open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας

Ο **Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας** υιοθετήθηκε στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης και η διαδικασία της επικύρωσης του από τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης ξεκίνησε στις 15 Οκτωβρίου 1985. Σχεδόν όλα τα κράτη μέλη του Συμβουλίου είναι και μέρη του Χάρτη - με εξαίρεση τα τρία μικρά κράτη του Μονακό, της Ανδόρρας και του Σαν Μαρίνο. Τα νέα κράτη μέλη στο Συμβούλιο της Ευρώπης αναμένεται να επικυρώσουν τον Χάρτη το συντομότερο δυνατόν. 

Ο Χάρτης δεσμεύει τα κράτη μέρη που έχουν επικυρώσει την συνθήκη να εγγυώνται την πολιτική, διοικητική και οικονομική αυτονομία των τοπικών αρχών. Προνοεί ότι η *αρχή της τοπικής αυτοδιοίκησης* οφείλει να αναγνωρίζεται στην εσωτερική νομοθεσία και , εάν αυτό είναι δυνατό, στο Σύνταγμα. Οι τοπικές αρχές οφείλουν να εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία, και είναι το πιο πρώιμο νομικό όργανο για την καθιέρωση της αρχής της επικουρικότητας.

Οι τοπικές αρχές, ενεργώντας εντός των ορίων του νόμου, θα πρέπει να είναι σε θέση να ρυθμίζουν και να διαχειρίζονται ένα σημαντικό μέρος των δημοσίων υποθέσεων με δική τους αποκλειστική ευθύνη και προς το συμφέρον του τοπικού πληθυσμού. Ο Χάρτης θεωρεί ότι οι δημόσιες υποθέσεις θα πρέπει να ασκούνται κατά προτίμηση από αρχές που είναι εγγύτερα προς τους πολίτες, ενώ ένα υψηλότερο επίπεδο διοίκησης θεωρείται κατάλληλο μόνο όταν ο συντονισμός ή η παραχώρηση των αρμοδιοτήτων είναι αδύνατη ή λιγότερο αποτελεσματική στο αμέσως κατώτερο διοικητικό επίπεδο. Για το σκοπό αυτό, ο Χάρτης θέτει τις προϋποθέσεις που αφορούν την προστασία των ορίων των τοπικών αρχών, την ύπαρξη των κατάλληλων διοικητικών δομών και πόρων για την εκπλήρωση της αποστολής τους, τους όρους υπό τους οποίους οι αρμοδιότητες αυτές θα ασκούνται, τους οικονομικούς πόρους των τοπικών αρχών και την νομική προστασία της τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα όρια της διοικητικής εποπτείας των τοπικών αρχών εκτείνονται μέχρι τον έλεγχο νομιμότητας της δράσης τους.

## Δείτε επίσης
* Συμβούλιο της Ευρώπης

## Παραπομπές
* Το πλήρες κείμενο του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας
* Πίνακας με υπογραφές και επικυρώσεις του Χάρτη
* Explanatory Report 
* Επίσημη ιστοσελίδα του Κογκρέσου για το Συμβούλιο της Ευρώπης

Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Αυτονομία
Αλί Σοϊλί

Ο **Αλί Σοϊλί** (*Ali Soilih*, 1937-1978) ήταν σοσιαλιστής επαναστάτης και πολιτικός από τις Κομόρες. Υπηρέτησε ως αρχηγός κράτους στη νησιωτική χώρα από τις 3 Ιανουαρίου του 1976 ως τις 13 Μαΐου του 1978. 

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Μαζούνγκα της Μαδαγασκάρης στις 7 Ιανουαρίου 1937. Έζησε εκεί τα περισσότερα από τα παιδικά του χρόνια. Μορφώθηκε στη Μαδαγασκάρη και στη Γαλλία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταστάθηκε στα νησιά Κομόρες και εργάστηκε για την αγροτική και την οικονομική ανάπτυξη. Αποφάσισε την κάθοδό του στην πολιτική και έγινε θαυμαστής του Μαοϊσμού.

## Άνοδος στην εξουσία
Τον Ιούλιο του 1975 οι Κομόρες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη Γαλλία. Σχεδόν έναν μήνα μετά, στις 3 Αυγούστου του 1975 ο Σοϊλί ανέτρεψε με πραξικόπημα τον πρόεδρο Αχμέτ Αμπνταλά με τη βοήθεια του Γάλλου μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ, και έγινε αρχηγός ενός επαναστατικού συμβουλίου του οποίο κατέλαβε την εξουσία. Έγινε επίσημα πρόεδρος του επαναστατικού συμβουλίου τον Ιανουάριο του 1976. Στις 28 Οκτωβρίου του 1977 σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε η παραμονή του Σοϊλί στην εξουσία, με ποσοστό 56,6% υπέρ του ηγέτη. Ακολούθησε σοσιαλιστική οικονομική πολιτική και προσπάθησε να μεταβάλλει την κομοριανή κουλτούρα, μακριά από τα δυτικά πρότυπα. Μεταξύ άλλων άλλαξαν οι ονομασίες των 4 νησιών από Ανζουάν, Μοελί, Μεγάλη Κομόρα και Μαγιότ στα μη γαλλικά: Nzwani, Mwali, Ngazidja, και Mahore. Επί των ημερών του επιδεινώθηκαν οι σχέσεις των Κομορών με τη Γαλλία. Επέτρεψε σε νεότερα σε ηλικία άτομα να αναλάβουν περισσότερες πρωτοβουλίες (το ηλικιακό όριο για τη χορήγηση δικαιώματος ψήφου μειώθηκε στα 14 χρόνια) και αποθάρρυνε την μελέτη της Ιστορίας. Επίσης, νομιμοποίησε την κάνναβη.

## Ανατροπή και θάνατος
Ο Αμπνταλά πλήρωσε τον μισθοφόρο Μπομπ Ντενάρ, ο οποίος ανέτρεψε με ένα ακόμα πραξικόπημα τον Σοϊλί, στις 13 Μαΐου του 1978. Ο Αμπνταλά έγινε ξανά πρόεδρος και λίγο αργότερα ο Σοϊλί σκοτώθηκε υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες από τους υποστηρικτές του Αμπνταλά, στις 29 Μαΐου του 1978. Επίσημα, αναφέρθηκε η εκδοχή ότι είχε αποπειραθεί να δραπετεύσει. Ο μεγαλύτερος δίδυμος αδερφός του, Σαΐντ Μοχάμετ Τζοχάρ, ανέτρεψε τον Αμπνταλά, πιθανότατα με τη βοήθεια του Ντενάρ, το 1989 και θήτευσε ως πρόεδρος των Κομορών ως το 1996.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες και βιογραφικό  του πολιτικού (στα γαλλικά)

Σοιλι
Τάλκης

Ο **τάλκης** (, λέξη περσικής προέλευσης) είναι πυριτικό ορυκτό του μαγνησίου με χημικό τύπο Mg3Si4O10(OH)2. Περιέχει, επίσης, και ίχνη σιδήρου και αργιλίου. Το όνομά του προέρχεται από την αραβική λέξη *talq* (=αγνός), πιθανότατα λόγω του λευκού του χρώματος. Είναι το μαλακότερο από όλα τα ορυκτά, χαράσσεται εύκολα με το νύχι και αφήνει λευκή γραμμή όταν συρθεί επάνω σε χαρτί. Η αφή του είναι, πολλές φορές, λιπαρή. 
Οι (σπάνιοι) κρύσταλλοί του είναι φυλλώδεις και κάμπτονται εύκολα, δεν παρουσιάζουν, ωστόσο, καμία ελαστικότητα. Παραλλαγή του τάλκη είναι ο **[[στεατίτης]]**.

Ανευρίσκεται σε σχιστολίθους (ταλκικοί σχιστόλιθοι) και αποτελεί δευτερογενές ορυκτό μεταμόρφωσης χαμηλών θερμοκρασιών μαγνησιούχων και σιδηρούχων ορυκτών, συστατικών των υπερβασικών πετρωμάτων. Σχετίζεται με ακτινόλιθο, τρεμολίτη, σερπεντίνη, δολομίτη και ασβεστίτη.
Απαντά, επίσης, σε πρασινοσχιστόλιθους επιφανειακής μεταμόρφωσης κατά τη σερπεντινίωσή τους και σε μεταμόρφωση πυριτικών δολομιτών.

Η εμφάνισή του είναι παγκόσμια. Δείγματα υψηλής καθαρότητας με εμφάνιση κρυστάλλων ανευρίσκονται στο Αυστριακό Τιρόλο, στην Άνω Αδίγη (Alto Adige) της Ιταλίας, στη Γαλλία, στη Βαυαρία, στη Νορβηγία, στη Σιβηρία και σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ.

Η βασική του χρήση είναι η κατασκευή φαρμακευτικών και καλλυντικών σκευασμάτων, όπου χρησιμοποιείται ως έκδοχο. Επειδή είναι απρόσβλητος από οξέα και υψηλές θερμοκρασίες, δεν αναφλέγεται, έχει μικρή θερμική και ηλεκτρική αγωγιμότητα, χρησιμοποιείται, επίσης, στη βιομηχανία χάρτου, κεραμικών, ελαστικών και μονωτικών. Χρησιμεύει, επίσης, στην κατασκευή χρωμάτων.

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Galleries.com
* Handbook of Mineralogy 

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks* READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X

Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Κατηγορία:Σύμβολα του Βερμόντ
Μορφότυπο

Στην επιστήμη υπολογιστών ο όρος **μορφότυπο** (αγγλ. **format**) αφορά έναν σαφώς προσδιορισμένο και προτυποποιημένο τρόπο κωδικοποίησης ψηφιακής πληροφορίας, είτε για αποστολή της υπό μορφή μηνύματος είτε για αποθήκευση σε αρχείο, έτσι ώστε ο παραλήπτης του μηνύματος ή το πρόγραμμα ανάγνωσης του αρχείου (οι οποίοι είναι ενήμεροι για το χρησιμοποιούμενο μορφότυπο) να μπορούν να εξάγουν την ορθή πληροφορία από το μήνυμα ή από το αρχείο.

Ορισμένες μορφές αρχείων έχουν σχεδιαστεί για πολύ συγκεκριμένους τύπους δεδομένων. Για παράδειγμα, τα αρχεία PNG αποθηκεύουν εικόνες bitmap χρησιμοποιώντας συμπίεση δεδομένων χωρίς απώλειες.  Άλλες μορφές αρχείων, ωστόσο, έχουν σχεδιαστεί για την αποθήκευση διαφορετικών τύπων δεδομένων. Η μορφή Ogg, για παράδειγμα, μπορεί να λειτουργήσει ως μορφή περιέκτη για διάφορα είδη πολυμέσων, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε συνδυασμών ήχου και βίντεο, με ή χωρίς κείμενο (όπως υπότιτλοι), καθώς και μεταδεδομένα. Ένα αρχείο κειμένου μπορεί να περιέχει οποιαδήποτε ροή χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένων πιθανών χαρακτήρων ελέγχου, και είναι κωδικοποιημένο σύμφωνα με ένα από τα διάφορα συστήματα κωδικοποίησης χαρακτήρων. Ορισμένες μορφές αρχείων, όπως η HTML, τα διανυσματικά γραφικά κλιμακούμενης κλίμακας (SVG) και ο πηγαίος κώδικας λογισμικού υπολογιστών, είναι αρχεία κειμένου με καθορισμένη σύνταξη, η οποία επιτρέπει τη χρήση τους για συγκεκριμένους σκοπούς.

Τα δεδομένα μπορούν να μετατραπούν από μία μορφή σε μία άλλη. Σε ένα υπολογιστικό σύστημα, τα δεδομένα κωδικοποιούνται με ποικίλους τρόπους. Για παράδειγμα, το υλικό ενός υπολογιστή βασίζεται σε συγκεκριμένα πρότυπα, τα οποία καθορίζουν τον τρόπο αναπαράστασης των δεδομένων. Αντίστοιχα, το λειτουργικό σύστημα ακολουθεί ορισμένα πρότυπα για τη διαχείριση των δεδομένων και των αρχείων. Κάθε πρόγραμμα υπολογιστή επεξεργάζεται τα δεδομένα με διαφορετικό τρόπο. Όταν αλλάζει οποιοσδήποτε από αυτούς τους παράγοντες, τα δεδομένα πρέπει να μετατραπούν προκειμένου να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από διαφορετικό υπολογιστή, λειτουργικό σύστημα ή πρόγραμμα. Ακόμη και διαφορετικές εκδόσεις των ίδιων στοιχείων συχνά χρησιμοποιούν διαφορετικές δομές δεδομένων. Οι μετατροπές δεδομένων μπορεί να είναι απλές, όπως η μετατροπή ενός αρχείου κειμένου από ένα σύστημα κωδικοποίησης χαρακτήρων σε ένα άλλο, ή πιο σύνθετες, όπως η μετατροπή μορφών αρχείων γραφείου ή η μετατροπή μορφών αρχείων εικόνας και μορφών αρχείων ήχου.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   ΙΑΤΕ - Διαδραστική Ορολογία για την Ευρώπη - Μεταφράσεις του όρου format 
* "TELETERM" (ΜΟΤΟ-Μόνιμη Ομάδα Τηλεπικοινωνιακής Ορολογίας, ΟΤΕ, ΕΛΕΤΟ, ΕΛΟΤ) - Μεταφράσεις του όρου format 
* Συζήτηση στο Φόρουμ του Translatum.gr - format -> μορφοποίηση (κειμένου), διαμόρφωση (δίσκου), μορφή, μορφότυπο, μορφότυπος (αρχείου) 
* Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων 


Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή
Graphics Interchange Format

Το **Graphics Interchange Format (GIF)** αποτελεί έναν μορφότυπο αρχείου εικόνας, που χρησιμοποιείται ευρέως στο διαδίκτυο, σε ψηφιακές πλατφόρμες και σε πλήθος εφαρμογών και πλατφορμών επικοινωνίας. Στα ελληνικά είναι γνωστό ως «μορφότυπος εναλλαγής γραφικών», αλλά η πιο κοινή ονομασία που χρησιμοποιείται είναι το ακρωνύμιο GIF. Η ιδιαίτερη φύση του GIF το καθιστά ιδανικό για την παρουσίαση κινούμενων εικόνων, μια λειτουργία που έχει καταστήσει τον μορφότυπο αυτό ιδιαίτερα δημοφιλή.

## Ιστορία

* Το GIF δημιουργήθηκε το 1987 από την αμερικανική εταιρεία CompuServe, με στόχο τη βελτιωμένη αποθήκευση και μετάδοση εικόνων για τις ψηφιακές επικοινωνίες της εποχής.
* Διακρίνονται δύο βασικές εκδόσεις του GIF: η GIF87a και η GIF89a, οι οποίες επέφεραν σημαντικές βελτιώσεις στις δυνατότητες του μορφότυπου.
* Καθώς το διαδίκτυο άνθιζε και οι διαδικτυακές κοινότητες αυξάνονταν, το GIF έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή εργαλεία για την παρουσίαση γραφικών και κινούμενων εικόνων.
* Με την κατάργηση του Adobe Flash, η δημοτικότητα του GIF εκτοξεύτηκε, παρόλο που είναι ένα πάρα πολύ παλιό format.

## Τεχνικές προδιαγραφές

* Η δομή του GIF υποστηρίζει εικόνες που περιέχουν έως 256 χρώματα, κάτι που επιτρέπει οικονομία στον όγκο των δεδομένων.
* Η δυνατότητα να ενσωματώνει πολλαπλές εικόνες σε ένα αρχείο το καθιστά ιδανικό για τη δημιουργία κινούμενων εικόνων.
* Η εφαρμογή του αλγορίθμου Lempel-Ziv-Welch (LZW) εξασφαλίζει την αποτελεσματική συμπίεση των αρχείων GIF.

## Νομικά Θέματα

* Η τεχνολογία συμπίεσης LZW, κεντρικό στοιχείο του GIF, προκάλεσε νομικές διαφορές λόγω δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας που κατείχε η εταιρεία Unisys.
* Αυτά τα ζητήματα οδήγησαν σε νομικές διαφωνίες το 1994 μεταξύ της Unisys και της CompuServe.

## Εφαρμογές και διάδραση με το Κοινό

* Το GIF χρησιμοποιείται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ιστοσελίδες και σε ψηφιακές εφαρμογές, συνδυάζοντας τη δύναμη των κινούμενων εικόνων με την απλότητα της εικόνας.
* Στην εποχή των ψηφιακών μέσων, τα GIFs έχουν καταστεί βασικός πυλώνας της οπτικής επικοινωνίας, προσφέροντας μια ποικιλία εφαρμογών που περιλαμβάνουν διαφήμιση, καλλιτεχνική έκφραση, εκπαίδευση και ψυχαγωγία.
* Με την χρήση των GIFs, οι οργανισμοί και οι δημιουργοί περιεχομένου μπορούν να καταστήσουν τα μηνύματά τους (emails) πιο ζωντανά, να προσελκύσουν την προσοχή του κοινού και να επικοινωνήσουν συναισθηματικά με τους θεατές.

Τα GIFs, παρόλη την πολύχρονη ιστορία τους, συνεχίζουν να εξελίσσονται και να προσαρμόζονται στις συνεχώς αλλαζόμενες ανάγκες της ψηφιακής εποχής. Ενώ παλαιότερα μπορεί να θεωρούνταν απλά ένα εργαλείο για την παρουσίαση κινούμενων εικόνων, σήμερα έχουν καταστεί ένα παγκόσμιο φαινόμενο, που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει επικοινωνία, έκφραση και διασκέδαση σε εκατομμύρια χρήστες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Miano, John, *Compressed image file formats*, Addison-Wesley Professional, 1999

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών
Κλάους Τσίτσερ

Ο **Κλάους Τσίτσερ** (γερμανικά: *Klaus Tschütscher*) είναι πολιτικός από το Λίχτενσταϊν, πρωθυπουργός του κρατιδίου από τις 25 Μαρτίου 2009 ως τις 27 Μαρτίου 2013. Εκτός από πρωθυπουργός είναι και υπουργός Οικονομίας, Δικαιοσύνης και Αθλητισμού. Ανήκει στο κόμμα Πατριωτική Ένωση. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1967. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Βαντούζ. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο του Αγίου Γάλλου. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1996. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Ρούγκελ.

Στις 21 Απριλίου του 2005 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Έγινε πρωθυπουργός έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών το Φεβρουάριο του 2009. Διαδέχτηκε τον Ότμαρ Χάσλερ και ανέλαβε επίσημα την πρωθυπουργία στις 25 Μαρτίου του 2009.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Άντριαν Χάσλερ.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό σημείωμα 
 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Λίχτενσταϊν
Ζακ Ρανσιέρ

Ο **Ζακ Ρανσιέρ** (γαλλ. *Jacques Rancière*), γεννημένος το 1940 στην Αλγερία, είναι Γάλλος φιλόσοφος και ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού (St. Denis). Υπήρξε μαθητής του μαρξιστή φιλοσόφου Λουί Αλτουσέρ και έγινε ευρύτερα γνωστός για τη συγγραφή του βιβλίου *Να διαβάσουμε το Κεφάλαιο* (1968). Ωστόσο, μετά τα γεγονότα του Γαλλικού Μάη του '68, αποστασιοποιήθηκε από τον Αλτουσέρ.

Στο έργο του ασχολείται κυρίως με την πολιτική, χρησιμοποιώντας παράλληλα επιχειρήματα από πεδία της Ιστορίας, της αισθητικής, της λογοτεχνικής κριτικής και της παιδαγωγικής.

Οι κυριότερες δημοσιεύσεις του είναι: *La Nuit des proletaires* (Fayagd, 1981), *Le filosophe et ses pauvres* (Fayard, 1983), *La Mesentente.Politique et philosophie* (Galieree, 1995), *Aux bords du politique* (Fabrique, 1998), *Le Partage du sensible.Esthetique et politique* (La Fabrique, 2000), *La Fable cinematographique* (Seuil, 2001), *Le destin des images*, (La Fabrique, 2003), *Malaise dans l'esthetique* (Galilee, 2004), *La Haine de la democratie* (La Fabrique, 2005), *Politique de la litterature* (Galilee, 2007).

## Βιβλία στα ελληνικά
* (2003) *Να διαβάσουμε το Κεφάλαιο*, (Συλλογικό έργο - L.Althusser, E.Balibar, R. Establet, P.Macherey, J.Ranciere)
* (2008) *Ο αδαής δάσκαλος*
* (2009) *Το μίσος για τη δημοκρατία*
* (2012) *Ο μερισμός του αισθητού*
* (2015) *Ο χειραφετημένος θεατής*
* (2017) *Ένας καφές με τον Ζακ Ρανσιέρ κάτω από την Ακρόπολη*
* (2018) *Δυσφορία στην αισθητική*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Συνέντευξη Ζακ Ρανσιέρ: Οι δημοκρατίες εναντίον της δημοκρατίας
*Ζακ Ρανσιέρ: Δέκα θέσεις για την πολιτική - μετάφραση Άκης Γαβριηλίδης
*Ζακ Ρανσιέρ | Ρατσισμός: Ένα Πάθος από τα Πάνω
*Ο Ζακ Ρανσιέρ στο B-fest, Αθήνα 2017 – Δημοκρατία, Ισότητα και Χειραφέτηση σε έναν Κόσμο που Αλλάζει
*Ζακ Ρανσιέρ: Οι επιθέσεις στον «λαϊκισμό» προσπαθούν να «σφραγίσουν» την αντίληψη ότι δεν υπάρχει εναλλακτική

## Βίντεο
*Ομιλία Ζακ Ρανσιέρ στην Αθήνα, 2017, B-FEST
*Δημοκρατία/Μεταδημοκρατία: Κρίσεις για την κρίση της δημοκρατίας, Συνέντευξη, 2012

Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί
Θεέ, ευλόγησε τη Λετονία

Το **Θεέ, ευλόγησε τη Λετονία!** (λετονικός τίτλος: Dievs, svētī Latviju!) είναι ο εθνικός ύμνος της Λετονίας. Τη μουσική και τους στίχους έγραψε το 1873  ο δάσκαλος Κάρλις Μπαουμάνις (Kārlis Baumanis, 1834-1904), ο οποίος ήταν μέλος του εθνικιστικού κινήματος της Λετονικής Νεολαίας. Πιθανολογείται ότι ο Μπαουμάνις διασκεύασε τα λόγια του γνωστού τραγουδιού God Save the Queen και συνέθεσε δική του μουσική για τον ύμνο. Ο ύμνος επιλέχθηκε το 1920

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The National Anthem  - ο ιστότοπος  "Welcome to Latvia"  έχει σελίδα για τον εθνικό ύμνο.
* Χορωδιακή εκτέλεση του ύμνου από στα Wikimedia Commons.

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λετονίας
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Μινερβίνη

Η **Μινερβίνη**, λατιν.: *Minervina* υπήρξε η πρώτη σύζυγος του Κωνσταντίνου A΄ του Μεγάλου (κατά άλλους παλλακίδα), την οποία νυμφεύτηκε το 303 μ.Χ. και με την οποία απέκτησε τον γιο του Κρίσπο καίσαρα. Το 307 μ.Χ. χώρισε τη Μινερβίνη, και νυμφεύτηκε στους Τρεβήρους (Tρηρ) την κόρη τού Μαξιμιανού Αυτοκράτορα της Δύσης και αδελφή τού Μαξέντιου σφετεριστή Αυτοκράτορα της Δύσης, τη Φαύστα.

Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Αχμέτ Αμπνταλά

Ο **Αχμέτ Αμπνταλά** (1919 - 1989) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες. Υπήρξε πρόεδρος του νησιωτικού κράτους από τις 25 Οκτωβρίου του 1978 ως το θάνατό του.

## Βιογραφία
### Πριν την προεδρία
Γεννήθηκε στο Ντομονί του νησιού Ανζουάν στις 12 Ιουνίου του 1919. Ξεκίνησε να  συμμετέχει στην κυβέρνηση τη δεκαετία του 1940, όταν ακόμα οι Κομόρες αποτελούσαν τμήμα της Γαλλίας. Από το 1949 ως το 1953 ήταν επικεφαλής του Γενικού Συμβουλίου και έπειτα πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων το 1970.

### Πρώτη προεδρία
Τέθηκε επικεφαλής του κόμματος Κομοριανή Δημοκρατική Ένωση (UDC) και έγινε πρόεδρος του κυβερνητικού συμβουλίου και ανώτερος υπουργός των Κομορών. Στο αξίωμα αυτό θήτευσε ως την ανεξαρτησία, στις 6 Ιουλίου του 1975. Ο Αμπνταλά έγινε ο πρώτος πρόεδρος των ανεξάρτητων νησιών. Ωστόσο, στις 3 Αυγούστου του 1975 σε στρατιωτικό πραξικόπημα ανατράπηκε από τον Σαΐντ Μοχάμετ Τζαφάρ. Στο μεταξύ ο Τζαφάρ ανατράπηκε με τη σειρά του από τον  Αλί Σοϊλί το 1976.

### Δεύτερη προεδρία
Μετά την ανατροπή του ο Αμπνταλά εξορίστηκε στο Παρίσι. Το 1978 πραγματοποίησε ένα πραξικόπημα με τη βοήθεια του μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ. Ο Σαΐντ Ατουμανί υπηρέτησε ως αρχηγός του πολιτικοστρατιωτικού διευθυντηρίου για 10 ημέρες. Μετά την περίοδο αυτή, ο Αμπνταλά και ο Μοχάμετ Αχμέτ ανέλαβαν από κοινού την προεδρία του πολιτικοστρατιωτικού διευθυντηρίου. τις 22 Ιουλίου οι τίτλοι τους άλλαξαν σε "Συμπρόεδροι του Διευθυντηρίου και στις 3 Οκτωβρίου ο Αμπνταλά παρέμεινε μοναδικός πρόεδρος.

Στις 25 Οκτωβρίου ο Αμπνταλά απέκτησε τον τίτλο του προέδρου και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό ως το θάνατό του, παρά το γεγονός ότι έγιναν 3 αυτόνομες απόπειρες πραξικοπήματος με στόχο την ανατροπή του. Το 1982 ο Αμπνταλά κατήργησε το UDC και όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα. Ιδρύθηκε ένα νέο κόμμα, η Κομοριανή Ένωση για την Πρόοδο (UCP). Συνακόλουθα, οι Κομόρες έγιναν μονοκομματικό κράτος, καθώς το UCP ήταν το μοναδικό νόμιμο κόμμα.

Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1984 ο Αμπνταλά επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο με ποσοστό 99,4%..

### Θάνατος
Δολοφονήθηκε στο Μορονί στις 26 Νοεμβρίου του 1989, στη διάρκεια στρατιωτικού πραξικοπήματος του οποίου ηγήθηκε ο δίδυμος αδερφός του Αλί Σοϊλί, Σαΐντ Μοχάμετ Τζοχάρ. 

## Παραπομπές


Αμπνταλα
Καλυψώ (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Καλυψώ** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

* Καλυψώ, νύμφη της ελληνικής μυθολογίας.
* Καλυψώ (όνομα), γυναικείο κύριο όνομα.
* Καλυψώ (δορυφόρος), δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου.
* 53 Καλυψώ, αστεροειδής του ηλιακού μας συστήματος.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πανδώρα (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Πανδώρα** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

*Πανδώρα, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.
*Πανδώρα (δορυφόρος), δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου.
*55 Πανδώρα, αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 1858.
*Πανδώρα (μαλάκιο)
*Πανδώρα (μύκητας)
*Πανδώρα (νήσος) του Καναδά
*Πανδώρα (ποταμός) της Ν. Ζηλανδίας
*Πανδώρα (Οχάιο), χωριό του Οχάιο, ΗΠΑ.
*Πανδώρα (Παντζάμπ), χωριό της Παντζάμπ του Πακιστάν
*Πανδώρα (πολεμικό πλοίο) Αγγλικό πολεμικό πλοίο
*Πανδώρα (πλοίο ευκαιρία), ελληνικό  πολεμικό βοηθητικό σκάφος
*Πανδώρα (εφημερίδα)
*Πανδώρα (περιοδικό), λογοτεχνικό περιοδικό του 19ου αιώνα.
Αδωνίας

Ο **Αδωνίας** είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Σύμφωνα με το βιβλίο του προφήτη Σαμουήλ, ο  Αδωνίας ήταν ο τέταρτος γιος του Βασιλιά Δαβίδ των Ισραηλιτών. Μετά το θάνατο των τριών μεγαλύτερων αδελφών του Αμνών, Χειλεάδ ή *Δανιήλ* και Αβεσαλώμ ήταν ο νόμιμος διάδοχος, κατά σειρά διαδοχής, του πατέρα του στο θρόνο. Όμως ο πατέρας του Δαβίδ, που υπήρξε κι εκείνος καταχραστής του θρόνου, κατ΄ εντολή όμως του Γιαχβέ,   προόριζε για διάδοχό του, μετά θάνατο, τον μικρότερο αδελφό του Αδωνία, τον Σολομώντα. Τούτο είχε ως συνέπεια την πρώτη εύλογη αντίδραση του Αδωνία κατά του άδικου υπερήλικα πατέρα του, έχοντας και την υποστήριξη του αρχιστράτηγου Ιωάβ και του αρχιερέα Αβιάθαρ. Προ αυτής της κατάστασης ο παρατρεχάμενος σύμβουλος του Δαβίδ, ο Νάθαν, (που αναφέρεται και ως προφήτης), πείθει τον Δαβίδ να χρήσει επίσημα συμβασιλέα και διάδοχό του τον Σολομώντα, εξουδετερώνοντας με τον τρόπο αυτό τον Αδωνία.

Έτσι, πριν το θάνατο του Δαβίδ, βασιλιάς των Ισραηλιτών αναδείχθηκε ο Σολομών που επέδειξε αρχικά μεγαλοψυχία στον μεγαλύτερο αδελφό του παρέχοντάς του αμνηστία. Όταν όμως αργότερα ο Αδωνίας θέλησε να παντρευτεί μία από το χαρέμι που είχε αναπτύξει εν ζωή ο πατέρας τους Δαβίδ και συγκεκριμένα την Αβισάγ, θεωρώντας ο Σολομών ως διάδοχος κατοχής και του πατρικού χαρεμιού, κάτι που ήταν νόμιμο στους ανατολίτες βασιλείς της εποχής, αρνήθηκε να επιτρέψει αυτό το γάμο ερμηνεύοντάς τον ως διεκδίκηση του θρόνου.

Η άρνηση αυτή επέφερε ανταρσία του Αδωνία στην οποία συμμετείχαν και οι παραπάνω προσκείμενοι σ΄ αυτόν, Ιωάβ και Αβιάθαρ. Τελικά μετά από δόλο ο Σολομώντας κατάφερε τη σύλληψη του Αδωνία όπου και διέταξε τη θανάτωσή του.

## Πηγές
*Α' Βασιλέων κεφ.1-2
*«Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ.1ος, σελ.461.

Κατηγορία:Παιδιά του Δαβίδ
Ιφιτίωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιφιτίωνας** (***Ιφιτίων***) είναι γνωστός ένας από τους πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχοι των Τρώων. Ο Ιφιτίωνας, που ήταν γιος του Οτρυντέα από την Ύδη, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Σχετικά, ο Όμηρος αναφέρει στην *[[Ιλιάδα]]* (Υ 382 κ.ε.):

*... επήδησε κι εκτύπησε τον γόνον του Οτρυντέως / εξαίσιον Ιφιτίωνα, πολλών λαών προστάτην <sup>.</sup> / Νύμφη ναϊάς τον γέννησε του πορθητού πατρός του / στην πλούσιαν `Υδην κάτωθεν του χιονισμένου Τμώλου <sup>.</sup> / και ως ίσια ορμούσ' ενάντια του τον λόγχισε ο Πηλείδης / στην κεφαλήν κατάμεσα κι εσχίσθη εκείν' εις δύο <sup>.</sup> / κι επάνω του, όπως βρόντησε, επαίρετ' ο Πηλείδης: / «Κείτεσαι, συ που τρόμαζες τον κόσμον, Οτρυντείδη <sup>.</sup> / έχεις εδώ τον θάνατον και στην Γυγαίαν λίμνην / την γενεάν σου, κι είν' εκεί το πατρικό σου κτήμα, / που ο βαθύς `Ερμος δέχεται τον ιχθυοφόρον `Υλλον» / Είπε κι εκείνου εσκέπασε τους οφθαλμούς μαυρίλα, / κι οι άμαξες των Αχαιών με τους τροχούς τον κόψαν ...* (μετάφραση Ι. Πολυλά).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 434

Ιφιτιωνας
Ιφίνοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιφίνοος** είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον πόλεμο εναντίον των Τρώων. Ο Ιφίνοος, που ήταν γιος του Δεξίου, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Γλαύκο, τον γιο του Ιππολόχου. Σχετικά, ο `Ομηρος αναφέρει στην *[[Ιλιάδα]]* (Η 13-16): *«Και των Λυκίων ο αρχηγός, ο Ιππολοχίδης Γλαύκος, / τον Δεξιάδην κτύπησεν Ιφίνοον στην πλάτην, / ως εις τ' αμάξι ανέβαινε στην ταραχήν της μάχης, / κι έπεσεν απ' την άμαξαν κι εβγήκεν η ψυχή του.»* (μετάφραση Ι. Πολυλά).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 434

Ιφινοος
Στασινόπουλος

Το επίθετο **Στασινόπουλος** μπορεί να αναφέρεται:

* στον Δημήτριο Στασινόπουλο, μακεδονομάχο οπλαρχηγό από την Κλεισούρα Καστοριάς
* στον Μιχαήλ Στασινόπουλο, πολιτικό και ακαδημαϊκό
* στον Χρήστο Στασινόπουλο, τενόρο και ηθοποιό
* στη , κριτικό λογοτεχνίας, συγγραφέα (γεν. 1945)
* στη , πανεπιστημιακό (γεν. 1961)
Αριστομένης (ο Ακαρνάν)

Ο **Αριστομένης** (??? – 192 π.Χ.) ήταν Έλληνας από την Ακαρνανία, φίλος και κόλακας του Αγαθοκλή, ο οποίος για μια περίοδο κυβέρνησε την Αίγυπτο ως επίτροπος του ανήλικου Βασιλέως της Αιγύπτου Πτολεμαίου Ε' του Επιφανούς.

Κατά τη διάρκεια της επιτροπείας του Αγαθοκλή, ο Αριστομένης ήταν πανίσχυρος. Οι εκδηλώσεις θαυμασμού του προς το πρόσωπο του αντιβασιλιά ήταν καταφανείς και προκλητικές: για παράδειγμα φορούσε ένα δαχτυλίδι με τη μορφή του αντιβασιλιά και όταν απέκτησε μια κόρη της έδωσε το όνομα Αγαθόκλεια. Όταν ξέσπασε επανάσταση ενάντια στον Αγαθοκλή το 202 π.Χ. ο Αριστομένης ήταν ο μοναδικός ανάμεσα στους φίλους του που προσπάθησε να κατευνάσει τους οργισμένους Μακεδόνες. Ωστόσο απέτυχε στην προσπάθειά του αυτή, γλυτώνοντας παρά τρίχα το θάνατο. Μετά την εκτέλεση του Αγαθοκλή (ο οποίος τεμαχίστηκε από το μανιασμένο πλήθος), ο Τληπόλεμος, ένας στρατιωτικός που ηγήθηκε της στάσης, ορίστηκε επίτροπος. 

Εντούτοις, λίγο αργότερα ανέλαβε ο Αριστομένης επίτροπος του ανήλικου βασιλέα ο οποίος αναπάντεχα διακρίθηκε για τη σοφία και τη σύνεση με την οποία άσκησε την εξουσία. Κατά το χρόνο που βρισκόταν επικεφαλής του κράτους, οι Σκόπας και Δικαίαρχος, δυο ισχυροί στρατιωτικοί που διεκδίκησαν το θρόνο προκάλεσαν επαναστατικό κίνημα, με συνέπεια να θανατωθούν. Εξ αυτού όμως του γεγονότος και προκειμένου να προλάβει άλλο κίνημα αναγκάσθηκε ο Αριστομένης να προκαλέσει τα λεγόμενα "ανακλητήρια" δηλαδή την ενηλικίωση του 14χρονου τότε Πτολεμαίου και την ανακηρυξή του Βασιλεύς Πτολεμαίος Ε΄. (196 π.Χ.). 

Ο Αριστομένης, έπειτα απ΄ αυτά τιμήθηκε ιδιαίτερα από τον Βασιλέα ενώ υπήρξε ιδιαίτερα ανοιχτός και ειλικρινής σύμβουλος απέναντί του, πλην όμως η υπέρμετρη ελευθεροστομία του τον έφερε σιγά - σιγά σε δυσμένεια του Βασιλέως. Τελικά σε κάποιο ξέσπασμα ο νεαρός Βασιλεύς δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί όπου και διέταξε τον Αριστομένη να πιει δηλητήριο το 192 π.Χ.

## <u>Πηγές</u>
*Πολύβιος, *«Ιστορίες»*,15.3115.31
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ε΄, σελ.510 
*William Smith, *«Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology»*, (1870), Λήμμα: Aristomenes (4)
*Christopher Bennett, ''«Ptolemy V»''

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιτωλοακαρνάνες
Τοπάζιο

Το **τοπάζιο** είναι πυριτικό / φθοριούχο ορυκτό του αργιλίου. Αποτελεί πολύτιμο λίθο, γνωστό από την αρχαιότητα. Η ονομασία αποδόθηκε από τους αρχαίους Έλληνες, εικάζεται, όμως, ότι προέρχεται από την αραβική λέξη توباز, ελλ.&nbsp;«τόπαζος», που σήμαινε το αντικείμενο της αναζήτησης (*αναζητούμενο και ευρεθέν*). Κατά άλλη εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη तपस्, «tapas» = *πυρ*, λόγω του κιτρινοκόκκινου χρώματος και της έντονης λάμψης του.

Οι κρύσταλλοί του είναι μακροπρισματικοί (στο εγχειρίδιο της "Mineralogical Society of America" αναφέρονται κρύσταλλοι μήκους 1,2 μ. και βάρους εκατοντάδων κιλών). Οι πλευρές του πρίσματος φέρουν έντονο ανάγλυφο, ενώ η απόληξή τους είναι πυραμιδοειδής, εν είδει οροφής. Η κρυσταλλική δομή του τοπαζίου συνίσταται από μια αλυσίδα συνδεδεμένων μη κανονικών οκταέδρων, στο κέντρο των οποίων βρίσκεται το άτομο του αργιλίου, περικλεισμένο από τέσσερα άτομα οξυγόνου. Κάτω ή επάνω από τα άτομα του αργιλίου βρίσκονται τα άτομα του φθορίου ή τα συμπλέγματα του υδροξυλίου. Οι αλυσίδες αυτές των οκταέδρων συνδέονται μεταξύ τους με τετράεδρα ατόμων πυριτίου. Η δομή αυτή καθιστά το τοπάζιο το σκληρότερο από όλα τα πυριτικά ορυκτά και ένα από τα σκληρότερα υλικά στη Φύση.

Ανευρίσκεται σε γρανιτικούς πηγματίτες, σε κοιλότητες και φλέβες εντός γρανίτη, ρυολίθου και γρανιτικού πηγματίτη (όξινα πετρώματα). Ανευρίσκεται, επίσης, σε γνευσίους, σχηματιζόμενος από υδροθερμικά μίγματα πλούσια σε πτητικά συστατικά. Είναι, επίσης, προϊόν ισχυρής μεταμόρφωσης ιζηματογενών πετρωμάτων πλούσιων σε αργίλιο και διοξείδιο του πυριτίου που περιέχουν ενώσεις φθορίου. Συνδέεται με τουρμαλίνη,κασσιτερίτη, φθορίτη, απατίτη, βήρυλλο, βολφραμίτη, μολυβδαινίτη και ορυκτά της ομάδας των μαρμαρυγιών.

Απαντά σε πολλά μέρη του κόσμου. Τα μεγαλύτερα και ωραιότερα δείγματά του έχουν βρεθεί στο Μίνας Ζεράις της Βραζιλίας. Επίσης στο Πακιστάν, το Μεξικό, στα Ουράλια όρη στη Ρωσία και στις Πολιτείες Κολοράντο, Γιούτα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Χρησιμοποιείται κυρίως στην κοσμηματοποιία και την κατασκευή ημιπολύτιμων διακοσμητικών σκευών, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους πολύτιμους λίθους.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
*Mindat.org
*Handbook of Mineralogy
*Galleries.com
*http://www.jewelpedia.com/lexicon_details.php?id=205

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Κατηγορία:Αλογονίδια
Κατηγορία:Σύμβολα της Γιούτα
Εμμανουήλ Μαντάς

αριστερά|μικρογραφία|Μνημείο Μικρασιατών Προσφύγων στη Σάμο από πρωτότυπο έργο του ζωγράφου Εμμανουήλ Μαντά με τίτλο "Μικρασιατική Καταστροφή" (απόδοση σε γρανίτη)
Ο **Εμμανουήλ Μαντάς** γεννήθηκε το 1947. Ζεί και εργάζεται στη Νίκαια του Πειραιά. Έχει κάνει ελεύθερες σπουδές σχεδίου και χρώματος κι έχει μαθητεύσει δίπλα στους ζωγράφους Νίκο Παναγιωτάτο και Γρηγόρη Τουφεξιάν. Ο ίδιος συμμετείχε ως δάσκαλος ζωγραφικής σε δημοτικά σχολεία.μικρογραφία|387x387px|Καρνάγιο, είσοδος Δημαρχείου Πειραιά, διαστ. 220Χ120Στο ενεργητικό του έχει 30 ατομικές εκθέσεις στον ελλαδικό χώρο (Μικρασιατικός Σύλλογος Νησίου Πισιδίας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού 1984, Πινακοθήκη του Δήμου Πειραιώς 2012, Φιλοτεχνικός Όμιλος Σάμου 2019), συμμετοχή σε 45 ομαδικές (Ζάππειο Μέγαρο 1997, Πνευματικό κέντρο Πανεπιστημίου Αθηνών 1994, 3η Πολυεθνική έκθεση ζωγραφικής για την UNESCO 2001, ΔΕΕΤΔΑ Δήμου Περιστερίου 2003, Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων 2009) και σε 11 εκθέσεις Πανελλήνιας Θαλασσογραφίας. Έχει διακρίσεις και τιμητικές πλακέτες με χαρακτηριστικές αυτές του Lion Athens Center, της UNESCO, του δήμου Πειραιά. Έχει τιμηθεί από τον Δήμο Ανατολικής Σάμου και την Ένωση Μικρασιατών Σάμου για την προσφορά του έργου του με τίτλο "Μικρασιατική καταστροφή 1922", για την ανέγερση του μνημείου Μικρασιατών Προσφύγων στην πόλη της Σάμου στις 9 Ιουλίου 2022 (απόδοση σε γρανίτη). Είναι μέλος της φιλολογικής στέγης Πειραιά και της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά. Πίνακες του βρίσκονται σε δημόσιους χώρους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το Φεβρουάριο του 2012 έργο του κοσμεί την είσοδο του Δημαρχείου Πειραιά.

## Βιβλιογραφία
* Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, τόμος 3 (εκδ.Μέλισσα 1999) ISBN 978-960-204-224-3
* Λεύκωμα Ελλήνων Καλλιτεχνών (τόμος Α' έκδοση Β' 1979)
* Περιοδικό Μεθόριος του Αιγαίου, τεύχος 31
* Οι Εικαστικές Τέχνες στον Πειραιά (έκδοση Νομαρχίας Πειραιά)
* Βιογραφική εγκυκλοπαίδεια "Who is Who" στην Ελλάδα

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Μηχανισμός Προενταξιακής Βοήθειας

Ο **Μηχανισμός Προενταξιακής Βοήθειας**  ή **Μέσο Προενταξιακής Ενίσχυσης** (ΜΠΒ ή IPA) αποτελεί το χρηματοδοτικό μέσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προενταξιακή διαδικασία στη δημοσιονομική περίοδο 2007-2013. Το ΜΠΒ τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2007 και με τον τρόπο αυτό ενοποιήθηκαν όλα τα είδη προενταξιακής βοήθειας σε ένα ενιαίο μέσο. Με τον κανονισμό ΜΠΒ του Συμβουλίου αντικαταστάθηκαν τα χρηματοδοτικά μέσα της περιόδου 2000-2006 Phare, ISPA, SAPARD, το Τουρκικό προενταξιακό μέσο και το CARDS, το χρηματοδοτικό μέσο για τα Δυτικά Βαλκάνια. Αντίθετα με τα προηγούμενα προγράμματα, προσφέρει στήριξη τόσο σε υποψήφιες όσο και σε δυνάμει υποψήφιες χώρες. 

:*Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από την [http://ec.europa.eu/enlargement/financial_assistance/phare/index_en.htm ιστοσελίδα της ΓΔ Διεύρυνσης της ΕΕ]. Σύμφωνα με [http://ec.europa.eu/geninfo/legal_notices_el.htm#την πολιτική πνευματικών διακιωμάτων εκεί], η αναπαραγωγή επιτρέπεται εφόσον αναφέρεται η πηγή.*

## Δεσμοί

* Σύνοψη της νομοθεσίας 

Κατηγορία:Προγράμματα Ευρωπαϊκής Ένωσης
Σαΐντ Μοχάμετ Τζαφάρ

Ο **Πρίγκιπας Σαΐντ Μοχάμετ Τζαφάρ** (*Saïd Mohamed Jaffar*, 14 Απριλίου 1918 - 22 Οκτωβρίου 1993) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες. Υπηρέτησε ως πρόεδρος από το 1975 ως το 1976 και ως ανώτερος υπουργός της κομοριανής κυβέρνησης από τον Ιούλιο του 1972 ως τον Δεκέμβριο του ιδίου χρόνου. Ήταν τετρασέγγονος του Αχμέτ μπιν Σέχε Νγκόμε (Ahmed bin Shekhe Ngome)..

## Καριέρα
Γεννήθηκε στο Μουτσαμουντού του νησιού Ανζουάν στις 14 Απριλίου του 1918.Το 1975 ανήλθε στην εξουσία έπειτα από πραξικόπημα του μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ. Από τις 3 Αυγούστου του 1975 ως τις 10 Αυγούστου του ιδίου χρόνου έγινε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Επανάστασης (UNF) και στη συνέχεια ανέλαβε επικεφαλής του Εθνικού Εκτελεστικού Συμβουλίου από τις 10 Αυγούστου του 1975 ως τις 3 Ιανουαρίου του 1976. Τάχθηκε υπέρ συμφιλιωτικής πολιτικής με τη Γαλλία και με τη Μαγιότ. Από το 1975 ως το 1976 υπηρέτησε και ως υπουργός Εξωτερικών. Τον Ιανουάριο του 1976 ο Τζαφάρ υποχρεώθηκε να παραδώσει την εξουσία στον υπουργό Άμυνας, Αλί Σοϊλί. Απεβίωσε στις 22 Οκτωβρίου του 1993.

## Παραπομπές


Τζαφαρ
Windows CE

Τα **Windows CE** ήταν λειτουργικό σύστημα της Microsoft για μικρούς υπολογιστές, προσωπικούς βοηθούς και ενσωματωμένα συστήματα, που δεν λαμβάνει πλέον ενημερώσεις. Ήταν λειτουργικό διαφορετικό από τα Windows για προσωπικούς υπολογιστές και βασιζόταν σε έναν υβριδικό πυρήνα που αναπτύχθηκε ανεξάρτητα, μολονότι μοιραζόταν πολλά κοινά στοιχεία με τα Windows και παρείχε ένα σημαντικό υποσύνολο της προγραμματιστικής διεπαφής των Windows (Win32 API). Ήταν βελτιστοποιημένο για συσκευές με μικρό ή και καθόλου αποθηκευτικό χώρο και μπορούσε να λειτουργήσει σε συσκευές με μνήμη ROM. Η τελευταία έκδοσή του (έκδοση 8.0) υποστήριζε επεξεργαστές με αρχιτεκτονικές x86 και ARM, ενώ αυτές που προηγήθηκαν την 7.0 υποστήριζαν και επεξεργαστές βασισμένους σε MIPS και SHx με την 7.0 να είναι συμβατή και με την MIPS II.

## Παράγωγα λειτουργικά συστήματα
Τα WindowsCE αποτέλεσαν την βάση για μια σειρά από λειτουργικά συστήματα για προσωπικούς βοηθούς (PDA) και κινητά τηλέφωνα όπως τα PocketPC, τα έξυπνα κινητά (smartphones), η πλατφόρμα Windows Mobile κ.α. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ευρέως σε βιομηχανικές συσκευές, συστήματα πλοήγησης και συστήματα πωλήσεων (POS).

## Διαθέσιμα εργαλεία ανάπτυξης
Η ανάπτυξη λογισμικού γινόταν κυρίως με εργαλεία της Microsoft όπως Visual Studio 2003 Visual Studio 2005 Visual Studio 2008 που υποστήριζαν ανάπτυξη σε γλώσσες προγραμματισμού C#, VB.NET. Το λογισμικό που παραγόταν εκτελούνταν μέσω της εικονικής μηχανής .NET Compact Framework (runtime). Υποστηριζόταν επίσης η ανάπτυξη εγγενών εφαρμογών σε γλώσσα C/C++ με χρήση του Win32 API.

Εναλλακτικά εργαλεία ανάπτυξης ήταν η δωρεάν έκδοση Embedded Visual C++, η PellesC καθώς και τα ανοιχτού λογισμικού Free Pascal/Lazarus.

Υποστηριζόταν επίσης η ανάπτυξη σε γλώσσα Java ME αλλά το λειτουργικό δεν περιείχε προεγκατεστημένη εικονική μηχανή Java JVM. Αυτή μπορούσε να εγκατασταθεί με επιπλέον κόστος (από τρίτους παρόχους) όπως η NSICOM CrEme και η ΙΒΜ J9.

## Δείτε επίσης
* Windows Phone
* Windows Mobile
* Microsoft Windows

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Microsoft Windows
Τύχο φον Βιλάμοβιτζ-Μέλεντορφ

Ο **Τύχο φον Βιλάμοβιτζ-Μέλεντορφ** (γερμανικά: *Tycho von Wilamowitz-Moellendorff*, γενν. 16 Νοεμβρίου 1885 στο Γκέτινγκεν, 15 Οκτωβρίου 1914 στο *Dęblin*) υπήρξε Γερμανός φιλόλογος. Ήταν γιος του φιλολόγου Ούλριχ Βιλάμοβιτζ-Μέλεντορφ (Ulrich Wilamowitz Moellendorff) και της σύζυγου του Μαρί Μόμσεν (Marie Mommsen). Σπούδασε όπως ο πατέρας του κλασική φιλολογία και έγραψε τη διατριβή του *Die dramatische Technik des Sophokles* (Η δραματική τέχνη του Σοφοκλή πάνω στην Αντιγόνη), το 1911 στο Φράιμπουργκ (Freiburg). Κατά την διάρκεια της εργασίας του για την έκδοση αυτής της διατριβής, έπεσε στη μάχη, στο στενό Ivangorod (σημερινό Ντέμπλιν), νότια της Βαρσοβίας, την νύχτα της 14ης προς 5ης Οκτωβρίου το 1914. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφία του κενοταφίου του

Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Συμβούλιο Περιφερειακής Συνεργασίας

Το **Συμβούλιο Περιφερειακής Συνεργασίας** ή **RCC** (αγγλικά: Regional Co-operation Council) είναι ένα περιφερειακό δίκτυο συνεργασίας των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με δεδηλωμένο σκοπό *την προώθηση αμοιβαίας συνεργασίας και την Ευρωπαϊκή και Ευρω-Ατλαντική ολοκλήρωση της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με σκοπό την αναζωογόνηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης στην περιοχή προς όφελος των λαών της*. Διαδέχτηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας για την Νοτιοανατολική Ευρώπη στις 27 Φεβρουαρίου του 2008. Το ΣΠΣ συντονίζεται με την Διαδικασία Συνεργασίας της Νοτιονατολικής Ευρώπης.

Έδρα του ΣΠΣ είναι το Σαράγεβο, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και στεγάζεται στο Κτήριο Φιλίας Ελλάδας Βοσνίας-Ερζεγοβίνης που αποτελεί δωρεά της Ελλάδας. 

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί δεσμοί
* Επίσημη ιστοσελίδα
* σχετικό δελτίο τύπου
* Περιφερειακή Συνεργασία και Διαδικασία Συνεργασίας ΝΑ - Ελληνικό ΥΠΕΞ

Κατηγορία:Βαλκάνια
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Νελαχόζεβες

Το **Νελαχόζεβες** ( γνωστό παλαιότερα και ως *Nalhozeves* ή *Nalzoves*,  ή αλλιώς **Ναχάλοβες**) είναι χωριό στην αριστερή όχθη του ποταμού Μολδάβα, 35 χιλιόμετρα βόρεια της Πράγας, στην Τσεχία. Ο πληθυσμός του είναι 1.375 κάτοικοι (2007).

Το παλαιότερο γνωστό έγγραφο που αναφέρεται στην ύπαρξη του Νελαχόζεβες χρονολογείται από το 1352. Στο χωριό υπάρχει αναγεννησιακό κάστρο ιταλικού τύπου, χτισμένο τον 16ο αιώνα από τον Φλόριαν Γκρίσπεκ (Florian Griespek), το οποίο από το 1623 ανήκει στην οικογένεια Λόμπκοβιτς.

[thumb|right|200px|Το σπίτι που γεννήθηκε ο [Αντονίν Ντβόρζακ]]
Μέρος της συλλογής των Λόμπκοβιτς φυλάσσεται στο κάστρο. Στην συλλογή περιλαμβάνονται ζωγραφικοί πίνακες του Βελάθκεθ, του Καναλέττο, του Μπρούγκενς του Ρούμπενς και άλλων.

Στο χωριό Νελαχόζεβες γεννήθηκε ο ρομαντικός συνθέτης Αντονίν Ντβόρζακ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Γεωγραφία της Τσεχίας
ABC

:*Για τον ομώνυμο δίσκο των Jackson 5 δείτε: [[ABC (άλμπουμ)]]*

Η ***Ραδιοφωνική Εταιρεία Αμερικής*** (*American Broadcasting Company*, ABC) είναι ένα παγκοσμίως γνωστό ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό δίκτυο στις ΗΠΑ, που σήμερα ανήκει στην Walt Disney Company. Ιδρύθηκε το 1943. Πολλές από τις τηλεοπτικές σειρές του έχουν προβληθεί και στην Ελλάδα όπως οι *[[Δυναστεία (σειρά)|Δυναστεία]]*, *[[Νοικοκυρές Σε Απόγνωση]]*, *[[Grey's Anatomy]]* κ.ά., καθώς επίσης και τηλεοπτικές εκπομπές όπως οι *America's Funniest Home Videos (Τα πιο αστεία σπιτικά βίντεο της Αμερικής)*, *WipeOut* κ.λπ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραδιόφωνο στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1943
Κατηγορία:American Broadcasting Company
Κατηγορία:Εξαγορές της Disney
Κατηγορία:The Walt Disney Company
Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου

Η **Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου** (Π.Α.Ι) αποτελεί μορφή περιφερειακής συνεργασίας χωρών της Αδριατικής και του Ιονίου. Θεσμοθετήθηκε στη Διάσκεψη για την Ανάπτυξη και Ασφάλεια της Αδριατικής και του Ιονίου η οποία έλαβε χώρα στην Ανκόνα, της Ιταλίας στις 19-20 Μαΐου 2002.

## Μέλη
Ιδρυτικά μέλη της πρωτοβουλίας αποτελούν οι εξής χώρες: Ιταλία, Ελλάδα, Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη,Κροατία και Σλοβενία. Αργότερα προσχώρησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας την οποία διαδέχθηκαν η Σερβία και το Μαυροβούνιο με ξεχωριστές πλέον αντιπροσωπείες.

## Τομείς συνεργασίας
Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Ανκόνας δημιουργείται ένα πλαίσιο διαβούλευσης και συνεργασίας των συμμετεχόντων κρατών, κατα κύριο λόγο στους τομείς: της οικονομίας, του τουρισμού, των μεταφορών και της τεχνικής βοήθειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της  προστασίας του  περιβάλλοντος, της παιδείας, του πολιτισμού και  της επιστήμης καθώς και της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος. Ανά τομέα λειτουργούν ομάδες εργασίας, οι «Στρογγυλές Τράπεζες».

## Προεδρία
Την προεδρία της Π.Α.Ι. ασκεί κάθε έτος μια χώρα μέλος. Κατα τη διάρκεια μιας προεδρίας πραγματοποιούνται συναντήσεις των Υψηλών Αξιωματούχων και  των Υπουργών Εξωτερικών, των κρατών μελών. Η Ελλάδα ασκεί την προεδρία από την 1η Ιουνλιου 2008 ως τις 31 Μαΐου 2009. 

## Έδρα
Η πρωτοβουλία έχει άτυπο χαρακτήρα και ως εκ τούτου δεν θεωρείται διεθνής οργανισμός. Εντούτοις θεσπίστηκε μονιμη γραμματεία στην Ανκόνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαλκάνια
Hellenic Journal of Geosciences

Το ***Hellenic Journal of Geosciences*** είναι ένα ελληνικό επιστημονικό περιοδικό, το οποίο δημοσιεύει εργασίες που αφορούν σε ένα ευρύ φάσμα των γεωλογικών επιστημών, προσπαθώντας να καλύψει τις τάσεις της σύγχρονης γεωλογικής έρευνας. Η έκδοσή του ξεκίνησε το 1942 από το Μουσείο Παλαιοντολογίας και Γεωλογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με τον τίτλο ***Annales Géologiques des Pays Hélléniques/Γεωλογικά Χρονικά των Ελληνικών Χωρών*** και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε *Hellenic Journal of Geosciences*. Έχει δημοσιεύσει μερικές από τις πλέον πρωτοποριακές γεωλογικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στον Ελλαδικό χώρο από Έλληνες και ξένους ερευνητές. Δημοσιεύει πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες από όλα τα γνωστικά αντικείμενα των Γεωεπιστημών, όπως γεωδυναμική, τεκτονική, στρωματογραφία, γεωχημεία, ορυκτολογία, πετρολογία, ιζηματολογία, παλαιογεωγραφία, παλαιοωκεανογραφία, παλαιοοικολογία, μικροπαλαιοντολογία, περιβαλλοντική μικροπαλαιοντολογία, παλαιοβιολογία και παλαιοντολογία, μαγνητοστρωματογραφία, εφαρμοσμένη γεωφυσική, οικονομική και περιβαλλοντική γεωλογία.

Το *Hellenic Journal of Geosciences* διανέμεται στις Βιβλιοθήκες των ομολόγων Τμημάτων Πανεπιστημίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό καθώς και σε Ινστιτούτα και Οργανισμούς που έχουν σχέση με τις γεωλογικές επιστήμες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Hellenic Journal of Geosciences, Ιστότοπος του περιοδικού

Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Κατηγορία:Γεωλογία της Ελλάδας
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα στην αγγλική γλώσσα
Κατηγορία:Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ιάκωβος Β΄ Αλεξανδρείας

Ο ** Ιάκωβος Β΄** ήταν Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1861-1865.

thumb|left|Ο Ιάκωβος Αλεξανδρείας το 1863
Ο κατά κόσμον Ιάκωβος Νικολάου ή Παγκώστας γεννήθηκε στην Πάτμο το 1803. Σπούδασε στην εκεί Σχολή και σε ηλικία 17 ετών εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή του Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου, όντας ακόμη μαθητής. Στα 20 του έτη χειροτονήθηκε Διάκονος και ύστερα από λίγο Ιερέας. Μέχρι το 1832 παρέμεινε στην Πάτμο. Το έτος αυτό μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου έτυχε την προστασία και την εύνοια του Πατριάρχη Κωνσταντίου του Α΄.

Στις 20 Νοεμβρίου 1832 εξελέγη Μητροπολίτης Κασσανδρείας. Η εκλογή έγινε, με άδεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στον ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης. Το 1836 έχτισε ξανά τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου Πολυγύρου στη θέση των ερειπίων του Αγίου Χαραλάμπους που είχαν κάψει οι Τούρκοι το 1821 μαζί με τον Πολύγυρο. Το 1835-1836 ανέλαβε επιτροπικώς τη Μητρόπολη Σερρών και τον Ιούνιο του 1846 εξελέγη Μητροπολίτης Σερρών, όπου παρέμεινε μέχρι το 1860. Ως Μητροπολίτης Σερρών βοήθησε και τον Μητροπολίτη Μελενίκου Διονύσιο στη διοίκηση της δικής του Μητρόπολης, λόγω της μακρόχρονης απουσίας του από αυτήν. Στις 11 Οκτωβρίου 1860 εξελέγη Μητροπολίτης Κυζίκου.

Στις 25 Μαΐου 1861 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Ως Πατριάρχης επεχείρησε να αναμειχθεί στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας, πράγμα που προκάλεσε την αντίδραση της Κοινότητας. Το 1862 ανακάλεσε τις αποφάσεις των προκατόχων του που αφορούσαν το λεγόμενο Σιναϊτικό ζήτημα.

Το καλοκαίρι του 1865 πήγε στην Κωνσταντινούπολη και επιστρέφοντας τον χειμώνα έμεινε στην πατρίδα του την Πάτμο. Εκεί έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 1865.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πατριαρχείο Αλεξανδρείας 
* Σερραϊκά Σύμμεικτα , Εταιρεία Μελέτης και Έρευνας της Ιστορίας των Σερρών, τόμος τέταρτος, ISSN 1792-5045, σελ.33-34

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου (+1938), Ιστορία της Εκκλησίας Αλεξανδρείας (62-1934), Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 835-839
* Παντελή Κ. Λέκκου, «Αλεξάνδρεια (1858-1870): Μία μεταβατική και ταραχώδης περίοδος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας», Γρηγόριος ο Παλαμάς, τόμ. 86 (2003), σελ. 990-1002
* Σπυρίδωνος Θ. Καλαμάκη, Από τον Μέγα Αλέξανδρο στον Ευαγγελιστή Μάρκο. Απόπειρα αχνής χαρτογράφησης της δισχιλιόχρονης ιστορίας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Αναδρομή στην ιστορία και τον ιδρυτή της πόλης, Αθήναι 2010, σελ. 330-331
* π. Δημητρίου Στρατή, «Ανέκδοτες επιστολές του Σερρών Ιακώβου (1846-1860)», Δήμου Σερρών, Πρακτικά Β΄ Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου Οι Σέρρες και η περιοχή τους από την οθωμανική κατάκτηση μέχρι τη σύγχρονη εποχή (Σέρρες 6-9 Απριλίου 2006), Α΄ τόμος, Σέρρες 2013, σελ. 331-336
* Π(αναγιώτη) Τζ(ουμέρκα), Ιάκωβος. «Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Ο Β΄ (1861-1865)», Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαιδεία, τόμος 8, Αθήνα 2013, σελ. 402-403

Κατηγορία:Μητροπολίτες Κασσανδρείας
Κατηγορία:Μητροπολίτες Σερρών
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος Β΄

Ο **Ιερόθεος Β΄**, ο λεγόμενος **Σταφυλοπάτης**, ήταν Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1847-1858. Γεννήθηκε στη Σίφνο.

Μετά από την εκλογή του, και μετά από πρωτοβουλία του Μιχαήλ Τοσίτσα, θεμελίωσε το Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, τον οποίο και εγκαινίασε στις 25 Μαρτίου 1856. Επί της Πατριαρχίας του ιδρύθηκε και το Ελληνικό Παρθεναγωγείο της πόλης.

Συμμετείχε σε διάφορες Συνόδους, μεταξύ των οποίων και σε αυτή της Κωνσταντινούπολης το 1850, η οποία έδωσε κανονική αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ελλάδος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πατριαρχείο Αλεξανδρείας 

## Περαιτέρω ανάγνωση
Φιλάρετος Βιτάλης, Ο σίφνιος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος ο Β΄ Σταφυλοπάτης, Αθήνα 1956

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής