Αλίκη Κουπεριάνοφ

Η **Αλίκη Κουπεριάνοφ** (το γένος **Γιόχανσον**, 5 Νοεμβρίου 1894 - 17 Ιουλίου 1942) ήταν Εσθονή αγωνίστρια της ελευθερίας και εθνικίστρια. Ήταν σύζυγος του Εσθονού στρατιωτικού ηγέτη Γιούλιους Κουπεριάνοφ. 

Αποτελούσε γνωστή προσωπικότητα στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Εσθονίας κατά τα έτη 1918-1920 και στα γυναικεία κινήματα μετά από αυτόν. Μετά τη σοβιετική εισβολή και κατοχή της Εσθονίας το 1940 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, φυλακίστηκε, απελάθηκε και εκτελέστηκε από τις σοβιετικές Αρχές.

## Νεανικά χρόνια
Η Κουπεριάνοφ γεννήθηκε ως Αλίκη Γιόχανσον στις 5 Νοεμβρίου 1894, στο Άρου (τώρα μέρος της Έλβα, στην κομητεία Τάρτου) στη νοτιοανατολική Εσθονία. Πήγε σχολείο στο Βάνα-Κούστε, ένα χρόνο αργότερα από τον μελλοντικό σύζυγό της. Μετά την αποφοίτησή της, εισήλθε στο λύκειο θηλέων της Εσθονικής Εταιρείας Εκπαίδευσης Νέων. Αφού τελείωσε το σχολείο, εργάστηκε ως λογίστρια στην Αγία Πετρούπολη. 

Παντρεύτηκε τον Γιούλιους Κουπεριάνοφ στην Κάμπια στις 26 Φεβρουαρίου 1918. 

## Πόλεμος της Ανεξαρτησίας
Το 1918, όταν ο γερμανικός στρατός είχε καταλάβει την Εσθονία κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το διαμέρισμα του Γιούλιους Κουπεριάνοφ στο Τάρτου ήταν το κέντρο των παράνομων δραστηριοτήτων, όπου οργανώθηκε για πρώτη φορά η Εσθονική Αμυντική Ένωση. Μία από τις αρμοδιότητες της Αλίκης ήταν να κρύβει μυστικά έγγραφα. Μια άλλη ήταν να παρακολουθεί τις γερμανικές δραστηριότητες για να διασφαλίσει ότι οι στρατιώτες δεν θα λεηλατούσαν την εσθονική περιουσία, καθώς ήταν ευκολότερο για τις γυναίκες παρά για τους άνδρες να μετακινούνται χωρίς υποψία. 

Μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Εσθονία, μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τον Νοέμβριο του 1918, η εξουσία μεταφέρθηκε στην Εσθονική Προσωρινή Κυβέρνηση. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Ρωσικός Κόκκινος Στρατός των Μπολσεβίκων εισέβαλε στην Εσθονία, η οποία οδήγησε σε αμυντική εκστρατεία των νεοσύστατων εσθονικών ενόπλων δυνάμεων. Αυτή η σύγκρουση, γνωστή ως Εσθονικός Πόλεμος Ανεξαρτησίας, οδήγησε σε νίκη για την Εσθονία, η οποία ολοκληρώθηκε με τη Συνθήκη του Τάρτου του 1920.

Στην αρχή του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, ο Γιούλιους Κουπεριάνοφ διορίστηκε διοικητής της Αμυντικής Ένωσης της Κομητείας Τάρτου και οι Κουπεριάνοφ αποσύρθηκαν από το Τάρτου στο κοντινό αρχοντικό Πουουρμάνι, όπου ιδρύθηκε το Τάγμα Παρτιζάνων Κουπεριάνοφ. Η Αλίκη αρχικά βοηθούσε σε παράνομες εργασίες και αργότερα σε άμεσες στρατιωτικές δραστηριότητες, τάιζε τους μαχητές από το αγρόκτημα του αρχοντικού και διαχειριζόταν τις ανάγκες τους σε ρουχισμό και πρώτες βοήθειες. Ο Γιούλιους Κουπεριάνοφ τραυματίστηκε θανάσιμα από εχθρικά πυρά στη Μάχη του Πάτζου στις 31 Ιανουαρίου 1919. Η Αλίκη δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ. Ο τάφος του έγινε σύμβολο της αντισοβιετικής αντίστασης κατά την κατοχή της Εσθονίας από την ΕΣΣΔ (1944–1991).

## Στην ανεξάρτητη Εσθονία
Το 1925, μια γυναικεία ομάδα με στόχο στη συμμετοχή των γυναικών στην εθνική άμυνα και την ανάπτυξη της κοινωνίας ιδρύθηκε στο Τάρτου. Η Κουπεριάνοφ ήταν μία από τις ιδρύτριές της και έγινε αναπληρώτρια πρόεδρος. Το έργο της, μαζί με αυτό πολλών άλλων γυναικών της εποχής, πιστώνεται με την ίδρυση του εσθονικού γυναικείου κινήματος. Το 1932, έγινε πρόεδρος της Β' Γυναικείας Μονάδας Προστασίας Κατοικίας, θέση που διατήρησε μέχρι τον θάνατό της. Ήταν επίσης ενεργή σε εθνικό επίπεδο υπηρετώντας ως γραμματέας της οργάνωσης. Το 1938, δίδαξε μαθήματα εστίασης στη Σχολή Μάχης Τόντι, στην οποία φοιτούσαν 147 γυναίκες.

Εκτός αυτού, η Κουπεριάνοφ υπηρέτησε στο διοικητικό συμβούλιο της Εταιρείας *Lasteabi* («Βοήθεια προς τα Παιδιά»), η οποία οργάνωνε την τροφοδοσία 200 παιδιών που είχαν ανάγκη, καθώς και τη συλλογή και διανομή ρούχων για φτωχότερες οικογένειες στο Τάρτου. Ήταν επίσης μία από τις ιδρύτριες της Εταιρείας Νοικοκυρών του Τάρτου και οργανώτρια του Ινστιτούτου Οικιακής Εκπαίδευσης του Τάρτου. Πολιτικά, ήταν μέλος του Κόμματος Εθνικού Κέντρου του Γιάαν Τόνισον. Ήταν μέλος της Επιτροπής της Κομητείας Τάρτου του κόμματος και πρόεδρος του γυναικείου τμήματος και το 1932 ήταν μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Τάρτου. Το 1937 πούλησε το αγρόκτημά, που κληρονόμησε από τον σύζυγό της, και έχτισε ένα σπίτι στο Τάρτου.

## Φυλάκιση και θάνατος
μικρογραφία|Φωτογραφία της Κουπεριάνοφ μετά τη σύλληψή της, ~1941
Μετά την σοβιετική εισβολή και κατοχή της Εσθονίας το 1940 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Κουπεριάνοφ, όπως και όλοι οι άλλοι ηγέτες των εσθονικών πολιτικών οργανώσεων, τράβηξε την προσοχή της μυστικής αστυνομίας του σταλινικού καθεστώτος, του Λαϊκού Επιτροπείου Εσωτερικών Υποθέσεων. Στις 14 Ιουνίου 1941, συνελήφθη στο σπίτι της και λίγες εβδομάδες αργότερα απελάθηκε σε σοβιετικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στα Ουράλια Όρη στη Σόσβα, στην περιφέρεια Σβερντλόφσκ.  Κατηγορήθηκε ότι ανήκε στην «αντεπαναστατική» Ένωση Άμυνας το 1925-1940 και ότι ήταν σύζυγος ενός «λευκού παρτιζάνου διοικητή», ο οποίος πολέμησε εναντίον του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού το 1918-1919. 

Καταδικάστηκε σε θάνατο με εκτέλεση και δήμευση όλης της περιουσίας. 

Η Αλίκη Κουπεριάνοφ εκτελέστηκε στις 17 Ιουλίου 1942.

## Δημοσιεύσεις
μικρογραφία|Εξώφυλλο βιβλίου που έγραψε η Κουπεριάνοφ για τον σύζυγό της
Το 1937, η Κουπεριάνοφ δημοσίευσε τα απομνημονεύματα της εποχής της με τον σύζυγό της, με τίτλο *Julius Kuperjanovi kaaslasena Saksa okupatsioonist Paju lahinguni* (*Σύντροφος του Γιούλιους Κουπεριάνοφ από τη γερμανική κατοχή μέχρι τη μάχη του Πάτζου)*.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς
Κατηγορία:Εσθονοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Εσθονές