open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Υφή εδάφους

Με τον όρο **υφή εδάφους** ή **εδαφική υφή** χαρακτηρίζεται γενικά η ποσοστιαία αναλογία των διαφόρων ορυκτών σωματιδίων που απαρτίζουν το έδαφος.

## Γενικά
Γενικά ένα στερεό κλάσμα εδάφους περιλαμβάνει 1,5% μέχρι 5% οργανική ύλη και το υπόλοιπο αντίστροφα από 95% μέχρι 98,5% τεμάχια (θραύσματα) ορυκτών που συγκροτούν ένα εύθρυπτο γαιώδες σύνολο. Στα θραύσματα αυτά που έχουν διάμετρο μεγαλύτερη των 2 χιλιοστομέτρων αποτελούν χαλίκια και πέτρες τα οποία δεν συμμετέχουν στην όποια δραστηριότητα του εδάφους, αντίθετα με τα μικρότερης διαμέτρου εδαφικά σωματίδια.

## Εδαφικά σωματίδια
Ως εδαφικά σωματίδια εν προκειμένω θεωρούνται τα στερεά εκείνα που έχουν διάμετρο μικρότερη των 2 χλσ. (2&nbsp;mm), τα οποία και χαρακτηρίζονται ανάλογα σε τρεις κατηγορίες ως άμμος, ιλύς και άργιλος. Ο προσδιορισμός αυτών με βάση τη διάμετρο των σωματιδίων κατά φθίνουσα σειρά είναι:
:1. Άμμος, διάμετρος 2,00 - 0,05 χλστ. (2.00 - 0.05 mm)
:2. Ιλύς, διάμετρος 0,05 - 0,002 χλστ. (0.05 - 0.002 mm)
:3. Άργιλος, διάμετρος μικρότερη από 0,002 χλστ. (< 0.002 mm).
Σύμφωνα με διεθνή πρότυπα η άμμος διακρίνεται επιμέρους σε χονδρόκοκκη (2&nbsp;mm - 0.2&nbsp;mm) και σε λεπτόκοκκη άμμο (0.2&nbsp;mm - 0.05&nbsp;mm). Ομοίως και η ιλύς σε χονδρόκοκκη ιλύ (0.05&nbsp;mm - 0.02&nbsp;mm) και λεπτόκοκκη ιλύ (0.02&nbsp;mm - 0.002&nbsp;mm).

## Ταξινόμηση εδάφους κατά υφή
Ανάλογα της εκατοστιαίας περιεκτικότητας των εδαφών στις τρεις παραπάνω κατηγορίες, που ερευνάται με μια ιδιαίτερη διαδικασία γνωστή ως «μηχανική ανάλυση», ή «κοκκομετρική ανάλυση», ταξινομούνται αυτά στους ακόλουθους δώδεκα τύπους υφής.
#Άμμος
#Πηλώδης άμμος
#Αμμώδης πηλός
#Πηλός
#Αμμοαργιλώδης πηλός
#Αργιλώδης πηλός
#Αμμοαργιλώδες (έδαφος)
#Άργιλος
#Ιλυοαργιλώδες (έδαφος)
#Ιλυοαργιλώδης πηλός
#Ιλυοπηλώδες (έδαφος)
#Ιλύς.

## Τρίγωνο υφής εδάφους

## Δείτε επίσης

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 22ος, σελ. 109.

Κατηγορία:Εδαφολογία
ΦΚ Μεταλίστ Χάρκιβ

Η **Μεταλίστ Χάρκιφ** (ουκρανικά: ФК Металіст Харків) είναι σύλλογος ποδοσφαίρου που εδρεύει στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Στα πρωταθλήματα της Σοβιετικής Ένωσης και αργότερα της ανεξάρτητης Ουκρανίας έχει αγωνιστεί με τα εξής ονόματα: *KhPZ* (1936–1946), *Ντζέρζινετς* (1947–1956), *Αβανγκάρντ* (1956–1965), *Μεταλίστ* (1965–1991) και *ΦΚ Μεταλίστ* (από το 1992). 

## Ιστορία

### Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 1925 από εργάτες του τοπικού εργοστασίου παραγωγής αρμάτων μάχης (KhPZ).  

### Σοβιετικές διοργανώσεις
Το 1936 η ποδοσφαιρική ομάδα του εργοστασίου αναρριχήθηκε στο επίσημο σοβιετικό πρωτάθλημα, αφού αναδείχτηκε πρωταθλήτρια του Χαρκόβου. Αγωνίστηκε στην τρίτη κατηγορία του σοβιετικού πρωταθλήματος, προβιβάστηκε στη δεύτερη και κατά περιόδους στην πρώτη κατηγορία. Στο κύπελλο έφτασε δύο φορές στον τελικό (1983, 1988) και την τελευταία φορά το κατέκτησε επικρατώντας της Τορπέντο Μόσχας με 2-1.

### Ουκρανικό πρωτάθλημα
Ο σύλλογος τερμάτισε με 40 βαθμούς στο πρωτάθλημα του 2000-2001, ισοβαθμώντας με άλλες δύο ομάδες στην 4η θέση, και έχοντας πλεονέκτημα λόγω της μεγαλύτερης συγκομιδής βαθμών στα παιχνίδια εναντίον των ισόβαθμων αντιπάλων. Παρά τα ισχύοντα κριτήρια ισοβαθμίας, η Μεταλούργκ Ζαπορίζια διαμαρτυρήθηκε και της επιδικάστηκε η πολυπόθητη 4η θέση (που οδηγούσε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ), επειδή ξεχωριστά στα επιμέρους παιχνίδια με Μεταλίστ και ΦΚ Ντνίπρο είχε καλύτερα αποτελέσματα. Την επόμενη σεζόν η ομάδα υποβιβάστηκε, αλλά επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία άμεσα, παρά και τα προβλήματα οικονομικής φύσης που την ταλάνιζαν. Μάλιστα, την ποδοσφαιρική ομάδα ανέλαβε ο Ολεξάνταρ Γιαροσλάφσκι, συνιδιοκτήτης της τράπεζας UkrSibbank, ώστε η Μεταλίστ οικονομικά ανέπνευσε. Τη σεζόν 2006-07 τερμάτισε στην 3η θέση, εξασφαλίζοντας «εισιτήριο» για ευρωπαϊκή διοργάνωση, κάτι που επανέλαβε τις σεζόν 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12.

### Ευρωπαϊκές συμμετοχές
[thumb|right|175px|Στιγμιότυπο από αγώνα της ομάδας εναντίον της αυστριακής [ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ|Σάλτσμπουργκ, για το Γιουρόπα Λιγκ 2011–12.]]

Συμμετείχε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ και στο νέο Γιουρόπα Λιγκ, αντιμετωπίζοντας ομάδες όπως ο Ολυμπιακός, η Γαλατασαράι, η Έβερτον, η Μπενφίκα και η ΟΚ Σαμπντόρια. Το 2011-12 συμμετείχε στο Γιουρόπα Λιγκ, φτάνοντας στους "8" της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από τη Σπόρτινγκ Λισσαβώνας. Μάλιστα, απέκλεισε τον πρωταθλητή Ελλάδας Ολυμπιακό, παρά την ήττα της [0-1] στον πρώτο αγώνα στο Χάρκοβο. Και αυτό γιατί νίκησε στον Πειραιά με σκορ 1-2 και πήρε αυτή την προκριση στους "8". Το 2012-13 βρέθηκε πάλι στο Γιουρόπα Λιγκ, συμμετέχοντας στον 11ο όμιλο, με Μπάγερ Λεβερκούζεν, Ρόζενμποργκ και Ραπίντ Βιέννης, όπου και κατάφερε να πάρει την πρόκριση στους "32" της διοργάνωσης, τερματίζοντας 1η στον όμιλό της με 13 βαθμούς.

Στις 19 Ιουλίου, στην κλήρωση για τον Γ' προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ, κληρώθηκε με τον ΠΑΟΚ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1925
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουκρανίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Κατηγορία:Μεταλίστ Χάρκιβ
Κατηγορία:Χάρκοβο
Μονή Παναγίας του Άρακα

Η **Μονή της Παναγίας** του Άρακα βρίσκεται κοντά στο χωριό Λαγουδερά Λευκωσίας και χτίστηκε στη Μεσοβυζαντινή περίοδο, γύρω στον 12ο αιώνα αλλά παρήκμασε τον 18ο αιώνα. Σήμερα σώζεται το διώροφο μοναστηριακό κτήριο στην βόρεια πλευρά της εκκλησίας, που χρησιμοποιείται σαν κατοικία του ιερέα. 

Η μονή είναι Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO μαζί με άλλες εννέα εκκλησίες στην περιοχή Τρόοδος.

## Ονομασία
Το όνομα **Άρακος** ίσως να προέρχεται από το φυτό *αρακάς* ή από την λέξη *ιέρακας*, το γεράκι.

## Αρχιτεκτονική και Διακόσμηση Ναού
Είναι μονόκλιτου τύπου με τρούλο. Εξωτερικά η στέγη διαμορφώνεται σε σχήμα σταυρού.  

Η εκκλησία είναι διακοσμημένη με εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες με δαπάνη του **Λέοντος του Αυθέντη** το 1192. Αυτή είναι και οι μεγάλη σημασία της εκκλησίας, ότι παρουσιάζει μια συμπληρωμένη σειρά με τοιχογραφίες του νεοκλασικού ρυθμού της Βυζαντινής τέχνης. Οι κομψές και εκλεπτυσμένες μορφές με ελληνιστική επίδραση, η πλούσια κίνηση τον ενδυμάτων, με ελευθερία στη κίνηση, απλώνουν την ομορφιά τους και τη χάρη τους, σε όλους τους τοίχους της εκκλησίας. Στην αψίδα οι τοιχογραφίες διαφέρουν τεχνοτροπικά από τις άλλες τοιχογραφίες του ναού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έγιναν σε προγενέστερη εποχή αλλά μάλλον έγιναν από άλλο ζωγράφο. Τον 14ο αιώνα ο ζωγράφος Λεόντιος ζωγράφισε τη Θεοτόκο στο τυφλό τόξο πάνω από την βόρεια είσοδο του ναού και την εξωτερική πλευρά του αρχικού δυτικού τοίχου. Τον 17ο αιώνα ζωγραφίστηκαν διάφοροι άγιοι στην εξωτερική πλευρά του βόρειου τοίχου. 

## Οι πιο διάσημες εικόνες
thumb|200px|Η εικόνα της Θεοτόκου Αρακιώτισσας
Οι πιο διάσημες εικόνες της εκκλησίας θεωρούνται αυτές του Χριστού και της Θεοτόκου Αρακιώτισσας, οι οποίες έχουν αποδοθεί στον Θεόδωρο Αψευδή και χρονολογούνται στο τέλος του 12ου αιώνα. Ο ζωγράφος αποδίδει με πολλή προσοχή της λεπτομέρειες και με έντονη αντιπαράθεση φωτός και σκιάς στο πρόσωπο, ιδιαίτερα εκείνο του Χριστού, όπου ο λαδοπράσινος σκοτεινός προπλασμός έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις πλατιές κόκκινες επιφάνειες που αποδίδουν τα ζυγωματικά του προσώπου. Χαρακτηριστική είναι επίσης η επιμέλεια με την οποία ο ζωγράφος αποδίδει τη κόμη και τη γενειάδα του Χριστού. Στην εικόνα όμως της Παναγίας που ανήκει στον τύπο της Οδηγήτριας, χρησιμοποιεί λιγότερο θερμά χρώματα. Αν και ζωγράφισε το κεφάλι της Παναγίας όρθιο, σχεδόν σε αγέρωχη στάση, έδωσε μελαγχολική έκφραση στον πρόσωπο. Ο τρόπος απόδοσης του προσώπου με την περιορισμένη σκιά και τους φωτεινούς τόνους της σάρκας και τις έντονες κόκκινες βούλλες στα μάγουλα και τη κόκκινη γραμμή που τονίζει τα βλέφαρα και τη μύτη συνδέουν την εικόνα με άλλες σύγχρονες εικόνες.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εικόνες της Κύπρου, Α. Παπαγεωργίου, Έκδοση Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, Λευκωσία 1991.
*Οδοιπορικό στις Αγιογραφημένες Εκκλησίες της Κύπρου, Δομετίου μοναχού, Κύπρος 2005.

Παναγιας του Αρακα
Παύλος Μαρία Βοναπάρτης

Ο **Παύλος Μαρία Βοναπάρτης** (, Κανίνο, Ιταλία, 19 Φεβρουαρίου 1809 - Ναύπλιο, Ελλάδα, 7 Σεπτεμβρίου 1827) ήταν πρίγκιπας της Οικογένειας Βοναπάρτη, ανιψιός του Ναπολέοντα. Υπήρξε φιλέλληνας και έλαβε μέρος στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

## Βιογραφία
150px|μικρογραφία|αριστερά|Το οικόσημο της οικογένειας Βοναπάρτη.
Ο Παύλος Μαρία Βοναπάρτης ήταν το τρίτο παιδί του Λουκιανού Βοναπάρτη και της συζύγου του Αλεξαντρίν ντε Μπλεσάμπ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.

Τον Μάρτιο του 1827, σε ηλικία 18 ετών, έφυγε από την πόλη κρυφά από τους γονείς του, και πήγε στην Ανκόνα από εκεί με ξένο όνομα ταξίδεψε στην Ελλάδα για να λάβει μέρος στον πόλεμο για την ανεξαρτησία των Ελλήνων. Ο Παύλος Βοναπάρτης έφτασε πρώτα στα Ιόνια Νησιά, αργότερα βρέθηκε με τον Βρετανό ναύαρχο Κόχραν, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν επιφορτισμένος με τον ελληνικό στόλο. Ο Παύλος υπηρέτησε στη ναυαρχίδα *[[Ελλάς Ι (φρεγάτα)|Ελλάς]]*. Μετά από μια σειρά αποτυχημένων ενεργειών, ο στολίσκος του Κόχραν αγκυροβόλησε στο στενό έξω από τις Σπέτσες.

Ο Παύλος Βοναπάρτης πέθανε στο Ναύπλιο στις 7 Σεπτεμβρίου (Π.Η. 26 Αυγούστου) 1827, όταν μία ημέρα πριν βρέθηκε στη φρεγάτα *Ελλάς* βαριά πληγωμένος από απρόσεκτο χειρισμό όπλου, καθώς καθάριζε το πιστόλι του. Το 1832, μετά το τέλος του πολέμου στην Ελλάδα, το ταριχευμένο σώμα του Παύλου Βοναπάρτη θάφτηκε σε μαυσωλείο στο νησί της Σφακτηρίας, μαζί με τους Γάλλους ναύτες που έπεσαν στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* *Dictionnaire de Biographie française*, τόμος 6ος, Παρίσι 1951
* William St Clair (2008), *[http://books.google.gr/books?id=NphFnF2RRKUC&printsec=frontcover&hl=el&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false That Greece Might Still be Free: The Philhellenes in the War of Independence]*, Cambridge: OpenBook

Παυλος Μαρια
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Κατηγορία:Γάλλοι αγωνιστές του 1821
Ανεξάρτητος (πολιτική)

Στην πολιτική, ως **Ανεξάρτητος** ορίζεται το άτομο το οποίο δεν συμμετέχει άμεσα σε κάποιο πολιτικό κόμμα. Το πρόσωπο αυτό μπορεί να χαίρει της κοινοβουλευτικής ή προεκλογικής υποστήριξης πολιτικού κόμματος, αλλά παραμένει Ανεξάρτητος.

Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Κυπριακές προεδρικές εκλογές 2013

Οι **Προεδρικές Εκλογές του 2013** ήταν οι ενδέκατες προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Κύπρο μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας. Πρόεδρος ανακηρύχθηκε ο Νίκος Αναστασιάδης.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εκλεγόταν (και εκλέγεται) άμεσα από τον λαό με καθολική και μυστική ψηφοφορία. Η θητεία του προέδρου είναι πενταετής. Ξεκινά την ημέρα εγκαταστάσεως του ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπου ο εκλεγμένος πρόεδρος δίνει τη νενομισμένη διαβεβαίωση.

Όταν μόνο ένας υποψήφιος υποβάλλει υποψηφιότητα, τότε ανακηρύσσεται ως εκλεγείς Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς ψηφοφορία. Όταν οι υποψήφιοι είναι περισσότεροι από έναν, τότε εκλέγεται ο υποψήφιος που εξασφαλίζει πάνω από το 50% των εγκύρων ψήφων. Αν κανένας από τους υποψήφιους δεν εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, τότε διεξάγεται επαναληπτική εκλογή την αντίστοιχη μέρα της αμέσως επόμενης βδομάδας ανάμεσα στους δυο υποψηφίους που πήραν τις περισσότερες ψήφους. Ο υποψήφιος που παίρνει, κατά την επαναληπτική εκλογή, το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων θεωρείται εκλεγείς.

Η εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας γίνεται πριν από τη λήξη της θητείας του απερχόμενου προέδρου, έτσι ώστε ο νεοεκλεγόμενος πρόεδρος να είναι σε θέση να αναλάβει τα καθήκοντα του όταν η θητεία αυτή λήξει.

Σε περίπτωση που η θέση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένει κενή, διεξάγεται αναπληρωματική εκλογή εντός 45 ημερών από την ημέρα που η θέση παρέμεινε κενή. Η θητεία του εκλεγομένου με αναπληρωματική εκλογή προέδρου είναι ίση με τη μη εκπνεύσασα περίοδο της θητείας του προηγούμενου προέδρου.

Σε περίπτωση προσωρινής απουσίας ή προσωρινού κωλύματος του Προέδρου της Δημοκρατίας, τον αναπληροί ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.

## Ιστορικό
Οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές υπεβλήθησαν στις 18 Ιανουαρίου 2013. Οι υποψήφιοι ήταν:

Το ΕΥΡΩΚΟ στον α΄ γύρο δεν υποστήριξε κανένα υποψήφιο, ενώ στον β΄ γύρο υποστήριξε τον Νίκο Αναστασιάδη. Οι Οικολόγοι κάλεσαν τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν κατά συνείδηση.

Κυρίαρχα θέματα της προεκλογικής εκστρατείας ήταν η οικονομική κρίση και το κυπριακό πρόβλημα.

Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Φεβρουαρίου 2013. Κανένας υποψήφιος δεν εξασφάλισε πέρα του 50% των εγκύρων ψήφων. Για τον λόγο αυτό διεξήχθη επαναληπτική εκλογή ανάμεσα στον Νίκο Αναστασιάδη (45,46%) και στον Σταύρο Μαλά (26,91%), που πήραν τις περισσότερες ψήφους.

Στον β΄ γύρο  των εκλογών η ΕΔΕΚ κάλεσε τους ψηφοφόρους της να μην ψηφίσουν κανένα εκ των δύο υποψηφίων. Οι ΕΔΗ κάλεσαν τους ψηφοφόρους τους να ψηφίσουν κατά συνείδηση.

Νικητής ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος εκλέχθηκε στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας με ποσοστό 57,76%.

## Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των εκλογών:

## Δείτε ακόμη
*Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προεδρικές εκλογές στην Κύπρο 1960-2013 - Ιστορικό αφιέρωμα
*Προεδρικές εκλογές - Ιστορικό αφιέρωμα - 2018

2013
Κατηγορία:Εκλογές του 2013
Η γεωγραφία της Αρχαιότητας

Αντικείμενο της ιστορικής γεωγραφίας του αρχαίου κόσμου είναι η ταύτιση και η αποκατάσταση του αρχαίου τοπίου (έδαφος, κλίμα, δημογραφική και οικιστική δομή κ.λπ.) στη μορφή που είχε και με την οποία ήταν αντιληπτό από τους συγχρόνους. Η μέθοδός της συνίσταται στην αναδρομική σύνθεση των αλληλοσυμπληρούμενων και αλληλοελεγχόμενων πληροφοριών που δίνουν τα σύγχρονα κείμενα, τα μνημεία της τέχνης και τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας στο έδαφος. 
## Η γέννηση της επιστήμης
Η επιστήμη της ιστορικής γεωγραφίας γεννιέται τη στιγμή που η χρονική και πολιτιστική απόσταση που μας χωρίζει από τα γεγονότα δεν επιτρέπει πλέον την αναγνώριση ή την κατανόηση του γεωγραφικού ορίζοντα της Ιστορίας. Τούτο έχει αποτέλεσμα ο τρόπος εργασίας και οι μέθοδοι της ιστορικής γεωγραφικής έρευνας να έχουν αναδρομικό χαρακτήρα. Οι πηγές της ιστορικής γεωγραφίας είναι έμμεσες (γραπτές ή φιλολογικές) ή άμεσες (αρχαιολογικές, μνημειακές ή περιβαλλοντικές). Πρωταρχική πηγή της ιστορικής γεωγραφίας αποτελούν οι γεωγραφικής φύσης πληροφορίες της αρχαίας γραμματείας. Οι πηγές αυτές προσφέρουν μια συνεκτική εικόνα του ιστορικού χώρου και συγχρόνως του γεωγραφικού ορίζοντα της εποχής (της αρχαίας γεωγραφίας), δηλαδή των γεωγραφικών, μυθολογικών, επιστημολογικών αντιλήψεων που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή του. Η έμμεση και ενδεχομένως εκλεκτική και υποκειμενική πληροφόρηση των αρχαίων κειμένων συμπληρώνεται από την άμεση μαρτυρία των μνημείων (επιγραφών, νομισμάτων, αρχιτεκτονικών καταλοίπων και έργων τέχνης και βιοτεχνίας). Τα μνημεία χαρακτηρίζουν η αμεσότητα, η αυθεντικότητα, η ποικιλία, αλλά συγχρόνως και η αποσπασματικότητα των πληροφοριών. Την εικόνα του αρχαίου κόσμου τεκμηριώνουν, συμπληρώνουν και αποκαθιστούν -αντικαθιστώντας εν προκειμένω την ιστορική αφήγηση με την περιγραφή της ανώνυμης καθημερινότητάς τους-, οι βουβές μαρτυρίες της υλικής ανθρώπινης παρουσίας (εργαλεία, κυνηγετικές μέθοδοι και καλλιέργειες, κατασκευές, λάκκοι απορριμμάτων ή ίχνη από τεχνητά μικροκλίματα) και κάθε είδους ζωικά, φυτικά ή γεωλογικά κατάλοιπα (οστά ζώων, υπολείμματα φυτών και σπόρων, δείγματα εδαφών και ιζημάτων κ.λπ.). 
Η προτίμηση για έναν σχετικά αυστηρό κλασικό ρυθμό, που να αντιτίθεται στο ροκίγ, στο στυλ Λουί Κενζ και το ροκοκό, παραπέμπει για άλλη μια φορά στο πρότυπο της αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης. Όταν ο Fenelon (1651-1751), αρχιεπίσκοπος του Cambrai, αναλαμβάνει με εντολή του Λουδοβίκου ΙΔ´ την εκπαίδευση του διαδόχου, προετοιμάζει την εργασία του γράφοντας μια συνέχεια της δ´ ραψωδίας  της Οδύσσειας. Με αφορμή τη αφήγηση των περιπετειών του Τηλέμαχου, γιου του Οδυσσέα, ο συγγραφέας προσφέρει ένα παιδαγωγικό κείμενο πάνω στις διάφορες πλευρές του πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδας. Η επιτυχία είναι τεράστια, τόσο που ο Τηλέμαχος εκδίδεται από τον Pierre-Francois Ditot, τυπογράφο του αδερφού του Βασιλιά. Τα ταξίδια σε περιοχές της αρχαιότητας παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο.
 
## Πηγές
*Ιστορική γεωγραφία του αρχαίου κόσμου, Ελλάδα - Ρώμη
εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα, σ. 840,
*Ιστορία  του Βιβλίου  του Frederic Barbier σ. 340

Κατηγορία:Ιστορική γεωγραφία
Αμυγδαλίνη

thumb|250px|Η χημική δομή της αμυγδαλίνης
thumb|250px|Η χημική δομή της λεατρίλης (βιταμίνη Β17)
Η **αμυγδαλίνη**, C20H27NO11, είναι γλυκοζίτης το οποίο απομονώθηκε αρχικά από την πικραμυγδαλιά από τους Πιερ-Ζαν Ρομπικέ και Αντουάν Μπουτρό-Τσαρλάρ το 1830, ενώ υπάρχει επίσης στα βερίκοκα και τα μαύρα κεράσια. 

Η αμυγδαλίνη μαζί με μια τροποποιημένη μορφή της, η οποία ονομάζεται *νιτριλοσίδη*, *Λεατρίλη* (laetrile) ή *Βιταμίνη Β<sub>17</sub>*, έχουν προταθεί ως φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου, αλλά κλινικές δοκιμές έδειξαν. ότι δεν είναι αποτελεσματικά. Αν και ονομάζονται βιταμίνες, στην πραγματικότητα δεν είναι Η λεατρίλη είναι ημισυνθετική ουσία. Συνήθως τα ονόματα λεατρίλη και αμυγδαλίνη χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την ίδια ουσία, αν και αποτελούν διαφορετικές χημικές ενώσεις. Αυτές οι ενώσεις ανήκουν σε μια οικογένεια που ονομάζεται βητα-κυανοφορικοί γλυκοζίτες. Οι ενώσεις αυτές είναι τοξικές επειδή, όταν καταναλωθούν από το στόμα, κάποια ειδικά ένζυμα, οι γλυκοσιδάσες, τα διασπούν με αποτέλεσμα να παράγεται κυάνιο.

Έχει καταγραφεί σε αρχαίους πολιτισμούς όπως στην αρχαία Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κίνα η χρήση πικραμύγδαλων ως φαρμάκου για την θεραπεία διαφόρων παθήσεων.

## Χημική σύνθεση
μικρογραφία|Κεράσια Μπινγκ
Η χημική της ονομασία είναι κυανογενετικό διγλυκοσίδιο και ο χημικός της τύπος είναι C20H27NO11, με μοριακό βάρος 457,42 g moll-1.
Αποτελείται από μόρια γλυκόζης, κυανίου, υδρογόνου και ένα δακτύλιο βενζολίου ή ακετόνης.

## Πού συναντάται
Ο όρος νιτριλοσίδια περιγράφει όλες τις κυανοφορικούς γλυκοζίτες. Ένα από τα πιο κοινά  νιτριλοσίδια είναι η αμυγδαλίνη. 
Η αμυγδαλίνη εμφανίζεται στους πυρήνες (κουκούτσια) σχεδόν όλων των φρούτων σε ποσότητες περίπου 2-3%. Εμφανίζεται στα κουκούτσια των μήλων, των βερίκοκων, ροδάκινων, κερασιών, δαμάσκηνων, νεκταρινιών.

Στην περίπτωση που τα κουκούτσια είναι βρώσιμα, θεωρούνται κατάλληλα να υποκαταστήσουν μη τοξικό υδροδιαλυμένο παράγοντα τροφίμων που περιέχουν τη βιταμίνη Β17.

Η αμυγδαλίνη βρίσκεται στις εξής τροφές:
* Κουκούτσια ή σπόροι φρούτων: (περιέχουν το υψηλότερο ποσοστό της βιταμίνης Β17 στη φύση) όπως του πικραμύγδαλου, βερίκοκου, μήλου, νεκταρίνι, κερασιού, αχλαδιού, δαμάσκηνου.
* Φασόλια 
* Ξηροί καρποί: πικραμύγδαλο, καρύδια,  
* Μούρα: σχεδόν όλα τα άγρια μούρα, 
* Σπόροι: (λινάρι, σησάμι)
* Χόρτα: ακακίας, σιτάρι
* Σιτηρά: πλιγούρι βρώμης, καστανό ρύζι, κριθάρι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νιτρίλια
Κατηγορία:Γλυκοζίτες
Λε Λορραίν (Μαρτινίκα)

Το **Λε Λορραίν** (γαλλικά: *Le Lorrain*), έως το 1840 γνωστό ως **Γκραντ-Ανς** (γαλλικά: *Grande-Anse*), είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λορινουά (γαλλικά: *Lorinois*).

## Γεωγραφία
Η Λε Λορραίν βρίσκεται βορειοανατολικά της Μαρτινίκα και του Διαμερίσματος Λα Τρινιτέ. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Λε Μαριγκό και βορειοανατολικά της Λ'Αζουπά-Μπουγιόν, της Λε Μοτν Ρουτζ και της Φοντ Μαρί-Ρεΐν. Βρίσκεται συντεταγμένες .

## Πολιτικά
Ο Δήμαρχος της Λε Λορραίν είναι ο Ζουστίν Παμφίλ (Justin Pamphile). Θα είναι δήμαρχος από το 2008 έως το 2014.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος οικισμών της Μαρτινίκας

## Παραπομπές


## Πηγές
*http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_98=INSEE&VALUE_98=97230

Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Λε Μαριγκό

Το **Λε Μαριγκό** (γαλλικά: *Le Marigot*) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαριγκοταίν (γαλλικά: *Marigotins*).

## Γεωγραφία
Η Λε Μαριγκό βρίσκεται βορειοανατολικά της Μαρτινίκα και κεντρικά του Διαμερίσματος Λα Τρινιτέ. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Λε Λορραίν και βορειοδυτικά του Κόλπου του Ανζ Σαρπεντίρ. Βρίσκεται συντεταγμένες .

## Πολιτικά
Ο Δήμαρχος της Λε Μαριγκό είναι ο Αντζ Λαβναίρ (Ange Lavenaire). Θα είναι δήμαρχος από το 2008 έως το 2014.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος οικισμών της Μαρτινίκης

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_98=INSEE&VALUE_98=97230

Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Μακουμπά

Το **Μακουμπά** (γαλλικά: *Macouba*) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μακουμπετέν (γαλλικά: *Macoubétins*).

## Γεωγραφία
Η Μακουμπά βρίσκεται βορειοανατολικά της Μαρτινίκα και βόρεια του Διαμερίσματος Λα Τρινιτέ. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Γκραντ'Ριβιέρ και βορειοδυτικά της Μπας-Πουάντ. Βρίσκεται σε .

## Πολιτικά
Δήμαρχος της Μακουμπά είναι η Σαιντ-Ροζ Σακίν (Sainte-Rose Cakin). Θα είναι δήμαρχος από το 2008 έως το 2014.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος οικισμών της Μαρτινίκης

## Παραπομπές


## Πηγές
*http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_98=INSEE&VALUE_98=97230

Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Διαμέρισμα Λε Μαρέν

Το **Διαμέρισμα Λε Μαρέν** (γαλλικά: Arrondissement du Marin) είναι ένα διαμέρισμα της γαλλικής υπερπόντιας περιοχής Μαρτινίκα. Έχει έκταση 409 τ.χλμ. και πληθυσμό 106.818 κατοίκων (1999). Πρωτεύουσα είναι η Λε Μαρέν.

## Γεωγραφία
Το Διαμέρισμα Λε Μαρέν βρίσκεται νότια της Μαρτινίκας. Είναι το νοτιότερο διαμέρισμα της Μαρτινίκας. Συνορεύει με στα βορειοδυτικά με το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς και στα βορειοανατολικά με το Διαμέρισμα Λα Τρινιτέ. Στα νότια, δυτικά και ανατολικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα.

Έχει έκταση 409 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκας.

### Λίμνες
Το Διαμέρισμα Λε Μαρέν συμπεριλαμβάνει τις δύο μεγαλύτερες λίμνες της Μαρτινίκας.

### Νησιά
Το Διαμέρισμα Λε Μαρέν συμπεριλαμβάνει αρκετά νησιά:

* Γκρος Ιλέτ
* Καμπρίτ
* Λαβίνιε
* Λαπέν
* Λονγκ
* Μετρέντ
* Πετίτ Γκρενάντ
* Νησιά Λε Τρουά
* Ντουκεζναΰ
* Οσκάρ
* Πετίτ Ιλέτ
* Ραμίρ
* Σεβαλιέ
* Ταμπλ ντου Ντιάμπλ
* Τουαρού
* Χαρντί

## Χωριά
* Λε Ανζέ-ντ'Αρλέ
* Λε Βωκλέν
* Λε Μαρέν
* Λε Ντιαμάν
* Λε Τρουάζ Ιλέτς
* Λε Φρανσουά
* Ντυκός
* Ριβιέρ'Πιλότ
* Πτι Μπουργκ
* Σαιντ-Αν
* Σαιν-Εσπρί
* Σαιντ-Λυκ

## Διοικητική διαίρεση
Το Διαμέρισμα Λε Μαρίν διαιρείται σε 13 καντόνια και 12 κοινότητες.

### Καντόνια
# Λε Ανζέ-ντ'Αρλέ 
# Λε Βωκλέν
# Λε Μαρέν
# Λε Ντιαμάν
# Λε Τρουάζ-Ιλέτς Ι 
# Λε Τρουάζ-Ιλέτς ΙΙ 
# Ντυκός
# Ριβιέρ-Πιλότ
# Ριβιέρ-Σαλέ
# Σαιντ-Αν
#Σαιντ-Λυκ
#Σαιν-Εσπρί

### Κοινότητες

# Λε Ανζέ-ντ'Αρλέ 
# Λε Βωκλίν
# Λε Μαρίν
# Λε Ντιαμάν
# Λε Φρανσουά
# Λε Τρουά-Ιλέτς 
# Ντουκός
# Ριβιέρ-Πιλότ
# Ριβιέρ-Σαλέ
# Σαιντ-Αν
#Σαιντ-Λουκ
#Σαιν-Εσπιρίτ

## Δημογραφία
Το Διαμέρισμα Λε Μαρίν είχε σύμψωνα με την απογραφή του 1999 106.818 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης μετά το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς. Έχει πυκνότητα 261,2 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι ανά πυκνότητα το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης, μετά το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς. Πρωτεύουσα είναι η Λε Μαρίν με 8.884 κατοίκους.

## Δείτε επίσης
* Διαμερίσματα της Μαρτινίκης

## Παραπομπές

*Λε Μαρίν
Οπτάτος Μιλέβης

Ο **Οπτάτος Μιλέβης**(;-392/400) ήταν Βορρειοαφρικανός επίσκοπος που έδρασε στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. και συνέδεσε το όνομά του με την αντιμετώπιση του Δονατισμού.

## Βίος
Δεν έχουμε πληροφορίες για τον τόπο και χρόνο γέννησής του. Υπήρξε επίσκοπος Μιλέβης (σημερινή Mila της Αλγερίας), αλλά δεν ξέρουμε τον ακριβή χρόνο της τοποθέτησής του εκεί. Ο Οπτάτος θα εμπλακεί στην θεολογική αντιμετώπιση του Δονατισμού, όταν το σχίσμα τους είχε αρχίσει να εξασθενεί

## Οι θεολογικές θέσεις του Οπτάτου κατά του Δονατισμού
Στην ταύτηση εκ μέρους των Δονατιστών της Εκκλησίας με τους *εκλεκτούς*, αντιπαρέθεται την άποψη πως την Εκκλησία συγκροτούσαν και οι ενάρετοι και οι αμαρτωλοί. Οι Δονατιστές έπρεπε να απαλλαγούν από την ψευδαίσθηση πως αυτοί οι ίδιοι ήταν αποκλειστικά οι *εκλεκτοί*.
Ως προς την άρνηση εγκυρότητας τέλεσης των μυστηρίων που τελούσαν οι κληρικοί της Εκκλησίας, ο Οπτάτος διακρίνει τρεις προϋποθέσεις για την έγκυρη τέλεση των μυστηρίων και ιδιαίτερα του βαπτίσματος, *in Trinitate*: (βάπτιση στο όνομα της Αγίας Τριάδος), *in credente*(η πίστη του βαπτιζόμενου) και *in operante*: (ο τελών το βάπτισμα κληρικός).
Δεν προϋποτίθεται καμία ΄΄αγιότητα΄΄ από τον κληρικό ενώ η *χάρις* των μυστηρίων δίδεται από το την Αγία Τριάδα κι όχι τον πιστεύοντα κληρικό, ο οποίος είναι μόνο ΄΄υπηρέτης΄΄ των μυστηρίων.

## Συγγραφικό έργο
Είναι συγγραφέας πολλών έργων που δεν μας έχουν σωθεί. Με βεβαιότητα του αποδίδεται το έργο *Adversus Parmenianum donatistam* (=κατά του Δονατιστή Παρμενιανού) . Με αυτό επιχειρεί την ανασκευή έξι κύριων απόψεων του Δονατιστή Παρμενιανού. Χωρίζεται σε έξι μέρη και γράφτηκε μεταξύ 370 και 374. Θα το αναθεωρήσει περί το 385 και 390. Η σημασία του έγκειται κυρίως στην αποτύπωση των απαρχών και της εξέλιξης της Δονατιστικής έριδας, ενώ παραθέτει και έγγραφα περί του ζητήματος.

Του έχουν αποδώσει, εσφαλμένα, δύο λόγους *Εις το Πάσχα* και τρεις *Εις τα Επιφάνεια*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990,σελ.685-689

Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Λε Μαρέν

Το **Λε Μαρέν** (γαλλικά: *Le Marin*) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρινουά (γαλλικά: *Marinois*).

## Γεωγραφία
Η Λε Μαρέν βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μαρτινίκας και του Διαμερίσματος Λα Τρινιτέ. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Σαιντ-Αν, νοτιοανατολικά της Ριβιέρ-Πιλότ και ανατολικά της Σαιντ-Λουκ και της Γκρος-Ραιζίν. Βρίσκεται σε συντεταγμένες .

## Πολιτικά
Ο Δήμαχος της Λε Μαρέν είναι ο (Ροντόλφ Ντεζιρέ Rodolphe Désiré). Θα είναι δήμαρχος από το 2008 έως το 2014.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογο οικισμών της Μαρτινίκης

## Παραπομπές


## Πηγές
*http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_98=INSEE&VALUE_98=97217

Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Σταμάτης Συρίγος

Ο **Σταμάτης Συρίγος** (γεν. Πειραιάς, 21 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν σαν αμυντικός μέσος.

Έχει κάνει πολυετή καριέρα στην Α΄Εθνική και στις υπόλοιπες κατηγορίες, με τα χρώματα 14 διαφορετικών ομάδων, ενώ συνολικά έχει ξεπεράσει τις **300** συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.

Είναι γιος του παλαίμαχου τερματοφύλακα Βαγγέλη Συρίγου, τον οποίο μιμήθηκε σε αγωνιστική μακροβιότητα.

Πλέον, ο Σταμάτης Συρίγος ασχολείται με τα ποδοσφαιρικά κοινά, καθώς έχει εκλεγεί και προσφέρει στο χώρο σαν Ειδικός Γραμματέας του Π.Σ.Α.Π.

## Καριέρα

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην εφηβική ομάδα του ΟΣΦΠ και το 1993-94 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους ερυθρόλευκους στην Α΄Εθνική.

Συνέχισε στην Παναχαϊκή (1996 & 1997, 51 συμμετοχές), τον Παναιτωλικό (26 συμ. 1 γκολ), τον Άγιο Νικόλαο, τον Εθνικό Πειραιά (25 συμ.), τον Αχαρναϊκό (23 συμ. 5 γκολ), τον Παναιγιάλειο (19 συμ. 1 γκολ), τον Π.Α.Σ. Γιάννινα, τη Θύελλα Πατρών, τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου (72 συμ. 3 γκολ), τη Ρόδο (12 συμ.), τον Κεραυνό Κερατέας (13 συμ. 1 γκολ), τον Απόλλωνα Σμύρνης με τον οποίο κατάκτησε την άνοδο στη Γ΄Εθνική και την Προοδευτική, όπου στα 38 του χρόνια ήταν από τους βασικότερους παίκτες της ομάδας στο πρωτάθλημα της Football League 2 (Νότος) (2011-12).

## Πηγές

* ''Ο Σταμάτης Συρίγος στο Myplayer.gr''
* ''Το ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ''"
* ''Η ιστοσελίδα OnSports.gr''

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Διανοητικό κεφάλαιο

Ως **διανοητικό κεφάλαιο** ορίζεται το σύνολο των άυλων περιουσιακών στοιχείων που ελέγχονται εξ ολοκλήρου ή μερικώς από τον οργανισμό ή την επιχείρηση και σχετίζονται με τη δημιουργία αξίας του οργανισμού ή της επιχείρησης. Είναι διακριτό, μπορεί να εντοπιστεί να αναλυθεί χωριστά. και μπορεί να μετρηθεί .

Επίσης ορίζεται ως το σύνολο άυλων στοιχείων αποτελουμένων από ανθρώπους, επιχειρήσεις, κοινότητες, περιφέρειες και θεσμούς, τα οποία, εάν χρησιμοποιηθούν κατάλληλα, μπορεί να αποτελέσουν τη βάση της τρέχουσας και μελλοντικής ευημερίας της χώρας.

## Κατηγορίες
Το διανοητικό κεφάλαιο κατηγοριοποιείται σε τρεις ευρείες υποκατηγορίες και εν συνεχεία εντάσσονται τα άυλα περιουσιακά στοιχεία σε αυτές, αναλόγως την πηγή προέλευσης της αξίας τους. Οι τρεις υποκατηγορίες του διανοητικού κεφαλαίου είναι εξής:
* Ανθρώπινο Κεφάλαιο (Human Capital, HC): στο οποίο εντάσσονται η γνώση, η τεχνογνωσία, οι εμπειρίες, οι ικανότητες, οι δεξιότητες καθώς και η δημιουργικότητα του ανθρωπίνου δυναμικού ενός οργανισμού ή επιχείρησης. Γενικά, είναι το προσωπικό του οργανισμού ή της επιχείρησης. Η εκπαίδευση του προσωπικού και η ποιότητά του είναι σημαντικά άυλα περιουσιακά στοιχεία. Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε το ανθρώπινο κεφάλαιο ως τη γνώση που φέρουν και παίρνουν μαζί τους όταν εντάσσονται ή εγκαταλείπουν αντίστοιχα την επιχείρηση ή τον οργανισμό.
* Δομικό Κεφάλαιο (Structural Capital, SC): εντάσσεται η φιλοσοφία της διοίκησης και η γενικότερη κουλτούρα του οργανισμού ή της επιχείρησης, τις διεργασίες που εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοντέλο διοίκησης, τα δίκτυα και τα συστήματα πληροφόρησης που χρησιμοποιεί ο οργανισμός ή η επιχείρηση καθώς και άλλες οργανωσιακές ικανότητες που αναπτύσσονται για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της αγοράς. Γενικά, θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως δομικό κεφάλαιο τη δεξαμενή της γνώσης που παραμένει στην επιχείρηση, μετά το πέρας της εργασίας, αφού έχουν φύγει οι εργαζόμενοι.
* Σχεσιακό Κεφάλαιο (Relational Capital, RC): στο οποίο εντάσσονται οι σχέσεις που αναπτύσσει η επιχείρηση ή ο οργανισμός με το εξωτερικό της περιβάλλον, με το προσωπικό, τους πελάτες/χρήστες, εταίρους, προμηθευτές, άλλους οργανισμούς ή επιχειρήσεις, κ.λπ. Επιπλέον περιλαμβάνεται η συμμετοχή σε καινοτόμα δίκτυα καθώς και ψηφιακού περιεχομένου δίκτυα. Μέσω αυτών των σχέσεων διακρίνεται η αξία του οργανισμού ή επιχείρησης καθώς και η διάχυση αυτής της αξίας στο ευρύτερο περιβάλλον του οργανισμού ή επιχείρησης. Το σχεσιακό κεφάλαιο είναι επίσης γνωστό και ως «πελατειακό κεφάλαιο».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μικροοικονομική
Γκρος Ιλέτ

Το **Νησί Γκρος Ιλέτ** (γαλλικά: Gros Îlet, *Μεγάλη Νήσος*) είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί της γαλλικής υπερπόντιας περιοχής Μαρτινίκη. Ανήκει στο Διαμέρισμα Λε Μαρίν. Παρά το όνομά του, είναι πολύ μικρό. Βρίσκεται βορειοανατολικά των  νησιών Λε Τρουά Ιλέτ, νοτιοδυτικά του νησιού Πετίτ Ιλέτ αι βόρεια του νησιού Μαρτινίκη.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος νησιών της Μαρτινίκης

Γκρος
Γκρος
Ρεάλ Μαδρίτης (καλαθοσφαίριση)

Η **Ρεάλ Μαδρίτης Μπαλονθέστο** (ισπανικά: *Real Madrid Baloncesto*) είναι ισπανική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Ιδρύθηκε το 1931 ως τμήμα της Ρεάλ Μαδρίτης.

## Ιστορία
Όπως και στο ποδόσφαιρο, το τμήμα μπάσκετ είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα τόσο στην Ισπανία όσο και στην Ευρώπη έχοντας ρεκόρ κατακτήσεων τίτλων σε όλες τις διοργανώσεις που έχει συμμετάσχει. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει 38 Ισπανικά πρωταθλήματα, συμπεριλαμβανομένων 7 συνεχόμενων μεταξύ 1958-1966 και 10 συνεχόμενων μεταξύ 1967-1977. Έχει κερδίσει επίσης 29 Κύπελλα Ισπανίας, 4 Κύπελλα Σαπόρτα, και 5 Διηπειρωτικά Κύπελλα.

Η Ρεάλ έχει κερδίσει 11 φορές την Ευρωλίγκα και έχει κάνει 3 Τριπλ Κράουν στην Ισπανία. Σημαντικοί παίκτες που έχουν παίξει στην ομάδα είναι οι: Άρβιντας Σαμπόνις, Ντράζεν Πέτροβιτς, Μίρζα Ντελίμπασιτς, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, Φερνάντο Μαρτίν και από τους πιο σύγχρονους οι Φελίπε Ρέγιες, Σέρχι Ροντρίγκεθ, Σέρχιο Γιουλ, Ρούντι Φερνάντεθ, Λούκα Ντόντσιτς, Φακούντο Καμπάτσο και Έντι Ταβάρες.

Ο σύλλογος διατηρεί επίσης και δεύτερη ομάδα μπάσκετ, τη Ρεάλ Μαδρίτης Β που παίζει στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα Ισπανίας.

## Τίτλοι
### Εγχώριες διοργανώσεις
***38** '''Πρωταθλήματα Ισπανίας'''

:1956-57, 1957-58, 1959-60, 1960-61, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1967-68, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1971-72, 1972-73, 1973-74, 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1978-79, 1979-80, 1981-82, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1992-93, 1993-94, 1999-00, 2004-05, 2006-07, 2012-13, 2014-15, 2015-2016, 2017-18, 2018-19, 2021-22, 2023-24, 2024–25

***29** **[[Κύπελλα Ισπανίας (καλαθοσφαίριση)|Κύπελλα Ισπανίας]]**

:1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1960, 1961, 1962, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1985, 1986, 1989, 1993, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2020, 2024

* **10 Σούπερ Καπ Ισπανίας**
: 1985, 2012, 2013, 2014, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023

### Διεθνείς διοργανώσεις
***11** '''Πρωταθλήματα Ευρώπης'''

:1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018, 2023

***1** **[[Κύπελλο Κόρατς]]**

:1988

***4** '''Κύπελλα Σαπόρτα'''
:1984, 1989, 1992, 1997

***5** '''Διηπειρωτικά Κύπελλα'''

:1976, 1977, 1978, 1981, 2015

***1** '''ULEB Cup (Eurocup)'''
:2007

***1** '''Latina Cup'''
:1952-53

***1** **Σούπερ Καπ Ευρώπης**

:1985

***3** '''Torneo Inter. ACB'''
:1984, 1988, 1989

***26** '''Torneo de Navidad''' (Trofeo Raimundo Saporta–Memorial Fernando Martín)
:1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1980, 1981, 1985, 1986, 1987, 1990, 1991, 1992, 1995, 1996, 1997, 2000, 2003, 2004, 2006

### Διεθνή Τουρνουά

***1** **Τουρνουά Βαλένθια**: 1995 

## Παίχτες

### Τρέχουσα σύνθεση




### Διάγραμμα ομάδας


## Αποσυρθέντες αριθμοί
* **10** –  Φερνάνδο Μαρτίν, C, 1981–1986, 1987–1989

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932

Κατηγορία:Σύλλογοι της Ευρωλίγκα ανδρών
Μεσογειακό Κύπελλο Ποδοσφαίρου

thumb|right|350px|Διαφημιστικό του Κυπέλλου Μεσογείου, εφ. "Αθλητική Φωνή", 30/5/1955.  
Το **Μεσογειακό Κύπελλο** υπήρξε μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση, μεταξύ των εθνικών ομάδων των μεσογειακών χωρών, η οποία διεξαγόταν από το 1949 ως το 1958. Έγιναν συνολικά τρεις διοργανώσεις, με δυο διαφορετικές αλλά παραπλήσιες ονομασίες: "Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου" οι δύο πρώτες και "Μεσογειακό Κύπελλο" η τελευταία. Στη συνέχεια διακόπηκε καθώς το ποδοσφαιρικό τουρνουά των Μεσογειακών αγώνων επικάλυπτε τη διοργάνωση.

## Συμμετοχές - Σύστημα διεξαγωγής

*Στην πρώτη δοκιμαστική διοργάνωση μετείχαν τέσσερις χώρες της ανατολικής Μεσογείου: Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυπτος και Ιταλία (η Β΄ ομάδα). Διεξήχθη εξ ολοκλήρου στην Αθήνα, στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ως τουρνουά τριών αγωνιστικών από 12 ως 25 Μαΐου 1949. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ιταλία.
*Στη δεύτερη μετείχαν οι ίδιες τέσσερις χώρες και διεξήχθη ως πρωτάθλημα έξι αγωνιστικών με εντός-εκτός έδρας ματς από 17 Φεβρουαρίου 1950 ως 26 Απριλίου 1953. Το κύπελλο κατέκτησε πάλι η Ιταλία.
*Η τρίτη διοργάνωση διευρύνθηκε με τη συμμετοχή των Β΄ ομάδων της Ισπανίας και Γαλλίας, γι' αυτό και μετονομάστηκε σε "Μεσογειακό Κύπελλο". Διεξήχθη ως πρωτάθλημα δέκα αγωνιστικών από 18 Οκτωβρίου 1953 ως 16 Οκτωβρίου 1958. Οι αγώνες μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας δεν διεξήχθησαν, λόγω των τεταμένων σχέσεων των δύο χωρών, έπειτα από τα Σεπτεμβριανά γεγονότα του 1955 που έγιναν εις βάρος των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ισπανία.

## Νικήτριες χώρες

## Oι διοργανώσεις

### 1949

### 1950-1953

### 1953-1958

Δεν έγιναν τα δύο ματς Ελλάδας-Τουρκίας.

## Πηγές

*Αρχείο RSSSF.
*Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο".
*"Αθλητική Ηχώ", 12/5/1949 ως 26/5/1949.
 
Κατηγορία:Διοργανώσεις ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων
Νησίδα Καμπρί

Το **Νησίδιο Καμπρί** (γαλλικά: *Îlet Cabrits*) είναι μικρό νησί της γαλλικής υπερπόντιας περιοχής Μαρτινίκη. Ανήκει στο Διαμέρισμα Λε Μαρίν και στο καντόνι και την κοινότητα Σαιντ-Αν. Βρίσκεται νότια της πόλης Ανζ α Πουρ, νοτιοανατολικά της πόλης Γκραντ Τερ και δυτικά του νησιού Ταμπλ ντου Ντιάμπλ. Στα βορειοδυτικά του νησιού υπάρχει περισσότερη βλάστηση, ενώ στα νοτιοανατολικά και κεντρο-ανατολικά υπάρχουν περισσότερα βουνά. Ο Φάρος του Καμπρίτ είναι ο μοναδικός φάρος του νησιού. Έχει ύψωμα 43 μέτρα. Κατασκευάστηκε το 1929. Βρίσκεται σε συνταγμένες  ().

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος νησιών της Μαρτινίκης

κ
κ
Φιρμίκος Ματέρνος

Ο **Φιρμίκος Ματέρνος** (Julius Firmicius Maternus) ήταν Σικελός εκκλησιαστικός συγγραφέας και θεολόγος που άκμασε στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα μ.Χ.

## Βίος
Ο **Φιρμίκος Ματέρνος** γεννήθηκε στη Σικελία και έζησε στις Συρακούσες. Καταγόταν από οικογένεια ειδωλολατρών Ρωμαίων ευγενών. Σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία, ελληνική και λατινική. Έγινε ρήτορας ενώ κατέλαβε και δημόσιες θέσεις. Πριν γίνει Χριστιανός ασχολήθηκε ενδελεχώς με την αστρολογία. Η μεταστροφή του στον Χριστιανισμό τοποθετείται χρονικά πριν το 337.

## Συγγραφικό έργο
Δύο είναι τα έργα του που μας έχουν σωθεί. 
*Το **Mathesos libri VII** (Μάθηση). Πρόκειται για εγχειρίδιο με θέμα την αστρολογία. Το συντάσσει περί το 334/337. Σε αυτό σκιαγραφεί ένα είδος μονοθεϊσμού κατ΄επίδραση του χριστιανισμού. Ο αστρολόγος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ανιδιοτελής και ηθικός ιερέας των θεών-άστρων. Η σημασία του έγκειται στο ότι διασώζει πρακτικές και θεωρίες περί την αστρολογία οι οποίες ήταν διαδεδομένες στην ύστερη αρχαιότητα στον ελληνορωμαϊκό και αιγυπτοελληνικό κόσμο.
*Το δεύτερο έργο του, **De errore profanarum religionum** (Περί της πλάνης των εθνικών θρησκειών), είναι ΄΄πολεμικό΄΄ των εθνικών-ειδωλολατρικών θρησκειών: επικρίνει τη θεοποίηση των φυσικών στοιχείων, διακωμωδούνται οι ύμνοι των ειδωλολατρών και οι ποικίλοι ανθρωπομορφισμοί, ενώ εκθέτει το τελετουργικό των μυστηριακών θρησκειών, κι εδώ ακριβώς εντοπίζεται η σημασία του,στη διάσωση περί αυτών, σημαντικών πληροφοριών. Χαρακτηριστική είναι η κλήση που απευθύνει στους Ρωμαίους αυτοκράτορες Κωνστάντιο και Κώνστα για την επίσημη δίωξη της ειδωλολατρίας. Υπήρξε ο πρώτος εκκλησιαστικός συγγραφέας που ζήτησε κάτι τέτοιο.
Το έργο του χαρακτηρίζεται από μια όχι σε βάθος γνώση του Χριστιανισμού. Έντονος είναι ο ρητορικός τόνος του οι πλατειασμοί και οι πλεονασμοί του, ενώ χρησιμοποιεί εκλατινισμένες μετακλασικές ελληνικές λέξεις.

## Έργα του Φιρμίκου Ματέρνου στα νέα ελληνικά
*Φίρμικος Ματερνός: Περί της πλάνης των εθνικών θρησκειών, μτφρ. Ζαρωτιάδης, Νικόλαος, εκδ. Βάνιας, Θεσσαλονίκη, 2012

## Παραπομπές


## Πηγή
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.166-168

Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Χριστιανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι αστρολόγοι
Μεσογειακοί Αγώνες (ποδόσφαιρο)

Το **[[ποδόσφαιρο]]** εντάχθηκε στους '''Μεσογειακούς αγώνες''' από την πρώτη κιόλας διοργάνωση του 1951 που πραγματοποιήθηκε στην Αλεξάνδρεια και αποτελεί ένα σταθερό άθλημα για όλες τις διοργανώσεις. Το μεσογειακό ποδοσφαιρικό τουρνουά υποκατέστησε το Μεσογειακό Κύπελλο Ποδοσφαίρου που είχε ξεκινήσει το 1949, με αποτέλεσμα το κύπελλο να διακοπεί μετά την τρίτη διοργάνωση που έληξε το 1958. Στην ιστορία της διοργάνωσης έντεκα χώρες έχουν κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο και 13 έχουν ανέβει στο βάθρο. Πολυνίκης του θεσμού είναι η Ιταλία που έχει τις περισσότερες κατακτήσεις με 4 τίτλους.

## Συμμετοχές - Σύστημα διεξαγωγής

Ο αριθμός των συμμετοχών αρχικά ήταν μικρός (μόνο τρεις χώρες μετείχαν το 1951) αλλά σταδιακά αυξήθηκε και από το 1963 μετέχουν τουλάχιστον 8 χώρες. Το 1997 στο Μπάρι μετείχαν 13 χώρες, που είναι αριθμός ρεκόρ. Τo σύστημα διεξαγωγής του τουρνουά προσαρμόζεται στον αριθμό των συμμετοχών. Στις πρώτες διοργανώσεις υπήρχε ενιαίος όμιλος λόγω των λίγων χωρών που μετείχαν. Με την σταδιακή αύξηση του αριθμού συμμετοχών, από το 1963 καθιερώθηκε προκριματική φάση σε δύο ή τρεις ομίλους και σύστημα νοκ-άουτ από τον ημιτελικό και μετά.

Η σύνθεση των ομάδων που μετέχουν καθορίζεται από τους κανονισμούς της Δ.Ο.Ε. Παλαιότερα συμμετείχαν μόνο ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές από τις χώρες που είχαν επαγγελματικά πρωταθλήματα. Μεταγενέστερα καθιερώθηκε η ποδοσφαιρική μεσογειακή ομάδα, όπως και η ολυμπιακή, να είναι η εθνική ομάδα Κ-23, δηλαδή με ποδοσφαιριστές κάτω των 23 ετών.

## Νικητές ανά διοργάνωση

Ο τελικός έληξε ισόπαλος 0-0 και μετά την παράταση. Ο διαιτητής έκανε κλήρωση που ευνόησε την Ιταλία αλλά η οργανωτική επιτροπή αποφάσισε οι δύο χώρες να μοιραστούν την πρώτη θέση.

## Πίνακας μεταλλίων

## Πηγές

*Αρχείο RSSSF.

Ποδοσφαιρο
Κατηγορία:Διοργανώσεις ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων
WWE Hall of Fame

μικρογραφία|300x300εσ|Στιγμιότυπο από την τελετή του 2015.
Το **Hall of Fame του WWE** (ελλ.: αίθουσα της φήμης) είναι μια τιμητική διάκριση για επαγγελματίες παλαιστές και διοργανώνεται κάθε χρόνο από την εταιρεία πάλης, WWE.

## Δημιουργία
Δημιουργήθηκε επίσημα την 1η Φεβρουαρίου του 1993, σε επεισόδιο του Raw, όπου ανακοινώθηκε η πρώτη και μοναδική εκείνη την χρονιά, εισαγωγή του Αντρέ του Γίγαντα στο πάνθεον των θρύλων. Ο συγκεκριμένος παλαιστής είχε πεθάνει πέντε μέρες νωρίτερα και ο θάνατός του, ήταν η αιτία να δημιουργηθεί αυτός ο θεσμός, ώστε να τιμηθεί.

### Εποχή διεξαγωγής
Ο θεσμός αυτός, είναι η μεγαλύτερη τιμή για έναν παλαιστή. Το 1994 και το 1995 διεξήχθη η τελετή τον Ιούνιο, ενώ το 1996 έγινε τον Νοέμβριο και διεκόπη ως το 2004. Από το 2004 μέχρι σήμερα, γίνεται μια μέρα πριν το μεγαλύτερο γεγονός της επαγγελματικής πάλης, την WrestleMania.

### Αριθμός εισαχθέντων
Μέχρι και το 2014, έχουν εισαχθεί 120 παλαιστές, με τους 97 να είναι ξεχωριστοί και οι υπόλοιποι να είναι μέσω ομάδων. Τα 17 άτομα από τα 120 έχουν εισαχθεί μετά θάνατον. Αναλυτικά οι παλαιστές που έχουν εισαχθεί από την επίσημη ιστοσελίδα του WWE **[http://wwe.com/superstars/halloffame εδώ]**.

## Πηγές

### Οι εισαχθέντες
* Οι εισαχθέντες του Hall of Fame
* Οι εισαχθέντες του Hall of Fame
### Οι τελετές
* Η τελετή του 2014
* Η τελετή του 2013
* Η τελετή του 2012
* Η τελετή του 2011
* Η τελετή του 2010
* Η τελετή του 2009
* Η τελετή του 2008

Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Λεωνίδας Δαμουράς

Ο **Λεωνίδας Δαμουράς** (γεν. Αιγάλεω, 28 Μαΐου 1963) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, 
με θητεία στην Α΄Εθνική, αλλά και τις υπόλοιπες κατηγορίες. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.

## Καριέρα
Ξεκίνησε από τους ερασιτέχνες του Αιγάλεω Α.Ο. Τη σεζόν 1982-83 αγωνίσθηκε σα δανεικός στον Α.Ο. Βουλιαγμένης και την περίοδο 1983-84 πραγματοποίησε με το Αιγάλεω το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία.
Με την ομάδα της δυτικής Αθήνας αγωνίσθηκε συνολικά 4 χρονιές, δυο στην Α΄ και ισάριθμες στη Β΄Εθνική. Με το Αιγάλεω έχει λάβει μέρος σε 59 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και έχει σκοράρει 2 τέρματα. 
Το ίδιο διάστημα κλήθηκε από τον Μ. Παπαποστόλου και έπαιξε στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων (1 συμμετοχή), αλλά και στην Εθνική Ομάδα των Ενόπλων, όπου συμμετείχε σε αρκετά παιχνίδια.

Μετά το Αιγάλεω, συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Καλαμάτα,
στον Πανελευσινιακό, στην Ηλιούπολη, στην Κηφισιά, στον Άρη Αγίου Κωνσταντίνου και 
στον Μαύρο Αετό.

Συνεργάσθηκε, μεταξύ άλλων, με τους προπονητές Κ. Ελευθεράκη, όταν έπαιξε δανεικός από το Αιγάλεω στον Α.Ο. Βουλιαγμένης (ήταν ένας από τους τρεις
ποδοσφαιριστες της Βουλιαγμενης που επαιξαν στην Α' Εθνικη, οι αλλοι 2 ειναι ο Γιώργος Φαμέλης και ο Κώστας Φραντζέσκος), Ματζουράκη, 
Πολυχρονίου, Σαννον, Καραπατή, Αχ. Σαββίδη, Θ.Μασίκα κ.α.

Απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας. Στη συνέχεια παρακολούθησε σεμινάρια οικονομικής κατεύθυνσης και ασχολήθηκε με ασφάλειες ζωής, αλλά και με θέματα Κεφαλαιαγοράς.

Για ένα σύντομο διάστημα και συγκεκριμένα, την περίοδο 1998-99 συμμετείχε στα διοικητικά του συλλόγου του Αιγάλεω, ως αντιπρόεδρος της ΠΑΕ.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει δυο γιους, εκ των οποίων ο μικρότερος (γεννηθείς το 1999) αγωνίζεται στους προπαίδες του Αιγαλεω Α.Ο. και είναι μέλος της μικτης Αθηνων.

Ο Δαμουράς είναι κουνιάδος με τον παλαιό ποδοσφαιριστή του ΠΑΟ Δημ. Κλη.

## Πηγές

*Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
*Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "50 Χρόνια Αιγάλεω" (Έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998)

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ρήγας Φεραίος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Ρήγας Φεραίος** αναφέρεται στον:

*Ρήγα Βελεστινλή (1757 - 24 Ιουνίου 1798), εθνομάρτυρα και πρόδρομο της ελληνικής επανάστασης

Με το όνομά του ονομάστηκαν:

* η πολιτική οργάνωση ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος (Ελληνική Κομμουνιστική Νεολαία (ΕΚΟΝ) «Ρήγας Φεραίος»)
* ο αθλητικός σύλλογος Α.Σ. Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2011-12

Το **Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2011–12** (γνωστό και ως **Football League [[ΟΠΑΠ]]**) διεξήχθη με τη συμμετοχή 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι δύο πρώτες ομάδες και άλλη μία έπειτα απ' τη διαδικασία των play off. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας οι τρεις τελευταίες ομάδες. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με μεγάλη καθυστέρηση με τον πρώτο αγώνα να πραγματοποιείται στις 28 Οκτωβρίου. Το πρωτάθλημα διεκόπη προσωρινά τον Φεβρουάριο, έπειτα από αποχή που κήρυξαν οι ποδοσφαιριστές διεκδικώντας πλήρη ασφάλιση σε αγώνες και προπόνηση. Μετά από 19 ημέρες διακοπής το πρωτάθλημα ξανάρχισε, αν και δεν είχαν δοθεί ακόμα λύσεις στα προβλήματα. Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε στις 23 Μαΐου 2012. Την απευθείας άνοδο εξασφάλισαν ο Πανθρακικός και η Βέροια, ενώ υποβιβάστηκαν ο Αγροτικός Αστέρας, ο Εθνικός Αστέρας και ο Διαγόρας Ρόδου. Στα Πλέι-Οφ για μία θέση στην Α΄ Εθνική συμμετείχαν η Καλλιθέα, η Παναχαϊκή, ο Α.Ο. Πλατανιά και η Α.Ε.Λ. Καλλονής. Από τη διαδικασία αυτή την άνοδο εξασφάλισε επίσης ο Α.Ο. Πλατανιά.

## Ομάδες που συμμετείχαν

## Βαθμολογία

## Αποτελέσματα

### Πρώτος σκόρερ
***19 γκολ**: Εμίλιο Φουρτάδο (Παναχαϊκή).

## Πλέι Οφ
Οι αγώνες των play off διεξήχθησαν μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τις θέσεις 3 έως 6, οι οποίες ήταν η Καλλιθέα η Παναχαϊκή, ο Πλατανιάς και η ΑΕΛ Καλλονής. Με βάση τους βαθμούς που είχαν συγκεντρώσει οι ομάδες στο τέλος του πρωταθλήματος ξεκίνησαν τα πλέι οφ με την εξής βαθμολογία:

Την άνοδο στην Α΄ Εθνική εξασφάλισε ο Πλατανιάς.

## Δείτε επίσης
*Α΄ Εθνική 2011–12
*Γ΄ Εθνική 2011–12
*Δ΄ Εθνική 2011–12

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ένωση Έπαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄& Γ΄Εθνικής Κατηγορίας

Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Ντιναμό Κρασνοντάρ (πετοσφαίριση γυναικών)

Η **Ντιναμό Κρασνοντάρ** (ρωσικά: Динамо Краснодар) αποτελεί το γυναικείο τμήμα πετοσφαίρισης του Ρωσικού συλλόγου Ντιναμό Κρασνοντάρ, με έδρα την πόλη Κρασνοντάρ του Κράι Κρασνοντάρ, και αγωνίζεται στη Σουπερλίγκα. 

Ιδρύθηκε το 1946 και έχει κατακτήσει 1 Κύπελλο Ρωσίας το 1994, ενώ έχει βρεθεί 1 φορά σε τελικό κυπέλλου Ευρώπης, όταν την περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε στον τελικό του CEV Καπ με την ιταλική Ρομπούρ Τιμπόνι Ουρμπίνο.

## Τίτλοι
***[[Κύπελλο Ρωσίας πετοσφαίρισης γυναικών|Κύπελλο Ρωσίας]]**: **1**
**Νικητής: 1994
**Φιναλίστ: 2010
***[[CEV Cup πετοσφαίρισης γυναικών|CEV Καπ]]**:
**Φιναλίστ: 2010-11

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Ρωσικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Νησίδα Λαπέν

Το **Νησίδιο Λαπέν** (γαλλικά: *Îlet Lapins*) είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί της γαλλικής υπερπόντιας περιοχής Μαρτινίκα. Ανήκει στο Διαμέρισμα Λε Μαρέν και στο καντόνι και στην κοινότητα Λε Φρανσουά. Βρίσκεται βορειοανατολικά του νησιού Λαβίνιε. Βρίσκεται στον Κόλπο του Λε Φρανσουά.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος νησιών της Μαρτινίκης

Λαπέν
Λαπέν
ΦΚ Καρπάτι Λβιβ

Η **Καρπάτι Λβιβ** () είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ουκρανίας στην πόλη Λβιβ. Εδρεύει στο νεόδμητο γήπεδο «Αρένα Λβιβ», για το οποίο δεν έχει δοθεί επίσημο όνομα, μετά από παραχώρηση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ανέκαθεν η έδρα της ομάδας ήταν το ιστορικό ''Ουκράινα''.

## Όνομα
Η ευρέως γνωστή και επίσημη ονομασία της ομάδας προέρχεται από τα Καρπάθια, μέρος της οροσειράς των οποίων περιβάλλει τη Λεόπολη.

## Ιστορία
thumb|left|200px|Το στάδιο «Ουκράινα»
Στις 17 Αυγούστου 1969 η Καρπάτι κατέκτησε πανηγυρικά το σοβιετικό κύπελλο ποδοσφαίρου, αν και αγωνιζόταν στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του σοβιετικού πρωταθλήματος. Το συγκεκριμένο επίτευγμα παραμένει μοναδικό στην ιστορία του θεσμού.

Από καταβολής του Ουκρανικού πρωταθλήματος (1991), η ομάδα του Λβιβ έχει καταλάβει μία φορά την 3η θέση (1997-98), αλλά επίσης έχει υποβιβαστεί τη σεζόν 2003-04. Παρά τον υποβιβασμό, μέσα σε δύο περιόδους επέστρεψε «δριμύτερη» στην πρώτη κατηγορία, για να καταλάβει την πέμπτη θέση (2009-10, 2010-11). Της δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχει στο Γιουρόπα Λιγκ, όπου τη σεζόν 2011-12 έφτασε στα play-offs, αλλά δεν προκρίθηκε στους ομίλους της διοργάνωσης, καθώς ο ΠΑΟΚ την απέκλεισε.

Το Μάϊο του 2020 τέθηκε σε 14ημερη καραντίνα καθώς συνολικά 25 μέλη της - ποδοσφαιριστές και υπάλληλοι - διαγνώστηκαν θετικά στον κορονοϊό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1963
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουκρανίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1963