον διαδέχθηκε στη Μοσούλη και τη Τζαζίρα (βόρειο Ιράκ), ενώ ο Νουρ αλ-Ντιν τον διαδέχθηκε στο Χαλέπιο. Ο Σαΐφ αλ-Ντιν έπρεπε πρώτα να πολεμήσει, για να εξασφαλίσει τη θέση του στη Μοσούλη. 

Δύο χρόνια νωρίτερα, ο Σελτζούκος σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ είχε διορίσει τον γιο και διάδοχό του, τον Αλπ-Αρσλάν, ως επικυρίαρχο του Ζενγκί, αλλά ο τελευταίος τον είχε εξουδετερώσει, και τον είχε πάρει μαζί του στην πολιορκία. Μετά το τέλος του Ζενγκί, ο Αλπ-Αρσλάν προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την επακόλουθη αναταραχή, για να αποκτήσει την εξουσία στη Μοσούλη. Δύο από τους συμβούλους τού Ζενγκί, ο επικεφαλής του ντιβάν αλ-Ντιν Μουχαμάντ Τζαμάλ και *ο χατζίμπ* Αμίρ Σαλάχ αλ-Ντιν Μουχαμάντ αλ-Γιαγκσιγιανί, πήραν το μέρος του Σαΐφ αντ-Ντιν: εκμεταλλευόμενοι την απειρία του νεαρού Σελτζούκου, έδωσαν στον Σαΐφ αντ-Ντιν τον απαραίτητο χρόνο, για να αναλάβει τον έλεγχο της Μοσούλης. Όταν ο Αλπ Αρσλάν εμφανίστηκε στη Μοσούλη, συνελήφθη και φυλακίστηκε στην ακρόπολη. 

## Η Δαμασκός
Το 1148 μαζί με τον αδελφό του Νουρ αλ-Ντιν Ζενγκί, βάδισε νότια, για να βοηθήσει στην υπεράσπιση της Δαμασκού κατά τη διάρκεια της Β΄ Σταυροφορίας (βλ. Πολιορκία της Δαμασκού) από τους Σταυροφόρους. Ο αταμπέγκ της πόλης, Μουίν αντ-Ντιν Ουνούρ, ωστόσο, τους αρνήθηκε την είσοδο, εκμεταλλευόμενος την παρουσία των γιων του Ζενγκί, για να πείσει τους Σταυροφόρους να απελευθερώσουν την πολιορκία.

## Το τέλος
Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1149 και τον διαδέχθηκε ένας άλλος αδελφός του, ο Κουτμπ αλ-Ντιν Μαβντούντ.

## Δείτε επίσης
* Ζενγκίδες

## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Γιάρδιαση

Η γιάρδιαση, γνωστή ως πυρετό του κάστορα, είναι μια παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από την Giardia duodenalis (γνωστή και ως G. lamblia και *G. intestinalis*). Περίπου το 10% που έχουν υποστεί μόλυνση δεν παρουσιάζουν συμπτώματα. Όταν εμφανίζονται τα συμπτώματα, είναι δυνατό να περιλαμβάνουν διάρροια, πόνος στην κοιλιά και απώλεια βάρους. Η τάση για έμετο, το αίμα στα κόπρανα και ο πυρετός είναι λιγότερο συχνές. Τα συμπτώματα συνήθως αρχίζουν 1 έως 3 εβδομάδες μετά την έκθεση και αν δεν έχει υποβληθεί σε θεραπεία μπορεί να διαρκέσουν έως και έξι εβδομάδες.

Η Γιάρδια συνήθως εξαπλώνεται όταν οι κύστες Giardia duodenalis μέσα στα κόπρανα μολύνουν τα τρόφιμα ή το νερό που στη συνέχεια τρώγονται ή πίνουν. Μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μεταξύ ανθρώπων και από άλλα ζώα. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν τα ταξίδια στον αναπτυσσόμενο κόσμο, την αλλαγή στις πάνες, την κατανάλωση τροφίμων χωρίς να έχουν μαγιρευθεί, καθώς και την κατοχή σκύλου. Οι κύστες μπορούν να επιβιώσουν για σχεδόν τρεις μήνες σε κρύο νερό. Η διάγνωση γίνεται μέσω εξέτασης κοπράνων.

Η πρόληψη συνήθως επιτυγχάνεται με τη βελτίωση της υγιεινής. Όσοι δεν έχουν συμπτώματα συνήθως δεν χρειάζονται θεραπεία. Όταν τα συμπτώματα είναι μέτρια, υπάρχει κακή ανοσοποιητική λειτουργία ή ενέχουν κίνδυνοι σχετικά με τη διάδοση, συνιστάται θεραπεία με μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ήδη δυσανεξία στη λακτόζη μπορεί να γίνουν προσωρινά δυσανεκτικά μετά από μια λοίμωξη και επομένως συνιστάται συχνά να αποφεύγεται το γάλα για μερικές εβδομάδες. Η αντίσταση στη θεραπεία μπορεί να συμβεί.

Η Γιάρδια είναι μία από τις πιο κοινές παρασιτικές ανθρώπινες ασθένειες παγκοσμίως. Το 2013, υπήρχαν περίπου 280 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο με συμπτωματική γιάρδιαση. Τα ποσοστά είναι υψηλά ως το 7% στον ανεπτυγμένο κόσμο και 30% στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το ταξινόμησε ως μία παραμελημένη ασθένεια.

## Αναφορές
Ας-Σαλίχ Ισμαΐλ αλ-Μαλίκ

Ο Αμπού αλ-Φαθ Ισμαΐλ μπιν Νουρ αλ-Ντιν Μαχμούντ μπιν Ιμάντ αλ-Ντιν μπιν Ακ Σουνκούρ αλ-Ζανγκί, αραβ.:  أبو الفتوح إسماعيل بن نور الدين محمود بن عماد الدين بن آق سنقر الزنكي, κοινώς γνωστός ως **Ας-Σαλίχ Ισμαΐλ αλ-Μαλίκ** (1163 - 1181) ήταν ο Ζενγκίδης εμίρης της Δαμασκού και εμίρης του Χαλεπίου το 1174, γιος του Νουρ αντ-Ντιν.

## Βιογραφία
Ήταν μόλις 11 ετών, όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1174. Ο Ας-Σαλίχ τέθηκε υπό την προστασία του ευνούχου Γκιουμουστεκίν και μεταφέρθηκε στο Χαλέπιο, ενώ οι αξιωματικοί του Νουρ αντ-Ντιν ανταγωνίζονταν για την κυριαρχία. Στην Αίγυπτο, ο Σαλαντίν αναγνώρισε τον Ας-Σαλίχ ως κύριό του, αν και στην πραγματικότητα ήταν πρόθυμος να ενώσει την Αίγυπτο και τη Συρία υπό τη δική του προσωπική κυριαρχία. Το 1174 ο Σαλαντίν κατέλαβε το Μπάαλμπεκ μετά από τετράμηνη πολιορκία , και στη συνέχεια εισήλθε στη Δαμασκό, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του ως τον πραγματικό αντιβασιλιά του Ισμαήλ. Το 1176 ο Σαλαντίν νίκησε τους Ζενγκίδες έξω από την πόλη, νυμφεύτηκε την Ισμάτ αντ-Ντιν Χατούν, και αναγνωρίστηκε ως ηγεμόνας της Συρίας. Ο Ας-Σαλίχ απεβίωσε το 1181 από ασθένεια. Μετά το τέλος του, ο Σαλαντίν ανέλαβε τον έλεγχο του Χαλεπίου και το πρόσθεσε στην κυριαρχία του υπό το επεκτεινόμενο σουλτανάτο των Αγιουβιδών.   Σύμφωνα με τον θρύλο των Σταυροφόρων, η μητέρα του ήταν η αδελφή του Βερτράνδου της Τουλούζης, Ραζί Χατούν, ο οποίος είχε αιχμαλωτιστεί από τον Νουρ αντ-Ντιν μετά τη Β΄ Σταυροφορία. Ένας παρόμοιος θρύλος υπήρχε σχετικά με τη μητέρα του Ζενγκί, του παππού του Ας-Σαλίχ.  

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία

* .

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Κουτμπ αλ-Ντιν Μαβντούντ

Ο **Κουτμπ αλ-Ντιν Μαβντούντ** (απεβ. 6 Σεπτεμβρίου 1170) ήταν ο Ζενγκίδης εμίρης της Μοσούλης από το 1149 έως το 1169. Ήταν γιος του Ιμάντ αλ-Ντιν Ζενγκί, και αδελφός και διάδοχος του Σαΐφ αλ-Ντιν Γκάζι Α΄.  

## Βιογραφία
Μετά το τέλος του Ζενγκί, οι κτήσεις του μοιράστηκαν μεταξύ των γιων του: ο Νουρ αλ-Ντιν έλαβε το Χαλέπιο και ο Σαΐφ αλ-Ντιν Γκαζί τη Μοσούλη, ενώ ο Κουτμπ αλ-Ντιν Μαβντούντ έλαβε το εμιράτο τού Χομς. Μετά το τέλος του Σαΐφ αλ-Ντιν Γκαζί το 1149, ο Κουτμπ αλ-Ντιν Μαβντούντ ήταν ο πρώτος που έφθασε στη Μοσούλη και αναγνωρίστηκε ως εμίρης. Ο Νουρ αλ-Ντιν, ο οποίος επιθυμούσε να προσθέσει την πόλη στα εδάφη του, κατέλαβε την Ταλ Αφάρ και το Σιντζάρ, ετοιμαζόμενος να επιτεθεί στον αδελφό του και να καταλάβει τη Μοσούλη. Μόνο η παρέμβαση βετεράνων του στρατού του Χαλεπίου, οι οποίοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον αδελφοκτόνο πόλεμο, ο οποίος θα αποδυνάμωνε την προσπάθεια εναντίον των Σταυροφόρων και του εμιράτου της Δαμασκού, ανάγκασε τον Νουρ αλ-Ντιν να παραιτηθεί από την εκστρατεία, και να συμφιλιωθεί με τον αδελφό του.

Ο Κουτμπ αλ-Ντιν Μαοβτούντ συμμετείχε στην πολιορκία της Βαγδάτης (1157) σε συνασπισμό με τους στρατούς του Σελτζούκου σουλτάνου Μωάμεθ του Χαμαντάν. Ήταν η τελευταία προσπάθεια των Σελτζούκων να καταλάβουν τη Βαγδάτη από τους Αββασίδες, αλλά ο χαλίφης αλ-Μουκταφί υπερασπίστηκε με επιτυχία την πρωτεύουσά του ενάντια στον συνασπισμό.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του στη Μοσούλη, ο Κουτμπ κράτησε αιχμάλωτο τον Σελτζούκο πρίγκιπα Σουλεϊμάν-Σαχ μπιν Μωάμεθ μπιν Μαλίκ Σαχ μέχρι το 1160.  Το 1164 ο Σιρκούχ, στρατηγός του Νουρ αλ-Ντιν, πολέμησε τον βασιλιά Αμαλρίκ Α΄ της Ιερουσαλήμ για τον έλεγχο της Αιγύπτου. Όταν βρέθηκε σε αδύναμη θέση, ο Νουρ αλ-Ντιν εξαπέλυσε εκστρατεία εναντίον του πριγκιπάτου της Αντιόχειας για να εκτρέψει τις χριστιανικές δυνάμεις. Οι Αρτουκίδες εμίρηδες του Μαρντίν και του Ντιγιαρμπακίρ, καθώς και ο Μαβντούντ, συμμετείχαν στην επίθεση, η οποία αποδείχθηκε επιτυχημένη: οι πόλεις Χαρίμ και Μπανιάς καταλήφθηκαν, και ο Αμαλρίκ Α΄ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αίγυπτο. Για τον ίδιο λόγο, ο Μαβντούντ βοήθησε τον αδελφό του στην κομητεία της Τρίπολης το 1167.

Στις αρχές του 1168 ο Καρά Αρσλάν, ο Αρτουκίδης εμίρης του Χασανκεΐφ, απεβίωσε και ο Κουτμπ αλ-Ντιν Μαουντούντ προσπάθησε να κατακτήσει την πόλη, αλλά απωθήθηκε από τον Νουρ αλ-Ντιν, ο οποίος είχε υποσχεθεί να υπερασπιστεί τους διαδόχους του Αρσλάν.

Ο Κουτμπ αλ-Ντιν Μαβντούντ απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1170. Είχε σχεδιάσει ως διάδοχο τον δεύτερο γιο του Σαΐφ αλ-Ντιν Γαζί Β΄. 

μικρογραφία|250εσ|Η γέφυρα Αΐν Ντιβάρ στο Σίζρε κτίστηκε επί Κουτμπ αλ-Ντιν Μαβντούντ.
μικρογραφία|250εσ|Ανάγλυφα των Ζενγκιδών: ζωδιακά σύμβολα.

## Δείτε επίσης
* Ζενγκίδες

## Σημειώσεις

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Σαΐφ αλ-Ντιν Γαζί Β΄

Ο **Σαΐφ αλ-Ντιν Γαζί (Β΄) ιμπν Μαβντούντ**, αραβ.: سيف الدين غازي بن مودود (απεβ. το 1180) ήταν Ζανγκίδος εμίρης της Μοσούλης, ανιψιός του Νουρ αντ-Ντιν Ζενγκί.

Έγινε εμίρης της Μοσούλης το 1170 μετά το τέλος τού πατέρα του Κουτμπ αντ-Ντιν Μαβντούντ. Ο Σαΐφ είχε επιλεγεί ως διάδοχος κατόπιν συμβουλής του ευνούχου Αμπντ αλ-Ραχίμ, ο οποίος ήθελε να διατηρήσει την ουσιαστική διακυβέρνηση αντί του νεαρού εμίρη. Ο αποκληρωμένος γιος του Μαβντούντ, Ιμάντ αντ-Ντιν Ζενγκί Β΄, κατέφυγε στο Χαλέπιο στην αυλή του Νουρ αντ-Ντιν. Ο τελευταίος, ο οποίος περίμενε μία δικαιολογία για να προσαρτήσει τη Μοσούλη, κατέκτησε τη Σιντζάρ και την Ταλ Αφάρ τον Σεπτέμβριο του 1170 και πολιόρκησε τη Μοσούλη, η οποία παραδόθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1171. Αφού εκδίωξε τον Αμπντ αλ-Ραχίμ, διόρισε τον Γκιουμουστεκίν, έναν από τους αξιωματούχους του, ως κυβερνήτη, αφήνοντας στον Σαΐφ αλ-Ντιν μόνο τον ονομαστικό τίτλο του εμίρη. Ο τελευταίος νυμφεύτηκε επίσης την κόρη του Νουρ αντ-Ντιν.

Μετά το τέλος του Νουρ αντ-Ντιν (Μάιος 1174), ο Γκιουμουστεκίν πήγε στη Δαμασκό για να αναλάβει τον έλεγχο τού γιου του, και αυτοαποκαλούνταν αταμπέγκ του Χαλεπίου. Ο Σαΐφ ουντ-Ντιν απέρριψε την καθοδήγησή του, και αποκατέστησε την ανεξαρτησία του. Οι ευγενείς της Δαμασκού, ανησυχώντας για την αυξανόμενη δύναμη του Γκιουμουστεκίν, πρόσφεραν στον Σαΐφ ουντ-Ντιν την πόλη τους, αλλά αυτός δεν μπορούσε να παρέμβει, καθώς ήταν απασχολημένος με την ανακατάληψη της Μοσούλης. Έκτοτε, η Δαμασκός δόθηκε στον Σαλαντίν.

Ο Σαλαντίν ανέλαβε τον έλεγχο του Μπιλαντού-Σαμ (Συρία), αλλά ο Σαΐφ ουντ-Ντιν ήθελε να καταλάβει το Χαλέπιο, γι' αυτό έστειλε τον αδελφό του Ιζ αντ-Ντιν Μασούντ επικεφαλής ενός στρατού για να πολεμήσει τον Σαλαντίν: συναντήθηκαν σε μία περιοχή κοντά στη Χάμα, που ονομάζεται Κουρούν Χάμα (αραβικά: قرون حماه) όπου ο Σαΐφ ουντ-Ντιν ηττήθηκε στη Μάχη των Κεράτων της Χάμα. Αργότερα προετοιμάστηκε για μία άλλη μάχη στο Τελ αλ-Σουλτάν (αραβικά: تل سلطان) κοντά στο Χαλέπιο, όπου επίσης ηττήθηκε. Επέστρεψε στη Μοσούλη, και έστειλε αγγελιοφόρους στον Σαλαντίν προσφέροντας τη συμμαχία του, η οποία έγινε δεκτή.

