open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Περίφαντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Περίφας** ή **Περίφαντας** είναι γνωστά τα παρακάτω 5 πρόσωπα:

# Αυτόχθονας Αθηναίος, ο οποίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς των Αθηνών πριν από τον Κέκροπα, εξαιτίας της δικαιοσύνης του, της σωφροσύνης του και των άλλων αρετών του. Ο Περίφας ωστόσο έκανε το λάθος να τιμά πολύ περισσότερο από τους άλλους θεούς τον Απόλλωνα, κάτι που προκάλεσε τη ζήλια και τον θυμό του Δία, ο οποίος θέλησε να χτυπήσει με κεραυνό αυτόν και την οικογένειά του. Με την επέμβαση όμως του Απόλλωνα ο Περίφας και ο διάδοχός του μεταμορφώθηκαν σε αετούς. Η σύζυγος του Περίφαντα μεταμορφώθηκε σύμφωνα με παράκλησή της σε θηλυκό θαλάσσιο αετό. Σύμφωνα με άλλη, αντίθετη εκδοχή, ο Περίφας μεταμορφώθηκε σε αετό μετά τον φυσικό του θάνατο, ως ανταμοιβή από τον Δία επειδή ήταν δίκαιος και σώφρων.
# Λαπίθης, σύζυγος της Αστυαγυίας, μαζί με την οποία απέκτησαν οκτώ παιδιά. Εγγονός αυτού του Περίφαντα ήταν ο Ιξίωνας.
# Ο ένδοξος αρχηγός των Αιτωλών κατά τον Τρωικό Πόλεμο, γιος του Οχησίου και πελώριος στο ανάστημα. Τον Περίφαντα αυτό σκότωσε ο θεός του πολέμου Άρης, αφού πρώτα του αφαίρεσε τα όπλα. Το περιστατικό περιγράφεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Ε 842 κ.ε.) και είναι η μοναδική περίπτωση σε έργο του Ομήρου που κάποιος θεός φονεύει έναν ήρωα με τα ίδια του τα χέρια.
# Αχαιός που πήρε μέρος στην πολιορκία της Τροίας.
# Μνηστήρας της Πηνελόπης, ο οποίος καταγόταν από τη Ζάκυνθο.

* Ο αστεροειδής **15663 Περίφας** (15663 Periphas), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το τρίτο και το τέταρτο από τα παραπάνω πρόσωπα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 720

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Περιφήτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Περιφήτης** είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# Ο επιλεγόμενος και **«Κορυνήτης»**: ένας από τους ληστές που σκότωσε ο Θησέας όταν ταξίδεψε από την Τροιζήνα στην Αθήνα. Γενεαλογείται ως γιος του θεού Ηφαίστου και της Αντικλείας. Ζούσε στην Επίδαυρο και, καθώς είχε ασθενικά πόδια, βάδιζε με τη βοήθεια μιας σιδερένιας «κορύνης» (= ρόπαλο ή ράβδος). Με αυτό το αντικείμενο όμως σκότωνε και τους οδοιπόρους που περνούσαν από εκεί, από όπου και το παρατσούκλι «Κορυνήτης». Αφού σκότωσε τον Περιφήτη, ο Θησέας πήρε μαζί του την κορύνη.
# Γιος του Κοπρέως από τις Μυκήνες. Πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Έκτορα (*[[Ιλιάδα]]*, ραψωδία Ο, στίχοι 638 κ.ε.).
# Ένας από τους Μυσούς συμμάχους των Τρώων κατά τον Τρωικό Πόλεμο, αναφερόμενος στην *Ιλιάδα* (Ξ 515).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 720

Περιφητης
Κατηγορία:Άθλοι του Θησέα
Κατηγορία:Μυσία
Περιγούνη

Στην ελληνική μυθολογία η **Περιγούνη** ήταν θυγατέρα του ληστή Σίνη του Πιτυοκάμπτη, τον οποίο είχε σκοτώσει ο Θησέας. Στο περιστατικό αυτό η Περιγούνη, βλέποντας από μακριά τα όσα έγιναν, έτρεξε τρομαγμένη και βρήκε καταφύγιο πίσω από κάτι φυτά (βλ. Ιωξίδες). Τότε ο Θησέας πήγε κοντά και της είπε να μη φοβάται και ότι δεν είχε τίποτα με την ίδια. Την πήρε μάλιστα μαζί του και την περιέθαλψε. Γιος της Περιγούνης και του Θησέα ήταν ο Μελάνιππος και γιος του Μελανίππου ήταν ο Ίωξος, ο γενάρχης των Ιωξιδών. Μετά τη γέννηση του Μελανίππου ωστόσο, ο Θησέας πάντρεψε την Περιγούνη με ένα πριγκηπόπουλο, τον Δηίονα, γιο του βασιλιά της Οιχαλίας Ευρύτου.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Περιγουνη
Περιγουνη
Πέρση

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πέρση** είναι γνωστή μία από τις Ωκεανίδες, (τις θυγατέρες του Ωκεανού και της Τηθύος). Η Πέρση ταυτίζεται με την **Περσηίδα** (*Περσηίς*) που αναφέρει ο Ησίοδος (*[[Θεογονία]]* 356). Παντρεύτηκε τον ίδιο τον θεό Ήλιο και απέκτησαν μαζί 4 παιδιά: το γνωστό από την Αργοναυτική Εκστρατεία βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη, τον Πέρση, τη γνωστή από την *[[Οδύσσεια]]* μάγισσα Κίρκη και την Πασιφάη. Η Πέρση αναφέρεται στην *Οδύσσεια* (κ 139).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 714

Περση
Επίσταση (βιολογία)

Η **Επίσταση** είναι η κατάσταση  κατά  την  οποία  το  φαινοτυπικό αποτέλεσμα ενός  γονιδίου εξαρτάται από την δράση ενός άλλου μη αλληλόμορφου γονιδίου. Όταν έχουμε *επιστατική επίδραση* η ύπαρξη των αλληλόμορφων γονιδίων που συνδέονται με ένα γνώρισμα δεν αρκεί για να εκδηλωθεί το γνώρισμα. Η εκδήλωση αυτού του γνωρίσματος εξαρτάται και από την ύπαρξη άλλων γονιδίων που καταστέλλουν ή  ενεργοποιούν την δράση των αλληλόμορφων. Άρα η *επιστατική επίδραση* πάνω στα αλληλόμορφα μπορεί να επιτρέψει ή να εμποδίσει την εμφάνιση ενός γνωρίσματος. Επομένως μπορούμε να πούμε ότι *επίσταση* είναι η κατάσταση κατά την οποία ο έλεγχος κάποιων γνωρισμάτων γίνεται και από γονίδια που παίζουν απλά τον ρόλο της παρεμπόδισης ή της ενεργοποίησης των αλληλόμορφων γονιδίων. Γενικά τα γνωρίσματα που ελέγχονται από ένα πλήθος γονιδίων (οφείλονται σε *επιστατικές* αλληλεπιδράσεις) λέγονται *πολυγονιδιακά*, ενώ τα γνωρίσματα που ελέγχονται αποκλειστικά από ένα γονίδιο λέγονται *μονογονιδιακά*. Το φαινόμενο της *επίστασης* έχει ως αποτέλεσμα αποκλίσεις από τις μεντελικές αναλογίες σε κάποιες περιπτώσεις διασταυρώσεων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επισταση
Φυλοσύνδετη κληρονομικότητα

250px|right|thumb|Κληρονομικότητα ενός φυλοσύνδετου γνωρίσματος από ετερόζυγη μητέρα στην περίπτωση επικρατούς γονιδίου
Η **φυλοσύνδετη [[κληρονομικότητα]]** (ή αλλιώς **Χ-συνδεδεμένη κληρονομικότητα**) αναφέρεται σε γνωρίσματα που κληρονομούνται μέσω του Χ χρωμοσώματος των θηλυκών είτε των αρσενικών ατόμων. Τα γονίδια που ελέγχουν τα συγκεκριμένα γνωρίσματα λέγονται *φυλοσύνδετα* και βρίσκονται στο φυλετικό χρωμόσωμα **"Χ"**. 

Η αιτία της φυλοσύνδετης κληρονομικότητας είναι ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη ομόλογη περιοχή του **"Χ"** χρωμοσώματος στο χρωμόσωμα **"Υ"**  (το Υ χρωμόσωμα είναι μικρότερο), δηλαδή τα γονίδια αυτά στο αρσενικό άτομο δεν βρίσκονται σε ζεύγη (όπως όλα τα υπόλοιπα γονίδια που ονομάζονται *αυτοσωμικά*) αλλά απαντούν μόνα τους. Συνέπεια αυτού του γεγονότος είναι ότι η έκφραση αυτών των επιπλέον γονιδίων που περιέχονται στο **"Χ"** χρωμόσωμα, στα αρσενικά άτομα πραγματοποιείται αυτόνομα. Έτσι σε ένα αρσενικό άτομο θα εμφανιστεί ο φαινότυπος που ελέγχεται από υπολειπόμενο γονίδιο αν αυτό υπάρχει στο μοναδικό χρωμόσωμα **"Χ"** που κληρονόμησε από τη μητέρα του. Ενώ στα θηλυκά άτομα για να εμφανιστεί ο ίδιος φαινότυπος, είναι απαραίτητο να υπάρχει το ίδιο αλληλόμορφο γονίδιο και στο χρωμόσωμα **"Χ"** που κληρονόμησε από τον πατέρα, . Τα ολανδρικά γονίδια ΕΙΝΑΙ φυλοσύνδετα

Υπάρχει και η αντίθετη περίπτωση, όπου κάποια γονίδια του **"Υ"** χρωμοσώματος δεν υπάρχουν στο **"Χ"**. Αυτά λέγονται ολανδρικά γονίδια και κληρονομούνται μόνο από τον πατέρα. Για τα γονίδια που κληρονομούνται αποκλειστικά απο τον ένα γονέα (τα *φυλοσύνδετα* ή τα *ολανδρικά*) λέμε ότι στο αρσενικό άτομο βρίσκονται σε ημιζυγωτία, ενώ τα γονίδια που κληρονομούνται και από τους δύο γονείς (τα *αυτοσωμικά*) λέμε ότι βρίσκονται σε ομοζυγωτία (αν έχουν μεταξύ τους το ίδιο αλληλόμορφο) και σε ετεροζυγωτία (αν έχουν μεταξύ τους διαφορετικό αλληλόμορφο). Γνωστές περιπτώσεις φυλοσύνδετων γνωρισμάτων στον άνθρωπο είναι η αχρωματοψία, η αιμορροφιλία, η μυική δυστροφία( πιο συχνή μορφή της η δυστροφία Duchenne), και άλλα.

Κατηγορία:Γενετική
Φασκομηλόλαδο

μικρογραφία|Μπουκαλάκι με φασκομηλόλαδο.
Το **φασκομηλόλαδο** ή **αλεσφακόλαδο** είναι το αιθέριο έλαιο που εξάγεται από το φασκόμηλο (αλεσφακιά) μέσω μιας διαδικασίας απόσταξης. Παράγεται από λίγους ηλικιωμένους σε κάποια χωριά της νότιας Ρόδου. Χρησιμοποιείται στην τοπική εμπειρική ιατρική σαν φάρμακο για την οδονταλγία, τη δυσπεψία, τους πόνους στην κοιλιά, κ.ά. Χαρακτηριστική είναι η έντονη μυρωδιά του.    

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρόδου
Κατηγορία:Αιθέρια έλαια
Κατηγορία:Αρωματικές ύλες
208996 Αχλύς

(208996) Αχλύς 

frameless|center


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από M. E. Brown,  C. A. Trujillo  

Ανακαλύφθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2003

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 46,551 AU

Περιήλιο 32,734 AU

Ημιάξονας τροχιάς 39,642 AU

Εκκεντρότητα 0,1743

Περίοδος περιφοράς 91.167 ημέρες  (249,6 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 4,68&nbsp;km/s 

Κλίση 13,54° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 251,91° 

Όρισμα του περιηλίου 14,58° 

Δορυφόροι 1 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Διαστάσεις  727 ±65 km, 910 ± 60&nbsp;km 

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 13,42 h  

Λευκαύγεια 0,11 

Φαινόμενο μέγεθος 20,4

Απόλυτο μέγεθος 3,74 4,0 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~44 K 





Η **Αχλύς** (επίσημη ονομασία: **208996 Αχλύς**, προσωρινή: **2003 AZ<sub>84</sub>**) () είναι ένα μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο με διάμετρο περίπου 800 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε τις 13 Ιανουαρίου 2003 και ανακοινώθηκε τις 26 Ιανουαρίου 2003.

## Τροχιά
[upright=1.5|thumb|center|Η τροχιά της Αχλύς σε σύγκριση με αυτή του Πλούτωνα και του [Ποσειδώνας (πλανήτης)|Ποσειδώνα.]] Η τροχιά της Αχλύς μοιάζει με αυτή του Πλούτωνα αλλά δε διασχίζει τη τροχιά του Ποσειδώνα. Περιφέρεται με 4.68&nbsp;m/s και το έτος του διαρκεί 249.6 χρόνια.

## Φυσικά Χαρακτηριστικά
Η Αχλύς υπολογίζεται πως έχει διάμετρο 730 χιλιόμετρα και το αλβέδο είναι περίπου 0,11. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 13.42 ώρες, αν και δεν έχει παρατηρηθεί φασματικά μια ολόκληρη περιστροφή. Η απόλυτη λαμπρότητά του είναι 3.8-4.

Η μέτρηση των 686 ±96 χιλιομέτρων βασίζεται σε παρατηρήσεις του Σπίτζερ το 2008. Πιο πρόσφατη έρευνα που αποτελεί συνεργασία των διαστημικών τηλεσκοπίων Σπίτζερ και Χέρσελ δίνει μια μεγαλύτερη τιμή, κοντά στα 900 χιλιόμετρα. Το 2010 σε μια επιπρόσθηση με ένα αστέρα παρατηρήθηκε μια χορδή μήκους 573 ± 21 χιλιομέτρων, η οποία θέτει ένα κατώτατο όριο για το μέγεθος του αντικειμένου. Με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012, υπολόγιστηκε διάμετρος 727 ±65 χιλιομέτρων. Λόγω του μεγέθους του χαρακτηρίζεται ως υποψήφιος πλανήτης νάνος.

## Δορυφόρος
Η Αχλύς έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο 68 +-20 χιλιόμετρα, περιφέρεται περίπου 7.200 χιλιόμετρα και διαφορά λαμπρότητάς του από της Αχλύς είναι 5 ±0.3. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2007. Ονομάζεται 2003 AZ84 1. Δεν του έχει δοθεί ακόμα επίσημη ονομασία.

## Σημειώσεις


Αχλύς
Κατηγορία:Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Χαν

**Χαν**, εξελληνισμένα **Χάνος**, αποτελεί τίτλο πολιτικής ή στρατιωτικής εξουσίας, ο οποίος ανάγεται στις Ευρασιατικές στέπες. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικώς από τις αλταϊκές, τουρκομογγολικής καταγωγής, νομαδικές φυλές που κατοικούσαν βόρεια της Κίνας. Φαίνεται ότι η πρώτη τεκμηριωμένη χρήση του απαντά στη συνομοσπονδία των Ξιανμπέι, μεταξύ των ετών 283 και 289, όπου απένειμαν τον τίτλο στον ανώτατο ηγεμόνα τους. Παράλληλα, απαντά και ως κρατικός τίτλος στην συνομοσπονδία των Ρουράν. Στη συνέχεια, ο τίτλος υιοθετήθηκε από τη φυλή των Ασίνα και, αργότερα, από τους Γκιόκτουρκ και τους Μογγόλους, οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά στη διάδοσή του σε ολόκληρη την Ασία. Κατά τα μέσα του 6ου αιώνα, ο τίτλος κατέστη γνωστός στους Πέρσες με τη μορφή *[[Χαγάνος]]*, αποδιδόμενος ως «Βασιλεύς των Τούρκων».

Στη σύγχρονη χρήση, ο όρος *χαν* φέρει ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις, ισοδύναμες με τους όρους «διοικητής», «άρχων» ή «κυβερνήτης». Σήμερα, η χρήση του τίτλου επιβιώνει κυρίως στη νότια και κεντρική Ασία, ιδίως στο Αφγανιστάν και το Ιράν. Τα θηλυκά αντίστοιχα του τίτλου είναι *χατούμ* και *[[χανούμ]]*. Μετά τις μογγολικές κατακτήσεις, διάφοροι τουρκικοί και μογγολικοί λαοί της Κεντρικής Ασίας προσέδωσαν στον τίτλο νέα αίγλη και ισχύ, μεταφέροντάς τον αργότερα στις περιοχές του Αφγανιστάν και της βόρειας Ινδίας, όπου τελικώς ενσωματώθηκε και ως προσωπικό όνομα.

Ο τίτλος *Χαγάνος* αποδίδεται ως «Χαν των Χαν» ή «Χάνος των Χάνων» και αντιστοιχεί στον υπέρτατο ηγεμόνα. Με αυτήν τη μορφή φέρεται από τον Τζένγκις Χαν και τους άρρενες απογόνους του, οι οποίοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλον στη γραμμή της ανδρικής διαδοχής.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Fairbank, John King 1978, The Cambridge History of China . Cambridge University Press
* Grousset René 1988, *The Empire of the Steppes: A History of Central Asia*. Rutgers University Press. ISBN 0-8135-1304-9.
* Henning, W. B., «A Farewell to the Khagan of the Aq-Aqataran», *Bulletin of the School of Oriental and African studies* - University of London", Vol 14, No 3, 501-522.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* on-line encyclopaedia on all Bengal, Αγγλ
* Etymology OnLine
* RoyalArk- see under each present country
* Princely states in British India 
* WorldStatesmen- see under each present country

Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Κατηγορία:Βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Τουρκικοί τίτλοι
Κατηγορία:Μογγολική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Μογγολικοί τίτλοι ευγενείας
Κατηγορία:Ανδρικοί κοινωνικοί τίτλοι
Κωνσταντίνος Δαμιανός

Ο **Κωνσταντίνος Δαμιανός** (1853 - 23 Σεπτεμβρίου 1915) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος, πρεσβύτερος αδερφός του υποναυάρχου Ιωάννη Δαμιανού (1861-1920) και εγγονός του διαπρεπούς Υδραίου νομομαθούς Ιωάννη Δαμιανού (1813-1860), δικαστή, δικηγόρου, βουλευτή και υπουργού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1853 και εξήλθε από τη Σχολή Ευελπίδων ως αξιωματικός πυροβολικού. Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 όπου ως ταγματάρχης μετείχε στην εκστρατεία της Ηπείρου και την περίοδο 1906-1907 διετέλεσε διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Συμμετείχε, επίσης, στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, ως υποστράτηγος διοικητής της 3ης Μεραρχίας που κατέλαβε την Κορυτσά το 1913, λαμβάνοντας μέρος σχεδόν σε όλες τις μάχες του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Λίγο πριν το τέλος αυτού ορίσθηκε διοικητής τμήματος Στρατιάς αποτελούμενο από την 3η και 10η Μεραρχίες. 
Μετά τη λήξη των πολέμων αυτών, το 1913, ανέλαβε πρώτος διοικητής του μόλις συσταθέντος 4ου Σώματος Στρατού με ταυτόχρονη προαγωγή του στο βαθμό του αντιστρατήγου, για να συνταξιοδοτηθεί τον επόμενο χρόνο, το 1914, ως αντιστράτηγος σε πολεμική διαθεσιμότητα. Τιμήθηκε με τον Ανώτατο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος το 1913 για την εξαίρετη πολεμική του δράση. Πέθανε στην Αθήνα το 1915.

## Πηγή
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 19ος, σελ. 370.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Δ
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος
Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι

Ο **Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι** (*Barnabas Sibusiso Dlamini*, 15 Μαΐου 1942 - 28 Σεπτεμβρίου 2018) ήταν πολιτικός από το Εσουατίνι, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από το 2008 ως τις 4 Σεπτεμβρίου 2018. Υπήρξε για μία ακόμη φορά πρωθυπουργός την περίοδο από τις 26 Ιουλίου του 1996 ως τις 29 Σεπτεμβρίου του 2003.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών από το 1984 ως το 1993. Ήταν επίσης εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF). Το 2003 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και έγινε σύμβουλος του Βασιλιά Μσουάτι Γ΄.

Ο Ντλαμίνι ήταν υποψήφιος για την προεδρία της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης, στις αρχές του 2008 και υποστηρίχθηκε από την κυβέρνηση του Εσουατίνι. Ωστόσο, τελικά η κυβέρνηση απέσυρε την υποψηφιότητά του.

## Δεύτερη πρωθυπουργία
Στις 16 Οκτωβρίου του 2008 ο βασιλόφρων Ντλαμίνι διορίστηκε ξανά πρωθυπουργός. Ο διορισμός του εκ νέου στην πρωθυπουργία έκανε λιγότερες τις ελπίδες για περισσότερη δημοκρατία στη χώρα, όπως ανακοίνωσαν οργανώσεις της Αντιπολίτευσης.

Το 2013 επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία από το 9ο Κοινοβούλιο. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018 ο πρωθυπουργός και οι 18 υπουργοί του απολύθηκαν, με ανακοίνωση που έκανε ο γενικός εισαγγελέας Σιφίσο Χουμάλο στις 6 Σεπτεμβρίου. Υπηρεσιακός πρωθυπουργός ανέλαβε ο Βίνσεντ Μλάνγκα στις 7 Σεπτεμβρίου, υπηρετώντας ως τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών, οι οποίες ορίστηκαν για τις 21 Σεπτεμβρίου.

## Θάνατος
Ό Ντλαμίνι μετέβη για ιατρικές εξετάσεις στην Ταϊβάν και στη Νότια Αφρική το 2017. Εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας τον Απρίλιο του 2018 στην Μπαμπάνε. Απεβίωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018, λιγότερο από έναν μήνα μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία.

## Παραπομπές


Ντλαμινι Μπαρναμπας
Τάσος Βουρνάς

Ο **Τάσος Βουρνάς** (Αγριλόβουνο Μεσσηνίας, 1913 – Αθήνα, 15 Νοεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας ιστορικός, δημοσιογράφος, μεταφραστής και κριτικός. Ήταν συμμαθητής του Αλέκου Σακελλάριου, με τον οποίο εξέδωσε  μια μαθητική εφημερίδα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρθρογράφησε σε περιοδικά της λογοτεχνίας και των τεχνών όπως η *[[Επιθεώρηση Τέχνης]]*, ενώ συνεργάστηκε με εφημερίδες του αριστερού κυρίως χώρου, ειδικά με την εφημερίδα *[[Η Αυγή]]*. Το 1962 αναγορεύθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. 

Μετέφρασε έργα αρχαίων και βυζαντινών συγγραφέων, όπως τους μύθους του Αισώπου και το *Χρονικό* του Γεωργίου Φραντζή, κατά τη διάρκεια της επταετίας και με τα ψευδώνυμα "Β. Τάσος" και "Α. Ελευθερίου". Κεντρικό θέμα στο ιστοριογραφικό του έργο αποτέλεσε η νεότερη ελληνική ιστορία -την οποία κυκλοφόρησε σε έξι τόμους- η Ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά και ζητήματα της ελληνικής Αριστεράς. Το 1987 πήρε την πρωτοβουλία για τη σύσταση επιτροπής αποκατάστασης της μνήμης των ελλήνων κομμουνιστών που διώχθηκαν από την ηγεσία του ΚΚΕ. Έγραψε τέλος τα σενάρια για τα ντοκιμαντέρ της Άννας Μποτοπούλου-Βουρνά *Λευκή Πολιτεία* (1979) και *Η Αθήνα που φεύγει* (1978). Πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 77 ετών.

## Επιλεγμένη εργογραφία
* *Η ιστορική και φιλολογική καταγωγή της "[[Πάπισσα Ιωάννα|πάπισσας Ιωάννας]]"* (1949)
* *Τό Ελληνικό 1848* (1952)
* *Ο πολίτης Ρήγας Βελεστινλής* (1956)
* *Γουδί, το κίνημα του 1909* (1957)
* *Δοκίμια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας καί Ιστορίας* (1957)
* *Αρματολοί και Κλέφτες: Χρονικό τις τιμής και της παλληκαριάς* (1958)
* *Φιλική Εταιρία 1814-1821* (1959)
* *Δημήτρης Γληνός, ο δάσκαλος του γένους* (1960)
* *Το ξεκίνημα της φωτιάς*, βιογραφία του Ρόκκου Χοϊδά (1963)
* *Σύντομη ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως* (1966)
* *Στα Χρόνια της φωτιάς* (1971)
* *Η σφαγή στο Δήλεσι* (1974)
* *Ο Βάρναλης ο δάσκαλός μας* (1975)
* *10 Οκτωβρίου 1862: Ο εκπλειστηριασμός του ελληνικού θρόνου* (1976)
* *Η δολοφονία του Καποδίστρια: το τίμημα της Ανεξαρτησίας* (1976)
* *Τα Λαυριακά και η χρεωκοπία του 1893* (1976)
* *Αλη Πασάς Τεπελενλής, τύραννος ή ιδιοφυής πολιτικός;* (1978)
* *Η Παράδοση* (1981)
* *Ιστορικά και φιλολογικά πορτραίτα* (1981)
* *Ποιοι και γιατί σκότωσαν το Νίκο Μπελογιάννη και τους συντρόφους του;* (1981)
* *Η Μικρασιατική καταστροφή και το ξερίζωμα του Ελληνισμού* (1982)
* *Η διάσπαση του ΚΚΕ* (1983)
* *Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας* (έξι τόμοι, 1974-1986)

## Παραπομπές


## Εξωτετρικοί σύνδεσμοι
*Τάσος Βουρνάς στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Ηλέκτρα (Πλειάδα)

Σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία, **Ηλέκτρα** (το όνομά της βγαίνει από το *[[Κεχριμπάρι|"ήλεκτρο"]]* που σημαίνει *"κεχριμπάρι"*, *"η λαμπερή"*, *"η φωτεινή"*) ονομαζόταν μια από τις Πλειάδες, τις επτά κόρες του Τιτάνα Άτλαντα και της Ωκεανίδας Πλειόνης. Από τον θεό Δία απέκτησε τον Δάρδανο και από τον σύζυγό της Κόρινθο απέκτησε τον Ιασίωνα.  

Συγχέεται, στις πηγές, με τη Ωκεανίδα Ηλέκτρα, κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος, με την οποία ο Θαύμας απέκτησε τις Άρπυιες και την Ίριδα.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Πλειάδες της Ελληνικής μυθολογίας
Κέστιλα

Η **Κέστιλα** (Kestilä) είναι δήμος της Φινλανδίας, που συστάθηκε το 1867.

Βρίσκεται στο Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.587 κατοίκων(απογραφή 30 Ιουνίου 2008 και καλύπτει έκταση 606,53 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 5,09 καλύπτονται από νερό.Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2,64 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

Η Κέστιλα συγχωνεύθηκε διοικητικά με τους δήμους Πίιπολα, Πούλκιλα και Ράντσιλα στις 1 Ιανουαρίου 2009 και ο νεοσυσταθείς δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου 

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Μέγιστος ρυθμός μεταβολής

thumb|right|Η επίπτωση του slew rate σε ένα τετραγωνικό παλμό:<br /> κόκκινο= επιθυμητή έξοδος<br />πράσινο= παραμορφωμένη έξοδος
**Μέγιστο ρυθμό μεταβολής** (αγγλ. **slew rate**) ονομάζουμε την δυνατότητα του σήματος εξόδου ενός τελεστικού ενισχυτή να παρακολουθεί τις μεταβολές του σήματος εισόδου. Η ταχύτητα μεταβολής της τάσης εξόδου σε ένα τελεστικό ενισχυτή είναι πεπερασμένη. Ο τύπος που μας δίνει τον μέγιστο ρυθμό μεταβολής είναι:

\mathrm{SR} = \max\left(\left|\frac{dv_\mathrm{out}(t)}{dt}\right|\right)

Κατηγορία:Ηλεκτρονική
Βακτρίς η γασιπάειος

Το δέντρο **Βακτρίς η γασιπάειος** (**Bactris gasipaes**), το επίθετο gasipaes προέρχεται από την ιθαγενή λέξη μέσω της ισπανικής **Cachipay** (**Κατσιπάι**). Αυτό είναι ένα κοινό όνομα που χρησιμοποιείται στην κοιλάδα του ποταμού Μαγδαλένα στην Κολομβία. (**Pejibaye** - **Πεχιμπάγιε** όπως είναι γνωστό στην Κόστα Ρίκα) είναι φοίνικας που συναντάται στην κεντρική και νότια Αμερική. Συγκεκριμένα καλλιεργείται από την Ονδούρα μέχρι και τη Βολιβία. Το ύψος του φτάνει τα 20 μέτρα και ο κορμός του έχει μεγάλα αγκάθια. Ο καρπός του, χρώματος κόκκινου ή βαθύ πορτοκαλί, έχει μέγεθος περίπου πέντε εκατοστά, τρώγεται συνήθως αφού βραστεί με λίγο αλάτι και είναι πλούσιος σε βιταμίνη Α και πρωτεΐνες.

## Ονόματα

**Ισπανικά:**
* Chonta (Τσόντα) - Ισημερινός
* Chontaduro (Τσονταδούρο) Κολομβία
* Pejibaye (Πεχιμπάγιε) - Κόστα Ρίκα και Δομινικανή Δημοκρατία
* Manaco (Μανάκο) - Γουατεμάλα
* Pijuayo (Πιχουάγιο) - Περού
* Pijiguao (Πιχιγουάο) Βενεζουέλα
* Tembé (Τεμπέ) - Βολιβία
* Pibá (Πιμπά) ή pifá (Πιφά)- Παναμάς
**Πορτογαλικά:** 
* Pupunheira (Πουπουνιέιρα) και pupunha (Πουπούνια) - Βραζιλία
**Αγγλικά:** 
* Peach-palm

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Zuchowski, W. (2008). *Tropical Trees of Costa Rica*. Zona Tropical Publication.

Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Αρεκοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής
Κατηγορία:Χλωρίδα της Κεντρικής Αμερικής
Κατηγορία:Χλωρίδα της Καραϊβικής
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Αμχαρική γλώσσα

Η **αμχαρική γλώσσα** (δεν πρέπει να συγχέεται με την αραμαϊκή)  είναι μία από τις σημιτικές γλώσσες της αφροασιατικής γλωσσικής οικογένειας. Είναι η γλώσσα του λαού Αμχάρα και η επίσημη γλώσσα της Αιθιοπίας, της Ορθόδοξης Αιθιοπικής Εκκλησίας. Το 2006 είχε 25 εκατομμύρια ομιλητές. Εκτός της Αιθιοπίας μιλιέται από 2,7 εκατομμύρια μετανάστες (κυρίως στην Αίγυπτο, Ισραήλ και Σουηδία). Είναι η δεύτερη περισσότερο ομιλούμενη σημιτική γλώσσα στον κόσμο μετά τα αραβικά.

Έχει λογοτεχνία από το 14ο αιώνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Σημιτικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Αιθιοπίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ερυθραίας
Ταντελί Αντριαναρίβο

Ο **Ταντελί Αντριαναρίβο** (René Tantely Gabrio Andrianarivo, 25 Μαΐου 1954 - 31  Αυγούστου 2023) ήταν πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από το 1998 ως το 2002, επί προεδρίας του Ντιντιέ Ρατσιράκα.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στην Αμποσίτρα, στις 25 Μαΐου του 1954. Κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρικής θητείας του Ρατσιράκα ήταν υπουργός Βιομηχανίας Ενέργειας και Ορυκτών Πόρων.

Μετά την εκλογική νίκη του Ρατσιράκα το 1996, Αντριαναρίβο έγινε αναπληρωτής πρωθυπουργός, αρμόδιος επί θεμάτων Οικονομίας στη νέα κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πασκάλ Ρακοτομάβο, στις 27 Φεβρουαρίου του 1997. Ήταν ένας από τους τρεις αντιπροέδρους της κυβέρνησης, μαζί με τον Πιερό Ραζαοναριβελό και τον Εριζό Ραζαφιμαχαλεό.  Έπειτα από τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών το Μάιο του 1998, διορίστηκε πρωθυπουργός από το Ρατσιράκα στις 23 Ιουλίου για να αντικαταστησει το Ρακοτομάβο. 

## Ανατροπή
Στη διάρκεια της διαμάχης για τις εκλογές του 2002 ανάμεσα στο Ρατσιράκα και στο Μαρκ Ραβαλομανάνα, που είχε τελικό αποτέλεσμα την εξορία του πρώτου, ο Αντριαναρίβο ανακοίνωσε την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Αυτό είχε γίνει από τον ίδιο το Ρατσιράκα στις 22 Φεβρουαρίου, όταν ο Ραβαλομανάνα αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος. Τους επόμενους μήνες οι δύο αντίπαλες κυβερνήσεις μάχονταν για τον έλεγχο του νησιού. Στις 27 Μαΐου του 2002 οι δυνάμεις του Ραβαλομανάνα εισέβαλαν στην οικία του πρωθυπουργού στο Ανταναναρίβο, το τελευταίο κυβερνητικό κτήριο στην πρωτεύουσα που παρέμενε υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης Ρατσιράκα. Ο Αντριαναρίβο συνελήφθη και ο πρωθυπουργός του Ραβαλομανάνα, Ζακ Σιλά εγκαταστάθηκε στην οικία. Σε απάντηση, ο Ρατσιράκα ανέστειλε τις διαπραγματεύσεις που ήταν προγραμματισμένες να ξεκινήσουν ανάμεσα στα δύο μέρη και απαίτησε την απελευθέρωση του Αντριαναρίβο ως όρο για την επανέναρξη των συνομιλιών. 
Η δίκη του πρώην πρωθυπουργού ξεκίνησε στις 22 Δεκεμβρίου του2003, και στις 24 Δεκεμβρίου καταδικάστηκε για υπεξαίρεση και κατάχρηση εξουσίας φυλάκιση 12 ετών με καταναγκαστικά έργα. Του επιβλήθηκε επίσης πρόστιμο 42 δισεκατομμυρίων Φράγκων. Η Διεθνής Αμνηστία ανέφερε ότι η δίκη του αμαυρώθηκε από παρατυπίες και ο ίδιος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Στα τέλη του 2003, ο νέος πρόεδρος Ραβαλομανάνα αποκάλυψε στο λόγο του για τον αποχαιρετισμό του έτους ότι είχε επιτραπεί στον Αντριαναρίβο να μεταβεί στο εξωτερικό για περίθαλψη.

Στις 3 Μαΐου του 2007 ανακοινώθηκε από την Ελβετία η απελευθέρωση των καταθέσεων ύψους 2,3 εκατομμυρίων δολαρίων που είχε ο Αντριαναρίβο, καθώς έκλεισε η έρευνα για τις καταγγελίες περί ξεπλύματος βρόμικου χρήματος από τον ίδιο. Η κυβέρνηση, που ήθελε τα χρήματα, διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση της Ελβετίας.

Στη Γαλλία, ο Αντριαναρίβο συναντήθηκε με τους πρώην ηγέτες Αλμπέρ Ζαφί και Ρατσιράκα, το 2007.

Απεβίωσε στις 31 Αυγούστου 2023 σε ηλικία 69 ετών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαδαγασκάρης
Αλέξανδρος Βασιλείου

Ο **Αλέξανδρος Βασιλείου** (1760-1818) ήταν λόγιος και έμπορος από το Αργυρόκαστρο, φίλος και συνεργάτης του Αδαμάντιου Κοραή που συνέβαλε μαζί του στη διάδοση ελληνικών βιβλίων στην υπόδουλη ελληνική επικράτεια λίγο πριν από το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1760 στο Αργυρόκαστρο.

Υπήρξε από τους πολλούς Έλληνες εμπόρους του 18ου-19ου αιώνα που ασχολήθηκε με θέματα παιδείας που συνέβαλλε στην εδραίωση του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.  Λόγω της εμπορικής του δραστηριότητας έζησε σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης (διαδοχικά): Άμστερνταμ, Μασσαλία, Λυών, Παρίσι, Βιέννη και Τεργέστη. Στην Τεργέστη διατέλεσε και πρόξενος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σημαντικός σταθμός στη ζωή του υπήρξε η γνωριμία του με τον Αδαμάντιο Κοραή στο Παρίσι στις αρχές του 19ου αιώνα. Η αλληλογραφία μεταξύ τους ήταν συνεχείς ιδιαίτερα σε θέματα παιδείας. Ο Βασιλείου διέθεσε κεφάλαια, επαφές και γνώσεις από τους εμπορικούς δρόμους για τη διάδοση των βιβλίων που μετέφραζε κι εξέδιδε στο Παρίσι ο Α.Κοραής. Στο γλωσσικό ζήτημα υποστήριξε τις απόψεις του Α. Κοραή και δημοσίευσε από το 1811 σχετικές πραγματείες στο περιοδικό Λόγιο Ερμή. Ενίσχυσε και οικονομικά το περιοδικό αυτό που εξέδιδε στη Βιέννη ο εφημέριος της ελληνικής παροικίας Άνθιμος Γαζής. 

Ο Βασιλείου ήταν πολέμιος (όπως και ο Α. Κοραής) των συντηρητικών απόψεων Νεόφυτου Δούκα στο γλωσσικό ζήτημα. Από το 1814 ήταν ενεργό μέλος της «Φιλόμουσου Εταιρείας» της Βιέννης.

Πέθανε στην Τεργέστη το 1818. Λίγο πριν πεθάνει κήρυξε πτώχευση.

### Οι αδερφοί του Μιχαήλ και Πασχάλης
Λόγιος και έμπορος υπήρξε και ο μικρότερος αδελφός του Μιχαήλ Βασιλείου, που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, ενώ υπήρχε και ένας άλλος αδερφός, ο Πασχάλης που ζούσε στο Ιάσιο και κατά διαστήματα στην Κωνσταντινούπολη. Και οι δύο αναφέρονται πολλές φορές στην *Αλληλογραφία* του Αδαμάντιου Κοραή. Ο Πασχάλης διευκόλυνε το 1808 τον Νεόφυτο Βάμβα να έρθει στη Βιέννη, κι από κει στο Παρίσι στον Α.Κοραή, γράφοντας σχετική επιστολή στον Αλέξανδρο που μας διασώθηκε.

Τέλος σε επιστολή του Ιάκωβου Ρώτα προς τον Κοραή αναφέρεται το όνομα του γαμπρού τους, του Ηπειρώτη εμπόρου Ιωάννη Χριστοδούλου (....-1817) που είχε αφήσει άτεκνη την αδερφή τους, να ζει υπέργηρη το 1818 στα Ιωάννινα και πλούσια "με κατάστασιν λαμπράν".

## Παραπομπές


## Πηγές
*http://www.kenef.phil.uoi.gr/en/dynamic/bookfull.php?Book_ID=29915&contents=  Ἀλέξανδρος Βασιλείου,Ὁ ἀφοσιωμένος φίλος καὶ συναθλητὴς τοῦ Κοραῆ (1760-1818)
* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτική Αθηνών, Τόμος 2, σελ.205-206

Κατηγορία:Νεοελληνικός διαφωτισμός
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Φαλληφόρια

Τα **φαλληφόρια** ή **φαλλαγώγια**, αρχαιότερα αναφερόμενα ως **φαλλικά**, ήταν εορταστική, τελετουργική πομπή προς τιμήν του θεού Διονύσου με οργιαστικό χαρακτήρα, κατά την οποία «περιήγετο (…) φαλλός ως σύμβολον της παραγωγικής δυνάμεως της φύσεως».  

## Ιστορία
Στην Αρχαία Ελλάδα, στο πλαίσιο των εορτασμών που γίνονταν κατά το μήνα Ποσειδεώνα (''Μικρά'' ή ''Κατ' αγρούς Διονύσια''), επ' ευκαιρία της παραγωγής και χρήσης των νέων κρασιών, πραγματοποιούνταν πομπή, στην οποία προηγούνταν ο φαλλός, σύμβολο παραγωγής και γονιμότητας, κατασκευασμένο ομοίωμα από δέρμα και αναρτημένο πάνω σε κοντάρι. Ακολουθούσαν οι «εορταστές», οι οποίοι έβαφαν τα πρόσωπά τους ή φορούσαν προσωπεία και στεφάνια από κισσό. Έπιναν το νέο κρασί της χρονιάς, τραγουδούσαν βωμολοχικά τραγούδια (τα *φαλλικά*), και χόρευαν κωμικούς χορούς.

Δείγμα της γιορτής αυτής εντοπίζεται στην κωμωδία *[[Αχαρνής]]* του Αριστοφάνη, όπου παρουσιάζεται ο Φάλης, θεϊκή προσωποποίηση του φαλλού και σύντροφος του Διονύσου. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, από τα φαλλικά τραγούδια των εορτών αυτών προς τιμήν του Διονύσου προήλθε η κωμωδία. Κατά την πορεία της πομπής άντρες μεταμφιεσμένοι σε φαλλοφόρους Σειληνούς, Σατύρους και Βακχίδες (Βάκχες ή Μαινάδες), με θύρσους, δάδες και ξύλινα ραβδιά που κατέληγαν σε δερμάτινους φαλλούς, χόρευαν γύρω από το περιφερόμενο ξόανο του Διονύσου, ενώ προπορεύονταν πάντα το φαλλικό άρμα. Ο παραδοσιακός φαλλός της κάθε Διονυσιακής πομπής ήταν κατασκευασμένος από ξύλο αγριοσυκιάς.

Στην Αρχαία Αίγυπτο, αναφέρεται η φαλλική εορτή των *Παμυλίων*, προς τιμήν μιας γυνάκας στις Θήβες που ονομαζόταν Παμύλη, η οποία σχετιζόταν με τη λατρεία του Όσιρι, ενός θεού που παρουσιάζει αντιστοιχήσεις και ταυτίσεις με το Διόνυσο και τον Άδη της ελληνικής μυθολογίας. Η γιορτή λάμβανε χώρα στην αρχή της άνοιξης, την 25η ημέρα του μήνα Φαμενώθ (αντιστοιχία με το γρηγοριανό ημερολόγιο: 10 Μαρτίου - 8 Απριλίου) των Αρχαίων Αιγυπτίων. Σχετικά με την *Παμυλίων ἑορτὴν*, είχε υποστηριχθεί ότι συσχετίστηκε με τον χριστιανικό «ευαγγελισμό», που οι Κόπτες εόρταζαν στις 21 Μαρτίου.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

* Λήναια
*Μεγάλα Διονύσια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
Υδροφόρια

Κατά την τρίτη ημέρα της εορτής των Ανθεστηρίων στην Αθήνα κατά τον ομώνυμο μήνα, προς τιμήν του Διονύσου, πραγματοποιούνταν τα **Υδροφόρια**, εις ανάμνησιν όσων χάθηκαν στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. 

Οι Αθηναίοι έριχναν αλεύρι από σιτάρι ζυμωμένο με μέλι προς τις χθόνιες θεότητες σε ένα χάσμα που υπήρχε στο τέμενος της Γης Ολυμπίας, το οποίο βρισκόταν στο ναό του Ολυμπίου Διός που είχε κατασκευάσει ο Δευκαλίωνας όταν ήρθε στην Αθήνα.

Κατά τη λήξη της τελετής, πίστευαν ότι οι ψυχές επέστρεφαν στον Κάτω Κόσμο, οπότε και φώναζαν: *Θύραζε Κάρες ουκέτ' Ανθεστήρια*.

Η συγκεκριμένη τελετή θυμίζει τα χριστιανικά Ψυχοσάββατα.

## Υδροφόρια στην Αίγινα

Υδροφόρια λέγονταν και οι αγώνες που γίνονταν στην Αίγινα κατά τη γιορτή των Δελφινίων προς τιμή του Απόλλωνα. Πραγματοποιούνταν εις ανάμνηση της προσφοράς πόσιμου νερού προς τους Αργοναύτες κατά την εκστρατεία τους προς την Ιωλκό.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αναφορά στα Υδροφόρια της Αίγινας
*Περιγραφή των Ανθεστηρίων από την Κλασσική Εγκυκλοπαίδεια, που βασίζεται στην έκδοση της εγκυκλοπαίδειας Μπριτάνικα του 1911

Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Σπύρος Πιζάνης

thumb|right|Η Ναπολιτάνα (έργο του Σπύρου Πιζάνη)
Ο **Σπύρος Πιζάνης** (1870 - 1927) ήταν Έλληνας ζωγράφος από την Κέρκυρα. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο διακοσμητής Στέφανος Πιζάνης, στον οποίο, πολλές φορές είχε ανατεθεί η *ρεστορασιόν* των τοιχογραφιών του «Αχιλλείου» και του Δημοτικού Θεάτρου της Κέρκυρας.

Ο Πιζάνης σπούδασε στη Ρώμη. Ο Φώτος Γιοφύλλης που μας δίνει αρκετές πληροφορίες γι' αυτόν στην «Ιστορία της Νεοελληνικής Τέχνης», λέει ότι έκανε σπουδές και στην Αθήνα, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ο Γιοφύλλης μαθήτευσε στην ιδιωτική σχολή του Πιζάνη, που λειτούργησε από το 1905 έως το 1907. Πριν από το 1905, από το 1900 περίπου, ο Πιζάνης δίδασκε ζωγραφική στη βραδινή Σχολή της Κέρκυρας, που την επιχορηγούσε το Υπουργείο Παιδείας της Ιταλίας. Μαθητής του Πιζάνη εκείνο τον καιρό ήταν κι ο Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, που μετά έγινε Ακαδημαϊκός. Ο Σπύρος Πιζάνης είναι ένας από τους ζωγράφους που, μαζί με τον Βικέντιο Μποκατσιάμπη και τον Περικλή Τσιριγώτη, φέρανε τον εμπρεσσιονισμό στην Ελλάδα...«μέσω Ιταλίας».

Στα 1907 φεύγει από την Κέρκυρα και πάει στη Σμύρνη, αναλαμβάνοντας εκεί τη διεύθυνση της Ιταλικής Σχολής, στην οποία δίδαξε ζωγραφική και σχέδιο. Στη Μικρασία έμεινε έως το 1920. Από κει, κατόπιν, με την οικογένειά του, θα εγκατασταθεί στη Ρώμη αφοσιωμένος  στην τέχνη του.

«*Η τέχνη του Πιζάνη* - γράφει ο ιστορικός Φ. Γιοφύλλης - *ήτανε η πιο προχωρημένη μέσα στους γύρω του Κερκυραίους ζωγράφους. Τα ύπαιθρά του έχουν ατμόσφαιρα και φως και είναι  εξαιρετικά αποδομένα*». Είτε με λάδι, είτε με ακουαρέλα δουλεύει ο Πιζάνης, πάντα διαφαίνεται το ενδιαφέρον του για το χρωματικό αποτέλεσμα. Στο έργο του «Μπουνάρ», όπως και στη «Γέφυρα του Σεβδίκιοϊ»,  οι αναζητήσεις του εκφράζουν σαφώς απόψεις χρωματικές. Οι βενετσιάνικες ακουαρέλες του,που μερικές βρίσκονται στη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας, κρατούν κείνη την υγρασία του θέματος και της ύλης τους.

Έργα του Πιζάνη βρίσκονται σκόρπια σήμερα, εκτός από την Κέρκυρα, στη Σμύρνη, την Άγκυρα, τη Γένοβα κι αλλού. Τα περισσότερα, όμως, υπάρχουν στη Ρώμη, όπου έζησε έως το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1927.

Ο γιος του Σπ. Πιζάνη, ο Βιττόριο Πιζάνι, ήταν κι αυτός ένας πολύ γνωστός στην Ιταλία ζωγράφος. Συνεργάστηκε επί χρόνια με την εβδομαδιαία επιθεώρηση *Λα Τριμπούνα Ιλλουστράτα*, στα εξώφυλλα της οποίας εικονογραφούσε τα επίκαιρα διεθνή γεγονότα. Από τα αντιπροσωπευτικά του έργα είναι η σύνθεση * Η καταβύθιση του αυστριακού θωρηκτού «Βίριμπους Ουνίτις»* για την οποία τιμήθηκε με βραβείο του ιταλικού κράτους.

## Πηγέ ς
* Φ. Γιοφύλλης: «Ιστορία της Νεοελληνικής Τέχνης» 1963
* Τ. Σπητέρης: «3 αιώνες ελληνικής τέχνης» 1979
* Γ. Κάρτερ: «Ανιχνεύσεις και εκτιμήσεις» 1998
* Στ. Λυδάκη: «Λεξικό» σσ. 352-353 κ.α.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Πουντασγιάρβι

Το **Πουντασγιάρβι** είναι πόλη και δήμος της Φινλανδίας. Βρίσκεται στην επαρχία Όουλου στη Βόρεια Οστροβόθνια. Η πόλη έχει πληθυσμό 9.674 κατοίκων (απογραφή 2003) και καλύπτει έκταση 5.865,79 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 219,54 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 1,7 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο ενώ η πόλη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ως προς την έκταση πόλη στη Φινλανδία - πρώτο είναι το Ρόβανιεμι. Η περιοχή παρουσιάζει γεωλογικό ενδιαφέρον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Κούουσαμο

Το **Κούουσαμο** είναι πόλη και δήμος της Φινλανδίας.

Βρίσκεται στο Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 16.997 κατοίκων (απογραφή 2006) και καλύπτει έκταση 5.804,54 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 801,04 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 3 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στον δήμο είναι η Φινλανδική.

Η Ρούκα, ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα σκι στη Φινλανδία βρίσκεται στο Κούουσαμο, το οποίο δέχεται 1.000.000 τουρίστες κάθε χρόνο στα κέντρα χειμερινών αθλημάτων του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Σεπτήρια

**Σεπτήρια**, ή **Σεπτήριον**, ή **Στεπτήριον**, ή **Στεπήριον** ονομαζόταν η αρχαία ελληνική γιορτή που πραγματοποιόταν κάθε 8 ή 9 χρόνια στους Δελφούς κατά το μήνα Ιλαίο. Σε αυτή διοργανωνόταν μια αναπαράσταση που εξιστορούσε την νίκη του θεού Απόλλωνα ενάντια στον Πύθωνα, που φύλαγε το Μαντείο των Δελφών, που μέχρι την επικράτηση του Απόλλωνα ήταν αφιερωμένο στη Γαία. 

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο , κατασκευαζόταν μια ξύλινη καλύβα που παρίστανε τη φωλιά του Πύθωνα. Έπειτα, ένας νέος αριστοκρατικής καταγωγής υποδυόταν το ρόλο του Απόλλωνα, ο οποίος έφτανε με πομπή στην καλύβα, την οποία και πυρπολούσαν με αναμμένες δάδες. Στη συνέχεια,  ο υποδυόμενος τον Απόλλωνα και οι συνοδοί του μετέβαιναν στα Τέμπη, προκειμένου να εξαγνισθούν από το φόνο. Μετά τον εξαγνισμό ο "Απόλλωνας" έπαιρνε την ιερή δάφνη και επέστρεφε στους Δελφούς, πάλι σε πομπή που ονομαζόταν Δαφνηφορία. 

Μετά την τελετή, διοργανωνόταν αγώνας κιθαρωδών, ενώ αργότερα, κατά τον 6ο αιώνα π.Χ., προστέθηκε και αγώνας αυλητών. 

Ο Γιάννης Ρίτσος το 1973 εξέδωσε μια ποιητική συλλογή με τον τίτλο: *«Σεπτήρια και Δαφνηφόρια»*.

## Πηγές

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.950.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.53ος, σελ.352.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το αντίστοιχο άρθρο στην Ελληνική Μουσιπαίδεια
*Περιγραφή της γιορτής των Σεπτηρίων

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Αμαρύσια

**Αμαρύνθια** ή αργότερα **Αμαρύσια** ονομαζόταν μια αρχαία ελληνική γιορτή προς τιμήν της Άρτεμης αρχικά στην Αμάρυνθο της Εύβοιας, όπου συμμετείχαν Ερετριείς και Καρύστιοι και αργότερα στην Αττική στο Δήμο Άθμονος.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής, οι Ερετριείς σχημάτιζαν πομπή από την πόλη τους μέχρι το ιερό της Αμαρυνθίας Αρτέμιδος, όπου θυσίαζαν κριάρια. Στη διάρκειά τους τελούνταν μουσικοί, αθλητικοί και δραματικοί αγώνες.

Η γιορτή αργότερα μεταφέρθηκε στον αττικό Δήμο του Άθμονος, προς τιμή της Αμαρυσίας Άρτεμης με το όνομα Αμαρύσια, απ' όπου προέρχεται και το σύγχρονο όνομα *Αμαρούσιον* (Μαρούσι).

Στα Αμαρύσια έπαιρναν μέρος αθλητές από όλη την Ελλάδα και στους νικητές δίνονταν χρυσά βραβεία. Την ίδια μέρα βράβευαν και τους άρχοντες που είχαν διοικήσει σωστά το δήμο.
 
## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σελίδα για την Αμάρυνθο και την αρχαία ιστορία της
*Smith's Dictionary, 1875

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ευβοίας
Πυχάντα

Η **Πυχάντα** (Pyhäntä) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Βρίσκεται στην επαρχία Ούλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.845 κατοίκων (απογραφή 2003) και καλύπτει έκταση 847,29 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 36,67 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2,3 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα είναι η Φινλανδική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Λουμιγιόκι

Το **Λουμιγιόκι** (Lumijoki) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.856 κατοίκων (απογραφή 2005) και καλύπτει έκταση 208,55 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 0,21 καλύπτονται από νερό.Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 8,5 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα είναι η Φινλανδική

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Μεριγιάρβι

Το **Μεριγιάρβι** (Merijärvi) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα του Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.312 κατοίκων (απογραφή 2003 και καλύπτει έκταση 231,81 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 2,12 καλύπτονται από νερο. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 5,7 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Διιπόλεια

Τα **Διιπόλεια** ήταν αρχαία γιορτή των Αθηναίων στην οποία τιμώμενη θεότητα ήταν ο Δίας Πολιεύς. Η γιορτή πραγματοποιούνταν δυο μέρες μετά τα Σκιροφόρια, στις 14 του μήνα Σκιροφοριώνα. Η γιορτή ονομάζεται και **Βουφόνια**, η οποία τελούνταν ξεχωριστά σε άλλες ελληνικές πόλεις κατά την αρχαιότητα.

Σύμφωνα με την παράδοση, την εποχή του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα, γιορτάζονταν τα Διονύσια και κάποιο βόδι έφαγε τον παραδοσιακό *πόποινο* και ένας ιερέας το σκότωσε κι έπειτα δραπέτευσε από την πόλη. Επειδή όμως τότε απαγορεύονταν οι θυσίες ζώων, έψαξαν να βρουν το δράστη, απουσία του οποίου τελικά καταδίκασαν τον πέλεκυ που έκανε το φόνο.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής, θυσιαζόταν ένα βόδι στο ιερό του Δία στην ακρόπολη της πόλης και αφιέρωναν πελάνους, ψωμί μικτό από σιτάρι και κριθάρι. Όταν μαζεύονταν οι υπόλοιποι ιερείς για να βρουν αυτόν που έκανε τη θυσία, εκείνος έλειπε κι έτσι καταδίκαζαν τον πέλεκυ και το έριχναν στη θάλασσα. 

## Πηγές


## Σχετική βιβλιογραφία
* Βλάσης Ρασσιάς, «Εορτές και Ιεροπραξίες των Ελλήνων», εκδόσεις «Ανοιχτή Πόλη», Αθήνα
* H. W. Parke, «Οι εορτές στην αρχαία Αθήνα», εκδόσεις «Δαίδαλος»

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Dictionnaire des antiquités grecques et romaines, C. Daremberg, E. Saglio 

Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Χααπαγιάρβι

Το **Χααπαγιάρβι** είναι δήμος τής Φινλανδίας.

Βρίσκεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 8.083 κατοίκων και καλύπτει έκταση 789,71 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 8,18 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 10,2 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Δήμος Φιλιατρών

200px|right|thumb|Ο δήμος Φιλιατρών
Ο **Δήμος Φιλιατρών** ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τριφυλίας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 9.334 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν τα Φιλιατρά

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: **Δ.δ. Φιλιατρών** [ 7.882 ]   
::* τα Φιλιατρά [ 6.719 ]   
::* η Αγία Κυριακή [ 339 ]   
::* ο Άγριλος [ 424 ]   
::* οι Βρύσες [ 51 ]   
::* το Κουντρί [ 21 ]   
::* ο Λαγκούβαρδος [ 66 ]   
::* τα Λεμπεστενά [ 125 ]   
::* το Λιμενάρι [ 75 ]   
::* το Μερολίθι [ 46 ]   
::* το Στόμιο [ 16 ]   
: **Δ.δ. Εξοχικού  ** --  το Εξοχικό [ 243 ]
: **Δ.δ. Μάλης  ** --  η Μάλη [ 99 ]
: **Δ.δ. Πλάτης  ** --  η Πλάτη [ 174 ]
: **Δ.δ. Χαλαζονίου  ** --  το Χαλαζόνι [ 234 ]
: **Δ.δ. Χριστιανουπόλεως  ** --  η Χριστιανούπολη [ 702 ]

## Πληροφορίες για την περιοχή του δήμου
Το μεγαλύτερο κομμάτι του Δήμου αποτελείται από ελαιώνες αλλά και από καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Καλλιεργούνται κηπευτικά προϊόντα, (τομάτες, αγγούρια, μελιτζάνες, κολοκυθάκια), ενώ από την άνοιξη και μέχρι το καλοκαίρι καλλιεργείται καρπούζι το οποίο είναι αρίστης ποιότητος με εξαγωγές εκατοντάδων τόνων σε όλο τον κόσμο.

## Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Φιλιατρών συστάθηκε στις 16 Αυγούστου 1912 με την απόσπαση του οικισμού Φιλιατρά από το δήμο Εράνης και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας και αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 4 Ιουλίου 1929. Λειτούργησε ως δήμος ως την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στο δήμο Τριφυλίας.

### Κοινοτάρχες και δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

## Παραπομπές


Φ
Πυχαγιόκι

Το **Πιχαγιόκι** (Pyhäjoki) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 3.554(απογραφή 2003) και καλύπτει έκταση 546,14 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 5,83 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 6,6 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Διάσια

Τα **Διάσια** ήταν αρχαία γιορτή των Αθηναίων προς τιμήν του Μειλίχιου Δία, χθόνιας θεότητας με τη μορφή φιδιού που προστάτευε τις οικίες των κατοίκων. Η γιορτή τελούνταν δέκα μέρες μετά τα Ανθεστήρια, στις 23 του μήνα Ανθεστηριώνα, στο ναό του Ολύμπιου Δία στον Ιλισό, έξω από τα τείχη της πόλης.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής, οι ευπορότερες οικογένειες παλαιότερα συνήθιζαν να θυσιάζουν χοιρίδια, ενώ στον απλό λαό γίνονταν αναίμακτες θυσίες με εξιλαστήριο χαρακτήρα και προσφορές προϊόντων. Επίσης ψάλλονταν ύμνοι και τελούνταν ιππικοί αγώνες. Ο χαρακτήρας της θα πρέπει να μεταβλήθηκε από τον αρχικό της εορτασμό, καθώς στις *[[Νεφέλες (κωμωδία)|Νεφέλες]]* του Αριστοφάνη αναφέρεται σαν πανηγυρική γιορτή.

Όταν ο Κύλων θέλησε να αντιταχθεί στην εφαρμογή της Δρακόντειας νομοθεσίας, πήρε χρησμό από το Μαντείο των Δελφών που τον συμβούλευε: *"εν τού Διός τή μεγίστη εορτή καταλαβείν την Αθηναίων ακρόπολιν"*. Ο Κύλων θεώρησε ότι ήταν τα Ολύμπια, οπότε κατέλαβε την ακρόπολη μαζί με τους οπαδούς του, οι οποίοι ωστόσο εξαπατήθηκαν και δολοφονήθηκαν μέσα σε ιερό χώρο, κάτι που έγινε γνωστό ως Κυλώνειο Άγος. 
Κατά πάσα πιθανότητα, λοιπόν, ο χρησμός αναφερόταν στη γιορτή των Διασίων, όταν όλοι οι Αθηναίοι βρίσκονταν εκτός των τειχών της πόλης. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20081006163141/http://www.astrologicon.org/anthestirion/diasia.html
* http://www.theogonia.gr/latreia/pinakes/delta/diasia.htm
* Smith's Dictionary 1875



Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Στόλος

[thumb|right|300px|Ο πολυεθνικός στόλος πέντε κρατών στη θάλασσα του [Ομάν, στη διάρκεια των επιχειρήσεων στο Ιράκ]]

Ως **στόλος** ή **πολεμικός στόλος** ορίζεται ένας μεγάλος σχηματισμός πολεμικών πλοίων και αποτελεί το μεγαλύτερο σχηματισμό στα πλαίσια ενός πολεμικού ναυτικού.   

Οι στόλοι είναι συνήθως, αλλά όχι απαραίτητα, μόνιμοι σχηματισμοί και εντάσσονται σε κάποιο συγκεκριμένο ωκεανό ή θάλασσα. Οι περισσότεροι στόλοι ονομάζονται από τον ωκεανό ή τη θάλασσα όπου είναι εντεταγμένοι, με εξαίρεση το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό όπου χρησιμοποιούνται αριθμοί. 
## Διοίκηση
Ο στόλος διοικείται συνήθως από Ναύαρχο, ο οποίος είναι συνήθως και ο επικεφαλής διοικητής όλης της ναυτικής δύναμης, όμως πολλοί στόλοι διοικήθηκαν ή διοικούνται από Αντιναυάρχους ή Υποναυάρχους. Οι περισσότεροι στόλοι χωρίζονται σε πολεμικές μοίρες, η κάθε μία διοικούμενη από ανώτατο αξιωματικό. Οι μοίρες αυτές με τη σειρά τους διαιρούνται σε υπομοίρες. Την εποχή του πανιού οι στόλοι διαιρούνταν σε μοίρες εμπροσθοφυλακής, μεσαίες και οπισθοφυλακής, ανάλογα με τη θέση της κάθε μοίρας στην γραμμή μάχης. Στη σύγχρονη εποχή οι μοίρες συνήθως αποτελούνται από ομοιογενείς ομάδες πολεμικών πλοίων ή πλοίων της ίδιας κλάσης, όπως Θωρηκτά, ή καταδρομικά. Παράλληλα οι στόλοι σήμερα συνδυάζουν πλοία επιφανείας, υποβρύχια, πλοία υποστήριξης και μέσα ναυτικής αεροπορίας για τη διεξαγωγή αεροναυτικών επιχειρήσεων. 

Καθώς μικρότερες ναυτικές δυνάμεις αποτελούνται από ένα μόνο στόλο, ο όρος *στόλος* είναι συχνά συνώνυμος με το *ναυτικό* καθαυτό. 
## Ιστορία
Η ύπαρξη πολυεθνικών στόλων δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο στη διάρκεια της ναυτικής ιστορίας. Για παράδειγμα ο στόλος της Ιεράς Συμμαχίας στη διάρκεια της ναυμαχίας της Ναυπάκτου το 1571 σχηματίστηκε από ναυτικές δυνάμεις διαφορετικών κρατών. Στη σύγχρονη εποχή το ΝΑΤΟ έχει δημιουργήσει μεικτούς στόλους και ναυτικές επιχειρήσεις με τη συμμετοχή διαφορετικών κρατών, όπως η Επιχείρηση Ενεργή Προσπάθεια (*Operation Active Endeavour*).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Στόλος (αποσαφήνιση)

Ο όρος **στόλος** μπορεί να αναφέρεται:

*Στον πολεμικό στόλο ενός κράτους.
*Στον εμπορικό στόλο ενός κράτους.
*Στον αλιευτικό στόλο ενός κράτους.
*Σε ένα στόλο οχημάτων.