open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάλλιππος

Ο **Κάλλιππος** (370-300 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός.

## Βιογραφία
Ο Κάλλιππος γεννήθηκε στην Κύζικο της Μικράς Ασίας και σπούδασε με δάσκαλο τον Εύδοξο τον Κνίδιο στην Ακαδημία Πλάτωνος. Εργάστηκε επίσης στο Λύκειο του Αριστοτέλη, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν ενεργός στην Αθήνα πριν από τον θάνατο του Αριστοτέλη το 322. Παρατήρησε τις κινήσεις των πλανητών και προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το σύστημα Εύδοξος το οποίο αποτελείτο από σφαίρες που συνδέονταν μεταξύ τους για να υπολογίσει τις μετακινήσεις τους. Ωστόσο, βρήκε ότι 27 σφαίρες ήταν ανεπαρκής αριθμός για τις πλανητικές κινήσεις, έτσι και πρόσθεσε επτά έχοντας σύνολο 34. Σύμφωνα με την περιγραφή στο *Μετά τα φυσικά* του Αριστοτέλη, πρόσθεσε δύο σφαίρες για τον Ήλιο, δύο για τη Σελήνη, και από μία για τον Ερμή, την Αφροδίτη και τον Άρη.

Ο Κάλλιππος έκανε προσεκτικές μετρήσεις της χρονικής διάρκειας των εποχών, βρίσκοντας (αρχής γενομένης με την εαρινή ισημερία) να είναι 94 ημέρες, 92 ημέρες, 89 ημέρες και 90 ημέρες. Αυτή η διακύμανση των εποχών συνεπάγεται μεταβολή της ταχύτητας του Ήλιου, που ονομάζεται ηλιακή ανωμαλία. Επίσης, ακολούθησε το έργο του Μέτωνος του Αθηναίου για να μετρήσει το μήκος του χρόνου και να κατασκευάσει ένα ακριβές ηλιοσεληνιακό ημερολόγιο. Ο κύκλος του Μέτωνος διαθέτει 19 τροπικά έτη και 235 συνοδικούς μήνες σε 6940 ημέρες. Ο κύκλος του Καλλίππου συγχρονίζει ημέρες ανά τροχιά και περιστροφές ανά τροχιά εντός του κύκλου του Μέτωνος, επισημαίνοντας τη διαφορά μετά από 4 μετωνικούς κύκλους, να είναι διάρκειας 76 ετών. Η διάκριση των περιστροφών και των ημερών συνάγει γνώση του κύκλου μεταπτώσεως.

Ο Κάλλιππος ξεκίνησε τις παρατηρήσεις του κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου, 330 π.Χ. (28 Ιουνίου στο ιουλιανό ημερολόγιο). Η αρχική θέση του κύκλου του Καλλίπου, η αστρική θέση και ο αστρικός χρόνος (για το συγχρονισμό μέτρησης της έκλειψης), χρησιμοποιήθηκε από τους μετέπειτα αστρονόμους για τη βαθμονόμηση των παρατηρήσεών τους σε σχέση με τις επόμενες εκλείψεις. Ο κύκλος Καλλίππου των 76 ετών χρησιμοποιείται στο μηχανισμό των Αντικυθήρων, ένα αρχαίο αστρονομικό μηχανικό ρολόι παρατήρησης του 2ου αιώνα π.Χ. (που ανακαλύφθηκαν στα ύδατα της Μεσογείου στην Ελλάδα). Ο μηχανισμός έχει μια επιλογή για τον κύκλο του Καλλίππου και τα 76 χρόνια του αναφέρονται στο ελληνικό κείμενο του εγχειριδίου αυτής της παλιάς συσκευής για τον προσδιορισμό των φάσεων της Σελήνης.

Τέλος, έχει δοθεί το όνομα του Καλλίπου σε έναν από τους κρατήρες της Σελήνης.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Kieffer, John S. "Callippus." *Dictionary of Scientific Biography* 3:21-22.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία Καλλίπου

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αριστοτελικοί φιλόσοφοι
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1964-65

Το **Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης [[καλαθοσφαίριση]]ς ανδρών** (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών), της περιόδου 1964-65 ήταν η όγδοη κατά σειρά διοργάνωση του συγκεκριμένου διασυλλογικού θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή 25 ομάδων, με έναν προκριματικό, έναν πρώτο γύρο, προημιτελικούς, ημιτελικούς και διπλό τελικό. Η κάτοχος του τίτλου Ρεάλ Μαδρίτης συμμετείχε απευθείας στην προημιτελική φάση.

## Η ελληνική συμμετοχή
Η ΑΕΚ σημείωσε την πρώτη σημαντική, για τα μέτρα της εποχής, επιτυχία, καθώς προκρίθηκε στους προημιτελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών. Απέκλεισε την Μακάμπι Τελ Αβίβ (67-74, 64-53) και την βελγική Αντβέρπ (72-71, 85-70). Ήρθε, όμως, μετά η πανίσχυρη γιουγκοσλαβική Μπέογκραντ και ανέκοψε την πορεία της, χάνοντας μεν στην Αθήνα με 78-85, νικώντας, όμως, στο Βελιγράδι 101-84.

## Προημιτελικά
* ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν-**Ρεάλ** 65-83, 65-84
* ΑΕΚ-**Μπέογκραντ** 85-78, 84-101
* **[[Ίνις Βαρέζε]]**-Σπάρτακ Μπρνο 90-84, 67-72
* Βίσλα Κρακοβίας-**[[ΤΣΣΚΑ Μόσχας]]** 62-68, 60-94

## Ημιτελικά
Εκπληκτικά ήταν και τα τέσσερα παιχνίδια των ημιτελικών. Μεγάλοι ηττημένοι ήσαν η Μπέογκραντ του πρόωρα χαμένου Ράντιβοϊ Κόρατς και η Βαρέζε, που αποκλείστηκε από την πρωταθλήτρια της Σοβ. Ένωσης για 1,5 καλάθι.
* **Ρεάλ**-Μπέογκραντ 84-61, 96-113
* Ίνις-**ΤΣΣΚΑ** 57-58, 67-69

## Οι Τελικοί
*Μόσχα, ΕΣΣΔ, 8 Απριλίου 1965: ΤΣΣΚΑ (Βολνόφ 22)-Ρεάλ (Κλίφορντ Λιουκ 30) 88-81 (+7) 
*Μαδρίτη, Ισπανία, 13 Απριλίου 1965: **Ρεάλ** (Ροδρίγκεθ 24)-ΤΣΣΚΑ 76-62 (+14)

## Παραπομπές


## Πηγή
*"100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991", σελ. 145 (Έκδοση Περιοδικό "ΤΡΙΠΟΝΤΟ" και "Στιγμή Ε.Ε. & Σια-Α. Φλουράκη", Αθήνα 1991)

1964-65
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Πολύαινος Λαμψακηνός

Ο Πoλύαινoς Λαμψακηνός, (340 π.Χ. - C 285 π.Χ.) ήταν ένας αρχαίος Έλληνας μαθηματικός φίλος του Επίκουρου. Η φιλία του με τον Επίκουρο, ξεκίνησε μετά τη φυγή του τελευταίου από τη Μυτιλήνη το 307 ή 306 π.Χ., όταν άνοιξε μια φιλοσοφική σχολή στην Λάμψακο η οποία τον συνέδεσε με άλλους πολίτες της πόλης, όπως τον Πυθοκλή, τον Κολώτη τον Λαμψακηνό, και τον Ἰδομενέα τον Λαμψακηνό. Με τους προαναφερθείσες συμπολίτες του μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ίδρυσε μια σχολή φιλοσοφίας με τον Επίκουρο ως επικεφαλής, ενώ ο Πoλύαινoς, ο Έρμαρχoς και ο Μητρόδωρος Λαμψακηνός ήταν καθηγεμόνες.
 
Ένας άντρας με ήπιους και φιλικούς τρόπους, όπως αναφέρει ο Φιλόδημος, υιοθέτησε πλήρως το φιλοσοφικό σύστημα του φίλου του (του Επίκουρου) και παρόλο που ο ίδιος είχε προηγουμένως αποκτήσει μεγάλη φήμη ως μαθηματικός, ανέπτυξε με τον Επίκουρο την ευτέλεια της γεωμετρίας. Αλλά αυτή η θέση μπορεί να αμφισβητηθεί αφού είναι βέβαιο ότι ο Πoλύαινoς έγραψε ένα μαθηματικό έργο που ονομάζεται "Aπoριαι" στο οποίο η ισχύς-ορθότητα της γεωμετρίας διατηρείται. Ήταν εναντίον αυτής της πραγματείας ότι ένας άλλος Επικούρειος, ο Δημήτριος ο Λάκων, έγραψε το έργο "Πρὸς τὰς Πoλυαίνoυ ἀπoρίας" τον 2ο αιώνα π.Χ.. Όπως και στον Επίκουρο, ένας σημαντικός αριθμός έργων, τα οποία έχουν αμφιλεγόμενου συγγραφέα, φαίνεται να έχουν ανατεθεί σ 'αυτόν. Ένα από αυτά είναι το "Κατά των Ρητόρων", η γνησιότητα του οποίου δέχθηκε επίθεση τόσο από τον Ζήνωνα της Σιδώνας και το μαθητή του Φιλόδημο.
## Έργα που έχουν χρεωθεί στον Πoλύαινo Λαμψακηνό
* "Σχετικά με τους ορισμούς"
* "Σχετικά με τη Φιλοσοφία"
* "Εναντίον του Αρίστωνα"
* "Απορίαι"
* "Στη Σελήνη"
* "Ενάντια στους ρήτορες"
* και το σύνολο των επιστολών του που συλλέχθηκαν.

## Αναφορές
* Polyaenus, Polieno. Frammenti, A. Tepedino Guerra (Italian translation), Napoli, (1991)
* Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Polyaenus (2)", Boston, (1867)
* Donald J. Zeyl, Daniel Devereux, Phillip Mitsis, (1997), Encyclopedia of Classical Philosophy, page 446

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Λάμψακος
Κόμης του Τιρόλου

thumb|right|230px|Το οικόσημο των κόμητων του Τιρόλο
Ο **Κόμης του Τιρόλου** είναι ένας τίτλος ευγενείας στην Αυστρία. Ο τίτλος είχε δοθεί αρχικά σε οικογένεια της πόλης του Τιρόλου από όπου πήρε και το όνομα του το τίτλος. Η συγκεκριμένη οικογένεια είχε στην ιδιοκτησία της το κάστρο Τιρόλο στο σημερινό Νότιο Τιρόλο κατεχόμενο από την Ιταλία κοντά στην πόλη Μεράνο.

Η έκταση, που ήταν κύριοι, περιλάμβανε τμήμα της σημερινής ιταλικής επαρχίας Μπολτζάνο, η οποία τότε ανήκε στην Αυστρία. Προηγούμενοι κύριοι της περιοχής ήταν οι επίσκοποι του Μπρίξεν, οι οποίοι συνέχισαν να θεωρούνται κύριοι της περιοχής αλλά υπό την προστασία του κόμη του Τιρόλο. Κόμητες αρχικά ήταν η οικογένεια, που της ανήκε το κάστρο του Τιρόλο, έπειτα ο τίτλος πέρασε στους Γκορίτσια και τέλος στην οικογένεια Αψβούργων και τους αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με πρώτο τον Μαξιμιλιανό Α΄ .

## Κόμητες
Τον τίτλο του κόμη έφεραν οι εξής παρακάτω :

### Κόμητες Τιρόλο
* Αλμπέρτο Α΄ (Alberto I) (1128-1140)
* Αλμπέρτο Β΄ (Alberto II) (1140–1165)
* Μπερτόλντο (Bertoldo) (1165–1180)
* Ενρίκο Α΄ (Enrico I) (1180–1190)
* Αλμπέρτο Γ΄ (Alberto III) (1202–1253)

### Κόμητες Τιρόλο - Γκορίτσια
* Μάινχαρντ Α΄ (Mainardo I) (1253–1258)
* Μάινχαρντ Β΄ (Mainardo II) (1257–1295)
* Όθων Γ΄ (Ottone III) (1295–1310)
* Ενρίκο Β΄ (Enrico II) (1310–1335)
* Μαργαρίτα (Margherita) (1335–1363)

### Κύριοι του Λουξεμβούργο
* Τζιοβάνι Ενρίκο (Giovanni Enrico) (1335–1341)

### Οικογένεια Βίτελμπαχ (Wittelsbach)
* Λουδοβίκος (Ludovico) (1341–1361)
* Μάινχαρντ Γ΄(Mainardo III) (1361–1363)

### Οικογένεια Αψβούργων (Asburgo)
* Ροδόλφος Δ΄ (Rodolfo IV) (1363–1365)
* Λεοπόλδος Γ΄ (Leopoldo III) (1365–1386)
* Αλμπέρτο Γ΄   (Alberto III) (1386–1395)
* Λεοπόλδος Δ΄  (Leopoldo IV) (1396–1406)
* Φρειδερίκος Δ΄  (Federico IV) (1406–1439)
* Σιγκισμόντο (Sigismondo) (1439–1490)
* Μαξιμιλιανός Α΄ (Massimiliano I) (1490-1519), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
* Κάρολος Ε΄ (Carlo V) (1519-1521), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
* Φερδινάνδος Α΄ (Ferdinando I) (1521-1564), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
* Φερδινάνδος Β΄ (Ferdinando II) (1564–1595)
* Μαξιμιλιανός Γ΄ (Massimiliano III) (1602–1618)
* Λεοπόλδος Ε΄ (Leopoldo V) (1619–1632)
* Φερδινάνδος Κάρολος (Ferdinando Carlo) (1646–1662)
* Σιγκισμόντο Φραντζέσκο  (Sigismondo Francesco) (1663–1665)
* Λεοπόλδος Α΄ (Leopoldo I) (1665–1705), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
* Ιωσήφ Α΄ (Giuseppe I) (1705-1711), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο
Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς
Κατηγορία:Τιρόλο
Θέων ο Σμυρναίος

Ο **Θέων ο Σμυρναίος** ή **Θέων ο Πλατωνικός** ήταν Έλληνας μαθηματικός και φιλόσοφος (70-135 μ.Χ.)

Γεννήθηκε στη Σμύρνη, όπου και πέθανε. Άκμασε κατά το τέλος του 1 αιώνα, και τις αρχές του 2 αιώνα μ.Χ. Οι σύγχρονοί του συγγραφείς δεν τον αναφέρουν, αλλά οι μεταγενέστεροι τον ονομάζουν «Θέων ο Πλατωνικός φιλόσοφος», επειδή ήταν οπαδός της πλατωνικής φιλοσοφίας και ασχολήθηκε ειδικά με τη σπουδή των πλατωνικών διαλόγων.

Ο Θέων απέδιδε ως οπαδός της πλατωνικής φιλοσοφίας μυστηριακή σημασία καθάρσεως στα μαθηματικά: Ως νεοπυθαγόρειος ξεχωρίζει πέντε στάδια-βαθμίδες μυστηριακού καθαγιασμού, για την εξέλιξη των φιλοσόφων: α) καθαρμός: είναι το προκαταρκτικό στάδιο που αποβλέπει στο να κάνει προσεκτικούς αυτούς που λόγω «ακάθαρτων χειρών ή ακατάληπτης γλώσσας» δεν ήταν εκλόγιμοι, β) κυρίως γνώση, γ) εποπτεία -ανώτατος βαθμός μύησης, δ) το στάδιο κατά το οποίο ο μυηθείς γίνεται «δαδούχος»-ιεροφάντης και έχει τη δύναμη της μεταλαμπαδεύσεως, μυήσεως άλλων και ε) ομοίωση προς τον Θεό όσο είναι δυνατό.

## Έργα
Από τα έργα του Θέωνος μνημονεύονται από τους μεταγενεστέρους τα εξής:
 
# Σχόλια στην Πολιτεία του Πλάτωνα
# Πραγματεία, όπου διαχωρίζει σε τετραλογίες τα έργα του Πλάτωνα και
# *Τα κατά μαθηματικόν χρήσιμα εις την Πλάτωνος ανάγνωσιν* είναι ο τίτλος του κυρίως μαθηματικού έργου του, το οποίο και διασώθηκε, όχι, όμως, εντελώς με την αρχική του μορφή.

Τα δυο πρώτα έργα του δεν διασώθηκαν. Όπως λέει ο ίδιος ο Θέων, το σύγγραμμα του αυτό το έγραψε για να κάνει κατανοητές τις μαθηματικές προτάσεις που περιέχονται στους διαλόγους του Πλάτωνα. Το έργο του αυτό αποτελεί ένα είδος εισαγωγής στα μαθηματικά ως βοήθημα για όσους ασχολούνται με την πλατωνική φιλοσοφία, αποτελεί σημαντική πηγή ιστορικών στοιχείων για τα μαθηματικά και διαιρείται σε τρία μέρη: 

:α) Θεωρία των αριθμών - Γεωμετρική, Άλγεβρα
:β) Θεωρία της μουσικής και
:γ) Αστρονομία

'Όπως τονίζει ο ίδιος ο Θέων, στο έργο του αυτό έχει καταχωρήσει και αναπτύξει «επί το γνωριμότερον» γνώσεις των Πυθαγορικών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Θέων ο Σμυρναίος

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της αρχαίας Ιωνίας
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Περιουσιακό στοιχείο

**Περιουσιακό στοιχείο** είναι οτιδήποτε μπορεί να κατέχει κανείς ως ιδιοκτησία, ή μπορεί να ελέγχει προς όφελος του, και το οποίο έχει οικονομική (εμπορική, ανταλλακτική) αξία. Η έννοια των περιουσιακών στοιχείων, από καθαρά οικονομική άποψη, μπορεί να προσδιοριστεί μέσω της ιδιότητας τους να *μεταφέρουν αγοραστική δύναμη στο μέλλον*. Για παράδειγμα, για να αποκτήσουμε ένα μονοετές ομόλογο ονομαστικής αξίας 100 ευρώ «θυσιάζουμε» παρούσα αγοραστική δύναμη ίση με την ονομαστική και αποκτούμε μελλοντικά (σε ένα χρόνο) αγοραστική δύναμη ίση με την ονομαστική συν το κουπόνι.

Συνώνυμος είναι και ο λογιστικός όρος *στοιχείο ενεργητικού*, ο οποίος όμως χρησιμοποιείται περισσότερο σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν και ελέγχονται από επιχειρήσεις, και ειδικότερα για αυτές που δημοσιεύουν ισολογισμούς. Ως περιουσιακά στοιχεία ή στοιχεία ενεργητικού ορίζονται οι πόροι που ελέγχει μια επιχείρηση, οι οποίοι προκύπτουν από παρελθόντα γεγονότα και δυνάμει των οποίων αναμένεται η εισροή μελλοντικών οικονομικών οφελών στην επιχείρηση.

## Πηγές


Κατηγορία:Λογιστική
Άννιος Ρούφος

Ο  **Άννιος Ρούφος** ήταν ο τρίτος Ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας. Διαδέχθηκε το έτος 12 τον Μάρκο Αμπίβουλο. Κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του δεν συνέβη τίποτε το αξιοσημείωτο εκτός από τον θάνατο του Αύγουστου Οκταβιανού στην Ρώμη και την διαδοχή του από τον Τιβέριο  (14).Το 15 αντικαταστάθηκε από τον Βαλέριο Γράτο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Библиотека Руслана Хазарзара.*[http://khazarzar.skeptik.net/books/flavius/aj/gr/index.htm *Φλαυίου Ἰωσήπου  ἱστοριῶν τῆς  Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας. Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XVIII*]*

Ανιος
Ρευστότητα (αποσαφήνιση)

Ο όρος **ρευστότητα** μπορεί να αναφέρεται:
* στη Ρευστότητα που είναι φυσικό μέγεθος, το αντίστροφο του ιξώδους,
* στη Ρευστότητα (οικονομικά).
Τιρόλο (δήμος)

Το **Τιρόλο** (ιταλικά: *Tirolo*, ) ή **Τιρόλ** (γερμανικά: *Tirol*, ) είναι κωμόπολη της Ιταλίας με 2.469 κατοίκους. Βρίσκεται στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο δίπλα στα σύνορα με την Αυστρία στις Άλπεις. Ανήκει στον δήμο του Μπουργκγκράφεναμτ με έδρα το Μεράνο και στην ιστορική περιοχή του Τιρόλο κοντά στην πόλη Μεράνο. Το 97,69% της πόλης μιλά γερμανικά, το 2,13% ιταλικά και το 0,18% Λαδινικά. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.

## Ιστορία
Το όνομα της πόλης αναφέρεται για πρώτη φορά το 1158 ως *[[vicus]] Tyrała* και στη συνέχεια το 1191 ως *Τιρόλο*. Το όνομα Τιρόλο έχει ινδοευρωπαϊκή ρίζα από το **tir* που στα λατινικά σημαίνει "γη" ή αναφέρεται στην σφαίρα της ιδιοκτησίας της γης.

Το 1027 ο αυτοκράτορας Κόνραντ Β' της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας παραχώρησε στον επίσκοπο του Τρέντο Ούλριχ Β' δικαιώματα στην κοιλάδα του Αδίγη και στην περιοχή του Μπολτσάνο. Την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας έδωσε ανάλογα δικαιώματα και στους επισκόπους του Μπρίξεν και του Ζέμπεν, με τον τρόπο αυτό αυτοκράτορας εξασφάλιζε την ασφαλή διέλευση των Άλπεων. Στην Τιρόλο κτίστηκε και το κάστρο, Καστέλ Τιρόλο, από οικογένεια που κατά τον 13ο αιώνα άρχισαν να ασκούν αυτοί ουσιαστικά την διοίκηση της περιοχής και αργότερα πήραν και τον τίτλο του κόμητος. 

Όλη η περιοχή αυτή άρχισε να αποκαλείται *Land im Gebirge* **Γη ανάμεσα στα βουνά** και αργότερα *νομός του Τιρόλου* ή *Τιρόλο* (Tirol Grafschaft).

Από το 1918 και την ήττα της Αυστροουγγαρίας στον Α' παγκόσμιο πόλεμο κατελήφθη από τα ιταλικά στρατεύματα .

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*  Siegfried de Rachewiltz, *Dorf Tirol und seine Schützen - eine Chronik mit Quellen zur Dorf- und Schützengeschichte* (Schriften des Landwirtschaftlichen Museums Brunnenburg. Neue Serie, 12), Castel Brunnenburg, 2000.
*  Ruth Laimer, *Dorf Tirol - Geburt, Heirat, Tod. Ein Beitrag zur Dorfgeschichte: historisch-demographische Untersuchung von 1618-1924 im Spiegel der Matrikenbücher von Dorf Tirol*, Lana, Tappeiner, 2001.
* Corinna Alber, *Einblicke - Ausblicke in unser Dorf Tirol*, Comune di Tirolo, Bildungsausschuss Tirol, 2009. ISBN 978-88-904509-0-7

Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Κράτης Μαλλώτης

Ο **Κράτης ο Μαλλώτης** (2ος αι. π.Χ.), επίσης γνωστός ως **Κράτης ο εκ Μαλλού**, υπήρξε αρχαίος Έλληνας στωικός φιλόσοφος από τους σημαντικότερους γραμματικούς και κατασκευαστής υδρογείου σφαίρας. Ίδρυσε στην Πέργαμο δική του σχολή.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάλλο της Κιλικίας και έγινε φιλόσοφος. Ίδρυσε δική του σχολή στην Πέργαμο και αντιτάχτηκε ριζικά στην Αλεξανδρινή διδασκαλία του Αρίσταρχου από τη Σαμοθράκη ως προς την γραμματική και την ερμηνεία του Ομήρου. Το 167 π.Χ. περίπου ή κατά άλλους το 169 ή 170 π.Χ. πήγε με αποστολή του βασιλιά Αττάλου Β' της Περγάμου στη Ρώμη όπου δίδαξε και ίδρυσε την γραμματική.  

Πιθανότατα απεβίωσε το 145 π.Χ..

## Έργα του
Ο Κράτης ασχολήθηκε με το σφαιρικό σχήμα της Γης. Ο Ερατοσθένης είχε ήδη υπολογίσει την διάμετρο της Γης και είχε εκφράσει την θεωρία της Γεωκεντρικότητας. Ο Κράτης ήταν ο πρώτος που κατασκεύασε υδρόγειο σφαίρα, την οποία παρουσίασε στην Πέργαμο το 150 π.Χ. περίπου. Υποστήριζε ότι η Γη διαιρείται σε πέντε ζώνες, από τις οποίες δύο πολικές, δύο εύκρατες και μία καυτή, ενώ την διαίρεσε σε τέσσερις κατοικήσιμες και μη κατοικήσιμες περιοχές. Ισχυρίζονταν ότι οι πολικές ζώνες ήταν πολύ ψυχρές και δυσμενείς για την ανάπτυξη της ανθρώπινης ζωής, ενώ ο Ισημερινός ήταν πολύ καυτερός και επίσης δυσμενής. Υπήρχαν όμως και δύο εύκρατες ζώνες. Η «οικουμένη», που ήταν δικός του ορισμός, περιείχε όλες τις τότε γνωστές περιοχές της Ασίας, Αφρικής και Ευρώπης. Οι άλλες τρεις περιοχές ήταν οι «Περίοικοι», «Αντίποδες» και «Αντίοικοι». 

Oi «Περίοικοι» και «Αντίποδες» του Κράτη (150 π.χ.) υπάρχουν αναμφισβήτητα και αντιστοιχούν κατά προσέγγιση στη Βόρεια Αμερική και τη Νότια Αμερική αντίστοιχα, αλλά η ήπειρος «Αντίοικοι», ή Terra Australis, δεν αντιστοιχεί, εκτός από θραύσματα (Αυστραλασία, Νότια Αφρική). Και ο Ωκεανός στην πραγματικότητα περιβάλλει τον πλανήτη, αλλά στις 60 μοίρες νότιο γεωγραφικό πλάτος, όχι στον Ισημερινό.

Ήξερε επίσης ότι οι εποχές του κλίματος στο βόρειο ημισφαίριο ήταν αντίθετες με αυτές στο νότιο ημισφαίριο. Οι ιδέες του Κράτη ήταν σημαδιακές για την επιστήμη από την αρχαιότητα και μέχρι τα τέλη του Μεσαίωνα.

## Συγγράμματα
Συνέταξε πολυάριθμα συγγράμματα και εξηγήσεις του Ομήρου, από τα οποία σώζονται μόνο τίτλοι και μερικά αποσπάσματα.
## Πηγές
* Crates In: Encyclopædia Britannica. 11. Auflage. Bd 7. London 1910–1911, S. 381.
* ''Crates of Mallos in Cilicia'', In: Oskar Seyffert, Henry Nettleship (Hrsg.), J. E. Sandys (Hrsg.): *Dictionary of Classical Antiquities*, 1894, S. 169–170 (englisch)
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαρτογράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Νομοθετικό Σώμα της Αριζόνα

Το **Νομοθετικό Σώμα της Αριζόνα** ειναι το πολιτειακό νομοθετικό σώμα της πολιτείας της Αριζόνα. Είναι διθάλαμο νομοθετικό σώμα που αποτελείται από μια κάτω βουλή, τη Βουλή των Αντιπροσώπων, και μια άνω βουλή, τη Γερουσία. Υπάρχουν 60 Αντιπρόσωποι και 30 Γερουσιαστές. Το πολιτειακό νομοθετικό σώμα συνέρχεται στο Σύμπλεγμα του Καπιτωλίου στην πολιτειακή πρωτεύουσα, το Φοίνιξ.

## Περιφέρειες
Υπάρχουν 30 νομοθετικές περιφέρειες στην Αριζόνα, που καθεμία είναι πολυμερής εκλογική περιφέρεια. Κάθε περιφέρεια εκλέγει ένα Γερουσιαστή και 2 Αντιπροσώπους για μια διετή θητεία. Η διασταύρωση των περιφερειών της άνω και της κάτω βουλής σε μια μοναδική εκλογική περιφέρεια συναντάται μόνο σε επτά νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ: της Αριζόνα, του Άινταχο, του Μέριλαντ, του Νιου Τζέρσεϊ, της Βόρειας Ντακότα, της Νότιας Ντακότα, και της Ουάσινγκτον. Αφότου οι Αντιπρόσωποι και οι Γερουσιαστές εκλέγονται από τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους, κάθε Βουλή του Νομοθετικού Σώματος της Αριζόνα τείνουν να έχουν μέλη με ταυτόσημες πολιτικές φιλοσοφίες, όπως φαίνεται και από το γεγονός (βλέπε κάτω) ότι υπάρχει παρόμοια αναλογία μεταξύ των 2 κομμάτων. Αυτό δημιουργεί, ουσιαστικά, ένα "μονοθάλαμο-δύο βουλών" νομοθετικό σώμα.

## Κομματική σύνθεση και εκλογές
Κατόπιν τις γενικές εκλογές του 2020, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ελεγχει αμφότερα τα σώματα του Νομοθετικού Σώματος της Αριζόνα, με πλεονέκτημα επί του Δημοκρατικού Κόμματος 16-14 στη Γερουσία και 31-29 στη Βουλή.

Στις γενικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2010, το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 1 έδρα στη Γερουσία της Αριζόνα, ενώ η σύνθεση της Βουλής παρέμεινε ίδια.

Η κατανομή των αντιπροσώπων στο Νομοθετικό Σώμα της Αριζόνα είναι σήμερα ως ακολούθως:

Γερουσία: 16 Ρεπουμπλικανοί, 14 Δημοκρατικοί

Βουλή των Αντιπροσώπων: 31 Ρεπουμπλικανοί, 29 Δημοκρατικοί

## Όρια θητείας
Υπηρετώντας διετείς θητείες, αμφότεροι οι Γερουσιαστές και οι Αντιπρόσωποι υπόκεινται στα όρια θητείας. Τα μέλη μπορούν υπηρετήσουν μόνο τέσσερις συνεχείς θητείες (ή οκτώ έτη) σε κάθε σώμα. Αφότου φθάσουν το όριο, τα πρώην μέλη είναι επανεκλέξιμα μετά από δύο έτη. Τα μέλη που περιορίζονται από τη θητεία σε ένα σώμα συχνά αναζητούν και επιτυγχάνουν εκλογή στο άλλο σώμα (π.χ. Ράσσελ Πηρς).

## Βλέπε επίσης
*Πολιτειακό Καπιτώλιο της Αριζόνα
*Βουλή των Αντιπροσώπων της Αριζόνα
*Γερουσία της Αριζόνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

Αριζονα
Ιωάννης από τα Γίσχαλα

Ο **Ιωάννης από τα Γίσχαλα** ή **Ιωάννης γιος του Λευί** ή **Γιοχάναν μι-Γκους Χάλαβ** ή **Γιοχάναν μπεν Λεβί** αναδείχτηκε σε έναν από τους κύριους ηγέτες των επαναστατημένων Ιουδαίων κατά την διάρκεια του μεγάλου πολέμου με την Ρώμη (66-74).

## Η εμφάνιση του Ιωάννη από τα Γίσχαλα
Ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα  (Γκους Χάλαβ) εμφανίστηκε στην Γαλιλαία σαν αρχηγός μιας ομάδας 400  Ιουδαίων προσφύγων από την Συρία οι οποίοι λεηλατούσαν την ύπαιθρο και χωριά της περιοχής. Ο Ιωάννης εποφθαλμιούσε την θέση του στρατηγού της Γαλιλαίας που κατείχε ο Ιώσηπος και οργάνωσε δύο συνωμοσίες εναντίον του Ιώσηπου, στην Ταριχέα την πρώτη φορά και στην Τιβεριάδα την δεύτερη. Και τις δυο φορές οι δολοπλοκίες του απέτυχαν. Από τους 5.000 οπαδούς που είχε αποκτήσει οι 3.000 αποστάτησαν προς την πλευρά του Ιώσηπου. Έτσι ο Ιωάννης με τους οπαδούς που του είχαν απομείνει κατέφυγε στα Γίσχαλα. 

Από τα Γίσχαλα ο Ιωάννης συκοφάντησε τον Ιώσηπο στις αρχές της  Ιερουσαλήμ που έστειλαν στρατό στην Γαλιλαία εναντίον του. Ο Ιώσηπος κατάφερε με διάφορα τεχνάσματα να αντεπεξέλθει και ο Ιωάννης απομονώθηκε στα Γίσχαλα.

## Η δράση του Ιωάννη στην Ιερουσαλήμ και το τέλος του
Τα Γίσχαλα ήταν η τελευταία πόλη της Γαλιλαίας στην οποία επιτέθηκαν οι Ρωμαίοι. Ο Ιωάννης κατόρθωσε να εξαπατήσει την δύναμη των πολιορκητών της οποίας ηγούνταν ο Τίτος και να διαφύγει με τους οπαδούς του στην Ιερουσαλήμ. Εκεί με το να παρουσιάσει την φυγή του ως σπουδαίο κατόρθωμα κατάφερε να κερδίσει συμπάθειες και να αναμειχθεί στα πολιτικά πράγματα της πόλης. Η ανάμειξη του αυτή προκάλεσε εμφύλιες διαμάχες, ταραχές και μεγάλη αιματοχυσία.

Κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Ιερουσαλήμ (70) ο Ιωάννης ήταν ένας από τους ηγέτες που υπερασπίστηκαν την πόλη. Όταν αυτή  καταλήφθηκε ο Ιωάννης αιχμαλωτίστηκε, οδηγήθηκε στην Ρώμη και πέθανε φυλακισμένος εκεί (71) .
## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους*, Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Εκδόσεις Κάκτος 1997
*Ιστορία Εικονογραφημένη, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ ΠΡΕΣΣ.Τεύχος - 317, Άρθρο : *Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ*, 1994

Κατηγορία:Ιουδαίοι
Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Πτωματοσυλλέκτης

μικρογραφία|δεξιά|350px|Πτωματοσυλλέκτης με ψόφιο άλογο.<br>Σχέδιο του Τόμας Ρόουλαντσον (1756-1827)
Ο **πτωματοσυλλέκτης** ήταν επάγγελμα που εξασκήθηκε από τον μεσαίωνα μέχρι τον 20ό αιώνα. 

Οι πτωματοσυλλέκτες μάζευαν τα άρρωστα ζώα και τα κουφάρια και τα χρησιμοποιούσαν. Διέφεραν από τους χασάπηδες, επειδή ήταν αρμόδιοι μόνο για ζώα που δεν προορίζονταν για ανθρώπινη τροφή. Οι χωρικοί και κάτοικοι των πόλεων όφειλαν από υγειονομικής άποψης να καλούν τον πτωματοσυλλέκτη όταν κάποιο ζώο (αγελάδα, άλογο ή σκύλος) αρρώσταινε, πέθαινε ή είχε γεράσει και γι' αυτό δεν έκανε για σφάξιμο. Ο πτωματοσυλλέκτης έπαιρνε το ζώο ή το κουφάρι και έπρεπε να το θάψει ή να το κάψει ή να χρησιμοποιήσει ότι μπορούσε. Έγδερνε το δέρμα, έκαιγε το λίπος ή απομόνωνε τα κόκαλα και τα κέρατα για να τα κάνει κουμπιά και άλλα αντικείμενα. Το επάγγελμα του πτωματοσυλλέκτη θεωρείτο ανέντιμο και ήταν συνδεδεμένο με δυσάρεστες οσμές και πηγές αρρώστιας, γι' αυτό και οι πτωματοσυλλέκτες ζούσαν έξω από τα όρια της πόλης και του χωριού, ενώ δεν είχαν κοινωνικές σχέσεις με τον υπόλοιπο πληθυσμό, ούτε και τους έκαναν συνοικέσια για γάμους.

## Πηγές
* Rudi Palla: *Verschwundene Arbeit*, Von Barometermachern, Drahtziehern, Eichmeistern, Lustfeuerwerkern, Nachtwächtern, Planetenverkäufern, Roßtäuschern, Seifensiedern, Sesselträgern, Wäschermädeln und vielen anderen untergegangenen Berufen, Bildauswahl Christian Brandstätter, mit 335 Abbildungen, 3. Aufl. (komplett illustrierte, aktualisierte Neuausgabe), Christian Brandstätter Verlag, Wien 2010, S. 11, ISBN 978-3-85033-327-6
* Eike Pies: *Zünftige und andere alte Berufe*, mit 222 zeitgenössischen Illustrationen und Zunftwappen, 3. Aufl., Verlag E. und U. Brockhaus, Wuppertal 2005, S. 10, ISBN 3-930132-07-9

Κατηγορία:Επαγγέλματα
Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Παραφινέλαιο

Το **παραφινέλαιο** είναι μείγμα υγρών υδρογονανθράκων της σειράς του Μεθανίου προερχόμενο κυρίως από τον οζοκηρίτη από το οποίο και εξάγεται με ειδική κατεργασία και τη βοήθεια θειικού οξέος.

Το παραφινέλαιο είναι υγρό ελαιώδες, άχρουν κι άοσμο, αδιάλυτο στο νερό και το οινόπνευμα, αντίθετα είναι διαλυτό στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες. Αναφλέγεται με τη βοήθεια θρυαλίδας  και καίγεται με φλόγα παράγουσα καπνό.

Χρησιμοποιείται κυρίως στη παρασκευή αλοιφών, στη φαρμακευτική ως διαλυτικό ορισμένων φαρμάκων, καθώς επίσης και ως συστατικό καλλυντικών.Επίσης χρησιμοποιείται για το σφράγισμα δεξαμενών κρασιού. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 15ος, σελ.522.

Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες
Προτομή του Περίανδρου (Μουσεία του Βατικανού)

Η **προτομή του Περίανδρου** που φιλοξενείται σήμερα στα μουσεία του Βατικανού είναι το μοναδικό επιγραφημένο γλυπτό που εικονίζει τον Περίανδρο, τύραννο της Κορίνθου. Θεωρείται όμως φανταστικό πορτραίτο.

## Περιγραφή
Εικονίζει το κεφάλι ενός νεαρού άνδρα με ευγενή χαρακτηριστικά, κοντή κόμη και γένι. Ομοιάζει πολύ του Θαλή. Ο χαρακτήρας του προσώπου είναι σοβαρός και μελαγχολικός, που ίσως να εκφράζει το σκληρό πεπρωμένο της ζωής του εικονιζόμενου προσώπου. Φέρει την επιγραφή «ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ΚΥΨΕΛΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ ΜΕΛΕΤΗ ΠΑΝ».

## Ιστορική τοποθέτηση
Το πορτραίτο φέρει χαρακτηριστικά της τέχνης του τέλους του 4ου αιώνα. Η επιγραφή είναι της εποχής του Αδριανού, μιμείται όμως το αρχαϊκό ελληνικό αλφάβητο.

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Προτομές
Κατηγορία:Γλυπτά στα Μουσεία του Βατικανού
Προτομή του Περικλή (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 549)

Η **προτομή του Περικλή** που φιλοξενείται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο είναι από τα πιο γνωστά έργα ελληνικής τέχνης.
## Ιστορικό της ανακάλυψης
Βρέθηκε το 1871 στην έπαυλη του Μ. Βρούτου λίγο πιο κάτω από το Τίβολι. Πέρασε στη συλλογή του Gavin Hamilton και εν συνεχεία του Charles Townley, η οποία αργότερα δωρήθηκε στο Βρετανικό Μουσείο. Εκεί εκτίθεται στις ημέρες μας στο παράρτημα ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων
## Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης. Διατηρείται ακέραιο, εκτός της μύτης που συμπληρώθηκε. Εικονίζει τον Περικλή μεσήλικα. Η κεφαλή που διατηρείται σώα έχει ελαφρά κλίση προς τα αριστερά. Στη βάση της φέρει την επιγραφή «ΠΕΡΙΚΛΗΣ». Τα χαρακτηριστικά του προσώπου ταιριάζουν περισσότερο σε άνθρωπο του πνεύματος παρά σε πολεμοχαρή. Η διάθεση του προσώπου είναι ήρεμη, τα μάτια αρχαΐζουν, τα κατσαρά μαλλιά και γένια είναι κοντά και περιποιημένα. Η ανασηκωμένη περικεφαλαία (κορινθιακού ρυθμού), την οποία συναντάμε πάντα στις προτομές του Περικλή είναι διακριτικό του αξιώματος του στρατηγού της Αθήνας, το οποίο ο Περικλής κατείχε για σειρά πολλών συνεχόμενων ετών.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο αντίγραφο ελληνικό, που κατασκευάστηκε στα τέλη του τρίτου με αρχές του δεύτερου αιώνα π.Χ. Το πρωτότυπο χρονολογείται στα μέσα του δεύτερου ήμισυ του 5ου αιώνα π.Χ. και ίσως να ήταν ο γνωστός μπρούτζινος ανδριάντας του Κρεσίλα, τον οποίο αναφέρει ο Πλίνιος.

## Δείτε επίσης
* Προτομή του Περικλή (Μουσεία του Βατικανού)
## Πηγές

* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση της προτομής στο Βρετανικό Μουσείο 
* Παρουσίαση στο Βρετανικό Μουσείο

Περικλη Βρετανικο Μουσειο
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Προτομή του Περικλή (Μουσεία του Βατικανού)

Η **προτομή του Περικλή** που φιλοξενείται σήμερα στα Μουσεία του Βατικανού είναι αρχαιολογικό εύρημα από την έπαυλη του Μ. Βρούτου. 
## Περιγραφή
Βρέθηκε τεμαχισμένη και ανασυγκολλήθηκε. Το κεφάλι έχει ελαφρά κλίση προς τα αριστερά. Φέρει την επιγραφή «ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΞΑΝΘΙΠΟΥ ΑΘΗΝΑΙΟΣ». 
## Ιστορική τοποθέτηση
Χρονολογείται στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ.
## Δείτε επίσης
* Προτομή του Περικλή (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 549)
## Πηγές

* 

Περικλη Μουσεια του Βατικανου
Κατηγορία:Γλυπτά στα Μουσεία του Βατικανού
Πίλωρος

Η **Πίλωρος** ήταν αρχαία ελληνική παράλια πόλη στη χερσόνησο της Χαλκιδικής. 

Βρισκόταν επί της παραλίας της προς τον Σιγγιτικό κόλπο της κεντρικής χερσονήσου της Σιθωνίας. Κατά τον Ηρόδοτο (Ζ΄ 122) η Πϊλωρος μαζί με τις παρακείμενες πόλεις Άσσα, Σίγγος και Σάρτη είχαν υποταχθεί στον Ξέρξη την περίοδο που διάνοιξε την διώρυγα του Άθω για να διέλθει ο στρατός και ο στόλος του.

Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο μετά τη Νικίειο ειρήνη του 422 π.Χ. υπαγόταν ως φόρου υποτελής στην Αθηναϊκή συμμαχία. Υπό του αρχαιολόγου Λυκ η θέση της πόλης αυτής προσδιορίστηκε στη παραλία του σημερινού όρμου Πόρτο Δημήτρι ή Βουρβουρού.

## Πηγές

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.15ος, σελ.892.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χαλκιδικής
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1930

Tο **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών]] του 1930** διεξήχθη την Κυριακή 6 Απριλίου 1930, στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ, τρία χρόνια μετά τη διεξαγωή του προηγούμενου. Η εκκίνηση και ο τερματισμός έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο σε διαδρομή μήκους 9 χλμ. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ο **[[Παναθηναϊκός (στίβος)|Παναθηναϊκός Α.Ο.]]** Μετείχαν αθλητές από Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Σάμο και Σέρρες.

## Τα αποτελέσματα

## Πηγές
* Εφ. Έθνος 7/4/1930 ψηφ. σελίδα 4.
* "Μακεδονία", 7/4/1930.
* Εφημερίδα "Αθλητικός Τύπος", 26-2-1932 σελ. 1 (ψηφιακή σελίδα 67). 

Κατηγορία:Στίβος το 1930
Ανδρων
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Γεώργιος Τσεβάς

Ο **Γεώργιος Δ. Τσεβάς** ήταν Έλληνας ιατρός, συγγραφέας και πολιτικός.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το στις 14 Σεπτεμβρίου 1866 στην Πύλη (τότε Δερβενοσάλεσι) του δήμου Τανάγρας και πέθανε στις 9 Οκτωβρίου 1944.

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στην Πύλη ενώ φοίτησε στο Γυμνάσιο Πλάκας Αθήνας όπου και αρίστευσε. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1891. Ειδικεύτηκε στην Παιδιατρική φοιτώντας στο Πανεπιστήμιο και σε νοσοκομεία του Παρισιού. Άσκησε την Παιδατρική στην Αθήνα, στη Χάλκη Δωδεκανήσου και τελικά, από το 1902 στη Θήβα.

Είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ιστορία και την πολιτική. Εκλέχθηκε Δήμαρχος Τανάγρας το 1903 και το 1910 βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το Λαϊκό Κόμμα. Το 1921 διορίστηκε υγειονομικός επιθεωρητής του Υπουργείου Εσωτερικών. Αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική το 1929 μετά την αποτυχία του να εκλεγεί γερουσιαστής.

## Εργογραφία
* Στη διάρκεια της φυλάκισής του, για συμμετοχή στα γεγονότα του 1918, μελέτησε αρχαίους συγγραφείς, συνέλαβε την ιδέα, και έγραψε στα επόμενα 10 χρόνια το έργο του "*Ιστορία των Θηβών και της Βοιωτίας*".
* Δημοσίευσε τον "*Επισκοπικό Κατάλογο Θηβών*". 
* Μετέφρασε από τα Γαλλικά το έργο "*Οι περιπέτειες το Τηλεμάχου*" του Fenelon. 
* Έγραψε, επίσης, το "*Λεξικό της Αλβανικής (Αρβανίτικης) διαλέκτου*" από το οποίο σώζεται σήμερα ένα μικρό απόσπασμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Τσεβάς: Ιστορία των Θηβών και της Βοιωτίας από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερον. Κουλτούρα, 2003. ISBN 9789608431188

Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Γυναίκα στο κύμα

Η **Γυναίκα στο κύμα** (La femme à la vague) είναι πίνακας του ζωγράφου Γκυστάβ Κουρμπέ που φιλοξενείται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη.
## Περιγραφή
Ο πίνακας εικονίζει μια νεαρή γυναίκα που είναι καθισμένη γυμνή μέσα στο νερό της θάλασσας, την ώρα που σκοτεινιάζει. Το κορμί της ακουμπάει επάνω σε ένα βράχο και εκτείνεται προς τα δεξιά. Είναι σκεπασμένο από τα κύματα της θάλασσας από τη μέση και κάτω. Η λευκή επιδερμίδα λαμπυρίζει στο μισοσκόταδο. Τα ερυθροκαστανόξανθα μαλλιά είναι δεμένα κότσο πίσω από το κεφάλι, ενώ λίγες μπούκλες κοντές πέφτουν στους κροτάφους. Τα χέρια είναι σταυρωμένα επάνω και μπροστά από το κεφάλι, αφήνοντας ακάλυπτες τις χνουδωτές μασχάλες. Τα κύματα λαμπυρίζουν αφρισμένα γύρω από το γυναικείο σώμα δίνοντας έμφαση στο γυμνό και σφριγηλό στήθος, ενώ παφλάζουν. 

Στα μισά του δεξιού ορίζοντα μια βαρκούλα αρμενίζει στο ηλιοβασίλεμα. 
## Ερμηνεία
Ο πίνακας είναι μέρος ενός κύκλου γυμνών που φιλοτέχνησε ο Κουρμπέ μεταξύ 1864 και 1868, με γνωστότερο το Η προέλευση του κόσμου. Η εικονιζόμενη γυναίκα είναι η Γιοάννα Χίφφερναν, μοντέλο ζωγραφικής. Ο πίνακας συνδυάζει τον ρεαλισμό της απόδοσης, ενώ ταυτόχρονα το θέμα μοιάζει να είναι μυθολογικού περιεχομένου. Μπορούμε να φανταστούμε την λουόμενη ως κάποια μυθική θεά που γεννιέται μέσα από τον αφρό της θάλασσας, όπως η Αφροδίτη, ενώ το πλοίο στα ανοιχτά μπορεί να ερμηνευτεί ως αλληγορικό στοιχείο.

## Πρώην κάτοχοι του πίνακα
Ο Κουρμπέ πούλησε τον πίνακα το 1873 με αγοραστή τον Paul Durand-Ruel, έμπορο ειδών τέχνης. Το 1875 ο πίνακας άλλαξε χέρια και αγοράστηκε από τον βαρύτονο Jean-Baptiste Faure, για να επιστραφεί και πάλι στον Durand-Ruel το 1893 και να μεταπουληθεί τον ίδιο μήνα στον αμερικανό ζαχαροβιομήχανο  Henry Osborne Havemeyer. Η γυναίκα του Havemeyer, Louisine W. Havemeyer κληροδότησε τον πίνακα μετά θάνατο μαζί με ένα μεγάλο μέρος της συλλογής της στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, όπου φιλοξενείται και εκτίθεται μέχρι σήμερα.

## Πηγές
* Kathry Calley Galitz: *Gustave Courbet Die Frau in den Wellen*, In: Angela Schneider, Anke Daemgen und Gary Tinterow (Herausgeber): *Die schönsten Franzosen kommen aus New York. Französische Meisterwerke des 19. Jahrhunderts aus dem Metropolitan Museum of Art, New York*, ISBN 978-3-89479-381-4, S.&nbsp;98

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περιγραφή του πίνακα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης 

Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Κατηγορία:Πίνακες του Γκυστάβ Κουρμπέ
Έννιο Κουιρίνο Βισκόντι

Ο **Έννιο Κουιρίνο Βισκόντι** (ιτ. *Ennio Quirino Visconti*, 1751-1818) υπήρξε Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος και ο πιο φημισμένος της εποχής του.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 1751 στην Ρώμη. Πατέρας του ήταν ο Τζιοβάνι Μπαττίστα Αντόνιο Βισκόντι, έφορος των αρχαιοτήτων. Ο Έννιο εργάστηκε υπό την επίβλεψη του πατέρα του για την έκδοση καταλόγου της συλλογής των Μουσείων του Βατικανού, και αργότερα ανέλαβε την συνέχιση του έργου του πατέρα του. Διετέλεσε συντηρητής των Μουσείων του Καπιτολίνου στην Ρώμη και πρέσβης της βραχύβιας Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Κατέφυγε ως πολιτικός πρόσφυγας στο Παρίσι, όπου διορίστηκε διευθυντής της αρχαιολογικής συλλογής του Λούβρου. Το 1803 ανέλαβε καθηγητής και μέλος του Γαλλικού Ινστιτούτου (Institut de France). Απεβίωσε στις 7 Φεβρουαρίου 1818 στο Παρίσι. Γιος του ήταν ο Γάλλος αρχιτέκτονας Λουί Βισκοντί.
## Ενδεικτική εργογραφία
Ο Βισκόντι ασχολήθηκε με την ελληνική εικονογραφία και με την ρωμαϊκή πλαστική. Δημοσίευσε τον πρώτο τόμο της ρωμαϊκής εικονογραφίας, ενώ μετά τον θάνατό του ακολούθησε και η έκδοση άλλων τριών τόμων. 
* *Illustrazioni de' monumenti scelti borghesiani*, 2 Bände, Rom 1821, Digitaliste Archäologisches Institut Köln Band 1, Band 2; Mailand 1837.
* *Osservazioni sulla Iliade del Monti*. Sansoni, Florenz 1961. 
* *Per le nozze Grimani-Manin*. Venedig 1829.
* *Iconographie ancienne, ou Recueil des portraits authentiques des empereurs, rois et hommes illustres de l'antiquité.*
** *Iconographie romaine*. Paris 1817. Band 1
** *Iconographie grecque ou recueil des portraits authentiques des empereurs, rois, et hommes illustres de l'antiquité*, 3 Bände, Paris 1808, Digitalisate Archäologisches Institut Köln Band 1, Band 2/1, Band 2/2; Giegler, Mailand 1824-1826, Digitalisate UB Heidelberg
* *Oeuvres De Ennius Quirinus Visconti*, 2 Bände, Mailand 1818, Digitalisat UB Heidelberg
## Πηγές
* Giovanni Labus: *Notice biographique de Ennio Quiréno Visconti*. Destefanis, Mailand 1818. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Ιταλοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Ιταλοί έφοροι μουσείων
Προτομή του Βία (Μουσεία του Βατικανού)

Η **προτομή του Βία του Πριηνέως** που φιλοξενείται σήμερα στα μουσεία του Βατικανού είναι το μοναδικό επιγραφημένο γλυπτό που εικονίζει τον Βία του Πριηνέως, έναν από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας.
## Περιγραφή
Το κεφάλι είχε σπάσει από την βάση και ανασυγκολλήθηκε. Εικονίζει το κεφάλι ενός μεσήλικου άνδρα με πλατύ γενειοφόρο πρόσωπο και πλούσια κόμη. Η έκφραση του προσώπου είναι σοβαρή μέχρι ελαφρά απαισιόδοξη, αλλά ευγενική και καλόψυχη. Η καλλιτεχνική εργασία είναι λεπτομερής και με ακρίβεια, ενώ η κόμη αποδίδεται με αρκετή φυσικότητα. 

Φέρει την επιγραφή «ΒΙΑΣ ΠΡΗΝΕΥΣ» (sic) και «ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΚΟΙ». 
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Προτομές
Κατηγορία:Γλυπτά στα Μουσεία του Βατικανού
Προτομή του Ομήρου (Μουσείο του Λούβρου αρ. MR530)

Η **προτομή του Ομήρου** που φιλοξενείται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου είναι αρχαιολογικό εύρημα.
## Ιστορία του ευρήματος
Ήταν μέλος της παλαιάς συλλογής του Καρδιναλίου Αλέξανδρου Αλμπάνι. Αγοράστηκε το 1733 από τον Κλήμη ΙΒ΄ για το Μουσείο του Καπιτωλίου στην Ρώμη και πέρασε το 1797 στην κατοχή του Ναπολέοντα σύμφωνα με το σύμφωνο του Τολεντίνο. Το 1815 ανταλλάχθηκε με τον πίνακα του Ναπολέοντα ύστερα από διαπραγματεύσεις μεταξύ του Πίου Η΄ και Λουδοβίκου ΙΘ΄. Στις ημέρες μας είναι μέρος της συλλογής του τμήματος ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων του Λούβρου και εκτίθεται στην αίθουσα της Αθηνάς του Βελλετρίου.

## Περιγραφή
Η προτομή είναι από μάρμαρο της Πεντέλης. Εικονίζει τον ποιητή τυφλό σε μεγάλη ηλικία, με γυμνό στήθος. Η κόμη και το γένι αποδίδονται με καλλιτεχνική ασυμμετρία. 
## Δείτε επίσης
* Προτομή του Ομήρου (Βρετανικό Μουσείο)
## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση της προτομής από το Μουσείο του Λούβρου

Κατηγορία:Προτομές
Κατηγορία:Γλυπτά στο Μουσείο του Λούβρου
Λάιβες (Ιταλία)

Το **Λάιβες** (ιταλικά: *Laives*, ) ή **Λάιφερς** (γερμανικά: *Leifers*, ) είναι κωμόπολη και δήμος της Ιταλίας με 17.168 κατοίκους. Βρίσκεται στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στις Άλπεις κοντά στις πόλεις Μπολτσάνο απέχει 10 χλμ., Απιάνο και Ένια. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Ρίο Βαλάρσα. 

Ο Δήμος αποτελείται από τη *Λάιβες* (γερμ. *Stadt Leifers*), τη *La Costa*, γερμ. *Seit*), την *Pineta* (*Steinmannwald*) και το *San Giacomo* (γερμ. *Sankt Jakob*). 

## Ιστορία
Στην περιοχή γύρω από την πόλη έχουν βρεθεί ερείπια προϊστορικού οικισμού και πολλών μεσαιωνικών κάστρων. Ο προϊστορικός οικισμός διασώζονται ίχνη τείχους και σπιτιών. Η περιοχή είχε άνθιση κατά των μεσαίωνα όταν κτίστηκαν πολλά μικρά φρούρια οχυρώσεις και κάστρα, στην περιοχή νότια του Μπολτσάνο αναφέρονται 58 ερείπια διαφόρων οχυρώσεων.

Το 1985 πήρε τον τίτλο της πόλης και είναι η τέταρτη σε πληθυσμό στην επαρχία του Μπολτσάνο.

Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά το 1237  ως *Leiuers*, *Leivers* το 1295 και ως *Leiffers* και *Leyfers* το 1404 και 1406 και κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από το λατινικό *clivus («κλίση»)* ή *(«δωρεάν»)*.

## Αξιοθέατα
Στα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνεται ο μητροπολιτικός ναός των αγίων Αντωνίου και Νικολάου με το καμπαναριό του, που χρονολογείται από το 1250. Μέσα στο ναό υπάρχει άγαλμα της Παναγίας από αλάβαστρο, του 1787. Στο χωριό του Αγίου Ιακώβου υπάρχει ο ομώνυμος ναός γοτθικού ρυθμού. Στο χωριό Λα Κόστα ο ναός του Αγίου Ανρί, που κατασκευάστηκε το 1300, ενώ στον ίδιο χώρο σώζονται και τα ερείπια ενός κάστρου του 12ου αιώνα, του κάστρου Λίχτενσταϊν.

## Δημογραφία
Το 29,07% των κατοίκων μιλάνε Γερμανικά, το 70,42% Ιταλικά και το 0,51% Λαδινικά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Andrä Johann Bergmeister, *Physisch-medizinisch-statistische Topographie der Stadt Bozen mit den drei Landgemeinden zwölf Malgreien, Gries und Leifers, oder des ehemaligen Magistratbezirkes Bozen*, Bolzano, 1854
* Richard Staffler, *Die Höfenamen von Zwölfmalgreien und Leifers*, Innsbruck, Wagner, 1952
* Georg Tengler (a cura di), *Vom Dorf zur Stadt Leifers: Anfänge - Entwicklung - Chancen*, Bolzano-Laives, Athesia-Raiffeisenkasse Laives, 1998
* *Laives - il volto di un territorio in 100 fotografie*, a cura del Centro Culturale S. Giacomo, Laives, 2000
* Franz-Heinz Hye, *Die Städte Tirols, 2. Teil: Südtirol* (Schlern-Schriften, 313), Innsbruck, Wagner, 2001. ISBN 978-3703003530 (capitolo Laives)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Διάμεσος τριγώνου

Στη γεωμετρία, η **διάμεσος** ενός τριγώνου είναι το ευθύγραμμο τμήμα το οποίο ενώνει μία κορυφή του τριγώνου με το μέσο της απέναντι πλευράς. Κάθε τρίγωνο έχει ακριβώς τρεις διάμεσους: μία από κάθε κορυφή προς την αντίθετη πλευρά. Συνήθως οι διάμεσοι συμβολίζονται ως \mu_{\rm A}, \mu_{\rm B}, \mu_{\rm \Gamma} ή \mu_\alpha, \mu_\beta, \mu_\gamma αντίστοιχα.

Στην περίπτωση των ισοσκελών και  ισόπλευρων τριγώνων, η διάμεσος είναι και διχοτόμος και ύψος μίας κορυφής, της οποίας οι δύο προσκείμενες πλευρές της είναι ίσες.

## Βαρύκεντρο

## 1<sup>ο</sup> Θεώρημα Διαμέσων

## 2<sup>ο</sup> Θεώρημα Διαμέσων

## Ιδιότητες

* Η διάμεσος χωρίζει το τρίγωνο σε δύο τρίγωνα με ίσο εμβαδόν.
{2}. Επομένως έχουν και ίσα εμβαδά.
|collapse=true
}}
* Για τις διαμέσους \mu_{\rm A}, \mu_{\rm B}, \mu_{\rm \Gamma} ενός τριγώνου, ισχύουν οι εξής τριγωνομετρικές σχέσεις
::
\mu_\alpha^2 = \alpha^2 \cdot \frac{2 \sin^2 {\rm B} + 2 \sin^2 {\rm \Gamma} - \sin^2 {\rm A}}{4 \cdot \sin^2 {\rm A}}, \quad \mu_\beta^2 = \alpha^2 \cdot \frac{2 \sin^2 {\rm \Gamma} + 2 \sin^2 {\rm A} - \sin^2 {\rm B}}{4 \cdot \sin^2 {\rm A}} και \quad \mu_\gamma^2 = \alpha^2 \cdot \frac{2 \sin^2 {\rm A} + 2 \sin^2 {\rm B} - \sin^2 {\rm \Gamma}}{4 \cdot \sin^2 {\rm A}}.
* Σε κάθε τρίγωνο \mathrm{AB\Gamma}, 
::\mu_{\rm A}^2 + \mu_{\rm B}^2 + \mu_{\rm \Gamma}^2 = \tfrac{3}{4}(\alpha^2 + \beta^2 + \gamma^2),
:και
::\mu_{\rm A}^4 + \mu_{\rm B}^4 + \mu_{\rm \Gamma}^4 = \tfrac{9}{16} \cdot (\alpha^4 + \beta^4 + \gamma^4).

## Ανισοτικές Σχέσεις

* Σε κάθε τρίγωνο \mathrm{AB\Gamma},  
::\tfrac{3}{4} \cdot (\alpha + \beta + \gamma) .
* Αν \mathrm{AB} > \mathrm{A\Gamma} > \mathrm{B\Gamma}, τότε
::\mu_{\rm \Gamma} .
* Αν \mathrm{AB} > \mathrm{A\Gamma}, τότε 
::\tfrac{\mathrm{AB} - \mathrm{A\Gamma}}{2} .
* Υπάρχει τρίγωνο με πλευρές ίσες με τα μήκη των διαμέσων, επομένως τα μήκη ικανοποιούν τις τριγωνικές ανισότητες
::|\mu_{\rm B} - \mu_{\rm \Gamma}| .
* Αν \hat{\mathrm{A}} οξεία γωνία, τότε 
::\mu_{\rm A} > \tfrac{\mathrm{B\Gamma}}{2}.

## Κατασκευή με κανόνα και διαβήτη

Η διάμεσος κατασκευάζεται με τον ίδιο τρόπου που βρίσκουμε το μέσο ενός ευθύγραμμου τμήματος (δηλαδή κατασκευάζοντας την μεσοκάθετο):
# Με τον διαβήτη χαράζουμε δύο κύκλους με κέντρα τα \mathrm{B} και \mathrm{\Gamma} και ακτίνα \mathrm{B\Gamma}.
# Βρίσκουμε τα σημεία τομής \mathrm{T}_1 και \mathrm{T}_2 των δύο κύκλων.
# Χαράζουμε το ευθύγραμμο τμήμα \mathrm{T}_1\mathrm{T}_2.
# Βρίσκουμε το σημείο τομής \mathrm{M} του \mathrm{T}_1\mathrm{T}_2 με το \mathrm{B\Gamma}. 
# Ενώνουμε τα σημεία \mathrm{A} και \mathrm{M}.

## Δείτε επίσης
*Νόμος των συνημιτόνων
*Θεώρημα Στιούαρτ
*Διχοτόμος γωνίας
*Ύψος τριγώνου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διάμεσοι ενός τριγώνου στο Φωτόδεντρο.
* Διάμεσοι τριγώνου στο Geogebra.
* Διάμεσοι στο Cut The Knot.
* Κατασκευή μίας διαμέσου με κανόνα και διαβήτη

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρίγωνα
Κατηγορία:Στοιχειώδης γεωμετρία
Κατηγορία:Σεβιανές
Κατηγορία:Κατασκευές με κανόνα και διαβήτη
Γιάννης Πιλάβης

Ο **Γιάννης Πιλάβης** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που διακρίθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού (στόπερ), γεννημένος στις 29 Μαρτίου του 1948, στο Συνοικισμό ή Φοίνικα Σαλαμίνας. Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1963 από το εφηβικό τμήμα του τοπικού ποδοσφαιρικού συλλόγου Αμπελακιακός, ο οποίος μετείχε στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και το καλοκαίρι του 1966 μετεγγράφηκε στον Αίαντα Σαλαμίνας, τη σπουδαιότερη ομάδα του νησιού, η οποία αγωνίζονταν στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.
## Καριέρα
Συνέχισε στην ομάδα αυτή για επτά συνεχόμενες περιόδους, αναδεικνυόμενος σε έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Σαλαμίνας και το καλοκαίρι του 1973 πήρε μετεγγραφή για το Αιγάλεω, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α΄Εθνική. Αγωνίσθηκε για τα επόμενα 8 χρόνια εκεί, **ξεπερνώντας τις 100 συμμετοχές στη μεγάλη κατηγορία**, ενώ πολλαπλάσιες συμπλήρωσε στη Β΄ κατηγορία. Το καλοκαίρι του 1981 επέστρεψε στον Αίαντα, με τον οποίο έπαιξε στη Γ΄Εθνική, αλλά και στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Τερμάτισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία, το 1987-88, αναλαμβάνοντας προς τα τέλη της περιόδου, προπονητής της ομάδας. Επίσης, διετέλεσε παίκτης του Προμηθέα Σαλαμίνας έχοντας προπονητή το Βασίλη Κουλουριώτη και την επόμενη χρονιά ανέλαβε ο ίδιος την ομάδα, ανεβάζοντάς την από τη Γ΄ στη Β΄ κατηγορία Πειραιά.
## Τίτλοι
To 1977 ήταν **πρωταθλητής Β΄ Εθνικής** (στο Νότο) με το Αιγάλεω και το 1984 **πρωταθλητής Δ΄Εθνικής** με τον Αίαντα.
## Οικογένεια
Ο πατέρας του Γιάννη Πιλάβη, Παράσχος Πιλάβης (1921 - 1986), ήταν κι αυτός γνωστός ποδοσφαιριστής στον Αίαντα Σαλαμίνας και αγωνίζονταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Επίσης, έπαιξε στον Ατρόμητο Πειραιώς. Ο Γιάννης Πιλάβης είναι νυμφευμένος και έχει αποκτήσει δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη. Ο γιος του Παράσχος Πιλάβης έπαιξε επίσης ποδόσφαιρο στον Αίαντα. Ο Γιάννης Πιλάβης κατοικεί μόνιμα στη γενέτειρά του και είναι συνταξιούχος του Λιμενικού Σώματος.
## Στατιστικά στοιχεία
Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι που αγωνίστηκε ο Γιάννης Πιλάβης στην 25χρονη καριέρα του είναι:

* Από το 1963 έως και το 1965/66 (3 έτη): Αμπελακιακός Σαλαμίνας (Ε.Π.Σ. Πειραιώς)
* 1966/67 έως και 1972/73 (7 έτη): Αίας Σαλαμίνας-Β΄ Εθνική
* 1973/74 και 1974/75: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική (53 συμμετοχές)
* 1975/76 και 1976/77: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική (46 συμμετοχές)
* 1977/78 και 1978/79: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική (54 συμμετοχές)
* 1979/80 και 1980/81: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική (52 Συμμετοχές)
* 1981/82 έως και 1987/88 (7 έτη): Αίας Σαλαμίνας-Δ΄Εθνική (6 έτη) και Γ΄ Εθνική(1984/85)

## Πηγές

* Η ιστοσελίδα του Αίαντα Σαλαμίνας
* «50 Χρόνια Αιγάλεω»-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι" (Έκδοση "Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε."), τεύχη ετών 1994-95
* Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αίαντα Σαλαμίνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Barcelona

FCBarcelone

* η πόλη της Βαρκελώνης 1899
* ο αθλητικός σύλλογος Μπαρτσελόνα