open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξιος (1821)

Ο **Αλέξιος** άγνωστου λοιπού ονόματος ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821. Ήταν από την Καλαμάτα και ασχολείτο με το εμπόριο στη Μόσχα. Εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πούλησε όλα του τα υπάρχοντα και επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου διέθεσε πεντακόσιες χιλιάδες γρόσια για την επανάσταση. Τέθηκε επικεφαλής σώματος, το οποίο συντηρούσε με δικές του δαπάνες. Χρησιμοποίησε τις γνώσεις του για τις σχέσεις της Κυβερνήσεως με τους ξένους ναυάρχους.

## Πηγές
* 
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νικόλαος Αλεξάκος

Ο **Νικόλαος Αλεξάκος** ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821. Ήταν από την Σπάρτη. 

Πολέμησε υπό τις διαταγές του Παναγιώτη Κρεββατά και μετά τον θάνατό του υπό του Γιατράκου. Στην Φραγκόβρυση απέκλεισε τους Τούρκους της Καρύταινας που πήγαιναν στην Τρίπολη. Πολέμησε στην Κορακία, Βαλτέτσι και τα Δολιανά. Στην Μάχη των Δερβενακίων πολέμησε στην Κλαίνα. Πήρε μέρος στην Άλωση του Ναυπλίου, στον πόλεμο κατά του Ιμβραήμ, και ανδραγάθησε στην μάχη της Δραμπάλας και του μάχη του Πολυαράβου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Σπαρτιάτες
Αλή Φαρμάκης

Ο **Αλή Φαρμάκης** ήταν Οθωμανός αγάς, αλβανικής καταγωγής, από το Λάλα Ηλείας, που έζησε πριν την Επανάσταση του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την παλιά και ισχυρή οικογένεια των Ισμαηλαίων.

Πολέμησε εναντίον των Τούρκων από κοινού μαζί με τον Κολοκοτρώνη. Οι πρόγονοί τους ήταν αδελφοποιτοί. Κάλεσε τον Κολοκοτρώνη όταν αυτός ήταν εξόριστος στη Ζάκυνθο και του ζήτησε να τον βοηθήσει εναντίον του Βελή πασά της Πελοποννήσου, γιου του Αλή Πασά. Ο Αλή Φαρμάκης κυριαρχούσε στην περιοχή από τον πύργο του, τον οποίο είχε κτίσει στο χωριό Μοναστηράκι της Γορτυνίας.

Όταν το 1807 ο Βελής πασάς ανέλαβε τη διοίκηση της Πελοποννήσου αποφάσισε να περιορίσει την ισχύ των τοπικών Οθωμανών και Ελλήνων γαιοκτημόνων. Ειδικότερα, αποφάσισε να εξοντώσει τον Αλή Φαρμάκη με την πρόφαση ότι ένας συγγενής του Φαρμάκη σκότωσε έναν σωματοφύλακά του. Ο Κολοκοτρώνης δεν γνώριζε προσωπικά τον Αλή Φαρμάκη, αλλά δέχθηκε να τον βοηθήσει σε περίπτωση που ο Βελή Πασάς του επιτίθετο, βάσει της παλιάς φιλίας των παππούδων τους.

Έτσι και έγινε. Επί 64 ημέρες ο Φαρμάκης αμυνόταν με 120 περίπου άνδρες από τον Πύργο, ενώ οκτώ χιλιάδες άνδρες τον πολιορκούσαν. Η πολιορκία που κράτησε ένα μήνα, τα υπονομευτικά έργα, οι κανονιοβολισμοί του Βελή και οι αντεπιθέσεις πέρασαν στη λαϊκή παράδοση από τα δημοτικά τραγούδια. Εν τέλει, την 65η ημέρα, ο Ισμαήλ Πασόμπεης που είχε αντικαταστήσει τον Βελή Πασά πρότεινε να λύσει την πολιορκία, ενώ υποσχέθηκε να μην ανατινάξει τον πύργο και να δώσει ομήρους δια να εξασφαλισθεί ο Κολοκοτρώνης να φύγει ανενόχλητος στη Ζάκυνθο. Όρισε όμως, ο Αλή Φαρμάκης να πάει στην Τρίπολη να προσκυνήσει τον Βελή αφού πρώτα εξασφάλισε την ασφαλή μετάβαση του Κολοκοτρώνη στη Ζάκυνθο.

Ο Αλή Φαρμάκης με την πρόφαση ότι θα έφερνε τον Κολοκοτρώνη κατέφυγε και αυτός στη Ζάκυνθο. Τότε ο Φαρμάκης και ο Κολοκοτρώνης συνεννοήθηκαν να ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος υπό την υποστήριξη του Ναπολέοντα Α΄ με ισοπολιτεία χριστιανών και μουσουλμάνων, με την αιτιολογία της συμπεριφοράς του Βελή πασά. Την υπόσχεση αυτή έδωσε ο στρατηγός Δονζελότ διοικητής της Επτανήσου. Τα σχέδια αυτά ματαιώθηκαν, όταν το 1809 η Ζάκυνθος καταλήφθηκε από τους Άγγλους. Ο Φαρμάκης και ο Κολοκοτρώνης συμμετείχαν στην κατάληψη της Λευκάδας από τους Άγγλους.

Ο Κολοκοτρώνης περιγράφει το τέλος του Αλή Φαρμάκη από ασθένεια ως εξής:

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αλβανοί
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο
Σολομόν Αρούχ

Ο **Σολομόν Αρούχ** (Θεσσαλονίκη 1 Ιανουαρίου 1923 - Τελ Αβίβ 26 Απριλίου 2009) ήταν Έλληνας, μέλος της Εβραϊκής κοινότητας, αθλητής της πυγμαχίας και μετέπειτα προπονητής. 

Ο Αρούχ καταγόταν από πολυμελή οικογένεια , είχε τρεις αδελφές κι έναν αδελφό, λιμενεργατών τόσο ο πατέρας του όσο και ο αδελφός του κι αργότερα και ο ίδιος έγινε λιμενεργάτης. Ο τύπος της εποχής τον αποκαλούσε "Αρουχάκη" ή "Σαλαμώ" σε παραφθορά του ονόματος του. Ξεκίνησε την πυγμαχία από την Μακαμπή σε μικρή ηλικία, ωστόσο αγωνίστηκε και με τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης. Από το 1937 έως το 1939 είχε σημειώσει 24 συνεχόμενες νίκες με νοκ άουτ κι απέκτησε πανελλήνια φήμη. Το 1940 ήταν υποψήφιος για την ελληνική αποστολή που θα πήγαινε στους Ολυμπιακούς αγώνες που λόγω του Β' παγκοσμίου πολέμου δεν έγιναν. 

Όταν κηρύχθηκε ο Β΄παγκόσμιος πόλεμος υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία στον Ελληνικό στρατό και ταυτόχρονα ήταν μέλος της πυγμαχικής ομάδας των ενόπλων δυνάμεων. Το 1943 ο ίδιος και η οικογένεια του εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς, εκεί ο Αρούχ για να επιβιώσει έδινε αγώνες με άλλους Εβραίους και Ρομά πυγμάχους επίσης κρατούμενους. Τους αγώνες παρακολουθούσαν οι Γερμανοί στρατιώτες και στοιχημάτιζαν μεγάλα ποσά. Λόγω των νικών που σημείωνε τοποθετήθηκε για εργασία στα εστιατόρια του στρατοπέδου όπου κρυφά έδινε τροφή και σε άλλους κρατούμενους. Ο Αρούχ στο Άουσβιτς πέτυχε 208 νοκ άουτ και πάνω από 100 συνεχόμενες νίκες. Στις 27 Ιανουαρίου 1945 απελευθερώθηκε και ξεκίνησε να αναζητήσει την οικογένεια και τους συγγενείς του σε άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε ένα από αυτά γνώρισε την μετέπειτα σύζυγο του. Αργότερα έμαθε ότι ήταν ο μοναδικός επιζών από την οικογένεια του.

Το 1945 παντρεύτηκε με την Μάρθα Γιεχέλ , επίσης από την Θεσσαλονίκη, και μετανάστευσαν στην Παλαιστίνη. Μετά την κήρυξη ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948 πολέμησε με τον Ισραηλινό στρατό όπως και το 1966 στον πόλεμο των έξι ημερών. Στο Ισραήλ άρχισε να παίρνει πάλι μέρος σε αγώνες και το 1955 έπαιξε τον πρώτο του επαγγελματικό αγώνα.

Στο Ισραήλ ο Αρούχ έδωσε πολλές ομιλίες που αφηγούνταν την ζωή στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το 1989 γυρίστηκε από τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Γιάνγκ η ταινία "Θρίαμβος του πνεύματος" (Triumph of the spirit) που βασίστηκε στην ζωή του Αρούχ στο στρατόπεδο του Άουσβιτς. Για τις ανάγκες της ταινίας ο Αρούχ ξαναεπέστρεψε στο Άουσβιτς σαν τεχνικός σύμβουλος του σκηνοθέτη όπου παρέδωσε και μαθήματα πυγμαχίας στον πρωταγωνιστή Γουίλεμ Νταφόε. 

Στην προσωπική του ζωή απόκτησε τέσσερα παιδιά  κι είχε εταιρεία ναυτιλιακών διεθνών μεταφορών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Γυμναστικός Σύλλογος Μακαμπή Θεσσαλονίκης 1908-2010*, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης 2010, ISBN 978-960-92592-9-3

Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Πυγμάχοι Μακαμπή
Κατηγορία:Επιζήσαντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς
Φίλιππος Μαργαρίτης

Ο **Φίλιππος Μαργαρίτης** (Σμύρνη, 1810-Βύρτσμπουργκ, 1892) ήταν Έλληνας ζωγράφος και φωτογράφος.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1810 στη Σμύρνη και καταγόταν από την Ήπειρο. Πατέρας του ήταν ο επιχειρηματίας και Φιλικός, Φίλιππος Μαργαρίτης. Είχε άλλα πέντε αδέρφια, από τα οποία ο Γεώργιος ήταν σημαντικός ζωγράφος και λιθογράφος. Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης η οικογένειά του έφυγε από τη Σμύρνη για να γλυτώσει τις σφαγές και βρήκε καταφύγιο στα επαναστατημένα Ψαρά. To 1832 έλαβε από την κυβέρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια υποτροφία και σπούδασε ζωγραφική στη Ρώμη.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1837 και το 1842 διορίστηκε καθηγητής ζωγραφικής στο Σχολείο των Τεχνών. Από κοινού με τον αδελφό του Γεώργιο, ανέλαβε τη διακόσμηση των ανακτόρων του βασιλιά Όθωνα και του περίπτερου της ελληνικής συμμετοχής στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1855 όπου ταυτόχρονα παρουσίασε φωτογραφίες του από τα ιστορικά μνημεία της Αθήνας. Το 1862, χρονιά κατά την οποία έλαβε μέρος ως φωτογράφος στη Διεθνή Έκθεση του Λονδίνου, απολύθηκε από τη θέση του στο Σχολείο Καλών Τεχνών μετά την έξωση του Όθωνα γρήγορα όμως απέκτησε καλές σχέσεις με το περιβάλλον του βασιλιά Γεωργίου Α' αναλαμβάνοντας μάλιστα τη δημιουργία του φωτογραφικού πορτραίτου του βασιλικού ζεύγους. Το 1870 οι φωτογραφίες του έλαβαν το αργυρό μετάλλιο β' τάξεως στην έκθεση των Ολυμπίων. Απεβίωσε το 1892 στο Βίρτσμπουργκ της Γερμανίας.
[thumb|281x281px|Γυναίκα από τα [Ψαρά. Φωτογραφία του Φίλιππου Μαργαρίτη, τέλη 19ου αιώνα (Φωτογραφικό Αρχείο Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος, Ναύπλιο).]]

Ο Μαργαρίτης θεωρείται ο πρώτος Έλληνας φωτογράφος.  Η ενασχόληση του με την φωτογραφία (τότε ονομάζονταν νταγκεροτυπία)  ξεκίνησε γύρω στο 1847 μετά από ένα ταξίδι του στο εξωτερικό. Το 1853 άνοιξε το πρώτο φωτογραφείο στην Αθήνα. Με τις φωτογραφίες του απαθανάτισε αρχαιολογικά τοπία και σημαντικούς ανθρώπους της εποχής του, διασώζοντας τα μέχρι σήμερα ενώ αξιοπρόσεκτο έργο του είναι και το φωτογραφικό λεύκωμα των σχετικών με την Ελληνική Επανάσταση έργων του Πέτερ Φον Ες που δημιούργησε μαζί με τον συνεργάτη του Γιάννη Κωνσταντίνου.

Εκτός από πρωτοπόρος φωτογράφος, ο Μαργαρίτης υπήρξε και ζωγράφος. Ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία και με παραστάσεις εμπνευσμένες από την Ελληνική Επανάσταση ενώ είναι έντονες οι επιρροές του από την ιταλική σχολή.


Αρχείο:MARGARITIS2.jpg|*Η μούσα Ευτέρπη*, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη
Αρχείο:Kapetan Gkouras.jpg|*Ο καπετάν Γκούρας*, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη
Αρχείο:Karaiskakis - by Margaritis.jpg|Ο στρατηγός Γεώργιος Καραϊσκάκης πάνω στο άλογό του


## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Άλκης Ξανθάκης: Φίλιππος Μαργαρίτης - Ο πρώτος Έλληνας φωτογράφος. Εκδόσεις Φωτογράφος, 1990, ISBN 978-960-85120-0-9
## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Απόστολος Γιαυράκος

Ο **Απόστολος** ή **Γιαυράκος** ήταν Έλληνας ιατρός και αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821. Ήταν από την Λεβέτσοβα της Λακεδαιμονίας και πρακτικός γιατρός. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και μύησε ένδεκα πλοιάρχους και δέκα εμπόρους στις Σπέτσες και στην Σπάρτη. Πρόσφερε τον Απρίλιο του 1821 τέσσερις χιλιάδες γρόσια στο κοινό των Σπετσών. Πήρε μέρος στην πολιορκία της Μονεμβασίας ως πολεμικός αρχιχειρούργος. Εγκαταστάθηκε στις Σπέτσες και θεράπευε δωρεάν όλους τους τραυματίες από όλο το Αιγαίο. Υπηρέτησε πολλές φορές ιατρός σε πλοία και διέθετε το μερίδιό του υπέρ του κοινού ταμείου για τους άπορους ναυτικούς. Όταν έπεσε η Μονεμβασιά εγκαταστάθηκε εκεί και ίδρυσε νοσοκομείο, έγινε δε έφορος του Κάστρου της Μονεμβασιάς. Απεβίωσε κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ. 
## Συγγράμματα
Κατέγραψε ημερολόγιο καθ' όλη την διάρκεια της υπηρεσίας του όπου αναφέρεται στατιστική των θεραπειών του, περιγράφοντας τα μέσα της τότε χειρουργικής και τα θεραπευτικά αποτελέσματα, ώστε να επέρχονται όσο το δυνατόν λιγότεροι θάνατοι.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Φίλιππος Μαργαρίτης (φιλικός)

Ο **Φίλιππος Μαργαρίτης** υπήρξε Έλληνας πρωτεργάτης της Επανάστασης του 1821. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μαργαρίτι της Θεσπρωτίας. 

Η καταγωγή του ήταν από πλούσια και αρχοντική οικογένεια, που ασχολούνταν με τη βιομηχανία, βαφή και ύφανση νημάτων. Εξαιτίας του φθόνου των Τούρκων η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει στον Τύρναβο για να σωθεί από σίγουρο θάνατο. Δεν έμειναν πολύ και κατέφυγαν αυτή τη  φορά στη Σμύρνη, όπου ο Μαργαρίτης κατόρθωσε ξανά να σχηματίσει σημαντική περιουσία. Διέθεσε μεγάλα ποσά για τον αγώνα του Έθνους. Ήταν από τους πρώτους μου μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία. 

Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης πήρε την οικογένειά του και κατέφυγε στα Ψαρά, για να γλυτώσει από τις σφαγές, και επειδή οι Τούρκοι σκόπευαν να τον εξοντώσουν. 

Παιδιά του ήταν ο επίσης Φίλιππος, ζωγράφος και πρώτος Έλληνας φωτογράφος, και ο Γεώργιος, επίσης ζωγράφος και λιθογράφος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Περικλής Δράκος

Ο **Περικλής Δράκος** ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από την Καβάλα.
μικρογραφία|Περικλής Δράκος

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Περικλής Δράκος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Καβάλα. Ξεκίνησε την ένοπλη δράση του κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, αρχικά συνεργαζόμενος με το *Εθνικό Κέντρο Ξάνθης*. Μεταξύ άλλων, αναλάμβανε επικίνδυνες αποστολές μεταφοράς οπλισμού στα αντάρτικα σώματα. Συγκρότησε ένοπλο σώμα που δρούσε στις περιοχές Καβάλας και Ξάνθης. Συμμετείχε στην οργάνωση της δολοφονίας του βουλγαρίζοντα Ηλία Χατζηγεώργη, στελέχους του Βουλγαρικού κομιτάτου στην Ξάνθη, το 1909 και φυγάδευσε τον εκτελεστή.

Το σώμα του πήρε μέρος στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο υπό τις διαταγές διαδοχικά των Κωνσταντίνου Μαζαράκη Αινιάνα, Βασίλειου Παπακώστα και Γεώργιου Γαλανόπουλου. Αρχικά εστάλη στη Χαλκιδική προς ενίσχυση του σώματος του Ιωάννη Ράμναλη κατά των Τουρκικών δυνάμεων και στη συνέχεια εστάλη στη Νιγρίτα προς ενίσχυση του Γεώργιου Γιαγκλή εναντίον των Βουλγάρων. Εκεί, ο Βουλγαρικός στρατός δεν αναγνώρισε τα σώματα των Γεώργιου Δαγκλή και Περικλή Δράκου, ως επίσημα Ελληνικά και βάσει της συμμαχίας του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, ζήτησαν να καταλάβουν την πόλη. Μετά την άρνηση των Μακεδόνων οπλαρχηγών, οι Βούλγαροι επιτέθηκαν αλλά στη μάχη που ακολούθησε, ηττήθηκαν. Στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, ο Περικλής Δράκος και το σώμα του πήρε μέρος σε αρκετές μάχες εναντίον των Βουλγαρικών δυνάμεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Μακεδονομάχος-επέκταση
Κατηγορία:Ιστορία της Καβάλας
Κατηγορία:Μακεδόνες
Κωνσταντίνος Γκολογκίνας

Ο **Κωνσταντίνος Γκολογκίνας** ήταν Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από την Καστοριά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Γκολογκίνας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Καστοριά. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων στην περιοχή Καστοριάς. Έδρασε με το σώμα του στην Καστοριά και τα Κορέστια, προσπαθώντας να απωθήσει τα Βουλγαρικά σώματα, συνεργαζόμενος με άλλους Έλληνες οπλαρχηγούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς
Γεώργιος Μαργαρίτης

Ο **Γεώργιος Μαργαρίτης** (Σμύρνη 1814- Αθήνα 1884) υπήρξε Έλληνας ζωγράφος και καθηγητής του 19ου αιώνα. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1814 στη Σμύρνη. Πατέρας του ήταν ο Φίλιππος Μαργαρίτης. Είχε άλλα πέντε αδέρφια, από τους οποίους γνωστότερος είναι ο Φίλιππος Μαργαρίτης, επίσης ζωγράφος και πρώτος Έλληνας φωτογράφος. Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης η οικογένειά του έφυγε από τη Σμύρνη για να γλυτώσει από τις σφαγές. Κατέφυγε στα Ψαρά κι από εκεί στη Ρώμη. Σπούδασε στο Παρίσι ζωγραφική και λιθογραφία και επιστρέφοντας στην Αθήνα το 1836 διορίστηκε πρώτος καθηγητής της ζωγραφικής στην Σχολή των Ευελπίδων και ταυτόχρονα δημιούργησε ιδιόκτητο εργαστήρι ζωγραφικής στο οποίο εγκατέστησε και μηχανήματα λιθογραφίας. Αργότερα ίδρυσε μαζί με τον αδερφό του Φίλιππο το πρώτο φωτογραφείο στην Αθήνα. Από το 1843 έως το 1853 δίδαξε χωρίς μισθό ανώτερη ζωγραφική, γυψογραφία και ελαιογραφία στο Σχολείο των Τεχνών. Ήταν μάλιστα μαζί με τον αδερφό του οι πρώτοι Έλληνες καθηγητές της σχολής. Συμμετείχε στις καλλιτεχνικές εκθέσεις των Ολυμπίων ενώ από κοινού με τον αδερφό του Φίλιππο, ανέλαβε τη διακόσμηση με τοιχογραφίες των Ανάκτόρων τόσο επί Όθωνα όσο και επί Γεωργίου Α'. Πέθανε το 1884 στην Αθήνα.

## Τεχνοτροπία & έργο
Ο Μαργαρίτης ήταν βαθύτατα επηρεασμένος από το πνεύμα του νεοκλασικισμού. Η τεχνοτροπία του χαρακτηρίζεται ως κομψή αλλά από σχεδιαστικής άποψης άκαμπτη. Αρκετά έργα του είναι προσωπογραφίες αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης ή προσωπικοτήτων της εποχής, που παρουσιάζονται με εξιδανικευτικές τάσεις. Ο πίνακάς του, Τραύμα του Καραϊσκάκη κατά την εν Αλιπέδω μάχην, βραβεύτηκε με αργυρό μετάλλιο στον διαγωνισμό των Ολυμπίων του 1870.

## Γκαλερί


File:Μαργαρίτης, Γεώργιος - Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ορμά έφιππος προς την Ακρόπολη, 1844.jpg|*Ο Καραϊσκάκης ελαύνων προς την Ακρόπολην*, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη   
File:MARGARITIS1.jpg|*Άποψη της Ακρόπολης*, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη   
File:Damenportait_mit_Kopffeder-_by_Margaritis.jpg|*Κυρία με φτερό*, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη   
File:Sapfo_betet_zu_Afrodite_-_by_Margaritis.jpg|*Η Σαπφώ προσεύχεται στην Αφροδίτη*, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη   




## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Λιθογράφοι
Σούκοι

Οι **Σούκοι** (ή **Σύκοι**) ήταν μια δακική (βορειοθρακική φυλή) που κατοικούσε στην περιοχή της σημερινής Ολτενίας (της Μικράς Βλαχίας) της Ρουμανίας. Κύρια πόλη τους ήταν η Συκίδαυα ή Σουκίδαυα (η σημερινή Κοράβια στις βόρειες όχθες του Δουνάβεως). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας
Flickr

Το **Flickr** (ελληνικά: Φλίκερ) είναι ιστοσελίδα, η οποία επιτρέπει στους χρήστες της να δημοσιεύουν φωτογραφίες και βίντεο. Δημιουργήθηκε αρχικά από την εταιρία Ludicorp και ύστερα εξαγοράστηκε από την Yahoo!. Η υπηρεσία χρησιμοποιείται συχνά από bloggers για να ενσωματώσουν τις φωτογραφίες τους στα blogs τους. Τον Σεπτέμβριο του 2010, το Flickr έφτασε τα 5 δις. φωτογραφιών. Αρκετές από τις φωτογραφίες του Flickr κυκλοφορούν υπό την άδεια Creative Commons. Η εγγραφή στο Flickr μπορεί να είναι είτε δωρεάν είτε επί πληρωμή, η οποία παρέχει περισσότερα δικαιώματα στους χρήστες του.

## Ιστορία
Το Flickr δημιουργήθηκε αρχικά από την εταιρία Ludicorp που εδρεύει στο Βανκούβερ. Το Flickr ήταν αρχικά μια υπηρεσία που φιλοξενούσε chat rooms με δυνατότητα ανταλλαγής φωτογραφιών μεταξύ των χρηστών. Τον Μάρτιο του 2005, η Yahoo! αγόρασε την Ludicorp και, επομένως, το Flickr. Κατά την περίοδο 26 Ιουνίου-2 Ιουλίου 2005, οι φωτογραφίες του Flickr μεταφέρθηκαν από τους servers του Καναδά στους servers των Ηνωμένων Πολιτειών, οπότε όλο το περιεχόμενο της ιστοσελίδας περιήλθε στον νόμο των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 16 Μαΐου 2006 έγινε αναβάθμιση της ιστοσελίδας. Τον Δεκέμβριο του 2006, το όριο μεγέθους των upload ανά χρήστη ανέβηκε από 20 MB σε 100 MB. Το 2007, ζητήθηκε από τους χρήστες που δημιούργησαν λογαριασμό πριν από την αγορά της ιστοσελίδας από την Yahoo! να δημιουργήσουν λογαριασμό στο Yahoo! έτσι ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν την ιστοσελίδα. Αυτή η πράξη κατακρίθηκε από ορισμένους χρήστες του Flickr. Τον Μάιο του 2009 δημιουργήθηκε μια νέα άδεια για τις φωτογραφίες που «ανεβάζει» η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία, ωστόσο, δεν φέρει πνευματική ιδιοκτησία. Τέλος, την 1 Ιουνίου 2009, το Flickr μπλοκαρίστηκε στην Κίνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστοσελίδες διαμοιρασμού εικόνων
Θεόδωρος Ηπίτης

Ο **Θεόδωρος Ηπίτης** (- *Φιόντορ Πετρόβιτς Ηπίτης*, 1822-1879) ήταν έλληνας στρατιωτικός με σημαντική ανασυγκροτική δράση στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος. Γεννήθηκε στην Οδησσό τον Σεπτέμβριο του 1822. Πατέρας του ήταν ο ιατρός Πέτρος Ηπίτης. Σε ηλικία οκτώ χρονών πήγε στη Γενεύη όπου τέλειωσε το σχολείο. Επέστρεψε στην Ελλάδα και γράφτηκε στη Φυσικομαθηματική του Πανεπιστημίου. Έφυγε όμως για τη Ρωσία, όπου εξακολούθησε τα μαθήματα στα Πανεπιστήμια του Χάρκοφκ και Κρεμεντσούκ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι και Μετς, όπου επιδόθηκε στις στρατιωτικές σπουδές, τις οποίες ολοκλήρωσε στη Στρατιωτική Σχολή της Πετρούπολης. Κατατάχτηκε ως αξιωματικός στον Ρωσικό στρατό. Παραιτήθηκε το 1849 και επέστρεψε στην Αθήνα, όπου κατατάχτηκε ως ανθυπολοχαγός του μηχανικού στον ελληνικό στρατό. Παντρεύτηκε την πρωτότοκη θυγατέρα του προέδρου του υπουργικού συμβουλίου Αντώνιου Κριεζή. Διετέλεσε καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων μέχρι το 1852. Ακολούθως του ανατέθηκε η διοργάνωση του πυροσβεστικού σώματος που μόλις είχε συσταθεί. Υπηρέτησε ξανά στη Διεύθυνση του Μηχανικού και του ανατέθηκε πάλι η διδασκαλία μέχρι το 1868. Προσλήφθηκε ως λοχαγός α' τάξης στο σώμα των Γενικών Επιτελών, και έγινε αρχηγός του επιτελείου του κατά τα μεθόρια στρατού. Του ανατέθηκε η κατασκευή λεπτομερούς τοπογραφικού χάρτη της Στερεάς Ελλάδας, η μελέτη της χώρας από ιστορική και στρατιωτική έποψη και η σχεδίαση ολόκληρου συστήματος οδοποιίας. Περιέπεσε σε δυσμένεια και γι' αυτό ζήτησε την αποστράτευσή του το 1879. Αργότερα επέστρεψε ως ιδιώτης στη διεύθυνση του τμήματος του πυροβολικού στο Υπουργείο των Ναυτικών. Απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1887. Γιοι του ήταν οι στρατιωτικοί Αντώνιος Ηπίτης και Ιωάννης Ηπίτης.
## Μελέτες
* Μελέτη της πρώτης οροθετικής γραμμής
* Έρευνα του εδάφους και των στρατιωτικών θέσεων
* Προσδιορισμός των αμυντικών σημείων
* Επιθεώρηση των βιομηχανικών έργων των Μεταλλουργείων του Λαυρίου
* Σχεδίαση της διακλαδώσεως των υδραγωγικών σωλήνων της πόλης Αθηνών
* Μελέτη των λιμενικών έργων Πειραιώς, Πατρών, Ύδρας
* Διευθέτηση της κοίτης του χιμάρου Καρπενησίου
* Μελέτη και σχεδιαγράφηση της αποξηράνσεως της Κωπαΐδος
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Τράλλεις (Θρακική φυλή)

Οι **Τράλλεις**, **Τραλλιανοί** ή **Τράλλοι** ήταν θρακική φυλή που υπηρέτησε Ελληνιστικούς βασιλιάδες. Ήταν Βάρβαροι, και απασχολούνταν ως μισθοφόροι, εκτελεστές και βασανιστές στην Ασία . Ο Λίβιος (59 π.Χ.–17 μ.Χ.) τους αποκαλούσε Ιλλυριούς. Ο Στράβων (64 π.Χ.–24 μ.Χ.) στα *Γεωγραφικά* είχε αποδώσει την ίδρυση της αρχαίας πόλης των Τράλλεων (Τράλλεις) στην κοιλάδα του Μαιάνδρου στη Μικρά Ασία στου Τράλλεις και τους Αργίους. Αυτή η παράδοση έχει χαρακτηριστεί πλασματική και συμπτωματική ερμηνεία. Ο Σκότος αρχαιολόγος W. M. Ramsay (1851–1939) πίστευε ότι οι Τράλλεις, πολεμική φυλή, είχε διασχίσει τον Ελλήσποντο και είχαν εγκατασταθεί στη Μυσία, Λυδία, Φρυγία, Καρία, και Λυκία, στη σημερινή δυτική Τουρκία. Ένα μέρος της φυλής φαίνεται ότι μετανάστευσε στην Ιλλυρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Κατηγορία:Αρχαία Θράκη
Κατηγορία:Αρχαία φύλα στα Βαλκάνια
Σκυρμιάδες

Το θρακικό φύλο των Σκυρμιάδων αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ότι ζούσε μεταξύ των παραλιακών πόλεων της Απολλωνίας και της Μεσημβρίας του Ευξείνου Πόντου. Κατά την περσική προέλαση του Δαρείου παραδόθηκαν στον τελευταίο αμαχητί. 

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (οπλαρχηγός)

Ο **Ανδρέας Παναγιωτόπουλος** ή "καπετάν Τζήκας" ήταν Μακεδονομάχος και έφεδρος αξιωματικός από την Κλεισούρα Καστοριάς.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Κλεισούρα Καστοριάς. Συνεργάστηκε με διάφορα ελληνικά ένοπλα σώματα και διετέλεσε οπλαρχηγός δικής του ομάδας στις περιοχές της Κλεισούρας, της Καστοριάς και Εορδαίας. Η συμβολή του κατά το Μακεδονικό Αγώνα ήταν ιδιαίτερα σημαντική . Αποτέλεσε μέλος της *Επιτροπής Αγώνος Κλεισούρας*. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε και στην επίθεση εναντίον της Ζαγορίτσανης, την 25η Μαρτίου του 1905.
Για τη συμβολή του στον Μακεδονικό Αγώνα, έλαβε το βαθμό του έφεδρου λοχαγού Πυροβολικού.

Την περίοδο της Κατοχής, υπήρξε αρχικά μέλος του ΕΛΑΣ, από τον οποίο αποχώρησε στις αρχές του 1943 για να συμμετάσχει στις εθνικιστικές ομάδες της ΕΚΑ.

Την περίοδο 1943 - 1944 συμμετείχε ως σταθμάρχης Κλεισούρας στην ένοπλη δοσιλογική και αντικομμουνιστική οργάνωση του συνταγματάρχη Γεωργίου Πούλου. Το 1943 μεσολάβησε στους Γερμανούς, ώστε να αποσοβήσει την καταστροφή των Ασπρογείων Φλώρινας που είχε σχεδιαστεί από τους κατακτητές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Γεώργιος Κολίτσης

Ο **Γεώργιος Κολίτσης** ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τα Χαλάρα Καστοριάς της περιοχής Κορεστίων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Κολίτσης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Χαλάρα της περιοχής των Κορεστίων της Π.Ε. Καστοριάς. Συνεργάστηκε με διάφορα Ελληνικά ένοπλα σώματα ως οπλαρχηγός δικής του ομάδας στις περιοχές της Καστοριάς και Φλώρινας. Η συμβολή του ήταν ιδιαίτερα σημαντική κατά τον Μακεδονικό Αγώνα. Διετέλεσε μέλος της *Εθνικής Επιτροπής Ποδοβίστης* (μαζί με τους παπά - Ηλία Παπαδημητρίου και Λάμπρο Παπαδόπουλο) και συνεργάστηκε με το σώμα του, με τον Γεώργιο Τσόντο (Βάρδα) σε πολλές επιχειρήσεις κατά βουλγαρικών ομάδων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Μακεδόνες
Ιωσήφ Καίσαρης

Ο **Ιωσήφ Καίσαρης** (1845 - 1923) ήταν σπουδαίος Έλληνας συνθέτης. Ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Σπυρίδωνα Καίσαρη επίσης σπουδαίου συνθέτη, που είχε και εκείνος καταταχθεί στη στρατιωτική μουσική. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1845. Σπούδασε μουσική στη Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας έχοντας καθηγητή τον Μάντζαρο και μετά την ολοκλήρωση των εκεί σπουδών του συνέχισε στο εξωτερικό. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανέλαβε μουσικός καθηγητής σε φιλαρμονικές της Επτανήσου. Το 1889 κατατάχθηκε στη στρατιωτική μουσική μπάντα στην οποία και αναδείχθηκε ταχύτατα. Το 1905 ανέλαβε τον βαθμό του γενικού ανωτάτου επιθεωρητού της στρατιωτικής μουσικής και της μπάντας της ανακτορικής φρουράς. Ο Ιωσήφ Καίσαρης πέθανε το 1923.

## Το έργο του

Υπήρξε συνθέτης συμφωνιών, οπερέτας, πολλών εμβατηρίων, όπως το «Νενικήκαμεν» των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, το εμβατήριο "Αβέρωφ",  το βασιλικό πένθιμο του βασιλέως Γεωργίου Α΄, ή το πριγκιπικό γαμήλιο εμβατήριο του πρίγκιπα Γεωργίου και Μαρίας Βοναπάρτη, αλλά  και πολλών άλλων μικρότερων έργων, όπως  θεατρικά και κυρίως ευρωπαϊκά χορευτικά, ιδιαίτερα πόλκες, όπως η "Καρδερίνα" και πολλά βαλς, για τα οποία μάλιστα είχε χαρακτηριστεί ο «Έλληνας Γιόχαν Στράους» ή «Γιόχαν Στράους της Ελλάδος». Από τα βαλς του Ι. Καίσαρη ξεχώριζε το «Μη μου άπτου».

## Παραπομπές


## Πηγές

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ.10ος, σελ. 58

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Σπυρίδων Καίσαρης

Ο **Σπυρίδων Καίσαρης** (1859-1946) του Νικολάου, ήταν σπουδαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης. 

Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1859. Ήταν μικρότερος αδελφός του Ιωσήφ Καίσαρη. Κατατάχθηκε στη στρατιωτική μουσική της Αθήνας, όπου και αναδείχτηκε σχετικά γρήγορα. Το 1888 ανέλαβε αρχιμουσικός του πυροβολικού και το 1892 καθηγητής του Ωδείου Αθηνών και στη συνέχεια έφορος και καθηγητής πνευστών οργάνων και για αρκετά χρόνια διευθυντής των στρατιωτικών μπαντών. Επίσης ανέλαβε την οργάνωση της φιλαρμονικής μπάντας της Αθήνας, του Πειραιά, της Σύρου και της Ζακύνθου. Αποστρατεύθηκε το 1922. Έγραψε πολλά εμβατήρια μεταξύ των οποίων και το αφιερωμένο στον Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ «Του αϊτού ο γιος», το εμβατήριο "Η ελληνική σημαία", διάφορα χορωδιακά και το μελόδραμα «Ολονυχτιά της Κρήτης», στο οποίο ανήκει και το περίφημο κατά την Επανάσταση της Κρήτης (1896-1897) γενόμενο «Από φλόγες η Κρήτη ζωσμένη». 

Ο Σπυρίδων Καίσαρης πέθανε στις 6 Απριλίου του 1946.

## Πηγές
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ.10ος, σελ. 58

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Χρήστος Τσαούσης

Ο **Χρήστος Τσαούσης** (; - 1944) ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Γκόσνο (''σήμ.'' Λαχανόκηποι) Καστοριάς.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Τσαούσης του Αλεξίου (ή Αλεξάνδρου) γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Γκόσνο (''σήμ.'' Λαχανόκηποι) Καστοριάς. 

Αρχικά συνεργάστηκε με το σώμα του Λάζαρου Αποστολίδη, του οποίου υπήρξε και πρωτοπαλίκαρο έως το 1908. Επικεφαλής δικής του ομάδας, συνεργάστηκε με τον Κρητικό Πέτρο Μάνο, το 1908 και στη συνέχεια με τον Στέφο Γρηγορίου. Έδρασε στις περιοχές Καστοριάς και Φλώρινας.

Σκοτώθηκε κατά τη Γερμανική κατοχή, το 1944, όταν υπήρξε ένα από τα θύματα της Βουλγαρικής οργάνωσης "Οχράνα" που έδρασε για ένα χρόνο στην περιοχή Καστοριάς.

## Φωτοθήκη

αρχείο:Lazaros-Apostolidis-band.jpg|Ααπό αριστερά προς τα δεξιά δεύτερος ο Χρήστος Τσαούσης και τρίτος ο Λάζος Αποστολίδης, σε φωτογραφία του 1908, του Λεωνίδα Παπάζογλου.
αρχείο:Lazos Apostolidis.jpg|Μακεδονομάχοι του σώματος του Λάζου Αποστολίδη, σε φωτογραφία του 1908, του Λεωνίδα Παπάζογλου.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Συκαιβόες

Οι Συκαιβόες (αρχ. ελληνικά Συκαιβόαι) ήταν θρακική φυλή που την ανέφερε ο Πολύαινος στο έβδομο βιβλίο των στρατηγημάτων του.

## Πηγές
* Πολυαίνου στρατηγήματα βιβλίο έβδομο

 

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Χαράλαμπος Στακόπουλος

Ο **Χαράλαμπος Στακόπουλος** ή **Στάκος** ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Μπάλτζα (''σήμ.'' Μελισσοχώρι) Θεσσαλονίκης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χαράλαμπος Στακόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Μπάλτζα (''σήμ.'' Μελισσοχώρι) Θεσσαλονίκης. Συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής και έδρασε καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα στις περιοχές Θεσσαλονίκης, Λαγκαδά και λίμνης των Γιαννιτσών. Συνέβαλε με το σώμα του, τα λοιπά Ελληνικά αντάρτικα σώματα, που δρούσαν στην Κεντρική Μακεδονία, σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων και Οθωμανικών δυνάμεων.

Πέθανε το 1944.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Παναγιώτης Ζωγράφος

thumb|''Πόλεμος της Τριπολιτζάς και των πέριξ αυτής χωρίων''. Πίνακας του Δημήτριου Ζωγράφου με την καθοδήγηση του Μακρυγιάννη.
Ο **Δημήτριος Ζωγράφος**  ήταν Έλληνας ζωγράφος και αγωνιστής του 1821, ο οποίος αποτελεί θρύλο για την ελληνική τέχνη χάρη στη συνεργασία του με τον Ιωάννη Μακρυγιάννη.

Ο στρατηγός τον κάλεσε μαζί με τον γιό του Παναγιώτη Ζωγράφο για να εικονογραφήσουν τις μεγάλες στιγμές της ελληνικής επανάστασης του 1821. Ο Μακρυγιάννης έμαθε γράμματα στα γεράματά του για να γράψει τα απομνημονεύματά του. Πίστευε όμως, ότι εκτός από τον γραπτό λόγο, χρειάζονταν και εικόνες, αφού το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων ήταν αγράμματοι. 

Αρχικά ανάθεσε σε έναν Ευρωπαίο να του ζωγραφίσει, γρήγορα όμως κατάλαβε ότι δεν χρειάζονταν καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις, αλλά εικόνες περιγραφικές με όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θα ήταν ικανά να εξιστορήσουν με ακρίβεια το θέμα που απεικόνιζαν. Έτσι στράφηκε στον Παναγιώτη Ζωγράφο, παλαίμαχο αγωνιστή από τη Βορδόνια Λακωνίας. Ο Δημήτριος Ζωγράφος ήταν αυτοδίδακτος λαϊκός ζωγράφος, αγιογράφος της μεταβυζαντινής λαϊκής παράδοσης και ως αγωνιστής είχε δει με τα ίδια του τα μάτια όλα αυτά που ο Μακρυγιάννης του ανέθετε να περιγράψει. 

Ο Δημήτριος φιλοτέχνησε 4 σειρές απο 24 θέματα (υδατογραφίες). Αντίγραφα των πινάκων φτιάχτηκαν από τον γιο του Παναγιώτη και από τον ίδιο τον Δημήτριο και μοιράστηκαν όπως ήθελε ο Μακρυγιάννης στον βασιλιά Όθωνα, στον τσάρο της Ρωσίας, τον βασιλιά της Γαλλίας και τη βασίλισσα της Αγγλίας. Στα εν λόγω έργα, συνεπώς, συνδυάζεται η "χειρ του Ζωγράφου με τη διήγηση του Μακρυγιάννη". Το έργο του θεωρείται "*αντίλογος στην ακαδημαϊκή παράδοση της Σχολής του Μονάχου*" (Μ. Στεφανίδης) και προδρομικό του Θεόφιλου, ενώ ο Γιάννης Τσαρούχης έκανε λόγο για "*αθώα, σοφή ζωγραφική*".

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

### Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι
Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Θεσπιών

Ο **Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου** αποτελεί χριστιανικό ναό που βρίσκεται στις Θεσπιές, ιστορική περιοχή του νομού Βοιωτίας. Η ίδρυση της ενορίας χάνεται στα βάθη των αιώνων, καθώς διαθέτουμε ιστορική μαρτυρία ύπαρξης επισκοπής Θεσπιών τον 7ο και 8ο μ.Χ. αιώνα.

Το κέντρο της ενορίας είναι ο ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος θεμελιώθηκε το 1895 στο χώρο του παλαιότερου και μικρότερου ναού και εγκαινιάστηκε το 1912.

Ο λιθόκτιστος ναός ρυθμού βασιλικής μετά τρούλου κοσμείται εσωτερικά με εξαιρετικής τέχνης ξυλόγλυπτο τέμπλο, κατασκευής 1996, στο οποίο είναι αναρτημένες οι εικόνες του παλαιού κτιστού τέμπλου, έργα αγιορειτών αγιογράφων από την Ν. Σκήτη (χρονολογίας 1912).

Η εκκλησία άρχισε να ανακαινίζεται και να αγιογραφείται το 1984. Κατά τα έτη 1987-1989 κατασκευάστηκε ο πρόναος και το λιθόκτιστο κωδωνοστάσιο και διαμορφώθηκε στο γυναικωνίτη παρεκκλήσιο αφιερωμένο στην Αγία Αναστασία την Ρωμαία.

Παραπλεύρως της εκκλησίας μεταξύ των ετών 1986-1991 ανοικοδομήθηκε το Πνευματικό Κέντρο της ενορίας, για τη διακονία του έργου της κατηχήσεως και της φιλανθρωπίας.

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Στερεά Ελλάδα
Κατηγορία:Θρησκεία στη Βοιωτία
Θεσπιες
Ιωάννης Αναστασάκης (αγωνιστής)

Ο **Ιωάννης Αναστασάκης** υπήρξε αγωνιστής από την Κρήτη. Γεννήθηκε στον Κίσαμο. Όταν έγινε η επανάσταση στην Κρήτη, ήταν από τους πρώτους που πήραν τα όπλα. Ανακηρύχτηκε αρχηγός του ανατολικού τμήματος της επαρχίας Κισάμου από την Γενικής Συνέλευσης των Κρητών που έγινε το 1866 στο Προσνέρφ του Αποκορώνου. Διακρίθηκε για την ανδρεία και την στρατιωτική δεξιότητα σε πολλές μάχες. Συνέχισε να πολεμάει μέχρι το τέλος της επανάστασης και μέχρι που αποφασίστηκε η κατάπαυση του αγώνα. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα
Νικόλαος Ανδρακός

Ο **Νικόλαος Ανδρακός** υπήρξε Έλληνας αγωνιστής του 1821. Γεννήθηκε στα Σφακιά. Νεότατος κατέφυγε στην Μικρά Ασία, όπου μαζί με άλλους Έλληνες διεξήγαγε πόλεμο κατά των Τούρκων. Μυήθηκε μαζί με τους συντρόφους του στην Φιλική Εταιρεία και επέστρεψε γρήγορα στην Ελλάδα για να πολεμήσει. Άρχισε να πολεμάει στην Κρήτη από το 1821. Το 1824 πήγε μαζί με άλλους Κρήτες στην Πελοπόννησο και πήρε εκεί μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις. Φονεύτηκε στο Ναυαρίνο το 1825. Αδελφός του ήταν ο Σταύρος.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σταύρος Ανδρακός

Ο **Σταύρος Ανδρακός** υπήρξε Έλληνας αγωνιστής του 1821. Γεννήθηκε στα Σφακιά. Αδερφός του ήταν ο Νικόλαος. Μικρός πήγε στη Ρουμανία και βρέθηκε στο Γαλάζιο όταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης εισέβαλε στη Βλαχία τον Μάρτιο του 1821. Μαζί με τους εξακόσιους Κρήτες που βρέθηκαν εκεί πήρε μέρος στην άμυνα της πόλης. Μετά κατέβηκε στη Σάμο, και πήρε εκεί μέρος στην απόκρουση των Τούρκων. Από εκεί επέστρεψε στην Κρήτη και συνέχισε τον αγώνα. Φονεύτηκε το 1825 στη μάχη κοντά στο χωριό Αμνάτο Ρεθύμνης.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νικόλαος Ανδρούλακας

Ο **Νικόλαος Ανδρούλακας** υπήρξε Έλληνας αγωνιστής του 1821. Γεννήθηκε στα Σφακιά. Η καταγωγή του ήταν από επιφανή οικογένεια της Ανώπολης Σφακίων. Πήρε μέρος στην συνέλευση των Σφακιών που έγινε στις 29 Μαΐου 1821 στο Πονίδριο της Θυμινανής Παναγίας για να κανονίσει τις πρώτες ενέργειες της επανάστασης στην Κρήτη. Συμμετείχε σε πολλές μάχες, ήταν επικεφαλής των συγχωριανών του και διακρίθηκε πολλές φορές. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Πρεσβυτεριανή Εκκλησία (ΗΠΑ)

Η **Πρεσβυτεριανή Εκκλησία (ΗΠΑ)** (αγγλ.: *Presbyterian Church (U.S.A.)* ή εν συντομία *PC(USA)*) είναι Προτεσταντικό χριστιανικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανήκει στη Μεταρρυθμισμένη παράδοση, και είναι το μεγαλύτερο Πρεσβυτεριανό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με 1,760,200 μέλη, στα τέλη του 2013.

Ιδρύθηκε το 1983 μετά τη συγχώνευση της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και της Ενωμένης Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σήμερα είναι μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών και της Παγκόσμιας Κοινωνίας Αναμορφωμένων Εκκλησιών.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη σελίδα της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας (ΗΠΑ)

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Πρεσβυτεριανή Εκκλησία στην Αμερική

Η **Πρεσβυτεριανή Εκκλησία στην Αμερική** (αγγλ.: *Presbyterian Church in America* ή εν συντομία *PCA*) είναι Ευαγγελικό Προτεσταντικό χριστιανικό δόγμα και το δεύτερο μεγαλύτερο Πρεσβυτεριανό εκκλησιαστικό σώμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία (ΗΠΑ). Η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία στην Αμερική δίνει έμφαση στον ευαγγελισμό, στο ιεραποστολικό έργο, και στην χριστιανική εκπαίδευση. Ως στόχος της τίθεται το να είναι *πιστή στις Γραφές, σύμφωνη με την Μεταρρυθμισμένη πίστη, και υπάκουη στη Μεγάλη Αποστολή*.

## Σύγκριση με άλλα Πρεσβυτεριανά δόγματα
Η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία στην Αμερική, κοινωνικά και θεολογικά είναι πιο συντηρητική από την μεγαλύτερη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία (ΗΠΑ). Εν γένει είναι λιγότερο συντηρητική από την Ορθόδοξη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία, αλλά πιο συντηρητική από την Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία, αν και οι διαφορές μπορεί να ποικίλουν από πρεσβυτέριο σε πρεσβυτέριο, ή ακόμη και από συνάθροιση σε συνάθροιση. Η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία στην Αμερική, δεν αναγνωρίζει τη χειροτονία γυναικών ως ποιμένες, πρεσβύτερους και διακόνους. Η Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία θεωρεί ότι αυτό το θέμα ως *μη ουσιώδες*, όπου εναπόκειται στην κάθε τοπική εκκλησία. Επίσης, οι συναθροίσεις των εκκλησιών της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στην Αμερική έχουν διάφορα είδη λατρείας (παραδοσιακό Πρεσβυτεριανό, λειτουργικό, σύγχρονο), ενώ οι περισσότερες της Ορθόδοξης Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας κρατούν το παραδοσιακό Σκωτσέζικο και Ιρλανδικό στυλ, με την υμνωδία μόνο ψαλμών και παλαιών ύμνων.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη σελίδα της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στην Αμερική

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Ορθόδοξη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία

Η **Ορθόδοξη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία** (αγγλ.: *Orthodox Presbyterian Church* ή εν συντομία *OPC*) είναι μικρό συντηρητικό Πρεσβυτεριανό δόγμα που βρίσκεται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκε από συντηρητικά μέλη της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τα οποία είχαν αντιδράσει έντονα στην κυρίαρχη νεωτεριστική θεολογία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Με επικεφαλής τον Τζον Γκρέσαμ Μάκεν, η εκκλησία προσπάθησε να διατηρήσει το ιστορικό Καλβινισμό εντός της Πρεσβυτεριανής δομής. Ο τίτλος *Ορθόδοξη* στην επίσημη ονομασία της, δηλώνει την προσήλωσή της στην ορθόδοξη Καλβινιστική Προτεσταντική διδασκαλία, και δεν συνδέεται με την Ανατολική Χριστιανοσύνη.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη σελίδα της Ορθόδοξης Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία

Η **Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία** (αγγλ.: *Evangelical Presbyterian Church* ή εν συντομία *EPC*) είναι Αμερικανικό εκκλησιαστικό δόγμα του Προτεσταντικού Χριστιανισμού, με Πρεσβυτεριανή και Μεταρρυθμισμένη θεολογία ορθόδοξης συντηρητικής κατεύθυνσης. Η έδρα της Γενικής Σύναξης της Εκκλησίας, βρίσκεται στην πολιτεία του Μίσιγκαν.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη σελίδα της Ευαγγελικής Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Γουεσλεϊανή Εκκλησία

Η **Γουεσλεϊανή Εκκλησία** (αγγλ.: *Wesleyan Church*) είναι ευαγγελικό, αγιαστικό, χριστιανικό δόγμα με εκκλησίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Νότια Αφρική, στη Ναμίμπια, στη Σιέρα Λεόνε, σε διάφορες χώρες της Ασίας και στην Αυστραλία. Η εκκλησία είναι μέρος του Αγιαστικού κινήματος και έχει τις ρίζες της στη διδασκαλία του Τζον Γουέσλεϋ, απ' τον οποίον έχει λάβει και το όνομά της. Έχει Μεθοδιστική και Αρμινιανική θεολογία.

## Στατιστικά
Η Γουεσλεϊανή Εκκλησία έχει πάνω από 516,203 μέλη σε περισσότερες από 5,800 τοπικές εκκλησίες παγκοσμίως, και δραστηριοποιείται σε σχεδόν 100 χώρες. Το 2015, στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπήρχαν 231,339 μέλη σε 1,700 κοινότητες. Η παγκόσμια έδρα της βρίσκεται στην πολιτεία της Ιντιάνα.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη σελίδα της Γουεσλεϊανή Εκκλησία

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Εκκλησία του Ναζωραίου

Η **Εκκλησία του Ναζωραίου** (αγγλ.: *Church of the Nazarene*) είναι Ευαγγελικό χριστιανικό δόγμα που προέκυψε από το Αγιαστικό κίνημα του 19ου αιώνα στη Βόρεια Αμερική, με τα μέλη του να είναι κοινώς αποκαλούμενα ως *Ναζωραίοι*. Είναι το μεγαλύτερο Γουεσλεϊανό-Αγιαστικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 2009, η Εκκλησία του Ναζωραίου είχε 1,945,542 μέλη και 24,285 εκκλησίες σε 156 διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Τα περισσότερα μέλη της Εκκλησίας βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά (652,755), στην Αϊτή (116,000), στη Γουατεμάλα (81,575) στο Μπανγκλαντές (65,000), και στην Ινδία (59.039).

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη σελίδα της Εκκλησίας του Ναζωραίου 

Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Όττο Βάινινγκερ

Ο **Όττο Βάινινγκερ** ή, όπως είναι ευρύτερα γνωστός, **Ότο Βάινινγκερ** (γερμανικά: *Otto Weininger*, Βιέννη, 3 Απριλίου 1880 - Βιέννη, 4 Οκτωβρίου 1903) ήταν Αυστριακός φιλόσοφος.

Το 1903, εξέδωσε το βιβλίο του *Geschlecht und Charakter* (*Φύλο και Χαρακτήρας*) το οποίο όμως, έγινε γνωστό μόνο μετά την αυτοκτονία του, όταν ήταν μόλις 23 ετών. Σήμερα, το έργο του προκαλεί διαμάχες καθώς ορισμένοι το θεωρούν μισογυνιστικό και αντισημιτικό ενώ άλλοι το αναγνωρίζουν για την ουσιαστική μελέτη του περί της φύσης της μεγαλοφυΐας. Ο Βάινινγκερ γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1880 στη Βιέννη, γιος του Εβραίου Λέοπολντ Βάινινγκερ (Leopold Weininger) και της γυναίκας του Άντελαϊντ (Adelheid). Αποφοίτησε από το σχολείο το 1897 και εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Εκεί, σπούδασε φιλοσοφία και ψυχολογία, καθώς και εμβάθυνε τις γνώσεις του στις φυσικές επιστήμες και την ιατρική. Παράλληλα διδάχθηκε Ελληνικά, Λατινικά, Γαλλικά και Αγγλικά, καθώς και Ιταλικά. Το 1901, προσπάθησε να εκδώσει το πρώτο του έργο *Eros und die Psyche* το οποίο μάλιστα κατέθεσε ως πτυχιακή εργασία. Το Πανεπιστήμιο το αποδέχτηκε και έτσι του δόθηκε διδακτορικό δίπλωμα. Το βιβλίο του διαβάστηκε από τον Σίγκμουντ Φρόιντ, ο οποίος, όμως, δεν το πρότεινε σε κάποιον εκδότη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Α.Σ. Οδυσσέας Κορδελιού

thumb|right|131px|Το παλιό σήμα του Οδυσσέα Κορδελιού.
 
Ο **Αθλητικός Σύλλογος Κορδελιού «ο Οδυσσέας»** βρίσκεται στη συνοικία Νέο Κορδελιό του νομού Θεσσαλονίκης. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Γήπεδο Οδυσσέα Κορδελιού. Έχει αγωνιστεί συνολικά 8 περιόδους στις επαγγελματικές εθνικές κατηγορίες της Ελλάδας (1 φορά στη Β΄ Εθνική και 7 φορές στη Γ΄ Εθνική).

## Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1947 από τον Οδυσσέα Ξυλένιο. Η ομάδα του Κορδελιού έως και το 1977 συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα Β΄ και Γ΄ κατηγορίας ΕΠΣΜ. Αγωνίστηκε συνολικά 8 περιόδους στις επαγγελματικές κατηγορίες της χώρας (1 φορά στην Β' εθνική και 7 φορές στην Γ' εθνική).

Η μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου ήρθε το 1985 όταν σε αγώνα για την φάση του κυπέλλου Ελλάδας νίκησε 3-1 τον ΟΦΗ, ομάδα 1ης Εθνικής κατηγορίας και πήρε την πρόκριση για την επόμενη φάση. Το 1998 αναδείχτηκε κυπελούχος Ε.Π.Σ.Μ. επικρατώντας στον τελικό της Κρήνης με 2-1.

Τη σεζόν 2010-2011 νίκησε στα πέναλτι με 5-2 τον Ολυμπιακό Κύμινων και αναδείχτηκε για δεύτερη φορά κυπελλούχος ΕΠΣΜ. Πρώτος σκόρερ στις επαγγελματικές κατηγορίες είναι ο Γρηγόρης Κεμπαμπίδης με 60 γκολ, ενώ πρώτος σκόρερ στις ερασιτεχνικές είναι ο Αλέξης Τοξιάδης με 110 γκολ. Τη σεζόν 2011 - 2012 τερμάτισε 1ος στον 2ο όμιλο της Δ΄ Εθνικής και προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική.  Τη σεζόν 2013-2014 υποβιβάστηκε στην Δ' Εθνική αφού τερμάτισε στην 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Το 2012 η ΜΑΣ Δόξα Ελευθερίου Κορδελιού όπως και ο Α.Σ. Ταύροι Ελευθέριου Κορδελιού συγχωνεύτηκαν με τον Οδυσσέα Κορδελιού για να δημιουργηθεί μια νέα ομάδα θυγατρική του Οδυσσέα Κορδελιού με τον τίτλο ΑΣ Νέοι Οδυσσέα Κορδελιού η οποία αγωνιζόταν στην Β ερασιτεχνική κατηγορία της ΕΠΣΜ.

## Πορεία σε Εθνικές Κατηγορίες
* 1980-81: Β΄ Εθνική 
* 1982-83: Γ΄ Εθνική 
* 1983-84: Γ΄ Εθνική
* 1984-85: Γ΄ Εθνική 
* 1985-86: Γ΄ Εθνική 
* 1989-90: Γ΄ Εθνική 
* 1990-91: Γ΄ Εθνική 
* 1992-93: Γ΄ Εθνική 
* 2012-13: Γ΄ Εθνική 
* 2013-14: Γ΄ Εθνική 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Οδυσσέα Κορδελιού

Κατηγορία:Οδυσσέας Κορδελιού
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Βαθύφωνη Βιόλα

right|thumb|295px|''Βαθύφωνη βιόλα, βιόλα & βιολί''
Η **βαθύφωνη βιόλα** είναι ένα όργανο τεσσάρων χορδών, που βρίσκεται όσον αφορά την έκταση και τον ήχο μεταξύ της βιόλας και του βιολεντσέλου.

Το τονικό της ύψος και το ηχόχρωμα της είναι αυτό του τενόρου, συμπληρώνοντας έτσι μελωδικά και αρμονικά μια πιο σταθερή ηχητική ισορροπία στο κουαρτέτο εγχόρδων, δηλαδή ολοκληρώνοντας και ανανεώνοντας την παραδοσιακή του μορφή. Είναι γνωστό, ότι όλες οι οικογένειες των οργανικών συνόλων βασίζονται στο φωνητικό τραγούδι, δηλαδή στη διαίρεσή του σε **[[σοπράνο]]**, **[[κοντράλτο]]**, **[[τενόρος]]** και **[[μπάσσο]]**, που αντιστοιχεί στη διαίρεση του τονικού σύμπαντος σε τέσσερις βασικές περιοχές, όπως είναι η ομάδα των ξύλινων οργάνων, των μεταλλικών κ.τ.λ. στην ορχήστρα.

Με την εισαγωγή της βαθύφωνης βιόλας στην οικογένεια των εγχόρδων επιτυγχάνεται η ανεξαρτησία και διαφορετικότητα τεσσάρων ηχοχρωμάτων και μια ακριβέστερη ηχητική ισορροπία, εξαιτίας των συνακόλουθων αρμονικών μεταξύ των δονούμενων σωμάτων, της μαθηματικής τους σχέσης και του μεγέθους που διατηρούν μεταξύ τους.

Έτσι όπως το Βιολοντσέλο είναι η χαμηλή οκτάβα της Βιόλας, η Viola Profonda είναι η χαμηλή οκτάβα του Βιολιού.

**Τρόπος ερμηνείας:** όπως και στο Βιολί, επάνω στον ώμο.

**Κούρδισμα:**
Σολ, Ρε, Λα, μι` (ή σε: Φα, Ντο, Σολ, ρε`)

**Πιθανές σημειογραφίες:**
Στο κλειδί του σολ (όπως και στο βιολί, αλλά ηχεί μια οκτάβα χαμηλά).

Στο κλειδί του Ντο της Κοντράλτο, αλλά ηχεί μια τέταρτη χαμηλά (δηλαδή ηχεί σε μεταφορά).

Στο κλειδί του Ντο του Τενόρου (χωρίς μεταφορά).

## Ιστορία
Η βαθύφωνη βιόλα κατανοήθηκε, αναπτύχθηκε και ονομάστηκε από τον συνθέτη, διευθυντή και ερευνητή οργάνων Βολιβιανό Gerardo Yañez. Το πρωτότυπο της ευρεσιτεχνίας παρουσιάστηκε σε συναυλία με χαρακτήρα Παγκόσμιας Πρεμιέρας στην Εκκλησία του Αγίου Θωμά – Λειψία,  μέρος όπου για πολλά χρόνια ο Δάσκαλος Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ υπήρξε γενικός μουσικός διευθυντής. Τον Ιανουάριο του 2010 παρουσιάστηκε στη Φιλαρμονική Βερολίνου .

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* www.violaprofonda.com

Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Τζον Όσμπορν (πολιτικός)

Ο **Τζον Άλφρεντ Όσμπορν** (*John Alfred Osborne*, 27 Μαΐου 1936  – 2 Ιανουαρίου 2011) ήταν πολιτικός από το Μοντσερράτ, ο οποίος χρημάτισε επικεφαλής υπουργός από το 1978 ως το 1991 και από το 2001 ως το 2006.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Έγινε για πρώτη φορά επικεφαλής της κυβέρνησης τον Νοέμβριο του 1978, ως μέλος του Απελευθερωτικού Κινήματος του Λαού και παρέμεινε ανώτερος υπουργός ως την ήττα του στις εκλογές, στις 10 Οκτωβρίου 1991. Ως το 2001 είχε αυτομολήσει σε ένα άλλο κόμμα, στο Νέο Απελευθερωτικό Κίνημα του Λαού (NPLM). Επί της ηγεσίας του, το NPLM κέρδισε 7 επί συνόλου 9 εδρών στο νομοθετικό συμβούλιο, στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 2 Απριλίου 2001 με αποτέλεσμα να επανέλθει στο αξίωμα  του ανώτερου υπουργού από τις 5 Απριλίου 2001 ως τις 3 Ιουνίου 2006, οπότε παραιτήθηκε έπειτα από την ήττα του κόμματός του στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που η κυβέρνησή του αντιμετώπισε ήταν η ανοικοδόμηση του νησιού, ύστερα από την έκρηξη του ηφαιστείου στα νότια, που είχε ως αποτέλεσμα να θαφτεί κάτω από την τέφρα η πρωτεύουσα Πλίμουθ και να εγκαταλείψουν την πόλη οι κάτοικοί της. Η έκρηξη ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1995 και συνεχίζεται μέχρι πρόσφατα, αν και σε μικρότερη κλίμακα. Το 2005 άρχισε να λειτουργεί ξανά το αεροδρόμιο και σταδιακά επέστρεψαν και οι τουρίστες.

Τον Ιούλιο του 2008 το αεροδρόμιο Τζέραλντς στο Μοντσερράτ μετονομάστηκε σε Αεροδρόμιο Τζον Α. Όσμπορν προς τιμήν του.

Πέθανε στις 2 Ιανουαρίου 2011, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια.

## Παραπομπές


Οσμπορν, Τζον
Φλέμινγκ Γιόργκενσεν

Ο **Φλέμινγκ "Μπάμσε" Γιόργκενσεν** (*Flemming Bamse Duun Jørgensen*, 7 Φεβρουαρίου 1947 - 1 Ιανουαρίου 2011) ήταν  Δανός τραγουδιστής και ηθοποιός της ποπ, περισσότερο γνωστός ως επικεφαλής τραγουδιστής του συγκροτήματος Bamses Venner ("Οι Φίλοι από το  Αρκουδάκι"). Κυκλοφόρησε αρκετά άλμπουμς, με το τελευταίο να έχει γενικό τίτλο  *Tæt på* (Κοντινό πλάνο) το 2010. Ο Μπάμσε πρωταγωνίστησε στην δανική μουσική σκηνή επί 35 χρόνια και πούλησε περισσότερα από 3,5 εκατομμύρια άλμπουμ.

Ο Γιόργκενσεν εργάστηκε περιστασιακά και ως ηθοποιός και το 1986 τιμήθηκε με λενα Βραβείο Ρόμπερτ καλύτερου δεύτερου ανδρικού ρόλου για την ταινία  Robert Award for best male supporting actor of the year in the movie *Ofelia kommer til byen* (*Η Οφηλία έρχεται στην πόλη*). Ο τραγουδιστής πέθανε έναν μήνα πριν συμπληρώσει τα 64 του χρόνια, το πρωί της πρώτης ημέρας του 2011, έχοντας υποστεί καρδιακή προσβολή στην οικία του στην πόλη Egå, προάστιο του Άαρχους.

## Δισκογραφία
**Din sang* (1977)
**Solen skinner* (1979)
**Bamse Live I* (1980)
**Bamse Live II* (1980)
**Lige nu* (1987)
**1988* (1988)
**Lidt for mig selv* (1994)
**Jul på Vimmersvej* (1995)
**Stand By Me* (1999)
**Always on My Mind* (2001)
**Be My Guest* (2005)
**Love Me Tender* (2007)
**Tæt på* (2010)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα των Bamses Venner

Κατηγορία:Δανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Δανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Επαρχία της Ποντεβέδρα

Η **Ποντεβέδρα** (*Pontevedra*) είναι μια επαρχία της Ισπανίας κατά μήκος της Ατλαντική ακτή της χώρας στην νοτιοδυτική Ευρώπη. Η επαρχία αποτελεί το νοτιοδυτικό τμήμα της αυτόνομης κοινότητας της Γαλικίας. Συνορεύει με τις επαρχίες της Α Κορούνια, του Λούγο, και του Ουρένσε, και την χώρα της Πορτογαλίας.

Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 943.117 (2006), από τους οποίους όχι περισσότεροι από το 8% ζουν στην πρωτεύουσα, την πόλη της Ποντεβέδρα.

thumb|right|250px|Επαρχία της Ποντεβέδρα.
## Γεωγραφία
Η Ποντεβέδρα διαιρείται σε δύο μέρη από τον Ποταμό Λέρεθ. Οι περισσότερες τουριστικές ατραξιόν στην Ποντεβέδρα είναι στα νότια του ποταμού. Η Ποντεβέδρα παρουσιάζει πολλά ιστορικά κτήρια, μνημεία, και εκκλησίες.

Τά περισσότερα Rías Baixas ''Denominación de Origen'' (DO) βρίσκονται στην επαρχία. Η επαρχία παρομοίως μοιράζεται τις Ατλαντικές Νήσοι του Εθνικού Πάρκου της Γαλικίας με την γειτονική επαρχία Α Κορούνια.

## Δημογραφικά
Η πρωτεύουσα της επαρχίας δεν είναι η μεγαλύτερη πόλη, η οποία αντίθετα είναι η πόλη του Βίγο με πληθυσμό 300.000. Επιπλέον, υπάρχουν 62 δήμοι στην επαρχία.

*Πηγή: [http://www.ine.es INE] and [https://web.archive.org/web/20091222072745/http://ige.xunta.es/ IGE]*

## Δείτε επίσης
*Γαλικιανός οίνος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ποντεβέδρα
Κατηγορία:Γαλικία