open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Επαρχία της Φότζα

Η **επαρχία της Φότζα** (ιταλικά: *Provincia di Foggia*, ιστορικό όνομα: **Καπιτανάτα**) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Απουλίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 6.965 τ.χλμ και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 682.752 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Φότζα (*Foggia*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 64 δήμους.

Συνορεύει δυτικά με την περιφέρεια του Μολίζε (επαρχία του Καμπομπάσο) και την περιφέρεια της Καμπανίας (επαρχία του Μπενεβέντο), νότια με την Καμπανία (επαρχία του Αβελλίνο) και με την Μπαζιλικάτα (επαρχία της Ποτέντσα) και νοτιοανατολικά με τη νέα επαρχία των Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι). Τέλος, βόρεια και ανατολικά βρέχεται εξ ολοκήλου από την Αδριατική θάλασσα.

## Γεωγραφία
Η επαρχία της Φότζα έχει έκταση 7.192 τ.χλμ (που όμως θα μειωθεί σε 6.968 τ.χλμ από το 2009 όταν τρεις δήμοι θα περιέλθουν στην νεοϊδρυθείσα επαρχία των Μπαρλέττα - Άντρια - Τράνι) και είναι η 2η μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της Ιταλίας μετά την επαρχία του Μπολτζάνο.

Στην επαρχία ανήκουν επίσης και μια συστάδα νησιών στην Αδριατική, οι νήσοι Τρεμίτι ή νησιά του Διομήδη, που στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν σαν τόπος εξορίας.

## Θυρεός
Ο θυρεός της επαρχίας της Φότζα απεικονίζει ένα στέμμα χρυσού στο οποίο κρέμονται από πάνω δυο κλαδιά, ένα δάφνης και ένα από δρυ. Στην ασπίδα απεικονίζεται ο Αρχάγγελος Μιχαήλ να κρατά στο δεξί χέρι ένα ασημένιο σπαθί και στο αριστερό μια χρυσή ασπίδα με έναν ασημένιο σταυρό επάνω, να πατά ένα φίδι στο έδαφος. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ειδήσεις της Φότζια 


Φοτζα
Ελαιοχώρι (αποσαφήνιση)

Το τοπωνύμιο **Ελαιοχώρι** μπορεί να αφορά τα εξής:

* Ελαιοχώρι Αιτωλοακαρνανίας
* Ελαιοχώρι Αρκαδίας
* Ελαιοχώρι Αττικής
* Ελαιοχώρι Αχαΐας
* Ελαιοχώρι Εύβοιας
* Ελαιοχώρι Καβάλας
* Ελαιοχώρι Λακωνίας
* Ελαιοχώρι Καλαμάτας Μεσσηνίας
* Ελαιοχώρι Ριγκλίων Μεσσηνίας

## Πληθυντικός
* Ελαιοχώρια Χαλκιδικής

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Παλιρροϊκό ρεύμα

thumb|right|220px|<div style='text-align: center;'>
Παλιρροιακό ρεύμα.
</div>

**Παλιρροϊκό ρεύμα** χαρακτηρίζεται το θαλάσσιο ρεύμα που παρατηρείται στις ακτές ως συνέπεια των παλιρροϊκών δυνάμεων που προκαλούν το φαινόμενο της παλίρροιας.

Το παλιρροϊκό ρεύμα είναι ιδιαίτερα αντιληπτό σε θαλάσσια στενά και διαύλους, και στην Ελλάδα μάλιστα στην Παλίρροια του Ευρίπου είναι ακόμη πιο έντονα αντιληπτό. Η δημιουργία του εν λόγω ρεύματος οφείλεται στις μορφολογικές ιδιαιτερότητες της περιοχής. Η ταχύτητά του φθάνει τους 8 κόμβους κατά τις ισημερινές συζυγίες, και τους 4,5 κόμβους στις συζυγίες των τροπών. Τα παλιρροϊκά ρεύματα μεταβάλλουν τη φορά τους ανάλογα με τα παλιρροϊκά φαινόμενα από τα οποία και προέρχονται (δηλαδή από την πλημμυρίδα ή την άμπωτη).

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος, σ. 369.

## Παραπομπές


Ρεύμα
Ηλεύς

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ηλεύς** (**Ηλέας**) ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα και βασιλιάς της πόλεως Ήλιδας, η οποία κατά μία εκδοχή πήρε το όνομά της από αυτόν. 

Αφού ο θείος του από την πλευρά της μητέρας του (Αιτωλός) έφυγε στην εξορία, ο θρόνος πήγε σε αυτόν, οπότε άλλαξε το όνομα του βασιλείου από «Επειήιδα» σε «Ήλιδα». Το παλιό όνομα του βασιλείου είχε δοθεί από τον Επειό, που προηγήθηκε του Αιτωλού στο θρόνο. Ο Ηλέας ήταν ο πατέρας του βασιλιά Αυγεία, γνωστού για την τρομερή βρωμιά στους στάβλους του, ο καθαρισμός των οποίων ήταν ένας από τους δώδεκα άθλους που ανέθεσε ο μυκηναϊκός βασιλιάς Ευρυσθέας στον ήρωα Ηρακλή. 

Διασώζεται και ο τύπος **Βηλεύς** του ονόματός του, που προέρχεται από το αρχαίο γράμμα δίγαμμα (**Fηλεύς**), καθώς το γράμμα αυτό προφερόταν ως «Β» στην τοπική διάλεκτο των Ηλείων.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ηλευς
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ήλιδας
Τζίμι Ρούνεϊ

Ο **Τζίμι Ρούνεϊ** (*James "Jimmy" Rooney* ) είναι παλαίμαχος Αυστραλός ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως αριστερό χαφ και ήταν μέλος της Εθνικής Αυστραλίας στο Μουντιάλ του 1974 στη Δυτική Γερμανία.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1945 στο Ντάντι της Σκωτίας και αγωνίστηκε αρχικά σε ομάδες μικρών κατηγοριών της Σκωτίας και της Αγγλίας πρoτού μεταναστεύσει στην Αυστραλία κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Στην Αυστραλία αγωνίστηκε αρχικά το 1968-69 στους Μέλμπουρν Λάιονς και το 1970-71 στην *Πράγα*, ομάδα Τσέχοσλοβάκων μεταναστών του Σίδνεϊ. Αργότερα αγωνίστηκε στις APIA Leichhardt (1972-76), Μαρκόνι(1976-78) και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1979 στη Φριτζόι Αλεξάντερ (ομάδα των Ελλήνων της Μελβούρνης,τώρα ονομάζεται Χέιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ).

Με την Εθνική Αυστραλίας έκανε ντεμπούτο το 1971 σε φιλικό με την Αγγλία και αγωνίστηκε συνολικά 57 φορές απο το 1971 μέχρι το 1980 πετυχαίνοντας 4 τέρματα.

## Παραπομπές


## Πηγές

*http://www.ozfootball.net/ark/Players/R/RO.html
*http://www.answers.com/topic/jimmy-rooney

Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ
Ημαθίωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ημαθίωνας** (***Ημαθίων***) είναι γνωστά τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:

* Ο αναφερόμενος από τον Ησίοδο (*[[Θεογονία]]* 984) γιος του Τιθωνού και της θεάς Ηούς, αδελφός του Μέμνονα, βασιλιά των Αιθιόπων. Τον Ημαθίωνα τον σκότωσε ο Ηρακλής στον δρόμο του προς τον κήπο των Εσπερίδων, όπου είχε ως άθλο να αποκτήσει τα χρυσά τους μήλα. Ο Ημαθίων αυτός ήταν βασιλιάς της Βοιωτικής πόλεως Λύγκου, η οποία ονομαζόταν παλαιότερα «Πιερία». Ο Ημαθίων ήταν πατέρας του Αερόπου. Και τα δύο αυτά ονόματα εμφανίζονται στον κατάλογο των αρχαίων βασιλιάδων της Μακεδονίας, η οποία παλαιότερα ονομαζόταν «Ημαθία» από τον Ημαθίωνα αυτόν.
* Βασιλιάς της Σαμοθράκης, γιος της Πλειάδας Ηλέκτρας, αδελφός του Ιασίωνα, του Ηετίωνα και του Δαρδάνου. Ο Ημαθίων, όταν ο Δάρδανος έφυγε για την Τροία, απέμεινε μόνος βασιλιάς και καθόριζε αυτός τα Καβείρια Μυστήρια. Κατά τον Νόννο στα «Διονυσιακά» του, όταν πλέον ήταν γέρος ο Ημαθίων ακολούθησε τον θεό Διόνυσο στην εκστρατεία του στην Ινδία, συνοδευόμενος από στρατιώτες όμοιους με Γίγαντες.
* Θεοσεβής και δίκαιος γέροντας, που είναι γνωστός από την παρουσία του στους γάμους του Κηφέα. Εκεί, όταν ο Φινέας έκανε την επίθεσή του για να αρπάξει τη νύφη (την Ανδρομέδα), ο Ημαθίωνας, παρότι ήταν οπλισμένος και ο ίδιος, προσπάθησε με λόγους παραινετικούς να σταματήσει τους απαγωγείς, αλλά ο Χρόμις του έκοψε το κεφάλι.
* Τρώας πρίγκηπας, πατέρας του Ατυμνίου από τη Ναϊάδα Πηγασίδα, κόρη του Γρανικού.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ημαθιωνας
Ημαθιωνα
Ημέρα (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η **Ημέρα** υπήρξε η θεότητα που προσωποποιούσε το φως της ημέρας. Κατά τη γενικότερη παράδοση (π.χ. *«Θεογονία»* του Ησιόδου, 124-125), ήταν θυγατέρα της Νύκτας και του Ερέβους και αδελφή του Αιθέρα. Ο Υγίνος πάντως αναφέρει πώς ήταν κόρη του Χάους και της Καλιγούς, και *αδελφή* του Ερέβους και της Νύκτας. Τέλος, κατά τους Ορφικούς, η Ημέρα ήταν κόρη του Τιτάνα Ήλιου, μαζί με τον οποίο λατρευόταν στην Κω.

Η Ημέρα αναφέρεται ότι παντρεύτηκε τον Αστραίο ή και τον ίδιο της τον αδελφό, τον Αιθέρα. Παιδιά της Ημέρας ήταν η Αστραία (σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή), ο Βροτός, ο Ουρανός, η Γαία και η Θάλασσα. Στον Ησίοδο η Ημέρα συγχέεται με την Ηώ και στους τραγικούς και άλλους ποιητές τα δύο αυτά πρόσωπα ταυτίζονται, λ.χ. αναφέρεται πως η Ημέρα ήταν σύζυγος του Τίθωνα και μητέρα του Μέμνονα, ή πως αγάπησε τον Κέφαλο.

Στην Αγορά των Αθηνών υπήρχαν πήλινα αγάλματα της Ημέρας προερχόμενα από τη στέγη της «Βασιλείου Στοάς» όπου, αρχικώς, είχαν τοποθετηθεί ως «ακρωτήρια». Απεικονιζόταν, επίσης, στον θρόνο του Αμυκλαίου Απόλλωνα, ενώ στην Ολυμπία, πλησίον του Ιπποδαμείου, υπήρχαν αγάλματα αυτής και της Θέτιδας να ικετεύουν τον Δία για χάρη των παιδιών τους. Στον ναό του Δία στην Πέργαμο, η Ημέρα παριστανόταν στη ζωφόρο της νότιας πλευράς, πίσω από τη Σελήνη.

## Δείτε επίσης
* «Ημέρα» ήταν και μία επίκληση της θεάς Αρτέμιδας στους Λουσούς της Αρκαδίας. Η λατρεία της γινόταν στο ιερό της «Ημερασίας Αρτέμιδος», που είχε ιδρύσει ο Προίτος.
* Ο αστεροειδής **[[9671 Ημέρα]]** (9671 Hemera), που ανακαλύφθηκε το 1997, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

## Εξωτερικoί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20141031154705/http://www.theoi.com/Protogenos/Hemera.html Η Ημέρα στο «Theoi Project»

Ημερα
Ημίκυνες

Στην ελληνική μυθολογία οι **Ημίκυνες** ήταν λαός που ζούσε στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, όχι μακριά από τους Μασσαγέτες και τους Υπερβορέους. Οι θρύλοι σχετικά με τους Ημίκυνες έλεγαν ότι είχαν κεφάλι και φωνή σκύλου — από όπου και η ονομασία: *ημί-* (μισο-) + *κύνες* (σκύλοι) — ενώ κατά τα άλλα ήταν άνθρωποι. Υπάρχει και η εκδοχή ότι ήταν μία φυλή πιθηκανθρώπων.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ημικυνες
Κατηγορία:Λαοί της Σκυθίας
Παλλάδιο (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Παλλάδιο** ή *Παλλάδιον* φέρονται τα ακόλουθα:

* Παλλάδιο το χημικό στοιχείο.

## Αρχαία Ελλάδα
* Παλλάδιο (αρχαιολογία), κάθε ομοίωμα, ειδώλιο της Θεάς Αθηνάς
* Παλλάδιο (δικαστήριο), δικαστήριο στην αρχαία Αθήνα.

## Άλλες χρήσεις
* Παλλάδιο Ροδόπης, ελληνικό χωριό στη Ροδόπη.
* Παλλάδιο (Λονδίνο), φημισμένο Θέατρο του Λονδίνου
* Παλλάδιο (κλαμπ), χορευτικό κλαμπ στο Μπρόντγουέη της Νέας Υόρκης που λειτούργησε από το 1948 μέχρι το 1966
* Παλλάδιο (Κολωνία), μια αίθουσα συναυλιών στην Κολωνία
* Palladium (συγκρότημα), ένα Αγγλικό συγκρότημα μουσικής ροκ
* Αντρέα Παλλάντιο, Ιταλός αρχιτέκτονας της Αναγέννησης
Παλινωδία

**Παλινωδία** σημαίνει η με νέα ωδή (τραγούδι) αναίρεση του περιεχομένου προηγούμενης ωδής. Χαρακτηριστική έμεινε στην ιστορία η «παλινωδία του Στησιχόρου» με την οποία ο ποιητής Στησίχορος εγκωμίασε την ωραία Ελένη όταν σε προηγούμενη ωδή του την εξύβριζε. Με την παλινωδία, κατά την παράδοση, ανέκτησε την όρασή του.

Σήμερα η λέξη επεκράτησε μεταφορικά να σημαίνει αναστροφή γνώμης ή στάσης προς συγκεκριμένο ζήτημα. Χώρος στον οποίο απαντώνται οι περισσότερες παλινωδίες είναι η πολιτική. Το ρήμα «παλινωδώ», ενώ θα έπρεπε να σημαίνει κυριολεκτικά ανασυνθέτω τραγούδι ή τραγουδώ σε νέα εκτέλεση, εντούτοις χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του ανακαλώ, αναιρώ οτιδήποτε προηγούμενο έχει λεχθεί (από το ίδιο πρόσωπο).

Κατηγορία:Ποιητικές μορφές
Σουτ (καλαθοσφαίριση)

thumb|right|Σουτ, ενώ έχει εξουδετερωθεί η αντίπαλη άμυνα.
Το **σουτ** στη καλαθοσφαίριση είναι το μέσο με το οποίο ο αθλητής προσπαθεί να βάλει την μπάλα στο καλάθι για να κερδίσει πόντους για την ομάδα του. Δηλαδή, σουτ είναι το πέταγμα της μπάλας προς το καλάθι και η διαδικασία καλείται "σουτάρω".

Η λέξη προέρχεται από τον αγγλικό όρο "shoot" που σημαίνει "πυροβολώ". Στην καθημερινή του χρήση στην καλαθοσφαίριση, ο όρος σουτ συνήθως υποδηλώνει προσπάθεια για καλάθι από μακρινή ή σχετικά μακρινή απόσταση, σε αντίθεση με τεχνικές από κοντά, όπως το λέι απ και το κάρφωμα. Επίσης, οι ελεύθερες βολές δεν θεωρούνται ως σουτ.

Κάθε καλαθοσφαιριστής διαμορφώνει τον δικό του τρόπο με τον οποίο θα σουτάρει, και αυτός ο τρόπος αποτελεί το καλούμενο "στυλ" του σουτ του.

Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης
Ημαθίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Ημαθίδες** ή **Πιερίδες Μούσες** ή **Πιερίδες Νύμφες** ή και απλώς **Πιερίδες**, ήταν γνωστές οι εννέα κόρες του βασιλιά της Ημαθίας Πιέρου και της Ευίππης.

Οι Ημαθίδες κάποτε παινεύτηκαν πως ξεπερνούσαν τις ισάριθμες Μούσες στην ωραιότητα του τραγουδιού τους. Τότε οι Μούσες τις προκάλεσαν να διαγωνισθούν πάνω στο βουνό Κιθαιρώνα. Καθώς ήταν φυσικό, οι Ημαθίδες νικήθηκαν, οπότε οι Μούσες τις μεταμόρφωσαν σε πουλιά. Στη μεταγενέστερη παράδοση όμως, οι Ημαθίδες ανυψώθηκαν ως προς την υπόστασή τους και λατρεύθηκαν ως (δευτερεύουσες) θεότητες, από όπου και οι προσωνυμίες «Πιερίδες Μούσες» ή «Πιερίδες Νύμφες».

## Δείτε επίσης
* Πιερίδες

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ημαθιδες

Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Ηνιοπέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ηνιοπέας** (***Ηνιοπεύς***) ήταν ένας από τους Τρώες κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Αναφέρεται ως γιος του Θηβαίου. Ο Ηνιοπέας (*[[Ιλιάδα]]*, ραψωδία Θ) ήταν ο ηνίοχος (οδηγός) στο άρμα του Έκτορα και τον σκότωσε ο Διομήδης χτυπώντας τον με το ακόντιό του. Μετά από αυτό, ο Έκτορας χρησιμοποίησε ως ηνίοχο στο άρμα του τον Αρχεπτόλεμο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Τρώες
Χίλντε

**Χίλντε** είναι γερμανικό γυναικείο όνομα. Ετυμολογικά προέρχεται από την αρχαία υψηλή γερμανική λέξη *hiltja* (μάχη). Στα αρχαία γερμανικά ονόματα που γενικά αποτελούντο από δύο μέρη συναντάται άλλοτε στην πρώτη και άλλοτε στην δεύτερη θέση, π.χ. Χίλντεγκαρντ, Χίλτρουντ, Μπρούνχιλντ ή Μπρουνχίλντε, Κρίμχιλντ, Γκρίμχιλντ ή Κριμχίλντε, Γκέρχιλντ κλπ. Από τον 19ο αιώνα και μετά άρχισε να χρησιμοποιείται και μόνο του ως όνομα.

Χίλντε είναι επίσης ένα μυθικό πρόσωπο του γερμανικού έπους *Κούντρουν*. Είναι ή γυναίκα του Έτελ, βασιλιά των Έγκελίνγκεν.

## Γνωστές προσωπικότητες

* Χίλντε Μπένιαμιν (1902 - 1989), Ανατολικογερμανίδα πολιτικός
* Χίλντε Ντόμιν (1909 - 2006), Γερμανίδα συγγραφέας
* Χίλντε Γκέργκ (*1975), Γερμανίδα αθλήτρια του σκι
* Χίλντε Γκίντεν (1917 - 1988), Αυστριακή τραγουδίστρια
* Χίλντε Κραλ (1917 - 1999), Αυστριακή ηθοποιός
* Χίλντε Μάτταϊς (*1954), Γερμανίδα πολιτικός
* Χίλντε Νόκερ, Γερμανίδα τηλεπαρουσιάστρια της δεκαετίας του 1960
* Χίλντε Σνάιντερ, (1914-1961) Γερμανίδα ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης

Κατηγορία:Πολιτισμός της Γερμανίας
Κατηγορία:Γυναικεία ονόματα
Κατηγορία:Γερμανοί
Επαρχία του Τάραντα

Η **Επαρχία του Τάραντα** (, *provìgne de Tarde* στα Ταραντίνικα και *provincia ti Tàrantu* στα Σαλεντίνικα) είναι μία από τις Επαρχίες της Ιταλίας στην Ιταλική Περιφέρεια Απουλία, πρωτεύουσα της επαρχίας είναι ο Τάραντας, ήταν γνωστή παλιότερα ως *"Επαρχία του Ιονίου"*. Η επαρχία έχει έκταση 2.437 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σύμφωνα με την Απογραφή του 2017 581.092 κατοίκους. Υπάρχουν 29 κοινότητες στην επαρχεία που καταγράφονται στον *"Κατάλογο Κοινοτήτων της Επαρχίας του Τάραντα"*. Συνορεύει δυτικά με την Επαρχία της Μάτερα στην Περιφέρεια Μπαζιλικάτα, βόρεια με την Επαρχία του Μπάρι ανατολικά με την Επαρχία του Μπρίντιζι και νοτιοανατολικά με την Επαρχία του Λέτσε. Τέλος, νότια βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος.

## Σύμβολα

Όταν ολοκληρώθηκε η Ιταλική Ενοποίηση (1861) δημιουργήθηκε η Επαρχία του Λέτσε, το δυτικό τμήμα της επαρχίας που έγινε αργότερα το πριγκιπάτο του Τάραντα. Ο Τάραντας έγινε πρωτεύουσα της νέας Επαρχίας του Ιονίου (23 Σεπτεμβρίου 1923) επειδή στην περιοχή υπήρχε η πόλη Τέρρα ντ΄Οτράντο που είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην αρχαιότητα, αργότερα μετονομάστηκε σε Επαρχεία του Τάραντα (1951).

Τα σύμβολα της επαρχίας είναι ένας Σκορπιός τον οποίο φημολογείται ότι έβλεπε ο Πύρρος της Ηπείρου όταν κοιτούσε στο έδαφος του Τάραντα. Ο σκορπιός ήταν σύμβολο της πόλης από την Αρχαιότητα.
Στο σύμβολο ο σκορπιός ήταν ξαπλωμένος ανάμεσα σε τρία κρίνα και κρατούσε το στέμμα του πριγκιπάτου του Τάραντα ανάμεσα στα νύχια του. Ο Πύρρος βασιλιάς της Αρχαίας Ηπείρου κοίταζε κάτω την πόλη πάνω από τους λόφους και του έδινε την εντύπωση ότι είχε σχήμα σκορπιού. Ο Πύρρος της Ηπείρου, σύμμαχος της πόλης στους πολέμους ανάμεσα στην Μεγάλη Ελλάδα και την Ρωμαϊκή Δημοκρατία πρότεινε στους κατοίκους να δημιουργήσουν το έμβλημα με το σύμβολο του σκορπιού ώστε να φοβούνται οι εχθροί όταν κατεβαίνουν νότια στην Ιταλική χερσόνησο. Η παλιότερη επιβεβαιωμένη χρήση του σκορπιού σαν σύμβολο του Τάραντα προέρχεται από το 400 μ.χ.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τουρισμός στην επαρχία του Τάραντα
*Η επαρχία του Τάραντα
*Η επαρχία του Τάραντα
*Σύμβολα του Τάραντα

Ταραντας
Επαρχία των Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι

Η **επαρχία των Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι** (ιταλικά: *Provincia di Barletta-Andria-Trani*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Απουλίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.538,66 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 390.010 κατοίκους (2007). Η έδρα της επαρχίας μοιράζεται στις τρεις πόλεις Μπαρλέττα (*Barletta*) - Άντρια (*Andria*) - Τράνι (*Trani*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 10 δήμους.

Η επαρχία ιδρύθηκε το 2004 και οι πρώτες εκλογές για το Επαρχιακό Συμβούλιο προβλέπεται να γίνουν το 2008, όταν θα γίνουν οι εκλογές και στην επαρχία της Φότζια.

 
Συνορεύει βορειοδυτικά με την επαρχία της Φότζια, νοτιοανατολικά με την επαρχία του Μπάρι και νότια με την Μπαζιλικάτα (επαρχία της Ποτέντσα). ενώ δυτικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.

Οι τρεις πόλεις που μοιράζονται την έδρα της επαρχίας αποτελούσαν μέρος της επαρχίας του Μπάρι. Μεγαλύτερες πόλεις είναι η Άντρια (98.049 κάτ.), η Μπαρλέττα (93.097 κάτ.) και το Τράνι (53.520 κάτ.).

## Διοικητική λειτουργία
Η επαρχία ιδρύθηκε με νόμο στις 11 Ιουνίου 2004 και η λειτουργία της θα αρχίσει μέσα στο 2008. Είναι μία από τις τρεις νέες επαρχίες της Ιταλίας, μαζί με τις επαρχίες των Μόντσα-Μπριάντσα (Λομβαρδία) και Φέρμο (Μάρκε), οι οποίες ιδρύθηκαν με την ίδια κοινοβουλευτική διαδικασία.

Είναι η πρώτη ιταλική επαρχία που η έδρα της μοιράζεται σε τρεις πόλεις.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Μπαρλεττα-Αντρια-Τρανι
Τζίμι Μακέι

Ο **Τζίμι Μακέι** (*James Birrell "Jimmy" Mackay*) ήταν παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας, με την οποία συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974, στη Δυτική Γερμανία. Γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου του 1943 και αγωνιζόταν στο χώρο του κέντρου. Ξεκίνησε την καριέρα του στη σκωτσέζικη Έρντρι πριν μεταναστεύσει στην Αυστραλία όπου έκανε καριέρα στις Κροατία Μελβούρνης, Χακόα και Σάουθ Μέλμπουρν. Με την Εθνική Αυστραλίας είχε απο το 1971 έως το 1975, 52 συμμετοχές και 5 τέρματα. Μάλιστα χάρη σε δικό του γκολ στους αγώνες μπαράζ με τη Νότια Κορέα, η Αυστραλία πήρε την πρόκριση για πρώτη φορά στην ιστορία της σε τελική φάση Μουντιάλ. Απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου του 1998.

## Καριέρα

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://www.ozfootball.net/ark/Players/M/MAA.html

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ
Χρήστος Μελίσσης

Ο **Χρήστος Μελίσσης** (Έδεσσα, 1 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός ή ακραίος αμυντικός.
  
## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2000 στη Νάουσα και την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στον Πανσερραϊκό. Τον Ιανουάριο του 2005 έκανε το πρώτο μεγάλο άλμα στην καριέρα του όταν μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, όπου αγωνίστηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2008, όταν και αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό. Στο "τριφύλλι" όμως είχε ελάχιστες συμμετοχές και την επόμενη περίοδο (2009-10) δόθηκε ως δανεικός στη Λάρισα, ενώ το ίδιο συνέβη και έναν χρόνο αργότερα, όταν παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, αρχικά στην πορτογαλική Μαρίτιμο και εν συνεχεία και πάλι στη Λάρισα.

Το 2012 έμεινε ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας ενός έτους με τον Πανθρακικό, με το τέλος του οποίου ήρθε σε συμφωνία για τα επόμενα δύο χρόνια με τον Ολυμπιακό Βόλου, αποχώρησε όμως το καλοκαίρι του 2014. Τον Ιανουάριο του 2015 κι έπειτα από εξάμηνη αποχή από τους αγωνιστικούς χώρους επανήλθε στην ενεργό δράση, υπογράφοντας για δεύτερη φορά στην καριέρα του στον Πανθρακικό. Το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με τη Βέροια. Το 2017 έγινε παίκτης της σουδανικής Αλ Χιλάλ Ομντουρμάν.

### Στις εθνικές ομάδες
Με την εθνική Ελλάδας έχει αγωνιστεί δύο συνολικά φορές. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2008 στον νικηφόρο φιλικό αγώνα προετοιμασίας με αντίπαλο την Τσεχία (1-0), που διεξήχθη στην Κύπρο, όταν υπό τις οδηγίες του Ότο Ρεχάγκελ πέρασε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, αντικαθιστώντας τον Λουκά Βύντρα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ο Χρήστος Μελίσσης στο soccerway 
* Το προφίλ του Χρήστου Μελίσση στο transfermarkt

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο
Κλεωναί

Με το όνομα **Κλεωναί** (Αι Κλεωναί) ήταν γνωστές δύο αρχαίες Ελληνικές πόλεις.
*Κλεωναί Αργολίδας πολίχνη της αρχαίας Αργολίδα
*Κλεωναί Ελληνίς , αρχαία πόλη της Χαλκιδικής αποικία των Χαλκιδέων.

αλλά και οι:
*Αρχαίες Κλεωνές Κορινθίας, οικισμός της σύγχρονης Κορινθίας
Νέα Τένεδος Χαλκιδικής

Η **Νέα Τένεδος** είναι χωριό και πρώην κοινότητα του Νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Νέας Προποντίδας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης).

Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στον Δήμο Τρίγλιας. Κατά την απογραφή του 2001 αριθμούσε 355 κατοίκους. Κύριες ασχολίες είναι η γεωργία και ειδικότερα η ελαιοκομία, η καλλιέργεια φιστικόδεντρων, βαμβακιού και σιτηρών, όπως επίσης και η κτηνοτροφία. Παράγεται κυρίως λάδι.

Στα βόρεια του χωριού εκτείνεται ο ορεινός όγκος Ύψωμα ή Μικρή Κατσίκα με πλούσια πετρώματα ασβεστόλιθου, γεγονός που ώθησε την ανάπτυξη της λατομίας στην περιοχή και στο χαρακτηρισμό της ως λατομική ζώνη. Η Νέα Τένεδος εντάσσεται στο γεωθερμικό πεδίο Τρίγλιας με θερμοκρασία υδάτων περίπου 42 βαθμούς Κελσίου. Στο χωριό υπάρχει ένα από τα τρία συνολικά λατομεία στη Χαλκιδική.

## Υποδομή
Νηπιαγωγείο, ΚΑΠΗ, αγροτικό ιατρείο, αγροτικός συνεταιρισμός. Ο οικισμός ιδρύθηκε με την εγκατάσταση προσφύγων από τo νησί της Τενέδου μετά το 1923. Δραστηριοποιείται «Σύλλογος Απανταχού Τενεδίων το κοινόν των τενεδίων», οπου ιδρύθηκε το 1999 και διοργανώνει εκδηλώσεις μνήμης, όπως και επισκέψεις στο νησί της Τενέδου καθε καλοκαίρι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για τη Νέα Τένεδο

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Τρίγλιας
Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Σεροτονίνη

thumb|right|Σεροτονίνη
Η **σεροτονίνη** **5-υδροξυ-αμινοαιθυλο-ινδόλιο** ή αλλιώς **ορμόνη της καλής διάθεσης**. Αποτελεί τη βιογενή αμίνη του αμινοξέος 5-υδροξυ-τρυπτοφάνη και είναι ένα από τα πιο σημαντικά ινδολικά παράγωγα που υπάρχουν στη φύση.

Είναι ένας νευροδιαβιβαστής εγκεφάλου. Ακόμη, εντοπίζεται στο έντερο αλλά και στα αιμοπετάλια των οργανισμών, και εμφανίζει ορμονική δράση. Στον ανθρώπινο οργανισμό δρα ως ισχυρός αγγειοδιασταλτικός παράγοντας και ενισχύει τη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου. Όταν αυτή συσσωρευθεί σε μεγάλες ποσότητες στον οργανισμό, προκαλεί έντονη νευρικότητα και τελικα σχιζοφρένεια. Χαμηλά επίπεδα της σεροτονίνης εμπλέκονται στην εμφάνιση κατάθλιψης. Τα φάρμακα που επιλεκτικά αναστέλλουν την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης αυξάνουν τα επίπεδα της ελεύθερης σεροτονίνης, θεραπεύοντας έτσι την κατάθλιψη. Η σεροτονίνη είναι η χημική ουσία που ηρεμεί το σώμα μας. Σημαντικές ποσότητες σεροτονίνης ανευρίσκονται στο ανώτερο εγκεφαλικό στέλεχος και ιδιαίτερα στη γέφυρα και τον προμήκη μυελό.

Η σεροτονίνη ανήκει στην οικογένεια των μονοαμινών, και συγκεκριμένα των ινδολαμινών. Χημικές ενώσεις που επηρεάζουν τα επίπεδα σεροτονίνης στον οργανισμό είναι το LSD, το οποίο προκαλεί παραισθήσεις, οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, και η 3,4-μεθυλενοδιοξυμεθαμφεταμίνη (MDMA), το συνθετικό ναρκωτικό γνωστό ως "ecstasy". Αύξηση της σεροτονίνης στον οργανισμό μπορεί να προκληθεί και μετά από λήψη βουφοτενίνης (από μανιτάρια), ένωσης που αναστέλλει τη δράση των ενζύμων που αποικοδομούν τη σεροτονίνη.

## Βιβλιογραφία
* Σακελλαρόπουλος, Αντώνης & Στάση, Καλλιόπη: «Ψυχική υγεία και σεροτονίνη», *[[Περισκόπιο της Επιστήμης]]*, τεύχος 219 (Ιούλιος-Αύγουστος 1998), σσ. 60-65

Κατηγορία:Ινδόλια
Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές
Κατηγορία:Αρενόλες
Κατηγορία:Αμίνες
Κατηγορία:Βιογενείς αμίνες
Θεοξένια

Τα **Θεοξένια** ήταν αρχαία ελληνική εορτή που τελούνταν κυρίως στους Δελφούς αλλά και σε πολλά άλλα μέρη κατά την αρχαιότητα. 

Κατά την εορτή αυτή υποθέτονταν  ότι ο θεός Απόλλων φιλοξενούσε όλους τους Ολυμπίους θεούς. Στα Θεοξένια καλούνταν και επιφανή πρόσωπα από άλλες πόλεις (ηγέτες, φιλόσοφοι, ρήτορες, κ.λπ.) στους οποίους κατά το συμπόσιο πρόσφεραν εκλεκτές μερίδες. Στους Δελφούς στην εορτή των Θεοξενίων χρησιμοποιούνταν μεγάλος αργυρός κρατήρας που κατά την παράδοση είχε χαρίσει στον Απόλλωνα ο Κροίσος. Στη δε Πελλήνη, στην Αχαΐα, υπήρχε και ιερό (ναός) του «Θεοξενίου Απόλλωνα», καθώς και χάλκινο άγαλμά του, μπροστά από το οποίο και τελούνταν αθλητικοί αγώνες.

Στη Πάρο και στον Ακράγαντα τα *Θεοξένια* τελούνταν προς τιμή των Διοσκούρων. Θεοξένια επίσης τελούνταν και στη Τήνο. Σε όλες αυτές τις κατά τόπους εορτές οι οργανωτές ονομάζονταν **Θεοξενιστές**.

## Δείτε επίσης
*Θεοξένια Πελλήνης

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.9ος, σ.552.

Κατηγορία:Δελφοί
Κατηγορία:Ιστορία της Πάρου
Κατηγορία:Ιστορία της Τήνου
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Επιτύμβια στήλη της Ηγησούς

Η **Ηγησώ** ήταν αρχαία Αθηναία, παρθένος κόρη του Προξένου που έμεινε στην ιστορία γνωστή από την ανάγλυφη παράστασή της σε επιτύμβια στήλη ιδιαιτέρου κάλλους και αισθητικής που βρέθηκε στον Κεραμεικό στην Αθήνα. Η επιτύμβια στήλη εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.
## Περιγραφή
Η επιτύμβια στήλη της Ηγησούς όπως καθιερώθηκε να λέγεται, είναι από λευκό μάρμαρο, ανάγλυφο, τύπου ναΐσκου με παραστάδες στις οποίες στηρίζεται το επιστύλιο με το όνομα της νεκρής και επί του οποίου υπάρχει αέτωμα.

Η Ηγησώ εικονίζεται καθισμένη σε έδρα με ερεισίνωτο στηρίζοντας τα πόδια της σε χαμηλό σκίμπο (υποπόδιο). Είναι ενδεδυμένη με απλό, διαφανή ιωνικό χιτώνα· πάνω στο χιτώνα έχει ελαφρά ριγμένο ιμάτιο που καλύπτει μέρος της ράχης και ολόκληρο το κάτω σώμα. Το ιμάτιο συγκρατείται στη μέση και σχηματίζει πολλές πτυχώσεις που αναδεικνύουν το σώμα της Ηγησούς. Τα μαλλιά της είναι χωρισμένα και δεμένα ψηλά και στολίζονται με λεπτή καλύπτρα που μόλις και καλύπτει τον δεξιό ώμο της. Κοντές χειρίδες (μανίκια) αφήνουν ελεύθερους τους βραχίονες μέχρι τους αγκώνες.

Μπροστά στην Ηγησώ και στην απέναντι πλευρά της στήλης στέκεται, με ανεπαίσθητη κλίση του δεξιού γόνατος, μία θλιμμένη θεραπαινίδα που η βαρβαρική της αμφίεση με τις μακρές χειρίδες καλύπτει ολόκληρο το σώμα της μέχρι τα άκρα. Αυτή κρατά στα χέρια πυξίδα κοσμημάτων (κοσμηματοθήκη) από την οποία η Ηγησώ έχει μόλις ανασύρει κάποιο κόσμημα. Προς αυτό και προς την ανοικτή πυξίδα, που βρισκεται στο κέντρο της μαρμάρινης στήλης, κλίνουν ελαφρά τα κεφάλια των γυναικών. Η βαθιά μελαγχολία είναι διάχυτη στα πρόσωπά τους που διατηρούν όμως την αρμονία τους.
## Ιστορική τοποθέτηση
Ο δημιουργός καλλιτέχνης της κλασικής αυτής παράστασης, γλύπτης του 5ου αιώνα π.Χ., όπου ανάγεται η στήλη, πέτυχε να απεικονίσει τη νεκρική σιγή με εκφραστικότητα. Η Ηγησώ στο ανάγλυφο αυτό μοιάζει βέβαιη ότι δεν θα ξαναφορέσει τα αγαπημένα της κοσμήματα και φαίνεται να τα αποχαιρετά.
## Δείτε επίσης
* Με το όνομα Ηγησώ δημοσιεύθηκε το παλαιότερο λογοτεχνικό περιοδικό στην Ελλάδα.
* Επίσης με τον ίδιο τίτλο δημοσίευσε ο Ρώμος Φιλύρας την ποιητική του συλλογή.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.8ος, σ.901
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του εκθέματος από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού 

Ηγησω
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Θεομονισμός

Ο **Θεομονισμός** είναι φιλοσοφική θεωρία κατά την οποία μόνο ο Θεός υπάρχει, ενώ όλα τα αντιλαμβανόμενα με τις αισθήσεις και θεωρούμενα ως υπάρχοντα, υπάρχουν "εν Αυτώ" και δι΄ "Αυτού" (του Θεού).

Ο Θεομονισμός χρονολογείται από την ελληνική αρχαιότητα που πρώτος φέρεται να τον εισήγαγε ο στωικός φιλόσοφος Κλεάνθης στον οποίο και αποδίδεται η ρήση: "*Εν αυτώ (τω Θεώ) ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν*". Της ρήσης δε αυτής έκανε μνεία και ο Απόστολος Παύλος κατά την ομιλία του στην αρχαία Αθήνα.

Αντίθετη φιλοσοφική θεωρία προς τον Θεομονισμό είναι ο "**Φυσιομονισμος**" κατα την οποία (θεωρία) μόνο ο φύση, δηλαδή ο κόσμος που υποπίπτει στις ανθρώπινες αισθήσεις, είναι αυτό που  υπάρχει.

Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας
Μωυσής Ζαχούτ

Ο **Μωυσής Ζαχούτ** (1625-1697) υπήρξε σπουδαίος Αρχιρραβίνος και Ελληνιστής. Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ και ανήκε στους Σεφαρδίτες Εβραίους. Υπήρξε διάσημος στο χριστιανικό κόσμο για τις συγκριτικές του μελέτες επί της αστρονομίας και της "Καμπάλας" που γνώριζε σε βάθος και μελετούσε συνεχώς.

Μετέφρασε από την αρχαία ελληνική τα "Ηθικά Νικομάχεια" του Αριστοτέλη, βιβλίο από τα προσφιλέστερα του κάθε Εβραίου ερευνητή - σοφού. Αργότερα σε μια μελέτη του που δημοσίευσε στη λατινική με τον τίτλο "Φως" αποπειράθηκε να συνδυάσει την ηθική του Ταλμούδ με εκείνη της πλατωνικής φιλοσοφίας.

Ο Μωυσής Ζαχούτ φέρεται να είχε επισκεφθεί τον ελλαδικό χώρο επί Τουρκοκρατίας το 1672 όπου και για την επίσκεψή του αυτή έγραψε ειδικό φυλλάδιο.  Το χειρόγραφο αυτό περιήλθε αργότερα στη κατοχή των Τσάρων της Ρωσίας όπου και φυλάσσεται σήμερα στη βιβλιοθήκη της Αγίας Πετρούπολης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ραββίνοι
Κατηγορία:Σεφαρδίτες
Ήνοπας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ήνοπας** (***`Ηνοψ***) ήταν ένας βουκόλος από την Αιτωλία, ο οποίος αναφέρεται σε τρεις διαφορετικές ραψωδίες της *[[Ιλιάδα]]ς* του Ομήρου: την Ξ (στίχος 445), την Π (στίχος 401) και την Ψ (στίχος 634). Ο Ήνοπας, όπως παραδίδεται, ερωτεύθηκε μία Ναϊάδα Νύμφη και μαζί της απέκτησε ένα παιδί, τον Σατνίο. Ως άλλος γιος του `Ηνοπα αναφέρεται ο Κλυτομήδης (Ψ 634).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ηνοπας
Ήπειρος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η **Ήπειρος** ήταν θυγατέρα του «σπαρτού» Εχίονα και της Αγαύης, κόρης του Κάδμου και της Αρμονίας. Η Ήπειρος ακολούθησε τον παππού της Κάδμο και την Αρμονία όταν εγκατέλειψαν τη Θήβα και κατευθύνθηκαν προς τα βόρεια, έχοντας μαζί τους την τέφρα του βασιλιά Πενθέα, αδελφού της Ηπείρου. Η Ήπειρος πέθανε στη Χαονία και ενταφιάστηκε σε ένα ιερό άλσος, το οποίο σχετιζόταν με τον μύθο της Ανθίππης και του Κιχύρου. Η περιοχή Ήπειρος ονομάσθηκε έτσι από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ηπειρος
Ηροφίλη

Στην ελληνική μυθολογία η **Ηροφίλη** ήταν μία από τις Σίβυλλες. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Μάρπησσο της Τρωάδας και ήταν θυγατέρα μιας ανώνυμης Νύμφης των δασών (κατ' άλλους της Ιδαίας, όνομα που άλλωστε σημαίνει απλώς "η καταγόμενη από την Ίδη") και του Θεοδώρου, ενός απλού βοσκού της Ίδης. Η Ηροφίλη έδωσε για πρώτη φορά χρησμούς, που προέλεγαν ότι η Τροία θα καταστρεφόταν εξαιτίας μιας γυναίκας, που θα είχε γεννηθεί στη Σπάρτη. Υπολογίζεται από αυτό ότι η Ηροφίλη είχε γεννηθεί τουλάχιστον 15 χρόνια πριν από την έναρξη του Τρωικού Πολέμου.

Αργότερα η Ηροφίλη ταξίδεψε σε διάφορα μέρη του αρχαίου κόσμου. Αναφέρεται ότι πέρασε από την Κλάρο, τη Σάμο, τη Δήλο και τους Δελφούς. Σε αυτά τα μέρη χρησμοδοτούσε ανεβαίνοντας πάνω σε μία πέτρα που μετέφερε πάντα μαζί της. 

Η Ηροφίλη πέθανε στην Τρωάδα, όπου στα χρόνια του περιηγητή Παυσανία έδειχναν τον «τάφο» της.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

## Παραπομπές


Ηροφιλη

Κατηγορία:Τρώες
Ήσυχος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Ήσυχος** ήταν ένας Αττικός ήρωας, που λατρευόταν μαζί με τις «Σεμνές» (τις Ερινύες ή Ευμενίδες) στον Άρειο Πάγο. Εκεί υπήρχε ιερό και του προσέφεραν πάντα θυσία ένα κριάρι πριν αρχίσει η λατρεία των Ερινύων. Το τμήμα της τελετουργίας που αφορούσε τον Ήσυχο το φρόντιζαν οι *«Ησυχίδαι»*, ένα γενος το οποίο υποτίθεται ότι καταγόταν από αυτόν τον ήρωα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969.

Ησυχος
Φούρεσι

thumb|Σήμανση Φούρεση στον Αττικό Χάρτη
Το **Φούρεσι** είναι συνοικία της Ανατολικής Αττικής, στο βόρειο τμήμα της πόλης των Γλυκώv Νερών. Η ονομασία της περιοχής προέρχεται από το Λόφο Φούρεσι μπροστά στον οποίο έχει οικοδομηθεί, όνομα πιθανότατα αρβανίτικης προέλευσης. Στο λόφο αποκαλύφθηκε πρόσφατα προϊστορικό νεκροταφείο και μυκηναϊκά ειδώλια που ανάγονται στο 1400 π.Χ. Επιπλέον αρχαιολογικά ευρήματα έχουν έρθει στο φως , ύστερα από εργασίες, και μελετώνται.   Επιπλέον, τα ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού μαρτυρούν την πρώιμη οργάνωση χριστιανικής κοινότητας.

Ο οικισμός οριοθετείται από τις Λεωφόρους Μαραθώνος-Σπάτων-Ξάνθης-Λαυρίου, ενώ καθίσταται προσβάσιμος από την Αττική Οδό και την Περιφερειακή Υμηττού. Επίσης, συνδέεται μέσω λεωφορειογραμμών του ΟΑΣΑ με το διπλό κομβικό Σταθμό της Δουκίσσης Πλακεντίας στα βορειοδυτικά και το Σταθμό της Κάντζας στα νοτιοανατολικά.

## Πλατείες & Ελεύθεροι Χώροι

### Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου

Η πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου οικοδομήθηκε δίπλα στο ναϊσκο της Αγίας Τριάδος και καταλαμβάνει έκταση περίπου 2.900μ2. Ο σχεδιασμός της πλατείας παραπέμπει σε ένα από τα συνήθη διακοσμητικά θέματα(κυμάτια) στις όψεις των μυκηναϊκών και  μινωικών ανακτόρων. Αποτελείται από ένα τετράγωνο κεντρικό τμήμα πλαισιωμένο από δύο ανθέμια, το επονομαζόμενο από τους αρχαιολόγους ‘σειρά τρίγλυφων’ και από τον Όμηρο ως ‘θριγκό κυάνιον’. Έτσι, σε αντιστοιχία με το πιο πάνω διακοσμητικό θέμα διαμορφώνεται σε κάτοψη το κεντρικό τετράγωνο τμήμα της πλατείας, τονισμένο καθ’ ύψος με περιμετρικό δίστηλο περιστύλιο (στύλοι κυκλικής διατομής αρνητικής μείωσης), πλαισιωμένο από δύο χώρους αμφιθεατρικής διάταξης μη κυκλικής διατομής. Η πλακόστρωση του περιστυλίου περιλαμβάνει και ένθετες εναλλάξ πλάκες μαρμάρινες με χαμηλό ανάγλυφο δελφινιών και θαλάσσιων πολύποδων(χταποδιών) θέματα της αναφερόμενης εποχής(μυκηναϊκής). Η σύνθεση ολοκληρώνεται με την υπό κλίμακα αναπαράσταση της Ελλάδος σε βοτσαλωτό με ενδείξεις των κυριοτέρων θέσεων των αρχαιολογικών χώρων(πόλεων) στο κεντρικό τμήμα της πλατείας το εντός του περιστυλίου με διαστάσεις 20μ επί 20μ.

## Γκαλερί

Αρχείο:Πόλη Γλυκών Νερών.jpg|Πανοραμική Φούρεσι
Αρχείο:Αρχιτεκτονική Γλυκών Νερών.jpg|Αρχιτεκτονική Φούρεσι
Αρχείο:Πεζόδρομοι Πρασίνου Λόφου.jpg|Πεζοδρομημένες Γειτονιές
Αρχείο:Πλατεία Πρασίνου Λόφου.jpg|Πλατεία Πρασίνου Λόφου
Αρχείο:2ο Σχολείο Φούρεσι.jpg|Σχολικό Συγκρότημα
Αρχείο:Γειτονιά Πρασίνου Λόφου Greece.jpg|Γειτονιά
Αρχείο:Γειτονιά Φούρεσι 3.jpg|Γειτονιά
Αρχείο:Γλυκάνερα.jpg|Μεσογειακό Τοπίο
Αρχείο:Θέα Γλυκών Νερών.jpg|Θέα Φούρεσι
Αρχείο:Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου Γλυκάνερα 1East Attica.jpg|Πλατεία Ελευθέριου Βενιζέλου
Αρχείο:Πλατεία Πρασίνου Λόφου Greece.jpg|Πλατεία Πρασίνου Λόφου
Αρχείο:Πλατεία Πρασίνου Λόφου 4 Greece.jpg|Πλατεία Πρασίνου Λόφου
Αρχείο:Πλατεία Πρασίνου Λόφου 5 Greece.jpg|Πλατεία Πρασίνου Λόφου


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Διαδικτυακή Πύλη Φούρεσι Λόφος Φούρεσι

Κατηγορία:Γλυκά Νερά Αττικής
Κατηγορία:Ανατολική Αττική
Μάθιου Φέστινγκ

Ο **Μάθιου Φέστινγκ** (Αδερφός **Matthew Festing**, 1949-2021), OBE, TD, DL, ήταν ο 79ος Μέγας Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας από το Μάρτιο του 2008 ως τις 28 Ιανουαρίου του 2017. Ο πλήρης τίτλος του είναι *His Most Eminent Highness Fra' Matthew Festing, Prince and Grand Master of the Sovereign Military Hospitaller Order of St. John of Jerusalem, of Rhodes and of Malta, Most Humble Guardian of the Poor of Jesus Christ*.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1949 και δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ο πατέρας του ήταν επίσης Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας. Υπηρέτησε στη φρουρά των Γρεναδιέρων και υπήρξε συνταγματάρχης του Στρατού του Εδάφους. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη Βασίλισσα Ελισάβετ και ήταν επί πολλά έτη αντικυβερνήτης της κομητείας του Νορθούμπερλαντ.

## 79ος Μέγας Άρχων του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας
Ο Μάθιου Φέστινγκ έγινε μέλος του Τάγματος SMOM το 1977. Το 1988 έγινε Ιππότης του Δικαίου. Προτού γίνει Μέγας Άρχων, είχε αναλάβει σημαντικά άλλα αξιώματα στο Τάγμα.

Στις 11 Μαρτίου του 2008 εξελέγη 79ος Μέγας Άρχων του Τάγματος στη διάρκεια συγκέντρωσης τύπου κονκλαβίου στη βίλα του Τάγματος στον Αβεντίνο λόφο της Ρώμης. Διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον αποθανόντα Άντριου Μπερτιέ.

Τον Ιανουάριο του 2017 εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.

## Θάνατος
Ο Φέστινγκ  κατέρρευσε ενώ παρακολουθούσε ένα γεγονός στη Βαλέτα στις 4 Νοεμβρίου 2021 και απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών στις 12 Νοεμβρίου 2021 έπειτα από οκτώ ημέρες στο νοσοκομείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Επαρχία της Ποτέντσα

Η **επαρχία της Ποτέντσα** (ιταλικά: *Provincia di Potenza*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Μπαζιλικάτα στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 6.546 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 387.300 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Ποτέντσα (*Potenza*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 100 δήμους.

Ανατολικά βρέχεται από ένα μικρό θύλακα από την Αδριατική θάλασσα, ενώ συνορεύει δυτικά με την Καμπανία (επαρχίες των Σαλέρνο και Αβελλίνο), βόρεια με την Απουλία (επαρχίες των Φότζια, Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι και Μπάρι), ανατολικά με την επαρχία της Ματέρα και νότια με την Καλαβρία (επαρχία της Κοζέντσα).

## Ιστορία
Το 272 π.Χ. η επαρχία κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι μετονόμασαν την περιοχή από Μπαζιλικάτα σε *Λουκανία*. Αργότερα, τον 11ο αιώνα η περιοχή έγινε επαρχία του Δουκάτου της Απουλίας που την κατείχαν οι Νορμανδοί και τον 13ο αιώνα του Βασιλείου της Νεάπολης. Ωστόσο, λόγω του δύσβατου της περιοχής, η Ποτέντσα συχνά ελεγχόταν από ντόπιους οπλαρχηγούς, ενώ το 1861 η επαρχία ενώθηκε με την υπόλοιπη Ιταλία στο νεοσυσταθέν Βασίλειο της Ιταλίας.

Η περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισμογενής και κατά το παρελθόν πολλοί σεισμοί προκάλεσαν πολλές καταστροφές. Η πόλη της Ποτέντσα, η υψηλότερη έδρα επαρχίας σε ολόκληρη την Ιταλία, ξαναχτίστηκε μετά από ένα σεισμό το 1857. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος αλλά και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά από τα ιστορικά της κτίρια καταστράφηκαν. Η εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στην κεντρική πλατεία της πόλης είναι από τα κτίρια που γλίτωσαν. Στην εκκλησία σώζεται η εικόνα της *Παναγίας του Σεισμού*. 

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης σώζονται πολλά ευρήματα της ρωμαϊκής εποχής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Ποτεντσα
Επαρχία της Ματέρα

Η **επαρχία της Ματέρα** (ιταλικά: *Provincia di Matera*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Μπαζιλικάτα στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.446 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 203.815 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Ματέρα (*Matera*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 31 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την Απουλία (επαρχίες των Μπάρι και Τάραντα), δυτικά με την επαρχία της Ποτέντσα,  νότια με την Καλαβρία (επαρχία της Κοζέντσα), ενώ ανατολικά βρέχεται από το Ιόνιο πέλαγος. 

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές-σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το Σάσσι της Ματέρα 
* Επαρχία Ματέρα Ιταλ.
* Πληροφορίες για τη Ματέρα Ιταλ.
* La Gazzetta del Mezzogiorno
* Il Quotidiano della Basilicata 


Ματερα
Επαρχία του Καμπομπάσο

Η **επαρχία του Καμπομπάσο** (ιταλικά: *Provincia di Campobasso*) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Μολίζε στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.909 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 231.330 (2005) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Καμπομπάσο (*Campobasso*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 84 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την περιφέρεια του Αμπρούτσο (επαρχία του Κιέτι), νοτιοανατολικά με την Απουλία (επαρχία της Φότζια), νότια  με την Καμπανία (Επαρχίες της Καζέρτας και του Μπενεβέντο) και δυτικά με την επαρχία της Ισέρνια). Βορειοανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.

left|250px

## Κύριοι Δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Καμπομπασο
Επαρχία της Ισέρνια

Η **επαρχία της Ισέρνια** (ιταλικά: *Provincia di Isernia*) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Μολίζε στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.529 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 89.069 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Ισέρνια (*Isernia*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 52 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την περιφέρεια του Αμπρούτσο (επαρχίες της Ακουίλα και του Κιέτι), ανατολικά με την επαρχία του Καμπομπάσο, νότια με την Καμπανία (επαρχία της Καζέρτας) και δυτικά με το Λάτιο (επαρχία του Φροζινόνε).

Ιδρύθηκε με διάταγμα στις 3 Μαρτίου 1970 από διάσπαση της επαρχίας του Καμπομπάσο.

## Κύριοι Δήμοι


Ισερνια
Ζωόφυτα

Τα **Ζωόφυτα** αποτελούσαν παλαιότερη συνομοταξία ζώων που είχε δημιουργήσει ο Ζίεμπολ και ο οποίος είχε συμπεριλάβει σ΄ αυτή τους σπόγγους, τα κοιλεντερωτά, τα κτενοφόρα, τα εχινόδερμα και τα βρυόζωα, αποσπώντας αυτά από τη συνομοταξία των ακτινωτών που είχε προηγουμένως ιδρύσει ο Κυβιέρος.

Τα ζωόφυτα που οφείλουν το όνομά τους στην ομοιότητα της μορφής τους προς τα φυτά, διέσπασε το 1847 ο Λόυκαρτ και σχημάτισε δύο συνομοταξίες: τα κοιλεντερωτά και τα εχινόδερμα. Στη συνέχεια το 1888 ο Χάτσεκ χώρισε τα κοιλεντερωτά σε τρεις επιμέρους συνομοταξίες, τα ποροφόρα, τα κνιδόζωα και τα κτενοφόρα.

## Δείτε επίσης
*Βασίλειο των Ζώων

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.8ος σ.886

Κατηγορία:Ζωολογία
Παλιρροιοστάσιο

Ο όρος **παλιρροιοστάσιο** ή *παλιρροιοστάσιον* (παλίρροια + στάση, αγγλ. **slack water** ) χαρακτηρίζει τον ελάχιστο χρόνο (διάλειμμα) κατά τον οποίο στο φαινόμενο της παλίρροιας δεν παρατηρείται καμία μεταβολή της στάθμης του νερού.

Έτσι διακρίνονται δύο παλιρροιοστάσια, το παλιρροιοστάσιο πλήμμης που συμβαίνει στη ολοκλήρωση αυτής και το παλιρροιοστάσιο ρηχίας που συμβαίνει ομοίως. Μετά από κάθε παλιρροιοστάσιο αρχίζει αντίστροφο φαινόμενο. 
Τα παλιρροιοστάσια λαμβάνονται ως σημεία αναφοράς στα παλιρροιοδεικτικά όργανα στα κοινώς λεγόμενα ρολόγια παλίρροιας.

## Παραπομπές


### Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος σ.370

Κατηγορία:Παλίρροια
Επαρχία του Κιέτι

Η **επαρχία του Κιέτι** (ιταλικά: *Provincia di Chieti*) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Αμπρούτσο στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.588,35 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 394.452 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Κιέτι (*Chieti*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 104 δήμους.

Συνορεύει βορειοδυτικά με την επαρχία της Πεσκάρας, νοτιοδυτικά με την επαρχία της Ακουίλα και νότια με την περιφέρεια του Μολίζε (επαρχίες των Ισέρνια και Καμπομπάσο). Τέλος, βορειοανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κιετι
Έντγκαρ Τζόνσον Γκούντσπιντ

Ο **Έντγκαρ Τζόνσον Γκούντσπιντ** (Edgar Johnson Goodspeed) (1871, Κουίνσι, Ιλινόις, – 1962, Λος Άντζελες) ήταν λόγιος της ελληνικής γλώσσας και της Καινής Διαθήκης. Ως θεολόγος, ανήκε στον φιλελεύθερο χώρο. Πήρε πτυχίο από το Denison University (όπου επίσης έλαβε διδακτορικό στη θεολογία το 1928) και από το University of Chicago (Ph.D. 1898), όπου και δίδαξε κλασικές γλώσσες και Καινή Διαθήκη (στο τμήμα της Καινής Διαθήκης ήταν και υφηγητής) από το 1929 έως τη συνταξιοδότησή του το 1937. Ο Γκούντσπιντ εμπλούτισε με τις έρευνές του την πανεπιστημιακή συλλογή χειρογράφων της Καινής Διαθήκης, και σήμερα η συλλογή φέρει το όνομα του Γκούντσπιντ προς τιμήν του. Μετά τη συνταξιοδότησή του συνέχισε να δίνει διαλέξεις στο University of California.

Ο Γκούντσπιντ έγινε ευρέως γνωστός μεταφράζοντας την Καινή Διαθήκη (*The New Testament: an American Translation*, 1923). Το έργο του ενώθηκε με τη μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης από τον Τζ. M. Πάουις-Σμιθ και την ομάδα του, και έτσι το 1935 κυκλοφόρησε ολόκληρη η Αγία Γραφή υπό τον τίτλο *The Bible: An American Translation.* Επιπλέον, επί δεκαπέντε έτη συμμετείχε μαζί με οχτώ άλλους λογίους στην εκπόνηση της βιβλικής μετάφρασης *Revised Standard Version* (Αναθεωρημένη Στερεότυπη Μετάφραση), η οποία κυκλοφόρησε το 1946.

Ο Έντγκαρ Γκούντσπιντ πέθανε το 1962 και κηδεύτηκε στο Forest Lawn Memorial Park Cemetery στο Γκλέντέιλ της Καλιφόρνια.

Στην εργογραφία του Γκούντσπιντ περιλαμβάνονται περισσότερα από 60 επιστημονικά βιβλία, εκ των οποίων τα πιο γνωστά είναι το *[http://www.earlychristianwritings.com/goodspeed/ An Introduction to the New Testament]* (Εισαγωγή στην Καινή Διαθήκη) (1937), το *[http://www.intratext.com/IXT/ENG0833/ A History of Early Christian Literature]* (Ιστορία της πρωτοχριστιανικής γραμματείας) (1942) και το *A Life of Jesus* (Η ζωή του Ιησού) (1950).

Άλλα έργα του είναι:
* *The Story of the Bible* (Η ιστορία της Βίβλου).
* *The Story of the Apocrypha* (Η ιστορία των απόκρυφων).
* *[http://www.questia.com/library/book/how-to-read-the-bible-by-edgar-j-goodspeed.jsp How to Read the Bible]* (Πώς να διαβάζετε τη Βίβλο) 1946.
* *The Twelve, The Story of Christ's Apostles* (Οι δώδεκα: η ιστορία των αποστόλων του Χριστού).
* *Strange New Gospels* (Παράξενα νέα ευαγγέλια) 1931.
* *How Came the Bible?* (Πώς έφτασε η Βίβλος σε εμάς;), Abingdon–Cokesbury Press, c1940. 
* *Problems of New Testament Translation* (Προβλήματα στη μετάφραση της Καινής Διαθήκης), 1945. 
* *The Life of Jesus for Young People* (Η ζωή του Ιησού για τη νεολαία).
* *Modern Apocrypha* (Σύγχρονα απόκρυφα), The Beacon Press, 1956.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Encyclopedia Encarta 2005.
* Encyclopedia Britannica 2004.

## Βιβλιογραφία
* *As I Remember. The Autobiography of Edgar J. Goodspeed*, Harper, 1953.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Goodspeed, "The translators to the Reader": Goodspeed's thesis on the Preface to the King James Version, 1611.
* goodspeed and the goodspeed collection of mss at Chicago.
* Preface to the American Translation  at The DCL.
* Works by Goodspeed  at The DCL.

Κατηγορία:Αμερικανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι
Πληκάτι Ιωαννίνων

Το **Πληκάτι** είναι οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων στην Ήπειρο.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Πληκάτι χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 1.240 μέτρων στις ανατολικές παρυφές του Γράμμου και μια ανάσα από την αλβανική μεθόριο. Οι κάτοικοι του Πληκατιού ακόμα και σήμερα είναι δίγλωσσοι. Ομιλούν τόσο τα αλβανικά όσο και τα ελληνικά. Η γειτνίαση του χωριού με τις αλβανικές περιοχές είχε οδηγήσει στο παρελθόν τους κατοίκους να έχουν περισσότερες συναλλαγές με την πόλη της Ερσέκας στην Αλβανία, παρά με την Κόνιτσα. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του Πληκατίου είναι η Παναγία η Πληκαδίτισσα.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ετυμολογία της ονομασίας του οικισμού  πιστεύεται ότι είναι από τη λέξη "Πελεκάτι" και εικάζεται ότι έχει σχέση με το πελέκημα της πέτρας. Η ίδρυση και κατοίκηση της περιοχής χρονολογείται από πολύ παλιά. Το μαρτυρά και η εκκλησία του χωριού που είναι από τον 16ο αιώνα. Στα μέσα του 19ου αιώνα, λόγω υπερπληθυσμού και στενότητας οικονομικών πόρων, σημαντικό μέρος του πληθυσμού της περιοχής αγόρασε τον Οκτώβριο του 1842, από ένα Μπέη της Φλώρινας μια έκταση, με αποτέλεσμα το 1844 να μετακινηθούν εκεί και να δημιουργήσουν δυο χωριά: την Μπελκαμένη (Δροσοπηγή) και τη Νεγκοβάνη (Φλάμπουρο). Άλλοι πήγαν ανατολικά στο Καζακλάρ (παλιά ονομασία του Αμπελώνα στον Δήμο Τυρνάβου του νομού Λάρισας).

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Πληκατίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαστοροχωρίων του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto*) είναι: Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Πηγές
* Ιστοσελίδα για το χωριό 
*Ιστότοπος του Δήμου Μαστοροχωρίων
*Ιστορία Δροσοπηγής

## Αναφορές


Πληκατ
Πληκατ
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας