open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κριστίνα Ντομπρόβσκα

Η **Κριστίνα Ντομπρόβσκα** (πολωνικά: Krystyna Dąbrowska) (26 Νοεμβρίου 1906 &#x2013; 1 Σεπτεμβρίου 1944) ήταν Πολωνή γλύπτρια και ζωγράφος, καθώς και συμμετέχουσα στην Εξέγερση της Βαρσοβίας. Το έργο της ήταν μέρος της εκδήλωσης γλυπτικής στον διαγωνισμό τέχνης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936.

Σπούδασε στην Εθνική Καλλιτεχνική Σχολή στο Πόζναν (1925–1930), στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Βαρσοβία (1933–1935) και στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης. Ήταν μέλος της Πολωνικής Ένωσης Καλλιτεχνών - «The Capitol». Τα περισσότερα έργα της καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε στην Εξέγερση της Βαρσοβίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Πολωνές γλύπτριες
Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Αντιστασιακοί φονευθέντες από τη Ναζιστική Γερμανία
Κουμπάν

μικρογραφία| Χάρτης της Περιφέρειας Κουμπάν το 1900
Το **Κουμπάν** (ρωσικά και ουκρανικά: Кубань) είναι ιστορική και γεωγραφική περιοχή στο Βόρειο Καύκασο της νότιας Ρωσίας, που περιβάλλει τον ποταμό Κουμπάν, στη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ της Στέπας του Ντον, του Δέλτα του Βόλγα και χωρίζεται από τη Χερσόνησο της Κριμαίας στα δυτικά από τον Πορθμό Κερτς. Το Κράι Κρασνοντάρ αναφέρεται συχνά ως *Κουμπάν*, τόσο επίσημα όσο και ανεπίσημα, αν και ο όρος δεν είναι αποκλειστικός για το κράι και επίσης φιλοξενεί τη Δημοκρατία της Αντιγκέγια, το Καρατσάγεβο-Κιρκασία και τμήματα του Κράι Σταυρούπολης.

## Οικισμός Κοζάκων
Ο οικισμός των Κοζάκων του Κουμπάν και της παρακείμενης περιοχής της Μαύρης Θάλασσας αυξήθηκε σταδιακά για πάνω από έναν αιώνα και επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τα αποτελέσματα των συγκρούσεων μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στα μέσα του 18ου αιώνα, η περιοχή κατοικούνταν κυρίως από τις φυλές των Αντίγκε. Μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1768-1774, ο πληθυσμός της περιοχής άρχισε να δείχνει πιο φιλορωσικές τάσεις.

Για να σταματήσει τις τουρκικές φιλοδοξίες να χρησιμοποιήσει την περιοχή Κουμπάν για να διευκολύνει την επιστροφή της Κριμαίας, η Ρωσία άρχισε να δημιουργεί ένα δίκτυο οχυρώσεων κατά μήκος του ποταμού Κουμπάν τη δεκαετία του 1770. Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, της δεξιάς όχθης του Κουμπάν και του Ταμάν το 1783, ο ποταμός Κουμπάν έγινε το σύνορο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Νέα φρούρια χτίστηκαν στο Κουμπάν τη δεκαετία 1780-1790.

Μέχρι τη δεκαετία του 1790, αυτά τα φρούρια και οι εγκαταλειμμένοι οικισμοί των Κοζάκων στον ποταμό Λαμπά και στο Ταμάν παρέμεναν η μόνη ένδειξη ρωσικής παρουσίας στην περιοχή. Η πιο εντατική εγκατάσταση ξεκίνησε το 1792-1794, όταν οι Κοζάκοι της Μαύρης Θάλασσας και οι Κοζάκοι του Ντον επανεγκαταστάθηκαν σε αυτήν την περιοχή από τη ρωσική κυβέρνηση προκειμένου να ενισχυθούν τα νότια σύνορα.

Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα εποικίστηκε η δεξιά όχθη του ποταμού Κουμπάν. Ταυτόχρονα, οι πρώτοι οικισμοί εμφανίζονται στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας και στην πεδιάδα μεταξύ των ποταμών Κουμπάν και Μεγάλου Λαμπά. Κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, ο ρυθμός εποικισμού εντάθηκε και η επικράτεια οργανώθηκε διοικητικά σε Περιφέρεια Κουμπάν και Περιφέρεια Μαύρης Θάλασσας (που αργότερα έγινε Κυβερνείο Μαύρης Θάλασσας).

Η θέση της επικράτειας κατά μήκος των συνόρων είχε σημαντική επίδραση στη διοικητική της διαίρεση, η οποία ενσωμάτωσε τα στοιχεία των πολιτικών και στρατιωτικών κυβερνήσεων.

## Δείτε επίσης
* Προγεφύρωμα του Κουμπάν
* Κιρκασία
* Κοζάκοι του Κουμπάν
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κουμπάν
* Σοβιετική Δημοκρατία του Κουμπάν-Μαύρης Θάλασσας
* Σοβιετική Δημοκρατία του Κουμπάν
* ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ
* Λοκομοτίβ Κουμπάν
* Γενοκτονία των Κιρκασίων

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Βόρειος Καύκασος
Κατηγορία:Ιστορία του Βόρειου Καυκάσου
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ρωσίας
Paramount+

Το **Paramount+** είναι αμερικανική  αμερικανική συνδρομητική υπηρεσία ροής βίντεο κατ'απαίτηση που ανήκει στην Paramount Skydance. Το περιεχόμενο της υπηρεσίας προέρχεται κυρίως από κυκλοφορίες της CBS Media Ventures (περιλαμβάνοντας  και την CBS Studios), Paramount Media Networks (παλιότερα Viacom Media Networks και ViacomCBS Domestic Media Networks), και Paramount Pictures, ενώ περιέχει επίσης πρωτότυπες ταινίες και σειρές, και κάλυψη ζωντανών αγώνων.

Αν και η Paramount είχε δηλώσει πως θέλει να προσεγγίσει όλες τις αγορές του πλανήτη και να επεκταθεί παντού και ειδικά στην Ευρώπη, τα σχέδιά της άλλαξαν στην πορεία. Ειδικά για την Ελλάδα, η μακρόχρονη συνεργασία της με την COSMOTE TV έφερε την υπηρεσία μέσα στην υπάρχουσα πλατφόρμα του ΟΤΕ, με ειδική θεματική ενότητα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Διαδικτυακή streaming τηλεόραση
Κατηγορία:Συνδρομητικές πλατφόρμες των ΗΠΑ
Κατηγορία:Paramount Global
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Σκυλίσια Ζωή (ταινία)

***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Σκυλίσια Ζωή*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Diary of a Wimpy Kid: Dog Days*) είναι μια Αμερικανική ταινία του 2012 σε σκηνοθεσία από τον Ντέιβιντ Μπάουερς και σε σενάριο από τους Γουάλας Γολοντάρσκι και Μάγια Φόμπρες. Βασισμένο στα βιβλία *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Το Ποτήρι Ξεχείλισε]]* και ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Σκυλίσια Ζωή'', πρωταγωνιστούν οι Ζάκαρι Γκόρντον και Στιβ Ζαν, πλαισιωμένοι από τους Ρόμπερτ Καρπόν, Ντέβον Μπόστικ, Ρέιτσελ Χάρις, Πέιτον Λιστ, Γκρέισον Ράσελ και Κάραν Μπραρ.

Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 3 Αυγούστου του 2012 από την 20th Century Fox. Έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τις ερμηνείες αλλά επίκριναν την πλοκή, το χιούμορ και την σκηνοθεσία. Εισέπραξε $77.1 εκατομμύρια παγκοσμίως απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $22 εκατομμυρίων. Μια συνέχεια, *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα; (ταινία)|Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα;]],* κυκλοφόρησε το 2017, με όλους τους ηθοποιούς να έχουν αντικατασταθεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2012
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με σκύλους
Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment
Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης

Ο **Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης** είναι Έλληνας ζωγράφος και πρώην πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1946. Σπούδασε ζωγραφική και ψηφιδωτό στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1964-1969) με υποτροφία του ΙΚΥ. Είχε καθηγητές τους Νίκο Νικολάου, Γιάννη Μόραλη και Έλλη Βοΐλα - Λάσκαρη. Συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική, στο ψηφιδωτό και στη λιθογραφία, στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισίου (1972-1979) με καθηγητές τους Gustave Singier, Riccardo Licata και Hubert Haddad στη ζωγραφική, τη λιθογραφία και το ψηφιδωτό. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1979. 

Παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1981 και το 1983 έλαβε μέρος στη 17η Μπιενάλε του Σάο Πάολο. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις, σε Ελλάδα και εξωτερικό. Εκτός της ζωγραφικής, έχει επίσης ασχοληθεί με τη γλυπτική, με το ψηφιδωτό και με την ηχητική έκφραση. Το 1982 ξεκίνησε να διδάσκει ως επιμελητής στο προκαταρκτικό εργαστήριο της Α.Σ.Κ.Τ.. Το 1984 εξελέγη τακτικός καθηγητής της σχολής. Αργότερα υπηρέτησε και ως πρύτανης (2006-2010).

Η ζωγραφική του Πατρασκίδη εντάσσεται στο εξπρεσιονιστικό είδος και είναι ανθρωποκεντρική.Τα έργα του καταλαμβάνουν μεγάλες φιγούρες σχεδιασμένες με αδρά περιγράμματα, ώστε να ξεχωρίζουν από τον χώρο. Συχνά πρόκειται για γυναικεία γυμνά. Πολλά έργα του παρουσιάζονται σε μορφή εγκαταστάσεων και συνοδεύονται από ηχητικά και φωνητικά κομμάτια που συνθέτει και εκτελεί ο ίδιος. 

Ζει στην Αθήνα και είναι παντρεμένος με τη ζωγράφο Μάγδα Λεβεντάκου, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο κόρες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Λεόπολντ Σόχα

Ο **Λεόπολντ «Πόλντεκ» Σόχα** (πολωνικά: Leopold "Poldek" Socha) (28 Αυγούστου 1909 – 12 Μαΐου 1946) ήταν Πολωνός επιθεωρητής λυμάτων στην πόλη Λβουφ (τώρα Λβιβ, Ουκρανία). Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σόχα χρησιμοποίησε τις γνώσεις του για το αποχετευτικό σύστημα της πόλης για να προστατεύσει μια ομάδα Εβραίων από τη δίωξη των Ναζί και των διαφορετικών εθνικοτήτων υποστηρικτές τους. Το 1978 αναγνωρίστηκε από το Κράτος του Ισραήλ ως Δίκαιος των Εθνών.

## Βιογραφία
Ο Σόχα ζούσε σε μια φτωχή γειτονιά του Λβουφ της Πολωνίας και εργαζόταν για το δημοτικό τμήμα υγιεινής και κρυφά ως διαρρήκτης και κλέφτης. Το 1943, άρχισε να κρύβει 21 Εβραίους πρόσφυγες σε κανάλια αποχέτευσης στο υπό γερμανική κατοχή Λβουφ. Οι Εβραίοι είχαν τραπεί σε φυγή μέσα από τις σανίδες του πατώματος των σπιτιών τους για να αποφύγουν τη γερμανική σύλληψη.

Αρχικά, οι Εβραίοι πλήρωσαν στους ευεργέτες τους ένα αρκετά ακριβό τίμημα, αλλά τελικά τους τελείωσαν τα χρήματα. Ο Σόχα, η σύζυγός του, Μαγκνταλένα και ένας συνάδελφός του ονόματι Στέφαν Βρουμπέλσκι συνέχισαν να ταΐζουν και να προστατεύουν τους πρόσφυγες με δικούς τους πόρους. Βοήθησαν την ομάδα για τους δεκατέσσερις μήνες της γερμανικής κατοχής του Λβουφ. Οι 10 από τους 21 Εβραίους πρόσφυγες επέζησαν.

Το 1946, ο Σόχα και η κόρη του οδηγούσαν τα ποδήλατά τους όταν ένα σοβιετικό στρατιωτικό φορτηγό τους πλησίασε. Κατεύθυνε το ποδήλατό του προς την κατεύθυνση της για να την βγάλει από τη μέση, σώζοντάς την, αλλά ο ίδιος πέθανε στην πορεία. Μετά το θάνατό του, ο εβραϊκός λαός που είχε προστατέψει ο Σόχα επέστρεψε για να αποτίσει τα σέβη του.

## Κληρονομιά
Στις 23 Μαΐου 1978, το Γιαντ Βασσέμ του Ισραήλ αναγνώρισε τον Λεόπολντ και τη Μαγκνταλένα Σόχα ως Δίκαιους των Εθνών. Το 1981, ο Στέφαν Βρουμπέλσκι και η σύζυγός του, Άννα, έλαβαν την ίδια τιμή.

Τον Σόχα υποδύθηκε ο Ρόμπερτ Βιεντσκιέβιτς στην ταινία της Αγκνιέσκα Χόλαντ το 2011 *In Darkness*, η οποία ήταν υποψήφια για Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στα 84α Βραβεία Όσκαρ.

Η επιζώσα Κριστίνα Χίγκερ αφηγήθηκε τον χρόνο της ως παιδί στους υπονόμους με τη βοήθεια του Σόχα στο USC Shoah Foundation for Visual History and Education, καθώς και στα απομνημονεύματά της το 2008, *The Girl in the Green Sweater: A Life in Holocaust's Shadow*.

## Δείτε επίσης
* Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Καθολικοί Δίκαιοι των Εθνών
Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι

Το **Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι** (πολωνικά: Aleksandrów Kujawski, μέχρι το 1879: Τρογιάνουφ [*Trojanów*], 1879–1919: Αλεξάντρουφ Πογκρανίτσνι [*Aleksandrów Pograniczny*]) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Αλεξάντρουφ, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι (αν και δεν αποτελεί μέρος της επικράτειας αυτής της γκμίνα). Βρίσκεται περίπου 18 χλμ. νοτιοανατολικά του Τόρουν. Έχει έκταση 7,23 χλμ2 και πληθυσμό 11.910 κατοίκων (2021).

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Εκκλησία της Μεταμορφώσεως
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Τρογιάνουφ, ο οποίος ιδρύθηκε κατά την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από το Κούτνο στο Τόρουν μεταξύ 1859 και 1865, ήταν ο πυρήνας της πόλης, η οποία ιδρύθηκε το 1862. Εξίσου σημαντική ήταν η θέση του κοντά στα σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (Βασίλειο της Πολωνίας/Ρωσικός Διαμελισμός) με το Βασίλειο της Πρωσίας (Πρωσικός Διαμελισμός, αργότερα και η Γερμανική Αυτοκρατορία). Το 1879, μια συνάντηση μεταξύ του Ρώσου αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β΄ και του Γερμανού αυτοκράτορα Γουλιέλμου Α΄ πραγματοποιήθηκε εδώ. Με την ευκαιρία αυτή, ο τόπος μετονομάστηκε *σε Aleksandrowo* και έλαβε δημοτικά δικαιώματα. Αργότερα μετονομάστηκε σε *Aleksandrów Pograniczny* («Αλεξάντρουφ στα σύνορα»).

Η πόλη έλαβε το σημερινό της όνομα το 1919 μετά την αποκατάσταση της Πολωνίας ως ανεξάρτητου κράτους. Κατά τα έτη 1921–1923 υπήρχε ένα στρατόπεδο εγκλεισμού για στρατιώτες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας στο Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι. Το 1932, το Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι έγινε η έδρα του Πόβιατ Νιεσάβα, η οποία την 1η Απριλίου 1938 έγινε μέρος του Βοεβοδάτου Πομερανίας (1919-1939) στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας, μεταξύ Οκτωβρίου 1939 και Ιανουαρίου 1940, οι Γερμανοί δολοφόνησαν πολλούς Πολωνούς από την πόλη στο κοντινό δάσος Οντόλιον (βλ. ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους). Τον Οκτώβριο του 1939, οι Γερμανοί συνέλαβαν πέντε Σαλεσιανούς από την πόλη και το 1940 έδιωξαν 735 Πολωνούς, τα σπίτια, τα εργαστήρια και τα γραφεία των οποίων στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής *Lebensraum* (Ζωτικός χώρος).

Μεταξύ 1975 και 1998 η πόλη ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Βουοτσουάβεκ.

## Μεταφορές
αριστερά|μικρογραφία| Σιδηροδρομικός σταθμός Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι

### Οδικές μεταφορές
Ο δρόμος βοεβοδάτου 266 (Κόνιν – Τσιεχοτσίνεκ) διέρχεται απευθείας από την πόλη. Ο Αυτοκινητόδρομος Α1, που αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού Ε75, περνάει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης.

### Σιδηροδρομικές μεταφορές
Οι σιδηροδρομικές γραμμές 18 και 245 διέρχονται από την πόλη. Η πόλη έχει σιδηροδρομικό σταθμό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (πολωνικά)
* Εβραϊκή κοινότητα του Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι στο Virtual Shtetl

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας
Κατηγορία:Πόβιατ Αλεξάντρουφ
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939)
Κατηγορία:Κυβερνείο Βαρσοβίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939)
Γιακούμπ αλ-Μανσούρ

μικρογραφία|231x231εσ|Το ημιτελές τζαμί του Γιάκουμπ αλ-Μανσούρ στο Ραμπάτ
Ο **Γιάκουμπ αλ-Μανσούρ** (αραβικά: يعقوب المنصور) ήταν ο τρίτος χαλίφης των Αλμοάδων. Διαδεχόμενος τον πατέρα του (Άμπου Γιακούμπ Γιουσούφ), ο αλ-Μανσούρ βασίλεψε από το 1184 έως το 1199. Η βασιλεία του διακρίθηκε από την άνθηση του εμπορίου, της αρχιτεκτονικής, της φιλοσοφίας και των επιστημών, καθώς και από νικηφόρες στρατιωτικές εκστρατείες στις οποίες πέτυχε να αποκρούσει προσωρινά το κύμα της ισπανικής Ρεκονκίστα (ανακατάληψη) στην Ιβηρική χερσόνησο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιβηρική Χερσόνησος
Κατηγορία:Χαλίφηδες
Κατηγορία:Χαλιφάτα
Αλβέρνια

Η **Αλβέρνια** (πολωνικά: Alwernia) είναι πόλη του Πόβιατ Χσάνουφ, στο Βοεβοδάτο της Μικράς Πολωνίας της Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 36 χιλιόμετρα δυτικά της Κρακοβίας. Η πόλη έχει έκταση 8,88 χλμ2 και πληθυσμό 3.310 κατοίκων (2021).

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Εκκλησία των Βερναρδίνων
Το όνομα της πόλης προέρχεται από αυτό του φραγκισκανικού ερημητηρίου της Λα Βέρνα (La Verna, ) στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Απονεμήθηκε στην τοποθεσία το 1616 από τον Καστελάνο Κσίστοφ Κοριτσίνσκι. Ένα μοναστήρι του τάγματος των Στιγμάτων του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης χτίστηκε σε ψηλό έδαφος μεταξύ 1625 και 1656. Η εκκλησία χρονολογείται από την περίοδο μεταξύ 1630 και 1676.

Κάτω από το μοναστήρι αναπτύχθηκε οικισμός που το 1776 έλαβε το δικαίωμα να κατέχει αγορά. Το 1796, η Αλβέρνια αναφέρεται ως ένα μικρό εμπορικό και διοικητικό κέντρο.

Μετά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας, η πόλη έγινε μέρος της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και από το 1867 της Αυστροουγγαρίας. Στη πρόσφατα αναγεννημένη Πολωνία, η Αλβέρνια ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας (1919-1939). Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη έγινε και πάλι μέρος του Βοεβοδάτου Κρακοβίας μέχρι το 1998.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1993, η Αλβέρνια έλαβε το χάρτη της πόλης της.

## Οικονομία
Τα χημικά εργοστάσια «Alventa» βρίσκονται στην πόλη. Τα εργοστάσια κατασκευάστηκαν το 1923–1924, στον Μεσοπόλεμο. Επικεντρώνονται κυρίως στην παραγωγή ενώσεων φωσφόρου και χρωμίου, καθώς και λιπασμάτων.

## Μεταφορές
αριστερά|μικρογραφία| Σιδηροδρομικός Σταθμός της Αλβέρνια

### Οδικές μεταφορές
Η οδός βοεβοδάτου 780 διέρχεται απευθείας από την πόλη. Ο Αυτοκινητόδρομος Α4, ο οποίος αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Οδόυ Ε40, διέρχεται από το χωριό Ρούντνο, που βρίσκεται περίπου 4 χλμ. βόρεια της πόλης.

### Σιδηροδρομικές μεταφορές
Ο σιδηρόδρομος Τσεμπίνια–Βαντοβίτσε, που άνοιξε το 1899, διέρχεται από την πόλη, ωστόσο τον Οκτώβριο του 2002 η εξυπηρέτηση επιβατών σταμάτησε. Το 2017 ξεκίνησε να λειτουργεί τουριστική τροχιά στον κλειστό σιδηρόδρομο. Ο διαχειριστής σιδηροδρομικής υποδομής στην Πολωνία, PKP Polskie Linie Kolejowe, σχεδιάζει την ανακατασκευή του σιδηροδρόμου.

## Τουριστικά αξιοθέατα και μνημεία
μικρογραφία| Πυροσβεστικό μουσείο
Τα τουριστικά αξιοθέατα και τα μνημεία της Αλβέρνια περιλαμβάνουν:

* Μπαρόκ μοναστήρι και εκκλησία Βερναρδίνων
* Παρεκκλήσι του Αγίου Φλοριανού
* το παλαιότερο πυροσβεστικό μουσείο στην Πολωνία – Małopolskie Muzeum Pożarnictwa.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  (πολωνικά)
* Εβραϊκή κοινότητα της Αλβέρνια στο Virtual Shtetl

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου της Μικράς Πολωνίας
Κατηγορία:Πόβιατ Χσάνουφ
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Κρακοβίας (1919-1939)
Άμπου Γιακούμπ Γιουσούφ

μικρογραφία|263x263εσ|Νόμισμα που κόπηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Άμπου Γιακούμπ.
Ο **Άμπου Γιακούμπ Γιουσούφ**, ή απλά **Γιουσούφ I** (αραβικά: أبو يعقوب يوسف) ήταν ο δεύτερος χαλίφης των Αλμοάδων που βασίλεψε από το 1163 έως το 1184 στο Μαρακές. Η βασιλεία του συνδέθηκε με την κατασκευή του πύργου Χιράλντα στη Σεβίλλη, ο οποίος θα αποτελούσε μέρος ενός νέου μεγάλου τζαμιού. Υπήρξε δεινός μαθητής της φιλοσοφίας και προστάτης του Αβερρόη.

## Δείτε επίσης

* Γιακούμπ αλ-Μανσούρ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χαλίφηδες
Κατηγορία:Ιβηρική Χερσόνησος
Κατηγορία:Χαλιφάτα
Ψεκάδες

**Ψεκάδες** ή αλλιώς drizzle είναι υετός αρκετά ομοιόμορφος, που αποτελείται αποκλειστικά από λεπτά σταγονίδια νερού, διαμέτρου μικρότερης από 0.5mm, που βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Ψεκάδες εμφανίζονται συνήθως από νέφη St(*Stratus)* που είναι γκρίζα στρωματόμορφα νέφη.

Κατηγορία:Κατακρημνίσεις
Κοινότητα Πλατανίων

Με την ονομασία **Κοινότητα Πλατανίων** αναφέρονται:
* η κοινότητα Πλατανίων Αμαρίου
* η κοινότητα Πλατανίων Ιωαννίνων 
* η κοινότητα Πλατανίων Ρόδου
Κοινότητα Πετροχωρίου Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Πετροχωρίου** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 356Α - 09/10/1926 με την απόσπαση του οικισμού Αποσέτι (μετέπειτα Πετροχώρι) από την Κοινότητα Βυζαρίου και τον ορισμό της ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 137 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ελευθέριο Πατρικαλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Πλατάνου Αμαρίου

Η **Κοινότητα Πλατάνου** Αμαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Πλάτανος. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 501 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Νεκτάριο Ζαχαριουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Σημείωση
Στην Κρήτη και τον Δήμο Κισσάμου της Π.Ε. Χανίων υπάρχει η συνώνυμη Κοινότητα Πλατάνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Ιμπν Τούμαρτ

μικρογραφία|248x248εσ|Χειρόγραφο του 1183 που περιλαμβάνει διδάγματα του Ίμπν Τουμάρτ.
Ο **Αμπού Αμπντ Αλλάχ Άμγκαρ Ιμπν Τουμάρτ** (βερβερικά: *Amghar ibn Tumert,* αραβικά: أبو عبد الله امغار ابن تومرت) ήταν μουσουλμάνος βερβέρος θεολόγος, διδάσκαλος και πολιτικός ηγέτης με καταγωγή από την περιοχή του σημερινού Μαρόκου. Ίδρυσε και κυριάρχησε ως πνευματικός και πρώτος στρατιωτικός ηγέτης του κινήματος των Αλμοάδων, ενός πουριτανικού μεταρρυθμιστικού κινήματος που ξεκίνησε μεταξύ των Βερβέρων από την οροσειρά του Άτλαντα. Ο Ίμπν Τουμάρτ ξεκίνησε μια ανοιχτή εξέγερση κατά των κυβερνώντων Αλμοραβιδών κατά τη διάρκεια του 1120. Μετά το θάνατό του οι οπαδοί του, Αλμοάδες, συνέχισαν να κατακτούν μεγάλο μέρος της βόρειας Αφρικής (Μαγκρέμπ) και μέρος της Ισπανίας (Αλ-Ανταλούς) αντικαθιστώντας την δυναστεία των Αλμοραβιδών το 1147 και ιδρύοντας το Αλμοαδικό Χαλιφάτο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία του Μαρόκου
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι θεολόγοι
Κατηγορία:Μονάρχες των Βερβέρων
Blumhouse Productions

Η **Blumhouse Productions** (γνωστή και ως **BH Productions** ή **BH**) είναι αμερικανική εταιρεία ταινιών και τηλεόρασης που ιδρύθηκε το 2000 από τον Τζέισον Μπλαμ.

Η Blumhouse είναι γνωστή κυρίως για την παραγωγή ταινιών τρόμου της, όπως *Μεταφυσική Δραστηριότητα*, ''Παγιδευμένη Ψυχή'', *Κάθαρση*, *Διχασμένος*, *[[Τρέξε!]]*, *Γενέθλια Θανάτου*, ''Η Νύχτα με τις Μάσκες'', *Εμείς*, *Ο Αόρατος Άνθρωπος*, *Freaky*, ''Νεκρό Τηλέφωνο'', και *[[M3GAN]]*. Έχει επίσης παράγει δραματικές ταινίες, όπως τα *[[Χωρίς Μέτρο]]* και *[[Η παρείσφρηση]]*, και με τα δύο να είναι υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Τα *Τρέξε!* και *Η παρείσφρηση* κέρδισαν Όσκαρ για Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο και Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Εταιρίες παραγωγής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
The Quarry (βιντεοπαιχνίδι)

Το ***The Quarry*** είναι διαδραστικό βιντεοπαιχνίδι τρόμου του 2022 που αναπτύχθηκε από την Supermassive Games και δημοσιεύθηκε από την 2K. Στα πλαίσια του παιχνιδιού, οι παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο εννέα εφήβων, τον οποίων στόχος είναι η επιβίωση την τελευταία τους νύχτα στην καλοκαιρινή κατασκήνωση *Hackett's Quarry,* η οποία διακυβεύεται από υπερφυσικά πλάσματα και βίαιους ντόπιους. Στην διάρκεια του παιχνιδιού, ο παίχτης προβαίνει σε πολλές επιλογές, οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά την πορεία των χαρακτήρων, τις σχέσεις, την πλοκή της ιστορίας και το ενδεχόμενο τέλος της. Ανάλογα με τις αποφάσεις του παίκτη, και οι εννέα χαρακτήρες μπορεί να επιβιώσουν ή να πεθάνουν.

Το παιχνίδι, το οποίο αποτελεί πνευματικό διάδοχο του *[[Until Dawn]]* (2015) και όντας εμπνευσμένο από εφηβικές ταινίες slasher και τεράτων όπως το ''Friday the 13th'' και το *[[The Thing]]*, διαθέτει ένα μεγάλο καστ, στο οποίο συμμετέχουν οι Brenda Song, David Arquette, Halston Sage, Ted Raimi, Ariel Winter, Ethan Suplee, Lance Henriksen, Lin Shaye, Justice Smith και Grace Zabriskie.

Το *The Quarry* κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Ιουνίου 2022 για PlayStation 4, PlayStation 5, Windows, Xbox One και Xbox Series X/S.

Το παιχνίδι ως επί το πλείστον έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τον αφηγηματικό σχεδιασμό, τους χαρακτήρες, τις ερμηνείες των ηθοποιών, τα γραφικά και τους συμβολισμούς σε κλασικές ταινίες τρόμου. Ωστόσο το ίδιο δέχτηκε κριτική σχετικά με το δύσκολο χειρισμό, την έλλειψη αλληλεπίδρασης και το σύστημα κάμερας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2022
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Xbox Series
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα σε δάση
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Take Two Interactive
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου
Κατηγορία:Interactive movie βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine
Ολύβριος (ύπατος το 491)

Ο **[[Φλάβιοι|Φλάβιος]] Ολύβριος**, λατιν.: *Flavius Olybrius*, (άκμασε το 491-απεβ. μετά το 532) ήταν αριστοκράτης της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ύπατος για το έτος 491. Μερικές φορές αναφέρεται ως "Olybrius Junior" στις πηγές, πιθανώς αναφερόμενος στη νεαρή του ηλικία. Ο Ολύβριος ήταν -μέσω της μητέρας του Aνικίας Ιουλιανής- απόγονος της δυναστείας του Βαλεντινιανού Α΄ και του Θεοδοσίου Α΄, εγγονός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Oλύβριου (βασ. 472 ) και δισεγγονός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Βαλεντινιανού Γ' (βασ. 425–455). Ήταν επίσης πιθανός *[[Αύγουστος (τίτλος)|αύγουστος]]* στο τέλος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Ανατολής Ζήνωνα (βασ. 474–491 ) της δυναστείας του Λέοντα Α΄.

## Βιογραφία
[μικρογραφία| Ο [Αρεόβινδος Δαγαλάιφος Αρεόβινδος|Aρεόβινδος Δαγαλάιφος Αρεόβινδος ως ύπατος, πατέρας του Ολύβριου.]]
[μικρογραφία| Η [Aνικία Ιουλιανή, μητέρα του Oλύβριου, μεταξύ των αλληγοριών της Μεγαλοψυχίας και της Φρόνησης.]]

Ήταν γιος του Aρεόβινδου Δεγαλάιφου Αρεόβινδου, magister militum από το 503 έως το 504 και υπάτου το 506, και της Aνικίας Ιουλιανής, κόρης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Oλύβριου και της συζύγου Πλακιδίας. Η Πλακιδία ήταν κόρη τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Βαλεντινιανού Γ΄ και της συζύγου του Λικινίας Ευδοξίας.

Ο Άλαν Κάμερον εξηγεί, ότι «ίσως, μόνος μεταξύ των υπάτων που συζητάμε εδώ, ο Όλυβριος ήταν στην πραγματικότητα γνωστός ως «Ολύβριος ο Νεότερος» σε κοινωνικές και υπατικές αναφορές. Δεν είναι δύσκολο να σκεφτούμε γιατί: έγινε ύπατος όταν ήταν παιδί, μόλις δέκα ετών, ίσως και λιγότερο» 

Διορίστηκε ύπατος σε πολύ νεαρή ηλικία το 491. Στη συνέχεια, ο Ολύβριος νυμφεύτηκε την Ειρήνη, κόρη του υπάτου Παύλου και ανιψιά του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Ανατολής Αναστάσιου Α' (βασ. 491–518). Ο Αναστάσιος Α΄ ήθελε να ενισχύσει την κυριαρχία του μέσω ενός δεσμού με την ευρύτερη δυναστεία του Θεοδοσίου Α΄ μέσω αυτού του γάμου. Ο Ολύβριος και η Ειρήνη είχαν μόνο κόρες, συμπεριλαμβανομένης της Πρόβας.

Ο Ολύβριος ο Νεότερος εξορίστηκε το 532 από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' (βασ. 527–565), επειδή συμμετείχε σε μία δολοπλοκία. Οι ιδιοκτησίες του κατασχέθηκαν, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας του Αγίου Πολύευκτου που είχε παραγγείλει η μητέρα του και ένας μεγάλος οίκος, που βρισκόταν σε μία γειτονική τοποθεσία με την εκκλησία. Τελικά του επετράπη να επιστρέψει λίγο αργότερα και οι κατασχεθείσες ιδιοκτησίες του επιστράφηκαν. Τίποτε δεν είναι γνωστό για το πώς έζησε ο ίδιος ή η οικογένειά του μετά από αυτό.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* Otto Seeck: Anicius 54.(in German) In: Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. I,2, Stuttgart 1894, col. 1894–2208.
* 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Παύλος (ύπατος το 496)

Ο **Φλάβιος Παύλος**, λατιν.: *Flavius Paulus*, (άκμασε το 496) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Παύλος ήταν αδελφός του Αναστασίου Α'. Η οικογένειά του ήταν Ιλλυρική  και ήταν γιος του Πομπήιου (γενν. π. 410 ), ενός ευγενούς από το Δυρράχιο, και της Αναστασίας Κωνσταντίνας (γενν. π. 410), Αρειανής και εκ πατρός δισεγγονής τού Ρωμαίου *Καίσαρα* Κωνστάντιου Γάλλου και της συζύγου του Κωνσταντίνας (κόρης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ του *Μεγάλου*).  Το 496 διορίστηκε ύπατος χωρίς συνάδελφο. Νυμφεύτηκε τη Mάγκνα και απέκτησαν κόρη την Ειρήνη, που παντρεύτηκε τον ύπατο Φλάβιο Ολύβριο, μέλος του ευρύτερου Οίκου τού Θεοδοσίου Α΄.

## Αναφορές σε πηγές

## Βιβλιογραφία
* Brian Croke, *Count Marcellinus και το χρονικό του*, Oxford University Press, 2001,, σελ.&nbsp;89.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιλλυριοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ιέμψαλος Α΄ της Νουμιδίας

Ο **Ιέμψαλος Α΄** (πέθανε το 117 π.Χ) ήταν γιος του Μικίψας, εγγονός του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασανάση Α΄ και βασιλιάς της Νουμιδίας τον 2ο αι. π.Χ. Ο Μικίψας όρισε κληρονόμους τους δύο γιους του Αδέρβαλος και Ιέμψαλος Α΄ και τον νόθο ξάδελφο τους Ιουγούρθα. Ο Ιουγούρθας ωστόσο ως αλαζόνας με τις προηγούμενες νίκες του θεωρούσε τον εαυτό του ανώτερο από τους ετεροθαλείς αδελφούς του. Στην πρώτη συνάντηση που έγινε ανάμεσα τους ο Ιέμψαλος Α΄ ως μικρότερος και πιο επιθετικός από τους γιους του Μικίψας πρόσβαλε βαρύτατα τον Ιουγούρθα δημιουργώντας μεγάλο μίσος μεταξύ τους. Οι τρεις πρίγκιπες έμεναν σε διαφορετικές συνοικίες της Κωνσταντίνης αλλά ο Ιέμψαλος επέλεξε από λάθος να μείνει σε μια έπαυλη που ανήκε στον Ιουγούρθα. Την νύχτα η αποστολή του Ιουγούρθα έπιασε στον ύπνο το νοικοκυριό του Ιέμψαλος Α΄, εισήλθε κρυφά στην έπαυλη και θανάτωσε τον δυστυχή πρίγκιπα μαζί με πολλούς άνδρες του. Ο Τίτος Λίβιος αντίθετα στο έργο του Επιτομή γράφει ότι ο Ιέμψαλος Α΄ σκοτώθηκε πολεμώντας σε ανοιχτή μάχη με τον Ιουγούρθα. Ο ακόλουθος του Λίβιου Ορόσιος καταγράφει το επεισόδιο ως *"παράκρουση του Ιέμψαλος"*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Long, George (1864). The Decline of the Roman Republic. Bell and Daldy. 

Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Αδέρβαλος

Ο **Αδέρβαλος** γιος του Μικίψας και εγγονός του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασανάση Α΄ ήταν βασιλιάς της Νουμιδίας (118 π.Χ. - 112 π.Χ.). Ο πατέρας του όρισε στην διαθήκη του να συγκυβερνήσει μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Ιέμψαλος Α΄ της Νουμιδίας και τον νόθο εξάδελφό τους Ιουγούρθα. Μετά την δολοφονία του αδελφού του Ιέμψαλος Α΄ από τον Ιουγούρθα δραπέτευσε στην Αρχαία Ρώμη και ζήτησε την προστασία της, με την βοήθεια των Ρωμαίων επανήλθε ως συγκυβερνήτης με τον Ιουγούρθα (117 π.Χ.), παρέλαβε τα εδάφη του αδελφού του. Ο Ιουγούρθας ωστόσο τον αμφισβήτησε ξανά, τον πολιόρκησε στην Κωνσταντίνη και τον δολοφόνησε (112 π.Χ.), δεν τον έσωσε ούτε η Ρωμαϊκή υποστήριξη. Το έργο που έγραψε ο Γάλλος θεατρικός συγγραφέας Φρανσουά Ζοζέφ Λαγκράνζ-Σανσέλ *"Αδέρβαλος"* (1694) βασίστηκε στην τραγική ιστορία του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Huss, Werner (1985), Geschichte der Karthager

Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Πρόβος (ύπατος το 525)

Ο **[[Φλάβιοι|Φλάβιος]] Πρόβος**, λατιν.: *Flavius Probus, (*άκμασε 525) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που ζούσε στο Οστρογοτθικό Βασίλειο και υπηρέτησε ως ύπατος του έτους 525. Ονομάζεται «Νεότερος» (Junior) σε ορισμένες πηγές, πιθανότατα για σύγχυση με τον Ολύβριο τον Νεότερο, ένα παιδί που υπηρέτησε ως ύπατος το 491.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πρόβα της Πρεσβύτερη, κόρη του Ολύβριου υπάτου το 491 και της Ειρήνης, κόρης του Παύλου υπάτου το 496.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Cameron, Alan (1984). "Junior Consuls", ''Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik'', **56**, p. 162.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Δαγαλάιφος (ύπατος το 461)

Ο **Φλάβιος Δαγαλάιφος**, λατιν.: *Flavius Dagalaifus*    (άκμασε το 461 – 475) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γιος του Aρεόβινδου (υπάτου το 434), ο Δαγαλάιφος νυμφεύτηκε τη Γοδισθέα (Godisthea), κόρη του Aρδαβούρ (υπάτου το 447) και εγγονή του Άσπαρ (υπάτου το 434 μαζί με τον Aρεόβινδο). Απέκτησαν έναν γιο, τον Aρεόβινδο Δαγαλάιφο Αρεόβινδο, ύπατο το 506, ο οποίος νυμφεύτηκε την Ανικία Ιουλιανή, κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Ανίκιου Ολύβριου.

Το 461 ήταν ύπατος στην Ανατολή. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλίσκου (475-476), ο Δαγαλάιφος, που μαρτυρείται από πηγές ως *[[Πατρίκιοι|πατρίκιος]]*, δέχθηκε στο σπίτι του στην Κωνσταντινούπολη τον Δανιήλ τον Στυλίτη, και του επιέτρεψε να ξεκουραστεί κατά τη διάρκεια μίας διαδήλωσης κατά του Αυτοκράτορα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Martindale, John R., ed. (1980). "Fl. Dagalaiphus 2". The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume II, AD 395–527. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 340–341. ISBN 0-521-20159-4.

Κατηγορία:Πατρίκιοι
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Αντοφάγια

Το ηφαίστειο **Αντοφάγια** είναι ενεργό στρωματοηφαίστειο της Αργεντινής. Βρίσκεται στην επαρχία Καταμάρκα, στον νομό Αντοφαγάστα δε λα Σιέρα.

## Γεωγραφία
Στα 6.409 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι το τρίτο ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο και το έκτο ψηλότερο μεταξύ των μη εξαφανισμένων ηφαιστείων. Είναι ισχυρός ορεινός όγκος με τρεις κορυφές ευθυγραμμισμένες από τα δυτικά προς τα ανατολικά σε απόσταση περίπου τριών χιλιομέτρων. Η δυτική κορυφή, η οποία βρίσκεται ψηλότερα και εκτεθειμένη στους υγρούς ανέμους από τον Ειρηνικό Ωκεανό, καλύπτεται από μόνιμη χιονοκάλυψη.

Το ηφαίστειο δεσπόζει στο μακρύ Σαλάρ της Αντοφάγια, το οποίο εκτείνεται για 163 χιλιόμετρα σε μια στενή λεκάνη επιμηκυμένη από νότια-νοτιοδυτικά προς βόρεια-βορειοανατολικά, περίπου 20 χιλιόμετρα από αυτό. Η απορροή από το Αντοφάγια έχει σχηματίσει μια μεγάλη, σχεδόν βενταλιόσχημη προσχωματική βεντάλια στην άκρη αυτής του Σαλάρ.

Το Αντοφάγια βρίσκεται στο κέντρο μιας τεράστιας περιοχής που καλύπτεται από ψηλά ηφαίστεια. Στα βορειοανατολικά, σε απόσταση μόλις δέκα χιλιομέτρων, βρίσκεται το 5.583 μέτρων Κονίτο δε Αντοφάγια, του οποίου οι αρχαίες ροές λάβας εκτείνονται μέσα στο σαλάρ. Επίσης κοντά, δώδεκα χιλιόμετρα νότια βρίσκεται ο κώνος του ηφαιστείου Λα Αγουάδα (5.780 μέτρα), και δώδεκα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά βρίσκεται το ανενεργό ηφαίστειο Σέρο Καχέρος (5.725 μέτρα). Στο κέντρο του τριγώνου που σχηματίζεται από τα Αντοφάγια, Λα Αγουάδα και Καχέρος, και σε απόσταση μικρότερη των οκτώ χιλιομέτρων από το Αντοφάγια, βρίσκεται ο κώνος του Μποτιχουέλα, επίσης ηφαίστειο. Στα δυτικά, σε απόσταση περίπου δεκαπέντε χιλιομέτρων, βρίσκεται το ηφαίστειο Λίλα (5.752 μέτρα). Ήδη πιο μακριά, περίπου είκοσι πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά, βρίσκονται τα ηφαίστεια Όχο ντε Αντοφάγια και Όνας. Τέλος, λίγο περισσότερο από 40 χιλιόμετρα στα δυτικά-βορειοδυτικά, ξεχωρίζουν τα ανενεργά ηφαίστεια Άμπρα Γκράντε (5.391 μέτρα) και Παχονάλ (5.143 μέτρα).

## Τουρισμός
Το Αντοφάγια βρίσκεται σε μια σχεδόν ακατοίκητη περιοχή, με εξαίρεση τον μικρό οικισμό Αντοφάγια, ο οποίος έχει πληθυσμό περίπου 40 κατοίκων. Αυτό ισχύει για ολόκληρη την περιοχή, η οποία είναι αναμφίβολα μία από τις πιο απομακρυσμένες και απομονωμένες της Αργεντινής. Ο τουρισμός εδώ μοιάζει περισσότερο με εξερεύνηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αργεντινής
Κοινότητα Φουρφουρά

Η **Κοινότητα Φουρφουρά** Αμαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Φουρφουρά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 και περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει πληθυσμό 513 κατοίκους. Εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Μουρτζανό Γεώργιο του Ελευθερίου ενώ οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Μπάουτο

Ο **Φλάβιος Μπάουτο**, λατιν.: *Flavius Bauto*, (απεβ. π. το 385) ήταν εκλατινισμένος Φράγκος, που υπηρέτησε ως *[[Στρατηγός|μάγιστρος του στρατού]]* (magister militum) της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αυτοκρατορικός σύμβουλος υπό τον Βαλεντιανιανό Β΄.

## Βιογραφία
Όταν ο σφετεριστής Μάγνος Μάξιμος εισέβαλε στην Ιταλία σε μια προσπάθεια να αντικαταστήσει τον Βαλεντινιανό Β΄, ο Μπάουτo ηγήθηκε της στρατιωτικής άμυνας εναντίον του.  Σύμφωνα με τον Αμβρόσιο επίσκοπο Μεδιολάνου, ο Μάξιμος κατηγόρησε τον Μπάουτο ότι του επιτέθηκε με βάρβαρα στρατεύματα και ότι σκόπευε να θέσει ως αυτοκράτορα-μαριονέτα τον Βαλεντινιανό Β' για να αποκτήσει την εξουσία.  Ως προς τη θρησκεία, ο Μπάουτo ήταν πιθανότατα χριστιανός.  Αυτός και ο Ρουμόριδος, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, ήταν παρόντες πριν από τον Βαλεντινιανό Β', όταν ο Αμβρόσιος έπεισε επιτυχώς τον Αυτοκράτορα ενάντια στην πρόταση του Κόιντου Αυρήλιου Σύμμαχου να αποκαταστήσει τον παγανιστικό Βωμό της Νίκης, ο οποίος είχε αφαιρεθεί νωρίτερα από τη Σύγκλητο της Ρώμης. Στη συνέχεια, οι δύο άνδρες συμφώνησαν με την απόφαση του Βαλεντινιανού Β'. 

Έγινε ύπατος το 385, αλλά απεβίωσε αμέσως μετά, πιθανότατα από φυσικά αίτια. Στη συνέχεια, η κόρη του Αιλία Ευδοξία διέμενε στο σπίτι ενός γιου του Προμότου, ενός νέμεση του Ρουφίνου, και αργότερα παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Αρκάδιο το 395. Έτσι η Ευδοξία έγινε μια από τις ισχυρότερες αυτοκράτειρες της περιόδου. Στο στρατιωτικό του αξίωμα τον διαδέχθηκε ο Αρβογάστης, ο οποίος επηρέασε τον Βαλεντινιανό Β'· ο Ιωάννης της Αντιόχειας αναφέρει ότι ο Αρβογάστης ήταν γιος του Μπάουτο.  

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Φλάβιος Αναστάσιος Παύλος Πρόβος Μοσκιανός Πρόβος Μάγνος

δεξιά|μικρογραφία|150εσ|Υπατικό δίπτυχο του Φλ. Aναστάσιου Παύλου Πρόβου Μοσκιανού Πρόβου Μάγνου.
Ο **Φλάβιος Αναστάσιος Παύλος Πρόβος Μοσκιανός Πρόβος Μάγνος**, λατιν.: *Flavius Anastasius Paulus Probus Moschianus* (άκμασε το 518) ήταν Βυζαντινός πολιτικός.

## Βιογραφία
Μπορεί να ήταν ο αδελφός του Φλάβιου Αναστάσιου Παύλου Πρόβου Σαβινιανού Πομπήιου Αναστάσιου, υπάτου το 518.  Αν ναι, ο Φ. Αναστάσιος Π. Π. Μ. Π. Μ. ήταν γιος του Φλ. Σαβινιανού υπάτου το 505 και μίας ανιψιάς του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α', .

Υπηρέτησε ως ύπατος το 518.  

## Οικογένεια
Η κόρη του Ιουλιανή παντρεύτηκε τον Μάρκελλο (αδελφό του Ιουστίνου Β').

## Αναφορές σε πηγές

## Βιβλιογραφία
* Croke, Brian, *Count Marcellinus and His Chronicle*, Oxford University Press, 2001,, σελ.&nbsp;89.
* Martindale, John R., "Fl. Anastasius Paulus Probus Sabinianus Pompeius Anastasius 17", *The Prosopography of the Later Roman Empire*, τόμ. II, Cambridge University Press, 1992, pp.&nbsp;82–83.
* Christian Settipani *[[:fr:Continuité des élites à Byzance durante les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle|fr:Continuité des élites à Byzance durante les siècles obscurs.]]* *[[:fr:Continuité des élites à Byzance durante les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle|Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle]]*, 2006
* 
 
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Πέτρος Τζαμαλούκας

Ο Πέτρος Τζαμαλούκας, είναι επαγγελματίας PSA παίκτης σκουός και προπονητής, με καλύτερη θέση στην παγκόσμια κατάταξη την 105η (Απρίλιος 2007). Είναι αθλητής του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών (ΟΑΑ).

Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1975 στο Θησείο της Αθήνας. Το 1988, σε ηλικία 13 ετών, ασχολήθηκε με το σκουός και έγινε πρωταθλητής Ελλάδας νέων τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Με τα χρόνια, ο Πέτρος στέφθηκε Έλληνας Πρωταθλητής Νέων έξι φορές και συμμετείχε στο Βρετανικό Όπεν Εφήβων το 1994 που πραγματοποιήθηκε στο Lambs Club του Λονδίνου, όπου τερμάτισε 17ος. Την ίδια χρονιά προκρίθηκε στην Εθνική Ελλάδας Ανδρών και παρέμεινε σταθερά μέχρι το 2021. Κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο  

Πρωταθλητή Ελλάδας τον Δεκέμβριο του 2003 στην κατηγορία των ανδρών, νικώντας όλους τους προηγούμενους πρωταθλητές και τον Φάμπιαν Καλαϊτζή με 3/1 στον τελικό. Κατέκτησε ξανά το ίδιο πρωτάθλημα το 2016 και ήταν φιναλίστ άλλες δεκατρείς φορές. 

Πέρα από την παρουσία του στην Ελλάδα, ο Π. Τζαμαλούκας αγωνίστηκε σε τουρνουά PSA και κατατάχθηκε στο Νο. 105 της παγκόσμιας κατάταξης PSA τον Απρίλιο του 2007, την καλύτερη κατάταξη στην καριέρα του. Κέρδισε πολλά διεθνή επαγγελματικά τουρνουά, όπως το PSA Salzburg Open 2003, το PSA St. μεταξύ άλλων. Ο Τζαμαλούκας συμμετείχε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανδρών το 1995,  όπου έχασε από τον Αυστραλό Νταν Τζένσον, που ήταν τότε Νο. 12 στον κόσμο, στη φάση των 64. Το 2007, κέρδισε το Βαλκανικό Πρωτάθλημα στο ατομική κατηγορία, και το 2010 θριάμβευσε στην ομαδική με την Εθνική Ελλάδος Ανδρών.

Η επιτυχία του  συνεχίστηκε στην Ελλάδα, όπου κέρδισε όλα τα μεγάλα τουρνουά, συμπεριλαμβανομένων των All Sport Open το 1994, 1996 & 2000, Hyatt Thessaloniki Open 2004 & 2011, Vari Sports Club Open 2011, OAA Open 1997, 1998 & 2011, Aquadome Open 2011 , Holmes Place Open 2002, Aquaforum Open 2012, και το Mykonos, Corfu & Rhodes Open.

Αυτή τη στιγμή, ο Πέτρος Τζαμαλούκας είναι ο προπονητής τοιχοσφαίρισης του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών και έχει τη δική του ακαδημία. Έχει προπονήσει και προπονεί αρκετούς ανερχόμενους πρωταθλητές Ελλάδας, όπως η Θεοδώρα Παπαδοπούλου, ο Φώτης Ζαφειρίου, ο Αρμάν Ράο, η Λένια Γκιθκοπούλου, ο Χριστόφορος Φλωρόπουλος, ο Πλάτων και ο Μενέλαος Μαζαράκης, μεταξύ άλλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της τοιχοσφαίρισης
Κοινότητα Καλογέρου

Η **Κοινότητα Καλογέρου** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία με το ΦΕΚ 25Α - 25/01/1930 προήλθε από τη μετονομασία της τότε Κοινότητας Θρόνου. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, τον Καλόγερο, έχει 119 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011) και εκπροσωπείται από τον πόεδρο κ. Εμμανουήλ Τριποδιανό. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Βωλεώνων

Η **Κοινότητα Βωλεώνων** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1931 με το ΦΕΚ 301Α - 29/08/1931 με την απόσπαση του οικισμού Βολιώνες (αρχική ονομασία Βωλεώνων) από την Κοινότητα Παντανάσσης και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 109 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011) και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Λίτινα. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Τόνι Άτγουντ

Ο **Άντονι «Τόνι» Τζον Άτγουντ** (αγγλικά: Anthony "Tony" John Attwood) είναι Άγγλος ψυχολόγος, διακεκριμένος για την δουλειά του στο σύνδρομο Άσπεργκερ. Μένει στο Κουίνισλαντ της Αυστραλίας, όπου είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρίφιθ.

## Εκπαίδευση

Το πρώτο του πτυχίο είναι στην ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο του Χαλ. Στη συνέχεια έλαβε ένα μεταπτυχιακό στην κλινική ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο του Σάρεϋ και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

## Έρευνα

Το βιβλίο του «Σύνδρομο Άσπεργκερ, Ένας Πλήρης Οδηγός», έχει μεταφραστεί σε 20 γλώσσες και παρέχει πληροφορίες αναφορικά με την διάγνωση αυτή που παλιά υπήρχε. Συμπεριλαμβάνει τα προβλήματα στις κοινωνικές σχέσεις, τις ιδιαιτερότητες στην κατανόηση και έκφραση των συναισθημάτων και της θεωρίας του νου, αισθητηριακά θέματα, γνωστικές δεξιότητες, κίνηση.

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Attwood, Tony. "Exploring Feelings DVD Cognitive Behaviour Therapy to Manage Anxiety, Sadness, and Anger" 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ψυχολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λονδίνου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Χαλ
Κατηγορία:Ερευνητές του αυτισμού
Σαβινιανός (ύπατος το 505)

Ο **Φλάβιος Σαβινιανός**, λατιν.: *Flavius Sabinianus*, (άκμασε το 505–508) ήταν πολιτικός και στρατηγός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Σαβινιανού Μάγνου, που ήταν *[[Στρατηγός|magister militum]] per [[Υπαρχία του Ιλλυρικού|Illyricum]]* (479–481). Νυμφεύτηκε μία ανιψιά του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α' και ήταν πατέρας του Αναστάσιου Παύλου Πρόβου Σαβινιανού Πομπήιου Αναστάσιου, υπάτου το 517.

Το 505 κατείχε την υπατεία, ενώ το 508 διορίστηκε *magister militum per Illyricum*. Είχε μεγάλο και καλά εξοπλισμένο στρατό, αλλά κοντά στο Horreum Margi (στη σημερινή Ćuprija Σερβίας) ηττήθηκε από τους συνδυασμένους στρατούς των Ούννων με επικεφαλής τον Μούνδο, και των Οστρογότθων με επικεφαλής τον Πιτζία. Μετά την ήττα πήγε με λίγους επιζώντες στο φρούριο του Νatus.

## Βιβλιογραφία
* Croke, Brian, *Count Marcellinus and His Chronicle*, Oxford University Press, 2001,, σελ.&nbsp;89.
* Martindale, John R., *Prosopography of the Later Roman Empire*, τομ. II, Cambridge University Press, 1992, pp.&nbsp;967–968.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Πρόβος (ύπατος το 502)

Ο **Φλάβιος Πρόβος**, λατιν.: *Flavius Probus*, (άκμασε το 502–542) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συγγενής του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α'.

## Βιογραφία
Ο Πρόβος ήταν ανιψιός του Ανατολικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α' και εξάδελφος των αδελφών Υπάτιου και Πομπηίου. Πιθανότατα ήταν γιος του Παύλου (υπάτου το 496) και της συζύγου του Μάγκνας. Σύμφωνα με ορισμένες πρόσφατες προσωπογραφικές μελέτες, θα μπορούσε να είχε νυμφευτεί μια κόρη (περί το 480) του Σαβινιανού (π. 460 - μετά το 505), υπάτου το 505, και είχε γιο τον Φλάβιο Αναστάσιο Παύλο Πρόβο Σαβινιανό Πομπήιο (π. 500 - μετά το 517) ύπατο το 517.

Ήταν μονοφυσίτης και φίλος του μοναχού Σεβήρου (που αργότερα έγινε Πατριάρχης Αντιοχείας), τον οποίο ο Πρόβος παρουσίασε στον Αναστάσιο Α΄, όταν ο πρώτος πήγε στην Κωνσταντινούπολη, γύρω στο 508.

Το 502 διορίστηκε ύπατος από την ανατολική αυλή. Το 519, κατά τη διάρκεια της έρευνας γύρω από τον Πέτρο της Απάμειας, επευφημήθηκε μαζί με τον Υπάτιο.

Το 526 (όταν είχε διοριστεί πιθανώς στο ανώτατο αξίωμα του *[[Στρατηγός|magister militum]]*, σίγουρα ήταν ήδη *[[Πατρίκιοι|πατρίκιος]]*) ο Πρόβος στάλθηκε από τον Αυτοκράτορα Ιουστίνο Α' ως πρεσβευτής στους Ούννους. Ο Αυτοκράτορας τού έδωσε χρήματα για να προσλάβει Ούννους μισθοφόρους για να υπερασπιστούν την περιοχή της Ιβηρικής από τους Πέρσες, αλλά ο Πρόβος έδωσε τα χρήματα, με τη συγκατάθεση του Ιουστίνου, στους ιεραποστόλους που εργάζονταν μεταξύ των Ούννων.

Το 528 κατηγορήθηκε ότι συκοφάντησε τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' . Όταν προσήχθη σε δίκη ενώπιον του συνεδρίου, ο Αυτοκράτορας έσκισε τα έγγραφα και συγχώρησε τον Πρόβο.

Τον Ιανουάριο του 532 ο Ιουστινιανός Α΄ αντιμετώπισε μια επικίνδυνη εξέγερση, γνωστή στην ιστορία ως εξέγερση του Νίκα. Οι επαναστάτες χρειάζονταν έναν υποψήφιο για το θρόνο σε αντίθεση με τον Ιουστινιανό Α΄, και ο Πρόβος πίστευε ότι, ως ανιψιός τού Αναστασίου Α΄, ο λαός μπορούσε να επιλέξει αυτόν ή έναν από τους εξαδέλφους του και γι' αυτό αποχώρησε κρυφά από την Κωνσταντινούπολη. Οι επαναστάτες πήγαν στο σπίτι του, κοντά στο λιμάνι του Ιουλιανού, και αφού δεν τον βρήκαν εκεί, το έκαψαν. Στη συνέχεια ανακήρυξαν τον Υπάτιο αυτοκράτορα. Αφού κατέστειλε την εξέγερση, ο Ιουστινιανός Α΄ εκτέλεσε τον Υπάτιο και εξόρισε τον Πρόβο, κατάσχοντας τις περιουσίες τους, αλλά τον επόμενο χρόνο άλλαξε γνώμη και ανακάλεσε τον Πρόβο, αποκαθιστώντας ό,τι είχε αφαιρεθεί.

Ο Πρόβος ήταν ακόμη ζωντανός το 542, όταν μίσθωσε ένα από τα σπίτια του στον Ιωάννη από την Έφεσο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Martindale, John R., e John Morris, "Fl. Probus 8", *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Volume 2, Cambridge University Press, 1980, pp.&nbsp;912–913.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί Χριστιανοί
Κατηγορία:Χριστιανοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Σαιν-Κλωντ (Ζυρά)

Το **Σαιν-Κλωντ** (γαλλικά: *Saint-Claude*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Πομ Κλεμεντίφ

Η **Πομ Αλεξάντρα Κλεμεντίφ** (Pom Alexandra Klementieff) (γενν. 3 Μάϊου του 1986) είναι Γαλλίδα ηθοποιός. Εμφανίστηκε στις γαλλικές ταινίες *The Easy Way* (2008) και *Sleepless Night* (2011), πριν κάνει το ντεμπούτο της στον αμερικανικό κινηματογραφικό με το *Oldboy* (2013).

Η Κλεμεντίφ έλαβε παγκόσμια αναγνώριση για τον ρόλο της ως Μάντις στις ταινίες του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel *[[Φύλακες του Γαλαξία 2]]* (2017), *[[Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας]]* (2018), *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη]]* (2019), ** (2022), και *[[Φύλακες του Γαλαξία 3]]* (2023), και στο τηλεοπτικό σπέσιαλ *[[Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα]]* (2022).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στην IMDb

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ανθέμιος Ισίδωρος

Ο **Φλάβιος Ανθέμιος Ισίδωρος** (άκμασε το 410–436) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, εκ μητρός θείος του δυτικού Αυτοκράτορα Ανθέμιου.

## Βιογραφία
Προερχόμενος από την Αίγυπτο, ο Ισίδωρος ήταν γιος του Ανθεμίου, του υπάρχου της Ανατολής το 405–414, υπάτου το 405 και παππού του αυτοκράτορα Ανθέμιου. Ο Ισίδωρος ήταν θείος του Αυτοκράτορα από τη μητέρα του. Ο Ανθέμιος Ισίδωρος Θεόφιλος, πρόεδρος () της Αρκαδίας της Αιγύπτου το 434, ήταν πιθανότατα γιος του.

Σε αόριστο χρονικό διάστημα μεταξύ 405 και 410, ήταν ανθύπατος κυβερνήτης της Ασίας, όπως μαρτυρούν επιγραφές που βρέθηκαν στην Ύπαιπα της Λυδίας. Μεταξύ 4 Σεπτεμβρίου 410 και 29 Οκτωβρίου 412 ήταν έπαρχος της πόλης (praefectus urbi) της Κωνσταντινούπολης. Υπό αυτή την ιδιότητα έλαβε ορισμένους νόμους, που σώζονται στον Θεοδοσιανό Κώδικα και στον Κώδικα του Ιουστινιανού, μεταξύ των οποίων ένας που τον διέταζε να ολοκληρώσει τα  και να κτίσει μία στοά μπροστά από το κτίριο.  Κέρδισε αναμφίβολα και τα δύο αξιώματα λόγω της επιρροής τού πατέρα του, ο οποίος, ως ύπαρχος της Ανατολής, είχε την πραγματική εξουσία.

Αφού υπηρέτησε ως ύπαρχος του Ιλλυρικού (22 Απριλίου έως 10 Οκτωβρίου 424),  ο ίδιος ο Ισίδωρος διορίστηκε στην ισχυρή θέση του υπάρχου της Ανατολής (29 Ιανουαρίου 435-4 Αυγούστου 436). Παρείχε προμήθειες στην πόλη της Εφέσου κατά τη διάρκεια ενός λιμού. Η πόλη τον ευχαρίστησε σε μία επιγραφή. Ως ύπαρχος, έλαβε δύο επιστολές από τον Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη. Το 436 ο Ισίδωρος διορίστηκε ύπατος, μαζί με τον Σενάτορα.

Ο Ισίδωρος απεβίωσε πριν από το 446/447.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφία

* Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris, "Fl. Anthemius Isidorus 9", *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Cambridge University Press, 1971,, σελ. 631–633.
Κατηγορία:Έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Ύπαρχοι του Ιλλυρικού
Κατηγορία:Ύπαρχοι της Ανατολής
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας