open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πάμφυλος (πλοίο)

Ο λεγόμενος **Πάμφυλος** ήταν τύπος βυζαντινού πολεμικού πλοίου, τύπου Δρόμωνας, μεγαλύτερο από το Χελάνδιον.

Για το είδος και την ονομασία αυτού του τύπου πλοίου υπάρχουν πληροφορίες που όμως αντιφάσκουν μεταξύ τους. Στην εποχή του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου ο Πάμφυλος είχε 120 έως 140 κωπηλάτες και συνεπώς θα πρέπει να ήταν σε μήκος μικρότερος του Δρόμωνα που είχει 300 κωπηλάτες. Αντίθετα ο Λέων Γ΄ ο Ίσαυρος θεωρεί τον Πάμφυλο ανώτερο του Δρόμωνα και ως  καταλληλότερο για ναυαρχίδα του "Δρουγγαρίου των Πλοΐμων", (του μετέπειτα λεγόμενου Αμιράλιου), πιθανώς επιχειρησιακά. Κατά το 10ο αι. η ναυαρχίδα του βυζαντινού στόλου ήταν, πράγματι, πάμφυλος. Το πλήρωμά τους αποτελούσαν επιλεγμένοι πολεμιστές.

Διαφωνία, όμως, υπάρχει και ως προς τη καρταγωγή του όνόματος του πλοίου αυτού.
Άλλοι το αποδίδουν στη Παμφυλία όπου εκεί και από τη ξυλεία της περιοχής ναυπηγούνταν, και άλλοι από το γεγονός ότι το πλήρωμα αυτού του τύπου συγκροτούνταν από ανθρώπους διαφόρων φυλών.

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Κατηγορία:Βυζαντινό ναυτικό
Κάκια Παναγιώτου

Η **Αικατερίνη «Κάκια» Παναγιώτου** (26 Ιανουαρίου 1923 - 6 Απριλίου 2013) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923 και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στον Βόλο, τόπο καταγωγής της μητέρας της. Ακόμη είχε ρίζες από την Κεφαλονιά και τη Χειμάρρα. Όταν τελείωσε τις γυμνασιακές της σπουδές, φοίτησε στη Γερμανική Ακαδημία και στη συνέχεια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία εξήλθε με άριστα. Πρωτοεμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή το 1945 στον θίασο «Αυλαία» και το 1948 προσελήφθη στο Εθνικό Θέατρο ως κορυφαία στον χορό αρχαίου δράματος. Στην παράσταση της «Ορέστειας» του Αισχύλου διακρίθηκε ιδιαίτερα, υποδυόμενη την Κασσάνδρα. Στη συνέχεια ανέλαβε πρωτεύοντες ρόλους σε παραστάσεις αρχαίου δράματος αλλά και σύγχρονου ρεπερτορίου.

Περιόδευσε με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στην Αίγυπτο και την Κύπρο. Από το 1953 ήταν μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου και συνεργάστηκε με σημαντικά ονόματα του ελληνικού θεάτρου, εμφανιζόμενη στην αρχαία Επίδαυρο, το Ηρώδειο κ.α. κατά τη διάρκεια σημαντικών φεστιβάλ. Το 1974 συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ, υποδυόμενη την Κλυταιμνήστρα, στην *[[Ηλέκτρα (Ευριπίδη)|Ηλέκτρα]]* του Ευριπίδη που παρουσιάστηκε στο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων. Στη δεκαετία του 1960 ασχολήθηκε ενεργά με τον ελληνικό κινηματογράφο όπου και συμμετείχε σε αρκετές ταινίες, όπως, μεταξύ άλλων, οι *[[Στεφανία (ταινία)|Στεφανία]]*, *[[Αγάπη για πάντα]]*, *[[Μαντώ Μαυρογένους (ταινία)|Μαντώ Μαυρογένους]]* και *[[Υπολοχαγός Νατάσσα]]*.

Την τηλεοπτική σεζόν 2007-2008 έπαιξε τον ρόλο της αφηγήτριας στη σειρά *[[Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον]]*, ο οποίος και αποτέλεσε τον τελευταίο της χρονικά.

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Σάπαρη, με τον οποίο και απέκτησε έναν γιο. Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 6 Απριλίου του 2013, σε ηλικία 90 ετών και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Χαλανδρίου.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Παναγιώτου συμμετείχε ως ηθοποιός. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος, σ.388.

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μπέρτο Ρομέρο

Ο **Μπέρτο Ρομέρο** (Berto Romero), γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1974 στην Καρδόνα (Καταλονία, Ισπανία) και είναι ένας ισπανός κωμικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Είναι μέλος της θεατρικής ομάδας *El Cansancio*-*Η Κούραση*, παρουσιαστής στον ραδιοφωνικό σταθμό Flaixbac και συμμετέχει στο πρόγραμμα της τηλεόρασης του Ανδρέου Μπουεναφουέντε (Andreu Buenafuente) στο κανάλι Sexta.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Blog του Μπέρτο
*Ιστοσελίδα της θεατρικής ομάδας "H Κούραση"
*Ιστοσελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού Flaixbac 
*Επίσημη ιστοσελίδα του προγράμματος του Buenafuente

Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Κουτσοχέρα Ηλείας

Η **Κουτσοχέρα** είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 12,34 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 340 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 382 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Γενικά στοιχεία
### Τοπική κοινωνία
Κύρια ασχολία των κατοίκων της Κοινότητας είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.

Ισχυρό πλήγμα δέχτηκε η περιοχή της Κοινότητας μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.

Μεγάλη υπήρξε η απώλεια του πιο ζωντανού τμήματος του πληθυσμού, της νεολαίας, στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, όταν αναζήτησαν καλύτερη τύχη στην Αθήνα, στην Πάτρα, στον Πύργο και αλλού.

### Εκπαίδευση
Η Κοινότητα διαθέτει Δημοτικό σχολείο και Νηπιαγωγείο.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα για το χωριό

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ωλένης
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Εθνική παπάδων

Το ***Εθνική παπάδων*** (ή ***Τα φώτα της μπάλας*** ή ***Ο αθλητισμός είναι για όλους***)  είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμωδίας του 1984, σε σκηνοθεσία Ομήρου Ευστρατιάδη και σενάριο Γιάννη Σκλάβου, με πρωταγωνιστές τους Σωτήρη Τζεβελέκο, Μάκη Δεμίρη, Στηβ Ντούζο και Ζωζώ Σαπουντζάκη.

## Πλοκή

Μια παρέα καλόγερων της μονής Μεδούλι, οι παπα-Μαλαχίας, ο παπα-Χάρος και παπα-Μπίλιας, έχουν σχηματίσει μουσικό συγκρότημα και εμφανίζονται σε ένα κέντρο της Αθήνας με την ονομασία "Ξεροκόμματα". 

Ο ηγούμενος της μονής των παπάδων, αναλαμβάνει να τους βάλει μυαλό, μόλις μαθαίνει για τα παραπτώματα τους, αλλά χωρίς επιτυχία. Γυρνώντας πίσω στο μοναστήρι, διηγείται τα γεγονότα στους υπόλοιπους καλόγερους, οι οποίοι με τη σειρά τους ακολουθούν το παράδειγμα της παρέας και γίνονται και οι ίδιοι μουσικοί στην Αθήνα.

Στο μεταξύ, ο παπα-Λάζαρος, ο οποίος έχει σημαντικά οικονομικά προβλήματα, κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, ενώ την ίδια στιγμή πασχίζει να χρηματοδοτήσει την ανέγερση ορφανοτροφείου στην ενορία του. Ο καλόγερος Πασχάλης συμβουλεύει τον παπα-Λάζαρο για τη δημιουργία ομάδας ποδοσφαίρου, ώστε να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ποσό. Παράλληλα, ο Πασχάλης και η σύζυγος του παπα-Λάζαρου εμφανίζονται επίσης σε νυχτερινά κέντρα στην Αθήνα. Τελικά, τα χρήματα για την ανέγερση του ορφανοτροφείου συγκεντρώνονται και το έργο υλοποιείται, ωστόσο η ποδοσφαιρική ομάδα συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία της.

## Ηθοποιοί
*Σωτήρης Τζεβελέκος - Μαλαχίας**'
*[[Μάκης Δεμίρης]] - Πατάπιος / Χάρος**'
*Στηβ Ντούζος - Μπίλιας**'
*[[Νίκος Ρίζος]] - Κάβουρας
*[[Βασίλης Μπουγιουκλάκης]] - Λάζαρος**'
*Γιάννης Βογιατζής - ηγούμενος**'
*[[Ζωζώ Σαπουντζάκη]] - Γεωργία**'
*Κώστας Τσάκωνας - Πασχάλης**
*Μάκης Δελαπόρτας - Πηδήχιος
*Ανδρέας Ντούζος - Τώνης
*Βίνα Ασίκη - Νάντια
*Φίλιππος Γκιώνης - Τρόντζος
*Θανάσης Παπαδόπουλος - Μιχάλης
*Μίνα Αντουλάκη - Θέκλα

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές

* *Εθνική * στην IMDb
* *Εθνική [https://www.themoviedb.org/movie/668650 παπάδων]* στην TMDb

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες του 1984
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες που κυκλοφόρησαν κατευθείαν σε βίντεο
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ομήρου Ευστρατιάδη
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ταινίες
Ρόμπερτ Μπάκερ

Ο δόκτωρ **Ρόμπερτ Τόμας Μπάκερ** (αγγλ. *Robert Thomas Bakker*,  γενν.: 24 Μαρτίου 1945) είναι Αμερικανός παλαιοντολόγος. Βοήθησε στην διαμόρφωση των σύγχρονων θεωριών για τους δεινόσαυρους, ιδιαίτερα υποστηρίζοντας ότι μερικοί δεινόσαυροι δεν ήταν ψυχρόαιμοι, αλλά είχαν θερμό αίμα. Ο Μπάκερ μελέτησε ιδιαίτερα το οικολογικό πλαίσιο και τη συμπεριφορά των δεινοσαύρων. Το βιβλίο του Οι Αιρέσεις των Δεινοσαύρων, τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Ο Δρ. Ρόμπερτ Μπάκερ επίσης είναι λειτουργός στην Εκκλησία της Πεντηκοστής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνέντευξη του Μπάκερ

Κατηγορία:Παλαιοντολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Δήμος Κορώνειας Θεσσαλονίκης

:*Το ίδιο όνομα έχει και ο [[Δήμος Κορώνειας Βοιωτίας]]*

Ο **Δήμος Κορώνειας** ήταν δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Λαγκαδά. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Κατελάμβανε έκταση 105.613 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.286 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Γερακαρού.

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 5 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Αγίου Βασιλείου ** -- ο Άγιος Βασίλειος 
: ** Δ.δ. Βασιλουδίου ** -- το Βασιλούδι
: ** Δ.δ. Γερακαρούς** -- η Γερακαρού
: ** Δ.δ. Λαγκαδικίων** -- τα Λαγκαδίκια
: ** Δ.δ. Αρδαμερίου** -- το Αρδαμέρι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
*  Στοιχεία για τον Δήμο Κορώνειας από το Υπουργείο Εσωτερικών 

Κο
Αλώνια (αποσαφήνιση)

Ο όρος *Αλώνια* και τα ομόρριζα-παρώνυμά του, μπορεί να αναφέρεται στους εξής οικισμούς της Ελλάδας:

## Άλωνα
* Άλωνα Φλώρινας
## Αλωνάκι
* Αλωνάκι Άρτας

## Αλωνάκια
* Αλωνάκια Κοζάνης
## Άλωνες
* Άλωνες Αίγινας

## Αλώνες
* Αλώνες Ρεθύμνου
## Αλώνι
* Αλώνι Πρέβεζας
## Αλώνια
* Αλώνια Σαμοθράκης)
* Αλώνια Εύβοιας
*Αλώνια Αιτωλοακαρνανίας
*Αλώνια Μηλιανών Άρτας
*Αλώνια Σελλάδων Άρτας
*Αλώνια Ζακύνθου
*Αλώνια Μεσσηνίας
*Αλώνια Πιερίας
*Αλώνια Σαμοθράκης
*Αλώνια Φθιώτιδας

* Υπάρχουν επίσης τα Καταλώνια Πιερίας.
* Η περιοχή της Πάτρας Ψηλαλώνια.

Αλων
EAN

thumbnail|Ένας αριθμός του κώδικα EAN-13 (GTIN-13) σε αριθμητική και στην αντίστοιχη ραβδοκωδική μορφή.

Το **EAN** είναι ένας μηχαναγνώσιμος ραβδοκώδικας ή αλλιώς ένας μηχαναγνώσιμος αριθμός. Ο ραβδοκώδικας είναι ένα υπερσύνολο του αρχικού 12-ψήφιου συστήματος καθολικής κωδικοποίησης προϊόντων (UPC) που είχε αναπτυχθεί στη Βόρεια Αμερική.
Ο ραβδοκώδικας κώδικας ΕΑΝ-13 καθορίζεται από τον οργανισμό προτύπων GS1.
Στην Ιαπωνία ονομάζεται ΙΑΝ. Οι κώδικες UPC, EAN, και ΙΑΝ καλούνται συλλογικά παγκόσμιοι κώδικες εμπορικών αγαθών (αγγλ. **''G**lobal **T**rade **I**tem **N**umbers*, *'GTIN'''), αν και μπορούν να εκφραστούν σε διάφορους τύπους ραβδωτών κωδίκων.Οι γραμμοκώδικες EAN χρησιμοποιούνται παγκοσμίως για αναζήτηση στο σημείο λιανικής πώλησης, αλλά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως αριθμοί για άλλους σκοπούς, όπως χονδρική παραγγελία ή λογιστική.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναζήτηση προϊόντων από EAN

## Παραπομπές


ΕΑΝ
Φρεντ Φράνσις Μπόσγουορθ

Ο **Φρεντ Φράνσις Μπόσγουορθ** (αγγλ.: *Fred Francis Bosworth*, 17 Ιανουαρίου 1877 - 23 Ιανουαρίου 1958) ήταν Αμερικανός Πεντηκοστιανός ευαγγελιστής. Συγκαταλέγεται στους λεγόμενους "faith healers" (*θεραπευτές διαμέσου της πίστεως*). Γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα στη Νεμπράσκα και ανατράφηκε σε μια οικογένεια Μεθοδιστών. Στην ηλικία των 17, αναγεννήθηκε και μετά από δύο χρόνια θεραπεύτηκε από σημαντικά πνευμονικά προβλήματα. Μετά από αυτό, ο Μπόσγουορθ άρχισε να ακολουθεί πιστά τις Χριστιανικές αρχές, αν και αρχικά άλλαξε διάφορες εκκλησίες. Αρκετά χρόνια μετά τη θεραπεία του, παρευρέθηκε στην εκκλησία του Αλεξάντερ Ντόουι στο Ιλλινόις, και έπειτα παρευρέθηκε σε Πεντηκοστιανές συναθροίσεις.

Όταν ο Μπόσγουορθ έλαβε την εμπειρία της Πεντηκοστής το 1906, απέκτησε μια έντονη επιθυμία να κηρύξει το Ευαγγέλιο, αφήνοντας τις επιχειρησιακές δρατηριότητές του και εναποθέτωντας την επιβίωσή του στην πίστη. Περίπου το 1909 μετακόμισε στο Τέξας, και το 1910 ξεκίνησε μια εκκλησία στο Ντάλλας. Το 1914 ήταν ένας από τους ιδρυτές των Συνάξεων του Θεού, με τις οποίες συνεργάστηκε μέχρι το 1918. Αρχισε έπειτα μια νέα εκκλησία στο Ντάλλας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '20 ήταν γνωστός για τις περιοδείς του που περιλάμβαναν μεγάλες συναθροίσεις στις οποίες υπεράσπισε τις θεραπείες διαμέσω της πίστης, με παρεύρισκόμενους ανθρώπους από όλη τα δόγματα. Περίπου το 1930 άρχισε ένα από τα πρώτα πετυχημένα Χριστιανικά ραδιοφωνικά προγράμματα. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστός για το βιβλίο του *[[Χριστός ο Θεραπευτής]]* που είχε εκδοθεί περισσότερες από 7 φορές όταν ακόμα ήταν εν ζωή, και σήμερα έχει κυκλοφορήσει σε 500.000 αντίτυπα.

## Παραπομπές


Μποσγουορθ
Μποσγουορθ
Κέννεθ Χάγκιν

Ο **Κέννεθ Έργουιν Χάγκιν** (αγγλ.: *Kenneth Erwin Hagin*, 20 Αυγούστου 1917 - 19 Σεπτεμβρίου 2003, Τέξας) ήταν Αμερικανός Πεντηκοστιανός ιεροκήρυκας με μεγάλη επίδραση. Συχνά αναφέρεται ως ο "πατέρας" (ή χαϊδευτικά "παππούς") του κινήματος "Λόγος Πίστης". Πολλοί από τους οπαδούς του αναφέρονται συχνά στο πρόσωπό του ως "Μπαμπάς Χάγκιν" ή "Αδερφός Χάγκιν". Ο Χάγκιν ποτέ δεν έλαβε οποιαδήποτε επίσημη θεολογική κατάρτιση, αν και τη δεκαετία του '70 έλαβε τιμητικά τον τίτλο του διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Όραλ Ρόμπερτς.

## Βιογραφία

### Προσωπική ζωή
Ο Κέννεθ Χάγκιν γεννήθηκε στο McKinney του Τέξας με γονείς τη Λίλλυ Βαϊόλα Ντρέικ Χάγκιν και το Τζες Χάγκιν. Ήταν παντρεμένος με την Όρεθα Ρούκερ με την οποία είχε δύο παιδιά, την Πατρίσια Χάρρισον και τον Κέννεθ Γουέιν Χάγκιν, ο οποίος είναι ποιμένας της Βιβλικής Εκκλησίας Ρήμα και Πρόεδρος των Διακονιών του Κέννεθ Χάγκιν.

Το εδάφιο στο οποίο αναφέρονταν πιο συχνά ήταν το κατά Μάρκο 11:22-24:

### Πρώτα βήματα
Σύμφωνα με την ομολογία του, στα παιδικά του χρόνια έπασχε από σοβαρό πρόβλημα υγείας που δε θα του επέτρεπε να ζήσει για πολύ μέχρι που στα 15 του χρόνια κατέληξε κλινήρης. Όπως ισχυρίζεται, τον Απρίλιο του 1933 πέθανε τρεις φορές μέσα σε διάστημα δέκα λεπτών, βιώνοντας σε κάθε φορά τη φρίκη της κόλασης ώσπου τελικά επανήλθε και παρέμεινε στη ζωή. Σύμφωνα με τον ίδιο, σηκώθηκε από το νεκροκρέβατό του στις 8 Αυγούστου του 1934 έχοντας την «αποκάλυψη της πίστης στο Λόγο του Θεού».

Δύο χρόνια μετά κήρυξε για πρώτη φορά στο Roland του Τέξας ως ποιμένας μιας μικρής τοπικής εκκλησίας. Για τα επόμενα δώδεκα χρόνια υπηρέτησε ως ποιμένας σε πέντε διαφορετικές εκκλησίες των Συνάξεων του Θεού στην πολιτεία του Τέξας, στις πόλεις Tom Bean, Farmersville, Talco, Greggton και Van.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα των Διακονιών του Κέννεθ Χάγκιν
*Βιβλική Εκκλησία Ρήμα

Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες
Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Τζόελ Όστιν

Ο **Τζόελ Σκοτ Χέυλεϋ Όστιν** ή απλά **Τζόελ Όστιν** (*Joel Scott Hayley Osteen*, 5 Μαρτίου 1963) είναι Αμερικανός Πεντηκοστιανός επίσκοπος, συγγραφέας και υποστηρικτής του Ευαγγελίου της Ευημερίας.

Είναι ο ποιμένας της Εκκλησίας Lakewood στο Χιούστον του Τέξας. Είναι παντρεμένος με Βικτώρια Όστιν η οποία συμμετέχει στο έργο της εκκλησίας. Ο Τζόελ Όστιν χαρακτηρίστηκε από την Μπάρμπαρα Γουόλτερς ως ένας από τους *10 πιό συναρπαστικούς ανθρώπους του 2006*, ενώ το The Church Report τον χαρακτήρισε ως τον *Χριστιανό με την μεγαλύτερη επίδραση στην Αμερική* για το 2006. Το δεύτερο βιβλίο του, *Become a Better You*, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2007 με πρώτη εκτύπωση 3 εκατομμύρια αντίτυπα.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Joel Osteen Ministries
* Εκκλησία Lakewood 

Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες
Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Καστανιά (αποσαφήνιση)

Ο όρος *καστανιά* μπορεί να αναφέρεται :

* Στο φυτό της καστανιάς.

## Καστανιά
Με τα τοπωνύμια **Καστανιά** ή **Καστάνια** μπορεί να αναφερόμαστε στους παρακάτω οικισμούς:

* Στην Καστανιά Αιτωλοακαρνανίας
* Στην Καστανιά Ευρυτανίας
* Στην Καστανιά Ηλείας
* Στην Καστανιά Ημαθίας
* Στην Καστανιά Ιωαννίνων
* Στην Καστανιά Καρδίτσας
* Στην Καστανιά Κέρκυρας
* Στην Καστανιά Κοζάνης
* Στην Καστανιά Κορινθίας
* Στην Καστανιά Λακωνίας
* Στην Καστανιά Λεύκτρου Μεσσηνίας
* Στην Καστάνια Μεσσηνίας
* Στην Καστανιά Πιερίας
* Στην Καστανιά Σάμου
* Στην Καστανιά Τρικάλων
* Στην Καστανιά Φθιώτιδας

## Παρώνυμα
Το φυτωνύμιο καστανιά ή το επίθετο καστανός-ή, -ό, επηρέασε και τις ονομασίες των εξής οικισμών:
* Καστανάς Θεσσαλονίκης
* Καστανερή Κιλκίς
* Καστανή Ιωαννίνων
* Καστανίτης Ξάνθης
* Καστάνιτσα Αρκαδίας
* Καστανιώτισσα Εύβοιας
* Καστανούσσα Σερρών
* Καστανόφυτο Καστοριάς
* Καστανώνας Ιωαννίνων
Όπως επίσης συγκροτημάτων οικισμών:
* Καστανοχώρια

## Δείτε επίσης
* Καστανιές (αποσαφήνιση)
* Καστανέα (αποσαφήνιση)
* Καστανοχώρι (αποσαφήνιση)
* Καστανούλα (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
NASA WorldWind

Το **NASA World Wind** είναι ένα ελεύθερο πρόγραμμα γραφικής απεικόνισης της γης το οποίο είναι διαθέσιμο στο Διαδίκτυο. Κατασκευάστηκε από την NASA και χρησιμοποιεί δεδομένα από δορυφορικές φωτογραφίες της καθώς και δεδομένα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (USGS).

## Πνευματικά δικαιώματα
Το πρόγραμμα είναι διαθέσιμο σε όλους και οι εικόνες / χάρτες με τα στρώματα Landsat Global Mosaic, Blue Marble και οι χάρτες της USGS διανέμονται ελεύθερα.

## Δείτε επίσης
*Google Earth
*Marble (software) (Αγγλικά)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επιστημονικό λογισμικό
Κατηγορία:Λογισμικό διαδικτύου
Κατηγορία:Εργαλεία προγραμματισμού Linux
Συνεξέλιξη

[μικρογραφία|Η [σφήκα Dasyscolia ciliata ψευοεπικονιάζεται αποκλειστικά από τα αρσενικά της, τα οποία δελεάζονται από το άνθος της ορχιδέας, που μοιάζει με το θηλυκό έντομο. Επιπλέον, τα αρσενικά προσελκύονται από το άρωμα του άνθους που μοιάζει με τις φερομόνες που εκκρίνονται από τις θηλυκές σφήκες.]]
Στην επιστήμη της Βιολογίας ο όρος **συνεξέλιξη** (coevolution) αποδίδει την ταυτόχρονη εξέλιξη μη συγγενών οργανισμών λόγω ιδιαίτερου δεσμού που συμβαίνει μεταξύ τους. Για παράδειγμα άνθη και έντομα, που τα πρώτα γονιμοποιούνται από τα δεύτερα και τα δεύτερα τρέφονται από τα πρώτα, παράσιτα και ξενιστές, στις περιπτώσεις εκείνες της αναγκαίας συμβίωσης, καθώς και οποιαδήποτε άτομα (οργανισμοί) μιας συμβιωτικής σχέσης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα *συνεξέλιξης* παρουσιάζει ο κρίνος Άρο (Arum Lily) που προσελκύει μικρές μύγες.

## Πηγές
*Λεξικό όρων Βιολογίας, "Collins". W.G. Hale - J.P. Margham

Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία
Κατηγορία:Ενδιαίτημα
Κατηγορία:Περιβαλλοντική ορολογία
Αλφόνσος Β΄ της Προβηγκίας

thumb|left|180px|Ανδριάντας του Αλφόνσου Β΄ της Προβηγκίας
Ο **Αλφόνσος Β΄ της Προβηγκίας** (Βαρκελώνη, 1180 - Παλέρμο, 1209) Κόμης της Προβηγκίας (1185 - 1209).

## Βιογραφία
Ήταν δεύτερος γιος του Βασιλιά της Αραγωνίας Αλφόνσου Β΄ του *Τροβαδούρου* και της Σάντσας της Καστίλης. Η μητέρα του ήταν κόρη του Βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Αυτοκράτωρ.

Ο θείος του Σάντσο της Προβηγκίας ήταν κόμης της Προβηγκίας, αλλά συγκρούστηκε με τον αδελφό του. Τότε ο Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας έκανε εκστρατεία στην Προβηγκία, καθαίρεσε τον Σάντσο και τοποθέτησε στην θέση του τον δεύτερο γιο του Αλφόνσο (1185).

Σύμφωνα με μερικά έγγραφα όπως φαίνεται στα ποιήματα του τροβαδούρου Γκωσέλμ Φαϊδίτη ήταν αντίπαλοι, χάρη στον έρωτα που είχαν για τη Ζουρντέν ντ΄Εμπράν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γκαρσέντα των Σαμπράν, κόρη των κομήτων (και διάδοχο) του Φορκαλκιέ, με την οποία απέκτησε:
* Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Δ΄ 1198-1245, κόμης της Προβηγκίας.
* Γκαρσέντα ης Προβηγκίας, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ κύρια της Μονκάδα και υποκόμη του Μπεάρν.
** Κωνσταντία του Μπεάρν, παντρεύτηκε τον Ντιέγκο Λόπεθ Γ΄ δε Άρο (εγγονό του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν).
*** Τερέσα Ντίαθ δε Άρο, παντρεύτηκε τον Χουάν Α΄ Νιούνιεθ δε Λάρα.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Boutière, J.; Schutz, A.-H., eds. (1964). Biographies des troubadours. Nizet.
*Sabaté, Flocel, ed. (2017). The Crown of Aragon: A Singular Mediterranean Empire. Brill.
*Smith, Damian J.; Buffery, Helena, eds. (2003). The Book of Deeds of James I of Aragon. Ashgate Publishing.

Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας
Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας
Δεποτάτος

Ο **δεποτάτος** είναι εκκλησιαστικός αξιωματούχος της Μεγάλης Εκκλησίας.

Κατατάσσεται από τον Γεώργιο Κωδινό τον Κουροπαλάτη στην ένατη πεντάδα τέταρτος τη τάξει. Ενώ από τον κατάλογο του Συντάγματος Ιερών Κανόνων κατατάσσεται τέταρτος στην τρίτη πεντάδα του αριστερού χορού των οφφικίων. Από το Μέγα Ευχολόγιο δέκατος τέταρτος στον αριστερό χορό, ενώ όσον αφορά στην τάξη των οφφικίων και των αρχόντων της Μεγάλης Εκκλησίας είναι τελευταίος απ' όλα τα οφφίκια.

## Καθήκοντα
Τα καθήκοντα των δεποτάτων είναι:

* να καλούν τους άρχοντες ενώπιον του αρχιερέα,
* να προπορεύονται του αρχιερέα στις λιτανείες ή σε άλλες τελετές
* να προπορεύονται κρατώντας λαμπάδα του διακόνου ή του ιερέα που πηγαίνει στον άμβωνα να διαβάσει το Ευαγγέλιο
* να προπορεύονται με λαμπάδα των Τιμίων Δώρων όταν τα πηγαίνει, στη Μεγάλη Είσοδο, στην Αγία Τράπεζα ο ιερέας και όταν, μετά τη Θεία Κοινωνία, τα ξαναφέρνει στην Πρόθεση
* προ του ιερού βήματος να οδηγούν όσους θέλουν να λάβουν τα άχραντα μυστήρια.
* Κατά τον Νικήτα Μαρωνείας (Χαρτοφύλακα), ο δίγαμος δεποτάτος «φιλανθρώπως» αποκαθίσταται εις την του δεποτάτου ενέργειαν, εκτελέσας πρότερον το κανονικώς επιβληθέν αυτώ επιτίμιον του διγάμου.

Σημειωτέον ότι δεποτάτος του ναού της Αγίας Σοφίας ονομαζόταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας κατά την τελετή της στέψης του.

Σήμερα τα καθήκοντα του άλλοτε Δεποτάτου έχουν επιφορτισθεί αντίστοιχα οι Γραμματείς των Μητροπολιτών, οι επισκοπικοί τελετάρχες, συνήθως Πρωτοσύγκελοι καθώς και βοηθητικό προσωπικό όπως νεωκόροι και τα λεγόμενα «παπαδάκια».

## Παραπομπές

## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 9, σελ. 48

Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Δερβέναγας

Η λέξη **δερβέναγας** ή *ντερβέναγας* ή *ντερβεναγάς* είναι τουρκική λέξη σύνθετη εκ των περσικού "ντερμπέντ" (= δίοδος, πέρασμα) και "Αγάς" (= αρχηγός - τοπάρχης) που σημαίνει τον επιτετραμένο αρχηγό φρουράς διάβασης ή περάσματος (Δερβένι).
Στην Ελλάδα επί τουρκοκρατίας η Οθωμανική κυβέρνηση απέφευγε να διορίζει Τουρκαλβανούς ως δερβεναγάδες για να μην έρχονται σε επαφή με τους κλέφτες και αρματωλούς που συνήθως αποτελούσαν τις μισθοφορικές μονάδες φύλαξης τέτοιων περασμάτων και γινόντουσαν περισσότερο επικίνδυνοι. Από το 1759 άρθηκε αυτός ο περιορισμός και πρώτος Τουρκαλβανός που ανέλαβε δερβέναγας ήταν ο Σουλεϊμάν Πασάς. 

Έτσι η λέξη λόγω των καταχρήσεων που συνέβαιναν τότε προσέλαβε σιγά - σιγά τη σημασία του αυθαίρετου και μ΄ αυτή συνεχίζεται σήμερα να χρησιμοποιείται στις δημώδεις εκφράσεις του ελληνικού λαού π.χ. *δερβέναγας το παίζεις;*, ή  *εδώ τι νομίζεις πως είσαι, δερβέναγας;*.

Ομοίως *γενικός δερβέναγας* είναι δημώδης έκφραση με χαρακτήρα θαυμασμού που συνηθέστερα λέγεται ειρωνικά για άτομο που αξιώνει ή ασκεί, ή φαντάζεται πως ασκεί γενική ανώτατη και ανεξέλεκτη διεύθυνση ή διοίκηση.

Στο ελληνικό θέατρο σκιών οι διάφοροι καραγκιοζοπαίχτες τον παρουσίαζαν με χαρακτήρα στενοκέφαλου και επικίνδυνα εχθρικό.

Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Σάββας Βέργας

Ο **Σάββας Βέργας** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός μηχανικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Πάφου την περίοδο 2007-2014.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σάββας Βέργας γεννήθηκε στην Πάφο το 1965. Στα μαθητικά του χρόνια ήταν μέλος της Νεολαίας Δημοκρατικού Κόμματος (ΝΕΔΗΚ). Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Στις Δημοτικές Εκλογές του 1996 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος Δήμου Πάφου με το ΔΗΚΟ. Συμμετείχε στις Βουλευτικές εκλογές του 2001 με το ΔΗΚΟ αλλά δεν εξελέγη. Στις Δημοτικές Εκλογές του 2001 επανεκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος. Ακολούθως, εκλέχθηκε Αντιδήμαρχος Δήμου Πάφου.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 ο τότε Δήμαρχος Πάφου Φειδίας Σαρίκας εκλέχθηκε βουλευτής. Ο Σάββας Βέργας ανέλαβε Δημαρχεύων Πάφου. Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε Δήμαρχος Πάφου.

Το 2008 ορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο, επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου, στο πενταμελές Συμβούλιο Παρεκκλίσεων Κύπρου. Τον Μάρτιο του 2009 επανεκλέχθηκε στο Εκτελεστικό Γραφείο του ΔΗΚΟ. Τον Σεπτέμβριο του 2011 εκλέχθηκε στην επταμελή επιτροπή του ΔΗΚΟ. Επιπλέον, τον Ιούνιο του 2011 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της Ένωσης Δήμων Κύπρου.

Είναι νυμφευμένος με την Σοφία Αποστολίδου  και έχει τρεις υιούς.

## Καταδίκη
Τον Οκτώβριο 2014 συνελήφθη για ποινικά αδικήματα. Στις 2 Δεκεμβρίου 2014 παραιτήθηκε από τη θέση του Δημάρχου Πάφου. Στις 5 Δεκεμβρίου 2014 παραδέχθηκε ενοχή για χρηματισμό. Τον Φεβρουάριο του 2015 καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης έξι χρόνων. Τον Μάιο του 2017 καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης ακόμα δύο χρόνων. Αποφυλακίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2018 μετά από αποδοχή του αιτήματος αποφυλάκισης του από το Συμβούλιο Αποφυλάκισης. Μετέπειτα ο ίδιος γνωστοποίησε ότι ανέλαβε καθήκοντα σε μεγάλη εταιρεία δομικών υλικών στην Πάφο.  

## Παραπομπές


## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Δήμαρχοι Πάφου
Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί
Offshore

Ο όρος **Offshore** δύναται να λάβει τρεις ερμηνείες:

* Πλατφόρμα offshore – δηλαδή «στη θάλασσα, μακριά από την ακτή». Γενικά χρησιμοποιείται για να δηλώσει σταθερές ή επιπλέουσες πλατφόρμες με τα απαραίτητα συστήματα για την εξαγωγή του υποβρύχιου πετρελαίου.
* Offshore (οικονομικά) - ένας όρος που χρησιμοποιείται γενικά εσφαλμένα προκειμένου να υποδειχθούν οι εικονικά δημιουργημένες επιχειρήσεις σε οικονομικά κέντρα με ένα πολύ χαμηλό επίπεδο φόρων.
* Αγώνας offshore - τύπος ναυτικού αγώνα που ασκείται με βάρκες με μηχανή, που συνήθως αποκτούν υψηλές ταχύτητες

Σχετικές λέξεις

* Οικονομικός παράδεισος
* Ανακύκλωση χήματος
* Φορολογία
Τράχηλος

Ο όρος **τράχηλος**, μπορεί να αναφέρεται στις εξής ανατομικές περιοχές:
*τράχηλος, ο λαιμός
*τράχηλος της μήτρας, το κατώτερο τμήμα της μήτρας που εξέχει στον κόλπο
Μάχη του Βερντέν

Η **μάχη του Βερντέν** ήταν μια από τις κρισιμότερες μάχες του Α΄ παγκόσμιου πόλεμου και έλαβε χώρα στο δυτικό μέτωπο. Αντίπαλοι ήταν ο γερμανικός και ο γαλλικός στρατός που πολέμησαν από τις 21 Φεβρουαρίου, οπότε οι Γερμανοί εξαπέλυσαν την επιχείρηση Γκερίχτ, μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου 1916 γύρω από την πόλη Βερντέν (*Verdun-sur-Ma'as*) στη βορειοανατολική Γαλλία. Η μάχη αυτή οδήγησε σε απώλειες δραματικού μεγέθους: πάνω από 250.000 ήταν οι νεκροί και περίπου μισό εκατομμύρια οι τραυματίες. Ήταν η πιο μακρόχρονη μάχη και μια από τις πιο αιματηρές στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Τόσο για τη Γαλλία όσο και για τη Γερμανία αντιπροσωπεύει τη φρίκη του πολέμου, παρόμοια με τη μάχη του Σομμ που την ακολούθησε τον ίδιο χρόνο. Η ανακομιδή των σορών συνεχίζεται, το ίδιο το μνημείο της Μάχης είναι ένα τεράστιο οστεοφυλάκιο.

## Σημασία της μάχης
thumb|300px|Το μνημείο του Βερντέν
Η μάχη του Βερντέν αποτέλεσε σύμβολο για το γαλλικό έθνος. Η επιτυχία του αμυντικού συστήματος των οχυρών και χαρακωμάτων που απλώνονται σε μεγάλη έκταση γύρω από την πόλη, οδήγησε στην ίδρυση της κατοπινής οχυρωματικής Γραμμής Μαζινό κατά μήκος των γαλλογερμανικών συνόρων. Η αμυντική αυτή διάταξη όμως αποτέλεσε κύριο παράγοντα της αδυναμίας της Γαλλίας να αντιμετωπίσει τη γερμανική εισβολή του 1940.

## Παραπομπές
 

## Βιβλιογραφία
* Clayton, Anthony. *Paths of Glory - The French Army 1914-18.*, ISBN 0-304-36652-8
* Foley, Robert. *German Strategy and the Path to Verdun.*, ISBN 0-521-84193-3
* Horne, Alistair. *The Price of Glory.*, ISBN 0-14-017041-3
* Keegan, John. *The First World War.*, ISBN 0-375-70045-5
* Martin, William. *Verdun 1916.* London: Osprey Publishing, 2001. ISBN 1-85532-993-X
* Mosier, John. *The Myth of the Great War.*, ISBN 0-06-008433-2

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20150813012607/http://www.battleofverdun.nl/ Ιστοσελίδα στα Αγγλικά για τη μάχη
* DIE SCHLACHT UM VERDUN - EINE EUROPÄISCHE TRAGÖDIE
* Verdun Page - English+German
* Info from firstworldwar.com
* Verdun book excerpt
* 

Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Μάχες γαλλικού στρατού
Κατηγορία:Μάχες γερμανικού στρατού
Δεξίλεως

Ο **Δεξίλεως** ήταν αρχαίος ευγενής Αθηναίος, γιος του Λυσανίου εκ του Θορικού. Γεννήθηκε όταν στην Αθήνα ήταν άρχοντας ο Τείσανδρος. Ανήκε στη τάξη των ιππέων, και έπεσε, σε ηλικία μόλις 20 ετών, μαζί με άλλους 4 ιππείς και το φύλαρχο Αντιφάνη το 394 π.Χ. στη Κόρινθο, όταν ήταν άρχοντας Αθηνών ο Ευβουλίδης. Στη μάχη εκείνη είχαν ηττηθεί οι Αθηναίοι από τους Σπαρτιάτες.

Η τέφρα του Δεξίλεω καθώς και των τεσσάρων άλλων ιππέων μεταφέρθηκε στην Αθήνα και εναποτέθηκε στο Δημόσιο Σήμα. Το ανάγλυφο που αποκαλύφθηκε στον Κεραμεικό κατασκευάστηκε αργότερα από τους συγγενείς του Δεξίλεω (ανάγεται στο 390 π.Χ.), όταν κατασκευάστηκε ο οικογενειακός τους περίβολος, όπου και ευρέθη το ανάγλυφο.

## Δείτε επίσης
* Στήλη του Δεξίλεω

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Κεραμεικός
Σταύρος Λαμπριάκος

Ο **Σταύρος Λαμπριάκος** (γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1975) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός και ενίοτε ως κεντρικός αμυντικός.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη Θεσσαλονίκης και το 1993 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου παρέμεινε για 6 αγωνιστικές περιόδους. Το 2001 αποκτήθηκε από τη Skoda Ξάνθη, συνδέοντας τη θητεία του στους «ακρίτες» με την καλύτερη μέχρι τώρα περίοδο στην ιστορία της ομάδας, καθώς πανηγύρισε 3 φορές την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ ενώ έφτασε δύο φορές στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Αν και το καλοκαίρι του 2008 ανανέωσε το συμβόλαιό του με τη Skoda Ξάνθη έως το 2010, τον Ιανουάριο του 2009 αποχώρησε μετά από 8,5 χρόνια από την ομάδα και επέστρεψε στην πρώτη του ομάδα, τον Άρη υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους. Το καλοκαίρι του 2010, με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

### Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.

Το καλοκαίρι του 2012 συμμετείχε αρχικά στη διοίκηση του Άρη, αποχώρησε όμως τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Το προφίλ του Σταύρου Λαμπριάκου στο transfermarkt
* footballplus.com Προφίλ στο footballplus 
* Στατιστικά καριέρας

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Πρωθιερέας

**Πρωθιερέας** στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι οφφίκιο που αποδίδεται σε έγγαμο μόνο κληρικό των οψιγενών Νεοπαγών Πατριαρχείων της Ανατολής (Πατριαρχείο Ρωσίας, Πατριαρχείο Σερβίας, Πατριαρχείο Ρουμανίας και Πατριαρχείο Βουλγαρίας), στις δε υπόλοιπες Εκκλησίες της Ανατολής απαντάται το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου που φέρει τον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης. 
Είναι ο ανώτερος βαθμός στον οποίο μπορεί να φτάσει έγγαμος κληρικός των Εκκλησιών αυτών. Διακρίνεται από τον πρεσβύτερο, καθώς φοράει επιγονάτιο και σταυρό. Αλλά και από τον Πρωτοπρεσβύτερο διότι φέρει κόκκινη ταινία διαγώνια στο στήθος από τα δεξιά του προς τα αριστερά.

## Δείτε επίσης
*Πρωτοπρεσβύτερος
*Αρχιμανδρίτης
Farman MF.11

Το **Maurice Farman MF.11 Shorthorn** είναι Γαλλικό αναγνωριστικό και ελαφρύ βομβαρδιστικό διπλάνο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμιού Πολέμου. 

## Σχεδίαση και εξέλιξη
Το MF.11 ήταν ουσιαστικά μία έκδοση του Farman MF.7 με ισχυρότερους κινητήρες και περισσότερο στιβαρή και αεροδυναμική άτρακτο, η οποία υπερυψώθηκε πάνω από την κάτω πτέρυγα. Το αεροσκάφος εφοδιάστηκε με πυροβόλο όπλο για τον παρατηρητή, η θέση του οποίου μεταφέρθηκε μπροστά ώστε να διαθέτει καλύτερο οπτικό πεδίο βολής. 

Το όνομά του προήλθε από το *MF.7 Longhorn*, καθώς δεν έφερε το χαρακτηριστικό, πρόσθια τοποθετημένο, πηδάλιο ύψους – βάθους και τα επιμηκυμένα πέδιλα ολίσθησης του προκατόχου του. 

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το MF.11 υπηρέτησε τόσο με τις Γαλλικές όσο και τις Βρετανικές αεροπορικές δυνάμεις στο Δυτικό Μέτωπο στα πρώτα στάδια του πολέμου. Ως ελαφρύ βομβαρδιστικό εκτέλεσε την πρώτη βομβαρδιστική επιδρομή του πολέμου όταν στις 21 Δεκεμβρίου 1914 ένα FM.11 της Βασιλικής Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας επιτέθηκε κατά Γερμανικών θέσεων πυροβολικού γύρω από το Όστεντ (*Ostend*) του Βελγίου. 

Το 1915 αποσύρθηκε από την πρώτη γραμμή του Δυτικού Μετώπου, όμως εξακολούθησε να χρησιμοποιείται από τους Γάλλους στο Ανατολικό Μέτωπο και τη Μέση Ανατολή, ενώ οι Βρετανοί το χρησιμοποίησαν στα Δαρδανέλια, την Αφρική και τη Μεσοποταμία. 

Η Ιταλική Fiat κατασκεύασε κατόπιν αδείας κάποια MF.11 από τις αρχές του 1915, εξοπλισμένα με σταθερό πρόσθιο πυροβόλο και κινητήρα *Fiat A.10*. 

Το 1916 η Αυστραλία αγόρασε μερικά MF.11 για εκπαιδευτικούς σκοπούς. 

## Χρήστες
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;

## Σημειώσεις


## Δείτε επίσης

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του MF.11
* Farman MF.7

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Farman MF.11 στο luftfahrtmuseum.com
* Το Farman MF.11 στο Virtual Aircraft Museum
* Το Farman MF.11 στο Canadian Aviation Museum

MF
MF
MF
MF
MF.11
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Υδραυλικό πιεστήριο

Το **υδραυλικό πιεστήριο** είναι ένας υδραυλικός μηχανισμός που επιτρέπει την εφαρμογή μιας μεγάλης δύναμης ανύψωσης ή συμπίεσης. Εφευρέτης του είναι ο βρετανός μηχανικός Joseph Bramah (μερικές φορές το υδραυλικό πιεστήριο περιγράφεται με τον όρο *πιεστήριο του Bramah*). Τα υδραυλικά πιεστήρια αποτελούν την πιο διαδεδομένη μορφή πιεστηρίων στις μέρες μας.

## Αρχή λειτουργίας
thumb|right|Η αρχή λειτουργίας του υδραυλικού πιεστηρίου
Ο τρόπος που δουλεύει ένα υδραυλικό πιεστήριο σχετίζεται με την Αρχή του Πασκάλ: Η πίεση σε όλα τα σημεία ενός κλειστού συστήματος μεταδίδεται ομοιόμορφα σε όλα τα σημεία του. Ανεξάρτητα λοιπόν από τον τελικό σχεδιασμό ενός υδραυλικού πιεστηρίου, το βασικό μοτίβο είναι κοινό: δύο σωλήνες διαφορετικής διαμέτρου (Α1 και Α2 στο διπλανό σχήμα) είναι ενωμένοι μέσω μιας δεξαμενής που περιέχει κάποιο ρευστό (π.χ. νερό, λάδι ή κάποιο αέριο). Σε καθέναν από τους 2 σωλήνες εφαρμόζεται ένα έμβολο.

Σύμφωνα με την αρχή του Πασκάλ, όση πίεση εφαρμόζεται στο πρώτο έμβολο μεταδίδεται και στο δεύτερο. Δηλαδή:

:
P1 = P2


Όμως η πίεση ορίζεται ως το πηλίκο της ασκουμένης δύναμης (F) σε μια επιφάνεια δια του εμβαδού (A) της επιφάνειας αυτής:

:
P = \frac{F}{A}


Συνεπώς, η δύναμη που ασκείται στο δεύτερο έμβολο (F2) θα εξαρτάται από τη σχέση ανάμεσα στα δύο εμβαδά Α1 και Α2:

:
F2 = F1\frac{A2}{A1}


Αυτό σημαίνει ότι αν, για παράδειγμα, η δεύτερη επιφάνεια έχει πενταπλάσιο εμβαδό από την πρώτη, τότε μπορεί κανείς ασκώντας στο πρώτο έμβολο μία δύναμη 10 Ν, να μεταφέρει στο δεύτερο έμβολο πενταπλάσια δύναμη (F2 = 50 Ν).

Κατηγορία:Υδροστατική
Ο γέρος και η θάλασσα

***Ο γέρος και η θάλασσα*** () είναι νουβέλα που γράφτηκε από τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ το 1951 στις Μπαχάμες και δημοσιεύθηκε το 1952. Το 1953 ο Χέμινγουεϊ έλαβε για αυτό το Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας) και η έκδοσή του συνετέλεσε στην απονομή του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1954. Το διήγημα αναφέρεται σε έναν γέρο ψαρά που μόνος και αβοήθητος παλεύει απελπισμένα στον ωκεανό, στα ανοιχτά της Κούβας, με έναν τεράστιο ξιφία.

## Πλοκή
Ήρωας της ιστορίας είναι ο Σαντιάγκο, ένας φτωχός και ηλικιωμένος ψαράς που για 84 ημέρες έχει αποτύχει να πιάσει έστω κι ένα ψάρι. Τις πρώτες σαράντα μέρες είχε μαζί του ένα παιδί, τον Μανολίνο, στη συνέχεια όμως βγαίνει μόνος με τη βάρκα για ψάρεμα.

Την επόμενη, 85η ημέρα, κατορθώνει να ψαρεύψει ένα ψάρι τεραστίων διαστάσεων, έναν ξιφία, το οποίο όμως δυσκολεύεται να το τραβήξει στην ξηρά. Αγωνίζεται δυο ολόκληρα μερόνυχτα και στο τέλος πετυχαίνει να νικήσει το ψάρι. Καταπονημένος όπως είναι, αδυνατεί να το ανεβάσει στη βάρκα, λόγω και του τεράστιου βάρους του ψαριού. Έτσι, αποφασίζει να το δέσει στο πλάι και ξεκινά το δρόμο της επιστροφής, κάνοντας όνειρα για τη θριαμβευτική επιστορφή στο χωριό του. Ωστόσο, η τύχη δεν είναι με το μέρος του. Η θάλασσα θα παίξει μαζί του ένα τελευταίο, άσχημο παιχνίδι. Οι καρχαρίες, κατά τη διάρκεια της διαδρομής, κατασπάραξαν το μεγάλο ψάρι που είχε πιάσει ο Σαντίαγκο. Όταν πλέον μπαίνει στο λιμάνι, το μόνο που έχει απομείνει να θυμίζει το κατόρθωμα του γερο-ψαρά είναι το μεγάλο άσπρο κόκαλο του ξιφία.

Το τέλος της ιστορίας: Είναι νύχτα, και ο Σαντιάγκο ανηφορίζει από το λιμάνι προς την καλύβα του, κουβαλώντας το κατάρτι της βάρκας του. Την επομένη το πρωί εμφανίζεται ο Μανολίνο, που του φέρνει καφέ και μαζί κάνουν σχέδια για μελλοντικές ψαριές. Κατόπιν ο Σαντιάγκο αποκοιμιέται, ονειρευόμενος λιοντάρια που παίζουν στην παραλία.

## Παραπομπές


Γερος
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1952
Φλογοφόρος ροιά

right|thumb
Η **φλογοφόρος ροιά** είναι ένα διακοσμητικό έμβλημα που εμφανίζεται στις στολές διάφορων στρατών ανά τον κόσμο. Αρχικά αποτελούσε διακριτικό επίλεκτων μονάδων των γρεναδιέρων (ή χειροβομβιστών) και αναπαριστούσε αυτό ακριβώς το όπλο, δηλαδή την γρανάτα με το φιτίλι αναμμένο. Όταν πλέον οι γρανάτες έπαψαν να χρησιμοποιούνται και χάθηκε ο συμβολικός συσχετισμός με αυτές, οι Έλληνες στρατιωτικοί χαρακτήρισαν το σχήμα του εμβλήματος ως «ρόδι», εξ ου και η ονομασία «ροιά». Το έμβλημα αυτό τοποθετείται στα επιλαίμια των χιτωνίων της στολής εξόδου ή παραλλαγής των αξιωματικών του Στρατού Ξηράς. Εκτός από τους στρατιωτικούς, το διακριτικό αυτό φέρουν επίσης και οι Ιταλοί αστυνομικοί (καραμπινιέροι), ενώ ήταν και έμβλημα της Ελληνικής Χωροφυλακής.

Κατηγορία:Στρατιωτικά διακριτικά
Επίρραμα

**Επίρραμα** (στην στρατιωτική αργκό **οπλόσημο**) ονομάζεται το διακριτικό έμβλημα που φέρεται σε στολή για την κατάδειξη του σώματος (στρατιωτικού ή ασφαλείας) στο οποίο ανήκει ο ένστολος. Συνήθως φοριέται στα δύο πέτα του χιτωνίου της στολής ή μόνο στο ένα εάν στο άλλο ράβεται άλλο έμβλημα, όπως ο βαθμός ιεραρχίας.

Κατηγορία:Στρατιωτικά διακριτικά
Αγία Παρασκευή Χαλκιδικής

Η **Αγία Παρασκευή** είναι χωριό του νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας που ανήκει στον Δήμο Κασσάνδρας, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης). Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 294 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Από  το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Παλλήνης. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη μελισσοκομία και την ελαιοκομία. Η θέση της είναι στην ενδοχώρα της Κασσάνδρας και περιβάλλεται από δάσος πεύκων. Στο χωριό υπάρχουν παραδοσιακά σπίτια, κτισμένα με πέτρα.

Λειτουργούν μεταξύ άλλων, αγροτικό ιατρείο, ΚΑΠΗ, νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο. Το τελευταίο λέγεται  Δημοτικό Σχολείο Παλιουρίου/Αγ. Παρασκευής. Ο κύριος ναός είναι στις παρυφές του χωριού και είναι αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή. Στο χωριό δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος, με το όνομα "Χαλκιδίς".

## Ιστορία
Ο οικισμός οφείλει το όνομά του στον ομώνυμο ναό της Αγίας Παρασκευής. Οι κάτοικοι του συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Αγωνιστές της επανάστασης του 1821 από το χωριό ήταν οι Ιωάννης Ανδρούλης, Χριστόδουλος Δημητρίου, Ιωάννης Γεωργίου, Ιωάννης Ψαράς, Αγγελής Κυρίτσης και άλλοι. Το 1869 αναφέρεται πως διέθετε περίπου 43 οικίες, καθώς και ιδιωτικό σχολείο. Από το χωριό κατάγονταν οι Μακεδονομάχοι Κωνσταντίνος Σαραφιανός και Κωνσταντίνος Καραγιώργης. Επίσης, κάτοικοί συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση κατά των Γερμανών. Κοντά στο χωριό, στη θέση «Αβάρα», έχουν επισημανθεί τα ερείπια ρωμαϊκού οικισμού, που η ίδρυσή του θα πρέπει ίσως να σχετιστεί με την αξιοποίηση των γειτονικών ιαματικών λουτρών.

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Κοινότητα Αγίας Παρασκευής
Η κοινότητα Αγίας Παρασκευής είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 27,687 χμ² (2011). Αριθμεί 375 κατοίκους και περιλαμβάνει και τον οικισμό Λουτρά με 81 μόνιμους κατοίκους (2011), τα οποία βρίσκονται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από την Αγία Παρασκευή, κοντά στη θάλασσα. Το όνομά τους οφείλεται στις ιαματικές πηγές της περιοχής. Υπάρχουν τουριστικά καταλύματα και παραθεριστικές κατοικίες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Ταξιδιωτικός Οδηγός, *Κεντρική-Δυτική Μακεδονία*, εκδ. Explorer, 2003.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Παλλήνης Χαλκιδικής
Αγια Παρασκευη Χαλκιδικης
Κατηγορία:Λουτρά
Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Αλύβη

Η **Αλύβη** ήταν αρχαία μικρασιατική πόλη ή χώρα.

Αναφέρεται από τον Όμηρο στο δεύτερο βιβλίο της Ιλιάδος, ήταν σύμμαχος της Τροίας στον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία των Οδίου και του Επίστροφου. Βρισκόταν πέρα από τη γη που γεννά ασήμι, στην περιοχή των Αλιζωνών, πιθανώς στην Εύξεινο πόντο αφού η λέξη Αλύβη ετυμολογικά σχετίζεται με τη λέξη Άλυς (Άλυς ποταμός). 

## Πηγές


Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μικράς Ασίας
Κατηγορία:Πόντος
Σημαία της Κάτω Σαξονίας

thumb|Σημαία της Κάτω Σαξονίας.
Η **[[σημαία]] του κρατιδίου της [[Κάτω Σαξονία|Κάτω Σαξονίας]]** είναι σχεδόν ίδια με την ομοσπονδιακή σημαία, με τη διαφορά ότι συμπεριλαμβάνει στο κέντρο το οικόσημο του κρατιδίου. Οι διαστάσεις της κρατικής και πολιτικής σημαίας είναι 2:3. Καθιερώθηκε στις 13 Απριλίου του 1951.

## Περιγραφή
Η σημαία είναι ίδια ακριβώς με τη σημαία της Γερμανίας, (με χρώματα το μαύρο, το κόκκινο και το χρυσό), με τη διαφορά ότι φέρει στο κέντρο της το οικόσημο του κρατιδίου, δηλαδή θυρεό ερυθρού πεδίου με ίππο αργυρό σε στάση εφορμώντος.

Η κρατική σημαία, όταν χρησιμοποιείται στη θάλασσα, έχει τριγωνικές τις άκρες από δεξιά. Η ίδια χρησιμοποιείται επίσης στα οχήματα αξιωματούχων.

## Ιστορικά στοιχεία
Με την ίδρυση της Κάτω Σαξονίας το 1946 με συγχώνευση των κρατιδίων του Μπράουνσβαϊγκ (Braunschweig), του Όλντενμπουργκ (Oldenburg), του Σάουμπουργκ-Λίππε και του Αννόβερου, παρουσιάστηκε πρόβλημα στο να βρεθεί κάποια σημαία δεδομένης της ιστορίας όλων των πρώην εδαφών. 

Μια ανεπίσημη σημαία παρουσιάστηκε γύρω στα 1948 και ήταν δίχρωμη (κόκκινη και λευκή) με το οικόσημο στο κέντρο. Επίσης η σημαία του πρώτου τοπικού πρωθυπουργού ήταν κόκκινη με το λευκό άλογο στο κέντρο. Το άλογο παριστανόταν να τρέχει. Τελικά, το 1951 η σημαία έλαβε τη σημερινή της μορφή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας

## Πηγές
*H σημαία του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας στις **Σημαίες του Κόσμου**.

## Βλέπε επίσης
*Έμβλημα της Κάτω Σαξονίας

Κατηγορία:Κάτω Σαξονία
Σαξονία
Έμβλημα της Κάτω Σαξονίας

thumb|Το έμβλημα του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας.
Το **οικόσημο του κρατιδίου της Κάτω Σαξoνίας** περιέχεται στη σημαία της Κάτω Σαξονίας. Μάλιστα, χωρίς αυτό η σημαία του κρατιδίου θα ήταν πανομοιότυπη με τη σημαία της Γερμανίας. Με ειδικό νόμο το 1952 ορίστηκαν οι διαστάσεις του εμβλήματος σε 7:6 (ύψος προς πλάτος).

Στο θυρεό παριστάνεται το λευκό άλογο της Σαξονίας σε στάση «εφορμώντος», όπως γίνεται και με το άλογο του Μπράουνσβαϊγκ και του Αννόβερου στα αντίστοιχα οικόσημα. Το πεδίο του θυρεού είναι ερυθρό.

## Βλέπε επίσης
* Σημαία της Κάτω Σαξονίας

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κάτω Σαξονία
Σαξονία
Λάρισα (Τρωάδα)

Η **Λάρισα** ήταν αρχαία μικρασιατική πόλη στην περιοχή της Τροίας, η οποία άκμασε κατά την αρχαϊκή, κλασική και ελληνιστική περίοδο. Βρισκόταν στη σημερινή θέση Limantepe, κοντά στο χωριό Kösedere, της επαρχίας Τσανάκκαλε, στην Τουρκία.

## Μυθολογία
Αναφέρεται από τον Όμηρο στις πόλεις συμμάχους των Τρώων κατά τον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία των Ιππόθοου και του Πύλαιου οι οποίοι ήσαν γιοί του Λήθου και εγγονοί του Τεύταμου , Πελασγικής καταγωγής. 

## Ιστορία
Πιθανολογείται ότι πρόκειται για εκείνη την πόλη Λάρισα η οποία, κατά την ελληνιστική περίοδο, μετονομάστηκε σε *Πτολεμαΐδα*, από τη δυναστεία των Πτολεμαίων. 

## Πηγές


Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Κατηγορία:Αιολικές αποικίες
Δολάριο Λιβερίας

Το **δολάριο** είναι το νόμισμα της Λιβερίας από το 1943. Ήταν επίσης νόμισμα στη χώρα αυτή την περίοδο από το 1847 ως το 1907. Ο κωδικός του (ISO 4217) είναι: *LRD* και κανονικά γράφεται συντομογραφημένα με το σύμβολο του δολαρίου (*$* ) ή εναλλακτικά με το *L$* με σκοπό να διακρίνεται από δολάρια άλλων χωρών. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (*cents*).

## Ιστορία
### Πρώτο δολάριο
Το πρώτο δολάριο κυκλοφόρησε το 1847. Η ισοτιμία του ήταν "κλειδωμένη" με το Δολάριο ΗΠΑ με το οποίο είχαν την ίδια αξία και κυκλοφορούσαν μαζί ως το 1907, οπότε η Λιβερία υιοθέτησε ως νόμισμα τη Βρετανική Λίρα Δυτικής Αφρικής, η οποία είχε την ίδια αξία με τη στερλίνα. 

Τα κέρματα του πρώτου δολαρίου κυκλοφόρησαν το 1847 και ήταν του 1 και των 2 σεντς. Το 1896 κυκλοφόρησε πλήρης σειρά των 1, 2, 10, 25 και 50 σεντς. Η τελευταία σειρά κυκλοφόρησε το 1906.

Μεταξύ 1857 και 1880 κυκλοφόρησαν επίσης χαρτονομίσματα των 10 και των 50 cents, όπως επίσης και των 1, 2, 3, 5 και των 10 δολαρίων.
## Δεύτερο δολάριο
Το αμερικανικό δολάριο αντικατέστησε τη λίρα Δυτικής Αφρικής το 1935. Αρχής γενομένης από το 1937, η Λιβερία κυκλοφόρησε τα δικά της κέρματα, τα οποία κυκλοφόρησαν μαζί με το αμερικανικό νόμισμα.

Έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980 παρουσιάστηκε έλλειψη νομισμάτων, η οποία έγινε πιο έντονη παρά την κυκλοφορία κερμάτων των 5 δολαρίων από τη νέα κυβέρνηση. Τα νέα κέρματα είχαν το ίδιο βάρος και μέγεθος με το κέρμα του 1 δολαρίου. Έτσι, πολύ συχνά δεν έτυχε καλής μεταχείρισης στις συναλλαγές.

Στα τέλη της δεκαετίας του '80 τα κέρματα αντικαταστάθηκαν από ένα ειδικά σχεδιασμένο χαρτονόμισμα των 5 δολαρίων, το οποίο δέχτηκε πολλές αλλαγές την περίοδο από το 1990 ως το 2004, οπότε σοβούσε ο εμφύλιος πόλεμος. Έτσι, δημιουργήθηκαν δύο νομισματικές ζώνες: τα νέα χαρτονομίσματα της "Ελευθερίας" χρησιμοποιούνταν για νόμιμες συναλλαγές στις ελεγχόμενες από την κυβέρνηση περιοχές (κυρίως στη Μονρόβια) , ενώ τα παλιά χαρτονομίσματα χρησιμοποιούνταν σε περιοχές που δεν ήλεγχαν οι κυβερνητικές δυνάμεις. Καθένα από αυτά ήταν παράνομο στο άλλο έδαφος.

Έπειτα από την εκλογή του Τσαρλς Τέιλορ στο προεδρικό αξίωμα, το 1997 εισήχθησαν νέα χαρτονομίσματα.
### Κέρματα
Το 1937 κυκλοφόρησαν κέρματα σε αξίες των ½, 1 και 2 cents. Το 1960 κυκλοφόρησε σειρά των 1, 5, 10, 25 και 50 cents και του 1 δολαρίου. Κέρματα των 5 δολαρίων εισήχθησαν το 1982 και το 1985.
### Τραπεζογραμμάτια
Το 1989 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια που έφεραν το πορτρέτο του J. J. Roberts και πήραν το όνομα του τελευταίου. Το 1991 εισήχθησαν παρόμοια τραπεζογραμμάτια, με τη διαφορά ότι αντί για το πορτρέτο του Ρόμπερτς είχαν επάνω το εθνόσημο της Λιβερίας. Το 1997 κυκλοφόρησε νέα σειρά χαρτονομισμάτων σε αξίες των 5, 10, 20, 50 και 100 δολαρίων, τα οποία χρησιμοποιούνται και στις μέρες μας.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ισοτιμίες ευρώ σε λιβεριανά δολάρια
* Χαρτονομίσματα της Λιβερίας

Κατηγορία:Λιβερία
Κατηγορία:Νομίσματα
Έποχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Έποχος** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Λυκούργου και της Κλεοφύλης ή Ευρυνόμης ή Αντινόης, αδελφός του Αμφιδάμαντα, του Αγκαίου και του Ιάσου. Ο Παυσανίας αναφέρει (Η΄ 45, 5) ο Έποχος παριστανόταν στο αέτωμα του ναού της Ελέας Αθηνάς, στην Τεγέα.
# Αδελφός της Οινόης, για τον οποίο αναφέρεται επίσης από τον Παυσανία (Α΄ 33, 8) ότι παριστανόταν στο βάθρο του αγάλματος της θεάς Νέμεσης στον ναό της στον Ραμνούντα της Αττικής.

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 12 (1972), σελ. 615.

Εποχος