open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λίθοι του Γιέλινγκ

Οι **Λίθοι του Γιέλινγκ** είναι σκαλιστοί Ρουνικοί λίθοι του 10ου αιώνα, που βρέθηκαν στην πόλη της Γιέλινγκ της Δανίας.

Το έτος 965 ο βασιλιάς των Βίκινγκ Δανός Χάραλντ ο Κυανόδους (=γαλαζοδόντης) αποχαιρετά το Βορειοευρωπαϊκό πάνθεο και ασπάζεται τον Χριστιανισμό. Χαράζει το μήνυμα αυτό πάνω σε μια τεράστια ρουνική πέτρα, στην πόλη Γιέλινγκ (*Jelling*), δίπλα στη ρουνική πέτρα που έστησε λίγα χρόνια νωρίτερα ο πατέρας του, βασιλιάς Γκορμ ο Πρεσβύτερος. Πάνω στη ρουνική πέτρα ο Χάραλντ καταγράφει σε ρουνική γραφή πως κατέκτησε τη Δανία και τη Νορβηγία και έφερε τον Χριστιανισμό στους Δανούς. Η επιγραφή λέει: «*Ο Βασιλιάς Χάραλντ διέταξε να γίνει αυτό το μνημείο, σε ανάμνηση του Γκορμ, του πατέρα του, και σε ανάμνηση της Θύρα, της μητέρας του. Αυτός ο Χάραλντ που κατέκτησε όλη τη Δανία και Νορβηγία και έκανε τους Δανούς Χριστιανούς*». Αυτή η ρουνική πέτρα θεωρείται ως το «πιστοποιητικό βαπτίσεως» της Δανίας και η μορφή του Χριστού που είναι χαραγμένη στην πέτρα φιγουράρει σε όλα τα Δανικά διαβατήρια.

Η λίγο μικρότερη πέτρα του Γκορμ του Πρεσβύτερου, σε ανάμνηση της βασίλισσάς του, Θύρα, φέρει την επιγραφή: «*Ο βασιλιάς Γκορμ έκανε το μνημείο αυτό σε ανάμνηση της Θύρα, της συζύγου του, κόσμημα της Δανίας*». Αυτή είναι η παλαιότερη σωζόμενη αναφορά στο όνομα «Δανία», και επομένως αυτή η ρουνική πέτρα χαρακτηρίζεται σαν το «πιστοποιητικό ονόματος» της Δανίας.

Στη διάρκεια της βασιλείας του, ο βασιλιάς Χάραλντ ο Κυανόδους δημιούργησε στο μέρος αυτό δύο λόφους ταφής (τύμβους) και έκτισε και μια εκκλησία. 

Σήμερα, τα μεγαλειώδη μνημεία των Βίκινγκ που έστησε ο Χάραλντ βρίσκονται στην πόλη Γιέλινγκ. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τη θέα της περιοχής από την κορφή των κυκλικών λόφων ταφής, που έχουν ύψος 10 μέτρα και διάμετρο 70. Ο βόρειος περιέχει ένα ξύλινο τάφο, που πιθανό να έκτισε ο Χάραλντ για τον πατέρα του, που όμως αργότερα μεταφέρθηκε και ετάφη μέσα στην εκκλησία. Η σημερινή εκκλησία του Γιέλινγκ είναι Ρωμανικού ρυθμού, που χτίστηκε γύρω στο 1100 μ.Χ. στην ίδια θέση της αρχικής εκκλησίας του Χάραλντ του 10ου αιώνα.

Από την κορυφή των λόφων βλέπει κανείς εκατοντάδες σύγχρονους τσιμεντένιους στύλους, που τριγυρίζουν την περιοχή, σημειώνοντας προσεγγιστικά τη θέση του αρχαίου ξύλινου τείχους της πόλης. Περπατώντας κατά μήκος του μονοπατιού βλέπει κανείς και τις θέσεις των λεγόμενων «σπιτιών Τρέλεμποργκ». Σήμερα οι δύο μνημειακές ρουνικές πέτρες βρίσκονται μέσα σε προστατευτικές καλλιτεχνικές κατασκευές από ορείχαλκο και γυαλί.

Τα μνημεία του Γιέλινγκ θεωρούνται ως τα καλύτερα Ευρωπαϊκά μνημεία της εποχής των Βίκινγκ και προστατεύονται ως μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Κάθε χρόνο, τον Ιούλιο, δημιουργείται ένα «παζάρι Βίκινγκ» δίπλα στα μνημεία, για να γνωρίσουν οι επισκέπτες και να ανακαλύψουν μέσα τους τους Βίκινγκ. Το καλοκαίρι του 2015 είναι προγραμματισμένο να ανοίξει στο Γιέλινγκ ένα νέο μουσείο και πολιτισμικό κέντρο με διαδραστικά εκθέματα για να ερευνά ο επισκέπτης την εκπληκτική ιστορία των μνημείων.

## Πηγές
*Δανικός Οργανισμός Τουρισμού

Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Δανία
Κένεθ Μπλάκμπερν

Ο **Σερ Κένεθ Μπλάκμπερν**  (Sir Kenneth William Blackburne, GCMG, GBE (12 Δεκεμβρίου 1907 – 4 Νοεμβρίου 1980) υπήρξε Βρετανός αποικιακός αξιωματούχος. Ήταν ο πρώτος Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη το 1952.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπόρντον της Αγγλίας. Υπηρέτησε ως υπάλληλος των αποικιών της Βρετανίας από το 1930 και μετά, στη Νιγηρία, την Παλαιστίνη , την Γκάμπια και τις Δυτικές Ινδίες από το 1943 ως το 1947. Την περίοδο από το 1947 ως το 1950 ήταν διευθυντής των υπηρεσιών πληροφοριών για τις αποικίες στο Λονδίνο και μετά επέστρεψε στις Δυτικές Ινδίες. Υπηρέτησε ως Κυβερνήτης των Υπήνεμων Νήσων από το 1950 ως το 1956 και ως Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1957 ως το 1962. Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας το 1962, ο Μπλάκμπερν διορίστηκε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη, θέση στην οποία έμεινε επί 3 μήνες. Τον διαδέχθηκε ο Τζαμαϊκανός Κλίφορντ Κάμπελ. 

Ο Μπλάκμπερν απεβίωσε στο Ντάγκλας της Νήσου του Μαν, σε ηλικία 72 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Κλίφορντ Κάμπελ

Ο **Σερ Κλίφορντ Κάμπελ**  (Sir Clifford Clarence Campbell, 28 Ιουνίου 1892  – Σεπτέμβριος 1991) υπήρξε Τζαμαϊκανός αξιωματούχος. Ήταν ο πρώτος Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα με καταγωγή από τη χώρα αυτή και υπηρέτησε στο αξίωμα από το 1962 ως το 1973. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη.

## Βιογραφία
Γιος του Τζέιμς και της Μπλανς Κάμπελ, υπηρέτησε ως δάσκαλος και διευθυντής σχολείου στην ενορία Ουστμόρλαντ, στην Τζαμάικα. Υπήρξε ακτιβιστής για το Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα και διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής και στη συνέχεια της Γερουσίας, από τις 31 Αυγούστου 1962 ως τις 30 Νοεμβρίου 1962. Στη συνέχεια διορίστηκε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη και ορκίστηκε την 1η Δεκεμβρίου 1962. Τον διαδέχθηκε στις 2 Μαρτίου 1973 ο Σερ Χέρμπερτ Ντάφας.

Απεβίωσε σε ηλικία 99 ετών, το 1991.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Χέρμπερτ Ντάφας

Ο **Σερ Χέρμπερτ Ντάφας**  (Sir Herbert George Holwell Duffus , 30 Αυγούστου 1908 – 22 Οκτωβρίου 2002) ήταν Τζαμαϊκανός νομικός και αξιωματούχος. Υπηρέτησε προσωρινά ως Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα το 1973.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σεντ Ανς Μπέι της Τζαμάικα. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη το 1966 και δύο χρόνια αργότερα έγινε ανώτατος δικαστής.
Η έκθεσή του για τις συνθήκες στις γυναικείες φυλακές στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '50 είχε ως αποτέλεσμα να μεταχθούν οι κρατούμενες στις φυλακές της Φορτ Ογκούστα της Σεντ Κατρίν. Μετά την αποχώρηση του γενικού κυβερνήτη Σερ Κλίφορντ Κάμπελ ο Ντάφας διορίστηκε προσωρινά στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη και ορκίστηκε στις 2 Μαρτίου 1973. Τον διαδέχθηκε στις 27 Ιουνίου 1973 ο Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ.

Πέθανε πλήρης ημερών το 2002.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ

Ο **Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ**  (Sir Florizel Augustus Glasspole, 25 Σεπτεμβρίου 1909 – 25 Νοεμβρίου 2000) ήταν Τζαμαϊκανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός και στη συνέχεια ως ο 3ος Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1973 ως το 1991. Ήταν ο πρώτος μαύρος στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη της Τζαμάικα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και πέθανε στο Κίνγκστον. 

Δραστηριοποιήθηκε στο σύλλογο των υπαλλήλων τη δεκαετία του '30 αναπτύσσοντας συνδικαλιστική δράση και υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη του Εθνικού Κόμματος του Λαού. Εξελέγη βουλευτής στις πρώτες εκλογές στις οποίες είχαν όλοι δικαίωμα ψήφου το 1944 στην έδρα του Ανατολικού Κίνγκστον και Πορτ Ρόιαλ. Στην εν λόγω έδρα εκλεγόταν συνεχώς ως το 1973. Στις 27 Ιουνίου 1973 διαδέχθηκε τον προσωρινό γενικό κυβερνήτη Χέρμπερτ Ντάφας στο αξίωμα. Η θητεία του τερματίστηκε το 1991, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Σερ Χάουαρντ Κουκ.

Από το 1955 ως το 1962 και ξανά από το 1972 ως το 1973 υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση του Νόρμαν Μάνλεϊ πριν την ανεξαρτησία και επί πρωθυπουργίας του Μάικλ Μάνλεϊ το 1972.

Εκτός από τον τίτλο του Ιππότη, ο Γκλάσποουλ τιμήθηκε με το Τάγμα του Έθνους (ON), το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (GCMG), το Βασιλικό Βικτωριανό Τάγμα (GCVO) και το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη (Venerable Order of Saint John ή K.St.J).

Ήταν παντρεμένος από το 1934 με την Ίνγκα, η οποία απεβίωσε το 1999.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Mono (συγκρότημα)

Οι **Mono** είναι ιαπωνικό post-rock μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1999 στο Τόκιο. Το συγκρότημα αποτελείται από τους Τακαακίρα Γκότο (ηλεκτρική κιθάρα), Χιντέκι Σουεμάτσου (ηλεκτρική κιθάρα), Ταμάκι Κουνίσι (μπάσο, ηλεκτρική κιθάρα, πιάνο) και Γιασουνόρι Τακάντα (ντραμς, συνθεσάιζερ).

Η μινιμαλιστική μουσική των Mono, έχει experimental και σουγκέιζινγκ επιρροές ενώ δεν λείπουν και στοιχεία κλασσικής μουσικής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Ιαπωνικά rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Post-rock συγκροτήματα
Έντουαρντ Ζάκα

Ο  **Έντουαρντ Ζάκα** (Edward Zacca, 26 Ιουλίου 1931 - 11 Νοεμβρίου 2019) ήταν δικαστής από την Τζαμάικα, ο οποίος υπηρέτησε ως προσωρινός Γενικός Κυβερνήτης το 1991. Έγινε μέλος του Ανακτοβουλίου του Ηνωμένου Βασίλειου το 1992.
Από το 1985 ως το 1996 υπηρέτησε ως ανώτατος δικαστής. Ήταν παντρεμένος με τη Χόουπ Μάργκαρετ και έχουν 3 παιδιά.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Το 1941 παρακολούθησε μαθήματα στο κολέγιο του Κίνγκστον και το 1954 έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου στο Middle Temple του Λονδίνου. Από το 1952 ως το 1953 υπήρξε πρόεδρος της Κατοικίας Φοιτητών από Αποικίες (Hans Crescent Colonial Students' Residence).

## Σταδιοδρομία

Στις 29 Ιουνίου 1954 ο Ζάκα άρχισε να κάνει την πρακτική του και διορίστηκε υπάλληλος των δικαστηρίων (Clerk of Courts) τον Ιανουάριο του 1958. Στη συνέχεια διορίστηκε σε διάφορες δικαστικές θέσεις, μέχρι που ορκίστηκε ανώτατος δικαστής της Τζαμάικα στις 2 Ιανουαρίου 1985 ενώπιον του Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ στο Κινγκς Χάους. Από το Μάρτιο ως τον Αύγουστο του 1991 υπηρέτησε ως προσωρινός γενικός κυβερνήτης, καθώς το Σύνταγμα προβλέπει ότι ο εκάστοτε ανώτατος δικαστής υπηρετεί στο αξίωμα του γενικού κυβερνήτη όταν η θέση είναι κενή.

Την επόμενη χρονιά (1992) έγινε δεκτός στο Ανακτοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και έγινε το πρώτο μέλος με καταγωγή από την Τζαμάικα. Στις 25 Ιουλίου 1996 συνταξιοδοτήθηκε από ανώτατος δικαστής έχοντας υπηρετήσει στον δικαστικό κλάδο επί 38 έτη. Λίγο αργότερα, στις 21 Οκτωβρίου 1996 διορίστηκε ως εφέτης στο Εφετείο των Βερμούδων και πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2004.

Από τον Μάρτιο του 2000 ως τον Ιούλιο του 2001 υπηρέτησε ως πρόεδρος του Εφετείου των Μπαχαμών.

## Τιμές
Ο Ζάκα ήταν μέλος του Τάγματος της Τζαμάικα.

Ως μέλος του Ανακτοβουλίου είχε την προσφώνηση του Δεξιού Εξοχότατου (The Right Honourable, με τα γράμματα 'P.C.').

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Χάουαρντ Κουκ

Ο **Σερ Χάουαρντ Κουκ** (*Sir Howard Felix Hanlan Cooke*, 13 Νοεμβρίου 1915 – 11 Ιουλίου 2014) ήταν Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1991 ως το 2006.

## Σταδιοδρομία
Στα πρώτα του χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και ήταν πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων της Τζαμάικα. Επίσης εργάστηκε στο χώρο της ασφαλιστικής βιομηχανίας. Το 1958 έγινε μέλος του Κοινοβουλίου της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών και μετά την ανεξαρτησία (1962) εξελέγη γερουσιαστής και βουλευτής. Στην κυβέρνηση του Μάικλ Μάνλεϊ κατά τη δεκαετία του '70 χρημάτισε υπουργός και από το 1989 ως το 1991 ήταν πρόεδρος της Γερουσίας.

Ανέλαβε καθήκοντα γενικού κυβερνήτη την 1η Αυγούστου 1991. Στις 15 Φεβρουαρίου 2006 έγινε ο πρώτος γενικός κυβερνήτης που επέλεξε το διάδοχό του, καθηγητή Κένεθ Χολ.

Ο Κουκ πέθανε πλήρης ημερών στο Κίνγκστον τον Ιούλιο του 2014.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Ιωάννης Παλαιολόγος (Καίσαρ)

Ο **Ιωάννης Παλαιολόγος** (1288/1289 – 1326) ήταν μέλος της βυζαντινής αυτοκρατορικής δυναστείας των Παλαιολόγων, ο οποίος χρημάτισε και κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Του δόθηκαν οι τίτλοι του *πανυπερσέβαστου* και του *καίσαρα*.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του στρατηγού Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ο οποίος με τη σειρά του ήταν γιος του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (1259–1282) και της Ειρήνης Παλαιολογίνας Ραούλαινας.

Το 1305 ο Ιωάννης έλαβε τον τίτλο του «*πανυπερσέβαστου*». Περί το 1325-26, σε περίοδο εμφυλίου πολέμου, ήταν κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Το 1326 επαναστάτησε εναντίον του θείου του, Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου και συμμάχησε με τον Σέρβο ηγεμόνα Στέφανο Ούρο Γ΄, με τον οποίο λεηλάτησαν τις βυζαντινές περιοχές της κεντρικής Μακεδονίας έως τις Σέρρες. Ο Ανδρόνικος Β΄ προσπάθησε να τον εξευμενίσει στέλνοντας απεσταλμένους για να του απονείμουν τον τίτλο του *[[Καίσαρας|Καίσαρα]]*, τον δεύτερο υψηλότερο τίτλο της βυζαντινής ιεραρχίας, και ο Ιωάννης συμφώνησε να εγκαταλείψει την επανάστασή του και να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη. Όμως, αρρώστησε και πέθανε λίγο αργότερα στα Σκόπια.

## Οικογένεια
Ο Ιωάννης νυμφεύτηκε την Ειρήνη Μετοχίτου, κόρη του μεγάλου λογοθέτη Θεοδώρου. Το ζευγάρι απέκτησε δύο τέκνα:
* Μαρία, η οποία έγινε σύζυγος του Στέφανου-Ούρεση Γ΄ Νεμάνια της Σερβίας. Η κόρη της 
** Θεοδώρα Νεμάνια 1330-μετά το 1381, παντρεύτηκε τον Ντέγιαν τον δεσπότη.
*** Κονσταντίν Ντράγκας Ντεγιάνοβιτς 1355-1395, δεσπότης των Σέρβων.
**** Ελένη Δραγάση 1372-1450, παντρεύτηκε τον Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
* έναν ανώνυμο γιο, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη Μάχη του Ρουσόκαστρου το 1332.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί καίσαρες
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Τεοντόρα Σμίλετς

Η **Τεοντόρα Σμίλετς** (*Теодора Смилец*, 1290 - 20 Δεκεμβρίου 1322) ήταν πριγκίπισσα της Βουλγαρίας και έγινε βασίλισσα της Σερβίας ως η πρώτη σύζυγος του Στέφανου Ούρου Γ΄ *Ντέτσαν(σκ)ι* της Σερβίας. Έμεινε γνωστή ως προστάτιδα των Τεχνών, της Μουσικής και της Λογοτεχνίας. Μεταξύ των κειμηλίων της που σώθηκαν, είναι ένα από τα πιο διάσημα δακτυλίδια του 14ου αι. που έχουν βρεθεί· βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο του Βελιγραδίου και έχει σκαλισμένη την επιγραφή "Ο Κύριος ας βοηθεί αυτόν που το φορά". 

## Βιογραφία
Η Τεοντόρα ήταν η δεύτερη κόρη του Σμίλετς "τσάρου" της Βουλγαρίας και της Σμίλτσενας Παλαιολογίνας, κόρης του Κωνσταντίνου και ανιψιάς του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Το 1314 ο σύζυγός της Στέφανος Ούρος Γ΄ *Ντέτσανι* εξεγέρθηκε κατά του πατέρα του Στεφάνου Ούρου Β΄ *Μιλούτιν*. Όταν ο Μιλούτιν συνέλαβε τον Ντέτσανι, τον έστειλε στην Κωνσταντινούπολη για να τυφλωθεί. Η Τεοντόρα και η οικογένειά της πήγε μαζί του και εγκαταστάθηκαν εκεί μέχρι το 1320, οπότε επέστρεψαν στη Σερβία. 

Ήταν παρούσα στη συνέλευση του κράτους στις 6 Ιανουαρίου 1322, όταν ο γιος της Δουσάν στέφθηκε συμβασιλιάς. Την περίοδο αυτή ο Ντέτσανι και η Τεοντόρα "διαζεύχθηκαν" με το να κριθεί ο γάμος τους άκυρος. Είναι πιθανό ότι, μεταξύ του τέλους του Μιλούτιν (29 Οκτωβρίου 1321) και της στέψης του Δουσάν, αποφασίστηκε ότι η Τεοντόρα πρέπει να διαζευχθεί από τον σύζυγό της, λόγω του ότι η οικογένεια τού πατέρα της είχε εν τω μεταξύ εκτοπιστεί από τη Βουλγαρία και ο Ντέτσανι ζητούσε να ενισχύσει τη θέση του με τον γάμο του με μία από τη Βασιλική Οικογένεια της Ρωμανίας. Έτσι αυτός νυμφεύτηκε τη Μαρία Παλαιολογίνα. 

Δεν γνωρίζουμε ακόμη πότε απεβίωσε η Τεοντόρα. Ζούσε στις 6 Ιανουαρίου 1322 και σύμφωνα με τους Μ. Βουκίσεβιτς και τον Σ. Κόσοβιτς απεβίωσε πριν τον Ιανουάριο του 1323. Ο ιστορικός Στόγιαν Νοβάκοβιτς τοποθετεί το τέλος της νωρίτερα, τον χειμώνα του 1322-23, από τις συνομιλίες για να παντρέψει ο Ντέτσανι τον Φίλιππο του Τάραντα στις αρχές του 1323. Άλλοι πιστεύουν ότι η Τεοντόρα έζησε περισσότερο, ίσως μάλιστα να παντρεύτηκε τον Γιοβάν Ντράγκοσλαβ μεταξύ των ετών 1322-26. Αυτή απεβίωσε στη βασιλική κατοικία στο Σβετσάν της Κοσόβσκα Μιτρόβιτσα και τάφηκε στο κοντινό μοναστήρι Μπανίσκα.

## Οικογένεια
Η Τεοντόρα παντρεύτηκε τον Στέφανο Ούρο Γ΄ *Ντετσάν(σκ)ι* στις 24 του Αυγούστου 1296, τότε πρίγκιπα της Σερβίας και μετέπειτα βασιλιά της. Είχαν δύο παιδιά:
* Στέφανος Ούρος Δ΄ *Δουσάν*, ο οποίος ανέτρεψε τον πατέρα του και πήρε τον βασιλικό τίτλο.
* Ντούσιτσα (σύμφωνα με κάποιες άλλες πηγές Ντούσμαν).

## Αναφορές σε πηγές


## Πηγές
* Pavlov, Plamen (2006). Търновските царици [Queens of Tarnovo] (in Bulgarian). Veliko Tarnovo: ДАР-РХ

Κατηγορία:Βασίλισσες της Σερβίας (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Βούλγαροι ευγενείς
Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
The Libertines

Οι **The Libertines** είναι αγγλικό ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1997 στο Λονδίνο και αποτελείται από τους Πιτ Ντόχερτι (φωνητικά, ηλεκτρική κιθάρα), Καρλ Μπαρατ (φωνητικά, ηλεκτρική κιθάρα), Τζον Χάσελ (μπάσο) και Γκάρι Πάουελ (ντραμς).

Το συγκρότημα ήταν ενεργό μέχρι το 2004, όπου και διαλήθυκε. Οι Ντόχερτυ και Μπάρατ δημιούργησαν δικά τους σχήματα: ο Ντόχερτυ τους Babyshambles ο Μπάρατ τους Dirty Pretty Things. Το 2010 επανενώθηκαν για μια σειρά συναυλιών, ενώ από το 2012 έχουν επανενωθεί οριστικά.

Οι Libertines αποτέλεσαν μια από τις πιο δυναμικές μπάντες της Garage rock revival στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμς

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Garage rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Αγγλικά indie rock συγκροτήματα
Θεοδώρα Κομνηνή Δούκαινα

Η **Θεοδώρα Κομνηνή Δούκαινα** ήταν βυζαντινή πριγκίπισσα και βασίλισσα της Σερβίας ως σύζυγος του Στεφάνου Ράντοσλαβ.

Ήταν κόρη του Μιχαήλ Α΄ Κομνηνού Δούκα Αγγέλου δεσπότη της Ηπείρου και άγνωστης μητέρας. Σαν βασίλισσα αναφέρεται από τους Σέρβους "νέα Δαλιδά" επειδή επηρέαζε τον Ράντοσλαβ.

Με τον Ράντοσλαβ δεν απέκτησαν παιδιά. Λίγα είναι γνωστά για την ζωή της και έως το 1219 που ο Ράντοσλαβ ξαναπαντρεύτηκε, είναι άγνωστο εάν χώρισαν ή πέθανε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Σερβίας (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Σταθμός Δήλεσι (Προαστιακός Αθήνας)

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Δηλεσίου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Δήλεσι της Βοιωτίας. Ο σταθμός άνοιξε στις 6 Απριλίου 2005 και εξυπηρετείται από την Γραμμή 3 του Προαστιακού προς Αθήνα και Χαλκίδα.

## Δομή σταθμού

Δήλεσι
Δήλεσι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Βοιωτία
Σταθμός Καλοχώρι-Παντείχι (Προαστιακός Αθήνας)

Η **Σιδηροδρομική Στάση Καλοχωρίου - Παντειχίου** είναι Σιδηροδρομική Στάση στο Καλοχώρι-Παντείχι Εύβοιας.Η Στάση άνοιξε το 2005 και εξυπηρετείται από την Γραμμή 3 του Προαστιακού προς Αθήνα και Χαλκίδα.

## Δομή σταθμού

Καλοχώρι-Παντείχι
Καλοχώρι-Παντείχι
Μπελοσλάβα της Βουλγαρίας

Η **Μπελοσλάβα της Σερβίας** (*[[σερβικά]] και [[βουλγαρικά]]: Белослава*) ήταν Βουλγάρα πριγκίπισσα και βασίλισσα της Σερβίας ως σύζυγος του Στέφανου Βλάντισλαβ κι ζουπάν της Ζέτα.

Ήταν η κόρη του τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και της Άννας, είχε μία αδελφή τη Μαρία. Ο γάμος της είχε κανονιστεί από το θείο του Βλάντισλαβ Αρχιεπίσκοπο Σάββα, προκειμένου να εξασφαλίσει καλές σχέσεις μεταξύ του Βασιλείου της Σερβίας και της βουλγαρικής αυτοκρατορίας.

Το 1234 με βουλγαρική βοήθεια ο Βλάντισλαβ ανεβαίνει στον θρόνο και η Μπελοσλάβα έγινε βασίλισσα. Το 1243 όμως ο Βλάντισλαβ ανατρέπεται από τον θρόνο από τον αδελφό του Στέφανο Ούρο η Μπελοσλάβα εγκαταστάθηκε στη Ραγκούζα. Αργότερα επέστρεψε στη Σερβία και της παραχωρήθηκε η περιοχή της Ζέτα και ο τίτλος της βασίλισσας.

Με τον Βλάντισλαβ απέκτησαν τρία παιδιά :
* Στέφανος, έγινε μοναχός και πέθανε πριν από 1281 στη μονή Εσφιγμένου.
* Ντέζα, Ζουπάνος, που αναφέρεται σε πηγές που χρονολογούνται μεταξύ 1281 και 1285.
* μια κόρη αγνώστου ονόματος, παντρεύτηκε τον Τζιούρα Κάσιτς, κνεζ του Ομίς.

## Πηγές
* Pavlov, Plamen (2006). Търновските царици [ Queens της Tarnovo ] (στα βουλγαρικά). Veliko Tarnovo: ДАР-РХ.

Κατηγορία:Βασίλισσες της Σερβίας (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Οίκος των Ασέν
Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
Άννα Νέδα της Σερβίας

Η **Άννα Νέδα της Σερβίας**, σερβικά και βουλγαρικά: Ана Неда (άκμασε 1323-1324) από τον Οίκο των Νεμάνια ήταν πριγκίπισσα της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε τσαρίνα της Βουλγαρίας, ως σύζυγος του Μιχαήλ Σισμάν δεσπότη της Βιντίν, ο οποίος μετά εξελέγη τσάρος της Βουλγαρίας το 1323. Το 1324 η Άννα Νέδα χώρισε με τον σύζυγό της. 

## Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Στεφάνου Ούρου Β΄ *Μιλούτιν* και της 4ης συζύγου του Άννας Τέρτερ, ανιψιάς (ή κόρης) του Γεωργίου Α΄ της Βουλγαρίας.

## Οικογένεια
Από το γάμο με τον Μιχαήλ Γ΄ των Σισμάν δεσπότη του Βιντίν και μετά τσάρου της Βουλγαρίας απέκτησε τέκνα:
* Ιβάν Στέφαν, τσάρος της Βουλγαρίας 1330-1331.
* Μιχαήλ, δεσπότης του Βιντίν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα.
* Σισμάν, διεκδικητής του θρόνου της Βουλγαρίας.

## Αναφορές σε πηγές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Σύζυγοι Βουλγάρων ηγεμόνων
Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 2014

Το **19ο [[Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου|Βαλκανικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου]] 2014** έγινε στις 22 Φεβρουαρίου στην Κωνσταντινούπολη για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, στο Ataköy Atletizm Salon. Στους αγώνες έλαβαν μέρος αθλητές και αθλήτριες από τις 15 χώρες-μέλη της Βαλκανικής Ένωσης Ομοσπονδιών Στίβου (ABAF). Για πρώτη φορά συμμετείχαν: Κύπρος, Σλοβενία και Γεωργία. Κάθε χώρα είχε δικαίωμα να μετάσχει με έναν αθλητή ή αθλήτρια ανά αγώνισμα. Η βαθμολογία, ανάλογα με τη θέση, ήταν: 15-14-13-12-...-2-1-0, σύστημα το οποίο ευνοούσε όσες χώρες συμμετείχαν σε όλα τα αγωνίσματα (κατά βάση την διοργανώτρια Τουρκία). Πρωταθλήτριες χώρες στη βαθμολογία αναδείχθηκαν η Τουρκία στους άνδρες και η Ρουμανία στις γυναίκες. Όμως, πολυνίκης στους άνδρες με 4 νίκες ήταν η Ελλάδα. 

## Αποτελέσματα
### Ανδρών

#### Κατάταξη

### Γυναικών

#### Κατάταξη

Στο άλμα εις ύψος δόθηκαν δύο χάλκινα.

## Πηγές
 
*ΣΕΓΑΣ
*THE OFFICIAL WEB SITE OF BALKAN ATHLETICS (ABAF). 
*BalkanC  Istanbul  TUR  22 February Indoor
*BALKAN SALON SAMPΙYONASI, Men Results
*BALKAN SALON SAMPΙYONASI, Women Results

2014
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Στίβος το 2014
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Τουρκία
Ακρογιάλι Λακωνίας

Το **Ακρογιάλι** (όπως αναφέρεται στην απογραφή) ή **Πιόντες** είναι οικισμός του Δήμου Ανατολικής Μάνης και ανήκει στην κοινότητα Λαγίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 5 κατοίκους. Απέχει 4 χιλιόμετρα από την Λάγια. Το χωριό ονομαζόταν **Πιόντες** μέχρι το 1912, όταν μετονομάστηκε επίσημα σε Πιόντες (Αντρογιάλι), το 1928 μετονομάστηκε σε Αντρογιάλι και το 1940 σε Ακρογιάλι. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978.

## Πληθυσμός

## Εκκλησίες - ξωκλήσια
* Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Χαραλάμπους.
* Το Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, με το καμπαναριό και τις τοιχογραφίες που χρονολογούνται στον 13ο και 18ο αιώνα.
* Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο κοιμητήριο των Πιοντών.
* Οι μονοκάμαρες εκκλησίες (ξωκλήσια) : Παναγία η Μεγαλόχαρη, Άγιος Ισίδωρος, Άγιος Σπυρίδωνας, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Δημήτριος, Άγιος Ιωάννης, Προφήτης Ηλίας κ.α.

## Φυσικός πλούτος - σημεία αναφοράς
* Το Σπήλαιο του Κοκά που δεν χρησιμοποιείται για το στάβλισμα ζώων και δεν έχει γίνει πλήρης εξερεύνηση ακόμα.
* Η Λήμνος ή Λύμνος, ένας από τους σπανιότερους φυσικούς υδροβιότοπους στην Μέσα Μάνη.
* Βελανιδιές άνω των πεντακοσίων ετών (σπάνια συναντάται στην Μέσα Μάνη, απομεινάρια των παλιών βελανιδοδασών που υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή του Ταινάρου).
* Ο Τούχνος ή Ντούχνος, λόφος στην οροσειρά του Σαγγιά με παμπάλαιες λιθοδομές (ερείπια παλαιών σπιτιών που χρονολογούνται τουλάχιστον στο 1600, στην κορυφή του Τούχνου)
* Ο Πύργος της οικογένειας Γεωργόπουλου χτισμένος τον 18ο αιώνα.
* Τα χαλάσματα του Πύργου της οικογένειας Μαυροειδάκου ή Ρώσσου  στην τοποθεσία Κουμάρια.
* Το παλαιό κοιμητήριο (Κιβούρια) του χωριού δίπλα από το Μοναστήρι του Σωτήρα.
* Δύο παλαιότατα λιοτρίβια (το ένα στην Πάνω Χώρα στα Τσικλιάνικα και το άλλο Πιερριάνικο).
* Παλαιά οικίσματα χτισμένα με το παλιό αρμολόγημα .

## Παραλίες
* Αντρόγιαλος
* Φριάτσι
* Άμπελο

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Γιελένα Νέμανιτς Σούμπιτς

Η **Έλενα Νεμάνια Σούμπιτς** (*[[σερβικά]] : Јелена Немањић Шубић*) ήταν Σέρβα πριγκίπισσα, κόρη του Στέφαν Ούρος Γ΄ και της Μαρίας Παλαιολογίνας δισεγγονής του Μιχαήλ Η'.

Ήταν ετεροθαλής αδελφή του αυτοκράτορα της Σερβίας Στέφαν Ούρος Δ΄ του λεγομένου Δουσάν. Ήταν παντρεμένη με τον κροάτη ευγενή Μλάντεν Γ΄ Σούμπιτς, πρίγκιπα του Μπριμπίρ και ηγεμόνα της περιοχής του κάστρου Κλις στην Δαλματία. Μετά το θάνατο του Μλάντεν, η Έλενα κυβέρνησε ως χήρα του στο Σκραντίν και το Κλις.

Το 1345 η μονή Κρκα αναφέρεται για πρώτη φορά ως κληροδότημα της πριγκίπισσας Έλενας.

## Πηγές
* Znamenite žene srpske zajednice - Srpsko narodno vijeće , στα κροατικά.

Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων - Νέμανιτς
Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής
Αθανάσιος Καραγκάνης

Ο **Αθανάσιος Καραγκάνης** (2 Νοεμβρίου 1896 - 17 Νοεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Πολυγύρου από το 1951 ως το 1967. Υπήρξε συνιδρυτής της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Χαλκιδικής.

## Βιογραφία
Σπούδασε χημικός και μετά το στρατό δίδαξε στο ημιγυμνάσιο Βάλτας και εν συνεχεία στη Θεσσαλονίκη, για να παραιτηθεί από καθηγητής τον Οκτώβριο του 1926, με σκοπό να πολιτευθεί.
Στις εκλογές του 1926 ήταν υποψήφιος με τη Δημοκρατική Ένωση, όμως δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς  συγκέντρωσε 146 ψήφους. Κατήλθε ως υποψήφιος ξανά στις εκλογές του 1946 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και πήρε 507 ψήφους χωρίς να εκλεγεί για μία ακόμη φορά.

Στις δημοτικές εκλογές του 1951 εξελέγη Δήμαρχος Πολυγύρου και επανεξελέγη το 1954, το 1959 και το 1964, υπηρετώντας συνεχώς επί 16 χρόνια, ως το 1967.

Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από το Ροταριανό Όμιλο Θεσσαλονίκης.

Απεβίωσε το 1988 έχοντας κάνει δωρεά τη διώροφη οικία του στο Δήμο, ώστε να ιδρυθεί το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Πολυγύρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Πολυγύρου
Τεοντόρα Νέμανιτς

Η **Τεοντόρα Νεμάνια** (*Теодора Немањић*, 1330 - μετά το 1381) από τον Οίκο των Νεμάνιτς ήταν δούκισσα του Κουμάνοβο ως σύζυγος του δούκα Ντέγιαν, ιδρυτή του Οίκου Ντεγιάνοβιτς. 

## Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Στέφανου Ούρου Γ΄ *Ντέτσαν(σκ)ι*, βασιλιά της Σερβίας και της Μαρίας Παλαιολογίνας, κόρης του Ιωάννη, εγγονού του Μιχαήλ Η΄. Ήταν ετεροθαλής αδελφή του Στεφάνου Ούρου Δ΄ *Δουσάν*, βασιλιά της Σερβίας. 

## Οικογένεια
Με τον δεσπότη Ντέγιαν είχε τρία παιδιά:
* τον Ιωάννη, δεσπότη. 
* τον Κωνσταντίνο δεσπότη, πατέρα της 
** Ελένης Δραγάση, συζύγου του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
* τη Θεοδώρα, παντρεύτηκε πρώτα τον Ζάρκο και μετά τον Γεώργιο Α΄ Μπάλσα πρίγκιπα της Ζέτας. 

Αργότερα έγινε μοναχή υιοθετώντας το όνομα "Ευδοκία" (Евдокија) και πέθανε στο μοναστήρι μετά το 1381.

## Πηγές
* Eudokia Angelina (Evdokija Anđel), Grand Princess of Serbia 1196-1198
* Cawley, Charles. Medieval Lands, Serbia

Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Οίκος Ντεγιάνοβιτς
Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1963-64

Την **περίοδο 1963-64** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Σπόρτινγκ Λισαβόνας κερδίζοντας σε διπλούς τελικούς τη ΜΤΚ Βουδαπέστης.

## Πρώτος γύρος

Πέρασαν χωρίς αγώνα: **[[Τότεναμ Χότσπερ]]** , **Motor Zwickau** , **[[Λίνφιλντ ΦΚ]]** 

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικοί

### Επαναληπτικός

## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1963-64

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1963-64
* 1963–64 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1964-65

Την **περίοδο 1964-65** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, η οποία νίκησε στο Γουέμπλεϊ τη Μόναχο 1860 με 2-0. Το τρόπαιο σήκωσε ο αρχηγός της, Μπόμπι Μουρ. 

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Παραπομπές


## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1964-65

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1964-65
* 1964–65 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1965-66

Την **περίοδο 1965-66** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Μπορούσια Ντόρτμουντ κερδίζοντας στον τελικό την Λίβερπουλ Φ.Κ. με 2-1 (Γλασκώβη, 5 Μαΐου). Ήταν η πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Κυπελλούχων στην οποία εφαρμόστηκε το εκτός έδρας γκολ.

## Η ελληνική συμμετοχή
Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε εις βάρος της κυπριακής Ομόνοιας (1-0 εκτός έδρας, 1-1 εντός), αλλά τον απέκλεισε η κάτοχος του τίτλου, Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (0-4, 2-2)  

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Παραπομπές


## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1965-66

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1965-66
* 1965–66 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Λαϊκή Αντίσταση

Η **Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία** ήταν συνεργασία αριστερών οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών με έμφαση στην εναντίωση στον ιμπεριαλισμό και την αντίσταση στην καπιταλιστική επίθεση. Η συνεργασία αυτή συγκροτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2013, σαν επιστέγασμα διαδικασιών που είχαν ξεκινήσει από τον Μάρτιο του 2012, με τη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία. Συμμετείχαν ως "εκκινούσες δυνάμεις" οι οργανώσεις ΚΚΕ (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ. Το ΚΚΕ (μ-λ) ανακοίνωσε την αποχώρησή του και την ουσιαστική διάλυση της Συνεργασίας τον Δεκέμβριο του 2020.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ακροαριστερά
Κατηγορία:Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1966-67

Την περίοδο 1966-1967, το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Μπάγερν Μονάχου κερδίζοντας την Ρέιντζερς Γλασκώβης με 1-0 στην παράταση, στον τελικό που διεξήχθη στις 31 Μαΐου του 1967 στη Νυρεμβέργη. Ήταν η πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Κυπελλούχων στην οποία εφαρμόστηκε το εκτός έδρας γκολ.

## Προκριματικός γύρος

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος αγώνας

## Προμητελικοί

## Ημιτελικοί

## Τελικός

## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1965-66

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1966-67
* 1966–67 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1967-68

Την **περίοδο 1967-1968** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν αφού στις 23 Μαΐου νίκησε στο Ρότερνταμ 2-0 το Αμβούργο ΣΦ.

Ο Παναθηναϊκός απογοήτευσε καθώς αποκλείστηκε από την Μπάγερν Μονάχου με 0-5 και 1-2.

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1967-68

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1967-68 – results, protocols
* 1967–68 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Ευάγγελος Κανόναρχος

Ο  **Ευάγγελος Κανόναρχος** του Παναγιώτη (και Κανονάρχος,  Θεσσαλονίκη, 1927 - 22 Δεκεμβρίου 1991) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Δωδεκανήσου από το 1974 ως το 1981.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του συνταγματάρχη Παναγιώτη Χατζημηνά-Κανονάρχου που καταγόταν από το χωριό Όθος της Καρπάθου, ο οποίος είχε καταφύγει στη συμπρωτεύουσα διωγμένος από τους Ιταλούς.  Ο Ευάγγελος σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Μετά τη Μεταπολίτευση στις εκλογές του 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής με την νεοσύστατη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη με 5.436 ψήφους. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 και υπηρέτησε στη Βουλή ως το 1981. Στη διάρκεια της θητείας του έγιναν αρκετά έργα στην επαρχία Καρπάθου-Κάσου, όπως η δρομολόγηση του οχηματαγωγού "Έλλη", ασφαλτοστρώσεις, διανοίξεις δρόμων, ηλεκτροφωτισμοί, ενώ έγιναν ενέργειες για να ολοκληρωθεί το αεροδρόμιο της Καρπάθου και να κατασκευαστεί άλλο στην Κάσο.

Μετά το θάνατό του (1991) ο Δήμος Καρπάθου αποφάσισε να δοθεί το όνομά του σε δρόμο του νησιού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Γιώργος Παλληκάρης

Ο **Γιώργος Παλληκάρης** (γεννημένος το 1946 στον Πειραιά) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Ήταν αθλητής του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης της Ελλάδας. Μάλιστα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 που διεξήχθησαν στο Μεξικό, όπου η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε την 14η θέση.

Ήταν μέλος του ρόστερ του τμήματος υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 1969 και 1971.

## Πηγές
* Το προφίλ του Γιώργου Παλληκάρη στο sports-reference.com

Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Ανδρέας Γούνας

Ο **Ανδρέας Γούνας** (γεννημένος στις 26 Αυγούστου 1957) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Ήταν αθλητής μεταξύ άλλων του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης της Ελλάδας. Μάλιστα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 (Μόσχα) και του 1984 (Λος Άντζελες), όπου η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε τη 10η και την 8η θέση αντίστοιχα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το προφίλ του Ανδρέα Γούνα στο sports-reference.com

Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1968-69

Την **περίοδο 1968-1969** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Σλόβαν Μπρατισλάβας κερδίζοντας στον τελικό την Μπαρτσελόνα. Ήταν η πρώτη φορά που ομάδα από το Ανατολικό μπλοκ κέρδισε τον τίτλο. Πολλές αποχωρήσεις ομάδων από την Ανατολική Ευρώπη στον πρώτο γύρο λόγω της εισβολής του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία, οδήγησε σε πολλές προκρίσεις στο δεύτερο γύρο χωρίς αγώνα.

Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε εις βάρος της ισλανδικής ΚΡ Ρέικιαβικ (2-0, 2-0), αλλά τον σταμάτησε η Ντανφέρμλιν Αθλέτικ. Έχασε 0-4 στη Σκωτία, στη ρεβάνς προηγήθηκε 3-0 στο 30', όμως δεν σημείωσε άλλο γκολ.

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Παραπομπές


## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1968-69

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1968-69
* 1968–69 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Ευάγγελος Κοσκινάς

Ο **Ευάγγελος Κοσκινάς** (γεννημένος στις 10 Μαϊου 1959) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης αλλά και της κολύμβησης. Ήταν αθλητής του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδος. Μάλιστα, ήταν μέλος της κολυμβητικής Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 οι οποίοι διεξήχθησαν στη Μόσχα. 

Ήταν μέλος του ρόστερ του τμήματος υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 1969, υπό τις οδηγίες του Μάκη Χαρίτου.

## Πηγές
* Το προφίλ του Ευάγγελου Κοσκινά στο sports-reference.com

Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Νίκος Καλούδης (υδατοσφαιριστής)

Ο **Νικόλαος Καλούδης** (γεννημένος το 1899) ήταν Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Ήταν αθλητής του Ολυμπιακού αλλά και της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης της Ελλάδας. Μάλιστα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 (Παρίσι), όπου και κατέκτησε τη δέκατη θέση.

Ήταν μέλος του ρόστερ του τμήματος υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού που κατέκτησε το πρώτο ελληνικό πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου το 1927, έχοντας ως συμπαίκτες τους Ιωάννη Παπαδάκη, Ανδρέα Αθανασιάνο, Εμμανουήλ και Νικόλαο Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτο, Χρ. Σιαδήμα, Ν. Κιβωτό και Κορδοπάτη.

## Πηγές
* Το προφίλ του Νικόλαου Καλούδη στο sports-reference.com

Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1969-70

μικρογραφία|Εναέρια άποψη από το γήπεδο Ernst-Happel στην Βιέννη όπου πραγματοποιήθηκε ο τελικός του Κυπέλλου Κυπελλούχων στις 29 Απριλίου 1970 μεταξύ της Μάντσεστερ Σίτι και της Γκόρνικ Ζάμπρζε.
Την **περίοδο 1969-70** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Μάντσεστερ Σίτι κερδίζοντας στον τελικό την Γκόρνικ Ζάμπρζε.

## Προκριματικός γύρος

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1969-70

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1969-70
* 1969–70 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1970-71

Την **περίοδο 1970-71** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Τσέλσι ΦΚ κερδίζοντας στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Τελικός και ο επαναληπτικός τελικός έγιναν στο Στάδιο Καραϊσκάκη στον Πειραιά.

## Προκριματικός γύρος

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικοί

## Τελικός

### Επαναληπτικός

## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1970-71

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κατηγορία:Αθλητισμός στον Πειραιά
Μιχαήλ Πετρίδης

Ο **Μιχαήλ Γ. Πετρίδης** (απεβίωσε στις 4 Απριλίου 1966) ήταν Έλληνας γιατρός και Δήμαρχος Ρόδου από το 1955 ως τον θάνατό του, το 1964.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γεωργίου Πετρίδη, Συμιακού στην καταγωγή. Για πρώτη φορά εξελέγη με ποσοστό 55,23% στις εκλογές που έγιναν στις 21 Νοεμβρίου 1954 με το συνδυασμό Ηνωμένη Ανεξάρτητος Παράταξις  που υποστηριζόταν  από το Γαβριήλ Χαρίτο και το βουλευτή Γιάννη Ζίγδη. Ανέλαβε δήμαρχος τον Ιανουάριο του 1955 και διαδέχθηκε το Φώτιο Φωταρά.

Ως δήμαρχος μερίμνησε για την τουριστική προβολή του νησιού και επέβαλε ενδυματολογικό κώδικα, με αποτέλεσμα ακόμα και οι μικροπωλητές να ντύνονται στα λευκά. Μετά το σεισμό του 1957 συνετέλεσε στην αποκατάσταση των ζημιών, με τη συνδρομή του αμερικανικού Ναυτικού. Κατασκεύασε επίσης το νεκροταφείο της Ρόδου. Από το Μάιο ως τον Ιούλιο του 1964 ο Πετρίδης τέθηκε σε αργία και επανήλθε στα καθήκοντά του τον Αύγουστο του 1964. Υπήρξε πολύ επικοινωνιακός, καθώς έπειτα από πρόσκλησή του ήρθαν στο νησί πολλές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων και ο στρατάρχης Τίτο της Γιουγκοσλαβίας.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχεδίαζε την ανακατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου με χορηγούς από την Αγγλία.

Πέθανε αδόκητα και εν ενεργεία τον Απρίλιο του 1966 και τον διαδέχθηκε προσωρινά ο υποδήμαρχος Ηλίας Ζαχαριάδης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ρόδου
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1971-72

Την **περίοδο 1971-72** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Ρέιντζερς Γλασκώβης κερδίζοντας στον τελικό την ΦΚ Ντιναμό Μόσχας.

## Προκριματικός γύρος

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

1Ο δεύτετος αγώνας τελείωσε 3-2 υπέρ της Σπόρτινγκ Λισαβόνας μετά από 90 λεπτά αγώνα και 4-3 μετά υπέρ της Σπόρτινγκ Λισαβόνας μετά την παράταση. Λανθασμένα ο διαιτητής υπέδειξε εκτέλεση πέναλτι στα οποία η Σπόρτινγκ κέρδισε με 3-0. Η UEFA αργότερα αποφάσισε ότι η Ρέιντζερς Γλασκώβης είχε κερδίσει λόγω εκτός έδρας γκολ.

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1971-72
* Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1971-1972

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1971-72
* 1971–72 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1972-73

Την **περίοδο 1972-73** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν κερδίζοντας στον τελικό την Λιντς Γιουνάιτεντ, στο Εθνικό Καυτανζόγλειο Στάδιο στη Θεσσαλονίκη.

Η κάτοχος του τροπαίου Ρέιντζερς Γλασκώβης ήταν επιλέξιμη να συμμετάσχει στη διοργάνωση, αλλά απαγορεύτηκε η συμμετοχή της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση την περίοδο 1972-73 λόγω βίαιης συμπεριφοράς στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1971-72.

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Παραπομπές


## Δείτε ακόμη
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1972-73
* Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1972-1973

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1972-73
* 1972–73 Cup Winners Cup 

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Too Weird to Live, Too Rare to Die!

Το ***Too Weird to Live, Too Rare to Die!*** είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ από το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Panic! at the Disco. Κυκλοφόρησε στις 8 Οκτωβρίου του 2013 από την Decaydance και την  Fueled by Ramen. Είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας ως τρίο. Παραγωγός ήταν ο Butch Walker και είναι το πρώτο άλμπουμ με τον μπασίστα Dallon Weekes, ο οποίος εντάχθηκε αρχικά στη μπάντα το 2009, σε ρόλο περιοδεύοντα μπασίστα μετά την αποχώρηση του Jon Walker. 

To άλμπουμ έχει χαρακτηριστεί ως "δίσκος για πάρτι" από τον Brendon Urie. Από το άλμπουμ βγήκαν 3 singles, το "Miss Jackson", το "This Is Gospel", "Girls/Girls/Boys", και το "Nicotine". Η συνολική αισθητική του άλμπουμ επηρεάζεται από τη χορευτική μουσική, την ηλεκτρονική μουσική και το χιπ χοπ. 

Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο δύο του Billboard 200, δίνοντας στο συγκρότημα το δεύτερο νούμερο 2 της σταδιοδρομίας τους.

## Λίστα τραγουδιών

## Συντελεστές
*Brendon Urie - φωνή, κιθάρα, συνθεσάιζερ κιθάρας, πιάνο, αρμόνιο, συνθεσάιζερ, ντραμς
*Spencer Smith - ντραμς, κρουστά
*Dallon Weekes - μπάσο, κιθάρα, αρμόνιο, συνθεσάιζερ, baritone guitar
*Rob Mathes - διευθέτηση εγχόρδων, μουσική διεύθυνση
*Lauren Pritchard - φωνή στο "Miss Jackson"
*Julian Leaper - concertmaster
*Emlyn Singleton - βιολί
*Peter Lale - βιόλα
*Dave Daniels - τσέλο
*Butch Walker - παραγωγός, κιθάρα, φωνητικά
*Jake Sinclair - μηχανικός, μίξινγκ
*Todd Stopera - βοηθός μηχανικός
*Amir Salem - επιπλέον μηχανικός
*Jonathan Allen - ηχογράφηση εγχόρδων
*Chris Barrett - βοηθός ηχογράφησης εγχόρδων
*Ted Jensen - mastering
*Alex R. Kirzhner - καλλιτεχνική διεύθυνση, φωτογραφία και σχέδιο 
*Panic! at the Disco - καλλιτεχνική διεύθυνση
*Chris Phelps - επιπλέον φωτογραφία
*Anthony Franco - styling

## Θέσεις στα τσάρτς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Κατηγορία:Δισκογραφία των Panic! at the Disco
Σάββας Παυλίδης

Ο **Σάββας Παυλίδης** (πέθανε στις 29 Ιουλίου 1933) ήταν Έλληνας δικηγόρος. Υπήρξε ο πρώτος εκλεγμένος Δήμαρχος Ρόδου με βραχύβια θητεία, από το 1912 ως το 1913. Ήταν γνωστός και ως "Σάββας Εφέντης".

## Βιογραφία
Κέρδισε τις πρώτες δημοτικές εκλογές που έγιναν το Μάρτιο του 1911. Έγινε έτσι ο πρώτος αιρετός Δήμαρχος Ρόδου. Παύτηκε από τους Ιταλούς το 1913. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου.

Πέθανε σε μεγάλη ηλικία από ανακοπή καρδιάς στην Αθήνα, τον Ιούλιο του 1933 (νοσηλευόταν στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός"). Το Κοινοτικό Συμβούλιο εξέδωσε ψήφισμα στις 29 Ιουλίου και διέκοψε σε ένδειξη πένθους τις συνεδριάσεις του επί 8 ημέρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Ρόδου
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1973-74

Την **περίοδο 1973-74** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η 1. ΦΚ Μαγδεμβούργο κερδίζοντας στον τελικό την ΑΚ Μίλαν. Ήταν η μόνη νίκη ομάδας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

## Πρώτος γύρος

## Δεύτερος γύρος

## Προημιτελικά

## Ημιτελικά

## Τελικός

## Δείτε ακόμη
*Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1973-74
*Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1973-1974

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1973-74
*  1973–74 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1974-75

Την **περίοδο 1974-75** το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΦΚ Ντιναμό Κιέβου κερδίζοντας στον τελικό την Φερεντσβάρος.

## Πρώτος γύρος

 
 

|}

Η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου αποσύρθηκε λόγω της πολιτικής κατάστασης στην Κύπρο.

## Δεύτερος γύρος

|}

## Προημιτελικά

|}

## Ημιτελικά

|}

## Τελικός

## Δείτε ακόμη
*Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1974-75
*Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1974–75

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
* [Τα αποτελέσματα στη σελίδα [Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation] ]
*  Cup Winners Cup Seasons 1974-75
*  1974–75 Cup Winners Cup

Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας

Η **Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας** ονομαζόταν το κράτος που ιδρύθηκε μετά την Ικαριακή Επανάσταση της 17ης Ιουλίου 1912 και περιελάμβανε την Ικαρία και τους Φούρνους. Το κράτος κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό στις 4/17 Νοεμβρίου 1912 και ενώθηκε με την Ελλάδα στις 24 Ιουνίου/7 Ιουλίου 1913. Πρόεδρος της Ελευθέρας Πολιτείας Ικαρίας ήταν ο ιατρός Ιωάννης Μαλαχίας, ο οποίος ήταν και ο ηγέτης των εξεγερμένων.

## Ικαριακή Επανάσταση του 1912
Το νησί της Ικαρίας ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1521. Αφού η Ιταλία είχε κατακτήσει τα Δωδεκάνησα κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού Πολέμου τον Απρίλιο του 1912, η πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού του νησιού φοβόταν ότι θα ενσωματωθούν και αυτοί στην ιταλική αποικιακή αυτοκρατορία. Προκειμένου να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη, στις 17/30 Ιουλίου 1912 οι εξεγερμένοι κάτοικοι συνέλαβαν την τουρκική φρουρά των 30 ανδρών και κήρυξαν την Ελεύθερη Πολιτεία της Ικαρίας την επόμενη μέρα.

Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία είχε ενημερωθεί για τις προθέσεις των νησιωτών, αρνήθηκε να συμπεριλάβει αμέσως το νησί στην ελληνική επικράτεια, επειδή δεν ένιωθε αρκετά ισχυρή για πιθανή στρατιωτική αντιπαράθεση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

## Διοίκηση
Την διοίκηση του νέου μικρού κράτους της Ικαρίας ανέλαβε εννεαμελής προσωρινή κυβέρνηση με πρόεδρο τον Ιωάννη Μαλαχία. Το ζήτημα εάν θα πρέπει να γίνει πρωτεύουσα ο Άγιος Κήρυκος ή ο Εύδηλος οδήγησε σχεδόν σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Ικαριωτών.

Στις 14/27 Αυγούστου 1912 οι Φούρνοι προσχώρησαν στην Ελεύθερη Πολιτεία. 

## Διάλυση
Ελληνικά στρατεύματα κατέλαβαν τα νησιά κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο στις 4/17 Νοεμβρίου 1912, τερματίζοντας έτσι την ανεξαρτησία της Ελευθέρας Πολιτείας. Η επίσημη προσάρτηση στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου/ 7 Ιουλίου 1913, αφού η Ελλάδα μπόρεσε να διεκδικήσει την αξίωσή της στα νησιά με βρετανική βοήθεια στο Συνέδριο του Λονδίνου.

Κατά την ολιγόμηνη περίοδο της ανεξαρτησίας της, η Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας χρησιμοποίησε δική της σημαία και εθνικό ύμνο και λειτούργησε και μια ταχυδρομική υπηρεσία, από την οποία εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1912 μια σειρά γραμματοσήμων που αποτελείται από οκτώ αξίες.

## Πηγές
* Anthony J. Papalas: *Rebels and Radicals. Icaria 1600-2000*. Bolchazy-Carducci, Wauconda IL 2005, ISBN 0-86516-606-4.
* Ioannis Zelepos: *Die Insel Ikaria vom Juli bis November 1912. Der Aufstand gegen die osmanische Herrschaft und der „Freistaat Ikaria“ bis zur Vereinigung mit Griechenland*. In: Ioannis Vassis, Günther S. Herich, Diether R. Reinsch (Hrsg.): *Lesarten. Festschrift für Athanasios Kambylis zum 70. Geburtstag*. de Gruyter, Berlin u.&nbsp;a. 1998, ISBN 3-11-015894-9, S. 338–350.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  (PDF; 4,3 MB) «*Καθημερινή*», 21 Ιουνίου 1998, σελ. 21 κ.ε.
* Flag of independent Icaria 
* worldstatesmen.org

Κατηγορία:Ιστορία της Ικαρίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Συριακές προεδρικές εκλογές (2014)

Ο Μπασάρ αλ Άσαντ επανεξελέγη πρόεδρος στις **εκλογές** που διεξήχθησαν στη **[[Συρία]]** στις 3 Ιουνίου 2014, με ποσοστό 92%. Ορκίστηκε πρόεδρος για τρίτη θητεία στις 16 Ιουλίου 2014.

## Πλαίσιο
Ως αποτέλεσμα του εμφυλίου πολέμου, η Συρία έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό προσφύγων στον κόσμο και η ψηφοφορία για τους πρόσφυγες σε συγκεκριμένες χώρες ξεκίνησε στις κατά τόπους συριακές πρεσβείες αρκετές ημέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες στην ίδια τη Συρία. Ορισμένες ομάδες της αντιπολίτευσης εντός και εκτός Συρίας δεν πήραν μέρος στις εκλογές. Επίσης, η ψηφοφορία δεν διεξήχθη σε αρκετές ανταρτοκρατούμενες περιοχές.

### Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2014 προεδρικες
Κατηγορία:Εκλογές του 2014