open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάστρο της Ανδρούσας

Το **Κάστρο της Ανδρούσας** είναι μεσαιωνικό κτίσμα του 13ου αιώνα που ερείπια του διασώζονται σε καλή κατάσταση σήμερα στην Ανδρούσα Μεσσηνίας 21 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Βρίσκεται χτισμένο σε μικρό λόφο, σε ύψος 155 περίπου μέτρων και εποπτεύει όλο τον κάμπο της περιοχής, σήμερα χρησιμοποιείται για διάφορες εκδηλώσεις.
μικρογραφία|Κάστρο της Ανδρούσας
Το κάστρο χτίστηκε από τον πρίγκιπα της Αχαΐας και Βαρώνο της Καλαμάτας Γουλιέλμο Β' Βιλλαρδουίνο μετά το 1250 περίπου. Στα τέλη του 14ου αιώνα πέρασε στην εξουσία των Ναβαραίων , τον 15ο αιώνα πέρασε στους Βυζαντινούς κι έπειτα στους Οθωμανούς, τα επόμενα χρόνια άλλαζε χέρια μεταξύ Οθωμανών και Ενετών. Το κάστρο αποτελούσε κατά την Φραγκοκρατία έδρα δικαστή και γνώρισε αυτή την περίοδο μεγάλη ανάπτυξη και ακμή.

Το κάστρο είναι προσβάσιμο και σε απόσταση 80μ περίπου από το δρόμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαμών
Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Δημοτικό Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας»

Το **Δημοτικό Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας»** (πρώην εθνικό), με την αρχική ιταλική του ονομασία **Arena Del Sole**, είναι ένα ποδοσφαιρικό και ποδηλατικό στάδιο στην πόλη της Ρόδου και είναι έδρα του Διαγόρα Ρόδου και του Α.Σ. Ρόδος. Είναι φωταγωγημένο, διαθέτει ποδηλατοδρόμιο και σκεπαστή οροφή στις θύρες 1 και 2. Διαθέτει επίσης βοηθητικό προπονητικό κέντρο με φυσικό χλοοτάπητα και ανοιχτά γήπεδα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης.

## Ιστορία

Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1932 από τις Ιταλικές Αρχές με αρχιτέκτονα τον Armando Bernabiti, βασισμένο στα πλαίσια αρχαίου ελληνικού σταδίου σχήματος U, με κερκίδες στις τρεις πλευρές του, και είχε τότε το όνομα Arena Del Sole (Αρένα του Ήλιου), υπάρχουν αναφορές ότι το 1936 με την αλλαγή διοικητή των ιταλικών τότε Δωδεκανήσων, από τον Mario Lago στον Cesare Maria De Vecchi, το στάδιο μετονομάστηκε σε «Stadio Mussolini» https://ilcalciogreco.com/2021/03/18/diagoras-rodi-i-suoi-116-anni-tra-occupazioni-e-rinascite/ . Προς το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, πήρε το όνομα «Διαγόρας» από το όνομα του αρχαίου ολυμπιονίκη Διαγόρα του Ρόδιου από μέλη του Γ.Σ. Διαγόρα και άλλους Ρόδιους πατριώτες, όπως και χρησιμοποιήθηκε ως έδρα του Γυμναστικού Συλλόγου Διαγόρα. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το εξωτερικό τοίχος του σταδίου που ήταν περίπου 250εκ. διπλασιάστηκε, κι έτσι έχασε την αρχική ιταλική μορφή του. Η χωρητικότητα-ρεκόρ του σταδίου είναι 8.500 άτομα. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 3.693 θέσεις. 

Μέχρι τις αρχές της νέας χιλιετίας, δεν υπήρχαν καθίσματα, εκτός από την σκεπαστή κερκίδα, ώσπου τοποθετήθηκαν και στο υπόλοιπο γήπεδο. Το 2016 με εντολή της Γ' Εθνικής κατηγορίας τα καθίσματα αφαιρέθηκαν. Το 2019 το τοιχίο από την θύρα 4 ως 5 υπέστη κλίση και γκρεμίστηκε για να επιδιορθωθεί. Το 2019 ο Δήμος Ρόδου με εντολή της Football League επανάφερε και πάλι τα καθίσματα.

Το 2020 το τοιχίο στις θύρες 4-5 επισκευάστηκε στη πρώιμη ιταλική μορφή του και με τους ίδιους ακριβώς πωρόλιθους που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του το 1932. 

Το 2021 εγκρίθηκε κονδύλι για την ανακαίνιση και συντήρηση του σταδίου και των εγκαταστάσεων, που όμως δεν θα αλλάξουν την αρχική του όψη λόγω ότι συγκαταλέγεται στην Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων. 

Το βοηθητικό προπονητικό κέντρο κατασκευάστηκε μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο στο ίδιο μοτίβο με το κυρίως στάδιο. Στην ανατολική του είσοδο φέρει προτομή της αθλήτριας στίβου του Γ.Σ. Διαγόρα Θεοδώρας Μαρουφίδου που έχασε την ζωή της σε τροχαίο το 1998. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Ρόδο
Κατηγορία:Ρόδος (πόλη)
Κατηγορία:Διαγόρας Ρόδου (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Α.Σ. Ρόδος
Χους

Με το όνομα **Χους** μπορεί να αναφέρεται:

* Ο Γιαν Χους (1370-1415), Τσέχος θρησκευτικός φιλόσοφος και μεταρρυθμιστής
* Ο Χους (Βίβλος), χαρακτήρας της Βίβλου
* Το Χους (πόλη), πόλη της Ολλανδίας
* Ο αστεροειδής 1840 Χους
* Σε τύπο οινοχόης
* Το χώμα, στην καθαρεύουσα
* Το Χους (Αζερμπαϊτζάν), χωριό στην επαρχία Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν
Καστίλλη (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Καστίλλη** ή **Καστίλη** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

## Τοπωνύμια
### Ισπανία
* Κομητεία της Καστίλης, ένα από τα μεσαιωνικά κράτη του Βασιλείου του Λεόν (850–1035 μ.Χ.)
* Βασίλειο της Καστίλης, ένα από τα μεσαιωνικά βασίλεια της Ιβηρικής χερσονήσου (1035–1230 μ.Χ.)
* Στέμμα της Καστίλης, ιστορική οντότητα που διήρκεσε από το 1230 έως την πλήρη ενοποίηση των βασιλείων του Λεόν και της Καστίλης (1230–1716)
** Παλαιά Καστίλη, ιστορική περιοχή του 18ου αιώνα στο βόρειο τμήμα της Καστίλης
** Νέα Καστίλη (Ισπανία), ιστορική περιοχή του 18ου αιώνα στο νότιο τμήμα της Καστίλης
** Καστίλη (ιστορική περιοχή), ιστορική περιοχή της Ισπανίας που προέκυψε από τη συνένωση διαφόρων βασιλείων και κομητειών
* Καστίλλη και Λεόν, αυτόνομη κοινότητα της σύγχρονης Ισπανίας, παρόμοια με την Παλαιά Καστίλη
* Καστίλλη-Λα Μάντσα, αυτόνομη κοινότητα της σύγχρονης Ισπανίας, παρόμοια με τη Νέα Καστίλη
Άνι

:*Αυτό το άρθρο είναι για το μυθολογικό ον. Για άλλες χρήσεις, δείτε [[Άνι (αποσαφήνιση)]].*

* Στην Ετρουσκική μυθολογία, ο **Άνι** είναι θεός του ουρανού. Χαρακτηρίζεται πως κατοικεί στον υψηλότερο ουρανό και μερικές φορές απεικονίζεται με δύο πρόσωπα, πιθανώς ισοδυναμώντας με τον Ακκαδικό θεό Άνου και το Ρωμαϊκό θεό Ιανό.
* Στην Αιγυπτιακή μυθολογία, ο **Άνι** είναι μια σκοτεινή θεότητα του φεγγαριού της Αιγύπτου η οποία λατρευόταν κατά την ενοποίηση της Αιγύπτου π. 3000 π.Χ. Η σύζυγος και σύντροφός του είναι η θεά Ανίτ.  Χαρακτηρίζεται πως κατοικεί στον υψηλότερο ουρανό.
 
## Δείτε επίσης
* *[[Interpretatio graeca]]*
* Annie, μιούζικαλ

## Σημειώσεις


## Παραπομπές
* Φίσερ, Ρίτσαρντ Τζέιμς *Ιστορική Γένεσις: από τον Αδάμ στον Αβραάμ* Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Αμερικής, 2007
* Τζόρνταν, Μάικλ *Εγκυκλοπαίδεια των Θεών: Πάνω από 2.500 Θεότητες του Κόσμου* Νέα Υόρκη: Γεγονότα στο Αρχείο 1993

Κατηγορία:Ετρουσκική μυθολογία
Ιστορικός Κύκλος

Οι **Κύκλοι των Βασιλέων**, επίσης γνωστοί ως οι **Κύκλοι Βασιλέων** ή ο **Ιστορικός Κύκλος** είναι το σώμα της Παλαιάς και Μεσαιωνικής Ιρλανδικής λογοτεχνίας. Περιέχουν ιστορίες των μυθικών βασιλέων της Ιρλανδίας, για παράδειγμα Κόρμακ μακ Αιρτ, Νίαλ των Εννέα Ομήρων, Ίογκαν Μορ, Κόναλ Κορκ, Γκουαίαρ Αίντνε μακ Κολμαίν, Ντίαρμαιτ μακ Σέρμπαιλ, Λουγκαίντ μακ Κον, Κον των Εκατό Μαχών, Λόεγκαιρ μακ Νιλ, Κρίμθαν μακ Φινταίγκ, και Μπράιαν Μπόρου.

Ήταν μέρος του καθήκοντος των μεσαιωνικών Ιρλανδών βάρδων, ή των ποιητών της αυλής, να καταγράφουν την ιστορία της οικογένειας και της γενεαλογίας του βασιλιά που υπηρετούσαν. Αυτό που έκαναν στα ποιήματα ήταν να συνδυάσουν το μυθολογικό και το ιστορικό σε ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Η μορφή των ιστοριών που προέκυψαν έχει γίνει γνωστή ως ο Ιστορικός Κύκλος, ή πιο σωστά Κύκλοι, καθώς υπάρχει ένας αριθμός ανεξάρτητων ομαδιποιήσεων.

Οι βασιλείς που περιλαμβάνονται εκτείνονται από τον σχεδόν ολότελα μυθολογικό Λαμπραίντ Λινγκσίτς, ο οποίος κατά ισχυρισμούς έγινε Υψηλός Βασιλιάς της Ιρλανδίας γύρω στο 431 π.Χ., μέρχι τον εξ ολόκληρου ιστορικό Μπράιαν Μπόρου. Ωστόσο, η μεγαλύτερη δόξα του Ιστορικού Κύκλου είναι το *[[Buile Shuibhne]]* (*Το Παραλήρημα του Σουίνι*), ένα 12ου αιώνα παραμύθι ειπομένο σε στίχους και πεζό λόγο.

Ο Suibhne, βασιλιάς του Νταλ νAραίντι, ήταν καταραμένος από τον Άγια Ρόναν και έγινε βασιλιάς μισός άνθρωπος, μισός πουλί, καταδικασμένος να ζει τη ζωή του στο δάσος, προσπαθόντας να ξεφύγει από τους ανθρώπινους συντρόφους του. Η ιστορία έχει εξάψει τη φαντασία της σύγχρονων Ιρλανδών ποιητών και έχει μεταφραστεί από τους Τρέβορ Τζόις και Σίμους Χίνι.

## Περαιτέρω ανάγνωση
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κύκλοι των Βασιλέων

Κατηγορία:Ιρλανδική μυθολογία

Κατηγορία:Μυθολογία-επέκταση
Κάστρο του Μίλα

Το **Κάστρο του Μίλα** είναι ένα μεσαιωνικό οχυρό χτισμένο κοντά στο χωριό Μίλα Μεσσηνίας Το κάστρο απέχει 7 χιλιόμετρα από τον Μελιγαλά. Σήμερα διασώζονται ερείπια του , ήταν μικρό οχυρό και η χρήση του ήταν για τον έλεγχο του δημόσιου δρόμου και της περιοχής. 

Κτίστηκε από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και την Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου, κατά μία άποψη ήταν η έδρα της Βαρωνίας της Γρίτσαινας.. Σύγχρονες έρευνες το ταυτίζουν με το κάστρο *"Chateaunef"* πού όντως έχτισε η Ισαβέλλα και χρησίμευε για την άμυνα της Μεσσηνίας από τις επιθέσεις του Δεσποτάτου του Μυστρά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαρωνία της Γρίτσαινας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Against the Grain

Το ***Against the Grain*** είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του μπλουζ ροκ κιθαρίστα Ρόρι Γκάλαχερ, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1975 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis Records" και επανεκδόθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1999 από την "Buddha Records" με δύο επιπλέον τραγούδια, τα "*Cluney Bues*" και "*My Baby, Sure*".
Το 1975, ο Γκάλαχερ υπέγραψε συμβόλαιο για έξι δίσκους με τη δισκογραφική εταιρεία "Chrysalis Records" με πρώτη κυκλοφορία το συγκεκριμένο άλμπουμ. Παρ' όλα αυτά, ο δίσκος έλαβε πιο μέτριες κριτικές σε σύγκριση με τους προκατόχους του.
Το "*Against the Grain*" βραβεύθηκε ως ασημένιος δίσκος από την British  Phonographic Industry στις 31 Οκτωβρίου 1975 και έγινε χρυσό στις 25 Φεβρουαρίου 2005.

## Τραγούδια
1. **Let Me In** *(Gallagher)* - 4:03
2. **Cross Me Off Your List** *(Gallagher)* - 4:26
3. **Ain't Too Good** *(Gallagher)* - 3:54
4. **Souped-Up Ford** *(Gallagher)* - 6:24
5. **Bought and Sold** *(Gallagher)* - 3:24
6. **I Take What I Want** *(Porter, Hodges, Hayes)* - 4:22
7. **Lost at Sea** *(Gallagher)* - 4:06
8. **All Around Man** *(Davenport)* - 6:14
9. **Out on the Western Plain** *([[Λιντμπέλι|Lead Belly]])* - 3:53
10. **At the Bottom** *(Gallagher)* - 3:18

## Θέσεις τσαρτ
***Against the Grain*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[Οκτώβριος]] [[1975]]***

## Βραβεία
***Against the Grain*** *(άλμπουμ)*
Ηνωμένο Βασίλειο (*BPI Certification*): Χρυσός

## Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "*Against the Grain*" είναι οι εξής:

*Ρόρι Γκάλαχερ - φωνητικά, κιθάρα
*Τζέρι ΜακΑβόι - μπάσο
*Ροντ ντε Αθ - κρουστά, τύμπανα
*Λου Μάρτιν - πλήκτρα

## Πηγές
* Allmusic review
* Sputnik Music review
* Επίσημο site του Rory Gallagher
* Αμερικανικά τσαρτ
* Βραβεύσεις από τη BPI

Κατηγορία:Δισκογραφία του Ρόρι Γκάλαχερ
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Κάστρο Λεύκτρου

Το **Κάστρο Λεύκτρου**, επίσης γνωστό ως **Κάστρο Γιστέρνας** ή **Μπωφόρ** (γαλλικά: *Βeaufort*), ήταν οχυρωματικό έργο της Φραγκοκρατίας στη (δυτική) Μεσσηνιακή Μάνη, παρά το σημερινό χωριό Στούπα Μεσσηνίας, χτισμένο σε μικρό παραθαλάσσιο λόφο στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Ταΰγετου, που σήμερα σώζονται μόνο ερείπιά του. 

## Ιστορία
Στην αρχαιότητα στον λόφο αυτό είχε χτιστεί η ακρόπολη του αρχαίου Λεύκτρου. Κατά την Φραγκοκρατία πάνω στο αρχαίο τείχος της ακρόπολης χτίστηκε το εν λόγω κάστρο, εξ ου και η ελληνική ονομασία του. Το κάστρο αυτό έκτισε στη δεκαετία του 1250 ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος (1245-1278), ηγεμόνας του τότε Πριγκιπάτου της Αχαΐας, κατά προτροπή των Ζυγιωτών του Ταϋγέτου, θεωρώντας το προσωπική του κτήση, όπως και την Καλαμάτα, στα πλαίσια των προσπαθειών του αφενός να προσοικειωθεί, αφετέρου και να ελέγχει τους ατίθασους Μανιάτες που μη έχοντας πόρους ζωής συνήθιζαν να κατατάσσονται στο βυζαντινό στρατό, όπως και οι Τσάκωνες.  Αναφέρεται μάλιστα ότι ο πρίγκιπας για την ανέγερση του Μπω-φόρ, όπως το ονόμασε, είχε καλέσει Ενετό μηχανικό από την Κορώνη. Παρά ταύτα τούτο αν και φέρεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο στον έλεγχο των Μηλιγγών και των Τσακώνων παρέμεινε υπό την κυριαρχία του για μικρό διάστημα. μετά την ιστορική μάχη της Πελαγονίας όπου συνελήφθη ο Βιλλαρδουΐνος και στη συνέχεια ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη και κατέλυσε την Λατινική Αυτοκρατορία, όπου γρήγορα απελευθερώθηκε και η Λακωνία και το κάστρο Λεύκτρου το 1262 πέρασε στους Μανιάτες, συμμάχους των Βυζαντινών. 

Όταν το 1304 οι βυζαντινοί επιτέθηκαν και πολιορκούσαν το Κάστρο Μπωφόρ στα Λεύκτρα. Τότε ο Ιωάννης Α΄ Βαρώνος-αρχεπίσκοπος Πάτρας μαζί με τον βαρώνο της Αρκαδίας Νικόλαο Μαύρο, της Βοστίτσας Ούγου Β΄ και της Χαλανδρίτσας Γεώργιο Γκίζι μάζεψαν μεγάλο στρατό και επιτέθηκαν στους βυζαντινούς που πολιορκούσαν το κάστρο. Έπειτα από σκληρή μάχη τους ανάγκασαν να λύσουν την πολιορκία. Το κάστρο καταλήφθηκε από το Δεσποτάτο του Μυστρά στα τέλη του 14ου αιώνα ενώ αργότερα περνά στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, κάτι που μπορεί να συνδέεται με αναφορές των ντόπιων σε «κάστρο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά». Το 1458 το κατέλαβαν οι Τούρκοι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.12ος, σ.924
* Υπουργείο Πολιτισμού , Κάστρο Λεύκτρου , ανακτήθηκε 15 Μαΐου 2013
* Δήμος Ανατολικής Μάνης, Βυζαντινή περίοδος – Φραγκοκρατία, ανακτήθηκε 15 Μαΐου 2013
* Στέφανου Θωμοπούλου, Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4
* Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / Ουΐλλιαμ Μίλλερ, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Εν Αθήναις Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, 1909-1910, σελίδα 270

Κατηγορία:Κάστρα της Λακωνίας
Κατηγορία:Κάστρα της Μάνης
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κάστρο της Καλαμάτας

Το **Κάστρο της Καλαμάτας** είναι οχυρωματικό κτίσμα που βρίσκεται στη σημερινή πόλη της Καλαμάτας στην Μεσσηνία. Βρίσκεται σε λόφο στα βορειοδυτικά της πόλης όπου στους πρόποδές του περνά ο ποταμός Νέδοντας και πιο συγκεκριμένα στην οδό Σπάρτης 28. Το κάστρο στο εσωτερικού του περιελάμβανε οχυρωμένη ακρόπολη ενώ έχουν βρεθεί και ερείπια ναού.

Κατά την αρχαιότητα στον λόφο ο μυθολογικός ήρωας Φάρις είχε χτίσει την Ακρόπολη της αρχαίας πόλης Φαραί. Εκεί βρισκόταν το παλάτι των βασιλέων της πόλης που αναφέρεται ανάμεσα σε αυτές που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Τον 6ο αιώνα μ.Χ. πάνω στα αρχαία ερείπια χτίστηκε χριστιανικός ναός κι έπειτα οι Βυζαντινοί οχύρωσαν ξανά το μέρος.

Κατά την Φραγκοκρατία ανακατασκευάστηκε από τους Βιλλεαρδουίνους και προστέθηκαν νέες οχυρώσεις. Ο Γοδεφρείδος Α' Βιλλαρδουίνος το έκανε κατοικία του και έδρα της Βαρωνίας των Καλαμών, έμεινε στα χέρια της οικογένειας έως το 1325 όταν και το κατέλαβαν οι βυζαντινοί με τελευταία ιδιοκτήτη την Μαχώ του Αινώ. Τον 15ο αιώνα πέρασε στα χέρια των Οθωμανών και την περίοδο 1685 μέχρι το 1715 στους Ενετούς όπου συντήρησαν τις υπάρχουσες οχυρώσεις και πρόσθεσαν νέες. 

Τον 19ο αιώνα περνά σε παρακμή και το 1821 καταλήφθηκε από τους έλληνες κατά την επανάσταση. Το 1825 το πολιορκεί ο Ιμπράημ και του δημιουργεί μεγάλες καταστροφές. 

Επίσης, το κάστρο χρησιμοποιείται έως και σήμερα για διάφορες παραστάσεις, εκδηλώσεις, συναυλίες και άλλα πολλά.

## Πηγές
* Υπουργείο Πολιτισμού, Κάστρο Καλαμάτας , ανακτήθηκε 15 Μαΐου 2013
* Πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός της Μεσσηνίας, Κάστρο Καλαμάτας , ανακτήθηκε 15 Μαΐου 2013

Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαμών
Κατηγορία:Καλαμάτα
Άλφρεντ Κίνσεϊ

Ο **Άλφρεντ Τσαρλς Κίνσεϊ** (*Alfred Charles Kinsey*, 23 Ιουνίου 1894 — 25 Αυγούστου 1956) ήταν Αμερικανός βιολόγος, καθηγητής εντομολογίας και ζωολογίας, και σεξολόγος ο οποίος το 1947 ίδρυσε το Ινστιτούτο Σεξουαλικών Ερευνών στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, τώρα γνωστό ως Ινστιτούτο Ερευνών Κίνσεϊ περί Σεξ, Φύλου και Αναπαραγωγής. Είναι ευρέως γνωστός για την συγγραφή των βιβλίων "*[[Sexual Behavior in the Human Male]]*" («*Σεξουαλική Συμπεριφορά στο Ανθρώπινο Αρσενικό*», 1948) και "*[[Sexual Behavior in the Human Female]]*" («*Σεξουαλική Συμπεριφορά στο Ανθρώπινο Θηλυκό*», 1953), γνωστά και ως Αναφορές Κίνσεϊ, καθώς και για την κλίμακα Κίνσεϊ. Η έρευνα του Κίνσεϊ πάνω στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα, θεμελιώδης για το πεδίο της σεξολογίας, προκάλεσε αντίδραση τις δεκαετίες του 1940 και 1950. Το έργο του επηρέασε σε πολύ μεγάλο βαθμό κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και διεθνώς.

## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Παλαιόκαστρο Μεσοχωρίου

Το **Παλαιόκαστρο** είναι οχυρωματικό κτίσμα της Φραγκοκρατίας στο σημερινό οικισμό Παλαιόκαστρο Λακωνίας που διοικητικά ανήκει στο Μεσοχώρι Λακωνίας. Βρίσκεται κτισμένο σε λόφο που δεσπόζει του κάμπου των Βοίων και σε περιοχή που μπορούσαν να ελέγξουν τα περάσματα. Απέχει 13 χιλιόμετρα από την Νεάπολη και είναι προσβάσιμος αρχαιολογικός χώρος. Σήμερα αναφέρεται και κάστρο *Αγίας Παρασκευής* λόγω του ομώνυμου χριστιανικού ναού που έχει χτιστεί στο εσωτερικό του.

Χτίστηκε από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας τον 13ο αιώνα και αναφέρεται ότι ο Γουλιέλμος Β' Βιλλαρδουίνος το παραχώρησε στους άρχοντες την Μονεμβασιάς για να του παραδώσουν την πόλη

## Πηγές
* Δήμος Μονεμβασιάς, Κάστρο 'Αγίας Παρασκευής' Μεσοχωρίου, ανακτήθηκε 15 Μαΐου 2013

Κατηγορία:Κάστρα της Λακωνίας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κάστρο Γρεβενό

Το **Κάστρο Γρεβενό** (σήμερα και **Κάστρο του Γρεβενού**) είναι μεσαιωνικό κάστρο που στις μέρες μας ερείπια του διασώζονται στο χωριό Γρεβενό της ορεινής Αχαΐας. Βρίσκεται χτισμένο σε λόφο παραφυάδα του Ερύμανθου· δίπλα στον λόφο περνά ο ποταμός Παραπείρος.

Είναι αγνώστου χρόνου κατασκευής, άγνωστο επίσης και από ποιόν χτίστηκε. Πρώτη αναφορά υπάρχει τον 14ο αιώνα επί πρίγκιπα Πέτρου του Σαν Σουπερμάνο ο ορθόδοξος μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Μάξιμος που ήταν υποστηριχτής του συνέλαβε με τέχνασμα τον βυζαντινό τοποτηρητή Φραγκόπουλο και τον έδωσε μαζί με το κάστρο στον Ενετό Σαρακηνόπουλο εχθρό του Δεσπότη του Μυστρά.

Μέχρι το 1430 και την κατάλυση του Πριγκιπάτου της Αχαΐας είχε περάσει ξανά στην κατοχή του Δεσποτάτου του Μυστρά. Το 1460 πολιορκήθηκε από τους Οθωμανούς και τον Ζαγανό πασά αλλά αντέταξε σθεναρή αντίσταση και ο Ζαγανός έλυσε την πολιορκία. Το 1463 το κατέλαβε ο Μιχαήλ Ράλλης και αργότερα κατελύφθη από τους Οθωμανούς και τον Ισάν πασά. Έκτοτε δεν ξανά αναφέρεται και άγνωστο πότε εγκαταλείφθηκε, στους επόμενους χρόνους στο εσωτερικό του χτίστηκε χριστιανική μόνη εγκαταλελειμμένη σήμερα.

## Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμοι Α'-Β', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998-1999.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Γρεβενό.

Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Ζοζέφ Ντολ

-->
}}
Ο **Ζοζέφ Ντολ** (γαλλ. *Joseph Daul*) είναι Γάλλος πολιτικός και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ανατολική Γαλλία.

Είναι μέλος των Ρεπουμπλικανών, το οποίο είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Στις 9 Ιανουαρίου 2007 εξελέγη πρόεδρος της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αντικαθιστώντας τον Χανς-Γκερτ Πέτερινγκ, ο οποίος έγινε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο Ντολ, εξαιτίας της θέσης του στην προεδρία της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, είναι παράλληλα και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο Ντολ ήταν προηγουμένως γνωστός ως μέλος της Επιτροπής Γεωργίας, στην οποία εξελέγη στις 23 Ιουλίου 2004.

Είχε, επίσης, χρηματίσει δήμαρχος της πόλης Πφέτισχαϊμ της Αλσατίας από το 1989 μέχρι το 2001, ενώ είναι αξιωματικός του Αγροτικού Τάγματος της Αξίας, ιππότης του Εθνικό Τάγμα της Αξίας και μέλος της Λεγεώνας της Τιμής.

Εκτός από γαλλικά, ο Ζοζέφ Ντολ ομιλεί και γερμανικά και αλσατικά.

Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γαλλίας
Βιργινάλι

[thumb|right|220px|[Γιοχάνες Βερμέερ, μάθημα μουσικής (1662-1665), Βασιλική συλλογή, Λονδίνο.]]

Το **βιργινάλι** ή **βιργινάλιο**, από την ονομασία του (λατ. Virgula, αγγλ. Virginal= Παρθένια), είναι ένα είδος Τσέμπαλου πληκτροφόρου και χορδόφωνου.
[thumb|right|220px|Φλαμανδικό βιργινάλι, [Μουσείο της Μουσικής (Παρίσι)|Μουσείο της μουσικής, Παρίσι.]]

Υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια της όψιμης Αναγέννησης και στις αρχές του Μπαρόκ. Κίνησε το ενδιαφέρον και των ζωγράφων εκείνης της εποχής, ιδιαίτερα του Βερμέερ  που απαθανάτισε μια σειρά σκηνών με κεντρικό θέμα το βιργινάλι.

 

Στους συνθέτες που έγραψαν για βιργινάλιο ή τα έργα τους ερμηνεύονται συχνά σε αυτό περιλαμβάνονται οι:
* Ορλάντο Γκίμπονς (1583-1625)
* Τόμας Μόρλεϋ (1557/58–1602)
* Αντριάνο Μπανκιέρι (1568-1634)
* Ουίλιαμ Μπερντ (1543-1623)
* Ζάμουελ Σάιτ (1587-1654)
* Γιαν Σβέελινκ (1562–1621)
* Τόμας Τόμκινσς (1572-1656)
* Πήτερ Φίλιπς (1560–1628)
* Τζιρόλαμο Φρεσκομπάλντι (1583–1643)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  HPSCHD-L - Βιργινάλι και συναφή θέματα

Κατηγορία:πληκτροφόρα μουσικά όργανα
Κατηγορία:Μουσικά όργανα της Αναγέννησης
Χρυσοτσίχλονο

Το **Χρυσοτσίχλονο** (Emberiza citrinella) είναι πτηνό της οικογένειας των Εμπεριζίδων. 

Είναι κοινό σε όλα τα είδη των ανοιχτών περιοχών με Θάμνους και μικρά δέντρα. Τον χειμώνα σχηματίζουν μικρά κοπάδια. Το χρυσοτσίχλονο έχει μήκος 15 με 17 εκατοστά και ένα χοντρό ράμφος σποροφάγου. Το αρσενικό έχει ένα ανοιχτό κίτρινο κεφάλι, κίτρινη κοιλιά και ραβδωτή καφέ πλάτη. Το θηλυκό είναι είναι ίδιου χρώματος αλλά πιο θαμπό και με περισσότερες ρίγες. Η κραυγή του αρσενικού είναι μονότονη και επαναλαμβανόμενη.

Η διατροφή του αποτελείται από έντομα και σπόρους. Φτιάχνει τη φωλιά του στο έδαφος και γεννάει τρία με έξι αυγά τα οποία έχουν τριχοειδή σημάδια.

Ο Μπετόβεν παραδέχτηκε ότι εμπνεύστηκε τις πέντε πρώτες νότες τις 5ης συμφωνίας του από το κελάηδισμα του χρυσοτσίχλονου.

## Γεωγραφική κατανομή
To χρυσοτσίχλονο αναπαράγεται στην Ευρώπη και το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας. Σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης ο αριθμός των χρυσοτσίχλονων του έχουν μειωθεί σημαντικά. Στη Μεγάλη Βρετανία ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί κατά 54% από το 1970. Στην Ευρώπη και την Ασία το χρυσοτσίχλονο είναι επιδημητικό αλλά σε ορισμένες πολύ βόρειες περιοχές μεταναστεύει τον χειμώνα σε θερμότερα μέρη.

## Ενδιαίτημα
Το χρυσοτσίχλονο πιο συχνά βρίσκεται σε πεδινές περιοχές και σε αγροτικές εκτάσεις, πιθανόν λόγω της μεγαλύτερης διαθεσιμότητας των σπόρων. Φωλιάζει σε θάμνους, αυλάκια και φράχτες. Προτιμάει περιοχές που βρίσκονται κοντά σε μακρύ χορτάρι ή καλλιέργειες δημητριακών. Τα κοπάδια περνάνε το χειμώνα σε περιοχές με πολλούς σπόρους όπως σπαρμένα χωράφια. 

Το χρυσοτσίχλονο έχει εισαχθεί στη Νέα Ζηλανδία το 1862 όπου έχει ευδοκιμήσει. 

## Διατροφή
Τρέφεται κυρίως με σπόρους από δημητριακά, πόες, τσουκνίδες, καλάμια και άλλα αγριόχορτα. Επίσης κατά την περίοδο της αναπαραγωγής τρώει έντομα όπως μύγες, ακρίδες, κατσαρίδες, ψαλίδες, κάμπιες, σκαθάρια, σκουλίκια και σαλιγκάρια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ageing and sexing (PDF; 2.9 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze
*ARKive - images and movies of the yellowhammer ''(Emberiza citrinella)''
* Yellowhammer in Iran

Κατηγορία:Εμπεριζίδες
Dash Kappei

μικρογραφία|Το λογότυπο με το όνομα της σειράς στα Ιαπωνικά

To ***Dash Kappei*** (ιαπωνικά: ダッシュ勝平, Χέπμπορν: *Dasshu Kappei*) είναι ιαπωνικό manga του Νομπόρου Ροκούντα, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1980 στην εβδομαδιαία ανθολογία μάνγκα *Weekly Shōnen Sunday* σε 158 κεφάλαια (17 τόμοι).   

Το 1981, η εταιρεία τηλεοπτικών παραγωγών *Tatsunoko Production* δημιούργησε, με βάση το μάνγκα, μια σειρά άνιμε 65 επεισοδίων, σε σκηνοθεσία του *Masayuki Hayashi*, για το κανάλι *Fuji TV*, όπου προβλήθηκε από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Δεκέμβριο του 1982. Στην Ελλάδα, ελληνική μεταγλώττιση ιταλικής εκδοχής του άνιμε προβλήθηκε για πρώτη φορά από το Channel 9 Αττικής και Θεσσαλονίκης, εξ ου και η διαφορά στα ονόματα των χαρακτήρων. Στην Κύπρο, προβλήθηκε από το Plus TV.

## Κριτική
Η σειρά αποτέλεσε αντικείμενο επικριτικών σχολίων από το ΕΣΡ και την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, λόγω σκηνών όπου ο Τζίτζι σηκώνει τις φούστες των συμμαθητριών του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σειρές anime
Κατηγορία:Σειρές manga
Κατηγορία:Κωμικά anime και manga
Κατηγορία:Shōnen anime και manga
Θέρστον (νησί)

Το **Θέρστον** (αγγλικά: *Thurston*) είναι νησί της Ανταρκτικής και ειδικότερα το τρίτο μεγαλύτερο σε έκταση μετά τη Γη Αλεξάνδρου Α΄ και το Μπέρκνερ. Με έκταση 15.700 τ.χλμ. είναι το 56ο μεγαλύτερο παγκοσμίως και είναι ακατοίκητο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Θέρστον
Ευρωπαϊκή Οδός 952

thumb|250px|Το σήμα της οδού.
Η **Ευρωπαϊκή Οδός 952** **(Ε952)** είναι ευρωπαϊκός οδικός άξονας Β' Κλάσης, ενταγμένος στο διευρωπαϊκό δίκτυο και ανήκει σε όλο το μήκος του στην Ελλάδα. Συνδέει οδικώς τις σημαντικότερες πόλεις του γεωγραφικού διαμερίσματος της Στερεάς Ελλάδας, όπως είναι η Λαμία, το Καρπενήσι και το Αγρίνιο, αλλά και τις περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας και Στερεάς Ελλάδας, καθώς και την Περιφέρεια Ηπείρου, μέσω της Πρέβεζας. Γεωγραφικά διασταυρώνεται, από τα ανατολικά στα δυτικά, με τον Σπερχειό ποταμό, το όρος Τυμφρηστός, τη Λίμνη των Κρεμαστών και το όρος Παναιτωλικό. 

Με μήκος περίπου 250 χιλιομέτρων, έχει διεύθυνση από τα ανατολικά στα δυτικά και ταυτίζεται σε ορισμένα σημεία του με την Εθνική Οδό 38 (τμήμα Λαμία - Αγρίνιο) και την Εθνική Οδό 42 (τμήμα Αμφιλοχία - Πρέβεζα). Είναι κατασκευασμένος με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση, ενώ το πλάτος του δρόμου κυμαίνεται από τα 8 έως τα 11 μέτρα. Εξαίρεση αποτελεί, στη Φθιώτιδα, το τμήμα Καστρί-Μακρακώμη, μήκους 9 χιλιομέτρων, το οποίο έχει διαπλατυνθεί και διαθέτει διαχωριστικό προστατευτικό κιγκλίδωμα.   

## Παραπομπές


952
Κατηγορία:Δρόμοι στη Στερεά Ελλάδα
Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Κατηγορία:Δρόμοι στην Ήπειρο
Κάρνεϊ (νησί)

Το **Κάρνεϊ** (αγγλικά: *Carney*) είναι νησί της Ανταρκτικής και ειδικότερα το τέταρτο μεγαλύτερο σε έκταση μετά τη Γη Αλεξάνδρου Α΄, το Μπέρκνερ και το  Θέρστον. Έχει έκταση 8.500 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο.

Καρνει
Ρούσβελτ νήσος (Ανταρκτική)

Το **Ρούσβελτ** (αγγλικά: *Roosevelt*) είναι νησί της Ανταρκτικής και ειδικότερα το πέμπτο μεγαλύτερο σε έκταση μετά τη Γη Αλεξάνδρου Α΄, το Μπέρκνερ, το  Θέρστον και το Κάρνεϊ. Έχει έκταση 7.500 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ρουσβελτ
BBC Sessions (δίσκος του Ρόρι Γκάλαχερ)

**BBC Sessions** είναι ο τίτλος του διπλού άλμπουμ του μπλουζ ροκ κιθαρίστα Ρόρι Γκάλαχερ, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Capo Records" και περιέχει ζωντανές ηχογραφήσεις στο πρώτο του μέρος και ηχογραφήσεις σε στούντιο στο δεύτερο.
Οι ηχογραφήσεις έγιναν από το δίκτυο "BBC" και προέρχονται από μία μεγάλη περίοδο της καριέρας του Γκάλαχερ ξεκινώντας από το 1971, τη χρονιά που κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, μέχρι και το 1986. Τα τραγούδια τα οποία περιέχονται στη συγκεκριμένη κυκλοφορία είναι κατά βάση συνθέσεις του ιδίου, ενώ περιέχονται και διασκευές σε μπλουζ τραγούδια αλλά και σε παραδοσιακά κομμάτια.

## Τραγούδια
***CD 1, In Concert***
1. **Calling Card** *(Gallagher)* - 8:25
2. **What in the World** *(traditional arr. Gallagher)* - 9:17
3. **Jacknife Beat** *(Gallagher)* - 8:59
4. **Country Mile** *(Hutto)* - 3:17
5. **Got My Mojo Working** *(Foster)* - 5:17
6. **Garbage Man** *(Hammond)* - 5:54
7. **Roberta** *(traditional arr. Gallagher)* - 2:37
8. **Used to Be** *(Gallagher)* - 4:5
9. **I Take What I Want** *(Gallagher)* - 6:57
10. **Cruise On Out** *(Gallagher)* - 5:48

***CD 2, Studio***
1. **Race the Breeze** *(Gallagher)* - 6:53
2. **Hands Off** *(Gallagher)* - 4:58
3. **Crest of a Wave** *(Gallagher)* - 3:57
4. **Feel So Bad** *(Willis)* - 4:58
5. **For the Last Time** *(Gallagher)* - 4:13
6. **It Takes Time** *(traditional arr. Gallagher)* - 4:28
7. **Seventh Son of a Seventh Son** *(Gallagher)* - 7:59
8. **Daughter of the Everglades** *(Gallagher)* - 6:12
9. **They Don't Make Them Like You** *(Gallagher)* - 3:58
10. **Tore Down** *(Thompson)* - 5:14
11. **When My Baby She Left Me** *(Williamson)* - 5:00
12. **Hoodoo Man** *(traditional arr. Gallagher)* - 7:23

## Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "*BBC Sessions*" είναι οι εξής:

*Ρόρι Γκάλαχερ - φωνητικά, κιθάρα
*Τζέρι ΜακΑβόι - μπάσο
*Ροντ ντε Αθ - κρουστά, τύμπανα
*Τεντ Μακένα - κρουστά, τύμπανα
*Μπρένταν Ο'Νηλ - κρουστά, τύμπανα
*Γουίγκαρ Κάμπελ - κρουστά, τύμπανα
*Λου Μάρτιν - πλήκτρα

## Πηγές
* Allmusic review
* Sputnik Music review
* Επίσημο site του Rory Gallagher

Κατηγορία:Δισκογραφία του Ρόρι Γκάλαχερ
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Ιωάννης Ευαγγελίδης

Ο **Ιωάννης Ευαγγελίδης** [9(22) Ιουνίου 1904-14 Απριλίου 1982] ήταν Έλληνας ανώτατος δημόσιος υπάλληλος, δικηγόρος και πολιτικός. Χειριζόταν με ευχέρεια τέσσερις ξένες γλώσσες (Γαλλικά, Ιταλικά, Γερμανικά και Αγγλικά).

Το 1920, σε ηλικία 16 ετών, διορίσθηκε στην Τελωνειακή Υπηρεσία, στην οποία είχε λαμπρή σταδιοδρομία. Τοποθετήθηκε στην Επιθεώρηση Τελωνείων και σε ηλικία 39 ετών έφθασε στον βαθμό του Διευθυντού α΄τάξεως, εξαντλώντας την Ιεραρχία. Ενώ υπηρετούσε, απέκτησε το πτυχίο της Νομικής και την άδεια δικηγορίας.

Συνέγραψε βιβλία σχετικά με την Τελωνειακή Υπηρεσία και από το 1934 μέχρι τον 1982 εξέδιδε, μαζί με τον συνάδελφό του Ιωάννη Βλυζιώτη, το περιοδικό "Τελωνειακή Επιθεώρησις".

Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ. Για τη δράση του αυτή απολύθηκε από την Υπηρεσία. Από το 1949 άσκησε ενεργό και ευδόκιμη δικηγορία με ειδίκευση στις τελωνειακές υποθέσεις.

Υπήρξε συνεργάτης του Νίκου Μπελογιάννη. Σύμφωνα με τον τότε Νομάρχη Αττικής Θεόδωρο Κατριβάνο, που εκφώνησε λόγο στην κηδεία του, σώθηκε ως εκ θαύματος από τη σύλληψη και ενδεχομένως την εκτέλεση. Συγκεκριμένα, ενώ πήγαινε στο σπίτι τού Μπελογιάννη κρατώντας μια τσάντα με χρήματα από εράνους του Κόμματος, ειδοποιήθηκε από συντρόφους ότι στο σπίτι ενέδρευαν αστυνομικοί και έφυγε.

Διετέλεσε βουλευτής Α΄ και Β΄ Αθηνών με την ΕΔΑ  Εξελέγη  στις εκλογές του 1958 στην Α΄ Αθηνών και επανεξελέγη στις εκλογές του 1961 στη Β΄ Αθηνών. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων το 1956. Επίσης ήταν Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή ΄Υφεση και την Ειρήνη και είχε μετάσχει, με την ιδιότητά του αυτήν, σε πολλά διεθνή συνέδρια. Τέλος, ήταν Πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου. 

Από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της τον Φεβρουάριο του 1964 μέχρι τις 21.4.1967 ήταν Διευθυντής της απογευματινής εφημερίδας της ΕΔΑ "Δημοκρατική Αλλαγή"

Ήταν γιος του ιστορικού συγγραφέα Τρύφωνος Ευαγγελίδη και της Παρθενόπης Ιωάννου Ζολώτα, αδελφής του Γυμνασιάρχη και Ιστορικού της Χίου Γεωργίου Ζολώτα και του Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Εμμανουήλ Ζολώτα.

Συνελήφθη στις 21.4.1967 από τη Χούντα και εκτοπίστηκε στη Γυάρο και στη Λέρο. Απελευθερώθηκε τον Δεκέμβριο του 1969, ενώ νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο (ήδη "Γεώργιος Γεννηματάς") μετά από χειρουργική επέμβαση.

Παντρεύτηκε το 1956 με την Ελένη Κ. Μαλαματιανού με την οποία απέκτησαν το 1958 μια κόρη, την Παρθενόπη (Πούπα), σύζυγο του ήδη Νομικού Συμβούλου του Κράτους Περικλή Αγγέλου, με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά και η οποία πέθανε πρόωρα, τον Δεκέμβριο του 2012. 

Ο Γιάννης Ευαγγελίδης πέθανε τον Απρίλιο του 1982 και κηδεύτηκε στις 15 Απριλίου 1982 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Candies

Οι **Candies** (ιαπωνικά: キャンディーズ) ήταν δημοφιλές ιαπωνικό συγκρότημα που έγινε γνωστό την περίοδο  1973 έως 1978. Το 1977 και παρά την ισχυρή δημοτικότητα, οι Candies ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους. Στην Ιαπωνία, η τελική τους συναυλία αποτέλεσε μεγάλη είδηση και προβλήθηκε και στην τηλεόραση.

## Μέλη

* Ραν Ίτοου (Ran)
* Γιόσικο Τανάκα (Sue)
* Μίκι Φουτζιμούρα (Miki)

## Δισκογραφία

* *Anata ni Muchū: Uchiki na Candies* (1973)
* *Abunai Doyōbi: Candies no Sekai* (1974)
* *Namida no Kisetsu* (1974)
* *Toshishita no Otokonoko* (1975)
* *Sono Ki ni Sasenaide* (1975)
* *Haru Ichiban* (1976)
* *Natsu ga Kita!* (1976)
* *Candies 1½ Yasashii Akuma* (1977)
* *Candy Label* (1977)
* *Candies 1676 Days* (1977)
* *Sōshunfu* (1978)

## Φιλμογραφία

**Βίντεο**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Δισκογραφία

Κατηγορία:Ιαπωνικά pop συγκροτήματα
Κατηγορία:Ιαπωνικά συγκροτήματα ειδώλων
Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Κάστρο της Πολίτσας

Το **Κάστρο της Πολίτσας** (Poliça) αναφέρεται από το χρονικό του Μορέως κάστρο της Φραγκοκρατίας στην σημερινή Ηλεία, σήμερα η Πολίτσα πιστεύεται ότι ήταν το χωριό Παύλιτσα Ηλείας. Το κάστρο βρισκόταν στον δρόγω των Σκορτών σε άγνωστη θέση σήμερα αφού δεν διασώζονται ερείπια του.

Το κάστρο αναφέρεται ότι δόθηκε στον Οθωμανό Μελίκ για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας ως μισθοφόρος κατά τις νικηφόρες μάχες του Μακρυπλαγίου και της Μεσικλής. Αναφέρεται ότι μετά τις μάχες αυτές οι Οθωμανοί μισθοφόροι επέστρεψαν στην Ασία εκτός από μερικούς που παντρεύτηκαν και απέκτησαν φέουδα στο πριγκιπάτο αλλάζοντας και θρησκεία. Στον Μελίκ δόθηκε για γυναίκα του η χήρα Φράγκισα φεουδάρχισα του τιμαρίου Poliça - Samico που ταυτίζονται με τα σημερινά χωριά Παύλιτσα και Σαμικό.

Αναφέρεται σε κατάλογο κάστρων του 1467 αναφέρεται με το όνομα *spolitza* και ήδη κατεστραμμένο. 

## Πηγές
* Άννα Ι. Λαμπροπούλου, ''Παύλιτσα Ηλείας, Ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες'', ανακτήθηκε 16 Μαΐου 2013

Κατηγορία:Κάστρα της Ηλείας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Πίεση (αποσαφήνιση)

Η λέξη **πίεση** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην πίεση, ως υπέρταση στην Ιατρική.
* Στην πίεση ως φυσικό μέγεθος.
* Στην Ατμοσφαιρική πίεση στη μετεωρολογία.
* Στην Υδροστατική πίεση. 
* Στην Ωσμωτική πίεση
Βάλας της Περσίας

Ο **Βάλας της Περσίας** ήταν ο 18ος βασιλιάς της Περσίας απο την δυναστεία των Σασσανιδών μεταξύ 484 και 488 αδελφός και διάδοχος του βασιλιά της Περσίας Περόζη Α΄.  Σκοτώθηκε σε μάχη με τους Εφθαλίτες Ούννους.

Αναγκάστηκε αμέσως να κλείσει ειρήνη με τους Ούννους πληρώνοντας βαριά πολεμική αποζημίωση, στη συνέχεια έκλεισε συνθήκη ειρήνης με τους Αρμένιους με όρους συμφέροντες πολύ στην Αρμενική χριστιανική εκκλησία. Σύμφωνα με τους όρους ειρήνης με την Αρμενία όλοι οι Ζωροαστρικοί ναοί της φωτιάς στην περιοχή θα έπρεπε να καταστραφούν, οι χριστιανοί της Αρμενίας θα έχουν πλήρη θρησκευτική απαγορεύοντας οποιονδήποτε προσηλυτισμό στον Ζωροαστρισμό. Αντιμετώπισε εξέγερση του ανιψιού του Ζαρέχ, γιου του Περόζη Α΄, αλλά την κατέστειλε με τη βοήθεια των Αρμενίων και τον σκότωσε. Νέα εξέγερση στη συνέχεια με έναν άλλον ανιψιό του τον Καβάδη επίσης γιό του Περόζη Α' με την βοήθεια αυτή την φορά των Εφθαλιτών Ούννων, είχε μεγαλύτερη επιτυχία κατορθώνοντας να τον ανατρέψει από τον θρόνο. Έμεινε στην ιστορία ως γενναιόδωρος στον χριστιανισμό μονάρχης που νομιμοποίησε σε όλη την Περσία τον Νεστοριανισμό.

## Πηγές

**The Political History of Iran under the Sasanians, R. N. Frye, The Cambridge History of Iran, Vol.3, Ed. Yarshater, 149.*
**a b c d e The Political History of Iran under the Sasanians, R. N. Frye, 149.*
**Touraj Daryaee, Sansanian Persia:The Rise and Fall of an Empire, (I.B.Tauris, 2010), 25.*
**Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Balash". Encyclop?dia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.*

Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς
Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Χόρχε Μπερμούδες

Ο **Χόρχε Ερνάν Μπερμούδες Μοράλες** (γεννημένος στις 18 Ιουνίου 1971) είναι Κολομβιανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

## Καριέρα
Ο Χόρχε Μπερμούδες έχει παίξει σε αρκετές ομάδες της Κολομβίας μεταξύ των οποίων είναι οι: Ντεπόρτες Κιντίο (81 εμφανίσεις, 0 γκολ),  Αμέρικα δε Κάλι (156 εμφανίσεις, 8 γκολ), Ντεπορτίβο Κεβέδο (12 εμφανίσεις, 0 γκολ), Ντεπορτίβο Περέιρα (23 εμφανίσεις, 2 γκολ), Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε (16 εμφανίσεις, 4 γκολ). 

Εκτός από τις ομάδες της Κολομβίας, ο Χόρχε Μπερμούδες έχει αγωνιστεί και σε αρκετές ομάδες άλλων χωρών όπως: στην πορτογαλική  Μπενφίκα (27 εμφανίσεις, 1 γκολ), στην Μπόκα Τζούνιορς της Αργεντινής (119 εμφανίσεις, 12 γκολ), στον Ολυμπιακό Πειραιώς από την Ελλάδα (9 εμφανίσεις, 1 γκολ), στη  Νιούελς Ολντ Μπόις της Αργεντινής (27 εμφανίσεις, 2 γκολ) και στη Μπαρτσελόνα ΣΚ του Εκουαδόρ (16 εμφανίσεις, 0 γκολ)

Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Μπόκα Τζούνιορς, ο Χόρχε Μπερμούδες κατέκτησε τα πρωταθλήματα Αργεντινής του 1998, του 1999 και του 2000.
Επίσης, με τη φανέλα του Ολυμπιακού κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (2002, 2003)

## Διεθνής καριέρα
Από το 1995 έως το 2001 έχει χριστεί 56 φορές διεθνής με την Εθνική ομάδα της Κολομβίας. Επίσης, ήταν σημαντικό μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998.

## Προπονητική καριέρα
Ο Χόρχε Μπερμούδες ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ΣΝ Αμέρικα δε Κάλι, ομάδα από την Κολομβία, στην οποία είχε υπηρετήσει ως ποδοσφαιριστής για περίπου 6 χρόνια. Ωστόσο κάποια ανεπιτυχή αποτελέσματα τον οδήγησαν εκτός ομάδας το καλοκαίρι του 2010. 

Στις 22 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ο Μπερμούδες ανέλαβε χρέη προπονητή στην αργεντίνικη Ντεφένσα ι Χουστίσια. 

## Τίτλοι
* 3 Πρωταθλήματα Αργεντινής: 1998, 1999, 2000
* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2002, 2003

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.transfermarkt.co.uk/en/jorge-bermudez/profil/spieler_17481.html
* http://en.wikipedia.org/wiki/Jorge_Berm%C3%BAdez

Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντεφένσα ι Χουστίσια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Κεβέδο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Περέιρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπόρτες Κιντίο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Περόζης Α΄ της Περσίας

Ο **Περόζης Α΄** (... - 484) ήταν ο 17ος βασιλιάς της Περσίας από την δυναστεία των Σασσανιδών, που βασίλευσε μεταξύ 457 και 484. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Περσίας Ισδεγέρδη Β'. Όταν πέθανε ο πατέρας του το 457, σφετερίστηκε τον θρόνο ο μικρότερος αδελφός του Ορμίσδας. Ο Περόζης Α΄ τον ανέτρεψε την ίδια χρονιά με την βοήθεια των Εφθαλιτών Ούννων. Από εκεί και πέρα οι πληροφορίες διίστανται: κατ´άλλους τον εκτέλεσε, ενώ κατ´άλλους τον συγχώρησε. Ήταν οπαδός του Νεστοριανισμού· ήταν λαμπρός βασιλιάς και πήρε το προσωνύμιο *ισχυρός*. Ο εμφύλιος πόλεμος με τον αδελφό του είχε ως αποτέλεσμα την εξασθένιση του βασιλείου. Όταν μία επαρχία, η Ιβηρική Αλβανία, μετά από εξέγερση ανεξαρτητοποιήθηκε, ο Περόζης Α΄ κατέπνιξε την εξέγερση (457) και στην συνέχεια χάλασαν οι σχέσεις του με τους Εφθαλίτες Ούννους. Την περίοδο (464 - 471) υπήρχε στην Περσία απίστευτη πείνα με καταστροφή όλων των καλλιεργειών και τον θάνατο μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Ο Περόζης Α΄ αντιμετώπισε το δράμα με απίστευτη ψυχραιμία, που είχε ως αποτέλεσμα να κατορθώσει, μετά το τέλος της καταστρεπτικής επταετίας, ταχύτατη ανάπτυξη για τη χώρα του. Στη συνέχεια -με αφορμή μια προσβολή- κήρυξε τον πόλεμο στους πρώην συμμάχους του Εφθαλίτες· τελικά ηττήθηκε και αναγκάστηκε να δώσει όμηρο τον γιο και διάδοχό του Καβάδη Α', που απελευθερώθηκε όταν κατέβαλε τα λύτρα. Στη συνέχεια αντιμετώπισε συνεχείς επαναστάσεις: η Ιβηρία και η Αρμενία κήρυξαν και οι δύο την ανεξαρτησία τους, αλλά ο Περόζης κατέπνιξε τις επαναστάσεις με επιτυχία. Στο τέλος της ζωής του αποφάσισε να αντιμετωπίσει οριστικά το πρόβλημα των Εφθαλιτών. Συγκεντρώνοντας 50.000 - 100.000 στρατό, επιτέθηκε στους Εφθαλίτες Ούννους, απορρίπτοντας όλες τις προτάσεις ειρήνης του αρχηγού τους Χουσού - Νεβάζ· ωστόσο στη μάχη του Χεράτ (484) γνώρισε μεγάλη συντριβή. Ο ίδιος σκοτώθηκε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βάλας.

## Πηγές
* *Αυτό το λήμμα ενσωματώνει κείμενο από μία έκδοση ελεύθερη πλέον δικαιωμάτων: Chisholm, Hugh, ed. (1911): *Encyclop?dia Britannica* (11η έκδ.), Cambridge University Press.*
* *Wigram, W.A. (2004): *An introduction to the history of the Assyrian Church, or, The Church of the Sassanid Persian Empire, 100–640 A.D.*, Gorgias Press. ISBN 1-59333-103-7.*

Περοζης 1
Περοζης 1
Μύρρα

Το όνομα **Μύρρα** μπορεί να αναφέρεται:

* Στη Σμύρνα, μυθική μητέρα του Αδώνιδος.
* Στον 381 Μύρρα, αστεροειδή.
Ορμίσδας Γ΄ της Περσίας

Ο **Ορμίσδας Γ΄ της Περσίας** ήταν ο 16ος βασιλιάς της Περσίας απο την δυναστεία των Σασσανιδών το 457. Γιος και διάδοχος του βασιλιά της Περσίας Ισδιγέρδη Β', ανατράπηκε την ίδια χρονιά από τον αδελφό του Περόζη Α' με την βοήθεια των Εφθαλιτών Ούννων.

## Πηγές

**Parvaneh Pourshariati, Decline and Fall of the Sasanian Empire:The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran, (I.B.Tauris, 2011), 71.*

Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς
Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Ισδιγέρδης Β΄ της Περσίας

Ο **Ισδιγέρδης Β΄ της Περσίας** (... - 457) ήταν ο 15ος βασιλιάς της Περσίας από τη Δυναστεία των Σασσανιδών μεταξύ 438 και 457, γιος και διάδοχος του βασιλιά της Περσίας Βαράμη Ε΄. Μόλις ανέβηκε στον θρόνο μετακίνησε την πρωτεύουσα του στο Χουρασάν για να αντιμετωπίσει τους Ούννους. Αυτό τον βοήθησε να κερδίσει τον έλεγχο στη Βακτρία και τα ανατολικά εδάφη του, κτίζοντας πολλές νέες οχυρώσεις. Ο Θεοδόσιος Β' (401 - 450) αυτοκράτορας του Βυζαντίου (408 - 450) αναζητούσε επίμονα να τον συναντήσει, τελικά στην συνάντηση που έγινε μεταξύ τους συμφωνήθηκε να μην κτίσουν νέες οχυρώσεις στις συνοριακές περιοχές. Στην συνέχεια μετά από πολλές μάχες ώς το 450 νίκησε και έδιωξε τους Κιδαρίτες. Ύστερα από υποψίες για προδοσία στο στράτευμα από τους χριστιανούς άρχισε πολλές καταδιώξεις κατά των θρησκευτικών μειονοτήτων ιδιαίτερα των χριστιανών ενώ ήταν πιο ελαστικός στους Ιουδαίους. Στη μάχη του Βαρτανάντζ (451) κατέπνιξε εξέγερση χριστιανών Αρμενίων με τον περίφημο στρατηγό Βάρδα Μαμικονιάν άγιο και εθνικό ήρωα των Αρμενίων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα όλοι οι ικανοί Αρμένιοι στρατιωτικοί να καταφύγουν στον Βυζαντινό στρατό. Στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του ο Ισδεγέρδης Β' ασχολήθηκε ξανά με τους Κεδαρίτες. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ορμίσδας Γ' ο οποίος ανατράπηκε την ίδια χρονιά από τον άλλο γιο του Περόζη Α΄.

## Πηγές
* S. Wise Bauer, *The History of the Medieval World*, (W.W.Norton Company Inc., 2010), 122
* Touraj Daryaee, *Sasanian Persia:The Rise and Fall of an Empire, (I.B.Tauris Co. Ltd, 2009), 23.*

Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς
Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Βαρντάν Μαμικονιάν

Ο **Βαρντάν  Μαμικονιάν** (393 - 451) ή **Άγιος Βαρντάν ** ήταν ο πιο επιφανής Αρμένιος στρατηγός του 5ου αιώνα και από τους πιο γνωστούς στρατιωτικούς ηγέτες της χριστιανικής Αρμενίας. Μάρτυρας και άγιος της Αρμενικής εκκλησίας, το όνομα του μνημονεύεται στην θεία λειτουργία σε όλες τις Αρμενικές εκκλησίες ανά τον κόσμο. Επιβλητικός ανδριάντας του βρέθηκε στην πρωτεύουσα της Αρμενίας Γερεβάν. Όταν ο Βαρτάν έγινε αρχιστράτηγος της υπό περσική κυριαρχία Αρμενίας (432) ο Σασσανίδης βασιλιάς Βαράμης Ε΄ τον κάλεσε στην Κτησιφώντα. Με την επιστροφή του (450) αποκήρυξε την περσική θρησκεία του Ζωροαστρισμού, δήλωσε ότι παραμένει πιστός στην Αρμενική χριστιανική θρησκεία κηρύσσοντας επανάσταση για την απελευθέρωση των Αρμενίων από τους Πέρσες. Τελικά σκοτώθηκε πολεμώντας στην μάχη του Αβαραΐρ κατά των Περσών έναν χρόνο αργότερα, αντιμετωπίζοντας τα στρατεύματα του βασιλιά Ισδιγέρδη Β'. Ο αγώνας των Αρμενίων συνεχίστηκε με τον ανιψιό του Βαχάν Μαμικονιάν, γιό του αδελφού του. Ως αποτέλεσμα της δικής τους σκληρής αντίστασης οι Αρμένιοι πέτυχαν την αναγνώριση από τους Πέρσες της θρησκείας τους ώστε να την λατρεύουν ελεύθερα. Η διατήρηση της χριστιανικής θρησκείας συνετέλεσε ώστε να διασωθεί η αρμενική εθνική συνείδηση, και ο Βαρντάν Μαμικονιάν θεωρείται μια από τις πιο θρυλικές μορφές στην ιστορία των Αρμενίων. Η αρμενική εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο, κτίσθηκαν πολλές εκκλησίες στο όνομα του και η μνήμη του εορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρμένιοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αρμένιοι άγιοι
Κατηγορία:Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων
Βαράμης Ε΄ της Περσίας

Ο **Βαράμης Ε΄ της Περσίας** (406 - 438) ήταν ο 14ος βασιλιάς της Περσίας από τη δυναστεία των Σασσανιδών μεταξύ 421 και 438), γιος και διάδοχος του βασιλιά της Περσίας Ισδεγέρδη Α'.  Κέρδισε τη μάχη της διαδοχής και ξεκίνησε σκληρούς διωγμούς εναντίον των χριστιανών κάτι που τον έφερε σε σύγκρουση με το ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος. Οι πόλεμοι έληξαν (422) χωρίς κανένα αποτέλεσμα και για τους δύο. Το πρόβλημα της έλλειψης βασιλιά στην Αρμενία ήταν έντονο, ο ίδιος ο Βαράμης ήταν της άποψης ότι θα έπρεπε το στέμμα να δοθεί στην τοπική δυναστεία των Αρσακιδών γι´αυτό έστεψε βασιλιά τον νεαρό Αρταξέρξη Δ' (422) γιο του Βραχμσαπώρ. Οι ευγενείς της Αρμενίας έντονα δυσαρεστημένοι με την ανικανότητα του, κάλεσαν τον ίδιο τον Βαράμη να ενσωματώσει την Αρμενία στην Περσική αυτοκρατορία. Ο Βαράμης Ε΄ ανταποκρίθηκε θετικά (428) παρά την έντονη αντίδραση του χριστιανού επισκόπου (**Καθολικού**) της Αρμενίας Ισαάκ ο οποίος δεν ήθελε η χώρα του να βρίσκεται υπό την διοίκηση αλλόθρησκων βλέποντας μπροστά του τον μεγάλο κίνδυνο για την χριστιανική θρησκεία της Αρμενίας. Ένα μεγάλο πρόβλημα που δημιουργήθηκε την δεύτερη δεκαετία της βασιλείας του Βαράμη Ε' ήταν η επίθεση των Εφθαλιτών Ούννων από τον βορρά. Προσποιήθηκε ότι συνθηκολόγησε αλλά σε λίγο τους έπιασε απροετοίμαστους και τους έσφαξε όλους. Η συντριβή των Ούννων ήταν η αιτία να υμνηθεί ο Βαράμης σε πολλά λογοτεχνικά Περσικά κείμενα της εποχής του ως ήρωας πολλών θρύλων. Ήταν μεγάλος λάτρης της Περσικής λογοτεχνίας και ποίησης, και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ισδιγέρδης Β΄.

## Παραπομπές


## Πηγές

* *In the Western sources he is also called Gororanes (Theodoret, Historia Ecclesiastica, V.37.6).*
* *The Oriental Biographical Dictionary, Ed. Thomas William Beale, (Asiatic Society, 1881), 66.*
* *The Encyclop?dia Britannica, Vol. 3, Ed. Hugh Chisholm, (Cambridge University Press, 1910), 211.*
* *A Fifth Century Hoard of Sasanian Drachms (A.D. 399-460), Hodge Mehdi Malek, Iran, Vol. 33, (1995), British Institute of Persian Studies, 68.*
* *Introduction to Christian Caucasian History:II: States and Dynasties of the Formative Period, Cyril Toumanoff, Traditio, Vol. 17, 1961, Fordham University.*
* *Simon Payaslian, The History of Armenia:From the Origins to the Present, (Palgrave Macmillan, 2007), 40.*

Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς
Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών