open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οι φτωχοδιάβολοι

***Οι φτωχοδιάβολοι*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1964, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χριστοδούλου και σενάριο των Ασημάκη Γιαλαμά και Κώστα Πρετεντέρη, βασισμένο στην ομώνυμη θεατρική παράσταση του 1963. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος και Γιάννης Μαλούχος.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται σε δυο πορτοφολάδες που θα μπλέξουν σε μια υπόθεση κλοπής μιας τράπεζας που την έχει οργανώσει ένας Αμερικανός. Δυσαρεστημένοι από τη μοιρασιά της λείας, θα ομολογήσουν την πράξη τους σε έναν παπά και μετά στην αστυνομία. Τελικά, συλλαμβάνονται, ωστόσο θα τους δωθεί η ευκαιρία να κερδίσουν το ψωμί τους έντιμα.

## Διανομή ρόλων
*Θανάσης Βέγγος - Φρίξος
*Γιάννης Μαλούχος - Γαβριήλ
*Λίλυ Παπαγιάννη - Ντόρις
*Γιώργος Μιχαλακόπουλος - Χριστόφορος Ντουφεξιάδης
*Ζέτα Αποστόλου - Αγγελική
*Γιάννης Βογιατζής - παπάς
*Γιώργος Τσιτσόπουλος - Στέλιος
*Ανδρέας Φιλιππίδης - αστυνόμος Μπαρτσακόπουλος

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 3 Μαΐου 1964 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Έλλη», «Κοσμοπόλιτ» και «Ρεξ» της Αθήνα, με ταυτόχρονη προβολή στους κινηματογράφους «Τερψιθέα» του Πειραιά, «Ελίτ» της Πάτρας και «Ορφεύς» της Λάρισας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1964
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Σπέντζος Φιλμ
Τα τρία μωρά

***Τα τρία μωρά*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1955, σε σκηνοθεσία Ναπολέοντα Ελευθερίου, ο οποίος έγραψε και το σενάριο μαζί με τον Κώστα Νικολαΐδη. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Κούλης Στολίγκας, Μιχάλης Μπούχλης και Στέλλα Στρατηγού.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στα τρία ανίψια της κυρίας Μανταροπούλου που μεγαλώνουν με τη θεία τους και δεν εννοούν να ενηλικιωθούν. Μάλιστα σχεδιάζουν να τη βγάλουν από τη μέση για να πάψει να τους ενοχλεί. Ωστόσο τα πράγματα θα δυσκολέψουν γι’ αυτούς, όταν η θεία τους θα καταλάβει τα σχέδια τους και θα τους διώξει από το σπίτι.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 11 Απριλίου 1955 και προβλήθηκε στον κινηματογράφο «Κοσμποπόλιτ». Έκοψε 20.910 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 12ή θέση ανάμεσα σε 14 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1954–55.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1955
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ναπολέοντα Ελευθερίου
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Ακτής Ελεφαντοστού

Αυτός είναι ένας κατάλογος των **αρχηγών κράτους της Ακτής Ελεφαντοστού**, επίσημα Côte d'Ivoire, από τότε που η χώρα κέρδισε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία το 1960. Ο Αλασάν Ουαταρά είναι ο σημερινός πρόεδρος από τις 4 Δεκεμβρίου 2010.

## Όρια θητείας
Το νέο Σύνταγμα της Ακτής Ελεφαντοστού του 2016 ορίζει όριο δύο θητειών για τον Πρόεδρο.

Ωστόσο, ο περιορισμός αυτός άρθηκε για τον Αλασάν Ουαταρά, επιτρέποντάς του να διεκδικήσει τρίτη και τέταρτη θητεία. 

## Κατάλογος προέδρων
;Πολιτικά κόμματα

;Συνασπισμός

;Λοιπές ομάδες

;Σύμβολα
 Εξελέγη χωρίς αντίπαλο

 Απεβίωσε εν ενεργεία

## Γραμμή χρόνου

## Τελευταίες εκλογές

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Ακτής Ελεφαντοστού

## Πηγές
* http://www.rulers.org
* **''Guinness Book of Kings Rulers & Statesmen**, Clive Carpenter, Guinness Superlatives Ltd''

## Παραπομπές

*
Αρμάντο Καλδερόν Σολ

Ο **Αρμάντο Καλδερόν Σολ** (, 24 Ιουνίου 1948 – 9 Οκτωβρίου 2017) ήταν Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ από την 1η Ιουνίου 1994 έως την 1η Ιουνίου 1999, εκπροσωπώντας την Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος που εξελέγη στο Ελ Σαλβαδόρ μετά από δώδεκα χρόνια εμφυλίου πολέμου.

## Βιογραφία
Γεννημένος στο Σαν Σαλβαδόρ το 1948, ο Καλντερόν φοίτησε στο ιδιωτικό δημοτικό και γυμνάσιο Colegio Externado San José, από όπου αποφοίτησε το 1966. Το 1977, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Νομική και τις Κοινωνικές Επιστήμες από το Universidad Nacional de El Salvador. Ήταν δικηγόρος, επιχειρηματίας και ένας από τους ιδρυτές της Εθνικιστικής Ρεπουμπλικανικής Συμμαχίας (ARENA), τον Σεπτέμβριο του 1981.

Απεβίωσε στις 9 Οκτωβρίου 2017 από καρκίνο του πνεύμονα  σε νοσοκομείο του Χιούστον του Τέξας σε ηλικία 68 ετών 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελ Σαλβαδόρ
Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Ακτής Ελεφαντοστού

Αυτό το άρθρο παραθέτει τους **αρχηγούς κυβερνήσεως της Ακτής Ελεφαντοστού**, επισήμως της Δημοκρατίας της Ακτής Ελεφαντοστού, από τότε που η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία το 1960. Ο τρέχων πρωθυπουργός είναι ο Ρομπέρ Μπεγκρέ Μαμπέ από τις 17 Οκτωβρίου 2023. Ανέλαβε καθήκοντα μετά την απομάκρυνση του προηγούμενου πρωθυπουργού Πατρίκ Ασί από τη θέση του στις 6 Οκτωβρίου 2023, όταν ο πρόεδρος Αλασάν Ουαταρά ζήτησε ανασχηματισμό της κυβέρνησης.

## Κατάλογος πρωθυπουργών
;Πολιτικά κόμματα

;Συνασπισμός

;Λοιπές ομάδες

;Σύμβολα
 Απεβίωσε εν ενεργεία

## Χρονογραμμή

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχηγών κράτους της Ακτής Ελεφαντοστού

## Παραπομπές και σημειώσεις

## Πηγές
* *Guinness Book of Kings Rulers & Statesmen*, Clive Carpenter, Guinness Superlatives Ltd.
*
Φρανσίσκο Φλόρες Πέρες

Ο **Φρανσίσκο Φλόρες Πέρες** (, 17 Οκτωβρίου 1959 – 30 Ιανουαρίου 2016) ήταν πολιτικός από το Ελ Σαλβαδόρ που διετέλεσε Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ από την 1η Ιουνίου 1999 έως την 1η Ιουνίου 2004 ως μέλος της συντηρητικής Εθνικιστικής Ρεπουμπλικανικής Συμμαχίας (ARENA). Προηγουμένως διετέλεσε βουλευτής της Νομοθετικής Συνέλευσης από το 1994 έως το 1999, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Συνέλευσης από το 1997 έως το 1999.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σάντα Άνα. Εισήλθε στην πολιτική στην κυβέρνηση του Αλφρέντο Κριστιάνι, υπηρετώντας σε διάφορες θέσεις μέχρι την εκλογή του στη Νομοθετική Συνέλευση, της οποίας έγινε πρόεδρος μετά από τρία χρόνια. Διεκδίκησε με επιτυχία την προεδρία το 1999. Η κυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από στενή ευθυγράμμιση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της υιοθέτησης του αμερικανικού δολαρίου. Μετά το τέλος της προεδρίας του, διεκδίκησε ανεπιτυχώς τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών.

Ο Φλόρες κατηγορήθηκε τον Μάιο του 2014 ότι υπεξαίρεσε 15 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, δωρεά της Ταϊβάν, που προορίζονταν για τους επιζώντες των σεισμών του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου 2001 στο Ελ Σαλβαδόρ, οι οποίοι σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Ήταν ο πρώτος πρώην πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ που κατηγορήθηκε και δικάστηκε για διαφθορά. Τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό, αλλά πέθανε πριν προλάβει να δικαστεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελ Σαλβαδόρ
Γουίλιαμσμπουργκ (Βιρτζίνια)

Το **Γουίλιαμσμπουργκ** (αγγλικά: *Williamsburg*) είναι ανεξάρτητη πόλη στη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Είχε πληθυσμό 15.425 κατοίκων στην απογραφή του 2020. Βρίσκεται στη χερσόνησο της Βιρτζίνια, το Γουίλιαμσμπουργκ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής Χάμπτον Ρόουντς. Συνορεύει με την κομητεία Τζέιμς Σίτι στα δυτικά και νότια και την κομητεία Γιορκ στα ανατολικά.

Το 1632, οι Άγγλοι άποικοι ίδρυσαν έναν οχυρωμένο οικισμό σε υψόμετρο ανάμεσα στους ποταμούς Τζέιμς και Γιορκ και πιο εσωτερικά από την έδρα τους στο Τζέιμσταουν. Η πόλη του Γουίλιαμσμπουργκ ιδρύθηκε στη θέση του οικισμού το 1699. Λειτούργησε ως πρωτεύουσα της Αποικίας και της Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια από το 1699 έως το 1780 και έγινε το κέντρο των πολιτικών γεγονότων στη Βιρτζίνια που οδήγησαν στην Αμερικανική Επανάσταση. Το Κολέγιο του Γουίλιαμ και Μαίρη ιδρύθηκε το 1693 και είναι το δεύτερο παλαιότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες Από τα εννέα αποικιακά κολέγια στις ΗΠΑ, είναι το μόνο που βρίσκεται στον αμερικανικό Νότο. Στους αποφοίτους του περιλαμβάνονται τρεις πρόεδροι των ΗΠΑ καθώς και πολλές άλλες σημαντικές προσωπικότητες στην πρώιμη ιστορία του έθνους.

Η οικονομία της πόλης που βασίζεται στον τουρισμό καθοδηγείται από το Colonial Williamsburg, την ανακαινισμένη ιστορική περιοχή της πόλης. Μαζί με τις κοντινές πόλεις Τζέιμσταουν και Γιόρκταουν, το Γουίλιαμσμπουργκ αποτελεί μέρος του Ιστορικού Τριγώνου, το οποίο προσελκύει ετησίως περισσότερους από τέσσερα εκατομμύρια τουρίστες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικογένεια Ροκφέλερ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Βιρτζίνια
Κατηγορία:Πόλεις της Βιρτζίνια
Φιλαρμονική Ένωση Καποδίστριας

Η **Φιλαρμονική Ένωση «Καποδίστριας»** (κοινώς γνωστή ως **Φιλαρμονική Καποδίστριας**) είναι μουσικός και εκπαιδευτικός οργανισμός με έδρα την Κέρκυρα. Ιδρύθηκε το 1980 και αποτελεί μία από τις τρεις μεγάλες φιλαρμονικές της πόλης της Κέρκυρας, μαζί με την Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας (Παλαιά) και τη Φιλαρμονική Εταιρεία Μάντζαρος.

## Ιστορία
Η Φιλαρμονική ιδρύθηκε στις 18 Απριλίου 1980. Η δημιουργία της προήλθε από την ανάγκη στέγασης και μουσικής έκφρασης νέων μουσικών, με πρωτοβουλία μελών της κερκυραϊκής κοινωνίας. Ονομάστηκε προς τιμήν του Κερκυραίου πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια. Η πρώτη επίσημη δημόσια εμφάνιση του μουσικού σώματος πραγματοποιήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1981. 

## Δομή και Εκπαίδευση
### Σχολές
Στη Φιλαρμονική λειτουργούν σχολές για:
* Ξύλινα πνευστά (φλάουτο, κλαρινέτο, σαξόφωνο, όμποε).
* Χάλκινα πνευστά (τρομπέτα, κόρνο, τρομπόνι, τούμπα).
* Κρουστά.
* Θεωρητικά μαθήματα.

## Εμφάνιση
Η στολή των μουσικών αποτελείται από χιτώνιο έντονου κόκκινου χρώματος, μαύρο παντελόνι με κόκκινη ρίγα στο πλάι και κράνος με κόκκινο λοφίο.

## Καλλιτεχνική Δραστηριότητα
Η Φιλαρμονική συμμετέχει καθιερωμένα στις εκδηλώσεις του Κερκυραϊκού Πάσχα, συνοδεύοντας τον Επιτάφιο της Μητρόπολης το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής και συμμετέχοντας στη Λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνα το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου.

Έχει πραγματοποιήσει σημαντικές εμφανίσεις εκτός Κέρκυρας, όπως:
* Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
* Στο Ηρώδειο.
* Σε φεστιβάλ στο εξωτερικό (Ιταλία, Γαλλία).

## Αρχιμουσικοί
Πρώτος αρχιμουσικός υπήρξε ο Χαρίλαος Μανιατόπουλος. Άλλοι διατελέσαντες αρχιμουσικοί περιλαμβάνουν τους Γεώργιο Περούλη και Μιχάλη Μιχαλόπουλο, ενώ τη θέση κατέχει πλέον ο Σπύρος Ατσοπάρδης.

## Παραπομπές
Γλώσσα Λακωνίας

Η **Γλώσσα** είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και παραλία του Δήμου Ευρώτα στην Λακωνία και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Γλώσσα βρίσκεται στον μυχό του Λακωνικού κόλπου, σε απόσταση περίπου 11 χιλιομέτρου ΝΔ. από την Σκάλα (έδρα του δήμου) και 7 χιλιομέτρων ΒΑ. από το Γύθειο. 

Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1991 στον Δήμο Λάγιου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Λάγιο και το Βαλτάκι αποτελούν την Κοινότητα Λάγιου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κροκεών του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 12 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού  είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Γλώσσα
Γλώσσα
Στράτος Κοσσιώρης

Ο **Στράτος Κοσσιώρης** (Αθήνα 1981) είναι Έλληνας ποιητής. Εξέδωσε την ποιητική συλλογή Ύστατος Καπνός το 2010. Στη συλλογή αυτή που αποτελείται από είκοσι δύο ποίηματα αποτυπώνεται με λεπτές αποχρώσεις μελαγχολίας και συναισθήματος το αστικό τοπίο στο οποίο κυριαρχεί η μοναξιά και η ματαιωμένη ελπίδα . Στη δεύτερη ποιητική συλλογή με τίτλο Τα Κάρβουνα που εξέδωσε το 2014 ο Κοσσιώρης επιλέγει ως πρόδρομο και βασική επιρροή την ποίηση του Ντίνου Χριστιανόπουλου , με τα ρεαλιστικά εκφραστικά μέσα και τη θεματολογία της ποίησης του *κλίματος της Διαγωνίου*. Βασικά υφολογικά χαρακτηριστικά αυτής της «σχολής» είναι ο ρεαλισμός στην διατύπωση , η ένδεια μεταφορικών σχημάτων και η εστίαση σε συγκεκριμένες όψεις της κοινωνικής πραγματικότητας.

Ποιήματα όπως τα Για Ένα Ξεροκόμματο και Ο Φίλος Μου Ο Τάδε είναι ενδεικτικά αυτής της τεχνοτροπίας.

Μετά Τα Κάρβουνα η ποίηση του Κοσσιώρη γίνεται μονοθεματική μέσα στο πραγματολογικό πλαίσιο του αγοραίου έρωτα και των λαϊκών πορνείων της Αθήνας.

Γεγονότα που σημάδεψαν τον ποιητή αποδίδονται με συγκεκριμένες εικόνες και περιγραφές. 

Η ανάγκη για την επί χρήμασι ερωτική επαφή περιγράφεται ως ανυπέρβλητη και τρομερή. Παράλληλα με μια τάση εξιδανίκευσης αναδύονται μέσα από την εκφραστική τόλμη των ποιημάτων αυτών στοιχεία ευαισθησίας και ανθρωπιάς.

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Ιταλικά.

Επιμελήθηκε τη σειρά εκδόσεων εκτός εμπορίου Ναρκοπέδιο - Οκτασέλιδο.

## Εργογραφία

* *Ύστατος καπνός. Αθήνα, Οροπέδιο,* 2010
* *Τα κάρβουνα. Αθήνα, poema, 2014*
* *Η μόνη αθανασία. Αθήνα, Οδός Πανός,* 2021
* *Ακόμα λίγα κάρβουνα.* Αθήνα, Ναρκοπέδιο, 2021
* *Ζωντανό νερό. Αθήνα*, Ναρκοπέδιο*,* 2022
* *Η αιώνια μπουρδελότσαρκα. Αθήνα,* Οδός Πανός*, 2022*
* *Γκραφίτι. Αθήνα*, Ναρκοπέδιο*,* 2022
* *Το μούτρο. Αθήνα,* 2023, Ναρκοπέδιο
* *Black light. Αθήνα*, Ναρκοπέδιο*,* 2023
* *Τι ανάγκη έχουμε τον Καρούζο*;. Αθήνα, Ναρκοπέδιο, 2024
* *Σάι Μπάμπα. Αθήνα*, Ναρκοπέδιο*,* 2024

* *Το ντιμεράκι.* Αθήνα, Ναρκοπέδιο, 2025
* *Η διά του πάθους λαχτάρα για την κάθαρση στα ποιήματα του Βασίλη Δημητράκου. Παιανία*, Μπιλιέτο*,* 2025

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Δαιμονία Λακωνίας

Η **Δαιμονιά** ή **Δαιμονία** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία και τον Δήμο Μονεμβασιάς.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Δαιμονιά βρίσκεται στην Λακωνική Χερσόνησο (Μαλέα), κοντά στα ανατολικά παράλια του Λακωνικού κόλπου και τον όρμο Αρχαγγέλου, σε υψόμετρο 100 μέτρων. Απέχει περίπου 85 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 24 χιλιόμετρα νότια από τους Μολάους (έδρα του δήμου). 

Έχουν εντοπιστεί αρχαιολογικά ευρήματα, βόρεια της "Πλύτρας" κοντά στην ακτή, που παραπέμπουν στην ύπαρξη πόλης  με άγνωστο όνομα. Σύμφωνα με ορισμένους συνδέεται με την πόλη Κοτύρτα (την οποία αναφέρει ο Θουκυδίδης) ενώ υπήρχε και η πόλη Αφροδισιάς που κατόπιν ενσωματώθηκε με την πόλη των Βοιών. Η ίδρυση του χωριού σημερινή της θέση έγινε την περίοδο της Τουρκοκρατίας και οι κάτοικοί της ήλθαν από διάφορες περιοχές, όπως από τα Λιρά όταν αυτά καταστράφηκαν από τους Τουρκαλβανούς το 1770 με τα Ορλωφικά, από τα Κύθηρα αλλά οι οι περισσότεροι ήταν από τα Ψαρά (μετά την καταστροφή τους - 1824). 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Démonia* να υπάγεται στην Επαρχία Μονεμβασίας (*Monembasie*), με αριθμό οικογενειών 31 και συνολικό πληθυσμό 100 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Δαιμονιά* στην Επαρχία Μονεμβασίας με αριθμό οικογενειών: 31 και συνολικό πληθυσμό 100 άτομα (άνδρες: 30, γυναίκες: 40, παιδιά: 30). Στα Γενικά Αρχεία Κράτους / Ρήγα Παλαμήδη (1829) αναφέρεται ως *Λεμονιά*. 

Αναφέρεται επίσημα μετά την Τουρκοκρατία το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Διλημενίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Αρχάγγελο και την Παραλία αποτελούν την Κοινότητα Δαιμονίας, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ασωπού του  Δήμου Μονεμβασιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 346 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 85. 

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Δαιμονία
Δαιμονία
Ελιά Μολάων Λακωνίας

Η **Ελαία** ή **Ελιά** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Ελιά βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του Λακωνικού κόλπου, στον ομώνυμο όρμο και σε υψόμετρο 16 μέτρων. Απέχει περίπου 60 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 9 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τους Μολάους (έδρα του δήμου).  
αριστερά|μικρογραφία|Μερική άποψη από το λιμανάκι του χωριού Ελιά Λακωνίας
Το χωριό αποτελεί τουριστικό προορισμό της περιοχής, διαθέτει γραφικό λιμανάκι για ελλιμενισμό μικρών σκαφών καθώς και κέντρο εστίασης, ενοικιαζόμενα δωμάτια. Είναι γνωστή για τις παραλίες: Μακρύς Γιαλός, Βιανδίνη, και Τηγάνια Οι κάτοικοί της ασχολούνται με τις καλλιέργειες και την συγκομιδή ελιών και πορτοκαλιών αλλά και την αλιεία και τον τουρισμό.  

Η ιστορία της ξεκινά από τους Μυκηναϊκούς χρόνους σύμφωνα με τα ευρήματα (πήλινα αγγεία της Πρωτοελλαδικής και Υστεροελλαδικής περιόδου) ανασκαφών που έχουν γίνει και πρέπει να υπήρχε αρχαία πόλη, η Βιανδίνη. Νότια, προς την παραλία Βιανδίνη, βρίσκεται ο ανακαινισμένος Πύργος Ελαίας που πιθανότατα ανήκει στην περίοδο της Β’ Ενετοκρατίας (1690-1715). 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την Τουρκοκρατία το 1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ασωπού. Το 1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μολάων του  Δήμου Μονεμβασιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 451 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνίας) αλλά στον Δήμο Ανατολικής Μάνης είναι οι συνώνυμοι οικισμοί: Ελαία (στην Δημοτική Ενότητα Γυθείου) και Ελαία (στην Δημοτική Ενότητα Οιτύλου).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ελιά Μολάοι Λακωνία - Elia Lakonia στο youtube.com.
* Η πεζοπορική διαδρομή: Παραλία Βιανδίνη - Λιμάνι Ελαίας στο el.wikiloc.com.

## Παραπομπές


Ελαία Μολάων
Ελαία Μολάων
Ελληνοευρωπαϊκή Κίνηση Νέων - ΕΚΙΝ

Η Ελληνοευρωπαική Κίνηση Νέων-ΕΚΙΝ υπήρξε Σωματείο που ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα την περίοδο 1970-72. Το Μάη του 1972 η δικτατορία διέλυσε την ΕΚΙΝ λόγω της έντονης αναπτυσσόμενης αντιδικτατορικής της δράσης, με εκδηλώσεις που είχαν μεγάλη απήχηση.  Η ΕΚΙΝ έφερε κοντά όλους τους δημοκράτες φοιτητές, ανεξάρτητα από πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές.  Με ελεύθερες συζητήσεις και με πλήθος εκδηλώσεις βοήθησε στο να υπάρξει μία κοινή αντιμετώπιση της πολιτικής της χούντας και του τρόπου αντίστασης μέσω ενός μαζικού, προοδευτικά αναπτυσσόμενου φοιτητικού κινήματος.

Πρόεδρος της ΕΚΙΝ υπήρξε ο δικηγόρος Παναγιώτης Κανελλάκης, Αντιπρόεδρος ο Ξενοφώντας Γιαταγάνας και Γενικός Γραμματέας ο τότε φοιτητής της Νομικής Γιώργος Βερνίκος.  Άλλα εξέχοντα ηγετικά στελέχη ήταν ο Μάκης Παρασκευόπουλος, ο Νικήτας Λιοναράκης, ο Γιώργος Παπαπέτρος, ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Νίκος Βερνίκος, ο Άλκης Παναγιωτόπουλος, ο Άλκης Κούρκουλας, η Ελένη Πλαπούτα, η Όλγα Τρέμη, η Τιτίκα Σαράτση, η Αγγέλα Τσατάλα, ο Νίκος Μπίστης, ο Χρήστος Λάζος, ο Τέλης Σαμαντάς, ο Νίκος Μεγγρέλης, η Μυρσίνη Ζορμπά, ο Κώστας Αρζόγλου, ο Γιώργος Κοτανίδης, η Σοφία Αναστασιάδου.  Μεταξύ των ιδρυτικών μελών ήταν ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος, ο Νίκος Ρηγινός, ο Νίκος Βασιλάτος, ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος, ο Ανδρέας Γιαννακόπουλος, ο Λουκάς Ρούφος, η Ντόρα Γροσομανίδου, ο Γιάννης Διαμαντίδης, ο Συννέφης Δρακόπουλος, ο Αλέξανδρος Μαλιάς, η Ρωξάνη Καυτατζόγλου, ο Χαρίλαος Καλπούζος, η Αντα Κλαμπατσέα, η Μαρία Κουρούκλη, ο Δημήτρης Κούρκουλας, ο Γιώργος Καπόπουλος, ο Αθανάσιος Λέζας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, η Κλαίρη Μητσοτάκη, ο Τίτος Μυλωνόπουλος, η Μαρίζα ΝτεΚάστρο, ο Γιώργος Ζαββός, η Μάιρα Πίσση, ο Παναγιώτης Σκάλος, ο Νίκος Σκυλοδήμος, η Κάλλια Στασινοπούλου, ο Γιώργος Σαμπάνης, ο Δημήτρης Σταμπόλης, ο Δημήτρης Σαπρανίδης, ο Αναστάσιος Σαπουνάκης, ο Κλέαρχος Φραντζεσκάκης, η Βασιλική Χάλκου, η Κλειώ Νικολαίδου, η Ιγκε Δανού, ο Γιώργος Λάτσης, ο Θοδωρής Καλούδης, ο Γιώργος Χαραλαμπόπουλος, η Κατερίνα Κωτσάκη και η Ιωάννα Καρυστιάνη.

Τη διάλυση από τη χούντα της ΕΚΙΝ ακολούθησε εκρηκτική κατάσταση ανάμεσα στους φοιτητές.  Ακολούθησαν συλλήψεις, στρατεύσεις και βασανιστήρια.  Η διάλυση της ΕΚΙΝΗ θεωρείται η αρχή των μαζικών και ανοικτά αντιδικτατορικών εκδηλώσεων, που οδήγησαν στην περίφημη κατάληψη της Νομικής στις 21 Φεβρουαρίου 1973 και μετέπειτα στο Πολυτεχνείο στις 17 Νοεμβρίου 1973.

Ο Γιώργος Βερνίκος, σε βιβλίο του με τίτλο: «Όταν θέλαμε ν’ αλλάξουμε την Ελλάδα», Εκδόσεις Καστανιώτη 2003, αναφέρεται αναλυτικά στην ΕΚΙΝ και στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα.

## Παραπομπές
Συκιά Λακωνίας

Η **Συκιά** ή **Συκέα****** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Συκιά βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Χερσονήσου Μαλέα, στην ανατολική πλευρά του κάμπου Μολάων και Ασωπού, σε υψόμετρο 160 μέτρων. Απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 10 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τους Μολάους (έδρα του δήμου).  

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ το αναφέρει ως *Sykiá* (*Morea I,* 20*1)*. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Sykia* να υπάγεται στην Επαρχία Μονεμβασίας (*Monembasie*), με αριθμό οικογενειών 58 και συνολικό πληθυσμό 283 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Συκέα στην Επαρχία Μονεμβασίας με αριθμό οικογενειών: 58 και συνολικό πληθυσμό: 283 άτομα (άνδρες: 64, γυναίκες: 123, παιδιά: 96). Στα Γενικά Αρχεία Κράτους / Ρήγα Παλαμήδη (1829) αναφέρεται ως Συκιά.  

Αναφέρεται επίσημα μετά την Τουρκοκρατία το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ασωπού. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μολάων του  Δήμου Μονεμβασιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 815 κάτοικοι 

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Συκιά
Συκιά
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση

***Η φτώχεια θέλει καλοπέραση*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1958, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου, ο οποίος έγραψε και το σενάριο μαζί με τον Γιώργο Θίσβιο. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Σταυρίδης, Γιάννης Γκιωνάκης, Κούλης Στολίγκας, Καίτη Μπελίντα, Μάγια Μελάγια και Φίλιος Φιλιππίδης.

Η υπόθεση επικεντρώνεται σε δύο φουκαράδες βιοπαλαιστές που ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν μια δουλειά για να επιβιώσουν και παράλληλα να παντρευτούν τις αγαπημένες τους.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 10 Φεβρουαρίου 1958 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αντζελα», «Ελλη» και «Μοντιάλ» της Αθήνας καθώς και στο «Παλλάς» του Πειραιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ορέστη Λάσκου
Εισπράκτωρ 007

Το ***Εισπράκτωρ 007*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη και σενάριο των Λάκη Μιχαηλίδη και Γιώργου Κατσαμπή. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Σταυρίδης, Κούλης Στολίγκας, Άννα Μαντζουράνη, Δημήτρης Νικολαΐδης και Δέσποινα Στυλιανοπούλου.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Ξενοφών Τσιγγενέ, έναν αφελή τύπο που εργάζεται ως εισπράκτορας στην εταιρεία πλαστικών «Κ. Δερβίσης & Σία», ο οποίος θα σώσει μετά από πυρκαγιά τα αρχεία της εταιρείας του. Ωστόσο αποκαλύπτεται ότι ανάμεσα στα αρχεία βρίσκονται τα λογιστικά βιβλία αλλά και κάποιες ερωτικές επιστολές, ικανά να καταστρέψουν τη σχέση μεταξύ των δύο αφεντικών του. Κάποια στιγμή, ο Ξενοφών μαθαίνει από την υπηρέτρια του Κοσμά, τη Βαγγελιώ, ότι τα αφεντικά του σκέφτονται να τον απολύσουν. Αν και δεν γνωρίζει την πραγματική αξία των στοιχείων που έχει στα χέρια του, θα καταφύγει στον εκβιασμό, προκειμένου να σώσει την θέση του.

## Διανομή ρόλων

*Νίκος Σταυρίδης - Ξενοφών Τσιγγγενές
*Κούλης Στολίγκας - Κοσμάς Δερβίσης
*Δημήτρης Νικολαΐδης - Τέλης Ζαφειρίου
*Άννα Μαντζουράνη - Λέλα Δερβίση
*Δέσποινα Στυλιανοπούλου - Βαγγελιώ
*Σταύρος Ξενίδης - αστυνόμος
*Μαρίκα Νέζερ - Αφροδίτη
*Έφη Οικονόμου - Μπέμπα
*Τάκης Χριστοφορίδης - Στέφανος
*Αλέκος Κουρής - Μπάμπης Γραβάνης
*Δημήτρης Κατσούλης - πυροσβέστης

## Κυκλοφορία & Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1966 και προβλήθηκε σε αρκετούς συνοικιακούς κινηματογράφους της Αθήνας όπως ο «Άλφα» και το «Κυψελάκι».
 Έκοψε 173.427 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 33ή θέση ανάμεσα σε 117 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1966–67.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1966
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Λάι Τσιν Τε

Ο **Λάι Τσιν Τε** (*Lai Ching-te* (; pinyin: *Lài Qīngdé*, γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1959), επίσης γνωστός ως **William Lai**, είναι ένας Ταϊβανέζος πολιτικός, ιατρός, και νεφρολόγος που υπηρετεί ως ο όγδοος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κίνας από το 2024. Μέλος του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος (DPP), είναι πρόεδρος του κόμματος από το 2023.

Ο Λάι γεννήθηκε στην κομητεία Ταϊπέι σε μία εργατική οικογένεια. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν, στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Τσεν Κουν, και, το 2003, απέκτησε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στη δημόσια υγεία. Αφού άσκησε την ιατρική ως ειδικός σε βλάβες νωτιαίου μυελού, ο Λάι έθεσε υποψηφιότητα στις εκλογές της Νομοθετικής Γιουάν του 1996, κερδίζοντας μία έδρα εκπροσωπώντας την Πόλη Τάιναν. Αφού επανεξελέγη στη Νομοθετική Γιουάν τέσσερις συνεχόμενες φορές, έθεσε επιτυχώς υποψηφιότητα για δήμαρχος της Τάιναν στις τοπικές εκλογές του 2010 και υπηρέτησε ως δήμαρχος για επτά χρόνια, κερδίζοντας την επανεκλογή του στις τοπικές εκλογές του 2014. Τον Σεπτέμβριο του 2017 η πρόεδρος Τσάι Ινγκ Γουέν ανακοίνωσε ότι ο Λάι θα αντικαθιστούσε τον απερχόμενο πρωθυπουργό Λιν Τσουάν.

Στις 24 Νοεμβρίου 2018 ο Λάι ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία αφότου το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα υπέστη μία μεγάλη ήττα στις τοπικές εκλογές του 2018, και αποχώρησε από το αξίωμα στις 14 Ιανουαρίου 2019 μετά την ορκωμοσία του διαδόχου του Σου Τσεν-τσαν. Ο Λάι διεξήγαγε μία ανεπιτυχή πρόκληση εναντίον της Τσάι Ινγκ Γουέν στις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος το 2019, και στη συνέχεια υπηρέτησε ως συνυποψήφιός της στις προεδρικές εκλογές της Ταϊβάν το 2020. Τον Απρίλιο του 2023 ο Λάι ορίστηκε από το DPP ως ο προεδρικός τους υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2024 και εξελέγη με 40,05% των ψήφων. Ανέλαβε καθήκοντα ως πρόεδρος στις 20 Μαΐου 2024.

## Παραπομπές


Λαι Τσιν Τε
Λαι Τσιν Τε
Λαι Τσιν Τε
Ο διάβολος και η ουρά του

***Ο διάβολος και η ουρά του*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αισθηματική κωμική ταινία του 1962, σε σκηνοθεσία Στέλιου Ζωγραφάκη και σενάριο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη. Πρωταγωνιστούν οι Μάρθα Καραγιάννη, Ανδρέας Μπάρκουλης, Γιάννης Γκιωνάκης, Ντίνα Τριάντη και Κούλης Στολίγκας.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στην Ντίνα Παζίλη, μια ζηλιάρα σύζυγο που είναι πεπεισμένη ότι ο σύζυγός της την απατά, ενώ κι αυτός από τη πλευρά του πιστεύει ότι η Ντίνα έχει εξωσυζυγική σχέση.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 9 Απριλίου 1962 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Κοτοπούλη», «Πιγκάλ» και «Ίρις» της Αθήνας, με ταυτόχρονη προβολή στο «Παλλάς» του Πειραιά και «Ορφεύς» της Ρόδου.Έκοψε 15.842 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 38η θέση ανάμεσα σε 68 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1961–62.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1962
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Τσιφόρου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πολύβιου Βασιλειάδη
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γεράσιμου Λαβράνου
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στέλιου Ζωγραφάκη
Χοσέ Ναπολέον Ντουάρτε

Ο **Χοσέ Ναπολέον Ντουάρτε Φουέντες** (, 23 Νοεμβρίου 1925 – 23 Φεβρουαρίου 1990) ήταν πολιτικός από το Ελ Σαλβαδόρ που διετέλεσε Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ από την 1η Ιουνίου 1984 έως την 1η Ιουνίου 1989. Διετέλεσε δήμαρχος του Σαν Σαλβαδόρ πριν διεκδικήσει την προεδρία το 1972. Έχασε, αλλά οι εκλογές θεωρούνται ευρέως ως νοθευμένες.  Μετά από πραξικόπημα το 1979, ο Ντουάρτε ηγήθηκε της επακόλουθης πολιτικοστρατιωτικής χούντας από το 1980 έως το 1982. Στη συνέχεια εξελέγη πρόεδρος το 1984, νικώντας τον αρχηγό του κόμματος ARENA, Ρομπέρτο Ντ'Ομπουισόν.

Υποστηριζόμενος από την αμερικανική κυβέρνηση Ρέηγκαν και την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών, η θητεία του στο αξίωμα έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των χειρότερων ετών του εμφυλίου πολέμου του Ελ Σαλβαδόρ, κατά τα οποία σημειώθηκαν πολυάριθμες κακοποιήσεις και σφαγές του άμαχου πληθυσμού από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ελ Σαλβαδόρ και τις ομάδες θανάτου που συνδέονταν με αυτές.  

Τον Ιούνιο του 1988, ο Ντουάρτε μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε στρατιωτικό νοσοκομείο στην Ουάσινγκτον, όπου διαγνώστηκε με προχωρημένο καρκίνο του στομάχου και του δόθηκε χρόνος ζωής από 6 μήνες έως ένα χρόνο. Τόσο η διάγνωση όσο και η πρόγνωση έγιναν γνωστές στο κοινό. Παρά το γεγονός ότι έπρεπε να παραμείνει στις Ηνωμένες Πολιτείες για χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπεία, αρνήθηκε να παραιτηθεί από πρόεδρος και παρέδωσε την εξουσία συνταγματικά στον Αλφρέδο Κριστιάνι τον Ιούνιο του 1989. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών στο Σαν Σαλβαδόρ στις 23 Φεβρουαρίου 1990.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελ Σαλβαδόρ
Κάρλος Ουμπέρτο Ρομέρο

Ο **Κάρλος Ουμπέρτο Ρομέρο** (,
29 Φεβρουαρίου 1924–27 Φεβρουαρίου 2017) ήταν στρατηγός και πολιτικός από το Ελ Σαλβαδόρ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ από την 1η Ιουλίου 1977 μέχρι την ανατροπή του στις 15 Οκτωβρίου 1979. Ο Ρομέρο ήταν ο τελευταίος πρόεδρος της στρατιωτικής δικτατορίας του Ελ Σαλβαδόρ που κυβερνούσε από το 1931.
## Βιογραφία
Ο Ρομέρο ορκίστηκε Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου 1977 μαζί με τον Αντιπρόεδρο Αστάσιο. Η θητεία του Ρομέρο είχε προγραμματιστεί να διαρκέσει πέντε χρόνια, μέχρι το 1982. 

Ο Ρομέρο έγινε Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ σε μια εποχή που διάφορες αριστερές ένοπλες ομάδες και δεξιές ομάδες θανάτου ενεπλάκησαν σε πολιτική βία.   Επιθέσεις όπως δολοφονίες, απαγωγές και βομβιστικές επιθέσεις αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ρομέρο.  Μόλις 12 ημέρες αφότου ο Ρομέρο ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο πρώην πρόεδρος Συνταγματάρχης Οσμίν Αγκίρε ι Σαλίνας δολοφονήθηκε από τις Λαϊκές Απελευθερωτικές Δυνάμεις Φαραμπούντο Μαρτί (FPL).  Μερικοί από τους στρατιωτικούς αξιωματικούς του Ρομέρο συμμετείχαν ενεργά σε δραστηριότητες ομάδων θανάτου και διοικούσαν ομάδες όπως η Ένωση Λευκών Πολεμιστών. 

Όταν ο πρόεδρος της Νικαράγουας Αναστάσιο Σομόζα Ντεμπάιλε ανατράπηκε από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Σαντινίστας τον Ιούλιο του 1979, αξιωματούχοι της κυβέρνησης των ΗΠΑ άρχισαν να παροτρύνουν ιδιωτικά τον Ρομέρο να παραιτηθεί για να αποτρέψουν μια παρόμοια επανάσταση εναντίον της κυβέρνησής του. Ταυτόχρονα, στελέχη του στρατού του Ελ Σαλβαδόρ άρχισαν να συνωμοτούν για πραξικόπημα για να διατηρήσουν τον έλεγχο της κυβέρνησης από τον στρατό. Ο στρατός θεωρούσε επίσης τον Ρομέρο ως διπλωματικό εμπόδιο λόγω του κακού ιστορικού της κυβέρνησής του στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.  Ο Ρομέρο προφανώς γνώριζε ότι συνωμοτούσαν εναντίον του ένα πραξικόπημα και έβαλε την οικογένειά του να φύγει από το Ελ Σαλβαδόρ στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 14 Οκτωβρίου 1979.  Ήταν ο τελευταίος στρατιωτικός πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ.  

Μετά την εκθρόνισή του, ο Ρομέρο διέφυγε από το Ελ Σαλβαδόρ για να εξοριστεί στη Γουατεμάλα, ωστόσο,  αργότερα επέστρεψε στο Ελ Σαλβαδόρ και εγκαταστάθηκε στην Κολόνια Εσκαλόν, μια περιοχή του Σαν Σαλβαδόρ. 

Απεβίωσε από φυσικά αίτια στην Κολόνια Εσκαλόν στις 27 Φεβρουαρίου 2017 στις 6:00 μ.μ. σε ηλικία 92 ετών, δύο ημέρες πριν από τα 93α γενέθλιά του.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελ Σαλβαδόρ
Αρτούρο Αρμάντο Μολίνα

Ο **Αρτούρο Αρμάντο Μολίνα** (,
6 Αυγούστου 1927 – 18 Ιουλίου 2021)  ήταν πολιτικός και στρατιωτικός από το Σαλβαδόρ, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ από το 1972 έως το 1977. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαν Σαλβαδόρ . Η πετρελαϊκή κρίση του 1973 οδήγησε σε αύξηση των τιμών των τροφίμων και μείωση της γεωργικής παραγωγής. Αυτό επιδείνωσε την υπάρχουσα κοινωνικοοικονομική ανισότητα στη χώρα, οδηγώντας σε αυξημένη αναταραχή. Σε απάντηση, ο Μολίνα θέσπισε μια σειρά μέτρων αγροτικής μεταρρύθμισης, ζητώντας την αναδιανομή μεγάλων γαιοκτημόνων μεταξύ του αγροτικού πληθυσμού.

Ο Μολίνα δεν εμπιστευόταν την ολιγαρχία και τον στρατό, και ένιωθε την μνησικακία της αντιπολίτευσης από την οποία είχε κλέψει την εξουσία. Οι προσπάθειές του να φιμώσει την αντιπολίτευση περιλάμβαναν την στρατιωτική κατάληψη του Πανεπιστημίου του Ελ Σαλβαδόρ το 1972, καθώς και τη βίαιη καταστολή των φοιτητικών διαμαρτυριών που ξέσπασαν μετά τη χρήση δημόσιων πόρων για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού Μις Υφήλιος στο Σαν Σαλβαδόρ. Το καθεστώς του είδε ακραία πόλωση και βία στη χώρα. Η θητεία του έληξε το 1977 και στη συνέχεια εγκατέλειψε τη χώρα. Ο Μολίνα επέστρεψε στο Ελ Σαλβαδόρ το 1992.

Πέθανε στις 18 Ιουλίου 2021 στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, σε ηλικία 93 ετών.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελ Σαλβαδόρ
Βενάδο (Μεξικό)

Το **Βενάδο** () είναι μικρή πόλη και δήμος του κεντρικού Μεξικού, στην πολιτεία Σαν Λουίς Ποτοσί. Ο πληθυσμός της πόλεως το 2020 ήταν 14.188 κάτοικοι έναντι 12.690 κατοίκων το 1960. Η ονομασία της στην ισπανική γλώσσα σημαίνει «ελάφι».

Το Βενάδο είναι κτισμένο στο κεντρικό μεξικανικό υψίπεδο, σε υψόμετρο 1.780 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μόνιμοι ανοργάνωτοι οικισμοί αναφέρονται στην περιοχή του δήμου από το 1554, αλλά η πόλη ιδρύθηκε επισήμως στις 18 Αυγούστου 1591 από τον Χουάν Εσκαναμέ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βενάντο» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 227

Βεναδο
Ηλεκτρονική θεώρηση

Η **ηλεκτρονική θεώρηση** (E-Visa) και η **ηλεκτρονική εξουσιοδότηση ταξιδιού** (ETA ή eTA) είναι διαδικτυακά συστήματα που θεσπίστηκαν από χώρες για να επιβεβαιώνουν την καταλληλότητα ενός υπηκόου τρίτης χώρας να ταξιδέψει στη χώρα τους, σύμφωνα με τη μεταναστευτική τους νομοθεσία. Επιβεβαιώνουν ότι ο επισκέπτης πληροί τις προϋποθέσεις εισόδου της χώρας.

Ανάλογα με την κατηγορία της θεώρησης και τον σκοπό του ταξιδιού, αυτά τα συστήματα αποτελούν ένα ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ χωρών που επιτρέπουν σε έναν αλλοδαπό να ταξιδέψει χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς βίζα, και χωρών που απαιτούν από τον αλλοδαπό να παραστεί σε συνέντευξη σε πρεσβεία ή προξενείο για να λάβει παραδοσιακή έντυπη βίζα εκ των προτέρων πριν ταξιδέψει στη χώρα τους.

Από τη δεκαετία του 2000, πολλές χώρες εισήγαγαν διαδικτυακά συστήματα για την έκδοση θεωρήσεων ή αδειών ταξιδιού σε ηλεκτρονική μορφή, ως εναλλακτική λύση στην παραδοσιακή έντυπη βίζα — ιδιαίτερα στην περίπτωση των ETA, όπου υπάρχει διμερές πρόγραμμα απαλλαγής από τη θεώρηση αλλά η χώρα υποδοχής απαιτεί ελέγχους ιστορικού για να επιβεβαιώσει ότι ο επισκέπτης πληροί τις προϋποθέσεις του προγράμματος. Αυτά τα διαδικτυακά συστήματα δημιουργήθηκαν κυρίως για τη διευκόλυνση των ταξιδιών βραχυχρόνιων επισκεπτών και τουριστών από έναν περιορισμένο αριθμό χωρών.

## Έκδοση
right|upright=2.7|thumb|Ηλεκτρονικές θεωρήσεις
Ανάλογα με τον ταξιδιώτη και τη χώρα έκδοσης, οι ηλεκτρονικές θεωρήσεις εκδίδονται είτε μέσα σε λίγα λεπτά, είτε μπορεί να χρειαστούν πολλές ημέρες. Οι χώρες που εκδίδουν ηλεκτρονικές θεωρήσεις πραγματοποιούν αρχικούς ελέγχους ιστορικού σε όλους τους αιτούντες, οι οποίοι περιλαμβάνουν έλεγχο στη βάση δεδομένων της Interpol.

Οι ηλεκτρονικές θεωρήσεις μπορεί να λήγουν, ανάλογα με τη χώρα έκδοσης.

Μια ηλεκτρονική θεώρηση (e-Visa ή eVisa) ή ηλεκτρονική εξουσιοδότηση ταξιδιού (ETA) αποθηκεύεται σε έναν υπολογιστή και συνδέεται με τον αριθμό του διαβατηρίου, έτσι ώστε να μην τοποθετείται κανένα αυτοκόλλητο, ετικέτα ή σφραγίδα στο διαβατήριο πριν από το ταξίδι. Η αίτηση γίνεται μέσω διαδικτύου και η απόδειξη λειτουργεί ως θεώρηση, η οποία μπορεί να εκτυπωθεί ή να αποθηκευτεί σε κινητή συσκευή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταξίδι
Κατηγορία:Τουρισμός
Τζάννι ντι Βενάντσο

Ο **Τζάννι ντι Βενάντσο** (, 18 Δεκεμβρίου 1920 – 3 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Ιταλός διευθυντής φωτογραφίας του κινηματογράφου.

Ο ντι Βενάντσο θεωρείται ένας από τους καλύτερους μεταπολεμικούς Ιταλούς κινηματογραφιστές, ο μόνος που συμμετείχε και στα τρία ρεύματα του ιταλικού κινηματογράφου: το νεορεαλιστικό, το μετα-νεορεαλιστικό και το μοντέρνο. Συνεργάσθηκε με αρκετούς μεγάλους σκηνοθέτες, όπως με τον Μικελάντζελο Αντονιόνι, τον Φραντσέσκο Ρόσι και τον Φεντερίκο Φελίνι (στις ταινίες του *[[8½ (ταινία)|8½]]* και *[[Η Ιουλιέτα των πνευμάτων]]*.

Πέθανε όντας ακόμα στην ακμή της σταδιοδρομίας του, σε ηλικία 45 ετών, από ιογενή ηπατίτιδα στη Ρώμη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 227

Βεναντσο, Τζαννι
Σεμιόν Βενγκέροφ

Ο **Σεμιόν Αφανάσιεβιτς Βενγκέροφ** (, 5 Μαρτίου 1855 – 14 Σεπτεμβρίου 1920) ήταν Ρώσος ιστορικός της λογοτεχνίας, ο επιφανέστερος της Αυτοκρατορικής Ρωσίας, καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης.

Γεννήθηκε στην πόλη Λουμπνί, που βρίσκεται στη σημερινή Ουκρανία, από γονείς εβραϊκής καταγωγής. Μητέρα του ήταν η συγγραφέας απομνημονευμάτων Πωλίν Βενγκέροφ. Αφού απεφοίτησε από το γυμνάσιο, βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός προκειμένου να μπορέσει να σπουδάσει, καθώς οι πανεπιστημιακές σπουδές ήταν απαγορευμένες για τους Ιουδαίους στο θρήσκευμα. Η οικογενειακή παράδοση στα γράμματα και τις τέχνες συνεχίσθηκε με την κατά 22 έτη νεότερη αδελφή του Ιζαμπέλε Βενγκέροβα, μετέπειτα διακεκριμένη πιανίστρια στις ΗΠΑ, και τη μεσαία αδελφή Ζηναΐδα Βενγκέροβα, κριτικό της λογοτεχνίας. Αλλά και ο ανιψιός του, ο Νίκολας Σλόνιμσκι, ήταν Ρωσοαμερικανός μουσικοσυνθέτης και μουσικολόγος.

Ο Σεμιόν Βενγκέροφ ερεύνησε με αφοσίωση τις σταδιοδρομίες πολλών Ρώσων λογοτεχνών του 19ου και ιδίως του 18ου αιώνα. Το υλικό που συγκέντρωσε έγινε απαραίτητο για τις μετέπειτα γενεές ιστορικών της ρωσικής λογοτεχνίας. Τα αρχεία του περιείχαν μεταξύ άλλων τη μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή επιστολών και χειρογράφων του Ντοστογιέφσκι. Ο Βενγκέροφ ήταν μεγάλος θαυμαστής του Ιβάν Τουργκένιεφ, του θέματος του πρώτου μείζονος έργου κριτικής του (που είχε μάλιστα εγκριθεί από τον ίδιο τον Τουργκένιεφ).

Ο Βενγκέροφ διεύθυνε ένα επιδραστικό σεμινάριο για τον Πούσκιν και το «Ρωσικό Επιμελητήριο βιβλίου» (στου οποίου την ίδρυση βοήθησε). Στις αρχές του 20ού αιώνα δημοσίευσε μια λεπτομερή ανασκόπηση της πρόσφατης ρωσικής λογοτεχνίας και επιμελήθηκε τη μεγάλη έκδοση των έργων του Πούσκιν από τον εγκυκλοπαιδικό οίκο Brockhaus-Efron σε 6 τόμους, από το 1907 έως το 1916. Ο Ντ. Σ. Μίρσκι χαρακτήρισε την έκδοση ως «μνημείο άπειρης εργατικότητας και άπειρης κακογουστιάς».

Το ενδιαφέρον του Βενγκέροφ για την επιστημονική βιογράφηση του εξασφάλισε τη φήμη ενός θετικιστή συλλέκτη βιογραφικών δεδομένων. Κατά τον Μίρσκι τα έργα του περιέχουν «μέγα όγκο εισαγωγικού, σχολιαστικού και βιογραφικού υλικού, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου είναι λίγο-πολύ άχρηστο». Ο Βενγκέροφ θεωρούσε ως το μεγαλύτερο προσόν της ρωσικής λογοτεχνίας τον διδακτισμό της και έγραψε: «Για τον Ρώσο αναγνώστη η λογοτεχνία υπήρξε ανέκαθεν πράγμα ιερό. Η επαφή με αυτή τον καθιστούσε αγνότερο και καλύτερο, και πάντοτε η σχέση του με τη λογοτεχνία συνοδευόταν από ένα αίσθημα αληθούς θρησκευτικότητας».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αντ. Μαυρίδης: το λήμμα «Βενγκέρωφ Σεμιόν» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 228

Κατηγορία:Ιστορικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι
Διήγησις της φουμιστής Βενετίας

Η ***Διήγησις της φουμιστής Βενετίας*** ή απλούστερα ***Διήγησις Βενετίας*** είναι δημοτικό ποίημα του 15ου αιώνα.

Αποτελείται από 84 ανομοιοκατάληκτους στίχους και πιθανότατα είναι απόσπασμα από εκτενέστερο ποίημα το οποίο δεν διασώθηκε. Ως λογοτεχνικό κείμενο είναι μέτριο και εκτιμάται κυρίως ως περιγραφικό ντοκουμέντο. Δίνει μια ενδιαφέρουσα εικόνα της Βενετίας εκείνης της εποχής, με ιδιαίτερη σημασία να έχουν οι περιγραφές ορισμένων κτηρίων της πόλεως που χάθηκαν πριν τον 20ό αιώνα, καθώς και του Ανακτόρου των Δόγηδων, αλλά και του Ναού του Αγίου Μάρκου.

Το κείμενο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1874 στη Λειψία από τον G. Wagner. Πληρέστερη έκδοση θεωρείται εκείνη του Σπυρίδωνος Λάμπρου, η οποία συνοδεύεται και από αξιόλογα σχόλια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βενετίας Διήγησις» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 252

Κατηγορία:Ελληνικά ποιήματα
Κατηγορία:Νεοελληνική λογοτεχνία
Άννα Βενέτη

Η **Άννα Βενέτη** (Αθήνα , 1937 – Αθήνα ,6 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, που εργάστηκε κυρίως στο θέατρο.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη, επηρεασμένη από τον ηθοποιό και σκηνοθέτη σύζυγό της Κώστα Μπάκα, τον οποίο παντρεύτηκε το 1958. Η Βενέτη πρωτοεμφανίστηκε στο έργο *Μικρές αλεπούδες* στο Θέατρο «Πορεία» το 1962. Κατόπιν συνεργάστηκε με τους θιάσους Βεργή, Μουσούρη, Διαμαντόπουλου και άλλους.

Εμφανίστηκε σε τρεις κινηματογραφικές ταινίες (*[[Αμόκ (ταινία)|Αμόκ]]* του 1963, * Ένα παιδί χωρίς όνομα* του 1964 και *Σε ποιον να πω τον πόνο μου* του 1964), ενώ έλαβε μέρος σε αρκετά έργα στο ραδιόφωνο. Εργάστηκε επίσης ως βοηθός σκηνοθέτη, σε 10 παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο (1985-1991) και σε άλλες κρατικές σκηνές, δίπλα στον σύζυγό της. 

Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 77 ετών και κηδεύθηκε από τον Ναό Τιμίου Σταυρού στην Κυψέλη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 243

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
HMS Selene

Το **HMS&nbsp;''Selene*** ήταν [[υποβρύχιο]] [[κλάση πλοίου|κλάσης]] *S*, συγκεκριμένα ένα από τα σκάφη της τρίτης ομάδας. Ναυπηγήθηκε στα χρόνια του [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]] και εντάχθηκε σε υπηρεσία με το [[Βασιλικό Ναυτικό]]. Παρέμεινε σε ενεργό υπηρεσία για αρκετά χρόνια μετά το τέλος του πολέμου και είναι μέχρι σήμερα το μοναδικό πλοίο του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού με αυτό το όνομα.

== Περιγραφή ==

Στα δεκαεπτά σκάφη της τρίτης ομάδας υποβρυχίων κλάσης *S* ενσωματώθηκαν σημαντικές βελτιώσεις και αλλαγές. Ενισχύθηκε το κήτος τους, μπορούσαν να μεταφέρουν μεγαλύτερη ποσότητα καυσίμων και έγιναν αλλαγές στον οπλισμό τους. Είχαν ολικό μήκος 66,1&nbsp;m, πλάτος 7,2&nbsp;m και [[βύθισμα]] 4,3&nbsp;m. Το [[εκτόπισμα|εκτόπισμά]] τους ήταν 827&nbsp;t (814&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 1006&nbsp;t (990&nbsp;LT) σε κατάδυση και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 48 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Επίσης μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 106,7&nbsp;m.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο [[ντηζελοκινητήρας|ντηζελοκινητήρες]] μέγιστης ισχύος 950&nbsp;bhp ενώ εν καταδύσει το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο [[ηλεκτροκινητήρας|ηλεκτροκινητήρες]] των 650&nbsp;hp. Μπορούσαν να φθάσουν τους 14,75 [[Κόμβος|kn]] στην επιφάνεια και τους 9&nbsp;kn σε κατάδυση και η εμβέλειά τους ήταν  με ταχύτητα πλεύσης 10&nbsp;kn και  με ταχύτητα πλεύσης 3&nbsp;kn αντιστοίχως.

Διέθεταν έξι [[τορπιλοσωλήνας|τορπιλοσωλήνες]] των 533&nbsp;mm στην πλώρη και μπορούσαν να μεταφέρουν δώδεκα [[τορπίλη|τορπίλες]] συνολικά. Εναλλακτικά μπορούσαν να μεταφέρουν δώδεκα [[νάρκη θαλάσσης|νάρκες]] αντί των τορπιλών. Το σκάφος ήταν επίσης εξοπλισμένο με ένα πυροβόλο των 102&nbsp;mm.

== Επιχειρησιακή ιστορία ==
Το *Selene* ναυπηγήθηκε από την εταιρεία [[Cammell Laird]] & Co Limited στο [[Μπίρκενχεντ]] (Birkenhead) και [[καθέλκυση|καθελκύστηκε]] στις 24 Απριλίου 1944. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]] στην [[Άπω Ανατολή]], όπου βύθισε πέντε ιαπωνικά ιστιοφόρα και τρία μικρά εμπορικά πλοία και να προκάλεσε ζημιές σε ένα ακόμη ιστιοφόρο και ένα εμπορικό.

Παρέμεινε σε υπηρεσία μετά το τέλος της σύρραξης και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 μετατράπηκε σε ταχύ, άοπλο υποθαλάσσιο στόχο που χρησιμοποιήθηκε στην εκπαίδευση στον [[ανθυποβρυχιακός πόλεμος|ανθυποβρυχιακό πόλεμο]]. Οι τορπιλοσωλήνες του καλύφθηκαν προκειμένου να βελτιωθούν τα υδροδυναμικά του χαρακτηριστικά και αφαιρέθηκαν οι τρεις εξωτερικοί σωλήνες καθώς και το πυροβόλο. Η [[Γέφυρα (πλοίου)|γέφυρα]] του μετασκευάστηκε σε κάτι που θύμιζε περισσότερο εξόγκωμα με ένα μικρό κόκπιτ και διέθετε μόνο ένα περισκόπιο. Το *Selene'' ανήκε στη Δεύτερη Μοίρα Υποβρυχίων που είχε τη βάση της στο Πόρτλαντ καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950. Εν τέλει πωλήθηκε για σκραπ τον Ιούνιο του 1961.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης S (1931)
Κατηγορία:Βρετανικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ο Άγιος Βασίλης μου

***Ο Άγιος Βασίλης μου*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *The Santa Clause*) είναι αμερικανική χριστουγεννιάτικη κωμωδία φαντασίας του 1994, σε σκηνοθεσία του Τζον Πάσκουιν και σενάριο γράφτηκαν από τους Λίο Μπενβενούτι και Στιβ Ράντνικ. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Τιμ Άλεν ως Σκοτ ​​Κάλβιν, ένας διαζευγμένος στέλεχος μάρκετινγκ που προκαλεί κατά λάθος την πτώση του Άγιου Βασίλη από την οροφή του, με αποτέλεσμα να πεθάνει την παραμονή των Χριστουγέννων, συμφωνώντας άθελά του σε ένα συμβόλαιο που τον αναγκάζει να αναλάβει τα καθήκοντα του Άγιου Βασίλη.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Χόλιγουντ στις 5 Νοεμβρίου 1994 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 11 Νοεμβρίου. Η ταινία απέφερε 190,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό 22 εκατομμύρια δολάρια, έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς και έκτοτε έχει γίνει βασικό στοιχείο των Χριστουγέννων μεταξύ των θεατών.  Η επιτυχία του οδήγησε σε δύο συνέχειες, *Ο Άγιος Βασίλης μου 2* (2002) και *Ο Άγιος Βασίλης μου 3: Απόδραση από την Καισαρεία* (2006), οι οποίες σημείωσαν εμπορική επιτυχία παρά την ανάμεικτη υποδοχή του πρώτου και την αρνητική υποδοχή του δεύτερου. Το franchise συνέχισε με μια σειρά παρακολούθησης, *Οι Αγιοβασίληδές μου*, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 16 Νοεμβρίου 2022 στο Disney+.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Hollywood Pictures
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σικάγο
Κατηγορία:Αμερικανικές slapstick ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1994
Φοσσό

Το **Φοσσό** (, ) είναι ιταλικός δήμος στη Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Βενετίας
Ολλανδικές γενικές εκλογές 2012

Πρόωρες **γενικές εκλογές** για την ανάδειξη των μελών του Κοινοβουλίου διεξήχθησαν στις Κάτω Χώρες στις 12 Σεπτεμβρίου 2012, αναδείχθηκαν νικητές τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα, με το VVD του Μαρκ Ρούτε να καταλαμβάνει 41 έδρες στο ολλανδικό Κοινοβούλιο και το PvdA του Ντίτερικ Σάμσομ να παίρνει 39 έδρες στη Βουλή επί συνόλου 150 εδρών.Πριν από τις εκλογές, οι δημοσκοπήσεις είχαν προβλέψει αύξηση της υποστήριξης προς το Σοσιαλιστικό Κόμμα, κυρίως εις βάρος του PvdA, αλλά το PvdA ανέκτησε υποστήριξη κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η οποία αποδόθηκε στην ηγεσία του Diederik Samsom και στις εκλογές το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν κατάφερε να βελτιώσει την επίδοσή του. Το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) και τη Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση (CDA) έχασαν και τα δύο έδρες.

Μετά από 49 ημέρες διαπραγματεύσεων, μια νέα κεντρώα κυβέρνηση VVD–PvdA σχηματίστηκε στις 5 Νοεμβρίου 2012, αποτελούμενη από τον Μαρκ Ρούττε ως πρωθυπουργό μαζί με 7 υπουργούς του VVD και 6 υπουργούς του PvdA.

Ήταν οι πρώτες εκλογές σε επίπεδο Κάτω Χωρών στις οποίες συμμετείχαν οι Καραϊβικές Κάτω Χώρες.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2012
Ολλανδια
Πρωθυπουργός της Σλοβενίας

Ο **πρωθυπουργός της Σλοβενίας**, επίσημα ο **πρόεδρος της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σλοβενίας** (σλοβενικά: *Predsednik Vlade Republike Slovenije*), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σλοβενίας. Από τότε που η χώρα απέκτησe κοινοβουλευτική δημοκρατία το 1989, έχουν υπάρξει εννέα αξιωματούχοι.

Ο πρωθυπουργός της Σλοβενίας διορίζεται από τον πρόεδρο της δημοκρατίας μετά από διαβούλευση με τα κόμματα που εκπροσωπούνται στην Εθνοσυνέλευση. Ο υποψήφιος εκλέγεται στη συνέχεια επίσημα με απλή πλειοψηφία της Εθνοσυνέλευσης. Εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει πλειοψηφία, πρέπει να διεξαχθεί νέα ψηφοφορία εντός 14 ημερών. Εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει πλειοψηφία μετά από αυτόν τον γύρο, ο Πρόεδρος πρέπει να διαλύσει τη νομοθετική εξουσία και να προκηρύξει νέες βουλευτικές εκλογές, εκτός εάν η Εθνοσυνέλευση συμφωνήσει να διεξαγάγει τρίτο γύρο. Εάν κανένας υποψήφιος δεν εκλεγεί μετά από τρίτο γύρο, τότε η Εθνοσυνέλευση διαλύεται. Στην πράξη, δεδομένου ότι ο διορισμένος πρέπει να διαθέτει την πλειοψηφία της Εθνοσυνέλευσης για να κυβερνήσει, ο διορισμένος είναι συνήθως ο ηγέτης του κόμματος που έχει την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση ή ο ηγέτης του ανώτερου εταίρου στον κυβερνητικό συνασπισμό. Η Εθνοσυνέλευση μπορεί να αποσύρει την υποστήριξή της από έναν πρωθυπουργό μόνο μέσω μιας πρότασης δυσπιστίας. Ο πρωθυπουργός είναι επίσης πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.

Από τον Ιούνιο του 2022, πρωθυπουργός είναι ο κεντροαριστερός Ρόμπερτ Γκολόμπ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σλοβενίας
Κατηγορία:Πολιτική της Σλοβενίας