open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γουίλ Πάουερ

Ο **Γουίλ Πάουερ** (**William Steven** "**Will**" **Power**, 1η Μαρτίου 1981-) είναι Αυστραλός οδηγός ράλι και πρωταθλητής, ο οποίος διαγωνίζεται στην IndyCar Series, με την ομάδα Team Penske. Το 2003 άρχισε να αγωνίζεται στη βρετανική Φόρμουλα 3. Αναδείχθηκε πρωταθλητής στην IndyCar Series το 2014 ενώ την επόμενη χρονιά έγινε ο πιο επιτυχημένος οδηγός σε αγώνες δρόμου στην ιστορία της διοργάνωσης με 19 νίκες, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Σκοτ Ντίξον. Ο Πάουερ κέρδισε το ράλι Ιντιανάπολις 500 στις 27 Μαΐου 2018.

## Προσωπική ζωή
Ο Πάουερ παντρεύτηκε την Λιζ Κάνον το 2010. Γνωρίστηκαν στο Power's Cart όπου η Κάνον εργάστηκε στην ρεσεψιόν της Walker Racing και ως υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της ίδιας ομάδας. Ο γιος τους, Μπο, γεννημένο τον Δεκέμβριο του 2016.

## Λαϊκή Παράδοση
Το 2013, ο Πάουερ δάνεισε την φωνή του στην ταινία animation με τον τίτλο *Turbo*.

## Αποτελέσματα Motorsports

### Συνολικά στατιστικά

### Αποτελέσματα Complete Formula Renault 3.5 Series

### Αποτελέσματα Complete A1 Grand Prix

### Αποτελέσματα American open–wheel racing

#### Champ Car

##### Indianapolis 500

### Complete Bathurst 1000 results

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστραλοί
Τιφινάγ

thumb|Νεο-τιφινάγ, αραβικά και γαλλικά σε κατάστημα στο Μαρόκο
Η **τιφινάγ** (επίσης γράφεται Tifinaɣ στο λατινικό αλφάβητο των βερβερικών· νεο-τιφινάγ: ⵜⵉⴼⵉⵏⴰⵖ· Τουαρεγκιανά Τιφινάγ: ⵜⵊⵉⵏⵗ ή ⵜⵊⵏⵗ) είναι γραφή αμπτζάντ που χρησιμοποιείται για να γραφούν οι βερβερικές γλώσσες.

Ένα σύγχρονο αλφαβητικό παράγωγο της παραδοσιακής γραφής, γνωστό ως νεο-τιφινάγ, εισήχθη τον 20ό αιώνα. Μια ελαφρώς τροποποιημένη έκδοση της παραδοσιακής γραφής, που ονομάζεται *Tifinagh Ircam*, χρησιμοποιείται σε πολλά μαροκινά δημοτικά σχολεία για τη διδασκαλία της βερβερικής γλώσσας στα παιδιά καθώς και για ορισμένες εκδόσεις.

Η λέξη *τιφινάγ* θεωρείται ότι είναι ομόρριζο του βερβερικοποιημένου θηλυκού στον πληθυντικό *Καρχηδόνιος*, μέσω του βερβερικού θηλυκού προθήματος τι- και του λατινικού *Punicus*· έτσι *τιφινάγ* θα μπορούσε ενδεχομένως να σημαίνει «τα φοινικικά (γράμματα)» ή «τα καρχηδονιακά γράμματα».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλφάβητο
Κατηγορία:Συστήματα γραφής
Bangla Tribune

Η*** Bangla Tribune*** (βεγγαλικά: বাংলা ট্রিবিউন) είναι μια διαδικτυακή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Ντάκα στη Βεγγαλική γλώσσα. Η Bangla Tribune είναι ένα μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες διαδικτυακές ειδησεογραφικές πύλες στο Μπαγκλαντές. Ένα χαρακτηριστικό της εφημερίδας είναι η λογοδοσία και η υπεύθυνη δημοσιογραφία. Ιδρύθηκε στις 13 Μαΐου 2014. Η εφημερίδα, μαζί με την Dhaka Tribune και το λογοτεχνικό περιοδικό Φώτα της Βεγγάλης, ανήκει στον όμιλο Gemcon. Ο εκδότης του της εφημερίδας είναι ο Καζί Ανίς Αχμέντ, ενώ ο Ζουλφικέρ Ράσελ είναι ο συντάκτης. Το σύνθημα της εφημερίδας είναι *Τα πάντα σε ελάχιστες λέξεις* (Kom Kothay Sob Kotha, কম কোথায় সব কথা).

## Ιστορία
Η Bangla Tribune είναι ένα μια διαδικτυακή εφημερίδα στα βεγγαλικά στο Μπανγκλαντές. Η εφημερίδα εκδίδεται από τον Καζί Ανίς Αχμέντ, ενώ ο Ζουλφικέρ Ράσελ είναι ο συντάκτης. Η Bangla Tribune περιγράφει την εκδοτική πολιτική της ως φιλελεύθερη και υποστηρίζει τα ίσα δικαιώματα των φύλων στο Μπαγκλαντές. Αυτή η εφημερίδα ανήκει στη 2A Media Limited, που με τη σειρά της ανήκει στον όμιλο Gemcon. Είναι μια από τις πιο σεβαστές διαδικτυακές εφημερίδες της χώρας. Πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως ο The Guardian χρησιμοποιούν την εφημερίδα ως μια σημαντική πηγή. 

## Περιεχόμενο

### Τμήματα

* Εθνικά
* Χώρα
* Πολιτική
* Αποκλειστικότητες
* Εξωτερικών
* Στήλη
* Επιχείρηση
* Ψυχαγωγία
* Αθλητισμός
* Τεχνολογία
* Τρόπο ζωής
* Βιβλιογραφία

## Συμπληρώματα
Ως μια ηλεκτρονική εφημερίδα, η Bangla Tribune δημοσιεύει τακτικά συμπληρώματα όπως το συμπλήρωμα λογοτεχνίας. Άλλα αξιοσημείωτα συμπληρώματα είναι η έκδοση Ιντ. Εκτός από αυτό κάθε εβδομάδα δημοσιεύονται αρκετά συμπληρώματα σε διάφορα θέματα.

## Σημαντικά άτομα

### Αρχισυντάκτης

* Ο Ζουλφικέρ Ράσελ είναι δημοσιογράφος και στιχουργός.

### Επικεφαλής ειδήσεων

* Χαρούν-ουρ-Ρασίντ

### Επικεφαλής Ρεπόρτερ

* Ουντίσα Ισλάμ

### Επικεφαλής μάρκετινγκ

* Μπόνα Μίρζα

## Αδελφικά μέσα ενημέρωσης

* *Dhaka Tribune*
* Φώτα της Βεγγάλης

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές
* *The Daily Ittefaq*
* *[[Jugantor]]*
* *[[Daily Naya Diganta]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εφημερίδες του Μπανγκλαντές
* All Bangla newspaper 
* Bangla newspaeper 

Κατηγορία:Ιστότοποι
Sylhet Protidin

Η** Sylhet Protidin** είναι μεγάλη καθημερινή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από το Σιλχέτ στη Βεγγαλική γλώσσα. Το 2007, ο εκδότης της εφημερίδας Αχμέτ Νουρ, συνελήφθη από το Τάγμα Άμεσης Δράσης και φέρεται να βασανίστηκε. Διερευνητική έκθεση από την ομάδα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Οντχικάρ υποδηλώνει ότι παραστρατιωτικές δυνάμεις απείλησαν να κλείσουν την εφημερίδα το 2007.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Βικτόρια Λόμπα

Η **Βικτόρια Λόμπα** (ρωσικά: *Виктория Лоба*, , 17 Οκτωβρίου 1988) είναι Βορειομακεδόνισσα, γεννημένη στη Ρωσία, τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στο Ταγκανρόγκ της Σοβιετικής Ένωσης (μέρος της σημερινής Ρωσίας). Όταν ήταν στην ηλικία των 8 ετών, η οικογένεια μετακόμισε στη Βόρεια Μακεδονία. Εκεί, άρχισε από την εφηβική ηλικία να γίνεται δημοφιλής, όταν το 2003, σε ηλικία 15 ετών εκπροσώπησε τη χώρα στο Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού Eurovision 2003, στη Δανία, με το κομμάτι της *Ti ne me poznavaš*, καταλαμβάνοντας τελικά την 12η θέση. Μετά τον διαγωνισμό ήθελε να επιστρέψει στη Ρωσία, για να παρακολουθήσει στρατιωτική σχολή, όμως κατόπιν παρότρυνσης της μητέρας της, σπούδασε μουσική, στη Βόρεια Μακεδονία.

Το 2004, έλαβε βραβείο από το Φεστιβάλ Roza vetrov. Από το 2008 έως και το 2010, η Λόμπα υπήρξε η βασική τραγουδίστρια του εγχώριου συγκροτήματος Tumbao Salsa Band, το οποίο ερμήνευε Jazz, βραζιλιάνικη, πορτογαλική και κουβανική μουσική. Παράλληλα εμφανιζόταν και στο τηλεοπτικό μουσικό σόου *Cotton Club*. Το 2010, τιμήθηκε από το Golden Ladybug of Popularity, με το βραβείο "Ανακάλυψη της Χρονιάς", το οποίο το κέρδισε και το 2011 και το 2012. Το 2011, κέρδισε και το δεύτερο βραβείο στο *Ohrid Fest*. Κατόπιν, στο OGAE Video Contest, βγήκε 11η με το τραγούδι *Ti Si Vinovna*.

Στο Makfest  του 2012 (ένα από τα σημαντικότερα pop/rock φεστιβάλ της Βόρειας Μακεδονίας), η Λόμπα άνοιξε το φεστιβάλ, με το τραγούδι *Pocuvstvuvaj Go Ritamot*, το οποίο ήταν και το τραγούδι του φεστιβάλ. Το 2013, ήρθε και κάποια διεθνής επιτυχία, όταν το τραγούδι της *Summer Love*, ήρθε πρώτο στα ολλανδικά charts "Dutch top European list Νέων Ταλέντων". Στο Makfest του 2014, η Λόμπα πήρε το βραβείο του Καλύτερου Ερμηνευτή, με το τραγούδι "Samo moj". Συχνά τα τραγούδια της βρίσκονται στις υψηλές θέσεις των charts της Βόρειας Μακεδονίας. Το 2007, ξεκίνησε και την ενασχόληση με την υποκριτική, συμμετέχοντας στην θεατρική παράσταση "Lolita". Έχει συμμετάσχει και σε αρκετά διαφημιστικά στην τηλεόραση. Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015, υπήρξε υποψήφια να αντιπροσωπεύσει τη χώρα της, αλλά δεν τα κατάφερε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βικτόρια Λόμπα στο IMDb

Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες
Σημαία Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βόρειας Ηπείρου

Η **[[Σημαία]] της [[Αυτόνομη Δημοκρατία της Βορείου Ηπείρου|Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βόρειας Ηπείρου]]** είναι ένας δικέφαλος Αετός, χρώματος μαύρου στην μέση της σημαίας, ενώ το φόντο είναι μπλε και στην μέση υπάρχει ένας λευκός σταυρός, όπως η Σημαία της Ελλάδας την ίδια περίοδο. Ο σταυρός συμβολίζει τον χριστιανισμό, ενώ ο δικέφαλος Αετός, προέρχεται από τον Θυρεό του Βυζαντίου. Τα δύο κεφάλια συμβολίζουν την κυριαρχία σε Ανατολή και Δύση. Ενώ τα κεφαλαία γράμματα "Α" και "Η" προέρχονται από την φράση "Αυτόνομη  Ήπειρος", θυμίζοντάς μας έτσι τις δόξες της Ηπείρου στην αρχαιότητα κυρίως την εποχή βασιλείας του βασιλιά Πύρρου.

## Παρόμοιες σημαίες Ελλάδας

Αρχείο:Flag of Greece (1822-1978).svg|H πρώτη σημαία της Ελλάδας (1822-1970 και 1974-1978 (επαναϋιοθετήθηκε).
Αρχείο:Hellenic Kingdom Flag 1935.svg|Η σημαία του Βασιλείου της Ελλάδας (1863-1970).
Αρχείο:Flag of the Greek Orthodox Church.svg|Σημαία Βυζαντινής αυτοκρατορίας.


## Παραπομπές


Βορεια Ηπειρος
Βορεια Ηπειρος
NGC 1999

thumb|right|225px|Το νεφέλωμα ανακλάσεως NGC 1999 με τη σκοτεινή περιοχή που θυμίζει κλειδαρότρυπα.
Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1999** είναι ένα γεμάτο με σκόνη φωτεινό νεφέλωμα στον αστερισμό Ωρίωνα, με ένα μεγάλο άνοιγμα κενού χώρου που φαίνεται ως μαύρη περιοχή. Είναι νεφέλωμα ανάκλασης, καθώς το φως του είναι ανακλώμενο φως του μεταβλητού αστέρα V380 Ωρίωνος.

Παλαιότερα πιστευόταν ότι το μαύρο κομμάτι ήταν ένα πυκνό νέφος σκόνης και αερίου, το οποίο εμπόδιζε το φως να περάσει, δηλαδή ένα σκοτεινό νεφέλωμα. Ωστόσο, ανάλυση στο υπέρυθρο με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χέρσελ, μαζί με παρατηρήσεις από το έδαφος του υποχιλιοστομετρικού τηλεσκοπίου της Ατακάμα και των οπτικών τηλεσκοπίων Mayall στο Κιτ Πηκ και «Μαγγελάνος», απέδειξε το 2010 ότι η σκοτεινή αυτή περιοχή φαίνεται μαύρη όχι επειδή είναι ένας εξαιρετικά πυκνός θύλακας σκόνης και αερίου, αλλά επειδή είναι κενή υλικού και από μέσα της βλέπουμε τον σκοτεινό ουρανό από πίσω. Η ακριβής αιτία της δημιουργίας του ανοίγματος βρίσκεται ακόμα υπό διερεύνηση, με μία πιθανότητα να είναι ότι λεπτοί πίδακες αερίου από κάποιους από τους πρωτοαστέρες στην περιοχή διατρύπησαν το πέπλο σκόνης και αερίου, αλλά και ισχυρή ακτινοβολία από έναν κοντινό ώριμο αστέρα ίσως να βοήθησε στη δημιουργία της οπής. Πιστεύεται ότι αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια καλύτερη κατανόηση ολόκληρης της διαδικασίας σχηματισμού αστέρων.

Το NGC 1999 απέχει από τη Γη περί τα 1.500 έτη φωτός.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Νεφελώματα ανάκλασης
1999
Κατηγορία:Ωρίων (αστερισμός)
Manab Zamin

[μικρογραφία|Η έδρα των [The Daily Ittefaq και Manab Zamin στην Ντάκα.]]
Η*** Daily Manab Zamin*** ( "Άνθρωποι της Γης") είναι μια μεγάλη καθημερινή εφημερίδα ταμπλόιντ στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Ντάκα στη Βεγγαλική γλώσσα. Είναι η πρώτη και μεγαλύτερη σε κυκλοφορία καθημερινή ταμπλόιντ στα βεγγαλικά, ενώ η διαδικτυακή πύλη της λαμβάνει 11.000.000 προβολές σελίδας τον μήνα. Συγκεκριμένα λαμβάνει 770.000 επισκέπτες από 179 χώρες. Είναι η μόνη εφημερίδα του Μπαγκλαντές που διαθέτει πιστοποιήσεις και συνεργασίες με την FIFA, την UEFA και τη αγγλική Πρέμιερ Λιγκ. Έχει, επίσης, συνεργαστεί με την Sony Pictures και Warner Bros. για τη δημοσιότητα παραγωγών του Χόλυγουντ, συμπεριλαμβανομένων των *[[Batman Begins]]*, ** και *[[Casino Royale (ταινία, 2006)|Casino Royale]]*.

Η Daily Manab Zamin είναι επίσης η μόνη εφημερίδα στη χώρα που παρείχε ειδική σελίδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 στη Νότια Αφρική με λεπτομερείς ενημερώσεις, προφίλ παικτών, στατιστικά ομάδων, και όλα τα τελευταία κουτσομπολιά. Η ιστοσελίδα κατατάσσεται 131η στο Μπαγκλαντές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Μαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια

Η **Mαρία Μαργαρίτα, Δούκισσα του Ανζού** (*Marie Marguerite, duchesse d'Anjou*, γεννημένη ως Mαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια *María Margarita Vargas Santaella*, 21 Οκτωβρίου 1983 -) είναι η σύζυγος του Λουδοβίκου Αλφόνσου, Δούκα του Ανζού και νόμιμου διεκδικητή του θρόνου της Γαλλίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1983 στο Καράκας και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Βίκτωρ Χοσέ Βάργας Ιραουσκίν, ιδιοκτήτη της τράπεζας BOD ή της Banco Occidental de Descuento και της πρώτης συζύγου του Κάρμεν Λεονόρ Σανταέγια Τεγιερία. 

Σπούδασε στο Κολέγιο Merici de las Madres Ursulinas στο Καράκας και έχει πτυχίο παιδαγωγικής από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Καράκας.

Στις 4 Νοεμβρίου 2004 η Mαρία Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Λουδοβίκο Αλφόνσο, Δούκα του Ανζού στο Καράκας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά:
*την Πριγκίπισσα Ευγενία, Θυγατέρα της Γαλλίας (2007-)
*τον Πρίγκιπα Λουδοβίκο, Δελφίνο της Γαλλίας, Δούκα της Βουργουνδίας (2010-), δίδυμος του Αλφόνσο
*τον Πρίγκιπα Αλφόνσο, Υιό της Γαλλίας, Δούκα του Μπερύ (2010-), δίδυμος του Λουδοβίκου
*τον Πρίγκιπα Ερρίκο, Υιό της Γαλλίας, Δούκα της Τουραίνης (2019-)

Η Mαρία Μαργαρίτα και η οικογένεια της ζει στη Μαδρίτη.

## Τίτλοι
***21 Οκτωβρίου 1983 - 4 Νοεμβρίου 2004**: Δεσποινίς Mαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια
***4 Νοεμβρίου 2004 - μέχρι σήμερα**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Δούκισσα του Ανζού

### Τιμητικές διακρίσεις
* Ντάμα Μεγαλόσταυρου της Τιμής και της Αφοσίωσης του Νοσοκομειακού Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας (25/06/2016)





## Παραπομπές


*Cassani Pironti, Fabio. *Bref crayon généalogique de S.A.R. la Princesse Marie-Marguerite, Duchesse d'Anjou, née Vargas Santaella*, Le Lien Légitimiste, n. 16, 2007.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

|-

|-

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Δούκισσες του Ανζού
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουρβόνης
Πέτρος (σεβαστοκράτωρ)

Ο **Πέτρος** ήταν Βούλγαρος ευγενής ο οποίος κατείχε τον υψηλό τίτλο του *[[σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]* προς το 1253. Παντρεύτηκε κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Κυβερνούσε σημαντικό αριθμό εδαφών στη Βουλγαρία κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του γαμπρού του, Μιχαήλ Ασέν Β΄.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  

Κατηγορία:Βούλγαροι ευγενείς
Κατηγορία:Βούλγαροι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
KazCosmos

Η **Εθνική Διαστημική Υπηρεσία της Δημοκρατίας του Καζακστάν** (καζακικά: Қазақстан Республикасы Ұлттық ғарыш агенттiгi), γνωστή επίσης ως KazCosmos ή KazKosmos, είναι ο εθνικός διαστημικός οργανισμός του Καζακστάν και ιδρύθηκε επίσημα στις 27 Μαρτίου 2007.

## Ιστορία

### Σώμα κοσμοναυτών
Στις 7 Ιανουαρίου 2000, η κυβέρνηση του Καζακστάν δήλωσε ότι θα δημιουργούσε σώμα κοσμοναυτών. Την εποχή εκείνη είχαν ήδη πετάξει δύο καζάκοι κοσμοναύτες, ο Τοκτάρ Αουμπακίροφ το 1991, και ο Ταλγκάτ Μουσαμπάγιε (1994, 1998 και αργότερα το 2001). Από τους 2000 υποψηφίους, επιλέχθηκαν δύο, οι Αϊντίν Αϊμπέτοφ και ο Μουχτάρ Αϋμαχάνοφ, το 2002. Εστάλησαν στην Πόλη των Αστεριών για εκπαίδευση από το 2003 έως το 2009, όταν η παγκόσμια οικονομική κρίση ανέβαλε επ'αορίστου την διαστημική πτήση. Το 2009, επέστρεψαν για να εργαστούν στη KazCosmos. Αρχικά προβλεπόταν να κάνουν διαστημική πτήση το 2005 ή το 2006. Ο Aymakhanov αποχώρησε από το Καζακστάν το 2012 για να γίνει Ρώσος πολίτης για να ακολουθήσει μια καριέρα κοσμοναυτών. Ο Αϊμπέτοφ ήταν ακόμα έτοιμος για διαστημική πτήση τον Απρίλιο του 2015. Τον Ιούνιο του 2015, επελέγη ως αντικαταστάτης της Σάρα Μπράιτμαν στο Soyuz TMA-18M/Soyuz TMA-16M, η οποία αρνήθηκε να πετάξει, και ο εφεδρικός αστροναύτης Σατόσι Τακαμάτσου επίσης αρνήθηκε. Το Soyuz TMA-18M θα εκτοξευτεί τον Σεπτέμβριο του 2015. Ο Αϊμπέτοφ είχε αρχικά προβλεφθεί να πετάξει σε μια εκτόξευση του 2017. Ο Αϊντίν Αϊμπέτοφ εκτοξεύτηκε από το Μπαϊκονούρ στις 2 Σεπτεμβρίου 2015 στο Soyuz TMA-18M και αποβιβάστηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και επέστρεψε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015 στο Soyuz TMA-16M στη στέπα του Καζακστάν έχοντας περάσει 10 ημέρες στο διάστημα.

### Δορυφόροι
Το έτος πριν από την ίδρυση, στις 18 Ιουνίου 2006, ο δορυφόρος επικοινωνιών KazSat-1 ξεκίνησε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, σηματοδοτώντας την αρχή των ανεξάρτητων διαστημικών επιχειρήσεων του Καζακστάν. Το 2008 οι επικοινωνίες με τον δορυφόρο χάθηκαν και κηρύχθηκε αγνοούμενος. Ο επόμενος προγραμματισμένος δορυφόρος, ο KazSat-2, αντιμετώπισε μια σειρά καθυστερήσεων, αλλά εκτοξεύτηκε στις 16 Ιουλίου 2011 με πύραυλο Προτόν. Ο KazSat-2 χτίστηκε από την Κρουνίτσεφ και το Thales Alenia Space Italy. Η KazCosmos υπέγραψε σύμβαση με τους ΔΔΣ-Ρεσέτνεφ και Thales Alenia Space Italy στις 21 Ιουνίου 2011 για τον τρίτο τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο, με το όνομα KazSat-3, και εκτοξεύτηκε το 2014.

## Αποστολές
Ο επικεφαλής του οργανισμού, ο Ταλγκάτ Μουσαμπάγιεφ, είναι βετεράνος τριών διαστημικών πτήσεων, μεταξύ των οποίων δύο παραμονές μακράς διαρκείας στο ρωσικό διαστημικό σταθμό Μιρ. Ο Μουσαμπάγιεφ λέει ότι το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ το οποίο βρίσκεται στο Καζακστάν, είναι το κύριο συστατικό στοιχείο της συνεργασίας μεταξύ των διαστημικών προγραμμάτων της Ρωσίας και του Καζακστάν. Οι Ρώσοι χρησιμοποιούν συνήθως το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα της Kazcosmos

Κατηγορία:Οικονομία του Καζακστάν
Κατηγορία:Διαστημικές υπηρεσίες
Daily Inqilab

Η*** Inqilab*** (βεγγαλικά: দৈনিক ইনকিলাব) είναι μια μεγάλη καθημερινή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Ντάκα στη Βεγγαλική γλώσσα.

## Διαμάχη

### Ισχυρισμοί για παρουσία Ινδικών στρατευμάτων
Το 2014, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στη Σατχίρα η Inqilab ανέφερε ότι Ινδικές δυνάμεις είχαν αναπτυχθεί στη Σατχίρα για να καταστείλουν τους διαδηλωτές. Η αναφορά συμπεριλάμβανε ένα υποτιθέμενο φαξ, με ημερομηνία 6 Νοεμβρίου 2013, ανάμεσα στο υπουργείο εξωτερικών στην Ντάκα και την υψηλή επιτροπή του Μπανγκλαντές στο Δελχί, ζητώντας Ινδική στρατιωτική παρουσία στη Σατχίρα. Ο τίτλος του δημοσιεύματος ήταν "Στρατιωτική Βοήθεια από την Ινδία και Ανάπτυξη στη Σατχίρα" το υποτιθέμεν φαξ και η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κατονομάζει αληθινά πρόσωπα με τις ονομασίες τους. Το φαξ που φέρεται να είχε σταλεί από τον Τουφίκ Ισλάμ Σατίλ, ανώτερο βοηθό γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών, και επίσης απευθυνόταν στον Σουτζίτ Γκος, πολιτικό και πληροφοριακό σύμβουλο στην Ινδική ύπατη αρμοστεία στην Ντάκα. Το κείμενο του φαξ αναφέρεται σε μια επιστολή που έλαβε από τον Ταξίαρχο Νουρ Μ. Νουρ Ισλάμ, πιθανώς αναζητώντας πληροφορίες σχετικά με δήθεν προτάσεις από το γραφείο του Πρωθυπουργού. Το έγγραφο που πρότεινε το 33ο Σώμα Δυτικής Βεγγάλης του Ινδικού Στρατού, που αποτελείται από τη 17η, 20η και 27η Ορεινή Μεραρχία. Τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες παρατίθονται για τη φύση της ανάπτυξης - με Ταχεία, Τεθωρακισμένα, Πυροβολικό, και Μηχανικά. Ωστόσο, κατά το χρόνο αποστολής του φαξ, μόνο η ταχεία παρέμβαση επιβεβαιωνόταν, ενώ τα υπόλοιπα όχι. Σύμφωνα με το φαξ, ο αριθμός του προσωπικού που θα αναπτυχθούν ήταν να συμφωνηθεί στη μονάδα του Μπαγκλαντεσιανού Στρατού στη Τζεσόρ. Το φαξ ανέφερε επίσης "Κανάλια Μεταφοράς και Διείσδυσης" για τα Ινδικά στρατεύματα στο Μπαγκλαντές για να λάβουν μέρος στην επιχείρηση. Αυτό περιλαμβάνεται τη Μπόμρα στη Σατχίρα. Τρίτον, ανέφερε ότι τα αστυνομικά τμήματα Ασσασχούνι και Σατχίρα Σαντάρ για κόμβους της νοημοσύνης και το Κατασκήνωμα Τζεσόρ εμφανιζόταν ως επιπλέον επιλογή. Το τέταρτο σημείο καθόριζε τις "Περιοχές Εμπλοκής" για την Ινδική ανάπτυξη στρατευμάτων. Στους τομείς της ανάπτυξης ήταν τα πέντε από τα επτά ουπαζίλα που συνθέτουν την επαρχία Σατχίρα - τα ουπαζίλα Σιαμναγκάρ, Ντεμπάτα, Ασσασούνι, Καλαρόα και Σατχίρα Σαντάρ.

Σύμφωνα με *Την Daily Star*, το υποτιθέμενο φαξ κυκλοφορούσε στο Facebook και η Inqilab απλά το πήρε χωρίς επαλήθευση.

### Αντιδράσεις
Το Υπουργείο Εξωτερικών αρνήθηκε την ύπαρξη του φαξ και απέρριψε το φαξ ως ψεύτικο. Οι τρεις δημοσιογράφοι, συμπεριλαμβανομένων του δημοσιογράφου Ρομπιούλα Ρόμπι, συνελήφθησαν και το τυπογραφείο της Inqilab σφραγίστηκε. Η Daily Star ονόμασε την έκθεση "ως μια απογοήτευση για τη δημοσιογραφία".

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Μάτκο Τάλοβατς

Ο **Μάτκο Τάλοβατς** (, ) ή **Ματίγια Τάλοβατς** (), ήταν Μπάνος της Σλαβονίας από το 1435 έως το 1445.

## Οικογένεια
Ο Τάλοβατς καταγόταν από τη νήσο Κόρτσουλα, ενώ ήταν υπήκοος της Δημοκρατίας της Ραγούσας. Ήταν μέλος της οικογένειας Τάλοβατς, η οποία διέθετε επιρροή στην περιοχή της Τσέτινα, κατά την διάρκεια του 15ου αιώνα. Ο αδερφός του, Γιόβαν (ή Ιβάν), έχει χαρακτηριστεί ως Σέρβος.

Ο αδερφός του Μάτκο, Πέταρ Τάλοβατς, ήταν Μπάνος της Κροατίας και της Δαλματίας από το 1438 έως το 1453. Ο δεύτερος αδερφός του, Φράνκο, ήταν Μπάνος του Σέβεριν, έπαρχος του Τέμες και διοικητής του Βελιγραδίου. Ο τρίτος αδερφός του, Ιβάν, ήταν ηγούμενος της Βράνα(1439-1445).
Αποδεχόμενοι τις βασιλικές δωρεές εδαφών, οι αδερφοί Τάλοβατς ήσαν, για συγκεκριμένη περίοδο, οι ισχυρότεροι ηγεμόνες του συνόλου των κροατικών εδαφών. Η κυριαρχία τους εκτεινόταν από το Βελιγράδι έως το Σένι και από τη Ντράβα έως τη Νερέτβα.

## Υπηρεσία
Ο Μάτκο υπηρέτησε στην αυλή του Δεσπότη της Σερβίας, Στεφάν Λαζάρεβιτς. Στην συνέχεια, κατέστη καστελάνος του, ευρισκόμενου υπό ουγγρικό έλεγχο, Βελιγραδίου, προτού οριστεί στο αξίωμα του μπάνου, το 1435. Οι αδερφοί του, Ιβάν και Φράνκο τον διαδέχτηκαν στο αξίωμα του καστελάνου του Βελιγραδίου.

Κατείχε εδάφη στο Τοπόλοβατς, τα οποία του είχαν παραχωρηθεί από τον Αυτοκράτορα Σιγισμόνδο, από τα οποία και έλαβε το όνομα Τάλοβατς. Το 1430, κατέστη καστελάνος του Κόβιν. Ευρισκόμενος στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα Σιγισμόνδου, ορίστηκε ως επίτροπος της Επισκοπής του Ζάγκρεμπ το 1433, ενώ, το 1434, ορίστηκε προσευχητής της Βράνα και το 1435 μπάνος πάσας Σλαβονίας. Η περίοδος εξουσίας του έλαβε χώρα κατά την διάρκεια περιόδου επαναλαμβανόμενων οθωμανικών επιδρομών εντός των κροατικών εδαφών και εσωτερικών διαμαχών των φεουδαρχικών ηγεμόνων.

Ο Μάτκο Τάλοβατς απεβίωσε το 1445.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
*  
*  
*  
*  

Κατηγορία:Βάνοι
Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Δημοκρατίας της Ραγούσας
Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου της Σερβίας
Ιέβα Σιμοναϊτίτε

Η **Ιέβα Σιμοναϊτίτε** (λιθουανικά *Ieva Simonaitytė*, 23 Ιανουαρίου 1897 – 27 Αυγούστου 1978) ήταν Λιθουανή συγγραφέας. Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό, το Βαναγκάι, της Ανατολικής Πρωσίας, στην Επαρχία Κλάιπεντα. Σε ηλικία 5 ετών, προσβάλλεται από τον ιό της φυματίωσης, αφήνοντάς της προβλήματα στα οστά, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να περπατάει από τότε με τη βοήθεια μπαστουνιών. Μεγάλωσε μέσα σε μία φτωχική οικογένεια, ενώ έχασε και τον πατέρα της σε μικρή ηλικία, γεγονός που την ανάγκασε να εργαστεί από νεαρή ηλικία. Γραφή και ανάγνωση έμαθε από τη μητέρα της, αλλά κατά κύριο λόγο ήταν αυτοδίδακτη. Μεταξύ το 1912 και το 1914, ταξίδεψε στο Άνγκερμπουργκ, για περαιτέρω ιατρική βοήθεια εξ αιτίας της φυματίωσης. 

Περί το έτος που επέστρεψε στη γενέτειρά της, είχε ήδη ξεσπάσει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, του οποίου τα γεγονότα την ενέπνευσαν και ξεκίνησε τη λογοτεχνική της πορεία με την έκδοση ποιημάτων και μικρών ιστοριών, επικεντρώνοντας κυρίως στις λιθουανικές μειονότητες. Έως και το 1921, εργαζόταν ως ράφτρα για βιοποριστικούς λόγους, ενώ αργότερα μετακόμισε στην Κλάιπεντα, όπου παρακολούθησε νυχτερινά μαθήματα γραφομηχανής και στενογραφίας. Έτσι, έκτοτε ξεκίνησε να εργάζεται ως γραμματέας και μεταφράστρια. Την ίδια δεκαετία ενεπλάκη και με την πολιτική ζωή της περιοχής. Το 1935, με την κυκλοφορία του *Aukštujų Šimonių likimas*, ουσιαστικά αρχίζει η δημοτικότητα στη λογοτεχνική της σταδιοδρομία. Για το έργο αυτό λαμβάνει κρατικό βραβείο κι εν συνεχεία εργάζεται μόνο ως συγγραφέας, αφιερώνοντας τη ζωή της στη λογοτεχνία. 

Κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Κλάιπεντα  κατελήφθη από τους Ναζί και εκείνη μετακόμισε στο Κάουνας. Το 1963 μετακομίζει στο Βίλνιους. Δύο χρόνια πιο πριν, αγοράζει εξοχική κατοικία στη γενέτειρά της, η οποία από το 1984 λειτουργεί ως μουσείο. Απεβίωσε το 1978, στο Βίλνιους και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Antakalnis. 

Το πιο γνωστό έργο της είναι το προαναφερθέν *Aukštujų Šimonių likimas*, το οποίο περιγράφει τη ζωή μιας σιμοναϊκής οικογένειας περί τον 18ο και 20ο αιώνα. Άλλα γνωστά της έργα είναι το δίτομο *Vilius Karalius*, τα αυτοβιογραφικά *Be tėvo* και *O buvo taip*, καθώς επίσης και το *Pikčiurnienė*, το οποίο έγινε γνωστό για τη λογοκρισία που υπέστη. Οι συγγραφικές αδυναμίες της, όπως τις ανέφεραν κριτικοί ήταν η μακρολογία, η τάση προς τον συναισθηματισμό και, στα κατοπινά της χρόνια, η χρήση κοινοτοπιών του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Bibliography of Simonaitytė

Κατηγορία:Λιθουανοί συγγραφείς
The Financial Express (Μπανγκλαντές)

Η*** The Financial Express*** είναι αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Ντάκα του Μπαγκλαντές, η οποία ιδρύθηκε το 1993. Η The Financial Express μαζί με την Standard Chartered Bank απονέμει ένα ετήσιο βραβείο για την καλύτερη εταιρική κοινωνική ευθύνη στο Μπαγκλαντές. Ο Μοαζέμ Χοσσάιν είναι ο σημερινός συντάκτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
The Independent (Μπανγκλαντεσιανή εφημερίδα)

Η** The Independent** είναι αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που δημοσιεύεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Ανήκει στον όμιλο Beximco του Μπαγκλαντές. Είναι η μόνη 32-σέλιδη ολόχρωμη καθημερινή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές.

Τα εβδομαδιαία συμπληρώματα περιλαμβάνουν: Στηθοσκόπιο, Νέοι και Ανεξάρτητοι, Πίστη, Το *Σαββατοκυριακάτικο Ανεξάρτητο Περιοδικό*, Ντάκα Ζωντανά (καθημερινό).

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές
* *Daily Sun* (Μπαγκλαντές)
* *The Daily Star* (Μπαγκλαντές)
* *New Age*
* *[[Prothom Alo]]*
* *The Daily Ittefaq*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Γιούργκα Σεντουικίτε

Η **Γιούργκα Σεντουικίτε** (λιθουανικά: *Jurga Šeduikytė*, 10 Φεβρουαρίου 1980), γνωστή και με το καλλιτεχνικό της **Jurga** ή με το προηγούμενο από αυτό: **Dingau**, είναι Λιθουανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός της pop και art rock μουσικής. Γεννήθηκε στην Κλάιπεντα της ΣΣΔ Λιθουανίας, στην ΕΣΣΔ, μέσα σε μία μουσική οικογένεια. Κατά το δεύτερο σχολικό της έτος, η οικογένεια μετακόμισε και πήγανε στην Παλάνγκα, όπου ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε τοπικό μουσικό σχολείο. Εκεί τελείωσε και το γυμνάσιο. Κατόπιν, σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους.

Το 2002, πήρε μέρος στο τηλεοπτικό σόου *Fizz Superstar*, το οποίο ήταν διαγωνισμός τραγουδιού. Παράλληλα, ξεκίνησε να τραγουδάει με το ψευδώνυμο Dingau στο rock γυναικείο συγκρότημα Muscat. Το 2004, εμφανίστηκε στα μιούζικαλ *Ugnies medžioklė su varovais* και *Tadas Blinda*. Περί το 2005, ξεκίνησε ουσιαστικά και η σόλο καριέρα της, υπό το καλλιτεχνικό όνομα Jurga. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2005, κυκλοφόρησε και ο πρώτος της δίσκος με τίτλο *Aukso Pieva*. Το πρώτο single του δίσκου, *Nebijok*, είχε σημειώσει επιτυχία στη χώρα της. Ο πρώτος της δίσκος γράφτηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από αυτήν και μέσω αυτού έλαβε αρκετά λιθουανικά βραβεία.

Στις 19 Απριλίου του 2007, κυκλοφόρησε και ο δεύτερος δίσκος της με τίτλο *Instrukcija*, ο οποίος κι αυτός γράφτηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από αυτήν. Με αφορμή αυτόν τον δίσκο, έκανε περιοδεία σε όλη τη Λιθουανία. Το 2007, το τραγούδι της 5th Season, πήρε το Πρώτο Βραβείο στο Baltic Song Festival, που έγινε στη Σουηδία. Την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους έλαβε και το βραβείο Καλύτερο Βαλτικό Έργο από το MTV Europe Music Awards. Με αυτό το βραβείο, έγινε η πρώτη Λιθουανή που κερδίζει ένα MTV βραβείο. Έκτοτε ακολούθησαν κι άλλες βραβεύσεις και δίσκοι. Το 2011, κυκλοφόρησε το *Metronomes*, το 2013, το *Breaking The Line*, το 2015, το *Giliai Vandeny* και το 2017, το *Not Perfect*. Στις 28 Αυγούστου του 2008, απέκτησε παιδί, ενώ έναν χρόνο αργότερα παντρεύτηκε τον Βίντας Μπαρεΐκης, ο οποίος είναι και ο πατέρας του γιου της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Jurga in myspace.com
*Jurga in discogs.com

Κατηγορία:Λιθουανοί τραγουδιστές
New Age (Μπανγκλαντές)

Η **New Age** είναι αγγλόφωνη ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται από τη Ντάκα του Μπαγκλαντές. Θεωρείται ως μια από τις πιο ειλικρινής εφημερίδες της χώρας, γνωστή για τη αντι-κατεστημενική συντακτική πολιτική. Ο Νουρούλ Καμπίρ είναι ο σημερινός εκδότης της εφημερίδας. Το 2004 τα γραφεία της εφημερίδας ερευνήθηκαν χωρίς ένταλμα από την Αστυνομία του Μπαγκλαντές. Ένας ρεπόρτερ της εφημερίδας βασανίστηκε από μέλη της υπηρεσίας επιβολής του νόμου Τάγμα Ταχείας Δράσης.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές
* *Daily Sun* (Μπαγκλαντές)
* *The Daily Star* (Μπαγκλαντές)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
The News Today (Μπανγκλαντές)

Η*** The News Today ***είναι μια αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα, που δημοσιεύεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Ο εκδότης της εφημερίδας είναι ο Ριάζ Ουντίν και δημοσιεύεται από τη Newscorp Publications Limited.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Αρσάκ Φετβατζιάν

Ο **Αρσάκ Αμπραχάμι Φετβατζιάν** (αρμ: *Արշակ Աբրահամի Ֆեթվաճյան*, Τραπεζούντα, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1864 ή 1866 - Μέντφορντ Μασαχουσέτης, ΗΠΑ, 1947) ήταν Αρμένιος καλλιτέχνης και ιστορικός τέχνης, γνωστός κυρίως για τα ζωγραφικά του έργα.

## Βιογραφία
Ο Φετβατζιάν γεννήθηκε το 1864 ή το 1866 στην Τραπεζούντα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σπούδασε ζωγραφική στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών της Κωνσταντινούπολης, από την οποία αποφοίτησε το 1887. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε τις σπουδές του πρώτα στην Ακαδημία Τεχνών του Αγίου Λουκά της Ρώμης (1887 - 1891) και έπειτα στη Βιέννη (1891 - 1895), όπου παράλληλα εργαζόταν. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, επισκέφτηκε επανειλημμένα τον αρχαιολογικό χώρο του Ανί, στην περιοχή του Καρς, ζωγραφίζοντας τα μεσαιωνικά μνημεία και συμμετέχοντας στις ανασκαφές του Νίκολας Μαρ. Παράλληλα, δημιούργησε πίνακες (κατά κύριο λόγο υδατογραφίες) πολλών ακόμη μνημείων της ευρύτερης περιοχής της Αρμενίας, οι οποίοι κυκλοφόρησαν στην Αυστρία με τη μορφή καρτ-ποστάλ. Επιπλέον,  συνεργάστηκε με διάφορους εκδότες και συγγραφείς δημοσιεύοντας σειρά άρθρων με θέματα την αρμενική αρχιτεκτονική και τέχνη, ενώ συμμετείχε στον σχεδιασμό, τη διακόσμηση και την αγιογράφηση ναών της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.

Το 1918 ο Φετβατζιάν επιλέχτηκε από τις αρχές της θνησιγενούς Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας (1918 - 1920) ως υπεύθυνος για τον σχεδιασμό και τη δημιουργία σειράς χαρτονομισμάτων και γραμματοσήμων, ενώ μετά την κατάλυση του κράτους από τους μπολσεβίκους, παρέμεινε στο Παρίσι, όπου βρισκόταν για ζητήματα σχετικά με τα καθήκοντά που του είχαν ανατεθεί από την αρμενική κυβέρνηση. Αργότερα μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου απεβίωσε την 7η Οκτωβρίου του 1947, ενώ η σορός του μεταφέρθηκε στο Γερεβάν της Σοβιετικής Αρμενίας.

### Καλλιτεχνική παραγωγή και εκθεσιακή δραστηριότητα
Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του καριέρας, υπολογίζεται πως ο Φετβατζιάν φιλοτέχνησε περισσότερους από 2.000 πίνακες (κυρίως ελαιογραφίες και υδατογραφίες), τους οποίους παραχώρησε στην Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας λίγο καιρό πριν τον θάνατό του. Παράλληλα, παρουσίασε τα έργα του σε εκθεσιακούς χώρους της Γαλλίας, της Βρετανίας, των ΗΠΑ κλπ.

## Έργα

Αρχείο:Fetvadjian Ani cathedral 1905.jpg|Ο Καθεδρικός ναός του Ανί (1905).
Αρχείο:Arshak Fetvadjian poor-old-greek-anatolia.jpg|Φτωχός ηλικιωμένος Έλληνας της Ανατολίας (άγνωστη χρονολογία).
Αρχείο:A. Fetvadjian. Mikayel vardapet. Ani.jpg|Προσωπογραφία του κ. Μιχαήλ (1907).
Αρχείο:Fetvadjian the woman of sasun.jpg|Η γυναίκα του Σασούν (αρχές 20ού).
Αρχείο:ArmeniaP31-100Rubles-1919-donatedoy b.jpg|Χαρτονόμισμα της Α΄ Αρμενικής Δημοκρατίας (1919).


## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμένιοι ζωγράφοι
Daily Sun (Μπανγκλαντές)

Η*** Daily Sun*** είναι μια αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Ντάκα στο Μπαγκλαντές, η οποία ιδρύθηκε το 2010. Η *Daily Sun* ανήκει στη East West Media Group μέρος του ομίλου Μπασουντάρα. 

## Περιγραφή
Η Daily Sun είναι μια αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Ντάκα, στο Μπαγκλαντές. Ιδρύθηκε το 2010. Η κύρια εφημερίδα έχει 28 σελίδες, συμπεριλαμβανομένων 4 σελίδων για τις επιχειρήσεις και τα 8 σελίδων για τα αθλητικά που ονομάζεται "Νικητής".

Όταν η εφημερίδα επέκρινε το ρόλο του υπουργού ναυτιλίας στην χορήγηση αδειών και την παραβίαση των κανόνων οδικής κυκλοφορίας από τους οδηγούς, οι εργαζόμενοι στις μεταφορές εισέβαλαν και λεηλάτησαν τα οχήματα παράδοσης. Ένας δημοσιογράφος της εφημερίδας που έδρευε στην Νέα Υόρκη, ο Σαντός Μαντάλ, πέθανε το 2016 από καρδιακή προσβολή. 
Η Daily Sun ανήκει στην East West Media Group, μέλος του Ομίλου Μπασουντάρα, μαζί μετη *[[Bangladesh Pratidin]]*, τη *[[Kaler Kantho]]*, και την διαδικτυακή πύλη ειδήσεων Banglanews24.com.

## Εβδομαδιαία συμπληρώματα
Τα εβδομαδιαία συμπληρώματα της εφημερίδας περιλαμβάνουν:

* Groove
* The Hood + Brain Freeze
* Morning Tea

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Σερζ Ντασό

Ο **Σερζ Ντασό** (Serge Dassault, 4 Απριλίου 1925 – 28 Μαΐου 2018) ήταν Γάλλος κληρονόμος και στέλεχος επιχειρήσεων και πολιτικός. Υπήρξε διευθυντής του Dassault Group και συντηρητικός πολιτικός. Εργάστηκε επίσης για την SES.

Σύμφωνα με το Forbes, η περιουσία του Ντασό εκτιμήθηκε πως ήταν περίπου 15 δισ. δολάρια το 2016.

## Βιογραφία
Ο Σερζ Ντασό ήταν ο γιος του Μαρσέλ Ντασό, από τον οποίο κληρονόμησε το Dassault Group, και της Μαντλίν Ντασό. Και οι δυο γονείς του ήταν από οικογένεια με εβραϊκή παράδοση αλλά μετά ασπάστηκαν τον ρωμαιοκαθολικισμό. Μετά τον θάνατο του γηραιότερου Ντασό το 1986, ο Σερζ Ντασό συνέχισε την ανάπτυξη της εταιρείας με τη βοήθεια των διευθύνοντων συμβούλων Charles Edelstenne και Éric Trappier.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μπήκε στη φυλακή όταν ο πατέρας του στάλθηκε στο Μπούχενβαλντ μετά την άρνησή του να συνεργαστεί με μια γερμανική αεροπορική εταιρεία.

Φοίτησε στο Lycée Janson de Sailly. Είχε πτυχίο μηχανικού από το École Polytechnique (τάξη του 1946) και το Supaéro (τάξη του 1951). Το 1963 έλαβε ένα EMBA από το HEC Paris.

## Καριέρα
Η εταιρεία του κατέχει επίσης την εφημερίδα *Le Figaro*.

Ήταν μέλος του UMP, όπως είναι ο γιος του Olivier, ο οποίος είναι βουλευτής στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση. Ήταν δήμαρχος στην πόλη Corbeil-Essonnes, νότιο προάστιο του Παρισιού. Το 2005 εγκαινίασε το αξίας 2 εκατ. ευρώ Ισλαμικό Πολιτιστικό Κέντρο (στο οποίο υπήρχε και τέμενος) στην πόλη του. Τον Δεκέμβριο του 1998, καταδικάστηκε σε δυο χρόνια φυλάκιση για τη συμμετοχή του στο σκάνδαλο της Belgian Agusta και του επιβλήθηκε πρόστιμο 60.000 βελγικών φράγκων (περίπου €1.500).

Το 2004 έγινε γερουσιαστής και από αυτή τη θέση, υποστήριξε ανοιχτά θέσεις του συντηρητικού κόμματος στα θέματα της οικονομίας και της απασχόλησης, ισχυριζόμενος ότι οι κανονισμοί στους φόρους και στο εργατικό δυναμικό στη Γαλλία καταστρέφουν τους επιχειρηματίες. Τον Νοέμβριο του 2012, απαντώντας στο σχέδιο της κυβέρνησης Αιρώ να νομιμοποιήσει τον γάμο των ομοφυλόφιλων, ο Ντασό ανέφερε σε μια συνέντευξη στο France Culture ότι η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλόφιλων θα προκαλέσει «μηδενική ανανέωση του πληθυσμού. Θα έχουμε μια χώρα ομοφυλόφιλων. Και μέσα σε δέκα χρόνια δεν θα απομείνει κανένας άνθρωπος στη χώρα. Αυτό είναι ανόητο».

## Προσωπική ζωή
Ο Ντασό παντρεύτηκε τη Nicole Raffel στις 5 Ιουλίου 1950. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά : Olivier, Laurent, Thierry και Marie-Hélène.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Μαρία της Ορλεάνης, πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν

Η **Μαρία της Ορλεάνης** (γαλλ.: *Marie d'Orléans*, 3 Ιανουαρίου 1959 -) είναι η κόρη του Ερρίκου, κόμη του Παρισιού.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Ισαβέλλα Μαργαρίτα Άννα Γενοβέφα* γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1959 στο Μπουλόν-Μπιγιανκούρ της Γαλλίας και είναι το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Πρίγκιπα Ερρίκου, Κόμη του Παρισιού και της πρώτης συζύγου του Δούκισσας Μαρίας Θηρεσίας της Βυρτεμβέργης.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής της τα έζησε στο Παρίσι. Φοίτησε σε διάφορα ιδιωτικά σχολεία της Γαλλίας και της Γερμανίας. Η Μαρία αποφοίτησε από το Institut Catholique de Paris όπου απέκτησε πτυχίο Αγγλικής και Γερμανικής φιλολογίας. Έλαβε επίσης επαγγελματικό δίπλωμα μέσω των Γαλλο-Γερμανικών και Γαλλο-Αγγλικών εμπορικών επιμελητηρίων, καθώς και ένα DEUG στα γερμανικά.

Τον Σεπτέμβριο του 1988 η Μαρία γνώρισε τον Πρίγκιπας Γκουαντάκερ του Λίχτενσταϊν στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ξανασυναντήθηκαν το Νοέμβριο του 1988 σε γάμο της Δούκισσας Ματθίλδης της Βυρτεμβέργης. Στις 11 Φεβρουαρίου 1989 ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους και στις 22 Ιουλίου 1989 τελέστηκε ο πολιτικός γάμος, ενώ στις 29 Ιουλίου τελέστηκε ο θρησκευτικός γάμος. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε πέντε παιδιά:
*την *Λεοπολδίνη* Eλεονώρα Θηρεσία Μαρία (1990-)
*την *Μαρία Άμωμος* Ελισάβετ Ρόζα Αδελγκόνδη (1991-)
*τον *Ιωάννη* Βέντζελ Κάρολο Εμμεράν Βονιφάτιο Μαρία (1993-). Παντρεύτηκε την Φηλικίτη φον Χάρτιγκ. Απέκτησαν 1 παιδί.
*την *Μαργαρίτα* Φραγκίσκη Δαρεία Βιλελμίνη Μαρία (1995-)
*τον *Γαβριήλ* Κάρολο Μποναβεντούρα Αλφρέδο Βαλέριο Μαρία (1998-)

Η Μαρία είναι ανάδοχος της ινφάντα Μαρίας Φρανσίσκα της Πορτογαλίας και της πριγκίπισσας Θηρεσίας της Ορλεάνης.

## Τίτλοι
***3 Ιανουαρίου 1959 - 22 Ιουλίου 1989**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία της Ορλεάνης
***22 Ιουλίου 1989 – μέχρι σήμερα**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία του Λίχτενσταϊν

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Μαίρη Εριστάβι

Η **Μαίρη Εριστάβι** (γεωργιανά: მერი ერისთავი-შერვაშიძე, 1888 - 21 Ιανουαρίου 1986) ήταν μία εξέχουσα προσωπικότητα της γεωργιανής αριστοκρατίας, είδωλο της μόδας και ένα από τα πρώτα μοντέλα της Κοκό Σανέλ. Κατείχε άκρως σεβαστή θέση στην υψηλή κοινωνία της Γεωργίας, αλλά και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, έστω των τελευταίων ετών της ύπαρξης αυτής. Η Μαίρη, πολλές φορές πιστεύεται (μάλλον λανθασμένα) ότι ήταν το ερωτικό απωθημένο του σπουδαίου κατά την εποχή, Γεωργιανού ποιητή, Γκαλάκτιον Ταμπίτζε. Η Μαίρη, γεννήθηκε ως Μαίρη Σερβάσιτζε, στο Μπατούμι, της Γεωργίας, που τότε ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στη Γεωργία έγινε γνωστό λόγω της ομορφιάς της και της ευγενικής της συμπεριφοράς, μέχρι και ο Αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας την είχε εκθειάσει.

Ο πατέρας της, αργότερα, έγινε μέλος της Αυτοκρατορικής Δούμας και η οικογένεια μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί έγινε η προσωπική βοηθός της Αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φιόντοροβνα. Μετά τον θάνατο του πατέρας της, γύρισε στη Γεωργία μαζί με τις αδελφές της και τη μητέρα της, περνώντας εκεί όλη τη νεαρή της ηλικία. Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γεωργιανής Δημοκρατίας, επακόλουθο της Ρωσικής Επανάστασης, η Μαίρη παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γκεόργκι Εριστάβι. Περί το 1921, το ζευγάρι διέφυγε από τη Γεωργία εξ αιτίας της εισβολής του Κόκκινου Στρατού. Το ζευγάρι, συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, συνεχίζοντας το ταξίδι τους, στη Γαλλία.

Το ζευγάρι τότε εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, σε μία γειτονία της υψηλής κοινωνίας. Η οικογένεια της, που αναγκάστηκε να φύγει από τη Γεωργία, αφήνοντας πίσω υπάρχοντα, αρχικά, έμενε εκεί με το ζευγάρι. Στη συνέχεια η οικογένεια άνοιξε δικό της ατελιέ μόδας, αποκτώντας ανεξαρτησία, το οποίο προόδευσε από τη στιγμή που η Μαίρη, συνεργάστηκε με τη Κοκό Σανέλ, η οποία κατά την εποχή ήταν ακόμα ανερχόμενη. Παρόλα αυτά, αν και ήρθε επιτυχία για την οικογένεια, μόλις έφυγε από το σπίτι, ο σύζυγός της απεβίωσε, χωρίς να καταφέρουν να αποκτήσουν παιδί. Έκτοτε, η Μαίρη συνέχιζε να ζει εκεί, χωρίς να έχει αρκετές σχέσεις με τους εξόριστους Γεωργιανούς. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της πήγε σε σπίτι με προσωπική νοσοκόμα, έχοντας εξασφαλίσει οικονομική άνεση. Σύμφωνα με τον φίλο της Μπάμπο Ντοντιάνι, το δωμάτιο της είχε συνέχεια λουλούδια από θαυμαστές. Απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών χωρίς να καταφέρει να επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Russe de Sainte-Geneviève-des-Bois, μαζί με τον σύζυγό της. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς
Ασύρματος (συνοικία)

[μικρογραφία|Απομεινάρια του αρχαίου [Δήμος Κοίλης|Δήμου Κοίλης, μαζί με σύγχρονες κατοικίες στον Ασύρματο.]]
μικρογραφία|αριστερά|Θέα του Ασυρμάτου.
Ο **Ασύρματος** ή **Ατταλιώτικα** είναι μικρή συνοικία της Αθήνας χτισμένη στη δυτική πλαγιά του λόφου Φιλοπάππου, δίπλα από τα Άνω Πετράλωνα. 

Η περιοχή αυτή στην οποία χτίστηκε η συνοικία ήταν αρχικά παλιό λατομείο, δίπλα στη Σχολή Πολέμου του Πολεμικού Ναυτικού. Κατοικήθηκε αρχικά από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Οι περισσότερες από τις περίπου 800 οικογένειες που εγκαταστάθηκαν σε αυτό το σημείο προέρχονταν από την Αττάλεια, έτσι η περιοχή έμεινε γνωστή ως *Ατταλιώτικα*, με κάποιους βέβαια να προέρχονται από την Αλάνια. Η νέα αυτή γειτονιά κατασκευάστηκε γρήγορα και πρόχειρα με ό,τι υλικό υπήρχε διαθέσιμο αποκτώντας έτσι χαρακτηριστική εμφάνιση παραγκούπολης. 

Εκεί κοντά υπήρχε και ένας ασύρματος της σχολής του Ναυτικού, από τον οποίον η συνοικία πήρε το -σήμερα επικρατέστερο- όνομά της. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών το 1944, η Σχολή Πολέμου μαζί με τον εν λόγω ασύρματό της καήκαν ολοσχερώς, κάτι που ώθησε στη συνέχεια τη κυβέρνηση να πάρει τη πρωτοβουλία να κατασκευάσει στη θέση της πέτρινα σπίτια αλλά και ένα τετράγωνο με πολυκατοικίες για να μετεγκατασταθούν κάποιοι από τους πρόσφυγες οι οποίοι μέχρι τότε ζούσαν σε τρώγλες. 

Η περιοχή εξακολούθησε να είναι μια από τις πιο υποβαθμισμένες των Αθηνών για αρκετά ακόμη χρόνια, κάτι το οποίο αποτυπώνεται και στην νεορεαλιστική ταινία *[[Συνοικία το όνειρο]]* (1961). Η ταινία αυτή, η οποία γυρίστηκε επί το πλείστον στον Ασύρματο, λογοκρίθηκε από την υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα, καθώς εκείνα τα χρόνια η κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθούσε να αποκρύψει την παρουσία της συνοικίας και τις συνθήκες που επικρατούσαν σε αυτή, όπως και σε άλλες υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά. Η ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη αποτύπωνε τις δυσκολίες που εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος των Ελλήνων στα αστικά κέντρα την ίδια στιγμή που άλλοι επωφελούμενοι από την μεταπολεμική ανάπτυξη της χώρας και της Δύσης πλούτιζαν ραγδαία. Η διάνοιξη του περιφερειακού δρόμου του Φιλοπάππου και η ένταξη του Λόφου των Νυμφών στον κατάλογο των «ιστορικών τόπων και τοπίων ιδιαίτερου φυσικού κάλλους», τα επόμενα χρόνια συνέβαλαν στην συνολική αναβάθμιση της συνοικίας και της ευρύτερης περιοχής.

Στη συνοικία εκτός άλλων βρίσκονται και οι ιστορικές κατοικίες, γνωστές ως *τα πέτρινα*. Για την οικοδόμηση τους χρησιμοποιήθηκαν πέτρες από την κατεδαφισμένη Σχολή Πολέμου του Ναυτικού. Οι κατοικίες ήταν στο σύνολο 170, αλλά δεν έφταναν για να στεγάσουν το σύνολο των προσφύγων και για τον λόγο αυτό κατασκευάστηκε και η μεγάλη πολυκατοικία απέναντι από τον λόφο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών 2008-2009

Το κύπελλο Ελλάδας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2008-09, ήταν το 27ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα της ΑΕΚ για πρώτη φορά στην ιστορία της.

## Φάση Α'
Ο Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου προκρίθηκε στους "16" μετά από 4 γύρους προκριματικών, όπου μετείχαν 9 ομάδες.

## Φάση των "16"

## Φάση των "8"

## Ημιτελικά

## Τελικός

Στο κλειστό γήπεδο Σερρών.

## Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών
Αγία Νίνα

Η **Αγία Νίνα** (γεωργιανά: წმინდა ნინო, αρμενικά: *Սուրբ Նունե*, 280 - 338 ή 340) είναι γυναικεία προσωπικότητα του χριστιανισμού, που κήρυξε τον Χριστιανισμό στη Γεωργία, που κατέληξε στον εκχριστιανισμό της Ιβηρίας. Πολλές είναι οι πηγές που συγκλίνουν ως προς το μέρος της γέννησής της δηλαδή την Κολάστρη της Καππαδοκίας. Η οικογένειά της ήταν ελληνόφωνη, επίσης, βάσει κάποιων πηγών. Γενικότερα, σχετικά την καταγωγή της και την οικογένειά της, η Ρωμαιοκαθολική με την Ορθόδοξη Εκκλησία, σημειώνουν διαφορές.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία αναφέρει για αυτήν: Κατά τη διάρκεια των παιδικών της χρόνων, μεγάλωσε με μία καλόγρια, στη Βηθλεέμ. Ο θείος της τότε που ήταν πατριάρχης Ιεροσολύμων, τη βοήθησε να πάει στη Ρώμη, όπου κατόπιν πήγε στη Ιβηρία για να κηρύξει τον χριστιανισμό. Ο θρύλος λέει ότι ήρθε η Παναγία στον ύπνο της και της είπε να πάει εκεί. Πηγαίνοντας στην Ιβηρία, κυνηγήθηκε από τον Τιριδάτη Γ΄ της Αρμενίας, περνώντας το Βασίλειο της Αρμενίας. Στην Αρμενία άνηκε σε μια κοινότητα με 35 παρθένες, οι οποίες τελικά δολοφονήθηκαν όλες από τον Τιριδάτη, εκτός από αυτήν. Λίγο αργότερα και οι 35 γυναίκες αγιοποιήθηκαν από την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία. Από την άλλη, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία βάσει του Τυράννιου Ρουφίνου, αναφέρει: Η Νίνα δεν πήγε στην Ιβηρία με δική της βούληση, αλλά ήταν σκλάβα που μεταφέρθηκε εκεί, ενώ και το οικογενειακό δέντρο της δεν είναι ξεκάθαρο. 

Σύμφωνα με τον θρύλο, η Νίνα, πραγματοποίησε ένα θαύμα, με το οποίο έσωσε τη Βασίλισσα Νανά της Ιβηρίας καθώς επίσης και τον παγανιστή Βασιλιά Μίριαν Γ΄, ο οποίος χαμένος όπως ήταν σε ένα ταξίδι για κυνήγι, προσευχήθηκε στον Θεό της Νίνα και βρήκε τον δρόμο της επιστροφής. Το 327, ο Μίριαν ανακήρυξε τον Χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία του Βασιλείου, με τη Νίνα να συνεχίζει το έργο της εκεί, μέχρι και τον θάνατό της. Ο τάφος της βρίσκεται στο Μοναστήρι Μπόντμπε, στο Καχέτι, στην ανατολική Γεωργία. Η Αγία Νίνα είναι μία από τις σημαντικότερες φιγούρες της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ενώ ο χαρακτηριστικός σταυρός της «ჯვარი ვაზისა» (Τζβαρι Βαζισα) είναι ένα άκρως σημαντικό σύμβολο της Γεωργιανή Εκκλησία. 

## Υμνογραφία
Ἀπολυτίκιον

Ήχος πλ α’ . Τον συνάναρχον λόγον

Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταίς τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον’ όθεν τιμώντες σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν’ ημών τα σκότη λιταίς σου της αγνωσίας πόρρω σκέδασον.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Biography from ''The St. Nina Quarterly''
* Life of St Nino 
* St. Nino church opening event in NYC 
*  The Church of St. Nina, Kandalaksha, Murmansk oblast, Russia. English summary

Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τρεις Κορυφές του Λαβαρέντο

Οι **Τρείς Κορυφές του Λαβαρέντο** (ιταλικά: *Tre Cime di Lavaredo*, γερμανικά: *Drei Zinnen*), είναι τρείς ξεχωριστές κορυφές που μοιάζουν με προμαχώνες, στους Δολομίτες του Σέστο της βορειοανατολικής Ιταλίας. Πιθανώς είναι μία από τις πιο γνωστές ορεινές ομάδες στις Άλπεις. Οι τρείς κορυφές, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, είναι:
*Cima Piccola / Kleine Zinne ("μικρή κορυφή")
*Cima Grande / Große Zinne ("μεγάλη κορυφή")
*Cima Ovest / Westliche Zinne ("δυτική κορυφή").

Οι κορυφές αποτελούνται από καλά επιστρωμένους δολομίτες του σχηματισμού Dolomia Principale (Hauptdolomit), Καρνικής έως καί Ραιτικής εποχής σε ηλικία, όπως και πολλές άλλες ομάδες στους Δολομίτες (π.χ. η Τοφάνη, το Πέλμο ή το Κίνκε Τόρρι).

Μέχρι το 1919 οι κορυφές αποτελούσαν μέρος των συνόρων μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας. Τώρα βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ των ιταλικών επαρχιών του νότιου Τυρόλου και του Μπελούνο και εξακολουθούν να αποτελούν μέρος του γλωσσικού ορίου μεταξύ γερμανόφωνων και ιταλόφωνων πλειοψηφιών. Το Cima Grande έχει υψόμετρο 2.999 μέτρων. Βρίσκεται ανάμεσα στο Cima Piccola, στα 2.857 μέτρα, και το Cima Ovest, στα 2.973 μέτρα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Auronzo di Cadore
* CAI Auronzo 
* Ο μεγάλος πόλεμος στους Δολομίτες (Ιταλικά)
* 360° Panorama view 
* Homepage of the Tourism Authority 

Κατηγορία:Δολομίτες
Κατηγορία:Βουνά των Άλπεων