open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαραθιάς Φωκίδας

Ο **Μαραθιάς** είναι ψαροχώρι, στα δυτικά παράλια του Κορινθιακού κόλπου στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδας σε υψόμετρο 10 μέτρα.

## Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Μαραθιάς βρίσκεται 18 χλμ. Α από τη Ναύπακτο, επί του οδικού άξονα Αντιρρίου - Ιτέας και 81 χλμ. Δ των Δελφών. Το χωριό είναι χτισμένο πάνω στο δέλτα που σχημάτισαν εδώ και χρόνια τα δύο ρέματα που βρίσκονται στις άκρες του χωριού κάτω από την κορυφή Σπουλιθαρά. Στη μικρή σε έκταση πεδιάδα του (1.000 περίπου στρέμματα) απλώνεται γύρω από το χωριό καλλιεργούνται ελιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, βερυκοκιές, μπανανιές και πολλά άλλα οπωροφόρα δένδρα.

Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος με την εκκλησία του να βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Στο δυτικό άκρο του χωριού βρίσκεται το εξωκλήσι της Παναγίας, δίπλα στη θάλασσα και κάτω από τον ίσκιο πλατανιών. Γιορτάζει στις 23 Αυγούστου και συγκεντρώνει πλήθος προσκυνητών.

Ο Μαραθιάς αποτελεί τόπο παραθερισμού. Διαθέτει αρκετές μικρές σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες και ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, ουζερί και καφέ.

## Διοικητικά - Δημογραφικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρουτίων. Το 1947 με το ΦΕΚ 203Α - 20/09/1947 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το  Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Μαραθιά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 521 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Πύργος Φωκίδας

Ο **Πύργος** είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 510 μέτρα με 23 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Πύργου της Δημοτικής Ενότητας Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος.

## Γεωγραφία
Ο Πύργος απέχει 19 χλμ. από το Ευπάλιο, 70 χλμ. από το Λιδωρίκι και 85 χλμ. από την Άμφισσα. Βρίσκεται ανατολικά του Ευπαλίου και βόρεια του Μαραθιά.

## Ιστορία
Το παλιό όνομα του Πύργου ήταν *Καρούτια* και αρχικά ο οικισμός βρισκόταν στη θέση «Παλιοχώρι». Εξαιτίας της καταστροφής του από τους Τούρκους οι κάτοικοι μετακινήθηκαν και ίδρυσαν τα Καρούτια, στις πλαγιές της οροσειράς Τρίκορφο και την Σεργούλα. Η μετονομασία του έγινε το 1959 με το ΦΕΚ 5/1959. Η ονομασία του οφείλεται σε αρχαίο πέτρινο πύργο πάνω από το χωριό. Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν πάτησε Τούρκος στο χωριό. Ο Ομέρ Βρυώνης έφτασε ως την τοποθεσία «Λάκκος», αλλά εκεί τον σταμάτησαν οι ντόπιοι αγωνιστές. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 έσφυζε από ζωή και αρκετοί τότε κάτοικοί του ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τις δεκαετίες, όμως, του '60 και του '70 έγινε μεγάλη μετακίνηση πληθυσμού και σταδιακά σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού εγκαταστάθηκαν στο γειτονικό παραλιακό χωριό Μαραθιά, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Παρά την ερήμωσή του, στα τέλη της δεκαετίας του '90 ηλεκτροδοτήθηκε και απέκτησε ένα υποτυπώδες δίκτυο ύδρευσης.

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:  

## Αξιοθέατα
Πολιούχος είναι ο Άγιος Δημήτριος και ο ναός του δεσπόζει στο κέντρο του χωριού. Υπάρχει, ακόμη, ο ναός του Αγίου Ευθυμίου και το εξωκλήσι της Ανάληψης, όπου προϋπήρχε παλαιό μοναστήρι, το οποίο εορτάζει κάθε χρόνο της Αναλήψεως. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει πηγή κάτω από τεράστιο αιωνόβιο πλάτανο. Διαθέτει πηγές με άφθονο κρύο νερό. Το δημοτικό σχολείο, ένα πέτρινο καλαίσθητο κτίριο, έχει κατασκευαστεί από τους ίδιους τους κατοίκους του χωριού και έχει μετατραπεί σε ξενώνα. Τα σπίτια στον Πύργο είναι πετρόχτιστα και κατασκευασμένα ακολουθώντας τις παραδοσιακές τεχνικές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Τρίκορφο Φωκίδας

Το χωριό **Τρίκορφο** βρίσκεται στον Δήμο Δωρίδος του Νομού Φωκίδος και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 410 κατοίκους. Αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Τρικόρφου που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Τρίκορφο βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρων και στις πλαγιές του όρους Τρίκορφο, στο κέντρο μιας σειράς τριών λόφων, απ΄ όπου πήρε και το νεότερο όνομα (Τρίκορφον = Τρεις κορφές). Το χωριό είναι ΒΔ του Ευπαλίου, σε απόσταση 9,5 χλμ. και ΒΑ της Ναυπάκτου (12,5 χλμ.). Το παλαιό όνομά του, μέχρι το 1930, ήταν *Βλαχοκάτουνο*, σύνθετη λέξη από «βλάχος» και «κάτουνο» που σημαίνει καταυλισμός βλάχων ή ποιμένων. Αναφέρεται ότι στα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας αριθμούσε πληθυσμό με 15 οικογένειες. Σήμερα οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Γιορτάζει στις 6 Αυγούστου, εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, σε εξωκλήσι της Μεταμορφώσεως.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο είναι: 

## Αξιοθέατα - μοναστήρια
Στη θέση «Παλιόκαστρο» ή αλλιώς «Σιδεράλωνο» και 3 χλμ ΝΔ του χωριού έχουν βρεθεί λείψανα αρχαίου κάστρου, που σύμφωνα με ορισμένους μπορεί να ταυτίζεται με το Λοκρικό Ευπάλιο. Ένα δεύτερο αξιοθέατο είναι το «Κεφαλογιόφυρο» σε απόσταση 5 χλμ. ΒΔ του χωριού. Είναι γεφύρι κτισμένο γύρω στο 1300 που συνδέει τη Δωρίδα με τη Ναυπακτία και πρόκειται για σημαντικό αρχιτεκτονικό μνημείο της Τουρκοκρατίας. Βόρεια του χωριού υπάρχει η πηγή «Αγιονέρι» με ιαματικό νερό.

Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν δύο σύγχρονα μοναστήρια. Η γυναικεία Μονή του Αγίου Νεκταρίου, που ιδρύθηκε το 1990 και βρίσκεται σε ελαιόφυτη πλαγιά του δρόμου, 5 χλμ. πριν την είσοδο του χωριού. Το δεύτερο είναι η ανδρική Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ, που ιδρύθηκε το 1991 και βρίσκεται περίπου 500 μέτρα ΒΑ κοντά στην Αγία Σωτήρα. Το χωριό έγινε πιο γνωστό από τους «παπαροκάδες», ένα μουσικό συγκρότημα αποτελούμενο από τους μοναχούς της μονής των Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ. Στη μονή υπάρχει καμπαναριό με 400 σήμαντρα και 62 καμπάνες. Κτήτωρ και ηγούμενος της Μονής είναι ο γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Παλαιοξάρι Φωκίδας

Το **Παλαιοξάρι** είναι ορεινό χωριό στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδας, σε υψόμετρο 660 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία - ονομασία
Το Παλαιοξάρι βρίσκεται Α. από το Τείχιο στη βόρεια πλαγιά της οροσειράς Τρίκορφο, πάνω στην επαρχιακή οδό Ανάθεμας - Τειχίου, σε απόσταση 29 χλμ. ΒΑ. από τη Ναύπακτο και 54 χλμ. Δ. του Λιδωρικίου. Μέχρι το 1959 λεγόταν *Κάτω Παλαιοξάρι*. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας και του Αλή πασά αναφέρεται και ως «Παλιοκουστούριο». Το 1806, αναφέρεται από τον Άγγλο αξιωματικό Martin W. Leak  η θέση «Χάνι Παλαιοξάρι», ανάμεσα στους σημερινούς οικισμούς Παλαιοξάρι (Κάτω Παλαιοξάρι) και Ποτιδάνεια (Άνω Παλαιοξάρι), ως ένας οικισμός, ενώ ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ, γύρω στα 1815, αναφέρεται ξεχωριστά στους δύο οικισμούς.

Η λέξη Παλαιοξάρι προέρχεται από τη σύνθεση της ελληνικής «παλαιός» και της τουρκικής *«hisar»* που σημαίνει κάστρο (Παλαιο-χισάρ = παλαιο-χσάρ = Παλαιοξάρι), δηλαδή Παλαιόκαστρο. Στην περιοχή του Προφήτη Ηλία, δύο μίλια βόρεια του χωριού κοντά στην αριστερή όχθη του Μόρνου, έχουν βρεθεί κάποιοι κιστοειδείς τάφοι. Αξιοθέατο του χωριού είναι ο ενοριακός ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου με τα δύο καμπαναριά του. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

## Προσωπικότητες
* Καρακατσάνης Γεώργιος, πεσών ανθυπομοίραρχος χωροφυλακής στη Μάχη της Κρήτης.
* Σταθόπουλος Δημήτριος, εφέτης, υποψήφιος ευρωβουλευτής ΚΚΕ.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως *Κάτω Παλαιοξάρι* το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να αποσπάται από το δήμο Ποτιδανείας και να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Μετονομάστηκε το 1959 με το ΦΕΚ 48Α - 14/03/1959. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 219 κατοίκους και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Παλαιοξαρίου της Δημοτικής Ενότητας Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος.

### Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Θεοδόσιος Β΄ της Μπραγκάνσα

Ο **Θεοδόσιος Β΄**, πορτογαλ. Teodósio II (28 Απριλίου 1568 - 29 Νοεμβρίου 1630) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 7ος δούκας της Μπραγκάνσα, 6ος μαρκήσιος της Βίλα Βισόσα, 8ος κόμης τού Αρραϊόλος & Νέιβα, 11ος τού Οουρέμ, 14ος τού Μπαρσέλος (1583-1630). Είναι γνωστός για την υπακοή του στον βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας. 

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιωάννη Α΄ 6ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Αικατερίνης των Αβίς, κόρης τού Εδουάρδου 4ου δούκα τού Γκουιμαράες. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια.

Όταν ήταν ακόμη μικρό παιδί, κλήθηκε στην Αυλή τού Σεβαστιανού Α΄ της Πορτογαλίας, ο οποίος σκέφτηκε να τον πάρει μαζί του το 1578 σε εκστρατεία του κατά τού βασιλιά τού Μαρόκου. Η εκστρατεία ήταν καταδικασμένη: οι Πορτογάλοι ηττήθηκαν στη μάχη τού Αλκάσερ Κουιμπίρ. Ο μικρός έμεινε δίπλα στο βασιλιά, μέχρι που έγινε η θέση του εξαιρετικά επικίνδυνη και ο Σεβαστιανός παρήγγειλε στους υπηρέτες του να πάρουν το παιδί μακριά, σε ασφαλή θέση. 

Ο μικρός Θεοδόσιος Β΄ δυσαρεστήθηκε από την απόφαση του βασιλιά, πήρε το άλογο και έτρεξε στην πρώτη γραμμή της μάχης, ακολουθούμενος από τρομοκρατημένους υπηρέτες. Το παιδί, όπως πολλοί άλλοι, τραυματίστηκε και συνελήφθη αιχμάλωτο στην Αυλή του βασιλιά του Μαρόκου, ενώ ο βασιλιάς Σεβαστιανός είχε ήδη πέσει στο πεδίο της μάχης. Οι λυπημένοι, ανήσυχοι γονείς του πρόσφεραν μία περιουσία για την απελευθέρωση του γιου τους, ενώ ζήτησαν από τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας να γράψει στον βασιλιά του Μαρόκου να τού χαρίσει τη ζωή. Τελικά, ο βασιλιάς του Μαρόκου, έκπληκτος από τη θαρραλέα πράξη τού παιδιού, τον απελευθέρωσε σε ένα χρόνο χωρίς λύτρα, παραδίνοντάς τον στην Ισπανία.

Η κατάσταση στην Πορτογαλία δεν ήταν ήσυχη: διάδοχος του 24χρονου Σεβαστιανού που σκοτώθηκε στη μάχ, ήταν ο μεγάλος θείος του καρδινάλιος Ερρίκος, γηραιός και άτεκνος. Έτσι άρχισε η διαμάχη για τη διαδοχή· ο Ερρίκος είχε τρία ανίψια: την Αικατερίνη (μητέρα τού Θεοδοσίου Β΄), τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας και τον νόθο Αντώνιο. Το 1580 απεβίωσε ο Ερρίκος και η φιλόδοξη Αικατερίνη διεκδίκησε τον θρόνο, κάτι που έκανε και ο Φίλιππος Β΄. Ο τελευταίος χρησιμοποιούσε κάθε δικαιολογία και κατακρατούσε τον Θεοδόσιο Β΄, έως τη στιγμή που εξασφάλισε το στέμμα στα χέρια του ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας.

Ο Θεοδόσιος Β΄ τελικά διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν δούκας της Μπραγκάνσα το 1583 και έγινε πιστός υπηρέτης του Ισπανού βασιλιά, τον οποίο πάντοτε υπερασπίστηκε, γι' αυτό και εκείνος τον αντάμειψε με γη και τίτλους.

## Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Άννα ντε Βελάσκο υ Χιρόν, Ισπανίδα ευγενή, κόρη τού Ιωάννη-Φερδινάνδου ντεε Βελάσκο 5ου δούκα τού Φρίας, απέκτησε τέκνα:
* Ιωάννης Δ΄ 1604-1656, βασιλιάς της Πορτογαλίας και, ως Ιωάννης Β΄, δούκας της Μπραγκάνσα.
* Εδουάρδος 1650-1649, κύριος της Βίλα ντο Κόνντε.
* Αλέξανδρος 1607-1637, απεβ. 30 ετών.
* Αικατερίνη 1606-1610, απεβ. 4 ετών.

### Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* "Nobreza de Portugal e Brazil", Vol. II, page 448. Published by Zairol Lda., Lisbon, 1989.
* Genealogy of Teodósio II, 7th Duke of Braganza

Κατηγορία:Μονάρχες της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Λουδοβίκος της Ορλεάνης

Ο **Λουδοβίκος** (*Louis d'Orléans*, Βερσαλλίες 4 Αυγούστου 1703 – Παρίσι 4 Φεβρουαρίου 1752) του Οίκου της Ορλεάνης ήταν δούκας της Ορλεάνης (1723-1762).

## Βιογραφία
Ήταν ο μοναδικός γιος και διάδοχος του Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης, αντιβασιλέα της Γαλλίας, και της Φραγκίσκης-Μαρίας των Βουρβόνων, νόθης κόρης του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.

Υπήρξε ευσεβής, χαριτωμένος και καλλιεργημένος πρίγκιπας, που αρνήθηκε να αναμιχθεί στην πολιτική, λόγω της εχθρότητας του καρδιναλίου Ντυμπουά.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του στις 2 Δεκεμβρίου του 1723 ο είκοσι ετών Λουδοβίκος ανέλαβε κληρονομικά τον τίτλο του Δούκα της Ορλεάνης και έγινε ο επικεφαλής του Οίκου της Ορλεάνης. Επίσης, έγινε ο επόμενος στη σειρά για τον θρόνο της Γαλλίας μέχρι τη γέννηση του πρωτότοκου γιου του Λουδοβίκου ΙΕ΄ το 1729.

Το 1730, ο καρδινάλιος Φλερύ του αφαίρεσε την θέση του αρχιστράτηγου του πεζικού που κατείχε για εννέα χρόνια. Θλιμμένος από την εξέλιξη των πραγμάτων, επέστρεψε στην ιδιωτική ζωή, κλείστηκε σε μοναστήρι και ασχολήθηκε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του με τη μετάφραση των ψαλμών και των επιστολών του αποστόλου Παύλου.

Πέθανε στο Παρίσι στις 4 Φεβρουαρίου του 1752.

## Οικογένεια
Στις 18 Ιουνίου του 1724 στη Γερμανία, νυμφεύτηκε τη Γερμανίδα πριγκίπισσα Αυγούστα Ιωάννα του Μπάντεν-Μπάντεν (1704 - 1726) και ο γάμος τους επαναλήφθηκε στις 13 Ιουλίου στη Γαλλία. Στη γαλλική αυλή η νέα δούκισσα της Ορλεάνης έγινε γνωστή ως *Ιωάννα του Μπάντεν-Μπάντεν*. Μαζί της απέκτησε μόνο έναν γιο που επιβίωσε, καθώς η σύζυγός του πέθανε τρεις ημέρες μετά τη γέννηση της κόρης τους που επίσης απεβίωσε νωρίς:
* Λουδοβίκος Φίλιππος Α΄ (1725 - 1785), Δούκας της Ορλεάνης.
* Λουίζα Μαρία (1726 - 1728)

## Πρόγονοι




Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κατηγορία:Δούκες της Ορλεάνης
Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Κατηγορία:Δούκες της Σαρτρ
Κατηγορία:Δούκες του Βαλουά
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Λουδοβίκος Φίλιππος Α΄ της Ορλεάνης

Ο **Λουδοβίκος Φίλιππος Α΄** (*Louis-Philippe d'Orléans*, 12 Μαΐου 1725 - 18 Νοεμβρίου 1785) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν Γάλλος πρίγκιπας, 3ος εξάδελφος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Έγινε δούκας της Ορλεάνης (1752-1785).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου, Δούκα της Ορλεάνης, που πήρε μετά το θάνατο του πατέρα του (1752) τον τίτλο του *δούκα της [[Σαρτρ (πόλη)|Σαρτρ]]*. Μητέρα του ήταν η Αυγούστα, κόρη του Λουδοβίκου Γουλιέλμου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Υπηρετώντας το γαλλικό στρατό στον Πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής, διακρίθηκε σε μια σειρά εκστρατειών (1742, 1743, 1744) και στη μάχη του Φοντενουά (1745). Μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του, Λουίζας Ερριέτας των Βουρβόνων-Κονντέ (1726 - 1759), παντρεύτηκε μυστικά την Σαρλότ-Ζαν Μπερώ ντε λα Αι ντε Ριού, Μαρκησία του Μοντεσσόν, μια έξυπνη γυναίκα, στην οποία έδωσε ως γαμήλιο δώρο το ανάκτορο Σαιντ-Ασσίς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1743 τη Λουίζα Ερριέττα της Βουρβόνης-Κοντί-Κοντέ, κόρη του Λουδοβίκου Αρμάνδου Β΄ του Κοντί, και παιδιά του ήταν:
* κόρη (12/13 Ιουλίου 1745 - 14 Δεκεμβρίου 1745).
* Λουδοβίκος Φίλιππος Β΄ (1747 - 1793), Δούκας της Ορλεάνης.
** Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας.
* Ματθίλδη (1750 - 1822), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ερρίκο Β΄ του Κοντέ.

Το 1759 απεβίωσε η Λουίζα Ερριέττα και ο Λουδοβίκος Φίλιππος Α΄ έκανε 2ο γάμο μυστικά το 1773 με τη Σαρλότ-Ζαν Μπερώ ντε λα Αι ντε Ριού, Μαρκησία του Μοντεσσόν. Ο γάμος ήταν μοργανατικός.

Με την ερωμένη του Ετιεννέτ Λε Μαρκί απέκτησε:
* Λουί Ετιέν (1759 - 1825), Κόμης-Αββάς του Σαιν-Φαρ
* Λουδί Φιλίπ (1761 - 1829), Κόμης-Αββάς του Σαιν-Αλμπέν
* Μαρί Ετιέν Περρίν (1761 - ; ).

## Πρόγονοι




Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Κατηγορία:Δούκες της Σαρτρ
Κατηγορία:Δούκες του Βαλουά
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι
Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα των Βουρβόνων

Η **Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα** (γαλλ. *Louise-Marie-Adélaïde de Bourbon*, 13 Μαρτίου 1753 - 23 Ιουνίου 1821) από τον Οίκο των Βουρβόνων, ήταν κόρη του Δούκα του Πεντιέβρ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ορλεάνης.

## Βιογραφία
Ήταν το έκτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Ιωάννη Μαρία, Δούκα του Παντιέβρ, του πλουσιότερου ευγενούς της Γαλλίας την εποχή του, γιου του Λουδοβίκου Αλεξάνδρου της Τουλούζης (νόθου γιου του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας). Μητέρα της ήταν η Μαρία Θηρεσία Φηλικίτη των Έστε, κόρη του Φραγκίσκου Γ΄ της Μόντενα & Ρέτζο. Έλαβε τον τίτλο της *δεσποινίδας ντ'Ιβουά*.

Έπειτα από το τέλος του αδελφού της Λουδοβίκου Αλεξάνδρου, Πρίγκιπα του Λαμπάλ, έγινε η πλουσιότερη κληρονόμος στη Γαλλία πριν τη Γαλλική Επανάσταση. Μετά τον αποκεφαλισμό του συζύγου της κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας (1793) δραπέτευσε με τα παιδιά της στην εξορία, όπου έζησε ως το 1815, διάστημα που πέθαναν οι δύο μικρότεροι γιοί της 29 και 32 ετών.

## Οικογένεια
Στις 5 Απριλίου 1769 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Φίλιππο Β΄  της Ορλεάνης, τον βασιλοκτόνο *Φίλιππο Ισότητα,* και είχε τέκνα:
* θνησιγενής κόρη (10 Οκτωβρίου 1771).
* Λουδοβίκος Φίλιππος (1773 - 1850), Δούκας της Ορλεάνης, Βασιλιάς της Γαλλίας.
* Αντώνιος Φίλιππος (1775 - 1807), Δούκας του Μονπανσιέ.
* Φραγκίσκη (1777 - 1782).
* Αδελαΐδα (1777 - 1847), δίδυμη της Φραγκίσκης.
* Λουδοβίκος Κάρολος (1779 - 1808), Κόμης του Μπωζολαί.

## Πινακοθήκη

Αρχείο:Louise Marie Adélaïde de Bourbon as Duchess of Orléans in 1786 by an unknown artist.png|Η Δούκισσα της Ορλέανης το 1786.
Αρχείο:Portrait of Louise Marie Adélaïde de Bourbon by Vigée Lebrun.jpg|Η Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα, από τη ζωγράφο Ελιζαμπέτ Λουίζ Βιζέ Λε Μπρεν.
Αρχείο:1776 painting of Louise Marie Adélaïde de Bourbon (Duchess of Orléans) by Charles Lepeintre.jpg|Η Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα το 1776.
Αρχείο:Monsieur de Penthièvre and his daughter, Jean-Baptiste Charpentier le Vieux.jpg|Η Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα με τον πατέρα της, Δούκα του Πεντιέβρ.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Κατηγορία:Δούκες του Ωμάλ
Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ
Κατηγορία:Δούκισσες του Νεμούρ
Κατηγορία:Δούκισσες της Ορλεάνης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Λουίζα Ερριέττα της Βουρβόνης-Κοντί

Η **Λουίζα Ερριέττα** (γαλλ. *Louise-Henriette de Bourbon*, 20 Ιουνίου 1726 - 9 Φεβρουαρίου 1759), ή *Δεσποινίς του Κοντί*, από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κοντέ, ήταν κόρη του Πρίγκηπα του Κοντί και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ορλεάνης (1752-1759) και δούκισσα του Σαρτρ (1743-1752).

## Βιογραφία
Ήταν το πέμπτο παιδί και η μοναδική κόρη του Λουδοβίκου Αρμάνδου Β΄ του Κοντί και της Λουίζας Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ του Κοντέ. 

Ο ευσεβέστατος πεθερός της -πριν κλειστεί στο μοναστήρι- είχε ένα σωρό δυσκολίες στο πρόβλημά του να βρει μία κατάλληλη νύφη για τον γιο του. Επέλεξε την Λουίζα Ερριέττα, αν και δεν ανήκε σε υψηλή οικογένεια, λόγω του ότι πίστευε ότι είναι πιστή Χριστιανή. Σύντομα, όμως, αυτή παρεκτράπη και έπεσε σε ασταμάτητα σκάνδαλα.

Η Λουίζα Ερριέττα πέθανε πρόωρα, κάτι που ανάγκασε τον σύζυγό της να καταφύγει σε δεύτερο γάμο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1743 τον Λουδοβίκο Φίλιππο Α΄ της Ορλεάνης και απέκτησε τρία παιδιά:
* μία κόρη (12/13 Ιουλίου 1745 - 14 Δεκεμβρίου 1745).
* Λουδοβίκος Φίλιππος Β΄ (1747 - 1793), Δούκας της Ορλεάνης.
* Ματθίλδη (1750 - 1822), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ερρίκο Β΄ του Κοντέ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ
Κατηγορία:Δούκισσες του Νεμούρ
Κατηγορία:Δούκισσες της Ορλεάνης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Ερρίκος Α΄ των Βουρβόνων του Κοντέ

Ο **Ερρίκος Α΄** (*Henri Ier de Bourbon-Condé*, 29 Δεκεμβρίου 1552 - 5 Μαρτίου 1588) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν δούκας του Κονντέ (1569 - 1588).

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Κονντέ και της Ελεονώρας, κόρης και κληρονόμου του Καρόλου κόμη του Ρουσύ & κυρίου του Ρουά. 

Πέθανε σε μάχη και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την εξαδέλφη του Μαρία των Λα Μαρκ, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Νεβέρ και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη 1574-1595, μαρκησία των Ιλς.

Το 1574 απεβίωσε η Μαρία και ο Ερρίκος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Καρλόττα-Αικατερίνη ντε Λα Τρεμουάλ, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ δούκα του Τουάρ και είχε τέκνα:
* Ελεονώρα 1587-1619, παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Γουλιέλμο των Νασσάου πρίγκιπα της Οράγγης.
* Ερρίκος Β΄ 1588-1646, πρίγκιπας του Κονντέ.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Knecht, R.J. (1989). The French Wars of Religion, 1559-1598. Longman.
* Knecht, R.J. (2000). The French Civil Wars. Pearson Education Limited.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ
Ερρίκος Β΄ των Βουρβόνων του Κοντέ

Ο **Ερρίκος Β΄** (*Henri II de Bourbon-Condé*, 1 Σεπτεμβρίου 1588 - 26 Δεκεμβρίου 1646) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν δούκας του Κοντέ σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, αφού κληρονόμησε τον πατέρα του, που σκοτώθηκε σε μάχη το 1588.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Κονντέ και της Καρλόττας-Αικατερίνης ντε Λα Τρεμουάλ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ δούκα του Τουάρ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1609 την (εξαδέλφη τής μητέρας του) Καρλόττα-Μαργαρίτα των Μονμορανσύ, κόρη του  Ερρίκου Α΄ στρατάρχη & κοντόσταυλου της Γαλλίας και έκανε παιδιά:
* Άννα-Ζενεβιέβ 1619-1679, που παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Βαλουά-Ορλεάνης δούκα του Λονγκεβίλ.
* Λουδοβίκος Β΄ 1621-1686, δούκας του Κονντέ. Είναι ο *μεγάλος Κονντέ*.
* Αρμάνδος 1629-1666, πρίγκιπας του Κοντί. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου των Κοντί.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Collins, James (2017). "Dynastic Instability, the Emergence of the French Monarchical Commonwealth and the Coming of the Rhetoric of "L'etat", 1360s to 1650s". In von Friedeburg, Robert; Morrill, John (eds.). Monarchy Transformed: Princes and their Elites in Early Modern Western Europe. Cambridge University Press.
* Roche, Daniel (1967). "Aperçus sur la fortune et les revenus des princes de Condé à l'aube du XVIIIe siècle". Revue d'histoire moderne et contemporaine Année. Volume 14 Number 3.
* Ward, A.W.; Prothero, G.W.; Leathes, Stanley, eds. (1911). The Cambridge Modern History. Cambridge University Press.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Βάργιανη Φωκίδας

Η **Βάργιανη** (έως το 1940 ονομαζόταν *Βαριάνη*) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Δελφών του Νομού Φωκίδας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 38 μόνιμους κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές της κορυφής Γερολέκας του Παρνασσού σε υψόμετρο 880 μέτρων. Αξιοθέατο της περιοχής είναι η Νεραϊδοσπηλιά που βρίσκεται στο μέσο ενός βράχου στα νότια του χωριού και διαθέτει σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Ο οικισμός γιορτάζει στις 26 Ιουλίου, ημέρα της Αγίας Παρασκευής, στον ομώνυμο κεντρικό ναό του χωριού. Στη Βάργιανη πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς *[[Ο φωτογράφος του χωριού]]* (ΕΡΤ, 1977).

Διοικητικά το χωριό ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Παρνασσίδος. Από το 1997 μέχρι το 2011 αποτέλεσε τμήμα του Δήμου Γραβιάς ενώ έκτοτε υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Δελφών.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 η Βάργιανη ανέδειξε αρκετούς αγωνιστές όπως οι Ηλίας Αντιπάτης, Νίκος Μπαλαούρας και καπετάν Λιάπης, ενώ είκοσι κάτοικοί της συμμετείχαν και στην άλωση του κάστρου των Σαλώνων. Παράλληλα κοντά στο χωριό έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 1824 η μάχη της Πανάσσαρης κατά την οποία οι δυνάμεις των επαναστατημένων Ελλήνων (ανάμεσά στους επικεφαλής συγκαταλέγονταν μεταξύ άλλων οι Γεώργιος Δράκος ,Γιώτης Δαγκλής, Χριστόφορος Περραιβός κλπ) που είχαν συγκεντρωθεί νωρίτερα στη Βάργιανη νίκησαν τα οθωμανικά στρατεύματα του Δερβίζ πασά.

## Απογραφές Πληθυσμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Π.Ε. Φωκίδας - Νεραϊδοσπηλιά στη Βάργιανη 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Μαριολάτα Φωκίδας

Η **Μαριολάτα** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Μαριολάτας**, της Δημοτικής Ενότητας Γραβιάς (πρώην Δήμος Γραβιάς) και υπάγεται στο Δήμο Δελφών.

## Γενικές πληροφορίες

### Γεωγραφικά στοιχεία
Η **Μαριολάτα** είναι κτισμένη στους πρόποδες του Παρνασσού, σε υψόμετρο 390 μέτρων και έχει 366 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή 2011. 

### Προέλευση ονόματος
Κατά την παράδοση πήρε το όνομά της από την Αρχαιότητα, όπου όποιοι πήγαιναν στο Μαντείο των Δελφών, αναγκαστικά διανυκτέρευαν εδώ, όπου υπήρχαν οι «μαριόλες» που ήταν οι ιερές κοινές γυναίκες, οι οποίες μάθαιναν τα μυστικά των επισκεπτών και τα μετέφεραν στο Μαντείο. Μία άλλη εκδοχή του ονόματος, είναι από την Παναγία «Μαριολάτρα» της περιοχής.

### Αρχαίο Βοίον
Η περιοχή κατοικείται από τα αρχαία χρόνια, η πόλη λεγόταν **[[Βοίον]]** και ανήκε στη Δωρική Τετράπολη. Αργότερα λεγόταν **Χαράδρα** και στη σύγχρονη εποχή μεταφέρθηκε στο σημείο που βρίσκεται η σημερινή Μαριολάτα.

### Αξιοθέατα περιοχής
Στην περιοχή της Μαριολάτας βρίσκεται η περίφημη **Μπαρουτοσπηλιά**, με μεγάλες διαστάσεις και στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, εδώ παρασκευαζόταν μπαρούτι.

Μέχρι το 1960 το χωριό βρισκόταν σε άλλη τοποθεσία. Εδώ στο **Παλιό Χωριό** βρίσκεται και η εκκλησία «Γέννηση της Θεοτόκου».

### Πληθυσμός
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Διοικητικές μεταβολές

### Μαριολάτα

### Κοινότητα Μαριολάτας

## Διοικητική υπαγωγή

## Διατελέσαντες Κοινοτάρχες

## Χάρτης περιοχής


## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mariolata.gr
* Δήμος Δελφών (ιστότοπος Δήμου Δελφών)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Ο αετός των σκλαβωμένων

Το ***Ο Αετός των Σκλαβωμένων*** είναι ο τίτλος μίας ελληνικής δραματικής ταινίας του 1970, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο Πάνου Κοντέλη, με πρωταγωνιστή τον Νίκο Ξανθόπουλο.

## Πλοκή
Ο Μανώλης Σγουρός (Νίκος Ξανθόπουλος) είναι απόγονος μεγάλης και τιμημένης οικογένειας της Κρήτης, των Σγουρών, οι οποίοι είχαν προσφέρει πολλά στις επαναστάσεις κατά των Τούρκων. Ο Μανώλης Σγουρός καταζητείται από τους Τούρκους, φτάνει στο αρχοντικό του καπετάν Σήφη ο οποίος είχε πολεμήσει μαζί με τον παππού του Μανώλη, τον Μανώλη Σγουρό και του παρουσιάζεται με το όνομα Μανώλης Ξυλαδάκης. Ο ίδιος έχει σκοπό να κρυφτεί για κάποιο διάστημα, δουλεύοντας σαν επιστάτης των κτημάτων του καπετάν Θανάση και να οργανώσει την επανάσταση της Κρήτης. Εν τω μεταξύ ένας Ιταλός με το όνομα Τζοβάνι (Γιώργος Μούτσιος), έχει βάλει στόχο να παντρευτεί την εγγονή του καπετάν Θανάση, τη Μαρία (Καίτη Παπανίκα) για να εκμεταλλευτεί την περιουσία της. Ο Μανώλης Σγουρός όμως δεν το αφήνει να συμβεί κάτι τέτοιο, αφού έχει ερωτευτεί και εκείνος τη Μαρία.

## Διανομή ρόλων
* Νίκος Ξανθόπουλος ως Μανώλης Σγουρός / Μανώλης Ξυλαδάκης**'
* [[Καίτη Παπανίκα]] ως Μαρία**'
* Στέφανος Στρατηγός ως καπετάν-Σήφης**'
* [[Γιώργος Μούτσιος]] ως Τζοβάνι Ρίτσι**'
* Θόδωρος Μορίδης ως καπετάν-Θανάσης**'
* [[Θανάσης Παπαδόπουλος (ηθοποιός)|Θανάσης Παπαδόπουλος]] ως Τζιτζιφάκης
* [[Ελένη Ζαφειρίου]] ως κυρα-Φωτεινή
* [[Παντελής Ζερβός]] ως παπα-Δημήτρης**'
* Αθηνόδωρος Προύσαλης ως θείος
* Τάκης Χριστοφορίδης
* Δήμος Σταρένιος ως Γιαννάκης
* Νάσος Κεδράκας ως Λευτέρης
* Λάζος Τερζάς
* Ντίνος Δουλγεράκης
* Τζούλια Αργυροπούλου
* Στάθης Χατζηπαυλής

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Ο Αετός των Σκλαβωμένων'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
*  ''Ο Αετός των Σκλαβωμένων'' στο Cine.gr
* *[https://www.imdb.com/title/tt0229959/?ref_=nv_sr_srsg_0 Ο αετός των σκλαβωμένων]* στην IMDB.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1970
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Κλακ Φιλμ
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πάνου Κοντέλη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Νήσου Λευκωσίας

Η **Νήσου** είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Η κοινότητα έχει δικό της Κοινοτικό Συμβούλιο, ωστόσο η Νήσου και το γειτονικό Πέρα Χωριό αποτελούν ένα Σύμπλεγμα Κοινοτήτων, το Πέρα Χωρίου-Νήσου, το οποίο διοικείται από το Συμβούλιο Συμπλέγματος Κοινοτήτων Πέρα Χωρίου-Νήσου.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Παραπομπές


## Πηγές
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Νικόφημος

Ο **Νικόφημος** ήταν αρχαίος Αθηναίος, φίλος και συνεργάτης του Κόνωνος.

Το 393 π.Χ. ο Κόνων τον διόρισε αρμοστή των Κυθήρων. Καταδικάστηκε σε θάνατο, μαζί με το γιο του Αριστοφάνη, πιθανώς για προδοσία.

## Πηγές
Ξενοφώντα, «Ελληνικά»

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί
Αρχή του Πασκάλ

μικρογραφία|Υδραυλική συσκευή ανύψωσης
Η **αρχή του Πασκάλ** είναι ένας από τους βασικούς νόμους της υδροστατικής. Η αρχή αυτή που προσδιορίσθηκε από τον Γάλλο φυσικό και μαθηματικό Μπλεζ Πασκάλ (1623-1662), προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομά της, καθορίζει ότι η οποιαδήποτε πίεση που τυχόν μπορεί ν΄ ασκηθεί στην επιφάνεια ενός υγρού μεταδίδεται ομοιόμορφα εντός αυτού, προς όλες τις διευθύνσεις και σε όλο το βάθος του. 

Αν δηλαδή, σ΄ ένα ανοικτό δοχείο πλήρες υγρού εφαρμόσουμε σε όλη την ελεύθερη επιφάνειά του, π.χ. μ΄ ένα έμβολο, οποιαδήποτε πίεση τότε θα διαπιστώσουμε ότι οι δυνάμεις που θ΄ ασκεί το υγρό σε όποιοδήποτε σημείο των εσωτερικών τοιχωμάτων ή του πυθμένα του δοχείου, ανεξάρτητα της βαρύτητας, θα παρουσιάζουν παντού την ίδια τιμή. Προφανές λοιπόν είναι ότι η πίεση αυτή, που προέρχεται από εξωτερικές δυνάμεις π.χ. ατμοσφαιρική πίεση ή πίεση από πεπιεσμένο αέρα ή πίεση που ασκεί ένα έμβολο στην επιφάνεια ενός υγρού, είναι τελείως ανεξάρτητη των δυνάμεων της γήινης βαρύτητας. Αυτό σε αντιδιαστολή με την υδροστατική πίεση που εξαρτάται από την βαρύτητα.

Εφαρμογές της αρχής του Πασκάλ αποτελούν η πλήρωση με αέρα ενός τροχού ή μπαλονιού, το υδραυλικό πιεστήριο, οι υδραυλικοί γερανοί, τα υδραυλικά φρένα και πλείστα άλλα. Η αρχή του Πασκάλ αφορά όλα τα ρευστά.

## Δείτε επίσης
* Αρχή του Αρχιμήδη
* Θεμελιώδης εξίσωση υδροστατικής
* Στατικό ύψος ή Θλιπτικό ύψος
* Συγκοινωνούντα δοχεία
* Αεροσυμπιεστής

## Παραπομπές

Κατηγορία:Υδροστατική
Αρχή Πασκαλ
Εθνόσημο του Μαυροβουνίου

thumb|right|Το εθνόσημο του Μαυροβουνίου
Το **εθνόσημο του Μαυροβουνίου** υιοθετήθηκε με Πράξη της Βουλής της χώρας, στη συνεδρίαση της 12ης Ιουλίου του 2004. Αντικατέστησε το εθνόσημο του 1990 με το παλιό εθνόσημο του Βασιλείου του Μαυροβουνίου, με τη μόνη διαφορά να είναι στο χρώμα του δικέφαλου αετού (χρυσός αντί ασημένιος). Σήμερα είναι και το κύριο μοτίβο στη Σημαία του Μαυροβουνίου, η οποία επίσης άλλαξε το 2004.
Το εθνόσημο δείχνει έναν δικέφαλο αετό που πετά, από τη δυναστεία των Πέτροβιτς- Νέγκος, σύμβολο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, προερχόμενο από την αρχαία Ρώμη. Συμβολίζει την ενότητα της Εκκλησίας και του Κράτους. Το έμβλημα στο εθνόσημο έχει στενούς δεσμούς με το έμβλημα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Το λιοντάρι στο κέντρο είναι σύμβολο επισκοπικής κυριαρχίας και συμβολίζει το βιβλικό θέμα της Ανάστασης του Χριστού ή το Χριστό Παντοκράτορα. Προέρχεται από το ίδιο μοτίβο με το έμβλημα της Βενετίας.

Έπειτα από την ανάκτηση της ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου και την απελευθέρωσή του από τη Σερβία, επικράτησε σταδιακά η θεοκρατία, ώστε να παραμείνει η ενότητα πριν από τις πολλές επιδρομές των Τούρκων στη χώρα. Για το λόγο αυτό, η κυριαρχία της Εκκλησίας φαίνεται σε πολλά εμβλήματα και παράσημα. Έπειτα από την ίδρυση δυναστικής κοσμικής εξουσίας , το 1851, το λιοντάρι τέθηκε κάτω από τον αετό, ενώ στο θυρεό προστέθηκαν και τα αρχικά του ονόματος του ηγεμόνα (των Πριγκίπων Ντανίλο Α΄ και Ντανίλο Β΄ και του Βασιλιά Νικολάου Α΄). Στο σύγχρονο εθνόσημο επέστρεψε το λιοντάρι στο θυρεό και καταργήθηκαν τα βασιλικά σύμβολα.

## Εθνόσημο του κομμουνιστικού Μαυροβουνίου
thumb|150px|right|Το έμβλημα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου
Σε έναν γκρίζο βράχο που ξεπροβάλλει από τη θάλασσα, εικονίζεται το Μαυσωλείο των Νεγκός να περιβάλλεται από ένα χρυσό δάφνινο στεφάνι με μια κορδέλα στα εθνικά χρώματα, τρία τον αριθμό. Από επάνω βρίσκεται το κομμουνιστικό χρυσό αστέρι. Το έμβλημα πιθανότατα καθιερώθηκε όπως και η κομμουνιστική σημαία, την τελευταία ημέρα του 1946 .
## Πινακοθήκη παλιών εθνοσήμων

File:Coat of arms of Montenegro (1711).png|Εθνόσημο του 1696-1735
File:Coat of arms of the Principality of Montenegro.svg|Πριγκιπάτο του Μαυροβουνίου 1905-1910
File:Coat of arms of the Kingdom of Montenegro.svg|Βασίλειο του Μαυροβουνίου(1910-1918/1922)
File:Coat of arms of Montenegro (1945-1947).png|Έμβλημα του Ομόσπονδου Κράτους του Μαυροβουνίου (1944-1946)
File:Coat of arms of Montenegro (1947-1963).jpg|Έμβλημα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου (1946-1963)
File:Coat of arms of Montenegro (1945–1994).svg|Έμβλημα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου (1974-1993)
File:Coat of arms of Montenegro (1992-2004).svg|Εθνόσημο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου (1993-2004)


## Πηγές

* Εθνικά σύμβολα του Μαυροβουνίου , από τον ιστότοπο της Κυβέρνησης του Μαυροβουνίου.

Μαυροβουνιο
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μαυροβουνίου
Σημαία του Πακιστάν

thumb|250px|Σημαία του Πακιστάν. Λόγος: 2:3
Η εθνική **[[σημαία]] του [[Πακιστάν]]** σχεδιάστηκε από τον Σάιντ Αμίρ-ουντ-Ντιν Κεντβάι και είναι βασισμένη στη σημαία του 1906 του Πανινδικού Μουσουλμανικού Συνδέσμου. Καθιερώθηκε στις 11 Αυγούστου 1947, τρεις ημέρες πριν από την ανεξαρτησία της χώρας. Η σημαία είναι γνωστή κοινώς ως *Σαμπζ Χιλαλί Παρτσάμ* (στην κυριολεξία: *Πράσινη σημαία με ημισέληνο*) και *Παρτσάμ-ε-Σιτάρα ο Χιλάλ* (που σημαίνει: *Η σημαία της ημισελήνου και του άστρου*.).

## Συμβολισμός
thumb|Πολιτική σημαία του Πακιστάν.
thumb|Ναυτική σημαία του Πακιστάν.
Η σημαία αποτελείται από ένα σκούρο πράσινο φόντο, που συμβολίζει τη μουσουλμανική πλειοψηφία στο Πακιστάν και από μια κάθετη λευκή λωρίδα στο μέρος όπου κυματίζει η σημαία, στην αριστερή πλευρά, για τις μη μουσουλμανικές μειονότητες. Στο κέντρο βρίσκεται ένα λευκό πεντάκτινο αστέρι, σύμβολο του φωτός και των γνώσεων, καθώς και μία λευκή ημισέληνος. 

Οι παραστάσεις καθώς και τα χρώματα της σημαίας είναι τυπικά ισλαμικοί συμβολισμοί, ενώ συμβολίζουν επίσης την ειρήνη και την ευημερία, καθώς και τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων της χώρας.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες από την επίσημη κυβερνητική σελίδα της χώρας
* Η Σημαία του Πακιστάν στην ιστοσελίδα "Σημαίες του Κόσμου"

## Παραπομπές


Πακισταν
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πακιστάν
Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Έμβλημα του Πακιστάν

thumb|To έμβλημα του Πακιστάν
To **Κρατικό Έμβλημα** (εθνόσημο) **του [[Πακιστάν]]** καθιερώθηκε το 1954. Τόσο το πράσινο χρώμα του εμβλήματος, όσο επίσης το αστέρι και η ημισέληνος, σε πλάγια θέση, στην κορυφή, είναι σύμβολα του Ισλάμ, της κυριότερης θρησκείας στη χώρα. Στο κέντρο βρίσκεται ένας τετραγωνισμένος θυρεός, με τα κυριότερα γεωργικά προϊόντα του Πακιστάν την εποχή που καθιερώθηκε το εθνικό έμβλημα: βαμβάκι, γιούτα, τσάι και σιτάρι, ανά τετράγωνο.

Το θυρεό περιβάλλουν δύο διασταυρούμενοι, στο κάτω μέρος, ανθοφόροι κλάδοι που εκπροσωπούν την πολιτιστική κληρονομιά των Μουγκάλ στο Πακιστάν. Τέλος στο κάτω μέρος βρίσκεται μια περγαμηνή, η οποία περιέχει το εθνικό ρητό της χώρας στη γλώσσα Ουρντού, το οποίο από δεξιά προς τα αριστερά λέει: *Ιμάν, Ιτιχάντ, Ναζμ*, δηλαδή «Πίστη, Ενότητα, Υπακοή».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.fotw.info/flags/pk_index.html - Σελίδες για τα σύμβολα του Πακιστάν] - ιστότοπος "Σημαίες του Κόσμου"

Πακιστάν
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πακιστάν
Έμβλημα της Ταϊλάνδης

right|250px
Το **Εθνικό έμβλημα της Ταϊλάνδης** αποτελείται από το Γκαρούντα, ένα πτηνό της της βουδιστικής όσο και της ινδουιστικής μυθολογίας. Αυτό χρησιμοποιείται στην ασιατική χώρα ως σύμβολο της βασιλικής οικογένειας. Αυτή η έκδοση της μορφής αναφέρεται ως Krut Pha, που σημαίνει «με ανοιγμένα διάπλατα τα φτερά».

Το Γκαρούντα απαντάται ως σύμβολο και στο Εθνόσημο της Ινδονησίας αλλά και ως σύμβολο της πρωτεύουσας της Μογγολίας, Ουλάν Μπατόρ. Η χώρα είχε ένα διαφορετικό εθνόσημο την περίοδο 1873-1910, όταν λεγόταν Σιαμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σύγχρονο Εθνόσημο της Ταϊλάνδης
* Εθνόσημο του Σιαμ 1873-1910

Ταιλανδη
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ταϊλάνδης
Σημαία της Ταϊλάνδης

thumb|250px|Λόγος σημαίας : 2:3

Η **[[σημαία]] της [[Ταϊλάνδη]]ς** δείχνει πέντε οριζόντιες λωρίδες, χρώματος ερυθρού, λευκού, μπλε, άσπρου και κόκκινου. Η μεσαία μπλε λωρίδα είναι διπλάσια στο πλάτος από τις άλλες τέσσερις. Τα τρία χρώματα -κόκκινο, λευκό, μπλε- σημαίνουν κράτος-θρησκεία-βασιλιάς, ένα ανεπίσημο εθνικό ρητό στην ασιατική χώρα. Η σημαία καθιερώθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1917. Η τοπική ονομασία για τη σημαία είναι Τονγκ Τραϊρόνγκ, που σημαίνει απλώς *τρίχρωμη σημαία*.

## Ιστορικά
Η πρώτη σημαία που χρησιμοποιήθηκε από το Σιαμ ήταν πιθανά μια απλή κόκκινη. Τη χρησιμοποίησε πρώτος ο Βασιλιάς του Σιαμ Ναράι (1656-1688). Οι ναυτικές σημαίες είχαν διαφορετικά σύμβολα, όπως τον ελέφαντα.

Επίσημα, η πρώτη σημαία δημιουργήθηκε από τον Βασιλέα Ράμα Δ΄ το 1855 και έδειχνε έναν διπλό ελέφαντα σε κόκκινο φόντο (βασιλικό σύμβολο). Αυτό επιβλήθηκε επειδή η απλή σημαία δεν ήταν επαρκής για τις διεθνείς σχέσεις.

Το 1916 η σημαία έλαβε τη σημερινή μορφή, με τη διαφορά όμως ότι το μεσαίο χρώμα ήταν κι αυτό κόκκινο, όπως η εξωτερική λωρίδα. Η παράδοση λέει ότι την εποχή των πλημμυρών, ο Βασιλιάς Ράμα ΣΤ΄ είδε τη σημαία να κρέμεται ανάποδα και για να μην επαναλαμβανόταν αυτό, δημιούργησε μια νέα, συμμετρικότερη σημαία. Το 1917 το μεσαίο χρώμα άλλαξε σε μπλε, που είναι το χρώμα της Παρασκευής, ημέρας κατά την οποία γεννήθηκε ο Βασιλιάς Βατζιραβούντ. Σύμφωνα με άλλες πηγές, το γαλάζιο χρώμα επιλέχθηκε για να δείξει αλληλεγγύη προς τους Συμμάχους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τα ίδια χρώματα.

Η σημαία μοιάζει με αυτήν της Κόστα Ρίκας, η οποία καθιερώθηκε 11 χρόνια νωρίτερα. Η κυριότερη διαφορά είναι ότι τα μπλε και κόκκινα χρώματα είναι αντεστραμμένα.

### Η σημαία ανά τον χρόνο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* σημαία της Ταϊλάνδης

Ταϊλάνδη
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ταϊλάνδης
Εθνόσημο των Φιλιππίνων

thumb|Το εθνόσημο των Φιλιππίνων.
Το **εθνόσημο των [[Φιλιππίνες|Φιλιππίνων]]** δείχνει έναν ήλιο με οκτώ ακτίνες, εκ των οποίων η καθεμιά εκπροσωπεί μία από τις οκτώ επαρχίες της χώρας. Πρόκειται για τις: Καβίτε, Λαγκούνα, Μανίλα, Μπατάνγκας, Μπουλακάν, Νουέβα Εσίχα, Παμπάνγκα και Ταρλάκ. Σε αυτές κηρύχθηκε ο στρατιωτικός νόμος όταν ήταν Γενικός Διοικητής ο Ραμόν Μπλάνκο στη διάρκεια της Επανάστασης των Φιλιππίνων.

## Συμβολισμός
Τα τρία πεντάκτινα αστέρια συμβολίζουν τις τρεις κύριες γεωγραφικές περιοχές της Λουσόν, Βισάγιας και Μιντανάο. Στο γαλάζιο φόντο στα αριστερά βρίσκεται ο Αετός των ΗΠΑ και στο κόκκινο φόντο στα δεξιά το αδέσποτο Λιοντάρι της Ισπανίας, τα οποία αποτελούν σύμβολα της αποικιοκρατικής εποχής. Το σχέδιο προσιδιάζει σε αυτό που καθιερώθηκε από την Κοινοπολιτεία των Φιλιππίνων το 1940.

## Μεταβολές
Τα λόγια στην περγαμηνή έχον υποστεί πολλές αλλαγές. Την περίοδο από το 1946 μέχρι το 1972, όταν ο Πρόεδρος Φερντινάντ Μάρκος κήρυξε το στρατιωτικό νόμο, η περγαμηνή περιείχε τις λέξεις «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΙΝΩΝ». Από το 1979 μέχρι την ανατροπή του Μάρκος, το 1986, υπήρχε η πρόταση "ISANG BANSA ISANG DIWA" («Ένα Έθνος, ένα Πνεύμα»). Έπειτα από την πτώση του καθεστώτος του Μάρκος, η περγαμηνή γράφει το "REPUBLIKA NG PILIPINAS", που υπάρχει και σήμερα. Το 1998, με ειδικό νόμο αφαιρέθηκαν το λιοντάρι και ο αετός από το θυρεό. Ωστόσο, αυτό το τροποποιημένο εθνόσημο δεν είναι σε ευρεία χρήση (χρησιμοποιείται π.χ. στα κυβερνητικά οχήματα), επιφέροντας την πιθανή επικύρωση του νόμου με μελλοντικό δημοψήφισμα, βάσει του Συντάγματος.

## Πινακοθήκη

File:Escudo del rey de España abreviado antes de 1868 con toisón.svg|Θυρεός των Ισπανικών Ανατολικών Ινδιών.
File:Ph seal ncr manila.svg|Σφραγίδα της Μανίλα


## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα εθνόσημα υπό αμερικανική διοίκηση
*  Εθνόσημο υπό αμερικανική διοίκηση(καθιερώθηκε το 1905)
* 

Φιλιππινες
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Φιλιππίνων
Σημαία των Φιλιππίνων

thumb|Σημαία των Φιλιππινών. Λόγος 1:2
Η **[[σημαία]] των [[Φιλιππίνες|Φιλιππίνων]]** καθιερώθηκε στις 12 Ιουνίου 1898. Αποτελείται από οριζόντια διχρωμία (μπλε, κόκκινο), με ένα λευκό ισόπλευρο τρίγωνο στον ιστό που περιέχει τρία χρυσά αστέρια με πέντε ακτίνες στις κορυφές του και έναν χρυσό ήλιο στο κέντρο του με 8 ακτίνες.

thumb|Η πολεμική σημαία των Φιλιππίνων. Λόγος 1:2
Η σημαία έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό που την κάνει ξεχωριστή ότι μπορεί να φανερώσει κατάσταση πολέμου. Όταν υψώνεται με το μπλε φόντο στην κορυφή, σημαίνει ειρηνική περίοδο. Όταν όμως υψώνεται με το κόκκινο φόντο ψηλά, τότε σημαίνει περίοδο πολέμου.

Την ιδέα για τη σημαία είχε πρώτος ο Εμίλιο Αγκουινάλδο. Η πρώτη σημαία υφάνθηκε στο Χονγκ Κονγκ από τη Μαρτσέλα ντε Αγκονκίγιο, την κόρη της Λορέντσα και την Ντόπα Ντελφίνα Ερμπόζα ντε Νατιβιδάδ, ανεψιά του εθνικού ήρωα της χώρας, Χοσέ Ρισάλ.

## Συμβολισμός
200px|thumb|Ο ήλιος λεπτομερώς
Σύμφωνα με επίσημες πηγές, το λευκό τρίγωνο δηλώνει ισότητα και αδερφοσύνη, το γαλάζιο φόντο την ειρήνη, αλήθεια και δικαιοσύνη, ενώ το κόκκινο φόντο συμβολίζει τον πατριωτισμό και την ανδρεία. Οι οκτώ κύριες ακτίνες του ηλίου αποτελούν σύμβολο των 8 επαρχιών της χώρας, οι οποίες επιζήτησαν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία και τέθηκαν υπό στρατιωτικό νόμο από τους Ισπανούς στην αρχή της Επανάστασης των Φιλιππίνων, το 1896. Πρόκειται για τις: Καβίτε, Λαγκούνα, Μανίλα, Μπατάνγκας, Μπουλακάν, Νουέβα Εσίχα, Παμπάνγκα και Ταρλάκ. Τα τρία πεντάκτινα αστέρια συμβολίζουν τις τρεις κύριες γεωγραφικές περιοχές της Λουσόν, Βισάγιας και Μιντανάο.

Ωστόσο, η επεξήγηση των συμβόλων που δόθηκε κατά την επίσημη ανακήρυξη της ανεξαρτησίας, το 1898, διαφέρει από την επίσημη εξήγηση. Αναφέρει ότι το λευκό τρίγωνο σηματοδοτεί το έμβλημα του Κατιπουνάν, της μυστικής εταιρείας που έκανε αγώνα ενάντια στην ισπανική κυριαρχία. Αναφέρει ότι τα χρώματα της σημαίας φέρουν στη μνήμη τα χρώματα από τη σημαία των ΗΠΑ, ως εκδήλωση ευγνωμοσύνης για την προστασία που προσέφεραν οι Αμερικανοί στη χώρα στη διάρκεια της Επανάστασης στις Φιλιππίνες.

Για τα αστέρια, λέει ότι ένα από αυτά συμβολίζει το νησί Πανάι και όχι όλο το Βισάγιας.

## Ιστορία
### Ιστορικές σημαίες

Image:Flag of New Spain.svg|23pxΗ σημαία που χρησιμοποιούνταν όταν οι Φιλιππίνες αποτελούσαν τμήμα της Νέας Ισπανίας, από το 1535 ως το 1821.
Image:Philippines Flag Original.svg|23pxΗ αρχική σημαία. Χρησιμοποιήθηκε από το 1898 ως το 1901 και από το 1943 ως το 1944.
Image:Flag of the United States (1896-1908).svg|23pxΣημαία της περιόδου 1901 - 1908.
Image:US flag 46 stars.svg|23pxΣημαία σε χρήση από το 1908 ως το 1919.
Image:Flag of the Philippines.svg|23pxΣημαία από το 1998 ως σήμερα.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της Δημοκρατίας των Φιλιππίνων 

Φιλιππίνες
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Φιλιππίνων
Θυρεός της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο **Θυρεός της Κυπριακής Δημοκρατίας** εικονίζει ένα περιστέρι που κρατάει κλαδί ελιάς, πασίγνωστο σύμβολο για την ειρήνη, πάνω από το έτος 1960, οπότε συντελέστηκε η ανεξαρτησία της Κύπρου από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το φόντο είναι σε χρώμα κίτρινο του χαλκού. Αυτό συμβολίζει τα μεγάλα αποθέματα του χαλκού (και ιδίως του κίτρινου χαλκοπυρίτη), τα οποία αφθονούν στο νησί. Ο χαλκός μάλιστα πήρε τη λατινική του ονομασία (cuprum) από την Κύπρο.


File:Coat of arms of Cyprus (old).svg|Η παλαιότερη και αρχική εκδοχή του Θυρεού της Κυπριακής Δημοκρατίας (1960-2006).


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Θυρεός της Κυπριακής Δημοκρατίας

Κατηγορία:Κρατικά σύμβολα της Κύπρου
Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης

Το **Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης**, επισήμως *Πρωτάθλημα της [[FIBA]] Αμερικής* (FIBA Americas Championship), είναι η σπουδαιότερη διοργάνωση καλαθοσφαίρισης της Αμερικής σε επίπεδο ανδρικών εθνικών ομάδων. Ξεκίνησε το 1980 ως *Tournament of the Americas* (Τουρνουά Αμερικής), με σκοπό να υπάρχει ένα αμιγώς μπασκετικό τουρνουά που θα μοιράζει τα εισιτήρια της Αμερικής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (έως τότε χρησιμοποιούνταν κυρίως τα τουρνουά καλαθοσφαίρισης των Παναμερικανικών). Τη σημερινή του ονομασία, την έλαβε το 1999.

Από άποψη δυναμικότητας, το Αμερικανικό Πρωτάθλημα είναι θεωρητικά ισοδύναμο του Ευρωμπάσκετ, με τρεις τουλάχιστον ομάδες (ΗΠΑ, Αργεντινή, Βραζιλία) να συγκαταλέγονται μόνιμα στις μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος. Στην πράξη, όμως, δεν είναι σπάνιο κάποια χώρα να μη συμμετέχει ή να στέλνει τη δεύτερή της ομάδα, εάν έχει εξασφαλίσει με άλλο τρόπο την πρόκριση στην παγκόσμια διοργάνωση που ακολουθεί.

## Επιλογή συμμετεχόντων
Από το 1992, το Πρωτάθλημα διεξάγεται με δέκα ομάδες. Η διοργανώτρια χώρα και οι δύο ομάδες της Βόρειας Αμερικής προκρίνονται αυτόματα. Τα υπόλοιπα επτά εισιτήρια δίνονται στους καλύτερους του πιο πρόσφατου *Torneo Sudamericano* (Νότια Αμερική) και *Centrobasket* (Κεντρική Αμερική-Καραϊβική), συνήθως τρία και τέσσερα αντίστοιχα.

Όταν μια ομάδα απέχει ή είναι επίσης διοργανώτρια του τουρνουά, η κενή θέση αναπληρώνεται από την πρώτη επιλαχούσα της περιφέρειάς της. Εξαίρεση αποτελεί η Βόρεια Αμερική που δεν έχει επιλαχούσες, οπότε δίνεται μια επιπλέον θέση σε άλλη περιφέρεια.

## Διοργανώσεις
* Όπου δεν αναφέρεται σκορ τελικού, σημαίνει ότι δεν έγιναν νοκ-άουτ αγώνες.
* Οι θαλασσί διοργανώσεις μοίραζαν «εισιτήρια» για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι μπλε για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

## Αναλυτικές συμμετοχές
Πίνακας μέχρι 2011

## Πίνακας μεταλλίων

## Βραβεία πολυτιμότερου παίκτη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση του 2005
* Η διοργάνωση του 2003



Αμερικης Πρωταθλημα
Αμερικης Πρωταθλημα
Αμερικης Πρωταθλημα
Μάριο Κασούν

Ο **Μάριο Κασούν** (*Mario Kasun*, 1980-) είναι Κροάτης καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στο NBA και σε ομάδες του εξωτερικού. Έχει ύψος 2,16μ.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στο Βινκόβτσι της σημερινής Κροατίας στις 5 Απριλίου 1980 και ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ από την ηλικία των 14 ετών. 

Κατέκτησε το Κύπελλο Κροατίας με την  ομάδα της Ζάγκρεμπ. Το 2002 αγωνίστηκε στη Γερμανία, όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα Γερμανίας με τους Ντόιτσε Μπανκ Σκαϊλάινερς. Στο Σικάγο έλαβε μέρος το 2002 στο καμπ του NBA pre-draft και ήταν ένας από τους ψηλότερους παίκτες του.  Το 2004 από τους Κλίπερς πήγε στους Ορλάντο Μάτζικ, στο ΝΒΑ, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2006. Το 2006 επέστρεψε ξανά στην Ευρώπη και έγινε μέλος της Μπαρτσελόνας. Με την εθνική ομάδα της Κροατίας, ο κεντρικός παίκτης αγωνίστηκε στα Ευρωμπάσκετ του 2005 και 2007.  Από το 2008 ως το 2010 έπαιξε στην τουρκική Εφές Πίλσεν και μετά ξανά στην Κροατία, στη Ζάγκρεμπ .

To 2014 ήταν να παίξει για τη Λέφσκι Σόφιας για άλλες δύο αγωνιστικές περιόδους πριν αποσυρθεί, όμως ο πρόεδρος του συλλόγου συνελήφθη για υποθέσεις φοροδιαφυγής πριν υπογράψει ο Μάριο συμβόλαιο, οπότε δεν έπαιξε ποτέ για την ομάδα.

Τον Φεβρουάριο του 2018 έπαιξε σε ένα παιχνίδι με την KK Σαμομπόρ, τοπική ομάδα της Κροατίας.

## Ομάδες
*Bέλικα Γκόριτσα (1996 – 1997)
*Ζρίνεβατς  (1997 – 2000)
*Πανεπιστήμιο Γκονζάγκα  (2000 – 2002)
*Κελν 99ers (2002 – 2002)
*Ντόιτσε Μπανκ Σκαϊλάινερς (2002 – 2004)
*Ορλάντο Μάτζικ  (2004 – 2006)
*Μπαρτσελόνα  (2006-2008)
*Εφές Πίλσεν (2008-2010)
* Ζάγκρεμπ (2010-2012)
* Μοντεπάσκι Σιένα (2012)
* Αλ Γουάσλ Ντουμπάι (2012-2014)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ACB.com Προφίλ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κροάτες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολωνία 99ερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σκαϊλάινερς Φρανκφούρτης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κροατικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Τοξικό ερύθημα

Το **τοξικό ερύθημα** είναι αρκετά συχνή, καλοήθης δερματοπάθεια των νεογνών που εμφανίζεται συνήθως τη 2η με 5η ημέρα ζωής.

## Κλινική εικόνα

Το εξάνθημα στο τοξικό ερύθημα αποτελείται από συρρέουσες ερυθηματώδεις κηλίδες, πάνω στις οποίες εμφανίζονται μικρές βλατίδες και φλυκταινίδια. Οι δερματικές αυτές βλάβες εντοπίζονται στον κορμό, στο πρόσωπο, στην περιοχή των σπαργάνων και στα άκρα(εκτός από τις παλάμες και τα πέλματα).

## Πορεία της νόσου

Η νόσος θεωρείται ότι είναι καλοήθης και συνήθως υποχωρεί αυτόματα από μόνη της μέσα σε 2-3 ημέρες, ενώ σπάνια μπορεί να διαρκέσει ως 2 εβδομάδες. Δε χρειάζεται καμιά θεραπευτική αγωγή.

Κατηγορία:Παιδικές ασθένειες