open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημόσια Ραδιοφωνία

Η **Δημόσια Ραδιοφωνία** (**ΔΡ**) ήταν ο κρατικός φορέας που διαχειριζόταν την ελληνική ραδιοφωνία μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, ήταν ο προκάτοχος της ΝΕΡΙΤ και ήταν εν λειτουργία μέχρι που άνοιξε η τελευταία στις 18:00 το απόγευμα της 4ης Μαΐου 2014.

Ξεκίνησε την λειτουργία του στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 τη στιγμή που δεν υπήρχε κρατικός φορέας της ραδιοφωνίας στην Ελλάδα, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, στις 11 Ιουνίου 2013, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από την Ελληνική Κυβέρνηση.

## Ιστορικό
Η πορεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, η οποία καλύπτει και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ιστορίας, αρχίζει το 1938 με την ίδρυση του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών, που μετεξελίχθηκε το 1945 σε ΕΙΡ και το 1970 σε ΕΙΡΤ, περιλαμβάνοντας και τηλεοπτικούς σταθμούς και με τον Νόμο 1730/1987 δημιουργήθηκε η ΕΡΤ Α.Ε., η οποία καταργήθηκε στις 11 Ιουνίου 2013 και επαναλειτούργησε ως συνέχεια της ΝΕΡΙΤ Α.Ε. στις 11 Ιουνίου 2015.

## Ίδρυση
Αφού ιδρύθηκε μόνο η Δημόσια Τηλεόραση, το καλοκαίρι του 2013 δεν υπήρχε μεταβατικός φορέας ραδιοφωνίας στην Ελλάδα έως τις 26 Σεπτεμβρίου 2013 που ιδρύθηκε η **Δημόσια Ραδιοφωνία** εκπέμποντας το Πρώτο Πρόγραμμα. Το Τρίτο Πρόγραμμα ξεκίνησε να εκπέμπει στις 10 Μαρτίου 2014.

## Σταθμοί
Η **Δημόσια Ραδιοφωνία** λειτουργούσε με δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς της πρώην ΕΡΤ, *[[ΕΡΤnews Radio|Πρώτο Πρόγραμμα]]* και *[[Τρίτο Πρόγραμμα]]*.

## Δείτε επίσης
*Δημόσια Τηλεόραση

Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Κατηγορία:Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση
Διατηρητέα κτίρια Χαϊδαρίου

Τα **[[Προστασία μνημείων|Διατηρητέα]] κτίρια του Χαϊδαρίου** είναι ως επί το πλείστον  καλαίσθητα κτίρια δημοτών που έχουν συνδράμει στην εξέλιξη της ιστορίας της πόλης μας ή κτίσματα με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του τόπου. Με βάση το ΦΕΚ650Δ/1-8-2002  αυτά είναι:

*Το παλιό Κοινοτικό Κατάστημα, στη συμβολή των οδών Ιεράς Οδού και Χριστόφορου Περραίβου, που σήμερα δυστυχώς δεν είναι σε καλή κατάσταση, ενώ έχει λεηλατηθεί και λείπουν σχεδόν στο σύνολό τους τα αρχιτεκτονικά του στοιχεία.

*Το κτίριο της οδού Σάμου και Καραϊσκάκη ,η οικία του Ευάγγελου Καλούμενου πολιτικού μηχανικού, κοινοτικού συμβούλου και Προέδρου της Κοινότητας Χαϊδαρίου το 1946. Ένα αξιοθαύμαστο αρχιτεκτονικά κτίριο με εσωτερικό κήπο, το οποίο σήμερα είναι μισθωμένο από τους κληρονόμους του αρχικού ιδιοκτήτη σε ιδιώτες επιχειρηματίες και λειτουργεί κατά καιρούς ως αναψυκτήριο, εστιατόριο. Το κτίσμα έχει διατηρήσει πολλά από τα στοιχεία που είχαν δοθεί από τον αρχικό ιδιοκτήτη, και οι επισκέπτες μιλούν με θαυμασμό για τον εσωτερικό του διάκοσμο.
*Το κτίριο επί της οδού Υψηλάντου στον αριθμό 32 στον λόφο του Προφήτη Ηλία, ιδιοκτησίας Παναγιώτη Δαμπολιά. Πρόκειται για την ισόγεια κατοικία της συγκεκριμένης οικογένειας μέχρι και σήμερα και έχει χαρακτηριστικά εξοχικής βίλας των αρχών του 20ου  αιώνα. Επίσης βρίσκεται μέσα στον χώρο πρασίνου του λόφου, που έχει χαρακτηριστεί με την εγκύκλιο 112/ 26-5-1986 του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε ως «τοπίο ή περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» στην Αττική.
*Το κτίριο επί της οδού Κύπρου στον αριθμό 32, στην περιοχή Κουνέλια, στο Οικοδομικό Τετράγωνο 133, φερόμενο ως ιδιοκτησία Ιωάννη Βορρέ, στο οποίο αποτράπηκε η κατεδάφιση με αρνητική γνωμοδότηση της Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου και τελικά θεωρήθηκε από την αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού, ως χαρακτηριστικό δείγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής ΦΕΚ1056Δ/29-11-2002.

Άλλα διατηρητέα κτίσματα/μνημεία είναι: 
*Η Μονή Δαφνίου 
*Το Μπλοκ 15
*Το Κτίριο Νικολάου Γύζη
*Ο Ναός Αγίου Γεωργίου (Χαϊδάρι)
*Το Παλατάκι και
*Ο πευκόδρομος της Στρατάρχου Καραϊσκάκη, που αρχίζει από την Ιερά Οδό και φτάνει στην πύλη της έπαυλης Παλατάκι και που αποτελούσε από αρχαιοτάτων χρόνων την σύνδεση της με την τότε μοναδική υπάρχουσα εθνική οδό του λεκανοπεδίου.

Κατηγορία:Χαϊδάρι
Μυκηναϊκός Στρατός

Με τον όρο **Μυκηναϊκός Στρατός** εννοούμε τον στρατό της αρχαίας πόλης των Μυκηνών, η οποία άνθησε την περίοδο 1600 με 1100 π.Χ. Ο στρατός των Μυκηνών έφθασε στο απόγειο της δόξας του κατά τη διάρκεια του δεκαετούς Τρωικού πολέμου (1194-1184 π.Χ), ωστόσο διαλύθηκε το 1104 π.Χ κατά τη διάρκεια της καθόδου των Δωριέων.

## Ιεραρχία

Κύρια πηγή για την ιεραρχία στον μυκηναϊκό στρατό είναι οι πινακίδες σε Γραμμική Β. Σύμφωνα μ' αυτές, ανώτατος διοικητής στον στρατό των Μυκηνών ήταν ο *άναξ* (wa-na-ka) και ακολουθούσε ο πολέμαρχος, ο οποίος έφερε τον τίτλο του *λαγέτη* (ra-wa-ke-ta). Οι αξιωματικοί των μονάδων έφεραν τον τίτλο του *μοιρόπα* (mo-ro-qa) και άνηκαν στην κοινωνική τάξη των γαιοκτημόνων. Η κοινωνική θέση του κάθε στρατιώτη είχε μεγάλη σημασία, καθώς οι αρματομάχοι ήταν μέλη των ανώτερων κοινωνικών τάξεων, ενώ οι πεζοί ήταν μέλη φτωχών οικογενειών. Ο στρατός των Μυκηναίων ήταν χωρισμένος σε σταθμούς - ο κάθε σταθμός αποτελείτο από το 200 άτομα.

## Οπλισμός

Σύμφωνα με τον Δρ. Νικόλα Σολ. Δεπάστα, ο επιθετικός οπλισμός των Μυκηναίων περιλάμβανε δόρατα, τόξα, βέλη, επιμήκη ξίφη και εγχειρίδια. Επίσης, οι πεζοί προστάτευαν το σώμα τους με κράνη, θώρακες και ασπίδες. Οι αρματομάχοι φορούσαν πανοπλία μεγάλου βάρους που τους καθιστούσε δυσκινήτους. Οι ανώτεροι αρματομάχοι έφεραν τον τίτλο *επέται* (e-qe-ta) και ήταν ακόλουθοι του άνακτος, ο οποίος τους προμήθευε με όλα τα απαραίτητα υλικά για την υπηρεσία τους.

## Πηγές

* Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ, ΔΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΟΛ. ΔΕΠΑΣΤΑΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ, ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ, σελ. 1-2

κατηγορία:Στρατός
Α Κορούνια

**Α Κορούνια** (γαλικιανά: *A Coruña* και ισπανικά: *La Coruña*) είναι πόλη και δήμος στη Γαλικία, στη βορειοδυτική Ισπανία καθώς και πρωτεύουσα της επαρχίας Λα Κορούνια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, ο δήμος είχε 246.056 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή (η οποία περιλαμβάνει την πόλη Φερόλ) 419.800 κατοίκους. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην αυτόνομη κοινότητα και 17η μεγαλύτερη σε όλη την Ισπανία. Το επίσημο όνομα της πόλης είναι το γαλικιανό *Α Κορούνια*, αλλά το ισπανικό όνομα εξακολουθεί να είναι πολύ κοινό. Η πόλη είναι κτισμένη σε χερσόνησο και έχει ωκεάνιο κλίμα. Στο άκρο αυτής της χερσονήσου βρίσκεται ο Πύργος του Ηρακλή, ένας ρωμαϊκός φάρος που λειτουργεί μέχρι σήμερα και ο οποίος είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από το 2009.

Η Α Κορούνια ήταν στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο του βασιλείου της Γαλικίας από τον 16ο μέχρι το 19ο αιώνα και διοικητικό κέντρο της περιοχής από το 1833 μέχρι το 1982, όταν και αντικαταστάθηκε από το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Η Α Κορούνια σήμερα είναι σημαντικό λιμάνι στην είσοδο ενός μεγάλου κόλπου στον Ατλαντικό Ωκεανό. Αποτελεί σημείο διανομής των τοπικών αγροτικών προϊόντων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Γαλικία
3051 Ναντόνγκ

Ο **Ναντόνγκ (Nantong)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,273. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη μεγαλούπολη της Κίνας, κοντά στη Σαγκάη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ναντόνγκ εκτιμάται σε 13,4 χιλιόμετρα περίπου, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,075 ± 0,023. Ο Ναντόνγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 41 λεπτά, μία μάλλον ταχεία περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ναντονγκ
Βιτόρια-Γκαστέις

Η **Βιτόρια-Γκαστέις** (, , επίσημα: *Vitoria-Gasteiz*) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Άλαβα και της αυτόνομης κοινότητας Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Η πόλη το 2013 είχε 241.386 κατοίκους και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη βασκική πόλη, μετά το Μπιλμπάο, και η 18η μεγαλύτερη πόλη στην Ισπανία. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Θαδόρρα, ενός παραποτάμου του Έβρου, σε υψόμετρο 525 μέτρων.

Το 581 μ.Χ. ο Βησιγότθος βασιλιάς Λεοβίγιλδος ίδρυσε την πόλη *Victoriacum*, αν και μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η θέση αυτής της πόλης δεν ταυτίζεται με τη θέση της σημερινής. Το 1181, ο Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας ίδρυσε την πόλη *Nueva Victoria* ως προκεχωρημένο φυλάκιο κοντά στο χωριό Γκαστέις. Το 1200, η πόλη κατακτήθηκε από τον Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης και έγινε τμήμα του βασιλείου της Καστίλης. Μεγάλωσε σταδιακά και χαρακτηρίστηκε πόλη το 1431. Η μάχη της Βιτόριας, μια καθοριστική μάχη στον πόλεμο της χερσονήσου, δόθηκε κοντά στη Βιτόρια-Γκαστέις. Τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα στην πόλη άνοιξαν πολλά εργοστάσια ξένων εταιριών, με αποτέλεσμα την πολλή γρήγορη ανάπτυξη των εμπορίου και των υπηρεσιών στην πόλη. Το 1980, με απόφαση του βασκικού κοινοβουλίου, η Βιτόρια Γκαστέις έγινε πρωτεύουσα της αυτόνομης κοινότητας των Χώρας των Βάσκων.

Η πόλη έχει αναπτυχθεί σε ομόκεντρους κύκλους γύρω από την αρχική μεσαιωνική πόλη, η οποία είναι κτισμένη πάνω σε ένα λόφο. Ο λόφος ως το μόνο σημείο που προεξέχει στην πεδιάδα της Άλαβας ήταν οχυρό των βασιλείων της Ναβάρρας και της Καστίλλης. Ακόμη και σήμερα σώζονται τμήματα των μεσαιωνικών τειχών. Πάνω στον λόφο είναι κτισμένος ο Καθεδρικός ναός της Σάντα Μαρία της Βιτόρια, ο οποίος χρονολογείται από τον 14ο αιώνα μ.Χ.

Η οικονομία της πόλης βασίζεται στη βιομηχανία, η οποία παράγει μέταλλα, έπιπλα, ποδήλατα, γεωργικά μηχανήματα, ζάχαρη και τραπουλόχαρτα. Κοντά στην πόλη βρίσκεται ο αεροδρόμιο Βιτόρια, στο οποίο όμως δεν πραγματοποιούνται πλέον εμπορικές πτήσεις. Η Βιτόρια-Γκαστέις ήταν Ευρωπαϊκή Πράσινη Πρωτεύουσα για το 2012.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Χώρας των Βάσκων
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (βουλευτής Πιερίας)

Ο **Κωνσταντίνος Ι. Παπαγεωργίου** (Κατερίνη, 1911 - 3 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Πιερίας με τον Ελληνικό Συναγερμό από το 1951 ως το 1952 και με την ΕΡΕ από το 1956 ως το 1967.

## Σταδιοδρομία
Καταγόταν από γνωστή οικογένεια (από το Λιβάδι Ολύμπου) και ήταν γιος του Ιωάννη Παπαγεωργίου. Ολοκλήρωσε την αρχική του εκπαίδευση στο Γυμνάσιο της Κατερίνης και έπειτα φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Υπηρέτησε ως μόνιμος αξιωματικός και πολέμησε σε όλα σχεδόν τα μέτωπα, όπως το μέτωπο της Αλβανίας , στη Μέση Ανατολή (στον Ιερό Λόχο) και στο Ελ Αλαμέιν. Πήρε μέρος επίσης στην απελευθέρωση του Αιγαίου και τραυματίστηκε δύο φορές. Κατά την περίοδο της Κατοχής ήταν πρωτεργάτης της Εθνικής Αντιστάσεως στο νομό Πιερίας. Παντρεύτηκε τη Μαρία Τζέκα.

### Βουλευτής
Υπήρξε πρωτεργάτης και δωρητής της Εστίας Πιερίδων Μουσών και μερίμνησε μεταξύ άλλων για την κατασκευή του Εθνικού Σταδίου στην Κατερίνη.

Πήρε μέρος για πρώτη φορά σε εκλογές το 1951 και εξελέγη με τον Ελληνικό Συναγερμό  με 3.478 ψήφους.
Το 1952 διορίστηκε από τον Παπάγο γενικός γραμματέας του υπουργείου Βορείου Ελλάδος. Εξελέγη με την ΕΡΕ βουλευτής Πιερίας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1956 και επανεξελέγη το 1958 και το 1961. Στις εκλογές του 1963 συγκέντρωσε 7.455 ψήφους και στις εκλογές που διεξήχθησαν το Φεβρουάριο του 1964, έλαβε 5.964 ψήφους. 

Πέθανε ξαφνικά στις 3 Σεπτεμβρίου 1984. Κηδεύτηκε στην Κατερίνη από το Μητροπολιτικό Ναό της Θείας Αναλήψεως και η ταφή του έγινε στο Α΄ Κοιμητήριο της πόλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Περικλής Ηλιάδης

Ο **Περικλής Ηλιάδης** (1892 -  12 Μαΐου 1981)  ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπήρξε εκδότης της εφημερίδας *[[Φωνή της Καστοριάς]]* και συνέγραψε βιβλία με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο. Χρημάτισε βουλευτής Φλώρινας και Καστοριάς.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σπάρτη της Μικράς Ασίας το 1892. 

Το 1945 ίδρυσε την εφημερίδα *[[Φωνή της Καστοριάς]]*.

Εργάστηκε ως δάσκαλος στην ισραηλιτική κοινότητα της Καστοριάς και αργότερα υπηρέτησε ως επιθεωρητής Δημόσιας Εκπαίδευσης στην περιφέρεια Νεστορίου. Κατά την περίοδο της Ιταλικής Κατοχής φυλακίστηκε εξαιτίας των πατριωτικών του φρονημάτων.  Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 2.917 ψήφους και ως το 1960 ήταν ο εκδότης της "Φωνής της Καστοριάς"..  

Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 12 Μαΐου 1981 και κηδεύτηκε στη Νάουσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας
Κατηγορία:Βουλευτές Καστοριάς
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15

Το **ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15** ήταν η 60ή διοργάνωση συλλόγων της ΟΥΕΦΑ και η 23η χρονιά απ' όταν μετονομάστηκε από κύπελλο Πρωταθλητριών σε Τσάμπιονς Λιγκ. Ο τελικός διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου στην πρωτεύουσα της Γερμανίας. Ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν οι οικονομικοί κανόνες της ΟΥΕΦΑ, που σήμαινε πως οι σύλλογοι δεν έπρεπε να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα απ' όσα εισπράττουν, γιατί απειλούνταν με αποκλεισμό από τη διοργάνωση. Επίσης ήταν η πρώτη χρονιά που ομάδα από το πρωτάθλημα του Γιβραλτάρ έλαβε μέρος και η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας έγινε η 54η της διοργάνωσης.

## Κατάταξη ομοσπονδιών

## Ομάδες

1 Η πρωταθλήτρια Τουρκίας Φενέρμπαχτσε δεν έλαβε μέρος λόγω αποκλεισμού της από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με αποτέλεσμα να αντικατασταθεί από τη 2η Γαλατασαράι, ενώ η 3η Μπεσίκτας συμμετείχε στα προκριματικά.

## Γύροι και ημερομηνίες κληρώσεων

## Προκριματικοί γύροι
### Πρώτος προκριματικός γύρος
Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν την 1 με 2 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 8 Ιουλίου.

|}

### Δεύτερος προκριματικός γύρος
Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 15 με 16 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 22 με 23 Ιουλίου.

|}

### Τρίτος Προκριματικός Γύρος
Ο τρίτος προκριματικός γύρος χωρίστηκε σε δύο σκέλη: ένα για τους "Πρωταθλητές" και ένα για τους "Μη-Πρωταθλητές". Οι ηττημένες ομάδες λαμβάνουν μέρος στα πλέι-οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014-2015

|-
!colspan="6"|Πρωταθλητές

|-
!colspan="6"|Μη Πρωταθλητές

|}

Α. Η ΟΥΕΦΑ κατακύρωσε τον αγώνα με σκορ 3-0 υπέρ της Σέλτικ επειδή η Λέγκια χρησιμοποίησε τιμωρημένο ποδοσφαιριστή. Το κανονικό σκορ του αγώνα ήταν 2-0 υπέρ της Λέγκια.

### Γύρος πλέι-οφ
Ο γύρος πλέι-οφ χωρίστηκε σε δύο σκέλη: ένα για τους "Πρωταθλητές" και ένα για τους "Μη-Πρωταθλητές". Οι ηττημένες ομάδες λαμβάνουν μέρος στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014-2015

|-
!colspan="6"|Πρωταθλητές

|-
!colspan="6"|Μη Πρωταθλητές

|}

## Φάση ομίλων
Η κλήρωση για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 2014.

KT: Κάτοχος τροπαίου

### 1ος όμιλος

### 2ος όμιλος

### 3ος όμιλος

### 4ος όμιλος

### 5ος όμιλος

### 6ος όμιλος

### 7ος όμιλος

### 8ος όμιλος

### Προκρίσεις

;Ομάδες που προκρίθηκαν

## Πίνακας Φάσης Νοκ-Άουτ

## Φάση των 16

(2-3 πεν.)

|}

## Προημιτελικοί

|}

## Ημιτελικοί

|}

## Τελικός

Καιρός: Μερικώς συννεφιασμένος,26&nbsp;°C,48% υγρασία

## Στατιστικά
### Κορυφαίοι Σκόρερ

### Κορυφαίοι σε ασίστ

## Δείτε Επίσης
*ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014-2015

Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2014
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015
Τζακ Γκλίσον

Ο **Τζακ Γκλίσον** (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: Jack Gleeson*) γεννήθηκε στις . Είναι Ιρλανδός ηθοποιός ευρύτερα γνωστός στο ρόλο του *Τζόφρυ Μπαράθηον* (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: Joffrey Baratheon*) στην τηλεοπτική σειρά «Το Παιχνίδι του Στέμματος» (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: «Game of Thrones»*) του καναλιού HBO.

## Τα πρώτα χρόνια
Ο Τζάκ Γκλίσον γεννήθηκε στο Κορκ στην Ιρλανδία. Από το 2004 μέχρι το 2010 φοίτησε στο κολλέγιο *Γκονζάγκα* (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: Gonzaga College*) στο Δουβλίνο. Μετά φοίτησε στο κολλέγιο *Τρίνιτι* (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: Trinity College*) στο Δουβλίνο και αποτέλεσε μέλος της θεατρικής ομάδας του κολλεγίου με όνομα *DU PLAYERS*.

## Καριέρα
### Ταινίες και Θέατρο
Ο Γκλίσον ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την ηθοποιία σε ηλικία επτά ετών στο *«Independent Theatre Workshop»*. Οι πρώτοι του ρόλοι ήταν ταινίες όπως τα *«[[Batman Begins]]»* (2005), *«Shrooms»* (2007), και *«A shine of Rainbows»* (2009). Το 2010 απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο στο *«All Good Children»*, όπου ο κριτικός ταινιών του περιοδικού *«Βαράιετι»* (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: «Variety Magazine»*) περιέγραψε τον Γκλίσον ως *«τη μεγάλη ανακάλυψη της ταινίας»*. Επίσης, είναι ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής της θεατρικής ομάδας *«Collapsing Horse Theatre Company»*  με έδρα το Δουβλίνο.

### Game of Thrones
Ο Γκλίσον είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στους τέσσερις πρώτους κύκλους της τηλεοπτικής σειράς «Το Παιχνίδι του Στέμματος» (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: «Game of Thrones»*) του καναλιού HBO, στο ρόλο του Τζόφρυ Μπαράθηον (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: Joffrey Baratheon*). Ο ίδιος έχει αναφέρει ότι για την απόδοση του ρόλου επηρεάστηκε από την εκτέλεση του ρόλου του Κόμμοδου από τον Χοακίν Φίνιξ (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: Joaquin Phoenix*) στην ταινία *«[[Μονομάχος (ταινία 2000)|Μονομάχος]]»* (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: «Gladiator»*) του 2000.

Το 2012 ο Γκλίσον δημοσιοποίησε την απόφασή του να αποσυρθεί από την ηθοποιία όταν θα τελείωνε η δουλειά του στο «Game of Thrones» για να ασχοληθεί με την ακαδημαϊκή του καριέρα. Μετά την προβολή του δεύτερου επεισοδίου της τέταρτης σαιζόν της σειράς, με τίτλο *«Το Λιοντάρι και το Ρόδο»* (*<small>[[Αγγλικά]]</small>: «The Lion and the Rose»*), ο Γκλίσον επιβεβαίωσε την απόσυρσή του από την ηθοποιία.

## Φιλμογραφία
### Ταινίες

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Ο Τζακ Γκλίσον στο IMDb
* Ο Τζακ Γκλίσον στο Game Of Thrones Wiki
* Collapsing Horse Theatre Company
* 

Κατηγορία:Ιρλανδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Όζρεν (βουνό)

Το όρος **Όζρεν** (σερβικά κυριλλικά: *Озрен*, σερβικά λατινικά: *Ozren*) είναι βουνό στα ανατολικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί το Λέσκοβικ, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο  μέτρων, και το οποίο βρίσκεται εντός του νοτιότερου τμήματος των Σερβικών Καρπαθίων.

## Γεωγραφία
[thumb|left|upright=0.8|Άποψη του [καταρράκτης της Ριπάλικα|καταρράκτη της Ριπάλικα.]]
Το όρος Όζρεν βρίσκεται βορειοανατολικά του Αλέκσινατς και νοτιοδυτικά της Σόκομπανια. Περιτριγυρίζεται, καθώς και γειτνιάζει, από τα όρη Ρόζανι στα βορειοδυτικά και Ρτάνι στα βόρεια, από το όρος Ντέβιτσα, με το οποίο αποτελεί από κοινού ορεινό όγκο, στα ανατολικά, καθώς και τους ποταμούς Μοράβιτσα στα δυτικά και Νότιο Μοράβα στα νοτιοδυτικά. Ο καταρράκτης της Ριπάλικα (σερβικά κυριλλικά: *Рипаљка водопад*), επί της κοίτης του ποταμού της Γκραντάσνιτσα και ύψους  μέτρων, βρίσκεται εντός του βουνού.

## Τουρισμός
Το όρος Όζρεν φιλοξενεί το Μοναστήρι του Γιέρμεντσιτς, η ανέγερση του οποίου χρονολογείται στον 14ο αιώνα.

## Δείτε επίσης
* Σερβικά Καρπάθια
* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας
Κατηγορία:Σερβικά Καρπάθια
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 2013–14

Το **Κύπελλο Ισπανίας 2013–14** ξεκίνησε στις 4 Σεπτεμβρίου με τον πρώτο γύρο και ολοκληρώθηκε στις 16 Απριλίου του 2014 με τον τελικό. Συμμετέχουν 83 ομάδες και διεξήχθησαν 97 αγώνες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ρεάλ Μαδρίτης.

## Τρίτος Γύρος

## Γύρος των 32

## Γύρος των 16

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

*Κύριο θέμα: [[Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 2014]]*

Ο τελικός έγινε στις 16 Απριλίου 2014 με τη Ρεάλ Μαδρίτης να επικρατεί με 2-1 της Μπαρτσελόνα.
 

Κυπελλο Ανδρων 2014
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
Neomura

Τα ***Neomura*** (ετυμολ.: *neo* (νέο) +  (τείχος)) είναι ένας κλάδος που έχει προταθεί από τον Thomas Cavalier-Smith και ο οποίος κλάδος δεν λαμβάνει ευρείας αποδοχής από την επιστημονική κοινότητα. Τα *Neomura* αποτελούνται από δύο επικράτειες ζωής: αυτή των αρχαίων και αυτή των ευκαρυωτών.

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

* 

* 

* 

Κατηγορία:Φυλογενετική
Όστρικ όρος

Το ** Όστρικ ** (*[[σερβικά]] : Оштрик*) είναι βουνό στη νοτιοδυτική Σερβία. Το  Όστρικ έχει βραχώδη κορυφογραμμή με υψόμετρο 1283 μέτρα , η υψηλότερη κορυφή του είναι η μεγάλη Οστρίκ.

Κάτω από τις νότιες πλαγιές του βρίσκεται η Λίμνη Ποτπέτσκο. Το  Όστρικ αποτελεί μέρος των Δειναρικών Άλπεων μία από τις τελευταίες παραφυάδες τους.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6

Κατηγορία:Βουνά της Σερβίας
Κατηγορία:Δειναρικές Άλπεις
Ζωπυρίων

Ο **Ζωπυρίων** (331 π.Χ) ήταν Μακεδόνας στρατηγός ο οποίος διορίστηκε στρατηγός είτε της Θράκης είτε του Πόντου από τον Μέγα Αλέξανδρο. 

Το 331 π.Χ, ο Ζωπυρίων οργάνωσε εκστρατεία κατά των Σκυθών, έχοντας υπό τις διαταγές του 30.000 άνδρες. Το στράτευμα πολιόρκησε την Ολβία, αποικία των Μιλησίων, η οποία κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 334 π.Χ. Ωστόσο, οι κάτοικοι της Ολβίας «απελευθέρωσαν τους σκλάβους τους, χορήγησαν την ιθαγένεια στους ξένους, άλλαξαν τα γραμμάτια και έτσι κατάφεραν να αντέξουν την πολιορκία». Επιπλέον, οι κάτοικοι της Ολβίας συμμάχησαν με τους Σκύθες. Ο Κουίντος Κούρτιος Ρούφος αναφέρει επίσης μια καταιγίδα που κατέστρεψε τον μακεδονικό στόλο. Ο Ζωπυρίων, μη έχοντας δυνάμεις για να συνεχίσει την πολιορκία, αποφάσισε να υποχωρήσει. 

Στον δρόμο της επιστροφής, οι Σκύθες επιτέθηκαν αρκετές φορές και αποδυνάμωσαν το μακεδονικό στράτευμα, το οποίο τελικά διαλύθηκε στον Δούναβη από τους Γέτες και τους Τριβαλλούς. Ο Μέγας Αλέξανδρος έμαθε για την τύχη του Ζωπυρίωνος από γράμμα του Αντίπατρου στη Μακεδονία το ίδιο έτος με τον θάνατο του Άγη Γ' της Σπάρτης και του Αλέξανδρου Α' της Ηπείρου. Ο ιστορικός Ιουστίνος, στην «Επιτομή των Φιλιππικών Ιστοριών», δηλώνει πως τα γράμματα του Αντίπατρου αναφέρουν πως οι πόλεμοι του Άγη στην Ελλάδα, του Αλέξανδρου στην Ιταλία και του Ζωπυρίωνος στη Σκυθία έχουν σύνδεση μεταξύ τους. Ο Μέγας Αλέξανδρος, σύμφωνα με τον ιστορικό, «ένιωσε περισσότερη χαρά για τον θάνατο δύο ανταγωνιστών του παρά θλίψη για την τύχη του Ζωπυρίωνος και του στρατού του».

## Παραπομπές


κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Βασίλης Νικάκης

Ο **Βασίλης Νικάκης** (Αγρίνιο, 28 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Έλληνας πρώην διεθνής διαιτητής FIFA ποδοσφαίρου και επί σειρά ετών παράγοντας διαιτησίας, φτάνοντας μέχρι τη θέση του αρχιδιαιτητή.

Διεύθυνε πάρα πολλούς σημαντικούς εγχώριους αγώνες, ενώ συμμετείχε στο Παγκόσμιο ποδοσφαιρικό Κύπελλο Γυναικών του 1991 και ακόμη ήταν αναπληρωματικός διαιτητής στο Π.Κ. του 1994 στις ΗΠΑ Υπηρέτησε επίσης, σαν διεθνής παρατηρητής διαιτησίας Το 2012 ο Β. Νικάκης ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ

## Πηγές
* Επίσημη ιστοσελίδα για την ελληνική διαιτησία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διαιτητές του κόσμου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Όρος Σοκόλσκα

Το **Σοκόλσκα** (*[[σερβικά]] : Sokolska*) είναι βουνό στην κεντρική Σερβία, ένα από τα τέσσερα βουνά που συνθέτουν την οροσειρά Ποντρίνσκι, τα άλλα τρία βουνά είναι τα Τζακοντνία, Μποράνια και Γκούσεβο. 

Το Σοκόλσκα είναι το ψηλότερο βουνό της οροσειράς Ποντρίνσκι, αυξάνεται από τα νοτιοανατολικά μεταξύ Ντρίνα, Αζβούκοβιτσα , Ραντίεβινα και Τζαγκοντνίε. Οριοθετείται από τον ποταμό Ντρίνα και Ουζοβνίτσε  στα δυτικά, Λιουμποβία στα νότια και Μπογκοστίρσα στα βορειοανατολικά. 
 
Στις πλαγιές του βουνού βρίσκονται τα ερείπια του φρουρίου της πόλης της Σόκο, και κάτω από αυτό είναι το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου του Σόκο.

## Αναφορές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6

Κατηγορία:Βουνά της Σερβίας
Γιαταγάνι

[δεξιά|200x200px|thumb|Γιαταγάνι με λευκή οστέινη λαβή και επάργυρη ξύλινη θήκη (Συλλογή [Πέτρος Σαρόγλου|Πέτρου Σαρόγλου, Πολεμικό Μουσείο).]]

Το **γιαταγάνι** (τουρκικά: *yatağan*) είναι μακρύ μαχαίρι ή κοντό σπαθί με κοφτερή λεπίδα. Δεν διαθέτει προστατευτικό για το χέρι στο σταυροδρόμι της λεπίδας και της λαβής και έχει μια διπλή καμπύλη στην άκρη και μια σχεδόν ευθεία στο κάτω μέρος. Το όπλο χρησιμοποιούνταν από τους Άραβες και τους Οθωμανούς Τούρκους. Ωστόσο τύγχανε ευρείας χρήσης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και σε διάφορες παραλλαγές ανάλογα με τον τόπο και είχε συνδεθεί με διάφορες δοξασίες, παραδόσεις και προλήψεις των λαών που το χρησιμοποιούσαν ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρήσκευμα. Τα γιαταγάνια που χρησιμοποιούσαν οι Γενίτσαροι ονομάζονταν και *varsak*.  

Αν και τέτοιου είδους όπλα σαν το γιαταγάνι ήταν σε χρήση από τους αρχαίους χρόνους, δεν είναι γνωστή η σχέση αυτών με το γιαταγάνι, ούτε ο τόπος της αρχικής του προέλευσης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Merriam-Webster Online - Yataghan entry

κατηγορία:Όπλα
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Γιέλιτσα

Το όρος **Γιέλιτσα** (σερβικά κυριλλικά: *Јелица*, σερβικά λατινικά: *Jelica*) είναι βουνό στα δυτικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί η Τσρνα Στένα, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο  μέτρων.

## Γεωγραφία
Το όρος Γιέλιτσα αποτελεί τμήμα του ορεινού όγκου του Στάρι Βλαχ, σε μία εκ των ανατολικών παρυφών των Δειναρικών Άλπεων. Αποτελεί φυσικό όριο μεταξύ της περιοχής του Ντραγκάτσεβο και της κοιλάδας του Τσάτσακ. Εκτείνεται με κατεύθυνση από βορειοδυτικά προς νότια, επί εκτάσεως της τάξης των  χιλιομέτρων.

Πέραν της Τσρνα Στένα, σημαντικότερες κορυφές του συγκεκριμένου βουνού αποτελούν το Βέρινιε ( μέτρα), η Γκράντινα ( μέτρα), επί της οποίας βρίσκεται αρχαιολογικός τόπος, το Ράγιατσκι Βις ( μέτρα), καθώς και το Στγιένικ ( μέτρα). 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας
Κατηγορία:Κορυφές των Δειναρικών Άλπεων
Κοτυληδόνα

[μικρογραφία|[Μονοκοτυλήδονο και δικοτυλήδονο βλαστάρι]]
Η **κοτυληδόνα** ή **κοτυληδώνας** (ο), εκ του αρχαίου *κοτυληδών* (ο) (με τη σειρά του από το αρχ. *κοτύλη* = κύπελλο, κοίλο) αποτελεί σημαντικό μέρος του εμβρύου, το οποίο περιλαμβάνεται στον σπόρο των φυτών. Κατά τη βλάστηση του φυτού η κοτυληδόνα εξελίσεται στα πρώτα (εμβρυακά) φύλλα από το μετέπειτα βλαστάρι. Ο αριθμός των κοτυληδώνων καθορίζει μεταξύ άλλων την ταξινόμηση του κάθε αγγειόσπερμου φυτού, με κύριες τάξεις αυτές των μονοκοτυλήδονων (ή *μονοκότυλα*) και δικοτυλήδονων (ή *δικότυλα*).

## Ικανότητα φωτοσύνθεσης
Στην περίπτωση που οι κοτυληδόνες έχουν φωτοσυνθετική ικανότητα, αποτελούν κατ' ουσίαν τα πρώτα φύλλα του φυτού, χωρίς ωστόσο να ταυτίζονται με τα πραγματικά φύλλα, που αναπτύσσονται αργότερα μέσω διαφορετικής διαδικασίας. Όπως η ρίζα και τα μεριστώματα, οι κοτυληδόνες διαμορφώνονται κατά την εμβρυογέννεση και είναι παρούσες στον σπόρο κατά τη βλάστηση. Τα φύλλα από την άλλη πλευρά αναπτύσσονται από τα μεριστώματα, κατόπιν της βλάστησης.
## Στα αγρωστώδη
Η κοτυληδόνα στα Αγρωστώδη καθώς και άλλα μονοκοτυλήδονα αποτελεί ένα είδος τροποποιημένου φύλλου, το οποίο συντίθεται από το σκύτελλο (*scutellum *) και το κολεόπτιλο· το μεν σκύτελλο είναι ένας ιστός στο εσωτερικό του σπόρου, ο οποίος απορροφά θρεπτικά στοιχεία από το παρακείμενο ενδόσπερμα, ενώ το δε κολεόπτιλο είναι μια προστατευτική μεμβράνη, που καλύπτει την *επικοτύλη* (το πρώιμο στάδιο του βλαστού).
## Στα γυμνόσπερμα
Τα γυμνόσπερμα φυτά επίσης έχουν κοτυληδόνες, ο αριθμός των οποίων είναι συχνά μεταβλητός, και γι' αυτό ονομάζονται και *πολυκοτυλήδονα*· 2 έως 24 κοτυληδόνες σχηματίζουν μια δέσμη στην κορυφή της *υποκοτύλης* (εμβρυακός μίσχος), η οποία περικλείει την *επικοτύλη*. Ο αριθμός των κοτύλων ποικίλει σε κάθε είδος, με ορισμένα μόνο να παρουσιάζουν σταθερό αριθμό, όπως π.χ. το Μεσογειακό Κυπαρίσσι, το οποίο έχει πάντα ένα ζεύγος κοτύλων. Ο μεγαλύτερος αριθμός κοτύλων που έχει καταγραφεί ανήκει στο είδος *Pinus maximartinezii* (είδος πεύκου που απαντάται στο Μεξικό), το οποίο διαθέτει 24 κοτύλους.

## Χρόνος ζωής & ανάπτυξη
Οι κοτυληδόνες μπορεί να είναι βραχύβιες, με ζωή λίγων μόνο ημερών από την βλάστηση, ή και μακρόβιες, παρούσες για έναν χρόνο ή και περισσότερο. Αναπτύσσονται καθώς απορροφούν τα θρεπτικά στοιχεία του ίδιου του σπόρου· όταν τα αποθέματα αρχίσουν να εξαντλούνται οι κοτυληδόνες μπορεί να πρασινίσουν και να αρχίσουν να φωτοσυνθέτουν, ή να μαραίνονται, παραδίδοντας τη σκυτάλη στα πρώτα φύλλα, τα οποία με τη σειρά τους θα αρχίσουν να φωτοσυνθέτουν και κατ' επέκταση να τρέφουν το φυτό.

Κατηγορία:Ανατομία φυτών
Ο τελευταίος αυτοκράτορας

***Ο τελευταίος αυτοκράτορας*** (αγγλ.: *The Last Emperor*) είναι βιογραφική επική κινηματογραφική ταινία παραγωγής 1987 σχετικά με τη ζωή του Πουγί, του τελευταίου αυτοκράτορα της Κίνας. Η αυτοβιογραφία του ήταν η βάση για το σενάριο του Μαρκ Πέπλοου και του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. 

Η ταινία ξεκινάει από την άνοδο του Πουγί στον θρόνο, όταν ήταν μικρό αγόρι, και καταλήγει στη φυλάκισή του από τους Κινέζους κουμμουνιστές. Αυτή είναι η πρώτη για την οποία η κινεζική κυβέρνηση επέτρεψε στους παραγωγούς να πραγματοποιήσουν γυρίσματα στην Απαγορευμένη Πόλη της Κίνας.

Η ταινία κέρδισε 9 Βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένων αυτών της Καλύτερης Ταινίας και της Σκηνοθεσίας.

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες
*Τζον Λον στον ρόλο του *Πουί*
*Τζόαν Τσεν στον ρόλο της *Wan Jung*
*Πήτερ Ο' Τουλ στον ρόλο του *Ρέτζιναλντ Τζόνσον*
*Γίνγκ Ραοτσένγκ στον ρόλο του *Κυβερνήτη του Κέντρου*
*Βίκτωρ Γιόνγκ στον ρόλο του *Σεν Μπαοτσέν*
*Dennis Dun στον ρόλο του *Μπιγκ Λι*
*Ryuichi Sakamoto as *Amakasu Masahiko*
*Maggie Han στον ρόλο της *Eastern Jewel (Yoshiko Kawashima)*
*Ric Young στον ρόλο του  *Ανακριτή*

## Παραγωγή
Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι πρότεινε αυτήν την ταινία στην Κινέζικη κυβέρνηση ως ένα από τα δύο πιθανά πρότζεκτ - το άλλο ήταν μια προσαρμογή του βιβλίου του Αντρέ Μαλρώ με τίτλο *Η ανθρώπινη μοίρα*. Τελικά, η κινέζικη κυβέρνηση επέλεξε τον Τελευταίο Αυτοκράτορα.

## Βραβεία και Υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1987
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης
Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κίνα
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ιταλικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές επικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
Κατηγορία:Νικητές Νταβίντ ντι Ντονατέλο
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας (Δράμα)
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Άντολφ Άντερσεν

Ο **Καρλ Ερνστ Άντολφ Άντερσεν** (διεθνώς/γερμανικά: *Karl Ernst Adolf Anderssen*, 6 Ιουλίου 1818 – 13 Μαρτίου 1879) ήταν διάσημος Πρώσος-Γερμανός γκρανμαίτρ στο σκάκι.

## Σκακιστική σταδιοδρομία
Ανεπίσημα θεωρείται ότι ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι και ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο κατά τις δεκαετίες του 1850 και του 1860. Τον «εκθρόνισε» προσωρινά από την κορυφή ο Πωλ Μόρφυ το 1858.

Παρά την ήττα του από τον Βίλελμ Στάινιτς το 1866 για τον τίτλο του παγκοσμίου πρωταθλητή, ο Άντερσεν έγινε ο πιο επιτυχημένος παίκτης τουρνουά στην Ευρώπη, κερδίζοντας πάνω από το ήμισυ των διοργανώσεων που έλαβε μέρος, συμπεριλαμβανομένου και του τουρνουά σκακιού *Baden-Baden 1870*, το οποίο θεωρείται συγκρίσιμο στην δύναμη των διαγωνιζόμενων με τα πρόσφατα τουρνουά "Super GM". Χαρακτηριστικό είναι, επίσης, ότι πέτυχε τις περισσότερες από αυτές τις επιτυχίες, όταν ήταν ηλικίας άνω των 50 ετών.

Ο Άντερσεν είναι γνωστός ακόμη και σήμερα για το εξαιρετικό του επιθετικό παιχνίδι με θυσίες κομματιών, ιδιαίτερα για την "Αθάνατη παρτίδα" το 1851 στο Λονδίνο και την "Αειθαλή παρτίδα" το 1852 στο Βερολίνο. Ήταν μια πολύ σημαντική προσωπικότητα στο χώρο όσο αφορά την ανάπτυξη των σκακιστικών προβλημάτων, που οδηγεί στη μετάβαση από την «Παλαιά Σχολή» των προβλημάτων σύνθεσης στην κομψότητα και την πολυπλοκότητα των σύγχρονων συνθέσεων.

Υπήρξε ένας από τους πιο συμπαθείς γκρανμαίτρ στο σκάκι και έγινε στην εποχή του ο «παλαίμαχος σκακιστής», στον οποίο οι άλλοι στρέφονταν για συμβουλές και για διαιτησία του παιχνιδιού.

## Σύνθεση σκακιστικών προβλημάτων
Ο Άντερσεν είναι επίσης γνωστός για τις συνθέσεις των σκακιστικών προβλημάτων του. Ένα εντυπωσιακό σκακιστικό πρόβλημα που δημιούργησε το 1846 και χαρακτηρίζει σαφώς το στυλ της μεταβατικής εκείνης εποχής:


Μια θεαματική θυσία της βασίλισσας
**1. Βε1! δ:ε1=Β** που γίνεται αποδεκτή
**2. Πδ4 ...** έναντι αυτής της απειλής
**3. Πα4+ Α:α4**
**4. β4+ Β:β4**
**5. α:β4#** το ματ είναι αναπόφευκτο.
*([[αλγεβρική σημειογραφία]])*

## Δημόσια μνήμη
Ο Άντερσεν πέθανε στις 13 Μαρτίου 1879 στη γενέτειρά του, το Μπρεσλάου στην Πρωσία. Το *Γερμανικό Σκακιστικό Περιοδικό* (*Deutsche Schachzeitung*) αφιέρωσε για το θάνατό του το 1879 μια νεκρολογία δεκαεννέα σελίδων. Κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καταστάφηκε ο τάφος του στο Μπρεσλάου. Μετά τον πόλεμο, η πόλη έγινε μέρος της Πολωνίας και τώρα είναι γνωστή με το πολωνικό της όνομα Βρότσλαβ. Το 1957, η Πολωνική Ομοσπονδία Σκακιού, αποφάσισε να μεταφερθεί ο Άντερσεν σε ένα νέο τάφο στο νεκροταφείο "Προσωπικοτήτων" (*Osobowicki*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολωνοί σκακιστές
Κατηγορία:Γερμανοί σκακιστές
Κατηγορία:Πρώσοι
Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Οβιέδο

Το **Οβιέδο** (ισπανικά: *Oviedo*, αστουριανά: *Uviéu*) είναι η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου των Αστουριών, στη βόρεια Ισπανία. Είναι επίσης και δήμος. Η πόλη το 2013 είχε 225.089 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στις Αστούριες, μετά το Χιχόν, και η 21η μεγαλύτερη στη χώρα. Η πόλη πήρε το όνομά της από τη σινδόνη του Οβιέδο, ένα θρησκευτικό αντικείμενο το οποίο βρίσκεται στη περιοχή από τον 9ο αιώνα. Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 230 μέτρων, σε ένα λόφο ο οποίος περιβάλλεται από πεδιάδες και βουνά. Απέχει από το Χιχόν 29 χιλιόμετρα.

Το 757 ιδρύθηκε ένα μοναστήρι και γύρω από αυτό αναπτύχθηκε ένας οικισμός, ο οποίος έγινε πρωτεύουσα του βασιλείου των Αστουριών το 810. Παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι το 910, όταν η πρωτεύουσα του βασιλείου μετακινήθηκε στο Λεόν. Είναι μια από τις λίγες ισπανικές πόλεις οι οποίες δεν κατακτήθηκαν από τους Μαυριτανούς κατά το Μεσαίωνα. Το 1608 ιδρύθηκε στη πόλη το πανεπιστήμιο του Οβιέδο. Η πόλη λεηλατήθηκε από τους Γάλλους κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου, η πόλη πολιορκήθηκε για τρεις μήνες από τις δυνάμεις του Φράνκο.

Σήμερα, η οικονομία της πόλης βασίζεται στην εξόρυξη άνθρακα και σιδήρου, ο οποίος στη συνέχεια προωθείται στις μεταλλουργίες όλης της χώρας. Άλλες βιομηχανίες περιλαμβάνουν την επεξεργασία τροφίμων και την ελαφριά βιομηχανία, κυρίως κατασκευής όπλων. Μέσα και γύρω από την πόλη του Οβιέδο βρίσκονται αρκετά δείγματα προρωμανικής τέχνης, τα οποία χρονολογούνται από την εποχή που το Οβιέδο ήταν πρωτεύουσα του βασιλείου των Αστουριών. Από αυτά ξεχωρίζουν η Σάντα Μαρία ντελ Ναράνκο, ο Σαν Μιγέλ δε Λίγιο, η Κάμαρα Σάντα, ο Σαν Χουλιάν δε λος Πράδος, η Σάντα Κριστίνα δε Λένα, καθώς και το συντριβάνι Λα Φονκαλάδα. Αυτά τα μνημεία έχουν ανακηρυχθεί από την UNESCO μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, με τον τίτλο Μνημεία του Οβιέδο και του βασιλείου των Αστουρίων, από το 1985, ενώ επεκτάθηκαν το 1998.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Oviedo, *[[Encyclopædia Britannica]]*
* Οβιέδο , *Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ*
* Monuments of Oviedo and the Kingdom of the Asturias, UNESCO

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Αστούριες
Ιεροκλής ο Στωικός

Ο **Ιεροκλής** (*αρχ. ελλην.* Ἱεροκλῆς) ήταν στωικός φιλόσοφος (β’ μισό 1ου – α’ μισό 2ου αι. μ.Χ.) στην εποχή του Αδριανού. Γενικότερα, δεν είναι τίποτα γνωστό, για την προσωπική του ζωή. Σώζονται, όμως, αποσπάσματα του έργο του, στο «*Ἀνθολόγιον*» του Στοβαίου, από το σύγγραμμά του «*Περὶ καθηκόντων*» ή «*Φιλοσοφούμενα*». Επίσης, έχουν σωθεί και αποσπάσματα από το έργο του «*Ἠθικὴ στοιχείωσις*».

Οι φιλοσοφικές απόψεις του Ιεροκλή, είναι, σε γενικές γραμμές, σύμφωνες με τις θεωρίες των παλιών, στωικών φιλοσόφων.

## Επιπλέον βιβλιογραφία
* K. Praechter, Hierokles der Stoiker, Lipsia 1901

## Πηγές
**Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια "ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ"*  Τόμος - 5 (σελ, 406) (1967)
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "ΗΛΙΟΥ"*  Τόμος - Το Αρχαίον Ελληνικόν Πνεύμα (σελ, 514) (1975)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Ρίτσαρντ Γουέλς

Ο **Ρίτσαρντ Γουέλς** (, (14 Δεκεμβρίου 1929 – 23 Δεκεμβρίου 1975) ήταν ανώτερο στέλεχος της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφoριών CIA που δολοφονήθηκε από την 17 Νοέμβρη.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια και καριέρα
Ο Γουέλς γεννήθηκε στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ και ήταν απόφοιτος κλασσικών σπουδών του Χάρβαρντ. Στρατολογήθηκε από την CIA το 1951, μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο. Η πρώτη του τοποθέτηση ήταν στην Αθήνα. Ως προκάλυμμα εργάζονταν ως πολιτικός υπάλληλος του αμερικανικού υπουργείου στρατού. Την περίοδο 1960–64 υπηρέτησε στη Κύπρο και αργότερα στη Γουατεμάλα (1965–67), στη Γουιάνα (1967–69), και στο Περού (1972–75).

Τον Ιούλιο του 1975 τοποθετήθηκε για δεύτερη φορά στην Αθήνα, ως επικεφαλής του σταθμού της υπηρεσίας πληροφοριών. Ήταν μια εποχή που η χώρα είχε μόλις βγει από την ταραχώδη περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών, για την οποία πολλοί στην Ελλάδα κατηγορούσαν την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών και τη δράση της CIA. Ο Γουέλς διέμενε σε ένα σπίτι το οποίο στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί ως κατοικία προκατόχων του. Το όνομα του και ο τόπος κατοικίας του δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες Athens News και Ελευθεροτυπία.

### Η Δολοφονία του από την [[Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη|17Ν]]
Την νύχτα της 23 Δεκεμβρίου μια ομάδα πέντε ατόμων που επέβαιναν σε ένα κλεμμένο αυτοκίνητο μάρκας Σίμκα, τον ακολούθησε στο σπίτι του ενώ επέστρεφε από ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι. Ένας από αυτούς τον πυροβόλησε με ένα πιστόλι διαμετρήματος 0,45 ιντσών, σχεδόν εξ επαφής, σκοτώνοντάς τον, ενώ δύο άλλα άτομα ακινητοποίησαν την γυναίκα και τον οδηγό του. Αργότερα η *17 Νοέμβρη* έστειλε μία σύντομη προκήρυξη στη γαλλική εφημερίδα Libération η οποία έγραφε ότι παρακολουθούσαν τις κινήσεις του από το καλοκαίρι του 1975.

### Επακόλουθα
Ο Γουέλς ήταν ο πρώτος εν ενεργεία πράκτορας της CIA που δολοφονήθηκε από τρομοκρατική οργάνωση. Με προεδρικό διάταγμα του Τζέραλντ Φορντ ο Γουέλς ενταφιάστηκε στο Εθνικό Νεκροταφείο Άρλινγκτον, στη Βιρτζίνια. Η δολοφονία του Γουέλς συνέβαλε στην ψήφιση νόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες ο οποίος απαγορεύει τη δημοσιοποίηση των ονομάτων των πρακτόρων των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Το 2002, την εποχή της εξάρθρωσης της *17 Νοέμβρη*, ένας νοσοκομειακός υπάλληλος ονόματι Παύλος Σερίφης ομολόγησε ότι είχε συμμετάσχει στη δολοφονία του Γουέλς μαζί με τον φερόμενο ως εγκέφαλο της οργάνωσης, Αλέξανδρο Γιωτόπουλο.

Κανείς δεν δικάστηκε για τη δολοφονία του Γουέλς, καθώς είχαν περάσει παραπάνω από 20 χρόνια από την τέλεση του εγκλήματος και είχε παραγραφεί. Ο Γιωτόπουλος καταδικάστηκε το 2003 σε ισόβια κάθειρξη ως ηθικός αυτουργός σε σειρά από δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις και ληστείες τραπεζών από το 1983 έως το 2000.  Ο Παύλος Σερίφης φυλακίστηκε για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση αλλά αποφυλακίστηκε το 2007 για λόγους υγείας.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφικές πηγές
* Greek Assassins Arrested , *Association of Former Intelligence Officers*, Weekly Intelligence Notes #31-02 5 August 2002.
* 
* W. Thomas Smith – ''Encyclopedia of the Central Intelligence Agency''

Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αμερικανοί θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Τατιάνα Μασλάνι

Η **Τατιάνα Γκαμπριέλ Μασλάνι** (αγγλικά: *Tatiana Gabriele Maslany*) γεννημένη στις 22 Σεπτεμβρίου 1985, είναι Καναδή ηθοποιός, υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και νικήτρια των Καναδικών Βραβείων Οθόνης. Κέρδισε βραβείο ACTRA για το ρόλο της στο έργο Picture Day καθώς και το Philip Borsos Award για το έργο Cas & Dylan και τα Critics' Choice Television Award και TCA Award το 2013, και το Canadian Screen Award το 2014 για τη συμμετοχή της στο σήριαλ επιστημονικής φαντασίας Orphan Black.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί φωνής
Σανταντέρ

Το **Σανταντέρ** (ισπανικά: *Santander*) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της αυτόνομης κοινότητας και ιστορικής περιοχής της Κανταβρίας, στις βόρειες ακτές της Ισπανίας. Ο δήμος του Σανταντέρ υπολογίζεται ότι το 2013 είχε 178.465 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη στις νότιες ακτές του ακρωτηρίου Μαγιόρ, το οποίο σχηματίζει ένα πολύ καλό λιμάνι στο Βισκαϊκό κόλπο. Η πόλη βρίσκεται ανάμεσα στο Χιχόν και το Μπιλμπάο.

## Ιστορία
thumb|200px|left|Το Σανταντέρ περίπου το 1590
Η πόλη πιθανότατα βρίσκεται στην ίδια θέση που βρισκόταν η ρωμαϊκή πόλη *Portus Victoriae* (Νικηφόρος Λιμένας). Στη περιοχή ιδρύθηκε από τον Αλφόνσο Β΄ των Αστουριών (759–842) με το αββαείο των αγίων Εμετέριο και Κελεδόνιο, δύο χριστιανών μαρτύρων οι οποίοι πέθαναν περίπου το 300 μ.Χ. και τα κεφάλια τους μεταφέρθηκαν στη περιοχή. Το όνομα Σανταντέρ πιθανότατα προέρχεται από τη παραφθορά του ονόματος του Εμετέριο (Σαντεμτέρ, Σαντενδέρ, Σαντανδέρ), και όχι του αγίου Ανδρέα. Το αββαείο βρίσκεται στη θέση του καθεδρικού ναού.

Ο Αλφόνσος Η΄ της Καστίλλης έκανε το 1187 τον αββά άρχοντα της πόλης, ενώ ταυτόχρονα κατασκευάστηκε το λιμάνι και η πόλη οχυρώθηκε. Το 1248, το Σανταντέρ συμμετείχε στη μάχη της Σεβίλλης, όπου με ένα πλοίο έσπασε τις αλυσίδες που έφραζαν το Γουαδαλκιβίρ. Αυτό το γεγονός απεικονίζεται στο έμβλημα της πόλης. Η πόλη αναπτύχθηκε χάρις στο εξαιρετικό λιμάνι που σχηματίζει ο κόλπος του Σανταντέρ. Το Σανταντέρ ήταν σημαντικό λιμάνι της Καστίλλης στο τέλος του Μεσαίωνα, καθώς και για το εμπόριο με το Νέο Κόσμο. Το Σανταντέρ έγινε επισήμως πόλη το 1755. Με την ανεξαρτητοποίηση των ισπανικών αποικιών το 19ο αιώνα, η οικονομία της πόλης βρέθηκε σε ύφεση, αλλά ανέκαμψε με την κατασκευή εργοστασίων.

Το 1941 μεγάλο τμήμα του Σανταντέρ καταστράφηκε από πυρκαγιά. Τροφοδοτούμενη από τους θυελλώδεις νότιους ανέμους, η φωτιά έκαιγε για δύο ημέρες. Αν και υπήρξε μόνο ένας νεκρός, ένας πυροσβέστης, χιλιάδες οικογένειες έμειναν άστεγες και η πόλη βυθίστηκε στο χάος. Η φωτιά κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα του μεσαιωνικού κέντρου της πόλης. Η πόλη στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε με σύγχρονα κτίρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ayuntamiento de Santander&nbsp;— Επίσημη ιστοσελίδα 
*Webcam en Puertochico&nbsp;— Live webcam of Santander's Puertochico district.

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Κανταβρία
Κατηγορία:Λιμένες της Ευρώπης
Κίκι Λέσεντριτς

Ο **Κίκι Λέσεντριτς** (*Zoran „Kiki“ Lesendrić*, 2 Ιανουαρίου 1961) είναι Σέρβος μουσικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βελιγράδι. Το 1993 ήρθε στην Ελλάδα. Το 1996 κλήθηκε να χρεωθεί στ' όνομά του τη μουσική των τραγουδιών του δίσκου Στο δρόμο με τα χάλκινα η οποία είχε γραφτεί απ' το συνθέτη Γιώργο Χατζηνάσιο επειδή ο 2ος δεν είχε συμβόλαιο με την εταιρεία η οποία τον εξέδωσε. Ερμηνευτής των τραγουδιών του δίσκου αυτού ήταν ο Μανώλης Μητσιάς. Όμως τελικά δε χρεώθηκε στ' όνομά του τη μουσική όλων των τραγουδιών του δίσκου. Τα τραγούδια των οποίων η μουσική δε χρεώθηκε στο όνομα του Λέσεντριτς ήταν τα Με το φορητό τον Ουρανό μου και Νανούρισμα. Του 1ου η μουσική χρεώθηκε στο όνομα του Λάζα Ριστόβσκι και του 2ου η μισή στο όνομα του Λέσεντριτς και η άλλη μισή στο όνομα του Ζόραν Μπάντοβιτς κατόπιν επιθυμίας των ίδιων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι συνθέτες
Χάβιροβ

Το **Χάβιροβ** ή **Χάβιροφ** (τσέχικα: Havířov, πολωνικά: Hawierzów) είναι πόλη στην περιφέρεια Μοραβίας-Σιλεσίας, στην ανατολική Τσεχία, κοντά στα σύνορα με την Πολωνία. Έχει 82.768 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην περιφέρεια μετά την Οστράβα. Το Χάβιροβ ιδρύθηκε μετά το Β΄ ΠΠ (είναι η νεότερη πόλη της Τσεχίας) για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των ανθρακωρύχων της περιοχής και από τότε έχει αναπτυχθεί ταχύτατα. Έγινε πόλη το 1955. Στην περιοχή, πέρα από τα ανθρακωρυχεία, βρίσκονται μεταλλουργίες και βιομηχανίες χημικών και επεξεργασίας τροφίμων.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Χάβιροβ έχει «δελφοποιηθεί» με:

## Πηγές

* Εγκυκλοπαίδεια «ΔΟΜΗ», Τόμος 30, σελ. 355

Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Ανζέ

Η **Ανζέ** ή *Ανζέρ* () είναι κοινότητα και πόλη στη Χώρα του Λίγηρα, στην κεντρική δυτική Γαλλία και κύρια πόλη στον νομό Μαιν-ε-Λουάρ. Πριν τη Γαλλική Επανάσταση ήταν πρωτεύουσα της ιστορικής περιοχής του Ανζού. Η κοινότητα της Ανζέ στην απογραφή του 2010 είχε 147.571 κατοίκους και ήταν η 18η μεγαλύτερη στη Γαλλία και η 2η μεγαλύτερη στην περιοχή, μετά τη Νάντη (Ναντ). Η μητροπολιτική περιοχή της πόλης έχει περίπου 394.700 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται νότια του σημείο που σχηματίζεται ο Μαιν, ένας μικρός σε μήκος αλλά πλατύς παραπόταμος του Λίγηρα, από τη συμβολή των Μαγιέν και Σαρτ.

Κατά την αρχαιότητα η Ανζέ ήταν πρωτεύουσα του γαλατικού φύλλου Αντεκάβι. Επί ρωμαϊκής κατοχής η πόλη ήταν γνωστή ως Ιουλιομάγος. Η πόλη απέκτησε μεγαλύτερη ισχύ κατά τη διάρκεια των μεσαιωνικών χρόνων, όταν ήταν πρωτεύουσα του Ανζού (Ανδηγαυία). Η Αζέρ ήταν η έδρα του οίκου των Πλανταγενετών, οι οποίοι κατασκεύασαν στην πόλη πολλά μνημεία, συμπεριλαμβανομένου του κάστρου της Ανζέ. Κατά τη διάρκεια της βασιλίας του Ρενέ του Ανζού ήταν ένα από τα διανοητικά κέντρα της Ευρώπης. Το 1474 η πόλη παραδώθηκε στον Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας. Σήμερα, η Ανζέ είναι εμπορικό και διοικητικό κέντρο, με βιομηχανίες ηλεκτρονικού εξοπλισμού, έτοιμου φαγητού και χαρτιού. Στην πόλη παράγεται το λικέρ κουαντρό.

Αξιοθέατα της πόλης είναι το κάστρο της Ανζέ, έδρα του οίκου των Πλανταγενετών, το οποίο χρονολογείται από τον 12ο αιώνα, έχει 17 πύργους ύψους από 42 μέχρι 58 μέτρα. Μέσα στο κάστρο βρίσκεται η ταπετσαρία της Αποκάλυψης, μήκους 24 μέτρων. Άλλο σημαντικό αξιοθέατο της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός του Σαιν Μωρίς, του 12-13ου αιώνα, και το μεσαιωνικό μαιζόν ντ'Αντάμ (οικία του Αδάμ).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Περιοχής του Λίγηρα
Κατηγορία:Μαιν-ε-Λουάρ
Χαράλαμπος Μητσιάλης

Ο **Χαράλαμπος Μητσιάλης** (1900 - Δεκέμβριος 1990) ήταν Έλληνας πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Κέρκυρας.

## Σταδιοδρομία
Ήταν γιος του Αναστασίου Μητσιάλη και απέκτησε μία κόρη, την Ανδρομάχη. Εξελέγη από τη δεύτερη κατανομή βουλευτής Κέρκυρας με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 2.622 ψήφους. Πέθανε σε ηλικία 90 ετών και κηδεύτηκε στο Παλαιό Φάληρο, στις 15 Δεκεμβρίου 1990.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας