open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οι ζωές των άλλων

***Οι ζωές των άλλων*** (γερμανικά: *Das Leben der Anderen*) είναι γερμανική δραματική ταινία του 2006, του σεναριογράφου και σκηνοθέτη Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ.

Η ταινία βραβεύτηκε το 2006 με το Βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας, ενώ σημείωσε ρεκόρ υποψηφιοτήτων στα Γερμανικά Βραβεία Κινηματογράφου. Επίσης, κέρδισε το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και το Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης ταινίας.

## Πλοκή

Το σενάριο της ταινίας εκτυλίσσεται στο Ανατολικό Βερολίνο του 1984. Οι κάτοικοι της πόλης επιτηρούνται από 100.000 υπαλλήλους και 200.000 κατασκόπους της Στάζι, της μυστικής αστυνομίας της Ανατολικής Γερμανίας. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται ο κεντρικός ήρωας, Γκερντ Βίζλερ, τον οποίο υποδύεται ο Ούλριχ Μούε. Είναι συστηματικός και αφοσιωμένος στην υπηρεσία του, και ταυτόχρονα μοναχικός, αγέλαστος, και αδίστακτος. Η ζωή ενός αναγνωρισμένου θεατρικού συγγραφέα, του Γκεόργκ Ντρέιμαν (ο ηθοποιός Σεμπάστιαν Κοχ), ο οποίος αποκαλύπτει στη Δύση στοιχεία για το ανελεύθερο καθεστώς, γοητεύει τον πράκτορα που ήταν υπεύθυνος για την παρακολούθησή του. Αυτή η στάση του συγγραφέα σε συνδυασμό με το κλίμα τρομοκρατίας που επικρατεί, τον ωθεί ώστε να καλύψει τη δράση του συγγραφέα με προσωπικό του κόστος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Paul Cooke (ed.): *"The Lives of Others" and Contemporary German Film. A Companion.* De Gruyter, Berlin/Boston 2013, .
* John Hamilton (musician, scholar): Conspiracy, Security, and Human Care in Donnersmarck's Leben der Anderen. *[[Historical Social Research]]* Vol. 38 (2013), No. 1, pp.&nbsp;129–141.
* Article in the *[[Boston Globe]]* about the film's political impact in Germany
* Interview in indieWIRE  with Florian Henckel von Donnersmarck about the film
* Directing 'The Lives of Others' (audio), a February 2007 Fresh Air interview
* Teaching material from digischool.nl

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος από την Sony Pictures Classics .
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Classics
Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Τείχος του Βερολίνου
Ντμίτρι Σανακόγιεφ

Ο **Ντμίτρι Σανακόγιεφ** (*Dmitry Sanakoyev*, 1969-) είναι πολιτικός από τη Νότια Οσετία και άλλοτε αξιωματούχος της αυτονομιστικής κυβέρνησης. Σήμερα είναι επικεφαλής της Προσωρινής Κυβέρνησης στη Νότια Οσετία, που είναι προσωρινή αυτοτελής οντότητα, ιδρυθείσα το 2007 στις ελεγχόμενες από τη Γεωργία περιοχές της αυτόνομης ζώνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1969 στην Γιάβα της Γεωργίας.Υπηρέτησε ως αξιωματικός στη Λιθουανία (1987-1989) και πολέμησε με τους Οσετούς στον πόλεμο της Νότιας Οσετίας του 1991-92 (αντίπαλοι ήταν οι αυτονομιστές και οι στρατιωτικές δυνάμεις της Γεωργίας). 

Το 1993-1996 εργάστηκε στο ντε φάκτο υπουργείο Άμυνας της Νότιας Οσετίας. Το 1996 διορίστηκε υπουργός Άμυνας και το 1998 αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. 

## Πρωθυπουργία

Τον Ιούλιο του 2001 έγινε πρωθυπουργός στη Νότια Οσετία και υπηρέτησε στο αξίωμα ως τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, οπότε ο πρόεδρος Τσιμπίροφ αντικαταστάθηκε από τον Έντουαρντ Κοκόιτι.

Στη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2006, στις 13 Νοεμβρίου, σε λεγόμενες "εναλλακτικές εκλογές" που οργανώθηκαν από την Ένωση για τη Σωτηρία της Νότιας Οσετίας, ο Σανακόγιεφ ανακηρύχθηκε νικητής με πλέον του 80% των ψήφων. Οι εκλογές αυτές έγιναν σε χωριά που δεν ήλεγχαν οι αυτονομιστές. Ο Κοκόιτι χαρακτήρισε "προδότη" το Σανακόγιεφ και στη Νότια Οσετία ξεκίνησε εκστρατεία για να φθαρεί η εικόνα του πολιτικού, με καταγγελίες για διαφθορά.

Τον Δεκέμβριο του 2006, ο Σανακόγιεφ σχημάτισε κυβέρνηση, χωρίς να συμπεριλάβει χαρτοφυλάκιο για υπουργό Άμυνας. 

Στις 10 Μαΐου του 2007 ο Σανακόγιεφ διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Γεωργίας επικεφαλής της Προσωρινής Αυτοτελούς Διοικητικής Οντότητας και την επομένη απηύθυνε ομιλία στο Κοινοβούλιο της Γεωργίας στα οσετιανά (πλήρες κείμενο ). Η κίνηση αυτή επικροτήθηκε από τις ΗΠΑ, έθεσε όμως σε συναγερμό τις ντε φάκτο αρχές στο Τσκινβάλι που διέταξαν την απαγόρευση της κυκλοφορίας στα χωριά των Γεωργιανών και απείλησε με χρήση βίας για την ανατροπή της κυβέρνησης του Σανακόγιεφ.

Στις 26 Ιουνίου 2007 ο Σανακόγιεφ απηύθυνε ομιλία στη μητρική του οσετιανή γλώσσα, στις Βρυξέλλες. 

Στις 3 Ιουλίου του 2008 ο Σανακόγιεφ επέζησε απόπειρας δολοφονίας του, όταν η αυτοκινητοπομπή του επλήγη από οβίδα, η οποία είχε πυροδοτηθεί από μακριά. Η κυβέρνηση και η αστυνομία κατηγόρησαν για την επίθεση την αυτονομιστική κυβέρνηση του Κοκόιτι, η οποία όμως αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη. 

## Παραπομπές

* Georgia: South Ossetia Seeks To Contain Opposition Challenge - Radio Free Europe/Radio Liberty. 
* EurasiaNet Eurasia Insight - Georgia’s South Ossetia: One Unrecognized State, Two Unrecognized Governments
* South Ossetia Ripped in Two - Kommersant Moscow - Kommersant.

  
Σανακόγιεφ
Πάλμα

Η λέξη **Πάλμα** (Palma) φέρεται ως τοπωνύμια νήσου, πόλεων κ.λπ καθώς και όνομα προσώπων σημαντικότερα των οποίων είναι οι:
* Πάλμα, ή Λα Πάλμα νήσος των Καναρίων νήσων.
* Πάλμα ντε Μαγιόρκα, Πρωτεύουσα της νήσου Μαγιόρκα.
* Πάλμα ντελ Κοντάτο, πόλη της Ισπανίας στη περιοχή της Ανδαλουσίας. 
* Πάλμα ντελ Ρίο, πόλη της Ισπανίας.
* Πάλμα ντι Μοντετσιάο, Ιταλική παραθαλάσσια πόλη στη Ν. Σικελία.
* Πάλμα (Κολομβία), πόλη της Κολομβίας.
* Πάλμα Σοριάνο, πόλη της Κούβας.
* Παλμανόβα, ή Πάλμα-νόβα, πόλη της Ιταλίας.
* Παλμάρες, πόλη της Βραζιλίας.
* Λα Πάλμα, πόλη του Παναμά.
* Βάρζα ντε Πάλμα, πόλη της Βραζιλίας, 300 χλμ. ΝΑ. της Μπραζίλια.
* Κόλπος της Πάλμα, ο κόλπος της Πάλμα ντε Μαγιόρκα.
* Ακρωτήριο Πάλμας, νότιο συνοριακό άκρο της Λιβερίας, Αφρική.
---
* Αλέξανδρος Πάλμα Χιλιανός πολιτικός, Πρόεδρος.
* Θωμάς Εστράντα Πάλμα, Κουβανός πολιτικός.
* Ιάκωβος Πάλμα (πρεσβύτερος), Ιταλός ζωγράφος.
* Ιάκωβος Πάλμα (νεότερος), επίσης Ιταλός ζωγράφος
* Κόμης Πάλμα, Ιταλός επαναστάτης, φιλέλληνας.
* Ραλφ ντε Πάλμα, Αμερικανός οδηγός αγώνων αυτοκινήτων
Αλερίνο Πάλμα

Ο **Κόμης Πάλμα** ή *Αλερίνο Πάλμα - Κόμης ντι Τσενσόλα* (Alerino Palma di Cesnola) ήταν Ιταλός νομομαθής και φιλέλληνας (1776-1851).

## Βιογραφία
Μετείχε των ιταλικών επαναστάσεων της περιόδου 1820-1821 όπου και συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο. Κατόρθωσε όμως να δραπετεύσει και κατέφυγε στην Ελλάδα όπου και πολέμησε κατά των Τούρκων. Μετά την απελευθέρωση παρέμεινε στην Ελλάδα και εισήλθε στη δικαστική υπηρεσία του νεοπαγούς κράτους. Επί της βασιλείας του Όθωνα έλαβε μέρος στη σύνταξη της αρχικής Πολιτικής και Ποινικής Δικονομίας κι διετέλεσε μέλος του Άρειου πάγου, είχε τιμηθεί με τον σταυρό του σωτήρος και το μετάλλιο του αγώνος. Πέθανε στην Ερμούπολη (Σύρος) το 1851 μετά από ασθένεια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Καλλιόπης Δ. Γρ. Καμπούρογλου, Ερίκου Φορνέζη, *Οι Φιλέλληνες. Πλήρης καταγραφή των εν Ελλάδι αγωνισθέντων φιλελλήνων*, 1884 https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/c/c/6/metadata-02-0000846.tkl

Κατηγορία:Ιταλοί φιλέλληνες
Κατηγορία:Ιταλοί αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Γιλανκαλέ

Το **Γιλανκαλέ** (τουρκικά: *Yılankale*, μτφ. «Κάστρο των Φιδιών» ή «Φιδόκαστρο») είναι κάστρο ανεγερθέν μεταξύ των τελών του 12ου και των αρχών του 13ου αιώνα στην Επαρχία Αδάνων της Τουρκίας. Στα αρμενικά είναι γνωστό ως **Λεβονκλά** ( μτφ. «Φρούριο του Λεβόν») προς τιμήν του φερόμενου ως ιδρυτή του, βασιλέα Λέοντα (Λεβόν) Α΄ του Μεγαλοπρεπούς (βασίλευσε μεταξύ 1198/9-1219) του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας. Κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, η συγκεκριμένη τοποθεσία ήταν γνωστή υπό τις αρμενικές ονομασίες **Κοβαρά** και **Βανέρ**. 

Υπό τη μορφή ορεινού κάστρου, το Γιλανκαλέ βρίσκεται επί βραχώδους λόφου επιβλέποντας την ανατολική όχθη του ποταμού Τζεϊχάν, σε απόσταση έξι χιλιομέτρων ανατολικά της ομώνυμης κωμοπόλεως. Η συγκεκριμένη τοποθεσία είναι γνωστή στην τοπική λαϊκή παράδοση ως άντρο της Σαχμαράν, μυθικού πλάσματος με μορφή κατά το ήμισυ γυναίκας και κατά το ήμισυ φιδιού.

Τα τείχη, καθώς και οι πολυάριθμοι σε σχήμα πετάλου πύργοι και θολωτοί θάλαμοι, είναι χτισμένοι με άρτια λαξευμένη λίθινη τοιχοποιία και είναι με ιδιαίτερη προσοχή προσαρμοσμένοι στις ελικοειδούς σχηματισμού ασβεστολιθικές προεξοχές, με αποτέλεσμα τη δημιουργία τριών προτειχισμάτων. Η αρχαιολογικής και ιστορικής φύσεως αξιολόγηση του συγκεκριμένου κάστρου η οποία δημοσιεύθηκε το 1987 και η οποία περιλάμβανε μία κάτοψή του περιγράφει λεπτομερώς κάθε τμήμα του. Εντός του άνω προτειχίσματος βρισκόταν αρμενικό παρεκκλήσιο, εκ του οποίου, σήμερα, σώζονται μόνον η αψίδα και ο βόρειος τοίχος του. Η εικασία σύμφωνα με την οποία η ανάγλυφη αναπαράσταση ενός καθήμενου βασιλέα πλαισιωμένου από δύο ανορθωμένους λέοντες επί του σημείου εισόδου της οχυρής πύλης απεικονίζει τον βασιλέα Λεβόν Α΄, επιβεβαιώνοντας, ως συνέπεια, το συμπέρασμα πως ο τελευταίος ήταν ο ιδρυτής του κάστρου κατά τις απαρχές του 13ου αιώνα, αμφισβητήθηκε σε πειστικό βαθμό τόσο από εικονογραφικά όσο και αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία και καταδεικνύουν πως το απεικονιζόμενο πρόσωπο στη συγκεκριμένη ανάγλυφη αναπαράσταση είναι ένας εκ των βασιλέων Χετούμ Α΄ (1226-70) και Χετούμ Β΄ (1289-1307). Κατά τη διάρκεια της περιόδου κυριαρχία των Ραμαζανιδών, πιο συγκεκριμένα κατά τα μέσα του 14ου αιώνα, το κάστρο εγκαταλείφθηκε οριστικά. 

Έχει χαρακτηριστεί ως το «αρτιότερα διατηρημένο αρμενικό κάστρο» της περιοχής της Τσουκούροβα, παλαιότερα γνωστής ως Κιλικίας. Το κάστρο είναι ανοιχτό στο κοινό, ενώ εργασίες αναστήλωσής του έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών του 2014.

## Δείτε επίσης
* Σαρβαντικάρ
* Λαμπρόν
* Κάστρο της Αναζαρβού

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρμενικά κάστρα
Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Περιοχή Μεσογείου (Τουρκία)
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Αδάνων
Κατηγορία:Τζεϊχάν
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον Παναμά

Η ομοφυλοφιλία στον Παναμά είναι νόμιμη και δεν υπάρχουν νόμοι ενάντια στις ομοφυλοφιλικές πράξεις με συναίνεση. Δεν υπάρχουν νόμοι που να προστατεύουν τους ομοφυλόφιλους από την άνιση μεταχείριση. Η ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες απαγορεύεται να ενταχθούν στον στρατό ή την αστυνομία. Η ηλικία συναίνεσης είναι τα 18 έτη.

## Ιστορία
Το 1996 στον Παναμά ο πρώτος οργανισμός ομοφυλοφίλων δημιουργήθηκε. Πρόσφατα αναγνωρίσθηκε νομικά μετά από μάχη τριών χρόνων με την εκκλησία και τις αρχές. Εξακολουθεί να είναι ο μόνος ομοφυλοφιλικός οργανισμός στον Παναμά. Τον περασμένο χρόνο παρουσίασαν έναν νόμο για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων ζευγαριών και το 2005 έγινε η πρώτη παρέλαση Gay pride.

Το άρθρο 28 αρνείται την δημιουργία ανήθικων ή παράνομων οργανώσεων και αυτό το άρθρο πολλές φορές χρησιμοποιείται για να αρνηθεί η δημιουργία ομοφυλόφιλων οργανώσεων.

Στις 31 Ιουλίου του 2008 η ομοφυλοφιλία αποποινικοποιήθηκε επίσημα στο κράτος. Το άρθρο 12 του Διατάγματος 149 του 1949 ποινικοποιούσε τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις.

## Παραπομπές


Παναμας
Κατηγορία:Παναμάς
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Κροατία

Τα δικαιώματα των **[[Λεσβία|λεσβιών]]**, των **[[Γκέι|ομοφυλόφιλων]]**, των **[[Αμφιφυλοφιλία|αμφιφυλόφιλων]]** και των **[[Τρανσέξουαλ|τρανς]]** (ΛΟΑΤ+) ατόμων στην Κροατία έχουν επεκταθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά τα ΛΟΑΤ+ άτομα μπορεί να αντιμετωπίζουν ακόμη κάποιες νομικές προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζουν οι μη -ΟΑΤ κάτοικοι. Το καθεστώς των σχέσεων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά επίσημα το 2003 βάσει νόμου που αφορούσε τις μη καταγεγραμμένες συμβιώσεις. Ως αποτέλεσμα δημοψηφίσματος του 2013, το Σύνταγμα της Κροατίας ορίζει τον γάμο αποκλειστικά ως ένωση μεταξύ γυναίκας και άνδρα, απαγορεύοντας ουσιαστικά τους γάμους ομοφυλόφιλων. Από την εισαγωγή του Νόμου *Life Partnership Act* το 2014(σύμφωνο συμβίωσης), τα ομόφυλα ζευγάρια απολαμβάνουν ουσιαστικά δικαιώματα ίσα με τα ετεροφυλόφιλα παντρεμένα ζευγάρια σχεδόν σε όλες τις πτυχές του.

Το 2022, μια τελεσίδικη δικαστική απόφαση επιτρέπει στα ομόφυλα ζευγάρια να υιοθετήσουν από κοινού. Τα ομόφυλα ζευγάρια στην Κροατία μπορούν επίσης να υποβάλουν αίτηση για υιοθεσία θετού παιδιού και ανάδοχη φροντίδα. Το 2015, η International Lesbian, Gay, Bisexual, Trans and Intersex Association (ILGA) κατέταξε την Κροατία στην 5η θέση όσον αφορά τα δικαιώματα ΛΟΑΤ+ από 49 παρατηρούμενες ευρωπαϊκές χώρες, γεγονός που αντιπροσώπευε βελτίωση σε σύγκριση με τη θέση του προηγούμενου έτους στην 12η θέση. Η Κροατία είναι μεταξύ των 11 χωρών-μελών που αποτελούν μια Βασική Ομάδα ΛΟΑΤ+ στον ΟΗΕ για τον τερματισμό της βίας και των διακρίσεων.

## Νόμοι

Το ομοφυλοφιλικό σεξ νομιμοποιήθηκε το 1977. Η ηλικία συναίνεσης εξισορροπήθηκε το 1998. Οι ομοφυλόφιλοι επιτρέπεται να καταταγούν στο στρατό.

Το Κροατικό Ινστιτούτο Μεταγγίσεων απαγορεύει στους άνδρες που είχαν ομοφυλοφιλικές πράξεις να δωρίσουν αίμα.

Υπάρχει νόμος που απαγορεύει την άνιση μεταχείριση βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού.

## Αναγνώριση ομοφυλόφιλων ζευγαριών

Υπάρχει νομική αναγνώριση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών στην Κροατία, που επιτρέπει την αδήλωτη συμβίωση από το 2003. Ο νόμος των ομοφυλόφιλων πολιτικών ενώσεων δίνει τα ίδια δικαιώματα στους ομοφυλόφιλους, τα οποία έχουν και οι ετεροφυλόφιλοι που συμβιώνουν (κληρονομιά κλπ). Το 2005 η βουλή απέρριψε αίτημα για πολιτικές ενώσεις.

## Συνοπτικός Πίνακας

## Παραπομπές


Κροατία
Κατηγορία:Κοινωνία της Κροατίας
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στο Μαρόκο

## Νόμοι ενάντια στους ομοφυλόφιλους

Σύμφωνα με το άρθρο 489 του Ποινικού Κώδικα, η ομοφυλοφιλία στο Μαρόκο είναι παράνομη και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως και 3 χρόνια καθώς και με πρόστιμο. Παρ' όλα αυτά, η ποινή σπάνια χρησιμοποιείται και η ομοφυλοφιλία είναι σχετικά συνηθισμένη, ειδικά στις τουριστικές περιοχές. Οι σχέσεις συνήθως προβάλλονται δημόσια και τα λεφτά παίζουν σημαντικό ρόλο σε ό,τι έχει να κάνει με το σεξ. Στην κοινωνία η ομοφυλοφιλία είναι ταμπού και θεωρείται ανήθικη.

## Προστασία με βάση νόμου σεξουαλικού προσανατολισμού

Δεν υπάρχει νόμος μη άνισης μεταχείρισης. Παρόλο που πολλοί πολίτες του Μαρόκου είναι απελευθερωμένοι, η κυβέρνηση φέρνει πολλές αντιρρήσεις σε αυτό το θέμα.

## Αναγνώριση ομοφυλόφιλων ζευγαριών

Δεν υπάρχει νομική αναγνώριση των ομοφυλοφίλων.

## Παραπομπές


Μαρόκο
Κατηγορία:Κοινωνία του Μαρόκου
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αρμενία

Μέχρι το 2003 το νομικό σύστημα στην Αρμενία ακολουθούσε το αντίστοιχο Άρθρο 121 της Πρώην Σοβιετικής Ένωσης που απαγόρευε την πρωκτική επαφή μεταξύ ανδρών. Το λεσβιακό και το μη πρωκτικό σεξ μεταξύ ομοφυλοφίλων (με συναίνεση) δεν αναφερόταν στον νόμο ως ποινικό αδίκημα.

Το συγκεκριμένο άρθρο του ποινικού κώδικα ήταν το 116, από το 1936 και η ποινή έφτανε μέχρι και τα 5 χρόνια. Υπήρξαν 7 συλλήψεις το 1996, 4 συλλήψεις το 1997 κάτω από αυτόν τον νόμο και 4 συλλήψεις το 1999.

## Λοατ κατάσταση

Η Αρμενία από πολλούς χαρακτηρίζεται ώς ημίθεοκρατικο καθεστώς. Το σύνταγμα της χώρας αναγνωρίζει την επιρροή της Αρμενικής Αποστολικής εκκλησίας στην διοίκηση καθώς για να εγκριθεί ένας νόμος πρέπει να έχει την έγκριση και της βουλής και της ιεράς συνόδου.   Η Αρμενία θεωρεί ηθικά παρηκμασμένες τις ιδέες περί ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων.Ο πρόεδρος της Αρμενίας Σέρζ Σαρκεσιάν δήλωσε ότι η Αρμενία δεν θα αλλάξει ποτέ ηθικά την κοινωνία της και δε θα δώσει σημασία στην ΛΟΑΤ μειονότητα διότι ο λαός δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο και θα αισθανόταν προσβολή και η εκκλησία δεν θα το ενέκρινε. Ο υπουργός δικαιοσύνης της χώρας όταν ρωτήθηκε από βρετανίδα δημοσιογράφο γιατί η κυβέρνηση του δεν θέλει να δυσαρεστήσει την εκκλησία και δεν ενδιαφέρεται για τα ΛΟΑΤ ατομα ξέσπασε σε ομοφοβικό παραλήρημα λέγοντας  "θεοκρατία έχουμε και σε οποίον αρέσει.Δείτε τι γίνεται στο Ιράν και μετά μιλάτε".

Αρμενία
Κατηγορία:Κοινωνία της Αρμενίας
Ντιόγκο Ροντρίγκες Σιστόν

Ο **Ντιόγκο Ροντρίγκες Σιστόν** (, Ρίο ντε Τζανέιρο, 25 Ιανουαρίου 1981) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής.

Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στους μικρούς της Βάσκο Ντα Γκάμα (1999) και στα μισά της σεζόν 2001-02 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα.
Τις πρώτες 2 σεζόν αγωνίζονταν άλλοτε με την ομάδα των νέων και άλλοτε με την ανδρική ομάδα ενώ από το 2002 μόνο στην ανδρική ομάδα [με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βραζιλίας το 2000, το Κόπα το 2000 και το Καριόκα (πρωτάθλημα του Ρίο ντε Τζανέιρο) το 2003]. Στα 3 χρόνια της παρουσίας του στην Βάσκο είχε συμπαίκτες τους Ρομάριο, Ζουνίνιο Παουλίστα, Λεί Λίμα, Εντμούντο και Ρικάρντο Μπόβιο και ως λογικό επακόλουθο ελάχιστες συμμετοχές (25 εκ των οποίων μόνο οι 11 ως βασικός) ενώ σκόραρε και ένα γκολ.

Αγωνίστηκε μία χρονιά (2003-04) στο Ισραήλ με τη Χάποελ Μπερ Σεβά (29 συμμετοχές, 1 γκολ και μία ασιστ). 

Το 2004 μετακόμισε στις Αζόρες και στην Πορτογαλική Σάντα Κλάρα (Liga Vitalis -β΄εθνική Πορτογαλίας) και μέσα σε 3 χρονιές είχε 66 συμμετοχές (40 ως βασικός) ενώ σκόραρε και 9 γκολ. 

Από τον Ιούλιο του 2007 αποκτήθηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης και πέτυχε το παρθενικό του γκολ στο ελληνικό πρωτάθλημα στις 11 Νοεμβρίου 2007 κόντρα στο Ατρόμητο Αθηνών.Τη σεζόν 2009/10 αγωνίστηκε στον Λεβαδειακό μετρώντας 5 συμμετοχές.

Υπήρξε διεθνής με την εθνική ομάδα U-20 της Βραζιλίας. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Μπερ Σεβά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Σάντα Κλάρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μακαέ Εσπόρτε Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολαρία Ατλέτικο Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Πάλλιον

μικρογραφία|200px|Πάλλιον
Το **Πάλλιον** ή **Πάλιο** εκ του λατινικού ονόματος *pallium* ονομαζόταν κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους κάθε τετράπλευρο τεμάχιο υφάσματος ή ορθογώνιο παραλληλόγραμμο για οποιονδήποτε σκοπό και αν χρησιμοποιούταν (π.χ. προπέτασμα, κλινοσκέπασμα, τάπητα ή ακόμη και ως σάβανο), ειδικότερα όμως αποτελούσε τεμάχιο ενδυμασίας, που αντιστοιχούσε με το αρχαίο ελληνικό ιμάτιο.

## Ένδυμα
Το πάλλιον ως ένδυμα εμφανίζεται στη Ρώμη κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. από ελληνική επίδραση. Αρχικά το φορούσαν μόνο οι φιλόσοφοι, οι παιδαγωγοί, οι υποκριτές θεάτρων κ.ά. και όλοι αυτοί εκ του ενδύματος αυτού αποκαλούνταν από τους Ρωμαίους περιφρονητικά «Παλλιοφόροι Έλληνες» (*palliati Greci*). Όταν όμως και ο Τιβέριος προτίμησε να φέρει αυτό από την τήβεννο, επειδή το βρήκε πιο εύχρηστο και απλοϊκότερο, τότε το πάλλιον άρχισε να γίνεται πιο αποδεκτό και να καταστεί τελικά το εθνικό ένδυμα των Ρωμαίων.

Στην αρχική του χρήση κατασκευαζόταν από ευτελή υλικά, αλλά σιγά σιγά άρχισαν να εμφανίζονται όλο και πιο πολυτελή πάλλια με σιρίτια, χρυσοποίκιλτα, πολύχρωμα και πολλές φορές έφεραν προσωπογραφίες. Ανάλογα πάλλια φορούσαν και οι Ρωμαίες δεσποινίδες, καλούμενα και αυτά «pallium» ή «palla», με πολύ περισσότερες πτυχώσεις, κατά τη γυναικεία φιλαρέσκεια. Παράλληλα με αυτό το ένδυμα ήταν και το βραχύ πάλλιο, το λεγόμενο παλλίολο ή πάλουλo (palliolum, pollulo), που έφεραν οι ασθενείς ως ωμοφόριο, περίπου σαν τη σημερινή μαντήλα (κοινώς μποχτσά, ή σάλι ή σάρπα κατά τη τελευταία ονοματοδοσία της μόδας).

## Εκκλησιαστικό ένδυμα
Από την αρχαία Ρώμη, στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες το πάλλιο εισήχθηκε στη Δυτική Εκκλησία και εξελίχθηκε σε είδος ωμοφορίου που φερόταν επάνω από την λειτουργική στολή των Αρχιερέων. Στη δε Δυτική Εκκλησία το πάλλιο φέρει ιδιαίτερη συμβολική αξία, δεδομένου ότι ο επίσκοπος Ρώμης και στη συνέχεια ο Πάπας συνηθίζει να αποστέλλει πάλλιο ως δώρο σε αρχιερείς σε ένδειξη ιδιαίτερης τιμής, αλλά και ταυτόχρονα προς ένδειξη της υπεροχής του και των πρωτείων του.

Η χρήση του πάλλιου, σήμερα, προορίζεται για τον πάπα και τους μητροπολίτες αρχιεπισκόπους, αλλά οι τελευταίοι δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν έως ότου τους δοθεί από τον Πάπα, συνήθως κατά τον εορτασμό της γιορτής των Αγίων Πέτρου και Παύλου τον Ιούνιο.

Τον Ιανουάριο του 2015, ο Πάπας Φραγκίσκος ανακοίνωσε ότι, από την επιβολή του ίδιου έτους, το πάλλιο δεν θα απονέμεται πλέον προσωπικά από τον Πάπα στη Ρώμη. Αντίθετα, οι αντίστοιχοι αρχιεπίσκοποι θα το επέβαλλαν στις τοπικές εκκλησίες τους. Ο Πάπας, ωστόσο, θα συνεχίζει να τα ευλογεί εκ των προτέρων. Χαρακτηριστικά, το πάλλιο, απεικονίζεται στον εκάστοτε Παπικό θυρεό, στη σημαία καθώς και στο εθνόσημο του Βατικανού, ακριβώς κάτω από την παπική τιάρα.

## Αποσαφήνιση
To «**Πάλιο**» (Palio) μπορεί επίσης να αναφέρεται στην ονομασία αθλητικών αγώνων που οργανώνονται σε ετήσια βάση σε πόλεις της Ιταλίας. Από αυτές η πιο γνωστή είναι το Πάλιο της Σιένα, μια μεσαιωνική εορτή με επίκεντρο των εκδηλώσεων ιπποδρομίες στην κεντρική πλατεία της πόλης, η οποία συνεχίζεται από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα στη Σιένα της Ιταλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Κατηγορία:Ρώμη
Κατηγορία:Άμφια
Γκέοργκ Μούφατ

Ο **Γκέοργκ Μούφατ** (*Georg Muffat*, Μεζέβ, 1 Ιουνίου 1653 - Πάσσαου, 23 Φεβρουαρίου 1704) ήταν Γερμανός συνθέτης και οργανίστας.

Σπούδασε στο Παρίσι με τον Ζαν-Μπατίστ Λυλλύ. Το 1678 διορίστικε οργανίστας στον αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ. Το 1690 έγινε οργανίστας του επισκόπου του Πάσσαου.

## Έργα
*Σονάτες για διάφορα όργανα (Armonico tributo *1682*)
*Έργα για εκκλησιαστικό όργανο (Apparatus musico-organisticus *1690*)
*Έργα για τσέμπαλο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Φραγκίσκος Α΄ Ατσαγιόλι

Ο **Φραγκίσκος Α΄ Ατσαγιόλι** *([[Ιταλική γλώσσα|ιταλικά]] Francesco I Acciaioli)*, ήταν γιος του Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι, Δούκα των Αθηνών και της δευτέρας του Βενετής συζύγου Κιάρα Ζόρζι, διετέλεσε Δούκας των Αθηνών (1451 - 1454). 

## Βιογραφία

Διαδέχτηκε τον πατέρα του στην εξουσία του δουκάτου (1451), όντας ακόμη ανήλικος. Τον επιτρόπευε η μητέρα του, μέχρι το 1453 που παντρεύτηκε τον συμπατριώτη της Ενετό Βαρθολομέο Κονταρίνι, οπότε και ανέλαβε αυτός την αντιβασιλεία. Οι Αθηναίοι ευγενείς, αμφισβητώντας την αφοσίωση του ζεύγους και φοβούμενοι δολοφονία του ανήλικου Φραγκίσκου, κάλεσαν τον Μωάμεθ Β΄ να αποκαταστήσει την τάξη. Αυτός συνέλαβε και τους 3 άρχοντες του δουκάτου και ανέθεσε τη διακυβέρνησή του στον ερωμένο του Φραγκίσκο Β΄ που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, πρώτο ξάδελφο του Φραγκίσκου Α΄. Η Κιάρα Ζόρζι φυλακίστηκε από τους Οθωμανούς στην Μονή του Δαφνίου στα Μέγαρα και κατόπιν δολοφονήθηκε από τον ίδιο τον Φραγκίσκο Β΄ με αποκεφαλισμό ή στραγγαλισμό (1454). Ο μικρός Φραγκίσκος Α΄ εξαφανίστηκε κατόπιν από τις ιστορικές πηγές, πιθανότατα δολοφονήθηκε μαζί με την μητέρα του. Η πράξη αυτή του Φραγκίσκου Β΄ είχε ως αποτέλεσμα να λήξει η Φραγκοκρατία στο Δουκάτο των Αθηνών, σύντομα ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ με πρόσκληση του θετού του πατέρα Βαρθολομαίου Κονταρίνι το κατέλαβε και το ενσωμάτωσε στην Οθωμανική αυτοκρατορία (1458).

## Παραπομπές



## Πηγές

* Καταλανοί εν τη Ανατολή : οις προσετέθη και ανέκδοτος της χρονολογίας των Αθηνών, υπό Επαμ. Ι. Σταματιάδου, δαπάνη Κωνστ. Αντωνιάδου. -- [Αθήναι] : εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου, 1869. --258, 259 σ.
*René Grousset, Empire du Levant : histoire de la question d'Orient., Payot, 1979.

        

Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών
Φραγκισκος
Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ

Ο **Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ** (*Κurt Georg Kiesinger*, 6 Απριλίου 1904 - 9 Μαρτίου 1988) ήταν Γερμανός πολιτικός της συντηρητικής παράταξης και καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας από την 1 Δεκεμβρίου 1966 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1969.

## Τα πρώτα χρόνια
Σπούδασε νομική στο Βερολίνο και έγινε μέλος του Ναζιστικού κόμματος το 1933, λίγους μήνες μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Το 1940 κλήθηκε υπό τα όπλα, κάτι που κατάφερε να αποφύγει εξασφαλίζοντας μια θέση στο Υπουργείο Προπαγάνδας του Γιόζεφ Γκέμπελς. Αναρριχήθηκε γρήγορα στην εργασία του και έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ του τμήματός του και του Γκέμπελς. Μετά τον Πόλεμο συνελήφθη και εγκλείστηκε στο στρατόπεδο του Λούντβιγκσμπουργκ, απ' όπου απελευθερώθηκε μετά 18 μήνες, ως εμπλεκόμενος σε υπόθεση εσφαλμένης ταυτότητας.

Κατά τη διάρκεια της εποχής των διαμαχών, το 1966, το περιοδικό *Der Spiegel* ανέσυρε από την αφάνεια ένα μνημόνιο με ημερομηνία 7 Νοεμβρίου 1944 (έξι μήνες πριν λήξει ο Πόλεμος) όπου ένας συνάδελφός του είχε "καρφώσει" τον Κίζινγκερ στον αρχηγό της SS Χάινριχ Χίμλερ ότι έκανε προπαγάνδα υπέρ της ηττοπάθειας στη Γερμανία και ότι παρεμπόδιζε τις αντισημιτικές δράσεις τόσο στο τμήμα του όσο και σε μερικά άλλα.
## Ως καγκελάριος
Έγινε καγκελάριος μετά την παραίτηση του Έρχαρντ από την ηγεσία της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωση (CDU) και ηγήθηκε ενός ευρέος  συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) "όταν μια ξαφνική οικονομική ύφεση προκάλεσε κρίση στην κυβέρνηση συνασπισμού χριστιανοδημοκρατών και φιλελευθέρων με καγκελάριο τον Έρχαρντ. Οι φιλελεύθεροι υπουργοί εγκατέλειψαν την κυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου και ένα μήνα αργότερα παραιτήθηκε και ο καγκελάριος. Την 1η Δεκεμβρίου η Μπούντεσταγκ εξέλεξε διάδοχό του τον μέχρι τότε πρωθυπουργό της Βάδης Βυρτεμβέργης Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ και την ίδια ημέρα σχηματίστηκε νέο κυβερνητικό σχήμα αποτελούμενο από την CDU και το SPD, με τον Βίλι Μπραντ αναπληρωτή του και υπουργό Εξωτερικών.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
*Gassert, Philipp. Kurt Georg Kiesinger 1904-1988. Kanzler zwischen den Zeiten DVA, München 2006.

Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας
Τομάς Εστράδα Πάλμα

Ο **Τομάς Εστράδα Πάλμα ** (ισπαν.*Tomás Estrada Palma*, 9 Ιουλίου 1835 - 8 Νοεμβρίου 1908) ήταν Κουβανός επαναστάτης, πολιτικός και πρώτος πρόεδρος της χώρας του. Διάδοχος του Μαρτί στην ηγεσία του Κουβανέζικου Επαναστατικού Κόμματος, υπό τον ρόλο του ανώτατου αντιπροσώπου του κόμματος, σύναψε διπλωματικές σχέσεις με άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Ως πρόεδρος ενδυνάμωσε τις εξουσίες της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων.

Όταν καταργήθηκε η ισπανική κυριαρχία στην Κούβα το 1902, ο Εστράδα Πάλμα εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κούβας. Επανεξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο το 1905. Το αξίωμα αυτό διατήρησε μέχρι το 1906, τελευταία υπό αμερικανική επιτήρηση. Δύο χρόνια μετά, το 1908, πέθανε. Στο αξίωμα του προέδρου τον διαδέχθηκε ο Χοσέ Μιγκέλ Γκόμες.

## Παραπομπές


Παλμα
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας
Σημαία της Νήσου του Μαν

[thumb|right|[Αρχείο:FIAV 110000.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]]
[thumb|right|[Αρχείο:FIAV 000100.svg|23px Η σημαία των πολιτών. Λόγος: 1:2]]

Η **[[σημαία]] της [[Νήσος του Μαν|Νήσου του Μαν]]** αποτελείται από το κελτικό σύμβολο (για τον ήλιο) με τα τρία ανθρώπινα πόδια, σε κόκκινο φόντο. Τα τρία πόδια ενώνονται στο μηρό και δένονται στο γόνατο. Για να δείχνουν οι φτέρνες και στις δύο πλευρές της σημαίας, χρησιμοποιείται ένα έμβλημα με δύο πλευρές. Το κελτικό σύμβολο χρησιμοποιήθηκε και από τους κατοίκους των Μυκηνών και της Λυκίας στην αρχαιότητα.

Η σημαία αυτή βασίζεται στο εθνόσημο του τελευταίου αναγνωρισμένου βασιλέα της περιοχής, του Μάγκνους Γ΄. Οι απόγονοι του Μάγκνους βρίσκονται στη σημερινή Νορβηγία. Η σημαία αυτή είναι παρόμοια με τη σημαία της Σικελίας.

Η σημαία για τους πολίτες είναι κόκκινη με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου επάνω αριστερά.

## Πηγές

* Σημαίες του Κόσμου

Μαν
Κατηγορία:Νήσος του Μαν
Ρευματιά Μεσσηνίας

Η **Ρευματιά** είναι χωριό του νομού Μεσσηνίας. Ανήκει στο δήμο Ιθώμης και αποτελεί έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Ρευματιάς. Στο δημοτικό διαμέρισμα ανήκει και ο οικισμός Χρυσότοπος (Χρύσοβα).

Η Ρευματιά είναι παλαιός οικισμός. Χτίστηκε τον 13ο αιώνα (μεταξύ 1348-1405) στη θέση που ήταν η αρχαία Είρα του Αριστομένη.

## Πληθυσμός
Με βάση την απογραφή του 2001 η Ρευματιά έχει 102 κατοίκους, ενώ ο Χρυσότοπος 19.

## Ιστορία
Η πρώτη οικογένεια ήταν του Δημητράκη Νέζη που ήρθε από το παλαιό Λούμι Γορτυνίας καταδιωκόμενη από τους Τούρκους γιατί η σύζυγός του για λόγους τιμής σκότωσε τον μπέη της περιοχής. Το παλιότερο όνομα του χωριού ήταν Λούμι. Με την απογραφή Pacifico είχε το 1689 313 κατοίκους.

Στην επανάσταση του 1821 πολέμησαν οι Κατζίας ή Σωτηρόπουλος Γεώργιος και ο Κουτρουμπής Παναγιώτης ο οποίος διετέλεσε δημογέροντας του χωριού του και ένορκος στο κακουργιοδικείο Τρίπολης.

## Αξιοθέατα
Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται το σπήλαιο Ταμπούρι μήκους 300 μέτρων με πολλούς σταλακτίτες.
Υπάρχει επίσης το μουσείο του Βαγγέλη Κάψια.
Εδώ και χρόνια, στό Δ.Δ. Ρευματιάς (Λούμι) του Δήμου Ιθώμης, λειτουργεί ιδιωτικό Λαογραφικό μουσείο, από τον Ευάγγελο Κάψια, κάτοικο Ρευματιάς, με πολλά και πλούσια εκθέματα.

## Πηγές
*Ιωάννης Λύρας, *«Ένα οδοιπορικό στο χρόνο και στο χώρο»*.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Τόνι Μπράουν

Ο **Τόνι Μπράουν** (ΟΒΕ, *James Anthony Brown* ή *Tony Brown*, γενν. στις 5 Ιανουαρίου 1950) είναι πολιτικός, που διετέλεσε επικεφαλής υπουργός (αρχηγός κυβερνήσεως) στη Νήσο του Μαν από τις 14 Δεκεμβρίου 2006 ως τις 11 Οκτωβρίου 2011 και μέλος της Βουλής των Κλειδιών (*House of Keys*). 

## Σταδιοδρομία
Σπούδασε στο Κασλ Ηλεκτρολογία και μέχρι σήμερα είναι επικεφαλής της εταιρείας ηλεκτρικών συσκευών *Tony Brown Electrics* στο Κασλτάουν. Το 1981 εξελέγη βουλευτής και το 2000 απέτυχε να γίνει Πρόεδρος της Βουλής, ωστόσο έγινε αντιπρόεδρος. Νωρίτερα ανέλαβε διάφορα αξιώματα, όπως του υπουργού Υγείας (1986-89), υπουργού Τουρισμού (1994-96) και υπουργού Μεταφορών (1996-2001). Έπειτα από τις εκλογές του 2001, έγινε Πρόεδρος της Βουλής και το 2002 ξανά αντιπρόεδρος.

Επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής το 2006 και στις 14 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξελέγη από τη Βουλή αρχηγός της κυβερνήσεως (επικεφαλής υπουργός) λαμβάνοντας 27 ψήφους. Διορίστηκε στο αξίωμα από τον Αντικυβερνήτη την ίδια ημέρα. Στη συνέχεια, όπως προβλέπει η νομοθεσία, παραιτήθηκε από Πρόεδρος της Βουλής.

Τον Δεκέμβριο του 2011 παραιτήθηκε από επικεφαλής υπουργός, σύμφωνα με την επιθυμία του.

Είναι παντρεμένος με τη Ρέιτσελ Σμιθ από το 1979 και έχουν 1 γιο και 1 κόρη. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (ΟΒΕ) το 2013.

Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του επικεφαλής υπουργού ο Άλαν Μπελ.

## Παραπομπές


Μπραουν
Μπράουν
Εθνόσημο της Νήσου του Μαν

thumb|200px
Το **[[εθνόσημο]] της [[Νήσος του Μαν|Νήσου του Μαν]]** χρονολογείται από τις 12 Ιουλίου του 1996. Καθώς η Νήσος του Μαν είναι βρετανική εξαρτημένη κτήση, το έμβλημα περιγράφεται με μεγαλύτερη σαφήνεια ως «έμβλημα της Αυτής Μεγαλειότητος για το δίκαιο της Νήσου του Μαν» ( **The Arms of Her Majesty in right of the Isle of Man**).

Αποτελείται από ένα θυρεό με το *triskelion*, ένα σύμβολο που αποτελείται από τρία λυγισμένα ανθρώπινα πόδια, σε κόκκινο φόντο. Το εθνόσημο κρατούν ένα γεράκι (από την παράδοση μέχρι το 1822 στο νησί να γίνεται η παράδοση της εξουσίας από το Βασιλέα με την προσφορά δύο γερακιών) και ένας κόρακας (πτηνό που χρησιμοποιείται σε θρύλους στο νησί). Στην κορυφή του θυρεού βρίσκεται μια κορόνα, που αντιπροσωπεύει τον *Κυρίαρχο του Μαν* (*Lord of Mann*), που είναι ο Βρετανός μονάρχης. Το εθνικό ρητό είναι *Quocunque Jeceris Stabit* (στα λατινικά: *Όπως και να το ρίξεις, θα σταθεί όρθιο*)

Ένα πανό με το εθνόσημο χρησιμοποιείται ως σημαία της Νήσου του Μαν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το εθνόσημο της Νήσου του Μαν

Κατηγορία:Νήσος του Μαν
Μαν
Πολ Χάντακς

Ο Αντιναύαρχος **[[Σερ]] Πολ Κένεθ Χάντακς** (*Paul Kenneth Haddacks*) ήταν ο (27ος στη σειρά) Αντικυβερνήτης της Νήσου του Μαν από τις 17 Οκτωβρίου του 2005 ως την 1η Απριλίου 2011. Διορίστηκε στο αξίωμα από την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατοικεί στο Μέγαρο της Κυβέρνησης στην επαρχία Οντσάν της Νήσου του Μαν.

Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1946 και εισήλθε στο Βασιλικό Ναυτικό το 1964. Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα αξιωματικού στο πολεμικό Ναυτικό. Είναι παντρεμένος με Καναδή και έχουν 1 γιο. Το 2011 τον διαδέχθηκε στο αξίωμά του ο Άνταμ Γουντ.

## Πηγές
* Κυβερνητικό Ειδησεογραφικό Δίκτυο του Ηνωμένου Βασιλείου

Χαντακς
Χαντακς
Ιθώμη (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Ιθώμη** μπορεί να αναφέρεται: 

* στην Ιθώμη (Θεσσαλίας)
* στην Ιθώμη αρχαίο οχυρό στην περιοχή της Μεσσηνίας.

ή σε έναν από τους παρακάτω δήμους:
* Δήμος Ιθώμης Καρδίτσας του νομού Καρδίτσας.
* Δήμος Ιθώμης Μεσσηνίας του νομού Μεσσηνίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ασκάλαφος

Με το όνομα **Ασκάλαφος** αναφέρονται δύο διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας και ένα γένος εντόμων, αναλυτικότερα:
* Ασκάλαφος ο δαίμων, γιος του Αχέροντα.
* Ασκάλαφος ο Ορχομένιος, Αργοναύτης και πολεμιστής στον Τρωικό Πόλεμο.
* Ασκάλαφος (έντομο) γένος εντόμων (Ascalaphus) της οικογένειας μυρμηλεοντίδες.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μέλανθος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Μέλανθος** ήταν ήρωας, απόγονος του βασιλιά της Μεσσηνίας Νηλέως και γιος του Ανδροπόμπου. Οι Ηρακλείδες τον έδιωξαν από την Πύλο, οπότε εγκαταστάθηκε στην Αττική, όπου και πολιτογραφήθηκε.

Σύμφωνα με την μυθολογία, ο βασιλιάς των Βοιωτών Ξάνθος διεξήγαγε πόλεμο εναντίον της Αθήνας. Κατά την διάρκεια του πολέμου, προκάλεσε τον βασιλιά της Αθήνας Θυμοίτη, σε μονομαχία για την ανάδειξη του νικητή. Ο Θυμοίτης φοβούμενος να αντιμετωπίσει τον Ξάνθο, έστειλε στην θέση του τον Μέλανθο. Ο Μέλανθος κατάφερε να νικήσει τον Ξανθό με δόλο. Ενώ οι δύο πλησίαζαν ο ένας τον άλλον στο πεδίο της μάχης, ο Μέλανθος παραπονέθηκε στον αντίπαλο του πως η αναμέτρηση δεν ήταν δίκαιη, επειδή πίσω από τον Ξάνθο βρίσκονταν και ένα δεύτερο άτομο, ντυμένο με δέρμα μαύρης κατσίκας (θεωρείται από τους αρχαίους πως ήταν ο Διόνυσος). Όταν ο Ξάνθος γύρισε το κεφάλι του για να δει ποιός ήταν μαζί του, ο Μέλανθος τον σκότωσε με το όπλο του, κερδίζοντας έτσι την μονομαχία. Νικητής, επέστρεψε στην Αθήνα όπου ανέτρεψε τον Θυμοίτη και έγινε ο νέος βασιλιάς. Ο Μέλανθος απέκτησε παιδιά και ένα από αυτά ήταν ο μετέπειτα βασιλιάς των Αθηνών Κόδρος. Μια άλλη έκδοση των γεγονότων από τον Παυσανία αναφέρει πως ο Ανδρόπομπος, ήταν αυτός που νίκησε τον Ξάνθο.

Η νίκη του Μέλανθου στην μονομαχία έγινε η βάση για την γιορτή Απατούρια, η οποία γιορτάζονταν από όλους τους Ίωνες, εκτός των Κολοφωνίων και των Εφεσίων.

Σύμφωνα με άλλη παράδοση, όταν ο Μέλανθος έφυγε από την Πύλο, έλαβε ένα δελφικό χρησμό ότι έπρεπε να εγκατασταθεί στον τόπο εκείνο όπου θα του προσέφεραν ως γεύμα μία κεφαλή και πόδια. Περνώντας από την Ελευσίνα οι ιερείς του προσέφεραν την κεφαλή και τα πόδια του ζώου που μόλις είχαν θυσιάσει, και έτσι ο Μέλανθος εγκαταστάθηκε εκεί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 594

Μελανθος
Ασκάλαφος ο δαίμων

Στην ελληνική μυθολογία ο δαίμονας **Ασκάλαφος** ήταν γιος του Αχέροντα και της Γοργύρας (κατά τον Απολλόδωρο) ή της Όρφνης (κατά τον Οβίδιο), ενώ τρίτη εκδοχή τον αναφέρει ως γιο της Στυγός. Ο Ασκάλαφος ήταν «χθόνιος δαίμων» (δαίμονας της γης). Κατέδωσε στον θεό Πλούτωνα ότι η Περσεφόνη είχε φάει σπόρια από το ρόδι, οπότε η θεά Δήμητρα τον τιμώρησε βάζοντας πάνω του ένα τεράστιο βράχο. Από αυτόν τον βράχο τον απάλλαξε ο Ηρακλής όταν κατέβηκε στον Άδη, οπότε ο Ασκάλαφος μεταμορφώθηκε από τη Δήμητρα στο ομώνυμο πουλί (του γένους βύας).

Οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν την παράδοση για αυτό τον Ασκάλαφο μεταγενέστερη και τον ταυτίζουν με τον Ασκάλαβο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 201

Κατηγορία:Δαίμονες της ελληνικής μυθολογίας
Καλός Αγρός Δράμας

Ο **Καλός Αγρός** (παλαιότερα γνωστός ως *Οσμανίτσα*) είναι οικισμός του νομού Δράμας που βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από της ομώνυμης πρωτεύουσας του νομού, σε υψόμετρο 70 μέτρων. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Δράμας και είναι αγροτική περιοχή.

## Ιστορία
Ο Καλός Αγρός (έως το 1927 γνωστός ως *Οσμανίτσα*) περιήλθε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν σε αυτόν Έλληνες πρόσφυγες από τις περιοχές της Θράκης και της Μικράς Ασίας. Την περίοδο της Κατοχής πέρασε - μαζί με την υπόλοιπη Ανατολική Μακεδονία και το μεγαλύτερο κομμάτι της Θράκης - υπό βουλγαρικό έλεγχο. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1941, ένοπλοι του χωριού συμμετείχαν στην εξέγερση της Δράμας, πυρπολώντας το τοπικό κτήριο της βουλγαρικής διοίκησης και διώχνοντας στρατιωτικό απόσπασμα που κατείχε μια οδική γέφυρα. Ακολούθησαν σκληρά αντίποινα από τη βουλγαρική πλευρά που περιλάμβαναν την καταστροφή αρκετών σπιτιών του οικισμού και την εκτέλεση 25 ή 26 νέων ανδρών, εκ των οποίων οι 22 ήταν κάτοικοι του Καλού Αγρού.

Κατά τους τελευταίους μήνες της Κατοχής, βρήκαν καταφύγιο στον Καλό Αγρό αρκετοί κάτοικοι των χωριών της Ελατιάς, τα οποία είχαν νωρίτερα πυρποληθεί από τον βουλγαρικό στρατό ως αντίποινα για τη μάχη της γέφυρας Παπάδων.

Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος, ο Καλός Αγρός υπήχθη αρχικά στην επαρχία Δράμας, ενώ από το 1997 ανήκει στον ομώνυμο δήμο.

## Δημογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Καλός Αγρός Δράμας», πληροφορίες στον ιστότοπο του Γυναικείου Αγροτικού Συνεταιρισμού Καλού Αγρού Δράμας «Η Καλοαγρίτισσα».

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Αιθίλλα

Στην ελληνική μυθολογία η **Αιθίλλα** ή **Αιθύλλα** ήταν κόρη του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και αδελφή του Πριάμου (μυθικού βασιλιά της Τροίας), του Τιθωνού, της Ησιόνης και άλλων. Μητέρα της ήταν η Στρυμώ ή Πλακία (κατ' άλλους η Λευκίππη).

Κατά την άλωση της Τροίας μετά τον Τρωικό Πόλεμο η Αιθίλλα αιχμαλωτίσθηκε από τους συντρόφους του Πρωτεσιλάου, και οι Αχαιοί την πήραν μαζί τους όταν έφυγαν, όπως και πολλούς άλλους. Στην Παλλήνη της Μακεδονίας βγήκαν στη στεριά για να προμηθευθούν νερό. Τότε η Αιθίλλα προέτρεψε τους υπόλοιπους αιχμαλώτους να κάψουν τα πλοία για να μείνουν εκεί και να αποφύγουν έτσι τη δουλεία στην Ελλάδα. Αυτό και έγινε: έμειναν για πάντα εκεί και ίδρυσαν την πόλη Σκιώνη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τρώες
Τώνης Γεωργίου

Ο **Τώνης Γεωργίου**  (Θεσσαλονίκη, 30 Νοεμβρίου 1914 – Σκόπελος, 8 Φεβρουαρίου 2002) ήταν Έλληνας πιανίστας και καθηγητής στο Εθνικό Ωδείο στην Αθήνα, κατά τη δεκαετία του 1970.

Είχε σπουδάσει πιάνο στην Αυστρία, στο Ωδείο της Βιέννης, στην τάξη του μεγάλου πιανίστα Έμιλ φον Ζάουερ (*Emil von Sauer*). Πριν γυρίσει στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε δύο δίσκους: το *[[Καρναβάλι (Σούμαν)|Καρναβάλι]]* του Ρόμπερτ Σούμαν και τα δύο *Κοντσέρτα για Πιάνο* του Φραντς Λιστ.

Στην Ελλάδα, εκτός από τις παιδαγωγικές του δραστηριότητες, συνόδευε τραγουδιστές στο πιάνο και ήταν μουσικός σύμβουλος της Λυρικής Σκηνής, όταν το 1978-1979 ανέβασε το *[[Μαχαγκόνυ]]* του Κουρτ Βάιλ και τη *[[Στέψη της Ποππαίας]]* του Κλάουντιο Μοντεβέρντι. Στο *Μαχαγκόνυ* είχε και τον ρόλο του επί σκηνής πιανίστα (που του κλείνουν το καπάκι πάνω στα δάκτυλά του).

Ασχολήθηκε επίσης με έργα του Μότσαρτ. 

Ο Τώνης Γεωργίου παραθέριζε στη Σκόπελο, όπου είχε αγοράσει ένα κτήμα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου του 2002.

Ο γιος του, Απόστολος Γεωργίου, ζωγράφος, ζει ακόμα στη Σκόπελο και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο Βόλο.

## Μαθητές
* Σταύρος Κουγιουμτζής
* Περικλής Κούκος
* Κατερίνα Πολυζωίδη
* Λορέντα Ράμου
* Τατιάνα Παπαγεωργίου
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Νύμφη

250px|μικρογραφία|Νύμφη με μαύρο νυφικό (1926)
**Νύμφη** ονομάζεται η γυναίκα που πρόκειται να παντρευτεί ή είναι νεόνυμφη. Μετά από τον γάμο, αναφέρεται ως σύζυγος. Στη Δύση, κατά την τέλεση του μυστηρίου, είθισται να παρευρίσκονται κι άλλες γυναίκες μαζί της, σπανιότερα και άνδρες, μικρότερης ηλικίας, γνωστές ως *παράνυμφοι*. Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, η τυπική ενδυμασία για μια νύμφη είναι λευκό φόρεμα με μακρύ πέπλο, γνωστό ως νυφικό φόρεμα. Το λευκό εικάζεται ότι συμβολίζει την αγνότητα της παρθενίας ήδη από τους αρχαίους χρόνους και ως εκ τούτου, πριν από τη Βικτωριανή εποχή δεν ξαναφορούσαν λευκό νυφικό στους επόμενους γάμους.

Στον Χριστιανισμό, ως νύμφη παραλληλίζεται η Εκκλησία, οι πιστοί, που είναι αρραβωνιασμένοι με το αρνί, νοείται ο Ιησούς Χριστός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάμος
Κατηγορία:Χριστιανισμός
Αλεσσάντρο Πικκολόμινι

right|μικρογραφία|Βιβλίο του Πικοβολίνι
Ο **Αλεσσάντρο Πικκολόμινι** (*Alessandro Piccolomini*, 13 Ιουνίου 1508 – 12 Μαρτίου 1579) ήταν Ιταλός ανθρωπιστής, αστρονόμος και φιλόσοφος από τη Σιένα, ο οποίος προώθησε την εκλαΐκευση στην καθομιλουμένη των λατινικών και ελληνικών επιστημονικών και φιλοσοφικών πραγματειών. Ήταν επίσης καθολικός επίσκοπος της Πάτρας από το 1574 έως το 1578.

Οι εργασίες του περιλαμβάνουν το *creanza bella della* του *IL Dialogo delle donne*, το *ο Raffaella* (1539) και τις κωμωδίες *Amor costante*, και το *Alessandro* (άλλοι τίτλοι αποδίδονται λανθασμένα σε αυτόν), που υποστηρίχθηκαν και εκδόθηκαν από το *degl'Intronati Sienese Accademia*, του οποίου ήταν μέλος και ανώτερος υπάλληλος.

Ένα μεγάλο μέρος των λογοτεχνικών έργων του χάθηκε κατά τις μεταφράσεις από τους μεταγενέστερους συγγραφείς που μετέφραζαν τα έργα του, παραδείγματα τα βιβλία του *ΧΙΙΙ Ovid* *VI του Aeneid*. Το 1540, ενώ ήταν σπουδαστής στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, έδωσε διαλέξεις στη φιλοσοφία στην *ακαδημία Infiammati*. (Δεν δίδαξε ποτέ στο πανεπιστήμιο της Πάδοβας, όπως δηλώνεται συχνά ανακριβώς.) Έγραψε ποιήματα τα οποία δημοσιεύθηκαν σε βιβλίο με τον τίτλο *Cento sonetti* («100 σονέτα»). Αργότερα μετέφρασε Αριστοτέλη, στον οποίο έγραψε σχόλια που εκδόθηκαν το 1575. Το ενδιαφέρον του για τον Αριστοτέλη περιέλαβε τη δημοσίευση μιας παράφρασης της ρητορικής του Αριστοτέλη με τα σχόλια. Στο *Αcqua terra ε dell della grandezza della Trattato* του (1558), αντέταξε την άποψη του Αριστοτέλη και του Πτολεμαίου ότι το ύδωρ ήταν πιο εκτενές από το έδαφος. Οι πραγματείες *Sfera del mondo ε Delle stelle fisse * ("η σφαίρα του κόσμου και των σταθερού αστεριών") (1540) ήταν μερικές από τις σημαντικές συνεισφορές του στον τομέα της αστρονομίας. 

Ο Πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ τον διόρισε το 1574 τιμητικά καθολικό επίσκοπο Πάτρας. Ο μεγάλος κρατήρας Πικολομίνι στο νότιο ημισφαίριο και στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιταλοί μεταφραστές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Αλεσσαντρο
Δήμος Ιθώμης Μεσσηνίας

Ο **δήμος Ιθώμης** ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μεσσήνης.  Ο δήμος πήρε το όνομά του από τη νύμφη Ιθώμη, η οποία μεγάλωσε το Δία. Καταλάμβανε έκταση 90.428 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.466 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Βαλύρα.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 8 δημοτικά διαμερίσματα:
: **Δ.δ. Βαλύρας  ** --  η Βαλύρα 
: **Δ.δ. Αριστοδημείου  ** --  το Αριστοδήμειον 
: **Δ.δ. Αρσινόης  ** --  η Αρσινόη 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζερμπισίων Μεσσηνίας|Δ.δ. Ζερμπισίων]] **  
::* τα Ζερμπίσια 
::* το Κογχύλιον   
: **Δ.δ. Κεφαλινού  ** --  ο Κεφαλινός 
: **Δ.δ. Λαμπαίνης  ** --  η Λάμπαινα 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μαυρομματίου Ιθώμης Μεσσηνίας|Δ.δ. Μαυρομματίου Ιθώμης]] **   
::* το Μαυρομμάτιον 
::* η Μονή Βουλκάνου   
::* τα Πετράλωνα  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ρευματιάς Μεσσηνίας|Δ.δ. Ρευματιάς]] **    
::* η Ρευματιά  
::* ο Χρυσότοπος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Ιθώμης από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Στοιχεία για το δήμο Ιθώμης από τη Δικτυακή Πύλη Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μεσσηνίας

Ιθωμης
Μιχαήλ Καντακουζηνός (απεβ. 1316)

Ο **Μιχαήλ Καντακουζηνός** (1264 - 1316) ήταν ο πρώτος *επίτροπος* της βυζαντινής επαρχίας του Μορέως, θέση που κατείχε το διάστημα 1308-1316.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το 1308 ο Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων εξέδωσε ένα διάταγμα, με το οποίο σταματούσε ο διορισμός ενός διοικητή (*κεφαλή*) των Βυζαντινών εδαφών της Πελοποννήσου με ετήσια θητεία και όριζε, ότι οι διοικητές θα παρέμεναν ισοβίως σε αυτή τη θέση (*επίτροπος*). Η θέση του *επιτρόπου* δόθηκε στον Μιχαήλ Καντακουζηνό. Η θητεία του ως διοικητή της Βυζαντινής Πελοποννήσου έδωσε μία ανάσα στον τοπικό πληθυσμό, που μέχρι τότε ταλαιπωρείτο από την πρακτική των ως τότε διοικητών, που προσπαθούσαν να πλουτίσουν γρήγορα από την περιοχή μέχρι να φύγουν στο τέλος της θητείας τους. Στα χρόνια της διοίκησής του σημειώθηκε σταθεροποίηση της οικονομίας στην περιοχή, δίνοντας τη δυνατότητα στον επόμενο *επίτροπο* Ανδρόνικο Ασάν να επιχειρήσει να επεκτείνει την επαρχία εις βάρος των φραγκικών κτήσεων στην Πελοπόννησο.

Ο γιος του Μιχαήλ, ο Ιωάννης, έγινε Αυτοκράτορας το 1347 ως Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός.

Η δημιουργία της θέσης του *επιτρόπου* ήταν το πρώτο βήμα για την ίδρυση της δημιουργίας του Δεσποτάτου του Μωρέως το 1349 με πρώτο *δεσπότη* τον γιο του Ιωάννη ΣΤ΄, τον Μανουήλ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα Αγγελίνα. Η Θεοδώρα μάλλον ήταν κόρη του δούκα Χανδρηνού και της Θεοδότης Γλαβά Δούκα Ταρχανειώτη. Η Θεοδότη ήταν κόρη του πρωτοστράτορα Μιχαήλ Ταρχανειώτη Παλαιολόγου Γλαβά (γιου του Νικηφόρου Ταρχανιώτη και της Μαρίας Παλαιολογίνας) και της Μαρίας Φιλανθρωπηνής (κόρης του μεγάλου δούκα Αλεξίου Φιλανθρωπηνού). Ο Ιωάννης ΣΤ΄ και η Θεοδώρα είχαν τέκνο:
* Ιωάννης ΣΤ΄ 1292-1383, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.



Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Πελοποννήσου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών
Φρανσουά-Ξαβιέ Ορτολί

Ο **Φρανσουά-Ξαβιέ Ορτολί** (γαλλικά: *François-Xavier Ortoli*, 16 Φεβρουαρίου 1925 - 29 Νοεμβρίου 2007) ήταν Γάλλος γκωλιστής πολιτικός και επιχειρηματίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1925 και υπηρέτησε σε διάφορα υπουργεία κατά την κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ, (1968-69) μεταξύ των οποίων και στο Υπουργείο Οικονομικών. Ήταν κοινοτικός επίτροπος της Γαλλίας από το 1973 ως το 1985 και από το 1973 ως το 1977 ως επικεφαλής της Επιτροπής Ορτολί, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν). Τον διαδέχθηκε στην προεδρία της Κομισιόν ο Ρόι Τζένκινς.

Στη συνέχεια ανέλαβε διάφορα επιχειρηματικά αξιώματα και έπειτα διευθυντής της «Τοτάλ». Πέθανε στις 29 Νοεμβρίου του 2007.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί