open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αιδεσία

Η **Αιδεσία** ήταν Ελληνίδα φιλόσοφος της Νεοπλατωνικής Σχολής, η οποία έζησε στην Αλεξάνδρεια τον 5ο αιώνα. Ήταν συγγενής του Συριανού και σύζυγος του Ερμεία. Διακρινόταν για την μεγάλη μόρφωση της και την ομορφιά της. Μετά το θάνατο του συζύγου της, αφιερώθηκε στην ανακούφιση των μη προνομιούχων και στη μόρφωση των παιδιών της, του Ηλιόδωρου και του Αμμώνιου. Τους έφερε μαζί της στην Αθήνα, όπου και σπούδασαν φιλοσοφία, και έγινε δεκτή με μεγάλες τιμές από όλους τους φιλοσόφους της εποχής, και ιδιαίτερα από τον Πρόκλο, τον οποίο είχε αρραβωνιαστεί όταν ήταν πολύ νέα. Έζησε πολλά χρόνια και τον επικήδειό της εκφώνησε ο Δαμάσκιος, τότε πολύ νέος, σε εξαμετρικούς στίχους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Smith, William, ed. (1870). "Aedesia". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κνίδος

Με την ονομασία **Κνίδος** ήταν γνωστές στην αρχαιότητα οι παρακάτω πόλεις.

*Κνίδος Κύπρου, αρχαία πόλη στην Κύπρο.
*Κνίδος Καρίας, αρχαία πόλη στην Καρία της Μικράς Ασίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πράξανδρος

Στη μυθολογία ο **Πράξανδρος** ήταν ιδρυτής της πόλης Κερύνειας στην Κύπρο και βασιλιάς της.

Όπως μας λέει ο αρχαίος ποιητής Λυκόφρων , ήταν Αχαιός από την Αχαϊκή πόλη Κερύνεια, μαζί με τον αδελφό του Κηφέα οίκισαν και ίδρυσαν την Κερύνεια και τη Λάπηθο της Κύπρου γύρω στο 1300π.Χ. Όπως μας αναφέρει δεν είχαν βασιλική καταγωγή αλλά κατάγονταν από άσημη γενιά και ήταν ηγέτες λαού χωρίς ναυτική παράδοση. 

## Αναφορές
**Μετά δέ Ελίκην Ήξεις είς πόλισμα Κερύνειαν Καί ο Κερυνίτης ποταμός ός εξ Αρκαδίας Καί όρους κερυνείας ρέων Αχαιούς τους ταύτη παρέξεισι. Κηφεύς δε και Πράξανδρος Ίξονται ές γαίαν Θεάς Αφροδίτης Γόλγων ανάσσης. Καί ιδρύσουσι πόλιν Κερύνειαν [...] *Αυκόφρονας αναδημοσιεύτηκε από politis-news 13/10/2007 
*"ὁ Κηφεὺς δὲ καὶ ὁ Πράξανδρος οὐ ναυκληρίας λαῶν βασιλεῖς, ἀλλ' ἀκατονόμαστοι γενεταί, πέντε καὶ τέσσαρες εἰς τὴν γῆν παραγενήσονται τῆς θεᾶς Ἀφροδίτης, τῆς βασιλίσσης τῶν Γόλγων· ὧν ὁ μὲν Πράξανδρος Λακώνων πλῆθος ἄγων ἀπὸ τῆς Θεράπνης πόλεως· ὁ δὲ ἕτερος, ἤγουν ὁ Κηφεύς, ἀπὸ τῆς πόλεως Ὠλένης, καὶ τῆς φυλῆς τῶν Βουραίων καὶ Ἀχαιῶν τοῦ στρατοῦ ἡγεμών."Λυκόφρων, Παράφρασις,586-591 αναδημοσιεύτηκε από  Στυξ 22 Δεκεμβρίου 2008

Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κύπρου
Πολυδεύκης Ι (κότερο)

Το 1837 ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου. Ιδίου τύπου με το Κάστωρ. Εκτοπίσματος 7 τόνων. Ναυάγησε στις 14 Οκτωβρίου 1852 (την ίδια μέρα ναυάγησε και η κορβέτα ‘ΑΜΑΛΙΑ’) κοντά στη Μονεμβασιά. Ανελκύθηκε όμως με μέσα του Ν. Πόρου και συνέχισε τα ταξίδια του. Τον Φεβρουάριο του 1860 διατάχθηκε η διάλυση του λόγω παλαιότητας. Χρησιμοποιήθηκε για την ταχυπλοϊκή υπηρεσία μεταξύ Ναυστάθμου Πόρου και Πειραιά και για την καταδίωξη των λαθρεμπόρων. Αντικαταστάθηκε από ομώνυμο Κέρκουρο.

Κατηγορία:Ελληνικά Κότερα
Πολυδεύκης ΙΙ (κότερο)

Το 1860 ναυπηγήθηκε αντί του ποσού των 4.913 δραχμών. Χρησιμοποιήθηκε για την ταχυπλοϊκή υπηρεσία μεταξύ Ναυστάθμου Πόρου και Πειραιά. Στη δύναμη του Στόλου αναφέρεται μέχρι το 1873.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://www.hellasarmy.gr/ 

Κατηγορία:Ελληνικά Κότερα
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος)

Πρώην γερμανικό ‘WILDSHWAN’. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Germany – Fr. Luerssen Werlt. Bremen. Veqesack’. Στην ενεργεία από τις 23 Απριλίου 1957. Παρελήφθη από το γερμανικό Ναυτικό στις 22 Νοεμβρίου 1968. Του ιδίου τύπου πλοίο : ‘Δράκων’, ‘Δελφίν ΙΙΙ’, ‘Πολυδεύκης ΙΙΙ’, ‘Πολικός ΙΙ’ και ‘Φοίνιξ ΙΙ’. Εκτόπισμα : 119/155 ΤΝ. – Διαστάσεις : 116Χ16,7Χ5,9 πόδια. – Πρόωση : Ντίζελ 9000 ΒΗΡ, 38 κόμβοι. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 40 χιλιοστών, 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών, 2 Τ/Σ 21’’.

Παροπλίστηκε στις 21 Μαρτίου 1974.

Κατηγορία:Ελληνικές Τορπιλάκατοι
Δελφίν ΙΙΙ (τορπιλάκατος)

**Δελφίν ΙΙΙ ([[τορπιλάκατος]]) / Ρ-15**

Τορπιλάκατος τύπου 'MOEWE’

Πρώην Γερμανικό ‘STURMMOWE’

Παραγγέλθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό στις 17 Δεκεμβρίου 1963. Του ιδίου τύπου πλοίο : ‘Δράκων’, ‘Δελφίν ΙΙΙ’, ‘‘Πολυδεύκης ΙΙΙ’, ‘Πολικός ΙΙ’ και ‘Φοίνιξ ΙΙ’. Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘Germany – Pr Luerssen Werlt, Bremen – Veqesack’. Εκτόπισμα : 119/155 ΤΝ. – Διαστάσεις : 116Χ16,7Χ5,9 πόδια. – Πρόωση : Ντίζελ 9000 ΒΗΡ, 38 κόμβοι. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 40 χιλιοστών, 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών, 2 Τ/Σ 21’’. Παροπλίστηκε στις 21 Μαρτίου 1974.

Κατηγορία:Ελληνικές Τορπιλάκατοι
Σθενέβοια

Στην ελληνική μυθολογία η **Σθενέβοια** ήταν θυγατέρα του Ιοβάτη, βασιλιά της Λυκίας στη Μικρά Ασία, ενώ σύμφωνα με κάποιες πηγές ήταν θυγατέρα του Αμφιδάμαντα. Η Σθενέβοια, η **`Αντεια** όπως την ονομάζει ο Όμηρος, γνωρίσθηκε με τον βασιλιά της Τίρυνθας Προίτο όταν αυτός είχε καταφύγει στην αυλή του Ιοβάτη διωγμένος από τον Ακρίσιο. Η γνωριμία αυτή είχε ως αποτέλεσμα η Σθενέβοια να παντρευτεί τον Προίτο. Στη συνέχεια, ο Λύκιος βασιλιάς τους έδωσε στρατό με τον οποίο ο Προίτος κατάφερε να ξανακερδίσει την Τίρυνθα.

Η γαλήνη του ζεύγους Προίτου-Σθενέβοιας διαταράχθηκε όταν ο Βελλεροφόντης, φυγάς από την Κόρινθο, παρουσιάσθηκε μπροστά τους για να τους ζητήσει φιλοξενία και κάθαρση στην αυλή τους. Η Σθενέβοια ερωτεύθηκε τον νεαρό Κορίνθιο (τότε ονομαζόταν Ιππόνοος), αλλά εκείνος δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της. Τότε η Σθενέβοια τον συκοφάντησε στον Προίτο, ότι δήθεν προσπάθησε να τη διαφθείρει, πράγμα που υπήρξε η αρχική αιτία για τη μετάβαση του Βελλεροφόντη στον Ιοβάτη και τα κατοπινά ηρωικά του κατορθώματα (για περισσότερα βλ. Βελλεροφόντης). Η Σθενέβοια όμως αργότερα μετανόησε για την πράξη της αυτή και αυτοκτόνησε. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, αυτοκτόνησε όταν έμαθε ότι επιστρέφει ο Βελλεροφόντης.

Ο Προίτος και η Σθενέβοια απέκτησαν τρεις κόρες (κατά μία εκδοχή δύο): τη Λυσίππη, την Ιφινόη και την Ιφιάνασσα, γνωστές συλλογικά ως Προιτίδες. Αυτές έκαναν το λάθος να περιγελάσουν το ξόανο της θεάς Ήρας, οπότε η Ήρα τους ενέβαλε δαιμονική τρέλα (μανία), από την οποία τις θεράπευσε ο Μελάμποδας, εκτός από την Ιφινόη, που πέθανε. Στο μεταξύ, την εποχή που οι κόρες τους είχαν τη μανία, ο Προίτος και η Σθενέβοια απέκτησαν και ένα γιο, τον Μεγαπένθη (κατ' άλλους και τον Λέρνο).

Βασιζόμενος στην ιστορία της Σθενέβοιας, ο τραγικός ποιητής Ευριπίδης έγραψε την τραγωδία *Σθενέβοια*, από την οποία σώζονται μόνο αποσπάσματα.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σθενεβοια
Σθενέλας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σθενέλας** είναι γνωστός ένας γιος του Κροτώπου και εγγονός του Αγήνορα, από τη γενιά του Φόρβαντα. Αδελφή του Σθενέλα ήταν η Ψαμάθη. Ο Σθενέλας διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς του Άργους. Διάδοχος του Σθενέλα στον θρόνο του Άργους ήταν ο γιος του Γελάνορας, κατά τη βασιλεία του οποίου έφθασε στην πόλη ο Δαναός από την Αίγυπτο και διεκδίκησε τον θρόνο του Άργους.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σθενελας
Τοξότης (τορπιλάκατος)

Ο **Τοξότης Ρ-26, Ρ-228** ήταν τορπιλάκατος τύπου ‘NASTY’

Αγοράσθηκε από τη Νορβηγία – δαπάνη Ελληνικού Δημοσίου. Ναυπηγήθηκε το 1966-1967 στα ναυπηγεία ‘MANDAL – Norway’. Ένα από τα 6 ομοίου τύπου πλοία : Ανδρομέδα ΙΙ, ‘Ηνίοχος’, ‘Κάστωρ ΙΙ’, ‘Κύκνος’, ‘ΠΗΓΑΣΟΣ ΙΙ’ και ‘Τοξότης’. Εκτόπισμα : 69/76 ΤΝ. – Διαστάσεις : 80Χ24,6Χ6,9 πόδια. – Πρόωση : 4 Ντίζελ 3100 ΒΗR. – Ταχύτητα : 41 κόμβοι. – Οπλισμός 4 πυροβόλα 40 χιλιοστών, 4 Τ/Σ 21’’. Αυτά τα πλοία αποτέλεσαν τον πρώτο Στολίσκο τορπιλακάτων του Ναυτικού. Ήταν τα πρώτα μεταπολεμικά σκάφη που κατασκευάστηκαν μετά από παραγγελία του Πολεμικού Ναυτικού και με δαπάνη της Ελληνικής Κυβέρνησης. Τα ‘ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ ΙΙ’ και ‘ΗΝΙΟΧΟΣ’ απέπλευσαν από τη Νορβηγία στις 21/12/1966 και έφθασαν στον Ναύσταθμο στις 06/02/1967 μετά από επιπλέον ταξίδι 47 ημερών. Τα υπόλοιπα 4 Τ/Α μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα με το ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ. Παρελήφθη στις 31 Μαΐου 1967.

Κατηγορία:Ελληνικές Τορπιλάκατοι
Σίδη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σίδη**, που σημαίνει «ροδιά», είναι γνωστά τα παρακάτω 5 πρόσωπα:

# Σύμφωνα με κάποιες πηγές, η σύζυγος του Βήλου, μητέρα του Αιγύπτου και του Δαναού. Πάντως σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση, μητέρα του Δαναού και του Αιγύπτου ήταν η Αγχινόη. Αυτή η Σίδη έδωσε πιθανώς το όνομά της στην πόλη Σιδώνα της Φοινίκης, είναι δηλαδή η «επώνυμη ηρωίδα» της.
# Η επώνυμη ηρωίδα της μικρής πόλεως Σίδης στα βόρεια του Μαλέα, αναφερόμενη ως Θυγατέρα του Δαναού, αλλά όχι στον κατάλογο των Δαναΐδων της *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου|Βιβλιοθήκης Απολλοδώρου]]*.
# Κόρη του Ταύρου και σύζυγος του Κιμώλου. Αυτή η Σίδη είναι η επώνυμη ηρωίδα της πόλεως Σίδης στην Παμφυλία της Μικράς Ασίας.
# Σύζυγος του Ωρίωνα, την οποία η θεά `Ηρα γκρέμισε στον `Αδη επειδή η Σίδη τόλμησε να διαγωνισθεί μαζί της στην ομορφιά.
# Οι βουκολικοί ποιητές αναφέρουν μία Σίδη που αυτοκτόνησε στο μνήμα της μητέρας της επειδή ο πατέρας της την κακομεταχειριζόταν. Από το αίμα της οι θεοί έκαναν να φυτρώσει μία ροδιά, ενώ τον πατέρα της τον μεταμόρφωσαν σε αρπακτικό πουλί — τα αρπακτικά πτηνά ποτέ δεν πλησιάζουν τη ροδιά.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σιδη
Σιδηρώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σιδηρώ** είναι γνωστή η δεύτερη σύζυγος του Σαλμωνέα. Η πρώτη σύζυγος του Σαλμωνέα ήταν η Αλκιδίκη, με την οποία είχε μία κόρη, την Τυρώ. Η Σιδηρώ, που παντρεύτηκε τον Σαλμωνέα μετά τον θάνατο της Αλκιδίκης, συμπεριφερόταν βάναυσα στην Τυρώ, και μάλιστα ήταν το πρότυπο της «κακιάς μητριάς» για τους αρχαίους τραγικούς ποιητές. Για τον λόγο αυτό, οι γιοι της Τυρούς, ο Πελίας και ο Νηλέας, όταν μεγάλωσαν, κατεδίωξαν και σκότωσαν τη Σιδηρώ μέσα στο ιερό της Ήρας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 672

Σιδηρω
Σίθωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Σίθωνας** (***Σίθων***) ήταν βασιλιάς της θρακικής Χερσονήσου ή του λαού των Οδομάντων. Ο Σίθωνας γενεαλογείται ως γιος του θεού Άρη ή του θεού Ποσειδώνα και της Όσσας. Ο Σίθωνας πήρε ως σύζυγό του τη Νύμφη Μενδηίδα ή την Αγχινόη, κόρη του Νείλου. Οι μυθογράφοι αναφέρουν τον Σίθωνα ως τον «επώνυμο ήρωα» της Σιθωνίας, δηλαδή η Σιθωνία πήρε το όνομά του.

Το γένος πεταλούδας *Sithon* πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό βασιλιά.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 672

Σιθωνας
Σιθωνας
Σηταία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σηταία** είναι γνωστή μία από τις Τρωαδίτισσες που αιχμαλώτισαν οι Αχαιοί κατά την άλωση της Τροίας. Ο Λυκόφρονας γράφει ότι τα πλοία που τις μετέφεραν στην Ελλάδα παρασύρθηκαν από θύελλες και εξώκειλαν στις ακτές της Ιταλίας, εκεί όπου αργότερα κτίσθηκε η πόλη Σύβαρις. Εκεί η Σηταία έπεισε τις άλλες αιχμάλωτες να κάψουν τα πλοία, ώστε να μη φθάσουν ποτέ στην Ελλάδα, όπου θα γίνονταν δούλες των συζύγων των νικητών τους. Οι Έλληνες, για να τιμωρήσουν παραδειγματικά τη Σηταία, τη σταύρωσαν. Το μέρος του μαρτυρίου της αποκλήθηκε **Σηταίον**.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σηταια

Σηταια
Σικανός

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σικανός** είναι γνωστός ένας πανάρχαιος βασιλιάς της νήσου Σικελίας. Ο Σικανός γενεαλογείται από τους μυθογράφους ως γιος του Βριάρεω ή Αιγαίωνα, δηλαδή του ενός από τους τρεις Εκατόγχειρες. Σύμφωνα με αυτή τη γενεαλογία, ο Σικανός ήταν εγγονός του Ουρανού και της Γης. Σε κάποια παράδοση, ο Σικανός θεωρείται ως ο πατέρας των Κυκλώπων.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 672

Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Σικανος
Σίκιννος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σίκιννος** είναι γνωστός ένας ήρωας της νήσου Κρήτης. Χαρακτηριζόμενος από κάποιους συγγραφείς ως βαρβαρικής καταγωγής, ο Σίκιννος θεωρήθηκε από τους περισσότερους ως ο εφευρέτης του χορού των Σατύρων που αναφέρεται με το όνομά του, ως **«σίκιννις»**. Ορισμένοι πάντως απόδιναν την επινόηση του συγκεκριμένου χορού στη Νύμφη Σίκιννι. Ο Σίκιννος δεν έχει κάποια σχέση με το νησί Σίκινος, που γράφεται με ένα «ν».

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σικιννος
Σικελός

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σικελός** είναι γνωστός ένας πανάρχαιος βασιλιάς του λαού των Σικελών, που πέρασαν από τη Νότιο Ιταλία στη νήσο Σικελία. Ο Σικελός έδωσε το όνομά του στον λαό αυτό, είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» των Σικελών, και με τη σειρά του το νησί ονομάσθηκε «Σικελία» από το όνομα του λαού. Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσέας γράφει ότι ο Σικελός καταγόταν από τη Ρώμη, από την οποία είχε εκδιωχθεί. Τότε βρήκε καταφύγιο στον βασιλιά Μόργητα, διάδοχο του Ιταλού. Ο Μόργης δώρισε στον Σικελό ένα μέρος του βασιλείου του, του οποίου οι κάτοικοι ονομάστηκαν από τότε «Σικελοί». Κάποιες πηγές θεωρούν τον Σικελό γιο του Ιταλού ή του θεού Ποσειδώνα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σικελος
Κατηγορία:Βασιλείς της ρωμαϊκής μυθολογίας
Διωξίππη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Διωξίππη** αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Διωξίππης ήταν η Πιερία, και επομένως η Διωξίππη ήταν ομοθαλής αδελφή της Αδίτης, της Ακταίης, της Ποδάρκης, της Πυλάργης και της Ωκυπέτης. Η Διωξίππη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Αίγυπτο (συνώνυμο του πατέρα του) και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

Με τ' όνομα Διωξίππη αναφέρεται και μια από τις Ηλιάδες.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Διωξιππη
Κατηγορία:Ηλιάδες
Σθενέλη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σθενέλη** αναφέρονται:

* Σθενέλη, μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή, μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Σθενέλης ήταν η Μέμφιδα και, επομένως, η Σθενέλη ήταν ομοθαλής αδελφή της Κλειτής και της Χρυσίππης. Η Σθενέλη παντρεύτηκε τον υιό του Αιγύπτου, Σθένελο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
* Σθενέλη, κόρη του Ακάστου και μητέρα του Πατρόκλου από τον αργοναύτη Μενοίτιο από την Οπούντα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σθενελη
Ιωάννης Παπακυριακού

Ο **Ιωάννης Παπακυριακού** ή **Ιωάννης Ολύμπιος** (γενν. στη Σκοτίνα στις 24 Αυγούστου 1864 - 2 Μαρτίου 1946) ήταν Έλληνας γιατρός και εκπαιδευτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Κατά κόσμο Ιωάννης Παπακυριακού γεννήθηκε στην Σκοτίνα και ήταν γιος του Βασίλειου Παπακυριακού. Είχε δύο αδελφές, ενώ είχε και δύο αδερφές, την Αικατερίνη και την Γραμματή. Σε πολύ μικρή ηλικία έφυγε από την γενέτειρα του Σκοτίνα για την Μυτιλήνη, μετά από πρόσκληση του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας Καλλινίκου, ο οποίος εφησύχαζε στην Μυτιλήνη μετά το 1863. Εκεί σπούδασε με υποτροφία του Πατριάρχη Καλλινίκου και τέλος χρημάτισε γυμνασιάρχης σε πολλά σχολεία της πόλης της Μυτιλήνης. Συνέγραψε τα εξής έργα:

* *«Αι παιδαγωγικαί ιδέαι του Καντίου»* , άρθρο στο περιοδικό Η Μελέτη, τεύχος 6 (1912) 
* *«Η φιλοσοφία του Πλάτωνος ως σύστημα ερμηνευομένη»*, Τόμος Α΄, «Η διαλεκτικη των ιδεων και η καθαρη ιδεολογία», Μυτιλήνη, 1910 

Εκτός των άλλων σπουδών του, είχε σπουδάσει και την επιστήμη της ιατρικής, εργαζόμενος ως γιατρός στα νοσοκομεία της υπόδουλης Ανατολικής Ρωμυλίας. Ο ίδιος για να τιμήσει το χωριό καταγωγής του την Σκοτίνα, άλλαξε το επώνυμο του από Παπακυριακού σε Ολύμπιος. Πέθανε στις 2 Μαρτίου του 1946 και ετάφη δημοσία δαπάνη στην πόλη της Μυτιλήνης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ και Καλλίνικος Ιωάννου Καλιαμπού Σκοτίνα 2003
* Ευάγγελος Καραγιάννης, *Ιωάννης ο Ολύμπιος, Ο σοφός Γυμνασιάρχης της Μυτιλήνης*, Μυτιλήνη, 1982
* Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων, Οι άγνωστοι γιατροί του 1821

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Τεκές Χαλά Σουλτάνας

Ο **Τεκές Χαλά Σουλτάνας** (τουρκικά: *Hala Sultan Tekkesi*), επίσης γνωστός ως **Τζαμί της Ουμ Χαράμ** είναι συγκρότημα μουσουλμανικών ιερών χώρων στη περιοχή της Αλυκής Λάρνακας, στη Λάρνακα της Κύπρου.

Το συγκρότημα περιλαμβάνει τζαμί, μαυσωλείο, μιναρέ, νεκροταφείο και δωμάτια προσωρινής διαβίωσης.

Το συγκρότημα θεωρείται ιερός τόπος για του Τουρκοκύπριους μουσουλμάνους , ενώ αρκετοί περιγράφουν το μέρος ως το τέταρτο πιο σημαντικό ιερό του ισλαμικού κόσμου μετά τη Μέκκα, τη Μεδίνα και την Ιερουσαλήμ.  

Η Ουμ Χαράμ που στην Τουρκία είναι γνωστή ως *«Χαλά Σουλτάνα»* ήταν σύζυγος ενός από τους συντρόφους του Προφήτη Μωάμεθ, του Ουμπάντα ιμπν αλ - Σαμίτ (Ubadah ibn al-Samit).  αλλά και (υιοθετημένη) αδερφή της μητέρας του Προφήτη, Αμινά μπιντ Ουαχάμπ,  Η Ουμ Χαράμ βρέθηκε στη Κύπρο συνοδεύοντας μια στρατιωτική αποστολή των Αράβων που είχε σκοπό να εξουδετερώσει τη δυνατότητα των Βυζαντινών να χρησιμοποιούν την Κύπρο ως ορμητήριο για να επιτίθενται στη Συρία. Το ζήτημα διακανονίστηκε τελικά μέσω διαπραγματεύσεων, και σύναψη συμφωνίας ειρήνης. Η Ουμ Χαράμ όμως, πέθανε κατά τη διάρκεια της παραμονής στην Κύπρο, το 647, ύστερα από ατύχημα που είχε, και θάφτηκε εκεί.  

Ο τάφος της Ουμ βρίσκεται μέσα στο τέμενος είναι καλυμμένος με υφάσματα και περιβάλλεται από ένα τρίλιθο κατασκεύασμα. 

Το τζαμί που βρίσκεται εκεί κτίστηκε λίγο πριν το 1787. Πρόσφατα έγιναν εργασίες αποκατάστασης του τεμένους. Μέχρι και σήμερα θεωρείται ως ο δημοφιλέστερος χώρος προσκυνήματος των μουσουλμάνων της Κύπρου.  

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το τέμενος Χαλά Σουλτάν Τεκκέ

Χαλα
Κατηγορία:Λάρνακα
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο
Κατηγορία:Δρομολαξιά
Αμμωνιάς

Η **Αμμωνιάς** ή **Αμμωνιάδα**, αποκαλούμενη κατά επιγραφές, ήταν ενα από τα ιερά πλοία της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας.

Η Αμμωνιάς ήταν τριήρης όμοια με την **[[Πάραλος (αρχαιότητα)|Πάραλο]]**, και τη Σαλαμινία και συμμετείχε και αυτή στις "θεωρίες" καθώς και σε άλλες ιερές ή δημόσιες αποστολές, συνήθως επείγουσας φυσεως. Το συνηθέστερο αγκυροβόλιο της Αμμωνιάδας φέρεται να ήταν ο λιμένας Μουνιχίας, το σημερινό Μικρολίμανο. Και αυτή η τριήρης αποκαλούνταν από τους Αθηναίους "Θεωρίδα" (Θεωρίς) ή "Δηλιάδα" (Δηλιάς), επειδή μετέφερνε τις *Θεωρίες* στη Δήλο.

Για την προέλευση του ονόματος της Αμμωνιάδας δεν είναι τίποτα γνωστό. Πιθανολογείται όμως, κατά μία υπόθεση ότι ειδικότερα με το ίερό πλοίο αυτό πέμπονταν θυσίες είτε σε κάποιο ιερό του Άμμωνα Διός στον ελληνικό χώρο, είτε σ΄ εκείνο του Άμμωνα της αρχαίας Αιγύπτου.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.2ος σ.529.

Κατηγορία:Αρχαία ιερά πλοία
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Χέρμπερτ Μαρκούζε

-->
}}
Ο **Χέρμπερτ Μαρκούζε** (*Herbert Marcuse*, 19 Ιουλίου 1898 – 29 Ιουλίου 1979) ήταν Γερμανός μαρξιστής, εβραϊκής καταγωγής, φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, και μέλος της Σχολής της Φρανκφούρτης. Γεννημένος στο Βερολίνο, ο Μαρκούζε σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ και στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, από το οποίο έλαβε το διδακτορικό του. Αποτελούσε σημαντική προσωπικότητα του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας στη Φρανκφούρτη, αργότερα γνωστό ως Σχολή της Φρανκφούρτης. Ήταν παντρεμένος με τη Σόφι Βέρτχαϊμ (1924-1951), την Ίνγκε Νόιμαν (1955-1972) και την Έρικα Σερόβερ (1976-1979). Στα έργα του, ο Μαρκούζε ασκούσε κριτική στον καπιταλισμό, στη μοντέρνα τεχνολογία, στον ιστορικό υλισμό και στον πολιτισμό της ψυχαγωγίας, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν νέες μορφές κοινωνικού ελέγχου.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τη δεκαετία του 1970, ο Μαρκούζε αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του κινήματος που έγινε γνωστό ως Νέα Αριστερά, όντας γνωστός ως «Ο πατέρας της Νέας Αριστεράς», καθώς και των φοιτητικών κινημάτων στη Γερμανία, στη Γαλλία και στις ΗΠΑ. Από το 1943 μέχρι το 1950, ο Μαρκούζε εργάστηκε για την κυβέρνηση των ΗΠΑ, πράγμα που τον βοήθησε στη συγγραφή του βιβλίου *[[Σοβιετικός Μαρξισμός: Μια Κριτική Ανάλυση]]* (1958). Τα γνωστότερα έργα του είναι τα βιβλία *[[Έρως και πολιτισμός]]* (1955) και *[[Ο μονοδιάστατος άνθρωπος]]* (1964). Η μαρξιστική του σκέψη ενέπνευσε πολλούς ριζοσπάστες διανοούμενους και πολιτικούς ακτιβιστές στις δεκαετίες του 1960 και του 1970.

## Έργα
* Έρως και πολιτισμός (1955)
* Ο Μονοδιάστατος Άνθρωπος (1964)
* Το τέλος της ουτοπίας (1967)
* Ψυχανάλυση και Πολιτική (1968)
* Αντεπανάσταση και εξέγερση (1972)
* Δοκίμιο για την απελεύθερωση (1973)
* Η αισθητική διάσταση (1978)

## Βιβλιογραφία
* Ζερβίδης, Γιώργος, «Η απόπειρα του Μαρκούζε να αναθεωρηθεί η θεωρία του Μαρξ». Ατραπός 3-4 (1986), 2-12 + 6 (1987), 30-38.
* Schmidt, Alfred, «Ο Heidegger και η Σχολή της Φραγκφούρτης. Ο χαϊντεγγεριανός μαρξισμός του Herbert Marcuse». Μετάφρ. Ναταλία Παπαγιαννοπούλου. Λεβιάθαν 8 (1990),σελ. 39-65.
* Kettler, David, «Herbert Marcuse » , Ἐποπτεία, 40 (1979), σσ. 901-910

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα Herbert Marcuse
* International Herbert Marcuse Society

Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γερμανοί κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Δήμος Ποταμιάς Λάρισας

Ο **δήμος Ποταμιάς** λειτούργησε ως δήμος  από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα το Βλαχογιάννι.

Ήταν δήμος του νομού Λάρισας και βρίσκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 200.279 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.065 κατοίκους. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Ελασσόνας της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Ο δήμος περιελάμβανε τα εξής 8 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** Δ.δ. Βλαχογιαννίου  ** -- το Βλαχογιάννι 
: ** Δ.δ. Αμουρίου  ** -- το Αμούρι 
: ** Δ.δ. Δομενίκου  ** -- το Δομένικο 
: ** Δ.δ. Μαγούλας  ** -- η Μαγούλα 
: ** Δ.δ. Μεγάλου Ελευθεροχωρίου  ** -- το Μεγάλο Ελευθεροχώρι 
: ** Δ.δ. Μεσοχωρίου  ** -- το Μεσοχώρι
: ** Δ.δ. Πραιτωρίου  ** -- το Πραιτώρι 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Συκέας Λάρισας|Δ.δ. Συκέας]] **  
::* η Συκιά   
::* τα Καλύβια Αναλήψεως 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Ποταμιάς από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Στοιχεία για το δήμο Ποταμιάς από την ΤΕΔΚ του νομού Λάρισας

Ποταμιας
Σπάρτη (κότερο)

Η **Σπάρτη** ήταν  ιστιοφόρο πλοίο (κότερο) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Εντάχθηκε στη δύναμη του  στόλου το 1830. Χρησιμοποιήθηκε για την δίωξη της πειρατείας. Το 1840 διαλύθηκε λόγω παλαιότητας στον Ναύσταθμο Πόρου.

Κατηγορία:Ελληνικά Κότερα
Άμμων (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Άμμων** ή *Άμων* φέρονται:

* Άμμων, μυθικός θεός ιδιαίτερα της αρχαίας Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Κρήτης.
* Άμμων ο γεωμέτρης, αρχαίος μαθηματικός, 4ος αιώνας
* Άμμων (ποιητής), αρχαίος Έλληνας ποιητής
* Άμμων (άγιος), Άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
* Άμμων (ζωολογία), είδος προβάτου, κοινώς «αργαλί».
Διώξιππος

Ο **Διώξιππος** ήταν αρχαίος Έλληνας κωμικός ποιητής από την Αθήνα, αλλά αγνώστου εποχής, που όμως από τα κείμενά του, φιλόλογοι τον κατατάσσουν στους κωμικούς ποιητές της νεότερης κωμωδίας. 

Έργα του Διωξίππου κατά μαρτυρία του Αθηναίου ήταν τα φερόμενα με τίτλους: "*Θησαυρός*", "*Αντιπορνοβοσκός*", "*Φιλάργυρος*", "*Ιστοριογράφος*" και "*Διαδικαζόμενοι*". Αποσπάσματα αυτών των έργων φέρονται στο Kock με στοιχεία Fragm. Comic Graec τομ.Γ' σ.358.

## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη τ.Θ', σ.463.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Παναγιώτης Κακλαμάνος

Ο **Παναγιώτης Κακλαμάνος** ή **Χρυσανθόπουλος** ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.

## Δράση
Γεννήθηκε στη Βυτίνα το 1790 και ήταν εγγονός του Παν. Κακλαμάνου (πρώην Κορδούρου). Πριν την έκρηξη του απελευθερωτικού αγώνα κατοικούσε στην Κωνσταντινούπολη και εργαζόταν στον τραπεζικό οίκο των Παπαρρηγόπουλων. Το 1822 κατήλθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και κατατάχθηκε στο ιππικό. Υπηρέτησε ως υπασπιστής διαδοχικά τους αρχηγούς Ν. Ταμπακόπουλο, Γ. Μαυρομιχάλη, Χατζημιχάλη και Γ. Καραϊσκάκη. Πήρε μέρος σε διάφορες πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των δυνάμεων του Δράμαλη, του Κεχαγιάμπεη, του Κιουταχή, του Ιμπραήμ κλπ. Μεταξύ άλλων συμμετείχε στις μάχες στο Σούλι Κορινθίας, στα Βέρβαινα, στο Νεόκαστρο, στο Δίστομο, στο Κερατσίνι όπου τραυματίστηκε στο πόδι, στο Κλήμα Ναυπάκτου όπου τραυματίστηκε στο στήθος και στη μάχη του Φαλήρου όπου έχασε το δεξί του χέρι από βολή κανονιού. 

Επί κυβέρνησης Ιωάννη Καποδίστρια διετέλεσε το 1829 υπασπιστής του φρούραρχου του Ναυπλίου, Καρόλου Γουλιέλμου φον Χάιντεκ και αργότερα πολιτάρχης της ίδιας πόλης. Σύμφωνα με τη διήγηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στον Γεώργιο Τερτσέτη, ο Κακλαμάνος φαίνεται να ήταν μυημένος στο σχέδιο δολοφονίας του Καποδίστρια. Για τη συνεισφορά του στην επανάσταση, κατετάγη από το αρχείο αγωνιστών στην πέμπτη τάξη αξιωματικών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αμερικανισμός (γλωσσολογία)

Με τον όρο **Αμερικανισμός** (Αmericanism), που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το 1781, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου του Πίνκερτον, Τζων Γουΐδερσπουν, χαρακτηρίζεται γενικά μια ανομοιογένεια που παρατηρείται μεταξύ της αγγλικής γλώσσας της Βρετανίας και της αγγλικής των ΗΠΑ.

Συγκεκριμένα με τον όρο αυτό χαρακτηρίζονται: α) κάθε λέξη ή συνδυασμός λέξεων που δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ αλλά που δεν έγιναν δεκτές στην Αγγλία πλην όμως χρησιμοποιούνται και εκεί ως ξενικές και β) κάθε λέξη ή συνδυασμός λέξεων που προέρχεται από αρχαϊκό τύπο της αγγλικής που έχει πάψει να χρησιμοποιείται στην Αγγλία πλην όμως χρησιμοποιείται στην αμερικανική γλώσσα. Το φαινόμενο αυτό που παρατηρείται κυρίως στις ΗΠΑ και τον Καναδά οφείλεται κυρίως από τους πρώτους μετανάστες που είχαν ή και ανέπτυξαν στη συνέχεια διαφορετικές κουλτούρες.

Σε πολλές μάλιστα των περιπτώσεων όταν οι μετανάστες έβλεπαν περίεργα φαινόμενα ή ζώα, ή διατηρούσαν τις ονομασίες που είχαν οι Ινδιάνοι, ή δημιουργούσαν καινούργιες. Έτσι πολλά ονόματα ζώων αφορούν μόνο τις ΗΠΑ. Μετά το 1770 πολλές επίσης αγγλικές λέξεις ξέπεσαν της πραγματικής τους σημασίας και κατάντησαν να σημαίνουν είτε παραπλήσιες έννοιες, είτε τελείως ασχετες, ή ακόμα και τελείως αντίθετες από την πραγματική τους. Τέτοιες λέξεις συναθροίζονται περίπου στις διακόσες.

Πολλοί επεκτείνουν τον όρο «αμερικανισμός», πέρα των παραπάνω, και σε διαφορές της προφοράς, περισσότερο μακρόσυρτες, (των ΗΠΑ), ή και σε ανάπτυξη (αύξηση) των συλλαβών των λέξεων.

## Πηγές
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμος 2ος, σελίδα 498

## Δείτε επίσης
* Αγγλική γλώσσα

Κατηγορία:Αγγλική γλώσσα
Κατηγορία:Διαλεκτολογία
Κατηγορία:Γλώσσες των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Γλώσσες του Καναδά
Διώρυγα του Κέντρου (Γαλλία)

Η λεγόμενη **Διώρυγα του Κέντρου**, "Κανάλ ντυ Σαντρ", (Canal du Centre), στη Γαλλία, είναι ηπειρωτική διώρυγα, που αρχίζει από την κοιλάδα του Λίγηρα (Val de Loir), και βαίνοντας παράπλευρα της αριστερής όχθης του ποταμού διέρχεται από την πόλη Νεβέρ και φθάνει μέχρι την Ντιγκουάν, και από εκεί εκτείνεται μέχρι την κοιλάδα του Σαλοναί όπου και συναντά τον ποταμό Σον παρά την πόλη Σαλόν-συρ-Σον. Διανοίχτηκε το 1792, κάνοντας δυνατή για πρώτη φορά την επικοινωνία με υδάτινα μέσα μεταξύ του βορρά και του νότου της Γαλλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Π. Δρανδάκη, *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τ.ΙΔ', σ.219

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κεντρου
Άμμων ο γεωμέτρης

Με το όνομα **Άμμων** φέρεται αρχαίος Έλληνας γεωμέτρης  που έζησε την εποχή της πρώτης επιδρομής των Γότθων στη Ρώμη.

Αναφέρεται ιδιαίτερα ως ανώτερος μηχανικός αρχιτέκτονας των Γότθων ο οποίος και είχε επιδοθεί στη καταμέτρηση των τειχών της πόλης. Η καταμέτρηση αυτή πρέπει να έγινε στην περίοδο 403 - 408. Τον Άμμωνα τον αναφέρει ο Ολυμπιόδωρος στους "Ιστορικούς Λόγους" του.

Σύμφωνα με τις θεωρίες του Ευκλείδη, καμία απόδειξη από υπόθεση ή θέση, δεν είναι δεκτή, χωρίς το πόρισμα να καταλήγει σε κάτι που ισχύει εξαιτίας θεωρήματος ή δεδομένων.Την στάση αυτή επιβεβαιώνει ο Άμμων με την μελέτη των χρυσών τριγώνων.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.2ος, σ.327.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Άμμων (ποιητής)

Ο **Άμμων** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής χαρακτηριζόμενος περισσότερο ως αστρολογικός. Τα μόνα στοιχεία που υπάρχουν γι΄ αυτόν είναι από το έργο του *Περί καταρχών* που αποτελεί ποίημα σε εξάμετρα, από το οποίο και έχουν διασωθεί μόνο 19 στίχοι.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.2ος, σ.327.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διδακτικοί ποιητές
Ερνστ Μπλοχ

Ο **Ερνστ Μπλοχ** (*Ernst Simon Bloch*, 8 Ιουλίου 1885 - 4 Αυγούστου 1977) ήταν Γερμανός μαρξιστής φιλόσοφος.

## Βιογραφία
Ο Μπλοχ γεννήθηκε στο Λούντβιχσχαφεν. Ήταν γιος σιδηροδρομικού υπαλλήλου και από το 1905 έως το 1908 σπούδασε φιλοσοφία, φυσική και γερμανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και του Βύρτσμπουργκ. Από το 1908 έως το 1911 έζησε στο Βερολίνο. Η φιλία του με τον Γκέοργκ Λούκατς τον οδήγησε στην Χαϊδελβέργη. Στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο πηγαίνει να ζήσει μετανάστης στην Ελβετία. Το 1938 μεταναστεύει τελικά στις ΗΠΑ. Ο Μπλοχ επέστρεψε στη Λειψία το 1949 και ανέλαβε την έδρα της φιλοσοφίας στο εκεί πανεπιστήμιο. Όταν χτίστηκε το τείχος του Βερολίνου το 1961, δεν επέστρεψε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, αλλά πήγε στη Δυτική Γερμανία, όπου έγινε επισκέπτης καθηγητής στο Τύμπινγκεν. Πέθανε εκεί το 1977.

## Βιβλία στα ελληνικά
* (2000) Κάτι λείπει
* (2007) Ουτοπία και επανάσταση
* (2015) Φυσικό δίκαιο και ανθρώπινη αξιοπρέπεια
*(2019) Ο Αθεϊσμός στον Χριστιανισμό

## Βιβλιογραφία
* Τζαιν Μάρτιν (Jay Martin, μετάφραση: Φώτης Τερζάκης): "Ερνστ Μπλοχ και η επέκταση του μαρξιστικού ολισμού στη φύση" (ελλ.)
* Μπούρκχαρτ Σμιτ (Burghart Schmidt, 1985): Ernst Bloch. Metzler, Stuttgart (γερμ.)
* Vincent Geoghegan (1996). *Ernst Bloch*, Routledge, Λονδίνο (αγγλ.)
* Arno Münster  (1989). *Ernst Bloch: messianisme et utopie*, PUF, Paris (γαλλ.)
* Χρόνης Νικόλαος, «Οι αρθρωτικοί όροι της Φιλοσοφίας του Ernst Bloch». *Χρονικά Αισθητικής*, 25-26 (1986-1987), 341-354.
* Γεωργίου, Θεόδωρος, «Ερνστ Μπλοχ: Ο φιλόσοφος της ελπίδας», *Δεκαπενθήμερος πολίτης*. 57 (1985), 36-37.
* Jay, Martin, Ὁ Ἔρνστ Μπλὸχ καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ μαρξιστικοῦ ὑλισμοῦ στὴ φύση, Ἀθήνα, *Φιλίστωρ*, 1996,
* Landmann, Michael, «Κριτικὲς τοῦ λόγου ἀπὸ τὸ Μάξ Βέμπερ ὣς τὸν Ἔρνστ Μπλόχ» , *Λεβιάθαν*, τόμ. 1 (1988), σσ. 7-23

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Άρθρο στο "Πολιτικο Καφενείο"
* Βιογραφία στο "Pathfinder"
* Βιογραφία Ινστιτούτο Γκέτε
* 

Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:Γερμανοί άθεοι
Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι
Ροσκόμον

thumb|right|150px|Το κάστρο του Ροσκόμον.
Το **Ροσκόμον** (αγγλ. *Roscommon*, ιρλ. *Ros Comáin*) είναι πόλη της Ιρλανδίας στην επαρχία του Κόνναχτ, έδρα της ομώνυμης κομητείας του Ροσκόμον. Η πόλη βρίσκεται 145 χιλιόμετρα δυτικά του Δουβλίνου και 75 χιλιόμετρα ανατολικά του Γκάλγουεϊ, ενώ έχει πληθυσμό περίπου 4.000 κατοίκων.

Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον Άγιο Κόμαν (St. Coman), ο οποίος ίδρυσε ένα μοναστήρι στην περιοχή, όπου το δάσος που περιέβαλε τη μονή ονομάστηκε στα ιρλανδικά *Το δάσος του Κόμαν* (Ros Comáin), απ' όπου και μεταφέρθηκε η ονομασία στην αγγλική γλώσσα. Το 1269, χτίστηκε το Κάστρο Ροσκόμον, που αποτέλεσε Αγγλο-νορμανδικό οχυρό. 

Σύμφωνα με το μύθο, η ίδια περιοχή αποτέλεσε την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Κόνναχτ, Κρούαν (Cruachan), όπου λέγεται ότι βρισκόταν η έδρα της βασίλισσας Μάεβ και του βασιλιά Έιλιλ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ιρλανδίας
Ακραία σημεία της Ευρώπης

[thumb|Ακραία σημεία της [Ευρώπη|Ευρώπης]]
[thumb|Το νοτιότερο σημείο της Ευρώπης, στο νησί της [Γαύδος|Γαύδου, Ελλάδα]]
Ακολουθεί ο κατάλογος με τα ακραία σημεία της Ευρώπης:
* Βορράς : Ακρωτήριο Νόρντκιν, Νορβηγία 
* Νότος : Ακρωτήρι Τρυπητής, Γαύδος, Ελλάδα 
* Δύση : Ακρωτήριο Ρόκα, Πορτογαλία 
* Ανατολή : Ένα ανώνυμο ύψωμα 535 μέτρων, στα βόρεια Ουράλια Όρη, Ρωσία 

Κέντρο στην προκειμένη περίπτωση θεωρείται μια περιοχή  κοντά στο Μπαμπρούισκ της Λευκορωσίας

## Κατά υψόμετρο
* Μέγιστο : Ελμπρούς, Γεωργία και Ρωσία, 5.642 μέτρα.
* Ελάχιστο : Ακτές της Κασπίας, Ρωσία, -28 μέτρα

## Δείτε επίσης
* Σημεία και μετρήσεις της Γης
Γέιτς

Το επίθετο **Γέιτς** μπορεί να αναφέρεται στους:
* Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, Ιρλανδό λογοτέχνη του 20ού αιώνα
* Τζον Μπάτλερ Γέιτς, πατέρα του Ουίλιαμ και διάσημο Ιρλανδό ζωγράφο

Κατηγορία:Επώνυμα
Μεθάρμη

Στην ελληνική μυθολογία η **Μεθάρμη** ήταν μυθική πριγκίπισσα της Κύπρου.

Ήταν κόρη του μυθικού βασιλιά της Κύπρου Πυγμαλίωνα, σύζυγος του Κινύρα και μητέρα των Άδωνι, του Οξύπορου, της Ορσεδίκης, της Λαογόρης και της Βραισίας. Οι τρεις κόρες τιμωρήθηκαν από τη θεά Αφροδίτη να ασκούν την πορνεία στην Αίγυπτο.

## Παραπομπές
**[...]ἐγέννησε Κινύραν. οὗτος ἐν Κύπρῳ, παραγενόμενος σὺν λαῷ, ἔκτισε Πάφον, γήμας δὲ ἐκεῖ Μεθάρμην, κόρην Πυγμαλίωνος Κυπρίων βασιλέως, Ὀξύπορον ἐγέννησε καὶ Ἄδωνιν, πρὸς δὲ τούτοις θυγατέρας Ὀρσεδίκην <καὶ> Λαογόρην καὶ Βραισίαν. [...]*,Απολλόδωρου Βιβλιοθήκη Γ΄

Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Σικυώνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σικυώνας** (***Σικυών***) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Μαραθώνα και αδελφός του Κορίνθου. Από αυτόν τον Σικυώνα η Ασωπία μετονομάσθηκε σε **[[Σικυωνία]]**, είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωάς» της Σικυωνίας.
# Γιος του Μητίονα, σύζυγος της Ζευξίππης, Θυγατέρας του Λαμέδοντα. Ο Σικυώνας αυτός διαδέχθηκε τον Λαμέδοντα στον θρόνο της Σικυώνας, οπότε έδωσε το όνομά του στην πρωτεύουσα του κράτους του, που τότε ονομαζόταν Μηκώνη, και τη μετονόμασε σε Σικυώνα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σικυωνας
Λαμεδοντας
Σίλλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σίλλος** είναι γνωστός ένας εγγονός του βασιλιά Νέστορα και γιος του Θρασυμήδη. Μοναχοπαίδι του Σίλλου ήταν ο Αλκμαίωνας. Μετά την εισβολή των Ηρακλειδών στην Πελοπόννησο, ο Σίλλος βρήκε καταφύγιο στην Αττική, όπου ο γιος του έγινε ο ιδρυτής μιας μεγάλης και περίφημης γενιάς, του γένους των Αλκμαιωνιδών.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σιλλος
Σιμόεις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σιμόεις** είναι γνωστός ένας ποτάμιος θεός, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, ο οποίος αντιστοιχούσε σε ένα ποταμό της πεδιάδας της Τροίας. Ο Σιμόεις, ως θεός και ως ποταμός, αναφέρεται τόσο από τον Ησίοδο, όσο και στην *[[Ιλιάδα]]* (Δ 475, Ε 774, Μ 22). Στον Τρωικό Πόλεμο ο Σκάμανδρος καλεί σε βοήθεια τον Σιμόεντα για να εμποδίσει και αυτός με τα νερά του το στράτευμα του Αχιλλέως. Ο Σιμόεις είχε δύο κόρες: την Αστυόχη και την Ιερομνήμη. Από την Αστυόχη ο Σιμόεις έγινε ο παππούς του Τρώα, ενώ από την Ιερομνήμη, παππούς του Κάπυος.

Ως ποταμός, ο Σιμόεις πήγαζε από το όρος Ίδη, περνούσε βόρεια της Τροίας και λίγο πριν τη θάλασσα ενωνόταν με τον Σκάμανδρο.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 811
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σιμοεις
Σιμοεις
Κατηγορία:Τρωάδα
Σινώπη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σινώπη** είναι γνωστή η «επώνυμη ηρωίδα» (δηλαδή το πρόσωπο που έδωσε το όνομά του) της πόλεως Σινώπης του Πόντου, σύμφωνα με μία εκδοχή (για την άλλη παράδοση, βλ. Σανάπη).

Υπάρχουν δύο αρκετά διαφορετικοί μύθοι για τη Σινώπη. Σύμφωνα με τον ένα, ήταν κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού, την άρπαξε ο θεός Απόλλων και την οδήγησε στη Μικρά Ασία. Εκεί το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Σύρο, τον επώνυμο ήρωα των Σύρων και της Συρίας. Σύμφωνα με τον άλλο, πιο περίεργο, μύθο, η Σινώπη ήταν κόρη του θεού Άρη και της Αίγινας. Την ερωτεύθηκε ο ίδιος ο Δίας και της ορκίσθηκε ότι θα της έδινε ό,τι του ζητούσε. Η Σινώπη του ζήτησε να αφήσει απείραχτη την παρθενιά της. Ο Δίας έπρεπε να τηρήσει τον όρκο του και της όρισε απλώς ως τόπο διαμονής τον παραλιακό τόπο όπου αργότερα κτίσθηκε η πόλη Σινώπη. Η Σινώπη με τον ίδιο τρόπο απέφυγε και τον Απόλλωνα και τον ποτάμιο θεό Άλυ. Αλλά και ποτέ δεν άφησε κανένα θνητό να την αγγίξει, ώστε κανένας δεν πήρε από τη Σινώπη αυτό που είχε αρνηθεί και στους θεούς.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σινωπη
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Σιπροίτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σιπροίτης** είναι γνωστός ένας ήρωας από την Κρήτη. 

Ο Σιπροίτης κάποτε, κατά τη διάρκεια μιας κυνηγετικής εξορμήσεώς του, είδε τη θεά του κυνηγιού, την Άρτεμη, να λούζεται σε μία πηγή. Η θεά καταλήφθηκε από οργή, επειδή ο Σιπροίτης την είδε γυμνή, και για τον λόγο αυτό τον μεταμόρφωσε σε γυναίκα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 677
* 

Σιπροιτης
Σίρις (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σίρις** είναι γνωστή η «επώνυμη ηρωίδα» (δηλαδή το πρόσωπο που έδωσε το όνομά του) της πόλεως Σίρις, στον Κόλπο του Τάραντα, στην Ιταλία.

Η Σίρις γενεαλογείται ως θυγατέρα του Μόργητα, βασιλιά στην Ιταλία. Τη θεωρούσαν επίσης ως μία από τις Νηρηίδες και την πρώτη σύζυγο του βασιλιά Μεταπόντου. Είναι πιθανό ότι ο Μετάποντος την έδιωξε για να παντρευτεί την Άρνη, κόρη του Αιόλου. Σύμφωνα με μία παράδοση, η Σίρις είχε δύο γιους, τον Αίολο και τον Βοιωτό, τους οποίους μετά από καιρό έβαλε να σκοτώσουν την `Αρνη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σιρις
Σισυφίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Σισυφίδες** ονομάζονταν από κοινού οι γιοι του βασιλιά Σισύφου, οι εγγονοί του και οι απόγονοί τους. Οι γιοι του Σισύφου ήταν 4: ο Γλαύκος, ο Ορνυτίονας, ο Θέρσανδρος και ο Άλμος. Οι εγγονοί του ήταν δύο: ο Φώκος και ο Θόας. Κάποιες πηγές που θεωρούν τον Σίσυφο πατέρα του Οδυσσέα (από τη μία νύχτα που πέρασε η Αντίκλεια στο κρεβάτι του), αποκαλούν και τους Οδυσσέα και Σίνωνα «Σισυφίδες».

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σισυφιδες
Ιππομέδουσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιππομέδουσα** αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Ιππομέδουσας ήταν η Ατλαντείη ή Φοίβη, και επομένως η Αστερία ήταν ομοθαλής αδελφή της Γλαύκης, της Γόργης, των δύο Ιπποδαμειών, της Αστερίας, της Ιφιμέδουσας, της Κλεοπάτρας, της Ρόδης και της Ροδίας. Η Ιππομέδουσα παντρεύτηκε τον Αλκμήνορα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιππομεδουσα
Ξηροβούνι

Με το όνομα **Ξηροβούνι** αναφέρονται τα παρακάτω βουνά της Ελλάδας:

*Ξηροβούνι (Ήπειρος): Βουνό της Ηπείρου στα σύνορα των νομών Πρέβεζας και Άρτας
*Ξηροβούνι (Άγραφα): Βουνό της οροσειράς των Αγράφων.
*Ξηροβούνι (Εύβοια): Βουνό της Εύβοιας, τμήμα της Δίρφης.

αλλά και ο οικισμός Ξηροβούνι Ιωαννίνων του δήμου Βορείων Τζουμέρκων.

## Δείτε επίσης
*Κίρφη: Βουνό της Βοιωτίας γνωστό και ως Ξηροβούνι.
*Ξεροβούνι Αρκαδίας του δήμου Γορτυνίας
Δράκος (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία αυτή αναφέρονται:

*Ο δράκος (Μυθικό ον).
*Δράκος του Κομόντο.

## Οικισμοί
*Δράκος Ηλείας
*Δράκος Λασιθίου

## Ελληνική ταινία
* Ο δράκος

## Πρόσωπα
*Γεώργιος Δράκος (Αγωνιστής του 1821)
*Περικλής Δράκος (Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από την Καβάλα)

## Δείτε επίσης
*Δράκων (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ζωγράφου (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ζωγράφου** μπορεί να αναφέρονται:

## Οικισμοί
* Ζωγράφου, πόλη του Κεντρικού Τομέα Αθηνών της περιφέρειας Αττικής
* Ζωγράφου Μουδανιών Χαλκιδικής, οικισμός του δήμου Νέας Προποντίδας της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής.
* Ζωγράφου Σιθωνίας Χαλκιδικής, οικισμός του δήμου Σιθωνίας της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής.

## Πρόσωπα
* Αλίκη Ζωγράφου (1916-1992), Ελληνίδα ηθοποιός.
* Λέλα Ζωγράφου (γενν. 1922), Ελληνίδα υψίφωνος.
* Λιλή Ζωγράφου (1922 - 1998), Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας.

## Αθλητισμός
* Αστέρας Ζωγράφου, αθλητικό σωματείο της Αθήνας.
* Α.Ο. Θησέας Ζωγράφου, αθλητικό σωματείο της Αθήνας.
* Φιλαθλητικός Ο.Α. Ζωγράφου, αθλητικό σωματείο της Αθήνας.

## Διάφορα
* Οικογένεια Ζωγράφου, ιστορική οικογένεια της Βόρειας Ηπείρου.
* Μονή Ζωγράφου, μονή του Αγίου Όρους.
* Κώδιξ Ζωγράφου, χειρόγραφο ευαγγέλιο της Μονής Ζωγράφου.

## Δείτε επίσης
* Ζωγράφου Χαλκιδικής (αποσαφήνιση)
* Ζωγράφος (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ακάμας

Το όνομα **Ακάμας** ή **Ακάμαντας** μπορεί να αναφέρεται: 

* Ακάμας (μυθολογία), δύο γνωστοί ήρωες της ελληνικής μυθολογίας.
* Ακάμας Κύπρου, αρχαία πόλη στη Κύπρο.
* Ακάμας Φρυγίας, αρχαία πόλη στη Φρυγία.
* Ακάμας (ακρωτήριο), ακρωτήριο στην Κύπρο.
* 2594 Ακάμας, αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ελληνόκαστρο

Με την ονομασία **Ελληνόκαστρο** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* το Ελληνόκαστρο Καρδίτσας και 
* το Ελληνόκαστρο Τρικάλων 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ακάμας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ακάμας** (< *ἀ-* (μη) + *κάμνω* (κουράζομαι), «ο ακούραστος») ήταν γνωστά τρία πρόσωπα:

#Ακάμας, γιος του Αντήνορα και της Θεανούς εγγονός του Κισσέως. Ήρωας του Τρωικού πολέμου, θανατώθηκε από τον Μηριόνη.
#Ακάμας, γιος του Θησέα και της Φαίδρας (κατ'άλλους της Αριάδνης), εγγονός του Μίνωα. Επώνυμος και ιδρυτής δύο πόλεων, του Ακάμαντα στη Κύπρο και του Ακάμαντα στη Φρυγία. 
#Ακάμας, γιος του Εύσωρου από τη Θράκη.
#Ακάμας, Δασική έκταση και το δυτικότερο ακρωτήρι στην Κύπρο

## Παραπομπές

## Πηγές
**[http://books.google.com/books?id=4URQAAAAMAAJ&printsec=titlepage&hl=el&source=gbs_summary_r&cad=0 Encyclopaedia Perthensis; Or Universal Dictionary of the Arts, Sciences, Literature, &c. Intended to Supersede the Use of Other Books of Reference*, έκδοση Printed by John Brown, 1816]

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ερέτρια (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία αυτή υπάρχουν δύο ελληνικά τοπωνύμια:
* η Ερέτρια, κωμόπολη του νομού Εύβοιας.
* η Ερέτρια Λάρισας, χωριό του νομού Λάρισας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Έξαρχος (αποσαφήνιση)

Ο Έξαρχος είναι πολιτικός και εκκλησιαστικός τίτλος. Εκτός αυτού, η ονομασία μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής:

## Χωριά της Ελλάδας
* Έξαρχος Γρεβενών 
* Έξαρχος Φθιώτιδας

## Πρόσωπα
### Ως επώνυμο
* Αχιλλέας Έξαρχος (γενν. 1867), ιατρός, δήμαρχος και βουλευτής
* Γεώργιος Έξαρχος (1926-1945), συνεργάτης των γερμανικών αρχών στην Κατοχή
* Θόδωρος Έξαρχος (1930-2009), ηθοποιός, συγγραφέας και συλλέκτης
* Νικόλαος Έξαρχος (1897-1976), βουλευτής και υπουργός
* Πάκος Έξαρχος (γενν. 1963), βουλευτής Ιωαννίνων

### Ως βαπτιστικό
* Έξαρχος Γρηγοράκης (18ος αι.), Μανιάτης πρόκριτος

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πάφος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πάφος** είναι γνωστά πέντε πρόσωπα. Όλοι σχετίζονται με την πόλη Πάφο αναφέρονται σαν ιδρυτές και ονοματοδότες της. 

#γιος του Κινύρα. 
#Πατέρας του Κινύρα και αδελφός του μυθικού βασιλιά της νήσου Αώου.
#Κόρη του Κινύρα .
#γιος του Τυφώνος.
#γιος του μυθικού βασιλιά της Κύπρου Πυγμαλίων και της Γαλάτειας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Πάφος
Περσαίος ο Κιτιεύς

Ο **Περσαίος**  γιος του Δημητρίου, (έζησε 306-243 π.Χ.), ήταν Έλληνας στωικός φιλόσοφος από το Κίτιο. 

Ο Περσαίος ήταν φίλος και μαθητής του Ζήνωνα και ζούσαν στο ίδιο σπίτι. Ο Ζήνων τον έστειλε στη Μακεδονία στην αυλή του Αντίγονου του γονατά για να αναλάβει την διαπαιδαγώγηση του διάδοχου. Αργότερα κάποιοι συγγραφείς έγραψαν ότι ο Περσαίος ήταν σκλάβος του Ζήνωνα, αλλά αυτό οφείλεται σε παρεξήγηση, κάποτε όταν ο φιλόσοφος Βίων είδε στο άγαλμα του την επιγραφή που έγραφε «Περσαίος ο μαθητής του Ζήνωνα», αυτός τότε είπε ότι θα έπρεπε να ήταν: «Περσαίος υπηρετεί τον Ζήνωνα». 

Είναι γνωστό ότι όταν Αντίγονος Γονατάς κάλεσε τον Ζήνωνα στην Πέλλα , γύρω στο 276 π.Χ., αυτός αρνήθηκε λόγω του γήρατος και απέστειλε τους μαθητές του Περσαίο και Φιλονίδη αντί της Θήβας. Ο Περσαίος απέκτησε εξουσία και έγινε σημαντικό πρόσωπο στο Μακεδονικό βασίλειο. Όταν ο Αντίγονος κατέλαβε την Κόρινθο το 244 π.Χ. περίπου, τον διόρισε άρχοντα της πόλης. Ο Περσαίος πέθανε το 243 π.Χ. κατά την υπεράσπιση της πόλης από την επίθεση του Άρατου.

Δεν έχουν διασωθεί κείμενα του Περσαίου εκτός μερικά κομμάτια. Από τον Διογένη τον Λαέρτιο ξέρουμε κάποια έργα του.

* *Ἠθικαῖς σχολαῖς*
* *Περὶ βασιλείας*
* *Πολιτεία Λακωνική*
* *Περὶ γάμου*
* *Περὶ ἀσεβείας*
* *Θυέστης*
* *Περὶ ἐρώτων*
* *Προτρεπτικοί*
* *Διατριβῶν*
* *Χρειῶν*
* *Ἀπομνημονεύματα*
* *Πρὸς τοὺς Πλάτωνος νόμους*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Κίτιο
Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Ακεσεύς

Ο **Ακέσας** ή **Ακεσεύς** ήταν αρχαίος Έλληνας από τη Σαλαμίνα της Κύπρου, ο οποίος φημιζόταν για τα υφάσματα που ύφαινε και τα περίτεχνα σχέδια τους.

Όπως αναφέρει ο Αθήναιος ο Ακέσας ήταν γιος του Ελικώνα, ο οποίος ήταν επίσης υφαντής. Ο Ζηνόβιος περιγράφει πως ο Ακέσας κατοικούσε στα Πάταρα ή στην Κάρυστο ή στον Ελικώνα. Αναφέρει επίσης πως κατά την παράδοση ο Ακέστας ύφανε το πέπλο της θεάς Αθηνάς.

Πιθανολογείται ότι έζησε πριν τον Ευριπίδη και τον Πλάτωνα οι οποίοι αμφότεροι αναφέρουν το πέπλο (*Εκάβη* 468, Ευθύφρων ). Δείγματα της τέχνης του Ακέστα υπήρχαν και στο ιερό των Δελφών, όπου υπήρχε επιγραφή η οποία εξιστορούσε την παράδοση με τη θεά Αθηνά τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι
Κατηγορία:Κύπριοι καλλιτέχνες
Απολλώνιος ο Κιτιεύς

Ο **Απολλώνιος** ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός (γ. 60 π.Χ.), από το Κίτιο της Κύπρου. Σπούδασε ιατρική στην Αλεξάνδρεια ή κατά μια άλλη εκδοχή στο Κίτιο μολονότι δεν είναι σαφές αν μια ιατρική σχολή υπήρχαν εκείνη την εποχή. 

## Ιστορικό
Η φήμη του διαδόθηκε σε όλο τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, και ήταν ο σημαντικότερος όλων των Κυπρίων ιατρών.  Η ιατρική γνώμη του Απολλώνιου θεωρήθηκε έγκυρη και αυθεντική σύμφωνα με τον Ηροδιανό. Σημαντικές προσωπικότητες, όπως Στράβων, ο Κικέρων και ο Διοσκουρίδης έχουν γράψει θετικά σχόλια για τον Απολλώνιο  . 

## Συγγραφικό έργο

Ο Απολλώνιος έγραψε αρκετά βιβλία για τα φάρμακα  , αλλά το πιο σημαντικό, και αυτό που διασώθηκε, είναι το *περί άρθρων*  που είναι μια σπουδή για τη διδασκαλία του Ιπποκράτη , ο βιβλίο αυτό γράφτηκε στην Κύπρο. Ένα αντίγραφο του έργου αυτού βρέθηκε στη βιβλιοθήκη του βυζαντινού γιατρού Νικήτα, και  τώρα φυλάσσεται στη Φλωρεντία. Το βιβλίο γράφτηκε υπό την αιγίδα του βασιλιά Πτολεμαίου  (81-58 π.Χ.). Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρία τμήματα και γραμμένο κάθε τμήμα σε διαφορετική εποχή. Κάθε μέρος εξετάζει διαφορετικά μέρη του σώματος ενώ περιέχει και ζωγραφισμένες εικόνες. Το πρώτο μέρος είχε 30 εικόνες, πιστεύεται ότι είχε να αντιγράψει κάποιο βιβλίο του Ιπποκράτη.

Πιστεύεται ότι είχε γράψει βιβλίο για την επιληψία , αλλά δεν διασώθηκε.. Ο Ηροδίων αναφέρει ότι ο Απολλώνιος έγραψε συνολικά 21 βιβλία. Ένα από αυτά μιλούσε για τις αρνητικές συνέπειες ου οινοπνεύματος και την αλλαγή της φωνής που παράγεται από τη μέθη. Κάποιο άλλο βιβλίο μιλούσε για γενική θεραπεία.

## Η σύγχρονη κληρονομιά

Κείμενα του Απολλώνιου χρησιμοποιούνται σήμερα από σπουδαστές της ιατρικής.  Ο Δήμος Λάρνακας έχει δώσει το όνομά του σε δρόμο, και πιο πρόσφατα, αφιέρωσε ένα άγαλμα σε κεντρική πλατεία της πόλης. Τα χειροποίητα ζωγραφισμένα σχέδια του Απολλώνιου από τα βιβλία του στις αρθρώσεις έχουν εκτεθεί σε διάφορες ιατρικές και ιστορικές εκθέσεις. Η Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας, όπου φυλάσσεται το αρχικό χειρόγραφο έχει συμφωνήσει να επιτρέπει την απομάκρυνση του χειρόγραφου για εκθέσεις , μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Κίτιο
Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί