open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Π.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης

Η **Πολιτιστική Αθλητική Ένωση Ποντίων Κατερίνης 2012** είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο εδρεύει στην Κατερίνη. Ιδρύθηκε το 1977 και χρησιμοποιεί ως αγωνιστική έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Νέας Ζωής Κατερίνης «Θεόδωρος Παπαδόπουλος» το οποίο έχει χωρητικότητα 600 θέσεων.

## Ιστορία
### Μ.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης (1977–2012)
Η **Μορφωτική Αθλητική Ένωση Ποντίων Κατερίνης** κατέκτησε 2 φορές το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πιερίας κερδίζοντας μία θέση στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία, τη σεζόν 1993–1994 που την αμέσως επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε από αυτήν και το 2008–2009, καθώς και 3 τίτλους Κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Πιερίας (1985–1986, 2008–2009, 2009–2010).

Το 2010 για πρώτη φορά στην ιστορία του κατάφερε να ανέβει σε επαγγελματική κατηγορία, στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας του 3ου ομίλου την αγωνιστική περίοδο 2009–2010.

### Συγχώνευση με τον Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης (2012)
Στις 20 Ιανουαρίου 2012, το ποδοσφαιρικό τμήμα του Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης (Αριθμός Μητρώου Ε.Π.Ο.: 40) απορροφήθηκε από το ποδοσφαιρικό σωματείο της Μ.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης (Αριθμός Μητρώου Ε.Π.Ο.: 2741). Η Μ.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης μετονομάστηκε σε «Αθλητική Ένωση Ποντίων Ηρακλής 1908» (Αριθμός Μητρώου Ε.Π.Ο.: 2741) και χρησιμοποιούσε την Κατερίνη ως έδρα. Χρησιμοποιούσε το έμβλημα και τα χρώματα του Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης, και το Καυτανζόγλειο Εθνικό Στάδιο ως αγωνιστική έδρα. Στις 23 Οκτωβρίου 2019 ανακοινώθηκε η διάλυση του ποδοσφαιρικού σωματείου «Α.Ε.Π. Ηρακλής 1908» μετά από μία οκταετία ύπαρξης (2012–2019).

### Π.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης 2012 (2012–Σήμερα)
Το 2012 ιδρύθηκε ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο θεωρείται ως συνέχεια της Μ.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης και ξεκίνησε από την τελευταία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πιερίας, με την επωνυμία «**Πολιτιστική Αθλητική Ένωση Ποντίων Κατερίνης 2012**».

## Τίτλοι
* Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πιερίας (**3 Τίτλοι**): 1985–1986, 2008–2009, 2009–2010
* A΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Πιερίας (**2 Τίτλοι**): 1993–1994, 2008–2009
* B΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Πιερίας (**1 Τίτλος**): 2014–2015

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μορφωτική Αθλητική Ένωση Ποντίων Κατερίνης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πιερίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1977
Γέφυρα Λάμπεθ

Η  **Γέφυρα Λάμπεθ** (Lambeth Bridge) είναι μια από τις πολλές γέφυρες του Τάμεση. Ενώνει τις δύο πλευρές του ποταμού στο κεντρικό Λονδίνο και έχει σήμερα τρεις λωρίδες για αυτοκίνητα και μια ειδική λωρίδα για λεωφορεία (με κατεύθυνση από ανατολικά προς δυτικά) και στις άκρες μπορούν να περπατήσουν και πεζοί.  Αρχικά είχε τέσσερις λωρίδες για αυτοκίνητα.

Στις πέντε  καμάρες της και σε άλλα σημεία έχει χρώμα κόκκινο, το ίδιο χρώμα με τα έδρανα της Βουλής των Λόρδων  που βρίσκεται δίπλα  στα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ (Palace of Westminster).  Αντίθετα η  Γέφυρα Ουεστμίνστερ (που βρίσκεται μετά τη γέφυρα Λάμπεθ κατεβαίνοντας τον ποταμό) είναι κυρίως πράσινη όπως τα έδρανα της Βουλής των Κοινοτήτων δίπλα στο Κοινοβούλιο (Houses of Parliament). Η γέφυρα Λάμπεθ κατασκευάστηκε (από ατσάλι) από την εταιρία Dorman Long σε σχέδια του αρχιτέκτονα Σερ Ρέτζιναλντ Μπλόμφιλντ (Sir Reginald Blomfield) και του μηχανικού Σερ Τζον Χάμφρεϊς (Sir George Humphreys) και εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Γεώργιο τον Ε’ στις 19 Ιουλίου του 1932.   Στην αρχή και στο τέλος της γέφυρας υπάρχουν οβελίσκοι που στην κορυφή τους έχουν πέτρινα φυτά ανανά προς τιμήν του κατοίκου του Λάμπεθ  John Tradescant του νεότερου που λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε ανανάδες στη Βρετανία. Στις δύο πλευρές του Τάμεση κοντά στη γέφυρα Λάμπεθ βρίσκονται μεταξύ άλλων το Λέμπεθ παλάς, το  νοσοκομείο Σεντ Τόμας, ο Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας, το Τέιμς χάουζ (αρχηγείο της MI5), κ.α. 

Στο σημείο όπου βρίσκεται η γέφυρα Λάμπεθ είχε κατασκευαστεί το 1862 μια κρεμαστή γέφυρα μήκους 252,4 μέτρων σε σχέδια του Πήτερ Μπάρλοου. Σύντομα όμως αυτή η γέφυρα άρχισε να χρησιμοποιείται μόνο από πεζούς καθώς έτσι όπως ήταν κατασκευασμένη  δεν ήταν δυνατή η χρήση της από ιππήλατες άμαξες επιπλέον δε είχαν διατυπωθεί αμφιβολίες για το κατά πόσο ήταν ασφαλής.  Από το 1879 που ανέλαβε τη συντήρηση της γέφυρας το Metropolitan Board of Works σταμάτησε η καταβολή διοδίων στη γέφυρα.

Το 2008 η γέφυρα Λάμπεθ ανακηρύχτηκε *Grade II listed structure* προκειμένου να προστατευθεί από τυχόν παρεμβάσεις που δε θα ταιριάζουν με τη φυσιογνωμία της.

Στην γέφυρα Λάμπεθ γυρίστηκαν κάποιες σκηνές της ταινίας *[[Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν]]* το 2004.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο
Κατηγορία:Γέφυρες επί του Τάμεση
Γκαζιαντέπ

Το **Γκαζιαντέπ** (· οθωμανικά τουρκικά: *Ayıntab*· στο παρελθόν ονομαζόταν και σήμερα ανεπίσημα λέγεται ακόμη *Αντέπ*, · · · κουρδικά: *Entep* ή *Dîlok*), είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Γκαζιαντέπ στην Τουρκία. Πιθανολογείται ότι στη θέση της βρισκόταν η σελευκιδική Αντιόχεια του Ταύρου. Η πόλη έχει πληθυσμό 1.626.415 κατοίκους (2018) και έκταση 7.642 τ.χλμ. Είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας και η μεγαλύτερη πόλη στην Περιφέρεια της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Το Γκαζιαντέπ είναι επίσης γνωστό για τον μπακλαβά που παράγεται στην πόλη και τα πράσινα φιστίκια (φιστίκια Αιγίνης, που αποκαλούνται φιστίκια Αντέπ στην Τουρκία).

Το Γκαζιαντέπ είναι η πιθανή τοποθεσία της ελληνιστικής πόλης της Αντιοχείας του Ταύρου.

## Σεισμοί
Στις 6 Φεβρουαρίου 2023 στις 01:17 UTC, η πόλη χτυπήθηκε από ισχυρό σεισμό 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, τον μεγαλύτερο στη χώρα τα τελευταία 355 χρόνια. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχία του Γκαζιαντέπ
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Μητροπολίτης Γέρων Νικαίας Ιωάννης

Ο **Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης** (κατά κόσμον *Γιοχάνες Βίλο Ρίννε*,  Τούρκου, 16 Αυγούστου 1923 - Τούρκου, 1 Ιουλίου 2010) ήταν κληρικός και επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Υπήρξε Αρχιεπίσκοπος Ελσίνσκι και πάσης Φινλανδίας από το 1987 μέχρι το 2001 που υπέβαλε την παραίτησή του.

Αρχικά, υπήρξε Λουθηρανός και ήταν Διδάκτωρ Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Ώμπο Ακαντεμί. Το 1966 εντάχθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία και συνέχισε τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., όπου έγινε Διδάκτωρ Εκκλησιαστικού Δικαίου το 1971. Θεολογικές σπουδές, εκτός από την Ελλάδα, είχε κάνει στη Φινλανδία, τη Νέα Υόρκη, την Αγγλία και την Αγία Πετρούπολη. 

Το 1967 εκάρη μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και Ευαγγελιστού Πάτμου και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος στην Κωνσταντινούπολη. Στις 26 Μαΐου 1969 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Λαπωνίας, βοηθός επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Καρελίας και πάσης Φινλανδίας. Το 1970 εξελέγη επαρχιούχος Επίσκοπος Ελσίνκι. Το 1972 οι Επισκοπές της Εκκλησίας της Φινλανδίας ανυψώθηκαν σε Μητροπόλεις, οπότε και ονομάστηκε Μητροπολίτης Ελσίνκι. Τον Οκτώβριο του 1987 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Καρελίας και πάσης Φινλανδίας, επικεφαλής της Αυτόνομης Φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Οικουμενικό Πατριαρχείο). 

Το 2001 παραιτήθηκε οικειοθελώς και ορίστηκε Μητροπολίτης Γέρων Νικαίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εφησυχάζοντας στη γενέτειρά του, το Τούρκου. Πέθανε την 1 Ιουλίου 2010 σε ηλικία 86 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικαίας
Κατηγορία:Φινλανδοί κληρικοί
Κατηγορία:Κληρικοί
Μπιλμπάο

Το **Μπιλμπάο** (, ) είναι η μεγαλύτερη πόλη στη Χώρα των Βάσκων και η πρωτεύουσα της επαρχίας της Βισκαϊκής (, ) στην Ισπανία. Η πόλη έχει 353.168 κατοίκους (2007) και είναι το πιο οικονομικά και βιομηχανικά ενεργό μέρος της Ευρύτερης αστικής περιοχής του Μπιλμπάο, η οποία αριθμεί πάνω από 939.000 κατοίκους.

Στην πόλη λειτουργεί το Μουσείο Γκουγκενχάιμ, ένα μνημείο σύγχρονης τέχνης γνωστό για τη μοντέρνα αρχιτεκτονική του.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
*  Ροσάριο, Αργεντινή
*  Μεδεγίν, Κολομβία
*  Μπορντό, Γαλλία
*  Τσινγκτάο, Κίνα
*  Τιφλίδα, Γεωργία
*  Πίτσμπουργκ, ΗΠΑ
*  Σαντ Αντριά ντε Μπεσός, Ισπανία
*  Ιλόιλο, Φιλιππίνες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Χώρας των Βάσκων
Κατηγορία:Πόλεις της Βισκαΐας
Επαρχία Ντιγιάρμπακιρ

Η **επαρχία Ντιγιάρμπακιρ** (, ζαζαϊκά: Suke Diyarbekır ) είναι μία επαρχία της Τουρκίας και βρίσκεται στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η ομώνυμη πόλη, το Ντιγιάρμπακιρ.

## Παραπομπές


Ντιγιαρμπακιρ
Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Ντιγιάρμπακιρ

Το **Ντιγιάρμπακιρ** (· · · ), ιστορικά γνωστό ως **Άμιδα**, είναι η μεγαλύτερη πόλη του τουρκικού Κουρδιστάν. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Τίγρη και είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ντιγιαρμπακίρ. Με πληθυσμό 1.010.032 κατοίκους (2018), είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Νοτιοανατολική Ανατολίας μετά την Γκαζιαντέπ. 

Η πόλη είναι αρχαιότατη και αναφέρεται σε ασσυριακές και αραμαϊκές πηγές. Το σημερινό της όνομα προέρχεται από την αραβική φράση «χώρα (της φυλής) του Μπακρ», μεσαιωνική ονομασία της Άνω Μεσοποταμίας. Ωστόσο κατά την κεμαλική περίοδο το αραβικό/οθωμανικό της όνομα μετασχηματίστηκε σε Ντιγιάρμπακιρ (χώρα του μπακιριού), παρετυμολογώντας την από τα ορυχεία χαλκού που βρίσκονταν στην περιοχή. Μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη είχε σημαντικό χριστιανικό πληθυσμό, αρμενικό και συριακό, ο οποίος όμως εξοντώθηκε ή εκτοπίστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Σήμερα ο πληθυσμός της πόλης είναι στη μεγάλη πλειοψηφία του Κούρδοι, και γι'αυτό η πόλη θεωρείται ως η «ανεπίσημη πρωτεύουσα» του τουρκικού Κουρδιστάν. 

Σημαντικά αξιοθέατα της πόλης αποτελούν τα άριστα διατηρούμενα βυζαντινά τείχη (ανηγερμένα από τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β'), μήκους 5,8 χιλιομέτρων, τα οποία από το 2015 αποτελούν μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, το σελτζουκικό τζαμί του Μαλίκ Σαχ (γιου του Αλπ Αρσλάν) και η συριακή εκκλησία της Παναγίας. Γνωστότερο τοπικό αγροτικό προϊόν είναι το καρπούζι που αποτελεί και το έμβλημα της πόλης (επικαθήμενο πάνω σε μικρογραφία των τειχών).

## Πολιτισμός και παράδοση
Στην περιοχή υπάρχει η επιτόπια κατασκευή κοσμημάτων καθώς και άλλες χειροτεχνίες. Ο λαϊκός χορός με το τύμπανο και τον ζουρνά αποτελεί μέρος των γάμων και των εορτών στην περιοχή. Το Δημοτικό Θέατρο του Ντιγιάρμπακιρ ιδρύθηκε το 1990 και αναγκάστηκε να κλείσει τις πόρτες του το 1995. Ξανάνοιξε το 1999, υπό τον δήμαρχο Οσμάν Μπαϊντεμίρ. Έκλεισε το 2016 μετά την απόλυση του δημάρχου το 2016. Το Δημοτικό Θέατρο έπαιξε και έργα στην κουρδική γλώσσα.

Μία από τις άλλες κοινές εορτές στην Τουρκία είναι το Νεβρόζ. Η εορτή αυτή πραγματοποιείται με πρόσχημα την αρχή της άνοιξης και την έναρξη του νέου έτους. Η καθιέρωση του Νεβρόζ έχει μακρά ιστορία, και μάλιστα τόσο μακρά, που εορτάζεται σε διάφορα μέρη της Ασίας τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια, ειδικά στη Μέση Ανατολή. Σε διάφορα μέρη της Τουρκίας, ειδικά στις κουρδικές περιοχές της χώρας, το Νεβρόζ θεωρείται μια από τις σημαντικότερες πολιτιστικές και ιστορικές παραδόσεις αυτών των περιοχών. Το άναμμα φωτιάς, το φόρεμα καινούριων ενδυμάτων, η διεξαγωγή τελετής χορού και η ανταλλαγή δώρων είναι ορισμένες από τις δραστηριότητες που γίνονται σε αυτήν την εορτή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Ασσυριακές κοινότητες στην Τουρκία
Κατηγορία:Αρχαίες ασσυριακές πόλεις
Δάφνη Λαμπρόγιαννη

Η **Δάφνη Λαμπρόγιαννη** (Αθήνα,17 Μαΐου 1967) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τη Λήμνο και την Πελοπόννησο. 

Σπούδασε Γραφικές Τέχνες αλλά στη συνέχεια ασχολήθηκε με την υποκριτική. Αποφοίτησε το 1991 από τη Δραματική Σχολή Βεάκη. Η παρθενική εμφάνισή της στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, έγινε το 2007 με τη Λυσιστράτη.

Τραγουδάει στα αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.

## Κινηματογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λούμπλιν

Το **Λούμπλιν** (πολωνικά: Lublin) είναι η ένατη μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας. Έχει πληθυσμό 350.392 σύμφωνα με την απογραφή του 2005. Το Λούμπλιν είναι επίσης η μεγαλύτερη πόλη ανατολικά του ποταμού Βιστούλα. Το Λούμπλιν ήταν υποψήφια Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2016.

## Ιστορία
Παρά το γεγονός ότι το Λούμπλιν έγινε επίσημα πόλη το 1317, είχε ήδη αναφερθεί τον 6ο αιώνα ως κέντρο εμπορίου. Εκεί υπογράφτηκε το 1569 η ένωση της Πολωνίας με τη Λιθουανία. Στη συνέχεια, η πόλη γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη. Στην τρίτη διχοτόμηση της Πολωνίας το 1795 το Λούμπλιν βρέθηκε υπό την κατοχή της Αυστρίας αλλά το 1817 η πόλη πέρασε στη Ρωσία μέχρι το 1918 όταν η Πολωνία απέκτησε την ανεξαρτησία της. Καταστράφηκε από το γερμανικό στρατό το 1939, η πόλη ξαναχτίστηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Ενδιαφέρουσες τοποθεσίες
thumb|200px|left|Το δημαρχείο.
Διατηρημένα, όπως ήταν και στο παρελθόν, δύο εκκλησίες γοτθικού ρυθμού, αφιερωμένες στην Αγία Τριάδα και στον Άγιο Μπρίτζετ αλλά και πολλά παλάτια, συμπεριλαμβανομένου του κάστρου, το οποίο είναι δυνατόν να επισκεφτείς το εσωτερικό του.
thumb|250px|left|Χάρτης της πόλης.

thumb|200px|Δρομάκι στην πόλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λούμπλιν
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λούμπλιν (1919-1939)
Επαρχία Μαλάτειας

Η **επαρχία της Μαλάτειας** (, ) είναι επαρχία της Τουρκίας, μέρος ευρύτερης ορεινής περιοχής. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Μαλάτεια, γνωστή για τα βερίκοκά της.

## Γεωγραφία

Η επαρχία Μαλατείας συνορεύει με την επαρχία Έλαζιγ και με την επαρχία Ντιγιαρμπακίρ στα ανατολικά, με την επαρχία Αντιγιαμάν στο νότο, με την επαρχία Καχραμανμαράς στα δυτικά, με την επαρχία Σεβαστείας, με την επαρχία Γιοζγκάτ και την επαρχία Ερζικάν στα βόρεια.

Η επαρχία Μαλατείας βρίσκεται στην περιοχή του νοτιοδυτικού Ταύρου. Οι πιο ψηλές κορυφές είναι: Κορουντάγκ (2100 μ.), Καρακάγια-Τέπε (2424 μ.), Μπέκμπελ-Τέπε (2006 μ.), Μπεϊντάγκι (2544 μ.). Ο Νουργκάκ - η συνέχεια του Ταύρου. Οι κορυφές του - Ντερμπέντ (2428 μ.) και Κεπέζ (2140 μ.).

Στο κέντρο της επαρχίας, από όπου περνά ο ποταμός Κιζίλ-Ιρμάκ, υπάρχουν πολλά είδη φρούτων, όπως τα βερίκοκα.

Το Μπατταλγκάζι, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια της επαρχίας είναι σημαντικό ιστορικό κέντρο.

## Πληθυσμός

Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 722.000 κάτοικοι (2007).

## Διοικητή διαίρεση

Η επαρχία χωρίζεται σε 14 δήμους.

## Ιστορία

Η επαρχία Μαλατείας από τους αρχαίους καιρούς ήταν κέντρο πολλών πολιτισμών. Το όνομα της στη χεττιτική γλώσσα σημαίνει *μέλι*. Πολλές φορές στην ιστορία της, η επαρχία άλλαξε κυρίαρχο. Το 1700 π.Χ., ο βασιλιάς του Κούσσαρ, Ανίττα κατέβαλε τη πόλη και την έκανε μέρος του Βασιλείου των Χετταίων. Κατά το 705 π.Χ.—681 π.Χ., η πόλη ανήκε στους Ασσύριους. Μετά την εξουσίαζαν οι Μήδοι και οι Πέρσες. Μετά τη κατάκτηση της Μαλατείας από τον Αλέξανδρο το Μακεδόνα έγινε μέρος του ελληνιστικού βασιλείου. Έπειτα ακολούθησαν κατακτήσεις από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Άραβες, τους Σελτζούκους, και από το 1515, η επαρχία βρισκόταν κάτω από τη κυριαρχία των Οθωμανών. Το 1924, έγινε επαρχία της Τουρκίας.

## Γνωστοί κάτοικοι
* Μεχμέτ Αλί Αγκτσά
* Ισμέτ Ινονού
* Τουργκούτ Οζάλ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Μαλάτεια

Η **Μαλάτεια** ( *Malat'ya*, ,  *Malīṭīná*, ) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της ανατολικής Τουρκίας, γνωστή και ως **Μελιτηνή** κατά την αρχαιότητα.

## Ιστορία
Η Μαλάτεια είναι η αρχαία Μελιτηνή της εποχής των Σταυροφοριών και είναι η πόλη που γεννήθηκε ο Άγιος Ευθύμιος (373-473), ένας από τους θεμελιωτές του βυζαντινού μοναχισμού στην Παλαιστίνη. Η Μελιτηνή αποτέλεσε αργότερα κέντρο του Μονοφυσιτισμού.

Τα επόμενα χρόνια κύριοι της πόλης έγιναν οι Βυζαντινοί έως και τον 7ο αιώνα οπότε η πόλη έπεσε στα χέρια των Αράβων. Τον 9ο αιώνα την κυβέρνησε ο εμίρης Ουμάρ αλ-Ακτά, διάσημος για τις επιδρομές του κατά του Βυζαντίου, μέχρι τον θάνατό του στη Μάχη του Λαλακάοντα το 863. Ο Βασίλειος Α΄ απομόνωσε την πόλη, αλλά απέτυχε να την πάρει και παρέμεινε σε Αραβικά χέρια μέχρι το 934, όταν κατελήφθη από τον Ιωάννη Κουρκούα.

Κατά τον 19ο αι., η πόλη μετακινήθηκε από την αρχική της θέση (σημ. χωριό Μπατταλγκάζι ή Εσκιμαλάτγια, "Παλαιά Μαλάτεια"), νοτιότερα, στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η σύγχρονη πόλη.

Κατά τη γενοκτονία των Αρμενίων η πόλη έλαβε κύματα εκτοπισμένων από πόλεις όπως η Σεβάστεια, αλλά και άλλα χωριά, που είχαν ως τελικό τους προορισμό τα στρατόπεδα εξόντωσης στην κεντρική Μικρά Ασία.

Τον Απρίλιο του 2007, τρεις προτεστάντες ιεραπόστολοι, δύο Τούρκοι και ένας Γερμανός, απεβίωσαν, αφού υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια.

## Κουζίνα
thumb|left|220px|Βερίκοκα στη Μαλάτεια
Οι κεφτέδες έχουν μία ξεχωριστή θέση στην κουζίνα όπως και τα βερίκοκα, τα οποία χρησιμοποιούνται σε πολλές συνταγές, από κεμπάπ μέχρι και για επιδόρπιο. Υπάρχουν πάνω από εβδομήντα είδη κεφτέδων συνήθως φτιάχνονται με σιτάρι και άλλα υλικά αναμειγμένα. Το «Καγκίτ κεμπάμπι» είναι μία από τις σημαντικότερες τοπικές σπεσιαλιτέ. Το «Καγκίτ κεμπάμπι» είναι ένα πιάτο το οποίο φτιάχνεται με αρνί και λαχανικά, γίνεται στη σχάρα και τυλίγεται συνήθως σε λαδόκολλα. Η περιοχή της Μαλάτειας είναι γνωστή για τους οπωρώνες με βερίκοκα.

## Πηγές
* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Νικόλαος Δηλιγιάννης

Με το όνομα **Νικόλαος Δηλιγιάννης** ήταν γνωστοί οι:
* Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πέτρου (Νικόλαος Π. Δηλιγιάννης) (1841–1910) πρωθυπουργός της Ελλάδας και πρεσβευτής στο Παρίσι για πολλά χρόνια
* Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πανάγου (Νικόλαος Π. Δηλιγιάννης) (1831-1890) Έλληνας ανώτατος δικαστικός
* Νικολάκης Δεληγιάννης (αναφερόμενος και Ν. Δηλιγιάννης) (1795-1877) στρατιωτικός της επανάστασης του 1821 και πολιτικός.
* Νίκος Δεληγιάννης, Έλληνας υδατοσφαιριστής
Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος

Ο **Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος** (1859-1926) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δόλιανη Ζαγορίου της Ηπείρου το 1859. Φοίτησε στη Ριζάρειο Σχολή και σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Την περίοδο 1881-1883 συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία όπου έμαθε εβραϊκά και επέστρεψε στην Ελλάδα. 

Διορίστηκε καθηγητής γυμνασίου και το 1894 στη Ριζάρειο Σχολή. Στη συνέχεια το 1907 διορίστηκε επίτιμος και το 1910 τακτικός καθηγητής της εβραϊκής γλώσσας και της ερμηνευτικής της Παλαιάς Διαθήκης στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε μέχρι το θάνατό του. Διετέλεσε τέσσερις φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1907-1908, 1913-1914, 1919-1920 και 1923-1924.

Απεβίωσε στις 27 Μαΐου 1926 στην Αθήνα.

## Εργογραφία
Έγραψε βιβλία θεολογικού περιεχομένου καθώς και εγχειρίδια μέσης εκπαίδευσης. Μεταξύ αυτών:
* *Ερμηνεία του ύμνου του προφήτου Αββακούμ* (1894)
* *Περί της σκηνής του μαρτυρίου του εν Ιεροσολύμοις ναού* (1900)
* *Λόγος εισιτήριος εις την εβραϊκήν γλώσσαν* (1907)
* *Εβραϊκή γραμματική (*Λειψία, 1912)

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Α.Ο. Ηρακλής Ψαχνών

Ο **Αθλητικός Όμιλος Ηρακλής Ψαχνών** είναι ελληνικός αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τα Ψαχνά της Ευβοίας και ιδρύθηκε το 1936. Τα χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο (βασικό) και το άσπρο ενώ το έμβλημα της ομάδας παραπέμπει στον ημίθεο Ηρακλή και στον Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης ο οποίος ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1908.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου αγωνιζόταν σε επαγγελματικές κατηγορίες την περίοδο 2010–2015, με την επωνυμία «**Αθλητικός Όμιλος Ηρακλής Ψαχνών [[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία]]**» και με τον διακριτικό τίτλο «**Α.Ο. Ηρακλής Ψαχνών [[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία|Π.Α.Ε.]]**». Αυτό το διάστημα μετέχει στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Ευβοίας.

## Ιστορία
μικρογραφία|δεξιά|150px|Το έμβλημα της ΠΑΕ (2010-2015).
Το 1975 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και συμμετείχε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου όπου έχασε την ιστορική άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία. Το 1978 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και προκρίθηκε στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 1978-79 όποτε και υποβιβάστηκε. Τις χρονιές 1982-83, 1983-84, 1984-85 και 1986-87 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Το 1994 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και αγωνίστηκε προσωρινά στην Δ' Εθνική κατηγορία τη σεζόν 1994-95, όποτε και υποβιβάστηκε. Ακολούθως, το 1996 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ευβοίας για να αγωνιστεί επίσης στη Δ' Εθνική τη σεζόν 1996-97. 

Τις χρονιές 2002-03, 2003-04, 2004-05 και 2005-06 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική. Το 2008 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και προβιβάστηκε εκ νέου στην Δ' Εθνική. Το 2010 κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία, κατακτώντας το πρωτάθλημα Δ' Εθνικής του 7ου ομίλου την σεζόν 2009-10. Την περίοδο 2010-2011 τερμάτισε στην 3η θέση του νοτίου ομίλου της Γ' Εθνικής, αν και αρχικά έπρεπε να αγωνιστεί σε play off κέρδισε απευθείας την ιστορική άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία (Football league) εξαιτίας του σκανδάλου των στημένων αγώνων, χωρίς play off. Στην Football league αγωνίστηκε από τη σεζόν 2011-12 μέχρι και τη σεζόν 2014-15, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2015-16 υποβιβάστηκε από το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής στο τοπικό πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ευβοίας. Επέστρεψε στην Γ' Εθνική μετά από 4 χρόνια μετά από μια καταπληκτική σεζόν. Την επόμενη (2020-21) έκανε μια καλή πορεία και έχασε το πρωτάθλημα και το δικαίωμα για συμμετοχή στα μπαράζ ανόδου στην ισοβαθμία (20 β.) με τον Διαγόρα Στεφανοβικείου.

## Τίτλοι-Διακρίσεις

***[[Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών|Δ΄ Εθνική]]**
::Πρωταθλήτρια (1): 2009–10

***Πρωτάθλημα [[ΕΠΣ Ευβοίας]]**
::Πρωταθλήτρια (6): 1974-75, 1977-78, 1993-94, 1995-96, 2007-08, 2019-20

***Κύπελλο [[ΕΠΣ Ευβοίας]]**
::Κυπελλούχος (7): 1974-75, 1982-83, 1995-96, 2002-03, 2006-07, 2009-10, 2016-17

## Ιστορία πρωταθλήματος και κυπέλλου

:

## Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές

## Πρόεδροι

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Εύβοιας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1936
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936
Φίλιππος Παπαδόπουλος

Ο **Φίλιππος Παπαδόπουλος** (1852-1918) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βάρνα το 1852. Σπούδασε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Γερμανία. Διορίστηκε καθηγητής στη Χάλκη (1880-1888), και στην Ριζάρειο Σχολή, και αργότερα το 1918 καθηγητής του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών στις έδρες της πρακτικής θεολογίας και της συμβολικής. 

Απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 1918 στην Αθήνα μη προλαβαίνοντας να διδάξει.

### Συγγραφικό έργο
Έγραψε συγγράμματα θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ αυτών:
* *Εκκλησιαστική ρητορική* (Κωνσταντινούπολη, 1888)
* *Λόγοι απολογητικοί* (1894)
* *Λειτουργική της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας* (1895)
* *Κατηχητική* (1904)
* *Εγκυκλοπαίδεια της θεολογίας* (1909)
* *Το εν τη αρχαία οικουμενική Εκκλησία κρατήσαν κατηχητικό σύστημα* (1912)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φίλιππος Παπαδόπουλος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Βασίλειος Στεφανίδης

Ο **Βασίλειος Στεφανίδης** (1878-1958) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1878. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από όπου αποφοίτησε το 1908 και στη συνέχεια για τέσσερα χρόνια στη Γερμανία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης το 1912.

Μετά το τέλος των σπουδών του επέστρεψε στη Χάλκη και το 1912 διορίστηκε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή, παραμένοντας έως το 1922. Το 1924 εξελέγη τακτικός καθηγητής εκκλησιαστικής ιστορίας της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1930-1931 και 1946-1947. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1949. Ακόμη, κατείχε τον τίτλο του αρχιμανδρίτη.

Το έργο του *Εκκλησιαστική Ιστορία*, έχει βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1958.
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βασίλειος Στεφανίδης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Ιγνάτιος Μοσχάκης

Ο **Ιγνάτιος Μοσχάκης** (1847 - 17 Φεβρουαρίου 1903) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών στον κλάδο της Πρακτικής Θεολογίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1847 στο Κοντοχώρι Θήρας. Φοίτησε αρχικά στην ιερατική σχολή της Σύρου και στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, στη Γερμανία και το Παρίσι ενώ αναγορεύτηκε διδάκτορας της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Χάλλε. 

Αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα όπου διετέλεσε ιεροκήρυκας. Τον Δεκέμβριο του 1877, μετά από αρκετές συζητήσεις και διαφωνίες, ορίστηκε υφηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών στο μάθημα της εκκλησιαστικής ρητορικής ενώ τον Απρίλιο του 1881 ανέλαβε τη διδασκαλία και του μαθήματος της κατηχητικής ρητορικής. Το 1899 διορίστηκε παμψηφεί τακτικός καθηγητής στη β΄ έδρα της Πρακτικής Θεολογίας, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του. Διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής το ακαδημαϊκό έτος 1900-1901. Υπήρξε επίσης δραστήριο μέλος του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός και συνεκδότης του περιοδικού *Θρησκευτική Φωνή*. 

Τον Νοέμβριο του 1901, κατά τη διάρκεια των Ευαγγελικών, διαφώνησε για εθνικούς και θρησκευτικούς λόγους με τη μετάφραση των Ευαγγελίων στη δημοτική γλώσσα από τον Αλέξανδρο Πάλλη, τασσόμενος στο πλευρό των φοιτητών που αντιδρούσαν με αυτή την κίνηση, τους οποίους επαίνεσε για την επαγρύπνησή τους καλώντας τους ωστόσο να μην προβούν σε περαιτέρω κινητοποιήσεις. Λίγες μέρες αργότερα εκφώνησε επικήδειο λόγο κατά τη διάρκεια των κηδειών των θυμάτων της 8ης Νοεμβρίου. Απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου (4 Φεβρουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο) 1903 στην Αθήνα και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στον ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση.

## Προσωπική ζωή
Ο Μοσχάκης ήταν παντρεμένος από το 1878 με την Ελένη Δ. Ανδρέου, μέλος της οικογένειας Στρέφη. Αργότερα ήρθε σε σύγκρουση με την οικογένεια της συζύγου του εξαιτίας διαφωνιών σε κληρονομικά θέματα ενώ το ζήτημα έγινε ευρύτερα γνωστό στην κοινή γνώμη μέσω υπομνήματος της θείας της συζύγου του («*Το σκάνδαλον του πανεπιστημίου ήτοι ο θεολόγος Ιγνάτιος Μοσχάκης*») που προκάλεσε την απάντηση του Μοσχάκη («*Απάντησις εις τον κατ' εμού λίβελλον της χήρας Φανής Ι. Ζαγοραίου και των υπ' αυτήν κρυπτομένων*»).

## Συγγραφικό έργο

Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:
* *Ο Πλάτων και οι Θεοί της πόλεως* (1872)
* *Μελέτη περί του υλισμού* (1878)
* *Φιλοσοφία των Πατέρων της Εκκλησίας* (1893)
* *Θρησκευτικαί ομιλίαι* (1896)
* *Ο δεκάλογος ήτοι ομιλίαι εις τας Δέκα Εντολάς* (1900)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιγνάτιος Μοσχάκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Βασίλειος Βέλλας

Ο **Βασίλειος Βέλλας** (1900 ή 1902-1969) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής Πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1900 ή το 1902 στα Ιωάννινα, όπου και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Σπούδασε στη Ριζάρειο Σχολή και στη Θεολογική Σχολή Αθηνών όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1930. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία και πιο συγκεκριμένα στα Πανεπιστήμια Μονάχου και Βερολίνου, με υποτροφία του Ευθυμίου Χριστοδούλου.

Το 1931 διορίστηκε υφηγητής της ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης και της εβραϊκής γλώσσας, διορίσθηκε έκτακτος καθηγητής το 1933 και τακτικός το 1936. Ήταν κοσμήτορας της θεολογικής σχολής τις περιόδους 1942-1943 και 1950-1951. Τη διετία 1960-1961 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και τη διετία 1959-1960 αντιπρύτανης του. Ως πρύτανης έθεσε τον θεμέλιο λίθο για τη νέα Πανεπιστημιούπολη. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1968.

Υπηρέτησε επίσης και σε κάποια αξιώματα εκτός πανεπιστημίου. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων (1945, 1962-1964), Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (1952) και γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας (1947-1953). Το 1956 εξελέγη μέλος του συμβουλίου της Ριζάρειου Σχολής και κατά τη διετία 1960-1962 υπήρξε διευθυντής της.

Για το έργο του τιμήθηκε με το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικα από την Ελληνική Δημοκρατία, ενώ τα Πατριαρχεία Αντιοχείας και Ιεροσολύμων τον τίμησαν με τα ανώτερα παράσημά τους. Το 1968 εξελέγη επίτιμο μέλος της Βρετανικής Βιβλικής Εταιρείας.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Νοεμβρίου 1969.

## Έργο
Μαζί με τον Αμίλκα Αλιβιζάτο ίδρυσε στην Αποστολική Διακονία το Θεολογικό Οικοτροφείο, τη Σχολή των Διακονισσών καθώς και τα Κατηχητικά Σχολεία. Το 1948 συμμετείχε στο Πρώτο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών στο Άμστερνταμ. Επίσης το 1961 και το 1964 συμμετείχε στα Διορθόδοξα Συνέδρια της Ρόδου ως εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Έγραψε εξήντα έργα θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ των πιο σημαντικών έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:

* *Ανάλυσις του Βιβλίου του Ναούμ* (1930)
* *Ο πολιτισμός των Σουμερίων* (1931)
* *Αι σύγχρονοι κατευθύνσεις της επιστήμης της Παλαιάς Διαθήκης* (1932)
* *Κριτικά εις το Βιβλίον της Εξόδου* (1932)
* *Θεός και ιστορία εν τη ισραηλιτική θρησκεία* (1934)
* *Κριτική της Βίβλου και εκκλησιαστική αυθεντία* (1937)
* *Φλαβίου Ιωσήπου κατ’ Απίωνος* (2 τόμοι, 1938)
* *Το χωρίον Ησαΐου 3,10 κατά το κείμενο των Ο΄* (1939)
* *Κύρια προβλήματα της ερεύνης των Ο΄* (1939)
* *Τα νέα όστρακα της Λάχης* (1939)
* *Ερμηνεία του Δωδεκαπροφήτου* (1947-50)
* *Η Αγία Γραφή εις εικόνας* (1950)
* *Ο άνθρωπος κατά την Παλαιάν Διαθήκην* (1950)
* *Ο σεισμός εν τη Παλαιά Διαθήκη* (1955)
* *Γραμματική της εβραϊκής γλώσσης* (1958)
* *Η επίδρασις της ελληνικής φιλοσοφίας επί του Βιβλίου της Σοφίας Σολομώντος* (1961)
* *Ο προφήτης Ιεζεκιήλ* (1963)
* *Το Βιβλίον της Ρουθ* (1964)
* *Οι Εσσαίοι* (1969)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
Ευάγγελος Αντωνιάδης

Ο **Ευάγγελος Αντωνιάδης** (1882-1962) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Εκκλησοχώρι Κουρέντων της Ηπείρου το 1882. Σπούδασε στην Αββουκούμειο Ιερατική Σχολή Ιωαννίνων και στην Θεολογική σχολή της Χάλκης. Μετά την αποφοίτηση του εργάστηκε ως επόπτης σχολείον στα Κουρέντα της Ηπείρου, αλλά εξ' αιτίας της εθνικής του δραστηριότητας κινήθηκαν υποψίες εναντίον του από τους Τούρκους. Έτσι, κατέφυγε στην Τραπεζούντα και διετέλεσε καθηγητής του εκεί Ελληνικού Φροντιστηρίου. Μετά από υποτροφία συνέχισε τις σπουδές του σε διάφορα γερμανικά πανεπιστημία (1912-1916), και αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και μεταξύ 1916 και 1934 δίδαξε  στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, της οποίας ήταν διευθυντής από το 1925. Το 1924 εξελέγη υφηγητής ερμηνείας της Καινής Διαθήκης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1934 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα αυτή. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1946, εξ αιτίας της ευθύτητας του χαρακτήρα του. Υπήρξε ακόμη και ιερωμένος, και έφτασε στο βαθμό του Αρχιμανδρίτη.

Απεβίωσε στον Άγιο Στέφανο Αττικής στις 20 Απριλίου 1962.

### Συγγραφικό έργο
Έγραψε μερικά έργα θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ αυτών:
* *Ο άγνωστος Θεός* (Αθήνα, 1918)
* *Ο Απόστολος Παύλος εν Αθήναις* (Αθήνα, 1920)
* *Το πρόβλημα της γλώσσης του Ιησού* (Αθήνα, 1933)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη Ιουλίου 1864

Η **Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη Ιουλίου 1864**  ή όπως λεγόταν τότε *Υπουργείον Κανάρη*, ανέλαβε, διαδεχόμενη την «κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη», στις 26 Ιουλίου 1864 και κυβέρνησε μέχρι τις 2 Μαρτίου 1865, παραδίδοντας στην «κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου».

Κατά την διάρκεια της θητείας της, ψηφίστηκε από τη Β' Εθνοσυνέλευση το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, το Σύνταγμα του 1864, το οποίο ήταν από τα πιο φιλελεύθερα και δημοκρατικά Συντάγματα της Ευρώπης εκείνη την περίοδο. Το Σύνταγμα του 1864 (με τις αναθεωρήσεις του 1911 και του 1952) ίσχυσε για περίπου 100 χρόνια.

Επίσης, ψηφίστηκε και ο εκλογικός νόμος του 1864, ο «Νόμος ϟΓ'», ο οποίος καθιέρωσε πρώτη φορά την άμεση (το ίδιο χρονικό διάστημα) και μυστική (δια σφαιριδίων που ρίχνονταν σε καλυμμένη κάλπη) ψηφοφορία.

Ο δε Κωνσταντίνος Κανάρης είναι ο μόνος Έλληνας πρωθυπουργός (εξαιρουμένου του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου) που κατά το διάστημα της πρωθυπουργίας του, ψηφίστηκε ή αναθεωρήθηκε Σύνταγμα δυο φορές.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»*: Κωνσταντίνος Κανάρης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Θεόδωρος Δηλιγιάννης
: - αντικαταστάθηκε στις 28-11-1864 από τον Δημήτριο Μπουντούρη
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Αλέξανδρος Κουμουνδούρος
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Σωτήριος Σωτηρόπουλος
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: ο ταγματάρχης Πεζικού, Αριστείδης Καρνάλης
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Ανδρέας Χ. Λόντος
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: προσωρινώς, Ανδρέας Χ. Λόντος
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: Κωνσταντίνος Κανάρης

## Κυβερνητικό έργο
Στις 25 Απριλίου 1864 ο εισηγητής της «Επί του Πολιτεύματος επιτροπής», καθηγητής Νικόλαος Σαρίπολος, διάβασε το προσχέδιο του Συντάγματος και  στις 29 Ιουλίου άρχισε η συζήτηση του στην Εθνοσυνέλευση. Τον Αύγουστο άρχισε η ψήφιση του κατ' άρθρον ενώ τέλη Οκτωβρίου, πήρε και τη έγκριση του βασιλιά Γεώργιου. Το νέο Σύνταγμα, άρχισε να ισχύει από την ημέρα δημοσίευσής του, στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, στις 17 Νοεμβρίου 1864.

Στις 16 Νοεμβρίου, και αφού ο βασιλιάς Γεώργιος έδωσε μπροστά στην Εθνοσυνέλευση τον οριζόμενο από το νέο Σύνταγμα όρκο, ο πρόεδρος της, Ιωάννης Μεσσηνέζης, διέλυσε το Σώμα.

## Παραπομπές


1864 07
Κατηγορία:1864
Παναγιώτης Μπρατσιώτης

Ο **Παναγιώτης Μπρατσιώτης** (1889–1982) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γιος ιερέα, γεννήθηκε στη Θήβα το 1889. Σπούδασε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή (1902–1907) και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1907–1911). Συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία, στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και της Ιένας. Εκπόνησε, τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1918. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και την περίοδο 1915–1923 δίδαξε στη μέση εκπαίδευση. Το 1924 εξελέγη υφηγητής της ερμηνείας της Καινής Διαθήκης και το 1925 έκτακτος καθηγητής βιβλικής ιστορίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Από το 1927 και μετά από απόφαση της Σχολής άρχισε να διδάσκει εισαγωγή της Καινής Διαθήκης και Ερμηνευτική των Εβδομήκοντα, ενώ το 1928 εξελέγη τακτικός καθηγητής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1955–1956, αντιπρύτανης το 1954–1955 και δύο φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1934–1935 και 1943–1944. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1960. Το 1966 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1968–1969 υπήρξε πρόεδρος του Αρσάκειου Σχολείου.

Το 1955 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος πέντε χρόνια μετά, το 1960.

Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1982 στην Αθήνα και κηδεύτηκε την επομένη σε στενό οικογενειακό κύκλο.

## Έργο
Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος σε πολλές διεθνές συναντήσεις και συνέδρια. Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής αρκετών κοινωφελών ιδρυμάτων, μεταξύ των οποίων η Χριστιανική Κοινωνική Ένωση (1932), το Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο και το νοσοκομείο Άγιος Σάββας (1935), και τον Χριστιανικό Κοινωνικό Κύκλο, στην Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944.

### Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται δημοσιεύσεις όλων των ειδών σχετικά με το πεδίο μελέτης τους. Οι σημαντικότερες είναι:
* *Κοινωνική σημασία της Παλαιάς Διαθήκης* (1925)
* *Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη* (1937)
* *Χριστιανισμός, οικονομία και κοινωνία* (1945)
* *Η Εκκλησία και το κοινωνικό πρόβλημα* (1957)
* *Τεχνική και τεχνοκρατία εξ απόψεως χριστιανικής* (1960)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Φορμεντέρα

thumb|right|250px|Η σημαία της Φορμεντέρα
Η **Φορμεντέρα** (, ) είναι ισπανικό νησί της Μεσογείου που ανήκει στο συγκρότημα των Βαλεαρίδων. Είναι το τέταρτο μεγαλύτερο και το νοτιότερο νησί του συμπλέγματος. Η ονομασία προέρχεται από τη λατινική λέξη frumentarium και σημαίνει *σιτοβολώνας*.

Έχει έκταση 83,24 τ. χλμ. και πληθυσμό 10.583 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έχει μήκος 19 χλμ. και βρίσκεται 6 χλμ. νότια της Ίμπιζας. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Σαντ Φρανθέσκ Χαβιέρ με 2.790 κατοίκους (2009).

## Γεωγραφία
Το νησί ουσιαστικά αποτελείται από τέσσερα μέρη:

### Βόρειο
Το βόρειο τμήμα είναι το πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα του νησιού και περιλαμβάνει τις τοποθεσίες Λα Σαβίνια, Ες Πουγιόλς, Σεντ Φερμάν ντε σε Ρόκ, Ε Καλό και Σεντ Φραντσέσκ ντε Φορμεντέρα.

Η Λα Σαβίνια είναι το κύριο λιμάνι του νησιού. Τα πλοία από και προς την Ίμπιζα δένουν επίσης εδώ. Το Ες Πουγιόλς είναι το μόνο κυρίως τουριστικό μέρος στο νησί με πολυκατοικίες ξενοδοχείων και διαμερισμάτων, εστιατόρια, καφέ, καταστήματα και ντίσκο. Οι δύο λίμνες της ενδοχώρας Έστανι ντε Πέιξ και Έστανι Πουντέντ με αλυκές εκτείνονται μεταξύ του Λα Σαβίνια και του Ες Πουγιόλς. Το Σεντ Φρανθέσκ Χαβιέρ βρίσκεται νότια του Ες Πουγιόλς στο εσωτερικό του νησιού και είναι η μεγαλύτερη πόλη του νησιού και το διοικητικό κέντρο. Στα βορειοδυτικά του Ες Πουγιόλς υπάρχει ένα όλο και πιο στενό, ακατοίκητο και λεπτό ακρωτήριο, το οποίο περιβάλλεται από ελαφριές αμμώδεις παραλίες, η πιο διάσημη από τις οποίες είναι η Πλάτα δε σε Ιλέτες. Η ομορφιά αυτής της παραλίας προσελκύει πολλούς παραθεριστές με σκάφη από την Ίμπιζα καθημερινά για να αγκυροβολήσουν την καλοκαιρινή περίοδο.

### Νότιο
Προς τα νότια, η περιοχή είναι όλο και πιο αραιοκατοικημένη και φτάνει σε ύψος τα 119 μέτρα. Στο νοτιότερο άκρο του νησιού, το Καπ ντε Μπαρμπάρια, υπάρχει μια μεσαιωνική σκοπιά σχεδόν εκατό μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτό το τμήμα του νησιού βρίσκεται σε φυσικό καταφύγιο, είναι πιο αγροτικό και έχει βραχώδη ακτή.

### Κεντρικά
Το κεντρικό τμήμα του νησιού έχει μήκος περίπου έξι χιλιόμετρα και πλάτος μόλις 1,5 χιλιόμετρο. Δεν υπάρχουν ιστορικά μέρη εδώ, αλλά με την Πλάτα ντε Μιτζόρν στη νότια πλευρά τη μεγαλύτερη παραλία του νησιού και μερικά μεγαλύτερα παραθεριστικά συγκροτήματα.

### Ανατολικά
Στα ανατολικά βρίσκεται το οροπέδιο Λα Μόλα, στο οποίο μπορείτε να φτάσετε μόνο μέσω ενός φιδωτού δρόμου ή του παλιού ρωμαϊκού δρόμου και βρίσκεται σε ύψος έως και 192 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο κέντρο του οροπεδίου βρίσκεται το Ελ Πιλάρ ντε λα Μόλα. Στα ανατολικά του νησιού υπάρχει ένας φάρος στο ακρωτήριο Πούντα δε σα Ρούδα ύψους σχεδόν 150 μέτρων, από τον οποίο είναι δυνατή η υπέροχη θέα προς τα ανατολικά πάνω από τη θάλασσα. Αυτό το τμήμα του νησιού, όπως και το νότιο, αποτελείται επίσης από μια βραχώδη ακτή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαλεαρίδες Νήσοι
Μονάδα Εκτέλεσης Εντολών

Στη μηχανική των υπολογιστών, η **μονάδα εκτέλεσης των εντολών** (ονομάζεται επίσης και **λειτουργική μονάδα ή μονάδα λειτουργίας**) αποτελεί μέρος της Κ.Μ.Ε ενός επεξεργαστή που εκτελεί τις διεργασίες και τους υπολογισμούς που απαιτούνται από το πρόγραμμα του υπολογιστή. Μπορεί να έχει την δική της αυτόνομη ακολουθιακή μονάδα ελέγχου (δεν πρέπει να συγχέεται με την μονάδα ελέγχου της Κ.Μ.Ε.), ορισμένους καταχωρητές, καθώς και άλλες εσωτερικές μονάδες, όπως μια υπο-ALU ή FPU, η κάποια μικρότερα πιο εξειδικευμένα στοιχεία.

Είναι κοινό στους σύγχρονους επεξεργαστές να έχουν πολλαπλές παράλληλες μονάδες εκτέλεσης, και γίνεται αναφορά σε αυτές ως μονοδιάστατοι ή πολυδιάστατοι σχεδιασμοί. Η απλούστερη διάταξη αποτελείται από μια μονάδα εκτέλεσης των εντολών, έναν διαχειριστή διαύλου έτσι ώστε να διαχειρίζεται τη μνήμη και από τη χρησιμοποίηση ενός αριθμού άλλων για να εκτελούνται υπολογισμοί. Στους σύγχρονους επεξεργαστές, οι μονάδες εκτέλεσης των εντολών υλοποιούν τους υπολογισμούς τους με τη μέθοδο της διοχέτευσης.

Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστών
Δημήτριος Βουδούρης

Ο **Δημήτριος Βουδούρης** (29 Αυγούστου 1931 - 22 Ιανουαρίου 2018), του Παναγιώτη και της Ροζαλίας, υπήρξε Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Ήταν ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και υπηρέτησε ως βουλευτής και υφυπουργός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1931 και σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Εξελέγη τρεις φορές βουλευτής στις εκλογές του 1974, 1977 και 1985 με τη Νέα Δημοκρατία αρχικά στην περιφέρεια Δήμου Θεσσαλονίκης και αργότερα στην Α΄ Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Εσωτερικών το 1974 στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή και υφυπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Ράλλη.
Από το 1994 ως το 1997 ήταν επικεφαλής της Διοικούσας Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας νομού Θεσσαλονίκης.

Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στις 22 Ιανουαρίου 2018.
## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Βουδούρης Παναγιώτη Δημήτριος, Βουλή των Ελλήνων

Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Βαφειός Λέσβου

Ο **Βαφειός** είναι οικισμός της Λέσβου. Αποτελεί διοικητική υποδιαίρεση του πρώην Δήμου Μήθυμνας. Βρίσκεται 5 χλμ. βόρεια του Μολύβου (Μήθυμνα) και προσφέρει στον επισκέπτη του ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα του νησιού.

## Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στις παρυφές του όρους Λεπέτυμνος, σε υψόμετρο 300 μέτρων. Μάλιστα,κομμάτια βράχων του βουνού τα οποία στο πέρασμα των αιώνων - λόγω και σεισμικών δονήσεων - άρχισαν να αποκολλώνται, έχουν αναστυλωθεί και συγκρατούνται με πελώριες αλυσίδες. Αυτοί οι πέτρινοι όγκοι ονομάζονται από τους ντόπιους Ράχτα.

## Προέλευση
Κατά την παράδοση, το χωριό αντλεί την ονομασία του από τα βυρσοδεψεία (βαφεία δερμάτων) που λειτουργούσαν κάποτε στην περιοχή. Υπάρχουν βέβαια και οι ρομαντικοί θεωρητικοί, που υποστηρίζουν ότι η ονομασία προέρχεται από το βαθυκόκκινο χρώμα που απλώνει στο χωριό το ηλιοβασίλεμα της Λέσβου.

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο κέντρο ακριβώς του χωριού δεσπόζει η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, της οποίας το ξυλόγλυπτο τέμπλο διατηρείται ακόμα, έστω και αν τα σημάδια του χρόνου είναι ορατά. Οι ντόπιοι ασχολούνται κατά βάση με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Νικόλαος Κ. Μεταξάς

Ο **Νικόλαος Μεταξάς**  ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Γιος του Κωνσταντίνου Μεταξά
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1833 και φοίτησε στο στρατιωτικό σχολείο των Ευελπίδων, όπου προάχθηκε μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη. Αρχικά υπηρέτησε ως αξιωματικός επιτελικός. Φέροντας το βαθμό του αντισυνταγματάρχη και στη συνέχεια του συνταγματάρχη διετέλεσε την περίοδο 1887 - 1893 διοικητής του μοναδικού τότε συντάγματος Μηχανικού, και αργότερα διοικητής της Σχολής Ευελπίδων και καθηγητής της Αρχιτεκτονικής και Οχυρωματικής.
 
Στην πρώτη περίοδο του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897 διετέλεσε Υπουργός Στρατιωτικών διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Νικόλαο Σμόλενιτς, ενώ αργότερα ανέλαβε Υπουργός Εσωτερικών.

Ο Νικόλαος Μεταξάς πέθανε στην Αθήνα το 1903. Ανιψιός του ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς.

## Σημείωση
Στη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου οι ξένοι ανταποκριτές τον κατέγραφαν λανθασμένα "Μαξιμάς", σύνηθες φαινόμενο της εποχής.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΖ΄, σελ.57.
* Κ. Ρος "1897 - Με τους Έλληνες στη Θεσσαλία" - εκδ. Κούριερ  - Αθήνα 1997

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Μ
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Νικολαος Κ
Αντώνιος Παπαδάκης

Το λήμμα **Αντώνιος Παπαδάκης** μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

*Αντώνιος Παπαδάκης (ευεργέτης) ευεργέτης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (1810 - 1878).
*Αντώνιος Παπαδάκης (μουσικός), γνωστότερος ως *«Καρεκλάς»*, Κρητικός λυράρης (1893 - 1980).
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1865

Η **Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1865**  - (**Υπουργείον Κουμουνδούρου**), (Μάρτιος - Οκτώβριος 1865) είναι η πρώτη  κοινοβουλευτική κυβέρνηση, με τη σύγχρονη έννοια του όρου, αφού και η άνοδος αλλά και η πτώση της έγιναν με βάση την εμπιστοσύνη ή μη  του Κοινοβουλίου.
Ο Κουμουνδούρος ανέρχεται για πρώτη φορά στην πρωθυπουργία και σχηματίζει την κυβέρνησή του με κύριο σκοπό την διεξαγωγή εκλογών. Έτσι, την πρώτη βδομάδα μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές του 1865, με τον νέο εκλογικό νόμο, που καθιέρωνε την μυστικότητα της ψηφοφορίας. 
Η εκλογή ως προέδρου της Βουλής, του υποψήφιου που υποστηριζόταν από την πτέρυγα του Κουμουνδούρου, του Ευθύμιου Κεχαγιά, θα λειτουργήσει ως ψήφος εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, η οποία συνέχισε την διακυβέρνηση και μετά τις εκλογές, βασιζόμενη στην ισχνή πλειοψηφία των 80 εδρών που κατέκτησε. 
Η κυβέρνηση  σε ακόμα μία εκδήλωση πρώιμου κοινοβουλευτισμού  παραιτήθηκε όταν στις 11 Οκτωβρίου 1865 καταψηφίστηκε το νομοσχέδιο της *«Περί σχηµατισµού πόρων πρός συντήρησιν της δια ξηράς και θαλάσσης συγκοινωνίας»*. 

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»*: Αλέξανδρος Κουμουνδούρος

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Δημήτριος Μπουντούρης
: - αντικαταστάθηκε στις 16 - 3 - 1865 από τον Σύμβουλο της Επικράτειας, Αρμένη Βράιλα
: - αντικαταστάθηκε στις 6 - 8 - 1865 από τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Ανάργυρος Ανδρέου Χατζηαναργύρου
: - αντικαταστάθηκε (επειδή δεν εξελέγη βουλευτής, στις 24 - 9 - 1865 από τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Σωτήριος Σωτηρόπουλος
: - αντικαταστάθηκε στις 16 - 3 - 1865 από τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*:  Αριστείδης Καρνάλης
: - αντικαταστάθηκε στις 24 - 9 - 1865 από τον υποστράτηγο Τριαντάφυλλο Λαζαρέτο
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Αλέξανδρος Κουμουνδούρος
: - αντικαταστάθηκε στις 16 - 3 - 1865 από τον Λυκούργο Κρεστενίτη
: - αντικαταστάθηκε στις 24 - 9 - 1864 από τον Παύλο Καλλιγά
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Ανδρέας Χ. Λόντος
: - αντικαταστάθηκε στις 16 - 3 - 1865 από τον Σύμβουλο της Επικρατείας, Κωνσταντίνο Λομβάρδο
: - αντικαταστάθηκε στις 24 - 9 -1865 από τον Παύλο Καλλιγά
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: Δημήτριος Μπουντούρης
: - αντικαταστάθηκε (επειδή δεν εξελέγη βουλευτής) στις 24 - 9 - 1865 από τον Τριαντάφυλλο Λαζαρέτο

## Σημειώσεις


## Πηγές
* 
 

1865 02
Κατηγορία:1865
Νικόλαος Μπουκουβάλας

Ο συνταγματάρχης **Νικόλαος Μπουκουβάλας** (1812-1890) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Μπουκοβίτσα των Αγράφων το 1812. Ο πατέρας του ανασκολοπίστηκε από τον Κιουταχή στην Αθήνα. Θείος του ήταν ο Θεόδωρος Γρίβας.

Νεότατος διακρίθηκε στην εκστρατεία ενάντια των στασιαστών Στράτου και Ζέρβα, κατά την οποία πέρασε με τόλμη τον Αχελώο ποταμό και υπερφαλάγγισε τους επαναστάτες. Για την δράση του αυτή πήρε κατευθείαν το αξίωμα του λοχαγού. Υπηρέτησε ως αρχηγός διαφόρων σωμάτων και διακρίθηκε εκ νέου στην πάταξη της ληστείας. 

Μετά την έξωση του Όθωνα απεστάλη στην Εθνοσυνέλευση ως πληρεξούσιος της πατρίδας του, της Ευρυτανίας. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Ζερβός

Το λήμμα **Ζερβός** μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
*Άλκης Ζερβός, ηθοποιός (1947 - ...). 
*Κριστιάν Ζερβός (*Christian Zervo*s 1889-1970), εκδότης και συλλέκτης έργον τέχνης.
*Ηλίας Ζερβός, ηθοποιός (1956 - 2022 ).
*Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος, Επτανήσιος πολιτικός, δημοσιογράφος και λογοτέχνης  (1814 - 1894).
*Παναγιώτης Ζερβός, Ακαδημαϊκός φυσικομαθηματικός και πανεπιστημιακός (1878 - ????).
*Παντελής Ζερβός, ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου (1908 - 1982).
*Πέτρος Ζερβός, δημιουργός κόμικς (1958 - ...).