open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Στάνισλας Λάτσνι

Ο **Στάνισλας Λάτσνι**, γνωστός και ως « **Στάχο** » (γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1911 στο Βορμς της Γερμανίας), είναι πρώην Γαλλοπολωνός ποδοσφαιριστής, του οποίου η ποδοσφαιρική καριέρα ξεκίνησε στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, όταν και αγωνιζόταν με τα χρώματα της ΡΚ Λανς, ενώ ολοκληρώθηκε με το πέρας της σεζόν 1947, με την κατάκτηση του τίτλου του Πρωταθλητή Γαλλίας, τον οποίον κατέκτησε αγωνιζόμενος με την ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουέν. 

Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

## Βιογραφία

Ο Στάνισλας Λάτσνι αγωνίστηκε ως μέσος με τα χρώματα των ΡΚ Λανς και ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουέν. 

Ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος με την ΑΚ Καμπραί, όπου είχε το περιβραχιόνιο του αρχηγού της ομάδας, ενώ, ταυτόχρονα, είχε και τον διπλό ρόλο του παίκτη-προπονητή. 

Στη συνέχεια, ανέλαβε χρέη προπονητή στην ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουέν από τον Ιούλιο του 1956 ως τον Απρίλιο του 1959.

## Αγωνιστική Καριέρα
* 1936-1938 : ΡΚ Λανς
* 1938-1939 : ΡΚ Ρουμπαί
* 1939-1944 : Ολιμπίκ Λιλουά
* 1944-1945 : Εξελσιόρ ΑΚ Ρουμπαί
* 1945-1947 : ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουέν 

## Προπονητική Καριέρα
* 1948-1955 : ΑΚ Καμπραί (παίκτης-προπονητής)
* 1956-1959 : ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουέν
* 1965-1966 : Ολιμπίκ Σαιν-Κεντάν

## Διακρίσεις
* Πρωταθλητής Γαλλίας το 1947 με την ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουέν

## Εξωτερικός Σύνδεσμος
* Προφίλ του Στάνισλας Λάτσνι στο footballdatabase.eu.

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Γκαμπριέλ Ρομπέρ

Ο **Γκαμπριέλ Ρομπέρ** (*Gabriel Robert*, 5 Μαρτίου 1920 - 15 Μαΐου 2003), γνωστός και ως **Γκαμπί Ρομπέρ**, ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Ο Γκαμπί Ρομπέρ γεννήθηκε στο Μπελκοντέν (Μπους-ντυ-Ρον. Αγωνιζόταν ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος. Αγωνίστηκε για την ΡΚ Παρί για μία σεζόν, όμως δεν κατάφερε ποτέ να γίνει επαγγελματίας. Ωστόσο, έγινε ιδιαιτέρως γνωστός εργαζόμενος ως προπονητής. Έτσι, πέρασε από την τεχνική ηγεσία των Υέρ, Τουλόν, Λυών και Βαλανσιέν. Εργάστηκε, επίσης, ως προπονητής της Εθνικής Γαλλίας Ερασιτεχνών, ενώ διετέλεσε και μέλος της *Direction Technique Nationale* εντός της FFF.

Ο γιος του, Ζακ Ρομπέρ είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.

## Αγωνιστική Καριέρα
* Υέρ ΦΚ
* ΦΚ Αννεσύ
* 1946-1947 : ΡΚ Παρί 

## Προπονητική Καριέρα
* 1947-1953 : Υέρ ΦΚ
* 1953-1959 : ΣΚ Τουλόν
* 1959-1961 : Ολιμπίκ Λυών
* 1961-1966 : Υέρ ΦΚ
* 1966-04/1970 : ΟΣ Βαλανσιέν-Ανζάν

## Διακρίσεις
* Διεθνής με την Ερασιτεχνική και Ολυμπιακή Ομάδα της Γαλλίας το 1948
* Διεθνής με την Εθνική Γαλλίας Β΄
* Πρωταθλητής Ερασιτεχνών Γαλλίας το 1950 (με την Υέρ ΦΚ)

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Υέρ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Λιονναί
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλανσιέν ΦΚ
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Σεζόν 1992-1993 της Ολιμπίκ Μαρσέιγ

Η **σεζόν 1992-1993 της Ολιμπίκ Μαρσέιγ** ήταν η 45η σεζόν της ομάδας της Μασσαλίας στο γαλλικό πρωτάθλημα της Ντιβιζιόν 1. Η σεζόν αυτή ήταν εξέχουσας σημασίας για τον σύλλογο, καθώς, για πρώτη φορά στην ιστορία του, κατέκτησε το, τότε, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, ενώ βρέθηκε σε εξαιρετικά δεινή θέση, λόγω της υπόθεσης Βαλανσιέν-Μαρσέιγ.

## Πρωτάθλημα Γαλλίας Ντιβιζιόν 1

Η ομάδα της Μασσαλίας τερμάτισε στην 1η θέση του πρωταθλήματος με συνολική βαθμολογική συγκομιδή της τάξεως των 54 βαθμών. Ο σύλλογος μέτρησε, συνολικά, 22 νίκες, 10 ισοπαλίες και 6 ήττες στη διάρκεια αυτής της σεζόν. 71 τέρματα επιτεύχθηκαν, ενώ δέχτηκε 36, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα μια διαφορά τερμάτων της τάξεως των 35. Με 23 τέρματα στο ενεργητικό του, ο Άλεν Μπόκσιτς ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Μαρσέιγ και του πρωταθλήματος εκείνη τη σεζόν.

## Κύπελλο Γαλλίας

## Κύπελλο Πρωταθλητριών

## Τελικός

Ο τελικός της διοργάνωσης διεξήχθη στη Γερμανία στο Ολίμπιασταντιον του Μονάχου στις 26 Μαΐου 1993. Η Ολιμπίκ Μαρσέιγ αγωνιζόταν για δεύτερη φορά στην ιστορία της στον τελικό της διοργάνωσης, μετά από την ήττα της σε αυτόν του 1991 στη διαδικασία των πέναλτι, απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου στο Μπάρι της Ιταλίας. Όσο για τη Μίλαν, επρόκειτο για τον έκτο τελικό της ιστορίας της στη διοργάνωση, με την τελευταία, επιτυχημένη, παρουσία της να ανάγεται στο 1990.

Η αναμέτρηση αυτή είδε να συναντώνται, εκ νέου, οι δρόμοι του Ζαν-Πιέρ Παπέν και της ΟΜ, έναν χρόνο, μόλις, μετά την αποχώρηση του Γάλλου διεθνούς επιθετικού με προορισμό τη Μίλαν. Ο Μαρσέλ Ντεσαϊγί ακολούθησε, έξι μήνες αργότερα, τον ίδιο δρόμο με τον συμπαίκτη του με προορισμό τους *Rossoneri*.

## Ρόστερ της σεζόν

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Ζορζ Τουρναί

Ο **Ζορζ Τουρναί** (γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1960) είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος εργάζεται, αυτό τον καιρό, ως προπονητής στην ομάδα της Νασιονάλ, ΟΣ Μπουλόν. Στη διάρκεια της αγωνιστικής καριέρας του, αγωνίστηκε ως επιθετικός για λογαριασμό των ΑΚ Καμπραί, Λανς, Αμπεβίλ και Λουάν-Κουισό, ενώ έχει πραγματοποιήσει συνολικά, πάνω από 200 συμμετοχές σε επίπεδο πρωταθλήματος. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση του 1992, ανέλαβε χρέη προπονητή στην τρίτη ομάδα της Λανς, ενώ δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία των ρεζερβών του συλλόγου. Μεταξύ του 1999 και του 2005, ο Τουρναί εργαζόταν ως βοηθός προπονητή στην Λανς, ενώ διετέλεσε πρώτος προπονητής του συλλόγου για διάστημα τεσσάρων μηνών μεταξύ του Φεβρουαρίου του 2001 και του Ιουνίου του 2001. Στη συνέχεια, ανέλαβε την διεύθυνση των τμημάτων υποδομής του συλλόγου, προτού επιστρέψει στην θέση του βοηθού προπονητή, με την έλευση του Λάζλο Μπόλονι στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου τον Ιανουάριο του 2011.

Ο Τουρναί προσελήφθη ως πρώτος προπονητής από την ομάδα της Μπουλόν στις 23 Ιουνίου 2012. Προτιμήθηκε για αυτή την θέση από τον προπονητή της Νεσατέλ Ξαμάξ, Φρανσουά Τσικολινί και τον τεχνικό της Καρκεφού, Ντενί Ρενώ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουάν-Κουιζώ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΡΚ Λανς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Μπουλόν
Φερδινάνδος Δ΄ της Αυστρίας

Ο **Φερδινάνδος Δ΄** (Βιέννη, 8 Σεπτεμβρίου 1633 – Βιέννη, 9 Ιουλίου 1654) ήταν διάδοχος της Αυστρίας· μαζί με τον πατέρα του ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και συμβασιλέας της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας ("βασιλιάς των Ρωμαίων"). Επίσης δούκας του Τέσεν/Τσέσυν στη Σιλεσία.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο *Φερδινάνδος Φραγκίσκος* γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Γ΄, από την πρώτη σύζυγό του Μαρία Άννα της Ισπανίας. Στέφθηκε βασιλιάς της Βοημίας το 1646, ενώ λίγο αργότερα, έγινε βασιλιάς και της Ουγγαρίας· η στέψη του αυτή έλαβε χώρα στις 16 Ιουνίου 1647 στο Πρέσμπουργκ. Εξελέγη *βασιλιάς των Ρωμαίων*, δηλαδή, κληρονόμος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στις 31 Μαΐου 1653, και στέφθηκε στο Ρέγκενσμπουρκ (τότε *Ratisbon*) στις 18 Ιουνίου του ίδιου έτους. Πέθανε στη Βιέννη, από τον ιό της ευλογιάς, ενώ ζούσε ο πατέρας του και αφήνοντας τον μικρότερο αδελφό του, Λεοπόλδο Α΄, ως τον προφανή κληρονόμο της αυτοκρατορίας.

## Έμβλημα
150px|μικρογραφία|αριστερά|Το έμβλημα του Φερδινάνδου Δ΄
Ο Φερδινάνδος Δ΄ ήταν βασιλιάς της Βοημίας, για το λόγο αυτό απεικονίζεται στον θυρεό του κεντρικά μία ασπίδα με τον "λέοντα της Βοημίας". Ήταν επίσης βασιλιάς των Ρωμαίων, για το λόγο αυτό ο "μονοκέφαλος αετός" δεσπόζει στη μεγάλη ασπίδα, αποτελώντας το κύριο θέμα του εμβλήματός του ("δικέφαλο αετό" είχαν μόνο οι αυτοκράτορες).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

|-

|-

|-

Κατηγορία:Βασιλείς της Βοημίας
Κατηγορία:Βασιλείς των Ρωμαίων
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Μίλαν Μπάγιεβιτς

Ο **Μίλαν Μπάγιεβιτς** (*[[σερβικά]] : Милан Бачевић*) γεννημένος το 1954, είναι Σέρβος πολιτικός και υπουργός. 

Είναι από το 2012 υπουργός φυσικών πόρων ορυχείων και χωροταξίας στην κυβέρνηση του Ίβιτσα Ντάτσιτς. Αποφοίτησε από τη σχολή θετικών επιστημών των Σκοπίων κι αργότερα έγινε πολεοδόμος. ήταν αναπληρωτής υφυπουργός επιστημών και τεχνολογίας της Δημοκρατίας της Σερβίας μέχρι το 2000. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινα. Αντιπρόεδρος της Σερβικής γεωγραφικής εταιρείας.

## Πηγές
* Потпредседници и министри - Влада Републике Србије, Βιογραφικό του

Κατηγορία:Υπουργοί ορυκτού πλούτου και ενέργειας της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι πανεπιστημιακοί
Μαυραχάδες Καρδίτσας

Οι **Μαυραχάδες** είναι χωριό που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του Νομού Καρδίτσας. Απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα από τον ποταμό Σοφαδίτη και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 371 κατοίκους. Στο χωριό έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα η καλλιέργεια του βαμβακιού, των σιτηρών και παλιότερα του καπνού. Το καλοκαίρι είναι η πιο κουραστική περίοδος για εκείνους τους ανθρώπους επειδή είναι η εποχή του θερισμού. Επίσης στο χωριό υπάρχουν δύο εκκλησίες, μια πλατεία και ένα σχολείο που δεν λειτουργεί, αλλά χρησιμεύει για διάφορες γιορτές όπως για παράδειγμα η γουρουνοχαρά και η κοπή της πίτας. Η ονομασία του χωριού κατά την Τουρκοκρατία ήταν *Καραγάτσι*, που στα τούρκικα σημαίνει μαύρο ξύλο. Τέλος το χωριό απελευθερώθηκε από τους Τούρκους το 1882.

## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20131018100919/http://mavraxades.gr/index.php/toxwrio/history.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Γιόβαν Ίλιτς

Ο **Γιόβαν Ίλιτς** (*[[σερβικά]] : Јован Илић*) (Ρέσνικ, 15 Αυγούστου 1824 – Βελιγράδι 12 Μαρτίου 1901) ήταν Σέρβος συγγραφέας, πολιτικός και υπουργός δικαιοσύνης.

## Βιογραφία
Τελείωσε το γυμνάσιο στο Κραγκούγεβατς, το λύκειο στο Βελιγράδι, και σπούδασε φιλοσοφία στην Eperješi και τη Βιέννη. Ήταν μέλος του Φιλελεύθερου κόμματος και υπάλληλος του συμβουλίου της επικρατείας (από το 1847 ), διορθωτής σε σερβικές εφημερίδες, καθηγητής στη Νεγκοτίν στο Σάμπατς και το Βελιγραδί. Ήταν μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου από το 1859, υπουργός δικαιοσύνης την περίοδο 1869 - 1871, και μέλος του συμβουλίου επικρατείας την περίοδο 1873 - 1882. Γιος του ο ποιητής Βόισλαβ Ίλιτς.

Ο Ίλιτς έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές με λυρικά και ρομαντικά ποιήματα που έγιναν δημοτικά τραγούδια με θέμα βοσκούς. Ο Ίλιτς αντιπροσωπεύει τους σέρβους ρομαντικούς ποιητές οι οποίοι έχουν εργαστεί στο πνεύμα της λαϊκής ποίησης. Στο σπίτι του συγκέντρωνε τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λογοτεχνίας, από τον καλλιτεχνικό και θεατρικό κόσμο.

## Έργα του
* ποιητικές συλλογές:
: Песме - Београд 1854,
: Песме (II) - Нови Сад 1858,
: Пастири (еп) - Београд 1868,
: Дахире - Београд 1891,
: Песме (III) - Београд 1894,
* βιβλία:
: Кратка историја Грка и Турака за младеж - Београд 1853
: Поглед на садашње стање наше - Београд 1859,
: Српска писменица, Нови Сад 1860

## Παραπομπές


## Πηγές
* Љубомир Недић: Из новије српске лирике - Београд 1893,
* Љубомир Стојановић: Предговор у књизи Песме (III) - Београд 1894,
* Љубомир Стојановић: Јован Илић, српски песник - Босанска вила 1895,
* А. Г. Матош: Јован Илић, Личне успомене, - Бранково коло 1901.
* Јаша Продановић: Јован Илић СКГ 1901 књига 2 св. 2,
* Јаша Продановић: Предговор целокупним делима - Београд 1929.
* Енциклопедија Југославије ЈЛЗ - Загреб 1988, текст др. Уроша Џонића проф Филозофског фак. у Београду

Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποιητές
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Μίλοραντ Ντράσκοβιτς

Ο **Μίλοραντ Ντράσκοβιτς** (*[[σερβικά]] : Милорад Драшковић*)  (Πόλομ 10 Απριλίου  1873- Ντελνίς 21 Ιουλίου 1921) ήταν υπουργός του Βασιλείου της Σερβίας μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

## Βιογραφία
Αποφοίτησε από τη νομική σχολή  το 1894 και άσκησε την δικηγορία. Μετά από αυτό πήγε στην Ελβετία και τη Γαλλία , όπου εξειδικεύτηκε στα γαλακτοκομικά. Το 1899 ως μέλος του ανεξάρτητου Ριζοσπαστικού κόμματος εκδιώχθηκε από τη Σερβία όπου επέστρεψε το 1900. Εγκαταστάθηκε στο Σμεντέρεβο όπου άνοιξε βιοτεχνία γαλακτοκομικών προϊόντων. 

Το 1905 έγινε υπουργός εθνικής οικονομίας, και το 1908 αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρηση του με τα γαλακτοκομικά προϊόντα και μετακόμισε στο Βελιγράδι, όπου έγινε διευθυντής της Τράπεζας εξαγωγών. Το 1914 έγινε Υπουργός δημοσίων έργων και μεταφορών, και κατά τη διάρκεια της υποχώρησης από την Αλβανία υπηρέτησε ως υπουργός άμυνας. Το 1920 συμμετείχε εκ μέρους της Σερβίας στις συνομιλίες στο Παρίσι για το θέμα των πολεμικών επανορθώσεων .

Ενώ ήταν ενεργεία υπουργός εσωτερικών δολοφονήθηκε από τον Αλί Αλίγιαγκιτς (Ali Alijagić). Ο λόγος για την δολοφονία του Μίλοραντ Ντράσκοβιτς ήταν η υιοθέτηση εκ μέρους του του νόμου για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας και της τάξης στη χώρα.

Παιδιά του ήταν οι Ράντογιε, Μπόγιαν, Μίλοραντ και ο Σλόμπονταν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Κατηγορία:Υπουργοί εθνικής οικονομίας της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Γιώργος Χουρμουζιάδης

Ο **Γιώργος Χουρμουζιάδης** (26 Νοεμβρίου 1932-16 Οκτωβρίου 2013) ήταν Έλληνας καθηγητής αρχαιολογίας και αντιπρύτανης στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο. Υπήρξε επίσης βουλευτής του ΚΚΕ. Ασχολήθηκε με την έρευνα της νεολιθικής περιόδου στην Ελλάδα, ανασκάπτοντας αρχαιολογικές θέσεις της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας (Σέσκλο, Διμήνι, Δισπηλιό). Ήταν εκδότης των περιοδικών εκδόσεων *Γόρδων* και *Ανθρωπολογικά*. Ασχολήθηκε, επίσης, με θεωρητικά ζητήματα της αρχαιολογίας, όπως και της χρήσης της μαρξιστικής μεθοδολογίας στην αρχαιολογική έρευνα, επιδιώκοντας να «συσχετίζει το αντικείμενο της μελέτης με τον δρώντα άνθρωπο, ο οποίος έχει συγκεκριμένες διαστάσεις κοινωνικού, ιστορικού και παραγωγικού χαρακτήρα».

## Βίος
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Χουρμουζιάδης σπούδασε αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αριστοτέλειου πανεπιστημίου. Μετά από μια περίοδο στη μέση εκπαίδευση το 1965 ορίστηκε έφορος αρχαιοτήτων της Θεσσαλίας, κάτι που του έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθεί ανασκαφικά με τις προϊστορικές θέσεις της ευρύτερης περιοχής. Το 1973 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου, για να εκλεχτεί μετά από οκτώ χρόνια 1981 καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας. Το 1985 διετέλεσε στο ίδιο πανεπιστήμιο αντιπρύτανης. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΚΚΕ στις εκλογές του 2004.

## Εργογραφία

* *Δισπηλιό*, Καπόν (2008)
* *Ο γυρολόγος*, Ερωδιός (2002) 	
* *Τεστ κοπώσεως*, Βάνιας (2001) 
* *Λόγια από χώμα*, Νησίδες (1999)
* *The Gold of the World*, Καπόν (1997)
* *Το χρυσάφι του κόσμου*, Καπόν (1997)
* *Αναλογίες*, Βάνιας (1995)
* *Το νεολιθικό Διμήνι*, Βάνιας [κείμενα, επιμέλεια σειράς] (1993)
 
### Συλλογικά έργα
* *Great Moments in Greek Archaeology*, Καπόν (2007)
* *Μεγάλες στιγμές της ελληνικής αρχαιολογίας*, Καπόν (2007)
* *Η ιστορία της ελληνικής πόλης*, Ερμής (2004) 
* *Πρακτικά 1ου παγκοσμίου συνεδρίου τυπογραφίας και οπτικής επικοινωνίας*, Εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας [εισήγηση] (2004) 
* *Οι χρήσεις της αρχαιότητας από το νέο ελληνισμό*, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση] (2002)
* *Οι νεότερες εξελίξεις στην ελληνική λαογραφία*, Βόλος [εισήγηση] (1998) 	
* *Μαρξισμός μια επανεκτίμηση*, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση] (1997) 	
* *Magnesia*, Καπόν (1982) 	
 
### Άλλα έργα
* *Greece through the Lens of Takis Tloupas*, Καπόν [επιμέλεια] (2005) 	
* *Η Ελλάδα του Τάκη Τλούπα*, Καπόν [επιμέλεια] (2005) 	
* *Δισπηλιό 7500 χρόνια μετά*, University Studio Press [επιμέλεια] (2002) 	
* Κοκκινίδου, Δήμητρα, *Η αρχαιολογία και η κοινωνική ταυτότητα του φύλου: προσεγγίσεις στην Αιγαιακή προϊστορία*, Βάνιας [επιμέλεια σειράς] (1993)

## Παραπομπές-σημειώσεις


Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Τζεφ Νίκολς

Ο **Τζεφ Νίκολς** (αγγλ.: *Geoffrey James "Geoff" Nicholls*, 28 Φεβρουαρίου 1948 - 28 Ιανουαρίου 2017) ήταν Άγγλος πιανίστας και κιμπορντίστας γνωστότερος για τη συνεργασία του με το συγκρότημα των Black Sabbath, ενώ πριν γίνει μέλος τους το 1979 έπαιζε με το χέβι μέταλ συγκρότημα Quartz.

## Βιογραφία
Ο Τζεφ Νίκολς γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας τον Φεβρουάριο του 1948.

Το 1974 έγινε μέλος των Bandy Legs οι οποίοι δύο χρόνια αργότερα μετονομάστηκαν σε Quartz. Το 1976 υπέγραψαν συμβόλαιο με την "Jet Records" και το 1977 κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους, σε παραγωγή του κιθαρίστα των Black Sabbath, Τόνι Αϊόμι, ενώ στο δίσκο συμμετείχε ο κιθαρίστας των Queen, Μπράιαν Μέι και ο τότε τραγουδιστής των Black Sabbath, Όζι Όσμπορν. Το συγκρότημα βρισκόταν συνεχώς σε περιοδεία, παίζοντας στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ το 1976 και το 1977.

To 1979, ο Νίκολς αποχώρησε για να γίνει δεύτερος κιθαρίστας των Black Sabbath και ανέλαβε το μπάσο για ένα μικρό χρονικό διάστημα κατά το οποίο είχε φύγει ο Γκίζερ Μπάτλερ. Μετά την επιστροφή του Μπάτλερ, ο Νίκολς ανέλαβε τα πλήκτρα, ως γκεστ μουσικός στο άλμπουμ "*[[Heaven and Hell (άλμπουμ)|Heaven and Hell]]*" και συνέχισε έτσι μέχρι το 1985. Από το "*[[The Seventh Star]]*" του 1986 μέχρι το "*[[Reunion (άλμπουμ των Black Sabbath)|Reunion]]*" του 1998 ηχογραφούσε ως βασικό στέλεχος του συγκροτήματος, λαμβάνοντας μέρος και στην συνθετική διαδικασία των τραγουδιών. Ο Νίκολς παρέμεινε επίσημο μέλος των Black Sabbath μέχρι το 2004.

Έχει συμμετάσχει στα άλμπουμ "*Back Where I Belong*" και "*Scream*" του παλιού τραγουδιστή των Black Sabbath, Τόνι Μάρτιν, με τον οποίο συνεργάζεται στο συγκρότημα Headless Cross.

Το 2011, επανενώθηκαν οι Quartz, οι οποίοι είχαν διαλυθεί το 1983. Η πρώτη τους συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς στο "The Asylum" του Μπέρμιγχαμ, με το συγκρότημα να κυκλοφορεί το ζωντανά ηχογραφημένο "*LIVE And Revisited*", τον Μάιο του 2013.

Ο Νίκολς πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στις 28 Ιανουαρίου 2017 σε ηλικία 68 ετών.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Geoff Nicholls | Biography | AllMusic
* Geoff Nicholls - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* MusicMight :: Artists :: QUARTZ - Rock Detector
* Geoff Nicholls | Credits | AllMusic

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στην επίσημη ιστοσελίδα των Black Sabbath

Κατηγορία:Άγγλοι πιανίστες
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Μέλη των Black Sabbath
Βουκ Γέρεμιτς

Ο **Βουκ Γέρεμιτς** (*[[σερβικά]] : Вук Јеремић*)  (Βελιγράδι, 3 Ιουλίου 1975) είναι Σέρβος πολιτικός και διπλωμάτης. Ο πρώην πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και πρώην υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Μίρκο Τσβέτκοβιτς.

## Βιογραφία
Είναι γιος του Μιχαήλο και της Σένα και προγονός του ήταν αγωνιστής της Σερβικής επανάστασης και από τους ηγέτες της Κράινας Μουράτ Αγάς Πόζντερατς. Αποφοίτησε από το πρώτο γυμνάσιο του Βελιγραδίου όπου δίδασκε ψυχολογία ο Μπόρις Τάντιτς. Αποφοίτησε από την σχολή θεωρητικής και πειραματικής φυσικής του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ το 1998. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της δημόσιας διοίκησης και της διεθνούς ανάπτυξης, Μάστερ στη δημόσια διοίκηση στη διεθνή ανάπτυξη, απέκτησε το 2003 στο Χάβαρντ των ΗΠΑ.

Είναι παντρεμένος με την Νατάσα Γέρεμιτς μία πολύ γνωστός δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Από το 2011 είναι πρόεδρος της ομοσπονδίας τένις της Σερβίας .

## Πολιτική σταδιοδρομία
Εισήλθε στην πολιτική ως μέλος του Δημοκρατικού κόμματος. Το 2004 όταν ο Μπόρις Τάντιτς έγινε πρόεδρος της Σερβίας, ο Γέρεμιτς έγινε σύμβουλος του στην εξωτερική πολιτική.

Υπουργός εξωτερικών της Δημοκρατίας της Σερβίας εξελέγη στις 15 Μαΐου 2007 παράμενοντας στην θέση έως τις 7 Ιούλιος  2008 παρόλο που άλλαξαν 2 ακόμα κυβερνήσεις , του Σλάβιτσα Ντιούκιτς Ντεγιάνοβιτς και του  Μίρκο Τσβέτκοβιτς.

Στις 8 Ιούνιος 2012 εξελέγη πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Από ένα σύνολο 190 ψηφίσαντον ο Γέρεμιτς πήρε 99 ψήφους και ο αντίπαλός του Λιθουανός Νταλιούγιους Τσεκουόλις πήρε 85 ψήφους. Ανέλαβε καθήκοντα στις 18 Σεπτέμβριος 2012.

Στις 14 Φεβρουάριο του 2013 η εκτελεστική επιτροπή του Δημοκρατικού κόμματος αποφάνθηκε ότι ο Γέρεμιτς παραβίασε την κομματική πειθαρχία και το καταστατικό της κεντρικής επιτροπής του κόμματος και έπρεπε να επιστρέψει την υπουργική του θέση στο κόμμα. Ο Γέρεμιτς κατέθεσε ενώπιον του συνταγματικού δικαστηρίου και έφυγε από το Δημοκρατικό κόμμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Биографија на сајту Кокалис програма Харвардског универзитета
* Интервју из Курира из 2004. године 
* Радио-телевизија Републике Српске: Вук Јеремић, председник Генералне скупштине УН, 8. 6. 2012.

Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Τζον Ντάνκαν Μακκί

Ο **Τζον Ντάνκαν Μακκί** (John Duncan Mackie) (1887 Εδιμβούργο &ndash; 1978 Χάσλμερ) ήταν Σκώτος ιστορικός που έγραψε την επίτομη ιστορία της Σκωτίας στη σύγχρονη εποχή.

Γεννημένος στο Εδιμβούργο ο Μακκί ολοκλήρωσε τις ανώτερες σπουδές του στο Τζίζας Κόλετζ της Οξφόρδης και διορίστηκε λέκτορας στην Ιστορία στο πανεπιστήμιο του Σεντ Άντριους το 1909, σε ηλικία 22 ετών. Το 1926 έγινε καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στο κολέγιο Μπέντφορντ  του πανεπιστημίου του Λονδίνου. Μετά από τέσσερα χρόνια έγινε καθηγητής Σκωτικής Ιστορίας και Λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Γλασκώβης από το 1930 έως το 1957, οπότε και έγραψε την πρώιμη ιστορία των Τυδώρ.

## Εργογραφία
**Pope Adrian IV, (Πάπας Αδριανός Γ') Oxford 1907 (Blackwells) 
**The University of Glasgow*, (Το πανεπιστήμιο της Γλασκώβης) 1451-1951: σύντομη ιστορία 
**Negotiations Between James VI and I and Ferdinand I of Tuscany*, 1927
**Cavalier and Puritan*, (Αριστοκράτης και Πουριτανός) 1930
**Andrew Lang and the House of Stuart*, (Ο [[Άντριου Λανγκ]] και ο οίκος των Στούαρτ), 1935
**The Earlier Tudors, 1485-1558*, (Οι πρώιμοι Τυδώρ), 1952
**A History of the Scottish Reformation*, (Η ιστορία της σκωτικής μεταρρύθμισης) (1960
**A History of Scotland'', (Ιστορία της Σκωτίας), 1964.

## Σημειώσεις παραπομπές


Κατηγορία:Σκώτοι ιστορικοί
Παγοπώλης

Το επάγγελμα του **παγοπώλη** ήταν να πουλάει πάγο και υπήρχε ως τη δεκαετία του 1970 κυρίως σε αστικά κέντρα. 

## Περιγραφή
Ο παγοπώλης  πουλούσε τον πάγο περιφερόμενος στις γειτονιές, γιατί εκείνη την εποχή  δεν υπήρχαν ηλεκτρικά ψυγεία για τη συντήρηση των τροφίμων. Περιδιαβαίνοντας με το ειδικά διαμορφωμένο κάρο, την καρότσα ή το τρίκυκλό του, πουλούσε παγοκολόνες που κατασκευάζονταν με ειδική διαδικασία σε ανάλογα εργαστήρια, τα παγοποιεία. Τροφοδοτούσε όχι μόνο τα σπίτια αλλά και τα διάφορα μικρά μαγαζιά. Ο παγοπώλης φορούσε γάντια για να μην παγώνουν τα χέρια του και χειριζόταν ειδικό γάντζο-κοπίδι με τον οποίο έπιανε τον πάγο, τον έκοβε και τον μετέφερε. Οι πάγοι τοποθετούνταν σε χτιστά ή ξύλινα ψυγεία εκείνης της εποχής, τις παγωνιέρες. Εκεί διατηρούσαν τα τρόφιμά τους οι οικογένειες και είχαν και δροσερό νερό το καλοκαίρι.

## Σήμερα
Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και των ηλεκτρικών ψυγείων το επάγγελμα του παγοπώλη σταδιακά έσβησε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα
Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές
Κατηγορία:Υπαίθριοι μικροπωλητές
Σάβα Γκρούιτς

Ο **Σάβα Γκρούιτς** (*[[σερβικά]]: Сава Грујић*) (Κολάρι 25 Νοεμβρίου 1840 - Βελιγράδι 3 Νοεμβρίου 1913) ήταν Σέρβος στρατιωτικός, πολιτικός, διπλωμάτης και στρατιωτικός συγγραφέας. Πρωθυπουργός της Σερβίας πέντε φορές, υπουργός άμυνας, υπουργός εξωτερικών, πρέσβης και πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας, μέλος της Γερουσίας, επίτιμο μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Δημητρίου Γκρούιτς κι εγγονός του Βούλε Ίλιτς, διοικητής του Σμεντέρεβο κατά τη Σερβική επανάσταση και αδελφός του Ίλιγια Γκρούιτς. Εισήλθε στη στρατιωτική ακαδημία της Σερβίας το 1856 και έμεινε μέχρι το 1861 όταν πήγε στην Πρωσία να συνεχίσει τις στρατιωτικές σπουδές, εκεί έμεινε μέχρι το 1863. Από την Πρωσία το 1864 πήγε στη Ρωσία όπου μπήκε συνέχισε τις στρατιωτικές σπουδές, εκεί έμεινε μέχρι το 1870. Το 1876 προήχθη σε συνταγματάρχη. 

Χρημάτισε υπουργός άμυνας από τις 4 Νοέμβριος 1876 έως τις 1 Οκτωβρίου 1878. Το 1879 ήταν ο πρώτος σερβικός διπλωματικός αντιπρόσωπος που διορίσθηκε στη Βουλγαρία. Το 1882 αναπληρωτής πρέσβης στην Αθήνα και στη συνέχεια το 1885 αναπληρωτής στην Αγία Πετρούπολη. Εκ νέου διορίστηκε υπουργός άμυνας από τις 3 Ιουνίου έως τις 19 Δεκεμβρίου 1887 που γίνεται για πρώτη φορά πρωθυπουργός έως τις 14 Απριλίου 1888.

Από τις 23 Φεβρουάριου 1889 μέχρι τις 11 Φεβρουάριου 1891 ήταν υπουργός εξωτερικών ταυτόχρονα και πρωθυπουργός. Εκπρόσωπος του υπουργού άμυνας από τις 16 Μαρτίου 1890 μέχρι τις 11 Φεβρουάριου 1891, όπου διορίζεται στην πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης έως το 1893. Έπειτα χρημάτισε πρόεδρος της Κυβέρνησης, υπουργός άμυνας εκτελών και χρέη υπουργού εξωτερικών από τις 23 Νοέμβριου 1893 έως τις 12 Ιανουαρίου 1894.

Πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας από τον Ιούνιο 1903 και πρωθυπουργός από τις 21 Σεπτεμβρίου 1903 μέχρι τις 27 Νοέμβριου 1904. Πρωθυπουργός και υπουργός εθνικής άμυνας ήταν και πάλι από την 1 Μαρτίου έως 17 Απριλίου 1906, και πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας το 1906 έως το 1910.

Συμμετείχε στους Σερβοτουρκικούς πολέμους του 1876 και του 1878. Συγγραφέας βιβλίων με θέμα την ιστορία του πολέμου και της διπλωματίας. Πέθανε στο Βελιγράδι 21 Οκτώβριος με το παλιό ημερολόγιο, ή 3 Νοέμβριος 1913 με το σημερινό.

## Έργα του
* *Војна организација Србије*, Крагујевац 1874.
* *Основи војног уређења кнежевине Бугарске*, Београд 1880.
* *Операције Тимочко-моравске војске*, -{I—IV}-, београд 1901—02

## Πηγές
* Живан Живановић: Политичка историја Србије у другој половини двадесетог века, Београд -{II—III}-, 1924 и IV 1925
* Слободан Јовановић: Влада Милана Обреновића -{I—II}- Београд 1926 и 1927.
* Слободан Јовановић: Влада Александра Обреновића -{I—II}- Београд 1929 и 1931.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Биографија на сајту САНУ
* Душко М. Ковачевић: Радикалска влада Саве Грујића и Русија (31.12.1887 - 26.4.1888), Истраживања, број 15, 2004. године

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Σέρβοι ιστορικοί
Κατηγορία:Σέρβοι γερουσιαστές
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Κατηγορία:Σερβοτουρκικός πόλεμος 1876-1878
Γεβρέμ Γκρούιτς

Ο **Γεβρέμ Γκρούιτς** (*[[σερβικά]] : Јеврем Грујић*) (Νταρόσαβα 8 Νοεμβρίου 1826, ή. 1827 - Βελιγράδι 15 Σεπτεμβρίου 1895) ήταν συγγραφέας, πολιτικός της Σερβίας και  υπουργός.

## Βιογραφία
Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη γενέτηρά του και το γυμνάσιο και λύκειο στο Βελιγράδι. Στο λύκειο ασχολήθηκε πρώτη φορά με την πολιτική, το 1847 ήταν από τους ιδρυτές της κοινότητας των νέων της Σερβίας. Σπούδασε νομικά στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι όπου έγραψε τα πρώτα έργα του.

Με την επιστροφή του στη Σερβία εντάχθηκε στον κύκλο των φιλελευθέρων, ανάμεσα τους ήταν ο Μίλοβαν Γιάνκοβιτς, ο Αλίμπιγιε Βασιλίγιεβιτς, ο Γιοβάν Μπόσκοβιτς, ο Βλαντιμίρ Γιοβάνοβιτς και άλλοι, είχε θεωρηθεί ως πνευματικός ηγέτης τους. 

Από το 1854 μέχρι το 1859 εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος. Ως Γραμματέας της Συνέλευσης του Αγίου Ανδρέα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αλλαγή του καθεστώτος την πτώση και εξορία πρίγκιπα Αλέξανδρου Καραγιόργεβιτς και την άνοδο στην εξουσία του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς.

Ήταν ο αναπληρωτής υπουργός εσωτερικών και δικαιοσύνης την περίοδο 1859-1860. Έπειτα έγινε υπουργός Δικαιοσύνης στην πρώτη κυβέρνηση του πρίγκιπα Μιχαήλο, αλλά σύντομα, όπως και όλοι φιλελεύθεροι, έπεσε σε δυσμένεια όπου δικάστηκε και καταδικάστηκε το 1864. Δικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων αλλά μετά από έναν χρόνο του δόθηκε χάρη.

Στις 6 Αύγουστος 1867 εξελέγη πρόεδρος της Ηνωμένης νεολαίας Σερβίας. Το 1869 έγινε διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη και μέλος του συμβουλίου της επικρατείας. Διετέλεσε υπουργός εσωτερικών το 1875 και υπουργός δικαιοσύνης το 1875. Κατά την περίοδο 1880 - 1892 ήταν διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη, Λονδίνο, Παρίσι και τις Βρυξέλλες.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 'Обзор државе', *Невен слоге*, Београд 1949.
* *-{Slaves du Sud Ou le Peuple Serbe avec Les Croates et Les Bulgares, Aperçu de leur Vie Historique, Politique et Sociale}-*, Париз, 1853.
* *Правни претрес пропасти великог суда (у Србији 1864)*, Нови Сад 1867.
* *Записи*, -{I-III}- (Београд, 1922, 1923).
* *Животопис Јеврема Грујића*, Аранђеловац, 2009.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Биографија на сајту САНУ
* Дом Јеврема Грујића (званична презентација)
* Дом Јеврема Грујића („Кућа стил“, 26. новембар 2009)
* Београд: Бесплатно разгледање Дома Јеврема Грујића

Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Παρκ Τζονγκ-χούι

Ο **Παρκ Τζονγκ-χούι** (*박정희*, Γκούμι, 14 Νοεμβρίου 1917 - Σεούλ, 26 Οκτωβρίου 1979) ήταν Νοτιοκορεάτης στρατηγός και πολιτικός. Πρόεδρος της Νότιας Κορέας από το 1963 ως το 1979.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρκ Τζονγκ-xούι μνημείο μουσείο 
* Παρκ Τζονγκ-χούι μνημείο μουσείο 
* Παρκ Τζονγκ-xούι μνημείο μουσείο 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Στρατηγοί
Κατηγορία:Δικτάτορες
Τεοντόρ Χέρμπεζ

Ο **Τεοντόρ Χέρμπεζ** (*[[σερβικά]] : Теодор Хербез*, 1790 - Βελιγράδι 9 ή 10 Μαρτίου 1866) ήταν Σέρβος στρατιωτικός και πολιτικός.

Το 1835 από τον πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς διορίσθηκε υπεύθυνος στρατιωτικών έργων και εξοπλισμών. Ήταν υπεύθυνος για την οργάνωση του μικρού εργοστασίου επισκευής όπλων, που στήθηκε στο Κραγούγεβατς και έπειτα εξελίχθηκε στην εταιρεία *[[Ζάσταβα]]*. Χρημάτισε υπουργός άμυνας και υπουργός οικονομικών του πριγκιπάτου της Σερβίας, επίσης ήταν μέλος του συμβουλίου της επικρατείας της Σερβίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Τόρνος

thumb|250px|Τόρνος για ξύλο
Ο **τόρνος** είναι μηχανή που χρησιμοποιείται για την μορφοποίηση μετάλλου, ξύλου κ.τ.λ. με την σύσφιξή του σε συσκευή συγκράτησης (τσοκ) και με την περιστροφή του κάτω από ισχύ κατάλληλου εργαλείου κοπής για περιστροφή, διάτρηση, διαμόρφωση πρόσοψης, κατασκευή σπειρώματος κ.λ.π. Η διαδικασία της επεξεργασίας με τόρνο ονομάζεται τόρνευση. Το αντίκειμενο που προκύπτει είναι συμμετρικό ως προς τον άξονα περιστροφής. Ανάλογα με το μέγεθός τους χωρίζονται σε τόρνους ελαφρού, ημιβαρέος και βαρέος τύπου.

## Πηγές
* Τόρνοι
* Τόρνευση Πολυτεχνείο Κρήτης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μηχανές
Κατηγορία:Μεταλλοτεχνία
Κατηγορία:Ξύλο
Ιπολίτ Μοντέν

Ο **Ιπολίτ (Ιππόλυτος) Μοντέν** (*[[σερβικά]]: Иполит Монден, [[γαλλικά]]: Hippolyte Mondain*) ήταν Γάλλος στρατιωτικός και πολιτικός της Σερβίας.

Ο Μόντεν ήταν συνταγματάρχης του μηχανικού στον στρατό του Ναπολέοντα. Επισκέφτηκε τη Σερβία για πρώτη φορά το 1853 κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο και παρέμεινε εκεί έως το 1855 ο σκοπός της επίσκεψης του ήταν να μελετήσει τις δυνατότητες της άμυνας σε περίπτωση που το Πριγκιπάτο παρασυρθεί στον πόλεμο της Κριμαίας. 

Χρημάτισε υπουργός άμυνας του πριγκιπάτου της Σερβίας το 1861 - 1865. Εισήγαγε τον θεσμό του "λαϊκού στρατού" και προσπάθησε να οργανώση τον Σερβικό στρατό στα πρότυπα του Γαλλικού. Ήταν επίσης επικεφαλής της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης του Σερβικού στρατού και το 1862 έδειξε τις στρατιωτικές του αρετές και γνώσεις κατά τον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου από τους Τούρκους. Έκανε αλλαγές στη στρατιωτική υγεία με την εισαγωγή νοσηλευτών μέσα στο υπάρχον στρατιωτικό νοσοκομείο. Αργότερα ετοίμασε μια σειρά νόμων που αφορούσαν τους αξιωματικούς, όπως μισθοδοσία και συντάξεις.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστορία των Γαλλο-Σερβικών σχέσεων τον 19ο αιώνα

Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Μιλέτα Ραντόικοβιτς

Ο **Μιλέτα Ραντόικοβιτς** (*[[σερβικά]] : Милета Радојковић*) (Τζούνιτς 1778 - Γιαγκόντινα 26 Σεπτεμβρίου 1852) ήταν Σέρβος αγωνιστής της πρώτης και της δεύτερης Σερβική εξέγερσης και ήταν ο πρώτος και πιο σημαντικός πρίγκιπας της Γιακόντινα, και επίτιμο μέλος του συλλόγου γραμμάτων της Σερβίας.

Ήταν οπλαρχηγός της περιοχής της Γιάκοντινα από το 1815 μέχρι το 1830. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν επίσης μέλος του λαϊκού γενικού δικαστηρίου του Κραγκούγεβατς και στο λαϊκό δικαστήριο του Βελιγραδίου. Όταν τον Οκτώβριο του 1823 ο πρίγκιπας Μίλος Ομπρένοβιτς ίδρυσε το σημαντικότερο δικαστήριο της Σερβίας - "δικαστήριο Obščenarodni" στο Καραγκούγεβατς διόρισε τον Ραντόικοβιτς μέλος του. Το 1825 μετακόμισε στο δικαστήριο του Βελιγραδίου μέχρι τον Ιούλιο το 1826. Είναι γνωστό ότι ακόμα και το 1830 διετέλεσε μέλος του Ελεγκτικού συνεδρίου.

Το 1826 μαζί με τον Τομά Βούσιτς Πέρισιτς είχε τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην καταστολή της εξέγερσης Γκιακόβα όποι ήταν διοικητής του ιππικού. Το 1830 κατηγορήθηκε από τον πρίγκιπα για διάφορα αδικήματα και για μοιχεία, και οδηγήθηκε σε δίκη. Στην δίκη αθωώθηκε και από τότε έγινε αντίπαλος του πρίγκιπα Ομπρέοβιτς.

Όταν το Πριγκιπάτο της Σερβίας το 1834 χωρίστηκε σε διοικητικές περιφέρειες ορίσθηκε διοικητής της "Rasinski serdarstva".

Ο Ραντόικοβιτς το 1835 οδήγησε την εξέγερση κατά του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς γνωστή ως Εξέγερση Μιλετίνα από το όνομα του. Οι αντάρτες εξεγέρθηκαν με πρόθεση την μείωση των συνταγματικών εξουσιών του πρίγκιπα. Ο πρίγκιπας αναγκάστηκε στο Κραγκούγεβατς να υπογράψει σύνταγμα το οποίο περιόριζε τα δικαιώματα των πριγκίπων, και εν μέρει τα μετέφερε στο συμβούλιο της επικρατείας. Με αυτό το σύνταγμα Ο Ραντόικοβιτς γίνεται ο ένας από τους πέντε υπουργούς, υπουργός άμυνας, και έτσι έγινε και μέλος του συμβουλίου της επικρατείας, το οποίο έπαιξε το ρόλο της κυβέρνησης του Πριγκιπάτου της Σερβίας.

Όταν το Πριγκιπάτο της Σερβίας το 1838 επαναθεσπίζεται το σύνταγμα («τουρκικό Σύνταγμα») ο Μίλος Ομπρένοβιτς διορίζει δεκαεπτά μέλη στην κυβέρνηση και ανάμεσα τους ήταν και ο Ραντόικοβιτς.

Από 11 Ιούνιος 1842 έγινε επίτιμο μέλος του συλλόγου γραμμάτων της Σερβίας. Πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1852 και θάφτηκε στο Varvarinu δίπλα στην εκκλησία της Παναγίας .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι επαναστάτες
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Δέλιος Παπανεδέλκος

Ο **Δέλιος** (ή** Νεδέλκος) Παπανεδέλκος** ήταν σλαβόφωνος κομμουνιστής. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Γιάννες ή Ένες (Μεταλλικό) Κιλκίς το 1882. Συμμετειχε στην Εξέγερση του Ίλιντεν και στους αγώνες του εργατικού κινήματος από τις αρχές του 20ου αιώνα. Για την δράση του φυλακίστηκε πολλές φορές σε Οθωμανικές φυλακές. Ήταν στέλεχος της αριστερής Βουλγαρικής  αυτονομιστικής οργάνωσης ΕΜΕΟ Ενωμένη κατά τον μεσοπόλεμο. 

Συνδέθηκε με το ΚΚΕ και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία. Παραδόθηκε στους Γερμανούς από το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου μαζί με άλλους εκατοντάδες πολιτικούς κρατούμενους δίχως να απελευθερωθεί. Λόγω ότι η γυναίκα του ήταν Γερμανίδα και ο αδερφός του στέλεχος της Βουλγαρικής λέσχης Θεσσαλονίκης απελευθερώθηκε και μεσολάβησε για να γίνει η Απελευθέρωση των Μακεδόνων κομμουνιστών με σύμφωνη γνώμη των στελεχών του ΚΚΕ της Ακροναυπλίας ώστε να ανασυγκροτηθεί το κόμμα. Συμμετείχε στο ΕΑΜ από την στιγμή που αφέθηκε ελεύθερος και για τη δράση του φυλακίστηκε πάλι από τις Ελληνικές κατοχικές αρχές μαζί με άλλους ΕΑΜίτες στο στρατόπεδο Παύλος Μελάς. 

Με τη μεσολάβηση της Βουλγαρικής λέσχης (συμμετείχε ο αδερφός του) ενώ και ο ίδιος ήταν σημαίνον στέλεχος αφέθηκε ξανά ελεύθερος. Αναφέρεται ότι έγινε μαχητικό μέλος της λέσχης. Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου φυλακίστηκε στην Γιουγκοσλαβία ως υποστηρικτής του ΚΚΣΕ και του ΚΚΕ στη διαμάχη του με το ΚΚΓ.
Πέθανε στα Σκόπια το 1960.

## Παραπομπές


Παπανεδ
Έκλειψη (ταινία)

Η ***Έκλειψη*** (πρωτότυπος τίτλος: *Eclipse*) ή αλλιώς γνωστή ως *The Twilight Saga: Eclipse*, είναι κινηματογραφική ταινία του 2010 και είναι η συνέχεια της Νέας Σελήνης. Βασίζεται στο μυθιστόρημα της Στέφανι Μέγιερ "Eclipse". Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 17 Αυγούστου 2009 και ολοκληρώθηκαν στα τέλη Οκτωβρίου. Η ηθοποιός Μπράις Ντάλας Χάουαρντ αντικατέστησε την Ρεΐτσελ Λεφέβρ στον ρόλο της Βικτώρια σε αυτήν την ταινία.

## Πλοκή
Στην ταινία αυτήν καθώς το Σιάτλ μαστίζεται από μια σειρά μυστηριωδών δολοφονιών καιένας κακόβουλος βρικόλακας συνεχίζει την αναζήτηση για εκδίκηση, η Μπέλα διαπιστώνει για μία ακόμη φορά ότι περιβάλλεται από κινδύνους. Στο επίκεντρο του, είναι αναγκασμένη να επιλέξει μεταξύ της αγάπης της για τον Έντουαρτ και της φιλίας της με τον Τζέικομπ - γνωρίζοντας ότι αυτή της η απόφαση έχει τη δυνατότητα να ανάψει μία προαιώνια μάχη, μεταξύ ενός βρικόλακα και ενός λυκανθρώπου. Με την αποφοίτησή να πλησιάζει γρήγορα, η Μπέλλα έχει ακόμη μία απόφαση να πάρει: τη ζωή ή τον θάνατο.

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες
* Κρίστεν Στιούαρτ ως Μπέλα Σουάν
* Ρόμπερτ Πάτινσον ως Έντουαρντ Κάλεν
* Τέιλορ Λότνερ ως Τζέικομπ Μπλακ
* Μπράις Ντάλας Χάουαρντ ως Βικτόρια
* Πίτερ Φατσινέλι ως Κάρλαϊλ Κάλεν
* Ελίζαμπεθ Ρίζερ ως Έσμι Κάλεν
* Άσλεϊ Γκριν ως Άλις Κάλεν
* Τζάκσον Ράθμπον ως ο Τζάσπερ Χέιλ
* Νίκι Ριντ ως Ρόζαλι Χέιλ
* Τζάκσον Ράθμποουν ως Τζάσπερ Χέιλ
* Κέλαν Λουτζ ως Έμετ Κάλεν, 
* Μπίλι Μπερκ ως Τσάρλι Σουάν
* Ντακότα Φάνινγκ ως Τζεΐν Βολτούρι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ταινίες του 2010
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ
Κατηγορία:Λυκάνθρωποι σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Χίλτον (συνοικία)

Το **Χίλτον** είναι γειτονιά της Αθήνας στη συνοικία των Ιλισίων. Οφείλει το όνομά της στο μεγάλο ξενοδοχείο Χίλτον, πίσω από το οποίο αναπτύχθηκε, μεταξύ των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Μιχαλακοπούλου. 

Πολύ συχνά ως περιοχή Χίλτον αναφέρεται και η γειτονιά Πινακοθήκη του Παγκρατίου έμπροσθεν της Εθνικής Πινακοθήκης. 

Η γειτονιά συνορεύει βόρεια με το Κολωνάκι, νότια με το Παγκράτι και ανατολικά με το Άλσος Συγγρού (*Ιλισίων* και παλιότερα *Κουπονίων*). Εξυπηρετείται από τους σταθμούς Μέγαρο Μουσικής και Ευαγγελισμός της γραμμής 3 του μετρό και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Εθνική Νότιας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η **εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Νότιας Κορέας** (κορεατικά: 대한민국 축구 국가대표팀, *Daehan Minguk Chukgu*) εκπροσωπεί τη Νότια Κορέα στις διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου και τελεί υπό τον έλεγχο της Κορεατιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (KFA) που είναι μέλος της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC).

## Ιστορία
### Παγκόσμιο Κύπελλο
Η Νότια Κορέα έχει προκριθεί εννέα φορές σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, με πιο πρόσφατη το 2010. Η πρώτη της συμμετοχή, ήταν το 1954, όπου και αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002, το οποίο διοργάνωσε απο κοινού με την Ιαπωνία, έφτασε ως τον Μικρό τελικό χάνοντας από την Τουρκία με 3-2. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2010, στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής έφτασε μέχρι τη φάση των 16.

### Ασιατικό Κύπελλο
Στο Ασιατικό Κύπελλο, έχει κατακτήσει το τρόπαιο δύο φορές, το 1956 αλλά και το 1960 ως διοργανώτρια.

## Στατιστικά
Ο Χονγκ Μγιανγκ-μπο είναι πρώτος σε συμμετοχές για την εθνική Νότιας Κορέας, με 136, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Τσα Μπουμ-κουν με 55 γκολ.

## Διακριτικά
### Έμβλημα
Η εθνική ομάδα της Νότιας Κορέας συνήθιζε να χρησιμοποιεί τη σημαία της Δημοκρατίας της Κορέας ως σήμα στη φανέλα της μέχρι το 2001, όταν παρουσιάστηκε ένα νέο έμβλημα που αναπαριστούσε μια τίγρη. Στις 5 Φεβρουαρίου του 2020, η Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία δημοσίευσε ένα νέο, πιο απλοϊκό λογότυπο. Το έμβλημα διατήρησε την τίγρη, αν και σε πιο μινιμαλιστικό σχέδιο, κλεισμένο σε ορθογώνιο πλαίσιο. Το κόκκινο, το μπλε και το λευκό, τα παραδοσιακά χρώματα της Νότιας Κορέας, διατηρήθηκαν στο νέο λογότυπο.

### Χρώματα
Το κόκκινο είναι το παραδοσιακό χρώμα της φανέλας της εθνικής ομάδας της Νότιας Κορέας, οι οποία κατά συνέπεια φέρει το προσωνύμιο «Κόκκινοι», ενώ οι οπαδοί αποκαλούνται «Κόκκινοι Διάβολοι». Η εκτός έδρας φανέλα ποικίλλει μεταξύ λευκού και μπλε. Το 1994, η φανέλα των εντώς έδρας αγώνων άλλαξε από κόκκινο σε λευκό, αλλά τον Οκτώβριο του 1995, το κόκκινο επέστρεψε ως το χρώμα των εντός έδρας αγώνων, σε συνδυασμό με μαύρο παντελόνι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Νοτια Κορεα
Υπεξαίρεση

Η **υπεξαίρεση** είναι ποινικό αδίκημα που προσβάλλει το έννομο αγαθό της ιδιοκτησίας. Ως υπεξαίρεση ορίζεται η ιδιοποίηση ξένου (ολικώς ή εν μέρει) κινητού πράγματος που περιήλθε στην κατοχή του δράστη με οποιονδήποτε τρόπο. 
Παραδείγματα : 1) Ο ταμίας μιας δημόσιας υπηρεσίας ή μιας επιχείρησης ιδιοποιείται τα χρήματα που διαχειρίζεται.  2) Ο Α βρίσκει ένα πράγμα αξίας και, αντί να το παραδώσει στην πλησιέστερη αρχή, το ιδιοποιείται. 3) Ο Χ που έλαβε ένα αντικείμενο αξίας από τον Ψ για να το φυλάει, το ιδιοποιείται. 

## Διαφορά υπεξαίρεσης από την κλοπή
Τόσο η υπεξαίρεση όσο και η κλοπή είναι εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας. Όμως, ο δράστης κλοπής αφαιρεί από την κατοχή άλλου ξένο πράγμα με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα, ενώ ο δράστης υπεξαίρεσης ιδιοποιείται ξένο πράγμα που είναι ήδη στην κατοχή του. 

## Η τυποποίηση της υπεξαιρέσεως ως εγκλήματος στον ισχύοντα ελληνικό Ποινικό Κώδικα
Η υπεξαίρεση τυποποιείται ως έγκλημα στο άρθρο 375 του ισχύοντος ελληνικού Ποινικού Κώδικα. Στη βασική μορφή του, το έγκλημα της υπεξαιρέσεως είναι πλημμέλημα και τιμωρείται με φυλάκιση 1-5 ετών. Αν το αντικείμενο που υπεξαιρέθηκε είναι μεγάλης αξίας που το έχουν εμπιστευθεί στον δράστη λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητάς του παθόντος ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος ή ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, η υπεξαίρεση προσλαμβάνει κακουργηματική μορφή, οπότε τιμωρείται με κάθειρξη από πέντε ως δέκα έτη. 

## Η πρόβλεψη αυξημένης ποινής για την υπεξαίρεση όταν διαπράττεται από καταχραστές του Δημοσίου
Ο ν. 1608/1950 "περί προσαυξήσεως των ποινών των προβλεπομένων διά τους καταχραστάς του δημοσίου"  θέτει την υπεξαίρεση μεταξύ των εγκλημάτων τα οποία, εφόσον α)στρέφονται    κατά  του  Δημοσίου  ή  άλλων δημοσίων νομικών προσώπων   και β)το όφελος που πέτυχε  ή  επιδίωξε ο δράστης ή η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε  στο Δημόσιο ή στα πιο πάνω νομικά πρόσωπα υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο ποσό (5.000.000 δρχ),  επιβάλλεται  η ποινή της κάθειρξης  στον δράστη (ποινή στέρησης της ελευθερίας από πέντε ως είκοσι έτη).
Αν,μάλιστα, συντρέχουν ιδιαζόντως επιβαρυντικές  περιστάσεις,  όπως  αν  ο   ένοχος  εξακολούθησε  επί  μακρό χρόνο την εκτέλεση του εγκλήματος ή το  αντικείμενό του είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, επιβάλλεται η ποινή  της  ισόβιας κάθειρξης (άρθρο 1§1 ν. 1608/1950). Υπ' αυτές τις προϋποθέσεις, η υπεξαίρεση μπορεί να τιμωρηθεί με την ανώτατη ποινή που προβλέπεται στην ελληνική έννομη τάξη . 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Εγκλήματα
ΦΚ Ζετισού

Η **ΦΚ Ζετισού** είναι ποδοσφαιρική από το Καζακστάν. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ζετισού στην πόλη Ταλντικοργκάν. Είναι ιδρυτικό μέλος του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Καζακστάν, χάνοντας μόνο 5 περιόδους λόγω υποβιβασμών.

## Ιστορικό ονομάτων
*1981 : Ίδρυση σαν *ΦΚ Ζετίσι*
*1993 : Μετονομασία *Taldykorgan*
*1994 : Μετονομασία *Kainar*
*1998 : Μετονομασία *Zhetysu Promservice* λόγω χορηγών
*1999 : Μετονομασία *ΦΚ Ζετισού*

## Ευρωπαϊκές συμμετοχές

 Σημείωση: Τα εντός έδρας με **έντονα** γράμματα 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημοι ιστοσελίδα 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1981
ΦΚ Ακτομπέ

Η **ΦΚ Ακτομπέ** () είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν και πιο συγκεκριμένα από την πόλη Ακτομπέ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1967, όταν ακόμη η πόλη έφερε το Σοβιετικό όνομα Ακτγιουμπίνσκ (Актюбинск). Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν και τα χρώματά της είναι το κόκκινο και το λευκό. 

Το 2019 αφαιρέθηκαν 12 βαθμοί από την ομάδα τους λόγω της οικονομικής της αδυναμίας να αποπληρώνει έγκαιρα τους μισθούς των ποδοσφαιριστών της. Ως αποτέλεσμα αυτής της αφαίρεσης βαθμών, ο σύλλογος τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε. Ωστόσο τη επόμενη χρονιά, κατέκτησε τον τίτλο της χαμηλότερης κατηγορίας και επανήλθε στην κορυφαία κατηγορία της χώρας.

## Τίτλοι
Η ΦΚ Ακτομπέ έχει κατακτήσει 5 φορές το πρωτάθλημα του Καζακστάν (2005, 2007, 2008, 2009, 2013), μια φορά το Κύπελλο του Καζακστάν (2008) και τρεις φορές το Σούπερ Καπ της χώρας (2008, 2010, 2014).

## Προηγούμενες ονομασίες του συλλόγου

    1) Ακτγιουμπινέτς (1967 - 1995)
    2) Ακτομπέ Όιλ (1996)
    3) Ακτομπέ (1997)
    4) Ακτομπέ-Λέντο (2000-2004)
    5) ΦΚ Ακτομπέ (από το 2005)

## Γηπεδικές εγκαταστάσεις

Ο σύλλογος δίνει τους εντός έδρας αγώνες του στο 13.500 θέσεων Κεντρικό Στάδιο της πόλης, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 28 Αυγούστου 1975.Το γήπεδο είναι το μοναδικό στο Καζακστάν αποκλειστικά ποδοσφαιρικό γήπεδο, καθώς είναι ειδικά σχεδιασμένο μόνο για τη φιλοξενία ποδοσφαιρικών αγώνων. 

## Οπαδοί
Το μεγαλύτερο σύνδεσμος των οπαδών της ομάδας ονομάζεται "Τομέας 13" (), και θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους της χώρας. Ιδρύθηκε το 2006 και διαθέτει παραρτήματα στο Αλμάτι με την επωνυμία West Wind και στην Αστανά με την επωνυμία 04 Region.

## Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Αφότου κέρδισε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν για πρώτη φορά μετά το 2005, η ομάδα συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά στην περίοδο 2006-07. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Fan site

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967
Κατηγορία:ΦΚ Ακτομπέ
Τομά Βούσιτς Πέρισιτς

Ο **Τομά Βούσιτς Πέρισιτς** (*[[σερβικά]]: Тома Вучић Перишић*) (Μπάρικ 1787 ή 1788 – Βελιγράδι 1859) ήταν Σέρβος οπλαρχηγός της πρώτης και της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης, ο πλουσιότερος και από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στη Σερβία το πρώτο μισό του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Ο Πέρισιτς ήταν γιος του Περίσσα και της Στάνα, ζούσαν στο ίδιο σπίτι μαζί με τον αδελφό του Πάβλε ο οποίος ήταν ο πατέρας του Μητροπολίτη Μελεντίγια Παύλοβιτς (1776 - 1833). Όταν γεννήθηκε η οικογένεια του βρισκόταν στον δρόμο για το Σίρμιο της τότε Αυστροουγγαρίας και έπειτα από έναν χρόνο επέστρεψαν στη Σερβία

Στην Πρώτη Σερβική εξέγερση πήρε μέρος σε πολλές μάχες και στο πλευρό του Καραγιώργη. Στη Δεύτερη Σερβική Εξέγερση ήταν στο πλευρό του πρίγκιπα Μίλος όπου τον είχε διορίσει υπασπιστή του.

Ήταν ο πρώτος αστυνομικός της Σερβίας και του καθεστώτος του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς κατά τη διάρκεια της εξέγερσης Τζιάκοβα το 1825 και της εξέγερσης Μιλετίνα το 1835. Χρημάτισε υπουργός άμυνας της Σερβίας περίπου για έναν μήνα το 1834, την ίδια περίοδο ήταν αντιβασιλέας της Σερβίας. Ήταν από τους πιο πλούσιους και ισχυρούς Σέρβους της εποχής του. Ήταν ο ηγέτης των υπερασπιστών του συντάγματος που οδήγησαν τη δυναστεία Ομπρένοβιτς να υπογράψει νέο σύνταγμα που περιόριζε τις εξουσίες της. Με την επιστροφή του πρίγκιπα Μίλος στην εξουσία φυλακίστηκε επειδή είχε υποστηρίξει τον Αλέξανδρο Καραγιόργεβιτς και πέθανε στη φυλακή κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες το 1859.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι αστυνομικοί