open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξανδρος Σφόρτσα, καρδινάλιος

O **Αλέξανδρος**, ιταλ. Alessandro (1534 - 1581) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν Ιταλός επίσκοπος της Ρωμαϊκής Εκκλησίας και καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν γιος τού Μπόζιο Β΄ κόμη της Σάντα Φιόρα ε Κοτίνιολα και της Κοστάντσα Φαρνέζε, νόθης κόρης τού καρδινάλιου Αλεσσάντρο (μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄). Καρδινάλιοι έγιναν επίσης ο αδελφός του Γκουίντο-Ασκάνιο, ο ανιψιός του Φραγκίσκος και ο μικρανιψιός του Φεντερίκο.

Απέκτησε τον ακαδημαϊκό τίτλο τού Μαγίστρου (διδάκτορος της Φιλοσοφίας), Στην αρχή της εκκλησιαστικής του σταδιοδρομίας έγινε παπικός εφημέριος (monsinior) και μετά γραφέας (scriptor) των αποστολικών επιστολών. Το 1554 έγινε κληρικός τού Αποστολικού Θαλάμου. Έγινε μέλος τού Συλλόγου (canon) της βασιλικής τού Αγ. Πέτρου το 1554. Ενεπλάκη σε ένα μικρό σκάνδαλο, όταν έκανε γαλλικά πλοία να ταξιδέψουν από τη Τσιβιταβέκια στη Γκαέτα, πράγμα που έκανε τον πάπα Παύλο Δ΄ να τού στερήσει τα αξιώματα και τις δωρεές. Όταν τα πλοία επέστρεψαν και μετά από παρέμβαση καρδιναλίων, ο πάπας τον αποκατέστησε στις πρότερες θέσεις του το 1557.

Το 1560 εξελέγη επίσκοπος της Πάρμα. Ονομάστηκε *επιμελητής των προμηθειών (Praefectus annonae)* το 1560. Το 1562-63 συμμετείχε στη Σύνοδο τού Τρέντο. Ο Πάπας Πίος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο-ιερέα στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο (Consistorium) το 1565· έλαβε τον ερυθρό πίλο και έγινε τιτουλάριος ιερέας τού ναού της Σάντα Μαρία ιν Βία Λάτα. Συμμετείχε στο Σύλλογο των καρδιναλίων (Conclave) το 1565/6, που εξέλεξε τον Πίο Ε΄. Μαζί με τους καρδιναλίους Τζοβάννι Ρίτσι, Τζοβάννι Φραντσέσκο Κομμενντόνε και Μαρκαντόνιο Μπόμπα ονομάστηκε από τον Πίο Ε΄ επιθεωρητής των ποταμών, πυλών και δημοσίων οδών της Ρώμης. Το 1570 ο πάπας τον ονόμασε απεσταλμένο του (legatus) με ιδιαίτερη αποστολή (a latere) στη Μπολόνα και τη Ρομάνια.

Συμμετείχε στο Σύλλογο των καρδιναλίων το 1572, που εξέλεξε τον Γρηγόριο ΙΓ΄. Ο νέος πάπας τον ονόμασε αρχιερέα της βασιλικής της Σάντα Μαρία Ματζόρε· κατά το Ιωβηλαίο τού 1575 άνοιξε την *ιερή πόρτα* εκεί. Ο Γρηγόριος ΙΓ΄ επίσης τον έκανε καρδινάλιο προστάτη της Ισπανίας. Πριν το 1573 παραιτήθηκε από την επισκοπή της Πάρμας. Ονομάστηκε έφορος (prefect) της Αποστολικής Σινιατούρα (ανώτατου εκκλησιαστικού δικαστηρίου) το 1575. Το 1580 ονομάστηκε παπικός απεσταλμένος στο Παπικό κράτος με την αρμοδιότητα να εξαλείψει τη ληστεία.

Απεβίωσε αιφνίδια στη Μακεράτα το 1581 και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Σφόρτσα στη βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


## Πηγές
* Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church

Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι  Πάρμας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2015-2016

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2015-16** αποτέλεσε την 43η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 28 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 2016 στο Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων (Κατσιμήδου). Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε η Καλαθοσφαιρική Ακαδημία Αθηνών (Teleunicom BAC) για πρώτη φορά στην ιστορία της.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία






## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:

## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «Ολοι οι σκόρερ του 43ου Πανελληνίου Παίδων - Καθαρή πρωτιά του Κουρτίδη», αφιέρωμα στον ιστότοπο Tsiotras.blogspot.com, 2 Ιουλίου 2016.



2015 2016
Πανελληνιο Παιδων
Κατηγορία:Αθλητισμός στα Τρίκαλα
Κυνόπολις

thumb|Χάρτης της Αρχαίας Αιγύπτου

**Κυνόπολις** (δηλ. *πόλη του σκύλου*) ήταν το ελληνιστικό τοπωνύμιο για δύο πόλεις στην Αρχαία Αίγυπτο. Τόσο η άνω Κυνοπόλις όσο και η κάτω Κυνόπολις ήταν επισκοπές στα χριστιανικά χρόνια.

## Άνω Κυνόπολις
Κυνόπολις ήταν το ελληνικό όνομα για την αρχαία αιγυπτιακή πόλη Χαρνταΐ στο δέκατο-έβδομο νομό της Άνω Αιγύπτου, ήταν η τοποθεσία της λατρείας του Ανούβιδος, μιας θεότητας με μορφή κυνοειδούς. Σύμφωνα με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, η πόλη βρισκόταν σε ένα νησί στο ποτάμι. Ο σύγχρονος οικισμός του Ελ Κάις βρίσκεται τώρα στην περιοχή. Ο νομός της Κυνοπόλεως εκτεινόταν και στις δύο όχθες του Νείλου.

Ένα νεκροταφείο για σκύλους ανακαλύφθηκε στην απέναντι όχθη του Νείλου κοντά στην Αμάθα. Οι γειτονικές πόλεις ήταν αντίπαλες σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο οποίος έγραψε (Περὶ Ἴσιδος, 72) ότι όταν ένας κάτοικος της Κυνοπόλεως έτρωγε ψάρια Οξύρρυγχους, ο λαός της Οξυρρύγχου άρχισε να επιτίθεται σε σκύλους για εκδίκηση, με αποτέλεσμα έναν μικρό εμφύλιο πόλεμο.

Η Κυνόπολις καταστράφηκε από τον αντιβασιλέα της Νουβίας Πανέχσι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή ΙΑ': οι επιζώντες είχαν υποδουλωθεί.

Η επισκοπή, η οποία κατέστη αόριστη υπό το Ισλάμ, αποκαταστάθηκε θεωρητικά το 1933 ως Λατινική Καθολική τιτουλάρια επισκοπή. Ονομάστηκε Κυνόπολις εν Αιγύπτω. Η επισκοπική έδρα ήταν κενή για αρκετές δεκαετίες, έχοντας τους ακόλουθους κατεστημένους, απ' αμφοτέρων από τους κατώτερους (επισκοπικούς) βαθμούς:
* Τζάκομο Άιχ, Σαλέσιοι (O.S.F.S.) (21.04.1942 – 04.02.1947)
* Ιωσήφ Τζέραλντ Χόλλαντ, Εταιρεία Αφρικανικών Αποστολών (S.M.A.) (07.05.1953 – 07.12.1970)

## Κάτω Κυνόπολις
Υπήρχε μια δεύτερη Κυνόπολις, που αναφέρεται ως *Κάτω Κυνόπολις* ή *Cynum*, η οποία βρισκόταν στο νομό Βουσίριδος στην Κάτω Αίγυπτο (δέλτα του Νείλου), τώρα το σύγχρονο Μένιετ εμπν Κάσιμπ. Ήταν αναπληρώτρια επισκοπή της Οξυρρύγχου, η Μητροπολιτική Αρχιεπισκοπή και επαρχιακή πρωτεύουσα της ύστερης ρωμαϊκής επαρχίας Αρκαδίας Αιγύπτου.

Η επισκοπή αποκαταστάθηκε θεωρητικά το 1922 ως Λατινική Καθολική τιτουλάρια επισκοπή υπό το όνομα Κυνόπολις. Το 1933 το όνομά της μετατράπηκε σε Κυνόπολις εν Αρκαδία. Η επισκοπική έδρα ήταν κενή για αρκετές δεκαετίες. Οι κατεστημένοι από το 1922 έως το 1968 ήταν:
* Ρόμπερτ Ντόμπσον (22.08.1922 – 06.01.1942)
* Άνγκελ Μαρία Οκάμπο Μπέρριο, Ιησουίτες (S.J.) (23.06.1942 – 19.07.1947) ως Βοηθός Επίσκοπος του Σοκόρρο ι Σαν Χιλ (Κολομβία) (23.06.1942 – 19.07.1947), με επιτυχία ως επίσκοπος (19.07.1947 – 06.12.1950), αργότερα Επίσκοπος της Τούνχα (Κολομβία) (06.12.1950 – 20.06.1964), προήδρευσε πρώτα ο Μητροπολίτης Αρχιεπίσκοπος της Τούνχα (20.06.1964 – 20.02.1970), στον ομότιμο Τιτουλάριο Αρχιεπίσκοπο του Καστούλο (20.02.1970 – 10.03.1973)
* Ιωσήφ Ζάνγκ Ρουν-μπο (張潤波) (20.11.1947 – 10.081949)
* Ζαν-Μαρσέλ Ροντί (15.02.1956 – 10.04.1968)

## Παραπομπές


### Βιβλιογραφία

*
*
*
*
* The text was written in the 1830s.
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* GigaCatholic - Κυνόπολις εν Αιγύπτω
* GigaCatholic - Κυνόπολις εν Αρκαδία

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Αίγυπτο
Μοϊνόκ

Το **Μοϊνόκ**, το οποίο λεγεται επίσης **Μουινάκ** και **Μοϊνάκ** (ουζμπεκικά: Mo‘ynoq / Мўйноқ· καρακαλπάκ: Moynaq / Мойнақ· ρωσικά: Муйнак/Μουινάκ), είναι πόλη στο βόρειο Καρακαλπακστάν στο δυτικό Ουζμπεκιστάν. Παλαιότερα ήταν λιμένας, αλλά τώρα πια φιλοξενεί μόνο λίγες χιλιάδες κατοίκους, ο πληθυσμός του Μοϊνόκ μειώνεται απότομα από τη δεκαετία του 1980 λόγω της ύφεσης της Αράλης.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* *Disaster By Design: The Aral Sea and its Lessons for Sustainability (Research in Social Problems and Public Policy)* από τον Michael R. Edelstein

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν
Ομάδα δορυφόρων του Κρόνου Ινουίτ

Η **ομάδα δορυφόρων του Κρόνου Ινουίτ** είναι μια δυναμική ομαδοποίηση των ανάδρομων ακανόνιστων δορυφόρων του Κρόνου που ακολουθούν παρόμοιες τροχιές. Οι ημιμεγάλοι άξονες των τροχιών τους κυμαίνονται μεταξύ 11 και 18 Gm (11-18 εκατ. χλμ.), οι κλίσεις τους μεταξύ 40° και 50°, και οι εκκεντρότητές τους από 0,15 έως 0,48.

μικρογραφία|300x300εσ|Ακανόνιστοι δορυφόροι του Κρόνου. Το διάγραμμα απεικονίζει την ομάδα Ινουίτ σε σχέση με άλλους ακανόνιστους δορυφόρους του Κρόνου. Η εκκεντρότητα των τροχιών αντιπροσωπεύεται από τα κίτρινα τμήματα (που εκτείνεται από το περίκεντρο προς το απόκεντρο) με την κλίση να αναπαριστάται στον κάθετο άξονα.

## Ταξινόμηση
Τα μέλη της ομάδας είναι (κατά σειρά αυξανόμενης απόστασης από τον Κρόνο):

* S/2019 S 1
* Κίβιουκ
* Ίτζιρακ
* Παάλιακ
* S/2004 S 29
* S/2004 S 31
* Σίαρνακ
* Τάρκεκ

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (ΔΑΕ) χρησιμοποιεί ονόματα που λαμβάνονται από την μυθολογία των Ινουίτ για αυτούς τους δορυφόρους.

Η φασματική ομοιογένεια (με εξαίρεση τον Ίτζιρακ) είναι σύμφωνη με τη θεωρία της κοινής καταγωγής από την διάλυση ενός ενιαίου αντικειμένου, αλλά η διασπορά των τροχιακών παραμέτρων απαιτεί περαιτέρω εξήγηση. Οι πρόσφατα αναφερθέντες παροδικοί συντονισμοί μεταξύ των μελών θα μπορούσαν να εξηγήσουν αυτή τη διασπορά μετά την σύγκρουση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μέσες τροχιακές παράμετροι από το JPL.

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Νήσος Χατίγια

Η **νήσος Χατίγια** είναι νησί στο βόρειο κόλπο της Βεγγάλης στο Μπαγκλαντές. Βρίσκεται στο στόμιο του ποταμού Μέγκνα και υπάγεται στην δικαιοδοσία της επαρχίας Νοαχάλι, στην διαίρεση Τσιταγκόνγκ. Το νησί έχει έκταση 371 τ.χλμ. Άλλα μεγάλα νησιά αυτής της περιοχής είναι το νησί Μπόλα (το οποίο είναι το μεγαλύτερο) και το νησί Μανπούρα. Όλα αυτά τα νησιά είναι πυκνοκατοικημένα. Κινδυνεύει από κυκλώνες και καταστροφικά ωκεάνια κύματα.

Το 2015, η κυβέρνηση του Μπανγκλαντές αποφάσισε την μετεγκατάσταση μερικών μουσουλμάνων Ροχίνγκια στο νησί Χατίγια.

## Πολιτισμός
Η τελευταία ταινία του Αμπντουλάχ αλ-Μαμούν, η "Doriya Parer Doulati", βασίζεται στη ζωή στο νησί Χατίγια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Μπανγκλαντές
Φεντερίκο Σφόρτσα

Ο **Φεντερίκο Σφόρτσα** (, 20 Ιανουαρίου 1603 - 24 Μαΐου 1676) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν Ιταλός Καθολικός καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αλεξάνδρου, 7ου κόμη της Σάντα Φιόρα, δούκα τού Σένι & πρίγκιπα τού Βαλμοντόνε και της Ελεονώρας Ορσίνι. Καρδινάλιοι ήταν επίσης ο θείος του Φραγκίσκος και οι μεγάλοι θείοι του Γκουίντο-Ασκάνιο & Αλέξανδρος, εγγονοί τού πάπα Παύλου Γ΄.

Το 1623 έγινε αποστολικός πρωτονοτάριος. Το 1625 διορίστηκε κυβερνήτης τού Τέρνι και έπειτα της Τσεζένα ως το 1626. Αργότερα υπηρέτησε ως αντικαταστάτης παπικός απεσταλμένος (legatus) στην Αβινιόν το διάστημα 1637-45. Όταν ο Πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ εξελέγη το 1644, θεώρησε ότι ένας τόσο ευγενής Οίκος θα πρέπει να έχει έναν καρδινάλιο, έτσι αποφάσισε ο Φεντερίκο να φορέσει τον ερυθρό πίλο. Ζήτησε από τον Φεντερίκο να επιστρέψει στη Ρώμη, τον αναβάθμισε σε καρδινάλιο το 1645 και τον διόρισε επίσκοπο τού Ρίμινι· ο Φεντερίκο υπηρέτησε 11 έτη, ώσπου παραιτήθηκε το 1656.

Συμμετείχε στο Σύλλογο καρδιναλίων (Conclavium) τού 1655, που εξελέγη ο πάπας Αλέξανδρος Ζ΄. Εξελέγη θαλαμηπόλος (camerlengo) τού Ιερού Συλλόγου των καρδιναλίων το διάστημα 1659-60. Συμμετείχε στο Σύλλογο των καρδιναλίων τού 1557, που εξελέγη ο πάπας Κλήμης Θ΄ και τού 1669-70, που εξελέγη ο πάπας Κλήμης Ι΄. To 1675 εξελέγη επίσκοπος τού Τίβολι, αλλά το επόμενο έτος απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*  S. Miranda: Federico Sforza
* Pope Alexander the Seventh and the College of Cardinals by John Bargrave, edited by James Craigie Robertson (reprint; 2009)
* Catholic Hierarchy: Federico Cardinal Sforza

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Φεντερικο
Κυρούπολις

Η **Κυρούπολις** ήταν αρχαία πόλη που ίδρυσε ο Κύρος ο Μέγας το 544 π.Χ. για να οριοθετήσει τα βορειοανατολικά σύνορα της Αχαιμενιδικής αυτοκρατορίας του. Ταυτίζεται με τη μεσαιωνική και σύγχρονη πόλη Χουτζάντ του βόρειου Τατζικιστάν.

## Ιστορία
Ήταν μια από τις επτά μεγάλες πόλεις της Σογδιανής, ο Μέγας Αλέξανδρος την πολιορκούσε με δυσκολίες το 329 π.Χ. αλλά άλλες πηγές, όπως του Αρριανού αναφέροντας τον Πτολεμαίο, γράφουν ότι η πόλη παραδόθηκε από την αρχή. Σύμφωνα με τον Αριστόβουλο, ο τόπος είχε δεχτεί επίθεση και όλοι είχαν σφαγιαστεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αχαιμενιδικές πόλεις
Σενγκ Σικάι

Ο **Σενγκ Σικάι** (盛世才, 3 Δεκεμβρίου 1895 – 13 Ιουλίου 1970) ήταν Κινέζος στρατιωτικός που κυβέρνησε από το 1933 έως το 1944 την επαρχία Σιντσιάνγκ. Η άνοδος του στην εξουσία ξεκίνησε με πραξικόπημα το 1933, όταν διορίστηκε ντουμπάν ή ο στρατιωτικός διοικητής του Σιντσιάνγκ. Η κυβέρνησή του στο Σιντσιάνγκ χαρακτηριζόταν από στενή συνεργασία με τη Σοβιετική Ένωση, επιτρέποντας στους Σοβιετικούς να έχουν εμπορικό μονοπώλιο και δικαίωμα εκμετάλλευσης πόρων, γεγονός που έκανε το Σιντσιάνγκ σοβιετική μαριονέτα. Η σοβιετική εποχή έληξε το 1942, όταν ο Σενγκ προσέγγισε την εθνικιστική κινεζική κυβέρνηση, αλλά εξακολουθούσε να κατέχει μεγάλη δύναμη στην επαρχία. Απολύθηκε από το αξίωμα το 1944 και ονομάστηκε Υπουργός Γεωργίας και Δασών. Η αυξανόμενη εχθρότητα εναντίον του οδήγησε την κυβέρνηση να τον απολύσει και να το διορίσει σε στρατιωτική θέση. Στο τέλος του κινεζικού εμφύλιου πολέμου, ο Σενγκ διέφυγε από την ηπειρωτική Κίνα στην Ταϊβάν με το υπόλοιπο Κουομιντάνγκ.

Ήταν εθνοτικός Κινέζος Χαν,. Γεννήθηκε στο Καϊγιουάν της Μαντζουρίας σε μια αγροτική οικογένεια  στις 3 Δεκεμβρίου 1895.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινέζοι πολιτικοί
Φραγκίσκος Σφόρτσα (καρδινάλιος)

Ο **Φραγκίσκος** (ιταλ. *Francesco*, 1562 - 1624) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν Ιταλός καρδινάλιος και επίσκοπος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάρμα, γιος του Σφόρτσα Σφόρτσα (εγγονού του πάπα Παύλου Γ΄) και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης ντε Νομπίλι. Ο πατέρας του ήταν γιος της Κοστάντσα Φαρνέζε, νόθης κόρης του πάπα Παύλου Γ΄. Καρδινάλιοι ήταν επίσης οι θείοι του Γκουίντο Ασκάνιο και Αλέξανδρος και ο ανιψιός του Φεντερίκο.

Ήταν κόμης της Σάντα Φιόρα, μαρκήσιος του Βάρτσι & του Καστέλ Ακουάρο. Αρχικά έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση από τον εξάδελφό του Οκτάβιο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας και μετά στην Αυλή του Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα της Φλωρεντίας. Σπούδασε επίσης λατινικά, ρητορική, μαθηματικά, φιλοσοφία και πολιτική. Νυμφεύτηκε την αδελφή του Φραγκίσκου Α΄. Στα 18 έτη του υπηρέτησε στη Φλάνδρα υπό τον Αλέξανδρο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας (αδελφό του Οκταβίου) και διοίκησε Ιταλικό στρατό.

Όταν απεβίωσε η σύζυγός του, η αδελφή του Κοστάντσα Σφόρτσα, που είχε παντρευτεί τον Τζάκομο Μπονκομπάνι, νόθο γιο του πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄, τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε κληρικός στη Ρώμη και ανήλθε γρήγορα στην Εκκλησία. Έγινε μέλος του Συλλόγου (*canon*) στον καθεδρικό του Σαν Νικόλα ιν Κάρκερε, πριν ακόμη χειροτονηθεί ιερέας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Μουσείο Ιστορίας της Αρμενίας

Το **Μουσείο Ιστορίας της Αρμενίας** (αρμεν. *Հայաստանի պատմության թանգարան*) αποτελεί το εθνικό μουσείο της χώρας. Βρίσκεται στο Γερεβάν και ιδρύθηκε το 1919 ως **Εθνογραφικό-Ανθρωπολογικό Μουσείο και Βιβλιοθήκη**. Περιλαμβάνει περίπου 400.000 αντικείμενα που καλύπτουν την ιστορική πορεία της Αρμενίας από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι την σύγχρονη εποχή και στεγάζεται στην πλατεία Δημοκρατίας στο κέντρο της πόλης, στο ίδιο κτίριο με την Εθνική Πινακοθήκη.

## Ιστορικό
Το μουσείο ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1919 με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Α΄ Αρμενικής Δημοκρατίας. Πρώτος διευθυντής ορίστηκε ο εθνογράφος και αρχαιολόγος Γερβάντ Λαλαγιάν, ενώ άνοιξε τις πύλες του για το κοινό τον Αύγουστο του 1921. Κατά τη διάρκεια της πορείας του μετονομάστηκε αρκετές φορές (*Κρατικό Κεντρικό Μουσείο της Αρμενίας* το 1922, *Πολιτισμικό-Ιστορικό Μουσείο* το 1931, *Ιστορικό Μουσείο* το 1935 και *Κρατικό Ιστορικό Μουσείο της Αρμενίας* το 1962) λαμβάνοντας τη σημερινή του ονομασία το 2003.

Δημιουργήθηκε έχοντας αρχικά ως βάση 15.289 αντικείμενα που προέρχονταν από συλλογές αρμενικών μουσείων, αρχείων και συλλογών της διασποράς, ενώ το 1935, καθώς και το 1978, χιλιάδες αντικείμενα των συλλογών του παραχωρήθηκαν για τη δημιουργία άλλων μουσείων, όπως η Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας, το Μουσείο Λογοτεχνίας και Τεχνών Χαρέντς και το Κρατικό Εθνογραφικό Μουσείο. 

To 1991, μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αρμενίας από την ΕΣΣΔ, το μουσείο εμπλούτισε τις συλλογές του μέσω της απόκτησης αντικειμένων από το διαλυθέν *Μουσείο της Επανάστασης*.

## Συλλογές
Οι συλλογές του μουσείου χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες: την αρχαιολογική συλλογή, την εθνογραφική, τη συλλογή νομισματολογίας (καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των εκθεμάτων), καθώς και διάφορα ιστορικά έγγραφα. Παράλληλα, οι συλλογές του μουσείου ανανεώνονται επί σειρά ετών με την προσθήκη νέων αρχαιολογικών ευρημάτων από ανασκαφές στην Αρμενία, με την αποδοχή δωρεών, καθώς και με αγορές.

## Εκθέματα

Αρχείο:Helmet08.jpg|Χάλκινη περικεφαλαία της εποχής των Ουραρτού.
Αρχείο:Khatchkar in Yerevan 003.jpg|Παραδοσιακός αρμενικός σταυρός.
Αρχείο:Khoyak from Yererouk 2.jpg|Αντικείμενο από τη βασιλική του Γερερούκ.
Αρχείο:HorseHead.jpg|Ξύλινη κεφαλή αλόγου.
Αρχείο:Tesheiba02~.jpg|Αγαλματίδιο ουραρτιανής θεότητας.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μουσεία στο Γερεβάν
Φραντσέσκο Σκιπιόνε Μαρία Μποργκέζε

Ο **Φραντσέσκο Σκιπιόνε Μαρία**, ιταλ. Francesco Scipione Maria (20 Μαΐου 1697 - 21 Ιουνίου 1759) από τον Οίκο των Μποργκέζε ήταν καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη. Ο Οίκος του είχε επιφανή μέλη τον πάπα Παύλο Ε΄, τον Μαρκαντόνιο 5ο πρίγκιπα της Σουλμόνα, που ανακαίνισε τη βίλα Μποργκέζε στη Ρώμη σε Μουσείο, κ.ά.

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΓ΄ τον προήγαγε σε καρδινάλιο στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο (Consistorium) της 6ης Ιουλίου 1729.

Απεβίωσε στη Ρώμη το 1759 σε ηλικία 62 ετών. Ο συγγενής του Καμίλλο 6ος πρίγκιπας της Σουλμόνα νυμφεύτηκε την Πωλίνα Βοναπάρτη, αδελφή τού Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Francesco Scipione Maria Borghese at www.catholic-hierarchy.org 
* *Το λήμμα αυτό είναι μετάφραση τού αντίστοιχου Ιταλικού.*

Κατηγορία:Οίκος των Μποργκέζε
Στίβος στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 – 200 μέτρα ανδρών

Τα **[[200 μέτρα]] ανδρών** ήταν ένα από τα αγωνίσματα του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 που διοργανώθηκαν στο Στάδιο Κάμπκλαρ της Ταρραγόνας από τις 28 μέχρι τις 29 Ιουνίου 2018. Ο νικητής Ραμίλ Γκουλίεβ έκανε ρεκόρ αγώνων στα 20.25 δευτερόλεπτα.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα

### Γύρος 1
Οι 3 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό.

Άνεμος:

Σειρά 1: +2.6 μ/δ, Σειρά 2: +1.3 μ/δ

### Τελικός

Άνεμος: +0.1 μ/δ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσογειακοί Αγώνες 2018
Νταβίντε Μανέντι

Ο **Νταβίντ Μανέντι** (γενν. 16 Απριλίου 1989 στο Τορίνο) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου. Εξειδικεύεται στα 200 μέτρα. Συμμετέσχε στα 4 x 100 μέτρα σκυταλοδρομία στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 και 2016, ενώ πάλι στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, συμμετέσχε και ατομικά στα 200 μέτρα, όπου κατατάχθηκε 34ος. Έχει συμμετάσχει σε δύο συνεχόμενα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο μαζί με την ομάδα της Ιταλίας στη σκυταλοδρομία 4 x 100 μέτρα, ενώ στα 200 μέτρα ανδρών ήταν 5ος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Στίβος στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 – 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία ανδρών

Τα **4 ×** **100 μέτρα σκυταλοδρομία ανδρών** ήταν ένα από τα αγωνίσματα του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 που διοργανώθηκαν στο Στάδιο Κάμπκλαρ της Ταρραγόνας από τις 27 μέχρι τις 28 Ιουνίου 2018. Η Ιταλία σημείωσε νέο ρεκόρ αγώνων στον τελικό με 38.49 δευτερόλεπτα.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα

### Τελικός

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μεσογειακοί Αγώνες 2018
Γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου 2017

Οι **γενικές εκλογές στο [[Ηνωμένο Βασίλειο]]** διεξήχθησαν την Πέμπτη 8 Ιουνίου και ανακοινώθηκαν μόνο δύο μήνες νωρίτερα από την πρωθυπουργό Τερέζα Μέι , στις 18 Απριλίου 2017 μετά από συζήτηση στο υπουργικό συμβούλιο. Σε καθεμιά από τις 650 εκλογικές περιφέρειες εξελέγη ένα Μέλος του Κοινοβουλίου (MP) στη Βουλή των Κοινοτήτων. Το κυβερνών Συντηρητικό Κόμμα παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά έχασε την πλειοψηφία, με αποτέλεσμα το σχηματισμό μιας κυβέρνησης μειοψηφίας έπειτα από συμφωνία με το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα (DUP) της Βόρειας Ιρλανδίας.

## Αποτελέσματα
Με καταμετρημένα τα αποτελέσματα από 650 εκλογικές περιφέρειες, τα αποτελέσματα ήταν:

## Παραπομπές


2017
Ηνωμενο Βασιλειο
Στέφανος Ντούσκος

Ο **Στέφανος Ντούσκος** (Ιωάννινα, 29 Μαρτίου 1997) είναι Έλληνας αθλητής της κωπηλασίας, χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 και πρωταθλητής κόσμου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2025 στο μονοθέσιο σκιφ. Είναι αθλητής του Ναυτικού Ομίλου Ιωαννίνων (Ν.Ο.Ι.).

## Σταδιοδρομία
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, συμμετείχε μαζί με την ελληνική ομάδα στο αγώνισμα των ελαφρών τετράκοπων σκιφ, όπου τερμάτισε στην 6η θέση. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ μαζί με τον Χρήστο Στεργιάκα.

Στη μεγαλύτερη επιτυχία του, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μονό σκιφ με νέο ολυμπιακό ρεκόρ, καταρρίπτοντας εκείνο του Μάχε Ντρίσντεϊλ από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Αυτή η μεγάλη διάκρισή του αντιπροσωπεύει το 4ο μετάλλιο της ελληνικής κωπηλασίας στην ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές της κωπηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018
Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της κωπηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Έλληνες χρυσοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της κωπηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Χρήστος Στεργιάκας

Ο **Χρήστος Στεργιάκας** (γενν. 11 Μαρτίου 1999) είναι Έλληνας κωπηλάτης. Μαζί με τον Στέφανο Ντούσκο κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ ανδρών στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας
Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018
Αντωνία της Μπραγκάνσα

Η **Μαρία Αντωνία** (πορτ. *Maria Antonia de Portugal*, 28 Νοεμβρίου 1862 - 14 Μαΐου 1959) του Οίκου της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και μετέπειτα δούκισσα της Πάρμα. 

## Βιογραφία
Η *Μαρία Αντωνία Αδελαΐδα Καμίλα Καρολίνα Ευλαλία Λεοπολδίνη Σοφία Αγνή Φραγκίσκη της Ασίζης και της Παυλίνα Μιχαηλία Ραφαηλία Γαβρηιλία Γκονζάγκα Γρηγορία Βερναδίνη Βενεδίκτη Ανδριάννα* γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1862 στο Κάστρο Μπρόνμπαχ, και ήταν το έβδομο παιδί και η έκτη κόρη του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Αδελαΐδας, κόρης του Κωνσταντίνου, Διαδόχου Πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ.

## Οικογένεια
Στις 15 Οκτωβρίου 1884 παντρεύτηκε το χήρο Ροβέρτο της Πάρμας στο Κάστρο Φίσχορν. Απέκτησαν δώδεκα παιδιά:
*τη Μαρία των Χιόνων *Αδελαΐδα* (1885 - 1959), ήταν Βενεδικτινή μοναχή και η θρησκευτική της ονομασία ήταν *Μητέρα Μαρία Μπενεντίκτα της Βενεδικτινής Τάξης των Αδελφών της Αγίας Καικιλίας*.
*το Σίξτο (1886 - 1934), παντρεύτηκε την Χεντβίγκ ντε λα Ροσφουκώ. Απέκτησαν 1 παιδί.
*τον Ιαβέρη (1889 - 1977), Δούκα της Πάρμα, παντρεύτηκε τη Μαγδαληνή των Βουρβόνων-Μπυσσέ. Απέκτησαν 6 παιδιά.
*τη *Φραγκίσκη* Ιωσηφίνα Μαρία Θηρεσία Ελισάβετ Σοφία Άννα (1890 - 1978), μοναχή στο Αββαείο της Σολέμ.
*τη Ζίτα (1892 - 1989), παντρεύτηκε τον Κάρολο της Αυστρίας. Απέκτησαν 8 παιδιά.
*το Φήλικα (1893 - 1970), παντρεύτηκε την Καρλόττα του Λουξεμβούργου. Απέκτησαν 6 παιδιά.
*το Ρενάτο (1894 - 1962), παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα της Δανίας. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*τη *Μαρία Αντωνία* Σοφία (1895 - 1977), μοναχή στο Αββαείο της Σολέμ.
*την *Ισαβέλλα* Μαρία (1898 - 1984).
*το *Λουδοβίκο* Κάρολος Μαρία Λεοπόλδο (1899 - 1967), παντρεύτηκε τη Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*την *Ερριέττα* Άννα (1903 - 1987), δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ήταν κωφή.
*το Γαϊτανό Μαρία Ιωσήφ Πίο (1905 - 1958), παντρεύτηκε τη *Μαργαρίτα* Μαρία Θηρεσία Ελισάβετ Φρειδερίκη Αλεξάνδρα Λουίζα του Τουρν και Τάξις. Απέκτησαν 1 παιδί.

Το 1907 η Μαρία Αντωνία χήρεψε και αργότερα έζησε με την κόρη της, Ζίτα, στην εξορία. Μέχρι το 1940, η Ζίτα και η οικογένειά της, η Μαρία Αντωνία και η κόρη της, Ισαβέλλα, ζούσαν μεμονωμένα στο Κεμπέκ του Καναδά. Τελικά, μετά το τέλος του πολέμου, η Μαρία Αντωνία μετακόμισε στο Κάστρο Μπεργκ στο Λουξεμβούργο, όπου γιόρτασε τα 90α γενέθλιά της.

Πέθανε στις 14 Μαΐου 1959 στο Κάστρο Μπεργκ σε ηλικία 96 ετών.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


  

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας
Κατηγορία:Δούκισσες της Πάρμας
Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Κωφοί
Loro (ταινία)

Το ***Loro*** είναι γαλλοϊταλική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία του Πάολο Σορεντίνο και σενάριο του ίδιου και του Ουμπέρτο Κονταρέλο. Πρωταγωνιστεί ο Τόνι Σερβίλλο και η ταινία επικεντρώνεται στη ζωή του Σίλβιο Μπερλουσκόνι την περίοδο 2006-2009. Το έργο χωρίζεται σε δύο μέρη, το *Loro 1* και το *Loro 2*. Τον Σεπτέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε η έκδοση της ταινίας για τις ΗΠΑ, προκειμένου να διαγωνιστεί στα 91α Βραβεία Όσκαρ.

Ο τίτλος *Loro* σημαίνει *αυτοί* στα ιταλικά, είναι όμως και ένα λογοπαίγνιο με το *l'oro* που σημαίνει ο *[[χρυσός]]*.

## Διανομή
*Τόνι Σερβίλλο ως Σίλβιο Μπερλουσκόνι
*Έλενα Σοφία Ρίτσι ως Βερόνικα Λάριο
*Ρικάρντο Σκαρμάτσιο ως Σέρτζιο Μόρα
*Κάσια Σμούτνιακ ως Κίρα
*Εουριντίτσε Άξεν ως Ταμάρα
*Φαμπρίτσιο Μπεντιβόλιο ως Σαντίνο Ρέκια

## Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία, στα βραβεία Nastro d'Argento κέρδισε σε πέντε κατηγορίες: σεναρίου, Α' Γυναικείου Ρόλου, Β' Ανδρικού Ρόλου, Β' Γυναικείου Ρόλου και το βραβείο Guglielmo Biraghi, ενώ ήταν υποψήφια σε άλλες οκτώ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές βιογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάολο Σορεντίνο
Κατηγορία:Ταινίες του 2018
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Γαλλικές βιογραφικές ταινίες
Άννα Φρανσίσκα ντε Μπρόινς

Η **Άννα Φρανσίσκα ντε Μπρόινς** (**Anna Francisca de Bruyns** Μοριαλμέ (Morialmé), 1604 - Αρράς, 1675) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος της μπαρόκ τεχνοτροπίας.

## Βιογραφία
Η ντε Μπρόινς ήταν ανεψιά του επιφανούς χαράκτη Ζακόμπ Φρανκάρ, ο οποίος ήταν πιθανότατα ο Δάσκαλός της στη ζωγραφική. Ζωγράφιζε ήδη από τα 17 της χρόνια και ορισμένοι ιστορικοί τέχνης έχουν ισχυριστεί ότι ήταν η καλύτερη ζωγράφος ανάμεσα στις γυναίκες ζωγράφους της εποχής της.

Ζωγράφισε μερικούς πίνακες για την Ινφάντα Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία. Κάποια χρονική στιγμή μεταξύ 1622 και 1629, έχοντας νυμφευτεί τον συγγραφέα από το Ρόττερνταμ Ίσαακ Μπούλαρτ, εγκαταστάθηκε στο Αρράς. Με τον σύζυγό της απέκτησαν 12 παιδιά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* M. Benisovich, "Biographie d'Anne-Françoise de Bruyns, peintre, ecrite par Jacques Ignace Bullart son fils", *Oud-Holland* 68 (1953), pp.&nbsp;179–182
* Anna Francisca de Bruyns on Artnet

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Καμίλλο Μποργκέζε της Σουλμόνα

Ο **Καμίλλο**, ιταλ. Camillo (19 Ιουλίου 1775 - 9 Μαΐου 1832) από τον Οίκο των Μποργκέζε ήταν 6ος πρίγκιπας της Σουλμόνα & τού Ροσσάνο και δούκας & πρίγκιπας της Γκουστάλλα. Είναι γνωστός ως ο 2ος σύζυγος της Πωλίνας Βοναπάρτη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη ως γιος τού Μαρκαντόνιο 5ου πρίγκιπα της Σουλμόνα, που ήταν υπέρ των Γάλλων. Αδελφός του ήταν ο Φραντσέσκο πρίγκιπας Αλντομπρανντίνι.

Εισήλθε στην υπηρεσία της Γαλλίας το 1796. Όταν απεβίωσε ο Σαρλ Λεκλέρ, σύζυγος της Πωλίνας (αδελφής τού Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας), τη νυμφεύτηκε το 1803. Έγινε πρίγκιπας της Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1804, στρατιωτικός διοικητής στην αυτοκρατορική Φρουρά το 1805 και σύντομα συνταγματάρχης και στρατηγός μοίρας. Το 1806 έγινε δούκας της Γκουαστάλλα και το 1809 διοικητής της 27ης και 28ης μοίρας τού Γαλλικού Στρατού.

Στην αρχή ήταν παθιασμένος με την Πωλίνα: παρήγγειλε ένα γυμνό γλυπτό της στον Αντόνιο Κανόβα. Αργότερα ο γάμος καταποντίστηκε λόγω των εραστών της και των εκκεντικοτήτων της: ήθελε να τη μεταφέρουν οι Αφρικανοί σκλάβοι της στο λουτρό της και να χρησιμοποιεί τις κυρίες της ακολουθίας της ως υποπόδια. Είχαν χωριστές ζωές, αλλά δεν διαζεύχθηκαν. Η Πωλίνα έπεισε τον αδελφό της να τού δώσει τη διακυβέρνηση τού Πεδεμοντίου το 1808 και τη φύλαξη τού πάπα Πίου Ζ΄, που τον είχε φυλακίσει ο Ναπολέων Α΄.

Ο Ναπολέων Α΄ τον έπεισε να τού πωλήσει 344 έργα από την οικογενειακή συλλογή των Μποργκέζε στο Γαλλικό κράτος, την οποία ο Καμίλλο είχε εμπλουτίσει με γλυπτά από εκσκαφές στις ιδιοκτησίες του. Ο Καμίλλο έδειξε ενδιαφέρον για στην οικογενειακή βίλλα στην Πόρτα Πιντσιάνα, αναδιευθετώντας τα εκθέματα της συλλογής σε αυτή και κατασκευάζοντας μία νέα μνημειακή είσοδο από την Πιάτσα ντελ Πόπολο.

Μετά την πτώση τού Ναπολέοντα Α΄, η συμμαχία του με αυτόν αποδείχθηκε άχρηστη. Μετέβη στην Φλωρεντία για να αποστασιοποιηθεί από τη σχέση του με τον Ναπολέοντα Α΄ και με την Πωλίνα, καταφέρνοντας να αποφύγει τις γαίες του, που είχαν κατασχεθεί από τον πάπα ως τιμωρία για την υπέρ τού Βοναπάρτη στάση του. Έζησε 10 έτη εκεί με μία ερωμένη και έπειτα πείστηκε απρόθυμα από τον πάπα να λάβει την Πωλίνα πίσω· αυτή απεβίωσε τρεις μήνες μετά από καρκίνο. Έκανε κρυφά σχέδια υπέρ τού Βοναπάρτη, αλλά μάταια. Απεβίωσε το 1832 στη Φλωρεντία σε ηλικία 57 ετών. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φραντσέσκο στους μη-Ναπολεόντιους τίτλους του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πωλίνα Βοναπάρτη, κόρη τού Κάρλο Μπουονπάρτε δικηγόρου και διπλωμάτη, εκπροσώπου της Κοσικής. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Majanlahti, Anthony (2005). The Families Who Made Rome. London: Chatto & Windus. pp. 205 and 180–181. ISBN 0-7011-7687-3.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μποργκέζε
Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2017

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στις 11 και στις 18 Ιουνίου 2017 (με διαφορετικές ημερομηνίες για τους ψηφοφόρους στις υπερπόντιες περιοχές) για την εκλογή των 577 μελών της 15ης Εθνοσυνέλευσης της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Των εκλογών προηγήθηκαν οι προεδρικές εκλογές στις οποίες νικητής αναδείχθηκε ο Εμμανυέλ Μακρόν. Το κεντρώο κόμμα που ο ίδιος ίδρυσε το 2016, Η Δημοκρατία Μπροστά! (REM), ηγήθηκε ενός συνασπισμού με το κεντρώο Δημοκρατικό Κίνημα (MoDem). Τα δύο κόμματα μαζί κέρδισαν συνολικά 350 από τις συνολικά 577 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Το REM πέτυχε την απόλυτη πλειοψηφία με 308 έδρες. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) μείωσε τη δύναμή του στις 30 έδρες και Οι Ρεπουμπλικανοί (LR) στις 112 έδρες. Αμφότεροι οι γύροι επισκιάστηκαν από τη χαμηλή συμμετοχή (48,7 στον πρώτο και 42,64% στον δεύτερο γύρο).

Μετά τις εκλογές επαναδιορίστηκε πρωθυπουργός ο Εντουάρ Φιλίπ και παρουσίασε τη σύνθεση της νέας του κυβέρνησης στις 21 Ιουνίου. Η πρώτη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου με τη νέα του σύνθεση έγινε στις 27 Ιουνίου.

## Κόμματα

## Αποτελέσματα

### Εθνικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


2017
Γαλλια
Βουλευτικές εκλογές στο Κοσσυφοπέδιο (2017)

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Κοσσυφοπέδιο , στις 11 Iουνίου 2017.

## Υπόβαθρο
Οι εκλογές προέκυψαν από την πρόταση δυσπιστίας εναντίον της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ισά Μουστάφα στις 10 Μαΐου του 2017 με  ψήφους 78-34. Η πρόταση είχε υποβληθεί προς ψήφιση από την Πρωτοβουλία για το Κοσσυφοπέδιο αναφορικά με την κυβερνητική αποτυχία να καλυφθούν οι προεκλογικές υποσχέσεις. Το σύνταγμα απαιτεί τη διεξαγωγή νέων εκλογών και εκείνες ορίστηκαν να διεξαχθούν πριν τις 18 Ιουνίου 2017.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 120 μέλη της Συνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση με ανοικτή λίστα, με τις  20 έδρες να προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες.

## Αποτελέσματα

## Επακόλουθα
Κανένα κόμμα δεν έλαβε αρκετές έδρες για να σχηματίσει κυβέρνηση μόνο του. Ωστόσο, ο αρχηγός του συνασπισμού PDΚ Ραμούς Χαραντινάι δήλωσε ότι διέθετε τις απαραίτητες ψήφους για να σχηματίσει μια  νέα κυβέρνηση, υπολογίζοντας στις 39 έδρες του συνασπισμού του, τις 20 έδρες των εθνοτικών μειονοτήτων και σε ορισμένα μέλη του συνασπισμού του LDK.

Έπειτα από αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες για να εκλεγεί ο νέος Πρόεδρος της Συνέλευσης και ο νέος πρωθυπουργός, στις 4 Αυγούστου ο Μπετζιέτ Πατσόλι ανακοίνωσε την αποχώρηση του AKR από την συμμαχία με το LDK και την συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης με τον συνασπισμό PAN. Ως αποτέλεσμα, το AKR υποσχέθηκε πολλά υπουργεία στη νέα κυβέρνηση, όπως το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Εσωτερικών, το Υπουργείο της Διαχείρισης της Γης, το Υπουργείο Γεωργίας και το Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης. Ο συνασπισμός PAN ανακοίνωσε ότι δύο βουλευτές του LDK, ο Ούκε Ρουγκόβα και ο Νταρτάν Γκάσι θα γίνονταν επίσης μέλη, της κυβέρνησης.

Τελικά στις 9 Σεπτεμβρίου η νέα κυβέρνηση ψηφίστηκε και ο Ραμούς Χαραντινάι εξελέγη νέος πρωθυπουργός με 61 ψήφους υπέρ. Οι ψήφοι εκείνες συμπεριλαμβάνουν τις ψήφους από τηνj προεκλογική συμμαχία PANA,  του AKR, των εθνικών μειονοτήτων και της Σερβικής Λίστας. Η νέα κυβέρνηση περιλαμβάνει 21 υπουργούς, μεταξύ των οποίων βρίσκονται εθνοτικά Αλβανοί, Βόσνιοι, Τούρκοι και Σέρβοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στο Κοσσυφοπέδιο
Κοσσυφοπ
Μίλα (Αλγερία)

Η **Μίλα** (αραβικά: ميلة‎) είναι πόλη στη βορειοανατολική Αλγερία και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Στην Αρχαιότητα, ήταν γνωστή ως Μιλέβουμ (Λατινικά: Milevum) ή Μιραίον στα Αρχαία Ελληνικά, και βρισκόταν στη ρωμαϊκή επαρχία της Νουμιδίας.

## Ιστορία

### Γαλλική αποικιακή εποχή
Σύμφωνα με τον επιστήμονα και τον στρατιωτικό Ε. Καρέτ (1808-1890), τον 19ο αιώνα υπήρχε μια πόλη, η Μίλα που είχε 800 εθνοτικούς Άραβες και 800 εθνοτικούς Βέρβερους. Η πόλη ήταν υπό γαλλική αποικιακή κυριαρχία μια πόλη στο διαμέρισμα της Κωνσταντίνης στην Αλγερία. Στην αρχή του 20ού αιώνα 8000 κατοίκους, από τους οποίους οι 400 ήταν Ευρωπαίοι.

### Σύγχρονη ιστορία
Το διαμέρισμα της Κωνσταντίνης αργότερα έγινε επαρχία Κωνσταντίνης μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Σε αυτή υπαγόταν και η Μίλα μέχρι τη δημιουργία της επαρχίας Μίλα το 1984. Στην απογραφή του 1998 η πόλη είχε πληθυσμό 59.959 κατοίκων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Μπάρλεϊκορν (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Μπάρλεϊκορν** μπορεί να αναφέρεται:

* σε ένα σπυρί - κριθάρι
* Μπάρλεϊκορν (μονάδα), μονάδα μήκους ίση με το ένα τρίτο της ίντσας
* Μπάρλεϊκορν (επώνυμο),επώνυμο
* Σε Ιρλανδική παραδοσιακή μουσική μπάντα
* Στο "John* Barleycorn*", ένα παραδοσιακό Βρετανικό λαϊκό τραγούδι
* Στο *John Barleycorn, ένα *μυθιστόρημα, από τον Τζακ Λόντον
Έντουαρντ Μπάρλεϊκορν

Ο **Έντουαρντ Εμίλιο Μπάρλεϊκορν **(1891-1978) ήταν μέλος μια από τις πιο εξέχοντες οικογένειες Φερναντίνο στην ισπανική Γουινέα (σήμερα Ισημερινή Γουινέα). Το 1928, σε ηλικία 39 ετών, διαπραγματεύτηκε μια σύμβαση εργασίας μεταξύ Αφρικανών αγροτών της Σάντα Ισαμπέλ και τους ισπανούς ηγέτες του Φερνάντο Πο (Μπιόκο).

Καλλιέργησε τις γαίες του πατέρα του σε μέρη όπως τα Ατσεπέπε και Μπανταμπάρε, απασχολώντας διάφορους συγγενείς του.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί της Ισημερινής Γουινέας
Μπάρλεϊκορν (επώνυμο)

Το **Μπάρλεϊκορν** είναι αγγλικό επώνυμο. Αξιοσημείωτα άτομα με το επώνυμο περιλαμβάνουν:

* Έντουαρντ Μπάρλεϊκορν (1891-1978), Πολιτικός της Ισημερινής Γουινέας
* Ναπολέων Μπάρλεϊκορν, Ιεραπόστολος των Αρχικών Μεθοδιστών
* Ουίλιαμ Μπάρλεϊκορν (1848-1925), Ιεραπόστολος των Αρχικών Μεθοδιστών
Μπάρλεϊκορν (μονάδα)

δεξιά|μικρογραφία|292x292εσ|Ένα διάγραμμα αυτοκρατορικών και συνηθισμένων μονάδων.
Το **μπάρλεϊκορν** είναι μικρή αγγλική μονάδα του μήκους ίση με το ένα τρίτο της ίντσας (δηλ., κοντά στα 0.8467 εκατοστά) και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως βάση για μεγέθη υποδημάτων σε αγγλόφωνες χώρες. 

## Ιστορία

Το μπάρλεϊκορν λαμβανόταν συχνά ως μέτρο του μήκους ίσο με το ένα τέταρτο.

## Δείτε επίσης

*γραμμή, ένα τέταρτο του μπάρλεϊκορν ή ένα δωδέκατο της ίντσας
*Κατάλογος ασυνήθιστων μονάδων μέτρησης
*πόπισιντ, ένα τέταρτο ή ένα πέμπτο του μπάρλεϊκορν

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μονάδες μήκους
Μαρκαντόνιο Μποργκέζε της Σουλμόνα

Ο **Μαρκαντόνιο Γ΄** (ιταλ. *Marcantonio III*, 16 Σεπτεμβρίου 1730 - 26 Μαρτίου 1800) από τον Οίκο των Μποργκέζε ήταν 5ος πρίγκιπας της Σουλμόνα, αρχηγός του Οίκου του στη Ρώμη και στις αντιλήψεις του ήταν υπέρ του Ναπολέοντα Α΄.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Καμίλλο 5ου πρίγκιπα της Σουλμόνα, γιου του Μαρκαντόνιο Β΄ αντιβασιλιά της Νάπολης.

Αναμόρφωσε τη βίλλα Μποργκέζε στη Ρώμη σε ένα δομημένο μουσείο: από το 1775 με την καθοδήγηση τού αρχιτέκτονα Αντόνιο Ασπρούτσι, οι παλαιές ταπισερί και τα δερμάτινα καλύμματα τοίχου αποσύρθηκαν· παραγγέλθηκαν διακοσμήσεις οροφής και ο οίκος ανακαινίστηκε. Η Συλλογή Μποργκέζε από γλυπτά αναδιοργανώθηκε στους χώρους της βίλλας με νέα, θεματική τάξη, που προέβαλλε τη θέση των Μποργκέζε στη Ρώμη. Για παράδειγμα το 1785 μετακίνησε το γλυπτό *Απόλλων και Δάφνη* τού Μπερνίνι στο κέντρο τού δωματίου.

Ο Μαρκαντόνιο μετέτρεψε τους κήπους της βίλλας από το επίσημο αρχιτεκτονικό σχέδιο σε κήπους Αγγλικού τοπίου.

## Οικογένεια
Γιοί του ήταν οι:
* Καμίλλο 1775-1832, 6ος πρίγκιπας της Σουλμόνα & Ροσσάνο, δούκας & πρίγκιπας της Γκουαστάλλα. Νυμφεύτηκε την Πωλίνα Βοναπάρτη.
* Φραντσέσκο 1778-1839, στρατηγός στη Γαλλία. Διαδέχθηκε τον αδελφό του στους μη-Ναπολεόντιους τίτλου του και έγινε 7ος πρίγκιπας της Σουλμόνα.

## Πηγές
* Making a Prince's Museum: Drawings for the Late Eighteenth-Century Redecoration of the Villa Borghese. Getty Research Institute (17 June-17 September 2000). Catalogue by Carole Paul, with an essay by Alberta Campitelli.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μποργκέζε
Μπλε Τζαμί (Μαζάρι Σαρίφ)

Το **Μπλε Τζαμί** είναι τέμενος το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Μαζάρι Σαρίφ στο Αφγανιστάν.

Ο σουλτάνος Αχμάντ Σαντζάρ της δυναστείας των Σελτζούκων κατασκεύασε το πρώτο γνωστό τέμενος στην περιοχή. Καταστράφηκε ή καλύφθηκε από αναχώματα κατά την εισβολή του Τζένγκις Χαν περίπου το 1220. Τον 15ο αιώνα, ο σουλτάνος Χουσεΐν Μιρζά Μπαϊκαρά κατασκεύασε στην ίδια τοποθεσία το σημερινό τέμενος. Πρόκειται για το πλέον γνωστό αξιοθέατο της πόλης Μαζάρι Σαρίφ και θεωρείται πως το όνομα της  προέρχεται από το τέμενος αυτό.

Ένα σχέδιο του χώρου από τη δεκαετία του 1910 δείχνει πως το παρελθόν υπήρχε μικρότερος περιτοιχισμένος περίβολος, ο οποίος κατεδαφίστηκε για την κατασκευή πάρκου, αν και οι πύλες παραμένουν μέχρι και σήμερα στις διόδους για το τέμενος.

Κατά τη διάρκεια των χρόνων προστέθηκαν αρκετοί τάφοι διαφόρων διαστάσεων για αρκετούς Αφγανούς πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες. Οι τάφοι αυτοί οδήγησαν στην περαιτέρω επέκταση του χώρου.

Σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο στον χώρο έχει ταφεί ο Αλής που φέρεται να ήρθε με μια λευκή καμήλα για να σώσει τα λείψανα του από βεβήλωση από τους εχθρούς του. Ωστόσο οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι θεωρούν πως ο Αλής τάφηκε στο Τζαμί Ιμάμ Αλί στο Νατζάφ του Ιράκ. 

Εναλλακτικά, η προσωπικότητα που ταφεί στον χώρο ίσως είναι προγενέστερη του Ισλάμ. Η ταυτοποίηση του τάφου με τον Αλή ίσως είναι ένας μύθος για να διασφαλιστεί ότι ο τάφος θα προστατευθεί και θα τιμηθεί από το Ισλάμ.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Men praying in Afghanistan.jpg|Μουσουλμάνοι που προσεύχονται κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού του 2012
Αρχείο:Blue Mosque - Shrine of Hazrat Ali.JPG|Είσοδος σε ένα από τα κτίρια
Αρχείο:Blue Mosque in the northern Afghan city in 2012.jpg|Το Τζαμί Σουλτάν Αχμάντ
Αρχείο:Nowruz in northern Afghanistan-2011.jpg|Μακρινή άποψη του τεμένους
Αρχείο:Mazar-e Sharif - all blue.jpg|Κοντινή φωτογραφία του κτιρίου
Αρχείο:Mazar-e Sharif - Mosque.jpg|Ψηφιδωτά περσικού τύπου


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Κατηγορία:Τζαμιά
Master Flea

μικρογραφία|Οι "Κύριοι Ψίλοι" με μπότες, ρόμπα και φάνο (2η εκτύπωση, 1826)
***Το Master Flea: Ένα Παραμύθι σε Επτά Περιπέτειες των Δύο Φίλων*** είναι ένα χιουμοριστικό παραμύθι φαντασίας του Ε. Τ. Α. Χόφμαν που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά, το 1822. Το παραμύθι εκτυλίσσεται στην πόλη Φρανκφούρτη. Το μυθιστόρημα ακολουθεί την ιστορία της Περέγκρινους Τις, που εμπλέκεται στη σύγκρουση μεταξύ υπερφυσικών χαρακτήρων στη πόλη Dörtje Elverdink, όπου στη πραγματικότητα είναι η Πριγκίπισσα Γαμαχέχ της Φάμαγκούστα.

Λίγο πριν τη δημοσίευσή του, το μυθιστόρημα έλαβε μεγάλη λογοκρισία. Υπό αμφισβήτηση τέθηκαν δύο σκηνές που φαίνεται να κοροϊδεύουν το δικαστικό σύστημα και τον τρόπο δίωξης των εθνικιστών στον απόηχο Γερμανικών Διαταγμάτων του 1819. Η πρώτη έκδοση εμφανίστηκε με σημαντικά τμήματα από το τέταρτο και το πέμπτο μέρος των περιπετειών να λείπουν. Τα ελλείποντα τμήματα για πρώτη φορά δημοσιεύτηκαν από τον λογοτέχνη και λόγιο Γκέοργκ Ellinger, το 1906, στην εφημερίδα *Deutsche Rundschau*. Εμφανίστηκε μια νέα έκδοση του μυθιστορήματος που δημοσιεύθηκε το 1908. Επειδή, ο Χόφμαν ζήτησε και συμφώνησε με τις περικοπές, ωστόσο, οι τελικές του προθέσεις για το μυθιστόρημα παράμειναν ασαφής, και το μυθιστόρημα θα πρέπει να θεωρηθεί ως κατατεμαχισμένο. 

## Σημειώσεις


## Αναφορές

* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* LibriVox

Κατηγορία:Παραμύθια
Κατηγορία:Ε. Τ. Α. Χόφμαν
Σαλίγκ

μικρογραφία|Ένα πιάτο σαλίγκ
Το **Σαλίγκ** () είναι πιάτο λευκού ρυζιού μαγειρεμένο σε ζωμό. Προέρχεται από την περιοχή της Χετζάζης στη δυτική Σαουδική Αραβία και θεωρείται συνήθως το εθνικό πιάτο της περιοχής. Άλλα συστατικά είναι το βούτυρο και το γάλα και σερβίρεται ζεστό.

Σήμερα το τρόφιμο αυτό είναι πολύ δημοφιλές στον Αραβικό κόσμο.

Μπορεί να παρασκευαστεί με κοτόπουλο ή άλλα κρέατα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αραβική κουζίνα
Καλάι Τζάνγκι

Το **Καλάι Τζάνγκι** ή **Καλά-ι-Τζάνγκι** (Νταρί/Παστού: ) είναι οχυρό του 19ου αιώνα πλησίον του Μαζάρι Σαρίφ στο βόρειο Αφγανιστάν, γνωστό για την αιματηρή εξέγερση των Ταλιμπάν το 2001, γνωστή ως μάχη του Καλάι Τζάνγκι, όπου σκοτώθηκαν 470 άτομα συμπεριλαμβανομένου του πράκτορα της CIA Τζόνι «Μάικ» Σπαν. Χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό οχυρό του στρατηγού της Βόρειας Συμμαχίας, Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ κατά τα πρώτα στάδια του Πολέμου στο Αφγανιστάν.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι Αφγανοί κατασκεύασαν το οχυρό το 1889 για να αμυνθούν σε πιθανή εισβολή των Βρετανών μετά τον Β΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο. Χρειάστηκαν 18.000 εργάτες και 12 χρόνια κατασκευών.

Οι Ταλιμπάν κατέλαβαν το οχυρό το μεγαλύτερο διάστημα από το 1994 έως το 2001. Ο Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ, εκ μέρους της Βόρειας Συμμαχίας, κατείχε το οχυρό για μικρό διάστημα το 1997 με 20.000 πολιτοφύλακες.

## Περιγραφή
Το 2001, το οχυρό είχε μήκος 550 μέτρων και πλάτος 270 μέτρων. Ήταν κατασκευασμένο από ξύλινους δοκούς, λάσπη και καλάμια. Σε κάθε γωνία υπήρχε πύργος από λάσπη ύψους 24 μέτρων και διαμέτρου 46 μέτρων. Οι βροχοπτώσεις στην περιοχή που δεν ξεπερνούν τα 100 χιλιοστά ετησίως δίνουν τη δυνατότητα στο κτίριο να αποφύγει τη διάλυσή του.

Επρόκειτο για μία περιτοιχισμένη πόλη, χωρισμένη σε δύο τμήματα από τοίχο 24 μέτρων.

Στην πόλη αυτή υπήρχε τέμενος διακοσμημένο από χρυσό, και ένας τετράγωνος «Ροζ Οίκος», ο οποίος κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1980 από τους Σοβιετικούς που είχαν καταλάβει την περιοχή, ως υποδομή ιατρικής περίθαλψης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Μαρία Λουίζα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Μαρία Λουίζα** (ιταλ. *Maria Luisa di Borbone-Due Sicilie*, 21 Ιανουαρίου 1855 - 23 Αυγούστου 1874) του Οίκου των Βουρβόνων ήταν πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών και μετέπειτα πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Πάρμας και δούκισσα του Μπάρντι. 

## Βιογραφία
Η *Μαρία Λουίζα της Αμώμου Συλλήψεως* γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1855 στο Παλάτι της Καζέρτα στη Νάπολη, και ήταν το δωδέκατο παιδί και η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν.

Η ίδια και η οικογένειά της κατέφυγαν στη Ρώμη, όπου κατοίκησαν στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε μετά από πρόσκληση του Πάπα Πίου Θ΄. Η μητέρα της ενοικίασε το Παλάτσο Νιπότι στη Ρώμη και εκεί έζησε για τα επόμενα επτά χρόνια. Ακόμη και ως παιδί, η Μαρία Λουίζα ήταν γνωστή για την ευσέβειά της. Ήταν ιδιαίτερα αφοσιωμένή στους ομώνυμους προστάτες της, στην Άμωμη Καρδιά της Μαρίας και στον Άγιο Αλοΰσιο του Γκοντζάγκα. Διδάχτηκε τα ιταλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά. Η Μαρία Λουίζα και η αδελφή της, Μαρία Πία, είχαν καταφύγει στο Αποστολικό Παλάτι στην πόλη του Βατικανού μέχρι την παλαμική νίκη στη Μάχη της Μεντάνας.

Στις 25 Νοεμβρίου 1873 η Μαρία Λουίζα παντρεύτηκε τον Ερρίκο, Δούκα του Μπάρντι, στις Κάννες. Μετά το γάμο ο Ερρίκος και η Μαρία Λουίζα πήγαν στην Αίγυπτο για το μήνα του μέλιτος. Εκεί αρρώστησε με πυρετό. Το ζευγάρι αποφάσισε να επιστρέψει στις 30 Μαρτίου 1874 αποβιβάστηκαν στη Μασσαλία. Αποφασίστηκε να πάει η Μαρία Λουίζα στην πόλη Κωτρέ όπου υπήρχαν θειικά λουτρά. Στη διαδρομή σταμάτησαν στο Προσκύνημα της Παναγίας της Λούρδης, όπου βυθίστηκε δύο φορές στο νερό. Οι γιατροί της δήλωσαν ότι η περίπτωσή της ήταν απελπιστική και στα τέλη Ιουλίου αποφασίστηκε να μεταφερθεί στο Πω.

Η Μαρία Λουίζα πέθανε στις 23 Αυγούστου 1874 στη γιορτή της Αμώμου Καρδιάς της Μαρίας στο Πω σε ηλικία 19 ετών. Η σορός της είναι θαμμένη στο παρεκκλήσι της στην Βίλλα Μπορμπόνε κοντά στο Βιαρρέτζο.

## Πρόγονοι



## Τίτλοι
*21 Ιανουαρίου 1855 – 25 Νοεμβρίου 1873: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Λουίζα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
*25 Νοεμβρίου 1873 – 23 Αυγούστου 1874: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Κόμισσα του Μπάρντι

## Παραπομπές
* "Maria Immacolata of Bourbon". *Catholic World* 21 (1875): 670-81.
* Spillmann, Giovanni. *[https://books.google.com/books?id=dvkuAAAAYAAJ&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false Intorno alla vita di Sua Altezza Reale Maria Immacolata di Borbone, contessa di Bardi.]* Roma: Tipografia Poliglotta della S.C. di Propaganda, 1875.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας
Γιώργος Καζαντζής (ποδοσφαιριστής)

Ο **Γιώργος Καζαντζής** (γενν. 6 Φεβρουαρίου 1979) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός και νυν προπονητής. Έχει αγωνιστεί σε επίπεδο Α' και Β' Εθνικής.
## Βιογραφικό
Ο Γιώργος Καζαντζής έχει αγωνιστεί κατά σειρά με τη φανέλα των Α.Ο. Χαλκίδας, Προοδευτικής, Άρη Θεσσαλονίκης, Ο.Φ.Η. και Γ.Σ. Καλλιθέα, σε όλες τις Εθνικές κατηγορίες. Επίσης, αγωνίστηκε στους Α.Ο. Γλυφάδας,  Αστέρα Βάρης, Α.Ο.Τ. Αλίμου, Θύελλα Ραφήνας και Α.Σ. Σουρμένων, όπου και έκλεισε την καριέρα του το 2017 αγωνιζόμενος στο τοπικό πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών.
Επίσης, έχει αγωνιστεί με τη φανέλα της Εθνική Ελλάδας ελπίδων.

Το 2017 ξεκίνησε να εργάζεται ως προπονητής στον Α.Σ. Σουρμένων, ξεκινώντας παράλληλα και την προπονητική του καριέρα.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Προφίλ Γιώργου Καζάντζη στο transfermarkt.de
*Προφίλ Γιώργου Καζάντζη στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
The Imperial March

Το "**The Imperial March (Darth Vader's Theme)**" είναι ένα ορχηστρικό μουσικό θέμα των ταινιών *[[Star Wars]]*, που γράφτηκε από τον Τζον Γουίλιαμς, για την δεύτερη ταινία της πρώτης τριλογίας, *[[Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο V - Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται|Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται]]* (1980). Η πρεμιέρα της σύνθεσης έγινε στις 29 Απριλίου του 1980, μόλις λίγες εβδομάδες πριν την πρεμιέρα της ταινίας, από την Boston Pops Orchestra. Έως και σήμερα θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα συμφωνικά κομμάτια μουσικής ταινιών, ενώ είναι ένα κλασικό παράδειγμα του λαϊτμοτίφ ύφους. Το Τhe Imperial March είναι το μουσικό θέμα του Νταρθ Βέιντερ. Mία οπερατική, στρατιωτική μουσική, θυμίζοντας το ύφος του Ρίχαρντ Βάγκνερ, το Τhe Imperial March λαμπρά εμπεριέχει την ανηλεή μηχανική πολέμου της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας και υπενθυμίζει την ψυχρή, μεταλλική καρδιά του Άρχοντα Βέιντερ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνθέσεις του Τζον Γουίλιαμς
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες