open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πάνος Σαρηγιάννης

Ο **Πάνος Σαρηγιάννης** ή **Σαρρηγιάννης** († 26 Δεκεμβρίου 1825), ήταν πρωτεργάτης του αγώνα του 1821. Υπήρξε προεστός του Άστρους και του Αγίου Ιωάννη, ήταν προύχοντας της επαρχίας του και φάνηκε πολύ χρήσιμος στην αρχή της επανάστασης. Έθεσε το σπίτι του στην διάθεση της εξουσίας των στρατιωτικών και πολιτικών. Ήταν ο μόνος που επαινέθη τότε από όλους για τον άδολο πατριωτισμό του. 

## Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Αγίου Πέτρου, στην Αρκαδία της Πελοποννήσου και συγκεκριμένα από το χωριό Άγιος Ιωάννης. Ήταν γαμπρός του επίσης ισχυρού προύχοντα και προεστού του Αγίου Ιωάννη, Αναγνώστη Παπάζογλου (†1817). Η οικογένειά του, ήταν μια από τις παλαιότερες και ισχυρότερες του χωριού. Ο Πάνος Σαρηγιάννης, έγινε μέλος της Φιλικής εταιρίας το 1820, από τον Αναγνώστη Κονδάκη, μαζί με τον γαμπρό του, Κωνσταντίνο Ζαφειρόπουλο και άλλους. Στις 24 Μαρτίου 1821, με την έναρξη της Επανάστασης, ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης, μαζί με τον Αναγνώστη Κονδάκη στην Κυνουρία. Σύντομα, βρέθηκε, μαζί με τους αδερφούς Ζαφειρόπουλους, στο στρατόπεδο των Βερβένων, όπου συνέβαλε σημαντικά στην τροφοδοσία του. Σημαντική ήταν η προσφορά του και σε άλλες μάχες, όπως των Δολιανών, της Τριπολιτσάς κ.α. Στις 20 Ιουνίου 1821, όταν ο Δημήτριος Υψηλάντης έφτασε στην περιοχή, φιλοξενήθηκε στην οικία του στον Άγιο Ιωάννη, αφού πρώτα τον υποδέχτηκαν στο Άστρος.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα, προσέφερε σημαντικά ποσά για τον αγώνα και βοήθησε στην Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους. Τα επόμενα χρόνια συνείσφερε ενεργά στην επανάσταση, ενώ το 1825, προσέφερε χρήματα, μαζί με τον Ιωάννη Ζαφειρόπουλο, για να απελευθερωθούν ο Παναγιώτης και Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος.

Ο Πάνος Σαρηγιάννης, πέθανε, σύμφωνα με χειρόγραφο της Μονής Λουκούς, στις 26 Δεκεμβρίου 1825. Ήταν παντρεμένος με την κόρη του Αναγνώστη Παπάζογλου, Μάρω και έχει μια κόρη, σύζυγο του Κωνσταντίνου Ζαφειρόπουλου.

## Πηγές

* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά*, τόμος Γ΄: Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας, Αθήνα 1983
* 
* Αθανάσιος Θ. Φωτόπουλος:*Οι Κοτζαμπάσηδες της Αρκαδίας*

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Φανάρι Ολυμπίας)

Ο **Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος** ή **Ζαριφόπουλος** ήταν Έλληνας προεστός και πολιτικός της Επανάστασης του 1821. Συμμετείχε στη συνέλευση των Καλτεζών. 

## Βιογραφία
Ήταν μέλος σημαντικής οικογένειας της Ανδρίτσαινας και ήταν ένας από τους πέντε γιους του ισχυρού ντόπιου προύχοντα Ζαρίφη, τον οποίο διαδέχτηκε στην αρχηγία της οικογένειας. Μυήθηκε το 1819 στη Φιλική Εταιρεία και το επόμενο έτος του ανατέθηκε η μύηση του προεστού της Τριπολιτσάς, Σωτηράκη Κουγιά, ο οποίος ωστόσο έσπευσε να ενημερώσει τις οθωμανικές αρχές. Τον Μάρτιο του 1821 προχώρησε μαζί άλλους προκρίτους στην επίσημη κήρυξη της επανάστασης στην Ανδρίτσαινα και την επαρχία Φαναρίου και τον Μάιο συμμετείχε στη συνέλευση των Καλτεζών. Ταυτόχρονα, όπως και τα υπόλοιπα αδέλφια του, μετέφερε την οικογένειά του για λόγους ασφαλείας στην αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο. Στη συνέχεια διετέλεσε υπεύθυνος για τη συγκέντρωση προμηθειών και πολεμοφοδίων. Το 1822 συμμετείχε μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα - με τη σύμφωνη γνώμη και του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη - σε κίνηση για την εξασφάλιση της αγγλικής προστασίας μέσω διαπραγματεύσεων με την αγγλική διοίκηση των Επτανήσων. Ωστόσο οι όροι κρίθηκαν ενάντιοι στα εθνικά συμφέροντα και ο ίδιος συνελήφθη προσωρινά. Κατόπιν συνέχισε την ανάμειξή του στην επανάσταση, όντας στην παράταξη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Νικόλαος Τσανέτου

Ο **Νικόλαος Τσανέτου** ή **Νικολής Τζανέτου** (όπως υπέγραψε στην Β' Εθνοσυνέλευση του Άστρους) ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821. 

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Φαναρίου Ολυμπίας. Υπήρξε προεστός της επαρχίας και μέλος της πρώτης εφορείας της. Έπειτα έγινε μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας, πληρεξούσιος στην Συνέλευση του Άστρους και βουλευτής σε τρεις περιόδους.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Δασκαλειό Αττικής

Το **Δασκαλειό** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής που αναπτύχθηκε μπροστά από το ομώνυμο μικρό λιμανάκι που υπήρχε στην περιοχή. Βρίσκεται λίγο νοτιότερα της παραλίας Κακή Θάλασσα και είναι ένας από τους πολυάριθμους οικισμούς του δήμου Λαυρεωτικής που έχουν δημιουργηθεί στην παραλιακή ζώνη μεταξύ του Λαυρίου και του Πόρτο Ράφτη. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 123 κάτοικοι.

## Ιστορία
Πρώτες μάρτυρίες για οικισμό έχουμε τον 19ο αιώνα όπου στο σημερινό χωριό ζούσαν εργάτες διάφορων εταιριών. Επίσης εκείνη την εποχή δημιουργήθηκαν οι σήραγγες οι οποίες συνέδεαν το Δασκαλειό με το Λαύριο. Οι σήραγγες υπάρχουν μέχρι σήμερα. Με τα Λαυρεωτικά η περιοχή εγκαταλείφθηκε. Ξανακατοικήθηκε μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Συγκεκριμένα το 1940 υπήρχαν 40 σπίτια. Στην Κατοχή η περιοχή πάλι εγκαταλείπεται. Από το 1950 και μετά δημιουργήθηκαν εκατοντάδες σπίτια. Συγκεκριμένα:
*1950:3 σπίτια
*1960:20 σπίτια
*1970:40 σπίτια
*1980:70 σπίτια
*1990:120 σπίτια
*2000:165 σπίτια
*2010:200 σπίτια

## Οι γύρω οικισμοί
Γύρω από το Δασκαλειό έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια πολυάριθμοι οικισμοί, αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης αυθαίρετης δόμησης που υπήρξε στην περιοχή των Μεσογείων τα προηγούμενα χρόνια. Οι οικισμοί αυτοί έχουν σχεδόν ενωθεί με το Δασκαλειό.

### Ελιές Δασκαλειού
Οι Ελιές Δασκαλειού ή Παραλία Δασκαλειού είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται λίγο νοτιότερα του Δασκαλειού σε μία παραλιακή ζώνη με μικρούς ορμίσκους στους οποίους σχηματίζονται μικρές παραλίες. Ο πληθυσμός του είναι 53 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο οικισμός είναι σχεδόν ενωμένος με το Δασκαλειό.

### Άνω Δασκαλειό
Το Άνω Δασκαλειό είναι μικρός οικισμός χτισμένος σε μικρή απόσταση από την παραλία. Το παλαιότερο όνομα του οικισμού ήταν Μπουζαλάδες. Βρίσκεται λίγο δυτικότερα από τις Ελιές Δασκαλειόυ πάνω σε χαμηλούς λόφους σε υψόμετρο 130 μέτρων. Ο πληθυσμός του είναι 139 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

### Πεύκα
Τα Πεύκα είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός μπροστά από μία παραλία μεταξύ της Παραλίας Δασκαλειού και του οικισμού Πόρτο Εννιά. Είναι νεόδμητος οικισμός με αραιή δόμηση και ο πληθυσμός του είναι 243 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

### Μύλος
Ο Μύλος βρίσκεται βορειοδυτικά του Δασκαλειού σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό. Είναι μικρός νεόδμητος οικισμός με πληθυσμό 102 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

### Διόνυσος
Ο Διόνυσος Είναι ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό οικισμός του συγκροτήματος με πληθυσμό 195 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται τρία χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Δασκαλειού χτισμένο πάνω σε λόφους σε υψόμετρο 180 μέτρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Πολυχρόνης Τσανέτου

Ο **Πολυχρόνης Τσανέτου** ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821. 
## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Φαναρίου Ολυμπίας. Ήταν από τους προκρίτους της επαρχίας και ο λογιώτερος. Έγινε έφορος στην πρώτη και την δεύτερη περίοδο, και πληρεξούσιος της πρώτης Συνελεύσεως στην Επίδαυρο. Εστάλη στο Ναύπλιο μαζί με τους υπόλοιπους διορισθέντες για να παραλάβει το Ναύπλιο, έμεινε όμως κλεισμένος στο φρούριο, επειδή αιφνιδίως επιτέθηκε ο Δράμαλης και η συνθήκη αναβλήθηκε. Ασθένησε μέσα στο φρούριο και όταν βγήκε μεταφέρθηκε στην Τρίπολη όπου και πέθανε.
## Πηγές
* 
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Μικρολίμανο Κερατέας Αττικής

Το ** Μικρολίμανο ** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής που αναπτύχθηκε μπροστά από την ομώνυμη μικρή παραλία που χρησιμοποιείται και σαν λιμανάκι. Στο παρελθόν ονομαζόταν Τουρκολίμανο. Βρίσκεται λίγο βορειότερα του Λαυρίου και είναι ένας από τους πολυάριθμους οικισμούς του δήμου Κερατέας που έχουν δημιουργηθεί στην παραλιακή ζώνη μεταξύ του Λαυρίου και του Πόρτο Ράφτη. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 234 κάτοικοι

## Οι γύρω οικισμοί
Γύρω από το Μικρολίμανο έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια πολυάριθμοι οικισμοί, αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης αυθαίρετης δόμησης που υπήρξε στην περιοχή των Μεσογείων τα προηγούμενα χρόνια. Οι οικισμοί αυτοί έχουν σχεδόν ενωθεί με το Μικρολίμανο και αποτελούν ένα ενιαίο συγκρότημα.

### Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου
Η Αγία Μαρίνα είναι μικρός νεόδμητος παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται λίγο βορειότερα του Μικρολίμανου σε μία παραλιακή ζώνη με μικρούς ορμίσκους στους οποίους σχηματίζονται μικρές παραλίες. Έχει πάρει το όνομά της από το ομώνυμο παραθαλάσσιο εκκλησάκι. Ο πληθυσμός της είναι 139 κάτοικοι.

### Πανόραμα Μικρολίμανου
Είναι μικρός νεόδμητος παραθαλάσσιος οικισμός λίγο νοτιότερα του Μικρολίμανου. Ο πληθυσμός του είναι 163 κάτοικοι. Ο οικισμός είναι ενωμένος οικιστικά με το Μικρολίμανο.

### Συρί
Το Συρί είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται λίγο νοτιότερα του Πανοράματος Μικρολίμανου, κοντά στις εγκαταστάσεις του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού της ΔΕΗ στο Λαύριο. Ο πληθυσμός του είναι 37 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

### Τζονίμα
Η Τζόνιμα βρίσκεται κατά μήκος της ακτής μεταξύ των οικισμών Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου και Καλοπήγαδο. Είναι μικρός οικισμός με πληθυσμό 117 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

### Ελαιοχώρι
Το Ελαιοχώρι βρίσκεται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από την ακτή του Μικρολίμανου, χτισμένο κατά μήκος της λεωφόρου Λαυρίου σε υψόμετρο 40 μέτρων. Ο πληθυσμός του είναι 39 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Κανέλος Παπαναστόπουλος

Ο **Κανέλος Παπαναστόπουλος** ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Φαναρίου Ολυμπίας. Όταν έγινε η επανάσταση διορίστηκε στην προμήθεια των πολεμοφοδίων του στρατού της επαρχίας, και επιβεβαιώθηκε κατ επανάληψη από το κοινό της Ανδρίτσαινας και μέχρι της διαλύσεως του Λάλα. Το μπαρούτι το προσλάμβανε από την Δημητσάνα και από αλλού, το δε μολύβι από το τζαμί και το λουτρό του Φαναριού και από τις Καλαμές.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Βασίλειος Σακελαρόπουλος

Ο **Βασίλειος Σακελαρόπουλος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την Ανδρίτσαινα της επαρχίας Φαναρίου Ολυμπίας. Έλαβε μέρος στον αγώνα από την αρχή της επανάστασης. Πήγε στην Καρύταινα και στη Μάχη του Λάλα, και πολέμησε στην ένδοξη μάχη του Πουσίου, όπου μαχόμενος έπεσε.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Χρήστος Αναστασίου

Ο **Χρήστος Αναστασίου** ήταν πρωτεργάτης και έφορος του αγώνα του 1821. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Φανάρι της Ολυμπίας στην Πελοπόννησο. Πριν από την επανάσταση το σπίτι του ήταν μυστικός τόπος συναθροίσεως και ανταλλαγής του μυστικού της επανάστασης. Μετά την επανάσταση, αν και ήταν γέροντας, συνείσφερε πολλά, γενόμενος έφορος καθ' όλο το διάστημα των εφορειών. 
## Πηγές
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Καλοπήγαδο Αττικής

Το ** Καλοπήγαδο ** (πρώην Βρωμοπούσι) είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής που αναπτύχθηκε μπροστά από την ομώνυμη παραλία. Είναι ένας από τους πολυάριθμους οικισμούς του δήμου Κερατέας κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Αττικής. Βρίσκεται ανάμεσα στους επίσης παραθαλάσσιους οικισμούς Δασκαλειό και το Μικρολίμανο. Το παλαιότερο όνομά του (Βρωμοπούσι) σήμαινε βρώμικο πηγάδι στην Αρβανίτικη διάλεκτο και μετατράπηκε την δεκαετία του 1980 στο πιο εύηχο Καλοπήγαδο. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 479 κάτοικοι. Ο οικισμός αυτός όπως και οι γύρω οικισμοί είναι αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης αυθαίρετης δόμησης που υπήρξε στην περιοχή των Μεσογείων τα προηγούμενα χρόνια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Τζανέτος Χρηστόπουλος

Ο **Τζανέτος Χρηστόπουλος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821 και ένας από τους πιο σημαντικούς οπλαρχηγούς.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Φανάρι της Ολυμπίας. Πατέρας του ήταν ο Χρήστος Αναστασίου. Πριν από την επανάσταση γνώριζε τα της Φιλικής Εταιρείας και γι' αυτό προετοίμαζε την εξέγερση μέχρι την 25η Μαρτίου. Στις 27 Μαρτίου 1821, όταν οι Τούρκοι του Φαναρίου μαζεύτηκαν στην Τρίπολη, η επαρχία Ανδρίτσαινας ανακήρυξε τον Χρηστόπουλο γενικό αρχηγό. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες και διακρίθηκε στην μάχη του Λάλα, Δερβενίων. Ναυπλίου, Κορίνθου, Πατρών και Δράμαλη. Ο Οικονόμος Παπά Αλέξης όταν πήγε στην Τριπολιτσά αυτόν είχε για συνοδεία. Μετά την Συνέλευση του Άστρους, εστάλη με τον Νικηταρά στα Μέγαρα, Άμφισσα και Γραβιά. Πήρε μέρος στην εκστρατεία κατά του Ιμπραήμ και βρέθηκε στην αιματηρή μάχη του Ναυαρίνου. Όταν ο Κιουταχής πολιόρκησε την Ακρόπολη πήρε μέρος και στις μάχες εκεί.
## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατάλογος νησιών της Αιθιοπίας

Η Αιθιοπία, ως μεσόγειο κράτος (δηλαδή κράτος που δεν βρέχεται από θάλασσα), δεν έχει κάποιο νησί στην ανοιχτή θάλασσα. Αντίθετα, στην χώρα υπάρχουν κάποια μικρά νησιά στις λίμνες της, με τα περισσότερα να βρίσκονται στην λίμνη Τάνα, στην οποία υπάρχουν 21 συνολικά νησιά. Τα περισσότερα από τα νησιά των λιμνών είναι ακατοίκητα, αλλά σε επτά από τα νησιά της Τάνα καθώς και στο νησί Τούλο Γκούντο της Λίμνης Ζβάι έχουν αναπτυχθεί μοναστικές κοινότητες. Το νησί Τάνα Κιρκός στη λίμνη Τάνα θεωρείται ιερό νησί από τους πιστούς στην Αιθιοπία, καθώς σύμφωνα με την τοπική παράδοση της Εκκλησίας της Αιθιοπίας, εκεί φυλασσόταν η Κιβωτός της Διαθήκης, πριν μεταφερθεί στο Αξούμ. Το πιο πυκνοκατοικημένο νησί είναι το Ντεκ της ίδιας λίμνης, ενώ στα νησιά (αλλά και στην ακτή) της Ζβάι κατοικούν και μέλη της φυλής Γκουράζ (Gurage). Το μεγαλύτερο νησί της Λίμνης Αμπάγια είναι το Αρούρο, ενώ της Τάνα το νησί Ντεκ.  

## Λίμνη Αμπάγια
Νησιά της λίμνης Αμπάγια:
* Αγκίσε
* Άλγκε
* Αρούρο
* Νταράτο
* Γκατάμε
* Γκιντίτσο
* Ουγκάγιο

## [[Λίμνη Αφρέρα]]
* Φρανκέτι

## [[Λίμνη Σάλα]]
* Πέλικαν

## Λίμνη Τάνα
Νησιά της λίμνης Τάνα:
* Ντάγκα
* Ντεκ
* Γκελίλα Ζακαρίας
* Κεμπράν
* Μιτράχα
* Ρέμα
* Τάνα Κίρκος

## Λίμνη Ζβάι
Νησιά της λίμνης Ζβάι:
* Νησί των Πουλιών
* Ντέμπρε Σίνα
* Φουντούρο
* Γκαλίλα
* Ταντέτσα
* Τούλο Γκούντο

## Δείτε επίσης
* Γεωγραφία της Αιθιοπίας

## Παραπομπές


## Αναφορές
*Robert Mepham, R. H. Hughes, and J. S. Hughes, ''A directory of African wetlands'', (Cambridge: IUCN, UNEP and WCMC, 1992)
*R.E. Cheesman, "Lake Tana and Its Islands", ''Geographical Journal'', (1935)

Κατηγορία:Γεωγραφία της Αιθιοπίας
Αιθιοπια
Αναστάσιος Κουτρουμπής

Ο καπετάνιος **Αναστάσιος Κουτρουμπής** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821. 
## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τις Σπέτσες. Από την αρχή του αγώνα ακολούθησε τον στρατηγό Νικήτα Σταματελόπουλο. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες μαζί του και έδειξε πολύ γενναιότητα και ανδρεία διακρινόμενος στις μάχες. Ήταν το δεξί χέρι του Σταματελόπουλου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αντώνιος Μπόνιας

Ο **Αντώνιος Μπόνιας** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821. 
## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τις Σπέτσες. Στην αρχή της επανάστασης βρέθηκε στην ξηρά με στρατιωτικό σώμα συμπατριωτών του και πολιόρκησε το Ναύπλιο, συγχρόνως μαζί με τον Μπούμπουλη. Αργότερα πήρε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, και από εκεί στις μάχες εναντίον του Δράμαλη. Τον περισσότερο χρόνο ήταν υπό τις διαταγές του Νικήτα Σταματελόπουλου. 

Διακρίθηκε σε όλες τις μάχες που πήρε μέρος. Δαπάνησε όλη του την περιουσία για τις ανάγκες του αγώνα με αποτέλεσμα να πεθάνει άπορος.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ιωάννης Πέτας

Ο **Ιωάννης Πέτας** ή **Βαπτιστής** ήταν αγωνιστής στην επανάσταση του 1821. 

Η καταγωγή του ήταν από τη Ζάκυνθο. Ήρθε στην Πελοπόννησο ακολουθώντας τον Γιαννάκη Κολοκοτρώνη μετά τη διαλυθείσα επανάσταση στη Βλαχία. Βρέθηκε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και ιδιαίτερα στη μάχη της Γράνας, στην οποία πήρε μέρος μαζί με άλλους Ζακυνθινούς. Ακολούθησε τον Κολοκοτρώνη και πήρε μέρος και στην πολιορκία της Πάτρας, όπου και διακρίθηκε στην περίφημη μάχη της 9ης Μαρτίου.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Βελισάριος Καλόγερος

Ο καπετάνιος **Βελισάριος Καλόγερος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821. 

Η καταγωγή του ήταν από την Πάργα. Ήλθε στην Πελοπόννησο από την αρχή της επανάστασης και ακολούθησε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη που τον γνώριζε από τη Ζάκυνθο. Είχε δικό του μικρό σώμα στρατιωτών και ήταν αχώριστος των σωματοφυλάκων του Κολοκοτρώνη. Κατατάχτηκε από τον Ριχάρδο Τσωρτς στις χιλιαρχίες.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Όλιβερ Κρόμγουελ

Ο **Όλιβερ Κρόμγουελ**, (στα σχολικά βιβλία ιστορίας αναφερόταν ως **Κρόμβελ**), (αγγλικά: *Oliver Cromwell*, 25 Απριλίου 1599 - 3 Σεπτεμβρίου 1658) ήταν Άγγλος στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης που ανέλαβε τα ηνία της Μεγάλης Βρετανίας κατά την περίοδο 1653-1658, ύστερα από την εκτέλεση του βασιλιά Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και ύστερα από τον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο. Έγινε ευρύτερα γνωστός για τη συντηρητική Πουριτανική πολιτική που ακολουθούσε, καθώς και για την προσάρτηση της Σκωτίας και της Ιρλανδίας στη Κοινοπολιτεία της Αγγλίας, καθώς και πολέμιος του Καθολικισμού.

## Βιογραφία
Ελάχιστα είναι γνωστά για τα 40 πρώτα χρόνια της ζωής του. Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1599 στο Χάντινγκτον του Κέμπριτζσαϊρ της Αγγλίας. Στις 22 Αυγούστου 1620 παντρεύτηκε την Ελίζαμπεθ Μπούρσιερ, με την οποία απέκτησαν εννέα παιδιά, μεταξύ αυτών και τον Ρίτσαρντ, διάδοχό του στη διοίκηση της Αγγλίας. Το 1628 εξελέγη βουλευτής για το Χάντινγκτον μέχρι το 1629, ωστόσο η παρουσία του στη βουλή ήταν αδιάφορη, καθώς εκφώνησε έναν μόλις λόγο κατά του Αρμινιανιστή ιερέα Ρίτσαρντ Νηλ. Ο Κρόμγουελ συμμετείχε ενεργά στον Πρώτο Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο. Στις 30 Ιανουαρίου 1649, ο βασιλιάς Κάρολος Α΄ εκτελείται και ο Όλιβερ Κρόμγουελ αναλαμβάνει την εξουσία, ωστόσο αναγνωρίζεται από τους Σκωτσέζους ως βασιλιάς ο γιος του Καρόλου Α΄, Κάρολος Β΄. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Κρόμγουελ, ξεσπά ο Αγγλο-Ολλανδικός Πόλεμος, με αφορμή την φορολόγηση από την Ολλανδία. Επίσης, επιδίωξε διώξεις των Καθολικών σε όλη τη Βρετανία, ενώ εξασφάλισε αποικίες στην Αμερική, καθώς και τη δημιουργία πολιτειών στην Αμερική, όπως η Βιρτζίνια και  Μέριλαντ. Γενικά, η πολιτική του χαρακτηρίστηκε ως συντηρητική. Ο Κρόμγουελ πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 1658, ενώ υπάρχουν διάφορες φήμες πάνω στον θάνατό του, όπως ο θάνατος από ελονοσία, ακόμα και εκτέλεσή του, ενώ το σώμα θάφτηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.

Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Άγγλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αγρότες
Novasports

Τα **Νοvasports** αποτελούν μία από τις δύο κατηγορίες ψηφιακού δορυφορικού πακέτου της συνδρομητικής τηλεόρασης της NOVA. Εκπέμπουν σε Ελλάδα και Κύπρο και παρουσιάζουν αθλητικά προγράμματα όπως: οι εντός έδρας αγώνες ΠΑΟΚ, Άρη, Πανσερραϊκού, Αστέρα Τρίπολης, Ατρομήτου και Λεβαδειακού στο Ελληνικό πρωτάθλημα, τα πρωταθλήματα Αγγλίας, Ισπανίας και Γερμανίας, η Ευρωλίγκα κ.ά.

## Κανάλια
*Novasports News
*Novasports Start
*Novasports Prime
*Novasports 1
*Novasports 2
*Novasports 3
*Novasports 4
*Novasports 5
*Novasports 6
*Novasports Premier League
*Novasports Extra 1
*Novasports Extra 2
*Novasports Extra 3
*Novasports Extra 4

## Δείτε επίσης
*Novacinema
*Novalifε

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα Novasports

Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί της NOVA
Κατηγορία:Αθλητικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2008
Ρινέσος Δαμασκηνός

Ο **Ρινέσος Δαμασκηνός** ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 17ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος με τον αύξοντα αριθμό 366. Ο κώδικας περιέχει τους δεκαέξι αναγιγνωσκομένους λόγους του Γρηγορίου του Θεολόγου με ερμηνευτικά σχόλια.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Ιωάννης Σκανδαλίδης

Ο **Ιωάννης Σκανδαλίδης** (1775, Θεσσαλονίκη - 1826) ήταν Έλληνας πολιτικός της επανάστασης του 1821.

## Βιογραφία
Χρημάτισε πληρεξούσιος Μακεδονίας στον Άρειο Πάγο, την προσωρινή διοικητική αρχή που συστάθηκε στην Στερεά Ελλάδα με την κήρυξη της επανάστασης, όπου υπέγραφε ως *Ιωάννης Σκανδαλίδης [[Μακεδόνες (Έλληνες)|Μακεδών]]*. Επίσης χρημάτισε πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1821, της οποίας διετέλεσε και γραμματέας, μέλος του βουλευτικού που επίσης ήταν γραμματέας του. Είχε πάρει μέρος στην συνέλευση της Βυτίνας τον Αύγουστο του 1821, όπου στην συνέλευση αυτή έλαβαν μέρος οι υποστηριχτές του Μαυροκορδάτου σε αντίθεση με αυτούς που υποστήριζαν τον Υψηλάντη και έλαβαν μέρος σε άλλη συνέλευση στη Ζαράκοβα. Οι δύο αυτές συνελεύσεις αργότερα οδήγησαν στην πρώτη εμφύλια σύγκρουση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Μακεδόνες
Λόγγος

Ο **Λόγγος** ήταν Λέσβιος  συγγραφέας που έζησε την Ρωμαϊκή εποχή στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. Είναι γνωστός για το βουκολικό μυθιστόρημά του *[[Δάφνις και Χλόη]]*, το οποίο εξιδανικεύει τον ταπεινό κόσμο των αγροτών και των δούλων των δύο ηρώων. Το έργο αναφέρεται και με τον τίτλο *"Λόγγου ποιμενικών περί Δάφνιν και Χλόην"*  και ήταν γραμμένο σε τέσσερεις τόμους. Για τη ζωή του είναι γνωστά ελάχιστα και πιθανολογείται ότι καταγόταν από το νησί της Λέσβου. Πιστεύεται πως αυτό το όνομα δεν ήταν το πραγματικό του, αλλά έχει προέλθει από παρερμηνεία της τελευταίας φράσης *Λεσβιακῶν ἐρωτικῶν λόγοι* που αναγράφεται στον τίτλο χειρογράφου του *Δάφνις και Χλόη* ή της φράσης *λόγου ποιμενικῶν* από άλλο χειρόγραφο.

Το έργο μεταφράστηκε από τον Γ. Ζευγώλη. (εκδ. «Ι.Ν.Ζαχαρόπουλος», αρχαίο κείμενο και μετάφραση)

Το 1970 δημοσιεύθηκε η μετάφραση του Ρόδη Ρούφου με 5 εικόνες του Ν. Χατζηκυριάκου Γκίκα από τις εκδόσεις Ίκαρος. Στην εισαγωγή αναφέρονται άλλες προγενέστερες μεταφράσεις στην δημοτική: Βουτιερίδης 1920, Ζευγώλης 1939, Σφυρόερας 1966. Όπως προκύπτει από την παραπομπή [1] η μετάφραση του Ρόδη Ρούφου επανεκδόθηκε το 2008 με λιθογραφίες και ξυλογραφίες του Γιώργου Βαρλάμου από τις Εκδόσεις Διάττων.

## Σημειώσεις, παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι
Δημήτριος Σουρμελής

Ο ιερέας **Δημήτριος Σουρμελής** ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 18ου αιώνα.

Πιθανώς η καταγωγή του να ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην Βιβλιοθήκη της Πάτμου με τον αύξοντα αριθμό ΧΜστ. Ο κώδικας περιλαμβάνει την «*Ακολουθία του εξοδιαστικού των κοσμικών ιερέων*».

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Ζαχαρίας Παπαγιαννούλης

Ο ιερέας **Ζαχαρίας** Παπαγιαννούλης ήταν Έλληνας βυζαντινός βιβλιογράφος του 18ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Όταν μαθήτευε στην Αθήνα έγραψε τον θεματογραφικό κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη στις Μηλεαίς της Θεσσαλίας με τον αύξοντα αριθμό 117. Επίσης συνέλεξε και συνεστάχωσε και τις επιστολές διδασκάλων της Αθήνας και του Πηλίου, που φυλάγονται στην ίδια βιβλιοθήκη με τον αύξοντα αριθμό 26.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Θεμιστοκλής Κουρουσόπουλος

Ο **Θεμιστοκλής Κουρουσόπουλος** (1921 - 1998) ήταν Έλληνας δικαστικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα και ήταν γιος του Βασίλειου Κουρουσόπουλου, αντιστράτηγου του ελληνικού Στρατού Ξηράς, και της Αγνής Θεοφιλάτου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια στρατιωτικών και νομικών, μεταξύ των οποίων και ο προπάππος του Βασίλειος Κουρουσόπουλος, αρεοπαγίτης, ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από εφοπλιστική οικογένεια της Ιθάκης, συγγενική με αυτή των Σταθάτων.  

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Παρίσι και ακολούθησε δικαστική σταδιοδρομία στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1982 έγινε πρόεδρος του Β΄ τμήματος του ΣτΕ και τον επόμενο χρόνο, το 1983, διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1988, οπότε συνταξιοδοτήθηκε με την συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του. Επίσης, από το 1994 έως το 1997 διατέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).

Υπήρξε στενός φίλος του Μένιου Κουτσόγιωργα, και στις αρχές του 1985 το όνομά του είχε συνδεθεί με την Προεδρία της Δημοκρατίας (τελικά επελέγη ο επίσης δικαστικός Χρήστος Σαρτζετάκης).

Απεβίωσε στις 28 Ιουλίου 1998 στην Αθήνα, σε ηλικία 77 ετών, από καρκίνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας
Ρεμερίτης

Ο **ρεμερίτης** (αγγλ. römerite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του σιδήρου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Φρίντριχ Άλφρεντ Ρέμερ (Friedrich Adolph Römer ,1809–1869), Γερμανού γεωλόγου Διευθυντή της Σχολής Ορυκτολογίας στο Clausthal της Γερμανίας.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ο ρεμερίτης αποτελεί δευτερογενές ορυκτό προερχόμενο από πρώιμες εξαλλοιώσεις σιδηροπυρίτη και πυρροτίτη. Έχει επίσης ανευρεθεί (σπάνια) και ως προϊόν ηφαιστειακών αναθυμιάσεων (φουμαρόλες). Είναι ορυκτό διαλυτό στο νερό και έχει μεταλλική γεύση.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κοπιαπίτης, ο μελαντερίτης, ο βολταΐτης, ο αλοτριχίτης, ο σιδεροτίλης και ο αλουνίτης. Επίσης τα πολύ σπανιότερα κορνελίτης, ροζενίτης και σομολνοκίτης (szomolnokite).

Απαντάται σε αρκετά σημεία της Γης. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στη Γερμανία (όρη Χαρτς (Rammelsberg), όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type Locality, TL) και Βαυαρία), στην Τσεχία, τη Ρωσία (Ουράλια όρη και ηφαίστεια της χερσονήσου Καμτσάτκα), την Ουγγαρία, το Ιράν, τη Χιλή (Καταμάρκα, Αντοφαγάστα, Ατακάμα), το Κουήνσλαντ στην Αυστραλία, στη Γροιλανδία και τις Πολιτείες Αριζόνα, Γιούτα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία Λαυρίου.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Ρεμεριτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Δημήτριος Παππούλιας

Ο **Δημήτριος Παππούλιας** (1878 - 1932) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Γκαίτινγκεν και την Λειψία και ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα διοριζόμενος το 1911 καθηγητής αστικού δικαίου στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα ασχολήθηκε με τα διοικητικά του πανεπιστημίου εκλεγόμενος κοσμήτορας της σχολής και στη συνέχεια πρύτανης (1923 - 1924). Από το 1922 το πανεπιστήμιο λειτουργεί με νέο οργανισμό (*νόμο 2905, Περί Οργανισμού του Αθήνησιν Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου*), ο οποίος αποτελεί κυρίως δημιούργημά του.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του διετέλεσε μέλος αρκετών νομοθετικών επιτροπών και συλλόγων. Συγκεκριμένα ήταν μέλος της επιτροπής σύνταξης του Αστικού Κώδικα ενώ είχε χρηματίσει και πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Με την συντακτική πράξη ίδρυσης της Ακαδημίας Αθηνών, το 1926, διορίστηκε τακτικό μέλος αυτής. Έγραψε αρκετά νομικά έργα μεταξύ των οποίων *«γενικαί αρχαί αστικού δικαίου»* (1921) κ.α. Ο Δημήτριος Παππούλιας αναφέρεται επίσης στο μυθιστόρημα του Καραγάτση *Η Μεγάλη Χίμαιρα*.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1932. Αν και πέθανε νέος ο Παππούλιας επηρέασε την πορεία της νομικής σκέψης στην Ελλάδα.

## Πηγές


Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Διευθυντές Γενικών Αρχείων του Κράτους
2. Μπούντεσλιγκα

Η **2η Μπούντεσλιγκα** (γερμανικά: *2. Fußball-Bundesliga*) είναι η δεύτερη σε ιεραρχία επαγγελματική κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Από το 1974, οπότε και δημιουργήθηκε, διεξαγόταν σε δύο ομίλους (βόρειο και νότιο), ενώ το 1981 αποφασίστηκε η οργάνωση των ομάδων σε ένα και μοναδικό όμιλο. Μέχρι το 1981, δεν υπάρχει πρωταθλήτρια ομάδα. Το 1991–92, οπότε και ενσωματώθηκαν σε αυτή έξι ομάδες της Ανατολικής Γερμανίας, διεξήχθη με δύο ομίλους των δώδεκα ομάδων. Σήμερα συμμετέχουν σε αυτή 18 σύλλογοι. Το ρεκόρ πρωταθλημάτων κατέχει η Κολωνία με σύνολο 5 τίτλους.

## Ιστορία
Το 1974 σηματοδότησε την εισαγωγή της δεύτερης κατηγορίας της Μπούντεσλιγκα. Σαράντα ομάδες, χωρισμένες σε δύο ομίλους (Βόρειο και Νότιο), διαγωνίστηκαν για τον προβιβασμό στην Μπούντεσλιγκα. Το 1981 θεσμοθετήθηκε να αποτελείται η 2η Μπούντεσλιγκα από 20 μόνο ομάδες. Την σεζόν 1991–1992, συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και ομάδες από την πρώην Ανατολική Γερμανία. Αυτό κατέστη δυνατό με την επιστροφή στο σύστημα των δύο ομίλων (με 12 ομάδες σε καθένα εξ αυτών). Η σεζόν 1992–93 απετέλεσε ορόσημο, με 24 συλλόγους συνολικά να αγωνίζονται σε έναν μόνο όμιλο. Από την σεζόν 1994–95 αποφασίστηκε να συμμετέχουν 18 ομάδες στην Δεύτερη Κατηγορία. Η πλέον επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία της 2ης Μπούντεσλιγκα είναι η ΣΚ Φορτούνα Κολωνίας (1.376 βαθμοί από τους συνολικά 2.910).

## Πρωταθλητές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Αφιέρωμα Β' Γερμανίας 2015-2016 - Οδηγός Σεζον

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Γερμανίας
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου
Μαίρη Ραζή

Η **Μαίρη (Μαρία) Ραζή** (Κωνσταντινούπολη, 18 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Ελληνίδα θεατρική και τηλεοπτική ηθοποιός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σε ηλικία 14 ετών ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς της και τη μεγαλύτερη αδελφή της. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία ενώ φοίτησε στο Θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν, ενώ αποφοίτησε και από τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έκτοτε εργάσθηκε ανελλιπώς στο ελληνικό θέατρο σε πολλές παραστάσεις και με συνεργασίες οπως τους Σωτήρη Μουστάκα, Θύμιο Καρακατσάνη, Θανάση Βέγγο, Κώστα Χατζηχρήστο, Ρένα Βλαχοπούλου, Γιάννη Γκιωνάκη, Κώστα Καζάκο. Το 1990 ίδρυσε το θέατρο *«ΠΡΟΒΑ»* στην οδό Ερμού, ενώ το 2001 ίδρυσε την δική της Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Μαίρης Ραζή, την οποία και διευθύνει μέχρι σήμερα.

Το 1981 παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Σωτήρη Τσόγκα και μαζί απέκτησαν την μοναχοκόρη τους, Κοραλία Τσόγκα, ηθοποιό.

Στις 11 Οκτωβρίου 2018 βραβεύτηκε για τη συνολική της παρουσία από τη Σχολή Δημοσιογραφίας και Τηλεόρασης New Media Studies by Stamatis Malelis στην Αθήνα.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η Πρόβα - Βιογραφικό
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ρήγας Κοντορήγας

Ο ** Ρήγας Κοντορήγας**, πολλές φορές υπέγραφε **Παπά Κοντορήγα**, ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τη Λιβαδειά.

Πήρε μέρος στην πολιορκία και απελευθέρωση των Σαλώνων τον Μάρτιο του 1821 και ήταν μέλος της διοίκησης που συγκροτήθηκε για την κατάληψη του κάστρου. Χρημάτισε πληρεξούσιος Στερεάς Ελλάδας στον Άρειο Πάγο και στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Ηλεκτρογεννήτρια Βαν ντε Γκράαφ

Η **Ηλεκτρογεννήτρια Βαν ντε Γκράαφ**, ή *σφαίρα Βαν ντε Γκράαφ*,  είναι ηλεκτρογεννήτρια στατικού ηλεκτρισμού, (ηλεκτροστατική γεννήτρια), που μπορεί να συσσωρεύσει στο κοίλο ειδικής μονωμένης μεταλλικής σφαίρας που φέρει  μεγάλα αποθέματα ηλεκτροστατικού δυναμικού.

Τη συσκευή αυτή εφεύρε ο Αμερικανός φυσικός Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ το 1929 στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον , προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομα. Η ιδέα της εφεύρεσης αυτής βασίστηκε στην αναζήτηση παραγωγής ηλεκτρικού φορτίου εκ της τριβής που επιτυγχάνεται μέσω δύο τροχαλιών που κινούν ιμάντα στο κάθετο στέλεχος της συσκευής ο οποίος με τη σειρά του συνδέεται με δύο ηλεκτρόδια.

Σημειώνεται ότι η μεγαλύτερη ηλεκτρογεννήτρια τέτοιου τύπου που κατασκευάστηκε είναι αυτή που φέρεται σήμερα στο Μουσείο των Επιστημών στη Βοστώνη, κατασκευής των αρχών της δεκαετίας του 1930.  Έχει ύψος στελέχους περίπου 4,5 μέτρα και με τον θόλο της σφαίρας φθάνει τα 6,5 μ. δυνάμενη να παράγει τάση 2,5 εκατομ. βολτ.

## Πηγές
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ. 13ος, σελ. 267.

Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Κατηγορία:Ηλεκτρογεννήτριες
Κατηγορία:Ηλεκτροστατική
Μετάλλιο «Ουσακόφ»

Το **Μετάλλιο "Ουσακόφ"** (ρωσ. Медаль Ушакова) είναι ένα βραβείο της ΕΣΣΔ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 3 Μαρτίου του 1944, με το διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Με το διάταγμα **Νο.2424** του Ανώτατου Σοβιέτ της Ρωσικής Ομοσπονδίας που εκδόθηκε στις 2 Μαρτίου του 1992, το βραβείο παρέμεινε ως βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το βραβείο ξαναδημιουργήθηκε, με το διάταγμα Νο.442 στις 2 Μαρτίου του 1994. Ο σχεδιαστής του βραβείου είναι ο Μόντεστ Σεπιλέβσκι.

## Λόγοι απονομής

### [[ΕΣΣΔ]]

Το Μετάλλιο "Ουσακόφ" απονεμόταν σε ναύτες και στρατιώτες, λοχίες, αξιωματικούς και υποαξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού, σε ναυτιλιακές μονάδες που βρίσκονταν στα σύνορα της ΕΣΣΔ για την ανδρεία και το θάρρος που επέδειξαν για την υπεράσπιστη της σοσιαλιστικής Πατρίδας στον τομέα των θαλάσσιων συνόρων, τόσο σε καιρό πολέμου όσο και σε καιρό ειρήνης.

Το Μετάλλιο "Ουσακόφ" απονεμόταν για την γενναίοτητα και το θάρρος που επέδειξαν οι στρατιώτες:

*Σε ναυμαχίες με τους εχθρούς του σοσιαλισμού.
*Για την προστασία των θαλάσσιων συνόρων της ΕΣΣΔ.
*Για την εκτέλεση πολεμικών αποστολών στα θαλάσσια σύνορα της ΕΣΣΔ.
*Για την εκτέλεση των πολεμικών τους καθηκόντων εν ώρα κινδύνου.

### [[Ρωσία]]

Το Μετάλλιο "Ουσακόφ" απονέμεται σε στρατιώτες του Πολεμικού Ναυτικού και σε υπαλλήλους της Υπηρεσιάς Συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το προσωπικό θάρρος και γενναιότητα που επέδειξαν για την άμυνα της Πατρίδας καθώς και για το δημόσιο συμφέρον της Ρωσικής Ομοσπονδίας στον τομέα των θαλάσσιων συνόρων  ενώ ταυτόχρονα προστάτευαν τα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε ναυμαχίες καθώς και στην ανάπτυξη της ναυτικής εκπαίδευσης.

Ουσακοφ
Ζαφειρόπουλος

Με το όνομα **Ζαφειρόπουλος** μπορεί να αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
* Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος, αγωνιστής του '21 από την επαρχία Αγίου Πέτρου Πελοποννήσου.
* Ο Επαμεινώνδας Ζαφειρόπουλος, γνωστότερος ως Nώντας Ζαφειρόπουλος (1933-2006), δικηγόρος
* Ο Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος, (1890 -1965 ) δήμαρχος Πατρέων και νομάρχης Αχαϊοήλιδος
* Ο Αναγνώστης Ζαφειρόπουλος, αγωνιστής και πολιτικός του '21
* Ο Ιωάννης Ζαφειρόπουλος 1821, αγωνιστής και πολιτικός του '21
* Ο Ιωάννης Ζαφειρόπουλος, υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών από το 2000 έως το 2001
* Ο Στέφανος Ζαφειρόπουλος, (; - 1892) Έλληνας ευεργέτης
* Ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος (Αγιάννης), πολιτικός του '21 από το χωριό Αγιάννης της επαρχίας Αγίου Πέτρου
* Ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος (Καρύταινα), αγωνιστής του '21 από το Ζυγοβίστιο της επαρχίας Καρύταινας. 
* Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Φανάρι Ολυμπίας), πολιτικός του '21 από την επαρχία Φαναρίου Ολυμπίας.
* Ο Αριστείδης Ζαφειρόπουλος, δήμαρχος Αμαλιάδας
* Ο Κωνσταντής Ζαφειρόπουλος, ή Ζαφυρόπουλος, πληρεξούσιος στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους
* Ο Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος, Νομάρχης Αχαΐας το 1921 
* Ο Ηλίας Ζαφειρόπουλος, βουλευτής στις Ελληνικές ευρωεκλογές 1994
* Οι Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, δύο αγωνιστές του 1821 και ένας δήμαρχος Πύργου Ηλείας
* Ο Επαμεινώνδας Ζαφειρόπουλος, Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος
* Ο Γιάννης Ζαφειρόπουλος, Υποψήφιος Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αρκαδίας 2015 [ http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=5672:2015-01-10-15-48-04&catid=155:ekloges-2015&Itemid=115].
* Ο Γιάννης Ζαφειρόπουλος (προπονητής ποδοσφαίρου), βετεράνος ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής.
Νατρογλαυκοκερινίτης

Ο **νατρογλαυκοκερινίτης** (αγγλ. natroglaucocerinite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του νατρίου, του αργιλίου, του χαλκού και του ψευδαργύρου. Το όνομά του οφείλεται στην παρόμοια χημική σύσταση με τον γλαυκοκερινίτη, από τον οποίο διαφέρει στο ότι περιέχει και νάτριο. Το όνομα εγκρίθηκε από την ΙΜΑ το 1995 (IMA1995-025), αλλά δεν έχει ακόμη εκδοθεί επίσημη περιγραφή του, με συνέπεια όλα τα αναφερόμενα στοιχεία να βασίζονται μόνο σε δύο μελέτες του T. Witzke και σε μακροσκοπική εξέταση του ορυκτού.

Έχει ανευρεθεί μόνο στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στο ορυχείο «Ιλάριον Νο. 50» και στο ορυχείο «Σερπιέρη», όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).

## Σημειώσεις


## Πηγές
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Νατρογλαυκοκερινιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Νικολάι Πέτσεν

Ο **Νικολάι Ανατόλιεβιτς Πέτσεν** (ρωσ. Николай Анатольевич Печень) γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1957. Είναι συνταγματάρχης, δόκτορας των ιστορικών επιστημών, συγγραφέας έργων για την ιστορία των Ρωσικών Ένοπλων Δυνάμεων και καθηγητής στο Κρατικό Ρωσικό Κοινωνικό Πανεπιστήμιο (Российский государственный социальный университет). Ο Νικολάι Πέτσεν αποφοίτισε από το Ανώτατο Επαγγελματικό Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ВВПОУ, высшее военно-профессиональное образовательное учреждение) του Νοβοσιμπίρσκ το 1978.

Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί
Μετάλλιο «Σουβόροφ»

Το **Μετάλλιο «Σουβόροφ»** (ρωσ. Медаль Суворова) είναι βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994 με το διάταγμα **Νο.442**. Δημιουργήθηκε προς τιμήν του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ.

## Απονομή
Το Μετάλλιο «Σουβόροφ» απονέμεται σε στρατιώτες για το προσωπικό θάρρος και γενναιότητα που επέδειξαν για την άμυνα της Ρωσικής Ομοσπονδίας καθώς και για το δημόσιο συμφέρον της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις μάχες. Επίσης απονέμεται και για την άριστη απόδοση στις πολεμικές ασκήσεις.

Σουβοροφ
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Κυβέρνηση Μωραϊτίνη 1863

Η **Κυβέρνηση Μωραϊτίνη** (9 Φεβρουαρίου 1863 – 11 Φεβρουαρίου 1863), με διάρκεια ζωής 2 ημερών, ήταν το όργανο που αντικατέστησε την Προσωρινή Κυβέρνηση της Ελλάδος, της τριανδρίας Δημήτριος Βούλγαρης, Κωνσταντίνος Κανάρης, Μπενιζέλος Ρούφος, η οποία διαλύθηκε όταν έχασε, στις 8 Φεβρουαρίου 1863 την υποστήριξη του Κανάρη αλλά και των περισσοτέρων υπουργών της. Στις 9 Φεβρουαρίου η Εθνική Συνέλευση αποφάσισε να αναλάβει η ίδια την εκτελεστική εξουσία *«δια του προεδρεύοντος Αντιπροέδρου»*.

Ο αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Αριστείδης Μωραϊτίνης, *(πληρεξούσιος «των εκ [[Τεργέστη]] και [[Ελληνική κοινότητα της Βενετίας|Βενετία]] Ελλήνων υπηκόων»)*, όρισε μια πενταμελή επιτροπή εν είδει υπουργικού συμβουλίου, που αποτελούνταν από τους:
: Αλέξανδρο Κουμουνδούρο, *(πληρεξ. [[Μεσσηνία|Μεσσήνης]])*
: Θρασύβουλο Ζαΐμη, *(πληρεξ. [[Καλάβρυτα|Καλαβρύτων]])*
: Γεώργιο Πετμεζά, *(πληρεξ. [[Καλάβρυτα|Καλαβρύτων]])*
: Σπήλιο Αντωνόπουλο, *(πληρεξ. [[Μεσσηνία|Μεσσήνης]])*
: Αναστάσιο Μαυρομάττη, *(πληρεξ. [[Βόνιτσα|Βονίτσης]] και [[Δήμος Ξηρομέρου|Ξηρομέρου]])*

Την 11η Φεβρουαρίου 1863 η Εθνοσυνέλευση αναλαμβάνοντας την εκτελεστική εξουσία αποφασίζει ότι:
η κυβέρνηση θα αποτελείται από 7 υπουργούς οι οποίοι θα εκλέγονται από το σώμα της Εθνοσυνέλευσης με φανερή ψηφοφορία και απόλυτη πλειοψηφία, στους οποίους θα προεδρεύει ένας υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο, ο οποίος θα εκλέγεται κατά τον ίδιο τρόπο. Οι αποφάσεις για το κυβερνητικό έργο θα παίρνονται από την ολομέλεια του υπουργικού συμβουλίου κατά πλειοψηφία.
Την ίδια μέρα και με τον παραπάνω τρόπο εκλέχτηκε η Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη.

## Παραπομπές


 

1863 02
Κατηγορία:1863
1
Μετάλλιο «Νεστέροφ»

Το **Μετάλλιο «Νεστέροφ»** (ρωσ. *Медаль Нестерова*) είναι βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994, με το διάταγμα **Νο.442**. 

## Απονομή
Το Μετάλλιο «Νεστέροφ» απονέμεται σε στρατιώτες της Πολεμικής αεροπορίας, των Ένοπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, της FSB, και των στρατευμάτων του Υπουργείου Εσωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την γενναιότητα και το θάρρος για την προστασία της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των δημοσίων συμφερόντων της Ρωσικής Ομοσπονδίας στον τομέα της αεροπορίας, καθώς και στην ανάπτυξη της αεροπορικής εκπαίδευσης. 

Νεστεροφ
Ανόργανα σιλένια

μικρογραφία|Χημική ένωση σιλενίου
Τα ανόργανα **σιλένια** ονομάζονται οι χημικές ενώσεις πυριτίου (Si) και υδρογόνου (H) που περιέχουν ένσν διπλό δεσμό (Si=Si). Είναι τα πυριτικά ανάλογα των αλκενίων. 

## Ιστορία

Η πρώτη (ασταθής) παραγωγή δισιλενίου έγινε το 1972 από τους D. N. Roark και Garry J. D. Peddle. Το πρώτο θερμικά σταθερό σιλένιο, το τετραμεθυλοδισιλένιο [(CH3)2Si=Si(CH3)2] απομονώθηκε το 1991 από τον Robert West.

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Χημικές ομόλογες σειρές
Γουντγουαρντίτης

Ο **γουντγουαρντίτης** (αγγλ. woodwardite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του χαλκού και του αργιλίου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Σάμουελ Πίκφορντ Γούντγουαρντ (Samuel Pickford Woodward, 1821–1865), Άγγλου γεωλόγου και φυσιοδίφη.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι σπάνιο ορυκτό, σχηματιζόμενο από εξαλλοιώσεις στη ζώνη οξείδωσης χαλκούχων αποθέσεων. Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο χαλκανθίτης, ο βροσαντίτης, ο αντλερίτης, ο σερπιερίτης, ο νηντερμαγερίτης, ο δεβιλλίνης, ο γλαυκοκερινίτης, ο κυανοτριχίτης και ο ψευδαργυραλουμινίτης.

Απαντάται στην Κορνουάλη -  όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL - και την Ουαλλία (Βρετανία)), την Ιρλανδία (περιοχή Κορκ), το Τιρόλο της Αυστρίας, την Αλσατία στη Γαλλία, αρκετές περιοχές της Γερμανίας - ιδιαίτερα στη Σαξωνία - την Ιταλία (Τοσκάνη (περιοχή Barrati σε μεταλλευτικά απορρίμματα), Σαρδηνία, κοιλάδα Αόστης, Άνω Αδίγη), την Ιαπωνία (νήσος Χονσού, τη Ζάμπια και τις Πολιτείες Κολοράντο και Αριζόνα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου, και συγκεκριμένα στα ορυχεία «Χριστιάνα», Ιλάριον Νο. 50, Ζαν-Μπατίστ και Σερπιέρη.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Γουντγουαρντιτης
Γουντγουαρντιτης
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Λόγγος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Λόγγος** μπορεί να αναφέρνται τα εξής:

## Προσωπικότητες
* Λόγγος, Έλληνας συγγραφέας του 3ου αιώνα.

## Οικισμοί
τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας: 
*Λόγγος Αχαΐας, χωριό του δήμου Συμπολιτείας στην Αχαΐα.
*Λόγγος Φωκίδας, χωριό του Δήμου Δωρίδας στη Φωκίδα.
*Λόγγος Τρικάλων, χωριό του Δήμου Τρικκαίων.

αλλά και οι:
*Λόγγος Άρλας, εγκαταλελειμμένος οικισμός της Αχαΐας.
*Λόγγος Δρόπολης, χωριό της Αλβανίας, του δήμου Δρόπολης.

## Παρώνυμα
* Λογγός Παξών, χωριό των Παξών στο Νομό Κέρκυρας.
* Λογγός Φθιώτιδας, χωριό στο  Δήμο Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Το **Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας** (ρωσ. Медаль «За отличие в охране государственной границы») είναι βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994, με το διάταγμα **Νο.442**. Ωστόσο το βραβείο είχε υποστεί 2 αλλαγές, χάρη στα διατάγματα **Νο.19** που εκδόθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1999, και διάταγμα **Νο.1365** που εκδόθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 2003.

## Απονομή

Το μετάλλιο απονέμεται σε στρατιώτες και απλούς πολίτες για την διάκριση τους στην άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επίσης το βραβείο απονεμόταν για:

*Για την προστασία των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας
*Για την ανδρεία και την αφοσίωση που εμφανίζουν στις μάχες κατά την διάρκεια των συλλήψεων των παραβατών των κρατικών συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
*Στην ικανή ηγεσία των πολεμικών επιχειρήσεων για την άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
*Για την υψηλή επαγρύπνηση που οδήγησε στην σύλληψη παραβατών των κρατικών συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
*Για την επιδέξια οργάνωση των συνοριακών φύλακων και για το υποδειγματικό έργο για την ενίσχυση των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
*Για τις εξαιρετικές επιδόσεις στην υπηρεσία για την προστασία των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
*Για την δραστική βοήθεια στα συνοριακά όργανα στην προσπάθεια διατήρησης των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Διακριση στην αμυνα
Μαρία της Άμνιας

thumb|right|210px|Πανομοιότυπο της γραφής της βασίλισσας Μαρίας
Η **Μαρία της Άμνιας** (770 - μετά το 823) ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα και έζησε στα τέλη του 8ου και αρχές του 9ου αιώνα. Καταγόταν από την Άμνια της Παφλαγονίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Είναι η ατυχής σύζυγος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΣΤ' την οποία αυτός εχώρισε για να νυμφευτεί την Θεοδότη. Η καταγωγή της ήταν από την Αρμενία, εγγονή του Αγίου Φιλαρέτου του ελεήμονα. Ο Κωνσταντίνος, από σφοδρό έρωτα προς την Θεοδότη απέπεμψε αδίκως την Μαρία παρά τις παραστάσεις του πατριάρχη Ταρασίου και την έκλεισε σε μονή το έτος 795 μαζί με τις κόρες τους Ευφροσύνη και Ειρήνη. Έκτοτε χάνονται τα ίχνη της και δεν είναι γνωστό πότε πέθανε. 

## Έργα της
Η βασίλισσα Μαρία σύμφωνα με τον Σπ. Λάμπρο, αντέγραψε το έτος 800 σε περγαμηνή τον κώδικα που φυλάγεται στην μονή του Αγίου Παύλου στο Άγιο Όρος με αύξοντα αριθμό 2. Ο κώδικας περιέχει τις πράξεις των Αποστόλων, τις επιστολές των Αποστόλων και την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, με ερμηνείες του Ανδρέα του Καισαρείας. Ωστόσο, ο Σπυρίδων Λάμπρος έπεσε σε πλάνη και απέτυχε να χρονολογήσει το χειρόγραφο με ακρίβεια.  

Το συγκεκριμένο χειρόγραφο χρονολογήθηκε βάσει παλαιογραφικής αναλύσεως, δηλαδή κατόπιν αναλύσεως της γραφής, τον 11° αιώνα από τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο-Κεραμέα το 1905, σε μελέτη του δημοσιευμένη στην Byzantinische Zeitschrift . Συνεπώς, το σημείωμα δεν μπορεί να αναφέρεται στην Μαρία της Άμνιας, αλλά η βασίλισσα Μαρία του 11ου αιώνα είναι η Μαρία η Αλανή, σύζυγος του Μιχαήλ Ζ' Δούκα και έπειτα του Νικηφόρου Γ' Βοτανειάτη. Το σημείωμα "Σταυρέ φύλαττε βασίλισσαν Μαρίαν", σύγχρονο της αντιγραφής του χειρογράφου τον 11° αιώνα, δεν σημαίνει ότι η Μαρία αντέγραψε τον κώδικα αλλά ότι ήταν η παραλήπτης. Το σημείωμα κάτω αριστερά αποδίδεται στον γνωστό πλαστογράφο του 18ου αιώνα, Κωνσταντίνου Σιμωνίδη, ο οποίος για να ανυψώσει την αξία του χειρογράφου, απέδωσε την αντιγραφή του σε μία γυναίκα. 

Τα πρώτα φύλλα του κώδικα είναι χάρτινα, σε αντίθεση με το υπόλοιπο χειρόγραφο που είναι περγαμηνά, και έχουν προστεθεί αργότερα και κάποια χαρτώα φύλλα στο μέσο του χειρογράφου. Σε ένα από τα χάρτινα πρώτα φύλλα, βρίσκεται η σημείωση από έναν μοναχό του 18ου αιώνα: "Ἐγγράφη δὲ παρὰ Μαρίας βασιλίσσης ἐν ἒτει ω+800", η οποία αποτελεί την αφετηρία της λανθασμένης χρονολόγησης και απόδοσης του χειρογράφου στη Μαρία της Άμνιας.

Επίσης σώζεται απόγραφο του ίδιου κώδικα που φυλάγεται στην μονή Αγίου Παύλου με αύξοντα αριθμό 48. Το απόγραφο χρονολογείται τον 19ο αιώνα και γράφτηκε από τον μοναχό βιβλιογράφο Ιάκωβο Αγιορείτη τον πρεσβύτερο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*— (1895). Catalogue of the Greek manuscripts on Mount Athos, vol. 1 (Cambridge: Cambridge University Press).
*Αθανάσιος Παπαδόπουλος – Κεραμεύς (1905). Ἀνύπαρκτος κῶδιξ Μαρίας βασιλίσσης του 800-οῦ ἒτους, *BZ,* 14 (1905), 260-270.

Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Καλή (βιβλιογράφος)

Η **Καλή** ήταν βιβλιογράφος του 11ου αιώνα.

Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη με αύξοντα αριθμό 109. Ο κώδικας είναι πολυτελώς γραμμένος και διακοσμημένος με εικόνες, περιέχει δε την λειτουργία του Ιωάννη του Χρυσοστόμου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι
Κωνσταντίνα Ακομινάτου

Η **Κωνσταντίνα** η δήθεν θυγατέρα του Μιχαήλ Χωνιάτη Ακομινάτου ήταν λόγια και βιβλιογράφος στα τέλη του 12ου αιώνα. 

Η καταγωγή της ήταν από την Αθήνα, όπου και σπούδασε αποκτώντας σοφία. Είχε άριστες γνώσεις σε ηλικία μόλις είκοσι χρονών και ήξερε να προβλέπει λοιμούς, καταιγίδες, εκλείψεις ηλίου και σεισμούς. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Μαρία μοναχή

thumb|right|210px|Πανομοιότυπο της γραφής της Μαρίας της μοναχής
Η ιερομόναχος **Μαρία** ήταν βιβλιογράφος του 13ου αιώνα.

Έγραψε σε περγαμηνή τον κώδικα που φυλάγεται στην συνοδική βιβλιοθήκη της Μόσχας με τον αύξοντα αριθμό 268. Ο κώδικας περιέχει Σχηματολόγιο των εκκλησιαστικών βαθμών. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί