open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ουόλτερ Λίνι

Ο **Ουόλτερ Λίνι** (*Walter Hadye Lini*, 1942 - 21 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Αγγλικανός ιερέας και ο πρώτος πρωθυπουργός του Βανουάτου.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στο Νησί της Πεντηκοστής, το 1942. Ήταν συνιδρυτής του Πολιτιστικού Οργανισμού Νέων Εβρίδων, το 1971, την περίοδο της συγκυριαρχίας επί του Βανουάτου από Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο. Σύντομα ο Οργανισμός μετεξελίχθηκε στο Κόμμα Vanua'aku Pati, το οποίο είχε την κύρια υποστήριξη των αγγλόφωνων. Το κόμμα κέρδισε με πολύ μικρή διαφορά τις εκλογές του 1975 και δεν έλαβε μέρος σε εκείνες του 1977, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καθυστέρηση διαδικασίας ανεξαρτητοποίησης του νησιού. Τον Νοέμβριο του 1979 έγινε ανώτερος υπουργός της αποικίας, μετά τη νίκη (με 62% και 26 έδρες επί συνόλου 39 στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων) του κόμματός του στις εκλογές και αναρριχήθηκε στη θέση του πρωθυπουργού όταν η χώρα του έγινε ανεξάρτητη, τον Ιούλιο του 1980. Από το 1980 ως το 1983 χρημάτισε και υπουργός Εξωτερικών.

Η κυβέρνηση Λίνι ήταν αμφισβητούμενη στη Δύση, εξαιτίας της σύναψης σχέσεων με χώρες του ανατολικού μπλοκ, με σοσιαλιστικές κυβερνήσεις και με τη Λιβύη. Υπήρξε ο κυριότερος υποστηρικτής των σοσιαλιστικών ιδεών στη Μελανησία. Υποστήριξε τους αυτόχθονες Κανάκ στη Νέα Καληδονία. Επίσης, το Βανουάτου ήταν η μόνη χώρα που υποστήριξε το υπό ινδονησιακή κατοχή τότε Ανατολικό Τιμόρ. Το 1991 οι έριδες στο κόμμα του οδήγησαν στην παραίτηση της κυβέρνησής του. Έγινε μέλος του Ενωμένου Εθνικού Κόμματος και την περίοδο του θανάτου του ήταν πρόεδρός του. Το 1998 ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου του 1999 στην Πορτ Βίλα. Η αδερφή του, Χίλντα, και ο αδερφός του, Χαμ, είναι επίσης πολιτικοί στη νησιωτική χώρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Βανουάτου
Ρότζερ Αμπιούτ

Ο **Ρότζερ Αμπιούτ ** (Roger Tom Abiut) είναι πολιτικός από το Βανουάτου, πρώην πρόεδρος της Βουλής και δις υπηρεσιακός πρόεδρος της μικρής νησιωτικής χώρας. Είναι μέλος του κόμματος Εργατικού Κόμματος του Βανουάτου.

## Προφίλ
Γεννήθηκε γύρω στο 1972και έγινε πρόεδρος της Βουλής το 2003. Λόγω του αξιώματος αυτού έγινε και υπηρεσιακός πρόεδρος στις 24 Μαρτίου του 2004, όταν τερματίστηκε η πενταετής θητεία του προέδρου Τζον Μπανί. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε ως τις 12 Απριλίου, οπότε εξελέγη από το κοινοβούλιο πρόεδρος ο Άλφρεντ Μασένγκ. Ο τελευταίος απομακρύνθηκε από την προεδρία στις 11 Μαΐου του 2004 και έτσι ο Αμπιούτ επανήλθε στο προεδρικό αξίωμα, ως υπηρεσιακός πρόεδρος. Στις βουλευτικές εκλογές στις 7 Ιουλίου του 2004 απώλεσε την έδρα του στο κοινοβούλιο και συνεπεία αυτού έχασε όλα του τα αξιώματα, μεταξύ των οποίων του προέδρου του Κοινοβουλίου και του υπηρεσιακού Προέδρου όταν συνήλθε η νέα Βουλή, στις 28 Ιουλίου του 2004. Το κόμμα του (Εργατικό Κόμμα) δε διαθέτει πια κανέναν βουλευτή στο Κοινοβούλιο.

## Παραπομπές


Αμπ
Φρεντ Τιμακάτα

Ο **αιδεσιμότατος Φρέντερικ Καρλομουάνα Τιμακάτα** (Rev. Frederick "Fred" Karlomuana Timakata, 1937 - 21 Μαρτίου 1995) ήταν υπηρεσιακός Πρόεδρος του Βανουάτου το 1984 και έπειτα πρόεδρος από τις 30 Ιανουαρίου 1989 ως τις 30 Ιανουαρίου 1994. Νωρίτερα είχε διατελέσει πρόεδρος του κοινοβουλίου, από το 1983 ως το 1987.

## Σταδιοδρομία
Ο Frederick Karlo Muana, από το 1975 Frederick Karlo Maraki, γεννήθηκε στο νησί Εμαέ των νησιών Σέπερντ.
Προτού γίνει πρόεδρος ήταν υπουργός. Από το 1980 ως το 1983 ήταν υπουργός Εσωτερικών και από το 1988 ως το 1989 υπουργός Υγείας.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1984 έγινε υπηρεσιακά πρόεδρος (ως πρόεδρος του κοινοβουλίου), μέχρι τις 8 Μαρτίου 1984.

Ο Τιμακάτα εξελέγη πρόεδρος το 1989 και ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Ιανουαρίου.Τον Οκτώβριο του 1989 επισκέφθηκε επίσημα την Κίνα.
Τον Νοέμβριο του 1989 επισκέφτηκε το Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας.

Απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 1995.
## Βιβλιογραφία
* *Timakata, Fred.* In: *The International Who’s Who 1997–98.* 61. Auflage, Europa Publications Limited, London 1997, ISBN 1-85743-022-0, S. 1506
* *Timakata, Fred.* In: *Who’s Who in the World 1991–1992.* 10. Auflage, Marquis Who’s Who, Wilmette, Illinois 1990, S. 1092
* *Fred Timakata.* In: Yash Ghai und Jill Cottrell: *Heads of State in the Pacific. A legal and Constitutional Analysis.* Institute of Pacific Studies of the University of the South Pacific, Suva, Fiji 1990, ISBN 982-02-0017-2, S. 245

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Άλφρεντ Μασένγκ

Ο **Άλφρεντ Μασένγκ ** (Alfred Maseng Nalo) ήταν πολιτικός από το Βανουάτου. Από το 1995 ως το 1996 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών και για δύο βραχύβιες θητείες ήταν πρόεδρος της χώρας, το 1994 και το 2004. Ήταν μέλος του συντηρητικού κόμματος γαλλοφώνων Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων.

## Προφίλ
Έγινε για πρώτη φορά πρόεδρος (υπηρεσιακός) και πρόεδρος της Βουλής στις 30 Ιανουαρίου του 1994. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 2 Μαρτίου του 1994, οπότε διεξήχθη η επόμενη εκλογή προέδρου. Στις προεδρικές εκλογές του 2004 ήταν ένας εκ των 32 συνολικά υποψηφίων και χρειαζόταν η πλειοψηφία των δύο τρίτων για να εκλεγεί από το Κοινοβούλιο. Η ψηφοφορία ξεκίνησε στις 8 Απριλίου, όμως σε αυτόν αλλά και στον επόμενο γύρο στις 10 Απριλίου κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία. Στον τέταρτο γύρο (12 Απριλίου) ο Μασένγκ νίκησε τον κυβερνητικό υποψήφιο, Καλκότ Ματασκελέκελε, με 41 ψήφους έναντι 16 και ορκίστηκε την ίδια ημέρα στο προεδρικό αξίωμα.   Απομακρύνθηκε από την προεδρία με εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις 11 Μαΐου του 2004, καθώς η εκλογή του κρίθηκε άκυρη με βάση νόμο που απαγορεύει στους πολιτικούς να κυβερνούν αν έχουν διαπράξει κάποιο ποινικό αδίκημα στο παρελθόν. Είχε αποκαλυφθεί ότι ο Μασένγκ είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση με αναστολή για διαφθορά και κυρίως για κλεπταποδοχή.  

Πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 2004 σε νοσοκομείο στα βόρεια του Βανουάτου, λίγο μετά την καθαίρεσή του. Η ηλικία του και τα αίτια του θανάτου του δεν ανακοινώθηκαν.

## Παραπομπές


Μασ
Ονέιν Ταχί

Ο **Ονέιν Ταχί** (πλήρες όνομα: Onneyn (Morris) Tahi, 1944 - 1998) ήταν υπηρεσιακός Πρόεδρος του Βανουάτου το 1989.

## Σταδιοδρομία
To 1983 ήταν υπουργός Παιδείας και Αθλητισμού και επίσης υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας. Έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος στις 12 Ιανουαρίου 1989 και μέχρι τις 30 Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου. Έπειτα από τη βραχύβια προεδρία του, έγινε πρόεδρος της Νομοθετικής Συνέλευσης , αργότερα υπουργός Παιδείας και υπουργός Οικονομικών.
Υπήρξε ένας από τους αντάρτες πολιτικούς του Vanua'aku Pati (και ίδρυσε το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού), στο οποίο επέστρεψε το 1997.

Ο Ταχί πέθανε συνεπεία τραυματισμού σε τροχαίο δυστύχημα στο νησί Αμπάε λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών του 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Κίχλη ΙΙ (ναρκαλιευτικό)

**Κίχλη ΙΙ ([[Ναρκαλιευτικό]]) / Μ-241**

Πρώην ‘USS MSC 308’. 
Παρελήφθη στις 27 Οκτωβρίου 1964 στο Ναύσταθμο Βοστόνης. Κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. στον Ναύσταθμο της Βοστόνης ’USA – Peterson Builders Co’. Ένα από τα 6 Ν/Α που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Ανήκει στο Στολίσκο Ναρκαλιευτικών από τις 1 Μαΐου 1977.  Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ. Κατασκευή : Ξύλινα και από αντιμαγνητικό υλικό. – Εκτόπισμα : 320/370 ΤΝ. – Διαστάσεις : 144Χ28Χ8,5 πόδια. – Πρόωση : Ντίζελ 380 ΗΡ. – Οπλισμός : 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών και πλήρωμα 39 άνδρες.

## Βιβλιογραφία
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου

Ο **Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου** (Jean-Marie Léyé Lenelgau, 1932 – 9 Δεκεμβρίου 2014) ήταν ο πρώτος γαλλόφωνος Πρόεδρος του Βανουάτου από τις 2 Μαρτίου 1994 ως τις 2 Μαρτίου 1999. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Νέες Εβρίδες. To 1976, όταν ακόμα η χώρα του συνδιοικείτο από τους Γάλλους και τους Βρετανούς, ο Λεγιέ ίδρυσε και ανέλαβε πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Κοινοτήτων των Νέων Εβρίδων (UCNH), που συστάθηκε σε απάντηση στη δημιουργία ενός αντίστοιχου αγγλόφωνου κινήματος εθνικιστών. Ενώ το Εθνικό Κόμμα με αρχηγό τον Ουόλτερ Λίνι πίεζε για άμεση ανεξαρτησία, η UCNH ήταν υπέρ μιας σταδιακής μετάβασης προς την ανεξαρτησία από τις αποικιοκρατικές αρχές, "προκειμένου να προετοιμαστεί η μετάβαση αυτή σε καλύτερες συνθήκες". Ωστόσο, η δημοφιλία του κόμματος του Λίνι είχε ως αποτέλεσμα να κηρυχθεί η χώρα ανεξάρτητη το 1980. Η UCNH μετατράπηκε στην Ένωση των Μετριοπαθών Κομμάτων, που αποτέλεσε κύρια πολιτική δύναμη της αντιπολίτευσης.
Στις 2 Μαρτίου 1994 εξελέγη πρόεδρος της δημοκρατίας, με εθιμοτυπικό και συμβολικό ρόλο στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. 
Στις 12 Οκτωβρίου 1996 ο πρόεδρος Λεγιέ και ο πρωθυπουργός Σερζ Βοχόρ απήχθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση για σύντομο χρονικό διάστημα από την αστυνομία του Βανουάτου αναφορικά με ένα θέμα που είχε προκύψει με τη μισθοδοσία των μελών της. Η απελευθέρωσή τους έγινε την ίδια ημέρα. Ήταν το "μοναδικό πραξικόπημα στην ιστορία της χώρας".

Το 1995 εξέφρασε δημοσίως την αντίθεσή του στις γαλλικές πυρηνικές δοκιμές στον Ειρηνικό. Στα τέλη του 1997 ο Μαξίμ Καρλότ Κορμάν κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Σερζ Βοχόρ, με σκοπό να την ανατρέψει. Ο πρόεδρος Λεγιέ επενέβη και στις 27 Νοεμβρίου, έπειτα από αίτημα του Βοχόρ, διέλυσε το κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα να μην συζητηθεί ή εγκριθεί η πρόταση. Ο πρόεδρος εξήγησε την πράξη του, επικαλούμενος τον κίνδυνο να περιέλθει σε πολιτική αστάθεια το Βανουάτου λόγω των αλλεπάλληλων προτάσεων μομφής και αλλαγών κυβερνήσεων μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα. 

Η θητεία του Λεγιέ τερματίστηκε στις 2 Μαρτίου 1999. Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Τζον Μπανί.

## Παραπομπές


Λεγιε Λενελ
Ο κήπος των μαρτυρίων

thumb|150px|Αύγουστος Ροντέν, ''Ο κήπος των μαρτυρίων'', 1902
***Ο κήπος των μαρτυρίων*** (στα γαλλικά, ***Le Jardin des supplices***) είναι ένα παρακμάζον μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Οκτάβιου Μιρμπό, που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1899, στην καρδιά της υπόθεσης Ντρέυφους.

## Αναφορά
Είναι ένα έργο που προκαλεί ιδιαίτερη σύγχυση, που ταράζει τα λογοτεχνικά και ηθικά σημεία αναφοράς του αναγνώστη. Πράγματι αποτελείται από τρία μέρη επινοημένα ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, με πρόσωπα διαφορετικά και στυλ διαφορετικά, και στην αναφορά των κινέζικων μαρτυρίων του τρίτου μέρους, ο τρόμος δεν αποκλείει τη γοητεία.

Το μυθιστόρημα μπορεί να διαβαστεί σε πολλά επίπεδα. Μπορούμε να δούμε μια παραβολή της τραγικής κατάστασης του ανθρώπου, καταδικασμένου στο νόμο του φόνου και του οποίου η ζωή είναι μια κοιλάδα δακρύων.
Το μυθιστόρημα μεταφράστηκε στα Ελληνικά από την Αλίνα Πασχαλίδη ("Εστία", 1989)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οκτάβ Μιρμπώ, ''Le Jardin des supplices'' (στα γαλλικά).
* Pierre Michel, Πρόλογος (στα γαλλικά).

Κηπος των μαρτ
Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Ρεελίνη

thumb|Η πρωτεΐνη ρεελίνη

Η **ρεελίνη** είναι πρωτεΐνη που εντοπίζεται στον εγκέφαλο, κυρίως, αλλά και στο νωτιαίο μυελό, το αίμα και τα άλλα όργανα του σώματος και τους ιστούς. Η ρεελίνη είναι ζωτικής σημασίας για τη ρύθμιση των διαδικασιών της νευρωνικής μετανάστευσης και της εγκατάστασής τους στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Εκτός από το σημαντικό αυτό ρόλο στην πρώιμη ανάπτυξη, η πρωτεΐνη ρεελίνη συνεχίζει να δουλεύει στον ενήλικο εγκέφαλο. Ρυθμίζει τη συναπτική πλαστικότητα, ενισχύοντας την εισαγωγή και συντήρηση της δυναμικοποίησης μακράς διαρκείας (long-term potentiation - LTP). Επίσης, διεγείρει την ανάπτυξη των δενδριτών και των δενδριτικών προεκβολών και τη συνεχιζόμενη μετανάστευση των νευροβλαστών που δημιουργούνται σε περιοχές ενήλικης νευρογένεσης όπως οι υποκοιλιακές και υποκοκκώδεις ζώνες. 

Η πρωτεΐνη ρεελίνη εμπλέκεται στην παθογένεια πολλών νόσων του εγκεφάλου. Σημαντικά χαμηλή έκφανση της πρωτεΐνης έχει παρατηρηθεί στη σχιζοφρένεια και στη ψυχωτική διπολική διαταραχή, αλλά η αιτία αυτού του γεγονότος είναι ανεξακρίβωτη, καθώς μελέτες δείχνουν ότι από μόνη της η ψυχοτροπική φαρμακευτική αγωγή επηρεάζει την έκφανση της ρεελίνης και η επιγενετική υπόθεση ως εξήγηση της μεταβολής στα επίπεδα της πρωτεΐνης έχει αντικρουστεί με αντιφατικά αποδεικτικά στοιχεία. Η ολική έλλειψη της ρεελίνης προκαλεί μια μορφή λειοεγκεφαλοπάθειας (lissencephaly), ενώ η πρωτεΐνη μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στη νόσο του Αλτσχάιμερ, την επιληψία κροταφικού λοβού και τον αυτισμό.

Το όνομα της πρωτεΐνης προέρχεται από το αφύσικο τρέκλισμα τρεκλιζόντων ποντικιών (ποντίκια *reeler*), για τα οποία βρέθηκε ότι έχουν μια ανεπάρκεια αυτής της πρωτεΐνης του εγκεφάλου και ήταν ομόζυγα για μετάλλαξη του γονιδίου RELN, το οποίο κωδικοποιεί τη σύνθεση της πρωτεΐνης. Ο πρωταρχικός φαινότυπος που συσχετίζεται με την απώλεια της λειτουργίας της πρωτεΐνης είναι μία βίαιη αντιμετάθεση των φλοιϊκών στρωμάτων. Τα ποντίκια τα οποία είναι ετεροζυγωτικά όσον αφορά το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για το σχηματισμό της ρεελίνης, παρουσιάζουν ενδοφαινοτυπικά γνωρίσματα τα οποία συνδέονται με ψυχωτικές διαταραχές, ενώ παράλληλα έχουν ελάχιστα έως καθόλου νευροανατομικά ελαττώματα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Γλυκοπρωτεΐνες
Κατηγορία:Νευρολογία
Μπάαρλε-Χέρτογκ

Το **Μπάαρλε-Χέρτογκ** είναι δήμος του Βελγίου, ο οποίος βρίσκεται στα βόρεια της χώρας και ανήκει στην επαρχία της Αμβέρσας. Στις αρχές του 2006 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 2.306 κατ. και η έκτασή της 7,48 τ.χλμ.

Χαρακτηριστικό του Μπάαρλε-Χέρτογκ είναι τα πολύπλοκα σύνορα του με το Μπάαρλε-Νάσσαου, το όποιο είναι πόλη της Ολλανδίας. Ουσιαστικά το Μπάαρλε-Χέρτογκ βρίσκεται σε ένα περίκλειστο έδαφος του Βελγίου, το οποίο είναι περιτριγυρισμένο από ολλανδική έκταση, λίγα μόνο χιλιόμετρα βόρεια από τα βελγο-ολλανδικά σύνορα. Η έκταση που ανήκει στο Βέλγιο δεν είναι ενιαία, αλλά αποτελείται από 24 χωριστά τμήματα γης, πράγμα που κάνει τα σύνορα μέσα στην πόλη ιδιαίτερα περίπλοκα. Πολλές φορές τα σύνορα περνούν και μέσα από τα σπίτια χωρίζοντας τα ανάμεσα στις δύο χώρες.

Υπήρχε περίοδος κατά την οποία, σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία, τα εστιατόρια έπρεπε να κλείνουν νωρίς το βράδυ. Για κάποια εστιατόρια της περιοχής όμως, μέσα από τα οποία περνούσαν τα σύνορα, αυτό απλώς σήμαινε πως οι πελάτες θα έπρεπε να μετακινηθούν στα τραπέζια που βρίσκονταν στη βελγική πλευρά του καταστήματος. Το 2020, τα αυστηρότερα μέτρα που έλαβε το Βέλγιο σε σύγκριση με την Ολλανδία σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του κορονοϊού, οδήγησαν σε μια κατάσταση που άλλα καταστήματα έμεναν κλειστά και άλλα, σε απόσταση λίγων μέτρων, να παραμένουν ανοιχτά. Ένα κατάστημα μάλιστα που βρίσκεται ακριβώς πάνω στα σύνορα, τοποθέτησε κορδέλα στη μέση αποκλείοντας την πρόσβαση στη βελγική πλευρά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
thumb|right|Καφετερία στο Μπάαρλε-Νάσσαου της Ολλανδίας, ακριβώς δίπλα από τα σύνορα με το Μπάαρλε-Χέρτογκ (Βέλγιο)

* Barry Smith's Baarle Site (με χάρτες)
* Επίσημη ιστοσελίδα (στα Ολλανδικά)
* φωτογραφίες από το Μπάαρλε-Χέρτογκ/Νάσσαου

Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Κατηγορία:Φλάνδρα
Κατηγορία:Εξκλάβια
Κατηγορία:Ενκλάβια
Δήμος Κυπρίνου

Ο **Δήμος   Κυπρίνου** ήταν δήμος του νομού Έβρου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ορεστιάδας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2915 κατοίκους και καταλάμβανε έκταση 97.194 στρεμμάτων. Έδρα του ήταν ο Κυπρίνος.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 3 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κυπρίνος Έβρου|Δ.δ. Κυπρίνος]] ** 
::* ο Κυπρίνος  
::* η Γαλήνη  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζώνης Έβρου|Δ.δ. Ζώνης]] ** 
::* η Ζώνη
::* η Μικρά Δοξιπάρα
::* η Χελιδόνα  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Φυλακίου Έβρου|Δ.δ. Φυλακίου]] ** 
::* το Φυλάκιο
::* το Αμμόβουνο 
::* ο Κέραμος 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Στοιχεία για το δήμο   Κυπρίνου από το Υπουργείο Εσωτερικών 
* Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
Δήμος Σαμοθράκης

Ο **Δήμος Σαμοθράκης** είναι Δήμος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ο οποίος συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Η έκταση του δήμου είναι 178 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 2.596 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Καλύπτει όλο το νησί της Σαμοθράκης και η έδρα του είναι ο οικισμός της Σαμοθράκης.

## Οικισμοί

## Διοικητικές μεταβολές

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
[μικρογραφία|[Σαμοθράκη (πόλη)|Σαμοθράκη]]
[μικρογραφία|[Καμαριώτισσα Σαμοθράκης|Καμαριώτισσα]]
[μικρογραφία|Το [Ιερό των Μεγάλων Θεών, στη Σαμοθράκη.]]
Στις δημοτικές εκλογές του 2023 δήμαρχος εξελέγη ο Αθανάσιος Βίτσας με ποσοστό 52,43% από τον πρώτο γύρο.

## Χάρτης


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Δήμος Σαμοθράκης (χάρτης google)
* Σαμοθράκη (visitgreece.gr)
* Σαμοθράκη  (samothraki-tourism.gr)


Σαμοθρακης
*
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Σατόσι Τατζίρι

Ο **Σατόσι Τατζίρι** (田尻 智, 28 Αυγούστου 1965) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών, γνωστότερος για τη δημιουργία του franchise Pokémon, ιδρυτής της εταιρείας ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, Game Freak. Ο Τατζίρι εργάστηκε, επίσης, και σε spin-offs του *[[Mario]]* και του *[[The Legend of Zelda]]*.

## Ζωή και καριέρα
Ο Τατζίρι μεγάλωσε στα προάστια του Τόκιο και διασκέδαζε συλλέγοντας έντομα. Λίγο καιρό αργότερα, η περιοχή που έμενε, δασώδης και πράσινη, γέμισε από πολυκατοικίες και μαγαζιά, κάτι που τον εμπόδισε από τη συνέχιση της ενασχόλησής του αυτής. Η ιδέα της "γέννησης" των δημοφιλών πλασμάτων Pokémon του ήρθε, όσο έπαιζε ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Στα παιχνίδια *Pokémon*, ο στόχος είναι να πιάσει ο παίκτης κάποια πλάσματα και να νικήσει άλλους εκπαιδευτές. Αυτή η ιδέα πήγαζε από την προτίμηση του Τατζίρι στη συλλογή εντόμων. Το 1982, ο Τατζίρι μαζί με δύο φίλους του εξέδιδαν ένα περιοδικό με τίτλο *Game Freak*. Ο λόγος για τον οποίο ασχολήθηκε με τα ηλεκτρονικά ήταν γιατί ένας φίλος του πήρε μέρος σε διαγωνισμό και κέρδισε. Το έπαθλο του ήταν να φτιάξει ένα δικό του βιντεοπαιχνίδι. Έτσι ο Τατζίρι και οι φίλοι του έφτιαξαν την Game Freak, η οποία πήρε το όνομά της από το περιοδικό που εξέδιδαν.

Τα επόμενα έξι χρόνια ο Τατζίρι ασχολήθηκε με την δημιουργία των παιχνιδιών Pokémon και συγκεκριμένα του πήρε χρόνο να ολοκληρώσει τον Mew, ένα μυθικό Pokémon που εμφανίζεται μόνο στις Κόκκινη/Μπλε/Κίτρινη εκδόσεις των παιχνιδιών Pokémon για το Game Boy της Nintendo.

## Εργογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Pokémon
Κατηγορία:Nintendo
Κατηγορία:Ιάπωνες σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών
Βασίλειο της Σικελίας

Το **Βασίλειο της Σικελίας**, με έτος ίδρυσης το 1130, υπό τον Ρογήρο Β' των Ωτβίλ (μέσω της ένωσης της Κομητείας της Σικελίας και του Δουκάτου της Απουλίας) και διάρκεια έως τις αρχές του 19ου αιώνα με λιγότερη ή περισσότερη κυβερνητική ανεξαρτησία (την οποία διαφύλασσε μέσω της παρουσίας του Κοινοβούλιο το οποίο είχε έδρα το Παλέρμο), θεωρείται από αρκετούς ειδικούς ως το πρότυπο ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.

## Καταβολές

Το πρώτο κυρίαρχο κράτος που ιδρύθηκε στο νησί, ήταν το 948 το Εμιράτο της Σικελίας, όπου οι Καλβίτες κήρυξαν την ανεξαρτησία τους απέναντι στους Βέρβερους-Άραβες Φατιμίδες της Ιφρικίγια.

Με τη νορμανδική κατάκτηση της Σικελίας, ιδρύθηκε η Κομητεία της Σικελίας, η οποία ήταν γνωστή και με τον τίτλο της Μεγάλης Κομητείας, με έτος εκκίνησης το 1061 (έτος έναρξης της χριστιανικής επανάκτησης της Σικελίας) και έως το 1130, και ιδρυθείσα με παπική ευλογία από τον Νορμανδό ιδρυτή της, Ρογήρο, ενώ περιελάμβανε στις κτήσεις της τη Σικελία και τη Μάλτα.

## Η νορμανδική περίοδος

Με το πέρας της κατάκτησης, το 1097 συγκλήθηκε για πρώτη φορά από τον Ρογήρο Α΄ της Σικελίας η πρώτη συνέλευση στη Ματζάρα ντελ Βάλλο, αυτού που έγινε ένα από τα αρχαιότερα κοινοβούλια στον κόσμο (μαζί με αυτά της Ισλανδίας και των Νήσων Φερόε).

Ωστόσο, δεν ήταν παρά μόνο το 1130 με τη σύγκλιση των *generales curiae* από τον Ρογήρο Β΄ στο Παλέρμο, στο Παλάτι των Νορμανδών για τη διακήρυξη του Βασιλείου της Σικελίας που μπορεί να γίνει για πρώτη φορά λόγος για ένα πρώτο κοινοβούλιο με τη σύγχρονη έννοια του όρου σε ένα κυρίαρχο κράτος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Σικελίας
*
Σικελια
Κατηγορία:Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Λεσβοφοβία

Με τον όρο **λεσβοφοβία** εννοείται ο αρνητισμός, η απέχθεια, οι διακρίσεις ή η αποστροφή προς τις λεσβίες ως άτομα ή κοινωνική ομάδα. Ο όρος προέκυψε από την ανάγκη του διαχωρισμού της έννοιας αυτής από την ομοφοβία, δηλαδή την αποστροφή ή τις διακρίσεις με αφετηρία τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Αν και ο όρος ομοφοβία ως ευρύτερη έννοια αφορά όλα τα ΛΟΑΤ άτομα, σύμφωνα με ορισμένους επικεντρώνεται αποκλειστικά στους ομοφυλόφιλους άνδρες.

Αυτό ως αποτέλεσμα έχει να παρατηρείται μία μορφή ανυπαρξίας των λεσβιών ως οντοτήτων, η αποσιώπηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των λεσβιών σε σχέση όχι μόνο με τη ΛΟΑΤ κοινότητα αλλά και το φεμινιστικό κίνημα γενικότερα, αλλά και να δημιουργούνται ψευδείς εντυπώσεις πως οι λεσβίες δεν υφίστανται διακρίσεις.

Ο όρος λεσβοφοβία, αν και δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια και αναφέρεται σε συνέδρια, ημερίδες και σε διάφορα forum, επίσημα ζητήθηκε να γίνει αποδεκτός τον Νοέμβριο του 2003 στο συνέδριο του κοινωνικού forum στο Παρίσι από τις Γαλλίδες λεσβίες σε ημερίδα που ήταν αφιερωμένη στη ΛΟΑΤ κοινότητα.

Ο όρος έγινε αποδεκτός από τους εκπροσώπους των παρευρισκομένων χωρών, ανάμεσά τους οι Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Τουρκία και Ιράκ. Παράλληλα προτάθηκαν και οι όροι αμφιφοβία και τρανσοφοβία, έτσι ώστε να υπάρξει ένας επιμέρους διαχωρισμός από τη γενική ορολογία ομοφοβία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεσβοφοβία, γιατί έχουμε την ανάγκη ενός τέτοιου όρου

 

Κατηγορία:Μίσος
Κατηγορία:Βία εις βάρος γυναικών
Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία
Κατηγορία:Λεσβιανισμός
Άριαν Τζούμπα

Ο **Αριάν Τζούμπα** είναι παλαίμαχος διεθνής Αλβανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός, με πολύχρονη παρουσία στο ελληνικό πρωτάθλημα, κυρίως με τη φανέλα του ΠΑΣ Γιάννινα.

## Βιογραφικό
Ο Τζούμπα γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1968 στο Αργυρόκαστρο και ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 από την τοπική Λουφτετάρι για να συνεχίσει το 1992 στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου έμεινε ως το 1994.

Ακολούθησαν η Καλαμάτα (1994-97) και ο Ηρακλής (1997-98). Κατόπιν αγωνίστηκε για μια σεζόν στο κυπριακό πρωτάθλημα με την Ένωση Νέων Παραλιμνίου, για να επιστρέψει στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου παρέμεινε μέχρι το 2004 όταν και μεταπήδησε στον Μεσσηνιακό, όπου και έκλεισε την καριέρα του ένα χρόνο μετά.

Με την εθνική Αλβανίας αγωνίστηκε συνολικά 48 φορές από το 1989 ως το 2003.

Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουφτετάρι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μεσσηνιακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ερλ Τάπερ

Ο **Ερλ Τάπερ** (αγγλικά: *Earl Silas Tupper*, 28 Ιουλίου 1907 - 5 Οκτωβρίου 1983) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, εφευρέτης των κλεισμένων αεροστεγώς πλαστικών δοχείων για αποθήκευση τροφίμων, που φέρουν το όνομά του.

## ΒιογραφίαΙΙ
Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1907 στο Μπερλίν του Νιου Χάμσαϊρ των ΗΠΑ. Μετά το τέλος του σχολείου του, ασχολήθηκε με τη διαρρύθμιση χώρων και την κηπουρική (φυτώρια) ως την περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, οπότε η επιχείρησή του χρεοκόπησε. Στη συνέχεια εργάστηκε στην εταιρεία χημικών προϊόντων Ντιπόντ (DuPont).

### Εφεύρεση των τάπερ
Χρησιμοποιώντας ανθεκτικά κομμάτια σκωρίας από πολυαιθυλένιο, τα οποία του είχαν δοθεί από την εταιρεία DuPont, ο Τάπερ καθάρισε τη σκουριά και την έκανε καλούπι, διαμορφώνοντάς την σε ελαφριά και άθραυστα δοχεία, φλιτζάνια, πιάτα και μπολ. Κατασκεύασε ακόμα και αντιασφυξιογόνες μάσκες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη συνέχεια έφτιαξε καλύμματα που έκλειναν αεροστεγώς. 

Στη συνέχεια ίδρυσε την εταιρεία πλαστικών Tupperware Plastics Company το 1938. Εισήγαγε τα πλαστικά τάπερ σε καταστήματα το 1946. Γύρω στο 1948, ένωσε τις δυνάμεις του με την Μπράουνι Γουάιζ, η οποία ευθύνεται για την παρουσία των πλαστικών τάπερ στα σπίτια. Ήταν ο άνθρωπος που έπεισε τον Ερλ Τάπερ να αποσύρει τα πλαστικά από τα καταστήματα λιανικής πώλησης και να τα διαθέτει κατ' οίκον. Σύντομα τα "πάρτι" με τάπερ έγιναν πολύ δημοφιλή στις ΗΠΑ αλλά και στο εξωτερικό. Η έδρα της εταιρείας μεταφέρθηκε από τη Μασαχουσέτη στο Ορλάντο. Το 1958 η Γουάιζ απολύθηκε μετά από πτώση στις πωλήσεις και έπειτα η εταιρεία πωλήθηκε από τον ίδιο τον Τάπερ για 16 εκατομμύρια δολάρια στη Rexall Drug (ονομάζεται Dart Industries από το 1969). Λίγο μετά, ο Τάπερ χώρισε από τη σύζυγό του και για να αποφύγει τη φορολογία, σταμάτησε να έχει αμερικανική υπηκοότητα. Ο εφευρέτης αγόρασε ένα νησί στην Κεντρική Αμερική. Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου του 1983. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, έληξε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που είχε για την εφεύρεση των πλαστικών τάπερ (Tupperware).

## Παραπομπές


## Αναφορές
* PBS American Experience, People & Events: Earl Silas Tupper (1907-1983) 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Earl S. Tupper Papers, ca. 1914-1982 Archives Center, National Museum of American History, Smithsonian Institution.

Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Ντέιβ Χάρντινγκ

Ο **Ντέιβ Χάρντινγκ** (*Dave Harding*) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και μέλος της Εθνικής Αυστραλίας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974 στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας.

## Βιογραφικό

Ο Χάρντινγκ γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1946 στο Λίβερπουλ της Αγγλίας και ξεκίνησε την καριέρα του στην Ρέξαμ. Αργότερα μετανάστευσε στην Αυστραλία όπου συνέχισε την σταδιοδρομία του αρχικά στην *Pan Hellenic* (την μετέπειτα Ολυμπίκ Σίντνεϊ) και μετέπειτα σε διάφορες ομάδες του αυστραλιανού πρωταθλήματος μέχρι το 1981 όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Με την Εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε συνολικά 45 φορές πετυχαίνοντας 11 τέρματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέξαμ ΦΚ
Μαύροι καρδινάλιοι

Με την ονομασία **μαύροι καρδινάλιοι**, (Cardinaux noirs), φέρονται στην ιστορία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας οι 13 καρδινάλιοι της Γαλλίας που αρνήθηκαν να παραστούν στους γάμους του Ναπολέοντα Α΄ και της Μαρίας - Λουίζας στις 2 Απριλίου του 1810, μολονότι είχαν προσκληθεί ιδιαίτερα.

Οι καρδινάλιοι που δεν παρευρέθηκαν στους γάμους ήταν δεκαέξι συνολικά, όμως τρεις εξ αυτών (Despuiz, Dugnani και Erskine) θεωρήθηκαν δικαιολογημένοι ως πολύ ηλικιωμένοι ή ασθενείς. Οι υπόλοιποι δεκατρείς (Mattei, Pignatelli, Scotti, Della Somaglia, Consalvi, Brancadoro, Saluzzo, Galeffi, Litta, Ruffo, Oppizoni, Gabrielli, di Pietro) δεν έδωσαν κάποιο λόγο για την απουσία τους. Ο πραγματικός λόγος της απουσίας τους ήταν πως ο Πάπας Πίος Ζ΄ δεν είχε ακυρώσει τον πρώτο γάμο του Ναπολέοντα και δεν ήθελαν να φανεί ότι αψηφούν τη γνώμη του.

Μετά την άρνηση αυτών ο Ναπολέων διέταξε τη σύλληψή τους, την αφαίρεση όλων των διακριτικών εμβλημάτων του βαθμού τους και στη συνέχεια με συνοδεία στρατιωτών την εξορία τους σε διάφορες απόμακρες περιοχές της Γαλλίας. Λόγω της αφαίρεσης του βαθμού αναγκάστηκαν να φορούν μαύρα ενδύματα, ίδια με αυτά των μη αξιωματούχων ιερέων, στα οποία οφείλεται και η ονομασία *μαύροι καρδινάλιοι*.

## Πηγές
* Les cardinaux noirs , ανάκτηση 08/10/2008 
* Catholic Encyclopedia: Ercole Consalvi, ανάκτηση 08/10/2008 

Κατηγορία:Καρδινάλιοι
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γαλλία
Καρδιανή Τήνου

Η **Καρδιανή** είναι ορεινό χωριό της Τήνου και βρίσκεται στη ΝΔ. πλευρά της νήσου, σε απότομη πλαγιά, πάνω από τον ομώνυμο όρμο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 73 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεία
Η ίδρυσή της ανάγεται στο β΄ μισό του 17ου αιώνα από κατοίκους προερχόμενους από διάφορα χωριά του Τήνου. Ως αρχικός πυρήνας αναφέρεται ο ναός της Παναγίας ή Κιουράς Καρδιανής, στην οποία οφείλει και την ονομασία του. Πληθυσμιακά, η Καρδιανή αποτελούσε ανέκαθεν μικτό χωριό, στο οποίο ζούσαν τόσο Καθολικοί (που παραδοσιακά αποτελούν την πλειοψηφία των κατοίκων) όσο και Ορθόδοξοι.

Έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική καθόσον τα περισσότερα κτίσματα του χωριού είναι από μάρμαρο. Χαρακτηριστικό είναι το μαρμάρινο πενταόροφο κωδωνοστάσιο του καθολικού ναού της Παναγίας Καρδιανής. Διαθέτει δημοτικό σχολείο και ήταν από τα πρώτα χωριά με τηλέφωνο. Σε αρχαιολογικές έρευνες στη περιοχή έχουν βρεθεί μεταξύ άλλων και τάφοι της γεωμετρικής περιόδου.

Το 1928 αριθμούσε 277 κατοίκους. Στην απογραφή του 2011 αριθμούσε 73 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός της ομώνυμης τοπικής κοινότητας - που περιλαμβάνει και τον γειτονικό Όρμο Καρδιανής - ανέρχεται στα 87 άτομα.

## Διοίκηση
Πρόεδρος της Κοινότητας ήταν την περίοδο 1979-98 ο Φίλιππος Οριάνος, εκλεγμένος με ποσοστό 100% από τον 1ο γύρο σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις.
Σημερινός πρόεδρος (2019-) είναι ο Φίλιππος Γ. Οριάνος.

## Πρόεδροι της Κοινότητας Καρδιανής

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Παλικοί

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Παλικοί** είναι γνωστοί δύο δίδυμοι θεοί των Σικελών. Για τους Παλικούς ο τραγικός ποιητής Αισχύλος γράφει ότι λατρεύονταν ως δίδυμα παιδιά του Δία και της Νύμφης Θαλείας, θυγατέρας του θεού Ηφαίστου και της Αίτνας. Σε αυτή τη γενεαλογία είχαν και μία αδελφή, την Παλίκη. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, πατέρας τους ήταν ο Σικελός θεός Αδριανός.

Οι πιστοί τους θεωρούσαν ότι οι Παλικοί είχαν μαντικές ικανότητες και δίπλα στον βωμό τους υπήρχε μαντείο. Τους θεωρούσαν επίσης προστάτες της γεωργίας και των ναυτιλλομένων.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Παλικοι
Παλλαντίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Παλλαντίδες** (***Παλλαντίδαι***) είναι γνωστοί οι 50 γιοί του Αθηναίου άρχοντα Πάλλαντα, του γιου του Πανδίονα και αδελφού του γνωστού βασιλιά στην Αρχαία Αθήνα Αιγέα. Ο Διόδωρος Σικελιώτης έγραψε ότι οι Παλλαντίδες έγιναν φίλοι με τον Ανδρόγεως γιο του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα και της Πασιφάης. Το γεγονός αυτό ανησύχησε έντονα τον Αιγέα που δολοφόνησε τον Ανδρόγεως επειδή φοβήθηκε ότι θα του κλέψουν τον θρόνο οι Παλλαντίδες συμμαχώντας με τον πανίσχυρο πατέρα του. Οι Παλλαντίδες είχαν την ελπίδα ότι δεν θα επιστρέψει ποτέ ο Θησέας από την Κρήτη, με τον τρόπο αυτό θα κληρονομούσαν οι ίδιοι τον θείο τους. Με την επιστροφή του βάδισαν εναντίον του, οι μισοί από αυτούς ξεκίνησαν εκστρατεία από την Σφηττό, οι άλλοι μισοί από την Γαργηττό. Ο κήρυκας του Θησέα Λέως τον πληροφόρησε για τα σχέδια των Παλλαντιδών και την ενέδρα, τότε ο Θησέας τους πρόλαβε στήνοντάς τους αυτός ενέδρα. Οι Παλλαντίδες που βρίσκονταν στον Γαργηττό σκοτώθηκαν όλοι, οι υπόλοιποι φοβήθηκαν και οπισθοχώρησαν. Σύμφωνα με άλλες πηγές ο Θησέας σκότωσε όλους τους Παλλαντίδες. Σύμφωνα με μια παράδοση χάρισε την ζωή στην αδελφή τους Αρικία που την κράτησε ως δούλη, αργότερα την πάντρεψε με τον γιο του Ιππόλυτο ενώνοντας με τον τρόπο αυτό τους Αθηναίους με τους Παλληνείς. Την θεωρία αυτή υποστηρίζει ο Ρακίνας στο έργο του Φαίδρα αλλά δεν την βρίσκουμε στις αρχαίες πηγές. Ο Οβίδιος καταγράφει τα ονόματα δύο Παλλαντίδων Βούτης και Κλύτος, δεν επέζησαν ωστόσο άλλες ονομασίες. Μερικοί μελετητές ισχυρίζονται ότι στην ανατολική ζωοφόρο του Ναού του Ηφαίστου απεικονίζεται η μάχη του Θησέα με τους Παλλαντίδες.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Vol 1-2. Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1888-1890. 
*Lucius Mestrius Plutarchus, Lives with an English Translation by Bernadotte Perrin. Cambridge, MA. Harvard University Press. London. William Heinemann Ltd. 1914. 1. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. 
*Publius Ovidius Naso, Metamorphoses translated by Brookes More (1859-1942). Boston, Cornhill Publishing Co. 1922. 
*Publius Ovidius Naso, Metamorphoses. Hugo Magnus. Gotha (Germany). Friedr. Andr. Perthes. 1892. 

Παλλαντιδες
Μπιλ Νίκολσον

μικρογραφία|δεξιά|Μπιλ Νίκολσον
  

Ο **Μπιλ Νίκολσον** (*William Edward "Bill" Nicholson*, 26 Ιανουαρίου 1919 - 23 Οκτωβρίου 2004) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους προπονητές που ανέδειξε ποτέ το βρετανικό ποδόσφαιρο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1919. Για σειρά ετών ήταν προπονητής της Τότεναμ Χότσπερ, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ το 1960-61. Η Τότεναμ εκείνη την περίοδο ήταν η κορυφαία ομάδα της Αγγλίας και με τον Νίκολσον στο πηδάλιο αυτής της λαμπρής ομάδας κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης νικώντας την Ατλέτικο Μαδρίτης με 5-1. Το 1962 πήρε το κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας τη Μπέρνλι και ο θρίαμβος της Τότεναμ επαναλήφθηκε το 1967 όταν κέρδισε στον τελικό του Γουέμπλεϊ την Τσέλσι με 2-1. Συνάδελφοι του προπονητές και κατά καιρούς δεκάδες ποδοσφαιριστές του τον χαρακτήριζαν ως τον τζέντλεμαν των αγγλικών γηπέδων. Έναν απόλυτα ειλικρινή άνθρωπο και προπονητή.

Πέθανε στις 23 Οκτωβρίου 2004.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των προπονητών που βγήκαν νικητές στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αγγλίας

Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τότεναμ Χότσπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Προπονητές νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ
Ναουρού (γλώσσα)

Η **γλώσσα Ναουρού** (*dorerin Naoero*) είνα αυστραλονησιακή γλώσσα που ομιλείται στο Ναουρού. Υπολογίζεται ότι περί τα 7.000 άτομα μιλούν τη γλώσσα αυτή, που αντιστοιχούν στο 50% του συνολικού πληθυσμού του κράτους. Σχεδόν όλοι οι ομιλητές είναι δίγλωσσοι (μιλούν και αγγλικά).

Ανήκει στη μικρονησιακή οικογένεια των αυστραλονησιακών γλωσσών. Οι ISO 639 κωδικοί της είναι 'na' και 'nau'. Η γλώσσα ναουρού αναγνωρίζεται και από τον ΟΗΕ. 

## Φωνολογία
Η γλώσσα ναουρού περιέχει 16-17 συμφωνικά φωνήματα. Τα φωνήεντα είναι 12 (6 μακρά και 6 βραχέα). Στο γραπτό λόγο αρχικά χρησιμοποιούνταν 17 γράμματα:

* Τα πέντε φωνήεντα: a, e, i, o, u
* Δώδεκα σύμφωνα: b, d, g, j, k, m, n, p, q, r, t, w

Τα γράμματα c, f, h, l, s, v, x, y και z δε συμπεριλαμβάνονταν. Με τις συνεχείς επιρροές από άλλες γλώσσες, όπως η Κιριμπάτι και η γερμανική, προστέθηκαν και άλλα γράμματα. μια μεταρρυθμιστική προσπάθεια για απλοποίηση της γραφής της γλώσσας με τη χρήση συμβόλων, έγινε μόνο μερικά.

Σήμερα χρησιμοποιούνται 28 λατινικά γράμματα.

* Φωνήεντα: a, ã, e, i, o, õ, u, ũ
* Ημιφωνήεντα: j
* Σύμφωνα: b, c, d, f, g, h, j, k, l, m, n, ñ, p, q, r, s, t, w, y, z

## Διάλεκτοι
Σύμφωνα με έκθεση του 1937 που δημοσιεύτηκε στο Σίδνεϊ, υπήρχαν πολλές διάλεκτοι μέχρι που το Ναουρού έγινε αποικία της Γερμανίας (1888). Σήμερα μόνο στην επαρχία του Γιάρεν ομιλείται ακόμα μία διάλεκτος (τοπική).

## Λεξικό του Ντελαπόρτ
Το 1907 εκδόθηκε από το Φιλίπ Ντελαπόρτ ένα γερμανοναουρουανό λεξικό τσέπης.. Το λεξικό έχει 65 σελίδες και περιέχει γύρω στις 1.650 γερμανικές λέξεις μεταγραμμένες στα ναουρουανά. 

## Δείγμα κειμένου
Παρατίθεται ένα κείμενο από τη Βίβλο (Γένεση, 1.1-1.8):

*<sup>1</sup>Ñaga ã eitsiõk õrig imim, Gott õrig ianweron me eb. <sup>2</sup>Me eitsiõk erig imin ñana bain eat eb, me eko õañan, mi itũr emek animwet ijited, ma Anin Gott õmakamakur animwet ebõk. <sup>3</sup>Me Gott ũge, Enim eaõ, me eaõen. <sup>4</sup>Me Gott ãt iaõ bwo omo, me Gott õekae iaõ mi itũr. <sup>5</sup>Me Gott eij eget iaõ bwa Aran, me E ij eget itũr bwa Anũbũmin. Ma antsiemerin ma antsioran ar eken ũrõr adamonit ibũm. <sup>6</sup>Me Gott ũge, Enim tsinime firmament inimaget ebõk, me enim ekae ebõk atsin eat ebõk. <sup>7</sup>Me Gott eririñ firmament, mõ õ ekae ebõk ñea ijõñin firmament atsin eat ebõk ñea itũgain firmament, mõ ũgan. <sup>8</sup>Me Gott eij egen firmament bwe Ianweron. Ma antsiemerin ma antsioran ar eke ũrõr karabũmit ibũm.*

Το λεξιλόγιο της γλώσσας ναουρού περιέχει πολλά δάνεια από τη γερμανική γλώσσα, όπως *Gott*, Θεός και *Firmament*, (υδρόγειος σφαίρα), που ανάγουν στην ισχυρή επιρροή των Γερμανών ιεραποστόλων. Υπάρχουν επίσης και λατινικές λέξεις- δάνεια.

## Μερικές φράσεις

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *"Nauru Grammar"*, του Alois Kayser, compiled (1936); διανομή από τη γερμανική πρεσβεία 1993, ISBN 0-646-12854-X
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εθνολογικά στοιχεία της γλώσσας

Ναου
Κατηγορία:Ναουρού
Bulgari

[right|thumb|250px|Κατάστημα Bvlgari στο [Μιλάνο]]
Ο **Bulgari** (προφέρεται *Μπούλγκαρι*) είναι ιταλικός οίκος μόδας, με πολυετή ιστορία στην παραγωγή κοσμημάτων και παρόμοιων ειδών πολυτελείας. Το λογότυπό του είναι πάντα στα κεφαλαία, ενώ το γράμμα U αντικαθίσταται με το V, σύμφωνα με τον αρχαίο ρωμαϊκό τρόπο γραφής (**BVLGARI**).

Τα προϊόντα του οίκου περιλαμβάνουν κοσμήματα, αρώματα, ρολόγια χειρός, γυαλιά ηλίου, τσάντες και άλλα αξεσουάρ, που απευθύνονται τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Παράλληλα απευθύνονται σε ανθρώπους υψηλών εισοδημάτων, καθώς πρόκειται για μία εκ των ακριβότερων επιχειρήσεων του είδους της.

## Ιστορικό
Η επιχείρηση έχει ως αφετηρία το έτος 1884, όταν ο Έλληνας μετανάστης Σωτήριος Βούλγαρης (1857 - 1932) με καταγωγή από την τουρκοκρατούμενη ακόμα Ήπειρο και συγκεκριμένα από την καλαρυτες Παραμυθιά Θεσπρωτίας, άνοιξε κοσμηματοπωλείο στη Ρώμη. Η τέχνη πέρασε στους απογόνους του και η επιχειρηματικότητα άνθισε κυρίως τη δεκαετία του '70, όταν άνοιξαν τα πρώτα καταστήματα εκτός Ιταλίας στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, τη Γενεύη και το Μόντε Κάρλο. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 230 καταστήματα σ' όλο τον κόσμο.

[right|thumb|250px|Κατάστημα Bvlgari στο [Παρίσι]]

Τα τελευταία χρόνια ο Bulgari έχει επεκτείνει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που φέρουν την ονομασία του, σε συνεργασία με την αλυσίδα Marriott. Το πρώτο ξενοδοχείο άνοιξε στο Μιλάνο το 2004 και ακολούθησε στο Μπαλί το 2006. Και σ' αυτή την περίπτωση, το εγχείρημα στοχεύει σε ευκατάστατους ταξιδιώτες.

Το 2001 ο οίκος Bulgari έγινε και μυθιστόρημα, γραμμένο κατά παραγγελία από την Βρετανίδα συγγραφέα Φέι Γουέλντον, με τον τίτλο «Bulgari Connection». Το αρχικό κατάστημα του 1884 στην οδό Condotti της Ρώμης, υπάρχει ακόμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα του οίκου Bulgari 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας
Κατηγορία:Καταστήματα μόδας
Κατηγορία:Κόσμημα
Κατηγορία:Κατασκευαστές αξεσουάρ μόδας
Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Θούριο

Με την ονομασία **Θούριο** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
*το Θούριο Βοιωτίας και 
*το Θούριο Έβρου 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γιαννάκης Καπούτσης

Ο **Γιαννάκης Καπούτσης** ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821.
## Βιογραφία
Ήταν από την Μεγαλόπολη. Κατά την διάρκεια του αγώνα βρισκόταν δίπλα στον Παπαφλέσσα ως στρατιωτικός. Αναφορά στον Γιαννάκη Καπούτση κάνει ο Φώτιος Χρυσανθόπουλος ή Φωτάκος, πρώτος υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στο βιβλίο του "Βίοι Πελοποννησίων Ανδρών και των Έξωθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της Επαναστάσεως" (1888): "*Οὗτος ἦτον ἐκ τοῦ Σινάνου, καὶ πάντοτε ἠκολούθησε τὸν Ἀρχιμανδρίτην Δικαῖον Φλέσαν, καὶ καθ᾿ὅλον τὸν ἀγῶνα ὑπηρέτησεν ὁμοῦ μὲ τοὺς Φλεσαίους ὡς στρατιωτικός.*"

## Αναφορές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τίτος Μαγιορέσκου

Ο **Τίτος Μαγιορέσκου** (*Titu Liviu Maiorescu*, 15 Φεβρουαρίου 1840 – 18 Ιουνίου 1917) ήταν Ρουμάνος πολιτικός, καθηγητής Πανεπιστημίων και συγγραφέας. 

Γεννήθηκε στην Κραϊόβα το 1840 και πέθανε στο Βουκουρέστι το 1917. Μετά τις πανεπιστημιακές του σπουδές διορίστηκε αρχικά καθηγητής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ιασίου (1862) και από το 1884-1909 στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Υπήρξε ένας από τους κύριους παράγοντες του συντηρητικού κόμματος και επανειλημμένα ανέλαβε υπουργός Παιδείας και Δικαιοσύνης, μέχρι το 1913 οπότε ανέλαβε Πρωθυπουργός, θέση που διατήρησε μέχρι το 1914.

Ως πρωθυπουργός συνυπέγραψε τη Συνθήκη Βουκουρεστίου (1913), ενώ τον ίδιο χρόνο ανανέωσε συνθήκη της Ρουμανίας με τις κεντρικές Αυτοκρατορίες. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Μαγιορέσκου συνέστησε τη πλήρη ουδετερότητα της Χώρας του.

Ο Τίτος Μαγιορέσκου δεν ήταν μόνο ένας δεινός ρήτορας, αλλά και ένας σπουδαίος συγγραφέας, από τους καλύτερους της νεότερης Ρουμανίας. Σπουδαία έργα του είναι η «Κριτική», η «Λογική», η «Ρουμανική ποίηση» κ.ά., τα οποία διακρίνονται για τη σαφήνεια και το κομψό ύφος τους. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκκλοπαίδεια Δρανδάκη*, τόμ. ΙΣΤ΄, σελ. 429

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας
Κατηγορία:Υπουργοί της Ρουμανίας
Κατηγορία:Ρουμάνοι δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μέλη της Ρουμανικής Ακαδημίας
Κέολ του Ουέσσεξ

Ο **Κέολ του Ουέσσεξ** (*Ceol of Wessex*), βασιλιάς του Ουέσσεξ (592 - 597) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ ήταν γιος του Κάθα, μικρότερου γιου του Κίνρικ του Ουέσσεξ. Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό η βασιλεία του ξεκίνησε από το 591 αλλά την πραγματική εξουσία ανέλαβε την επόμενη χρονιά όταν συνέτριψε σε μάχη τον θείο του Κιούλιν του Ουέσσεξ στην μάχη στο  Οντίν Μπάρου στο Γουιλσάιρ στερώντας τον θρόνο από τον νόμιμο κληρονόμο Κάθγουιν του Ουέσσεξ. Μετά από βασιλεία 5 ετών ο Κέολ πέθανε (597) και ο θρόνος πέρασε στον αδελφό του Κέολγουλφ επειδή σύμφωνα με το Σαξονικό έθιμο ο γιος και διάδοχος του Κινεγκίλς ήταν ακόμα πολύ μικρός να κληρονομήσει τον θρόνο. Ο Ράιτ και ο Τζάκσον βρήκαν το 1967 στο Γρόξετερ λίθο με Κέλτικη επιγραφή που χρονολογείται στο 460 - 475 με την φράση : *"Κίνρικ γιος του Μακι-Κολίν γιου του Χόλλυ"*. Τα ονόματα της επιγραφής είναι Ιρλανδικά ενώ ο Μακι-Κολίν συνδέεται με τον Κέολ, μερικοί ιστορικοί υποθέτουν ότι η οικογένεια του ήταν αντίπαλη οικογένεια με Κέλτικη καταγωγή η οποία διεκδικούσε τον θρόνο από τους Σάξονες του Κιούλιν. 

## Οικογένεια

Ο Κέολ ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας που κυβέρνησε το Ουέσσεξ τις περιόδους 591 - 645, 648 - 674 και 676 - 685 συμπεριλαμβάνοντας τον ίδιο τον Κέολ, τον αδελφό του Κέολγουλφ του Ουέσσεξ, τον γιο του Κινεγκίλς του Ουέσσεξ και τους εγγονούς του Κουίκχελμ του Ουέσσεξ, Σέντγουιν του Ουέσσεξ, Σίξμπερθ του Ουέσσεξ και Κενβάλ του Ουέσσεξ. Οι Κοένγουλφ και Κέολγουλφ Α της Μερκίας αναφέρονται σαν απόγονοι του Κέολ κάτι που σημαίνει οτι οι απόγονοι του είχαν εξουσία για τουλάχιστον τρεις αιώνες.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Yorke, Barbara (2004). "Ceol (Ceola, Ceolric) (d. 597)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press
*Wright, R.P. and Jackson, K.H. (1968) "A Late Inscription from Wroxeter", The Antiquaries Journal 48, part 2

Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
ATBI

**ATBI** (*All Taxa Biodiversity Inventory*) είναι η συνολική απογραφή όλων των φυτικών και ζωικών ειδών σε μια συγκεκριμένη περιοχή.
Σκοπός αυτής της απογραφής είναι να εξασφαλίσει: 
# μια συγκεκριμένη περιοχή για την μελέτη της οικολογίας, 
# μια πηγή ειδών, γενών, και προϊόντων για χρήση από τον άνθρωπο, 
# μια βασική γραμμή για τον υπολογισμό της επίδρασης της παγκόσμιας αλλαγής (π.χ. κλιματικής αλλαγής, αλλαγής στον τρόπο διαχείρισης του εδάφους).
Παρόλο που αυτή η καταγραφή των ειδών έχει καθαρή αξία, μια ολοκληρωμένη απογραφή όλων των ειδών (φυτών και ζώων) είναι μια χρονοβόρα εργασία.

## Βιβλιογραφία
Speight et al. 1999. *Ecology of Insects. Concepts and applications.* Blackwell Science Ltd Oxford.

Κατηγορία:Βιοποικιλότητα
Κιούλιν του Ουέσσεξ

Ο **Κιούλιν του Ουέσσεξ** (*Ceawlin of Wessex*, ... - 593) ήταν βασιλιάς του Ουέσσεξ (560 – 592), γιος του Κινρίκ, εγγονός του Κέρντικ και ο τρίτος βασιλιάς από τον Οίκο του Ουέσσεξ. Ανήκαν στην πρώτη ομάδα των Σαξόνων που εισέβαλαν στην Αγγλία. Επί της βασιλείας του, το Ουέσσεξ έγινε ένα ισχυρό Αγγλοσαξονικό βασίλειο. Πέθανε έναν χρόνο μετά την εκθρόνιση του από τον ανιψιό του Κεόλ, ενώ αναφέρεται ότι είχε σαν γιους τους Κάθα και Κάθγουιν του Ουέσσεξ.

Από την μάχη του Μονς Μπαντόνικους (Βαδονικό όρος), όπου νίκησαν οι Σάξονες (550), οι γηγενείς Άγγλοι άρχισαν να χάνουν σταδιακά τον έλεγχο που είχαν στο νησί: σταδιακά τα επόμενα 25 χρόνια πέρασε κάτω από τον έλεγχο των Σαξόνων κατακτητών. Οι κυριότερες πηγές για εκείνη την εποχή είναι τα Αγγλοσαξονικά χρονικά, που γράφτηκαν την εποχή του βασιλιά του Ουέσσεξ Αλφρέδου του μέγα (890), περιλαμβάνοντας όλες τις προφορικές και γραπτές παραδόσεις που σώθηκαν από τους προηγούμενους αιώνες. Μία δεύτερη πηγή ήταν η λίστα των Δυτικών Σαξόνων βασιλέων, όπου βρίσκουμε το όνομα και το χρονικό διάστημα που βασίλεψε ο καθένας. Σύμφωνα με τα Αγγλοσαξονικά χρονικά, το βέβαιο είναι ότι ο Κερντίκ με τον γιο του Κινρίκ αποβιβάστηκαν στην Αγγλία το 495.

## Συμμετοχή σε μάχες

Ο Κιούλιν αναφέρεται ότι πολέμησε στην μάχη του Μπεράν (556) μαζί με τον πατέρα του στο κάστρο του Μπάρμπουρι, ενώ σαν βασιλιάς πολέμησε για πρώτη φορά στο Βίμπαντουν (568) κατά του βασιλιά του Κεντ Εθελμπέρχτ. Το 571 πολέμησε στο Μπέντκανφορντ μαζί με τον Κάθγουλφ, όπου κατέλαβε 4 φρούρια, ενώ το 577 είχε σε συμμαχία με τον βασιλιά Κάθγουιν την μεγαλύτερη νίκη του. Εκεί σκότωσε 3 βασιλείς και κατέλαβε 3 πόλεις, το Γκλόστερ, Σάιρενσεστερ και Μπαθ. Τελευταία νίκη του καταγράφεται το 584 με τον Κάθα. Ο Άγγλος χρονικογράφος Βέδας έγραψε (731) ένα έργο με τίτλο *"Εκκλησιαστική ιστορία της Αγγλίας"*, όπου κάνει αναφορά για 7 βασιλείς της Νότιας Αγγλίας τους αποκαλούμενους αυτοκρατορικούς. Ο Κιουλίν βρίσκεται δεύτερος στην λίστα των αυτοκρατορικών βασιλέων των μπρετβάλντα. Στη λίστα των μπρεντβάλντα του Βέδα τον διαδέχτηκε ο βασιλιάς του Κεντ Εθελμπέρχτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Πατρίδα Ημαθίας

Η **Πατρίδος Ημαθίας** είναι πεδινό χωριό του Νομού Ημαθίας, με υψόμετρο 120 μέτρων και πλυθησμό 1.314 κατοίκων. Βρίσκεται 6 χιλ. βόρεια της πόλης της Βέροιας.

Από το 2011 με τη διοικητική ανασυγκρότηση που επέφερε το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» ανήκει στο Δήμο Βέροιας. Την περίοδο 1998, με το σχέδιο «Καποδίστριας», ανήκε στο  Δήμο Δοβρά.

Ιδρυτής του χωριού είναι ο Ευστάθιος Χωραφάς, το όνομα του οποίου φέρει ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού. Οι κάτοικοι είναι επί το πλείστον ποντιακής καταγωγής, προερχόμενοι από το χωριό Ταχταγράν Καρς Καυκάσου.

Στην Πατρίδα λειτουργεί παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. Υπάρχουν τρεις εκκλησίες η Αγ. Παρασκευή, ο Αγ. Νικόλαος και η Υπαπαντή του Χριστού. Υπάρχει και μία τέταρτη Εκκλησία, ο Αγ. Ραφαήλ, ωστώσο χρησιμοποιείται σπάνια και μόνο για συγκεκριμένες εορτές. Δεν έχει την μορφή μίας κανονικής Εκκλησίας, αλλά είναι ένα σπίτι με το εσωτερικό να μοιάζει με Εκκλησίαστικό χώρο. Μέχρι πρότινος υπήρχαν δυο ποδοσφαιρικές ομάδες η «Κίτρινη Θύελλα Πατρίδος» και οι «Ιπτάμενοι».

Το χωριό συνδέεται με την πόλη της Βέροιας καθημερινώς με αστικό λεωφορείο από τις 7 το πρωί έως τις 9 το βράδυ (με συχνότητα δρομολογίων ένα ανά ώρα).

## Πληθυσμιακά στοιχεία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «ΠΑΤΡΙΔΑ - ΒΕΡΟΙΑΣ», από patrida-veroia.blogspot.gr. Δημοδιεύθηκε 7/3/2010. Αρχειοθετήθηκε 10/1/2018.Ανακτήθηκε 11/1/2018
* Επίσημη Ιστοσελίδα κοινότητας Πατρίδας Βέροιας 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Παμφυλία (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Παμφυλία** είναι γνωστή μία ηρωίδα από τη Μικρά Ασία, που απαντάται μόνο σε ένα μάλλον τοπικό θρύλο. Σύμφωνα με τον θρύλο αυτό, η Παμφυλία ήταν κόρη του Ρακίου, ενός ήρωα της Κρήτης που πήρε ως σύζυγό του την κόρη του μάντη Τειρεσία, τη μάντισσα Μαντώ, όταν εκείνη πήγε στην Κλάρο ή στην Κολοφώνα της Μικράς Ασίας. Ο Ράκιος ήταν αρχηγός των Κρητών που είχαν εγκατασταθεί εκεί. Αδελφός της Παμφυλίας ήταν, σύμφωνα με αυτή την παράδοση, ο κορυφαίος μάντης Μόψος.

Η Παμφυλία έδωσε το όνομά της στην ομώνυμη περιοχή της Μικράς Ασίας, ήταν δηλαδή η «επώνυμη ηρωίδα» της Παμφυλίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Παμφυλια
Κατηγορία:Παμφυλία