Μαδέρα

Η **Μαδέρα** (, προφέρεται *Μαδέιρα*, επισήμως: *Αυτόνομη Περιοχή της Μαδέρας*, ) είναι ομάδα νήσων στον Ατλαντικό ωκεανό που ανήκουν στην Πορτογαλία. Είναι δημοφιλής προορισμός για τους τουρίστες καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, ενώ τα νησιά είναι φημισμένα παγκοσμίως για το κρασί της Μαδέρας.

Η Μαδέρα, γνωστή αρχικά στους Ρωμαίους ως «Πορφυρά νησιά», ανακαλύφθηκε εκ νέου (τυχαία) από τους Πορτογάλους ναυτικούς και προσαρτήθηκε στην Πορτογαλία το 1418. Από αυτήν την περίοδο ήταν μια αυτόνομη περιοχή της Πορτογαλίας. Η Μαδέρα και το Πόρτο Σάντο είναι τα μόνα κατοικημένα νησιά. Αυτά τα νησιά είναι ένα πορτογαλικό αυτόνομο αρχιπέλαγος στον βόρειο Ατλαντικό ωκεανό.

Η Μαδέρα βρίσκεται βόρεια των Καναρίων Νήσων και αρκετά μίλια δυτικά του Μαρόκου. Το κλίμα των νησιών είναι υποτροπικό, κυρίως όμως υγρού ωκεάνιου τύπου, και επηρεάζεται από το θερμό ρεύμα του Κόλπου. Η χλωρίδα των νησιών είναι πλούσια συμπεριλαμβανομένου και ενός είδους δάφνης που σχηματίζει μάλιστα και ολόκληρα δάση.

## Ιστορία
### Προ-πορτογαλική περίοδος
Ο Πλίνιος αναφέρει ορισμένα νησιά με την ονομασία «Πορφυρά», των οποίων η θέση σε σχέση με τα «Νησιά της Τύχης», δηλαδή τα Κανάρια, ίσως να υποδεικνύει τη Μαδέρα. Ο Πλούταρχος, αναφερόμενος στον στρατιωτικό διοικητή Κόιντο Σερτώριο (*Quintus Sertorius*), περιγράφει ότι «*επέστρεψε από κάποια νησιά του Ατλαντικού, δύο τον αριθμό, τα οποία ανάμεσά τους είχαν έναν στενό πορθμό και απείχαν από τις ακτές της [[Αφρική]]ς περίπου 10.000 ρωμαϊκές λεύγες». Η περιγραφή φαίνεται να προσεγγίζει το νησί της Μαδέρα και το Πόρτο Σάντο.

Υπάρχει επίσης μία ρομαντική ιστορία για δύο εραστές, τον Ρόμπερτ Μάξιμ (*Robert Machim*) και την Άννα ντ' Αρφέτ (*Anna d' Arfet*), οι οποίοι την εποχή του βασιλιά [[Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας|Εδουάρδου του Γ' της Αγγλίας]], έφυγαν από την [[Αγγλία]] για τη [[Γαλλία]] το [[1346]], αλλά μία τρομερή [[καταιγίδα]] τους έβγαλε από την πορεία τους και τους κατεύθυνε στις ακτές της Μαδέρα. Με στοιχεία του [[1351]] ενός πορτολάνου, φαίνεται ότι η Μαδέρα ήταν γνωστή πριν φτάσουν σε αυτή πορτογαλικά πλοία με [[Γένοβα|Γενοβέζους]] κυβερνήτες.

=== Πορτογαλική ανακάλυψη ===

[[Αρχείο:Sé church Funchal.jpg|thumb|left|150px|Ο καθεδρικός ναός στο Φουνσάλ, πρωτεύουσα του νησιού.]]

Το [[1419]] δύο κυβερνήτες του πρίγκηπα [[Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος|Ερρίκου του Θαλασσοπόρου]], ο [[Ζοάο Γκονσάλβες Ζάρκο]] (*João Gonçalves Zarco*) και ο [[Τριστάο Βαζ Τεϊσέιρα]] (*Tristão Vaz Teixeira*) οδηγήθηκαν από μία καταιγίδα στο νησί που ονόμασαν Πόρτο Σάντο. Η ονομασία, που σημαίνει «Άγιο Λιμάνι», δόθηκε σε ευγνωμοσύνη για τη διάσωσή τους. Τον επόμενο χρόνο πραγματοποιήθηκε μία αποστολή για τον εποικισμό του νησιού, στην οποία οι δύο κυβερνήτες μαζί με τον [[Μπαρτολομέου Περεστρέγιο]] (*Bartolomeu Perestrello*), κατέλαβαν τα νησιά στο όνομα του Στέμματος της Πορτογαλίας. Η ανακάλυψη του Πόρτο Σάντο και της Μαδέρα αναφέρονται για πρώτη φορά από τον [[Γκομές Εάνες ντε Ζουράρα]] (*Gomes Eanes de Zurara*) στα «Χρονικά της ανακάλυψης και κατάκτησης της Γουινέας» (*Chronica da Descoberta e Conquista da Guiné*).

Ο εποικισμός των νησιών ξεκίνησε μεταξύ του [[1420]] και του [[1425]]. Η πρώτη γραπτή αναφορά του ονόματος Ίλια ντα Μαντέιρα (Νησί της Μαδέρα, που σημαίνει νησί του ξύλου) εμφανίζεται σε χάρτη του [[1433]].

Οι τρεις παραπάνω κυβερνήτες οδήγησαν τις πρώτες οικογένειες αποίκων, που αποτελούταν από φτωχούς, μη ευγενείς και ορισμένους καταδίκους. Για να καταφέρουν να αναπτύξουν καλλιέργειες στο νησί, οι πρώτοι άποικοι αναγκάστηκαν να κόψουν μέρος του πυκνού δάσους του νησιού, καθώς και να κατασκευάσουν ένα μεγάλο αριθμό καναλιών, γνωστά και ως [[λεβάδας]] (*levadas*), αφού το [[νερό]] στο νησί ήταν άνισα κατανεμημένο. Τα πρώτα χρόνια της αποικίας, η διατροφή των κατοίκων βασιζόταν κυρίως στα [[ψάρι]]α, τα [[λαχανικό|λαχανικά]] και τα [[φρούτο|φρούτα]]. Η πρώτη αγροτική δραστηριότητα με επιτυχία ήταν η καλλιέργεια [[σιτάρι|σιταριού]]. Αρχικά, οι άποικοι παρήγαγαν σιτάρι για τη δικιά τους τροφή, αλλά μετέπειτα άρχισαν να το εξάγουν και στην Πορτογαλία.

=== Πορτογαλική κτήση ===

[[Αρχείο:Funchal ( Portugal )13.jpg|thumb|right|200px|Άγαλμα του Ζοάο Γκονσάλβες Ζάρκο (João Gonçalves Zarco) στο Φουνσάλ.]]

Η παραγωγή σιταριού άρχισε να φθίνει με την πάροδο του χρόνου και, για να αντιμετωπίσει την κρίση, ο Ερρίκος της Πορτογαλίας αποφάσισε να διατάξει τη δημιουργία φυτειών ζαχαροκάλαμου στο νησί. Το [[ζαχαροκάλαμο]] ήταν σπάνιο στην [[Ευρώπη]] και θεωρούνταν εκείνη την εποχή ιδιαίτερο. Για τον σκοπό αυτό προώθησε την εισαγωγή τεύτλων από τη [[Σικελία]] ως τα πρώτα εξειδικευμένα φυτά στην αγροτική παραγωγή της Μαδέρα. Η παραγωγή ζαχαροκάλαμου έγινε σημαντικός παράγοντας της οικονομίας του νησιού και αύξησε τη ζήτηση εργατικών χεριών. Κατά περιόδους, στο νησί εισήχθησαν [[Σκλάβος|σκλάβοι]] για εργασία στις φυτείες και συγκεκριμένα το ποσοστό τους στο συνολικό πληθυσμό έφτασε το 10% κατά τον 16ο αιώνα. Έμποροι από την Πορτογαλία και τη [[Γένοβα]] προσέγγισαν τη Μαδέρα για εμπόριο ζαχαροκάλαμου, ενώ παράλληλα αναπτύχθηκε η βιομηχανία παραγωγής [[ζάχαρη]]ς μέχρι και τον 17ο αιώνα.

Από εκείνη την περίοδο και μετέπειτα, το πιο σημαντικό προϊόν του νησιού ήταν το κρασί, καθώς η παραγωγή ζάχαρης μεταφέρθηκε στη [[Βραζιλία]], στο [[Σάο Τομέ και Πρίνσιπε]], και αλλού. Το [[κρασί]] της Μαδέρα ήταν ίσως το πιο διάσημο πολυτελές ποτό κατά την αποικιοκρατία τον 17ο και 18ο αιώνα. Η [[Βρετανική Αυτοκρατορία]] κατέλαβε τη Μαδέρα από το [[1807]] έως το [[1814]], ως συνέπεια των [[Ναπολεόντειοι πόλεμοι|Ναπολεόντειων πολέμων]] στην ηπειρωτική Ευρώπη, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε το νησί στην Πορτογαλία, έχοντας συμβάλει στη διάδοση της φήμης του κρασιού.

Όταν μετά τον θάνατο του βασιλιά [[Ιωάννης ΣΤ' της Πορτογαλίας|Ιωάννη του ΣΤ' της Πορτογαλίας]], ο γιος του και σφετεριστής του θρόνου Μιγκέλ ανέλαβε την εξουσία από την επίσημη διάδοχο, ανεψιά του βασιλιά, Μαρία τη Β', ανακηρύσσοντας τον εαυτό του απόλυτο μονάρχη, η Μαδέρα και ο τοπικός κυβερνήτης [[Ζοζέ Τραβάσος Βαλντέζ]] υποστήριξαν τη βασίλισσα. Ο Μιγκέλ απέστειλε στρατιωτικό σώμα το οποίο υπερνίκησε την άμυνα του νησιού και ο Βαλντέζ διέφυγε στην Αγγλία με την προστασία του [[Βασιλικό Ναυτικό (Ηνωμένο Βασίλειο)|Βρετανικού βασιλικού ναυτικού]] το [[1828]]. Το [[1921]], ο τελευταίος αυτοκράτορας της [[Αυστροουγγαρία]]ς, [[Κάρολος Α΄ της Αυστρίας|Κάρολος ο Α']], κατέφυγε στη Μαδέρα, μετά το δεύτερο αποτυχημένο [[πραξικόπημα]] του στην [[Ουγγαρία]].

Την [[1 Ιουλίου|1η Ιουλίου]] του [[1976]], μετά τη δημοκρατική επανάσταση του [[1974]], η Πορτογαλία παραχώρησε πολιτική αυτονομία στη Μαδέρα, η οποία σήμερα έχει τη δική της Κυβέρνηση και δικό της νομοθετικό σώμα. Οι τελευταίες περιφερειακές εκλογές (για νομοθετική συνέλευση) διεξήχθησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 2019 και [[Πρόεδρος της Περιφερειακής Κυβέρνησης της Μαδέιρα|πρόεδρος]] εξελέγη ο σοσιαλδημοκράτης [[Μιγκέλ Αλμπουκέρκε]].

== Γεωγραφία και κλίμα ==
Το [[Φουνσάλ]], η πρωτεύουσα της αυτόνομης περιφέρειας της Μαδέρα, είναι η κύρια πόλη και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού της Μαδέρα. Άλλες πόλεις είναι η [[Βίλα Μπαλέιρα]] (*Vila Baleira*) στο νησί Πόρτο Σάντο, η [[Κάμαρα ντε Λόμπους]], το [[Μασίκο]], η [[Σάντα Κρουζ (Μαδέρα)|Σάντα Κρουζ]], η [[Σαντάνα (Μαδέρα)|Σαντάνα]] και το [[Κανίσου]] (στο νησί της Μαδέρα). Το [[αρχιπέλαγος]] απέχει περίπου 580 [[χλμ]]. από τις ακτές της Αφρικής, 861 χλμ. από τη [[Λισαβόνα]], 370 χλμ. από το νησί [[Γκραν Κανάρια]] και περίπου 770 χλμ. από τη [[Σάντα Μαρία (Αζόρες)|Σάντα Μαρία]], το κοντινότερο νησί από τις [[Αζόρες]].

[[Αρχείο:BicaDaCana1.jpg|left|thumb|200px|Άποψη του νησιού από την Μπίκα ντα Κάνα (Bica da Cana).]]

Το νησί της Μαδέρα είναι το μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους με έκταση 740,7 [[τετραγωνικό χιλιόμετρο|τετρ. χλμ.]], μήκος (ανατολικά-δυτικά) 57 χλμ. και εύρος (βορράς-νότος) 22 χλμ. στο πιο ευρύ του σημείο. Η ακτογραμμή του είναι περίπου 140 χλμ. Στον άξονα ανατολής-δύσης απλώνεται και η βασική [[οροσειρά]] του νησιού με μέσο υψόμετρο 1.220 μ. και ψηλότερη κορυφή την [[Πίκου Ρουίβου]] (*Pico Ruivo*) με ύψος 1.862 μ.

Στο νότιο τμήμα διασώζεται ελάχιστο τμήμα του ιθαγενούς [[δάσος βροχής|τροπικού δάσους βροχής]] του νησιού, το οποίο κάλυπτε παλαιότερα όλη την έκταση της Μαδέρα. Στον βορρά όμως, αρκετές [[Κοιλάδα (γεωγραφία)|κοιλάδες]] διατηρούν το χαρακτηριστικό δάσος, και η ευρύτερη περιοχή τους αποτελεί [[Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς|μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς]] της [[UNESCO]].

Στην ανατολική άκρη του νησιού σχηματίζεται χαμηλό και στενό βραχώδες [[ακρωτήριο]], στο οποίο εκτείνεται μία γλώσσα [[ασβεστόλιθος|ασβεστολιθικής]] [[άμμος|άμμου]], γνωστή και κοίτασμα απολιθωμάτων. Περιέχει χερσαία [[Όστρακο (ζωολογία)|όστρακα]] και πολλά σώματα που μοιάζουν με ρίζες δέντρων, πιθανότατα προϊόντα διήθησης ιζημάτων.

Με τη γεωγραφική του θέση και το ορεινό τοπίο του, το νησί της Μαδέρα έχει ευχάριστο κλίμα που ποικίλλει ανάμεσα στον βορρά και στον νότο, καθώς με μεταξύ των μικρότερων νησιών Πόρτο Σάντο και Σελβάζεμ (άγρια). Η μέση ετήσια [[θερμοκρασία]] στις παράκτιες περιοχές μπορεί να υπερβεί και τους 20&nbsp;°C στο νότιο τμήμα. Η υγρασία είναι μέτρια έντονη και το κλίμα χαρακτηρίζεται ωκεάνιο υποτροπικό, ενώ με το χαμηλό ποσοστό [[βροχή]]ς στο Σελβάζεμ, ερημικό. Τα νησιά επηρεάζονται από το [[Ρεύμα του Κόλπου]], και η θερμοκρασία [[θάλασσα]]ς κυμαίνεται μεταξύ 26&nbsp;°C το [[καλοκαίρι]] και 17&nbsp;°C τον [[χειμώνας|χειμώνα]].

=== Βασικά νησιά και κύριες νησίδες ===

[[Αρχείο:Porto Santo - vista geral.JPG|right|thumb|250px|Η κύρια παραλία του νησιού Πόρτο Σάντο με μήκος 9 χλμ.]]

Το αρχιπέλαγος των νησιών της Μαδέρα έχει συνολικά 5 ομάδες βασικών νησιών ή νησιωτικών ομάδων και αντίστοιχα αρκετές νησίδες που πλαισιώνουν τα νησιά. Συγκεκριμένα, τα βασικά νησιά και οι γειτονικές τους νησίδες είναι:
* Νησί της Μαδέρα (ή απλά Μαδέρα) με τις νησίδες:
** Ιλιέου ντ´ Αγκουστίνιου (*Ilhéu de Agostinho*) στα ανατολικά
** Σάου Λορένσου (*Ilhéu de São Lourenço*) στα ανατολικά
** Ιλιέου Μόλ (*Ilhéu Mole*) στα βορειοδυτικά
* Νησί του Πόρτου Σάντου (ή απλά Πόρτο Σάντο) με τις νησίδες:
** Μπάισου ή ντα Καλ (*Ilhéu de Baixo ou da Cal*) στα νότια
** Φέρρο (*Ilhéu de Ferro*) στα νότια
** Σενόρας (*Ilhéu das Cenouras*) στα βόρεια
** Φόρα (*Ilhéu de Fora*) στα βόρεια
** Σίμα (*Ilhéu de Cima*) στα ανατολικά
* Νησιά Ντεζέρτας (*Desertas*) - "Έρημα νησιά", ομάδα που αποτελείται από τα:
** Ντεζέρτα Γκράντ (*Deserta Grande*)
** Μπουζίο (*Bugio*)
** και Σάου (*Chão*)
* Βορειοανατολικά νησιά Σελβάζεμ (*άγρια*), ομάδα νησιών που αποτελείται από τα:
** Σελβάζεμ Γκράντ (*Selvagem Grande*)
** Παλιέιρου ντα Τέρα (*Palheiro da Terra*)
** και Παλιέιρο ντου Μαρ (*Palheiro do Mar*)
* Νοτιοδυτικά νησιά Σελβάζεμ (*άγρια*), ομάδα νησιών που αποτελείται από τα:
** Σελβάζεμ Πεκένα (*Selvagem Pequena*)
** Γκράντ (*Ilhéu Grande*)
** Ιλιέου ντου Σουλ (*Ilhéu du Sul*)
** Πεκένου (*Ilhéu Pequeno*)
** Φόρα (*Fora*)
** Άλτου (*Alto*)
** Κομπρίντου (*Comprido*)
** Ρεντόντου (*Redondo*)
** και Νόρτ (*Norte*)

=== Δήμοι ===
Η Μαδέρα, με βάση το σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης της [[Πορτογαλία]]ς, διαιρείται διοικητικά σε συνολικά 11 δήμους:

[[Αρχείο:Madeira 3d este luisfreitas.png|thumb|250px|Τρισδιάστατη απεικόνιση του νησιού της Μαδέρα από τα ανατολικά]]



=== Η πρωτεύουσα Φουνσάλ ===
[[Αρχείο:Funchal Pico da Cruz.jpg|200px|thumb|Άποψη της πρωτεύουσας της Μαδέρα, Φουνσάλ]]
Σήμερα, η πρωτεύουσα της Μαδέρα, Φουνσάλ, είναι μία σύγχρονη πόλη με περισσότερους από 111.000 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται σε μία μοναδική τοποθεσία, καθώς οι γύρω γεωλογικοί σχηματισμοί μοιάζουν με ένα αμφιθέατρο, του οποίου η βάση βρίσκεται στο [[λιμάνι]] της πρωτεύουσας, ενώ η κορυφή σε ύψος 1200 μ. μέσα από χαμηλούς [[λόφος|λόφους]]. Έτσι, η πόλη βρίσκεται σε ένα φυσικά προστατευόμενο καταφύγιο, κάτι το οποίο και προσέλκυσε τους πρώτους αποίκους.

Η πόλη του Φουνσάλ έχει πιθανότατα πάρει το όνομά της από την πορτογαλική λέξη για το [[μάραθος|μάραθο]], " φούνσου" (*funcho*), το οποίο συναντάται σε αφθονία στην περιοχή.

Τόσο η γεωγραφική του θέση, όσο και το ήπιο κλίμα του, συντέλεσαν στην έντονη πληθυσμιακή ανάπτυξη του Φουνσάλ. Το πιο κεντρικό του σημείο είναι ο [[καθεδρικός ναός Σε]], ο οποίος κατασκευάστηκε μεταξύ του [[1493]] και του [[1514]] από τον Πέρο Άνες, και σήμερα αποτελεί έναν αρχιτεκτονικό θησαυρό της Μαδέρα.

=== Γεωλογική ιστορία και ηφαιστειακή δραστηριότητα ===
Το νησί της Μαδέρα βρίσκεται στην κορυφή ενός τεράστιου υποθαλάσσιου [[ηφαιστειακός κώνος|ηφαιστειακού κώνου]], ο οποίος ανέρχεται τον Ατλαντικό πυθμένα με βάθος 6 χλμ. Ο κώνος ανήκει στην [[υποθαλάσσια οροσειρά Τόρε]] της [[Αφρικανική πλάκα|Αφρικανικής τεκτονικής πλάκας]], με προσανατολισμό στον άξονα ανατολής-δύσης. Ο σχηματισμός του κώνου του [[ηφαίστειο|ηφαιστείου]] ξεκίνησε κατά το [[Μειόκαινο]] πριν από περίπου 5 εκατ. χρόνια και συνεχίστηκε κατά το [[Πλειστόκαινο]] μέχρι πριν περίπου 700.000 χρόνια. Τα έντονα φαινόμενα διάβρωσης έχουν σχηματίσει γεωλογικούς αμφιθεατρικούς σχηματισμούς στο νότιο και κεντρικό τμήμα του νησιού.

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα συνεχίστηκε και σε πρόσφατους γεωλογικούς χρόνους, με αποθέσεις [[λάβα]]ς και σκωρίας στα εδάφη του νησιού. Η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή έκρηξη έγινε στο κεντροδυτικό τμήμα της Μαδέρα πριν από περίπου 6.500 χρόνια, σχηματίζοντας επιπλέον ηφαιστειακά πετρώματα.

=== Βιοποικιλότητα ===
[[Αρχείο:Pieris wollastoni-PD.png|thumb|right|200px|Η χαρακτηριστική μεγάλη λευκή [[πεταλούδα]] της Μαδέρα.]]
[[Αρχείο:Madeira-flowers hg.jpg|thumb|right|200px|Τυπικά γηγενή [[άνθος|άνθη]] της Μαδέρα]]
Η Μαδέρα έχει τρία ενδημικά είδη [[πτηνό|πτηνών]]: το θαλασσοπούλι [[Ζίνο]] (*Zino*), το [[περιστέρι]] [[Τροκάζ]] (*Trocaz*) και τον [[κοκκινολαίμης]] της Μαδέρα. Αποτελεί επίσης σημαντικό ενδιαίτημα για άλλα [[θαλασσοπούλι]]α, που έρχονται εδώ την περίοδο της αναπαραγωγής.

Η περιοχή της [[Μακαρονησία]]ς στο νησί κατέχει μία σημαντική ποικιλία [[χλωρίδα]]ς. Στην πραγματικότητα, η σύσταση και η ωριμότητα της χλωρίδας του αρχιπελάγους είναι αρκετά όμοια με τα δάση της Τριτογενούς περιόδου που κάλυπταν τη νότια [[Ευρώπη]] και τη Βόρεια [[Αφρική]] εκατομμύρια χρόνια πριν.

Η μεγάλη [[βιοποικιλότητα]] της Μαδέρα συνδέεται φυτογεωγραφικά με τη λεκάνη της Μεσογείου, την [[Αφρική]], την [[Αμερική]] και την [[Αυστραλία]]. Το ενδιαφέρον για την τοπική χλωρίδα έχει αυξηθεί ιδιαίτερα πρόσφατα, με την ανακάλυψη ορισμένων ειδών επιφύτων και βρυοφύτων χωρίς ταξινομημένη καταχώριση. Επίσης, η τοπική πανίδα έχει αρκετά ενδημικά είδη, όπως η εξαιρετικά σπάνια μεγάλη λευκή [[πεταλούδα]] της Μαδέρα, αλλά η τοπική [[νυχτερίδα]], ορισμένα είδη [[σαύρα]]ς, αλλά και πτηνά, όπως παραπάνω. Η μεγαλύτερη αράχνη [[ταραντούλα]] της Ευρώπης έχει βρεθεί στα νησιά Ντεσέρτας και έχει μέγεθος όσο μία παλάμη ανθρώπου. Τα νησιά, στο σύνολό τους, έχουν περισσότερα από 250 είδη χερσαίων μαλακίων ([[σαλιγκάρι]]α και [[σκουλήκι]]α), με ιδιαίτερα ασυνήθιστο κέλυφος σε σχέση με το χρώμα και τη μορφή. Τα περισσότερα είναι ενδημικά και προστατευόμενα.

== Οικονομία ==
Η ίδρυση Ζώνης Ελεύθερου Εμπορίου (ΖΕΕ) στη Μαδέρα συνέβαλε στην ανάπτυξη ευνοϊκών συνθηκών για τις υποδομές, την παραγωγή, το [[εμπόριο]] και τις υπηρεσίες, τόσο για μικρές όσο και για μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η ΖΕΕ της Μαδέρα αναφέρεται και ως Διεθνές Επιχειρηματικό Κέντρο (*Madeira International Business Centre*), ενώ παρέχει φορολογικά κίνητρα για επιχειρήσεις με παράλληλη υποστήριξη, όπως υπεράκτιο οικονομικό κέντρο ή διεθνές νηολόγιο.

Ο τομέας των υπηρεσιών έχει το μεγαλύτερο τμήμα στη συνεισφορά στην [[οικονομία]] και το συνολικό ακαθάριστο προϊόν της περιφέρειας, ενώ ο αγροτικός τομέας σε αντιδιαστολή συνεχώς υποβαθμίζεται σε σύγκριση με το παρελθόν.

Τα τελευταία χρόνια, η οικονομία έχει καταφέρει να ενισχύσει τόσο την εσωτερική όσο και τη διεθνή ανταγωνιστικότητά της. Οι σημαντικότεροι τομείς της βιομηχανίες περιλαμβάνουν τα είδη διατροφής, τα ποτά (και ειδικότερα το γνωστό τοπικό κρασί) και τις κατασκευές.

=== Τουρισμός ===
Ο [[τουρισμός]] είναι ένας από του πιο σημαντικούς κλάδους της οικονομίας της Μαδέρα, καθώς συμβάλει στο 20% του τοπικού [[ΑΕΠ]], ενώ υποστηρίζει με τη δραστηριότητά του το εμπόριο και τις μεταφορές, αλλά και την παραγωγή τοπικών προϊόντων, σχεδόν όλο τον χρόνο. Η συμβολή αυτή φαίνεται και στο μερίδιο συνεισφοράς στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, το οποίο ανέρχεται στο 9%. Το νησί του Πόρτο Σάντο, με την μήκους 9 χλμ. [[παραλία]] του, είναι αφιερωμένο στην τουριστική βιομηχανία, ενώ την τελευταία δεκαετία έχει σημειωθεί μία σημαντική αύξηση στη δυναμικότητα των καταλυμάτων του.

Η ανάπτυξη της Μαδέρα θεωρείται ότι έχει επίσης προοπτικές στο μέλλον, καθώς οι απαραίτητες υποδομές έχουν ολοκληρωθεί και ταυτόχρονα έχουν θεσπιστεί αρκετά κίνητρα για επενδύσεις σε [[ξενοδοχείο|ξενοδοχεία]] και μονάδες εστίασης. Παράλληλα, η προστασία της φυσικής κληρονομιάς αναδεικνύεται ως σημαντικός πόλος έλξης ξένων τουριστών.

[[Αρχείο:AIDAblu-Madeira.jpg|thumb|right|200px|Άποψη του λιμανιού του Φουνσάλ.]]

Η τουριστική κίνηση στα νησιά προέρχεται κατά κύριο λόγο από την [[Ευρωπαϊκή Ένωση]], και συγκεκριμένα από τη [[Γερμανία]], το [[Ηνωμένο Βασίλειο]], την [[Πορτογαλία]] και τις χώρες της [[Σκανδιναβία]]ς. Η μέση ετήσια πληρότητα καταγράφεται στο 60,3% (2008), ενώ έφτασε τη μέγιστη τιμή της τον Μάρτιο και τον Απρίλιο σε ποσοστό 70%.

=== Μεταφορές ===
Τα νησιά της Μαδέρα έχουν δύο [[αεροδρόμιο|αεροδρόμια]], το Φουνσάλ στην πρωτεύουσα στο νησί της Μαδέρα και ένα ακόμα στο νησί του Πόρτο Σάντο. Οι εισερχόμενες πτήσεις προέρχονται κυρίως από τη [[Λισαβόνα]] και το [[Πόρτο]] της [[Πορτογαλία]]ς, ενώ υπάρχουν και συνδέσεις από άλλες μεγάλες Ευρωπαϊκές πόλεις, αλλά και άλλες χώρες, όπως η [[Βραζιλία]], η [[Βενεζουέλα]] και η [[Νότια Αφρική]].

Το [[αεροδρόμιο της Μαδέρα|αεροδρόμιο του Φουνσάλ]] δεν είχε ιδιαίτερα καλή φήμη στο παρελθόν, λόγω των μικρού μήκους διαδρόμων του και της θέσης του πάνω σε παράκτιες προσχώσεις. Μέρος της πρόσχωσης υποχώρησε παλαιότερα, ενώ ισχυρά ρεύματα αέρα καθιστούσαν δύσκολη την προσγείωση. Το [[1977]] προκλήθηκε ένα σοβαρό ατύχημα με 131 νεκρούς, όταν ένα [[Boeing 727]] κατά την προσγείωσή του με αντίξοες καιρικές συνθήκες βγήκε από τον διάδρομο και έπεσε στη θάλασσα. Πρόσφατα, ο βασικός διάδρομος του αεροδρομίου επεκτάθηκε στα 2.480 μ. από 1.800 μ., επιτρέποντας την ασφαλή προσγείωση σε μεγαλύτερα και σύγχρονα [[αεροσκάφος|αεροσκάφη]].

Η συγκοινωνία ανάμεσα στα δύο κεντρικά νησιά, Μαδέρα και Πόρτο Σάντο, πραγματοποιείται είτε με αεροπλάνο είτε με [[πλοίο]], επιτρέποντας και τη μεταφορά οχημάτων. Η επίσκεψη της ενδοχώρας των νησιών είναι επίσης εύκολη, καθώς το οδικό δίκτυο έχει αναπτυχθεί και βελτιωθεί σημαντικά. Γνωστοί με την ονομασία Βία Ράπιντς (*Via Rapids*), οι δρόμοι κατασκευάστηκαν κατά την οικονομική άνθηση της Πορτογαλίας, και καλύπτουν όλα τα σημαντικά τουριστικά σημεία των νησιών. Οι παλαιότεροι ορεινοί δρόμοι υπάρχουν ακόμα και αποτελούν μία εναλλακτική γραφική επιλογή τουριστικής περιήγησης στο νησί.

Η πρωτεύουσα Φουνσάλ έχει ένα οργανωμένο σύστημα και δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς. Οργανισμοί αστικών μεταφορών, όπως ο Οράριους ντου Φουνσάλ (*Horários do Funchal'') που λειτουργεί για περισσότερο από 100 χρόνια, έχουν δρομολόγια σε όλα τα σημεία ενδιαφέροντος στο νησί.

## Διοίκηση
Επικεφαλής της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Μιγκέλ Αλμπουκέρκε από τις 20 Απριλίου 2015. 
Εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Σεπτεμβρίου 2023. Ο συνασπισμός "Εμείς είμαστε η Μαδέρα", μεταξύ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD) και του CDS – Λαϊκού Κόμματος (CDS–PP), κέρδισε τις εκλογές του 2023 με ποσοστό 43% των ψήφων, οχι όμως και την πλειοψηφία των εδρών, μένοντας στις 23 έδρες, χάνοντας την αυτοδυναμία μόλις για μία έδρα.

Στις εκλογές του 2024, αν και επισκιάστηκαν από μια συνεχιζόμενη έρευνα για διαφθορά, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ήταν και πάλι το πρώτο κόμμα με 36,1% των ψήφων. Παρά τη νίκη του, το PSD απέτυχε να κερδίσει την πλειοψηφία των εδρών.
### Περιφερειακές εκλογές 2025

Πρόωρες περιφερειακές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Μαρτίου 2025, για τον καθορισμό της σύνθεσης της Νομοθετικής Συνέλευσης της Αυτόνομης Περιφέρειας της Μαδέρα. Οι εκλογές αντικατέστησαν και τα 47 μέλη της Συνέλευσης της Μαδέρα, και τα νέα μέλη εξέλεξαν στη συνέχεια τον Πρόεδρο της Αυτόνομης Περιφέρειας. Αυτή η εκλογική αναμέτρηση, η τρίτη μέσα σε μόλις ενάμιση χρόνο, προκηρύχθηκε μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης του Αλμπουκέρκε λόγω της έγκρισης πρότασης μομφής τον Δεκέμβριο του 2024.

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSD) κέρδισε τις εκλογές με συντριπτική νίκη, συγκεντρώνοντας περισσότερο από το 43% των ψήφων, αλλά απέτυχε να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία για ελάχιστο περιθώριο, εκλέγοντας 23 έδρες στο περιφερειακό κοινοβούλιο, μία λιγότερη από την πλειοψηφία.

Το κόμμα Μαζί για τον Λαό (JPP) ήταν ο άλλος μεγάλος νικητής των εκλογών, καθώς έγινε το δεύτερο κόμμα σε ψήφους, ξεπερνώντας το Σοσιαλιστικό Κόμμα, με 21% των ψήφων και 11 μέλη στο περιφερειακό κοινοβούλιο. Το κόμμα ήταν και πάλι το επικρατέστερο στο προπύργιό του, τη Σάντα Κρουζ. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) ήταν ο μεγάλος ηττημένος των εκλογών, πέφτοντας στην τρίτη θέση και συγκεντρώνοντας μόνο το 15,6% των ψήφων και 8 έδρες, χάνοντας το καθεστώς της επίσημης αντιπολίτευσης προς το PSD.

Το CHEGA έχασε επίσης ψήφους και έδρες, πέφτοντας στο 5,5% και τις 3 έδρες, μία λιγότερη σε σύγκριση με το 2024. Το CDS – Λαϊκό Κόμμα (CDS–PP) έχασε επίσης μία έδρα, συγκεντρώνοντας μόλις το 3% των ψήφων. Η Φιλελεύθερη Πρωτοβουλία (IL) διατήρησε τη μοναδική της έδρα με 2% των ψήφων.

Το κόμμα Άνθρωποι-Ζώα-Φύση (PAN) έχασε τη μοναδική του έδρα, ενώ ο Ενωτικός Δημοκρατικός Συνασπισμός (CDU) και το Αριστερό Μπλοκ (BE) απέτυχαν, για άλλη μια φορά, να κερδίσουν έδρα στη συνέλευση της Μαδέρα.

Η συμμετοχή σε αυτές τις εκλογές αυξήθηκε, με το 56% των ψηφοφόρων να προσέρχεται στις κάλπες, σε σύγκριση με το 53,4% δέκα μήνες πριν.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) υπό την ηγεσία του πρώην δημάρχου του Φουντσάλ, Πάουλο Καφόφο, πέτυχε παρόμοιο αποτέλεσμα με τις εκλογές του 2023, με 21,3% των ψήφων. Η μεγάλη έκπληξη των εκλογών ήταν το τοπικιστικό κόμμα Μαζί για τον Λαό (JPP), το οποίο κέρδισε 4 έδρες επιπλέον των προηγούμενων 5 και έφτασε στο 16,9% των ψήφων. Μετά τις εκλογές, το PS και το JPP κατέληξαν σε συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού ώστε να αποτρέψουν μια κυβέρνηση υπό τον Αλμπουκέρκε, παρά το γεγονός ότι δεν διέθεταν πλειοψηφία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα της κυβέρνησης της Μαδέρα
* Επίσημη τουριστική ιστοσελίδα


Κατηγορία:Ατλαντικός Ωκεανός