open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Απολλόδωρος (στρατηγός)

Ο **Απολλόδωρος** ήταν Αθηναίος στρατηγός που διακρίθηκε στον πόλεμο εναντίον του Φιλίππου Γ΄ του Αρριδαίου όταν εκείνος πολιορκούσε την Πέρινθο το 340 π.Χ..

Ο Απολλόδωρος είχε αναλάβει τότε αρχηγός των επίκουρων στρατιωτών που είχαν αθροιστεί από τον Σατράπη της Μικράς Φρυγίας Αρσίτη με τη σύμπραξη των γειτονικών Σατραπών της Περσίας με τους οποίους και κατέφθασε έγκαιρα στην πόλη προς βοήθεια των πολιορκούμενων. Κατάφερε δε να διασπάσει τον αποκλεισμό και μέσα από τη στρατιά των πολιορκητών να εισέλθει στη πόλη. Αυτό είχε ως συνέπεια ο Φίλιππος, εκ του ασταθή χαρακτήρα του, να εγκαταλείψει την πολιορκία αν και είχε πετύχει να εισέλθει στο εξωτερικό περίβολο των εσωτερικών τειχών της πόλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Ίρις Κάρτερ

Η **Ίρις  Κάρτερ** ήταν Ελληνίδα υψίφωνος και καθηγήτρια μονωδίας. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1899 και ήταν κόρη του  ζωγράφου Γεωργίου Σαμαρτζή. Σπούδασε τραγούδι και πιάνο αρχικά με τον Εδουάρδο Βουσολίνο στη γενέτειρά της, όπου έκανε επανειλημμένες εμφανίσεις σε καλλιτεχνικές  εκδηλώσεις, κυρίως με την «Ένωση Ερασιτεχνών», της οποίας ήταν πρόεδρος η βαρονέσσα Ερνεστίνα φον  Μάλοβιτς  (σύζυγος του συγγραφέα Ντίνου Θεοτόκη) και γραμματέας η ποιήτρια Ειρήνη Δενδρινού. «Υπέροχο, θαυμάσιο το τραγούδι της κ. Κάρτερ. Πάθος απόδοσης, μεταπτώσεις, ένας φωνητικός θησαυρός», είχε γράψει τότε ένας γνωστός Κερκυραίος μουσικοκριτικός.
Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές της με τον Κίμωνα Τριανταφύλλου, στο «Εθνικό Ωδείο Αθηνών». «Πρόκειται για μια μεγάλη φωνή», βεβαίωσε ο Ιωάννης Ψαρούδας στο «Ελεύθερον Βήμα» (Ιούνιος, 1937).

Στην Πάτρα, όπου έζησε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ίδρυσε ιδιωτική σχολή μονωδίας, ενώ παράλληλα δίδασκε και στο εκεί παράρτημα του «Ελληνικού Ωδείου». Η τάξη της απετέλεσε φυτώριο νέων τραγουδιστών, μερικοί από τους οποίους διέπρεψαν στον μουσικό χώρο. Οι συναυλίες της Σχολής της ήταν πάντοτε ένα καλλιτεχνικό γεγονός στην Πάτρα και το σύστημα της διδασκαλίας της είχε αναγνωριστεί από τους επαΐοντες.

Η Ίρις Κάρτερ πέθανε στις 22 Ιουνίου 1994 στην Αθήνα, «αφήνοντας στη ζωή τη μνήμη της έντονης πνευματικής προσωπικότητάς της»,  καθώς γράφτηκε στον τύπο. Μεγάλο μέρος από τα κατάλοιπά της, βρίσκονται στα Αρχεία της «Αναγνωστικής Εταιρίας  Κέρκυρας».

## Πηγές
*  Αρχείο Αναγνωστικής Εταιρίας Κέρκυρας – Φάκελος: Ίρις N. Κάρτερ
*  Εφημερίδα «Κέρκυρα», 25.2.37
*  Εφημερίδα    «Νεολόγος», 24.5.3
*  Π. Γιοχάλας: εφ. «Ελευθερία», 27,2.48
*  Δ. Φωτόπουλος: εφ. «Εθνικός Κήρυξ», 15.8.48
*  Ν. Δεληγιαννάκης: εφ: Νεολόγος», 12.11.48
*  Εφημ. «Πελοπόννησος», 1.7.94
*  Εφημερίδα     «Τα Νέα» 2.8.94

Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Αρμαντιέρ

Το **Αρμαντιέρ** (, , ) είναι παραμεθόριος και παραποτάμια πόλη της Γαλλίας στον νομό Νορ (Nord) στα σύνορα με το Βέλγιο επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Λυς. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 6,3 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της φθάνει τους 25.300 κατοίκους. Η Αρμαντιέρ χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα για την ανεπτυγμένη βιομηχανία της.

Η πόλη αυτή έχει υποστεί πολλές περιπέτειες από πλείστους πολέμους μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1339 καταλήφθηκε από τους Άγγλους, οι οποίοι στη συνέχεια την πυρπόλησαν. Το 1382 καταλήφθηκε από τους Γάλλους μετά από αρκετές καταστροφές. Το 1566 την κατέστρεψαν οι Καλβινιστές, ενώ το 1645 την κατέλαβαν οι στρατηγοί Γκάσιου και Ραντζάου. Δύο μόλις χρόνια μετά το 1647 την κατέλαβε ο Αρχιδούκας Λεοπόλδος και μετά 20 χρόνια (1667) ανακαταλήφθηκε από τους Γάλλους.

Τον Απρίλιο του 1918 στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δίπλα από την πόλη αυτή διεξήχθη η σφοδρή Μάχη του Λυς. Χαρακτηριστικό υπήρξε σχετικό τραγούδι «Δεσποινίς της Αρμαντιέρ» που τραγουδούσαν οι στρατιώτες στον πόλεμο εκείνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Νορ
Κύψελα Ιβηρίας

Η πόλη **Κύψελα** βρισκόταν λίγα χιλιόμετρα νοτίως του **Εμπορείου** στα Καταλωνικά παράλια. 

Ιδρύθηκε από Μασσαλιώτες αποίκους προφανώς κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Η ύπαρξη της πόλεως επιβεβαιώνεται από τον Ρωμαίο Αβιένους, που προσθέτει ότι επί των ημερών του η πόλη δεν υπήρχε. 

Ορισμένοι ερευνητές ασπάστηκαν την άποψη ότι τόσο τα Κύψελα, όσο και η Πυρήνη ήταν προγενέστερες ονομασίες της πόλεως Εμπορείον, πράγμα άτοπο, διότι η τελευταία πόλη όταν πρωτοϊδρύθηκε από τους Φωκαείς ονομαζόταν *Παλαιόπολις*. Ωστόσο ανασκαφές στην Ullastret της καταλωνικής επαρχίας Gerona, ανέδειξαν πλούσια ελληνικά ευρήματα, πράγμα που οδήγησε στην ταύτιση της πόλης με την αρχαία Κύψελα.  

## Παραπομπές

## Πηγές

* http://books.google.gr/books?id=22jupg3FqdYC&pg=PA162&lpg=PA162&dq=Cypsela+in+Iberia&source=bl&ots=WJxR5PpHJi&sig=9rCiDkUFMuNwodqpN_tPokNDExg#v=onepage&q=&f=false 
* Avienus *Ora maritima*.
* http://www.archive.org/stream/iberians011200mbp/iberians011200mbp_djvu.txt

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Μάχη της Σάντα Κλάρα

Η **Μάχη της Σάντα Κλάρα** ήταν μια σειρά ένοπλων συγκρούσεων που έλαβε χώρα στα τέλη Δεκεμβρίου 1958, που κατέληξαν στην κατάληψη της κουβανικής πόλης Σάντα Κλάρα, από επαναστατικές δυνάμεις, υπό τον Τσε Γκεβάρα.Η μάχη αποτέλεσε σημαντική νίκη για τις επαναστατικές δυνάμεις ενάντια στο καθεστώς του στρατηγού Φουλχένσιο Μπατίστα: εντός 12 ωρών από την κατάληψη της πόλης ο Μπατίστα έφυγε από την Κούβα και οι δυνάμεις του Φιδέλ Κάστρο, επικράτησαν σε ολόκληρη την χώρα.

## Επίθεση
thumb|right|Το μνημείο της μάχης της Σάντα Κλάρα 
Τα τμήματα υπό την καθοδήγηση του Γκεβάρα μετακινήθηκαν από τις 28 Δεκεμβρίου από το λιμάνι του Καϊμπαριέν δια μέσου του τοπικού οδικού δικτύου στην Σάντα Κλάρα. Εν τω μεταξύ, κυβερνητικές δυνάμεις στην στρατιωτική βάση του Καμαχουανί (Camajuaní) εγκατέλειψαν τις θέσεις τους, με αποτέλεσμα η μετακίνηση των επαναστατών να συνεχιστεί ανενόχλητα. Τα χαράματα τα επαναστατικά τμήματα βρίσκονταν στο Πανεπιστήμιο της πόλης.

Οι επαναστατικές δυνάμεις, 300 ένοπλοι, διαιρέθηκαν σε δύο ομάδες. Η νότια ομάδα ήρθε αντιμέτωπη με τις δυνάμεις του Συνταγματάρχη Κασίγιας Λουμπούϊ. Το επονομαζόμενο «τάγμα αυτοκτονίας» της δεύτερης ομάδας υπό τον Ρομπέρτο Ροδρίγκες (ή «Ελ Βακερίτο»), εστάλη από τον Γκεβάρα να καταλάβει τον στρατηγικής σημασίας λόφο στα προάστια της πόλης, όπου βρίσκονταν το αρχηγείο των κυβερνητικών (μέσα σε ένα θωρακισμένο βαγόνι τρένου), χρησιμοποιώντας χειροβομβίδες. Εντός σύντομου χρονικού διαστήματος η ομάδα του Ροδρίγκες έτρεψε σε φυγή τους κυβερνητικούς, οι οποίοι κατέφυγαν σε κέντρο της πόλης, ενώ οι υπόλοιποι παραδόθηκαν.

Εντός της πόλης, έλαβαν μέρος σποραδικές οδομαχίες, ενώ οι επαναστατικές δυνάμεις υπό τον Ρολάνδο Κουμπέλα, υποστηρίχθηκαν ενεργά και από πολίτες, οι οποίοι τους παρείχαν βόμβες μολότωφ. Οι κυβερνητικοί παρόλο που είχαν υποστήριξη από την αεροπορία και από τεθωρακισμένα οχήματα δεν κατάφεραν παρ'όλα αυτά να απωθήσουν τους επιτιθέμενους.

Με την κατάληψη του θωρακισμένου τρένου στο οποίο αιχμαλωτίσθηκαν πολλοί κυβερνητικοί αξιωματικοί και κατασχέθηκε μεγάλη ποσότητα πυρομαχικών, το έργο του Γκεβάρα διευκολύνθηκε ανυπολόγιστα. Η ψυχολογική τροπή των γεγονότων όμως ήταν ακόμη πιο σημαντική καθώς τα περισσότερα οχυρά παραδόθηκαν στους επαναστάτες. Κατά το μεσημέρι της ίδιας μέρας ο Τσε Γκεβάρα μέσω ραδιοφωνικής εκπομπής ανακοίνωσε ότι και τα τελευταία προκαλύμματα του καθεστώτος Μπατίστα στην Σάντα Κλάρα παραδόθηκαν.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Photographs of the Armored train surrender in Santa Clara by *Latin American Studies*
* A Front-Row Seat To Witness The Battle Of Santa Clara by Felipe Yanes, *Tampa Tribune*, January 25, 2009
*Che's Last Stand by Ed Ewing, *The Guardian*, December 31, 2008
*

Κατηγορία:Ιστορία της Κούβας
Κατηγορία:Μάχες
Παθητικό στοιχείο

**Παθητικά στοιχεία** ονομάζονται στην ηλεκτρονική εκείνα τα εξαρτήματα που καταναλώνουν (αλλά δεν παράγουν) ενέργεια, αποθηκεύοντάς τη (σε ηλεκτρικό ή μαγνητικό πεδίο) ή μετατρέποντάς τη σε άλλες μορφές (από ηλεκτρική σε κινητική, θερμική κτλ.), χωρίς να ενισχύουν την ισχύ στην έξοδό τους.

Ένα κύκλωμα που αποτελείται από παθητικά στοιχεία μόνο, ονομάζεται παθητικό κύκλωμα. Εάν όμως ένα κύκλωμα αποτελείται και από ενεργά στοιχεία ονομάζεται ενεργό κύκλωμα.

Τα κυριότερα ηλεκτρικά παθητικά στοιχεία είναι η αντίσταση, το πηνίο, ο πυκνωτής και η δίοδος (κρυσταλλοδίοδος).

* Η αντίσταση ανήκει στην κατηγορία παθητικών στοιχείων που μετατρέπουν την ηλεκτρική ενέργεια σε θερμική.
* Το πηνίο μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε μαγνητικό πεδίο.
* Ο πυκνωτής μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε ηλεκτρικό πεδίο.
* Η δίοδος μετατρέπει την ενέργεια σε θερμική, λόγω της εσωτερικής αντιστάσεώς της.

Αντίθετα, κάποια ηλεκτρονικά εξαρτήματα όπως η κρυσταλλοτρίοδος (τρανζίστορ) και τα ολοκληρωμένα κυκλώματα (chips) δεν είναι παθητικά γιατί ναι μεν καταναλώνουν και μετατρέπουν μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας σε θερμική, αλλά έχουν την ικανότητα να ενισχύουν την ισχύ του σήματος στην έξοδό τους (ενεργά στοιχεία).

## Σύμβολα των κυριότερων ηλεκτρικών παθητικών στοιχείων


150px|thumb|center|Σύμβολο της ηλεκτρικής αντίστασης
150px|thumb|center|Σύμβολο του πηνίου
150px|thumb|center|Σύμβολο του πυκνωτή
150px|thumb|center|Σύμβολο της διόδου



Κατηγορία:Ηλεκτρολογία
Κατηγορία:Ηλεκτρονική
Δημήτριος Σαμοθράκης

Ο **Δημήτριος Σαμοθράκης** ήταν Έλληνας πρωτοπόρος πρωταθλητής στίβου του Πανιωνίου Γ.Σ. κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα στη Σμύρνη. Διακρινόταν στους δρόμους ημιαντοχής 800 μ., 1500 μ., 880 γιάρδες, μίλι αλλά αγωνιζόταν και σε μεγάλες αποστάσεις (10.000 μ.). Το 1899 σημείωσε πανελλήνιο ρεκόρ στα 1500 μ. με 4.44.5. Νίκησε στους τρεις πρώτους Πανιώνιους Αγώνες στο μίλι και μια φορά στις 880 γιάρδες. Επίσης, μετείχε σε διάφορους σημαντικούς αγώνες της εποχής, όπως τα Α΄ Σωτήρια.

## Καριέρα

Ο Δημήτριος Σαμοθράκης γεννήθηκε γύρω στο 1875. Δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για την οικογένειά του και τον τόπο καταγωγής του, αλλά ζούσε στη Σμύρνη και ήταν αθλητής του συλλόγου Γυμνάσιον Σμύρνης. Το Γυμνάσιον είχε δημιουργηθεί το 1893 από αθλητές που είχαν αποχωρήσει από το σύλλογο Ορφεύς Σμύρνης αλλά το 1898 συνενώθηκε ξανά με τον Ορφέα δημιουργώντας τον Πανιώνιο.

Ο Σαμοθράκης πρωτοεμφανίζεται στον αθλητισμό το 1896 στους Α΄ Δημόσιους Αγώνες της Σμύρνης που διοργάνωσε ο σύλλογός του, το Γυμνάσιον Σμύρνης, οι οποίοι από τον τύπο της πόλης αποκλήθηκαν Πανιώνιοι Αγώνες, ονομασία που τελικά επικράτησε. Κατέκτησε την πρώτη θέση στο μίλι (1609,34 μ.) με 5.09.0, επιτυχία που θα επαναλάβει και στους αγώνες του 1898.

Το Μάιο του 1899 μετέχει στα Α΄ Σωτήρια, που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. στο Ποδηλατοδρόμιο του Φαλήρου, σε ανάμνηση της διάσωσης του βασιλιά Γεώργιου Α΄ από δολοφονική απόπειρα. Ο Σαμοθράκης νικά σε τρία αγωνίσματα, στα 800 μ. με 2.17.6, στα 1500 μ. με 4.44.5 και στα 10.000 μ. με 36.05.2. Η επίδοσή του στα 1500 μ. αποτελεί πανελλήνιο ρεκόρ. Το ίδιο έτος θριαμβεύει στους Πανιώνιους Αγώνες στις 880 γιάρδες με 2.16.5 και στο μίλι με 5.07.2.

Αν και βρίσκεται σε κορυφαία φόρμα στη συνέχεια χάνεται από το προσκήνιο.

## Τίτλοι - Διακρίσεις

* **Πανελλήνιο ρεκόρ**
** 1500 μ.: 4.44.5 (1899)
* **[[Πανιώνιοι Αγώνες]]** (4 νίκες)
** 1896 (1): μίλι
** 1898 (1): μίλι
** 1899 (2): 880 γιάρδες, μίλι
* '''Σωτήρια 1899''' (3 νίκες)
** 800 μ.: 2.17.6
** 1500 μ.: 4.44.5
** 10.000 μ.: 36.05.2
* **Ατομικές επιδόσεις**
** 800 μ.: 2.17.6 (1899)
** 880 γιάρδες: 2.16.5 (1899)
** 1500 μ.: 4.44.5 (1899)
** Μίλι: 5.07.2 (1899)
** 10.000 μ.: 36.05.2 (1899)

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.

Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2008-09

Την αγωνιστική περίοδο **2008-09** το αγγλικό πρωτάθλημα κατέκτησε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 18η φορά στην ιστορία της ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Λίβερπουλ. Αυτός ήταν και ο δέκατος τίτλος της Γιουνάιτεντ από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ (1992). Το πρωτάθλημα διήρκεσε εννιάμισι περίπου μήνες. Ξεκίνησε την Κυριακή 16 Αυγούστου και τελείωσε στις 24 Μαΐου. Συμμετείχαν 20 συνολικά ομάδες εκ των οποίων τρεις υποβιβάστηκαν στην Τσάμπιονσιπ (δεύτερη κατηγορία στην Αγγλία). Η Μάντσεστερ εξασφάλισε το πρωτάθλημα την προτελευταία αγωνιστική φέρνοντας ισοπαλία 0-0 με την Άρσεναλ.

Την έξοδό τους στο Champions League εξασφάλισαν εκτός από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Τσέλσι, η Λίβερπουλ και η Άρσεναλ. Την έξοδο τους στο Γιουρόπα Λιγκ κέρδισαν η Έβερτον, η Άστον Βίλα και η Φούλαμ. 
 
## Βαθμολογία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Πρέμιερ Λιγκ
* rsssf Πρωταθλήματα της Αγγλίας 2008-09

Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Άκαστος (άρχων)

Ο **Άκαστος** ήταν γιος του Μήδωνα, μυθικού άρχοντα των Αθηνών.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Αθήνας. Οι άρχοντες στον καιρό του Άκαστου εκλέγονταν εφ όρου ζωής, έτσι ο Άκαστος πιστεύεται ότι βασίλεψε από το 1050 έως το 1012/1 π.Χ.. Επί της βασιλείας του Άκαστου πραγματοποιήθηκε μεγάλη μετάβαση πληθυσμού από την Αθήνα στην Ιωνία. Σύμφωνα με τον αρχαίο ιστορικό Ιουστίνο (*Marcus Junianius*, ή *Junianus*, ή *Justinus*), ο Όμηρος πήρε μέρος στην μετάβαση αυτή.

Ο Άκαστος πέθανε το 1012 π.Χ., οπότε τον διαδέχτηκε ο γιος του, Άρχιππος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Ερμογένης (αρχιτέκτονας)

Ο **Ερμογένης** ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας που έζησε πιθανότατα στα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ. μέχρι τις αρχές του 2ου αιώνα. Υπήρξε ένας από τους πιο φημισμένους θεωρητικούς της αρχιτεκτονικής τέχνης κατά την ελληνιστική περίοδο με επίδραση τόσο σε σύγχρονούς του όσο και σε αρχιτέκτονες της ρωμαϊκής εποχής. Πιθανολογείται πως καταγόταν από την Πριήνη, καθώς επιγραφή που ανακαλύφθηκε εκεί αναφέρεται στον Ερμογένη, «γιο του Άρπαλου». 

Σημαντικά έργα του θεωρούνται ο ναός της Άρτεμης στη Μαγνησία και ο ναός του Διόνυσου στην Τέω, οι οποίοι τοποθετούνται χρονικά στο διάστημα μεταξύ του τελευταίου τετάρτου του 3ου αιώνα και του τρίτου τετάρτου του 2ου αιώνα. Αναφορά στον Ερμογένη κάνει ο Βιτρούβιος, ο οποίος σημειώνει πως απεχθανόταν το δωρικό ρυθμό εξαιτίας του προβλήματος της γωνιακής τριγλύφου. Αποδίδει επίσης στον Ερμογένη την καθιέρωση κανόνων συμμετρίας και την εφεύρεση του ψευδοδίπτερου ναού. 

Η διφορούμενη φράση του Βιτρούβιου «[...] Magnesiae Hermogenis, Alabandei et Apollonis a Menesthe facta» συχνά χρησιμοποιείται ως ένδειξη πως καταγόταν από την Αλαβάνδα, ωστόσο είναι επίσης πιθανό να εννοείται πως ο ναός του Απόλλωνα στον οποίο αναφέρεται ήταν κτισμένος εκεί. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Βιογραφία ελληνιστική-επέκταση
Μήδων (άρχων)

Ο **Μήδων** ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Κόδρου, μυθικού βασιλιά της Αθήνας.

Όταν πέθανε ο πατέρας του τον διαδέχτηκε. Ο Μήδων ήταν ο πρώτος μυθικός άρχοντας της Αθήνας, και βασίλεψε ως τον θάνατό του. Η άνοδος στον θρόνο δεν ήταν εύκολη, αφού ο Νειλέας, ο αδερφός του Μήδωνα είχε επίσης βλέψεις και αμφισβήτησε την ικανότητα του Μήδωνα να βασιλέψει, λόγω κάποιας αναπηρίας που είχε. Οι Αθηναίοι έστειλαν αποστολή για να ζητήσουν χρησμό από τους Δελφούς. Ο χρησμός ήταν ευνοϊκός για τον Μήδωνα, και έτσι ο Νειλέας αποφάσισε να εγκαταλείψει την Αθήνα και να μεταναστεύσει μαζί με πολλούς άλλους στην Ιωνία, ιδρύοντας εκεί αποικία.

Οι Ευπατρίδες εκμεταλλεύτηκαν την διαμάχη της διαδοχής και κατάργησαν τον θεσμό του βασιλιά, μετατρέποντάς τον σε άρχοντα εφ όρου ζωής. Ο Μήδων ήταν ο πρώτος άρχοντας της Αθήνας εφ όρου ζωής. Πέθανε το 1050 π.Χ., και τον διαδέχτηκε ο γιος του Άκαστος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Αμφίνομος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αμφίνομος** είναι γνωστός ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Ο Αμφίνομος καταγόταν από το Δουλίχιο και ήταν γιος του Νίσου και εγγονός του Αρετία.Ήταν θεοφοβούμενος και ευσεβής και όταν οι μνηστήρες σκεφτόντουσαν για δεύτερη φορά τη δολοφονία του Τηλέμαχου, ο Αμφίνομος τους απέτρεψε. Επίσης ήταν αυτός που μετά από τη μονομαχία με τον Ίρο, έβαλε τον ζητιάνο Οδυσσέα να κάτσει και να ξεκουραστεί και να φάει. Ο ζητιάνος του πρότεινε να φύγει μα ο Αμφίνομος δεν τον άκουσε και γύρισε στη θέση του μελαγχολικός. Κατά τη μνηστηροφονία, ο Αμφίνομος όρμησε στον Οδυσσέα με ένα μυτερό σπαθί, αλλά ο Τηλέμαχος πρόφθασε και τον σκότωσε βυθίζοντας ένα χάλκινο ακόντιο στην πλάτη του. Ο Αμφίνομος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία π, στίχοι 394 κ.ε., και ραψωδία χ, στ. 89).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 71

Αμφινομος
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Πέτρος Δημητρόπουλος

Ο **Πέτρος Δημητρόπουλος** *(Πήτερ Ντέμος)* είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος το 1923. Αγωνίστηκε με επιτυχία στον Ολυμπιακό και από το 1948 στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας καθώς ήταν από τους διακριθέντες της εποχής του. Υπήρξε 2 φορές διεθνής με την τότε νεοσύστατη  Εθνική Ελλάδος και σημείωσε 13 πόντους. Το 1950 μετανάστευσε στην Αυστραλία και μετέτρεψε το όνομά του σε *Πήτερ Ντέμος*. Αγωνίστηκε με την ομάδα Βιτώρια και διακρίθηκε. Για την προσφορά του τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως μέλος των πρωτοπόρων ομάδων του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ 27/6/1055 σελ.5

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αυστραλιανών συλλόγων
Οίνοπας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οίνοπας** (***οἶνοψ***, δηλαδή αυτός που έχει την όψη ή το χρώμα του κρασιού) είναι γνωστός ένας από τους ευγενείς κατοίκους της Ιθάκης. Ο Οίνοπας ήταν ο πατέρας του Λειώδη, ενός από τους μνηστήρες της Πηνελόπης που τελικά σκοτώθηκε από τον Οδυσσέα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 622

Οινοπας
Ονήτορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ονήτορας** (***Ονήτωρ***, που σημαίνει ωφέλιμος, λυσιτελής) είναι γνωστός ένας Τρώας ιερέας του *Ιδαίου [[Δίας (μυθολογία)|Διός]]*, δηλαδή του Δία που λατρευόταν στο βουνό Ίδη της Τρωάδας. Το ίδιο όνομα είχε και ο πατέρας του. Ο νεότερος Ονήτορας ήταν πατέρας του Λαόγονου, που πολέμησε και σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Μηριόνη. Ο Ονήτορας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Π 604-605), όπου λέγεται ότι *«ως θεόν ο κόσμος τον τιμούσε»* (μετάφραση Ι. Πολυλά).
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Ονητορας
Οπίτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οπίτης** είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Δεν είναι γνωστοί οι γονείς του. Ο Οπίτης σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με άλλους οκτώ συμπολεμιστές του από τον Έκτορα. Ο Οπίτης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Λ, στίχος 301), μόνο στη σκηνή του θανάτου του.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 640

Οπιτης
Ορέσβιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ορέσβιος** (που σημαίνει «ορεσίβιος») είναι γνωστός ένας από τους Βοιωτούς που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ορέσβιος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με άλλους έξι συμπολεμιστές του από τον `Εκτορα. Ο Ορέσβιος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ε, στίχος 707 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του, όπου μαθαίνουμε ότι κατοικούσε στην πόλη Ύλη, που ήταν κτισμένη στις όχθες της λίμνης Υλίκης, και ότι ήταν πλούσιος (*«λαμπρόζωνος»*, *«εφρόντιζε πολλά να θησαυρίζει»*, στη μετάφραση του Ι. Πολυλά) εξαιτίας της εύφορης βοιωτικής γης.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 647

Ορεσβιος
Ορεσβιος
Ορθαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ορθαίος** είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Φρυγία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Δεν είναι γνωστοί οι γονείς του, ούτε αν σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ο Ορθαίος, που καταγόταν από την περιοχή ή πόλη Ασκανία της Φρυγίας, αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 791).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 647

Ορθαιος
Ορθαιος
Όρθη

Με το όνομα **Όρθη** είναι γνωστή μία αρχαία πόλη της Θεσσαλίας, στην Περραιβία, που απέστειλε στρατό στον Τρωικό Πόλεμο και για τον λόγο αυτό αναφέρεται στη ραψωδία Β της *[[Ιλιάδα]]ς*, στον λεγόμενο «Νεών κατάλογο» (Β 739). Οι στρατιώτες της Όρθης, μαζί με τους στρατιώτες 4 άλλων θεσσαλικών πόλεων είχαν κοινό αρχηγό στον Τρωικό Πόλεμο, τον Πολυποίτη. Σύμφωνα όμως με τον γεωγράφο Στράβωνα (9, 5, 19) και μερικούς άλλους συγγραφείς, η Όρθη ήταν απλώς η ακρόπολη της Φάλαννας.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 647

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Ορσίλοχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ορσίλοχος** είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα, όλα από τα ομηρικά έπη:
# Βασιλιάς των Φηρών της Μεσσηνίας, γιος του ποτάμιου θεού Αλφειού και πατέρας του Διοκλέους. Ο Ορσίλοχος αυτός αναφέρεται τόσο στην *[[Ιλιάδα]]* (Ε 546), όσο και στην *[[Οδύσσεια]]* (γ 488, φ 16, ως **«Ορτίλοχος»** από λάθος γραφή του Αριστάρχου). Είχε κάποτε φιλοξενήσει στο ανάκτορό του τον Οδυσσέα.
# Εγγονός του προηγούμενου, γιος του Διοκλέους. Αυτός ο Ορσίλοχος πήρε πρόθυμα μέρος στον Τρωικό Πόλεμο μαζί με τον δίδυμο αδελφό του, τον Κρήθωνα, καθώς ήταν άριστοι γνώστες της τέχνης του πολέμου. Εκεί όμως σκοτώθηκαν από τον Αινεία (*Ιλιάδα*, Ε 542, 549).
# Τρώας πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, που σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Τεύκρο, ο οποίος αμέσως μετά τον Ορσίλοχο σκότωσε και άλλους επτά Τρώες (*Ιλιάδα*, Θ 274).
# Ανύπαρκτο πρόσωπο, γιος δήθεν του Ιδομενέα, που είπε ο Οδυσσέας ότι τάχα τον είχε σκοτώσει στη διήγησή του προς τη θεά Αθηνά, η οποία είχε πάρει τη μορφή νέου βοσκού (*Οδύσσεια*, ν 260).
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[5284 Ορσίλοχος]]** (5284 Orsilocus), που ανακαλύφθηκε το 1989 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το δεύτερο από τα παραπάνω μυθικά πρόσωπα.
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 652

Ορσιλοχος
Ορσιλοχος
Ορσιλοχος
Οτρυντέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οτρυντέας** (***Οτρυντεύς***) είναι γνωστός ένας βασιλιάς της πόλεως `Υδης, η οποία ήταν χτισμένη στους πρόποδες του βουνού Τμώλος της Τρωάδας. Ο γιος του Οτρυντέα και μιας Ναϊάδας, ο Ιφιτίωνας πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα. Ο Οτρυντέας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Υ, στίχος 384).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 661

Οτρυντεας
Οφελέστης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οφελέστης** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Τρώας πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, που σκοτώθηκε σε αυτόν μαζί με άλλους επτά Τρώες από τον Τεύκρο, όπως αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Θ, στίχος 274).
# Παίονας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Αυτός ο Οφελέστης σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα στις όχθες του ποταμού Σκαμάνδρου μαζί με άλλους έξι Παίονες (*Ιλιάδα*, Φ 210).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 671

Οφελεστη
Οφελεστη
Οφέλτιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οφέλτιος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Τρώας πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, που σκοτώθηκε σε αυτόν μαζί με άλλους συμπατριώτες του από τον Διομήδη, όπως αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ζ, στίχος 20).
# Αχαιός πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, που επίσης σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό, αλλά από τον Έκτορα μαζί με άλλους οκτώ συμπολεμιστές του (*Ιλιάδα*, Λ 302).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 671

Οφελτιος
Οφελτιος
Οχήσιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οχήσιος** είναι γνωστός ένας Αιτωλός, ο μεγαλόσωμος γιος του οποίου, ο Περίφας ή Περίφαντας, έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Τον Περίφαντα αυτό σκότωσε ο θεός του πολέμου `Αρης. Από το όνομα του Οχησίου ο Περίφαντας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ε, στίχος 843) ως **Οχησιάδης**.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 672

Οχησιος
Νικόλαος Κονταξόπουλος

Ο ** Νικόλαος Κονταξόπουλος** (αναφέρεται και ως **Ι. Κονταξόπουλος**) ήταν Έλληνας πρωτοπόρος πρωταθλητής στον στίβο και στην ενόργανη γυμναστική του Πανιωνίου Γ.Σ. κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα στη Σμύρνη. Διακρινόταν στους δρόμους μεσαίων αποστάσεων αλλά και στην ενόργανη γυμναστική. Συμμετείχε με επιτυχία σε διάφορους σημαντικούς αγώνες της εποχής, όπως στους Α΄ και Β΄ Πανιώνιους Αγώνες (1896, 1898) και στα Τήνια (1895).

