open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άσσηρος Θεσσαλονίκης

Η **Άσσηρος** είναι κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης και έδρα της ομώνυμης δημοτικής ενότητας του δήμου Λαγκαδά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει μόνιμο πληθυσμό, 1.843 κατοίκους.

Η Άσσηρος βρίσκεται βορειοανατολικά της Θεσσαλονίκης, 22 χιλιόμετρα από το κέντρο της. Στο χωριό υπάρχουν δύο ενορίες: του Προφήτη Ηλία και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

## Πληθυσμός

## Ιστορικά στοιχεία
Τα παλαιότερα γνωστά στοιχεία που υπάρχουν για την περιοχή της Ασσήρου χρονολογούνται από το 2.000 π.Χ. και αφορούν την Τούμπα Ασσήρου. Η Τούμπα κατοικήθηκε από το 2.000 έως το 900 π.Χ. και σύμφωνα με τα ευρήματα των Άγγλων αρχαιολόγων που ήταν επικεφαλής των ανασκαφικών εργασιών, αποτελούσε διοικητικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής.

Αργότερα βρίσκουμε μια αναφορά του Κλαύδιου Πτολεμαίου στην «Γεωγραφία Υφήγησις» (ΙΙΙ, 13, 36), ο οποίος αναφέρει αρχαίο πόλισμα στη Μυγδονία με το όνομα Άσσορος. Η Άσσηρος μαζί με τις άλλες Κρηστωνικές πόλεις πρέπει να ήταν ο ενδιάμεσος συγκοινωνιακός κόμβος της απώτερης αρχαιότητας της γεωγραφικής Μυγδονικής περιοχής Β’, που συνέδεε τη Λητή με την υπόλοιπη αρχαία Μυγδονία και οδηγούσε στο λιμναίο και θαλάσσιο κόσμο των αρχαίων Μυγδόνων.

Τα επόμενα στοιχεία που έχουμε για την Άσσηρο είναι από τους φορολογικούς καταλόγους του 17ου αι. της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε αυτούς η Άσσηρος αναφέρεται ως Γκιουβέζνα (Guvezna). Η Γκιουβέζνα τότε ήταν ένα μικτό χωριό και σχετικά μεγάλο, έκτο στη σειρά των μικτών χωριών. Το γεγονός πως η Άσσηρος ήταν μικτό χωριό (περιλάμβανε, πέραν των μουσουλμάνων και χριστιανούς) μας δείχνει πως το χωριό  ήταν παλαιότερο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μιας και οι Τούρκοι είτε έκτιζαν νέα χωριά με μουσουλμάνους, είτε προσκολλούνταν στα ήδη υπάρχοντα.

Τα ιστορικά στοιχεία της Ασσήρου συνεχίζουν το 1922, όπου στο χωριό εγκαθίστανται πρόσφυγες απ’ τη Μικρά Ασία. Το 1929 η Γκιουβέζνα μετονομάστηκε σε «Άσσηρος». Τέλος, στη δεκαετία του ’40 στην Άσσηρο εγκαταστάθηκαν οικογένειες Σαρακατσάνων, αρχικά έξω απ’ το χωριό και αργότερα -όπως και οι πρόσφυγες της Μ. Ασίας- μέσα στην Άσσηρο.

## Αξιοθέατα
* Η τεχνητή λίμνη στη βορειοανατολική έξοδο του χωριoύ.
* Ο Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού.
* Ο «Ιερός ναός του Προφήτη Ηλία» στην Ανατολική πλευρά του χωριού, που θεμελιώθηκε το 1812.

## Εκπαίδευση
Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και γενικό λύκειο στη νότια και νοτιοδυτική πλευρά του χωριού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα του νηπιαγωγείο Ασσήρου
* Η ιστοσελίδα του δημοτικού Ασσήρου
* Η ιστοσελίδα του γυμνασίου Ασσήρου
* Η ιστοσελίδα του λυκείου Ασσήρου
* Πληροφορίες για το χωριό

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Βαθύλακκος Θεσσαλονίκης

Ο **Βαθύλακκος** είναι οικισμός του Δήμου Χαλκηδόνος της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, με μόνιμο πληθυσμό 2.002 κατοίκους (απογραφή: 2021). Βρίσκεται βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης, σε απόσταση 29 χιλιομέτρων από το κέντρο της.

## Γενικά στοιχεία
Ο Βαθύλακκος είναι ο 4ος μεγαλύτερος σε πληθυσμό οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Αγίου Αθανασίου του Δήμου Χαλκηδόνος.

Το χωριό πήρε το όνομά του από τους λόφους, τις χαράδρες και τα ρέματα που υπάρχουν στον περίγυρο του. Έχει μέσο υψόμετρο 99,82 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και έκταση περιοχής 0,65 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Διαθέτει δύο νηπιαγωγεία, ένα δημοτικό σχολείο (9/θέσιο) και ένα γυμνάσιο. Διαθέτει επιπλέον τέσσερις εκκλησίες, του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Ιωάννη του Ντεντέ και το παρεκκλήσι του πολιούχου του χωριού Προφήτη Ηλία. Την παραμονή και ανήμερα της γιορτής του Προφήτη Ηλία, 19 - 20 Ιουλίου, λαμβάνει χώρα το πανηγύρι του χωριού.

Στο χωριό έχει την έδρα του ο ποδοσφαιρικός όμιλος Σμυρναϊκός Βαθυλάκκου. Επιπλέον, λειτουργεί πολιτιστικός σύλλογος με χορευτική ομάδα παραδοσιακών χορών.

Για τις παροχές υγείας, εντάσσεται στο ΙΚΑ Δ. Δέλτα (τοπικό υποκατάστημα Διαβατών) και στο ΙΚΑ Αριστοτέλους Θεσσαλονίκης.

Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 570 11.

## Ιστορία
Η ονομασία του χωριού χρονολογείται πριν από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Κατά την διάρκειά της, οι τούρκοι το ονόμαζαν παράλληλα και «Κατή-κιοϊ» ή «Καδή-κιοϊ» καθώς πιθανολογείται ότι ήταν έδρα ενός τούρκου καδή.

Το χωριό απελευθερώθηκε από τους Έλληνες το 1912 και προσαρτήθηκε το 1913 με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου. Από το 1914 είχε μετονομαστεί επισήμως σε Βαθύλακκος και ο πληθυσμός του ανερχόταν μόλις στους 421 κατοίκους (227 άνδρες και 194 γυναίκες). Το 1918 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νέας Μεσημβρίας (πρώην Μπουγαριόβου).

Από το 1924 ως το 1927, με την ανταλλαγή πληθυσμού, εγκαταστάθηκαν στο χωριό 1.500 περίπου πρόσφυγες που προέρχονταν από τα περίχωρα της Σμύρνης, με τους περισσότερους να προέρχονται από το Σεβδίκιοϊ (σημερινό Gaziemir). Οι πρόσφυγες, Έλληνες στην καταγωγή τους, εγκαταστάθηκαν γύρω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και έστησαν σκηνές (τσαντίρια). Μερικοί έμειναν στα 15 παλιά σπίτια και τις παράγκες που υπήρχαν. Βρήκαν μια περιοχή ακαλλιέργητη, γεμάτη αγκύλες που οι ντόπιοι δεν την εκμεταλλεύονταν. Λίγους μήνες αργότερα, άρχισαν να χτίζονται τα σπίτια του εποικισμού που ολοκληρώθηκαν το 1927 και μοιράστηκαν, ενώ το 1929 μοιράστηκαν και κλήροι. Το 1930 ο Βαθύλακκος αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη κοινότητα.

Σήμερα ο Βαθύλακκος αποτελεί Δημοτική Κοινότητα στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Αθανασίου του Δήμου Χαλκηδόνος Θεσσαλονίκης. Συνορεύει με τις δημοτικές κοινότητες Γέφυρας, Αγίου Αθανασίου, Νέας Μεσημβρίας, Προχώματος, καθώς και του Νέου και Παλιού Αγιονερίου του Νομού Κιλκίς. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, τη κτηνοτροφία, τη πτηνοτροφία και το εμπόριο.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Ευρωπός

Ο **Ευρωπός** ή **Εύρωπος** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς. 

## Γενικά στοιχεία
Ο Ευρωπός βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα και στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, δυτικά του ποταμού Αξιού σε υψόμετρο 80 μέτρα. Απέχει περίπου 15 χλμ. Ν. από το Πολύκαστρο (έδρα του δήμου), 44 χλμ. Δ. από την πόλη του Κιλκίς, 21 χλμ. Β. από την Πέλλα και 59 χλμ, ΒΔ. από την Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, διοικητικά αποτελεί κοινότητα η οποία υπάγεται στο Δήμο Παιονίας ενώ με το σχέδιο Καποδίστριας αποτελούσε οικισμό της άλλοτε επαρχίας Παιονίας και έδρα του πρώην ομώνυμου δήμου.**** Έχει πραγματικό πληθυσμό 1.413 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

## Ιστορικά στοιχεία
[αριστερά|μικρογραφία|Ο [Κούρος της Ευρωπού στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς]]
Υπήρξε πατρίδα του ιδρυτού της δυναστείας των Σελευκιδών Σελεύκου Α΄ Νικάτορος, στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σε ανάμνηση της μακεδονικής Ευρωπού, ο Σέλευκος ίδρυσε την Ευρωπό της Συρίας, την Ευρωπό σημερινό προάστιο της Τεχεράνης και την Ευρωπό της Μεσοποταμίας. 

Στον αρχαιολογικό χώρο της περιοχής έχει βρεθεί και ο μοναδικός στη Μακεδονία κούρος που φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχαιολογικός χώρος αρχαίας Ευρωπού από τον ιστότοπο ΟΔΥΣΣΕΥΣ - *Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.*
* Ευρωπός - Δήμος Παιονίας από ψηλά στο https://www.youtube.com/.
* +Άνθρωποι - Ευρωπαίων Πόλις από τον ιστότοπο ERTFLIX

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Κατηγορία:Δήμος Ευρωπού
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Κοπανός

Ο **Κοπανός** είναι ένα χωριό που ανήκει στην ομώνυμη δημοτική κοινότητα Κοπανού, της δημοτικής ενότητας Ανθεμίων, ανήκει στον Δήμο Νάουσας και υπάγεται στην περιφερειακή ενότητα Ημαθίας. Έχει μόνιμο πληθυσμό 1.781 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

Ο Κοπανός βρίσκεται ανατολικά της Νάουσας, σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από το κέντρο της. 

## Ιστορικά
Πιθανολογείται ότι η κοινότητα ιδρύθηκε κατά το βυζαντινά χρόνια, αναφέροντας το όνομα Κοπανός ή Άνω Κοπανός.

Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν οι οπλαρχηγοί Τσέρνο-Πέτρης, Αργύριος Καραμπατάκης και ο Κωνσταντίνος Αθανασίου (γενν. 1798) από τον Κοπανό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Λάκης Πύρζας

Ο **Νικόλαος** (ή **Λάκης**) **Α. Πύρζας** (1880 - 1947) ήταν Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Φλώρινα.
## Βιογραφικά στοιχεία
[thumb|left|200px|Το μνημείο του Λάκη Πύρζα στη [Φλώρινα.]]
Γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1880 και μαζί με τους Παύλο Κύρου και Κωνσταντίνο (Κώτα) Χρήστου ήταν από τους πρώτους οπλαρχηγούς που ξεκίνησαν το Μακεδονικό Αγώνα στην περιοχή.

Το Φεβρουάριο του 1904 μετέβη στην Αθήνα προκειμένου να γνωρίσει τον Παύλο Μελά, έτσι ώστε να οργανωθεί η άμυνα εναντίον των Βουλγάρων που άρχισαν να δρουν στην περιοχή της Φλώρινας. Κατόπιν έγραψε στον Έλληνα πρόξενο της Θεσσαλονίκης, Λάμπρο Κορομηλά για την ανάγκη λήψης μέτρων απέναντι στο Βουλγαρικό κίνδυνο. Επίσης γνωστοποίησε στον Έλληνα πρόξενο του Μοναστηρίου Σπυρίδωνα Λεβίδη ότι προτίθεται να συγκροτήσει τριακονταμελές ένοπλο σώμα. Ο Παύλος Μελάς τον είχε ως υπαρχηγό του κατά τις τρεις περιοδείες του στη Δυτική Μακεδονία.

Βρέθηκε με το Μελά στη μοιραία συμπλοκή του Οκτωβρίου του 1904, στη Στάτιστα που στοίχισε τη ζωή του τελευταίου. Λίγο πριν ξεψυχήσει ο Μελάς, ζήτησε από τον Πύρζα να δώσει το σταυρό που φορούσε στη σύζυγό του, και το όπλο του στο γιο του Μίκη. Ο Λάκης Πύρζας εκπλήρωσε την επιθυμία του φίλου του και αρχηγού του και έτσι μετέβη στην Αθήνα, όπου διέμεινε έως τον Ιούνιο του 1904 εργαζόμενος για το Μακεδονικό Κομιτάτο.

Επανήλθε στη Μακεδονία με το ψευδώνυμο του Παύλου Μελά, "Μίκης Ζέζας", υπό τις διαταγές του Γεώργιου Τσόντου (καπετάν Βάρδα). Ήρθε σε ρήξη με τον Κρητικό αξιωματικό και αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Μετέβη στην Αίγυπτο και επανήλθε στη Φλώρινα με την απελευθέρωσή της, το 1912.

Πέθανε στη Φλώρινα το 1947. 
## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Ελένη Φυρστ

Η **Ελένη Φυρστ**, το γένος Ταβουλάρη, (Κωνσταντινούπολη 1873-) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του θιασάρχη, Διονυσίου Ταβουλάρη. 

## Προσωπική ζωή
Το 1894 παντρεύτηκε τον δραματικό ηθοποιό Εδμόνδο Φυρστ και τον ίδιο χρόνο ανέβηκε στη θεατρική σκηνή. Εργάσθηκε με τον σύζυγό της στο Βασιλικό Θέατρο (Ελλάδα) σε όλο το διάστημα της πρώτης λειτουργίας του και στη συνέχεια με τον θίασο του συζύγου της μέχρι και το 1922, οπότε και αποσύρθηκε από τη σκηνή, μετά από 28 περίπου χρόνια θεατρικής καριέρας.Πεθανε στις 22 Φλεβάρη του 1967 και τάφηκε στο Α Νεκροταφείο Αθηνών 

## Διακρίσεις
Αντίθετα από το σύζυγό της η Ελένη Φυρστ διακρίθηκε κυρίως σε κωμικούς χαρακτηριστικούς τύπους που διέπλασε η ίδια, σπουδαία μιμήτρια των οποίων θεωρείται ότι υπήρξε αργότερα η Μαρίκα Νέζερ. Ειδικότερα η Ελένη Φυρστ διακρίθηκε στα έργα "Νύφη της Κούλουρης" του Ε. Παντόπουλου, "Ζιζάνιο", "Βιβλιοθηκάριος", "Πληκτικός κόσμος" κ.ά.

## Πηγές
*Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΚΔ΄, σελ.275. 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ακρωτήριο Φυρό

Με την ονομασία **Φυρό** (= ξανθό, κόκκινο) φέρονται τέσσερα ακρωτήρια στα ακόλουθα ισάριθμα ελληνικά νησιά του Αιγαίο:
# Ακρωτήριο Φυρό Λέσβου, ή Κάβος Φυρός ή **Φυρός κάβος**: Βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Λέσβου, 1 μίλι ΝΑ. του Φάρου Σκαμιά
# Ακρωτήριο Φυρό Μήλου: Βρίσκεται επί της ανατολικής πλευράς της Μήλου
# Ακρωτήριο Φυρό Πάτμου: Είναι το μεσαίο της βόρειας πλευράς της Πάτμου
# Ακρωτήριο Φυρό Σκύρου: Βρίσκεται στη ΝΑ. πλευρά του βόρειου τμήματος της Σκύρου.
Καβούρ (Ιταλία)

Το **Καβούρ** (ιταλικά: *Cavour*) είναι ιταλική πόλη, δήμος, έκτασης 40 περίπου τ.χλμ. που βρίσκεται στην επαρχία του Τορίνο, του νομού Πεδεμόντιο στη βορειοδυτική Ιταλία κοντά στην ιταλογαλλική μεθόριο. Απέχει περί τα 40 χλμ. από το Τορίνο.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 2004 αριθμούσε 5.581 κατοίκους.

Στους ρωμαϊκούς χρόνους έφερε το όνομα "Κάμπουρουμ" (Caburrum). Βρίσκεται σε μία πεδιάδα βόρεια της οποίας υψώνονται μεγάλοι γρανιτένιοι όγκοι οι καλούμενοι Βράχοι του Καβούρ (Rocca di Cavour). Στην πόλη απαντώνται ερείπια μεσαιωνικής οχύρωσης. Το 1771 φέρεται ν΄ αποτέλεσε μαρκησιάτο της οικογένειας Μπένσο όπου κατ΄ αρρενογονία δίδονταν ο τίτλος του Κόμη του Καβούρ. 

Τον τίτλο αυτό έφερε και ο καταγόμενος από την πόλη αυτή πρωθυπουργός της Ιταλίας Καμίλο Μπένσο, Κόμης του Καβούρ, που υπήρξε ο πρωτεργάτης της ενοποίησης του ιταλικού Βασιλείου, προς τιμή του οποίου και έλαβαν το όνομα δύο πολεμικά πλοία, ένα  του άλλοτε Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού,  πρωτοπόρο θωρηκτό, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ένα αεροπλανοφόρο του σημερινού πολεμικού ναυτικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Δημήτριος Δούκας

Ο **Δημήτριος Δούκας** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη, και περί τα τέλη του 15ου αιώνα μετέβη στην Ιταλία, όπου προσκλήθηκε από τον Άλδο στη Βενετία. Κατά πρόσκληση του καρδινάλιου Ξιμένου ήρθε μαζί με τον φίλο του Νικήτα Φαύστου και άλλους λόγιους στην Ισπανία. Κατά πάσα πιθανότητα πέθανε στη Μαδρίτη.
## Συγγράμματα
* Στην Ιταλία εξέδωσε τα Ηθικά του Πλουτάρχου το 1509 και τους Δέκα Ρήτορες.
* Στην Ισπανία επιστάτησε στην εκτύπωση της πολυγλώτου Διαθήκης (Biblia Complutensis).
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Γεώργιος Βάλσαμος

Ο **Γεώργιος Βάλσαμος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τη Ζάκυνθο και από επιφανή οίκο. Σπούδασε στο Ελληνικό Γυμνάσιο της Ρώμης, και έγινε δοκιμότατος ελληνιστής και λατινιστής. Συγκαταλέγονταν στους γνωστούς του καρδινάλιου Σαλβιάτη μέχρι αποβιώσεως.
## Συγγράμματα
* Σύμφωνα με τον Γυράλδο έγραψε διάφορα έργα σε έμμετρο και πεζό λόγο.
* Σώζεται μόνο επιστολή του προς τον Γεώργιο Κορίνθιο, την οποία δημοσίευσαν οι Λάμιος και Μουστοξύδης.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς

Ο **Δημήτριος Θεσσαλονικεύς** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Διέτριβε επί Πατριάρχη Ιωάσαφ Β΄ στη Μέμφιδα της Αιγύπτου. Περιηγήθηκε τη Γερμανία και συνέδεσε σχέσεις με τον Μελάγχθωνα. 
## Συγγράμματα
Σώζεται επιστολή του προς τον Μελάγχθωνα.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Μεγαλοσπηλιώτες

Οι αδελφοί **Ησαΐας** και **Σωφρόνιος Μεγαλοσπηλιώτες** ήταν Έλληνας λόγιοι του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ασκήτεψαν στην μονή του Μεγάλου Σπηλαίου της Πελοποννήσου. Το 1510 έγραψαν κτιτορικό της μονής αυτής, το οποίο ο Θεοδώρητος Λακεδαιμονίας μετέτρεψε στα απλοελληνικά και κατόπιν αυτού ο Αργυρός Βερναρδής από την Αθήνα τύπωσε στην Ενετία το 1705.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Άγγελος Καλεπιανός

Ο **Άγγελος Καλεπιανός** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κύπρο και έγινε μοναχός. Έζησε την άλωση του νησιού του από τους Τούρκους και έγραψε στα Ελληνικά δύο εκθέσεις, τις οποίες μετέφρασε στα Ιταλικά ο συμπατριώτης του Λουζινιάνος και τα εξέδωσε μαζί με την δική του ιστορία της Κύπρου.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι του 16ου αιώνα
Νικόλαος Νησιώτης (λόγιος)

Ο **Νικόλαος Νησιώτης** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο. Σπούδασε φιλοσοφία και λατινικά στα γυμνάσια της Ιταλίας. Σύμφωνα με τον Κράσο έγραψε με μεγάλη πολυμάθεια ποιήματα στα ελληνικά και λατινικά. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Νικόλαος Σοφιανός (ιατρός)

Ο **Νικόλαος Σοφιανός** ήταν Έλληνας ιατρός και λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Αποδήμησε στην Ισπανία όπου και διέτριψε ως γιατρός. Σώζεται αυτόγραφη επιστολή του στη Μαδρίτη με ημερομηνία 28 Σεπτεμβρίου 1585 προς τον Ιωάννη Βικέντιο Πινέλλο που είναι ανέκδοτη και φυλάγεται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 16ου αιώνα
Ιωάννης Γεμιστός

Ο **Ιωάννης Γεμιστός** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πιθανώς να ήταν εγγονός του Πλήθωνα. Διέτριβε στις αρχές του 16ου αιώνα στην Ιταλία και έγραψε ποίημα στα Λατινικά με τίτλο «Protrepticon et pronosticon ad Leonem X pontificem maximum», που τυπώθηκε στην Αγκόνα το 1516.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Μιχαήλ Σοφιανός (λόγιος)

Ο **Μιχαήλ Σοφιανός** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Άκμασε το 1550 στην Ιταλία, όπου και δίδαξε με επιτυχία. Διατήρησε αλληλογραφία με τον Παύλο του Μανουτίου, και επαινείται από τον Γουάλδο.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Οδού Γουριάς

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Οδού Γουριάς** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 4,100 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν μεταξύ Αιτωλικού και Μαρμάρων, στην αφετηρία της οδού Αιτωλικού - Γουριάς, από την οποία και πήρε το όνομά του. Εξυπηρετούσε την περιοχή του ως προαιρετική στάση και δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.

Οδος Γουριας
Οδος Γουριας
Οδος Γουριας
Πέτρος Σόντιος

Ο **Πέτρος Σόντιος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Παρατήρησε και περιέγραψε τον κομήτη που αναφέρεται το 1582 από τις 22 Σεπτεμβρίου ως τις 4 Δεκεμβρίου. Ήταν φίλος του περιβόητου Ιερώνυμου Φρακαστόρου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Αλέξιος Ραρτούρος

Ο **Αλέξιος Ραρτούρος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και έγινε ιερέας. Χρημάτισε και χαρτοφύλακας της μητροπόλεως της πατρίδας του, καθώς και ιεροκήρυκας. Έγραψε στα ελληνικά διδαχές που αργότερα μεταφράστηκαν στα απλά ελληνικά και τυπώθηκαν στην Βενετία το 1560.

## Συγγράμματα
* 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Ιωάννης Βροντόπουλος

Ο **Ιωάννης Βροντόπουλος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις αρχές του 16ου αιώνα. Σπούδασε ιατρική και θεολογία στην Ιταλία. Μετά την επιστροφή του στη γενέτειρά του διορίσθηκε αρχίατρος της νήσου. Παράλληλα, ως θεολόγος, ασχολήθηκε και με τη διοίκηση της Εκκλησίας της Κερκύρας, διοριζόμενος «Χαρτοφύλαξ της Μητροπόλεως» της νήσου. Το 1560 δημοσιεύθηκε στη Βενετία εργασία του Βροντόπουλου υπό τον τίτλο *Διδαχαί Ελληνικαί*. Επίσης, έγραψε ευχή, την οποία δημοσίευσε στο τέλος των διδαχών του ο Ραρτούρος, *«ην οφείλει ο χριστιανός ευχαρίστως ποιείν εν οξεί νοσήματι υποπεσών»*.

## Πηγές
* 
* Αθανάσιος Ι. Γκιάλας: *Η ελληνική Ιατρική και οι `Ελληνες ιατροί από της Αλώσεως μέχρι της Εθνεγερσίας*, Αθήναι 1979

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 16ου αιώνα
Νικόλαος Πέτρος

Ο **Νικόλαος Πέτρος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Διέτριβε στην Βενετία μαι μνημονεύεται από τον Γαυρίκιο στα προλεγόμενα του Πτολεμαίου στην έκδοση του 1528. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Θεοφάνης ο Θεσσαλονίκης

Ο **Θεοφάνης** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν διδάσκαλος του νεομάρτυρα Μιχαήλ Μαυρουδή που μαρτύρησε το 1544. 

Συνέγραψε το μαρτύριο του Μιχαήλ Μαυρουδή.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Αλέξανδρος Ιουστινιάνης

Ο **Αλέξανδρος Ιουστινιάνης** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο. Εξέδωσε στη Βενετία το 1560 σχόλια Φιλόπονου εις τα Αναλυτικά του Αριστοτέλη.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κωνσταντίνος Τέμενος

Ο **Κωνσταντίνος Τέμενος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Στιχούργησε ή μάλλον μετέφρασε το 1500 το κατά τον εν Τύρω Απόλλωνα (Ριμάδα Απολλωνίου του εν Τύρω), που τυπώθηκε πολλές φορές.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Αντώνιος Καλοσύνας

Ο **Αντώνιος Καλοσύνας** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ιατρός το επάγγελμα. Διέτριβε το 1586 στο Τολέδο της Ισπανίας και αντέγραφε κώδικες που είχαν κατατεθεί στην Βιβλιοθήκη της Εσκουριάλης. Έγραψε στα ελληνικά τον βίο του Λαόνικου Χαλκοκονδύλη, και μετέφρασε στα λατινικά το ευχολόγιο.

## Πηγές
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*The 1911 Classic Encyclopedia: Chalcondyles

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Βασίλειος Βάλερις

Ο **Βασίλειος Βάλερις** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Άκμασε στα μέσα του 16ου αιώνα. 
## Συγγράμματα
Έγραψε το Πασχάλιο του ογδόου αιώνα που περιέχει 
* τα από κτίσεως έτη, 
* τον κύκλο του ηλίου, 
* τον κύκλο της σελήνης, και 
* το θεμέλιό της, 
* την παραμονή του Χριστού, 
* την κρεωφαγία, 
* το τριώδιο πότε άρχεται, 
* κλπ. 
Συνεκδόθη στην πρώτη έκδοση του Τυπικού από τον Νούκιο.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Ιωάννης Βοναφεύς

Ο **Ιωάννης Βοναγεύς** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κύπρο. Σώζονται δύο επιστολές του, μία από την Πάδουα προς Γαβριήλ Σεβήρο, και μια άλλη από την Πάτρα προς τον Θεοδόσιο Ζυγομαλά (3 Ιανουαρίου 1556).

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι του 16ου αιώνα
Αντώνιος Μέγας Ρήτωρ

Ο **Αντώνιος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Έγινε Μέγας Ρήτορας της μεγάλης εκκλησίας, και πιθανώς προϊστάμενος της Πατριαρχικής σχολής στην Κωνσταντινούπολη. Συνέγραψε ακολουθία του νεομάρτυρα Ιωάννη του εξ Ιωαννίνων. Μαθητής του ήταν ο Μαλαξός.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Γεώργιος Δευτερεύος

Ο **Γεώργιος Δευτερεύος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Κύδωνα της Κρήτης. Ήταν ιερομόναχος και ιερομνήμων της μεγάλης εκκλησίας. Άκμασε το 1583. Ο Φαβρίκιος μνημονεύει τα εξής έργα του Δευτερεύου:
* Ποίημα του ευτελούς και αχρείου ιερομνήμονος Γεωργίου πνευματικού πατρός ημών του Δευτερεύου,
* λόγοι διάφοροι,
* Εις τα βαθμών συγγενείας διαγράμματα,
* διάφοροι επιστολαί.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Γεώργιος Σκορδύλιος

Ο **Γεώργιος Σκορδύλιος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Έγραψε Σχόλιον εις επίγραμμα Ιωάννου Γεωμέτρου, που συνεκδόθηκε στο Παρίσι το 1595.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κωνσταντίνος Παλαιόκαπας

Ο **Κωνσταντίνος Παλαιόκαπας** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Ήταν αδελφός του Τσελεπή. Διέπρεψε στην Πάδουα σπουδάζοντας γράμματα και τις καλές τέχνες. Αναφέρεται ότι συνέγραψε συλλογή που έμεινε ανέκδοτη.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Χριστόφορος Καμπάνης

Ο **Χριστόφορος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο. Ήταν κανονάρχης και έγραψε τη Συλλογή και υπομνήματα στους αποστολικούς κανόνες.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Ολύμπιχος

Ο **Ολύμπιχος** ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας μουσικός.
 
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν από τη Θήβα και έζησε στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα. Μνημονεύεται από τον Πίνδαρο και εικονίζεται στο επιτύμβιο ανάγλυφο του γιου του Ποταμώνα. Ήταν μαθητής του Πίνδαρου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι
Αγωνιστική επιγραφή εκ Χαλκίδος

thumb|right|450px|Η αγωνιστική επιγραφή της Χαλκίδας
thumb|350px|Η επιγραφή σήμερα εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Χαλκίδας.
Η **αγωνιστική επιγραφή της Χαλκίδας** είναι ανάγλυφη επιγραφή και αξιόλογο επιγραφικό μνημείο που βρέθηκε τον Ιούλιο του 1897 στην θέση Τρύπα στην Χαλκίδα και κατατέθηκε στο Εθνικό Μουσείο. Σήμερα εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Χαλκίδας.
## Περιγραφή
Η πλάκα έχει ύψος 80 εκατοστά, μήκος 1,69 μέτρα και πάχος 13 εκατοστά. Στο άνω άκρο υπάρχουν δύο τόρμοι που χρησίμευαν προς σύνδεση του λίθου. Εικονίζει τριάντα τρία στεφάνια που είναι αραδιασμένα σε τρεις οριζόντιες σειρές από ένδεκα στεφάνια η κάθε μία. Τα ένδεκα στεφάνια της επάνω σειράς είναι δάφνινα, τα ένδεκα στεφάνια της ενδιάμεσης σειράς είναι από κλαδιά βελανιδιάς, και τελικά τα ένδεκα στεφάνια της κάτω σειράς είναι πλεγμένα με κλαδιά ελιάς. Στο εσωτερικό των στεφανιών αναγράφονται τα ονόματα νικητών. 
## Περιεχόμενο της επιγραφής
Οι αγώνες είναι καταταγμένοι σύμφωνα με την τάξη και τις ηλικίες των αγωνισμένων αθλητών: **παίδες πάνπαιδες**, **παίδες**, **έφηβοι**, **αγένειοι** και **άνδρες**. Οι δε αγώνες είναι οι εξής: **δόλιχος στάδιον**, **δίαυλος**, **πάλη**, **πυγμή**, **πανκράτιον**, **ίππιος**, **πένταθλον**, **οπλίτης**, **ίππω δίαυλος**.

Τα ονόματα των νικητών είναι τα εξής:

## Ιστορική τοποθέτηση
Στην Χαλκίδα είχαν ιδρυθεί τα «Ηράκλεια». Η αγωνιστική αυτή γιορτή,κατά την οποία διεξάγονταν τα αναφερόμενα αθλήματα, είχε καθιερωθεί μαζί με την ίδρυση του τοπικού γυμνασίου από τον Τίτο Φλαμίνιο, προς τιμή του εαυτού του και του Ηρακλή. Το στεφάνι υπ΄ αριθμόν 32 αναφέρει ως νικητή τον Ρωμαίο Πόπλιο Κοίγκτιο Τίτο, ίσως γιου του Τίτου Κοιντίου Φλαμινίου. 

Στην ίδια τοποθεσία βρέθηκαν αργότερα τρεις κορμοί αγαλμάτων, και θεμέλια μεγάλου οικοδομήματος. Επίσης κοντά στο σημείο που βρέθηκε η επιγραφή, φαίνονται οκτώ σειρές εδωλίων που είναι λαξευμένες στον βράχο. Φαίνεται λοιπόν ότι στο σημείο αυτό ήταν το στάδιο της αρχαίας πόλης, στο οποίο διοργανώθηκαν οι εν λόγω αγώνες. Την δαπάνη προς κατασκευή και ανίδρυση του μνημείου κατέβαλε ο αγωνοθέτης Δημήτριος Ανδρομάχου. Την επιγραφή λάξευσε ο Τιμαρχίδης, που πιθανώς να ταυτίζεται με τον Χαλκιδέα Τιμαρχίδη του Λυσιστράτου που τιμήθηκε με το υπ΄ αριθμό 14 στεφάνι στο άθλημα της σταδιοδρομίας.
## Παραπομπές

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Ανάγλυφα
Κατηγορία:Αρχαία Χαλκίδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Γεώργιος Δημήτριος Ρώμας

Ο **Γεώργιος Δημήτριος Ρώμας** (1836 - 1910) ήταν Έλληνας πολιτικός. 

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθος και ήταν γιος του Κανδιάνου Ρώμα, πολιτικού και γόνου της αρχοντικής οικογένειας Ρώμα. Αδέρφια του ήταν οι Καίσαρ, Σπυρίδων, Ροβέρτος και Διονύσιος Ρώμας. Εξελέγη βουλευτής Ζακύνθου σε αναπληρωματική εκλογή του 1892 ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο του αδερφού του, Καίσαρα Ρώμα, που απεβίωσε λίγο μετά την επιτυχία του στις εκλογές του 1892. Επανεξελέγη σε αυτές του 1899.

## Αναφορές


Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Γεωργιος Δημητριος
Αναθηματικό ανάγλυφο διπλής Αθηνάς

Το **ανάγλυφο της διπλής Αθηνάς** είναι αναθηματικό ανάγλυφο από την Αττική. Βρέθηκε σε αγρό λίγο έξω από την Αθήνα και πέρασε δια αγοραπωλησίας στην κατοχή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
## Περιγραφή
Το ανάγλυφο έχει σχήμα διπλού ναΐσκου. Εικονίζει δύο ομοιόμορφες παραστάσεις της θεάς Αθηνάς αρχαιότερου τύπου. Οι δύο θεές στέκουν όρθιες η μία δίπλα στην άλλη με πρόσωπο και σώμα στραμμένο προς τον θεατή. Η θεά είναι ντυμένη με μακρύ χιτώνα ως τα πόδια. Στον δεξιό ώμο το επίβλημα κρέμεται με πτυχώσεις που φτάνει ως την γάμπα και καταλήγει σε διπλή αιχμή. Με το δεξί χέρι κρατάει σε σημείο λίγο ψηλότερο της κόμης την αιχμή δόρατος που στέκει όρθιο στο έδαφος. Το αριστερό χέρι κρατάει στρογγυλή ασπίδα που προστατεύει το σώμα. Η αριστερή θεά φέρει στην ασπίδα βλοσυρό γοργόνειο με ανοιχτό το στόμα και την γλώσσα προτεταμένη έξω από το στόμα ως το πηγούνι, ενώ το γοργόνιο στην ασπίδα της θεάς στα δεξιά είναι μικρότερο και ημερότερο, και έχει το στόμα κλειστό. Το κεφάλι καλύπτεται από κόρυθο. Η κόμη είναι εντελώς λία και στην εποχή της ήταν χρωματισμένη. Τα αυτιά είναι φυσικά και στην σωστή θέση, σε αντίθεση με τον αρχαϊκό τύπο. Το μέτωπο είναι ψηλό και όρθιο, τα χείλη μάλλον παχιά, οι παρειές απαλές και καλοτονισμένες. Το πρόσωπο της αριστερής θεάς έχει σχήμα ωοειδές, ενώ της δεξιάς θεάς είναι μάλλον στρογγυλό. Η έκφραση του προσώπου είναι ήρεμη, σοβαρή και χωρίς το τυπικό μειδίαμα.
Στο επάνω άκρο του ανάγλυφου υπάρχουν δύο στρογγυλές οπές, στις οποίες στηρίζονταν αέτωμα.
## Ερμηνεία
Αν συγκρίνουμε την Αθηνά με άλλες παραστάσεις στην Αίγινα και αλλού, βλέπουμε σημαντικές διαφορές ως προς την στάση, το οπλισμό και την έκφραση του προσώπου. Το σχήμα του μνημείου ανήκει στους λεγόμενους *ναΐσκους* παρόμοιους της Κυβέλης. Συναντάμε την διπλή παράσταση θεάς και σε άλλα μνημεία. Το θέμα της διπλής πανομοιότυπης μορφής με μικρές παραλλαγές διαφέρει από τις συμμετρικές παραστάσεις Ρωμαϊκών και άλλων καλλιτεχνημάτων. Η αιτία βρίσκεται στην διπλή λατρεία της Θεάς, όπως συναντάμε σε πολλά ιερά. Έχουμε την «Αθηνά Πολιάδα» και την « Αθηνά Παρθένο» στην Ακρόπολη των Αθηνών, την «Αθηνά Πολιάδα» και την «Αθηνά Σθενιάδα» στην Τροιζήνα, την «Αθηνά Αλέα» και την «Αθηνά Ιππία» στην Τεγέα, και πολλά άλλα παραδείγματα. Η διπλή λατρεία Θεών βασίζεται σε διπλή φύση (Dualismus) που τους απέδιδαν οι πιστοί αρχικά, και αργότερα συγχωνεύτηκαν στην Ελληνική μυθολογία. 

Η παράσταση του ανάγλυφου υποδηλώνει τις δύο σημαντικότερες ιδιότητες της Αθηνάς, τον πολεμικό αλλά και ειρηνικό χαρακτήρα της, την προστάτιδα των ηρώων της μάχης αλλά και των διανοουμένων ταυτόχρονα και αδιακρίτως.
## Ιστορική τοποθέτηση
Το ανάγλυφο καταχωρείται στους πρώτους χρόνους του μέσου 5ου π.Χ. αιώνα, είναι δηλαδή λίγο μεταγενέστερο των παραστάσεων της Αθηνάς στην Αίγινα.
## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του ανάγλυφου από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Κατηγορία:Ανάγλυφα
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Ρωµιάνικο κόμμα

Το **Ρωµιάνικο κόμμα** ήταν ο ένας από τους δύο πολιτικούς σχηματισμούς της Ζακύνθου, ο άλλος ήταν ο Λομπαρδιανός.

Ιδρύθηκε το 1880 από τον Σπυρίδωνα Ρώμα ο οποίος το 1879 είχε εκλεγεί ήδη βουλευτής Ζακύνθου, και η ονομασία του προέρχεται από το όνομα της οικογένειας Ρώμα. Ο σχηματισμός έπαψε να υπάρχει το 1940 με την κήρυξη του Β΄παγκοσμίου πολέμου. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οικογένεια Ρώμα στο Διαδίκτυο



*
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας
Κατηγορία:Ζάκυνθος
Σύμβολο επί τοις εκατό

thumb|Η πρώτη εμφάνιση συμβόλου που σταδιακά εξελίχθηκε στο %, σε ιταλικό χειρόγραφο του 1425.

Το **σύμβολο επί τοις εκατό** (%) χρησιμοποιείται για να εκφράσει ποσοστό επί τοις εκατό. Το σύμβολο ανάγεται σε ιταλικό χειρόγραφο του 1425, όπου αντί της τυπικής έκφρασης P. *cento* ή *P. 100* ή *per 100* γράφεται p.c. όμως το c κατά την ιταλική συνήθεια φέρει μικρό ο (το οποίο πάνω από αριθμούς τους μετέτρεπε σε τακτικά αριθμητικά, primo, secundo, κτλ.) πάνω από το επιμηκυμένο τελείωμα του πάνω μέρους του γράμματος. Σταδιακά το σύμβολο εξελίχθηκε χάνοντας το p και επανερμηνεύτηκε με σύνδεση των δύο μηδενικών του με τα δύο μηδενικά του 100. Κατ' αναλογία προέκυψε αργότερα το σύμβολο ''επί τοις χιλίοις'' (‰) με τρία μηδενικά, όσα και το 1000, που δηλώνει αναγωγή σε χίλια,  αλλά και το σύμβολο ''επί τοις δεκάκις χιλίοις'' (‱) με τέσσερα μηδενικά, όσα και το 10000, που υποδηλώνει αναγωγή στις δέκα χιλιάδες. 

## Παραπομπές


εκατο
Μεσιέ 34

Το **Μεσιέ 34** (γνωστό και ως **Μ39** και **NGC 1039**) είναι ανοικτό σμήνος αστέρων σε απόσταση περίπου 1.400 ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Περσέα.

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 34 πιθανώς ανακαλύφθηκε από τον Giovanni Batista Hodierna πριν το 1654. Ο Σαρλ Μεσιέ το ανακάλυψε ανεξάρτητα τις 25 Αυγούστου 1764.

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 34 αποτελείται από 100 αστέρες και η πραγματική διάμετρός του υπολογίζεται ότι είναι 14 έτη φωτός. Η εμφάνισή του επηρεάζεται από ένα κοντινό αστέρα με μέγεθος 7,3, ενώ το λαμπρότερο μέλος του είναι μεγέθους 7,9. Η ηλικία του υπολογίζεται γύρω στα 180 εκατομμύρια έτη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 34, SEDS Messier pages
* Messier 34 Amateur Image by  * [http://www.waid-observatory.com Waid Observatory *]

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
34
1039
Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
Συνθήκη του Περθ

Η **Συνθήκη του Περθ** υπογράφηκε το 1266 και με αυτή δόθηκε τέλος στη στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Νορβηγίας, υπό τον βασιλιά Μάγκνους Δ' και της Σκωτίας, υπό τον βασιλιά Αλέξανδρο Γ' για την κυριαρχία των Εβρίδων και τη Νήσο του Μαν.

Οι Εβρίδες και η Νήσος του Μαν αποτελούσαν νορβηγικό έδαφος όταν η Σκωτία και η Νορβηγία ακόμη σχηματίζονταν ως κανονικά έθνη κράτη, και ο νορβηγικός έλεγχος είχε επισημοποιηθεί το 1098, όταν ο Έντγκαρ της Σκωτίας παραχώρησε τα νησιά στον Μάγκνους Γ' της Νορβηγίας. Για τους Νορβηγούς, αποτελούσαν τις λεγόμενες Νότιες Νήσους (*Sudreys*).

Η συνθήκη συμφωνήθηκε μετά την ναυτική Μάχη του Λαργκς το 1263. Ο Μάικλ Λυντς έχει συγκρίνει τη σημασία του συμφώνου με αυτήν της Συνθήκης της Υόρκης του 1237. Η Συνθήκη της Υόρκης όρισε ένα σύνορο μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας, περίπου το ίδιο με το σύγχρονο όριο.

Το Λαργκς συχνά θεωρείται ως μεγάλη σκωτική νίκη, αλλά οι Νορβηγικές δυνάμεις, οδηγούμενες από τον βασιλιά Χάακον Δ', δεν παραδόθηκαν πλήρως στη μάχη και το αποτέλεσμα δεν ήταν οριστικό. Ο Χάακον είχε σχεδιάσει να ανανεώσει την στρατιωτική δράση το επόμενο θέρος, αλλά πέθανε στο Όρκνεϊ κατά τη διάρκεια του χειμώνα.  Ο διάδοχος του, βασιλιάς Μάγκνους Δ', ζήτησε ειρήνη και ασφάλισε τη Συνθήκη του Περθ.

Στη συνθήκη, η Νορβηγία ανεγνώρισε τη σκωτική κυριαρχία στα αμφισβητούμενα εδάφη σε αντάλλαγμα ενός ποσού 4000 μάρκων και μια ετήσια πρόσοδο 100 μάρκων. Η ετήσια πρόσοδος πληρώθηκε πραγματικά κατά τις επόμενες δεκαετίες. Η Σκωτία επιβεβαίωσε επίσης τη νορβηγική κυριαρχία στο Σέτλαντ και το Όρκνεϊ.

## Παραπομπές


Περθ
Νόμος του Στέμματος της Ιρλανδίας 1542

Ο **Νόμος του Στέμματος της Ιρλανδίας 1542** είναι ένας Νόμος του Κοινοβουλίου της Ιρλανδίας (33 Hen 8 c. 1), που δηλώνει ότι ο Βασιλιάς Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας και οι διάδοχοι του θα ήταν επίσης Βασιλείς της Ιρλανδίας.  Από το 1171 ο μονάρχης της Αγγλίας έφερε τον τίτλο Λόρδος της Ιρλανδίας. Ο τίτλος του νόμου έλεγε **Ένας Νόμος ότι ο Βασιλιάς της Αγγλίας, οι Κληρονόμοι και Διάδοχοί του, είναι Βασιλείς της Ιρλανδίας**.

Μια από τις συνέπειες του Νόμου ήταν ότι το 1555, ο Πάπας Παύλος Δ΄ εξέδωσε μια παπική βούλα κηρύσσοντας ότι ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας και η Βασίλισσα Μαίρη ήταν Βασιλιάς και Βασίλισσα της Ιρλανδίας. Αφότου η Μαίρη πέθανε το 1558, ο Φίλιππος δεν διεκδίκησε το στέμμα, αλλά η αρχή εγκαθιδρύθηκε ότι το Στέμμα της Ιρλανδίας, και ο προσωπικός του σύνδεσμος στην Αγγλική μοναρχία, αναγνωρίσθηκε το 1555 από την Αγία Έδρα. 

Αυτός ο Νόμος έχει ανακληθεί στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας από την Νόμος της Αναθεώρησης του Νόμου των Ψηφισμάτων (Προ της Ένωσης Ιρλανδικά Ψηφίσματα) 1962, αλλά είναι ακόμη σε ισχύ στη Βόρεια Ιρλανδία. Ο βραχύς τίτλος απονεμήθηκε από έναν Νόμο του 1951.

Στη Βόρεια Ιρλανδία ο Νόμος θεωρεί προδοσία να τεθεί σε κίνδυνο ο/η Μονάρχης ή η περιουσία του/της του Στέμματος. Αυτό ήταν αδίκημα με ποινή θανάτου έως το 1998.

## Σημειώσεις


## Αναφορές
**The Rights of Persons, According to the Text of Blackstone: Incorporating the Alterations Down to the Present Time*, Sir William Blackstone and James Stewart, 1839, p. 92.

Κατηγορία:Ιστορία της Ιρλανδίας
Κρατιδιακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (2010)

Οι **κρατιδιακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας 2010**, διεξήχθησαν στις 9 Μαΐου 2010 για να εκλεγούν τα μέλη του Κοινοβουλίου (Landtag) (πολιτειακό νομοθετικό σώμα) της ΒΡΒ στη Γερμανία.

## Πριν τις εκλογές

Στις εκλογές του 2005 οι Σοσιαλδημοκράτες έχασαν την εξουσία μετά τον σχηματισμό κυβερνήσεων από το 1966. Οι Χριστιανοδημοκράτες νίκησαν στις εκλογές, παίρνοντας 89 από τις 187 έδρες και ο Γύργκεν Ρύττγκερς ανέλαβε την θέση του Minister-President. Αυτός και το κόμμα του έχουν κυβερνήσει με το FDP που είναι υπέρ της ελεύθερης αγοράς.

## Κόμματα
Τα ακόλουθα κόμματα αναμετρήθηκαν στις εκλογές:
* Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
* Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
* Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι
* Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα
* Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας
* Η Αριστερά
* Οι Ρεπουμπλικανοί
* Οικολογικό Δημοκρατικό Κόμμα
* Κίνημα Αλληλεγγύης για τα Πολιτικά Δικαιώματα
* Κόμμα των πιστών στη Βίβλο Χριστιανών
* Πρόνοια για τα Ζώα και το Ανθρώπινο Περιβάλλον
* Κόμμα Οικογένειας της Γερμανίας
* Die PARTEI
* Κόμμα του Κέντρου
* Bund für Gesamtdeutschland
* Κόμμα για την Εργασία, το Περιβάλλον και την Οικογένεια
* Κόμμα Πειρατών
* Γερμανικό Δημοκρατικό Κόμμα
* Ελεύθερη Ένωση
* Rentner-Partei-Deutschland
* Bürgerbewegung pro Nordrhein-Westfalen
* Die Violetten – für spirituelle Politik
* Bündnis für Innovation und Gerechtigkeit
* Ab jetzt...Bündnis für Deutschland
* Freie Bürger-Initiative/Ελεύθεροι Ψηφοφόροι

## Αποτελέσματα
thumb|right|Η νέα σύνθεση του Κοινοβουλίου (Landtag)

## Δημοσκοπήσεις
Οι επόμενες δημοσκοπήσεις έχουν διεξαχθεί κατά την διάρκεια της εκστρατείας:

## Παραπομπές


2010
Βορεια Ρηνανια Βεστφαλια
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Αθανασίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Αθανασίου** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 3,100 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Αιτωλικό, δυτικά της νήσου όπου βρίσκεται η κυρίως πόλη του Αιτωλικού, και πήρε το όνομά του από τη συνοικία του Αγίου Αθανασίου την οποία εξυπηρετούσε ως προαιρετική στάση. Δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.

Αγιος Αθανασιος
Αγιος Αθανασιος
Αγιος Αθανασιος
408 Φάμα

Η **Φάμα (Fama)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και πήρε το όνομά της από τη θεά Φάμα της ρωμαϊκής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Φάμα υπολογίσθηκε σε 40,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 71,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,168 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Φάμα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Φαμα
Εικονοβιβλίο

thumb|right|Τυπωμένο εικονοβιβλίο
Οι ψηφιακές φωτογραφίες βρίσκουν τη θέση τους σε μία έντυπη μορφή που ονομάζεται **εικονοβιβλίο**. Το εικονοβιβλίο είναι ένα βιβλίο πάνω στις σελίδες του οποίου οι φωτογραφίες είναι απευθείας τυπωμένες ενώ η τοποθέτηση και διάταξη των φωτογραφιών και κειμένων πάνω στη σελίδα γίνονται από τον πελάτη με ένα σχεδιαστικό πρόγραμμα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κατασκευή βιβλίων
410 Χλωρίς

Η **410 Χλωρίς (Chloris)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 8 Χλωρίς (FLora), είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη νύμφη Χλωρίδα στην ελληνική μυθολογία. Με τη σειρά της, η 410 Χλωρίδα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος».

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της 410 Χλωρίδος υπολογίσθηκε σε 123,57 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1970 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,055 (από δεδομένα του IRAS). Η 410 Χλωρίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 32 ώρες και 30 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χλωρις
412 Ελιζαμπέτα

Η **Ελιζαμπέτα (Elisabetha)** είναι μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,0. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και της έδωσε το όνομα της μητέρας του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ελιζαμπέτας υπολογίσθηκε σε 91 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 788 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,054 (από δεδομένα του IRAS). Η Ελιζαμπέτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 40 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ελιζαμπετα
Ιωάννης Τσουλάτης

Ο **Ιωάννης-Φραγκίσκος Τσουλάτης** , (Giovanni Francesco Zulatti * 1762 Ληξούρι - † 1806 Ληξούρι), ήταν Κεφαλλονίτης ιατρός και πολιτικός.
## Βιογραφία
Ήταν γιος του πολιτικού Αναστάσιου-Άγγελου Τσουλάτη (Angelo Zulatti) και της Ρεβέκκας Καρίδη. Σπούδασε ιατρική στην Πάδοβα, το 1882 πήρε το πτυχίο της ιατρικής ασκώντας τη αρχικά στο Λιβόρνο και έπειτα στην Κεφαλλονιά. Ήταν μέλος της ακαδημίας επιστημών της Πάδοβας και της ιατρικής ακαδημίας της Βενετίας , τέλος διορίστηκε από την Ενετική γερουσία αρχίατρος Κεφαλληνίας. 

Χρημάτισε βουλευτής Κεφαλληνίας στην Α΄βουλή της Ιόνιας βουλής , γραμματέας των στρατιωτικών και οικονομικών, το 1800 και πήρε μέρος στην σύνταξη του συντάγματος του 1802. Επίσης χρημάτισε διοικητής Ιθάκης το 1794.

Έγραψε πολλά επιστημονικά έργα , όπως "Περί τετάνου", "Περί πανώλης", "περί ύδρωπος του επιπλόου" κ.α. . 
## Πηγές
*Ιωάννου Χατζηιωάννου, *Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821 - 1921*, τόμος Δ', Τύποις Ανωνύμου εταιρείας εκδόσεων "Νέα Ελληνική Ηώς", Αθήνα 1927
*Ηλία Τσιτσέλη, *Κεφαλληνικά Σύμμικτα* τόμος Α΄, Εν Αθήναις 1960, τύποις Μηνά Μυρτίδη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές της Ιονίου Βουλής
Ανάγλυφο καθήμενου Ασκληπιού

thumb|right|250px|Το ανάγλυφο του καθήμενου Ασκληπιού
Το **ανάγλυφο του καθήμενου Ασκληπιού** είναι έργο αρχαίας Ελληνικής τέχνης που βρέθηκε εντοιχισμένο το 1884 κατά τις ανασκαφές της Επιδαύρου στο ιερό του Ασκληπιού.
## Περιγραφή
Πρόκειται για όλως έκτυπο ανάγλυφο, σχεδόν άγαλμα που εικονίζει τον Ασκληπιό καθισμένο σε θρόνο. Η πίσω επιφάνειά του είναι ακατέργαστη. Στο κάτω άκρο υπάρχουν τρεις οπές που χρησίμευαν στην προσκόλληση του ανάγλυφου σε βάση. Ο δεξιός βραχίονας είναι αποκομμένος και λείπει από τον ώμο σχεδόν. Το δεξί χέρι είναι προτεταμένο και ίσως να κρατούσε φιάλη. Η όλη παράσταση είναι μεγαλοπρεπής. Η επεξεργασία των ιματίων είναι εξαίρετη με πτυχώσεις. 
## Ερμηνεία
Το ανάγλυφο μάλλον διακοσμούσε κάποιον τοίχο, αφού η πίσω επιφάνειά του είναι εντελώς ακατέργαστη. Ο καθήμενος Ασκληπιός είναι θέμα πολλών αναγλύφων, και συναντάται στα νομίσματα διαφόρων πόλεων. Από την γραπτή παράδοση όμως ξέρουμε μόνο ένα άγαλμα του καθήμενου Ασκληπιού, το οποίο βρίσκονταν στο ιερό της Επιδαυρίας, και μάλιστα στον ναό του Ασκληπιού. Ήταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα, έργο του Θρασυμήδη. Ο Παυσανίας περιγράφει το χρυσελεφάντινο αυτό καλλιτέχνημα έχοντας ύψος το μισό περίπου του Ολυμπίου Διός της Αθήνας. Ο Ασκληπιός κάθεται στον θρόνο κρατώντας βακτηρία, ενώ το άλλο χέρι υπερίσταται της κεφαλής δράκοντα. Το χρυσελεφάντινο άγαλμα εικονίζεται επίσης με μικρές παραλλαγές σε νομίσματα. Από την περιγραφή αυτή και από την εικόνα στα νομίσματα έχουμε λόγο να υποθέσουμε ότι το παρόν ανάγλυφο είναι αντίγραφο του χρυσελεφάντινου αγάλματος. 
## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ανάγλυφα
Δοκίμειον Φρυγίας

Το **Δοκίμειον** (αλλιώς και Δοκιμία και Δοκίμιον) ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας,  όπου υπήρχαν περίφημα λατομεία μαρμάρου. Ακόμη και σήμερα παραμένει έδρα Ρωμαιοκαθολικού επισκόπου. 

Η πόλη ήταν μια μακεδονική αποικία των ελληνιστικών χρόνων, όπως προκύπτει από τα νομίσματά της. Φέρουν τις επιγραφές *Δήμος* ή *Ιερά Σύγκλητος Δοκιμέων Μακεδόνων*, ενώ οι κάτοικοι της πόλεως ονομάζονταν Μακεδόνες. Ιδρυτής της πόλεως φέρεται ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου **Αντίγονος Δόκιμος** (τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.) που διετέλεσε διοικητής της Φρυγίας για λογαριασμό του Αντιγόνου Μονοφθάλμου. Πιστεύεται ότι η αρχική ονομασία της πόλεως ήταν Δοκίμειον, Δοκιμία κώμη και Δοκίμαιον και αργότερα επικράτησε ο τύπος Δοκίμιον.

Ο Στράβων το τοποθετεί κοντά στα Σύνναδα. Το αποκαλεί *χωρίον*, προσθέτοντας ότι εκεί υπήρχε λατομείο που εξάγονταν πολύτιμοι λίθοι οι *Συνναδινοί*. Οι Φρύγες ωστόσο τους αποκαλούσαν *Δοκιμίτες* και *Δοκιμαίους λίθους*. Στην αρχή, οι προσπάθειες εκσκαφής από το λατομείο απέδοσαν μόνο μικρές ποσότητες λίθων. Αργότερα όμως, χάρη στις συστηματικές προσπάθειες των Ρωμαίων, εισάγονταν προς την Ρώμη τεράστιες στήλες λίθου. Ως προς την ποιότητα πλησιάζουν αυτήν του αλαβαστρίτη. Σύμφωνα με την παράδοση οι κόκκινες ραβδώσεις του λίθου οφείλονταν στον θνήσκοντα Φρυγικό θεό Άττι. 

Ο Στράβων υποστηρίζει ότι η πεδιάδα των Συννάδων έχει 60 στάδια μήκος και ότι πιο πέρα είναι το Δοκίμειον. Ο Πευτιγγεριανός πίνακας τοποθετεί το Δοκίμειον στην οδό που συνδέει τα Σύνναδα με το Δορύλαιον. Πάνω στην αρχαία πόλη βρίσκεται η σύγχρονη İscehisar της επαρχίας Afyonkarahisar (το αρχαίο Ακροϊνόν). 

Στον αρχαιολογικό χώρο του Δοκιμείου έχουν ανακαλυφθεί και χριστιανικές επιγραφές, από τις οποίες η πιο ύστερη είναι της εποχής του Μ. Κωνσταντίνου. Ή έξι ή επτά επίσκοποι είναι γνωστοί από το 344 -879 μ.Χ. Η επισκοπή της πόλεως υπαγόταν στην μητρόπολη των Συννάδων της Φρυγίας Σαλουταρίας. 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Κενοτόπιο

250px|right|thumb|Κύτταρο με σημειωμένο το κενοτόπιο
Με τον όρο **κενοτόπιο**, αναφερόμαστε σε κάθε κυστίδιο που περιβάλλεται από απλή στοιχειώδη μεμβράνη και περιέχει ένα υδατώδες υγρό. Στα ζωικά κύτταρα υπάρχουν διάφορα είδη κενοτοπίων. Χαρακτηριστικά κενοτόπια είναι τα πεπτικά, τα οποία συναντάμε στα ζωικά κύτταρα και τα χυμοτόπια, τα οποία συναντάμε στα φυτικά κύτταρα. Τα πεπτικά κενοτόπια σχηματίζονται όταν εισέρχονται στο ζωικό κύτταρο τροφικά σωματίδια ή μικροοργανισμοί που, στη συνέχεια, θα χρησιμοποιηθούν ή θα καταστραφούν. Τα χυμοτόπια αποτελούν αποθήκες θρεπτικών ουσιών για το φυτικό κύτταρο και καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του.

Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Γέφυρα Αχλαδοκάμπου (σιδηροδρομική)

Η **σιδηροδρομική γέφυρα Αχλαδοκάμπου** βρίσκεται στην Πελοπόννησο στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Αρκαδίας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Κορίνθου - Τριπόλεως - Καλαμάτας του Ο.Σ.Ε., στη χιλιομετρική θέση 90+144. Τη μελέτη της γέφυρας εκπόνησε το μελετητικό γραφείο "Χρονέα-Κινάτου-Παγώνη", ενώ την κατασκευή της ανέλαβαν η ελληνική τεχνική εταιρία "Παντεχνική Α.Ε." και ο πολιτικός μηχανικός Λ. Γ. Παπαοικονόμου. Οι εργασίες κατασκευής της ξεκίνησαν το 1970 και ολοκληρώθηκαν το Δεκέμβριο του 1973. Το πρώτο τρένο πέρασε στις 22 Δεκεμβρίου 1973 τη νέα γέφυρα, ενώ τα επίσημα εγκαίνιά της τελέστηκαν στις 16 Φεβρουαρίου 1974.

Τα γερμανικά στρατεύματα αποχωρώντας από την Ελλάδα στις 9 Σεπτεμβρίου 1944 κατέστρεψαν τη γέφυρα που υπήρχε. Για τα επόμενα τριάντα χρόνια (1944-1974) η σιδηροδρομική σύνδεση Κορίνθου και Τριπόλεως στο σημείο αυτό γινόταν με παραλλαγή της διαδρομής (παράκαμψη).

## Τεχνικά στοιχεία - Μέθοδος κατασκευής
Η γέφυρα είναι κατασκευασμένη από προεντεταμένο σκυρόδεμα. Έχει μήκος 279 μέτρα, πλάτος 5,5 μέτρα και στηρίζεται σε δώδεκα βάθρα. Τα εννέα μεσαία ανοίγματα της γέφυρας έχουν μήκος 26,5 μέτρα, ενώ τα δύο ακριανά είναι μήκους 25,75 μ. και 14,75 μ. Σύνολο: 9Χ26,5 + 25,75 + 14,75 = 279. Στη μέση της χαράδρας τα βάθρα έχουν ύψος 64,8 μέτρα. 

Τα βάθρα χτίστηκαν με τη βοήθεια ολισθαίνοντος ξυλότυπου, δηλαδή με ένα καλούπι ύψους 1 μέτρου, του οποίου η χρήση άρχιζε από το θεμέλιο του κάθε βάθρου και ανυψωνόταν συνεχώς, στηριζόμενο στο ήδη κατασκευασμένο τμήμα του βάθρου. Ο φορέας της γέφυρας κατασκευάστηκε ομοίως, χωρίς τη χρήση του παραδοσιακού "καλουπιού", αλλά με ένα ειδικό σιδερένιο φορείο, το οποίο στηριζόταν στην κορυφή των έτοιμων ήδη βάθρων, χωρίς ενδιάμεση υποστήριξη. Αφού τελείωνε η διάστρωση και η πήξη του σκυροδέματος, το φορείο υποβιβαζόμενο κατά ένα βαθμό ακουμπούσε σε ειδικά κύλιστρα και μέσα σε διάστημα λίγων ωρών ωθούνταν στο επόμενο άνοιγμα προς σκυροδέτηση. Με αυτή τη διαδικασία κατασκευάστηκαν όλα τα ανοίγματα μέχρι τέλους.

## Πηγές
*Συνεντεύξεις του πολιτικού μηχανικού Λ. Γ. Παπαοικονόμου στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο της εποχής.
*Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο (Τεκμήριο D3542, Θέμα T14528) http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=3542&thid=14528

Αχλαδοκαμπου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Αργολίδας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Αρκαδίας
Ανδρέας Δημητρίου (λόγιος)

Ο **Ανδρέας Δημητρίου** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Συγγράμματα
* Έγραψε στα Βελγικά Ελληνική ιστορία από τα αρχαία χρόνια και μέχρι του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τίτλο «Der Griecken opganck en oderganck» Dordraci 1599.
* Έγραψε επίσης το έργο «Andreae Demetrii, de proemiis concinnandis rhetoris» που δεν εκδόθηκε.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα