open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νέστορας Μάτσας

Ο **Νέστορας Μάτσας** (1935 — 28 Ιουνίου 2012) ήταν Έλληνας συγγραφέας και ένας από τους πρώτους αξιόλογους σκηνοθέτες ελληνικών μορφωτικών ταινιών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νέστορας Μάτσας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Ακολούθησε ελεύθερες σπουδές για το θέατρο και τον κινηματογράφο στο Παρίσι και μάλιστα με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης. Είναι αδερφός του Αρτέμη Μάτσα,   η ομοιότητά τους δε είναι εκπληκτική.

Από πολύ νωρίς (1951) έκανε την εμφάνισή του στο χώρο των γραμμάτων με νουβέλες και διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία.  Η πρώτη συλλογή διηγημάτων του αποτέλεσε και το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο "Άνθρωποι των Χαμένων Παραδείσων" που κυκλοφόρησε το 1954. Ακολούθησαν έκτοτε πολλά βιβλία όπως βιογραφίες, διηγήματα, μυθιστορήματα αλλά και παιδική λογοτεχνία. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν το "Κλειστοί ουρανοί", "Ο Μεσσίας", "Το παραμύθι του Θεόφιλου" (με το οποίο και κατέκτησε το Α' κρατικό βραβείο μυθιστορηματικής βιογραφίας), "Χωρίς Αγάπη" (με το οποίο έλαβε διεθνή έπαινο βραβείου Άντερσεν), "Στέγη από ουρανό: Σαρακατσάνικο οδοιπορικό", "Το περιβόλι με τα χαμένα παραμύθια" (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), "Το δισάκι του ασκητή" κ.ά.

Παράλληλα ο Νέστορας Μάτσας ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο και ιδιαίτερα με τη διάσωση του λαογραφικού υλικού της Ελλάδος έχοντας στο ενεργητικό του άνω των 70 ντοκιμανταίρ, ελληνικού εθνογραφικού περιεχομένου, μεταξύ των οποίων και τρεις μεγάλου μήκους ταινίες "Οι ρίζες του τόπου μας" με το οποίο και τιμήθηκε με Χρυσό Μετάλλιο καθώς και Βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, "Το Α και το Ω: Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός" και "Αλέξανδρος ο Μέγας". Επίσης θεωρείται ο πρώτος που εισήγαγε λαογραφικές εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση.

Σκηνοθέτησε την κινηματογραφική ταινία "Η Ελληνίδα και ο έρωτας" (1962).

Τιμήθηκε με πολλά τόσο λογοτεχνικά βραβεία ελληνικά και ξένα όσο και κινηματογραφικά από τα οποία και ξεχωρίζουν το μεγάλο βραβείο με ασημένιο κύπελλο του Ιταλικού υπουργείου παιδείας για το εξαίρετο ντοκιμαντέρ: "Ο Οδυσσέας ζει πάντα - Ελληνικές θάλασσες", επίσης το Μεγάλο Βραβείο με χρυσό Μετάλλιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μασσαλίας για το ντοκιμαντέρ "Η γιορτή δεν τελειώνει ποτέ", καθώς και τιμητικό δίπλωμα του Φεστιβάλ Καννών 1970 για τη ταινία (μικρού μήκους) "Η άλλη σιωπή". Τέλος τιμητικό επίσης δίπλωμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Ρώμης για τα δύο ντοκιμαντέρ "Το παραμύθι του Θεόφιλου" και "Το τάμα" 1971.

Η προσφορά του Νέστορα Μάτσα στην ελληνική Λαογραφία υπήρξε αναμφισβήτητα μεγάλη και ίσως η μεγαλύτερη στο καλλιτεχνικό αυτό είδος του ντοκιμαντέρ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Πηγές
* "Who's Who 1979" σ.409

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Ολλανδική γλώσσα

Τα **Ολλανδικά** (*Nederlands*, προφορά: ▶ ) ανήκουν στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, στην υποομάδα των γερμανικών γλωσσών. Από τα Ολλανδικά εξελίχθηκαν τα Αφρικάανς στη δυτική Νότια Αφρική. Σήμερα, είναι μητρική γλώσσα περίπου 25 εκατομμυρίων ανθρώπων. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταλαμβάνει την 7η θέση στη σειρά κατοίκων που την ομιλούν ως μητρική γλώσσα. Ομιλείται βασικά στην Ολλανδία, το Βέλγιο (στο φλαμανδικό τμήμα της χώρας) και στο Σουρινάμ. Και στην Αρούμπα, τις Ολλανδικές Αντίλλες (τμήματα και τα δύο του Βασιλείου της Ολλανδίας) και το Γαλλικό Βέστχουκ (ολλανδικά: *Franse Westhoek*, γαλλικά: *Westhoek français*) ομιλούνται τα ολλανδικά. Το τελευταίο αποτελεί τμήμα της Γαλλίας και αποκαλείται μερικές φορές "Γαλλική Φλάνδρα". Αναφέρεται δε στην περιοχή πέριξ της Δουνκέρκης. Σε λίγες περιοχές της Γερμανίας, κοντά στα σύνορα με την Ολλανδία, ομιλούνται και διδάσκονται επίσης τα ολλανδικά. Στη Νότια Αφρική και στην Ινδονησία (παλιά αποικία της Ολλανδίας), τα Ολλανδικά χρησιμοποιούνται ως γλώσσα-πηγή για τη δημιουργία λέξεων. Το 2005, η Ολλανδική γλώσσα διδασκόταν σε περίπου 40 χώρες, σε 220 πανεπιστήμια.

## Ολλανδία
Είναι η επίσημη γλώσσα της χώρας που διδάσκεται στα σχολεία και χρησιμοποιείται από τις αρχές. Είναι η επίσημη γλώσσα περίπου 17.5 εκατομμυρίων κατοίκων. Εκτός από τα Ολλανδικά, ως επίσημη γλώσσα αναγνωρίζεται η φριζική γλώσσα. Ως επίσημες διάλεκτοι αναγνωρίζονται τα Λιμβουργιανά και τα Κάτω-σαξονικά. Τα Τουρκικά και τα Αραβικά, ακολουθούμενα και από άλλες γλώσσες, ομιλούνται από περίπου 410.000 και 400.000 κατοίκους αντίστοιχα.

## Βέλγιο
Τα Ολλανδικά είναι η μητρική γλώσσα περίπου 6 εκατομμυρίων Βέλγων Φλαμανδών.

## Προέλευση και εξέλιξη
Τα Ολλανδικά είναι μία δυτικογερμανική γλώσσα. Γεννήθηκε από τα Κάτω Γερμανικά, τα οποία ομιλούνταν και ομιλούνται ακόμη στη Βόρεια Γερμανία.

Αρχικά και κυρίως η ολλανδική γλώσσα ομιλείται στην Ολλανδία, στη Φλάνδρα στα βόρεια του Βελγίου, καθώς και σε περιοχές που συνορεύουν με τη Γερμανία και τη Γαλλία. Τα Ολλανδικά άρχισαν να διαχωρίζονται από τα Κάτω Γερμανικά τον 17ο αιώνα, όταν η Ολλανδία έγινε αυτόνομο και στη συνέχεια ισχυρό κράτος. Επίσης πολλές λέξεις προέρχονται από τα Αγγλικά και τα Γαλλικά. Τα Ολλανδικά μοιάζουν πάρα πολύ με τα Γερμανικά, σε μικρότερό βαθμό με τα Αγγλικά, ενώ είναι σχεδόν ίδια με τα Κάτω Γερμανικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ολλανδικά μαθήματα λεξιλογίου 
* Ολλανδικό Λεξικό
* Ελληνικός ιστότοπος αφιερωμένος στην ολλανδική γλώσσα 


Κατηγορία:Φλάνδρα
Μαλτεζική γλώσσα

Η **Μαλτεζική γλώσσα** (στα μαλτέζικα: *Malti*) είναι μια σημιτική γλώσσα της αφροασιατικής οικογένειας. Είναι η εθνική γλώσσα της Μάλτας και μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προέρχεται από και συγγενεύει περισσότερο με την αραβική, συγκεκριμένα τα σικελοαραβικά.

Είναι σημιτική γλώσσα που γράφεται με το λατινικό αλφάβητο και σημιτική γλώσσα που ομιλείται ιστορικά στην Ευρώπη. Παρόμοια περίπτωση αποτελούν τα αραβικά της Κύπρου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τι γλώσσα μιλάνε στη Μάλτα; - Geografikoi.gr

 

Κατηγορία:Κεντρικές σημιτικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Μάλτας
Κατηγορία:Γλώσσες του Γιβραλτάρ
Μ
Δημήτρης Πλαπούτας

Ο **Δημήτρης (Δημητράκης) Πλαπούτας** (ή Κολλιόπουλος) (Παλούμπα, 15 Μαΐου 1786 - Παλούμπα, 5 Ιουλίου 1864) ήταν Έλληνας στρατηγός, βουλευτής Καρύταινας (1844-1847), γερουσιαστής (1847-1862), επίτιμος υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα, Διοικητής της 12ης Τετραρχίας Αρκαδίας της Βασιλικής Φάλαγας του Όθωνα και αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης. Ήταν επικεφαλής του αγώνα στην Αρκαδία μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Παλούμπα  της επαρχίας Γορτυνίας και ήταν γιος του κλέφτη Νικόλα-Κόλια Πλαπούτα. Την περίοδο 1811 με 1812, κατέφυγε στη Ζάκυνθο όπου υπηρέτησε ως εκατόνταρχος στα ελληνικά σώματα του Βρετανικού Στρατού. Παντρεύτηκε το 1803 την Στεκούλα Κολοκοτρώνη με την οποία δεν απέκτησε παιδιά, ενώ σε δεύτερο γάμο απέκτησε μία κόρη την Αθανασία Πλαπούτα.

Το 1816, ευρισκόμενος στην Πελοπόννησο, διώχθηκε και πάλι από τις οθωμανικές αρχές ως πρωταγωνιστή του φόνου των Τούρκων στην Αλωνίσταινα. Κατέφυγε στη Ζάκυνθο και εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία (15 Οκτωβρίου 1818) από τον Αναγνώστη Τσοχαντάρη.. Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης έσπευσε στην επαναστατημένη Ελλάδα. Ήταν σημαντικός οπλαρχηγός, πιστός οπαδός του Κολοκοτρώνη.. Κατα τον Φ. Χρυσανθόπουλο, Πρωτοπαλίκαρο του υπήρξε ο συμπατριώτης του Πανουργιάς Ηλιόπουλος.

Συγκρότησε δικό του στρατό (800-1.000 άνδρες) και διακρίθηκε στη μάχη του Βαλτετσίου και στη πολιορκία της Τρίπολης. Διορίστηκε υπαρχηγός στη αποτυχημένη Πολιορκία της Πάτρας (1822). Στην εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε στήριξε τους Κουντουριώτες, ενώ αργότερα με τον ερχομό του Ιμπραήμ πολέμησε μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον οποίο και στήριξε στα χρόνια της Αντιβασιλείας. Καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία και φυλακίστηκε. Αποφυλακίστηκε όταν δόθηκε γενική αμνηστία. 

Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στη Δ' Εθνοσυνέλευση και βουλευτής Καρύταινας (1844-1847), ενώ διετέλεσε γερουσιαστής (1847-1862) και επίτιμος υπασπιστής του Όθωνα.

Απεβίωσε στις 5 Ιουλίου 1864 στον οικογενειακό Πύργο των Πλαπουταίων στο Παλούμπα.
## Φωτοθήκη

File:Plapoutas castle.jpg|Το σπίτι του Πλαπούτα.
File:Ottobrunn Dimitris Plapoutas bust.JPG|Προτομή Πλαπούτα στο Οττομπρούν της Γερμανίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρύταινας
Ουγγρική γλώσσα

Η **ουγγρική γλώσσα** (ουγγρικά: *magyar nyelv*, , *μαγυαρικά*) ανήκει στην φινοουγγρική υποοικογένεια της γλωσσικής οικογένειας των ουραλικών γλωσσών. Δε συγγενεύει με τις άλλες γλώσσες της Κεντρικής Ευρώπης, καθώς είναι μία από τις λίγες γλώσσες της σύγχρονης Ευρώπης που δεν ανήκουν στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια. Είχε πάντα μεγάλο ενδιαφέρον για την ιστορικοσυγκριτική γλωσσολογία. Ομιλείται στην Ουγγαρία και από τις ουγγρικές μειονότητες σε εφτά γειτονικές χώρες.

Υπάρχουν 13 εκατομμύρια ομιλητές της ουγγρικής, από τους οποίους τα 9,4 εκατομμύρια ζουν στη σημερινή Ουγγαρία. Περίπου δύο εκατομμύρια ομιλητές ζουν σε περιοχές που ανήκαν πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, τμήμα της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Από αυτούς η μεγαλύτερη ομάδα ζει στη Ρουμανία, όπου υπάρχουν 1,4 εκατομμύρια Ούγγροι. Ομιλητές της ουγγρικής υπάρχουν επίσης στη Σλοβακία, την Ουκρανία, τη Σερβία, την Κροατία, την Αυστρία και τη Σλοβενία, ενώ ένα εκατομμύριο ομιλητές περίπου είναι διεσπαρμένοι σε άλλα μέρη του κόσμου. Εκτός από τα 26 γράμματα του λατινικού αλφαβήτου που χρησιμοποιεί η γλώσσα, χρησιμοποιούνται επιπλέον τα γράμματα á, é, í, ó, ö, ő, ú, ü και ű.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ουραλικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Κροατίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ρουμανίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Σερβίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Σλοβακίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Σλοβενίας
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Πουρές

thumb|right|Πουρές
Ο **πουρές** (purée) είναι όρος γαλλικής προέλευσης και ενώ στα ελληνικά είναι περισσότερο συνδεδεμένος με τις πατάτες στην πραγματικότητα σημαίνει βρασμένη τροφή, συνήθως λαχανικά ή όσπρια τα οποία έχουν στραγγισθεί και πολτοποιηθεί μέχρι του σημείου να έχουμε μια κρεμώδη υφή.

Στην περίπτωση του **πουρέ [[πατάτα|πατάτας]]**: παρασκευάζεται αλέθοντας βρασμένες πατάτες, στις οποίες προστίθεται γάλα, αλάτι, πιπέρι και λίγο βούτυρο ή λάδι. Αντί για πιπέρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μοσχοκάρυδο. Στο εμπόριο κυκλοφορεί και πουρές σε νιφάδες, ουσιαστικά πρόκειται για αφυδατωμένη πατάτα.  Ο πουρές από νιφάδες μπορεί να προετοιμαστεί με την προσθήκη γάλακτος. Ο πουρές χρησιμοποιείται συνήθως για να συνοδέψει κρέας, ειδικά μοσχαρίσιο.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και λίγος ζωμός από το φαγητό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Πουρες
Τζον Μπάνβιλ

Ο **Τζον Μπάνβιλ** (**John Banville**) (8 Δεκεμβρίου 1945) είναι Ιρλανδός συγγραφέας.  Γεννήθηκε στο Ουέξφορντ της Ιρλανδίας. Το πρώτο του βιβλίο, το Long Lankin, εκδόθηκε το 1970.  Η νουβέλα του, *The Book of Evidence* (1989), συμπεριλήφθηκε στην τελική λίστα για το Λογοτεχνικό βραβείο Μπούκερ, και κέρδισε το βραβείο Guiness Peat Aviation Award. Μία άλλη νουβέλα του, *The Sea* (*Η Θάλασσα*, 2005), κέρδισε το βραβείο Booker.  Το, The Newton Letter, μεταφέρθηκε στην τηλεόραση.   

## Βραβεία

**Έτος&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;****Βραβείο****Βιβλίο**
  1976James Tait Black Memorial Prize &nbsp;&nbsp;&nbsp;*Doctor Copernicus*
  1981Guardian Fiction Prize *Kepler*
  &nbsp;Allied Irish Bank Fiction Prize&nbsp;
  &nbsp;American-Irish Foundation Award*Birchwood*
  1989Guinness Peat Aviation Award*The Book of Evidence*
  1989Booker Prize (συμπεριλήφθηκε στην τελική λίστα)*The Book of Evidence*
  2005Booker Prize*The Sea*
2006Irish Book Awards Novel of the Year *The Sea*
2011Λογοτεχνικό βραβείο Φραντς Κάφκα-
2014Λογοτεχνικό βραβείο Πρίγκιπας των Αστούριας-


## Στυλ
Ο Τζον Μπάνβιλ διακρίνεται από τους κριτικούς για το περίτεχνο ύφος του στην αγγλική γλώσσα και η γραφή του έχει χαρακτηριστεί ως έξοχη, εκθαμβωτική και άριστα δουλεμένη. Ο David Mehegan, από την εφημερίδα *Boston Globe* αποκαλεί τον Μπάνβιλ "Ένας από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες που γράφουν στα αγγλικά σήμερα·" και ο *UK Observer* περιέγραψε το έργο, *The Book of Evidence*, του 1989, ως "πρόζα που ρέει αψεγάδιαστα της οποίας ο λυρισμός, η αριστοκρατική ειρωνεία και η οδυνηρή αίσθηση της απώλειας θυμίζουν τη Λολίτα του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ."

Είναι επίσης γνωστός για το μαύρο χιούμορ του και το οξύ του πνεύμα.

## Έργα
**Long Lankin* (1970)
**Nightspawn* (1971)
**Birchwood* (1973)
**Doctor Copernicus: A Novel* (1976)
**Kepler, a Novel* (1981)
**The Newton Letter: An Interlude* (1982)
**Mefisto* (1986)
**The Book of Evidence* (1989)
**Ghosts* (1993)
**The Broken Jug: After Heinrich von Kleist* (1994) - (θεατρικό)
**Seachange* (θεατρικό)
**Athena: A Novel* (1995)
**The Untouchable* (1997)
**God's Gift: A Version of Amphitryon by Heinrich von Kleist* (2000)
**Eclipse* (2000)
**Shroud* (2002)
**Dublin 1742* (θεατρικό)
**Prague Pictures: Portrait Of A City* (2003)
**The Sea*, (2005)
**Love In The Wars* (adaptation of Heinrich von Kleist's Penthesilea, 2005)
**Christine Falls* (δημοσιευμένο υπό το όνομα Benjamin Black, 2006)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρλανδοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί θεατρικοί συγγραφείς
Λετονική γλώσσα

Τα **Λετονικά** είναι η επίσημη κρατική γλώσσα  της Λετονίας. Υπάρχουν περίπου 1,4 εκατομμύρια ομιλητές της που τη μιλούν ως πρώτη γλώσσα στη Λετονία  και περίπου 140.000 στο εξωτερικό. 

Η λετονική ανήκει στην ανατολική υποομάδα των βαλτικών γλωσσών που ανήκουν στην ευρύτερη γλωσσική οικογένεια των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Από τις βαλτικές γλώσσες, μόνο η λετονική και η στενά συγγενική της λιθουανική ομιλούνται ακόμη. Παρ´όλ’αυτά, αν και είναι συγγενικές, η λετονική και η λιθουανική διαφέρουν πολύ μεταξύ τους στο λεξιλόγιο και δεν είναι αμοιβαία κατανοητές. Χρησιμοποιούν τα ακόλουθα πρόσθετα γράμματα: ā, č, ē, ģ, ī, ķ, ļ, ņ, š, ū και ž. Ακόμη δεν χρησιμοποιούνται τα γράμματα Q, W, X και Y. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βαλτικές γλώσσες
Γλωσσα
Ιρλανδική γλώσσα

Τα **ιρλανδικά** () είναι μια γαελική γλώσσα της γλωσσικής οικογένειας των κελτικών γλωσσών και η αυτόχθων γλώσσα του νησιού της Ιρλανδίας. Η ιρλανδική είναι από την 1 Ιανουαρίου 2007 μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά από την απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στις 13 Ιουνίου 2005. Έχει επίσης επίσημη αναγνώριση στη Βόρεια Ιρλανδία.

Ήταν η μητρική γλώσσα της πλειοψηφίας του πληθυσμού μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν τα αγγλικά σταδιακά έγιναν κυρίαρχα, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες του αιώνα, σε αυτό που μερικές φορές χαρακτηρίζεται ως αποτέλεσμα γλωσσικού ιμπεριαλισμού. Σήμερα, τα ιρλανδικά εξακολουθούν να ομιλούνται ευρέως ως πρώτη γλώσσα στις περιοχές Γκέλταχτ της Ιρλανδίας, στις οποίες ζούσε το 2% του πληθυσμού της Ιρλανδίας το 2022. Ο συνολικός αριθμός ατόμων (ηλικίας 3 ετών και άνω) στην Ιρλανδία που δήλωσαν ότι μπορούσαν να μιλήσουν ιρλανδικά τον Απρίλιο του 2022 ήταν 1.873.997, που αντιπροσωπεύει το 40% των ερωτηθέντων, αλλά από αυτούς, 472.887 δήλωσαν ότι δεν τα μιλούσαν ποτέ και άλλοι 551.993 δήλωσαν ότι τα μιλούσαν μόνο εντός του εκπαιδευτικού συστήματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γοϊδελικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Ιρλανδίας
Κατηγορία:Συνθετικές γλώσσες
Γκούλαγκ (συγκρότημα)

Οι **Γκούλαγκ** είναι ελληνικό punk συγκρότημα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη που δημιουργήθηκε το 1985. Χαρακτηρίζονται ως ένα από τα πιο σημαντικά ελληνικά συγκροτήματα, με έντονα πολιτικοποιημένους στίχους αλλά και πρωτοποριακές ιδέες στη σύνθεση. Η μουσική τους είναι ένα κράμα από hardcore και heavy metal, με πολλά μελωδικά περάσματα.

## Μέλη
* Γιώργος Καζέλης - κιθάρα 
* Αλέκος Κανταρτζής (Γιώργος) - φωνή
* George T. Vampire - μπάσο
* Κώστας Αποστολίδης - κιθάρα
* Κώστας Κουβίδης - τύμπανα
* Φώτης Δεμερτζής - τύμπανα
* Κώστας Καρκάλης - τύμπανα
* Μήτσος Θωμάς - τύμπανα (present)

## Δισκογραφία
* *Είσοδος Κινδύνου 0οC* (Lazy Dog Records) (1987)
* *Στην Αυλή Των Θεαμάτων* (Lazy Dog Records) (1990)
* *Πάτα Γερά* (Lazy Dog Records) (1996)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γκούλαγκ στο MiC

Κατηγορία:Ελληνικά punk rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Orrorin

Ο ***Orrorin tugenensis*** (*Αρχικός άνθρωπος*) είναι ένα εξαφανισμένο είδος ανθρωπιδών πιθανός κοινός πρόγονος των σύγχρονων ανθρώπων και των χιμπαντζήδων, και μοναδικό είδος του γένους ***Orrorin*** (Ορρορίνος).  Ο *Orrorin* έζησε 6.2 - 5.6 εκατομμύρια χρόνια πριν στην ανατολική Αφρική. Οι μαρτυρίες για την ύπαρξη του είδους προέρχονται από 13 απολιθώματα κάτω γνάθου, οδόντων, βραχίονα και υπολειμμάτων  μηριαίου, τα οποία ανακάλυψαν οι Πίκφορντ και Σένουτ στο Τάγκεν Χιλς (Tugen Hills) της Κένυας το 2001. Ένα από τα λίγα πράγματα για τα οποία υπάρχει γενική αποδοχή είναι η ηλικία του. Οι ιζηματογενείς αποθέσεις μέσα στις οποίες βρέθηκαν τα οστά του χρονολογούνται στο βάθος των 6 εκατομμυρίων ετών, γεγονός που τον κατατάσσει ως τον αρχαιότερη ανθρωπίδη, αν βέβαια αποφανθούν εντέλει οι ειδικοί, αν είναι ανθρωπίδης ή όχι.

## Βιβλιογραφία

* Pickford, M. and Senut, B. (2001). 'Millennium ancestor', a 6-million-year-old bipedal hominid from Kenya. *South African Journal of Science* 97. 1-2: 22.
* Senut, Brigitte; Martin Pickford; Dominique Gommery; Pierre Mein; Kiptalam Cheboi; Yves Coppens (2001). First hominid from the Miocene (Lukeino Formation, Kenya). *Comptes Rendus de l'Academie des Sciences, Series IIA - Earth and Planetary Science* 332. 2 (30 January 2001): 137-144. 
* Senut, Brigitte and Martin Pickford (2001). The geological and faunal context of Late Miocene hominid remains from Lukeino, Kenya. *Comptes Rendus de l'Academie des Sciences, Series IIA - Earth and Planetary Science* 332. 2 (30 January 2001): 145-152. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Orrorin Tugenensis: Pushing back the hominin line

Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Κατηγορία:Ανθρώπινη εξέλιξη
Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα
Αυτοκίνητο της Χρονιάς (παγκόσμια βραβεία)

right|270px
Το **Παγκόσμιο Αυτοκίνητο της Χρονιάς** είναι ένας θεσμός βραβείων για την επιλογή του καλύτερου αυτοκινήτου παγκοσμίως. Ο νικητής επιλέγεται από μία επιτροπή 48 δημοσιογράφων από διάφορες χώρες του κόσμου. Τα μοντέλα που παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό πρέπει να διατίθενται σε τουλάχιστον πέντε χώρες σε τουλάχιστον δύο ηπείρους πριν από την 1η Ιανουαρίου της χρονιάς που απονέμεται το βραβείο. Ο θεσμός αυτός είναι καινούριος, με τα πρώτα βραβεία να δίνονται το 2005 και ουσιαστικά παρουσιάζεται ως ενοποίηση των πολλών διαφορετικών βραβείων (από ήπειρο σε ήπειρο ή από χώρα σε χώρα).

## Αυτοκίνητα της Χρονιάς

Σύμφωνα με την βαθμολογία όπως αυτή απεικονίζεται στο σχετικό site.

## Άλλες Κατηγορίες Βραβείων

### Παγκόσμιο Αυτοκίνητο Επιδόσεων (World Performance Car)
* 2007: Audi RS4
* 2008: Audi R8
* 2009: Nissan GT-R
* 2010: Audi R8 V10
* 2011: Ferrari 458 Italia
* 2012: Porsche 911
* 2013: Porsche Boxster/Cayman
* 2014: Porsche 911 GT3

### Παγκόσμιο Οικολογικό Αυτοκίνητο
#### 2006
* Honda Civic Hybrid (νικητής)
* Citroën C1 1.4 Hdi Diesel (φιναλίστ)
* Lexus RX 400h/Toyota Harrier Hybrid (φιναλίστ)

#### 2007
* Mercedes-Benz E320 Bluetec (νικητής)
* BMW Hydrogen 7-Series (φιναλίστ)
* Volkswagen Polo GTI BlueMotion (φιναλίστ)

#### 2008
* BMW 118d with Efficient Dynamics (νικητής)
* Smart Fortwo cdi (φιναλίστ)
* Volkswagen Passat 1.9 TDI BlueMotion (φιναλίστ)

### Παγκόσμιο Βραβείο Σχεδιασμού Αυτοκινήτου
#### 2006
* Citroën C4 (νικητής)
* BMW 3-Series (φιναλίστ)
* Honda Civic / Civic Hybrid ευρωπαϊκή έκδοση (φιναλίστ)

#### 2007
* Audi TT  (νικητής)
* Citroën C4 Picasso (φιναλίστ)
* Fiat Grande Punto (φιναλίστ)

#### 2008
* Audi R8 (νικητής)
* Mazda 2 (φιναλίστ)
* Volvo C30 (φιναλίστ)

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Παγκόσμιο Αυτοκίνητο της Χρονιάς (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Βραβεία μέσων
Κατηγορία:Αυτοκίνητο
Θούριο Έβρου

Το **Θούριο** είναι οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου.

## Γενικά στοιχεία
Το Θούριο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου σε υψόμετρο 30 μέτρων, ανάμεσα στην Ορεστιάδα και το Διδυμότειχο. Ανήκει στο Δήμο Ορεστιάδας. Απέχει 4 χιλιόμετρα δυτικά του ποταμού Έβρου που σχηματίζει το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Πλησιέστεροι οικοισμοί είναι το χωριό Νέο Χειμώνιο στα βόρεια και το χωριό Σοφικό στα νότια. Το Θούριο είναι ένα πεδινό χωριό με εύφορο κάμπο.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη σημερινή θέση του Θουρίου επί οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν ένα τουρκικό χωριό, το Ουρλί.  Με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922 κατοικήθηκε από τους Έλληνες χριστιανούς κατοίκους που ήρθαν στο Ουρλί από διάφορα άλλα μέρη της Θράκης, κυρίως της Ανατολικής Θράκης. Στους πρόσφυγες κατοίκους του Θουρίου δόθηκαν οικόπεδα και κλήρος (χωράφια για καλλιέργεια).

Τα πρώτα χρόνια η ανάπτυξη του Θουρίου βασίστηκε στην καλλιέργεια της γης, ωστόσο, αργότερα κάποιοι ασχολήθηκαν με το εμπόριο, άλλοι έγιναν τεχνίτες, και άλλοι υπάλληλοι. Μερικοί από τους κατοίκους του Θουρίου μεταναστεύσανε σε άλλα μέρη της Ελλάδας, αλλά η μεγάλη φυγή έγινε τη δεκαετία του 60 όταν έφυγε σχεδόν ο μισός πληθυσμός του χωριού σε χώρες όπως: Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Βραζιλία, Αυστραλία και αλλού.

## Το Θούριο σήμερα
Σήμερα κατοικούν πάνω από 700 άτομα μόνιμα στο Θούριο και ασχολούνται με τη γεωργία, το εμπόριο ή είναι υπάλληλοι του ιδιωτικού ή του δημόσιου τομέα, καθώς επίσης αρκετοί είναι συνταξιούχοι.

Στο Θούριο υπάρχει η ενοριακή εκκλησία της Θείας Ανάληψης, ένα ειδικό σχολείο, ένα  αγροτικό ιατρείο και το κοινοτικό κατάστημα του τοπικού διαμερίσματος Θουρίου του δήμου Ορεστιάδας καθώς και άλλες μικρές επιχειρήσεις.

Υπάρχει και σιδηροδρομικός σταθμός που εξασφαλίζει την σύνδεση με την Αλεξανδρούπολη και το Ορμένιο.
 
### Πολιτισμός
Στο Θούριο δραστηριοποιούνται οι σύλλογοι: 
* Μορφωτικός Σύλλογος
* Αθλητικός Σύλλογος «Η ΑΣΠΙΣ»
* Προσφυγικός Λαογραφικός Σύλλογος Γυναικών «ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΧΩΡΙ»

## Απογραφές πληθυσμού
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Προσωπικότητες
Επώνυμοι με καταγωγή από το Θούριο είναι:
* Γιάννης Στάνκογλου, ηθοποιός
* Στεφανία Λυμπερακάκη (γένν. 2002), τραγουδίστρια με καταγωγή από τα χωριά Σοφικό και Θούριο. Εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Eurovision 2021
* Αναστασία Γκαρά, βουλευτής Ν. Έβρου με τον ΣΥΡΙΖΑ
* Ζηλιασκόπουλος Αθηναγόρας, επίσκοπος Ναζιανζού
* Ζηλιασκόπουλος Αθανάσιος, καθηγητής, πρώην πρόεδρος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και νυν πρόεδρός ΤΑΙΠΕΔ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του χωριού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Wipers

Οι **Wipers** ήταν πανκ συγκρότημα από το Πόρτλαντ του Όρεγκον. Ουσιαστικά προσωπικό όχημα του Γκρεγκ Σέιτζ, δημιουργήθηκαν το 1977. Γεννημένοι σε μια εποχή ανάμεσα στο θάνατο της ντίσκο και της γέννηση του πανκ, χάραξαν έναν ξεχωριστό δρόμο, παίζοντας βρώμικο πανκ με μελωδικές επιρροές, βασισμένο στο προσωπικό κιθαριστικό στυλ του αυτοδίδακτου Σέιτζ. Η επιλογή τους να μείνουν έξω απ' τα φώτα της δημοσιότητας και της τότε μόδας, τους άφησε άγνωστους μέχρι πού έγιναν γνωστοί ξανά γύρω στο 1990. Ο ήχος τους έφτασε να επηρεάσει και να εμπνεύσει το κίνημα του γκραντζ (ανάμεσα στους δηλωμένους οπαδούς τους ήταν και ο Κερτ Κομπαίην). Μετά το 1987 συνέχισαν σε πιο χαμηλούς τόνους και  ο τελευταίος τους δίσκος κυλοφόρησε το 1999.

## Μέλη
* Γκρεγκ Σέιτζ (κιθάρες)
* Ντέιβ Κουπάλ (μπάσο)
* Σαμ Χένρυ (τύμπανα)

Αυτή ήταν η αρχική σύνθεση του γκρουπ. Μετά το 1983, η κυρίως σύνθεση περιελάμβανε τους:

* Γκρεγκ Σέιτζ (κιθάρες)
* Μπραντ Ντέιβιντσον (μπάσο)
* Στηβ Πλουφ (τύμπανα)

## Δισκογραφία

* *Is This Real?* (1980)
* *Youth of America* (1981)
* *Over the Edge* (1983)
* *The Wipers* (1985) 
* *Land of the Lost* (1986)
* *Follow Blind* (1987)
* *The Circle, (1988)
* *Wipers Best Of* (1991)
* *Silver Sail* (1995)
* *The Herd* (1996)
* *Power in One* (1999)
* *Wipers Box Set'' (2001)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες και βιογραφία

Κατηγορία:Αμερικανικά punk rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Όρεγκον
Αργοστόλι

Το **Αργοστόλι** είναι πόλη της Κεφαλονιάς και πρωτεύουσα του Δήμου Αργοστολίου. Αποτελεί την πρωτεύουσα και το κέντρο δραστηριοτήτων του νησιού από το 1757, οπότε υπήρξε σημαντική μετακίνηση πληθυσμού από την παλαιά πρωτεύουσα, τον Άγιο Γεώργιο, με σκοπό την εκμετάλλευση των εμπορικών δυνατοτήτων του κόλπου της περιοχής. Κατά την απογραφή του 2011 είχε 9.748 κατοίκους.

Είναι επίσης πρωτεύουσα της επαρχίας Κραναίας που περιλαμβάνει το νότιο και νοτιοδυτικό
τμήμα του νησιού. Επίσης είναι η μεγαλύτερη πόλη του νησιού και συνδέεται ακτοπλοϊκώς με το Ληξούρι που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού. Ο κόλπος του Αργοστολίου που το περιβάλει είναι ένα ιδιαίτερα ασφαλές λιμάνι. Η πόλη διαθέτει μία πλούσια σε υλικό βιβλιοθήκη, την Κοργιαλένειο.

## Ιστορία
Από το 1600 περίπου φαίνεται πως άρχισε να οικίζεται η περιοχή κοντά στον Κούταβο και ιδιαίτερα από τη μεριά που σήμερα είναι η περιοχή της Γέφυρας και η Σισιώτισσα. Η λύση για μια νέα πόλη που να έχει όσο δυνατό καλύτερες προδιαγραφές με πρώτη αυτή του ασφαλή λιμένα θα προκύψει αργότερα, όταν το 1757 θα αποφασιστεί να μεταφερθεί η πρωτεύουσα από το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου εκεί κοντά στον Κούταβο, όπου υπήρχε ένας οικισμός επί το πλείστον από ψαράδες, ένα επίνειο του Κάστρου που ονομαζόταν *Tener della Scala di Cefalonia*. Παλαιότερα το λιμάνι του νησιού υπήρχε εκεί στον Κούταβο, το *Porto de la Zephalonia ή Porto de l’ Arsenal*, στον μυχό. Από το 1757 και μετά το Αργοστόλι άρχισε να μεγαλώνει σταδιακά.
Όταν τα Επτάνησα πέρασαν στους Άγγλους, περίπου το 1810, η Κεφαλλονιά όπως και τα άλλα Επτάνησα είχε το δικό της Άγγλο κυβερνήτη. Ένας από αυτούς ήταν ο Ντε Μποσέ, ο οποίος έκανε πολλά έργα στο Αργοστόλι και ήταν ο δημιουργός της γέφυρας του Αργοστολίου. Η γέφυρα αυτή μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου συνέδεε το Αργοστόλι με την απέναντι πλευρά του κόλπου του Αργοστολίου. Η παλαιά πόλη του Αργοστολίου ήταν κατά πολύ γραφικότερη από τη σημερινή αφού περιείχε πολλά μεγάλα κτίρια με Ιταλικές επιρροές στην αρχιτεκτονική τους. Η προσεισμική πόλη χαρακτηριζόταν από πολλά επιβλητικά αρχοντικά και μέγαρα, με ιταλικές επιρροές στην αρχιτεκτονική των σπιτιών του με αναγεννησιακά και μπαρόκ στοιχεία. Το Αργοστόλι, επίσης ήταν η δεύτερη πόλη στην Ελλάδα που ηλεκτροφωτίστηκε. Ένα από τα «μυστήρια» του Αργοστολίου είναι οι Καταβόθρες, ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο.

Ένα από τα κύρια αξιοθέατα του Αργοστολίου είναι και το Φανάρι ή αλλιώς ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων.Βρίσκεται λίγο πιο έξω από το Αργοστόλι και είνα πάνω σε τεχνητή χερσόνησο.Είναι ένα κυκλικό κτίριο που στηρίζεται σε είκοσι λευκούς κίονες δωρικού ρυθμού. Χτίστηκε το 1928, επί εποχής Κάρολου Νάπιερ. Το 1964 ξαναχτίστηκε από τον Κεφαλλονίτη αρχιτέκτονα Τάκη Παυλάτο, μετά την καταστροφή που υπέστη απο τους σεισμούς του 1953.

## Δημογραφικές μεταβολές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
*Ιστότοπος του Δήμου Κεφαλονιάς
*faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο Αργοστόλι - Φάρος Αγίων Θεοδώρων 


Κατηγορία:Πόλεις της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Πνευματική διαμεσότης

Ο όρος **Πνευματική Διαμεσότητα** ή **Πνευματιστική διαμεσότητα** σημαίνει το σύνολο εκείνο των πράξεων, τελετών, αλλά και των συναφών ιδεών με τις οποίες, υφίσταται η πεποίθηση, ότι μπορεί κάποιος άνθρωπος να μεσολαβήσει και να αποτελέσει ο ίδιος, το μέσον (*Medium*) επικοινωνίας (communication) μεταξύ των ανθρώπων και του κόσμου των πνευμάτων (Spirit world).

Συγχρόνως όμως υπάρχει και η πεποίθηση πως αυτά τα συγκεκριμένα άτομα («μέντιουμ») διακατέχονται από κάποιο πνεύμα ή ελέγχονται σε σημαντικό βαθμό από αυτά, γεγονός που δικαιολογεί τη δυνατότητα της διαμεσότητας. Δεν θα πρέπει όμως εδώ να συγχέεται η  έννοια της Δαιμονοληψίας

Κατηγορία:Πνευματισμός
Βυζίκι Αρκαδίας

Το **Βυζίκι**, παλαιότερα γνωστό ως **Βυζίτσι** ή **Βυζίτζι**, είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας, εντός της πρώην Επαρχίας Γορτυνίας. Σύμφωνα με το Διοικητικό Μεταρρυθμιστικό Σχέδιο «Καλλικράτης», αποτελεί Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίας. Βρίσκεται 85 χιλιόμετρα ΒΔ της Τρίπολης, σχεδόν πάνω στην Εθνική Οδό Τρίπολης-Πύργου, περίπου στο μέσο της μεταξύ τους απόστασης.

Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 750 μέτρων. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι οι δυο κεντρικές πλατείες, τα δύο «καστρόσπιτα» σε κοντινή απόσταση, το τοπικό λαογραφικό μουσείο, καθώς και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία δεσπόζει ψηλά στο κέντρο του χωριού. 

Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 232 σύμφωνα με την απογραφή του 2011, με τους περισσότερους να είναι ηλικιωμένοι. Η βασική παραγωγική δραστηριότητα της περιοχής είναι η κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα), ενώ σε δεύτερο βαθμό έρχεται η γεωργία.

Το Βυζίκι έχει χαρακτηριστεί επισήμως παραδοσιακός οικισμός.

## Ιστορικά στοιχεία και ευρήματα
Στην ανατολική άκρη της περιφέρειας του Βυζικίου υπάρχουν απομεινάρια του Φράγκικου Κάστρου της Άκοβας και  κάθε Αύγουστο - τα τελευταία 40 χρόνια - πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις με την ονομασία "Φεστιβάλ Άκοβας".  

Στην ίδια περιοχή, έχουν βρεθεί αρχαιότητες που υποδηλώνουν συνεχή ανθρώπινη παρουσία από τα αρχαία χρόνια. Ενδέχεται να πρόκειται για την αρχαία πόλη Τεύθις του Παυσανία, αν και άλλοι υποστηρίζουν ότι η Τεύθις ήταν η σημερινή Δημητσάνα. 

Το δυτικό άκρο της περιφέρειας του χωριού βρίσκεται μέσα στην περιοχή της Αρχαίας Θέλπουσας, τα απομεινάρια της οποίας δεν έχουν ακόμα ανασκαφεί πλήρως.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Δαιμονοληψία

[μικρογραφία|''Ο [Ιησούς Χριστός|Χριστός θεραπεύει έναν δαιμονισμένο* του [[Φλαμανδική ζωγραφική|Φλαμανδού]] [[Γιάκομπ Γιόρντενς]], π. 1650-1655]]
Ο όρος *'δαιμονοληψία*' (*spirit possession*) ή και πνευματοληψία σημαίνει αφενός, η ακολουθία τελετής πρόσκλησης [[πνεύματος]] ([[δαίμονες|δαίμονα]] ή δαιμόνιου), και αφετέρου, και περισσότερο διαδεδομένη, η αντίληψη ότι κάποιο πνεύμα (δαίμονας) έχει εισέλθει στο σώμα κάποιου ανθρώπου ή έχει αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της σκέψης και των πράξεων αυτού με αποτέλεσμα οι πράξεις αυτές, του κατεχόμενου προσώπου («δαιμονισμένου»), να θεωρούνται πράξεις του πνεύματος (δαίμονα) είτε ως υπαγορευόμενες είτε ως απ΄ ευθείας από το ίδιο το πνεύμα.

Ιδιαίτερη όμως προσοχή θα πρέπει να δοθεί στις ακόλουθες παρατηρήσεις:
* Ο «δαιμονισμένος» θα πρέπει προηγουμένως να πιστεύει στην ύπαρξη πνευμάτων και ότι μπορούν αυτά να καταστούν κύριοι του εαυτού του.
* Η θρησκευτική καταληψία του «δαιμονισμένου» ότι ο ίδιος βρίσκεται στον αντίποδα της θρησκευτικής του πεποίθησης.

Συνεπώς το όλο θέμα μάλλον ανάγεται στον αρρωστημένο θρησκευτικό ψυχισμό του ατόμου.
Η παραδοχή ορισμένων μη κανονικών συμπεριφορών ως δαιμονοληψιών και όχι ως περιπτώσεων που χρήζουν ιατρικής φροντίδας στη σύγχρονη εποχή οδήγησε σε θανάτους  ανθρώπων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την καταδίκη των ιερέων και των συνεργών τους στους τελούμενους [[Εξορκισμός|εξορκισμούς]]. Οι γνωστότερες πρόσφατες περιπτώσεις είναι εκείνη της Ανελιέζ Μισέλ, στην οποία ο καθολικός ιερέας και οι γονείς κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και του ορθόδοξου μοναχού Ντανιέλ Πέτρου Κορογκεάνου, ο οποίος καταδικάστηκε μαζί με τις μοναχές συνεργούς του για τη σταύρωση της μοναχής Μαρίτσιτσας Ιρίνας Κορνίτσι. Η περίπτωση της Ανελιέζ Μισέλ αποτέλεσε το υπόβαθρο για την ταινία "[http://www.imdb.com/title/tt0404032/ Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ]".

==Λαογραφία==
Η δαιμονοληψία θεωρείται από πάρα πολύ παλιά ως μια αρρωστημένη κατάσταση, γι΄ αυτό και στις εκφράσεις του ο ελληνικός λαός χρησιμοποιεί αυτή ως συνήθη βαριά βρισιά - κατάρα, ιδιαίτερα στην επαρχία. Χαρακτηριστικές είναι εκείνες των Κυκλάδων, ειδικότερα της [[Νάξος|Νάξου]] όπως: 
*«*Άλοι* (=μακάρι) *που νάμπουν οι χίλιοι διαόλοι μέσα σου και νάναι Πάσχα να βαρούν βαρελότα!*» ή 
*«*Που να πάρουν οι χίλιοι διαόλοι τα κόκαλά σου και να τα κάνουν σουραύλια* (=φλογέρες) *να παίζουν τα παιδιά τους''!»
Παρόμοιες και εξίσου χαρακτηριστικές είναι και εκείνες της Κεφαλονιάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πνευματισμός
Κατηγορία:Λαογραφία
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Δαίμονες στον Χριστιανισμό
Κατηγορία:Εξορκισμός
Κώστας Παπαχρήστος

Ο **Κώστας Παπαχρήστος** (Βόλος, 1916 – Αθήνα, 29 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήταν μεγαλύτερος αδερφός του Νίκου Παπαχρήστου. 

Επί απριλιανής δικτατορίας (1967-1974) ήταν ένας από τους δοτούς προέδρους του λεγόμενου «Εθνικού Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών», το οποίο ίδρυσε η χούντα αφού διέλυσε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.

## Βιογραφία
Έπαιζε συνήθως ρόλους στρατιωτικού, αστυνομικού κ.λπ. και έραβε ο ίδιος τις στολές για τους ρόλους. Έπαιξε σε 200 ταινίες, εκ των οποίων οι 19 ήταν της Φίνος Φιλμ.

Τελευταία σειρά του ήταν η *[[Η πρόβα του νυφικού (σειρά)|Πρόβα νυφικού]]* το 1995. Στη διάρκεια των γυρισμάτων υπέστη καρδιακό επεισόδιο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, τον Μάρτιο. 

Την ίδια χρονιά πέθανε. Κηδεύθηκε στις 2 Οκτωβρίου στον Κόκκινο Μύλο. Σύζυγός του ήταν η επίσης ηθοποιός Δήμητρα Σερεμέτη (1933–2014). Δεν είχε παιδιά.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κόκκινο Μύλο
Δήμος Σταρένιος

Ο **Δήμος Σταρένιος** (15 Σεπτεμβρίου 1909 - 23 Οκτωβρίου  1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ο Δήμος Σταρένιος γεννήθηκε στο Κάιρο, από Αιγυπτιώτες γονείς το 1909. Σε νεανική ηλικία εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και σπούδασε υποκριτική. Έπαιξε σε πολλές ταινίες, μεταξύ άλλων μαζί με το Λάμπρο Κωνσταντάρα. Διακρίθηκε σε ρόλους "κακών", όπως του τοκογλύφου ή του καταδότη. Σε αυτόν, άλλωστε, ανήκει η περιβόητη ατάκα: *"Μας αγαπάνε οι Γερμανοί, σαν φίλοι ήρθανε"*, όπως μπορούμε να δούμε στην ταινία *[[Η χαραυγή της νίκης]]*.
 
Θρυλική θεωρείται η ερμηνεία του στη τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη *[[Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (τηλεοπτική σειρά)|Ο Χριστός ξανασταυρώνεται]]* (1975) στο ρόλο του γερο-Λαδά. Τον ίδιο ρόλο τον είχε πρωτοπαίξει το 1956 στο θέατρο με τον θίασο Μάνου Κατράκη αλλά και το 1957 στον κινηματογράφο, στην ομώνυμη ταινία του Ζυλ Ντασέν*.*  Κηδεύτηκε στο Β' Νεκροταφείο Αθηνών. Δεν είχε παιδιά, ενώ σύζυγος του υπήρξε η ηθοποιός Νίνα Βαρβέρη-Σταρένιου η οποία πέθανε ένα χρόνο μετά από αυτόν.

## Πολιτικές πεποιθήσεις
Αν και σε πολλούς ρόλους του έχει υποδυθεί τον καταδότη των Γερμανών και γενικά τον σύμμαχο του κατακτητή, ο Σταρένιος ήταν κομμουνιστής και συμπαθούσε τα αριστερά κόμματα. Μάλιστα στην κατοχή είχε αντισταθεί σφοδρά εναντίον των Γερμανών και είχε υποφέρει εξαιτίας των αριστερών του πεποιθήσεων. Ήταν αντίθετος με τον διαχωρισμό του ΚΚΕ με το ΚΚΕ εσωτερικού.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές Παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
* 90lepta
* Θόδωρος Έξαρχος, ‘Έλληνες ηθοποιοί‘

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Γιώργος Γαβριηλίδης

Ο **Γιώργος Γαβριηλίδης** (Αθηνα, 3 Απριλίου 1908 – Αθήνα, 23 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ηθοποιός, ο οποίος έγινε γνωστός μέσα από ρόλους αριστοκράτη.

## Βιογραφία
Γονείς του ήταν οι ηθοποιοί Περικλής (1882-1949) και Αγγελική Γαβριηλίδη. Υπήρξε σύζυγος της επίσης ηθοποιού Μαρίκας Κρεβατά (12 Ιουνίου 1910-14 Σεπτεμβρίου 1994). Αναδείχθηκε από το θέατρο και έπαιξε σε πολλές κωμωδίες στον κινηματογράφο και αργότερα στην τηλεόραση.

Πέθανε από πνευμονικό οίδημα και κηδεύθηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο της Νίκαιας.

## Φιλμογραφία

## Τηλεοπτικές σειρές

## Θεατρικές Παραστάσεις

Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Θάνος Κωτσόπουλος

Ο **Θάνος Κωτσόπουλος** (Κρασνοντάρ, Οκτώβριος 1911 - Αθήνα, 18 Μαρτίου 1993) ήταν Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης.

## Βιογραφία
Ο Θάνος Κωτσόπουλος γεννήθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1911, από γονείς που κατάγονταν από τη Λακωνία. 

Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1931) και αριστούχος απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1932).

Υπήρξε πρωταγωνιστής σε μεγάλο αριθμό θεατρικών έργων ως συνεργάτης στο Εθνικό Θέατρο, στο Θέατρο Αθηνών του Κωστή Μπαστιά, στο θίασο Κατερίνας και στο θίασο Μανωλίδου - Παππά - Κωτσόπουλου. Το 1938 (11 Σεπτεμβρίου) υποδύθηκε τον Ορέστη στην «Ηλέκτρα» που ανέβηκε στην Επίδαυρο (η πρώτη παράσταση αρχαιας ελληνικής Τραγωδίας στην Επίδαυρο μετά από αιώνες) με σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη και μουσική Δημήτρη Μητροπουλου .   Το 1946 διορίστηκε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου το 1962 ανέλαβε διευθυντής. Στην  περίοδο 1967 - 1973 περιορίσθηκε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε.) στα έργα "Η θυσία του Αβραάμ", "Αγαμέμνων", "Μάκβεθ", "Βασιλιάς Ληρ", "Ο φιλάργυρος", "Ερωτόκριτος" κ.ά. Έχει διακριθεί σε ρόλους του αρχαίου δράματος. Μεγάλη επίσης υπήρξε η συμβολή του στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.

Αν και το 1974 συνταξιοδοτήθηκε,συνέχισε να διδάσκει σε δραματικές σχολές και το 1978 διορίσθηκε διευθυντής του Άρματος Θέσπιδος.

Επίσης υπήρξε συγγραφέας των παρακάτω θεατρικών έργων: "Ο πόλεμος τελείωσε" (1931, Α' Καλοκαιρινό βραβείο), "Το κοράκι στην ερημιά" (1939, δραματικό ποίημα), "Ο Λυτρωμός" (1946), "Μήδεια και Θησέας" (1952), "Ο τίγρης της Βεγγάλης" (1957), "Εδώ δεν είναι Μεξικό", "Ατρείδες" (1962), "Η τραγωδία του Θησέα" (1973) και μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων. Έκανε και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό και είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα.

Μιλούσε Αγγλικά και Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η επίσης ηθοποιός Άννα Ραυτοπούλου. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

## Φιλμογραφία

## Τηλεοπτικές σειρές

## Θεατρικές παραστάσεις

Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Θ. Κωτσόπουλος ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Πηγές
* Θόδωρος Έξαρχος: *Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες*, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Θάνος Κωτσόπουλος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αντώνης Παπαδόπουλος (ηθοποιός, γενν. 1932)

Ο **Αντώνης Παπαδόπουλος** (Θεσσαλονίκη, 4 Μαΐου 1932 - Αθήνα, 9 Οκτωβρίου 1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Ζαννίνο και ήταν θείος του τραγουδοποιού Χρήστου Θηβαίου. Δυο χρόνια πριν τον θάνατό του, γεννήθηκε η κόρη του. Χαρακτηριστικότατη «φιγούρα» του ελληνικού κινηματογράφου, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ενσάρκωνε, συνήθως σε δευτερεύοντες κωμικούς ρόλους, τον αφελή, τον γκρινιάρη και τον παραπονεμένο.

Πρωταγωνίστησε με τον Θανάση Βέγγο στη σειρά των σουρεαλιστικών κωμωδιών του Πράκτορα Θου Βου («μυστικός» πράκτορας), ως βοηθός του πράκτορα (Βέγγος), αλλά και σε πολλές άλλες. Πρωταγωνίστησε επίσης σε αρκετές ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του 80, όπως στην ταινία *[[Ρόδα, τσάντα και κοπάνα]]*, με μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.

Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία μόλις 51 ετών. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Σούλη Σαμπάχ

Η **Σούλη Σαμπάχ** (γεννημένη ως **Αναστασία Χριστοδούλου**, Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 16 Φεβρουαρίου 1932 - Αθήνα, 2 Μαΐου 2023), ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Το **Σούλη Σαμπάχ** (μτφρ. «φως της ανατολής» ή «φως της αυγής» στα αραβικά), ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο με το οποίο έκανε καριέρα στην καλλιτεχνική σκηνή.

## Βιογραφία
Ο πατέρας της καταγόταν από το Πολέμι της Πάφου και η μητέρα της από τη Χίο. Τη δεκαετία του 1950 ήρθε στην Αθήνα και άρχισε να τραγουδά στο κοσμικό κέντρο «Τζάκι». Πραγματοποίησε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία *[[Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο]]*, μαζί με τους Τζένη Καρέζη, Βασίλη Αυλωνίτη και Μίμη Φωτόπουλο. Έπαιξε επίσης στην τηλεόραση και στο θέατρο σε σημαντικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις.

Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Δημήτρη Νικολαΐδη, ενώ κατοικούσαν στην συνοικία Αμπελόκηποι στην Αθήνα.

Απεβίωσε στις 2 Μαΐου 2023, σε ηλικία 91 ετών. Κηδεύτηκε στο Κοιμητήριο Ζωγράφου.

## Φιλμογραφία

## Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
*90lepta.com

Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Λαυρέντης Διανέλλος

Ο **Λαυρέντης Διανέλλος** (1911 - 16 Σεπτεμβρίου 1978) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο Μαγνησίας το 1911. Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1936, ενώ στον κινηματογράφο το 1948 στην ταινία "Οι Γερμανοί ξανάρχονται".

Υπήρξε ο πιο παραγωγικός ηθοποιός του Ελληνικού κινηματογράφου (ακολουθούν κατά πόδας ο Νάσος Κεδράκας και ο Γιώργος Βελέντζας), καθώς έπαιξε κατά τη διάρκεια της 25ετίας (1948-1973) σε 195 ταινίες.

Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού και τραγουδίστριας δημοτικών τραγουδιών Φρόσως Κοκκόλα. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1978 στο Σιάτλ (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) και κηδεύτηκε στη Ραφήνα στις 19 Σεπτεμβρίου 1978.  
## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεοπτικό θέατρο

### Τηλεοπτικές σειρές

## Θέατρο

Συμπληρωματικός κατάλογος παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Διανέλλος, ως ηθοποιός. 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  
* Λαυρέντης Διανέλλος (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Λιβάδι (αποσαφήνιση)

Η λέξη **λιβάδι** (επίσης **Λειβάδι**) μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

*Λιβάδι, έκταση γης που καλύπτεται από  ποώδη βλάστηση, είτε αυτοφυή (φυσικό λιβάδι) είτε καλλιεργημένη (τεχνητό λιβάδι).

αλλά και σε οικισμούς:
## Ελλάδας

*Λιβάδι Αιτωλοακαρνανίας
*Λιβάδι Λεωνιδίου Αρκαδίας
*Λιβάδι Τυρού Αρκαδίας
*Λιβάδι Άρτας
*Λιβάδι Αχαΐας
*Λιβάδι Θάσου
*Λιβάδι Θεσσαλονίκης
*Λιβάδι Ικαρίας
*Λιβάδι Ιωαννίνων
*Λιβάδι Κέρκυρας
*Λιβάδι Κεφαλλονιάς
*Λιβάδι Κυθήρων
*Λιβάδι Ολύμπου
*Λιβάδι Ξάνθης
*Λιβάδι Πιερίας
*Λιβάδι Σερίφου
*Λιβάδι Φολεγάνδρου
*Λιβάδι Φωκίδας
*Λιβάδι Χανίων

Επίσης, ο οικισμός Καλύβια Λιβαδίου Αραχώβης αναφέρεται συχνά και ως *Λιβάδι Αραχώβης* (ή *Λιβάδι Βοιωτίας*). 

## Αλλού
*Λιβάδι Πάφου στην Κύπρο
*Λιβάδι στην Τσάλκα της Γεωργίας.

## Δείτε επίσης
*Λιβάδια

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δεκέλεια

Ο όρος **Δεκέλεια** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

*Αρχαία Δεκέλεια Αττικής
*Δεκέλεια Κύπρου
Ωντρέ Τοτού

Η **Ωντρέ Ζυστίν Τοτού** ή **Οντρέ Τοτού** (γαλλικά: Audrey Justine Tautou, 9 Αυγούστου 1976) είναι Γαλλίδα ηθοποιός και μοντέλο.

## Βιογραφία
Η Τοτού γεννήθηκε στη Μπωμόν της Γαλλίας. Το 1999, συμμετείχε σε ένα διαγωνισμό νέων ταλέντων, χορηγός του οποίου ήταν το Canal Plus, στην εκπομπή "Οι νέοι πρώτα. Αργότερα, την πρόσεξε ο Τόνυ Μάρσαλ ο οποίος της έδωσε ένα ρόλο στο βραβευμένο με Σεζάρ, *Venus Beauty Institute* (1999). To 2000 κέρδισε το βραβείο Σουζάν Μπιανσέτι ως η πιο υποσχόμενη νέα ηθοποιός στη Γαλλία.

Το 2001 η Τοτού εξελίχθηκε σε παγκόσμια διασημότητα, ερμηνεύοντας το ρόλο της Αμελί. Ωστόσο στη Γαλλία ακόμη ήταν περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της στο *Venus Beauty Institute*, παρά για το ρόλο της "Αμελί".
Το 2002 συμμετείχε στην ταινία Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά,και το 2004 στην ταινία Οι ατελείωτοι αρραβώνες με τον ίδιο σκηνοθέτη της ταινίας *Αμελί*.

Το 2005 η Τοτού συμμετείχε στην πρώτη της χολιγουντιανή παραγωγή στο πλευρό του Τομ Χανκς, στην ταινία Κώδικας Da Vinci, διασκευή του ομότιτλου παγκόσμιου μπεστ σέλλερ του συγγραφέα Νταν Μπράουν, σκηνοθετημένη από τον Ρον Χάουαρντ.

## Φιλμογραφία
 
Έχει υποδυθεί ρόλους στις παρακάτω ταινίες:
* Venus Beaute - Ινστιτούτο ομορφιάς (1999)
* Αμελί (2001)
* Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά (2002)
* Βρώμικα Όμορφα πράγματα (2002)
* Η θάλασσα της λησμονιάς (2003)
* Όχι στο στόμα (2003)
* Οι ατελείωτοι αρραβώνες (2004)
* Κώδικας Da Vinci (2006)
* Κορίτσι για Σπίτι (2006)
* Coco Before Chanel (2009)
* Γλυκό Ψέμα (2010)
* Επιστροφή στον έρωτα (2011).

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Παντοκράτορας Πρέβεζας

:*Για τον ομώνυμο οικισμό στη Ζάκυνθο, δείτε: [[Παντοκράτορας Ζακύνθου]]*

Ο **Παντοκράτορας** είναι παραθαλάσσιος οικισμός σε απόσταση 2 χιλιομέτρων δυτικά της Πρέβεζας. Είναι ο δεύτερος οικισμός που συναντά κάποιος μετά την πόλη προς την πλευρά του Ιονίου Πελάγους. Απέχει 400 μέτρα από την έξοδο του υποθαλάσσιου τούνελ Πρέβεζας-Ακτίου και ο επισκέπτης της Πρέβεζας διέρχεται από τις παρυφές του.

Ιδρύθηκε αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή κι εγκαταστάθηκαν κατ' αρχήν 57 προσφυγικές Ελληνικές οικογένειες που προέρχονταν κυρίως από παραλιακές περιοχές της Μικράς Ασίας. Ελάχιστοι από τους πρώτους κατοίκους βρίσκονται στη ζωή και η κατοίκηση συνεχίζεται από τους απογόνους των προσφύγων, καθώς και από νέους κατοίκους που διαρκώς προστίθενται, αφού η περιοχή του αποτελεί τόπο έλξης. Αποτελεί τουριστικό προορισμό για όσους επιθυμούν ήρεμες διακοπές και όσους ενδιαφέρονται για θαλάσσιες δραστηριότητες.

Παρ' όλες τις παρεμβάσεις της σύγχρονης εποχής, η γραφικότητα στο Παντοκράτορα διατηρείται και αποτελεί αγαπημένο προορισμό περιπάτου. Η θάλασσα του Παντοκράτορα αποτελεί σημαντικό ψαρότοπο και εφαρμόζονται σχεδόν όλοι οι τρόποι ψαρέματος. Ο θαλάσσιος βυθός χαρακτηρίζεται από τις συχνές εναλλαγές τοπίου, την άφθονη θαλάσσια πανίδα, την εναλλαγή βαθών και την ύπαρξη βραχωδών συμπλεγμάτων που αποτελούν καταφύγιο σχεδόν όλων των ειδών ψαριών που συναντώνται στις ελληνικές θάλασσες. Η περιοχή είναι ιδανική για ψαροτούφεκο. Το Κάστρο του Παντοκράτορα, χτισμένο από τον Αλή Πασά το 1807, αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες, καθώς έχει θέα προς το Ιόνιο Πέλαγος, τη Λευκάδα και το Άκτιο. 

Στο Κάστρο φιλοξενούνται διαφόρων ειδών εκδηλώσεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πρέβεζας
Κατηγορία:Δήμος Πρέβεζας
Άουσβιτς

Η ονομασία **Άουσβιτς** αναφέρεται κυρίως σε σύμπλεγμα ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και σχετίζεται με τα ακόλουθα λήμματα:

* Στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου (Άουσβιτς Ι και Άουσβιτς ΙΙ), το κέντρο του συμπλέγματος, δίπλα από την πόλη Οσβιέτσιμ
* Άουσβιτς ΙΙΙ (Μόνοβιτς), το στρατόπεδο-εργοστάσιο «Μπούνα» της IG Farben

Μπορεί επίσης να αφορά:
* το Οσβιέτσιμ, πόλη της νότιας Πολωνίας κοντά στην Κρακοβία
* το Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου, στο χώρο των στρατοπέδων Άουσβιτς Ι και Άουσβιτς ΙΙ