open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αργάκα

Η **Αργάκα** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Η Αργάκα βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Πόλη Χρυσοχούς, σε υψόμετρο 60 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με τη Γιαλιά και στα νότια με τη Λυσός, την Κινούσα και τη Μακούντα. Το δυτικό μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλλάσιο.

## Ιστορία
Δεν είναι γνωστό αν η Αργάκα αποτελούσε φέουδο κατά τη φραγκοκρατία ή την ενετοκρατία, αφού δεν αναφέρεται από τον Λουί ντε Μας Λατρί. Επιπλέον, δεν εμφανίζεται στους ενετικούς χάρτες.

Η Αργάκα χωρίζεται σε δύο οικισμούς, στην Πάνω Αργάκα και στην Κάτω Αργάκα. Ο παλαιός οικισμός αποτελεί την Πάνω Αργάκα. Η Κάτω Αργάκα είναι ο σύγχρονος οικισμός, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Αργάκας παρουσιάζει σταθερή και σημαντική αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Βρέτσια

Τα **Βρέτσια** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Τα Βρέτσια βρίσκονται σε απόσταση 38 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 590 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύουν με την Πάνω Παναγιά, στα ανατολικά με το Μηλικούρι, στα νότια με τον Άγιο Ιωάννη και στα δυτικά με την Κοιλίνια.

## Ιστορία
Η περιοχή των Βρετσιών κατοικείτο από την αρχαιότητα. Ανασκαφές έφεραν στο φως κατάλοιπα επιπαλαιολιθικής κατασκήνωσης, πολλά λίθινα αντικείμενα και εργαλεία έντονα καμμένα, όπως τμήματα αγγείων, πρώτες ύλες, χάντρες, μυλόλιθοι και κρουστήρες.

Σύμφωνα με τη μυθολογία τον οικισμό έκτισε ο βασιλιάς Κινύρας μετά από επιθυμία της μικρότερης του κόρης, Βραισίας, ώστε να κατοικήσει εκεί. Ονόμασε τον οικισμό *Βραισία*. Στο κέντρο του οικισμού κατασκεύασε ναό της Αφροδίτης.

Όταν επικράτησε στην Κύπρο ο Χριστιανισμός, οι κάτοικοι της Βραισίας προσπάθησαν να προστατέψουν τον ναό της Αφροδίτης σκεπάζοντας τον με χώμα και μετακινώντας τον οικισμό τους δυτικότερα, στη σημερινή του θέση.

Την εποχή της Φραγκοκρατίας η Βραισία αποτέλεσε φέουδο.

Την εποχή της Τουρκοκρατίας, οι χριστιανοί κάτοικοι των Βρετσιών αναγκάστηκαν να γίνουν λινοβάμβακοι (κρυπτοχριστιανοί), ώστε να γλυτώσουν από την καταπίεση και την τυραννία από τους Οθωμανούς. Για το λόγο αυτό μετονόμασαν τον οικισμό τους σε *Βρέτσια*. Το 1958 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι των Βρετσιών υιοθέτησαν την εναλλακτική ονομασία *Νταγασάν*, που σημαίνει *άνθρωποι που ξεπερνούν το βουνό*.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός των Βρετσιών έως το 1974 αποτελείτο από Τουρκοκύπριους. Οι Ελληνοκύπριοι ήταν ελάχιστοι.

Κατά την τουρκική εισβολή του 1974, οι Τουρκοκύπριοι μαχητές των Βρετσιών αρνήθηκαν να παραδοθούν στις Ελληνοκυπριακές δυνάμεις που προσπάθησαν να αφοπλίσουν τις τουρκοκυπριακές κοινότητες. Μετά την κατάπαυση του πυρός τον Αύγουστο του 1974, πολλοί κάτοικοι των Βρετσιών διέφυγαν διαμέσου των βουνών στη βόρεια Κύπρο, η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο του τουρκικού στρατού. Όσοι παρέμειναν στα Βρέτσια, μετακινήθηκαν στην κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα Κύπρο την 1η Σεπτεμβρίου 1975 με τη συνοδεία της UNFICYP. Εγκαταστάθηκαν σε διάφορες περιοχές (Λάπηθος, Νέο Χωριό, Ζώδεια, Κατωκοπιά, Αμμόχωστος, Λευκωσία, Κερύνεια, Μόρφου).

Στα Βρέτσια έμειναν μόνο μερικοί κάτοικοι οι οποίοι στη συνέχεια τα εγκατέλειψαν και αυτοί. Σύμφωνα με απογραφή του 2001 στην κοινότητα δεν κατοικούσε κανένας κάτοικος ενώ στην απογραφή του 2011 απογράφηκε μόλις ένας κάτοικος.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Γαλαταριά

Η **Γαλαταριά** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Η Γαλαταριά βρίσκεται σε απόσταση 33 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 730 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει στα βόρεια και στα δυτικά με την Κοιλίνια, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Ιωάννη, στα νότια με τη Σαλαμιού, στα ανατολικά με την Πενταλιά και στα βορειοανατολικά με την κοινότητα Στατός-Άγιος Φώτιος.

## Ονομασία
Η ονομασία της κοινότητας προέρχεται από την κύρια εκκλησία της, η οποία είναι αφιερωμένη στην Παναγία Γαλατούσα. Θεωρείται η προστάτιδα των γυναικών που δεν έβγαζαν αρκετό γάλα για τα νεογέννητα βρέφη τους.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Γαλαταριάς έως το 1964 αποτελείτο από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, με τους Ελληνοκύπριους να είναι η μεγάλη πλειοψηφία. Κατά τις δικοινοτικές διαταραχές της περιόδου 1963-1964 (συγκεκριμένα στις 5 Φεβρουαρίου 1964), η αυξανόμενη ένταση κοντά στην κοινότητα, οδήγησε τους Τουρκοκύπριους κατοίκους στην μετεγκατάσταση στις κοινότητες Άγιος Ιωάννης, Βρέτσια και Φάλια. Παρέμειναν εκεί ως το 1975, όταν στις 30 Αυγούστου μετακινήθηκαν στη βόρεια Κύπρο με τη συνοδεία της UNFICYP (είχε προηγηθεί η τουρκική εισβολή του 1974). Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στη Μόρφου, στη Ζώδεια, στην Κατωκοπιά, στον Άγιο Γεώργιο και στην Κυθρέα. Στη Γαλαταριά παρέμειναν οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι της.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Γιαλιά

Η **Γιαλιά** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Η Γιαλιά βρίσκεται σε απόσταση 50 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 150 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει στα βόρεια με την Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς, στα ανατολικά με το Λιβάδι Πάφου, στα νότια με τη Λυσό και στα νοτιοδυτικά με την Αργάκα. Το δυτικό μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

## Ονομασία
Η ονομασία *Γιαλιά* πιθανόν να προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη *αιγιαλιά*, που σημαίνει δίπλα στην ακτή. Το 1958 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του υιοθέτησαν την εναλλακτική ονομασία Γιαϊλά, που σημαίνει *ψηλό οροπέδιο*.

## Πληθυσμός
Μέχρι το 1974 ο πληθυσμός της Γιαλιάς αποτελείτο στην πλειοψηφία του από Τουρκοκύπριους. Οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι ήταν λίγοι. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 η Γιαλιά ήταν μία από τις πέντε κοινότητες της επαρχίας Πάφου που δεν περικυκλώθηκαν από τις Ελληνοκυπριακές δυνάμεις. Τον Ιανουάριο του 1975 μερικές δεκάδες Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας διέφυγαν κρυφά στη βόρεια Κύπρο. Στη συνέχεια μερικές δεκάδες, κυρίως ηλικιωμένοι και τραυματίες, μετακινήθηκαν από τον Ερυθρό Σταυρό και την UNFICYP στη βόρεια Κύπρο.  Στις 19 Αυγούστου 1975 οι εναπομείναντες κάτοικοι της κοινότητας (περίπου 500) μετακινήθηκαν από την UNFICYP στη βόρεια Κύπρο. Οι περισσότεροι κατοίκησαν στο Συριανοχώρι, στην Αμμόχωστο και στη Μόρφου.

Στη Γιαλιά εγκαταστάθηκαν μερικοί Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες από το βόρειο τμήμα της χώρας.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Παραπομπές


## Πηγές

*
*

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Δρούσια

Η **Δρούσια**, επίσης γνωστή ως **Δρούσεια**, είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Παλιά ήταν το κεφαλοχώρι της περιοχής της Λαόνας, με Αστυνομικό Σταθμό μέχρι το 1983, και μεχρί σήμερα Δασικό Σταθμό και περιφερειακό Σχολείο. Αν και είναι, όπως και τα άλλα χωριά της περιχής, αμπελοχώρια, μεγάλο μέρος του είναι στο Δάσος Ακάμα. Σήμερα υφίστατε ως τουριστικό χωριό λόγο του δροσερού της Κλίματος και της Πανοραμικής της Θέας, και σε αυτό λειτουργούν αρκετά Ξενοδοχεία και Εστιατόρια. 

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της κοινότητας έφτασε στο αποκορύφωμα του το 1946 με σχεδον 1000 κατοικους, αποτελουντας απο τις αρχες της Αγγλοκρατιας μεχρί τοτε το 2ο μεγαλύτερο χωριο της Επαρχιας Παφου μετα την Πεγεια. Στη συνέχεια παρουσίαζε μείωση. Ωστόσο, στην τελευταία απογραφή πληθυσμού παρουσίασε αύξηση.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Αριθμός Τσαντρασεκάρ

Ο **αριθμός Τσαντρασεκάρ** είναι αδιάστατη ποσότητα που χρησιμοποιείται στη μαγνητική μεταφορά για να αντιπροσωπεύουν την αναλογία τηςδύναμης Λόρεντς προς το ιξώδες. Πήρε το όνομά του από τον Ινδό αστροφυσικό Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ.

Η κύρια λειτουργία του αριθμού είναι ως μέτρο του μαγνητικού πεδίου, που είναι ανάλογη με το τετράγωνο του χαρακτηριστικού μαγνητικού πεδίου σε ένα σύστημα.

## Ορισμός
Ο αριθμός Τσαντρασεκάρ συμβολίζεται συνήθως με το γράμμα \ Qκαι παρακινείται από μια αδιάστατη μορφή της εξίσωσης Νέιβιερ-Στόουκς στη παρουσία μιας μαγνητικής δύναμης στις εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής:

:: \frac{1}{\sigma}\left(\frac{\partial^{}\mathbf{u}}{\partial t^{}}\ +\ (\mathbf{u} \cdot \nabla) \mathbf{u}\right)\ =\ - {\mathbf \nabla }p\ +\ \nabla^2 \mathbf{u}\ +\frac {\sigma}{\zeta} {Q}\ ({\mathbf \nabla} \wedge \mathbf{B}) \wedge\mathbf{B}, 

όπου το \ \sigma είναι ο αριθμός του Πραντλ και το \ \zeta είναι ο μαγνητικός αριθμός του Πραντλ. 

Επομένως ο αριθμός Τσαντρασεκάρ ορίζεται ως εξής:

::  {Q}\ =\ \frac{{B_0}^2 d^2}{\mu_0 \rho \nu \lambda} 

όπου το\ \mu_0 είναι η μαγνητική διαπερατότητα, το \ \rho είναι η πυκνότητα του υγρού, το \ \nu είναι το κινηματικό ιξώδες, και το\ \lambda είναι η μαγνητική διάχυση.  Το\ B_0 και \ d είναι χαρακτηριστικό μαγνητικό πεδίο και μια κλίμακα μήκους από το σύστημα αντίστοιχα.

Σχετίζεται με το αριθμό Χάρτμαν (\ H) από την παρακάτω σχέση:

::  Q\ {=}\ H^2\ 

## Δείτε επίσης
* Αριθμός Ρέιλεϊ
* Αριθμός Τέιλορ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αστροφυσική
Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Κατηγορία:Αδιάστατοι αριθμοί
Δρυνιά

Η **Δρυνιά** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Η Δρυνιά βρίσκεται σε απόσταση 26 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 545 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει με τη Δρύμου και τη Λάσα στα βόρεια, τη Μηλιά στα ανατολικά και νότια, το Πολέμι στα νότια και το Στρουμπί στα δυτικά.

## Ονομασία
Η ονομασία της κοινότητας συνδέεται με την ονομασία της γειτονικής Δρύμου. Η ονομασία *Δρύμου* προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη *δρυμός*. Δρυμός σημαίνει τόπος με πολλούς δρύες. Η ονομασία της Δρυνιάς προέρχεται από τη λέξη *δρυμιά*, η οποία σημαίνει μικρό δάσος από δρύες. 

Σε κάποιες πηγές η ονομασία της κοινότητας αναφέρεται ως *Θρηνιά*.

## Πληθυσμός
Η πρώτη απογραφή πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε στην κοινότητα αναφέρει ότι είχε 553 κάτοικους. Ο αριθμός αυτός αμφισβητείται από το Κοινοτικό Συμβούλιο της κοινότητας και εικάζεται ότι ήταν 153, δεδομένου των επόμενων απογραφών και των κατοικιών η ίδια απογραφή καταμέτρησε. Γενικά, ο πληθυσμός της Δρυνιάς γνώρισε πολλές αυξομειώσεις. Στην τελευταία απογραφή ο πληθυσμός παρουσιάζεται αυξημένος, μετά από πολλές δεκαετίες.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Καλλέπεια

Η **Καλλέπεια** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.

## Αξιοθέατα
Σε κοντινή απόσταση από την Καλλέπεια βρίσκεται το Λιμνοσπήλαιο της περιφέρειας Πάφου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Ελεδιώ

Η **Ελεδιώ** είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.

## Τοποθεσία
Η Ελεδιώ βρίσκεται σε απόσταση 23 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 300 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει με την Πιταρκού στα βόρεια, την Αμαργέτη στα ανατολικά, τη Νατά στα νότια και την Αξύλου στα δυτικά.

## Ιστορία
Ο αρχικός οικισμός της κοινότητας βρισκόταν 2 χιλιόμετρα νοτιότερα του σημερινού. Το 1953 ο οικισμός δέχθηκε σοβαρές ζημιές λόγω ενός σεισμού. Η βρετανική κυβέρνηση της Κύπρου αποφάσισε όπως μετακινηθεί ο οικισμός της Ελεδιού. Το ίδιο αποφάσισε και για τη γειτονική κοινότητα Αξύλου. Ωστόσο, τους Τουρκοκύπριους κατοίκους της Ελεδιού τους μετακίνησε στον νέο οικισμό της Αξύλου, ώστε η Ελεδιώ να μετατραπεί σε αμιγώς ελληνοκυπριακή κοινότητα και η Αξύλου να παραμείνει αμιγώς τουρκοκυπριακή. Τα σπίτια του νέου οικισμού αρχικά ήταν λυόμενα.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Ελεδιού έφτασε στο αποκορύφωμα του το 1946. Στην επόμενη απογραφή του 1960, ο πληθυσμός γνώρισε μεγάλη μείωση, κυρίως λόγω της μετακίνησης των Τουρκοκυπρίων κατοίκων της στη γειτονική Αξύλου, όπως έχει προαναφερθεί. Στις επόμενες δεκαετίες η μείωση συνεχίστηκε με αποτέλεσμα να καταγραφούν μόλις 22 κάτοικοι το 2001. Στην τελευταία απογραφή του 2011 ο πληθυσμός παρουσίασε αύξηση.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Λουκρούνου

Η **Λουκρούνου** είναι μία εγκαταλελειμμένη τουρκοκυπριακή κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από την κοινότητα Μηλιού.

## Τοπογραφία
Η Λουκρούνου βρίσκεται δίπλα στην Λίμνη Ευρέτου και είναι εύκολα προσβάσιμη απ' τον δρόμο που συνδέει τις κοινότητες Μηλιού και Γιόλου. Η Λουκρούνου βρίσκεται 210 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Ονομασία
Η Λουκρούνου είναι ένα μικρό χωριό ευρισκόμενο 10 χιλιόμετρα νότια της Πόλιδος και 2 χιλιόμετρα βόρεια της Μηλιού. Η προέλευση του ονόματός της είναι απροσδιόριστη. Το 1958 Τουρκοκύπριοι υιοθέτησαν την εναλλακτική ονομασία Ολοκιονού, που σημαίνει στραγγισμένος σωλήνας. Είναι δύσκολο να κατανοηθεί γιατί επέλεξαν αυτό το όνομα.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με απογραφικές αναφορές, η Λουκρούνου ήταν πάντοτε αποκλειστικά κατοικημένη από Τουρκοκυπρίους. Κατά την διάρκεια της Βρετανοκρατίας, ο πληθυσμός της κοινότητας διακυμαινόταν και τελικά μειώθηκε. Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων έπεσε από τους 67 το 1891 στους 35 κατοίκους το 1960.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Πωμός

Ο **Πωμός** είναι χωριό στη γεωγραφική περιφέρεια της Τηλλυρίας στην επαρχία Πάφου, περί τα 17 χλμ. βορειοανατολικά της Πόλης Χρυσοχούς, στην Κύπρο.

Εδώ αποκαλύφθηκε το σταυρόσχημο Ειδώλιο του Πωμού, που χρονολογείται περίπου στο 3000 π.Χ., στη Χαλκολιθική εποχή.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.

Πληροφορίες για τον πληθυσμό και το διάγραμμα από τα δεδομένα.

### Ιστορικό απογραφών

### Διάγραμμα Εξέλιξης Πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Πωλ Κίπκοετς

Ο **Πωλ Κίπκοετς** (*Paul Kipkoech*, 6 Ιανουαρίου 1963 – 16 Μαρτίου 1995) ήταν Κενυάτης δρομέας αντοχής (μεγάλων αποστάσεων), που έτρεχε κυρίως στον δρόμο 10.000 μέτρων και σε αγώνες ανώμαλου δρόμου. Δεν πρέπει να συγχέεται με τους αρκετούς άλλους σημαντικούς Κενυάτες δρομείς που φέρουν το ίδιο επώνυμο. Στα 10.000 μέτρα ανακηρύχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής το 1987.

Ο Κίπκοετς γεννήθηκε στην πόλη Κάπσαμπετ της δυτικής Κένυας. Το 1986 πέτυχε τον τρίτο καλύτερο χρόνο του έτους εκείνου παγκοσμίως στον δρόμο 3000 μέτρων με 7.39,38, πίσω από τους χρόνους των Σαΐντ Αουίτα και Σύντνεϋ Μαρή.

Η σταδιοδρομία του έληξε πρόωρα, το 1991, εξαιτίας ασθένειας. Πέθανε σε νοσοκομείο του Ελντορέτ σε ηλικία μόλις 32 ετών.

## Οι μεγαλύτερες διακρίσεις του

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το «προφίλ» του αθλητή στον ιστότοπο της IAAF

Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Κενυάτες αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Πόρτο Εμπέντοκλε

Το **Πόρτο Εμπέντοκλε** (*Porto Empedocle*, αποκαλούμενο από τους Σικελούς και με την παλαιά ονομασία *Marina*) είναι πόλη και δήμος (*comune*) της Ιταλίας, στη νότια ακτή της Σικελίας, υπαγόμενη διοικητικά στην Επαρχία του Αγκριτζέντο. Πήρε το σημερινό όνομά της από τον αρχαίο Έλληνα προσωκρατικό φιλόσοφο Εμπεδοκλή, πολίτη της κοντινής πόλεως του Ακράγαντα (σημερινό Αγκριτζέντο). Ο πληθυσμός του Πόρτο Εμπέντοκλε τον Νοέμβριο του 2017 ήταν 17.936 κάτοικοι και το μεσοσταθμικό του υψόμετρο 2 μέτρα, ενώ ο δήμος έχει έκταση 25,23 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Οι κάτοικοι του Πόρτο Εμπέντοκλε ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την αλιεία, τη σιδηρουργία, τη φαρμακευτική και την επεξεργασία ορυκτού αλατιού.

Ο Αυτοκράτορας Κάρολος Κουίντος διέταξε κατά τον 15ο αιώνα την ανέγερση στην τοποθεσία αυτή ενός πύργου για να προστατεύει τα αποθηκευμένα σιτηρά της περιοχής. Ο πύργος μετατράπηκε αργότερα σε φυλακή και σήμερα στεγάζει πολιτιστικό κέντρο.

Το εμπόριο αυξήθηκε στο μικρό λιμάνι μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής λιμενοβραχίονα το 1763. Ο οικισμός έγινε αυτόνομος δήμος το 1853. Αρχικώς ονομαζόταν **Μαρίνα ντι Τζιρτζέντι** (Marina di Girgenti, δηλαδή «παραλία του Αγκριτζέντο») και μετά την κατασκευή του λιμενοβραχίονα **Μόλο ντι Τζιρτζέντι** (*Molo di Girgenti*, «μώλος του Αγκριτζέντο»). Η πόλη πήρε τη σημερινή της ονομασία το 1863.

Από το 2003 έως το 2009 η πόλη μετονομάσθηκε προσωρινά σε «Πόρτο Εμπέντοκλε **Βιγκάτα**» (*Porto Empedocle Vigata*), από το όνομα της φανταστικής πόλεως στην οποία διαδραματίζεται η υπόθεση των δημοφιλών μυθιστορημάτων του Ιταλού συγγραφέα Αντρέα Καμιλλέρι. Ο Καμιλλέρι γεννήθηκε στην πόλη το 1925.

Ο κεντρικός ενοριακός ναός του οικισμού, που υπάγεται στην Αρχιεπισκοπή του Ακράγαντος, είναι αφιερωμένος στην Αγία Μαρία *del Buon Consiglio*. Ωστόσο ο πολιούχος άγιος είναι ο Γερλάνδος του Ακράγαντος, μεσαιωνικός επίσκοπος του Ακράγαντα (εορτάζει στις 25 Φεβρουαρίου). Το ιδιάζον αξιοθέατο τοπίο της βραχώδους ακτής Σκάλα ντέι Τούρκι βρίσκεται κοντά στο Πόρτο Εμπέντοκλε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο ενοριακός ναός της Αγίας Μαρίας del Buon Consiglio

Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αγκριτζέντο
Πούντα Λα Μαρμόρα

Η **Πούντα Λα Μαρμόρα** (*Punta La Marmora*, σαρδην. *Perdas Carpìas*) είναι κορυφή των ορέων Τζενναρτζέντου, στην κεντρική Σαρδηνία (Ιταλία).

## Γεωγραφία
Με υψόμετρο 1.834 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, η Πούντα Λα Μαρμόρα είναι η υψηλότερη κορυφή της Σαρδηνίας (δεύτερης σε έκταση νήσου της Μεσογείου). Βρίσκεται στο όριο μεταξύ των επαρχιών Ολιάστρα και Νουόρο, και των δήμων Ντεζούλο και Αρτζάνα, στην ορεινή περιοχή Μπαρμπάτζια. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι πλάτος 39°59΄17΄΄ Βόρειο και μήκος 9°19΄27΄΄ Ανατολικό. Το σημερινό όνομα της κορυφής δόθηκε προς τιμή του Τορινέζου γεωγράφου και φυσιοδίφη Αλμπέρτο Λα Μαρμόρα. Πολύ κοντά της βρίσκεται η κορυφή Μπρούνκου Σπίνα, που είναι 5 μέτρα χαμηλότερη. 

Η Πούντα Λα Μαρμόρα βρίσκεται λίγο μόλις ανατολικά από το κέντρο της Σαρδηνίας και από εκεί σε μία ημέρα με πολύ καθαρή ατμόσφαιρα φαίνεται σχεδόν ολόκληρο το νησί, το μεγαλύτερο μέρος της ακτογραμμής του και όλες οι γύρω κορυφές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η κορυφή στο ''Peakbagger''

Πουντα Λα Μαρμορα
Σότζα

Η **Σότζα** (総社市, *Sōja-shi*) είναι πόλη που βρίσκεται στο Νομό Οκαγιάμα, στην Ιαπωνία.

Στις 1 Οκτωβρίου 2016, είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 67.059 κατοίκων και πυκνότητα πληθυσμού 320 ατόμων ανά τ.χλμ. Η συνολική έκταση είναι 212,00 τ.χλμ.

## Ιστορία
Τον 7ο αιώνα, το Κάστρο Κι χτίστηκε στην κορυφή του βουνού Κιτζόγιαμα. Ήταν για καιρό ερείπιο, αλλά το 1999 άρχισε ανασκαφή και μερική ανοικοδόμηση.

Η πόλη ιδρύθηκε στις 31 Μαρτίου 1954. 

Στις 22 Μαρτίου 2005 τα χωριά Γιαμάτε και Κιγιόνε (από την επαρχία Τσουκούμπο) συγχωνεύθηκαν με τη Σότζα.

## Γεωγραφία
### Γειτονικοί δήμοι
Η Σότζα περιβάλλεται από τις ακόλουθες πόλεις και κωμοπόλεις. Όλες βρίσκονται στον νομό Οκαγιάμα.

* Οκαγιάμα
* Κουρασίκι
* Ιμπάρα
* Τακαχάσι
* Γιακάγκε
* Κιμπιτσούο

### Ποτάμια
* Ποταμός Τακαχάσι
* Ποταμός Σίνπον
* Ποταμός Μακιντάνι

## Βουνά
* Ορεινό κάστρο Κι
* Όρος Φούκου
* Όρος Καρούμπε

## Αδελφές πόλεις
Η Σότζα έχει αδελφοποιηθεί με το Τσίνο στο νομό Ναγκάνο της Ιαπωνίας από το 1984.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Σοτζα
Σοτζα
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2008-2009

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2009-10** αποτέλεσε την 36η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 22 έως τις 26 Απριλίου 2009 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Νέου Ηρακλείου Αττικής. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τρίτη φορά στην ιστορία του.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία






## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

## Παραπομπές


2008 2009
Πανελληνιο Εφηβων
Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Αθήνα
Γλώσσα Ορλάαμς

Η **γλώσσα Ορλάαμς** (ISO 639-3: *oor,* Ethnologue: *oor*, Glottolog: *oorl1238*) είναι διάλεκτος της γλώσσας Αφρικάανς, η οποία ομιλείται από την εθνοτική ομάδα των Ορλάαμ κυρίως στη Ναμίμπια και παλαιότερα και στη Νότια Αφρική όπου ήταν η αρχική της προέλευση. Χρησιμοποιείται από 32.000 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 2006, και θεωρείται πως αποτελεί είτε κρεολική διάλεκτο με βάση τα Αφρικάανς, είτε απευθείας διάλεκτο των Αφρικάανς. Διαθέτει επίσης πολλά στοιχεία από τη γλώσσα Χόιχοϊ. 

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία

* Moltke, Johannes von. 1976. Die Oorlams-Hottentotte en Afrikaans. SWA annual 32. 35-43.
* Ponelis, Fritz [Friedrich] [Albert]. 1993. The development of Afrikaans. (Duisburger Arbeiten zur Sprach- und Kulturwissenschaft, 18.) Frankfurt am Main: Frankfurt-am-Main: Peter Lang. xvii+616pp.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* OLAC resources in and about the Orlaams language

Κατηγορία:Γλώσσες της Ναμίμπιας
Κατηγορία:Γλώσσες της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Γερμανικές γλώσσες
Σημαία της Πολιτείας Ραχίν

Η **σημαία της [[πολιτεία Ραχίν|πολιτείας Ραχίν]]** είναι δίχρωμη σημαία με άσπρο και κόκκινο, στολισμένη με το Σριβάτσα, ένα ιστορικό σύμβολο του Αρακάν, σε ένα μπλε δίσκο στο κέντρο. Το δίχρωμο της σημαίας έχει υιοθετηθεί από διάφορους οργανισμούς και πολιτικά κόμματα των Ραχίν, συχνά με διαφορετικά σύμβολα στο κέντρο. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μιανμάρ
Αλφάβητο Μπασκίρ

Το **αλφάβητο Μπασκίρ** είναι το αλφάβητο της Μπασκιρικής γλώσσας. Μιλιέται κυρίως στη Ρωσία, στη περιοχή του Μπασκορτοστάν.

## Σημερινή αλφαβητική σειρά
Το σημερινό αλφάβητο Μπασκίρ χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του 1940. Περιέχει 42 γράμματα και εννέα από αυτά, τα Ә ә, Ө ө, Ү ү, Ғ ғ, Ҡ ҡ, Ң ң, Ҙ ҙ, Ҫ ҫ, Һ һ δεν περιλαμβάνονται στο ρωσικό αλφάβητο.

Νωρίτερα, μέχρι το 1928 η γλώσσα γραφόταν σε μια παραλλαγή του αραβικού αλφαβήτου. Από το 1928 το Γιαναλίφ ήταν το επίσημο αλφάβητο για τη μπασκιρική γλώσσα. Τον Αύγουστο του 1938 ξεκίνησε η διαδικασία αλλαγής του αλφαβήτου στο Κυριλλικό.

### [[Κυριλλικό αλφάβητο|Κυριλλικό]] αλφάβητο
Η πρώτη χρήση του κυριλλικού αλφαβήτου για τα Μπασκιρικά ξεκίνησε το 1892 στο κυβερνείο Αρινμπούρκ, με αλφάβητο βασισμένο στο ρωσικό. Το 1898 κυκλοφόρησε η δεύτερη έκδοση. Το 1907 εκδόθηκε αλφαβητάριο για τη μπασκιρική γλώσσα.

## Συγκριτικός πίνακας

## Παραπομπές


Αλφαβητο
Φιλολογική Σχολή του Ζάγκρεμπ

Η **Φιλολογική Σχολή του Ζάγκρεμπ** () ήταν φιλολογική σχολή του 19ου αιώνα που λειτουργούσε στο Ζάγκρεμπ, προσφέροντας ένα σύνολο λύσεων για τα ζητήματα που αφορούσαν την τυποποίηση της κροατικής λογοτεχνικής γλώσσας. Οδηγήθηκε από τον Αντόλφο Βέμπερ Τκάλτσεβιτς. Στη δεκαετία του 1860 κυριαρχούσε τη κροατική πολιτιστική ζωή, αξιοποιώντας τις γλωσσικές και ιδεολογικές αντιλήψεις που προτείνονταν από τα μέλη του Ιλλυρικού κινήματος.

Οι λύσεις που πρότεινε η σχολή του Ζάγκρεμπ ήταν συνδυασμός των παραδοσιακών ορθογραφικών πρακτικών καθώς και η συγχώνευση των διάφορων τεχνητών και διαλεκτικών χαρακτηριστικών που θα ικανοποιήσουν τις ανάγκες των περισσότερων φυσικών ομιλητών. Μεταξύ αυτών είναι:

* μορφωνολογική ορθογραφία (π.χ. *sudca* "του δικαστή", σε αντίθεση με το *suca*)
* κατάληξη *-ah* για τη γενική πληθυντικού η οποία τους έδωσε το κοροϊδευτικό παρατσούκλι *ahavci* ("Αχαβιανοί")
* παλιές καταλήξεις πτώσεων στον πληθυντικό της δοτικής, τοπικής και οργανικής (π.χ. *nožim*, *nožih*, *noži*)
* χρήση του γράμματος *ě* για τις αντανακλάσεις του πρωτοσλαβικού ήχου γιατ (π. χ. *rěčnik*)
* γραφή του *er* για το συλλαβικό /r/ (π.χ. *perst*)

Οι πιο σημαντικοί γραμματιστές της σχολής ήταν οι Βιέκοσλαβ Μπάμπουκιτς, Αντούν Μαζουράνιτς και Αντόλφο Βέμπερ Τκάλτσεβιτς. Στο χώρο της λεξικογραφίας, ο κροατοποιημένος σλοβάκος Μπογκοσλάβ Σούλεκ ήρθε στο προσκήνιο, ιδιαίτερα στην περιοχή της αγνότητας, όπου επινόησε γενναιόδωρα νεολογισμούς και δανείστηκε λέξεις από άλλες Σλαβικές γλώσσες για τις μη Σλαβικές δανεικές λέξεις. Ο νεαρός Βάτροσλαβ Γιάγκιτς ήταν σταθερός υποστηρικτής των ιδεών της σχολής του Ζάγκρεμπ, αλλά τελικά την εγκατέλειψε.

Η φιλολογική σχολή του Ζάγκρεμπ ήταν κυρίαρχη σε σχέση με τις αντίπαλες Φιλολογικές Σχολές της Ριέκας και του Ζάνταρ. Η σχολή του Ζάγκρεμπ άρχισε να μειώνεται μόνο με την έλευση των Κροάτων Βουκοβινιανών.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* 
Κατηγορία:Κροατική γλώσσα
Κατηγορία:Ζάγκρεμπ
Berlin Calling

To ***Berlin Calling*** είναι γερμανική ταινία του 2008 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Χάνες Στερ. Πρωταγωνιστεί ο Πάουλ Καλκμπρένερ.

## Πλοκή
Ο DJ Ίκαρους παίζει μουσική σε διάφορα κλαμπ του κόσμου, ενώ παράλληλα σχεδιάζει να κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ. Επίσης, ο Ίκαρους είναι χρήστης ναρκωτικών, γεγονός που τον οδηγεί σε ψυχιατρική κλινική του Βερολίνου.

## Διανομή
*Πάουλ Καλκμπρένερ ως Μάρτιν "Ίκαρους" Κάροβ
*Κορίνα Χάρφουχ ως Δρ. Πέτρα Πάουλ
*Ρίτα Λένγκιελ ως Ματίλντε
*Ρολφ Πέτερ Καλ ως Έρμπσε
*Άραμπα Γουόλτον ως φίλη της Ματίλντε
*Χενριέτε Μίλερ ως Τζένι
*Μεχντί Νεμπού ως Τζαμάλ
*Μαξιμίλιαν Μάουφ ως Άλεξ
*Ούντο Κρόσβαλντ ως ο πατέρας του Ίκαρους, ιερέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*

Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Κατηγορία:Ταινίες του 2008
Αδόλφος Α΄ του Χόλσταϊν

O **Αδόλφος Α΄**, γερμ. Adolf Ι. (απεβ. 13 Νοεμβρίου 1130) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν ο πρώτος κόμης του Σάουενμπουργκ (1106-) και ο δεύτερος κόμης του Χόλσταϊν (1111-). Η συνεισφορά του στον αποικισμό και τη γερμανοποίηση των εδαφών βόρεια του Έλβα ήταν σημαντική.

## Βιογραφία
Το 1111 ο Λοθάριος του Σούπλινμπουργκ, δούκας της Σαξονίας του έδωσε ως φέουδα το Χόλσταϊν και το Στόρμαρν, που περιλάμβανε και το Αμβούργο. Με τον διορισμό του ο Αδόλφος Α΄ έγινε ο ηγέτης της άμυνας της Γερμανίας έναντι των Βάγκρων. Συμμάχησε με τον Ερρίκο, πρίγκιπα των Οβοτριτών και επανειλημμένα διεξήγε πόλεμο στη Βάγκρια και με τους Ρουγιανούς. Έπειτα από το τέλος του Ερρίκου το 1127, ο Αδόλφος Α΄ έμεινε σύμμαχος με του γιους του Κανούτο και Σβέντεπολκ, αλλά σύντομα απεβίωσαν. Ο Λοθάριος, που είχε εν τω μεταξύ γίνει βασιλιάς της Γερμανίας, έκανε τον Κνούτο Λαβάρντ δούκα του Σλέσβιχ.

Αισθανόμενος την εξουσία του να απειλείται από τον νεόπλουτο Δανό, ο Αδόλφος Α΄ επιτέθηκε στο κάστρο του Άλμπεργκς, αιχμαλώτισε τη φρουρά και κατέστρεψε τις οχυρώσεις. Ο Χάρτουνγκ, πρωτότοκος γιος του είχε σκοτωθεί στη δεύτερη μάχη του Χλούμεκ το 1126, έτσι άφησε τις γαίες του στον δευτερότοκο γιο του, Αδόλφο Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χίλντεβα και είχε τέκνα:
* Χάρτουνγκ, απεβ. 1126, διάδοχος
* Αδόλφος Β΄ περ. 1128 - 1164, κόμης του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν

## Πηγές
* "Adolf I. (Graf von Holstein)." Allgemeine Deutsche Biographie, Historische Kommission der Bayrischen Akademie der Wissenschaften, Volume 1, page 105 [ψηφιακό αντίγραφο στο Wikisource](https://de.wikisource.org/wiki/ADB:Adolf_I._(Graf_von_Holstein_und_Stormarn))

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Άγιος Αχμέτ

Ο **Άγιος Αχμέτ ο Κάλφας** (ή **Άγιος Αχμέτ ο Νεομάρτυρας**) είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έζησε τον 17ο αιώνα στην Κωνσταντινούπολη και ήταν Τούρκος στην εθνικότητα. Ασκούσε το επάγγελμα του καλλιγράφου στη γραμματεία του σουλτάνου. Αρχικά, ήταν μουσουλμάνος από τους προγόνους του, έπειτα βαπτίστηκε κρυφά χριστιανός και μαρτύρησε για την πίστη του.

## Βιογραφία
Ο Αχμέτ, ως τούρκος στην καταγωγή, έζησε αρχικά ως μουσουλμάνος. Στο σπίτι του είχε δύο σκλάβες χριστιανές από τη Ρωσία. Η μία νέα και η άλλη ηλικιωμένη. Η μεγάλη κυρία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία τις εορτάσιμες μέρες και να φέρνει στη νέα αντίδωρο και αγιασμό. Κάποια μέρα ο Αχμέτ αντιλήφθηκε ότι το στόμα της νέας γυναίκας ανέδιδε γλυκιά ευωδία. Υποχωρώντας στις επίμονες ερωτήσεις του Αχμέτ, η νέα απάντησε ότι έφαγε ψωμί αγιασμένο από τον ιερέα (αντίδωρο), που της έφερε η ηλικιωμένη γυναίκα. Η νέα ομολόγησε την πίστη της στον Αχμέτ λέγοντας πως η ορθόδοξη πίστη είναι η μόνη αληθινή θρησκεία κι εκείνος γεμάτος απορίες, ντύθηκε χριστιανικά, πήγε στο ναό του Πατριαρχείου και παρακολούθησε κρυφά τη Θεία Λειτουργία. Κατά τη Μεγάλη Είσοδο, είδε τον ιερέα ψηλά από τη γη να λάμπει ολόκληρος και όταν ο Πατριάρχης ευλογούσε τους πιστούς, διέκρινε ακτίνες φωτός να εκχέονται από τα χέρια του και να αγγίζουν τα κεφάλια των πιστών εκτός από το δικό του. Συγκλονισμένος, ζήτησε κρυφά από έναν ιερέα να τον βαπτίσει. Ομολογούσε μπροστά σε συναδέλφους του ότι το πιο αληθινό πράγμα στον κόσμο είναι η πίστη στον Ιησού Χριστό. Αυτή η πράξη του τον οδήγησε στην φυλακή, όπου παρέμεινε έξι ημέρες δίχως τροφή και νερό. Όταν παρουσιάστηκε στον δικαστή, ομολόγησε ότι η νηστεία τον είχε εξαγνίσει και ότι ο Χριστός του είχε αποκαλύψει τα βαθύτερα μυστήρια της πίστης. Με εντολή του ίδιου του σουλτάνου αποκεφαλίστηκε στις 3 Μαΐου 1682. Από τον βίο του αναφέρεται ότι τα λείψανά του καταυγαζόταν επί πολλές ημέρες από υπερκόσμιο φως. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί Άγιο και γιορτάζει την μνήμη του στις 24 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης, «Άγ. Αχμέτ, ένας Οθωμανός Άγιος», 24/12/2014, από την ιστοσελίδα: www.pemptousia.gr του περιοδικού "Πεμπτουσία".
* Άγιος Αχμέτ ο Κάλφας ο Νεομάρτυρας, από την ιστοσελίδα: www.saint.gr - "Ορθόδοξος Συναξαριστής". 
*Ελένη Χριστοδουλοπούλου, «Δύο άγνωστοι άγιοι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον Χριστό: Ένας Εσκιμώος και ένας Τούρκος στη μάχη για την Ορθοδοξία», 27/10/2015, (1. Άγιος Πέτρος ο Εσκιμώος - 2. Άγιος Αχμέτ ο Κάλφας), από την ιστοσελίδα: ikivotos.gr του περιοδικού "Η Κιβωτός της Ορθοδοξίας".
*Ο ΑΓΙΟΣ ΑΧΜΕΤ (κείμενο στα αραβικά), από την ιστοσελίδα: www.orthros.eu - "Όρθρος - Εστία Πατερικών Μελετών".

## Πηγές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Αδόλφος Β΄ του Χόλσταϊν

Ο **Αδόλφος Β΄**, γερμ. Adolf II. (π. 1128 - 6 Ιουλίου 1164) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Σάουενμπουργκ (1130-64) και του Χόλσταϊν (1130-37, 1142-64). Ίδρυσε τη Λυβέκη το 1143 ή 44.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος επιζών γιος του Αδόλφου Α΄, κόμη του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν και της Χίλντεβα.

Το 1130 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά ήταν δύο ετών και επίτροπος ανέλαβε η μητέρα του. Το 1137 απεβίωσε ο Λοθάριος Β΄ Σούπλινμπουργκ της Γερμανίας και ο διάδοχός του Κορράδος Γ΄ των Χοενστάουφεν παραχώρησε στον Αλβέρτο των Ασκάνια *την άρκτο*, το δουκάτο της Σαξονίας, που ανήκε στον Λοθάριο Β΄. Από τον Αδόλφο Β΄ αφαιρέθηκε το Χόλσταϊν, διότι είχε υποστηρίξει τους Γουέλφους και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον Αλβέρτο ως δούκα. Το έλαβε πίσω το 1142, όταν ο Κορράδος Γ΄ και ο Ερρίκος των Γουέλφων *ο λέων*, συμφιλιώθηκαν.

Το 1143 ο Ερρίκος και ο Αδόλφος Β΄ διαίρεσαν τα εδάφη των Σλάβων, που είχαν καταλάβει στα ανατολικά. Ο Αδόλφος Β΄ έλαβε τη Βάγκρια με κυριότερη πόλη το Ζίγκμπεργκ, κτισμένο από τον Λοθάριο Β΄ και ο Ερρίκος έλαβε την Πολάβια με πρωτεύουσα το Ράτσεμπουργκ. Το Ζίγκμπεργκ έγινε το φρούριο του Αδόλφου Β΄ και η έδρα του. Προώθησε τον Χριστιανισμό στα νέα του εδάφη με τη βοήθεια τού ιεραποστόλου Βικελίνου. Ο Αδόλφος Β΄, ενθαρρυμένος από τον Λοθάριο Β΄, προώθησε τον εποικισμό με Γερμανούς από τις κομητείες του, αλλά και από τη Βεστφαλία, τη Φλάνδρα, την Ολλανδία, την Ουτρέχτη και τη Φρισία.

Το 1143/44 έκτισε τη Λυβέκη, το πρώτο γερμανικό λιμάνι στη Βαλτική. Εκεί έκτισε το πρώτο κάστρο από ξύλο και λάσπη. Το 1157 η Λυβέκη κάηκε και ξανακτίστηκε από τον Ερρίκο τον *λέοντα*· ο Αδόλφος Β΄ του παραχώρησε την πόλη το 1159.

Ο Αδόλφος Β΄ υποστήριξε τον Σβεν Γ΄ έναντι του διεκδικητή Κνούτου Ε΄, δεύτερου εξαδέλφου του από τον Οίκο των Έστριντσεν, στη διαμάχη τους για τον θρόνο της Δανίας. Τότε ο Κνούτος Ε΄ επιτέθηκε στο Χόλσταϊν, έκαψε το Όλντενμπουργκ του Χόλσταϊν και κατέστρεψε τη βόρεια Γερμανική ακτή.

Το 1159 ο Αδόλφος Β΄ συνόδευσε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας στην Ιταλία και το 1164 βοήθησε τον Ερρίκο τον *λέοντα* εναντίον των Οβοτριτών, όπου σκοτώθηκε στη μάχη του Φέρχεν. Τάφηκε στο Μίντεν. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αδόλφος Γ΄ υπό την επιτροπεία της χήρας του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη του Ζίτσο Γ΄, κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Κέφερνμπουργκ και είχε τέκνο:
* Αδόλφος Γ΄ 1160-1225, κόμης του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν.

## Πηγές
* Thompson, James Westfall (1928). Feudal Germany, Volume II. New York: Frederick Ungar Publishing.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Μέση αγγλική γλώσσα

Η **μέση αγγλική γλώσσα** είναι μια περίοδος κατά την οποία η αγγλική γλώσσα ομιλούταν μετά την Νορμανδική κατάκτηση (1066) μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα. Η γλώσσα υπέστη διακριτές παραλλαγές και εξελίξεις μετά την Παλαιά Αγγλική περίοδο. Η ακαδημαϊκή άποψη περί της διάρκειας της γλώσσας ποικίλλει, αλλά το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης ορίζει την περίοδο 1150 έως 1500. Αυτό το στάδιο ανάπτυξης της αγγλικής γλώσσας ακολούθησε κατά προσέγγιση τον Υψηλό έως τον Ύστερο Μεσαίωνα.

Τα Μέσα Αγγλικά αναπτύχθηκαν από τα ύστερα Παλαιά Αγγλικά και είχαν σημαντικές αλλαγές στη γραμματική, την προφορά και την ορθογραφία. Οι συμβάσεις γραφής κατά τη διάρκεια της περιόδου των Μέσων Αγγλικών ποικίλλουν ευρέως. Τα παραδείγματα γραφής από αυτή την περίοδο που έχουν επιβιώσει παρουσιάζουν εκτεταμένες περιφερειακές διακυμάνσεις. Η πιο τυποποιημένη παλιά αγγλική γλώσσα κατακερματίστηκε, τοπικοποιήθηκε και ως επί το πλείστον ήταν αυτοσχέδια. Στο τέλος της περιόδου (περίπου το 1470) και με τη βοήθεια της εφευρέσεως της τυπογραφίας από τον Γιοχάνες Γκενσφλάις τσουρ Λάντεν τσουμ Γκούτενμπεργκ το 1439, δημιουργήθηκε ένα πρότυπο βασισμένο στη διάλεκτο του Λονδίνου. Αυτό σχημάτισε σε μεγάλο βαθμό τη βάση για τη σύγχρονη αγγλική ορθογραφία, αν και η προφορά έχει αλλάξει σημαντικά από τότε. Στην Αγγλία, την μέση αγγλική διαδέχτηκε η εποχή της πρώιμης σύγχρονης αγγλικής γλώσσας, η οποία διήρκεσε περίπου μέχρι το 1650. Η σκωτσέζικη γλώσσα αναπτύχθηκε ταυτόχρονα από μια παραλλαγή της διαλέκτου της Νορθουμβρίας (που επικρατεί στη βόρεια Αγγλία και ομιλείται στη νοτιοανατολική Σκωτία).

Στη πρώιμη μέση αγγλική λογοτεχνία δεν σώζονται πολλά έργα, εν μέρει λόγω της κυριαρχίας των Νορμανδών και του γοήτρου που έφερνε η συγγραφή στα γαλλικά και όχι στα αγγλικά. Κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα, εμφανίστηκε ένα νέο στυλ λογοτεχνίας με τα έργα συγγραφέων όπως ο Τζον Ουάικλαϊφ και ο Τζόφρι Κλάνσερ. *[[Οι ιστορίες του Καντέρμπερι]]* του Τζέφρυ Τσώσερ παραμένουν ένα από τα πιο μελετημένα και αναγνωσμένα έργα της περιόδου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγγλική γλώσσα
Άγιος Ιωάννης ο Βλάχος

Ο **Άγιος Ιωάννης** καταγόταν από επιφανή και πλούσια οικογένεια της Βλαχίας. 

## Βιογραφία
Σε ηλικία 15 ετών συνελήφθη από τους Τούρκους, που είχαν εισβάλλει στη χώρα του, για να καταστείλουν την επανάσταση του βοεβόδα Μίχνα το 1662. Τον αγόρασε ένας στρατιώτης, τον έδεσε σε ένα δέντρο και τον έβαλε στους έσχατους εξευτελισμούς. Ο Ιωάννης, μη αντέχοντας την καταισχύνη και τους πόνους, σκότωσε τον βασανιστή του, την ώρα που αυτός κοιμόταν. Οι άλλοι στρατιώτες τότε τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στην Κωνσταντινούπολη, για να παρουσιαστεί στον βεζίρη. Εκείνος τον παρέδωσε στη σύζυγο του θύματος, η οποία προσπάθησε να τον μεταστρέψει στο Ισλάμ, για να τον παντρευτεί. Ο Ιωάννης, αρνούμενος τις προτάσεις της, έκανε το σημείο του σταυρού επικαλούμενος το όνομα του Χριστού. Τελικά ο βεζίρης διέταξε την εκτέλεσή του. Απαγχονίστηκε στο Παρκάκ Καπί στις 12 Μαίου 1662. Το τίμιο λείψανό του εξαγοράστηκε από τους Χριστιανούς και ενταφιάστηκε με ευλάβεια.

## Πηγές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Ντιουρτγιούλι

Το **Ντιουρτγιούλι** (ρωσικά: Дюртюли, μπασκιρικά: Дүртөйлө, *Dürtöylö*) είναι πόλη στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Μπελάγια, 126 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ουφά. Το 2010 είχε πληθυσμό 31.274 κατοίκων, καταγράφοντας συνεχή αύξηση από τους 29.984 κατοίκους το 2002 και τους 25.264 κατοίκους το 1989.

## Ετυμολογία
Στα ταταρικά και μπασκιρικά το όνομα της πόλης σημαίνει "τέσσερα σπίτια".

## Ιστορία
Είναι γνωστή από το 1795.  Έλαβε καθεστώς αστικού τύπου το 1964 και καθεστώς πόλης από το 1989. 

## Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Ντιουρτγιούλι χρησιμεύει ως διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ντιουρτγιουλίνσκι, παρόλο που δεν αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, μαζί με το χωριό Αργιαμάκ ενσωματώνεται χωριστά ως **πόλη δημοκρατικής σημασίας του της Ντιουρτγιούλι**—διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με εκείνο των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασία του Ντιουρτγιούλι είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα Ντιουρτγιούλι, ως **Αστικός Οικισμός Ντιουρτγιούλι**.

## Δημογραφικά στοιχεία
Στην Απογραφή του 2002, η εθνοτική σύνθεση της πόλης ήταν η ακόλουθη:

* Τάταροι: 64.9%
* Μπασκίρ: 22.5%
* Ρώσοι: 9.7%
* Μαρί: 1.6%

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μπασκορτοστάν
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 09/2018
Αδόλφος Γ΄ του Χόλσταϊν

Ο **Αδόλφος Γ΄**, γερμ. Adolf III. (1160 - 3 Ιανουαρίου 1225) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Σάουενμπουργκ (1165-1203) & Χόλσταϊν (1164-1225). Μνημονεύεται για την ίδρυση οικισμού για εμπόρους στις όχθες του Άλστερ, κοντά στο Νόιε Μπουργκ στο Αμβούργο.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου Β΄, κόμη του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν και της Μέχτιλντ, κόρης του Ζίτσο Γ΄, κόμη τού Σβάρτσμπουργκ-Κέφερνμπουργκ.

Το 1164 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τη μητέρα του. Αρχικά υποστήριξε τον Ερρίκο των Ασκάνια τον *λέοντα*. Τον ακολούθησε στην εκστρατεία του εναντίον του Φιλίππου Α΄, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας και πολέμησε στη μάχη του Χάλερφελντ το 1180, βορειοδυτικά του Οσναμπρύκ, στο πλευρό του Μπέρνχαρντ Α΄, κόμη του Ράτσεμπουργκ. Έλαβε από τον Ερρίκο τα δικαιώματα της περιοχής του Μέσου Βέζερ, η οποία δημιούργησε τη βάση της κομητείας του Σάουενμπουργκ.

Το 1180 ωστόσο αποστάτησε από τον Ερρίκο, ο οποίος τον εκτόπισε από το Χόλσταϊν. Ο Αδόλφος Β΄ ακολούθησε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και με τη βοήθειά του ανέκτησε την κομητεία του το 1181, μετά από την πτώση του Ερρίκου. Πάντως το 1188 ο Φρειδερίκος Α΄ απέρριψε το αίτημά του για τη Λυβέκη. Ο Αδόλφος Γ΄ τον ακολούθησε στην Γ΄ Σταυροφορία και το 1190 έφθασε στην Τύρο· εκεί όμως άφησε τον στρατό και επέστρεψε στο Χόλσταϊν για να το υπερασπιστεί έναντι του Ερρίκου του *λέοντος*, ο οποίος είχε εν τω μεταξύ επιστρέψει από την εξορία.

Η εξουσία του Αδόλφου Γ΄ συνέπεσε με τις προσπάθειες του Κνούτου ΣΤ΄ της Δανίας και του αδελφού του Βάλντεμαρ Β΄ για επέκταση. Το 1201 στη μάχη του Στέλλαου ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε. Από τότε άρχισε η επιτυχής επέκταση της Δανίας για μερικές δεκαετίες. Στη φυλακή ο Αδόλφος Γ΄ πιέστηκε να αποκηρύξει την κομητεία του Χόλσταϊν το 1203 με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Αποσύρθηκε στην κομητεία του Σάουενμπουργκ. Ο γιος και διάδοχός του Αδόλφος Δ΄ ανέκτησε το Χόλσταϊν.

Περί το 1224, μετά από αίτημα του Κορράδου του Ρύντενμπεργκ, πρίγκιπα-επισκόπου του Μίντεν, ο κόμης παραιτήθηκε από επίτροπος (Vogt) του αββαείου του Βέννιγκσεν. Το συμβόλαιο είναι το αρχαιότερο έγγραφο της μονής.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1182 την Αδελαΐδα του Άσσελ. Όταν αυτή απεβίωσε το 1185, ο Αδόλφος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα του Κβέρφουρτ. Είχε τέκνα:
* Αδόλφος Δ΄ 1205-1261, κόμης του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν.
* Κορράδος.
* Μπρούνο, επίσκοπος του Όλμυτς.
* Ματθίλδη.
* Μαργαρίτα.

## Πηγές
* Karl Jansen (1875), "Adolf III., Graf von Holstein", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 107–108
* Heinz Maybaum (1953), "Adolf III., Graf von Holstein", Neue Deutsche Biographie (NDB) (γερμ.), 1, Berlin: Duncker & Humblot, p. 78
* Detlev von Liliencron Die Schlacht bei Stellau 1201 http://gutenberg.spiegel.de/liliencr/stellau/stellau.htm am 24.7.2006

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Αδόλφος Δ΄ του Χόλσταϊν

Ο **Αδόλφος Δ΄**, γερμ. Adolf IV. (πριν το 1205 - 8 Ιουλίου 1261) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Σάουενμπουργκ (1225-38) και του Χόλσταϊν (1227-38).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου Γ΄, κόμη του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν και της Αδελαΐδας του Κβέρφουρτ.

Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε σε μάχη εναντίον των Δανών, που δεν τον άφησαν ελεύθερο, παρά μόνο όταν αποκήρυξε το Χόλσταϊν και περιορίστηκε στο Σάουενμπουργκ.

Νίκησε αρκετές φορές τους Δανούς. Το 1225 κέρδισε τη μάχη του Μελν εναντίον του Αλβέρτου Β΄, κόμη της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε. Το 1227 νίκησε με τον στρατό του συνασπισμού του στη μάχη του Μπόρνχεβεντ τον Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και τους συμμάχους του Γουέλφους. Έτσι ανέκτησε το Χόλσταϊν. Το 1235 ίδρυσε το Κίελο και το 1238 το Ιτσεχό. Το 1238 συμμετείχε σε Σταυροφορία στη Λιβονία.

Στη ζέση της μάχης του Μπόρνχεβεντ πήρε όρκο να γίνει μοναχός. Έτσι το 1238 αποσύρθηκε σε μονή Φραγκισκανών και το 1244 χειροτονήθηκε ιερέας στη Ρώμη. Οι δύο ανήλικοι γιοί του επιτροπεύθηκαν από τον Άβελ, δούκα του Σλέσβιχ, σύζυγο της κόρης του Ματθίλδης. Το 1244 ίδρυσε το Νόιστατ του Χόλσταϊν και απεβίωσε το 1261 στη μονή Φραγκισκανών του Κιέλου, που είχε ιδρύσει. Το Χόλσταϊν διαιρέθηκε μεταξύ των δύο γιων του: ο Ιωάννης έλαβε το Κίελο και ο Γκέρχαρντ το Ιτσεχό.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χάιλβιχ, κόρη του Χέρμαν Β΄ κόμη του Λίππε και είχε τέκνα:
* Ματθίλδη 1225-1288, παντρεύτηκε πρώτα τον Άβελ των Έστριντσεν, δούκα του Σλέσβιχ και μετά βασιλιά της Δανίας. Έπειτα παντρεύτηκε τον Μπίγιερ των Μπγιέλμπο γιαρλ (αντιβασιλιά) της Σουηδίας.
* Ιωάννης Α΄ περ. 1229-1263, κόμης του Χόλσταϊν-Κιέλου.
* Γεράρδος Α΄ 1232-1290, κόμης του Χόλσταϊν-Ίτσεχοε.
* Λούντολφ, μοναχός.

## Πηγές
* Allgemeine Deutsche Biographie 1875, vol. 1, p. 108: Adolf IV. Graf von Holstein (γερμ.)
* Neue deutsche Biographie, vol. 1, Berlin, 1953, Adolf IV., Graf von Holstein (γερμ.)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Γεράρδος Α΄ του Χόλσταϊν-Ιτσεχό

Ο **Γεράρδος Α΄** (γερμαν. *Gerhard I*, 1232 - 21 Δεκεμβρίου 1290) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Ιτσεχό.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Δ΄, κόμη του Χόλσταϊν, και της Χάιλβιχ, κόρης του Χέρμαν Β΄, κυρίου του Λίππε.

Το 1238 ο πατέρας του αποσύρθηκε σε μονή και τον διαδέχθηκαν ο Γεράρδος Α΄ με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄. Ήταν ανήλικοι και επίτροπος ανέλαβε ο σύζυγος της μεγάλης αδελφής τους Ματθίλδης, Άβελ των Έστριντσεν, δούκας του Σλέσβιχ, μετέπειτα βασιλιάς της Δανίας. Όταν ενηλικιώθηκαν ανέλαβαν από κοινού την εξουσία. Το 1255 κατέληξαν σε εμπορική συμφωνία με τη Λυβέκη.

Το 1261 απεβίωσε ο πατέρας τους και οι δύο αδελφοί μοίρασαν το Χόλσταϊν: ο Ιωάννης Α΄ έλαβε το Κίελο και ο Γεράρδος Α΄ το Ιτσεχό. Ο Ιωάννης Α΄ είχε τις περιοχές Κίελο, Βάγκρια και Ανατολικό Χόλσταϊν με έδρα του το Κίελο· ο Γεράρδος Α΄ είχε τις περιοχές Στόρμαρν, Πλεν και Σάουμπουργκ με έδρα του το Ιτσεχό. Όταν αργότερα ο Ιωάννης Α΄ ανέκτησε το Ρέντσμπουργκ από τη Δανία, το αντάλλαξε με το Ζέγκεμπεργκ του αδελφού του.

Ο Γεράρδος Α΄ ίδρυσε αρκετές κώμες για να αναπτυχθεί το Χόλσταϊν και να ελεγχθεί η επικράτεια. Οργάνωσε τη διοίκηση. Έκανε πόλεμο με την αρχιεπισκοπή της Βρέμης, την πόλη της Λυβέκης και τους γαιοκτήμονες της κομητείας του. Το 1262 κέρδισε στη μάχη των Βάλτων του Λο. Το επόμενο έτος ο Ιωάννης Α΄ απεβίωσε και ο Γεράρδος Α΄ έγινε επίτροπος του Κιέλου & Ζέγκεμπεργκ για τους ανιψιούς του. Απεβίωσε το 1290 και οι τρεις γιοι του διαίρεσαν το Ιτσεχό σε Πλεν, Πίνεμπεργκ και Ρέντσμπουργκ.

Στη βούλα του η επιγραφή είναι: S[IGILLVM] GERERDI COMITIS HOLTSATIE ET DE SCOWENB[O]RCH.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα περί το 1250 την Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη Α΄, κυρίου του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα:
* Λιούτγκαρντ π. 1251-μετά το 1289, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και μετά τον Αλβέρτο Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ
* Ιωάννης 1253-π. 1272, ιερέας στο Αμβούργο
* Γεράρδος Β΄ 1254-1312, κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν
* Αδόλφος ΣΤ΄ 1256-1315, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουμπουργκ
* Ερρίκος Α΄ 1258-1304, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
* Ελισάβετ απεβ. πριν το 1284, παντρεύτηκε τον Μπούρχαρντ, κόμη του Βέλπε
* Αλβέρτος απεβ. μεταξύ 1272-1281
* Χέντβιχ πριν το 1264-π. 1325, παντρεύτηκε τον Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας
* Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Ιωάννη, κόμη του Βούνστορφ
* Μπρούνο μετά το 1272-προ του 1289
* Όθων

Περί το 1280 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Γεράρδος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα/Αλέσσια, κόρη του Βονιφατίου Β΄, μαρκησίου του Μομφερράτου· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* K. Jansen (1878), "Gerhard I. (Graf von Holstein und in Schauenburg)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 8, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 737
* Wilhelm Koppe (1964), "Gerhard I.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (γερμ.), 6, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 265–266

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Ερρίκος Α΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ

Ο **Ερρίκος Α΄**, γερμ. Heinrich I (1258 - 1304) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ, ο πρώτος του κλάδου αυτού.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γεράρδου Α΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ιτσεχό και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Α΄, κυρίου τού Μεκλεμβούργου.

Το 1285 κατάφερε να πείσει τον Ερρίκο Ε΄ της Δανίας να ελευθερώσει τον Βάλντεμαρ Δ΄, δούκα του Σλέσβιχ από την αιχμαλωσία. Ο δεύτερος ήταν γιος του εξαδέλφου του πρώτου, από τον Οίκο των Έστριντσεν. Όταν το 1290 απεβίωσε ο πατέρας του, Ερρίκος Α΄, οι επιζώντες γιοι του μοίρασαν το Ιτσεχό: ο πρωτότοκος Γεράρδος Β΄ έλαβε το Πλεν, ο δευτερότοκος Αδόλφος ΣΤ΄ έλαβε το Σάουμπουργκ & Πίννεμπεργκ και ο Ερρίκος Α΄ το Ρέντσμπουργκ. Ο Ερρίκος Α΄ ήταν μόνιμα σε πόλεμο με την περιοχή Ντίτμαρσεν.

Λίγο πριν αποβιώσει εισήγαγε έναν δασμό στα εισαγόμενα αγαθά. Το ήμισυ των εσόδων αυτών πήγαινε στο Αμβούργο και το άλλο ήμισυ μοιραζόταν στο Χόλσταϊν-Σάουμπουργκ και Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ. Το 1640 εξαλείφθηκε ο κλάδος Σάουμπουργκ και τα έσοδά του πήγαν στο δουκάτο του Χόλσταϊν. Το 1768 εξαλείφθηκε και ο κλάδος των δουκών τογ Χόλσταϊν και τα έσοδα περιήλθαν στο Αμβούργο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1289 τη Χάιλβιγκ, κόρη του Φλόρις, κόμη του Μπρόνκχορστ και είχε τέκνα:
* Γεράρδος Γ΄ π. 1292-1340, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
* Αδελαΐδα απεβ. 1350, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Έστριντσεν, δούκα του Σλέσβιχ
* Γκίζελμπρεχτ 1290-1345, βοηθός επίσκοπος του Χάλμπερστατ
* Ελισάβετ 1300-πριν το 1340, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Β΄ των Ασκάνια, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και μετά τον Έρικ των Έστριντσεν βασιλιά της Δανίας

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "holstein/holstein1.html". Genealogy EU
* http://thepeerage.com/p4152.htm#i41519

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Άγιος Θεόδωρος (συνοικία Πάφου)

Ο **Άγιος Θεόδωρος** είναι συνοικία του Δήμου Πάφου.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αγίου Θεοδώρου παρουσιάζει αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Θεοδώρου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. 





## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Πάφου
Αγία Κετεβάν

Η **Αγία Κετεβάν** έζησε στη Γεωργία στα τέλη του 16ου και αρχές του 17ου αιώνα, σε καιρούς δύσκολους για την πατρίδα της από τις επιθέσεις των Τούρκων και των Περσών.

## Βιογραφία
Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Δαβίδ της Καχετίας, ο οποίος μετά από βραχύχρονη βασιλεία πέθανε. Μετά το θάνατο του, η βασίλισσα Κετεβάν, γαλουχημένη με την ορθόδοξη πίστη, επιδόθηκε σε έργα φιλανθρωπίας και ανεγέρσεως θρησκευτικών κτιρίων. Το 1614, για να αποτρέψει επίθεση των Περσών στην πατρίδα της, παρέδωσε τον εαυτό της ως όμηρο σε αυτούς. Ο σάχης Αμπάς της ζήτησε να αποκηρύξει την πίστη της. Στην άρνησή της βασανίστηκε με πυρακτωμένα σίδερα, μετά από δεκάχρονη φυλάκιση στο Σιράζ της Περσίας. Τα θαυματουργικά λείψανά της σώζονται στον Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Αλαβέρντ και η Εκκλησία της Γεωργίας εορτάζει πανηγυρικά τη μνήμη της στις 13 Σεπτεμβρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Γεωργιανοί άγιοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες θύματα ισλαμισμού