open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λίμνη Νίπιγκον

Η **λίμνη Νίπιγκον** (αγγλικά: Lake Nipigon) είναι λίμνη γλυκού νερού στο βορειοδυτικό Οντάριο. Αποτελεί μέρος της λεκάνης απορροής των Μεγάλων Λιμνών και εκβάλλει μέσω του ποταμού Νίπιγον στη λίμνη Σουπίριορ. Βρίσκεται περίπου 120 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης Θάντερ Μπέι και είναι η μεγαλύτερη λίμνη που βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην καναδική επαρχία του Οντάριο. Έχει έκταση περίπου 4.850 τετραγωνικά χιλιόμετρα και διαθέτει πολλούς μικρούς κόλπους και νησιά. Το νερό της προέρχεται κυρίως από βροχοπτώσεις και ποτάμια που την τροφοδοτούν, ενώ η περιοχή γύρω της καλύπτεται από δάση και βάλτους, αποτελώντας σημαντικό βιότοπο για πουλιά, ψάρια και άγρια ζώα. Η λίμνη χρησιμοποιείται επίσης για αλιεία και αναψυχή, ενώ η πρόσβαση σε αυτή γίνεται κυρίως μέσω δρόμων και υδάτινων οδών.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μεγάλες Λίμνες
Κατηγορία:Λίμνες του Καναδά
Μεγάλη παγόδα της άγριας χήνας

Η **Γιγαντιαία Παγόδα της Άγριας Χήνας** ή **Μεγάλη Παγόδα της Άγριας Χήνας** ( , ) είναι μνημειώδης βουδιστική παγόδα, που βρίσκεται στο νότιο Σιάν, στην επαρχία Σαανσί της Κίνας. Χτίστηκε το652 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τανγκ, όταν η Σιάν (τότε γνωστή ως Τσανγκάν) ήταν η αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Η παγόδα αρχικά είχε πέντε ορόφους. Ξαναχτίστηκε το 704 κατά τη διάρκεια της βασιλείας της αυτοκράτειρας Γου Ζετιάν. Η σύγχρονη εξωτερική πρόσοψή της από τούβλα προστέθηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ.

Μέσα στην παγόδα βρίσκονται πολλές Σούτρες και εικόνες του Γκουτάμα Βούδα, που μεταφέρθηκαν στην Κίνα από τον Βουδιστή μοναχό, μελετητή, ταξιδιώτη και μεταφραστή του 7ου αιώνα Xuanzang από την Ινδία. Σήμερα, τα εσωτερικά τείχη της παγόδας διαθέτουν χαραγμένα αγάλματα του Βούδα από τον διάσημο καλλιτέχνη του 7ου αιώνα Γιάν Λιβέν.

Αυτή η παγόδα προστέθηκε στη λίστα της Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2014, μαζί με πολλά άλλα αξιοθέατα κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, ως μέρος των τοποθεσιών  "Δρόμοι του Μεταξίου: Το Δίκτυο Δρόμων του Διαδρόμου Τσανγκαν-Τιανσάν".

## Περιβάλλον και ιστορία
Η αρχική παγόδα χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Γκαοζόνγκ του Τανγκ (διάρκεια βασιλείας: 649-683), και έχει ύψος 60 μέτρα (200 πόδια). Αυτή η κατασκευή κατέρρευσε πέντε δεκαετίες αργότερα. Η αυτοκράτειρα Γου Ζετιάν έδωσε διαταγή να ξαναχτιστεί η παγόδα και πρόσθεσε πέντε νέους ορόφους μέχρι το έτος 704. 

Ένας τεράστιος σεισμός το 1556 προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην παγόδα και μειώθηκε το μέγεθός της κατά τρεις ορόφους,  και έτσι το σημερινό ύψος της αποτελείται από επτά ορόφους.

Η αντίστοιχη μικρή παγόδα της άγριας χήνας του 8ου αιώνα στο Σιάν, υπέστη μόνο ελαφρά ζημιά κατά τον σεισμό του 1556 η οποία δεν έχει αποκατασταθεί μέχρι σήμερα. Η Μεγάλη παγόδα της άγριας χήνας επισκευάστηκε εκτενώς κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ (1368-1644) και ανακαινίστηκε ξανά το 1964. Η παγόδα βρίσκεται σήμερα σε ύψος 64 μέτρων (210 πόδια) και από την κορυφή προσφέρει εξαιρετική θέα πάνω από την πόλη του Σιάν.

Ο πύργος βρίσκεται μέσα στο συγκρότημα του Ναού Ντασιέν ("ελεήμονα και καλοσύνη"). Ο ναός Ντασιέν χτίστηκε το 648 για να τιμήσει την Αυτοκράτειρα Ζανγκσούν. Το συγκρότημα του ναού είναι ανοιχτό στο κοινό και δέχεται εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο. Οι επισκέπτες μπορούν να  να πάνε στο συγκρότημα κτηρίων από το Σταθμό Νταγιάντα της γραμμής 3 του Μετρό του Σιάν. Μια είσοδος βρίσκεται στην βορειοανατολική γωνία της βόρειας πλατείας. Μια νέα είσοδος έχει ανοίξει στα τέλη του 2017. 
μικρογραφία|193x193εσ|Πλάγια όψη της παγόδας
μικρογραφία|192x192εσ|Υπάρχουν συχνά σόου με τα σιντριβάνια στη βόρεια πλατεία της Μεγάλης Παγόδας της άγριας χήνας.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* .
* .
* .
* .

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κίνα
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα κινεζικά
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κίνα
Βερβερίνη

Η **βερβερίνη** είναι οργανική χημική ένωση, πιο συγκεκριμένα αρωματικό αλκαλοειδές, με μοριακό χημικό τύπο **C<sub>20</sub>H<sub>18</sub>NO<sub>4</sub>**. Ως ουσία, η βερβερίνη είναι κίτρινο κρυσταλλικό στερεό σώμα με πικρή γεύση.

Η ονομασία της ουσίας προέρχεται από το γένος φυτών βερβερίς, στου οποίου τις ρίζες, τον φλοιό και τα φύλλα συναντάται. Εξαιτίας του έντονου κίτρινου χρώματος που τους προσέδιδε η ουσία, τα φυτικά αυτά υλικά χρησίμευαν κάποτε συχνά για τη βαφή μαλλιού, δέρματος και ξύλου. Επίσης η βερβερίνη φθορίζει έντονα στο υπεριώδες φως, επίσης με κίτρινο χρώμα. Ως φυσική χρωστική η βερβερίνη έχει Διεθνή Δείκτη Χρώματος 75160.

Εκτός των βαφών, τα φυτά που περιέχουν βερβερίνη έχουν εφαρμογές στην παραδοσιακή ιατρική, ενώ κατά το παρελθόν (μέσα 20ού αιώνα) η ουσία δοκιμάσθηκε ως ανθελονοσιακό φάρμακο αντί της κινίνης, δεν μπόρεσε όμως να την υποκαταστήσει. Παρά το ότι έχει αγγειοσυσταλτικές και αιμοστατικές ιδιότητες, σήμερα δεν αποτελεί εγκεκριμένο φάρμακο σε καμιά χώρα της Γης εκτός από την Κίνα. Το εκχύλισμα βερβερίνης πωλείται όμως σε πολλές χώρες σήμερα ως συμπλήρωμα διατροφής (και όχι ως φάρμακο).

## Φυτικές πηγές
Βιολογικές πηγές βερβερίνης αποτελούν τα εξής είδη φυτών, που ανήκουν όλα στην τάξη βατραχιώδη:

* *[[Βερβερίς η κοινή|Berberis vulgaris]]*, φύεται και στην Ελλάδα
* *[[Berberis aristata]]*
* *[[Berberis aquifolium]]* («αμπέλι του Όρεγκον»)
* *[[Berberis thunbergii]]*
* *[[Fibraurea tinctoria]]*
* *[[Υδράστις η καναδική|Hydrastis canadensis]]*
* *[[Ξανθόρριζα|Xanthorhiza simplicissima]]*
* *[[Φελλόδενδρο του Αμούρ|Phellodendron amurense]]*
* *[[Coptis chinensis]]*
* *[[Tinospora cordifolia]]*
* *[[Argemone mexicana]]*
* *[[Eschscholzia californica]]*

Στα περισσότερα είδη η βερβερίνη βρίσκεται στις ρίζες, τα ριζώματα, τα στελέχη και τον φλοιό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλκαλοειδή
Κατηγορία:Ετεροκυκλικές ενώσεις
Μπενιαμίνο Βεργκάνι

Ο **Μπενιαμίνο Βεργκάνι** (, 2 Ιουνίου 1863 – 15 Ιουλίου 1927) ήταν Ιταλός σκακιστής και συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων.

Ο Βεργκάνι γεννήθηκε στην πόλη Μοντεμπελλούνα και έμαθε σκάκι ως νεαρός ενήλικας, το 1884. Σύντομα διακρίθηκε σε τοπικά τουρνουά. Το 1892 συμμετέσχε στο 6ο «Ιταλικό Εθνικό Τουρνουά», δηλαδή τον πρόδρομο του Ιταλικού Πρωταθλήματος Σκακιού, στο Τορίνο, όπου ήλθε δεύτερος μετά τον Βιττόριο Τόρρε. Στο ιστορικό Τουρνουά του Χάστινγκς του 1895, το πιο «δυνατό» στην έως τότε σκακιστική ιστορία, κατέλαβε την 22η θέση με βαθμολογία 3/21. Το 1900 ο Βεργκάνι ήταν δεύτερος στο Εθνικό Τουρνουά στη Ρώμη, ενώ το 1901 ήταν πέμπτος σε εκείνο της Βενετίας.

Από επαγγελματικής απόψεως ο Βεργκάνι ήταν επιχειρηματίας. Συνέτασσε τη στήλη για το σκάκι στην καθημερινή αθλητική εφημερίδα του Μιλάνου *Lo Sport illustrato* από το 1890 μέχρι την παύση της κυκλοφορίας του το 1897.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Μπεν. Βεργκάνι και παρτίδες του στον ιστότοπο του *[[Chessgames.com]]*

Κατηγορία:Ιταλοί σκακιστές
Βάσος Βέργης

Ο **Βάσος Γ. Βέργης** (1881) ήταν Έλληνας ιατρός χειρουργός από τα Δωδεκάνησα (γεννημένος στην Κάρπαθο το 1881 ή το 1883, όταν το νησί αποτελούσε ακόμα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας). Σπούδασε ιατρική στο Παρίσι, αλλά διακρίθηκε κυρίως για την πατριωτική δράση του και τους αγώνες του για την αναγνώριση των δωδεκανησιακών αιτημάτων. Συμμετείχε τόσο στον Μακεδονικό Αγώνα, όσο και στους Βαλκανικούς Πολέμους, όπου το 1912 πολέμησε στον Δρίσκο.

Δεκαετίες αργότερα, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα στις 17 Δεκεμβρίου 1940, όντας γιατρός στη Σάμο, ο Βέργης αποβιβάσθηκε αιφνιδιαστικά στο Αγαθονήσι επικεφαλής μικρής ομάδας 17 ανδρών και εκεί κατόρθωσαν να εξοντώσουν ολόκληρη την ιταλική φρουρά του μικρού αυτού νησιού, που τότε ονομαζόταν Τραγιά.

Μεταπολεμικώς ο Βέργης άσκησε τη χειρουργική στην Αθήνα. Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1977. Είχε νυμφευθεί προτού ολοκληρώσει τις σπουδές του, μάλλον το 1901, αλλά η σύζυγός του Μαρία πέθανε το 1916 αφήνοντάς τον με τη μοναχοκόρη τους Μαρίκα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Ο γιατρός-κομάντο από την Κάρπαθο που ύψωσε την ελληνική σημαία στο Αγαθονήσι το 1940...», *www.mixanitouxronou.gr*

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Μπερκάν

**Μπερκάν** (γαλλικά: Μπερκάν, αραβικά: بركان) είναι πόλη στο βορειοανατολικό Μαρόκο και διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Μπερκάν, η οποία ανήκει στην Ανατολική Περιφέρεια. Η πόλη βρίσκεται κοντά στη Μεσόγειος Θάλασσα προς τα βορειοανατολικά και σε μικρή απόσταση από τα σύνορα με την Αλγερία προς τα ανατολικά.

## Ιστορία
Η περιοχή της Μπερκάν κατοικείται από Βερβέροι εδώ και αιώνες. Η σύγχρονη πόλη αναπτύχθηκε κατά τον 20ό αιώνα, ιδιαίτερα μετά την Ανεξαρτησία του Μαρόκου το 1956, με σημαντική αστική ανάπτυξη και βελτίωση των υποδομών.

## Οικονομία
Η οικονομία της Μπερκάν βασίζεται κυρίως στη Γεωργία. Η περιοχή είναι γνωστή για την παραγωγή πορτοκαλιών, ιδιαίτερα της ποικιλίας *Citrus Berkane*, η οποία εξάγεται σε διάφορες χώρες. Υπάρχουν επίσης αναπτυσσόμενες εμπορικές και βιομηχανικές δραστηριότητες.

## Πολιτισμός και Αξιοθέατα
Η Μπερκάν διαθέτει πολιτιστική κληρονομιά που συνδυάζει βερβερικές και αραβικές παραδόσεις. Στην πόλη διοργανώνονται ετήσιες εκδηλώσεις και φεστιβάλ, ενώ κοντά στην πόλη υπάρχουν φυσικά τοπία όπως δάση και βουνά.

## Αθλητισμός
Η Μπερκάν φιλοξενεί την επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα Ρενεσάνς Σπορτίβ ντε Μπερκάν, η οποία αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του μαροκινού ποδοσφαίρου και έχει σημειώσει επιτυχίες σε εθνικό και αφρικανικό επίπεδο.

## Υποδομές και Μεταφορές
Η πόλη διαθέτει οδικές συνδέσεις με γειτονικές πόλεις όπως η Ουτζντά και η Ναντόρ, ενώ η εγγύτητα με τη Μεσόγειο διευκολύνει τις εμπορικές δραστηριότητες. Επιπλέον, η Μπερκάν διαθέτει βασικές εκπαιδευτικές και υγειονομικές υποδομές.

## Κλίμα
Το κλίμα της Μπερκάν είναι μεσογειακό, με ήπιους χειμώνες και θερμά, ξηρά καλοκαίρια, κατάλληλο για την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και άλλων αγροτικών προϊόντων.

## Γεωγραφία
Η Μπερκάν βρίσκεται περίπου στα 34°03′Β 5°30′Δ και περιβάλλεται από πεδιάδες και ελαφρά λοφώδη εδάφη. Η τοποθεσία της κοντά στη θάλασσα και τα βουνά προσφέρει φυσική ομορφιά και στρατηγική σημασία.

## Αναφορές
Μάχη της Μελαντίας

Η **Μάχη της Μελαντίας** ή *Μάχη του Μελανθίου*, η οποία έλαβε χώρα το 559, ήταν μία μάχη μεταξύ των στρατών των Κουτριγούρων, υπό τη διοίκηση τού Ζαβεργάν, και τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό τη διοίκηση τού στρατηγού Βελισάριου. Αν και ουσιαστικά λιγότεροι σε αριθμό, ο Ρωμαϊκός στρατός κέρδισε αποφασιστικά τη μάχη, και ανάγκασε τούς Κουτριγούρους να υποχωρήσουν με κακή τάξη. Αυτή ήταν η τελευταία μάχη, στην οποία ο Βελισάριος διοικούσε δύναμη.

## Η εποχή
Κατά τη διάρκεια τού χειμώνα τού 558, ο Ζαβέργκαν ηγήθηκε ενός σημαντικού στρατού των Κουτριγούρων, που διέσχισε τον παγωμένο Δούναβη. Αυτός ο στρατός εισέβαλε στη Μοισία και τη Θράκη, απειλώντας την ίδια την Κωνσταντινούπολη. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ ανακάλεσε τον Βελισάριο από τη συνταξιοδότηση.  Ο Βελισάριος ηγήθηκε μίας μικρής δύναμης 300 βετεράνων, μαζί με τοπικά στρατολογημένους άνδρες, για να εκδιώξουν τούς Κουτριγούρους από τα Θεοδοσιανά Τείχη.

## Η μάχη
Ο Βελισάριος αποφάσισε να προχωρήσει για να αντιμετωπίσει τούς Κουτριγούρους, και να στήσει το στρατόπεδό του λίγα χιλιόμετρα από τον αντίπαλό του στη Μελαντία, έναν οικισμό περίπου 20 μίλια από την Κωνσταντινούπολη. Ο Ζαβέργαν ήθελε να αιφνιδιάσει τούς Ρωμαίους, και άφησε το στρατόπεδό του με 2.000 ιππείς, αλλά με τη σειρά του αιφνιδιάστηκε από τον Βελισάριο. Μόλις συνάντησαν τούς Ρωμαίους, οι ιππείς άρχισαν να πλησιάζουν το περιορισμένο μέτωπο των βετεράνων, αλλά στη συνέχεια δέχθηκαν επίθεση από κρυφές πτέρυγες σφενδονιστών και ακοντιστών. Αυτό προκάλεσε τη σύσφιξη των τάξεων των ιππέων, και την εμπλοκή τους σε μία μάζα.  Σε αυτό το σημείο, σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Αγαθία, ο Βελισάριος χρησιμοποίησε ένα στρατήγημα, για να κάνει τούς Κουτριγούρους να πιστέψουν ότι αντιμετώπιζαν μία σημαντική δύναμη. Ζήτησε από τούς εντόπιους αγρότες να διασκορπιστούν στο δάσος, και να χτυπήσουν τα δέντρα για να κάνουν πολλή σκόνη, ώστε να τρομάξουν τα άλογα των Κουτριγούρων.  Η μονάδα των Κουτριγούρων που πλησίασε την περιοχή πανικοβλήθηκε, και πολλοί σκοτώθηκαν.

## Οι συνέπειες
Ηττημένοι, οι Κουτρίγουροι και οι Σλάβοι σύμμαχοί τους υποχώρησαν. Συνέχισαν για λίγο να λεηλατούν τη Θράκη πριν διασχίσουν τον Δούναβη, και επιστρέψουν στην πατρίδα τους. 

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Ιουστινιανός Α΄
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κωδικός γλώσσας

[μικρογραφία|Ο διγράμματος κωδικός για την [ελληνική γλώσσα, όπως συμβολίζεται στη Βικιπαίδεια]]
Ο **κωδικός γλώσσας** ή **γλωσσικός κωδικός**  είναι ένας κωδικός που αντιστοιχίζει γράμματα ή αριθμούς ως αναγνωριστικά ή ως ταξινομητές μιας γλώσσας.  Oι κωδικοί γλώσσας χρησιμοποιoύνται για την οργάνωση συλλογών σε βιβλιοθήκες, για παρουσιάσεις δεδομένων, για την επιλογή των σωστών μεταφράσεων στην πληροφορική και ως συντομογραφία για τα ονόματα των γλωσσών.

## Δυσκολίες ταξινόμησης
Τα σχήματα γλωσσικών κωδικών επιχειρούν να ταξινομήσουν τον σύνθετο κόσμο των ανθρώπινων γλωσσών, των διαλέκτων και των ποικιλιών τους. Τα περισσότερα σχήματα κάνουν κάποιους συμβιβασμούς μεταξύ του γενικού και του πλήρους, ώστε να υποστηρίζουν συγκεκριμένες διαλέκτους.

Για παράδειγμα, τα ισπανικά ομιλούνται σε περισσότερες από 20 χώρες στη Βόρεια Αμερική, την Κεντρική Αμερική, την Καραϊβική και την Ευρώπη. Τα ισπανικά που ομιλούνται στο Μεξικό είναι ελαφρώς διαφορετικά από τα ισπανικά που ομιλούνται στο Περού. Διαφορετικές περιοχές του Μεξικού θα έχουν ελαφρώς διαφορετικές διαλέκτους και προφορές των ισπανικών. Ένα σχήμα κωδικοποίησης γλώσσας θα μπορούσε να τις ομαδοποιήσει όλα ως "ισπανικά" για την επιλογή διάταξης πληκτρολογίου, τα περισσότερα ως "ισπανικά" για γενική χρήση ή να διαχωρίσει κάθε διάλεκτο για να επιτρέψει παραλλαγές ανάλογα με την περιοχή.

## Κοινά σχήματα

## Δείτε επίσης

* Κωδικός χώρας
* Κατάλογος κωδικών ISO 639-2 - εκτεταμένη λίστα τριγράμματων κωδικών όλων των γλωσσών που κωδικοποιούνται από το ISO

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κατάλογος κοινών γλωσσικών κωδικών με τις παραλλαγές τους
Κατηγορία:Τυποποίηση
Προεδρικές εκλογές 2012 στο Ανατολικό Τιμόρ

**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Ανατολικό Τιμόρ στις 17 Μαρτίου και στις 16 Απριλίου 2012. Ο πρώην στρατιωτικός ηγέτης Ταούρ Ματάν Ρουάκ κέρδισε στο δεύτερο γύρο τον Φρανσίσκο Γκουτέρες. Η συμμετοχή ήταν 72,1%.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2012
Ανατολικο
Βουλευτικές εκλογές 2007 στο Ανατολικό Τιμόρ

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ανατολικό Τιμόρ στις 30 Ιουνίου 2007. Η νέα σύνθεση του εθνικού κοινοβουλίου του Ανατολικού Τιμόρ καθορίστηκε από τον πληθυσμό της χώρας. 529.198 ψηφοφόροι είχαν δικαίωμα ψήφου και 708 εκλογικά τμήματα ήταν έτοιμα.

Ως αποτέλεσμα, 65 βουλευτές κατέλαβαν έδρες στο νέο κοινοβούλιο για τα επόμενα πέντε χρόνια. Αν και το FRETILIN πέτυχε μια οριακή πλειοψηφία, ένας συνασπισμός που περιελάμβανε τις επόμενες τρεις μεγαλύτερες ομάδες σχημάτισε κυβέρνηση. Ο νέος pρωθυπουργός Σανάνα Γκουσμάο (ο οποίος ήταν Πρόεδρος του έθνους μέχρι τον Μάιο του 2007) από το Εθνικό Κογκρέσο για την Ανασυγκρότηση του Τιμόρ (CNRT) ορκίστηκε στις 8 Αυγούστου 2007· ο Φερνάντο ντε Αραούζο του Δημοκρατικού Κόμματος έγινε Πρόεδρος του Εθνικού Κοινοβουλίου.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2007
Ανατολικο Τιμορ
Βουλευτικές εκλογές 2012 στο Ανατολικό Τιμόρ

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ανατολικό Τιμόρ στις 7 Ιουλίου 2012. Τα Ηνωμένα Έθνη δήλωσαν ότι θα απέσυραν τα 1.300 στρατεύματά τους εάν οι εκλογές διεξάγονταν ειρηνικά. Το Εθνικό Κογκρέσο για την Ανασυγκρότηση του Τιμόρ, υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Σανάνα Γκουσμάο, κέρδισε τις εκλογές με 30 έδρες, υπολειπόμενο τριών εδρών για την πλειοψηφία στο Εθνικό Κοινοβούλιο.
## Αποτελέσματα
**Βουλή, 7 Ιουλίου 2012**

## Παραπομπές


2012
Ανατολικο Τιμορ βουλευτικες
Κυπριανός (Βυζαντινός διοικητής)

Ο **Κυπριανός** ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός ηγέτης, που έπαιξε ρόλο στους πολέμους τής βασιλείας τού Ιουστινιανού Α΄. 

Ήταν ένας από τούς υφισταμένους τού Βελισάριου κατά τη διάρκεια τού Βανδαλικού Πολέμου.  Κατά τη διάρκεια τής Μάχης τού Τρικάμαρου υπηρέτησε στην αριστερή πτέρυγα.  Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων παράδοσης με τον Γελίμερο, ενημέρωσε τον Γελίμερο για την εγγύηση τής ασφάλειάς του.  Κατά τη διάρκεια τής Πολιορκίας τής Ρώμης (537-538), όταν οι Γότθοι διέσπασαν το πρώτο τείχος -σε ένα τμήμα τής άμυνας όπου υπήρχαν δύο τείχη- ο Βελισάριος τον έστειλε σε αντεπίθεση.  Οι Γότθοι πανικοβλήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή, ενώ οι πολιορκητικές μηχανές τους κάηκαν.  Αργότερα, αυτός και ο Ιουστίνος στάλθηκαν για να πολιορκήσουν τη Φιζούλα.  Λόγω τού τοπίου, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τις εφορμήσεις ή να αποκόψουν πλήρως την πόλη.  Τελικά κατέλαβαν τη Φιζούλα, μετά την οποία κινήθηκαν για να βοηθήσουν τον Βελισάριο στην Πολιορκία τού Αυξίμου, όπου οι ηγέτες τής φρουράς τής Φιζούλας παρέλασαν μπροστά από την πόλη.  Αυτό ανάγκασε τη φρουρά τού Αυξίμου να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις, και τελικά να αλλάξει στρατόπεδο.  

Σκοτώθηκε το 545 από τούς ίδιους τούς σωματοφύλακές του. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Πρόσωπα του Γοτθικού Πολέμου (535-554)
Κατηγορία:Στρατηγοί του Ιουστινιανού Α΄
Μάχη στο Πέρασμα Ρίσκι

Η **Μάχη στο Πέρασμα Ρίσκι** (Βουλγ.: Битката при Ришкия проход) ή *Μάχη της Βερεγάβας* έλαβε χώρα στο ομώνυμο πέρασμα, στη Στάρα Πλάνινα τής Βουλγαρίας το 759. Διεξήχθη μεταξύ τής Βουλγαρικής ηγεμονίας και τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα ήταν μία βουλγαρική νίκη.  

## Οι απαρχές της σύγκρουσης
Μεταξύ 755 και 775 ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ οργάνωσε εννέα εκστρατείες για την εξάλειψη τής Βουλγαρίας, και παρόλο που κατάφερε να νικήσει τούς Βουλγάρους αρκετές φορές, δεν επέτυχε τον στόχο του.

## Η μάχη
Το 759 ο Αυτοκράτορας οδήγησε έναν στρατό προς τη Βουλγαρία, αλλά ο χαν Βινέχ είχε αρκετό χρόνο για να αποκλείσει πολλά ορεινά περάσματα. Όταν οι Ρωμαίοι έφθασαν στο πέρασμα Ρίσκι στην κλεισούρα τής Βερεγάβας (""), έπεσαν σε ενέδρα και ηττήθηκαν ολοσχερώς. Ο Ρωμαίος ιστορικός Θεοφάνης ο Ομολογητής έγραψε ότι οι Βούλγαροι σκότωσαν τον *[[Στρατηγός (Βυζάντιο)|στρατηγό]]* τής Θράκης Λέοντα, τον διοικητή τής Δράμας και πολλούς στρατιώτες.

## Οι συνέπειες
Ο χαν Βίνεχ δεν εκμεταλλεύτηκε την ευνοϊκή ευκαιρία να προελάσει σε εχθρικό έδαφος, και ζήτησε ειρήνη. Αυτή η πράξη δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των ευγενών, και ο χαν δολοφονήθηκε το 761.

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βουλγαρίας
Μάχη της Αγχιάλου (763)

Η **μάχη της Αγχιάλου** (βουλγ.: Битката при Анхиало) έλαβε χώρα το 763, κοντά στην πόλη Αγχίαλο (Πομόριε) στις βουλγαρικές ακτές τού Εύξεινου Πόντου. Το αποτέλεσμα ήταν μία Ρωμαϊκή νίκη.

## Οι απαρχές της σύγκρουσης
Μετά την επιτυχία στη μάχη τού Περάσματος Ρίσκι (759), ο Βούλγαρος χαν Βίνεχ επέδειξε αδράνεια, προτιμώντας αντί να συνεχίζει τις επιθέσεις να επιδιώξει την ειρήνη, μία απόφαση που θα τού κόστιζε τον θρόνο και τη ζωή του. Ο νέος ηγεμόνας, Τέλετς, ήταν ένθερμος υποστηρικτής περαιτέρω στρατιωτικών ενεργειών εναντίον των Ρωμαίων. Με το βαρύ ιππικό του λεηλάτησε τις παραμεθόριες περιοχές τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οπότε στις 16 Ιουνίου 763 ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε' βγήκε από την Κωνσταντινούπολη με μεγάλο στρατό και στόλο 800 πλοίων, με 12 ιππείς σε κάθε ένα.

 

## Η μάχη
Ο δραστήριος Βούλγαρος χαν απέκλεισε τα ορεινά περάσματα, και κατέλαβε πλεονεκτικές θέσεις στα υψώματα κοντά στην Αγχίαλο, αλλά η αυτοπεποίθησή του και η ανυπομονησία του τον ώθησαν να κατέβει στα πεδινά, και να επιτεθεί στον εχθρό. Η μάχη ξεκίνησε στις 10 το πρωί και διήρκεσε μέχρι τη δύση τού ηλίου. Ήταν μακρά και αιματηρή, αλλά στο τέλος οι Ρωμαίοι νίκησαν, αν και έχασαν πολλούς στρατιώτες, ευγενείς και διοικητές. Οι Βούλγαροι είχαν επίσης βαριές απώλειες και πολλοί αιχμαλωτίστηκαν, ενώ ο Τέλετς κατάφερε να δραπετεύσει.

## Οι συνέπειες
Ο Κωνσταντίνος Ε΄ εισήλθε θριαμβευτικά στην πρωτεύουσά του, και στη συνέχεια σκότωσε τούς αιχμαλώτους. Η μοίρα του Τέλετς ήταν παρόμοια με τού Βίνεχ: δύο χρόνια αργότερα: δολοφονήθηκε λόγω τής ήττας. Οι Ρωμαίοι δεν συνέχισαν ώστε να αξιοποιήσουν το στρατηγικό πλεονέκτημα που είχαν. Οι παρατεταμένοι πόλεμοι τού 8ου αι. έληξαν το 792 στις Μαρκέλες με νίκη των Βουλγάρων και επαναφορά τής συνθήκης τού 718.

## Πηγές
* Νικηφόρος. Opuscula historia (Ιστορικά Φυλλάδια), pp.&nbsp;69–70

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Αγχίαλος
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βουλγαρίας
Μάχη της Λιτοσορίας

Η **μάχη της Λιτοσορίας** ή της Λιθοσωρίας  (βουλγ.: Битка при Литосория)  έλαβε χώρα μεταξύ Ρωμαίων και Βουλγάρων το φθινόπωρο τού 774, σε μία άγνωστη τοποθεσία, που ονομαζόταν Λιτοσορία. Βρισκόταν στην περιοχή των συνόρων μεταξύ των δύο κρατών,  στην περιοχή Ζαγόρε,  πιθανώς βόρεια της γραμμής Κιρκλαρέλι-Βιζέ στη σύγχρονη Ευρ. Τουρκία.  Το αποτέλεσμα ήταν μία νίκη των Ρωμαίων.

Μετά από μία ανεπιτυχή εκστρατεία τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄ ενωρίτερα εκείνο το έτος, ο Βούλγαρος χαν Τέλεριγκ αποφάσισε να αντεπιτεθεί στα νοτιοδυτικά, και έστειλε έναν μικρό στρατό επιδρομών 12.000 ανδρών, για να καταλάβουν τη Βερζιτία.

Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας ενημερώθηκε για την επιδρομή εγκαίρως από τούς κατασκόπους του στην Πλίσκα, και συγκέντρωσε μία τεράστια δύναμη. Οι Ρωμαίοι αιφνιδίασαν τον βουλγαρικό στρατό, και μετά από μακρά μάχη κατάφεραν να τον νικήσουν, λόγω τής μεγαλύτερης υπεροχής τους σε αριθμό στρατιωτών.

Ο Κωνσταντίνος Ε΄ ήταν πρόθυμος να συνεχίσει την επιτυχία του και ηγήθηκε μίας άλλης εκστρατείας εναντίον των Βουλγάρων, αλλά για άλλη μία φορά απέτυχε. Ωστόσο, ο Τέλεριγκ έμαθε κατά τη διάρκεια αυτού τού γεγονότος, ότι όλα τα σχέδιά του ήταν γνωστά στον Κωνσταντίνο Ε΄ μέσω ενός δικτύου κατασκόπων εντός τής κυβέρνησής του. Αποφάσισε να τούς εξαλείψει μια για πάντα, και έστειλε μήνυμα στον Κωνσταντίνο Ε΄, δηλώνοντας ότι επρόκειτο να καταφύγει εξόριστος στην Κωνσταντινούπολη. Σε αντάλλαγμα, ο Τέλεριγκ ζήτησε από τον Αυτοκράτορα να αποκαλύψει τούς κατασκόπους στους συνεργάτες του στην Πλίσκα, για τη δική τους ασφάλεια. Καθώς ο Τέλεριγκ δεν ήταν ο πρώτος ηγεμόνας, που θα κατέφευγε στην Κωνσταντινούπολη, ο Κωνσταντίνος Ε΄ αποκάλυψε τις πληροφορίες του, και έστειλε στη βουλγαρική κυβέρνηση τον κατάλογο των κατασκόπων. Ωστόσο ο Τέλεριγκ τον εξαπάτησε, και δεν ταξίδευσε ποτέ στην Κωνσταντινούπολη. Όταν ο Τελέριγκ έμαθε τα ονόματά τους, τούς εκτέλεσε όλους, και εξάλειψε το βυζαντινό δίκτυο κατασκόπων εντός τής κυβέρνησής του. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ναυμαχία της Κεραμαίας

Η **Ναυμαχία της Κεραμαίας** ήταν μία σημαντική ναυτική νίκη των Ρωμαίων επί τού Αιγυπτιακού στόλου τού χαλιφάτου των Ομεϋαδών στην Κύπρο το 746. 

## Η ναυμαχία
Η ναυμαχία αναφέρεται από τούς Ρωμαίους ιστορικούς Θεοφάνη τον Ομολογητή, τον Πατριάρχη Νικηφόρο Α΄ τής Κωνσταντινούπολης και τον Αναστάσιο Βιβλιοθηκάριο. Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, ο αιγυπτιακός στόλος απέπλευσε από την Αλεξάνδρεια προς την Κύπρο. Ο Ρωμαίος *[[Στρατηγός (Βυζάντιο)|στρατηγός]]* των Κιβυρραιωτών (ο οποίος δεν κατονομάζεται συγκεκριμένα) κατάφερε να αιφνιδιάσει τούς Άραβες, και να αποκλείσει την είσοδο τού λιμανιού τής Κεραμαίας.  Ως αποτέλεσμα, σχεδόν ολόκληρος ο Αραβικός στόλος —ο Θεοφάνης γράφει, με προφανή υπερβολή, για 1.000 δρόμωνες, ενώ ο Αναστάσιος δίνει τον πιο εύλογο αριθμό των 30 πλοίων — καταστράφηκε. Σύμφωνα με τον Θεοφάνη, «λέγεται ότι μόνο τρία πλοία διέφυγαν». 

## Οι συνέπειες
Αυτή η συντριπτική ήττα ήταν ένα σημαντικό γεγονός: μετά την ήττα, οι Αιγυπτιακοί στόλοι δεν αναφέρονται μέχρι το δεύτερο μισό τού 9ου αι., μετά τη Λεηλασία τής Δαμιέττης. Ξεκινώντας με τον E.W. Brooks, αρκετοί μελετητές υπέθεσαν, ότι κατά τη διάρκεια ολόκληρης αυτής τής περιόδου δεν υπήρχε Αιγυπτιακό ναυτικό. Αυτό είναι λανθασμένο, καθώς Αραβικές και Κοπτικές πηγές αναφέρουν σαφώς την παρουσία οπλοστασίου στο Φουστάτ, και ναυτική δραστηριότητα στην Αίγυπτο καθ' όλη τη διάρκεια τής περιόδου, αλλά παρ' όλα αυτά η Αίγυπτος προφανώς έπαψε να αποτελεί σημαντική βάση για ναυτικές αποστολές, εναντίον τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τον αιώνα μετά την Κεραμαία. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Ναυμαχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Κύπρου
Μάχη των Μαρκελλών (756)

Η **Α΄ μάχη των Μαρκελλών** (βουλγ.: Битката при Маркели) έλαβε χώρα το 756 μεταξύ των στρατών τής Βουλγαρικής ηγεμονίας και τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στις Μαρκέλλες (Marcellae), κοντά στην πόλη Καρνομπάτ στη νοτιοανατολική Βουλγαρία. Το αποτέλεσμα ήταν μία νίκη των Ρωμαίων.

## Οι απαρχές της σύγκρουσης
Το 755, η μακρά ειρήνη μεταξύ Βουλγάρων και Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τερματίστηκε. Αυτό οφειλόταν κυρίως στο γεγονός, ότι μετά από σημαντικές νίκες επί των Αράβων, ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ άρχισε να ενισχύει τα σύνορά του με τη Βουλγαρία. Για τον σκοπό αυτό, επανεγκατέστησε αιρετικούς από την Αρμενία και τη Συρία στη Θράκη. Ο χαν Κορμισός έλαβε αυτές τις ενέργειες, καθώς και την κατασκευή ενός νέου φρουρίου κατά μήκος των συνόρων, ως παραβίαση της Ρωμαιο-Βουλγαρικής Συνθήκης τού 716, που είχε υπογραφεί από τον Τέρβελ. Ο ηγεμόνας των Βουλγάρων έστειλε απεσταλμένους, για να ζητήσει φόρο υποτέλειας για τα νέα φρούρια. Μετά την άρνηση τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα, ο βουλγαρικός στρατός εισέβαλε στη Θράκη. Λεηλατώντας τα πάντα στον δρόμο τους, οι Βούλγαροι έφθασαν στα περίχωρα τής Κωνσταντινούπολης, όπου ενεπλάκησαν και ηττήθηκαν από Ρωμαϊκά στρατεύματα.

## Η μάχη
Τον επόμενο χρόνο, ο Κωνσταντίνος Ε΄ οργάνωσε μία μεγάλη εκστρατεία εναντίον τής Βουλγαρίας, η οποία πλέον κυβερνιόταν από έναν νέο χαν, τον Βίνεχ.  Στάλθηκε στρατός με 500 πλοία, τα οποία λεηλάτησαν την περιοχή γύρω από το Δέλτα τού Δούναβη.  Ο ίδιος ο Αυτοκράτορας, ως επικεφαλής τής κύριας δύναμης, προήλασε στη Θράκη και ενεπλάκη με τούς Βουλγάρους στο συνοριακό κάστρο των Μαρκελλών. Οι λεπτομέρειες τής μάχης είναι άγνωστες, αλλά κατέληξε σε νίκη για τον Κωνσταντίνο Ε΄. Για να σταματήσουν την εισβολή, οι Βούλγαροι έστειλαν γρήγορα ομήρους στην Κωνσταντινούπολη.  Ωστόσο, τρία χρόνια αργότερα (759), ο Κωνσταντίνος Ε΄ εισέβαλε ξανά στη Βουλγαρία, αλλά υπέστη ήττα στη μάχη τού Περάσματος Ρίσκι. 

## Αναφορές


## Αναφορές
* Ζλατάρσκι, Β. *Ιστορία του βουλγαρικού κράτους κατά τον Μεσαίωνα*, τόμος Ι, μέρος 1, Σόφια 1970, "Nauka i Izkustvo" (από το "Books for Macedonia", 29.11.2008)

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βουλγαρίας
Πολιορκία της Ρώμης (αποσαφήνιση)

Η πολιορκία της Ρώμης μπορεί να αναφέρεται σε:

* Πολιορκία της Ρώμης (508 π.Χ.), από τον Λαρς Πορσένα, τον Ετρούσκο βασιλιά του Κλούζιου. Βλέπε Ρωμαιο-Ετρουσκικοί Πόλεμοι 
* Πολιορκία της Ρώμης το 408 και το 409, βλέπε Άλωση της Ρώμης (410) από τους Βησιγότθους του Αλάριχου, επί Αυτοκράτορα Ονωρίου
* Πολιορκία της Ρώμης (472), από τον Ρικίμερ πρώην στρατηγό του Αυτοκράτορα Ανθέμιου, με βοήθεια Βουργουνδών και του Οδόακρου
* Πολιορκία της Ρώμης (537-538). Την πόλη κατείχαν οι Οστρογότθοι και όταν την πολιόρκησε ο Βελισάριος, οι πολίτες της τού παραδόθηκαν (επί Ουίτιγι)
* Πολιορκία και Λεηλασία της Ρώμης (546), από τους Οστρογότθους υπό τον Τωτίλα (επί Βέσσου διοικητή της πόλης)
* Πολιορκία της Ρώμης (549-550), από τους Οστρογότθους και πάλι υπό τον Τωτίλα (επί Διογένη διοικητή της πόλης)
* Πολιορκία της Ρώμης (756), από τους Λομβαρδούς υπό τον Αϊστούλφο
* Πολιορκία της Ρώμης (1082–1084), από τον Ερρίκο Δ΄ βασιλιά της Γερμανίας
* Πολιορκία της Ρώμης (1849), από τους Γάλλους, βλέπε Πτώση της Ρώμης (1849) επί πάπα Πίου Θ΄.

Δείτε επίσης:
* Αραβική επιδρομή εναντίον της Ρώμης (846)
* Κατάληψη της Ρώμης (1870), από το Βασίλειο της Ιταλίας
* Απελευθέρωση της Ρώμης (1944), από τους Συμμάχους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, βλέπε Μάχη του Άντσιο
* Πτώση της Ρώμης (αποσαφήνιση)
* Λεηλασίες της Ρώμης (αποσαφήνιση)
* Μάχη της Ρώμης (αποσαφήνιση)
* Μάχη για τη Ρώμη (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Γοτθικός Πόλεμος (535-554)
Κατηγορία:Μάχες των Οστρογότθων
Κατηγορία:Δεκαετία 540 στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Συγκρούσεις της δεκαετίας 540
Εκστρατεία του Μιρ-Μιρόη του 554

Η επίθεση στην **Τηλέφιδα και την Ολλαρία** έλαβε χώρα το 553, κατά τη διάρκεια τού Λαζικού Πολέμου μεταξύ των Σασσανιδών τής Περσίας και τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Καθώς η Ρωμαϊκή θέση ενισχύθηκε από νέες δυνάμεις, ο Σασσανίδης διοικητής Μιρ-Μιρόης ανέλαβε την πρωτοβουλία, και έκανε στις Ρωμαϊκές δυνάμεις μία αιφνιδιαστική επίθεση δυτικά προς τη «Νήσο»..

## Η πηγή
Η κύρια πηγή αυτής τής σύγκρουσης είναι ο Ρωμαίος ιστορικός Αγαθίας, ο οποίος φαίνεται ότι είχε πρόσβαση στις εκθέσεις τής έρευνας για την ήττα.

## Η εκστρατεία
Οι Ρωμαίοι είχαν ενισχύσει την περιοχή με μία μεγάλη δύναμη υπό τούς στρατηγούς Μαρτίνο, Βέσσα και Βούζη, συνοδευόμενους από τον Ιουστίνο, γιο τού Γερμανού. Ο Μαρτίνος είχε σταθμεύσει σε ένα συνοριακό οχυρό και φύλαγε ένα στρατηγικό στενό πέρασμα στην Τηλέφιδα, ενώ ο Βήσσας και ο Ιουστίνος είχαν σταθμεύσει κοντά στην Ολλαρία. Ο Σασσανίδης στρατηγός Μιρ-Μιρόης είχε σταθμεύσει κοντά στην Κουταΐδα. Γνωρίζοντας ότι δεν μπορούσε να νικήσει τη Ρωμαϊκή δύναμη αμέσως, φέρεται να διέδωσε παραπληροφόρηση, δίδοντας φήμες ότι ήταν σοβαρά άρρωστος, κάτι που έκανε τις Ρωμαϊκές δυνάμεις να χαλαρώσουν την άμυνά τους (στην πραγματικότητα απεβίωσε από ασθένεια αργότερα· *βλέπε παρακάτω*). Η επακόλουθη Σασσανιδική επίθεση προκάλεσε γενική υποχώρηση των Βυζαντινών στην Τηλέφιδα και αργότερα στην Ολλαρία, δυτικά μέχρι το οχυρό στη "Νήσο"  (ίσως το Τεχουρί-Αμπασά). Ο Μιρ-Μιρόης δεν μπόρεσε να συνεχίσει τη νίκη, λόγω προβλημάτων εφοδιασμού και έλλειψης πολιορκητικού εξοπλισμού, και υποχώρησε στο Μοχερέσις, ενισχύοντας τη στρατηγική του φρουρά στην Ονογουρίδα καθ' οδόν, και απεβίωσε από ασθένεια λίγο αργότερα.

## Οι συνέπειες
Ο Λαζικός βασιλιάς Γουβάζης σύντομα διαμαρτυρήθηκε στον Ιουστινιανό Α΄ για την ανικανότητα των Ρωμαίων στρατηγών, ο οποίος απέλυσε μερικούς από αυτούς.

Οι Ρωμαίοι στρατηγοί υπό τον Μαρτίνο επιχείρησαν να καταλάβουν την Ονογουρίδα, αλλά ηττήθηκαν από μία μικρή δύναμη ανακούφισης υπό τον Ναχοράγαν, ο οποίος μόλις είχε διαδεχθεί τον στρατηγό Μιρ-Μιρόη.

## Αναφορές

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Πολιορκία της Βερόνας

Η **πολιορκία της Βερόνας** τον χειμώνα του 541 ήταν μία εμπλοκή κατά τη διάρκεια τού Γοτθικού Πολέμου (535–554). 

Ο Ρωμαϊκός στρατός παραλίγο να καταλάβει την πόλη, όταν κατέλαβε την πύλη τής πόλης με τη βοήθεια ενός από το εσωτερικό της, αλλά ξεκίνησε διαμάχη μεταξύ των Ρωμαίων σχετικά με την κατανομή των λαφύρων. Οι Οστρογότθοι υπό τον Τωτίλα εκμεταλλεύτηκαν την αταξία, και ανακατέλαβαν την πόλη.

## Η πολιορκία
Οι Ρωμαίοι πολιόρκησαν την πόλη με περίπου 12.000 στρατιώτες.   Κατά τη διάρκεια τής πολιορκίας, μία τοπική φρουρά τού στρατού των Οστρογότθων συνεργάστηκε με τούς Ρωμαίους, και τούς επέτρεψε να εισέλθουν στην πόλη.   Αναγκασμένοι να υποχωρήσουν από την πόλη, οι Οστρογότθοι εκμεταλλεύτηκαν τον ανοργάνωτο Ρωμαϊκό στρατό, ο οποίος βρισκόταν ακόμη έξω από την πόλη, και ήταν απασχολημένοι με τη διαμάχη για την «κατανομή» των λαφύρων. Με την πύλη ακόμη ανοικτή, οι Οστρογότθοι όρμησαν μέσα, και επιτέθηκαν στους Ρωμαίους από μέσα στην πόλη.  Όσοι Ρωμαίοι τύχαινε ήδη να βρίσκονται μέσα στην πόλη, αναγκάστηκαν να «πηδήξουν» έξω από αυτήν, για να ξεφύγουν. 

Αφού οι Ρωμαίοι έλυσαν την πολιορκία, ο Τωτίλας τούς καταδίωξε, και τούς νίκησε στη Μάχη τής Φαβεντίας. 

## Υποσημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Γοτθικός Πόλεμος (535-554)
Κατηγορία:Μάχες των Οστρογότθων
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:541
Κατηγορία:Δεκαετία 540 στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Συγκρούσεις της δεκαετίας 540
Μπομπ Σφουγγαράκης: Η Αναζήτηση του Τετραγωνοπαντελόνη

Το ***Μπομπ Σφουγγαράκης: Η Αναζήτηση του Τετραγωνοπαντελονή*** (πρωτότυπος τίτλος: ***The SpongeBob Movie: Search for SquarePants***) είναι Αμερικανική κωμική ταινία περιπέτειας κινουμένων σχεδίων του 2025 σε σκηνοθεσία από τον Ντέρεκ Ντράιμον και σενάριο των Μαμ Μπρέιντι και Ματ Λίμπερμαν, βασισμένη στην τηλεοπτική σειρά ''Μπομπ Σφουγγαράκης'' από τον Στίβεν Χίλενμπεργκ. Οι Τομ Κένι, Κλάνσι Μπράουν, Ρότζερ Μπάμπας, Μπιλ Φάγκερμπακε, Κάρολιν Λόρενς και Μίστερ Λόρενς επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από τη σειρά, πλαισιωμένοι από τους Τζορτζ Λόπεζ, Ice Spice, Αρτούρο Κάστρο, Σέρι Κόλα, Ρετζίνα Χολ και Μαρκ Χάμιλ. Η πλοκή ακολουθεί την αποστολή του Μπομπ Σφουγγαράκη για να αποδείξει τη γενναιότητά του μέσω μιας περιπέτειας με τον Ιπτάμενο Ολλανδό στον Κάτω Κόσμο. Είναι η τέταρτη κινηματογραφική ταινία βασισμένη στη σειρά, μετά από το ''Επιχείρηση Διάσωσης'' (2020).

Η ταινία αρχικά αναπτύχθηκε ως ταινία απευθείας σε streaming βασισμένη στον Κύριο Καβούρη, αλλά αργότερα άλλαξε σε κινηματογραφική ταινία με πρωταγωνιστή τον Μπομπ Σφουγγαράκη. Τον Απρίλιο του 2023, ο Ντράιμον προσλήφθηκε ως ο σκηνοθέτης και τον Ιούλιο του 2024, αποκαλύφθηκε πως ο Χάμιλ θα έδινε τη φωνή του στον Ιπτάμενο Ολλανδό, αντικαθιστώντας τον Μπράιαν Ντόιλ-Μάρεϊ. Ο Τζον Ντέμπνει συνέθεσε τη μουσική της ταινίας, επιστρέφοντας από το ''Έξω απ'τα Νερά του'' (2015).

Η ταινία *Μπομπ Σφουγγαράκης: Η Αναζήτηση του Τετραγωνοπαντελόνη* έκανε πρεμιέρα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του AFI στις 26 Οκτωβρίου 2025 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις 19 Δεκεμβρίου από την Paramount Pictures. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και με προϋπολογισμό $64 εκατομμυρίων έχει εισπράξει $6 εκατομμύρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2025
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2025
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την απεργία SAG-AFTRA του 2023
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Nickelodeon Movies
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Animation
Κατηγορία:Ταινίες Μπομπ Σφουγγαράκης
Χένρικ Βέργκελαντ

Ο *Χένρικ Βέργκελαντ*' (, 17 Ιουνίου 1808 – 12 Ιουλίου 1845) ήταν σημαντικός Νορβηγός ποιητής, αλλά και θεατρικός συγγραφέας, αρθρογράφος γνώμης, ιστοριοδίφης και γλωσσολόγος. Χαρακτηρίζεται συχνά ως ένας από τους καθοδηγητές και πρωτοπόρους της αναπτύξεως μιας ξεχωριστής νορβηγικής λογοτεχνίας και ενός σύγχρονου νορβηγικού πολιτισμού. Παρά το ότι έζησε μόλις 37 χρόνια, τα ενδιαφέροντά του απλώθηκαν και στη θεολογία, την πολιτική της εποχής του, τα κοινωνικά θέματα και τις φυσικές επιστήμες. Οι απόψεις του προκαλούσαν συζητήσεις και η γραφή του είχε κατηγορηθεί από διάφορες πλευρές ως ανατρεπτική.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βέργκελαντ Ερρίκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Νορβηγοί ποιητές
Κατηγορία:Νορβηγοί θεατρικοί συγγραφείς
Νικόλαος Βεργωτής

Ο **Νικόλαος Βεργωτής** (1898-1972) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής, αλλά και συνθέτης και θεωρητικός της μουσικής. Γεννήθηκε στην Οδησσό της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ενώ στην καταγωγή του ήταν Κεφαλονίτης.

Ο Βεργωτής σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών, ωστόσο επιδόθηκε με επιτυχία στη λογοτεχνία και τη μουσική. Αρθρογράφησε σε πολλές εφημερίδες και άλλα έντυπα, συνέγραψε τη μελέτη *Τα Μουσικά μας Ιδρύματα, η Ιστορία μιας Πεντηκονταετίας [1871-1924]*, ενώ μετέφρασε διάφορα λογοτεχνικά έργα Ρώσων συγγραφέων. Για πολύ καιρό έγραφε κριτική μουσικής στα *Μουσικά χρονικά*. Από τις συνθέσεις του διακρίθηκαν τα έργα ορχήστρας εγχόρδων *Ηρωική ελεγεία*, *Παλιός θρύλος* και *Τραγούδι του φθινοπώρου*, ενώ συνέθεσε μουσική και για πιάνο, καθώς και για χορωδία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Παναγιώτης Βεργωτής

Ο **Παναγιώτης Βεργωτής** (1841-1916) ήταν Έλληνας ποιητής, λόγιος και συγγραφέας από το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Μαθήτευσε κοντά στον Ιωάννη Μενάγια, που δίδασκε την εγελιανή φιλοσοφία.

Ο Παναγιώτης Βεργωτής υπεστήριξε την ιδέα της χρήσεως της δημοτικής γλώσσας από τους ποιητές των Επτανήσων: Διετύπωσε σε μια σειρά άρθρων τις απόψεις του, γράφοντας ότι η δημοτική γλώσσα δεν ήταν εκδήλωση παρακμής, όπως ισχυρίζονταν ορισμένοι επιστήμονες της εποχής εκείνης, αλλά εξέλιξη και πρόοδος της φυσικής διαπλάσεως της γλώσσας.

Εκτός από τα πολλά λυρικά ποιήματά του, ο Βεργωτής συνέγραψε το παιδαγωγικό δοκίμιο *Ο μικρός πολίτης*, το οποίο μεταφράσθηκε στην ιταλική, την ισπανική και ένα μέρος του στη γερμανική γλώσσα. Επίσης τα βιβλία:

* *Ο κόσμος της ελληνικής γλώσσης*
* *Ελλείψεις της εκπαιδεύσεως*
* *Γλωσσάριον Κεφαλληνίας, παροιμίαι, δημοτικά άσματα κλπ.*
* *Περί της ιεράς των Ελλήνων μουσικής*

Επιπροσθέτως, συνέταξε και επιμελήθηκε τη *Συλλογή λυρικών, εθνικών και σατυρικών ασμάτων*. Είχε και μεταφραστικό έργο, καθώς μετέφρασε στην ελληνική δημοτική γλώσσα τα πρώτα 5 άσματα από την *Κόλαση* του Δάντη, που δημοσιεύθηκαν με πρόλογο και σημειώσεις του Ν. Τομαζέου, προσωπικού φίλου του Δ. Σολωμού.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

## Βιβλιογραφία
* Γιώργος Γ. Αλισανδράτος: *Παναγιώτης Βεργωτής (1841-1916)*, εκδ. Μουσείου Μπενάκη, Αθήνα 2018

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Μαρία Βερδεσοπούλου

Η **Μαρία Βερδεσοπούλου** (1908-1989) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος, που γεννήθηκε στην Αθήνα.

Η Βερδεσοπούλου απεφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών κερδίζοντας το «Θωμαΐδειο Βραβείο». Παρουσίασε έργα της σε όλες τις Πανελλήνιες Εκθέσεις της εποχής της, στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, τη Στοκχόλμη και αλλού. Πίνακές της υπάρχουν σήμερα τόσο σε δημόσιες πινακοθήκες όσο και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το έργο της παρέχει μια ξεχωριστά ελληνική όψη του εξπρεσιονισμού, όπως π.χ. ο πίνακάς της «Το δειλινό».

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι εκθέσεις της Μ. Βερδεσοπούλου στην Ελλάδα από τη βάση δεδομένων της Εθνικής Πινακοθήκης

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Νικόλαος Βερδελής

Ο **Νικόλαος Βερδελής** (14 Ιουνίου 1908 – 1966) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος, που γεννήθηκε στη Νίσυρο. Σπούδασε φιλολογία και αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών και μετεκπαιδεύθηκε στη Σχολή Ανωτέρων Σπουδών Παρισίων και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Παρακολούθησε επίσης και πανεπιστημιακά μαθήματα θεολογίας. 

Προσλήφθηκε στην αρχαιολογική υπηρεσία το 1935 και διετέλεσε διαδοχικά: έκτακτος επιμελητής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αθήνα) (έως το 1939), καθηγητής φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση (1940-1942), επιμελητής αρχαιοτήτων (1942-1950), έφορος αρχαιοτήτων Θεσσαλίας (1950-1956), Αργολιδοκορινθίας (1956-1965), Αττικής και Ευβοίας (1965-1966) και τέλος του αρχαιολογικού χώρου της Ακροπόλεως Αθηνών.

Ιδιαίτερη σημασία είχαν οι ανασκαφές που διεξήγαγε στην Αργολιδοκορινθία, ιδίως στην αρχαία Δίολκο, στην Τίρυνθα, στη Σολύγεια, στα Δενδρά-Μιδέα, στο Πόρτο Χέλι Αργολίδας, στο Καμάρι και στη λεγόμενη Δυτική Οικία των Μυκηνών]].,  Οι ανασκαφές του Βερδελή ανέτρεψαν παλαιότερες υποθέσεις σχετικώς με τον Δίολκο και τον τρόπο μεταφοράς των πλοίων δια ξηράς. Στην Τίρυνθα ανεκάλυψε 28 τάφους της 2ης χιλιετίας π.Χ. και 1 σιδερένιο ξίφος, από το οποίο συνεπέρανε ότι ο σίδηρος χρησιμοποιείτο στην Αργολίδα για την κατασκευή όπλων περί το 1100 π.Χ., όπως και στην Αττική. Ανασκαφή του στη δυτική κλιτύ της Ακροπόλεως των Αθηνών έφερε στο φως κομμάτια τοιχογραφιών, ενώ στο βορειοδυτικό της άκρο ανεκάλυψε δύο υπόγειες στοές του 13ου αιώνα π.Χ.. Στη Σολύγεια Κορινθίας ανεκάλυψε ερείπια ναού, πιθανώς της Ήρας, δύο οικοδομικών φάσεων, από τις οποίες η παλαιότερη των αρχών της 1ης χιλιετίας π.Χ. (πρωτογεωμετρικής περιόδου) και η άλλη του τέλους του 6ου αιώνα π.Χ.. Ο Βερδελής ανεκάλυψε επίσης τον «αποθέτη», τον χώρο δηλαδή όπου απέκρυβαν τα παλαιά αφιερώματα προς τον ναό, καθώς και 5 θαλαμοειδείς τάφους.

Στις Μυκήνες ο Βερδελής συνέχισε την ανασκαφική έρευνα στην περιοχή ιδιωτικών κατοικιών, έξω από την ακρόπολη των Μυκηνών. Στην υποτιθέμενη τοποθεσία της αρχαίας Ελεούντος (κτήμα Σπηλιωτάκη) ανεκάλυψε ερείπια ιερού με διπλό σηκό, πιθανώς της θεάς Δήμητρας. Ανασκαφές του στο Πόρτο Χέλι απεκάλυψαν ερείπια της αρχαίας πόλεως Αλιείς, στο Καμάρι ερείπια του 5ου και του 4ου αιώνα π.Χ., και στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας αρχαίους τάφους και ερείπια οικιών, που επέτρεψαν να καθορισθεί η τοποθεσία της αρχαίας πόλεως Κρομμυώνος στην τοποθεσία Μούλκι. Ανάλογο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ανασκαφές του Βερδελή στη Θεσσαλία και αλλού. Ο Νικόλαος Βερδελής έχει συγγράψει πολλές αρχαιολογικές μελέτες, που δημοσιεύθηκαν σε ελληνικά και ξένα αρχαιολογικά περιοδικά, ενώ δημοσίευσε σε ανεξάρτητους τόμους τα έργα  *Ο πρωτογεωμετρικός ρυθμός της Θεσσαλίας* και *L'apparition du Sphinx dans l'art grec*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Μέιστερ Γκέρχαρντ

Ο **Μέιστερ Γκέρχαρντ** (**Meister Gerhard,** γενν. περίπου το 1210 στο Ράιλ - 24 ή 25 Απριλίου του 1271 στην Κολωνία) ήταν ο πρώτος αρχιτέκτονας του Καθεδρικού Ναού της Κολωνίας. Ήταν γνωστός και ως Γκέρχαρντ φον Ρίλε ή με τη λατινική έκδοση του ονόματος του, *Meister Gerardrus*.   

Πέθανε από πτώση κατά τη διάρκεια της οικοδόμησης του ναού.


Αρχείο:Cologne_Cathedral_Medal_680th_Anniversary_1928_of_Construction_Start_by_Meister_Gerhard_in_1248,_obverse.jpg|Μετάλλιο του Καθεδρικού Ναού της Κολωνίας για την 680η επέτειο της τοποθέτησης του θεμέλιου λίθου από τον Μέιστερ Γκέρχαρντ από το 1928, εμπρόσθια όψη.
Αρχείο:Cologne_Cathedral_Medal_680th_Anniversary_1928_of_Construction_Start_by_Meister_Gerhard_in_1248,_reverse.jpg|Μέιστερ Γκέρχαρντ δείχνει το σχέδιο του καθεδρικού στο ίδιο μετάλλιο, οπίσθια όψη.


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Paul Clemen (ed.): *Der Dom zu Köln* (= Die Kunstdenkmäler der Rheinprovinz. Band 6, Teil III). Reprint der 2., vermehrten Auflage, Düsseldorf, 1938. Düsseldorf Schwann 1980, 
* Johann Jakob Merlo: *Geschichte der Kölner Dombaumeister* (= Nr. 75 der Jahrbücher des Vereins von Alterthumsfreunden im Rheinlande), 1883
* Johann Jakob Merlo: *Nachrichten von dem Leben und den Werken kölnischer Künstler*, S.133 Köln 1850
* Heinrich Pröhle: *Meister Gerhard von Rile, des Kölner Domes Baumeister*, in: Rheinlands schönste Sagen und Geschichten. Berlin 1886, S. 213-216 (E-Text)
* 
* Sulpiz Boisserée: *Meister Gerhard, muthmaßlicher Baumeister des Doms v. Köln. (Geschichte u. Beschreibung des Doms v. Köln).* In: Kunstblatt Nr. 13 (1824)
* Max Hasak: *Der Dom zu Köln*, Berlin 1911, S. 55ff online

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχιτέκτονες γοτθικού ρυθμού
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νήσος Ροβινσώνα Κρούσου

Το **Νησί του Ροβινσώνα Κρούσου** (ισπανικά: *Isla Róbinson Crusoe*) είναι το μεγαλύτερο από τα νησιά του αρχιπελάγους Χουάν Φερνάντες και βρίσκεται 670 χλμ. δυτικά της ηπειρωτικής Χιλής, στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012 αριθμεί 843 κατοίκους και είναι το πιο πολυπληθές νησί του αρχιπελάγους. Το νησί ήταν παλαιότερα γνωστό ως **Μας ι Τιέρα** (**Más a Tierra**).

Από το 1704 έως το 1709, το νησί ήταν η πατρίδα του ναυαγού Σκωτσέζου ναυτικού Αλεξάντερ Σέλκιρκ, ο οποίος ενέπνευσε τουλάχιστον εν μέρει τον Ροβινσώνα Κρούσο του μυθιστοριογράφου Ντάνιελ Ντεφόε στο μυθιστόρημα του το 1719, αν και το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στην Καραϊβική. Για να αντικατοπτρίσει τη λογοτεχνική παράδοση που συνδέεται με το νησί και να προσελκύσει τουρίστες, η χιλιανή κυβέρνηση το μετονόμασε σε Νήσο του Ροβινσώνα Κρούσου το 1966.

## Κοινωνία
Ο πληθυσμός του νησιού το 2012 ανερχόταν στους 843 κατοίκους. Οι περισσότεροι κάτοικοι του νησιού ζουν στο χωριό Σαν Χουάν Μπαουτίστα στη βόρεια ακτή στον κόλπο Κάμπερλαντ. Η κοινότητα εξαρτάται από το εμπόριο ακανθώδη αστακού και οι κάτοικοι διαθέτουν μερικά οχήματα, δορυφορικό διαδίκτυο και τηλεοράσεις. Ο κύριος αεροδιάδρομος του νησιού βρίσκεται κοντά στην άκρη της νοτιοδυτικής χερσονήσου του νησιού. Η πτήση από το Σαντιάγο της Χιλής διαρκεί λίγο λιγότερο από τρεις ώρες. Ένα φέρι μποτ αναχωρεί από τον αεροδιάδρομο προς το Σαν Χουάν Μπαουτίστα.

Οι τουρίστες φτάνουν εκατοντάδες ετησίως. Μια δραστηριότητα που κερδίζει δημοτικότητα είναι οι καταδύσεις, ιδιαίτερα στο ναυάγιο του γερμανικού ελαφρού καταδρομικού *SMS Dresden*, το οποίο βυθίστηκε στον κόλπο Κάμπερλαντ κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1915.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απομονωμένα νησιά
Κατηγορία:Νησιά της Χιλής
Κατηγορία:Νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού
Προσωπικός Αριθμός (Ελλάδα)

Ο **Προσωπικός Αριθμός** (**Π.Α.**) είναι ένας ενιαίος και μοναδικός αριθμός ταυτοποίησης φυσικών προσώπων, ο οποίος θεσμοθετήθηκε με σκοπό την απλούστευση των συναλλαγών των πολιτών με τους φορείς του Δημόσιου Τομέα στην Ελλάδα. Στόχος της καθιέρωσής του είναι η σταδιακή αντικατάσταση άλλων αριθμών μητρώου (όπως ο ΑΜΚΑ και ο αριθμός δελτίου ταυτότητας) στις καθημερινές συναλλαγές με τη διοίκηση, λειτουργώντας ως το κεντρικό κλειδί ταυτοποίησης.

## Θεσμικό Πλαίσιο
Η δημιουργία και η χρήση του Προσωπικού Αριθμού προβλέπεται στον Κώδικα Ψηφιακής Διακυβέρνησης (Νόμος 4727/2020), στο πλαίσιο του ψηφιακού μετασχηματισμού του κράτους. Αποτελεί υποχρεωτικό στοιχείο για την επαλήθευση της ταυτότητας των φυσικών προσώπων στα πληροφοριακά συστήματα των φορέων του δημόσιου τομέα.

## Δομή και Σύνθεση
Ο Προσωπικός Αριθμός αποτελείται από δώδεκα (12) ψηφία και βασίζεται στον Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ). Συγκεκριμένα, η δομή του περιλαμβάνει:
* Τον εννιαψήφιο Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) του φυσικού προσώπου.
* Τρία (3) αλφαριθμητικά ψηφία (γράμματα ή αριθμοί) που προτάσσονται του ΑΦΜ.

Τα τρία πρώτα ψηφία χορηγούνται από το κράτος, ωστόσο κατά την αρχική φάση έκδοσης παρέχεται η δυνατότητα στον πολίτη να επιλέξει τα συγκεκριμένα ψηφία μέσω ειδικής πλατφόρμας (myinfo.gov.gr).

## Χρήση
Ο Π.Α. δεν καταργεί τον ΑΦΜ ή τον ΑΜΚΑ ως εσωτερικούς αριθμούς μητρώου των αντίστοιχων φορέων (ΑΑΔΕ, ΕΦΚΑ), αλλά λειτουργεί ως ο ενιαίος αριθμός που χρησιμοποιεί ο πολίτης για την αλληλεπίδρασή του με το σύνολο του Δημοσίου. Αναγράφεται υποχρεωτικά στα νέα Δελτία Ταυτότητας των Ελλήνων πολιτών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Φορολογικό δίκαιο
Κατηγορία:Ψηφιακή διακυβέρνηση
Κατηγορία:Δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα
Ανέστης Μύθου

Ο **Ανέστης Μύθου** (γεννημένος στις 22 Μαΐου 2007 στην Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός για τον ΠΑΟΚ. Είναι διεθνής με τα τμήματα Κ16, Κ17 και Κ19 της Εθνικής Ελλάδος.

## Καριέρα
Ξεκινώντας από τις ακαδημίες των Πρωταθλητών Πεύκων, ο Μύθου εντάχθηκε στην ακαδημία του ΠΑΟΚ το 2017. Ξεκίνησε αρχικά ως κεντρικός αμυντικός και ως αμυντικός μέσος και στην συνέχεια εξελίχθηκε σε επιθετικός. Ο Μύθου έφτασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος με την Κ-17 του ΠΑΟΚ και στην κατάκτηση του κυπέλλου με την Κ-19. Παράλληλα, ήταν ο πρώτος σκόρερ της ασπρόμαυρης Κ-19 την σεζόν 2024-2025 με 15 τέρματα.

Στις 30 Ιουνίου 2025, ο Μύθου επέκτεινε το συμβόλαιό του με τον "δικέφαλο του βορρά" μέχρι το 2028. Στις 7 Αυγούστου 2025, ο Μύθου πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την φανέλα του ΠΑΟΚ, στην ισόπαλη εντός έδρας αναμέτρηση με 0-0 απέναντι στην Βόλφσμπεργκερ στα πλαίσια του τρίτου προκριματικού γύρου του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Στις 29 Οκτωβρίου 2025, ο Μύθου πέτυχε και το πρώτο του επίσημο τέρμα, σκοράροντας στην νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση της ομάδας του με 4-1 επί της ΑΕΛ, στα πλαίσια του League Phase του κυπέλλου Ελλάδος. Στις 11 Δεκεμβρίου 2025, ο Μύθου διαμόρφωσε το τελικό 3-3 της αναμέτρησης του ΠΑΟΚ με την Λουντογκόρετς στην Βουλγαρία, στα πλαίσια του League Phase του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Αυτό ήταν το πρώτο τέρμα του Μύθου στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Στις 21 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ο Μύθου διαμόρφωσε το τελικό 2-0 απέναντι στον Παναθηναϊκό, σημειώνοντας το πρώτο του γκολ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στις 14 Ιανουαρίου 2026, άνοιξε το σκορ στην νικηφόρα εκτός έδρας αναμέτρηση με 0-2 απέναντι στον Ολυμπιακό, για τα προημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδος. 

## Διεθνής καριέρα
Ο Μύθου είναι διεθνής με τις Κ16, Κ17 και Κ19 της Εθνικής Ελλάδος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