open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κοινότητα Κρατών της Ανατολικής Αφρικής

Η **Κοινότητα των Κρατών της Ανατολικής Αφρικής** (East African Community ή σύντομα EAC) είναι υπερεθνικός οργανισμός στόχο τη δημιουργία ενός κράτους με την ονομασία *Ομοσπονδία της Ανατολικής Αφρικής* κάτω από ενιαία κυβέρνηση. Αυτό το έθνος θα κάλυπτε την περιοχή απο τις σημερινές χώρες Τανζανία, Κένυα, Ουγκάντα, Μπουρούντι και Ρουάντα.

Η αρχική ίδρυση της Κοινότητας έγινε το 1967, διαλύθηκε όμως δέκα χρόνια αργότερα. Στις 7 Ιουλίου 2000 τέθηκε σε ισχύ η συνθήκη με την οποία επανιδρύθηκε η Κοινότητα, η οποία είχε υπογραφεί έναν χρόνο νωρίτερα (1999). Η τελωνειακή ένωση των χωρών τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2005, αφου είχε υπογραφεί τον Μάρτιο του 2004.

Τον Ιανουάριο του 2023, η Κοινότητα της Ανατολικής Αφρικής (EAC) ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να εκδώσει ένα ενιαίο νόμισμα μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια. Το Συμβούλιο Υπουργών του οργανισμού πρέπει να αποφασίσει για την τοποθεσία του Νομισματικού Ινστιτούτου της Ανατολικής Αφρικής και τη δημιουργία ενός οδικού χάρτη για την έκδοση του ενιαίου νομίσματος.

Η Τανζανία είναι η μόνη χώρα, η οποία κατά συντριπτική πλειοψηφία (80%) αντιτίθεται στη δημιουργία της Ομοσπονδίας. Η Κοινότητα των Χωρών της Ανατολικής Αφρικής αποτελεί στυλοβάτη της Αφρικανικής Οικονομικής Κοινότητας.

## Μέλη
Το 2001, όταν επανιδρύθηκε επίσημα η Κοινότητα, ιδρυτικά μέλη έγιναν η Τανζανία, η Κένυα και η Ουγκάντα. Το 2007 ακολούθησαν η Ρουάντα και το Μπουρούντι.

Οι χώρες που είναι μέλη της Κοινότητας είναι γενικά πλουσιότερες σε παραγωγικά αγαθά από τις όμορες Λαϊκή Δημοκρατία Κονγκό και Σουδάν, οι οποίες ταλανίζονται από εμφύλιες συγκρούσεις. Τα περισσότερα από τα κράτη μέλη μιλούν μία γλώσσα, τη Σουαχίλι. Ανάμεσα στα σχέδια της κοινότητας ήταν η εισαγωγή κοινού νομίσματος πριν το 2015 (Σελίνι της Ανατολικής Αφρικής). Η Κοινότητα έχει ήδη Δικαστήριο, Κοινοβούλιο και ενιαίο Διαβατήριο (από την 1η Απριλίου του 1999).

Την 1η Ιουλίου 2010 εγκαινιάστηκε από τον πρόεδρο της Κένυας Μουάι Κιμπάκι και η Κοινή Αγορά των κρατών του οργανισμού. Με βάση αυτήν, επιτρέπεται η ελεύθερη διακίνηση αγαθών στις χώρες που συμμετέχουν.

## Γενικοί Γραμματείς
Ο γενικός γραμματέας, με πενταετή θητεία, διορίζεται από την εκάστοτε χώρα-μέλος της κοινότητας. Για να γίνει κάποιος γενικός γραμματέας, θα πρέπει να έχει υπηρετήσει πρώτα ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας (τριετής θητεία).
 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αφρική
Ρατνασίρι Γουικρεμαναγιάκε

Ο **Ρατνασίρι Γουικρεμαναγιάκε** (*Hon. Ratnasiri Wickremanayake*, 1933-2016) ήταν ο 14ος πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία από τις 19 Νοεμβρίου 2005 ως τις 21 Απριλίου 2010. 

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1933 και ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 21 Νοεμβρίου 2005, έχοντας υπηρετήσει προηγούμενα σε άλλα υπουργεία. Σημειώνεται ότι σε αντίθεση με την Ινδία, στη Σρι Λάνκα το αξίωμα του πρωθυπουργού είναι τυπικό και δεν έχει ουσιαστικές εξουσίες. Το υπουργικό συμβούλιο διορίζεται από τον πρόεδρο. 

Ο Γουικρεμαναγιάκε ήταν ξανά πρωθυπουργός από τον Αύγουστο του 2000 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2001. Ήταν αντιπρόεδρος του Κόμματος για την Ελευθερία στη Σρι Λάνκα (SLFP). Ως πολιτικός, τήρησε αυστηρή στάση απέναντι στους αυτονομιστές Ταμίλ. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ντισαναγιάκα Μουντιγιανσελάγκε Τζαγιαράτνε, έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2010.

Ο Γουικρεμαναγιάκε απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 27 Δεκεμβρίου 2016.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ratnasiri new Prime Minister

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σρι Λάνκα
Σημαία της Σιγκαπούρης

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 110000.svg|23px Σημαία της Σιγκαπούρης. Λόγος σημαίας: 2:3]]
Η **εθνική [[σημαία]] της [[Σιγκαπούρη|Σιγκαπούρης]]** καθιερώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1959 και αντικατέστησε τη βρετανική σημαία, η οποία ήταν σε χρήση επί 140 χρόνια. Αποτελείται από δύο οριζόντια μισά, ένα κόκκινο και ένα άσπρο. Στην πάνω αριστερή γωνία, υπάρχει ένα λευκό μισοφέγγαρο και πέντε λευκά αστέρια, τα οποία σχηματίζουν κύκλο.

Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει την καλοτυχία για το λαό των Κινέζων, την παγκόσμια αδελφότητα και την ισότητα των ανθρώπων, όπως και το θάρρος των Μαλαίων, ενώ το λευκό αντιπροσωπεύει την αγνότητα που διαρκεί και την αρετή. Το λευκό φεγγάρι συμβολίζει ένα νέο κράτος που ξεκινάει την πορεία του και τα πέντε αστέρια αφορούν τα ισάριθμα ιδανικά της δημοκρατίας, της ειρήνης, της προόδου, της δικαιοσύνης και της ισότητας.

## Προηγούμενες σημαίες

Το 19ο αιώνα  η Σιγκαπούρη βρισκόταν υπό βρετανική κυριαρχία. Η σημαία που χρησιμοποιήθηκε για τις Αποικίες των Στενών ήταν η βρετανική μπλε σημαία με τρία χρυσά στέμματα, ένα για κάθε οικισμό. Αυτά χωρίζονται από ένα κόκκινο ρόμβο που περιέχει τα τρία στέμματα σε ένα λευκό αντεστραμμένο Υ.

Στη διάρκεια της ιαπωνικής Κατοχής χρησιμοποιήθηκε η σημαία της Ιαπωνίας. Μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Σιγκαπούρη έγινε ανεξάρτητη  αποικία του βρετανικού στέμματος και υιοθέτησε τη δική της σημαία. Ο αριθμός των στεμμάτων από 3 μειώθηκε σε 1 σε σχέση με την προηγούμενη σημαία των οικισμών.

Στις 3 Ιουνίου 1959 η Σιγκαπούρη απέκτησε αυτοδιοίκηση. Έξι μήνες μετά, στην τελετή ανάληψης καθηκόντων του νέου αρχηγού κράτους (*[[Yang di-Pertuan Negara]]*) στις 3 Δεκεμβρίου 1959, υιοθετήθηκε η εθνική σημαία, μαζί με το εθνόσημο και τον εθνικό ύμνο *[[Majulah Singapura]]* ("Προχώρα Σιγκαπούρη"). 

## Πινακοθήκη σημαιών

Image:Civil Ensign of Singapore.svg|23px Πολιτικό έμβλημα. Λόγος σημαίας: 1:2
Image:Government Ensign of Singapore.svg|23px Κυβερνητικό έμβλημα. Λόγος σημαίας: 1:2
Image:Naval Ensign of Singapore.svg|23px Ναυτικό έμβλημα. Λόγος σημαίας: 1:2
Image:Flag of the President of Singapore.svg|Προεδρική σημαία


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κρατικά σύμβολα της Σιγκαπούρης 

Σιγκαπούρη
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σιγκαπούρης
Εθνόσημο της Σιγκαπούρης

Χρυσό εθνόσημο της Σιγκαπούρης στην επίσημη προεδρική κατοικία|thumb

**Το [[εθνόσημο]] της [[Σιγκαπούρη|Σιγκαπούρης]]** καθιερώθηκε μαζί με τη σημαία και τον εθνικό ύμνο της χώρας, στις 3 Δεκεμβρίου του 1959. Αποτελείται από ένα θυρεό με μια ημισέληνο σε κόκκινο φόντο, με 5 λευκά αστέρια. Το θυρεό κρατάει ένα λιοντάρι στα αριστερά και ένας τίγρης στα δεξιά. Κάτω από το θυρεό βρίσκεται ένα πανό που αναγράφει το εθνικό ρητό, *Majulah Singapura* (Εμπρός Σιγκαπούρη). Το λιοντάρι εκφράζει την ίδια τη Σιγκαπούρη και ο τίγρης στους ιστορικούς δεσμούς του νησιού με τη Μαλαισία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20121118074950/http://infopedia.nl.sg/articles/SIP_54_2005-01-25.html - Πληροφορίες για το εθνόσημο.

Σιγκαπούρη
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σιγκαπούρης
Μεταστροφή

Γενικά **μεταστροφή** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε στροφή προς άλλη κατεύθυνση, μεταβολή. Ως όρος είναι ο κυριότερος προσφιλής της προπαγάνδας, "*μεταστροφή του λαϊκού φρονήματος*".

Στη ναυτιλία απαντάται τόσο στην ιστιοδρομία όσο και στη στολοδρομία.
:Ιστιοδρομία: Κατά την ιστιοδρομία, κίνηση πλοίου με πανιά (ιστία) **μεταστροφή** λέγεται η επανάληψη χειρισμού "*αναστροφή - ανάπλωρα*", που προηγουμένως είχε αστοχήσει. Κοινώς η εντολή χειρισμού "αναστροφή - ανάπλωρα" λέγεται και "*βόλτα*" ή "*όρτσα λα μπάντα*".

:Στολοδρομία: Κατά τη στολοδρομία, κίνηση πολλών πλοίων μαζί (στόλου) και ειδικά σε πλεύσεις κατά "γραμμή παραγωγής" ή κατά "γραμμή διόπτευσης" **μεταστροφή** λέγεται η ταυτόχρονη απ΄ όλα τα πλοία αλλαγή πορείας κατά **180&deg;**. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα ο μεν ουραγός (τελευταίο πλοίο) να γίνεται πρωτόπλους (πρώτο πλοίο) και ο πρωτόπλους ουραγός. Οι μεταστροφές είναι πολύ συνήθεις κυρίως σε καταδρομικές τακτικές από στολίσκους ελαφρών σκαφών, τορπιλακάτων, πυραυλακάτων, κανονιοφόρων κ.λπ.

*Σημείωση: Για τις αλλαγές κατεύθυνσης των ανέμων και μετεωρολογικών φαινομένων χρησιμοποιείται ο όρος "μετάπτωση"
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Ναυτικά κελεύσματα
Πάνος Ζαχαρίου

Ο **Πάνος Ζαχαρίου** (1908-1957) ήταν ένας από τους σημαντικότερους χριστιανούς πεντηκοστιανούς ευαγγελιστές και κήρυκες στην Ελλάδα.

## Βιογραφία
Ο Πάνος Ζαχαρίου γεννήθηκε το 1908 στη Μικρά Ασία, όμως κατά τον εκπατρισμό του 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στα Χανιά της Κρήτης.

Μετά από μια σύντομη επιχειρηματική επιτυχία του ως σαπωνοποιός, ήρθε σε οικονομική κρίση, κάτι που είχε επιπτώσεις στην προσωπικότητά του, καθώς η έντονη απογοήτευσή του μετουσιώθηκε σε τάσεις αυτοκαταστροφής. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε να διαβάζει την Αγία Γραφή. Από εκεί άρχισε να αντλεί απαντήσεις σε διάφορες υπαρξιακές απορίες και ερωτήματα του. Τελικά μεταστράφηκε συνειδητά στο Χριστιανισμό, και ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην τοπική Ευαγγελική εκκλησία των Χανίων.

Σε μία επίσκεψη του στην Αθήνα, βρήκε και επισκέφτηκε την Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής των Κάτω Πετραλώνων (η οποία σήμερα ανήκει στην Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής). Στις 6 Ιουνίου 1948 έλαβε το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος με την εμπειρία της γλωσσολαλιάς, κάτι που τον οδήγησε σε ρήξη με την τοπική Ευαγγελική κοινότητα, η οποία εκείνη την εποχή απέρριπτε και δεν δεχόταν την γλωσσολαλιά.

Ο Πάνος Ζαχαρίου με την ευαγγελιστική του δραστηριότητα, διοργάνωσε μια μικρή Πεντηκοστιανή εκκλησία στα Χανιά, η οποία πήρε άδεια λειτουργίας το 1952. Το 1954 ύστερα από την πίεση των τοπικών θρησκευτικών αρχών, η άδεια ανακλήθηκε και ακολούθησαν διώξεις και δικαστήρια. Μάλιστα άγνωστοι βανδάλισαν την εκκλησία των Χανίων.

Ο Πάνος Ζαχαρίου ανέπτυξε έντονη ευαγγελιστική δραστηριότητα σε όλη την Κρήτη, αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Για την δραστηριότητά του δικάστηκε 11 φορές και συνολικά φυλακίστηκε 2 χρόνια.

Αργότερα και ενώ διακονούσε σε εκκλησίες της νότιας Ελλάδας, του διαγνώστηκε καλπάζων καρκίνος. Ακόμα και μέσα στο νοσοκομείο ο Ζαχαρίου δεν έπαυσε να μαρτυρεί την πίστη του στους γύρω του. Πέθανε το 1957.

## Πηγές
*Βιβλίο *[http://theproselytizer.com/index.htm The Proselytizer - The Diaries of Panos T. Zachariou, Pioneer Minister of the Gospel in Greece]*, Philemon “Phil” Zachariou
*Βιβλίο *Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής - Η ιστορία της. Τι πιστεύει. Πως πολιτεύεται.*, ISBN 960-89079-1-8, Εκδόσεις ΟΡΟΣ, Αθήνα 2006
*Ιστορικό Σημείωμα της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Χανίων

## Δείτε επίσης
* Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής
* Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής
* Πεντηκοστιανισμός

Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες
Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Τήλεκλος

Ο **Τήλεκλος**  ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.

Ήταν γιος και διάδοχος του Αρχελάου    και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του οι Λακεδαιμόνιοι πολέμησαν τους περιοίκους των πόλεων Αμύκλες, Φάριδα και Γεράνθρες, που κατοικούνταν από Αχαιούς. Οι κάτοικοι της Φάριδας και των Γερανθρών μετά την πρώτη έφοδο των Λακεδαιμονίων έκαναν συμφωνία να φύγουν από την Πελοπόννησο. Αντίθετα οι κάτοικοι των Αμυκλών αντιστάθηκαν σθεναρά και είχαν πολλές επιτυχίες έναντι των Λακεδαιμονίων · και για το λόγο αυτό οι τελευταίοι, όταν τελικά επικράτησαν, έστησαν τρόπαιο σε ανάμνηση της επιτυχίας τους.

Το 764 π.Χ. κατά τη διάρκεια της ετήσιας γιορτής στο ιερό της Λιμνάτιδος Αρτέμιδος, που βρισκόταν στα όρια της Λακωνικής και Μεσσηνίας, σύμφωνα με τους Σπαρτιάτες, κάποιοι Μεσσήνιοι βίασαν τις παρθένες της Σπάρτης που μετέβαιναν εκεί και σκότωσαν τον Τήλεκλο που προσπάθησε να τους εμποδίσει  .

Οι Μεσσήνιοι, από την πλευρά τους υποστήριζαν ότι, ο  Τήλεκλος εποθφαλμιώντας τη Μεσσηνία σκόπευε να σκοτώσει τους Μεσσήνιους αξιωματούχους που βρίσκονταν στο ιερό. Έτσι λοιπόν, βρήκε μερικούς νεαρούς Σπαρτιάτες που δεν είχαν ακόμα γένια, τους έντυσε με γυναικεία ρούχα, τους έδωσε μαχαίρια και τους έστειλε ανάμεσα στους Μεσσήνιους την ώρα που αναπαύονταν. Εκείνοι αμυνόμενοι σκότωσαν τους νεαρούς και τον ίδιο τον Τήλεκλο. 

Όποια και να ήταν η αλήθεια, το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή του πρώτου Μεσσηνιακού πολέμου . Μετά το θάνατο του Τηλέκλου βασιλιάς χρίστηκε ο γιος του Αλκαμένης  .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Μιζούρι

Το όνομα **Μιζούρι** μπορεί ν΄ αναφέρεται στα ακόλουθα άρθρα:

* Μιζούρι (ποταμός), ποταμός των ΗΠΑ
* Μιζούρι (πολιτεία), πολιτεία των ΗΠΑ και
* Με το παρώνυμο Μιζούρι φέρονταν ο Έλληνας ποδοσφαιριστής Ανδρέας Μουράτης

## Δείτε επίσης
* USS ''Missouri'' - Ονομασία πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ.
Τζον Μπουλ (έκφραση)

Το όνομα **Τζον Μπουλ** ή *Τζων Μπουλ* εκ του αγγλικού John Bull (=Τζον ο ταύρος)) αποτελεί παρώνυμο με το οποίο χαρακτηρίζεται χιουμοριστικά συλλήβδην όλος ο αγγλικός λαός με τη γενική έννοια του δυσκίνητου και ισχυρογνώμονα. Είναι το αντίστοιχο με τον "Θείο Σαμ" (Uncle Sam) για τις ΗΠΑ, τον Ζακ Μπονόμ (Jacques Bonhomme) για τη Γαλλία, τον Μεμέτη (Mehmet) για την Τουρκία κ.λπ.

Ως προσωποποίηση του αγγλικού λαού ο Τζον Μπουλ εικονίζεται ως παχύσαρκος άνδρας με παραγναθίδες (φαβορίτες) με ημίψηλο καπέλο και ιδιόρρυθμη αγγλική αμφίεση, ενίοτε και με πούρο. Το παρωνύμιο αυτό δημιουργήθηκε από λίβελο του δόκτορα John Arbuthnot, γιατρού της Βασίλισσας Άννας, που στρέφονταν κατά του Δούκα του Μάλμπορο με τον τίτλο: "*Η ατέλειωτη δίκη*" ή "*Ιστορία του Τζον Μπουλ*" το 1712.

Κατηγορία:Άγγλοι
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα
Κατηγορία:Αγγλία
Μαύρη τρύπα της Καλκούτας

Με την ονομασία **Μαύρη τρύπα της Καλκούτας** (Black Hole of Calcutta) έμεινε διάσημο στην ιστορία το δεσμωτήριο της Καλκούτας στο οποίο σημειώθηκε ο πολυπληθέστερος θάνατος κρατουμένων από θερμοπληξία.

Συγκεκριμένα, το 1756 ο Πρίγκιπας της Βεγγάζης **Σουρότζ ουν Ντοουλάχ** εκστράτευσε εναντίον των Άγγλων που κατείχαν την πόλη Καλκούτα. Στην επιχείρησή του αυτή κατάφερε και κατέλαβε την πόλη (20 Ιουνίου) όπου και συνέλαβε 146 Άγγλους και Ινδούς στρατιώτες καθώς και Ινδούς πολίτες, τους οποίους και φυλάκισε σε κάποιο μικρό δωμάτιο χωρίς να γίνει προηγουμένως σχετικός έλεγχος. Υποστηρίχθηκε τότε πως, λόγω της αποπνικτικής ζέστης που επικρατούσε, την επομένη βρέθηκαν ζωντανοί μόνο 23 κρατούμενοι, ενώ οι υπόλοιποι 123 είχαν πεθάνει από θερμοπληξία. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν πως φυλακίστηκαν 64 κρατούμενοι από τους οποίους πέθαναν οι 43.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία
Κατηγορία:Καλκούτα
Κατηγορία:Σφαγές στην Ινδία
Πανηγύρι

[μικρογραφία|250x250εσ|Πανηγύρι στο [Καραβόσταμο Ικαρίας]]  
**Πανηγύρι** ονομάζεται μια εορταστική εκδήλωση που γίνεται κυρίως εκτός μεγάλων πόλεων, στην επαρχία αλλα και σε μερικές περιοχές στην επαρχία Αττικής, είτε για θρησκευτικούς, είτε για εμπορικούς σκοπούς (εμποροπανήγυρις), είτε απλά για πολιτιστικούς λόγους.

Πανηγύρεις οργανώνονται μόνο στην Ελλάδα από την οποία προέρχονται κιόλας, και διεξάγονται σε ενορίες με την ευκαιρία θρησκευτικών εορτών όπου κατά τη διάρκειά τους γίνεται συνήθως η λειτουργία, η περιφορά της εικόνας καθώς και λειτουργία υπαίθριας αγοράς. Τα πανηγύρια διεξάγονται κατά κύριο λόγο σε υπαίθριους χώρους (π.χ. πλατείες) και συνοδεύονται με γεύμα, δημοτικά τραγούδια και παραδοσιακούς χορούς. 

## Βιβλιογραφία
*  
*

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λαογραφία
Απόλο Ενζιμπάμπι

Ο **Απόλο Ενζιμπάμπι** (*Apolo Robin Nsibambi*, 1940-2019) ήταν καθηγητής πανεπιστημίου, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της Ουγκάντας από τις 5 Απριλίου 1999 ως τις 24 Μαΐου 2011. Ήταν παντρεμένος με την Εσθήρ Ενζιμπάμπι από το 2003. Το 2006 υπηρέτησε σε κοινοβουλευτική επιτροπή και το 2007 σε διοικητική θέση στο Πανεπιστήμιο του Μακερέρε.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1940. Το 1998-1999 ήταν υπουργός Παιδείας και νωρίτερα υπουργός Δημοσίων Έργων. Στις 5 Απριλίου 1999 διορίστηκε πρωθυπουργός. Διαδέχτηκε στη πρωθυπουργία τον Κίντου Μοσόκε.

## Προσωπική ζωή
Τον Μάρτιο του 2003 νυμφεύθηκε την Έστερ, έπειτα από τον θάνατο της πρώτης του συζύγου, Ρόντα, τον Δεκέμβριο του 2001. Απέκτησε 4 κόρες.

Ο Ενζιμπάμπι απεβίωσε στις 28 Μαΐου 2019, στην ηλικία των 78 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουγκάντας
Δώρα Σιτζάνη

Η **Δώρα Σιτζάνη**  (Καστέλλα Πειραιά, 11 Φεβρουαρίου 1948 - Αθήνα, 15 Ιουνίου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και στιχουργός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά στις 11 Φεβρουαρίου 1948. Ξεκίνησε την κινηματογραφική της καριέρα το 1969, γυρίζοντας 6 ταινίες. Υπήρξε  εργαζόμενη του θεάτρου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70. Έπαιξε σε πολλές ταινίες στο πλευρό του Νίκου Ξανθόπουλου. Υπήρξε σύζυγος του μεγάλου συνθέτη Μάνου Λοΐζου μέχρι τον θάνατο του. Έγραψε στίχους σε πολλά τραγούδια όπως το "Κι αν είμαι ροκ", "Σε ψάχνω" και πολλά ακόμη.

Απεβίωσε στις 15 Ιουνίου 2007, σε ηλικία 59 ετών, πιθανότατα από καρκίνο.

## Φιλμογραφία

## Πηγές
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
* 90lepta
* Θόδωρος Έξαρχος, ‘Έλληνες Ηθοποιοί

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ογδοάδα της Ερμουπόλεως

Με τον όρο **Ογδοάδα της Ερμουπόλεως** εννοείται μία ομάδα οκτώ θεοτήτων της αιγυπτιακής μυθολογίας, γύρω από την οποία διαμορφώθηκε μια διακριτή θεωρία της δημιουργίας, ένας διαφορετικός κοσμογονικός μύθος από εκείνον του ιερατείου της Ηλιούπολης. Στην αρχαία Κμουν της Μέσης Αιγύπτου (Ελλ.* Ερμούπολις*) τη σημερινή Ελ Ασμουνάιν, υπήρξε το κύριο λατρευτικό κέντρο, αφιερωμένο στον Ντζεχουτί ή Θωθ. 

Το όνομα Ερμούπολις προήλθε από την ταύτιση του Ντζεχουτύ του προστάτη θεού της σοφίας, της γραφής και της θεραπείας με τον αρχαιοελληνικό Ερμή. Τα ερείπια του ναού αποδίδονται στον Νεκτανεβώ Α' της τριακοστής δυναστείας αλλά είναι πιθανώς προγενέστερης προέλευσης, καθώς υπάρχουν λείψανα του Μέσου και το Νέου Βασιλείου και κολοσσαϊκό άγαλμα του Θωθ με τη μορφή του μπαμπουΐνου, από την εποχή του Αμένωφι Γ'.  

## Οι Θεότητες

Η ομάδα των οκτώ θεοτήτων χωρίζεται σε τέσσερα ζεύγη:

#Νουν / Νουνέτ
#Άμων / Αμουνέτ
#Κουκ / Κοκέτ
#Χε / Χεκέτ

Οι θεοί και οι θεές -μάλλον θηλυκές όψεις της ίδιας θεότητας- δημιούργησαν μαζί τον κόσμο και τον διακυβέρνησαν σύμφωνα με την παράδοση για μια μεγάλη περίοδο που χαρακτηρίστηκε χρυσή εποχή. Ολοκληρώνοντας το έργο της δημιουργίας οι οκτώ έφυγαν από προσώπου γης και πήγαν να ζήσουν στον Κάτω Κόσμο. Από εκεί συνέχισαν να επηρεάζουν τις πλημμύρες του Νείλου και να φροντίζουν την ημερήσια διαδρομή του Ηλίου. Από τις τέσσερις αρσενικές θεότητες οι δύο -Νουν και Άμων- είναι παρόντες και σε άλλες κοσμογονικές αφηγήσεις, ενώ βάσει της ετυμολογίας του ονόματός τους ο Χε συνδέεται με το άπειρο, το ατέλειωτο, ο Νουν με το νερό, ο Κουκ με το σκότος και ο Άμων με τον αέρα ή το αόρατο.

## Παραπομπές-σημειώσεις


## Βιβλιογραφία

*Ions Veronica 1968, *Egyptian Mythology*, Newnes Books, London.

Κατηγορία:Ογδοάδα της Ερμούπολης
Έντουαρντ Γιανγκ

Ο **Έντουαρντ Γιανγκ** (*楊德昌*, 6 Νοεμβρίου 1947 - 29 Ιουνίου 2007) ήταν βραβευμένος Κινέζος σκηνοθέτης, εκπρόσωπος του Νέου Κύματος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σαγκάη της Κίνας, στις 6 Νοεμβρίου του 1947 και πέθανε στο Μπέβερλι Χιλς των ΗΠΑ, στις 29 Ιουνίου του 2007, από καρκίνο του παχέος εντέρου. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός στο πανεπιστήμιο Τσιάο Τουνγκ και απέκτησε τίτλο Μάστερ στην ειδικότητά του (Ηλεκτρομηχανική) από το πανεπιστήμιο της Φλόριντα, το 1974. Το 2000 βραβεύτηκε με το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών, για την ταινία του "Yi Yi".

## Φιλμογραφία
* *In Our Time* (1982) - segment "Desires"/"Expectation"
* *That Day on the Beach* (1983)
* *Taipei Story* (1985)
* *The Terrorizers* (1986)
* *A Brighter Summer Day* (1991)
* *A Confucian Confusion* (1994)
* *Mahjong* (1996)
* *Yi Yi* (2000)
* *The Wind* (2007)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταϊβανέζοι σκηνοθέτες
Κατηγορία:Κινέζοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σημαία της Ουγκάντας

thumb|Λόγος σημαίας: 2:3

Η **σημαία της Ουγκάντας** καθιερώθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1962, την ημέρα που η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο. Αποτελείται από έξι ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος μαύρου (στην κορυφή), κίτρινου, κόκκινου, μαύρου, κίτρινου και κόκκινου, με ενσωματωμένο έναν άσπρο κυκλικό δίσκο στο κέντρο, ο οποίος φέρει το εθνικό σύμβολο, έναν γκρίζο γερανό (*Grey-crowned Crane*), ο οποίος κοιτάζει προς τη μεριά που κυματίζει η σημαία. Το πτηνό ήταν στρατιωτικό σύμβολο όταν η Ουγκάντα ανήκε στη Βρετανική Αυτοκρατορία. Τα τρία χρώματα προέρχονται από το Κογκρέσο του Λαού της Ουγκάντας και εκπροσωπούν το λαό της Αφρικής (μαύρο), την ηλιοφάνεια (κίτρινο) και την αδερφότητα των Αφρικανών (το κόκκινο που είναι το χρώμα του αίματος, μέσω του οποίου συνδέονται όλοι οι Αφρικανοί). Ο Γκρέις Ιμπινγκίρα, Υπουργός Δικαιοσύνης, ήταν ο άνθρωπος που σχεδίασε τη σημαία της Ουγκάντας.

## Προηγούμενες σημαίες

Image:Flag of the Uganda Protectorate.svg|1914 - Μάρτιος 1962.
Image:Flag of Uganda 1962.svg|Μάρτιος - 9 Οκτωβρίου 1962. 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Ουγκάντα στον ιστότοπο "Σημαίες του Κόσμου".

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ουγκάντας
Ουγκαντα
Παλαιόστανη Πιερίας

Η **Παλαιόστανη** ή **Παλαιοστάνη** είναι χωριό του Νομού Πιερίας και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 340 μ. Έχει 546 κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται βορειοδυτικά της Κατερίνης, στις πλαγιές των Πιερίων. Απέχει από την Κατερίνη 24 χιλιόμετρα.

## Τοπική Κοινότητα Παλαιόστανης
Από την 1η Ιανουαρίου 2011 η Παλαιόστανη υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Πύδνας - Κολινδρού και μαζί με τον οικισμό Μικρή Μηλιά απαρτίζουν την Τοπική Κοινότητα Παλαιόστανης, με συνολικό πληθυσμό 476 κατοίκων.

## Υποδομή
Η γεωργία (καλλιέργεια καπνού) και η κτηνοτροφία αποτελούν τις κυριότερες ασχολίες των κατοίκων. Έχει ένα μονοθέσιο Νηπιαγωγείο και διθέσιο Δημοτικό Σχολείο που κτίστηκε από Ηπειρώτες μαστόρους το 1952 και Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, με την επωνυμία «Κεραυνός». Το χωριό εορτάζει την ημέρα της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου), οπότε και πανηγυρίζει ο κεντρικός ναός και γίνονται διάφορες εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Παλαιόστανη ονομαζόταν παλαιότερα *Παλιονέστενη*, που σημαίνει «πάλι θα αναστηθεί». Αυτό γιατί γύρω στα 1600 το χωριό είχε καεί και στη συνέχεια ξαναφτιάχτηκε. Στα Απομνημονεύματα του Επισκόπου Κίτρους Νικολάου, το 1878 το χωριό αναφέρεται ως Παλινέστιανη και ότι είχε 40 χριστιανικές οικογένειες. Η Παλιόστανη ήταν τσιφλίκι και ανήκε σε Τουρκαλβανό.  Τη δεκαετία του ' 30 είχε ένα μονοτάξιο σχολείο, με 1 δάσκαλο και 85 μαθητές. Στο σχετικό πίνακα της Ε΄ Περιφέρειας Πιερίας, το χωριό αναφέρεται ως *Παληόστανη*.

Στο  επιστημονικό συνέδριο που διεξήχθη το 1993 με τίτλο "Η Πιερία στα Βυζαντινά και Νεότερα Χρόνια",  τα πρακτικά του οποίου εκδόθηκαν σε βιβλίο με τον ίδιο τίτλο, αναφέρεται ότι  στον  κώδικα της Μόνης της Ζάβορδας Γρεβενών το όνομα του χωριού αναγράφεται ως *Παλιανεστάνη*. Ο κώδικας αυτός ίσως να είναι και το μοναδικό παλαιότερο έγγραφο πού καταγράφεται ως *Παλιανεστάνη*. Στον κώδικα καταγράφονται τα τοπωνύμια και οι οικισμοί από το 1534 μέχρι το 1692 αλλά και από το 1693 ως το 1914(.ΖΑΛIΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)
## Παραπομπές


## Πηγές
**Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας*
*Καζταρίδη Ι. Φ., *Κατερίνη: Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη*, εκδ. Μάτι, 2002.

Παλαιοστανη
Εθνόσημο της Ουγκάντας

Το **εθνόσημο της [[Ουγκάντα]]ς** έχει στο κέντρο έναν θυρεό και έχει επίσης πολεμικά ακόντια σε πρασινάδα (σύμβολο ευφορίας). 

Τα πολεμικά σύμβολα αντιπροσωπεύουν τη θέληση του λαού της Ουγκάντας να υπερασπιστεί τη χώρα του. Στο πάνω μέρος του θυρεού υπάρχουν κύματα νερού, που συμβολίζουν τη Λίμνη Βικτόρια. Στο κέντρο του θυρεού βρίσκεται ο ήλιος, που αντιπροσωπεύει τις ημέρες λιακάδας που απολαμβάνει η χώρα. Στο κάτω μέρος βρίσκεται ένα παραδοσιακό τύμπανο, το οποίο χρησιμοποιείται σε χορευτικές εκδηλώσεις και για να καλεί τον κόσμο σε συναντήσεις και τελετές.

Στα δεξιά περιβάλλεται ο θυρεός από ένα υποείδος του γκρίζου γερανού (*Balearica regulorum gibbericeps*), το οποίο είναι εθνικό πτηνό της Ουγκάντας. Στα αριστερά υπάρχει το ζώο *Kobus kob thomasi*, σύμβολο της άγριας πανίδας.

Κάτω από τον θυρεό βρίσκεται μια απεικόνιση του Νείλου. Το ποτάμι περιβάλλεται από τα δύο σημαντικότερα αγροτικά προϊόντα της χώρας, τον καφέ και το βαμβάκι. Στο κάτω μέρος διαβάζουμε το εθνικό ρητό: "For God and My Country" («Για τον Θεό και για την Πατρίδα μου»).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Ουγκάντα στον ιστότοπο "Σημαίες του Κόσμου".

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ουγκάντας
Ουγκάντα
Τζιτζιφιές

μικρογραφία|Προσφυγικές κατοικίες στις ΤζιτζιφιέςΟι **Τζιτζιφιές**, πρώην **Αράπικα**, ήταν παραλιακός οικισμός της Αθήνας στον όρμο του Φαλήρου μεταξύ Παλαιού Φαλήρου και Μοσχάτου. Υπάγεται στην άλλοτε Κοινότητα, και σήμερα Δήμο, της Καλλιθέας ως συνέχεια αυτής προς την ακτή, δηλαδή το νότιο τμήμα της.

Το κέντρο του συνοικισμού ήταν ακριβώς στη διασταύρωση της παραλιακής λεωφόρου Ποσειδώνος με την Λεωφόρο Θησέως όπου παλαιότερα βρίσκονταν και η διασταύρωση των Τραμ Αθηνών - Παλαιού και Νέου Φαλήρου. Το 1955 οι Τζιτζιφιές αριθμούσαν 2.843 κατοίκους. Πήραν το όνομά τους από τις τζιτζιφιές που φύτρωναν στην περιοχή. 

Μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνος αποτελούσε φημισμένο μέρος για μπάνιο η καθαρή παραλία της περιοχής για τους Αθηναίους. Στην παραλιακή υπήρχαν πολλά εστιατόρια και ταβέρνες όπου βρισκόταν και κοντά στην ακτή. Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου άκμασε η νυχτερινή ζωή σε όλη την περιοχή και μέχρι τη δεκαετία του 1970 στις Τζιτζιφιές υπήρχαν πολλά νυχτερινά λαϊκά κέντρα όπως το «Νοσταλγία» στο οποίο τραγουδούσε ο Σπύρος Ζαγοραίος και πολλά άλλα όπου είχαν περάσει πολλοί σπουδαίοι τραγουδιστές του λαϊκού και ρεμπέτικου ρεπερτορίου. 

Στα όρια της περιοχής, στον παλιό Ιππόδρομο, βρίσκεται το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Την περιοχή δυτικά διατρέχει ο Ιλισός ποταμός που αποτελεί και σύνορο της με το Μοσχάτο.

Η Καλλιθέα και συνάμα η περιοχή των Τζιτζιφιών υπήρξε βασικός τόπος εγκατάστασης των Ελλήνων προσφύγων από την Μικρά Ασία και τον Πόντο, όπου κατέφθαναν στην Αττική και το Λιμάνι του Πειραιά.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Πρόσφυγες, ρεμπέτες και ιπποδρομίες στις Τζιτζιφιές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Καλλιθέας
Κατηγορία:Δήμος Καλλιθέας
Τζοκόντα (Όπερα)

Η **«Τζοκόντα»** ή *«Τζιοκόντα»* (ιταλικά: *La Gioconda*) είναι όπερα σε μελόδραμα τεσσάρων πράξεων που ανεβάσθηκε πρώτη φορά στη Σκάλα του Μιλάνου το 1876. Το λιμπρέττο γράφτηκε από τον Τόμπια Γκόρριο, που αποτελεί μάλλον αναγραμματισμό του Αρρίγκο Μπόιτο, τη δε μουσική ο Αμίλκαρε Πονκιέλλι. Η υπόθεση έχει παρθεί από το δράμα του Βικτόρ Ουγκό «*Άγγελος, τύραννος της Παδούης*» με χώρο αναφοράς την Βενετία. Το ύφος του έργου χαρακτηρίζεται πολύ παθητικό και ρομαντικό παρουσιάζοντας ποικιλία λόγω των αλλεπάλληλων σκηνών.

Η όπερα *Τζοκόντα* είχε και συνεχίζει να έχει μεγάλη επιτυχία σε όλα σχεδόν τα θέατρα του είδους αυτού, της υφηλίου. Στην Ελλάδα έχει ανεβασθεί επανειλημμένα. Ασυναγώνιστη στην απόδοση του έργου αυτού ήταν η Μαρία Κάλλας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερες
Τόνι Κάλβο

Ο **Τόνι Κάλβο** (*Antonio "Toni" Calvo Arandes*, 28 Μαρτίου 1987) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου του 1987 στη Βαρκελώνη. Θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα ταλέντα του ισπανικού ποδοσφαίρου όπως προκύπτει από τις εμφανίσεις του με την εθνική Ισπανίας κάτω των 20 ετών αλλά και με τη ομάδα Νέων της Μπαρτσελόνα. Τα πλεονεκτήματά του είναι η ταχύτητα, η εκρηκτικότητα και ο αψογος χειρισμός της μπάλας και με τα δυο πόδια.

Διετέλεσε επί πολλά χρόνια μέλος της ομάδας Νέων της Μπαρτσελόνα καθώς προέρχεται από τα φυτώρια της ομάδας. Το καλοκαίρι του 2007 μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης. Αγωνίζεται στο δεξί άκρο της επίθεσης, φοράει τη φανέλα με το νούμερο 7 και πέτυχε το πρώτο του τέρμα σε ευρωπαική διοργάνωση στις 29 Νοεμβρίου 2007, σκοράροντας με σουτ στο 43' λεπτό της αναμέτρησης Μπόλτον Γουόντερερς-Άρης (1-1).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στατιστικά στο LevskiSofia.info 

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέφσκι Σόφιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Τηλεδίκη

Η **Τηλεδίκη** είναι πρόσωπο  της Ελληνικής Μυθολογίας. Αναφέρεται ως Νύμφη και σύζυγος του Φορωνέα,  Βασιλιά της Πελοποννήσου και γέννησε εξ αυτού τον Άπιν και την Νιόβη. 

Παιδιά του Φορωνέα ήταν επίσης ο Πελασγός, ο Αγήνορας, ο Άργος, ο Κάριος, ο Ίασος και άλλοι. 

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Βούλα Χαριλάου

Η **Βούλα Χαριλάου** (3 Φεβρουαρίου 1930 - Ιούνιος  2022) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Έπαιξε κυρίως σε δραματικές ταινίες, όπως στο ψυχολογικό δράμα ''Εφιάλτης'', το 1961. Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2022 σε ηλικία 92 ετών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μπάκιγχαμσιρ

Το **Μπάκιγχαμσαϊρ** (αγγλικά: *Buckinghamshire*) βρίσκεται στην κεντρική Αγγλία εκτεινόμενο από Β-ΒΔ προς Ν-ΝΑ, δυτικότερα του Λονδίνου. Συνορεύει δυτικά με το Όξφορντσιρ και ανατολικά με το Μπέτφορντσιρ και το Χέρντφορντσιρ. Έχει έκταση περίπου 1.940 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του το 1951 αριθμούσε 386.164 κατοίκους. Είναι γνωστό και ως "Μπακς". Πρωτεύουσα της κομητείας είναι το Έιλσμπερι (Aylesbury).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Αγγλίας
Υπεράσιος

Κατά την ελληνική μυθολογία ο **Υπεράσιος** ή **Υπερήσιος** ή **Ίππασος** ήταν βασιλιάς της Αχαΐας, πατέρας των Αργοναυτών Αστερίονα και Αμφίονα. Γιοι του ήταν επίσης οι Άκτορας, Ίφιτος, και Ναύβολος.

Η καταγωγή τους ήταν από την Πελλήνη ή Παλλήνη της Αχαΐας.

## Πηγές
* Λωρέντης, Νικόλαος.Λεξικόν των αρχαίων μυθολογικών, ιστορικών και γεωγραφικών κυρίων ονομάτων : Εν Βιέννη της Αυστρίας :Εκ της Τυπογραφίας Αντωνίου Μπένκου,1837.ΧΤΔ 168089 ΚΑΛ / ΦΣΑ

Κατηγορία:Πελλήνη
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Μεσομήδης

[thumb| ''Ύμνος στην [Καλλιόπη (μυθολογία)|Καλλιόπη*, *Ύμνος στον Ήλιο* (σύνθεση του 130 περίπου) και *Ύμνος στην Νέμεση*, που συνέθεσε ο Μεσομήδης ο Κρης]]
Ο *'Μεσομήδης*' ήταν αρχαίος Έλληνας [[λυρική ποίηση|λυρικός]] [[ποίηση|ποιητής]] και [[Μουσική|μουσικός]] από την [[Κρήτη]], που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. και ευνοήθηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα [[Αδριανός|Αδριανό]].

Σώθηκαν δύο [[επίγραμμα|επιγράμματα]] του Μεσομήδη, στην [[Ανθολογία του Πλανούδη]] (XIV 63 και XVI 323 στην [[Ελληνική Ανθολογία]]), και ένας ωραιότατος *«`Υμνος εις Νέμεσιν»*, σημαντικός για τη μελέτη της Ιστορίας της Μουσικής γιατί διασώθηκαν με αυτόν αρχαία μουσικά σημεία. Επίσης συνέγραψε το *«Εγκώμιον Αντινόου»* και άλλα έργα.

==Έργα του που έχουν σωθεί==
Έχουν σωθεί τα εξής έργα του, ποιήματα αλλά και μουσικά μέλη (κείμενο και μουσική):

Στην [[Παλατινή Ανθολογία]], τα ποιήματα:
*Μεσομήδους Σφιγξ, XIV.63
*Μεσομήδους Ύαλος, XIV.323

Στον [[Κώδικας Vaticanus Ottobonianus gr. 59|κώδικα Vaticanus Ottobonianus gr. 59]]: 
*Εις τὴν Φύσιν
*Εις τὴν Ίσιν
*Εις Αδρίαν
*Εις ὡρολόγιον
*Άλλο εἰς ὡρολόγιον
*Έκφρασις σπόγγου
*Εις κύκνον
*Εις κώνωπα

Σε διάφορα χειρόγραφα, με πρώτη έντυπη έκδοση (editio princeps) την *Dialogo della musica antica e della moderna*, που τυπώθηκε από τον [[Βιντσέντσο Γκαλιλέι]] (Vincenzo Galilei), πατέρα του γνωστού αστρονόμου στη [[Φλωρεντία]] το 1581, τα μουσικά μέλη (ποιητικό κείμενο και μουσική) - αρχικά είχαν αποδοθεί στον Διονύσιο, ο οποίος είχε συντάξει το κείμενο που προηγούνταν των μουσικών μελών: 
*[[Εις Μούσαν]]
*[[Στην Καλλιόπη και τον Απόλλωνα]]
*[[Ύμνος Εἰς Ήλιον]]
*[[Ύμνος Εἰς Νέμεσιν]]

== Ύμνοι ==
=== Ύμνος στην Μούσα ===



=== Ύμνος στην Καλλιόπη και τον Απόλλωνα ===



==Επιπλέον βιβλιογραφία==
*«Un ‘lyrikos’ de l’époque des Antonines: Mésomède de Crète», Annie Bélis στο La poesie grecque antique: acts du 13ème colloque de la Villa Kérylos à Beaulien-Sur-Mer, les 18 et 19 octobre 2002. (Cahiers de la Villa Kérylos, 14), (επιμ.) Jacques Jouanna & Jean Leclant,  Paris, 2003, σελ. 223-35


==Πηγές==
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα*, λήμμα «Μεσομήδης»
* Felix Buffiere, *Anthologie Grecque'', ed. Les Belles Lettres, Παρίσι 1960, τόμος ΧΙΙ, σ. 226

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σκλάβοι
Eurostar

Με το όνομα **Eurostar** φέρονται:

*Eurostar (καλαθοσφαίριση) 
*Eurostar (σιδηροδρομική υπηρεσία)
Πάμφως

Ο **Πάμφως ο Αθηναίος**, ή *Πάμφος*, ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, νεότερος του Ωλήνα και πολύ προγενέστερος του Ομήρου, κατά τον Παυσανία και συνεπώς σχεδόν μυθικό πρόσωπο. 

## Έργο
Ο Πάμφως έγραψε κυρίως θρησκευτικούς ύμνους. Ξεχωρίζουν ο ύμνος του προς τη Δήμητρα, που προοριζόταν για τα Ελευσίνια μυστήρια, και οι ύμνοι προς την Άρτεμη, τον Ποσειδώνα, τον Δία, τον Έρωτα, γραμμένο ειδικά για τους Λυκομίδες της Αττικής, και τις Χάριτες. Επίσης, ο *«Οιτόλινος»*, θρησκευτικό άσμα για την απώλεια του Λίνου, το οποίο αργότερα το μιμήθηκε και η Σαπφώ.

Θεωρείται «πατέρας» του ιάλεμου.

Ορισμένα αποσπάσματα που θεωρούνται ως προερχόμενα από τα ποιήματα του Πάμφου θεωρεί ο Μάας ότι ανάγονται στην ελληνιστική εποχή.

## Παραπομπές

## Πηγές
**Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.48ος, σ.48

Παμφως
παμφως
Πίγρης

Ο **Πίγρης** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από την Αλικαρνασσό, που έζησε στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ.

Ο Πίγρης έγραψε παρεμβολές πεντάμετρων στίχων ανάμεσα στους εξάμετρους στίχους της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]*. Επίσης, στον Πίγρητα απέδιδαν οι αρχαίοι και τα ποιήματα *«Μαργίτης»* και *[[Βατραχομυομαχία]]*, που μερικοί τα είχαν θεωρήσει ως έργα του Ομήρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Κατηγορία:Αλικαρνασσός
Τιμαχίδης ο Ρόδιος

Ο **Τιμαχίδης** ή **Τιμαχίδας** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Ρόδο που έζησε περί το 100 π.Χ..

Ο Τιμαχίδης έγραψε το έργο *«Δείπνων περιγραφαί»*. Επιπλέον, έγραψε σχόλια για τον Ευριπίδη, τον Αριστοφάνη και τον Μένανδρο. Ο Τιμαχίδης αναφέρεται 14 φορές από τον Αθήναιο (τη μία από αυτές σε σχέση με τον ροδιακό οίνο) και περιστασιακά από άλλους αρχαίους συγγραφείς.

## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 21, σελ. 492

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι
Σώπατρος

Το όνομα **Σώπατρος** έφεραν:

* Σώπατρος (μυθολογία), πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας
* Σώπατρος ο Πάφιος, συγγραφέας του τέλους του 4ου αιώνα π.Χ.
* Σώπατρος ο σοφιστής, σοφιστής του 4ου αιώνα μ.Χ. από την Απάμεια της Συρίας
* Σώπατρος ο ρήτορας, ρήτορας του 6ου αιώνα μ.Χ.
* Σώπατρος ο Δημητριεύς, γλύπτης περί το 200 π.Χ.
* Σώπατρος (χριστιανός), χριστιανός του 1ου αιώνα μ.Χ. από τη Βέροια
Τάφιος

Στην Ελληνική μυθολογία ο **Τάφιος** ίδρυσε την πόλη Τάφος σε ένα νησί, που πήρε το όνομα από τον ιδρυτή βασιλιά του. Ο Τάφιος έδωσε επίσης το όνομά του στους Ταφίους, έναν λαό που κατοικούσε την Τάφο και τα γύρω νησιά· ήταν τμήμα τού βασιλείου τού Οδυσσέα, όταν ξέκίνησε ο Τρωικός Πόλεμος.
Σύμφωνα με τη βασική γενεαλογία, ο Τάφιος ήταν γιος τού Ποσειδώνα και τής Ιπποθόης, τής κόρης τού Μήστορος και εγγονής τού Περσέως. Μία δεύτερη γενεαλογία αναφέρει ότι ο Τάφιος ήταν γιος τού Πτερέλαου, γιου τού Λέλεγος που κυβερνούσε την Ακαρνανία. Οι δυο γενεαλογίες συμφωνούν στο ότι γιος τού Τάφιου ήταν ο Πτερέλαος, που αποθανατίστηκε από τον θεό Ποσειδώνα, ο οποίος φύτεψε στο κεφάλι του μία τρίχα.

Ο θεός Ποσειδώνας συνέλαβε την Ιππονόη, τη μετέφερε στις νήσους Εχινάδες, ήρθε σε ερωτική επαφή μαζί της και γεννήθηκε ο Τάφιος. Ο Τάφιος εποίκησε τις νήσους και ονόμασε τον λαό του Τηλεβόες, επειδή έφυγαν μακριά από την πατρίδα τους, τις πολύχρυσες Μυκήνες. Αργότερα ξαναγύρισε στις Μυκήνες, για να σκοτώσει τούς γιούς τού βασιλιά Ηλεκτρύωνος.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd

Ταφιος
Ταφιο
Τήμενος

Κατά την ελληνική μυθολογία ο **Τήμενος** ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αριστομάχου και επομένως τρισέγγονος του Ηρακλή.

Ο Τήμενος ήταν αδελφός του Κρεσφόντη και του Αριστοδήμου, και ορίσθηκε αρχηγός της τρίτης καθόδου των Ηρακλειδών. Καταλαμβάνοντας και οχυρώνοντας στρατηγική θέση παρά την Λέρνη της Αργολίδας, νίκησε τον βασιλιά των Αχαιών Τισαμενό και κατόπιν οι τρεις αδελφοί μοίρασαν μεταξύ τους τη νότια Πελοπόννησο. Ο Τήμενος πήρε το Άργος και έγινε ιδρυτής της δυναστείας των Τημενιδών, ο Κρεσφόντης με δόλο την Μεσσηνία και τα παιδιά του τρίτου που είχε εν τω μεταξύ σκοτωθεί, ο Ευρυσένης και ο Προκλής, την Λακωνική. 

Γενόμενος έτσι ο Τήμενος ο μυθικός ιδρυτής της δυναστείας των Τημαινιδών αλλά και ο πρώτος νομοθέτης του Άργους, τελικά σκοτώθηκε από τους γιούς του, Κείσο, Φάλκη, Κερύνη και Αργαίο (κατ' άλλους ένας από τους γιους του ονομαζόταν Ευρύπυλος), επειδή υποπτεύθηκαν ότι ήθελε να τον διαδεχθεί στον θρόνο με διαθήκη ο γαμπρός του Δηιφόντης σύζυγος της αδελφής τους Υρνηθούς που λάτρευε ιδιαίτερα ο πατέρας τους. Στη συνέχεια οι τέσσερις γιοι έδιωξαν την Υρνηθώ και ανεκήρυξαν βασιλιά τον μεγαλύτερο αδελφό τους, τον Κείσο.

Από την θρυλική αυτή ιστορία εμπνεύσθηκε αργότερα ο Ευριπίδης και έγραψε τη ομώνυμη τραγωδία του, *Τήμενος.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηρακλείδες
Κατηγορία:Βασιλείς του  Άργους
Τρίοπας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Τρίοπας** ήταν ήρωας που συνδέεται με πολλές γενεαλογίες και τόπους, ιδιαίτερα με το Άργος ή με τους αποικισμούς από τη Θεσσαλία και τη Ρόδο. Αναλυτικότερα:

* **Τρίοπας της Θεσσαλίας**, γιος του Ποσειδώνα και της Κανάκης (κόρης του Αιόλου), ή του Λαπίθου και της Στίλβης.

Αυτός κατέστρεψε τον ναό της Δήμητρας, προκειμένου να αποκτήσει τα υλικά για τη στέγη του σπιτιού του και τιμωρήθηκε με ακόρεστη πείνα, καθώς και από ένα φίδι που τον δηλητηρίαζε. Τελικά η Δήμητρα τον τοποθέτησε μαζί με το φίδι ανάμεσα στα αστέρια στον αστερισμό Οφιούχο, για να θυμίζει το έγκλημα και την τιμωρία του. Μια πόλη στην Καρία ονομάστηκε Τριόπιον παίρνοντας το όνομά του.

* **Τρίοπας, ένας από τους [[Ηλιάδες]], γιούς του Ήλιου και της Ρόδου**. 

Ο Τρίοπας, μαζί με τους αδελφούς του, Μακαρέα, Ακτίνο και Κάνδαλο, ζήλευαν τον πέμπτο αδελφό τους τον Τεναγέα, ο οποίος είχε μεγάλη επιδεξιότητα στις επιστήμες, και τον σκότωσε.
Όταν το έγκλημά τους αποκαλύφθηκε, ο Τρίοπας διέφυγε στην Καρία, σε ένα ακρωτήριο που έλαβε το όνομά του (το **Τριόπιο Ακρωτήριο**). 

Αργότερα ίδρυσε την πόλη της Κνίδου. Υπήρχε ένα άγαλμά του και το άλογό του στους Δελφούς, μια προσφορά από τους ανθρώπους της Κνίδου.

* **Ο βασιλιάς Τρίοπας, γιος του [[Φόρβαντας|Φόρβαντα]] από το [[Άργος]]**.

Κατά μία εκδοχή ήταν ο πατέρας της Μεσσήνης, των Ίασου, Ξάνθου, Αγήνορα, και Πελασγού. 
Εναλλακτικά, ο Τρίοπας ήταν γιος του Πείρανθου (ο ίδιος ο γιος του Άργους και ο αδελφός του Κρίασου). Ανήκε στον οίκο του Φορωνέα. 

* ** Ο Τρίοπας μπορεί να είναι μια εκδοχή του [[Δίας (μυθολογία)|Δία]] του [[Άργος (Δία)|Άργους]]** 
ή μπορεί να είναι ο ανθρώπινος αντιπρόσωπός του. 

Συχνά αναπαρίσταται με ένα τρίτο μάτι στο μέτωπό του, «τριόφθαλμος», αυτός δηλαδή που έχει τρία μάτια, και επομένως μπορεί να βλέπει σχεδόν τα πάντα («πανόπτης»).

Τριοπας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Τυδέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Τυδέας** (***Τυδεύς***) ήταν γιος του Οινέως, βασιλιά της Καλυδώνας.

## Ο μύθος
Ο Τυδέας είναι γιος από δεύτερο γάμο του βασιλιά Οινέα της Αιτωλικής Καλυδώνας.
Εκδιώχθηκε από τον θείο του Άγριο όταν αυτός σφετερίσθηκε το θρόνο από τον Οινέα και κατέφυγε στον βασιλιά του Άργους Άδραστο, γιατί κατά μία εκδοχή σκότωσε άθελά του στο κυνήγι τον θείο του Αλκάθοο ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, τους γιους του Μέλανα. Στο Άργος ο Άδραστος άκουσε φασαρία στον προθάλαμο του ανακτόρου του και βγήκε ανήσυχος να δει τι συνέβαινε. Βρέθηκε μπροστά σε δύο άνδρες που μάλωναν για το ποιος θα ζητήσει πρώτος τη φιλοξενία του. Ο ένας ήταν ο Πολυνείκης και ο άλλος ο Τυδέας, διωγμένος κι αυτός από τη δική του πατρίδα, την Καλυδώνα, για κάποιο φόνο που είχε διαπράξει κατά λάθος. Ο Άδραστος τους χώρισε και δέχθηκε να φιλοξενήσει και τους δύο στο παλάτι του. Ο Πολυνείκης είχε μια ασπίδα με παράσταση λιονταριού, ενώ ο Τυδέας ασπίδα με παράσταση αγριόχοιρου. Τότε ο Άδραστος θυμήθηκε πως κάποτε του είχε δοθεί ένας περίεργος χρησμός: να παντρέψει τις κόρες του με ένα λιοντάρι και με ένα αγριόχοιρο. Αμέσως κατάλαβε ότι αυτούς θα εννοούσε ο χρησμός. Πάντρεψε λοιπόν τις δύο κόρες του, τη Διηπύλη με τον Τυδέα και την Αργεία με τον Πολυνείκη, και έτσι ο Τυδέας έγινε πατέρας του Διομήδη.

Κατά την εκστρατεία του Αδράστου εναντίον των Θηβών, ο Τυδέας διακρίθηκε για το θάρρος του ως ένας από τους «Επτά επί Θήβας», αλλά τελικά σε κάποια μάχη τραυματίσθηκε θανάσιμα από τον Θηβαίο Μελάνιππο. Σύμφωνα με μία εκδοχή, η θεά Αθηνά θέλησε να καταστήσει τον Τυδέα αθάνατο, και το ζήτησε ως χάρη από τον Δία.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 20952 Τυδεύς (20952 Tydeus), που ανακαλύφθηκε το 1973, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τυδεας
Τυρώ

Στην ελληνική μυθολογία η **Τυρώ** ήταν κόρη του Σαλμωνέως και της Αλκιδίκης. Αναφέρεται από τον Όμηρο ως μία από τις εξυπνότερες γυναίκες των Αχαιών. Η Τυρώ ήταν σύζυγος του Κρηθέως, αλλά ερωτεύθηκε τον ωραίο ποτάμιο θεό Ενιπέα, καθώς έκανε το μπάνιο της στα νερά του ποταμού αυτού. Ο Ποσειδών έλαβε τη μορφή του Ενιπέως και την εξαπάτησε. Οι Ποσειδών και Τυρώ έγιναν έτσι οι γονείς του Πελία και του Νηλέως. Αργότερα, η Τυρώ και ο Κρηθέας απέκτησαν τρεις γιούς, που ήταν οι Αίσονας, Φέρης των Φερών και Αμυθάονας.

Ο μύθος της Τυρώς χρησιμοποιήθηκε από τον Σοφοκλή σε δύο ομώνυμες τραγωδίες του, από τις οποίες σώθηκαν αποσπάσματα.

## Παραπομπές


Τυρω
Τιμοκρέων

Ο **Τιμοκρέων** ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής, αλλά και αθλητής του πεντάθλου, από την Ιαλυσό της Ρόδου, που έζησε το πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ..

Σύμφωνα με την έρευνα του ΣΚΑΪ το 2009 «Μεγάλοι Έλληνες», είναι ένας από τους 100 σπουδαιότερους Έλληνες όλων των εποχών.

Ο Τιμοκρέων είχε διακριθεί ιδιαίτερα στην ποίηση παροινίων, τα οποία μετέτρεπε παρά τις δυσκολίες της δωρικής ποίησης σε γελοία άσματα. Γι΄ αυτό και από τον Σουΐδα κατατάσσεται στους ποιητές της παλαιάς κωμωδίας. Μετά την περίοδο των Περσικών Πολέμων κατηγορήθηκε (471 π.Χ.) ότι «εμήδισε» και εξορίσθηκε (αυτή και οι παρακάτω είναι πληροφορίες που μας δίνει ο Πλούταρχος στη βιογραφία του Θεμιστοκλέους). Επιπλέον σατίρισε δριμύτατα με ποίημά του, από το οποίο σώθηκαν μόλις 15 στίχοι, τον Θεμιστοκλή για πολιτικούς λόγους και επειδή δεν φρόντισε να τον ανακαλέσει από την εξορία. Στο ποίημα αυτό ο Τιμοκρέων γράφει ότι μονάχα ένας δίκαιος άνδρας υπάρχει: ο Αριστείδης. Την εποχή που κατηγορήθηκε για «μηδισμό», έγραψε ένα πεντάστιχο όπου ανέφερε ότι έχει και άλλους ομόθυμους: *«δεν είμαι γω μονάχα κολοβή αλεπού, είναι κι άλλοι»*.

Ο Τιμοκρέων σατίρισε επίσης τον ποιητή Σιμωνίδη ως φλύαρο και ταυτολόγο (Παλατινή Ανθολογία ΧΙΙΙ 31), οπότε ο τελευταίος του απάντησε με σαρκαστικό επίγραμμα (Παλατινή Ανθολογία, VII 348). Σε σχόλιό του ο Τιμοκρέων εύχεται ο τυφλός Πλούτος να μην υπάρχει ούτε στη Γη, ούτε στη θάλασσα, αλλά να εξαφανισθεί στα Τάρταρα, γιατί αυτός είναι ο αίτιος για όλα τα κακά.

Από το έργο του Τιμοκρέοντος, εκτός από το παραπάνω επίγραμμα, έχουν σωθεί μόνο λίγα αποσπάσματα, που πρωτοδημοσιεύθηκαν υπό τον Bergk με τον τίτλο «Poetae Lyrici Graeci».

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ιωάννη Κακαβούλια: *Ελληνική Γραμματολογία (Αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα 
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση»*, τόμος 21, σελ. 496
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη*, τόμ. ΚΓ΄, σελ. 45

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σατιρικοί ποιητές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αθλητές
Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Τιμοσθένης

Με το όνομα **Τιμοσθένης** είναι γνωστά τα εξής πρόσωπα της αρχαιότητας:

* Τιμοσθένης ο Αθηναίος, επώνυμος άρχοντας της Αθήνας το 478 π.Χ..
* Τιμοσθένης ο Θάσιος, ιερέας, πατέρας του περίφημου αθλητή Θεαγένη.
* Τιμοσθένης ο Ρόδιος, συγγραφέας, ναύαρχος, θαλασσοπόρος και γεωγράφος του 3ου αι. π.Χ..
Τάκης Γκώνιας

Ο **Τάκης (Παναγιώτης) Γκώνιας** (Λιβαδειά, 6 Οκτωβρίου 1971) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος, και νυν προπονητής ποδοσφαίρου, ο οποίος εργάζεται ως προπονητής του αιγυπτιακού συλλόγου Πίραμιντς.

## Ποδοσφαιρική πορεία
### Σύλλογοι
Ξεκίνησε το άθλημα από τον Π.Σ. Παναθηναϊκό στο Κυριάκι Βοιωτίας και στη συνέχεια φόρεσε τις φανέλες ορισμένων από τις σπουδαιότερες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος, της ισπανικής Σπόρτινγκ Χιχόν και της ιταλικής Μεσίνα.

### Εθνική Ελλάδας
Στις 19 Αυγούστου 1997 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ελλάδας, σημειώνοντας με εκτέλεση πέναλτι το τελικό 2–1 επί της Κύπρου. Έξι μήνες αργότερα χρίστηκε για δεύτερη και τελευταία φορά διεθνής, επίσης κατά την πρώτη θητεία του στον Ηρακλή και πάλι αντικαθιστώντας στο 46' της φιλικής αναμέτρησης τον Κώστα Φραντζέσκο.

## Μετά την καριέρα του ποδοσφαιριστή

Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε ως τηλεοπτικός σχολιαστής ποδοσφαίρου. Επίσης, ασχολήθηκε με το γκολφ, φτάνοντας στο επαγγελματικό επίπεδο με τον Όμιλο Γκολφ της Γλυφάδας.

Στη συνέχεια, ωστόσο, αποφάσισε να επιστρέψει στον χώρο του ποδοσφαίρου, και έτσι εκπαιδεύτηκε στην Προπονητική και ξεκίνησε τη νέα του καριέρα το 2013 από τη Γλυφάδα, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε την ομάδα της Επισκοπής (Οκτώβριος 2015 - Δεκέμβριος 2015).

Από 28 Ιουλίου έως 17 Δεκεμβρίου του 2016 ήταν προπονητής στην Καλλιθέα, την οποία καθοδήγησε σε 8 επίσημους αγώνες με απολογισμό 2 νίκες και 6 ήττες. Μεγαλύτερη προπονητική του επιτυχία το διάστημα αυτό ήταν η νίκη της Καλλιθέας επί του Ατρόμητου με σκορ 1–0 για τη δεύτερη αγωνιστική των ομίλων του Κυπέλλου Ελλάδας (1 Δεκεμβρίου 2016).

### Εργοτέλης
Τον Αύγουστο του 2017 ανέλαβε προπονητής του Εργοτέλη, ο οποίος βρισκόταν στο πρωτάθλημα της Football League.

### Πίραμιντς
Στις 29 Ιουνίου 2021 προσελήφθη από την αιγυπτιακή Πίραμιντς που αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία της Αιγύπτου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η καριέρα του Τάκη Γκώνια ως ποδοσφαιριστής, στον ιστότοπο National-Football-Teams.com
* Παναγιώτης "Τάκης" Γκώνιας, στη βάση δεδομένων Ευρωπαίων διεθνών ποδοσφαιριστών eu-football.info
* «Ντρεπόμουν να βγω από το σπίτι μου», άρθρο στον ιστότοπο Sport24.gr, 26 Ιανουαρίου 2016.

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανηλειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚΡ Μεσσίνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κροτόνε
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Γλυφάδας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Επισκοπής Ρεθύμνου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εργοτέλη
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