open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου

Η **Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου** (1908-1935) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και θεατρική συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1908 στη Θεσσαλονίκη, και φοίτησε στο Ανώτερο Παρθεναγωγείο και τη Γαλλική Σχολή Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε για μικρό διάστημα στον Δήμο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια εγγράφηκε στην Δραματική Σχολή του Ωδείου της πόλης. Άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και το 1932 εξέδωσε την πρώτη (και τελευταία) της ποιητική συλλογή, *Νύχτες αγρύπνιας*. Έγραψε επίσης έργα για το θέατρο με τίτλους *Ντίνα Πέλλη* και *Την τελευταίαν στιγμήν*, τα οποία παρουσιάστηκαν στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Θεσσαλονίκης με σκηνοθέτη τον Τάκη Μουζενίδη. Ήταν μόλις 27 ετών όταν απεβίωσε, λόγω φυματίωσης, το 1935. Τα έργα της συγκεντρώθηκαν σε τόμο με τίτλο *Έργα*, που εξέδωσε ο σύζυγός της Γεώργιος Βαφόπουλος και προλόγισε ο Γρηγόριος Ξενόπουλος.

## Πρόσθετα στοιχεία
Η ποιητική της συλλογή επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις Οδός Πανός τον Απρίλιο του 2019 (φωτοαναστατική ανατύπωση).https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=237117&return_url Το καλοκαίρι του 2024 ανέβηκε από τον Γιάννη Σολδάτο θεατρική παράσταση με θέμα τη ζωή και τον θάνατο της ποιήτριας στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός». Την Ανθούλα Σταθοπούλου υποδύθηκε η ηθοποιός Ευτυχία Γιακουμή.https://allofgreeceone.culture.gov.gr/event/mia-foteini-elegeia-gia-tin-anthoula-stathopoulou/

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Λυγίζος Μήτσος, «Βαφοπούλου – Σταθοπούλου Ανθούλα», *Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας* τόμ. 3. Αθήνα, εκδ. Χάρη Πάτση, χ.χ.
*Στεργιόπουλος Κώστας (επιμ.), «Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου», *Η ελληνική ποίηση· Ανθολογία – Γραμματολογία*, σ. 607. Αθήνα, εκδ. Σοκόλης, 1980.
*Ταρσούλη Αθηνά, «Ανθούλα Γ. Βαφοπούλου», *Ελληνίδες ποιήτριες*, σ.268-275. Αθήνα, 1951.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*
*Κείμενα της Ανθούλας Βαφοπούλου-Σταθοπούλου στη Νέα Εστία.
*Ανθούλα Βαφοπούλου-Σταθοπούλου στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Τελεμές

thumb|right|350px|ΤελεμέςΟ **τελεμές** είναι είδος μαλακού τυριού στην άλμη παρόμοιο με τη φέτα με ρουμανική προέλευση (προστατευμένο ΠΟΠ απ'την ΕΕ από την περίοδο 1994-1996). 

Παρασκευάζεται από πρόβειο, κατσικίσιο ή αγελαδινό γάλα ή από ανάμειξη αυτών. Ωριμάζει με βακτήρια, σε αντίθεση με τη φέτα που ωριμάζει επιπλέον με μικροοργανισμούς επιφάνειας. Έχει ωρίμανση τουλάχιστον 15 ημερών. Κόβεται σε κομμάτια και διατηρείται σε δοχεία από λευκοσίδηρο. Έχει λιπαρά επί ξηρού πάνω από 43% και υγρασία μέχρι 56%. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μαλακά τυριά
Κατηγορία:Ελληνικά τυριά
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος
Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος
Κατηγορία:Τυριά αγελαδινού γάλακτος
Κατηγορία:Ρουμανικά τυριά
Κυνηγιανά Ρεθύμνης

Τα **Κυνηγιανά** είναι οικισμός της Κοινότητας Μαργαριτών του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  Βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μ., σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από τις Μαργαρίτες. Απέχει 30 Χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο. Πρώτη φορά μνημονεύεται στο έργο του Μ. Χουρμούζη Βυζάντιου "Κρητικά" το 1842. Στις απογραφές συναντάμε τον οικισμό το 1900 με 73 κατοίκους, το 1920 με 88 κατ., το 1928 με 119 κατ., το 1940 με 123 κατ., το 1961 με 95 κατ., το 1981 με 62 κατ. το 1991 με 42 κατ. Από τα Κυνηγιανά καταγόταν ο Αντώνης Ουρανός, στέλεχος του ΚΚΕ Κρήτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Πιγουνιανά Ρεθύμνου

Τα **Πιγουνιανά** είναι οικισμός της Κοινότητας Μαργαριτών του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. 

## Γενικά στοιχεία
Τα Πιγουνιανά βρίσκεται σε υψόμετρο 370 μέτρα και απέχουν 28 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο. 

Πρώτη φορά μνημονεύεται στην απογραφή του 1881 Πηγουνιανά (μετόχια Μαργαριτών) με 75 χριστιανούς κατοίκους. Σύμφωνα με τον Σπανάκη η ορθή γραφή είναι Πηγουνιανά (δηλ. με "η"). Στις απογραφές συναντάμε τον οικισμό για πρώτη φορά το 1881 με 75 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 δεν αναφέρεται. Το 1920 είχε 117 κατοίκους, το 1928: 113 κατ., το 1940: 99 κατ., το 1951: 88 κατ., το 1961: 61 κατ., το 1971: 49 κατ., το 1981: 52 κατ., το 1991: 54 κατ. 

Κεντρικός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Σπυρίδωνας που υπάγεται στην ενορία Μαργαριτών. Παλαιότερος είναι ο ναός της Αγίας Κυριακής στα ανατολικά του οικισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Final Fantasy IV

Το ***Final Fantasy IV*** (ιαπωνικά: ファイナルファンタジーIV, Χέπμπορν: *Fainaru Fantajī Fō*), γνωστό στη βόρεια Αμερική ως ***Final Fantasy II***, είναι βιντεοπαιχνίδι ρόλων που δημιουργήθηκε και εκδόθηκε από την εταιρεία Square (νυν Square Enix) για την βιντεοπαιχνιδομηχανή Super Nintendo Entertainment System το 1991. Το τέταρτο μέρος της σειράς *[[Final Fantasy]]* εστιάζει στην ιστορία του σκοτεινού ιππότη Σέσιλ (Cecil) ο οποίος προσπαθεί να αποτρέψει τον μάγο Γκόμπλεζ (Goblez) από το να συγκεντρώσει ισχυρούς κρυστάλλους, με τους οποίους σκοπεύει να καταστρέψει τον κόσμο. Στο ταξίδι του συναντά και άλλους χαρακτήρες, οι οποίοι γίνονται σύμμαχοί του. Το *Final Fantasy IV* εισήγαγε καινοτομίες που έγιναν σταθερές της σειράς και του είδους παιχνιδιού ρόλων γενικότερα. Ο μηχανισμός (εικονικής) μάχης "Active Time Battle" ενσωματώθηκε στα πέντε επόμενα παιχνίδια της σειράς *Final Fantasy* που ακολούθησαν και, σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια, στο *Final Fantasy IV* ο κάθε χαρακτήρας αποκτά τη δική του κλάση (class), η οποία δεν γίνεται να αλλάξει από τον παίκτη.

Το *Final Fantasy IV* έχει μεταποιηθεί (port) σε πολλές κατηγορίες παιχνιδομηχανών, με ποικίλες διαφορές. Μια ανακατασκευή για τρισδιάστατα γραφικά κυκλοφόρησε με τον ίδιο τίτλο για το Nintendo DS το 2007. Αυτή είχε κυκλοφορήσει αρχικά εκτός Ιαπωνίας, με τον τίτλο *Final Fantasy II*, επειδή οι χρονικά ενδιάμεσοι τίτλοι *[[Final Fatnasy II|Final Fantasy II]]* και *[[Final Fantasy III]]* ήταν γνωστοί μόνο εντός της Ιαπωνίας. Αργότερα χρησιμοποίησαν τον γνήσιο τίτλο.

Με το σενάριο, τη χρήση νέων τεχνολογιών και τη μουσική του, η σύνθεση της οποίας έγινε από τον Νομπούο Ουεμάτσου, το *Final Fantasy IV* θεωρείται τίτλος ορόσημο για τη σειρά και το είδος παιχνιδιών ρόλων. Οι διάφορες εκδοχές του παιχνιδιού έχουν πουληθεί σε περισσότερα από 4 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Μια συνέχεια του παιχνιδιού, το *Final Fantasy IV: The After Years*, κυκλοφόρησε για το κινητό τηλέφωνο στην Ιαπωνία το 2008, και παγκοσμίως μέσω της ψηφιακής υπηρεσίας διανομής Wii Shop Channel το 2009. Το 2011, τα παιχνίδια με τίτλους *Final Fantasy IV* και *The After Years* κυκλοφόρησαν στο PlayStation Portable, ως μέρος της συλλογής *[[Final Fantasy IV: The Complete Collection]]*. Η συλλογή αυτή επίσης περιέχει ένα νέο παιχνίδι, τοποθετημένο χρονικά μεταξύ των δύο, με τίτλο *Final Fantasy IV: Interlude*. Η τρισδιάστατη ανακατασκευή για το Nintendo DS μεταφέρθηκε επίσης στο iOS το 2012, στο Android το 2013 και στα Microsoft Windows το 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το ''Final Fantasy IV'' στη Wikia

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991
Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Final Fantasy
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Νομπούο Ουεμάτσου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Nintendo
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ρόλων
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σελήνη
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του WonderSwan Color
Αδελαΐδα του Τουρ

Η **Αδελαΐδα του Τουρ** (820 - 866) ήταν κόρη του Ούγου του Τουρ και της συζύγου του Άβας
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Κορράδο Α΄, κόμη της Οσέρ με τον οποίο απέκτησε δυο παιδιά τον Ούγο και τον Κορράδο τον νεώτερο. 
Μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ροβέρτο τον Ισχυρό, κόμη της Ορλεάνης από τον Οίκο των Ροβερτιδών με τον οποίο απέκτησε τους μετέπειτα βασιλείς των Δυτικών Φράγκων Ροβέρτο Α΄ και Όντο. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Bradbury, Jim. (2007). The Capetians: Kings of France, 987-1328. Continuum Books.

Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Βεατρίκη της Γαλλίας

Η **Βεατρίκη της Γαλλίας** ή **Βεατρίκη των Παρισίων** (*Béatrice de France*, περί το 938 - 23 Σεπτεμβρίου 987), αντιβασίλισσα της Άνω Λωρραίνης (978 - 980) από τον Οίκο των Ροβερτιδών ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Ούγου του Μέγα και της συζύγου του Χέντβιχ της Σαξονίας. Η Βεατρίκη ήταν αδελφή του Ούγου Καπέτου και ανιψιά του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. Σε ηλικία 16 ετών παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Άνω Λωρραίνης (954) ο οποίος ήταν 25 χρόνια μεγαλύτερος της.

Μετά τον θάνατο του συζύγου της διετέλεσε κηδεμόνας και αντιβασιλέας του γιου τους Θεοδώριχου Α΄ της Άνω Λωρραίνης (978 - 980). Το 983 πραγματοποίησε ταξίδι στη Βερόνα, στην αυλή του Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 985 συμμετείχε στην λεγόμενη Σύνοδο των Ισχυρών Γυναικών (*colloquium dominarum*) που καθόρισε  την τύχη της Λοθαριγγίας και τη διαδοχή στον γερμανικό θρόνο μετά τον θάνατο του Όθωνα Β΄.

## Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Φρειδερίκο Α΄ της Άνω Λωρραίνης απέκτησαν:

*Ερρίκος (πέθανε πριν το 978)
*Αδαλβέρος Β του Μέτζ (958 - 1005), επίσκοπος του Βερντάν και του Μέτζ
*Θεοδώριχος Α΄ της Άνω Λωρραίνης 
*Ίδα (970 - 1026)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Leyser, Karl (1994). Reuter, Timothy, ed. Communications and Power in Medieval Europe. The Hambledon Press.
*Wickham, Christ (2009). The Inheritance of Rome. Viking Penguin.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βεατρίκη των Φράγκων
* Βεατρίκη

Βεατρικη Γαλλ
Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Μελισσοφάγος

Ο **Μελισσοφάγος** είναι μικρό πολύχρωμο πουλί της οικογένειας των Μεροπιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Εξαπλώνεται σε Νότια Ευρώπη, Δυτική Ασία και Νότια Αφρική. Η επιστημονική του ονομασία είναι *Merops apiaster* και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).

## Μορφολογία
αριστερά|μικρογραφία|Μελισσοφάγος εν πτήσει
Ο μελισσοφάγος είναι κορακιόμορφο μεσαίου μεγέθους. Έχει μήκος 25-29 εκ., με προέκταση ουράς 0-3 εκ., και άνοιγμα φτερών 36-40 εκ. Επίσης αποτελεί το πιο πολύχρωμο πτηνό της Ευρώπης. Έχει πλούσια και φανταχτερά εξωτικά χρώματα. Το ενήλικο με κίτρινο λαιμό, γαλαζωπό σώμα, κιτρινόλευκα μπαλώματα ώμων και καστανοκόκκινη κορόνα-πλάτη. Οι φτερούγες του είναι ως προς τη μεριά του βραχίωνα πρασινομπέζ, ενώ τα ερετικά τα πρωτεύοντα γαλαζωπά και τα δευτερεύοντα κόκκινα. Απ' την κάτω μεριά οι φτερούγες είναι μπεζ και οι άκρες και από τις δύο μεριές μαύρες. Συγχέεται με τον Πράσινο μελισσοφάγο (*Merops persicus*) αν τον δεις από την κάτω μεριά. Πετά με μακρές κυματιστές κινήσεις. Το νεαρό είναι σαν μια ξεθωριασμένη εκδοχή του ενήλικου, με την πάνω μεριά του σώματος μπεζ.

## Βιολογία
αριστερά|μικρογραφία|Μελισσοφάγος τρέφεται- Το θηλυκό (μπροστά) περιμένει την πρόταση του αρσενικού
Ο μελισσοφάγος αναπαράγεται σε ανοιχτές ζεστές περιοχές, καλλιέργειες, βοσκοτόπια, συχνά κοντά σε απότομα αμμώδη πρανή ποταμών, δρόμων κλπ. Είναι καλοκαιρινός επισκέπτης (μέσα Απριλίου - Αύγουστο) στη Νότια Ευρώπη και την Ασία και διαχειμάζει στη Δυτική και Νότια Αφρική. Επιδημητικό στο νοτιότερο τμήμα της ηπείρου. Μπορεί όμως να παρατηρηθεί και σε άλλες περιοχές. Είναι καχύποπτο πουλί. Χαρακτηριστικά τα ανοιξιάτικα περαστικά κοπάδια που κάθονται στα σύρματα ή περνούν ψηλά και προδίδονται από τη φωνή. Τρέφονται αποκλειστικά με έντομα που τα πιάνουν πετώντας και όπως φαίνεται και από το όνομά τους τρώνε συχνά μέλισσες και άλλα υμενόπτερα. Το κεντρί συνήθως το αφαιρούν τρίβοντας το έντομο στο χώμα, αλλά πολλές φορές το καταπίνουν και μερικές φορές τσιμπιούνται από τα έντομα που τρώνε. Οι μελισσοφάγοι φωλιάζουν σε χαλαρές αποικίες. Κατά την περίοδο αναπαραγωγής, φτιάχνουν τις φωλιές τους στο έδαφος σκάβοντας σε πλαγιές, όχθες ποταμών και αμμόλακους, βάθους 70 – 200 εκατοστών. Γεννούν 6-7 αυγά τα οποία κλωσάνε και το θηλυκό και το αρσενικό, στην αναπαραγωγή τα ζευγάρια έχουν και βοηθούς στην ανατροφή των νεοσσών που είναι συνήθως ανώριμα αρσενικά άτομα.

## Εξάπλωση
Ο μελισσοφάγος στην Ευρώπη κατανέμεται σ' όλες τις μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Βαλκάνια, Κύπρο), την Ουκρανία και μέρος της Ρωσίας. Στη Δυτική Ασία εξαπλώνεται σε Τουρκία, Καζακστάν, Πακιστάν, Ιράκ και τα Ιεροσόλυμα. Σε Αφρική στη Δημοκρατία του Κογκό, την Μποτσουάνα και τη Νότια Αφρική.

Στην Ελλάδα είναι κοινό αναπαραγόμενο είδος σε Μακεδονία και Θράκη, αλλά πιο σπάνιο προς τα νότια.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μεροπίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Βερεγγάρια της Καστίλης (μοναχή)

Η **Βερεγγάρια της Καστίλης** (1228-1279) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα ήταν ινφάντα της Καστίλης, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της Ελισάβετ των Χοενστάουφεν. Έγινε μοναχή στη μονή της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε Λας Ουέλγκας στο Μπούργο, όπου τάφηκε μετά το θάνατό της.

Κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης, από την πρώτη σύζυγό του, Ελισάβετ των Χοενστάουφεν, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας. Έλαβε το όνομά της από την εκ πατρός μάμμη της, Βερεγγάρια της Καστίλης.

Η ινφάντα Βερεγγάρια γεννήθηκε το 1228 και το 1241 έγινε μοναχή στο Μοναστήρι της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε Λας Ουέλγκας στο Μπούργκος. Την τελετή παρακολούθησε ο πατέρας της, ο αδελφός της Αλφόνσο και άλλοι. Πριν από τον θάνατό της αποκήρυξε δημοσίως τον ανιψιό της, τον Ινφάντη Σάντσο, επειδή επαναστάτησε εναντίον του πατέρα του, βασιλιά Αλφόνσου Ι΄, αδελφού της Βερεγγαρίας.

Η ινφάντα Βερεγγάρια απεβίωσε το 1279 στην Ιερά Μονή της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε λας Ουέλγκας, όταν ήταν 51 ετών και τάφηκε εκεί. Στον τάφο της υπάρχουν γλυπτά, που απεικονίζουν διαφορετικές σκηνές από την παιδική ηλικία του Ιησού Χριστού. Σε αυτό παρουσιάζεται η Προσκύνηση των Μάγων και η Σφαγή των Νηπίων.

Το λείψανο της Ινφάντας έχει μουμιοποιηθεί, αν και στο παρελθόν τα ενδύματα είχαν αφαιρεθεί από τη σορό. Το φέρετρο που περιέχει τα λείψανα ήταν επενδεδυμένο με ένα ύφασμα.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11366237.
*Gómez Moreno, Manuel (1946). El Panteón de las Huelgas Reales de Burgos. Instituto Diego Velázquez. Consejo Superior de Investigaciones Científicas.
*González, Julio (2009). Las Conquistas de Fernando III en Andalucía (1ª edición). Valladolid: Editorial Maxtor. ISBN 9788497612777.
*González Jiménez, Manuel (octubre de 2004). Alfonso X el Sabio (1ª edición). Barcelona: Editorial Ariel S. A. ISBN 84-344-6758-5.
*Herrero Sanz, María Jesús (2004). Reales Sitios de España.Patrimonio Nacional, ed. Guía Santa María la Real de Huelgas. Burgos. Madrid. ISBN 84-7120-337-5.
*Loaysa, Jofré de; García Martínez, Antonio (1982). Academia Alfonso X el Sabio, Colección Biblioteca Murciana de bolsillo Nº 27, ed. Crónicas de los Reyes de Castilla Fernando III, Alfonso X, Sancho IV y Fernando IV (1248-1305). latín y castellano (2ª edición). Murcia. ISBN 84-00-05017-7.
*Pérez Algar, Félix (1997). Alfonso X el Sabio: Biografía. Madrid: Studium Generalis. ISBN 84-605-6339-1.
*Valdeón Baruque, Julio (1986). Junta de Castilla y León, Consejería de Educación y Cultura, ed. Alfonso X el Sabio (1ª edición). Castilla y León. ISBN 84-505-3366-X.
*Ybarra y López-Dóriga, Fernando de, Marqués de Arriluce de Ybarra (1997). Real Academia Sevillana de Buenas Letras, ed. Un largo siglo de amores y desamores en el Alcázar de Sevilla (1248-1368) (1ª edición). Sevilla. ISBN 84-8093-016-0.

Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ισπανίας
1-ναφθυλαμίνη

Η **1-ναφθυλαμίνη **(αγγλικά *1-naphthylamine*) είναι αρωματική οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο **[[C10H9N|C<sub>10</sub>H<sub>9</sub>N]]**. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια αρωματική αμίνη, που ανήκει στα «θυγατρικά» ναφθαλίνια. Κρυσταλλώνεται σε μορφή άχρωμων βελόνων, που τήκονται σε θερμοκρασία 50 °C. Έχει μια δυσάρεστη οσμή, εξαχνώνεται εύκολα, και γίνεται καφέ αν εκτεθεί στον αέρα. Είναι πρόδρομη ένωση για μια ποικιλία χρωστικών.

## Παραγωγή
Μπορεί να παραχθεί με αναγωγή 1-νιτροναφθαλινίου από σίδηρο και  υδροχλωρικό οξύ (HCl), περίπου στους 70&nbsp;°C. Μετά,  το μείγμα της αντίδρασης εξουδετερώνεται με γάλα ασβέστου [Ca(OH)2], και η έτσι παραγώμενη  1-ναφθυλαμίνη αποστάζεται με υδρατμούς.

Μπορεί, επίσης, να παραχθεί, με τη μορφή του ακετυλοπαραγώγου της, μετά από συνθέρμανση 1-ναφθόλης με οξικό νάτριο (CH3COONa), χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl) και οξικό οξύ (CH3COOH), με χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2)-αμμωνία (NH3) στους 270&nbsp;°C και τέλος συνθερμαίνοντας 2-φουροίκό οξύ, ανιλίνη (PhNH2), χλωριούχο ψευδάργυρο (ZnCl2) και ασβέστη (CaO) στους 300&nbsp;°C.

## Αντιδράσεις
Με οξειδωτικά μέσα, όπως ο τριχλωριούχος σίδηρος (FeCl3), δίνει ένα μπλε ίζημα, σε αλατούχα διαλύματα. Το χρωμικό οξύ (H2CrO4) μετατρέπει την 1-ναφθυλαμίνη σε 1-ναφθοκινόνη.

Με νάτριο βραστό σε αμυλική αλκοόλη ανάγει την 1-ναφθυλαμίνη στην επίσης αρωματική τετραϋδρο-1-ναφθυλαμίνη, μια ένωση που έχει τις ιδιότητες των αρωματικών αμινών, μπορεί να σχηματίσει διαζωενώσεις και δεν έχει την αμμωνιακή οσμή. Εφόσον δεν σχηματίζει προϊόν προσθήκης με βρώμιο (Br2), η αναγωγή λαμβάνει μέρος μόνο σε έναν μόνο από τους δακτυλίους, και λόγω του αρωματικού χαρακτήρα της, η ένωση πρέπει να είναι σε αυτόν το δακτύλιο, ο οποίος δεν περιέχει την αμινομάδα. Αυτή η τετραϋδροένωση δίνει αδιπικό οξύ, όταν οξειδώνεται από το υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4).

Με υδρόλυση στους 200&nbsp;°C παρουσία θειικού οξέος (H2SO4), μετατρέπει την 1-ναφθυλαμίνη σε 1-ναφθόλη.

## Eφαρμογές
Τα παράγωγα της 1-ναφθυλαμίνης με θειικό οξύ χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αζωχρωμάτων. Αυτές οι χρωστικές έχουν τη σημαντική ιδιότητα της βαφής άμορφου βάμβακος. Το πιο σημαντικό παράγωγο είναι το 1-αμινο-4-ναφθαλινοσουλφονικό οξύ, που παράγεται μετά από συνθέρμανση 1-ναφθυλαμίνης με θειικό οξύ στους 170-180&nbsp;°C, παρουσία 3% οξαλικού οξέος (HOOCCOOH). Σχηματίζει μικρές βελόνες, πολύ λίγο διαλυτές στο νερό. Κατά την επίδραση με το δις(διαζόνιο), που είναι παράγωγο της βενζιδίνης, το 1-αμινο-4-ναφθαλινοσουλφονικό οξύ δίνει «Ερυθρό του Κογκό.

Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, για την παραγωγή της απτιγανέλης.

## Ασφάλεια
Η 1-ναφθυλαμίνη αναφέρεται ως μία από τις 13 καρκινογόνες ουσίες που καλύπτονται από τα Γενικά Πρότυπα Βιομηχανίας OSHA.

## Αναφορές


Κατηγορία:C10
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Κατηγορία:Ναφθαλίνια
Ενταντίλ Καντινεφέντι

Η **Ενταντίλ Καντινεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:إداديل كادنيفندي) (Τούρκικα: *Edadil Kadınefendi*, γνωστή και ως *Τζιουλούς Καντινεφέντι*, 25 Ιουλίου 1845 - 12 Δεκεμβρίου 1875) ήταν η τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu İkinci Edadil Kadın Efendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Ενταντίλ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1845 στο Αντλερσκί, και ήταν κόρη του Ταντάλ Μπέη Αρεντμπά και της συζύγου του Οουμπλά Χανίμ. Είχε επίσης έναν αδελφό, τον Ασλάν Μπέη, που ζούσε στον Καύκασο. Μεταφέρθηκε στο παλάτι από έναν συμπατριώτη της. Της δόθηκε ιδιωτική εκπαίδευση από την Βαλιντέ Περτεβνιγιάλ Σουλτάν. Έχει μπλε μάτια και μακριά καστανά μαλλιά. 

Το 1861 παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Αζίζ, την ίδια χρονιά ανέβηκε στο θρόνο. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ.

Η Ενταντίλ Καντινεφέντι πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου 1875 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ σε ηλικία 30 ετών. Είναι θαμμένη στο τάφο του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ στην Κωνσταντινούπολη. 

## Παιδιά
*Ηγεμόνας Μαχμούτ Τζελαλεντίν Εφέντι (1862-1888)
*Εμινέ Σουλτάν (1866-1867)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
The Garfield Show

Το ***The Garfield Show*** είναι μια γαλλο-αμερικανική τηλεοπτική σειρά. Με βάση την αμερικανική ταινία κόμικς Garfield, η σειρά παράγεται από τον δημιουργό του Garfield, τον Τζιμ Ντέιβις σε σκηνοθεσία Μαρκ Εβανιέ, ο οποίος έγραψε επίσης τα περισσότερα από τα επεισόδια της σειράς *Garfield and Friends*. Στα φωνητικά είναι: Τζούλι Πέιν (Liz) και Γκρεγκ Μπέργκερ (Odie). Ο Φρανκ Γουέλκερ αντικαθιστά τον Λορέντζο Μουζίκ (λόγω του θανάτου του το 2001) ως φωνή του Garfield και ο Ουάλι Γουίνγκερτ αντικαθιστά τον Τομ Χιουτζ (λόγω της συνταξιοδότησής του το ίδιο έτος) με τη φωνή του Jon Arbuckle. Επίσης, επιστρέφει ο Ντέιβιντ Λάντερ, ανακαλύπτοντας τον ρόλο του ως Doc Boy από το προγενέστερο σπέσιαλ *A Garfield Christmas Special* (1987).

Η σειρά είναι η συνέχεια του *Garfield and Friends* αλλά βρίσκεται σε ένα διαφορετικό σύμπαν. Ωστόσο, η εκπομπή κάνει μερικές φορές αναφορά στην προηγούμενη. Σε αντίθεση με το προηγούμενο κινούμενο σχέδιο, η Liz θεωρείται πλέον κύριος χαρακτήρας και έχει επίσημη σχέση με τον Jon. Το *The* *Garfield Show* αναθεωρεί επίσης την Arlene ως σύντροφος του Garfield, όπως στο comic strip, αντικαθιστώντας την Penelope. Παρά το γεγονός ότι είναι κύριος χαρακτήρας, ο πραγματικός ρόλος της στη σειρά είναι σχετικά μικρός.

Το *The* *Garfield Show* παρουσιάζει επίσης πολλούς νέους χαρακτήρες που αποτελούν μέρος του κανονικού cast, όπως ο Vito: ένας Ιταλός σεφ του οποίου τη μαγειρική απολαμβάνει ο Garfield και τον Squeak: ένας φίλος του Garfield που ζει στο σπίτι του Jon (αντικαθιστώντας τον Floyd). 

Το Garfield Show είναι μια σειρά CGI που άρχισε να δημιουργείται και να αναπτύσσεται το 2007 για να συμπέσει με την 30ή επέτειο της ταινίας.

Μετά την προηγούμενη κινούμενη σειρά του Garfield που έκανε το ντεμπούτο του το 1988, πολλά από τα μέλη του πληρώματος θα επέστρεφαν στην *The Garfield Show*. 

Μετά από έξι σεζόν, ο Εβανιέ δήλωσε πως η σειρά σταμάτησε. Το 2019, ανακοινώθηκε πως μία σειρά Garfield θα προβληθεί στο Nickelodeon.

## Χαρακτήρες
*Garfield
*Jon
*Odie
*Arlene
*Liz Wilson
*Squeak
*Eddie Gourmand
*nermal
*Dr. Whipple
*Θεία Ivy
*Vito Cappelletti 
*Doc Boy
*Drusilla και Minerva
*skiuroi

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στην IMDb

Κατηγορία:Garfield
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Γαλλικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Νεσερέκ Καντινεφέντι

Η **Νεσερέκ Καντινεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:نشرك قادین) (Τούρκικα: *Neşerek Kadınefendi*, 1 Απριλίου 1848 - 11 Ιουνίου 1876) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Dördüncü Neşerek Kadın Efendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Νεσερέκ Καντινεφέντι γεννήθηκε την 1 Απριλίου 1848 στο Σότσι, και ήταν κόρη του Ισμαήλ Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ. Το πραγματικο της όνομα ήταν Νεσρίν Ζέβς-Μπαρακάϊ. Είχε δυο αδελφούς τον Χασάν Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ και τον Οσμάν Πασά Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ βοηθό του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.

Το 1868 η Νεσρίν παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Αζίζ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ο γάμος αυτός οφείλεται στις προσπάθειες του πατέρα της Νεσρίν να καθιερώσει πολιτική συμμαχία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετονομάστηκε σε Νεσερέκ και έλαβε τον τίτλο "Dördüncü Kadınefendi" (τέταρτη γυναίκα). Στις 30 Μαΐου 1876 ο σύζυγός της Αμπντούλ Αζίζ εκθρονίστηκε από του υπουργούς του και πέθανε λίγες μέρες αργότερα, στις 4 Ιουνίου 1876, είτε από δολοφονία είτε από αυτοκτονία.

Η Νεσερέκ Καντινεφέντι πέθανε εφτά μέρες μετά τον σύζυγός της, στις 11 Ιουνίου 1876 σε ηλικία 28 ετών, στο Παλάτι Φεριγιέ. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.

## Παιδιά
*Ηγεμόνας Μεχμέτ Σεβκέτ Εφέντι (1872-1899)
*Εμινέ Σουλτάν (1874-1920)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Πατριωτικόν Μέτωπον

Το **Πατριωτικόν Μέτωπον** ήταν κυπριακό πολιτικό κόμμα με αρχηγό τον Γλαύκο Κληρίδη. Το κόμμα ήταν αρχικά φιλικά προσκείμενο στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ', αλλά αργότερα εξελίχθηκε σε ένα συντηρητικό και εθνικιστικό κόμμα.

## Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1959 ως μετασχηματισμός του Ενιαίου Δημοκρατικού Μετώπου Αναδημιουργίας (Ε.Δ.Μ.Α.), που περιλάμβανε υποστηρικτές του Μακαρίου Γ' και τους αρχηγούς της Ε.Ο.Κ.Α..

Το κόμμα κέρδισε τις εκλογές του 1960, λαμβάνοντας 30 από τις 35 έδρες που προορίζονταν για Ελληνοκυπρίους. Ωστόσο, το κόμμα διαλύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και χωρίστηκε σε αρκετές παρατάξεις, όπως το Ενιαίον Κόμμα, η Προοδευτική Παράταξις, το Προοδευτικόν Κόμμα και το Δημοκρατικόν Εθνικόν Κόμμα.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Αντιπροσώπων

### Πρόεδρος της Δημοκρατίας

## Κοινοβουλευτική Ομάδα
### Βουλή των Αντιπροσώπων
#### Α' Βουλευτική περίοδος
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1960, το Πατριωτικόν Μέτωπον εξέλεξε 30 βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα
Κατηγορία:Συντηρητισμός
Γκεβχερί Καντινεφέντι

Η **Γκεβχερί Καντινεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:امرأة جميلة) (Τούρκικα: *Gevheri Kadınefendi*, 8 Ιουλίου 1856 - 6 Σεπτεμβρίου 1884) ήταν η πέμπτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Beşinci Gevheri Kadın Efendi Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Γκεβχερί Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1856 στο Χόπα, και ήταν κόρη του Σαλίχ Μπέης Σβατνμπά και της συζύγου του Σαζιγιέ Τσάμπα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Εμινέ Σβατνμπά. Είχε μια αδελφή την Φατμά Χανίμ. Σε πολύ μικρή ηλικία δόθηκε στο παλάτι. Εκπαιδεύτηκε και μορφώθηκε από την Βαλιντέ Περτεβνιγιάλ Σουλτάν. Είχε μακρά σγουρά καστανά μαλλιά και μπλε μάτια. Πάντα φορούσε λευκό μακρύ φόρεμα και μπλε Χότος (hotoz). Δεν λάτρευε τις τελετές.

Το 1872 η Εμινέ παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Αζίζ και της έδωσε ένα δαχτυλίδι, δώρο για το γάμο. Η Εμινέ δεν φορούσε κοσμήματα, είχε φυσική ομορφιά και ήταν κομψή. Μετονομάστηκε σε Γκεβχερί και έλαβε τον τίτλο "Beşinci Kadınefendi" (πέμπτη γυναίκα). 
Ήταν μια πολύ πιστή γυναίκα και συνήθιζε να βοηθά τους φτωχούς και τους άπορους. Χρησιμοποίησε τα χρήματα της για να επισκευάσει τα τζαμιά, τις μαστράσες και τα σχολεία.

Η Γκεβχερί Καντινεφέντι πέθανε στις 6 Σεπτεμβρίου 1884 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ σε ηλικία 28 ετών. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.

## Παιδιά
*Εσμά Σουλτάν (1873-1899)
*Ηγεμόνας Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι (1874-1927)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες (2016)

Το πρωί της **22ας Μαρτίου 2016** πραγματοποιήθηκαν τρεις **τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες**: δύο βόμβες εξερράγησαν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, στο Ζάβεντεμ, και μια τρίτη στο σταθμό του μετρό Maalbeek, στο κέντρο της πόλης. Από τις επιθέσεις έχασαν τη ζωή τους 32 άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων και οι τρεις δράστες ενώ άλλοι 300 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Την ευθύνη των επιθέσεων ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος. Οι δράστες των επιθέσεων ανήκαν σε μια ομάδα τρομοκρατών που είχε εμπλοκή και στις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015.

## Οι επιθέσεις
Στις 7:58 το πρωί της 22ας Μαρτίου 2016 εξερράγη στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών η πρώτη βόμβα, στον έλεγχο των εισιτηρίων, στο σημείο 11. Εννιά δευτερόλεπτα αργότερα έγινε η δεύτερη έκρηξη, στον έλεγχο των εισιτηρίων στο σημείο 2. Κάποιοι μάρτυρες δήλωσαν ότι πριν την πρώτη έκρηξη ακούστηκαν πυροβολισμοί και κραυγές στα αραβικά, αλλά σύμφωνα με τις αρχές δεν υπήρξαν πυροβολισμοί. Από τις εκρήξεις έχασαν τη ζωή τους 18 άνθρωποι (κατά την επίθεση σκοτώθηκαν 14, ενώ άλλοι τέσσερις υπέκυψαν αργότερα στα τραύματά τους) καθώς και οι δύο από τους τρείς δράστες, ο Ιμπραχίμ Ελ Μπακράουι (Ibrahim El Bakraoui) και ο Νατζίμ Λααχράουι (Najim Laachraoui), Βέλγοι μαροκινής καταγωγής, που μετέφεραν τις δύο βόμβες στο αεροδρόμιο σε μεγάλες βαλίτσες. Μαζί τους ήταν ο επίσης Βέλγος μαροκινής καταγωγής Μοχάμεντ Αμπρινί (Mohamed Abrini), που μετέφερε μια τρίτη βόμβα αλλά δεν μπόρεσε να την ενεργοποιήσει καθώς το ωστικό κύμα από τη δεύτερη έκρηξη τον πέταξε μακριά από τη βαλίτσα στην οποία είχε τη βόμβα. Η τρίτη βόμβα βρέθηκε αργότερα και απενεργοποιήθηκε με ελεγχόμενη έκρηξη. Και στις τρείς βόμβες είχαν τοποθετηθεί καρφιά με σκοπό να προκληθούν όσο το δυνατόν περισσότερα θύματα.

Περίπου μια ώρα αργότερα, στις 9:11, μια άλλη βόμβα εξερράγη σε συρμό του μετρό που έφευγε από το σταθμό Maalbeek, κοντά στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο κέντρο των Βρυξελλών. Από την έκρηξη αυτή έχασαν τη ζωή τους άλλοι 14 άνθρωποι και ο Χαλίντ Ελ Μπακράουι (Khalid El Bakraoui), αδελφός του Ιμπραχίμ που μετέφερε τη βόμβα στο αεροδρόμιο.

Τα περισσότερα από τα θύματα των επιθέσεων ήταν Βέλγοι. Οι υπόλοιποι νεκροί ήταν από περισσότερες από 10 χώρες: από τις ΗΠΑ, την Ολλανδία, τη Σουηδία, την Ιταλία, την Πολωνία, το Περού, την Κίνα, τη Γαλλία, τη Λιβερία, το Μαρόκο και το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ δύο είχαν διπλή υπηκοότητα. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πρώην Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Βελγίου στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Πρεσβευτής στα Ηνωμένα Έθνη, Αντρέ Αντάμ (André Adam).

