open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πατριάρχης Γαβριήλ Δ΄

Ο **Γαβριήλ** ήταν Μητροπολίτης Ιωαννίνων, Πατρών και Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τον 18ο αιώνα.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια. Ήταν σεμνός και απλός στους τρόπους, ελεήμων, πράος και θερμός εραστής της εκκλησιαστικής τάξης και ακολουθίας.

Έγινε πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Σμύρνης επί Μητροπολίτου Νεοφύτου. Προήχθη σε επίσκοπος Μοσχονησίων και έπειτα εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννίνων, όπου παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1771, οπότε έγινε μητροπολίτης Παλαιάς Πάτρας. 

Στις 8 Οκτωβρίου 1780 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης και ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Δεκεμβρίου. Επί της πατριαρχίας του αποκατέστησε τον Αθανάσιο Πάριο, ο οποίος είχε καθαιρεθεί για τη διαμάχη περί των κολλύβων και μνημοσύνων, καταδίκασε όμως το βιβλίο «*περί της συνεχούς Μεταλήψεως*» και επέβαλε επιτίμια σε όσους το διαβάσουν. Το 1784 εξέδωσε το Τυπικό του Αγίου Όρους, το οποίο οριοθετούσε τις διοικητικές και εκτελεστικές αρμοδιότητες των οργάνων του.

Μετά το Πάσχα του 1785 αρρώστησε και πέθανε στις 29 Ιουνίου. Ετάφη στον ίδιο τάφο με τον προκάτοχό του, στο προαύλιο του Ιερού Ναού των Ασωμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στο Μέγα Ρεύμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Ιερά Μητρόπολις Πατρών: «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η Πάτρα», άρθρο του ιστορικού Κώστα Ν. Τριανταφύλλου στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» (19/10/2000)
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Παλαιών Πατρών
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιωαννίνων
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι Μοσχονησίων
Άγιος Σωσίπατρος

Ο **Άγιος Σωσίπατρος** ήταν μαθητής του Αποστόλου Ανδρέα και επίσκοπος στο Ικόνιο.

## Η ζωή του
Σύμφωνα με την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Σωσίπατρος γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα. Εκεί ασπάστηκε τον χριστιανισμό από τον Απόστολο Ανδρέα του οποίου έγινε και μαθητής. Αργότερα προσκλήθηκε στην Ρώμη από τον Απόστολο Παύλο  και χειροτονήθηκε επίσκοπος Ικονίου. Αφού καθοδήγησε για μεγάλο χρονικό διάστημα την εκεί χριστιανική κοινότητα, αποφάσισε πως δεν είχε πια τίποτα άλλο να προσφέρει και έτσι έφυγε για την δύση μαζί με τον φίλο του Ιάσονα για να διδάξουν τον χριστιανισμό. 

Φτάνοντας στην Κέρκυρα κήρυξαν στους ειδωλολάτρες κατοίκους της το Ευαγγέλιο και έκτισαν και έναν ναό αφιερωμένο στον Άγιο Στέφανο. Μαθαίνοντας όλα αυτά ο έπαρχος του νησιού, που ήταν ειδωλολάτρης, τον φυλάκισε. Στη φυλακή, επτά κρατούμενοι ληστές έγιναν χάρη στους δυο αγίους χριστιανοί. Αργότερα έγινε χριστιανός και ο δεσμοφύλακάς τους ο Αντώνιος. Η παράδοση αναφέρει ότι οι άγιοι αφέθηκαν ελεύθεροι όταν φωτιά που κατέβηκε από τον ουρανό έκαψε τους δύο γιους και την γυναίκα του βασιλιά, ο οποίος για να τους εκδικηθεί τους βασάνισε μέχρι θανάτου. Όταν πέθαναν τα σώματά τους κάηκαν στον τόπο του μαρτυρίου τους και σκορπίστηκε η στάχτη τους εκεί. Ο χώρος εκείνος μυροβολούσε και γι' αυτό οι πρώτοι χριστιανοί της Κέρκυρας έκτισαν στο σημείο εκείνο τον σημερινό ναό των Αγίων στη Γαρίτσα.

Στην Πάτρα υπάρχει εικόνα του στον Άγιο Γεώργιο του Λάγγουρα στον ναό της Αγίας Σκέπης και στο Μητροπολιτικό ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

## Εορτασμός
Ο άγιος Σωσίπατρος είναι ένας από τους 70 Αποστόλους. Η μνήμη του γιορτάζεται από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 29 Απριλίου (Ιάσονος και Σωσιπάτρου).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι Ικονίου
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη
Κατηγορία:Εβδομήκοντα Απόστολοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 1ου αιώνα
Άγιος Ρήγουλος

Ο **Άγιος Ρήγουλος** (Saint Regulus ή Saint Rule, ή στα αρχαία ιρλανδικά Riagal) ήταν Χριστιανός μοναχός και θεωρείται άγιος των Σκώτων. Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν επίσκοπος ή ηγούμενος που του είχε ανατεθεί η φύλαξη του λειψάνου του απόστολου Ανδρέα.

Σύμφωνα με έναν θρύλο, κάποια νύχτα είδε σε όραμα στον ύπνο του άγγελο που τον διέταξε να αφαιρέσει από το λείψανο του αγίου τη μία ωμοπλάτη, τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού, το κόκκαλο από το γόνατο και ένα δόντι, το οποίο και έκανε. Ύστερα από χρόνια είδε άλλο όραμα που του έλεγε να φύγει από την Πάτρα μαζί με το λείψανο που είχε (το υπόλοιπο λείψανο εν τω μεταξύ είχε μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη). Στο ταξίδι όμως ναυάγησε κοντά στο λιμάνι του αγίου Ανδρέα, όπως λέγεται σήμερα, στη Σκωτία. Εκεί ο βασιλιάς Όνγκους των Πίκτων τον φιλοξένησε και αργότερα ασπάστηκε τον χριστιανισμό μαζί με όλους τους υπηκόους του. Στην περιοχή του ναυαγίου χτίστηκε ναός αφιερωμένος στον άγιο Ανδρέα, όπου τοποθετήθηκε και το λείψανό του. Έτσι κτίστηκε η πόλη του Αγίου Ανδρέα (Saint Andrews), ο άγιος Ανδρέας καθιερώθηκε προστάτης της Σκωτίας και η σημαία της χώρας φέρει τον (χιαστί) σταυρό του μαρτυρίου του. Μάλιστα κάποιος από την συνοδεία του Ρηγούλου αργότερα έγινε και βασιλιάς των Πίκτων με το όνομα Αχαιός.

## Αναφορές
*National Archives of Scotland: feature on St. Andrew
*St Regulus at ruleweb
*CatholicForum: Saint Regulus

## Πηγές
* Τρεμπέλας, Παναγιώτης: *Ο Απόστολος Ανδρέας: βίος, δράσις και μαρτύριον αυτού εν Πάτραις*, επιμέλεια Κώστας Τριανταφύλλου. Εν Πάτραις: υπό της Επιτροπής Ανεγέρσεως του Νέου Ναού του Απόστολου Ανδρέου, Τυπογραφείο Χαράλ. Καιάφα, Νοέμβριος 1956.

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Παρνάσης

Ο **Παρνάσης** ήταν Πατρινός πλούσιος αριστοκράτης που την εποχή του αυτοκράτορα Κωνστάντιου διορίστηκε διοικητής της Αιγύπτου. Ήταν ενάρετος και σοφός άντρας. 

Το 359 εξορίστηκε και έχασε όλη την περιουσία του αλλά αποκαταστάθηκε το 361 και πήρε πίσω την διοίκηση της Αιγύπτου και όλη την περιουσία του.

Παρνασης
Σώσσιος

Ο **Σώσσιος**, αγνώστων λοιπών στοιχείων, ήταν κάτοικος της Πάτρας που σχετίζεται με τον Απόστολο Ανδρέα. 

Ήταν ο πρώτος Πατρινός που ασπάστηκε τον χριστιανισμό και πιθανώς ο πρώτος ασθενής που θεράπευσε στην Πάτρα ο Απόστολος Ανδρέας. Κατά την παράδοση όταν ο Απόστολος Ανδρέας ήρθε στην πόλη τον φιλοξένησε σπίτι του . Ο Σωσσίας μάλιστα ήταν ασθενής , έπασχε από άγνωστη ανίατη ασθένεια, και ο απόστολος πιάνοντας τα χέρια του τον θεράπευσε , ήταν το πρώτο θαύμα που έκανε στην πόλη.

Σύμφωνα με το συναξάρι του αγίου (της 30ης Νοεμβρίου), ο Απόστολος Ανδρέας μπαίνοντας στην πόλη, πήγε στο σπίτι του *Σώσιου* *"εις τον οποίον θέσας την αγίαν χείρα του, εθεράπευσεν αμέσως αυτόν από της επικινδύνου και ανιάτου ασθενείας του"*. Κατόπιν, ο Απόστολος Ανδρέας, *"διά πολλών διδαχών και κηρυγμάτων, δια των αποστολικών του λόγων και δια πολλών θαυμάτων...επιστρέψας άπαντας τους κατοίκους της πόλεως Πατρών εις την θεογνωσίαν, της χριστιανικής πίστεως"*.

## Αναφορές

## Πηγές
* Ο Απόστολος Ανδρέας—Βίος, δράσις και μαρτύριον αυτού εν Πάτραις, Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα, έκδοση Ιερου Ναού Αποστόλου Ανδρέου, Πάτρα, στην ιστοσελίδα myriobiblos.gr
* Εφημερίδα *Εμπρός*, φύλλο 29-11-1949 , από την Ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη

## Βιβλιογραφία
* Δουκάκης Κωνσταντίνος, *Μέγας Συναξαριστής*, τόμ. 11 - Νοέμβριος, Αθήναι 1895, σελ. 634-650 (συναξάρι *Αποστόλου Ανδρέα*).

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Γρηγόριος Καλαμάρας

Ο **Γρηγόριος Καλαμάρας**, γνωστός και ως **Γρηγόριος Β΄**, ήταν Έλληνας ιεράρχης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον άλλοτε δήμο Αλαγονίας της Μεσσηνίας. Διετέλεσε επίσκοπος Ερυθρών, κατόπιν μητροπολίτης Παλαιών Πατρών και Επίσκοπος Ωλένης από το 1781 έως το 1799, οπότε και παραιτήθηκε λόγω κάποιων σκανδάλων και ταραχών με το ποίμνιό του. Τέλος, διετέλεσε μητροπολίτης Ναυπλίου και Άργους από το 1800 έως τον θάνατό του, το 1810. 

Ο θανών το 1821 συνονόματος μητροπολίτης Ναυπλίου και Άργους, με διακονία από το 1810 έως το 1821, Γρηγόριος Καλαμαράς ήταν ανιψιός του.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης*, Τόμος A΄ & Β΄, Σπυρίδων Τρικούπη, Εκδόσεις Νέα Σύνορα - Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 1993, SET ISBN 9602363703
**Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1921*, Στέφανου Θωμόπουλου, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1999, ISBN 9607960092
* Δαμασκηνός Νικόλαος Πετράκος, Η Ιερά Μητρόπολις Ηλείας, ιστορική εξέλιξη και σημερινή κατάσταση, Θεσσαλονίκη 2014,

Γρηγοριος
Γρηγοριος
Γρηγόριος Β
Γρηγόριος Α
Παλαιών Πατρών Μακάριος Β΄

Ο **Μακάριος** ήταν έλληνας ιερωμένος, Επίσκοπος Ιωαννίνων και Παλαιών Πατρών κατά τον 18ο αιώνα.

Γεννήθηκε  στη Γανόχωρα της Ηπείρου. Ήταν Μητροπολίτης Μηροπολίτης Ιωαννίνων ήδη πριν τον Απρίλιο του 1797 έως το 1799. Από τα Ιωάννινα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον επισκοπικό θρόνο του, καθώς είχε να αντιμετωπίσει την οργή του Οθωμανού διοικητή, τύραννος αναφέρεται, της πόλης. Τον απήγαγε και τον έστειλε στην Άρτα, όπου τον φρόντισαν οι ντόπιοι ιερείς.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, προκειμένου να σώσει τον Μακάριο από την οργή του τυράννου, τον μετέθεσε στην Μητρόπολη Παλαιάς Πάτρας, όπου θήτευσε από το 1799 έως το 1806. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μητροπολίτες Παλαιών Πατρών
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιωαννίνων
Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες
Νικόλαος Ντα Κανάλε

Ο **Νικόλαος Ντα Κανάλε**, (Nicola Canal), ήταν Λατίνος αρχεπίσκοπος Ραβένας και Πάτρας κατά τον μεσαίωνα. Επίσης και πολιτικός διοικητής βαρώνος της Πάτρας (1347-1350). 

Ήταν Αρχιεπίσκοπος Ραβένας την περίοδο 1342-1347 όταν και μετατέθηκε στον λατινικό μητροπολιτικό θρόνο της Πάτρας. Όταν το 1349, τα παράλια της Αχαΐας τα απειλούσαν οι Τουρκοι του Αγιασολούκ (παλιά Έφεσος), αγόρασε από την Βενετία ένα πλοίο για την υπεράσπιση τους. Το καλοκαίρι του 1349 τελικά οι Τούρκοι, με 80 πλοία, αποβιβάστηκαν και λεηλάτησαν την Αχαΐα και καταστρέφοντας την Πάτρα. Ο Νικόλαος ζήτησε από τον Πάπα βοήθεια για την καταδίωξη τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Στέφανος Θωμόπουλος, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/f/3/d/metadata-8a89e99bdd91cd019dbdee33f150c829_1273059345.tkl Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821]*, Εκ της βασιλικής τυπογραφίας Νικολάου Γ. Ιγγλέση, Εν Αθήναις 1888  (Λήμμα για το βιβλίο: Ιστορία της Πόλεως Πατρών)

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Ραβέννας
Μαουτχάουζεν

Το **Μαουτχάουζεν, ή Ματχάουζεν, (Mauthausen)** μπορεί να αναφέρεται:

* Πόλη της Αυστρίας.
* Στρατόπεδο συγκέντρωσης που εγκαταστάθηκε στην ομώνυμη πόλη της Αυστρίας από το Γερμανικό Ναζιστικό καθεστώς.
* Ομώνυμο έργο του συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη.
* Κύκλος τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία αποτελούν μελοποίηση κατά κύριο λόγο του ομώνυμου έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Μαουτχάουζεν (πόλη)

Το **Μαουτχάουζεν** είναι μικρή πόλη της Άνω Αυστρίας. Βρίσκεται περίπου 29 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Λιντς. Ο πληθυσμός του Μαουτχάουζεν ανέρχεται στους 4.850 κατοίκους.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου δημιουργήθηκαν εκεί οι εγκαταστάσεις ενός Γερμανικού στρατοπέδου συγκέντρωσης. Σε εκείνο το μέρος θανατώθηκαν περίπου 122.000 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και 3.700 Έλληνες. Ανάμεσα στους έγκλειστους στο στρατόπεδο ήταν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο οποίος το 1942 σε μιαν απόπειρα απόδρασης από την Ελλάδα, συνελήφθη από την Γκεστάπο και μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο όπου και παρέμεινε  κρατούμενος μέχρι τις 5 Μαΐου 1945.

Ενδιαφέροντα μέρη αυτής της μικρής πόλης είναι τα εξής:
*Το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν-Γκούζεν
*Ο ναός του 15ου αιώνα
*Η γραφική παλιά πόλη
*Το κάστρο Πράγκσταϊν του 16ου αιώνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Οδηγός πόλης.
*Τέσσερις έλληνες επιζώντες στο Μαουτχάουζεν

Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Αλάνα Μάιλς

Η **Αλάνα Μάιλς** (*Alannah Myles*, πραγματικό όνομα: *Alannah Byles*, 25 Δεκεμβρίου 1958) είναι Καναδή τραγουδίστρια.

Γεννήθηκε στο Τορόντο, Οντάριο, του Καναδα. Μεγάλωσε στο Μπάκχορν του Τορόντο όπου η οικογένειά της έχει ένα ράντσο, όπου και έμαθε ιππασία. Έγραψε το πρώτο της τραγούδι στα οκτώ της χρόνια, με τίτλο *Ugly Little Cabbage in the Garden*, που αναφερόταν στην αδερφή της, που την πείραζε συνέχεια. Αργότερα, πούλησε το άλογό της προκειμένου να αγοράσει μία κιθάρα τύπου Ovation για να παίξει σε διάφορα μαγαζιά (κυρίως κλαμπ και καφέ).

Μόλις ενηλικιώθηκε, άρχιζε να παίζει επαγγελματικά στο Νότιο Οντάριο. Συνάντησε τον Κρίστοφερ Γουόρντ, με τον οποίο σχημάτισαν συγκρότημα και ερμήνευαν επιτυχίες των Αρίθα Φράνκλιν, Μπομπ Σίγκερ και The Pretenders. Κατάφεραν μάλιστα να πάρουν ορισμένες δουλειές πείθοντας καταστηματάρχες πως γνωστά τραγούδια άλλων καλλιτεχνών είναι κατ' ουσίαν δικά τους. Αργότερα, το συγκρότημα ολοκληρώθηκε και με την προσθήκη του Ντέιβιντ Τάισον.

Το 1989 βγήκε το περίφημο τραγούδι *Black Velvet* όπου γρήγορα ανέβηκε στα charts πολλών χωρών. Στον Καναδά] έγινε 10 φορές πλατινένιο. Συνολικά, πούλησε 5 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και κέρδισε τρία Juno Awards και ένα Γκράμι. Η Μάιλς έκανε συνεχόμενη περιοδεία για 18 μήνες, ενώ άνοιγε τις συναυλίες για πολλούς καλλιτέχνες, όπως οι Ρόμπερτ Πλαντ, Τίνα Τέρνερ και Simple Minds.

Η Myles έχει διάφορες επιτυχίες στον Καναδά, μεταξύ των οποίων τα *Love Is* και *Song Instead of a Kiss*, όμως το *Black Velvet* είναι η μοναδική της διεθνής επιτυχία.

## Δισκογραφία
* *[[Alannah Myles (album)|Alannah Myles]]* (1989)
* *[[Rockinghorse]]* (1992)
* *[[A-lan-nah]]* (1995)
* *[[A Rival]]* (1997)
* *[[Alannah Myles: The Very Best Of]]* (1998)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο ιστότοπος της Alannah Myles
* Η βιογραφία της από το Rolling Stone.com 
* Στίχοι τραγουδιών της Alannah Myles

Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές
Ραϊνάλδος Ντε Λάουρα

Ο **Ραϊνάλδος Ντε Λάουρα** (ισπανικά: *Reginald de Laura*) ήταν Λατίνος αρχιεπίσκοπος Πάτρας και βαρώνος της Πάτρας, που ανήκε διοικητικά στον Πάπα κατά τη χρονική περίοδο 1351-1357 .

Μετατέθηκε στην Πάτρα από το Οτράντο της Ιταλίας στις 4 Ιανουαρίου 1351. Κατόρθωσε να απαλλάξει την πατραϊκή καθολική εκκλησία από την  εξάρτηση της από τους Ενετούς και να παραχωρήσει δικαιώματα στο λιμάνι της Πάτρας στην Γένοβα . Η ενέργειά του αυτή αντιμετώπισε την έντονη διαμαρτυρία της Βενετίας με αποτέλεσμα να παραχωρήσει μερικά δικαιώματα και στους Ενετούς εμπόρους. Πριν έρθει στην Πάτρα ήταν ηγούμενος στην μονή Αγίου Νικολάου στο ενετικό Λίντο , έμεινε ακόμη στη Βενετία ως έξαρχος της Γαλλικής μονής του Κλυνί το 1358.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821*, Στέφανος Θωμόπουλος, Αχαϊκές εκδόσεις, ISBN 9607960084

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Γάλλοι μοναχοί
Γουλιέλμος Φραγκιπάνης

Ο **Γουλιέλμος Φραγκιπάνης** (*Guglielmo Frangipani*, ... - 1337)  ήταν Λατίνος αρχιεπίσκοπος, αλλά και Βαρώνος της Πάτρας το 1317-1337. Υπήρξε και βάιλος του πριγκιπάτου της Αχαΐας (1329 - 1331), επίτροπος δηλαδή του πρίγκιπα κατά την απουσία του.

## Ιστορία

### Η βαρωνία της Πάτρας
Ανήκε στο τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών.  Εκείνη την εποχή, η βαρωνία της Πάτρας λειτουργούσε σαν ανεξάρτητο κρατίδιο και διοικούνταν από τον εκάστοτε Λατίνο αρχιεπίσκοπο. Εξασφάλισε στην πόλη το ενετικό εμπόριο, ενώ αντιμετώπισε με επιτυχία τις πειρατικές επιδρομές των Τούρκων και των Καταλανών. Όταν έγινε πρίγκιπας της Αχαΐας ο Ιωάννης της Γραβίνας, ο Γουλιέμος διορίσθηκε βάιλός του για την περίοδο 1329-1331. Ήρθε σε μεγάλη σύγκρουση με τους αρχηγούς των Καταλανών, τους οποίους και αφόρισε με εντολή του Πάπα.

### Μετά το τέλος του
Απεβίωσε στα τέλη του 1337. Αμέσως μετά το θάνατό του, ο Μπερτράν ντε Μπω, ο οποίος είχε διοριστεί βάιλος του πριγκιπάτου από την Αικατερίνη του Βαλουά-Κουρτεναί, βρήκε την ευκαιρία να καταλάβει την πόλη και να πολιορκήσει την ακρόπολη της Πάτρας. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ αντέδρασε, κηρύσσοντας την πόλη ως "έδαφος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας" και διέταξε τους επισκόπους Ωλένης και Κορώνης να επιβάλουν αφορισμό (αποκλεισμό) στην χερσόνησο του πριγκιπάτου. Αυτά τα προβλήματα ανάγκασαν την Αικατερίνη Β΄ να ταξιδέψει στην Αχαΐα το 1338, συνοδευόμενη από τον σύμβουλό της Νικολό Ατσαγιόλι. Στα δύο χρόνια που παρέμεινε στο πριγκιπάτο, διαπίστωσε ότι αυτό διέτρεχε κινδύνους από τους γείτονες Καταλανούς, τους Έλληνες και κυρίως από τους Τούρκος, οι οποίοι συνεχώς επεκτεινόταν. Η πίεση του πάπα απέδωσε, διότι η Αικατερίνη αποφάσισε να τα έχει καλά μαζί του, αποβλέποντας σε μελλοντική βοήθειά του και του επέστρεψε τη βαρωνία της Πάτρας. Φεύγοντας αυτή, διόρισε βάιλο, προσωρινά τουλάχιστον, τον Νικολό Ατσαγιόλι.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821*, Στέφανος Θωμόπουλος, Αχαϊκές εκδόσεις, ISBN 9607960084
* Kenneth Meyer Setton, *[http://books.google.gr/books?id=J6v9jhUd-r8C&pg=PA762&lpg=PA762&dq=frangipani+bishop+1337&source=bl&ots=m8gbT-CaUj&sig=c6VJJFTYG0j_0whFv01gdYN1Ge8&hl=el&sa=X&ei=PTY8UYvFBMqN7QaX24CYCw&ved=0CCgQ6AEwAA#v=onepage&q=frangipani%20bishop%201337&f=false History of the Crusades: The fourteenth and fifteenth centuries]*
* Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)»   μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Tόμος A'. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
*(Αγγλικά) Miller, W. (1908) *"[http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf The Latins in the Levant.  A History of Frankish Greece (1204-1566)]*" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Ρογήρος της Πάτρας

Ο **Ρογήρος** (Ruggero) ήταν Ρωμαιοκαθολικός αρχιεπίσκοπος Πάτρας και πολιτικός διοικητής, βαρώνος της Πάτρας (1337-1347). Η βαρωνία του ήταν κρατίδιο ανεξάρτητο αλλά υποτελές θρησκευτικά στον Πάπα.

Διορίστηκε αρχιεπίσκοπος από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΒ΄ μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Φραγκιπάνη. Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε στη διαδοχή της αρχιεπισκοπής, βρήκε την ευκαιρία ο Βετράνδο ντε Μπώ βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας να πολιορκήσει την πόλη και να την προσαρτήσει στο πριγκιπάτο. Η διαμάχη έληξε με την παρέμβαση της Αικατερίνης Β΄ του Βαλουά, που ταξίδεψε η ίδια στην Αχαΐα το 1338 και αναγνώρισε την εξάρτηση της βαρωνίας από την αρχιεπισκοπή και τον Πάπα.

Το 1344 προήδρευσε στη συγκέντρωση της Ροβιάτας στην Ηλεία, όπου το Πριγκιπάτο προσφέρθηκε στον Ιάκωβο Γ΄ της Μαγιόρκας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Στέφανος Θωμόπουλος, 1888, «Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821»,   Εν Αθήναις :Εκ της βασιλικής τυπογραφίας Νικολάου Γ. Ιγγλέση. (Λήμμα για το βιβλίο: Ιστορία της Πόλεως Πατρών)
*Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)»   μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Tόμος A'. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
*(Αγγλικά) Miller, W. (1908) *"[http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf The Latins in the Levant.  A History of Frankish Greece (1204-1566)]*" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Παύλος Φόσκαρης

Ο **Παύλος Φόσκαρης** (ιταλικά : Paolo Foscari) ήταν Ρωμαιοκαθολικός αρχιεπίσκοπος της Πάτρας το 1375-1394, και συνακόλουθα βαρώνος της Πάτρας, που αποτελούσε τότε ανεξάρτητο κρατίδιο υποτελές στον Πάπα.

Γεννήθηκε στη Βενετία από οικογένεια πατρικίων και ο πατέρας του λεγόταν Ιωάννης. Σπούδασε στη Πάντοβα αστικό και εκκλησιαστικό δίκαιο και αργότερα έγινε καθηγητής του ίδιου πανεπιστημίου. Το 1365 η βενετική γερουσία ξεκίνησε ενέργειες για να γίνει αρχιεπίσκοπος Πάτρας.

Στις 24 Απριλίου 1366 διορίζεται επίσκοπος Κορώνης και με παρέμβαση της συγκλήτου το 1367-1375 επίσκοπος Καστελίου στη Βενετία. Σαν επίσκοπος Καστελίου ήρθε σε σύγκρουση με τις Βενετικές αρχές, παρόλα αυτά έμεινε στην επισκοπή μέχρι το 1375.

Το 1375 μετατίθεται στη λατινική αρχιεπισκοπή Πάτρας και το 1376 διορίζεται βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Οπαδός του πάπα Ουρβανού ΣΤ' κυνηγήθηκε από τον επόμενο πάπα Κλήμη Ζ', ο οποίος και τον αντικατέστησε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Πάτρας το 1384. Το 1386 γίνεται Μητροπολίτης Ταρσού.

Ο Φόσκαρης αποκαταστάθηκε γρήγορα στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Πάτρας και μαζί γίνεται και γενικός βικάριος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Σε όλη του την θητεία τον υποστήριξε η Βενετία με αποστολή πολεμιστών και πολεμικού υλικού. 

Πέθανε το 1393 ή 1394.

## Πηγές
**Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821*, Τόμοι Α'-Β', Στέφανος Θωμόπουλος, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998-1999. ISBN 9607960084

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Μαουτχάουζεν (μουσική)

***Μαουτχάουζεν*** (*The Balad of Mauthausen*) ονομάστηκε ο κύκλος τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία αποτελούν μελοποίηση -κατά κύριο λόγο- του αφηγηματικού έργου *[[Μαουτχάουζεν (βιβλίο)|Μαουτχάουζεν]]* του Ιάκωβου Καμπανέλλη, στο οποίο περιγράφεται ο έρωτας δύο κρατουμένων στο ομώνυμο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο ποιητής Ιάκωβος Καμπανέλλης φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν. Το 1965 έγραψε τέσσερα ποιήματα που αφορούσαν εκείνη την περίοδο και ζήτησε από τον καλό του φίλο και συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη να τα μελοποιήσει. Ο Θεοδωράκης, ο οποίος είχε φυλακιστεί και ο ίδιος κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής σε γερμανικές και ιταλικές φυλακές, δημιούργησε όμορφες και αξέχαστες μελωδίες που αναδεικνύουν τα συγκινητικά ποιήματα του Καμπανέλλη. Εκείνα τα ποιήματα έγιναν έκτοτε παγκοσμίως γνωστά ως η τριλογία του Μαουτχάουζεν. Η συμβολή της τραγουδίστριας Μαρίας Φαραντούρη ήταν καθοριστική.

Στην αρχική ελληνική έκδοση του έργου, που ηχογραφήθηκε το 1966, περιλαμβάνονται τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα του Καμπανέλλη (*«Άσμα ασμάτων»*, *«Ο Αντώνης», «Ο δραπέτης»* και *«Όταν τελειώσει ο πόλεμος»*) καθώς και άλλων ποιητών (*«Κουράστηκα να σε κρατώ»* του Δημήτρη Χριστοδούλου, *«Ο ίσκιος έπεσε βαρύς»* του Γεράσιμου Σταύρου, *«Πήρα τους δρόμους του ουρανού»* του Τάσου Λειβαδίτη, και *«Στου κόσμου την ανηφοριά»*, *«Το εκκρεμές»* και *«Τ' όνειρο καπνός»* του Νίκου Γκάτσου). Τραγουδάει η Μαρία Φαραντούρη.

Στην γερμανική έκδοση (Pläne) του έργου (*"Mauthausen Trilogy"*), που ηχογραφήθηκε μεταξύ των ετών 1995 και 1999, περιλαμβάνονται τα τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα του Καμπανέλλη σε τρεις γλώσσες: την Ελληνική, την Εβραϊκή και την Αγγλική. Το ύφος των τραγουδιών ποικίλει ανάμεσα στις γλωσσικές αποδόσεις μεταξύ της τζαζ και της κλασικής μουσικής. Τραγουδάνε η Μαρία Φαραντούρη, η Ελινόαρ Μοάβ Βενιάδη και η Νάντια Βάινμπεργκ. Στο τέλος αυτής της έκδοσης περιλαμβάνονται τα λόγια ενός επιζήσαντα από το Ολοκαύτωμα, του Σιμόν Βίσενταλ, ο οποίος ήταν κρατούμενος στο Μαουτχάουζεν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα αφιερωμένη στο Μίκη Θεοδωράκη που περιλαμβάνει σύντομη ανάλυση του συγκεκριμένου έργου.

Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Κατηγορία:Τραγούδια για το Ολοκαύτωμα
Κατηγορία:Τραγούδια του 1966
Άγιος Ηρωδίων

Ο **άγιος Ηρωδίων ** (ή *Ἡρωδιανός*, ή *Ῥοδίων*) ήταν χριστιανός απόστολος, ένας από τους Εβδομήκοντα, μάρτυρας και άγιος, ο οποίος έζησε κατά τον 1ο αιώνα.

Ήταν συνεργάτης του Απόστολου Παύλου και κάποιοι τον θεωρούν συγγενή του. Ανέπτυξε μεγάλη χριστιανική δράση και για αυτόν τον λόγο οι Ιουδαίοι και Ειδωλολάτρες τον βασάνισαν, λιθοβόλησαν και στο τέλος τον έσφαξαν. Κατά την παράδοση, τον άφησαν θεωρώντας ότι πέθανε, αλλά αυτός συνήλθε και συνέχισε το αποστολικό του έργο.

Θεωρείται επίσκοπος των Πατρών. Σε κάποια συναξάρια θεωρείται ο πρώτος Επίσκοπος μετά τον Απόστολο Ανδρέα, ενώ σε άλλες πηγές δεύτερος μετά τον Στρατοκλή. Σύγχυση επικρατεί για το εάν ίδρυσε την Εκκλησία της Υπάτης (Νέων Πατρών) και μαρτύρησε εκεί, όπως θέλει η τοπική παράδοση. Τρίτη εκδοχή τον θεωρεί επίσκοπο Πατάρων της Λυκίας.

Ως προς τον μαρτυρικό του θάνατο, υπάρχει και η εκδοχή ότι αυτός συνέβη στη Ρώμη, όπου βρήκε αποκεφαλίστηκε επί Νέρωνος το 54 μ.Χ. μαζί με τον Ολυμπά.

Ο Ηρωδίων είναι άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 8 Απριλίου και η Ορθόδοξη στις 28 Μαρτίου, στις 10 Νοεμβρίου μαζί με τους άλλους Αποστόλους από τους Εβδομήκοντα Ολυμπά, Σωσίπατρο, Τέρτιο, Έραστο και Κουάρτο, αλλά και στις 4 Ιανουαρίου, Σύναξη των Εβδομήκοντα Αποστόλων.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


## Παραπομπές


Ηρωδιων
Ηρωδιων
Ηρωδίων
Ηρωδιων
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Νέων Πατρών
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Άγιος Παύλος ο Πατρεύς

Ο **Άγιος Παύλος ο Πατρεύς** είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ήταν ηγούμενος σε παραλιακή Λαύρα που ανήκε στην Μονή Σινά στην έρημο της Ραϊθούς. Σφαγιάστηκε από Αιθίοπες Σαρακηνούς μαζί με άλλους 32 πατέρες. Έζησε στο τέλος του 3ου αιώνα επί αυτοκρατόρων Ουλεντιανού και Ουάλη, η μνήμη του τιμάται στις 14 Ιανουαρίου.

Ο μαρτυρικός θάνατός του αναφέρεται στο Ιερό Συναξάρι σε περιγραφή του Αιγύπτιου μοναχού Αμμώνιου.

Αν και ο οσιομάρτυρας Παύλος ο Πατρέας ήταν μέχρι τότε άγνωστος, το 1947, ο πρωτοσύγκελος και αρχιμανδρίτης Ευστάθιος Ευσταθόπουλος, μετέπειτα Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως, φρόντισε να τυπώσει την Ακολουθία των «Αγίων Οσιομαρτύρων Αββάδων, των εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντων» (ανατυπώνοντας κείμενο που βρήκε σε παλαιό βιβλίο το 1940 στην Κεφαλλονιά, όπου υπηρετούσε ως καθηγητής) και να ορίσει την φιλοτέχνηση σχετικής εικόνας με την επιγραφή «ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΥΛΟΣ, ο εκ ΠΑΤΡΩΝ ΤΗΣ ΑΧΑΪΑΣ». Η εικόνα φιλοτεχνήθηκε το 1952 από το ζωγράφο Τάκη Πριονά. Στη συνέχεια ο αρχιμανδρίτης καθιέρωσε τον εορτασμό του Αγίου κατά τη δεκαετία του 1960 με πανηγυρικό εορτασμό και Θεία Λειτουργία.

## Αναφορές

## Πηγές
* Παναγιώτης Σ. Μαρτίνης, *Άγιοι της εκκλησίας των Πατρών. Προσέγγιση στην τοπική Αγιολογία*, Εκδόσεις Ταώς, Πάτρα 2009 ISBN 978-960-84413-8-3

Παυλος ο Πατρευς
Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 3ου αιώνα
Παύλος ο νεομάρτυς

Ο **Παύλος ο Νεομάρτυς** είναι Άγιος της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Γεννήθηκε στο Σοπωτό Καλαβρύτων. Έζησε στην Πάτρα και άσκησε το επάγγελμα του υποδηματοποιού για 14 χρόνια. Μαρτύρησε στην Τρίπολη στις 22 Μαΐου 1818. Είναι προστάτης του Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας. Στο τόπο γεννήσεώς του ανεγέρθηκε το 1997 περίλαμπρος ναὀς αφιερωμένος στον άγιο με δαπάνες από το Ἰδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Όσιος Παύλος ο εξ Αροανίας Καλαβρύτων. 

Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Αλέξιος Στριφτόμπολας

Ο **Αλέξιος Στριφτόμπολας** (Σιγούνι - Άνω Λεύκη Καλαβρύτων, 1834 – Πάτρα, 16 Φεβρουαρίου 1912) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Εκλέχτηκε πολλές φορές δημοτικός πάρεδρος και βουλευτής Πάτρας ενώ ήταν και υποψήφιος δήμαρχος Πατρέων. Ήταν φιλοβασιλικός και αφοσιωμένος στον Όθωνα και τον ακολούθησε στην εξορία. Αποτέλεσε γραφική φιγούρα του ελληνικού κοινοβουλίου, αφού ήταν ο μόνος βουλευτής που φορούσε φουστανέλα για όλη του την ζωή αρνούμενος να φορέσει *φράγκικα* (κοστούμι, παντελόνι), τα οποία αποτελούσαν πλέον το επίσημο τρόπο ενδυμασίας στην εποχή του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Αναστάσιου Στριφτόμπολα από την Κέρτεζη Καλαβρύτων και ανιψιός του οπλαρχηγού του 1821 Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Αδέλφια του ήταν ο Περικλής, ο Επαμεινώνδας , η Ασπασία, η Ελένη και η Πραξιθέα. Από μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Πάτρα όπου τελείωσε και τις γυμνασιακές του σπουδές. Στην συνέχεια η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα λόγω διορισμού του πατέρα του ως διευθυντής αστυνομίας. Εκεί ο Αλέξιος λόγω της δουλειάς του πατέρα του συναντήθηκε με τον Όθωνα κι έγινε οπαδός του.

Το 1863 ξέσπασε η επανάσταση κατά του Όθωνα ο Στριφτόμπολας ευρισκόμενος στην Πάτρα τον υποστήριξε ανοιχτά και συνελήφθη από αντιοθωνικούς και κρατήθηκε σε ένα πλοίο στο λιμάνι της πόλης. Αργότερα οδηγήθηκε στην Αθήνα και αποφασίστηκε η εξορία του από την χώρα, έτσι έφυγε για το Μόναχο όπου έμεινε τρία χρόνια για να επιστρέψει έπειτα στην Πάτρα. Στο Μόναχο έμεινε κοντά στον εξόριστο Όθωνα και την Αμαλία, ενώ με παρότρυνση του βασιλικού ζεύγους επέστρεψε στην Ελλάδα.

Το 1908 αρρώστησε βαριά, έπαθε ημιπληγία στα άκρα και πέθανε την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου στις 9 το πρωί.

### Πολιτική καριέρα
Στην ενεργή πολιτική σκηνή κατήλθε πρώτη φορά το 1899 όταν έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος παρά την άρνηση του Αχιλλέα Γεροκωστόπουλου να τον υποστηρίξει, χάνοντας τελικά τις εκλογές από τον Δημήτριο Βότση με μικρή διαφορά ψήφων. Στις βουλευτικές εκλογές του 1902 έθεσε υποψηφιότητα για το βουλευτικό αξίωμα με τον συνδυασμό Παπαδιαμαντόπουλου όπου πάλι απέτυχε να εκλεγεί. Στις βουλευτικές εκλογές του 1905 με τον συνδυασμό του Ιωάννη Ρούφου εξελέγη βουλευτής . 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γιώτα Καΐκα-Μαντανίκα, *"Το πτερόν είς τον πίλον"*, Τόμοι Α΄-Β΄, Εκδόσεις Γιάννης Πικραμένος, Πάτρα 2009. ISBN set 978-960-6628-19-1.
* Νίκου Πολίτη, *Οι ωραίοι τρελοί της παλιάς Πάτρας. Ντόρος και λαϊκοί τύποι*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1999. ISBN 960-7960-33-X.
* Νίκου Πολίτη, *Πατρινολογήματα*, Τόμος Β΄, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2004. ISBN 960-8260-63-9.

Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Περικλής Γερούσης

-->
}}
Ο **Περικλής Γερούσης** ήταν σταφιδέμπορος.
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ασχολήθηκε με το εμπόριο της σταφίδας. Διέμενε μόνιμα στο Λονδίνο, όταν το 1870 εκλέχτηκε δήμαρχος Πατρέων με πολύ μεγάλη πλειοψηφία. Αρνήθηκε όμως τη θέση γιατί προτάθηκε ως υποψήφιος χωρίς την έγκρισή του, για τον λόγο οτι δεν ανήκε σε καμία πολιτική παράταξη. Έστειλε τις ευχαριστήριες δηλώσεις και αποφάσισε να δενδροφυτεύσει τον "Νέο δρόμο", τη σημερινή οδό Δημητρίου Γούναρη. Για αυτό τον σκοπό αγόρασε πλατάνια από φυτώριο της Γερμανίας και τα έστειλε στην Πάτρα. Πλήρωσε και όλα τα έξοδα ώστε ο δρόμος να αποκτήσει δενδροστοιχίες και στις δύο πλευρές. 

Απεβίωσε το 1890.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών
Περικλης
Καντριάνικα Πάτρας

Τα **Καντριάνικα** είναι συνοικία της Πάτρας.

Η ονομασία της προέρχεται από τα εργοστάσια μεταξιού που λειτουργούσαν στην περιοχή κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Για την ακρίβεια η λέξη είναι σύνθετη (καντρια + Ιωάννης) και ερμηνεύεται ως τα *εργοστάσια του Ιωάννη*. Ο λεγόμενος Ιωάννης ήταν ο γιος της ονομαστής αρχόντισσας Διανιηλίδος. 

Βρίσκεται ανατολικά του κέντρου της πόλης και περιβάλλεται από τις περιοχές Σύνορα, Παγώνα, Αγιαλεξιώτισσα, Κρεμανταλά. Σήμερα στην περιοχή των Καντριάνικων υπάρχουν οι στρατώνες του Κέντρου Εκπαίδευσης Τεχνικού (ΚΕ.Τχ) Πάτρας, καθώς και η Στρατολογία Δυτικής Ελλάδος που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις εντός του στρατοπέδου. 

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

Καντριάνικα
Βλατερό Πάτρας

Το ** Βλατερό** είναι συνοικία στο κεντρικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της Πάτρας.  

Είναι η παλιότερη συνοικία της λεγόμενης «Κάτω Πόλης» στα όριά της με την «Άνω Πόλη». Μεγάλο τμήμα της είναι ιδιαίτερα γραφικό με στοιχεία (αρχιτεκτονική, δρομάκια κτλ.) που θυμίζουν παλαιότερες εποχές. Απέχει 1,5 χλμ. περίπου από το κεντρικότερο σημείο της πόλης, την Πλατεία Γεωργίου Α΄.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία προέρχεται από την λατινική λέξη *blattea*, που σημαίνει πορφύρα και από την οποία προέρχεται το βαφικό κόκκινο υγρό με το οποίο χρωμάτιζαν τα μεταξωτά υφάσματα που προορίζονταν για βασιλείς και πλούσιους. Στην περιοχή υπήρχαν πολλές τέτοιες βιοτεχνίες κατά την Βυζαντινή περίοδο οι οποίες ανήκαν στην αρχόντισσα Δανιηλίδα. 

Στη συνοικία υπάρχει ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου, ο παλιότερος που διασώζεται στην πόλη, και επί Τουρκοκρατίας υπήρχε στην περιοχή το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου καθώς και τα προξενεία των ξένων χωρών.

Η συνοικία καταστράφηκε και κάηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους με την κήρυξη της Επανάστασης του 1821.

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα 9ου Γυμνασίου Πάτρας. 

Βλατερό
Μεταμόρφωση Σωτήρος Πάτρας

Η **Μεταμόρφωση Σωτήρος** είναι συνοικία της Πάτρας, η οποία πήρε την ονομασία της από τον ομώνυμο ενοριακό ναό της περιοχής. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πόλης και νότια του ποταμού Γλαύκου, καθώς και στα όρια των πρώην «καποδιστριακών» Δήμων Πατρέων και Μεσσάτιδος. 

## Τοποθεσία
Βρίσκεται σε μια πεδινή περιοχή σε υψόμετρο περίπου 30 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Γειτνιάζει με τα Δεμένικα, οικισμό της νυν Δημοτικής Κοινότητας Σαραβαλίου, καθώς και με τις περιοχές της Οβρυάς, της Λεύκας και της συνοικίας Μακρυγιάννη. Απέχει 5 χλμ. περίπου από το κέντρο της Πάτρας.

## Γενικά στοιχεία
Η συνοικία αναπτύχθηκε μετά το 1970 και οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής κατάγονται από την περιοχή της Τριταίας και τα χωριά των Φαρρών. Από τη συνοικία διέρχεται η *Οδός Ακρωτηρίου* -βασικός οδικός άξονας του 2ου Δημοτικού Διαμερίσματος της Πάτρας, η οποία μετονομάζεται σε *Οδό Δημοκρατίας* στην περιοχή και στο ύψος περίπου της οδού *Ειρήνης & Φιλίας,* βασικής οδικής αρτηρίας των Δεμένικων- αποτελώντας εν γένει προέκταση της Ε.Ο. Πατρών-Τριπόλεως «111» η οποία διέρχεται και από τις περιοχές της Τριταίας και των Φαρρών, που βρίσκονται νότια των Πατρών. 

Στα δυτικά όρια της συνοικίας με αυτά της Λεύκας βρίσκεται ο κοιμητηριακός ναός του Αγίου Μηνά και το Β΄ Δημοτικό Νεκροταφείο Πατρών, όπως επίσης και το εκκλησάκι της Θεοτόκου, οποίο ανεγέρθη το 1990. Η κεντρική λαχαναγορά της Πάτρας καθώς και το μεγαλύτερο τμήμα του ΒΙΟ.ΠΑ. Γλαύκου (Βιοτεχνικό Πάρκο Πατρών) βρίσκονται εντός των ορίων της συνοικίας προς τα βόρεια. Εντός της συνοικίας στεγαζόνται και λειτουργούν επίσης, το 24ο Νηπιαγωγείο και το 51ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών.

Στην περιοχή δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μεταμόρφωσης Σωτήρος Πατρών, ο οποίος ιδρύθηκε το 1979. Εκεί επίσης, εδρεύει και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σκιαδαίων Πάτρας «Ο Άγιος Ιωακείμ» με έτος ίδρυσης το 1980.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Γεώργιος Ι. Ανδρουτσόπουλος, *Όψεις ενοριακής διοικητικής οργανώσεως στην Εκκλησία των Πατρών κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα (1830-1930) (με βάση ανέκδοτες αρχειακές πηγές)*, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2017. ISBN 978-618-83426-0-6.
* Ν.Ι. Λυμπέρη, *Οδηγός Πατρών*, Πάτρα 2005, 4η έκδοση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εκπολιτιστικός Σύλλογος: Μεταμόρφωση Σωτήρος Πατρών. Ανακτήθηκε: 14/07/2017. 
* Η Μεταμόρφωση Σωτήρος Πάτρας στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 12/07/2018.
* Η Μεταμόρφωση Σωτήρος Πάτρας στο χάρτη. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 24/03/2016. 

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Δημήτριος Σωτηριάδης

-->
}}
Ο **Δημήτριος Σωτηριάδης** ήταν Έλληνας ευεργέτης.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος σταφιδεμπόρου. Είχε εκλεγεί πολλές φορές δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου. Πέθανε στη Γενεύη στις 19 Ιουλίου 1904 και η σορός του μεταφέρθηκε και κηδεύτηκε στην Πάτρα. Ήταν πολύ γενναιόδωρος και βοηθούσε τους φτωχούς της πόλης, αλλά συνέδραμε και σε κοινωφελή έργα.

Το 1899 έχτισε και δώρισε στον Δήμο Πατρέων το κτίριο του Δημοτικού βρεφοκομείου, ενώ το 1900 ίδρυσε το Άσυλο φρενοβλαβών και την ίδια χρονιά κληροδότησε 50.000 δρχ για να προικίζονται με τους τόκους άπορα κορίτσια.

## Πηγές
**Οι ωραίοι τρελοί της παλιάς Πάτρας, ντόρος και λαϊκοί τύποι*, Νίκου Πολίτη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1999, ISBN 960-7960-33-X

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Παλαιών Πατρών Γερμανός Α΄

Ο **Γερμανός Α**' ήταν Έλληνας ιεράρχης, μητροπολίτης Παλαιών Πατρών από το 1561 έως το 1572, και αγωνιστής επανάστασης κατά της οθωμανικής κυριαρχίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το 1565 συμμετείχε στην σύνοδο που καθαίρεσε τον πατριάρχη Ιωάσαφ Β΄ με την κατηγορία της Σιμωνίας, καθώς και στην σύνοδο για την επικύρωση του δούκα του Κιέβου Ιβάν του Τρομερού.

Κατά την διάρκεια της θητείας του, στις 7 Οκτωβρίου 1571, έγινε στον Πατραϊκό κόλπο η Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Μετά τη νίκη των χριστιανικών δυνάμεων, στην πόλη της Πάτρας έγινε εξέγερση στην οποία πρωτοστάτησε ο Γερμανός μαζί με προκρίτους και ιερείς της Πελοποννήσου. Η εξέγερση κατεστάλη γρήγορα, οι Οθωμανοί κατέστρεψαν την Πάτρα και σκότωσαν μετά από βασανιστήρια τον Γερμανό και τον ανηψιό του πρόκριτο Δημήτριο. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Θωμόπουλος Στ., Ιστορία της πόλεως των Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι 1821, έκδοση 1888
* Θωμόπουλος Στ., Ιστορία της πόλεως των Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι 1821, επιμέλεια Κ. Τριανταφύλλου, Πάτραι 1950.
* Κονταλή Ν. Αθηνά, Η εξέγερση της Πάτρας κατά των Οθωμανών (1571) και ο ηγετικός ρόλος του μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού Α'. Πελοποννησιακά, Παράρτ. 28 (2009), σ. 101-116.
*Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου, *Η Πελοπόννησος κατά την δεύτερην Τουρκοκρατίαν* (1715-1821), Αθήνα 1939, επανέκδοση 2000.

Γερμανος Α
Κατηγορία:Ορλωφικά
Κατηγορία:Ιερομάρτυρες
Φτελιά Δράμας

Η **Φτελιά** είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Φτελιά βρίσκεται στην πεδιάδα της Δράμας σε απόσταση 9 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της πόλης και περίπου 4 χιλιόμετρα από το Δοξάτο (έδρα του δήμου). Έχει υψόμετρο 78 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και ανήκει στο Δήμο Δοξάτου με έδρα το Δοξάτο. Η τέως κοινότητα της Φτελιάς είχε συσταθεί με το Διάταγμα της 11/6/1924 και προήλθε από την κοινότητα Δοξάτου η οποία είχε ιδρυθεί το 1919 και περιλάμβανε και τον οικισμό Φτελιά με το όνομα *Εφτελιά*. Το 1927 μετονομάζεται σε Φτελιά. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Δήμου Καλαμπάκιου στον οποίο προσαρτήθηκε το 1997, ενώ πλέον ανήκει στο Δήμο Δοξάτου από το 2010.

Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού είναι απόγονοι προσφύγων από την Ανατολική Θράκη, την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη) και τον Πόντο. Συγκεκριμένα α) από την περιοχή Ναιπκιοϊ (''Naipköy'') της Ανατολικής Θράκης, β) από την πόλη Ορτάκιοϊ της Ανατολικής Ρωμυλίας (ή Ορτάκιο, που σήμερα ονομάζεται Ιβαήλοβγκραντ και βρίσκεται στη Βουλγαρία), γ) από την πόλη Κάβζα και χωριά των περιοχών Κάβζας, Πάφρας, Τραπεζούντας και Σαμψούντας του Πόντου. Μεταγενέστερα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν πολλές οικογένειες Σαρακατσαναίων. Ο πληθυσμός του το 1920 αριθμούσε 90 κατοίκους και το 1923 εγκαταστάθηκαν 310 πρόσφυγες από την ανταλλαγή πληθυσμών.

Οι κάτοικοι είναι κυρίως αγρότες που καλλιεργούν καπνά και βαμβάκι. Διαθέτει ομάδα ποδοσφαίρου, τον Άρη Φτελιάς που μετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα του νομού Δράμας. Επίσης, λειτουργεί και πολιτιστικός σύλλογος (με παιδικό τμήμα και τμήμα ενηλίκων) που συμμετέχει και στα τοπικά δρώμενα αλλά και σε πανελλαδικά φεστιβάλ. Στον οικισμό εικάζεται ότι υπήρχε ρωμαϊκή κώμη. Ανακαλύφθηκαν επιγραφές που δείχνουν ότι ο οικισμός αυτός υπαγόταν στην ρωμαϊκή αποικία των Φιλίππων.

Κεντρική εκκλησία του χωριού και ενορία είναι οι Άγιοι Ταξιάρχες. Υπάρχει και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

Από τη Φτελιά κατάγεται η τηλεπαρουσιάστρια Τατιάνα Στεφανίδου.

## Δημογραφικά στοιχεία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Φτελιά Δράμας από ψηλά στο https://www.youtube.com/
* Το Έθιμο της «Μπουμπούνας» και εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στην Φτελιά Δράμας  από τον ιστότοπο https://dramania.gr/

## Παραπομπές


Φτελια
Κατηγορία:Δήμος Δοξάτου
Παλαιών Πατρών Παρθένιος Β΄

Ο **Παρθένιος** (κατά κόσμον Λαμπαρδόπουλος) ήταν Έλληνας ιεράρχης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Δημητσάνα. Αρχικά εξελέγη επίσκοπος Κερνίτσης και Καλαβρύτων, μέχρι το 1638, οπότε μετατέθηκε στη Μητρόπολη Παλαιών Πατρών. Ήταν ανηψιός του προκατόχου του, Θεοφάνη Α΄ του Φλωρία, ο οποίος παραιτήθηκε υπέρ του. 

Ήταν φιλοτάραχος και τον Φεβρουάριο του 1641 καθαιρέθηκε και απελάθηκε στην Αγία Πετρούπολη όπου διασώζεται σύγγραμμα του, αλλά επανήλθε για δεύτερη θητεία κατά τα έτη 1646-1650.

## Παραπομπές


Παρθενιος Β
Παρθενιος Β
Τιμόθεος Μαρμαρηνός

Ο **Τιμόθεος Μαρμαρηνός** ήταν επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας που έζησε στα τέλη του 16ου και αρχές του 17ου αιώνα. Διετέλεσε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών και Οικουμενικός Πατριάρχης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάνορμο Κυζίκου της Μικράς Ασίας. Ήταν σεμνός και ευλαβής προς τα θεία, αλλά θεωρούταν και λατινόφρων.

Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών στις 28 Φεβρουαρίου 1601, τίτλο που διατήρησε μέχρι το 1612, οπότε εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. 

Κατά μία εκδοχή, όταν πέθανε ο Νεόφυτος Β΄, τοποτηρητής ανέλαβε ο Κύριλλος Λούκαρις, με σκοπό να παραμείνει Πατριάρχης. Ομάδα τεσσάρων ιεραρχών όμως, μεταξύ των οποίων και ο Τιμόθεος, υποσχέθηκαν αύξηση της ετήσιας φορολογίας της Εκκλησίας στα 8.000 γρόσια και κατάφεραν να εκλέξουν Πατριάρχη τον Τιμόθεο, εκθρονίζοντας τον Λούκαρι. Μόλις έγινε Πατριάρχης ο Τιμόθεος, κυνήγησε με ιδιαίτερη σκληρότητα τον Κύριλλο Λούκαρη. Το 1614 ανοικοδόμησε και επέκτεινε τον μικρό τότε Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, όπου είχε μεταφερθεί το Πατριαρχείο από το 1601 και αγόρασε εφαπτόμενο κτήριο για νέο Πατριαρχικό Οίκο.

Αναφέρεται ότι ήταν φιλικός προς τη Ρώμη και ότι το 1615 έγραψε ένα γράμμα στον Πάπα Παύλο Ε΄, αναγνωρίζοντάς τον ως ανώτερο, αλλά δεν διακήρυξε ανοικτά και επίσημα υποταγή. Το 1615 επίσης συγκάλεσε Σύνοδο, με τη συμμετοχή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεοφάνη, και η οποία αποφάσισε την καθαίρεση του Μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Λουκά. Άλλη Σύνοδος, με την συμμετοχή των Πατριαρχών Κυρίλλου (Λούκαρι) Αλεξανδρείας και Θεοφάνη Ιεροσολύμων καθαίρεσε τον Αρχιεπίσκοπο Σιναίου Λαυρέντιο, ο οποίος τόλμησε να φοράει μίτρα κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας. Τον Μάρτιο του 1620 εξέδωσε σιγίλλιο, με το οποίο επικύρωνε την απόφαση της Σύναξης του Αγίου Όρους σχετικά με τα όρια μεταξύ των μονών Δοχειαρίου και Ξενοφώντος.

Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη τον Μάρτιο του 1621 ή 1622, Μεγάλη Τετάρτη, και τάφηκε στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη. Λέγεται ότι τον δηλητηρίασε ο Λούκαρης, κάτι το οποίο υποστηρίζουν πολλοί, αλλά δεν αποδείχτηκε ποτέ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Τιμόθεος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως, Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
* 
* 
* 

Τιμοθεος Β
Τιμοθεος Β
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Παλαιών Πατρών Θεοφάνης Β΄ ο Λοκαμίστας

Ο **Θεοφάνης Β΄ ο Λοκαμίστας** ( - , 1650) ήταν Έλληνας ιεράρχης, αρχιεπίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου κι έπειτα μητροπολίτης Παλαιών Πατρών με δύο θητείες, μεταξύ 1641 με 1646 και μεταξύ 1649 με 1650.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πριν καταλάβει τον μητροπολιτικό θρόνο της Πάτρας, ήταν αρχιεπίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου όπου παραιτήθηκε «διὰ τὰ βάρη τῶν χρεῶν». 

Υπήρξε συνοδικός και το 1641 μετέφερε μαζί με τους μετέπειτα Πατριάρχες, μητροπολίτη Ηρακλείας, Ιωαννίκιο και Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως, Παρθένιο, το λείψανο της Αγίας Παρασκευής στον βοεβόδα του Ιασίου Βασίλειο Λούπου, που πλήρωσε ως αντίτιμο όλα τα χρέη του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Στις 13 Μαρτίου 1646 κλήθηκε σε απολογία από τη Ιερά Σύνοδο, αλλά αρνήθηκε να πάει και καθαιρέθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1646. Τον Ιούνιο του 1649, η Σύνοδος ανεγνώρισε την αδικία στο πρόσωπό του και τον αποκατέστησε στον μητροπολιτικό θρόνο της Πάτρας, όπου παρέμεινε ως τον θάνατό του τον Μάρτιο του 1650.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στέφανος Θωμόπουλος *Ιστορία της πόλεως των Πατρών*, Τόμος Α΄, έκδοση τέταρτη, Αχαϊκές εκδόσεις 1998, ISBN 960-7960-10-6

Θεοφανης Β
Θεοφανης
Θεοφάνης Φλωρίας

Ο **Θεοφάνης ο Φλωρίας** ήταν Έλληνας ιεράρχης, διετέλεσε Μητροπολίτης Σερρών και Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών, υπήρξε δε παράλληλα και συνοδικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Δημητσάνα και ήταν τρόφιμος της Μονής Φιλοσόφου στην οποία έμαθε και τα πρώτα γράμματα, έπειτα μετέβει στην Κωνσταντινούπολη. Είχε την φήμη ότι είχει εξαιρετική ευφυΐα, μεγάλες ικανότητες και επιβλητικό ανάστημα. 

Το 1603 διορίστηκε Μητροπολίτης Σερρών ως το 1612 όπου μετατέθηκε από τον Πατριάρχη Τιμόθεο Μαρμαρηνό στην Μητρόπολη Παλαιών Πατρών. Διατηρούσε άριστες σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και έχαιρε εκτίμηση από τους πατριάρχες, έλαβε μέρος σε πολλές συνόδους και υπέγραψε πάρα πολλές συνοδικές πράξεις. 

Έδειξε πατρικό ενδιαφέρον για την παλιά του Μητρόπολη, την οποία επισκεπτόταν κατά καιρούς και έστελνε στις Σέρρες πολύτιμα ιερά άμφια και γενικά συνέβαλλε στην πρόοδό της. Μάλιστα, όταν πέθανε ο μητροπολίτης Σερρών Τιμόθεος, με δική του βοήθεια εξελέγη νέος μητροπολίτης ο πρωτοσύγκελος της μητροπόλεως του Αχιλλεύς. 

Το 1622 κέρδισε οριστικά τις επισκοπές της Μεθώνης και Κορώνης από την μητρόπολη Μονεμβασιάς. Το 1635 μερίμνησε ώστε η Μονή της Θεοτόκου Χρυσοποδαρούσσας να ανακηρυχθεί σταυροπηγιακή μαζί με το μετόχι του Αγίου Νικολάου.

Το 1638 (30 Αυγούστου) παραιτήθηκε υπέρ του ανιψιού του Παρθένιου Β΄.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στέφανου Ν. Θωμόπουλου, Ο Παλαιών Πατρών Μητροπολίτης Θεοφάνης Α΄ ο Φλωρίας και τα οωφόρια αυτού, Εν Αθήναις , τύποι περιοδικού "Σφαίρα" Αγ. Κωνσταντίνου 1, 1922

Θεοφανης Α
Θεοφανης Α
Παλαιών Πατρών Αντώνιος Α΄

Ο **Αντώνιος** ήταν Έλληνας ιερωμένος, Μητροπολίτης Δρύστρας και έπειτα Παλαιών Πατρών κατά τον 17ο αιώνα.

Γεννήθηκε στην Χίο. Από το 1626 μέχρι το 1633 ήταν μέγας πρωτοσύγγελος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το 1626 ήταν υποψήφιος για Αρχιεπίσκοπος Άνδρου χωρίς να εκλεγεί. 

Στην μητρόπολη Δρύστρας ενθρονίστηκε στις 22 Μαρτίου 1633 αντικαθιστώντας τον Ιωακείμ που καθαιρέθηκε για κακοδιαχείριση. Όπως αναφέρεται ο Αντώνιος τακτοποίησε όλα τα χρέη που είχε δημιουργήσει ο Ιωακείμ αλλά κι άλλες οικονομικές εκκρεμότητες. Σύμφωνα με τον R. Jannin, ο Αντώνιος θήτευε για δεύτερη φορά στην επισκοπικό θρόνο της Δρύστρας πιθανότατα πρώτη φορά το 1623, άποψη που δεν δέχονται άλλοι ιστορικοί και δείχουν άλλον Μητροπολίτη Αντώνιο του 1623, συνώνυμο ή δίνουν άλλες ημερομηνίες πρώτης θητείας. Το 1627 καθαιρέθηκε λόγω απείθειας στις συνοδικές αποφάσεις.

Το 1638 αποκαταστάθηκε στον Μητροπολιτικό θρόνο της Δρύστρας, την ίδια χρονιά υπέγραψε και συνοδική απόφαση. Το 1643 καθαιρέθηκε πάλι για το ίδιο παράπτωμα, απείθεια. Παρότι είχε καθαιρεθεί, πήρε μέρος στην σύνοδο εκλογής του Πατριάρχη Παρθένιου Β΄. Κατά μία εκδοχή αθωώθηκε και επανήλθε στην μητρόπολη, ενώ ο Jannin δίνει και τέταρτη θητεία για λίγες μέρες τον Μάρτιο του 1650.

Στις 16 Μαρτίου 1650 εξελέγη Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών. Απεβίωσε τον Απρίλιο του 1653.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μητροπολίτες Πατρών
Κατηγορία:Μητροπολίτες Δρύστρας
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Παλαιών Πατρών Δανιήλ Β΄

Ο **Δανιήλ** ήταν ορθόδοξος ιερωμένος, συνοδικός, Μηροπολίτης Παλαών Πατρών και Επίσκοπος Κερνίτζης κατά τον 17ο αιώνα.

Δεν είναι πολλά γνωστά για την Ζωή του και την  θητεία του στον επισκοπικό θρόνο, έδειχνε απείθεια προς τις συνοδικές αποφάσεις όπου στο τέλος καθαιρέθηκε. 

Ενθρονίστηκε Μητροπολίτης Πάτρας το 1653 αντικαθιστώντας τον Θανών Αντώνιο Α΄. Καθαιρέθηκε το 1674 λόγω του ότι ενθρόνισε παράτυπα δύο επισκόπους. 

Το 1654 διορίστηκε τοποτηρητής (Πρόεδρος) της Επισκοπής Κερνίτζης που πιθανότατα είχε χηρέψει.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο, Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών.

Κατηγορία:Μητροπολίτες Πατρών
Κατηγορία:Επίσκοποι Κερνίτζης και Καλαβρύτων‎
Στέφανος Ζακαρία

Ο **Στέφανος Ζακαρία** (*Stefano Zaccaria*, ... - 1424) ήταν Λατίνος αρχιεπίσκοπος και βαρώνος της Πάτρας το 1405-1424. Καταγόταν από την Γενοβέζικη οικογένεια Ζακαρία ηγεμόνων της Χίου με φέουδα στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας. Ήταν γιος του Ανδρόνικου Ασάν Ζαχαρία και αδελφός του Κεντυρίωνα Β΄ και του Εράρδου.

Το 1408 ενοικίασε την βαρωνία της Πάτρας στους Ενετούς για πέντε χρόνια, κρατώντας μόνο τα πνευματικά δικαιώματα σαν αρχιεπίσκοπος και έφυγε για την Βενετία. Ο αρχιεπίσκοπος τότε ήταν και βαρώνος της Πάτρας. Το 1413 τελείωσε το ενοικιοστάσιο και ξαναπήρε την βαρωνία, επιστρέφοντας στην πόλη. Τον Αύγουστο του 1418 οι Παλαιολόγοι πολιορκούν την πόλη και μετά από αυτούς οι Ενετοί, οι οποίοι την καταλαμβάνουν. Τελικά στις 10 Ιουλίου 1419 οι Ενετοί επιστρέφουν την Πάτρα στον Στέφανο μετά από παρέμβαση του Πάπα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Στέφανος Θωμόπουλος, 1888, «Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821», Εν Αθήναις :Εκ της βασιλικής τυπογραφίας Νικολάου Γ. Ιγγλέση. (Λήμμα για το βιβλίο: Ιστορία της Πόλεως Πατρών)
* Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 21 Μαρτίου 2013

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Στεφανος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα