open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Όνειρα γλυκά (βιβλίο)

Το ***Όνειρα γλυκά*** είναι ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Μάσσιμο Γκραμελλίνι, το οποίο δημοσιεύθηκε το 2012 από τον εκδοτικό οίκο Longanesi. Ο συγγραφέας αφηγείται το εσωτερικό του ταξίδι για να ξεπεράσει τον πόνο και την αίσθηση της εγκατάλειψης από τον θάνατο της μητέρας του όταν ο ίδιος ήταν εννέα ετών.

Το βιβλίο είχε μεγάλη επιτυχία στο αναγνωστικό κοινό, φτάνοντας στην κορυφή των ευπώλητων και παραμένοντας  μεταξύ των 10 πρώτων για πάνω από 50 εβδομάδες. Το 2016, γυρίστηκε ταινία με τον ίδιο τίτλο σε σκηνοθεσία του Μάρκο Μπελόκιο.

## Υπόθεση
Το μυθιστόρημα αρχίζει στο παρόν και ξεδιπλώνεται ως μια μακριά αναδρομή που τελειώνει μερικά κεφάλαια πριν από την κατάληξη.

Το πρωί της 31 Δεκεμβρίου του 1969 ο Μάσσιμο, εννέα ετών, αφού ξύπνησε, βρίσκει στο διάδρομο τον πατέρα του  αναστατωμένο και υποβασταζόμενο από δύο άντρες. Ο ίδιος στέλνεται για να περάσει μερικές ημέρες με τους γείτονες, χωρίς καμία εξήγηση. Λίγες μέρες αργότερα, ένας νεαρός ιερέας, με το παρατσούκλι Μπαλού και  επικεφαλής του προσκοπικού τμήματος του Μάσσιμο, αναλαμβάνει το δύσκολο έργο να εξηγήσει στο παιδί ότι η μητέρα δεν υπάρχει πια.

Το σώμα της γυναίκας έχει τοποθετηθεί στο σαλόνι του σπιτιού για το τελευταίο αντίο, αλλά ο Μάσσιμο αρνείται να την δει πεπεισμένος ότι σύντομα θα γυρίσει πίσω. Ο πρωταγωνιστής, μεγάλωσε και έγινε δημοσιογράφος, πέρασε από την αθλητική δημοσιογραφία στην πολιτική, και το 1993 στέλνεται στο Σεράγεβο για να καταγράψει τα γεγονότα του πολέμου. Εκεί συναντά τον Σάλεμ, ορφανός εξαιτίας μιας βόμβας και τραυματισμένος στο στομάχι από  ελεύθερο σκοπευτή. Ζητάει τη βοήθεια ενός τοπικού ευεργέτη για να φέρει τον μικρό στην Ιταλία, αλλά ο θάνατος είναι πιο γρήγορος και παίρνει τον  Σάλεμ μαζί του.

Μετά από έναν αποτυχημένο γάμο, ο Μάσσιμο συναντά την *αδελφή ψυχή του *,την Ελίζα, η οποία θα τον  βοηθήσει να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της παιδικής του  ηλικίας. Εμπνευσμένος από τη δική του ιστορία, γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο *Η τελευταία γραμμή των παραμυθιών* , στην οποία ο πρωταγωνιστής είναι ορφανός από μητέρα. Από την ανάγνωση του βιβλίου, η θεία του , που ονομάζεται Μαντρίνα, συνειδητοποιεί ότι ο Μάσσιμο δεν έχει μάθει ποτέ την αλήθεια για τον τρόπο με τον οποίο πέθανε η μητέρα του.

Σε αυτό το σημείο η ιστορία βγαίνει από τη μεγάλη ανάλυση και επανασυνδέεται με το παρόν: αποδεικνύεται έτσι το περιεχόμενο του καφέ φακέλου, που απλώνει η Ματρίνα στον  Μάσσιμο στην αρχή της ιστορίας.

Ο Μάσσιμο είναι πεπεισμένος ότι, με τη βοήθεια της Ελίζα θα καταφέρει να ξεπεράσει τον πόνο της απώλειας και  καταλαβαίνει ότι μόνο η συγχώρεση μπορεί να του σώσει τη ζωή.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ιταλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες
Αρμένοι Λασιθίου

Οι **Αρμένοι**  είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην περιφερειακή ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 560 μέτρων, 28,7 χιλιόμετρα νότια της Σητείας, στο μικρό οροπέδιο των Αρμενοχαντράδων, όπου βρίσκεται επίσης το χωριό Χανδράς. Χωρίζεται από χείμαρρο στο Πέρα και Πώδε Χωριό.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι συνοικίστηκε από Αρμένιους στρατιώτες μετά την ανακατάληψη της Κρήτης από τον Νικηφόρο Φωκά το 961. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Armenus* στην επαρχία Σητείας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Armenus* με 428 κατοίκους. Με την ίδια ονομασία αναφέρεται επίσης από τον Βασιλικάτα 1630 και στην τουρκική απογραφή του 1671, με 78 χαράτσα. Το χωριό αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως *Armeni* με 20 χριστιανικές και 8 τουρκικές οικογένειες. Το χωριό καταστράφηκε από σεισμό το 1856. Το 1881 είχε 246 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στο δήμο Χαντρά.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό σώζονται δύο βυζαντινές εκκλησίες, η Κοίμηση της Θεοτόκου και ο Άγιος Γεώργιος. Ο ναός της Κοιμήσεως πυρπολήθηκε από τους Τούρκους το 1829 και στη συνέχεια κάλυψαν με ασβέστη τις τοιχογραφίες που είχαν απομείνει. Διασώζεται η υπογραφή του αγιογράφου, Μ. Κορνάρος, έτος 1570.

Κοντά στο δυτικό άκρο του οροπεδίου βρίσκεται η μονή της Αγίας Σοφίας. Η μονή χρονολογείται από τους βενετικούς χρόνους. Στο υπέρθυρο του ναού είναι χαραγμένη η χρονολογία 1634, η οποία μπορεί να αφορά ανακαίνιση του ναού. Ο ναός βρίσκεται στο κέντρο της μονής και είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος. Το κλίτος του έχει επεκταθεί κατά τη συνέχεια προς τα δυτικά. Τα κτίρια της μονής αναστηλώθηκαν τον 19ο αιώνα από τον Όσιο Ιωσήφ Γεροντογιάννη. Το 1870 άρχισε να λειτουργεί στην μονή σχολείο. Το 1884, μετά το κλείσιμο του σχολείου, η ανακαίνιση της μονής συνεχίστηκε από τον Γεννάδιο Μυτάκη, ο οποίος ακολούθως μόνασε σε αυτή. Το 1900 κρίθηκε διαλυτέα και οι εγκαταστάσεις τις παραχωρήθηκαν στην ενορία Αρμένων.

## Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: ***[[Κοινότητα Αρμένων Σητείας|Κοινότητα Αρμένων]]***

Οι Αρμένοι αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζοναι έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Ασπρόλιθος και Ετιά αποτελούν την κοινότητα Αρμένων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 273 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Κρήτη υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί Αρμένοι Χανίων και Αρμένοι Ρεθύμνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κώστας Ζηλεμένος

Ο **Κώστας (Κωνσταντίνος) Ζηλεμένος** (29 Ιουλίου 1927 - 14 Μαρτίου 1997) ήταν Έλληνας νομικός και πανεπιστημιακός, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης. Έγινε κυρίως γνωστός ως δικηγόρος του εκδότη Γιώργου Κουρή και της εφημερίδας «*[[Αυριανή]]*» κατά την δεκαετία του 1980.

## Βίος
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Panthéon). Παράλληλα, επί δύο χρόνια, παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών (Institut des Ètudes Internationales), επίσης στο Παρίσι, καθώς επίσης στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης  με υποτροφία «Νικολάου Πολίτη»  που επιφυλάσσει το Πανεπιστήμιο των Παρισίων για τους αριστούχους διδάκτορές του. Στη συνέχεια μετέβη στο Λονδίνο και τη Ρώμη όπου μελέτησε το αγγλοσαξονικό Δίκαιο και το ιταλικό Δημόσιο Δίκαιο.

Από το 1957 έως το 1962 διατέλεσε διευθυντής και αρχισυντάκτης της στρατιωτικής εφημερίδας «*Στρατιωτικά Νέα*», ενώ από το 1966 έως το 1971 ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Διαφωτίσεως και Ψυχολογικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ). Λόγω αυτών των δραστηριοτήτων του κατηγορήθηκε ως χουντικός στην μεταπολίτευση.

Διατέλεσε νομικός σύμβουλος της εφημερίδας «*[[Αυριανή]]*»,  του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μεταξύ άλλων. Το 1989-90 ήταν δικηγόρος του διοικητή του ΟΤΕ, Θεοφάνη Τόμπρα (ο οποίος είχε κυνηγηθεί από την χούντα ως μέλος του ΑΣΠΙΔΑ)· ο Τόμπρας εξήρε την συμβολή του Ζηλεμένου στην υπεράσπισή του (τελικά απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες).

Το 1994  ίδρυσε το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών «*Ιωάννης Καποδίστριας*». Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 1997.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συνταγματολόγοι
Γουλιέλμος της Αυστρίας

Ο **Γουλιέλμος** ο *Φιλόφρων*, γερμ. Wilhelm der Freundliche (π. 1370 - 15 Ιουλίου 1406) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Έσω Αυστρίας, δηλ. Στυρίας, Καρινθίας και Καρνιόλης (1386-1406).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου Γ΄ δούκα της Έσω Αυστρίας και της Βιρίντις Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου.

Ο Λεοπόλδος Γ΄ κυβερνούσε από κοινού με τον αδελφό του Αλβέρτο Γ΄ από το 1365, όταν απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός τους Ροδόλφος Δ΄, που κατείχε την Αυστρία μόνος του. Το 1379 στο Νόιμπουργκ συμφώνησαν να μοιράσουν τις κτήσεις: ο μεγαλύτερος έλαβε την Πέραν Αυστρία (Κανονική Αυστρία) και ο Λεοπόλδος Γ΄ την Έσω Αυστρία (Στυρία, Καρινθία, Καρνιόλη).

Για να επεκτείνει την κυριαρχία του ο Λεοπόλδος Γ΄, θέλησε να νυμφεύσει τους γιους του με συζύγους που θα κληρονομούσαν περιοχές. Ο Λουδοβίκος Α΄ Καπετιδών-Ανζού ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Πολωνίας και θα μοίραζε τις κτήσεις του στις δύο κόρες του Μαρία και Χέντβιχ, μόνα επιζόντα τέκνα του. Ο 14ετής Γουλιέλμος αρραβωνιάστηκε την Χέντβιχ, αλλά όταν απεβίωσε ο πατέρας της το 1382 οι Πολωνοί ζήτησαν βασίλισσα τη Χέντβιχ και τη διάλυση του αρραβώνα της, πράγμα που έγινε.

Το 1386 ο πατέρας του σκοτώθηκε στη μάχη του Ζέμπαχ, προσπαθώντας να επεκτείνει την επικράτειά του στην Ελβετία. Την εξουσία ανέλαβε ο 18ετής Γουλιέλμος με τη βοήθεια του θείου του Αλβέρτου Γ΄, ο οποίος απεβίωσε το 1395 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλβέρτος Δ΄. Τότε ξέσπασε αντιδικία μεταξύ του τελευταίου και του εξαδέλφου του Γουλιέλμου. Τελικά συμφώνησαν να κρατήσουν τη διαίρεση των πατέρων τους: ο Αλβέρτος Δ΄ έλαβε την Πέραν Αυστρία (Κανονική Αυστρία) και ο Γουλιέλμος την Έσω Αυστρία και το Τυρόλο. Ο Γουλιέλμος εγκαταστάθηκε στο Γκρατς.

Το 1401 νυμφεύτηκε την Ιωάννα Β΄ των Καπετιδών-Ανζού, μέλλουσα κληρονόμο της Νάπολης. Το 1404 ο εξάδελφός του Αλβέρτος Δ΄ απεβίωσε και άφησε γιο τον 7ετή Αλβέρτο Ε΄. Τότε ο Γουλιέλμος ανέλαβε, ως κηδεμόνας, τη διακυβέρνηση της Πέραν Αυστρίας και προσπάθησε να την κρατήσει δική του, αλλά απεβίωσε το 1406 στη Βιέννη. Τάφηκε στον εκεί ναό του Αγ. Στεφάνου, στην κρύπτη των δουκών. Επειδή ήταν άτεκνος, τον κληρονόμησαν τα αδέλφια του: ο Λεοπόλδος Δ΄, ως κηδεμόνας, τη διακυβέρνηση της Πέραν Αυστρίας, ο Ερνέστος την Έσω Αυστρία και ο μικρός Φρειδερίκος Δ΄ το Τυρόλο.

Το 1414 απεβίωσε ο Λαδίσλαος Α΄ της Νάπολης και τον διαδέχθηκε η αδελφή του Ιωάννα Β΄ ως βασίλισσα.

### Πρόγονοι


## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2017

Το **103ο [[Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών]] 2017** διεξήχθη στις 17–18 Ιουνίου 2017 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας, εκτός από τα πρωταθλήματα βάδην, 10χλμ, 20χλμ, 50χλμ, επτάθλου, δεκάθλου και μαραθωνίου που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για ενδέκατη φορά στην ιστορία του.


File:09234 Λυκούργος Τσάκωνας.JPG|Λυκούργος-Στέφανος Τσάκωνας. Χρυσό μετάλλιο στα 100μ και στα 200μ.
File:Konstadinos Douvalidis.jpg|Κωνσταντίνος Δουβαλίδης. Χρυσό μετάλλιο στα 110μ εμπόδια.


## Σχόλια
Συνολικά στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν 99 σωματεία. 

## Αποτελέσματα

## Ειδικά πρωταθλήματα
Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής.
***Δέκαθλο**. Διεξήχθη στις 27-28 Μαΐου 2017 στο Δημοτικό Στάδιο Σερρών στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων Α/Γ και Κ-23, με συμμετοχή 15 ανδρών/νέων ανδρών (Κ-23) και 21 γυναικών/νέων γυναικών (Κ-23).
***10.000μ**. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10.000μ Α/Γ, νέων Α/Γ (Κ-23) και Εφήβων διεξήχθη στις 27 Μαΐου 2017 στο Στάδιο Μεγάρων, με συμμετοχή (για όλες τις ηλικίες) 49 ανδρών και 29 γυναικών.
***Μαραθώνιος** Διεξήχθη στις 13 Νοεμβρίου 2016 (δηλ. στα πλαίσια της σεζόν 2016-2017), ταυτόχρονα με τον 34ο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθήνας. 
***20χλμ βάδην**. Διεξήχθη στα Μέγαρα. Μετείχαν 10 αθλητές.
***50χλμ βάδην**. Διεξήχθη στις 15 Ιανουαρίου στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά, στον Μαραθώνα. Μετείχαν 4 αθλητές, τερμάτισαν 3 (εγκατέλειψε ο Κωνσταντίνος Ντεντόπουλος).

### Αποτελέσματα

## Βαθμολογία Συλλόγων

## Παραπομπές


## Πηγές
*stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2017 
*ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα 1ης ημέρας Πανελληνίου Πρωταθλήματος 2017 
*ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα 2ης ημέρας Πανελληνίου Πρωταθλήματος 2017 
*Αποτελέσματα 20 χλμ βάδην Πανελληνίου Πρωταθλήματος 2017 
*Αποτελέσματα 50 χλμ βάδην Πανελληνίου Πρωταθλήματος 2017 
*Αποτελέσματα 10.000μ  Πανελληνίου Πρωταθλήματος 2017 
*Αποτελέσματα Μαραθωνίου 2016 

Ανδρων
Κατηγορία:Στίβος το 2017
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Αλβέρτος Δ΄ της Αυστρίας

Ο **Αλβέρτος Δ΄**, γερμ. Albrecht IV (19 Σεπτεμβρίου 1377 - 14 Σεπτεμβρίου 1404) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Αυστρίας (1395-1404).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν το μόνο τέκνο του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Αυστρίας και της Βεατρίκης των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ κόμη (μπουργκράβου) της Νυρεμβέργης.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1395 και τον διαδέχθηκε στην Πέραν (Κανονική) Αυστρία (σημερινή Βόρεια Αυστρία). Η Έσω Αυστρία (Στυρία, Καρινθία, Καρνιόλη) είχαν δοθεί στο νεότερο κλάδο του θείου του Λεοπόλδου Γ΄. Ο πατέρας του Αλβέρτου Δ΄ είχε εγκαινιάσει τον πρεσβύτερο κλάδο του Αλβέρτου Γ΄.

Η κυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από διαμάχες με τα εξαδέλφια του, αυτά του νεότερου (Λεοπονδιανού) κλάδου και με τους αδελφούς Σιγισμούνδο και Βεντσεσλάβο Δ΄ βασιλείς της Βοημίας και της Γερμανίας.

Απεβίωσε το 1404 στο Κλόστερνοϋμπουργκ και τάφηκε στο Στέφανσντομ, στην κρύπτη των δουκών. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλβέρτος Ε΄.

## Οικογένεια
Το 1390 νυμφεύτηκε την Ιωάννα-Σοφία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας, και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα 1395-1447, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΙΣΤ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας.
* Αλβέρτος Ε΄ 1397-1439, δούκας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

### Πρόγονοι


## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Ντέιβιντ Κούλθαρντ

Ο **Ντέιβιντ Κούλθαρντ** (γεν. στο Τουίνχολμ στις 27 Μαρτίου του 1971) είναι Βρετανός οδηγός αγώνων από τη Σκωτία. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε από το 1994 μέχρι και το 2008. Κατά τη σταδιοδρομία του αυτή δεν κατέκτησε κανένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών όμως σημείωσε άλλα εξίσου σημαντικά αποτελέσματα. Αυτά ήταν 13 νίκες, 62 παρουσίες στο βάθρο των νικητών, 12 Pole positions και 18 ταχύτεροι γύροι. Την 1η από τις νίκες του τη σημείωσε στο Πορτογαλικό Γκραν Πρι του 1995 και τη 13η και τελευταία στο Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 2003. Ο 1ος αγώνας στον οποίο πήρε μέρος ήταν το Ισπανικό Γκραν Πρι του 1994 και ο τελευταίος το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Νικόλ (τραγουδίστρια)

Η **Νικόλ Σάιμπερτ**, το γένος **Χόλοχ** (*Nicole Seibert-Hohloch*,  25 Οκτωβρίου 1964, Σααρμπρύκεν) είναι Γερμανίδα τραγουδίστρια. Το 1982 κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision για πρώτη φορά για τη χώρα της, εκπροσωπώντας τη Δυτική Γερμανία.

## Βιογραφία
Η Νικόλ ερμήνευσε τη γερμανική συμμετοχή στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1982, κατακτώντας την πρώτη θέση με το τραγούδι, «Ein bißchen Frieden» («Λίγη ειρήνη»), σε μουσική του Ραλφ Σίγκελ και στίχους των Μπερντ Μάινουνγκερ και Πάουλ Γκρίντους (αγγλική έκδοση). Όταν επανέλαβε το τραγούδι μετά την ανακοίνωση της τελικής βαθμολογίας, τραγούδησε μέρη του τραγουδιού στα αγγλικά, γαλλικά, ολλανδικά μαζί με το γερμανικό πρωτότυπο. Το 1983 πήρε τη δεύτερη θέση (πίσω από την ουγγρική μπάντα Neoton Familia) στο Διεθνές Φεστιβάλ Λαϊκού Τραγουδιού στο Τόκιο με το τραγούδι των Ραλφ Σίγκελ και Ρόμπερτ Γιουνγκ «So viele Lieder sind in mir».

Παντρεύτηκε τον Βίνφριντ Σάιμπερτ (Winfried Seibert) το 1984 και έχουν δύο κόρες και δύο εγγόνια.

Η Νικόλ ήταν επίσης η νικήτρια του γερμανικού Schlagerparade το 1991 με το τραγούδι «Ein leises Lied».

Η πλήρης αγγλική έκδοση του τραγουδιού «Λίγη ειρήνη» (αγγλικά: «A Little Peace») είχε μεγάλη επιτυχία και έγινε το 500ό νούμερο ένα single στον κατάλογο με τις μουσικές επιτυχίες (UK Singles Chart). Πλήρεις εκδόσεις ηχογραφήθηκαν στα γαλλικά («La Paix sur Terre»), ολλανδικά («Een beetje vrede»), τα ισπανικά («Un poco de paz»), δανικά («El smule fred»), σλοβενικά («Malo miru»), ρωσικά («Немного мира»), πολωνικά («Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca») και ουγγρικά («Egy kis nyugalmat kívánok én», από την προαναφερθείσα μπάντα Neoton Familia).

Τον Οκτώβριο του 2010 κυκλοφόρησε το άλμπουμ *30 Jahre mit Leib und Seele*, ένα άλμπουμ με τα καλύτερα τραγούδια της, για την 30η επέτειο της μουσικής της σταδιοδρομίας.

Στο πρόγραμμα του BBC4 *Η Eurovision στα 60* περιέγραψε τα συναισθήματά της, όταν συνειδητοποίησε ότι το Ισραήλ είχε δώσει 12 βαθμούς για το τραγούδι της. Συνεχίζοντας ανέφερε πόσο σημαντικό ήταν για εκείνη αναφορικά με την ιστορία της Γερμανίας, και στη συνέχεια προσκλήθηκε στην Ιερουσαλήμ για να ερμηνεύσει τραγούδια, εν μέσω της σύγκρουσης με τον Λίβανο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Ein bißchen Frieden στίχοι σε αγγλική μετάφραση
* 

	
	

Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γερμανία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1982
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Ultramega OK

Το ***Ultramega OK*** είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Soundgarden. Κυκλοφόησε αρχικά το 1988 μέσω της SST Records.

## Σχετικά
Το συγκρότημα είχε ήδη κυκλοφορήσει δύο EP στην Sub Pop Records, τα *Screaming Life* (1987) και *Fopp*, όταν υπέγραψαν με την SST για ένα στούντιο δίσκο. Το *Ultramega OK* ηχογραφήθηκε την άνοιξη του 1988 με τον παραγωγό Ντρου Κάνολετ. Το συγκρότημα δεν έμεινε ικανοποιημένο με το τελικό αποτέλεσμα ως προς τον ήχο, καθώς ο Κάνολετ δεν ήταν εξοικειωμένος με την ανεπτυσσόμενη grunge σκηνή του Σιάτλ. Η μπάντα δεν συνεργάστηκε σε περιβάλλον οικείο, ενώ ο παραγωγός προτάθηκε από τη δισκογραφική γιατί μπορούσαν να κλείσουν μια καλή συμφωνία.. Ο Τζακ Εντίνο, ο οποίος είχε αναλάβει την παραγωγή στο πρώτο EP, είχε ξεκινήσει να ξαναμιξάρει τα κομμάτια, όμως η προσπάθειά του απορρίφθηκε καθώς το γκρουπ ήθελε να προχωρήσει, αλλά και λόγω οικονομικών θεμάτων. Τελικά ασχολήθηκε με την επανέκδοση του δίσκου.

Το *Ultramega OK* φέρει χαρακτηριστικά ψυχεδελικής μουσικής δεκαετίας '60, hard rock και κλασσικού μέταλ δεκετίας '70 και harcore punk δεκαετίας '80. Ο Στιβ Χιούι της AllMusic το αποκάλεσε ηχητικά έναν συνδυασμό Stooges και MC5 με Led Zeppelin και Black Sabbath. Έδωσε στο άλμπουμ 4/5 αστέρια, ενώ το θεωρεί το καλύτερο παράδειγμα πρώιμης grunge, πριν τους Nirvana. Στο Rolling Stone κατέλαβε 3/5 αστέρια, στο Kerrang! 4,5/5, ενώ στη Sputnikmusic 3,5/5.

Το άλμπουμ επανεκδόθηκε στις 10 Μαρτίου 2017 σε deluxe έκδοση σε CD, βινύλιο και κασέτα, όπως και σε ψηφιακή μορφή. Χρησιμοποιήθηκε το remix από το αρχείο του Τζακ Εντίνο.

## Κομμάτια

## Προσωπικό
* Κρις Κορνέλ - κύρια φωνητικά, κιθάρα, μπάσο στο "Circle of Power"
* Κιμ Θάιλ - κιθάρα
* Χίρο Γιαμαμότο - μπάσο, κύρια φωνητικά στο "Circle of Power"
* Ματ Κάμερον - ντραμς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
Κατηγορία:Δισκογραφία των Soundgarden
Λαδίσλαος Ε΄ της Ουγγαρίας

Ο **Λαδίσλαος Ε΄ της Ουγγαρίας** (ουγγρ. **László V**, 22 Φεβρουαρίου 1440 - 23 Νοεμβρίου 1457), ο λεγόμενος *Οψιγενής/Υστερότοκος* από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Αυστρίας (1440-57) και βασιλιάς της Ουγγαρίας (1440-57) και της Βοημίας (1453-57).

Ήταν ο γιος του Αλβέρτου Ε΄ δούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και της Ελισάβετ τού Οίκου τού Λουξεμβούργου, κόρης του Σιγισμόνδου της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*Agnew, Hugh (2004). The Czechs and the Lands of the Bohemian Crown. Hoover Institution Press. ISBN 978-0-8179-4492-6.
*Bak, János (1994). "The late medieval period, 1382–1526". In Sugár, Peter F.; Hanák, Péter; Frank, Tibor. A History of Hungary. Indiana University Press. pp. 54–82. ISBN 0-253-20867-X.
*Beller, Steven (2006). A Concise History of Austria. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-47886-1.
*Bartl, Július; Čičaj, Viliam; Kohútova, Mária; Letz, Róbert; Segeš, Vladimír; Škvarna, Dušan (2002). Slovak History: Chronology & Lexicon. Bolchazy-Carducci Publishers, Slovenské Pedegogické Nakladatel'stvo. ISBN 0-86516-444-4.
*Bijvoet, Maya C. (1987). "Helene Kottanner: The Austrian Chambermaid". In Wilson, Katharina M. Women Writers of the Renaissance and Reformation. University of Georgia Press. pp. 327–349. ISBN 0-8203-0866-8.

|-

Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Βοημίας
Secret Treaties

***Secret Treaties*** είναι ο τίτλος του τρίτου άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Απρίλιο του 1974 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Columbia". 

## Ιστορία
Στον δίσκο συνεισέφερε και η Πάτι Σμιθ, γράφοντας τους στίχους του εναρκτήριου κομματιού, "*Career of Evil*", το οποίο ενέπνευσε το ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ το 2015. Επίσης, ο Ρίτσαρντ Μέλτζερ έγραψε τους στίχους του "*Cagey Cretins*" και του "*Harvester of Eyes*". 

Το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Ρον Λέσερ και απεικονίζει ένα γερμανικό πολεμικό αεροσκάφος Messerschmitt Me 262, εμπνευσμένο από το ομώνυμο κομμάτι.

Ο δίσκος πέρασε 14 εβδομάδες στα αμερικάνικα τσαρτ, ανεβαίνοντας ως το # 53, για να βραβευθεί ως χρυσός το 1992. Επίσης, έφθασε ως την 54η θέση των RPM Charts του Καναδά.

Η Team Rhapsody συμπεριέλαβε το "*Secret Treaties*" στη λίστα με τα σημαντικότερα proto-metal άλμπουμ όλων των εποχών, μαζί με σπουδαίους δίσκους όπως το "*[[Machine Head (άλμπουμ)|Machine Head]]*" των Deep Purple, το "*[[Rainbow Rising]]*" των Rainbow, το ντεμπούτο των Uriah Heep, κ.α..
 Επίσης, το Kerrang! το κατέταξε 22ο στην λίστα με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του heavy metal, που δημοσίευσε τον Ιανουάριο του 1989, ενώ ο Τομ Γιούρεκ του AllMusic το βαθμολόγησε με 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε.

Το άλμπουμ επανεκδόθηκε το 2001 από την Legacy, θυγατρική της Columbia, με τέσσερις ανέκδοτες ηχογραφήσεις και την σινγκλ έκδοση του "*Career of Evil*". Στα επιπλέον κομμάτια συμπεριλαμβάνεται η διασκευή των Blue Öyster Cult στο "*[[Born to Be Wild]]*" των Steppenwolf και τα κομμάτια "*Mes Dames Sarat*", "*Mommy*" και "*Boorman the Chauffeur*".

## Τραγούδια

[μικρογραφία|Διαφημιστική - εμπορική φωτογράφιση των [Blue Öyster Cult για το άλμπουμ Secret Treaties,1974.]]

## Θέσεις τσαρτ
***Secret Treaties*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[Απρίλιος]] [[1974]]***

## Βραβεύσεις
***Secret Treaties*** *(άλμπουμ)*
* Ηνωμένες Πολιτείες (*RIAA Certification*): *Χρυσός* 

## Μέλη των Blue Öyster Cult
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Secret Treaties*" είναι οι εξής:

* **[[Ντόναλντ Ρέζερ|Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ]]** - κιθάρα
* **[[Έρικ Μπλουμ]]** - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα
* **[[Τζο Μπουσάρντ]]** - μπάσο, φωνητικά
* **[[Άλεν Λάνιερ]]** - πλήκτρα, κιθάρα
* **[[Άλμπερτ Μπουσάρντ]]** - τύμπανα, φωνητικά

## Παραπομπές


## Πηγές
* Secret Treaties - Blue Öyster Cult | Songs, Reviews, Credits - AllMusic
* The Story of Blue Oyster Cult's Third Album, 'Secret Treaties'
* Eric Bloom talks Blue Oyster Cult's studio albums | MusicRadar

Κατηγορία:Δισκογραφία των Blue Öyster Cult
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1974
Ιουστίνα

Η **Ιουστίνα** (*Giustina*, 340 - 388) ήταν Ρωμαία αυτοκράτειρα, σύζυγος του Ουαλεντινιανού Α΄ και μητέρα του Ουαλεντινιανού Β΄, της Γάλλας, της Ιούστας και της Γκράτας. Ήταν κόρη του Ιούστου, κυβερνήτη του Πικηνού κατά τη βασιλεία του Κωνστάντιου Β΄.

## Πρώτος γάμος
Η Ιουστίνα στην αρχή παντρεύτηκε τον Μαγνέντιο. Κάποιες πηγές αναφέρουν, ότι την περίοδο του γάμου της ήταν πολύ μικρή για να κάνει παιδιά. 

## Δεύτερος γάμος
Το 370 η Ιουστίνα έγινε η δεύτερη σύζυγος του Βαλεντινιανού Α΄. Αυτό έγινε ως εξής: σύμφωνα με τον Σωκράτη της Κωνσταντινούπολης, «όταν η Ιουστίνα έχασε τον πατέρα της, ήταν ακόμη παρθένα. Λίγο καιρό μετά την γνωριμία της με τη Μαρίνα Σεβήρα, σύζυγο του Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Α΄, έγιναν φίλες. Η Μ. Σεβήρα είπε στον άντρα της, πως η κόρη τού Ιούστου ήταν τόσο όμορφη, που και η ίδια, αν και γυναίκα, ήταν εντελώς γοητευμένη μαζί της. Ο Αυτοκράτορας αποφάσισε τότε να παντρευτεί την Ιουστίνα, χωρίς να αποκηρύξει τη Σεβήρα».

Ο Βαλεντινιανός Α΄ και η Ιουστίνα έκαναν πέντε τέσσερα παιδιά: έναν γιο, τον Βαλεντινιανό Β΄ και τρεις κόρες, τη Γάλλα, την Ιούστα και τη Γκράτα

## Χήρα
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, χρημάτισε ως χήρα αντιβασίλισσα του γιου της. Μετά από συγκρούσεις με τον Μάξιμο, η Ιουστίνα, ο Βαλεντινιανός Β΄ και η Γάλλα εγκατέλειψαν την πρωτεύουσ και μετέβησαν στη Θεσσαλονίκη. Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄, ο οποίος τους έδωσε καταφύγιο, ήταν τότε χήρος, μια και η πρώτη του σύζυγος Αιλία Φλακίλλα απεβίωσε το 385 ή 386. Σύμφωνα με τον Ζώσιμο, η Ιουστίνα έβαλε τη Γάλλα να κλαίει μπροστά στον Θεοδόσιο Α΄ και να εκλιπαρεί για τη συμπόνοια του. Η Γάλλα ήταν όμορφη γυναίκα και ο Αυτοκράτορας ζήτησε να την παντρευτεί. Η Ιουστίνα τού έβαλε την προϋπόθεση να επιτεθεί στον Μάξιμο· ο Θεοδόσιος Α΄ δέχτηκε.

Η Ιουστίνα απεβίωσε το 388. Δεν είναι βέβαιο, αν πρόλαβε να δει τις επιθυμίες της να πραγματοποιούνται.

## Παραπομπές


Ιουστινα
Κατάλογος ηγετών του Αφγανιστάν

Ο ακόλουθος **κατάλογος ηγετών του Αφγανιστάν** παρουσιάζει τους ηγεμόνες από την περίοδο της ίδρυσης της Αυτοκρατορίας των Χοτάκ το 1709 έως σήμερα.

Η Αυτοκρατορία των Χοτάκ δημιουργήθηκε μετά την επιτυχημένη εξέγερση του Μίρβαϊς Χοτάκ και άλλων Αφγανών αρχηγών τοπικών φυλών από την Κανταχάρ εναντίον της κυριαρχίας των Μουγκάλ και των Περσών. Μετά από μια μακρά σειρά πολέμων, η Αυτοκρατορία των Χοτάκ αντικαταστάθηκε τελικά από την Αυτοκρατορία των Ντουρανί που ιδρύθηκε από τον Αχμάντ Σαχ Ντουρανί το 1747. Μετά την κατάρρευση της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί το 1823, η Δυναστεία των Μπαρακζάι ίδρυσε το Εμιράτο του Αφγανιστάν (που μετατράπηκε σε Βασίλειο του Αφγανιστάν το 1926) και κυβέρνησε το Αφγανιστάν μέχρι το 1973, όταν ο τελευταίος του βασιλιάς, Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ, εκθρονίστηκε έπειτα από πραξικόπημα που πραγματοποίησε ο ξάδελφός του Μοχάμεντ Νταούντ Χαν. Ο Νταούντ έπειτα προχώρησε στην ίδρυση της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν, η οποία άντεξε μέχρι την Εξέγερση του Σαούρ το 1978.

Από τη χρονιά του 1978, το Αφγανιστάν βρίσκεται σε μια κατάσταση συνεχιζόμενου εσωτερικού πολέμου και ξένων παρεμβάσεων. Ο πρόεδρος Χαμίντ Καρζάι ήταν ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος ανώτατος άρχοντας του Αφγανιστάν και παρέμεινε στην εξουσία από τις 7 Δεκεμβρίου 2004 μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου 2014. Ως το 2021 πρόεδρος ήταν ο Ασράφ Γανί, ο οποίος ανατράπηκε από τους Ταλιμπάν.

## Κατάλογος ηγετών

(Ημερομηνίες σε πλάγια γραφή υποδεικνύουν *ντε φάκτο* συνέχιση θητείας)

### Μονάρχες

### Πρόεδροι

## Σημαίες των ηγετών του Αφγανιστάν

Image:Royal standard of Afghan Kings(1931~1973).svg|Σημαία του βασιλιά του Αφγανιστάν, 1931–1973.
Image:Standard of the President of Afghanistan (2004-2021,Variant).svg|Σημαία του προέδρου του Αφγανιστάν, 2004–2013.
File:Standard of the President of Afghanistan (2004-2021).svg|Σημαία του Προέδρου του Αφγανιστάν, 2013–2021.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προεδρία του Αφγανιστάν

Κατηγορία:Κατάλογοι
Κατηγορία:Πολιτική του Αφγανιστάν
Ιωάννης της Σουηβίας

Ο **Ιωάννης** (, π. 1290 - 13 Δεκεμβρίου 1312/13) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν ο φονέας του θείου του Αλβέρτου Α΄. Με αυτό οι Αψβούργοι έχασαν την πρώτη ευκαιρία να γίνουν κληρονομικοί βασιλείς της Γερμανίας.

## Νεανικά έτη
Γεννήθηκε λίγο πριν ή μετά το θάνατο του πατέρα του Ροδόλφου Β΄ δούκα της Αυστρίας. Μητέρα του ήταν η Αγνή Πρεμυσλιδών, κόρη του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Το 1282 ο Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας έδωσε στους γιους του Αλβέρτο Α΄ και Ροδόλφο Β΄ το δουκάτο της Αυστρίας & Στυρίας, αλλά το επόμενο έτος ο Ροδόλφος Β΄ πιέστηκε να παραιτηθεί. Έτσι το 1283 στο Ράινφελντεν συμφωνήθηκε η παραίτησή του υπέρ του αδελφού του. Του δόθηκε ο τίτλος του δούκα της Σουηβίας.

Ο Ιωάννης πέρασε τη νεότητά του στην Αυλή της Βοημίας και στο Μπουργκ της Σουηβίας. Όταν ενηλικιώθηκε ένιωσε στερημένος από την κληρονομία και όταν ο θείος του εκλέχθηκε το 1298 βασιλιάς της Γερμανίας, του ζήτησε μερίδιο από τις κτήσεις των Αψβούργων. Ο Αλβέρτος Α΄ δεν του έδωσε μερίδιο, ούτε τις κτήσεις στη Σουηβία (τη μετά λεγόμενη Πέραν Αυστρία) που είχαν δοθεί στον πατέρα του το 1283. Μάλιστα το 1306 ο θείος του τοποθέτησε στο θρόνο της Βοημίας τον πρωτότοκο γιο του Ροδόλφο Α΄, αν και ο Ιωάννης είχε δικαίωμα διαδοχής, ως εγγονός του Ότακαρ Β΄. Τον Ιωάννη αποκαλούσαν ειρωνικά *δούκα της Ακτημοσύνης*. Τότε ο Ιωάννης με ορισμένους ευγενείς της Σουηβίας σχεδίασε να δολοφονήσει τον Αλβέρτο Α΄.

Το 1308 σε ένα συμπόσιο των Αψβούργων στο Βίντερτουρ, ο οικοδεσπότης Αλβέρτος Α΄ πρόσφερε ένα στεφάνι με άνθη στον Ιωάννη, που το απέρριψε λέγοντας ότι δεν θα δεχθεί να αποζημιωθεί από τον θείο του με άνθη και προκλήθηκε σκάνδαλο. Την επόμενη ημέρα ο Αλβέρτος Α΄, περνώντας τον ποταμό Ρόις κοντά στο Βίντις, απομονώθηκε από τους ακολούθους του και δέχθηκε επίθεση από τον Ιωάννη και τους συνωμότες του. Χωρίς αφορμή, ο Ιωάννης του άνοιξε το κρανίο. Ο διάδοχος του Αλβέρτου Α΄, ο Ερρίκος Ζ΄ της Γερμανίας τον έθεσε υπό βασιλική απαγόρευση (reichsacht). Για να ξεφύγει από την εκδίκηση των έξι γιων του Αλβέρτου Α΄, κατέφυγε στην Ιταλία, σε μία μονή της Πίζας, αλλά αυτό είναι αβέβαιο.

Το 1322 στη μάχη του Μύλντορφ, ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄, ο Φρειδερίκος Α΄ ηττήθηκε στην προσπάθειά του να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας· οι Αψβούργοι δεν μπόρεσαν τότε να αποκτήσουν το αξίωμα κληρονομικά. Αυτό θα γίνει τρεις γενιές μετά, το 1438 από τον Αλβέρτο Β΄ της Γερμανίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Σουηβίας
Imam Baildi

Οι **Imam Baildi** είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε από τον Λύσανδρο και τον Ορέστη Φαληρέα το 2007. Οι αδερφοί άρχισαν να πειραματίζονται με remixes ελληνικών τραγουδιών από τις δεκαετίες του 1940, του 1950 και του 1960.

## Ιστορία
Το όνομα του συγκροτήματος προήλθε από το παραδοσιακό τουρκικό πιάτο ιμάμ μπαϊλντι. Οι αδελφοί Φαληρέα προέρχονται από μια οικογένεια με μακροχρόνια σχέση με το ρεμπέτικο τραγούδι, καθώς ο πατέρας τους είχε στην κατοχή του μια δισκογραφική εταιρία που ειδικευόταν στο συγκεκριμένο είδος και ένα δημοφιλές δισκοπωλείο στην κεντρική Αθήνα. Το συγκρότημα αντιπροσωπεύει την ιδέα της ανάμειξης του ρεμπέτικου με διαφορετικούς τύπους μουσικής.

Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε το 2007 από την δισκογραφική εταιρία The End Records με μεγάλη επιτυχία και ακολούθησαν πάνω από 130 ζωντανές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και σε κάποιες χώρες της Ευρώπης. Έχουν συνεργαστεί με διάφορα μουσικά συγκροτήματα όπως οι Massive Attack, οι Ojos De Brujo και οι Gogol Bordello και έχουν συμμετάσχει σε σημαντικά φεστιβάλ μουσικής όπως το Transmusicales de Rennes στη Γαλλία και το Roskilde Festival στη Δανία.

Οι Imam Baildi κυκλοφόρησαν τον δεύτερο δίσκο τους το 2010 με το όνομα «The Imam Baildi Cookbook». Μαζί με τις πρωτότυπες συνθέσεις και μίξεις, παρουσιάζει συνεργασίες με τους Delinquent Habits, τον Μάξουελ Ράιτ και τους Ojos de Brujo.

Δημοσίευσαν τον τρίτο τους δίσκο «Imam Baildi III» το 2014 και συνδυάζει το freestyle με το νταουντέμπο και την παραδοσιακή και χιπ χοπ μουσική.

## Δισκογραφία
* 2007: *Imam Baildi*
* 2010: *The Imam Baildi Cookbook*
* 2014: *Imam Baildi III*
* 2016: *Imam Baildi Live*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Reggae συγκροτήματα
Βιζέου

Το **Βιζέου** (πορτογαλικά: *Viseu*) είναι πόλη και δήμος της Πορτογαλίας, στην περιφέρεια Κέντρο και είναι πρωτεύουσα της υποπεριφέρειας Βιζέου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο δήμος Βιζέου έχει 99.274 κατοίκους. Το Βιζέου είναι κέντρο της μητροπολιτικής περιοχής Ντιάο Λαφόες, με 267.633 κατοίκους.

Στο Βιζέου υπήρχε ρωμαϊκή φρουρά, της οποίας το οχυρό είχε εμβαδόν 38 εκτάρια. Στη συνέχεια στην περιοχή εγκαταστάθηκαν οι Σουηβοί, οι οποίοι μαζί με τον ντόπιο πληθυσμό εκχριστιανίστηκαν τον 6ο αιώνα. Τον 7ο αιώνα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν οι Βησιγότθοι και αργότερα την περιοχή κατέλαβαν οι Μαυριτανοί, με τους Βησιγότθους να καταφεύγουν στην ορεινή Αστούριας.  Κατακτήθηκε από τον Αλφόνσο Ε΄ του Λεόν και έγινε τμήμα της Κομητείας της Πορτογαλίας. Από τότε παραμένει τμήμα της Πορτογαλίας.

Στην πόλη δεσπόζει ο καθεδρικός ναός, ο οποίος αρχικά κατασκευάστηκε τον 13ο αιώνα και ανακατασκευάστηκε τον 16ο και τον 17ο αιώνα. Εντός του ναού λειτουργεί μουσείο θρησκευτικής τέχνης. Στο επισκοπικό μέγαρο φιλοξενείται μουσείο αφιερωμένο στον αναγεννησιακό ζωγράφο Βάσκου Φερνάντες και στη σχολή ζωγραφικής του. Στην αυλή του ναού βρίσκεται το Πελουρίνιο, η εκκλησία Μισερικόρδια, με τη ροκοκό πρόσοψη, και το Πασέιου ντους Κόνεγκους. Το εσωτερικό της εκκλησίας ντους Τερσέιρους ντ’ Σάου Φρανσίσκου είναι επίχρυσο. Επίσης, σώζονται τα τείχη της πόλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Πόλεις της Πορτογαλίας
Ιωάννης Αραβαντινός

Ο **Ιωάννης Αραβαντινός** (Κόρινθος, 1850 - 1907) ήταν Έλληνας νομικός και καθηγητής πανεπιστημίου.

Γεννήθηκε στην Κόρινθο και ήταν γιος του πολιτικού Παναγιώτη Ι. Αραβαντινού. Σπούδασε νομική στα πανεπιστήμια της Αθήνας, του Μονάχου, της Βιέννης και του Γκέτινγκεν, όπου ανακηρύχθηκε διδάκτορας το 1874. Επέστρεψε στην Ελλάδα και την επόμενη χρονιά διορίστηκε δικηγόρος. Ωστόσο, η κύρια ενασχόληση του ήταν η προώθηση της νομικής επιστήμης, ενώ παράλληλα δημοσίευσε αρκετές πραγματείες σχετικά με το δημόσιο δίκαιο. Το 1906 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα του συνταγματικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά απεβίωσε στην Ελβετία ένα χρόνο μετά, το  1907.

## Έργα
Στις σημαντικότερες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται οι εξής:
**Ολίγαι γραμμαί περί υπαλληλίας*, 1876.
**Πραγματεία περί ευθύνης των ηγεμόνων και υπουργών*, 1880.
**Ελληνικόν Συνταγματικόν Δίκαιον*, 2 τόμ., 1897-99 και 1902.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιωάννης Αραβαντινός στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν
Γάλλα (σύζυγος του Ιούλιου Κωνστάντιου)

Η **Γάλλα** ήταν η πρώτη σύζυγος του Ιούλιου Κωνστάντιου. 

Παντρεύτηκε τον Ιούλιο Κωνστάντιο, γιο του Κωνστάντιου Χλωρού και ετεροθαλή αδελφό του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ένας γιος, ο οποίος πέθανε με τον πατέρα του στις εκτελέσεις του 337, μια κόρη που παντρεύτηκε τον Κωνστάντιο Β΄ και, τέλος, ο Κωνστάντιος Γάλλος, αργότερα ο Καίσαρ της Ανατολής, γεννημένος περίπου το 325.  Η Γάλλα πέθανε πριν από τον σύζυγό της, όταν ο Γάλλος ανατέθηκε στη φροντίδα του Ευσέβιου, επισκόπου Νικομηδείας. Μετά τον θάνατό της, ο Ιούλιος Κωνστάντιος παντρεύτηκε τη Βασιλίνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Μαρίνα Σεβήρα

Η **Μαρίνα Σεβέρα** ήταν Ρωμαία αυτοκράτειρα, πρώτη σύζυγος του Ουαλεντινιανού Α΄ και μητέρα του Γρατιανού. 

Παντρεύτηκε τον Ουαλεντινιανό πριν εκείνος γίνει αυτοκράτορας. Ο γιος τους, Γρατιανός, γεννήθηκε το 359. Το 364, ο Ουαλεντινιανός έγινε αυτοκράτορας και, έναν χρόνο μετά, χώρισε τη Μαρίνα για να παντρευτεί τη χήρα του Μαγνέντιου, Ιουστίνα.Κατά τον Ιωάννη Νικία, η Μαρίνα εξορίστηκε.

Όταν ο Ουαλεντινιανός πέθανε το 375, θάφτηκε στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη, δίπλα στην πρώτη σύζυγό του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ροδόλφος Β΄ της Αυστρίας

Ο **Ροδόλφος Β΄** (γερμ.: *Rudolf II*, π. 1270 - 10 Μαΐου 1290) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Αυστρίας & Στυρίας (1282-83) από κοινού με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄.
## Νεανικά έτη
Γεννήθηκε στο Ράινφελντεν της Σουαβίας και ήταν ο δεύτερος (από τους επιζώντες της ενηλικίωσης) γιος του Ροδόλφου Γ΄ κόμη του Χάμπσμπουργκ και της πρώτης συζύγου του Γερτρούδης, κόρης του Μπούρκχαρντ Ε΄ κόμη του Χόενμπεργκ.

Το 1273 ο πατέρας του εκλέχθηκε βασιλιάς της Γερμανίας ως Ροδόλφος Α΄, ο πρώτος Αψβούργος σε αυτό το αξίωμα. Το 1276 κατέλαβε τα πολύτιμα δουκάτα της Αυστρίας, Στυρίας, Καρινθίας από τον Ότακαρ Β΄ Πρεμυσλιδών της Βοημίας. Το 1278 στη μάχη του Μάρσφελντ, ο Ότακαρ Β΄ νικήθηκε και σκοτώθηκε και το 1282 ο Ροδόλφος Α΄ ενέδυσε τους γιους του Αλβέρτο Α΄ και Ροδόλφο Β΄ με το αξίωμα του δούκα της Αυστρίας και Στυρίας. Ωστόσο το 1283 στο Ράινφελντεν ο Ροδόλφος Β΄ συμφώνησε να παραιτηθεί υπέρ του αδελφού του.

Ως ανταμοιβή του υποσχέθηκαν την υποψηφιότητα για βασιλιά της Γερμανίας και του δόθηκε ο ψιλός τίτλος του *δούκα της Σουαβίας*. Ο τελευταίο δούκας της Κορραδίνος είχε σκοτωθεί το 1268 και οι Αψβούργοι είχαν διάφορες μικρές περιοχές εκεί, οι οποίες αργότερα ονομάστηκαν συνοπτικά Πέραν Αυστρία. Για να συμφιλιωθούν με τους Πρεμυσλίδες, ο Ροδόλοφος Β΄ νυμφεύτηκε την κόρη του Ότακαρ Β΄.

Απεβίωσε αιφνίδια 20 ετών στην Πράγα, στην αυλή του Βεγκέσλαου Β΄ της Βοημίας, συζύγου της αδελφής του Ιουδήθ. Σε λίγο γεννήθηκε ο γιος του Ιωάννης. Ο Αλβέρτος Α΄ δεν  αντάμειψε επαρκώς την παραίτηση του δικαιώματος του αδελφού του και αυτό προκάλεσε τη σύγκρουση του Ιωάννη με τον θείο του. Τελικά ο Ιωάννης σκότωσε τον Αλβέρτο Α΄.

## Οικογένεια
Το 1289 νυμφεύτηκε την Αγνή των Πρεμυσλιδών, κόρη του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας και είχε τέκνο:
* Ιωάννης π. 1290-1312/13, ο φονέας του θείου του.

### Πρόγονοι


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Ροδόλφος Α΄ της Βοημίας

Ο **Ροδόλφος Α΄**, γερμ. Rudolf I (π. 1282 - 3/4 Ιουλίου 1307) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν βασιλιάς της Βοημίας (1306-1307) και δούκας της Αυστρίας & Στυρίας (1298-1307).
## Νεανικά έτη
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Αυστρίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρντ δούκα της Καρινθίας. Όταν ο πατέρας του έγινε βασιλιάς της Γερμανίας ως Αλβέρτος Α΄, παραχώρησε το δουκάτο της Αυστρίας στον γιο του, που το ανέλαβε ως Ροδόλφος Γ΄. 

Το 1300 ο πατέρας του τον νύμφευσε με την Λευκή των Καπετιδών, αλλά τα δύο παιδιά τους απεβίωσαν γρήγορα και η Λευκή το ίδιο. Το 1301 απεβίωσε ο Ανδρέας Γ΄ της Ουγγαρίας και ο Βεγκέσλαος Β΄ της Βοημίας τοποθέτησε στον θρόνο της Ουγγαρίας τον γιο του Βεγκέσλαο Α΄. Ο Αλβέρτος Α΄ αντέδρασε με εκστρατεία εναντίον του Βεντσεσλάβου Β΄ το 1304, στην οποία ο Ροδόλφος Γ΄ συνόδευσε τον πατέρα του. Ο Βεντσεσλάβος Α΄ έγινε έπειτα βασιλιά της Βοημίας και όταν το 1306 σκοτώθηκε, ο Αλβέρτος Α΄ ως βασιλιάς της Γερμανίας, έδωσε το υποτελές βασίλειο στον Ροδόλφο, που ανέλαβε τη Βοημία ως Ροδόλφος Α΄. Το βασίλειο διεκδίκησε ο γαμπρός του Βεντσεσλάβου Α΄, ο Ερρίκος των Γκορίτσια, μάλιστα μερικοί ευγενείς της Βοημίας τον αναγνώρισαν ως βασιλιά. Τότε ο Αλβέρτος Α΄ τον έθεσε υπό βασιλική απαγόρευση και εκστράτευσε εναντίον της Πράγας. Ο Ερρίκος διέφυγε και αποσύρθηκε στο δουκάτο του της Καρινθίας. 

Ο Βεντσεσλάβος Β΄ είχε νυμφευτεί την Ελισάβετ-Ριτσέζα, μόνο τέκνο του Πσέμισλ Β΄ της Πολωνίας και έτσι έγινε βασιλιάς της Πολωνίας. Το 1305 ο Βεντσεσλάβος Β΄ απεβίωσε και ο Αλβέρτος Α΄, που ήθελε ισχυρότερη τη θέση των Αψβούργων στα γύρω βασίλεια, νύμφευσε το 1306 τον Ροδόλφο με τη χήρα Ελισάβετ-Ριτσέζα. Από τότε ο Ροδόλφος έγινε τιτουλάριος βασιλιάς της Πολωνίας.

Στη Βοημία οι υποστηρικτές του Ερρίκου απέρριπταν τον Ροδόλφο. Όταν πήγε να πάρει τα αποθέματα αργύρου από το Kutná Hora, προκλήθηκε εξέγερση με αρχηγό έναν ευγενή του Οίκου των Στρακοβίτσε. Ο Ροδόλφος πολιόρκησε το φρούριο Horažďovice των στασιαστών, αλλά ως συνέπεια χρόνιων στομαχικών προβλημάτων, απεβίωσε στο στρατόπεδο (μάλλον από γαστροεντερική διάτρηση) το 1307. Τάφηκε στον καθεδρικό του Αγ. Βίτου στην Πράγα.

Δεν άφησε απογόνους και οι Αψούργοι προσπάθησαν να αποκτήσουν τη Βοημία, αλλά οι εκεί ευγενείς επανέφεραν τον Ερρίκο από την Καρινθία ως βασιλιά τους. Ο Ερρίκος τους αντάμειψε με χάρτα προνομίων και άφησε τον θρόνο τρία έτη μετά. Η απώλεια της Βοημίας του Ροδόλφου έκανε τους Αψβούργους να διαπληκτίζονται μεταξύ τους για εδάφη και αποκορύφωμα ήταν η δολοφονία του Αλβέρτου Α΄ από τον ανιψιό του Ιωάννη.

## Οικογένεια
Το 1300 νυμφεύτηκε τη Λευκή των Καπετιδών, κόρη του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας. Η Λευκή απεβίωσε το 1305.

Το 1306 έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ-Ριτσέζα των Πιάστ, κόρη του Πσέμισλ Β΄ της Πολωνίας. Ούτε από αυτόν τον γάμο αποκτήθηκαν τέκνα.

### Πρόγονοι


## Παραπομπές



## Πηγές

*Morrison, Elizabeth; Hedeman, Anne Dawson, eds. (2010). Imagining the Past in France: History in Manuscript Painting, 1250-1500. J. Paul Getty Museum.

Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Βοημίας
Τούρκοι στο Καζακστάν

Οι **Τούρκοι στο Καζακστάν** είναι οι εθνοτικοί Τούρκοι που ζουν στο Καζακστάν.

## Ιστορία

### Οθωμανική μετανάστευση
Η Πρώτη Απογραφή Όλης της Ένωσης το 1926 κατέγραψε 8.570 Οθωμανούς Τούρκους που ζούσαν στη Σοβιετική Ένωση. Οι Οθωμανοί Τούρκοι δεν παρατίθονται πλέον ξεχωριστά στην απογραφή, ωστόσο τεκμαίρεται ότι εκείνοι που ζούσαν στο Καζακστάν έχουν αφομοιωθεί από την Καζακική κοινωνία ή έχουν φύγει από τη χώρα.

### Μετανάστευση των Μεσχετιανών Τούρκων

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση προετοιμαζόταν για να ξεκινήσει μια εκστρατεία για να πιέσει την Τουρκία. Ο Βιατσεσλάβ Μολότοφ, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών, απαίτησε από τον Τούρκο Πρέσβη στη Μόσχα την παράδοση τριών επαρχιών της Ανατολίας (των επαρχιών Καρς, Αρνταχάν και Αρτβίν). Έτσι, ο πόλεμος κατά της Τουρκίας ήταν πιθανός, και οΙωσήφ Στάλιν ήθελε να διώξει τον στρατηγικό Τουρκικό πληθυσμό που ζούσε στο Μεσχέτι, κοντά στα τουρκογεωργιανά σύνορα. Οι εθνικιστικές πολιτικές ενθάρρυναν το σύνθημα "Γεωργία για τους Γεωργιανούς", καθώς και ότι οι Μεσχετιανοί Τούρκοι πρέπει να στέλνονται στηνΤουρκία, "όπου ανήκουν". Από το 1944, οι Μεσχετιανοί Τούρκοι, διώχθηκαν βίαια από το Μεσχέτι με την κατηγορία του λαθρεμπόριου, της ληστείας και της κατασκοπίας, σε συνεργασία με τους συγγενείς τους στις απέναντι περιοχές της Τουρκίας. Έτσι, δημιουργήθηκαν μεγάλοι οικισμοί των Μεσχετιανών Τούρκων στο Καζακστάν, ενώ η Γεωργιανή κυβέρνηση του Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια δεν τους επέτρεψε να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Στην τελευταία Σοβιετική απογραφή, το 1989, υπήρχαν 207,500 Μεσχετιανοί Τούρκοι στη Σοβιετική Ένωση. Πάνω από το 23.8% από αυτούς ήταν εγγεγραμμένοι στο Καζακστάν.

## Δημογραφικά στοιχεία
Αν και η τελευταία Σοβιετική απογραφή κατέγραψε 207.269 Τούρκους, ο αριθμός αυτός μπορεί να μην περιλαμβάνει όλους τους Τούρκους της χώρας, επειδή για πολλά χρόνια οι Τούρκοι αρνήθηκαν το δικαίωμά τους να δηλώσουν την εθνικότητά τους σε νομικά έγγραφα. Έτσι, στο Καζακστάν, μόνο το ένα τρίτο από αυτούς καταγράφηκαν ως Τούρκοι στα διαβατήριά τους.

Σύμφωνα με ακαδημαϊκούς, 150,000 Τούρκοι ζουν στο Καζακστάν. Από αυτούς, 45.000 ζουν στο Αλμάτι, 40.000 ζουν στο Νότιο Καζακστάν, 36.000 ζουν στο Ζαμπίλ και 10.000 ζουν στην Κιζιλορντά.

## Εκπαίδευση
Λόγω των ιστορικών δεσμών μεταξύ των Τούρκων και των Καζάκων, οι Τούρκοι που ζουν στο Καζακστάν έχουν καλές εκπαιδευτικές παροχές. Το Διεθνές Καζακο-Τουρκικό Πανεπιστήμιο Χότζα Αχμέτ Γιεσεβί βρίσκεται στο Τουρκιστάν του νότιου Καζακστάν και ιδρύθηκε το 1993. Έχει περίπου 20.000 φοιτητές. Είναι ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια της χώρας. Υπάρχουν 28 Καζακο-Τουρκικά λύκεια, ένα πανεπιστήμιο και ένα δημοτικό σχολείο, τα οποία λειτουργούνται από ιδιωτικά Τουρκικά ιδρύματα. Επίσης, υπάρχει ένα Κέντρο Διδασκαλίας της Τουρκικής Γλώσσας στο Αλμάτι.

## Δείτε επίσης
* Σχέσεις Καζακστάν-Τουρκίας
* Τουρκικό Συμβούλιο
* Τούρκοι στην πρώην Σοβιετική Ένωση

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* .
* .
* 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .

Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν
Κατηγορία:Τούρκοι
Λεοπόλδος Α΄ της Αυστρίας

:*Να μη συγχέεται με τον [[Λεοπόλδος Α΄ Μπάμπενμπεργκ της Αυστρίας|Λεοπόλδο Α΄ των Μπάμπενμπεργκ]] δούκα της Αυστρίας.*

Ο **Λεοπόλδος Α΄** (γερμ. *Leopold I*, 4 Αυγούστου 1290 - 28 Φεβρουαρίου 1326) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Αυστρίας & Στυρίας (1308-1326) ως συγκυβερνήτης του αδελφού του Φρειδερίκου Α΄.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρη του Μάινχαρντ δούκα της Καρινθίας. Μετά τον θάνατο του πρωτότοκου Ροδόλφου Γ΄ δούκα της Αυστρίας, έγινε δούκας ο δευτερότοκος Φρειδερίκος Α΄. Ο Λεοπόλδος Α΄ κυβέρνησε μαζί του.  

Έκανε εκστρατεία αντιποίνων για τους συνεργούς της δολοφονίας του πατέρα του. Ο δραστήριος άνδρας ακολούθησε τον Ερρίκο Ζ΄ στην εκστρατεία του στην Ιταλία· το 1311 κατέστειλε μία εξέγερση των Γουέλφων (οπαδών του πάπα) στο Μιλάνο και πολιόρκησε τη Μπρέσια. Το 1313 απεβίωσε ο Ερρίκος Ζ΄ και στις εκλογές, που έγιναν το επόμενο έτος για τον Γερμανό βασιλιά, υποστήριξε τον αδελφό του Φρειδερίκο. Παρά τις προσπάθειες και δωροδοκίες από τους Αψβούργους, ο Φρειδερίκος πήρε τέσσερις ψήφους και εκλέχθηκε με πέντε ψήφους ο Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ. Ο Φρειδερίκος αμφισβήτησε την εγκυρότητα της εκλογής και ο Λεοπόλδος Α΄ τον υποστήριξε με στρατό στις αντιπαραθέσεις που ακολούθησαν. Ηττήθηκε το 1315 από τους Ελβετούς στη μάχη του Μοργκάρτεν. 

Όταν ο Φρειδερίκος αιχμαλωτίστηκε το 1322 στη μάχη του Μύλντοφ, ο Λεοπόλδος Α΄ συνέχισε τον ένοπλο αγώνα για την απελευθέρωσή του. Περικύκλωσε το κάστρο Κύμπουργκ του Λουδοβίκου Δ΄ όπου φυλασσόταν τα βασιλικά εμβλήματα, χωρίς επιτυχία. Το 1324 ο Λουδοβίκος Δ΄ πολιόρκησε ανεπιτυχώς το Μπουργκάου της Σουαβίας. Ο πάπας έθεσε υπό απαγόρευση τον Λουδοβίκο Δ΄, που αναγκάστηκε να ελευθερώσει τον Φρειδερίκο για να στεφθεί από τον πάπα. Ο Φρειδερίκος ορκίστηκε ότι θα έπειθε τον Λουδοβίκο Α΄ να ομολογήσει υποτέλεια στον Λουδοβίκο Δ΄, αλλιώς θα επέστρεφε στην αιχμαλωσία. Ο Λεοπόλδος Α΄ αρνήθηκε και ο Φρειδερίκος, κρατώντας τον λόγο του, επέστρεψε στον Λουδοβίκο Δ΄ που τον εκτίμησε και δέχθηκε να βασιλεύσουν μαζί. 

Απεβίωσε στο Στρασβούργο το 1326 και τάφηκε στη μονή Κένιγκσφελντεν στην Ελβετική πόλη Βίνντις του Άαργκαου. Ο Φρειδερίκος έμεινε μόνος δούκας ως το 1330 που απεβίωσε. Τον διαδέχθηκαν τα μικρότερα αδέλφια του Αλβέρτος Β΄ και Όθων.

## Οικογένεια
Το 1315 νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, κόρη του Αμεδαίου Ε΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη 1320-1349, παντρεύτηκε τον Ανγκεράν ΣΤ΄ κύριο του Κουσύ.
* Αγνή 1322-1392, παντρεύτηκε τον Μπόλκο Β΄ των Πιάστ δούκα της Σβιντνίτσα.

### Πρόγονοι


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Παλάτι Φεστιβάλ και Συνεδριών

Το **Παλάτι των Φεστιβάλ και των Συνεδριών** (επίσημα στα Γαλλικά ως **Palais des Festivals et des Congrès**) είναι συνεδριακό κέντρο στις Κάννες, ο τόπος διεξαγωγής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και του Διεθνούς Φεστιβάλ Δημιουργικότητας των Καννών Λιονταριών. Το κτίριο άνοιξε το 1982.

## Ιστορία
Το πρώτο Παλάτι Φεστιβάλ και Συνεδριών χτίστηκε το 1949 για να φιλοξενήσει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Το αρχικό κτήριο βρίσκεται στη λεωφόρο Promenade de la Croisette στην σημερινή περιοχή του JW Marriott Cannes. Το κτίριο αυτό φιλοξένησε τον 4ο και τον 6ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1959 και το 1961.

Ως απάντηση στην αυξανόμενη επιτυχία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου και την εμφάνιση των πρώτων επιχειρηματικών συμβάσεων, όπως η αγορά μέσων ενημέρωσης MIPTV από το 1965, ο Δήμος των Κανών αποφάσισε να κατασκευάσει ένα νέο παλάτι το 1979. Το νέο κτίριο, ένα εξαώροφο κτίριο Που σχεδιάστηκε στο νεωτεριστικό ύφος από τους αρχιτέκτονες Sir Hubert Bennett και François Druet, κατασκευάστηκε στο χώρο του δημοτικού καζίνο. Άνοιξε το Δεκέμβριο του 1982 και επεκτάθηκε το 1999 με την κατασκευή του Espace Riviera, ενός νέου χώρου 10.000 τετραγωνικών μέτρων.

Τον Ιανουάριο του 1992 ιδρύθηκε η Εταιρεία Μικτής Οικονομίας για τις εκδηλώσεις της πόλης των Καννών (SEMEC) για τη διαχείριση του Παλατιού. Το SEMEC προέκυψε από τη συγχώνευση τριών μη κερδοσκοπικών οργανισμών: τον Τουρισμό της Καν, το OMACC και τον σύνδεσμο Cannes Palais des Festivals et des Congrès.

## Σήμερα
Το *Παλάτι των Φεστιβάλ* βρίσκεται στην κορυφή της λεωφόρου De la Croisette, ανατολικά του λιμανιού. Έχει συνολική χωρητικότητα 25.000 τετραγωνικών μέτρων για εκθέσεις, καθώς και πολλά δωμάτια και 18 αίθουσες, το μεγαλύτερο από τα οποία έχει χωρητικότητα 2.300. Είναι ο τόπος διεξαγωγής του ετήσιου Φεστιβάλ των Καννών και διαθέτει σύγχρονες εγκαταστάσεις υψηλής τεχνολογίας για συνεδριάσεις στέγασης όλο το χρόνο.

## Παραπομπές


## Επιπλέον λινκ

* Official site

Κατηγορία:Συνεδριακά κέντρα