Ο Σαΐφ ουντ-Ντιν απεβίωσε από φυματίωση, και ο αδελφός του Ιζ αντ-Ντιν Μασούντ τον διαδέχθηκε το 1180. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Κουτμπ αλ-Ντιν Μουχαμάντ

[μικρογραφία|Φύλλο [Κοράνιο|Κορανίου που δημιουργήθηκε στο Σιντζάρ ή Νισιμπίν για τη βιβλιοθήκη (*khizanah*) του Κουτμπ αλ-Ντιν Μουχαμάντ, με αφιέρωση στο όνομά του. ]]
[μικρογραφία|200εσ|Νόμισμα του Κουτμπ αλ-Ντιν Μουχαμάντ, με παράσταση του Ρωμαίου Αυτοκράτορα [Καρακάλλας|Καρακάλλα, νομισματοκοπείο του Σιντζάρ, 1199.]]

Ο **Κουτμπ αλ-Ντιν Μουχαμάντ ιμπν αλ-Ζανγκί**, *Qutb ad-Din Muhammad ibn al-Zangi* ήταν ο εμίρης Zενγκιδών του Σιντζάρ 1197–1219. Ήταν διάδοχος του Iμάντ αντ-Νιτν Ζενγκί. 

[μικρογραφία|300x300εσ|Νόμισμα του Κουτμπ αλ-Ντιν Μουχαμάντ ιμπν αλ-Ζενγκί, [Ζενγκίδες|Zενγκίδη αταμπέγκ του Σιντζάρ (1197-1219). Νομισματοκοπείο του Σιντζάρ. Χρονολογείται Έ.Ε. 600 (1203-4 μ.Χ.).]]

## Δείτε επίσης
* Ζενγκίδες

## Πηγές
* 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Μουίζ αλ-Ντιν Μαχμούντ

Ο **Μουίζ αλ-Ντιν Μαχμούντ**, *Mu'izz al-Din Mahmud* ήταν ο εμίρης Ζενγκιδών της Τζαζιράτ Ιμπν Ουμάρ (σημερινή Τσιζρέ) από το 1208 έως το 1250/51. Ένας από τους τελευταίους ηγεμόνες Ζενγκίδες, ο Μαχμούντ διαδέχθηκε τον διαβόητο πατέρα του, Μουίζ αλ-Ντιν Σαντζάρ Σαχ, ως ηγεμόνας ενός μικρού πριγκιπάτου των Ζενγκιδών. Οι σύγχρονες πηγές περιγράφουν την ακραία σκληρότητα του Μαχμούντ, αλλά κατά τα άλλα λένε πολύ λίγα για τη βασιλεία του. Φαίνεται ότι κινήθηκε με επιτυχία σε ένα περίπλοκο πολιτικό τοπίο, και σχημάτισε συμμαχία με τον Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού, τον ηγεμόνα της Μοσούλης. Μετά το τέλος του Μαχμούντ, ο Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού φαίνεται να διέταξε τη δολοφονία τού γιου του, και την προσάρτηση του Τζαζιράτ Ιμπν Ουμάρ στην επικράτειά του.

## Υπόβαθρο και καταγωγή
Το πλήρες όνομα του Μαχμούντ ήταν **Αμπούλ-Κασίμ Μαχμούντ ιμπν Σαντζάρ Σαχ**. Ήταν ο 2ος γιος του Μουίζ αλ-Ντιν Σαντζάρ Σαχ, ο οποίος ήταν και ο ίδιος γιος του Σαΐφ αλ-Ντιν Γκαζί Β', του Ζενγκίδη αταμπέγκ της Μοσούλης. Ο Σαΐφ αλ-Ντιν Γκαζί νυμφεύτηκε επίσης την κόρη του πιο διάσημου θείου του , Νουρ αλ-Ντιν Ζενγκί, επομένως ο Μουίζ αλ-Ντιν Μαχμούντ μπορεί να καταγόταν και αυτός από αυτόν.  

Οι Ζενγκίδες της Τζαζιράτ Ιμπν Ουμάρ ξεκίνησαν το 1180, όταν ο Σαΐφ αλ-Ντιν Γκαζί Β' απεβίωσε, ενώ οι γιοι του ήταν ακόμη νέοι. Ως αποτέλεσμα, ο αδελφός του Ιζζ αλ-Ντιν Μασούντ Α' ανέλαβε ηγεμόνας της Μοσούλης, ενώ στους γιους του Γκαζί δόθηκε το Τζαζιράτ Ιμπν Ουμάρ ως πριγκιπάτο.  

## Η βασιλεία
Οι σύγχρονες πηγές καταγράφουν ελάχιστα για τη ζωή του Μαχμούντ, εκτός από μερικά βασικά στοιχεία σχετικά με τη γέννηση, τη διαδοχή και το τέλος του. Ωστόσο, τον θεωρούσαν σαφώς ως «έναν αξιοκαταφρόνητο άνθρωπο». Ο Ιμπν αλ-Αθίρ κατέγραψε ότι, όταν ο Μαχμούντ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως εμίρης τού Τζαζιράτ Ιμπν Ουμάρ, διέταξε να «πεταχθεί στα σκυλιά» το σώμα του αδελφού του Γκαζί πριν από την ταφή. Ο Μαχμούντ αναφέρεται επίσης ότι έπνιξε τις περισσότερες από τις παλλακίδες τού πατέρα του (*σουρίγια* ή *τζαρίγια*), όταν ανέλαβε την εξουσία. Ο Ιμπν αλ-Αθίρ έγραψε ότι η δική του *σουρίγια* ή *τζαρίγια* είχε εργαστεί προηγουμένως για τον Μαχμούντ, και τον είχε δει «να καίει τα πρόσωπα αρκετών από τις παλλακίδες τού πατέρα του, πριν τις πετάξει στο ποτάμι».  

Αν και λίγες πληροφορίες για τη βασιλεία του Μαχμούντ περιγράφονται από σύγχρονες πηγές, φαίνεται ότι σημείωσε σχετική επιτυχία στην πλοήγηση στην περίπλοκη πολιτική της εποχής: διατηρούσε καλές σχέσεις με τον χαλίφη των Αββασιδών, τους Αγιουβίδες της Συρίας, και τον ηγεμόνα της Μοσούλης Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού. Κάποια στιγμή, εξασφάλισε συμμαχία με τον Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού νυμφεύοντας τον γιο του, αλ-Μασούντ Σαχανσάχ, με την κόρη του Μπαντρ αλ-Ντιν. Μετά το τέλος του Μαχμούντ το 1250/51, ωστόσο, ο γάμος διαλύθηκε: ο Μπαντρ αλ-Ντιν φυλάκισε τον αλ-Μασούντ Σαχανσάχ και τον έβαλε σε μία βάρκα από την Τζαζιράτ Ιμπν Ομάρ στη Μοσούλη. Ο αλ-Μασούντ Σαχανσάχ απεβίωσε στο δρόμο, και οι περισσότεροι σύγχρονοι χρονικογράφοι έγραψαν ότι πνίγηκε με εντολή του Μπαντρ αλ-Ντιν.  

## Μαρτυρίες από φυσικά αντικείμενα

## Δείτε επίσης
* Ζενγκίδες

## Αναφορές

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Β΄

[μικρογραφία|Νομισματοκοπία του Nουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ (κυβέρνησε 1218-1219 μ.Χ.). νομισματοκοπείο αλ-Μαουσίλ ([Μοσούλη). Χρονολόγηση 616 Έ.Ε. (1219/1220 μ.Χ.).]]

Ο **Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Β΄** (1218-1219) ήταν γιος και διάδοχος του Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ Β΄, ως ηγεμόνας της δυναστείας των Ζενγκιδών στην περιοχή της Μοσούλης στο σύγχρονο Ιράκ. Βρισκόταν υπό τον έλεγχο ενός αντιβασιλιά ή *[[Ατάμπεης|αταμπέγκ]]*, στο πρόσωπο του *[[Μαμελούκοι|μαμελούκου]]* Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού.  

## Αναφορές

## Πηγές

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ

Ο **Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ (Α΄) ιμπν Μαβντούντ***, Izz al-Din Mas'ud (I) ibn Mawdud* (απεβ. το 1193) ήταν Ζενγκίδης εμίρης της Μοσούλης.

## Βιογραφία
Ο Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ ήταν αδελφός του εμίρη Σαΐφ αλ-Ντιν Γαζί Β΄ και αρχηγός των στρατών του. Όταν ο αδελφός του απεβίωσε το 1180, έγινε κυβερνήτης του Χαλεπίου. Όταν ο Ας-Σαλίχ Ισμαήλ αλ-Μαλίκ, ο τιτουλάριος επικεφαλής της δυναστείας, αρρώστησε, ανέφερε στη διαθήκη του ότι ο Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ θα τον διαδεχόταν. Όταν απεβίωσε το 1181, ο Ιζ αλ-Ντιν έσπευσε στο Χαλέπιο, φοβούμενος ότι ο Σαλαντίν, ο ηγεμόνας της Αιγύπτου, θα προσπαθούσε να το κατακτήσει. Όταν έφθασε στο Χαλέπιο, μπήκε στην ακρόπολή του, πήρε όλα τα χρήματα και τον χρυσό και νυμφεύτηκε τη μητέρα τού Ας-Σαλίχ Ισμαήλ αλ-Μαλίκ. Ο Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει το Χαλέπιο και τη Μοσούλη υπό την διακυβέρνησή του, καθώς ο Σαλαντίν είχε την πρόθεση να αποκτήσει τον έλεγχο του Χαλεπίου, οπότε κατέληξε σε συμφωνία με τον αδελφό του Ιμάντ αλ-Ντιν Ζενγκί Β΄, κυβερνήτη του Σιντζάρ, για την ανταλλαγή του Σιντζάρ με το Χαλέπιο. Το 1182 ο Ιζ αλ-Ντιν έγινε κυβερνήτης του Σιντζάρ. Ο Σαλαντίν συνέχισε την εχθρότητά του προς την εναπομείνασα δύναμη των Ζενγκιδών στη βόρεια Συρία και την Άνω Μεσοποταμία μέχρι το 1186, όταν έληξαν οι εχθροπραξίες. Η ειρήνη συνήφθη με την υποταγή του Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ, ο οποίος συμφώνησε να γίνει υποτελής του Σαλαντίν.  Το 1193 διέμενε στη Μοσούλη, όπου αρρώστησε και απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Ζενγκίδες
Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ Β΄

[μικρογραφία|Νομίσματα του Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ Β΄ (βασίλευσε 1211-1218 μ.Χ.). Νομισματοκοπείο αλ-Μαουσίλ ([Μοσούλη). Χρονολογείται το 607 Έ.Ε. (1211 μ.Χ.). *Εμπρόσθια όψη:* Προτομή άνδρα με διάδημα και ένδυμα κλασικής εποχής, προς τα αριστερά. Υποτυπώδες αστέρι στα αριστερά του ώμου. Όνομα νομισματοκοπείου και χρονολογία σε Έ.Ε. *Οπίσθια όψη:* Σαχάντα και ονόματα και τίτλοι του Αββασίδη χαλίφη αλ-Νασίρ και του Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ σε έξι γραμμές κατά μήκος του πεδίου. Όνομα και τίτλος του Αγιουβίδη ηγεμόνα αλ-Αντίλ Αμπού Μπακρ σε εξωτερικά κενά.]]

Ο **Ιζ αλ-Ντιν Μασούντ Β΄***, Izz al-Din Mas'ud II* (βασ. 1211–1218) ήταν γιος και διάδοχος του Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄, ως ηγεμόνας της δυναστείας των Ζενγκιδών στην περιοχή της Μοσούλης στο σύγχρονο Ιράκ. Ήταν μόλις δέκα ετών όταν ανέβηκε στο θρόνο, και γι' αυτό τέθηκε υπό τον έλεγχο ενός αντιβασιλιά ή *[[Ατάμπεης|αταμπέγκ]]* από τον ετοιμοθάνατο πατέρα του, στο πρόσωπο ενός από τους έμπιστους *[[Μαμελούκοι|Μαμελούκους]]* του, του Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού. 

Καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του, την ουσιαστική εξουσία κατείχε ο Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού. 

Είχε δύο νεαρούς γιους , τον Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Β΄ και τον Νασίρ αλ-Ντιν Μαχμούντ, οι οποίοι επίσης τέθηκαν υπό την ηγεμονία του Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία Ζενγκίδ

Κατηγορία:Ζενγκίδες