open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λαζαράτα Λευκάδας

Τα **Λαζαράτα**  είναι ημιορεινό χωριό της Λευκάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Λαζαράτα βρίσκονται προς τη βόρεια πλευρά του νησιού, πάνω σε ένα μικρό οροπέδιο και σε υψόμετρο 440 μέτρα. Το χωριό περιβάλλεται από λόφους καλυμμένους από δέντρα, θάμνους, αμπελώνες και μικρά γεωργικές εκτάσεις, τα σπίτια του είναι πέτρινα με ξύλινα παράθυρα και καφέ πέτρινα πλακάκια ενώ οι πλακόστρωτες πλατείες του έχουν ψηλά δέντρα. Υπάρχουν αρκετές  ταβέρνες και καταστήματα κατά μήκος του κεντρικού του δρόμου.

Αναφέρονται επίσημα μετά την Ένωση των Επτανήσων (1864) και το 1866 ορίζονται έδρα δήμου Σφακιωτών, ενώ  το 1991, μετά από εθελοντική συνένωση με τα χωριά Ασπρογερακάτα, Πρεμεντινός και Σπανοχώρι, σχημάτισε τον Δήμο Σφακιωτών του οποίου αποτέλεσε έδρα.

## Ιστορικό διοικητικών μεταβολών

Τα Λαζαράτα είχαν, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές κατά τον 19ο και 20ό αιώνα, που έχουν συνοπτικά ως εξής:

* Δ. Σφακιωτών (Κερκύρας) ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Λαζαράτα.
* Δ. Σφακιωτών (Λευκάδος) ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899 Ο δήμος αποσπάται από το νομό Κερκύρας και υπάγεται στο νομό Λευκάδος.
* Δ. Σφακιωτών (Κερκύρας) ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909 Ο δήμος αποσπάται από το νομό Λευκάδος και υπάγεται στο νομό Κερκύρας.
* Κ. Λαζαράτων (Κερκύρας) ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Λαζαράτα από το δήμο Σφακιωτών και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Ο οικισμός Πρεμεντινός αποσπάται από το δήμο Σφακιωτών και προσαρτάται στην κοινότητα.
* Κ. Λαζαράτων (Πρεβέζης) ΦΕΚ 261Α - 21/09/1925 Η κοινότητα αποσπάται από το νομό Κερκύρας και υπάγεται στο νομό Πρεβέζης.
* Κ. Λαζαράτων (Λευκάδος) ΦΕΚ 49Α - 16/02/1946 Η κοινότητα αποσπάται από το νομό Πρεβέζης και υπάγεται στον νομό Λευκάδος.
* ΦΕΚ 16Β 19/01/1962 Ο οικισμός Πρεμεντινός της κοινότητας καταργείται και προσαρτάται στον οικισμό Λαζαράτα της κοινότητας.
* ΦΕΚ 251Α - 29/12/1989 Ο οικισμός Λαζαράτα αποσπάται από την κοινότητα και ορίζεται έδρα του δήμου Σφακιωτών. Η κοινότητα καταργείται.

### Διατελέσαντες Πρόεδροι Κοινότητας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Τρισκαιδεκαφοβία

Η **τρισκαιδεκαφοβία** είναι ο φόβος για τον αριθμό δεκατρία, που θεωρείται πρόληψη. Ο φόβος για την Παρασκευή και 13 αποκαλείται **παρασκευοδεκατριαφοβία**.

## Προέλευση

Το δεκατρία μπορεί να θεωρείται "κακός" αριθμός απλά επειδή είναι μια μονάδα πάνω από το δώδεκα, που είναι δημοφιλής αριθμός σε πολλούς πολιτισμούς (λόγω του ότι είναι εξαιρετικά σύνθετος αριθμός). Όταν μια ομάδα δεκατριών αντικειμένων διαιρεθεί στα δυο, στα τρία, στα τέσσερα ή στα έξι, πάντα ένα αντικείμενο περισσεύει.

Ο αριθμός 13 έχει επίσης για κάποιους και βιβλικές προεκτάσεις. Στο Μυστικό Δείπνο, μετά τον οποίο ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού, οι συνδαιτυμόνες ήταν 13.

Σχέση έχει επίσης το γεγονός ότι ένα σεληνοηλιακό ημερολόγιο πρέπει να έχει 13 μήνες σε κάποια χρόνια, ενώ το ηλιακό Γρηγοριανό ημερολόγιο και το σεληνιακό Ισλαμικό ημερολόγιο έχουν πάντοτε 12 μήνες σε ένα χρόνο.

Η τρισκαιδεκαφοβία μπορεί να επηρέαζε και τους Βίκινγκς-πιστεύεται ότι ο Λόκι στη σκανδιναβική μυθολογία ήταν ο 13ος θεός, κατά τον ίδιο τρόπο που στο Χριστιανισμό ο Σατανάς θεωρείται ο 13ος άγγελος.

Ο κώδικας του Χαμουραμπί, που γράφτηκε στη Μεσοποταμία περίπου το 1686 π.Χ., παραλείπει τον αριθμό 13. Κάτι τέτοιο υπονοεί ότι η πρόληψη υπήρχε πολύ πριν τη Χριστιανική εποχή.

## Παρόμοιες φοβίες
Η τετραφοβία, ο φόβος του αριθμού 4, δεν είναι σπάνια στην Κίνα, την Ιαπωνία και την Κορέα, όπου τα κτίρια (γραφεία, πολυκατοικίες, ξενοδοχεία, νοσοκομεία κλπ) συχνά δεν έχουν 4ο όροφο, και μερικές φορές κανείς όροφος δεν έχει τον αριθμό 4 (π.χ. 14, 41 κλπ), κάτι που συμβαίνει και στα συγκροτήματα κατοικιών. Οι Κινέζικες λέξεις "τέσσερα" （sì 四 ）και "πεθαίνω" （sĭ 死）προφέρονται ακριβώς όμοια εκτός από τον τόνο. Η Γιαπωνέζικη και Κορεάτικη προφορά αυτών των δυο λέξεων προήλθε από τα Κινέζικα, κι έτσι οι τρεις αυτοί πολιτισμοί μοιράζονται σήμερα τον ίδιο φόβο για τον αριθμό τέσσερα. Περιέργως, ο αριθμός 13 θεωρείται τυχερός στα μέρη αυτά, καθώς η προφορά του "τρία" (san) μοιάζει με την προφορά του "ζω" ή "επιβιώνω" στα Κινέζικα και Κορεάτικα. Έτσι, σε κάποια συγκροτήματα κατοικιών μπορεί κάποιος να βρει το Μπλοκ 13Α εκεί που κανονικά θα υπήρχε το Μπλοκ 14. Στην Κίνα τα κινητά τηλέφωνα που έχουν αριθμό που περιέχει το 4 πουλιούνται σε πολύ χαμηλότερη τιμή από τα υπόλοιπα.

Στην Ιταλία "κακός" θεωρείται ο αριθμός 17. Όταν γραφεί με το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης σαν XVII, μπορεί να αναγραμματιστεί σε VIXI, που στα Λατινικά σημαίνει "έζησα", δηλ. η ζωή μου τελείωσε. Στην Ιταλία δεν είναι σπάνιο να βρει κανείς κτίρια που δεν έχουν 17ο όροφο, ή ξενοδοχεία που δεν έχουν δωμάτιο 17. Ο εθνικός αερομεταφορέας της Ιταλίας, η Alitalia, δεν έχει σειρά 17 στα καθίσματα των αεροπλάνων της, και το ίδιο συμβαίνει και με τη γερμανική εταιρία Germanwings, που πετά σε πολλές Ιταλικές πόλεις. Η Ρενώ πούλησε το μοντέλο της "R17" σαν "R177" στην Ιταλία.

## Βιβλιογραφία

* Lachenmeyer, Nathaniel (2004). 13: The Story of the World's Most Popular Superstition. New York: Four Walls Eight Windows. ISBN 1-56858-306-0.

Κατηγορία:Λαογραφία
Η Γνώμη της Θράκης

Η ***Γνώμη*** είναι καθημερινή εφημερίδα της Θράκης, που εκδίδεται στην Αλεξανδρούπολη. Η ιδιοκτησία της ανήκει στην εταιρεία Γαλάτεια Λασκαράκη και Σια Ο.Ε. Εκδότης και διευθυντής της είναι ο Γιάννης Λασκαράκης. Άρχισε να εκδίδεται ως εβδομαδιαία εφημερίδα το 1981 και μετατράπηκε σε καθημερινή εφημερίδα το 1984. Βραβεύτηκε με το βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί και με το βραβείο της Κοινωνίας των Πολιτών των δημοσιογράφων της ΕΡΤ.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα της εφημερίδας

Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ελεύθερη Θράκη

Η ***Ελεύθερη Θράκη*** είναι ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην Αλεξανδρούπολη. Η ιδιοκτησία της ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Κονδύλη Α.Ε. Εκδότης είναι ο Γιώργος Κονδύλης, ενώ διευθύντρια η Μαρίνα Κονδύλη. Σύμβουλος έκδοσης της εφημερίδας είναι ο Σταύρος Κονδύλης. Ιδρύθηκε το 1945 από τον Γεώργιο Κονδύλη και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να βρίσκεται υψηλά στην προτίμηση των αναγνωστών της Θράκης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα της εφημερίδας

Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Αλεξανδρούπολη
Αγνή Μπάλτσα

Η **Αγνή Μπάλτσα** (Λευκάδα, 19 Νοεμβρίου 1944), ευρύτερα γνωστή και ως **Agnes Baltsa**, είναι Ελληνίδα μεσόφωνος. Είναι μια από τις πιο γνωστές Ελληνίδες λυρικές καλλιτέχνιδες με πολυετή παρουσία στη παγκόσμια μουσική σκηνή και διακρίσεις.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε να παίζει πιάνο σε ηλικία έξι ετών και το 1958 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να επικεντρωθεί στο τραγούδι. Αποφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο το 1965 και ταξίδεψε στο Μόναχο προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές της με υποτροφία Μαρία Κάλλας. 

Η Μπάλτσα έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1968 στην Όπερα της Φρανκφούρτης με το έργο *[[Οι Γάμοι του Φίγκαρο]]* (του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ) και ακολούθησε το έργο *[[Ο ιππότης με το ρόδο]]* (Der Rosenkavalier) του Ρίχαρντ Στράους στην Όπερα της Βιέννης το 1970. Με την καθοδήγηση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ο οποίος είχε πει για αυτήν ότι ήταν «η σπουδαιότερη δραματική μεσόφωνος της εποχής μας», γρήγορα τράβηξε την προσοχή του κόσμου πάνω της και άρχισε να κάνει τακτικές εμφανίσεις στο αναγνωρισμένου κύρους Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.

Η πιο γνωστή της ερμηνεία είναι στην *[[Κάρμεν]]* του Ζωρζ Μπιζέ, την οποία έχει επαναλάβει πολλές φορές, τις περισσότερες με τη συνοδεία του Χοσέ Καρρέρας. Έχει ερμηνεύσει έργα των Μότσαρτ (*Οι γάμοι του Φίγκαρο*, *[[Έτσι κάνουν όλες]]*), Ροσίνι (*[[Ο Κουρέας της Σεβίλλης]]*, *[[Η Ιταλίδα στο Αλγέρι]]*), Μασκάνι (*[[Καβαλερία Ρουστικάνα]]*), Βέρντι (*[[Αΐντα]]*, *[[Η δύναμη του πεπρωμένου]]*, *[[Τροβατόρε]]*, *[[Δον Κάρλος]]*) και Μπελίνι (Καπουλέτοι και Μοντέκκοι*), Ρ. Στράους ([[Ηλέκτρα (Στράους)|*Ηλέκτρα*]]).

Έχει επίσης παίξει στη Γερμανική ταινία *Duett'' το 1992, υποδυόμενη μια τραγουδίστρια της όπερας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες μεσόφωνοι
Ιάκωβος ο Πέρσης

Ο **Ιάκωβος ο Πέρσης** έζησε περί τα τέλη του 4ου αιώνα άρχές του 5ου αιώνα στη πόλη Βηθλαβά, υπήρξε δε στενός φίλος του Πέρση Βασιλέα Ισδιγέρδη προς χάριν του οποίου και απαρνήθηκε τον Χριστιανισμό. 
Μετά το θάνατο του βασιλιά και ύστερα από τις παραινέσεις της μητέρας και της συζύγου του, ο Ιάκωβος ασπάστηκε πάλι τον Χριστιανισμό. Πέθανε κατά τα έτη 420-421 ύστερα από το μαρτύριό του από τον Πέρση βασιλιά Βαράμη Ε' (420-438), υιό του βασιλιά Ισδεγέρδη Α΄.  Στο μαρτύριο του αγίου αναφέρονται πολλοί βυζαντινοί συγγραφείς, όπως οι Θεοδώρητος Κύρου, Χριστόφορος Μυτιληναίος, Ιωάννης Ευγενικός και άλλοι. Νέωτεροι ερευνητές τοποθετούν χρονικά το μαρτύριο του Ιακώβου στο δεύτερο έτος της βασιλείας του Βαράμη δηλαδή στα 421 μ.Χ. Το μαρτύριο έλαβε χώρα στην πόλη Βαλαπάτη ή Βηλαπάτη (Βet Lapat σύμφωνα με τις Συριακές πηγές), πόλη της Περσίας. Μετά το θάνατό του ο Βαράμης διαπίστωσε την αύξηση της επιρροής των χριστιανών, διέταξε την καύση και τον διασκορπισμό των λειψάνων του. Ορισμένοι πίστοί μετέφεραν κάποια λείψανα σε μονή της Ιβηρίας, πλησίον του Πύργου του Δαβίδ, που είχε ιδρύσει ο Πέτρος Ιβηρικός (411-491). Ο τελευταίος πήγε τα λείψανα του Αγίου στην Αίγυπτο, όπου κατέφυγε μετά τον διωγμό του το 451, επειδή ακολούθησε τον μονοφυσίτη επίσκοπο Τιμόθεο Αίλουρο. Η κάρα του Ιακώβου μεταφέρθηκε στη Νικομήδεια, μετά στο Κόρμερι της Γαλλίας, μέχρι το 1440 για να καταλήξει στο Βατικανό.

Η μνήμη του τιμάται στις 27 Νοεμβρίου. Χριστιανικά μοναστήρια προς τιμήν του αγίου υπάρχουν στα Ιεροσόλυμα, τη Μολδαβία, τον Λίβανο, τη Συρία και στο χωριό Χοιροκοιτία στην Κύπρο.
## Παραπομπές


## Πηγές
*Ελισσάβετ Πετρά, «Ανέκδοτο κοντάκιο του αγίου Ιακώβου του Πέρση», Βυζαντιακά, τομ. 31(2014),σελ.129-144

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Το φως που σβήνει

***Το φως που σβήνει*** είναι ελληνική δραματική ταινία του 2000, σε σκηνοθεσία Βασίλη Ντούρου. Το σενάριο το έγραψε η Δέσποινα Τοπάζη, ο Γιάννης Τσίρος και ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστεί ο Αλέκος Αλεξανδράκης.

## Πλοκή

Η ταινία διαδραματίζεται στη Χάλκη, όπου ο δωδεκάχρονος Χρήστος  ζει με τη χωρισμένη μητέρα του. Ο μικρός χάνει την όρασή του, από μία σπάνια αρρώστια, αλλά αναπτύσσει μια ιδιαίτερη ακουστική ευαισθησία ικανή να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στη μουσική. Στο πρόσωπο του γέρου φαροφύλακα του νησιού βρίσκει κατανόηση και δημιουργείται μια βαθιά φιλική σχέση μεταξύ τους. Ο φαροφύλακας, αυτοδίδακτος μουσικός ο ίδιος, αντιλαμβάνεται το ταλέντο του μικρού και τον καθοδηγεί ως «πνευματικός δάσκαλος». Η μητέρα του αγοριού που είναι αντιμέτωπη με τη δύσκολη καθημερινότητα ενοχλείται από αυτήν την σχέση. Ωστόσο, ο ερχομός στο νησί μιας νέας δασκάλας θα αλλάξει το σκηνικό. Δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τις ικανότητες του μικρού ήρωα και με δική της πρωτοβουλία ο μικρός λαμβάνει μέρος σε έναν μουσικό διαγωνισμό που διοργανώνεται στην Αθήνα. 

## Διανομή

* Βλαδίμηρος Γολοσίνσκι - Χρήστος Μυρισιώτης
* Αλέκος Αλεξανδράκης - Νικόλας Σουρσούμης
* Βίκυ Βολιώτη - Μαρία
* Ελισάβετ Ναζλίδου - Ελένη Μυρισιώτη
* Δημήτρης Μαυρόπουλος - Φώντας
* Στέλλα Γιάννη - Αγγελική
* Άλκης Κούρκουλος - Πέτρος
* Τάκης Σπυριδάκης - πατέρας Χρήστου
* Μπάμπης Χατζηδάκης - Δημήτρης

## Σχόλια
Πρόκειται για τη μοναδική μέχρι την εποχή της ταινία του νέου ελληνικού κινηματογράφου (μετά το 1990) που αντιμετωπίζει το θέμα της παιδικής αναπηρίας χωρίς αναφορά στο ιατρικό μοντέλο. Το μικρό αγόρι προσπαθεί να αντισταθμίσει την αναπηρία του, που προβάλλεται κυρίως ως μειονέκτημα, με το μουσικό του ταλέντο. Όπως αναφέρεται στο περιοδικό *Ερευνώντας τον κόσμο του παιδιού*:Φαίνεται ότι ο σκηνοθέτης ακολουθεί τις γενικότερες αναπαραστάσεις της αναπηρίας στο διεθνή κινηματογράφο αλλά και συνήθη στερεότυπα, όπου τα άτομα με τύφλωση είναι συνδεδεμένα με εξαιρετικές μουσικές ικανότητες [...]. Άποψη η οποία τίθεται υπό συζήτηση με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Το φως που σβήνει'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
* ''Το φως που σβήνει'' στο Cine.gr

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2000
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Δημήτρη Παπαδημητρίου
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κώστα Λαμπρόπουλου
Πινακίδα της Γιούρας

Το **Κεραμικό όστρακο των Γιούρων** είναι ένα κομμάτι αγγείου που χρονολογείται γύρω στο 5.000-4.500 π.Χ. και ανακαλύφθηκε κατά την διάρκεια ανασκαφών στο σπήλαιο του Κύκλωπα στη νησίδα Γιούρα, 20 μίλια από τις ακτές της Αλοννήσου, στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Βορείων Σποράδων. Το ανασκαφικό εύρημα ήρθε στο φως το 1992 από τον Αδαμάντιο Σάμψων, καθηγητή της Αρχαιολογίας των Κλασσικών και των Προϊστορικών Χρόνων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, κατά την διάρκεια ερευνητικών εργασιών με βασικό στόχο την μελέτη της προϊστορικής εγκατάστασης στην περιοχή, με έμφαση στη Μεσολιθική Περίοδο (8600 - 6500 π.Χ.), και στην Νεολιθική Περίοδο Ib (6500 - 3500 π.Χ.) .

Στα όστρακα που ανακαλύφθηκαν, υπάρχουν εγχάρακτες γραμμές που φέρεται να σχηματίζουν γράμματα. Ο Αδαμάντιος Σάμψων σημειώνει ότι το αγγείο φέρει εγχάρακτα αδιευκρίνιστα σύμβολα. Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι πιθανό ότι τα σύμβολα έχουν άμεση σχέση με την "πρωτο-γραφή", που έχει εντοπιστεί σε κεραμική, πέτρα ή ξύλο σε θέσεις της Μακεδονίας, όπως στην Πινακίδα του Δισπηλιού. Η σχέση τους επίσης είναι άμεση με τη γνωστή *"βαλκανική γραφή"* που έχει βρεθεί στη Σερβία, Βουλγαρία και Ρουμανία και έχει κέντρο τη Vinca της Σερβίας. Παρόμοια σύμβολα έχουν βρεθεί και σε άλλες νεολιθικές θέσεις στην Ελλάδα, όπως στη Φτελιά Μυκόνου, Γυαλί Νισύρου, Θαρρούνια της Εύβοιας. Αρκετά όμοια είναι τα εγχάρακτα σύμβολα που υπάρχουν και σε κεραμικά της Πρώιμης Χαλκοκρατίας των Κυκλάδων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Sampson Α. 2009, Νeolithic and Bronze Age incised symbols in the Greek area, in J. Marler and  M. R. Dexter (eds), Signs of Civilization. Neolithic symbol system of Southeast Europe, 187-192, Novi Sad. 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, Η Νεολιθική εγκατάσταση στην Γιούρα
* Αδαμάντιος Σαμψών, Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας: Σπήλαιο του Κύκλωπα στα Γιούρα της Αλοννήσου
* Νίκος Νικητίδης, Ελληνική η αρχαιότερη γραφή , Εφημ. Μεσόγειος, 22/7/1998

Κατηγορία:Επιγραφές
Κατηγορία:Ιστορία των Σποράδων
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Μαγνησία
Πατριάρχης Ιάκωβος

Ο **Πατριάρχης Ιάκωβος** καταγόταν από τη Χίο και διετέλεσε αρχικά Μητροπολίτης Λαρίσης.

Ανήλθε στο Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης το 1679 και παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1682, οπότε παραιτήθηκε κατόπιν ενεργειών του πρώην Πατριάρχη Διονυσίου Δ΄. Αργότερα, το 1685, ανακλήθηκε στο θρόνο κατόπιν κοινής απόφασης της Συνόδου των Αρχιερέων, όπου και παρέμεινε για ένα έτος μέχρι που ξαναπαραιτήθηκε το 1686. Την επόμενη χρονιά, το 1687, επανακλήθηκε ομοίως για δεύτερη φορά μέχρι της τρίτης και οριστικής παραίτησής του, μετά ένα χρόνο πατριαρχείας, το 1688.

Κατέφυγε στη Μολδαβία, όπου και πέθανε το 1700.

## Πηγές
*Οικουμενικό Πατριαρχείο

Ιάκωβος
Ιάκωβος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Αστρονομική ναυσιπλοΐα

Ως **αστρονομική ναυσιπλοΐα** (· αποδίδεται και ως **αστρονομική ναυτιλία**) χαρακτηρίζεται γενικά η μέθοδος κατά την οποία η ασφαλής πλεύση και κατ΄ επέκταση το στίγμα ενός πλοίου προσδιορίζεται από την παρατήρηση ουρανίων σωμάτων. Η αστρονομική ναυσιπλοΐα διαφέρει από την ακτοπλοΐα στο ότι ο προσδιορισμός του στίγματος γίνεται με τη βοήθεια ουράνιων σωμάτων αντί για σημεία ξηράς και, επίσης, στο ότι εφαρμόζεται στην ωκεανοπλοΐα, δηλαδή σε πλεύσεις πολύ μακριά από ακτές. Κύρια όργανα που χρησιμοποιούνται είναι οι αστρολάβοι και οι εξάντες.

Η χρήση του εξάντα, του αρχαίου οργάνου πλοήγησης το οποίο αξιοποιεί κάτοπτρα, στηρίζεται στην αρχή της διπλής ανάκλασης και εκτιμά με μεγάλη ακρίβεια τη γεωγραφική θέση, κρίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις αναγκαία εξαιτίας των φόβων διείσδυσης χάκερ στα ηλεκτρονικά συστήματα GPS. Σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή, κάθε ουράνιο σώμα βρίσκεται ακριβώς πάνω από ένα σημείο στην επιφάνεια της Γης. Το γεωγραφικό πλάτος και μήκος αυτού του σημείου είναι γνωστό ως η γεωγραφική του θέση, η οποία μπορεί να προσδιοριστεί από πίνακες για το έτος αυτό. Η μετρούμενη γωνία μεταξύ του ουράνιου σώματος και του ορατού ορίζοντα σχετίζεται άμεσα με την απόσταση μεταξύ της γεωγραφικής θέσης του ουράνιου σώματος και της θέσης του παρατηρητή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σωκράτης ο Σχολαστικός

Ο **Σωκράτης ο Σχολαστικός** (, 380 - 440) ήταν Χριστιανός εκκλησιαστικός ιστορικός του 5ου αιώνα, σύγχρονος του Σωζομενού και του Θεοδωρήτου του Κύρου. 

Είναι ο συγγραφέας της *Εκκλησιαστικής Ιστορίας*, η οποία καλύπτει την παλαιοχριστιανική περίοδο κατά τη διάρκεια των ετών 305-439.

## Βιογραφία
Ο Σωζομενός και ο Θεοδώρητος ο Κύρου τον αναφέρουν και χρησιμοποίησαν το έργο του. Καταγόταν από την Αθήνα αλλά εκτός από αυτό το στοιχείο δεν έχουμε σχεδόν κανένα άλλο σχετικά με τη ζωή του. Στους προλόγους του αναφέρει δύο διδασκάλους του, τον Ελλάδιο και τον Αμμώνιο, εθνικούς ιερείς από την Αλεξάνδρεια που είχαν φύγει από εκεί λόγω μιας εξέγερσης και είχαν εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη. Η εξέγερση αυτή, που είχε καταστρέψει το Σεραπείο της Αλεξανδρείας, χρονολογείται το 391 μ.Χ. Ο Σωκράτης αργότερα περιόδευσε στην Παφλαγονία και στην Κύπρο 

## Εργογραφία
Η *Εκκλησιαστική Ιστορία* του καλύπτει την περίοδο 305-439. Θεωρείται ότι το έργο γράφτηκε το 439 ή λίγο αργότερα, όχι όμως μετά το 450. Είναι βέβαιο ότι γράφτηκε όταν βασίλευε ο Θεοδόσιος Β'. Σκοπός του έργου ήταν η συνέχιση του έργου του Ευσέβιου. Είναι γραμμένο σε απλά Ελληνικά της εποχής και αναφέρεται στα σχετικά με την Εκκλησία γεγονότα από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου μέχρι τα σύγχρονά του, κυρίως όμως στο θέμα του Αρειανισμού. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη αντικειμενικότητα, επιμέλεια και αξιοπιστία. Παραθέτει επίσης κείμενα συνόδων και επισήμων αποφάσεων, πράγμα που αυξάνει ακόμη περισσότερο την αξία του έργου του.

## Δείτε επίσης
* Βυζαντινή ιστοριογραφία
* Σωζομενός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Θαλάσσιες αγελάδες

**Θαλάσσιες αγελάδες** καλούνται τα θαλάσσια ζώα της τάξης των σειρηνοειδών, και πιο συγκεκριμένα το ντιγκόνγκ (ή ντουγκόνγκ, ή αλικόρη) της οικογένειας των ντιγκονγκιδών, και ο μανάτος της οικογένειας των τριχεχιδών.

Όλα τα γνωστά είδη σειρηνοειδών αγαπούν τα ζεστά νερά και προτιμούν να ζουν εκεί, εκτός από την παλαιότερη θαλάσσια αγελάδα του Στέλλερ.

Το 1741 ο Γερμανός γιατρός και φυσιοδίφης Γκέοργκ Βίλχελμ Στέλλερ (Georg Wilhelm Steller) ανακάλυψε σ' ένα ταξίδι του τη γιγάντια θαλάσσια αγελάδα του Βόρειου Ειρηνικού (επιστημονική ονομασία: *Hydrodamalis gigas*). Μόλις 27 χρόνια αργότερα, το είδος είχε εξαφανιστεί, από τη δράση κυνηγών. Το πέμπτο αυτό είδος σειρηνοειδούς είχε μήκος πάνω από 8 μέτρα και ζύγιζε περισσότερο από 8 τόνους. Ήταν το μόνο σειρηνοειδές που μπορούσε να ζήσει σε κρύα νερά. Επιπλέον, διέφερε από τα υπόλοιπα στο ότι δεν είχε δόντια και δεν έτρωγε θαλάσσια φυτά, αλλά φύκια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σχετικά με τη θαλάσσια αγελάδα του Steller, που έχει εξαφανιστεί.
* Σελίδα για τα σειρηνοειδή και τη διάσωσή τους.

Κατηγορία:Ντιγκονγκίδες
Εταιρέ

[thumb|250px|Ερασιτεχνικό βίντεο του χορού έταιρε. σε μορφή αρχείου με κατάληξη .ogg και χρησιμοποιεί τη κωδικοποίηση [theora. Ο χορός στο βίντεο δεν δείχνει τις κινήσεις των χεριών.]]
Το **εταιρέ** ή **έταιρε** είναι ένας παραδοσιακός ποντιακός χορός από την περιοχή της Τραπεζούντας. Χορεύεται σε ρυθμό 5/8.

## Περιγραφή βημάτων με βίντεο
*Ερασιτεχνικό βίντεο του χορού έταιρε σε μορφή αρχείου με κατάληξη .ogg και χρησιμοποιεί τη κωδικοποίηση theora. Ο χορός στο βίντεο δεν δείχνει τις κινήσεις των χεριών. 

## Περιγραφή βημάτων με λέξεις
# Όπως είναι τα πόδια δίπλα...το αριστερό πόδι πάει αριστερά και πίσω.
# Το δεξιό πόδι ακολουθεί και πάει μπροστά και δεξιά από το αριστερό πόδι.
#Το αριστερό πόδι ακολουθεί αριστερά από το δεξί πόδι ώστε να είναι δίπλα τα πόδια.
#Το δεξιό πόδι πάει μπροστά και δεξιά από το αριστερό πόδι, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε το πόδι να στραφεί προς το κέντρο.
#Το αριστερό πόδι ακολουθεί από πίσω και αριστερά από το δεξιό πόδι και στρέφεται προς το κέντρο.
#Κάνω ένα "τριαράκι" δεξιά. (όπως φαίνεται στο βίντεο)
#Κάνω ένα "τριαράκι" αριστερά.
#Ξανά ένα "τριαράκι" δεξιά.
#Το αριστερό ξεκινάει μπροστά και κάνουμε ένα "τριαράκι" μπροστά.
#Μετά το "τριαράκι" το δεξιό πόδι πάει δίπλα από το αριστερό.
*(τέλος μοτίβου)

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Ιστορία για το έταιρε ή εταιρέ

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Ποντιακοί χοροί
Κύριλλος Β΄ Κονταρής

Ο **Κύριλλος Κονταρής** (; - 24 Ιουνίου 1640) ήταν ιεράρχης του 17ου αιώνα, ο οποίος διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τρεις φορές (1633, 1635-36, 1638-39), μετά από αντίστοιχες εκθρονίσεις του Κύριλλου Λούκαρι.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε κατά τα μέσα του 16ου αιώνα στην Βέροια και υπέγραφε ως «*Κύριλλος ο εκ Βερροίας*». Σπούδασε στο Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, στην εκεί σχολή που διατηρούσαν οι Ιησουΐτες. Ο πατριάρχης Κύριλλος Λούκαρης τον είχε θέσει υπό την προστασία του και τον προώθησε στη Μητρόπολη Βεροίας, της οποίας εξελέγη επίσκοπος το 1618. Γρήγορα όμως ο Κονταρής συντάχθηκε με τους αντιπάλους του Λούκαρι και σταδιακά μετεβλήθη σε όργανο των Ιησουϊτών και των Λατίνων του Γαλατά, τασσόμενος υπέρ της ένωσης με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Εποφθαλμιούσε την Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, αλλά, λόγω της κακής του σχέσης με τον Κύριλλο Λούκαρι, δεν κατόρθωσε να μετατεθεί εκεί.

Για πρώτη φορά εξελέγη Πατριάρχης τον Οκτώβριο του 1633, αλλά φαίνεται ότι δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη εισφορά προς την Υψηλή Πύλη και μετά από μόλις μία εβδομάδα καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στην Τένεδο. Από εκεί έγραψε επιστολή στον Λούκαρι, ο οποίος τον αποκατέστησε στη Μητρόπολη Βεροίας. Τον Μάρτιο του 1635, με την υποστήριξη καθολικών διπλωματών (κυρίως του Αυστριακού φον Σβάρτσενχορν), πέτυχε την καθαίρεση του Λούκαρι και να αναρρηθεί εκ νέου στη θέση του Πατριάρχη στις 15 Μαρτίου 1635. Ωστόσο στις 26 Ιουνίου 1636 απομακρύνθηκε και εξορίστηκε στη Ρόδο.

Τον Απρίλιο του 1637, ο Κύριλλος Κονταρής έστειλε επιστολή στον Πάπα Ουρβανό Η΄, στην οποία περιέγραφε τα προβλήματα που είχαν βρει την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης εξαιτίας του Λούκαρι. Τον Ιούνιο του 1638, ο Λούκαρις κατηγορήθηκε για προδοσία, συνελήφθη και εκτελέστηκε, και ο Κύριλλος Κονταρής έγινε πατριάρχης για τρίτη φορά.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1638 συνεκλήθη στην Κωνσταντινούπολη Σύνοδος υπό την προεδρία του, στην οποία συμμετείχαν οι Πατριάρχες Αλεξανδρείας Μητροφάνης (Κριτόπουλος) και Ιεροσολύμων Θεοφάνης. Η Σύνοδος αναθεμάτισε τον Κύριλλο Λούκαρη και τις καλβινιστικές τάσεις του. Μετά από διαπραγματεύσεις καθ'όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου, ο Κονταρής υπέγραψε στις 15 Δεκεμβρίου 1638 μια ομολογία της λατινικής (καθολικής) πίστεως και επιβεβαίωσε την πίστη του στον Πάπα Ουρβανό Η΄. Όταν έγινε γνωστή αυτή του η ομολογία, ο Σουλτάνος τον καθαίρεσε τον Ιούνιο του 1639, φοβούμενος εξέγερση των Ορθοδόξων, και τον εξόρισε στην Καρχηδόνα. Τελικά εκτελέστηκε στις 24 Ιουνίου 1640, αφού αρνήθηκε να ασπαστεί το Ισλάμ.

## Κρίσεις
Αν και ο ίδιος αναφέρεται ως ευλαβής και μορφωμένος, εντούτοις η πολιτεία του περιγράφεται από τους συγχρόνους του με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο. Ειδικά κατά την τελευταία θητεία του, καταδίωξε πολύ τους οπαδούς του Κύριλλου Λούκαρι. Η αδυναμία του να διοικήσει το Πατριαρχείο και η δουλοπρέπειά του προς τους προστάτες του (κυρίως τους πρέσβεις της Πολωνίας, της Γαλλίας και της Αυστρίας) προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κρατηθεί στο θρόνο για μεγάλο διάστημα.

## Υποσημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κυριλλος Β
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Βουλγάτα

**Βουλγάτα** ή **Βουλγκάτα** είναι η λατινική μετάφραση της Αγίας Γραφής που έγινε στο τέλος του 4ου αιώνα μ.Χ. από τον Ιερώνυμο κατ' εντολή του Πάπα Δάμασου Α΄ και υιοθετήθηκε από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Η διεθνής συντομογραφία της είναι ***Vg***.

Το όνομα προέρχεται από την φράση *vulgata editio* (έκδοση «κοινή» ή «για το λαό») και ήταν γραμμένη στην καθομιλούμενη λατινική γλώσσα της εποχής. Σκοπός της μετάφρασης αυτής ήταν να υπάρχει μια έκδοση της Bίβλου περισσότερο κατανοητή και ακριβής. Εντούτοις, ως τον 10ο αιώνα, η Αγία Γραφή δεν γινόταν πλέον κατανοητή από το λαό στο μεγαλύτερο μέρος της εκχριστιανισμένης Ευρώπης καθώς είχε πάψει προ καιρού να ομιλείται η λατινική γλώσσα, γεγονός που οδήγησε σε θεολογική αμάθεια και θρησκευτικό εκπεσμό.

Πριν την συγγραφή της κυκλοφορούσε μία εκδοχή με το όνομα Παλαιά Λατινική ή Ιτάλα  (από το *versio vetus Itala*) η οποία είχε συγγραφεί περίπου στα μισά του τρίτου μ.Χ αιώνα. Η μετάφραση αυτή είχε γίνει πιθανότατα από κάποιον που δεν γνώριζε καλά τη Λατινική γλώσσα.

thumb|180px|Εξώφυλλο της Βουλγάτας

## Δείτε επίσης
* Αγία Γραφή
* Παλαιά Διαθήκη
* Καινή Διαθήκη
* Λατινική γλώσσα

## Παραπομπές


### Άλλες πηγές
* Vulgatae Clementina

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Νέα Σκιώνη Χαλκιδικής

Η **Νέα Σκιώνη** είναι χωριό του Δήμου Παλλήνης της Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κασσάνδρας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης).

Από  το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στον Δήμο Παλλήνης.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 10 μέτρων και είναι ανεπτυγμένο τουριστικά.

## Δ.δ. Νέας Σκιώνης
Το συναποτελούν οι οικισμοί:
* η Νέα Σκιώνη, έδρα  [ 828 ]  και
* το Φράμα  [ 21 ].
## Πληθυσμός

## Υποδομή
Στη Νέα Σκιώνη, όπου κύρια ασχολία είναι ο τουρισμός, λειτουργούν αγροτικό ιατρείο, ΚΑΠΗ, Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Στα μέσα του εικοστού αιώνα έγιναν πεζοδρόμια και ασφαλτοστρώθηκαν σταδιακά οι δρόμοι. Απέχει 110 χιλιόμετρα (νοτιοανατολικά) από τη Θεσσαλονίκη. Αξιοσημείωτος είναι ο ναός της Παναγίας Φανερωμένης, που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και αποτελεί μετόχιο της Πατριαρχικής Μονής Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας Βασιλικών.

## Ιστορία

Η ονομασία του χωριού οφείλεται στην αρχαία Σκιώνη. Σύμφωνα με παράδοση που διασώζει ο Θουκυδίδης, η Σκιώνη κτίστηκε από Παλληνείς της Πελοποννήσου, οι οποίοι βρέθηκαν στο σημερινό χωριό για να διαχειμάσουν.

Ανεξάρτητα πάντως από το αν αληθεύει η παράδοση αυτή, γεγονός είναι πάντως πως υπήρξε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας, προσχώρησε όμως στους Λακεδαιμονίους  κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Οι Αθηναίοι ως αντίποινα σκότωσαν τους άρρενες ενήλικες κατοίκους της και παρέδωσαν την πόλη στους Πλαταιείς. Από κει και πέρα η Σκιώνη ήταν καθαρά περιοχή Βοιωτών. Το βοιωτικό στοιχείο ήταν πολυάριθμο στη Σκιώνη και δεν εξαφανίστηκε ποτέ. Η πόλη επιβίωσε και κατά τη ρωμαϊκή εποχή, όπως μαρτυρούν αρχαίες φιλολογικές πηγές και αρχαιολογικά ευρήματα από τη γύρω περιοχή. 

Σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας ήταν ένα από τα 12 χωριά της χερσονήσου και αποτελούσε βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, γεγονός που πρόσφερε μεγάλη φορολογική ατέλεια. Οι κάτοικοι της Σκιώνης (Τσαπρανίου) συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Ιωάννης Αγγέλου, ο Νικόλαος Στεργίου, ο Γεώργιος Αναγνωστόπουλος, ο Γαβριήλ Ιωάννου και ο Γεώργιος Σταμάτης. Το σημερινό χωριό ιδρύθηκε το 1918 από ψαράδες. Το παλαιό χωριό βρισκόταν στα ορεινά και ονομαζόταν Τσαπράνι και εγκαταλείφθηκε τελείως το 1930.

Στον οικισμό έχει ανεγερθεί μνημείο προς τιμήν των πεσόντων από τη Νέα Σκιώνη στο Μικρασιατικό Μέτωπο και στο Έπος της Αλβανίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Παλλήνης
* Νέα Σκιώνη (στα αγγλικά)

Σκιώνη, Νέα
Σκιώνη, Νέα
Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Κατωγή Κεφαλονιάς

Το **Δημοτικό διαμέρισμα Κατωγής** είναι χωριό της Κεφαλονιάς.  Η Κατωγή βρίσκεται σε υψόμετρο 10 μέτρων και ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 407 κατοίκους (απογραφή 2001).

## Δημοτικό διαμέρισμα

:* τα Μαντζαβινάτα [ 249 ]   
:* οι Βαρδιάνοι (νησίδα) [ 0 ]   
:* το Βουνί [ 158 ]

Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Μαντζαβινάτα

Τα **Μαντζαβινάτα** είναι χωριό της Κεφαλονιάς και δημοτικό διαμέρισμα του Ληξουρίου του Δήμου Κεφαλλονιάς.  

Βρίσκεται στο δρόμο από το Ληξούρι στο Ακρωτήρι Κουνόπετρα σε υψόμετρο 10 μέτρων, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 249 κατοίκους (απογραφή 2001). Νότια του χωριού βρίσκεται η δημοφιλής παραλία Ξι και η Κουνόπετρα.

Τον Αύγουστο γίνεται στην πρώην αυλή του σχολείου η γνωστή εορτή κρασιού από τον πολιτιστικό σύλλογο «Κουνόπετρα» Μαντζαβινάτων-Βουνίου. 

## Ιστορία
Το μέρος κατοικείται μάλλον από την αρχαιότητα, ένα ρωμαϊκό μωσαϊκό από τα Βάτσα (Vazza) βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κεφαλλονιάς, και ο λόφος Μασπάλι ερμηνεύεται ως αρχαία ακρόπολη. Η ονομασία του τόπου είναι Ιταλικής προέλευσης από της λέξεις *mangiare* (φαγητό) και *vino* (κρασί). Η παραγωγή σταφίδας και κρασιού αποτελούσε ο σημαντικότερος οικονομικός τομέας του χωριού. 

Από τις τρεις εκκλησίες του χωριού η παλαιότερη είναι από το 1666. Στο ακρωτήρι Κουνόπετρα βρίσκεται η κουνόπετρα, μια πέτρα που μετά από σύγκρουση ενός Αγγλικού πολεμικού πλοίου τον δέκατο ένατο αιώνα κουνιέται. Οι κάτοικοι του χωριού έχουν το πλείστον μεταφερθεί στον κάμπο κοντά στην Κουνόπετρα.

## Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εκπολιτιστικος – εξωραϊστικος συλλογος Μαντζαβινατων – Βουνιου «Η ΚΟΥΝΟΠΕΤΡΑ»

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Σκεπόνι Νάξου

thumb|right|230px|Ο Πύργος των Κορονέλλων κοντά στο χωριό  '''Σκεπόνι Νάξου'''
Το **Σκεπόνι** ήταν ένας μικρός οικισμός της ορεινής Νάξου που βρισκόταν δυτικά της Κορώνου και βορειοδυτικά της Κεραμωτής, στη δυτική πλαγιά του όρους Κόρωνος σε υψόμετρο 240 μ.. Ανήκε στην κοινότητα Κορωνίδας η οποία έχει πρωτεύουσα την Κωμιακή. Το Σκεπόνι το 1950 αριθμούσε 20 κατοίκους, το 1971 μόλις 17 και από την απογραφή του 1981 μέχρι σήμερα δεν εμφανίζει μόνιμους κατοίκους.

Το Σκεπόνι την εποχή της Φραγκοκρατίας ανήκε στους φράγκους φεουδάρχες Κορονέλλους. Ο φράγκικος πύργος του Σκεπονιού έχει κτισθεί σε απότομο, καίριας σημασίας σημείο, έτσι ώστε να γίνονται αντιληπτοί από μακριά οι οποιοδήποτε επιδρομείς (κατά καιρούς πειρατές, οι Τούρκοι και άλλοι) και για να προστατεύεται εύκολα η περιοχή. Τον πύργο έκτισε ο φεουδάρχης της περιοχής Μάρκος Κορονέλλος.

Στο Σκεπόνι υπάρχει η παλιά εκκλησία του *Άη Γιώργη του Σκεπονίτη*, με πολλές τοιχογραφίες. Πάνω απ' το Σκεπόνι, προς τα νότια, υπάρχει επίσης η εκκλησία της Σωτείρας.

Οδική πρόσβαση προς το Σκεπόνι υφίσταται μόνο από τον δυτικό οδικό άξονα Χώρα Νάξου - Εγγαρές - Απόλλωνας Νάξου σε διακλάδωση λίγο πριν από την Μονή Φανερωμένης Νάξου καθώς και από μονοπάτια από Κυνίδαρο και Κεραμωτή που σε κάποιο σημείο  συνδέονται.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.54ος, σελ.157.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιντεοπαρουσίαση «Σκεπόνι Νάξου» του Μανόλη Λυκουρόπουλου (8 λεπτά)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
Αργούν πλοίο

Ως **αργούν πλοίο** (*laid up* ή *laying up ship*) χαρακτηρίζεται το πλοίο εκείνο που λόγω περιορισμένου παροπλισμού ή βλάβης ή για οποιαδήποτε άλλη αιτία (π.χ. ναυτικό ατύχημα, δεξαμενισμό, κατάσχεση, απαγόρευση απόπλου κ.ά.) βρίσκεται εκτός ενέργειας, δηλαδή δεν πραγματοποιεί μεταφορές ή πλόες. Πρόκειται περισσότερο για οικονομικό όρο επί της εκμετάλλευσης του πλοίου.

Ο όρος αυτός είναι πολύ σημαντικός τόσο στο χρόνο επάνδρωσης και εκμετάλλευσης όσο και στις αντίστοιχες χρονικά οικονομικές υποχρεώσεις  του πλοίου. Η κυρια διαφορά του πλοίου αυτού με το παροπλισμένο πλοίο είναι ότι διατηρεί ένα αναγκαίο μέρος του προβλεπόμενου πληρώματος, ενώ ο χρόνος παραμονής αυτού λαμβάνεται υπ΄ όψη ως θαλάσσια υπηρεσία.

*Στο Πολεμικό Ναυτικό ο όρος αυτός είναι περισσότερο συνώνυμος με τον όρο «πλοίο ΠΕΑΚ» (πλοίο περιορισμένης ακινησίας).

Κατηγορία:Πλοίο
Ν.Ο. Παλαιό Φάληρο

thumb|150px|Ν.Ο. Παλαιό Φάληρο
Ο Ναυτικός Όμιλος Παλαιού Φαλήρου ιδρύθηκε το 1937 και αρχικά ήταν εγκατεστημένος στην περιοχή Ξυροτάγαρου του Π. Φαλήρου, όπου διέθετε ιδιόκτητες κτιριακές εγκαταστάσεις και ασφαλισμένο λιμάνι. Τότε ήταν ενεργός τόσο στην ιστιοπλοΐα όσο και στη κωπηλασία.
Το 1973, εν όψη της τουριστικής αξιοποίησης της περιοχής εκδιώχθηκε. Οι εγκαταστάσεις του ισοπεδώθηκαν και ο λιμενίσκος του εκχωματώθηκε. Ύστερα από αυτό, εγκαταστάθηκε προσωρινά στην περιοχή “Μπάτη” χωρίς χρηστικές εγκαταστάσεις επί 2 περίπου χρόνια.
Τέλος, το 1975 εγκαταστάθηκε οριστικά στο χώρο που στεγάζεται τώρα, στη Μαρίνα Φλοίσβου και στον οποίο με την βοήθεια της Γ.Γ. Αθλητισμού έκτισε εγκαταστάσεις και διευθέτησε κατάλληλα τον υπαίθριο χώρο για την εναπόθεση των αθλητικών σκαφών.
Παρ' όλες τις δυσκολίες το αθλητικό δυναμικό του ομίλου μεγαλώνει συνεχώς τόσο στο Τρίγωνο όσο και στην Ανοικτή Θάλασσα και προσπαθεί να φέρει τον κόσμο του Παλαιού Φαλήρου (και όχι μόνο) κοντά στην Ιστιοπλοΐα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*nopf.gr
*falirosailing.com
*Facebook_Link

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1937
Κατηγορία:Ελληνικοί ναυτικοί όμιλοι
Κατηγορία:Δήμος Παλαιού Φαλήρου
Τρομπαμαρίνα

Η **τρομπαμαρίνα** είναι ναυτικός όρος που πολλές φορές συγχέεται με ναυτική αντλία που όμως δεν έχει καμία σχέση.

Η τρομπαμαρίνα (εκ του αγγλικού όρου speaking trumpet) είναι ο χρησιμοποιούμενος στα πλοία τηλεβόας με τον οποίο δίδονταν παλαιότερα οι εντολές του Πλοιάρχου προς τους Αξιωματικούς και το πλήρωμα του πλοίου.

Κατηγορία:Ναυτιλιακά βοηθήματα
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Σίφωνες Νάξου

Οι **Σίφωνες** ήταν μικρός οικισμός της ορεινής Νάξου σε υψόμετρο 600-650 μέτρων, που όμως δεν διαθέτει μόνιμους κατοίκους από την απογραφή του 1981 και μετά. Βρίσκεται μεταξύ των χωριών Κεραμωτής, Απειράνθου, Μονής και Κινίδαρου και ανήκει διοικητικά στο στην τ.κ. Μονής που υπάγεται στο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.

## Αξιοθέατα
Στο μικρό αυτό οικισμό υπάρχει ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στη μνήμη του αποκεφαλισμού του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου που εορτάζει στις 29 Αυγούστου.

Κάθε χρόνο την ημέρα της εορτής προσέρχονται πιστοί από τα γύρω χωριά και γίνεται μεγάλο πανηγύρι.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1896, στην απογραφή, αναγνωρίζεται σαν ανεξάρτητος οικισμός με 30 κατοίκους και προσαρτάται στον *[[Δήμος Τραγαίας Νάξου|Δήμο Τραγαίας]]*.
* Το 1912, ο *Δήμος* *Τραγαίας* καταργείται και προσαρτάται στην *κοινότητα της Μονής* με έδρα τον οικισμό *Μονή*.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97), η *κοινότητα Μονής* καταργείται και ο οικισμός *Σίφωνες* προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Δρυμαλίας'' με έδρα *τον* οικισμό *Χαλκείο*. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* υπαγόταν στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Μονής*, του *Δήμου Δρυμαλίας*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος *Δρυμαλίας* και *οι Σίφωνες* προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα (ο οικισμός δεν έχει μόνιμους κατοίκους από το 1981), μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τον οικισμό Μονή (216 κ.) την *Τοπική Κοινότητα Μονής* (216 κ.). Η τ.κ. Μονής υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Παραπομπές

Σιφωνες
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Κυκλάδων
Ευτρεπισμός φορτίου

thumb|right|Μπουλντόζες μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τον ευτρεπισμό χύδην φορτίων.
Με τον όρο **ευτρεπισμός φορτίου** (*dunnage*, από όπου και οι ελληνικές κοινές ονομασίες **ντάνιασμα** ή ντανιάρισμα, ή ως ρήμα «ντανιάζω» ή «ντανιάρω») χαρακτηρίζεται το σύνολο των εργασιών της τακτοποίησης του προς μεταφορά ή αποθήκευση φορτίου. Ο όρος αυτός είναι πολύ σημαντικός, ιδίως στη φόρτωση των πλοίων που γίνεται μέσα στα κύτη (κοινώς αμπάρια).

Με τον ευτρεπισμό του φορτίου πρέπει να προλαμβάνεται και να παρεμποδίζεται τυχόν μετατόπιση φορτίου ή υπερθέρμανση, ή και ακόμη εισροή νερού στον χώρο φόρτωσης, και να εξασφαλίζεται ο αερισμός του.

Για τις εργασίες αυτές χρησιμοποιούνται διάφορα τεχνικά μέσα.

## Δείτε επίσης
* Χαπιάρισμα

Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Φόρτωση πλοίου
Πάπας Ευάριστος

Ο **Ευάριστος** ήταν Πάπας και άγιος (97/99 – 105/108) και μάρτυρας (σύμφωνα με την παράδοση). Η μνήμη του εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία στις 26 Οκτωβρίου. Τον διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα ο Πάπας Αλέξανδρος Α΄.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Ευαρίστου. Σύμφωνα με το *[[Liber Pontificalis]]*, γεννήθηκε στη Βηθλεέμ από εβραϊκή εξελληνισμένη ή ελληνική οικογένεια και προσηλυτίστηκε στη Ρώμη στον χριστιανισμό, διοίκησε την επισκοπή Ρώμης, αντικαθιστώντας τον Πάπα Κλήμεντα Α', που ήταν εξορισμένος στην Ταυρική Χερσόνησο την περίοδο των διώξεων από τον Δομιτιανό.

Το *[[Liber Pontificalis]]* αναφέρει ότι ο Ευάριστος χώρισε τη Ρώμη σε επτά διακονίες, ορίζοντας και έναν κληρικό για την καθεμία, σε τόπους που είχαν αγιοποιηθεί πρώτα, λόγω του μαρτυρίου χριστιανών και όπου αργότερα κτίστηκαν ναοί στη μνήμη τους. Παρόλα αυτά, ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει βάση.

Αντίθετα, πιθανότατα αληθεύει μια άλλη πληροφόρία που αναφέρει το *Liber Pontificalis*, σύμφωνα με την οποία ο τάφος του Πάπα Ευαρίστου βρίσκεται κοντά στον τάφο του Αποστόλου Πέτρου (δηλαδή κάτω από τη βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό), αν και υπάρχει μια άλλη παράδοση, σύμφωνα με την οποία έχει ταφεί στην εκκλησία Santa Maria Maggiore alla Pietrasanta στη Νάπολη. Το μαρτύριο του πάπα Ευαρίστου δεν έχει αποδειχτεί.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Έλληνες Πάπες
Ευάριστος
Κατηγορία:Πάπες 1ου αιώνα
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Πάπας Ανάκλητος

Ο **Ανάκλητος** ήταν άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας και Πάπας. Η μνήμη του τιμάται στις 26 Απριλίου από την Ορθόδοξη εκκλησία και στις 13 Ιουλίου από την Καθολική. 
## Βίος
Ο **Ανάκλητος** ήταν ένας από τους πρώτους Πάπες της Ρώμης. Το παπικό του όνομα φέρεται και ως Κλήτος, Κλείτος ή Ανέγκλητος. Ήταν Αθηναίος και λέγεται ότι ήταν γιος ενός φιλοσόφου, που λεγόταν Αντίοχος. Η σειρά με την οποία επισκόπευσε είναι αβέβαιη: ή μετά τον Λίνο επίσκοπο Ρώμης, ή μετά τον Κλήμεντα. Έτσι η σειρά διαδοχής είναι Λίνος, Ανάκλητος, Κλήμης. Κατά τη δεύτερη εκδοχή είναι Λίνος, Κλήμης, Ανάκλητος. Επίσης και η χρονολογία κατά την οποία επισκόπευσε είναι αβέβαιη: ή 77-88 ή 78-91. Ο Ανάκλητος εμαρτύρησε το 88 μ.Χ. και τιμάται ως άγιος. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 26 Απριλίου, ενώ κατά το λατινικό εορτολόγιο τιμάται στις 13 Ιουλίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Π.Γ.Ν., «Ανάκλητος»,Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.2(1963), στ.484
*«Ανάκλητος», Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τομ.2, σελ. 30

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες άγιοι της Καθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Έλληνες Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 1ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Εφόδια πλοίου

Με τον γενικό όρο **εφόδια πλοίου** (stores) χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα  απαραίτητα είδη με τα οποία πρέπει να φέρεται εφοδιασμένο ένα πλοίο, όπως για παράδειγμα τρόφιμα (victuals), καύσιμα (bunkers), λιπαντικά (lubricants), εφόδια καταστρώματος (deck stores), που μπορεί να είναι αλυσίδες, σχοινιά, εφόδια μηχανής (engine stores) όπως εργαλεία, στουπιά, κ.ά., εφόδια διαμερισμάτων (cabin stores) όπως είδη ενδιαίτησης πληρώματος), εφόδια πληρώματος (τσιγάρα, ποτά) κλπ.

Παλαιότερα υπεύθυνος για τον εφοδιασμό αυτό ήταν ο ίδιος ο Πλοίαρχος, σήμερα οι ναυτιλιακές εταιρείες χρησιμοποιούν συνήθως προμηθευτές (ship chandlers) για τον εφοδιασμό των παραπάνω ενώ ο Πλοίαρχος μετά την παραλαβή υποχρεούται να συντάξει ειδικό πρακτικό λεγόμενο "δηλωτικό εφοδίων" (ship's store bond) που θα πρέπει να παραδώσει στις τελωνειακές αρχές της χώρας απ΄ όπου έγινε η εν λόγω τροφοδοσία (τα εφόδια αυτά απαλλάσσονται τοπικών φόρων θεωρούμενα ως "tax free", "μη υποκείμενα φόρου").

Κατηγορία:Συντήρηση πλοίου
Πάπας Αλέξανδρος Α΄

Ο **Αλέξανδρος Α΄** ήταν Πάπας και άγιος της Ρώμης από περίπου το 106 (ή 108-109) έως περίπου το 115 (πέθανε το 115 ή 116 ή 119). Σύμφωνα με τον κατάλογο των Παπών (*Annuario Pontificio*) επρόκειτο για Ρωμαίο που ήταν Πάπας στο διάστημα 108 ή 109 με 116 ή 119.

Η χριστιανική παράδοση αναφέρει ότι μαρτύρησε επί Τραϊανού ή Αδριανού, αλλά δεν υπάρχουν τεκμήρια που να το υποστηρίζουν ή να το καταρρίπτουν.

Στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια του 1907, ο Thomas Shahan θεωρεί ανακριβή την παράδοση που θέλει τον Πάπα Αλέξανδρο Α΄ να εισήγαγε στο Ρωμαϊκό Κανόνα τη διήγηση του Μυστικού Δείπνου (*Qui pridie*). Επίσης ανακριβής θεωρείται η παράδοση που τον θέλει να έχει εισαγάγει τη χρήση αγιασμένου νερού αναμεμειγμένου με αλάτι για τον καθαρισμό των σπιτιών των Χριστιανών από την επιρροή των κακών πνευμάτων. Ο Αλέξανδρος εισήγαγε στην τέλεση της Λειτουργίας τον Κανόνα. 

Σύμφωνα με τον Ευσέβιο (Εκκλησιαστική Ιστορία, IV.IV.1) πέθανε στο τρίτο έτος της βασιλείας του Αδριανού. Αναφέρεται ότι τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο Freising της Βαυαρίας το 834. Η μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου, που εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία στις 3 Μαΐου, πολλές φορές πιστεύεται ότι αναφέρεται στον Πάπα Αλέξανδρο. Αυτό δεν αναφέρεται στο «Ημερολόγιο του Τριδέντου», το οποίο εισήγαγε ο Πάπας Πίος Ε΄ το 1570. Φαίνεται ότι, καθώς δεν είναι τίποτε γνωστό για τους αγίους Αλέξανδρο, Εβέντιο και Θεόδουλο, οι οποίοι τιμώνται στις 3 Μαΐου, πέρα από τα ονόματά τους και το ότι θάφτηκαν στην Via Nomentana εκείνη την ημέρα, ο Αλέξανδρος ταυτίστηκε με τον ομώνυμο Πάπα, πράγμα που έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις: κάποιος μάρτυρας Φήλιξ ταυτίστηκε με τον Αντίπαπα Φήλικα τον Β΄. Η ταύτιση του μάρτυρα Αλεξάνδρου με τον Πάπα Αλέξανδρο Α΄ αφαιρέθηκε από το Ρωμαϊκό Ημερολόγιο από τον  Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ το 1960.

Τον διαδέχθηκε ο Πάπας Σίξτος Α΄. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καθολική Εγκυκλοπαίδεια 
* Encyclopaedia Britannica 

Κατηγορία:Πάπες
Αλέξανδρος Α΄
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Πάπας Σίξτος Α΄

Ο **Πάπας Σίξτος Α΄** ή **Ξύστος** ήταν Ρωμαίος Ελληνικής καταγωγής που διετέλεσε επίσκοπος της Ρώμης (117/119 - 126/128). Ο προκάτοχος του ήταν ο Πάπας Αλέξανδρος Α΄ και ο διάδοχος του ο Πάπας Τελεσφόρος. Ο Πάπας Σίξτος Α΄ Αγιοποιήθηκε και εορτάζεται η μνήμη του στις 6 Απριλίου.

## Βιογραφία

Οι παλιότερες πηγές τον καταγράφουν σαν *"Ξύστος"* κάτι που λόγω της καταγωγής του σχετίζεται με το Ελληνικό *"Ξυστός"*. Ο Πάπας Σίξτος Α΄ ήταν ο έκτος επίσκοπος της Ρώμης μετά τον Άγιο Πέτρο, αυτό οδηγεί σε εικασίες ότι το όνομα του σχετίζεται με το Λατινικό *"Σίξθ"* δηλαδή *"έκτος"*. Ο *"Ξύστος"* που καταγράφεται στον Καθολικό Κανόνα είναι ο Πάπας Σίξτος Β΄, και όχι ο ίδιος. Όλες οι πηγές αναφέρουν ότι κυβέρνησε ως επίσκοπος περίπου 10 χρόνια, το Catalogus Liberianus γράφει ότι υπηρέτησε την εκκλησία την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Αδριανός την περίοδο 117-126. Ο Ευσέβιος της Καισαρείας αναφέρει στην Παντοδαπή ιστορία ότι κυβέρνησε την επισκοπή την περίοδο 119-128, το επαναλαμβάνει στην Λατινική μετάφραση του Χρονικού του. Η Αρμένικη μετάφραση καταγράφει την άνοδο στον επισκοπικό θρόνο του Τελεσφόρου το 124. Ο Ρίχαρντ Άντελμπερτ Λίπσιους κατέληξε συγκρίνοντας όλες τις πηγές στο συμπέρασμα ότι ο πάπας Σίξτος Α΄ πέθανε (125) μετά από μία θητεία 10 ετών. Ο Σίξτος Α΄ ετάφη όπως οι περισσότεροι από τους προκατόχους του στον Λόφο του Βατικανού όπου βρισκόταν και ο τάφος του Αποστόλου Πέτρου αν και υπάρχουν διαφορετικές παραδόσεις σχετικά με την σημερινή θέση των λειψάνων του.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Benedict XVI. The Roman Martyrology. Gardners Books, 2007.
*Chapman, John. Studies on the Early Papacy. Port Washington, NY: Kennikat Press, 1971. 
*Fortescue, Adrian, and Scott M. P. Reid. The Early Papacy: To the Synod of Chalcedon in 451. Southampton: Saint Austin Press, 1997.
*Jowett, George F. The Drama of the Lost Disciples. London: Covenant Pub. Co, 1968. 
*Loomis, Louise Ropes. The Book of Popes (Liber Pontificalis). Merchantville, NJ: Evolution Publishing.

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες άγιοι της Καθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Πάπας Τελεσφόρος

Ο **Τελεσφόρος** ήταν Πάπας Ρώμης ελληνικής καταγωγής, από τον Τάραντα της Ιταλίας, και συγκεκριμένα από τη *[[Μεγάλη Ελλάδα]]* όπως αποκαλούνταν η Νότια Ιταλία. Διαδέχτηκε το Σίξτο Α΄ το 125, ήταν ενάρετος και τιμάται ιδιαίτερα από τους μοναχούς, αφού είχε τη φήμη του αναχωρητή. Εισήγαγε τη νηστεία της Σαρακοστής και πολέμησε τις διάφορες αιρέσεις που υπήρχαν την εποχή εκείνη. Μαρτύρησε το 136 και η μνήμη του τιμάται στις 5 Ιανουαρίου από τους Ρωμαιοκαθολικούς και στις 22 Φεβρουαρίου από τους Ορθοδόξους.

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Έλληνες Πάπες
Κατηγορία:Πάπες άγιοι της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Πάπας Υγίνος

Ο **Πάπας Άγιος Υγίνος** ήταν Επίσκοπος Ρώμης από περίπου το 136 ή το 138 μέχρι περίπου το 140 ή το 142. Η παράδοση αναφέρει ότι κατά την παποσύνη του καθόρισε τα διάφορα προνόμια του κλήρου και καθόρισε τις βαθμίδες της εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Όμως, σύγχρονοι μελετητές τείνουν να αμφισβητούν αυτόν τον ισχυρισμό και βλέπουν την διακυβέρνηση της εκκλησίας της Ρώμης ως ακόμη περισσότερο ή λιγότερο συλλογική.

Σύμφωνα με το *[[Liber Pontificalis]]*, ο Υγίνος ήταν Έλληνας γεννημένος στην Αθήνα. Η πηγή περαιτέρω αναφέρει ότι προηγουμένως ήταν φιλόσοφος, πιθανώς βασιζόμενη στην ομοιότητα του ονόματός του με αυτό δύο Λατίνων συγγραφέων.

Ο Ειρηναίος της Λυόν αναφέρει ότι ο Γνωστικιστής Βαλεντίνος ήλθε στη Ρώμη την εποχή του Υγίνου, παραμένοντας εκεί μέχρις ότου ο Ανίκητος έγινε ποντίφικας (*Against Heresies*, III, iii). Ο Κέρδων ένας άλλος Γνωστικιστής και προκάτοχος του Μαρκίωνα, επίσης έζησε στη Ρώμη την περίοδο εξουσίας του Υγίνου· εξομολογούμενος τα λάθη του και αποκηρύσσοντας επέτυχε να κερδίσει την επανεισδοχή στους κόλπους της Εκκλησίας, αλλά τελικά ξαναγύρισε στις αιρέσεις και εξοβελίσθηκε από την Εκκλησία. Το πόσα από αυτά τα γεγονότα έλαβαν χώρα κατά την περίοδο του Υγίνου δεν είναι γνωστό.

Το *Liber Pontificalis* επίσης αναφέρει ότι αυτός ο πάπας οργάνωσε την ιεραρχία και εγκαθίδρυσε την τάξη της εκκλησιαστικής προτεραιότητας (*[[λατινική γλώσσα|λατινικά]]:Hic clerum composuit et distribuit gradus*). Αυτή η γενική παρατήρηση επίσης επανεμφανίζεται στην βιογραφία του Πάπα Ορμίσδα· δεν έχει ιστορική αξία, και σύμφωνα με τον Λουί Ντουσέν, ο συγγραφέας πιθανώς αναφερόταν στις κατώτερες βαθμίδες του κλήρου.

Οι αρχαίες πηγές δεν περιέχουν πληροφορίες ότι πέθανε ως μάρτυρας. Μετά τον θάνατό του τάφηκε στον Βατικανό Λόφο, κοντά στον τάφο του Άγιου Πέτρου. Η εορτή του είναι στις 11 Ιανουαρίου.

Τρία γράμματα που αποδίδονται σε εκείνον σώζονται σήμερα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

**Catholic Encyclopedia*, "Pope St. Hyginus" (1913).
* Opera Omnia
* 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
*  Liber pontificalis

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Έλληνες Πάπες
Υγίνος
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα