open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μιχάλης Κουκουλάκης

Ο **Μιχάλης Κουκουλάκης** (25 Ιουνίου 1975, Ηράκλειο Κρήτης) είναι Έλληνας διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι διεθνής διαιτητής για τη FIFA από το 2008. 

Έχει διατελέσει διαιτητής σε διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων, τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 και τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 και του 2014. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο worldreferee.com  
* Προφίλ στο soccerway.com 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Νικόλαος Τζαφούρης

[μικρογραφία|300x300εσ| [Τρίπτυχο *Καθαίρεση, Θρήνος και Ανάσταση* του Νικόλαου Τζαφούρη, Εθνικό Μουσείο, Βαρσοβία, μεταξύ 1489 και 1501. ]]
Ο **Νικόλαος Τζαφούρης** ή **Νικόλαος Ζαφούρης**, επίσης γνωστός ως **Νικολό** (ενεργός 1487 - 1501), ήταν Έλληνας Αναγεννησιακός ζωγράφος και ένας από τους ιδρυτές στην Κρητική Σχολή. Από τα έργα του διδάχθηκαν διάσημοι μετέπειτα διάσημοι ζωγράφοι όπως ο Εμμανουήλ Τζάνες, ο Ηλίας Μόσκος, ο Γεώργιος Κλώντζας και ο Θεόδωρος Πουλάκης. Ο Νικόλαος Τζαφούρης ήταν ένας από τους πιο διάσημους ζωγράφους στην Κρήτη, το σημαντικότερο έργο του ήταν *"η μητέρα της παρηγοριάς"*. Η τέχνη της ζωγραφικής του ήταν ένας συνδυασμός της Βυζαντινής με την Ελληνική, άλλος ένας διάσημος ζωγράφος που έζησε την ίδια εποχή στην Κρήτη ήταν ο Ανδρέας Παβίας. Σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Ελληνικών Ερευνών έχουν διασωθεί 13 πίνακες ζωγραφικής του.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νικόλαος Τζαφούρης γεννήθηκε στον Χάνδακα, ταξίδευσε στην Δημοκρατία της Βενετίας όπου συνέχισε την ζωγραφική του εκπαίδευση. Ο δάσκαλος του ήταν ο κορυφαίος ζωγράφος της Βενετίας Τζοβάνι Μπελλίνι που ίδρυσε την Βενετική Σχολή, εργάστηκε μαζί του. Επέστρεψε στην Κρήτη όπου εργάστηκε μέχρι τον θάνατο του, έκανε ένα περίφημο εργαστήριο στο οποίο δημιούργησε αμέτρητες εικόνες. Δημιούργησε ένα νέο στυλ ζωγραφικής με Ιταλικά στοιχεία που βασίστηκε στο έργο του *"Μαντόνα της Παρηγοριάς"*, παρέμεινε το κυρίαρχο στυλ για τα επόμενα 100 χρόνια, ανέδειξε και έκανε αμέτρητες αντιγραφές στο έργο του Μπελλίνι *"Πιετά"*. Οι ιστορικοί καταγράφουν τις δραστηριότητες του στην Κρήτη την περίοδο 1497-1501 χάρη στις οικονομικές του δραστηριότητες. Ζωγράφισε κυρίως έργα θρησκευτικών θεμάτων για επιτροπές εκκλησιών. Πέντε από τις υπογεγραμμένες αγιογραφίες του επιβιώνουν, οι οποίες  εκτελέστηκαν με τη maniera italiana, όπως ασκούσαν οι κρητικοί ζωγράφοι για τις δυτικές επιτροπές. Ένα έργο που εκτελέστηκε από τον Νικόλαο Τζαφούρη, ήταν ένα τρίπτυχο *Pietà με τους Άγιους Φραγκίσκο και Μαίρη Μαγδαληνή, το* οποίο βρίσκεται στο Ασμόλειο Μουσείο. Ένα άλλο παράδειγμα υπογεγραμμένης αγιογραφίας από τον Τζαφούρη, το Χριστό που Φέρει το Σταυρό, είναι στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Άλλο ένα σημαντικό έργο που φέρει την υπογραφή του Νικόλαου Τζαφούρη ήταν ο Χριστός που Φέρει το Σταυρό, βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
[μικρογραφία| Αγιογραφία ''Χριστός που Φέρει το Σταυρό'' από τον Νικόλαο Τζαφούρη, [Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη ]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκευτική τέχνη
Κατηγορία:Βυζαντινή τέχνη
Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Κρητικής Αναγέννησης
Χριστός που Φέρει το Σταυρό

[μικρογραφία| Αγιογραφία ''Χριστός που φέρει το Σταυρό'' από τον Νικόλαο Τζαφούρη, [Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη ]]
*Ο *'Χριστός που φέρει το Σταυρό**', είναι αγιογραφία που ζωγράφισε ο Νικόλαος Τζαφούρης (ενεργός 1487-1501), Έλληνας αναγεννησιακός ζωγράφος.

Η ελληνική επιγραφή σε αυτή την εικόνα περιγράφει μία βυζαντινού τύπο αγιογραφία, στην οποίο οι στρατιώτες σύρουν το Χριστό στο Γολγοθά. Ωστόσο, η αγιογραφία είναι δυτικού τύπου. Οι στρατιώτες στα δεξιά είναι ντυμένοι με την ιταλική πανοπλία, ενώ οι στρατιώτες στα αριστερά της ζωγραφιάς φορούν βυζαντινή ή κρητική πανοπλία.

Υπάρχουν πέντε αγιογραφίες που υπέγραψε ο ζωγράφος οι οποίες επέζησαν. *Ο Χριστός που φέρει το Σταυρό* είναι μία από αυτές. Η αγιογραφία βρίσκεται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αγιογραφία
Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Μεσσαπική γλώσσα

Η **μεσσαπική γλώσσα** είναι αρχαία εξαφανισμένη γλώσσα η οποία ήταν σε χρήση στην περιοχή της Απουλίας στην νοτιοανατολική ιταλική χερσόνησο κατά τον 6ο με 1ο αιώνα π.Χ., και ομιλούνταν από τις ιαπυγικές φυλές των Μεσσαπίων, Πευκέτιων, και Δαύνιων. Διασώζονται περίπου 300 επιγραφές στην γλώσσα αυτή, κυρίως τοπωνύμια, ενώ έχει προταθεί πως ενδεχομένως σχετίζεται με τις ιλλυρικές γλώσσες χωρίς κάτι τέτοιο να έχει επιβεβαιωθεί. Εξαφανίστηκε μετά την κατάκτηση της περιοχής από την Ρωμαϊκή Δημοκρατία τον 1ο αιώνα π.Χ. και οι κάτοικοι της περιοχής ενσωματώθηκαν σε αυτή.

## Περιγραφή
Η γλώσσα θεωρείται ινδοευρωπαϊκή, αλλά όχι ιταλική. Η σύνδεση της γλώσσας με τις ιλλυρικές γλώσσες, έγινε βάσει των μαρτυριών των Ρωμαίων ιστορικών πως ο λαός των Μεσσαπίων προέρχονταν από την περιοχή της Ιλλυρίας, ωστόσο το πολύ μικρό σώμα κειμένων που διασώζεται στις ιλλυρικές γλώσσες κάνει την υπόθεση αυτή να αποτελεί απλώς εικασία καθώς η γλωσσολογική ανάλυση δεν είναι εφικτή.

Για την γραφή της, γινόταν χρήση του τοπικού ελληνικού αλφαβήτου. Η πιο γνωστή επιγραφή στην γλώσσα αυτή είναι ο λεγόμενος χάρτης του Σολέτο, επιγραφή σε θραύσμα αγγείου του 500 π.Χ. στην οποία περιέχονται λέξεις στην μεσσαπική και την ελληνική γλώσσα, και αναπαριστάται η γεωγραφική τοποθεσία της χερσονήσου του Σαλέντο μαζί με τις τοποθεσίες των πόλεων της περιοχής, εκ των οποίων ο Τάραντας είναι γραμμένος με την ελληνική του ονομασία (*ΤΑΡΑΣ*) ενώ οι υπόλοιπες πόλεις με τις μεσσαπικές. Θεωρείται ο παλαιότερος γνωστός γεωγραφικός χάρτης που διασώζεται στην Ευρώπη, αν και η γνησιότητα του έχει αμφισβητηθεί.

## Δείγματα γραφής

Messapian alphabet.gif|Το μεσσαπικό αλφάβητο με χρήση ελληνικών χαρακτήρων και την φωνολογική απόδοση τους με λατινικούς χαρακτήρες
Mappa Soleto.jpg|Ο χάρτης του Σολέτο, με χρήση της μεσσαπικής και ελληνικής γλώσσας


## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
*Carlo De Simone, Simona Marchesini, *Monumenta linguae Messapicae*, 2 voll., Reichert: Wiesbaden 2002.
*

Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Τζέισον Βόρχις

Ο **Τζέισον Βόρχις** (αγγλ: Jason Voorhees) ​είναι ο κύριος χαρακτήρας των ταινιών τρόμου-σλάσερ *[[Παρασκευή και 13 (franchise)|Παρασκευή και 13]]*. Έκανε τη πρώτη του εμφάνιση στη ταινία *[[Παρασκευή και 13 (ταινία, 1980)|Παρασκευή και 13]]* (1980) ως ο νεαρός γιος της Πάμελα Βόρχις, η οποία ήταν η μαγείρισσα της κατασκήνωσης που μετατράπηκε σε δολοφόνος. Δημιουργημένος από το Βίκτορ Μίλερ, με συνεισφορές από τους Ρον Κουρζ, Σον Κάνινγκχαμ και Τομ Σαβίνι, ο Τζέισον δεν προοριζόταν αρχικά να στηρίξει τη σειρά ως ο κύριος ανταγωνιστής. Ο χαρακτήρας μεταγενέστερα έχει παρουσιαστεί σε διάφορα άλλα μέσα συμπεριλαμβανομένων μυθιστορημάτων, βιντεοπαιχνιδιών, κόμικ και συνάντησε κινηματογραφικά έναν άλλο εμβληματικό χαρακτήρα ταινιών τρόμου, το Φρέντυ Κρούγκερ.

Ο Τζέισον ήταν κατά κύριο λόγο ένας ανταγωνιστής στις ταινίες, είτε παρακολουθώντας και σκοτώνοντας τους άλλους χαρακτήρες, είτε ενεργώντας ως ψυχολογική απειλή για τον πρωταγωνιστή, όπως έγινε στο *[[Παρασκευή και 13: Ένα Νέο Ξεκίνημα]]*. Από τότε που τον υποδύθηκε ο Λίμαν, το χαρακτήρα έχουν παίξει αμέτρητοι ηθοποιοί και κασκαντέρ, κάποιες φορές από περισσότερους από έναν σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αυτό έχει προκαλέσει αντιπαράθεση στο ποιος θα έπρεπε να γραφτεί στους τίτλους της ταινίας. Ο Κέιν Χόντερ είναι ο γνωστότερος από τους κασκαντέρ που έχουν υποδυθεί το Τζέισον Βόρχις, έχοντας παίξει το χαρακτήρα σε τέσσερις συνεχόμενες ταινίες.

Η φυσική εμφάνιση του Τζέισον έχει περάσει από πολλούς μετασχηματισμούς, με διάφορους μακιγιέρ ειδικών εφέ, αφήνοντας το σημάδι τους στην εμφάνιση του χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένου του καλλιτέχνη Σταν Ουίνστον. Ο αρχικός σχεδιασμός του Τομ Σαβίνι αποτέλεσε τη βάση πολλών μεταγενέστερων ενσαρκώσεων. Η μάσκα τερματοφύλακα χόκεϊ, η οποία αποτέλεσε το σήμα κατατεθέν του Τζέισον, δεν εμφανίστηκε μέχρι το *[[Παρασκευή και 13 Μέρος III]]*. Από το *[[Παρασκευή και 13 Μέρος VI: Ο Τζέισον Ζει]]*, οι παραγωγοί ταινιών έχουν δώσει στο Τζέισον υπεράνθρωπη δύναμη, αναγεννητικές ικανότητες, ενώ είναι σχεδόν άτρωτος. Έχει θεωρηθεί ως ένας συμπαθητικός χαρακτήρας, του οποίου το κίνητρο για τους φόνους έχει αναφερθεί ότι οδηγείται από τις ανήθικες ενέργειες των θυμάτων του και το θυμό του μετά το πνίξιμο του ως παιδί. Ο Τζέισον Βόρχις έχει εμφανιστεί σε διάφορα χιουμοριστικά περιοδικά και έχει γίνει αναφορά του σε ταινίες. Διάφορες σειρές παιχνιδιών έχουν κυκλοφορήσει με βάση διάφορες εκδοχές του χαρακτήρα από τις ταινίες του *Παρασκευή και 13*. Η μάσκα χόκεϊ του Τζέισον Βόρχις είναι μια ευρέως αναγνωρισμένη εικόνα στη ποπ κουλτούρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Φανταστικοί διάβολοι και δαίμονες
Όλεξαντρ Λίποβι

Ο **Όλεξαντρ Λίποβι** (ουκρανικά: *Oleksandr Lypovyy*, 9 Οκτωβρίου 1991) είναι Ουκρανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ στον Α.Ο. Κολοσσό Ρόδου. 

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Το Μάρτιο του 2014, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ερυθρό Αστέρα για το υπόλοιπο της σεζόν. Το Σεπτέμβριο του 2014, επέστρεψε στην Ουκρανία και υπέγραψε με τη ΜΚ Μπουντιβέλνικ. 

Τον Οκτώβριο του 2015, υπέγραψε με τη γεωργιανή VITA Tbilisi. Στις 10 Νοεμβρίου 2015, έφυγε από την Τιφλίδα και υπέγραψε με την ουγγρική Szolnoki Olaj KK για την υπόλοιπη σεζόν. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2016, έφυγε από το σύλλογο και υπέγραψε με την ουκρανική ΜΚ Ντιναμό Κιέβου για την υπόλοιπη σεζόν. 

Το Σεπτέμβριο του 2016, υπέγραψε με τα Τρίκαλα για τη σεζόν 2016-17. 

Στις 14 Ιουλίου 2017, υπέγραψε με τον Προμηθέα Πατρών, όπου παρέμεινε μέχρι το 2020.

Από το 2020 μέχρι το 2024 φόρεσε τη φανέλα της ουκρανικής Προμετέι και επίσης είχε ένα μικρό πέρασμα από τη Γερμανία και τη Βόννη το 2022.

Ξεκίνησε τη σεζόν 2024-25, στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας με την Αλικάντε, όπου είχε κατά μέσο όρο 4.6 πόντους και 3.2 ριμπάουντ. Στις 10 Δεκεμβρίου 2024, συμφώνησε με τον Α.Ο. Κολοσσό Ρόδου.

## Εθνική ομάδα
Είναι μέλος της Εθνικής Ουκρανίας. Με την εθνική ομάδα, έχει αγωνιστεί στο Ευρωμπάσκετ 2011, στο Ευρωμπάσκετ 2013 και στο Ευρωμπάσκετ 2015. Επίσης, έχει αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ Eurobasket.com 
* Προφίλ Euroleague.net 
* Προφίλ FIBA.com  

Κατηγορία:Ουκρανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντόνετσκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουντιβέλνικ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Ντιναμό Κιέβου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιόλου Τρικάλων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Προμετέι
Σόρεν Σκου

Ο **Σόρεν Σκου** (δαν. *Søren Skou*) γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1964 και είναι Δανός επιχειρηματίας και γενικός διευθυντής της A.P. Moller-Maersk από τον Ιούνιο του 2016 και γενικός διευθυντής της θυγατρικής της, Maersk Line, από το 2012.

Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Σκου ονομάστηκε ένα από τα σημαντικότερα άτομα της παγκόσμιας ναυτιλιακής βιομηχανίας, σύμφωνα με το Lloyds List το 2014.

Ο Σκου έγινε συνεργάτης του ομίλου A.P. Moller-Maersk το 2007 και υπήρξε μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της εταιρείας από το 2001, πριν από την προαγωγή του στο ρόλο του γενικού διευθυντή.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Σκου εντάχθηκε στη Maersk Line το 1983. Μεταξύ του 1983 και του 1994, κατείχε διάφορες θέσεις στα γραφεία της εταιρείας στην Κοπεγχάγη και στη Νέα Υόρκη. Το 1994, μετακόμισε στην Κίνα για να εργαστεί ως διευθυντής επιχειρήσεων της Maersk Line για την Ανατολική Ασία πριν επιστρέψει στην Κοπεγχάγη για να αναλάβει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου το 1998. Τον επόμενο χρόνο μεταφέρθηκε στην Maersk Tankers όπου κατείχε βασικές εκτελεστικές θέσεις μέχρι και το διορισμό του ως διευθύνων σύμβουλος τον Ιούλιο του 2001. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Διευθύνων Σύμβουλος της Maersk Tankers, ο Σκου ανέλαβε επίσης τη διαχείριση των θυγατρικών Damco, Maersk Procurement, Maersk Container Industry και το μερίδιο ιδιοκτησίας του ομίλου στις DFDS και Hoegh Autoliners.

Ο Σκου κατέχει πτυχίο πάνω στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων από την Σχολή Επιχειρήσεων της Κοπεγχάγης, καθώς και μεταπτυχιακό πάνω στον ίδιο τομέα από την IMD, στην Ελβετία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στη maersk.com
* Προφίλ στη maerskline.com 

Κατηγορία:Δανοί επιχειρηματίες
Τσατσουλαίικα Θεσπρωτίας

Τα **Τσατσουλαίικα** είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 70 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια με το νομό Ιωαννίνων και δυτικά του ποταμού Καλαμά. Απέχει 19 χλμ. ανατολικά από τους Φιλιάτες και 22,5 χλμ. βορειοανατολικά από την Ηγουμενίτσα. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1971 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοκκινιάς. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Κοκκινιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινιάς  που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλιατών του δήμου Φιλιατών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 35 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Αρνάλδα ντε Ρόκα

Η **Αρνάλδα ντε Ρόκα** (πέθανε το 1570) ήταν Κύπρια μάρτυρας του 16ου αιώνα.

## Βιογραφία
Η Αρνάλδα, γνωστή και ως Μαρία Συγκλητική, ήταν κόρη του Ευγένιου Συγκλητικού, κόμη της Ρόκας, ο οποίος πέθανε κατά την κατάληψη της Λευκωσίας από τους Τούρκους στις 9 Σεπτεμβρίου 1570. Παρέμεινε με τον τραυματισμένο πατέρα της μέχρι τη σύλληψή της, ενώ οι Τούρκοι της είπαν ότι λόγω της ομορφιάς της θα σταλεί στο χαρέμι του σουλτάνου μαζί με άλλες 800 γυναίκες. Η Αρνάλδα, επιλέγοντας τον θάνατο αντί για τη σκλαβιά, έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη του πλοίου ενώ ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Αμμοχώστου, τινάζοντάς το στον αέρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές
Βονιφάτιος ντελ Βάστο

O **Βονιφάτιος ντελ Βάστο**, ιταλ. Boniface del Vasto (π. 1055 - π. 1125) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν μαρκήσιος της Σαβόνα & της δυτικής Λιγουρίας (1084-π.1130).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Όθωνα και της Βέρθας, κόρης τού Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ κόμη τού Τορίνο.

Ο αδελφός του Άνσελμ είχε μνηστευτεί μία -αγνώστου σε εμάς ονόματος- γυναίκα, αλλά αυτός απεβίωσε· τη νυμφεύτηκε ο Βονιφάτιος. Το 1079 ο πάπας Γρηγόριος Ζ΄ ανέθεσε στους επισκόπους τού Τορίνο, τού Άστι και της Άλμπα να πείσουν τον Βονιφάτιο να μην τη νυμφευτεί, διότι ο αρραβώνας της με τον αδελφό εκείνου δημιούργησε μία σχέση συγγένειας μεταξύ τους.

Ο Βονιφάτιος λέγεται, ότι νυμφεύτηκε την Αλίκη, κόρη τού Πέτρου Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Αλλά αυτό είναι απίθανο, καθώς ο Βονιφάτιος και ο Πέτρος Α΄ ήταν εξαδέλφια και έτσι ήταν πολύ κοντινοί συγγενείς για να επιτραπεί ο γάμος σύμφωνα με το Εκκλησιαστικό δίκαιο.

Έγινε κηδεμόνας των τέκνων τού αδελφού του Μαμφρέδου: τού Ερρίκου, της Αδελαΐδας και δύο ακόμη θυγατέρων εκείνου, που παντρεύτηκαν τον Ιορδάνη των Ωτβίλ κόμη των Συρακουσών η μία και τον Γοδεφρείδο κόμη της Ραγούσας η άλλη.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μάλλον την Αγνή των Καπετιδών, κόρη τού Ούγου κόμη τού Βερμαντουά και είχε τέκνα:
* Μαμφρέδος Α΄ απεβ. 1175, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.
* Γουλιέλμος κύριος της Μπούσκα & ίσως και της Λάντσια.
* Ούγος.
* Άνσελμ, ιδρυτής τού κλάδου των Τσέβα.
* Ερρίκος Α΄ μαρκήσιος της Σαβόνα & Καρρέττο, ιδρυτής τού κλάδου αυτού.
* Όθων Μποβέριο, μαργράβος τού Λορέτο.
* Βονιφάτιος ο νεότερος, επίσκοπος της Κορτεμίγια.
* Συβίλα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ κόμη τού Μονπελιέ.
** Γουλιέλμος Ζ΄ του Μονπελιέ
*** Γουλιέλμος Η΄ τού Μονπελιέ, νυμφεύτηκε την Ευδοκία Κομνηνή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* C.W. Previté-Orton, The Early History of the House of Savoy (1000–1233) (Cambridge, 1912), accessible online at: archive.org
* Malaterra, De rebus gestis Rogerii Calabriæ et Siciliæ comitis et Roberti Guiscardi ducis fratris eius, ed. E. Pontiari, Rerum Italicarum Scriptores, nuova ed. v. 5.1 (Bolgna, 1927–1928).
* R. Bordone, ‘Affermazione personale e sviluppi dinastici del gruppo parentalae aleramico: il marchese Bonifacio ‘del Vasto’,’ in Formazione e strutture dei ceti dominanti nel medioevo (Atti del I convegno di Pisa: 10-11 maggio 1983) (Rome, 1988), pp. 29–44.
* L. Provero, Dai marchesi del Vasto ai primi marchesi di Saluzzo. Sviluppi signorili entro quadri pubblici (secoli XI-XII) (Turin, 1992).
* Giuseppe Sorge, Mussomeli dall'origine all'abolizione della feudalità, vol. II, Catania 1916, poi Edizioni Ristampe Siciliane, Palermo 1982.
*Medieval Lands Project: Northern Italy, 900&ndash;1100.

Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Ερρίκος ντελ Βάστο

Ο **Ερρίκος ντελ Βάστο**, ιταλ. Enrico fel Vasto (απεβ. πριν το 1141) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν κύριος τού Πατερνό & της Μπούτερα. Έγινε ο ιδρυτής τού κλάδου των Ματσανίνο. Ως αδελφός της Αδελαΐδας, πρότεινε στον σύζυγό της Ρογήρο Β΄ κόμη της Σικελίας να στεφθεί βασιλιάς της.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μαμφρέδου μαργράβου της Δυτικής Λιγουρίας. Ο πάππος τού Μαμφρέδου, ο Ανσέλμο Β΄, ήταν εγγονός τού Αλεράμο, ιδρυτή τού Οίκου. Αδέλφια του ήταν ο Βονιφάτιος μάργραβος της Δυτικής Λιγουρίας και η Αδελαΐδα, σύζυγος πρώτα τού Ρογήρου Α΄ της Σικελίας και μετά τού Βονιφάτιου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Ο Βονιφάτιος ίδρυσε τον κλάδο των μαρκησίων τού Σαλούτσο, ενώ άλλοι αδελφοί τους κλάδους Μπούσκα, Λάντσια, Σαβά και Σαβόνα.

Έλαβε το Πατερνό και την Μπούτερα στη Σικελία από τον Ρογήρο Α΄ ή από την Αδελαΐδα κατά την αντιβασιλεία της μετά το 1101. Εθεωρείτο ο κόμης των Λομβαρδών στη Σικελία και τού κλάδου των Αλεράμιτσι στη νήσο αυτή. Ο ανιψιός του Ρογήρος Β΄ της Σικελίας ονόμασε έναν γιο του Ερρίκο. Ήταν ο ιδρυτής τού κλάδου των Ματσανίνο.

Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο τού Τελέζε, ήταν ιδέα τού Ερρίκου ο Ρογήρος Β΄, που τότε ήταν κυρίαρχος της Ν. Ιταλίας, από κόμης της Σικελίας, να λάβει τον τίτλο τού βασιλιά της και να εγκατασταθεί στο Παλέρμο, όπου υποτίθεται, ότι είχαν κυβερνήσει από εκεί οι βασιλείς της Σικελίας. Πράγματι ο Ρογήρος Β΄ στέφθηκε το 1130 σύμφωνα με την πρόταση αυτή.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε τη Φλαντρίνα, κόρη τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας από τη 2η σύζυγό του Ερεμβούργα του Μορταίν.

## Πηγές
* Carlo Alberto Garufi, Gli Aleramici e i Normanni in Sicilia e nelle Puglie, in Centenario della nascita di Michele Amari, I, Palermo 1910
* Pasquale Hamel, Adelaide del Vasto, Regina di Gerusalemme. Palermo: Sellerio Editore, 1997.

Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Μαμφρέδος Α΄ του Σαλούτσο

Ο **Μαμφρέδος Α΄**, ιταλ. Manfredo I (απεβ. 1175) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν ο πρώτος μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1125-75).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βονιφάτιου μάργραβου της Δ. Λιγουρίας και της Αγνής των Καπετιδών, κόρης τού Ούγου κόμη τού Βερμαντουά.

Ο Οίκος του κυβερνούσε την περιοχή από τη Σαβόνα ως τη Βεντιμίλια για γενεές. Ο Βονιφάτιος έλαβε την κομητεία τού Σαλούτσο ως φέουδο, κατευθείαν από τον επικυρίαρχό του Ούλριχ Μάνφρεντ Β΄ μαρκησίου της Σούσα & κόμη τού Τορίνο. Η κομητεία περιελάμβανε το έδαφος μεταξύ των Άλπεων, τού ποταμού Πάδου (ιταλ. Πο) και της Στούρα. Κληροδότησε την κομητεία στον γιο του Μαμφρέδο Β΄, έτσι ιδρύθηκε ο κλάδος τού Σαλούτσο, που κράτησε ως την Αναγέννηση.

Η σύζυγός του μάλλον ήταν η κόρη τού κριτή της Αρμπορέα, καθώς η Πίζα είχε διασυνδέσεις με την πόλη αυτή της Σαδηνίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελεονόρα, μάλλον κόρη τού Γκονάριο Β΄ κριτή (giudice) της Αρμπορέα Σαρδηνίας και είχε τέκνα:
* Μαμφρέδος Β΄ 1140-1215, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.

## Πηγές
* C.W. Previté-Orton, The Early History of the House of Savoy (1000–1233) (Cambridge, 1912), accessible online at: archive.org
* Malaterra, De rebus gestis Rogerii Calabriæ et Siciliæ comitis et Roberti Guiscardi ducis fratris eius, ed. E. Pontiari, Rerum Italicarum Scriptores, nuova ed. v. 5.1 (Bolgna, 1927–1928).

Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Βαγγέλης Καράμπουλας

Ο **Βαγγέλης Καραμπούλας** (18 Νοεμβρίου 1981) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τον Ιωνικό Νίκαιας. Το ψευδώνυμό του είναι ο κ. Άνοδος, λόγω του γεγονότος ότι οι σύλλογοι που παίζει σχεδόν πάντα προβιβάζονται στην επόμενη υψηλότερη κατηγορία πρωταθλήματος. 

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, ο Καράμπουλας έχει αγωνιστεί σε μερικούς από τους ακόλουθους συλλόγους στην Ελλάδα: Σπόρτινγκ, Μακεδονικός, MENT, Πανελλήνιος (EuroCup), Ηρακλής, Ίκαρος Καλλιθέας, ΑΕΝ Κηφισιάς, ΑΕΚ, Καβάλα, Φάρος Κερατσινίου και Ιωνικός Νίκαιας. 

Είχε ψηφιστεί ο Πολυτιμότερος Παίκτης της Α2 το 2010, το 2013 και το 2017. Οι ομάδες του κατάφεραν να κερδίσουν την άνοδο από την Α2 στην Α1 για πέντε διαδοχικές περιόδους, επιτυγχάνοντας αυτό συνολικά οκτώ φορές (2010, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019, 2020) και κερδίζοντας το πρωτάθλημα της Α2 συνολικά πέντε φορές (2010, 2013, 2014, 2015, 2019). 

Το 2017, έγινε μέλος του Ιωνικού Νίκαιας, που έπαιζε στη Β΄ Εθνική. Κατά τη διάρκεια της Α2 περιόδου 2018-19, ενώ έπαιζε με τον Ιωνικό, σημείωσε 61 πόντους σε έναν αγώνα εναντίον του Εθνικού Πειραιά. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, είχε 10 εύστοχα τρίποντα.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ EuroCup 
* Προφίλ στο Eurobasket.com 
* Προφίλ Basket League  
* Προφίλ στο Draftexpress.com  
* Προφίλ στο AEK.com 
* Άρθρο του Sport24.gr για το Βαγγέλη Καράμπουλα   

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΕΝΤ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φάρου Κερατσινίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Διαγόρα Δρυοπιδέων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Β΄ Εθνικής Ελλάδας
Μαμφρέδος Β΄ του Σαλούτσο

Ο **Μαμαφρέδος Β΄**, ιταλ. Manfredo II (1140 - 1215) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν ο 2ος μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1175-1215).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μαμφρέδου Α΄ 1ου μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Ελεονόρας, κόρης τού Γκονάριο Β΄ κριτή (giudice) της Αρμπορέα Σαρδηνίας.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1175. Έθεσε την πρωτεύουσα της μαρκιωνίας οριστικά στο Σαλούτσο. Νυμφεύτηκε την Αζαλαΐδα, κόρη τού 5ου εξαδέλφου του Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου (κύριο κλάδο των Αλεράμιτσι) και έτσι έφτιαξε συμμαχία με ένα από τα πιο ισχυρά κράτη της βόρειας Ιταλίας.

Ο Μαμφρέδος Β΄ επέκτεινε τη μαρκιωνία και πολέμησε εναντίον της διεύρυνσης της γειτονικής κομητείας της Σαβοΐας. Έπειτα από μικρές αψιμαχίες, οι δύο ηγεμονίες ήλθαν σε συνεννόηση το 1213, έτσι επικράτησε ειρήνη στα δύο τελευταία έτη της εξουσίας του.

Ο πρώτος γιος του Βονιφάτιος είχε αποβιώσει το 1212, έτσι τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Μαμφρέδος Γ΄ υπό την επιτροπεία της Αζαλαΐδας. Αυτή έπρεπε να πληρώνει την εισφορά στη Σαβοΐα εκ μέρους τού νεαρού μαρκησίου· για τον επόμενο αιώνα το Σαλούτσο ήταν υποτελές στη Σαβοΐα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αζαλαΐδα, κόρη τού Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου και είχε τέκνα:
* Αγνή, παντρεύτηκε τον Κομίτα Γ΄ κριτή (giudice) τού Λογκουντόρο Σαρδηνίας.
* Βονιφάτιος, νυμφεύτηκε τη Μαρία ντι Τόρρες, κόρη τού Κομίτα Γ΄ κριτή τού Λογκουντόρο.
** Μαμφρέδος Γ΄ απεβ. 1244, 3ος μαρκήσιος τού Σαλούτσο. Νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο ντε Σαλβαίνγκ.
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Γουλέλμο Β΄ μαρκήσιο της Τσέβα.
* Θωμάς.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε φυσικό τέκνο έναν γιο.

## Πηγές
* L. Provero, Dai marchesi del Vasto ai primi marchesi di Saluzzo. Sviluppi signorili entro quadri pubblici (secoli XI-XII) (Turin, 1992).
* Giuseppe Sorge, Mussomeli dall'origine all'abolizione della feudalità, vol. II, Catania 1916, poi Edizioni Ristampe Siciliane, Palermo 1982.

Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Σίσεβο

Το **Σίσεβο** (, ) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 3376 κατοίκους. 

Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:

*Αλβανοί 2776
*Σλαβομακεδόνες 583
*Σέρβοι 3
*Βόσνιοι Μουσουλμάνοι 3
*Τουρκικά φύλα 1 
*Ρομά 1
*άλλοι 9

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Ντόλνο Λακότσερεϊ

Το **Ντόλνο Λακοτσερέι** είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 515 κατοίκους. 

Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:

* Σλαβομακεδόνες 511
* Σέρβοι 2
* Αλβανοί 1
* άλλοι 1

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Δημήτρης Κομποδιέτας

Ο **Δημήτρης Κομποδιέτας** (26 Απριλίου 1985, Καρδίτσα) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τον Α. Ο. Παλαιού Φαλήρου.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την ενασχόληση του με την καλαθοσφαίριση στις ακαδημίες νέων της Αναγέννησης Καρδίτσας. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με το Δούκα, στην Α2 Εθνική, κατά την περίοδο 2003-04 και στη συνέχεια αγωνίστηκε στα Άνω Λιόσια για την περίοδο 2004-05. 

Στη συνέχεια, μετακόμισε στον Άλιμο, όπου έπαιξε πάλι στην Α2, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005-06. Ακολούθως, εντάχθηκε στον Ηλυσιακό, όπου έπαιξε και πάλι στην Α2, για τις επόμενες δύο περιόδους. Έπειτα, μετακόμισε στην ομάδα του Πανελλήνιου, η οποία συμμετείχε στο EuroCup. 

Στη συνέχεια, έπαιξε στον Κολοσσό Ρόδου,στο Περιστέρι και στη Α.Ε.Ν. Κηφισιάς στην Α1, προτού υπογράψει με τον Φάρο Κερατσινίου στην Α2. 

Το 2018, εντάχθηκε στον Ιωνικό Νίκαιας στην Α2, με τον οποίο την περίοδο 2018-19 κέρδισε την άνοδο στην Α1.

## Εθνική ομάδα
Ήταν μέλος της Εθνικής πανεπιστημιακής ομάδας της Ελλάδας, που συμμετείχε στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2009. Επίσης, ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Ενόπλων, η οποία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων του 2012. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο EuroCup
* Προφίλ στο FIBA Europe
* Προφίλ στο FIBA Game Center  
* Προφίλ στο Eurobasket.com 
* Προφίλ στην Basket League
* Προφίλ στο Draftexpress.com 
* Προφίλ στο BBasket.com 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πανεπιστημιακής ομάδας Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Ενόπλων
Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2009
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φάρου Κερατσινίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμύντα Υμηττού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλαιού Φαλήρου
Οίκος της Φουά

Οι κόμητες της Φουά, γαλλ. Foix, άκμασαν από τον 11ο αι. ως τον 15ο αι. Αρχικά ήταν φεουδαλικά υποτελείς στον κόμη της Τουλούζης και μετά στον κόμη της Βαρκελώνης, αλλά έπειτα από την ήττα τού τελευταίου στην Σταυροφορία κατά των Καθαρών, επέτυχαν να γίνουν υποτελείς απ' ευθείας στον βασιλιά της Γαλλίας.

Κατά τον 13ο κα 14ο αι. οι κόμητες της Φουά ήταν μεταξύ των πιο ισχυρών φεουδαλικών ευγενών της Γαλλίας. Βρισκόταν στις παρυφές της Γαλλίας, είχαν συχνές αλληλεπιδράσεις με το βασίλειο της Ναβάρρας και επικοινωνούσαν συχνά με την Αγγλία μέσω της Γασκώνης και της Ακυιτανίας, έτσι ήταν σε ευνοϊκή θέση για να ισχυριστούν ανεξαρτησία και να δρουν ως ισότιμοι μάλλον παρά ως υποτελείς των βασιλέων της Γαλλίας.

Τον τίτλο τού κόμη της Φουά πρώτος πήρε ο Ρογήρος Α΄ της Φουά (απεβ. π. 1064), γιος τού Βερνάρδου-Ρογήρου τού Κουσεράν (γιού τού Ρογήρου ντε Κομάνζ κόμη τού Καρκασσόν, τού Κουσεράν & τού Ραζέ), όταν κληρονόμησε την πόλη της Φουά και τα γειτονικά εδάφη, που ως τότε ήταν μέρος της κομητείας τού Καρκασσόν.

Ο ανιψιός του Ρογήρος Β΄ έλαβε μέρος στην Α΄ Σταυροφορία το 1095· όταν κατάσχεσε εκκλησιαστική περιουσία, ο πάπας Πασχάλης Β΄ τον αφόρισε. Έπειτα με πλούσιες δωρεές κατεύνασε την οργή της Εκκλησίας και το 1125 απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ρογήρος Γ΄ και αυτόν ο γιος του Ρογήρος-Βερνάρδος Α΄.

Ο μόνος γιος τού τελευταίου, ο Ραϋμόνδος-Ρογήρος ακολούθησε τον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας στην Παλαιστίνη το 1190 και διακρίθηκε στην κατάληψη της Άκρας. Στη Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγηνών πήρε το μέρος των Καθαρών· κατηγορήθηκε για αίρεση, οι γαίες του κατασχέθηκαν και δόθηκαν στον Σίμωνα Δ΄ των Μονφόρ. Ο Ραϋμόνδος-Ρογήρος ήλθε σε συμβιβασμό με την Εκκλησία και ανέλαβε τις γαίες του πριν το τέλος του, το 1223. Ήταν προστάτης των ποιητών της Προβηγκίας και ποιητής ο ίδιος.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ρογήρος-Βερνάρδος Β΄ ο Μέγας, που συνέδραμε τον Ραϋμόνδο Ζ΄ κόμη της Τουλούζης και τους Αλβιγινούς στην αντίστασή τους ενάντια στους Γάλλους βασιλείς Λουδοβίκο ΙΓ΄ και Λουδοβίκο Θ΄. Αφορίστηκε δύο φορές και απεβίωσε το 1241.

Ο γιος του Ρογήρος Δ΄ απεβίωσε το 1265 και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ρογήρος-Βερνάρδος Γ΄, που πιο γνωστός ως ποιητής παρά ως πολεμιστής, φυλακίστηκε από τον Φίλιππο Γ΄ της Γαλλίας και από τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη και κληρονόμο τού Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη τού Μπεάρν και έτσι κληρονόμησε το Μπεάρν & Νεμπουζάν από τον πεθερό του το 1290. Αυτό όμως οδήγησε στην απαρχή μίας μακράς έριδας μεταξύ των Οίκων της Φουά και τού Αρμανιάκ.

Από το 1278 οι κόμητες τού Αρμανιάκ και οι νόμιμοι διάδοχοί τους ήταν επίσης και συν-πρίγκιπες της Ανδόρρας.

## Γενεαλογία Οίκου της Φουά

## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Foix" . Encyclopædia Britannica. 10 (11th ed.). Cambridge University Press. pp.&nbsp;595–596.
Ανατόλιος Αποστολίδης

Ο **μητροπολίτης Ανατόλιος**, κατά κόσμον *Ηλίας Αποστολίδης*, γεννήθηκε στη Θεοδοσία της Κριμαίας το 1895. Χειροτονήθηκε Διάκονος στις 6 Αυγούστου 1922 και Πρεσβύτερος στις 7 Αυγούστου 1922 από τον Ταυρίδος και Συμφεροπόλεως Νικόδημο. Την περίοδο από τον 1922 μέχρι το 1927 επειδή αρνήθηκε να συνεργαστεί με το καθεστώς της Σοβιετικής Ενώσεως και τη λεγομένη "ζώσα εκκλησία" φυλακίστηκε τέσσερις φορές, εξορίστηκε μία φορά και τέλος καταδικάστηκε σε θάνατο. Χάρη στην έγκαιρη επέμβαση του Έλληνα πρέσβη στη Μόσχα η ποινή δεν εκτελέστηκε και απελάθηκε στην Ελλάδα το 1927. Διετέλεσε Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων από το 1932 έως το 1953. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1961 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Καναδά στη δικαιοδοσία της υπό τον Αρχιεπίσκοπο Λεόντιο Εκκλησία της Αμερικής (Μετροπόλια), η οποία για λίγο υπήχθη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τη χειροτονία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Λεόντιος, συμπαραστατούμενος από τους Βοστώνης Ειρηναίο και Πιτσμπούργου Βενιαμίν. Τον Μάρτιο του 1962 παραιτήθηκε. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου 1976.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Ομισμός

μικρογραφία|Άποψη του Μανταρόμ από τη λίμνη Καστιγιόν
Ο **ομισμός** είναι μικρό θρησκευτικό δόγμα που ιδρύθηκε το 1969 από τον Ζιλμπέρ Μπουρντέν (1924-1998). Επικεντρώνεται στην "ιερή πόλη" του Μανταρόμ, κοντά στο Καστεγιάν των Γαλλικών Άλπεων. Έχει περίπου 400 μέλη, ενώ στην ακμή της είχε 1.200. Είναι ένα συνονθύλευμα θρησκειών, ιδιαίτερα από τον βουδισμό. Το όνομα προέρχεται από τον ήχο "ωμ" του ινδουισμού.

## Ιδρυτής
Ο Ζιλμπέρ Μπουρντέν (1924-1998), επίσης γνωστός ως Χαμσάχ Μαναράχ, αυτοονομάστηκε "Κοσμοπλανητικός Μεσσίας της Συνθέσεως", ίδρυσε το δόγμα το 1969 αφού ήρθε σε επαφή με πολλές ανατολικές θρησκείες.

## Μανταρόμ
Η ιερή πόλη του Μανταρόμ Σαμπασάλεμ ιδρύθηκε το 1969, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Καννών. Ο Μπουρντέν έχτισε σταδιακά ένα αριθμό ναών και άλλων κτιρίων. Μεταξύ αυτών είναι ένα άγαλμα του Βούδα Μαϊτρέγια ύψους 22 μέτρων, Επίσης, το 1987, κατασκευάστηκε ένα άγαλμα ύψους 21 μέτρων του "Κοσμικού Χριστού" που φέρενι σπαθί και ασπίδα. Το 1990 ανεγέρθηκε, στο Μανταρόμ, άγαλμα του Μπουρντέν ύψους 22 μέτρων. Η νομιμότητα της άδειας κατασκευής αμφισβητήθηκε με νομικές διαμάχες, ενώ τον Ιούνιο του 2000 κρίθηκε παράνομο μετά από μια μεγάλη νομική διαμάχη. Ως αποτέλεσμα, το άγαλμα κατεδαφίστηκε από τις αρχές στις 6 Σεπτεμβρίου 2001. Οι οπαδοί του κινήματος παραπονέθηκαν για την καταστροφή του αγάλματος του Μπουρντέν, συγκρίνοντας το με την καταστροφή των Βούδων του Μπαμιάν από τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν νωρίτερα τον ίδιο χρόνο.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος θρησκειών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκεία
Ιωάννης του Φουά (1450-1500)

Ο **Ιωάννης**, γαλλ. Jean (1450 - 1500) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν υποκόμης τού Ναρμπόν.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας.

Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γκαστόν πρίγκιπας της Βιάνα και μικρότεροι αδελφοί του ο Πέτρος ο Νεότερος καρδινάλιος, επίσκοπος τού Βαν και ο Ιάκωβος κόμης τού Μονφόρ.

Έλαβε την υποκομητεία τού Ναρμπόν από τον πατέρα του. Ήταν σε καλές σχέσεις με τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ και τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ βασιλείς της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε την αδελφή τού τελευταίου, Μαρία.

Το 1483 απεβίωσε ο ανιψιός του Φραγκίσκος Φοίβος της Ναβάρρας, γιος τού Γκαστόν πρίγκιπα της Βιάνα και ο Ιωάννης διεκδίκησε τη Ναβάρρα ως ο επόμενος άρρην στη διαδοχή, πλήττοντας έτσι τη διαδοχή από την αδελφή τού Φραγκίσκου-Φοίβου, την Αικατερίνη. Όμως ο Σαλικός νόμος (μόνο οι άρρενες διαδέχονται) δεν ίσχυε ποτέ στη Ναβάρρα και ο ισχυρισμός του προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στη Ναβάρρα, που τελείωσε το 1497 υπέρ της Αικατερίνης. Ο Ιωάννης εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί της διεκδίκησής του· απεβίωσε τρία έτη μετά.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1476 τη Μαρία των Βαλουά, κόρη τού Καρόλου Α΄ δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνα:
* Ζερμαίν 1488-1538, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ των Τραστάμαρα της Αραγωνίας. Αργότερα ο Φερδινάνδος Β΄ θα χρησιμοποιήσει τη συγγένεια αυτή για να διεκδικήσει τον θρόνο της Ναβάρρας.
* Γκαστόν 1489-1512, δούκας τού Νεμούρ. Υπηρέτησε ως στρατηγός τού θείου του Λουδοβίκου ΙΒ΄ και απεβίωσε στη μάχη της Ραβέννας στην Ιταλία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Stuart Carroll (2006). Blood and Violence in Early Modern France. Oxford University Press. p. 43.

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Πέτρος του Φουά (1449-1490)

Ο **Πέτρος ο νεότερος**, γαλλ. Pierre de Foix, le jeune (7 Φεβρουαρίου 1449 - 1490) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος στη Γαλλία και καρδινάλιος· τον αποκαλούσαν ο *καρδινάλιος ης Φουά*. Έγινε επίσκοπος τού Βάννες, αποστ. αρχιγραμματέας και αποστ. διοικητής τού Μπαγιόν & της Μάλτας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας. Ο πατέρας του ήταν ανιψιός τού Πέτρου των Φουά τού Πρεσβύτερου, επίσης καρδινάλιου.

Σπούδασε στο Παρίσι και μετά στο Πανεπιστήμιο της Φερράρα, όπου διδάχθηκε υπό τον Φελίνο Μαρία Σανντέο και έλαβε το διδακτορικό δίπλωμα στο Κανονικό Δίκαιο. Έπειτα από την αποφοίτησή του ταξίδευσε στη Ρώμη, όπου εκφώνησε λόγο μπροστά στον πάπα Παύλο Β΄ και τον Σύλλογο των καρδιναλίων. Τότε προσχώρησε στο Τάγμα των Ελασσόνων Αδελφών. Ο πάπας τον έκανε αποστολικό αρχιγραμματέα (protonotarius).

Toν Μάιο τού 1475 εκλέχθηκε επίσκοπος τού Βάννες. Ο Πάπας Σίξτος Δ΄ επικύρωσε τον διορισμό του  τον Μάρτιο τού 1476. Ο Πέτρος ο Νεότερος κράτησε τη θέση αυτή ως το τέλος του. Το 1475 ονομάστηκε επίσης επίσκοπος τού Αιρ.

Ο Σίξτος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο διάκονο στο Συμβούλιο των Καρδιναλίων (consistorium) το 1476. Έλαβε τον ερυθρό πίλο και έγινε καρδινάλιος-διάκονος στο ναό των Σάντι Κόσμα ε Νταμιάνο το 1477. Υπηρέτησε ως αποστολικός διοικητής της επισκοπής τού Μπαγιόν από το 1484 ως το τέλος του.

Περί το 1485 έγινε ο μεσάζων για μία συμφωνία ειρήνης μεταξύ τού Καρόλου Η΄ της Γαλλίας και τού Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Βρετάνης. Αργότερα τον Ιανουάριο τού 1488 ήλθε στη Ρώμη για μία ακρόαση με τον πάπα και έφυγε τον Ιούλιο τού 1488. Έπειτα ταξίδευσε στο βασίλειο της Νάπολης για να επισκεφθεί τον φίλο του Φερδινάνδο Α΄ Τραστάμαρα της Νάπολης. Επέστρεψε στη Ρώμη τον Οκτώβριο τού 1488. Το 1489 ονομάστηκε αποστολικός διοικητής της επισκοπής της Μάλτας, κρατώντας τη θέση αυτή ως το τέλος του.

Απεβίωσε στη Ρώμη το 1490 σε ηλικία 41 ετών. Τάφηκε στον ναό τού Αγ. Τρύφωνα, που έπειτα κατεδαφίστηκε. Ο ανιψιός του Ιάκωβος έγινε επίσκοπος τού Ολορόν και τού Λεσκάρ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church.

Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Ντουνάγιετς

μικρογραφία| Ο Ντουνάγιετς στην οροσειρά Πιενίνι Σροντκόβε, σχηματίζει ένα σύνορο 27 χιλιομέτρων μεταξύ της Πολωνίας και της Σλοβακίας.
Ο **Ντουνάγιετς** (*Dunajec*) είναι ποταμός που διέρχεται από τη βορειοανατολική Σλοβακία και τη νότια Πολωνία. Είναι ένας δεξιός παραπόταμος του ποταμού Βιστούλα. Αρχίζει στο Νόβι Ταργκ στη συμβολή δύο μικρών ορεινών ποταμών, του Τσάρνι Ντουνάγιετς (*Czarny Dunajec-Μαύρος*) και του Μπιάουι Ντουνάγιετς (*Biały Dunajec-Άσπρος*). Ο Ντουνάγιετς αποτελεί το σύνορο μεταξύ της Πολωνίας και της Σλοβακίας για 17 χιλιόμετρα στην οροσειρά Πιενίνι Σροντκόβε (πολωνικά: Pieniny Środkowe, σλοβάκικα: Centrálne Pieniny), ανατολικά της τεχνητής λίμνης Τσόρστιν. 

Ο Ντουνάγιετς έχει μήκος 249 χιλιόμετρα, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Τσάρνι Ντουνάγιετς, το οποίο τον καθιστά τον δέκατο τρίτο μεγαλύτερο ποταμό της Πολωνίας. Έχει λεκάνη απορροής 6.796 τετραγωνικών χιλιομέτρων (4.838 στην Πολωνία και 1.958 στη Σλοβακία). Στα σύνορα Σλοβακίας/Πολωνίας, διασχίζει την περιοχή Ζαμαγκούριε, με αξιοθέατα όπως η χαράδρα του ποταμού Ντουνάγιετς, ο ορεινός όγκος Τρεις Κορυφές με γκρεμό 500 μέτρων, το Τσερβένι Κλάστορ, και δύο κάστρα στο Τσόρτσιν και στη Νιεντζίτσα. 
μικρογραφία| Η Χαράδρα του Ντουνάγιετς στα όρη Πιενίνι.
μικρογραφία| Ο Ντουνάγιετς στα όρη Πιενίνι.
μικρογραφία| Ντουνάγιετς, 1939
Κάτω από τα δύο ρέματα πηγών, ο Ντουνάγιετς ρέει μέσα από μία ευρεία κοιλάδα που ονομάζεται Λεκάνη Νοβοτάρσκα. Στη συνέχεια, τροφοδοτεί τα νερά του φράγματος στη Νιεντζίτσα (λίμνη Γιεζιόρο Τσορστίνσκιε) και του φράγματος στο Σρομόβτσε Βίζνε (τεχνητή λίμνη Σρομόβτσε Βίζνε). Διασχίζοντας το κεντρικό τμήμα της οροσειράς Πιενίνι, δημιουργεί μια γραφική στροφή στα σύνορα Πολωνίας/Σλοβακίας μεταξύ του Σρομόβτσε Βίζνε και της Στσαβνίτσα, όπου ρέει από το βράχο Κοτούνκα, που διαφοροποιεί την περιοχή από τα πάνω τμήματα του ποταμού. Ακολούθως, στρέφεται προς τα βόρεια προς τα Δυτικά Όρη Μπέσκιντς και τη Λεκάνη Σοντέτσκα (όπου συγχωνεύεται με τον δικό του μεγαλύτερο παραπόταμο, τον ποταμό Πόπραντ). Διασχίζει μία ανοιχτή κοιλάδα στους πρόποδες των Όρων Μπέσκιντς και κυλάει κατηφορικά κάθετα στους πρόποδες του Ρόζνουβ (με δύο ακόμη φράγματα: τη λίμνη Γιεζιόρο Ροζνόβσκιε και τη λίμνη Γιεζιόρο Τσχόβσκιε) και τέλος, οδηγεί στη Λεκάνη του Σαντόμιες και στην πεδινή κοιλάδα του Βιστούλα. Ο Ντουνάγιετς ρέει στον ποταμό Βιστούλα, κοντά στο Οπατόβιετς.

## Πόλεις και κωμοπόλεις
Ο Ντουνάγιετς ρέει μέσω ή κοντά σε αυτές τις τοποθεσίες στην Πολωνία και στη βόρεια Σλοβακία: 

## Δείτε επίσης

* Χαράδρα του ποταμού Ντουνάγιετς 
* Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας 
* Κατάλογος ποταμών της Σλοβακίας 
* Πλημμύρα του 1934 στην Πολωνία 
* Κάστρα του ποταμού Ντουνάγιετς 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ο ποταμός Ντουνάγιετς στην Encyclopædia Britannica

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβακίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βιστούλα
Κατηγορία:Σύνορα Πολωνίας-Σλοβακίας
Κριστίν Χούσονγκ

Η **Κριστίν Χούσονγκ** (*Christin Hussong*, γεννήθηκε 17 Μαρτίου 1994) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου, και συγκεκριμένα του ακοντισμού.

Κατέκτησε τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου το 2018, στον ακοντισμό, με νέο ατομικό ρεκόρ αλλά και ρεκόρ αγώνων, 67,90 μ.

Ήταν 4η στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2010.
Έχει κατακτήσει μια έκτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015.
Ήταν επίσης έβδομη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2014.

## Ατομικά ρεκόρ

* 67,90 μέτρα (2018 Βερολίνο, )

## Ρεκόρ ανά σεζόν

* 2009 – 49,93 μ
* 2010 – 55,35 μ
* 2011 – 59,74 μ
* 2012 – 55,74 μ
* 2013 – 58,55 μ
* 2014 – 63,34 μ
* 2015 – 65,92 μ
* 2016 – 66.41 μ
* 2017 – 64,18 μ
* 2018 – **67,90 μ**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Η 
* 
* 

Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Νικητές Diamond League
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Κυριάκος Στρατηλάτης

Ο **Κυριάκος Στρατηλάτης** (γενν. Καβάλα, 5 Ιανουαρίου 1988) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Σπάρτακος Κιτίου, που συμμετέχει στο Γ΄ κατηγορία της Κύπρου.

Ο Στρατηλάτης ξεκίνησε την καριέρα του στον **Αστέρα Καβάλας**, που είναι μια από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς στη Βόρεια Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 2005, ο θείος του, ο οποίος ήταν κι αυτός τερματοφύλακας, αποφάσισε να τον πάει στον Άρη Θεσσαλονίκης για δοκιμαστική προπόνηση. Ο σύλλογος είχε υποβιβαστεί στη δεύτερη κατηγορία της Ελλάδας εκείνη τη σεζόν και λόγω οικονομικών δυσκολιών, αναγκάστηκε να στηριχθεί στην ομάδα των Νέων του. Δεδομένου ότι ο Στρατηλάτης ήταν μόλις 17 ετών τότε, ταίριαξε απόλυτα στο concept του Άρη και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας, τον Ιούνιο του 2005, ως τρίτος τερματοφύλακας της ομάδας. 

Τον Μάιο του 2007 ο Στρατηλάτης κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος Κ-19 για να αγωνισθεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19,  στην Αυστρία. Η ομάδα έφτασε στον τελικό του τουρνουά, αφού κέρδισε με 3-2 τη γερμανική ομάδα στους ημιτελικούς. Σημαντικό ρόλο στην εξαιρετική εμφάνιση των Ελλήνων έπαιξε ο Στρατηλάτης. Στον τελικό, ωστόσο, η ελληνική ομάδα νεανίδων ηττήθηκε με 1-0 από τους Ισπανούς.
Τον Ιούλιο του 2008, ο Στρατηλάτης μετακόμισε από τον Άρη Θεσσαλονίκης στον Λεβαδειακό, όπου τελικά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Super League 1 στις 29 Νοεμβρίου 2009.

## Στατιστικά καριέρας

## Διεθνής σταδιοδρομία
Ήταν βασικός σε τέσσερις αγώνες της Εθνικής Νέων, η οποία έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U19 του 2007. Επίσης, έχει αγωνιστεί για την Εθνική Ελπίδων (3 συμμ.).

## Παραπομπές
* Guardian Football

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο Onsports.gr 
* Προφίλ στο transfermarkt.com



Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Ορόκλινης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ονήσιλου Σωτήρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Λιου Χουιχουί

Η **Λιού Χουιχουί** (γεν. 26 Ιουνίου 1989) είναι Κινέζα αθλήτρια του στίβου, που συμμετέχει στο αγώνισμα του ακοντισμού.

## Καριέρα
Έσπασε το ρεκόρ Ασίας για πρώτη φορά το 2012, με 64.95 μέτρα.

Το 2013 έσπασε και πάλι το ρεκόρ Ασίας, με 65.62 μέτρα. Αυτή τη φορά όμως, βρέθηκε από δείγμα της Λιού εκείνων των αγώνων, απαγορευμένη ουσία, και έτσι της αφαιρέθηκε το ρεκόρ, και απκλείστηκε από κάθε διεθνή αγώνα για ένα χρόνο, από τις 23 Μαΐου 2013 έως τις 23 Μαΐου 2014.

Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με βολή 66.13 μέτρων, και νέο Ασιατικό ρεκόρ.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 τερμάτισε στην 7η θέση.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό, ενώ στον προκριματικό έκανε βολή στα 67.59, νέο Πανασιατικό ρεκόρ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινέζες αθλήτριες του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Νικητές Diamond League
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Μάχη των Τεμπών

Η **Μάχη των Τεμπών** ήταν μια ένοπλη σύρραξη που διεξήχθη με τα στρατεύματα της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα στις 18 Απριλίου 1941. Η μάχη διεξήχθη εν μέσω της προώθησης των γερμανικών δυνάμεων στην Κεντρική Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Γερμανοί υπέστησαν βαριές απώλειες και αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το φαράγγι, αλλά η στάση τους επέτρεψε στις συμμαχικές δυνάμεις να νικήσουν και στη συνέχεια να αντιπαρατεθούν στις Θερμοπύλες.

Στις 18 Απριλίου, η γερμανική 6η ορεινή Μεραρχία, με εντολή του στρατηγού Φέρντιναντ Ζέρνερ, ευθυγραμμίστηκε από την άλλη πλευρά του ποταμού Πηνειού. Ο ποταμός ήταν ευνοϊκός. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο τη Λάρισα.

Η επίθεση άρχισε λίγο μετά τις 7:00 π.μ. με επίθεση από τον Γόννο προς το 2/2ο τάγμα αργότερα, γύρω στο μεσημέρι, οι γερμανικές μονάδες υπό την ηγεσία του υπολοχαγού Χέρμαν Μπαλκ επιτέθηκαν στο 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας. Ο Μπαλκ είχε προηγουμένως αποσύρει το 21ο μερικές μέρες νωρίτερα στον Πλαταμώνα, όπου είχε εκπλαγεί από την αιφνιδιαστική επανεμφάνιση των γερμανικών οχημάτων.

Το 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τις μονάδες του Μπαλκ και σχεδόν ξεπέρασε, υποχωρώντας στους λόφους. Σε αυτό το σημείο, μερικά γερμανικά τεθωρακισμένα διέσχιζαν τον ποταμό Πηνειό, τον οποίο το 21ο τάγμα φρουρούσε. Το τάγμα 2/2 απέμεινε μόνη μονάδα στο πεδίο για να της μάχης. Γερμανικές μονάδες προσπάθησαν να διασχίσουν τον ποταμό, αλλά απέτυχαν. 

Μέχρι τις 6:45 μ.μ., οι δυνάμεις της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας είχαν εξαντληθεί έντονα από τις γερμανικές επιθέσεις, αλλά κατάφεραν να τους συγκρατήσουν, επιτρέποντας στις βασικές δυνάμεις να ξεφύγουν από τη Λάρισα. Οι Αυστραλοί και οι Νεοζηλανδοί κινήθηκαν όλη τη νύχτα, με στοιχεία που αγωνίστηκαν για περαιτέρω καθυστέρηση των ενεργειών καθώς αποσύρθηκαν και την αυγή στις 19 Απριλίου κατέλαβαν μια νέα αμυντική θέση γύρω από τις Θερμοπύλες. Τα θύματα της 16ης Ταξιαρχίας κατά τη διάρκεια της μάχης ήταν περίπου 80 άτομα σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν και 120 αιχμαλωτίστηκαν. Το 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας είχε τέσσερις νεκρούς. Οι γερμανικές απώλειες ήταν περίπου 140 νεκροί και τραυματίες. Ως αποτέλεσμα της μάχης, το 2 / 2ο τάγμα διαλύθηκε σε μεγάλο βαθμό και δεν αγωνίστηκε ως πλήρης μονάδα ξανά μέχρι το τέλος..

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα
Γιέβγκεν Μούρζιν

Ο **Γιέβγκεν Μούρζιν** (*Yevhen Murzin,* 24 Σεπτεμβρίου 1965, Νοβοσιμπίρσκ) είναι Σοβιετικός και Ουκρανός πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Επί του παρόντος, είναι ο προπονητής της Εθνικής Ουκρανίας και της ουκρανικής ομάδας Kyiv-Basket. 

Ήταν ο προπονητής της Εθνικής Ουκρανίας στο Ευρωμπάσκετ 2015 και στο Ευρωμπάσκετ 2017. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ουκρανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σοβιετικοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σοβιετικής Ένωσης 
Κατηγορία:Ουκρανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης