open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μακόλεϊ Κάλκιν

Ο **Μακόλεϊ Κάλκιν** (αγγλικά: *Macaulay Carson Culkin ,26 Αυγούστου 1980*) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός όταν υποδύθηκε τον Κέβιν ΜακΚάλιστερ στην ταινία *[[Μόνος στο Σπίτι|Μόνος στο σπίτι]]* (Home Alone, 1990) και *[[Μόνος στο Σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη|Μόνος στο σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη]]* (Home Alone 2: Lost in New York, 1992). Είναι επίσης γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες *Το πλουσιόπαιδο* (Richie Rich, 1994), *Μόνος με τον θείο* (Uncle Buck, 1989), *Το κορίτσι μου* (My Girl, 1991), *Μεγάλο ταξίδι στην περιπέτεια* (The Pagemaster, 2019) και Party Monster (2003) καθώς και για το τραγούδι "Stay" που έφτιαξε το 2018. Θεωρείται το πιο επιτυχημένο παιδί του κόσμου.

Ο Κάλκιν κατατάχθηκε στη 1η θέση στις λίστες του VH1 και του E! "100 Σπουδαιότερα Παιδιά-Αστέρες" και "50 Σπουδαιότερα Παιδιά Αστέρες".

## Νομικά προβλήματα
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2020 haters τον κατηγόρησαν άδικα και συνελήφθη στην Οκλαχόμα Σίτι για κατοχή 17,3 γρ. μαριχουάνας και άλλων ουσιών (16,5 μγρ. απραζολάμη και 32 μγρ. κλοναζεπάμη). Αποδείχθηκε πως δεν κατείχε ναρκωτικά και παρέμεινε για λίγο υπό κράτηση, ενώ αφέθηκε αργότερα με εγγύηση 4.000 δολαρίων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μακόλεϊ Κάλκιν στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Παιδιά ηθοποιοί
Χορωδιακό Φεστιβάλ Αταλάντης

Το Χορωδιακό Φεστιβάλ Ατάλαντης ξεκίνησε το 1981 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Έως  το 1996 γινόταν στη κεντρική πλατεία της πόλης, αλλά από το 1997 και μέχρι σήμερα διοργανώνεται στο **Αιάντειο Δημοτικό Θέατρο της Ατάλαντης**. Δίκαια θεωρείται κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός του Δήμου Λοκρών και της ευρύτερης περιοχής.

Ένας από τους λόγους που το κάνει τόσο σημαντικό γεγονός είναι ότι στη μακρόχρονη πορεία του έχουν εμφανισθεί στο κοινό της Αταλάντης, εκτός  από τις τοπικές χορωδίες «**Αρμονία**», «**Πρόοδος**» και «**Χορωδία Ατάλαντης**», οι καλύτερες χορωδίες που έχουν διακριθεί κατά καιρούς από όλη την Ελλάδα, υπό τη διεύθυνση κορυφαίων μαέστρων της χώρας.

Επίσης, οι κατά καιρούς συμμετοχές περίφημων Βαλκανικών και Ευρωπαϊκών χορωδιών το έχουν καταξιώσει στη συνείδηση των Λοκρών ως πολιτιστικό θεσμό.

Το Χορωδιακό Φεστιβάλ Αταλάντης ουδέποτε είχε διαγωνιστικό χαρακτήρα με κριτικές επιτροπές, βραβεία κ.λ.π. Είχε όμως και έχει το χαρακτήρα της γιορτής και αναδεικνύει την αγάπη των κατοίκων για τη μουσική και ειδικά για το χορωδιακό τραγούδι, το οποίο στην Αταλάντη έχει μεγάλη παράδοση.

Ως πολιτιστική εκδήλωση εντάσσεται στις εκδηλώσεις του  «Πολιτιστικού Ιουνίου».

Η διάρκειά του είναι συνήθως διήμερη ή τριήμερη ανάλογα με τον αριθμό των συμμετοχών και την ημέρα έναρξης του Φεστιβάλ απονέμεται το βραβείο «Εις μνήμην Θανάση Ζεκεντέ» (αείμνηστο Αταλαντινό χορωδό) ως ετήσια υποτροφία στον αριστούχο μαθητή του Δημοτικού Ωδείου Αταλάντης. 

## Πηγές

#«Η Αταλάντη», Φωτογραφικό Λεύκωμα έκδ. Κωνσταντίνειο Πνευματικό Κέντρο Αταλάντης, 2011.
#Περιοδικό: «Απόπλους» τευχ. 1ο, σελ.1,3-6.
#Περιοδικό: «Απόπλους»,τευχ.15ο, σελ.1,12
#Περιοδικό: «Απόπλους»,τευχ.20ο, σελ. 13
#Περιοδικό: «Απόπλους»,τευχ.26ο, σελ. 6,7
#Περιοδικό:«Απόπλους»,τευχ.38ο, σελ. 10,11

Κατηγορία:Αταλάντη
Κατηγορία:Μουσικές διοργανώσεις στην Ελλάδα
Κατηγορία:Χορωδιακή μουσική
Σνίτσελ

[μικρογραφία|[Βιεννέζικο σνίτσελ]]

**Σνίτσελ** (γερμ. *Schnitzel*) αποκαλείται παραδοσιακό φαγητό της αυστριακής και γερμανικής κουζίνας, διαδεδομένο και δημοφιλές διεθνώς. Γίνεται από κομμάτια κρέατος που, αφού χτυπηθούν με ειδικό ξύλινο σφυρί, πανάρονται και τηγανίζονται σε λάδι. Το κρέας προέρχεται συνήθως από μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο κ.α.

## Ετυμολογία
εναλλ.=|μικρογραφία|Βιεννέζικο σνίτσελ, παραδοσιακό αυστριακό πιάτο
Η λέξη προέρχεται από το υποκοριστικό *snitzel* της λέξης *sniz* (*κομμάτι*, *φλούδι*) στη μέση υψηλή γερμανική γλώσσα για την περιγραφή κομμένου κρέατος. Σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται με την Αυστριακή σημασία του 19ου αιώνα, δηλώνοντας γενικότερα λεπτή φέτα κρέατος ή το μαγειρεμένο αποτέλεσμα συνοδεία ορεκτικών.

## Βιεννέζικο σνίτσελ
Το βιεννέζικο σνίτσελ είναι δημοφιλές πιάτο της βιεννέζικης κουζίνας. Παράγεται από μοσχαρίσιο κρέας και γαρνίρεται παραδοσιακά με λεμόνι, ή πατατοσαλάτα (ή και πατάτες) με μαϊντανό και βούτυρο.

Ο όρος βιενέζικο σνίτσελ είναι προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη στη Γερμανία και την Αυστρία, και μπορεί να παραχθεί μόνο από μοσχάρι. Όταν χρησιμοποιηθεί άλλος τύπος κρέατος, το πιάτο πρέπει να ονομαστεί  ("Βιενέζικο σνίτσελ γουρουνιού/γαλοπούλας/κοτόπουλο") ή  ("Σνίτσελ βιεννέζικου σνίτσελ") για να το διαφοροποιήσει από την αρχική έκδοση με μοσχάρι.

## Δείτε επίσης

* Γερμανική κουζίνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακή κουζίνα
Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το κρέας
Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα
Αναθηματική πόρπη Αρτέμιδος Ορθίας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 750)

Η **αναθηματική πόρπη της Αρτέμιδος Ορθίας** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι αρχαιολογικό εύρημα από τον Ναό της Αρτέμιδος Ορθίας στη Σπάρτη. Βρέθηκε στις ανασκαφές που διενήργησε η Βρετανική Σχολή Αθηνών το 1906 στη Σπάρτη. Είναι ένα από τα ωραιότερα ευρήματα της ανασκαφής αυτής. 
## Περιγραφή
Πρόκειται για τετράγωνο χαμηλό ανάγλυφο ελεφάντινο πλακίδιο στο οποίο είναι κολλημένη μια μπρούτζινη βελόνα τύπου παραμάνας, όπως οι σημερινές πόρπες. Είναι επεξεργασμένη με μεγάλη δεξιοτεχνία και προσοχή, αν και το ανάγλυφο δεν έχει μεγάλο βάθος. Μοιάζει περισσότερο με ζωγραφιά παρά με γλυπτό. Εικονίζει τη θεά Άρτεμις με φτερά πλαισιωμένη από κορνίζα με σπείρες. Το πρόσωπο και τα πόδια είναι στραμμένα προς τα δεξιά, ενώ το σώμα είναι στραμμένο προς τα εμπρός. Είναι στεφανωμένη με κορώνα, και φοράει ποδήρη ένδυμα. Η πλούσια κόμη πέφτει κάθετα στους ώμους. Κρατάει από ένα πουλί στο κάθε χέρι, ενώ ένα πουλί στέκει σε κάθε ώμο της.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο λακωνικής τέχνης αρχαϊκού τύπου και χρονολογείται στο έτος 660 π.Χ.

## Δείτε επίσης
* Ο κυρίαρχος των ζώων (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 762)

## Πηγές
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση της κεφαλής από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού 

Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Ελένη Μαυροδήμου

Η **Ελένη Μαυροδήμου** είναι Ελληνίδα αθλήτρια και προπονήτρια τοξοβολίας.

## Βιογραφία
Σπούδασε στο Τμήμα Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε αθλήτρια του Παναθηναϊκού και επί πολλά έτη πρωταθλήτρια Ελλάδος στην τοξοβολία, ενώ ήταν η πρώτη στην Ελλάδα, που έλαβε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος προπονητού τοξοβολίας από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της τοξοβολίας
Τοξοβολιας
Κατηγορία:Τοξότες ΠΑΟ
Επαμεινώνδας Σκυφτούλης

Ο **Επαμεινώνδας (Νώντας) Σκυφτούλης** (γνωστός και ως *"θείος Νώντας"*) είναι Έλληνας αντιεξουσιαστής και ένας από τους ιδρυτές της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης (Α.Κ.) και του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού Nosotros στην πλατεία Εξαρχείων όπου  λαμβάνουν χώρα οι συνελεύσεις της Κίνησης αλλά και διάφορα καλλιτεχνικά γεγονότα (παραστάσεις και συναυλίες) και μαθήματα (μουσικής, θεάτρου κ.ά.).

Παράλληλα έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί για πράξεις βίας χωρίς να έχει ποτέ καταδικαστεί. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1992, συνελήφθη στα Εξάρχεια (στην οδό Ιπποκράτους) μαζί με τον Χριστόφορο Μαρίνο για κλοπή αυτοκινήτου. Στη συνέχεια κατηγορήθηκε και ως μέλος της οργάνωσης «17 Νοέμβρη», μετά από κατάθεση ενός οδηγού ταξί ότι στο πρόσωπό του αναγνώρισε έναν από τους συμμετέχοντες στη ένοπλη συμπλοκή των Σεπολίων (21/11/91 μεταξύ αγνώστων και αστυνομικών) και προφυλακίστηκε. Ο οδηγός ανακάλεσε και το κατηγορητήριο κατέρρευσε στη δίκη (Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, 20/10/92) με αποτέλεσμα την αθώωση του Σκυφτούλη. Οι δικαστικές περιπέτειες συνεχίστηκαν για την "απόπειρα κλοπής αυτοκινήτου", με αθωωτική και πάλι απόφαση του Τριμελούς Εφετείου της Αθήνας στις 22/12/1997. Το 2004, κλήθηκε να καταθέσει για την απόπειρα ανθρωποκτονίας του δημοσιογράφου Κυριάκου Διακογιάννη (1989), η οποία είχε αποδοθεί στον «ΕΛΑ» και την «1η Μάη». *"Τελικά, όλες οι εναντίον του δικογραφίες κατέληξαν στην έκδοση αθωωτικών βουλευμάτων, ενώ μέχρι και σήμερα έχει λευκό ποινικό μητρώο."*

Το 2011, βρέθηκε ανάμεσα στους συμπαραστάτες της κατάληψης των μεταναστών αρχικά σε χώρο της Νομικής Σχολής και αργότερα στο νεοκλασικό "Υπατία". Το 2012, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που ακολούθησαν τη διαμαρτυρία για την ψήφιση των όρων επίτευξης του PSI και της επέκτασης της δανειακής σύμβασης από την Βουλή των Ελλήνων, συνελήφθη με την κατηγορία ότι συμμετείχε στην κατάληψη του Δημαρχιακού Μεγάρου.

## Σημειώσεις


## Πηγές
*Εύα Kαραμανώλη, Σκυφτούλης: Mετριοπαθής η 17N, Καθημερινή, 18-06-03 (ανακτήθηκε 14/9/2022)
*Δ. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο... Μαρίνος!, Το Βήμα, 28/07/1996 (ανακτήθηκε 14/2/2012)
*Αθώος και πάλι ο Σκυφτούλης, Ριζοσπάστης, 23 Δεκέμβρη 1997 (ανακτήθηκε 14/2/2012
*Ο... πιο γνωστός από τους «αγνώστους», Τα Νέα, 14/2/2012 (ανακτήθηκε 14/2/2012)
*Οι «Σκυφτούληδες» και οι άλλοι, Το Βήμα, 11/07/2010 (ανακτήθηκε 15/2/2012)
* Π.Λ, Επαμεινώνδας Σκυφτούλης: Ο «θείος Νώντας» της πλατείας Εξαρχείων σε νέες περιπέτειες , New Post, Τετάρτη, 15/2/2012  (ανακτήθηκε 15/2/2012)
* Νίκος Β. Τσίτσας Οι ύπατοι και οι ανθύπατοι της Υπατίας, 12/3/2011 (ανακτήθηκε 15/2/2012)

Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί
Ανάγλυφο σφαιρέων (Σπάρτη)

Το **ανάγλυφο των σφαιρέων** που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Σπάρτη που σχετίζεται με τους αγώνες σφαιροβολίας στην αρχαία Σπάρτη.
## Ιστορικό της εύρεσης
Η στήλη βρέθηκε εντοιχισμένη σε ιδιωτική οικία στη Σπάρτη και παραδόθηκε στο μουσείο στις 23 Μαρτίου (5 Απριλίου με το νέο ημερολόγιο) του 1906.

## Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο τοπικής παραγωγής. Έχει μορφή ναΐσκου με αέτωμα και επιστύλια. Είναι σπασμένο το κάτω άκρο και λείπουν μικρά κομμάτια στην κορυφή και στην επάνω δεξιά γωνία. Στο αέτωμα του ναΐσκου εικονίζεται ένα στρογγυλό αντικείμενο, που ερμηνεύεται ως σφαίρα αγωνίσματος (μπάλα παιχνιδιού}. Στο κεντρικό τμήμα του ναΐσκου εικονίζονται δύο Διόσκουροι συμμετρικά ιστάμενοι που αντικρίζουν ο ένας τον άλλο. Φορούν πίλο και κρατούν μακρύ δόρυ. Η χλαμύδα είναι περασμένη πίσω από την πλάτη και από του πήχεις, ενώ κρέμεται ως τα πόδια. Η κόμη είναι μακρυά και κυματιστή. Ανάμεσα στους Διόσκουρους εικονίζεται ένας αμφορέας.

Το ανάγλυφο φέρει την επιγραφή: «*ΕΠΙ ΠΑΤΡΟΝΟΜΟΥ ΜΝΑΣΩΝΟΣ ΣΦΑΙΡΕΙ[Σ] ΠΙΤΑΝΑΤΩΝ ΟΙ ΝΕΙΚΑΣΑΝΤΕΣ ΤΑΣ ΩΒΑΣ ΩΝ ΠΡΕΣΒΥΣ ΑΛΕΞΑΣ ΧΡΥΣΕΡΩΤΟΣ - - ΟΔΑΜΙΔΑΣ ΓΟΡΓΙΠΠΟΥ*»

## Ιστορική τοποθέτηση
Οι «*σφαιρείς*» ήταν αγωνιστές της σφαιροβολίας. Από τον πίλο που φορούν οι Διόσκουροι συμπεραίνουμε ότι το έργο χρονολογείται σε μια ευρεία εποχή από τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 1ο αι. μ.Χ. Ο Μνάσων αναφέρεται ως επώνυμος πατρόνομος, δεν έχουμε όμως την εξακριβωμένη χρονολογία της θητείας του. Ίσως ο Μνάσων να ταυτίζεται με κάποιον Μνάσωνα που αναφέρει ο Φιλοκλής στις αρχές με μέσα του 2ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Ανζέ ΣΚΟ

Η **Ανζέ Σπορτίνγκ Κλαμπ ντε λ'Ουέστ** (ή **Ανζέ ΣΚΟ**) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1919 και που βρίσκεται στην πόλη Ανζέ (Μαιν-ε-Λουάρ, περιοχή Χώρα του Λίγηρα). Η ομάδα αγωνίζεται στην Λιγκ 1 από το 2015 αφού κατέληξε 3η την προηγούμενη σεζόν στην Λιγκ 2.

Η ΣΚΟ Ανζέ έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας το 1969 και το 1976, επιπλέον έχει πάρει μέρος συνολικά σε 28 σεζόν στη πρώτη κατηγορία. Έχει φτάσει δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας το 1957 (ήττα 3-6 απέναντι στην Τουλούζ) και το 2017    (ήττα 0-1 απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν). Υπό την ηγεσία του επιχειρηματία, Βιλλύ Μπερνάρ, που την αγόρασε το 2006, η ΣΚΟ Ανζέ ανέβηκε από τη Νασιονάλ στη Λιγκ 2. Στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011, η Ανζέ ΣΚΟ αγοράστηκε από τον Γαλλοαλγερινό Σαΐντ Σαμπάν και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του θεσμού του Κυπέλλου Γαλλίας, όπου αποκλείστηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν(1-3).

Η ομάδα παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Στάντ Ρέιμοντ Κόπα χωρητικότητας 19.350 ατόμων.

## Τίτλοι και ρεκόρ
### Εθνικές διοργανώσεις
* **[[Κύπελλο Γαλλίας]]**
** Φιναλίστ: 1957, 2017
** Ημιτελικά: 1962, 1966, 1969 και 2011

* **[[Λιγκ 1]]**
** Τρίτη: 1967

* **[[Λιγκ 2]] (2)**
** Πρωταθλήτρια: 1969, 1976
** Δευτεραθλήτρια: 1956, 1978, 1993

* **[[Σαμπιονά Ντε Φρανς Νασιονάλ|Νασιονάλ]]**
** Δευτεραθλήτρια: 2003
** Τρίτη: 2000, 2007

* **[[Πρωτάθλημα Βρετάνης]] (2)**
** Πρωταθλήτρια: 1934, 1967

### Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
1 συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στη διάρκεια της σεζόν 1972-1973
Αποκλείστηκε στον 1ο γύρο από την Δυναμό Βερολίνου (15px)
ΣΚΟ Ανζέ - Δυναμό Βερολίνου:1-1
Δυναμό Βερολίνου - ΣΚΟ Ανζέ: 2-1

### Ρεκόρ
* Ρεκόρ γκολ στην Λιγκ 2 (128 γκολ σε 40 αγώνες στη διάρκεια της σεζόν 1968-1969)
* Παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές: 20px|Γαλλία Πιέρ Μπουρντέλ (1963-1975): 477 αγώνες, 12 γκολ
* Καλύτερος σκόρερ: 20px|Γαλλία Κριστόφ Λαγκράνζ (1988-1994): 125 γκολ
* Μεγαλύτερη νίκη: Ανζέ 11 - 0 Μπεζανσόν (1969)
* Μεγαλύτερη ήττα: Μυλούζ 9 - 0 Ανζέ (1985)

#### Καλύτερος σκόρερ
* **[[Λιγκ 2]]**
** 1946: Γκι Καμπιλιά (27 γκολ)
** 1976: Μαρκ Μπερντόλ (25)

#### Καλύτερος πασαδόρος
* **[[Λιγκ 2]]**
** 2009: Πολ Αλό'ο Εφουλού (12 πάσες)

#### Βραβεία UNFP
* **Καλύτερος παίκτης της Λιγκ 2**
** 2009: Πολ Αλό'ο Εφουλού

#### Αστέρια του [[France Football]]
* **Χρυσό αστέρι του καλύτερου τερματοφύλακα της Λιγκ 2**
** 2008: Ζαν-Ντανιέλ Παντοβανί

thumb|200px|right|Τοποθεσία της πόλης του Ανζέ στον χάρτη ης Γαλλίας
thumb|140px|right|Παλαιότερο σήμα της Ανζέ

### Βιβλιογραφία
* Collectif: *Sporting Club de l'Ouest - 1919-1969 - Livre d'Or du cinquantenaire*
* Tony Effling: *Livre d'Or du S.C.O. d'Angers* (1974)
* Yves Chéné: *L'Histoire du SCO* en 3 tomes
* Collectif: *90 ans du SCO, 1919-2009* (revue hors-série du Courrier de l'Ouest, octobre 2009)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας


Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Επαρχίες της Μοζαμβίκης

thumb|right|250px|Οι επαρχίες της Μοζαμβίκης
Η **[[Μοζαμβίκη]]** διαιρείται σε 10 επαρχίες και την πρωτεύουσα Μαπούτο. Οι επαρχίες υποδιαιρούνται σε 128 συνοικίες. 

## Επαρχίες
Οι επαρχίες είναι οι ακόλουθες:

# Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο
# Επαρχία Γάζα
# Επαρχία Ινιαμπάνε
# Επαρχία Μανίκα
# Πόλη Μαπούτο
# Επαρχία Μαπούτο
# Επαρχία Ναμπούλα
# Επαρχία Νιάσα
# Επαρχία Σοφάλα
# Επαρχία Τέτε
# Επαρχία Ζαμβεζία

## Πίνακας

## Αλφαβητική σειρά
* Επαρχία Γάζα
* Επαρχία Ζαμβεζία
* Επαρχία Ινιαμπάνε
* Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο
* Επαρχία Μανίκα
* Πόλη Μαπούτο
* Επαρχία Μαπούτο
* Επαρχία Ναμπούλα
* Επαρχία Νιάσα
* Επαρχία Σοφάλα
* Επαρχία Τέτε

## Δείτε επίσης
* Επαρχία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επαρχίες της Μοζαμβίκης, Statoids.com

Επαρχιες
Στήλη του Μαρκιανού

Η **Στήλη του Μαρκιανού** (Τουρκικά: Kıztaşı, μεταφράζεται ως *η κολόνα με τις κόρες* ) είναι ρωμαϊκή στήλη η οποία τοποθετήθηκε προς τιμήν του αυτοκράτορα Μαρκιανού (450-457 μ.Χ) από τον έπαρχο πόλεως Τατιανό το διάστημα 450-452 μ.Χ.  Η στήλη βρίσκεται στην περιοχή Φατίχ της Κωνσταντινούπολης στη μικρή πλατεία που σχηματίζεται στη συμβολή των οδών Kιzanlιk και Dolap, νοτιοανατολικά της λεωφόρου Macar Kardeşler.

## Περιγραφή
Η στήλη αποτελείται από τρία μέρη: τη βάση με το ανάγλυφο, έναν μονολιθικό κίονα από γκρίζο γρανίτη Συήνης ύψους 10 περίπου μέτρων και την κορυφή όπου βρίσκεται ένα μαρμάρινο κυβολιθικό κορινθιακό κιονόκρανο με διακόσμηση αετών στις γωνίες. Και οι τέσσερις πλευρές της βάσης διαθέτουν ανάγλυφες διακοσμήσεις. Στις τρεις από αυτές υπάρχουν δακτύλιοι μέσα στους οποίους βρίσκονται ασπίδες, που φέρουν σταυρό με έξι κεραίες. Τη βόρεια όμως πλευρά της βάσης κοσμούσαν δύο φτερωτές Νίκες από τις οποίες η μια σώζεται σε καλή κατάσταση, ενώ από την άλλη σώζεται τμήμα του φτερού της.

Πάνω από την παράσταση των φτερωτών Νικών διακρίνεται ακόμη η αναθηματική επιγραφή στα Λατινικά, με χαρακτήρες αρκετά βαθουλούς εξαιτίας του γεγονότος ότι αρχικά ήταν μέσα τους προσαρμοσμένα μεταλλικά      γράμματα:

Περίεργο είναι το γεγονός ότι η βάση είναι τοποθετημένη με διεύθυνση από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά, ενώ το κιονόκρανο και η βάση του αγάλματος έχουν διεύθυνση από βορρά προς νότο. Η εμφανής έλλειψη ευθυγράμμισης μεταξύ βάσης και κιονόκρανου έχει προταθεί ότι οφείλεται στην ανάγκη να στραφεί το άγαλμα προς την κατεύθυνση όπου βρισκόταν ο Ναός των Αγίων Αποστόλων. Αναφορικά με τη μορφή και την τύχη του αγάλματος του Μαρκιανού δεν γνωρίζουμε τίποτε. 

## Ιστορία
thumb|310x310px|Μέσα 19ου αιώνα, χαρακτικό του W.H. Bartlett
Η τουρκική ονομασία της στήλης ως "κολόνα με τις κόρες" οφείλεται στην ανάγλυφη φιγούρα της Νίκης, η οποία υπάρχει στη βάση. Λόγω του αναγλύφου οι περιηγητές μπερδεύανε τη στήλη αυτή με τη διάσημη στήλη της Αφροδίτης, η οποία υπήρχε εκεί κοντά.

Η στήλη αυτή ήταν γνωστή στον οθωμανό περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή (1611 - περίπου 1684), καθώς αναφέρεται στο «Βιβλίο των ταξιδιών», αλλά η ύπαρξή της ήταν άγνωστη στη Δύση, καθώς δεν αναφέρεται από ευρωπαίους περιηγητές της εποχής εκείνης, όπως τον γάλλο Pierre Gylles (Αλμπί 1490 – Ρώμη 1555). Η στήλη επισημάνθηκε για πρώτη φορά από ευρωπαίο περιηγητή το 1675, συγκεκριμένα τον γάλλο Ζακόμπ Σπον (1647–1685) και αργότερα από τον άγγλο Τζωρτζ Γέλερ (1650–1723). Μέχρι το 1908 η στήλη ήταν κρυμμένη μέσα στον κήπο ενός μεγάλου σπιτιού, ενώ τα γύρω κτήρια έκρυβαν τη θέα. Το 1908 μια φωτιά κατέστρεψε την περιοχή και έτσι η στήλη «αποκαλύφθηκε». Με τον νέο ρυμοτομικό σχεδιασμό της περιοχής η στήλη βρίσκεται στο κέντρο πλατείας.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μνημειακές στήλες στην Κωνσταντινούπολη

__ΜΕΠΠ__
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μαρσέλ Σμέλτσερ

Ο **Μαρσέλ Σμέλτσερ** (*Marcel Schmelzer*) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 22 Ιανουαρίου 1988 στο Μαγδεμβούργο της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Αγωνίζεται στη θέση του αριστερού μπακ για την Μπορούσια Ντόρτμουντ στη γερμανική Μπουντεσλίγκα.

## Βιογραφία
Έχοντας περάσει από τις ακαδημίες της Μπορούσια Ντόρτμουντ, ο Μαρσέλ Σμέλτσερ κάνει το ντεμπούτο του με τις ρεζέρβες του συλλόγου στην *Regionalliga Nord* το 2007. Ένα χρόνο αργότερα, κάνει το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Μπουντεσλίγκα στην ηλικία των 20 ετών, αντικαθιστώντας τον Βραζιλιάνο Ντέντε, τον πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ποδοσφαιριστή της ομάδας στο αριστερό άκρο της άμυνας. Θα πάρει μέρος σε μόλις 12 αγώνες στην διάρκεια της πρώτης επαγγελματικής του χρονιάς, αλλά στη διάρκεια της επόμενης σεζόν, το 2009/2010, επιβάλλεται οριστικά εντός της ομάδας αποτελώντας βασική επιλογή του προπονητή του στη θέση του αριστερού μπακ.

Ενσωματωμένος στην εθνική ελπίδων της Γερμανίας, κατακτά το 2009 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων. Στις 17 Νοεμβρίου 2010, πραγματοποιεί την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Γερμανίας σε επίπεδο ανδρών απέναντι στη Σουηδία.

Πραγματοποιεί το ξεπέταγμά του στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011, όπου επιβάλλεται ως ένας από τους καλύτερους παίκτες στην θέση του στην Μπουντεσλίγκα, και κατακτά με την ομάδα του την Μπορούσια Ντόρτμουντ το γερμανικό πρωτάθλημα. Ταυτόχρονα υπάρχει έντονος ανταγωνισμός ανάμεσα στον ίδιο και τον Ντένις Αόγκο του Αμβούργου για την θέση του βασικού στην εθνική ομάδα.

## Καριέρα
* 2001-2005 :  1. ΦΚ Μαγδεμβούργο
* 2005-Σήμερα :  Μπορούσια Ντόρτμουντ

## Τίτλοι
### Με τον σύλλογο
 **[[Μπορούσια Ντόρτμουντ]]**
* Μπουντεσλίγκα (2) : 2011,2012
* Κυπελλο Γερμανιας (1) : 2012

### Με την εθνική
* Νικητής στο **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων** το 2009.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Προφίλ του Σμέλτσερ στην ιστοσελίδα της Ντόρτμουντ

Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Μαγδεμβούργο
Μεγάλε μου Έρωτα

Το **Μεγάλε μου Έρωτα** (αγγλ.: **An Affair To Remember**) είναι Αμερικανικό ρομαντικό δράμα παραγωγής 1957 σε σκηνοθεσία Λίο ΜακΚάρεϊ με πρωταγωνιστές τους Κάρι Γκραντ και Ντέμπορα Κερ. Η ταινία χαρακτηρίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ως μια από τις πιο ρομαντικές όλων των εποχών.

## Υπόθεση
Ένας πλέιμποϊ, ο Νικ Φεράντε (Κάρι Γκραντ), και μια τραγουδίστρια σε νάιτ κλαμπ, η Τέρι Μακ Κέι (Ντέμπορα Κερ) γνωρίζονται σε πλοίο με προορισμό την Αμερική κι ερωτεύονται, παρόλο που και οι δυο τους είναι ήδη αρραβωνιασμένοι. Πριν φτάσουν στις Η.Π.Α. ο Νικ κι η Τέρι υπόσχονται ο ένας στον άλλο να συναντηθούν ξανά μετά από έξι μήνες στην οροφή του "Empire State Building". Οι μήνες περνούν κι η μέρα της συνάντησης φτάνει, αλλά ένα ατύχημα που έχει η Τέρι στο δρόμο εμποδίζει τη συνάντησή τους.

## Πληροφορίες
Η ταινία αποτελεί επανεκτέλεση της ταινίας του 1939 *[[Ο πόνος της αγάπης]] (Love Affair)* με τον Σαρλ Μπουαγιέ και την Άιριν Νταν σκηνοθετημενο επίσης από τον Λίο ΜακΚάρεϊ. Η ταινία είχε ακριβώς το ίδιο σενάριο με την αυθεντική εκτέλεση, αυτό δεν την εμπόδισε στο να κάνει τεράστια επιτυχία, κυρίως λόγω της χημείας μεταξύ των πρωταγωνιστών και λόγω του τραγουδιού *An Affair to Remember (Our Love Affair)* που τραγουδάει στους τίτλους έναρξης ο Βικ Νταμόουν. Το τραγούδι τραγουδήθηκε επίσης από την Κερ σε κάποια σκηνή της ταινίας, την οποία ντουμπλάρισε η Μάρνι Νίξον. Άλλη επανεκτέλεση της ταινίας αποτελεί το *Ένας Μεγάλος Έρωτας (Love Affair)* του 1994 του Γκλεν Γκόρντον Καρόν με τους Γουόρεν Μπίτι, Ανέτ Μπένινγκ και Κάθριν Χέπμπορν.

Το ενδιαφέρον του κοινού για την ταινία ανανεώθηκε μετά την προβολή της ταινίας της Νόρα Έφρον *[[Άγρυπνος στο Σιάτλ]] (Sleepless In Seattle, 1993)* η έμπνευση της οποίας βασίστηκε στην εν λόγω ταινία, για την οποία γίνονται συνεχείς αναφορές, με αποκορύφωμα την τελική συνάντηση των δύο πρωταγωνιστών Μεγκ Ράιαν και Τομ Χανκς στην οροφή του Empire State Building.

## Υποψηφιότητες για Όσκαρ
Η ταινία προτάθηκε για 4 Όσκαρ στην τελετή του 1958, χωρίς όμως να κερδίσει κανένα βραβείο.


Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
 

**Υποψηφιότητα:**
* Φωτογραφίας, (Έγχρωμη Ταινία) - Μίλτον Κράσνερ
* Κοστουμιών - Τσαρλς ΛαΜερ
* Μουσικής Επιμέλειας - Χιούγκο Φρίντχοφερ
* Πρωτότυπου Τραγουδιού - Χάρι Γουόρεν, Χάρολντ Άνταμσον και Λίο ΜακΚάρεϊ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Η ταινία στο imdb
*Η ταινία στο cine.gr 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ταινίες του 1957
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Βωμός (Μουσείο του Λούβρου, αρ. CA 5956)

Ο **βωμός** που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου με αριθμό καταλόγου CA 5956 βρέθηκε στη Σικελία (πιθανόν στη Γέλα)  και δωρήθηκε από τον μαρκήσιο de Ganay στην «Εταιρεία των Φίλων του Λούβρου» το 1971. Έκτοτε εκτίθεται στο παράρτημα των ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων.

## Περιγραφή
Είναι βωμός μικρών διαστάσεων για σπονδές και θυσίες στα πλαίσια νεκρώσιμων τελετών, αλλά και για χρήση σε ιδιωτικούς χώρους και σε ιερά. Είναι διακοσμημένος με ανάγλυφη σκηνή θαλάσσιας πάλης μεταξύ του Ηρακλή και Τρίτωνα. Μία πλευρική όψη του βωμού είναι διακοσμημένη με ζωγραφιά, στην οποία ένας σύντροφος του Οδυσσέα μεταμορφώνεται από την Κίρκη. Μια τρίτη σκηνή παρουσιάζει τον Ηρακλή να μάχεται Κένταυρο.

## Ιστορική τοποθέτηση
Προέρχεται από εργαστήριο του Μεταποντίου. Κατασκευάστηκε το τρίτο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ.

## Πηγές

* Παρουσίαση του εκθέματος από το Μουσείο του Λούβρου

Κατηγορία:Γλυπτά στο Μουσείο του Λούβρου
Κόκκινο αέτωμα

Το **Κόκκινο Αέτωμα** ή **Αέτωμα του Ηρακλή και Τρίτωνα** βρέθηκε στην Ακρόπολη σε ανασκαφές της Αρχαιολογικής Εταιρείας υπό την διεύθυνση του Κυριακού Μυλωνά.
## Περιγραφή
Από το αέτωμα σώζονται μόνο μέρη των σωμάτων του Ηρακλή και του Τρίτωνα. Υποθέτουμε ότι ο Ηρακλής βρισκόταν επάνω στον τράχηλο του Τρίτωνα και περιέσφιγγε το σώμα του αντιπάλου του, πιέζοντάς τον από πίσω. Στη σκηνή ίσως να παρευρίσκονταν Νηρηίδες, οι οποίες εκδήλωναν κατάπληξη και τρόμο, ενώ στην άλλη άκρη του αετώματος έστεκε ο Ποσειδώνας, προς τον οποίο ο Τρίτων έστελνε έκφραση ικετευτική για να ζητήσει την βοήθειά του.

## Δείτε επίσης
* Βωμός (Μουσείο του Λούβρου, αρ. CA 5956)
## Πηγές

* 
* 



Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Τατιάνα Καραπαναγιώτη

Η **Τατιάνα Καραπαναγιώτη** (1971) είναι Ελληνίδα πολιτικός, παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και φωτογράφος.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κόρη του Λέοντα Καραπαναγιώτη, δημοσιογράφου, και της Ελένης Βαλαωρίτη. Από την πλευρά του πατέρα της έχει καταγωγή από γνωστή οικογένεια της Μυτιλήνης και ειδικότερα του χωριού Μόρια της Λέσβου, που βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Μυτιλήνης. Είναι εγγονή του Βύρωνα Καραπαναγιώτη, στενού συνεργάτη του Ελευθέριου Βενιζέλου, που χρημάτισε τότε, βουλευτής Λέσβου και υπουργός των κυβερνήσεων Ελ. Βενιζέλου, ενώ συμμετείχε επίσης και στο κίνημα Νικολάου Πλαστήρα. Από την πλευρά της μητέρας της κατάγεται από την παλιά οικογένεια Βαλαωρίτη και είναι εγγονή του υπουργού Αριστοτέλη Ι. Βαλαωρίτη, δισέγγονη του πολιτικού & τραπεζικού Ιωάννη Βαλαωρίτη καθώς και τρισέγγονη του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. 

Φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη και σπούδασε στο Λονδίνο. Εργάστηκε ως παραγωγός ταινιών, τηλεοπτικών εκπομπών  (Οι Φάκελοι, 2004 - 2008) και ντοκυμαντέρ, όπως "Έρευνα" του Παύλου Τσίμα και "Πρωταγωνιστές" του Σταύρου Θεοδωράκη, ενώ έχει διατελέσει πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Παράλληλα, συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους ως φωτογράφος.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να εκλεγεί. Τον Φεβρουάριο του 2012, όμως, κλήθηκε να αντικαταστήσει τη Μάγια Τσόκλη, που είχε παραιτηθεί, με αποτέλεσμα να καταλάβει τη βουλευτική έδρα.  Στις 17 Μαΐου 2012 διορίστηκε υπηρεσιακή Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Πικραμμένου. Διετέλεσε μέλος του εποπτικού συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ.

Κατοικεί στην Αθήνα.

## Πηγές


Κατηγορία:Οικογένεια Βαλαωρίτη
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού και Τουρισμού
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Αλέξανδρος Σχινάς (συγγραφέας)

Ο **Αλέξανδρος Σχινάς** (1924 - 11 Φεβρουαρίου 2012) ήταν συγγραφέας και δημοσιογράφος, ενώ έγινε ευρύτατα γνωστός ως στέλεχος και εκφωνητής της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle τον καιρό της δικτατορίας στην Ελλάδα.

Ο Σχινάς τελείωσε το Βαρβάκειο, όχι όμως και τη Φυσικομαθηματική Σχολή, στην οποία σπούδασε για λίγο χημεία. Η ανέμελη νιότη στην Κηφισιά επρόκειτο να τελειώσει απότομα με την επώδυνη στρατιωτική θητεία την εποχή του εμφυλίου. Στη συνέχεια περιηγήθηκε τη Δυτική Ευρώπη για να καταλήξει στη Γερμανία το 1959. Υπήρξε ανταποκριτής της ΕΙΡ ήδη από το 1963 και μετά την επταετία συνεργάτης της ΕΡΤ από το 1974.

Ως συγγραφέας ο Αλέξανδρος Σχινάς υπήρξε ολιγογράφος και καίριος. Το βιβλίο του «Αναφορά περιπτώσεων» που κυκλοφόρησε το 1966 υπήρξε για την εποχή του πρωτοποριακό και ασκώντας μεγάλη επίδραση στους ομοτέχνους του συνέβαλε στην ανανέωση του νεοελληνικού αφηγηματικού λόγου. Ο Αλέξανδρος Σχινάς κυριολεκτικά δεν είχε άλλο στο νου του πέρα από την ελευθερία και τη γλώσσα. Το αίτημα μιας εκσυγχρονισμένης παιδείας τον απασχόλησε επί πολλά χρόνια μετά τη μεταπολίτευση και καρπός αυτής της ενασχόλησης υπήρξε η σειρά εκπομπών του από τη DW που κυκλοφόρησε το 1977 με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Για την υπεράσπισι της ελληνικής εγκεφαλοκρηπίδας».

Ήδη πριν από το βαρύ εγκεφαλικό που υπέστη στις αρχές του 2011, ο Αλέξανδρος Σχινάς είχε αποσυρθεί στο Έσσεν, αφουγκραζόμενος το αναπόφευκτο. Ένιωθε πως το μεγάλο όνειρο της ζωής του να γίνει η Ελλάδα μια σύγχρονη και πραγματικά προοδευμένη δημοκρατία δεν είχε γίνει πραγματικότητα. Ήταν αργά πια για άλλες εκπομπές, για νέες μάχες.

## Εργογραφία
* *Αναφορά περιπτώσεων*, μια νουβέλα και διηγήματα 1966
* *Για την υπεράσπισι της ελληνικής εγκεφαλοκρηπίδας* 1971
* *Η παρτίδα*, σκακιστική νουβέλα 1991

## Δείτε επίσης
* ''Αφιέρωμα: Αλέξανδρος Σχινάς (1924-2012)'', Περιοδικό 
Χάρτης, τεύχος 69 (Σεπτέμβριος 2024, ηλεκτρονική έκδοση), ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2024.

## Παραπομπές


## Πηγές
http://www.skai.gr/news/greece/article/194530/efuge-o-alexandros-shinas/ 

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Αέτωμα της Ελιάς

Το **Αέτωμα της Ελιάς** ή αλλιώς **Αέτωμα του Τρωίλου** βρέθηκε στην Ακρόπολη και φιλοξενείται στο Μουσείο της Ακρόπολης.
## Ιστορικό της ανακάλυψης
Το γυναικείο άγαλμα βρέθηκε νότια του Παρθενώνα το 1888 και αρχικά ονομάστηκε *Υδριαφόρος* ή *Κανηφόρος*. Αποκαταστάθηκε από τους Τέοντορ Βίγκαντ και Ρούντολφ Χέμπερνταϊ.
## Περιγραφή
Είναι από πωρόλιθο ποικίλης ποιότητας. Η ταινία του αετώματος είναι διακοσμημένη με κόκκινα και μπλε γλωσσίδια και μπλε μαίανδρο. Στο κέντρο του αετώματος δεσπόζει ένα κτίριο με επιστέγαστρο και στέγη με κεραμίδια. Το εσωτερικό του κτιρίου είναι σκοτεινό. Αριστερά δίπλα στο κτίριο εικονίζονται κλαδιά ελαιόδενδρων. Τρία αγάλματα φαίνεται ότι απάρτιζαν το αέτωμα. Ένας άνδρας, του οποίου το πόδι είναι στραμμένο στα δεξιά, μια γυναίκα προς τα δεξιά, και ένα τρίτο γυναικείο άγαλμα, η ονομαζόμενη *«υδριοφόρος»*. Το γυναικείο άγαλμα που σώζεται φοράει χιτώνα ερυθρό άπτυχο με απλή εντομή κατά τη μέση. Επάνω από το χιτώνα φοράει γαλάζιο ιμάτιο. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του προσώπου (μάτια, μύτη, αυτιά) είναι μεγάλα, ενώ τα μαλλιά σε κυμάνσεις και σκαλισμένες ραβδώσεις δωρικού ρυθμού πέφτουν πίσω από τα αυτιά μέχρι το στήθος σε μακρύς βοστρύχους. Στην κορυφή της κεφαλής είναι τοποθετημένος αρχαϊκός γαλάζιος δισκοειδής πίλος.
## Ερμηνεία
Το αέτωμα ερμηνεύεται ως μυθολογική σκηνή, ίσως του φόνου του Τρωίλου, γιου του Πριάμου, από τον Αχιλλέα. Μια άλλη εκδοχή το ερμηνεύει ως τελετουργική πομπή στο ιερό της θεάς Αθηνάς. Ονομάστηκε έτσι από τα εικονιζόμενα ελαιόδενδρα. Πιστεύεται ότι κοσμούσε το αρχαϊκό Ερέχθειο, στο οποίο φύτρωναν τα ιερά ελαιόδενδρα. Τα δύο γυναικεία αγάλματα ερμηνεύονται ως ιέρειες που κουβαλούν νερό, ενώ το ανδρικό άγαλμα είναι ο φύλακας του ναού ή κάποιος πολεμιστής. Άλλες ερμηνείες είναι σπίτι με κρήνη, ή η αρπαγή των Αθηναίων κορών στην Εννεάκρουνο.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο αττικού εργαστηρίου. Χρονολογείται στο 560-550 π.Χ. 
## Πηγές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Total Annihilation: Kingdoms

Το ***Total Annihilation: Kingdoms*** είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής της εταιρείας Cavedog Entertainment και κυκλοφόρησε στις 25 Ιουνίου του 1999. Το 2000 κυκλοφόρησε και το πακέτο επέκτασής του ονόματι *The Iron Plague*.

## Πλοκή
Η υπόθεση του διαδραματίζεται στην μαγική γη της Darien, έναν μεσαιωνικό αλλά μαγικό κόσμο στον οποίο ο απόλυτος κυρίαρχος είναι ο μάγος-αυτοκράτορας Garacaius. Όλα ξεκινούν όταν ο Garacaius εξαφανίζεται από το παλάτι του χωρίς κανείς από τους υπηκόους του να ξέρει τι πραγματικά συνέβη. Η απροσδόκητη όμως αυτή εξαφάνιση θα αποτελέσει αφορμή για το ξέσπασμα πολέμου μεταξύ των τεσσάρων ενήλικων παιδιών του για τον καθορισμό του απόλυτου κυρίαρχου της Darien.

Στο παιχνίδι εμφανίζονται τέσσερις διαφορετικές παρατάξεις (πέντε, εάν συμπεριληφθεί και η παράταξη που εισάγεται μέσω του πακέτου επέκτασης *The Iron Plague*), η Aramon, η Taros, η Veruna, η Zhon και η Creon.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1999
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής πραγματικού χρόνου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φαντασίας
Αγωγός ιστός

Ο **αγγειακός** ή **αγωγός ιστός** είναι ένας φυτικός ιστός ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη μεταφορά νερού και διαλυμένες ουσίες μέσα στο φυτό και προσφέρει μηχανική στήριξη. Αποτελείται από το φλοίωμα (ηθμώδεις σωλήνες) και το ξύλωμα (ξυλώδεις σωλήνες). Στα νεαρά φυτά, συνήθως συνδυάζονται σε αγγειακά δεμάτια. Καλύπτει όλη την έκταση του φυτικού σώματος.

## Ξύλωμα

Το ξύλωμα μεταφέρει νερό και διαλυμένα ιόντα στο φυτό. Τα κύρια κύτταρα είναι τα αγγειακά στοιχεία. Στο ώριμο φυτό, τα αγγειακά στοιχεία είναι νεκρά κύτταρα χωρίς κυτταρική μεμβράνη. Το κυτταρικό τοίχωμα έχει παχυνθεί δευτερογενώς και είναι πολύ λιγνητοποιημένο. Το ακραίο τοίχωμά τους έχει αφαιρεθεί σε μεγάλο βαθμό, έτσι ώστε να σχηματίσει επιμήκεις συνεχείς σωλήνες. 

Τα αγγεία που μεταφέρουν νερό μπορεί να υποστούν εμβολή, δηλαδή να σχηματιστεί μια φυσαλίδα αερίου. Γι’ αυτό το λόγο, το ξύλωμα του φυτού διαθέτει διατρητικές πλάκες που εμποδίζουν την επέκταση της φυσαλίδες και βοθρία, που εμποδίζουν την επέκταση της φυσαλίδας σε γειτονικά αγγεία.

## Φλοίωμα

Το φλοίωμα μεταφέρει σάκχαρα και άλλα οργανικά και ανόργανα συστατικά. Τα κύρια στοιχεία του φλοιώματος, τα ηθμώδη στοιχεία, παρατάσσονται και σχηματίζουν σωληνάρια γνωστά ως ηθμώδη σωληνάρια. Στο ώριμο φυτό, τα ηθμώδη στοιχεία είναι ζωντανά κύτταρα που διασυνδέονται μέσω στομίων στο ακραίο τοίχωμά τους, τα οποία σχηματίζονται από μεγεθυμένα και τροποποιημένα πλασμοδέσματα, τις ηθμώδεις πλάκες. Το χαρακτηριστικό αυτών των κυττάρων είναι ότι δεν διαθέτουν πυρήνα και το μεγαλύτερο μέρος του κυτταροπλάσματός τους. Η επιβίωσή του στηρίζεται σε κύτταρα συνοδούς. Επίσης αυτά τα κύτταρα μεταφέρουν διαλυτά μέρη της τροφής προς και από τα στοιχεία διαμέσου των πορωδών ηθμών του τοιχώματος. Επίσης, στο φλοίωμα υπάρχουν αλβουμινώδη κύτταρα, παρεγχυματικά κύτταρα και, ορισμένες φορές, σκληρενχυματικές ίνες και σκληρεΐδες.

## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Ανατομία φυτών
Κατηγορία:Ιστοί (βιολογία)
Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών
Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)

Το **ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη** που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου είναι από τα αρχαιότερα έργα ελληνικής τέχνης.
## Ιστορικό της ανακάλυψης
Το ανάγλυφο βρέθηκε το 1790 εντοιχισμένο σε έναν τοίχο στη Σαμοθράκη και έγινε μέρος της συλλογής *Choiseul-Gouffier*, η οποία το 1816 δωρίστηκε στο Μουσείο του Λούβρου. Στις ημέρες μας εκτίθεται εκεί στο παράρτημα ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων.

## Περιγραφή
Το μαρμάρινο ανάγλυφο φέρει φθορές στο δεξιό άκρο. Η παράσταση του λαιμού και του ανοιχτού στόματος του κερασφόρου φιδιού που υπήρχε στο άκρο αυτό καταστράφηκε κατά την εξόρυξη του ανάγλυφου. Στο επάνω διακρίνουμε μια διακοσμητική ταινία από άνθη και φοίνικες. Στο κάτω άκρο, άλλη μια ταινία πλεξίδας διακοσμεί το έργο. Από δεξιά προς αριστερά εικονίζονται ο Αγαμέμνων σε καρέκλα καθούμενος, ακολουθούμενος από τον ήρωα Ταλθύβιο που κρατάει σκήπτρο, και τον Επειό, που σύμφωνα με το μύθο κατασκεύασε τον Δούρειο Ίππο και υπηρετούσε τους βασιλιάδες. Τα ονόματα των προσώπων είναι σκαλισμένα στο ανάγλυφο. Οι κομμώσεις ομοιάζουν αυτής του Κούρου της Τενέας. Η σπείρα που φαίνεται στα δεξιά είναι μάλλον το κέρατο του μυθικού τέρατος που χάθηκε.

## Ερμηνεία
Δεν είναι γνωστό ποιος ήταν ο αρχικός προορισμός του ανάγλυφου. Πιστεύεται ότι διακοσμούσε το μπράτσο ενός θρόνου, ή το πόδι ενός τραπεζιού. Μνημειακά έπιπλα με παρόμοιο διάκοσμο έχουν ανακαλυφθεί και αλλού. Η σκηνή ερμηνεύεται ως επίσημη σύναξη του βασιλιά Αγαμέμνονα με δύο ήρωες, και ίσως να είναι τμήμα κάποιας ευρύτερης σκηνής. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο του 560 π.Χ.

## Πηγές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του ανάγλυφου από το Μουσείο του Λούβρου

Κατηγορία:Αρχαιότητες στο Λούβρο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Σαμοθράκη
Σαμοθρακη
Πεύκη η λαμπερτιανή

Η **πεύκη η λαμπερτιανή** (επιστημονική ονομασία *Pinus lambertiana*) είναι ένα από τα ψηλότερα και πιο ογκώδη πεύκα, με τους μεγαλύτερους κώνους από κάθε κωνοφόρο. Είναι γηγενής στα βουνά της ακτής του Ειρηνικού της Βόρειας Αμερικής, από το Όρεγκον και την Καλιφόρνια, μέχρι τη Μπάχα Καλιφόρνια.

## Περιγραφή
thumb|left|150px|Η πεύκη η λαμπερτιανή έχει οριζόντια κλαδιά που γέρνουν προς τα κάτω από το βάρος των κώνων.
Είναι μεγαλά δέντρα, τα μεγαλύτερα πεύκα, με σύνηθες ύψος 40 με 60 μέτρα, και συγκεκριμένες περιπτώσεις μέχρι τα 82 μέτρα. Ο κορμός τους είναι μεγάλος και ευθύς, με διάμετρο 1,5 μέχρι 2,5 μέτρα, ενώ έχουν καταγραφεί άτομα με διάμετρο κορμό ίση με 3,5 μέτρα. Οι βελόνες αναπτύσσονται σε δέσμες των πέντε με μια φυλλοβόλα θήκη. Έχουν μήκος 6-11 εκατοστά. Η λαμπερτιανή πεύκη είναι αξιοπρόσεκτη για το γεγονός ότι διαθέτει τους μεγαλύτερους κώνους από κάθε κωνοφόρο, με μήκος ως επί το πλείστον 25-50 εκατοστών, κατ 'εξαίρεση μέχρι 66 εκατοστά (αν και οι κώνοι του πεύκου του Coulter είναι πιο ογκώδεις). Οι σπόροι, ύστερα από δύο χρόνια ωρίμανσης, έχουν μήκος 10-12 mm, με ένα 2-3 εκατοστών φτερό που υποβοηθάει την εναέρια διασπορά.

Η κόμη του είναι στενά κωνική, γίνεται στρογγυλεμένη ή επίπεδη στη κορφή. Ο κορμός έχει το χρώμα καφέ σε γκρι-καφέ, βαθιά αυλάκια, μακρίες πλάκες και είναι φολιδωτός. Τα κλαδιά είναι μακριά, σχεδόν οριζόντια και φέρουν τους κώνους κοντά στα άκρα, ενώ οι κλαδίσκοι έχουν γκρι-πράσινο με κόκκινο-καστανό χρώμα, και γίνονται γκρι όσο μεγαλώνουν σε ηλικία.

## Παραπομπές
*Gymnosperm Database: ''Pinus lambertiana'', ανακτήθηκε 15 Φεβρουαρίου 2012

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πευκοειδή
Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής
Βουλή των Λαζάρων

Με την ονομασία «**Βουλή των Λαζάρων**» αποκάλεσαν σκωπτικά τη μοναδική στην ελληνική ιστορία επαναφορά Βουλής περασμένων εκλογών, η οποία σχηματίσθηκε τον Ιούλιο του 1917 με διάταγμα που προώθησε ο Γαλλος Αρμοστής Καρολος Ζονναρ  και υπέγραψε ο Βασιλιάς Αλέξανδρος, με το οποίο «νεκραναστήθηκε» η προηγούμενη Βενιζελική Βουλή, του 1915, που είχε παύσει να υφίσταται μετά τη δεύτερη παραίτηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον Οκτώβριο του 1915, λήγοντας, τυπικά μόνο, τον Εθνικό Διχασμό υπέρ του δεύτερου. 

Η δεύτερη παραίτηση είχε προκύψει με αφορμή την εμπλοκή του Βενιζέλου στην απόβαση της Στρατιάς της Ανατολής της Τριπλής Συνεννόησης (Αντάντ) στη Θεσσαλονίκη, οπόταν ο πατέρας του Αλέξανδρου, βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνήθηκε να ενεργοποιήσει το Ελληνοσερβικό σύμφωνο, παρόλη την πρόσφατη συμπαράταξη της Βουλγαριας στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων και την επικείμενη επίθεσή της στη Σερβία, μία μέρα αφότου ο Βενιζέλος είχε επιτύχει την ψήφο εμπιστοσύνης για την επιστράτευση και το άνοιγμα του Μακεδονικού Μετώπου. Η Διάλυση της βουλής ακολούθησε 1 μήνα αργότερα, όταν η βουλή των «Φιλελευθέρων» αρνηθηκε να δεχτεί τις διορισμένη από τον βασιλια κυβέρνηση του Ζαΐμη.

Συσχετιζόμενη η πράξη αυτή με την ευαγγελική περικοπή περί της νεκρανάστασης του Λαζάρου, έλαβε το όνομα «Βουλή των Λαζάρων».

## Ιστορικό
Συγκεκριμένα μετά την εκθρόνιση του Βασιλέως Κωνσταντίνου Α΄ και την ανάρρηση του Βασιλέως Αλεξάνδρου Α΄, (19 Μαΐου του 1917), που συνέβη κατ΄ απαίτηση της Αντάντ, αφού προηγουμένως η τελευταία είχε παραβιάσει την κυριαρχία της Ελλάδας, καθιστώντας την προτεκτοράτο, θέτοντας ακόμα και Αρμοστή και έχοντας κατασχέσει τον ελληνικό στόλο, επιστρέφοντας ο Ελευθέριος Βενιζέλος από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, δια του γαλλικού θωρηκτού «Προβάνς», στις 7 Ιουνίου, υποστηριζόμενος από τις σενεγαλέζικες ξιφολόγχες περιπόλων που είχαν στο μεταξύ αποβιβαστεί στον Πειραιά και περιπολούσαν στην Αθήνα, έξι ημέρες μετά σχηματίζει κυβέρνηση της οποίας και ανέλαβε πρόεδρος.

Στη συνέχεια, παρακάμπτοντας την πολιτική κατάσταση, προώθησε το Βασιλικό Διάταγμα της 29ης Ιουνίου με το οποίο ανακαλούσε το ΒΔ της 29ης Οκτωβρίου του 1915 που αναφερόταν στη διάλυση της προηγούμενης βουλής, προσδιορίζοντας έτσι την ανασύσταση της Βουλής του 1915 σε νέα τακτική σύνοδο 13 ημέρες μετά, στις 12 Ιουλίου. Έτσι στη νέα αυτή «*Βουλή των Λαζάρων*» που προέκυψε, πρόεδρος εκλέχθηκε ο Θεμιστοκλής Σοφούλης λαμβάνοντας 180 ψήφους επί συνόλου 194 που φέρονταν να ψήφισαν (την εποχή εκείνη το σύνολο των βουλευτών ήταν 200).

Η Βουλή αυτή παρέμεινε για τρία χρόνια μέχρι το 1920, χωρίς να γίνουν εκλογές. 

Όμοια περίπτωση επαναφοράς προηγούμενης βουλής ούτε προηγήθηκε, ούτε επαναλήφθηκε στην ελληνική πολιτική ιστορία.

## Πηγές
* Δ. Βρατσάνος "Ιστορία των Ελληνικών Επαναστάσεων 1824-1935" Εκδ. Αρίων - Αθήναι, σ.189

Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας (1909-24)
Κατηγορία:1917
Κατηγορία:Βουλή των Ελλήνων
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
Θεμιστοκλής Π. Σοφούλης

Ο **Θεμιστοκλής Σοφούλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Πάνου Σοφούλη και της Ευαγγελίας Νιώτη και εγγονός του πρωθυπουργού Θεμιστοκλή Σοφούλη και της Μαρίας Παπαδημητρίου. 

Το 1981 εξελέγη βουλευτής Σάμου με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας Νέα Δημοκρατία.

## Αναφορές



 
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Σάμου
Στίβεν Σόντερμπεργκ

Ο **Στίβεν Άντριου Σόντερμπεργκ** (, 14 Ιανουαρίου 1963 - ) είναι Αμερικανός βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης, παραγωγός ταινιών και σεναριογράφος. Είναι γνωστός κυρίως για τις χολιγουντιανές ταινίες *[[Έριν Μπρόκοβιτς (ταινία)|Έριν Μπρόκοβιτς]] (Erin Brockovich, 2000)*, *[[Traffic (ταινία)|Traffic]] (Traffic, 2000)* (για το οποίο κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας), *[[Η συμμορία των έντεκα]] (Ocean's Eleven)*, *[[Η συμμορία των δώδεκα]] (Ocean's Twelve, 2004)* και *[[Η συμμορία των δεκατριών]] (Ocean's Thirteen, 2007)*. Έχει επίσης σκηνοθετήσει τις ταινίες *[[Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες]]* *(Sex, Lies, and Videotapes, 1989)* που κέρδισε Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών, *Full Frontal* (2002), *[[Σολάρις (ταινία 2002)|Σολάρις]] (Solaris, 2002), Τσε ο Αργεντίνος (Che, A Revolutionary Life, Part 1, 2008), Τσε, ο Επαναστάτης (Che, A Revolutionary Life, Part 2, 2008)* και *[[Contagion]] (2011)*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί κινηματογραφιστές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κάμπο Ντελγκάντο

Η **Κάμπο Ντελγκάντο** (πορτογαλικά: Cabo Delgado) είναι μια από τις 10 επαρχίες της Μοζαμβίκης, με την Πέμπα ως επαρχιακή έδρα. Έχει πληθυσμό 1.650.270 κατοίκων (απογραφή 2006) 

thumb|right|250px|Το νότιο τμήμα της Πέμπα

## Γεωγραφία
Η επαρχία συνορεύει στα νότια με την επαρχία Ναμπούλα και στα δυτικά με την Νιάσα της Μοζαμβίκης και με την περιφέρεια Μτουάρα της Τανζανίας.

## Τοποθεσία
Η Κάμπο Ντελγκάντο είναι η βορειότερη της Μοζαμβίκης. Βρίσκεται βορειοανατολικά της χώρας.

## Ιστορία
Στις 25 Σεπτεμβρίου 1964 οι αντάρτες του Μέτωπου Απελευθέρωσης της Μοζαμβίκης έφτασαν από την Τανζανία, με βοήθεια, και επιτέθηκαν σε ένα Πορτογαλικό διοικητικό ταχυδρομείο στο Κάμπο Ντελγκάντο. Αυτή η επιδρομή ήταν η αιτία του Αποικιακού Πολέμου της Πορτογαλίας.

## Ονομασία
*Cabo Delgado* σημαίνει *Ακρωτήρι Ντελγκάντο*. Η επαρχία ονομάστηκε έτσι από το Ακρωτήριο Ντελγκάντο, στα σύνορα μεταξύ Μοζαμβίκης-Τανζανίας. Το ακρωτήριο αυτό είναι το βορειότερο σημείο της Μοζαμβίκης.  

## Συνοικίες
Η Κάμπο Ντελγκάντο διαιρείται σε 16 συνοικίες:

## Δήμοι
Η Κάμπο Ντελγκάντο συμπεριλαμβάνει τους εξής τρεις δήμους:
* Μοντεπουέζ
* Μοκιμπόα ντε Πράια 
* Πέμπα 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Cabo Delgado Province official site 

Καμπο Ντελγκαντο
Παλάτι των Παπών της Αβινιόν

Το **Παπικό παλάτι**, στην Αβινιόν, αποτελεί τη μεγαλύτερη από τις κατασκευές γοτθικού ρυθμού του Μεσαίωνα. Ταυτόχρονα φρούριο και παλάτι, η ποντιφική κατοικία υπήρξε στη διάρκεια του 14ου αιώνα η έδρα του Δυτικού Χριστιανισμού. Έξι κονκλάβια έλαβαν χώρα στο παλάτι της Αβινιόν που οδήγησαν στην εκλογή του Βενέδικτου XII, το 1335, του Κλήμη VI, το 1342, του Ινοκέντιου VI, το 1352, του Ουρβανού V, το 1362, του Γρηγορίου XI, το 1370, και του Βενέδικτου XIII (αντίπαπας), το 1394.

Το παλάτι, που αποτελεί συνδυασμό δύο κτιρίων, το παλιό παλάτι του Βενέδικτου XII, πραγματικό φρούριο βρισκόμενο πάνω στον απόρθητο βράχο των Ντομ, και το νέο παλάτι του Κλήμη VI, το πλουσιότερου των Παπών της Αβινιόν, αποτελεί όχι μόνο το μεγαλύτερο κτίσμα γοτθικού ρυθμού αλλά και αυτό στο οποίο εκφράστηκε σε όλο του το μεγαλείο ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του διεθνούς γοτθικού (γαλ:gothique international). Αποτελεί αποτέλεσμα, για την κατασκευή του και την διακόσμησή του, του κοινού έργου των καλύτερων Γάλλων αρχιτεκτόνων, του Πιέρ Πεϋσόν και του Ζαν του Λουβρ, γνωστού ως Ντε Λουμπιέρ, και των καλύτερων τοιχογράφων της Σχολής της Σιένα, Σιμόνε Μαρτίνι και Ματέο Τζιοβανέτι.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Αβινιόν
Παπων
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία
Χάλκινο μυκηναϊκό εγχειρίδιο (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π394)

Το **χάλκινο εγχειρίδιο** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι εύρημα από τις Μυκήνες. 
## Περιγραφή
Το όπλο είναι πλούσια στολισμένο με χρυσή κυνηγετική σκηνή μάχης με λιοντάρια. Η τεχνική ονομάζεται «ζωγραφική σε μέταλλο». Στη σκηνή παίρνουν μέρος τέσσερις άνδρες οπλισμένοι με δόρατα, τόξα και ασπίδες πολεμούν ένα λιοντάρι που τους επιτίθεται, ενώ δύο άλλα λιοντάρια εγκαταλείπουν, και ένας άλλος κυνηγός κείτεται ίσως νεκρός στο χώμα. Η πίσω όψη είναι επίσης διακοσμημένη.

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Εβροπούλοι Κέρκυρας

Οι **Εβροπούλοι** είναι παραδοσιακό χωριό του νομού Κέρκυρας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κερκυραίων και έχει 344 κατοίκους (2011). Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση 5 χλμ. δυτικά της πόλης της Κέρκυρας. Είναι χτισμένο επάνω σε λόφο σε υψόμετρο 101 μέτρων.

## Ονομασία
Για την ονομασία υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη είναι κατά τον Χ. Κόλλα και είναι πως η ονομασία του χωριού προέρχεται από το επώνυμο Σέρβος (Σερβοπούλοι), το οποίο δεν απαντάται πλέον σε αυτόν τον οικισμό. Η δεύτερη εκδοχή είναι πως η ονομασία δόθηκε από την εγκατάσταση Εβραίων στην περιοχή κατά των 13ο αιώνα.

## Τοποθεσία
Στην περιοχή Κουκουρίτσα του χωριού βρίσκεται η εξοχική κατοικία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια κτισμένη τον 17ο αιώνα η οποία έχει μετατραπεί σε μουσείο (Μουσείο Καποδίστρια). Στα εκθέματα του Μουσείου περιλαμβάνονται αντικείμενα καθημερινής χρήσης, έπιπλα κ.α. που ανήκουν στην οικογένεια του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια. Επίσης μαζί με το μουσείο στεγάζεται και το Κέντρο Μελετών για τον Καποδίστρια και την εποχή του, που ιδρύθηκε το 1981. Στον οικισμό βρίσκεται και το Μετόχι της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας η ίδρυση του οποίου ανάγεται στα 1746-1747.

Χαρακτηρίστηκε ως παραδοσιακός οικισμός με το ΠΔ 19.10.1978 - ΦΕΚ 594 Δ΄ / 13.11.1978.

Ο καθορισμός των ορίων του, έγινε με τη Νομαρχιακή Απόφαση με Αρ. Πρ. ΤΠ/8926/04.12.1986 βάσει του από 24.04.1985 ΠΔ, με την οποία ο οικισμός Εβροπούλων χαρακτηρίζεται αξιόλογος ως προς το βαθμό προστασίας, στάσιμος ως προς τη δυναμικότητα, συνεκτικός ως προς το βαθμό διασποράς και μεσαίος ως προς το μέγεθός του.

Με το Ν. 2539/1997 συνενώθηκαν με το Δήμο Κερκυραίων οι κοινότητες Αλεπούς, Καναλιών και Εβροπούλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Μπράις Ντάλας Χάουαρντ

Η **Μπράις Ντάλας Χάουαρντ** (, 2 Μαρτίου 1981 - ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και κόρη του σκηνοθέτη Ρον Χάουαρντ. Έκανε το υποκριτικό της ντεμπούτο στην ταινία του πάτερα της *Δεσμοί Στοργής* (Parenthood) το 1989 και συνέχισε με μικρούς ρόλους σε ταινίες και θέατρο για τα επόμενα χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου φοίτησε στο New York University. Αφού κέρδισε την προσοχή του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν, ο σκηνοθέτης της έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις ταινίες *Σκοτεινό Χωριό* (The Village, 2004) και Lady in the Water (2006), η οποία ήταν εμπορική και καλλιτεχνική αποτυχία. Η ερμηνεία της στην ταινία *Όπως Σας Αρέσει* (As You Like It, 2006) της χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα το 2008.

Η Χάουαρντ έγινε γνωστή στο κοινό ως Γκουέν Στέισι το 2007 με το *[[Spider-Man 3]]* και ως Βικτόρια στην ταινία *Έκλειψη* (Eclipse, 2010) της σειράς ταινιών *Twilight*. Αυτές οι ταινίες μαζί με την ταινία *[[Εξολοθρευτής: Η σωτηρία]]* (Terminator Salvation, 2009) είναι οι μεγαλύτερες σε εισπράξεις ταινίες της αλλά και οι τρεις πήραν μικτές κριτικές από τον τύπο. Επίσης πρωταγωνίστησε στην ταινία *[[Υπηρέτριες]]* (The Help, 2011) μαζί με την Έμμα Στόουν και τη Βαϊόλα Ντέιβις. Η ταινία έγινε κριτική και εισπρακτική επιτυχία.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου