open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λουκουμάς

Ο **λουκουμάς** (στην κυπριακή διάλεκτο *λοκμάς*, στα αραβικά και τα τουρκικά *lokma*, και στα ποντιακά *τσιριχτά*) αποτελεί ένα γλυκό που είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στις παραδοσιακές κουζίνες των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Η παρασκευή του περιλαμβάνει ζύμη μαγιάς, η οποία τηγανίζεται σε καυτό λάδι. Οι λουκουμάδες διακρίνονται για το σφαιρικό ή κρίκο σχήμα τους και συνήθως περιχύνονται με μέλι ή σιρόπι σφενδάμου. Συχνά γαρνίρονται με κανέλα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με ζάχαρη άχνη. 

Ορισμένες κοινότητες, όπως αυτή των Ελλήνων εβραϊκής καταγωγής, αποκαλούν τους λουκουμάδες *σβιγκοί* και τους προσφέρουν ως γλυκό κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Υποστηρίζεται ότι η ονομασία προέρχεται από τους Ρωμανιώτες, αν και η ρίζα της λέξης φαίνεται να εντοπίζεται στη μεσαιωνική γερμανική λέξη *swinge*. Παράλληλα, στην Ιταλία, ένα παρόμοιο γλυκό είναι γνωστό ως *sfingi di San Giuseppe*. Στην Τουρκία, οι λουκουμάδες προσφέρονται παραδοσιακά κατά τη διάρκεια κηδειών και άλλων θρησκευτικών ή κοινωνικών εκδηλώσεων.

## Ετυμολογία

Η τούρκικη λέξη *lokma* σημαίνει τη *μπουκιά*. Την ίδια σημασία έχει στα αραβικά (لقمة *luqma(t)*) από όπου και προέρχεται. Μία παραλλαγή που ονομάζεται لقمة القادي (η μπουκιά του δικαστή) περιγράφεται από τον Μουχαμάντ μπιν Χασάν αλ-Μπαγνταντί τον 13ο αιώνα και παρασκευάζεται στα αραβικά κράτη μέχρι σήμερα.

## Εκφράσεις
Στα ελληνικά, χρησιμοποιείται η λέξη λουκουμάς και υποτιμητικά, αναφερόμενη σε υπέρβαρο ή μαλθακό πρόσωπο ("ρε λουκουμά").

## Παραπομπές


## Πηγές
* A.D. Alderson and Fahir İz, *The Concise Oxford Turkish Dictionary*, 1959.  ISBN 0-19-864109-5
* Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα, 1998
* Oxford Companion to Food, *s.v.* jalebi.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Γλυκά
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα
Πλάτων Ριβέλλης

Ο Πλάτων Ριβέλλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945.
## Βιογραφία
Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα (1963-1968), Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι (1968-1970) και Φωτογραφία στις ΗΠΑ (1983). Εργάστηκε ως δικη
γόρος στην Αθήνα επί δώδεκα έτη (1971-1983).

Από το 1981 διδάσκει φωτογραφία στην Αθήνα σε ιδιωτικά τμήματα (1981-1987 στο Studio Quark, 1988-2002 στον Φωτογραφικό Κύκλο και από το 2003 μέχρι σήμερα στο Μουσείο Μπενάκη). Παράλληλα, από το 1984 μέχρι το 1994 δίδαξε φωτογραφία σε μαθητές και φοιτητές στο τμήμα ΜΜΕ τού Παντείου Πανεπιστημίου, στο University of La Verne τής Κηφισιάς, στις ιδιωτικές σχολές φωτογραφίας Focus και Leica Academy, στη Σχολή Μωραΐτη και στο Κολλέγιο Αθηνών. Από το 1988 παραδίδει εντατικά φωτογραφικά θερινά σεμινάρια, παλαιότερα στην Πάρο και από το 2001 στη Σύρο, όπου και κατοικεί μονίμως.
Από το 2001 παραδίδει σειρά σεμιναρίων στη Σύρο με θέμα τον κινηματογράφο.

Οργάνωσε τα πρότυπα τμήματα φωτογραφίας τής Λαϊκής Επιμόρφωσης (1985) και δίδαξε τούς επιμορφωτές τους (από το 1985 μέχρι το 1990). Επιμελήθηκε σειρά από εκπομπές τής κρατικής τηλεόρασης για τη φωτογραφία. Έχει παραδώσει πολυάριθμα σεμινάρια και διαλέξεις σε διάφορες πόλεις τής Ελλάδας και στη Λευκωσία τής Κύπρου.

Οι φωτογραφίες του έχουν παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έχει επιμεληθεί πολλές φωτογραφικές εκθέσεις και εκδόσεις. Είναι τακτικός αρθρογράφος σε εφημερίδες και σε περιοδικά.

Είναι μέλος τού Διοικητικού Συμβουλίου τού Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ίδρυσε μαζί με μαθητές του τo 1988 το σωματείο «Φωτογραφικός Κύκλος», καθώς και τις εκδόσεις «Φωτοχώρος», οι οποίες έχουν εκδώσει περισσότερα από εξήντα βιβλία και λευκώματα με φωτογραφικό περιεχόμενο και ένα φωτογραφικό περιοδικό («Φωτοχώρος») που κυκλοφόρησε από το 1993 μέχρι το 1997.

## Βιβλία
*Φωτογραφία (έκδ. 9η – 2005)
*Μονόλογος για τη Φωτογραφία (έκδ. 5η – 2000)
*Σκέψεις για τη Φωτογραφία (έκδ. 3η – 2000)
*Κείμενα για τη Φωτογραφία (έκδ. 1η – 2000)
*Εισαγωγή στην καλλιτεχνική Φωτογραφία (έκδ. 1η – 2001)
*Η φανερή γοητεία και η κρυφή συγκίνηση τού κινηματογράφου, 12 σκηνοθέτες και το έργο τους (έκδ. 1η – 2006)
*Χωρίς διάλειμμα, 13 σκηνοθέτες και το έργο τους. (έκδ. 1η – 2005)
*Φωτογραφίες χορού (έκδ 1η – 1989)
*Ερείπια (έκδ. 1η – 1992)
*Φως και σιωπή (έκδ. 1η – 1997)
*Άνω τελεία (έκδ. 1η – 1998)
*50 Φωτογραφίες 50 Κείμενα (έκδ. 1η – 2006)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφικός Κύκλος
* Πλάτων Ριβέλλης (επίσημος ιστότοπος)
* Εκδηλώσεις στο Μουσείο Μπενάκη

Ριβελλης Πλατων
Γραμματικιάνοι Εύβοιας

Ο οικισμός των **Γραμματικιάνων** ή αλλιώς **Μαχαλάς** βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Εύβοιας και ανήκει στην κοινότητα Καλημεριάνων του Δήμου Κύμης–Αλιβερίου.

## Ιστορία
Έδρα του τέως Δήμου Κοτυλαίων. 
Ο οικισμός ονομάστηκε έτσι διότι στην εποχή της Τουρκοκρατίας ήταν η έδρα του Γραμματικού της περιοχής.  

Το καταπράσινο τοπίο μαζί με τον οικισμό κεντρίζουν το ιστορικό και φυσιολατρικό ενδιαφέρον των επισκεπτών.

Οι Γραμματικιάνοι αναβίωσαν ουσιαστικά από τις «στάχτες» τους.

Όταν μετά το 1940 επί γερμανικής κατοχής ο πληθυσμός λιμοκτονούσε, η φυλλοξήρα ξέραινε τα αμπέλια και το ανθρακωρυχείο Κύμης έκλεισε αφήνοντας χωρίς δουλειά τους περισσότερους, πολλοί έφυγαν για να βρουν μια καλύτερη τύχη στις πόλεις της Αθήνας, της Χαλκίδας ή και του εξωτερικού. Το μέρος ερήμωσε, κάποια από τα σπίτια έπεσαν και η εγκατάλειψη ρίζωσε για τα καλά στο χωριό.

Το 1974 οι κάτοικοι άρχισαν σιγά σιγά να επιστρέφουν και ο οικισμός ζωντάνεψε πάλι. Τα σπίτια επισκευάσθηκαν και κατασκευάστηκαν νέα, πάντοτε όμως στο αρχοντικό παλαιό πέτρινο στυλ με κεραμίδια.

## Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|Οι Άγιοι Θεόδωροι.|αριστερά
Η εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, πολιούχων του οικισμού, αναπαλαιώθηκε και θεωρείται σημείο αναφοράς της ευρύτερης περιοχής.

Πλέον, το χωριό προσφέρεται κυρίως ως παραθεριστικός οικισμός από τους κατοίκους που τον επισκέπτονται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Μπορεί να μη διαθέτει κάποιο κατάστημα, καφενείο κλπ, ωστόσο είναι ένας επίγειος παράδεισος και όλα αυτά μόλις 2χμ από την πόλη της Κύμης.

thumb|right|Θέα από τους Γραμματικιάνους.|251x251εσ    
thumb|right|Σκάλα στο χωριό.|252x252εσ

## Αθλητισμός
Το 2005 ιδρύθηκε η ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού με όνομα  με πρωτεργάτες τους Γιώργο Γιαννιό του Ευαγγέλου και Μιχάλη Ντέντια.

Η ομάδα έχει συμμετάσχει σε διάφορα πρωταθλήματα του Δήμου Κύμης και έχει αναδειχτεί πολλές φορές πρωταθλήτρια αλλά το μεγαλύτερο επίτευγμα της παρέας του ΜΑΧΗΤΗ είναι η συνεισφορά των νέων του χωριού που είναι και τα μέλη της ομάδας στο ίδιο το χωριό με δικές τους εργασίες στο γήπεδο του χωριού, στην εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων και σε διάφορα άλλα μέρη του χωριού. Προς τιμήν της ομάδας για τα κατορθώματα της διοργανώθηκε συναυλία στον χώρο της εκκλησίας των Αγίων Θεοδώρων το καλοκαίρι του 2015.

Τέλος, η ομάδα αγωνιστικά αυτήν την στιγμή δραστηριοποιείται στο κορυφαίο επίπεδο του ελληνικού μίνι ποδοσφαίρου και μάλιστα τον Φεβρουάριο του 2022 πανηγύρισε και τον 1ο της τίτλο στην Αθήνα. Την επόμενη σεζόν το 2023, η ομάδα κατέκτησε τον 2ο της τίτλο στα αθηναϊκά γήπεδα.

Εξωαγωνιστικά, η ομάδα συνεχίζει να συνεισφέρει όπως μπορεί και πάντοτε στηριζόμενη στις δικές της μονάχα δυνάμεις στο πολυαγαπημένο της χωριό με στόχο την καλυτέρευση και την ανάδειξή του.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Κοιλάδα της Αόστης

Η **Κοιλάδα της Αόστης** (, , , , βαλντοταίν: *Vâl d'Aoûta*, ,  ή , ) είναι περιφέρεια της Ιταλίας, στο βορειοδυτικό μέρος της, στα σύνορα με την Ελβετία (βόρεια) και τη Γαλλία (δυτικά). Στο νότιό της μέρος συνορεύει με την περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Η περιφέρεια της Κοιλάδας της Αόστης είναι η μόνη περιφέρεια που δεν έχει καμία επαρχία και οι υπηρεσίες σ΄ όλη την περιφέρεια παρέχονται απευθείας από την περιφερειακή κυβέρνηση. Είναι επίσης η μόνη περιφέρεια της Ιταλίας που δεν έχει ούτε ακτογραμμή ούτε οι περιφέρειες με τις οποίες συνορεύει έχουν ακτογραμμή, είναι δηλαδή διπλά περίκλειστη περιοχή.

Η πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Αόστα. Το όνομα της προέρχεται από το ρωμαϊκό όνομα της πόλης «Augusta Praetoria Salassorum», προς τιμήν του αυτοκράτορα Αυγούστου.

Με επιφάνεια 3,263 τ.χλμ. και συνολικό πληθυσμό περίπου 120.000 είναι η μικρότερη, και η περισσότερο αραιοκατοικημένη περιφέρεια της Ιταλίας. Στην ουσία είναι η ευρύτερη περιοχή μιας κοιλάδας των Άλπεων.

Η πλειονότητα των κατοίκων της είναι ιταλόφωνοι (λίγο πάνω από 70%), αλλά υπάρχουν και αρκετοί γαλλόφωνοι (μιλούν τη γλώσσα φρανκοπροβενσάλ) και κάποιοι γερμανόφωνοι.

## Διοίκηση
Πρόεδρος από τις 2 Μαρτίου 2023 είναι ο  Ρέντσο Τεστολίν από την Βαλντοτανιανή Ένωση. Ο Τεστολίν κέρδισε και τις εκλογές στις 28 Σεπτεμβρίου 2025.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Σημαία του Θιβέτ

thumb|250px|Η σημαία του Θιβέτ, λόγος: 2:3
Η σημαία του Θιβέτ καθιερώθηκε το 1912 από το 13ο Δαλάι Λάμα, ο οποίος ένωσε τις πολεμικές σημαίες διαφόρων επαρχιών για να σχεδιαστεί η σημερινή. Έκτοτε, αποτέλεσε την πολεμική σημαία όλου του Θιβέτ ως το 1950. Η σημαία σήμερα είναι σύμβολο της εξόριστης κυβέρνησης στην Νταραμσάλα της Ινδίας. Ως σύμβολο του κινήματος για τη θιβετιανή ανεξαρτησία, είναι απαγορευμένη στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και στην Αυτόνομη Περιφέρεια του Θιβέτ, η οποία αφορά την άλλοτε περιοχή ελέγχου της θιβετιανής κυβέρνησης στη Λάσα, όπως επίσης και σε άλλες περιοχές του ευρύτερου Θιβέτ.

## Επεξήγηση συμβόλων
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της εξόριστης κυβέρνησης του Θιβέτ, τα σύμβολα στη σημαία είναι τα εξής:

Στο κέντρο βρίσκεται ένα μεγαλοπρεπές σύννεφο με χιόνια, το οποίο συμβολίζει το μεγάλο έθνος του Θιβέτ, ευρύτερα γνωστό ως Η Χώρα που Περιβάλλεται από Χιονισμένα Όρη. Κατά μήκος του σκούρου μπλε ουρανού έξι κόκκινες λωρίδες εκτείνονται και αντιπροσωπεύουν τους αρχαίους προγόνους του λαού του Θιβέτ: οι έξι φυλές είναι οι Σε, Μου, Ντονγκ, Τονγκ, Ντρου και Ρα, οι οποίες με τη σειρά τους έδωσαν 12 απογόνους. Ο συνδυασμός των έξι κόκκινων λωρίδων (για τις φυλές) και των έξι σκούρων μπλε λωρίδων για τον ουρανό εκπροσωπούν τη συνεχή δραστηριότητα στο να προστατευτούν οι πνευματικοί λόγοι και η κοσμική ζωή από τις θεότητες που προστατεύουν την περιοχή.

Στην κορυφή του χιονοσκεπούς βουνού, ο ήλιος λάμπει επιβλητικά με τις ακτίνες του να κοιτούν προς όλες τις κατευθύνσεις, πράγμα που συμβολίζει την ιδίου βαθμού απόλαυση της ελευθερίας, της πνευματικής και υλικής ευτυχίας, καθώς επίσης και της ευημερίας από όλα τα ζωντανά όντα στη θιβετιανή γη.

Στις κορυφογραμμές του βουνού στέκουν περήφανα δύο λιοντάρια του χιονιού, με τις χαίτες τους ανασηκωμένες δείχνοντας τόλμη, πράγμα που εκπροσωπεί το γεγονός ότι η χώρα εξασφάλισε με επιτυχία ενότητα στην κοσμική και στην πνευματική ζωή.

Το ωραίο και λαμπερό τρίχρωμο κόσμημα που βρίσκεται στη σημαία συμβολίζει το σεβασμό που υπήρχε ανέκαθεν από πλευράς του λαού του Θιβέτ προς τα Τρία Υπέρτατα Κοσμήματα. Πρόκειται για τα βουδιστικά αντικείμενα φυγής: Μπούντα, Ντάρμα και Σάνγκα. Το δίχρωμο κόσμημα που κρατούν τα δύο λιοντάρια αντιπροσωπεύει την προστασία του κόσμου και την επιθυμία της αυτοπειθαρχίας ως ορθής ηθικής συμπεριφοράς, όπως περιγράφεται στις πρακτικές για τις δέκα εξαιρτικές αρετές, καθώς επίσης και στους 16 ανθρωπίνους τρόπους συμπεριφοράς.

Οι κίτρινες άκρες που κοσμούν την περίμετρο εκπροσωπούν τη διάδοση και την ανάπτυξη προς όλες τις κατευθύνσεις και τις χρονικές περιόδους των αγνών διδασκαλιών του Βούδα (σαν χρυσάφι).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της σημαίας
*  Η σημαία του Θιβέτ στις Σημαίες του Κόσμου. 

Θιβετ
Κατηγορία:Θιβέτ
Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Αττίλα Αμπόνι

Ο **Αττίλα Αμπόνι** (αγγλικά *Attila Abonyi *) (16  Αυγούστου 1946 - 6 Ιουλίου 2023) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε με τα χρώματα της Εθνικής Αυστραλίας.

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1946 στην Ουγγαρία και μετανάστευσε σε ηλικία 10 ετών στην Αυστραλία.  Εκεί έκανε καριέρα παίζοντας ως μέσος σε αρκετές ομάδες όπως η *Ουγγαρία Μελβούρνης*, η *St George Saints*, η *Κροατία Σίδνεϊ* και η *Μελίτα Ιγκλς*. Επίσης διετέλεσε διεθνής με την εθνική ομάδα της Αυστραλίας στην οποία αγωνίστηκε 61 φορές πετυχαίνοντας 25 τέρματα. Μάλιστα ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974 στην Δυτική Γερμανία. Ήταν η πρώτη συμμετοχή της Αυστραλίας σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1980 και στη συνέχεια διετέλεσε προπονητής σε αρκετές ομάδες. Μάλιστα στις *Κροατία Σίδνεϊ* και *Μελίτα Ιγκλς* υπήρξε και παίκτης και προπονητής.

Απεβίωσε στη Νέα Νότια Ουαλία σε ηλικία 76 ετών στις 6 Ιουλίου 2023.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Αυστραλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Μηνοδώρα

Η **Μηνοδώρα** η **Μητροδώρα** και η **Νυμφοδώρα** ήταν αδελφές από τη Βιθυνία που έχουν  ανακηρυχθεί Άγιες. Έζησαν περί το 3ο αιώνα όπου ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό και ακολούθησαν τον μοναχικό βίο. Όταν πληροφορήθηκε ο Ρωμαίος διοικητής, της περιοχής εκείνης, Φρόντων, (επί αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού), τη δράση των αδελφών αυτών σε μοναστήρι που ίδρυσαν στο Αργαθώνιο όρος και τον προσηλυτισμό που έκαναν σε άλλους χριστιανούς μιμητές τους, τις κάλεσε ν΄ απαρνηθούν τη νέα θρησκεία. Στη κατηγορηματική άρνησή τους διέταξε ν΄ απογυμνώσουν την μεγαλύτερη σε ηλικία ,την Μηνοδώρα, και να την υποβάλουν σε βασανισμούς ενώπιον των δύο άλλων αδελφών της προς εκφοβισμό. 
Παρά όμως τις δοκιμασίες αυτές καμία δεν κάμφθηκε και τελικά πέθαναν και οι τρεις μαρτυρικά στις 10 Σεπτεμβρίου του 306. Προς τιμή τους ανεγέρθηκε αργότερα ναός ερείπια του οποίου σώζονταν μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα παρά το σημερινό χωριό Αρμουτλή που βρίσκεται κοντά στην αρχαία λουτρόπολη Πύθια όπου και τα ερείπια της παλιάς μονής που μόναζαν.

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Έμβλημα του Θιβέτ

250px|right
Το **έμβλημα του Θιβέτ** διατηρεί πολλά στοιχεία από τη σημαία του Θιβέτ, με ελαφρώς διαφορετικά σχέδια και εμπεριέχει πολλά βουδιστικά σύμβολα. Τα κύρια στοιχεία είναι ο ήλιος και η σελήνη πάνω από τα Ιμαλάια, τα οποία συμβολίζουν το έθνος του Θιβέτ, το οποίο συχνά αναφέρεται ως η Γη που Περιβάλλεται από Χιονισμένα Βουνά. Στις κορυφές των βουνών δεσπόζουν δύο λιοντάρια του χιονιού. Ανάμεσα στα δύο ζώα βρίσκεται ένας τροχός με οκτώ ακτίνες, ο Νταρματσάκρα, που συμβολίζει ττα οκτώ μονοπάτια του βουδισμού. Μέσα στον τροχό βρίσκεται ένα πολύτιμο κόσμημα με τρία χρώματα, επίσης βουδιστικό σύμβολο, που αφορά τις 10 υπέρτατες αρετές και τους 16 ανθρλωπινους τρόπους συμπεριφοράς.

Παραμένει επίσημη σφραγίδα της Κεντρικής Κυβέρνησης του Θιβέτ, που είναι εξόριστη στην Ινδία, με έδρα την Νταραμσάλα. Ως σύμβολο του κινήματος για την ανεξαρτησία του Θιβέτ, έχει απαγορευτεί στη Λαϊκή Δημοκρατία Κίνας και αυτό καλύπτει και τη Λάσα, όπως επίσης και τις υπόλοιπες περιοχές του Θιβέτ. Συχνά απαντάται εκτυπωμένο σε ασπρόμαυρα και ερυθρόλευκα χρώματα, εναλλακτικά.

## Δείτε επίσης
* Έμβλημα του Μπουτάν

## Παραπομπές

* Επίσημος ιστότοπος της κεντρικής κυβέρνησης του Θιβέτ

Κατηγορία:Θιβέτ
Θιβετ
Μητρόδωρος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Μητρόδωρος** είναι αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα με το οποίο είναι γνωστές πολλές ιστορικές μορφές:

* Μητρόδωρος ο Λαμψακηνός (πρεσβύτερος) (5ος αιώνας π.Χ.), φιλόσοφος της σχολής του Αναξαγόρα.
* Μητρόδωρος ο Κώος (5ος αιώνας π.Χ.), πυθαγόρειος συγγραφέας.
* Μητρόδωρος ο Χίος (4ος αιώνας π.Χ.), φιλόσοφος από τη σχολή του Δημόκριτου, ιατρός και μαθηματικός.
* Μητρόδωρος ο Λαμψακηνός (331-278 π.Χ.), επικούρειος φιλόσοφος.
* Μητρόδωρος ο Αθηναίος (2ος αιώνας π.Χ.), φιλόσοφος και ζωγράφος.
* Μητρόδωρος ο Στρατονικεύς, (2ος αιώνας π.Χ.), μαθηματικός και φιλόσοφος.
* Μητρόδωρος ο Σκήψιος, (1ος αιώνας π.Χ.), συγγραφέας, ρήτορας και πολιτικός.
* Μητρόδωρος (στρατηγός) (Τέλη 3ου αιώνα - Αρχές 2ου αιώνα), στρατηγός του βασιλιά της Μακεδονίας, Φιλίππου Ε'.
* Μητρόδωρος (μαθηματικός) (αβέβαιη εποχή, από 3ο έως 6ο αιώνα), μαθηματικός και γραμματικός στην Ελληνική Ανθολογία

## Δείτε επίσης
* Μητροδώρα

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μητροκωμία

Η **μητροκωμία** ήταν μια μορφή γεωργικού συνεταιρισμού που αναπτύχθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Τις μητροκωμίες αποτελούσαν ομάδες μικροϊδιοκτητών αγροτών (κωμητών) που συγκροτούνταν σε κοινότητες για τη καλλιέργεια της γης στη περιοχή τους. Οι μητροκωμίες άρχισαν ν΄ ακμάζουν από τον 9ο αιώνα προς αντιμετώπιση των μεγάλων τότε ιδιοκτητών γης που είχαν μετατραπεί σε δυνάστες και που ήταν άρχοντες και στρατιωτικοί του Βυζαντίου, μάλιστα δε και ευαγή ιδρύματα μέχρι και μοναστήρια.

Έτσι οι μητροκωμίες απετέλεσαν αυτόνομες κοινότητες διοικούμενες εξ ιδίων αρχόντων των οποίων το όνομα μεταλλάσσεται κατά διάφορες εποχές της δράσης τους. Από δημοσιονομικής άποψης αυτές θεωρούνταν ως ένα αδιάσπαστο σύνολο που γράφονταν στους φορολογικούς καταλόγους με αντίστοιχη ευθύνη έναντι του κράτους για το συνολικό φόρο που βάρυνε αναλογικά τα καλλιεργούμενα κτήματά τους. Έτσι αν κάποιος εκ των κωμητών αποχωρούσε, ή άφηνε ακαλλιέργητη τη γη του, υποχρεώνονταν οι άλλοι στη καταβολή του "απόρου μεριδίου" που όμως μετά τη καταβολή του αναλογούντος φόρου επικυρωνόταν αυτοδίκαια σ΄ αυτούς. Συνέπεια αυτού ήταν με το πέρασμα του χρόνου η δημιουργία δικαιωμάτων προτίμησης υπέρ των κωμητών στη περίπτωση που μέλος της μητροκωμίας ήθελε να προβεί σε εκποίηση κτήματος που περιλαμβανόταν στη κοινότητα.

Στη συνέχεια επί Τουρκοκρατίας όταν άρχισαν ν΄ αναπτύσσονται τα λεγόμενα  κεφαλοχώρια ιδίως από τους μικροϊδιοκτήτες των ορεινών περιοχών προκειμένου ν΄ αντιμετωπίσουν τους μεγαλοϊδιοκτήτες των πεδινών περιοχών και των ιδιοκτητών των τσιφλικιών εμφανίζονται τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά των μητροκομιών του Βυζαντίου. Αλλά και στη νησιώτική Ελλάδα (Κυκλάδες και Κρήτη) κατά την Ενετοκρατία ίδιας μορφής χαρακτηριστικών ομάδων καλλιεργητών παρατηρούνται περισσότερο όμως για μεταξύ τους αλληλοβοήθεια παρά γι΄ αντιμετώπιση μεγαλοϊδιοκτητών, που δεν υπήρχαν. Έτσι κάτω από την ενετική διοίκηση και προστασία των αυτόνομων Δουκάτων αναπτύχθηκαν σιγά - σιγά κοινότητες μικροκαλλιεργητών που με την απελευθέρωση βρέθηκαν ως μικρές διοικητικές πλέον κοινότητες (χωριά). Σημειώνεται πάντως ότι στις Κυκλάδες τέτοιες παραθαλάσσιες αγροτοκοινότητες από το 1650 και αργότερα δεινοπάθησαν κυρίως από τους πειρατές με συνέπεια ν΄ αποτραβηχτούν στη συνέχεια σε ενδότερα μέρη των νησιών.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.13ος, σ.513

Κατηγορία:Κοινωνία στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ενετοκρατία
Παγοπαλιρροιόμετρο

Το **παγοπαλιρροιόμετρο**, όπως αποκαλύπτει και το όνομά του, είναι ένα εξειδικευμένο μηχανικό παλιρροιόμετρο για τη μέτρηση της παλίρροιας κάτω από πάγους.

Το όργανο αυτό αποτελεί συνδυασμό του μόνιμου μηχανικού παλιρροιομέτρου που φέρεται σε εγκατάσταση φρέατος του παλιρροιογράφου, με τη διαφορά ότι το φρεάτιο σ΄ αυτό ανοίγεται σε πάγο. Το όργανο φέρει τις περισσότερες φορές και άγκυρα από την οποία συνδέεται ο πλωτήρας του οργάνου που κινείται μέσα στο φρεάτιο. Αν το όργανο αυτό είναι αυτογραφικό λέγεται «παγοπαλιρροιογράφος».

Τέτοια όργανα φέρουν κυρίως λιμένες και παράκτιες εγκαταστάσεις πολικών περιοχών όπου για κάποιο χρονικό διάστημα η θάλασσα παγώνει. Τις ενδείξεις των οργάνων αυτών τις χρησιμοποιούν περισσότερο τα παγοθαυστικά πλοία. Επίσης με τέτοια όργανα εφοδιάζονται επιστημονικές αποστολές στην Αρκτική και Ανταρκτική αφενός για μετρήσεις παλίρροιας όσο και για τη μέτρηση και παρακολούθηση του πάχους του παγετωνικού καλύμματος ή του πολικού παγοκαλύμματος αντίστοιχα.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 15ος, σ. 370

Παγοπαλι
Γκανταμές

Η **Γκανταμές** (βερβερικά: **Γαντέμες** **ɛadēməs**, αραβικά: **غدامس**/**Γαντάμις**/**ɣaˈdæːmɪs**, Λιβυκή διάλεκτος: **Γντάμες**/**ġdāməs**) είναι μια πόλη-όαση στα δυτικά της Λιβύης. Βρίσκεται περίπου 340 μίλια στα νοτιοδυτικά της Τρίπολης, κοντά στα σύνορα με την Αλγερία και την Τυνησία.

Η όαση έχει πληθυσμό 7.000 κατ. αποτελούμενος από Τουαρέγκ και Βερβέρους. Το παλαιό τμήμα της πόλης, το οποίο περιβάλλεται από ένα τείχος, έχει δηλωθεί στην UNESCO. Η κάθε μια των 7 φυλών που μένουν σ' αυτό το τμήμα της πόλης έχει την δική της περιφέρεια, στην οποία η κάθε φυλή έχει έναν δημόσιο χώρο διεξαγωγής φεστιβάλ. Κατά την δεκαετία του '70, η κυβέρνηση της Λιβύης έκτισε νέες κατοικίες έξω από το παλαιό τμήμα της πόλης. Ωστόσο, αρκετοί κάτοικοι επιστρέφουν στην παλιά πόλη κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, καθώς η αρχιτεκτονική αυτών των παλαιών κτιρίων παρέχει καλύτερη μόνωση κατά της ζέστης, κάνοντας τις συνθήκες κατοίκησης πιο ευνοϊκές.

thumb|left|300px|Το εσωτερικό των χαρακτηριστικών αυτών παλαιών σπιτιών, με την ιδιαίτερη μονωτική τους ιδιότητα κατά των Σαχαριανών κλιματικών συνθηκών.
## Ιστορικά στοιχεία
Οι πρώτες αναφορές για την Γκανταμές δεν ισχύουν πριν την Ρωμαϊκή περίοδο, όταν υπήρχαν στρατεύματα στην πόλη. Το Ρωμαϊκό όνομα για την πόλη ήταν Κύδαμος (Cydamus). Κατά τη διάρκεια του 6ου αι., ένας επίσκοπος έφθασε στην όαση, όταν ο πληθυσμός είχε προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό από τους Βυζαντινούς ιεραποστόλους. Τον 7ο αι., η Γκανταμές καταλήφθηκε από τους ισλαμιστές Άραβες. Ο πληθυσμός σύντομα προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ και η Γκανταμές έπαιξε σημαντικό ρόλο ως βάση για το υπερ-Σαχαριανό εμπόριο μέχρι τον 19ο αι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Λιβύης
Κατηγορία:Σαχάρα
Κατηγορία:Οάσεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λιβύης
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Λιβύη
Νικολάι Καρντάσεφ

Ο **Νικολάι Σεμιόνοβιτς Καρντάσεφ** ή ορθότερα **Καρντασιόφ** (Никола́й Семёнович Кардашёв, 25 Απριλίου 1932 – 3 Αυγούστου 2019) ήταν Ρώσος αστροφυσικός, γνωστός για τις θεωρίες του περί εξωγήινων πολιτισμών.

Ο Καρντάσεφ γεννήθηκε στη Μόσχα στις 25 Απριλίου 1932 και απεφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1955. Στη συνέχεια εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του στο Αστρονομικό Ινστιτούτο Στέρνμπεργκ της Μόσχας υπό τον Ιωσήφ Σ. Σκλόφσκι και πήρε το διδακτορικό του το 1962.

Το 1963 ο Καρντάσεφ εξέτασε τον κβάζαρ CTA-102, στην πρώτη σοβιετική απόπειρα για αναζήτηση εξωγήινων ευφυών όντων (SETI). Κατά τη διάρκεια αυτής της έρευνας είχε την ιδέα ότι πιθανότατα κάποιοι πολιτισμοί στον γαλαξία μας είναι εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια έτη πιο προοδευμένοι τεχνολογικά από την ανθρωπότητα, και εφηύρε για να τους κατατάξει το ταξινομικό σχήμα που είναι σήμερα γνωστό με το όνομά του: την **[[Κλίμακα Καρντάσεφ]]**. Οι σοβαρές σοβιετικές προσπάθειες στην έρευνα για εξωγήινη νοημοσύνη προηγήθηκαν των παρόμοιων αμερικανικών προγραμμάτων κατά μερικά χρόνια. Μεταξύ άλλων σοβαρών σοβιετικών ειδικών επί του θέματος ήταν και οι Βσέβολοντ Τρόιτσκι και Ιωσήφ Σ. Σκλόφσκι (ο παλιός καθηγητής του Καρντάσεφ).

Ο Καρντάσεφ εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών (Τομέας Γενικής Φυσικής και Αστρονομίας) στις 12 Δεκεμβρίου 1976 και πλήρες μέλος της (Ρωσικής πλέον) Ακαδημίας Επιστημών στις 21 Μαρτίου 1994. Πριν το θάνατό του, υπήρξε υποδιευθυντής του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ακαδημίας, στη Μόσχα.

## Χαρακτηριστική δημοσίευση
* Kardashev, Nikolai: "On the Inevitability and the Possible Structures of Supercivilizations" (= «Επί του αναποφεύκτου και των πιθανών δομών των Υπερπολιτισμών») στο "The search for extraterrestrial life: Recent developments" (πρακτικά συμποσίου στη Βοστώνη, επιμέλεια Μιχ. Δ. Παπαγιάννη, Ιούνιος 1984) http://articles.adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-iarticle_query?1985IAUS..112..497K

Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες
Κατηγορία:Αστροφυσικοί
Κατηγορία:Μέλη της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Αγλαονίκη

Η **Αγλαονίκη**, αναφερόμενη από τον Πλούταρχο ως **Αγανίκη** (5ος αι. π.Χ.), ήταν αρχαία Ελληνίδα αστρονόμος (η πρώτη χρονολογικά γυναίκα αστρονόμος της αρχαίας Ελλάδας) από τη Θεσσαλία. Αναφέρεται πιο συγκεκριμένα ως **Αγλαονίκη η Ηγήτορος** επειδή ήταν κόρη του ηγέτη («Ηγήτορα» ή «ταγού») των Θεσσαλών.

Δεν είναι γνωστό τίποτα από τη ζωή της Αγλαονίκης. Ωστόσο αναφέρεται ότι ήταν διάσημη για την ικανότητά της να προβλέπει τις εκλείψεις Ηλίου με ακρίβεια ώρας, κάτι παρόμοιο δηλαδή με τον περίπου σύγχρονό της Θαλή, πράγμα που προδίνει μια παραπέρα γνώση στη μαθηματική αστρονομία σε σχέση με τους Βαβυλώνιους αστρονόμους. Η ίδια, κατά την παράδοση, ισχυριζόταν ότι κατέβαζε από τον ουρανό τη Σελήνη, μία φράση που σχετίζεται με την πρόβλεψη των εκλείψεων Σελήνης, επίσης με ακρίβεια ώρας. Σχετικό σχόλιο υπάρχει στον Απολλόδωρο (*Ρόδιον* Δ΄ 59). Υπάρχει και η άποψη ότι ήταν μάντιδα και αστρολόγος.

## Δείτε επίσης
* Ο κρατήρας **Αγλαονίκη** στο νότιο ημισφαίριο της Αφροδίτης, που έχει διάμετρο 64 χλμ., ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της αρχαίας αυτής αστρονόμου.

Αγλαονικη
Αγλαονικη
Πετάχ Τίκβα

thumb|Η πόλη ως αγροτικό κέντρο το 1912.
thumb|Το δημαρχείο
Η **Πετάχ Τίκβα** είναι πόλη ανατολικά του Τελ Αβίβ με 182.000 κατοίκους. Η πόλη αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό κέντρο της χώρας. Η πόλη διαθέτει δυο γνωστούς αθλητικούς συλλόγους, την Μακάμπι Πετάχ Τίκβα και την Χάποελ Πετάχ Τίκβα.

## Ιστορία
Το όνομά της σημαίνει "Πύλη της Ελπίδας". Ιδρύθηκε το 1878, κυρίως από Ορθόδοξους Εβραίους, και ήταν η πρώτη Εβραϊκή αγροτική αποικία της Οθωμανικής Συρίας.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, πρόσφυγες από τη Γιάφα και το Τελ Αβίβ κατοικήσανε στην πόλη. Το 1937 ανακηρύχτηκε σε δήμο. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Δήμος της Πετάχ Τίκβα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Εϊλάτ

thumb|250px|Η παραλία του  Εϊλάτ
Το ** Εϊλάτ** (εβραϊκά: אֵילַת) είναι η μοναδική πόλη του Ισραήλ στην Ερυθρά Θάλασσα στο νότο της ερήμου Νεγκέβ. Η πόλη είναι δίπλα στο αιγυπτιακό χωριό της Τάμπα προς τα νότια, το ιορδανικό λιμάνι της Άκαμπα προς τα ανατολικά. Μέχρι τα τέλη Ιουνίου 2010 το Εϊλάτ είχε 47.600 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Η γεωλογία και το τοπίο ποικίλλουν: μαγματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα, ψαμμίτης και ασβεστόλιθος· βουνά έως 892 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας· ευρείες κοιλάδες όπως η Αραβά, και η ακτή στον κόλπο της Άκαμπα. Με μέση ετήσια βροχόπτωση 28 χιλιοστών και καλοκαιρινές θερμοκρασίες 40 °C και υψηλότερες, οι υδάτινοι πόροι και η βλάστηση είναι περιορισμένες. «Τα κύρια στοιχεία που επηρέασαν την ιστορία της περιοχής ήταν οι πόροι χαλκού και άλλα ορυκτά, οι αρχαίοι διεθνείς δρόμοι που διέσχιζαν την περιοχή και η γεωπολιτική και στρατηγική της θέση. Αυτά οδήγησαν σε μια οικιστική πυκνότητα που αψηφά τις περιβαλλοντικές συνθήκες.»

## Ιστορία
Αρχαιολογικές ανασκαφές αποκάλυψαν εντυπωσιακούς προϊστορικούς τάφους που χρονολογούνται στην 7η χιλιετία π.Χ. Στην αρχαιότητα βρισκόταν στα σύνορα των Κρατών Εδώμ και Μαδιάμ. Το  Εϊλάτ αναφέρεται και στην Παλαιά Διαθήκη.  Το μέρος κατοικήθηκε ήδη από την ρωμαϊκή εποχή και αποτελούσε σημαντικό λιμάνι, ενώ η σημερινή πόλη ιδρύθηκε το 1952. 

Πέρα από το εντυπωσιακό τοπίο της ερήμου το γνωστότερο αξιοθέατο είναι το *Delphinarium*.

## Τουρισμός
* Kings City - Θεματικό πάρκο ψυχαγωγίας, άνοιξε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2005.

* Υποβρύχιο Παρατηρητήριο - Αναμένοντας τα ψάρια υποβρύχια.

* IMAX - Τηλεοπτική εκπομπή τρισδιάστατων γραφικών.

* Ice Park - Πάρκο του πάγου και του χιονιού.

## Δήμαρχοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος του Εϊλάτ

Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Ξάνθη Α.Σ.

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Ξάνθη** ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο καλαθοσφαίρισης που δραστηριοποιούταν στην πόλη της Ξάνθης, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Ξάνθης *«[[Φίλιππος Αμοιρίδης]]»*. Αγωνιζόταν με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Διατηρούσε τμήματα καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
### Ιστορική αναδρομή
Το καλοκαίρι του 1999 πολλά ιστορικά σωματεία της Ξάνθης αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους διοικητικά και αγωνιστικά, δημιουργώντας ένα σύλλογο με το όνομα της πόλης.

Την αγωνιστική περίοδο 1998–99 ο σύλλογος κατέκτησε το τοπικό Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ..

Την αγωνιστική περίοδο 1999-00 αν και αγωνιζόταν για πρώτη φορά σε εθνική κατηγορία, η ομάδα της Ξάνθης αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Γ' Εθνικής Κατηγορίας (2ος Όμιλος Βορρά), εξασφαλίζοντας παράλληλα την άνοδό της στη Β' Εθνική.

Το 2003 κατέκτησε την πρώτη θέση στη Β' εθνική και εξασφάλισε την άνοδο της στην Α2 κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2010.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κλειστό Γυμναστήριο Ξάνθης «Φίλιππος Αμοιρίδης», πληροφορίες στον ιστότοπο Stadia.gr.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ξάνθης
Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1999
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1999
Μπιλμά

thumb|right|270px|Η όαση της Μπιλμά
Η **Μπιλμά** (**Bilma**) είναι ένας μεγάλος οικισμός-όαση στα βορειοανατολικά του Νίγηρα με πληθυσμό γύρω στους 2.500 κατοίκους.. Βρίσκεται προστατευμένη από τις ερημικές θίνες κάτω από τα βράχια Κάουαρ και είναι ο μεγαλύτερος οικισμός κατά μήκος αυτών των ομώνυμων γκρεμών. Είναι φημισμένη για τους κήπους της, για τα ορυχεία άλατος, την καλλιέργεια της χουρμαδιάς, και ως ο προορισμός από τους τελευταίους πια Σαχαριανούς δρόμους για τα καραβάνια (ο δρόμος *Αζαλάι*, από το Αγκαντέζ).

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός αποτελείται περισσότερο από Κανούρι, μαζί με μικρότερες ομάδες από Τούμπου, Τουαρέγκ, και Χάουσα, οι τελευταίοι μάλιστα υπενθυμίζουν τον ρόλο τους στην Μπιλμά ως το κλειδί τερματισμού στο υπερ-Σαχαριανό εμπόριο.

## Ιστορία
thumb|left|270px|Τα φημισμένα αλατωρυχεία της Μπιλμά
Η γεωγραφική απομόνωση του οικισμού, έκανε την Μπιλμά ως τον προορισμό για τους πολιτικούς κρατουμένους υπό το απολυταρχικό καθεστώς του Σεϊνί Κουντσέ, όπου και χτίστηκαν φυλακές από την κυβέρνηση. Οι πολιτικοί αρχηγοί μεταφέρθηκαν εκεί στην δεκαετία του '80, όπως ο Σανούσι Ταμπάρι Ντζάκου, σήμερα πρόεδρος της *Νιγηρικής Ομάδας Αυτοδιαχείρισης*, πολιτική ομάδα του Νίγηρα.

Το 1989, η πτήση *UTA 772* προσέκρουσε στην έρημο δίπλα στον οικισμό έπειτα από έκρηξη βόμβας μέσα στο αεροσκάφος.
center|250px

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις του Νίγηρα
Κατηγορία:Σαχάρα
Κασσάνοι Ηρακλείου

Ο **Κασάνος** ή οι **Κασάνοι** (και *Κασσάνοι*) είναι χωριό στο δυτικό πρανές των Λασιθιώτικων Ορέων και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδος. Βρίσκεται σε ύψωμα και έχει πανοραμική θέα. Παλιότερα αποτελούσε Δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Αρκαλοχωρίου. Η θέση του είναι στο 39,1 χλμ. του δρόμου προς τη Βιάννο. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 44,1 χλμ. Κύριες ασχολίες είναι η ελαιοκομία και η καλλιέργεια εσπεριδοειδών, στην κοιλάδα που βρίσκεται δυτικά από το χωριό. Φημίζεται επίσης για τα κρεμμύδια του και γίνεται κάθε χρόνο μια μεγάλη εορτή. Στους Κασάνους βρίσκεται ο βυζαντινός ναός του Σωτήρος Χριστού. Κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Γεώργιος. Ενεργός είναι ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού. Στους Κασσάνους έμενε ο Παπατζιρίτης, δρομέας και ιερέας του χωριού, με καταγωγή από τον Άγιο Γεώργιο Λασιθίου, προς τιμήν του οποίου διεξάγεται, υπό την αιγίδα και του ΣΕΓΑΣ ο διεθνής ημιμαραθώνιος που φέρει το όνομά του, κάθε χρόνο το φθινόπωρο.

## Ονομασία
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Ειδικότερα, το 1583 στον Καστροφύλακα αναφέρεται *Cassanus* με 84 κατοίκους. Για την ονομασία, είναι σωστότερος τύπος το Κασάνοι, από ότι ο ενικός: Κασάνος.
Η ονομασία του χωριού οφείλεται πιθανότατα στο οικογενειακό επώνυμο εβραϊκής οικογένειας της οποίας την ύπαρξη πληροφορούμαστε από έγγραφα του 14ου αιώνα. Από εκεί ίσως ήταν και η καταγωγή των πρώτων οικιστών, σύμφωνα με τον Στέργιο Σπανάκη. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το χωριό φέρεται να ιδρύθηκε από Ιταλούς, οι οποίοι αποίκισαν την περιοχή. Υπάρχουν μάλιστα και τοπωνύμια στην Ιταλία με το όνομα του χωριού.

Το όνομα Κάσσανοι (και Κασάνοι) χρησιμοποιείται σήμερα από τους κατοίκους του χωριού καθώς και εμφανίζεται στην ταμπέλα κατά την είσοδο στο χωριό. Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)  σχετικά με τις διοικητικές μεταβολές οικισμών, στις 16 Οκτωβρίου 1940 το χωριό μετονομάζεται σε Κασάνος. Σήμερα, ο δήμος Μινώα Πεδιάδας αναφέρεται επισήμως στο χωριό ως Κασσάνοι.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή γύρω από τον οικισμό από λαθρανασκαφές έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα. Ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες βρίσκονται στους ναούς της Παναγίας και της Αγίας Κυριακής.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Κασ
Κασ
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Kamov Ka-22

Το **Kamov Ka-22 Vintokryl** (κυριλλικά: *Камов Ка-22 Винтокрыл*, ονομασία ΝΑΤΟ: *Hoop*) ήταν ελικόπτερο που εξελίχθηκε από την Kamov για λογαριασμό της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Φέροντας στοιχεία τόσο ελικοπτέρου όσο και αυτογύρου, το Ka-22 εθεάθη μόνο μία φορά από δυτικούς παρατηρητές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, στην επίδειξη της Ημέρας Αεροπορίας στη Μόσχα, στις 9 Ιουλίου 1961. Το Ka-22 χρησιμοποιούσε την άτρακτο του Antonov An-10 η οποία θα του παρείχε θεωρητικά μεταφορική ικανότητα 80 με 100 ατόμων, ή, λόγω της οπίσθιας ράμπας φόρτωσης, τη δυνατότητα μεταφοράς φορτίου και οχημάτων.

Εξαιτίας της μυστικότητας που επικρατούσε την περίοδο του Ψυχρού πολέμου, ελάχιστα είναι γνωστά για το πρόγραμμα δοκιμών του Ka-22, όμως, συνέπεια δύο συντριβών από άγνωστα αίτια, το πρόγραμμα τερματίστηκε το 1964.

## Παρόμοιες εξελίξεις
* Antonov An-10

## Συγκρίσιμα ελικόπτερα
* Fairey Rotodyne
* Mil Mi-12

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Kamov Ka-22 στο vstol.org
* Το Kamov Ka-22 στο aviastar.org

K
K
Kamov Ka-60

Το **[[Kamov]] Ka-60** (Ρωσικά: *Ka-60 Касатка* / *[[Όρκα]]*) είναι Ρωσικό ελικόπτερο που πέταξε πρώτη φορά στις 24 Δεκεμβρίου 1998.

Το Ka-60 προορίζεται να αντικαταστήσει το Mil Mi-8 σε ρόλους αναγνώρισης, μεταφοράς αερομεταφερόμενων επιθετικών δυνάμεων, ηλεκτρονικών παρεμβολών, επιχειρήσεων ειδικών δυνάμεων και μεταφοράς μικρών φορτίων. Οι εκτιμώμενες εσωτερικές απαιτήσεις για τον τύπο ανέρχονται στις 200 μονάδες, ενώ υπολογίζεται πως θα προσελκύσει και διεθνείς πελάτες. Η κατασκευή του θα γίνει στο Ουλάν Ουντέ.

## Συγκρίσιμα ελικόπτερα
* Eurocopter Dauphin
* Eurocopter Panther
* Agusta A109
* Bell 430
* Sikorsky S-76

## Πηγές
* "Nezavisimaya Gazeta", №241 (1812), 25 December 1998. https://web.archive.org/web/20050216152213/http://www.aviation.ru/NG/1998/Dec/25/Ka-60.e.html

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για το KA-62 για kahelicopter.com 
* Το Kamov Ka-60 στο aviation.ru
* Το Kamov Ka-60 στο flug-revue.rotor.com
* Το Kamov Ka-60 στο army-technology.com 

K
K
K
Antonov An-10

Το **[[Antonov]] An-10 Ukraine** (ονομασία ΝΑΤΟ: *Cat*) ήταν τετρακινητήριο τουρμοπρόπ πολιτικό αεροσκάφος. Πέταξε πρώτη φορά το 1957, εισήλθε σε υπηρεσία το 1959 και κατασκευάστηκαν 108 αεροσκάφη. Το An-10 εξελίχθηκε ταυτόχρονα με την μεταφορική έκδοση Antonov An-12, από την οποία κατασκευάστηκαν περισσότερα από 1200 αεροσκάφη. Οι προδιαγραφές κατασκευής του απαιτούσαν το αεροσκάφος να έχει την ικανότητα να επιχειρεί από μη προετοιμασμένους αεροδιαδρόμους. 

Μετά από ένα ατύχημα λόγω απώλειας ευστάθειας, τα σταθεροποιητικά πτερύγια αφαιρέθηκαν και το αεροσκάφος έλαβε την ονομασία **An-10A**, ενώ η μεταφορική ικανότητα αυξήθηκε στις 110 θέσεις. 

Ο τύπος αποσύρθηκε από την υπηρεσία το 1972, μετά από ένα ατύχημα κατά το οποίο αποκαλύφθηκε δομική αστοχία στη βάση των πτερύγων. Ταυτόχρονα, όμως, το Antonov An-12, με το οποίο είναι όμοιο κατά 90%, εμφανιζόταν πολύ περισσότερο ανθεκτικό και βρίσκεται ακόμα σε υπηρεσία σε πολλές χώρες. Μετά την απόσυρσή του, το An-10 αντικαταστάθηκε αρχικά από τα Ilyushin Il-18 και Antonov An-24 και στη συνέχεια από το Tupolev Tu-134. Κύριος χρήστης του τύπου ήταν η Ρωσική Aeroflot.

## Σημειώσεις


## Δείτε επίσης

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του An-10
* Antonov An-12

### Παρόμοια αεροσκάφη
* Bristol Britannia
* Ilyushin Il-18
* Lockheed L-100 Hercules
* Vickers Vanguard
* Kamov Ka-22

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Antonov An-10 στο airliners.net 
* Το Antonov An-10 στο aviastar.org 
* Το Antonov An-10 στο airdisaster.com  

An
An-010
Αόστα

Η **Αόστα** (ιταλικά: *Aosta*, γαλλικά: *Aoste*), μερικές φορές αναφερόμενη στα ελληνικά και ως "Αόστη", είναι πόλη της Ιταλίας στις Ιταλικές Άλπεις στην περιφέρεια κοιλάδα της Αόστης, 110 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοδυτικά του Τορίνο. Κοντά στην πόλη βρίσκεται η είσοδος της σήραγγας του Λευκού όρους (Mont Blanc). 

## Ιστορία
Η Αόστα ιδρύθηκε στους ιστορικούς χρόνους, αργότερα πέρασε στη Λιγουρία και το 25 π.Χ. έγινε πόλη της ρωμαϊκής αποικίας της *Praetoria Augusta*. Μετά το 11 π.Χ. η Αόστα έγινε πρωτεύουσα των Γκρίζων Άλπεων (*Alpes Graies*), επαρχίας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η πόλη κατακτήθηκε από τους Βουργουνδούς, τους Οστρογότθους και τους Βυζαντινούς. Ύστερα από το 888 ήταν μέρος του Βασιλείου της Ιταλίας.

Το 10ο αιώνα η Αόστα έγινε μέρος του Βασιλείου της Βουργουνδίας. Μετά την πτώση της τελευταίας στο 1032 πέρασε στα εδάφη του Οίκου της Σαβοΐας. Μετά τη δημιουργία της κομητείας της Σαβοΐας, με πρωτεύουσα το Σαμπερί (Chambéry), η Αόστα ακολούθησε την ιστορία της κομητείας, μετέπειτα πέρασε στο Βασίλειο της Σαρδηνίας και τέλος, σήμερα, στην ενιαία Ιταλία.

Όταν ανήκε ακόμα στον Οίκο της Σαβοΐας στην Αόστα είχε χορηγηθεί ένα ειδικό καθεστώς που διατηρείται και μετά το 1948, όταν ανακηρύχθηκε η σύγχρονη Ιταλική Δημοκρατία.

## Προσωπικότητες από την Αόστα
* Φράνκο Λοβινιάνα (1957) επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστα

## Αξιοθέατα
Τα κύρια μνημεία της πόλης είναι:

* Η αψίδα του Αυγούστου, που χτίστηκε στα 35 π.Χ. για να γιορταστεί η νίκη των ρωμαϊκών στρατευμάτων υπό την ηγεσία του Προξένου Varo Murene.
* Η *Porta Praetoria* (1ος αιώνας μ.Χ.), η ανατολική πύλη των τειχών της πόλης που έχει διατηρήσει την αρχική της μορφή, εκτός από την επένδυση με μάρμαρο.
* Το ρωμαϊκό θέατρο, από το οποίο σήμερα διασώζεται η νότια πρόσοψη, χρονολογείται στα τέλη της βασιλείας του αυτοκράτορα Αυγούστου και η χωρητικότητα του είναι 4.000 θεατές. Σε κοντινό σημείο βρισκόταν το αμφιθέατρο, χτισμένο από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο.
* Ο καθεδρικός ναός της Αόστα, χτισμένος τον 4ο αιώνα, αντικαταστάθηκε στον 11ο αιώνα με νεότερο και είναι αφιερωμένος στην Παναγία.
* Ο ναός *Sant' Orso* σε ρωμανικό και γοτθικό ρυθμό.
* Το κολέγιο *Saint-Bénin*, που χτίστηκε γύρω στο 1000 από Βενεδικτίνους.
* Επίσης διασώζονται σε καλή κατάσταση πολλοί πύργοι από το ρωμαϊκό τείχος της πόλης.

## Φωτοθήκη

Place Emile Chanoux - Aoste.JPG|Το δημαρχείο
Roman Theatre Aosta 2.JPG|Το Ρωμαϊκό θέατρο
Aosta Cattedrale.JPG|Ο Καθεδρικός ναός


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστης
Κατηγορία:Πόλεις της Κοιλάδας της Αόστης
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις
Χουμέρι Ηρακλείου

Το  **Χουμέρι** (κάτοικοι 97 το 2011) είναι χωριό της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στον Νομό  Ηρακλείου.  Βρίσκεται στην Επαρχία Μονοφατσίου πάνω στο δρόμο από Ηράκλειο για Αρκαλοχώρι και απέχει 31 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Επίσης, η απόστασή του από την έδρα του Δήμου είναι γύρω στα 3 χιλιόμετρα, προς βορρά. 

Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη  γεωργία και τα εδάφη του είναι εύφορα. Παράγεται κυρίως λάδι.  Το Δημοτικό Σχολείο δεν λειτουργεί πια. Αξιοθέατο είναι η βρύση του χωριού. Στα βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται η "Χουμεριανή Κεφάλα", όπου έχουν ανακαλυφθεί αρχαιολογικά ευρήματα. Στο χωριό δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος. Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Φανουρίου.

## Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Βρύση στο Χουμέρι.
Η ονομασία του χωριού πιθανότατα προέρχεται από την αραβική γλώσσα, σύμφωνα με τον Ξανθουδίδη. Με το όνομα *Kato Chumeri* απαντάται σε έγγραφο του 1364  από το Δουκικό Αρχείο του Χάντακα. Ήταν φέουδο της ονομαστής οικογένειας των *Querino* ή *Quirino*. Σε όλες τις ενετικές απογραφές, μεταξύ των οποίων και στον Καστροφύλακα, το βρίσκουμε *Cumeri*. Στις τουρκικές απογραφές αναγράφεται Humeri και στην αιγυπτιακή *Kumeri*.

## Καταγόμενοι από το Χουμέρι
* Νίκος Ανδρουλάκης: ευρωβουλευτής και πρόεδρος ΠΑΣΟΚ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για την ιστορία του χωριού από τον ιστότοπο του Δήμου Αρκαλοχωρίου

* Πολιτιστικός Σύλλογος Χουμεριανών

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Δείτε επίσης
* Χουμέρι Ρεθύμνου

Χουμερι
Χουμε
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Πιστόια

Η **Πιστόια** (, ) είναι πόλη της Ιταλίας στην περιφέρεια της Τοσκάνης, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Απέχει 30 χιλιόμετρα από τη Φλωρεντία.

## Ιστορία
Η Πιστόια ήταν κέντρο εγκατάστασης Γαλατών, Ετρούσκων και Λιγουριανών πριν γίνει ρωμαϊκή αποικία τον 6ο αιώνα π.Χ.. Κατά τη διάρκεια της Λομβαρδικής κατάκτησης ανακηρύχθηκε βασιλική πόλη και απέκτησε πολλά προνόμια. Η πιο λαμπρή εποχή για την Πιστόια άρχισε το 1177, όταν ανακηρύχθηκε ελεύθερη πόλη. Στα χρόνια που ακολούθησαν έγινε σημαντικό πολιτικό κέντρο και κατασκευάστηκαν πολλά δημόσια κτίρια.

Η Πιστόια δάνεισε το όνομα της στο *πιστόλι*. Σήμερα φημίζεται για τα φυτώρια που διαθέτει και τις αγορές λουλουδιών.

## Αξιοθέατα
Η πόλη έχει πολλά μεσαιωνικά κτίρια, κυρίως εντός των τειχών. Στη μεγάλη πλατεία της βρίσκονται κτίρια όπως το Palazzo del Comune, το Palazzo dei Vescovi ("Παλάτι των επισκόπων") και το Palazzo del Podestà. Ο καθεδρικός ναός της πόλης *Cattedrale di San Zeno* (5ος αιώνας) πυρπολήθηκε το 1108, αλλά ξαναχτίστηκε τον επόμενο αιώνα και έλαβε πολλές βελτιώσεις μέχρι τον 17ο αιώνα. Το εσωτερικό του έχει μπαρόκ προσθήκες που αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Χαρακτηριστικός είναι ο βωμός του Αγίου Ιακώβου.

Στην πλατεία βρίσκεται επίσης το βαπτιστήριο, σε γοτθικό στυλ, διακοσμημένο με άσπρο και πράσινο μάρμαρο.

Άλλα σημαντικά αξιοθέατα είναι:

* Η εκκλησιά της Madonna dell'Umiltà κατασκευασμένη το 1509.
* Η εκκλησία του San Bartolomeo και Pantano (12ος αιώνας).
* Η ρoμανική εκκλησία του San Giovanni Fuoricivitas (12ος-14ος αιώνας).
* Το Μνημείο τιμής στους Βραζιλιάνους (Στρατιώτες και πιλότους) που σκοτώθηκαν για την ιταλική Καμπανία στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο.
* Η εκκλησία του Αγίου Δομήνικου.
* Η εκκλησία της Santa Maria delle Grazie.
* Η εκκλησία San Pietro Maggiore.
* Η εκκλησία του Αγίου Παύλου.
* Η εκκλησία La Vergine.
* Η εκκλησία της Santissima Annunziata, σε μπαρόκ ρυθμό.
* Τα τείχη, έργο του 14ου αιώνα, αρχικά είχε τέσσερις πύλες, τις Porta al Borgo, Porta San Marco, και Carratica Lucchese.
* Το φρούριο των Μεδίκων που χτίστηκε τον 16ο αιώνα από τους Φλωρεντινούς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τοσκάνης
Επαρχία του Φορλί-Τσεζένα

Η **επαρχία των Φορλί-Τσεζένα** (ιταλικά: *Provincia di Forlì-Cesena*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.377 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 385.607 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι το Φορλί (*Forlì*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 30 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Ραβέννα, ανατολικά με την επαρχία του Ρίμινι, νότια με την περιφέρεια των Μάρκε (επαρχία των Πέζαρο-Ουρμπίνο) και νοτιοδυτικά με την Τοσκάνη (επαρχίες του Αρέτσο και της Φλωρεντίας). Τέλος, βρέχεται ανατολικά από την Αδριατική θάλασσα.

## Ιστορία
Το σημερινό όνομα της επαρχίας υπάρχει από το 1992, οπότε και αποκόπηκε η περιοχή της σημερινής επαρχίας του Ρίμινι από της επαρχία της Φορλί. Προηγουμένως, λεγόταν απλά *Επαρχία του Φορλί*. Διοικητικά χωρίζεται σε δύο ζώνες που καθεμία αποτελείται από 15 δήμους, τη ζώνη του Φορλί (182.309 κάτ.) και τη ζώνη της Τσεζένα (197.370 κάτ.).

## Γεωγραφία
Το έδαφος της επαρχίας είναι κατά 32,8% πεδινό, 44,5% ημιορεινό και 22,7% ορεινό.

## Κύριοι Δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τουριστική πύλη της επαρχίας των Φορλί-Τσεζένα


Φορλι-Τσεζενα
Επαρχία του Ρίμινι

Η **επαρχία του Ρίμινι** (ιταλικά: *Provincia di Rimini*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 922 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 337.276 κατοίκους (2021). Έδρα της επαρχίας είναι το Ρίμινι (*Rimini*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 27 δήμους.

Συνορεύει νότια με την περιφέρεια των Μάρκε (επαρχία των Πέζαρο-Ουρμπίνο), βόρεια με την επαρχία των Φορλί-Τσεζένα, δυτικά με τον Αγίο Μαρίνο ενώ ανατολικά  βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.

## Κύριοι Δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Ριμινι
Πρόμαχοι Πέλλας

Οι **Πρόμαχοι** είναι ο τελευταίος προς βορρά οικισμός του Δήμου Αριδαίας, χτισμένος στις υπώρειες της οροσειράς του Βόρα σε υψόμετρο 290 μέτρα. Αριθμεί 1.654 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Κύριες ασχολίες των κατοίκων του είναι η  γεωργία, η υλοτομία και γενικότερα η επεξεργασία του ξύλου.  

Απέχει 8 χιλιόμετρα από την Αριδαία. 

## Ιστορικά στοιχεία
Παλαιότερα ονομαζόταν *Μπάχοβο*. Οι κάτοικοί του έλαβαν μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα. Μετά τη λήξη του το χωριό ονομάστηκε Ακρόπολις. Στη συνέχεια (1926) πήρε το σημερινό του όνομα.
## Μπαχοβίτικες πιπεριές
Διάσημη είναι η ποικιλία πιπεριάς του χωριού, γνωστή ως *πιπεριά Μπαχόβου* ή *Μπαχοβίτικη πιπεριά*. Συλλέγεται πράσινη (άγουρη) και είναι πλατύτερη από τις συνηθισμένες. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η γλυκιά γεύση της.μικρογραφία|αριστερά|Το μνημείο των πεσόντων κατά το Μακεδονικό Αγώνα, Α΄ & Β΄ Βαλκανικούς πολέμους, Α΄ & Β΄ Παγκοσμίους Πολέμους και τον Εμφύλιο πόλεμο.|248x248εσ

## Προσωπικότητες από τους Προμάχους
* Ευστάθιος Καλέσης (1866-1940), Μακεδονομάχος, *Επιτροπή Άμυνας* του χωριού, οδηγός, μαχητής
* Γεώργιος Πρώσιος (1881-1941), Μακεδονομάχος, μαχητής των Μανώλη Κατσιγάρη, Νίκου Δουμπίωτη, Ξενοφώντα Ζορμπά
* παπα-Μήτσος Παπανικολάου (1874-1951), Μακεδονομάχος, ομαδάρχης
* Αναστάσιος Πρώσιος (1833-1914), προύχοντας, χορηγός Μακεδονικού Αγώνα
* Ιωάννης Δημητρίου, Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός
* Χρήστος Τσότσιος (Βέσκος), Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Τούονελα

**Τούονελα** ονομαζόταν το βασίλειο των νεκρών στη φινλανδική μυθολογία, αντίστοιχο με τον Άδη της ελληνικής μυθολογίας. Η Τούονελα ήταν η χώρα για όλους τους νεκρούς, είτε καλούς είτε κακούς, ένα σκοτεινό μέρος χωρίς ζωή. 

Η Τούονελα αναφέρεται στο φινλανδικό έπος Καλεβάλα. Στο 16ο κεφάλαιο, ο σαμάνος Βέινεμουινεν ταξιδεύει στον Κάτω Κόσμο για να αναζητήσει τη γνώση των νεκρών. Στο ταξίδι συναντάει μια κοπέλα βαρκάρισσα (αντίστοιχη φιγούρα του Χάροντα), η οποία τον περνάει από τον ποταμό του Τούονι σε ένα νησάκι, όπου δεν βρίσκει τα ξόρκια που αναζητούσε και μετά βίας καταφέρνει να διαφύγει από το μέρος, ρίχνοντας κατάρα σε όποιον ζωντανό προσπαθήσει να φτάσει σε αυτό το μέρος.

Στις φινλανδικές μεταφράσεις της Βίβλου, η ονομασία *Τουονέλα* χρησιμοποιείται ως μετάφραση του αρχαιοελληνικού **[[Άδης|Άδη]]**. Στο Χριστιανισμό, αναφέρεται ως ο τόπος ανάπαυσης των νεκρών πριν την Τελική Κρίση. 

Ο συνθέτης Ζαν Σιμπέλιους έγραψε το συμφωνικό ποίημα *"Ο Κύκνος της Τουονέλα"*, μέρος της σουίτας *[[Λέμμινκαϊνεν]]*. 

Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Κατηγορία:Άδης
Επαρχία της Ραβέννας

Η **επαρχία της Ραβέννας** () είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.858 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 379.468 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Ραβέννα (*Ravenna*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 18 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Φερράρας, δυτικά με την επαρχία της Μπολόνια, νότια με την Τοσκάνη (επαρχία της Φλωρεντίας) και την επαρχία των Φορλί-Τσεζένα. Τέλος, βρέχεται ανατολικά από την Αδριατική θάλασσα.

## Κύριοι δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Ραβεννα