open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκάι Στάντινγκ

Ο **Γκάι Στάντινγκ** (Guy Standing) (γεν 9 Φεβρουαρίου 1948) είναι Βρετανός οικονομολόγος της εργασίας. Είναι καθηγητής αναπτυξιακών σπουδών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, και συνιδρυτής του Basic Income Earth Network (BIEN).  Έχει ασχοληθεί ευρέως  με τους τομείς των οικονομικών της εργασίας, της πολιτικής για την αγορά εργασίας, της ανεργίας, της ευελιξίας της αγοράς εργασίας, των πολιτικών διαρθρωτικής προσαρμογής και της κοινωνικής προστασίας. 

Δημιούργησε τον όρο πρεκαριάτο για να περιγράψει μια αναδυόμενη κοινωνική τάξη εργαζομένων που βλάπτονται από τους χαμηλούς μισθούς και την κακή εργασιακή ασφάλεια ως συνέπεια της παγκοσμιοποίησης. Από τη δημοσίευση του βιβλίου του «Το Πρεκαριάτο: Η Νέα Επικίνδυνη Τάξη» το 2011, το έργο του έχει επικεντρωθεί στο πρεκαριάτο, το καθολικό βασικό εισόδημα, τη δημοκρατία του λόγου και τα κοινά. 

## Βίος και σταδιοδρομία
Ο Στάντινγκ γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1948. Απέκτησε το πτυχίο του στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Σάσεξ το 1971. Αφού πήρε μεταπτυχιακό στα οικονομικά της εργασίας και τις εργασιακές σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, έλαβε το διδακτορικό του στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1977. 

Από το 1975 έως το 2006, ο Στάντινγκ εργάστηκε στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, ως διευθυντής του Προγράμματος Κοινωνικοοικονομικής Ασφάλειας της ΔΟΕ Το πρόγραμμα ήταν υπεύθυνο για μια σημαντική έκθεση σχετικά με την κοινωνικοοικονομική ασφάλεια παγκοσμίως και για τη δημιουργία του Δείκτη Αξιοπρεπούς Εργασίας. 

Από τον Απρίλιο του 2006 έως τον Φεβρουάριο του 2009, κατείχε τη θέση του καθηγητή Οικονομικών της Εργασίας στο Πανεπιστήμιο Μόνας της Μελβούρνης της Αυστραλίας. Το 2006, έγινε καθηγητής οικονομικής ασφάλειας στο Πανεπιστήμιο του Μπαθ. Έφυγε το 2013 για να γίνει καθηγητής αναπτυξιακών σπουδών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του πανεπιστημίου του Λονδίνου. Από τον Οκτώβριο του 2015 εργάζεται ως ως καθηγητής ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Εργάστηκε επίσης σε πιλοτικά προγράμματα βασικού εισοδήματος στην Ινδία και σε θέματα που συνδέονται με τα δύο πρόσφατα βιβλία του, *The Precariat: The New Dangerous Class* (2011) και *A Precariat Charter: From Denizens to Citizens* (2014).

Στον απόηχο της πανδημίας COVID-19, ο Στάντινγκ υποστήριξε το 2021 ότι οι συνέπειες της πανδημίας έδειξαν ότι το καθολικό βασικό εισόδημα ήταν αναπόφευκτο. Ο Στάντινγκ έχει επίσης προτείνει το φόρο άνθρακα ως μέσο για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. 

Είναι μέλος της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Staff profile at SOAS
* Le précariat: "une classe en devenir", interview for French webzine *Basta!*, October 2012
* , February 2012
* , July 2013

Κατηγορία:Βρετανοί οικονομολόγοι
Ασωπόδωρος ο Αργείος

Ο **Ασωπόδωρος** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης από το Άργος και συγκεκριμένα χαλκουργός, δηλαδή κατασκευαστής μεταλλικών έργων. Ο Ασωπόδωρος άκμασε περί το 500 π.Χ. και σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο ήταν μαθητής του περίφημου Πολυκλείτου. Επιγραφή στον Ναό του Δία στην Ολυμπία αναγράφει ότι ο Ασωπόδωρος συνεργάσθηκε με τον Αθηνόδωρο από την Αχαΐα για την κατασκευή αφιερωμάτων. Επίσης συνεργάσθηκε και με τους Αργείους Άτωτο και Αργειάδη στην κατασκευή χάλκινων ανδριάντων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 238

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Σεργκέι Τερπιγκόρεφ

Ο **Σεργκέι Νικολάγιεβιτς Τερπιγκόρεφ** (, 12 Μαΐου 1841 &ndash; 13 Ιουνίου 1895) ήταν Ρώσος συγγραφέας, γνωστός με το ψευδώνυμο **Σεργκέι Ατάβα** (ρωσ. Атава), που στα έργα του ασχολήθηκε κυρίως με τις συνέπειες από την κατάργηση της δουλοπαροικίας.

Γεννήθηκε στο χωριό Νικόλσκι, κοντά στην πόλη Ούσμαν του Κυβερνείου του Ταμπόφ (σήμερα Όμπλαστ του Λίπετσκ) σε μια οικογένεια ευγενικής καταγωγής αλλά φτωχή. Το 1861-1862 σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Για την ανάμιξή του στις φοιτητικές αναταραχές της εποχής, ο Τερπιγκόρεφ εξορίσθηκε και στάλθηκε στο οικογενειακό κτήμα της μητέρας του, όπου έζησε 5 χρόνια υπό αστυνομική παρακολούθηση.

Κατά την περίοδο αυτή ο Τερπιγκόρεφ απεφάσισε να συλλέξει υλικό για τη συγγραφή δοκιμίων πάνω σε κοινωνικά θέματα. Τα έστειλε στο περιοδικό *Ρωσική λέξη* (*Russkoye Slovo*) και στην  εφημερίδα *Η φωνή* (*Γκόλος*) της Αγίας Πετρουπόλεως. Τα κείμενα αυτά κατήγγελλαν την απάτη και την καταπάτηση δημόσιας γης από τους γαιοκτήμονες, ενώ φανέρωναν τη σκληρή ζωή των απλών ανθρώπων.

Το 1867, όταν έληξε η περίοδος της εξορίας του, ο Τερπιγκόρεφ επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη. Δημοσίευσε μια σειρά άρθρων για τη ζωή στη ρωσική στέπα στο λαϊκό περιοδικό *[[Σημειώσεις της Πατρίδας]]* (*Οτετσεστβένιε Ζαπίσκι*), υπό το ψευδώνυμο «Σεργκέι Ατάβα». Σε αυτά σχολίαζε την κακή κατάσταση των πραγμάτων μετά την Απελευθέρωση των δουλοπάροικων του 1861. Τον Ιανουάριο του 1880 συνέχισε με δοκίμια στο ίδιο περιοδικό με θέμα τη φτώχεια και αργότερα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με δοκίμιά του υπό τον γενικό τίτλο *Ταραγμένες σκιές*, που τον κατέστησε ευρύτερα γνωστό. Μεταγενέστερες συλλογές κειμένων του ήταν μεταξύ άλλων *Το κίτρινο βιβλίο* και *Ιστορικές αφηγήσεις και αναμνήσεις*.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Τερπιγκόροφ άρχισε να γράφει ένα μυθιστόρημα με τον τίτλο *Ο πάγος έσπασε*, αλλά δεν μπόρεσε να το ολοκληρώσει, καθώς πέθανε στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 54 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Ατάβα Σέργιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 239

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρώσοι δοκιμιογράφοι
Ατζμέ

Ο **Ατζμέ** ήταν Τούρκος Οθωμανός ιερωμένος και λόγιος του 16ου αιώνα. Το 1527, δηλαδή επί Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, ο Ατζμέ κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη ότι τα διδάγματα του Χριστιανισμού είναι ανώτερα από εκείνα του Μουσουλμανισμού. Επειδή δεν συμμορφώθηκε με τη διαταγή του μουφτή να σταματήσει τα κηρύγματά του αυτά, ο Ατζμέ καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 247

Κατηγορία:Οθωμανοί
Κατηγορία:Επικριτές του Ισλάμ
Γωνιαλόη

Η **γωνιαλόη** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Gonialoe*) είναι γένος μονοκοτυλήδονων παχύφυτων, που ανήκει στην οικογένεια της αλόης, τα ασφοδελοειδή. Παλαιότερα τα είδη της γωνιαλόης ταξινομούνταν στο μεγαλύτερο και συγγενικό γένος αλόη. Είναι φυτά ενδημικά της παραλιακής Νότιας Αφρικής, της Ναμίμπια και της Ανγκόλας. Αναγνωρίζονται εύκολα από τα κοντά, τριγωνικά φύλλα τους, που σχηματίζουν τρεις οριζόντιες ζώνες ή τρεις ελικοειδείς περιελίξεις. Σήμερα το γένος περιλαμβάνει τα εξής τρία είδη:

* *Gonialoe dinteri* (A.Berger), Boatwr. & J.C.Manning, Ναμίμπια (ελάχιστα στη νότια Αγκόλα)
* *[[Gonialoe sladeniana]]* (Pole-Evans), Boatwr. & J.C.Manning, κεντρική Ναμίμπια
* *[[Gonialoe variegata]]* (L.), Boatwr. & J.C.Manning, Νότια Αφρική

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασφοδελοειδή
Σέπαρντ Φέιρι

Ο **Φρανκ Σέπαρντ Φέιρι** (γεννημένος στις 15 Φεβρουαρίου 1970) είναι Αμερικανός σύγχρονος καλλιτέχνης, ακτιβιστής και ιδρυτής της OBEY Clothing, ο οποίος αναδύθηκε από τη σκηνή του skateboarding. Το 1989, σχεδίασε την καμπάνια με αυτοκόλλητα "Andre the Giant Has a Posse" (...OBEY...) ενώ φοιτούσε στη Σχολή Σχεδίασης του Ρόουντ Άιλαντ (RISD).

Ο Φέιρι σχεδίασε την αφίσα "Hope" με τον Μπαράκ Ομπάμα για τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2008. Το Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης της Βοστώνης τον έχει χαρακτηρίσει ως έναν από τους πιο γνωστούς και πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του δρόμου. Το έργο του περιλαμβάνεται στις συλλογές του Ίδρυμα Σμιθσόνιαν, του Μουσείου Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Σαν Ντιέγκο, της Εθνικής Πινακοθήκης Πορτρέτων στην Ουάσινγκτον, του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βιρτζίνια στο Ρίτσμοντ και του Μουσείου Βικτώριας και Αλβέρτου στο Λονδίνο.

Το στυλ του έχει περιγραφεί ως ένα "τολμηρό εμβληματικό στυλ που βασίζεται στο στυλ και την εξιδανίκευση εικόνων."

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος Obey Giant
* 
* Συνέντευξη στο Huffington Post
* Συνέντευξη με τον Μανουέλ Μπέλο
* Συνέντευξη

Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Γραφίστες
Κατηγορία:Σύγχρονοι καλλιτέχνες
Κάτω Γαρδενίτσα Λακωνίας

Η **Κάτω Γαρδενίτσα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Κάτω Γαρδενίτσα βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μάνη) και προς τα δυτικά της παράλια σε υψόμετρο περίπου 115 μέτρα. Απέχει περίπου 44 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και 29 χιλιόμετρα νότια από το Οίτυλο ενώ ανατολικά και μετά την Άνω Γαρδενίτσα  περνάει η επαρχιακή οδός Αρεόπολης - Γερολιμένα. Είναι τη δυτική συνέχεια της Άνω Γαρδενίτσας μαζί με την οποία αποτελούσαν ενιαίο οικισμό. Το χωριό είναι χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακός οικισμός από 1978.  

Στα βόρεια υπάρχει ο εγκαταλελειμμένος οικισμός "Λιόστιφα", ο οποίος πιθανολογείται ότι είναι η Ομηρική Μέσση (Πολυτρήρων). Σημαντικό θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η εκκλησία Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, που είναι σταυροειδής με τρούλο, δικιόνιος ναός ελλαδικού τύπου. Χρονολογείται τον 11ο αιώνα και στο εσωτερικό του διασώζονται λίγες τοιχογραφίες του 14ου - 15ου αιώνα. 

## Διοικητικά στοιχεία
Το ενιαίο χωριό (Άνω και Κάτω Γαρδενίτσα) αναφέρεται επίσημα ως *Γαρδενίκια* μετά την Τουρκοκρατία το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μέσσης. Από το 1897 (οπότε διαχωρίστηκε σε Άνω και Κάτω) έως το 1912, γραμμένος πλέον ως *Κάτω Γαρδενίκια* απογράφεται και πάλι στο δήμο Μέσσης. Από το 1951 απογράφεται ξανά στην κοινότητα Κοίτας ως Κάτω Γαρδενίτσα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Κοίτας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 29 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 8.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γαρδενίτσα, Πόλεις και χωριά της Λακωνίας στον ιστότοπο https://lakonia.mobi/el.
* Μεταμόρφωση Σωτήρος στην Κάτω Γαρδενίτσα από τον ιστότοπο https://omorfimani.gr/.

## Παραπομπές


Κάτω Γαρδενίτσα
Κάτω Γαρδενίτσα
Forum Geometricorum

Το ***Forum Geometricorum: A Journal on Classical Euclidean Geometry*** ήταν ένα ακαδημαϊκό περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης που ειδικευόταν σε μαθηματικές ερευνητικές εργασίες στην Ευκλείδεια γεωμετρία.

Ιδρύθηκε το 2001 από τον Paul Yiu, καθηγητή μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Florida Atlantic. Δημοσιευόταν υπό την αιγίδα του πανεπιστημίου και ευρετηριαζόταν από τα Mathematical Reviews και το  

Το 2019, το *Forum Geometricorum* δημοσίευσε αυτό που αργότερα ανακοινώθηκε ως το τελευταίο του τεύχος και σταμάτησε να δέχεται υποβολές για καινούργια άρθρα, έπειτα από την αποχώρηση του Yiu.

Όλα τα παλιότερα τεύχη είναι διαθέσιμα στην αντίστοιχη σελίδα στο Internet Archive. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκπαιδευτικά μαθηματικά περιοδικά
Φέλις ντε Αβελάρ Μπροτέρου

Ο **Φέλις ντε Αβελάρ Μπροτέρου** (, 25 Νοεμβρίου 1744 – 4 Αυγούστου 1828) ήταν Πορτογάλος βοτανολόγος και πανεπιστημιακός. Κατέφυγε στη Γαλλία το 1788 προκειμένου να αποφύγει τη δίωξη από την Πορτογαλική Ιερά Εξέταση και εκεί δημοσίευσε το γενικό έργο του *Compendio de Botanica* προκειμένου να βιοπορισθεί. Το κύρος του ως βοτανολόγου αναγνωρίσθηκε γρήγορα στη Γαλλία και με την επιστροφή του στην Πορτογαλία το 1790 τού δόθηκε η έδρα της βοτανικής και της γεωπονίας στο Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα. Τα δύο γνωστότερα έργα του, το *Flora lusitanica* (1804) και το *Phytographia Lusitaniae selectior* (1816-1827), υπήρξαν οι πρώτες στην ιστορία της επιστήμης λεπτομερείς περιγραφές των ιθαγενών φυτών της Πορτογαλίας. Ως διευθυντής των βοτανικών κήπων στην Κοΐμπρα (δείτε Βοτανικός Κήπος του Πανεπιστημίου της Κοΐμπρα) και την Ατζούντα (Λισαβόνα), τους επανοργάνωσε και τους μεγάλωσε.

* Η τυποποιημένη συντομογραφία συγγραφέως **Brot.** χρησιμοποιείται διεθνώς για αναφορά στον Φέλις ντε Αβελάρ Μπροτέρου στη βοτανική βιβλιογραφία.

## Επιλεγμένες δημοσιεύσεις
* *Principios de agricultura philosophica*, Imp. da Universidade, Coimbra 1793
* 
** Μέρος 1
** Μέρος 2

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βοτανολόγοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι επιστήμονες
Γεφυράκι Λακωνίας

Το **Γεφυράκι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία και το Δήμο Ανατολικής Μάνης, ο οποίος βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Ταΰγετου σε υψόμετρο 130 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα Ν. από την Σπάρτη, 16 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και 3 χιλιόμετρα ΒΔ. από τον Καρβελά. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καρβελά του δήμου Γυθείου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Καρβελά και το Πετροβούνι αποτελούν την Κοινότητα Καρβελά, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 54 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 44.

## Παραπομπές


Γεφυράκι
Γεφυράκι
Ρόκκα Καντεράνο

Το **Ρόκκα Καντεράνο** () είναι κοινότητα (δήμος), στην μητροπολιτική πόλη της Ρώμης στην ιταλική περιφέρεια Λάτιο, σε απόσταση περίπου 45 χιλιόμετρα ανατολικά της Ρώμης.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 745 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 15,81 τ.χλμμε τον πληθυσμό να ανέρχεται για το 2025 σε 169 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Ρώμης
Ρομπέρτο Μαρσελίνο Ορτίς

Ο **Χάιμε Χεράρντο Ρομπέρτο ​​Μαρσελίνο Μαρία Ορτίς** (, 24 Σεπτεμβρίου 1886 - 15 Ιούλίου 1942) ήταν Πρόεδρος της Αργεντινής από το 1938 μέχρι την παραίτησή του το 1942. Έγινε πρόεδρος το 1938 μετά τις προεδρικές εκλογές του 1937, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως από τις πιο νοθευμένες στην ιστορία της Αργεντινής.  Ο κύριος στόχος της διοίκησής του ήταν να τερματίσει την διαφθορά. Η προσπάθεια ομαλοποίησης των θεσμών τον έφερε αντιμέτωπο με τον αντιπρόεδρό του, Ραμόν Καστίγιο, ηγέτη της συντηρητικής πτέρυγας του κυβερνητικού συνασπισμού. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος ανήκαν σε διαφορετικές πολιτικές ομάδες. Ο Ορτίς ήταν ριζοσπαστικός και ο Καστίγιο, συντηρητικός στο Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα. Και οι δύο ήταν μέρος της φόρμουλας της Concordancia, ενός συνασπισμού που κυβερνούσε από το 1932. 

## Πρώτα χρόνια
Ο Ορτίς γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες στις 24 Σεπτεμβρίου 1886. Ως φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, συμμετείχε στην αποτυχημένη Αργεντινική Επανάσταση του 1905. Το 1909 αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο και έγινε δικηγόρος. 

Έγινε ενεργός μέλος της Ριζοσπαστικής Πολιτικής Ένωσης και εξελέγη στο Εθνικό Κογκρέσο της Αργεντινής το 1920.  Διετέλεσε Υπουργός Δημοσίων Έργων από το 1925 έως το 1928.  Υποστήριξε την Επανάσταση του 1930 και υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών από το 1936 έως το 1937.  Εκτός από την υποστήριξή του στο πραξικόπημα, απέρριψε την προσπάθεια του Χοσέ Φέλιξ Ουριμπούρου να δημιουργήσει μια «κορπορατιστική» κυβέρνηση (εμπνευσμένη από τον φασισμό του Μπενίτο Μουσολίνι στην Ιταλία), υποστηρίζοντας ότι αυτό το μοντέλο δεν λειτουργούσε στην Ευρώπη.

## Περίοδος Προεδρίας
Στις προεδρικές εκλογές του 1937, ήταν ο επίσημος υποψήφιος της κυβέρνησης και κέρδισε, αν και η αντιπολίτευση τον κατηγόρησε για συμμετοχή σε νοθεία, καθώς οι παρατυπίες ήταν εκτεταμένες.  Ο Ορτίς δεν αρνήθηκε ποτέ αυτές τις κατηγορίες, αλλά μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, προσπάθησε να κάνει την πολιτική της Αργεντινής πιο ανοιχτή και δημοκρατική.  Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως πρόεδρος, αρρώστησε σοβαρά με διαβήτη και στις 3 Ιουλίου 1940, ανέθεσε τις εξουσίες του στον Αντιπρόεδρο Ραμόν Καστίγιο.   Ευνόησε τους Συμμάχους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου,  αλλά λόγω της αντιπολίτευσης εντός του στρατού, δεν διέκοψε τις σχέσεις του με τις δυνάμεις του Άξονα.  

Παραιτήθηκε από την προεδρία στις 24 Ιουλίου 1942, τρεις εβδομάδες πριν πεθάνει από βρογχική πνευμονία σε ηλικία 55 ετών.  
## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Κεκαμμένη μοριακή γεωμετρία

Στη χημεία, τα μόρια με μη συγγραμμική διάταξη δύο γειτονικών δεσμών που έχουν **κεκαμμένη μοριακή γεωμετρία** (bent molecular geometry), γνωστή και ως **γωνιακή** ή **σχήματος V**. Ορισμένα άτομα, όπως το οξυγόνο, θα τοποθετούν σχεδόν πάντα τους δύο (ή περισσότερους) ομοιοπολικούς δεσμούς τους σε μη συγγραμμικές κατευθύνσεις λόγω της ηλεκτρονιακής δομής τους. Το νερό (H2O) είναι ένα παράδειγμα κεκαμμένου μορίου, καθώς και τα ανάλογά του. Η γωνία δεσμού μεταξύ των δύο ατόμων υδρογόνου είναι περίπου 104,45°. Η μη γραμμική γεωμετρία παρατηρείται συνήθως για άλλα τριατομικά μόρια και ιόντα που περιέχουν μόνο στοιχεία κύριας ομάδας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το διοξείδιο του αζώτου (NO2), το διχλωριούχο θείο (SCl2) και το μεθυλένιο (CH2).

Αυτή η γεωμετρία είναι σχεδόν πάντα σύμφωνη με τη θεωρία VSEPR, η οποία εξηγεί συνήθως τη μη συγγραμμικότητα των ατόμων με την παρουσία μονήρων ζευγών. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές κάμψης, όπου η πιο συνηθισμένη είναι η AX2E2 όπου δύο ομοιοπολικοί δεσμοί και δύο μονήρη ζεύγη του κεντρικού ατόμου (Α) σχηματίζουν μια πλήρη στοιβάδα 8 ηλεκτρονίων. Έχουν κεντρικές γωνίες από 104° έως 109,5°, όπου η τελευταία είναι σύμφωνη με μια απλοϊκή θεωρία που προβλέπει την τετραεδρική συμμετρία τεσσάρων υβριδισμένων τροχιακών sp3. Οι πιο συνηθισμένες πραγματικές γωνίες είναι 105°, 107° και 109°: ποικίλλουν λόγω των διαφορετικών ιδιοτήτων των περιφερειακών ατόμων (X).

Άλλες περιπτώσεις παρουσιάζουν επίσης τροχιακή υβριδοποίηση, αλλά σε διαφορετικούς βαθμούς. Τα μόρια AX2E1, όπως ο χλωριούχος κασσίτερος (II) (SnCl2), έχουν μόνο ένα μονήρες ζεύγος και κεντρική γωνία περίπου 120° (το κέντρο και οι δύο κορυφές ενός ισοπλεύρου τριγώνου). Έχουν τρία τροχιακά sp2. Υπάρχουν επίσης ενώσεις AX2 στοιχείων μετάπτωσης με υβριδισμό sd χωρίς μονήρη ζεύγη: έχουν κεντρική γωνία περίπου 90° και ταξινομούνται επίσης ως κεκαμμένα.

## Δείτε επίοσης
*Μέθοδος AXE

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*3D Chem: Chemistry, Structures, and 3D Molecules 
*Indiana University Molecular Structure Center
* Interactive molecular examples for point groups
* Molecular Modeling
*Animated Trigonal Planar Visual

Κατηγορία:Στερεοχημεία
Κατηγορία:Μοριακή γεωμετρία
Καρύνια Λακωνίας

Η **Καρύνια** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Καρύνια βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μέσα Μάνη) σε υψόμετρο περίπου 230 μέτρα. Απέχει περίπου 43 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου), 29 χιλιόμετρα νότια από το Οίτυλο και μόλις 1,5 νοτιοανατολικά από την Μίνα. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1998. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kariniaνα* υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte* *Occidentale*) → Τμήμα Μαΐνης (*Section de* *Maïni*) και να έχει πληθυσμό 15 οικογένειες (συνολικά 71 άτομα).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιππολών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Μίνας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 15 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 13.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καρύνια Μάνης 2 στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Καρύνια
Καρύνια
Δημοκρατία του Νόλι

Η **Δημοκρατία του Νόλι** (· ) υπήρξε από το 1192 έως το 1797 και ήταν μικρή ιταλική Ναυτική δημοκρατία στη Λιγυρία που είχε για κέντρο της την πόλη Νόλι. Η περιοχή αυτή ανήκει σήμερα στην επαρχία της Σαβόνα. Προκειμένου να προστατευθεί από τη Σαβόνα το Νόλι συμμάχησε το 1202 με τη σαφώς ισχυρότερη Δημοκρατία της Γένοβας· ωστόσο, έγγραφα της εποχής δείχνουν ότι η σχέση ήταν ισότιμη και όχι υποταγής. Η συμμαχία επέτρεψε στη Δημοκρατία του Νόλι να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, σε τέτοιο βαθμό που το 1239 ιδρύθηκε εκεί επισκοπή από τον Πάπα Γρηγόριο Θ΄.

## Ιστορία
Η Δημοκρατία του Νόλι ιδρύθηκε το 1192 και το 1202, έπειτα από δέκα χρόνια ύπαρξης, απειλήθηκε από τη Σαβόνα. Σε απάντηση σχημάτισε συνομοσπονδία με την ισχυρή Δημοκρατία της Γένοβας, την οποία και διατήρησε έως τη διάλυσή του το 1797 από τον Ναπολέοντα. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας του, το Νόλι διοικούνταν από έναν Ποδεστά. 

Παρά το μικρό του μέγεθος διέθετε αποδοτικό ναυπηγείο και σημαντικό λιμάνι χάρη στα οποία κατάφερε να εξελιχθεί σε εμπορική δύναμη και να αποκτήσει κάποια ναυτική ισχύ. Επίσης διατηρούσε καλές εμπορικές σχέσεις με τη Γένοβα. Η συμμαχία με την τελευταία του παρείχε σημαντική προστασία, ιδίως καθώς η Γένοβα χρησιμοποιούσε το λιμάνι του Νόλι για να προστατεύει τα πλοία της.

Επίσης είναι γνωστό ότι το 1227, κατά τη διάρκεια σύγκρουσης με τη Σαβόνα, το Νόλι λεηλάτησε την πόλη Σποτόρνο που της ανήκε.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Νολι
Καρβελάς Λακωνίας

Ο **Καρβελάς** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Καρβελάς βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Ταΰγετου σε υψόμετρο 130 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 47 χιλιόμετρα Ν. από την Σπάρτη, 13 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου). Αξιοθέατα του χωριού είναι οι παλιές μανιάτικες πυργοκατοικίες του με πιο σημαντική του Δημητρακάκου με κύριο χαρακτηριστικό της τα "ακρογωνιαία ημικυκλικά κλουβιά" (τις ζεματίστρες) καθώς και η εκκλησία της Παναγίας στην κεντρική πλατεία.

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ τα αναφέρει ως *Carvella* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (*Voyage dans la Grece - VI, 611*) ενώ ο Άγγλος Ουίλιαμ Ληκ ως *Kárvela* (*Morea I, 255, 267*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Karvéla* να υπάγεται στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης (*Sparte Orientale*) → Τμήμα Μαλευρίου (*Section de Malévri*) και να έχει πληθυσμό 86 οικογένειες (συνολικά 409 άτομα). Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Καρβελά στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης → Τμήμα Φωκά με 86 οικογένειες (συν. 388 άτομα).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1835 να ορίζεται έδρα του τότε νεοϊδρυθέντα δήμου Μαραθέας. Το 1912 ορίστηκε  έδρα της κοινότητας Καρβελά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με το Γεφυράκι και το Πετροβούνι αποτελούν την Κοινότητα Καρβελά, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 226 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 124.

## Παραπομπές


Καρβελάς
Καρβελάς
Χαλικιά Βάττα Λακωνίας

Η **Χαλικιά Βάττα** ή Χαλικιά Βάτα είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Πελοποννήσου στην Λακωνία. Βρίσκεται στην Χερσόνησο Ταΰγέτου (Μάνη) και τα δυτικά παράλια του Λακωνικού κόλπου στον κόλπο Κολοκυθιάς και σε υψόμετρο 7 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 66 χιλιόμετρα Ν. από την Σπάρτη, 32 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και μόλις 2 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τον Κότρωνα. Είναι γνωστή για την παραλία της, κάτω από το Φλομοχώρι, από μεγάλα βότσαλα και τα βαθιά τιρκουάζ νερά της. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Κότρωνα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Κότρωνα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 31 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 22.

## Παραπομπές


Χαλικιά Βάττα
Χαλικιά Βάττα
Ωναί (Ωμπ)

Το **Ωναί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
NGC 4544

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4544** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 52 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Έντουαρντ Σουίφτ (Edward Swift) στις 27 Απριλίου 1887 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
4544
+01-32-110
41958
07756
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
Χιμάρα Λακωνίας

Η **Χιμάρα** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Χιμάρα βρίσκεται στο κέντρο της Χερσονήσου Ταΰγέτου (Μάνη) και τις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Σαγγιάς σε υψόμετρο 380 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 68 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 34 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου). Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978. 

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ τα αναφέρει ως *Chimara* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (*Voyage dans la Grece - VI, 611*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Khimarrha* να υπάγεται στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης (*Sparte Orientale*) → Τμήμα Κολοκυνθίας (*Section de Kolokynthia*) και να έχει πληθυσμό 42 οικογένειες (συνολικά 200 άτομα). Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Χειμάρρα στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης → Τμήμα Κολοκυνθίου με 42 οικογένειες (συν. 165 άτομα).

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κνακαδίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τη Πύρριχο αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 34 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 25. 
## Παραπομπές


Χιμάρα
Χιμάρα
Τόμας Χουίτλαμ Άτκινσον

Ο **Τόμας Χουίτλαμ Άτκινσον** (, 1799-1861) ήταν Άγγλος αρχιτέκτονας, ζωγράφος και περιηγητής στη Σιβηρία και την Κεντρική Ασία. Από το 1847 έως το 1853 ταξίδεψε σε διαδρομές συνολικού μήκους άνω των 60 χιλιάδων χιλιομέτρων στο παραπάνω τμήμα της Ασίας, μεγάλο μέρος των οποίων μαζί με τη σύζυγό του Λούσυ και τον γιο τους Αλατάου, ο οποίος γεννήθηκε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους. Ζωγράφισε και τεκμηρίωσε τις περιηγήσεις αυτές σε δύο βιβλία (εκδ. 1858 και 1860), που σήμερα θεωρούνται κλασικά έργα της βρετανικής ταξιδιωτικής λογοτεχνίας. Ο Αλατάου γεννήθηκε στο (σημερινό) ανατολικό Καζακστάν στις 4 Νοεμβρίου 1848 και το βαπτιστικό του, «Αλατάου Ταμτσιμπουλάκ» προέρχεται από την Πηγή Ταμσυμπουλάκ, δίπλα στην κωμόπολη Καπάλ στους πρόποδες των βουνών που είναι γνωστά ως Τζουνγκαριανά Αλατάου.

Ο Τόμας Χ. Άτκινσον γεννηθηκε στο χωριό Κώθορν, κοντά στην πόλη Μπάρνσλεϊ του Νότιου Γιόρκσιρ. Ξεκίνησε να μαθαίνει πρακτικά την αρχιτεκτονική σε ηλικία οκτώ ετών, εργαζόμενος δίπλα στον πατέρα του, που ήταν λιθοδόμος. Στα είκοσί του ήταν ήδη ένας λιθοξόος με έργα σε μερικούς ναούς, αλλά και ικανός σχεδιαστής. Λίγο αργότερα αφοσιώθηκε στη μελέτη της γοτθικής αρχιτεκτονικής και το 1827 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, στη συνοικία Μπλακφράιαρς, όπου καθιερώθηκε ως αρχιτέκτονας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άτκινσον Θωμάς Χουΐτλαμ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 249

Κατηγορία:Άγγλοι αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Άγγλοι περιηγητές
Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Άρτζες

Ο **Άρτζες** (*Argeș*) είναι ποταμός της νότιας Ρουμανίας, ο όγδοος μεγαλύτερος σε μήκος της χώρας, αριστερός παραπόταμος του Δούναβη. Το μήκος του Άρτζες φθάνει τα 350 χιλιόμετρα, ενώ η έκταση της λεκάνης απορροής του τα 12.550 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πηγάζει από τα Όρη Φεγκεράς στα Νότια Καρπάθια και εκβάλλει στον Δούναβη στην πόλη Ολτένιτσα. Η μέση παροχή νερού στο στόμιό του είναι 71 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Η κυριότερη πόλη που είναι κτισμένη στις όχθες του Άρτζες είναι το Πιτέστι. Ο άνω ρους του διακόπτεται από το Φράγμα Βιντράρου, που δημιούργησε την τεχνητή Λίμνη Βιντράρου. Πιο πάνω ο ποταμός είναι γνωστός και με την ονομασία **Κάπρα** (*Capra*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Ρουμανίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη
Άριες

Ο **Άριες** (, ) είναι ποταμός της Ρουμανίας, αριστερός παραπόταμος του Μούρες στην Τρανσυλβανία, στον οποίο εκβάλλει εντός του δήμου Λούνκα Αριεσουλούι. Το συνολικό μήκος του Άριες (μαζί με τον άνω ρου του ως Αριέσουλ Μάρε) είναι 166 χιλιόμετρα, ενώ η έκταση της λεκάνης απορροής του τα 3.005 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Πιθανότερη ετυμολόγηση της ονομασίας είναι από τη σημασία «χρυσός ποταμός», από το λατινικό *Aureus*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Ρουμανίας
Μαρματσούκα Λακωνίας

Η **Μαρματσούκα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία και τον Δήμο Ανατολικής Μάνης. Βρίσκεται κοντά στα δυτικά της παράλια της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μάνη) και τα δυτικά παράλιά της, υψόμετρο περίπου 190 μέτρα. Απέχει περίπου 34 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου), 20 χιλιόμετρα νότια από το Οίτυλο και 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τον Πύργο Διρού. Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οιτύλου και απογράφεται σε αυτόν μέχρι το 1940. Το 2001 άρχισε να απογράφεται ξανά στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πύργου Διρού του δήμου Οιτύλου Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Πύργου Διρού, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 5 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 3.

## Παραπομπές


Μαρματσούκα
Μαρματσούκα
Αρδητόσαυρος

Ο **αρδητόσαυρος** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Ardetosaurus*) είναι εξαφανισμένο γένος σαυρόποδου δεινοσαύρου, μέλος της οικογένειας διπλοδοκίδες, που έζησε κατά την ύστερη Ιουράσια περίοδο, στη λεγόμενη Κιμερίτζιο εποχή, πριν από 150,4 έως 149,2 εκατομμύρια χρόνια. Απολιθώματά του ανακαλύφθηκαν στον Σχηματισμό Μόρισον του βόρειου Ουαϊόμινγκ, στις ΗΠΑ. Περιλαμβάνει ένα μόνο είδος, το ***Ardetosaurus viator***. Περιγράφηκε για πρώτη φορά μόλις το 2024 με βάση μόνο έναν μερικώς συναρμολογημένο σκελετό, με σπόνδυλους από τον λαιμό, τη ράχη και την ουρά, μηριαία οστά και μέρος του πίσω αριστερού ποδιού. Ο αρδητόσαυρος ταξινομήθηκε στην υποοικογένεια διπλοδοκίνες, που περιλαμβάνει μεγάλους δεινόσαυρους με μακρύ λαιμό και εξίσου μακριά, αλλά λεπτή ουρά, που μοιάζει με μαστίγιο. Το δείγμα (ολότυπος) από το οποίο καθορίσθηκε ο *Ardetosaurus* συλλέχθηκε το 1993, στάλθηκε στην Ελβετία, κατόπιν στη Γερμανία (όπου υπέστη φθορές από μια πυρκαγιά στο μουσείο) και τέλος κατέληξε στην Ολλανδία. Ξεχωρίζει από τους σκελετούς των άλλων διπλοδοκινών από μια διαφορετική διάταξη κάποιων πλακών των σπονδύλων του. Το ζώο είχε μήκος περί τα 20 μέτρα.

## Παραπομπές


Αρδητοσαυρος
Ατλαντόσαυρος

Ο **ατλαντόσαυρος** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Atlantosaurus*) είναι αμφισβητούμενο γένος σαυρόποδου δεινοσαύρου, μέλος της οικογένειας διπλοδοκίδες, που έζησε κατά την ύστερη Ιουράσια περίοδο, πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια. Περιλαμβάνει ένα μόνο είδος, το ***Atlantosaurus montanus***, με απολιθώματα που βρέθηκαν στον Σχηματισμό Μόρισον του Κολοράντο, στις ΗΠΑ. Υπήρξε το πρώτο σαυρόποδο που περιγράφηκε κατά τους διαβόητους «Πολέμους των οστών» του 19ου αιώνα, στους οποίους η επιστημονική μεθοδολογία υποχωρούσε μπροστά στην επιδίωξη της ακαδημαϊκής αναγνωρίσεως, εξαιτίας μιας αντιζηλίας.

## Παραπομπές


Ατλαντοσαυρος
Τζενατσάνο

Το **Τζενατσάνο** () είναι κοινότητα (δήμος), στην μητροπολιτική πόλη της Ρώμης στην ιταλική περιφέρεια Λάτιο, σε απόσταση περίπου 58 χιλιόμετρα ανατολικά της Ρώμης.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 375 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 32,1 τετρ. χιλιόμετραμε τον πληθυσμό να ανέρχεται για το 2025 σε 5,717 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Ρώμης
Συνταγματικό δημοψήφισμα 2024 στο Βανουάτου

Στο Βανουάτου διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στις 29 Μαΐου 2024, την πρώτη φορά που έγινε στη δημοψήφισμα στη χώρα. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν δύο προτεινόμενες τροποποιήσεις στο σύνταγμα, με στόχο τη μείωση της αστάθειας εντός του Κοινοβουλίου. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις συνοδεύονται από τη θέσπιση νομοθεσίας που ρυθμίζει τη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων.

Το δημοψήφισμα επιβάλλεται από το άρθρο 86 του συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι τυχόν τροποποιήσεις που σχετίζονται με το εκλογικό ή το κοινοβουλευτικό σύστημα πρέπει να εγκρίνονται με εθνικό δημοψήφισμα αφού ψηφιστούν από το κοινοβούλιο. Το σχετικό νομοσχέδιο συνταγματικής τροποποίησης ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο του 2023 με 47 ψήφους υπέρ και καμία κατά.

Οι τροποποιήσεις στο σύνταγμα περιελάμβαναν:
*Προσθήκη του άρθρου 17A που αναγκάζει τους βουλευτές να παραδίδουν τις έδρες τους αν αποχωρήσουν ή αποβληθούν από το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν.
*Προσθήκη του άρθρου 17B που αναγκάζει τους πρόσφατα εκλεγμένους βουλευτές που είναι ανεξάρτητοι ή το μοναδικό εκλεγμένο μέλος του κόμματός τους να ενταχθούν σε ένα μεγαλύτερο κόμμα εντός τριών μηνών από την πρώτη κοινοβουλευτική σύνοδο, αλλιώς να παραδώσουν την έδρα τους.

Και τα δύο ερωτήματα ψηφίστηκαν ανεξάρτητα.

## Αποτελέσματα

## Μετέπειτα εξέλιξη
Ο νέος νόμος εφαρμόστηκε στους βουλευτές μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2025 στο Βανουάτου. Στους βουλευτές δόθηκε προθεσμία μέχρι τις 11 Μαΐου για να δηλώσουν τη νέα τους κομματική προσχώρηση. Ο Τζον Έιμος του Κινήματος Ναμαρακιεάνα, ο Ίαν Γουίλσον του Κινήματος Συνήθεια Ngwasoanda και ο Ματι Λάνγκε του Εθνικού Ενωμένου Κόμματος προσχώρησαν στο Κόμμα Ηγετών του Βανουάτου. Η  Μαρί Λουίζ Μιλν της Πράσινης Συνομοσπονδίας και ο Ρόμπερτ Μπον Σίκολ του Προοδευτικού Αναπτυξιακού Κόμματος του Βανουάτου προσχώρησαν στην Ομάδα Ιάουκο. Ο Τζον Λαμ του Nagriamel προσχώρησε στο Κόμμα Γη και Δικαιοσύνη. Ο ανεξάρτητος Γκαετάν Πικιούνε προσχώρησε στο Κίνημα Επανένωσης για Αλλαγή. Ο Σεούλ Σιμιόν του Κόμματος Λαβέρουο προσχώρησε στο Vanua'aku Pati.

## Παραπομπές


Βανουατου
2024
Il Messaggero

**Il Messaggero** (, στα ελληνικά:"Ο Αγγελιοφόρος") είναι ιταλική εφημερίδα με έδρα τη Ρώμη και κυκλοφορεί από το 1878. Είναι μία από τις κύριες εθνικές εφημερίδες στην Ιταλία.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1878. Στις 1 Ιανουαρίου 1879, δημοσιεύθηκε το πρώτο τεύχος της εφημερίδας, υπό τη διοίκηση του Λουίτζι Τσεσάνα. Η εφημερίδα είχε ως στόχο να παρέχει στους αναγνώστες της όλες τις απόψεις και όλα τα γεγονότα. Τα πρώτα τέσσερα αντίτυπα της εφημερίδας παραδόθηκαν ως δωρεάν δείγματα στους συνδρομητές της εφημερίδας, Il Fanfulla. Ένας από τους πρώτους επικεφαλής συντάκτες της ήταν ο Αλμπέρτο Τσάνκα, ο οποίος παραιτήθηκε από την θέση λόγω πολιτικών λόγων. 

Η εφημερίδα δημοσιεύεται σε μορφή ευρείων φύλλων και έχει έδρα τη Ρώμη. Εκτός από την εθνική έκδοση της, έχει 12 τοπικές εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τις περιοχές του Λάτσιο, της Ουμπρίας, του Μάρκε, του Αμπρούτσο και της Τοσκάνης. 

μικρογραφία|300x300εσ|Τα κεντρικά γραφεία της Il Messaggero στη Ρώμη

## Κυκλοφορία
Το 2000 η κυκλοφορία της εφημερίδας ήταν 292.000 αντίτυπα. Η κυκλοφορία του ήταν 293.000 αντίτυπα το 2001 και 258.538 αντίτυπα στο 2002. Η κυκλοφορία της ήταν 252.000 αντίτυπα το 2003 και 240.778 αντίτυπα στο 2004. Η εφημερίδα είχε κυκλοφορία 230.697 αντίτυπα το 2005. Η κυκλοφορία της ήταν 216.000 αντίτυπα το 2007.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στην ιταλική γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ιταλία
Λευτέρης Ζαγορίτης

Ο **Λευτέρης Ζαγορίτης** (γεννημένος στις 14 Σεπτεμβρίου 1956) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και πρώην Γενικός Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας. Από τις 19 Σεπτεμβρίου 2015 υπηρετεί ως Συνήγορος του Καταναλωτή.

Ο Ζαγορίτης, του οποίου η οικογένεια κατάγεται από τα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου, γεννήθηκε στη Ρόδο και είναι Σαρακατσάνικης καταγωγής.

Ο Ζαγορίτης εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή το 2004 και επανεξελέγη το 2007 ως βουλευτής στην Εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών . Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας από το 2006 έως το 2010.

Ο Ζαγορίτης είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών.

Για πολλά χρόνια διετέλεσε αιρετό μέλος και Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, όπου και προήδρευσε του Πειθαρχικού Συμβουλίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προσωπική ιστοσελίδα

Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Μαρούλια Λακωνίας

Τα **Μαρούλια** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Τα Μαρούλια βρίσκονται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Ταϋγέτου και προς τον Λακωνικό κόλπο, σε υψόμετρο 240 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 6 χιλιόμετρα ΒΔ. από το κέντρο του Γυθείου (έδρα του δήμου) και 38 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη. Αναφέρονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτώνται στο δήμο Γυθείου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκουν στην Κοινότητα Γυθείου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 29 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 23.  

## Παραπομπές


Μαρούλια
Μαρούλια
Μαλλιαρή Συκιά Λακωνίας

Η **Μαλλιαρή Συκιά** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Μαλλιαρή Συκιά βρίσκεται σε υψόμετρο 70 μέτρα, ενώ απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη, 12 χιλιόμετρα ΒΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και 2 χιλιόμετρα ΒΑ. από τις Αιγιές. Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1845 να προσαρτάται στο δήμο Γυθείου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Αιγιές και τα Σύνορα αποτελούν την Κοινότητα Αιγιών, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 8.  

## Παραπομπές


Μαλλιαρή Συκιά
Μαλλιαρή Συκιά
Intervision 2025

H **Intervision 2025** ήταν διεθνής διαγωνισμός τραγουδιού που διεξήχθη στις 20 Σεπτεμβρίου 2025 στο Live Arena κοντά στη Μόσχα. Δημιουργήθηκε με πρόταση του προέδρου της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, ως απάντηση στον αποκλεισμό της Ρωσίας από την Eurovision το 2022, με σκοπό να προσφέρει μια εναλλακτική πλατφόρμα πολιτισμού με έμφαση σε παραδοσιακές, εθνικές και «οικογενειακές» αξίες. 

## Συμμετοχές
Συμμετείχαν 23 χώρες κυρίως από χώρες που η Ρωσία θεωρεί «φιλικές» ή με ουδέτερη στάση στον πόλεμο της Ουκρανίας — π.χ. Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, Αραβικά Εμιράτα, αφρικανικές χώρες, κ.ά.
H εκπρόσωπος των ΗΠΑ, η τραγουδίστρια Vassy, απέσυρε την εμφάνισή της λίγη ώρα πριν τον τελικό, λόγω δήθεν πολιτικών πιέσεων. 

## Αποτέλεσμα

 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικοί διαγωνισμοί
Σεμπαστιέν Λεκορνύ

Ο **Σεμπαστιάν Λεκορνύ** (γαλλ.:*Sébastien Lecornu*, γενν. 11 Ιουνίου 1986) είναι Γάλλος πολιτικός, ο οποίος διατελεί πρωθυπουργός της Γαλλίας από τις 9 Σεπτεμβρίου 2025.  Διορίστηκε από τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν έπειτα από την παραίτηση του Φρανσουά Μπαϊρού, ο οποίος έχασε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή σχετικά με το σχέδιο προϋπολογισμού. Στις 6 Οκτωβρίου 2025, υπέβαλε την παραίτησή του και στις 10 Οκτωβρίου διορίσθηκε εκ νέου Πρωθυπουργός.

## Βιογραφία
Ο Λεκορνύ γεννήθηκε στο Ωμπόν του Βαλ-ντ'Ουάζ και σπούδασε δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Παρί-Παντεόν-Ασσάς. Εντάχθηκε νωρίς στην πολιτική, εργαζόμενος ως σύμβουλος σε υπουργικά πόστα, μεταξύ των οποίων στο Υπουργείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και στο Υπουργείο Γεωργίας και Τροφίμων υπό τον Μπρουνό Λε Μερ.

## Πρωθυπουργία
Ο Λεκορνού ανέλαβε την πρωθυπουργία σε περίοδο πολιτικής αστάθειας, καθώς διαδοχικές κυβερνήσεις είχαν πέσει λόγω της αδυναμίας ψήφισης του εθνικού προϋπολογισμού. Ο νέος πρωθυπουργός έχει ως κύριο καθήκον να διαβουλευθεί με τα κόμματα της Εθνοσυνέλευσης για την έγκριση του προϋπολογισμού, ενώ αντιμετωπίζει και κοινωνικές αντιδράσεις με διαδηλώσεις και απεργίες κατά μέτρων λιτότητας.

Ο Λεκορνού θεωρείται δεξιός και στενός συνεργάτης του Εμανουέλ Μακρόν. Χαρακτηρίζεται από πραγματιστική προσέγγιση και προθυμία για συμβιβασμούς με διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις.  Έχει αποκαλέσει εαυτόν γκωλικό και έχει δηλώσει πως η η οικογένεια είναι μεταξύ άνδρα και γυναίκας. 
Ως Υπουργός Άμυνας υποστήριξε την ενίσχυση των στρατιωτικών δαπανών και τον ρόλο της Γαλλίας στους διεθνείς οργανισμούς ασφαλείας, ιδιαίτερα στο ΝΑΤΟ και στην ευρωπαϊκή αμυντική συνεργασία.  
Στην εσωτερική πολιτική, έχει ταχθεί υπέρ της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της ανάγκης ελέγχου του ελλείμματος, συνδυάζοντας παράλληλα πολιτικές για την πράσινη μετάβαση και την ενίσχυση των τοπικών αυτοδιοικήσεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας
Μαρτελλάγκο

Το **Μαρτελλάγκο** (, ) είναι ιταλικός δήμος στη Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας, στην περιφέρεια του Βένετου.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 12 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 20,94 τ.χλμ, με τον πληθυσμό να ανέρχεται για το 2024 σε 21,300 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Βενετίας
Μάραθος Λακωνίας

Ο **Μάραθος** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μάραθος βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Χερσονήσου Ταϋγέτου (Μάνη) και σε υψόμετρο περίπου 280 μέτρα. Απέχει περίπου 55 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου), 40 χιλιόμετρα Ν. από το Οίτυλο. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα και σημαντικότερο αξιοθέατό του είναι το εκκλησάκι Κοίμηση της Θεοτόκου, που λειτουργεί κάθε Δεκαπενταύγουστο. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1998.

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Mazara* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Μαΐνης (*Section de Maïni*) να έχει πληθυσμό 8 οικογένειες (συνολικά 38 άτομα).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1889 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οιτύλου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Άλικα και τον Κυπάρισσο αποτελούν την Κοινότητα Αλίκων, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 2 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 9. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μάραθος Μάνης στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Μάραθος
Μάραθος
Νέα Μαραθέα Λακωνίας

Η **Νέα Μαραθέα** ή **Νέα Μαραθιά** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Νέα Μαραθέα βρίσκεται σε υψόμετρο 50 μέτρα, περίπου 42 χιλιόμετρα Ν. από την Σπάρτη και 9 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου). Νότια του χωριού μετά τον χείμαρρο Τουρκόβρυση είναι το ερειπωμένο Κάστρο του Πασσαβά, το οποίο είναι κτισμένο επάνω στον Ομηρικό οικισμό Λας του οποίου υλικά χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του κάστρου και σκοπός του ήταν η επιτήρηση της Μάνης από τους Φράγκους.   

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1928 να προσαρτάται στην κοινότητα Μαραθέας με την ονομασία *Κολαράς*. Το 1955 μετονομάστηκε σε Νέα Μαραθέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μαραθέα, το Διρό και την Κουλούκα αποτελούν την Κοινότητα Μαραθέας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του Δήμου Ανατολικής Μάνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 31 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 18.  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κάστρο του Πασσαβά από τον Καστρολόγο.

## Παραπομπές


Νέα Μαραθέα
Νέα Μαραθέα
Καμπανιάνο ντι Ρόμα

Το **Καμπανιάνο ντι Ρόμα** () είναι κοινότητα (δήμος), στην μητροπολιτική πόλη της Ρώμης στην ιταλική περιφέρεια Λάτιο, σε απόσταση περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ρώμης.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 270 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 46,94 τ.χλμμε τον πληθυσμό να ανέρχεται για το 2025 σε 11,500 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Ρώμης
BIS Records

Η **BIS Records** είναι σουηδική δισκογραφική εταιρεία κλασικής μουσικής, που ιδρύθηκε το 1973 από τον Ρόμπερτ φον Μπαρ. Εδρεύει στο Οκερσμπάγια, αστική περιοχή της Σουηδίας, και από το 2023 υπάγεται στην Apple.

Εξειδίκευσή της είναι παρουσιάσεις έργων του κλασικού ρεπερτορίου, είτε πρώιμης είτε σύγχρονης μουσικής, και ειδικότερα σε έργα που δεν έχουν κυκλοφορήσει αρκετά. Συγκεκριμένα, στη δισκογραφία της έχει συμπεριλάβει την πλήρη εργογραφία του Γιαν Σιμπέλιους, ενώ προστίθενται και συνθέσεις διαφόρων Σκανδιναβών και Εσθονών μουσουργών, όπως οι Κάλεβι Άχο, Κρίστιαν Λίντμπεργκ, Γιόουν Λέιφς, Γκέιρ Τβάιτ, Έντουαρντ Τούμπιν, Άλαν Πέτερσον και Τζέιμς ΜακΜίλαν. Άλλα αξιόλογα εγχειρήματα είναι αυτά της δισκογράφησης των καντατών του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ από το Κολλέγιο Μπαχ της Ιαπωνίας υπό τη διεύθυνση του Μασαάκι Σουζούκι και όλων των έργων για σόλο πιάνο του Έντβαρντ Γκριγκ από την Έβα Κναρντάλ.

Το 2023, η εταιρεία γιόρτασε την επέτειο των πενήντα ετών από την ίδρυσή της και, στις 4 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, έλαβε το βραβείο «Δισκογραφική Εταιρεία της Χρονιάς» στα περίφημα Βραβεία Κλασικής Μουσικής «Gramophone», που διοργανώνονται ετησίως στο Λονδίνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Facebook
* Σελίδα στο X
* Σελίδα στο Instagram
* Σελίδα στο iTunes

Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρείες κλασικής μουσικής
Λιούις Μπίνφορντ

Ο **Λιούις Μπίνφορντ** (Lewis Binford) (1931–2011), αμερικανός αρχαιολόγος, θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος της λεγόμενης νέας ή διαδικαστικής αρχαιολογίας. Στη δεκαετία του 1960 αμφισβήτησε τις περιγραφικές, ιστορικιστικές προσεγγίσεις της αρχαιολογίας και πρότεινε ότι πρέπει να υιοθετήσει επιστημονικές μεθόδους επεξήγησης κοινωνικών διεργασιών. Με το εμβληματικό άρθρο *Archaeology as Anthropology*, υποστήριξε ότι η αρχαιολογία δεν είναι απλώς εργαλείο για την ιστορία αλλά αυτόνομη κοινωνική επιστήμη.

Ο Μπίνφορντ επέμεινε στη διατύπωση ελέγξιμων υποθέσεων και στην ανάπτυξη μοντέλων που εξηγούν πώς οι πολιτισμοί αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους. Η προσέγγισή του έδωσε έμφαση στις διαδικασίες προσαρμογής, στις τεχνολογικές στρατηγικές και στις κοινωνικές δομές, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από τη στατική περιγραφή αντικειμένων σε δυναμικές ερμηνείες του παρελθόντος.

## Εθνοαρχαιολογία και μεθοδολογία
Μία από τις πιο καινοτόμες συμβολές του ήταν η ανάπτυξη της εθνοαρχαιολογίας. Μελετώντας τους Νουναμιούτ (Nunamiut) κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες στην Αλάσκα, ο Μπίνφορντ κατέδειξε πώς οι καθημερινές πρακτικές εγκατάλειψης και χρήσης εργαλείων δημιουργούν αναγνωρίσιμα μοτίβα στο αρχαιολογικό αρχείο. Αυτή η επιτόπια έρευνα επέτρεψε τη μεταφορά σύγχρονων παρατηρήσεων σε προϊστορικά συμφραζόμενα, προσφέροντας πιο έγκυρες ερμηνείες.

## Κριτική
Η νέα αρχαιολογία επικρίθηκε για υπερβολική έμφαση στον περιβαλλοντικό ντετερμινισμό και για παραμέληση των συμβολικών και ιδεολογικών διαστάσεων του πολιτισμού. Παρ’ όλα αυτά, η προσέγγιση του Binford άνοιξε τον δρόμο για την επιστημονική θεμελίωση της αρχαιολογίας και ενέπνευσε μεταγενέστερες θεωρίες, ακόμη και αυτές που την αμφισβήτησαν. Το έργο του *In Pursuit of the Past* συνοψίζει αυτή την πορεία και παραμένει σημείο αναφοράς για την αρχαιολογική θεωρία.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Binford, L. R. (1962). Archaeology as Anthropology. *American Antiquity* 28(2): 217–225.
*Binford, L. R. (1972).* An Archaeological Perspective*. New York: Academic Press.
*Binford, L. R. (1978). *Nunamiut Ethnoarchaeology*. New York: Academic Press.
*Binford, L. R. (1983). *In Pursuit of the Past: Decoding the Archaeological Record*. New York: Thames & Hudson.
*Shanks, M., & Tilley, C. (1987). *Re-Constructing Archaeology: Theory and Practice*. Cambridge: Cambridge University Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*National Academy of Sciences Biographical Memoir

Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι