Κοστάντσο Βαρόλιο

Ο **Κοστάντσο Βαρόλιο** (, (, 1543-1575) ήταν Ιταλός ανατόμος και ιατρός, 

Ο Βαρόλιο γεννήθηκε στην Μπολόνια και μαθήτευσε στον ανατόμο Αράντιο (που με τη σειρά του ήταν μαθητής του μεγάλου Βεσάλιου). Ο Βαρόλιο πήρε διδακτορικό στην ιατρική το 1567 και δύο χρόνια αργότερα το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια δημιούργησε μία έδρα έκτακτου καθηγητή της Χειρουργικής ειδικά για εκείνον, υπό τον όρο να διδάσκει και ανατομία, όπως και έγινε, και σήμερα ένα άγαλμά του βρίσκεται στο παλαιό ανατομικό αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου. Αργότερα ωστόσο πιστεύεται ότι δίδαξε και στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, μολονότι δεν αναγράφεται στα κατάστιχά του. Ούτως ή άλλως ο Βαρόλιο είχε σημαντική επιτυχία στη Ρώμη, τόσο ως παθολόγος όσο και ως χειρουργός: μια αναμνηστική πλάκα στη Ρώμη αναφέρεται στη μεγάλη επιδεξιότητά του στην αφαίρεση λίθων. Πιθανώς υπήρξε προσωπικός ιατρός του Πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄ και πέθανε νέος ακόμα (32 ετών) στη Ρώμη, όπου και ο τάφος του στον Σαν Μαρτσέλλο αλ Κόρσο.

205px|thumb|left|Η πρώτη σελίδα του ''Anatomiae ... de corporis humani''
Οι γνωστότερες έρευνές του είναι εκείνες στα κρανιακά νεύρα. Υπήρξε ο πρώτος ανατόμος στην ιστορία που εξέτασε τον εγκέφαλο από τη βάση του προς τα άνω, αντίθετα με τις προηγούμενες ανατομές. Το 1573 δημοσίευσε αυτή τη νέα μέθοδο ανατομικής του εγκεφάλου, που απαιτούσε την αφαίρεσή του από το κρανίο. Ο Βαρόλιο περιέγραψε πολλές από τις δομές του εγκεφάλου για πρώτη φορά, όπως την εγκεφαλική γέφυρα, γνωστή και με το όνομά του ως *pons Varolii* (εξελλην. «ουαρόλειος γέφυρα»), ένα κέντρο για τις ανακλαστικές κινήσεις της αναπνοής και ταυτοχρόνως «γέφυρα» επικοινωνίας ανάμεσα στη σπονδυλική στήλη και τον εγκέφαλο. Επίσης, το πρόσθιο και το οπίσθιο τμήμα του εγκεφαλικού σκέλους (*crura cerebri*). Εκτός του εγκεφάλου, περιέγραψε την ειλεοτυφλική βαλβίδα στο πεπτικό σύστημα.

Ερεύνησε επίσης τον μηχανισμό της στύσεως του πέους. Παρά το ότι οι *Musculi erectores penis* (ο βολβοσηραγγώδης και ο ισχιοσηραγγώδης μυς) είχαν ήδη περιγραφεί από τον Γαληνό τον 2ο αιώνα μ.Χ., αυτή η γνώση είχε χαθεί την εποχή του Βαρόλιο, ο οποίος τους ξανα-ανακάλυψε και έδωσε μια ακριβέστατη περιγραφή του μηχανισμού, εκτός από την απόδοση της στύσεως αποκλειστικά σε μύες, ένα λάθος που συνέχισε να διαδίδεται από τους περισσότερους ανατόμους επί τρεις ακόμα αιώνες.

Τα κυριότερα βιβλία που συνέγραψε ο Βαρόλιο είναι τα εξής δύο (αμφότερα γραμμένα στη λατινική γλώσσα):

* *De Nervis Opticis nonnullisque aliis praeter communem opinionem in Humano capite observatis. Ad Hieronymum Mercurialem, Patavii apud Paul et Anton. Meiettos fratres.*, 1573, μέγεθος 8º. Περιέχει επιστολή προς τον Τζερόνιμο Μερκουριάλι, την απάντησή του και την ανταπάντηση του συγγραφέως.
* *Anatomiae sive de resolutione corporis humani ad Caesarem Mediovillanum libri iv, Eiusdem Varolii et Hieron. Mercrialis De nervis Opticis, etc. epistolae*, Francofurti, apud Joh. Wechelum et Petr. Fischerum consortes, 1591 (μεταθανάτιο έργο), μέγεθος 8º, 8 συν 184 σελίδες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gaetano Luigi Marini: *Degli archiatri pontifici*, 2 τόμοι, Ρώμη 1784
* Το λήμμα «Βαρόλιο Κωνστάντσο» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 818

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* ''Milestones in Neuroscience Research'', Eric H. Chudler
* Ο Βαρόλιο στο ''Galileo Project''

Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Κατηγορία:Ιταλοί ανατόμοι
Κατηγορία:Χειρουργοί
Κατηγορία:Πρόσωπα των Παπικών Κρατών