open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λάκκες Καρδίτσας

Οι **Λάκκες** είναι οικισμός της Κρυοπηγής στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γενικά στοιχεία
Οι Λάκκες βρίσκονται βορειοδυτικά της Λίμνης Πλαστήρα, σε υψόμετρο 370 μέτρων. Απέχουν περίπου 38 χιλιόμετρα δυτικά από την Καρδίτσα, 11 χιλιόμετρα νότια από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και μόλις 1 χιλιόμετρο ανατολικά από την Κρυοπηγή. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κρυοπηγής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Κρυοπηγή και τον Ξηρόκαμπο αποτελούν την κοινότητα Κρυοπηγής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 11 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Λαγκάδι Καρδίτσας

Το **Λαγκάδι** είναι οικισμός του Ανθηρού στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας ο οποίος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και είναι δίπλα και βόρεια του Ανθηρού στις πλαγιές των Βόρειων και 73 χλμ. δυτικά από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ανθηρού, στην οποία και ανήκει  σύμφωνα με το  Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 102 κάτοικοι.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Ρεκονκίστα (Σάντα Φε)

Η **Ρεκονκίστα** () είναι πόλη στα βόρεια της επαρχίας Σάντα Φε της Αργεντινής, 327 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας. Αποτελεί την έδρα του νομού Χενεράλ Ομπλιγάδο και το οικιστικό συγκρότημά της έχει συνολικά 105.100 κατοίκους σύμφωνα με υπολογισμό του 2020.

Η πόλη βρίσκεται σε έναν κλάδο του ποταμού Παρανά, απέναντι από την πόλη Γκόγια του Κοριέντες. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο .

Η Ρεκονκίστα ιδρύθηκε στις 27 Απριλίου 1872 ως στρατιωτικό οχυρό, το οποίο δημιουργήθηκε από τον συνταγματάρχη Μανουέλ Ομπλιγάδο, σε εδάφη που ανήκαν προηγουμένως στην ιεραποστολή των Ιησουιτών *Reducción San Jerónimo del Rey*. Ανακηρύχθηκε πόλη το 1921.

## Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής είναι υγρό υποτροπικό (μέσος όρος 14 °C το χειμώνα, 26 °C το καλοκαίρι), με μέση ετήσια βροχόπτωση 1.290 mm.

## Σημαντικοί κάτοικοι
* Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής
* Λάουρα Ντάβετατς, συγγραφέας
* Χουαν Γκόμεζ Ταλέμπ, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής
* Καντέλα Φέρρο, τηλεοπτικός δημοσιογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Μητροπολίτης Δράμας Δωρόθεος

Ο **Μητροπολίτης Δράμας Δωρόθεος** (κατά κόσμον Βασίλειος Πάπαρης) είναι Έλληνας Επίσκοπος και Μητροπολίτης Δράμας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1957 στην Καβάλα. Σπούδασε Φιλολογία και Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για επτά έτη υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Γενική και την Εκκλησιαστική Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, καθώς και ως υποδιευθυντής στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το 1990 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1991 Πρεσβύτερος, λαμβάνοντας και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Έκτοτε και μέχρι την εκλογή του σε Επίσκοπο υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου ως Πρωτοσύγγελλος, υπεύθυνος νεότητας και κατήχησης και Εφημερεύων Ιεροκήρυκας. Παραλλήλως οργάνωσε Κοινωνικά Φροντιστήρια και κατασκηνώσεις νέων.

Είναι κτήτορας των Ιερών Ναών Παναγίας «Άξιον Εστί» Αξιουπόλεως και Αγίας Τριάδος Πολυκάστρου. Από τον Μάρτιο του 2019 υπηρέτησε ως Β΄ και ακολούθως ως Α΄ Γραμματέας-Πρακτικογράφος στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Μητροπολίτης Δράμας εξελέγη στις 7 Οκτωβρίου 2022. Η χειροτονία του τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών. Ενθρονίστηκε την 20η Νοεμβρίου 2022 στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Δράμας, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και πολλών άλλων Αρχιερέων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τέταρτη Συνεδρίαση της Ιεραρχίας - Εκλογές νέων Μητροπολιτών
* [Νέος Μητροπολίτης Δράμας ὁ Ἀρχιμανδρίτης Δωρόθεος (Πάπαρης)](http://www.imdramas.gr/n/9507/%CE%9D%CE%AD%CE%BF%CF%82-%CE%9C%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%94%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%B1%CF%82-%E1%BD%81-%E1%BC%88%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%94%CF%89%CF%81%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CF%82-(%CE%A0%CE%AC%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B7%CF%82))
* Η χειροτονία του Μητροπολίτη Δράμας Δωροθέου

Δωροθεος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Σώμα Δίωξης Υπερηρώων

Το **Σώμα Δίωξης Υπερηρώων** (πρωτότυπη γλώσσα:*The Boys*) είναι μια αμερικανική τηλεοπτική υπερηρωική σειρά που δημιουργήθηκε από τον Έρικ Κριπκ για το Amazon Prime Video. Είναι βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ των Γκαρθ Ένις και Ντάρικ Ρόμπερτσον, και ακολουθεί την ομώνυμη ομάδα επαγρύπνησης η οποία πολεμάει υπερδύναμα άτομα που καταχρώνται τις υπερφυσικές ικανότητές τους. Στη σειρά συμμετέχουν οι Καρλ Ούρμπαν, Τζακ Κουέιντ, Άντονι Σταρ, Έριν Μοριάρτι, Τζένσεν Ακλς, Τσέις Κρόφορντ, Λαζ Αλόνσο και Ελίζαμπεθ Σου.

Αρχικά, το σενάριο προοριζόταν να είναι μια κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους, με την προσαρμογή της συγκεκριμένης σειράς κόμικ να ξεκινάει την ανάπτυξή της το 2008, με τον Άνταμ ΜακΚέι να σκηνοθετεί την ταινία. Το έργο εγκαταλείφθηκε λόγω δημιουργικών διαφορών μεταξύ του συνεργείου και των στούντιο που πήραν την ταινία, με αποτέλεσμα το έργο να εγκαταλειφθεί. Η εξέλιξη για το έργο αναβίωσε το 2016 από την Cinemax, η οποία ανακοίνωσε ότι θα το προσαρμόσει σε μορφή τηλεοπτικής σειράς. Ο Kripke προσελήφθη για να είναι ο showrunner της σειράς, ενώ ο Σεθ Ρόγκεν και ο Έβαν Γκόλντμπεργκ προσελήφθησαν ως εκτελεστικοί παραγωγοί. Το Amazon Prime Video απέκτησε τα δικαιώματα για την εκπομπή τον Νοέμβριο του 2017, με τα γυρίσματα να ξεκινούν την άνοιξη του 2018. Τα γυρίσματα της σειράς έγιναν στο Τορόντο.

Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα με τα πρώτα οκτώ επεισόδια στις 26 Ιουλίου 2019.Ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 4 Σεπτεμβρίου 2020, με τον τρίτο κύκλο να ακολουθεί στις 3 Ιουνίου 2022. Τον Ιούνιο του 2022, η σειρά ανανεώθηκε για τέταρτη σεζόν. Ως μέρος ενός κοινού σύμπαντος, μια spin-off σειρά, Seven on 7, έκανε πρεμιέρα τον Ιούλιο του 2021,καθώς και μια σειρά ανθολογίας κινουμένων σχεδίων, Diabolical, έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2022. Η σειρά έχει λάβει θετικές κριτικές και επαίνους για το σενάριο, την ιστορία, το χιούμορ και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της. Η σειρά έχει προταθεί για έξι βραβεία Emmy, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου καλύτερης δραματικής σειράς το 2021.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* *[https://www.amazon.com/dp/B07QQQ52B3 Σώμα Δίωξης Υπερηρώων]* στο Amazon Prime Video
* *[https://www.imdb.com/title/tt1190634 Σώμα Δίωξης Υπερηρώων]* στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Δραματικές σειρές
Κατηγορία:Μαύρη κωμωδία (τηλεοπτικές σειρές)
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς
Κατηγορία:Υπερηρωικές τηλεοπτικές σειρές
Σώμα Δίωξης Υπερηρώων
Βοκκάκιος (οπερέτα)

Το έργο ***Βοκκάκιος, ή Ο Πρίγκηπας του Παλέρμο*** () είναι μια τρίπρακτη οπερέτα του γερμανού συνθέτη του Ρομαντισμού Φραντς φον Σουπέ, σε λιμπρέτο των Καμίλλο Βάλτσελ και Ρίχαρντ Ζενέ, που διασκεύασαν θεατρικό έργο βασισμένο στο *[[Το Δεκαήμερο|Δεκαήμερο]]* του ιταλού ποιητή της Αναγέννησης Βοκάκιου. Η πρεμιέρα της οπερέτας έγινε στο Καρλ Θίατερ (*Carltheater*) της Βιέννης την 1η Φεβρουαρίου 1879. Πρόκειται μάλλον για την πλέον επιτυχημένη οπερέτα του Σουπέ.  

Με το έργο αυτό έγινε το επίσημο επαγγελματικό ντεμπούτο της επιφανούς υψιφώνου Μαρίας Κάλλας· η μονωδός ερμήνευσε τον μικρό ρόλο της Βεατρίκης κατά τη σεζόν 1940 – 1941 της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

## Ρόλοι του έργου

## Σύνοψη
Στη Φλωρεντία της πρώιμης Αναγέννησης, οι ερωτικές νουβέλες του ποιητή Βοκκάκιου προκαλούν σάλο και οι ντόπιοι χωρίζονται στις γυναίκες θαυμάστριες των σκανδαλωδών διηγημάτων του και στους ζηλιάρηδες συζύγους τους. Οι σύζυγοι καταστρώνουν ένα σχέδιο για να διώξουν τον Βοκάκιο από την πόλη, αλλά εκείνος σχεδιάζει να κερδίσει το χέρι της Φιαμέττας, κόρης του Δούκα της Φλωρεντίας, κάτι που καταφέρνει, αφού πρώτα κερδίσει την εύνοια του Δούκα.

## Άριες, ντουέτα, σύνολα

* «Ich sehe einen jungen Mann dort stehn» (άρια, Βοκάκιος)
* «Hab' ich nur deine Liebe» (ντουέτο, Φιαμέττα, μαζί με τον Βοκάκιο)
* «Florenz hat schöne Frauen (Mia bella florentina)» (ντουέτο, Φιαμέττα, μαζί με τον Βοκάκιο)
* Φινάλε 3ης Πράξης (σύνολο)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στη δημόσια εικονική βιβλιοθήκη International Music Score Library Project

Κατηγορία:Όπερες
Πέτρος (σφετεριστής)

Ο **Πέτρος**, , ήταν Ρωμαίος σφετεριστής των αρχών τού 6ου αι., καταγεγραμμένος σε δύο δευτερεύουσες πηγές: την Consularia Caesaraugustana και το *Χρονικόν* τού Βίκτωρα της Τουνούνας. Ήταν «τύραννος» (δηλαδή σφετεριστής) κατά των Βησιγότθων ηγεμόνων της Ισπανίας. Όταν οι Βησιγότθοι κατέλαβαν την πόλη Δερτόζα το 506, συνελήφθη και εκτελέστηκε, και το κεφάλι του στάλθηκε ως τρόπαιο στη Σαραγόσα.  Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτόν, αλλά φαίνεται να είναι ο δεύτερος Ρωμαίος κυβερνήτης (μετά τον Bουρδουνέλιο), που προσπάθησε να διεκδικήσει την αυτοκρατορική εξουσία στην κοιλάδα τού Έβρου της Ισπανίας μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Collins, Roger. Visigothic Spain, 409–711. Oxford: Blackwell Publishing, 2004. ISBN 0-631-18185-7.
* Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part III." Nottingham Mediaeval Studies, xxii (1978), pp. 3–22. Reprinted as "The Gothic Kingdom and the Dark Age of Spain" in Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp. 161–187. ISBN 0-299-08700-X.

Κατηγορία:Ρωμαίοι  σφετεριστές
Σεπτίμιος (σφετεριστής)

Ο **Σεπτίμιος** ή **Σεπτιμίνος**, λατιν.: *Septimius* ή *Septiminus*, ήταν Ρωμαίος σφετεριστής που ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας το 271 ή το 272 μ.Χ., επί της βασιλείας του Αυρηλιανού.

## Ιστορία
Ο Σεπτίμιος αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας το έτος 271 ή το 272 μ.Χ., στη Δαλματία, επί της βασιλείας του Αυρηλιανού .   Ο λόγος της εξέγερσής του δεν είναι ξεκάθαρα γνωστός, αν και η απειλή της Γοτθικής εισβολής μπορεί να έπαιξε κάποιο ρόλο. Σκοτώθηκε από τα δικά του στρατεύματα αμέσως μετά. 

## Bιβλιογραφικές αναφορές


### Βιβλία
* 
* 
* 

## Eξωτερικοί σύνδεσμοι
* Sv "Aurelian", τοποθεσία *De Imperatoribus Romanis*

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Ουρβανός (σφετεριστής)

Ο **Ουρβανός** ήταν Ρωμαίος σφετεριστής.

## Ιστορία
Ο Ουρβανός αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας το 271 ή 272 μ.Χ., επί βασιλείας του Αυρηλιανού .  Πιθανότατα οργάνωσε την εξέγερσή του στη Δαλματία.  Ηττήθηκε γρήγορα.   Είναι πιθανώς φανταστικός,  κ αθώς δεν επιβεβαιώνεται από νομίσματα ή άλλες πηγές.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

### Βιβλία
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Urbanus", sv "Aurelian", τοποθεσία *De Imperatoribus Romanis*

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Ιουλιανός της Πανονίας

Ο **Μάρκος Αυρήλιος Σαβίνος Ιουλιανός**, λατιν.: Marcus Aurelius Sabinus Julianus,  γνωστός ως *Ιουλιανός της Παννονίας* (απεβ. 285–286) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής (283–285 ή 286) εναντίον τού Αυτοκράτορα Καρίνου ή τού Μαξιμιανού. Είναι πιθανό ότι έως και τέσσερις σφετεριστές με παρόμοιο όνομα επαναστάτησαν σε χρονικό διάστημα μίας δεκαετίας, αλλά τουλάχιστον ένας από αυτούς είναι γνωστός από νομισματικά στοιχεία.

## Ο σφετεριστής εναντίον του Καρίνου (283–285)
Ο Ιουλιανός ήταν *[[Διορθωτής|επιθεωρητής]]* (corrector) στη βόρεια Ιταλία, το 283/284,  (και όχι πραιτοριανός έπαρχος όπως αναφέρουν ορισμένες πηγές).  Λίγο μετά την είδηση τού τέλους τού αυτοκράτορα Κάρου  (το 283) ή του Νουμεριανού  (τον Νοέμβριο του 284) έφτασε στις δυτικές επαρχίες, ο Ιουλιανός επαναστάτησε στην Παννονία. Εξέδωσε νομίσματα από τη Σίσκια, μερικά από τα οποία έφεραν μία επιγραφή, που τιμούσε στην Παννονία. Ο Αυτοκράτορας Καρίνος, αδελφός του Nουμεριανού, ο οποίος βάδισε από τη Ρωμαϊκή Βρετανία για να αντιμετωπίσει τον σφετερισμό, συνάντησε, νίκησε και σκότωσε τον Ιουλιανό στις αρχές του 285, στην Ιταλία  (πιθανόν στη Βερόνα)  ή στο Ιλλυρικό. 

Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, είναι πιθανό να υπήρχαν στην πραγματικότητα δύο σφετεριστές: ένας Μάρκος Αυρήλιος Ιουλιανός, *επιθεωρητής* στην Ιταλία, που επαναστάτησε μετά το τέλος τού Κάρου, που είχε τον έλεγχο της Παννονίας και ηττήθηκε στο Ιλλυρικό, και ένας Σαβίνος Ιουλιανός, πραιτοριανός έπαρχος, σφετεριστής στην Ιταλία μετά το τέλος του Nουμεριανού, νικημένος κοντά στη Βερόνα. 

Ένας άλλος σφετεριστής, ονόματι απλά Ιουλιανός, προκάλεσε αναταραχή στην επαρχία της Αφρικής, εναντίον του Καρίνου, με την υποστήριξη της φυλής των Quinquegentani.  Έχει προταθεί , ότι ο Ιουλιανός ανθύπατος της Αφρικής, που τεκμηριώνεται σε επιστολή χωρίς ημερομηνία, θανατώθηκε από τον Μαξιμιανό με κατασκευασμένες κατηγορίες για προδοσία. Η μορφή τού επαναστάτη στην Αφρική  θα πρέπει, επομένως, να συνδέεται με τον Ιουλιανό της Παννονίας  (βλ. και Άμνιος Ανίκιος Ιουλιανός).

## Σφετεριστής κατά Μαξιμιανού και Διοκλητιανού
Ένας τρίτος Ιουλιανός αναφέρεται ότι επαναστάτησε μεταξύ της εποχής, που ο Μαξιμιανός είχε ανέλθει στον βαθμό του *[[Αύγουστος (τίτλος)|αυγούστου]]* (1 Μαρτίου 286) και τη στιγμή που ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός και ο Γαλέριος έγιναν *[[καίσαρας]]* (1 Μαρτίου 293). Η εξέγερση αυτού τού Ιουλιανού έγινε στην Ιταλία, αλλά έληξε, όταν κατά τη διάρκεια μίας πολιορκίας άνοιξε ένα ρήγμα στα τείχη της πόλης του και τελικά ρίχτηκε στη φωτιά. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Aurelius Victor, *Epitome de Caesaribus*, 38.6, 39.3-4
* Aurelius Victor, *Liber de Caesaribus*, 39.10, 39.22
* Zosimus, *Historia Nova* ,

### Δευτερεύουσες πηγές
* Banchich, Thomas, and Michael DiMaio, "Iulianus ( ''ca.'' 286-293 AD)", ''De Imperatoribus Romanis''
* Leadbetter, William, "Carinus (283-285 μ.Χ.)", ''De Imperatoribus Romanis''
* 0-521-07233-6 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νομισματοκοπία Ιουλιανού Παννονίας

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Βουρδουνέλος

Ο **Βουρδουνέλος**, λατιν.: *Burdunellus* (που σημαίνει "μικρό μουλάρι", πιθανώς ένα παρωνύμιο) ήταν ένας Ρωμαίος σφετεριστής τού τέλους τού 5ου αι. μ.Χ., που καταγράφηκε μόνο εν συντομία στην *Consularia Caesaraugustana*. 

Στο 496 καταγράφεται ότι «έγινε τύραννος στην Ισπανία», φράση που, στην πολιτική γλώσσα της εποχής -και λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της πηγής- πρέπει να σημαίνει ότι προσπάθησε να διεκδικήσει το αυτοκρατορικό αξίωμα και εξουσία.   Τελικά εγκαταλείφθηκε από τους δικούς του υποστηρικτές, οι οποίοι τον παρέδωσαν στις νόμιμες αρχές και τον έστειλαν στην Τολόσα (Τουλούζη), όπου τον έκαψαν μέχρι θανάτου μέσα σε έναν χάλκινο ταύρο, μία ασυνήθιστη μοίρα για έναν σφετεριστή, αλλά σχεδιάστηκε να να τον ταπεινώσει.  Η τοποθεσία της μικρής κυβέρνησης τού Βουρδουνέλου είναι άγνωστη, αλλά πιθανώς ήταν η κοιλάδα τού Έβρου με κέντρο την Καισαραυγούστα (Σαραγόσα).  

## Παραπομπές


## Πηγές
* Collins, Roger. Visigothic Spain, 409–711. Oxford: Blackwell Publishing, 2004. ISBN 0-631-18185-7.
* Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part III." Nottingham Mediaeval Studies, xxii (1978), pp. 3–22. Reprinted as "The Gothic Kingdom and the Dark Age of Spain" in Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp. 161–187. ISBN 0-299-08700-X.

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Σεβαστιανός

Ο **Σεβαστιανός**, λατιν.: *Sebastianus*, (απεβ. το 413), αδελφός τού Ιοβίνου, ήταν αριστοκράτης της νότιας Γαλατίας. Αφού ο Ιοβίνος σφετερίστηκε τον θρόνο του δυτικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ονώριου στη Γαλατία το 411, ονόμασε τον Σεβαστιανό ως αύγουστο (συναυτοκράτορα) το 412. Στη συνέχεια κόπηκαν νομίσματα, που έφεραν τη μορφή του Σεβαστιανού στην Αρελάτη (Αρλ) και στους Τρεβήρους (Τρηρ).

Ωστόσο λόγω των διαλυμένων σχέσεων μεταξύ τού Ιοβίνου και τού βασιλιά Αταούλφου των Βησιγότθων, ο Αταούλφος συνέλαβε τον Σεβαστιανό το 413 και τον παρέδωσε στον Δάρδανο, τον πραιτοριανό κυβερνήτη του Ονώριου στη Γαλατία. Στη συνέχεια ο Δάρδανος εκτέλεσε τον Σεβαστιανό και έστειλε το κεφάλι του στην Αυλή του Ονόριου στη Ραβέννα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* De Imperatoribus Romanis: Hugh Elton, «Δυτικοί Ρωμαίοι Αυτοκράτορες του πρώτου τετάρτου του πέμπτου αιώνα»

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Κάστρο του Σαν Σερβάντο

Το **κάστρο του Σαν Σερβάντο** είναι μεσαιωνικό μνημείο στην πόλη του Τολέδου της Ισπανίας, κοντά στις όχθες του ποταμού Τάγου και στην Ακαδημία Πεζικού. Το φρούριο αποτυπώθηκε στο έργο *[[Άποψη του Τολέδου]]* (1595-99) του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.

## Ιστορία και περιγραφή

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1024 με σκοπό να γίνει μοναστήρι, κατά τα έτη της βασιλείας του Βασιλιά Αλφόνσου ΣΤ΄. Το 1088 μετατράπηκε σε αλκαζάρ, λόγω της απειλής που δεχόταν το χριστιανικό Βασίλειο και της πιθανής εισβολής από των Μουσουλμάνων από την πλευρά της γέφυρας της Αλκάνταρα.

Το 1147 ο Μουνιόθ ντε Θερβάτος απελευθέρωσε το κάστρο που είχαν καταλάβει οι Μουσουλμάνοι. Με την ολοκληρωτική εκδίωξη των Μουσουλμάνων από την Ιβηρική Χερσόνησο, το φρούριο έχασε σταδιακά τον αμυντικό χαρακτήρα του και παράκμασε.

Μετά από πολλά σκαμπανεβάσματα, έχοντας γλυτώσει από την κατεδάφιση, ανακηρύχθηκε το 1874 «Εθνικό Καλλιτεχνικό Μνημείο». Τον 21ο αιώνα το κάστρο είναι πλήρως αποκατεστημένο και, αφού χρησίμευσε διαδοχικά ως κολλέγιο, έδρα του Κόρτες της Καστίλλης-Λα Μάντσα και πανεπιστημιακή κατοικία, σήμερα χρησιμοποιείται ως ξενώνας και τόπος διεξαγωγής μαθημάτων και συνεδρίων.

Από το κάστρο μπορεί να δει κανείς μια πανοραμική άποψη της πόλης του Τολέδου και του ποταμού Τάγου, ο οποίος την διαπερνά, στο σημείο που βρισκόταν η μεσαιωνική ακρόπολη.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* La muerte de Don Nuño Alvear | Una leyenda del castillo de San Servando

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Καστίλλη-Λα Μάντσα
Κατηγορία:Κάστρα στην Ισπανία
Φηλικίσιμος

Ο **Φηλικίσιμος**, λατιν.: Felicissimus, (απεβ. το 271;) ήταν δημόσιος λειτουργός στην Αρχαία Ρώμη, κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Αυτοκράτορα Αυρηλιανού. Είναι διάσημος, επειδή ηγήθηκε μίας εξέγερσης εργατών νομισματοκοπείου εναντίον του Αυτοκράτορα, αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε, πιθανώς το 274, αλλά πιθανότερα το 271.

## Εξέγερση των εργαζομένων στο νομισματοκοπείο
Ο Φηλικίσιμος ήταν ένας *[[Rationalis|επί των οικονομικών]]* (rationalis), ο αρχηγός τού κρατικού ταμείου. Μία από τις αρμοδιότητες τού rationalis ήταν να διοικεί τα αυτοκρατορικά νομισματοκοπεία. Οι εργάτες τού νομισματοκοπείου στη Ρώμη είχαν εμπλακεί στη νόθευση των νομισμάτων για δικό τους κέρδος.  Αυτό αφορούσε το νόμισμα Divus Claudius, το οποίο εκδόθηκε κατά την πρώιμη βασιλεία τού Αυρηλιανού, για να θεμελιώσει το δικαίωμα εκείνου ως διαδόχου τού Κλαύδιου Β΄ Γοτθικού .  Ο Φηλικίσιμος θεωρήθηκε υπεύθυνος, και όταν αμφισβητήθηκε από τον Αυρηλιανό, υποκίνησε τους εργάτες τού νομισματοκοπείου σε εξέγερση.  Στην εξέγερση που ακολούθησε αναφέρεται ότι οι εργάτες σφαγιάστηκαν, ενώ 7.000 στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της εξέγερσης (Aυρήλιος Βίκτωρ xxxv 6 και *Ιστορία των Αυγούστων*, *Aυρηλιανός*, xxxviii 2–4). Η μάχη έγινε στον Καίλιο λόφο.  Είναι πιθανό ότι αυτή η εξέγερση συνδεόταν κατά κάποιο τρόπο με τις τάξεις των συγκλητικών και των ιππέων, καθώς ο Αυρηλιανός εκτέλεσε αρκετούς συγκλητικούς.

Το γεγονός ότι το νομισματοκοπείο της Ρώμης ήταν ανενεργό για μικρό χρονικό διάστημα πριν από τη νομισματική μεταρρύθμιση του 274, θα μπορούσε να είναι συνέπεια αυτής της εξέγερσης, και η κακή ποιότητα των νομισμάτων στην αρχή της βασιλείας του Αυρηλιανού υποστηρίζει την κατηγορία, ότι οι εργάτες στο νομισματοκοπείο νόθευαν το νόμισμα. Ο Αυρηλιανός επέλεξε τον Γάιο Βαλέριο Σαβίνο ως διάδοχο τού Φηλικίσιμου και το νομισματοκοπείο στη Ρώμη μεταφέρθηκε στο Μεδιόλανον. 

## Bιβλιογραφικές αναφορές

* "Felicissimus", sv "Aurelian", τοποθεσία *De Imperatoribus Romanis* .
* Ο Cyprian Συζητά πώς ο Felicissimus παρουσίασε μια πρόκληση στη θέση του Κυπριανού ως επισκόπου στην εκκλησία της Καρχηδόνας &#x5B; ** &#x5D;

## Πηγές
* Aurelius Victor, *De Caesaribus*, 35,6;
* Eutropius, *Breviarium historiae Romanae*, ix,14;
* Historia Augusta, *Aurelianus*, 38.2;

Κατηγορία:Πολιτικοί αξιωματούχοι στην Αρχαία Ρώμη
Αιλιανός (στασιαστής)

Ο **Αιλιανός**, λατιν.: *Aelianus*, ήταν μαζί με τον Αμάνδο (Amandus) ο αρχηγός μίας εξέγερσης Γάλλων αγροτών, που ονομάζονταν Bαγαύδαι, κατά τη βασιλεία του Διοκλητιανού.

Κατεστάλη από τον *καίσαρα* Μαξιμιανό Ηράκλειο το 285.    Η εξέγερση που ξεκίνησε μαζί με τον Αμάνδο το 285 αποδόθηκε από ορισμένους στον Χριστιανισμό, αλλά ο Έντουαρντ Γκίμπον αμφιβάλλει γι' αυτό στο διάσημο βιβλίο του «Η παρακμή και η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας». 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Δομίτιος Δομιτιανός

Ο **Λεύκιος Δομίτιος Δομιτιανός**, λατιν.: *Lucius Domitius Domitianus* ή, σπάνια, **Δομιτιανός Γ΄**  ήταν Ρωμαίος σφετεριστής εναντίον τού Διοκλητιανού, ο οποίος κατέλαβε την εξουσία για μικρό χρονικό διάστημα στην Αίγυπτο.

## Ιστορία
Τίποτε δεν είναι γνωστό για την καταγωγή και την οικογένεια του Δομιτιανού. Μπορεί να υπηρετούσε ως έπαρχος της Αιγύπτου πριν αυτοανακηρυχθεί ως αυτοκράτορας, αν και κανένα γνωστό έγγραφο δεν καθιστά σαφή την προηγούμενη θέση του. 

Ο Δομιτιανός επαναστάτησε κατά τού Διοκλητιανού το 297 μ.Χ. Είναι πιθανό ότι η εξέγερση πυροδοτήθηκε από ένα νέο φορολογικό διάταγμα, αλλά αυτό είναι αβέβαιο. Νομισματικά και παπυρολογικά στοιχεία υποστηρίζουν τη διεκδίκηση τού Δομιτιανού για την πορφύρα.

Ο Δομιτιανός απεβίωσε τον Δεκέμβριο τού ίδιου έτους, όταν ο Διοκλητιανός πήγε στην Αίγυπτο για να καταπνίξει την εξέγερση. Ο *[[διορθωτής]]* (corrector) τού Δομιτιανού, ο Αυρήλιος Αχιλλεύς, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την άμυνα της Αλεξάνδρειας, φαίνεται ότι διαδέχθηκε τον Δομιτιανό στην αξίωσή του για την αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα, μόλις τον Μάρτιο του 298 ο Διοκλητιανός κατάφερε να ανακτήσει την πόλη.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* DiMaio, Michael, «L. Domitius Domitianus and Aurelius Achilleus (ca.296/297-ca.297/298)», ''De Imperatoribus Romanis''

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Ευγένιος (Αντιόχειας)

Ο **Ευγένιος**, λατιν.: *Eugenius*, (απεβ. 303/304) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής στη Συρία κατά τη διάρκεια της Τετραρχίας. Ήταν ένας τριβούνος 500 στρατιωτών, που στάθμευαν στη Σελεύκεια Πιερία, που τον ανακήρυξαν αυτοκράτορα το 303. Βάδισε με τα στρατεύματά του στην Αντιόχεια, όπου έπεσε στη μάχη.

## Πηγές
* DiMaio, Michael, «Eugenius (303/304 μ.Χ.)» ''ΣΚΗΝ''

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Αυρήλιος Αχιλλεύς

Ο **Αυρήλιος Αχιλλεύς**, λατιν.: *Aurelius Achilleus*, (άκμασε 297–298) ήταν επαναστάτης κατά τού Ρωμαίου αυτοκράτορα Διοκλητιανού στην Αίγυπτο το 297 μ.Χ. 

Όλες οι λογοτεχνικές πηγές αναφέρουν τον Αχιλλέα ως αυτοκρατορικό διεκδικητή και αρχηγό της εξέγερσης, αλλά νομισματικά και παπυρολογικά στοιχεία αποδίδουν αυτόν τον ρόλο στον Δομίτιο Δομιτιανό. Αντίθετα, οι αιγυπτιακές πάπυροι πιστοποιούν τον Αχιλλέα ως *[[Διορθωτής (Ρωμαϊκή)|διορθωτή]]* (corrector) υπό τον Δομιτιανό. Φαίνεται ότι κατάφερε να ηγηθεί της εξέγερσης μετά το τέλος τού Δομιτιανού τον Δεκέμβριο του 297 .

Ο Αυ. Αχιλλέας συνελήφθη μετά από καιρό από τον Διοκλητιανό, μετά από πολιορκία οκτώ μηνών στην Αλεξάνδρεια και θανατώθηκε το 298.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Καραύσιος Β΄

Ο **Καραύσιος Β΄**, λατιν.: **Carausius II,** είναι το όνομα, που έδωσαν οι ιστορικοί σε έναν πιθανό αυτοκρατορικό σφετεριστή στη Ρωμαϊκή Βρετανία μεταξύ των ετών 354 και 358. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εμφανίζονται νομίσματα, που φέρουν το όνομα, που είναι το ίδιο με έναν παλαιότερο Βρετανό σφετεριστή αυτοκράτορα, τον Καραύσιο Α΄.

Καμία άλλη απόδειξη τού Καραούσιου Β΄ δεν είναι γνωστή, αν και η Ρωμαϊκή Βρετανία εκείνη την εποχή ήταν ένα ασταθές και επικίνδυνο μέρος και διεκδικητές του θρόνου ήταν πιθανοί.

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Νεπωτιανός

Ο **Ιούλιος Νεπωτιανός**, λατιν.: *Julius Nepotianus*, (απεβ. στις 30 Ιουνίου 350) , ήταν μέλος της δυναστείας τού Κωνσταντίνου, που βασίλευσε ως βραχύβιος σφετεριστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κυβέρνησε την πόλη της Ρώμης για είκοσι οκτώ ημέρες, πριν σκοτωθεί από τον αντίπαλό του σφετεριστή, στρατηγό του Mαγνέντιου, Mαρκελλίνο. 

## Ιστορικό
Ο Νεπωτιανός ήταν γιος της Ευτροπίας, ετεροθαλούς αδελφής του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄,  και του Βίριου Νεποτιανού. Από την πλευρά της μητέρας του, ήταν εγγονός τού Αυτοκράτορα Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού και της Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας. 

## Γεγονότα
Μετά την εξέγερση τού Μαγνεντίου, ο Νεπωτιανός αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας και μπήκε στη Ρώμη με μία ομάδα μονομάχων  στις 3 Ιουνίου 350  Αφού προσπάθησε να αντισταθεί στον Νεπωτιανό με μία απείθαρχη δύναμη Ρωμαίων πολιτών, ο *[[Πολίαρχος|έπαρχος της πόλης]]* Tιτιανός (ή Aνίκιος ή Ανίκητος), υποστηρικτής τού Μαγνεντίου, ηττήθηκε και έφυγε από την πόλη.

Ο Μαγνέντιος αντιμετώπισε γρήγορα αυτή την εξέγερση  στέλνοντας τον έμπιστο *[[Μάγιστρος|μάγιστρο των οφικίων]]* Mαρκελλίνο στη Ρώμη. Σύμφωνα με τον Ευτρόπιο, ο Νεπωτιανός σκοτώθηκε στη μάχη που έγινε (στις 30 Ιουνίου)· το κεφάλι του το έβαλαν επάνω σε μία λόγχη και το περιέφεραν γύρω από την πόλη.  Τις επόμενες ημέρες σκοτώθηκε και η μητέρα του Ευτροπία, μαζί με τους υποστηρικτές τού Νεπωτιανού. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων Αυτοκρατόρων
* Κατάλογος των Ρωμαίων σφετεριστών

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Aurelius Victor *De Caesaribus* 42,6, *Epitome* 42,3
* Zosimus, ii.59

Κατηγορία:Δυναστεία του Κωνσταντίνου
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Ρωμανός (σφετεριστής)

Ο **Ρωμανός** (απεβ. το 470) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που επαναστάτησε ανεπιτυχώς εναντίον του Αυτοκράτορα Ανθέμιου το 470. Μετά εκτελέστηκε στη Ρώμη.

## Σταδιοδρομία
Ο Ρωμανός ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και πατρίκιος , που είχε επιτύχει τον βαθμό τού μαγίστρου των αξιωμάτων κατά τις τελευταίες δεκαετίες της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν γνωστός υποστηρικτής τού Ρικίμερος, τού μαγίστρου τού στρατού, και αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τον Αυτοκράτορα Ανθέμιο, ο οποίος δυσπιστούσε και αντιπαθούσε τον Ρικίμερος.

Το 470 ο Ανθέμιος αρρώστησε βαριά και φημολογήθηκε ότι είχαν χρησιμοποιηθεί μάγια για να ταλαιπωρήσουν τον Αυτοκράτορα. Ο Ρικίμερος είδε την ευκαιρία να εγκαταστήσει έναν νέο αυτοκράτορα-μαριονέτα και άρχισε να θέτει τις βάσεις για την άνοδο του Ρωμανού στον αυτοκρατορικό θρόνο. Ωστόσο ο Ανθέμιος τελικά ανάρρωσε και κατηγόρησε αρκετούς υποστηρικτές του Ρικίμερος, ότι χρησιμοποίησαν μαγεία για να επιφέρουν τον θάνατό του, συμπεριλαμβανομένου τού Ρωμανού, τον οποίο επίσης κατηγόρησε ότι επιδίωκε να σφετεριστεί τον θρόνο του. Διέταξε τον αποκεφαλισμό τού συγκλητικού το 470, μία πράξη που ήλπιζε ότι θα εξασφάλιζε τον θρόνο του.

Στην πραγματικότητα, προκάλεσε το αντίθετο: ο Ρικίμερος έγινε έξαλλος για τον θάνατο τού Ρωμανού και ήταν το έναυσμα, που χρησιμοποίησε για να κινηθεί εναντίον τού Ανθέμιου, τον οποίο καθαίρεσε το 472 .

## Πηγές
* Mathisen, Ralph W., "Anthemius (12 Απριλίου 467 - 11 Ιουλίου 472 μ.Χ.)", ''De Imperatoribus Romanis'', 1998
* Jones, AHM, Martindale, JR *The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol.* *II: AD395-527*, Cambridge University Press, 1980
* MacGeorge, Penny, *Late Roman Warlords*, Oxford University Press, 2002

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Πατρίκιοι
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Θεόδωρος (σφετεριστής)

Ο **Θεόδωρος** ήταν Ρωμαίος σφετεριστής κατά τού Αυτοκράτορα Βάλη σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο.

Ο Μαρκελλίνος διέμενε στην Αντιόχεια το 372 και, ξεκαθαρίζοντας ότι μιλάει ως αυτόπτης μάρτυρας, μας λέει ότι ο Θεόδωρος εθεωρείτο ότι είχε αναγνωριστεί με μαντεία ως νέος αυτοκράτορας, ο διάδοχος τού Βάλη. Προχωρά και εξηγεί, πώς ο Θεόδωρος και αρκετοί άλλοι αναγκάστηκαν να ομολογήσουν την απάτη τους μέσω βασανιστηρίων και μετά από αυτό τιμωρήθηκαν σκληρά.  Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Κέλι, Γκάβιν. *Ammianus Marcellinus: The Allusive Historian.* Cambridge University Press, 2008, .

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Γκραντ Σαπς

Ο **Γκραντ Σαπς** (, 14 Σεπτεμβρίου 1968 - ) είναι Βρετανός πολιτικός, που υπηρετεί ως Υπουργός Επιχειρήσεων, Ενέργειας και Βιομηχανικής Στρατηγικής, από τον Οκτώβριο του 2022, στην Κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ. Έχει αναλάβει πολλά πόστα στην Βρετανική Κυβέρνηση κατά την διάρκεια της καριέρας του. 

Είναι βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Συντηρητικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Γουέλγουϊν Χάτφιλντ, από τον Μάιο του 2005.

## Πολιτική καριέρα
Υπό την Κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον, υπηρέτησε ως Υφυπουργός Διεθνούς Ανάπτυξης (Μάιος–Ιούνιος 2015), ως Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου (2012–2015) και ως Υφυπουργός Στέγασης (2010–2012).  Υπό την Κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον, υπηρέτησε ως Γραμματέας του Κράτους επί των Μεταφορών (Υπουργός Μεταφορών), από τον Ιούλιο του 2019 έως τον Σεπτέμβριο του 2022 και υπό την Κυβέρνηση της Λιζ Τρας, Γραμματέας του Κράτους επί των Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου-για 6 ημέρες-τον Οκτώβριο του 2022. 

Επίσης, διετέλεσε και ως Συμπρόεδρος του Συντηρητικού Κόμματος, από το 2012 έως το 2015. 

## Βιογραφία
Ο Γκραντ Σαπς, γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1968 στο Ρίκσμανγουορθ του Χέρτφορντσαϊρ της Αγγλίας. Μεγάλωσε στο Ουάτφορντ του Χέρτφορντσαϊρ. Φοίτησε στο σχολείο "Watford Grammar School for Boys" και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στο Κολλέγιο Κάσιο (σήμερα "West Herts College") στο οποίο παρακολούθησε μαθήματα Χρηματοοικονομικών και Διοίκησης. Σπούδασε Διοίκηση και Χρηματοοικονομικά στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και έλαβε πτυχίο (Higher National Diploma) το 1989.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υπουργοί Εσωτερικών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων (Ηνωμένο Βασίλειο)
Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2020-2029)

Με την είσοδο στη νέα δεκαετία, η Ελλάδα βρέθηκε αρχικά στη 17η και την επόμενη χρονιά στην 20η θέση της κατάταξης της ΟΥΕΦΑ γεγονός που σήμαινε ότι θα έχει ένα εκπρόσωπο στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και τρείς εκπροσώπους στα προκριματικά του Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.

## 2020-21

### [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020–21]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2020–21]]

## 2021–22

### [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021–22]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2021-22|ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2021–22]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2021–22]]

### [[Πρωτάθλημα Νέων ΟΥΕΦΑ 2021–22|ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ 2021–22]]

## 2022–23

### [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2022–23]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2022-23|ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2022–23]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022–23]]

### [[Πρωτάθλημα Νέων ΟΥΕΦΑ 2022–23|ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ 2022–23]]

## 2023–24
Στη σεζόν 2023–24 η Ελλάδα εκπροσωπείται από την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, από τον Ολυμπιακό στο Γιουρόπα Λιγκ και από τους Άρη και ΠΑΟΚ στο Κόνφερενς Λιγκ.

### [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023-24|ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023–24]]

### [[:en:2023–24 UEFA Europa League|ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2023–24]]

### [[:en:2023–24 UEFA Europa Conference League|ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2023–24]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ|ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ 2023–24]]
Η ομάδα νέων του Ολυμπιακού αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης και μάλιστα αήττητη.

## 2024–25
Στη σεζόν 2024–25 η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί από τον ΠΑΟΚ στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, τον Ολυμπιακό, ως κάτοχο του Κόνφερενς Λιγκ,  απευθείας στη League Phase του Γιουρόπα Λιγκ, τον Παναθηναϊκό στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ και την ΑΕΚ στον δεύτερο προκριματικό του ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ.

### [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25|Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ|Γιουρόπα Λιγκ 2024–25]]

### [[ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ|ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ 2024–25]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ|ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ 2024–25]]

## 2025–26
Στη σεζόν 2025–26 η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί από τον Ολυμπιακό στη League Phase του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, τον Παναθηναϊκό στον δεύτερο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, τον ΠΑΟΚ στον τρίτο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, την ΑΕΚ και την ΑΕΚ και τον Άρη στον δεύτερο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ.

### [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2025–26]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2025–26]]

### [[ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ 2025–26]]

### [[ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ|ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ 2025–26]]

## Αναλυτικά η πορεία των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις
* Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1960-1969)
* Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1970-1979)
* Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1980-1989)
* Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1990-1999)
* Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2000-2009)
* Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2010-2019)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ευρώπη
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2019

Το **33ο [[Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών]]**, διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας του Νέου Φαλήρου, στις 9 και 10 Φεβρουαρίου 2019. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο **[[Γ.Σ. Κηφισιάς]]** για τρίτη φορά στην ιστορία του θεσμού.

## Σχόλια
Στο πρωτάθλημα μετείχαν δεκάδες αθλήτριες σωματείων από όλη την Ελλάδα καθώς και αθλήτριες εκτός βαθμολογίας από την Κύπρο. Βαθμολογήθηκαν 62 σύλλογοι.

## Αποτελέσματα
2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021

*Πηγή:*

## Πηγές

Κλειστου στιβου γυναικων
Κατηγορία:Στίβος το 2019
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Καλόκαιρος

Ο **Καλόκαιρος**, λατιν.: *Calocaerus*, (απεβ. **334** μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής εναντίον τού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄. Το 334 μ.Χ. οργάνωσε μία βραχύβια εξέγερση στην Κύπρο, αλλά η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα και κάηκε ζωντανός μαζί με τους διοικητές του.

## Ιστορία
Πριν από την εξέγερση, ο Καλόκαιρος είχε υπηρετήσει στο ρόλο τού *[[magister pecoris camelorum]]* («μαγίστρου τού κοπαδιού και των καμηλών») στην Κύπρο σύμφωνα με τον ιστορικό Αυρήλιο Βίκτωρα.    Το αν ο ασυνήθιστος τίτλος του υποδηλώνει κάποια στρατιωτική διοίκηση ("διοικητής τού σώματος καμηλών")  ή απλώς μία δουλοπρεπή θέση ("προεξάρχων σκλάβος-βοσκός")  είναι αβέβαιο, αν και όπως και να έχει, δεν υπήρχαν καμήλες στην Κύπρο εκείνη την εποχή.  Στη θέση αυτή είχε διοριστεί από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ το 330 μ.Χ.  Κατά τη διάρκεια της περιόδου της εξέγερσής του, η αυτοκρατορική ισχύς και η νομιμότητα βασίστηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου στη στρατιωτική ισχύ. Για να γίνει και να παραμείνει αυτοκράτορας ένας σφετεριστής, χρειαζόταν έναν μεγάλο και πιστό στρατό. Εξαιτίας αυτού, υπήρξε ένας μεγάλος αριθμός εφήμερων εξεγέρσεων, οι οποίες είτε καταπνίγηκαν γρήγορα από τον υπάρχοντα Αυτοκράτορα, είτε σκοτώθηκε ο σφετεριστής τους από τα δικά του στρατεύματα. 

Ο Καλόκαιρος επαναστάτησε στην Κύπρο το 334 μ.Χ., αυτοανακηρυσσόμενος αυτοκράτορας. Ηττήθηκε γρήγορα από τον Φλάβιο Δαλμάτιο, τον ετεροθαλή αδελφό τού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄. Αφού νικήθηκε, μεταφέρθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας και τον έκαψαν ζωντανό, μαζί με τους διοικητές του.    Είναι πιθανό ότι η χαμηλή θέση του Καλόκαιρου (αυτή τού m*agister pecoris camelorum*), επηρέασε το χαμηλό ποσό υποστήριξης που έλαβε, οδηγώντας στον γρήγορο θάνατό του.  Ο Δαλμάτιος συγκέντρωσε στοιχεία, που αποδεικνύουν ότι εμπλεκόταν ένας νόθος γιος τού Λικίνιου, ο οποίος ήταν αυτοκράτορας πριν από τον Κωνσταντίνο Α΄. Αυτός ο γιος είχε νομιμοποιηθεί με διάταγμα, και επέζησε από την πτώση τού πατέρα του, και εξακολουθούσε να έχει υψηλό, αν και μη καταγεγραμμένο, βαθμό στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Δαλμάτιος χρησιμοποίησε αυτές τις αποδείξεις είτε για να εκτελέσει, είτε να υποδουλώσει τον νόθο αυτόν γιο.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

### Αρχαίες πηγές
* Theophanes 43B.[8]
* Jerome Chron. 334.[8]

### Αναφορές


### Βιβλία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Vagi, David L. (2000). Coinage and History of the Roman Empire, c. 82 B.C.- A.D. 480. Fitzroy Dearborn. ISBN 9781579583163.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Arnold Hugh Martin Jones, J. (EDT) Morris, JR (John Robert) Martindale, *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Cambridge University Press, 1971, .
* DiMaio, Michael, «Calocaerus (333/334 μ.Χ.)», ''De Imperatoribus Romanis''

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Μάρκελλος (σφετεριστής)

Ο **Μάρκελλος**, λατιν.: **Μarcellus**, (απεβ. το 366) ήταν αξιωματικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υποστηρικτής του σφετεριστή Προκόπιου και για λίγο σφετεριστής ο ίδιος.

Υπάρχουν δύο εκδοχές της ιστορίας τού σφετερισμού του: η πρώτη παρατίθεται από τον Αμιανό Μαρκελίνο, έναν σύγχρονο ιστορικό και τη δεύτερη εκτίθεται από τον Ζώσιμο, ιστορικό των αρχών του 6ου αι.

## Η εκδοχή του Aμιανού Μαρκελίνου
Ο Αμιανός Μαρκελίνος υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο Μάρκελλος ήταν συγγενής τού Προκόπιου (μέλους της δυναστείας τού Κωνσταντίνου). Το 365 ο Προκόπιος επαναστάτησε εναντίον τού Αυτοκράτορα Βάλη, φορώντας την πορφύρα. Ο Μάρκελλος έγινε *προστάτης (protector)* του και τού ανατέθηκε η υπεράσπιση της Νίκαιας. Όταν το 366 σκοτώθηκε ο Προκόπιος, ο Μάρκελλος σκότωσε τον Σερενιανό, έναν σκληρό στρατηγό τού Βάλη, που είχε αιχμαλωτιστεί από τον Προκόπιο στην Κύζικο και στη συνέχεια κατέκτησε τη Χαλκηδόνα.

Ο Προκόπιος είχε βασίσει τον σφετερισμό του στον δεσμό του με τη δυναστεία τού Κωνσταντίνου και στην υποστήριξη ορισμένων βαρβαρικών λαών. Ο Μάρκελλος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τον δεσμό του με τον Προκόπιο και να εδραιώσει μία συμμαχία με γοτθικές φυλές. Αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας, αλλά η κυριαρχία του ήταν σύντομη. Ο *[[Στρατηγός|μάγιστρος]]* τού Βάλη, Εκουίτιος, έμαθε για τον θάνατο τού Προκόπιου και επιτέθηκε στον Μάρκελλο, αιχμαλωτίζοντάς τον. Μετά από λίγες μέρες, ο Μάρκελλος και ορισμένοι από τους υποστηρικτές του θανατώθηκαν.

## Η εκδοχή του Ζώσιμου
Σύμφωνα με τον Ζώσιμο, ο Μάρκελλος στάλθηκε από τον Προκόπιο από την Κωνσταντινούπολη στη Βιθυνία, για να αντιμετωπίσει τη μονάδα ιππικού υπό τη διοίκηση του Σερενιανού και πιστή στον Βάλη. Ο Σερενιανός κατέλαβε την Κύζικο, αλλά ο Μάρκελλος πολιόρκησε την πόλη και την κατέλαβε, αναγκάζοντας τον Σερενιανό να φύγει. Μετά από μία σύντομη καταδίωξη στη Λυδία, ο Μάρκελλος τον σκότωσε.

Μετά τον θάνατο του Προκοπίου, ο Βάλης αιχμαλώτισε τον Μάρκελλο. Σύμφωνα με τον Ζώσιμο και τον Ιωάννη της Αντιόχειας, ο Μάρκελλος ήταν ύποπτος ότι σχεδίαζε σφετερισμό, καθώς είχε βρεθεί με τα βασιλικά διάσημα τού Προκοπίου. Έτσι ο Βάλης διέταξε τον θάνατό του, της οικογένειάς του και των υποστηρικτών του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
; Πρωταρχικές πηγές
* Aμιανός Μαρκελίνος, *Res Gestae*, xxvi.10.1—5.
* Ιωάννης Αντιοχείας, fr. 184.2
* Zώσιμος, *Nέα Ιστορία*, iv.6.3—5, iv.8.3—4.

; Δευτερεύουσες πηγές
* Banchich, Thomas, "Marcellus (366 μ.Χ.)", *De Imperatoribus Romanis*
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Cambridge University Press, 1992,, σελ. 551.

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Αρβάνδος

Ο **Αρβάνδος**, λατιν.: *Arvandus*, ήταν Γαλάτης, που ανήλθε στην ιεραρχία της αυτοκρατορικής ρωμαϊκής κοινωνίας για να διοριστεί δύο φορές πραιτοριανός έπαρχος της Γαλατίας.

Την πρώτη φορά, το 461, διορίστηκε από τον Αυτοκράτορα Λίβιο Σεβήρο. Αυτός ο διορισμός έληξε, όταν ο Σεβήρος πέθανε το 465. Δύο χρόνια αργότερα, το 467, διορίστηκε από τον Ανθέμιο . 

Ο φίλος και χρονικογράφος του, Σιδόνιος Απολλινάρις, καταγράφει ότι η πρώτη του θητεία ήταν επιτυχημένη και ο ίδιος άρεσε πολύ. Ωστόσο, στη δεύτερη θητεία του βρέθηκε ευρέως μισητός και το 468 απομακρύνθηκε από το αξίωμα και μεταφέρθηκε στη Ρώμη αλυσοδεμένος. Εδώ κατηγορήθηκε από απεσταλμένους μίας επιτροπής Γαλατών με επιρροή ότι διέπραξε προδοσία. Οι απεσταλμένοι έφεραν μαζί τους μία επιστολή, την οποία ο γραμματέας τού Αρβάνδου βεβαίωσε ότι είχε υπαγορευτεί από τον Αρβάνδο. Σε αυτήν, ο Aρβάνδος ξεκινούσε να αποτρέψει τον Eύρικ, βασιλιά των Βησιγότθων, από το να συνάψει ειρήνη με τον Δυτικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, προτρέποντας να επιτεθεί στους Βρετόνους βόρεια του Λίγηρα. Η επιστολή ισχυριζόταν ότι ο Νόμος των Εθνών απαιτούσε μία διαίρεση της Γαλατίας μεταξύ των Βησιγότθων και των Βουργουνδών. 

Ο Ριόθαμος, ο βασιλιάς των Βρετανών, ήταν σύμμαχος τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ανθέμιου, οπότε αυτό ισοδυναμούσε με κήρυξη πολέμου στον Αυτοκράτορα. Ο Αρβάδος δικάστηκε για προδοσία. Η δίκη έπρεπε να επιβλέπεται από τον Σιδόνιο, αλλά ο Σιδόνιος επέλεξε να παραιτηθεί από τη θέση του και να ζητήσει επιείκεια για λογαριασμό τού φίλου του. Στη δίκη του, ο Aρβάνδος κρίθηκε ένοχος και αφαιρέθηκε επιτόπου από όλα τα προνόμια, που αφορούσαν τη πραιτωρία του και οδηγήθηκε στην κοινή φυλακή για να περιμένει την εκτέλεση. 

Ο Κασσιόδωρος υποστηρίζει ότι η πρόθεση του Αρβάνδου ήταν να διαιρέσει την Αυτοκρατορία και να καταλάβει τον θρόνο:  Ίσως ο Αρβάνδος ήλπιζε να αποκτήσει τον θρόνο με τη βοήθεια των Γαλατών και των Βησιγότθων, όπως στην προηγούμενη προσπάθεια του Άβιτου. Αν ναι, ο Aρβάνδος απογοητεύτηκε, καθώς δεν έλαβε κάποια υποστήριξη από τη Γαλλική αριστοκρατία. Πιθανώς αυτό να ήταν αποτέλεσμα της μη ευγενούς γέννησής του, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των Γαλατών θα είχε μάθει από το παράδειγμα του Άβιτου και θα συνειδητοποιούσε ότι ο καιρός για τέτοιες περιπέτειες, είχε περάσει πολύ καιρό. 

Ο Κασσιόδωρος αναφέρει ότι ο Σιδόνιος και οι φίλοι του κατάφεραν να σώσουν τον Αρβάνδο από τη θανατική ποινή. «Με εντολή τού Ανθέμιου, ο Αρβάνδος, που είχε επιχειρήσει να γίνει αυτοκράτορας, στάλθηκε στην εξορία» («Arabundus imperium temptans iussu Anthemii exilio deportatur»). 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Βονιφάτιος

Με το όνομα **Βονιφάτιος** φέρονται οι:

## Σημαντικοί άνδρες
* Βονιφάτιος (σφετεριστής), ανταγωνιστής του Φλάβιου Αέτιου
* Άγιος Βονιφάτιος Ιεραπόστολος της Γερμανίας (680-755)
* Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός
* Βονιφάτιος Β΄ του Μομφερράτου
* Βονιφάτιος Γ΄ του Μομφερράτου
* Βονιφάτιος Δ΄ του Μομφερράτου
* Βονιφάτιος Α΄ της Τοσκάνης
* Βονιφάτιος Γ΄ της Τοσκάνης
* Βονιφάτιος της Σαβοΐας (επίσκοπος)
* Βονιφάτιος της Σαβοΐας
* Βονιφάτιος ντα Βερόνα
* Βονιφάτιος ντελ Βάστο
* Βονιφάτιος Φαδρίκ

## Πάπες
* Πάπας Βονιφάτιος Α΄
* Πάπας Βονιφάτιος Β΄
* Πάπας Βονιφάτιος Γ΄
* Πάπας Βονιφάτιος Δ΄
* Πάπας Βονιφάτιος Ε΄
* Πάπας Βονιφάτιος ΣΤ΄
* Αντίπαπας Βονιφάτιος Ζ΄
* Πάπας Βονιφάτιος Η΄
* Πάπας Βονιφάτιος Θ΄

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Εκλογή ηγέτη του Συντηρητικού Κόμματος (ΗΒ) Οκτωβρίου 2022

Τον Οκτώβριο του 2022 εκλέχθηκε ο νέος ηγέτης του **Συντηρητικού Κόμματος** του Ηνωμένου Βασιλείου, ύστερα από την παραιτήση της Λιζ Τρας, από την ηγεσία του Κόμματος και από την πρωθυπουργία, στις 20 Οκτωβρίου 2022. Επειδή η βουλευτής Πένι Μόρτοντ αποσύρθηκε στις 24 Οκτωβρίου από την διεκδίκηση της ηγεσίας και δεν υπήρξε άλλος υποψήφιος, ηγέτης του κόμματος αναδείχθηκε ο βουλευτής Ρίσι Σούνακ ο οποίος είχε καταφέρει να συγκεντρώσει τις απαραίτητες 100 βουλευτικές υπογραφές. Σε περίπτωση που o Σούνακ είχε αντίπαλο για την ηγεσία, θα διεξάγονταν εκλογές ανάδειξης από τα μέλη του κόμματος.

## Διαδικασία εκλογής
Με την παραίτηση της πρόσφατα αναδειχθείσας ηγέτη και πρωθυπουργού Λιζ Τρας, ανακοινώθηκε ότι θα χρειάζονταν «περίπου μία εβδομάδα» για να ολοκληρωθεί η εκλογική διαδικασία.  Η διαδικασία προβλέπει δύο στάδια. Στο πρώτο οι Συντηρητικοί Βουλευτές επιλέγουν δύο υποψηφίους για να προχωρήσουν στο δεύτερο στάδιο στο οποίο ο ηγέτης αναδεικνύεται από τα μέλη του κόμματος με ψηφοφορία. Τελικά, ο Ρίσι Σούνακ ο οποίος συγκέντωσε τις 100 υπουργραφές συντηρητικών βουλευτών αναδείχθηκε νικητής δίχως να χρειαστεί ψηφοφορία από τα μέλη ελλείψει άλλου υποψηφίου.

## Υποψήφιοι

### Κατέθεσαν υποψηφιότητα

#### Απέκλεισαν την υποψηφιότητα

* Μπόρις Τζόνσον, πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου (2019–2022)
* Σουέλα Μπρέιβερμαν, υπουργός Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου (Σεπτέμβριος–Οκτώβριος 2022), *στηρίζει τον Ρίσι Σούνακ* 
* Τζέρεμι Χαντ, καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου (2022–εν ενεργεία)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσωκομματικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ιοβίνος

: *Ο Jovinus είναι ένα ρωμαϊκό [[Παρατσούκλι|cognomen]], που χρησιμοποιείται συχνότερα για έναν Ρωμαίο σφετεριστή αυτοκράτορα του 5ου αι.* *Αυτό το άρθρο είναι για τον Ρωμαίο σφετεριστή.* *Για τον άγιο, βλέπε [[Άγιος Ιοβίνος]].* *Για τον Φράγκο δούκα, βλέπε [[Jovinus της Προβηγκίας|Ιοβίνος της Προβηγκίας]].* Για τον 4ου αι. Ρωμαίο στρατηγό και ύπατο της Γαλατίας, του οποίου η σαρκοφάγος βρίσκεται στο Ρενς, δείτε Ιοβίνος (ύπατος).

Ο **Ιοβίνος**, λατιν.: *Jovinus*, ήταν Γαλλο-Ρωμαίος συγκλητικός και ισχυρίστηκε ότι ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας (411–413 μ.Χ.).

Μετά την ήττα τού σφετεριστή γνωστού ως Φλ. Κλ. Κωνσταντίνου, ο Ιοβίνος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στη Mαγεντία (Μάιντς) το 411, μια μαριονέτα που υποστηρίχθηκε από τον Γκούντερ, βασιλιά των Βουργουνδών, και τον Γκόαρ, βασιλιά των Αλανών. Ο Ιοβίνος κράτησε τη θέση του στη Γαλατία για δύο χρόνια, αρκετά για να εκδώσει νομίσματα, που τον έδειχναν να φέρει το αυτοκρατορικό διάδημα. Τον υποστήριζαν αρκετοί τοπικοί Γαλλο-Ρωμαίοι ευγενείς, που είχαν επιζήσει από την ήττα τού Κωνσταντίνου.

Με το πρόσχημα της αυτοκρατορικής εξουσίας τού Ιοβίνου, ο Γκούντερ και οι Βουργουνδοί του εγκαταστάθηκαν στην αριστερή όχθη του Ρήνου (στη ρωμαϊκή πλευρά) μεταξύ τού ποταμού Λάουτερ και του Nάχε. Εδώ ίδρυσαν ένα βασίλειο με πρωτεύουσα τον παλαιό ρωμανικό γαλατικό οικισμό Borbetomagus (Βορμς).

Το τέλος τού Ιοβίνου ήρθε, αφότου οι Βησιγότθοι υπό τον Aτάουλφο έφυγαν από την Ιταλία (με τη συμβουλή του Πρίσκου Άτταλου), φαινομενικά για να ενωθούν μαζί του, κουβαλώντας μαζί τους ως ομήρους τον πρώην αυτοκράτορα Άτταλο και τη Γάλλα Πλακιδία, ετεροθαλή αδελφή τού Ονώριου. Τότε ο Aταούλφος επιτέθηκε και σκότωσε τον Σάρο, ο οποίος είχε έρθει επίσης να υποστηρίξει τον Ιοβίνο. Ο Ιοβίνος, προσβεβλημένος από αυτή την πράξη, δεν συμβουλεύτηκε τον Aταούλφο, όταν ανέδειξε τον αδελφό του Σεβαστιανό ως συναυτοκράτορα. Προσβεβλημένος, ο Aταούλφος συμμάχησε τους Βησιγότθους του με τον Ονώριο και αυτοί νίκησαν τα στρατεύματα του Ιοβίνου. Ο Σεβαστιανός εκτελέστηκε. Ο Ιοβίνος τράπηκε σε φυγή για να σώσει τη ζωή του, αλλά πολιορκήθηκε και αιχμαλωτίστηκε στη Βαλεντία (Βαλάνς, Ντρομ) και μεταφέρθηκε στο Nαρβό (Ναρμπόν), όπου ο Γάιος Πόστουμος Δάρδανος, ο πραιτοριανός έπαρχος (κυβερνήτης) στη Γαλατία, που είχε παραμείνει πιστός στον Ονώριο, τον έβαλε να τον εκτελέσουν. Τα κεφάλια του Ιοβίνου και τού Σεβαστιανού στάλθηκαν στη συνέχεια στον Ονώριο και τοποθετήθηκαν στα τείχη της Ραβέννας (πριν μεταφερθούν στην Καρχηδόνα, όπου εκτέθηκαν μόνιμα με τα κεφάλια τεσσάρων άλλων σφετεριστών).

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Ralf Scharf: *[https://archive.today/20121208165318/http://mdzx.bib-bvb.de/francia/Blatt_bsb00016297,00011.html Iovinus – Kaiser in Gallien]*, στο: *Francia* **20** (1993), pp.&nbsp;1–13.
* Drinkwater, JF, "The Usurpers Constantine III (407-411) and Jovinus (411-413)", *Britannia*, **29** (1998), σελ.&nbsp;269-298

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές