open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξανδρος Διάκος

Ο υπολοχαγός **Αλέξανδρος Διάκος** (1911 - 1 Νοεμβρίου 1940) ήταν ο πρώτος Έλληνας αξιωματικός του Στρατού Ξηράς που έπεσε μαχόμενος στο Ελληνοαλβανικό μέτωπο, και συγκεκριμένα έπεσε στα χέρια του στρατιώτη Μιχάλη Μαλαμά την 1η Νοεμβρίου 1940 στην Πίνδο στην τοποθεσία Τσούκα Φούρκας. Η προτομή του αξιωματικού βρίσκεται στην είσοδο της Σαμαρίνας και κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου κατατίθεται στεφάνι για τη μνήμη του όπως επίσης και στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία Φούρκας όπου κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου κατά τους εορτασμούς για τη Γυναίκα της Πίνδου γίνεται στέψη προτομών του Σ/χη Κωνσταντίνου Δαβάκη και Υ/γου Αλεξάνδρου Διάκου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χάλκη στα Δωδεκάνησα, ένα νησί κοντά στη Ρόδο, το 1911, που τότε ήταν υπό Ιταλική κατοχή, αλλά είχε καταγωγή από τη Μάνη. Υπήρξε μαθητής του Βενετόκλειου Γυμνασίου Ρόδου και ποδοσφαιριστής του Δωριέα απο το έτος 1926. Ο Αλέξανδρος Διάκος αγωνιζόταν στην επίθεση. Στα 1921 εντάσσεται στη Ρόδο στην πρώτη Ελληνική προσκοπική ομάδα της Δωδεκανήσου που ίδρυσε μυστικά από τις αρχές ο δικηγόρος Γ. Γεωργιάδης και συμμετείχε ενεργά. Η προσκοπική ομάδα διαλύθηκε αργότερα από τους Ιταλούς για την εθνική της δράση. Το 1929 φεύγει στην Αθήνα και φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων μέχρι το 1934 που αποφοίτησε και εντάχτηκε στον Ελληνικό στρατό. 

Σύμφωνα με την αναφορά του Ταγματάρχη Καραβιά ο λόχος δέχτηκε επίθεση από πολλαπλάσιες Ιταλικές δυνάμεις Αλπινιστών ο Διάκος στεκόταν όρθιος κραυγάζοντας και δίνοντας εντολές για να εμψυχώσει τους στρατιώτες του, κατάφερε να ανασυντάξει τον λόχο του και να αντεπιτεθεί στους Ιταλούς κάνοντας έφοδο, για την ανακατάληψη του υψώματος, και μπαίνοντας πρώτος στη μάχη, ριπή πολυβόλου τον φόνευσε. Στο σημείο που έγινε η μάχη έχει στηθεί ανδριάντας του.

## Πηγές
**Ιστορία του Ελληνο-ιταλικού Πολέμου* ,Στρατηγού Αλεξάνδρου Εδιπίδου.
*Εφημερίδα Καθημερινή, φύλλο Κυριακής 21 Νοεμβρίου 1999
**28η Οκτωβρίου 1940 - Αφιέρωμα*, Νίκος Νικολάου - Αντώνης Αγγελής
*Ελληνικός Προσκοπισμός 1910-1935, Νίκος Κουρκουρής, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Χάλκη (Ελλάδα)
Σημαία της Σιέρα Λεόνε

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 111110.svg|23px Λόγος σημαίας 2:3]]
Η **[[σημαία]] της [[Σιέρα Λεόνε]]** υψώθηκε επίσημα στις 27 Απριλίου 1961. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας είναι τρίχρωμη σημαία που αποτελείται από τρεις οριζόντιες ισοπλατείς λωρίδες, από πάνω προς τα κάτω: πράσινη, άσπρη και μπλε, ακολουθώντας το τρίχρωμο μοτίβο που ακολουθείται και από άλλες σημαίες αφρικανικών χωρών. Το πράσινο συμβολίζει τη γεωργία, τα βουνά και τους φυσικούς πόρους, ενώ το γαλάζιο εκπροσωπεί την ελπίδα ότι το εθνικό λιμάνι της Φριτάουν θα συνεισφέρει για την ειρήνη στον κόσμο. Το λευκό είναι σύμβολο ενότητας και δικαιοσύνης.

## Παραπομπές


Σιερα Λεονε
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σιέρα Λεόνε
Εθνόσημο της Σιέρα Λεόνε

thumb|200px|Το εθνόσημο της Σιέρα Λεόνε.
Το εθνόσημο της Σιέρα Λεόνε (μαζί με τη σημαία), δημιουργήθηκε το 1960. Ο θυρεός των όπλων απεικονίζει ένα λιοντάρι κάτω από ζιγκ ζαγκ σύνορα, εκπροσωπώντας τα Όρη του Λιονταριού, από τα οποία η χώρα έλαβε την ονομασία της. Υπάρχουν επίσης στο εθνόσημο οι πυρσοί που συμβολίζουν την εκπαίδευση και την πρόοδο. Στη βάση είναι κυματιστές μπάρες που απεικονίζουν τη θάλασσα. Το θυρεό στηρίζουν λιοντάρια, ίδια με το αποικιακό σύμβολο. Τα τρία κύρια χρώματα του θυρεού (λευκό, πράσινο και μπλε) χρησιμοποιούνται και στη σημαία της χώρας. . Το πράσινο συμβολίζει τη γεωργία, τα βουνά και τους φυσικούς πόρους, ενώ το γαλάζιο εκπροσωπεί την ελπίδα ότι το εθνικό λιμάνι της Φριτάουν θα συνεισφέρει για την ειρήνη στον κόσμο. Το λευκό είναι σύμβολο ενότητας και δικαιοσύνης. Στο κάτω μέρος του θυρεού, υπάρχει το εθνικό ρητό της χώρας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του Κόσμου

Σιερα Λεονε
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σιέρα Λεόνε
Κατάλογος δημάρχων Κατερίνης

thumb|280px|Το κτήριο του Δημαρχείου της Κατερίνης
Παρατίθεται ένας κατάλογος με τους κοινοτάρχες και δημάρχους της Κατερίνης από την απελευθέρωση της πόλης, στις 16 Οκτωβρίου 1912 μέχρι σήμερα. Από το 1918 ως το 1929 η Κατερίνη ήταν Κοινότητα. Ο πρώτος δήμαρχος ήταν ο Τούρκος Μουχαρέμ Ρουστέμ και τον διαδέχθηκε ο Έλληνας Βασίλειος Κυργιάνης. Πολλοί από τους διατελέσαντες δημάρχους χρημάτισαν αργότερα και βουλευτές, όπως ο Γεώργιος Παπαπαράσχος, ο Δημήτριος Δημάδης, ο Αθανάσιος Βασιλειάδης , ο Δημήτριος Βακάλης, ο Θεόφιλος Καμπερίδης και ο Ιωάννης Αμοιρίδης. Οι Δήμαρχοι Αιμίλιος Ξανθόπουλος και Πλάτων Ρωσσέτος εκτελέστηκαν κατά την περίοδο της Κατοχής. Μακροβιότερος σε θητεία (2007-2019) δήμαρχος ήταν ο Σάββας Χιονίδης. Ο επιχειρηματίας Ιωάννης Ντούμος είναι σημερινός δήμαρχος από το 2024.

## Δήμαρχοι Κατερίνης
### Δήμαρχοι Κατερίνης (1912-1918)

### Πρόεδροι Κοινότητας Κατερίνης (1918-1929)

### Δήμαρχοι Κατερίνης 1929-σήμερα

## Παραπομπές


## Πηγές
*
* 

Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατερίνης
κατερινης
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε

Ο **Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε** (, 7 Μαΐου 1956) είναι  Ολλανδός πολιτικός της Χριστιανοδημοκρατικής Έκκλησης της Ολλανδίας. Ηγήθηκε τεσσάρων κυβερνητικών σχηματισμών ως Πρωθυπουργός της Ολλανδίας, οι οποίοι κατέρρευσαν όλοι πρόωρα. Στις 9 Ιουνίου 2010 παραιτήθηκε από το κόμμα και τη θέση του στην κυβέρνηση, λαμβάνοντας πλήρη πολιτική ευθύνη για την εκλογική ήττα του CDA στις Ολλανδικές Εκλογές, με 20 έδρες.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1956. Έγινε μέλος του Κοινοβουλίου το 1998, όταν το κόμμα του, CDA, ήταν στην Αντιπολίτευση. Κέρδισε τις εκλογές του Μαΐου του 2002 και έγινε Πρωθυπουργός στις 22 Ιουλίου 2002, διαδεχόμενος τον Βιμ Κοκ. Ανέλαβε την προεδρία της ΕΕ για το δεύτερο εξάμηνο του 2004. Παραιτήθηκε εξαιτίας σκανδάλου, στις αρχές Ιουλίου του 2006, επανήλθε όμως μετά τη νίκη του στις εκλογές της 22 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Καταλαμβάνοντας μόλις 41 από τις 150 έδρες της Βουλής, οι Χριστιανοδημοκράτες (CDA) του πρωθυπουργού Γιάν Πέτερ Μπαλκενέντε είχαν σημαντική μείωση δυνάμεων, όπως και οι αντίπαλοί τους, Εργατικοί (PvdA). Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, οι 41 έδρες που κατέλαβαν οι Χριστιανοδημοκράτες σημαίνουν ότι η κοινοβουλευτική τους δύναμη μειώθηκε σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές (44 έδρες).

Ο τέταρτος κυβερνητικός σχηματισμός του οποίου ηγήθηκε, κατέρρευσε στις 20 Φεβρουαρίου, μετά από διαφωνίες ανάμεσα στους Χριστιανοδημοκράτες του CDA και τους Σοσιαλδημοκράτες σχετικά με την παράταση της ολλανδικής αποστολής στο Αφγανιστάν. Μία ημέρα μετά δήλωσε ότι ανέμενε πώς τα ολλανδικά στρατεύματα θα επιστρέψουν από το Αφγανιστάν σύμφωνα με το πρόγραμμα..

Είναι παντρεμένος με την Μπιάνκα και έχει μία κόρη.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία της Ολλανδίας ο Μαρκ Ρούτε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ολλανδίας
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Αιμίλιος Ξανθόπουλος

Ο **Αιμίλιος Ξανθόπουλος** (1903-1943) ήταν δήμαρχος της Κατερίνης από το 1933 μέχρι το 1937. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του δημάρχου ο Πλάτων Ρωσσέτος (εκλεγμένος δήμαρχος που απολύθηκε από τον Μεταξά).

## Βιογραφία
### Οικογένεια και καταγωγή
Γεννήθηκε στη Φάτσα, γιος του Χαράλαμπου και της Σοφίας και έκανε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γυμνάσιο του Γαλατά, στην Κωνσταντινούπολη. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κατερίνη το 1923. Υπηρέτησε ως υπάλληλος του εποικισμού ως το 1929. Ο Αιμίλιος παντρεύτηκε την Βάσω Σουρβανή και απέκτησαν έναν γιο, τον Αριστοτέλη (Άρη) Ξανθόπουλο, που μετά από 10ετή διαμονή στον Καναδά επέστρεψε στην Ελλάδα, έγινε διευθυντής φροντιστηρίου ξένων γλωσσών στην Κατερίνη και τη Σοφία Μεϊμάρη, η οποία εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στον Καναδά.

## Δημοσιογραφία
Στη δεκαετία του 1930 μαζί με τον πρωτεργάτη της δημοσιογραφίας στην Πιερία, Σάββα Κανταρτζή, εξέδωσε την "Ηχώ των Πιερίων" πρώτη εφημερίδα στην Πιερία. 

### Δημαρχία
Ο Αιμίλιος Ξανθόπουλος εξελέγη Δήμαρχος Κατερίνης το 1933 και υπηρέτησε ως το 1937.

### Θάνατος
Εκτελέστηκε, σε αντίποινα για το θάνατο 2 Γερμανών στρατιωτών, στις 23 Φεβρουαρίου του 1943, μαζί με άλλους 39 πατριώτες, στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κατερίνης. Άνδρες της Εθνικής Αντίστασης είχαν συλλάβει και εκτελέσει 2 Γερμανούς στα λατομεία χρωμίου στον Άγιο Δημήτριο. 

Τα λατομεία είχαν επιταχθεί για λογαριασμό των Ναζί. Σε αντίποινα, οι Γερμανοί συνέλαβαν 34 κατοίκους του Αγίου Δημητρίου και 5 από το Λιβάδι και μαζί με το δήμαρχο Κατερίνης τους εκτέλεσαν ομαδικά, λίγο έξω από το Σιδηροδρομικό Σταθμό. Στο τελευταίο γράμμα που άφησε στη γυναίκα του, έγραφε "Δεν κατάφερα να κάνω μεγάλη περιουσία, γιατί έζησα όλη τη ζωή μου έντιμα". Η μητέρα του, Σοφία, απεβίωσε σε ηλικία 104 ετών στην Αθήνα (όπου ζούσε με τον μικρότερο αδερφό του, Τάσο, τυπογράφο) τον Απρίλιο του 1977. 

Η Κατερίνη τίμησε τη μνήμη του Ξανθόπουλου, δίνοντας το όνομα του σε πλατεία, Πλατεία Αιμίλιου Ξανθόπουλου, στη συνοικία Ευαγγελικών και με την ανέγερση της προτομής του που στήθηκε εκεί. Κάθε χρόνο τελείται μνημόσυνο στον τόπο της εκτέλεσης.

Οι απόγονοι και μέλη της οικογένειας του, ζουν σήμερα στη Θεσσαλονίκη.

## Πηγές


## Βιβλιογραφία
*

Ξανθοπουλος
Παπαδιαμαντόπουλος

Το επώνυμο **Παπαδιαμαντόπουλος** αναφέρεται σε παλιά οικογένεια των Πατρών αλλά και σε άλλα πρόσωπα που διέπρεψαν σε διαφόρους τομείς:

## Οικογένεια Παπαδιαμαντόπουλου

* Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, αγωνιστής του 1821 και μεγαλέμπορος
** Παναγιώτης Παπαδιαμαντόπουλος, γιος του Ιωάννη και πολιτικός
** Δημήτριος Παπαδιαμαντόπουλος, γιος του Ιωάννη και στρατιωτικός
*** Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, γιος του Δημητρίου και στρατιωτικός
*** Γεώργιος Παπαδιαμαντόπουλος, γιος του Δημητρίου και πολιτικός
*** Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος, γιος του Δημητρίου και διπλωμάτης
** Αδαμάντιος Παπαδιαμαντόπουλος, γιος του Ιωάννη και δικαστικός
*** Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, γιος του Αδαμάντιου και ποιητής, γνωστός και ως Ζαν Μορέας

## Υπόλοιποι

* Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος (του 1821), αγωνιστής του 1821

## Δείτε επίσης

* Οικογένεια Παπαδιαμαντόπουλου
Παραλία Διστόμου Βοιωτίας

Η **Παραλία Διστόμου** είναι στο νότιο τμήμα του Δήμου Διστόμου - Αράχοβας - Αντίκυρας και την Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας, και αποτελεί τμήμα και προέκταση του Διστόμου 

## Γενικά στοιχεία
Η Παραλία του Διστόμου (Διστομίτικα ή Λίθος), βρίσκεται στον κόλπο της Αντίκυρας σε υψόμετρο 10 μέτρα ενώ απέχει περίπου 10 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από το Δίστομο (έδρα του δήμου), 170 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Αθήνα, 35 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Λιβαδειά και 37 χλμ. από τους Δελφούς και από το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού. Στην περιοχή συμπεριλαμβάνονται οι οικισμοί Άσπρα Σπίτια, Άγιος Νικόλαος, Περιστερά, Κανάλι. Διαθέτει οργανωμένη παραλία, μήκους 4 χιλιομέτρων από λευκό και γκρίζο βότσαλο καθώς και λιμανάκι το οποίο έχει τη δυνατότητα να φιλοξενεί αλιευτικά σκάφη και καΐκια.

Παραλία Διστόμου ή Διστομίτικα, όπως ονομαζόταν η γύρω περιοχή πριν γίνει η κατασκευή του οικισμού Άσπρα Σπίτια από την εταιρία «Αλουμίνιον της Ελλάδος» μετά από αναγκαστική και βίαιη απαλλοτρίωση, για να στεγάσει το εργατικό δυναμικό της, και αποτελεί προέκταση και επίνειο του Διστόμου.     

Το όνομα Άσπρα Σπίτια το έδωσαν οι ιδρυτές του οικισμού από το γειτονικό χωριό Αντίκυρα, το οποίο λεγόταν έτσι, πριν μετονομασθεί επίσημα σε Αντίκυρα το 1918. Σκοπός ήταν η στέγαση των εργαζομένων στις μονάδες παραγωγής και διοίκησης του εργοστασίου. Κατασκευάσθηκαν, επίσης, κτήρια για την στέγαση σχολείων και μικρών καταστημάτων, ενώ στον όρμο των Αγίων Θεοδώρων κατασκευάσθηκε ένα (μικρό λιμάνι για τις μεταφορές και ένα ιατρείο, αρκετά καλά εξοπλισμένο, για την παροχή των απαραίτητων πρώτων βοηθειών.     μικρογραφία|Άποψη της Παραλίας Διστόμου

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός του Διστόμου για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται το 1961 στον τότε Δήμο Διστόμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Δίστομο και τον Άγιο Νικόλαο αποτελούν την Κοινότητα Διστόμου ενώ με την απογραφή 2011 έχει 1.578 κατοίκους.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Σημείωση
Για τον οικισμό Άσπρα Σπίτια της Παραλίας Διστόμου δείτε το λήμμα: Άσπρα Σπίτια στην Παραλία του Διστόμου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άσπρα Σπίτια Διστόμου από το Αρχειακό και οπτικοακουστικό υλικό ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Μεγάλος ασθενής

Ο χαρακτηρισμός **μεγάλος ασθενής**, που αποδόθηκε στην αγγλική γλώσσα ως «*Sick Man of Europe*» και στη γαλλική ως «*L' Homme malade de l'Europe*» απέβη τελικά κλασικός, περισσότερο ως επιθετικός προσδιορισμός της Οθωμανικής Αυτοκτατορίας στη διάρκεια των Βαλκανικών αναστατώσεων. Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Τσάρο Νικόλαο Α' σε κάποια συνομιλία που είχε με τον πρέσβη της Αγγλίας Χάμιλτον Σέιμουρ κατά την παραμονή της έκρηξης του Κριμαϊκού πολέμου το 1853.

Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε σχεδόν 110 χρόνια μετά, από τον Έλληνα πραξικοπηματία Γεώργιο Παπαδόπουλο, χαρακτηρίζοντας ομοίως την ίδια του την πατρίδα, την Ελλάδα, προκειμένου να δικαιολογήσει σε ημεδαπούς και ξένους ανταποκριτές την αναγκαιότητα του πραξικοπήματος.

Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Πολιτική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ελληνισμός (εταιρεία)

Η εταιρεία **Ο Ελληνισμός** ήταν μια μυστική οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 1892, επί: "*...τη φιλοπάτριδι πρωτοβουλία εξεχόντων εν τη ελληνική κοινωνία προσώπων*". Κύριος σκοπός της σύμφωνα με το καταστατικό ήταν η "*εξερεύνηση και θεραπεία των δικαίων του Ελληνισμού. Τούτο δ΄ επιδιώκεται δια της ακριβούς δι΄ επιτοπίου και πάσης άλλης θρησκευτικής και επιστημονικής μελέτης, γνώσεως του σύμπαντος Ελληνισμού πραγμάτων ως και δια καταλλήλου προς βελτίωσιν και ανόρθωσιν αυτού ενεργείας*".

Η Εταιρεία αυτή είχε ως έμβλημά της τον "αναγεννώμενο φοίνικα". Επίσης εξέδιδε με ομώνυμο τίτλο περιοδικό. Εμφανίσθηκε με δύο περιόδους δράσης. Πρώτη περίοδος ήταν (1892 - 1915) και δεύτερη περίοδος (1923 - 1936) ενώ κατά το ενδιάμεσο διάστημα φαίνεται μάλλον να είχε περιέλθει σε αδράνεια, φανερώνοντας έτσι την μάλλον πολιτική της προέκταση. Οι δραστηριότητες αυτής έπαυσαν ουσιαστικά το 1936 με τον θάνατο του ισόβιου προέδρου της, καθηγητή του Πανεπιστημίου της Αθήνας Νεοκλή Καζάζη. 

Σημειώνεται όμως ότι στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 η «Εταιρεία Ο Ελληνισμός» εξόπλισε με δικές της δαπάνες το προσερχόμενο φιλελληνικό σώμα του Τσιπριάνι. Όπως δε, αναφέρει και ο Σπηλιωτόπουλος: "*Ηγείτο ο Κυπριάνης* (Τσιπριάνης)'' φάλλαγος, εξ 70 περίπου γενναίων Ιταλών εθελοντών τους οποίους εξόπλισεν η Εταιρία "Ελληνισμός".

*Η «Εταιρεία Ο Ελληνισμός» δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη Φάλαγγα Ελληνισμού.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας
Στον Έβδομο Ουρανό

***Στον έβδομο ουρανό*** (αγγλικός τίτλος ***7th heaven***) είναι δραματική σειρά αμερικάνικης παραγωγής. Προβλήθηκε για πρώτη φορά από το The WB Television Network στις ΗΠΑ το 1996 και ολοκληρώθηκε το 2007. Αρχικά προγραμματίζονταν η λήξη του το 2006, αλλά λόγω της επιτυχίας του τελευταίου επεισοδίου παρατάθηκε για ακόμα μία χρονιά Έχει προταθεί για βραβείο Έμμυ το 1997. Το *Στον έβδομο ουρανό* είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια σειρά που έχει προβάλει το δίκτυο WB και η μεγαλύτερη σε διάρκεια δραματική οικογενειακή τηλεοπτική σειρά που έχει προβληθεί ποτέ.

Η σειρά πραγματεύεται για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τόσο στην εφηβεία όσο και στην ενηλικίωση.

## Πλοκή
Ο Eric Camden (Stephen Collins), που είναι παπάς στο επάγγελμα, θεωρεί τα παιδιά μεγάλη ευλογία. Όταν όμως ο ίδιος αποκτά επτά παιδιά προσεύχεται στον Θεό να τον λυπηθεί. Μαζί με την γυναίκα του την Annie (Catherine Hicks) ήταν πάντα απασχολημένοι στο να μεγαλώσουν τα παιδιά μαζί και να φροντίσουν τους φίλους, τους συγγενείς και τους γείτονες που έρχονται τακτικά στο σπίτι τους. Αυτόν τον καιρό οι δυο τους είναι ελεύθεροι καθώς τα παιδιά τους λείπουν συνέχεια από το σπίτι αναζητώντας τα όνειρα και τις προσδοκίες τους.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σελίδα του 7th heaven στο TV.com

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του The CW
Αργαίος της Αιγύπτου

Ο **Αργαίος** πιστεύεται πως ήταν πρίγκιπας της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, γιος του ιδρυτή της δυναστείας και επιγόνου του Αλεξάνδρου του Μέγα, Πτολεμαίου του Σωτήρος και της τρίτης συζύγου του, της Ευρυδίκης, κόρης του Αντίπατρου. Εκτελέστηκε από το διάδοχο του πατέρα του και ετεροθαλή αδερφό του Πτολεμαίο Β' το Φιλάδελφο, με την κατηγορία πως σχεδίαζε επανάσταση. Δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο για τη ζωή του, πέρα από τις παραπάνω πληροφορίες που μας παρέχει ο ιστορικός Παυσανίας.

## Πηγή
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett. 

## Δείτε Επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Αργαίος

**Αργαίος** είναι ένα ελληνικό ανδρικό όνομα, που συναντάται περισσότερο κατά την αρχαία εποχή. Γνωστά ιστορικά πρόσωπα με το όνομα αυτό είναι τα παρακάτω:

* Αργαίος Α', βασιλιάς της Μακεδονίας.
* Αργαίος Β', βασιλιάς της Μακεδονίας.
* Αργαίος, πρίγκηπας της πτολεμαϊκής Αιγύπτου.

Μυθολογικό πρόσωπο με το όνομα αυτό είναι ο γιος του Τημένου.

Επίσης ο Αργαίος είναι γνωστά δύο βουνά:

* Αργαίος (Τουρκία), σβηστό ηφαίστειο στην Τουρκία
* Αργαίος (Σελήνη), σεληνιακό βουνό
Ντίνος Αγγελίδης

Ο **Κωνσταντίνος (Ντίνος) Αγγελίδης**, γεννημένος στη Βιέννη στις 5 Απριλίου 1969)  είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, με μικτή καταγωγή από την Ελλάδα και την Αυστρία. Διαθέτοντας ύψος 2,08 μέτρα αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ.

## Βιογραφία
Ο Ντίνος Αγγελίδης γεννήθηκε στη Βιέννη στις 5 Απριλίου 1969. Η οικογένειά του μετακόμισε σύντομα, αρχικά στη Θεσσαλονίκη και τελικά στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1988. Ξεκίνησε την καριέρα του από το Σπόρτιγκ τo 1985 και τη σεζόν 1990-1991 αποκτήθηκε από τον Άρη. Κατέκτησε το πρωτάθλημα την ίδια χρονιά. Με τον Άρη κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1993 στο Τορίνο και το Κύπελλο Κόρατς το 1997 και 2 κύπελλα Ελλάδος το 1992 και το 1998. Αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ και τη Δάφνη. 

Από την αρχή της καριέρας του αγωνίστηκε την Εθνική Παίδων και μετά με την Εθνική Εφήβων της Ελλάδας στο μπάσκετ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την Εθνική των Ανδρών και σε 81 αγώνες  σημείωσε συνολικά 645 πόντους (μ.ο. 7,96). Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989. Με την Εθνική Ελλάδος Ανδρών συμμετείχε ακόμα στα Ευρωμπάσκετ 1991 και 1995, όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.

To 2000 εισήλθε ως επιχειρηματίας στο χώρο της εστίασης, ανοίγοντας εστιατόριο στην Κηπούπολη Κυπριάδη, στα Άνω Πατήσια. Από το 2017 λειτουργεί ελληνικό εστιατόριο στο Μπιλμπάο της Ισπανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  Ντίνος Αγγελίδης, στατιστικά στην επίσημη ιστοσελίδα της FIBA.

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Αυστριακοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995
Αλέξανδρος Σκουζές

Ο **Αλέξανδρος Σκουζές** (1853 - 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός, γιος του Γεωργίου Σκουζέ της μεγάλης αθηναϊκής οικογένειας Σκουζέ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1853. Σπούδασε νομικά και το 1873 ήταν διδάκτορας της Νομικής, δικηγόρος, ενώ στη περίοδο από το 1873 μέχρι το 1880 εργάσθηκε στον διπλωματικό χώρο. Το 1890 εκλέχθηκε βουλευτής Αττικής όπου και συνέχισε να εκλέγεται μέχρι το 1912. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις του Θ. Δηλιγιάννη στα διαστήματα από (31 Μαΐου 1895 μέχρι 18 Απριλίου 1897), από (24 Νοεμβρίου 1902 μέχρι 14 Ιουνίου 1903) καθώς επίσης και στα διαστήματα (16 Δεκεμβρίου 1904 - 12 Ιουνίου 1905) και  (8 Δεκεμβρίου 1905 μέχρι 21 Ιουνίου 1908) στις κυβερνήσεις των Θ. Δηλιγιάννη, Δ. Ράλλη και Γεωργίου Θεοτόκη του 1905 Πέθανε στην Αθήνα το 1937.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Αλεξανδρος
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Δημήτρης Παπαδόπουλος (καλαθοσφαιριστής)

Ο **Δημήτρης Παπαδόπουλος** (Θεσσαλονίκη, 15 Αυγούστου 1966) είναι Έλληνας παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ με ύψος 2,02 μέτρα. Το παρατσούκλι του ήταν «γιατρός» και αυτό γιατί ήταν φοιτητής ιατρικής και σήμερα είναι ειδικός αναισθησιολόγος.

## Βιογραφία
Είναι ιδρυτής της HERMES HEALTHCARE, εταιρείας τεχνολογίας στον κλάδο της ψηφιακής υγείας.

## Σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στον όποιο ήταν για πολλά χρόνια από τους βασικούς στυλοβάτες της ομάδας. Με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης κατέκτησε την 4η θέση θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδας το 1990 και το 1991 και αναδείχτηκε φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας το 1994. Με τη φανέλα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης είναι δεύτερος σκόρερ, πρώτος ριμπάουντερ, πρώτος στα τρίποντα και τρίτος σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου. Το 1995 μεταγράφηκε στην Α.Ε.Κ..

## Εθνική Ελλάδας
Με την Εθνική Ελλάδας έχει αγωνιστεί σε 67 αγώνες σημειώνοντας 337 πόντους (5,03 μ.ο.) και κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1989. Συμμετείχε με την Εθνική Ελλάδας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1990 και στο Ευρωμπάσκετ 1991.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990
Κατάλογος πρώτων σκόρερ Α΄ Εθνικής

Στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται οι **πρώτοι σκόρερ** στο πρωτάθλημα Ελλάδας, από την ίδρυσή του, την περίοδο 1927–28. Στην πρώτη τριάδα των σκόρερ όλων των εποχών βρίσκεται πρώτος ο Θωμάς Μαύρος με 260 τέρματα, με δεύτερο τον Κριστόφ Βαζέχα (244) και τρίτο τον Μίμη Παπαϊωάννου (234). Ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες πρωτιές (5) είναι ο Κώστας Νεστορίδης, πρώτος σκόρερ επί 5 συναπτά έτη, καθώς και ο Αντώνης Αντωνιάδης από το ξεκίνημα της δεκαετίας του 1970. Ακολουθούν οι Γιάννης Βάζος, Νίκος Αναστόπουλος και Αλέξης Αλεξανδρής με 4 πρωτιές. Ο σύλλογος που έχει αναδείξει τους περισσότερους πρώτους σκόρερ είναι ο Ολυμπιακός Πειραιώς, καθώς 15 ποδοσφαιριστές του κατέκτησαν τη πρώτη θέση στο σχετικό πίνακα και 28 φορές συνολικά. 

Η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, ήταν τα 39 γκολ που πέτυχε ο Αντώνης Αντωνιάδης την περίοδο 1971–72, σε πρωτάθλημα 34 αγωνιστικών, όντας ο δεύτερος σκόρερ όλων των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων της χρονιάς εκείνης πίσω από τον Γερμανό Γκερντ Μίλερ που πέτυχε ένα περισσότερο, κατακτώντας το «ασημένιο παπούτσι». Στον αντίποδα, τα λιγότερα γκολ σε μία χρονιά (2) πέτυχε την περίοδο 1939-40 ο Κλεάνθης Μαρόπουλος.

## Πρώτοι σκόρερ
### Οι 30 κορυφαίοι σκόρερ της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας

*Σημείωση*: Δεν υπολογίζονται τέρματα σε αγώνες μπαράζ τίτλου: Μ. Παπαϊωάννου 2 (Α.Ε.Κ., 1962–63), Κ. Νεστορίδης 1 (Α.Ε.Κ., 1962–63), Ν. Αναστόπουλος 1 (Ολυμπιακός, 1982–83), μπαράζ παραμονής: Δ. Σαραβάκος 3 (Πανιώνιος, 1982–83 και 1983–84), Μ. Κρητικόπουλος 2 (Παναιγιάλειος, 1964–65 και 1965–66), και σε αγώνες κατάταξης 2ου–5ου (2008–2017): Δ. Σαλπιγγίδης 11 (Π.Α.Ο.Κ. 9, Παναθηναϊκός 2), Ν. Λυμπερόπουλος 5 (Α.Ε.Κ.)

### Πρώτοι σκόρερ ανά περίοδο

*Σημείωση*: Δεν υπολογίζονται τέρματα σε αγώνες μπαράζ τίτλου: 1963: Κ. Νεστορίδης 1 τέρμα (Α.Ε.Κ.) και σε αγώνες κατάταξης (2ου–5ου): 2008: Ι. Μπλάνκο 1 τέρμα (Α.Ε.Κ.), 2009: Ι. Μπλάνκο 3 τέρματα (Α.Ε.Κ.), 2011: Τζ. Σισέ 4 τέρματα (Παναθηναϊκός), 2017: Μ. Μπεργκ 1 τέρμα (Παναθηναϊκός)

### Πρώτοι σκόρερ ανά σωματείο

*Σημείωση*: Ο συνολικός αριθμός νικητών στον πίνακα είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των πρωταθλημάτων για δύο λόγους:

* Έξι χρονιές υπήρξαν παραπάνω από ένας ποδοσφαιριστές στην πρώτη θέση: 1936, 1951, 1975, 1977, 1994 και 2009.
* Δύο πρώτοι σκόρερ εμφανίζονται από δύο φορές καθώς κατέκτησαν τον τίτλο αγωνιζόμενοι σε δύο ομάδες την ίδια περίοδο, οι Δημήτρης Ναλιτζής και Φάνης Γκέκας.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Ελλάδα
Σοφί Κίνσελα

Η **Μαντελέιν Γουίκαμ** (*Madeleine Sophie Wickham*, 12 Δεκεμβρίου 1969 – 10 Δεκεμβρίου 2025) ήταν επιτυχημένη Βρετανίδα συγγραφέας, με το ψευδώνυμο **Σόφι Κίνσελα** (**Sophie Kinsella**). 

## Βιογραφία
Πτυχιούχος του New College της Οξφόρδης, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε οικονομικά θέματα πριν στραφεί στη συγγραφή βιβλίων μετά το 1995. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα βιβλία της σειράς Shopaholic, τα οποία αφορούν τις περιπέτειες της Μπέκυ Μπλούμγουντ (Becky Bloomwood), μιας δημοσιογράφου οικονομικών θεμάτων η οποία δεν μπορεί να διαχειριστεί τα προσωπικά της οικονομικά ζητήματα. Στα βιβλία περιγράφεται η ζωής της από τη στιγμή που τα χρέη της στην πιστωτική κάρτα της γίνονται υπέρογκα ("Confessions of a Shopaholic") μέχρι το τελευταίο βιβλίο στο οποίο ("Shopaholic & Baby") στο οποίο αποκτά ένα παιδί. Σε όλη τη διάρκεια της σειράς, κεντρικά θέματα είναι η παρορμητική συμπεριφορά της, τα όλο και ακριβότερα ψώνια, τα "μικρά ψεματάκια" που αναγκάζεται να πει για να καλύψει τα προβλήματά της και οι περιπλοκές που όλα αυτά επιφέρουν στη ζωή της.

### Προσωπική ζωή και θάνατος
Η Γουίκχαμ ζούσε στο Λονδίνο με τον άνδρα της και τους τρεις γιούς της, τους Φρέντυ, Ούγκο και Όσκαρ. Η αδελφή της Γκέμα Τάουνλι (Gemma Townley) είναι επίσης συγγραφέας.

Απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου 2025, δύο ημέρες πριν τα 56α γενέθλιά της.

## Εργογραφία
### Έργα που έχουν εκδοθεί με το όνομα 'Sophie Kinsella'
#### Shopaholic
* *The Secret Dreamworld of a Shopaholic* (ή με τίτλο *Confessions of a Shopaholic*, στην Ελλάδα με τίτλο "Ψωνίζω, άρα υπάρχω") (2000)
* *Shopaholic Abroad* (ή με τίτλο *Shopaholic Takes Manhattan*, στην Ελλάδα με τίτλο "Ψωνίζω, άρα υπάρχω και στη Νέα Υόρκη") (2001)
* *Shopaholic Ties the Knot*, στην Ελλάδα με τίτλο "Λίστα γάμου"(2001)
* *Shopaholic and Sister* (2004)
* *Shopaholic and Baby* (2007)
* *Mini Shopaholic* (2010)
* *Shopaholic to the Stars* (2014)
* *Shopaholic on Honeymoon* (2014) — σύντομη ιστορία
* *Shopaholic to the Rescue* (2015)
* *Christmas Shopaholic* (2019)

#### Αυτόνομες ιστορίες
* *Girls Night In* (2004) (Συλλογή από νουβέλες μαζί με άλλους συγγραφείς)
* *Can You Keep a Secret?* (2004)
* *The Undomestic Goddess* (2005)
* *Remember Me?* (2008)
* *Twenties Girl* (2009)
* *I've Got Your Number* (2012)
* *Wedding Night* (2013)
* *My Not So Perfect Life* (2017)
* *Surprise Me* (2018)
* *I Owe You One* (2019)
* *Love Your Life* (2020)
* *The Party Crasher* (2021)
* *The Burnout* (2023)
* *What Does It Feel Like? * (2024)

#### Άλλα
* *Girls Night In* (2004) νουβέλες μαζί με άλλους συγραφείς Meg Cabot και Jennifer Weiner)
* *Finding Audrey* (2015) (για νέους)
**Mummy Fairy and Me* (2018) (για νεαρούς αναγνώστες)

### Έργα που έχουν εκδοθεί με το όνομα 'Madeleine Wickham'
*The Tennis Party (1995)<br>
*A Desirable Residence (1996)
*Swimming Pool Sunday (1997)<br>
*The Gatecrasher (1998)
*The Wedding Girl (1999)<br>
*Cocktails for Three (2000)
''Sleeping Arrangements (2001)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Βιβλία της Sophie Kinsella (Madeleine Wickham)
*http://www.sophiekinsella.com/ 
*Το πρώτο κεφάλαιο του "Ψωνίζω, άρα υπάρχω"

Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Νεόκαστρο Ημαθίας

Το **Νεόκαστρο** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Νεόκαστρο είναι χτισμένο στους πρόποδες των Πιερίων ορέων σε υψόμετρο 70 μέτρα ενώ απέχει περίπου 22 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Αλεξάνδρεια (έδρα του δήμου), 22 χλμ. Α. από τη Βέροια και 55 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Θεσσαλονίκη. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 889 σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και η κυριότερη των κατοίκων είναι η γεωργία (καπνός, ροδάκινα, βαμβάκι, σιτάρι, καλαμπόκι) ενώ ελάχιστοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

Οι κάτοικοι είναι ντόπιοι Ρουμλουκιώτες (Ρουμλούκι - λέξη τούρκικη "*Rumluk*" στα Ελληνικά, *κοιλάδα Ρωμιών*), περιοχή που εκτείνεται δεξιά και αριστερά του ποταμού Αλιάκμονα στον κάμπο της Ημαθίας, και Βλάχοι που εγκαταστάθηκαν στο χωριό τη δεκαετία του 1920 περίπου από την περιοχή της Αβδέλλας κυρίως.

Στο Νεόκαστρο υπάρχει τριθέσιο εξατάξιο Δημοτικό Σχολείο.

Επίσης από το 1994 δραστηριοποιείται ο «Πολιτιστικός Σύλλογος Νέων Νεοκάστρου» ο οποίος υπήρχε άτυπα από το 1978. Σκοπός του Συλλόγου είναι η διατήρηση της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού, των ντόπιων και βλάχικων χορών και εθίμων.

Κύριες πολιτιστικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στο Νεόκαστρο:
# Μετά τη νηστεία των Χριστουγέννων στην πλατεία του χωριού αλλά και στα σπίτια γίνεται η *Γρουνοχαρά* ή *Γρουνοφλιά* όπως λέγεται.
#Το Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων αναβιώνει το *Ρουγκάτσι* έθιμο με καταγωγή από την Τουρκοκρατία. Μπουλούκια από τσολιάδες γυρίζουν στα σπίτια και στα χωριά του κάμπου και συγκεντρώνουν χρήματα αφού πάρουν την ευλογία του παπά του χωριού για να χτιστούν σχολεία.
# Την παραμονή της Καθαράς Δευτέρας γίνεται στην πλατεία του χωριού το *κάψιμο των κέδρων* με παραδοσιακή μουσική από ζουρνάδες και κλαρίνα, άφθονο κρασί, τσίπουρο, χαλβά και ελιές.
# Το Πάσχα (του Λαζάρου ή την επόμενη) οι *[[Λαζαρίνες]]* γυρνούν στο χωριό και ψάλλουν τα κάλαντα του Λαζάρου:
# στις 21 Μαΐου στη μνήμη των Κωνσταντίνου και Ελένης γιορτάζεται το *πανηγύρι* με γλέντι και παραδοσιακούς χορούς.

## Δείτε επίσης
* Αχιλλέας Νεοκάστρου ποδοσφαιρικό σωματείο στον με έδρα το Νεόκαστρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας
Σημαία του Πράσινου Ακρωτηρίου

[δεξιά|μικρογραφία|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3]]

Η εθνική **[[σημαία]] του [[Πράσινο Ακρωτήριο|Πράσινου Ακρωτηρίου]]** καθιερώθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1992 και σηματοδότησε τη διακοπή των σχέσεων με τη Γουινέα-Μπισσάου, με την οποία η χώρα ήταν ενωμένη.

Τα 10 αστέρια στη σημαία συμβολίζουν τα κυριότερα νησιά της χώρας. Το μπλε χρώμα αντιπροσωπεύει τον ωκεανό και τον ουρανό. Η άσπρη και ερυθρή λωρίδα συμβολίζει την πορεία προς την ανοικοδόμηση της χώρας και τα χρώματα είναι αυτά της ειρήνης (λευκό) και της προσπάθειας (κόκκινο). Το κίτρινο χρώμα και η κυκλική διάταξη των αστεριών, όπως και το σκούρο μπλε του φόντου της σημαίας έχουν ομοιότητες με τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι λωρίδες είναι σε αναλογία 6:1:1:1:3 και ο κύκλος των αστεριών είναι στο κέντρο, καλύπτοντας τα 3/8 της σημαίας.

Η αρχική σημαία εισήχθη το 1975 και περιείχε τα κοινά αφρικανικά χρώματα, δηλαδή κόκκινο, πράσινο και κίτρινο.

Το Σύνταγμα της χώρας δεν καθορίζει συγκεκριμένες αναλογίες για το ύψος και το πλάτος της σημαίας.
 Ωστόσο, οι αναλογίες που τυγχάνουν ευρείας χρήσης είναι οι 2:3, οι οποίες είναι οι ίδιες αναλογίες που χρησιμοποιούνταν πριν το 1992. Η αναλογία 2:3 είναι *[[ντε φάκτο]]* (όχι όμως *[[ντε γιούρε]]*) αναλογία.

## Προηγούμενες σημαίες

File:Flag of Portuguese Cape Verde (proposal).svg|Προτεινόμενη σημαία για την επαρχία του Πράσινου Ακρωτηρίου
File:Flag of Cape Verde (1975–1992).svg|Προηγούμενη εθνική σημαία (1975–1992)


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* - Σημαίες του Κόσμου: Πράσινο Ακρωτήριο

Πρασινο Ακρωτηριο
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πράσινου Ακρωτηρίου
Έμβλημα του Πράσινου Ακρωτηρίου

200px|right|Το έμβλημα του Πρασίνου Ακρωτηρίου

Το **Εθνικό έμβλημα** του **[[Πράσινο Ακρωτήριο|Πράσινου Ακρωτηρίου]]** περιέχει έναν κύκλο, ο οποίος έχει γραμμένο στα πορτογαλικά το όνομα της χώρας. Επίσης, στο εσωτερικό του κύκλου βρίσκονται ένας πυρσός και ένα τρίγωνο, σύμβολα ελευθερίας και εθνικής ενότητας. Ο κύκλος περιβάλλεται από δέκα αστέρια, όσα και τα κυριότερα νησιά του αρχιπελάγους. Το εθνόσημο είναι παρόμοιο με τη Σημαία του Πράσινου Ακρωτηρίου.
Στο επάνω μέρος του θυρεού βρίσκεται ένα βαρίδιο του νήματος της στάθμης, σύμβολο δικαιοσύνης. Τη δεκαετία του 1970 το έμβλημα ήταν αποτυπωμένο στα χαρτονομίσματα της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πράσινου Ακρωτηρίου
Πρασινο Ακρωτηριο
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-21

Το **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ελπίδων** είναι μια ποδοσφαιρική διοργάνωση της UEFA που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια. 

Με τη σημερινή της μορφή, η διοργάνωση χρονολογείται από το 1978. Πριν από αυτήν υπήρχε το Κύπελλο Θριάμβου για τους ποδοσφαιριστές ηλικίας κάτω των 23 ετών (Κ-23), το οποίο διεξαγόταν από το 1967 ως το 1970. Το όριο ηλικίας μειώθηκε στα 21 (Κ-21) για το πρωτάθλημα του 1978 και έκτοτε παραμένει το ίδιο.

Από το 1992, η διοργάνωση λειτουργεί επίσης και ως προκριματικά της UEFA για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Σε διεθνές επίπεδο, η FIFA δε διοργανώνει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ελπίδων στην ηλικία κάτω των 21 ετών. Αντί αυτού, η Διεθνής Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία διοργανώνει κάθε δύο χρόνια Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών.

## 2013
Στη διοργάνωση του 2013 τον τίτλο κατέκτησε για 4η φορά η Ισπανία. Στον τελικό που διεξήχθη στο Ισραήλ, στις 18 Ιουνίου, κέρδισε την Ιταλία με 4–2 και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης.

## 2015
Στην επόμενη διοργάνωση, το 2015, η Σουηδία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια κερδίζοντας την Πορτογαλία στα πέναλτι.

## 2017
Η Γερμανία κατέκτησε τον τίτλο για δεύτερη φορά επικρατώντας με 1–0 της Ισπανίας το 2017 στον τελικό που έγινε στις 30 Ιουνίου, στην οποία διοργάνωση υπήρξε και αύξηση των ομάδων στα τελικά από 8 σε 12.

## 2019
Ο τελικός του 2019 ήταν αγώνας επανάληψη του προηγούμενου τελικού, όπου αυτήν τη φορά η Ισπανία κατέκτησε τον τίτλο επικρατώντας εύκολα με 2–1 της Γερμανίας, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ των 5 κατακτήσεων της Ιταλίας, και τη Γερμανία να αποτυγχάνει να υπερασπιστεί τον τίτλο της.

## 2021
Στον τελικό του 2021, στην οποία διοργάνωση υπήρξε και αύξηση των ομάδων στα τελικά από 12 σε 16, οι φιναλίστ ήταν η Γερμανία και η Πορτογαλία, με τη Γερμανία να νικάει 1–0, με ένα τέρμα στο 49ο λεπτό, φτάνοντας έτσι αισίως στις 3 κατακτήσεις συνολικά, που τη φέρνουν μόνη τρίτη σε κατακτήσεις, ξεπερνώντας τις Αγγλία, Ολλανδία και ΕΣΣΔ (2 κατακτήσεις), και με τον νυν προπονητή της, Στέφαν Κουντζ, να έχει κάνει 2/3 νίκες στους τρεις τελευταίους τελικούς της διοργάνωσης.

## Νικητές
### Κύπελλο Θριάμβου (Κ-23)
Ο αντίπαλος επιλεγόταν τυχαία και γρήγορα η μορφή αυτή της διοργάνωσης αντικαταστάθηκε από άλλη, εναρμονισμένη με τους κανόνες του ποδοσφαίρου.

### Πρωταθλητές Κ-23
Έγιναν 3 τέτοια πρωταθλήματα. 

Παρατίθενται κατά σειρά η διοργάνωση, η νικήτρια χώρα και η φιναλίστ.

### Πρωταθλητές Κ-21 και φιναλίστ

## Πρωτάθλημα Κ-21 - Νικητές ανά χώρα

*  - **5**
*  - **5**
* - 4
*  - 3
*  - 2
*  - 2
*  - 1
*  - 1
*  - 1
*  - 1

## Δείτε επίσης
*Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου
*Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19
*Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-17

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) Πλήρης καταγραφή των διοργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων και των πρωταθλημάτων Κ-23.
* Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων της UEFA στο *UEFA.com*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοργανώσεις UEFA (εθνικές ομάδες)
ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ

Το **ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ** (αγγλικά: *CONCACAF Gold Cup*) είναι η κυριότερη διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση των χωρών μελών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ. Οι χώρες που συμμετέχουν είναι αυτές που βρίσκονται στη Βόρεια Αμερική, στην Κεντρική Αμερική και στην Καραϊβική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν φιλοξενήσει κάθε φορά τη διοργάνωση, ενώ δύο φορές έγινε συνδιοργάνωση των ΗΠΑ με το Μεξικό και μία φορά με τον Καναδά. Το πρώτο πρωτάθλημα CONCACAF διεξήχθη το 1963 και αντικατέστησε το πρωτάθλημα CCCF και το NAFC. Διήρκεσε μέχρι το 1971 και από το 1973 ως το 1989 δε διεξήχθη διοργάνωση. Πρωταθλήτρια του CONCACAF θεωρήθηκε η ομάδα με τα καλύτερα αποτελέσματα στα Παγκόσμια Κύπελλα των ετών αυτών. Το 1991 το πρωτάθλημα αναγεννήθηκε με την ονομασία *Gold Cup* (Χρυσό Κύπελλο). Έκτοτε, 10 φορές το έχει κερδίσει το Μεξικό, 7 φορές οι ΗΠΑ και μία φορά ο Καναδάς.

Το Κύπελλο Εθνών Κεντρικής Αμερικής (UNCAF) και το Κύπελλο της Καραϊβικής είναι οι διοργανώσεις που οδηγούν σε πρόκριση στο Χρυσό Κύπελλο και στο δικαίωμα να συμμετάσχει κάποια ομάδα στο τελευταίο. Στον πιο πρόσφατο τελικό, στις 6 Ιουλίου 2025, τον τίτλο κατέκτησε η ομάδα του Μεξικού για δεύτερη διαδοχική φορά, με νίκη επί των ΗΠΑ.

## Οι νικητές των τελικών
### Πρωτάθλημα ΚΟΝΚΑΚΑΦ

### ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ

**ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:** (Με πλάγιους χαρακτήρες οι ομάδες που προσκλήθηκαν)**1** Δε διεξήχθη καμία επίσημη διοργάνωση. Οι ομάδες με τα καλύτερα αποτελέσματα στο Παγκόσμιο Κύπελλο θεωρήθηκαν πρωταθλητές.**2** Στον τελικό γύρο έλαβαν μέρος μόλις 3 ομάδες.**3** Η Κόστα Ρίκα και η Τζαμάικα ισοφάρισαν με 1–1 στην παράταση και μοιράστηκαν την 3η θέση.

## Τίτλοι
μικρογραφία|103x103εσ|Το τρόπαιο σε μορφή svg

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η διοργάνωση στο RSSSF

Χρυσο Κυπελλο
Κύπελλο Καραϊβικής

Το **Κύπελλο Καραϊβικής** (αγγλικά: *Caribbean Cup*) είναι ποδοσφαιρική διοργάνωση με τη συμμετοχή των ομάδων της CONCACAF, στη ζώνη της Καραϊβικής.

## Ιστορία
Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε το 1989 στα Μπαρμπάντος. Το Κύπελλο Καραϊβικής αποτελεί ένα προκριματικό τουρνουά μεταξύ των εθνικών ομάδων των χωρών μελών της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Καραϊβικής (CFU) για το Χρυσό Κύπελλο CONCACAF. Το Κύπελλο Καραϊβικής αντικατέστησε το Πρωτάθλημα CFU το οποίο ήταν ενεργό την περίοδο μεταξύ του 1978 και του 1988.

Η ομάδα του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, οκτώ φορές πρωταθλήτρια, και η αντίστοιχη της Τζαμάικας, πέντε φορές πρωταθλήτρια, είναι οι πιο επιτυχημένες στο θεσμό, έχοντας κερδίσει και οι δύο συνολικά τους 13 από 15 τίτλους. Η Μαρτινίκα και την Αϊτή έχουν επίσης κερδίσει το τουρνουά.

Το 1990 την ημέρα του τελικού, μια εξέγερση στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο, τη διοργανώτρια χώρα, από την οργάνωση *Jamaat al Muslimeen* ανάγκασε τη διακοπή της διοργάνωσης. Επίσης, το τουρνουά δεν πραγματοποιήθηκε το 2000, το 2002 και το 2003.

## Χορηγοί

Το *Κύπελλο Καραϊβικής* έχει αλλάξει αρκετές φορές την ονομασία του ως τώρα, τις περισσότερες από τις οποίες για εμπορικούς λόγους. Η Shell ήταν ο χορηγός της διοργάνωσης από την έναρξή του το 1989.

Μέχρι το Φεβρουάριο του 1996, ο Jack Warner ανακοίνωσε μια νέα χορηγία από την αθλητική εταιρεία ένδυσης Umbro για το 1996. Το τουρνουά ήταν επίσης συνχρηματοδοτούμενο από την Umbro, το 1997, πριν η Shell εκ νέου γίνει μοναδική χορηγός για το 1998.

Τον Οκτώβριο του 1998, χρονιά κατα την οποία χορηγός ήταν η Asia Sport Group (πλέον World Sport Group), η διοργάνωση μετονομάστηκε σε Copa Caribe. Ο πρόεδρος της CFU Jack Warner δήλωσε ότι η αλλαγή έγινε για να αναδείξει τη διοργάνωση ως κλάδο του Χρυσού Κυπέλλου ΚΟΝΚΑΚΑΦ (Copa de Oro). Η διοργάνωση διατήρησε τον τίτλο Copa Caribe έως το 2001.

Η διοργάνωση δεν πραγματοποιήθηκε το 2003. Αντ' αυτού, οι ομάδες αγωνίστηκαν μόνο σε ένα προκριματικό γύρο για το Χρυσό Κύπελλο ΚΟΝΚΑΚΑΦ.

Η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Digicel, η οποία εδρεύει στην Καραϊβική, ανέλαβε τη χορηγία το 2004. Ήταν χορηγός επίσης το 2008 και το 2010. Η διοργάνωση του 2012 δεν είχε χορηγό.

## Νικητές

**Σημειώσεις**
:**[1]** Διακόπηκε λόγω της τροπικής καταιγίδας «Άρθουρ», η οποία ενέσκηψε στον Ατλαντικό. Στον τελικό θα αναμετρούνταν το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και η Μαρτινίκα.

### Νίκες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχείο του RSSSF

Κατηγορία:Διοργανώσεις CONCACAF (εθνικές ομάδες)
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-17

Το **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της UEFA για Παίδες ή Κάτω των 17 ετών (Κ-17)** είναι ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση. Από το 1982 μέχρι το 2001 το πρωτάθλημα ήταν για ηλικίες κάτω των 16 ετών (**Κ-16**).

## Πρωταθλήματα

## Νικητές

**1** Δεν γίνεται πλέον αγώνας για την 3η θέση έπειτα από τη διοργάνωση του 2006.

## Δείτε επίσης
*Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου
*Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-21
*Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Κάτω των 17, UEFA 
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-16/Κ-17, RSSSF 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοργανώσεις UEFA (εθνικές ομάδες)
Ρίτσαρντ Άουτκολτ

Ο **Ρίτσαρντ Φέλτον Άουτκολτ** (*Richard Felton Outcault*, 14 Ιανουαρίου 1863 - 25 Σεπτεμβρίου 1928) ήταν Αμερικανός δημιουργός κόμικς, σχεδιαστής και ζωγράφος. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ένατης τέχνης, γνωστός περισσότερο για τα κόμικς The Yellow Kid και *[[Buster Brown]]*.

Γεννήθηκε στο Λάνκαστερ του Οχάιο και σπούδασε αρχικά στο Σινσινάτι και αργότερα στο Παρίσι. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως σχεδιαστής στα εργαστήρια του Τόμας Έντισον στο Νιου Τζέρζεϊ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 συμμετείχε σε χιουμοριστικά περιοδικά όπως τα *Judge* και *Life*, ενώ από το 1885 σχεδίαζε κόμικς για την εφημερίδα *[[New York World (εφημερίδα)|New York World]]*, που ανήκε από το 1883 στον Τζόζεφ Πούλιτζερ. Ο Άουτκολτ εμπνεύστηκε το κόμικ στριπ *Hogan's Alley*, το οποίο αργότερα ονομάστηκε *The Yellow Kid* (*Το Κίτρινο Παιδί*), με σαφή αναφορά στο βασικό χαρακτήρα του που ήταν ένα ατίθασο παιδί με χαρακτηριστική περιβολή κίτρινου χρώματος. Υπήρξε το πρώτο έγχρωμο κόμικ στριπ που τυπώθηκε στην Αμερική σε μαζική κλίμακα και σημείωσε αξιοσημείωτη απήχηση στο αναγνωστικό κοινό, συμβάλοντας σημαντικά στη διάδοση του είδους και ειδικότερα στην καθιέρωση του σύννεφου κειμένου. Ο Άουτκολτ προσελήφθη λίγο αργότερα στην εφημερίδα *New York Journal* του Γουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ, όπου συνέχισε να δημοσιεύει τις ιστορίες του *Κίτρινου Παιδιού*, ενώ παράλληλα ο Πούλιτζερ ανέθεσε το ίδιο κόμικ στο ζωγράφο Τζορτζ Λουκς, με αποτέλεσμα να εκδίδεται συγχρόνως από τις δύο εφημερίδες. Η έντονη αντιπαλότητα μεταξύ τους, ως προς τη δημοσίευση του κόμικ, αλλά και τα ευφάνταστα δημοσιεύματα τους με στόχο την αύξηση της αναγνωσιμότητάς τους, γέννησε τον όρο «κίτρινη δημοσιογραφία» ή «κίτρινος τύπος», εμπνευσμένος από το κίτρινο χρώμα του ήρωα του κόμικ.

Από το 1897, ο Άουτκολτ εργάστηκε στην εφημερίδα *The New York Herald*, στην οποία εξέδωσε το 1902 το δεύτερο σημαντικότερο κόμικ του, με τίτλο *Buster Brown*, δημιουργώντας έναν ομώνυμο χαρακτήρα, με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά σε σύγκριση με το *Κίτρινο Παιδί*. Στα έργα του περιλαμβάνονται ακόμα τα κόμικς *Kelley's Kids, Pore Li'l Mose* και *Buddy Tucker*. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική, φιλοτεχνώντας κυρίως τοπία και προσωπογραφίες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*John Canemaker, ''The Kid From Hogan's Alley'', The New York Times, 17 Δεκ. 1995
*''Death of Outcault'', Time 
*Ohio Cartoonists, Ohio State University Libraries Exhibitions

Κατηγορία:Αμερικανοί δημιουργοί κόμικς
Αρχαία Πύδνα

Η **Αρχαία Πύδνα** είναι χωριό της Πιερίας, με 25 κατοίκους. Ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Μακρυγιάλου του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού. Είναι γνωστή από τη Μάχη της Πύδνας, η οποία σήμανε την οριστική υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους. Στη μάχη αυτή (168 π.Χ.) ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας Περσέας ηττήθηκε από τον ύπατο Αιμίλιο Παύλο.

Η αρχαία Πύδνα είναι χτισμένη στα δυτικά παράλια του Θερμαϊκού, ανάμεσα στον Μακρύγιαλο και το Κίτρος. Η πόλη αναδείχθηκε ως σημαντικό εμπορικό κέντρο.

## Ονομασία
Η πρώτη της ονομασία ήταν Κύδνα και δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Μετά τους Περσικούς Πολέμους αποτέλεσε τμήμα του κράτους της Μακεδονίας, επί βασιλέως Αλεξάνδρου Α΄ μέχρι την αποστασία της, το 410 π.Χ.

## Ιστορία
Στις παραμονές του Πελοποννησιακού Πολέμου, όταν βασιλιάς της Μακεδονίας ήταν ο Περδίκκας Β', η πόλη πολιορκήθηκε από τους Αθηναίους του στρατηγού Καλλία. Ωστόσο, ο τελευταίος αναγκάστηκε να λύσει την πολιορκία έπειτα από την επέμβαση του στρατηγού των Λακεδαιμονίων Αριστέα, στην Ποτίδαια. Επί βασιλείας Αλέξανδρου Α΄ της Μακεδονίας η αρχαία πόλη γνωρίζει τη μεγαλύτερη ακμή της και αναδεικνύεται στο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Μακεδονίας. Όταν η Πύδνα αποστάτησε από τη Μακεδονία, πολιορκήθηκε και κυριεύτηκε από τον βασιλιά Αρχέλαο το 409 π.Χ. Οι κάτοικοι της πόλης εγκαταστάθηκαν στο εσωτερικό (μετοικεσία του 410- 409 π.Χ.), για να επιστρέψουν στον αρχικό τους τόπο, έπειτα από τον θάνατο του Αρχέλαου. Έτσι, η Πύδνα απαλλάχτηκε από το μακεδονικό έλεγχο και συμμάχησε με τους Αθηναίους. Παρά τη σθεναρή τους αντίσταση, οι Πυδναίοι υποτάχθηκαν ξανά στους Μακεδόνες, από τον Φίλιππο Β΄. Στην Πύδνα δολοφονήθηκε η Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με εντολή του Κάσσανδρου. Η «τούμπα» στον Μακρύγιαλο πιθανολογείται ότι είναι ο τάφος της Ολυμπιάδας. Η πόλη παρήκμασε οριστικά μετά τη Μάχη της Πύδνας, η οποία σήμανε και την οριστική υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους.

Η πόλη φαίνεται ότι ερημώθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα, κατά τις συγκρούσεις ανάμεσα στους διεκδικητές του θρόνου της Κωνσταντινούπολης, Ιωάννη Καντακουζηνό και Ιωάννη Παλαιολόγο. Ο αντίπαλος του πρώτου, Απόκαυκος, κατέλαβε την Πύδνα και οι κάτοικοί της αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στο Κίτρος. Επί τουρκοκρατίας, η παραλιακή πόλη μετακινήθηκε 5 χιλιόμετρα, στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα το Κίτρος.

## Αρχαία Πύδνα και Πύδνα
μικρογραφία|260x260εσ|Η ανασκαφή του αρχαίου οικισμού
Η Τοπική Κοινότητα Πύδνας(1.206 κάτοικοι το 2011) αποτελείται από δύο οικισμούς το Κίτρος και την Αλυκή και ανήκει στον καλλικρατικό Δήμο Πύδνας - Κολινδρού.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Συλλογικό έργο, *Εγκυκλοπαίδεια 2002*, τ. 17, εκδ. 1983.
*Συλλογικό έργο, *Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία*, τόμος 22, εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 2006.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστορία της Αρχαίας Πύδνας
*Η αρχαιολόγος Ευτέρπη Μαρκή μιλάει για την ανασκαφή στην Αρχαία Πύδνα

Αρχαία Πύδνα
Αρχαία Πύδνα
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Πιερίας
Βώκος

Η οικογένεια **Βώκου** (η πατρική οικογένεια του Ανδρέα Μιαούλη) είχε καταγωγή από την ελληνόφωνη κωμόπολη '''Φύλλα''' Εύβοιας, κοντά στη Χαλκίδα. Εγκαταστάθηκε στην Ύδρα περι το 1668.

*Δημήτρης Βώκος από την Εύβοια, πατέρας του ναυάρχου Α. Μιαούλη
*Αναστάσιος Βώκος, Αγωνιστής του 1821
*Δημήτριος Βώκος, βοηθός του ναυάρχου
*Κωνσταντίνος Βώκος, Αγωνιστής του 1821
*Γκίκας Βώκος, πυρπολητής του 1821
*Αλέξιος Βώκος, Αγωνιστής του 1821
*Αντώνιος Βώκος, Αγωνιστής του 1821
*Δημήτριος του Γεωργάκη Βώκος, Αγωνιστής του 1821
*Ανδρέας Βώκος, πυρπολητής
*Αντώνιος Βώκος, πυρπολητής
*Θεοδωράκης Βώκος, Αγωνιστής του 1821
*Ιωάννης Βώκος, Αξιωματικός Β.Ν. και
*Θεόδωρος Βώκος, επίσης Αξιωματικός Β.Ν.
*Νικόλαος Βώκος και
*Γεράσιμος (Θεοδώρου) Βώκος, (1868 - 1927), λογοτέχνης και δημοσιογράφος

*Για τα παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα του ναυάρχου Μιαούλη δείτε Οικογένεια Μιαούλη

## Δείτε επίσης
* Άλσος Βώκου στον Πειραιά

## Παραπομπές


*
Σκουζές

Η **[[Οικογένεια Σκουζέ]]** ήταν ιστορική αθηναϊκή οικογένεια, με το επίθετο Σκουζές μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα μέλη της:

* Παναγής Σκουζές (1777-1847), αγωνιστής του 1821, δημογέροντας και έμπορος 
* Γεώργιος Σκουζές (1781-1884), τραπεζίτης 
* Αλέξανδρος Σκουζές (1853-1937), βουλευτής 
* Δημήτριος Σκουζές (1890-1972), δήμαρχος Αθηναίων και συγγραφέας

## Βλέπε επίσης
* Λόφος Σκουζέ

*
Γεώργιος Χρυσοκόκκης

Ο **Γεώργιος Χρυσοκόκκης** ήταν γιατρός που έζησε στα μέσα του 14ου αιώνα στην Κωνσταντινούπολη και ασχολήθηκε με θέματα ιατρικής, γεωγραφίας και αστρονομίας.

Αφού μυήθηκε από τον μοναχό Μανουήλ τον Τραπεζούντιο στην περσική επιστήμη, και με βάση συλλογή έργων του Κωνσταντινουπολίτη γιατρού Γρηγορίου Χιονιάδη, ο Χρυσοκόκκης έγραψε ένα έργο που επιγράφεται:

*«Του σοφωτάτου ιατρού κυρού Γεωργίου Χρυσοκόκκη εξήγησις εις την σύνταξιν των Περσών, εκτεθείσα προς τον αδελφόν κυρόν Ιωάννην τον Χαρσανίτην»*.

Το έργο αυτό περιλαμβάνει επιστημονικό γλωσσάριο, γνωστό ως *«Ελληνοπερσικοί Πίνακες»*.

Ο Γεώργιος Χρυσοκόκκης υπήρξε δάσκαλος του Βησσαρίωνα και του Γεννάδιου Σχολάριου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 22 (1975), σελ. 675
* Steven Runciman: *Η τελευταία βυζαντινή αναγέννηση*, μτφρ. Λάμπρος Καμπερίδης, εκδ. «Δόμος», Αθήνα 1991

Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιατροί
Κατηγορία:Βυζαντινοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Όπερα σέρια

Η **όπερα Σέρια** (*Opera seria, σοβαρή όπερα*) είναι τυπική ναπολιτάνικη όπερα που ολοκληρώνεται σε τρεις πράξεις. Γραμμένη από σημαντικούς κατά καιρούς ποιητές που γράφουν ποιήματα για όπερες (λιμπρέτα). Υπάρχουν διάλογοι, σκηνική δράση και υπόθεση. Σχηματίζεται βασικά από την εναλλαγή δυο μορφολογικών μερών, του recitativο secco και της άριας.

Τους τραγουδιστές συνοδεύει το συνεχές βάσιμο (*μπάσο κοντίνουο*), που αποτελείται από τσέμπαλο ή λαούτο και ένα μπάσο όργανο όπως βιολοντσέλο ή κοντραμπάσο.

## Βλέπε επίσης
* Όπερα μπούφα
* Όπερα
* Ναπολιτάνικη Όπερα

Κατηγορία:Όπερα