## Σταδιοδρομία
Ο Νικόλαος Κονταξόπουλος γεννήθηκε γύρω στο 1875. Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για την οικογένειά του και τον τόπο καταγωγής του, αλλά ζούσε στη Σμύρνη και ήταν αθλητής του συλλόγου Γυμνάσιον Σμύρνης. Το Γυμνάσιον είχε δημιουργηθεί το 1893 από αθλητές που αποχώρησαν από το σύλλογο Ορφεύς Σμύρνης, για να ξαναενωθούν το 1898 δημιουργώντας τον Πανιώνιο Γ.Σ. Σμύρνης.

Πρωτοεμφανίζεται στον αθλητισμό τον Αύγουστο του 1895 στα «Τήνια», αγώνες που έγιναν στην Τήνο με συμμετοχή 100 και πλέον αθλητών από όλο τον ελληνικό χώρο. Περιλάμβαναν διάφορα αθλήματα και αποτέλεσαν προανάκρουσμα των Ολυμπιακών Αγώνων που ακολούθησαν την επόμενη άνοιξη. Δόθηκαν μετάλλια στους δύο πρώτους σε κάθε αγώνισμα, ασημένιο και χάλκινο, όπως στην Α΄ Ολυμπιάδα. Στους αγώνες αυτούς ο Κονταξόπουλος ήρθε τρίτος στα 1500 μ. και στο δίζυγο. Από άλλους σημειώνεται ως Ν. Κονταξόπουλος και από άλλους ως Ι. Κονταξόπουλος. Ίσως πρόκειται για δύο πρόσωπα: έναν δρομέα και έναν αθλητή γυμναστικής.

Το 1896 μετέχει στους Α΄ Δημόσιους Αγώνες της Σμύρνης που διοργάνωσε ο σύλλογός του, το Γυμνάσιον Σμύρνης, οι οποίοι από τον τύπο της πόλης αποκλήθηκαν Πανιώνιοι Αγώνες, ονομασία που τελικά επικράτησε. Εκεί κυριαρχεί στις 440 γιάρδες (402,16 μ.) με επίδοση 61.2, νίκη που θα επαναλάβει το 1898, χωρίς να είναι γνωστός ο χρόνος του. Αυτή είναι η τελευταία αγωνιστική πληροφορία που υπάρχει γι’ αυτόν τον πρωτοπόρο αθλητή.

## Τίτλοι - διακρίσεις
* **Τήνια 1895**
** γ΄ θέση: 1500 μ.
** γ΄ θέση: δίζυγο
* **[[Πανιώνιοι Αγώνες]]** (2 νίκες)
** 1896 (1): 440 γιάρδες
** 1898 (1): 440 γιάρδες
* **Ατομικές επιδόσεις**
** 440 γιάρδες: 61.2 (1896)

## Πηγές
# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.

Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής
Μπανζούλ

Η **Μπανζούλ** () είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Γκάμπια. Ο πληθυσμός της πόλης μαζί με τα προάστια είναι 357.238 (απογραφή 2003). Βρίσκεται στο νησί της Αγίας Μαρίας, όπου ο ποταμός Γκάμπια εισέρχεται στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το νησί συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με επιβατηγά και οχηματαγωγά πλοία προς τα βόρεια και γέφυρες προς τον νότο. 

Η Μπανζούλ είναι η πρωτεύουσα της διαίρεσης Μπανζούλ. Η διαίρεση λέγεται και **Μεγάλη Περιοχή της Μπανζούλ** (*Greater Banjul Area*). 

## Συνοικίες
# Banjul
# Kanifing

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τουριστικός οδηγός για την Μπανζούλ 

Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γκάμπια
Λίνος (δορυφόρος)

Ο **Λίνος** (αγγλικά:**Linus**), ή όπως είναι το πλήρες όνομα του **(22) Καλλιόπη Ι Λίνος** (22 Kalliope I Linus), είναι ένας φυσικός δορυφόρος του αστεροειδούς (τύπου Μ) 22 Καλλιόπη. Η ανακάλυψη του έγινε στις 29 Αυγούστου 2001, από τους αστρονόμους Ζαν-Λουκ Μάργκοτ (Jean-Luc Margot) και Μάικλ Μπράουν, από το παρατηρητήριο του W. M. Keck, στο Μάουνα Κέα στη Χαβάη. Έγινε επίσης αντιληπτός στις 2 Σεπτεμβρίου από το τηλεσκόπιο των Καναδά, Γαλλίας και Χαβάης, επίσης στο Μάουνα Κέα. Έλαβε το προσωρινό όνομα **S/2001 (22) 1**, ενώ στις 8 Αυγούστου 2003 ονομάστηκε Λίνος, από το όνομα του γιου της μούσας Καλλιόπης, Λίνου.

Ο Λίνος είναι ένα από τους μεγαλύτερους δορυφόρους αστεροειδών της Κύριας Ζώνης, με μόνο τα μικρότερα μέρη των διπλών αστεροειδών 617 Πάτροκλος και 90 Αντιόπη (Μενοίτιος και S/2000 (90) 1 αντίστοιχα) να είναι μεγαλύτερα από αυτόν. Η διάμετρος του υπολογίζεται πως είναι 38±6 χλμ..

Περιφέρεται γύρω από την Καλλιόπη σε απόσταση 1.065 χλμ, ή 12 ακτίνες της Καλλιόπης. Έχει υπολογιστεί ότι η τροχιά του αλλάζει με γρήγορο ρυθμό, με ένα κύκλο που διαρκεί αρκετά έτη. Αυτό αποδίδεται πρώτιστα στο μη-σφαιρικό σχήμα της Καλλιόπης. Η φωτεινότητα του Λίνου ποικίλει αρκετά μεταξύ των παρατηρήσεων, κάτι που δείχνει πως το σχήμα του πρέπει να είναι επιμηκυμένο.

Θεωρείται πως μπορεί να σχηματίστηκε ύστερα από κάποια σύγκρουση ή να είχε παγιδευτεί από κάποιον παλαιότερο αστεροειδή-γονέα (πρώτο-Καλλιόπη).

Κατηγορία:Δορυφόροι αστεροειδών
Αμινομεθυλαμινομεθανικό οξύ

Το **αμινομεθυλαμινομεθανικό οξύ** ή **αμινομεθυλαμινοφορμικό οξύ** είναι ένα ασταθές μη πρωτεϊνικό αμινοξύ.

Αυτοδιάσπαση:


H_2NCH_2NHCOOH \xrightarrow{} CH_2=NH + CO_2 + 2NH_3



## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

Κατηγορία:Μη πρωτεϊνικά αμινοξέα
Μόντσα

Η **Μόντσα** (, , , λομβαρδικά: *Monça*) είναι πόλη στη βόρεια Ιταλία, πρωτεύουσα της επαρχίας Μόντσα-Μπριάντσα (από το 2004), στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Η πόλη βρίσκεται δίπλα σε έναν παραπόταμο του Πάδου, ο οποίος ονομάζεται Λάμπρο. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Μιλάνου και απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα από αυτό. Πριν ανακηρυχτεί πρωτεύουσα επαρχίας, αποτελούσε δήμο (comune) της επαρχίας του Μιλάνου. Η πόλη είναι διάσημη διεθνώς για την πίστα αγώνων ταχύτητας, στην οποία λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο διάφοροι αγώνες παγκοσμίων πρωταθλημάτων. Ο πληθυσμός της φτάνει περίπου τους 120.398 κατοίκους. Είναι έτσι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Λομβαρδίας, ενώ αποτελεί και βιομηχανικό κέντρο για την περιοχή της, καθώς υπάρχει εκεί βιομηχανία υφαντών. 

Η ιστορία της πόλης φτάνει στη Ρωμαϊκή εποχή (3ος π.Χ. αιώνας), όταν στην περιοχή εγκαταστάθηκαν γαλατικές φυλές. Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή ήταν γνωστή με το όνομα *Μοδικία*. Μετά την είσοδο των Λομβαρδών η περιοχή ονομάστηκε *Μοδοετία*. Κατά τον Μεσαίωνα η Μόντσα άλλοτε ήταν αυτόνομη και άλλοτε αποτελούσε μέρος του Μιλάνου υπό τον έλεγχο της οικογένειας των Βισκόντι. Το 1840 η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή στη βόρεια Ιταλία ήταν αυτή ανάμεσα στη Μόντσα και το Μιλάνο. Το 1900 ο βασιλιάς της Ιταλίας Ουμπέρτο ο Πρώτος δολοφονήθηκε στη Μόντσα από τον Γκαετάνο Μπρέσι.

Από τα αξιοθέατα της πόλης ξεχωρίζει το ιστορικό της κέντρο, με έναν αριθμό από ιστορικά κτήρια με κύριο τον καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννη (Duomo di Monza), από την εποχή των Λομβαρδών, αλλά και το πάρκο της Μόντσα, ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα στον κόσμο.

## Πρόσωπα
* Βιντσέντσο Ντι Μάουρο (1951), επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα το Βιτζέβανο.
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Πάλμυς

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πάλμυς** είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Φρυγία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Δεν είναι γνωστά τα ονόματα των γονέων του, ούτε το αν σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ο Πάλμυς, που καταγόταν από την περιοχή ή πόλη Ασκανία της Φρυγίας, αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου:

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 678

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Φρυγία
Πάμμονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πάμμονας** (***Πάμμων***) είναι γνωστός ένας Τρώας πρίγκηπας της εποχής του Τρωικού Πολέμου, γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της συζύγου του Εκάβης. Ο Πάμμονας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ω, στίχος 250) ως ένας από τους εννέα γιους του Πριάμου που ήταν ακόμα ζωντανοί και τους κάλεσε ο πατέρας τους για να τους ονειδίσει φέρνοντάς τους ως παράδειγμα τη λεβεντιά των νεκρών αδελφών τους και να τους πει να ετοιμάσουν την άμαξά του για να πάει στους Αχαιούς να ζητήσει το σώμα του Έκτορα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 678

## Παραπομπές


Παμμονας
Μίντελσμπρο

Το **Μίντελσμπρο** (αγγλικά: *Middlesbrough*) είναι πόλη που βρίσκεται στη νότια όχθη του ποταμού Τις στη βορειοανατολική Αγγλία, στην κομητεία του Βόρειου Γιόρκσερ. Η τοπική αρχή είναι το συμβούλιο του Μίντελσμπρο (Middlesbrough Borough Council).

Από το 1889, το Μίντελσμπρο ήταν δήμος νομών στο Γιόρκσερ, αλλά το 1968 έγινε το κέντρο της κομητείας Τισάιντ, η οποία στη συνέχεια απορροφήθηκε από το μη μητροπολιτικό νομό του Κλίβελαντ το 1974. Το 1996, το Κλίβελαντ καταργήθηκε, και το Μίντελσμπρο έγινε μια ενιαία αρχή, και κομητεία του Βόρειου Γιόρκσερ. Το "Erimus" ("Θα είναι"), στα λατινικά, επιλέχθηκε ως σύνθημα για το Μίντελσμπρο το 1830, για να δηλώσει τη θέλησή της πόλης για ανάπτυξη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου

thumb|250px|Η έδρα του Εκτελεστικού και του Συμβουλίου της γερμανόφωνης κοινότητας στο Όιπεν.

Η **Γερμανόφωνη Κοινότητα του Βελγίου** (γερμανικά:*Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens, DG*) αριθμεί περίπου 70.000 από τους συνολικά 10.666.866 κατοίκους του Βελγίου. Θεωρείται η καλύτερα προστατευμένη μειονότητα στην Ευρώπη. Παρ' όλα αυτά, σημειώνεται τάση της Γερμανόφωνης κοινότητας προς την απόκτηση περισσότερης αυτονομίας από την Βαλλωνική Περιοχή. Ο σημερινός πρόεδρος της διοίκησης της κοινότητας, Καρλ-Χάινζ Λάμπερτζ, διεκδικεί την απόκτηση τοπικής αυτονομίας, θέλοντας να την αποκόψει ολοκληρωτικά από τη Βαλλωνία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Deutschsprachige Gemeinschaft Η επίσημη ιστοσελίδα της Γερμανόφωνης κοινότητας του Βελγίου

Κατηγορία:Βαλλωνία
Κατηγορία:Βέλγοι
Αραιόμετρο

thumb|right|Αραιόμετρο Μπωμέ
Το **αραιόμετρο** ή **πυκνόμετρο**, λέγεται και "υδρόμετρο", είναι ειδική συσκευή - όργανο που χρησιμεύει στο προσδιορισμό της πυκνότητας των διαφόρων υγρών. Η λειτουργία της συσκευής αυτής βασίζεται στην αρχή του Αρχιμήδη, όπου ένα σώμα που βυθίζεται μέσα σε υγρό φέρεται να επιπολάζει (να ισορροπεί) μέχρι του σημείου που το βάρος του εκτοπιζομένου υγρού να ισούται με το βάρος αυτού του σώματος (εν προκειμένω του οργάνου).

Το πυκνόμετρο ή υδρόμετρο, είναι ένα όργανο που χρησιμεύει στο προσδιορισμό της πυκνότητας των διαφόρων υγρών (υδατικά διαλύματα, ποτά, διάφορα έλαια, πετρελαιοειδή, καύσιμα κλπ.). Χρησιμοποιείται κυρίως για μετρήσεις βιομηχανικές αλλά και εργαστηριακές.

Γενικά τα αραιόμετρα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες:
α) στα "*αραιόμετρα σταθερού όγκου και μεταβλητού βάρους*" στα οποία ανήκουν τα αραιόμετρα Νίκολσον και Φαρενάιτ και
β) στα "*αραιόμετρα σταθερού βάρους και μεταβλητού όγκου*", στα οποία ανήκουν το "αραιόμετρο Μπωμέ" και το αλκοολόμετρο "Γκαι-Λυσάκ". Στη κατηγορία αυτή μπορούν να δημιουργηθούν και οποιαδήποτε άλλα αυθαίρετα, δηλαδή με αυθαίρετη βαθμονόμηση.

Τα αραιόμετρα χρησιμοποιούνται κυρίως σε βιομηχανικές μετρήσεις σειράς εκ του γεγονότος ότι παρουσιάζουν αναπόφευκτα σφάλματα ανάγνωσης που οφείλονται κυρίως σε τριχοειδή φαινόμενα. Προκειμένου για εργαστηριακές μετρήσεις ακριβείας της πυκνότητας ενός υγρού ακολουθούνται άλλες ακριβέστερες μέθοδοι, όπως η ζύγιση μιας ογκομετρικής φιάλης σε ζυγό ακριβείας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* ASTM D-1289/IP-160: "Standard Test Method for Density, Relative Density (Specific Gravity), or API Gravity of Crude Petroleum and Liquid Petroleum Products by Hydrometer Method" (1999).

Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Κατηγορία:Όργανα μέτρησης
Κατηγορία:Τεχνικά όργανα
Κότταβος

εναλλ.=|μικρογραφία|352x352εσ|Αναπαράσταση σκηνής κότταβου σε αρχαίο ελληνικό αγγείο.<br>Η πλάστιγγα είναι προσαρμοσμένη επάνω σε ένα μακρύ ραβδί, ενώ ο παίκτης σκοπεύει κρατώντας μια κύλικα
Ο **κότταβος** ήταν παιχνίδι επιδεξιότητας που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες στα νυχτερινά συμπόσια για διασκέδαση και για να περνάει η ώρα. Η προέλευσή του τοποθετείται στη Σικελία.

## Περιγραφή
Σκοπός του παιχνιδιού αυτού ήταν να πετύχουν ένα στόχο. Σαν βολή χρησιμοποιούσαν κρασί που το εκσφενδόνιζαν με το στόμα ή το πετούσαν με το χέρι κρατώντας ένα ρηχό πιάτο. Στόχος ήταν η *πλάστιγγα*, μια πιατέλα που ήταν προσαρμοσμένη ψηλά σε ένα ραβδί, ή έπλεε σε μια λεκάνη με νερό.

Η πλάστιγγα έπρεπε να πέσει κάτω ή να βυθιστεί ή πέφτοντας να γίνει "καπέλο" σε ένα αγαλματάκι που ήταν στημένο από κάτω. 

Ανάλογα με την περίπτωση το χρησιμοποιούσαν και ως μαντείο, ερμηνεύοντας την τροχιά του κρασιού ή της πλάστιγγας κατά την ελεύθερη πτώση.

Για ανταμοιβή έβαζαν την πλάστιγγα, ή διάφορα άλλα δώρα. Σημασία είχε όχι μόνο να πετύχουν το στόχο, αλλά και η καλαισθησία της κίνησης και της τροχιάς του βλήματος κατά το παιχνίδι. Το παιχνίδι ήταν τόσο δημοφιλές, που κάποιος ονόματι *Αθηναίος* λένε ότι είχε συγκεντρώσει πλούσια συλλογή βραβείων. 

Σε ένα ποίημα ο Έρωτας και ο Υμέναιος παίζουν κότταβο, ενώ ο Γανυμήδης με ένα στεφάνι στα χέρια είναι διαιτητής. Ανταμοιβή είναι ένα αγαλματάκι της Ήβης σε έναν αργυρό δίσκο. Ο Υμέναιος έριξε πρώτος, αλλά δεν πέτυχε. Τότε ο  Έρως με την σειρά του σημάδεψε, και πριν ρίξει, έκανε από μέσα του προσευχή στην μητέρα του.

## Πηγές
* 

## Δείτε επίσης
*Συμπόσιο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αρχαία παιχνίδια
Πέττεια

thumb|right|175px|Η σκακιέρα της πέττειας.
Η **πέττεια** (ή πεττεία/πεσσεία) ήταν επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες.

Το παιχνίδι είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους Έλληνες, ήταν ανακάλυψη του Παλαμήδη. Συναντάται όμως και σε αρχαιότερα μνημεία των Αιγυπτίων. Ο Όμηρος το αναφέρει στην *[[Οδύσσεια]]*, όπου μνημονεύει τους μνηστήρες της Πηνελόπης να παίζουν πέττεια: 

Αναφορά κάνει και ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης στους *[[Δειπνοσοφιστές]]* στις αρχές του 3ου αιώνα ΜΚΕ, όπου αναπαρήγαγε μια πλέον χαμένη εκδοχή, που παρείχε προγενέστερος ομηρικός σχολιαστής:

Και ο Πλάτων αναφέρει στον διάλογο ''Φαίδρος'' έναν μύθο από την Αρχαία Αίγυπτο για την δημιουργία του παιχνιδιού:

## Περιγραφή του παιχνιδιού
thumb|right|175px|Παιχνίδι πέττειας. Τερακότα ύψους 15 εκ. που βρέθηκε στο βασιλικό ανάκτορο της Αθήνας.
Οι κανόνες του παιχνιδιού δεν διασώθηκαν. Σκοπός του παιχνιδιού ήταν να αποικλειστούν τα πούλια του αντιπάλου, έτσι ώστε να μην μπορεί να κάνει κίνηση. 

Σε μια φιγούρα τερακότας που βρέθηκε στα βασιλικά ανάκτορα της Αθήνας βλέπουμε μια σκηνή πέττειας. Δυο παίκτες είναι καθισμένοι αντικριστά και τόσο κοντά που τα γόνατά τους ακουμπάνε, ενώ ένας τρίτος παρατηρεί το παιχνίδι με έντονο ενδιαφέρον. Ο ένας παίχτης που γέρνει το κάθισμα προς τα πίσω έχει γένια και μοιάζει με άντρα, ενώ ο άλλος παίκτης έχει μακρυά μαλλιά και φοράει γυναικεία ενδύματα. Πάνω στα γόνατα οι δύο παίκτες έχουν μια βαριά σανίδα, της οποίας η επάνω επιφάνεια είναι χωρισμένη σε τετράγωνα. Πάνω στην σανίδα είναι σκόρπια αραδιασμένα δώδεκα μεγάλα πούλια. Η γυναίκα μάλλον έκανε μια απροσδόκητη κίνηση και κέρδισε το παιχνίδι. Ο άνδρας φαίνεται να αμφισβητεί την ορθότητα της έκβασης του παιχνιδιού, γι'αυτό και η γυναίκα κρατάει τα χέρια της επάνω από το παιχνίδι, ενώ  γίνεται η συζήτηση. Ο παρατηρητής παρακολουθεί με ενδιαφέρον την συζήτηση ή παίρνει το μέρος της γυναίκας.

## Η πέττεια στους Ρωμαίους
Το παιχνίδι διαδόθηκε με το όνομα **ludus latrunculorum** ή **latrunculi** και στους Ρωμαίους. Αντί για πούλια υπάρχουν πιόνια και αξιωματικοί. Οι κινήσεις που κάνουν είναι σε ευθεία γραμμή ή κάνοντας άλματα. Σκοπός του παιχνιδιού ήταν να κερδηθεί το παιχνίδι χάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερα πιόνια.

Έχουν βρεθεί πιόνια της Ρωμαϊκής εποχής που έχουν χρώμα κίτρινο, κόκκινο και μαύρο.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαία παιχνίδια
Μόρρα

thumb|right|250px|Παίκτες μόρρας. Παίζουν με το δεξί, ενώ με το αριστερό κρατούν ένα δόρυ.
Η **μόρρα** είναι παιχνίδι χεριών που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι για διασκέδαση. Υπάρχει μέχρι σήμερα και είναι δημοφιλές στην Ιταλία και στην Ευρώπη.

## Περιγραφή
Παίζεται με τα χέρια και παίρνουν μέρος δύο και περισσότεροι παίκτες. Οι παίκτες κάνοντας μια αστραπιαία κίνηση σχηματίζουν με τα δάχτυλα της παλάμης του δεξιού χεριού έναν αριθμό, ενώ παράλληλα προσπαθούν να μαντέψουν φωναχτά τον αριθμό του αντίπαλου.

Στη σημερινή εκδοχή του παιχνιδιού, το αριστερό χέρι σήμερα κρύβεται πίσω από την πλάτη του παίκτη, ενώ στην αρχαιότητα κρατούσαν με αυτό ένα δόρυ.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαία παιχνίδια
Αριστολοχία

Η **Αριστολοχία** είναι ένα μεγάλο γένος λουλουδιών με περισσότερα από 500 είδη. Το όνομα της προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις άριστος + λοχεία γιατί στην αρχαιότητα πίστευαν ότι διευκόλυνε τον τοκετό. Με αντίστοιχό όνομα συναντάται και στα αγγλικά, όπου ονομάζεται birthwort, που σημαίνει βότανο της γέννας.

Οι αριστολοχίες έχουν ύψος μέχρι 70 εκατοστά, ενώ υπάρχουν και κάποιες αναρριχώμενες. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι το άνθος τους με το σωληνοειδές σχήμα, που πλαταίνει στο χείλος. Συνήθως είναι ανοιχτόχρωμο στο ξεκίνημα του και καταλήγει σε μωβ ή καφέ αποχρώσεις στις άκρες του. Τα φύλλα του φυτού έχουν καρδιοειδές σχήμα. Η περίοδος ανθοφορίας του είναι νωρίς την άνοιξη.

Οι αριστολοχίες αναπτύσσονται συνήθως σε χαμηλότερα και μεσαία υψόμετρα. Είναι διεσπαρμένα φυτά στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα υπάρχουν δέκα είδη αριστολοχίας. Από αυτές η **[[Αριστολοχία η κρητική]]** (*Aristolochia cretica*) και η **[[Αριστολοχία η στρογγυλή]]** (*Aristolochia rotunda*) είναι ενδημικά είδη της Ελλάδας. Κάποια είδη του φυτού καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά.

## Πηγές
* *Αγριολούλουδα της Ελλάδας* - Εκδόσεις Mediterraneo ISBN 960-8227-71-2

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* ''Αριστολοχία, Λουλούδια της Ελλάδας'' Ανακτήθηκε 23-9-2009

Κατηγορία:Αριστολοχιοειδή
Κατηγορία:Αγριολούλουδα
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Αναρριχώμενα φυτά
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Γένη φυτών
Νούφαρο

Το **Νούφαρο** (***Νυμφαία***) είναι γένος υδρόβιων φυτών με παγκόσμια εξάπλωση. Αριθμεί περίπου 50 είδη. Το αρχαίο όνομα του φυτού είναι νυμφαία που προέρχεται από την ελληνική λέξη Νύμφη.

Τα άνθη του νούφαρου είναι ακτινωτά και εξέρχονται από το κεντρικό μίσχο του φυτού. Έχουν πέταλα πολύ μεγαλύτερα από τα σέπαλα. Τα άνθη φτάνουν σε διάμετρο μέχρι και 30 εκατοστά και έχουν ποικιλία χρωμάτων συνήθως λευκό, κόκκινο, μωβ ή ροζ.

Τα νούφαρα είναι πολύ συνηθισμένο φυτό του Νείλου. Στον Νείλο κυριαρχούν το μπλε και το λευκό νούφαρο. Το μπλε νούφαρο ανοίγει τα άνθη του την ημέρα και τα κλείνει την νύχτα ενώ το λευκό νούφαρο ανοίγει τα άνθη του την νύχτα και τα κλείνει την ημέρα. Γι' αυτό το λόγο οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν συνδέσει το φυτό με τον διαχωρισμό των θεοτήτων τους, σε θεότητες του πάνω και του κάτω κόσμου, ενώ συνέδεαν επίσης το φυτό με τις πεποιθήσεις τους για τον θάνατο και την μετά θάνατον ζωή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* '''''Νούφαρο, Λουλούδια της Ελλάδας''''' Ανακτήθηκε 23-9-2009

Κατηγορία:Νυμφαιοειδή
Κατηγορία:Υδρόβια φυτά
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Άνθη
Κατηγορία:Γένη φυτών
Νυμφαία

Το όνομα **Νυμφαία** μπορεί να αναφέρεται:

## Γεωγραφία
* Το Νυμφαία Ροδόπης 16χλμ. βόρεια (οδικώς) από την Κομοτηνή
* το Νυμφαίο Φλώρινας

## Φυτά
* Το Νούφαρο (Νυμφαία), είναι γένος υδρόβιων φυτών με παγκόσμια εξάπλωση.

## Αρχαιότητα
* το Νυμφαίον (αρχαιότητα), ναοί αφιερωμένοι στις Νύμφες
Ακταίωνας (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Ακταίωνας** ή **Ακταίων** μπορεί να αναφέρονται:

* Ακταίωνας, γιος του Αρισταίου και της Αυτονόης
* Ακταίωνας ο Μελισσού, γιος του Μελισσού και εγγονού του Άβρου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ακταίωνας ο Μελισσού

Ο **Ακταίωνας** ήταν γιος του Μελισσού και εγγονός του Άβρου, πλούσιου κάτοικου του Άργους.

Ο Ακταίωνας είχε καταφύγει από το Άργος στην Κόρινθο για να ξεφύγει από τον τύραννο Φείδωνα, που τον καταδίωκε. Εκεί τον γνώρισε ο Αρχίας, ένας Κορίνθιος, και τον ερωτεύτηκε λόγω της ομορφιάς του. Ο Αρχίας προσπάθησε να απαγάγει τον Ακταίωνα, αλλά ο πατέρας του Μελισσός τον υπερασπίστηκε. Ακολούθησε μάχη μεταξύ Μελισσού και Αρχία, κατά την οποία ο Ακταίωνας σκοτώθηκε. Ο Μελισσός στην απόγνωσή του, προσέφυγε στα αγωνίσματα των Ισθμίων για να καταγγείλει τον θάνατο του γιου του. Εκεί, επικαλούμενος τους θεούς για να πάρουν εκδίκηση ρίχτηκε από τον βράχο και σκοτώθηκε. Τότε ξέσπασε ξηρασία και πανούκλα στην Κόρινθο. Οι Κορίνθιοι κατέφυγαν στο μαντείο των Δελφών, το οποίο έδωσε χρησμό να εξευμενίσουν τους θεούς, ιδιαίτερα τον Ποσειδώνα και να εκδικηθούν τον θάνατο του Ακταίωνα.

## Πηγές
*Πλούταρχος, *Moralia*, *Amatoriae narrationes*, II
*

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Αρχίας ο Κορίνθιος

Ο **Αρχίας** από την Κόρινθο, μέλος της οικογένειας Βακχιάδαι ήταν ο ιδρυτής της ελληνικής αποικίας στις Συρακούσες.

Ήταν απόγονος του Ηρακλή, είτε από την Βακχίδα ή από την Τεμενίδα. 

Μετά τον θάνατο του Ακταίωνα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κόρινθο. Πήγε στο μαντείο των Δελφών, και σύμφωνα με τον Παυσανία έλαβε τον χρησμό, *να πάει στην Ορτυγία όπου επανεμφανίστηκε η [[Αρέθουσα (μυθολογία)|Αρέθουσα ]] και ο [[Αλφειός]]*.

Ο Αρχίας απέπλευσε με συνοδεία τον Μύσκηλο και τον Χερσικράτη. Τον Χερσικράτη τον άφησε στην Κέρκυρα, ενώ τον Μύσκηλο τον πήγε στην Ιταλία, όπου και, αφού τον βοήθησε να ιδρύσουν τον Κρότωνα, συνέχισε τον δρόμο του για τη Σικελία. 

## Πηγές
*

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Αειναύτης

Οι λεγόμενοι **αειναύτες**, (αρχαία ελληνικά: *αειναύται*), που σημαίνει «οι διαρκώς ναυτιλλόμενοι» αποτελούσε στην αρχαιότητα περισσότερο ειρωνική προσωνυμία για τους άρχοντες της Μιλήτου λόγω συγκεκριμένου εθίμου που ακολουθούσαν προκειμένου να συσκεφθούν και να λάβουν αποφάσεις.

Το ιστορικό της προσωνυμίας αυτής όπως έχει αναφερθεί από τον Πλούταρχο (Ελληνικά Ζητήματα 32) έχει ως ακολούθως:
Μετά τη κατάλυση των τυράννων και των περί τον Θόαντα και Δαμασήνορα προσκείμενων δημιουργήθηκαν δύο σοβαρά αντιμαχόμενες φατρίες, η μία που αντιπροσώπευε το "κεφάλαιο", (πλούσιους, επιχειρηματίες), που έφερε το όνομα "*Πλουτίς*", και η άλλη που αντιπροσώπευε την "εργασία" (εργάτες) που λέγονταν "*Χειραμάχα*". Όταν τελικά επικράτησαν οι πλουτοκράτες προκειμένου να συνεδριάζουν για διάφορες υποθέσεις διακυβέρνησης και προκειμένου ν΄ αποφεύγουν ενοχλήσεις είτε "εκ πλαγίων", είτε από συγκεντρώσεις, επιβιβάζονταν σε πλωτά μέσα και ανοίγονταν στο πέλαγος. Εκεί αφού λάμβαναν τις αποφάσεις τους, τις επικύρωναν "εν πλω" και στη συνέχεια κατέπλεαν στον λιμένα.

Κατά δε τον ιστορικό Γ. Χούμπερτ η ονομασία αυτή δεν αποκλείεται να προήλθε από την επιμέρους φατρία των πλουσίων εφοπλιστών που λέγονταν "Πλοντίς" λόγω των πλοίων που διέθετε η οποία ήταν εκείνη που κατέλυσε τη βασιλεία περί τον 6ο αιώνα π.Χ. και ανέλαβαν για πολύ καιρό τη διακυβέρνηση της πόλης, αφού παρόμοιες τέτοιες ανακατατάξεις και ανατροπές συνέβαιναν τακτικά στη περιοχή.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία ιστορία
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Κατηγορία:Μίλητος
Κατηγορία:Πολιτική της αρχαίας Ελλάδας
Κατηγορία:Πλούταρχος
Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Σάντα Κριστίνα Τζέλα

Η **Σάντα Κριστίνα Τζέλα** (ιταλικά: *Santa Cristina Gela *,  Αρβανίτικη γλώσσα: *Sëndastina o Shëndahstinë*) είναι δήμος της επαρχίαs του Παλέρμο (Σικελία) στην Ιταλία.
Ο δήμος έχει πληθυσμό 920 κατοίκους. 
Οι κάτοικοι του χωριού μιλούν τα ιταλικά και Αρβανίτικα (Arbërisht).

Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Αέθλιος

Στην αρχαία αλλά και σύγχρονη ελληνική γραμματεία (καθαρεύουσα) **αέθλιος** σημαίνει ο βραβευμένος αγωνιστής, ή επί βραβείου αγωνιζόμενος. Εξ ου και οι αρχαίοι χαρακτηρισμοί "*αέθλιος ίππος*", "*αέθλιο μήλο*" (= το μήλο της έριδος).
Στην εκκλησιαστική υμνογραφία με τον όρο "αέθλιος μάρτυς" χαρακτηρίζονται πολλοί ιερομάρτυρες. 

Ο δε συνηρημένος εξ αυτού τύπος "*άθλιος*" έλαβε εξ ολοκλήρου διαφορετική σημασία.

Με το όνομα Αέθλιος φέρονται:

* ο Αέθλιος (μυθολογία), μυθικός βασιλιάς της Ήλιδας
* ο Αέθλιος (φιλόσοφος), στωικός φιλόσοφος
* ο Αέθλιος ο Σάμιος, αρχαίος ιστορικός από τη Σάμο.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων