open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκάστον Γκλοκ

Ο **Γκάστον Γκλοκ** (γερμ.: *Gaston Glock*), (),( 19 Ιουλίου 1929 – 27 Δεκεμβρίου 2023) ήταν Αυστριακός μηχανικός και επιχειρηματίας. Ίδρυσε την εταιρεία Glock και ανέπτυξε το πιστόλι Glock το 1982, το οποίο έγινε ένα από τα πιο επιδραστικά και δημοφιλή ελαφρά πυροβόλα όπλα του 20ου αιώνα. 

## Πρώτα χρόνια
Ο Γκλοκ γεννήθηκε στη Βιέννη στις 19 Ιουλίου 1929.  Στρατολογήθηκε στη Βέρμαχτ ως έφηβος κοντά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μετά από τον οποίο αποφοίτησε μια σχολή ως μηχανικός και εντάχθηκε σε μια εταιρεία τρυπανιών χειρός. 

## Βιομήχανος
Ο Γκλοκ ξεκίνησε ως κατασκευαστής κουρτινόξυλων στη δεκαετία του 1960, και μαχαιριών για τον αυστριακό στρατό στη δεκαετία του 1970,  και δεν σχεδίασε ή κατασκεύασε πυροβόλο όπλο μέχρι τα 52 του χρόνια. Είχε ήδη εμπειρία με πολυμερή από προηγούμενα επιχειρηματικά του εγχειρήματα. Το 1980, αγόρασε μια ένα χυτήριο για την κατασκευή λαβών και θηκών για τα μαχαίρια που έφτιαχνε για τον αυστριακό στρατό στο συνεργείο του στο γκαράζ του. Οι πρώτοι υπάλληλοί του ήταν από τη βιομηχανία φωτογραφικών μηχανών και είχαν εμπειρία στην παραγωγή πολυμερών εξαρτημάτων. Το πρώτο του πιστόλι παραγωγής ήταν το Glock 17. Χρειάστηκε ένας χρόνος για να σχεδιαστεί και να παραχθεί, και υπέβαλε αίτηση για το αυστριακό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του τον Απρίλιο του 1981. 

Ο αρθρογράφος Ρόμπερτ ΜακΦάντεν των *[[The New York Times|New York Times]]* έγραψε ότι το πιστόλι του Γκλοκ:

## Απόπειρα δολοφονίας

Τον Ιούλιο του 1999, ο Γκλοκ υποψιάστηκε ότι ο Τσαρλς Έβερτ, ένας από τους στενότερους οικονομικούς συμβούλους του, υπεξαιρούσε κεφάλαια. Ο Γκλοκ αντιμετώπισε τον Έβερτ, ο οποίος προσέλαβε έναν Γάλλο μισθοφόρο  για να δολοφονήσει τον Γκλοκ με ένα λαστιχένιο σφυρί σε ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων σε μια προσπάθεια να το κάνει να μοιάζει με ατύχημα.   Ο Γκλοκ χτυπήθηκε στο κεφάλι, αλλά μπόρεσε να αντεπιτεθεί, γρονθοκοπώντας τον άνδρα μέχρι που σωριάστηκε πάνω από τον Γκλοκ.  Τόσο οΈβερτ όσο και ο δολοφόνος καταδικάστηκαν για απόπειρα ανθρωποκτονίας και οδηγήθηκαν στη φυλακή. 

## Προσωπική ζωή
Ο Γκλοκ παντρεύτηκε την Χέλγκα Γκλοκ το 1958, και συνίδρυσαν την οικογενειακή επιχείρηση το 1963.  Χώρισαν το 2011 και μπήκαν σε δικαστικές διαμάχες για κατηγορίες ότι ο Γκλοκ συμμετείχε σε εκβιασμό.  Ωστόσο η αγωγή απορρίφθηκε το 2017. 

Ο Γκλοκ δώρισε πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ σε αυστριακές φιλανθρωπικές οργανώσεις. Έδωσε επίσης κεφάλαια στο Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας.    Ο Γκλοκ χαρακτηρίστηκε ως ένας «απομονωμένος Αυστριακός δισεκατομμυριούχος» που απέφευγε τη δημοσιότητα και εκτιμούσε την ιδιωτικότητά του παρά τη διάσημη εφεύρεσή του. 

Ο Γκλοκ πέθανε στις 27 Δεκεμβρίου 2023, σε ηλικία 94 ετών.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αυστριακοί εφευρέτες
Σλόμπονταν Σάμαρτζιτς

Ο **Σλόμπονταν Σάμαρτζιτς**  () είναι Σέρβος ακαδημαϊκός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός στο υπουργείο για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια από το 2007 έως το 2008.

## Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Σάμαρτζιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1953 από Σέρβους γονείς από τη Βοσνία και το Μαυροβούνιο. Η οικογένειά του προέρχεται από την αδελφότητα Σάμαρτζιτς  της φυλής Κριβοσιέ της Ερζεγοβίνης, ειδικά από την περιοχή κοντά στο Χέρτσεκ Νόβι, στο Μαυροβούνιο.

Ο Σάμαρτζιτς αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, όπου επίσης απέκτησε το διδακτορικό του.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ήταν συντάκτης επιστημονικού και πολιτικού προγράμματος στο Ραδιο Βελιγράδι από το 1982 έως το 1984. Ήταν μέλος του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών. Από το 2001 έως το 2023, ο Σάμαρτζιτς ήταν καθηγητής ευρωπαϊκών σπουδών στην Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Είναι επίσης διευθυντής Πολιτικών Σπουδών στο Κέντρο φιλελεύθερων δημοκρατικών Σπουδών του Βελιγραδίου.

Το πεδίο των επιστημονικών του ενδιαφερόντων περιλαμβάνει πολιτικές ιδέες και θεσμούς, το σύγχρονο ομοσπονδιακό σύστημα, την πολιτική θεωρία και την πρακτική του συνταγματικού πολιτεύματος, το πολιτικό σύστημα της Γιουγκοσλαβίας και της Σερβίας, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Σάμαρτζιτς έχει γράψει έξι βιβλία: *Ιδεολογία και Ορθολογισμός* (1984), *Δημοκρατική Συνέλευση* (1987), *Γιουγκοσλαβία και η πρόκληση του φεντεραλισμού* (1990), *Εξαναγκαστική Κοινότητα και Δημοκρατία* (1994), *Ευρωπαϊκή Ένωση ως μοντέλο της υπερεθνικής κοινότητας* (1998), και *Δημιουργία Κράτους και Αποδόμηση* (2008).

Ο Σάμαρτζιτς ήταν σύμβουλος για πολιτικά θέματα του πρώην Γιουγκοσλάβου προέδρου και  Πρωθυπουργού της Σερβίας Βόισλαβ Κοστούνιτσα. Ο ίδιος ηγήθηκε της Επιτροπής Αποκέντρωσης της κυβέρνησης της Σερβίας και ήταν (μαζί με τον Βουκ Γέρεμιτς) συντονιστής της Ομάδας Διαπραγματεύσεων της Σερβίας για το μελλοντικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου-Μετόχια.

## Προσωπική ζωή
Ο Σάμαρτζιτς μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

## Μέσα ενημέρωσης
Ο Σλόμπονταν Σάμαρτζιτς εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ του Μπόρις Μαλαγκούρσκι *Το βάρος των αλυσίδων* στο οποίο μιλά για τα κίνητρα πίσω από τη Δυτική παρέμβαση στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Στην ταινία, ο Σάμαρτζιτς  μιλάει επίσης για τις ανησυχίες σχετικά με το καθεστώς της Βοϊβοντίνα, της βόρειας επαρχίας της Σερβίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου
Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί
Η Υπέροχη Ιστορία του Χένρι Σούγκαρ (ταινία)

***Η Υπέροχη Ιστορία του Χένρι Σούγκαρ*** είναι Αμερικανική ταινία φαντασίας μικρού μήκους του 2023 σε σενάριο, συν-παραγωγή και σκηνοθεσία Γουές Άντερσον, βασισμένη στην ομώνυμη ιστορία του 1977 από τον Ρόαλντ Νταλ. Είναι η δεύτερη κινηματογραφική προσαρμογή έργου του Νταλ που σκηνοθετήθηκε από τον Νταλ, μετά από την ταινία κινουμένων σχεδίων *[[Ο απίθανος κύριος Φοξ]]* (2009). Πρωταγωνιστεί ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς ως ο ομότιτλος χαρακτήρας, πλαισιωμένος από τους Ρέιφ Φάινς, Ντεβ Πάτελ, Μπεν Κίνγκσλεϊ και Ρίτσαρντ Αγιοάντε.

Είναι η πρώτη από μια σειρά ταινιών μικρού μήκους που βασίζονται στις μικρές ιστορίες του Νταλ, περιλαμβάνοντας τα «Ο Κύκνος», «Κυνηγός Αρουραίων» και «Δηλητήριο». Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2022, με το περισσότερο καστ να έχει υπογράψει. Η κύρια φωτογραφία έλαβε μέρος τον ίδιο μήνα στο Λονδίνο.

*Η Υπέροχη Ιστορία του Χένρι Σούγκαρ* έκανε πρεμιέρα στο 80ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας στην 1η Σεπτεμβρίου του 2023 και κυκλοφόρησε σε περιορισμένους κινηματογράφους στις 20 Σεπτεμβρίου του 2023, πριν κυκλοφορήσει στο Netflix στις 27 Σεπτεμβρίου του 2023. Οι τρεις υπόλοιπες ταινίες, *Ο Κύκνος*, *Κυνηγός Αρουραίων* και *Δηλητήριο* κυκλοφόρησαν στις 28, 29 και 30 Σεπτεμβρίου, αντίστοιχα. Κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2023. Οι τέσσερις ταινίες κυκλοφόρησαν συνολικά ως μια ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο *[[Η Υπέροχη Ιστορία του Χένρι Σούγκαρ και Τρεις Ακόμα Ιστορίες]]* στις 15 Μαρτίου του 2024.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μικρού μήκους
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Γουές Άντερσον
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο
Κατηγορία:Ταινίες του Netflix
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Ζωντανής Δράσης Μικρού Μήκους
Ελευθερία Ζεγγίνη

Η **Ελευθερία Ζεγγίνη** είναι διευθύντρια του Ινστιτούτου Μεταφραστικής Γονιδιωματικής Γενετικής στο Helmholtz Zentrum München και καθηγήτρια στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Προηγουμένως διετέλεσε επικεφαλής ερευνητικής ομάδας στο Wellcome Trust Sanger Institute από το 2008 έως το 2018 και επίτιμη καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Λέισεστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

## Βιογραφία
Η Ζεγγίνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Βόλο. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Επιστημών και Τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, όπου έλαβε πτυχίο στη βιοχημεία το 1999. Συνέχισε την έρευνα και τη μελέτη πάνω στην ανοσογενετική του μείζονος συμπλέγματος ιστοσυμβατότητας στην παιδική αρθρίτιδα, στη μονάδα επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ από όπου έλαβε διδακτορικό δίπλωμα το 2002.

## Καριέρα και έρευνα
Μετά το διδακτορικό της, η Ζεγγίνη έγινε μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Wellcome Trust Centre for Human Genetics του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, όπου αργότερα έλαβε υποτροφία. Από το 2008 είναι επικεφαλής ομάδας Sanger. Από το 2020, σύμφωνα με το Google scholar και το Scopus, οι εργασίες της με τις περισσότερες αναφορές έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Science και Nature Genetics.

Από το 2015 το έργο της διερευνά τη γενετική σύνθετων φαινοτυπικών χαρακτηριστικών στον άνθρωπο, χρησιμοποιώντας μελέτες γενετικής συσχέτισης για τον εντοπισμό νέων τόπων ασθένειας. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2017, η ομάδα της ανέφερε την ανακάλυψη μιας γενετικής παραλλαγής σε μεσογειακούς Κρητικούς χωρικούς που τους προστάτευε από τις βλαβερές συνέπειες των «κακών» λιπαρών και της χοληστερόλης καθώς και τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου.

## Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις
Το 2014 η Ζεγγίνη κέρδισε το βραβείο Suffrage Science.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κομητεία Χάμιλτον (Φλόριντα)

Η **Κομητεία Χάμιλτον** (αγγλ.: *Hamilton County*) είναι κομητεία που βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό τμήμα της 
πολιτείας της Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν
14.004 κάτοικοι, από 14.799 στην απογραφή του 2010.  Έδρα της κομητείας είναι το Τζάσπερ. 

Η κομητεία Χάμιλτον δημιουργήθηκε το 1827  από τμήματα της κομητείας Τζέφερσον. Πήρε το όνομά της από τον Αλεξάντερ Χάμιλτον, τον πρώτο Υπουργό Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,340 τ.χλμ, εκ των οποίων 1,330 τ.χλμ είναι στεριά και 10 τ.χλμ (1,0%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).  Είναι η μόνη κομητεία στη Φλόριντα εξ ολοκλήρου βόρεια του Interstate 10. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Φλόριντα
Κομητεία Χάμιλτον (Τέξας)

Η **Κομητεία Χάμιλτον** (αγγλ.: *Hamilton County*) είναι κομητεία που βρίσκεται στο οροπέδιο Έντουαρντς στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν
8.222 κάτοικοι.  Η έδρα της κομητείας είναι το Χάμιλτον.  Η κομητεία δημιουργήθηκε το 1858.  Πήρε το όνομα της από τον Τζέιμς Χάμιλτον Τζούνιορ,  πρώην κυβερνήτη της Νότιας Καρολίνας που έδωσε οικονομική βοήθεια στη Δημοκρατία του Τέξας.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 2,170 τ.χλμ, εκ των οποίων 1,3 τ.χλμ (0,06%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Κομητεία Χάμιλτον (Τενεσί)

Η **Κομητεία Χάμιλτον** (αγγλ.: *Hamilton County*) είναι κομητεία που βρίσκεται στην πολιτεία του Τενεσί των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 366.207 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,490 τ.χλμ , εκ των οποίων 1,400 τ.χλμ  είναι στεριά και 85 τ.χλμ  (5,8%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).  Η κομητεία Χάμιλτον είναι μια από τις λίγες κομητείες στις Ηνωμένες Πολιτείες που συνορεύει με άλλες 10 κομητείες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τενεσί
Ο Θρύλος της Κόρρα - Βιβλίο 3: Αλλαγή

**Βιβλίο Τρία: ''Αλλαγή*** ονομάζεται ο τρίτος κύκλος της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων *Ο Θρύλος της Κόρρα'' που δημιουργήθηκε από τους Μάικλ Τάντε ΝτιΜάρτινο και Μπράιαν Κονιέτζκο. Αποτελούμενος από δεκατρία επεισόδια («κεφάλαια») ο κύκλος ξεκίνησε να προβάλλεται στο Nickelodeon των ΗΠΑ από τις 27 Ιουνίου του 2014. Αφότου όμως κάποια επεισόδια διέρρευσαν στο διαδίκτυο και οι θεάσεις μειώθηκαν, η σειρά σταμάτησε να προβάλλεται στο Nickelodeon μετά από το επεισόδιο 8 στις 25 Ιουλίου του 2014. Τα υπόλοιπα επεισόδια κυκλοφόρησαν εβδομαδιαία στο διαδίκτυο μέσω μέχρι τις 22 Αυγούστου.

## Επεισόδια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στην IMDb

Κατηγορία:Ο Θρύλος της Κόρρα
Λογίσο Νόνγκσα

Ο **Λογίσο Νόνγκσα** είναι Νοτιοαφρικανός μαθηματικός, σημερινός πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Έρευνας της Νότιας Αφρικής (NRF) και πρώην αντιπρύτανης και διευθυντής του Πανεπιστημίου Γουιτγουότερσαντ του Γιοχάνεσμπουργκ (Wits).

## Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Η Νόνγκα γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1953 στη Μχλάνγκα κοντά στη Λέιντι Φρέρ, στο Ανατολικό Ακρωτήριο, στο τότε Τρανσκέι. Και οι δύο γονείς του ήταν εξειδικευμένοι δάσκαλοι και ο πατέρας του ήταν διευθυντής σχολείου, αν και η μητέρα του παρέμεινε στο σπίτι για να φροντίσει την οικογένεια. Ο Νόνγκα τα πήγε καλά στο σχολείο, και αποφοίτησε από το Κολλέγιο Healdtown με διάκριση ως ο καλύτερος μαθητής του matric της Νότιας Αφρικής το 1972.  Ο Νόνγκα έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Φορτ Χάρε (UFH) στη συνέχεια, και πήρε πτυχίο BSc (Hons) το 1976. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο UFH, έπαιξε επίσης στην ομάδα ράγκμπι "Baa-bas" του Πανεπιστημίου. Μετά την απόκτηση του MSc από το UFH το 1978, έγινε ο πρώτος μαύρος υπότροφος Ρόδου της Νότιας Αφρικής, και απέκτησε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1982, όπου κατέχει τον τίτλο του Επίτιμου Μέλους (Balliol College).

## Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

Ο Νόνγκσα δίδαξε μαθηματικά στο UFH, στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Λεσότο, στο Πανεπιστήμιο του Νατάλ και στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Ακρωτηρίου (UWC). Στο UWC κατείχε τη θέση του καθηγητή Μαθηματικών και αργότερα διορίστηκε κοσμήτορας της Σχολής Φυσικών Επιστημών. Είχε επίσης διατελέσει επισκέπτης ερευνητής στα πανεπιστήμια του Κολοράντο, του Χάρβαρντ, του Κονέκτικατ, της Χαβάης και του Μπέιλορ.

Τον Οκτώβριο του 2000 διορίστηκε Αναπληρωτής Αντιπρύτανης Έρευνας στο Wits και τον Απρίλιο του 2002 Αντιπρύτανης. Μετά την παραίτηση της καθηγήτριας Νόρμα Ριντ Μπίρλεϊ τον Νοέμβριο του 2002, έγινε αναπληρωτής αντιπρύτανης και διευθυντής του Πανεπιστημίου. Το Συμβούλιο του Πανεπιστημίου τον επέλεξε στη συνέχεια ως έναν από τους πιθανούς υποψηφίους για τη θέση του αντιπρύτανη και στις 19 Μαΐου 2003 διορίστηκε από το Συμβούλιο αντιπρύτανης. Ο Νόνγκσα ήταν ο πρώτος μαύρος αντιπρύτανης του Wits. Τον διαδέχθηκε στη θέση του αντιπρύτανη ο Άνταμ Χαμπίμπ την 1η Ιουνίου 2013.

Εκτός από τις θέσεις του στα πανεπιστήμια, ο Νόνγκα διετέλεσε επίσης μέλος της Επιτροπής Επιλογής Υποτροφιών Ρόδου, της Επιτροπής Έρευνας της SAUVCA και διαφόρων επιτροπών του Εθνικού Ιδρύματος Έρευνας της Νότιας Αφρικής. Μετά την αποχώρησή του από το Wits, ανέλαβε τη θέση του προέδρου του NRF.

Ο Νόνγκα εξελέγη αντιπρόεδρος της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης τον Ιούλιο του 2018.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Homepage, University of the Witwatersrand

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί ανά κλάδο
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί επιστήμονες
Χάινριχ Άνσυτς

O **Χάινριχ Γιόχαν Ιμάνουελ Άνσυτς** (γερμ. *Heinrich Johann Immanuel Anschütz*, 8 Φεβρουαρίου 1785 &ndash; 29 Δεκεμβρίου 1865) ήταν Γερμανός ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ο Άνσυτς γεννήθηκε στο Λούκαου του τότε Εκλεκτοράτου της Σαξονίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Στη Λειψία είδε παραστάσεις των Άουγκουστ Βίλχελμ Ίφλαντ, Φέρντιναντ Έσλαιρ και άλλων διακεκριμένων ηθοποιών που έπαιζαν εκεί. Ο Άνσυτς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως ηθοποιού στη Νυρεμβέργη το 1807, ωστόσο την κορύφωσε και την τερμάτισε ως μέλος του θεάτρου Hofburgtheater της Βιέννης. Ερμήνευσε τόσο ηρωικούς, όσο και δεύτερους ρόλους, και αποτελούσε επί δεκαετίες την κεντρική μορφή στο φημισμένο θέατρο, με το οποίο εν πολλοίς ταυτίσθηκε. Απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία ογδόντα ετών. Είχε γράψει αυτοβιογραφία με τίτλο *Heinrich Anschütz, Erinnerungen aus dessen Leben und Wirken* (= «Χάινριχ Άνσυτς, αναμνήσεις από τον βίο και το έργο του»), που εκδόθηκε μεταθανατίως στη Βιέννη το 1866.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Tο λήμμα «Άνσυτς Ερρίκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 797
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας
Κατηγορία:Σάξονες
Αστεριίδες

Οι **αστεριίδες** (λατιν.-επιστημονική ονομασία *Asteriidae*) είναι οικογένεια από θαλάσσιους αστερίες, δηλαδή ζώα που ανήκουν στην ομοταξία *Asteroidea*. Οι αστερίες αυτής της οικογένειας παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία και ανήκουν στην τάξη *Forcipulatida*. Η οικογένεια περιλαμβάνει και τον «κοινό αστερία», το είδος *[[Asterias rubens]]*.

## Γένη
Ο ιστότοπος *World Register of Marine Species* δίνει 39 γένη που ανήκουν στην οικογένεια *Asteriidae*, τα εξής:

* *Adelasterias*, Verrill, 1914
* Αναστερίας (*Anasterias*), Perrier, 1875
* Αφαναστερίας (*Aphanasterias*), Fisher, 1923
* Αφελαστερίας (*Aphelasterias*), Fisher, 1923
* Αστερίας (*Asterias*), Linnaeus, 1758
* Αστρομήτις (*Astrometis*), Fisher, 1923
* Αστρόστολη (*Astrostole*), Fisher, 1923
* *Caimanaster*, A.M. Clark, 1962
* Καλαστερίας (*Calasterias*), Hayashi, 1975
* Κοροναστήρ (*Coronaster*), Perrier, 1885
* Κοσκιναστερίας (*Coscinasterias*), Verrill, 1867
* Κρυπταστερίας (*Cryptasterias*), Verrill, 1914
* Διπλαστερίας (*Diplasterias*), Perrier, 1891
* Διστολαστερίας (*Distolasterias*), Perrier, 1896
* *Evasterias*, Verrill, 1914
* *Icasterias*, Fisher, 1923
* *Kenrickaster*, A.M. Clark, 1962
* Λεπταστερίας (*Leptasterias*), Verrill, 1866
* Ληθαστερίας (*Lethasterias*), Fisher, 1923
* Λυσαστερίας (*Lysasterias*), Fisher, 1908
* Λυσαστρόσωμα (*Lysastrosoma*), Fisher, 1922
* Μαρθαστερίας (*Marthasterias*), Jullien, 1878
* Μεγιεναστήρ (*Meyenaster*), Verrill, 1913
* Νοταστερίας (*Notasterias*), Koehler, 1911
* Ορθαστερίας (*Orthasterias*), Verrill, 1914    
* Περισσαστερίας (*Perissasterias*), H.L. Clark, 1923 
* Πυκνοποδία (*Pycnopodia*, «αστερίας-ηλιοτρόπιο»), Stimpson, 1862
* Πισαστήρ (*Pisaster*), Müller & Troschel, 1840
* *Plazaster*, Fisher, 1941
* Ψαλιδαστήρ (*Psalidaster*), Fisher, 1940
* *[[Rathbunaster]]*, Fisher, 1906
* Σαλιαστερίας (*Saliasterias*), Koehler, 1920
* Σκληραστερίας (*Sclerasterias*), Perrier, 1891
* Στεφαναστερίας (*Stephanasterias*), Verrill, 1871
* Στυλαστερίας (*Stylasterias*), Verrill, 1914
* *Taranuiaster*, McKnight, 1973
* Ταρσαστροκλής (*Tarsastrocles*), Fisher, 1923
* Ουραστερίας (*Urasterias*), Verrill, 1909


海星（反面）.JPG|Ο αστερίας του Β. Ειρηνικού (είδος *[[Asterias amurensis]]*
海星（正面）.JPG|*[[Asterias amurensis]]*
Leptasterias hexactis.jpg|*[[Leptasterias hexactis]]*
Marthasterias glacialis Linosa 066.jpg|*[[Marthasterias]] glacialis*
Ochre sea star.jpg|*[[Pisaster ochraceus]]*
Stichastrella rosea.jpg|*[[Stichastrella rosea]]*
Uniophora nuda P1192620.JPG|*[[Uniophora nuda]]*


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αστεριιδες
Ο Θρύλος της Κόρρα - Βιβλίο 4: Ισορροπία

**Βιβλίο Τέσσερα: ''Ισορροπία*** ονομάζεται ο τέταρτος κύκλος και τελευταίος της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων *Ο Θρύλος της Κόρρα* που δημιουργήθηκε από τους [[Μάικλ Τάντε ΝτιΜάρτινο]] και [[Μπράιαν Κονιέτζκο]]. Τα δεκατρία επεισόδια («κεφάλαια») του κύκλου ξεκίνησαν να κυκλοφορούν κάθε Παρασκευή στις 3 Οκτωβρίου του 2014 στον ιστότοπο του [[Nickelodeon]] και ο κύκλος έκανε πρεμιέρα στο [[Nicktoons]] στις 28 Νοεμβρίου του 2014. Η υποδοχή του κύκλου, και της σειράς γενικότερα, ήταν θετική. Μια τριλογία γραφικών μυθιστορημάτων με τίτλο *Turf Wars'' κυκλοφόρησε ως συνέχεια της σειράς.

## Επεισόδια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στην IMDb

Κατηγορία:Ο Θρύλος της Κόρρα
Οφιουρίδες

Οι **οφιουρίδες** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Ophiuridae*) είναι μεγάλη οικογένεια από θαλάσσιους οργανισμούς, που ανήκουν στην ομοταξία οφιουροειδή, όντα που μοιάζουν με τους θαλάσσιους αστερίες, μια άλλη ομοταξία των εχινόδερμων.

## Περιγραφή
Οι οφιουρίδες έχουν πέντε απλούς βραχίονες, που κινούνται οριζοντίως. Οι άκανθες των βραχιόνων είναι μικρού μήκους και κινητοί: Λυγίζουν σε θέση παράλληλη με τον βραχίονα μετά από ερέθισμα, ενώ όταν το ζώο αναπαύεται οι άκανθες αντιθέτως είναι κάθετοι στην επιφάνεια του βραχίονα, δηλαδή σε «όρθια» θέση. Τόσο ο δίσκος (το κεντρικό τμήμα του ζώου) όσο και οι βραχίονες είναι καλυμμένοι με λεία, χαρακτηριστικά λέπια, που καλύπτουν και τις δύο πλευρές του δίσκου. Η σιαγόνα περιβάλλεται από μια συνεχή σειρά στοματικών θηλών.

## Φυλογενετική και ταξινομική
Τα αρχαιότερα απολιθώματα οφιουριδών χρονολογούνται στη Λιθανθρακοφόρο περίοδο, πριν από 349,5 εκατομμύρια έτη (γένος †*Aganaster*). Σήμερα γίνονται ευρύτερα αποδεκτά ως ανήκονται στην οικογένεια τα εξής μη εξαφανισμένα γένη:

* *Anthophiura*
* *Astrophiura*
* *Dictenophiura*
* *Euvondrea*
* *Gymnophiura*
* *Haplophiura*
* *Homophiura*
* *Ophiambix*
* *Ophioceramis*
* *Ophiochalcis*
* *Ophiochorus*
* *Ophiochrysis*
* *Ophiocrates*
* *Ophiocrossota*
* *Ophioctenella*
* *Ophiocypris*
* *Ophioelegans*
* *Ophiogona*
* *Ophiolipus*
* *Ophiomisidium*
* *Ophionotus*
* *Ophiopenia*
* *Ophiophyllum*
* *Ophiopleura*
* *Ophiopyren*
* *Ophiopyrgus*
* *Ophiosphalma*
* *Ophiosteira*
* *Ophioteichus*
* *Ophiotjalfa*
* *Ophiotylos*
* *Ophiotypa*
* *Ophiozona*
* *[[Ophiura]]*
* *Ophiuraster*
* *Ophiurinae*
* *Ophiuroglypha*
* *Sinophiura*
* *Spinophiura*
* *Stegophiura*
* *Theodoria*
* *Uriopha*

Ο παραπάνω κατάλογος περιλαμβάνει και γένη που μερικοί ταξινομιστές τα εντάσσουν στη μικρότερη οικογένεια οφιολευκίδες (*Ophioleucidae*), η οποία πάντως μπορεί να συμπεριληφθεί εντός των οφιουριδών ως *υποοικογένεια* οφιολευκίνες (*Ophioleucinae*)).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hansson, H.G.: «Echinodermata» στο βιβλίο *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*, επιμ. Costello, M.J. κ.ά., Collection Patrimoines Naturels, #50, 2001, σσ.&nbsp;336-351
* P.J. Hayward & J.S. E-Ryland (επιμ.): *Handbook of the Marine Fauna of North-West Europe*, Oxford University Press, Οξφόρδη 1996, ISBN 0-19-854055-8

Οφιουριδες
Καρλ Άνταμ

O **Καρλ Άνταμ** (γερμ. *Karl Adam*, 22 Οκτωβρίου 1876 – 1 Απριλίου 1966) ήταν Γερμανός Ρωμαιοκαθολικός θεολόγος, ιερέας, συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου, γνωστός για το έργο του στην εκκλησιολογία και χριστολογία. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, γράφοντας βιβλία επηρεασμένα από τη *[[Lebensphilosophie]]* και τον γερμανικό ρομαντισμό, με κυριότερα *Το πνεύμα του Καθολικισμού* (1924) και *Ο Χριστός της Πίστεως* (1954).  Στο πρώτο από αυτά επιχειρηματολογεί υπέρ της κατανοήσεως της Εκκλησίας ως κοινότητας και υπέρ της αναζωογονήσεως της χριστιανικής πίστεως. Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία το 1933, ο Άνταμ επεδίωξε μια προσέγγιση μεταξύ του νέου καθεστώτος και της γερμανικής Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, πιθανώς σκεπτόμενος τις συνέπειες για τη δεύτερη από την ιδεολογική διαφορά με ένα απολυταρχικό καθεστώς. Προς τούτο, συνέγραψε άρθρα και βιβλίο (*Ιησούς, ο Χριστός, και εμείς οι Γερμανοί*, 1943) κατά τη ναζιστική εποχή που επεδίωκαν τη συμφιλίωση της ρωμαιοκαθολικής κοσμοθεωρίας και της εθνικιστικής σκέψεως, υπερασπίσθηκε νομοθετικά μέτρα εναντίον των Εβραίων και εξέφρασε αντισημιτικά αισθήματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* Tο λήμμα «Άνταμ Κάρολος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 797
* 
* 

Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μονάχου
Κατηγορία:Ναζιστές
Ανταμέλλο

thumb|right|275px|Η κορυφή του όρους Ανταμέλλο
Το **Ανταμέλλο** (ιταλ. *Adamello*, λομβ. *Adamèl*) είναι βουνό των Άλπεων, στη Λομβαρδία της Ιταλίας (στην Επαρχία της Μπρέσια). Κατέχει τη δεύτερη υψηλότερη κορυφή στην υπο-οροσειρά Ανταμέλλο-Πρεζανέλλα, με υψόμετρο 3.539 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (η *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση» δίνει υψόμετρο 3.554 μ.). Ο κυριότερος παγετώνας του Ανταμέλλο, με έκταση περίπου 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι ο μεγαλύτερος παγετώνας που βρίσκεται ολόκληρος μέσα σε έδαφος της Ιταλίας.

## Περιγραφή
Ο ορεινός όγκος του Ανταμέλλο είναι ευρύς και οριοθετείται από τις κοιλάδες Καμόνικα (*Valcamonica*) και Ρεντένα (*Val Rendena*). Το ανώτερο μέρος αποτελεί ουσιαστικά ένα μεγάλο κεκλιμένο υψίπεδο (γνωστό στην ιταλική ως *Pian di Neve*, δηλαδή «πεδιάδα του χιονιού»), πάνω από το οποίο ξεπροβάλλουν οι κορυφές, με κυριότερες το *Carè Alto* και την ομώνυμη υψηλότερη, την Ανταμέλλο. Ο όλος όγκος αποτελείται από γρανιτικά πετρώματα. Εκτός από τον προαναφερθέντα μεγάλο παγετώνα υπάρχουν και αρκετοί άλλοι μικρότεροι, που τροφοδοτούνται από το χιόνι και τον πάγο του Pian di Neve, κατερχόμενοι με μεγάλες κλίσεις από τα άκρα του υψιπέδου. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της ψηλότερης κορυφής είναι πλάτος 46°09΄22΄΄ Βόρειο και μήκος 10°29΄47 Ανατολικό. Η κοντινότερη υψηλότερη κορυφή είναι του όρους Πρεζανέλλα, σε ευθεία απόσταση 14,8 χιλιόμετρα.

## Ιστορία
### Πρώτη ανάβαση
Η κορυφή του Ανταμέλλο κατακτήθηκε για πρώτη φορά στην καταγεγραμμένη ιστορία στις 16 Σεπτεμβρίου 1864, από έναν νεαρό Βοημό αναρριχητή, τον Γιούλιους φον Πάυερ, μαζί με έναν οδηγό βουνού από την κοιλάδα Ρεντένα, τον Τζιρόλαμο Μποττέρι ή τον Τζοβάννι Κατουράνι. Την επόμενη ημέρα, οι δυο τους κατέκτησαν και την κορυφή του γειτονικού βουνού Πρεζανέλλα, αλλά απογοητεύθηκαν όταν διεπίστωσαν ότι εκεί είχε προηγηθεί μια ομάδα του Βρετανού Ντάγκλας Φρέσφηλντ, τρεις εβδομάδες νωρίτερα.

thumb|right|295px|Ιταλική περίπολος με σκι πάνω στο Ανταμέλλο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η διαδρομή που επιλέχθηκε από τους φον Πάυερ και Κατουράνι θεωρείται και σήμερα ως μία από τις ευκολότερες (παρότι από τότε πολλά έχουν αλλάξει στη μορφή των παγετώνων), ξεκινώντας από την κοιλάδα Βαλ Τζένοβα, από την πλευρά του Τρεντίνο.

### Πόλεμος
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το πολεμικό μέτωπο μεταξύ των αυστριακών και των ιταλικών δυνάμεων διέσχιζε τον ορεινό όγκο του Ανταμέλλο, και αμφότερες οι αντιμαχόμενες πλευρές διατηρούσαν επανδρωμένες θέσεις στις κορυφές του σε όλη τη διάρκεια του έτους, ακόμα και τον χειμώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά των Άλπεων
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λομβαρδίας
Αγορά της Αλάσκας

Η **αγορά της Αλάσκας** (ρωσικά: *продажа Аляски prodazha Alyaski*, «πώληση της Αλάσκας») οδήγησε τη Ρωσική Αυτοκρατορία να μεταβιβάσει την Αλάσκα στις Ηνωμένες Πολιτείες για 7,2 εκατομμύρια δολάρια το 1867 (που ισοδυναμεί με 129 εκατομμύρια δολάρια το 2023). Στις 15 Μαΐου του ίδιου έτους, η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών επικύρωσε διμερή συνθήκη που είχε υπογραφεί στις 30 Μαρτίου και η αμερικανική κυριαρχία τέθηκε νομικά σε ισχύ σε όλη την επικράτεια στις 18 Οκτωβρίου.

Κατά το πρώτο μισό του 18ου αιώνα, η Ρωσία είχε αποικιακή παρουσία σε μέρη της Βόρειας Αμερικής, αλλά λίγοι Ρώσοι εγκαταστάθηκαν ποτέ στην Αλάσκα. Ο Αλέξανδρος Β ́ της Ρωσίας, έχοντας αντιμετωπίσει μια καταστροφική ήττα στον πόλεμο της Κριμαίας, άρχισε να εξερευνά τη δυνατότητα πώλησης τις κτήσεις στην Αλάσκα, τις οποίες, σε οποιοδήποτε μελλοντικό πόλεμο, θα ήταν δύσκολο να υπερασπιστούν από το Ηνωμένο Βασίλειο. Για το σκοπό αυτό, ο Γουίλιαμ Σίγουαρντ, τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, άρχισε διαπραγματεύσεις με τον ρώσο διπλωμάτη Έντουαρντ ντε Στοκλ για την απόκτηση της Αλάσκας από τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Ο Σέουαρντ και ο Στόκλ συμφώνησαν σε μια συνθήκη στις 30 Μαρτίου 1867.

Με κόστος 0,36 δολαρίων ανά στρέμμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκαν κατά 1.518.800 τ.χλμ. Οι αντιδράσεις στην αγορά της Αλάσκα μεταξύ των Αμερικανών ήταν κυρίως θετικές, καθώς πολλοί πίστευαν ότι η Αλάσκα θα χρησίμευε ως βάση για την επέκταση του αμερικανικού εμπορίου στην Ασία. Μερικοί αντίπαλοι επισήμαναν την αγορά ως "Seward's Folly" ή "Sewart's Icebox" καθώς ισχυρίστηκαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αποκτήσει άχρηστη γη. Σχεδόν όλοι οι Ρώσοι εποίκοι εγκατέλειψαν την Αλάσκα μετά την αγορά· η Αλάσκα θα παραμείνει αραιοκατοικημένη μέχρι την αρχή της χρυσής φθοράς του Κλόντικ το 1896. Ηπεριοχή μετονομάστηκε στη Περιφέρεια της Αλάσκας το 1884 και στο Εδαφικό της Αλάσκας το 1912, και τελικά έγινε η σύγχρονη Πολιτεία της Αλάσκας το 1959.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία της εδαφικής επέκτασης των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Ιστορία της Αμερικανικής Δύσης
Κατηγορία:Αλάσκα
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά
Κατηγορία:Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας
Αγροτικό οκρούγκ Ζαλγαζχάν

Το **Αγροτικό οκρούγκ Ζαλγαζχάν** (, ρωσικά: ) είναι διοικητική μονάδα στην επαρχία Καρασού, στην περιφέρεια Κοστανάι του Καζακστάν. Περιλαμβάνει μόνο το χωριό Ζαλγαζχάν, το οποίο είναι και η διοικητική του έδρα. Το 2021, το αγροτικό οκρούγκ είχε 548 κατοίκους. Η προηγούμενη ονομασία του κατά την σοβιετική περίοδο ήταν **αγροτικό σοβιέτ Ουμπαγκάν** (), και μετά την ανεξαρτησία του Καζακστάν μετονομάστηκε σε **αγροτικό οκρούγκ Ουμπαγκάν** (). Στην επικράτειά του βρίσκεται το εγκαταλελειμμένο χωριό Κουλάν.

## Παραπομπές


Ζαλγαζχαν
Χαλλάιν

Το **Χαλλάιν** (, )) είναι ιστορική αυστριακή πόλη στο ομόσπονδο κρατίδιο του Σάλτσμπουργκ. Είναι το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας.

## Γεωγραφία
Βρίσκεται στην περιοχή Τέννενγκαου (), νότια της πόλης του Σάλτσμπουργκ. Εκτείνεται κατά μήκος του ποταμού, κατά μήκος του ποταμού Σάλτσαχ (), ευρισκόμενη στη σκιά του ορεινού όγκου Ούντερσμπεργκ (), κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία. Με πληθυσμό περίπου 21.000 κατοίκων, το Χαλλάιν είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου του Σάλτσμπουργκ. Η περιοχή του δήμου περιλαμβάνει τις κοινότητες Adnet II, Au, Burgfried, Dürrnberg, Gamp, Gries, Hallein proper, Oberalm II και Taxach.

Το Χαλλάιν συνδέεται με το Σάλτσμπουργκ μέσω του προαστιακού σιδηροδρόμου (S-Bahn) ενώ έχει πρόσβαση και στον αυτοκινητόδρομο A 10, που συνδέει το Σάλτσμπουργκ με την πόλη Φίλλαχ (). Ο Α 10 αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55, που ξεκινάει από το Χέλσινγκμποργκ της Σουηδίας και καταλήγει στην Καλαμάτα.

## Ιστορία
Γνωστή από παλιά για το αλατωρυχείο στο οροπέδιο Ντύρνμπεργκ (), η περιοχή κατοικείται εδώ και 4000 χρόνια. Ήταν κέλτικη κοινότητα από το 600 π.Χ. μέχρι να καταλάβουν οι Ρωμαίοι το Νωρικό το 15 π.Χ. 

Στα μέσα του 8ου αιώνα, ο Τάσιλος Γ΄, δούκας της Βαυαρίας, παραχώρησε τις εκτάσεις αυτές στην επισκοπή του Σάλτσμπουργκ. Από το 987 ανήκαν στο αβαείο του Αγίου Πέτρου. Η εξόρυξη αλατιού έγινε ζωτικής σημασίας για τα οικονομικά της Αρχιεπισκοπής του Σάλτσμπουργκ, που ανταγωνιζόταν σε παραγωγή αλατιού το Ράιχενχαλ στη Βαυαρία. 

Από τον 15ο αιώνα και μετά αναπτύχθηκε η ζυθοποιία στην περιοχή. Το 1489 ο πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος Λέοναρντ φον Κόιτσαχ (Leonhard von Keutschach) απέκτησε μεγάλο ζυθοποιείο και η πώληση της μπύρας *Hofbräu Kaltenhausen* μια από τις κύριες πηγές εσόδων για την αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ. Στα τέλη του 17ου αιώνα, ο τότε πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος εκδίωξε τους προτεστάντες που ζούσαν στην περιοχή. Αρκετοί μετανάστευσαν στην Ολλανδική Δημοκρατία, κυρίως στο Βάλχερεν () και τη Ζηλανδία. Το 1816 το Χαλλάιν ενσωματώθηκε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία. Η αρχιδούκισσα Μαρία Λεοπολδίνα της Αυστρίας-Έστε αγόρασε τη ζυθοποιία *Kaltenhausen*, που εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του Σάλτσμπουργκ κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. 

Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο Χαλλάιν υπήρχε δορυφορικό στρατόπεδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης Νταχάου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Νταγιανάρα Τόρρες

Η **Νταγιανάρα Τόρρες** (πλήρες όνομα: *Dayanara Torres Delgado* Νταγιανάρα Τόρρες Ντελγάδο, γεννημένη 28 Οκτωβρίου 1974) είναι Πορτορικανή ηθοποιός, τραγουδίστρια, μοντέλο, συγγραφέας και Μις Υφήλιος το 1993.

Το 1993 εκπροσώπησε το Πουέρτο Ρίκο στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος που διεξήχθει στην Πόλη του Μεξικού. Κερδίσε τον τίτλο και έγινε η τρίτη νικήτρια από το Πουέρτο Ρίκο.

## Προσωπική ζωή
Υπήρξε παντρεμένη με τον τραγουδιστή Μαρκ Άντονι, μεταξύ 2000-2004. Μαζί απέκτησαν δυο γιούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πορτορικανές μοντέλα
Κατηγορία:Πορτορικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Πορτορικανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νήσος Βέλινγκτον

[thumb|right|275px|Το [Πουέρτο Εδέν, ο μοναδικός οικισμός πάνω στη νήσο Βέλινγκτον]]
Το **Βέλινγκτον** (ισπαν. *Isla Wellington*) είναι μεγάλο νησί της νότιας Χιλής, δυτικά του Πεδίου Πάγων της Νότιας Παταγωνίας, χωριζόμενο από την ηπειρωτική ακτή από στενούς πορθμούς. Η έκτασή του είναι 5.556 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας αποτελεί μέρος του τεράστιου Εθνικού Πάρκου Μπερνάρδο Ο' Χίγινς. Με αυτή την έκταση, το Βέλινγκτον είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Χιλής από τα 43.471 καταγεγραμμένα νησιά της χώρας, μετά τη Μεγάλη Νήσο της Γης του Πυρός και τη Νήσο Τσιλοέ. Το μήκος ακτών (ακτογραμμή) του Βέλινγκτον ανέρχεται σε 1.596,8 χιλιόμετρα, ενώ το υψηλότερο σημείο του έχει υψόμετρο 1.463 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (η κορυφή είναι ανώνυμη). Το κλίμα του νησιού είναι πολύ υγρό, με μέσες ετήσιες κατακρημνίσεις (βροχή και χιόνι) πάνω από 5.500 χιλιοστόμετρα. Διοικητικώς το Βέλινγκτον υπάγεται στην Περιφέρεια Μαγαγιάνες και συγκεκριμένα στην Επαρχία της Τελευταίας ελπίδας (*Provincia de Última Esperanza*). Ολόκληρη η νήσος αποτελεί μέρος του τεράστιου σε έκταση Δήμου Νατάλες. 

Το χωριό και λιμάνι του νησιού Πουέρτο Εδέν αποτελεί το μοναδικό κατοικημένο μέρος του νησιού και έχει μόλις 340 κατοίκους (απογραφή του 2017). Ο πληθυσμός του Βέλινγκτον περιλαμβάνει τα τελευταία μέλη της φυλής ιθαγενών Αλακαλούφα ή *Kawésqar*, που κατοικεί τις ακτές του νησιού τους τελευταίους 65 αιώνες τουλάχιστον.

## Παραπομπές


Βελινγκτον
Ντίτσενμπαχ

Το **Ντίτσενμπαχ** (, ) είναι γερμανική πόλη στο διαμέρισμα του Όφφενμπαχ, στο ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Κατηγορία:Διαμέρισμα του Όφφενμπαχ
Κουλάν (επαρχία Καρασού)

Το **Κουλάν** (, *Qūlan*, ρωσικά: ) είναι εγκαταλελειμμένο χωριό στην επαρχία Καρασού, της περιφέρειας Κοστανάι του Καζακστάν. Στην απογραφή του 1999, η οποία είναι και η τελευταία στην οποία καταμετρήθηκε, είχε πληθυσμό 8 ατόμων, και υπάγονταν στο αγροτικό οκρούγκ Ουμπαγκάν (σημερινό αγροτικό οκρούγκ Ζαλγαζχάν). Κοντά στο χωριό υπάρχει χαρακτηρισμένος αρχαιολογικός χώρος της νεολιθικής εποχής.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Καρασού
Ντέμπορα Κάρθι-Ντέου

Η **Ντέμπορα Κάρθι-Ντέου** (Deborah Carthy Deu, γεννημένη 5 Ιανουαρίου 1966) είναι Πορτορικανή ηθοποιός, τηλεπαρουσιάστρια και Μις Υφήλιος το 1985.

Έχει Ιρλανδική και Ισπανο-Πορτορικανή καταγωγή. Σπούδασε κλασικό μπαλέτο, ενώ αποφοίτησε Θεατρολογία από το Πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο.

Κατά την διάρκεια των σπουδών της, στο κολέγιο επιλέχθηκε για τον τοπικό διαγωνισμό Μις Σαν Χουάν και αργότερα για τον εθνικό διαγωνισμό Μις Πουέρτο Ρίκο στις 27 Απριλίου 1985.  

Στις 15 Ιουλίου 1985, κέρδισε τον τίτλο Μις Υφήλιος εκπροσωπόντας το Πουέρτο Ρίκο στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Με την νίκη της έγινε η δεύτερη Μις Υφήλιος από το Πουέρτο Ρίκο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πορτορικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Πορτορικανές μοντέλα
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Μετρό του Μινσκ

Το **Μετρό του Μινκ** (, ) είναι σύστημα μετρό το οποίο εξυπηρετεί την πρωτεύουσα της Λευκορωσίας, το Μινσκ. Άρχισε την λειτουργία του στις 29 Ιουνίου 1984 και σήμερα αποτελείται από τρεις γραμμές, συνολικού μήκους 44,9 χιλιομέτρων, με 36 σταθμούς. Το 2013 μετέφερε 328,3 εκατομμύρια επιβάτες, κατά μέσο όρο 899.450 ημερησίως. Το 2023 μετέφερε 233,9 εκατομμύρια επιβάτες, αριμθμός που αντιστοιχεί σε περίπου 640.800 επιβάτες ημερησίως.

## Ιστορικό
Κατά τις δεκαετίες 1950-1970 ο πληθυσμός της πόλης ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 εκπονήθηκαν σχέδια για τη δημιουργία συστήματος μετρό. Η κατασκευή του ξεκίνησε στις 3 Μαΐου 1977 και το σύστημα άνοιξε για το κοινό τον Ιούνιο του 1984, καθιστώντας το το ένατο σύστημα μετρό στη Σοβιετική Ένωση. Ξεκινώντας με οκτώ σταθμούς όταν παραδόθηκε, πλέον έχει επεκταθεί σε ένα δίκτυο τριών γραμμών με 36 σταθμούς και συνολική διαδρομή 44,9 χιλιομέτρων.

Παρά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η κατασκευή του μετρό του Μινσκ συνεχίστηκε αδιάλειπτα καθ' όλη τη δεκαετία του 1990 (σε αντίθεση με άλλα συστήματα μετρό στην πρώην ΕΣΣΔ, όπως αυτά του Γιερεβάν και της Σαμάρα στα οποία όλες οι εργασίες επέκτασής τους σταμάτησαν εξαιτίας της παντελούς έλλειψης χρηματοδότησης). Ορισμένοι ειδικοί το αποδίδουν στην αργή μεταρρύθμιση της σοβιετικής κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας στη Λευκορωσία, γεγονός που αποδείχθηκε επωφελές για την επέκταση του μετρό. Για παράδειγμα, η τελική φάση της γραμμής Αυταζαβόντσκαγια, που είχε αρχικά προγραμματιστεί για το 2006, εγκαινιάστηκε στα τέλη του 2005 και ομοίως η βόρεια επέκταση της γραμμής Μοσκόφσκαγια που είχε αρχικά προγραμματιστεί για το 2008 εγκαινιάστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2007.

Η κατασκευή της πρώτης φάσης της νέας Γραμμής 3 (Ζελενολούσκαγια) ξεκίνησε το 2014 και περιελάμβανε τέσσερις νέους σταθμούς. Εγκαινιάστηκε στις 6 Νοεμβρίου 2020. Οι εργασίες για την δεύτερη φάση της γραμμής άρχισαν το 2018 με την επέκταση να ανοίγει στις 29 Δεκεμβρίου του 2024. Η τρίτη φάση της γραμμής προς Park Druzhbiy Narodov με 3 νέους στάθμους στα βόρεια της γραμμής άρχιζε να κατασκευάζεται τον Μάιο του 2024 και αναμένεται να ανοίξει μέχρι το 2029.

## Χαρακτηριστικά
Η πόλη βρίσκεται σε σχεδόν επίπεδη επιφάνεια και σε πολύ ξηρά εδάφη. Κατά συνέπεια, παρόλο που όλοι οι σταθμοί του μετρό του Μινσκ είναι υπόγειοι, δεν βρίσκονται σε μεγάλο βάθος όπως συμβαίνει στα συστήματα μετρό στις περισσότερες πρώην σοβιετικές πόλεις. Από τους σημερινούς 36 σταθμούς οι 21 είναι στυλοβάτες και οι 11 είναι θολωτοί. Όπως τα περισσότερα σοβιετικά συστήματα μετρό, όλοι οι σταθμοί είναι διακοσμημένοι. Ορισμένοι παρουσιάζουν λευκορωσικά εθνικά μοτίβα, άλλοι επικεντρώνονται σε θέματα της σοσιαλιστικής περιόδου ενώ στους πιο σύγχρονους η έμφαση δίνεται κυρίως σε διακοσμήσεις υψηλής τεχνολογίας. 

Οι πινακίδες και οι ανακοινώσεις είναι στα λευκορωσικά και τα αγγλικά.

## Γραμμές και σταθμοί

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μινσκ
Μινσκ
World Party (τηλεοπτική σειρά)

Το World Party είναι ελληνική ταξιδιωτική εκπομπή, που διοργανώθηκε από τον Γιώργο Μαυρίδη και τον Σάκη Τανιμανίδη. Ξεκίνησε στην τηλεόραση στο ΕΡΤ3 το 2013 και στον Alpha TV από το 2014 έως το 2016.

## Περιγραφή
Η εκπομπή ακολουθεί τους παρουσιαστές Σάκη Τανιμανίδη και Γιώργο Μαυρίδη σε ταξίδια σε διάφορες χώρες του κόσμου, με σκοπό την εξερεύνηση πολιτισμών και τοπικών εθίμων. Οι παρουσιαστές έρχονται σε επαφή με τους ντόπιους, συμμετέχουν σε πολιτιστικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες και παρουσιάζουν διαφορετικούς τρόπους ζωής και διασκέδασης. Η εκπομπή συνδυάζει στοιχεία ταξιδιωτικού ντοκιμαντέρ με ψυχαγωγία, δίνοντας έμφαση στην περιπέτεια και την αυθεντική εμπειρία.

## Τέλος σειράς και επανασύνδεση
Το 2016 αποφασίστηκε από τον Alpha TV η οριστική διακοπή της προβολής της εκπομπής και η αντικατάσταση της από την εκπομπή Σ*τον Δρόμο*, την οποία παρουσίαζαν ο Γιώργος Μαυρίδης και ο Γιώργος Λέντζας. Αντίστοιχα ο Σάκης Τανιμανίδης πήρε μεταγραφή από τον Alpha TV στον ΣΚΑΪ, για να παρουσιάσει το τηλεπαιχνίδι επιβίωσης Survivor μέχρι το 2019, ενώ οι δρόμοι των δύο τηλεπαρουσιαστών ακολούθησαν ξεχωριστούς δρόμους.

Οκτώ χρόνια μετά, το 2024 ο Σάκης και ο Γιώργος επανασυνδέθηκαν και ξανασύστησαν το World Party, αυτήν την φορά στην συχνότητα του ΑΝΤ1, και με νέο όνομα *The Reunion*, συνεχίζοντας όπως παλαιότερα να ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αναζητώντας κάθε είδους μοναδικές εμπειρίες και διαφορετικοί τρόποι διασκέδασης. Γνωρίζουν ντόπιους, βιώνουν τοπικές παραδόσεις, αντλούν υψηλές δόσεις αδρεναλίνης και ζουν τη ζωή στο έπακρο, έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα και επεισόδια σε Ουγκάντα, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Αλβανία κ.α.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ανεπίσημη σελίδα με όλα τα επισόδια
*Σελίδα στο IMDb

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
PlayStation Portal

Το **PlayStation Portal** είναι ένα φορητό περιφερειακό για το PlayStation 5 που δημιουργήθηκε από τη Sony Interactive Entertainment. Μέχρι τα επίσημα αποκαλυπτήριά του ήταν γνωστό PlayStation Q Lite ή ως Project Q. Ανακοινώθηκε στις 23 Μαϊου 2022 και κυκλοφόρησε στις μεγάλες αγορές στις 15 Νοεμβρίου 2023. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε με μικρή καθυστέρηση, αφού εμφανίστηκε στα ράφια των καταστημάτων στις αρχές του 2024.

Το βασικό hardware του PlayStation Portal περιλαμβάνει μία οθόνη 8 ιντσών τεχνολογίας LCD και ανάλυσης HD, ενώ στα δεξιά και αριστερά της βρίσκονται τα πλήκτρα και οι μοχλοί εντολών ενός κανονικού χειριστηρίου DualSense. Το PlayStation Portal είναι σχεδιασμένο να κάνει μετάδοση ροής από ένα PlayStation 5 μέσω σύνδεσης Wi-Fi ή 5G με τη χρήση του προγράμματος Remote Play και μπορεί να φτάσει σε ανάλυση εικόνας τα 1080p και τα 60 καρέ το δευτερόλεπτο.

Μετά και τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις λειτουργικού, προσφέρει βελτιωμένη ποιότητα απεικόνισης.

Πολλοί το συγχέουν με το PlayStation Portable, την πρώτη φορητή κονσόλα της Sony Interactive Entertainment, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει, μιας και το PlayStation Portal δεν μπορεί να "τρέξει" παιχνίδια από τον αποθηκευτικό του χώρο και λειτουργεί απλά μόνο για την διαδικτυακή μετάδοση εικόνας από παιχνίδια που είναι φορτωμένα στο PlayStation 5.

## Παραπομπές
Αμανγκελντέ (επαρχία Καρασού)

Το **Αμανγκελντέ** (, *Amangeldı*, ρωσικά: ) είναι χωριό του αγροτικού οκρούγκ Κοϊμπαγάρ στην επαρχία Καρασού, της περιφέρειας Κοστανάι του Καζακστάν. Στην απογραφή του 2021 το χωριό είχε 598 κατοίκους.  Ιδρύθηκε το 1954 ως κεντρική εγκατάσταση του σοβχόζ «Αμανγκελντίνσκι» (совхоз «Амангельдинский»), και ονομάστηκε όπως και το σοβχόζ προς τιμήν του ηγέτη της εξέγερσης του 1916, Αμανκελντέ Ιμάνοφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Καρασού
TradeWinds

Η **TradeWinds** είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία ναυτιλιακών ειδήσεων στον κόσμο, η οποία διατηρεί ιστοσελίδα με διαδικτυακές ειδήσεις και μια έντυπη εβδομαδιαία εφημερίδα, που καλύπτει τα νέα της ναυτιλίας. Η TradeWinds ανήκει στον όμιλο DN Media Group και έχει την έδρα της στο Όσλο. Διαθέτει επίσης γραφείο στο Λονδίνο, στη Wood Street.

Η TradeWinds ασχολείται με τη ναυτιλιακή ατζέντα για πάνω από 25 χρόνια και καλύπτει όλες τις πτυχές της ναυτιλίας, εστιάζοντας ιδιαίτερα σε ειδήσεις που αφορούν τους πλοιοκτήτες και την εμπορική πλευρά του κλάδου. Η κάλυψη περιλαμβάνει νέες κατασκευές, δραστηριότητες πώλησης και αγοράς, ναύλωση, ανακύκλωση, αλλά και ναυτασφαλιστικά ατυχήματα και πειρατεία.

Η TradeWinds διαθέτει δημοσιογράφους πλήρους απασχόλησης με έδρα τη Σαγκάη, τη Σιγκαπούρη, το Νέο Δελχί, την Αθήνα, το Όσλο, το Στάμφορντ του Κονέκτικατ και το Λονδίνο.

Διαθέτει επίσης ηλεκτρονικό αρχείο που περιλαμβάνει ιστορικές ειδήσεις για τη διεθνή ναυτιλία.

Το 2000, το TradeWinds δημιούργησε την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού, το οποίο ενημερώνεται συνεχώς από τη Σιγκαπούρη, το Λονδίνο και το Στάμφορντ. Η εφαρμογή TradeWinds App κυκλοφόρησε το 2012 και είναι διαθέσιμη τόσο σε iOS όσο και σε Android.

## Εκδηλώσεις

Η TradeWinds οργανώνει επίσης την εκδήλωση "TradeWinds Shipowners Forum", στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιείται και το τακτικό ναυτιλιακό συνέδριο Ποσειδώνια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Tradewinds News
* The industry's most influential events

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ναυτιλία
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Νορβηγία
Χουάν Πέδρο Αγκίρε

Ο **Χουάν Πέδρο Χουλιάν Αγκίρε ι Λόπες δε Ανάγια** (, 19 Οκτωβρίου 1781 &#x2013; 17 Ιουλίου 1837) ήταν Αργεντινός επαναστάτης και πολιτικός.

Ο Αγκίρε γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, στις 19 Οκτωβρίου 1781, από τους γονείς του Κριστομπάλ Αγκίρε Χορντενάνα Λέκουε και Μαρία Μανουέλα Ινοσένσια Λόπες Ανάγια ι Ρουίς Γκάμες. Συμμετείχε στους πολέμους κατά των βρετανικών στρατευμάτων το 1806/07, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του λοχαγού. Το 1820, διετέλεσε για σύντομο χρονικό διάστημα προσωρινός Ανώτατος Διοικητής των Ηνωμένων Επαρχιών του Ρίο ντε λα Πλάτα και ήταν ο τελευταίος αξιωματούχος που κατείχε αυτόν τον τίτλο. Το 1824 ήταν υπουργός οικονομικών και το 1826 έγινε ο πρώτος πρόεδρος της νεοσύστατης εθνικής τράπεζας.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχηγών κράτους της Αργεντινής

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί στρατιωτικοί
Έγκελσμπαχ

Το **Έγκελσμπαχ** () είναι γερμανικός δήμος στο διαμέρισμα του Όφφενμπαχ, στο ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Έσσης
Κατηγορία:Διαμέρισμα του Όφφενμπαχ
Χύνφελντ

Το **Χύνφελντ** () είναι γερμανική πόλη στο διαμέρισμα της Φούλντα, στο ομόσπονδο κρατίδιο της Έσσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Κατηγορία:Διαμέρισμα της Φούλντα
Αψαράσας Κάνγκρι

thumb|Δορυφορική εικόνα του παγετώνα Τεράμ Σεχρ, κατά μήκος της βόρειας πλευράς του οποίου βρίσκεται η οροσειρά Αψαράσας Κάνγκρι

Το όρος **Αψαράσας Κάνγκρι** (αγγλικά: Apsarasas Kangri, ινδικά: अप्सरासस कांगरी, κινεζικά: 崗日峰) βρίσκεται στην υποοροσειρά Σιατσέν της οροσειράς Καρακορούμ. Με υψόμετρο 7.245 μ. αποτελεί το 96ο ψηλότερο βουνό στον κόσμο. Το Αψαράσας Κάνγκρι βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Κασμίρ που αποτελεί εδαφική διαμάχη μεταξύ Ινδίας, Πακιστάν και Κίνας. Βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ των περιοχών που ελέγχονται από την Κίνα ως μέρος της αυτόνομης περιοχής των Ουιγούρων του Σιντζιάνγκ, και του παγετώνα Σιατσέν που ελέγχεται από την Ινδία ως τμήμα του Λαντάχ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Κίνας
Κατηγορία:Βουνά της Ινδίας
Εμπούλε Κουελαγκόμπε

Η **Εμπούλε Κουελαγκόμπε** (πλήρες όνομα: *Mpule Keneilwe Kwelagobe* Εμπούλε Κενεϊλούε Κουελαγκόμπε**,** γεννημένη στις 14 Νοεμβρίου 1979) είναι Μποτσουανή επενδύτρια επιχειρηματίας, μοντέλο και Μις Υφήλιος το 1999. 

Το 1997 κέρδισε τον τίτλο Μις Μποτσουάνα, όντας ακόμα μαθήτρια. Το 1999 αναδείχθηκε νικήτρια στα Μις Υφήλιος Μποτσουάνα, δινοντάς της το δικαίωμα να συμμετάσχει στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος.

Εκπροσώπησε την χώρα της, στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος, κέρδισε τον τίτλο και έγινε η πρώτη έγχρωμη Αφρικανή νικήτρια και η πρώτη από την Μποτσουάνα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ακτιβιστές κατά του HIV/AIDS
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Κολούμπια
Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Άλσου Κουρμάσεβα

Η **Άλσου Κουρμάσεβα** (αγγλ.:Alsu Kurmasheva) (γενν. 1975 ή 1976)  είναι Ρωσοαμερικανίδα δημοσιογράφος με έδρα την Πράγα, η οποία εργάζεται στην υπηρεσία Tatar-Bashkir του Radio Free Europe/Radio Liberty.    Η Κουρμάσεβα συνελήφθη στο Καζάν της Ρωσίας στις 18 Οκτωβρίου 2023 και κατηγορήθηκε για παράλειψη εγγραφής ως ξένης πράκτορας.  Η κατηγορία επισύρει πιθανή ποινή φυλάκισης πέντε ετών. 

## Ιστορικό
Η Κουρμάσεβα εισήλθε στη Ρωσία στις 20 Μαΐου 2023, για να αντιμετωπίσει μια οικογενειακή έκτακτη ανάγκη, σύμφωνα με το RFE/RL . Κρατήθηκε προσωρινά ενώ περίμενε την πτήση της επιστροφής της στις 2 Ιουνίου 2023, στο αεροδρόμιο του Καζάν και οι αρχές κατέσχεσαν τα διαβατήρια της, εμποδίζοντάς την να φύγει από τη χώρα.  Της επιβλήθηκε πρόστιμο 10.000 ρούβλια επειδή δεν ανέφερε το αμερικανικό διαβατήριό της στις 11 Οκτωβρίου 2023, σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα. 

Η Κουρμάσεβα συνελήφθη ξανά στις 18 Οκτωβρίου 2023 και κατηγορήθηκε για παράλειψη εγγραφής ως ξένης πράκτορας, που τιμωρείται με φυλάκιση έως και πέντε ετών.  Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες εναντίον της Κουρμάσεβα είναι ότι «διεξήγαγε σκόπιμα μια στοχευμένη συλλογή στρατιωτικών πληροφοριών σχετικά με τις ρωσικές δραστηριότητες μέσω του Διαδικτύου για τη μετάδοση πληροφοριών σε ξένες πηγές.  Ο δικηγόρος της, Έντγκαρ Ματεβοσιάν, ανέφερε ότι η ίδια δηλώνει αθώα.  Στις 20 Οκτωβρίου 2023, οι ρωσικές αρχές παρέτειναν την κράτηση της Κουρμάσεβα κατά τρεις ημέρες.  Στις 23 Οκτωβρίου 2023, ένα περιφερειακό δικαστήριο στο Καζάν απέρριψε το αίτημα της Κουρμάσεβα για προδικαστικά μέτρα για την αποφυγή της φυλάκισης, αντ' αυτού την τοποθέτησε σε κέντρο κράτησης μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου 2023 

Η κράτηση της Κουρμάσεβα συγκέντρωσε σημαντική κριτική, ιδιαίτερα από δυτικές κυβερνήσεις και διεθνείς οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης. Ο Ντμίτρι Κολέζεφ, ένας εξέχων Ρώσος δημοσιογράφος, χαρακτήρισε τη σύλληψή της ως «άλλη μια όμηρο που έχει συλληφθεί».  Η Επιτροπή Προστασίας των Δημοσιογράφων ζήτησε από τη Ρωσία να απελευθερώσει την Κουρμάσεβα, εκφράζοντας «βαθιά ανησυχία» για την κράτηση της και δηλώνοντας «η δημοσιογραφία δεν είναι έγκλημα».  Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ισχυρίστηκε ότι η κράτηση της Κουρμάσεβα ήταν μια περίπτωση ρωσικής παρενόχλησης Αμερικανών πολιτών. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντιμίτρι Πεσκόφ αρνήθηκε ότι η Ρωσία παρενοχλούσε Αμερικανούς. Σύμφωνα με το Associated Press, οι αναλυτές πιστεύουν ότι η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιεί φυλακισμένους Αμερικανούς ως διαπραγματευτικά στοιχεία μετά την αύξηση των ρωσοαμερικανικών εντάσεων μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.  Την 1η Απριλίου 2024, ένα ρωσικό δικαστήριο παρέτεινε την κράτησή της μέχρι τις 5 Ιουνίου 2024 

## Προσωπική ζωή
Η Κουρμάσεβα έχει τόσο αμερικανική όσο και ρωσική υπηκοότητα.   Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι