open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάρολος Μαρία Μπουοναπάρτε

Ο **Κάρολος-Μαρία**, ιταλ. Carlo-Maria (27 Μαρτίου 1746 - 24 Φεβρουαρίου 1785) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν Ιταλός δικηγόρος και διπλωμάτης, πατέρας του Ναπολέοντα Α΄ του *μεγάλου*.

Υπηρέτησε για λίγο ως προσωπικός βοηθός του επαναστάτη ηγέτη Πασκουάλε Πάολι και έπειτα έγινε εκπρόσωπος της Κορσικής στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας. Όταν απεβίωσε, ο δευτερότοκος γιος του Ναπολέων Α΄ έγινε αυτοκράτορας των Γάλλων και έκανε βασιλείς άλλα τρία αδέλφια του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αϊάτσο (Αιάκειο) της Κορσικής και ήταν ο τρίτος γιος του Ιωσήφ-Μαρία, ευγενούς, ο οποίος είχε αντιπροσωπεύσει το Αζάτσο στο Συμβούλιο, που έγινε στο Κόρτε της Κορσικής το 1749. Η οικογένειά του είχε έλθει από τη Λιγουρία τον 16ο αι.

Ακολούθησε τα βήματα τού πατέρα του και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, αλλά όταν απεβίωσε ο πατέρας του και κληρονόμησε σημαντική περιουσία, άφησε τις σπουδές του για να αναλάβει τη διαχείρισή της. Λίγο μετά νυμφεύτηκε τη Μαρία-Λετίτσια Ραμολίνο, επίσης ευγενή της Κορσικής. Ο γάμος κανονίστηκε από τις οικογένειές τους· ο Κάρολος-Μαρία ήταν 17 ετών και η σύζυγός του 13, κάτι σύνηθες στην κοινωνία τους. Στην εποχή τους οι οικογένεις φρόντιζαν να ταιριάζουν τα παιδιά τους ως προς την περιουσία, τον πολιτισμό, τη διάλεκτο, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, τις διατροφικές συνήθειες, την ενδυμασία και τις οικογενειακές παραδόσεις. Η νέα του σύζυγος τού έφερε προίκα 310 στρέμματα γης, που περιλάμβαναν μύλο και αρτοποιείο· απέφεραν πρόσοδο 10.000 £.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λετίτσια Ραμολίνο, κόρη του Τζοβάννι-Τζερόνιμο λοχαγού του Κορσικανού Ιππικού & Πεζικού στον Στρατό της Γένουας, και είχε τέκνα:
* Ιωσήφ 1768-1844, βασιλιάς πρώτα της Νάπολης-Σικελίας και μετά της Ισπανίας. 
* Ναπολέων Α΄ ο *μέγας* 1769-1821, στρατηγός, αυτοκράτορας των Γάλλων, βασιλιάς της Ιταλίας και μετά της νήσου Έλβα.
* Λουκιανός 1775-1840, 1ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο.
* Ελίζα 1777-1820, πριγκίπισσα της Λούκα & Πιομπίνο, της Τοσκάνης και κόμισσα του Κομπινιάνο· παντρεύτηκε τον Φελίτσε-Πασκουάλε Μπατσιόκι υπολοχαγό της Γαλλίας από την Κορσική.
* Λουδοβίκος Α΄ 1778-1846, βασιλιάς της Ολλανδίας.
* Πωλίνα 1780-1825, δούκισσα του Γκουαστάλα, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο Λεκλέρκ στρατηγό στη Γαλλία και μετά τον Καμίλλο Μποργκέζε 6ο πρίγκιπα της Σουλμόνα.
* Καρολίνα 1782-1839, μεγάλη δούκισσα του Μπερκ & της Κλέβης. Παντρεύτηκε τον Ιωακείμ Μυρά στρατάρχη και ναύαρχο της Γαλλίας, βασιλιά της Νάπολης, πρίγκιπα Μυρά. 
* Ιερώνυμος 1784-1860, βασιλιάς της Βεστφαλίας, 1ος πρίγκιπας του Μονφόρ.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
* Harvey, R. The War of Wars, Robinson, 2006.
* Herold, J. Christopher, The Age of Napoleon , American Heritage Inc, 1963.
* McLynn, Frank, Napoleon, Pimlico, 1998. ISBN 0-7126-6247-2.
* Richardson, Hubert N. B., A dictionary of Napoleon and his times, Cassel and Company LTD:London, 1920.
* Seward, Desmond, Napoleon's Family, Viking Penguin, 1986.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Ιωσήφ Μαρία Μπουοναπάρτε

Ο **Ιωσήφ-Μαρία**, ιταλ. Giuseppe-Maria (31 Μαΐου 1713 - 13 Δεκεμβρίου 1763) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν Ιταλός πολιτικός. Εγγονός του ήταν ο Ναπολέων Α΄ ο *μέγας*.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αϊάτσο (Αιάκειο) και ήταν γιος του Σεμπαστιάνο-Νικόλα και της Μαρίας-Άννας Τουζόλι.

Το 1763 απεβίωσε στο Αϊάτσο σε ηλικία 50 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1741 τη Μαρία-Σαβέρια, κόρη του Τζουζέπε-Μαρία Παραβιτσίνι ευγενούς της Γένουας και είχε τέκνα:
* Μαρία-Γερτρούδη 1741-1793, παντρεύτηκε τον Νικόλα-Λουίτζι Παραβιζίνι καγκελλάριο της πόλεως του Αζάτσο.
* Σεμπαστιάνο 1743-1760, απεβίωσε 17 ετών.
* Κάρολος-Μαρία 1746-1785, δικηγόρος και διπλωμάτης της Κορσικής. Γιος του ήταν ο:
** Ναπολέων Α΄ αυτοκράτορας των Γάλλων.

Το 1750 απεβίωσε η Μαρία-Σαβέρια και ο Ιωσήφ-Μαρία έκανε δέυτερο γάμο με τη Μαρία-Βιργινία Αλάτα, κόρη του Ντομένικο Αλάτα· μάλλον δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "A listing of descendants of Francesco Buonaparte". Genealogy.EU.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Λουδοβίκος Ναπολέων Βοναπάρτης

Ο **Λουδοβίκος Ναπολέων** (*Louis-Napoléon Bonaparte*, 16 Μαρτίου 1856 – 1 Ιουνίου 1879), γνωστός και ως ***Λουδοβίκος Ναπολέων, Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας***, ήταν το μοναδικό παιδί του Ναπολέοντα Γ΄ των Γάλλων και της Ευγενίας ντε Μοντίχο. Μετά την εκθρόνιση του πατέρα του το 1870, μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αγγλία. Με το θάνατο του πατέρα του, τον Ιανουάριο του 1873, ανακηρύχθηκε από την βοναπαρτική παράταξη ως *Αυτοκράτορας Ναπολέων Δ΄*.

Βρισκόμενος στην Αγγλία, φοίτησε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Γούλιτς. Θέλοντας να εμπλακεί σε πολεμική δράση, έπεισε τους Βρετανούς να του επιτρέψουν να συμμετάσχει στον Πόλεμο Άγγλων-Ζουλού. Το 1879, υπηρετώντας με τις βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις, σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή από μια ομάδα Ζουλού. Ο πρόωρος θάνατός του προκάλεσε διεθνή αίσθηση και σοκ σε όλη την Ευρώπη, καθώς ήταν η τελευταία σοβαρή δυναστική ελπίδα για την αποκατάσταση του Οίκου του Βοναπάρτη στον θρόνο της Γαλλίας.

## Βιογραφία
O *Ναπολέων Ευγένιος Λουδοβίκος Ιωάννης Ιωσήφ* ήταν το μόνο τέκνο του Ναπολέοντα Γ΄ των Γάλλων και της Ευγενίας ντε Μοντίχο, Κόμισσας του Τέμπα και Μαρκησίας του Αρντάλες, κόρης του Συπριάνο δε Παραφόξ υ Πορτοκαρέρο, 13ου Δούκα του Πενιαράνντα δελ Ντουέρο.

Σταδιοδρόμησε στο Βρετανικό Στρατό και το 1879 σκοτώθηκε πολεμώντας στο Βασίλειο των Ζουλού (νυν ΚουαΖούλου Νατάλ) στη Νότιο Αφρική. Τάφηκε στο Αββαείο του Αγίου Μιχαήλ στο Φάρνμπορο της Αγγλίας.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
* Balansó, Juan (mayo de 1999). "Capítulo VI. Las hijas de Isabel", Las perlas de la corona, 2ª edición, Plaza Janés, p. 126. ISBN 84-01-54071-2.
* David, Saul Zulu. Penguin/Viking, 2004, pp 311–336.
* Echard, William (1985). Historical Dictionary of the French Second Empire, 1852–1870. London: Greenwood Press.
* Filon, Augustin (1913). Memoirs of the Prince imperial (1856-1879) from the French of Augustin Filon. London: W. Heinemann. Retrieved 25 February 2018.
* Filon, Augustin (1920). Recollections of the Empress Eugénie. London: Cassell and Company, Ltd. Retrieved 21 April 2013.
* Kurtz, Harold (1964). The Empress Eugénie, 1826–1920. London: H. Hamilton.
* Markham, Felix (1975). The Bonapartes. London: Taplinger Publishing Company.
* Morris, Donald R. The Washing of the Spears. Simon & Schuster, 1965, pp 511–545.
* Morris, Donald R. (1994). The Washing of the Spears: A History of the Rise of the Zulu Nation Under Shaka and Its Fall in the Zulu War of 1879. London: Random House.
* Wolseley, Garnet (1922). The Letters of Lord and Lady Wolseley, 1870–1911. London: Doubleday, Page, & Company.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Κατηγορία:Ναπολέων Γ΄
Ιερώνυμος Ναπολέων Βοναπάρτης

Ο **Ιερώνυμος Ναπολέων Ι** (γαλλ. *Jérôme Napoléon*, 5 Ιουλίου 1805 - 17 Ιουνίου 1870), γνωστός στις ΗΠΑ ως *Τζερόμ Ναπόλιον "Μπο" Μπόναπαρτ*, από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν ιδιοκτήτης φάρμας στις ΗΠΑ, πρόεδρος της Αγροτικής Εταιρείας του Μαίρυλαντ και 1ος πρόεδρος του Ομίλου του Μαίρυλαντ. Ήταν ανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ και εξάδελφος του Ναπολέοντα Γ΄ των Γάλλων.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιερώνυμου Βοναπάρτη, Βασιλιά της Βεστφαλίας και 1ου Πρίγιπα του Μονφόρ, και της Ελίζαμπεθ, κόρης του Ουίλλιαμ Πάττερσον, ιδιοκτήτη σιδηροδρόμων στη Βαλτιμόρη του Μαίρυλαντ. Γεννήθηκε στο Κάμπεργουελ Γκρόουβ του Λονδίνου και έζησε στις ΗΠΑ, χώρα της πλούσιας μητέρας του.

Ο γάμος των γονέων του ακυρώθηκε από τον Ναπολέοντα Α΄. Αυτό αρχικά προκάλεσε την ακύρωση του δικαιώματός του να φέρει το επώνυμο των Βοναπάρτη, αλλά ο μετέπειτα Ναπολέων Γ΄ το επανέφερε.

Εκτιμάται ότι ο ενδεχόμενος τίτλος του, έγινε η αιτία που το 11ο Συνέδριο των ΗΠΑ το 1810 πρότεινε την "Τροποποίηση περί των τίτλων ευγενείας" στο Σύνταγμα των ΗΠΑ, κατά την οποία όποιος κρατούσε τίτλο ευγενείας άλλης χώρας, δεν μπορούσε να έχει υπηκοότητα των ΗΠΑ, αλλά δεν εγκρίθηκε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σούζαν Μέυ Ουίλλιαμς, κόρης του Μπέντζαμιν Ουίλλιαμς, και είχε τέκνα:
* Ιερώνυμος Ναπολέων Β΄ (1830 - 1893), αξιωματικός στο στρατό των ΗΠΑ, που μετά υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό.
* Κάρολος Ιωσήφ (1851 - 1921), δικηγόρος στις ΗΠΑ και πολιτικός ακτιβιστής σε προοδευτικά και φιλελεύθερα κόμματα.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
*  Shannon, Selin. "Jerome Napoleon Bonaparte, Napoleon's American nephew". Shannon Selin. Retrieved 11 May 2016.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
NGC 1052

O **[[Νέος γενικός αστρονομικός κατάλογος|NGC]] 1052** είναι  ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 10 Ιανουαρίου 1785 και ανήκει στην ομώνυμη ομάδα γαλαξιών.

## Χαρακτηριστικά
Ο NGC 1052 βρίσκεται σε απόσταση περίπου 63 εκατομμυρίων ετών φωτός από τον Γαλαξία μας, και έχει έναν ενεργό γαλαξιακό πυρήνα τύπου LINER (*Low-ionization nuclear emission-line region*), ο οποίος σηματοδοτεί την έντονη δραστηριότητα σχηματισμού αστέρων στο κέντρο του γαλαξία. Το γεγονός αυτό έχει επιβεβαιωθεί με παρατηρήσεις με  υψηλή ανάλυση που δείχνουν τον αριθμό των περιοχών σχηματισμού αστέρων και τα νεαρά αστρικά σμήνη.

Ο NGC 1052 εμφανίζει, επίσης, δύο μικρούς πίδακες που αναδύονται από τον πυρήνα του, καθώς και ένα πολύ εκτεταμένο δίσκο  φάσματος υδρογόνου, πολύ μεγαλύτερο από τον ίδιο τον γαλαξία. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, υποδηλώνουν έναν γαλαξία πλούσιο σε αέρια, ο οποίος συγκρούστηκε και συγχωνεύθηκε με έναν γειτονικό γαλαξία πριν ένα δισεκατομμύριο χρόνια.

## NGC 1052-DF2
Ο NGC 1052-DF2 είναι στενός συνοδός του NGC 1052 και θεωρείται ότι περιέχει λίγο ή καθόλου σκοτεινή ύλη, γεγονός που δεν έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν. Ο DF2 είναι ένας από τούς πολλούς εξαιρετικά διάχυτους γαλαξίες . H εμφανής έλλειψη της σκοτεινής ύλης μπορεί να βοηθήσει να αποδειχθεί ότι η σκοτεινή ύλη είναι πραγματική, με την έννοια ότι αν η σκοτεινή ύλη δεν είναι ένα είδος ύλης, αλλά μία άγνωστη επί του παρόντος επίδραση της βαρύτητας, τότε σε καμία περίπτωση δεν θα εμφανιζόταν η έλλειψή της σε αυτόν τον γαλαξία. Ωστόσο, θα απαιτηθούν περαιτέρω μελέτες για την επιβεβαίωση αυτών των παρατηρήσεων και άλλων πιθανών επιπτώσεών τους

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
1052
Κατηγορία:Σκοτεινή ύλη
10175
-01-07-034
Μέλαθρον Δούμπα

Το **Μέλαθρον Δούμπα** (γερμανικά:**Palais Dumba**) βρίσκεται στην Βιέννη, την πρωτευούσα της Αυστρίας. Ήταν η κατοικία του ελληνοαυστριακού επιχειρηματία και μεγάλου ευεργέτη των τεχνών, Νικόλαο Δούμπα (1830-1900). Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1865-1866 με τα σχέδια των Αυστριακών αρχιτεκτόνων Γιόχαν Ρομάνο φον Ριγκε
και του Ογκούστ Σβεντεβάιν φον Λονεμπέργκ..

Το Μέλαθρον Δούμπα χτίστηκε στη νεοσύστατη και αριστοκρατική  περιφερειακή λεωφόρο της Βιέννης (Ρίνγκστρασσε), που βρισκόταν απέναντι από το δημοτικό πάρκο της πόλης, όπου βρίσκεται σήμερα το χρυσοποίκιλτο άγαλμα του Γιόχαν Στράους. Ήταν πόλος έλξης αλλά και το απόλυτο σημείο συνάντησης της  καλλιτεχνικής,  πνευματικής και οικονομικής ζωής της πόλης στα τέλη του 19ου αιώνα. Διεθέτε τέσσερις ορόφους που είχαν διακοσμηθεί από γνωστούς ζωγράφους, όπως τον Χανς  Μάκαρτ, τον Φρίντριχ Σίλχερ και τον Γκούσταβ Κλιμτ, που φιλοτέχνησε για το σαλόνι του σπιτιού το έργο **Αλληγορία της Μουσικής** καθώς και το έργο **Ο Σούμπερτ στο Πιάνο** (Schubert am Klavier).
Η βιβλιοθήκη του Μελάθρου φιλοτεχνήθηκε από τον Ρούντολφ φον Αλτ.

Στην είσοδο της κατοικίας του, ο  Δούμπας είχε βάλει για την υποδοχή των προσκεκλημένων του μία κεντημένη κουρτίνα με χρυσά μεγάλα γράμματα την λέξη «ΧΑΙΡΕ», στα Ελληνικά. Επίσης ο Δούμπας φιλοξένησε στη κατοικία του αρκετούς διάσημους συνθέτες, όπως ο Γιοχάνες Μπραμς και ο Ρίχαρντ Βάγκνερ. Εκτός  αυτών, ήταν συχνά προσκεκλημένοι και οι συγγενείς του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ Ά της Αυστρίας, ιδιαιτέρως ο Αρχιδούκας και Πρίγκιπας Ροδόλφος με την σύζυγό του Πριγκίπισσα Στεφανία.

Το Μέλαθρον Δούμπα διασώζεται ως και τις μέρες μας, όντας πια εμπορικό κτίριο γραφείων και καταστημάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Αρμενικό αλφάβητο

Το **αρμενικό αλφάβητο** (Αρμενικά: Հայոց գրեր *Χαγιότς γκρερ* ή Հայոց այբուբեն *Χαγιότς αϊμπουμπέν*) είναι αλφαβητικό σύστημα γραφής που χρησιμοποιείται για τη γραφή της αρμενικής γλώσσας. Αναπτύχθηκε γύρω στο 405 μ.Χ. από τον Μεσρώπ Μαστότς, έναν Αρμένιο γλωσσολόγο και εκκλησιαστικό ηγέτη. Αρχικά είχε 36 γράμματα, αλλά τώρα έχει 38.

Η αρμενική λέξη για το "αλφάβητο" είναι  **', που ονομάστηκε έτσι από τα δύο πρώτα γράμματα του αρμενικού αλφαβήτου: ⟨Ա⟩ [[Αρμενικά]]: այբ άιμπ και ⟨Բ⟩ [[Αρμενικά]]: բեն μπεν. Τα αρμενικά γράφονται οριζόντια, από τα αριστερά προς τα δεξιά.

== Αλφάβητο ==

*Ακούστε την προφορά των γραμμάτων στην  ή στην .
**Σημειώσεις:'''
#Χρησιμοποιείται μόνο στην κλασσική ορθογραφία, στην αρχή της λέξης και σε μερικές σύνθετες λέξεις.
#Εκτός του ով /ov/ "ποιός" και του ովքեր /ovkʰer/ "εκείνοι".
#Οι Ιρανοαρμένιοι (ένας υποκλάδος των Ανατολικών Αρμένιων) προφέρουν αυτό το γράμμα ως , όπως στην Κλασσική Αρμενική.
#Στην κλασσική ορθογραφία, το ու και το և θεωρούνται δίγραμμα, και ενωμένα. Στην αναμορφωμένη ορθογραφία, είναι ξεχωριστά γράμματα του αλφαβήτου.
#Στην αναμορφωμένη ορθογραφία, το γράμμα ւ εμφανίζεται μόνο ως μέρος του ու. Στην κλασσική ορθογραφία, το γράμμα συνήθως αντιπροσωπεύει , εκτός του διγράμματος իւ . Η αναμορφωμένη γραφή στη Σοβιετική Αρμενία αντικατέστησε το իւ με το τρίγραμμα յու.
#Εκτός του ενεστώτα του "να είμαι": եմ /em/ "είμαι", ես /es/ "είσαι", ենք /enkh/ "είμαστε", եք /ekh/ "είστε", են /en/ "είναι (αυτοί)".
#Το γράμμα ը γενικά χρησιμοποιείται μόνο στην αρχή ή στο τέλος μιας λέξης και έτσι ο ήχος /ə/ είναι άγραφος μεταξύ των συμφώνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Αρμενίας
Κατηγορία:Αλφάβητο
Ιερώνυμος Ναπολέων Βοναπάρτης Β΄

Ο **Ιερώνυμος Ναπολέων ΙΙ**, γαλλ. Jérôme Napoléon (5 Νοεμβρίου 1830 - 3 Σεπτεμβρίου 1893) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν αξιωματικός στο στρατό των ΗΠΑ, που αργότερα υπηρέτησε στον Γαλλικό στρατό ως αντισυνταγματάρχης. 

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιερωνύμου-Ναπολέοντα προέδρου της Αγροτικής Εταιρείας & του Ομίλου του Μέιρυλανντ και της Σούζαν Μέυ Γουίλλιαμς, κόρης του Μπέντζαμιν Γουίλλιαμς. Ο πατέρας του ήταν γιος του Ιερωνύμου βασιλιά της Βεστφαλίας  & 1ου πρίγκιπα του Μονφόρ, ανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ και εξάδελφος του Ναπολέοντα Γ΄ αυτοκρατόρων των Γάλλων.

Γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη του Μέιρυλανντ και εισήλθε στην Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο Γουέστ Πόιντ· αποφοίτησε 11ος από την τάξη του 1852. Κατά την αποφοίτησή του έγινε υπολοχαγός και υπηρέτησε στο Τέξας στο Σύνταγμα των Τυφεκιοφόρων. 

Παραιτήθηκε το 1854 από τον στρατό των ΗΠΑ για να υπηρετήσει στον στρατό του εξαδέλφου του πατέρα του Ναπολέοντα Γ΄. Μερικές εβδομάδες μετά τοποθετήθηκε ως υποδιοικητής των Δραγόνων του Γαλλικού στρατού. Πολέμησε στον Κριμαϊκό Πόλεμο, στην Αλγερία, στην Ιταλική εκστρατεία και στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο και προήχθη σε αντισυνταγματάρχη.

Μετά την πολιορκία του Παρισιού (1870-71) άφησε το Γαλλικό στρατό και επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου έκανε τον γάμο του. Το 1893 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών στο Πράιντς Κρόσσινγκ της Μασσαχουσέτης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Καρολίν-Λε Ρουά Άππλετον, κόρη του Σάμουελ Άππλετον, χήρα του Νιούμπολντ Έντγκαρ και είχε τέκνα:
* Λουίζα-Ευγενία 1873-1923, παντρεύτηκε τον Άνταμ-Καρλ κόμη φον Μόλτκε-Χούιτφελτ και είχε πολλούς απογόνους.
* Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος 1878-1945, νυμφεύτηκε τη Λευκή, κόρη του Έντουαρντ Πηρς· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές

## Πηγές
* Allen Johnson (dir.), Dictionary of American Biography, Charles Scribner’s Sons, New York, 10 + 1 + 1 volumes, 1937–1964, volume 1 (Abbe — Brazer), 660 pages + 613 pages, entry « Bonaparte, Jerome Napoleon » (1830–1893) page 429 (part 2 of volume 1 : Barsotti — Brazer) by T. M. S. (Thomas Marshall Spaulding)
* Macartney, Charles Edward, and Dorrance, Gordon, The Bonapartes in America, Dorrance and Company, Philadelphia, 1939

Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Κυβέρνηση του Καζακστάν

Η **κυβέρνηση της Δημοκρατίας του [[Καζακστάν]]** (καζακικά: *Қазақстан Республикасының Үкіметі*, ρωσικά: *Правительство Республики Казахстан*) λειτουργεί στα πλαίσια μιας προεδρικής δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος του Καζακστάν, ο οποίος είναι σήμερα ο Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ, είναι ο αρχηγός του κράτους και διοριστής του επικεφαλής της κυβέρνησης. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ανήκει τόσο στην κυβέρνηση όσο και στα δύο κοινοβουλευτικά σώματα.

Τον Ιούλιο του 2015 το Καζακστάν κατέλαβε την 50η θέση στον Δείκτη Κυβερνητικής Αποδοτικότητας που συνέταξε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Ο δείκτης αυτός εξέτασε τις δαπάνες, τους κανονισμούς φόρτου εργασίας και την πολιτική διαφάνεια. Το Καζακστάν ξεπέρασε πολλές ευρωπαϊκές χώρες σε αποδοτικότητα, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο δείκτη. Ειδικότερα, το Καζακστάν βρέθηκε μπροστά από το Βέλγιο και τη Γαλλία.

Σύμφωνα με έκθεση για την παγκόσμια ανάπτυξη το 2016, η οποία καταρτίστηκε από τον Όμιλο της Παγκόσμιας Τράπεζας, το Καζακστάν κατατάσσεται στην 28η θέση μεταξύ 193 χωρών στην αξιολόγηση ανάπτυξης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Το κρατικό πρόγραμμα «Ενημέρωση Καζακστάν - 2020», που εγκρίθηκε το 2013, συνέβαλε στη μετάβαση της χώρας στην κοινωνία της πληροφορίας.

## Εκτελεστική εξουσία

|Πρόεδρος
|Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ
|Νουρ Οτάν
|19 Μαρτίου 2019
|-
|Πρωθυπουργός
|Ασκάρ Μάμιν
|Νουρ Οτάν
|21 Φεβρουαρίου 2019 
|}

### Πρόεδρος
Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. Ο πρωθυπουργός και ο πρώτος αντιπρόεδρος διορίζονται από τον πρόεδρο. Το Συμβούλιο των Υπουργών διορίζεται, επίσης, από τον πρόεδρο. Ο πρόεδρος Ναζαρμπάγεφ επέκτεινε τις προεδρικές εξουσίες του με διάταγμα. Βάση αυτού μόνο αυτός μπορεί να ξεκινήσει συνταγματικές τροποποιήσεις, να διορίσει και να απολύσει την κυβέρνηση, να διαλύσει το Κοινοβούλιο, να κηρύξει δημοψηφίσματα κατά την κρίση του και να διορίσει διοικητικούς επικεφαλής περιφερειών και πόλεων.

Ο πρόεδρος είναι ο αρχηγός του κράτους. Είναι επίσης ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων και μπορεί να ασκήσει βέτο σε νομοθεσία που έχει ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο. Ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ ήταν ο αρχηγός του κράτους από τότε που το Καζακστάν έγινε ανεξάρτητο, το 1990 και ως την παραίτησή του, το 2019. Ο πρωθυπουργός, ο οποίος εργάζεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του προέδρου, προεδρεύει του Συμβουλίου των Υπουργών και υπηρετεί ως αρχηγός της κυβέρνησης του Καζακστάν. Υπάρχουν τρεις αντιπρόεδροι και 17 υπουργοί στην κυβέρνηση της χώρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Government of Kazakhstan  (αγγλικά)
* U.S. Relations With Kazakhstan at the US Department of State
Ιερώνυμος Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης

Ο **Ιερώνυμος Ναπολέων Κάρολος** (γαλλ. *Jérôme Napoléon Charles*, 24 Αυγούστου 1814 - 12 Μαΐου 1847) του Οίκου του Βοναπάρτη ήταν στρατιωτικός στην υπηρεσία του Βασιλείου της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ήταν το πρώτο παιδί και ο πρωτότοκος γιος του Ιερωνύμου Βοναπάρτη, Βασιλιά της Βεστφαλίας και 1ου Πρίγκιπα του Μονφόρ, και της Αικατερίνης, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Ο Ιερώνυμος ήταν μικρότερος αδελφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, Αυτοκράτορα των Γάλλων.

Γεννήθηκε στην Τεργέστη· το προηγούμενο έτος ο πατέρας του είχε εκτοπιστεί από βασιλιάς της Βεστφαλίας, ένα βασίλειο που είχε δημιουργηθεί από τον αδελφό του. Τότε ο Φρειδερίκος Α΄ απένειμε στον γαμπρό του τον τίτλο του *[[Πρίγκιπας|πρίγκιπα]] του Μονφόρ*, τίτλο τον οποίο χρησιμοποιούσε στη ζωή του.

Από το 1832 ο Ιερώνυμος Ναπολέων Κάρολος έζησε στην Αυλή του θείου του, Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Σπούδασε στη στρατιωτική ακαδημία του Λούντβιχσμπουρκ και υπηρέτησε στον στρατό ως λοχαγός (1834), ταγματάρχης (1840) και συνταγματάρχης.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1840 συνάντησε και υποδέχθηκε το Σαρλ-Βικτόρ Πρεβό, Υποκόμη του Αρλινκούρ, στη Στουτγάρδη, ο οποίος έγραψε για τον νεαρό Πρίγκιπα: "Έχει όμορφο πρόσωπο και χαριτωμένη φυσιογνωμία και είναι Γάλλος στην καρδιά: μιλάει και ονειρεύεται μόνο τη Γαλλία. Αν και η θέση του στη Στουτγάρδη είναι εξαίρετη, θα προτιμούσε ένα σεμνό σπίτι στη Γαλλία από ένα ανάκτορο στο εξωτερικό. Του είπα ότι ο Ναπολέων πέρασε και με άκουσε σαν άρρωστος· του είπα ότι έρχεται ο Δούκας του Μπορντώ και με πρόσεξε με ενδιαφέρον. Μου λέει: «σε όποιον κάνει τη Γαλλία χαρούμενη, αιώνια δόξα». Και εγώ σκεπτόμουν το ίδιο."

Είχε ασθενή υγεία από μικρός και το 1845 ζήτησε άδεια για να ταξιδέψει στο Βερνέ-λε-Μπαιν για να πιεί από το νερό της πηγής εκεί. Ωστόσο, η κυβέρνηση του Λουδοβίκου Φιλίππου των Γάλλων του αρνήθηκε την είσοδο. Απεβίωσε το 1847 στη Φλωρεντία· ήταν άγαμος και 33 ετών. Ο πατέρας του, Ιερώνυμος, απεβίωσε το 1860.

## Πρόγονοι



	

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Το σύστημα της Φύσης

***Το σύστημα της Φύσης*** (*Système de la Nature ou Des Loix du Monde Physique et du Monde Moral*) είναι ένα έργο φιλοσοφίας του Βαρόνου του Χόλμπαχ. Αρχικά δημοσιεύτηκε με το όνομα του γραμματέα της γαλλικής ακαδημίας Jean-Baptiste de Mirabaud ο οποίος είχε πεθάνει πριν 10 χρόνια. Ο Χόλμπαχ έγραψε το βιβλίο, πιθανόν, με την βοήθεια του Ντιντερό. . Περιγράφει το σύμπαν με όρους του φιλοσοφικού υλισμού: το μυαλό είναι ταυτόσημο με τον εγκέφαλο, δεν υπάρχει *[[ψυχή]]* έξω από το ζωντανό σώμα, ο κόσμος κυβερνάται από αυστηρούς ντετερμινιστικούς κανόνες, η ελεύθερη βούληση είναι μια ψευδαίσθηση, και δεν υπάρχει κανένας *[[Τελεολογία|τελικός σκοπός]]* αλλά οτιδήποτε συμβαίνει, πραγματοποιείται εξ αιτίας των προηγούμενων συνθηκών. Το βιβλίο είναι πιο γνωστό γιατί αρνείται την ύπαρξη του θεού επιχειρηματολογώντας πως η πίστη σε ένα ανώτερο όν είναι προϊόν φόβου, έλλειψης κατανόησης και ανθρωπομορφισμού.

Αν και ο Χόλμπαχ δεν ήταν επιστήμονας, ήταν επιστημονικά καταρτισμένος και προσπάθησε να αναπτύξει την φιλοσοφία του σύμφωνα με τα γνωστά τότε επιστημονικά δεδομένα και την τότε κατανόηση της φύσης. Για παράδειγμα, παραπέμπει στα πειράματα του John Needham για απόδειξη πως η ζωή μπορεί να εμφανιστεί από μόνη της, χωρίς την παρέμβαση θεότητας. Διαχωρίζει μεταξύ της καλοήθους μυθολογίας και της θεολογίας, η οποία διαχωρίζεται από την φύση και στην ουσία προκαλεί κακό στην κοινωνία. Οι αρχές του, περιγράφονται περιληπτικά στο έργο του *Bon Sens, ou idées naturelles opposees aux idées surnaturelles*.

## Κριτική
Το βιβλίο θεωρήθηκε εξαιρετικά ριζοσπαστικό και υπήρχαν μακριοί κατάλογοι με ανθρώπους οι οποίοι το αποκήρυσσαν. Ο καθολικός θεολόγος και ιερέας Nicolas-Sylvestre Bergier έγραψε ένα έργο για να το αντικρούσει *Examen du matérialisme* ("Εξετάζοντας τον υλισμό").Ο Μέγας Φρειδερίκος της Πρωσσίας απάντησε πως *«όταν κάποιος μιλά δημόσια, πρέπει να σκέφτεται τα εύθραυστα αυτιά που τον ακούνε. Δεν πρέπει να προκαλεί σοκ, πρέπει να περιμένει μέχρι η κοινωνία να είναι μορφωμένη να τον αφήσει να σκεφτεί μεγαλόφωνα»*. Η απόρριψη του Φρειδερίκου, ίσως υποκινήθηκε από το ότι το βιβλίο περιείχε κεκαλυμμένη επίθεση κατά της μοναρχίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''The System of Nature''--English translation
* 
* 

Κατηγορία:Βιβλία με κριτική στη Θρησκεία
Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Μαρμάρι (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Μαρμάρι** είναι γνωστοί οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:

* Μαρμάρι Ευβοίας
* Μαρμάρι Κω

αλλά και οι τοποθεσίες:
* Μαρμάρι Σύρου, παραλία στη Σύρο
* Μαρμάρι Χαλκιδικής, παραλία του δήμου Αριστοτέλη στη Χαλκιδική

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δήμος Απερανθίας Νάξου

Ο **Δήμος Απερανθίας** ήταν δήμος της επαρχίας της Νάξου, που συστάθηκε το 1835, την εποχή που γίνονταν οι πρώτες προσπάθειες οργάνωσης του νέου Ελληνικού Κράτους. *Πρωτεύουσα* του δήμου ήταν ο οικισμός Απείρανθος. Καταργήθηκε το 1912, όταν λόγω της επέκτασης του Ελληνικού Κράτους, υπήρξε συνολική διοικητική αναδιοργάνωση.

## Διοικητικές μεταβολές
* Ιδρύεται το 1835, με συνολικό πληθυσμό 2.248 κατοίκους (571 οικογένειες) και αποτελείται από τους δύο οικισμούς Απείρανθος ( 1.118 κατ./ 280 οικογ.) και Φιλότι ( 1.130 κατ./ 291 οικογ.). Ήταν δήμος Β΄ τάξεως στον οποίο ορίστηκε το 1836 από τον βασιλιά Όθωνα δήμαρχος ο Ματθαίος Ζευγώλης και εισπράκτωρ ο Α.Κρητικός.
* Το 1840 έχουμε αναδιάταξη των Δήμων της *επαρχίας Νάξου* και οι 10 δήμοι συγχωνεύονται σε 7. Σε αυτή την αναδιάταξη ο οικισμός του *Φιλοτίου* αποσπάται από το *δήμο Απειράνθου* και προσαρτάται στο δήμο Τραγαίας. Οι οικισμοί Σκαδό, Βόθροι, Κεραμωτή και Κωμιακή αποσπώνται από τον *δήμο Κορωνίδος* και προσαρτώνται στον *δήμο Απειράνθου*.
* Το 1845 ο οικισμός Δανακός προσαρτάται στο *δήμο Απειράνθου*.
* Το 1858 οι οικισμοι *Κωμιακή*, *Σκαδό*, *Βόθροι* και *Κεραμωτή* αποσπώνται από το *δήμο Απειράνθου* και προσαρτώνται στον επανασχηματίσθεντα *δήμο Κορωνίδος* με έδρα την *Κωμιακή*.
* Το 1879, με την απογραφή ο οικισμός *Μονή Φανερωμένης* προσαρτάται στο *δήμο Απειράνθου*.
* Το 1889, με την απογραφή ο οικισμός *Μονή Φανερωμένης* αποσπάται από το *δήμο Απειράνθου* και προσαρτάται στο *δήμο Κορωνίδος*.
* Το 1907, στην απογραφή αναγνωρίζεται ο *οικισμός [[Μουτσούνα Νάξου|Μουτσούνα]]* και προσαρτάται στο *δήμο Απειράνθου*.
* Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Έτσι οι δήμοι καταργούνται και στη θέση τους έχουμε κοινότητες. Στην περίπτωση του *δήμου Απειράνθου* δεν υπήρξαν μεγάλες αλλαγές όπως στο δήμο Τραγαίας. Στη θέση του δημιουργήθηκε η *κοινότητα Απειράνθου* με έδρα τον ομώνυμο οικισμό, στην οποία υπάγονταν οι οικισμοί *Μουτσούνα* και *Δανακός*.

## Δήμαρχοι
Οι διατελέσαντες δήμαρχοι μέχρι το 1912 ήταν:
* Ματθαίος Ζευγώλης,
* Δημήτριος Ζαζάνης,
* Αναγνώστης Κορρές,
* Εμμανουήλ Πρωτοπαπάς,
* Γεώργιος Ζευγώλης,
* Δημήτριος Μπαρδάνης,
* Ματθαίος Γ. Ζευγώλης,
* Γεώργιος Πιτυλάκης, 
* Ηλίας Ηλιάδης και 
* Γεώργιος Μ. Ζευγώλης.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Νάξος
Απερανθίας Νάξου
Απερανθίας Νάξου
Κατηγορία:Απείρανθος
Παύλος Βλαστός

Ο **Παύλος Βλαστός** (1836-1926) ήταν Ρεθύμνιος ιεροψάλτης και συλλογέας λαογραφικού υλικού.
## Βίος
Ο Παύλος Βλαστός γεννήθηκε στο Βυζάρι της επαρχίας Αμαρίου στο Ρέθυμνο το 1836, στις 29 με 30 Ιανουαρίου. Η Σχολική Εφορεία Ρεθύμνου τον διόρισε βοηθό του δημοδιδάσκαλου Κωνσταντίνου Ψαρουδάκη, από τον οποίο διδάχθηκε τη βυζαντινή μουσική. Το 1858 προσελήφθη ψάλτης στον ναό των Εισοδίων. Το 1858 έφυγε για την Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη λόγω των ταραχών που είχαν ξεσπάσει στο νησί. Το 1860 επέστρεψε στην Κρήτη και εργάστηκε στο Ηράκλειο ως δάσκαλος στο εκέι νηπιαγωγείο. Επίσης διορίστηκε ιεροψάλτης στο ναό του Απόστολου Ματθαίου του Σιναϊτικού Μετοχίου και το 1863 στο μητροπολιτικό ναό του Αγίου Μηνά, διδάσκοντας Βυζαντινή μουσική στο Ελληνικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο. Στην Επανάσταση του 1866-1899 κατέφυγε στην Αθήνα, επέστρεψε στο Ρέθυμνο και εκπατρίσθηκε στα 1873 επειδή απήγαγε μία νεαρή Τουρκοκρητικιά ονόματι Νουριγιέ, την οποία παντρεύτηκε, αφού έγινε χριστιανή. Το 1881 εξελέγη πληρεξούσιος της επαρχίας Αμαρίου στην Κρητική Βουλή Έκτοτε παρέμεινε στο Ρέθυμνο. Πέθανε στις 29 Απριλίου 1926.

## Εργογραφία
Δημοσίευσε δημώδη κρητικά τραγούδια στο περιοδικό Φόρμιγξ και Κρητικός Λαός. Η συλλογή του βρίσκεται στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης.
*Ο Γάμος εν Κρήτη, ήθη και έθιμα Κρητών, συλλεχθέντα υπό Παύλου Βλαστού Κρητός.
Συνολικά έχει μαζέψει υλικό εκτεινόμενο σε 94 χειρόγραφους τόμους, εκ των οποίων οι 41 με 26.000 σελίδες υλικό έχει λαογραφική ύλη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Νικόλαος Τωμαδάκης, «Η Κρητική ιστοριογραφία από του 1821 εξ και αι συναφείς επιστήμαι», Μνημοσύνη, τομ.2 (1968-1969),σελ.2-20
*Γεώργιος Σπυριδάκης, «Έκθεσις ερεύνης κατά τα έτη 1964 και 1965 εις το Αρχείον Παύλου Βλαστού εν τω ιστορικώ αρχείω Κρήτης εις Χανία», Επετηρίς Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας, τομ.18-19 (1965-1966), σελ.195-201

Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου
Λουδοβίκος Βοναπάρτης (1864-1932)

Ο **Λουδοβίκος** (γαλλ. *Louis*, 16 Ιουλίου 1864 - 14 Οκτωβρίου 1932) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν αντιστράτηγος στο Ρωσικό στρατό και διοικητής της επαρχίας του Γερεβάν το 1905.

## Βιογραφία
Ο *Ναπολέων Λουδοβίκος Ιωσήφ Ιερώνυμος* ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ναπολέοντα Ιωσήφ του Μονφόρ, τιτουλάριου Bασιλιά της Βεστφαλίας, και της Μαρίας Κλοτίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας και μετά της Ιταλίας.

Γεννήθηκε στο Μεντόν, νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού. Εκπαιδεύτηκε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βίκτωρα και μετά έζησε μία ήρεμη ζωή στο Παρίσι στο σπίτι της θείας του Ματθίλδης. Ο πατέρας του τον κατεύθυνε σε μία στρατιωτική σταδιοδρομία. Ως μικρανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ δεν επιτρεπόταν να εισέλθη στον Γαλλικό στρατό και έτσι ο Λουδοβίκος έγινε υπολοχαγός του Ιταλικού στρατού στη Βερόνα, με την επιδοκιμασία του θείου του Ουμβέρτου Α΄ της Ιταλίας.

Λόγω του αντι-γαλλικού αισθήματος στον Ιταλικό στρατό, άφησε την Ιταλία το 1890 και εισήλθε στον Ρωσικό στρατό. Το 1895 έγινε συνταγματάρχης και το 1902 στάθμευε στον Καύκασο. Όταν το 1905 ξέσπασαν ταραχές μεταξύ των Αρμενίων και των Αζέρων στο Γερεβάν, ορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας εκεί και διατάχθηκε να επαναφέρει την τάξη. 

Το 1910 αποσύρθηκε από τον Ρωσικό στρατό ως αντιστράτηγος και μετακόμισε στην οικογενειακή ιδιοκτησία στο Πρανζέν της Ελβετίας. Με αίτημα του Τσάρου έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ του Ρωσικού στρατού και της 3ης Ιταλικής Στρατιάς, που οδηγούσε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Αόστα.

Ταξίδεψε στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ· το 1917 επέστρεψε στο Πρανζέν και το 1932 απεβίωσε από καρδιά εκεί. Ήταν 68 ετών και άγαμος.

## Πρόγονοι



	

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Βασίλειος Ψιλάκης

Ο **Βασίλειος Ψιλάκης** (1829-1918) ήταν ιστορικός και συγγραφέας από την Κρήτη.

Γεννήθηκε το 1829 στο Καστέλι Κισάμου αλλά ανατράφηκε στο Ναύπλιο. Στην Αθήνα σπούδασε φιλολογία και μετά υπηρέτησε ως σχολάρχης στα Χανιά μεταξύ 1855 και του 1860. Διώχθηκε λόγω της εθνικής δράσης του. Πήγε στη Γερμανία και στην Ελβετία και σπούδασε για τρία χρόνια, από το 1863 έως το 1869. Γύρισε στην Ελλάδα όπου έγινε γυμνασιάρχης. Πέθανε το 1918. Ως ιστορικός, ο Ψιλάκης αναφέρεται περισσότερο σαν συλλέκτης ιστορικού υλικού που αδυνατούσε να βρει τις βαθύτερες συνδέσεις.

## Δημοσιεύσεις
*Περί των παρ' Ομήρω πέντε της νήσου Κρήτης λαών,Λειψία 1865
*Χαράλαμπος Ζυμβρακάκης, εν Ερμουπόλει Σύρου Τύποις Γρηγορίου Κανέλλου 1880
*Λόγος περί διαφόρων επικαίρων Κρητικών ζητημάτων
*Ιστορία της Κρήτης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και της τρισκαιδεκάτης εκατοντετηρίδας μ.Χ, ήτοι της Ενετοκρατίας, Μέρος Α' τεύχος Α΄εν Αθήναις 1899.Το έργο ολοκληρώθηκε σε τρεις τόμους δαπάναις της Κρητικής πολιτείας 1909-1910
*Φρονίμη, Τραγωδία πεντάπρακτος,Εν Ηρακλείω Εκ του τυπογραφείου Στυλιανού Αλεξίου, 1889
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 19ου αιώνα
Βίκτωρ Βοναπάρτης

Ο **Ναπολέων Βίκτωρ** (γαλλ. *Napoléon Victor*, 18 Ιουλίου 1862 - 3 Μαΐου 1926) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν τιτουλάριος 4ος πρίγκιπας του Μονφόρ, ως *Ναπολέων Ε΄* τιτουλάριος αυτοκράτορας των Γάλλων και τιτουλάριος βασιλιάς της Βεστφαλίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ναπολέοντα Ιωσήφ, Πρίγκιπα του Μονφόρ & τιτουλάριου Βασιλιά της Βεστφαλίας και της Μαρίας Κλοτίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας και μετέπειτα της Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν εξάδελφος του Ναπολέοντα Γ΄ των Γάλλων.

Ο *Ναπολέων Βίκτωρ Ιερώνυμος Φρειδερίκος* γεννήθηκε στο Βασιλικό Ανάκτορο του Παρισιού (πρώην ''Καρδιναλίου Ρισελιέ'') κατά τη διάρκεια που ο Ναπολέων Γ΄ ήταν αυτοκράτορας, ο οποίος παραιτήθηκε το 1870. Το 1873 απεβίωσε ο Ναπολέων Γ΄ και το 1879 ο γιος του Ναπολέων Ευγένιος, Ναπολέων Γ΄ ως διεκδικητής αυτοκράτορας των Γάλλων, ο οποίος όριζε με τη διαθήκη του διάδοχο τον 2ο εξάδελφό του Βίκτωρα. Μερικοί Βοναπαρτιστές τον θεωρούσαν, ως Ναπολέοντα Ε΄, επόμενο διεκδικητή, ενώ μερικοί άλλοι Βοναπαρτιστές τον νεότερο αδελφό του Λουδοβίκο συνταγματάρχη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Φρουράς. Κανονικά επόμενος στη διαδοχή ήταν ο πατέρας του, που ήταν σε διένεξη με τον γιο του για το θέμα αυτό ως το τέλος της ζωής του· μάλιστα ο Ναπολέων-Ιωσήφ τον αποκλήρωσε, αφήνοντας με τη διαθήκη του κληρονόμο τον εγγονό του Λουδοβίκο (γιο του Βίκτωρα). Το 1886 νόμος εξόρισε τα μέλη των προηγουμένων δυναστειών και ο Βίκτωρ μετέβη στο Βέλγιο.

### Η υπόθεση Ντρεϋφύς
Κατά τη διάρκεια της υπόθεσης Ντρεϋφύς (1894-1906) απεβίωσε το 1899 ο Πρόεδρος Φελίξ Φωρ και πολιτικά κόμματα προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την αταξία που δημιουργήθηκε. Ο Βίκτωρ ως εκπρόσωπος των Βοναπαρτιστών δήλωσε, ότι θα μπορούσε να αναλάβει την αρχή και με τη στρατιωτική ικανότητα του αδελφού του να αποκαταστήσει την τάξη. Ταυτόχρονα ο Φίλιππος, Δούκας της Ορλεάνης, δισεγγονός του τελευταίου βασιλιά και διεκδικητής της εξουσίας, είχε επίσης στρατό στα σύνορα έτοιμο να τα περάσει. Τίποτε από αυτά δεν υλοποιήθηκε και η Γ΄ Δημοκρατία επέζησε της κρίσης. 

Το 1926 απεβίωσε στις Βρυξέλλες. Ο συγγραφέας Σαρλ Μωρράς αναφέρει ότι ο Βίκτωρ δεν έφερε νέες ιδέες ή εναλλακτικές προτάσεις. Τον διαδέχθηκε στους Βοναπαρτιστές ο μόνος γιος του Λουδοβίκος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1910 την Κλημεντίνα των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου, και είχε τέκνα:
* Μαρία Κλοτίλδη 1912-1996, παντρεύτηκε τον Σερζ κόμη ντε Βιττ.
* Λουδοβίκος 1914-1997, πρίγκιπας.

## Πρόγονοι




## Αναφορές σε πηγές


Βικτωρ
Ιερώνυμος Ξαβιέ Βοναπάρτης

Ο **Ιερώνυμος-Ξαβιέ**, γαλλικά : Jérôme, (γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου 1957) από τον Οίκο του Βοναπάρτη είναι δεύτερος στη διαδοχή των τίτλων του αδελφού του Καρόλου-Ξαβιέ.

## Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου τιτουλάριου 5ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλάριου βασιλιά της Βεστφαλίας & τιτουλάριου αυτοκράτορα των Γάλλων και της Αλίκης ντε Φορεστά, κόρης του Αλμπερίκ κόμη του Φορεστά.

Ο Ιερώνυμος-Ξαβιέ-Μαρία-Ιωσήφ-Βίκτωρ εργάζεται ως βιβλιοθηκονόμος στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 2013 τη Λικία Ιννοσέντι.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


## Πηγές
* Volkmann, Jean-Charles (1998). Généalogies des rois et des princes. Editions Jean-paul Gisserot. pp. 100–. ISBN 978-2-87747-374-3. Retrieved 19 April 2011.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Ιωάννης Χριστόφορος Βοναπάρτης

Ο **Ιωάννης-Χριστόφορος**, γαλλ. Jean-Christophe (γενν. 11 Ιουλίου 1986) από τον Οίκο του Βοναπάρτη είναι τιτουλάριος 7ος πρίγκιπας του Μονφόρ. Αριθμείται ως Ναπολέων Η΄.

## Βιογραφία
Ο Ιωάννης-Χριστόφορος-Λουδοβίκος-Φερδινάνδος-Αλμπερίκ-Ναπολέων γεννήθηκε στο Σαιν-Ραφαέλ, Βαρ της Κυανής Ακτής. Είναι ο μόνος γιος του Καρόλου τιτουλ. 6ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας & τιτουλ. αυτοκράτορα των Γάλλων και της Βεατρίκης των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φερδινάνδου δούκα του Κάστρο. Οι γονείς του διαζεύχθηκαν λίγο πριν κλείσει τα 3 έτη του.

Είναι δισεγγονός του Βίκτωρα, μικρανεψιού του Ναπολέοντα Α΄. Ο πατέρας του Βίκτωρα, ο Ναπολέων-Ιωσήφ ήταν εξάδελφος του Ναπολέοντα Γ΄. Αν και ζει ο πατέρας του, ο πάππος του τον όρισε επικεφαλής του Οίκου των Βοναπάρτη. Έτσι είναι διεκδικητής του τίτλου του βασιλιά της Γαλλίας κατά τους Βοναπαρτιστές. Ο πατέρας του είναι απόγονος του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας και η μητέρα του απόγονος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Ωστόσο οι Ορλεανιστές θεωρούν τιτουλάριο βασιλιά τον Ιωάννη (επικεφαλής του Οίκου των Βουρβόνων-Ορλεάνης) και οι Νομιμόφρονες τον Αλφόνσο (των Βουρβόνων-Ισπανίας).

Σπούδασε στο *Λυσέ Σαιν-Ντομινίκ* του Νεϊγύ-συρ-Σεν (2001-04) και απέκτησε το μπακαλορεά στις Επιστήμες και τα Μαθηματικά. Έπειτα σπούδασε στο *Ινστιτούτ Πριβέ ντε Πρεπαρασιόν ωζ Ετούντ Σουπεριέρ* (IPESUP) του Παρισιού (2004-06). Μετά εγγράφτηκε στο Τμήμα Διοίκησης της *Σχολής Ανωτέρων Οικονομικών Σπουδών* (HEC) του Παρισιού, από όπου αποφοίτησε το 2001 με M.Sc. στη Διοίκηση. Συνέχισε με Μ.Β.Α. στο *Χάρβαρντ* το 2017.

Ακολούθως εργάστηκε στα ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια Εταιριών της *Ομάδας Μπλάκστοουν*, στο γραφείο της στο Λονδίνο. Ζει και εργάζεται στη Ν. Υόρκη ως αναλυτής τραπεζικών επενδύσεων για τη *Μόργκαν Στάνλεϋ* και στο Λονδίνο σε ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια της *Άντβεντ Ιντερνάσιοναλ*. Μιλά άπταιστα Γαλλικά, Αγγλικά και Ισπανικά. Εκπροσωπεί τον Οίκο του σε δημόσιες εκδηλώσεις και τελετές στη Γαλλία και γενικότερα στην Ευρώπη.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ολυμπία κόμισσα του και στο Άρκο-Τσίνεμπεργκ (γενν. 1988). Ο θρησκευτικός γάμος έγινε κατά το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα στις 19 Οκτωβρίου 2019 στον καθεδρικό του Σαιν-Λουί ντεζ Ινβαλίντ, στο Παρίσι, ναό που εφάπτεται του Ντομ ντεζ Ινβαλίντ όπου βρίσκεται ο τάφος του Ναπολέοντα Α΄.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
* de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. Le Petit Gotha. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, pp. 437, 442 (French) ISBN 2-9507974-3-1

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Λουδοβίκος Βοναπάρτης, πρίγκιπας

Ο **Λουδοβίκος**, γαλλικά : Louis, (23 Ιανουαρίου 1914 - 3 Μαΐου 1997) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν τιτουλάριος 5ος πρίγκιπας του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιάς της Βεστφαλίας και ως Ναπολέων ΣΤ΄ τιτουλ. αυτοκράτορας των Γάλλων.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Βίκτωρα 4ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας & ως Ναπολέοντα Ε΄ τιτουλ. αυτοκράτορα των Γάλλων και της Κλημεντίνης των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου.

Ο Λουδοβίκος-Ιερώνυμος-Βίκτωρ-Εμμανουήλ-Λεοπόλδος-Μαρία απεβίωσε το 1997 στο Πρανζίν της Ελβετίας σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε στις διεκδικήσεις του ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1949 την Αλίκη ντε Φορεστά, κόρη του Αλμπερίκ κόμη του Φορεστά και είχε τέκνα:
* Κάρολος γενν. 1950, τιτουλ. 5ος πρίγκιπας του Μονφόρ.
* Αικατερίνη-Ελισάβετ γενν. 1950, δίδυμη με τον προηγούμενο. Παντρεύτηκε πρώτα τον Νικολό Σαν Μαρτίνο ντ' Ανλιέ ντεϊ μαρκέζι ντι Φοντανέτο κον Σαν Τζερμάνο και μετά τον Ζαν-Κλωντ Ντουαλέ.
* Λάουρα-Κλημεντίνη γενν. 1952, παντρεύτηκε τον Χαν-Κλωντ Λεκόν.
* Ιερώνυμος-Ξαβιέ γενν. 1957.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
* Volkmann, Jean-Charles (1998). Généalogies des rois et des princes. Editions Jean-paul Gisserot. pp. 100–. ISBN 978-2-87747-374-3. Retrieved 19 April 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Κάρολος Βοναπάρτης, πρίγκιπας

Ο **Κάρολος**, γαλλικά : Charles (γενν. 19 Οκτωβρίου 1950) από τον Οίκο του Βοναπάρτη είναι τιτουλάριος 5ος πρίγκιπας του Μονφόρ, τιτουλάριος βασιλιάς της Βεστφαλίας και τιτουλάριος ως Ναπολέων Ζ΄ αυτοκράτορας των Γάλλων.

## Βιογραφία
Είναι ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου τιτουλάριου 4ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλάριου βασιλιά της Βεστφαλίας & τιτουλάριου αυτοκράτορα των Γάλλων. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1978 την Βεατρίκη των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Φερδινάνδου δούκα του Κάστρο και είχε τέκνα:
* Καρολίνα, γεννημένη το 1980, παντρεύτηκε τον Ερίκ Κερενέ-Ονφρουά ντε Μπρεβίλλ.
* Ιωάννης-Χριστόφορος, γεννημένος το 1986, τιτουλάριος 6ος πρίγκιπας του Μονφόρ, κλπ.

Διαζεύχθηκαν το 1989 και ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο το 1996 την Ζανν-Φρανσουάζ Βαλιτσιόνι, με την οποία έχει τέκνο:
* Σοφία-Αικατερίνη, γεννημένη το 1992.

Έχει υιοθετήσει την Αν, γεννημένη το 1998.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
* de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. Le Petit Gotha. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, pp. 437, 442 (French) ISBN 2-9507974-3-1

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Καντζιλιέρης

Με το ελληνικό επώνυμο **Καντζιλιέρης**, που έχει την καταγωγή του στην Αρτεμισία και Καλαμάτα Μεσσηνίας, μπορεί να αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:

* Ηλίας Καντζιλιέρης, Έλληνας γλύπτης (γεννήθηκε το 1947 στην Αρτεμισία Καλαμάτας)
* Κώστας Καντζιλιέρης, Έλληνας ερμηνευτής και ερευνητής δημοτικών τραγουδιών (γεννήθηκε το 1945 στην Αρτεμισία Καλαμάτας)
* Γιώργος Καντζιλιέρης, υπεύθυνος προπονητικού προγράμματος Παναθηναϊκού Α.Ο.
* Μιχάλης Καντζιλιέρης, ποδοσφαιριστής 
* Κωνσταντίνα Καντζιλιέρη, Ελληνίδα ιστορικός της Τέχνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Μλάντεν Φούρτουλα

O **Μλάντεν Φούρτουλα** (σερβικά: *Mлaдeн Фуpтулa*, Σαράγεβο, 18 Δεκεμβρίου 1950) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (σερβικής καταγωγής από τη Βοσνία) ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στην θέση του τερματοφύλακα και θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους ξένους παίκτες στην ιστορία του ΠΑΟΚ. 

## Καριέρα
Ο Φούρτουλα ξεκίνησε την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο στη Σουτιέσκα Φότσα. Το 1969 μετακινήθηκε στην Παρτιζάν όπου έμεινε για μία τετραετία και στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Ντιναμό Πάντσεβο για ένα χρόνο. Το καλοκαίρι του 1974 είχε συμφωνήσει με τη Λας Πάλμας, όμως οι γονείς του ήταν αντίθετοι στην μετακόμιση του υιού τους στην Ισπανία που εκείνη την εποχή τελούσε υπό την Δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο. Μετεγγράφηκε τελικά στον Πανσερραϊκό όπου την περίοδο 1974–75, ξεκίνησε ως βασικός σε όλους τους αγώνες του Πρωταθλήματος και ξεχώρισε με την απόδοση του, προσελκύοντας το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων, όπως ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ. Επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του στον *Δικέφαλο του Βορρά* και στην πρώτη του χρονιά με την ομάδα, την περίοδο 1975–76, πανηγύρισε με τους ασπρόμαυρους το πρώτο Πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου, υπό τις οδηγίες του Γκιούλα Λόραντ και όντας ο βασικός τερματοφύλακας. Αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ μέχρι το καλοκαίρι του 1984, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό αγωνιστική δράση σε ηλικία 34 ετών. Κατέγραψε συνολικά με τον ΠΑΟΚ 277 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις (216 στην Α΄ Εθνική, 42 στο Κύπελλο και 19 στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις) και οι 137 φορές που κράτησε ανέπαφη την εστία του αποτελούν την κορυφαία επίδοση τερματοφύλακα στην ιστορία του συλλόγου.

## Ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από άλλα πόστα
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Φούρτουλα ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων την περίοδο 1984–85, όταν ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημά στην ιστορία του. Εισηγήθηκε εκείνη τη χρονιά την απόκτηση των Γιουγκοσλάβων Ράντε Πάπριτσα και Ιβάν Γιούρισιτς στον τότε πρόεδρο της ΠΑΕ Γιώργο Παντελάκη, ο οποίος μετέπειτα τους παρακολούθησε ο ίδιος, πείστηκε για την αξία τους και προχώρησε στην απόκτηση τους. Την επόμενη σεζόν διαφώνησε με τον πρόεδρο Χάρη Σαββίδη και αποχώρησε.

Για ένα διάστημα εργάσθηκε ως ποδοσφαιρικός ατζέντης και επέστρεψε στον ΠΑΟΚ επί προεδρίας Γιώργου Μπατατούδη, αναλαμβάνοντας γενικός διευθυντής του ποδοσφαιρικού τμήματος. Ήταν αυτός που πρότεινε την πρόσληψη του Ντούσαν Μπάγεβιτς στην τεχνική ηγεσία της ομάδας τον Ιανουάριο του 2000 και πανηγύρισε με τους ασπρόμαυρους την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας το 2001.

## Τίτλοι
**ΠΑΟΚ**
* Πρωτάθλημα Ελλάδος: 1975–76

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η ηρωική βραδιά του ΠΑΟΚ στο Μόναχο

Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Θανατική ποινή στη Σαουδική Αραβία

Η **θανατική ποινή στη [[Σαουδική Αραβία]]** εφαρμόζεται για φόνο, βιασμό, εμπορία ναρκωτικών, μαγεία και άλλα αδικήματα. Ο αποκεφαλισμός δια ξίφους είναι η πιο συνηθισμένη μορφή θανατικής εκτέλεσης στη χώρα. Τα  πτώματα των αποκεφαλισμένων εκτίθενται σε δημόσια θέα.

Οι κρατούμενοι στη Σαουδική Αραβία υποφέρουν πολλά δεινά στην καθημερινότητά τους, ενώ στη χώρα αυτή συνηθίζεται ως μορφή βασανισμού η μαστίγωση, καθώς και άλλα μέσα βασανιστηρίων.

Σαουδικη Α
Θανατικη ποινη
Κορνουαλοί

Οι **Κορνουαλοί** (κορν. *Kernowyon*, αγγλ. *Cornish people*) είναι η ιθαγενής εθνικότητα της Κορνουάλης, περιοχής του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως επίσης και μία αναγνωρισμένη μειονότητα που αποζητούν τις ρίζες τους στους αρχαίους Βρετανούς που κατοικούσαν τη νότια και την κεντρική Βρετανία πριν τη ρωμαϊκή κατάκτησή της. Ακόμα και σήμερα στην Κορνουάλη συνεχίζουν να δηλώνουν κορνουαλική ταυτότητα είτε ξεχωριστή είτε σε συνδυασμό με την αγγλική ή τη βρετανική. Πέρα από την αγγλική, ορισμένοι μιλούν την κορνουαλική γλώσσα, η οποία πλέον περνά ένα στάδιο αναβίωσης ύστερα από τόσα χρόνια εγκατάλειψης της από τους Κορνουαλούς τους τελευταίους 7 αιώνες.Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνολικά 83,499 άνθρωποι δήλωσαν Κορνουαλοί, με τους 59,456 να δηλώνουν αποκλειστικά Κορνουαλοί.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κορνουάλη
Κατηγορία:Εθνικότητα
Κατηγορία:Ευρωπαίοι
Κατηγορία:Μειονότητες
Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου

Η **Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου** βρίσκεται έξω από το χωριό Σισάνι, στο δήμο Βοΐου, στον νομό Κοζάνης.

## Κατασκευή του ναού και ίδρυση της Μονής
Στο υπέρθυρο της εισόδου του κυρίως ναού, στην εσωτερική πλευρά, υπάρχει επιγραφή σύμφωνα με την οποία ο ναός χτίστηκε και αγιογραφήθηκε με έξοδα «ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΕΚ ΧΟΡΑΣ ΣΙΑΝΗ ΚΗΡΗΟ ΚΗΡ ΠΑΝΤΟΥ ΗΟΣ.. ΙΩΑΝΗ ΗΟΣ ΜΑΒΡΟΥΔΗ ΚΑΙ ΑΡΧΗΕΡΑΤΕΥΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΗΕΡΟΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΗΟΤΑΤΟΥ ΚΗΡΙΟΥ ΚΗΡΙΟΥ ΚΥΡ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΣΗΣΗΝΗΟΥ ΚΕ Η ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΗ ΧΡΗΣΤΟΗΕΡΑΙΣ ΖΙΣΙΗΕΡΕΟΣ ΙΩΑΝΙΕΡΕΩΣ ΕΤΗ 1662 ΗΕΝΟΥΑΡΙΟΥ 10».

Καθώς η επιγραφή αυτή αναφέρει τα ονόματα «αρχόντων» του Σισανίου, του αρχιερέα και κάποιων ιερέων και όχι ιερομονάχων ο ναός πρέπει να χτίστηκε ως ενοριακός ή παρεκκλήσι και όχι ως μοναστηριακός. Πότε ακριβώς χτίστηκε δεν είναι γνωστό. Στην επιγραφή του υπέρθυρου αναφέρεται η χρονολογία 1662 όμως έχει γραφτεί με εντονότερο χρώμα από πάνω. Πιθανόν η πραγματική χρονολογία είναι το 1762, δηλαδή 100 χρόνια μετά από τη χρονολογία που αναφέρεται στην επιγραφή. Και αυτό γιατί αν ο ναός είχε χτιστεί πράγματι το 1662 ο αρχιερέας θα αναφερόταν ως «θεοφιλέστατος» (καθότι τότε υπήρχαν στην περιοχή επίσκοποι) και όχι ως «πανιερώτατος», που είναι τίτλος που απεδίδετο σε μητροπολίτη. Πρώτος Μητροπολίτης Σισανίου ήταν ο Ζωσιμάς, το διάστημα 1686 -1746  και ακολούθησε ο Νικηφόρος από την Αχρίδα μέχρι το 1769 επομένως με βάση τον τίτλο και το όνομα του αρχιερέα που αναφέρεται στην επιγραφή, ο ναός πρέπει να χτίστηκε από τον Νικηφόρο. Αυτό προκύπτει και από τα ονόματα των τεθνεώντων που αναφέρονται στην κόγχη της προσκομιδής του ναού, με πρώτο του Νικηφόρου. Επίσης τα μορφολογικά στοιχεία του ναού και η τεχνοτροπία των αγιογραφιών του δείχνουν ότι πρόκειται για ναό του 18ου αιώνα 

Aκριβή στοιχεία δεν υπάρχουν ούτε σχετικά με το έτος ίδρυσης του μοναστηριού όμως σίγουρα αυτό λειτουργούσε το 1797, χρονολογία κατά την οποία ο Μητροπολίτης Νεόφυτος κάνει αναφορά στο μοναστήρι στον κατάλογο των χωριών της δικαιοδοσίας του. (*Χωρίον Σισάνιον, εν ω ην ποτέ και Μητρόπολις, ήδη δε μοναστήριον της υπεραγίας Θεοτόκου*)

## Παραπομπές


## Φωτογραφίες

File:Τοιχογραφίες της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου.JPG|Τοιχογραφίες του καθολικού
File:Επιγραφή στο καθολικό της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου.JPG|Επιγραφή στο καθολικό της Μονής με αναφορά στο έτος κατασκευής του


## Πηγές
* Τα μοναστήρια της Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης, Αναστασίου Δάρδα, Μακεδονική Βιβλιοθήκη –Δημοσιεύματα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 1993.

Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Ιλκάι Γκουντογκάν

Ο **Ιλκάι Γκουντογκάν** (ορθή προφορά: **Ίλκαϊ Γκίντοαν**) (*İlkay Gündoğan*, 24 Οκτωβρίου 1990) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής τουρκικής καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στη Γαλατασαραι και στην Εθνική Γερμανίας.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2008 από τη δεύτερη ομάδα της Μπόχουμ και στη συνέχεια έπαιξε στη Νυρεμβέργη. Το 2011 υπέγραψε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, με την οποία κέρδισε ένα πρωτάθλημα, ένα Κύπελλο και δύο Σούπερ Καπ Γερμανίας, ενώ έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2013, στον οποίο σκόραρε το γκολ της ομάδας του. Από τον Ιούνιο του 2016 έως το 2023 ήταν παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι, με την οποία κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, δύο Κομιούνιτι Σιλντ πέντε Λιγκ Καπ Αγγλίας και δύο Κύπελλα Αγγλίας. Το καλοκαίρι του 2023 υπέγραψε στην Μπαρτσελόνα. Τον Αύγουστο του 2024 επέστρεψε στη Μάντσεστερ Σίτι.

### Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Γερμανίας παίζει από το 2011. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Euro του 2012. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 26 Μαρτίου 2013 στον αγώνα εναντίον του Καζακστάν για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2014. Επίσης, αγωνίστηκε με την ομάδα στα Μουντιάλ 2018 και 2022, καθώς και στα Euro 2020 και 2024.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Γερμανοί τουρκικής καταγωγής
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024