open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χάμμερφεστ

Το **Χάμμερφεστ** (νορβηγικά: Hammerfest) είναι κωμόπολη και δήμος στην κομητεία Τρομς ογκ Φίνμαρκ της Νορβηγίας. Το Χάμμερφεστ είναι η βορειότερη κωμόπολη στον κόσμο με περισσότερους από 10.000 κατοίκους. Το διοικητικό κέντρο του δήμου είναι η ομώνυμη κωμόπολη. Μερικά από τα κύρια χωριά του δήμου περιλαμβάνουν το Ρύπεφιορντ, το Κβάλσουντ, το Φόρσιολ, το Χιόνσεμπυμποτν, το Άκκαρφιορντ ι Κβάλιογια, το Άκκαρφιορντ ι Σιόριογια και το Κώρχαμν.

Ο δήμος έκτασης 2.693 τετραγωνικών χιλιομέτρων είναι ο 19ος μεγαλύτερος σε έκταση από τους 356 δήμους της Νορβηγίας.  Το Χάμμερφεστ είναι ο 98ος πιο πυκνοκατοικημένος δήμος στη Νορβηγία με πληθυσμό 11.448 κατοίκους. Η πυκνότητα πληθυσμού του δήμου είναι 4,5 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και ο πληθυσμός του έχει αυξηθεί κατά 6,5% την τελευταία δεκαετία.

Ο δήμος περιλαμβάνει τμήματα τριών μεγάλων νησιών: Κβάλιογια, Σιόριογια και Σέιλαντ. Άλλα μικρά νησιά όπως τα Χώγια, Λίλλε Κάμιογια και Κάμιογια βρίσκονται επίσης εδώ. Το μεγαλύτερο μέρος του δήμου της περιοχής δεν έχει οδική σύνδεση με την υπόλοιπη Νορβηγία. Μόνο το νησί Κβάλιογια συνδέεται μέσω της γέφυρας Κβάλσουντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Νορβηγίας
Παλάτι Ντούλμπερ

Το **Παλάτι Ντούλμπερ** (ρωσικά: *Дворец Дюльбер*) είναι παλάτι μαυριτανικής αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, που σχεδιάστηκε από τον Νικολάι Κρασνόφ στο Κορέιζ, κοντά στην Γιάλτα της Κριμαίας. Γνωστό και ως το **Παλάτι του Μεγάλου Δούκα [[Πέτρος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας|Πέτρου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας]]**, το Ντούλμπερ πήρε το όνομά του από την τατάρικη λέξη *dülber* που σημαίνει «όμορφο» και προέρχεται από την περσική *delbar*. Είναι ένα ασύμμετρο αρχιτεκτονικά κατασκεύασμα με τοίχους με κρελλωτούς τοίχους, ασημένιους θόλους και περισσότερα από 100 δωμάτια, εμπνευσμένα από την αρχιτεκτονική των Μαμελούκων του Καΐρου του 15ου αιώνα. Η κατασκευή του διήρκησε από το 1895 έως το 1897.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κριμαία
Κατηγορία:Παλάτια στην Ουκρανία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γιάλτα
Λάζαρος Αρχοντόπουλος

Ο **Λάζαρος Αρχοντόπουλος** (γενν. 18 Ιουλίου 1958) είναι Έλληνας σκιέρ της αλπικής χιονοδρομίας. Αγωνίστηκε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984. Ήταν από τους σημαντικότερους Έλληνες αθλητές του σκι κατά τη δεκαετία του 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές
Άγιος Χριστόφορος Λακωνίας

Ο **Άγιος Χριστόφορος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ξηροκαμπίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φαρίδος, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Χριστόφορος είναι ημιορεινό χωριό της δυτικοκεντρικής Λακωνίας. Βρίσκεται κοντά στους ανατολικούς πρόποδες του Ταϋγέτου, πάνω στην επαρχιακή οδό Σπάρτης-Γυθείου (Ν 39) και κοντά στον ποταμό Ευρώτα και το αεροδρόμιο της Σπάρτης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180 μέτρα. Απέχει 13 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης .

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ξηροκαμπίου του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ξηροκαμπίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαρίδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φαρίδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπαρτιατών.

## Αξιοθέατα
* Ο ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στο βόρειο τμήμα του οικισμού
* Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, νοτιοανατολικά του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Συμβούλιο της Μπαρμπούντα

μικρογραφία|Σημαία του Συμβουλίου της Μπαρμπούντα
Το **Συμβούλιο της Μπαρμπούντα** () είναι τοπική αρχή που διαχειρίζεται τις εσωτερικές υποθέσεις στο νησί της Μπαρμπούντα.

## Ιστορία και εκλογικό σύστημα
Το Συμβούλιο της Μπαρμπούντα ιδρύθηκε το 1976 με τον νόμο περί Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Μπαρμπούντα. Πρόκειται για ένα 11μελές όργανο αποτελούμενο από εννέα άμεσα εκλεγμένα και δύο *[[Από θέσεως μέλος|ex officio]]* (οι εκπρόσωποι της Μπαρμπούντα στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία στο Κοινοβούλιο της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα) μέλη που υπηρετούν τετραετείς θητείες.

Οι εκλογές διεξάγονται ανά δύο χρόνια τον Μάρτιο με τέσσερις και πέντε έδρες να γίνονται μεταβάλλονται στις ψηφοφορίες εναλλάξ.

## Επιτροπές
Το Συμβούλιο της Μπαρμπούντα έχει πέντε διαφορετικές επιτροπές: 1) Οικονομικών, 2) Έργων και γενικών σκοπών, 3) Υγείας, Κοινωνικής πρόνοιας και καταστροφών, 4) Τουρισμού, Αθλητισμού, Πολιτισμού και Ζητημάτων Νεολαίας, και 5) Γεωργίας, γης, δασοκομίας, αλιείας, παράκτιας/θαλάσσιας προστασίας.

## Παραπομπές


Συμβουλιο Μπαρμπουντα
Ρίβνε

Η **Ρίβνε** (ουκρανικά: Рівне· πολωνικά: Równe) είναι πόλη στη δυτική Ουκρανία. Ιστορικά γνωστή ως *Ρόβνο*, η πόλη είναι το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Ρίβνε (όμπλαστ), καθώς και της γύρω επαρχίας Ρίβνε (ραγιόν που δημιουργήθηκε στην ΕΣΣΔ) εντός της περιφέρειας. Διοικητικά, η Ρίβνε  έχει ενσωματωθεί ως πόλη με περιφεριακή σημασία και δεν ανήκει στην επαρχία. Έχει πληθυσμό 245.289 κατοίκους (εκτίμηση 2021).

Μεταξύ Α' Παγκοσμίου Πολέμου και Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη βρισκόταν στην Πολωνία ως κομητειακή έδρα στο Βοεβοδάτο Βόλυν. Στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, η Ρίβνε καταλήφθηκε από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό και έλαβε το σημερινό της καθεστώς καθιστώντας την έδρα της περιφερειακής κυβέρνησης της Περιφέρειας Ρίβνε που δημιουργήθηκε από το ανατολικό τμήμα του βοεβοδάτου. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής του 1941–44 η πόλη ορίστηκε ως πρωτεύουσα της Γερμανικής Ουκρανίας (Reichskommissariat Ukraine). Την άνοιξη του 1919, χρησίμευσε επίσης ως προσωρινή έδρα της ουκρανικής κυβέρνησης καθ' όλη τη διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου με τη Σοβιετική Ρωσία.

Η Ρίβνε αποτελεί σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο, έχοντας το διεθνές αεροδρόμιο Ρίβνε και σιδηροδρομικές συνδέσεις με το Ζντολμπούνιβ, το Σάρνυ και το Κόβελ, καθώς και αυτοκινητόδρομους που τη συνδέουν με το Μπρεστ, το Κίεβο και το Λβιβ. Μεταξύ άλλων κορυφαίων εταιρειών υπάρχει το χημικό εργοστάσιο Ρίβνε-Αζότ (μέρος της Ostchem Holding).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Kebony

Η **Kebony** είναι νορβηγική εταιρεία παραγωγής ξυλείας. Η εταιρεία έχει τις ρίζες της στην αρχική εταιρεία *Wood Polymer Technologies* (*WPT*), η οποία ιδρύθηκε το 1996 και άλλαξε στη συνέχεια την εμπορική ονομασία της σε *Kebony* το 2007. Η Kebony έχει εργοστάσια παραγωγής στην πόλη  Σίεν της Νορβηγίας και στην Αμβέρσα του Βελγίου..

## Τεχνολογία
Η εταιρεία έχει αναπτύξει μια οικολογική και περιβαλλοντικά φιλική τεχνολογία που παρέχει εναλλακτική λύση -βλ. φουρφουρυλιωμένη ξυλεία (*furfurylated wood*)- σε σύγκριση με τα δαπανηρά τροπικά είδη ξυλείας και την εμποτισμένη ξυλεία η οποία παράγεται με συμβατική τεχνολογία και χρήση επιβλαβών χημικών.

Κατά τη διαδικασία, ένα υποπροϊόν υγρής μορφής, η φουρφουρυλική αλκοόλη, που προέρχεται από αγροτικά υπολείμματα ζαχαροκάλαμου και καλαμποκιού, χρησιμοποιείται για τη χημική τροποποίηση του ξύλου. Με χρήση υψηλής πίεσης, κενού και θερμικής επεξεργασίας, η αλκοόλη μετατρέπεται σε ρητίνη φουρανίου και *προσδένεται* στην κυτταρική δομή του ξύλου με αποτέλεσμα τη δραστική βελτίωση των φυσικών, μηχανικών και βιολογικών ιδιοτήτων του. Το ξύλο που δημιουργείται (*Kebony wood*) με αυτή την τεχνολογική διαδικασία είναι πιστοποιημένο με σήμα *FSC*, με το σήμα ''PEFC'' και έχει πιστοποιηθεί με την οικολογική σήμανση *«Swan»* στην αγορά της Σκανδιναβίας.

## Διακρίσεις
Η τεχνολογία αυτή της Kebony έχει δημοσιευθεί εκτενέστερα σε πολλά άρθρα σε διεθνή ΜΜΕ όπως CNN, BBC, The Economist και Financial Times. 

Το 2010, ο διεθνής φορέας *CNBC Business* συμπεριέλαβε την εταιρεία Kebony στις 25 πιο δημιουργικές εταιρείες της Ευρώπης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιώσιμες τεχνολογίες
Χαλκονοειδή

[δεξιά|μικρογραφία| [Χαλκόνη, η *βασική μονάδα* των χαλκονοειδών.]]
Τα **χαλκονοειδή** (σημ. ονομασία που πηγάζει από τον χαλκό) είναι φυσικές φαινολικές ενώσεις που σχετίζονται με τη χαλκόνη και αποτελούν τη βασική μονάδα για αρκετές ομάδες βιολογικών ενώσεων. Συνεκδοχικά ονομάζονται και **χαλκόνες**.

Παρουσιάζουν αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ορισμένα χαλκονοειδή έχουν επιδείξει δυνατότητες να μπλοκάρουν τα εξαρτώμενα από την τάση κανάλια καλίου. Οι χαλκόνες είναι επίσης φυσικοί αναστολείς της αρωματάσης.

Οι χαλκόνες είναι αρωματικές κετόνες με δύο φαινολικούς δακτυλίους (φαινυλίου) που είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση πολλών βιολογικών ενώσεων. Το κλείσιμο των υδροξυχαλκονών οδηγεί στο σχηματισμό της εν γένει φλαβονοειδούς δομής. Τα φλαβονοειδή είναι ειδικές ουσίες του δευτερογενούς μεταβολισμού των φυτών (βλ. δευτερογενείς μεταβολίτες) με μια σειρά από βιολογικές δραστηριότητες.

Τα χαλκονοειδή είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση φλαβονών κατά *Auwers.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαινόλες
Εκκλησία των Αγίων Πάντων (Μπλίζνε)

Η **Εκκλησία των Αγίων Πάντων** είναι γοτθική, ξύλινη εκκλησία του 15ου αιώνα στο χωριό Μπλίζνε στην Πολωνία, η οποία μαζί με διάφορες εκκλησίες έχει χαρακτηριστεί ως μέρος των ξύλινων εκκλησιών της νότιας Ελάσσονος Πολωνίας από την UNESCO.

Η εκκλησία στο Μπλίζνε είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα μνημεία κληρονομιάς της ξύλινης μυστηριακής αρχιτεκτονικής στην Πολωνία, καθώς μια από τις πιο αξιοσημείωτες ξύλινες εκκλησίες στην Πολωνία. Η εκκλησία είναι μέρος του Μονοπατιού της Ξύλινης Αρχιτεκτονικής στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων (*Szlak Architektury Drewnianej*).

## Ιστορία
Η Εκκλησία βρίσκεται σε ένα μοναδικό εκκλησιαστικό-ενοριακό συγκρότημα στην κορυφή ενός λόφου, που περιβάλλεται από αρχέγονα δάση. Η ξύλινη εκκλησία έχει οχυρωματικές κατασκευές, που χτίστηκαν τον 15ο ή τον 16ο αιώνα (πιθανότατα πριν από το 1470), σε γοτθικό αρχιτεκτονικό στυλ. Ο πύργος της εκκλησίας χτίστηκε το πρώτο μισό του 17ου αιώνα, με το *σομπότ* (ξύλινο υπόβαθρο που στηρίζεται σε στύλους) αποδομημένο.

## Αρχιτεκτονική
Η εκκλησία είναι χτισμένη με την τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για να χτιστεί μια κορμοκατοικία, χτισμένη από σανίδες ελάτης. Αρχικά, η εκκλησία είχε μια σύνδεση γάντζου, χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής της Ελάσσονος Πολωνίας. Στα δυτικά της εκκλησίας βρίσκεται ένα μεγάλο καμπαναριό με κρεμαστό πάσσαλο. Ο τρούλος της εκκλησίας είναι καλυμμένος με ξύλινο πέταυρο. Η εκκλησία περιβάλλεται από κήπο με περιφραγμένα παρεκκλήσια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία
Κατηγορία:Ξύλινες εκκλησίες στην Πολωνία
Μπλίζνε

Το **Μπλίζνε** (πολωνικά: Blizne, ) είναι χωριό του Πόβιατ Μπζόζουφ, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά της Γιασιενίτσα Ροσιέλνα, 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μπζόζουφ και 32 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Ζέσουφ. Το χωριό έχει πληθυσμό 2.800 κατοίκων.

Στο χωριό βρίσκεται η Εκκλησία των Αγίων Πάντων, η οποία χτίστηκε τον 15ο ή 16ο αιώνα. Από το 2003, είναι είναι μια από τις 6 ξύλινες εκκλησίες της νότιας Ελάσσονος Πολωνίας στον κατάλογο της UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Τερνόπιλ

Το **Τερνόπιλ** (ουκρανικά: Тернопіль) είναι πόλη στη δυτική Ουκρανία. Διοικητικά, το Τερνόπιλ χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Τερνόπιλ και έχει καθεστώς πόλης περιφερειακής σημασίας. Βρίσκεται στις όχθες του Σερέτ. Μέχρι το 1944, ήταν κυρίως γνωστή ως **Ταρνόπολ**, ή Ταρνόπολη στα ελληνικά. Το Τερνόπιλ είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Δυτικής Ουκρανίας και των ιστορικών περιοχών της Γαλικίας και της Ποδολίας. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Τερνόπιλ. Ο πληθυσμός της πόλης υπολογίστηκε σε 225.238 κάτοικους (εκτίμηση 2021).

## Διεθνείς σχέσεις

### Αδελφοποιήσεις
Το Τερνόπιλ είναι αδελφοποιημένο με:

Πρώην αδελφοποιήσεις:
*  Τάρνουφ στην Πολωνία

Τον Ιούνιο του 2021, η πολωνική πόλη Τάρνουφ αποφάσισε να αναστείλει τη συνεργασία της με το Τερνόπιλ ως αντίδραση στην ονομασία ενός σταδίου στο Τερνόπιλ προς τιμήν του Ρομάν Σουχέβυτς, ενός από τους ηγέτες του Ουκρανικού Αντάρτικου Στρατού που είναι υπεύθυνος για τις σφαγές των Πολωνών στη Βολυνία και την Ανατολική Γαλικία μεταξύ 1943–1945.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Ρουθηνίας
Δημόσια Βιβλιοθήκη και Πολιτιστικό Κέντρο ΗΑΕ

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Άμπου Ντάμπι** (αραβικά دار الكتب) είναι η εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Άμπου Ντάμπι, που ιδρύθηκε το 1981. Εξυπηρετεί την επικράτεια του εμιράτου. Η Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργεί υπό την αιγίδα του Τμήματος Πολιτισμού και Τουρισμού του Άμπου Ντάμπι. Το 2017, ο Ζούμα Αλ Κουμπάισι ήταν ο διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη διαθέτει έξι δημόσια υποκαταστήματα στο Εμιράτο του Άμπου Ντάμπι. Επιπλέον, υπάρχουν αρκετές άλλες δημόσιες βιβλιοθήκες στο Άμπου Ντάμπι, συμπεριλαμβανομένης της Βιβλιοθήκης και των Εθνικών Αρχείων των Εμιράτων του Άμπου Ντάμπι.

Ας σημειωθεί ότι, παρά το όνομά της, η Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργεί σε ένα μόνο Εμιράτο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και τελεί υπό τη διοίκηση του συγκεκριμένου Εμιράτου. Άλλα Εμιράτα έχουν τις δικές τους βιβλιοθήκες και το Ντουμπάι ειδικότερα ανταγωνίζεται με το Άμπου Ντάμπι για τη μεγαλύτερη θέση στον τομέα των βιβλιοθηκών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το 2018, μια μεγάλη βιβλιοθήκη που ονομάζεται Βιβλιοθήκη Μοχάμεντ Μπιν Ρασίντ ήταν υπό κατασκευή στο Ντουμπάι. Αυτό το νέο κτίριο, σε  WAU Design, έπρεπε να ολοκληρωθεί εντός του 2018, σύμφωνα με ορισμένες πηγές. Η συλλογή της συγκεκριμένης βιβλιοθήκης περιέχει το μεγαλύτερο αριθμό τίτλων βιβλίων σε σχέση με τις υπόλοιπες συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Άμπου Ντάμπι και το κτίριο θεωρείται το μεγαλύτερο κτίριο βιβλιοθήκης στον αραβικό κόσμο   

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Άμπου Ντάμπι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Αγιάτις

Η **Αγιάτις** (πέθανε το 224 π.Χ.) ήταν βασίλισσα στην Αρχαία Σπάρτη. Παντρεύτηκε διαδοχικά δύο μεταρρυθμιστές βασιλείς τον Άγιν Δ΄ και κατόπιν τον Κλεομένη Γ΄ από την αντίπαλη βασιλική οικογένεια. Περιγράφεται σαν πολύ όμορφη με μεγάλη περιουσία, κόρη του επιφανούς Σπαρτιάτη πολίτη Γυλίππου. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον βασιλιά της Σπάρτης Άγιν Δ΄ που ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει σε ριζικές μεταρρυθμίσεις. Ο Συμβασιλέας του, Λεωνίδας Β΄, που αντιδρούσε στις μεταρρυθμίσεις ανατράπηκε, σε έναν χρόνο επέστρεψε από την εξορία και τον δολοφόνησε (241 π.Χ.). Ο Λεωνίδας Β΄ αποφάσισε να δώσει την Αγιάτιδα σύζυγο στον τότε 18χρονο δικό του γιο και διάδοχο Κλεομένη, ο γιος του αντέδρασε επειδή δεν ήθελε να παντρευτεί την σύζυγο του θύματος του πατέρα του. Ο βασιλιάς τον έπεισε να γίνει ο γάμος με το επιχείρημα ότι ήταν ο μοναδικός τρόπος να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις του Άγιδος Δ΄ και να γίνει ο μεταρρυθμιστής βασιλιάς. Ο Κλεομένης Γ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του (235) και ξεκίνησε δυναμικά τις μεταρρυθμίσεις με την Αγιάτιδα στο πλευρό του μέχρι τον θάνατό της (224 π.Χ.)

## Παραπομπές



## Πηγές

*Tullia Linders (1995). Vem är vem i antikens Grekland. Rabén Prisma.
*Vaumoriere (1686). "Agiatis, Queen of Sparta, or, The civil wars of the Lacedemonians: in the reigns of the Kings Agis and Leonidas: in two parts"

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Σπάρτης
Βαλεντίν Βόντνικ

Ο **Βαλεντίν Βόντνικ**(3 Φεβρουαρίου 1758 - 8 Ιανουαρίου 1819) ήταν ιερέας, δημοσιογράφος και ποιητής σλοβενικής καταγωγής. Δραστηριοποιήθηκε στην ύστερη περίοδο του Διαφωτισμού. Είναι γνωστός για τη συνεισφορά του σε συγγραφικό υλικό το οποίο ανύψωσε το κύρος της Σλοβενικής γλώσσας δημιουργώντας ένα πρότυπο το οποίο προοριζόταν να ενώσει τους ανθρώπους των Σλοβενικών χωρών σε μια ενιαία κατανοητή γλώσσα.

## Βιογραφικό συμείωμα
Ο Βόντνικ γεννήθηκε στη Ζγκόρνια Σίσκα η οποία σήμερα είναι προάστιο της Λιουμπλιάνας και τότε ανήκε στη μοναρχία των Αψβούργων. Μεγάλωσε σε μια σχετικά ευκατάστατη οικογένεια αγροτών και τεχνητών. Έγινε Φραγκισκανός και σπούδασε στη Λιουμπλιάνα, στο Νόβο Μέστο και στη Γκορίτσια. Τις σπουδές του τις ολοκλήρωσε το 1782. Εργάστηκε ως ιερέας στη Λιουμπλιάνα, στο χωριό Σόρα της Άνω Καρνιόλας, στο Μπλεντ και στη Ριμπνίκα. Το 1793 επέστρεψε στη Λιουμπλιάνα και εντάχθηκε στην Πνευματικό Κύκλο του Σιγκμουντ Ζόις στον οποίο συγκεντρώθηκαν πολλές μορφές του Σλοβενικού Διαφωτισμού. Ο Ζόις παρέμεινε χορηγός του Βόντνικ μέχρι το θάνατό του. Το 1797 διορίστηκε καθηγητής στο Λύκειο της Λιουμπλιάνας. Ο Βόντνικ έγραψε ποιήματα στα Σλοβενικά τα οποία ονόμασε Καρνιόλα. Τα πρώτα ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στις συλλογές Δημοτικών τραγουδιών του Μάρκο Πόχλιν. Η ποίηση του Βόντνικ ήταν σχετικά απλή με γενικότερα πατριωτικό και σατιρικό χαρακτήρα. Ένα απ' τα πιο διάσημα ποιήματά του είναι το Ντραμίλο. Το ποίημα αυτό είναι μια ποιητική έκκληση προς τους Σλοβένους να είναι περήφανοι για τη γη, τη γλώσσα και την κληρονομιά τους. Η 1η του ποιητική συλλογή με τίτλο *Ποιήματα για δειγματοληψία* δημοσιεύτηκε το 1806. Επίσης ο Βόντνικ ήταν ο συντάκτης της 1ης σλοβενικής εφημερίδας η οποία είχε τίτλο *[[Λιουμπλάνσκε Νόβισε]]* και εκδιδόταν 2 φορές την εβδομάδα απ' το 1797 μέχρι το 1800. Εκτός απ' την ποίηση και τη δημοσιογραφία ο Βόντνικ  έγραψε γραμματικές και λοιπά σχολικά βιβλία καθώς επίσης και το 1ο βιβλίο μαγειρικής στη σλοβενική γλώσσα το 1799. Επίσης το 1818 μετέφρασε στα σλοβενικά ένα Εγχειρίδιο για μαίες το οποίο γράφτηκε απ' το Γερμανό Γιόχαν Μάτοσεκ (1790 - 1820). Στη δεκαετία του 1810 ο Βόντνικ έγινε θερμός υποστηρικτής της γαλλικής προσάρτησης των Σλοβενικών εδαφών. Το 1809 έγραψε ένα ποίημα με τίτλο *Η Ιλλυρία* που αναγεννήθηκε όπου επαίνεσε το Ναπολέοντα Βοναπάρτη για την ίδρυση των Ιλλυρικών Επαρχιών. Κατά τη διάρκεια της βραχύβιας Γαλλικής Διοίκησης συνέβαλε καθοριστικά στο να πειστούν οι Αρχές να προωθήσουν τη χρήση της σλοβενικής γλώσσας στην εκπαίδευση, τον Πολιτισμό και τη Διοίκηση. Μόλις επανήλθε η Αυστριακή κυριαρχία το 1813, οι περισσότερες απ' αυτές τις μεταρρυθμίσεις στη γλωσσική πολιτική διατηρήθηκαν αλλά εκείνος αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία. Συνταξιοδοτήθηκε και απομακρύνθηκε απ' τη δημόσια ζωή. Πέθανε στη Λιουμπλιάνα στις 8 Ιανουαρίου του 1819, περίπου 25 μέρες πριν τα 61α γενέθλιά του. Η ταφόπλακά του εκτίθεται στο Νεκροταφείο Νάβιε. Ένας άλλος σημαντικός Σλοβένος ποιητής ήταν ο Φραντζέ Πρεσιέρν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σλοβένοι ποιητές
Κατηγορία:Σλοβένοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σλοβένοι μεταφραστές
Αγνωνίδης

Ο **Αγνωνίδης** (αρχ. ελλ. *Ἀγνωνίδης*, 4ος αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας, Αθηναίος, γνωστότερος όχι για τις ρητορικές του ικανότητες, αλλά ως δημαγωγός και συκοφάντης. Ο πατέρας του ονομαζόταν Νικόξενος και είχε πιθανώς καταγωγή από την Πέργαμο.

Ο Αγνωνίδης κατηγόρησε τον σοφό Θεόφραστο για ασέβεια, όμως ο Θεόφραστος στον Άρειο Πάγο όχι μόνον αθωώθηκε, αλλά οι δικαστές θα τιμώρούσαν τον Αγνωνίδη με πρόστιμο, αν ο Θεόφραστος είχε φανεί λιγότερο μεγαλόψυχος. Ο Αγνωνίδης ήταν αντίθετος του «Μακεδονικού κόμματος» στην Αθήνα και υπήρξε ένας από τους ρήτορες που παρότρυναν τους Αθηναίους να πολεμήσουν στον Λαμιακό Πόλεμο κατά των Μακεδόνων μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μετά τη μακεδονική νίκη ο Αγνωνίδης εξορίσθηκε και κατέφυγε στην Πελοπόννησο. Επέστρεψε στην Αθήνα μαζί με τον Αλέξανδρο, τον γιο του Πολυπέρχοντος, κατά τον Β΄ Πόλεμο των Διαδόχων. Στη δεύτερη αυτή περίοδό του ο Αγνωνίδης έπεισε τους Αθηναίους να καταδικάσουν σε θάνατο τον Φωκίωνα ως προδότη, για τον ρόλο του ως μέλους του ολιγαρχικού καθεστώτος των Αθηνών που είχε εγκαταστήσει ο Αντίπατρος ο Μακεδόνας, καθώς και επειδή είχε αφήσει να πέσει ο Πειραιάς στα χέρια του Μακεδόνα στρατηγού Νικάνορα. Μετά την εκτέλεση του Φωκίωνα και των συντρόφων του, οι Αθηναίοι κατάλαβαν το σφάλμα τους και καταδίκασαν σε θάνατο και εκτέλεσαν τον Αγνωνίδη.

Κατά καιρούς ο Αγνωνίδης έχει θεωρηθεί ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με τον ρήτορα Άγνωνα, αλλά η ταύτιση αυτή αμφισβητείται.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 592
* Schmitz, Leonhard: Το λήμμα «Agnonides» στο *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]* του Ουίλλιαμ Σμιθ, Βοστώνη 1870

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες δημαγωγοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Ευάγγελος Μουτσόπουλος

Ο **Ευάγγελος Α. Μουτσόπουλος** (25 Ιανουαρίου 1930 – 7 Ιουνίου 2021) ήταν Έλληνας καθηγητής της φιλοσοφίας και ήταν διεθνώς γνωστός ως  ο "φιλόσοφος της καιρικότητος".

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μουτσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Κλασσική Φιλολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Aθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακά και διδακτορικές σπουδές στη Σορβόννη, από όπου απεφοίτησε το 1958. Σχεδόν αμέσως μετά έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιξ-Μασσαλίας και κατόπιν, το 1965, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 1969 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου διετέλεσε και πρύτανης το 1977. Το 1984 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ ήδη από το 1977 ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας. Είχε ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας αρκετών πανεπιστημίων, ενώ είχε τιμηθεί και με το Βραβείο Χέρντερ το 2001.

Ο Μουτσόπουλος δημιούργησε το *Corpus Philosophorum Graecorum Recentiorum* (CPGR) στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του στο «Ίδρυμα Ερεύνης και Εκδόσεων Νεοελληνικής Φιλοσοφίας» (1975). Επίσης ίδρυσε και διεύθυνε το διεθνες περιοδικό φιλοσοφίας *Διοτίμα*, καθώς και την ετήσια έκδοση *Φιλοσοφία* του «Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας» της Ακαδημίας Αθηνών. Ο ίδιος συνέγραψε περισσότερα από 60 έργα (τόμους) φιλοσοφικού περιεχομένου, κυρίως στην ελληνική και στη γαλλική γλώσσα, αλλά εν μέρει και στην αγγλική. Η σύζυγός του ήταν Γαλλίδα. Ο Ευάγγελος Μουτσόπουλος απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 91 ετών.

## Μερικά έργα
* *La musique dans l'œuvre de Platon*, Presses universitaires de France, Παρίσι 1958
* *Φιλοσοφία της καιρικότητος*, εκδ. Καρδαμίτσα, Αθήνα 1984
* *Les structures de l'imaginaire dans la philosophie de Proclus*, εκδ. Les Belles Lettres, Παρίσι 1985
* *Οι αισθητικές κατηγορίες - Εισαγωγή σε μιαν αξιολόγηση του αισθητικού αντικειμένου*, εκδ. Αρσενίδης, Αθήνα 1996
* *Philosophie de la culture grecque*, Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας, Αθήνα 1998
* *L' univers des valeurs, univers de l' homme - Recherches axiologiques*, εκδ. Ακαδημίας Αθηνών, Αθήνα 2005
* *Thought, Culture, Action: Studies in the Theory of Values and its Greek Sources*, εκδ. Ακαδημίας Αθηνών, Αθήνα 2006
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Du vrai, du beau, du bien: études philosophiques présentées au professeur Evanghélos A. Moutsopoulos*, εκδ. Vrin, Παρίσι 1990 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ε. Μουτσόπουλος στη βάση δεδομένων *βιβλιοnet*

Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών
Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Κολώτης

Ο **Κολώτης ο Λαμψακηνός** (ή **Κωλώτης**, περ. 320 – μετά το 268 π.Χ.)) ήταν αρχαίος Έλληνας επικούρειος φιλόσοφος από τη Λάμψακο, ένας από τους διασημότερους στην εποχή του μαθητές του ίδιου του Επικούρου.

Ο Κολώτης συνέγραψε ένα έργο με τίτλο *ὅτι κατὰ τὰ τῶν ἄλλων φιλοσόφων δόγματα οὐδὲ ζῆν ἐστιν*, προκειμένου να αποδείξει το του τίτλου, δηλαδή το «ότι είναι αδύνατο ακόμα και να ζήσει κάποιος σύμφωνα με τα δόγματα των άλλων φιλοσόφων» (εκτός του Επικούρου φυσικά). Αυτό το έργο αφιερώθηκε από τον ίδιο στον βασιλιά Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο. Αιώνες αργότερα, ο Πλούταρχος έγραψε δύο έργα ειδικά για να ανατρέψει τα επιχειρήματα αυτού του έργου: το υπό μορφή διαλόγου *Ὅτι οὐδὲ ἡδέως ζῆν ἔστιν κατ’ Ἐπίκουρον* («Για το ότι είναι αδύνατο να ζει κάποιος ευχάριστα με τον τρόπο που διδάσκει ο Επίκουρος») και το δοκίμιο *Πρὸς Κολώτην* (δηλ. «Κατά του Κολώτη»), που περιλαμβάνεται στα *[[Ηθικά]]* του. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Κολώτης ήταν έξυπνος άνθρωπος, αλλά ματαιοδοξος, δογματικός και μη ανεκτικός. Ο Κολώτης επιτέθηκε βίαια κατά της φιλοσοφίας του Σωκράτη, του Πλάτωνα και άλλων μεγάλων φιλοσόφων. Υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους μαθητές του Επικούρου, ο οποίος συνήθιζε να τον αποκαλεί στοργικά *Koλωτάρα* και *Koλωτάριo*. Και πάλι ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Κολώτης, μόλις άκουσε τον λόγο του Επικούρου περί της φύσεως των πραγμάτων, γονάτισε μπροστά του και τον ικέτευσε να τον καθοδηγήσει.

Ως προς τις απόψεις του, ο Κολώτης πίστευε ότι είναι ανάξιο της φιλαλήθειας ενός φιλοσόφου το να χρησιμοποιεί μύθους κατά τη διδασκαλία του, μια γνώμη με την οποία διαφωνούσε ο Κικέρων.

Κανένα έργο του Κολώτη δεν εχει διασωθεί, ωστόσο κάποια αποσπάσματα δύο έργων του ανακαλύφθηκαν στη Βίλα των Παπύρων στο Ερκολάνο. Τα έργα στα οποία ανήκουν αυτά τα αποσπάσματα είναι το *Κατά του [[Λύσις (διάλογος)|«Λύσιδος»]] του Πλάτωνος* και το *Κατά του [[Ευθύδημος (διάλογος)|«Ευθυδήμου»]] του Πλάτωνος*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Smith, William (επιμ.): *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, Βοστώνη 1867

Κατηγορία:Επικούρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ελληνιστική Μικρά Ασία
Κατηγορία:Λάμψακος
Μεταρρύθμιση Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Κύπρος)

**Μεταρρύθμιση Τοπικής Αυτοδιοίκησης** ονομάζεται ο κυπριακός νόμος, με τον οποίο μεταρρυθμίστηκε η διοικητική διαίρεση της Κύπρου το 2022 (με εφαρμογή το 2024). Δημιουργήθηκαν 20 νέοι δήμοι από συγχωνεύσεις προηγούμενων δήμων και κοινοτήτων, όπως και 28 συμπλέγματα κοινοτήτων. Επιπλέον, καθορίστηκε ο τρόπος εκλογής των οργάνων και οι αρμοδιότητές τους.

Ο νόμος ψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Μάρτιο του 2022. Η εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2024, αμέσως μετά τις Δημοτικές εκλογές.

## Βασικές διατάξεις
Η γενικότερη φιλοσοφία του νόμου είναι η αναγκαστική συνένωση των των υπαρχόντων μικρών δήμων και κοινοτήτων σε μεγαλύτερους δήμους. Επιπλέον, δημιουργούνται συμπλέγματα κοινοτήτων. Ο αριθμός των δήμων μειώθηκε από 30 σε 20. Η μεταρρύθμιση δεν αφορούσε τους κατεχόμενους δήμους.

## Δήμοι
Δημιουργήθηκαν 20 νέοι δήμοι στις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι νέοι δήμοι προέκυψαν είτε από τις συνενώσεις μικρότερων δήμων είτε από τις συνενώσεις δήμων και κοινοτήτων. Οι 20 νέοι δήμοι που δημιουργήθηκαν ανά επαρχία είναι:

## Συμπλέγματα κοινοτήτων
Δημιουργήθηκαν 28 συμπλέγματα κοινοτήτων στις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Κυπριακής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Μεταρρυθμίσεις στην Κύπρο
Ντιμίτρι Πεσκόφ

Ο **Ντμίτρι Σεργκέγιεβιτς Πεσκόφ** (ρωσικά: *Дмитрий Сергеевич Песков*, 17 Οκτωβρίου 1967) είναι Ρώσος διπλωμάτης και γραμματέας Τύπου του Ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Πούτιν.

## Βιογραφία
Ο Πεσκόφ γεννήθηκε στη Μόσχα της Ρωσίας το 1967. Ο πατέρας του, Σεργκέι, ήταν επικεφαλής της σοβιετικής διπλωματικής αποστολής στο Πακιστάν. Το 1989, ο Πεσκόφ αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Ασιατικών και Αφρικανικών Χωρών στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, με ειδίκευση στην Ιστορία και τις Ανατολικές Σπουδές. Την ίδια χρονιά, ο Πεσκόφ εντάχθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών της ΕΣΣΔ.

Το 1990, ο Πεσκόφ διορίστηκε στη σοβιετική πρεσβεία στην Άγκυρα ως διοικητικός βοηθός. Στη συνέχεια κατέλαβε τις θέσεις του ακόλουθου και στη συνέχεια τρίτου γραμματέα στην πρεσβεία. Το 1994 διορίστηκε στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών στη Μόσχα.

Το 2000, ο Πεσκόφ επέστρεψε στη Ρωσία από την Άγκυρα, που βρισκόταν από το 1996 μέχρι τότε, για να εργαστεί στην υπηρεσία Τύπου του Ρώσου προέδρου, υπηρετώντας σε διάφορες θέσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας τετραετούς θητείας ως πρώτος αναπληρωτής γραμματέας Τύπου του Ρώσου προέδρου, από το 2004 έως το 2008. Ο Πεσκόφ έχει υπηρετήσει ως εκπρόσωπος του Πούτιν από τον Απρίλιο του 2000. Ο Πεσκόφ διορίστηκε γραμματέας Τύπου του πρωθυπουργού Βίκτορ Ζούμπκοφ στις 25 Απριλίου 2008, τοποθετώντας τον στη θέση να ηγείται των δημοσιογραφικών επιχειρήσεων του Βλαντίμιρ Πούτιν όταν ανέλαβε χρέη πρωθυπουργού υπό την προεδρία του Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Τον Μάιο του 2012, όταν ο Πούτιν έγινε ξανά πρόεδρος, ο Πεσκόφ διαδέχθηκε τη Νατάλια Τιμάκοβα στη θέση του εκπροσώπου του προέδρου.

Κατά τη διάρκεια των ρωσικών διαδηλώσεων 2011–2013, στις οποίες τα ΜΑΤ χτύπησαν τους διαδηλωτές, ο Πεσκόφ είπε ότι «οι διαδηλωτές που τραυμάτισαν τους αστυνομικούς τα συκώτια τους πρέπει να συρθούν στην άσφαλτο», προκαλώντας κατακραυγή μεταξύ των ακτιβιστών της αντιπολίτευσης.

Τον Ιανουάριο του 2016, ο προσωπικός δικηγόρος του Ντόναλντ Τραμπ, Μάικλ Κοέν, έστειλε ένα e-mail στον Ντμίτρι Πεσκόφ ζητώντας βοήθεια για μια επιχειρηματική συμφωνία στη Μόσχα. Η Washington Post το χαρακτήρισε ως την «πιο άμεση επικοινωνία που τεκμηριώθηκε από έναν κορυφαίο βοηθό του Τραμπ σε ένα εξίσου υψηλόβαθμο μέλος της κυβέρνησης του Πούτιν». Ο Κοέν το αρνήθηκε αλλά αργότερα παραδέχτηκε ότι είχε πει ψέματα.

Τον Νοέμβριο του 2021, ο Πεσκόφ αρνήθηκε τους ισχυρισμούς ότι η Ρωσία προετοιμάζεται για πιθανή εισβολή στην Ουκρανία. Στις 28 Φεβρουαρίου 2022, η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε στη μαύρη λίστα τον Πεσκόφ και δέσμευσε όλα τα περιουσιακά του στοιχεία. Στις 3 Μαρτίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν παρόμοιες κυρώσεις.

## Προσωπική ζωή
Τον Ιούλιο του 2015, ο Πεσκόφ αρραβωνιάστηκε την Ολυμπιονίκη, χορεύτρια επί πάγου, Τατιάνα Νάβκα, με την οποία έχει μια κόρη. Παντρεύτηκαν την 1η Αυγούστου 2015, αφού ο Πεσκόφ οριστικοποίησε το διαζύγιο με τη δεύτερη σύζυγό του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Χαλκόνη

μικρογραφία|260x260εσ|Η χημική δομή της '''''χαλκόνης'''''.
Η **χαλκόνη** (αγγλ. *chalcone*, γερμ. *chalcon*) είναι αρωματική ακόρεστη κετόνη -που ανήκει χημικά στα χαλκονοειδή- η οποία αποτελεί τη δομική μονάδα σε πλειάδα σημαντικών φυσικών ενώσεων που ονομάζονται *χαλκόνες*. Η ένωση αυτή (που είναι διφαινολικής δομής) απαντάται στη φύση σε δύο διαφορετικά ισομερή, τα οποία διαφέρουν ως προς τη διαμόρφωση του διπλού δεσμού.

## Παραγωγή
Η χαλκόνη μπορεί να παραχθεί από βενζαλδεΰδη, ακετοφαινόνη, και μια βάση, όπως το υδροξείδιο του νατρίου, με μία συμπύκνωση αλδόλης. 

αριστερά|χωρίς-πλαίσιο|450px|Παρασκευή της χαλκόνης με συμπύκνωση αλδόλης με κατάλυση από βάση βενζαλδεΰδης και ακετοφαινόνης

200px|μικρογραφία|Οι συγκεκριμένες θέσεις των χημικών δραστικών ομάδων της χαλκόνης.

200px|μικρογραφία|Η ξανθοχουμόλη είναι πικρή ουσία που εξάγεται από τον λυκίσκο.

## Χρήσεις
Η χαλκόνη χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. Τα παράγωγα με ομάδες υδροξυλίου και αλογόνα στους πυρήνες του βενζολίου έχουν βακτηριοστατική δράση. Τα παράγωγα διυδρο-χαλκόνης της ναριγγίνης και της νεοεσπεριδίνης έχουν γλυκαντικό χαρακτήρα (βλέπε διυδροχαλκόνη νεοεσπεριδίνης).  

Οι διϋδροχαλκόνες εμφανίζονται ως δευτερογενείς μεταβολίτες στα φυτά με δράση έναντι των λοιμώξεων. 

Σε νεότερες έρευνες, ορισμένες 2-αμινο-χαλκόνες έχει βρεθεί να έχουν ικανή δράση έναντι όγκων κακοήθειας, όπως και ορισμένες χρήσεις στη φαρμακευτική χημεία. 

## Παράγωγες ενώσεις
Η χαλκόνη μπορεί να αντικατασταθεί σε πολλές θέσεις. Για παράδειγμα, η ισολικουριτιγενίνη, ένα φυσικό προϊόν, υδροξυλιώνεται στις θέσεις 2', 4' και 4. 

Η ξανθοχουμόλη, που βρίσκεται στον λυκίσκο (*Humulus lupulus*), είναι μια πολυ-υποκατεστημένη χαλκόνη. Οι υδροξυλιωμένες χαλκόνες περιλαμβάνουν επίσης ρομπτεΐνη, μπουτεΐνη και πεδισίνη.

## Δείτε επίσης
* Φλαβονοειδή
* Κιναμωμικό οξύ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαινόλες
Κατηγορία:Χαλκονοειδή
Αγλίβολος

Με την εξελληνισμένη ονομασία **Αγλίβολος** ή **Αγλίβωλος** αναφέρεται ένας από τους θεούς που λατρεύονταν στην αρχαία Παλμύρα, προερχόμενος από μια κοινότητα βόρειων Σύρων μεταναστών. Ο Αγλίβολος ήταν σεληνιακή θεότητα.

Οι γνώσεις για τον Αγλίβολο και τη λατρεία του είναι κυρίως επιγραφικές. Συγκεκριμένα σε ανασκαφές που έγιναν στα ερείπια της Παλμύρας, βρέθηκαν επιγραφές με αναφορά σε αυτόν. Για παράδειγμα, μια επιγραφή χαραγμένη πάνω σε πλάκα γράφει: «*Αγλιβώλω* και Μαλαχβήλω πατρώοις θεοίς, ανέθηκε Τ. Αυρ. Ηλιόδωρος Αντιόχου Αδριανός Παλμυρηνός» Στην πλάκα αυτή, που βρίσκεται σήμερα σε Μουσείο του Καπιτωλίου, είναι επίσης χαραγμένη απεικόνιση δύο ανδρών μπροστά από δίστυλο ναό.

Η αρχαιότερη γνωστή αναφορά στον Αγλίβολο είναι και αυτή μια επιγραφή, που χρονολογείται από το 17 π.Χ. και τον συνδέει επίσης με τον Μαλαχβήλο ή Μαλακμπέλ, ο οποίος ήταν ο θεός του Ήλιου και αδελφός του Αγλιβόλου. Αρκετές άλλες επιγραφές, έργο των Μπενέ Κομαρέ (μιας από τις 4 φυλές της Παλμύρας) τον συνδέουν κι αυτές με τον Μαλαχβήλο, μεταξύ των οποίων και μία δίγλωσση επιγραφή του 122 μ.Χ., όπου οι δύο θεοί υποστηρίζουν έναν άνθρωπο με το όνομα Μανάι εξαιτίας της ευσέβειάς του.

Αρκετές αλλες επιγραφές του 2ου αιώνα μ.Χ. βεβαιώνουν ότι ο Αγλίβολος λατρευόταν μαζί με τον Μαλαχβήλο σε έναν ναό γνωστό με την επωνυμία «Ιερός Κήπος» (*gnt ilym*). Αυτός ο ναός ήταν ένα από τα 4 κύρια ιερά στην πόλη της Παλμύρας και τον φρόντιζαν οι Μπενέ Κομαρέ.

Ο ναός είχε δύο βωμούς, ένα ιερό κυπαρίσσι και ένα λουτρό. Ανάγλυφο που βρέθηκε στον Ναό του Μπελ απεικονίζει τους δύο αυτούς βωμούς και τους δύο θεούς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 583

Κατηγορία:Παλμύρα
Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης
Βάτραχος του Σουρινάμ

Με τη γενική κοινή ονομασία **βάτραχος του Σουρινάμ** (αγγλ. *Suriname toads*) είναι γνωστοί όλοι οι βάτραχοι που ανήκουν στο γένος ***Pipa***, μέλος της ομώνυμης οικογένειας *[[πιπίδες]]*. Καθώς υποδηλώνει η κοινή ονομασία τους, ζουν στο Σουρινάμ, όπως και σε άλλες χώρες του βόρειου μέρους της Νότιας Αμερικής, καθώς και στα νότια όρια της Κεντρικής Αμερικής (ουσιαστικά στον Παναμά). Ο βάτραχος του Σουρινάμ, όπως και οι άλλες πιπίδες, είναι σχεδόν αποκλειστικά υδρόβιος.

## Περιγραφή
Ο βάτραχος του Σουρινάμ, όπως και τα άλλα γένη της οικογένειας πιπίδες, δεν έχει γλώσσα (για τον λόγο αυτό κατατασσόταν παλαιότερα στην υπόταξη «άγλωσσα»). Είναι μεγάλος γκρίζος βάτραχος, με μακρύ τριγωνικό κεφάλι και πολύ μικρά μάτια. Ο τρόπος αναπαραγωγής του είναι κάπως ιδιόμορφος, καθώς η γονιμοποίηση είναι εσωτερική. Αμέσως μετά την ωοτοκία, το θηλυκό τοποθετεί τα αυγά του στη ράχη του, με τη βοήθεια ενός ειδικού οργάνου, του *ωθητήρα*, που έχει σχήμα σάκκου και μπορεί να τινάζεται προς τα εμπρός. Για την ασφαλή συγκράτηση των αυγών, το δέρμα της ράχης σχηματίζει ανάμεσα στις πτυχές του μικρά διαμερίσματα που μοιάζουν με κελλιά. Στο κάθε κελλί τοποθετείται και από ένα αυγό και γεννιέται από ένα βατραχάκι, το οποίο αποχωρίζεται από το σώμα της μητέρας του μόνο όταν έχει πλέον αναπτυχθεί αρκετά.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς επτά είδη στο γένος, τα εξής:

* *[[Pipa arrabali]]*, Izecksohn, 1976
* *[[Pipa aspera]]*, Müller, 1924
* *[[Pipa carvalhoi]]* (Miranda-Ribeiro, 1937)
* *[[Pipa myersi]]*, Trueb, 1984
* *[[Pipa parva]]* Ruthven & Gaige, 1923
* *[[Pipa pipa]]* (Linnaeus, 1758) - ο «κοινός βάτραχος του Σουρινάμ»
* *[[Pipa snethlageae]]*, Müller, 1914

Επιπροσθέτως, υπάρχει ένα αβέβαιο είδος, το *Pipa verrucosa* (Wiegmann, 1832).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «άγλωσσα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 584

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο βάτραχος του Σουρινάμ στα *[[Βικιείδη]]*
* Βατραχάκια του Σουρινάμ πετιούνται από τη ράχη της μητέρας τους στο *YouTube*

Βατραχος Σουριναμ
Αγμαλικίνη

Η **αγμαλικίνη** (*ajmalicine*), γνωστή και ως **δ-γιοχιμπίνη** ή **raubasine**, είναι φάρμακο που χρησιμεύει στην αντιμετώπιση της υπέρτασης. Ως χημική ένωση, η αγμαλικίνη είναι αλκαλοειδές που βρίσκεται στη φύση σε διάφορα είδη φυτών, όπως σε είδη του γένους *[[Rauvolfia]]*, στο *[[Catharanthus roseus]]* και *[[Mitragyna speciosa]]*. Ως φάρμακο, κυκλοφορεί με πολλές διαφορετικές εμπορικές ονομασίες, όπως *Card-Lamuran, Circolene, Cristanyl, Duxil, Duxor, Hydroxysarpon, Iskedyl, Isosarpan, Isquebral, Lamuran, Melanex, Raunatin, Saltucin Co, Salvalion* και *Sarpan*.

Το μόριο της αγμαλικίνης είναι παρόμοιο στη δομή του με εκείνα της γιοχιμπίνης, της ραουβολσίνης και άλλων παραγώγων της γιοχιμπάνης. `Οπως και η κορυνανθίνη, η αγμαλικίνη δρα ως α<sub>1</sub>-αδρενεργικός υποδοχέας, που ανταγωνίζεται τους α2-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στις περισσότερες χώρες χορηγείται μόνο μετά από συνταγή γιατρού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλκαλοειδή
Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες
Απιδέα Λακωνίας

[μικρογραφία|'''1) Ιερός Ναός της [Κοίμηση της Θεοτόκου|Kοιμήσεως της Θεοτόκου - Απιδέα Λακωνίας**]]
[[Αρχείο:Ιερός Ναός της Kοιμήσεως της Θεοτόκου - Απιδέα Λακωνίας.jpg|μικρογραφία|**2) Ιερός Ναός της Kοιμήσεως της Θεοτόκου - Απιδέα Λακωνίας**]]
Η **Απιδέα** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας της [[Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας|Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας]], στην [[Περιφέρεια Πελοποννήσου]]. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Απιδέας** και υπάγεται στη [[Δημοτική Ενότητα Νιάτων]], του [[Δήμος Ευρώτα|Δήμου Ευρώτα]]. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 24,879 χμ² (2011).

== Γεωγραφικές πληροφορίες ==
Η Απιδέα βρίσκεται σε υψόμετρο 259 μέτρων και έχει πληθυσμό 502 κατοίκων, σύμφωνα με την [[s:Ελληνική απογραφή 2011 (de facto)/Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας|Απογραφή του 2011]]. Μέχρι το 1940, ονομαζόταν **Απιδιά**.

== Διοικητικές μεταβολές ==

* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών Λακωνίας - Απιδέα (Απιδιά)** (εξωτερικός σύνδεσμος)
* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινοτήτων Λακωνίας - Κοινότητα Απιδέας (Κοινότητα Απιδιάς)** (εξωτερικός σύνδεσμος)
===Πληθυσμός===



== Διατελέσαντες Κοινοτάρχες ==


== Διοικητική υπαγωγή ==


== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==

* **https://apidia.gr/''' (η επίσημη ιστοσελίδα της Απιδιάς Λακωνίας)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Χάρτης


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ευρώτα
Άγναπτος

Ο **Άγναπτος** ήταν αρχαίος Έλληνας αρχιτέκτονας, που έζησε σε άγνωστο προχριστιανικό αιώνα. Το μόνο που γνωρίζουμε για αυτόν είναι ότι είχε σχεδιάσει μια στοά που υπήρχε κατά την αρχαιότητα στην Ολυμπία. Οι κάτοικοι της Ηλείας αποκαλούσαν αυτό το αρχιτεκτόνημα *Αγνάπτου στοά*. Πηγή για τις πληροφορίες αυτές αποτελεί ο Παυσανίας, στην περιγραφή του για την Άλτη της αρχαίας Ολυμπίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 585

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες
Αγναίος

Ο **Αγναίος** ήταν μήνας του αρχαίου ημερολογίου των Θεσσαλών.

Ο Αγναίος είναι γνωστός από δύο επιγραφές του 2ου αιώνα π.Χ.. Η πρώτη προέρχεται από την πόλη Άλο στη Φθιώτιδα και σε αυτή ο Αγναίος αναφέρεται ότι ανήκε στο πρώτο εξάμηνο του έτους: *«στραταγέοντος .... ταμιεύοντος ταν πρώταν εξάμηνον ... μηνός Αγναίου»*. Αλλά στη δεύτερη επιγραφή ο Αγναίος αναφέρεται ότι ανήκε στο δεύτερο εξάμηνο του έτους. Η δεύτερη αυτή επιγραφή αποδίδεται από άλλους μελετητές στην πόλη Πύρασο και από άλλους στη Θηβαϊκή Φθιώτιδα. Αμφότερες οι επιγραφές έχουν χρονολογηθεί στο διάστημα μεταξύ του 178 και του 146 π.Χ..

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 585

Αγναιος
Εθνική Βιβλιοθήκη του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε** (πορτογαλικά: Biblioteca Nacional de São Tomé e Príncipe) βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Σάο Τομέ στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Είναι υπεύθυνη για τον τεχνικό συντονισμό των δημοσίων βιβλιοθηκών και την προώθηση του βιβλίου και της ανάγνωσης. Λειτουργεί επίσης ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση της χώρας, σύμφωνα με νόμο του 1952 (επί αποικιοκρατίας).

## Ιστορία
Πριν από την ανεξαρτησία το 1975, η βιβλιοθήκη του Δημαρχείου του Σάο Τομέ ήταν η πιο σημαντική βιβλιοθήκη της αποικίας με περίπου 5.000 βιβλία. Από την ανεξαρτησία και μετά, όλο και περισσότερες υπηρεσίες στεγάστηκαν στο δημαρχείο, με αποτέλεσμα το κλείσιμο της βιβλιοθήκης. Το κενό που έμεινε καλύφθηκε εν μέρει από το Αναγνωστήριο του Φρανσίσκο Χοσέ Τενρέιρο, το οποίο ήταν η μόνη δημόσια βιβλιοθήκη στη χώρα για περισσότερο από μια δεκαετία.

Από τη δεκαετία του 1990, δημιουργήθηκαν βιβλιοθήκες στις πρωτεύουσες των περιφερειών χάρη στη διεθνή διεθνή βοήθεια. Οι κινητές βιβλιοθήκες που δημιουργήθηκαν το 2000 από το Πορτογαλικό Ίδρυμα Καλούστ Γκιουλμπενκιάν έφεραν βιβλία σε περισσότερες κοινότητες. Το 1994 δημιουργήθηκε η βιβλιοθήκη της Εθνοσυνέλευσης. Το αρχικό αποθετήριο βασιζόταν στο παλιό αποθετήριο της βιβλιοθήκης του δημαρχείου. Τελικά, η Εθνική Δημόσια  Βιβλιοθήκη άνοιξε τον Μάιο του 2002, με χρηματοδότηση από την Κίνα.

Τον Μάρτιο του 2015, η Εθνική Βιβλιοθήκη ξεκίνησε μία  συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Minas Gerais (UMG) στο Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας για την προώθηση της ανάγνωσης για παιδιά και εφήβους. Η διεθνής λογοτεχνία για παιδιά και νέους στην πορτογαλική γλώσσα μεταφέρεται με φορτηγά και πηγαίνει ακόμα και σε  μικρά χωριά.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη διευθύνθηκε από τη Δρ. Maria Nazaré Ceita από το 2011 έως το 2012. 

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), το 74,9% του πληθυσμού του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε ηλικίας άνω των 15 ετών ήταν εγγράμματοι το 2015. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σάο Τομέ (πόλη)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Σαο
Οικονομικές κυρώσεις

**Οκονομικές κυρώσεις** ονομάζονται εμπορικές και οικονομικές κυρώσεις που επιβάλλονται από μία ή περισσότερες χώρες εναντίον ενός κράτους, ομάδας ή ατόμου.  Οικονομικές κυρώσεις επιβάλλονται για διάφορα πολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικά ζητήματα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν για την επίτευξη εγχώριων και διεθνών σκοπών.

Η αποτελεσματικότητα των κυρώσεων είναι αμφιλεγόμενη. Ενδεχομένως, να έχουν ανεπιθύμητες συνέπειες.

Οι οικονομικές κυρώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν διάφορες μορφές εμπορικών φραγμών, δασμούς και περιορισμούς στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Δεν θα πρέπει να συγχέονται με το εμπάργκο.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι κυρώσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών τείνουν να στοχεύουν άτομα και οντότητες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Κατηγορία:Οικονομία
Κατηγορία:Διεθνείς κυρώσεις
Λιανικό εμπόριο

250px|μικρογραφία|Βιτρίνα καταστήματος ένδυσης
**Λιανικό εμπόριο** ή **λιανεμπόριο** ονομάζεται η πώληση αγαθών και υπηρεσιών σε καταναλωτές, σε αντίθεση με τη χονδρική, που είναι η πώληση σε επιχειρηματικούς ή θεσμικούς πελάτες. Ένας λιανοπωλητής αγοράζει αγαθά σε μεγάλες ποσότητες από τους κατασκευαστές, απευθείας ή μέσω ενός χονδρέμπορου, και στη συνέχεια πουλά σε μικρότερες ποσότητες στους καταναλωτές για κέρδος. Οι έμποροι λιανικής είναι ο τελικός κρίκος στην αλυσίδα εφοδιασμού από τους παραγωγούς στους καταναλωτές. Μερικές φορές αυτό γίνεται για την απόκτηση αγαθών, συμπεριλαμβανομένων ειδών πρώτης ανάγκης όπως τρόφιμα και ρούχα, άλλες φορές ως ψυχαγωγική δραστηριότητα, γνωστό και ως Shopping therapy. 

Τα καταστήματα λιανικής έχουν μακρά ιστορία που χρονολογείται από την αρχαιότητα. Μερικοί από τους πρώτους λιανοπωλητές ήταν οι πλανόδιοι μικροπωλητές. 

Στην ψηφιακή εποχή, όλο και αυξανόμενος αριθμός εμπόρων λιανικής επιδιώκει να φτάσει σε ευρύτερες αγορές πουλώντας τόσο σε φυσικά καταστήματα, όσο και διαδικτυακά. Οι ψηφιακές τεχνολογίες αλλάζουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι καταναλωτές πληρώνουν για αγαθά και υπηρεσίες. Οι υπηρεσίες υποστήριξης λιανικού εμπορίου μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν την παροχή πίστωσης, υπηρεσίες παράδοσης, συμβουλευτικές υπηρεσίες, και μια σειρά από άλλες υπηρεσίες υποστήριξης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομία
Κατηγορία:Καπιταλισμός
Shopping therapy

**Shopping therapy** ή **Retail therapy** ονομάζεται η πρακτική βελτίωσης της διάθεσης εν είδει αγορών με πρωταρχικό σκοπό τη βελτίωση της διάθεσης του καταναλωτή.

Το όνομα είναι ειρωνικό, αναγνωρίζοντας ότι ο καταναλωτισμός δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως θεραπεία με την ιατρική ή ψυχοθεραπευτική έννοια. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1980, με την πρώτη δημόσια αναφορά να είναι στο Chicago Tribune την Παραμονή Χριστουγέννων του 1986: «*We've become a nation measuring out our lives in shopping bags and nursing our psychic ills through retail therapy*».

Το 2001, η Ευρωπαϊκή Ένωση διεξήγαγε μελέτη που διαπίστωσε ότι το 33% των καταναλωτών που ερωτήθηκαν είχαν "υψηλό επίπεδο εθισμού στην κατανάλωση". Αυτή η συνήθεια προκαλούσε προβλήματα βιωσιμότητας σε πολλούς. Η ίδια μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι νέοι Σκωτσέζοι ήταν οι πιο επιρρεπείς. Μια έρευνα του 2013 σε δείγμα 1000 Αμερικανών ενηλίκων διαπίστωσε ότι λίγο περισσότεροι από τους μισούς είχαν "υποβληθεί" σε shopping therapy (63,9% των γυναικών και 39,8% των ανδρών). Οι γυναίκες ήταν πιο πιθανό να αγοράσουν ρούχα ενώ οι άνδρες ήταν πιο πιθανό να αγοράσουν τρόφιμα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγορές εμπορευμάτων
Κατάρρευση της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών 1983

μικρογραφία|Μερικώς σωζόμενες κασέτες βιντεοπαιχνιδιών κονσόλας Atari 2600 από ανασκαφή του 2014 σε χώρο υγειονομικής ταφής του Νέου Μεξικού
Η **Κατάρρευση της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών 1983** (*Video game crash of 1983* ή *Atari shock*) ήταν μια μεγάλης κλίμακας ύφεση στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών που σημειώθηκε από το 1983 έως το 1985, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κατάρρευση αποδόθηκε σε διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του κορεσμού της αγοράς στον αριθμό των κονσολών και των διαθέσιμων παιχνιδιών, πολλά από τα οποία ήταν κακής ποιότητας, καθώς και σε μειωμένο ενδιαφέρον για παιχνίδια κονσόλας υπέρ των προσωπικών υπολογιστών. Τα έσοδα από οικιακά βιντεοπαιχνίδια διαμορφώθηκαν σε περίπου 3.2 δισεκατομμύρια δολάρια το 1983 και στη συνέχεια μειώθηκαν σε περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια μέχρι το 1985 (πτώση σχεδόν 97 τοις εκατό). Η συντριβή τερμάτισε ξαφνικά αυτό που αναδρομικά θεωρείται δεύτερη γενιά βιντεοπαιχνιδιών στη Βόρειο Αμερική. Σε μικρότερο βαθμό, η αγορά παιχνιδιών arcade επίσης αποδυναμώθηκε καθώς η χρυσή εποχή των βιντεοπαιχνιδιών arcade έφθασε στο τέλος της.

Οι αναλυτές της εποχής εξέφρασαν αμφιβολίες για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των κονσολών και του λογισμικού βιντεοπαιχνιδιών.

Η βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών της Βορείου Αμερικής ανέκαμψε λίγα χρόνια αργότερα, κυρίως λόγω της ευρείας επιτυχίας της επωνυμίας της Nintendo με την κονσόλα Famicom, το Nintendo Entertainment System (NES), που κυκλοφόρησε το 1985.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών
Εξαφθοροφωσφορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο

320px|μικρογραφία|Το ιοντικό υγρό, εξαφθοροφωσφορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο.
Το **εξαφθοροφωσφορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο** (αγγλ. *1-Butyl-3-methylimidazolium hexafluorophosphate*), επίσης γνωστό και ως **BMIM-PF<sub>6</sub>**, είναι παχύρευστο, άχρωμο, υδρόφοβο και μη υδατοδιαλυτό ιοντικό υγρό, με σημείο τήξης -8°C. 

Μαζί με το τετραφθοροβορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο (BMIM-BF3), αποτελούν από τα πιο ευρέως μελετημένα ιοντικά υγρά. Είναι γνωστό ότι υπό την παρουσία ύδατος το BMIM-PF6 αποσυντίθεται πολύ αργά.

## Παρασκευή
Ο ιοντικός διαλύτης BMIM-PF6 διατίθεται στο εμπόριο. 

Στο εργαστήριο μπορεί να γίνει η χημική του σύνθεση σε δύο στάδια: Το BMIM-Cl συντίθεται με αλκυλίωση της 1-μεθυλιμιδαζόλης με 1-χλωροβουτάνιο. Στη συνέχεια, αντίδραση μετάθεσης μαζί με εξαφθοροφωσφορικό κάλιο δίνει την επιθυμητή ένωση. Μάλιστα το τετραφθοροβορικό μπορεί να παρασκευαστεί με την ανάλογη χρήση του τετραφθοροβορικού καλίου.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιοντικά υγρά