open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μετααριστερός αναρχισμός

Ο **μετααριστερός αναρχισμός** είναι μία τάση του σύγχρονου αναρχισμού η οποία σχηματίστηκε με επίκεντρο την κριτική στον «αριστερίστικο» κλασικό *κοινωνικό αναρχισμό* (π.χ. αναρχοκομμουνισμός, αναρχοσυνδικαλισμός κλπ) και τη σύνδεσή του με το εργατικό κίνημα και τις πρακτικές του. Οι μετααριστεροί συνήθως είναι θεωρητικά επηρεασμένοι τόσο από ορισμένες πτέρυγες του αναρχοκομμουνισμού, όσο και από κάποιους αναρχοατομικιστές (π.χ. τον Μαξ Στίρνερ) ή τους καταστασιακούς. Κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η απόρριψη κάθε τύπου τυπικής οργάνωσης (π.χ. σε συνδικάτα) ως ιεραρχικής πρακτικής, η άρνηση της αρχής της πλειοψηφίας σε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες χάριν της αρχής της συναίνεσης και η στηλίτευση της επικέντρωσης του κοινωνικού βίου στη λειτουργία της οικονομίας, μέσω καταπιεστικών θεσμών όπως η υποχρεωτική εργασία και το σύστημα αξιών που απορρέει από αυτήν.

Συνήθως, στον λόγο τους απορρίπτουν τη δημοκρατία (είτε πλειοψηφική-άμεση, είτε αντιπροσωπευτική-φιλελεύθερη) ως εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα, βασισμένο σε έναν εκ των προτέρων αποδεκτό διαχωρισμό μεταξύ των πολιτικών υποκειμένων ο οποίος κάνει απαραίτητη την ψηφοφορία, εφικτή τη «δικτατορία της πλειοψηφίας» και σχεδόν αδύνατη την πραγματική επαναστατική ανατροπή. Αντιπροτείνουν δίκτυα αυτοτελών συνελεύσεων που λειτουργούν συναινετικά και χωρίς αυστηρές δεσμεύσεις δράσης για τις μειοψηφίες, συνήθως όμως με κάποιες πλειοψηφικές δικλείδες ασφαλείας. Ο μετααριστερός αναρχισμός επικαλύπτεται σημαντικά με τον εξεγερσιακό αναρχισμό, τον μεταμοντέρνο αναρχισμό και με ορισμένες όψεις του πράσινου αναρχισμού.

Όλες αυτές οι τάσεις, οι οποίες βλέπουν τους μηχανισμούς και τις μεθόδους της κλασικής Αριστεράς ως εγγενώς καταπιεστικούς ή αναποτελεσματικούς, αναδύθηκαν στο πλαίσιο του σύγχρονου αναρχισμού κατά τη δεκαετία του 1970, επηρεασμένες από τα νέα κοινωνικά κινήματα της εποχής (π.χ. τον φεμινισμό και το οικολογικό κίνημα). Έχουν δεχθεί ισχυρή κριτική από επικριτές τους, οι οποίοι συνήθως τους αντιπαραθέτουν τα χαρακτηριστικά του κλασικού κοινωνικού αναρχικού κινήματος όπως η σύνδεση με την ταξική πάλη και το εργατικό κίνημα, η επίσημη οργάνωση σε ομοσπονδίες μη τοπικού επιπέδου και το αίτημα της αμεσοδημοκρατικής εργατικής αυτοδιεύθυνσης.

Ο κοινωνικός οικολόγος Μάρεϊ Μπούκτσιν έχει χαρακτηρίσει τον νεώτερο αναρχισμό μία ασταθή και αποτυχημένη σύνθεση αναρχοατομικισμού, μεταμοντερνισμού και κλασικού κοινωνικού αναρχισμού, η οποία γρήγορα καταλήγει ανώδυνη ή ενσωματώνεται στο κατεστημένο, ενώ ο Μπομπ Μπλακ σε ανταπάντηση χαρακτήρισε τις ιδέες του Μπούκτσιν παρωχημένες και δείγμα «αριστερισμού», σημειώνοντας ότι οι παλαιές δομές (π.χ. τα συνδικάτα) και μέθοδοι (π.χ. απεργίες) του εργατικού κινήματος είναι που ιστορικά ενσωματώθηκαν στο κατεστημένο ή κατεστάλησαν από το κράτος.

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Feral Faun
* Bob Black
* Wolfi Landstreicher
* Jason McQuinn
* Lawrence Jarach

Κατηγορία:Αναρχισμός
Επαρχία Κιουτάχειας

Η **επαρχία Κιουτάχειας** είναι επαρχία του διαμερίσματος Αιγαίου. Βρίσκεται στη δυτική Τουρκία ανατολικά των επαρχιών Μπαλικεσίρ και Μανίσας. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 11.889 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 684.082 σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Κιουτάχεια, με πληθυσμό 212.444 κατοίκων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Δήμος Κιουτάχειας, επίσημη ιστοσελίδα 
* Προγνωστικά καιρού για την επαρχία Κιουτάχειας
* Φωτογραφίες της Κιουτάχειας 
* Φωτογραφίες από την επαρχία
281 Λουκρητία

Η **Λουκρητία (Lucretia)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,02. Ανακαλύφθηκε το 1888 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη και πήρε το όνομά της από το μεσαίο όνομα της Καρολίνας Χέρσελ, μιας από τις πρώτες γυναίκες αστρονόμους της νεότερης εποχής. Η Λουκρητία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λουκρητίας υπολογίζεται σε 12 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,7 τρισεκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,199. Η Λουκρητία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 21 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε +4 βαθμούς Κελσίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λουκρητια
282 Κλορίνδη

μικρογραφία|Ο αστεροειδής 282 Κλορίνδη
Η **Κλορίνδη (Clorinde)** είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,91. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κλορίνδης υπολογίσθηκε σε 39 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 62 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,050. Η Κλορίνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται κατά προσέγγιση σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κλορινδη
Φερνάν Σανζ

Ο **Φερνάντ Σανζ** ή **Φερδινάνδος Σανθ** (Fernando Sanz y Martínez de Arizala, ισπανικά: Φερνάντο Σανθ ι Μαρτίνεθ ντε Αριθάλα) (Μαδρίτη 28 Φεβρουαρίου 1881 - Νις 1925), ήταν Ισπανός ποδηλάτης και ολυμπιονίκης με τη Γαλλία το 1900.

Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Ισπανού βασιλιά Αλφόνσο ΙΒ' και της ερωμένης του Ελένα Αρμάνδα Νικολάσα Σανθ υ Μαρτίνεθ δε Αριθάλα (Elena Sánz y Martínez de Arrizala). Ο πατέρας του τον νομιμοποίησε.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες το 1900 που έγιναν στο Παρίσι ήταν δεύτερος ολυμπιονίκης στο αγώνισμα 1 χλμ ταχύτητας με πρώτο τον επίσης Γάλλο Ζωρζ Ταϊλαντιέ και τρίτο τον Αμερικάνο Τζον Λέικ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Αθλητές της ποδηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Αμάδες

Η λέξη **Αμάδες** μπορεί να αφορά:

#παιδικό παιχνίδι: Αμάδες (παιχνίδι)
#χωριό της Χίου: Αμάδες Χίου
Γουσταύος Φλάτοβ

thumb|150px|right|Οι Άλφρεντ και Γουσταύος Φλάτοβ σε Γερμανικό γραμματόσημο
Ο **Γουσταύος Φλάτοβ** (στην ελληνική βιβλιογραφία συναντάται και ως Φλάτοου, *Gustav Felix Flatow*, 7 Ιανουαρίου 1875 - 29 Ιανουαρίου 1945) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής και ολυμπιονίκης.

## Η ζωή του
Ο Γουσταύος Φλάτοβ γεννήθηκε στο Μπέρεντ της Δυτικής Πρωσίας (σημερινή Κοστσιεζίνα της Πολωνίας). Αποφοίτησε από το σχολείο το 1890 και το 1893 γράφτηκε σε εμπορική σχολή στο Βερολίνο, ενώ από το 1893 ήταν αθλητής του συλλόγου Turnverein 1850. Πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα στην γυμναστική. Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια με την εθνική ομάδα της Γερμανίας στο ομαδικό του δίζυγου και του μονόζυγου.

Αφού συμμετείχε χωρίς να κατακτήσει μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, εγκατέλειψε τον αθλητισμό και αφιερώθηκε στη διεύθυνση του εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας που είχε αναλάβει ένα χρόνο νωρίτερα. Αργότερα, την δεκαετία του '30 ίδρυσε δική του κλωστοϋφαντουργία.
Το 1933 το Ναζιστικό καθεστώς κατάσχεσε την περιουσία του επειδή ήταν Εβραίος και ο ίδιος αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στη Ολλανδία. Το 1940 με την κατάληψη της Ολλανδίας από τον Γερμανικό στρατό συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ στην Βοημία, όπου και πέθανε το 1945.

Το 1997 η πόλη του Βερολίνου τίμησε τον Γουσταύο μαζί με τον ξάδελφο του επίσης ολυμπιονίκη το 1896 Άλφρεντ δίνοντας το όνομα τους σε δρόμο κοντά στο ολυμπιακό χωριό και σε γυμναστήριο της πόλης. Επίσης τα Γερμανικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο με την μορφή τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* International Jewish Sports Hall of Fame http://www.jewishsports.net/BioPages/GustavFlatow.htm 
* Γουσταύος Φλάτοβ - Γιαντ Βασσέμ 

Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Ξενικό οξύ

Το **ξενικό οξύ** ή **διοξοδιυδροξυξένο** είναι χημική ένωση του ξένου (Xe), ενός ευγενούς αερίου, που σχηματίζεται με τη διάλυση τριοξειδίου του ξένου (XeO3) σε νερό (H2O):


\mathrm{XeO_3 + 4H_2O \xrightarrow{} H_2XeO_4  \rightleftarrows [HXeO_4]^- + H^+} 


Είναι πολύ ισχυρό οξειδωτικό αντιδραστήριο και η διάσπασή του είναι επικίνδυνη, αφού απελευθερώνει (σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα) μεγάλες ποσότητες αερίων προϊόντων: ξένο, διοξυγόνο (O2) και όζον (O3).

Η ύπαρξή του υποτέθηκε το 1933 από τον Λίνους Πάουλινγκ (Linus Pauling). Χρησιμοποιείται ως οξειδωτικό αντιδραστήριο στην Οργανική Χημεία.

## Αναφορές και παρατηρήσεις


Κατηγορία:Ενώσεις ξένου
Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Κατηγορία:Οξειδωτικά αντιδραστήρια
Κατηγορία:Οξοξέα
Επαρχία Άγκυρας

Η **επαρχία Άγκυρας** (τουρκικά: *Ankara ili*) είναι επαρχία της Τουρκίας που περιλαμβάνει και την πρωτεύουσα της χώρας Άγκυρα. Βρίσκεται στην κεντρική περιοχή της Μικράς Ασίας σε ένα υψίπεδο που περιβάλλεται από δασώδη βουνά στον βορά και το άνυδρο υψίπεδο του Ικονίου στα νότια. Την επαρχία διαρρέουν οι μεγάλοι ποταμοί της Κεντρικής Ανατολίας Άλυς και Σαγγάριος Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 4.650.802 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Σεβάστειας

Η **επαρχία Σεβάστειας** (επαρχία Σίβας) είναι επαρχία της Τουρκίας. Είναι η ανατολικότερη επαρχία της Κεντρικής Ανατολίας και η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της Τουρκίας μετά την επαρχία Ικονίου με συνολική έκταση 28.488 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός της είναι 810.989 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Σεβάστεια (Σιβάζ), με πληθυσμό 300.795 κατοίκων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Ειδήσεις της επαρχίας
* Ειδήσεις για την Σεβάστεια On-line 
* Bizim Sivas - Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα 
* Σελίδα για την ποδοσφαιρική ομάδα της πρωτεύουσας Σιβαζσπορ
* Πληροφορίας για την πόλη της Σεβάστειας
Γέφυρα Ροσινιόλ

Η **Γέφυρα Ροσινιόλ** είναι μία από τις παλαιότερες γέφυρες της Αθήνας. Βρίσκεται επί της Εθνικής Οδού μεταξύ των Τριών Γεφυρών και της Γέφυρας Κολοκυνθούς. Ανήκει στην περιοχή του Περιστερίου και από κάτω της την διασχίζει η Οδός Δυρραχίου. 

Το 1939, στις Τρεις Γέφυρες υπήρχε ένα κέντρο διασκέδασης με το όνομα «Ροσινιόλ» (στα γαλλικά *«rossignol»* σημαίνει «αηδόνι»), όπου πολλά γνωστά ονόματα μουσικών παρέλασαν από εκεί, μεταξύ τους και ο Γιώργος Μητσάκης. Όμως παρά την πεποίθηση των περισσοτέρων, το όνομά της η γέφυρα δεν το πήρε από αυτό το κέντρο. Ο Σομπλάν Ροσινιόλ ήταν ένας νέος που είχε μετοικήσει από τη Λυών της Γαλλίας στο Περιστέρι της Αθήνας και έκανε παρέα εκείνη την εποχή με τον Γλυκοφρύδη, τον Κολομβούνη και τον Πέτα. Εκείνη η παρέα από το Περιστέρι έπαιζε μπάλα στην πλατεία Κυριακού, μετέπειτα πλατεία Βικτωρίας. Αυτή ακριβώς η παρέα είναι που ίδρυσε τον Ατρόμητο Αθηνών, την ιστορική ομάδα του Περιστερίου.

Ο Ροσινιόλ, παρότι ήξερε να παίζει ποδόσφαιρο, προτιμούσε να τους παρακολουθεί. Μάλιστα ήταν τέτοια η αγάπη αυτής της παρέας για τον διανοούμενο Σομπλάν, που είχε γίνει επίσημα πρόταση ή ποδοσφαιρική ομάδα που θα ίδρυαν να λέγεται Ροσινιόλ Περιστερίου. Ωστόσο, στις 11 Σεπτεμβρίου 1936, ο Ροσινιόλ αυτοκτόνησε πέφτοντας από τη γέφυρα εκείνη, η οποία στη συνέχεια πήρε το όνομά του.

Ροσινιολ
Άλφρεντ Φλάτοβ

thumb|150px|left|Οι Άλφρεντ και Γουσταύος Φλάτοβ σε Γερμανικό γραμματόσημο

Ο **Άλφρεντ Φλάτοβ**, στην ελληνική βιβλιογραφία γνωστός και σαν Φλάτοου, (Alfred Flatow) (Γκντανσκ 3 Οκτωβρίου 1869 - Τερέζιενσταντ 28 Δεκεμβρίου 1942) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής και Ολυμπιονίκης το 1896. 

Ο Φλάτοβ γεννήθηκε στο Γκντανσκ της σημερινής Πολωνίας, που τότε ανήκε στη Γερμανία και κατοικούνταν από Γερμανούς. Ήταν εβραϊκής καταγωγής. Συμμετείχε στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα στη γυμναστική όπου κατέκτησε 4 μετάλλια, τρία χρυσά κι ένα αργυρό. Αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στο μονόζυγο, στο ομαδικό του μονόζυγου και στο ομαδικό του δίζυγου. Στο αγώνισμα του δίζυγου ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης, με πρώτο τον επίσης Γερμανό Βάινγκερτνερ. 

Το 1938 λόγω της ανόδου στην εξουσία των Ναζί και της πολιτικής τους κατά των Εβραίων μετανάστευσε στις Κάτω Χώρες. Μετά την εισβολή της Γερμανίας στις Κάτω Χώρες συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ στη Βοημία όπου και πέθανε το 1942.

Το 1997 η πόλη του Βερολίνου τίμησε τον Άλφρεντ Φλάτοβ μαζί με τον ξάδελφό του Γουσταύο, επίσης ολυμπιονίκη το 1896, δίνοντας το όνομά τους σε δρόμο της πόλης κοντά στο ολυμπιακό χωριό. Επίσης το όνομά τους δόθηκε σε γυμναστήριο της πόλης, ενώ τα Γερμανικά ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο με τη μορφή τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* International Jewish Sports Hall of Fame https://web.archive.org/web/20070709082011/http://www.jewishsports.net/BioPages/AlfredFlatow.htm 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Sports-Reference.com https://web.archive.org/web/20121114015421/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/fl/alfred-flatow-1.html
* Άλφρεντ Φλάτοβ - Γιαντ Βασσέμ 

Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Επαρχία Κασταμονής

Η **επαρχία Κασταμονής** είναι επαρχία της βόρειας Τουρκίας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 13.108 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 322.759  σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Κασταμονή μια μικρή πόλη με πληθυσμό 102.059 κατοίκους. Η επαρχία αντιστοιχεί στο κέντρικό τμήμα της αρχαίας Παφλαγονίας 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Μπιλετζίκ

Η **επαρχία Μπιλετζίκ** (τουρκικά: *Bilecik ili*) είναι επαρχία της βορειοδυτικής Τουρκίας στην περιοχή του Μαρμαρά. Συνορεύει με τις επαρχίες Προύσας, Σαγγάριου, Κιουτάχειας και Εσκίσεχιρ. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 4.307 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 198.809 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Μπιλετζίκ μια μικρή πόλη με πληθυσμό 46.403 κατοίκους. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Ουσάκ

Η **επαρχία Ουσάκ** είναι επαρχία της δυτικής Τουρκίας που ανήκει στο Διαμέρισμα Αιγαίου. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Μανίσας, Ντενιζλί, Αφιόν και Κιουτάχειας. Καταλαμβάνει έκταση 5.341 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 342.269 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Ουσάκ με πληθυσμό 187.886 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Σαγγαρίου

Η **επαρχία Σαγγάριου** είναι επαρχία της βορειοδυτικής Τουρκίας που ανήκει στο διαμέρισμα του Μαρμαρά. Βρίσκεται στις ακτές τις Μαύρης Θάλασσας, στην περιοχή που εκβάλλει ο ποταμός Σαγγάριος. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 4.895 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 756.168 σύμφωνα με εκτίμηση του 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Ανταπαζαρί μια πόλη με πληθυσμό 391.102 κατοίκους. 

## Το Ελληνικό στοιχείο της περιοχής
Πριν τη Μικρασιατική καταστροφή στην περιοχή του Ανταπαζαρί κατοικούσαν περίπου 15.000 Έλληνες, ποντιακής καταγωγής, οι οποίοι ήταν εσωτερική μεταναστές από τις περιοχές της Αργυρούπολης και των Κοτυώρων. Τα ποντιακά χωριά της περιοχής ήταν τα Κεστανέ μπουνάρ, Κιραζλή, Καρά μπελίτ, δύο χωριά με την ονομασία Τσοπάν γιατάκ, Κουρούτερε, Πάραλη, δύο χωριά με την ονομασία Γενή νταγ, Αρτίζπελη, Γιασλίκετσίτ, Σούπατακ, Κουρούμεσε, Τσαλτάβαζ και Αχτάς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

* http://www.kotsari.com/history/57-istoria-autokratoria-nikaias/76-2011-02-13-15-53-52.html
Ριζική προστατεκτομή

Η **ριζική προστατεκτομή** εκτελείται με σκοπό την αφαίρεση του Καρκίνος του προστάτη.
Εκτελείται όταν το Καρκίνος του προστάτη είναι εντοπισμένο ή ίσως και τοπικά προχωρημένο ΤΝΜ Σύστημα Ταξινόμησης.

Κατά την ριζική προστατεκτομή αφαιρείται ο Προστάτης αδένας με την κάψα του , οι σπερματοδόχες κύστεις και οι επιχώριοι λεμφαδένες.
Στην περινεική ολική προστατεκτομή αφαιρούνται τα ίδια στοιχεία εκτός των λεμφαδένων.

Στην ριζική προστατεκτομή με διαχωρισμό του αγγειονευρώδους δεματίου αφαιρούνται και πάλι όλα τα στοιχεία με τους επιχώριους λεμφαδένες, με την διαφορά όμως πως γίνεται **προσεκτικός μικροσκοπικός διαχωρισμός των αγγείων και νεύρων** που αιματώνουν και νευρώνουν το πέος , έτσι ώστε ο άνδρας να έχει στύση και κατ'επέκταση φυσιολογική σεξουαλική και κοινωνική ζωή , σε αντίθεση με τις άλλες τεχνικές.

Ο πρώτος που εφήρμοσε την τεχνική αυτή ήταν ο εν ζωή και τώρα διάσημος Dr.Patrick Walsh  

Έκτοτε ο Καθηγητής Urs E.Studer το 2007  παρουσίασε μία τροποποιημένη τεχνική με ακόμη καλύτερα αποτελέσματα .

## Σημειώσεις παραπομπές


Κατηγορία:Χειρουργική
Φράνσις Λέιν

Ο **Φράνσις Λέιν** (*Francis Adonijah „Frank“ Lane*, 23 Σεπτεμβρίου 1874 - 17 Φεβρουαρίου 1927) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου και ολυμπιονίκης.

Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα έτρεξε στα 100 μέτρα. Το αγώνισμα έγινε την πρώτη μέρα των αγώνων στο Παναθηναϊκό στάδιο και συμμετείχαν επτά αθλητές. Ο Λέιν ήταν δεύτερος ολυμπιονίκης πίσω από τον πρώτο, επίσης Αμερικανό, Τόμας Μπουρκ με επίδοση 12.0 δευτερόλεπτα. Ο Λέιν την εποχή εκείνη ήταν φοιτητής του πανεπιστημίου Πρίνστον. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* sports-reference.com

Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Παταγή Έβρου

Η **Παταγή** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου στη Θράκη.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Παταγή βρίσκεται 10 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. της Ορεστιάδας σε υψόμετρο 110 περίπου μέτρων, απαλλαγμένο από την υγρασία του κάμπου, στην πλαγιά ενός λόφου, που στο νότιο τμήμα του καταλήγει σε δάσος με βελανιδιές με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Κατοικείται από 163 κατοίκους (απογραφή 2011), οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, ενώ ο οικισμός αποτελεί ένα από τα 13 χωριά των Μάρηδων. Κύρια προϊόντα που παράγονται είναι στάρι, καλαμπόκι, ηλιόσπορος, τεύτλα, καθώς και κόκκινο κρασί.

Η Παταγή, άλλοτε *Παζαρλί*, υπαγόταν κατά τα τέλη του 19ου αιώνα πολιτικά στον καζά της Αδριανούπολης και εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Διδυμοτείχου. Φαίνεται όμως ότι παλιότερα για κάποιο διάστημα υπαγόταν στη Μητρόπολη Λιτίτζης: στην καινούρια εκκλησία του χωριού φυλάσσεται  του μητροπολίτη Λιτίτζης.

Στην Παταγή βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, ένας από τους ελάχιστους μεταβυζαντινούς ναούς  με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον τομέα του θρησκευτικού τουρισμού. Ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου στην Παταγή  αποτελεί το παλαιότερο θρησκευτικό μνημείο της περιοχής και ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά κτίρια του βορείου Έβρου.

## Απογραφές
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για την περιοχή στο www.panoramio.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Επαρχία Ντενιζλί

Η **επαρχία Ντενιζλί** είναι επαρχία της νοτιοδυτικής Τουρκίας που ανήκει στο Διαμέρισμα Αιγαίου. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Αϊδινίου, Μανίσας, Ουσάκ, Αφιόν, Μπουρντούρ και Μούγλων. Καταλαμβάνει έκταση 11.868  τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 907.558 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Ντενιζλί με πληθυσμό 509.000 κατοίκους.

Η περιοχή αντιστοιχεί σε τμήμα της αρχαίας Λυκίας και Φρυγίας. Σημαντικές αρχαίες πόλεις της περιοχής είναι Λαοδίκεια η εν Φρυγία, η Ιεράπολις, η Τρίπολη της Φρυγίας, και οι Κολοσσές. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς

Η **Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς** (αγγλικά: *Queens Park Rangers*, QPR) γνωστή και ως **Κιου Πι Αρ**, είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Δυτικό Λονδίνο. Αγωνίζεται στην Τσάμπιονσιπ της Αγγλίας. Η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς ιδρύθηκε το 1882. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Μαλαισιανός επιχειρηματίας Τόνι Φερνάντεζ και συνιδιοκτήτης ο Ινδός μεγιστάνας Λαξμί Μιττάλ. Το όνομά της το οφείλει στο ότι οι πρώτοι ποδοσφαιριστές της ζούσαν στην περιοχή Κουίνς Παρκ του βορειοδυτικού Λονδίνου. Οι οπαδοί της ομάδας έχουν μεγάλη αντιπαλότητα με τους οπαδούς των γειτονικών Τσέλσι και Φούλαμ. Το γήπεδο της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς είναι το Λόφτους Ρόoυντ.

## Επιτυχίες
Ο μόνος τίτλος που έχει κατακτήσει η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς σε κορυφαίο επίπεδο είναι το Λιγκ Καπ Αγγλίας το 1967. Στις επιτυχίες της ομάδας είναι η δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Αγγλίας με μόλις ένα βαθμό πίσω από την πρώτη Λίβερπουλ ΦΚ την σεζόν 1975-76, αλλά και η παρουσία της σε δύο ακόμα τελικούς έναν για το Λιγκ Καπ Αγγλίας το 1986 και έναν τελικό για το Κύπελλο Αγγλίας το 1981 έχασε όμως και στους δύο.

***Λιγκ Καπ Αγγλίας**
**1967 Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς – Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον 	3-2

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1882
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1966-67

Το **Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων [[Ευρώπη]]ς [[καλαθοσφαίριση]]ς ανδρών** της περιόδου 1966-67 ήταν μια διασυλλογική διοργάνωση που λάμβανε χώρα για πρώτη φορά και η οποία εξελίχθηκε παράλληλα με το θεσμό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης.
Σε αυτήν, πρώτευσε και αναδείχθηκε ως τροπαιούχος η ιταλική Ίνις Παλακανέστρο Βαρέζε (*Ignis Pallacanestro Varese*), η οποία στη συνέχεια πρωταγωνίστησε επί σειρά ετών στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. 
## Αναλυτικά η διοργάνωση
Με τεχνικό τον κόουτς Βιτόριο Τρακούτσι και παίκτες τους Ντίνο Μενεγκίν, Στάνλεϊ Μακένζι (ΗΠΑ), Σάουρο Μπουφαλίνι, Ενρίκο Μποβόνε, Οτορίνο Φλαμπορέα, Όσολα, Τζιαμπατίστα "Νίνο" Τσεσκούτι, Πάολο Βιτόρι, Μάσιμο Βιλέτι και τους αδελφούς Πιεράντζελο Τζεργκάτι, η ομάδα του Βαρέζε κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο, υποτάσσοντας στο διπλό Τελικό τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με νίκη εντός έδρας και μια ανώδυνη ήττα στη ρεβάνς του Ισραήλ.
### Διαδικασία διεξαγωγής
Το σύστημα διεξαγωγής περιελάμβανε συνεχείς γύρους με διπλές αναμετρήσεις έως και τον (επίσης διπλό) Τελικό αγώνα. Οι συμμετέχουσες ομάδες ήσαν δεκαεννέα και έτσι χρειάσθηκε να προηγηθεί αναγκαστικά μια μίνι προκριματική φάση με τρεις διπλές αναμετρήσεις.

### Προκριματική φάση
* Στοκχόλμη Ντούβμπο (Σουηδία)-**Ντιναμό Βουκουρεστίου** (Ρουμανία) 0-2 α.α., 0-2 α.α.
* **Ζουβεντούτ Κάλσο** (Ισπανία)-Μπενφίκα Λισσαβόνας (Πορτογαλία) 107-38, 118-57.
* Ελσίνκι Κίσα/Τόβερικ (Φινλανδία)-**Βίσλα Κρακοβίας** (Πολωνία) 77-97, 72-109.

### Φάση των "16"
* Ντιναμό Βουκ.-**[[ΡΣΚ Άντερλεχτ]] Ρόγιαλ IV** (Βέλγιο) 86-70, 58-82.
* **Ζουβεντούτ**-Φλαμένγκο Χάαρλεμ (Ολλανδία) 84-49, 98-72.
* Γκίσεν MTV 1846 (Δυτική Γερμανία)-**Βίσλα** 77-106, 64-100.
* **Βαρέζε**-Ναντ (Γαλλία) 81-43, 69-68.
* Ντίκιρχ (Λουξεμβούργο)-**Σπάρτακ Μπρνο** (Τσεχοσλοβακία) 69-94, 101-116.
* ITU Ιστανμπούλ (Τουρκία)-**Παρτιζάν Βελιγραδίου** (Γιουγκοσλαβία) 71-75, 58-80.
* **Μακάμπι**-Άρης (Ελλάδα) 101-71, 71-91.
* **Μπότεφ Μπουργκάς** (Βουλγαρία)-Χαντελμινιστέριουμ (Αυστρία) 83-74, 70-73.

### Προημιτελικοί
* Ζουβεντούτ-**Μακάμπι** 69-101, 51-75.
* Βίσλα-**Μπότεφ** 75-52, 60-87.
* **Βαρέζε**-Παρτιζάν 83-55, 76-73.
* ΡΣΚ Άντερλεχτ-**Σπάρτακ** 76-88, 69-91.

### Ημιτελικοί
* Σπάρτακ Μπρνο-**Βαρέζε** 83-84, 53-58.
* **Μακάμπι**-Μπότεφ Μπουργκάς 91-60, 67-68.

### Οι Τελικοί
* **Βαρέζε**-Μακάμπι 77-67, 67-68. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ρώσικη Βικιπαίδεια
* BASKETPEDYA-Historical Basketball Database
* "100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991".
* Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό).
* Αθλητικές εφημερίδες της εποχής. 

1966 1967
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Τριαντάφυλλος Κορδογιάννης

Ο ** Τριαντάφυλλος Κορδογιάννης** ήταν Έλληνας οπλομάχος και Ολυμπιονίκης της ξιφασκίας.

Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα πήρε μέρος στους αγώνες ξιφασκίας με την εθνική ομάδα. Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Ζάππειο. Στο ομαδικό της σπάθης ήταν δεύτερος μαζί με τους Σακοράφο και Ζορμπά, ενώ πρώτη αναδείχθηκε η γερμανική ομάδα. 

## Παραπομπές

*  

Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Μαργαρίτα του Χάντινγκτον

Η **Μαργαρίτα του Χάντιγκτον** (1145 – 1201) πριγκίπισσα της Σκωτίας από τον Οίκο του Ντάνκελντ και δούκισσα της Βρετάνης ήταν μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου της Νορθουμβρίας και της Άντα ντε Βαρέν. Η Μαργαρίτα ήταν αδελφή δυο Σκωτσέζων βασιλέων του Μάλκολμ Δ΄ της Σκωτίας και του Γουλιέλμου του Λέοντα, σύζυγος του Κόναν Δ΄ της Βρετάνης και μητέρα της Κωνσταντίας της Βρετάνης. Ο δεύτερος σύζυγος της Μαργαρίτας ήταν ο Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν κληρονομικός Κοντόσταυλος της Αγγλίας, μετά τον δεύτερο γάμο της πήρε τον τίτλο της *κόμισσας του Χέρεφορντ*. Ο πατέρας της Μαργαρίτας πέθανε όταν η ίδια ήταν μόλις 7 ετών (1152). 
Με τον πρώτο σύζυγο της η Μαργαρίτα απέκτησε :

*Κωνσταντία της Βρετάνης
*Γουλιέλμος (ήταν ζωντανός το 1200)
*Ένα ή δυο παιδιά ακόμα που πέθαναν σε βρεφική ηλικία.

Ο πρώτος σύζυγος της Μαργαρίτας πέθανε τον Φεβρουάριο του 1171 αφήνοντας την ίδια χήρα σε ηλικία μόλις 26 ετών, πριν το Πάσχα του ίδιου χρόνου παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγο της Χάμφρεϊ Γ΄ ντε Μπόουιν, κληρονομικό Κοντόσταυλο της Αγγλίας γιο του Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν και της Μαργαρίτας του Χέρεφορντ. Ο δεύτερος γάμος της έδωσε στην Μαργαρίτα τον τίτλο της *κόμισσας του Χέρεφορντ*, με τον Χάμφρεϊ απέκτησε :
* Ερρίκος ντε Μπόουιν, 1ος κόμης του Χέρεφορντ
* Ματίλδη του Μπόουιν

Ο δεύτερος σύζυγος της Μαργαρίτας πέθανε στα τέλη του 1181, στην συνέχεια προχώρησε σε τρίτο γάμο με τον Σερ Γουίλλιαμ φιτζΠάτρικ που διεκδίκησε τα εδάφη του Ουάσινγκτον στο Ντάραμ (1183), μαζί του απέκτησε :
* Γουόλτερ του Ουάσινγτον
* σερ Γουίλλιαμ του Ουάσινγκτον
* Μάρζορυ του Ουάσινγκτον

Η Μαργαρίτα πέθανε (1201) και τάφηκε στο *αβαείο του Σάουτρι*, ο τρίτος σύζυγος της πέθανε το 1194.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Everard, Judith (2000). Brittany and the Angevins: Province and Empire, 1158-1203. Cambridge University Press, 2000.
*Judith Everard and Michael Jones, The Charters of Duchess Constance of Brittany and Her Family (1171-1221), The Boydell Press, 1999.
 

Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Ταλάμπ

150px|thumb|Χάλκινο χέρι με σκαλισμένη αφιέρωση στο θεό Ταλάμπ, ''Βρετανικό Μουσείο''
Στους αραβικούς μύθους, ο **Ταλάμπ** (αραβ. Ta'lab طالب) ήταν θεότητα της νότιας Αραβίας, κυρίως του Σαβά. Ήταν σεληνιακή θεότητα και το μαντείο του μοίραζε συμβουλές.

To όνομά του φαίνεται να σημαίνει *[[αιγόκερως]]*.

## Πηγές
*Encyclopedia Mythica - Ta'lab

Κατηγορία:Αραβική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης
Μανάφ

Στην αραβική μυθολογία, ο **Μανάφ** (αραβ. Munaf مناف) ήταν προϊσλαμική θεότητα στη Μέκκα, όταν κυριαρχούσε ακόμα ο πολυθεϊσμός πριν την έλευση του Ισλάμ.

Το άγαλμά του το χάιδευαν οι γυναίκες, αλλά κατά την έμμηνο ρύση τους δεν επιτρεπόταν να το πλησιάσουν.

## Πηγές
*Book of Idols
*Encyclopedia Mythica

Κατηγορία:Αραβική μυθολογία
Αντίπαπας Κελεστίνος Β΄

Ο **Κελεστίνος Β΄** (γεννημένος ως **Teobaldo Boccapecci** ή **Boccapeconai**, Λατινικά *Thebaldus Buccapecuc*) ήταν ένας αντίπαπας για μία ημέρα, την 16η Δεκεμβρίου 1124. Θεωρήθηκε νόμιμος, αλλά υποτάχθηκε στον αντίπαλο Πάπα, τον Ονώριο Β΄. 

Έγινε Καρδινάλιος Διάκονος από τον Πασχάλη Β΄. Επιλέχθηκε ως πάπας σε μια μπερδεμένη και χαοτική εκλογή, στην οποία ο Theobald και ένας άλλος καρδινάλιος, ο Saxo, υποστηρίχθηκαν από την Οικογένεια Πιερλεόνι. Κατά τη διαδικασία της ενθρόνισης του Κελεστίνου, ο Ρομπέρτο Φραντζιπάνι και ένα σώμα στρατιωτών εισέβαλε στην εκκλησία και ανακήρυξε τον Λαμπέρτο Καρδινάλιο Σκανναμπέτσι( Lamberto Cardinal Scannabecchi) (έναν άνδρα αξιόλογης μόρφωσης) πάπα.

Με την παραίτηση του Κελεστίνου, ο Σκανναμπέτσι έγινε ο Ονώριος Β΄.

Κ
Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Αντίπαπας Κλήμης Η΄

Ο **Κλήμης Η΄** (*Clemente VIII*, 1370 - 28 Δεκεμβρίου 1447) ήταν ένας από τους αντίπαπες της Αβινιόν, και βασίλευσε από τις 10 Ιουνίου 1423 έως τις 26 Ιουλίου 1429. Γεννήθηκε ως **Gil Sanchez Muñoz y Carbón**.

Ήταν φίλος και σύμβουλος του μελλοντικού πάπα Βενέδικτου ΙΓ΄ της Αβινιόν, και μέλος της αυλής της Αβινιόν. Το 1396 ήταν απεσταλμένος στον επίσκοπο της Βαλένθια για να λάβει Ισπανική υποστήριξη. Ο Βενέδικτος ΙΓ΄ είχε διορίσει τέσσερις καρδινάλιους και μετά το θάνατο του τρεις από αυτούς, στις 10 Ιουνίου 1423, εξέλεξαν τον Sanchez Muñoz πάπα με το όνομα Κλήμης Η΄. Ο τέταρτος, Jean Carrier, απών εκείνη την ώρα, κήρυξε την εκλογή άκυρη και εξέλεξε τον δικό του αντίπαπα, ο οποίος πήρε το όνομα Βενέδικτος ΙΔ΄. Στη συνέχεια ο Jean Carrier αφορίσθηκε από τον Κλήμεντα Η΄. 

Η μοίρα του Κλήμεντα Η΄ συνδέθηκε με τις φιλοδοξίες του Αλφόνσου Ε' της Αραγωνίας. Ο Αλφόνσος Ε΄ ήθελε να διαπραγματευθεί για την Νάπολη και έτσι έδωσε υποστήριξη στον Κλήμεντα Η΄, ενώ η σύζυγός του Μαρία της Καστίλης και οι Αραγονέζοι επίσκοποι υποστήριξαν τον νόμιμο πάπα Μαρτίνο Ε΄. Το καλοκαίρι του 1423 ο Αλφόνσος Ε΄ έπεισε την Δημοκρατία της Σιένα να αναγνωρίσει τον Κλήμεντα Η΄, εξασφαλίζοντας έτσι αναγνώριση για τον Πάπα της διαδοχής της Αβινιόν στην πόλη της Παβίας, η οποία ήταν μέρος της Δημοκρατίας της Σιένα, όπου ο Ρωμαίος πάπας Μαρτίνος Ε΄ είχε συγκαλέσει μια Σύνοδο της Εκκλησίας. 

Όμως, όταν ο Βασιλιάς Αλφόνσος είχε πετύχει τους πολιτικούς στόχους του, έστειλε μία αντιπροσωπεία το 1428 (με επικεφαλής τον Alfonso de Borgia, μελλοντικό Κάλλιστο Γ΄), να πείσει τον Κλήμη Η΄ να αναγνωρίσει τον Μαρτίνο Ε΄. Η παραίτηση του Κλήμη Η΄ στις 26 Ιουλίου 1429 επιβεβαιώθηκε στα μέσα Αυγούστου. Ο Κλήμης Η΄ έπρεπε να κάνει μία επίσημη δήλωση μετανοίας στον Μαρτίνο Ε΄ και όταν αυτό έγινε, ο Μαρτίνος Ε΄ έδωσε στον Sanchez Muñoz την επισκοπή της Πάλμα. Ο Sanchez Muñoz πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου του 1447.

## Αναφορές


Κλημης 08
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Αντίπαπας Ανάκλητος Β΄

Ο αντίπαπας **Ανάκλητος Β΄** (*Antipope Anacletus II*, Ρώμη, περ. 1090 - 25 Ιανουαρίου 1138), κατά κόσμο *Πιέτρο Πιερλεόνι* (Pietro Pierleoni), ήταν Πάπας από το 1130 έως τον θάνατό του το 1138. Ήταν Ιταλός Βενεδικτίνος, χειροτονήθηκε καρδινάλιος το 1106 και θεωρείται αντίπαπας διότι εξελέγη πάπας σε αντίθεση με τον Πάπα Ιννοκέντιο Β΄.

Μετά τον θάνατο του Πάπα Ονώριου Β΄, το Κολέγιο των Καρδιναλίων διαιρέθηκε για τον διάδοχό του. Παραδόξως, η εκλογή ανατέθηκε σε οκτώ καρδινάλιους, οι οποίοι εξέλεξαν τον Ιννοκέντιο. Στη συνέχεια, ένα μεγαλύτερο σώμα καρδιναλίων εξέλεξε τον Ανάκλητο. Η αμφισβητούμενη και εσπευσμένη εκλογή του Ιννοκέντιου προκάλεσε Σχίσμα στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Ο Ανάκλητος είχε την υποστήριξη των περισσότερων Ρωμαίων, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Φραντζιπάνι, και ο Ιννοκέντιος αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γαλλία. Σταδιακά, ο Ιννοκέντιος κέρδισε την κρίσιμη στήριξη των μεγάλων θρησκευτικών ταγμάτων όπως του Βερνάρδου του Κλαιρβώ, των Κιστερκιανών, του Ηγουμένου του Αββαείου του Κλυνύ και άλλων. Ο Ανάκλητος, με ελάχιστη πλέον υποστήριξη, πέθανε με την κρίση ανεπίλυτη. Το 1139 η Δεύτερη Σύνοδος του Λατερανού, που συγκλήθηκε και επικυρώθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Β΄, αν και η γνώμη παρέμεινε διχασμένη, τερμάτισε το Σχίσμα και ακύρωσε τις πράξεις του Ανάκλητου.

## Βίος
Ο Πιέτρο (Πέτρος) Πιερλεόνι ανήκε στην ευγενή και ισχυρή ρωμαϊκή οικογένεια των Πιερλεόνι, η οποία ήταν εβραϊκής καταγωγής. Ένας από τους προγόνους του ήταν Εβραίος που ασπάστηκε τον καθολικισμό. Η οικογένεια, χάρη στον πλούτο που είχε συσσωρευθεί μέσω εμπορικών και οικονομικών συναλλαγών, είχε αποκτήσει μια θέση κύρους ανάμεσα στις οικογένειες των Ρωμαίων πατρικίων. Ο πατέρας του ήταν δικαστικός (magistrate) της Ρώμης. Κατοικούσε στη συνοικία όπου ιδρύθηκε το εβραϊκό γκέτο το 1555 από τον Πάπα Παύλο Δ', τον δημιουργό της Ιεράς Εξέτασης.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ανώνυμος, «Ανάκλητος. Αντιπάπας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.2 (1963), στ. 484.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Catholic Encyclopaedia account of Anacletus II
*Stroll, Mary.  The Jewish Pope: Ideology and Politics in the Papal Schism of 1130.  New York:  E.J. Brill, 1987. 

Κατηγορία:Αντίπαπες
Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Γήινος φλοιός

thumb|left|250px|Τομή της γης
thumb|300px|Γήινος Φλοιός
1. Ωκεανός
2. Θαλάσσιος πυθμένας
3. Τεκτονική τάφρος
4. Μεσοωκεάνια ράχη
5. Ωκεάνια τάφρος
6. Υφαλοκρηπίδα
7. Ηπειρωτική κατωφέρεια ή ηπειρωτικό υφαλοπρανές
8. Ωκεάνιος Φλοιός
9. Ηπειρωτικός Φλοιός
10. Ασυνέχεια του Mohorovičic (Moho)
11. Στρώμα Ιζηματογενών Πετρωμάτων
12. Βασαλτικό Στρώμα
13. Γρανιτικό στρώμα
14. Μανδύας
15. Κατεύθυνση κατά την οποία μετακινείται η ωκεάνια πλάκα κάτω από την ηπειρωτική
16. Γραμμή κατά μήκος της οποίας εμφανίζονται αλληλεπικαλυπτόμενες μετακινήσεις πλακών (Ζώνη σύγκλισης) 

**Γήινος φλοιός** ή **γεωφλοιός** χαρακτηρίζεται το επιφανειακό στρώμα του πλανήτη Γη, Η ονομασία είναι αρκετά παλαιά την οποία χρησιμοποίησε ο Καρτέσιος, πλην όμως η εννοιολογική της σημασία έχει εξελιχθεί σημαντικά. Στην έκτασή του το στρώμα αυτό παρουσιάζει μια ανομοιομορφία αν ληφθούν υπόψη οι ζώνες ιζηματογένεσης πλησίον της επιφάνειας.
Κατά τον σύγχρονο ορισμό ο γεωφλοιός ορίζεται από την επιφάνεια της Γης μέχρι την ασυνέχεια Μοχορόβιτσιτς που ποικίλει σε βάθος κάτω από ωκεάνιες λεκάνες και ηπειρωτικές περιοχές με συνέπεια και ο γεωφλοιός να διακρίνεται ως ηπειρωτικός και ωκεάνιος.

Ο γεωφλοιός παρότι διαχωρίζεται σε επιμέρους πετρώματα κύρια συστατικά του είναι το πυρίτιο και το αργίλιο εξ ου και η γεωλογική του διεθνή ονομασία **σιάλ** εκ των συμβόλων των εν λόγω χημικών στοιχείων **SiAl**. 

## Γενικά
Περιβάλλεται από την ατμόσφαιρα και πάνω σε αυτόν έχει αναπτυχθεί ζωή. Ο γήινος φλοιός καλύπτεται κατά 71% από τους ωκεανούς, δηλαδή νερό. 

Ο φλοιός βρίσκεται πάνω από τον μανδύα, ενώ σε πολλά σημεία μεταξύ των δύο παρεμβάλλεται μάγμα. Ο φλοιός της γης δεν είναι ενιαίος, όπως της Αφροδίτης, αλλά διασπασμένος σε τεκτονικές πλάκες. Τα πετρώματα του φλοιού και ο αέρας της γης ανανεώνονται, επειδή ο φλοιός μεταβάλλεται συχνά από γεωλογική άποψη. Αυτή η ευμεταβλητότητα οφείλεται στο μικρό πάχος του φλοιού και στην εσωτερική θερμική ενέργεια του πυρήνα, η οποία μεταφέρεται στον φλοιό μέσω ρευμάτων μάγματος του μανδύα. Οι τεκτονικές πλάκες απομακρύνονται, συγκρούονται και τρίβονται μεταξύ τους, δημιουργώντας λεκάνες που γεμίζουν με νερό (ωκεανούς) και όρη. Η Γη είναι ο μοναδικός εσωτερικός πλανήτης του εσωτερικού ηλιακού συστήματος που διατηρεί μια σχετικά αυξημένη θερμοκρασία λόγω και του φλοιού της. Ο φλοιός, όμως διαμορφώνεται και από διαβρωτικές δυνάμεις. Ο φλοιός παίζει ενεργό ρόλο στην επιφάνεια της Γης, άρα και της ζωής, που βρίσκεται πάνω του, τον οποίο διαδραματίζει εξαιτίας της ευμεταβλητότητάς του.

Ένα ποσοστό της τάξης του 30% της ενέργειας που εκπέμπει ο ήλιος στη Γη απορροφάται από τον φλοιό, ενώ αυτός εκπέμπει και ενέργεια πίσω στο σύμπαν, όχι μόνο αυτή που προσλαμβάνει από το σύμπαν, αλλά και αυτήν που προέρχεται από το εσωτερικό της Γης. Ο γήινος φλοιός δέχεται ρύπανση.

Ο φλοιός είναι πολύ λεπτός για τα γεωλογικά δεδομένα, αλλά πολύ παχύς για τον τρυπήσουμε. Ωστόσο υπάρχουν ερευνητικές ομάδες που πιστεύουν ότι μπορούν να το καταφέρουν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωλογία
Κατηγορία:Τεκτονική
Αλ Καούμ

Στους αραβικούς μύθους ο **Αλ Καούμ** (αραβ. القوم) ήταν ο θεός του πολέμου και της νύχτας των Ναβαταίων, προστάτης των καραβανιών.

To όνομά του στα αραβικά σημαίνει «προστάτης/συνοδός των ανθρώπων».
Λόγω της πληθώρας των επιγραφών που έχουν ανακαλυφθεί και περιλαμβάνουν το όνομά του, οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ήταν μείζων θεός στο πάνθεον των Ναβαταίων. Ιδιαίτερα ήταν δημοφιλής στους νομαδικούς πληθυσμούς.

## Πηγές
*Nabataean Pantheon
*

Κατηγορία:Αραβική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου
Υποστράτηγος

Ο **Υποστράτηγος** (Υπγος) είναι βαθμός ανωτάτου Αξιωματικού (OF-7) που συναντάται στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς, την Ελληνική Αστυνομία και το Πυροσβεστικό Σώμα.

* Στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς είναι ανώτερος του Ταξίαρχου και κατώτερος του Αντιστράτηγου.
 
* Στην Ελληνική Αστυνομία είναι ανώτερος του Ταξίαρχου Αστυνομίας και κατώτερος του Αντιστράτηγου Αστυνομίας.

* Στο Πυροσβεστικό Σώμα είναι ανώτερος του Αρχιπύραρχου και κατώτερος του Αντιστράτηγου Πυροσβεστικής (αρχηγός).

* Παλαιότερα, στην Ελληνική Χωροφυλακή ήταν ανώτερος του Ταξίαρχου Χωροφυλακής και κατώτερος του Αντιστράτηγου Χωροφυλακής.

Στον Ελληνικό Στρατό, Υποστράτηγοι είναι ο Διοικητής της Σχολής Ευελπίδων (επί του παρόντος ο Υποστράτηγος Αναστάσιος Πολύχρονος ), καθώς και οι αρχηγοί μεγάλων στρατιωτικών σχηματισμών που φέρουν το όνομα Μεραρχία. 
Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Major General**. Στους γαλλόφωνους **Général de division** στη Γαλλία,  **Major-général** στον Καναδά, **Général-major**
στο Βέλγιο και **Divisionnaire** στην Ελβετία.

Οι αντίστοιχοι βαθμοί στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό Σώμα είναι ο Υποναύαρχος και στην Πολεμική Αεροπορία ο Υποπτέραρχος.

## Διακριτικό
Το διακριτικό της στολής του Υποστράτηγου στον Ελληνικό Στρατό είναι η χρυσή φλογοφόρος ροιά (= φλογοφόρος σφαίρα), σπαθί - σκυτάλη χιαστί και δύο αστέρια, σε κάθετη διάταξη (σε κάθε επωμίδα). Το υπηρεσιακό αυτοκίνητό του φέρει δύο αστέρια σε κόκκινο πλαίσιο. Προσφωνείται *Στρατηγός*.


Army-GRE-OF-07.svg|Το διακριτικό του Υποστράτηγου στον ελληνικό στρατό και παλαιότερα στην χωροφυλακή.
Ypostratigos Kypros.png|Το διακριτικό του Υποστράτηγου στον κυπριακό στρατό.
GR-Police-OF7.svg|Το διακριτικό του Υποστράτηγου ΕΛ.ΑΣ.
GR-Fireservice-OF7.svg|Το διακριτικό του Υποστράτηγου Π.Σ.
Army-USA-OF-07.svg|Το διακριτικό του Υποστράτηγου στις Ηνωμένες πολιτείες.


## Δείτε επίσης

* Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Μεσιέ 108

Ο **Μεσιέ 108** (γνωστός και ως *Μ108* και *NGC 3556*) είναι σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση περίπου 50 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Είναι ένα αποκομμένο μέλος του σμήνους της Μεγάλης Άρκτου. Ο Μεσιέ 108 αρχικά δεν συμπεριλαμβανόταν στα αντικείμενα Μεσιέ, αλλά προστέθηκε αργότερα.

## Ιστορικό
Ο Μεσιέ 108 ανακαλύφθηκε από τον Πιερ Μεσαίν, σύμφωνα με τον Σαρλ Μεσιέ, στις 19 Φεβρουαρίου 1781, 3 μέρες μετά το Μεσιέ 97, όπως συνέβη και με τον Μεσιέ 109 τις 12 Μαρτίου 1781, αλλά δεν τα συμπεριέλαβε στον κατάλογό του. Αυτό το έκανε ο Owen Gingerich το 1953.

Καθώς η ανακάλυψή του δεν είχε ανακοινωθεί, ο Ουίλιαμ Χέρσελ ανεξάρτητα ανακάλυψε ξανά το Μεσιέ 108 και τον συμπεριέλαβε στον κατάλογό του ως Η V.46.

Στον Μεσιέ 108 έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής αστέρας, ο SN 1969B, ο οποίος έφτασε σε μέγεθος 13,9.

## Χαρακτηριστικά
Αυτός ο γαλαξίας έχει μία εκτιμώμενη μάζα 125 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες και περιλαμβάνει περίπου 290 ± 80 σφαιρωτά σμήνη. Ύστερα από εξέταση της κατανομής ουδέτερου υδρογόνου σε αυτό το γαλαξία, διακρίνονται κελύφη επεκτεινόμενου αερίου που εκτείνονται σε απόσταση πολλών κιλοπαρσέκ, γνωστά και ως υπερκελύφη Η1. Αυτά μπορεί να είναι αποτελέσματα αστρογόνων διαδικασιών, που έχουν ως αποτέλεσμα εκρήξεις υπερκαινοφανών αστέρων. Εναλλακτικά, μπορεί να είναι αποτέλεσμα πτώσης αερίου έξω από τον γαλαξία ή από ραδιολοβούς.

Παρατηρήσεις από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ «Τσάντρα» έχουν αναγνωρίσει 83 πηγές ακτίνων Χ, συμπεριλαμβανόμενης μιας πηγής που βρίσκεται στον πυρήνα. Η λαμπρότερη από αυτές τις πηγές μπορεί να είναι μία ενδιάμεσης μάζας μαύρη τρύπα. Το φάσμα από την πηγή ακτίνων Χ που βρίσκεται στον πυρήνα μοιάζει με αυτό ενός ενεργού γαλαξία, αλλά διερεύνηση στις υπέρυθρες ακτίνες από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ δεν έδειξε κάποια δραστηριότητα. Η υπέρμαζη μαύρη τρύπα στον πυρήνα έχει μάζα περίπου 2,5 x 107 ηλιακές μάζες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* SEDS: Ο σπειροειδής γαλαξίας M108 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
108
3556
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
34030
06225
Κατηγορία:Σμήνος της Μεγάλης Άρκτου
Λάγιος Σόκολι

Ο **Λάγιος Σόκολι** (Alajos Szokolyi) (19 Ιουνίου 1871 - 9 Σεπτεμβρίου 1932), ήταν Ούγγρος αθλητής του στίβου και ολυμπιονίκης το 1896.

Γεννήθηκε στο *Hronec* του Βασιλείου της Αυστροουγγαρίας, που σήμερα ανήκει στη Σλοβακία και πέθανε στην Ουγγαρία. Πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες το 1896 στην Αθήνα, κατακτώντας ένα μετάλλιο. Στα 100 μέτρα που έγιναν την πρώτη ημέρα των αγώνων ήταν τρίτος Ολυμπιονίκης με επίδοση 12.6". Πρώτος ήταν ο Τ. Μπερκ με 12.0" και δεύτερος ο Φ. Χόφμαν με 12.2". Επιπλέον, πήρε μέρος στα 110 μ. εμπόδια χωρίς να διακριθεί. Τέλος, αγωνίστηκε και στο άλμα εις τριπλούν όπου ήταν τέταρτος με επίδοση 12.30 μ., ενώ τρίτος ήταν ο Έλληνας, Ι. Περσάκης.

## Παραπομπές
* sports-reference.com https://web.archive.org/web/20131206050445/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/sz/alajos-szokoly-1.html

Κατηγορία:Ούγγροι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ουγγρικού Πρωταθλήματος Στίβου
Μενέλαος Σακοράφος

Ο **Μενέλαος Σακοράφος** (1870 – 1943) ήταν Έλληνας οπλομάχος και ολυμπιονίκης της ξιφασκίας το 1906.

Συμμετείχε με την εθνική ομάδα στην Μεσολυμπιάδα του 1906 . Στους αγώνες ξιφασκίας που έγιναν στο Ζάππειο ήταν δεύτερος στο ομαδικό της σπάθης, μαζί με τους Κορδογιάννη και Ζορμπά.

## Παραπομπές

*sports-reference.com https://web.archive.org/web/20121217002738/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/sa/menelaos-sakorafos-1.html

Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Χέρμπερτ Τζέιμισον

Ο** Χέρμπερτ Μπράδερσον Τζέιμισον** (, 19 Ιουλίου 1875 - 22 Ιουνίου 1938) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου και αργυρός Ολυμπιονίκης το 1896.

Το 1896 πήρε μέρος στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, εποχή κατά την οποία φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Έλαβε μέρος στα 400 μέτρα με επίδοση 55.2", τερματίζοντας δεύτερος, πίσω από τον επίσης Αμερικανό Τόμας Μπερκ. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* sports-reference.com

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Λάστρος Λασιθίου

Η **Λάστρος** είνα χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Τοποθεσία
Το χωριό απέχει 32 χιλιόμετρα από τη Σητεία και 33 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο και είναι το πιο απομακρυσμένο προς τη δύση χωριό του δήμου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 314 μέτρων, σε μία κοιλάδα ανάμεσα στο όρος Καψά (1.000 μ.) δυτικά και κάποια μικρότερα υψώματα ανατολικά. Δυτικά και νότια του χωριού διακρίνεται πάνω στα υψώματα το ρήγμα της Λάστρου, γνωστό και ως «στεφανιές». Το ρήγμα έχει αρκετά μέτρα ύψος.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη Λάστρο έχει εντοπιστεί μινωικός οικισμός, του οποίου το όνομα μπορεί να διατηρεί μέχρι σήμερα. Νοτιοδυτικά του χωριού εντοπίστηκε υστερομινωικό νεκροταφείο στο οποίο βρέθηκε χάλκινο ξίφος, αγγεία και πήλινο γυναικείο ειδώλιο. Άλλοι δύο τάφοι της ίδια περιόδου έχουν εντοπιστεί στη θέση Λαγγάδες. Στη σπηλιά Κυνηγόσπηλιος ανακαλύφθηκαν ευρήματα της αρχαϊκής εποχής.

Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι αναφέρει το 1577 το χωριό ως *Lastro*. Στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ138) του 1583 αναφέρεται ότι έχει 282 κατοίκους. Το χωριό αναφέρεται από το Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 και την τουρκική απογραφή του 1671. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως *Làstro* με 27 χριστιανικές και 6 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται ότι έχει 438 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε 480 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού στις επόμενες απογραφές: 484 (1928), 459 (1940), 407 (1951), 325 (1961), 207 (1971), 181 (1981).  Μέχρι το 2010 ανήκε στο καποδιστριακό Δήμο Σητείας.

Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Προοδευτικός Σύλλογος Λάστου.

## Προσωπικότητες
Από τη Λάστρο κατάγονται οι:
*Κωστής Φραγκούλης (Ανταίος), (1905-2005), συγγραφέας, λογοτέχνης, λαογράφος
*Νίκος Ζερβονικολάκης, συγγραφέας - δημοσιογράφος
*Μιχαήλ Καταπότης (Λάστρος 1878-1947), γιατρός, βουλευτής της Κρητικής Βουλής, βουλευτής Λασιθίου και Γερουσιαστής, Υπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης
*Εμμανουήλ, Ι. Μοσχολιδάκης, μακεδονομάχος
*Στυλιανός Πλακαντωνάκης, (γενν. 1915), συγγραφέας
*Γεώργιος Βασιλακόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς, π. Αντιπρύτανης, π. Ανάπλ. Πρόεδρος Συμβουλίου, π. Πρόεδρος Τμήματος Ψηφιακών Συστημάτων, π. Επισκ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Ν. Υόρκης.

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στη Λάστρο βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, από τη βυζαντινή εποχή. Οι αγιογραφίες της ασβεστώθηκαν και καταστράφηκαν. Σώζεται η ενετική καμπάνα, στην οποία είναι χαραγμένη η χρονολογία MDCVIIII (1609).

## Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: ***[[Κοινότητα Λάστρου]]***

Η Λάστρος αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό  Άγιο Πνεύμα αποτελούν την κοινότητα Λάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 104 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Πέλοπας ο Μυκηναίος

Ο **Πέλοπας ο Μυκηναίος** κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν γιος του Βασιλέως των Μυκηνών Αγαμέμνονα και της Κασσάνδρας, κόρης του Πριάμου.

Δολοφονήθηκε μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Τηλέδαμο "*νηπίους έτι όντας*" μαζί με τους γονείς του από τον εραστή της Κλυταιμνήστρας και σφετεριστή του θρόνου των Μυκηνών Αίγισθο. Ο τάφος αυτών στις Μυκήνες σώζoνταν επί Παυσανία.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Κατηγορία:Παιδιά του Αγαμέμνονα
Φριτς Χόφμαν

Ο ** Φριτς Χόφμαν** (Fritz Hoffmann) (Ροσλέμπεν 19 Ιουνίου 1871 - Βερολίνο 14 Ιουλίου 1927), ήταν Γερμανός αθλητής Ολυμπιονίκης στον στίβο και τη γυμναστική το 1896. Είναι ο πρώτος Γερμανός στην ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων που κατέκτησε μετάλλιο. 

Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα κατέκτησε τέσσερα μετάλλια. Την πρώτη μέρα των αγώνων πήρε μέρος στα 100 μέτρα όπου τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Αμερικανό Μπρουκ με επίδοση 12.2. Επίσης ήταν τρίτος στα 400 μέτρα με επίδοση 55.6, στη συνέχεια των αγώνων πήρε μέρος στη γυμναστική όπου κι εκεί κατέκτησε τρία μετάλλια. Πήρε δύο χρυσά μετάλλια με τη Γερμανία στο ομαδικό του δίζυγου και το ομαδικό του μονόζυγου, ενώ ήταν τρίτος στην αναρρίχηση επί κάλω πίσω από τους Έλληνες Ανδριακόπουλο και Ξενάκη. Συμμετείχε ακόμα σε πολλά αγωνίσματα χωρίς να διακριθεί, 5ος στη σφαιροβολία και 6ος στο άλμα εις μήκος.

Ο Χόφμαν εκτός από τον στίβο και τη γυμναστική ήταν και αθλητής της κωπηλασίας και της ποδηλασίας με πολλές διακρίσεις. Συμμετείχε σαν αθλητής χωρίς να διακριθεί ή σαν αρχηγός αποστολής και στους Ολυμπιακούς στο Παρίσι το 1900, στο Σεντ Λούις το 1904 και στη Μεσολυμπιάδα του 1906.

## Παραπομπές

* sports-reference.com https://web.archive.org/web/20110823171028/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ho/fritz-hofmann-1.html

Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της κωπηλασίας
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Άλυς

Ο **Άλυς** (γεν.: του Άλυος· πολυτονικώς: Ἅλυς· τουρκικά: *Kızılırmak*, σημ.: κόκκινος ποταμός) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Μικράς Ασίας με συνολικό μήκος 1.150 χλμ.. Πηγάζει από την ορεινή Ανατολική Ανατολία, κατευθύνεται νοτιοδυτικά προς την Αλμυρή Λίμνη σχηματίζοντας ένα πλατύ τόξο. Στην συνέχεια στρέφεται βορειοανατολικά όπου δέχεται και τα νερά των τριών μεγάλων παραπόταμών του, Καππαδόκη (Delice), Ντεβρέζ (Devrez) και Αμνία (Gökırmak). Τέλος εκβάλλει στην Μαύρη Θάλασσα ανατολικά της Σινώπης.  

## Ιστορικά στοιχεία
Ο ποταμός Άλυς αποτελούσε την καρδία του αρχαίου βασιλείου των Χετταίων οι οποίοι αποκαλούσαν τον ποταμό Μαρασσάντιγια (Maraššantiya). Στις όχθες του ήταν χτισμένη η Χαττούσα, η πρωτεύουσα του βασιλείου. Στην κλασική αρχαιότητα και συγκεκριμένα τον 6ο αιώνα π.Χ. ο ποταμός αποτελούσε το σύνορο του ισχυρού βασιλείου των Λυδών με το βασίλειο των Περσών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας
Υποδίοπος

Στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ο **Υποδίοπος** (Υδπος) ήταν τιμητική διάκριση (ηθική αμοιβή), για υποδειγματική απόδοση στην Υπηρεσία, για τον Ναύτη που έχει επιδείξει ήθος και εξαίρετη υπηρεσία κατά τη διάρκεια της θητείας του. Είναι το αντίστοιχο του Υποδεκανέα του Στρατού Ξηράς.

Η λέξη προέρχεται από το υπό + Δίοπος. Η τιμητική αυτή διάκριση  (που χανόταν στην Εφεδρεία) έχει πάψει να ισχύει, κυρίως λόγω της μείωσης της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας (ομοίως με τον ναύτη β' και α', όπου οι υπηρετούντες προάγονταν ύστερα από έναν χρόνο πραγματικής θητείας.)

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Able Seaman**.


RHN-OR2 (WWI).svg|Το διακριτικό του υποδιόπου στο βασιλικό πολεμικό ναυτικό.


## Δείτε επίσης
* Υποδεκανέας
* Ανθυποσμηνίας

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί