Ιωδαιθάνιο

Το **ιωδαιθάνιο** είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και ιώδιο, με μοριακό τύπο **[[C2H5I|C<sub>2</sub>H<sub>5</sub>I]]** και σύντομο συντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>Ι**. Συντομογραφικά συμβολίζεται με τα σύμβολα **EtI** και **Halon 20001**. Ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκυλαλογονιδίων, καθώς και στην κατηγορία των οργανιωδιούχων ενώσεων. Το χημικά καθαρό ιωδαιθάνιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25&nbsp;°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο, πτητικό και εύφλεκτο υγρό, με αιθέρια οσμή, ελάχιστα διαλυτό στο νερό. Έχει ιξώδες 0,556 mPa·s. Παράγεται (συνήθως) με θέρμανση αιθανόλης μαζί με ιώδιο και φωσφόρο Όταν, όμως, το ιωδαιθάνιο έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα, ιδιαίτερα υπό την επίδραση φωτός, καθώς επίσης και με την παραμονή διαλύματός του σε νερό, αποσυνθέτεται παράγοντας μια κίτρινη ή κοκκινωπή χροιά, που οφείλεται στο διαλυμένο παραγόμενο (στοιχειακό) ιώδιο. Μπορεί επίσης να παραχθεί με αντίδραση αιθανόλης και υδροϊωδικό οξύ, απομακρύνοντας με απόσταξη το έτσι παραγόμενο ιωδαιθάνιο. Αν χρειάζεται να αποθηκευθεί το ιωδαιθάνιο, αυτό γίνεται με την προσθήκη σκόνης (μεταλλικού) χαλκού, αργύρου και αιθανόλης, για να αποφευχθεί η γρήγορη αποσύνθεσή του (ιωδαιθανίου), αλλά ακόμη και με αυτήν τη μέθοδο τα δείγματα ιωδαιθανίου δεν κρατούν για περισσότερο από ένα έτος από την παραγωγή τους. Επειδή τα ιωδιούχα ιόντα (I-) είναι μια καλή «αποχωρούσα ομάδα», το ιωδαιθάνιο είναι άριστο αιθυλιωτικό μέσο. Χρησιμοποιήθηκε, ακόμη, για την παραγωγή ελεύθερων ριζών υδρογόνου.

## Ονοματολογία

Η ονομασία «ιωδαιθάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «αιθ-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «ιωδο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου ιωδίου ανά μόριο της ένωσης.

## Μοριακή δομή





## Παραγωγή

### Φωτοχημική ιωδίωση

Με φωτοχημική ιωδίωση αιθανίου:

\mathrm{CH_3CH_3 + I_2 \xrightarrow[\triangle]{UV} CH_3CH_2I + HI} 

* Ακολουθεί το συνηθισμένο μηχανισμό φωτοχημικής αλογόνωσης αλκανίων. Παράγονται και πολυϊωδοπαράγωγα. Η συγκέντρωση των τελευταίων περιορίζεται με χρήση περίσσειας αιθανίου.
* Γίνεται με πολύ αργό ρυθμό και ευνοείται περισσότερο από τη θερμότητα και όχι τόσο από την υπεριώδη ακτινοβολία).

### Υποκατάσταση υδροξυλίου από ιώδιο

1. Με επίδραση υδροϊωδίου (HBr) σε αιθανόλη (CH3CH2OH):

\mathrm{CH_3CH_2OH + HI \xrightarrow{} CH_3CH_2I + H_2O} 

* Συνήθως το υδροϊώδιο παρασκευάζεται επιτόπου (*«in citu»*) με την αντίδραση:


\mathrm{2KI + H_2SO_4 \xrightarrow{} K_2SO_4 + 2HI}



2. Η υποκατάσταση του OH από I στη μεθανόλη μπορεί να γίνει και με ιωδιωτικά μέσα:
Με τριιωδιούχο φωσφόρο (PI3):


\mathrm{3CH_3CH_2OH + PI_3 \xrightarrow{} 3CH_3CH_2I + H_3PO_3}


* Συνήθως ο τριιωδιούχος φωσφόρος παράγεται επίσης *in citu*, με επίδραση ιωδίου σε ερυθρό φωσφόρο, διαλυμένα στην αιθανόλη με την οποία αντιδρά ο παραγώμενος τριιωδιούχος φωσφόρος.

### Υποκατάσταση άλλου αλογόνου από ιώδιο

Με επίδραση ιωδιούχου καλίου (KI) σε αιθυλαλογονίδιο (CH3CH2X, όπου X εδώ F, Cl, Br):


\mathrm{CH_3CH_2X + KI \xrightarrow{} CH_3CH_2I + KX}



### Προσθήκη υδροϊωδίου σε αιθένιο

Με προσθήκη υδροϊωδίου σε αιθένιο παράγεται αιθυλιωδίδιο:

\mathrm{
CH_2=CH_2 + HI \xrightarrow{} CH_3CH_2I
}


## Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

### Αντιδράσεις υποκατάστασης

* Οι αντιδράσεις είναι πιο γρήγορες σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αλκυλαλογονίδια των άλλων αλογόνων.

#### Υποκατάσταση από υδροξύλιο

Κατά την υδρόλυσή του με εναιώρημα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) σχηματίζεται αιθανόλη (CH3CH2OH):

\mathrm{CH_3CH_2I + AgOH \xrightarrow{} CH_3CH_2OH + AgI \downarrow} 


#### Παραγωγή από αλκοξύλιο

Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει αιθυλαλκυλαιθέρα (CH3CH2OR):

\mathrm{CH_3CH_2I + RONa \xrightarrow{} CH_3CH_2OR + NaI} 


#### Υποκατάσταση από αλκινύλιο

Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει 3-αλκίνιο (RC≡CCH2CH3). Π.χ.:

\mathrm{CH_3CH_2I + RC \equiv CNa \xrightarrow{} RC \equiv CCH_2CH_3 + NaI} 


#### Υποκατάσταση από ακύλιο

Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει καρβοξυλικό αιθυλεστέρα (RCOOCH2CH3):

\mathrm{CH_3CH_2I + RCOONa \xrightarrow{} RCOOCH_2CH_3 + NaI} 


#### Υποκατάσταση από κυάνιο

Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) σχηματίζει προπανονιτρίλιο (CH3CH2CN):

\mathrm{CH_3CH_2I + NaCN \xrightarrow{} CH_3CH_2CN + NaI} 


#### Υποκατάσταση από αλκύλιο

Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλκάνιο:

\mathrm{CH_3CH_2I + RLi \xrightarrow{} RCH_2CH_3 + LiI} 


#### Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο

Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει αιθανοθειόλη (CH3CH2SH):

\mathrm{CH_3CH_2I + NaSH \xrightarrow{} CH_3CH_2SH + NaI} 


#### Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο

Με θειολικό νάτριο (RSNa) σχηματίζει αιθυλαλκυλοθειαιθέρα (RSCH2CH3):

\mathrm{CH_3CH_2I + RSNa \xrightarrow{} RSCH_2CH_3 + NaI} 


#### Υποκατάσταση από φθόριο

Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε αιθυλιωδίδιο (CH3CH2I) παράγεται φθοραιθάνιο:

\mathrm{2CH_3CH_2I + Hg_2F_2 \xrightarrow{} 2CH_3CH_2F + Hg_2I_2 \downarrow} 


#### Υποκατάσταση από αμινομάδα

Με αμμωνία (NH3) σχηματίζει αιθαναμίνη (CH3CH2NH2):

\mathrm{CH_3CH_2I + NH_3 \xrightarrow{} CH_3CH_2NH_2 + HI} 


#### Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα

Με πρωυτοταγείς αμίνες (RNH2) σχηματίζει αλκυλαιθυλαμίνη (RNHCH2CH3):

\mathrm{CH_3CH_2I + RNH_2 \xrightarrow{} RNHCH_2CH_3 + HI} 


#### Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα

Με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR) σχηματίζει διαλκυλαιθυλαμίνη [R'N(CH2CH3)R]:

\mathrm{CH_3CH_2I + R\acute{}\;NHR \xrightarrow{} R\acute{}\;N(CH_2CH_3)R + HI} 


#### Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα

Με τριτοταγείς αμίνες [R'N(R)R"] σχηματίζει ιωδιούχο τριαλκυλαιθυλαμμώνιο {[R'N(CH2CH3)(R)R"]I}:

\mathrm{CH_3CH_2I + R\acute{}\;N(R)R\acute{}\;\acute{}\; \xrightarrow{} [R\acute{}\;N(CH_2CH_3)(R)R\acute{}\;\acute{}\;]I} 


#### Υποκατάσταση από φωσφύλιο

Με φωσφίνη σχηματίζει αιθανοφωσφαμίνη:

\mathrm{CH_3CH_2I + PH_3 \xrightarrow{} CH_3CH_2PH_2 + HI} 


#### Υποκατάσταση από νιτροομάδα

Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) σχηματίζει νιτραιθάνιο (CH3CH2NO2):

\mathrm{CH_3CH_2I + AgNO_2 \xrightarrow{} CH_3CH_2NO_2 + AgI \downarrow} 


#### Υποκατάσταση από φαινύλιο

Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται αιθυλοβενζόλιο:

\mathrm{PhH + CH_3CH_2I \xrightarrow{AlCl_3} PhCH_2CH_3 + HI}



### Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων

1. Με λίθιο (Li). Παράγεται αιθυλολίθιο:


\mathrm{CH_3CH_2I + 2Li \xrightarrow[-10^oC] CH_3CH_2I + LiI}


2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard):


\mathrm{CH_3CH_2I + Mg \xrightarrow CH_3CH_2MgI}



### Αναγωγή

1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται αιθάνιο:


\mathrm{4CH_3CH_2I + LiAlH_4 \xrightarrow{} 4CH_3CH_3 + LiI + AlCl_3}


2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται αιθάνιο:


\mathrm{CH_3CH_2I + Zn + HCl \xrightarrow{} CH_3CH_3 + ZnICl}


3. Με υδροϊώδιο (HI):


\mathrm{CH_3CH_2I + HI \xrightarrow{} CH_3CH_3 + I_2}


4. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται αιθάνιο:


\mathrm{CH_3CH_2I + SiH_4 \xrightarrow{BF_3} CH_3CH_3 + SiH_3I}


5. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ.:

\mathrm{CH_3CH_2I + RSnH_3 \xrightarrow{} CH_3CH_3 + RSnH_2I} 


### Αντιδράσεις προσθήκης

1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 1-ιωδοβουτάνιο (CH3CH2CH2CH2I):


\mathrm{CH_3CH_2I + CH_2=CH_2 \xrightarrow{} CH_3CH_2CH_2CH_2I}


2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1-ιωδο-1-βουτένιο (CH3CH2CH=CHI):


\mathrm{CH_3CH_2I + HC \equiv CH \xrightarrow{} CH_3CH_2CH=CH_2I}


3. Η αντίδραση του ιωδαιθανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ:


\mathrm{RCH=CHCH=CH_2 + CH_3CH_2I \xrightarrow{} RCH_2ICH=CHCH_2CH_2CH_3} 
 (1,4-προσθήκη)


\mathrm{RCH=CHCH=CH_2 + CH_3CH_2I \xrightarrow{} RCH=CHCHICH_2CH_2CH_3} 
 (1,2-προσθήκη)


\mathrm{RCH=CHCH=CH_2 + CH_3CH_2I \xrightarrow{} \frac{1}{2} RCHICH(CH_2CH_3)CH=H_2 + \frac{1}{2} RCH(CH_2CH_3)CHICH=CH_2} 
 (3,4-προσθήκη)


4. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 1-ιωδοπεντάνιο:

40px|κυκλοπροπάνιο  \mathrm{+ CH_3CH_2I \xrightarrow{} CH_3CH_2CH_2CH_2CH_2I} 

5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει αιθοξυ-2-ιωδαιθάνιο:

30 px  \mathrm{+ CH_3CH_2I \xrightarrow{} ICH_2CH_2OCH_2CH_3} 


### Αντίδραση απόσπασης

Με απόσπαση υδροβρωμίου (HI) από αιθυλιωδίδιο παράγεται αιθένιο:

\mathrm{CH_3CH_2I + NaOH \xrightarrow[\triangle]{ROH} CH_2=CH_2 + NaI + H_2O }


### Παρεμβολή καρβενίων

* Τα καρβένια (π.χ. [:CH2]) μπορούν παρεμβληθούν στους δεσμούς C-H. Π.χ. έχουμε:

\mathrm{CH_3CH_2I + CH_2N_2 \xrightarrow{hv} \frac{3}{5} CH_3CH_2CH_2I + \frac{2}{5} CH_3CHICH_3 + N_2\uparrow}


* Η αντίδραση είναι ελάχιστα εκλεκτική και αυτό σημαίνει ότι κατά προσέγγιση έχουμε:
:1. Παρεμβολή στους τρεις (3) δεσμούς CH2-H. Παράγεται 1-ιωδοπροπάνιο.
:2. Παρεμβολή στους δυο (2) δεσμούς CH-H: Παράγεται 2-ιωδοπροπάνιο.

Προκύπτει επομένως μείγμα 1-ιωδοπροπάνιου ~60% και 2-ιωδοπροπάνιου ~40%.

## Εφαρμογές

Το ιωδαιθάνιο χρησιμοποιήθηκε ως βαρύ υγρό για αναλύσεις ορυκτών και στην οργανική σύνθεση.

## Υγεία και ασφάλεια

Οι ατμοί του ιωδαιθανίου σε συνδυασμό με αέρα και θέρμανση πάνω από την ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξής του, σχηματίζει εκρηκτικά μείγματα.

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροχημικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985

Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις ιωδίου
Κατηγορία:Αλαιθάνια
Κατηγορία:C2