## Παραπομπές


Κατηγορία:2016
Ιωάννης Καμπούρογλου

Ο **Ιωάννης Καμπούρογλου** ή **Καμπούρογλους** (1851-1903) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1851 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, ενώ ήταν συγγενής των Δημητρίου και Γρηγορίου Καμπούρογλου. Σπούδασε αρχικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και στη συνέχεια σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας για μεταπτυχιακές σπουδές. Επέστρεψε στην Αθήνα, και μαζί με τον Δημήτριο Κορομηλά εξέδωσε την *[[Εφημερίς (εφημερίδα Αθήνας)|Εφημερίδα]]* (1873-1879), προτού αρχίσει να εκδίδει μόνος του τη *Νέα Εφημερίδα* το 1881. Από το 1896 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ ασχολούνταν και με την ποίηση.

Η πρώτη του εμφάνιση στην ποίηση έγινε το 1865 όταν συμμετείχε στον Βουτσίνειο διαγωνισμό ποίησης, ενώ το 1871 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο *Η Ακρόπολη*, με την οποία διακρίθηκε σε ποιητικούς διαγωνισμούς. Από το 1881 και έπειτα, όταν άρχισε να εκδίδει την δική του εφημερίδα συνδέθηκε φιλικά με τον Γεώργιο Βιζυηνό και Νικόλαο Πολίτη, ενώ μετέφρασε έργα Ευρωπαίων συγγραφέων όπως οι Χάινριχ Χάινε, Βικτωριέν Σαρδού και Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα. Ιδιαίτερα πρωτοποριακή για την εποχή του ήταν η μετάφραση που έκανε στο έργο *[[Νανά]]* του Εμίλ Ζολά το 1880, με πρόλογο που έγραψε ο Αγησίλαος Γιαννόπουλος.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Τήνο, από όπου συνέχισε να ασχολείται με την ποίηση. Πέθανε στις αρχές Ιουλίου του 1903 στον Πόρο.

## Εργογραφία
Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:

Ποιήματα
**Η Ακρόπολις*, Αθήνα, 1872.
**Φαέθων*, 1873.
**Πατρίς – Νεότης*, Αθήνα, 1874.
**Ύμνοι εις τον Καλδερόν*. 1884.
**Μούσα δραπέτις*.
**Έρωτος Ημέραι*, 1887.
**Διά τα παιδία*, 1899.
**Λυρική Συλλογή*, 1900.
Μεταφράσεις
*Εμίλ Ζολά, *[[Νανά]]*, 1880.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιωάννης Καμπούρογλου στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μετονομασία των Τουρκμενικών μηνών και ημερών της εβδομάδας (2002)

Στις 10 Αυγούστου 2002, η κυβέρνηση του **[[Τουρκμενιστάν]] ενέκρινε νόμο για την μετονομασία όλων των μηνών και των περισσότερων ημερών της εβδομάδας.** Τα ονόματα έχουν επιλεγεί σύμφωνα με τα εθνικά σύμβολα της χώρας, όπως περιγράφεται στο *Ρουχνάμα*, ένα βιβλίο γραμμένο από τον Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ, τον πρώτο ισόβιο πρόεδρο του Τουρκμενιστάν. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ Η Σκιά του Ιερού Βιβλίου του Άρτο Χαλόνεν, η ιδέα της μετονομασίας των μηνών προήλθε από τον Τούρκο επιχειρηματία Αχμέτ Τσαλίκ καθώς προσπαθούσε να προσεγγίσει τον Νιγιαζόφ για να επεκτείνει την επιχείρησή του στη χώρα.

Μετά την έγκριση του νόμου τα νέα ονόματα χρησιμοποιούνταν σε όλα τα τουρκμενικά κρατικά μέσα ενημέρωσης. Οι εκδόσεις σε άλλες γλώσσες εκτός από τα τουρκμενικά χρησιμοποιούν συχνά τα νέα ονόματα, ιδιαίτερα εκείνες που είχαν ως στόχο τους ρωσόφωνους πολίτες του Τουρκμενιστάν, με τα παλιά ονόματα να γράφονται μερικές φορές σε παρένθεση. Τα παλιά ονόματα των μηνών χρησιμοποιούνται ακόμα στην λαϊκή γλώσσα.

Ο Νιγιάζοφ πέθανε το 2006. Στις 23 Απριλίου 2008 αναφέρθηκε ότι το υπουργικό συμβούλιο του Τουρκμενιστάν συζητούσε για την αποκατάσταση των παλιών ονομάτων των μηνών και ημερών της εβδομάδας. Τα παλιά ονόματα είχαν αποκατασταθεί τον Ιούλιο του 2008.

Τα αρχικά ονόματα των μηνών εισήχθησαν από την ρωσική γλώσσα. Τα υιοθετημένα τουρκμενικά ονόματα των μηνών ήταν ως εξής:

Τα αρχικά ονόματα των ημερών της εβδομάδας ελήφθησαν από τα περσικά. Τα εγκεκριμένα ονόματα έχουν ως εξής: 

## Δείτε επίσης
* Γρηγοριανό ημερολόγιο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μήνες του Γρηγοριανού (Χριστιανικού) ημερολογίου σε διάφορες γλώσσες
* Ημέρες της εβδομάδας σε διάφορες γλώσσες
* Бердымухамедов велел вернуть старый календарь, Аркадий Дубнов, gundogar.org, 2008-04-25  (Ρωσικά)
Κατηγορία:Γλώσσες του Τουρκμενιστάν
Κατηγορία:Πολιτισμός του Τουρκμενιστάν
Αλ Φουτζάιρα

Η **Αλ Φουτζάιρα ΣΚ** () είναι ποδοσφαιρική και αθλητική ομάδα που εδρεύει στο Εμιράτο Φουτζάιρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ). Τη χρονιά 2012/13 αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της κατηγορίας Division 1&nbsp;– Group A league.. Σήμερα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα UAE Division One της χώρας και προπονητής της ομάδας για τη σεζόν 2017/2018 είναι ο Ντιέγκο Μαραντόνα.

## Προπονητές της ομάδας από το έτος 2000 και έπειτα
* Hassan Shehata (2000)
* Ion Ion (2002–03)
* Abdul Wahab Qadir (2003–05)
* Lotfi Benzarti (2006–2008)
* Sufian Al Haidousi (2009)
* Khaled Eid (2009–10)
* Paulo Campos (2012–13)
* Stefano Cusin (2013)
* Jamal Haji (2013–14)
* Abdul Wahab Qadir (2014)
* Ivan Hašek (2014–16)
* Eid Baroot (2016)
* Jamal Haji (2016–17)
* Tarek Mostafa (2017)
* Diego Maradona (2017–)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Οίκος του Ουέσσεξ

Το γενεαλογικό δέντρο των βασιλέων του Ουέσσεξ είναι τμήμα της γενεαλογίας των Άγγλων μοναρχών, τα ονόματα δίνονται στην σύγχρονη Αγγλική γλώσσα ενώ οι τίτλοι στα Αγγλοσαξονικά και στα Λατινικά τα οποία ήταν η επίσημη γλώσσα της εποχής τους. Η ορθογραφία των ονομάτων παρουσίαζε μεγάλες διαφορές απο κείμενο σε κείμενο λόγω της διαφορετικής προφοράς που εμφανιζόταν στις τοπικές διαλέκτους.  
Η γενεαλογία ξεκινά από τον γενάρχη της δυναστείας Κέρντικ, περνάει στα παιδιά του Μεγάλου Αλφρέδου και ολοκληρώνεται στους Άγγλους βασιλείς τον 10ο -11ο αιώνα, βασίστηκε στα ΑγγλοΣαξονικά Χρονικά γραμμένα τον 9ο αιώνα και σχετίζονται με το έργο του Άσσερ :*"Η ζωή του βασιλιά Αλφρέδου"*. Οι συγγραφείς της εποχής προσπάθησαν να εμφανίσουν τους βασιλείς της Αγγλίας σε μια ενοποιημένη δυναστεία με κοινό γενάρχη.

## Άνοδος στον θρόνο του Ουέσσεξ
Η αρχή της δυναστείας όπως φαίνεται στην πρώτη αντιγραφή των Αγγλοσαξονικών Χρονικών τον 10ο αιώνα φτάνει μέχρι τον βασιλιά Κέντρικ, το έγγραφο πιθανότατα προέρχεται από το Γκλάστονμπερι την εποχή του βασιλιά Έθελσταν.  Το γενεαλογικό δέντρο προχωρά πολύ παλιότερα φτάνει μέχρι το 796 και πιθανότατα μέχρι το 725.  

Σε σύγκριση με σύγχρονα κείμενα καταλήγουμε στο ότι προπάτορας της δυναστείας θεωρείται ο Κέρντικ ο οποίος σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ο οποίος αποβιβάστηκε στο Χάμπσαϊρ με τρία πλοία μαζί με τον γιο του Κίνρικ του Ουέσσεξ. Σκότωσε τον τοπικό βασιλιά και βασίλευσε ο ίδιος στο Ουέσσεξ για 15 χρόνια, το πρόσωπο θεωρείται ημιμυθικό και η ιστορική του ύπαρξη αμφισβητείται. Ο Εγβέρτος του Ουέσσεξ ο πρώτος επίσημα βασιλιάς του Ουέσσεξ ισχυρίστηκε την καταγωγή του απ'ευθείας από τον Κέρντικ προκειμένου να νομιμοποιήσει τα δικαιώματα του για την άνοδο του στον θρόνο του Ουέσσεξ (802).  

## Γενεαλογικό δέντρο της δυναστείας του Ουέσσεξ

 

 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Barbara Yorke (1995), Wessex in the early Middle Ages, A & C Black,
*D.N. Dumville (1985), "The West Saxon Genealogical Regnal List and the Chronology of Early Wessex"
*Keynes, Simon (2001). "Edward, King of the Anglo-Saxons". In N. J. Higham & D. H. Hill. Edward the Elder 899-924. Routledge

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γενεαλογικό βασιλικό δέντρο

Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας
Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ
Γραμματικόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Γραμματικόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αχιλλέας Γραμματικόπουλος (1908–2008), Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής
* Κύρος Γραμματικόπουλος, Έλληνας συνεργάτης των Γερμανών

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Περδικόβρυση (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Περδικόβρυση** αναφέρεται στους παρακάτω οικισμούς:

* Περδικόβρυση Αιτωλοακαρνανίας
* Περδικόβρυση Αρκαδίας
* Περδικόβρυση Μεσσηνίας
* Περδικόβρυση Φθιώτιδας ή Περδικόβρυση Παρνασσού, όπου βρίσκεται κατασκηνωτικό κέντρο του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων
Περδικόβρυση Αιτωλοακαρνανίας

Η **Περδικόβρυση** είναι οικισμός της Ναυπακτίας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Περδικόβρυση βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Τσεκούρα σε υψόμετρο 700 μέτρων,  σε 4 χλμ. απόσταση από τη νότια όχθη του ποταμού Εύηνου. Την περίοδο 1999 - 2010, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας, αποτελούσε το Δημοτικό διαμέρισμα Περδικόβρυσης και ανήκε στο Δήμο Πλατάνου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης εντάχθηκε στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου, ανήκει στο Δήμο Ναυπακτίας της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοκαρνανίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 105 κάτοικοι. Το παλιό της όνομα ήταν «Συνίστα», το οποίο οφείλεται στην βλάχικη λέξη . Μετονομάστηκε σε Περδικόβρυση στις 9/9/1927 με το ΦΕΚ 206. Σε αγροτικές τοποθεσίες του χωριού, όπως τα Δουλέικα, τις Σπορές, τα Ασημακέικα, έχουν βρεθεί διάφορα αντικείμενα που παραπέμπουν στην ύπαρξη αρχαίου αιτωλικού οικισμού. Αναφορές γι΄ αυτήν γίνονται και κατά την περίοδο των βυζαντινών χρόνων.

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Προσωπικότητες
* Ευθυμία–Έφη Παπαθεοδώρου, ηθοποιός (Θεοπούλα)
* Πέτρος Παπαθεοδώρου, συγγραφέας, εκπαιδευτικός
* Βασίλης Λουκόπουλος (Wassili Lepanto), ζωγράφος και δημοτικός σύμβουλος Χαϊδελβέργης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Σινίστα από το http://klepanafpaktias.blogspot.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Κατηγορία:Κράβαρα
Κυδωνιά (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Κυδωνιά** συνήθως αναφέρεται στο δένδρο κυδωνιά. Μπορεί όμως να αναφέρεται και στους παρακάτω οικισμούς της Ελλάδας:

* Κυδωνιά Αιτωλοακαρνανίας
* Κυδωνιά Ημαθίας
* Κυδωνιά Λαγκαδά
* Κυδωνιά Λακωνίας

καθώς και τον ιστορικό οικισμό Κυδωνιά Κιλκίς που έχει καταργηθεί.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Προοδευτική Παράταξις

Η **Προοδευτική Παράταξις** ήταν ένα δεξιό πολιτικό κόμμα της Κύπρου με πρόεδρο τον Οδυσσέα Ιωαννίδη. Το κόμμα σε κοινωνικό επίπεδο τασσόταν υπέρ της προώθησης του αγροτικού σκέλους της κυπριακής κοινωνίας, ως πολιτικό σκέλος της Π.Ε.Κ, και υπέρ μίας πιο στενής σχέσης με την Ελλάδα αν και υποστήριζε ότι αυτό πρέπει να είναι αποτέλεσμα της βούλησης του λαού.

## Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1969 από δυνάμεις που προήλθαν από το Πατριωτικόν Μέτωπον καθώς και με την υποστήριξη της Παγκύπριας Ένωσης Αγροτών (ΠΕΚ), στον οργανωτικό μηχανισμό της οποίας στηρίχτηκε κατά πολύ. Πραγματικός αρχηγός του κόμματος ήταν ο διοικητής Συνεργατικής Αναπτύξεως, Αντρέας Αζίνας. Όμως, λόγω της θέσης του, όρισε τον Οδυσσέα Ιωαννίδη αρχηγό, ενώ ο ίδιος καθοδηγούσε το κόμμα από το παρασκήνιο.

Πριν από τις εκλογές του 1970, ο Γλαύκος Κληρίδης προσπάθησε να συνενώσει το Ενιαίον με την Προοδευτική Παράταξη και είχε συνομιλίες με τον Αζίνα, χωρίς αποτέλεσμα. Σύντομα, η Προοδευτική Παράταξις, απορρόφησε το Προοδευτικόν Κόμμα του Νίκου Σαμψών που είχε ιδρυθεί νωρίτερα.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1970, η παράταξη κέρδισε 7 στις 35 έδρες της Ελληνοκυπριακής κοινότητας, στηριζόμενη κυρίως στον αγροτικό πληθυσμό του νησιού.

Μετά το πραξικόπημα του 1974 και την επακόλουθη τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το κόμμα κατέρρευσε εξαιτίας της συμμετοχής μελών του στην πραξικοπηματική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων του Νίκου Σαμψών και του Οδυσσέα Ιωαννίδη, οι οποίοι ανέλαβαν Πρόεδρος της Κύπρου και Υπουργός Υγείας αντίστοιχα.

Πριν από τις βουλευτικές του 1976, ηγετικά στελέχη του κόμματος ενώθηκαν με το Ενιαίον για να σχηματίσουν το Δημοκρατικό Συναγερμό.

Η Προοδευτική Παράταξις διαλύθηκε επισήμως το 1976.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Αντιπροσώπων

### Πρόεδρος της Δημοκρατίας
}
|colspan=3 align=center|
|}

## Κοινοβουλευτική Ομάδα
### Βουλή των Αντιπροσώπων
#### Β' Βουλευτική περίοδος
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1970, η Προοδευτική Παράταξις εξέλεξε 7 βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ήταν η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
2-ναφθυλαμίνη

Η **2-ναφθυλαμίνη** (αγγλικά *2-naphthylamine*) είναι αρωματική οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο **[[C10H9N|C<sub>10</sub>H<sub>9</sub>N]]**. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια αρωματική αμίνη, που ανήκει στα «θυγατρικά» ναφθαλίνια.

Χρησιμοποιείται για την παραγωγή αζωχρωμάτων. Είναι ένα γνωστό καρκινογόνο και γι' αυτό σε μεγάλο βαθμό έχει αντικατασταθεί από λιγότερο τοξικές ενώσεις.

## Παραγωγή
2-Ναφθυλαμίνη παράγεται με συνθέρμανση 2-ναφθόλης με ψευδαργυροτετραχλωριούχο αμμώνιο {(NH4)2[ZnCl4]} στους 200-210&nbsp;°C, σύμφωνα με την αντίδραση Μπάχιρερ (*Bucherer reaction*).

Μπορεί να παραχθεί επίσης από ένα ακετυλοπαράγωγο της 2-ναφθόλης με οξικό αμμώνιο (CH3COONH4), στους  270-280&nbsp;°C.

## Αντιδράσεις
Δίνει έγχρωμο προϊόν με τριχλωριούχο σίδηρο (FeCl3).  Όταν αναχθεί με νάτριο διαλυμένο σε βραστή αμυλική αλκοόλη, δίνει τετραϋδρο-2-ναφθυλαμίνη, η οποία παρουσιάζει τις ιδιότητες των αλειφατικών αμινών, που είναι έντονα αλκαλική αντίδραση, έχει αμμωνιακή οσμή και δεν μπορεί να δώσει διαζωνιακές ενώσεις.

Οξειδώνεται δίνοντας 2-καρβοξυδροκινναμικό οξύ [(2-HOOC(C6H4)CH2CH2COOH] .

## Εφαρμογές
Πολλά παράγωγα της 2-ναφθυλαμίνης με θειικό οξύ χρησιμοποιούνται στο εμπόριο, ως πρόδρομες ενώσεις για χρωστικές. Επειδή, όμως, η 2-ναφθυλαμίνη είναι καρκινογόνα, συνήθως οι χρωστικές αυτές παράγονται με αμίνωση των αντιστοίχων ναφθολών (συνήθως της 2-ναφθόλης). Από αυτά τα παράγωγα, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη τεχνική αξία είναι το δ-οξύ (*δ-acid*) και το οξύ του οξύ του Μπρόνερ (*Bronner's acid*), καθώς συνδυάζονται με ορθοτετραζωδιοτολυλομάδα, για να δώσουν μια θαυμάσια κόκκινη χρωστική ουσία για τρόφιμα.

## Ασφάλεια
Η 2-ναφθυλαμίνη βρίσκεται στα τσιγάρα και υπάρχει υποψία ότι συμβάλει στην ανάπτυξη του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.

Ενεργοποιείται στο ήπαρ, αλλά γρήγορα απενεργοποιείται από την σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Στην κύστη, το ένζυμο γλυκουρονιδάση την επανενεργοποιεί τη 2-ναφθυλαμίνη με υδρόλυση του ενδιάμεσα σχηματισμένου αμιδίου, οδηγώντας στην (πιθανή) ανάπτυξη του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.

## Δείτε επίσης

* Ναφθαλίνιο
* 1-ναφθόλη
* 2-ναφθόλη
* 1-ναφθυλαμίνη
* 1,8-δι(διμεθυλαμινο)ναφθαλίνιο

## Αναφορές


Κατηγορία:C10
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Κατηγορία:Ναφθαλίνια
Ελαρού Καντινεφέντι

Η **Ελαρού Μεβχιμπέ Καντινεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:إلارو جنتلمان) (Τούρκικα: *Elaru Mevhibe Kadınefendi*, 6 Αυγούστου 1835 – 21 Φεβρουαρίου 1936) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Elaru Mevhibe Kadın Efendi Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Ελαρού Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1835 στην Τιφλίδα, και ήταν κόρη του Γεωργιανού ευγενή Αχμέτ Μπέη Ταρκανισβίλι. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μεβχιμπέ Ταρκανισβίλι. Ήταν ψηλή, ενθουσιώδης και είχε όμορφα μάτια. Η Μεβχιμπέ είχε ένα αδελφο τον Χαλίλ Μπέη ο οποίος ήταν στην υπηρεσία του σταύλου του παλατιού. Σε πολύ νεαρή ηλικία δόθηκε στην υπηρεσία του παλατιού. Ωστόσο, σύντομα, ο σουλτάνος Μουράτ Ε΄ πρόσεξε την Μεβχιμπέ και παντρεύτηκαν στις 2 Ιανουαρίου 1857 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ.

Μετονομάστηκε σε Ελαρού έλαβε τον τίτλο "Baş Kadınefendi" (πρώτη γυναίκα) και επικεφαλής αυτοκρατορική σύζυγος. Θεωρήθηκε ασυνήθιστο, επειδή η Ελαρού δεν είχε γεννήσει κανένα παιδί, και στην αυτοκρατορική πρακτική και σύμβαση δεν ήταν έθιμο για μια άτεκνη γυναίκα να κατέχει τον τίτλο της Καντινεφέντι ή της επικεφαλής αυτοκρατορικής συζύγου. 

Παρ' όλα αυτά, ήταν σίγουρα αλήθεια ότι η Ελαρού κατείχε ταλέντα και δεξιότητες που απαιτούνται για να καταλάβει την θέση του Πρώτης Συζύγου. Πρώτα απ' όλα ήταν εξαιρετικά όμορφη. Κάτω από τα ασύγκριτα χαριτωμένα μαύρα φρύδια, τα λαμπερά μαύρα μάτια της, που ανοιγοκλείνουν, έδωσαν μια ακαταμάχητη γοητεία στο καθαρό λευκό πρόσωπο της που ζεσταινόταν με μια απαλή ροζ πινελιά κάθε φορά που μιλούσε. Ήταν εξαιρετικά ευφυής και αντιληπτή. Όποιος την συναντούσε ή μιλούσε μαζί της δεν μπορούσε παρά να πέσει κάτω από το μαγευτικό ξόρκι της. Είχε συμφιλιωθεί από καιρό με την παρτίδα της. Ενώ κατά τη διάρκεια της φυλάκισης τους στο παλάτι Τσιραγάν, παραμείνε απόλυτα πιστή στο σύζυγό της. Μετά το θάνατο του Μουράτ και την ανακήρυξη του Συντάγματος, αγόρασε ένα σπίτι στο Σισλί και μετακόμισε εκεί για να ζήσει μια ζωή απομόνωσης.

Η Ελαρού Καντινεφέντι πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 1936 σε ηλικία 100 ετών στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Χόλις Τόμπσον

Ο **Κιθ Χόλις Τόμπσον II** (αγγλικά: *Keith Hollis Thompson II*, γενν. 3 Απριλίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ελληνική Basket League και την Ευρωλίγκα για τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Έχει ύψος 2,03 μ. και αγωνίζεται στις θέσεις του σούτινγκ γκαρντ και του σμολ φόργουορντ.

Ο Τόμπσον έπαιξε αρχικά μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν. Η πρώτη του επαγγελματική ομάδα ήταν η Tulsa 66ers, στην οποία παρέμεινε για μία σεζόν. Αργότερα από το 2013 έως και το 2017 αγωνιζόταν στους Philadelphia 76ers, σημειώνοντας καλή παρουσία ιδιαίτερα τις πρώτες τρεις σεζόν. Το 2017, αγωνίστηκε στους Austin Spurs και στους New Orleans Pelicans.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Georgetown Hoyas bio

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τούλσα 66ερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Σπερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Ορλίνς Πέλικανς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα