open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μιχαήλ Ανδρίστος

Ο **Μιχαήλ Ανδρίστος** ήταν Έλληνας βιβλιογράφος του 17ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. 

## Έργα του
* Το έτος 1599 έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη του κολεγίου Lincoln στην Οξώνη με αύξοντα αριθμό 10.
*Έγραψε τον Αρλεϊανό κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη του Βρετανικού μουσείου στο Λονδίνο με τον αύξοντα αριθμό 5783. Ο κώδικας περιέχει έργα του Συμεών του Θεσσαλονίκης. 
*Το όνομα του Μιχαήλ Ανδρίστου το συναντάμε επίσης μεταξύ των ετών 1601 και 1610, όταν γράφτηκαν δύο άλλοι κώδικες.
*Το  1608 έγραψε έναν κώδικα που βρίσκεται στην σιναϊτική βιβλιοθήκη και περιέχει το Νόμιμο του Ματθαίου Βλαστάρεως.
*Το ίδιο έτος έγραψε και τους λόγους του Πέτρου Δαμαϊηνού που περιλαμβάνονται στον ιεροσολυμιτικό κώδικα με αύξοντα αριθμό 585.
* Έγραψε δε και τμήματα του Αθηναϊκού χρονικού.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Μιχαήλ Αριόλος

Ο **Μιχαήλ Αριόλος** ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 17ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους με τον αύξοντα αριθμό 464. Ο κώδικας περιέχει την *Ιστορία ψυχωφελή των Βαρλαάμ και Ιωάσσαφ*.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Ντολμά Μπαχτσέ (ανάκτορο)

right|thumb|260px|Άποψη του Ντολμπάμπαχτσε από το Βόσπορο
Το ανάκτορο **Ντολμάμπαχτσε** ("γεμιστός κήπος", τουρκ. *Dolmabahçe Sarayı*) ήταν κατοικία των σουλτάνων και διοικητικό κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1856 μέχρι το 1922, με εξαίρεση την περίοδο 1889-1909 κατά την οποία χρησιμοποιήθηκε το ανάκτορο Γιλντίζ. Από το 1960 λειτουργεί ως μουσείο. Βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη, επί της ευρωπαϊκής πλευράς του Βοσπόρου καλύπτοντας συνολικά έκταση περίπου 110.000 μ2. Γύρω από το παλάτι εκτείνεται η ομώνυμη συνοικία.

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1843, με εντολή του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, και ολοκληρώθηκε το 1856. Το κόστος της ανέγερσης έφτασε τα 5 εκατομμύρια οθωμανικά χρυσά νομίσματα, το ισοδύναμο δηλαδή 35 τόνων χρυσού. Για την επικάλυψη των οροφών του παλατιού, έκτασης 45.000 μ2, με φύλλα χρυσού, χρησιμοποιήθηκαν 14 τόνοι αυτού του μετάλλου.
[δεξιά|μικρογραφία|260px|Εξωτερική άποψη του [Σελαμλίκι|Σελαμλικιού στο Ντολμά Μπαχτσέ]]
Η πρόσοψη του παλατιού έχει μήκος 248 μέτρα. Μια μεγάλη αίθουσα αποτελεί τον πυρήνα του, με δύο πτέρυγες εκατέρωθεν όπου συναντώνται τα πολυτελή δωμάτια και τα βασιλικά διαμερίσματα. Οι χώροι διαμονής και εργασίας των ανδρών (σελαμλίκι) και το χαρέμι βρίσκονται στη νότια και βόρεια πλευρά αντίστοιχα. Το κτιριακό συγκρότημα περιλάμβανε ακόμα διαμερίσματα για το προσωπικό που διέμενε εντός του ανακτόρου, κουζίνα, ιμαρέτ για τη διατροφή του προσωπικού, νοσηλευτήριο, στάβλους, καθώς και θαλάμους για τους λογχοφόρους φύλακες της κατοικίας. Συνολικά υπήρχουν 285 δωμάτια, καλύπτοντας έκταση 45.000 τετραγωνικών μέτρων. 

Το Ντολμάμπαχτσε σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Καραμπέτ και Νικογιός Μπαλιάν. Τον εσωτερικό διάκοσμο του ανακτόρου ανέλαβε ο Γάλλος διακοσμητής Σεσάν, ενώ αρκετοί ευρωπαίοι καλλιτέχνες ανέλαβαν να φιλοτεχνήσουν έργα ζωγραφικής για να κοσμήσουν το παλάτι.

## Πηγές
* Freely, John. *The companion guide to Istanbul and around the Marmara*, Companion Guides, 2000, σ.276-7

## Δικτυακοί τόποι

* Δικτυακός τόπος μουσείου Ντολμπάμπαχτσε

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στην Τουρκία 
Ντολμα Μπαχτσε
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Βόσπορος
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Εκλεκτική αρχιτεκτονική στην Τουρκία
Ντολμά Μπαχτσέ
Δημήτριος Ιανουλάκης

Ο **Δημήτριος Ιανουλάκης** ήταν Έλληνας βιβλιογράφος του 17ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην μονή του Κουτλουμουσίου στο άγιο όρος με τον αύξοντα αριθμό 229. Ο κώδικας περιέχει το Νόμιμο του Μανουήλ του Μαλαξού.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Νικηφόρος Πριγγελεύς

Ο ιερομόναχος **Νικηφόρος Πριγγελεύς** ήταν  του 17ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Συνέταξε κώδικες και έγραψε δικά του κείμενα και επιστολές. Κατατάσσεται στους συγγραφείς της εποχής της Τουρκοκρατίας. Έζησε γύρω στο 1650 και ενώ είχε πάει στα Ιωάννινα επέστρεψε στην Αθήνα. Πότε αναχώρησε για τα Ιωάννινα και με ποιον σκοπό, δεν είναι γνωστό. Το όνομά του συναντάται με διαφορετικές γραφές, άλλοτε Πριγγελεύς, Πριγγελέος ή Πριγγιλέος, ίσως επειδή ήθελε να δώσει στο όνομά του έναν πιο ελληνικό τύπο. Θεωρείται ότι το οικογενειακό του όνομα παλαιότερα ήταν Πριγγιούλας, το οποίο στην Αθήνα προφερόταν Πρίντζουλας ή Πριντζούλας. Υπάρχει μια υπογραφή κάποιου μάρτυρα Μιχάλη Πρίντζουλα στα αθηναϊκά πρακτικά που φυλάγονται στα αρχεία της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας με αύξοντα αριθμό 1850. Πιθανόν αυτός να είναι ο Μιχαήλ Πριγγιούλας σε μια άλλη πράξη του 1593 με αύξοντα αριθμό 1826.  
## Έργα του
Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην Βοδληιανή βιβλιοθήκη της Οξωνίας Cod. Miscell. με αύξοντα αριθμό 256. Ο κώδικας περιέχει την συγγραφή του θεοδώρητου στα άπορα της αγίας Γραφής. Έγραψε επίσης τους κώδικες που φυλάγονται στην μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος με αύξοντες αριθμούς 404-406. Οι κώδικες αυτοί περιέχουν την ελληνική μετάφραση της συγγραφής κατά εθνικών του Θωμά του Ακοινάτου. Ανήκε δε στον Πριγγελέα και ο κώδικας Cod. Nan. XCI του ενδεκάτου ή δωδεκάτου αιώνα που περιείχε Γνώμες βιωφελείς πατέρων, Εκλογές εκ των θείων βιβλίων και τα Κεφάλαια Μαξίμου του Ομολογητού. 

Ο Πριγγελέας ήταν και συγγραφέας δικών του κειμένων. Αυτόγραφα έργα του είναι ο κώδικας που φυλάγεται στην μονή Κουτλουμουσίου στο Άγιο Όρος με αύξοντα αριθμό 239. Ο κώδικας περιέχει την μετάφραση του Διοσκουρίδου στην καθομιλουμένη ελληνική γλώσσα. Άλλο αυτόγραφο έργο του είναι ο Λόγος του κατά του λατινόφρωνα Νεοφύτου του Ραδινού που περιέχεται στο χειρόγραφο Β27 της Ευαγγελικής σχολής Σμύρνης.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Βικτόρια Σίλβστεντ

Η **Κάρεν Βικτόρια Σίλβστεντ** (*Karen Victoria Silvstedt*, 19 Σεπτεμβρίου 1974) είναι μοντέλο και ηθοποιός από τη Σουηδία. Είναι επίσης παρουσιάστρια και τραγουδίστρια.

## Βιογραφία
Η Βικτόρια Σίλβστεντ γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1974 σε μια μικρή πόλη στη βόρεια Σουηδία. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, τη Βερόνικα, και έναν μικρότερο αδερφό.

Από μικρή της άρεσε το σκι, και έγινε μέλος της Σουηδικής ομάδας σκι. Έχει ακόμη και κατέλαβε την τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς. Η καριέρα της στο σκι τελειωσε όταν είχε μια σοβαρή ζημία στον ώμο που οφείλεται σε πτώση.

## Καριέρα
Αναδείχτηκε Μις Σουηδία το 1993. Την επόμενη χρονιά εκπροσώπησε τη χώρα της στο Μις Κόσμος. Το 1994, ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο στο Παρίσι.

Η Σίλβστεντ το 2001 ηχογράφησε ένα άλμουμ που ονομάζετεn *Girl on the Run*.

Αυτή τη στιγμή συμπαρουσιάζει το ριάλιτι *Ο Τροχός της Τύχης*.

Έκανε μικρές εμφανίσης σε Χολυγουντιανές ταινίες συμπεριλαμβανομενων των *Boat Trip*, *The Independent*, *BASEketball*, και *Out Cold*, όπου στο τελευταία έπαιξε  τον εαυτό της. Η Σίλβστεντ πρωταγωνιστεί σε ευρωπαϊκές και Αμερικάνικες ταινίες.

Η Σίλβστεντ εμφανίζεται σε ένα ριάλιτι στο E! με τον τίτλο *My perfect Life* που ασχολειτε με την ζωή της και μεταδιδετε σε ολοκληρο τον κοσμο. Η Βικτόρια Σίλβστεντ μιλά άπταιστα σουηδικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος 
* 
* Βικτόρια Σίλβστεντ στο Playboy Online

Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Πλέιμεϊτ
Κατηγορία:Σουηδές μοντέλα
Κατηγορία:Σουηδοί αυτοβιογράφοι
Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Διονύσιος ο Φασηλίτης

Ο **Διονύσιος ο Φασηλίτης** ήταν αρχαίος Έλληνας γραμματικός. Άκμασε στην ελληνιστική εποχή, περί τον 1ο αιώνα π.Χ..

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την κριτική της αρχαίας ποίησης. Έργα του θεωρούνται τα «*Περί ποιητών*» και «*Περί της Αντιμάχου ποίησης*» και το απόσπασμα από ένα υπόμνημα στον Βακχυλίδη.

Στην εποχή του ιδιαίτερη σημασία αποδίδονταν στο χαρακτηρισμό των διαφόρων ποιημάτων. Μεγάλο πρόβλημα, είχε ξεσπάσει τότε, ως προς την κατάταξη των ποιημάτων σε διθυράμβους και παιάνες. Μεταξύ αυτών που προκάλεσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον ήταν και το ποίημα *Κασσάνδρα* του Βακχυλίδη για το οποίο ο Διονύσιος συμφωνούσε με τον Αρίσταρχο ότι πρόκειται για διθύραμβο, ενώ διαφωνούσε με τον Καλλίμαχο που το είχε χαρακτηρίσει παιάνα.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.90 (8ος)
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.21ος, σελ. 136 (15ος)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Διονύσιος ο Τρύφωνος

Ο **Διονύσιος ο Τρύφωνος** ήταν αρχαίος Έλληνας γραμματικός που άκμασε στα χρόνια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου. Αναφέρεται από τον Αρποκρατίωνα και άλλους. Θεωρείται ως ο συγγραφέας του έργου «Περί ονομάτων» σε μορφή εγκυκλοπαιδικού λεξικού.

Ήταν γιος του Τρύφωνα του γραμματικού, (κατ΄ άλλους πιθανολογείται μαθητής του), εξ ου και το προσωνύμιό του.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.90 (6ος)
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.21ος, σελ. 136 (14ος)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Διονύσιος ο Θραξ

Ο **Διονύσιος ο Θραξ** ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας γραμματικός. Γεννήθηκε περί το μέσο του 2ου αιώνα π.Χ. στην Αλεξάνδρεια από πατέρα που καταγόταν από τη Θράκη, εξ ου και το προσωνύμιό του. 
## Βιογραφία
Ο Διονύσιος ο Θράξ θεωρείται ο πρώτος γνωστός γραμματικός της αρχαιότητας που συνέταξε συστηματικό εγχειρίδιο γραμματικής της ελληνικής γλώσσας σε τρία βιβλία κατά το πνεύμα του δασκάλου του, Αριστάρχου. Έδρασε περισσότερο στη Ρόδο που την εποχή εκείνη αποτελούσε κέντρο καλλιτεχνικής κίνησης και φιλολογικών σπουδών, όπου εκεί και δίδαξε όλους τους κλάδους της φιλολογίας.

Το εγχειρίδιό του, που έφερε τον τίτλο *[[Τέχνη Γραμματική]]*, έχουν υπομνηματίσει πολλοί από τους μεταγενέστερους, ενώ αποτέλεσε ίσως το σπουδαιότερο διδακτικό βιβλίο για σχεδόν δώδεκα αιώνες μετά.

Θεωρείται ότι δημιούργησε τον όρο "επίθετο" και ξεχώρισε τα ονόματα σε «*ονόματα ουσιαστικά*» και «*ονόματα επίθετα*», διαχωρισμός ο οποίος χρησιμοποιήθηκε κατόπιν και σε άλλες γλώσσες.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμος 6ος, σελ. 90 (3ος)
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λαρούς - Μπριτάννικα*, τόμος 21ος, σελ. 138 (45ος)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Διονύσιος ο Σιδώνιος

Ο **Διονύσιος ο Σιδώνιος** ήταν αρχαίος Έλληνας γραμματικός. Υπήρξε μαθητής του Αρίσταρχου και συμμαθητής του Διονυσίου του Θρακός. Άκμασε περί το τέλος του 2ου αιώνα π.Χ.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την κριτική επεξεργασία των επών του Ομήρου και πιθανώς και με τα έργα του Πινδάρου. Ως σχολιαστή του Ομήρου τον αναφέρει ο Δίδυμος.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.90 (4ος)
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.21ος, σελ. 136 (17ος)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Αντλερίτης

Ο **αντλερίτης** (αγγλ. antlerite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του χαλκού. Έλαβε το όνομά του από το ορυχείο Antler της κομητείας Mohave στην Αριζόνα, ΗΠΑ .

## Εμφανίσεις, παραγενέσεις
[330px|thumb|left|Αντλερίτης. Προέλευση:[Αντοφαγάστα, Χιλή.]]
Είναι δευτερογενές ορυκτό απαντώμενο στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων μεταλλευτικών αποθέσεων, σε όξινα περιβάλλοντα και ιδιαίτερα σε ξηρές περιοχές. Είναι λιγότερο συχνά εμφανιζόμενος από τον σχετιζόμενο με αυτόν βροσαντίτη, με τον οποίο, λόγω εμφάνισης, συχνά συγχέεται.

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι, πλην του βροσαντίτη, ο ατακαμίτης, ο χαλκανθίτης, ο λιναρίτης, ο ποσνιακίτης και η γύψος.

Απαντάται στην Αριζόνα, στο ορυχείο Grandview στο Γκραν Κάνιον, στο Νέο Μεξικό, την Καλιφόρνια και τη Νεβάδα. Επίσης στο Μεξικό, στην Αντοφαγάστα της Χιλής (όπου αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα χαλκού), σε περιοχές της Γερμανίας και ιδιαίτερα στη Σαξονία, την Κάμπρια και την Κορνουάλη της Αγγλίας, την περιοχή Lerida της Ισπανίας, την Αυστρία, την Αυστραλία καθώς επίσης και αρκετές άλλες χώρες σε μικρές ποσότητες.

Στην Ελλάδα έχει ανευρεθεί στα μεταλλευτικά απορρίμματα του όρους «Αγριομέλισσα» της νήσου Σερίφου και στα μεταλλεία Λαυρίου - Καμάριζα, Πλάκα, Ιλάριον Νο. 50, Σούνιο (ορυχεία Νο. 6 και Νο. 19), Εσπεράντσα και Θορικό.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Αντλεριτης
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Eurocup Basketball 2009-10

To **[[EuroCup]] ανδρών της περιόδου [[2009]]-[[2010]]** ήταν η όγδοη συνεχόμενη διοργάνωση του συγκεκριμένου θεσμού.

## Προκριματικά
Στους οκτώ προκριματικούς ομίλους (από 4 ομάδες έκαστος) μοιράσθηκαν οι 32 συμμετέχοντες σύλλογοι. Αναλυτικά, μετά τη συμπλήρωση των έξι αγωνιστικών που απαιτήθηκαν, τα 16 "εισιτήρια" για τη συνέχεια κέρδισαν οι εξής:

* Α όμιλος: Γαλατασαράι, Άλμπα Βερολίνου.
* B όμιλος: Λεμάν, Βαλένθια.
* C όμιλος: Χάποελ Ιερουσαλήμ, Άρης Θεσσαλονίκης.
* D όμιλος: Ουνίξ Καζάν, Μπανταλόνα.
* E όμιλος: Μπιλμπάο, Τουρκ Τέλεκομ.
* F όμιλος: Ερυθρός Αστέρας, Μπενετόν Τρεβίζο.
* G όμιλος: Πανελλήνιος, Γκραν Κανάρια.
* Η όμιλος: Μπάμπεργκ, Νίμπουρκ.

Με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στη επόμενη φάση των "**16**" (όμιλοι "I", "J", "K" και "L") από την οποία προκρίνονται στα προημιτελικά οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου, συνεχίσθηκε η διοργάνωση. Την τελευταία αγωνιστική ημέρα σημειώθηκαν ανακατατάξεις στη βαθμολογία των ομίλων.

Συγκεκριμένα, στον I όμιλο η παραπαίουσα (μετά την ήττα της στο "Αλεξάνδρειο" με τριάντα πόντους διαφορά) Γιουβεντούτ Μπανταλόνα έχασε και από την Άλμπα Βερολίνου εντός έδρας, με αποτέλεσμα οι γερμανοί να τερματίσουν στην πρώτη θέση εκτοπίζοντας τον Άρη, που μετά την αναπάντεχη ήττα του από τη γαλλική Λε Μαν εκτός, έμεινε δεύτερος.

Αλλά και στον L όμιλο, ο Ερυθρός Αστέρας συνετρίβη στην Κόρντομπα από την ισπανική Γκραν Κανάρια και αποκλείστηκε, υποχωρώντας στην τρίτη θέση. Τη δεύτερη θέση εδώ κατέλαβε η τσέχικη Νίμπουρκ παρά την αποτυχία της μέσα στην έδρα της από την ήδη αποκλεισμένη τουρκική Τουρκ Τέλεκομ.

Από το J όμιλο πέρασαν η Βαλένθια σαν πρώτη και η ισραηλινή Χάποελ Ιερουσαλήμ (σε βάρος της ρωσικής Ουνίξ Καζάν και της Γαλατασαράι) και από τον K όμιλο προκρίθηκαν πρώτη η Μπιλμπάο με δεύτερο τον Πανελλήνιο (επί της γερμανικής Μπάμπεργκ και της Μπενετόν Τρεβίζο που ήταν απογοητευτική).

### Βαθμολογίες της φάσης των 16
* I όμιλος: **Άλμπα** 10, **[[Άρης (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Άρης]]** 9, Μπανταλόνα 9, Λεμάν 8.
* J όμιλος: **Βαλένθια** 11, **Χάποελ** 10, Ουνίξ 9, Γαλατασαράι 6.
* K όμιλος: **Μπιλμπάο** 10, **[[Πανελλήνιος (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Πανελλήνιος]]** 10, Μπενετόν 8, Μπάμπεργκ 8.
* L όμιλος: **Κανάρια** 10, **Νίμπουρκ** 9, Ερυθρός Αστέρας 9, Τουρκ Τέλεκομ 8.
### Προημιτελικά
Τα ζευγάρια της προημιτελικής φάσης (σε διπλές αναμετρήσεις, με πλεονέκτημα τον επαναληπτικό στις έδρες όσων τερμάτισαν στην πρώτη θέση κάθε ομίλου) έχουν ως εξής:
* Άρης - **Βαλένθια** 64–71, 67–85
* Χάποελ Ιερουσαλήμ - **Άλμπα Βερολίνου** 67–61, 59–72
* **[[Πανελλήνιος (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Πανελλήνιος]]** - Γκραν Κανάρια 81–70, 68–75
* Νίμπουρκ - **Μπιλμπάο** 47–59, 52–46

### Φάιναλ Φορ (Βιτόρια, 17-18 Απριλίου 2010)
#### Ημιτελικοί
* **Άλμπα Βερολίνου** - Μπιλμπάο 77-70
* **Βαλένθια** - Πανελλήνιος 92-80
#### Μικρός τελικός
* **Μπιλμπάο** - Πανελλήνιος 76-67
#### Τελικός
* **Βαλένθια** - Άλμπα Βερολίνου 67-44.

Με τη νίκη της αυτή, η Βαλένθια εξασφάλισε το εισιτήριο για τη συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα ανδρών της περιόδου 2010-2011.

## Πηγές
* Η επίσημη ιστοσελίδα του FIBA EuroCup



2009 2010
Eurocup Ανδρων
Eurocup Ανδρων
Λεγκραντίτης

Ο **λεγκραντίτης** (αγγλ. legrandite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ψευδαργύρου.  Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Legrand , Βέλγου διευθύνοντος στο ορυχείο *Flor de Peña* του Μεξικού, ο οποίος και εντόπισε πρώτος το ορυκτό, το 1934 .

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι ασύνηθες δευτερογενές ορυκτό εμφανιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης ψευδαργυρούχων / αρσενικούχων αποθέσεων. Σπανιότερα έχει ανευρεθεί σε γρανιτικούς πηγματίτες. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο αδαμίτης, ο παραδαμίτης, ο σκοροδίτης, ο σμιθσονίτης, ο φαρμακοσιδηρίτης και τα σπανιότερα λεϊτεΐτης και κετιγκίτης.

Κύριες περιοχές εμφάνισής του είναι στο Μεξικό (ορυχεία Flor de Pena στο Lampazos, Potosi στην Τσιχουάουα και Ojuela στο Mapimi), στο σύμπλεγμα Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στο Sterling Hill του Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, στην Ιαπωνία και τη Minas Gerais στη Βραζιλία. Αναφέρονται επίσης μερικές ήσσονες εμφανίσεις του σε άλλες χώρες.

Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου - Χριστιάνα, παραλία Θορικού, Βρυσάκη, εντός μεταλλευτικών απορριμμάτων.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Λεγκραντιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Μπεσκιοϊλού Αντέμ

Ο **Αντέμ Εκίζ** (*Adem Ekiz*, 1 Μαρτίου 1980), ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **Μπεσκιοϊλού Αντέμ** (*Beşköylü Adem*) είναι Τούρκος μουσικός και τραγουδιστής ποντιακής καταγωγής. Έγινε γνωστός κυρίως επειδή είναι από τους λίγους καλλιτέχνες της Τουρκίας που χρησιμοποιούν στις καλλιτεχνικές τους εμφανίσεις την ποντιακή διάλεκτο ή τα «ρωμαίικα», όπως την αποκαλούν οι ίδιοι.  

## Γενικά
Γεννήθηκε το στο χωριό Καλίστη Σουρμένων της επαρχίας Τραπεζούντας. Η Καλίστη αποτελεί μέρος ενός συμπλέγματος οικισμών, το Μπέσκιοϊ, που στα ελληνικά σημαίνει «πέντε χωριά». Εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την οικογένειά του αφού τελείωσε το λύκειο, όπου ζει μέχρι και σήμερα.

Με την ποντιακή λύρα άρχισε να ασχολείται όταν πήγαινε στο δημοτικό σχολείο. Το 2000 κυκλοφόρησε στην Τουρκία το πρώτο του άλμπουμ (*Yanarım Ateşine*), το οποίο περιλαμβάνει και ένα τραγούδι στην ποντιακή διάλεκτο, με τίτλο «Ασα παρχάρα». Μετά από τη δημοσίευση του άλμπουμ *Yanarım Ateşine*, σε εμφάνιση που είχε στην ελληνική τηλεοπτική εκπομπή «Οι Φάκελοι» που παρουσίαζε τότε στο Mega Channel ο Αλέξης Παπαχελάς, ο Αντέμ είπε ότι τα ποντιακά είναι η μητρική γλώσσα με την οποία έζησε και θέλει να την κρατήσει. Για τον πατέρα του είπε, «αν έλεγε δυο, τρία, τέσσερα τουρκικά  λόγια, έλεγε δέκα, δεκαπέντε ποντιακά.» Το 2005 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα σε συνεργασία με τον Νίκο Μιχαηλίδη και τον Φίλιππο Κεσαπίδη το άλμπουμ *Ρωμαίικα Τραγωδίας* με περιεχόμενο 15 ποντιακά τραγούδια. Η τρίτη του δισκογραφική εργασία κυκλοφόρησε στην Τουρκία το 2007 σε συνεργασία με τον Κερίμ Αϊντίν με τίτλο *Gülüm Demedim mi Sana*, το οποίο περιέχει δύο τραγούδια στα ποντιακά («Αγαπώ σε, αγαπάς με», «Επέγναμ σα παρχάρια»).

## Δισκογραφία
* 2000: *Yanarım Ateşine*
* 2005: *Ρωμαίικα Τραγωδίας*
* 2007: *Gülüm Demedim mi Sana*
* 2010: *AS SIN TRAPEZOUNTAN SIN THESSALONIKIN*

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές
Χλωριούχος υφυδράργυρος

Ο **Χλωριούχος υφυδράργυρος**  είναι χημική ένωση χλωρίου και μονοσθενούς υδραργύρου με χημικό τύπο Hg2Cl2. Είναι επίσης γνωστό ως **[[καλομέλας]]** (μορφή ορυκτού).

## Ιστορία

Το όνομα καλομέλας πιστεύεται ότι προέρχεται από την ελληνικές λέξεις καλός, όμορφος, και  μέλας μαύρος. Το όνομα αυτό (κάπως περίεργο για μία λευκή ένωση) είναι πιθανώς εξαιτίας της χαρακτηριστικής του ασύμμετρικής αντίδρασης με αμμωνία, η οποία δίνει ένα εντυπωσιακό μαύρο χρώμα, λόγω της διασποράς του λεπτού μεταλλικού υδραργύρου που σχηματίζεται. Είναι επίσης γνωστό και ως ο υδράργυρος κόρνα ή υδράργυρος κέρατο. Ο Καλομέλας χρησιμοποιείται ως καθαρτικό και απολυμαντικό, καθώς και στη θεραπεία της σύφιλης, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. 

right|thumb|200px|Καλομέλας
Ο χλωριούχος υφυδράργυρος έγινε δημοφιλής θεραπεία για μία ποικιλία από φυσικές και διανοητικές ασθένειες κατά τη διάρκεια της ηλικίας της "ηρωικής ιατρικής". Χρησιμοποιήθηκε από τους γιατρούς στην Αμερική, σε όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα, καθώς και κατά τη διάρκεια της επανάστασης, για να κάνει τους ασθενείς να αναμασούν και να απελευθερωθεί το σώμα τους από τις «ακαθαρσίες». Ο Benjamin Rush, ένας φημισμένος γιατρός της αποικιοκρατίας από τη Φιλαδέλφεια και ένας από αυτούς που υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ήταν ιδιαίτερα γνωστός υπέρμαχος του υδραργύρου στην ιατρική και ως γνωστόν χρησιμοποιούσε τη θεραπεία καλομέλανος για τους πάσχοντες από κίτρινο πυρετό κατά τη διάρκεια της επιδημίας του στην πόλη το 1793. 
 
## Ασφάλεια
Ο χλωριούχος υφυδράργυρος  είναι τοξικός, παρόλο που λόγω της χαμηλής διαλυτότητάς του στο νερό, είναι γενικά  λιγότερο επικίνδυνη από τη δισθενή μορφή του διχλωριούχου υδραργύρου (χημικός τύπος:HgCl2.  Χρησιμοποιείται στην ιατρική ως διουρητικό και καθαρτικό στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις αρχές του 1830 μέσω της δεκαετίας του 1860. 

Έχει χρησιμοποιηθεί επίσης  σε καλλυντικά προϊόντα όπως σαπούνια και κρέμες ελάφρυνσης  δέρματος, αλλά αυτά τα προϊόντα χαρακτηρίζονται πλέον παράνομα για παραγωγή ή εισαγωγή σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Καναδά, την Ιαπωνία και την Ευρώπη. 

Κατηγορία:Αλογονίδια
Κατηγορία:Ενώσεις υδραργύρου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Διονύσιος ο Κυρηναίος

Ο **Διονύσιος ο Κυρηναίος** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας στωικός φιλόσοφος και μαθηματικός ο οποίος έζησε περίπου το 150 π.Χ. στην Κυρήνη.  

## Περιγραφή
Ήταν μαθητής των στωικών φιλοσόφων Διογένη του Βαβυλώνιου και του Αντίπατρου του Ταρσέα.

Φημίζοντας ωστόσο και ως μαθηματικός, και πρόκειται πιθανώς για τον ίδιο Διονύσιο στου οποίου τα επιχειρήματα επιτίθεται ο φιλόσοφος του 1ου αιώνα π.Χ. Φιλόδημος ο Επικούρειος στο έργο του *Περί σημείων καί σημειώσεων*, όπου ο Διονύσιος αναφέρεται πως επιχειρηματολογούσε ότι ο Ήλιος πρέπει να έχει πολύ μεγάλο μέγεθος γιατί ανατέλλει αργά πίσω από τα εμπόδια του ορίζοντα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.91 (13ος)
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.21ος, σελ. 138 (34ος)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι
Χλωριούχο καίσιο

Το **χλωριούχο καίσιο** είναι ένα ανόργανο άλας με χημικό τύπο CsCI. Στις συνηθισμένες συνθήκες (Τ = 25&nbsp;°C, P = 1 atm) είναι ένα άχρωμο στερεό που αποτελεί μια σημαντική πηγή ιόντων καισίου σε μια ποικιλία εφαρμογών. Η κρυσταλλική του δομή είναι κυβική. Κάθε ιόν καισίου περιβάλλεται από 8 ιόντα χλωρίου σε θέσεις κορυφών κύβου και το αντίστροφο. Οι κρύσταλλοι χλωριούχου καισίου είναι θερμικά σταθεροί, αλλά εύκολα διαλύονται στο νερό κα στο πυκνό υδροχλωρικό οξύ και γι' αυτό σταδιακά αλλοιώνονται όταν εκτίθεται στην ατμόσφαιρα, λόγω της υγρασίας της. Το χλωριούχο καίσιο βρίσκεται στη φύση διαλυμένο σε μεταλλικά νερά και ως πρόσμιξη στα ορυκτά καρναλλίτη (μέχρι 0,002%), συλβίτη και καινίτη. Λιγότεροι από 20 τόνους χλωριούχου καισίου παράγονται ετήσια παγκοσμίως, κυρίως από ορυκτά που περιέχουν το καίσιο ως πρόσμιξη.

Το χλωριούχο καίσιο είναι γενικά ένα υλικό ισοπυκνικής φυγοκέντρισης για τον διαχωρισμό διαφόρων τύπων DNA. Είναι ακόμη ένα αντιδραστήριο για την Αναλυτική Χημεία, όπου χρηιμοποιείται για την ταυτοποίηση ιόντων με το χρώμα και τη μορφολογία των ιζημάτων. Όταν εμπλουτίζεται σε ραδιοϊσότοπα, όπως τα 137CsCl ή 131CsCl, το χλωριούχο καίσιο χρησιμοποιείται από την Πυρηνική Ιατρική για τη θεραπεία του καρκίνου και για τη διάγνωση μυοκαρδιακού εμφράγρματος. Σε μια άλλη μορφή θεραπείας του καρκίνου μελετάται η χρήση συμβατικού (μη ραδιενεργού) χλωριούχου καισίου. Αν και το συμβατικό χλωριούχο καίσιο έχει χαμηλή τοξικότητα για τους ανθρώπους και τα ζώα, το ραδιενεργό εύκολα μολύνει το περιβάλλον, εξαιτίας της μεγάλης διαλυτότητάς του στο νερό. Η διάχυση 93 γραμμαρίων 137CsCl το 1987 στην Γκοϊάνια της Βραζιλίας κατέληξε σε ένα από τα χειρότερα ατυχήματα διάχυσης ραδιενέργειας παγκοσμίως, σκοτώνοντας 4 και επηρεάζοντας πάνω από 100.000 ανθρώπους.

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Κατηγορία:Ενώσεις καισίου
Κατηγορία:Αλογονίδια
Λεωχάρης

Ο **Λεωχάρης** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης. Δεν είναι γνωστός ο τόπος που γεννήθηκε. Είναι γνωστός γιατί τον αναφέρει ο Παυσανίας, ο Πλίνιος κι ο Βιτρούβιος. Ο Λεωχάρης έζησε και μας έδωσε τα έργα του στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Εργάστηκε μέχρι το 320 π.Χ. Τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα έζησε στην Αθήνα. Έργα του είναι το περίφημο άγαλμα του Ισοκράτη, τα χρυσελεφάντινα αγάλματα του βασιλιά Φιλίππου της γυναίκας του Ολυμπιάδας, του Αλέξανδρου και το χάλκινο σύμπλεγμα "κυνήγι" του Μ. Αλέξανδρου. Μεγάλο μέρος του μαυσωλείου της Αλικαρνασσού κι ο τάφος του τυράννου της πόλης φτιάχτηκε από το Λεωχάρη. Ακόμα, έργα δικά του είναι το άγαλμα του Δία στην Ακρόπολη, το άγαλμα του Απόλλωνα, η προτομή του Αυτόλυκου, η αρπαγή του Γανυμήδη.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Τάγμα της Φιλίας των Λαών

Το **Βραβείο της Φιλίας των Λαών** (ρωσικά: Орден Дружбы народов) ήταν ένα βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1972, με το διάταγμα του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΕΣΣΔ. Το βραβείο, όμως, τροποποιήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1980. Ο σχεδιαστής του βραβείου ήταν ο Αλεξάντερ Ζούκ. Ως βραβείο της ΕΣΣΔ, έπαψε να υφίσταται μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991. 

## Βραβείο της Φιλίας των Λαών της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Επανήλθε στις 2 Μαρτίου 1992 ως **Βραβείο της Φιλίας των Λαών της Ρωσικής Ομοσπονδίας** (ρωσικά: Орден Дружбы народов Российской Федерации) με την απόφαση του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Νο. 2424-1), ως βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σε αντίθεση με το έμβλημα του Βραβείου της Φιλίας που είχε το έμβλημα της ΕΣΣΔ, το Βραβείο της Φιλίας των Λαών της Ρωσικής Ομοσπονδίας είχε ως έμβλημα το έμβλημα της RSFSR. Το βραβείο υπήρχε μέχρι τις 2 Μαρτίου του 1994, για να αντικατασταθεί από το Βραβείο της Φιλίας. Πραγματοποιήθηκαν 1212 απονομές του Βραβείου της Φιλίας των Λαών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, και 40 από αυτές τις απονομές έγιναν σε ξένους πολίτες (χωρίς τις βραβεύσεις σε πολίτες των κρατών της ΚΑΚ).

## Βραβευμένοι 2 φορές με το Βραβείο της Φιλίας των Λαών
* Γκεόργκι Μπερντικόφ, κριτικός λογοτεχνίας (1915-1996).
* Βίκτορ Μποϊτσένκο, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Υπουργείου της ΕΣΣΔ για τον εξωτερικό τουρισμό (1925- ).
* Βιτάλι Ιγκνατένκο, πολιτικός, συγγραφέας μυθιστορημάτων (1941- ).
* Σεργκέι Καπούστιν, Ολυμπιονίκης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1976 (1953- ).
* Σεργκέι Λόσεφ (1927-1988), Γενικός Διευθυντής του TASS.
* Βλαντιμίρ Στεπάνοφ (1912-1987), Σοβιετικός πρέσβης στην Γιουγκοσλαβία.
* Μισέλ Τονίνι (1949- ), Γάλλος ερευνητής και αστροναύτης. Πέταξε με ρωσικό διαστημόπλοιο 2 φορές (1986 και 1992).

## Παραπομπες


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Информация об ордене

Φιλια των Λαων
Φιλια των Λαων της Ρωσικης Ομοσπονδιας
Τηγάνι

[μικρογραφία|Χάλκινο τηγάνι του 5ου με 4ου αιώνα π.Χ. στο [αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης το οποίο ανακαλύφθηκε στη Σταυρούπολη. Η λαβή είναι διακοσμημένη με εγχάρακτες ανθικές παραστάσεις και καταλήγει σε σχήμα κεφαλής χήνας.]]
Το τηγάνι είναι μαγειρικό σκεύος που χρησιμοποιείται για τηγάνισμα και ψήσιμο. Συνήθως έχει διάμετρο 20 με 30 εκατοστά (ή 8 με 12 ίντσες). Έχει κοντύτερα τοιχώματα από αυτά της κατσαρόλας
## Ιστορία

Χάλκινα τηγάνια χρησιμοποιήθηκαν στην αρχαία Μεσοποταμία. Τα τηγάνια ήταν επίσης γνωστά και στην αρχαία Ελλάδα και στην αρχαία Ρώμη.

Το τηγάνι δεν έχει υποστεί και πολλές αλλαγές από τότε που εφευρέθηκε. Αν είχε φτιαχτεί από επικασσιτερωμένο χαλκό ή από σίδηρο το τηγάνι είχε ένα ευρύ, ρηχό σχήμα και μια μεγάλη λαβή για να προστατεύει το χέρι του μάγειρα από την φωτιά.

## Αντικολλητικό τηγάνι
Κάποια τηγάνια έχουν πάτο στον οποίο τα φαγητά δεν κολλάνε, αφού μαγειρευτούν. Αυτά λέγονται αντικολλητικά τηγάνια και είναι πολύ χρήσιμα και εύχρηστα.

## Ρεκόρ
### Το τηγάνι με τη μεγαλύτερη λειτουργικότητα

Το τηγάνι με τη μεγαλύτερη λειτουργικότητα έχει 4,5 μέτρα διάμετρο βρίσκεται στο Rose Hill στη Βόρεια Καρολίνα και συγκεκριμένα στην πλατεία της πόλης. Μπορεί να τηγανίσει ταυτόχρονα 365 κοτόπουλα.

### Το μεγαλύτερο τηγάνι
Το μεγαλύτερο τηγάνι παράχθηκε από την Mumford Sheet Metal Works στο Selbyville, Delaware, το 1950. Φτιάχτηκε για το Delmarva Chicken Festival, φεστιβάλ που σχετίζεται με το κοτόπουλο. Χρησιμοποιήθηκε για να τηγανίσει πάνω από 100 τόνους κοτόπουλου. Το τηγάνι έχει 3 μέτρα διάμετρο ξεπερνώντας το τηγάνι στο Long Beach στην Ουάσινγκτον, το οποίο έχει διάμετρο 2,9 μέτρα και φτιάχτηκε το 1941

## Είδη τηγανιών
Υπάρχουν δύο είδη τηγανιών:
* Κοινό τηγάνι και
* Τηγάνι με δυο αντικριστές λαβές το οποίο ονομάζεται σαγάνι.

Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Θορίτης

Ο **θορίτης** (αγγλ. thorite) είναι πυριτικό ορυκτό του θορίου και του ουρανίου. Οφείλει το όνομά του στο περιεχόμενο θόριο..

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ο θορίτης αποτελεί συνοδό ορυκτό όξινων πυριγενών πετρωμάτων και των ανάλογων πηγματιτών. Ενίοτε απαντάται και παρενεσπαρμένος σε ιζηματογενείς αποθέσεις.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μοναζίτης, ο γαδολινίτης, ο ουρανινίτης, ο υττριαλίτης και το πυρόχλωρο.

Απαντάται σε αρκετές περιοχές, όχι όμως σε αξιόλογες ποσότητες σε όλες. Σημαντικές εμφανίσεις του είναι στο Lomo της Νορβηγίας (όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό, type locality, TL) και άλλες περιοχές της χώρας, τη Γερμανία (περιοχή Άιφελ), σε αρκετά ορυχεία της Μαδαγασκάρης, στον Καναδά (περιοχή Οντάριο με μεγάλους αδρούς κρυστάλλους), στις ΗΠΑ (Πολιτείες Τέξας, Αλάσκα και Κολοράντο), τη Βραζιλία, την Κίνα, την Ιταλία, τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική. Δεν έχει αναφερθεί εμφάνισή του στην Ελλάδα.

Χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα ουρανίου και θορίου, όπου οι ποσότητές του το επιτρέπουν. Αν και ορισμένοι κρύσταλλοι είναι εξαιρετικά καλοσχηματισμένοι και ημιδιαφανείς, δεν είναι αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες, καθώς είναι ραδιενεργός και χρειάζεται ειδικά προφυλακτικά μέτρα για τη φύλαξή του.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X

## Σημειώσεις


Θοριτης
Κατηγορία:Ορυκτά του ουρανίου
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Νικούρια Αμοργού

Τα **Νικούρια** ή η **Νικουριά** είναι ακατοίκητη νησίδα των Κυκλάδων. Βρίσκεται απέναντι από τον όρμο της Αιγιάλης, σε μικρή απόσταση από τις ακτές της Αμοργού και την παραλία του Αγίου Παύλου. Έχει μήκος περίπου 4,5 χιλιόμετρα και πλάτος ένα. Στη Νικουριά υπάρχουν 3 παραλίες. Μία μεγάλη και δύο μικρότερες, όλες με άμμο και πέτρες. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Αμοργού.

Η νησίδα καλύπτεται από πυκνή φρυγανική βλάστηση και αποτελεί τόπο ωοτοκίας θαλασσοπουλιών στο Αιγαίο. Στο νησί φωλιάζει ο μαυροπετρίτης, ενώ έχει καταγραφεί και η μεσογειακή φώκια. Γεωλογικά, το νησί αποτελείται από μεταμορφωσιγενή πετρώματα που έχουν χρονολογηθεί στην ύστερη κρητιδική εποχή. Το μάρμαρο του νησιού είναι χοντρόκοκκο, λευκού χρώματος με κίτρινες φλέβες.

Στο νησί βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Παναγία. Στον ναό αυτό εντοπίστηκε το 1893 επιγραφή του 3ου αιώνα π.Χ., γνωστό ως ψήφισμα της Νικουριάς, στην οποία αναφέρεται η απόφαση του Κοινού των Νησιωτών να συμμετέχουν με επίσημους αντιπροσώπους στους εορτασμούς στην μνήμη του Πτολεμαίου Α´ του Σωτήρος που διοργάνωσε ο γιός του Πτολεμαίος Β΄ στην Αλεξάνδρεια. Η επιγραφή τοποθετήθηκε σε ένα σταύλο στο νησί μέχρι που χάθηκε και ανακαλύφθηκε περίπου ένα αιώνα αργότερα ενσωματωμένη σε ένα σπίτι στα Θολάρια Αμοργού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αμοργού
Κάτω Κουφονήσι Κυκλάδων

Το **Κάτω Κουφονήσι** έχει έκταση 3,9 τ.χλμ και ανήκει στις Μικρές Κυκλάδες, και στην Κοινότητα Κουφονησίων. Βρίσκεται νότια του Άνω Κουφονησίου. 

Αν και παλαιότερα υπήρχε ένας οικισμός δέκα οικογενειών, στις μέρες μας είναι σχεδόν ακατοίκητο, καθώς διαθέτει μόνο μερικές κατοικίες ψαράδων και κατοικείται κυρίως το καλοκαίρι. Στο Κάτω Κουφονήσι υπάρχει και εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία, που είναι κτισμένη επάνω σε αρχαία ερείπια.

## Δείτε επίσης
*Κουφονήσια

## Πηγές
* http://www.koufonissia.gr/greekversion/istoriakoufon.htm 
* *Τα νησιά του Αιγαίου,Κυκλάδες*,σελ 124-129 (εκδ.Τουμπής)

Κατηγορία:Κουφονήσια
Άνω Κουφονήσι Κυκλάδων

Το **Άνω Κουφονήσι** (ή απλώς Κουφονήσι) είναι μικρό νησί των Κυκλάδων που βρίσκεται στο σύμπλεγμα των Μικρών Κυκλάδων, μεταξύ των νησιών Νάξου και Αμοργού. Έχει έκταση 5,77 τ.χλμ και πληθυσμό 366 κατοίκους, κύρια ασχολία των οποίων είναι η αλιεία και σε μικρότερο βαθμό η κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα). Επίσης ξεχωρίζουν οι 5 αξιόλογες παραλίες που υπάρχουν στο νησί, με ωραιότερες το Πορί και τον Φοίνικα. Ο οικισμός της Χώρας στη νοτιοδυτική ακτή του νησιού είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής. Το νησί γνωρίζει σημαντική τουριστική ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία. Υπάρχει και τον χειμώνα ακτοπλοϊκή σύνδεση με τον Πειραιά και τη Νάξο.

## Φωτοθήκη

Αγιος Νικολαος Κουφονησι.jpeg|Ο ναός του αγίου Νικολάου στο Άνω Κουφονήσι
Koufonisi beach.jpg|Παραλία στο Άνω Κουφονήσι
Koufonisi Pori.jpg|Παραλία Πισίνα
Pano Koufonisi Village.jpg|Ο οικισμός στο Άνω Κουφονήσι
Κουφονήσι 20-02-2006.jpg|Κουφονήσι 20-02-06.jpg
Chora, Pano Koufonisi island, Greece.jpg|Πλακόστρωτη οδός της Χώρας


## Δείτε επίσης
* Κουφονήσια

## Πηγές
* 
* *Τα νησιά του Αιγαίου,Κυκλάδες*,σελ 124-129 (εκδ.Τουμπής)
* 

Κατηγορία:Κουφονήσια
Καρδιώτισσα Σικίνου

Η **Καρδιώτισσα** είναι ένα ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων νοτιοδυτικά της Σικίνου και ανατολικά της Φολεγάνδρου.

Η Καρδιώτισσα (νησίδα) ανήκει στον δήμο Σικίνου της Περιφερειακής Ενότητας Θήρας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης” και σύμφωνα με την απογραφή 2021 είναι ακατοίκητη..

Έδρα του δήμου είναι η Σίκινος και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νησιών Αιγαίου Πελάγους.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Καρδιώτισσα ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Σικίνου, της πρώην Κοινότητας Σικίνου του Νομού Κυκλάδων.

## Γεωγραφία
Το νησί καταλαμβάνει έκταση 1,430 τ.χλμ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σικίνου
Βρύγος

[μικρογραφία|Παράσταση του [Διόνυσος|Διονύσου και ενός Σάτυρου σε αγγείο κατασκευασμένο από τον Βρύγο.]]
Ο **Βρύγος** ήταν ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες αγγειοπλάστες και αγγειογράφους της αρχαιότητας.
## Βιογραφία
Άκμασε τον 5ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Αθήνα. Συγκεκριμένα μαζί με τους Ευφρονία, Δουρίδα και Ιέρωνα αποτελούσαν τη θαυμαστή τετράδα των μεγάλων Αθηναίων αγγειογράφων του 5ου αιώνα που διακρίθηκαν από ιδιαίτερη καλλιτεχνική ατομικότητα.

## Πηγές
*Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Ζ΄ σελ.809.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
375 Ούρσουλα

Η **Ούρσουλα (Ursula)** είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,47. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ούρσουλας υπολογίσθηκε σε 216 χιλιόμετρα (από επιπρόσθηση στις 15 Νοεμβρίου 1984), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 10,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ούρσουλας θα είναι περίπου 6,04&nbsp;cm/sec (162 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 114,2 m/sec (411 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. Η Ούρσουλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 50 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ουρσουλα
Λωρελίτης

Ο **λωρελίτης** (αγγλ. *laurelite*) είναι σπανιότατο αλογονούχο ορυκτό του μολύβδου. Το όνομα τού αποδόθηκε από την περιοχή Laurel Canyon στην Αριζόνα, όπου πρωτοεντοπίστηκε.

## Εμφανίσεις, παραγενέσεις
Ανευρέθηκε σε κοιλότητες που είχαν απομονωθεί από όξινα θειούχα διαλύματα στις ζώνες οξείδωσης μεταλλευτικών αποθέσεων μολύβδου, χαλκού και αργύρου χαμηλών θερμοκρασιών σχηματισμού. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γαληνίτης, ο φθορίτης, ο αγγλεσίτης, ο λιναρίτης, ο καληδονίτης, ο χαλαζίας και ο σπάνιος γκραντριφίτης (grandreefite) (Αριζόνα) και ο λαυριονίτης, ο παραλαυριονίτης, ο πενφιλντίτης και ο θορικοσίτης (Λαύριο).

Απαντάται μόνο στο ορυχείο Grand Reef του φαραγγιού Laurel της Κομητείας Γκράχαμ (Graham) στην Αριζόνα των ΗΠΑ και στα μεταλλεία Λαυρίου - ορυχείο Νο. 80 στην περιοχή «Μεγάλα Πεύκα».

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Λωρελιτης
Κατηγορία:Αλογονίδια
376 Γεωμετρία

Η **Γεωμετρία (Geometria)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,49. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη Γεωμετρία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Γεωμετρίας υπολογίσθηκε σε 34,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 44,6 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,232 (από δεδομένα του IRAS). Η Γεωμετρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γεωμετρια
Κατηγορία:Γεωμετρία
381 Μύρρα

Η **Μύρρα (Myrrha)** είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,25. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και ονομάσθηκε έτσι από το άλλο όνομα της Σμύρνας, της μυθικής μητέρας του Αδώνιδος.

Στις 13 Ιανουαρίου 1991 ο αστέρας Αλένα (γ Διδύμων) είχε μία επιπρόσθηση από τη Μύρρα. Αυτή ήταν η επιπρόσθηση του λαμπρότερου αστέρα από αστεροειδή που σημειώθηκε ποτέ, και παρατηρήθηκε από την Ιαπωνία και την Κίνα. Με βάση αυτό το γεγονός προσδιορίσθηκε το σχήμα και οι διαστάσεις της Μύρρας, καθώς και η διεύθυνση του άξονα περιστροφής της.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Μύρρας υπολογίσθηκαν σε 147,2 × 126,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα της επιπροσθήσεως του Αλένα, ενώ ο IRAS έδωσε 121&nbsp;km), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,061 (από δεδομένα του IRAS). Η Μύρρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
* Ερευνητική εργασία ειδικά για την επιπρόσθηση του 1991

Μυρρα
Μάλτεπε

Ο **Βρύας (Βιθυνίας)** ήταν μία ιστορική παράλια πόλη της Βιθυνίας στη ΝΑ. θάλασσα του Μαρμαρά ακριβώς απέναντι από τη νήσο Πρώτη (τουρκ. Κιναλίαντα) της Προποντίδας. Σ΄ αυτή τη πόλη υπήρχαν τα περίφημα βυζαντινά ανάκτορα του Βρύαντος (της πόλης) όπου χρησιμοποιούσαν οι βυζαντινοί Αυτοκράτορες για θερινή κατοικία. Τα ανάκτορα αυτά φαίνεται αρχικά να έκτισε ο αυτοκράτορας  Θεόφιλος. Στην περίοδο της βυζαντινής αυτοκρατορίας έφερε και το όνομα «Πελεκάνον». Μέχρι το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο Βρύας συνέχιζε ν΄ αποτελεί παραθαλάσσιο χωριό και τόπο παραθερισμού.   

Σήμερα η πόλη αυτή ονομάζεται **Μάλτεπε** (= που σημαίνει λόφος θησαυρών) και αποτελεί ένα από τα ΝΑ. διοικητικά περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, μεταξύ της Χαλκηδόνας (τουρκ. Καντίκιοϊ) και του Καρτάλ, καθώς και ομώνυμο ακρωτήριο. Στα τέλη της περιόδου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη περιοχή αυτή δημιουργήθηκε μεγάλο νοσοκομείο για τους φυματικούς. Οι Έλληνες του Μάλτεπε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 έφυγαν ως πρόσφυγες για την μητροπολιτική Ελλάδα, όπου δημιούργησαν τον οικισμό *Νέος Μάλτεπες* στη Χαλκιδική (που σήμερα ονομάζεται Καλλιθέα Χαλκιδικής).

Μετά την κατασκευή της μεγάλης γέφυρας του Βοσπόρου άρχισε και η αλματώδης ανάπτυξη της πόλης (1970). Έτσι ο παλαιός Βρύας αποτελεί την παλαιά συνοικία της σύγχρονης πόλης στο κέντρο της οποίας δεσπόζει σπουδαίο σύγχρονο Τζαμί . 
Η Μάλτεπε συνδέεται με την Κωνσταντινούπολη οδικά, σιδηροδρομικά και δια θαλάσσης με σύγχρονα πορθμεία. Από αυτή  διέρχεται και το μεγάλο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ανατολής. Στο σεισμό του 1999 που σημειώθηκε στην ευρύτερη περοχή υπέστη σοβαρές ζημιές.

## Εκκλησιαστική ιστορία
Από τον αρχαίο Βρύα φέρεται να πέρασε και να δίδαξε ο Απόστολος Ανδρέας.

## Σημείωση
Σημειώνεται ότι με το όνομα Μάλτεπε φέρονται επίσης σήμερα  και 8 χωριά της Τουρκίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Ζ΄, σελ.808.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας
Κατηγορία:Προάστια της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης
Αλεξάντερ Ζούκ

Ο **Αλεξάντερ Ζούκ** (ρωσ. **Александр Жук**) γεννήθηκε το 1922 και πέθανε το 2002. Ήταν σοβιετικός και ρώσος καλλιτέχνης και ιστορικός όπλων.

## Σκίτσα
Ο Αλεξάντερ Ζούκ είχε σχεδιάσει τα εμβλήματα των πάρακατω βραβείων:

*Βραβείο της Φιλίας των Λαών
*Βραβείο της Φιλίας
*Βραβείο Ατομικού Θάρρους
*Μετάλλιο για τα «50 χρόνια των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ»
*Μετάλλιο για τα «70 χρόνια των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ»
*Μετάλλιο για «Διάκριση σε Στρατιωτική Υπηρεσία»

## Διακρίσεις
Ο Αλεξάντερ Ζούκ είχε βραβευτεί με το Βραβείο της Φιλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Βραβείο Ατομικού Θάρρους

Το **Βραβείο Ατομικού Θάρρους** (ρωσ. **Орден за личное мужество**) δημιουργήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1988. Σχεδιαστής του βραβείου ήταν ο Αλεξάντερ Ζούκ.

## Πρώτη απονομή

Η πρώτη απονομή έγινε στις 3 Φεβρουαρίου 1989, στον δάσκαλο του σχολείου Νο. 42 της πόλης Ορτζονικιντζέ (νυν Βλαντικαφκάς), Νατάλια Εφίμοβα. Τον Δεκέμβριο του 1988, μαζί με 32 μαθητές της τετάρτης τάξης και ένα σχολικό λεωφορείο πιάστηκαν όμηροι και απελευθερώθηκαν μετά την επιχείρηση "*Thunder*".

## Αντικατάσταση

Μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, το Βραβείο Ατομικού Θάρρους έπαψε να υφιστάται, αλλά στις 2 Μαρτίου 1992, σύμφωνα με το διάταγμα **Νο. 2424-1**, δημιουργήθηκε το Βραβείο Ατομικού Θάρρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η διαφορά του με το Βραβείο Ατομικού Θάρρους είναι ότι στο κάτω μέρος του Βραβείου Ατομικού Θάρρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν υπήρχε η επιγραφή "**СССР**" (ΕΣΣΔ).

## Απονομές

Οι τελετές απονομής του βραβείου έγιναν από το 1992 μέχρι το 1994. Η πρώτη απονομή έγινε στις 10 Ιουνίου 1992.

## Βραβείο Ανδρείας

Το Βραβείο Ατομικού Θάρρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σύμφωνα με το διάταγμα Νο. 442, αντικαταστάθηκε από το Βραβείο Ανδρείας.  Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου 1994

Το Βραβείο Ανδρείας μπορεί να απονεμηθεί σε έναν άνθρωπο επανειλημμένα όπως για παράδειγμα:

*Στον Αντισυνταγματάρχη, Ήρωα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Αντρέι Βολοβίκοφ. 
*Στον Συνταγματάρχη της Αστυνομίας, Αλεξέι Νοβγκορόντοφ.

Αυτοί οι 2 έχουν βραβευτεί με το βραβείο αυτό 4 φορές.

Ατομικο Θαρρος
Ευγκένι Αλντόνιν

Ο **Ευγκένι Αλντόνιν** (ρωσικά: Евгений Алдонин) είναι Ρώσος προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου του 1980, στην Αλούπκα της Κριμαίας. Φοίτησε στο παιδικό αθλητικό σχολείο της Αλούπκα και στο αθλητικό σχολείο "Rotor" του Βόλγογκραντ. Σε ηλικία 16 ετών μετακόμισε από την Γιάλτα στο Βόλγογκραντ. Άλλαξε την υπηκοότητα του από ουκρανική σε ρωσική. Ο Ευγκένι ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του στο ποδόσφαιρο στον αγροτικό σύλλογο "Rotor", στην ομάδα "Rotor-2" (1997-2000). Το 2000, έπαιξε στην ομάδα "Rotor" και σε 98 αγώνες σκόραρε 7 γκολ. Το 2002 άρχισε να παίζει για την Εθνική Ρωσία Ποδοσφαίρου στην θέση του αμυντικού χαφ. Το 2004, μετακόμισε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όπου έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Μαρτίου 2004, σε αγώνα απέναντι στην "ΦΚ Μόσχας". Τον ίδιο χρόνο, έπαιξε για την Εθνική Ρωσίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004. Την 1η Ιουνίου του 2006, παντρεύτηκε την τραγουδίστρια Γιούλια Νατσάλοβα. Την 1η Δεκεμβρίου του 2006, η γυναίκα του έφερε στον κόσμο την κόρη τους, Βέρα.

## Τίτλοι

* Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας: 2005, 2006
* Φιναλίστ Ρωσίας: 2004, 2008
* Χάλκινος πρωταθλητής Ρωσίας: 2007
* Κύπελλο Ρωσίας: 2004/2005, 2005/2006, 2007/2008, 2008/2009
* Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2004, 2006, 2007, 2009
* ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ: 2004/2005
* Βραβείο της Φιλίας: 2006
* "Ελπίδα της σεζόν": 2002
* "Ο καλύτερος αμυντικός χαφ": 2004
* "Μάστερ Σπορτ": 2005

Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μορντόβια Σαράνσκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρότορ Βόλγκογκραντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βόλγκα Νίζνι Νόβγκοροντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Τραγονήσι Μυκόνου

Το **Τραγονήσι** ή **Δραγονήσι** είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα των Κυκλάδων. Βρίσκεται ανατολικά της Μυκόνου και απέχει 3 μίλια από τον όρμο του Καλαφάτη. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Μεράς, η οποία υπάγεται στον Δήμο Μυκόνου. 

Το Τραγονήσι είναι προστατευόμενη περιοχή ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000, καθώς εκεί έχει φωλιές η μεσογειακή φώκια. Είναι επίσης πολύ γνωστό για τις σπηλιές του.

Στη νησίδα υπάρχει ο ναός της Παναγιάς, όπου γιορτάζει και τους Αγίους Βαρνάβα και Βαρθολομαίο. Στις 11 Ιουνίου, στον χώρο γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Μυκόνου

Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μυκόνου
Διονύσιος ο Μιλήσιος

Ο **Διονύσιος ο Μιλήσιος** ήταν αρχαίος Έλληνας σοφιστής και δάσκαλος της ρητορικής. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και ήταν μαθητής και οπαδός του Ισαίου. Δίδαξε σε πολλές πόλεις ρητορική. Είχε λάβει την εύνοια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αδριανού χάρη της οποία υπήρξε μέλος του Αλεξανδρινού Μουσείου. Αργότερα όμως απώλεσε την εύνοια αυτή όπου και μετέβη στην Έφεσο.

Ο Φιλόστρατος στο έργο του "Βίοι σοφιστών" παράλληλα με τα βιογραφικά στοιχεία που παρέχει για τον Διονύσιο, έχει διασώσει και δείγμα λόγου του υπό τον τίτλο "Θρήνος επί Χαιρωνεία", που αναφέρεται στον φίλο του αυτοκράτορα.
Ο Διονύσιος ο Μιλήσιος πέθανε στην Έφεσο και ετάφη στην αγορά της πόλης.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.91 (15ος)
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.21ος, σελ. 138 (38ος)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι
Κατηγορία:Έφεσος
Κακή Θάλασσα Αττικής

250px|right|thumb|Η παραλία της Κακιάς Θάλασσας
Η **Κακή Θάλασσα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής, χτισμένος μπροστά από την ομώνυμη παραλία. Βρίσκεται λίγο νοτιότερα του Λιμένα Μαρκοπούλου. Είναι ένας από τους πολυάριθμους οικισμούς του δήμου Κερατέας  που δημιουργήθηκαν από εξοχικές κατοικίες, συχνά αυθαίρετες, που χτίστηκαν στην περιοχή τις προηγούμενες δεκαετίες. Ο οικισμός σήμερα έχει πληθυσμό 203 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και βρέχεται απ' το Νότιο Ευβοϊκό κόλπο.

## Αξιοθέατα
Η παραλία της Κακής ή Κακιάς Θάλασσας είναι οργανωμένη, και από τις πιο δημοφιλείς της νοτιοανατολικής Αττικής. Στη μία της πλευρά υπάρχει κάθετος βράχος που χρησιμοποιείται για αναρρίχηση. Λίγο ανατολικότερα του οικισμού βρίσκεται το ομώνυμο μοναστήρι παλαιοημερολογιτών.

## Όνομα
Βάσει της ελληνικής μυθολογίας όταν οι βάρβαροι επιτέθηκαν στην Ελλάδα, ο Δίας και ο Άδης έσυραν τις ακτές ώστε να μπορούν να μιλάνε και άφησαν το νερό της θάλασσας στο ενδιάμεσο. Καθώς οι Έλληνες ήταν πολύ λίγοι στον αριθμό, ο Δίας και ο Άδης τους βοήθησαν ζητώντας από τον Ποσειδώνα να στείλει εκεί κύματα μεγαλύτερα από τα πλοία των βαρβάρων. Από τότε λέγεται πως ακόμα και ο Άδης υπερασπίστηκε τους Έλληνες.  Από τότε η θάλασσα στην περιοχή της Κερατέας ονομάστηκε Κακιά Θάλασσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Διονύσιος ο Μάγνης

Ο **Διονύσιος ο Μάγνης** ήταν αρχαίος Έλληνας δάσκαλος της ρητορικής που δίδασκε σε πόλεις της αρχαίας Ιωνίας περί το 1ο αιώνα π.Χ..

Περί του Διονυσίου του Μάγνητος αναφέρεται και ο Κικέρων ο οποίος και τον θεωρούσε κύριο εκπρόσωπο της ασιανής ρητορείας, όπου κάποια μαθήματά του φέρεται να είχε παρακολουθήσει αυτοπροσώπως όπως ο ίδιος αποκαλύπτει, την περίοδο πριν να μεταβεί στη Ρόδο.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμ. 21ος, σελ. 138 (37ος)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες