open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκέοργκ Χέγκστρεμ

Ο **Γκέοργκ Χέγκστρεμ** (Ουόκεγκαν, Η.Π.Α., 4 Νοεμβρίου 1895 – Κάρλσταντ, 9 Απριλίου 1976) ήταν Σουηδός αθλητής του άλματος επί κοντώ και του άλματος εις ύψος.

Γεννήθηκε το 1895 στο Ουόκεγκαν του Ιλινόι. Ως αθλητής της ΙΦ Γκότα Κάρλσταντ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου τρεις φορές: δύο στο άλμα επί κοντώ (1918, 1919) και μία στο άλμα εις ύψος (1918). Το 1917 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ και το 1919 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Αγγλικό πρωτάθλημα στίβου στο ίδιο αγώνισμα και το αργυρό μετάλλιο στο άλμα εις ύψος.

Με την εθνική ομάδα στίβου της Σουηδίας συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920 όπου κατέλαβε την 8η θέση (3,50 μ.) στο άλμα επί κοντώ.

Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε στέλεχος τράπεζας. Το 1928 τιμήθηκε με το βραβείο Stora Grabbars och Tjejers Märke για τον κλασικό αθλητισμό (ο 33ος αποδέκτης του βραβείου). Πέθανε στις 9 Απριλίου 1976 σε ηλικία 80 ετών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Georg Högström i Nordisk familjeboks sportlexikon (del 4, 1941)
* Focus Presenterar Sporten 2. Stockholm: Almqvist & Wiksell/Gebers Förlag AB. 1967
* Friidrottens först och störst. Helsingborg: Stig Gustafson/Forum. 1975
* Svenska Mästerskapen i friidrott 1896-2005. Trångsund: Erik Wiger/TextoGraf Förlag. 2006

Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Μεταλλιούχοι του Βρετανικού Πρωταθλήματος Στίβου
Καρλότα Μόνταγκιου Ντάγκλας Σκοτ του Μπεκλέου και του Κουίνσμπερρυ

Η **Καρλότα Μόνταγκιου Ντάγκλας Σκοτ του Μπεκλέου και του Κουίνσμπερρυ** (*Charlotte Montagu Douglas Scott of Buccleuch and Queensberry*, γεννημένη ως Καρλότα Άννα Θεν *Charlotte Anne Thynne*, 10 Απριλίου 1811 - 18 Μαρτίου 1895) ήταν Βρετανίδα ευγενής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1811 στο Λόνγκλιτ του Γουιλσάϊρ, και ήταν κόρη του Θωμά θεν, 2ου Μαρκήσιου του Μπαθ και της Ισαβέλλας Ελισάβετ Μπίνγκ.

Στις 13 Μαρτίου 1829 παντρεύτηκε τον Γουόλτερ Μόνταγκιου Ντάγκλας Σκοτ, 5ο Δούκα του Μπεκλέου και 7ο Δούκα του Κουίνσμπερρυ στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Χάνοβερ Σκουέρ. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
*τον Λόρδο *Γουλιέλμο* Ερρίκο Γουόλτερ (1831-1914), παντρεύτηκε την Λουίζα Χάμιλτον. Απέκτησαν 8 παιδιά.
*τον Λόρδο *Ερρίκο* Ιωάννη (1832-1902), παντρεύτηκε την Σεσίλια Σουζάν Μόνταγκιου-Στιούαρτ-Γουόρτλεϊ. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*τον Λόρδο *Γουόλτερ* Κάρολο (1834-1895), παντρεύτηκε την Άννα Μαρία Κράντοκ-Χάρτοπ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*τον Λόρδο *Κάρολο* Θωμά (1839-1911), παντρεύτηκε την Άντα Μαίρη Ράιαν. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Λαίδη *Βικτώρια* Αλεξανδρίνα (1844-1938), παντρεύτηκε (1) τον Σόμπεργκ Κερ του Λόθιαν. Απέκτησαν 9 παιδιά και (2) τον Μπέρτραμ Τσέντγουιντ-Τάλμποτ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Λαίδη *Μαργαρίτα* Ελισάβετ (1946-1918), παντρεύτηκε τον Ντόναλντ Κάμερον. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*την Λαίδη *Μαίρη* Καρλότα (1851-1908), παντρεύτηκε τον Γουόλτερ Ροδόλφο Τρεφούσις. Απέκτησαν 5 παιδιά.

To 1841 έγινε Κυρία επί των Ενδυμάτων της Βασίλισσας Βικτώριας. Η Δούκισσα και η Βασίλισσα Βικτώρια ήταν δια βίου φίλες,, με την μονάρχη να περιγράφει τη Δούκισσα ως "ένα ευχάριστο, λογικό, έξυπνο μικρό άτομο".

Πέθανε στις 18 Μαρτίου 1895 στο Ντίτον Παρκ σε ηλικία 83 ετών. Είναι θαμμένη στο Παλάτι Ντάλκιθ του Εδιμβούργου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Κυρίες επί των ενδυμάτων
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Σταυρωτή επικολλητή ξυλεία

Η **σταυρωτή επικολλητή ξυλεία** (αγγλ. **C**ross **l**aminated **t**imber), ευρύτερα γνωστή ως **CLT**, είναι νέο δομικό προϊόν ξύλου για την κατασκευή ξύλινων κτιρίων. Τα ξύλινα κτίρια είναι μια νέα οικολογική τάση στην κεντρική Ευρώπη και τον Καναδά και το προϊόν CLT αποτελεί εναλλακτική λύση για πράσινη δόμηση -με βάση το ξύλο- κατάλληλη να αντικαταστήσει ή να συμπληρώσει άλλα δομικά υλικά, λ.χ. το σκυρόδεμα και τον χάλυβα. 

## Γενικά
Το ακρωνύμιο CLT προκύπτει από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων *Cross Laminated Timber*, που μεταφράζεται στα ελληνικά ως επικολλητή ξυλεία -συγκολλημένη πλευρικά- η οποία φέρει πλάκες πολλαπλών στρώσεων που συγκολλιούνται ‘χιαστί’, δηλ. σε γωνίες 90ο η μία με την άλλη. Το CLT είναι ουσιαστικά πολυστρωματικά πάνελ με μονό αριθμό στρώσεων μασίφ ξύλου (συνήθως 3, 5 ή 7). Το ίδιο προϊόν, σπανιότερα, είναι γνωστό ως *BSPH* (από τη γερμανική λέξη *Brettsperrholz*). Στη Βόρεια Αμερική αναφέρεται ως *X-lam*.

## Εφεύρεση
Η σταυρωτή επικολλητή ξυλεία μετράει περισσότερα από είκοσι έτη ζωής στην Ευρώπη. Το ανέπτυξε κατά τη διδακτορική του έρευνα ο Αυστριακός ερευνητής *Gerhard Schickhofer*, το 1994, στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Γκρατς, ο οποίος και βραβεύτηκε με το βραβείο *Wallenberg*. Το 2002, η Αυστρία ήταν η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που δημιούργησε προδιαγραφές δόμησης κτιρίων από αυτό το δομικό υλικό.

## Παραγωγή
Σήμερα στην Αυστρία, τη Γερμανία και τη Σκανδιναβία, το υλικό δόμησης CLT έχει επεκταθεί σε οικιακές και μη οικιακές εφαρμογές, κυρίως λόγω του ότι το ξύλο είναι οικολογικό υλικό μηδενικού αποτυπώματος σε άνθρακα. Είναι χαρακτηριστικό ότι έχουν ανεγερθεί πολλά ξύλινα κτίρια (ακόμη και πολυώροφα) στην Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, τον Καναδά, τη Νορβηγία, την Ιταλία, την Αυστραλία και σε άλλες χώρες. 

Στην κεντρική Ευρώπη, το CLT παράγεται κυρίως από ξυλεία ερυθρελάτης (*spruce*), και σε μικρότερο ποσοστό, από λευκή ελάτη (*Abies alba*), δασική πεύκη (*Pinus sylvestris*) και Ευρωπαϊκή λάρικα (*Larix decidua*). Λίγες ξύλινες κατασκευές υπάρχουν από είδη πλατύφυλλων, κυρίως οξιάς. Όσον αφορά τις συγκολλητικές ουσίες, σήμερα χρησιμοποιούνται κόλλες πολυουρεθάνης ενός συστατικού (PUR), μελαμινικές ρητίνες (MUF) και σπανιότερα ρητίνες φαινόλης-ρεσορκινόλης (PRF).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ξύλο
Κατηγορία:Προϊόντα ξύλου
DreamLab

Το **DreamLab** είναι μια εφαρμογή για κινητά Android και iOS, που κυκλοφόρησε το 2015 από το Imperial College του Λονδίνου και το Ίδρυμα Vodafone.

## Περιγραφή
Προς το παρόν η εφαρμογή βοηθά την έρευνα για τον καρκίνο, τον κορονοϊό, τα νέα φάρμακα και τους τροπικούς κυκλώνες. Προκειμένου να γίνει αυτό, το Dreamlab αποκτά πρόσβαση στην επεξεργαστική ισχύ της κινητής συσκευής, με την συγκατάθεση του χρήστη, ενώ ο τελευταίος φορτίζει το smartphone του ώστε να επιταχυχνθούν οι υπολογισμοί των αλγορίθμων από το Imperial College του Λονδίνου.

Ο στόχος είναι να βρεθούν υπάρχοντα φάρμακα και μόρια τροφίμων που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους με κορονοϊό και άλλες ασθένειες. Η ταυτόχρονη φόρτιση 100.000 smartphones θα επιτύγχανε την ετήσια απόδοση όλων των ερευνητικών υπολογιστών του Imperial College σε μόλις τρεις μήνες με μια νυχτερινή λειτουργία έξι ωρών.

Η εφαρμογή αναπτύχθηκε το 2015 από το Ινστιτούτο Ιατρικής Έρευνας Garvan στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Vodafone.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* K. Veselkov, G. Gonzalez, A. Shahad, D. Galea, R. Mirnezami, J. Youssef, M. Bronstein, I. Laponogov: *HyperFoods: Machine-intelligent searching for cancer-beating molecules in foods.* In: *Nature Scientific Reports.* 2019, σελίδες 1-11.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* DreamLab App at Google Playstore
* DreamLab App at Apple Appstore
* FAQ Project Dreamlab
*Project Description from the Developers 
*Network machine learning maps phytochemically rich “Hyperfoods” to fight COVID-19

Κατηγορία:Λογισμικό εφαρμογών
Πάτρικ Μπενλιάν

Ο **Πάτρικ Μπενλιάν** ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής αρμένικης καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1930 και το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1929 και το 1930.

## Καριέρα
Πρώτη σεζόν του Μπενλιάν με τον Άρη ήταν το 1928-29, όταν οι "κίτρινοι" κατέκτησαν το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με δέκα νίκες σε ισάριθμους αγώνες, αλλά ηττήθηκαν από τον Πανελλήνιο με 29-27 και κατέκτησαν την δεύτερη θέση του πανελλήνιου πρωταθλήματος τον Μάιο του 1929.

Το 1929-30, ο Άρης έφθασε τους πέντε τοπικούς τίτλους κατακτώντας για τρίτη συνεχή χρονιά αήττητος το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης. Αγωνίστηκε και πάλι στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος, όπου κατέκτησε τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία του, κερδίζοντας την ΧΑΝΘ με 32-22.

Το 1930-31, ο Άρης ηττήθηκε δύο φορές από την ΧΑΝΘ και περιορίστηκε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, ενώ μέχρι ο 1935 δε διοργανώθηκε ξανά τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος.

Το 1930 ήρθε και ο τελευταίος προπολεμικός τίτλος του συλλόγου, του οποίου το τμήμα καλαθοσφαίρισης ακολούθησε φθίνουσα πορεία και οδηγήθηκε σε αναστολή της λειτουργίας του από το 1936 μέχρι το 1939.

## Παραπομπές


## Πηγές

* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* 1930: Το 1ο πρωτάθλημα του ΑΡΗ στο μπάσκετ | aris.re

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες αρμενικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Παναγιώτης Δημούδης

Ο **Παναγιώτης Δημούδης** ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1930 και τρία πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης από το 1928 ως το 1930.

## Καριέρα
Ο Δημούδης κατέκτησε με τον Άρη το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης την σεζόν 1927-28 με οκτώ νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Στην συνέχεια, κέρδισε τον Εθνικό άνευ αγώνα και κατέλαβε την τρίτη θέση στην τελική φάση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, αφού είχε πιο πριν ηττηθεί στην ημιτελική φάση από τον Ηρακλή με 30-23, στις 22 Απριλίου 1928.

Το 1928-29, ο Άρης κατέκτησε εκ νέου αήττητος το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, αλλά ηττήθηκε από τον Πανελλήνιο με 29-27 κατέκτησε την δεύτερη θέση του πανελλήνιου πρωταθλήματος.

Το 1929-30, ο Άρης κατέκτησε για τρίτη συνεχή χρονιά αήττητος το τοπικό πρωτάθλημα, φθάνοντας τους πέντε τοπικούς τίτλους, πετυχαίνοντας μάλιστα την μεγαλύτερη νίκη του στην προπολεμική εποχή, όταν κέρδισε τον Ηρακλή με 93-7. Οι "κίτρινοι" αγωνίστηκαν και πάλι στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου κατέκτησαν τον πρώτο τους τίτλο, κερδίζοντας την ΧΑΝΘ με 32-22.

## Παραπομπές


## Πηγές

* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* 1930: Το 1ο πρωτάθλημα του ΑΡΗ στο μπάσκετ | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ισαβέλλα Κολόννα

Η **Ισαβέλλα Κολόννα** (Isabella Colonna) (Φοντί, 1513 - Νάπολη, 11 Απριλίου 1570)  ήταν ευγενής στην μεσαιωνική Ιταλία τον 16ο αιώνα, κόμισα του Φοντί.

Ήταν η μόνη κόρη του Βεσπασιανού Κολόννα και της Βεατρίκης Απιάνο, και εγγονή του Πρόσπερο Κολόννα, αλλά μεγάλωσε με τη μητριά της Τζούλια Γκονζάγκα, δεύτερη σύζυγο του Βεσπασιανού.

Το 1531 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γκονζάγκα *Ροντομόντε*, αυτοκρατορικό καπετάνιο του Καρολου Ε΄, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Βεσπασιανό Α΄ Γκονζάγκα, μελλοντικό Δούκα της Σαμπιονέτα.

Χήρα το 1532, ένα χρόνο μετά τη γέννηση του γιου της, μετακόμισε στους συγγενείς του συζύγου της στη Σαμπιονέτα. Λόγω παρεξηγήσεων στην οικογένεια, σχετικά με την εκπαίδευση που πρέπει να δοθεί στον γιο της, μετακόμισε στο Ρίβαλο και το 1534 επέστρεψε στα εδάφη της στο Φοντί και το Τραέττο. Ο Λουδοβίκος Γκοντζάγκα, ο πεθερός της, αντιτάχθηκε σε αυτή την απόφαση και η Ισαβέλλα, στο Καστέλ Καπουάνο, το 1535 παντρεύτηκε τον Φίλιππο του Λανουά 2ο πρίγκιπα της Σουλμόνα, και εμπιστεύτηκε τον ανιψιό του στη φροντίδα της θείας του Τζούλια Γκονζάγκα. Η Ισαβέλλα πέθανε στη Νάπολη το 1570.

Με τον Φίλιππο του Λανουά είχαν πέντε παιδιά: τη Μαρία, τον Κάρλο (1538 - 1566), 3ος πρίγκιπα της Σουλμόνα, τη Βεταρίκη, τον Οράτιο (απεβ. 1597), 4ος πρίγκιπα της Σουλμόνα και τη Βιτόρια (απεβ. 1594).

## Παραπομπές


Ισαβελλα
Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί
Ιωάννης ο Ίβηρας

Ο **Ιωάννης ο Ίβηρας** (, αποβιώσας ) ήταν Γεωργιανός μοναχός, ο οποίος μνημονεύεται ως άγιος. Το όνομά του αναφέρεται στην καταγωγή του, η οποία ήταν από το Βασίλειο των Ιβήρων.

Καταγόμενος από γεωργιανή οικογένεια ευγενών, παντρεύτηκε και υπηρέτησε ως στρατιωτικός διοικητής. Ωστόσο, στη συνέχεια, εκάρη μοναχός στη Βιθυνία και ταξίδευσε στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να σώσει τον υιό του, Ευθύμιο τον Φωτιστή (*Ευθύμιος Οπλισερέν*), ο οποίος κρατείτο ως όμηρος από τον αυτοκράτορα.

Σύντομα, ο Ιωάννης και ο υιός του συγκέντρωσαν τριγύρω τους αριθμό πιστών, με συνέπεια να αποσυρθούν στο μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου, στο Όρος Άθω. Στη συνέχεια, από κοινού, προχώρησαν στην ίδρυση της Μονής Ιβήρων, χαίροντας σχετικής υποστήριξης από τον κουνιάδο του Ιωάννη, Ιωάννη Τορνίκιο, απόστρατο στρατηγό. Ο Ιωάννης διετέλεσε ο πρώτος, χρονικά, ηγούμενος της Μονής Ιβήρων. Απεβίωσε το 1002.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές

*  

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αγιορείτες
Κατηγορία:Γεωργιανοί άγιοι
Κατηγορία:Άγιοι του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί γεωργιανής καταγωγής
Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Γεωργιανοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Γεωργιανοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Καλλιγράφοι
Κατηγορία:Ιδρυτές χριστιανικών μοναστηριών
Κατηγορία:Μονή Ιβήρων
Ιωαννίδης Φιλμ

Η ***Ιωαννίδης Φιλμ*** ήταν μια ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1960 από τον επιχερηματία Νίκο Ιωαννίδη. Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 13 ταινίες μέχρι το 1973 όποτε και σταμάτησε την παραγωγή ταινιών,  εκ των οποίων οι 3 ήταν συμπαραγωγή με την Φοίνιξ Φιλμ. Η Ιωαννίδης Φιλμ παρήγαγε ως επί το πλήστον κωμικές ταινίες και παρά το μικρό μέγεθος της κατάφερε να συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ήταν ο Κώστας Καραγιάννης και ο Κώστας Ανδρίτσος, ενώ συνεργάστηκε και με γνωστούς ηθοποιούς όπως ο Γιώργος Φούντας, η Μάρω Κοντού, ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο Γιάννης Γκιωνάκης,  
ο Ανδρέας Μπάρκουλης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Σταυρίδης ο Αλέκος Τζανετάκος και ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο οποίος ανέλαβε και την σκηνοθεσία δύο ταινιών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Βασιλική του Αγίου Γεωργίου εκτός των τειχών

Η **Βασιλική του Αγίου Γεωργίου εκτός των τειχών** (στα ιταλικά: **Basilica di San Giorgio fuori le mura**) είναι η πιο παλιά καθολική εκκλησία της Φερράρα. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του  ποταμού Po di Volano, που είναι παραπόταμος του Πάδου, στη contrada (περιοχή) di Borgo San Giorgio. Ακριβώς δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του μοναστικού τάγματος των Ολιβετάνι (San Giorgio degli Olivetani).

Η εκκλησία χτίστηκε μεταξύ 7ου και  8ου αιώνα και λόγω των βαρβαρικών εισβολών μεταφέρθηκε εκεί η αρχιεπισκοπική έδρα από τη Voghenza. Το 1135 η αρχιεπισκοπική έδρα μεταφέρθηκε στον ναό που μέχρι και σήμερα αποτελεί το Καθεδρικό της Φεράρα. Η εκκλησία ξαναχτίστηκε το 14o αιώνα από τον Μπιάτζιο Ροσέτι και το 1581 σε σχέδια του Αλμπέρτο Σκιάτι. Το 17ο και το 18ο αιώνα υπέστη τις τελικές τροποποιήσεις, με τη κατασκευή της πρόσοψης από τον Αντρέα Φερέρι 

## Εικόνες

Αρχείο:Basilica di San Giorgio fuori le Mura, campanile (Ferrara) 01.jpg
Αρχείο:Basilica di San Giorgio fuori le Mura, campanile (Ferrara) 02.jpg
Αρχείο:Basilica di San Giorgio fuori le Mura, abside (Ferrara) 01.jpg
Αρχείο:Basilica di San Giorgio fuori le Mura, campanile (Ferrara) 03.jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ιταλία
Κλέων Φυσέκης

Ο **Κλέων Φυσέκης** είναι Έλληνας ενδυματολόγος. Έχει ντύσει πολλές από τις πιο επιτυχημένες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Έκανε σπουδές σχεδίου μόδας στον Άκτο και εν συνεχεία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το Σεντ Μάρτινς. Το 1995 όταν και αποφοίτησε επέστρεψε στην Ελλάδα για να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις στην Αεροπορία. Με το τέλος αυτών, ξεκίνησε να εργάζεται για ένα μικρό διάστημα σαν ελεύθερος συνεργάτης στον "Πρωινό Καφέ" του ΑΝΤ1 πριν του ζητηθεί να αναλάβει την πρώτη του τηλεοπτική σειρά με τίτλο "Εις Θάνατον" του Νίκου Φώσκολου και σε σκηνοθεσία Γιάννη Βασιλειάδη. Έκτοτε δουλεύει ανελλιπώς σε τηλεοπτικές σειρές, σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές. Ρούχα που σχεδίασε για την βότκα Absolut είχαν εκτεθεί στο μουσείο Πιερίδη και αγοράστηκαν από την ίδια την εταιρεία.

## Τηλεόραση

## Κινηματογράφος

## Θέατρο

## Μικρού Μήκους

## Video Clip

Κατηγορία:Έλληνες ενδυματολόγοι
Μπίμα

Η **Μπίμα** (ινδονησιακά: *Kota Bima*) είναι πόλη στην ανατολική ακτή του νησιού Σουμπάουα στην επαρχία της κεντρικής Ινδονησίας Δυτική Νούσα Τενγκάρα. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο νησί Σουμπάουα, με πληθυσμό 142.443 κατοίκων στην απογραφή του 2010, αλλά η τελευταία επίσημη εκτίμηση (τον Ιανουάριο του 2014) είναι 148.984 κάτοικοι. Είναι χωριστή, αλλά περιβάλλεται από την παρακείμενη Περιφέρεια της Μπίμα, η οποία είχε πληθυσμό 407.636 κατοίκων στην απογραφή του 2010.

Οι κάτοικοι της Μπίμα και ολόκληρης της ανατολικής πλευράς του Σουμπάουα μιλούν τη γλώσσα μπίμα (ινδονησιακά: *Bahasa Bima*, μπίμα: *Nggahi Mbojo*). Από το 1620 έως το 1958 ήταν η πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Μπίμα. 

Στη σύγχρονη εποχή, η Μπίμα είναι ο μεγαλύτερος περιφερειακός και οικονομικός κόμβος του Ανατολικού Σουμπάουα με μετανάστες από άλλα μέρη της Ινδονησίας, ιδίως την Ιάβα, το Μπάλι και το Λομπόκ. Έχει μια κεντρική εμπορική ζώνη στο κέντρο της πόλης. 

Στην πόλη βρίσκεται το τέμενος Σουλτάν Σαλαχουντίν και το μουσείο Σουλτάν Σαλαχουντίν. Συνδέεται με επαρχιακό δρόμο προς Ντόμπου και Σάπε.

## Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην ανατολική ακτή του κόλπου Μπίμα. Παραδοσιακά, η Μπίμα ήταν μια πόλη λιμάνι, που συνδέεται με άλλες λιμενικές πόλεις στην Ανατολική Ινδονησία, όπως η Μακασάρ και η Τερνάτε, καθώς και με τα λιμάνια σε Λομπόκ, Μπάλι και Ανατολική Ιάβα.

## Κλίμα
Η Μπίμα έχει ένα κλίμα τροπικής σαβάνας (Aw) με μέτριες έως μικρές βροχοπτώσεις από Απρίλιο έως Νοέμβριο και ισχυρές βροχοπτώσεις από Δεκέμβριο έως Μάρτιο.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πλειοψηφία του πληθυσμού στην Μπίμα είναι Μουσουλμάνοι, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 97,38%, και οι υπόλοιποι είναι Προτεστάντες 0,89%, Καθολικοί Χριστιανοί 0,62%, και Ινδουιστές και Βουδιστές περίπου 1,11%.

## Ιστορία
Η Μπίμα ήταν κάποτε ένα από τα τέσσερα σουλτανάτα στο νησί Σουμπάουα. Από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα, ήταν η πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Μπίμα και φιλοξενεί ένα παλιό ανάκτορο των ηγεμόνων της πόλης.

## Τουρισμός
δεξιά|μικρογραφία| Ο χορός ως αξιοθέατο στο Παλάτι του Σουλτάνου
Η Μπίμα έχει πολλούς γνωστούς τουριστικούς προορισμούς, όπως το όρος Ταμπόρα, τη λίμνη Άνα Φάρι (Λίμνη των Αγγέλων) και το νησί Σατόντα. Υπάρχουν πολλές λευκές αμμουδιές τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα της Μπίμα. 

Η πόλη διαθέτει μέτρια τουριστικά καταλύματα, όπως ξενοδοχεία ενός αστέρα και μερικά εστιατόρια.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

*  Αλόρ Σετάρ, Μαλαισία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Hägerdal, Hans (2017), ''Held's History of Sumbawa'' . Άμστερνταμ: Πανεπιστημιακός Τύπος του Άμστερνταμ. 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Πολιτισμός του Βιετνάμ

thumb|right|295px|Εκδηλώσεις για το Τετ, το βιετναμέζικο νέο έτος
thumb|Η παραδοσιακή «πολιτιστική σημαία» του Βιετνάμ
Ο **πολιτισμός του [[Βιετνάμ]]** είναι ένας από τους παλαιότερους της Νοτιοανατολικής Ασίας, με τον αρχαίο πολιτισμό του Ντονγκ-Σον της Εποχής του Χαλκού να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους προδρόμους του. Ο βιετναμέζικος πολιτισμός επηρεάσθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον κινεζικό από την άποψη της πολιτικής, των κοινωνικών και ηθικών συνηθειών και της τέχνης, εξαιτίας της υπερχιλιόχρονης κινεζικής κυριαρχίας. Γενικότερα, το Βιετνάμ θεωρείται μέρος της πολιτιστικής σφαίρας της Ανατολικής Ασίας ή Άπω Ανατολής, μαζί με την Κορέα, την Ιαπωνία και την Ευρύτερη Κίνα.

Μετά την ανεξαρτησία από την Κίνα τον 10ο αιώνα, το Βιετνάμ ξεκίνησε μια νότια επέκταση που είδε την προσάρτηση εδαφών που προηγουμένως ανήκαν στον πολιτισμό των Τσάμπα, των Ντεγκάρ (ορεινών) και σε τμήματα της αυτοκρατορίας των Χμερ (τώρα νότιο Βιετνάμ), με αποτέλεσμα περιφερειακές διαφορές στον πολιτισμό του Βιετνάμ σήμερα. Κατά τη διάρκεια της γαλλικής αποικιακής περιόδου, ο βιετναμέζικος πολιτισμός απορρόφησε διάφορες σημαντικές επιρροές από τους Ευρωπαίους, συμπεριλαμβανομένης της εξαπλώσεως του Χριστιανισμού ως Ρωμαιοκαθολικισμού και της υιοθετήσεως του λατινικού αλφαβήτου.  Πριν από αυτό, οι Βιετναμέζοι είχαν χρησιμοποιήσει κινεζικούς χαρακτήρες, όσο και μία γραφή που ονομάζεται Τ(σ)ι Νομ και βασιζόταν στην κινεζική, αλλά περιελάμβανε νέους χαρακτήρες για να αποδίδει κάποιες καθαρώς βιετναμέζικες λέξεις.

Στη σοσιαλιστική εποχή η πολιτιστική ζωή του Βιετνάμ επηρεάσθηκε βαθιά από τα κυβερνητικά ΜΜΕ και τις πολιτιστικές επιρροές των σοσιαλιστικών προγραμμάτων. Επί πολλές δεκαετίες οι πολιτιστικές επιρροές από τον Δυτικό Κόσμο αποφεύχθηκαν και δόθηκε έμφαση στην κοινή χρήση του πολιτισμού των κομμουνιστικών κρατών. Από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις το 1986 και μετά, ο δυτικός πολιτισμός και επιρροή επανεμφανίσθηκαν στο Βιετνάμ.

Στοιχεία που θεωρείται γενικώς ότι χαρακτηρίζουν τον βιετναμέζικο πολιτισμό περιλαμβάνουν τον σεβασμό των προγόνων, τον σεβασμό των κοινοτικών και οικογενειακών αξιών, τη χειροτεχνία και τη χειρωνακτική εργασία, αλλά και την αφοσίωση στη μελέτη. Σημαντικά σύμβολα που υπάρχουν στον βιετναμέζικο πολιτισμό είναι μεταξύ άλλων δράκοι, χελώνες, λωτοί και μπαμπού.

## Δείτε επίσης
* Βιετναμική γλώσσα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Viettouch'': ιστότοπος αφιερωμένος στην προαγωγή της ιστορίας και του πολιτισμού του Βιετνάμ
* ''MyVietnamHandbook.com'', άρθρα για πολλές πλευρές του πολιτισμού του Βιετνάμ, όπως την ενδυμασία και τις εορτές
Μεγάλος Σεισμός του Καντό

Ο Μεγάλος Σεισμός του Κάντο (ιαπωνικά: 関東大地震 ),ήταν ένας σεισμός, που έπληξε την πεδιάδα του Κάντο στις 11:58:44 ,ώρα Ιαπωνίας, (02:58:44 , συντονισμένη παγκόσμια ώρα) του Σαββάτου της 1ης Σεπτεμβρίου, του 1923. Από διάφορες μαρτυρίες, υπολογίζεται ότι η διάρκεια του σεισμού ήταν από τέσσερα έως δέκα λεπτά. Εκτεταμένες καταιγίδες, μέχρι και στρόβιλος φωτιάς, έπληξαν την περιοχή. Μετά την καταστροφή, η περιοχή πλήγηκε από φονικές αναταραχές (γνωστές και ως «Σφαγή του Καντό»). Η ισχύς του σεισμού υπολογίζεται περίπου στα 7.9 στην κλίμακα Ρίχτερ και φαίνεται να είχε ως επίκεντρο σημείο σε μεγάλο βάθος κάτω από το ηφαιστειογενές νησί  Izu Ōshima, στον κόλπο Sagami.

## Ο Σεισμός
Αυτόπτης μαρτυρία, από τον καπετάνιο του SS Angola, πλοίου που ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Γιοκοχάμα:

«Στις 11:55 το πλοίο ξεκίνησε να τρέμει και να δονείται βίαια. Κοιτώντας προς την ακτή, συνειδητοποίησα ότι ένας φρικτός σεισμός ήταν σε εξέλιξη, κτήρια κατέρρεαν προς όλες τις κατευθύνσεις και σε λίγα λεπτά δεν μπορούσα να διακρίνω τίποτα, καθώς όλα είχαν κρυφτεί από ένα σύννεφο σκόνης. Όταν η σκόνη υποχώρησε, μπορούσα να διακρίνω φωτιές να ανάβουν σε διάφορα σημεία της πόλης, ενώ σε σχεδόν μισή ώρα, ολόκληρη η πόλη είχε τυλιχθεί στις φλόγες.»

Ο σεισμός, προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στις πόλεις του Τόκιο και της Γιοκοχάμα, αλλά και στους γύρω νομούς , Τσίμπα, Καναγκάουα και Σιζουόκα, πλήττοντας και προκαλώντας καταστροφές σε όλο το εύρος της περιφέρειας του Κάντο. Η ισχύς του σεισμού ήταν τέτοια, ώστε στην πόλη Καμακούρα, που βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο του σεισμού, μετακίνησε κατά περίπου 60 εκατοστά το τεράστιο άγαλμα του Βούδα, που ζυγίζει σχεδόν 121 τόνους. Οι απώλειες από τον σεισμό, υπολογίζονται κάπου στους 142.800 θανάτους, εκ των οποίων οι 40.000 ήταν αγνοούμενοι, που μετέπειτα δηλώθηκαν ως νεκροί. Σύμφωνα με την ιαπωνική κατασκευαστική εταιρεία Kajima, και έρευνα, που έγινε τον Σεπτέμβριο του 2004, οι επιβεβαιωμένοι θάνατοι από τον σεισμό είναι 105.385.

Ο σεισμός αυτός, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές, που έπληξαν την χώρα της Ιαπωνίας. Το 1960, η κυβέρνηση της χώρας, κήρυξε την 1η Σεπτεμβρίου, στην 37η επέτειο από τον σεισμό, ως ετήσια «Ημέρα Πρόληψης Καταστροφών».

## Παραπομπές

 https://www.smithsonianmag.com/history/the-great-japan-earthquake-of-1923-1764539/

 https://www.britannica.com/event/Tokyo-Yokohama-earthquake-of-1923

 https://library.brown.edu/cds/kanto/denewa.html

 https://www.harvard-yenching.org/research/the-great-kanto-earthquake/

Κατηγορία:Σεισμοί στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Τόκιο
Κανατμπέκ Μπεγκαλίεφ

Ο **Κανατμπέκ Κουμπάτοβιτς Μπεγκαλίεφ** (κιργ. και ρωσ. Канатбек Кубатович Бегалиев, γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1984) είναι παλαιστής από την Κιργισία, ο ένας από τους μόλις δύο αθλητές ή αθλήτριες της ανεξάρτητης Κιργισίας, σε οποιοδήποτε άθλημα, που έχουν κερδίσει μέχρι σήμερα μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ο Κανατμπέκ Μπεγκαλίεφ γεννήθηκε στην πόλη Ταλάς της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κιργισίας. Τον Ιούνιο του 2003 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Πάλης, που διεξάχθηκε στο Νέο Δελχί, αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 66 κιλών της ελληνορωμαϊκής πάλης

Μετά και από τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, όπου κατέλαβε την 11η θέση, ο Μπεγκαλίεφ έλαβε μια πρόσκληση από την εθνική ομάδα πάλης του Καζακστάν, την οποία αποδέχθηκε και έγινε επίσης πολίτης του Καζακστάν. Στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε και έκανε την προπόνησή του στο Καζακστάν, εντός της Εθνικής του ομάδας πάλης, μέχρι που αποδείχθηκε στα προκριματικά των Ολυμπιακών Αγώνων ότι δεν ήταν ακόμη δυνατό να εκπροσωπήσει το Καζακστάν σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε ο Κανάτ απεφάσισε και επέστρεψε στην Κιργισία, παίρνοντας και πάλι την κιργισιανή υπηκοότητα. Με αυτή προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, όπου κέρδισε το αργυρό (ασημένιο) μετάλλιο στην κατηγορία των 66 κιλών της ελληνορωμαϊκής πάλης. Πιο συγκεκριμένα, κέρδισε διαδοχικά τον Αμερικανό Τζέικ Ντάιτσλερ, τον αρμενικής καταγωγής Ουκρανό Αρμέν Βαρντανιάν και τέλος στον α΄ ημιτελικό τον Βούλγαρο Νικολάι Γκέργκοφ. Προκρίθηκε έτσι στον μεγάλο τελικό, όπου ηττήθηκε με διαφορά από τον Γάλλο Στεέβ Γκενό. Οι αγώνες διεξάχθηκαν όλοι στις 13 Αυγούστου.

Συνακόλουθα, ο Μπεγκαλίεφ προέβη στην ακόλουθη δήλωση: *«Σίγουρα, είμαι πάντα ευγνώμων στο Καζακστάν, σε όλους τους προπονητές και αθλητές του Καζακστάν που πίστεψαν σε μένα και μοιράστηκαν μαζί μου τις γνώσεις τους και τις δεξιότητές τους. Εκπαιδεύθηκα εκεί και έπαιξα μαζί τους ποδόσφαιρο. Μέρος αυτού του μεταλλίου ανήκει έτσι στο Καζακστάν.»* Ο Μπεγκαλίεφ είχε προηγουμένως κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πάλης του 2006, που επίσης είχε διεξαχθεί στην Κίνα (αν και σε άλλη πόλη, την Γκουανγκτζόου). Αλλά και στα ενδιάμεσα των δύο Ολυμπιακών Αγώνων Ασιατικά Πρωταθλήματα Πάλης είχε πάει καλύτερα από ό,τι στο Νέο Δελχί, κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο τον Μάρτιο του 2008 στο Τσετζού της Νότιας Κορέας, και το χρυσό μετάλλιο τον Μάιο του 2007 στο Μπισκέκ της Κιργισίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κιργίζιοι αθλητές
Κατηγορία:Παλαιστές
Τόμι Μόρρισον

Ο **Tόμι Μόρρισον** (Thomas David Morrison, 2 Ιανουαρίου 1969 - 1 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν ένας Αμερικανός επαγγελματίας μπόξερ που αγωνίστηκε από το 1988 έως το 1996, και κατείχε τον τίτλο βαρέων βαρών WBO το 1993. Αποσύρθηκε από την πυγμαχία το 1996 όταν βρέθηκε θετικός στον ιό HIV. Ο Morrison είναι επίσης γνωστός για την καριέρα του, έχοντας πρωταγωνιστήσει μαζί με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στην ταινία του 1990 Rocky V ως Tommy Gunn.
Ο Μόρρισον είχε προσπαθήσει προηγουμένως να επιστρέψει στην πυγμαχία το 2007, όταν η επιτροπή της Νεβάδας ήρε την επ'αόριστον παγκόσμια αναστολή τον Ιούλιο του 2006. Τον Αύγουστο του 2013, η μητέρα του Morrison ανακοίνωσε ότι ο γιος της ήταν στα τελικά στάδια του AIDS, και πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 2013 σε ηλικία 44 ετών από σηψαιμία, σηπτικό σοκ, ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων και, τελικά, καρδιακή ανακοπή.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Freemium

Το **freemium**, ένας συνδυασμός των λέξεων "δωρεάν" και "premium", είναι μια στρατηγική τιμολόγησης με την οποία παρέχεται δωρεάν ένα βασικό προϊόν ή υπηρεσία, αλλά χρήματα χρεώνονται για πρόσθετες λειτουργίες, υπηρεσίες ή εικονικά ή φυσικά αγαθά που επεκτείνουν τη λειτουργικότητα της δωρεάν έκδοσης του λογισμικού. Αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο χρησιμοποιείται στη βιομηχανία λογισμικού από τη δεκαετία του 1980. Ένα υποσύνολο αυτού του μοντέλου που χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών ονομάζεται δωρεάν παιχνίδι.

Κατηγορία:Πληροφορική
Γκέπινγκεν

Το **Γκέπινγκεν** είναι μια πόλη στη νότια Γερμανία, μέρος της περιφέρειας Στουτγκάρδης της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Είναι η πρωτεύουσα της περιοχής Γκέπινγκεν. Το Γκέπινγκεν φιλοξενεί την εταιρεία παιχνιδιών Märklin και είναι η γενέτειρα του ποδοσφαιριστή Γιούργκεν Κλίνσμαν.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Όλε Χάλμπεργκ

Ο **Όλε Χάλμπεργκ** (Μπρούνφλο, 13 Ιουλίου 1903 – Έστερσουντ, 31 Ιανουαρίου 1996) ήταν Σουηδός αθλητής του άλματος εις μήκος.

Γεννήθηκε το 1903 στο Μπρούνφλο και ήταν αθλητής της ΙΦ Κάστορ Έστερσουντ. Στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο οκτώ φορές (1925, 1926, 1927, 1928, 1929, 1930, 1932, 1934). Το 1930 αναδείχθηκε πρωταθλητής στο Αγγλικό πρωτάθλημα στίβου. 

Στις 21 Αυγούστου του 1927 (στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου στη Στοκχόλμη), πέτυχε νέο σουηδικό ρεκόρ με άλμα 7,47 μ., το οποίο διατηρούσε από το 1924 (7,39 μ.) ο Βίλιαμ Μπγιέρνεμαν. Ο Χάλμπεργκ βελτίωσε ξανά το σουηδικό ρεκόρ το 1928 (7,50 μ.) και το 1929 (7,51 μ.). Το 1934 έχασε το ρεκόρ του από τον Έρικ Σβένσον (7,53 μ.), αλλά αργότερα το ίδιο έτος κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ.

Στους πρώτους Διεθνείς αγώνες στίβου Φινλανδίας-Σουηδίας του Ελσίνκι το 1925 κέρδισε τη 2η θέση (6,94 μ.). Το 1927 (7,22 μ.) στη Στοκχόλμη και το 1929 (7,46 μ.) στo Ελσίνκι κατέκτησε την 1η θέση. 

Με την εθνική ομάδα στίβου της Σουηδίας συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ το 1928 όπου κατέλαβε την 10η θέση (7,18 μ.) στο άλμα εις μήκος.

Για ένα διάστημα ήταν μέλος της Σουηδικής Ομοσπονδίας Στίβου. Το 1928 τιμήθηκε με το βραβείο Stora Grabbars och Tjejers Märke για τον κλασικό αθλητισμό (ο 59ος αποδέκτης του βραβείου). Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1996 στο Έστερσουντ σε ηλικία 92 ετών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Nordisk Familjeboks Sportlexikon. Stockholm: Nordisk Familjeboks Förlags AB. 1938-1949
* Focus Presenterar Sporten 2. Stockholm: Almqvist & Wiksell/Gebers Förlag AB. 1967
* Friidrottens först och störst. Helsingborg: Stig Gustafson/Forum. 1975

Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Μεταλλιούχοι του Βρετανικού Πρωταθλήματος Στίβου
Οίκος των Γκαουζιδών

Ο **Οίκος των Γκαουζιδών**, γερμ. Haus von Gausi (6ος - 7ος αι.) ήταν μία εξέχουσα δυναστική γενιά Λομβαρδών στο β' ήμισυ του 6ου αι. (547-572). Ήταν είτε παγανιστές, είτε Αρειανιστές Χριστιανοί και ήταν συχνά σε αντίθεση με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Υπό την εξουσία τους, οι Λομβαρδοί μετανάστευσαν για πρώτη φορά στην Ιταλική χερσόνησο.

Οι Γκαουζίδες ανάγουν την καταγωγή τους στους Γότθους και ήταν εξέχουσα οικογένεια, όταν το 539 η φυλή περιήλθε κάτω από της εξουσία ενός ανήλικου, του Βαλθάριου της γενεάς των Λεθινιδών και ενός Γκαουζίδη, του Αυδοΐνου, που εκλέχθηκε αντιβασιλιάς. Το 547 ο γιος και διάδοχος τού Αυδοΐνου, ο Αλβοΐνος, οδήγησε τους Λομβαρδούς στην Ιταλία το 569 και απεβίωσε χωρίς άρρενες απογόνους το 572 και το 573. Έκανε τους Λομβαρδούς βασιλείς να είναι ηγεμόνες διεκδικητές της Ιταλίας. Διάδοχός του ήταν ο Κλέφος της γενεάς των Μπέλεος.

Ο ευγενής Οίκος των Γκαουζιδών συνεχίστηκε με τον ανιψιό του Αλβοΐνου, τον Γισούλφο Α΄ δούκα του Φρίουλι. Οι κληρονόμοι του τελικά συνέχισαν με το να εξασφαλίσουν εξουσία στο δουκάτο του Μπενεβέντο, πράγμα που οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός άλλου Γκαουζίδη ηγεμόνα της Ιταλίας, εγγονού τού Γισούλφου Α΄, τού Γριμοάλδου Β΄ δούκα του Μπενεβέντο και μετά βασιλιά των Λομβαρδών.

## Γενεαλογία των Γκαουζιδών

## Πηγές
* Jarnut, Jörg. Storia dei Longobardi. Turin: Einaudi, 2002.
* Rovagnati, Sergio. I Longobardi. Milan: Xenia, 2003.

Γκαουζιδων
Ρομίλδα του Φρίουλι

Η **Ρομίλδα** (γερμ. *Romilda*, απεβ. 611) ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Φρίουλι.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γαριβάλδου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βαλδράδας, κόρης του Βάσχο ηγεμόνα των Λομβαρδών.

Παντρεύτηκε τον Γισούλφο Β΄ δούκα του Φρίουλι και έγινε μητέρα των αγοριών Τάσσου, Κάκκου, Ραδοάλδου, Γριμοάλδου και των κοριτσιών Άππας, Γέιλας.

Το 611 στο δουκάτο του Φρίουλι εισέβαλαν οι Άβαροι της Παννονίας υπό τον ηγεμόνα τους Κάκαν. Ο Γισούλφος Β΄ απεβίωσε στο πεδίο της μάχης και οι Άβαροι πολιόρκησαν την πρωτεύουσα Φρίουλι, την οποία υπεραμύνθηκε η Ρομίλδα, που ανέλαβε επίτροπος της εξουσίας. Η Ρομίλδα πρότεινε στον Κάκαν να του παραδώσει την πόλη, αν αποδεχόταν ειρήνη και έναν γάμο μαζί του. Ο ηγεμόνας των Αβάρων δέχθηκε και η πολιορκία λύθηκε. Ωστόσο όταν η Ρομίλδα παρέδωσε την πόλη, ο Κάκαν τη λαφυραγώγησε. Λέγεται ότι αυτός πέρασε μία νύχτα με τη Ρομίλδα και τη βίασε· μετά επέτρεψε στους στρατιώτες του να τη βιάσουν. Έπειτα από αυτό θεωρείται ότι την ανασκόλπισε. Τα παιδιά της κατάφεραν να ξεφύγουν.

Η Ρομίλδα έχει πολύ κακή φήμη στην ιστορία, επειδή ο Παύλος ο Διάκονος στο *Χρονικό* του τον επόμενο αιώνα, ισχυρίστηκε ότι η Ρομίλδα έκανε την πρόταση γάμου στον Κάκαν λόγω προσωπικής έλξης και πρόδωσε την πόλη της από ερωτική επιθυμία. Πάντως η ειρήνευση με πρόταση γάμου ήταν στην πραγματικότητα μία συνήθης πολιτική και αποδεκτά ειρηνική μέθοδος της εποχής.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γισούλφο Β΄ των Γαουζιδών δούκα του Φρίουλι και είχε τέκνα:
* Τάσσο απεβ. 617, δούκας του Φρίουλι.
* Κάκκο απεβ. 617, δούκας του Φρίουλι μαζί με τον αδελφό του Τάσσο.
* Ραδοάλδος απεβ. 651, δούκας του Μπενεβέντο.
* Γριμοάλδος π.610-671, βασιλιάς των Λομβαρδών.
* Άκκα.
* Γέιλα/Γάιλα, παντρεύτηκε τον ηγεμόνα των Αλαμαννών (όχι σίγουρο) και τον πρίγκιπα των Βαυαρών, μάλλον τον Γαριβάλδο Β΄.

## Πηγές
* Lisa M. Bitel: Women in Early Medieval Europe, 400-1100, CAMBRIDGE UNIVERSITY PRESS
* Dick Harrison: Krigarnas och helgonens tid: Västeuropas historia 400–800 e.Kr. ISBN 91-518-3897-4

## Αναφορές


Κατηγορία:Δούκες του Φρίουλι
Τόσα (σκύλος)

Το **Τόσα** (ιαπωνικά: 土佐), επίσης γνωστό με τις ονομασίες **Τόσα Ίνου**, **Τόσα-Κεν** ή **Ιαπωνικό Μαστίφ**, είναι μια φυλή σκύλου ιαπωνικής προέλευσης που θεωρείται σπάνια. Αρχικά εκτράφηκε στην Επαρχία Τόσα, της Σικόκου (σήμερα Κότσι) ως σκύλος μάχης και είναι η μόνη φυλή που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται (νόμιμα) στην ιαπωνική σκυλομαχία. Η ιδιοκτησία περιορίζεται σε ορισμένες χώρες, καθώς θεωρείται επικίνδυνη φυλή.

## Εμφάνιση
Το Τόσα ποικίλλει σημαντικά σε μέγεθος, με τα ιαπωνικά σκυλιά να έχουν την τάση να είναι συνήθως το ήμισυ του μεγέθους αυτών που εκτρέφονται εκτός της χώρας. Η ιαπωνική φυλή ζυγίζει γενικά μεταξύ 36 και 60 κιλών, ενώ οι μη Ιάπωνες εκτροφείς έχουν επικεντρωθεί σε σκύλους που ζυγίζουν από 60 έως 90 κιλά και έχουν ύψος μέχρι το ακρώμιο από 62 έως 82 εκατοστά. Το τρίχωμα χαρακτηρίζεται από την κοντή και ομαλή εμφάνισή του και συχνά είναι κόκκινο, στικτό ή κιτρινόφαιο, αλλά περιστασιακά μπορεί να είναι ένα θαμπό μαύρο. Η συντήρηση του τριχώματος είναι συνήθως ελάχιστη. Τα σκυλιά μπορούν περιστασιακά να φτάσουν τα 90 κιλά. Στην Ιαπωνία θεωρούνται το ισοδύναμο των παλαιστών του Σούμο και απεικονίζονται ακόμη και στον εξοπλισμό πάλης τους.

## Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|Το κεφάλι ενός Τόσα.
Αυτή η φυλή προέρχεται από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Η φυλή ξεκίνησε από το γηγενές Σικόκου-Ίνου (ένας γηγενής σκύλος βάρους περίπου 25 κιλών και ύψους περίπου 55 εκατοστών). Αυτά τα σκυλιά διασταυρώθηκαν με ευρωπαϊκές φυλές σκύλων, όπως το Παλαιό Αγγλικό Μπουλντόγκ το 1872, το Αγγλικό Μαστίφ το 1874, ο σκύλος Αγίου Βερνάρδου το 1876, ο Γερμανικός Μολοσσός το 1924 και το Μπουλ Τερριέ. Ο στόχος ήταν η αναπαραγωγή ενός μεγαλύτερου, πιο ισχυρού σκύλου. Η ακμή της αναπαραγωγής των Τόσα ήταν μεταξύ 1924 και 1933, όταν λέγεται ότι υπήρχαν περισσότεροι από 5.000 εκτροφείς Τόσα στην Ιαπωνία.

## Νομικά ζητήματα
μικρογραφία| Κουτάβια Τόσα 4 μηνών.
Η ιδιοκτησία των Τόσα περιορίζεται νομικά σε ορισμένες δικαιοδοσίες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ιδιοκτησία ρυθμίζεται βάσει του νόμου περί επικίνδυνων σκύλων του 1991 και στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο βάσει του νόμου περί ελέγχου σκύλων του 2014. Απαιτείται ειδική εξαίρεση βρετανικού δικαστηρίου για την κατοχή και την εισαγωγή Τόσα νόμιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η φυλή απαγορεύεται ή περιορίζεται νομικά σε εθνικό επίπεδο στις παρακάτω χώρες:

* Αυστραλία 
* Δανία 
* Φίτζι 
* Ισλανδία  
* Δημοκρατία της Ιρλανδίας 
* Ρουμανία 
* Μαλαισία 
* Μάλτα  
* Νέα Ζηλανδία 
* Νορβηγία 
* Σιγκαπούρη 
* Τυνησία 
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 
* Ηνωμένο Βασίλειο 
* Ισραήλ 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Οστούνι, Στιβ (2003). *Japanese Tosa*. Άλενχερστ: Βιβλία Kennel Club. ISBN&nbsp; .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας
Κατηγορία:Φυλές σκύλων ιαπωνικής προελεύσεως
Κατηγορία:Φυλές σκυλομαχιών
Κατηγορία:Σπάνιες φυλές σκύλων
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Ροδόαλδος του Βενεβέντου

Ο **Ραδοάλδος**, γερμ. Radolad (απεβ. 651) από τον Οίκο των Γκαουζιδών ήταν δούκας του Μπενεβέντο (του νοτιότερου δουκάτου των Λομβαρδών στη μεσαιωνική Ιταλία) από το 646 ως το 651. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γισούλφου Β΄ δούκα του Φρίουλι και της Ρομίλδας των Αγιλολφιδών, κόρης του Γαριβάλδου Α΄ δούκα της Βαυαρίας.

Ο μεγαλύτερος "αδελφός" του Άιουλφ Α΄ ήταν διανοητικά ασταθής και ο Ραδοάλδος με το νεότερο αδελφό του Γριμοάλδο υπηρέτησαν ως αντιβασιλείς. Ο Ραδοάλδος και ο Γριμοάλδος είχαν υιοθετηθεί από τον Αρέχι Α΄ δούκα του Μπενεβέντο, του οποίου ο Αϊούλφος Α΄ ήταν φυσικός γιος του.

Το 646 Σλάβοι επιδρομείς εισέβαλλαν κοντά στο Σιπόντο της Αδριατικής. Ο Αϊούλφος οδήγησε προσωπικά τον στρατό του εναντίον των επήλυδων, αλλά το άλογό του έπεσε σε μία τάφρο, που είχαν σκάψει οι Σλάβοι γύρω από το στρατόπεδό τους και, αφού τον περικύκλωσαν, τον σκότωσαν. Ο Ραδοάλδος τον διαδέχθηκε με την υποστήριξη του Ροθάριου ηγεμόνα των Λομβαρδών. Ο Ραδοάλδος γνώριζε τη Σλαβική γλώσσα και τους παρακίνησε να αποχωρήσουν. Τον διαδέχθηκε ο Γριμοάλδος.

## Πηγές
* Paul the Deacon. Historia Langobardorum. Available at Northvegr.

Κατηγορία:Δούκες του Βενεβέντου
Γεωλογία του Τατζικιστάν

Η **γεωλογία του [[Τατζικιστάν]]** περιλαμβάνει σχεδόν 93% ορεινό έδαφος. Το Τατζικικό Βύθισμα στα δυτικά είναι η μοναδική πεδιάδα σε ολόκληρη τη χώρα. Τα Υπεραλτάια όρη είναι μια συνέχεια των βουνών Τιεν Σαν στα ανατολικά. Αντίθετα, το Παμίρ είναι μια περιοχή οροπεδίου μεγάλου υψομέτρου, έξι χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, η οποία εκτείνεται 400 χιλιόμετρα επί 225 χιλιόμετρα. Τα όρη του Παμίρ είναι τεκτονικές ζώνες που ενώνονται με χαρακτηριστικά συρραφής και τείνουν από τα πετρώματα του Παλαιοζωικού αιώνα στα βόρεια προς πετρώματα της εποχής του Καινοζωικού αιώνα στα νότια.

Το Τατζικικό Βύθισμα διακρατεί ιζηματογενή πετρώματα με πάχος μέχρι και 6 χιλιόμετρα, μεταξύ των οποίων και 700 μέτρα ορυκτού άλατος χρονολογούμενα από την Ιουράσια περίοδο. Αυτό το στρώμα επικαλύπτεται από ένα χιλιόμετρο παχύ χαλαζιακό ίζημα που χρονολογείται από την Κρητιδική περίοδο, καθώς και μία ακολουθία δύο χιλιομέτρων ανθρακικών ορυκτών, εβαποριτών και σχιστόλιθων, που χρονολογούνται από την Κρητιδική μέχρι και το Ολιγόκαινο. Πτυχώσεις και εισδύσεις έχουν παραμορφώσει όλα τα πετρώματα του βυθίσματος πάνω από το ιουρασικό άλας.

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες γεωμορφές στο Τατζικιστάν είναι ένας κρατήρας διαμέτρου 52 χιλιομέτρων από πρόσκρουση ενός μικρού αστεροειδή στη Γη, στο οροπέδιο Παμίρ, που συνέβη μάλλον πριν από λίγα εκατομμύρια έτη (αν και οι πρώτες εκτιμήσεις της ηλικίας ήταν μεγαλύτερες, 20 έως 25 εκατομμύρια έτη): Στην κοιλότητά του δημιουργήθηκε η υφάλμυρη λίμνη Καρακούλ, η μεγαλύτερη της χώρας σε έκταση (380 τετραγωνικά χιλιόμετρα).

Στο Τατζικιστάν έχουν βρεθεί απολιθώματα της χελώνας *Anatolemys*, του βραχιόποδου *Atrypa*, του κεφαλόποδου *Darvasiceras*, του κοραλλιού φαβοσίτη και βακουλίτες.

Το Τατζικιστάν έχει μεγάλη σεισμική δραστηριότητα εξαιτίας της συνεχιζόμενης ανόδου και παραμορφώσεως της Ευρασιατικής ηπειρωτικής τεκτονικής πλάκας 300 χιλιόμετρα κάτω απο την οροσειρά του Παμίρ. Ο σεισμός του Χαΐτ (ορθότερα Χοΐτ) του 1949, μεγέθους 7,5 βαθμών Ρίχτερ, έμεινε στην ιστορία κυρίως για την ομώνυμη κατολίσθηση που προκάλεσε, η οποία έθαψε 33 χωριά και προκάλεσε σύμφωνα με εκτιμήσεις από 7.500 έως 28.000 θανάτους ανθρώπων.

## Παραπομπές


Γεωλογια
Δυναστεία Γιουάν

μικρογραφία|Οι επαρχίες της δυναστείας Γιουάν το 1330.

Η **δυναστεία Γιουάν** (κινεζικά: 元朝, πινγίν: Yuán Cháo), επίσημα γνωστή ως **Μεγάλη Γιουάν** (κινεζικά: 大元, πινγίν: Dà Yuán, μεσαία μογγολικά: , , κυριολεκτικά: "Μεγάλο Κράτος των Γιουάν"), ήταν κράτος διάδοχο της Μογγολικής αυτοκρατορίας μετά τον διαμελισμό της, και μια κυβερνώσα δυναστεία της Κίνας που ίδρυσε ο Κουμπλάι Χαν, αρχηγός της φυλής Μπορτζίγκιν. Διήρκεσε από το 1271 έως το 1368. Στην κινεζική ιστοριογραφία ακολουθεί την δυναστεία Σονγκ, και προηγείται της δυναστείας Μινγκ. 

Παρόλο που οι Μογγόλοι κυβερνούσαν τμήμα της σημερινής βόρειας Κίνας για δεκαετίες, μόνο το 1271 ο Κουμπλάι Χαν ανακήρυξε την δυναστεία με τον κινεζικό παραδοσιακό τρόπο, και η κατάκτηση δεν ολοκληρώθηκε μέχρι το 1279 όταν νίκησε τους Νότιους Σονγκ στη μάχη του Γιαμέν. Το κράτος του έτσι είχε απομονωθεί από τα άλλα μογγολικά χανάτα και ήλεγχε μεγάλο μέρος της σημερινής Κίνας και των γειτονικών περιοχών συμπεριλαμβανομένης της σημερινής Μογγολίας. Ήταν η πρώτη δυναστεία μη κινεζικής καταγωγής που κυβέρνησε όλη την κυρίως Κίνα και υπήρξε μέχρι το 1368 όταν ηττήθηκε από τις δυνάμεις της δυναστείας Μινγκ. Μετά από αυτό οι Τζενγκιζίδες κυβερνήτες υποχώρησαν στην πατρίδα τους στη Μογγολία και συνέχισαν να κυβερνούν ως η βόρεια δυναστεία Γιουάν.

Μερικοί Μογγόλοι αυτοκράτορες των Γιουάν γνώριζαν άπταιστα τα κινέζικα ενώ άλλοι χρησιμοποιούσαν μόνο τα μογγολικά, τη μητρική τους γλώσσα, και το αλφάβητο Φαγκσπά.

Μετά τη διαίρεση της Μογγολικής Αυτοκρατορίας η δυναστεία Γιουάν ήταν το χανάτο που κυβερνούσαν οι διάδοχοι του Μένγκε Χαν. Στην επίσημη κινεζική ιστορία η δυναστεία Γιουάν κατείχε την Εντολή της Γαλήνης. Η δυναστεία ιδρύθηκε από τον Κουμπλάι Χαν, αλλά όρισε τον παππού του Τζένγκις Χαν ως επίσημο ιδρυτή της δυναστείας στις αυτοκρατορικές καταγραφές και του απέδωσε το επίσημη ναϊκή ονομασία Ταϊτσού. Στο ήδικτο "Προκήρυξη του Δυναστικού Ονόματος", ο Κουμπλάι ανακοίνωσε το όνομα της νέας δυναστείας, Μεγάλοι Γιουάν και αξίωσε την διαδοχή των πρώην κινεζικών δυναστειών από τους Τρεις Κυρίαρχους και Πέντε Αυτοκράτορες μέχρι τη δυναστεία Τανγκ. 

Εκτός από το τίτλο του Αυτοκράτορα της Κίνας, ο Κουμπλάι Χαν αξίωσε τον τίτλο του Μεγάλου Χάνου, του ανώτερου από τα άλλα διάδοχα χανάτα: του χανάτου Τσαγκατάι, της Χρυσής Ορδής και του Ιλχανάτου. Από αυτό η δυναστεία έγινε γνωστή και με την εναλλακτική ονομασία **Αυτοκρατορία του Μεγάλου Χάνου**. Ωστόσο, αφού η αξίωση ανωτερότητας των αυτοκρατόρων των Γιουάν αναγνωριζόταν κατά καιρούς από τα υπόλοιπα δυτικά χανάτα, η υποτέλεια τους ήταν ονομαστική και συνέχισαν να αναπτύσσονται αυτόνομα.

## Γενεαλογία δυναστείας Γιουάν

## Δείτε επίσης
* Δυναστείες της Κίνας

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Γιουαν
Αφοί Κυριακόπουλοι

Οι ***Αφοί Κυριακόπουλοι*** ήταν ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1959. Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 27 ταινίες μέχρι το 1982 όποτε και σταμάτησε την παραγωγή ταινιών, εκ των οποίων 25 ταινίες σκηνοθέτησε ο Χρήστος Κυριακόπουλος και τις άλλες δύο ο Ερρίκος Θαλασσινός. Η εταιρεία καθ' όλη την περίοδο της κινηματογραφικής της παραγωγής συνεργάστηκε με πολύ δημοφιλείς ηθοποιούς της εποχής εκείνης όπως ήταν οι Γιάννης Γκιωνάκης, Νίκος Σταυρίδης, Αλέκος Τζανετάκος, Γεωργία Βασιλειάδου, Φραγκίσκος Μανέλλης, Κώστας Βουτσάς, Γιώργος Φούντας, Μάνος Κατράκης, Κώστας Χατζηχρήστος, Βασίλης Αυλωνίτης, Κώστας Καρράς και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας.

Η ταινία *Η λεωφόρος της προδοσίας* (1969) χαρακτηρίζεται ως η πιο εμπορική επιτυχία της εταιρείας η οποία έκοψε συνολικά 194.861 εισιτήρια, ενώ η ταινία *Πονεμένη μητέρα* (1962) θεωρείται η μεγαλύτερη εμπορική αποτυχία της καθώς έκοψε μόνο 9.854 εισιτήρια κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας της.

## Παραγωγή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας
Αμμοβολή

thumb|δεξιά|240px|Τεχνίτης εκτελεί εργασία αμμοβολής σε πέτρινο τοίχο.
thumb|δεξιά|240px|Αφαίρεση βαφής από τσιμεντένιο κράσπεδο με ειδική αμμοβολή (ανάμειξη σωματιδίων με νερό) που μειώνει σημαντικά τη σκόνη
**Αμμοβολή** (αγγλ.:*abrasive blasting, sandblasting*) είναι η εκτόξευση άμμου με πολύ υψηλή πίεση που επιτυγχάνεται με μηχανικό τρόπο. Πρόκειται για μία τεχνική καθαρισμού των τραχειών επιφανειών.

## Γενικά
Η αμμοβολή έχει πολλές εφαρμογές τόσο στη δόμηση όσο και στην τέχνη, αλλά επίσης και στην καλλιτεχνία. Στις τεχνικές κατασκευές, έχει εφαρμογή στο καθάρισμα των σιδηροκατασκευών από παλιά χρώματα, ή από σκουριές, προσδίδοντας στο σίδερο μία ομοιόμορφη κοκκώδη επιφάνεια. Στην καλλιτεχνία έχει πολλές εφαρμογές, όπως λ.χ. στη λάξευση ανάγλυφων παραστάσεων πάνω σε μάρμαρο ή σε πωρόλιθο, σε κρύσταλλο ή άλλα υλικά. Η αμμοβολή επίσης χρησιμοποιείται, ακόμα και σήμερα, στην παλαίωση σιδηροκατασκευών.

Σε σύγχρονες πρακτικές, εκτός από τις μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, χρησιμοποιούνται και *φορητά συστήματα αμμοβολής*. Τα συστήματα αυτά είναι κατάλληλα για μικρότερης κλίμακας εφαρμογές, όπως η συντήρηση ξύλινων επιφανειών, η αποκατάσταση μεταλλικών κατασκευών, η αφαίρεση παλαιών επιστρώσεων και η προετοιμασία επιφανειών πριν από βαφή ή συγκόλληση. Η ευελιξία τους τα καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμα σε επαγγελματίες μικρών επιχειρήσεων, εργαστήρια συντήρησης αλλά και τεχνίτες που δραστηριοποιούνται σε έργα αποκατάστασης και κατασκευών.

## Παραλλαγές
Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές, δηλ. διαφορετικοί τύποι αμμοβολής με χρήση διαφόρων μέσων· ορισμένες είναι ιδιαίτερα λειαντικές, ενώ άλλες είναι πιο ήπιες. Οι πιο λειαντικές είναι η αμμοβολή με μεταλλικά σφαιρίδια (shot blasting) και η αμμοβολή με άμμο (sandblasting). Μέτρια λειαντικές παραλλαγές περιλαμβάνουν την αμμοβολή με γυάλινες χάντρες (glass bead blasting) και την αμμοβολή με πλαστικά μέσα (plastic media blasting, PMB) με θρυμματισμένο πλαστικό υλικό, ή με κέλυφος καρυδιών και καλαμποκιού. Ορισμένες από αυτές τις ουσίες μπορεί να προκαλέσουν αναφυλακτικό σοκ σε άτομα που είναι αλλεργικά στα μέσα αυτά. Μία πιο ήπια εκδοχή είναι η αμμοβολή με διττανθρακική σόδα (sodablasting). Επιπλέον, υπάρχουν εναλλακτικές που είναι ελάχιστα λειαντικές ή μη λειαντικές, όπως η αμμοβολή με πάγο και η αμμοβολή με ξηρό πάγο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες
Λιθουανικές βουλευτικές εκλογές (2012)

**Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη [[Λιθουανία]] ** στις 14 και στις 28 Οκτωβρίου 2012, μαζί με ένα δημοψήφισμα για την κατασκευή ενός νέου πυρηνικού εργοστασίου. Εξελέγησαν 141 έδρες στο Seimas.
Το Λιθουανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή (Seimas) και νίκησε τον κεντροδεξιό συνασπισμό του Άντριους Κουμπίλιους. Οι Σοσιαλδημοκράτες σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού με το Εργατικό Κόμμα, την Τάξη και Δικαιοσύνη και την Εκλογική Δράση των Πόλων στη Λιθουανία.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2012
Κατηγορία:Εκλογές του 2012
Άνω Σούρπη Βοιωτίας

Η **Άνω Σούρπη**, επίσης γνωστή ως **Πάνω Ανάληψη**, είναι ακατοίκητο χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας, το οποίο βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Ελικώνα, νοτιοδυτικά από την Ανάληψη (παλιά της ονομασία Σούρπη). Το χωριό είναι κτισμένο μέσα στο φυσικό καταφύγιο Λατσούδι (Διστόμου-Στειρίου) και αποτελεί μέρος πολλών πεζοπορικών διαδρομών. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφεται στον Δήμο Λεβαδέων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων