open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τέθριππο Ηλίου (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 2108)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται, με αριθμό καταλόγου 2108, επάργυρο φάλαρο που βρέθηκε σε τάφο στην Ήλιδα και αγοράστηκε το 1906.

## Περιγραφή
Πρόκειται για επάργυρο φάλαρο, το οποίο ίσως να χρησίμευε ως διακοσμητικό στοιχείο του χαλιναριού κάποιου αλόγου. Είναι διακοσμημένο με ανάγλυφη παράσταση του θεού Ήλιου που ακτινοβολεί καθώς ανατέλλει στον ορίζοντα. Διακρίνεται ο θώρακάς του, και ο χιτώνας που φοράει, καθώς και ο στρογγυλός συνδετήρας που συγκρατεί τον χιτώνα. Δεξιά και αριστερά φαίνονται οι κεφαλές δύο αλόγων του άρματός του. Καλπάζουν ξέφρενα με το μπροστινό πόδι σηκωμένο ψηλά. Στο κάτω μέρος του φάλαρου δύο δελφίνια βουτούν στην θάλασσα. 

## Βιβλιογραφία
* Journ. Hell. Stud., XXIX. (1909), p. 160, fig. 13
* Pollak, Goldschmiedearb., pl. xx., No. 533
* Compte-Rendu (St. Petersburg), 1904, p. 125, fig. 218

## Πηγές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του φάλαρου από το Βρετανικό Μουσείο

Κατηγορία:Τέχνεργα
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα
Κατηγορία:Ελληνιστική τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Σέξτος Ιούλιος Αφρικανός

Ο **Σέξτος Ιούλιος ο Αφρικανός** ή *Σέξτος Ιούλιος ο Λίβυος* (*Sextus Julius Africanus*, περ. 160 – περ. 240) ήταν ιστορικός και εκκλησιαστικός συγγραφέας. Ο Ιερώνυμος δίνει μια ωραιότατη μαρτυρία περί της πολυμάθειάς του.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περίπου το 160, το πιο πιθανό στη Λιβύη. Ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του ιθαγενή της Ιερουσαλήμ (που ορισμένοι μελετητές την θεωρούν γενέτειρά του) και έζησε στους γειτονικούς Εμμαούς. Αρχικά ήταν εθνικός, αργότερα όμως ασπάστηκε τον χριστιανισμό. Ο Σουίδας τον αναφέρει ως *φιλόσοφον Λίβυν*, ο δε Φαβρίκιος *Σύρον εκ της Εμαούς*, που αργότερα ονομάστηκε Νικόπολη. Είναι βέβαιο ότι στην πόλη αυτή διέπρεψε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πήγε με αποστολή στον αυτοκράτορα Ηλιογάβαλο με σκοπό την ανακαίνιση της πόλης το 221. Πέθανε περίπου το 240 (κατά μία άλλη εκδοχή το έτος 232).

## Συγγραφικό έργο
Έγραψε την ιστορία του κόσμου, σε πέντε βιβλία υπό τον τίτλο *Χρονογραφίαι*, που ιστορούν μία περίοδο από τη δημιουργία του κόσμου έως το έτος 221 μ.Χ., η οποία σύμφωνα με τον υπολογισμό του ήταν 5723 χρόνια. Υπολόγισε το χρονικό διάστημα μεταξύ της δημιουργίας και της γέννησης του Χριστού, σε 5499 χρόνια, και πρωτοχρονολόγησε το τελικό αποτέλεσμα κατά τρία έτη. Αυτή η μέθοδος έγινε γνωστή ως «χρονολογική μέτρηση της *[[Αλεξανδρινή εποχή|Αλεξανδρινής εποχής]]*», και υιοθετήθηκε από όλες σχεδόν τις ανατολικές εκκλησίες. Η απολογητική αυτή ιστορία δεν σώζεται πλέον, αλλά έχουν βρεθεί πάρα πολλά αποσπάσματά της στο *Χρονικό* του Ευσέβιου της Καισαρείας, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ευρέως για την παραγωγή των αρχικών επισκοπικών καταλόγων.

Τα περισσότερα των συγγραμμάτων του έχουν χαθεί. Αυτά που σώζονται, κατά τον Άνθιμο Γαζή, είναι το έργο *Σπουδάσματα*, η σειρά *Χρονογραφίαι*, το έργο *Πράξεις μαρτυρικαί* και η *Επιστολή προς Ωριγένην*.

Ο Ιούλιος Αφρικανός συνέταξε πίνακα των σταδιονικών των Ολυμπιακών αγώνων που συμπεριλαμβάνει την 1η έως και την 249η Ολυμπιάδα, ο οποίος σώζεται πλήρης, καθώς περιελήφθη στα *Χρονικά* του Ευσεβίου της Καισαρείας. Διέσωσε επίσης έναν κατάλογο Αιγύπτιων Φαραώ, ο οποίος είχε ως πρότυπο μια αντιγραφή του έργου του Μανέθωνα, που ήταν ήδη επηρεασμένη από την εκδοχή του Φλάβιου Ιώσηπου. Ο κατάλογος του Ιουλίου Αφρικανού σώθηκε σε αποσπασματική και αλλοιωμένη μορφή από τον Γεώργιο Σύγκελλο, ωστόσο σε αντίθεση με το Φλάβιο Ιώσηπο, καλύπτει το μεγαλύτερο διάστημα της αιγυπτιακής ιστορίας.

## Παραπομπές


## Πηγές

Κατηγορία:Λίβυοι
Κατηγορία:Χριστιανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιστορικοί
Αψίνης

Ο **Αψίνης** υπήρξε ρήτορας που άκμασε περί το έτος 236. Γεννήθηκε στην πόλη Γαδαρά της Φοινίκης. Μαθήτευσε στον ρήτορα Ηρακλείδη στην Σμύρνη, και Βασιλίσκο στην Νικομήδεια. Άνθισε επί βασιλείας του καίσαρα Μαξιμίνου, τον οποίο το 236 διαδέχτηκε ο Γορδιανός.

## Συγγράμματα
Του Αψίνη σώζονται δύο συγγράμματα:
* Τέχνη ρητορική
* Περί των σχηματισμένων προβλημάτων

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Παλαιστίνη
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα
Ηρωδιανός (ιστορικός)

Ο **Ηρωδιανός** υπήρξε ιστορικός που άκμασε περί το 238 μ.Χ. και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο γραμματικό. Ήταν αξιωματικός της Ρώμης, όπως ο ίδιος αναφέρει. Ο Φώτιος τον επαινεί για την αποδεδειγμένα καλή κρίση  των πραγμάτων και την ευφράδειά του.
## Συγγράμματα
Έγραψε ιστορία των Ρωμαίων σε οκτώ βιβλία. Το έργο έχει τον τίτλο *Της μετά Μάρκον βασιλείας ιστορίαι* Αρχίζει από τον θάνατο του Μάρκου Αυρηλίου (180) και μέχρι τον Γορδιανό τον νεώτερο (238).
Οι πηγές του είναι ποικίλες: η άμεση αντίληψή του, προφορικές μαρτυρίες, αυτοβιογραφίες αυτοκρατόρων, παλιότεροι ιστορικοί.

## Ο χαρακτήρας του ως ιστοριογράφος
Δεν αποδίδει πιστά τα γεγονότα, κάνει λάθη χρονολογικά, γεωγραφικά, δεν ενδιαφέρεται τόσο για την πολιτική όσο για τα πρόσωπα της αυλής  και τον παρασκηνιακό τους ρόλο. Έτσι το έργο του είναι σα μια σειρά βιογραφιών. Προβάλει ως ιδανικό τον Μάρκο Αυρήλιο. Επίσης, διακρίνεται για τα ρητορικά στερέτυπά του, τους δραματισμούς, τον ηθικό διδακτισμό, την έμφαση σε ό,τι παράδοξο και *θαυμαστό*, ενώ μιμήται τα κλασικά πρότυπα, όπως τον Θουκυδίδη με τους πολλούς λόγους που παραθέτει. Η σημασία του έγκειται στο ό,τι διασώζει πολλά σύγχρονά του γεγονότα που άλλοι δεν διασώζουν.

## Πηγές
* 
*Βασίλειος Τσακατίκας, «Ιστοριογραφία-Ηρωδιανός», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΣΤ΄, Αθήνα, 1976, σελ.427

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Αμμώνιος

Ο **Αμμώνιος** υπήρξε εκκλησιαστικός συγγραφέας που άκμασε περί το 250 μ.Χ. και δεν πρέπει να συγχέεται με τον συνονόματο νεοπλατωνιστή φιλόσοφο Αμμώνιο Σακκά. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια. 

Γεννήθηκε Χριστιανός και παρέμεινε πιστός στη θρησκεία του, όπως αναφέρει ο Ευσέβιος Καισαρείας (όπως και ο Ιερώνυμος) επιτιθέμενος στον Πορφύριο για το ότι ο τελευταίος αναφέρει στο *Κατά χριστιανών* πως ο Αμμώνιος αποστάτησε νωρίς από τον Χριστιανισμό. Όμως ο Πορφύριος αναφέρεται στον Σακκά και ο Ευσέβιος κάνει λάθος συγχέοντας τα δύο πρόσωπα.

## Συγγράμματα
Φέρεται ως συγγραφέας του  χαμένου *Περί της Μωϋσέως και Ιησού συμφωνίας*. Με αυτό ήθελε να άρει την αντίληψη πως η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη αντιφάσκουν μεταξύ τους. Επίσης του αποδίδεται ένα είδος εναρμόνησης των Ευαγγελίων, όπως το Διατεσσάρων Ευαγγέλιο το οποίο βασίστηκε στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.907-909
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.388

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Χριστιανοί φιλόσοφοι
Κωνσταντίνος Μανέτας

Ο **Κωνσταντίνος Μανέτας** (1879 - 9 Δεκεμβρίου 1960) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
## Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν δευτερότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιστρατήγου. 
## Σταδιοδρομία ως αξιωματικός
Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων, υπήρξε μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου (1909) και συμμετέσχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως διοικητής λόχου και στη συνέχεια τάγματος. Στη δε μάχη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά τραυματίστηκε σοβαρά. Το 1914 προήχθη σε ταγματάρχη, το 1917 σε συνταγματάρχη και το 1920 σε υποστράτηγο. Έλαβε μέρος στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης, στο Μακεδονικό Μέτωπο, στην Ουκρανική Εκστρατεία ως διοικητής πεζικού της ΧΙΙΙ (13ης) Μεραρχίας και στη Μικρασιατική Εκστρατεία ως διοικητής της ιδίας μεραρχίας. Το 1921 τέθηκε σε διαθεσιμότητα για πολιτικούς λόγους (ως βενιζελικός) και επανήλθε στο στράτευμα τον Οκτώβριο του 1922, μετά το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922. Το 1923 τοποθετήθηκε διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού και το 1924 διοικητής του Α΄ Σώματος Στρατού. Το 1924 προήχθη σε αντιστράτηγο ενώ χρημάτισε προσωρινός αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού κατά τον Ιούνιο - Αύγουστο του 1931. Το 1935 αποστρατεύθηκε, αποκαταστάθηκε όμως αργότερα για να αποστρατευθεί τελικώς το 1941. Επίσης διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι. Ως στρατιωτικός ήταν σεβαστός από μεγάλο μέρος του στρατού.

## Εκτοπισμός
Την περίοδο 1938 - 1940 εκτοπίστηκε στη Νάξο λόγω της αντίθεσής του στο Καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Με την είσοδο των ξένων δυνάμεων στην Ελλάδα συνελήφθη και οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1943, για να μεταφερθεί αργότερα στη Γερμανία. Απελευθερώθηκε το 1945 και επέστρεψε στην Ελλάδα. Το 1950 εξελέγη βουλευτής Αθηνών αλλά απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1951, 1952 και 1956. Στις κυβερνήσεις Γονατά (1923), Οθωναίου (1933) και Πλαστήρα (1950) υπήρξε υπουργός Στρατιωτικών, Συγκοινωνιών και Εφοδιασμού αντίστοιχα.

Απεβίωσε στην Αθήνα με το βαθμό του Αντιστράτηγου ε.α. και ενταφιάστηκε δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στις 11 Δεκεμβρίου 1960. Ήταν άγαμος.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εφοδιασμού
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Ιωάννης Μανέτας

Ο **Ιωάννης Μανέτας** (1878 - 1943) ήταν Έλληνας  πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν πρωτότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στην Ελευθέρα Σχολή Πολιτικών Επιστημών των Παρισίων. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος πολλάκις βουλευτής Μαντινείας και Αρκαδίας  με το Κόμμα Φιλελευθέρων και γερουσιαστής (1929 - 1935). Στην κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου (1925) διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως.

Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος, τον Ταξιάρχη του Τάγματος Λευκού Αετού (Σερβία) και το Σταυρό του Τάγματος της Λεγεώνος της Τιμής (Γαλλία). 

Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Μίνδλερ (1886 - 1964) και είχε αποκτήσει μια κόρη, τη Ζωή Μανέτα, σύζυγο του Αλέξανδρου Ράλλη, αντιναυάρχου και μέλους της οικογένειας Ράλλη.
## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Βουλευτές Μαντινείας
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Παναγιώτης Μανέτας

Ο **Παναγιώτης Μανέτας** (1837 - 20 Ιανουαρίου 1908) ήταν Έλληνας πολιτικός.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν γιος του πολιτικού Κωνσταντίνου Μανέτα. Σπούδασε νομικά, ιδιώτευσε ως δικηγόρος και ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Μαντινείας και Αρκαδίας. Ανήκε στο κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη και του Γεωργίου Θεοτόκη. Στην κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως την περίοδο 1886 - 1889, ενώ το 1880 διετέλεσε νομάρχης Αττικής.

Απεβίωσε από πνευμονία στην Κόρινθο σε ηλικία 71 ετών, και κηδεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 1908. Ήταν παντρεμένος με τη Ζωίτσα Κολοκοτρώνη, κόρη του Γενναίου Κολοκοτρώνη, και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Ιωάννη, πολιτικό και υπουργό, τον Κωνσταντίνο, στρατιωτικό & υπουργό, τον Θεόδωρο, στρατιωτικό & υπουργό, και τη Φωτεινή.

## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Βουλευτές Μαντινείας
Θεόδωρος Μανέτας

Ο **Θεόδωρος Μανέτας** (1881 - 4 Οκτωβρίου 1947) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν ο τριτότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και είχε βαφτιστεί "Θεόδωρος" προς τιμήν του προπάππου του, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. 

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έφτασε ως τον βαθμό του αντιστρατήγου. Το 1913 προήχθη σε λοχαγό, το 1915 σε ταγματάρχη και το 1917 σε αντισυνταγματάρχη. Έλαβε μέρος στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας καθώς και στις μάχες στο Μακεδονικό Μέτωπο. Το 1918 διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλιά Αλέξανδρου και την περίοδο 1918 - 1920 προσωπάρχης του Υπουργείου Στρατιωτικών.  Το 1920 απομακρύνθηκε από το στράτευμα για πολιτικούς λόγους, μετά τη νίκη των φιλοβασιλικών στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, επανήλθε στο στράτευμα το 1922 με το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, και το 1924 διορίστηκε επιθεωρητής του Πυροβολικού. Το ίδιο έτος προήχθη σε υποστράτηγο και το 1926 του ανετέθη η διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Διετέλεσε υφυπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου την περίοδο 1928-1929 , Αρχηγός ΓΕΣ (1931-33), υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας στη βραχύβια κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου (1933), αργότερα υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Πλαστήρα (1945), και υπουργός Στρατιωτικών και προσωρινώς Αεροπορίας στις κυβερνήσεις των Θεμιστοκλή Σοφούλη και Πέτρου Βούλγαρη (1945 - 1946). Το 1945 εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1947.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου σε ηλικία 66 ετών και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα, 5 Οκτωβρίου 1947. Την έδρα του στη Βουλή πήρε ο Εμμανουήλ Γρηγορίου.Ήταν αδελφός του επίσης στρατιωτικού και πολιτικού Κωνσταντίνου Μανέτα και του δικηγόρου και πολιτικού Ιωάννη Μανέτα, ενώ είχε και μια αδελφή.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Αεροπορίας
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Βορείου Ελλάδος
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Ταχίρ Μπέης

Ο **Ταχίρ Μπέης** ήταν ανώτερος αξιωματικός του ναυτικού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Συγκεκριμένα είχε λάβει μέρος στη Ναυμαχία της Λήμνου στις 5 Ιανουαρίου του 1913 ως πλοίαρχος της ναυτικής μοίρας υπό την γενική αρχηγία του Τούρκου ναυάρχου Ραμίζ Μπέη όπου μετά τη νικηφόρο εκείνη ναυμαχία των Ελλήνων τον αντικατέστησε στα καθήκοντά του.

Στις 24 Ιανουαρίου του 1913 ο Ταχίρ Μπέης υπέβαλε απ΄ ευθείας στον Σουλτάνο Μεχμέτ Ε΄ ειδικό υπόμνημα στο οποίο και περιέγραφε την οικτρή κατάσταση που συνέβαινε στον οθωμανικό στόλο κατά τη ναυμαχία εκείνη, τόσο από έλλειψη εκπαίδευσης αξιωματικών και ναυτών, όσο και από τεχνικές αδυναμίες των υφιστάμενων παλαιών και ασυντήρητων πολεμικών πλοίων, καταλογίζοντας τεράστιες ευθύνες στην προηγούμενη ηγεσία του οθωμανικού στόλου, διατυπώνοντας στο τέλος την άποψη ότι ήταν αδύνατον πλέον υπό εκείνες τις συνθήκες να συνεχιστούν οι κατά θάλασσα επιχειρήσεις με τους Έλληνες.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμος 57ος, σελ. 27

Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
949 Χελ

Η **Χελ (Hel)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,702. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη θεά Χελ της σκανδιναβικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χελ εκτιμάται σε 69,16 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Χελ γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χελ
952 Καία

Η **Καία (Caia)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,22. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το όνομα ενός προσώπου του μυθιστορήματος *Κβο Βάντις* του Σιέγκεβιτς.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Καίας εκτιμάται σε 81,62 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Καία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 31 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Καια
953 Παινλεβά

Η **Παινλεβά (Painleva)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,898. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Ρώσο αστρονόμο Βενιαμίν Ζεχόφσκι, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γάλλου μαθηματικού και πολιτικού Πωλ Παινλεβέ. Η Παινλεβά πήρξε ο πρώτος από τους 12 αστεροειδείς που ανεκάλυψε συνολικά ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Παινλεβά εκτιμάται σε 28,32 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,167. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Παινλεβά γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Παινλεβα
Πυρανόμετρο

μικρογραφία|Πυρανόμετρο μοντέρνο
thumb|Πυρανόμετρο
Το **πυρανόμετρο** αποτελεί αξιόπιστο όργανο, σχεδιασμένο για να χρησιμοποιείται για μετρήσεις της ηλιακής ακτινοβολίας. Η ετυμολογία της λέξης πυρανόμετρο προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις πυρ (φωτιά), άνω (ψηλά) και μέτρο. Συγκεκριμένα το πυρανόμετρο χρησιμοποιείται για την μέτρηση της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας που προσπίπτει σε μια οριζόντια επιφάνεια. Επίσης, χρησιμοποιείται και για τη μέτρηση της ανακλώμενης μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας (albedo) όταν τοποθετείται απέναντι στη θάλασσα.

## Λειτουργία
Ο αισθητήρας του πυρανόμετρου είναι μια επίπεδη θερμοστήλη που είναι καλυμμένη από ειδικό μαύρο επίχρισμα με απορροφητική ικανότητα ανεξάρτητη του μήκους κύματος. Η απόκριση του οργάνου είναι ανεξάρτητη της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος. Η πλευρά του αισθητήρα που είναι επιχρισμένη καλύπτεται από δύο ομόκεντρες διαφανείς ημισφαιρικές επιφάνειες, οι οποίες θα πρέπει να καθορίζονται συχνά.

## Τοποθέτηση
Πρέπει να τοποθετείται οριζόντια χωρίς ταλαντώσεις, να αποφεύγονται οι σκιάσεις από άλλα αντικείμενα και να μη γίνονται παρεμβολές ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής. Τοποθετείται κοντά σε ηλιακούς συλλέκτες με την επιφάνεια του αισθητήρα στο επίπεδο του πίνακα.

## Εφαρμογές
Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται σε επιστήμες όπως η μετεωρολογία, η κλιματολογία και η φυσική. Επιπρόσθετα το πυρανόμετρο είναι πολύ χρήσιμο όσον αφορά μελέτες που είναι σχετικές με την ηλιακή ενέργεια. Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται συνήθως σε μετεωρολογικούς σταθμούς. 

## Πηγές
* http://www.epa.gov/heatisld/resources/glossary.htm#p 
* http://www.epa.gov/scram001/guidance/met/mmgrma.pdf

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όργανα μέτρησης
Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων

Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νομού Κιλκίς είναι ο Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων που βρίσκεται κοντά στις πηγές του Γαλλικού ποταμού, δίπλα στο χωριό Ποντοκερασιά. Αποτελεί μία ευκαιρία απόδρασης από την πόλη και προορισμό σημαντικό για τους φυσιολάτρες, αλλά και για όσους ασχολούνται με την επιστημονική έρευνα. Επίσης, είναι ένας από τους νεότερους βοτανικούς κήπους της Ευρώπης.

## Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων: ένα ζωντανό μουσείο της φύσης
Με βάση τη σύμβαση Ραμσάρ, για την προστασία των υγροβιότοπων, ένα μεγάλο τμήμα της οροσειράς των Κρουσσίων μπήκε στο δίκτυο "ΦΥΣΗ 2000" ως προστατευόμενη περιοχή. Σε περιοχή που εφάπτεται της προστατευόμενης περιοχής, κοντά στο χωριό Ποντοκερασιά, στο τέλος της δεκαετίας του '90, άρχισε να συγκροτείται  ο Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων (ΒΒΚΚ) σε μία έκταση 310 στρεμμάτων, από τα οποία τα 150 είναι καλυμμένα με δάσος κυρίως δρυός και τα υπόλοιπα φιλοξενούν τις συλλογές των ενδημικών φυτών. Το τότε Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (σήμερα ΕΛΓΟ "ΔΗΜΗΤΡΑ") ανέλαβε να συγκεντρώσει, να φροντίσει και να προστατέψει πολλά από τα 6.500 είδη φυτών της Ελλάδας αλλά και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Σε αυτήν την προσπάθεια βοήθησαν τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και το Υπουργείο Γεωργίας σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο ΒΒΚΚ στο Διαδίκτυο. Την προσπάθεια του ΒΒΚΚ υποστηρίζουν οι Φίλοι της Βαλκανικής Χλωρίδας

## Ανάπτυξη της χλωρίδας στον Βαλκανικό Βοτανικό Κήπο Κρουσσίων
Σκοπός ανάπτυξης του ΒΒΚΚ είναι, μεταξύ άλλων, η προστασία φυσικών οικοσυστημάτων που περιλαμβάνουν τις πέντε βασικές ζώνες βλάστησης της Ελλάδας. Στον ΒΒΚΚ δημιουργήθηκαν κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη, την ταξινόμηση και μελέτη φυτών που υπάρχουν μόνο στα Βαλκάνια. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η καλλιέργεια αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών της Βαλκανικής Χλωρίδας.

Το περιβάλλον του Κήπου είναι πλούσιο σε αυτοφυή φυτά (περί τα 700), αλλά και από καταρράκτες, τεχνητές λίμνες, διαμορφωμένα μονοπάτια, ρυάκια, παρατηρητήρια και λιβάδια.

## Αρθρογραφία
* Περιοδικό Αυλαία, Ειδική έκδοση για το Κιλκίς, 2006.
* Διαφημιστικό φυλλάδιο Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κιλκίς, επιμ. έκδοσης: Προβολή - εφημερίδα "Ειδήσεις".

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Βαλκανικού Βοτανικού Κήπου Κρουσσίων
* Δήμος Κρουσσίων

Κατηγορία:Βοτανικοί κήποι στην Ελλάδα
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κιλκίς
Εργασίες σε ύψος

**Εργασίες σε ύψος** είναι όλες οι εργασίες, ανεξαρτήτως αντικειμένου, μέσου πρόσβασης, διάρκειας εργασιών ή ύψους στο οποίο εκτελούνται, που εμπεριέχουν τον κίνδυνο τραυματισμού του εργαζόμενου από πτώση.

## Κατηγορίες εργασιών σε ύψος
[μικρογραφία|260x260εσ|Εργασία πάνω σε σκαλωσιά στην [Άκκρα|Άκρα της Γκάνας]]
Παραδείγματα εργασιών σε ύψος είναι: οι εργασίες σε στέγες ή πλατώματα χωρίς προστατευτικά κιγκλιδώματα, οι εργασίες σε στύλους και πυλώνες τηλεπικοινωνιών και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, οι εργασίες σε ανεμογεννήτριες κλπ.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες εργαζομένων σε ύψος, οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος και οι εναερίτες.

Οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος χρησιμοποιούν μέσα συλλογικής αλλά και ατομικής προστασίας από πτώση, όμως η πρόσβαση και η θέση εργασίας τους επιτυγχάνεται με τη χρήση απλών μέσων όπως φορητές κλίμακες (σκάλες), ικριώματα (σκαλωσιές), εξέδρες εργασίας κλπ. Οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος δηλαδή, δεν αναρτώνται ποτέ από τη ζώνη τους, παρά μόνο σε περίπτωση πτώσης.

Οι εναερίτες, χρησιμοποιούν μέσα ατομικής προστασίας από πτώση όμως η πρόσβαση ή/και η θέση εργασίας τους επιτυγχάνεται με τη χρήση ατομικών μέσων πρόσβασης και σταθεροποίησης θέσης εργασίας όπως η ζώνη σταθεροποίησης και ανάρτησης, ο σταθεροποιητής θέσης εργασίας, το σχοινί κλπ. Οι εναερίτες δηλαδή, αναρτώνται από τη ζώνη τους για να εργαστούν, ευρισκόμενοι είτε σε επαφή με τις επιφάνειες εργασίας, είτε εντελώς αιωρούμενοι στο κενό.

Η ελληνική νομοθεσία που αφορά την ασφάλεια των εργαζομένων σε ύψος είναι το Π.Δ. 155/2004, το Π.Δ. 395/1994 και το Π.Δ. 396/1994.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ασφάλεια
Κατηγορία:Εργασία
BMW M5

Η **BMW Μ5** είναι ένα σπορ πολυτελές αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων που παράγεται από τη γερμανική BMW M GmbH (παλαιότερα: BMW Motorsport GmbH), που αποτελεί τμήμα της BMW. Βασίζεται στη BMW Σειρά 5 και αποτελεί την ταχύτερη και ισχυρότερη έκδοση της σειράς. Η πρώτη γενιά της, εμφανίστηκε το 1984 και έως σήμερα έχει παραχθεί σε 6 γενιές. Η πέμπτη γενιά μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2011, και κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ενώ παρήχθη έως τον Δεκέμβριο του 2016. Η έκτη γενιά της, αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο του 2017, με την παραγωγή της να ξεκινάει τον Δεκέμβριο, ενώ οι πρώτες πωλήσεις έλαβαν χώρα τον Μάρτιο του 2018.

Τα μοντέλα του 2005, του 2008 και το Concept του 2004 διατίθενται στο Gran Turismo 4 (εκτός του 2008 και του Concept στην ιαπωνική έκδοση), PSP, 5 και 6.

## BMW 30 JAHRE M5

Το 2014, η Μ5 συμπλήρωσε 30 έτη κυκλοφορίας και θέλοντας να το γιορτάσει δημιούργησε την επετειακή έκδοση «30 JAHRE M5» («30 Χρόνια M5»), η οποία ήταν διαθέσιμη σε μόλις 300 αντίτυπα, όλα αποκλειστικά με το αυτόματο κιβώτιο, φορώντας το Competition Package. Ο V8 και 4.4 λίτρων twin-turbo κινητήρας της, παράγει 600 άλογα, με 700 N·m ροπής, έχει βάρος 1.870 κιλά, μέση κατανάλωση 9,9 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα και εκπέμπει 231 gr/χλμ. CO2. Τα 0-100 χλμ./ώρα τα φτάνει σε μόλις 3,9 δευτερόλεπτα (0,4 δευτερόλεπτα ταχύτερα από την απλή M5), με την τελική ταχύτητα να περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 χλμ./ώρα, αλλά με το πακέτο M Driver ο κόφτης απομακρύνεται, με την τελική ταχύτητα να φτάνει τότε στα 305 χλμ./ώρα.

Η 30 JAHRE M5 ήταν αποκλειστικά διαθέσιμη στο Frozen Dark Silver μεταλλικό χρώμα, φορά ειδικά αυτοκόλλητο 30 Year Limited Edition στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, δίχρωμες ζάντες 20 ιντσών, με ελαστικά διαστάσεων 265/35 μπροστά και 295/30 πίσω, ειδικά μαρσπιέ, μαύρη γρίλια, μαύρα βράγχια και μαύρες απολήξεις με χρώμιο στις εξατμίσεις, με την BMW να τοποθετεί στο εσωτερικό δερμάτινες/alcantara επενδύσεις, με αλουμινένια διακοσμητικά.

## Φωτογραφίες

BMW M5 (4654138893).jpg|E28
BMW M5 (16249758041).jpg|E34
BMW M5 (E39) schwarz hl.jpg|E39
BMW M5 (E60) silver hl.jpg|E60
Blue BMW M5 (F10) fr.jpg|F10
BMW M5 1X7A8163.jpg|F90


## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

M5
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Αβορίγινες

Ως  **αβορίγινες **ή **αβοριγίνες** (αγγλ.:aborigines) εννοούνται, γενικά, οι αυτόχθονες κάτοικοι ενός τόπου. Ο όρος προέρχεται ετυμολογικά από τις λατινικές λέξεις "*ab*" (από) και "*origine*" (προέλευση). 

Ο όρος «**Αβοριγίνες**», με κεφαλαίο "Α", (στα Αγγλικά "Aborigines") στη σύγχρονη βιβλιογραφία χρησιμοποιείται κυρίως για τους αυτόχθονες κατοίκους της Αυστραλίας.

Στον Καναδά, ο νομικός όρος «Αβοριγίνες» χρησιμοποιείται για να περιγράψει το σύνολο των τριών αυτοχθόνων φυλών της περιοχής, τους Ινουίτ, Μετί και τα «Πρώτα Έθνη» (οι τελευταίοι αναφέρονται στο Σύνταγμα ως «Ινδιάνοι»). Ο όρος εισήχθη το 1982 (Section Thirty-five of the Constitution Act, 1982).

Κατά την Ρωμαϊκή μυθολογία, Αβοριγίνες ήταν το όνομα των πρώτων, αυτοχθόνων κατοίκων της Κεντρικής Ιταλίας.

## Παραπομπές
Ραμίζ Μπέης

Ο **Ραμίζ Μπέης**, ή Ραμήζ Μπέης, ήταν αρχηγος του ναυτικού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Είχε διατελέσει αρχηγός της β΄ ναυτικής μοίρας του οθωμανικού στόλου όταν επιβαίνοντας του "Ασαρί Ταφίκ" προέβη τον Ιούνιο του 1909 σε έξοδο της μοίρας στο Αιγαίο ακολουθώντας διάφορους προκλητικούς για τους Έλληνες πλόες. Στη συνέχεια μετά τον ιταλοτουρκικό πόλεμο ανέλαβε διοικητής του οθωμανικού ναυστάθμου στη Κωνσταντινούπολη. Με το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, το 1912, ανέλαβε αρχηγός του στόλου. Μετά τη ναυμαχία της Έλλης και της Λήμνου, όπου νίκησαν και στις δύο οι Έλληνες, αντικαταστάθηκε, μετά από απαίτηση του κομιτάτου, επειδή εγκατέλειψε τον αγώνα σε κρίσιμη στιγμή  επιστρέφοντας στα Δαρδανέλια, όπου  τη θέση του ανέλαβε ο Ταχίρ Μπέης.

Στη δίκη που προσάχθηκε ενώπιον πολεμικού στρατοδικείου που τελούσε υπό την προεδρία του Εμβέρ Πασά αποκαλύφθηκε ύπαρξη διαταγής του τότε υπουργού των ναυτικών Ναζίμ Πασά κατά την οποία δεν έπρεπε ν΄ απομακρυνθεί στίγματος το οποίο ρητά ορίζονταν. Εξηγώντας δε ο ίδιος Ραμίζ τους λόγους στροφής του προς τον Ελλήσποντο τελικά αθωώθηκε παμψηφεί.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΚΑ΄, σελ.43.

Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Μαρακανά

Το κύριο όνομα **Μαρακανά** μπορεί να αναφέρεται:
* στον παπαγάλο Diopsittaca nobilis, ενδημικό είδος της Λατινικής Αμερικής
* στον ποταμό Μαρακανά της ΒΔ Βραζιλίας
* στον ποταμό Μαρακανά της ΝΑ Βραζιλίας
* στο στάδιο Μαρακανά του Ρίο (Βραζιλία), επισήμως *Στάδιο Δημοσιογράφου Μάριο Φίλιο
* στο [[στάδιο Ερυθρού Αστέρα|στάδιο Μαρακανά]] του Βελιγραδίου (Σερβία), επισήμως *Στάδιο Ερυθρού Αστέρα''
Νικηφόρος Βυζαντινός

Ο **Νικηφόρος Βυζαντινός** (φιλολογικό ψευδώνυμο του Πάνου Χατζηγεωργιάδη), ανήκει στην νέα γενιά Ελλήνων λογοτεχνών με ιδιαίτερη αγάπη και ενδιαφέρον για την ποίηση και θεματολογία η οποία έχει πατριδοκεντρικό χαρακτήρα αλλά και κοινωνικό/καταγγελτικό ύφος. Εργάζεται επίσης ως επαγγελματιας μουσικος παραγωγος και συνθετης κινηματογραφικης μουσικης. 

Η ποίηση του έχει ήδη κριθεί άξια συμμετοχής σε επίσημους ποιητικούς διαγωνισμούς, όπως αυτούς οι οποίοι και διεξάγονται από την Π.Ε.Λ. (Πανελλήνια Ενωση Λογοτεχνών) υπό την μορφή Δελφικών αγώνων ποίησης κατά τα πρότυπα Άγγελου Σικελιανού, καθώς και βραβευθεί από άλλους, όπως τον ετήσιο ποιητικό διαγωνισμό UNESCO (Β' βραβείο ποίησης αυτογνωσίας για το ποίημα «Τι Ψάχνεις») με την επωνυμία «Σικελιανά», ενώ ήδη πέραν των δημοσιευμένων πονημάτων του από τον έντυπο τύπο, βρίσκονται υπό έκδοση δύο ποιητικές συλλογές σε διαφορετικό ύφος.

Πέραν των δραστηριοτήτων που αφορούν την λογοτεχνία, ο Νικηφόρος Βυζαντινός αρθρογραφεί κατά τακτά χρονικά διαστήματα στον έντυπο τύπο με θεματολογία αντλούμενη από τα εθνικά ζητήματα της Ελλάδος, την ιστορία της, αλλά και τις κοινωνικές εξελίξεις και προβληματισμούς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ποιήματα

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Γαβριήλ Ανδρονικίδης

Ο **Γαβριήλ Ανδρονικίδης** (Θεσσαλονίκη, 1958) είναι Έλληνας γλύπτης και ζωγράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1958, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε ζωγραφική, αγιογραφία και γλυπτική κοντά σε καλλιτέχνες της πόλης (Κώστα Τσιλσαβίδη, Κυριάκο Καμπαδάκη κ.ά.). Η εικαστική του πορεία αρχίζει το 1991 με ατομική Έκθεση στο Δήμο Καλαμαριάς με ζωγραφικά και γλυπτά έργα.

## Έργα

### Ατομικές εκθέσεις

* 1991 Δήμος Καλαμαριάς.
* 2002 Αλατζά Ιμαρέτ
* 2009 Remezzo, πολυχώρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Καλαμαριάς
* 2009 Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, έκθεση γλυπτικής «Ξυλο…μυθίες» γλυπτές ιστορίες 1998-2008
* 2010 Casa Bianca έκθεση γλυπτικής «Ξύλινη γλώσσα»
*2013 Ατομική έκθεση “Αλλοτρίωση” στη Myro Gallery με την επιμέλεια του Πάρη Καπράλου2024 “En Route “ from Thessaloniki to Belgrade, CITY MUSEUM BELGRADE
*2016 Έκθεση Έκθεση γλυπτικής “Ιδιώτες”, Gallery MYRÓ 
*2019 Sculpture Exhibition “message” Hyatt Regency, Myro Gallery
*2023 «Μια στάση, εδώ» στις βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ 

### Ομαδικές εκθέσεις

* 2001 1η Συνάντηση TRASH ART - Κόδρα Καλαμαριάς
* 2004 2η Πανελλαδική Έκθεση Εικαστικών Δημιουργών της ΑΔΕΔΥ - Ζάππειο.
* 2005 Έκθεση Εικαστικών Τεχνών Δημοσίων Υπαλλήλων Β. Ελλάδας - Αποθήκη Δ΄ Ο.Λ.Θ.
* 2006 3η Πανελλαδική Έκθεση ζωγραφικής – γλυπτικής της ΑΔΕΔΥ - ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ. 1ο βραβείο γλυπτικής
* 2007 Έκθεση Υπαλλήλων Δήμου Θεσσαλονίκης - Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο
* 2010 ΣΚΕΤΒΕ - Εικαστικές διαδρομές
* 2010 Πολιτιστικό τριήμερο ΠΑΜΕ ΟΤΑ Θεσσαλονίκης - Αλατζά Ιμαρέτ
* 2010 Λ΄ Πανελλήνια Έκθεση Εικαστικών Τεχνών 2010 Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός. Βραβείο γλυπτικής
*2011 Έκθεση Μινιατούρας στην Γκαλερί Βλάσσης 
*2013 Greek Marble Initiative
*2013 The Big White Fine Art Gallery, Μύκονος
*2014 Εxhibition MYRÓ Gallery
*2015 Greek Marble Initiative, Solo exhibition, Gallery MYRÓ
*2015 Συμπόσιο Γλυπτικής Δήμου Πολυγύρου
*2016 Hyatt Regency Thessaloniki, έκθεση “Επιλογή Έργων”
*2016 Σµιλεύω & Δηµιουργώ, Δημοτικό θέατρο Πολυγύρου
*2017 « Νερό και Αρχαιότητες» στο Φεστιβάλ Ολύμπου 1/7-30/8/20
*2018 Έκθεση «Χαράκτες και γλύπτες του κόσμου» Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
*2019 Ομαδική έκθεση «Άνθρωπος, Σύμβολο και Μύθος» στη Gallery My Αrt Box, Αθήνα
*2022 Ομαδική έκθεση «SCUPA» στον χώρο του Main Hall στη Myró Gallery 
*2023 40 χρόνια ΣΚΕΤΒΕ «Ο καλλιτέχνης στο γίγνεσθαι της πόλης» στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών
*2024 Ομαδική έκθεση «Δημόσια Θέα» στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινα
*2024 7η Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη 23- 26/5/2024

Έργα του βρίσκονται σε δημόσιους χώρους και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

**Συμπόσια :**
* 2013: Greek Marble Initiative
* 2015: Συμπόσιο Γλυπτικής Δήμου Πολυγύρου
* 2022: Συμπόσιο Μαρμαρογλυπτικής στο Μεγάλο Πάρκο Κόδρα, «Καλαμαριά 1922-2022, μια θάλασσα μνήμες…και γινήκαμε όλοι ένα”

**Διακρίσεις :**

* 1o βραβείο γλυπτικής στην 3η Πανελλαδική Έκθεση Ζωγραφικής – Γλυπτικής της ΑΔΕΔΥ, 2006
* 1o βραβείο γλυπτικής στην Λ΄ Πανελλήνια Έκθεση Εικαστικών Τεχνών 2010 του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προσωπική σελίδα του γλύπτη

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Μοάι

Τα **μοάι** είναι αγάλματα που βρίσκονται στο Νησί του Πάσχα ή αλλιώς Νησί Ράπα Νούι. Πρόκειται για μονολιθικά αγάλματα, κατασκευασμένα από ηφαιστειακή τέφρα της περιοχής Ράνο Ραράκου, που αναπαριστούν ανθρώπινες μορφές. Υπολογίζεται πως δημιουργήθηκαν γύρω στο 1250 με 1500 μ.Χ. 

Στο Νησί του Πάσχα (Rapa Nui) έχουν καταγραφεί περί τα 1.043 μοάι σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μελέτες της διευθύντριας του "Έργου για το Άγαλμα του Νησιού του Πάσχα" (Easter Island Statue Project) της αρχαιολόγου Jo Anne Van Tilburg Ph.D. και της ομάδας της. Πάντως, αν και παλαιότερες έρευνες έκαναν λόγο για 887 αγάλματα, ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς λόγω νέων αρχαιολογικών ευρημάτων. 

Για παράδειγμα, το 2023 ανακαλύφθηκε ένα νέο μοάι στον πυθμένα μιας αποξηραμένης λίμνης κοντά στον κρατήρα του ηφαιστείου Rano Raraku.

Πληροφοριακά περίπου 400 μοάι βρίσκονται ακόμα μέσα ή γύρω από το λατομείο του ηφαιστείου Rano Raraku, όπου και κατασκευάζονταν, σχεδόν 288 έχουν τοποθετηθεί επιτυχώς πάνω σε τελετουργικές πλατφόρμες (επίπεδο ανάχωμα ή πέτρινο βάθρο), οι οποίες ονομάζονται αχού (ahu), ενώ υπάρχουν αναφορές και για τουλάχιστον 12 αγάλματα που έχουν μεταφερθεί εκτός του νησιού σε διάφορα μουσεία του εξωτερικού, όπως στο Βρετανικό Μουσείο, το Μουσείο του Λούβρου και αλλού.

Τα αγάλματα μοάι είναι ψηλά από τα 2,5 έως και τα 10 μέτρα, και ζυγίζουν από 75 έως 86 τόνους (το βαρύτερο μοάι βρίσκεται στο Άχου Τονγκαρίκι), ενώ έχει ανακαλυφθεί και ένα ημιτελές άγαλμα, που υπολογίζεται πως σε πλήρη μορφή θα έφτανε σε ύψος τα 21 μέτρα. 

Τα μισά σχεδόν από αυτά τα αγάλματα βρίσκονται στην περιοχή Ράνο Ραράκου, αλλά εκατοντάδες έχουν μεταφερθεί σε διάφορα σημεία του νησιού και έχουν τοποθετηθεί πάνω σε πέτρινες βάσεις που ονομάζονται «Άχου». Παριστάνουν προγόνους των ιθαγενών του νησιού. Το κεφάλι τους είναι μεγάλο σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα τους, πλησιάζοντας σχεδόν τα 3/5 του μεγέθους του σώματος. Μερικές φορές τα μοάι φέρουν καπέλο ("πουκάο"). Σήμερα οι κόγχες των ματιών τους είναι άδειες, αλλά άλλοτε περιείχαν κόρες ματιών, όπως επιδεικνύεται στο μοναδικό μοάι που έχει βρεθεί με οφθαλμούς (σήμερα είναι αναστηλωμένο).

Τα περισσότερα ανακαλύφθηκαν το 1994. Τοπικοί μύθοι και θρύλοι λένε ότι τα «μοάι» είναι προστάτες του νησιού.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
Εθνικό Πάρκο Ράπα Νούι

Κατηγορία:Νησί του Πάσχα
Στάδιο Ερυθρού Αστέρα

Το **Στάδιο Ερυθρός Αστέρας** (σερβικά: Стадион Црвена звезда), γνωστό στους ποδοσφαιρόφιλους ως *Μαρακανά του Βελιγραδίου*, είναι στάδιο που βρίσκεται στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας. Αποτελεί τη μόνιμη έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ερυθρού Αστέρα, συνήθη της Εθνικής Σερβίας (και παλαιότερα Εθνικής Γιουγκοσλαβίας), ενώ επίσης φιλοξενεί αγώνες στίβου και αραιότερα συναυλίες.

Η τρέχουσα χωρητικότητά του ανέρχεται σε 60.000 θεατές - το μεγαλύτερο στη χώρα και τρίτο μεγαλύτερο στα Βαλκάνια. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν σχέδια να γκρεμιστεί τα επόμενα χρόνια και να ανεγερθεί στην ίδια θέση νέο στάδιο, μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο, το οποίο θα έχει σχήμα αστεριού.

## Ιστορία
Το στάδιο έχει χτιστεί πάνω στο πρώτο γήπεδο του Ερυθρού Αστέρα. Η ανέγερσή του ξεκίνησε το 1960 και την 1η Σεπτεμβρίου 1963, πριν ακόμα ολοκληρωθεί, φιλοξένησε τον πρώτο του επίσημο αγώνα μπροστά σε 55.000 θεατές (Ερυθρός Αστέρας-Ριέκα 2-1 για τη γιουγκοσλαβική α΄ κατηγορία). Σύμφωνα με το θρύλο, το πρώτο εισιτήριο που κόπηκε ήταν ενός χωρικού απ' τη Λόζνιτσα ονόματι Λάζα Πέτροβιτς. Αυτός μπήκε νωρίς το πρωί στο γήπεδο, έκατσε στη θέση του και περίμενε υπομονετικά τρώγοντας ψωμοτύρι, μέχρι να φτάσει το απόγευμα και να ξεκινήσει ο αγώνας.

Το 1964 παραδόθηκαν σε χρήση όλες οι εξέδρες και η χωρητικότητα αυξήθηκε στον αριθμό-ρεκόρ για ευρωπαϊκό στάδιο των 110.000 θεατών, εξ' ου και ο παραλληλισμός του με το Μαρακανά του Ρίο ντε Τζανέιρο, ο οποίος το συνοδεύει έως σήμερα. Ο μεγαλύτερος αριθμός εισιτηρίων που κόπηκε στην ιστορία του, είναι 96.070 στον ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων της σαιζόν 74-75 (Ερυθρός Αστέρας-Φερεντσβάρος 2-2).

Στα επόμενα χρόνια η χωρητικότητα μειώθηκε, καθώς υιοθετούνταν πιο αυστηροί κανονισμοί ασφαλείας και τοποθετούνταν καθίσματα στις εξέδρες. Η τελευταία ανακαίνιση έγινε στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν επήλθε πλήρης εναρμόνιση με τις προδιαγραφές της UEFA.

## Μεγάλες διοργανώσεις
* 1973: 13px Κύπελλο Πρωταθλητριών 1972-73 (τελικός)
* 1976: 13px Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1976 (ένας ημιτελικός και ο τελικός)
* 2009: 33px 25η Θερινή Πανεπιστημιάδα (αγωνίσματα του στίβου)

## Παραπομπές


Ερυθ
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Σερβία
Κατηγορία:Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Κατηγορία:Εθνική Σερβίας (ποδόσφαιρο)
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1948-49

Το **Πρωτάθλημα** της ΕΠΣ Αθηνών την **περίοδο 1948-49** διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Παναθηναϊκός''' για 10η φορά και πρώτη μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Παναθηναϊκός εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1948-49.

## Κατηγορίες
 
*Α΄ με εννιά (9) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (16 αγώνες).
*Β΄ με δεκαεννιά (19) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (18 αγώνες).
*Γ΄ με δεκαέξι (16) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (15 αγώνες).
Επίσης, διεξήχθη πρωτάθλημα ανεξαρτήτων ομάδων της ΟΠΑΣΑ: Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανεξάρτητων Σωματείων Αθηνών με δώδεκα (12) ομάδες.

## Βαθμολογία Α΄ κατηγορίας

Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός μετά από αμφίρροπη μάχη με τον Πανιώνιο. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα έτσι, με την άνοδο του Άρη από τη Β΄, την επόμενη σεζόν η Α΄ κατηγορία είχε δέκα (10) ομάδες.

## Β΄ κατηγορία

Συμμετείχαν 19 ομάδες, αφού δεν έλαβε μέρος η Μικρασιατική Αθηνών, η οποία απορροφήθηκε από τη Δόξα Αγ. Σώστη (Αθηνών). Με το καταστατικό της Μικρασιατικής εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία ο "Π.Ο. Ψυχικού". Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (18 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης Αθηνών κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και με την άνοδο και της δευτεραθλήτριας ομάδας από τη Γ΄ (Νέα Ελβετία), την επόμενη σεζόν η Β΄ κατηγορία διεξήχθη με 20 ομάδες.

### Βαθμολογία

1 Πρόκειται για τον "ΑΟ Δάφνης" και όχι για τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου. Ο Δήμος Δάφνης λεγόταν τότε "Δήμος Αγ. Δημητρίου", από όπου και η ονομασία της ομάδας.

## Γ' κατηγορία
### Σωματεία

1 Τη επόμενη σεζόν μετονομάστηκε σε Ηρακλή Αθηνών (Καλλιθέας).

## Πρωτάθλημα Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ)

Τη σεζόν αυτή το πρωτάθλημα της Ομοσπονδίας Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ) διεξήχθη υπό την αιγίδα της ΕΠΣΑ και αποτέλεσε ένα είδος Δόκιμης κατηγορίας, όπως καθιεωρώθηκε να λέγεται τα επόμενα χρόνια. Το Νοέμβριο του 1948 στην ΟΠΑΣΑ ανήκαν οι εξής 25 σύλλογοι-μέλη: Άμυνα Αμπελοκήπων, Σεπολιακός, Φωστήρ Κοπανά, Γκυζιακός, Αστήρ Αγ. Γεωργίου, Λευκός Αστήρ, Ένωσις Ασυρμάτου, Ένωσις Αγ. Νικολάου, Ένωσις Αγ. Ελεούσης, ΑΕ Καλλιθέας, Ένωσις Καισαριανής, Λαρισαϊκός, Ένωσις Πολυγώνου, Άμιλλα, Αναγέννησις Γαλατσίου, Αναγέννησις Ψυρρή, ΠΕΑΚΟ Μεταξουργείου, Φωστήρ Καισαριανής, Ένωσις Βυζαντίου, Προμηθεύς Γκύζη, Δάφνη Αμπελοκήπων, Αργοναύτης, Καραμεραϊκός Αγ. Αναργύρων, Αστήρ Καλλιθέας, Ένωσις Αγ. Παντελεήμονος.

Τελικά, στο πρωτάθλημα που ονομάστηκε "Πρωτάθλημα ΕΠΣΑ/ΟΠΑΣΑ" έλαβαν μέρος 12 σωματεία σε αγώνες ενός γύρου και ο νικητής ανέβηκε στην Γ΄ ΕΠΣΑ.

### Βαθμολογία

1Το Σεπτέμβριο του 1949 συγχωνεύτηκε με τον "Α.Ο. Ηρακλής" (πρώην Αγιελεουσιακό), έναν από τους πρόδρομους συλλόγους του Γ.Σ. Καλλιθέα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ψηφιακό αρχείο εφημερ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ».
*«ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», φ. 20/6/1949, σ. 6.
*«ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», φ. 2/6/1949, σ. 2.

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1948-1949
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1975-76

Το **Κύπελλο Κύπρου 1975-76** ήταν η 34η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για ένατη φορά στην ιστορία του.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1975-76 συμμετείχαν οι 15 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1974-75, οι 13 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1975-76 και 7 από τις 8 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1975-76 (δεν συμμετείχε ο Αχιλλέας Καϊμακλίου).

Διεξήχθη σε 6 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.

Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1976-77.

## Προκριματικός γύρος




## Α΄ γύρος




## Β΄ γύρος




## Προημιτελικά




## Ημιτελικά




## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Αλκή. Ο τελικός διεξήχθη στις 27 Ιουνίου 1976 στο Τσίρειο Στάδιο στη Λεμεσό. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 6-0.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*

## Βιβλιογραφία
*
*

## Δείτε επίσης

* Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
* Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76

Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1975-1976
Αδύνατοι

**Αδύνατοι** στην αρχαία Αθήνα ήταν οι λόγω αδυναμίας ή σωματικών ελαττωμάτων μη δυνάμενοι να πορισθούν τα προς το ζην. Γι' αυτό και διατρέφονταν από τον δήμο των Αθηναίων. Το χρηματικό ποσό που λάμβαναν καθημερινά διέφερε κατά καιρούς. Στα χρόνια του Λυσία και του Αριστοτέλη λάμβαναν καθημερινά έναν οβολό, αργότερα δύο. Η ευεργεσία αυτή χορηγείτο δια ψηφίσματος του δήμου σε αυτούς που είχαν περιουσία μικρότερη των τριών μνων. Η Βουλή των πεντακοσίων είχε την υποχρέωση να ορίζει ποιος είναι αδύνατος. Τα χρήματα δίνοντας από τους πρυτάνεις. Λέγεται ότι ο Πεισίστρατος πρώτος έγραψε νόμο ορίζοντας να τρέφονται από το δημόσιο όσοι είχαν πληγωθεί στον πόλεμο.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαία αθηναϊκή κοινωνία
Αμβρόσια

Τα **Αμβρόσια** ήταν γιορτή στην αρχαία Ελλάδα, προς τιμή του Διονύσου. Ονομάστηκαν έτσι λόγω της πολυτέλειας των δείπνων και της πολυποσίας. Σύμφωνα με τον Τζέτζη και τον Ησίοδο οι γιορτές αυτές γίνονταν κατά τον μήνα Ληναίο, στην ώρα του τρύγου. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Αμφιορκία

Η **Αμφιορκία** ή **Αμφωμοσία** ήταν όρκος, τον οποίο έκαναν οι διάδικοι μπροστά στα δικαστήρια της Αθήνας, πριν από την έναρξη της δίκης. Με τον όρκο αυτό πιστοποιούσαν ότι θα έλεγαν την αλήθεια. Σύμφωνα με τον Πολυδεύκη, η αμφιορκία περιελάμβανε και τον όρκο, τον οποίο έκαναν οι δικαστές, λέγοντας ότι θα αποφάσιζαν δίκαια και σύμφωνα με τους νόμους.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Αναξαγόρεια

Τα **Αναξαγόρεια** στην αρχαία Λάμψακο ήταν ημέρα ανάπαυσης, κατά την οποία τα παιδιά απαγορεύονταν να παίζουν έξω από το σπίτι. Η «αργία» αυτή ήταν αφιερωμένη στον φιλόσοφο Αναξαγόρα, που είχε διωχθεί από την Αθήνα, και κατέφυγε στην Λάμψακο. Γίνονταν ετησίως και τελούνταν μέχρι τις ημέρες του Διογένη Λαέρτιου. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κατηγορία:Λάμψακος
Απατούρια

thumb|right|250px|Πομπή ανδρών, πιθανόν σε Απατούρια. Αττική ερυθρόμορφοη κύλικα, περ. 480 π.Χ.
Τα **Απατούρια** ήταν πολιτική γιορτή τελούμενη από τους Αθηναίους και όλους γενικά τους Ίωνες εκτός των Κολοφωνίων και των Εφεσίων. Γίνονταν τον μήνα Πυανεψιώνα και διαρκούσαν τρεις ημέρες. Σύμφωνα με μία παράδοση συνδέονταν με τον μύθο του Αιγέα και της Αίθρας.

Η πρώτη μέρα συνέπιπτε με την 11η του μήνα Πυανεψιώνος. Ονομαζόταν *δορπία* ή . Την ημέρα αυτή, κάθε πολίτης ερχόταν τις απογευματινές ώρες στο Φρατρείο, ή το σπίτι κάποιου πλούσιου μέλους της φρατρείας του και δειπνούσε. 

Η δεύτερη μέρα ήταν αφιερωμένη στους θεούς, και ονομάζονταν *ανάρρυσις*, διότι την ημέρα αυτή γίνονταν θυσίες προς τον *Φράτριο Δία* και την *Αθηνά*, μερικές φορές και στον *Διόνυσο τον Μαιλαναιγίδα*. Οι θυσίες αυτές ήταν δημοφιλείς και όλοι οι πολίτες της Αθήνας συμμετείχαν, φορώντας τα καλύτερα ενδύματά τους, και κρατώντας αναμμένες λαμπάδες στα χέρια. 

Η τρίτη ημέρα ονομαζόταν *κουρεώτις*, ήταν αφιερωμένη στ' αγοράκια που γεννήθηκαν κατά τον ίδιο χρόνο και θυσίαζαν μια γίδα ή ένα πρόβατο για κάθε αγόρι. Το θύμα ονομαζόταν *μείον* και ο θύτης *μειαγωγός*. 

Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς ακολουθούσε και τέταρτη ημέρα, η οποία ονομαζόταν η των *επίβδα*. Αυτή όμως δεν ήταν ημέρα γιορτής,  απλώς έτσι λεγόταν η επόμενη μέρα κάθε γιορτής..

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΙΜΕ Απατούρια



Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Αιώρα

Η **Αιώρα** ή **Εώρα** ήταν γιορτή στην αρχαία Αθήνα. Συνοδεύονταν από θυσίες και δείπνο, γι´αυτό και μερικές φορές ονομάζεται **Εύδειπνος**. Ο Πολυδεύκης μνημονεύει ένα άσμα, ποίημα του Θεόδωρου του Κολοφώνιου, που ψάλλονταν στη γιορτή αυτή. 

## Προέλευση του θεσμού
Η γιορτή κατά μία εκδοχή συνδέεται με τους μύθους του Ικάριου και της Ηριγόνης. Θεσπίστηκε με χρησμό του μαντείου προς εξιλέωση των δύο αυτών μυθικών προσώπων. Σύμφωνα με το «μέγα ετυμολογικό» η γιορτή αυτή θεσπίστηκε προς τιμή της Ηριγόνης, θυγατέρας του Αίγισθου και της Κλυταιμνήστρας. Ο Ησύχιος πάλι αναφέρει, ότι η γιορτή γινόταν σε ανάμνηση του τυράννου Τημαλέοντα, χωρίς όμως να αναφέρει τον λόγο. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1979-80

Το **Κύπελλο Κύπρου 1979-80** ήταν η 38η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια για τέταρτη φορά στην ιστορία της.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1979-80 συμμετείχαν οι 15 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1979-80, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1979-80 και οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1979-80.

Διεξήχθη σε 6 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.

Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1980-81.

## Προκριματικός γύρος




## Α΄ γύρος




## Β΄ γύρος




## Προημιτελικά




## Ημιτελικά




## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και η Αλκή. Ο τελικός διεξήχθη στις 29 Ιουνίου 1980 στο Μακάρειο Στάδιο (το οποίο ήταν και έδρα της Ομόνοιας) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 3-1.

## Δείτε επίσης
* Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
* Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1979-80

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1979-1980
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2000-2001

Στο **[[Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών]] 2000-2001**, συμμετείχαν όλες οι ομάδες των Α1 και Α2. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι 12 ομάδες της Α2 (6 αναμετρήσεις). Από της 6 που κέρδισαν την πρόκριση, οι 4 με κλήρωση, αναμετρήθηκαν στη Β' φάση (2 αναμετρήσεις), ενώ οι άλλες δύο προκρίθηκαν απευθείας στη Γ' φάση. Στη Γ' φάση συμμετείχαν οι 4 ομάδες της Α2 που προκρίθηκαν από την Α' και τη Β' φάση, και οι 12 ομάδες της Α1 (8 αναμετρήσεις). Η Δ' φάση ήταν οι προημιτελικοί όπου συμμετείχαν οι 8 ομάδες που προκρίθηκαν από τη Γ' φάση. Οι 4 νικήτριες των προημιτελικών συμμετείχαν στο φάιναλ-4 που έγινε στην Ξάνθη στις 10 και 11 Μαρτίου του 2001.
Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 10η φορά στην ιστορία του. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Μάριος Γκιούρδας.

## Α' Φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 28 Οκτωβρίου 2000.

## Β' Φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 4 Νοεμβρίου 2000.

**Σημειώσεις**: 
* Ο Α.Ο. Δεξαμενή Μεταμόρφωσης αποχώρησε, η Α.Ε. Κομοτηνής κατέβηκε με 8 παίκτες.
* Χωρίς αγώνα στη Γ' φάση: Αριστοτέλης Σκύδρας, Πανερυθραϊκός Ν. Ερυθραίας.

## Γ' Φάση
Όλοι οι αγώνες έγιναν στις 15 Νοεμβρίου 2000.

## Προημιτελικοί
Όλοι οι αγώνες έγιναν στις 31 Ιανουαρίου 2001.

## Φάιναλ-4, Ξάνθη
### Ημιτελικοί
10 Μαρτίου 2001

### Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 11 Μαρτίου 2001 στην Ξάνθη, στο Γυμναστήριο «Φίλιππος Αμοιρίδης». Ο Ολυμπιακός Πειραιώς επεκράτησε με 3−0 του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και κατέκτησε το 10ο κύπελλο στην ιστορία του.

* **Διαιτητές:** Καλπακτσόγλου, Αντωνούλης.
* **MVP:** 20px Μάριος Γκιούρδας (Ολυμπιακός)
* **Συνθέσεις:**
** ** Πειραιώς** (Ρίτσι): Χριστοφιδέλης, Γκιούρδας, Γκόμεζ, Κουρνέτας, Ζελιάσκοφ, Τσακιρόπουλος / Καλαϊτζίδης, Τερζής, Ρόχας (λ). Δεν έπαιξαν: Μηνούδης, Θεοδωρίδης, Ντράγκοβιτς.
** **[[Αρχείο:Sports flag icons - Blue with white H.svg|22px]] [[Ηρακλής Θεσσαλονίκης (πετοσφαίριση ανδρών)|Ηρακλής Θεσσαλονίκης]]** (Λεώνης): Δεσλής, Κυριαζής, Κράβαρικ, Μέλκας, Νέμετς, Καστόρνοφ / Καρυπίδης, Ιωαννίδης, Καλμαζίδης, Γζουντέλης (λ). Δεν έπαιξαν: Γιώτας, Γεωργιάδης.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
*  Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr 
* Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 2001 - Όλοι οι αγώνες greekvolley.eu 
*  archive.sport.gr
*Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
** Γ' φάση: 16 Δεκεμβρίου 2000 σελίδα 33
** Προημιτελικοί: 1 Φεβρουαρίου 2001 σελίδα 33
** Ημιτελικοί: 11 Μαρτίου 2001 σελίδα 38
** Τελικός: 12 Μαρτίου 2001 σελίδα 40



2000 2001
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2000 2001
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2000 2001