open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κορυφή του Αδάμ

Η **Κορυφή του Αδάμ** (σιναλέζικα: සමනල කන්ද, Σαμαναλακάντα) είναι ένα κωνικό ιερό βουνό που βρίσκεται στη Νοτιοδυτική Σρι Λάνκα με ύψος 2.243 μέτρων. Είναι γνωστή για το Σρι Πάντα (σιναλεζικά: ශ්‍රී පාද), δηλαδή το «ιερό αποτύπωμα», έναν σχηματισμό βράχου 1,8 μέτρων, που στη βουδιστική παράδοση θεωρείται το αποτύπωμα του Βούδα, στην ινδουιστική παράδοση θεωρείται το αποτύπωμα του Χάνουμαν ή του Σίβα (ταμίλ: சிவனொளிபாதமலை, «Σιβανολιπάταμαλαϊ»), δηλαδή, «βουνό του φωτός του Σίβα», και σε ορισμένες ισλαμικές και χριστιανικές παραδόσεις θεωρείται το αποτύπωμα του Αδάμ, ή του Αγίου Θωμά.

## Γεωγραφία
thumb|left|250px|Η Κορυφή του Αδάμ από τη Μασκελίγια, Μάρτιος 2018.

Το βουνό βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των κεντρικών υψιπέδων, στις επαρχίες Ρατναπούρα και Νουβάρα Ελίγια της περιφέρειας Σαμπαραγκαμούα και της Κεντρικής Περιφέρειας αντίστοιχα. Βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ρατναπούρα και 32 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Χάττον. Η γύρω περιοχή είναι σε μεγάλο βαθμό δασώδης, ενώ δεν υπάρχει άλλο βουνό συγκρίσιμου ύψους κοντά. Η περιοχή γύρω από το βουνό είναι βιότοπος, φιλοξενώντας πολλά ζώα όπως ελέφαντες και λεοπαρδάλεις και ενδημικά φυτά.

Η Κορυφή του Αδάμ είναι σημαντική ως υδάτινο κοίτασμα. Οι επαρχίες νότια και ανατολικά του βουνού είναι πλούσιες σε πετρώματα, δίνοντας την αρχαία ονομασία Ρατναντβίπα στο νησί.

## Ιστορία
thumb|Το Σρι Πάντα (Κορυφή του Αδάμ) το 1890 κατά τη διάρκεια της βρετανικής κυριαρχίας της Κεϋλάνης (Σρι Λάνκα).
Το Σρι Πάντα αναφέρεται για πρώτη φορά (ως Σαμανθακούτα) στη Ντιπαβάμσα, το παλαιότερο χρονικό στη γλώσσα Πάλι, (4ος αιώνας), και επίσης στο χρονικό του 5ου αιώνα Μαχαβάμσα, όπου αναφέρεται ότι ο Βούδας επισκέφθηκε την κορυφή του βουνού. Το χρονικό Ρατζαβαλίγια αναφέρει ότι ο Βασιλιάς Βαλαγκάμπα (1ος αιώνας π.Χ.) είχε καταφύγει στα δάση της Κορυφής του Αδάμ για να προστατευτεί από εισβολείς από την Ινδία και αργότερα επέστρεψε στην Ανουρανταπούρα. Το Μαχαβάμσα αναφέρει και πάλι την επίσκεψη του Βασιλιά Βιτζαγιαμπάχου Α΄ (1058–1114) στο βουνό. Ο διάσημος Κινέζος προσκυνητής και Βουδιστής ταξιδιώτης Φα Χιεν έμειναν στη Σρι Λάνκα το 411–12 μ.Χ. και αναφέρει το Σρι Πάντα, αν και δεν είναι σαφές εάν το επισκέφτηκε.

Ο Ιταλός έμπορος Μάρκο Πόλο στα Ταξίδια το 1298 μ.Χ. σημείωσε ότι η Κορυφή του Αδάμ ήταν ένα σημαντικό μέρος προσκυνήματος, αλλά δεν ανέφερε ίχνος στο βράχο. Ο Άραβας ταξιδιώτης Ιμπν Μπατούτα ανέβηκε στην κορυφή του βουνού που ονόμασε Σαραντίμπ το 1344 μ.Χ. Στην περιγραφή του αναφέρει μια σκάλα και σιδερένιους ορθοστάτες με αλυσίδες για να βοηθούν τους προσκυνητές. Η πρώτη ανάβαση στην κορυφή από έναν Άγγλο έγινε από τον υπολοχαγό Ουίλιαμ Μάλκολμ του 1ου συντάγματος της Κεϋλάνης στις 26 Απριλίου του 1815, από την πλευρά της Ρατναπούρα. Η έκθεση του για την ανάβαση δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης της 10ης Μαΐου του 1815. Ο Τζον Ντέιβι, αδελφός του διάσημου χημικού Χάμφρι Ντέιβι, επισκέφθηκε την κορυφή το 1817. Κατέγραψε την παρατήρησή του, ένα τεράστιο αποτύπωμα ποδιού σκαλισμένο σε πέτρα και διακοσμημένο με ένα μόνο περιθώριο ορείχαλκου και γεμάτο με πολύτιμους λίθους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Σρι Λάνκα
Κάστρο του Γκουάλιορ

Το **κάστρο του Γκουαλιόρ** (χίντι: ग्वालियर क़िला, Γκβαλιόρ Κίλα) είναι ένα ιστορικό κάστρο του 10ου αιώνα που βρίσκεται στο Γκβαλιόρ στο Μάντια Πραντές της κεντρικής Ινδίας. Επιγραφές και μνημεία εντός αυτού αποδεικνύουν ότι ίσως να υπήρχε από τις αρχές του 6ου αιώνα. Το κάστρο άνηκε σε πολλούς κυβερνήτες κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του. 

Το σημερινό φρούριο αποτελείται από μια αμυντική κατασκευή και δύο κύτια παλάτια (Γκουτζάρι Μαχάλ και Μαν Μαντίρ), τα οποία χτίστηκαν από τον Μαν Σινγκ Τομάρ (βασίλεψε από το 1486 έως το 1516 μ.Χ.). Το παλάτι Γκουτζάρι Μαχάλ κατασκευάστηκε για την βασίλισσα Μριγκναγιάνο. Σήμερα είναι αρχαιολογικό μουσείο. Η δεύτερη παλαιότερη καταγραφή του μηδενός βρέθηκε σε ένα μικρό ναό που βρίσκεται στον δρόμο για την κορυφή. Η επιγραφή χρονολογείται γύρω στο 520 μ.Χ.

## Παραπομπές


Γ
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Η **[[καλαθοσφαίριση]] στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020]]** είναι μια αθλητική διοργάνωση που έλαβε μέρος στο Τόκιο της Ιαπωνίας από τις 23 Ιουλίου μέχρι τις 8 Αυγούστου 2021.

## Πρόκριση
Στην διοργάνωση θα συμμετέχουν 12 ομάδες ανδρών και 12 ομάδες γυναικών.

### Πρόκριση ανδρών

### Πρόκριση γυναικών

### Πρόγραμμα

## Καλαθοσφαίριση 3x3
Τον Ιούνιο του 2017, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι τα αγωνίσματα της καλαθοσφαίρισης θα διεξαχθούν και αυτά σε αυτούς τους αγώνες.

### Πρόκριση
**Ανδρών**

**Γυναικών**

## Παραπομπές


2020
Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020
Γιάννης Μπαντίκος

Ο **Γιάννης Μπαντικός** (γενν. Τρίκαλα, 21 Μαΐου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα. Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Β' Εθνικής, της Γ' Εθνικής και της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Από το καλοκαίρι του 2021 ανήκει στο έμψυχο δυναμικό του Εθνικού Πειραιά. Διακρίνεται για τη σταθερότητά του και για την ικανότητα του στις αποκρούσεις εκτελέσεων πέναλτι.

## Βιογραφικό
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών του Ασκληπιού Τρικάλων και κατόπιν στα τμήματα υποδομών της ΑΕΚ. Το καλοκαίρι του 2006 αποκτήθηκε από τον Ηλυσιακό, με τη φανέλα του οποίου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα αποτελώντας στέλεχος της ομάδας την χρονιά 2006-07 στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2007 δόθηκε δανεικός στη Δόξα Βύρωνα, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική και το καλοκαίρι του 2008 μεταγράφηκε στον Π.Α.Ο. Ρουφ. Με τη φανέλα της ομάδας του Ρουφ αγωνίστηκε για 3 χρονιές, κατακτώντας την άνοδο στην Γ' Εθνική το 2009. Το καλοκαίρι του 2011 και σε ηλικία 23 ετών πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε τη χρονιά 2011-12 στη Γ' Εθνική και η θητεία του στους βυσσινί να συμπίπτει με τη στρατιωτική του θητεία. Το καλοκαίρι του 2012 μεταπήδησε στον Εθνικό Αστέρα Καισαριανής, όπου αποτέλεσε παίκτης του περίπου για 6 μήνες χωρίς όμως να αγωνιστεί σε επίσημο παιχνίδι καθώς η ομάδα δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής λόγω οικονομικών προβλημάτων και το Νοέμβριο του ίδιου έτους έμεινε ελεύθερος.

Τον Ιανουάριο του 2013 και μεσούσης της χρονιάς 2012-13, επέστρεψε στην Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για ενάμιση χρόνο στη Γ' Εθνική και το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από τον Α.Ο.Τ. Αλίμου. Με τη φανέλα του Α.Ο.Τ. Αλίμου αγωνίστηκε στη Β' Εθνική για μια χρονιά και το καλοκαίρι του 2015 αποκτήθηκε από τον Πανελευσινιακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε επίσης μια χρονιά στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2016 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την φανέλα της οποίας αγωνίστηκε εκ νέου για 4 χρονιές. Το καλοκαίρι του 2020 πήρε μεταγραφή στον Φωστήρα, όπου με την ομάδα του Ταύρου αγωνίστηκε για 1 χρονιά στην Γ΄ Εθνική και ακουλούθως, το καλοκαίρι του 2021 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιά.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* Προφίλ Γιάννη Μπαντίκου στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηλυσιακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Βύρωνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανελευσινιακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Άιζολ

Το **Άιζολ** είναι η πρωτεύουσα του πολιτεία της Μιζόραμ στην Ινδία. Με πληθυσμό 293.416 κατοίκων, είναι η μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία. Είναι διοικητικό κέντρο στη πολιτεία και περιέχει όλα τα σημαντικά κυβερνητικά γραφεία, τη πολιτειακή συνέλευση και τη πολιτική γραμματεία. Ο πληθυσμός του Άιζολ αντανακλά έντονα τις διαφορετικές κοινότητες των Μίζο.

## Ιστορία
Το 1871-72, η ανάρμοστη συμπεριφορά του Χάλκομ, αρχηγού των Μίζο ανάγκασε τους Βρετανούς να δημιουργήσει ένα φυλάκιο, που αργότερα έγινε το χωριό του Άιζολ. Το 1890, ο αξιωματικός Ντάλι τις Αστυνομίας του Ασσάμ και οι 400 άνδρες του έφτασαν στο Άιζολ να στηρίξουν τα στρατεύματα του Συνταγματάρχη Σκίνερ κατά τη διάρκεια Βρετανικής στρατιωτικής επιχείρησης κατά των φυλών Μίζο. Σύμφωνα με σύσταση του Ντάλι, το Άιζολ επιλέχθηκε ως ο τόπος κατασκευής μιας οχυρωμένης θέσης που είχε ζητήσει ο Συνταγματάρχης Σκίνερ. Τα στρατεύματα κατασκεύασαν φυλακές και κτίρια στην περιοχή. Το 1892-95 το Άιζολ έγινε προσβάσιμο από το Μπουμπάνεσβαρ με δρόμο μέσω του Σιλτσάρ.

Η Ινδική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές στην πόλη κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του εθνικού μετώπου των Μίζο τον Μάρτιο του 1966 και μετά από αυτήν το μέτωπο αποσύρθηκε στο Λουνγκλέι. Μέχρι το 1966, το Άιζολ ήταν ένα μεγάλο χωριό, αλλά με την αναδιάρθρωση των χωριών των Μίζο μετά την εξέγερση κατάφερε να γίνει μια μεγαλύτερη πόλη και, στη συνέχεια πόλη. Το Άιζολ έχει γίνει το κέντρο του Οδικού δικτύου που συνδέει το Μιζόραμ. Περισσότερο από το 25% του πληθυσμού του Μιζόραμ ζει στη πόλη.

## Γεωγραφία
Το Άιζολ βρίσκεται βόρεια του τροπικού του Καρκίνου στο βόρειο τμήμα του Μιζόραμ. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.132 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, με τη κοιλάδα του ποταμού Τλάουνγκ στα δυτικά και τη κοιλάδα του ποταμού Τιριάλ στα ανατολικά.

### Κλίμα
Το Άιζολ έχει ήπιο, υποτροπικό κλίμα λόγω της θέσης και του υψομέτρου του. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Άιζολ διαθέτει υγρό υποτροπικό κλίμα αλλά λαμβάνει πολλές βροχοπτώσεις. Οι θερμοκρασίες τον χειμώνα φτάνουν τους 11-21&nbsp;°C, ενώ το καλοκαίρι η θερμοκρασία φτάνει τους 20-30&nbsp;°C.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Άιζολ είχε πληθυσμό 293.416 κατοίκων. Οι γυναίκες αποτελούν το 50.61% του πληθυσμού και οι άνδρες αποτελούν το υπόλοιπο 49.39%. Οι Μίζο από διάφορες φυλές αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Ο Χριστιανισμός είναι η κύρια θρησκεία της πόλης, με ποσοστό 93.63%. Άλλες μειονοτικές θρησκείες είναι οΙνδουισμός, το Ισλάμ, ο Βουδισμός, ο Σιχισμός, ο Τζαϊνισμός και άλλες. Ένα μικρό ποσοστό των κατοίκων δεν δήλωσαν κάποια θρησκεία. Τα ποσοστά των θρησκειών εμφανίζονται στον πίνακα στα δεξιά.

Οι πρεσβυτεριανιστές αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικοί αριθμοί ακολούθων του Στρατού της Σωτηρίας, Βαπτιστές, Αντβεντιστές της Έβδομης ημέρας, ακόλουθοι της Ενωμένης Πεντηκοστιανής Εκκλησίας και ρωμαιοκαθολικοί. Υπάρχουν και ακόλουθοι αιρέσεων του Χριστιανισμού, του Ινδουισμού και του Ισλάμ, αλλά εκπροσωπούνται σε πολύ μικρό αριθμό του πληθυσμού της πόλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Κατάλογος χωρών ανά ρυθμό ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ

μικρογραφία|350x350εσ|Χώρες ανά πραγματικό ποσοστό ανάπτυξης ΑΕΠ (2017)
Αυτό το άρθρο περιλαμβάνει κατάλογο χωρών και εξαρτήσεων που ταξινομούνται με βάση το πραγματικό ποσοστό ανάπτυξης του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους, το ρυθμό ανάπτυξης της αξίας όλων των τελικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται μέσα σε ένα κράτος, σε ένα δεδομένο έτος. Τα στατιστικά στοιχεία συγκεντρώθηκαν από την Παγκόσμια Βάση Δεδομένων Οικονομίας του ΔΝΤ, με τη συντριπτική πλειοψηφία των εκτιμήσεων να αντιστοιχούν στο ημερολογιακό έτος 2017. Οι τιμές από άλλες πηγές αναφέρονται ως είναι.

## Κατάλογος

## Κατάλογος από την [[Παγκόσμια Τράπεζα]]
Κατάλογος χωρών ανά πραγματική ποσοστιαία ανάπτυξη του ΑΕΠ για τα έτη 2013–2017.

Το μπλε πλαίσιο υποδεικνύει ότι μια χώρα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

## Δείτε επίσης

* Οικονομική ανάπτυξη
*Παγκόσμια οικονομία
* Ακαθάριστο εγχώριο προϊόν

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Economic information by country
*Economics focus: Grossly distorted picture From March 13, 2008, The Economist print edition. Sub-title "If you look at GDP per head, the world is a different—and, by and large, a better—place"
*World Map and Chart of GDP Annual Growth % by Lebanese-economy-forum, World Bank data

Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Ιωάννης Φούλων

Ο **Ιωάννης Φούλων** ήταν Βυζαντινός παγανιστής, χριστιανός, που διώχτηκε για μαγεία, τον 5ο περίπου αιώνα.

Ο Ιωάννης ζούσε στην Βηρυτό και καταγόταν από τις Θήβες της Αιγύπτου. Εκεί οι χριστιανοί της πόλης μαθαίνοντας την δραστηριότητα του και την κατοχή βιβλίων με τον Ζωροαστράτη, Μανεθώ και Οστάνδη, βλαβερές συνταγές και εικόνες "δαιμόνων" σύμφωνα με τους χριστιανούς συγγραφείς. Πηγαίνοντας σπίτι του βρήκαν τα βιβλία κρυμμένα σε μυστική θήκη σε καρέκλα τα οποία και κατάσχεσαν.  

Ο Ιωάννης δήλωσε τότε ότι ήταν γιος χριστιανών και ο ίδιος χριστιανός που παρασύρθηκε από άλλους και κατέδωσε άλλους συμπολίτες του που είχαν παρόμοια βιβλία. Ο Ιωάννης φαίνεται να γλίτωσε τη περαιτέρω δίωξη αλλά τα βιβλία του κάηκαν.

Μία από τις δραστηριότητες του Ιωάννη ήταν όταν είχε ερωτευτεί μία γυναίκα αλλά επειδή δεν τον ήθελε προσπάθησε με μαύρη μαγεία να την φέρει κοντά του/ Σκοπός ήταν να καλέσει έναν νεκυοδαίμονα να την φέρει βίαια κοντά του και κάνει έρωρα μαζί της. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βακαλούδη, Αναστασία (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η μαγεία ως κοινωνικό φαινόμενο στο πρώιμο Βυζάντιο (4ος - 7ος μ.Χ. αι.), 2000, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 5 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Βυζαντινοί μάγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί παγανιστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Γεώργιος ο Θεσσαλονικεύς

Ο **Γεώργιος** ήταν Βυζαντινός παγανιστής, ειδωλολάτρης, που διώχτηκε για μαγεία, τον 5ο περίπου αιώνα από την Θεσσαλονίκη.

Ο Γεώργιος, παγανιστής και μάγος της εποχής, όπως θεωρούνταν οι ειδωλολάτρες από την εκκλησία, ήταν στον κύκλο του Ιωάννη Φούλων ο οποίος πιάστηκε για μαγεία και κατέδωσε τους γνωστούς του που είχαν παγανιστικά βιβλία. Ένας από αυτούς που κατήγγειλε, ήταν αντιγραφέας στην πόλη του την Βηρυτό. Ο αντιγραφέας πιθανώς να αποφύγη την δίωξη κατάγγειλε το Γεώργιο που του είχε στείλει κάποιο παγανιστικό βιβλίο να το αντιγράψει. Ο κύκλος τους ήταν μία κίνηση πού συνδυαζόταν με νομικούς και σπουδαστικούς κύκλους την ειδωλολατρεία και πολιτικές συνωμοσίες, ο Γεώργιος ήταν από τους πρωταγωνιστές αυτής της κίνησης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βακαλούδη, Αναστασία (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η μαγεία ως κοινωνικό φαινόμενο στο πρώιμο Βυζάντιο (4ος - 7ος μ.Χ. αι.), 2000, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 5 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Βυζαντινοί μάγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί παγανιστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία Μιχαήλοβνα της Ρωσίας

Η **Αναστασία Μιχαήλοβνα** (ρωσ. *Анастасия Михайловна*, 28 Ιουλίου 1860 - 11 Μαρτίου 1922) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Ήταν το δεύτερο τέκνο και η πρώτη κόρη του Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας και της Καικιλίας της Βάδης (Όλγας Φεοντόροβνας).

Μεγάλωσε στον Καύκασο, όπου έζησε το διάστημα 1862-1878 με την οικογένειά της. Το 1879 νυμφεύτηκε το Φρειδερίκο Φραγκίσκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, που το 1883 έγινε μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Το ζεύγος απέκτησε τρία τέκνα· επειδή η κατάσταση της υγείας τού συζύγου δεν ήταν καλή, η οικογένεια περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του έτους στο εξωτερικό. Η Αναστασία δεν συνήθισε ποτέ τη νέα της χώρα και δεν ήταν δημοφιλής στο Μεκλεμβούργο. Από το 1897 που απεβίωσε ο σύζυγός της, σπάνια επισκεπτόταν το Σβερίν. 

Κατά τη χηρεία της έζησε το πιο πολύ στον Γαλλικό Νότο. Ήταν γυναίκα με ισχυρή θέληση, ανεξαρτησία και αντισυμβατική· απέκτησε ένα παιδί με το γραμματέα της το 1902, πράγμα που προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποφάσισε να εγκατασταθεί στην ουδέτερη Ελβετία και να ζήσει στη Λωζάννη. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση έχασε τρεις από τους πέντε αδελφούς της από το νέο καθεστώς των Μπολσεβίκων. Το 1922 έπαθε καρδιακή ανακοπή και απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Φραγκίσκο Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν το 1879 και είχε τρία τέκνα:
* Αλεξανδρινή (1879 - 1952), παντρεύτηκε το Χριστιανό Ι΄ της Δανίας.
* Φρειδερίκος Φραγκίσκος Δ΄ (1882 - 1945), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Καικιλία (1886 - 1954), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο, Διάδοχο (και τιτουλάριο Βασιλιά) της Γερμανίας.

Από τη μη νόμιμη σχέση της με το Βλαντίμιρ Αλεξάντροβιτς Πάλτοβ (1874 - 1944) είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Αλέξις Λούις (23 Δεκεμβρίου 1902 - 1976), Κόμης του Βένντεν, νυμφεύτηκε την Πωλέτ Σε το 1929 και είχε τέκνα: 
** Ζενιά Ανασταζί Ζερμαίν Λουίζ (1930 - 2021).
** Ανασταζί Αλεξαντρίν Πωλ Λουί (1935 - 1995).

## Πρόγονοι


## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Αμάντιος (6ος αιώνας)

Ο **Αμάντιος** ήταν Βυζαντινός αυλικός αξιωματούχος επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄, διώκτης τον ειδωλολατρών της αυτοκρατορίας.

Ο Αμάντιος στάλθηκε από τον αυτοκράτορα στην Αντιόχεια στην οποία ζούσαν πολλοί Μαναχαϊστές που θεωρούνταν αιρετικοί και άθεοι. Ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης ο νέος τους είχε κατηγορήσει ελληνίζοντες. Ο Αμάντιος έκανε διώξεις, συνέλαβε όλους τους Μαναχαϊστές της πόλης, τους φυλάκισε, πολλούς του σκότωσε κι έκαψε όλα τα βιβλία τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βακαλούδη, Αναστασία (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η μαγεία ως κοινωνικό φαινόμενο στο πρώιμο Βυζάντιο (4ος - 7ος μ.Χ. αι.), 2000, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 5 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Επιλοχαγός

Ο **επιλοχαγός** ήταν ιστορικός βαθμός αξιωματικού (OF-2) του ελληνικού στρατού ξηράς. Είναι ανώτερος του λοχαγού, κατώτερος του υποταγματάρχη ως το 1863 και του ταγματάρχη αργότερα.

Ο βαθμός βρισκόταν σε χρήση στον ελληνικό στρατό κυρίως επί Όθωνα, αλλά χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1829. Από τότε και μέχρι το 1917, ο βαθμός μετονομάστηκε σε Λοχαγός Α' τάξης, για να ξεχωρίζει από το Λοχαγό Β' τάξης, τον λοχαγό, που εννοούμε σήμερα. Αν και στην Ελλάδα έχει πλέον καταργηθεί ο βαθμός αυτός, υπάρχουν χώρες σαν την Ιταλία το Βέλγιο και τη Γερμανία, όπου ο "Πρώτος Λοχαγός" υφίσταται. Σε ορισμένες χώρες μάλιστα, όπου υπάρχουν τέσσερις βαθμοί κατωτέρων αξιωματικών, ο πρώτος λοχαγός έχει τέσσερα αστέρια στις επωμίδες του.

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **First Captain / Senior Captain / Staff Captain**.

## Διακριτικά

Αρχείο:Rank insignia of primo capitano of the Italian Army (1940).png|Επιλοχαγός (Primo Capitano) της ιταλίας του 1940
Αρχείο:Rank insignia of primo capitano of the Army of Italy (1973).svg|Επιλοχαγός (Primo Capitano) της ιταλίας του 1973
Αρχείο:HD H 44 Stabshauptmann Art.svg|Επιλοχαγός (Stabshauptmann) της γερμανίας
Αρχείο:Army-BEL-OF-02a.svg|Επιλοχαγός (*Kapitein-commandant*) του βελγίου


## Δείτε επίσης
* Ταγματάρχης
* Υποταγματάρχης
* Λοχαγός
* Πρωθυπολοχαγός
* Υπολοχαγός
* Ανθυπολοχαγός

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Πρωθυπολοχαγός

Ο **πρωθυπολοχαγός** ήταν ιστορικός βαθμός κατωτέρου αξιωματικού (OF-1) του ελληνικού στρατού ξηράς, ανώτερος του υπολοχαγού και κατώτερος του λοχαγού. Ο συγκεκριμένος βαθμός ήταν σε χρήση από το 1829 έως το 1833, όταν καταργήθηκε. Σήμερα, ο βαθμός αυτός υπάρχει σε στρατούς άλλων χωρών (π.χ. Bόρεια Κορέα, Bιετνάμ, Πωσία, Ουκρανία, Φινλανδία), και οι αντίστοιχες επωμίδες φέρουν τρία αστέρια, δηλώνοντας ότι είναι πρώτος μεταξύ των υπολοχαγών.

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **First Lieutenant / Senior Lieutenant**.

## Διακριτικά

Αρχείο:GDR Army OF1a Oberleutnant Pz.png|Πρωθυπολοχαγός (Oberleutnant) της ανατολικής Γερμανίας
Αρχείο:DPRK-Army-OF-1c.svg|Πρωθυπολοχαγός (상위) της βόρειας κορέας
Αρχείο:Russia-Army-OF-1c-2010.svg|Πρωθυπολοχαγός (Ста́рший лейтена́нт) της ρωσίας
Αρχείο:UA shoulder mark 13.svg| Πρωθυπολοχαγός (Старший лейтенант) της ουκρανίας
Αρχείο:Rank insignia of primo tenente of the Italian Army (1940).png|Πρωθυπολοχαγός (Primo Tenente) της ιταλίας του 1940
Αρχείο:Yliluutnantti kauluslaatta.svg|Πρωθυπολοχαγός (Premiärlöjtnant) της φινλανδίας


## Δείτε επίσης
* Ταγματάρχης
* Υποταγματάρχης
* Επιλοχαγός
* Λοχαγός
* Υπολοχαγός
* Ανθυπολοχαγός

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Θάλασσα Φλόρες

Η θάλασσα Φλόρες είναι θάλασσα που καλύπτει 240.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα νερού στην Ινδονησία. Η θάλασσα οριοθετείται στα βόρεια από το νησί Σουλαουέζι και στα νότια από τα νησιά των Σούνδων του Φλόρες και Σουμπάουα.
μικρογραφία|341x341εσ|Τοποθεσία της θάλασσας Flores στη Νοτιοανατολική Ασία.


## Γεωγραφία

* Οι θάλασσες που συνορεύουν με τη θάλασσα Φλόρες είναι η θάλασσα του Μπαλί (στα δυτικά), η θάλασσα της Ιάβας (στα βορειοδυτικά) και η θάλασσα Μπάντα (στα ανατολικά και βορειοανατολικά).

Ο Ινδικός Ωκεανός και η Θάλασσα Σαβού βρίσκονται στα νότια, αλλά χωρίζονται από τη θάλασσα Φλόρες από διάφορα νησιά.

Τα νησιά που συνορεύουν με αυτή τη θάλασσα είναι οι Υπήνεμες Σούνδες και το Σουλαουέζι.αριστερά|μικρογραφία|Flores Θάλασσα|223x223εσ
## Έκταση
Η θάλασσα έχει βάθος 5.140 μέτρων.

Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει ότι η θάλασσα Φλόρες ανήκει στα όρια του Ανατολικού Ινδικού Αρχιπελάγους. Επίσης, ο οργανισμός ορίζει τα όριά της, ως εξής:

* Στα βόρεια: Η νότια ακτή του Σουλαουέζι από το δυτικό σημείο του κόλπου Λαϊκάνγκ () προς την Ταντζόνγκ Λάσσα (120°28'Α).
* Στα ανατολικά: Το δυτικό όριο της θάλασσας Μπάντα μεταξύ Φλόρες και Σουλαουέζι [μια γραμμή από το βόρειο σημείο του Φλόρες () μέχρι το νησί Καλαοτόα () και μέσω της αλυσίδας των νησιών που βρίσκονται μεταξύ του και του νότιου σημείου του Πούλο Σαλαγιάρ, μέσω αυτού του νησιού και απέναντι από το στενό προς τη Ταντζόνγκ Λάσσα του Σουλαουέζι ()].
* Στα νότια: Οι βόρειες ακτές του Φλόρες, Κομόντο και Μπάντα και μια γραμμή προς το Ταντζόνγκ Ναρόε, το βορειοανατολικό σημείο της Σουμπάουα, από εκεί κατά μήκος της βόρειας ακτής προς την Ταντζόνγκ Σαροκάγια ().
* Στα δυτικά: Μια γραμμή από την Ταντζόνγκ Σαροκάγια στο νησί Δυτικό Πατερνόστερ () και από εκεί στο βορειοανατολικό νησί Πόστιλτζον () και μέχρι το δυτικό σημείο του κόλπου Λαϊκάνγκ στο Σουλαουέζι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20061013180657/http://www.visibleearth.nasa.gov/view_rec.php?id=6625
* http://www.astrogeodata.it/id219.htm

Φλορες
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδονησίας
Αρχιστράτηγος

Ο όρος **αρχιστράτηγος** χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ιδιότητα ενός ανωτάτου στρατιωτικού διοικητή, και ενίοτε για την απόδοση συγκεκριμένου στρατιωτικού βαθμού. Αρχιστράτηγος είναι ο ανώτατος διοικητής μιας στρατιωτικής δύναμης αντίστοιχα του αγγλικού όρου **commander-in-chief**. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται υπό αυτή την έννοια από την αρχαιότητα (π.χ. Γένεση, 21.22: "και Φιχόλ ο αρχιστράτηγος της δυνάμεως αυτού").

Η ιδιότητα αυτή είναι συνήθως *ad hoc*, και άσχετη βαθμού ή οργανικής θέσης. Έτσι λ.χ. ο Κωνσταντίνος Α' της Ελλάδας ήταν αρχιστράτηγος κατά τον Πόλεμο του 1897 και ξανά κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους στα μέτωπα Θεσσαλίας, Ηπείρου, και Μακεδονίας, τόσο ως διάδοχος με το βαθμό του αντιστρατήγου, όσο και ως βασιλιάς, με το βαθμό του στρατηγού. Αντίστοιχα, ο Αλέξανδρος Παπάγος ήταν αρχιστράτηγος του στρατού ξηράς κατά τον Ελληνοϊταλικό και Ελληνογερμανικό πόλεμο το 1940–1941 ως αντιστράτηγος, όντας προηγουμένως αρχηγός του ΓΕΣ. Το 1949 ανέλαβε αρχιστράτηγος όλων των ενόπλων δυνάμεων κατά την τελική φάση του Εμφυλίου, με το βαθμό του στρατηγού, και διατήρησε την θέση αυτή ως την κάθοδό του στην πολιτική το 1951, έχοντας στο μεταξύ λάβει το βαθμό του στρατάρχη (Οκτώβριος 1949), και την θέση του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ (Απρίλιος 1950). Στην Ελλάδα, με τη δημιουργία του ΓΕΕΘΑ, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ εντέλλεται να εκτελεί καθήκοντα αρχιστρατήγου εν καιρώ πολέμου.

Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στα ελληνικά για την απόδοση του γερμανορωσικής προέλευσης βαθμού **Generaloberst** (γερμανικά) ή **генерал-полковник** (ρωσικά), που χρησιμοποιείται από αριθμό χωρών ως βαθμός μεταξύ του στρατηγού και του στρατάρχη. Στο σύστημα αυτό, ο αρχιστράτηγος είναι αντίστοιχος του στρατηγού τεσσάρων αστέρων του ΝΑΤΟ (OF-9), καθώς δεν υπάρχει ο βαθμός του ταξιάρχου.

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Τουρά (πόλη)

Η **Τουρά** () είναι ρωσική πόλη και το διοικητικό κέντρο της περιοχής Εβενσκίισκι και ανήκει στο υποκείμενο Κράι Κρασνογιάρσκ. Ακριβώς δίπλα της ρέει μια συμβολή ποταμών μεταξύ του ποταμού Κοτσεκούμ και Νιζνιάγια Τουγκούσκα. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010, η Τουρά είχε 5,525 κατοίκους, αριθμός που έχει υποστεί σταδιακή μείωση σε σχέση με άλλες απογραφές.

## Ιστορία
Η Τουρά, ήταν το διοικητικό κέντρο του Αυτόνομου θύλακα της Εβενκίας μέχρι την ένωση της Εβενκίας με το Κράι Κρασνογιάρσκ την 1 Ιανουαρίου 2007.

## Μεταφορές
Η Τουρά εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Τουρά. Η πόλη και το αεροδρόμιο συνδέονται μεταξύ τους με την οδό A-383, αν και σήμερα η Τουρά είναι απομονωμένη από το ρωσικό οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο.

## Θερμοκρασίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Νικολό Ντα Πόντε

Ο **Νικολό Ντα Πόντε** (Ιταλικά : *Nicolò Da Ponte*, 15 Ιανουαρίου 1491 – 30 Ιουλίου 1585) ήταν 87ος Δόγης της Βενετίας (3 Μαρτίου 1578 – 30 Ιουλίου 1585) σε μια περίοδο με μεγάλες εντάσεις. Γεννήθηκε στην Αγία Άννα της Βενετίας και ήταν γιος του Αντόνιο ντα Πόντε και της Ρεγγίνας Σπαντολίνο που καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Η πατρική του οικογένεια ζούσε στην Χαλκίδα την περίοδο της Βενετοκρατίας και πέρασε μεγάλες δυσκολίες από την εποχή που οι Οθωμανοί κατέκτησαν την Εύβοια (1470) αλλά ο γάμος του πατέρα του με Ελληνίδα δείχνει ότι διατηρούσαν έντονα τις εμπορικές τους δραστηριότητες στην Ανατολή.

## Πρώτα χρόνια
Ο Νικολό Ντα Πόντε παρά τις δυσκολίες που είχε συναντήσει η οικογένειας του δέχτηκε εξαιρετική εκπαίδευση μαζί με τον διάσημο Ιγνάτιο Ντάντι και σπούδασε φιλοσοφία στην Πάντοβα αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του επειδή ξέσπασε ο *Πόλεμος της Λίγκας του Καμπρέ*, πήρε διδακτορικό στην ιατρική (1514). O Νικολό όπως όλοι οι αριστοκράτες νέοι στην εποχή του είχε προοπτικές για λαμπρή επιστημονική σταδιοδρομία, εξελέγη μέλος στο *"Συμβούλιο των Σοφών"* αλλά ξαφνικά διέκοψε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με το εμπόριο. Την περίοδο 1512 - 1530 ήταν πολύ πετυχημένος στον εμπορικό τομέα, έκτισε επιβλητικό παλάτι στον Άγιο Μαυρίκιο και απέκτησε περιουσία που εκτιμάται στα 12.000 δουκάτα. Την ίδια περίοδο απέκτησε ξανά επιστημονικά ενδιαφέροντα, αντικατέστησε για δυο χρόνια τον Σεμπαστιάν Φοσκαρίνι στην θέση του λέκτορα φιλοσοφίας στο Ριάλτο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε (1520) την Αρχαγκέλα Αλβίζε Κανάλ με την οποία απέκτησε δυο παιδιά : Αντόνιο και Παυλίνα. Ο γιος του πέθανε πρίν από τον Νικολό (1558) και όταν πέθανε ο ίδιος υπερήλικας (1585) άφησε την περιουσία του στον ανιψιό του επίσης Νικολό και όταν πέθανε και ο ανιψιός Νικολό η οικογένεια ξεκληρίστηκε.

## Δόγης της Βενετίας
Ο Νικολό Ντα Πόντε εξελέγη Πραίτορας του Αγίου Μάρκου (3 Μαρτίου 1578) και στην συνέχεια Δόγης της Βενετίας (3 Μαρτίου 1578) ύστερα από πολλές περιπέτειες και 44 ψηφοφορίες. Παρά το γεγονός ότι έγινε δόγης κοντά στα 90 του και κυβέρνησε 7 χρόνια ήταν απίστευτα πολιτικά ενεργός για την ηλικία του, οι νεώτεροι τον έβλεπαν με μεγάλο θαυμασμό να προχωράει σε μεγάλες διοικητικές μεταρρυθμίσεις ιδιαίτερα στο Συμβούλιο των Δέκα, πολλές φορές διακρίθηκε στην σύγκρουση του με τον κλήρο. Πέθανε σε ηλικία 94 ετών (30 Ιουλίου 1585).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Νικολό Ντα Πόντε](http://www.treccani.it/enciclopedia/nicolo-da-ponte_(Dizionario-Biografico)/)
*Οι δόγισσες της Βενετίας

## Δείτε επίσης
* Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Νγκουβουμάλι

Το **Νγκουβουμάλι** (Αγγλικά και Σουαχίλι ***Nguvumali***), είναι η ονομασία ενός Αστικού Τμήματος της πόλεως Τάνγκα στην Περιφέρεια Τάνγκα, στην Τανζανία. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, στο Αστικό Τμήμα Νγκουβουμάλι κατοικούσαν 15.133 άτομα.

Το Αστικό Τμήμα Νγκουβουμάλι είναι γνωστό, γιατί εκεί ευρίσκονται οι εγκαταστάσεις του *[[Galanos Agricultural Secondary School]]*.

## Δείτε επίσης
* Galanos Agricultural Secondary School
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Τάνγκα
* Τάνγκα (Τανζανία)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Κατηγορία:Τμήματα της Τάνγκα
Κατηγορία:Περιφέρεια Τάνγκα
Μαγούλα Καρδίτσας

Η **Μαγούλα** είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας Παμίσου του δήμου Μουζακίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

Συνορεύει με τα χωριά Κρανιά, Παλιοχώρι, Μαγουλίτσα. Από το 1997 έως το 2010 ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μαγούλας του δήμου Παμίσου στον νομό Καρδίτσας.

Στην απογραφή του 1991 το χωριό είχε πληθυσμό 922 κατοίκων, ενώ στην απογραφή του 2021 το χωριό είχε πληθυσμό 547 κατοίκων.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Διμερή θυμίνης

Τα **διμερή θυμίνης** (ή πυριμιδίνης) είναι μοριακές αλλοιώσεις που σχηματίζονται από βάσεις θυμίνης ή κυτοσίνης στο DNA μέσω φωτοχημικών αντιδράσεων. Η υπεριώδης ακτινοβολία επάγει τον σχηματισμό ομοιοπολικών δεσμών μεταξύ διαδοχικών βάσεων κατά μήκος της νουκλεοτιδικής αλυσίδας κοντά στους διπλούς δεσμούς άνθρακα-άνθρακα. Η αντίδραση διμερισμού μπορεί επίσης να λάβει χώρα μεταξύ πυριμιδινικών βάσεων σε ουρακίλη ή κυτοσίνη dsRNA (RNA με διπλό έλικα).

Δύο κοινά προϊόντα της υπεριώδους ακτινοβολίας είναι τα διμερή κυκλοβουτανίου πυριμιδίνης και 6-4 φωτοπροϊόντα. Αυτές οι προμεταλλαξιογόνες αλλοιώσεις μεταβάλλουν τη δομή και ενδεχομένως το ζεύγος βάσεων. Οι τέτοιες αντιδράσεις ανά δευτερόλεπτο που ενδέχεται να εμφανιστούν σε ένα κύτταρο του δέρματος κατά τη διάρκεια της έκθεσης στο ηλιακό φως φτάνουν μέχρι τις 50-100, αλλά συνήθως διορθώνονται μέσα σε δευτερόλεπτα με την επανενεργοποίηση της φωτολύσης ή επισκευή αποκοπής νουκλεοτιδίων. Οι μη διορθωμένες αλλοιώσεις μπορούν να αναστέλλουν τις πολυμεράσες, να προκαλούν λανθασμένη ανάγνωση κατά τη διάρκεια της μεταγραφής ή της αντιγραφής ή να οδηγήσουν σε διακοπή της αντιγραφής.

## Παραπομπές

Κατηγορία:DNA
Κατηγορία:Μετάλλαξη
Κατηγορία:Γήρας
Στροβίλια

Τα **Στροβίλια** είναι οικισμός της Δερύνειας στην επαρχία Αμμοχώστου της Κύπρου. Μέρος του οικισμού βρίσκεται εντός της Βρετανική Βάσης Δεκέλειας ενώ, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το υπόλοιπο μέρος του οικισμού βρίσκεται εντός της νεκρής ζώνης. Λόγω της κατοχής μεγάλου μέρους της Δερύνειας από τον τουρκικό στρατό, τα Στροβίλια είναι αποκομμένα από το μέρος της Δερύνειας που ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Το 2000 ο τουρκικός στρατός προέλασε καταλαμβάνοντας μέρος των Στροβιλιών που βρισκόταν εντός της νεκρής ζώνης. Το ίδιο έγινε και το 2003. Την ίδια χρονιά ο τουρκικός στρατός επέτρεψε το άνοιγμα μερικών οδοφραγμάτων και τη διέλευση Ελληνοκυπρίων στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου, καθώς και Τουρκοκυπρίων στο ελεύθερο μέρος της Κύπρου. Τα Στροβίλια έγιναν γνωστά λόγω του οδοφράγματος τους, μέσω του οποίου πολλοί Ελληνοκύπριοι μπορούν να κατευθυνθούν πολύ σύντομα στην πόλη της Αμμοχώστου και γενικά στην κατεχόμενη επαρχία Αμμοχώστου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δερύνεια
Ουρητήρας

Ο **ουρητήρας** αποτελεί τμήμα του ουροποιητικού συστήματος των σπονδυλωτών. Πρόκειται για τον αποστραγγιτικό αγωγό που συνδέει τους νεφρούς με την ουροδόχο κύστη. Μέσω του ουρητήρα ρέουν τα ούρα που έχουν συλλεχθεί στους νεφρούς και οδηγούνται στην ουροδόχο κύστη όπου και θα αποβληθούν μέσω της ουρήθρας. 
## Εμβρυογένεση και εξέλιξη ουρητήρων
Κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη των αμνιωτών σπονδυλωτών, υπάρχει μία αλληλουχία τριών αναπτυξιακών σταδίων των νεφρών: ο πρόνεφρος, ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος. Η μία μορφή διαδέχεται την άλλη εμβρυολογικά.

Σε όλα τα έμβρυα των σπονδυλωτών ο πρόνεφρος είναι ο πρώτος νεφρός που εμφανίζεται, σε αυτό το είδος νεφρού οι αντίστοιχοι ουρητήρες είναι οι νεφρικοί αγωγοί. Πιο συγκεκριμένα, στο σημείο σύνδεσης με τον πρόνεφρο διακλαδίζονται στα προνεφρικά σωληνάρια. Αυτό το είδος νεφρού παραμένει έτσι στα ενήλικα μυξινόψαρα, λίγους οστεϊχθύες  και έμβρυα ψαριών και ερπετών, ενώ έχει προσωρινή παρουσία στα έμβρυα ερπετών, πουλιών και θηλαστικών.

Κατά την ανάπτυξη ο πρόνεφρος εκφυλίζεται και αντικαθίσταται από τον μεσόνεφρο. Είναι ο λειτουργικός νεφρός όλων των εμβρυϊκών σταδίων των αμνιωτών (ερπετά, πουλιά και θηλαστικά). Σε αυτό το στάδιο τα προνεφρικά σωληνάρια, που ενώνονται με τον πρόνεφρο, διαφοροποιούνται και δίνουν την επιδιδυμίδα που ενώνεται με τα αναπαραγωγικά όργανα, ενώ από τον προνεφρικό αγωγό προκύπτουν τα μεσονεφρικά σωληνάρια με σπειράματα και ο μεσονεφρικός αγωγός, αντίστοιχες δομές του ουρητήρα.

Ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος μαζί ονομάζονται οπισθόνεφρος και είναι ο λειτουργικός νεφρός σε ενήλικες λάμπραινες, ψάρια και αμφίβια. Σε αυτή την μορφή δεν παρατηρούνται ουρητήρες, αλλά υπάρχει ο οπισθονεφρικός αγωγός, που είναι αντίστοιχος του μεσονεφρικού.

Ο **μετάνεφρος**,ο λειτουργικός νεφρός στα ενήλικα ερπετά, πουλιά και θηλαστικά, ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ποικιλοτρόπος. Εδώ παρατηρείται ξεκάθαρη η δομή του ουρητήρα. Ο οποίος αναπτύσσεται όταν ο παλιός αρχινεφρικός αγωγός παραχωρείται στο αναπαραγωγικό σύστημα των αρσενικών για την μεταφορά του σπέρματος και οι ουρητήρες δημιουργούνται για την λειτουργία του ουροποιητικού.

## Παραπομπές
# Hickman Cleveland, Keen Susan, Larson Allan, Roberts Larry, I' Anson Helen, Ζωολογία, Ολοκληρωμένες Αρχές, Τόμος ΙΙ, Utopia.  
# A.VANDER, J.SHERMAN, D.LUCIANO, M. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Φυσιολογία του ανθρώπου, Τόμος ll, Εκδόσεις : Πασχαλίση.

Κατηγορία:Ουροποιητικό σύστημα
Αραχωβίτης

Το ελληνικό επώνυμο **Αραχωβίτης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Ευάγγελος Αραχωβίτης (γενν. 1917), οικονομολόγος
* Στάθης Αραχωβίτης, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Σταύρος Αραχωβίτης (γενν. 1972), υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Απέργης

Το ελληνικό επώνυμο **Απέργης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Αναστάσιος Απέργης (-1942), ηθοποιός του θεάτρου
* Αχιλλέας Απέργης (1909-1986), γλύπτης
* Νικόλαος Απέργης (1962-), οικονομολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς
*Νίκος Απέργης (1947-2012), ηθοποιός

## Δείτε επίσης
*Ασπασία Απέργη (1910-1988), αθλήτρια αντισφαίρισης 
*Ελεάνα Απέργη (1932-), ηθοποιός 
*Θωμαή Απέργη (1988-), τραγουδίστρια 

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Χρηστάκης

Το ελληνικό όνομα **Χρηστάκης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

## Ως επώνυμο
* Λεωνίδας Χρηστάκης (1928-2009), συγγραφέας και ζωγράφος
*Νίκολας Χρηστάκης (γενν. 1962), Ελληνοαμερικάνος κοινωνιολόγος, βιολόγος και ιατρός
* Γεώργιος Χρηστάκης - Ζωγράφος (1863-1920), πολιτικός

## Ως βαφτιστικό
* Χρηστάκης Ανδρούτσος, οπλαρχηγός στην Επανάσταση του 1821 που ταυτίζεται από μερικούς με τον οπλαρχηγό Χρηστάκη Καλόγερο
* Χρηστάκης Ζωγράφος (1820-1896), ευεργέτης

## Ως ψευδώνυμο
*Χρήστος Σύρπος, λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Σταύρου

Το ελληνικό επώνυμο **Σταύρου** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Άγγελος Σταύρου (γενν. 1919), γεωφυσικός
* Αλέξανδρος Σταύρου (γενν. 1970), ηθοποιός
* Ανδρέας Σταύρου (1958), Κύπριος ποδοσφαιριστής
* Βασίλης Σταύρου  (γενν. 1951), ζωγράφος, χαράκτης και φωτογράφος
* Γιάννης Σταύρου (γενν. 1948), ζωγράφος
* Γεώργιος Σταύρου (1788-1869), ευεργέτης, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και τραπεζίτης
* Δημήτριος Σταύρου (γενν. 1884), νομικός, καθηγητής της Παντείου και νομάρχης
* Δημήτριος Σταύρου (1899-1973), μεταφραστής
* Θρασύβουλος Σταύρου (1886-1979), φιλόλογος, ποιητής και μεταφραστής
* Νικ Σταύρου (γενν. 1969), Άγγλος ποδοσφαιριστής
* Νικόλαος Σταύρου (1935-2011), Ελληνοαμερικανός ακαδημαϊκός και συγγραφέας
* Τατιάνα Σταύρου (1899-1990), συγγραφέας

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Χρυσαόριος

Ο **Χρυσαόριος** ήταν Βυζαντινός παγανιστής, ειδωλολάτρης, που διώχτηκε για μαγεία, τον 5ο περίπου αιώνα από τις Τράλλεις.

Ο Χρυσαόριος, αναφέρεται εθνικός στο θρήσκευμα, ζούσε στην Βηρυτό κέντρο του παγανισμού στην εποχή του. Εκεί ανήκε στην ίδια κίνηση με τον Ιωάννη Φούλων, είχαν τις ίδιες απόψεις κι έκαναν τις ίδιες μηχανορραφίες. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βακαλούδη, Αναστασία (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η μαγεία ως κοινωνικό φαινόμενο στο πρώιμο Βυζάντιο (4ος - 7ος μ.Χ. αι.), 2000, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 5 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Βυζαντινοί μάγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί παγανιστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Λεόντιος ο μάγιστρος

Ο **Λεόντιος** ήταν Βυζαντινός αστρολόγος και τσαρλατάνος, τον 5ο περίπου αιώνα.

Ο Λεόντιος ζούσε στην Βηρυτό την ίδια περίοδο με τον Ιωάννη Φούλων, ήταν γνωστός στην πόλη ότι έκανε προβλέψεις με βάση τα άστρα, έφτιαχνε ωροσκόπια και σύμφωνα με την εκκλησία ωθούσε τους πελάτες του στα είδωλα. Πελάτες του ήταν γνωστοί αξιωματούχοι της εποχής και οι πηγές της εποχής τον αναφέρουν απατεώνα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βακαλούδη, Αναστασία (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η μαγεία ως κοινωνικό φαινόμενο στο πρώιμο Βυζάντιο (4ος - 7ος μ.Χ. αι.), 2000, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 5 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Βυζαντινοί μάγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρολόγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν

Ο **Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν** (1811 – 7 Οκτωβρίου 1867, παστού: محمد افضل خان) ήταν Εμίρης του Αφγανιστάν από το 1865 έως το 1867. Όντας μεγαλύτερος γιος του Ντοστ Μοχαμάντ Χαν, ο Αφζάλ Χαν έλαβε την εξουσία από τον αδελφό του Σερ Αλί Χαν τρία χρόνια πριν τον θάνατο του πατέρα του. Μετά τον θάνατο του Αφζάλ την επόμενη χρονιά, ο Μοχαμάντ Αζάμ Χαν ανακηρύχθηκε Εμίρης του Αφγανιστάν. Είχε εθνοτική καταγωγή από τους Παστούν και ανήκε στη φυλή των Μπαρακζάι.

Ο τρίτος γιος του Χαν, ο Αμπντούρ Ραχμάν Χαν, ήταν Εμίρης από το 1880 έως το 1901.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ηγετών του Αφγανιστάν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Τυρινή

Η **Τυρινή** ή **Τυροφάγος** είναι η τελευταία εβδομάδα της περιόδου των Αποκριών. Ονομάστηκε έτσι 
επειδή απ' το ξεκίνημά της απαγορεύεται η κατανάλωση κρέατος ενώ αντίθετα επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριών, αυγών, γαλακτοκομικών προϊόντων και ζυμαρικών με πολύ τυρί την εβδομάδα αυτή συνιθίζεται να τρώμε γκόγκες . Η τελευταία μέρα της εβδομάδας αυτής είναι η **Κυριακή της Τυρινής** και απ' την επόμενη η οποία είναι η Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Μεγάλη Σαρακοστή για το Πάσχα.

Την Κυριακή της Τυρινής, παραδοσιακά τηρούνται διάφορα έθιμα ανά την Ελλάδα, ένα από τα οποία είναι και το άναμμα της κούπας στην Καλή Βρύση Δράμας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Απόκριες
Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια

Η **Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια** (ιταλικά: Città Metropolitana di Bologna) είναι μητροπολιτική πόλη στην Εμίλια-Ρομάνια. Ο πληθυσμός είναι 1.011.291 άτομα.

Πρωτεύουσα είναι η πόλη της Μπολόνια. Αντικαθιατώντας την επαρχία Μπολόνια, πρωτοδημιουργήθηκε από την μεταρρύθμιση των τοπικών αρχών (νόμος 142/1990) και μετά ιδρύθηκε από το νόμο 
56/2014. Είναι λειτουργική από τη 1η Ιανουαρίου 2015.

Επικεφαλής της Μητροπολιτικής πόλης είναι ο Μητροπολιτικός δήμαρχος (*Sindaco metropolitano*) και το μητροπολιτικό συμβούλιο (*Consiglio metropolitano*).

## Γεωγραφία
Η μητροπολιτική πόλη της Μπολόνια είναι μέρος της Εμίλια-Ρομάνια στη βορειοδυτική Ιταλία. Βρίσκεται στο κέντρο της περιφέρειας Εμίλια-Ρομάνια και οριοθετείται ανατολικά από την επαρχία της Ραβέννας, ενώ η επαρχία της Φερράρα βρίσκεται στα βόρεια και η επαρχία Μόντενα βρίσκεται στα δυτικά. Στα νότια βρίσκεται η Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, η επαρχία Πράτο και η επαρχία Πιστόια στην περιοχή της Τοσκάνης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μπολόνια
Πασκουάλε Τσικόνια

Ο **Πασκουάλε Τσικόνια** (Ιταλικά : *Pasquale Cicogna*, 27 Μαΐου 1509 - 2 Απριλίου 1595) ήταν ο 88ος Δόγης της Βενετίας (18 Αυγούστου 1585 - 2 Απριλίου 1595). Υποστήριξε τα δικαιώματα του Ερρίκου της Ναβάρρας στον θρόνο της Γαλλίας, έπεισε τον πάπα Σίξτο Ε΄ να υποστηρίξει τα δικαιώματα του Ερρίκου Δ΄ και σε αντάλλαγμα να ασπαστεί ο ίδιος την Καθολική Εκκλησία.
Την εποχή του έσπασε την παράδοση να σκορπίζονται αργυρά νομίσματα αντί για χρυσά Δουκάτα στην τελετή στέψης. Μετά την ανάληψη της εξουσίας η δημοτικότητα του αυξήθηκε σημαντικά επειδή στάθηκε ικανός να αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα με μεγάλη επιτυχία.

## Η Γέφυρα του Ριάλτο

Το μεγαλύτερο επίτευγμα της βασιλείας του ήταν η ανακατασκευή της Γέφυρας της Βενετίας στο Μεγάλο Κανάλι στην περιοχή του Ριάλτο από ξύλινη σε λίθινη. Η γέφυρα χτίστηκε στη σημερινή της μορφή την περίοδο (1588 - 1591) και είναι η παλιότερη από τις τέσσερις γέφυρες που υπάρχουν σήμερα στο Μεγάλο Κανάλι. Διάσημοι αρχιτέκτονες της εποχής όπως ο Μιχαήλ Άγγελος ήταν υποψήφιοι για την κατασκευή της αλλά τελικά ο Πασκουάλε Τσικόνια την ανέθεσε στον ταπεινό αρχιτέκτονα Αντώνιο ντα Πόντε και τον ανιψιό του Αντόνιο Κοντίν. Μετά τον θάνατο του Πασκουάλε Τσικόνια από πυρετό (1595) μια επιγραφή στην γέφυρα απομνημόνευσε το όνομα του. Μέχρι το 1854 που κατασκευάστηκε η Γέφυρα της Ακαδημίας η Γέφυρα του Ριάλτο (Βενετία)|Ριάλτο ήταν το μοναδικό μέσο για την διάβαση του Μεγάλου Καναλιού με τα πόδια, αποτελούσε ανέκαθεν ζωντανό κοινωνικό κέντρο εξαιτίας των αγορών της περιοχής. Η δόγισσα του ήταν η Λάουρα Μοροζίνι.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δόγισσες της Βενετίας

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Φάμπιο Οτσόα Βάσκες

Ο **Φάμπιο Οτσόα Βάσκες** (γεννημένος στις 2 Μαΐου 1957) είναι πρώην ηγετικό μέλος του καρτέλ εμπορίας κοκαΐνης του Μεδεγίν μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Χουάν Δαβίδ και Χόρχε Λουίς. Ο ρόλος του τον έκανε για λίγα χρόνια δισεκατομμυριούχο. Μετά από μια σύντομη φυλάκιση στην Κολομβία, συνελήφθη και εκδόθηκε στις ΗΠΑ το 1999 και εκτίει φυλάκιση 30 ετών σε ομοσπονδιακή φυλακή των ΗΠΑ. 

## Πρώιμη καριέρα
Ο νεότερος από τους τρεις αδερφούς Οτσόα, ο Βάσκες έζησε στο Μαϊάμι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, και φέρεται να έχει χειριστεί χιλιάδες κιλά κοκαΐνης. Κατηγορήθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για πρώτη φορά το 1984 και κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη δολοφονία του Μπάρι Σιλ στις 19 Φεβρουαρίου 1986, πληροφοριοδότη για την Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ. Το 1987, αυτός και οι αδελφοί του είχαν περιληφθεί στη λίστα παγκόσμιων δισεκατομμυριούχων του Φορμπς και παρέμεινε στη λίστα μέχρι το 1992. Οι New York Times ανέφεραν ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θεωρήθηκε "επικεφαλής" της οικογενειακής επιχείρησης.

## Φυλάκιση
Το 1991, ο Οτσόα Βάσκες και οι αδελφοί του παραδόθηκαν στις κολομβιανές αρχές, ελπίζοντας να αποφύγει τον "ανοιχτό πόλεμο" με την κυβέρνηση μέσα από ένα συμβιβασμό. Εξέτισε βραχυπρόθεσμες φυλακίσεις στην Κολομβία και αποφυλακίστηκε το 1996. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε συμφωνία έκδοσης μεταξύ της Κολομβίας και των ΗΠΑ, και τα αδέρφια εξασφάλισαν την υπόσχεση ότι δεν θα εκδοθούν στο μέλλον ως μέρος της συμφωνίας.

Μετά την αποφυλάκιση συνελήφθη και πάλι το 1999 και κατηγορήθηκε για συνεισφορά γνώσης και λήψης πληρωμών για φορτία κοκαΐνης. Παρά την εκστρατεία για τη φυλάκιση του στην Κολομβία, εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το Σεπτέμβριο του 2001 και καταδικάστηκε το 2003 για διακίνηση ναρκωτικών, συνωμοσία και τη διανομή της κοκαΐνης στις ΗΠΑ. Καταδικάστηκε σε ποινή 30 χρόνων σε μια ομοσπονδιακή φυλακή. Τώρα εκτίει φυλάκιση στο Τζίζουπ της Τζόρτζια.

Μετά τη φυλάκιση του, η κυβέρνηση της Κολομβίας κατάσχεσε περιουσία ύψους χιλιάδων εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από αυτόν, συμπεριλαμβανομένων γεωργικών εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων.

## Τηλεόραση
Ο Οτσόα Βάσκες εκπροσωπείται σε δύο τηλεοπτικές σειρές.

* Ο χαρακτήρας του Χούλιο Μότοα στην κολομβιανή σειρά Pablo Escobar: El Patrón del Mal βασίζεται στον Οτσόα Βάσκες. Ο Μοτόα παίζεται από τον Αλδεμάρ Κορρέα.
* Ο Οτσόα Βάσκες είναι χαρακτήρας στη σειρά Narcos του Netflix.

## Δείτε επίσης

*Πόλεμος κατά των Ναρκωτικών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κολομβιανοί
Μιχάιλο Β΄ της Διόκλειας

Ο **Μιχαΐλο Β΄** () ήταν Βασιλέας της Διόκλειας από το 1101 έως το 1102. Ήταν ο μεγαλύτερος υιός του Βασιλέα Κωνσταντίνου Μπόντιν της Διόκλειας και της Βασίλισσας Ζακίντας, κόρης του Νορμανδού διοικητή του Μπάρι. Διαδέχτηκε τον πατέρα του στην θρόνο της Διόκλειας, ωστόσο σύντομα βρέθηκε να υστερεί σε δημοτικότητα συγκριτικά με ξαδέρφους του, διεκδικητές του θρόνου. Όντας δίχως υποστηρικτές, παραιτήθηκε και αποσύρθηκε σε μοναστήρι.

## Δείτε επίσης
* Διόκλεια
* Δυναστεία των Βογισλάβλιεβιτς
* Μεγάλη Ηγεμονία της Ράσκας

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*  
*  
*  

Κατηγορία:Μαυροβούνιοι Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Μονάρχες της Διόκλειας
Κώστας Βαφειάδης

Ο **Κώστας Βαφειάδης** (Πειραιάς, 1954) είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στην επίθεση. Αγωνίστηκε κυρίως στα πρωταθλήματα της Β' Εθνικής και Γ' Εθνικής κατηγορίας. Αγωνίστηκε από τις αρχές της δεκαετίας του '70 μέχρι και τις αρχές τις δεκαετίας του '90. Διακρίθηκε αγωνιζόμενος σε σωματεία του Πειραιά και κυριότερα με τη φανέλα της Προοδευτικής.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών της Προοδευτικής και το 1971 στα τέλη της σεζόν 1970-71, προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε αρχικά στην Α' Εθνική και κατόπιν στην Β' Εθνική μέχρι και το 1977. Το 1977 μεταγράφηκε στον Βύζαντα Μεγάρων με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι και το 1983, κατακτώντας 1 πρωτάθλημα Πειραιά (1977-78) και 1 πρωτάθλημα Γ' Εθνικής (1978-79). Το 1983 μεταγράφηκε στον Αίαντα Σαλαμίνας όπου αγωνίστηκε 3 χρονιές, κατακτώντας 1 πρωτάθλημα Δ' Εθνικής (1983-84). Το 1986 μεταπήδησε στον Άρη Πετρούπολης, όπου αγωνίστηκε για 2 χρονιές κατακτώντας 1 πρωτάθλημα Αθηνών (1986-87). Κατόπιν αγωνίστηκε από 2 χρονιές στους Κρόνο Αθηνών (1988-1990) και Κεραυνό Πετρούπολης (1990-1992), όποτε και το 1992 έκλεισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.

Δραστηριοποιείται ως βετεράνος ποδοσφαιριστής. Αποτελεί πρόεδρος του Συλλόγου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής από τον Οκτώβριο του 2018 και από παλαιότερα μετέχει στις δραστηριότητες του. Επίσης δραστηριοποιείται με τους βετεράνους του Άρη Πετρούπολης και του Βύζαντα Μεγάρων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* αφιέρωμα στον Κώστα Βαφειάδη vivasports.gr
* εφ. Αθλητική Ηχώ, 1 Απριλίου 1971

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αίαντα Σαλαμίνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ορσκ

Το **Ορσκ** () είναι μια ρωσική πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη στην Περιφέρεια Αρινμπούρκ, ευρισκόμενη στην στέπα των Ουραλίων όρων, μιας και βρίσκεται μόλις 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των νότιων όρων. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010, το Ορσκ είχε 239,800 κατοίκους και με εκτιμήσεις του 2017 ο αριθμός έχει υποστεί μια μείωση -3%, ρίχνοντας τους κατοίκους σε 230,414.

## Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται εκεί όπου ο ποταμός Ουράλιος γυρνάει από νότο προς δυτικά και όπου ο ποταμός Όρ έρχεται από τα νοτιοανατολικά.

## Ιστορία
Το *Ορσκ* ιδρύθηκε το 1735 στη διαδικασία της ρωσικής αποικιοκρατίας της Μπασκίας και της περιοχής της Νότιας Ουραλίας. Ο πρώτος οικισμός ιδρύθηκε από μια εκστρατεία με επικεφαλής τον Ιβάν Κιριόφλο ως στρατιωτική οχύρωση στο Όρος Πρεομπραζενσκάγια στην αριστερή όχθη του Ουράλη. Αρχικά ονομάστηκε Αρινμπούρκ, το όνομά του άλλαξε σε Ορσκ το 1739. Το 1743, το όνομα Αρινμπούρκ μεταφέρθηκε στην πόλη που είναι τώρα γνωστή με αυτό το όνομα ακόμα και σήμερα και βρίσκεται 250 χιλιόμετρα δυτικά του Ορσκ. Κατά την ίδρυση του σηματοδότησε μια νοτιοανατολική προβολή της ευρωπαϊκής Ρωσίας προς τις στέπες της Κεντρικής Ασίας. Συγκέντρωσε έναν εμπορικό σταθμό και τα ρωσικά έθιμα που αφορούσε εμπόρους από το Καζακστάν και την Ασία.

Από τις 22 Ιουνίου 1847 έως τις 11 Μαΐου 1848, το φρούριο του Ορσκ ήταν το σπίτι του εξορισμένου ουκρανικού ποιητή και ζωγράφου Ταράς Σεβτσένκο. Το 1861, το φρούριο εγκαταλείφθηκε και έγινε σταθμός του στρατεύματος των Κοζάκων του Αρινμπούρκ. Το 1865, το Ορσκ έλαβε το καθεστώς της πόλης και έγινε το κέντρο της Κυβέρνησης Αρινμπούρκ.
μικρογραφία|Κόκκινος Τζάσπερ|alt=|αριστερά
Η πόλη αυξήθηκε δραματικά αρχίζοντας από το 1870. Ο πληθυσμός ασχολείται κυρίως με το εμπόριο βοοειδών και σιταριού, την επεξεργασία γεωργικών προϊόντων και διάφορες τέχνες και βιοτεχνίες. Μέχρι το 1913, ο πληθυσμός του Ορσκ ήταν ήδη πάνω από 21.000. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφύλιου πολέμου, από το 1918 έως το 1919, το Ορσκ άντεξε σε αποκλεισμό τριών μηνών και στη συνέχεια άλλαξε τέσσερις φορές χέρι μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών.

Τη δεκαετία του 1930 ξεκίνησε η κατασκευή μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, οι οποίες αντλούσαν πόρους από τα πλούσια σε ορυκτά εδάφη της περιοχής.
Μία από τις πιο αξιοσημείωτες πέτρες που ήρθαν στο φως στην πόλη του Ορσκ στο όρος Πολκοβνίκ είναι η τζάσπερ. Το Τζάσπερ του Ορσκ είναι σεβαστό για την ποικιλία των φυσικών σχεδίων και χρωμάτων. Όλα τα χρώματα εκτός από το μπλε παριστάνονται σε αυτήν την πέτρα.

## Οικονομία
Το *Ορσκ* είναι η σημαντικότερη βιομηχανική περιοχή του Αρινμπούρκ. Οι κυριότερες βιομηχανίες είναι η μεταλλουργία, η κατασκευή μηχανών, η χημεία πετρελαίου και η βιομηχανία τροφίμων.
### Μεταφορές
Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Ορσκ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηπειρωτικές πόλεις
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Ορενμπούργκ