open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ακοίτης

Ο **Ακοίτης** ( ) ήταν το όνομα τεσσάρων ανδρών στην ελληνική και ρωμαϊκή μυθολογία.

* Aκοίτης, ένας ψαράς που βοήθησε τον θεό Βάκχο. 
* Aκοίτης, πατέρας του Τρώα ιερέα Λαοκόωντα, ο οποίος προειδοποίησε για τον δούρειο Ίππο. Ως αδελφός του Αγχίση, ήταν γιος του βασιλιά Κάπιου της Δαρδανίας και της Θεμίστης, κόρης του βασιλιά Ίλου της Τρωάδος. 
* Ακοίτης, ένας ηλικιωμένος άνδρας που ήταν ακόλουθος του Eυάνδρου στην Αρκαδία, πριν ο τελευταίος μεταναστεύσει στην Ιταλία. 
* Aκοίτης, στρατιώτης στον στρατό των Επτά επί Θήβας. Όταν αυτός ο στρατός πολέμησε στη Θήβα για πρώτη φορά στην πεδιάδα, έγινε σφοδρή μάχη στις πύλες της πόλης. Κατά τη διάρκεια αυτών των αγώνων ο Αγρέας από την Καλυδώνα έκοψε το χέρι του Θηβαίου Φηγαίου. Το κομμένο μέλος έπεσε στο έδαφος, ενώ το χέρι κρατούσε ακόμη το σπαθί. Ο Aκοίτης που βγήκε μπροστά, ήταν τόσο τρομοκρατημένος από αυτό το χέρι, που το χτύπησε με το δικό του σπαθί. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Gaius Julius Hyginus, *Fabulae from The Myths of Hyginus σε* μετάφραση και επιμέλεια Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online έκδοση στο Topos Text Project.
* Publius Papinius Statius, *[[Θηβαΐς (Στατίου)|The Thebaid]]* σε μετάφραση John Henry Mozley. Loeb Classical Library Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1928. Online έκδοση στο Topos Text Project.
* Publius Papinius Statius, *The Thebaid.* *Τόμος Ι–ΙΙ* . John Henry Mozley. Λονδίνο: William Heinemann; Νέα Υόρκη: GP Putnam's Sons. 1928. Λατινικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Perseus.
* Publius Vergilius Maro, *[[Αινειάδα]]* . Theodore C. Williams. μεταφρ. Βοστώνη. Houghton Mifflin Co. 1910. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα.
* Publius Vergilius Maro, *Bucolics, Aeneid, and Georgics* . JB Greenough. Βοστώνη. Ginn & Co. 1900. Λατινικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη του Περσέα.

Κατηγορία:Τρώες
Τζαμί των Καραμανλίδων

Το **Τζαμί του Καραμανλί**, γνωστό και ως **Τζαμί του Πασά Αχμέτ**, είναι τζαμί του 18ου αιώνα στην Τρίπολη της Λιβύης. Το τζαμί είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος που περιλαμβάνει μεντρεσέ και τάφους των μελών της δυναστείας των Καραμανλί. 

Πήρε το όνομά του από τον Αχμέτ Καραμανλί, ο οποίος ξεκίνησε την κατασκευή του το 1736.

Το τζαμί βανδαλίστηκε το 2014 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη. Τα κεραμικά του πλακίδια και οι μαρμάρινες διακοσμήσεις υπέστησαν ζημιές κατά την επίθεση, η οποία καταδικάστηκε από την Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών.

μικρογραφία|αριστερά| Εσωτερικό του τζαμιού

## Παραπομπές



Κατηγορία:Τζαμιά στη Λιβύη
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λιβύη
Κατηγορία:Τζαμιά
Ζακ Σνάιντερ

Ο **Ζάκαρι Έντουαρντ Σνάιντερ** (**Zack Edward Snyder**, 1 Μαρτίου 1966) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος και διευθυντής φωτογραφίας.

Έκανε το ντεμπούτο του σε μεγάλου μήκους ταινία το 2004 με *Το Ξύπνημα των Νεκρών*, ένα ριμέικ της ομώνυμης ταινίας τρόμου του 1978. Από τότε, έχει σκηνοθετήσει ή παραγάγει πολλές ταινίες κόμικ και υπερήρωες, συμπεριλαμβανομένων των *[[300 (ταινία)|300]]* (2007) και *[[Watchmen (ταινία)|Watchmen]]* (2009), καθώς και της ταινίας Superman που ξεκίνησε το Εκτεταμένο Σύμπαν της DC, *[[Άνθρωπος από ατσάλι|Άνθρωπος από Ατσάλι]]* (2013) και τις συνέχειες του, *[[Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης]]* (2016) και *[[Justice League]]* (2017). Η αρχίκή έκδοση του *Justice League* κυκλοφόρησε το 2021. Σκηνοθέτησε επίσης την ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή *[[Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών]]* (2010), την ψυχολογική ταινία δράσης *[[Sucker Punch]]* (2011) και την ταινία ληστείας ζόμπι *Army of the Dead* (2021).

Το 2004 ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής The Stone Quarry (παλαιότερα γνωστή ως Cruel and Unusual Films) μαζί με τη σύζυγό του Ντέμπορα Σνάιντερ και τον συνεργάτη παραγωγής Γουέσλι Κόλερ.

## Φιλμογραφία

### Ταινίες

#### Εκτελεστικός παραγωγός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κοσκινού Ρόδου

Τα **Κοσκινού** είναι κωμόπολη στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα.

## Γενικά στοιχεία
Τα Κοσκινού βρίσκονται στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 110 μέτρα και σε απόσταση περίπου 8 χλμ. νότια από το κέντρο της πόλης της Ρόδου. Δίπλα και νοτιοδυτικά είναι το Τσαΐρι και τα Βρυσιά, δυτικά περνάει η ΕΟ Ρόδου - Λίνδου, βορειοδυτικά είναι τα Σγουρού και νοτιοανατολικά οι  Αμμούδες. 

Το χωριό έχει κηρυχθεί ως ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους τοπίο ενώ η γύρω περιοχή διαθέτει μεγάλες τουριστικές εγκαταστάσεις και πολλές αθλητικές εγκαταστάσιες (γήπεδα τένις, γκολφ, θαλάσσιου σκι κλπ.). Οι εκκλησίες του Αγίου Λουκά, της Αγίας Ειρήνης και Εισόδια της Θεοτόκου έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία.

Στα ανατολικά τους και δίπλα στην ακτή είναι η Καλλιθέα με τις ομώνυμες ιαματικές πηγές που έχουν χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης *"που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία,  γιατί παρουσιάζει εξαιρετικό αρχιτεκτονικό και μορφολογικό ενδιαφέρον. Είναι έργο του αρχιτέκτονα Ρietro Lombardi".*

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρονται επίσημα στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους Αμμούδες, τα Βρυσιά και το Τσαΐρι αποτελούν την κοινότητα Κοσκινού που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αρχαγγέλου του δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 3.175 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Φωτογραφίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιαματικές πηγές Καλλιθέας στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Ιερά Μητρόπολις Σεβαστείας

Η **Ιερά Μητρόπολις Σεβαστείας** ή **Σεβαστής** ήταν επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. 

Έδρα της Μητροπόλεως ήταν η πόλη Σεβάστεια στον Πόντο. 

Σήμερα αποτελεί τιμητικό τίτλο που δίδεται σε ιεράρχη του Πατριαρχείου.

Από το 2019 τον τίτλο φέρει ο Σεραφείμ (Γκίνης).

## Ιστορικά στοιχεία
Στην Μητρόπολη ανήκαν διοικητικά οι επισκοπές Νικοπόλεως, Βηρίσσης, Σατάλων, Σεβαστουπόλεως και Κολωνείας. 

Τον 9ο αιώνα αποσπάσθηκε η Κολώνεια, η οποία έγινε ανεξάρτητη αρχιεπισκοπή και μετά Μητρόπολη.

Στην εκκλησιαστική αυτή επαρχία μαρτύρησαν οι Άγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πρώην Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Κατηγορία:Σεβάστεια
Καρπώ

Στην ελληνική μυθολογία η **Καρπώ** είναι κόρη του Δία και της Θέμιδος. Είναι μια από τις πέντε Ώρες και αντιστοιχεί στο Φθινόπωρο. Είναι υπεύθυνη, μαζί με την αδελφή της Θαλλώ, για τη φροντίδα των λουλουδιών και των φρούτων.

Φαίνεται ότι το όνομά της μερικές φορές συγχέεται με αυτό του Κάρπου, που επίσης συνδέεται με τα φρούτα.

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Μέμφις (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, η **Μέμφιδα** () ήταν η γυναίκα επώνυμη της Μέμφιδας στην Αίγυπτο. Το όνομα αποδόθηκε σε αρκετά διαφορετικά πρόσωπα, και συγκεκριμένα:

* Μέμφις, κόρη του Νείλου. 
* Μέμφις, μια από τις πολλές συζύγους του Δαναού βασιλιά της Λιβύης και μητέρα από αυτόν των τριών Δαναΐδων: Χρυσίππης, Σθενέλης και Κλειτής. Αυτές οι κόρες παντρεύτηκαν και σκότωσαν τα εξαδέλφια τους, γιους του Αιγύπτου βασιλιά της Αιγύπτου και της Τυρίας κατά τη διάρκεια της νύχτας του γάμου τους.  Σύμφωνα με τον Ιππόστρατο, ο Δαναός είχε όλους τους απογόνους του από μια γυναίκα, την Ευρώπη, κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου.  Σε ορισμένες εκδοχές, αυτός νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μελία, κόρη του Αγήνορα, βασιλιά της Τύρου. 
* Μέμφις, κόρη του Αιγύπτιου βασιλιά Ουχορέως, που λέγεται ότι ίδρυσε την πόλη και της έδωσε το όνομά της, και μίας κόρης τού Νείλου του Αιγύπτου, του επώνυμου της Αιγύπτου (προφανώς διαφορετικού από τον Αίγυπτο, αδελφό του Δαναού). 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Apollodorus, *The Library* with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS σε 2 τόμους, Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921. . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Perseus. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο από την ίδια ιστοσελίδα .
* Διόδωρος Σικελιώτης, *Η Βιβλιοθήκη της Ιστορίας* σε μετάφραση Charles Henry Oldfather . Δώδεκα τόμοι. Loeb Classical Library . Cambridge, Μασαχουσέτη: Harvard University Press; Λονδίνο: William Heinemann, Ltd. 1989. Τομ. 3. Βιβλία 4.59 &#x2013; 8. Ηλεκτρονική έκδοση στον ιστότοπο του Bill Thayer
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historica.* *Τόμος 1-2* . Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Φρίντριχ Βόγκελ. σε aedibus BG Teubneri. Λειψία. 1888-1890. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Tzetzes, John, *Book of Histories,* Book VII-VIII μετάφραση Βασιλικής Δογάνη από το πρωτότυπο ελληνικό της έκδοσης του T. Kiessling του 1826. Online έκδοση στο theio.com

Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Ακρόπολη Βράγυλου

Η αρχαία πόλη **Βράγυλαι** εντοπίστηκε σε, ύψωμα περίπου 5 χιλιομέτρων δυτικά της πόλης του Κιλκίς, πλησίον του χωριού Μεταλλικό. Η ταύτιση της πόλης με την τοποθεσία αυτή έγινε με την ανεύρεση ψηφίσματος της πόλης των Βραγυλίων, υπέρ του αυτοκράτορα Τραϊανού, σε μαρμάρινη πλάκα και είναι της χρονικής περιόδου του 2ου π.Χ. Ανακαλύφθηκε το 1952 και βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο Κιλκίς.

Το εγχάρακτο ψήφισμα έχει ως εξής:

Ίχνη των οχυρώσεων της πόλης υπάρχουν ακόμη και σήμερα στο ύψωμα σε μια διάμετρο 150 μέτρων. Άλλη μια επιγραφή από την πόλη των Βραγυλίων, είναι αυτή που καθορίζει τα διοικητικά όρια της πόλης, που όπως λέγεται τα έχει καθορίσει ο βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας, βρέθηκε στο χωριό Ελευθεροχώρι. Ένα μέρος της αναφέρει:

Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Μακεδονία
Μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών

Σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τα **μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας** είναι τα πέντε κυρίαρχα κράτη που κατέχουν επ' αόριστον μία θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Τα κράτη αυτά είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Ρωσία, η Κίνα, η Γαλλία, και το Ηνωμένο Βασίλειο. Κάθε μόνιμο μέλος έχει επίσης την δυνατότητα να ασκήσει αρνησικυρία (βέτο) σε οποιαδήποτε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Και τα πέντε κράτη ήταν Σύμμαχοι και νικήτριες δυνάμεις στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης όλα τα μόνιμα μέλη κατέχουν πυρηνικά όπλα. 

Κατά καιρούς έχουν υπάρξει προτάσεις για συμπερίληψη και άλλων μεγάλων κρατών στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας (όπως Ιαπωνία, Ινδία, Γερμανία ή Βραζιλία), οι οποίες όμως έχουν πέσει στο κενό, εν μέρει λόγω αντιδράσεων άλλων κρατών με αξιόλογη δύναμη (Πακιστάν, Αργεντινή, Νότια Κορέα και άλλες). Οι Ηνωμένες Πολιτείες προτείνουν ενδεχομένως τη δημιουργία δύο μόνιμων εδρών στο Συμβούλιο Ασφαλείας για τις αφρικανικές χώρες, σε περίπτωση διεύρυνσης του Συμβουλίου Ασφαλείας.
κέντρο|μικρογραφία|536x536εσ|Τα πέντε κράτη που είναι μόνιμα μέλη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Εκλογική περιφέρεια Σερρών

Η **εκλογική περιφέρεια Σερρών** είναι μια από τις 56 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας και καταλαμβάνει την έκταση του νομού Σερρών. Αντιστοιχεί σε 5 έδρες στη Βουλή των Ελλήνων.

## Διαίρεση και ιστορικά στοιχεία
Υπάγεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και αριθμεί 225.080 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους σύμφωνα με τους εκλογικούς καταλόγους του 2023. Εκλέγει έξι βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Από το 1974 έως το 1993 η περιφέρεια Σερρών έδινε 8 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε 7εδρική περιοχή (1996 - 2012) και γνώρισε και νέα μείωση στις 6 έδρες από τις εκλογές του 2015. Από τις εκλογές του 2023 εκλέγει 5 βουλευτές.

Διαιρείται σε 7 δήμους βάσει της τρέχουσας διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας (που διαμορφώθηκε με το μεταρρυθμιστικό Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (3852/2010) το οποίο είναι σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2011) οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι:

# Δήμος Σερρών
# Δήμος Σιντικής
# Δήμος Βισαλτίας
# Δήμος Νέας Ζίχνης
# Δήμος Ηρακλείας
# Δήμος Αμφίπολης
# Δήμος Εμμανουήλ Παππά

## Αποτελέσματα Εκλογών

### Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 στον Νομό Σερρών. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

### Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 στον Νομό Σερρών. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.

## Παραπομπές


Σερρων
Επισκοπείο Άνδρου

Το **Επισκοπείο** ή **Επισκοπειό** είναι χωριό στη Δημοτική Ενότητα Κορθίου, εντός του Δήμου Άνδρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 39 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 320 μ. στο νότιο τμήμα του νησιού.

Το Επισκοπείο έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Τα σπίτια του χωριού είναι κτισμένα με σκουρόχρωμο σχιστόλιθο, ενώ συχνά συναντά κανείς περίτεχνους περιστεριώνες μέσα σε ελιές, συκιές, κυπαρίσσια, πεύκα.

Στο παρελθόν υπήρχε μονάδα παραγωγής μεταξιού που αξιοποιούσε τις πολυάριθμες μουριές που υπήρχαν στην περιοχή.

Σήμερα, το σπουδαιότερο αξιοθέατο του χωριού, που βρίσκεται στο τέλος του τσιμεντένιου πεζόδρομου, είναι το Γεφυράκι της αγάπης στο οποίο έχουν γυριστεί σκηνές από την ταινία *[[Μικρά Αγγλία]]* που έχει σκηνοθετήσει ο Παντελής Βούλγαρης.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Μέμφις (σύζυγος του Έπαφου)

Στην ελληνική μυθολογία, η **Μέμφιδα** (), ήταν κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου, κατά συνέπεια νύμφη Ναϊάδα. Ήταν η σύζυγος του Έπαφου και μητέρα της Λιβύης και της Ανίππης ή Λυσιάνασσας. Αυτή και ο σύζυγός της ήταν οι θρυλικοί ιδρυτές της Μέμφιδας, πόλης της Αιγύπτου που φέρει το όνομά της.   Κάποιοι συγγραφείς αποκαλούσαν τη γυναίκα του Έπαφου Κασσιόπη. 

## Γενεαλογία

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Gaius Julius Hyginus, *Fabulae from The Myths of Hyginus σε* μετάφραση και επιμέλεια Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online έκδοση στο Topos Text Project.
* Pseudo-Apollodorus, *The Library* with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921. . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Tzetzes, John, *Scolia eis Lycophroon*, επιμέλεια Christian Gottfried Müller, Sumtibus FCG Vogelii, 1811. Αρχείο Διαδικτύου.

Κατηγορία:Ναϊάδες
Κρεοζόλη

Η **κρεοζόλη** (αγγλ. *creosol*) είναι χημική ένωση που ανήκει στους φαινυλαιθέρες και έχει τον μοριακό τύπο, C8H10O2. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του κρεόζωτου, ιδίως αυτού που προέρχεται από την πυρόλυση του ξύλου. Σε σύγκριση με τη φαινόλη, η κρεοζόλη είναι λιγότερο τοξικό απολυμαντικό. Χημικώς δεν πρέπει να συγχέεται αυτή η χημική ένωση με την κρεσόλη.

Η κρεοζόλη αντιδρά με υδραλογονίδια για να αποδώσει μια κατεχόλη.

: Αρχείο:Creosolr.gif

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες
Ωκάλεια (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, **Ωκάλεια** (αρχαία ελληνικά: Ὠκάλεια) ήταν βασίλισσα των Αργείων, ως σύζυγος του βασιλιά [Άβαντα] του Άργους. Ήταν κόρη του Μαντινέως και από τον σύζυγό της έγινε μητέρα δίδυμων γιων, του Ακρίσιου και του Προίτου. Συχνά, αναφερόταν ως Αγλαΐα. 

## Γενεαλογία

## Σημείωση

## Αναφορά
* Apollodorus, *The Library* with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS σε 2 τόμους, Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921. ISBN 0-674-99135-4 . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο από τον ίδιο ιστότοπο.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κερατών

Ο **Κερατών** ήταν αρχαίος βωμός και ιερό στο νησί της Δήλου, στην Ελλάδα. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου της Δήλου, χαρακτηρισμένου ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Πιο συγκεκριμένα, ο χώρος αποτελούσε τμήμα του ιερού του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος.

Ο Κερατών αποτελούσε βωμό προς τιμήν του Απόλλωνος, ο οποίος αναφέρεται πως αποτελείτο από κέρατα κατάλοιπα θυσιασμένων ζώων, τα οποία ήσαν στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους χωρίς τη χρήση οποιουδήποτε σχοινιού. Ως εκ τούτου, ο βωμός έλαβε τη συγκεκριμένη ονομασία. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο βωμός κατασκευάστηκε από τον ίδιο τον Απόλλωνα, ο οποίος και χρησιμοποίησε ως υλικό τα κέρατα ελαφιού το οποίο είχε κυνηγήσει η αδερφή του, Άρτεμις. Ο συγκεκριμένος βωμός αποτελούσε εκ των ιερότερων χώρων εντός του ευρύτερου ιερού, ενώ θεωρείται ως πρώιμο επίκεντρο του τελευταίου. Ο αρχαίος βωμός της Δήλου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, εντός της «Οδύσσειας» του Ομήρου, καθώς και εντός των «Εις Δήλον Ύμνων» του Καλλίμαχου. Παράλληλα, αναφέρεται πως ο Θησέας, κατά την επιστροφή του από την Κρήτη, πραγματοποίησε κυκλικό χορό περιμετρικά του βωμού, αντίστοιχο της περιπλάνησής του εντός του λαβύρινθου.

Πιθανολογείται πως ο Κερατών βρισκόταν εντός του δυτικού τμήματος του ιερού του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος, δυτικά των ναών του Απόλλωνος (Δηλίου, Αθηναίου και Πώρινου) και νότια του ναού της Αρτέμιδος. Οι ναοί του Απόλλωνος είχαν κατεύθυνση προς τον συγκεκριμένο βωμό, με τους εκατέρωθεν σηκούς τους να διαθέτουν είσοδο με κατεύθυνση τον βωμό. Κατά το παρελθόν, ο Κερατών θεωρείτο ως κτίριο εντός του ευρύτερου χώρου του ιερού, με τη χρονολόγησή του να υπολογίζεται κατά τη διάρκεια της ύστερης κλασικής περιόδου, πιο συγκεκριμένα, περίπου, στο 350 π.Χ. Η ανέγερσή του αποδίδεται στους Αθηναίους κατά τη διάρκεια της επονομαζόμενης Δεύτερης Αθηναϊκής Συμμαχίας, περίοδο κατά την οποία το νησί της Δήλου βρισκόταν, εκ νέου, υπό αθηναϊκό έλεγχο. Επρόκειτο για ναοειδή κατασκευή, αποτελούμενη από πρόναο, ναό και σηκό. Η ζωφόρος του κτιρίου απεικόνιζε τα κατορθωματα του Θησέως.

Ωστόσο, ο ίδιος ο βωμός του Κερατώνος πιθανώς να βρισκόταν εμπρός του συγκεκριμένου κτιρίου, συχνά αποκαλούμενου ως Κερατώνος, τοποθεσία εντός της οποίας ανευρέθηκαν κατάλοιπα αψιδωτής κατασκευής, με την χρονολόγησή τους να υπολογίζεται στον 5ο αιώνα π.Χ. Αμφότερες οι συγκεκριμένες κατασκευές πιθανολογείται πως αντικατέστησαν πρότερης χρονολογίας κατασκευές, ενώ η ακριβής χρονολογία κατασκευής του βωμού παραμένει άγνωστη. Παράλληλα, ο βωμός υπέστη τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια ύστερης ημερομηνίας, ενώ παρέμεινε σε χρήση έως, τουλάχιστον, τον 2ο αιώνα π.Χ.

Κατά τη διάρκεια της Ύστερης Αρχαιότητας, ο κεράτινος βωμός της Δήλου θεωρούνταν ως εκ των επτά θαυμάτων του αρχαίου κόσμου. Επί παραδείγματι, ο Μαρτιάλης προχωρά σε αντικατάσταση του Κολοσσού της Ρόδου με τον βωμό εντός του συγκεκριμένου καταλόγου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία ελληνικοί βωμοί
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ιερά
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Δήλο
Φουμίκα Μπάμπα

Η **Φουμίκα Μπάμπα** (馬場 ふみか, Baba Fumika, γεν. 1995 στην Νιγκάτα) είναι Ιαπωνίδα ηθοποιός και μοντέλο. Ανακαλύφθηκε στο δρόμο πηγαίνοντας στο σχολείο, και προσλήφθηκε από μια τοπική εφημερίδα, την *Niigata Bishōjo Zukan*. Πρωτοπαρουσιάστηκε στον κινηματογράφο το 2014 στο έργο *Puzzle* και έκτοτε έκανε καριέρα.

## Ενδεικτική φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κατηγορία:Ιαπωνέζες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιαπωνέζες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ιαπωνέζες μοντέλα
Τσαΐρι Ρόδου

Το **Τσαΐρι** είναι οικισμός του Δήμου Ρόδου στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα, ο οποίος βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 43 μέτρα και σε απόσταση περίπου 7 χλμ. νότια από το κέντρο της πόλης της Ρόδου. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Ρόδου - Λίνδου, δίπλα και νοτιοανατολικά είναι τα Βρυσιά, βόρεια τα Σγουρού και βορειοανατολικά τα Κοσκινού.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση με την Ελλάδα, στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 με την παλιά του ονομασία *Αγία Βαρβάρα*, να προσαρτάται στην κοινότητα Κοσκινού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Κοσκινού, τους Αμμούδες και τα Βρυσιά αποτελούν την κοινότητα Κοσκινού που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αρχαγγέλου του δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 342 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

*απογραφόταν ως Αγία Βαρβάρα**απογραφόταν μαζί με τα Κοσκινού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Η Εποχή των Παγετώνων: Οι Περιπέτειες του Μπακ Γουάιλντ

Το ***Η Εποχή των Παγετώνων: Οι Περιπέτειες του Μπακ Γουάιλντ*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: ***The Ice Age Adventures of Buck Wild***) είναι μια περιπέτεια κωμωδία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2022 σε σκηνοθεσία Τζον Ντόνκιν, στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο μεγάλου μήκους, με σενάριο των Τζιμ Χεκτ, Ρέι ΝτεΛαουρέντις Ray DeLaurentis και Γουίλιαμ Σκίφιριν. Είναι spin-off του franchise ''Η Εποχή των Παγετώνων'' και διαδραματίζεται μετά τα γεγονότα του *[[Η Εποχή των Παγετώνων 5: Σε Τροχιά Σύγκρουσης|Η Εποχή των Παγετώνων: Σε Τροχιά Σύγκρουσης]]*. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι φωνές των Σάιμον Πεγκ (που επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως Μπακ Γουάιλντ), Βίνσεντ Τονγκ, Αάρον Χάρις, Ούτκαρς Άμβαντκαρ και Τζαστίνα Ματσάντο. Η ταινία ακολουθεί τους δύο αδερφούς οπόσουμ Κρας και Έντι και την περιπέτειά τους να γίνουν ανεξάρτητα ποσσούμ δίπλα στον ομώνυμο χαρακτήρα Μπακ Γουάιλντ.

Ενώ αρχικά είχε προγραμματιστεί να είναι μια τηλεοπτική σειρά, το *Οι Περιπέτειες του Μπακ* αναπτύχθηκε σε ταινία μεγάλου μήκους. Σε παραγωγή 20th Century Animation και κυκλοφόρησε με την ετικέτα Walt Disney Pictures, κυκλοφόρησε στις 28 Ιανουαρίου 2022, ως πρωτότυπη ταινία του Disney+. Έλαβε γενικά αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς που θεώρησαν ότι δεν είχε πρωταρχική εστίαση στον ομώνυμο χαρακτήρα και επέκριναν την αντικατάσταση των φωνητικών ηθοποιών, την ποιότητα του animation, την απουσία του Σκρατ και την απόφαση παραγωγής της ταινίας χωρίς τη συμμετοχή των Blue Sky Studios. Το ενδεχόμενο μιας συνέχειας της ταινίας συζητήθηκε από την εκτελεστική παραγωγό Λόρι Φόρτε.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ταινίες spin-offs
Κατηγορία:Ταινίες του 2022
Κατηγορία:Ταινίες του Disney+
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Η Εποχή των Παγετώνων (ταινίες)
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2022
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Ασγούρου Ρόδου

Τα **Σγουρού** ή **τ' Ασγούρου** ή **Ασγούρου** είναι οικισμός στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα.

## Γενικά στοιχεία
Τα Σγουρού βρίσκονται στα βόρεια του νησιού σε υψόμετρο 90 μέτρα και απέχουν περίπου 5 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης της Ρόδου, αποτελόντας ουσιαστικά συνέχειά της. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Ρόδου - Λίνδου ενώ γειτονικά είναι η Κοσκινού (ΝΑ.) και το Τσαΐρι με τα Βρυσιά (ΝΔ.).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση με την Ελλάδα, στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 με την ονομασία Σγουρού να προσαρτάται στο δήμο Ρόδου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ρόδο  και τα Κρητικά αποτελούν την κοινότητα Ρόδου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ρόδου του δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 914 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ∆Ω∆ΕΚΑΝΗΣΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ – Τόµος ΚΕ "΄Αρχαιολογικές μαρτυρίες από την περιοχή Ασγούρου Ρόδου" - Νίκος Χριστοδουλίδης, Αρχαιολόγος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Ναρέφκα

Η **Ναρέφκα** (πολωνικά: Narewka, ) είναι χωριό και διοικητική έδρα της Γκμίνα Ναρέφκα, στο Πόβιατ Χαϊνούφκα του Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε, στην ανατολική Πολωνία. Ο πληθυσμό της υπολογίζεται σε 935 κατοίκους (το 2011). Το χωριό βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Πολωνίας με τη Λευκορωσία. Πολλοί από τους κατοίκους της ανήκουν στη λευκορωσική μειονότητα της Πολωνίας.

Το χωριό έχει πολωνικές Καθολικές και λευκορωσικές Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες. Είχε συναγωγή, αλλά καταστράφηκε από τον τοπικό εβραϊκό πληθυσμό, οργισμένος όταν ο Κόκκινος Στρατός, που είχε εισβάλει στην Πολωνία το 1939, βεβήλωσε τη συναγωγή μετατρέποντάς την σε κτήριο αποθήκευσης. Η σημαντική εβραϊκή κοινότητα της Ναρέφκα χάθηκε τελικά στο Ολοκαύτωμα και δεν έχει αποκατασταθεί.

Βρίσκεται σε μία από τις πέντε δίγλωσσες (πολωνικά-λευκορωσικά) περιοχές στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε που ρυθμίζεται από τον *Νόμο της 6ης Ιανουαρίου 2005 για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες και τις περιφερειακές γλώσσες*, ο οποίος επιτρέπει σε ορισμένες γκμίνα με σημαντικές γλωσσικές μειονότητες να εισάγουν μια δεύτερη, βοηθητική γλώσσα, που χρησιμοποιείται σε επίσημα πλαίσια παράλληλα με τα πολωνικά.

## Εικόνες

Αρχείο:Memorial Danuta Siedzik Narewka.JPG|Μνημείο προς τιμήν της Ντανούτα Σιεντζικούβνα
Αρχείο:Poland Narewka - church.jpg|Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Νικολάου


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εβραϊκά κοιμητήρια

Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1919-1939)
Μερόπη (κόρη του Οινοπίωνος)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Μερόπη** ήταν θνητή πριγκίπισσα που βιάστηκε από τον Ωρίωνα και έγινε η μνηστή του, ο Παρθένιος της Νίκαιας την καταγράφει ως *"Αίρω"*. Η Μερόπη ήταν κόρη του βασιλιά Οινοπίωνος του θρυλικού βασιλιά της Χίου, γιου του Διονύσου και της Αριάδνης, που έφερε στο νησί την αμπελοκαλλιέργεια και την οινοποιία. Μητέρα της ήταν η Νύμφη Ελίκη, ενώ αδέλφια της ήταν ο Μέλανας, ο Τάλως, ο Ευάνθης και ο Αθάμας. Η ιστορία της κόρης του Οινοπίωνα παρουσιάζει παραλλαγές. Ο κυνηγός Ωρίων, ένας ωραίος άντρας που παντρεύτηκε την Σίδη, μετά την τιμωρία του από την Ήρα έφτασε στην Χίο όπου τον καλοδέχτηκε ο βασιλιάς Οινοπίων σε ένα πλούσιο γεύμα. Η Μερόπη αγάπησε τον Ωρίωνα αλλά δεν είχε την άδεια του πατέρα της να τον παντρευτεί. Μετά από ένα μεθύσι ο Ωρίων της επιτέθηκε. Ο οργισμένος Οινοπίων για την πράξη στην κόρη του έβγαλε με το σπαθί του τα μάτια του Ωρίωνα και τον πέταξε στην θάλασσα. Οι ιστορίες διαφέρουν, μια πηγή καταγράφει την Μερόπη ως σύζυγο του Οινοπίωνα και όχι σαν κόρη του, σε άλλες πηγές αναφέρεται σαν κόρη του Μίνωα που ήταν επίσημα ο παππούς του πατέρα της. Ο κορυφαίος Ούγγρος μυθογράφος Καρλ Κερένυι γράφει στο έργο του *"Οι θεοί της Ελλάδας"* ότι ο Ωρίωνας ήταν Γίγαντας χωρίς μητέρα, εξέτασε την άποψη να είναι η Μερόπη σύζυγος του Οινοπίωνα σαν παραλλαγή μιας παράδοσης που καταγράφει την Μερόπη ως μητέρα του Ωρίωνα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Parthenius, Love Romances translated by Sir Stephen Gaselee (1882-1943), S. Loeb Classical Library Volume 69. Cambridge, MA. Harvard University Press. 1916. 
*Parthenius, Erotici Scriptores Graeci, Vol. 1. Rudolf Hercher. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1858. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κοινότητα Δαμάστας Ηρακλείου

Η **Κοινότητα Δαμάστας** είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με με έδρα τον οικισμό Δαμάστα. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Αστρινό. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αστρινό, το (1)
* Δαμάστα, η (244)

Συνολικά η κοινότητα έχει 245 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Μαυράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Κοινότητα Αστυρακίου

Η **Κοινότητα Αστυρακίου** είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 111Α - 31/03/1926 με την απόσπαση του οικισμού Αστυράκι από την κοινότητα Δαμάστας και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Καμαράκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αστυράκι, το (278)

* Καμαράκι, το (40)

Συνολικά η κοινότητα έχει 318 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Μαρκάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου** είναι ένα από τα μουσεία στο οποίο βρίσκονται ευρήματα από την Προϊστορική ως την Ρωμαϊκή εποχή. Πρόκειται για οίκημα του Νικολάου Γιοκαλά. Στη δυτική πτέρυγα στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο. Το κτήριο οικοδομήθηκε το 1959 στη Πλατεία Μαξιμιλιανού της Καρύστου και περιλαμβάνει αίθουσες Βιβλιοθήκης, Θεάτρου και Αρχαιολογικού μουσείου (1988). Η εφορεία αρχαιοτήτων του νομού Ευβοίας είναι αρμόδια και για ξεναγήσεις στον χώρο του μουσείου, ενώ το Θέατρο και τη Βιβλιοθήκη διαχειρίζεται ο Δήμος Καρύστου.

## Ιστορία
Το μουσείο αποτελεί κληροδότημα του Νικολάου Γιοκαλά και οικοδομήθηκε το 1959 στην Πλατεία Μαξιμιλιανού της Καρύστου. Η δυτική πτέρυγα του Ιδρύματος παραχωρήθηκε σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης του Ν. Γιοκαλά, το 1980 στο ΥΠΠΟ για την δημιουργία Αρχαιολογικού Μουσείου. Η ΙΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων διαμόρφωσε τον χώρο και εγκαινίασε το Μουσείο Καρύστου το 1989 παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό τα ευρήματα της περιοχής. Από το 1988 όπου και ξεκίνησε την λειτουργία του το μουσείο ,στην μόνιμη συλλογή του παρουσιάζονται ευρήματα από την περιοχή που ταυτίζεται με τα όρια της πόλης-κράτους της Καρύστου και της επικράτειάς της κατά τους κλασικούς χρόνους. Ως προς τις συλλογές περιλαμβάνει επιπλέον και ευρήματα από την περιοχή των Στύρων και τα Δρακόσπιτα.

Αναλυτικά οι συλλογές εκτείνονται ως εξής :

* Γλυπτά Καρυστίας (κλασικών-ελληνιστικών-ρωμαϊκών χρόνων)
* Ευρήματα από Δρακόσπιτα (΄Οχης, Στύρων)
* Επιγραφές Καρυστίας
* Πήλινα ειδώλια διαφόρων περιοχών Καρυστίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου ,Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3374 
* Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας https://www.efaeuv.gr/museums/karistos/karistos-gr.html

Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Ελλάδα
Αναθεωρητικό Δικαστήριο για την Προστασία των Δεδομένων

Το **Αναθεωρητικό Δικαστήριο για την Προστασία των Δεδομένων** (DPRC) είναι ένα τριμελές δικαστικό συμβούλιο, το οποίο συστάθηκε με το εκτελεστικό διάταγμα 14086. Θα εκδικάζει προσφυγές που θα γίνονται κατά των αποφάσεων του Υπεύθυνου Προστασίας Πολιτικών Ελευθεριών του Γραφείου του Διευθυντή Εθνικής Πληροφορίας, όπως περιγράφεται από το Πλαίσιο προστασίας δεδομένων ΕΕ-ΗΠΑ. Οι αποφάσεις οι οποίες θα λαμβάνονται από το DPRC θα θεωρούνται δεσμευτικές.

## Πηγές


## Δείτε επίσης
* Αναθεωρητικό δικαστήριο

Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Διαχείριση δεδομένων
Κατηγορία:Ιδιωτικότητα της πληροφορίας
Κατηγορία:Ιδιωτικότητα
Τριόλη

Στη χημεία, **τριόλη** ονομάζεται μια χημική ένωση που περιέχει τρεις ομάδες υδροξυλίου (λειτουργικές ομάδες), όπως λ.χ. η γλυκερόλη.

## Δείτε επίσης

* Αλκοόλες, χημικές ενώσεις με μία ομάδα υδροξυλίου.
* Διόλες, χημικές ενώσεις με δύο υδροξυλομάδες.
* Πολυόλες, χημικές ενώσεις με πολλαπλές υδροξυλομάδες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλκοόλες
Κοινότητα Αρχαγγέλου Ρόδου

Η **Κοινότητα Αρχαγγέλου** συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Αρχάγγελος και λειτούργησε ως το 1994, οπότε αναγνωρίστηκε σε δήμο. Ο δήμος λειτούργησε ως το 2010, οπότε προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει τον οικισμό Στεγνά και το Μοναστήρι η Τσαμπίκα. Η απογραφή του 2021 αναφέρει:

* Αρχάγγελος, ο (8.486)
* Μοναστήρι η Τσαμπίκα, το (35)
* Στεγνά, τα (557)

## Κοινοτάρχες

## Δήμαρχοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομός Δωδεκανήσου
Ίρβαϊν (Καλιφόρνια)

Το **Ίρβαϊν** (αγγλικά: Irvine) είναι πόλη στη νότια κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ, στη μητροπολιτική περιοχή του Λος Άντζελες. Η εταιρεία ονόματι Irvine Company ξεκίνησε να αναπτύσσει την περιοχή τη δεκαετία του 1960 και η πόλη ενσωματώθηκε επίσημα στις 28 Δεκεμβρίου 1971. Η πόλη αυτή των 170 τετραγωνικών χιλιομέτρων είχε πληθυσμό 307.670 κατοίκους στην απογραφή του 2020.

Ορισμένες εταιρείες, ιδιαίτερα στους τομείς της τεχνολογίας και των ημιαγωγών, έχουν την εθνική ή διεθνή τους έδρα στο Ίρβαϊν. Η πόλη φιλοξενεί επίσης πολλά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας εν Ίρβαϊν, το Πανεπιστήμιο Κονκόρντια, το Κολλέγιο Ίρβαϊν Βάλλεϋ, το Όραντζ Κάουντι Σέντερ του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, και τις πανεπιστημιουπόλεις του Πανεπιστημίου της Πολιτείας Καλιφόρνια εν Φούλλερτον, του Πανεπιστημίου Λα Βερν και του Πανεπιστημίου Πέππερνταϊν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνια
Ταυτότητα του Πασκάλ

Στα μαθηματικά, η **ταυτότητα του Πασκάλ** είναι η εξής ταυτότητα που ισχύει για κάθε φυσικούς αριθμούς 0 \leq k \leq n,
:
\binom{n+1}{k+1} = \binom{n}{k+1} + \binom{n}{k},

όπου \tbinom{x}{y} είναι ο διωνυμικός συντελεστής.

Η ταυτότητα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό των διωνυμικών συντελεστών μέσω της κατασκευής του λεγόμενου τριγώνου του Πασκάλ. Ονομάζεται από τον μαθηματικό Μπλεζ Πασκάλ.

## Αποδείξεις

### Αλγεβρική απόδειξη

Υπενθυμίζουμε τον ορισμό του διωνυμικού συντελεστή,
:
\binom{n}{k} = \frac{n!}{(n-k)!k!},

όπου n! = n \cdot (n-1) \cdot \ldots \cdot 1 είναι το παραγοντικό του n.

Από τον ορισμό του διωνυμικού συντελεστή, έχουμε ότι
:
\begin{align}
\binom{n}{k+1} + \binom{n}{k}
 & = \frac{n!}{(n - k - 1)!(k + 1)!} + \frac{n!}{(n - k)! k!} \\
 & = \frac{n!}{(n - k - 1)! k!} \cdot \left( \frac{1}{k+1} + \frac{1}{n-k} \right) \\
 & = \frac{n!}{(n - k - 1)! k!} \cdot \left( \frac{n - k + k + 1}{(k+1) \cdot (n - k)} \right) \\
 & = \frac{(n+1)!}{(n - k)! (k + 1)!} \\
 & = \binom{n+1}{k+1}.
\end{align}


### Συνδυαστική απόδειξη

right|thumb|300px|Παράδειγμα για <math>n = 5</math> για τις δύο περιπτώσεις της συνδυαστικής απόδειξης.

Υπενθυμίζουμε ότι ο διωνυμικός συντελεστής \tbinom{n}{k} μετράει το πλήθος των συνδυασμών k στοιχείων που μπορούν να επιλεχθούν από συνολικά n στοιχεία.

Επομένως, ο συντελεστής \tbinom{n+1}{k+!} μετράει το πλήθος των συνδυασμών για να διαλέξουμε k+1 από n+1 στοιχεία. Έστω ότι τα στοιχεία είναι \{ 1, 2, \ldots, n + 1\}, τότε διαχωρίζουμε τις εξής δύο περιπτώσεις σε αυτούς τους συνδυασμούς:
# Διαλέγουμε το n+1 και k στοιχεία από τα \{ 1, \ldots, n \}.
# Διαλέγουμε k+1 στοιχεία από τα \{ 1, \ldots, n \}.
Για την πρώτη περίπτωση υπάρχουν \tbinom{n}{k} τρόποι και για την δεύτερη \tbinom{n+1}{k+1} τρόποι, άρα το άθροισμά τους μας δίνει το συνολικό πλήθος των συνδυασμών k+1 από n+1 στοιχεία, επομένως
:
\binom{n}{k+1} + \binom{n}{k} = \binom{n+1}{k+1}.


## Δείτε επίσης
* Τρίγωνο του Πασκάλ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνδυαστική
Κατηγορία:Μαθηματικές ταυτότητες
Κάστρο του Μεντόν

[μικρογραφία| Το ''Grande Coupole'' του [Αστεροσκοπείο των Παρισίων|Παρατηρητηρίου του Παρισιού καταλαμβάνει το ανακαινισμένο *Νέο Κάστρο* στο Μεντόν.]]

Το **κάστρο Μεντόν**, γαλλ.: *Château de Meudon*, επίσης γνωστό ως το βασιλικό Κάστρο του Mεντόν ή το αυτοκρατορικό Παλάτι του Mεντόν, είναι ένα γαλλικό κάστρο που βρίσκεται στο Mεντόν, στο διαμέρισμα Ω-ντε-Σεν . Στην άκρη ενός δασώδους οροπεδίου, το κάστρο προσφέρει θέα στο Παρίσι και τον Σηκουάνα, καθώς και στην κοιλάδα Σαλαί. Ανάμεσα στο Παρίσι και τις Βερσαλλίες, στην καρδιά ενός καταφυγίου κυνηγιού, το κάστρο έχει μια ιδανική τοπογραφία για μεγάλους κήπους. Είχε πολλούς διαδοχικούς ιδιοκτήτες από την Αναγέννηση μέχρι την πτώση της Β΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με το κάστρο Μπελβύ, που βρίσκεται επίσης στο Mεντόν.

Οι διάσημοι κάτοικοι του παρελθόντος περιλαμβάνουν: Aν ντε Πισελέ ντ'Εγύ, δούκισσα του Ετάμπ, ο καρδινάλιος της Λωρραίνης Aμπελ Σερβιάν. ο Φρανσουά-Μισέλ Λε Τελιέ μαρκήσιος του Λουβουά, κα οι Λουδοβίκος μεγάλος δελφίνος, γνωστός και ως μ*oνσενιέρ*, ο οποίος συνέδεσε το κάστρο Σαβίλ με το κάστρο Mεντόν. Το Παλαιό Κάστρο (Château-Vieux) κάηκε το 1795 και ξανακτίστηκε ως Νέο Κάστρο (Château-Neuf), το οποίο με τη σειρά του κάηκε το 1871. Εξετάστηκε η κατεδάφιση, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του κάστρου διατηρήθηκε και έγινε παρατηρητήριο με αστρονομικό τηλεσκόπιο το 1878 και στη συνέχεια προσαρτήθηκε στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού το 1927.

Το κάστρο του Mεντόν έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από τις 12 Απριλίου 1972. Το Ανγκάρ Υ στο πάρκο Σαλαί-Μεντόν έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από τις 4 Ιουνίου 2000. Ήταν η πρώτη εγκατάσταση αποθήκευσης αεροστατών στον κόσμο και είναι μια από τις λίγες, που υπάρχουν ακόμα.

## Ιστορία
«Υπάρχουν λίγοι πολίτες αρχιτέκτονες ή πεφωτισμένοι ξένοι, που θα ευχόντουσαν, όπως κάναμε εμείς, οι δαπάνες που έγιναν στις Βερσαλλίες να είχαν γίνει στο Mεντόν, ως το πιο όμορφο μέρος στον κόσμο, τόσο ως προς τη διάταξη, όσο και ως προς την τοποθεσία του. " - Ζ. Φ. Μπλοντέλ, Cours d'Architecture ..., 1773, τόμος 4, σελ. 132.
κέντρο|μικρογραφία|411x411εσ| Άποψη του Παρισιού από το Mεντόν (λεπτομέρεια). Λανγκασέ, 1818. Mπυσείο Τέχνης και Ιστορίας του Μεντόν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Ιλ-ντε-Φρανς
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Γαλλία
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γαλλία
Κατηγορία:Αστεροσκοπεία στη Γαλλία
Κοινότητα Γαλατά

Με την ονομασία **Κοινοτητα Γαλατά** ή **Γαλάτα **αναφέρονται:

* η Κοινότητα Γαλατά Χανίων
* η Κοινότητα Γαλατά Πρέβεζας
* η Κοινότητα Γαλατά Μεθάνων
* η Γαλάτα, κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Οφέλτης (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Οφέλτης** (αρχαία ελληνικά: Ὀφέλτης) μπορεί να αναφέρεται σε διάφορες μορφές της ελληνικής μυθολογίας, όπως:

* Οφέλτης, βρέφος, γιος του Λυκούργου της Νεμέας, σκοτώθηκε από φίδι. 
* Οφέλτης, ένας από τους Τυρρηνούς πειρατές. που προσπάθησαν να εξαπατήσουν και να απαγάγουν τον Διόνυσο και μετατράπηκαν από τον θεό σε ψάρια ή δελφίνια. 
* Οφέλτης, γιος του Πηνέλεω, που πέθανε στον Τρωικό πόλεμο. Ήταν πατέρας του Δαμασίχθωνα, βασιλιά της Θήβας . 
* Οφέλτης, ένας έμπειρος Τρώος πολεμιστής. Ήταν ο πατέρας του Ευρύαλου, που συνόδευσε τον Αινεία στην Ιταλία. 
* Οφέλτης, ένας των Δολιόνων, που σκοτώθηκε από τον Τελαμώνα στη μάχη μεταξύ Δολιόνων και Αργοναυτών. 
* Οφέλτης, γιος του Αρέστορα, στρατιώτης του στρατού του Διονύσου κατά την Ινδική εκστρατεία, σκοτώθηκε από τον Δεριάδη. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Hyginus, Gaius Julius, *[[Γάιος Ιούλιος Υγίνος|Fabulae]]* in *Apollodorus'<nowiki/>* Library *and Hyginus*' Fabulae *: Two Handbooks of Greek Mythology, Translated, with Introductions by R. Scott Smith and Stephen M. Trzaskoma*, Hackett Publishing Company, 2007. .
* Nonnus, *[[Διονυσιακά|Dionysiaca]]* ; μετάφραση Rouse, WHD, II Books XVI &#x2013; XXXV. Loeb Classical Library No. 345, Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1940. Αρχείο Διαδικτύου .
* Nonnus, *[[Διονυσιακά|Dionysiaca]]* ; μετάφραση Rouse, WHD, III Βιβλία XXXVI &#x2013; XLVIII. Loeb Classical Library No. 346, Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1940. Αρχείο Διαδικτύου .
* Ovid, *[[Μεταμορφώσεις|Metamorphoses]]*, Brookes More, Boston, Cornhill Publishing Co. 1922. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Parada, Carlos, *Γενεαλογικός Οδηγός της Ελληνικής Μυθολογίας*, Jonsered, Paul Åströms Förlag, 1993.ISBN&nbsp; .
* Παυσανίας, *Παυσανίας Περιγραφή της Ελλάδας με αγγλική μετάφραση από τον WHS Jones, Litt.* *D., and HA Ormerod, MA, σε 4 τόμους.* Cambridge, Μασαχουσέτη, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1918. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Smith, William, *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, London (1873). Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Valerius Flaccus, Gaius, *Argonautica*, μετάφραση JH Mozley, Loeb Classical Library No. 286. Cambridge, Μασαχουσέτη, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1928. Ηλεκτρονική έκδοση στο Harvard University Press .
* Virgil, *[[Αινειάδα|Aeneid]]* [βιβλία 7 &#x2013; 12], στο *Aeneid: Books 7-12.* *Παράρτημα Vergiliana*, μετάφραση H. Rushton Fairclough, αναθεωρημένη από GP Goold, Loeb Classical Library No. 64, Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press, 2000. Ηλεκτρονική έκδοση στο Harvard University Press .ISBN&nbsp;.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Δαμασίχθων (βασιλιάς της Θήβας)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δαμασίχθων** (αρχαία ελληνικά: Δαμασίχθων) ήταν 14ος βασιλιάς της Θήβας και γιος του Οφέλτη, που υποτίθεται ότι ήταν γιος του Πηνέλεω (αντιβασιλιά της Θήβας).

## Μυθολογία
Καθώς ο Αυτεσίων, βασιλιάς της Θήβας, έφυγε από την πόλη υπακούοντας σε χρησμό, ο Δαμασίχθων ορίστηκε διάδοχός του. Ο Δαμασίχθων ήταν πατέρας του Πτολεμαίου , ο οποίος ανέλαβε τη διακυβέρνηση μετά από αυτόν. 

## Δείτε επίσης
* Θηβαϊκός κύκλος

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Παυσανίας, *Περιγραφή της Ελλάδας* με αγγλική μετάφραση από τον WHS Jones, Litt. D., and HA Ormerod, MA, σε 4 τόμους. Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1918.ISBN&nbsp; . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Perseus
* Παυσανίας, *Graeciae Descriptio.* *3 τόμοι* . Λειψία, Teubner. 1903. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* *[[Εγκυκλοπαίδεια Πάουλυ-Βίσοβα|Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft]]*, Band IV, Halbband 8, Corniscae-Demodoros (1901), s. 2038
* Wilhelm Heinrich Roscher (επιμ. ): *Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie* . Band 1.1, Leipzig 1886, s. 941

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Πτολεμαίος (βασιλιάς της Θήβας)

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Πτολεμαίος**  (Αρχαία Ελληνικά: Πτολεμαῖος) ήταν βασιλιάς της Θήβας, στην αρχαία Ελλάδα, που έζησε τον 12ο αι. π.Χ. Πατέρας του ήταν ο Δαμασίχθων. Γιος του ήταν ο Ξάνθος.  Δεδομένου ότι η ομηρική ρίζα της λέξης Πτολεμαίος δεν περιλαμβάνει "Τ", το όνομα ανακατασκευάζεται ως Πολεμαίος. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Παυσανίας, *Περιγραφή της Ελλάδας* με αγγλική μετάφραση από τον WHS Jones, Litt. D., and HA Ormerod, MA, σε 4 τόμους. Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1918.ISBN&nbsp; . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Perseus
* Παυσανίας, *Graeciae Descriptio.* *3 τόμοι* . Λειψία, Teubner. 1903. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα.

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Αρχίλυκος

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Αρχίλυκος** (αρχαία ελληνικά : Ἀρχίλυκον) ή **[[Αρειλύκος|Αρείλυκος]]**, ήταν ο πατέρας του Αρχησίλαου και του Προθόηνορα (από τη Θεοβούλη), οι οποίοι ήταν οι ηγέτες των Βοιωτών στην εκστρατεία κατά της Τροίας.  Πατέρας του ήταν ο Ίτωνος, γιος του Βοιωτού, ενώ τα αδέλφια του ήταν ο Ιππάλκιμος, ο Αλέκτωρ και ο Αλεγήνωρ. 

## Οικογένεια
Ο Αρχίλυκος είναι ένας δευτερεύων χαρακτήρας του μύθου και η γενεαλογία του αναλύεται στα ακόλουθα αποσπάσματα:

* Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική βιβλιοθήκη*,* Book 4.67.7:
 Και ο Ίτωνος, ο γιος του Βοιωτού, γέννησε τέσσερις γιους, τον Ιππάλκιμο, τον Αλέκτωρα, τον Αρχίλυκο και τον Αλεγήνωρα. Από αυτούς τους γιους ο Ιππάλκιμος γέννησε τον Πηνέλεω, ο Ηλεκτρύων γέννησε τον Λήιτο, ο Αλεγήνωρ γέννησε τον Κλώνιο και ο Αρχίλυκος γέννησε τον Προθήνωρα και τον Αρκεσίλαο, οι οποίοι ήταν οι αρχηγοί όλων των Βοιωτών στην εκστρατεία κατά της Τροίας.


* Γ. Ι. Υγίνος, *Fabulae* 97:
 Αρκεσίλαος, γιος του Αρειλύκου και της Θεοβούλας, από τη Βοιωτία, με 10 πλοία.


## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Διόδωρος Σικελιώτης, *Η Βιβλιοθήκη της Ιστορίας* σε μετάφραση Charles Henry Oldfather . Δώδεκα τόμοι. Loeb Classical Library . Cambridge, Μασαχουσέτη: Harvard University Press; Λονδίνο: William Heinemann, Ltd. 1989. Τομ. 3. Βιβλία 4.59–8. Ηλεκτρονική έκδοση στον ιστότοπο του Bill Thayer
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historica.* *Τόμος 1-2* . Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Φρίντριχ Βόγκελ. σε aedibus BG Teubneri. Λειψία. 1888–1890. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Gaius Julius Hyginus, *Fabulae from The Myths of Hyginus σε* μετάφραση και επιμέλεια Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online έκδοση στο Topos Text Project.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Θεοβούλη

Στην ελληνική μυθολογία, το όνομα **Θεοβούλη** (από το  +  βουλή , δηλ.  «θείο θέλημα» ή «θεϊκή συμβουλή») αναφέρεται στις:

1. Θεοβούλη, μητέρα του Μυρτίλου από τον Ερμή. 

2.Θεοβούλα, μητέρα του Αρκεσίλαου και του Προθοήνορα από τον Αρειλύκο  (Αρχίλυκο ). Ο γιος τους ήταν ένας από τους Βοιωτούς ηγέτες στον Τρωικό πόλεμο. Σε μια αφήγηση, ο Αλέκτωρ ήταν ο πατέρας του Αρκεσίλαου από την Κλεόβουλη και του Προθόηνορα από την Άρτηίδα. 

Αυτό το όνομα θεωρήθηκε επίσης ότι προκάλεσε τη *[[Σίβυλλα]]* από τον Βάρρο, έναν Ρωμαίο άνδρα των γραμμάτων.  Ο ιστορικός Ιερώνυμος εξήγησε με παρόμοιο τρόπο τη *Θεοβούλη* ως την αττική μορφή της δωρικής Σιβύλλας (*Siobolla*), μια παραλλαγή του *Sibulla* (*Σίβυλλα* στα ελληνικά) 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Διόδωρος Σικελιώτης, *Η Βιβλιοθήκη της Ιστορίας* σε μετάφραση Charles Henry Oldfather . Δώδεκα τόμοι. Loeb Classical Library . Cambridge, Μασαχουσέτη: Harvard University Press; Λονδίνο: William Heinemann, Ltd. 1989. Τομ. 3. Βιβλία 4.59–8. Ηλεκτρονική έκδοση στον ιστότοπο του Bill Thayer Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historica.* *Τόμος 1-2* . Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Φρίντριχ Βόγκελ. σε aedibus BG Teubneri. Λειψία. 1888-1890. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Gaius Julius Hyginus, *Fabulae from The Myths of Hyginus σε* μετάφραση και επιμέλεια Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online έκδοση στο Topos Text Project.
* Homer, ''The Iliad'' with an English Translation by AT Murray, Ph.D. σε δύο τόμους. Cambridge, MA., Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann, Ltd. 1924.ISBN&nbsp; . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα.
* Όμηρος, *Όπερα* Ομήρου σε πέντε τόμους. Oxford, Oxford University Press. 1920.ISBN&nbsp; . Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
* Τζέτζες, Ιωάννης, *Αλληγορίες της Ιλιάδας* μτφρ. Goldwyn, Adam J. και Κοκκίνη, Δήμητρα. Dumbarton Oaks Medieval Library, Harvard University Press, 2015.ISBN&nbsp;

Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Γυναίκες του Ερμή
Ξάνθος (βασιλιάς της Θήβας)

Ο **Ξάνθος**, γιος του Πτολεμαίου, ήταν ο βασιλιάς της Θήβας, ο 16ος  και τελευταίος μονάρχης που κυβέρνησε την πόλη.  Πιθανώς να ήταν βασιλιάς μόνο προσωρινά, και μερικές φορές εμφανιζόταν ως βασιλιάς των Βοιωτών, ή βασιλιάς των Θηβαίων.

Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Ξάνθος διεξήγαγε πόλεμο εναντίον της Αθήνας. Κατά την διάρκεια του πολέμου, προκάλεσε τον βασιλιά της Αθήνας Θυμοίτη, σε μονομαχία για την ανάδειξη του νικητή. Ο Θυμοίτης, φοβούμενος να αντιμετωπίσει τον Ξάνθο, έστειλε στην θέση του τον Μέλανθο. Ο Μέλανθος κατάφερε να νικήσει τον Ξανθό με δόλο. Ενώ οι δύο πλησίαζαν ο ένας τον άλλον στο πεδίο της μάχης, ο Μέλανθος παραπονέθηκε στον αντίπαλο του πως η αναμέτρηση δεν ήταν δίκαιη, επειδή πίσω από τον Ξάνθο βρίσκονταν και ένα δεύτερο άτομο, ντυμένο με δέρμα μαύρης κατσίκας (θεωρείται από τους αρχαίους πως ήταν ο Διόνυσος). Όταν ο Ξάνθος γύρισε το κεφάλι του για να δει ποιός ήταν μαζί του, ο Μέλανθος τον σκότωσε με το όπλο του, κερδίζοντας έτσι την μονομαχία. Νικητής, επέστρεψε στην Αθήνα όπου ανέτρεψε τον Θυμοίτη και έγινε ο καινούριος βασιλιάς. Μια άλλη έκδοση των γεγονότων από τον Παυσανία αναφέρει πως ο πατέρας του Μέλανθου, ο Ανδρόπομπος, ήταν αυτός που νίκησε τον Ξάνθο.

Αυτή η μονομαχία έγινε η βάση για την γιορτή Απατούρια, η οποία γιορτάζονταν από όλους τους Ίωνες, εκτός των Κολοφωνίων και των Εφεσίων.

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Παυσανίας, *Περιγραφή της Ελλάδας* με αγγλική μετάφραση από τον WHS Jones, Litt. D., and HA Ormerod, MA, σε 4 τόμους. Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1918.ISBN&nbsp; . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Perseus
* Παυσανίας, *Graeciae Descriptio.* *3 τόμοι* . Λειψία, Teubner. 1903. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα.

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Κοινότητα Σκαλωτής

Με την ονομασία **κοινότητα Σκαλωτής** αναφέρονται:

* η Κοινότητα Σκαλωτής Χανίων
* η Κοινότητα Σκαλωτής Δράμας