open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καβάσιλα Ιωαννίνων

Τα **Καβάσιλα** είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας στην Ήπειρο σε υψόμετρο 680 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Καβάσιλα βρίσκονται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, νότια από τον ποταμό Σαραντάπορο και κοντά στην ΕΟ Κοζάνης - Ιωαννίνων. Απέχουν 73 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Ιωάννινα και 12 χλμ. ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Το χωριό είναι κτισμένο σε λοφώδη περιοχή γεμάτη από κουμαριές και συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των Μαστοροχωρίων. 

Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι το όνομά του προέρχεται από τον βυζαντινό στρατηγό Αλέξιο Καβάσιλα που έζησε τον 14ο αιώνα και ήταν μέλος της ηπειρώτικης οικογένειας Καβάσιλα. Στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 αναφέρεται ότι το χωριό ήταν τσιφλίκι του καζά της  Κόνιτσας και είχε πληθυσμό 89 κατοίκους.

## Αξιοθέατα
Προς τα βόρεια του χωριού, σε απόσταση 6 χιλιομέτρων και δίπλα στον Σαραντάπορο βρίσκονται υδροθειοχλωριονατριούχος ιαματική πηγή και θειούχα ιαματικά λουτρά. Στην ίδια κατεύθυνση και σε απόσταση περίπου 2 χλμ. βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας Καβασίλων (του 1816 στη θέση παλιού μοναστηριού) αφιερωμένη στα Γενέθλια της Θεοτόκου. Διασώζεται το καθολικό και ο περίβολος της μονής, μέσα στο οποίο υπάρχει κτιστό τέμπλο διακοσμημένο με τοιχογραφίες του 1864 από ζωγράφους των Χιονάδων. Αξιοθέατο της ευρύτερης περιοχής είναι η τοποθεσία "Στενά Σαρανταπόρου" τα οποία είναι ένα φαράγγι του ομώνυμου ποταμού ανάμεσα στα χωριά Καβάσιλα, Εξοχή και Πυξαριά. Έχει κάθετα τοιχώματα, που το ύψος τους μερικές φορές ξεπερνά τα 150 μέτρα, χαρακτηρίζεται από αξιόλογη παραποτάμια μεσογειακή βλάστηση και το μήκος του φθάνει σχεδόν το 1 χλμ.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 με έδρα τον οικισμό που αναγραφόταν ως Καβάσιλλα μέχρι το 1928 οπότε διορθώθηκε σε Καβάσιλα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Καβασίλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 37 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Δείτε επίσης
Για άλλα ιαματικά λουτρά στο δήμο Κόνιτσας δείτε το λήμμα Λουτρά Αμάραντου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Στάθης Γιαννακίδης

Ο **Στάθης Γιαννακίδης** (γεν. Καβάλα, 1985) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Ήταν Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης στην κυβέρνηση Τσίπρα.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Προσωπική ζωή και σπουδές
Ο Στάθης Γιαννακίδης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1985. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Είναι παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού.

Εκτός από ελληνικά, ομιλεί και αγγλικά.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Στάθης Γιαννακίδης ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με την πολιτική. Έχει διατελέσει μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού και Γραμματέας της Νεολαίας Συνασπισμού στην Κομοτηνή. Επίσης, διετέλεσε μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ξάνθης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ενώ δραστηριοποιήθηκε ενεργά στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ. 

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Ξάνθης με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α., θέση στην οποία επανεξελέγη και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ως κοινοβουλευτικός, συμμετέχει στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής. Παράλληλα, είναι γραμματέας της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους.

Στις 29 Αυγούστου 2018, στον δεύτερο ανασχηματισμό της Κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα Σεπτεμβρίου 2015, ανέλαβε υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, αντικαθιστώντας τον Στέργιο Πιτσιόρλα.

Το 2023, αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και εντάχθηκε στη Νέα Αριστερά, συμμετέχοντας μάλιστα στο Μεταβατικό Πανελλαδικό Συντονιστικό Νέας Αριστεράς. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Βουλή των Ελλήνων - Βιογραφικά στοιχεία: Ευστάθιος Αλεξάνδρου Γιαννακίδης

Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης
Μανθανάρες

Ο **Μανθανάρες** (ισπανικά: *Río Manzanares*) είναι ο ποταμός που διασχίζει τη Μαδρίτη.

Κατά την πολιορκία της Μαδρίτης, στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, αποτέλεσε σημαντική γραμμή άμυνας των Δημοκρατικών Δυνάμεων. Οχυρά καταφύγια από εκείνη την χρονική περίοδο διασώζονται κοντά στο χωριό *Perales del Río*.

## Η πορεία του ποταμού
Ο ποταμός Μανθανάρες έχει μήκος 83 χιλ. Οι πηγές του βρίσκονται δίπλα στο ορεινό πέρασμα της Navacerrada, στην οροσειρά Γκουανταρράμα (Guadarrama). Κυλά νοτιοανατολικά και αφού διασχίσει τη μεσαιωνική πόλη Μανθανάρες ελ Ρεάλ (Manzanares el Real) φτάνει στη Μαδρίτη. Κατά τη διάρκεια της πορείας του μέσα στην ισπανική πρωτεύουσα περνά δίπλα από το γήπεδο Βιθέντε Καλδερόν. Λίγο πιο νότια της Μαδρίτης γυρίζει ανατολικά και περνάει από το χωριό *Perales del Río* και στη συνέχεια χύνεται στον ποταμό Χαράμα (Jarama), που είναι παραπόταμος του Τάγου.

Η λεκάνη απορροής του άνω τμήματος του ποταμού Μανθανάρες αποτελεί το *Parque Regional de la Cuenca Alta del Manzanares* και έχει αναγνωριστεί ως biosphere reserve από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Κοντά στην πόλη Manzanares el Real υπάρχει το φράγμα Σαντιλλάνα (Santillana), που αποτελεί μια από τους σημαντικότερες πηγές ύδρευσης της Μαδρίτης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας
Δάφνη Αρκαδίας

Με την ονομασία **Δάφνη Αρκαδίας** μπορεί να αναφέρονται οι οικισμοί:
* Νέα Δάφνη Αρκαδίας, οικισμός του δήμου Γορτυνίας.
* Δάφνη Τρίπολης Αρκαδίας, οικισμός του δήμου Τρίπολης.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2010-2011

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2010-11** αποτέλεσε την 38η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 27 έως την 1η Μαΐου 2011 στα Τρίκαλα. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τέταρτη φορά στην ιστορία του.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία






## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:

## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

  

## Σημειώσεις

**''α.**  Βάσει της αρχικής καταμέτρησης των πόντων το Βραβείο για τον Κορυφαίο Σκόρερ δόθηκε στον Πάρη Μαραγκό του Παναθηναϊκού (76 πόντοι). Ωστόσο επαναλαπτική καταμέτρηση τις επόμενες ημέρες ανέδειξε τον Παναγιώτη Θώδη των Ιωαννίνων ως νικητή του Βραβείου (89 πόντοι).''


## Παραπομπές





2010 2011
Πανελληνιο Εφηβων
Κατηγορία:Αθλητισμός στα Τρίκαλα
Όθων Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

O **Όθων Γ΄**, γερμ. Otto III (29 Μαΐου 1444 - 7 Σεπτεμβρίου 1464) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1451-1464), ο τελευταίος τού κλάδου του.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ιωακείμ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν (γιου τού Καζιμίρ Ε΄) και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης τού Ιωάννη μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1451. Η μητέρα του Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο με τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Ο νεαρός Όθων Γ΄ εκπαιδεύτηκε στην Αυλή τού επιτρόπου του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου (αδελφού τού Ιωάννη μαργράβου τού Κούλμπαχ). Το 1457 απεβίωσε ο Βάρτισλαβ Θ΄ δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ , ο οποίος άφηνε κληρονόμους τους δύο γιους του Έρικ Β΄ και Βάρτισλαβ Ι΄ (πατριό τού Όθωνα Γ΄) καθώς επίσης και τον Όθωνα Γ΄. Ακολούθησε διαφωνία, στην οποία ο Φρειδερίκος Β΄ υποστήριξε τον μικρανιψιό του Όθωνα Γ΄, βρίσκοντας έτσι τρόπο να ανακατευτεί στα πράγματα της Πομερανίας.

Το 1460 ο Όθων Γ΄ ενηλικιώθηκε και ανέλαβε μόνος του τη διακυβέρνηση στα 16 έτη του. Τις πιο σημαντικές θέσεις της Αυλής κατείχαν άνθρωποι ευμενείς προς το Βρανδεμβούργο. Η διαφωνία για την κληρονομία τού 5ου εξαδέλφου του Βάρτισλαβ Θ΄ διευθετήθηκε το 1463: ο Όθων Γ΄ έλαβε το δυτικότερο μέρος της Πομερανίας, το Στάργκαρτ.

Στην επιδημία πανώλης τού 1464 απεβίωσε και τάφηκε στο ναό Όττεν τού Στεττίν. Ήταν 20 ετών, άγαμος και ο τελευταίος τού κλάδου του. Προκλήθηκε ο Πόλεμος της Διαδοχής τού Στεττίν: οι αδελφοί Έρικ Β΄ και Βάρτισλαβ Ι΄ έλεγαν ότι το Στεττίν ανήκε πριν στην Πομερανία και έπρεπε να περιέλθει στον πρεσβύτερο κλάδο, που ήταν αυτοί· ο Φρειδερίκος Β΄ ισχυρίστηκε ότι η Πομερανία ήταν φέουδο τού Βρανδεμβούργου και έτσι έπρεπε να επιστρέψει σε αυτό. Ο θρύλος λέει πως η διαμάχη ξεκίνησε από την κηδεία του: ο δήμαρχος έθεσε την ασπίδα και το κράνος τού Όθωνα Γ΄ στον τάφο, δείχνοντας ότι ο τεθνεώς ήταν ο τελευταίος τού κλάδου του. Όμως ένας κύριος πήδηξε στον τάφο και έλαβε την ασπίδα και το κράνος, λέγοντας "έχουμε κληρονόμο, τους δύο δούκες τού Βόλγκαστ. Η ασπίδα και το κράνος τους ανήκουν".

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gottfried von Bülow (1887), "Otto III., Herzog von Pommern-Stettin", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 24, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 722–723
* Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol. 1, 2nd ed., Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Ερνέστος Λουδοβίκος της Πομερανίας

Ο **Ερνέστος-Λουδοβίκος**, γερμ. Ernst-Ludwig (20 Νοεμβρίου 1545 - 17 Ιουνίου 1592) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1560-92).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας.

Το 1560 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ερνέστος-Λουδοβίκος και οι άλλοι τέσσερις αδελφοί του τέθηκαν υπό την επιτροπεία τού μεγάλου θείου τους Μπάρνιμ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν. Ο Μπάρνιμ Θ΄ αποσύρθηκε το 1569 (απεβίωσε τέσσερα έτη μετά) και οι αδελφοί διαίρεσαν στο Γιάζενιτς (νυν Πολίτσε Πολωνίας) την Πομερανία· η Συνέλευση (Λάννττακ) επικύρωσε τη διαίρεση στο Βολίν. Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος και ο Μπάρνιμ Ι΄ έλαβαν το Στεττίν, ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ το Μπαρτ & Ρύγκενβαλντε, ο Ερνέστος-Λουδοβίκος το Βόλγκαστ και ο Καζιμίρ ΣΤ΄ την επισκοπή τού Καμμίν.

Επέκτεινε το Πανεπιστήμιο τού Γκράιφσβαλτ, όπου προσωπικά ασχολήθηκε με την ανοικοδόμηση του Τμήματος Ιατρικής. Ο Ερνέστος-Λουδοβίκος συμμετείχε στις ανεπιτυχείς προσπάθειες τού Ιωάννη-Φρειδερίκου να αναβαθμίσει στρατιωτικά την Πομερανία εντός τού Κύκλου της Άνω Σαξονίας.

Το 1574 έκτισε ένα μέγαρο στην Πουντάγκλα, επάνω στα ερείπι τού αββαείου τού Ούζεντομ. Δύο κώμες στη σημερινή περιοχή Βορπόμμερν-Γκράιφσβαλτ φέρουν το όνομά του: το Γκρος Έρνστχοφ που ίδρυσε κοντά στο Βόλγκαστ και το μέγαρο Λούντβιχσμπουρκ που έκτισε στην ακτή τού κόλπου Γκράιφσβαλτ το 1580 κι το πρόσφερε στη σύζυγό του το 1586.

Απεβίωσε το 1592 και τάφηκε στο ναό τού Αγ. Πέτρου στο Βόλγκαστ. Το Πανεπιστήμιο τού Γκράιφσβαλτ τον πένθησε αμέσως. Η χήρα του μετέφερε τη διαμονή της με τα τέκνα της από το ανάκτορο τού Βόλγκαστ στο Λόιτς και έζησε 39 έτη ακόμη. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φίλιππος Β΄ με επίτροπο τον Μπόγκισλαβ ΙΓ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1577 τη Σοφία-Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρη τού Ιουλίου δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα:
* Χέντβιχ-Μαρία 1579-1606, απεβ. 27 ετών.
* Ελισάβετ-Μαγδαληνή 1580-1649, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Κέττλερ 1569-1642 δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγάλια.
* Φίλιππος-Ιούλιος 1584-1625, δούκας της Πομερανίας.

## Πηγές
* Helwig, Christoph; Thümmel, Hans Georg (2002). Thümmel, Hans Georg, ed. Geschichte der Medizinischen Fakultät Greifswald: Geschichte der Medizinischen Fakultät von 1456 bis 1713 von Christoph Helwig D.J. und das Dekanatsbuch der Medizinischen Fakultät von 1714 bis 1823 (in German). Franz Steiner Verlag. ISBN 3-515-07908-4.
* Nicklas, Thomas (2002). Macht oder Recht: Frühneuzeitliche Politik im Obersächsischen Reichskreis (in German). Franz Steiner Verlag. ISBN 3-515-07939-4.
* Essegern, Ute (2007). Fürstinnen am kursächsischen Hof: Lebenskonzepte und Lebensläufe zwischen Familie, Hof und Politik in der ersten Hälfte des 17. Jahrhunderts ; Hedwig von Dänemark, Sibylla Elisabeth von Württemberg und Magdalena Sibylla von Preussen (in German). Leipziger Universitätsverlag. ISBN 3-86583-074-9.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Κέρδος

Στα οικονομικά, το **κέρδος** στη λογιστική έννοια στο πλεόνασμα των εσόδων έναντι του κόστους είναι το άθροισμα των δύο συνιστωσών: το κανονικό κέρδος και το οικονομικό κέρδος. Το κανονικό κέρδος είναι το κέρδος που είναι απαραίτητο για την κάλυψη μόνο του κόστους ευκαιρίας του ιδιοκτήτη-διαχειριστή ή των επενδυτών της επιχείρησης. Ελλείψει αυτού του μεγάλου κέρδους, οι τρίτοι θα αποσύρουν το χρόνο και τα κεφάλαιά τους από την επιχείρηση και θα τα χρησιμοποιήσουν για να επωφεληθούν καλύτερα αλλού. Αντίθετα, το οικονομικό κέρδος, που μερικές φορές ονομάζεται πλεονάζον κέρδος, είναι κέρδος μεγαλύτερο από αυτό που απαιτείται για την κάλυψη του κόστους ευκαιρίας.

Το επιχειρηματικό στοιχείο του κανονικού κέρδους είναι το κέρδος που ο ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης κρίνει απαραίτητο για την διαχείριση της επιχείρησης, δηλαδή είναι συγκρίσιμο με το επόμενο βέλτιστο ποσό που θα μπορούσε να κερδίσει ο επιχειρηματίας για να κάνει άλλη δουλειά. Ειδικότερα, εάν η επιχείρηση δεν συμπεριληφθεί ως παράγοντας παραγωγής, μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως επιστροφή κεφαλαίου για τους επενδυτές, συμπεριλαμβανομένου του επιχειρηματία, που ισοδυναμεί με την απόδοση που ο ιδιοκτήτης του κεφαλαίου θα μπορούσε να αναμένει (σε μια ασφαλή επένδυση), συν την αποζημίωση για τον κίνδυνο. Το κανονικό κέρδος ποικίλει εντός και ανάμεσα στις βιομηχανίας: είναι ανάλογο με την επικινδυνότητα που σχετίζεται με κάθε τύπο επένδυσης.

Σε συνθήκες τέλειου ανταγωνισμού υπάρχουν μόνο κανονικά κέρδη όταν επιτυγχάνεται μακροπρόθεσμη οικονομική ισορροπία. Έτσι δεν υπάρχει κίνητρο για τις επιχειρήσεις είτε να εισέλθουν είτε να εγκαταλείψουν τη βιομηχανία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομία
Ιωάννης Φρειδερίκος της Πομερανίας

O **Ιωάννης-Φρειδερίκος**, γερμ. John-Frederick (27 Αυγούστου 1542 - 9 Φεβρουαρίου 1600) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας πρώτα όλης της Πομερανίας (1560-69) και μετά της Πομερανίας-Στεττίν (1569-1600)· επίσης επίσκοπος τού Καμμίν (1556-74).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας.

Στα 14 έτη του εκλέχθηκε επίσκοπος τού Καμμίν το 1556. Έτσι έληξε η ανεξαρτησία τού Καμμίν από την Πομερανία, διότι τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Καζιμίρ ΣΤ΄ και μετά τρία ανίψια τους. Το 1450 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά άφησε τον Ούλριχ φον Σβερίν υψηλό επιμελητή τού δουκάτου και μετέβη στην Αυλή τού Μαξιμιλιανού Β΄ της Γερμανίας και τον ακολούθησε στην εκστρατεία εναντίον των Οθωμανών. Επέστρεψε το 1567. Το 1569 απεβίωσε ο μεγάλος θείος του Μπάρνιμ Θ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν και το Στεττίν επέστρεψε στον Ιωάννη-Φρειδερίκο. Είχε άλλα τέσσερα μικρότερα αδέλφια και στο Γιάζενιτς (νυν Πολίτσε Πολωνίας) διαίρεσαν την Πομερανία· αυτό επιβεβαιώθηκε από τη Συνέλευση (Λάνττακ) στο Βολίν. Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος με τον αδελφό του Μπάρνιμ Ι΄ έλαβαν το Στεττίν, ο Ερνέστος-Λουδοβίκος το Βόλγκαστ, ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ το Μπαρτ & Ρύγκενβαλντε και ο Καζιμίρ ΣΤ΄ την επισκοπή τού Καμμίν, που την έλαβε το 1574.

Κατόρθωσε να αναβαθμίσει το Στεττίν (νυν Τσέτσιν) σε τόπο κοπής νομισμάτων τού Κύκλου της Άνω Σαξονίας, μετά τη Λειψία και το Βερολίνο. Όταν ο βασιλιάς της Γερμανίας επέβαλε τον περιορισμό να μην χρησιμοποιούνται νομίσματα εκτός τού βασιλείου, ο Ιωάννης-Φρειδερίκος αντέτεινε ότι αυτό βλάπτει περιοχές όπως η Πομερανία, που είναι συνοριακά εμπορικά κέντρα.

Το 1570 φιλοξένησε το συνέδριο ειρήνης, με το οποίο έληξε ο Βόρειος Επταετής Πόλεμος μεταξύ της Σουηδίας και της Δανίας-Νορβηγίας. Ήταν εκπρόσωπος τού Μαξιμιλιανού Β΄ της Γερμανίας και επικεφαλής των μεσολαβητών. Το συνέδριο έληξε με τη συμφωνία τού Στεττίν.

Το 1568 έκτισε μέγαρο στο Κέσλιν (νυν Κοστσαλίν) και ανακαίνισε το μέγαρο τού Στεττίν σε ρυθμό Ιταλικής Αναγέννησης. Προσπάθησε να προβ΄λει τη στρατιωτική θέση τού δουκάτου ώστε να ταιριάζει με αυτήν της Σαξονίας και τού Βρανδεμβούργου, αλλά δεν το κατάφερε. Θέλησε να βελτιώσει τη θέση του στον Κύκλο της Άνω Σαξονίας, αλλά δεν το επέτυχε: έμεινε 3ος στη σειρά, μετά από τη Σαξονία και το Βρανδεμβούργο. Δυσαρεστήθηκε και αρνήθηκε να πληρώσει την εισφορά του.

Σε μία διασκέδαση στο Βόλγκαστ το 1600 απεβίωσε αιφνίδια. Τον διαδέχθηκαν οι αδελφοί του, πρώτα ο Μπάρνιμ Ι΄, που απεβίωσε τρία έτη μετά και έπειτα ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ επίσης για τρία έτη.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Έρντμουτε των Χοεντσόλερν, κόρη τού Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Grewolls, Grete (1995). Wer war wer in Mecklenburg-Vorpommern? Ein Personenlexikon. Edition Temmen. ISBN 3-86108-282-9.
* Hildisch, Johannes (1980). Die Münzen der pommerschen Herzöge von 1569 bis zum Erlöschen des Greifengeschlechtes. Böhlau. ISBN 3-412-04679-5.
Inachim, Kyra (2008). Die Geschichte Pommerns. Hinstorff Rostock. ISBN 978-3-356-01044-2.

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Κέρδος (λογιστική)

Το **κέρδος**, στη λογιστική, είναι ένα εισόδημα που διανέμεται στον ιδιοκτήτη σε μια κερδοφόρα διαδικασία παραγωγής στην αγορά (επιχείρηση). Το κέρδος είναι ένα μέτρο κερδοφορίας το οποίο είναι το κυριότερο ενδιαφέρον του ιδιοκτήτη για τη διαδικασία σχηματισμού εισοδήματος από την παραγωγή στην αγορά. Υπάρχουν διάφορα μέτρα κέρδους για κοινή χρήση.

Ο σχηματισμός εισοδήματος στην παραγωγή της αγοράς είναι πάντα μια ισορροπία μεταξύ της παραγωγής εισοδήματος και της διανομής εισοδήματος. Το εισόδημα που παράγεται κατανέμεται πάντοτε στους ενδιαφερόμενους παραγωγούς ως οικονομική αξία κατά την περίοδο αναθεώρησης. Το κέρδος είναι το μερίδιο του σχηματισμού εισοδήματος που ο ιδιοκτήτης είναι σε θέση να διατηρήσει στον εαυτό του στη διαδικασία διανομής εισοδήματος. Το κέρδος είναι μία από τις σημαντικότερες πηγές οικονομικής ευημερίας, διότι σημαίνει εισοδήματα και ευκαιρίες ανάπτυξης της παραγωγής. Οι λέξεις εισόδημα και κέρδος είναι υποκατάστατα σε αυτό το πλαίσιο.

## Παραπομπές

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

 

## Περαιτέρω ανάγνωση και εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Stable Profit is a trust fund that offers its clients an opportunity to increase their capital.
* 
* 
* Moroney, J. R. (1967) Cobb-Douglass production functions and returns to scale in US manufacturing industry, *Western Economic Journal*, vol 6, no 1, December 1967, pp 39–51.
* Pearl, D. and Enos, J. (1975) Engineering production functions and technological progress, *The Journal of Industrial Economics*, vol 24, September 1975, pp 55–72.
* Robinson, J. (1953) The production function and the theory of capital, *Review of Economic Studies*, vol XXI, 1953, pp.&nbsp;81–106
* Anwar Shaikh, "Laws of Production and Laws of Algebra: The Humbug Production Function", in The Review of Economics and Statistics, Volume 56(1), February 1974, p.&nbsp;115-120. https://web.archive.org/web/20050518113632/http://homepage.newschool.edu/~AShaikh/humbug.pdf
* Anwar Shaikh, "Laws of Production and Laws of Algebra—Humbug II", in Growth, Profits and Property ed. by Edward J. Nell. Cambridge, Cambridge University Press, 1980. https://web.archive.org/web/20050518112119/http://homepage.newschool.edu/~AShaikh/humbug2.pdf
* Anwar Shaikh, "Nonlinear Dynamics and Pseudo-Production Functions", published?, 2008. http://college.holycross.edu/eej/Volume31/V31N3P447_466.pdf
* Shephard, R (1970) *Theory of cost and production functions*, Princeton University Press, Princeton NJ.
* Thompson, A. (1981) *Economics of the firm, Theory and practice*, 3rd edition, Prentice Hall, Englewood Cliffs. 
* Elmer G. Wiens: Production Functions - Models of the Cobb-Douglas, C.E.S., Trans-Log, and Diewert Production Functions.
* Profit and Loss, Ludwig von Mises (1951)
* Measuring the Long-Run Profitability of the Firm, Salmi and Virtanen (1997)

Κατηγορία:Λογιστική
Φίλιππος Ιούλιος της Πομερανίας

Ο **Φίλιππος-Ιούλιος**, γερμ. Philipp Julius (27 Δεκεμβρίου 1584 - 6 Φεβρουαρίου 1625) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1592-1625).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ερνέστου-Λουδοβίκου δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας-Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρης τού Ιουλίου δούκα τού Μπρόυνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύτελ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1592, αλλά ήταν οκτώ ετών και επίτροπος ανέλαβε ο θείος του Μπόγκισλαβ ΙΓ΄. Κατά το διάστημα αυτό σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και έπειτα ταξίδεψε σε όλες σχεδόν τις Αυλές, από την Ιταλία ως την Αγγλία. Ένα μήνα μετά τον γάμο του ενηλικιώθηκε και ανέλαβε δούκας το 1604. Συνέχισε τα εκτεταμένα ταξίδια του επισκεπτόμενος την Ολλανδία, τη Δανία, το Βερολίνο, το Ντάντσιχ, την Κουρλάνδη κ.ά. Έλειπε για χρόνια.

### Οικονομική κρίση
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του είχε οικονομικά προβλήματα. Αν και δεν μπορούσε να περιστείλει τις δικές του δαπάνες, έκοψε τα ταξίδια των αξιωματούχων της Αυλής. Πολλές περιοχές ενοικιάστηκαν σε τρίτους, έτσι χειροτέρεψε η κατάσταση των αγροτών. Η υποχρεωτική εργασία τους διπλασιάστηκε. Για παράδειγμα στη νήσο Ρύγκεν οι αγρότες πτώχευσαν και χρεώθηκαν. Προσπάθησε να καταλάβει τις Χανσεατικές πόλεις Γκράιφσβαλτ και Στράλσουντ για να ξεχρεώσει, αλλά αυτό προκάλεσε συγκρούσεις. Το 1612 εισέβαλε σε αυτές με μισθοφόρους. Χορήγησε αστικό δίκαιο στην πόλη Μπέργκεν αντί ετήσιας πληρωμής 8000 μάρκων.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1604 την Αγνή των Χοεντσόλερν, κόρη τού Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου.

## Πηγές
* Asche, Matthias; Schindling, Anton (2008). Krieg, Militär und Migration in der frühen Neuzeit (in German). Berlin-Hamburg-Münster: LIT Verlag. ISBN 3-8258-9863-6.
* Boëthius, Bertil; Nilzén, Göran (1987). Svenskt biografiskt lexikon (in Swedish) (25 ed.). A. Bonnier.
* Branig, Hans; Buchholz, Werner (1997). Geschichte Pommerns: Vom Werden des neuzeitlichen Staates bis zum Verlust der staatlichen Selbständigkeit, 1300-1648 (in German). Böhlau. ISBN 3-412-07189-7.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μπάρνιμ Ι΄ της Πομερανίας

Ο **Μπάρνιμ Ι΄**, γερμ. Barnim X (15 Φεβρουαρίου 1549 - 1 Σεπτεμβρίου 1603) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1560-92) και μετά της Πομερανίας-Στεττίν (1600-1603).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας.

Το 1560 απεβίωσε ο Φίλιππος Α΄ και τον διαδέχθηκαν οι πέντε ανήλικοι γιοί του, υπό την επιτροπεία τού θείου του Μπάρνιμ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν, τού Ούλριχ φον Σβερίν καγκελλαρίου και άλλων δέκα συμβούλων.

Μαζί με τον αδελφό του Ερνέστο-Λουδοβίκο, ο Μπάρνιμ Ι΄ σπούδασε στο Πανεπιστήμιο τού Βίττενμπερκ, όπου έζησε ως το 1565 στην οικία τού γιου τού Μεταρρυθμιστή Μαρτίνου Λουθήρου. Στο Πανεπιστήμιο υπηρέτησε ως πρύτανης κατά τη θερινή περίοδο τού 1564.

Αρίθμηση: Αριθμούνται μόνο τα ενήλικα μέλη των Γκρίφφινς. Παλαιότερα αριθμούσαν όλα τα μέλη τού Οίκου, οπότε ήταν ο Μπάρνιμ ΙΒ΄.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1581 την Άννα-Μαρία των χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Martin Wehrmann: Genealogy of the Pomeranian Dukes, Verlag Leon Sauniers Buchhandlung, Stettin 1937, p. 122–123.
* Martin Wehrmann: History of Pomerania, vol. 2, Second Edition, Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha 1921. (Reprinted: Augsburg 1992, ISBN 3-89350-112-6)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Καζιμίρ ΣΤ΄ της Πομερανίας

Ο **Καζιμίρ ΣΤ΄**, γερμ. Casimir VΙ (22 Μαρτίου 1557 - 10 Μαΐου 1605) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν Λουθηρανός διοικητής τού πριγκιπάτου-επισκοπής τού Καμμίν της Πομερανίας (νυν Καμιέν Πομόρσκι) το διάστημα 1574-1602.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας.

Το 1560 απεβίωσε ο Φίλιππος Α΄ και τον διαδέχθηκαν οι πέντε γιοί του. Ήταν ανήλικοι και επίτροπος ανέλαβε ο Ούλριχ φον Σβερίν, υποστηριζόμενος με ένδεκα συμβούλους.

Το 1569 οι αδελφοί με τη συνθήκη τού Γιάζενιτς διαίρεσαν την Πομερανία: ο Καζιμίρ ΣΤ΄ θα γινόταν διοικητής της επισκοπής τού Καμμίν. Πράγματι το 1574 ο πρωτότοκος Ιωάννης-Φρειδερίκος παραιτήθηκε και ανέλαβε ο Καζιμίρ ΣΤ΄. Το 1578 έκανε τη Μεγάλη Περιήγηση από την Ιταλία ως τις Κάτω Χώρες.

Ως επίσκοπος τού Καμμίν είχε διαφωνίες με την πόλη τού Κόλμπερκ (νυν Κοουόμπζεκ), που ήταν πρωτεύουσά του. Άφησε τη διοίκηση στους συμβούλους του κυρίως, όπως τον Γιοακίμ Ντάμνιτς. Τού άρεσαν το ψάρεμα, τα συμπόσια και οι περιηγήσεις. Το 1600 απεβίωσε ο αδελφός του Ιωάννης-Φρειδερίκος δούκας τού Στεττίν και την περιοχή του ανέλαβε ο Μπάρνιμ Ι΄, που άφησε το Ρύγκενβλντε. Το ανέλαβε ο Καζιμίρ ΣΤ΄ το 1602, αφού παραιτήθηκε από τη διοίκηση της επισκοπής τού Καμμίν υπέρ τού ανιψιού του Φραγκίσκου. Μετά ο Καζιμίρ ΣΤ΄ έλαβε και το Μπύτοβ. Το 1603 απεβίωσε και ο Μπάρνιμ Ι΄, έτσι ήταν η σειρά τού Καζιμίρ ΣΤ΄ να λάβει το Στεττίν. Ωστόσο ήταν σοβαρά ασθενής και δεν το έλαβε. To 1605 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο ανάκτορο Νόιχαουζεν, κοντά στο Ρύγκενβάλντε. Σαράντα ημέρες μετά η σορός του μεταφέρθηκε στο Στεττίν (νυν Τσέτσιν) και ετάφη στο ναό τού δουκικού κάστρου. Ήταν άγαμος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Martin Wehrmann, Genealogie des pommerschen Herzogshauses, Stettin: Leon Sauniers Buchhandlung, 1937, p. 124.
* Martin Wehrmann, Geschichte von Pommern, second edition, Gotha: Friedrich Andreas Perthes, 1921, vol. 2, (reprint: Augsburg: 1992, ISBN 3-89350-112-6)

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Παντελής Μπούμπουρας

Ο **Παντελής Μπούμπουρας** είναι Έλληνας επιχειρηματίας, πρόεδρος του ομίλου «GEFEST», διακρίνεται για την φιλανθρωπική του δράση και φέρει τον τίτλο του επίτιμου πρόξενου της Ελλάδας στη Γιάλτα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ίδρυμα Μπούμπουρα
* Παντελής Μπούμπουρας: Ο Ελληνας από την Οδησσό και η επένδυση των €200 εκατ. στη Λήμνο
* Παντελής Μπούμπουρας: Ο αυτοδημιούργητος Έλληνας επιχειρηματίας που μεσουρανεί στην Ουκρανία
* Το Ίδρυμα Μπούμπουρα και ο Δήμος της Οδησσού κοντά στους πληγέντες της φονικής πυρκαγιάς

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Λουτρά Ιωαννίνων

Τα **Λουτρά** ή *Λουτρά Αμαράντου* είναι οικισμός στη περιοχή της Κόνιτσας στην Ήπειρο.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Τα Λουτρά βρίσκονται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία. Απέχουν 94 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα, 32 χλμ. Β. από τη Κόνιτσα και 5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τον Αμάραντο. Το χωριό είναι γνωστό για τα ιαματικά λουτρά, τα επισκέπτονται εκατοντάδες επισκέπτες και λειτουργούν από τον Ιούνιο μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου. Οι πηγές τους βρίσκονται στη βάση μεγάλου ασβεστολιθικού βράχου με υψόμετρο 1.260 μ. Διαθέτουν σύγχρονες εγκαταστάσεις, ατομικά δωμάτια και λουτήρες για λουτρό και εισπνοές. Στη γύρω περιοχή υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και κέντρα εστίασης.  Ως ξεχωριστός οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή το 1971 ως μέρος της τότε κοινότητας Αμαράντου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αμάραντο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αμαράντου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Δείτε επίσης
Για άλλα ιαματικά λουτρά στο δήμο Κόνιτσας δείτε το λήμμα Καβάσιλα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Στενό του Οτράντο

[thumb|Κόλπος του [Αυλώνας|Αυλώνα]]
[thumb|Λιμένας του [Οτράντο]]
Το **Στενό του Οτράντο** ή, όπως ήταν παλαιότερα γνωστό, **Στενό του Υδρούντα** (, , ) είναι πορθμός ο οποίος συνδέει την Αδριατική Θάλασσα με το Ιόνιο Πέλαγος και χωρίζει την Ιταλία από την Αλβανία. Το πλάτος του στην Πούντα Παλάσια, ανατολικά του Σαλέντο, είναι λιγότερο από 72 χιλιόμετρα. Το στενό πήρε το όνομά του από την ιταλική πόλη Οτράντο, η οποία φέρει το όνομα Υδρούς/Υδρούντας στα ελληνικά.

## Ιστορία
Από την αρχαιότητα, το Στενό του Υδρούντα είχε ζωτική στρατηγική σημασία. Οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν για να μεταφέρουν τα στρατεύματά τους προς τα ανατολικά. Οι λεγεώνες που πήγαιναν στο Βρεντήσιον (σημερινό Μπρίντιζι), είχαν μονάχα μονοήμερη θαλάσσια πορεία προς τη σύγχρονη Αλβανία και στη συνέχεια θα μπορούσαν να μετακινηθούν ανατολικά στην Εγνατία Οδό.

thumb|right|Το Στενό του Υδρούντα σε χάρτη από τις αρχές του 17ου αιώνα
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το στενό ήταν στρατηγικής σημασίας. Οι ναυτικοί σύμμαχοι της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας, παρεμποδίζοντας το στενό, κυρίως με ελαφρές ναυτικές δυνάμεις και ελαφρώς οπλισμένα αλιευτικά σκάφη γνωστά ως 'ανεμότρατες', εμπόδισαν το επιφυλακτικό Αυστροουγγρικό Ναυτικό να εισέλθει ελεύθερα στη Μεσόγειο Θάλασσα, και αποτελεσματικά τους κράτησε έξω από το ναυτικό θέατρο πολέμου. Η δύναμη παρεμπόδισης ήταν γνωστή ως το 'Μπαράζ του Οτράντο'.

Ωστόσο, ο καταιγισμός πυρών ήταν αναμφισβήτητα αναποτελεσματικός κατά των γερμανικών υποβρυχίων που λειτουργούσαν έξω από την Αδριατική, τα οποία θα έπλητταν τις συμμαχικές δυνάμεις για το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου σε όλη τη Μεσόγειο.

Το 1992, η Αλβανία και η Ιταλία υπέγραψαν συνθήκη που καθόριζε το όριο της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δύο χωρών στο στενό.

Το 1997 και το 2004, σχεδόν 100 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να περάσουν παράνομα το στενό μετά τις αναταραχές του 1997 στην Αλβανία και τις κακές οικονομικές συνθήκες στην Τραγωδία του Οτράντο και την Τραγωδία του Καραμπουρούν.

Το 2006, η αλβανική κυβέρνηση επέβαλε δικαιοστάσιο σε μηχανοκίνητα ιστιοφόρα σκάφη σε όλες τις λίμνες, τα ποτάμια και τις θάλασσες της Αλβανίας για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος. Η μόνη απαλλαγή από τον κανονισμό είναι τα κυβερνητικά σκάφη, τα σκάφη από ανήκουν σε ξένους, τα αλιευτικά σκάφη και τα σκάφη με μηχανές αεριώθησης. Το 2010, το δικαιοστάσιο παρατάθηκε για άλλα 3 χρόνια, μέχρι το 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορθμοί της Αλβανίας
Κατηγορία:Πορθμοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Διεθνείς πορθμοί
Κατηγορία:Ιόνιο Πέλαγος
Κατηγορία:Αδριατική Θάλασσα
Μάζι Ιωαννίνων

μικρογραφία
Το **Μάζι** (επίσημα **Μάζιον**) είναι ημιορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας στην Ήπειρο σε υψόμετρο 480 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Μάζι βρίσκεται στο νομό Ιωαννίνων, προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, κοντά στο σημείο που ενώνεται ο Βοϊδομάτης με τον Αώο ποταμό. Το χωριό είναι κτισμένο σε πλαγιά χαμηλής λοφοσειράς, καλυμμένης από μουριές και καρυδιές, με θεά προς τον κάμπο της Κόνιτσας και τις δυτικές πλαγιές του όρους Τύμφη. Είναι ηλιόλουστο και διασχίζεται από την επαρχιακή οδό Κονιτσας - Αετόπετρας Απέχει 63 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Ιωάννινα και 8,5 χλμ. Δ. από τη Κόνιτσα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Μαζίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 187 κατοίκους.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Φωτογραφίες

## Δείτε επίσης
Για τον οικισμό, στον Δήμο Ζίτσας, που είχε παλαιότερα το ίδιο όνομα δείτε στο λήμμα Πολύδωρο Ιωαννίνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Κορίν Μαρσό

Η **Κορίν Μαρσό** (γαλλικά: Corinne Marchand) (Παρίσι, 8 Δεκεμβρίου 1937), είναι Γαλλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου. Οι πιο γνωστοί ρόλοι της είναι της τραγουδίστριας της Ποπ στην ταινία "Η Κλεό από τις 5 έως τις 7" και της Μαντάμ Ριναλντί στην ταινία Μπορσαλίνο του 1970.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η  

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δημοκρατία του Αραράτ

Η **Δημοκρατία του Αραράτ**, επίσης γνωστή ως **Κουρδική Δημοκρατία του Αραράτ**, ήταν αυτοαποκαλούμενο Κουρδικό κράτος. Βρισκόταν στην ανατολική Τουρκία με επίκεντρο την επαρχία Καρακιοσέ. Να σημειωθεί ότι στα Τουρκικά και στα Κουρδικά το όρος Αραράτ αποκαλείται «Αγκρί».

## Ιστορία
Μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπεγράφη το 1920 η Συνθήκη των Σεβρών, η οποία εκτός άλλων προέβλεπε τη δημιουργία ενός αυτόνομου Κουρδιστάν. Η συνθήκη απορρίφθηκε από το Τουρκικό Εθνικό Κίνημα υπό τον Κεμάλ Ατατούρκ, το οποίο κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου Ανεξαρτησίας (1920-1923) ανέλαβε *[[de facto]]* την εξουσία με έδρα την Άγκυρα. Στη διάρκεια αυτού του πολέμου, τα κεμαλικά στρατεύματα υποστηρίχθηκαν στρατιωτικά από κουρδικές ένοπλες ομάδες, οι οποίες ως αντάλλαγμα ήλπιζαν στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. Ωστόσο με το τέλος του πολέμου και την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, η περιοχή του Κουρδιστάν περιήλθε στο νεοσύστατο Τουρκικό Κράτος, κάτι που φυσικά άφησε ανεκπλήρωτο το όραμα των Κούρδων για ανεξαρτησία.

μικρογραφία|200x200εσ|''Από αριστερά προς τα δεξιά:'' Σιπκανλί Χαλίς Μπέης, Ιχσάν Νουρί Πασάς, Χασενανλί Φερζεντέ Μπέης

Η Δημοκρατία του Αραράτ, οδηγούμενη από την κεντρική επιτροπή του κόμματος Χοϊμπούν, κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 28 Οκτωβρίου 1927 ή το 1928, κατά τη διάρκεια ενός κύματος εξέγερσης μεταξύ των Κούρδων στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Η εξέγερση του Αραράτ οδηγήθηκε από τον στρατηγό Ιχσάν Νουρί Πασά. Τον Οκτώβριο του 1927, το Κουρντ Αβά ή Κουρνταβά, ένα χωριό κοντά στο Όρος Αραράτ, ορίστηκε ως προσωρινή πρωτεύουσα του Κουρδιστάν. Το Χοϊμπούν έκανε εκκλήσεις προς τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Κοινωνία των Εθνών και έστειλε επίσης μηνύματα σε άλλους Κούρδους στο Ιράκ και τη Συρία ζητώντας συνεργασία.

Ο τουρκικός στρατός, ο οποίος θέλησε να καταπνίξει την εξέγερση, ολοκλήρωσε την πολιορκία του όρους Αραράτ την 1η Ιουλίου 1930 και ξεκίνησε τη γενική επίθεση στις 7 Σεπτεμβρίου. Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Αραράτ, που διήρκεσε μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου, ο Ιμπραήμ Αγκά πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου στο Κίρ, (στη πεδιάδα μεταξύ του όρους Αραράτ και του Μικρού Αραράτ), ενώ ο Ιχσάν Νουρί κατέφυγε στο Ιράν. Στη συνέχεια, στη δίκη που έγινε στα Άδανα, 34 άνθρωποι καταδικάστηκαν σε θάνατο. Η επαρχία μετονομάστηκε σε Αγκρί το 1938. 

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, οι Κούρδοι στη πόλη Μαχαμπάν του βορειοδυτικού Ιράν πραγματοποίησαν μια δεύτερη προσπάθεια να ιδρύσουν ένα κουρδικό κράτος, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Μαχαμπάν, η οποία διήρκεσε 11 μήνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Κατηγορία:Κουρδιστάν
Γλώσσα Κάσκα (Μικρά Ασία)

Η **γλώσσα Κάσκα** (ISO 639-3: *zsk*) ήταν μη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα η οποία ομιλούνταν στη βορειοανατολική Μικρά Ασία κατά την εποχή του Χαλκού, στην ορεινή περιοχή των νοτίων ακτών του Ευξείνου Πόντου, από τον λαό των Κάσκα.

## Περιγραφή
Βάσει των τοπονυμίων και ανθρωπονυμίων, μερικές φορές η γλώσσα θεωρείται πως σχετίζεται με την επίσης μη ινδοευρωπαϊκή χαττική γλώσσα. Ενδεχομένως υπάρχει σύνδεση και με τις βορειοδυτικές καυκάσιες γλώσσες, ενώ η ονομασία *Κάσκα ή Κάσκια* πιθανώς έχει την ίδια ετυμολογία με παλαιότερη ονομασία της Κιρκασίας (*Κασαχία*). 

Η ονομασία μιας φυλής των Κάσκα, των *Αμπέσλα*, ενδεχομένως συνδέεται με το ενδώνυμο των Αμπχάζιων και κάποιων Κιρκάσιων πληθυσμών, κάνοντας την υπόθεση πως οι Κάσκα και οι Αμπέσλα ίσως ήταν οι πρόγονοι των Κιρκασίων και άλλων λαών του Καυκάσου. Έχει επίσης υποτεθεί πως η γλώσσα ενδεχομένως άνηκε στη γλωσσική οικογένεια των Ζαν, καθώς και έχει υποστηριχτεί πως εμφανίζει ομοιότητες με τη μεγρελιακή ή τη λαζική γλώσσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κασκα
Καζιμκαραμπεκίρ

Το **Καζιμκαραμπεκίρ **(τουρκικά: Kazımkarabekir) είναι πόλη και επαρχία της Επαρχίας Καραμάν της περιοχής της Κεντρικής Ανατολίας της Τουρκίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 5.442 άτομα. Από αυτούς, οι 3.634 ζουν στην πόλη του Καζιμκαραμπεκίρ.

## Παραπομπές


## Σημειώσεις

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του επαρχιακού κυβερνήτη (Τουρκικά)

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Μαρούσκα Ντέτμερς

Η **Μαρούσκα Ντέτμερς** (αγγλικά: Maruschka Detmers) (γενν. 16 Δεκεμβρίου 1962), είναι Ολλανδέζα ηθοποιός του κινηματογράφου.

Μετακόμισε στη Γαλλία σε εφηβική ηλικία όπου την ανακάλυψε ο Γάλλος σκηνοθέτης Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο θα το κάνει το 1983 με την ταινία "Όνομα: Κάρμεν". Άλλες ταινίες της είναι Ο πόλεμος της Χάνα (1988) και οι Μάμπο Κινγκς (1992). Η πιο γνωστή ταινία της είναι Ο διάβολος στο κορμί της (1986).

## Φιλμογραφία
*1983- Όνομα Κάρμεν
*1984- Ο Πειρατής
*1986- Ο διάβολος στο κορμί της
*1988- Ο πόλεμος της Χάνα
*1992- Οι Μάμπο Κινγκς
*1995- Ο Σκοπευτής

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η  

Κατηγορία:Ολλανδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ολλανδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Γλώσσα Κάσκα (Καναδάς)

Η **γλώσσα Κάσκα** (ISO 639-3: *kkz*, Ethnologue: *kkz*, Glottolog: *kask1239*) ομιλείται από την ιθαγενή φυλή των Κάσκα Ντένα στον δυτικό Καναδά. Ανήκει στην οικογένεια των αθαμπασκικών γλωσσών, και απειλείται με εξαφάνιση έχοντας μόνο 240 φυσικούς ομιλητές.

## Περιγραφή
Η περιοχή όπου χρησιμοποιείται η γλώσσα είναι κυρίως στο βόρειο τμήμα της Βρετανικής Κολούμπια και στο νοτιοανατολικό Γιούκον. Στις περιοχές αυτές υπάρχουν διάσπαρτες κοινότητες οι οποίες χρησιμοποιούν την γλώσσα αυτή, η οποία διαθέτει 8 διαλέκτους όπου όλες έχουν παρόμοια προφορά και εκφραστικούς όρους. 

Στην περιοχή Ουάτσον Λέικ η ομώνυμη πόλη ιδρύθηκε το 1942 μαζί με την ολοκλήρωση αυτοκινητοδρόμου στην περιοχή, κάτι που επηρρέασε αρνητικά την γλώσσα και οδήγησε σε σταδιακή απώλεια της.

Γράφεται με το σύστημα της λατινικής γραφής, ενώ διδάσκεται και στα σχολεία των περιοχών όπου ζουν οι Κάσκα Ντένα. Ωστόσο απειλείται άμεσα με εξαφάνιση λόγω του μικρού συνολικού αριθμού ομιλητών της, ενώ χρησιμοποιείται κυρίως από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, καθώς οι νεότεροι δεν αποκτούν την ίδια ευχέρεια μια και στα σπίτια τους ομιλείται κυρίως η αγγλική. 

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία

* Moore, Patrick. 2002. Point of View in Kaska Historical Narratives. (Doctoral dissertation, Indiana University; xxi+922pp.)
* Leer, Jeff. 1985-11-00. Report on Kaska and Tahltan Orthography Workshops.
* John J. Honigmann. 1981. Kaska. In Helm, J. (ed.), Subarctic, 442-450. Washinton D. C.: Smithsonian Institution.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ηχητικό απόσπασμα στην γλώσσα Κάσκα - globalrecordings.net
*  Kaska language website, The University of British Columbia
*  OLAC resources in and about the Kaska language

Κατηγορία:Γλώσσες του Καναδά
Κατηγορία:Επαπειλούμενες γλώσσες
Επαρχία Μπιτλίς

Η **Επαρχία Μπιτλίς** ( και ) είναι επαρχία της ανατολικής Τουρκίας, που βρίσκεται στα δυτικά της Λίμνης Βαν. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της επαρχίας είναι Κούρδοι.

Έχει έκταση 6.707 τ.χλμ. και το 2010 είχε πληθυσμό 341.255 κατοίκων.

## Ιστορία
Το Μπιτλίς διαμορφώθηκε ως διοικητική περιοχή κατά το 17ο αιώνα. Το διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Μπιτλίς (, Αρμενικά: Բիթլիս) το οποίο ονομαζόταν Μπαγκές σύμφωνα με παλιές αρμενικές πηγές.

## Περιοχές
Η Επαρχία Μπιτλίς διαιρείται σε 7 επαρχίες (η επαρχιακή πρωτεύουσα είναι σε **έντονα**):

* Αντιλτσεβάζ
* Αχλάτ
* **[[Μπιτλίς]]**
* Γκιουροϊμάκ
* Χιζάν
* Μούτκι
* Τατβάν

## Οικονομία
Το 1920, η επαρχία παρήγαγε μικρές ποσότητες σιδήρου, χαλκού, μολύβδου και θείου. Ακόμη και μικρότερες ποσότητες χρυσού και ασημιού είχαν βρεθεί στις περιοχές Σάιρτ και Χαϊρουάν. Το αλάτι αποτελούσε τη μεγαλύτερο ορυκτή βιομηχανία στην επαρχία σε τέτοιο βαθμό που εξαγόταν σε γειτονικές επαρχίες. Το αλάτι παραγόταν σε τηγάνια χρησιμοποιώντας εξάτμιση και χρειαζόταν 8 έως 10 ημέρες για να ωριμάσει. Η τεχνική και το εμπόριο γινόταν κυρίως από ντόπιους Κούρδους. 

## Αξιοθέατα
* Νεμρούτ (ηφαίστειο)
* Λίμνη Νεμρούτ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Pictures of the city of Bitlis, the capital of Bitlis province - and of nearby Siirt
* Bitlis Weather Forecast Information
* The Armenian History and Presence in Bitlis

Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Χιντέο Ιτοκάβα

Ο **Χιντέο Ιτοκάβα** (糸 英夫, *Itokawa Hideo*, 20 Ιουλίου 1912 &ndash; 21 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Ιάπωνας πρωτοπόρος των πυραύλων, γνωστός στην πατρίδα του με το προσωνύμιο «δόκτωρ Πύραυλος» και θεωρούμενος από τα ΜΜΕ ως ο πατέρας του διαστημικού προγράμματος της Ιαπωνίας.

Ο αστεροειδής 25143 Ιτοκάβα (Itokawa), που ανακαλύφθηκε το 1998, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Χιντέο Ιτοκάβα. Η ονομασία δόθηκε μετά την εκτόξευση το 2003 ενός ιαπωνικού διαστημοπλοίου, του *[[Χαγιαμπούσα]]*, με στόχο την προσεδάφιση πάνω στον συγκεκριμένο αστεροειδή.

## Βιογραφικά δεδομένα
Γεννημένος στο Τόκιο, ο Ιτοκάβα περνούσε δύο τάξεις ανά έτος στο σχολείο και απεφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο το 1935 με πτυχίο αεροναυπηγικής. Το 1941, σε ηλικία 29 ετών, έγινε επίκουρος καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ασχολήθηκε με τη σχεδίαση αεροσκαφών στην Εταιρεία Αεροσκαφών Νακατζίμα, δημιουργώντας το μονοθέσιο μαχητικό μοντέλο Nakajima Ki-43, γνωστό επίσης με το παρατσούκλι «Χαγιαμπούσα» (= πετρίτης) και στους Αμερικανούς πιλότους ως «Όσκαρ».

Ο Ιτοκάβα έγινε καθηγητής α΄ βαθμίδας το 1948. Το 1955 εργάσθηκε στον σχεδιασμό του «Πυραύλου-μολύβι» για λογαριασμό του διαστημικού προγράμματος της Ιαπωνίας. Απεχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1967 και ίδρυσε ένα ινστιτούτο.

Πολυτάλαντη και πολυσχιδής προσωπικότητα, ο Ιτοκάβα συνέγραψε 49 βιβλία, πολλά από τα οποία ευπώλητα. Στον αθλητισμό, ασχολήθηκε με το μπάσκετ, το γκολφ και την κολύμβηση. Στη μουσική, ασχολήθηκε με την ενορχήστρωση και έπαιζε ποικίλα μουσικά όργανα, όπως βιολοντσέλο, φυσαρμόνικα, πιάνο, βιολί και ταϊσόγκοτο (έγχορδο όργανο που εφευρέθηκε στην Ιαπωνία, γνωστό και ως «άρπα της Ναγκόγια»). Ενδιαφερόταν επίσης για τα εγκεφαλικά κύματα, το μα-τζονγκ, τη φιλοσοφία και τα αγγλικά θεατρικά έργα.

## Μερικά έργα του
* *Gyakuten no Hasso*
* *Hachijussai no Aria*
* *Koya wo Yuku*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες μηχανικοί
Κατηγορία:Ιάπωνες συγγραφείς
Αποστήθιση (Γύζης)

thumb|230px|''Αποστήθιση''
H ***Αποστήθιση*** είναι ζωγραφικό έργο του Νικόλαου Γύζη που δημιουργήθηκε το 1883.

## Πληροφορίες
Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 0,74Χ 0,63 μ.Παρουσιάστηκε στην Παγκόσμια Καλλιτεχνική Έκθεση του Μονάχου στα 1883.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Γύζη
Γλώσσα Αγκουάνο

Η **γλώσσα Αγκουάνο** (ISO 639-3: *aga*, Ethnologue: *aga*, Glottolog: *agua1251*) είναι πιθανώς εξαφανισμένη γλώσσα στην περιοχή Λορέτο του βορείου Περού. Παλαιότερα είχε ταξινομηθεί ως γλώσσα Τσαμικούρο, ωστόσο αργότερα αυτό αφαιρέθηκε, καθώς δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία, ενώ οι ομιλητές της Τσαμικούρο υποστηρίζουν ότι η φυλή των Αγκουάνο μιλούσε μια από τις διαλέκτους των Κέτσουα.

Υπάρχουν 3 ομάδες των Αγκουάνο, *κανονικά* (μαζί με τα *Σεκουλουσέπα/Τσιλικάβα* και *Μελικίνε/Τίβιλο*), *Κουτινάνα*, και *Μαραπίνα*.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* Villarejo, Avencio. 1959. La selva y el hombre. Lima: Editorial Ausonia. 252pp.
* Julian H. Steward and Alfred Métraux. 1948. Tribes of the Peruvian and Ecuadorian Montaña. In Julian H. Steward (ed.), The Tropical Forest Tribes, 535-656. Washington 1946-1950: Smithsonian Institution, Washington: Bureau of American Ethnology.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  OLAC resources in and about the Aguano language

Κατηγορία:Γλώσσες του Περού
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες
Επαρχία του Μπινγκιόλ

Η **Επαρχία του Μπινγκιόλ** (, , Ζαζαϊκά: Çolig, Βόρεια Κουρδικά: Çewlîg, ) είναι επαρχία της Τουρκίας στην ανατολική Ανατολία. Η επαρχία δημιουργήθηκε το 1946 από τμήματα των επαρχιών Έλαζιγ και Ερζιντζάν. Η νέα επαρχία ήταν γνωστή ως επαρχία Τσαπακτσούρ μέχρι το 1950. Οι γειτονικές επαρχίες είναι οι επαρχίες Τούντζελι, Ερζερούμ, Μους, Ντιγιάρμπακιρ, Ερζιντζάν και Έλαζιγ. Η επαρχία έχει έκταση 8.125 τ.χλμ. και έχει πληθυσμό 255.170 κατοίκων. Οι κύριες γλώσσες είναι η τουρκική και η ζαζαϊκή/κουρδική. Η πρωτεύουσα είναι η Μπινγκιόλ. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της επαρχίας είναι Κούρδοι.

## Επαρχίες
Η Επαρχία Μπινγκιόλ διαιρείται σε 8 επαρχίες (η επαρχία της πρωτεύουσας είναι με **έντονα**):

* Αντακλί
* **[[Μπινγκιόλ]]**
* Γκεντς
* Κανιρές
* Κιγί
* Σολχάν
* Γιαϋλαντερέ
* Γιεντισού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Επίσημη ιστοσελίδα του κυβερνήτη της Μπινγκιόλ
*  Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Μπινγκιόλ
* Πληροφορίες προγνώσεων καιρού για τη Μπινγκιόλ
*  Τοπική ενημερωτική ιστοσελίδα για τη Μπινγκιόλ και το Σολχάν

Μπινγκιολ
Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Γιάντες

thumb|250px|''Γιάντες''
***Γιάντες*** είναι ο τίτλος ζωγραφικού έργου του Νικόλαου Γύζη που δημιουργήθηκε το 1878. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 0,46 × 0,37 μέτρο. Φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα. Είναι κληροδότημα του Απόστολου Χατζηαργύρη. Στη Συλλογή του Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη υπάρχει ένα ακόμα έργο *Γιάντες*, ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 0,47 × 0,37.Επίσης υπάρχει ένα ακόμα έργο *Γιάντες  ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 0,47 × 0,37 όπως και τα άλλα δύο στην κατοχή του ιδιώτη Mιχάλη  Mατθαίου ως κληρονόμου του προπάππου του που το αγόρασε από τον ίδιο τον ζωγράφο.*

## Περιγραφή
Στο έργο απεικονίζεται ένα κεφάλι κοριτσιού. Ο φόντος έχει βαφτεί με ένα ανακάτεμα κόκκινου και πορτοκαλί. Το φόρεμα έχει ένα λαμπρό κόκκινο, που δεν αφήνει να αναπτυχθεί καμία λεπτομέρεια. Ένας μαύρος κεφαλόδεσμος περιορίζει τα μακριά μαλλιά της κοπέλας κι έτσι το θέμα επικεντρώνεται στο οβάλ σχήμα του προσώπου. Τα μάτια είναι υγρά και χαρούμενα, η μύτη λεπτή και χαριτωμένη, ενώ το μισάνοικτο στόμα ολόθερμο. Η επιδερμίδα αναδεικνύει μια σφύζουσα εφηβική φρεσκάδα. Το κάτω μέρος του λαιμού προβάλλει κάτω από το δέσιμο της μαντίλας. Οι άκρες των μαλλιών τονίζονται και πέφτουν ελεύθερα προς τα κάτω. Η διεύθυνση των μαλλιών τονίζει τη χαριτωμένη κλίση του κεφαλιού προς τα αριστερά.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Γιαντες
Κου - Κου (Γύζης)

μικρογραφία|''Κου-Κου''
Το ***Κου-Κου*** είναι ζωγραφικός πίνακας του Νικόλαου Γύζη, που φιλοτεχνήθηκε το 1882. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 1,00 × 0,75 μέτρο. Φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας. Προέρχεται από δωρεά ανώνυμου στη μνήμη Δ. Τζιρακοπούλου.

## Περιγραφή
Σε εσωτερικό χώρο βαυαρικού δωματίου, με γοτθικά σταυροθόλια και ξύλινες επενδύσεις, στέκει όρθια γιαγιά, κρατώντας με στοργή το μικρό της εγγόνι που προσπαθεί να δει τη μητέρα του, ενώ εκείνη μισοκρύβεται, έχοντας παρατήσει για λίγο το κέντημα, πίσω από τον ώμο της γιαγιάς κι από ένα κομμάτι ύφασμα. Είναι καθιστή, γελαστή και στα γόνατά της έχει απλωμένο ένα μεγάλο κέντημα. Στο δεξιό άκρο της εικόνας το μεγαλύτερο παιδί, όρθιο, με μισογυρισμένη την πλάτη, προσπαθεί κι αυτό να συμμετάσχει στο παιχνίδι.

## Πληροφορίες
Πρόκειται για μια ηθογραφικού περιεχομένου οικογενειακή σκηνή γερμανικού τύπου. Στο στιλ βρίσκεται πλησίον των ζωγράφων της αγροτικής ζωής (Bauernmaler). Είναι φανερή η επίδραση του Ντέφρεγκερ. Τα μοντέλα είναι εμπνευσμένα από την οικογένεια του Γύζη, όπως προκύπτει από το προσχέδιο που βρίσκεται στο αρχείο των απογόνων του στο Μόναχο. Το φως είναι συγκεντρωμένο στη μάνα και στο παιδί, αναδεικνύοντας τις λεπτομέρειες του κεντήματος, διαπερνώντας το διαφανές ύφασμα. Το πρόσωπο της μάνας είναι εξαϋλωμένο και το παιδί είναι αυτόφωτο. Η συμβολική ατμόσφαιρα της ευτυχισμένης οικογένειας δημιουργείται από όλα αυτά τα στοιχεία. Διακρίνεται από ένα σκληρό ρεαλισμό.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κου-κου
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2009-2010

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2010-11** αποτέλεσε την 37η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 7 έως τις 11 Απριλίου 2010 στο Κλειστό Γυμναστήριο Γέφυρας στη Θεσσαλονίκη. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησαν τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδης για δεύτερη φορά στην ιστορία τους.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία






## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:

## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

  

## Παραπομπές



2009 2010
Πανελληνιο Εφηβων
Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στη Θεσσαλονίκη