open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βουνό Χίου

Το **Βουνό** ή το **Βουνός** (παλαιότερη επίσημη ονομασία *ο* Βουνός) είναι χωριό και Μαστιχοχώρι της Περιφερειακής Ενότητας Χίου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, επάνω στη νήσο Χίο, στο νοτιοανατολικό μέρος της, με πληθυσμό 171 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (160 μέτρα το κέντρο του χωριού), σε οδική απόσταση 21 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από την πόλη της Χίου.

## Γεωγραφία-δημογραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Βουνού είναι πλάτος 38°15΄ Βόρειο και μήκος 26°05΄ Ανατολικό. Είναι χτισμένο στην εύφορη λοφώδη περιοχή της νοτιοανατολικής Χίου, όπου πολλά μικρά χωριά βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Κοντινότερο χωριό σε ευθεία γραμμή είναι τα Φλάτσια, 0,5 χιλιόμετρο προς τα νότια του Βουνού, και ακολουθούν η Κοινή, 1 χιλιόμετρο προς τα βορειοδυτικά, και τα Νένητα, το μεγάλο χωριό της περιοχής, λιγότερο από 1,5 χιλιόμετρο προς τα ανατολικά-νοτιοανατολικά. Από τη θάλασσα απέχει 2,2 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή, προς τα ανατολικά. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, με βασική καλλιέργεια αυτή της ελιάς, ενώ παράγεται και Μαστίχα.

Διοικητικά το Βουνό υπάγεται σήμερα στην ομώνυμη τοπική κοινότητα (της οποίας αποτελεί τον μεγαλύτερο οικισμό), της Δημοτικής Ενότητας Ιωνίας του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Η κοινότητα είχε έκταση 5 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 4,1 (4.100 στρέμματα) καλλιεργήσιμη έκταση. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82100.

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Βουνού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

## Τοπωνυμικά-ιστορικά
Το όνομα του χωριού προέρχεται από το μικρό βουνό (μάλλον λόφο) στο οποίο βρίσκεται. Αντίστοιχα τοπωνύμια στη Χίο υπάρχουν στα Μεστά και στα Καρδάμυλα. Ο κάτοικος του χωριού αποκαλείται *Βουνούσης* στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα (και το θηλυκό *Βουνούσαινα*).

Από τους περιηγητές και τους Ιουστινιάνες σώζονται οι πληροφορίες ότι το χωριό είχε άλλοτε μεγάλο και οχυρό πύργο, τετράγωνο τείχος, πολλούς ναούς, ευφορία και ευμάρεια με περισσότερους από 500 κατοίκους. Σήμερα ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») του Βουνού τιμάται στη μνήμη της Αναλήψεως του Σωτήρος (ονομαζόμενη απλώς «Χριστός»), ενώ παλαιότεροι ναοί μέσα στο χωριό είναι ο παλαιός ναός του Χριστού, ο Άγιος Γεώργιος, οι Άγιοι Απόστολοι, ο Προφήτης Ηλίας, ο Άγιος Νικόλαος (δύο ναοί), οι Άγιοι Βίκτωρες και η Ευαγγελίστρια. Παλαιά εξωκκλήσια κοντά στο χωριό είναι της Αγίας Άννας, της Αγίας Παρασκευής, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Παντελεήμονα.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 822
* Γεωργίου Ι. Ζολώτα: *Ιστορία της Χίου*, τόμος Α΄ («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σελ. 609.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Βουνό στο ''aplotaria.gr''
* Σύντομη περιγραφή  με φωτογραφία
* Βουνό Χίος - Vouno Chios στο https://www.youtube.com/

Βουνο
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Θάλεια Δραγώνα

Η **Θάλεια Δραγώνα** (Αθήνα, γένν. 1952) είναι Ελληνίδα καθηγήτρια πανεπιστημίου. Σπούδασε ψυχολογία στην Ελλάδα και την Βρετανία και το 1984 έλαβε τον τίτλο της διδάκτορος στην Κοινωνική Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο Aston του Μπέρμιγχαμ. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1985-1990) και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1990-2019). Υπήρξε βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ (2007-2009) και ειδική γραμματέας του υπουργείου Παιδείας (2009-2010). Ερευνά θέματα κοινωνικών ταυτοτήτων και τη συνάρθρωση του ψυχικού με το κοινωνικό.

Έχει διευθύνει ή συμμετάσχει σε πολλά διεθνή και ερευνητικά προγράμματα με αντικείμενο τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, τον εθνοκεντρισμό στην εκπαίδευση, την εκπαίδευση και την ένταξη της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη (1997-23019), την ένταξη προσφύγων, την πρόληψη και προαγωγή της πρώϊμης ψυχοκοινωνικής υγείας και τη μετάβαση στη γονική ιδιότητα. Εξ αιτίας του έργου της σε σχέση με την ένταξη μειονοτήτων στην ελληνική κοινωνία (όπως οι Ρομά και η μειονότητα στη Θράκη) στοχοποιήθηκε από το ΛΑΟΣ και άλλες ακροδεξιές ομάδες την εποχή που ήταν γραμματέας στο Υπουργείο Παιδείας με χαλκευμένες κατηγορίες περί "μειωμένης εθνικής συνείδησης"  που την εξανάγκασαν σε παραίτηση .

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κριτική του βιβλίου Άννα Φραγκουδάκη, Θάλεια Δραγωνά (επιμ.), "Τι είν' η πατρίδα μας;: εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση", (Αθήνα: Αλεξάνδρεια, 1997) από τον Δημαρά Αλέξη

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Άγιος Ματθαίος Κέρκυρας

Ο **Άγιος Ματθαίος** είναι οικισμός της Κέρκυρας. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελιτειέων, του δήμου Νότιας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Στη δημοτική κοινότητα Αγίου Ματθαίου ανήκουν και οι οικισμοί Σκάλα και Χαλικούνας. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ματθαίος είναι μικρή κωμόπολη στη νοτιοδυτική Κέρκυρα. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες της κορυφής «Άγιος Ματθαίος» (463 μ.) του βουνού Γαμήλιου, πάνω στην επαρχιακή οδό Παϊπέτη-Μεσογγής και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 22 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. της πόλης της Κέρκυρας. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 22,159 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ματθαίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μελιτειέων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μελιτειέων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Κέρκυρας.

## Μυθολογία
Στο Γαμήλιο όρος (κορυφή «Άγιος Ματθαίος») όπου βρίσκεται ο οικισμός, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, νυμφεύτηκε ο Αλκίνοος, βασιλιάς των Φαιάκων της Σχερίας (Κέρκυρας).

## Αξιοθέατα
* Τα σοκάκια και τα πολύχρωμα σπίτια του οικισμού κτισμένα σε ύφος επηρεασμένο από τη βενετσιάνικη αρχιτεκτονική
* Το μοναστήρι του Παντοκράτορα, σε περίοπτη θέση στο Γαμήλιο όρος
* Το Πρινοδάσος στη διαδρομή προς το μοναστήρι
* Το σπήλαιο της Γράβας στο Γαμήλιο όρος. Είναι σπηλαιοβάραθρο με πλούσιο διάκοσμο στο κυρίως μέρος του και με παλαιολιθικά και νεολιθικά ευρήματα που, κατά τους κατοίκους, επικοινωνεί με τη θάλασσα («Τρύπα του Πελάου»)
* Το φρούριο Γαρδικίου, οκτάγωνο κάστρο με οκτώ πύργους και τρεις πύλες, που χρονολογείται στην εποχή του ηπειρώτικου Δεσποτάτου (13ος αιώνα). Έχει εντοιχισμένα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη

## Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι της Μεταμόρφωσης στο μοναστήρι Παντοκράτορα, στις 6 Αυγούστου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Μιχαήλ Χοντορκόφσκι

Ο **Μιχαήλ Μπορίσοβιτς Χοντορκόφσκι** (ρωσικά: Михаи́л Бори́сович Ходорко́вский), (γενν. 26 Ιουνίου 1963) είναι εξόριστος Ρώσος επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και πρώην Ρώσος Ολιγάρχης. Σήμερα είναι κάτοικος Ελβετίας.

Το 2003, ο Χοντορκόφσκι, πιστεύεται ότι ήταν ο πιο πλούσιος άνθρωπος στη Ρωσία (με την περιουσία του να εκτιμάται στα 15 δισ. δολάρια) και να είναι 16ος στην κατάταξη των δισεκατομμυριούχων του περιοδικού
Forbes.

## Καριέρα
Είχε δουλέψει μέχρι και στη Κομσομόλ, κατά τη διάρκεια των  σοβιετικών χρόνων, και ξεκίνησε πολλές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου Γκλασνόστ και Περεστρόικα στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, στα μέσα της δεκαετίας του '90, συγκέντρωσε σημαντικό πλούτο αποκτώντας τον  έλεγχο ενός αριθμού πετρελαιοπηγών της Σιβηρίας που  ενοποιήθηκε με  το όνομα Yukos, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες που προέκυψε από την ιδιωτικοποίηση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων κατά  τη δεκαετία του 1990 (ένα σύστημα γνωστό ως "δάνεια για μετοχές").

## Σύλληψη και αποφυλάκιση
Τον Οκτώβριο του 2003 συνελήφθη από τις ρωσικές αρχές και κατηγορήθηκε για απάτη. Η κυβέρνηση υπό τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν μετέτρεψε στη συνέχεια τις μετοχές της Yukos μετά από φόρους. Η κυβέρνηση του Πούτιν ανέλαβε  περαιτέρω ενέργειες ενάντια στη Yukos, με αποτέλεσμα την  κατάρρευση της τιμής της μετοχής της εταιρείας και την εξαυλωση μεγάλου μέρους  της περιουσίας του Χοντορκόφσκι.

Τον Μάιο του 2005, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε 9 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2010, ενώ εξακολουθούσε να εκτίει την ποινή του, ο Χοντορκόφσκι και ο συνεργάτης του Πλάτων Λεμπέντεφ κατηγορήθηκαν για υπεξαίρεση  και ξέπλυμα χρήματος. Η ποινή φυλάκισης του Χοντοκόρβσκι επεκτάθηκε μέχρι το 2014. Αφού ο Χανς-Ντίντριχ Γκένσερ άσκησε πίεση για απελευθέρωσή του, ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έδωσε χάρη στον Χοντορκόφσκι, απελευθερώνοντάς τον από τη φυλακή στις 20 Δεκεμβρίου 2013.

Μετά την εξόδο του από τη φυλακή στα τέλη του 2013, ο Χοντοκόρβσκι εγκατέλειψε αμέσως τη Ρωσία και πήγε στην Ελβετία. Στα τέλη του 2013, η προσωπική του περιουσία θεωρήθηκε ότι ανερχόταν, ως ακαθάριστη εκτίμηση, 100-250 εκατομμύρια δολάρια. Στα τέλη του 2014, λέγεται ότι ανερχόταν σε περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια. Τον Δεκέμβριο του 2016, ένα δικαστήριο απελευθέρωσε 100 εκατομμύρια δολάρια από τα  περιουσιακά στοιχεία του
Χοντοκόρβσκι που υπήρχαν στην Ιρλανδία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες
Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας

Το **Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας** συστάθηκε στις 28 Απριλίου 1910 με τον Νόμο 3724 με κύριες αρμοδιότητες τη σύσταση, οργάνωση και διοίκηση Γεωργικών Σταθμών, προτύπων Αγροκηπίων ειδικών Ζωοτεχνικών, Οινοποιητικών, Ελαιοκομικών, Γαλακτοκομικών και Υδατοκομικών Σταθμών και Γεωργικών Χημικών Εργοστάσιων, την φροντίδα περί Σύστασης Γεωργικών Επιμελητηρίων, την Αγροτική Αστυνομία (δραγάτες) και την Αστυνομία των φυτικών ασθενειών την Αστυνομία των Επιζωοτικών και την Κτηνιατρική Υπηρεσία του Κράτους και την εποπτεία και συντήρηση δενδροστοιχιών και κήπων.

Το Υπουργείο είχε έξη τμήματα:
*Τμήμα Α΄: Γεωργίας
*Τμήμα Β΄: Δασών
*Τμήμα Γ΄: Εμπορίου και Βιομηχανίας
*Τμήμα Δ΄: Μεταλλείων
*Τμήμα Ε΄: Στατιστικής
*Τμήμα ΣΤ΄: Ειδικού Λογιστηρίου

Μέσα στο Τμήμα Γεωργίας συστάθηκαν τρεις επιθεωρήσεις (Γεωργίας, Φυτικής Υπηρεσίας, Αμπελουργικής και Φυλλοξηρικής).

Για πρώτη φορά εισήχθηκε ο θεσμός του «Νομογεωπόνου» και των «ειδικών» και μετατράπηκαν οι Γεωργικοί σταθμοί (εκτός από 4) σε Αγροκήπια. Εφόσον δεν λειτουργούσαν οι σταθμοί, προβλέφθηκε η ίδρυσή τους με πρωτοβουλία και δαπάνη των Δήμων, Κοινοτήτων Νομών, Σωματείων, με κρατικούς Γεωπόνους) (μέχρις ενός κατά επαρχία) και αφού δεν λειτουργούσε σ' αυτή Κρατικός Σταθμός, Αγροκήπιο ή Σχολή.

Στις 20 Ιουνίου 1911 το Υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.

Στις 30 Ιανουαρίου 1926 το υπουργείο ανασυστάθηκε από την δικτατορική Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου 1925  και παρέμεινε μέχρι τις 6 Σεπτεμβρίου 1926, οπότε καταργήθηκε και πάλι από την επαναστατική Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη 1926, όταν ανασυστάθηκε το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.

## Υπουργός Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας

## Αναφορές


Κατηγορία:Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας
Δημογραφία του Κοσσυφοπεδίου

Η Στατιστική Υπηρεσία του Κοσσυφοπεδίου παρακολουθεί διάφορα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου, όπως η πληθυσμιακή πυκνότητα, η εθνικότητα, το μορφωτικό επίπεδο, η υγεία του πληθυσμού, η οικονομική κατάσταση, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και άλλες πτυχές του. Οι απογραφές, που διεξάγονται κατά κανόνα ανά δεκαετία, καταγράφουν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού. Σύμφωνα με την πρώτη απογραφή που διεξήχθη μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του 2008, το 2011, ο μόνιμος πληθυσμός του Κοσσυφοπεδίου είχε 1.739.825 κατοίκους, χωρίς να περιλαμβάνονται στοιχεία από το Βόρειο Κόσοβο.

Οι Αλβανοί αποτελούν την πλειοψηφία στο Κοσσυφοπέδιο, με ποσοστό πάνω από το 93% του συνολικού πληθυσμού. Σημαντικές μειονότητες περιλαμβάνουν Σέρβους και άλλους. Μια εκτίμηση του 2015 θέλει τον πληθυσμό του Κοσσυφοπεδίου στο 1.870.981 κατοίκους.

## Απογραφή του 2011
Τα τελικά αποτελέσματα της απογραφής του 2011 κατέγραψαν ότι το Κοσσυφοπέδιο, εξαιρουμένου του Βόρειου Κοσσυφοπεδίου, έχει 1.739.825 κατοίκους. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο για Θέματα Μειονοτήτων ζήτησε προσοχή στις αναφορές της απογραφής του 2011, λόγω του μποϊκοτάζ από τους δήμους της πλειοψηφίας των Σέρβων στο Βόρειο Κοσσυφοπέδιο και του μερικού μποϊκοτάζ από τους Σέρβους και τους Ρομά στο νότιο Κοσσυφοπέδιο. Ο συνολικός αριθμός του πληθυσμού ήταν κάτω από τις περισσότερες προηγούμενες εκτιμήσεις. Η απογραφή είχε σημαντική τεχνική βοήθεια από διεθνείς οργανισμούς και φαίνεται ότι εγκρίθηκε από τη Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Ήταν, ωστόσο, η πρώτη πλήρης απογραφή από το 1981. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχαν άτομα τα οποία να διέμεναν προσωρινά σε ξενοδοχεία ή στρατόπεδα προσφύγων, κατά τη στιγμή της απογραφής.


File:Kosovo ethnic map 2011 census.GIF|Χάρτης εθνικοτήτων του Κοσσυφοπεδίου ανά εγκατάσταση.
File:Albanians in Kosovo 2011 census.GIF|Κατανομή Αλβανών στο Κοσσυφοπέδιο το 2011 ανά εγκατάσταση.
File:Serbs in Kosovo 2011 census.GIF|Κατανομή Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο το 2011 ανά εγκατάσταση.
File:Bosniaks in Kosovo 2011 census.GIF|Κατανομή Βοσνίων στο Κοσσυφοπέδιο το 2011 ανά εγκατάσταση.
File:Turks in Kosovo 2011 census.GIF|Κατανομή Τούρκων στο Κοσσυφοπέδιο το 2011 ανά εγκατάσταση.
File:Gorani in Kosovo 2011 census.GIF|Κατανομή Γκοράνι στο Κοσσυφοπέδιο το 2011 ανά εγκατάσταση.
File:Roma(ashkali,egyptians) in Kosovo 2011 census.GIF|Κατανομή Ρομά, Ασκάλι και Αιγυπτίων στο Κοσσυφοπέδιο το 2011 ανά εγκατάσταση.


## Παραπομπές
Γιούρι Άρρακ

Ο **Γιούρι Άρρακ** (εσθονικά: Jüri Arrak, 24 Οκτωβρίου 1936 -16 Οκτωβρίου 2022 ) ήταν Εσθονός καλλιτέχνης και ζωγράφος, του οποίου τα έργα με διακεκριμένο και αναγνωρίσιμο στυλ έχουν κερδίσει την αναγνώριση σε όλο τον κόσμο.

Ο Άρρακ γεννήθηκε στο Τάλιν και αποφοίτησε από το Εσθονικό Κρατικό Ινστιτούτο Τέχνης. Είναι μέλος της Εσθονικής Ένωσης Καλλιτεχνών και μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Τα έργα του Άρρακ εκτίθονται στο Εσθονικό Μουσείο Τέχνης στο Τάλιν της Εσθονίας. Έργα του εκτίθονται επίσης στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέα Υόρκης των Η.Π.Α., στο Μουσείο Τέχνης της Νέας Ορλεάνης των ΗΠΑ, στην Γκαλερί Τρετιακόφ της Μόσχας και στο Μουσείο Τέχνης Λούντβιγκ στην Κολωνία της Γερμανίας.

## Βραβεύσεις
Ο Άρρακ έχει βραβευθεί από τον Πρόεδρο της Εσθονίας το 2000 με το Τάγμα του Λευκού Αστεριού δεύτερης τάξης.

## Ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά

* Σύμφωνα με δική του δήλωση, ο αλκοολισμός έχει νικηθεί και επί του παρόντος δεν χρησιμοποιεί ισχυρά ποτά.
* Έχει κάνει μια προσπάθεια στη λογοτεχνική δημιουργία, γράφοντας το παιδικό βιβλίο "Maiv" (τροποποιημένη μορφή της εσθονικής λέξης "vaim" - "πνεύμα").
* Το 1982, ως καλλιτέχνης και σκηνοθέτης, συμμετείχε στη δημιουργία της παιδικής ταινίας Μεγάλος Τολλ (εσθονικά: Suur Tõll). Αργότερα, με βάση το κινούμενο σχέδιο, κυκλοφόρησε ένα παιδικό βιβλίο, αποτελούμενο από 28 μεγάλες εικονογραφήσεις του Γιούρι Άρρακ με μια σύντομη αναπαράσταση της πλοκής. Το 2010, το λαϊκό συγκρότημα μέταλ Metsatöll της Εσθονίας χρησιμοποίησε μέρος του κινούμενου σχεδίου στο βίντεο "Vaid Vaprust" (Απλά Θάρρος).
* Στο σχεδιασμό του άλμπουμ Äio του συγκροτήματος Metsatöll δημιούργησε τον πίνακα "Kuju kujuga" (Μορφή με μορφή), ο οποίος δημιουργήθηκε το 1999 και σήμερα βρίσκεται σε ιδιωτική συλλογή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι
Ισλάμ στο Κοσσυφοπέδιο

Το **Ισλάμ στο Κοσσυφοπέδιο** έχει μια μακρόχρονη παράδοση που χρονολογείται από την οθωμανική κατάκτηση των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένου του Κοσσυφοπεδίου. Πριν από τη Μάχη του Κοσόβου, το 1389, ολόκληρη η περιοχή των Βαλκανίων είχε εκχριστιανιστεί τόσο από τη Δυτική όσο και από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Από το 1389 έως το 1912 το Κοσσυφοπέδιο αποτελούσε μέρος επίσημα της μουσουλμανικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και, ως εκ τούτου, δέχτηκε υψηλό επίπεδο ισλαμοποίησης. Κατά το χρονικό διάστημα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κοσσυφοπέδιο κυβερνήθηκε από κοσμικές σοσιαλιστικές αρχές στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγιναν σημαντικές προσπάθειες, οι Κοσοβάροι να προσηλυτιστούν προς τον αθεϊσμό και την εκκοσμίκευση. Αργότερα μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος η θρησκεία γνώρισε σημαντική αναγέννηση και ισχυρή αναβίωση.Σήμερα, το 90-92% του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου αυτοπροσδιορίζονται ως Μουσουλμάνοι, κυρίως αυτοί που ανήκουν στην αλβανική κοινότητα. Υπάρχουν, όμως, ακόμη και σλαβόφωνοι μουσουλμάνοι, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως Βόσνιοι και Γκοράνι, καθώς και Τούρκοι.

## Ιστορικά στοιχεία
Μέχρι τον δέκατο έκτο αιώνα ο βαθμός του εξισλαμισμού στο Κοσσυφοπέδιο ήταν ελάχιστος και σε μεγάλο βαθμό περιοριζόταν στα αστικά κέντρα. Ο ρυθμός των μεταστροφών στο Ισλάμ αυξήθηκε σημαντικά κατά το δεύτερο μισό του δέκατου έκτου αιώνα, πιθανώς λόγω της φορολογίας που είχε επιβληθεί στους Χριστιανούς εκείνη την περίοδο. Πολλοί, όμως, Αλβανοί στο Κοσσυφοπέδιο που είχαν ενστερνιστεί το Ισλάμ δήλωναν ότι ήταν Καθολικοί για να αποφύγουν τη στρατολόγηση, μέχρι το 1845.

## Πόλεμος του Κοσσυφοπεδίου
Πολυάριθμες αλβανικές πολιτιστικές τοποθεσίες στο Κοσσυφοπέδιο καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του Κοσσυφοπεδίου (1998-1999), κάτι που θεωρείται έγκλημα πολέμου που παραβιάζει τη Σύμβαση της Χάγης και της Γενεύης. Από τα 498 τζαμιά στο Κοσσυφοπέδιο που βρίσκονταν σε ενεργό χρήση, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) τεκμηρίωσε ότι 225 τζαμιά υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν από το γιουγκοσλαβικό σερβικό στρατό. Συνολικά, οι δεκαοκτώ μήνες του πολέμου μεταξύ 1998-1999 στο Κοσσυφοπέδιο είχαν ως αποτέλεσμα 225 ή το ένα τρίτο από τα 600 συνολικά τζαμιά να υποστούν ζημιές, βανδαλισμό ή να καταστραφούν μαζί με άλλα μνημεία ισλαμικής αρχιτεκτονικής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Ζόραν Ραντμίλοβιτς

Ο **Ζόραν Ραντμίλοβιτς**, σερβικά κυριλλικά:  (γεννηθείς στις 11 Μαΐου 1933 στο Ζάγιετσαρ και αποβιώσας στις 21 Ιουλίου 1985 στο Βελιγράδι), ήταν Σέρβος ηθοποιός. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στον κινηματογράφο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

## Βιογραφία
Ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς σπούδασε δίκαιο, αρχιτεκτονική και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, προτού ανακαλύψει πως το επάγγελμα του ηθοποιού βρισκόταν πιο κοντά στις προσωπικές του προτιμήσεις. Έχοντας, προηγουμένως, παρακολουθήσει μαθήματα στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, εντάχθηκε στο Δραματικό Θέατρο Βελιγραδίου (σερβικά:  και ), ενώ στην συνέχεια, το 1968, στο *[[Ατελιέ 212|Atelje 212]]*, όπου και έγινε διάσημος παίζοντας τον ρόλο του *[[Βασιλιάς Ουμπού|Βασιλιά Ουμπού]]*. 

Ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς προτιμούσε το θέατρο σε σύγκριση με τον κινηματογράφο ή την τηλεόραση. Ωστόσο, ξεκίνησε να γίνεται γνωστός στο διεθνές κοινό το 1971, παίζοντας στην ταινία **' («Τα Μυστήρια του Οργανισμού»), ταινία του [[Ντούσαν Μακαβέγιεβ]] η οποία διερευνούσε τους δεσμούς μεταξύ του [[κομμουνισμός|κομμουνισμού]] και της [[σεξουαλικότητα]]ς, μέσα από τα μάτια του [[Βίλχελμ Ράιχ]]. Στη Γιουγκοσλαβία, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό το [[1982]], όταν και έπαιξε τον ρόλο του Μπίλι Πιτόν στην κωμωδία **' του Σλόμπονταν Σίγιαν, με βάση το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς και εκείνον του Ράντοβαν Γ΄ στην ταινία *Radovan Treći* του Λιούμπομιρ Ντράσκιτς, με βάση ομώνυμο θεατρικό έργο του ίδιου αυτού Κοβάτσεβιτς.

Το 1985, ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς έπαιξε έναν από τους τελευταίους ρόλους του στην ταινία *[[Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές]]*, του Εμίρ Κουστουρίτσα, μαζί με τον Σλόμπονταν Αλίγκρουντιτς. Απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα, αφότου η ταινία βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών.

## Βραβεύσεις
Το 1983, ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς έλαβε το βραβείο Ντόμπριτσιν μπρστεν, ένα από τα σημαντικότερα της Σερβίας. Επίσης, έλαβε το Βραβείο του Οκτωβρίου της Πόλεως του Βελιγραδίου.

## Φιλμογραφία
*1962 - *Čudna devojka* - στον ρόλο του Πέτζα
*1964 - *Marš na Drinu*
*1964 - *Pravo stanje stvari*
*1965 - *Gorki deo reke*
*1966 - *Glineni golub*
*1968 - *Ram za sliku moje majke*
*1969 - *Veliki dan*
*1971 - *[[W.R. - Misterije organizma]]*, του Ντούσαν Μακαβέγιεβ
*1978 - *Paviljon 6*
*1978 - *Pogled u noć*
*1979 - *Radio Vihor zove Anđeliju*
*1979 - *Usijanje*
*1980 - *[[Majstori, majstori]]*, του Γκόραν Μάρκοβιτς
*1980 - *Srećna porodica*
*1981 - *Šesta brzina*
*1982 - *Maratonci trče počasni krug* - dans le rôle de Bili Piton
*1983 - *Šećerna vodica* - στον ρόλο του Δρ. Ντράγκοβιτς
*1985 - *Držanje za vazduh*
*1985 - *[[Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές]]*, του Εμίρ Κουστουρίτσα
*1986 - *Šmeker*

## Δείτε επίσης
* Σέρβοι άνδρες και γυναίκες ηθοποιοί
* Θέατρο στη Σερβία
* Κινηματογράφος στη Σερβία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σέρβοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Νέο Κοιμητήριο Βελιγραδίου
Άννα της Αυστρίας, βασίλισσα της Πολωνίας

Η **Άννα της Αυστρίας** (*Anna von Österreich*, 16 Αυγούστου 1573 - 10 Φεβρουαρίου 1598) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν η πρώτη σύζυγος του Σιγισμούνδου Γ΄ της Πολωνίας και της Σουηδίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1573 στο Γκρατς της Αυστρίας και ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Καρόλου Β΄ της Έσω Αυστρίας και της Μαρίας Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Ε΄ της Βαυαρίας.

Στις 31 Μαΐου 1592 η Άννα παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο Γ΄ της Πολωνίας και της Σουηδίας. Αυτός ο γάμος ήταν αντίθετος από πολλούς ευγενείς (*szlachta*) της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στη συμμαχία με τους Αυστριακούς Αψβούργους που επιδίωκε ο Σιγισμούνδος.

## Οικογένεια
Το ζευγάρι μαζί απέκτησε πέντε παιδιά:
*την Άννα Μαρία (1593–1600).
*την Αικατερίνη (19 Απριλίου 1594 – 16 Μαΐου 1594).
*τον Βλαδίσλαο Δ΄ της Πολωνίας (1595–1648), παντρεύτηκε (1) την Καικιλία Ρενάτα της Αυστρίας. Απέκτησαν 3 παιδιά (1 θνησιγενές); και (2) την Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα. Δεν απέκτησαν παιδιά. Είχε και ένα νόθο γιο τον Βλαδίσλαο Κωνσταντίνο, αρχηγό της Φρουράς στη Ρώμη και καμεράριο του πάπα, από την ερωμένη του Γιαντβιγκά Ουσκόβσκα.
*την Αικατερίνη (1596–1597).
*τον Χριστόφορο (γεννήθηκε και πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1598)

Η Άννα πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1598 στη Βαρσοβία λόγω αιμορραγίας κατά τη γέννηση του τελευταίου παιδιού της, το οποίο επίσης πέθανε. Θάφτηκε στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας. Ο Σιγισμούνδος Γ΄ αργότερα παντρεύτηκε την αδελφή της Άννας, την Κωνσταντία της Αυστρίας.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*16 Αυγούστου 1573 - 31 Μαΐου 1592: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Αρχιδούκισσα Άννα της Αυστρίας
*31 Μαΐου 1592 - 10 Φεβρουαρίου 1598: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Βασίλισσα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Anteckningar om svenska qvinnor (Swedish)
*  *Den svenska historien. 4. Gustav Vasa. Riket formas (The History of Sweden. 4. Gustav Vasa. The empire is formed)*, Gunvor Grenholm, Jan Cornell, Jerker Rosén, Sten Carlsson and Svenolov Ehrén, 1978, 

Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Οίκος των Βάσα
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Μαχμούτ Μπέη Τζαμί

thumb|Άποψη της οροφής.
thumb|Άποψη του μιχράμπ.
Το **Μαχμούτμπε Τζαμί** είναι ιστορικό τζαμί στο χωριό Κασαμπά της Επαρχίας Κασταμονής, στην Τουρκία.

Το Κασαμπά ήταν, παλαιότερα, σημαντικός οικισμός εντός της Επαρχίας Κασταμονής. Σήμερα, αποτελεί μικρό χωριό ευρισκόμενο σε απόσταση περίπου 18 χλμ. από την Κασταμονή. Ωστόσο, το ιστορικό τζαμί του χωριού αποτελεί σημαντικό πολιτισμικό μνημείο για το σύνολο της επαρχίας.

## Το τζαμί
Η εντολή για την ανέγερση του δόθηκε από τον Μαχμούτ Μπέη, μέλος του οίκου των Τσανταριδών το 1366. Το τζαμί είναι μοναδικό ως προς την αρχιτεκτονική, καθώς δεν χρησιμοποιήθηκε τσιμέντο για την ανέγερσή του (με εξαίρεση το μιχράμπ του). Η οροφή του, επίσης, κατασκευάστηκε χωρίς τη χρήση κάποιου μεταλλικού δομικού υλικού. Το σχέδιο του τζαμιού είναι ορθογώνιο. Αποτελεί ένα από τα πρώτα τζαμιά με ξύλινους κίονες, καθώς και ξύλινη οροφή στην Ανατολία. Το εξωτερικό του τζαμιού κατασκευάστηκε από πελεκητή πέτρα. Η οροφή του κτιρίου υποστηρίζεται από τέσσερις κίονες. Εντός του τζαμιού, το σύνολο των ξύλινων επιφανειών είναι διακοσμημένο με σχέδια φιλοτεχνημένα με φυτικές βαφές γνωστά ως *kalem işi*.  Η πύλη του τζαμιού, ωστόσο, η οποία αποτελούσε έργο τέχνης, σήμερα, φυλάσσεται στο Μουσείο της Κασταμονής. Ένα αντίγραφο της αρχικής πύλης έχει τοποθετηθεί στη θέση της.

## Κατάσταση ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Το τζαμί προστέθηκε εντός του ενδεικτικού καταλόγου στην πολιτισμική κατηγορία των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 15 Απριλίου 2014 και αναγνωρίστηκε ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς το 2023, από κοινού με τέσσερα άλλα τζαμιά, με τον τίτλο Τζαμιά με ξύλινο υποστυλίο της Μεσαιωνικής Ανατολίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας Κασταμονής
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Επαρχία Κασταμονής
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τουρκία
Κατηγορία:Τζαμιά στην Κασταμονή
Κατηγορία:Τσαντάρογλου
Πελαγία

Η **Πελαγία** (Pelagius, απεβίωσε το 457) στην ιστορία της Εκκλησίας είναι η σημαντικότερη μάρτυς και προστάτιδα των κωμικών και οι ηθοποιών. Το κοσμικό της όνομα ήταν Μαργαρίτα ή Μαρίνα.

Η αγιογραφία της συντάχθηκε  στα ελληνικά το δεύτερο ήμισυ του 5ου αιώνα από έναν διάκονο, ονόματι Ιάκωβο. Ο συγγραφέας δηλώνει ότι ήταν αυτόπτης μάρτυς .

Η Πελαγία βιοποριζόταν ως πόρνη, ηθοποιός και χορεύτρια. Άκουσε το κήρυγμα του αιγύπτιου επισκόπου Νόνου και μετανόησε, βαπτίστηκε και δώρισε όλη την περιουσία της στους φτωχούς. Έζησε την υπόλοιπη ζωή της σε μια σκήτη στο όρος των Ελαιών σε ασκητική ζωή μέχρι που πέθανε.

## Βιβλιογραφία

* 

BBKLArchiv-URLAutorLeonore BazinekLemmaPelagia von JerusalemBandnummer7Spalten161–166
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Μεγάλος Μεντρεσές

Ο **Μεγάλος Μεντρεσές** ήταν μεντρεσές (σχολή) στη Λευκωσία της Κύπρου. Ανεγέρθηκε το 1573 και αποτέλεσε τον πρώτο μεντρεσέ στην Κύπρο. Περιελάμβανε αίθουσες διδασκαλίας και κοιτώνες, ενώ, το 1828, προστέθηκε μία κρήνη. Το 1936, ο μεντρεσές κατεδαφίστηκε, ωστόσο η εκπαίδευση συνεχίστηκε έως και το ακαδημαϊκό έτος 1939-40, ενώ εγκαταλείφθηκε οριστικά, αργότερα, κατά την διάρκεια του 1940. Αποτελούσε δωρεά του Ισμαΐλ Αγά, ενώ η διαχείρισή του γινόταν από την Βακουφική Διοίκηση.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μεντρεσέδες
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λευκωσία
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Κύπρο
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Κύπρο
Τζαμί Εμπού Μπεκέρ

Το **Εμπού Μπεκέρ Τζαμί** () είναι τζαμί στη Σκόδρα, στην Βορειοδυτική Αλβανία. Το τζαμί ήταν ιστορικά σημαντικό στην ακαδημαϊκή μάθηση εντός της πόλεως, ενώ προσέλκυε σημαντικούς Ισλαμικούς λόγιους και θεολόγους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Αλβανία
Κατηγορία:Τζαμιά στη Σκόδρα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σκόδρα
Επαρχία Βοΐου

Η  **Επαρχία Βοΐου** (παλαιότερα Επαρχία Αναστελίτσης ή Αναστελίτσας) υπάγεται γεωγραφικά στο Νομό  Κοζάνης και καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα του νομού με διοικητική έδρα την Σιάτιστα και ιστορική έδρα τη Νεάπολη.

## Διοικητικές μεταβολές
Το 1913, μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η επαρχία προσαρτήθηκε στο ελληνικό κράτος, με συνολικό πληθυσμό 40.018 κατοίκους και συνολικά 93 αυτοτελείς οικισμούς.

## Γεωγραφία
Η επαρχία εκτείνεται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Σινιάτσικου ή Ασκίου στα ανατολικά, του Βοΐου στα δυτικά και του Βούρινου στα νοτιοανατολικά· τέμνεται δε από τον ποταμό Αλιάκμονα, που διαρρέει την επαρχία από τα βόρεια προς τα νοτιοανατολικά. Δυτικά του Βοΐου ξεκινά άλλος ένας ιστορικός ποταμός, ο Σαραντάπορος ο Πρασινονέρης, ο οποίος, διασχίζοντας την Ήπειρο, ενώνεται με τον Αώο.

Η γεωμορφολογία της επαρχίας είναι τέτοια, ώστε τα νερά της ανατολικής πλευράς της καταλήγουν στο Αιγαίο πέλαγος, ενώ αυτά της δυτικής πλευράς στο Ιόνιο πέλαγος.

Στη γη της υπάρχουν πλούσια οικοσυστήματα, που περιλαμβάνουν πολλά μικτά δάση. Τα πιο διαδεδομένα δένδρα είναι η βελανιδιά, η καστανιά, η οξιά, το πεύκο και το έλατο, ενώ υπάρχουν επίσης ρόμπολα. Η χαμηλή βλάστηση του βουνού περιλαμβάνει πλούσιο τσάι, σαλέπι, πρασσάκο και πολλές τριανταφυλλιές.

Το Βόιο αποτελεί βιότοπο για κάθε είδος άγριας πανίδας που μπορεί να συναντήσει κανείς στη Βόρεια Ελλάδα. Κυριαρχεί ο λύκος, η αρκούδα και το ελάφι. Το κλίμα της περιοχής είναι εύκρατο ημιορεινό.

## Πόλεις και χωριά

* Κορυφή
* Καλονέρι
* Γαλατινή
* Εράτυρα
* Νάματα
* Πελεκάνος
* Σισάνι
* Νεάπολη
* Αηδονοχώρι
* Αλιάκμονας
* Αξιόκαστρο
* Ασπρούλα
* Βελανιδιά
* Δρυόβουνο
* Καλλιστράτι
* Χορηγός Κοζάνης
* Κλήμα
* Κρυονέρι
* Λευκοθέα
* Μελιδόνι
* Μεσόλογγος
* Μολόχα
* Πανάρετη
* Πεπονιά
* Περιστέρα
* Πλατανιά
* Πολύλακκο
* Πυλώριο
* Σήμαντρο
* Σκαλοχώρι
* Στέρνα
* Τραπεζίτσα

* Χειμερινό 
* Πεντάλοφος
* Αγία Σωτήρα
* Βυθός
* Δίλοφο
* Σιάτιστα
* Δαφνερό
* Μικρόκαστρο
* Παλαιόκαστρο
* Τσοτύλι
* Αγίασμα
* Ανθούσα
* Δαμασκηνιά
* Δάφνη
* Διχείμαρρο
* Δραγασιά
* Ζώνη
* Κλεισώρεια
* Βουχωρίνα
* Λεύκη
* Λικνάδες
* Ομαλή
* Παρόχθιο
* Πολυκάστανο
* Χρυσαυγή

### Ιστορικά χωριά
* Αγία Παρασκευή
* Νέα Σπάρτη
* Παρόχθιο
* Κορυφη Βοιου 

### Μονές
*Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου
*Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου
*Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δρυοβούνου
*Μονή της Αγίας Παρασκευής Δομαβιστίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του Νομού Κοζάνης
Latin (Γιώργος Νταλάρας)

Το *Λάτιν* (***της λατινικής αμερικής***) είναι διπλός δίσκος του Γιώργου Νταλάρα που κυκλοφόρησε το 1987. Περιέχει τραγούδια της Λατινικής Αμερικής με συμμετοχές των Αλ Ντι Μέολα, Γλυκερίας και Άλκηστης Πρωτοψάλτη. Το άλμπουμ γνώρισε εμπορική επιτυχία και ο Νταλάρας απέσπασε τον έπαινο των κριτικών στην Ελλάδα. Πώλησε σχεδόν μισό εκατομμύριο αντίτυπα.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Ζίτα Γκιλόφσκα

Η **Ζίτα Γκιλόφσκα** (, 7 Ιουλίου 1949 - 5 Απριλίου 2016) ήταν Πολωνίδα οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Οικονομίας και αντιπρόεδρος της πολωνικής κυβέρνησης την περίοδο 2006 - 2007.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1949 στο Νόβε Μιάστο Λουμπάφσκιε του βοϊβοδάτου Βαρμίας-Μαζουρίας στη βόρεια Πολωνία. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και το 1981 απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί του Λούμπλιν. Στο ίδιο ίδρυμα διετέλεσε βοηθός καθηγητή από το 1972 μέχρι το 1985 και αναπληρώτρια καθηγήτρια από το 1995 έως το 1999, ενώ από το 2001 δίδασκε ως καθηγήτρια στο ιδιωτικό Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λούμπλιν.

Η ενεργή ενασχόλησή της με την πολιτική ξεκίνησε το 1994 όταν έγινε μέλος του φιλελεύθερου κόμματος *Unia Wolności* (ελλ: Ένωση Ελευθερίας), στους κόλπους του οποίου παρέμεινε για μια διετία. Επιπλέον υπήρξε από το 1992 έως το 1998 αντιπρόσωπος της Πολωνίας στο συμβούλιο του Κογκρέσου Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών της Ευρώπης που εδρεύει στο Στρασβούργο και μέλος διαφόρων κρατικών οργανισμών και επιτροπών.

Μετά την αποχώρησή της από την *Unia Wolności*, προσχώρησε στην Πολιτική Πλατφόρμα με την οποία εξελέγη το 2001 στη Σέιμ (Κάτω Βουλή της Πολωνίας), φτάνοντας παράλληλα μέχρι το αξίωμα της αντιπροέδρου του κόμματος. Τον Μάιο του 2005 αποχώρησε από την Πολιτική Πλατφόρμα και την 7η Ιανουαρίου του 2006 ανέλαβε ως ανεξάρτητη το υπουργείο Οικονομίας καθώς και τα καθήκοντα της αντιπροέδρου στην κυβέρνηση του συντηρητικού κόμματος του Νόμου και Δικαιοσύνης των αδελφών Κατσίνσκι υπό τον Καζιμίρ Μαρτσίνκεβιτς. Η πρώτη θητεία της  Γκιλόφσκα ολοκληρώθηκε πρόωρα τον Ιούνιο του ίδιου έτους μετά την απομάκρυνσή της εξαιτίας κατηγοριών εναντίον της σχετικά με τη δράση της κατά την κομμουνιστική περίοδο, με την ίδια να τις αρνείται. Λίγους μήνες αργότερα (22 Σεπτεμβρίου του 2006) επέστρεψε στις θέσεις της στο υπουργείο Οικονομίας και την αντιπροεδρία της κυβέρνησης, τις οποίες διατήρησε μέχρι τον Νοέμβριο του 2007, όταν ανήλθε στην εξουσία η Πολιτική Πλατφόρμα. Απεβίωσε στις 5 Απριλίου του 2016.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί
Κατηγορία:Πολωνοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Πολωνές ακαδημαϊκοί
Ισμαΐλ Σασί

Ο **Ισμαΐλ Σασί** (*Ismail Sassi*, γεννημένος στις 24 Δεκεμβρίου 1991) είναι Τυνήσιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

## Διεθνής σταδιοδρομία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προφίλ του Ισμαΐλ Σασί στο Soccerway 
*Προφίλ του Ισμαΐλ Σασί στο Football Database
*Προφίλ του Ισμαΐλ Σασί στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
*Προφίλ στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φουτμπόλ Κλαμπ Μαντουά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ραόν-λ'Ετάπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Οθέλλου Αθηαίνου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Ζακακίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρμιώτισσας Πάνω Πολεμιδιών
Ελεύθεροι σπόροι

Οι **ελεύθεροι  σπόροι**  είναι οι σπόροι εκείνοι που  δεν καλύπτονται  από πνευματικά  δικαιώματα. Αποτελούν  προϋπόθεση  διατροφικής ανεξαρτησίας και ενισχύουν σημαντικά το βαθμό αυτάρκειας. Σε αντίθεση με τις εμπορικές ποικιλίες οι παραδοσιακές τοπικές ποικιλίες είναι αυτές που έχουν ευρεία γενετική βάση γι αυτό εξελίσσονται, δηλαδή προσαρμόζονται όταν καλλιεργούνται. Η ιδιότητα αυτή μας προσφέρει επισιτιστική ασφάλεια ειδικά σε εποχή κλιματικής αλλαγής. Η εξέλιξη είναι η συνέχεια της ζωής.

Η πλειονότητα των αγροτών στην Ελλάδα δεν κρατά σπόρο για την επόμενη χρονιά αλλά τον αγοράζει κάθε χρόνο από εταιρείες. Η διατροφή των ζώων στην Ελλάδα βασίζεται και αυτή σε εμπορικούς σπόρους αλλά και σε εισαγόμενους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Ο καταναλωτής που αγοράζει παράγωγα ζώων (κρέας , αυγά, γάλα, τυριά, γιαούρτι) δεν γνωρίζει αν αυτά τα ζώα τρέφονται με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) εκτός αν είναι προϊόντα βιολογικής γεωργίας όπου η χρήση ΓΤΟ απαγορεύεται.

## Προστασία ελεύθερων σπόρων
Στην Ευρώπη διευρύνεται η τάση για διατροφή με τοπικά είδη φυτικής και ζωικής παραγωγής, όχι μόνο όσον αφορά τις μικρές αποστάσεις και το μικρότερο οικολογικό αποτύπωμα, αλλά και το ντόπιο γενετικό υλικό. Μεγάλο μέρος των ευρωπαίων καταναλωτών έχουν αρχίσει να ενδιαφέρονται για είδη που προέρχονται από ντόπιες ποικιλίες φυτών και ράτσες ζώων, γιατί έτσι εξασφαλίζουν καλύτερη ποιότητα και αντοχή.

Και σε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο από την Παγκόσμια Συμμαχία για το μέλλον των τροφίμων (**Global Alliance for the Future of Food** ) αναφέρει ότι για να εξασφαλιστεί ένας ικανοποιητικός εφοδιασμός τροφίμων, οι αγρότες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στους σπόρους , στην ανταλλαγή και στη βελτίωση των σπόρων, και να έχουν μια φωνή στη διαμόρφωση της πολιτικής για τους σπόρους.

Εδώ και πολλά χρόνια η δρ. Βαντάνα Σίβα αγωνίζεται για την ελευθερία των αγροτών και των σπόρων, ώστε να μην καταστρέψει ο σύγχρονος ιμπεριαλισμός την ελευθερία της ζωής. "Δεν θέλω να ζω σε έναν κόσμο που πέντε γιγαντιαίες εταιρίες ελέγχουν την υγεία και την τροφή μας".

## Συμμετοχικά προγράμματα
Η συμμετοχική φυτική βελτίωση αφορά σε συνεργασία αγροτών με πανεπιστήμια. Τέτοια προγράμματα ήδη διεξάγονται στη Γαλλία και Ιταλία και στοχεύουν στην περαιτέρω βελτίωση των τοπικών ποικιλιών κυρίως για τη βιολογική γεωργία. Τα συμμετοχικά προγράμματα επαναφέρουν τη δημιουργικότητα του αγρότη και σε συνεργασία με το δημόσιο πανεπιστήμιο παράγουν προσαρμοσμένα αποτελέσματα κατάλληλα για εμπορική αξιοποίηση. Τα δικαιώματα μπορούν να παραμένουν στον δημόσιο τομέα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διατροφή
Εκπαίδευση στην Ουγγαρία

Η **εκπαίδευση στην Ουγγαρία** είναι κυρίως δημόσια, η οποία βρίσκεται στον έλεγχο του Υπουργείου Ανθρωπίνων Πόρων. Η προσχολική εκπαίδευση των παιδικών σταθμών είναι υποχρεωτική και προβλέπεται για όλα τα παιδιά ηλικίας μεταξύ τριών και έξι ετών, μετά την οποία η σχολική φοίτηση είναι επίσης υποχρεωτική μέχρι την ηλικία των δεκαέξι ετών. Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση διαρκεί συνήθως οκτώ χρόνια. Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση περιλαμβάνει τρία παραδοσιακά είδη σχολείων που επικεντρώνονται σε διαφορετικά ακαδημαϊκά επίπεδα. Στο γυμνάσιο εγγράφονται τα πιο χαρισματικά παιδιά που προετοιμάζονται για τις πανεπιστημιακές τους σπουδές. Οι δευτεροβάθμιες επαγγελματικές σχολές για ενδιάμεσους μαθητές διαρκούν τέσσερα χρόνια και οι τεχνικές σχολές προετοιμάζουν τους μαθητές για επαγγελματική εκπαίδευση και τον κόσμο της εργασίας. Το σύστημα είναι εν μέρει ευέλικτο και υπάρχουν μεταβατικές γέφυρες, καθώς απόφοιτοι μιας επαγγελματικής σχολής μπορούν να ενταχθούν σε ένα πρόγραμμα διάρκειας δύο ετών για να έχουν πρόσβαση στην επαγγελματική τριτοβάθμια εκπαίδευση, για παράδειγμα. Οι λεγόμενες Τάσεις στη Διεθνή Μελέτη Μαθηματικών και Φυσικής (TIMSS) αξιολογούν μαθητές ηλικίας 13-14 ετών στην Ουγγαρία, μεταξύ των καλύτερων στον κόσμο για τα μαθηματικά και τη φυσική.

Τα περισσότερα από τα ουγγρικά πανεπιστήμια είναι δημόσια ιδρύματα και οι σπουδαστές φοιτούν σε αυτά χωρίς την πληρωμή διδάκτρων. Για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια είναι απαίτηση η συμμετοχή σε εξετάσεις που ονομάζονται Ματούρα. Το ουγγρικό δημόσιο σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης περιλαμβάνει πανεπιστήμια και άλλα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία παρέχουν τόσο προγράμματα σπουδών όσο και πτυχία που φθάνουν μέχρι το διδακτορικό δίπλωμα και συμβάλλουν επίσης σε ερευνητικές δραστηριότητες. Η ασφάλιση υγείας των φοιτητών είναι δωρεάν μέχρι το τέλος των σπουδών τους. Η αγγλική και η γερμανική γλώσσα είναι σημαντική στην ουγγρική τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς υπάρχουν πολλά προγράμματα σπουδών που διδάσκονται σε αυτές τις γλώσσες, τα οποία προσελκύουν χιλιάδες φοιτητές προγραμμάτων ανταλλαγής κάθε χρόνο. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση και κατάρτιση στην Ουγγαρία κατατάχθηκε σε έκθεση για την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα το 2014 στη θέση 44, ανάμεσα σε 148 χώρες.

Σήμερα υπάρχουν 67 ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ουγγαρία, από μικρά κολέγια μέχρι κορυφαία ερευνητικά πανεπιστήμια. Αυτά τα πανεπιστήμια και κολέγια χρηματοδοτούνται είτε από το κράτος, είτε από ιδιωτικούς οργανισμούς είτε από την εκκλησία. Σύμφωνα με τους στόχους της διακήρυξης της Μπολόνια, η δομή του πτυχίου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης βασίζεται σε τρεις κύκλους. Σχεδόν όλα τα πεδία σπουδών οδηγούν πρώτα σε πτυχίο (συνήθως διάρκειας φοίτησης 3 ετών) και μετά από μια περαιτέρω περίοδο σπουδών σε μεταπτυχιακό (2 ετών φοίτησης).

## Παραπομπές
Μαρία Τέλκες

Η **Μαρία Τέλκες** (ουγγρικά: *Mária Telkes*, 12 Δεκεμβρίου 1900 - 2 Δεκεμβρίου 1995) ήταν Αμερικανίδα-Ουγγαρέζα επιστήμονας και εφευρέτης, που εργάστηκε στις τεχνολογίες της ηλιακής ενέργειας. Η Τέλκες, το 1952, έλαβε το βραβείο της Ένωσης Μηχανικών Γυναικών, ενώ το 1977, έλαβε το βραβείο Αμερικανικής Ένωσης Ηλιακής Ενέργειας, βραβείο Charles Greeley Abbot Award. Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, ενώ, αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό στη φυσικοχημεία, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στις ΗΠΑ, εργάστηκε ως βιοφυσικός, ενώ από το 1939 έως και το 1953, ασχολήθηκε με την έρευνα των τεχνολογιών της ηλικιακής ενέργειας, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης.

Η Τέλκες είναι γνωστή για τη δημιουργία της πρώτης θερμοηλεκτρικής γεννήτριας το 1947, σχεδιάζοντας έτσι το πρώτο ηλιακό σύστημα θέρμανσης για το Dover Sun House, στη Μασαχουσέτη. Στην κατασκευή του συστήματος αυτού, εργάστηκε μαζί της η Ελέανορ Ρέιμοντ, με την οποία φτιάξανε και το πρώτο θερμοηλεκτρικό ψυγείο το 1953, χρησιμοποιώντας τις αρχές των ημιαγωγών της θερμοηλεκτρικότητας. Σημαντική ήταν και η προσφορά της στις εφευρέσεις θερμικών συσκευών, όπως για παράδειγμα τη μικροσκοπική μονάδα αφαλάτωσης για χρήση σε σωσίβιες λέμβους, η οποία χρησιμοποιούσε ηλιακή ενέργεια. Μία από τις ειδικότητές της ήταν η αλλαγή φάσης των υλικών, όπως για παράδειγμα τα τετηγμένα άλατα, που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση της θερμικής ενέργειας. Ένα από τα υλικά που επέλεγε ήταν το θειικό νάτριο. 

Η Τέλκες θεωρείται μία από τις σημαντικότερες φιγούρες στην αποθήκευση της θερμικής ενέργειας, γεγονός που της προσέδωσε το παρατσούκλι "η Βασίλισσα του Ήλιου".  Κατά τη δεκαετία του 1970, μετακόμισε στο Τέξας. Εκεί συνεργάστηκε με πολλές νέες εταιρείες που ασχολούνταν με την ηλιακή ενέργεια, όπως για παράδειγμα η Northrup Solar, η οποία αργότερα έγινε ARCO Solar, δηλαδή η σημερινή BP Solar. Πολλά σχολεία αργότερα πήραν το όνομά της, όπως το Maria Telkes, στην Νότια Καρολίνα, το Telkes Middle School στο Σαν Φρανσίσκο και το Telkes Maria's high school στο Οχάιο. Η Τέλκες πέθανε σε ηλικία 95 ετών, στις 2 Δεκεμβρίου του 1995, ενώ κι αν η προσφορά της ήταν μεγάλη, από τα 19 έως και τα 90 που εργαζόταν, δεν κατάφερε να βγάλει αρκετά χρήματα. Το 2012, εισήλθε στο National Inventors Hall of Fame. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Κατηγορία:Ούγγροι επιστήμονες
Κατηγορία:Βιοφυσικοί
Κατηγορία:Εφευρέτριες
Άνι Λίμποβιτς

Η **Άνι Λίμποβιτς** (αγγλ.:*Annie Leibovitz*, 2 Οκτωβρίου 1949) είναι Αμερικανίδα φωτογράφος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1949 στο Γουοτερμπέρι του Κονέκτικατ ως Άννα-Λου Λίμποβιτς και έχει εβραϊκή καταγωγή. Έδειξε από μικρή ενδιαφέρον για την τέχνη και άρχισε να συνθέτει και να παίζει μουσική. Στη συνέχεια, ξεκίνησε να κάνει μαθήματα φωτογραφίας. Το 1969 εργάστηκε σε ένα κιμπούτς στο Ισραήλ.

Η επαγγελματική της καριέρα ξεκίνησε τη δεκαετία του '70, όταν και συνεργάστηκε με το περιοδικό Rolling Stone. Κατόπιν, εργάστηκε στο Vanity Fair και στο Vogue. Έχει φωτογραφίσει σημαντικές προσωπικότητες, όπως τον Τζον Λένον πέντε ώρες πριν τη δολοφονία του, τον Μικ Τζάγκερ, τη Βασίλισσα Ελισάβετ στα 90ά γενέθλιά της, τον Μπιλ Γκέιτς, την οικογένεια Ομπάμα και τον Μαρκ Ζάκερμπεργκ με την έγκυο σύζυγό του.

Επίσης, ήταν η φωτογράφος στο ημερολόγιο της Pirelli το 2000 και το 2016. Το 2009 βραβεύτηκε από τη Βασιλική Φωτογραφική Εταιρεία με το Μετάλλιο της Εκατονταετηρίδας και την Τιμητική Υποτροφία σε αναγνώριση μιας διαρκούς και σημαντικής συμβολής στην τέχνη της φωτογραφίας. Το 2012 εισήχθη στο Women's Hall of Fame του Κονέκτικατ.

Η Λίμποβιτς είχε σχέση με τη Σούζαν Σόνταγκ για 15 χρόνια (1989–2004). Έχει αποκτήσει τρεις κόρες, τη μία το 2001 και τις άλλες δύο το 2005.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες φωτογράφοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι
Κατηγορία:Φωτογράφοι μόδας
Αλάνις Μορισέτ

Η **Αλάνις Μορισέτ** (*Alanis Morissette*, 1 Ιουνίου 1974) είναι Καναδή και Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, μουσική παραγωγός και ηθοποιός.

## Καριέρα
Η καριέρα της ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '90. Το 1995 κυκλοφόρησε το άλμπουμ *Jagged Little Pill*, το οποίο αποτελεί μέχρι σήμερα την πιο επιτυχημένη της δουλειά. Έχει κερδίσει επτά βραβεία Γκράμι και έχει λάβει υποψηφιότητα άλλες επτά φορές. Επίσης, έχει κερδίσει το βραβείο BRIT καλύτερου διεθνούς καλλιτέχνη με εντυπωσιακή εξέλιξη (Best Breakthrough Act), καθώς και δεκατρία βραβεία Juno. Έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού, το 1999 για το τραγούδι "Uninvited" και το 2006 για το "Wunderkind". To 2015 εισήχθη στο Canadian Music Hall Of Fame.

Επίσης, ασχολείται με την υποκριτική από τη δεκαετία του '80, με εμφανίσεις στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση (Sex and the City, Nip/Tuck κ.ά.) και στο θέατρο.

## Δισκογραφία
* (1991) Alanis
* (1992) Now Is the Time
* (1995) Jagged Little Pill
* (1998) Supposed Former Infatuation Junkie
* (2002) Under Rug Swept
* (2004) So-Called Chaos
* (2008) Flavors of Entanglement
* (2012) Havoc and Bright Lights

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Κατηγορία:Καναδοί μουσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Κατηγορία:Καναδοί φεμινιστές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Μικέλε Σιντόνα

Ο ***Μικέλε Σιντόνα*** (ιταλικά: **Michele Sindona**) (γεννημένος στις 8 Μαΐου, 1920 — 22 Μαρτίου, 1986), ήταν Ιταλός τραπεζίτης και καταδικασμένος εγκληματίας. Ήταν γνωστός στους τραπεζικούς κύκλους, ως "Ο Καρχαρίας". Ο Σιντόνα ήταν μέλος της Μασονικής Στόας P2  και είχε στενές σχέσεις με την σικελική μαφία. Τελικά  πέθανε στην φυλακή μετά από διλητηριάση το 1986, καθώς είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για την δολοφονία του δικηγόρου Τζόρτζιο Αμπροσόλι.

## Πρώτα χρόνια

Γεννημένος στο Πάτι της Σικελίας, από φτωχούς γονείς, ο Σιντόνα εκπαιδεύτηκε από τους Ιησουίτες και έδειξε πολύ νωρίς στη ζωή του μια ασυνήθιστη ικανότητα για τα μαθηματικά και τα οικονομικά.

Αποφοίτησε από  το Πανεπιστήμιο της Μεσσίνα το 1942. Στη συνέχεια μετακόμισε από  τη Σικελία στο βορρά, όπου  εργάστηκε ως φορολογικός δικηγόρος και λογιστής για εταιρείες όπως η Società Generale Immobiliare και η SNIA Viscosa, αλλά αμέσως στράφηκε στην παρανομία και άρχισε να εργάζεται σε επιχειρήσεις λαθρεμπορίου με τη μαφία.

Σύντομα μετακόμισε στο Μιλάνο και η ικανότητα και η  επιδεξιότητά του στη μεταφορά χρημάτων για να αποφευχθεί η φορολογία σύντομα έγινε γνωστή στους προϊσταμένους της μαφίας. Μέχρι το 1957, είχε συνδεθεί στενά με την οικογένεια Γκαμπίνο και επιλέχθηκε να διαχειριστεί τα  κέρδη από τις πωλήσεις ηρωίνης.

## Διεθνής Τραπεζίτης
Μετά από έναν χρόνο συνεργασίας του με τους Γκαμπίνο και την διαχείρηση κερδών από την ηρωίνη, ο Σιντόνα αγόρασε την πρώτη του τράπεζα.

Έγινε επίσης φίλος του μελλοντικού Πάπα Τζιοβάνι Μπατίστα Μοντίνι, ο οποίος ήταν τότε ο Καρδινάλιος της  Αρχιεπισκοπής  του Μιλάνου.

Την εποχή που ο  Μοντίνι έγινε ο   Πάπας Παύλος VI, ο Σιντόνα είχε αποκτήσει μέσω  της εταιρείας χαρτοφυλακίου Fasco πολλές άλλες ιταλικές τράπεζες μέχρι την έναρξη της συνεργασίας του με την Τράπεζα του Βατικανού το 1969. Τότε ο Σιντόνα άρχισε να μετακινεί μεγάλα χρηματικά ποσά από τις τράπεζες του μέσω του Βατικανού σε ελβετικές τράπεζες και να κερδοσκοπεί σε νομίσματα έναντι άλλων μεγάλων νομισμάτων.

## Σύλληψη, δίκη και θάνατος

## παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί τραπεζίτες
Κατηγορία:Ιταλοί εγκληματίες