open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Όρσος Β΄ της Νεαπόλεως

Ο **Όρσος Β΄** (λατινικά : *Ursus II*), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως  από το  811 έως το 818. 

## Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Όρσο είναι το δεύτερο μέρος των «Πράξεων των Επισκόπων της Νάπολης» που γράφτηκε από τον Ιωάννη τον Διάκονο στα τέλη του 9ου αιώνα. Τίποτα δεν είναι γνωστό για αυτόν πρίν την εκλογή του για τον επισκοπικό θρόνο της Νάπολης.

Μετά τον θάνατο του Παύλου Γ' το 810, προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ διαφόρων ομάδων ναπολιτάνικου κλήρου και λαϊκών ως προς το ποιος θα ήταν ο διάδοχος του νεκρού επισκόπου. Μετά από πολλές συζητήσεις, εξελέγη ο Διάκονος Τιβέριος. Ωστόσο, ο δούκας της Νάπολης Άνθιμος, δεν υποστήριξε την υποψηφιότητά του, αλλά και οι υποστηρικτές του κληρικοί κατηγόρησαν τον Τιβέριο για διάφορα εγκλήματα, έγραψαν για αυτά στον Πάπα Λέοντα Γ' και έλαβαν τη συγκατάθεσή του για την επανεκλογή άλλου επισκόπου. Ως αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενων εκλογών, ο Όρσος εξελέγη νέος επίσκοπος το 811.

Πολύ λίγες πληροφορίες αναφέρονται στις πηγές για τις δραστηριότητες του Όρσου Β΄. Πολλά περισσότερα στοιχεία έχουν διασωθεί για τις ευσεβείς πράξεις του δούκα Άνθιμου και της συζύγου του Θεοδενάντα. Μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι με τις προσπάθειές τους στη Νάπολη κτίστηκε καθαγιασμένο προς τιμή των αγίων Κυριακού και Ιουλίττας με καταφύγιο προσκυνητών..

Επί επτά χρόνια, ο Όρσος φρόντιζε το ποίμνιό του και όλο αυτό το διάστημα αναγκάστηκε να αγωνίζεται για την αναγνώριση ως νομιμοτητάς του ως επικεφαλής της επισκοπής της Νάπολης. Όταν, τον Ιούνιο του 818, ο προστάτης του επισκόπου, Δούκας Άνθιμος, πέθανε και ο Θεόκτιστος της έγινε ο νέος ηγεμόνας της Νάπολης, οι εχθροί του νεκρού παραπονέθηκαν στον Πάπα Πασχάλη Α'. Κατηγόρησαν τον Όρσο Β' ότι σφετερίστηκε την επισκοπική έδρα, δηλώνοντας ότι η εκλογή του δεν συμμορφωνόταν με τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Επιθυμώντας να προσφέρει μια υπηρεσία στον νέο ηγεμόνα της Νάπολης, ο πάπας αναγνώρισε την εκλογή του Όρσου Β' ως επισκόπου παράνομη, του στέρησε την αξιοπρέπειά του και αποφάσισε ότι ο Τιβέριος θα έπρεπε να γίνει ξανά επικεφαλής της ναπολιτάνικης επισκοπής. Καμία πληροφορία δεν έχει διατηρηθεί στις ιστορικές πηγές για την περαιτέρω ζωή του Ούρσου Β΄. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Ναός του Αγίου Ανδρέα στο Κίεβο

Ο **Ναός του Αγίου Ανδρέα** (ουκρ. Андріївська церква, *Andriivska tserkva*) είναι Ορθόδοξος Χριστιανικός ναός στο Κίεβο της Ουκρανίας. Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1747 και του 1754 σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Φραντσέσκο Μπαρτολομέο Ραστρέλλι, με επικεφαλής της ομάδας κατασκευής τον Ρώσο αρχιτέκτονα Ιβάν Φιοντόροβιτς Μιτσούριν, και αποτελεί ένα από τα σπάνια δείγματα «ελισαβετιανού μπαρόκ» στην Ουκρανία. Βρίσκεται πάνω σε έναν απότομο λόφο, όπου κατά τον θρύλο ο ίδιος ο Απόστολος Ανδρέας προείπε για το σπουδαιο μέλλον της περιοχής ως λίκνου του Χριστιανισμού στις σλαβικές χώρες. Κάτω από τον λόφο απλώνεται η ιστορική κεντρική συνοικία Ποντίλ. Από το 1968 μέχρι σήμερα ο ναός λειτουργεί ως μουσείο, μέρος του Εθνικού Συγκροτήματος «Σοφία του Κιέβου», ως τοπόσημο της πολιτιστικής κληρονομιάς. 

Στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα το κτήριο αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα εξαιτίας της ασταθούς θεμελιώσεώς του και δέχθηκε μεγάλες εργασίες υποστηλώσεως κατά τη δεκαετία του 2010.

Το 2008, ο ναός είχε παραχωρηθεί στην τότε σχισματική Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ νωρίτερα (1992) είχε καταληφθεί από την, επίσης, σχισματική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου). Τον Οκτώβριο του 2018 ο Ναός του Αγίου Ανδρέα παραχωρήθηκε με νόμο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ως σταυροπήγιο. Στις 21 Αυγούστου 2021, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, κατά την επίσκεψή του στην Ουκρανία, μετά από πρόσκληση του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, προεξήρχε της Ακολουθίας του Εσπερινού στο Σταυροπήγιο.

Ως Έξαρχος του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ουκρανία και ως Προεστώς του Ιερού Σταυροπηγίου Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου στο Κίεβο υπηρετεί ο Επίσκοπος Κομάνων Μιχαήλ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Lytvynchuk, Janna: *St. Andrew's Church*, εκδ. Anateya, Κίεβο 2006, ISBN 966-8668-22-7
* Mironenko, Aleksandr: *St. Andrew's Church* (στη ρωσική, την πολωνική και την τσεχική γλώσσα), εκδ. Mystetstvo, Κίεβο 1977

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Ο Ναός του Αγίου Ανδρέα ανοίγει στο Κίεβο μετά από 11 χρόνια έργων αποκατάστασης χωρίς προηγούμενο», 11 Φεβρουαρίου 2021
* 

Ανδρεα Κιεβο
Ναος Αγιου Ανδρεα
Κιεβο
Σιέρα δε Αγάλτα

thumb|right|Τοπίο της Σιέρα δε Αγάλτα
Η **Σιέρα δε Αγάλτα** είναι σχετικώς μικρή οροσειρά στην Ονδούρα, στο ανατολικό-κεντρικό μέρος της χώρας. Εκτείνεται στη διεύθυνση βορειοανατολικά-νοτιοδυτικά, σε μήκος 65 χιλιομέτρων περίπου, ανάμεσα στον ποταμό Σίκο και την κοιλάδα Ολάντσο. Το μέγιστο υψόμετρό της ανέρχεται σε 2.591 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η μεγαλύτερη έκταση της οροσειράς είναι καλυμμένη με πυκνή βλάστηση και την 1η Ιανουαρίου 1987 ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο-δρυμός της Σιέρα δε Αγάλτα. Το πάρκο αυτό καλύπτει μια έκταση 207,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σε υψόμετρα από 1.800 μέχρι 2.354 μέτρα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του είναι 15°00΄37΄΄ Βόρειο πλάτος και 85°51΄09΄΄ Δυτικό μήκος.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1 (1972), σελ. 544

Σιερα δε Αγαλτα
Φόξι Κετεβοάμα

Ο **Φόξι Κετεβοάμα** (*Foxi Kéthévoama *, γεννήθηκε 30 Μαΐου 1986)  είναι Κεντροαφρικανικός  ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του με 49 και συν-κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων με 8.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κεντροαφρικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιόσγκιορι ΒΤΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ούιπεστ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέτσκεμετι ΤΕ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αστανά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκαζιάντεπσπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1985)

Αυτές είναι οι επιτυχίες στον κατάλογο **[[Billboard Hot 100|''Billboard'' Hot 100]]** που ήταν στο νούμερο ένα το έτος 1985. Τα σινγκλς με την μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στην κορυφή το 1985 ήταν το "We Are the World" από τους USA for Africa και το "Say You, Say Me" από τον Λάιονελ Ρίτσι, από τα οποία το καθένα ήταν επί 4 εβδομάδες στην κορυφή. Το "Say You, Say Me" ήταν για δύο εβδομάδες του 1985 και για άλλες δύο του 1986, φτάνοντας τις 4. Το "Like a Virgin" από τη Madonna ολοκλήρωσε 6 εβδομάδες στην κορυφή, ξεκινώντας το 1984.

Τη χρονιά εκείνη, συνολικά 17 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα ανέβηκαν στο νούμερο ένα. Ήταν οι: Foreigner, USA for Africa, Simple Minds, Tears for Fears, Μπράιαν Άνταμς, Πολ Γιανγκ, Huey Lewis and the News, Τζον Παρ, Dire Straits, Ready for the World, a-ha, Γουίτνεϊ Χιούστον, Γιαν Χάμερ, Starship, Μέριλιν Μάρτιν και  Mr. Mister. Ο Τζορτζ Μάικλ, έχοντας ήδη τραγούδι του στην κορυφή με τους Wham!, πέτυχε το πρώτο του τραγούδι στο νούμερο ένα και ως σόλο καλλιτέχνης.  Η Μαντόνα, οι Wham!, ο Φιλ Κόλινς και οι Tears for Fears ήταν οι μοναδικοί καλλιτέχνες ή συγκροτήματα που είχαν περισσότερα από ένα τραγούδι τους στην κορυφή, με τον Φιλ Κόλινς να έχει τα περισσότερα, συνολικά τρία, έναντι δύο για τους υπόλοιπους.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* ()
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Eighties* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1985
Ντενίς Πουσίλιν

Ο **Ντενίς Βλαντίμιροβιτς Πουσίλιν** (ρωσικά: Дени́с Влади́мирович Пуши́лин· ουκρανικά: Денис Володимирович Пушилін· γεννηθείς στις 9 Μαΐου 1981) είναι ο αρχηγός του κράτους της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, ενός μη αναγνωρισμένου αυτονομιστικού κράτους στην περιοχή του Ντονμπάς της Ουκρανίας. Ο Πουσίλιν είναι αρχηγός κράτους της ΛΔτΝ από τον Σεπτέμβριο του 2018.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, αφότου ο προκάτοχός του ο Αλεξάντρ Ζαχάρτσενκο σκοτώθηκε από έκρηξη βόμβας, ο Πουσίλιν διορίστηκε προσωρινός επικεφαλής της ΛΔτΝ· θέση την οποία κατείχε μέχρι τις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου 2018 οπότε και έγινε μόνιμη.

Ο Πουσίλιν υπηρέτησε προηγουμένως ως αρχηγός κράτους για λίγο το 2014 μετά την ίδρυση της οντότητας. Συνέχισε να υπηρετεί ως Πρόεδρος του Λαϊκού Συμβουλίου (Πρόεδρος του Κοινοβουλίου) της ΛΔτΝ μέχρι το θάνατο του Ζαχάρτσενκο το 2018.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Κατηγορία:Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς
Τζούλιαν Γουέιντ

Ο **Τζούλιαν Γουέιντ** (*Julian Wade*, γεννήθηκε 12 Ιουλίου 1990) είναι Δομινικανός  ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ της εθνικής ομάδας της χώρας του με 19 γκολ.

## Καριέρα

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 2010 σε ηλικία 19 ετών, με τον ερασιτεχνικό σύλλογο Ιντεάλ στο Μοντσερράτ. Μετά από σεζόν στο πρωτάθλημα του Μοντσερράτ, μετακόμισε στη γενέτειρά του Δομινίκα για να αγωνιστεί στην πρώτη κατηγορία με τη Μπαθ Εστέιτ, όπου κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος το 2012–13. Τον Ιούλιο του 2013 μεταγράφηκε στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Στην καριέρα του ακολούθησαν ομάδες από τη Γουιάνα, τη Γουαδελούπη και τη Σκωτία.

Ο Γουέιντ έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Μοντσερράτ (έχοντας ήδη αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας) κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς της για πρόκριση για το Κύπελλο Καραϊβικής τον Οκτώβριο του 2010. Ωστόσο, αφού δηλώθηκε μη επιλέξιμος για περαιτέρω εκπροσώπηση της Μοντσερράτ και έκανε διεθνή αλλαγή για να εκπροσωπήσει την πατρίδα του τη Δομινίκα κάνοντας το ντεμπούτο του τον Απρίλιο του 2014. Έχει συμμετάσχει σε 41 διεθνείς συναντήσεις και έχει πετύχει 19 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δομινικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δομινίκας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μοντσερράτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Lucy (ταινία)

Η ***Lucy*** είναι γαλλική ταινία δράσης επιστημονικής φαντασίας του 2014 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Λυκ Μπεσσόν για την εταιρεία του, EuropaCorp και παραγωγή της συζύγου του, Βιρζινί Μπεσόν-Σιλά. Είναι μια αγγλόφωνη ταινία που γυρίστηκε στην Ταϊπέι, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Πρωταγωνιστούν οι Σκάρλετ Τζοχάνσον, Μόργκαν Φρίμαν, Τσόι Μιν-σικ και Αμρ Γουακέντ. Η Τζοχάνσον υποδύεται τον τίτλο του χαρακτήρα, μια γυναίκα που αποκτά ψυχοκινητικές ικανότητες όταν ένα νοοτροπικό, ψυχεδελικό φάρμακο απορροφάται στο αίμα της.

## Πλοκή

## Ηθοποιοί

## Παραγωγή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στο Internet Archive
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2014
Κατηγορία:Biopunk ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ταϊβάν
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊβάν
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1986)

Αυτές είναι οι επιτυχίες στον κατάλογο **[[Billboard Hot 100|''Billboard'' Hot 100]]** που ήταν στο νούμερο ένα το έτος 1986. Τα σινγκλς με την μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στην κορυφή το 1986 ήταν το "That's What Friends Are For" από την Dionne and Friends και το "Walk Like an Egyptian" από το συγκρότημα The Bangles, από τα οποία το καθένα ήταν επί 4 εβδομάδες στην κορυφή. Το "Say You, Say Me" ήταν για δύο εβδομάδες του 1985 και για άλλες δύο του 1986, φτάνοντας τις 4. Το 1986 ήταν η χρονιά με τον τρίτο μεγαλύτερο αριθμό τραγουδιών στην κορυφή, συνολικά 30 τραγούδια.
Τη χρονιά εκείνη, 20 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα βρέθηκαν για πρώτη φορά στο νούμερο ένα και ειδικότερα ήταν οι: Heart, Falco, Ρόμπερτ Πάλμερ, Pet Shop Boys, Simply Red, Genesis, Πίτερ Γκάμπριελ, Στιβ Γουίνγουντ, Bananarama, Berlin, Τζάνετ Τζάκσον, Boston, Bon Jovi, Έιμι Γκραντ, Bruce Hornsby & the Range και The Bangles. Οι Γκλέντις Νάιτ, Πάτι Λα Μπελ, Μάικλ ΜακΝτόναλντ και Πίτερ Σέτερα, έχοντας ήδη τραγούδια στην κορυφή με τους Gladys Knight & the Pips, Labelle, The Doobie Brothers και τους Chicago, αντίστοιχα, πέτυχαν το πρώτο τους τραγούδι στο νούμερο ένα και ως σόλο καλλιτέχνες ή συγκροτήματα, Οι Γουίτνεϊ Χιούστον, Μαντόνα και Πίτερ Σέτερα ήταν οι μοναδικοί καλλιτέχνες ή συγκροτήματα που είχαν περισσότερα από ένα τραγούδι τους στην κορυφή, με τον καθένα από αυτούς να έχουν δύο τραγούδια στην κορυφή.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* ()
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Eighties* ()
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1986
Βασιλική Όπερα του Λονδίνου

Η **Βασιλική Όπερα του Λονδίνου** () είναι όπερα και κέντρο παραστατικών τεχνών στο Κόβεντ Γκάρντεν του κεντρικού Λονδίνου. Το μεγάλο κτίριο αποκαλείται συχνά απλά και ως Κόβεντ Γκάρντεν, μετά από την προηγούμενη χρήση του χώρου. Το κτίριο αποτελεί έδρα της Βασιλικής Όπερας, του Βασιλικού Μπαλέτου και της Ορχήστρας της Βασιλικής Όπερας.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Facebook
* Σελίδα στο Twitter
* Σελίδα στο Instagram

Κατηγορία:Όπερα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Μιμίδιο

[μικρογραφία|Ένα παράδειγμα ενός [Διαδίκτυο|διαδικτυακού μιμιδίου. Πολλές φορές τα μιμίδια ειρωνεύονται προβλήματα της καθημερινότητας.]]
Ένα **μιμίδιο** (αγγλ: **meme**) είναι μια ιδέα, συμπεριφορά ή πεποίθηση εκφραζόμενη στα πλαίσια μιας πολιτιστικής κληρονομιάς και μεταδιδόμενη υπό μορφή μίμησης (γραφή, ομιλία, χειρονομία κ.τ.λ.) από τον έναν στον άλλο. Συχνά φέρει συμβολικό νόημα που αντιπροσωπεύει ένα συγκεκριμένο φαινόμενο ή θέμα. Οι υποστηρικτές της έννοιας θεωρούν τα μιμίδια ως πολιτισμικά ανάλογα των γονιδίων, καθώς αυτοαναπαράγονται, μεταλλάσσονται και ανταποκρίνονται σε επιλεκτικές πιέσεις.

## Προέλευση
Ο όρος εισήχθη από τον κοινωνιοβιολόγο Ρίτσαρντ Ντόκινς το 1976, στο έργο του «Εγωιστικό Γονίδιο», κατ’ αναλογία προς το γονίδιο. Σκεπτόμενος λοιπόν ο Ντόκινς την ανθρώπινη συμπεριφορά, αντιλήφθηκε πως η ίδια δεν είναι αποτέλεσμα μόνο εσωτερικών πηγών (γονιδίων), αλλά και εξωτερικών. Ακριβώς γι’ αυτό το σκοπό, εισήγαγε την έννοια του «μιμιδίου». Το μιμίδιο, ορίζεται ως «μονάδα πολιτισμικής μεταβίβασης, ή ως μονάδα μίμησης» με την ευρύτερη έννοια του όρου. Υπό το πρίσμα του, εμπεριέχει πληροφορίες που στεγάζονται στον ανθρώπινο εγκέφαλο και είναι ικανές να αντιγραφούν συμπεριφορικά και να μεταβιβαστούν εννοιολογικά μέσω της μίμησης, τόσο από την πλευρά του μιμούμενου, όσο και από την πλευρά του μιμητή.

## Διαδικτυακά Μιμίδια

Τα μιμίδια του διαδικτύου είναι διασκεδαστικά ή ενδιαφέροντα στοιχεία (όπως μια φωτογραφία ή ένα βίντεο με λεζάντες) που διαδίδεται ευρέως στο διαδίκτυο, ειδικά μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Παρέχουν μία πανταχού παρούσα πηγή φωτεινής ψυχαγωγίας – ένας τρόπος για να εκφραστούν οι άνθρωποι. Είναι αναμφισβήτητα η ταπετσαρία των ροών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και συχνά μας παρέχουν μερικά λεπτά αδράνειας, διασκεδαστικής ζωοτροφής για αναβλητικότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας μας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινωνική ανθρωπολογία
Αλτσέβσκ

Το **Αλτσέβσκ** (ουκρανικά: Алчéвськ· ρωσικά: Алчéвск) είναι πόλη περιφερειακής σημασίας στην περιφέρεια Λουχάνσκ (όμπλαστ) της ανατολικής Ουκρανίας. Βρίσκεται περίπου 45 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της περιφέρειας, το Λουχάνσκ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021, έχει πληθυσμό 106.550 κατοίκους.

Το Αλτσέβσκ είναι ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα στο Ντονμπάς. Ιδρύθηκε το 1895. Ήταν γνωστό ως *Βοροσύλοβσκ* από το 1931 έως το 1961, και μετά ως *Κομμουνάρσκ* μέχρι το 1991.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την ουκρανική απογραφή του 2001, η εθνοτική σύνθεση του πληθυσμού της πόλης είναι: 51,6% Ρώσοι, 44,7% Ουκρανοί, 1,1% Λευκορώσοι. Η πλειοψηφία της πόλης ομιλεί ρωσικά κατά 83,6%, ενώ ουκρανικά ομιλεί το 15,3% και 0,3% άλλες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ
Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)

Το **Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα** () είναι πολιτικό κόμμα στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Παλαιότερα με επικεφαλής τον Μπάλντουιν Σπένσερ, ήταν το κυβερνών κόμμα από το 2004 έως το 2014. Βρίσκεται στην αντιπολίτευση από τις εκλογές του 2014 και πλέον βρίσκεται υπό την ηγεσία Χάρολντ Λόβελ με κοινοβουλευτικό επικεφαλής τον Τζαμάλ Λ. Πρίνγκλ (ο οποίος υπηρετεί ως ηγέτης της αντιπολίτευσης στο κοινοβούλιο ως το μόνο μέλος του Ενωμένου Προοδευτικού Κόμματος που κέρδισε μια έδρα στις γενικές εκλογές του 2018).

## Ίδρυση
Το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα ιδρύθηκε το 1992 μετά από συγχώνευση τριών κομμάτων, δηλαδή του Απελευθερωτικού Κινήματος της Καραϊβικής της Αντίγκουα, του Προοδευτικού Εργατικού Κινήματος και του Ενωμένου Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος. Κάθε κόμμα ήταν αντιπολίτευση σε κυβερνήσεις του Εργατικού Κόμματος της Αντίγκουα. Ο Μπάλντουιν Σπένσερ επιλέχθηκε για να ηγηθεί του νέου κόμματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Κατηγορία:Πολιτική της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Συμμετοχή της Σιέρα Λεόνε στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Σιέρα Λεόνε]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1968.

## Γενικές πληροφορίες
Το 1960, ο Αλιφού Μασακουόι από τη Σιέρα Λεόνε εκπροσώπησε τη Λιβερία στον μαραθώνιο, καθώς η χώρα του δεν διέθετε αναγνωρισμένη Ολυμπιακή Επιτροπή. Η «Επιτροπή Ολυμπιακών και Υπερπόντιων Αγώνων της Σιέρα Λεόνε» (SLOOGC) ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1964 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή λίγες ημέρες αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου 1964, σε σύνοδο στο Ίνσμπρουκ. Το όνομα άλλαξε σε «Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Σιέρα Λεόνε» (NOCSL) το 1992.

Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1968 στο Μεξικό με 3 αθλητές. Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1972 και του 1976, η Σιέρα Λεόνε έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 65 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες ήρθαν από τον Ίσραελ Κόουλ το 1984 (έφτασε έως τα προημιτελικά στην κατηγορία του στην πυγμαχία) και από την Ενίς Μπαρμπέρ το 1996 (πέμπτη στο έπταθλο γυναικών).

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι
[thumb|270px|Η σημαιοφόρος Μπουντουράμπι Τζαλό κατά τη διάρκεια της παρέλασης των αθλητών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]

## Συμμετέχοντες
[thumb|260px|Η [Ενίς Μπαρμπέρ εκπροσώπησε τη Σιέρα Λεόνε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 και του 1996. Από το 1999 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Γαλλίας. Χαρακτηριστικές έχουν μείνει οι αναμετρήσεις της με αντίπαλο την Καρολίνα Κλουφτ στο έπταθλο γυναικών κατά τη δεκαετία του 2000.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων
[thumb|250px|Η σπρίντερ Μάγκι Μπάρι έφτασε έως τα προημιτελικά των 100 μέτρων γυναικών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Σιερα Λεονε
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σιέρα Λεόνε
Λεονίντ Πάσετσνικ

Ο **Λεονίντ Ιβάνοβιτς Πάσετσνικ** (, γενν. 15 Μαρτίου 1970, Λουγκάνσκ) είναι ο ηγέτης της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ. Υπηρέτησε ως Υπουργός Κρατικής Ασφάλειας της ΛΔΛ από τις 9 Οκτωβρίου 2014 έως τις 28 Νοεμβρίου 2017.

## Βιογραφία
Ο Λεονίντ Πάσετσνικ γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1970. Ο πατέρας του, Ιβάν Σεργκέιεβιτς Πάσετσνικ, ήταν αστυνομικός, δούλεψε 26 χρόνια στο Τμήμα Καταπολέμησης Κλοπής Σοσιαλιστικής Ιδιοκτησίας της ΕΣΣΔ.

Το 1975 η οικογένεια του μετακόμισε στο Μαγκαντάν.

Αποφοίτησε από την Ανώτατη Στρατιωτικο-Πολιτική Σχολή Μηχανικών και Επικοινωνιών του Ντονέτσκ.

Από το 1993 ήταν υπάλληλος της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας με το αξίωμα του υπολοχαγού συνταγματάρχη.

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ
Κατηγορία:Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς
Συμμετοχή του Πράσινου Ακρωτηρίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **[[Πράσινο Ακρωτήριο]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1996.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του Πράσινου Ακρωτηρίου ιδρύθηκε το 1989 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 1993, σε σύνοδο στο Μόντε Κάρλο. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα με 3 αθλητές. Έκτοτε, το Πράσινο Ακρωτήριο έχει λάβει μέρος σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες με συνολικά 18 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Οι επιτυχίες των αθλητών του είναι ελάχιστες και περιορίζονται στον μαραθώνιο και την πυγμαχία.

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
[thumb|220px|Ο Αντόνιο Ζεφερίνο αγωνίστηκε στον [μαραθώνιος|μαραθώνιο σε τρεις Ολυμπιάδες (1996-2004), με καλύτερη επίδοση την 67η θέση το 2000.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων
[thumb|220px|Ο Ρούμπεν Σάνσα δεν κατάφερε να προκριθεί από τον προκριμάτικο στα [5000 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες|5000 μέτρα ανδρών του στίβου στους Αγώνες του 2012.]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Πρασινο Ακρωτηριο
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Πράσινο Ακρωτήριο
Μύτιλος

Ο **Μύτιλος** (βασίλευσε μεταξύ με 270 π.Χ. - 231 π.Χ.) ήταν Ιλλυριός βασιλιάς στην νότια Ιλλυρία, διάδοχος και πιθανότατα γιος του Μονούνιου Α΄. Ο Πομπήιος Τρόγος καταγράφει τον 1ο αιώνα π.Χ. τις στρατιωτικές συγκρούσεις ανάμεσα στους Ιλλυριούς και τους Ηπειρώτες, βασιλιάς τους ήταν ο Αλέξανδρος Β΄ της Ηπείρου, γιος του Πύρρου του Μέγα. Περί το 270 π.Χ. ο Μύτιλος έκοψε νομίσματα στο Δυρράχιο, έφεραν στην μια πλευρά το όνομα του βασιλιά και στην άλλη το σύμβολο της πόλης. Ο Μύτιλος βασίλευσε στα υψίπεδα της περιοχής του Δυρραχίου και της Απολλωνίας. Ο Μύτιλος έκοψε τα δικά του νομίσματα (270 π.Χ.) με το όνομα του και τα σύμβολα της πόλης. Το γεγονός δείχνει ότι επέκτεινε την εξουσία του στο Δυρράχιο που το είχε κατακτήσει ο προκάτοχος του Μονούνιος Α΄.

Μετά τον Μονούνιο ο Μύτιλος ήταν ο δεύτερος Ιλλυριός βασιλιάς που έκοψε νομίσματα με το όνομα του. Τα νομίσματα του Μονούνιου έφεραν το όνομα του Ιλλυριού βασιλιά και σύμβολα που χρησιμοποιούσε η Αιτωλική Συμπολιτεία, μια αντίπαλος της Ηπείρου. Αντιγραφές από τα Ιλλυρικά νομίσματα διατηρούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ζάγκρεμπ στην Κροατία. Τα υπόλοιπα μπρούτζινα νομίσματα είχαν την κεφαλή του Ηρακλή από την μια πλευρά και από την άλλη τα σύμβολα του Ηρακλή Φαρέτρα, τόξο και απελατίκι με την επιγραφή *"ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΥΤΙΛ"*. Ο Μύτιλος σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές κήρυξε τον πόλεμο στον βασιλιά της Ηπείρου Αλέξανδρο Β΄ γιο του Πύρρου του Μέγα 270 π.Χ.), μέχρι τότε είχε την εξουσία στο Δυρράχιο αλλά ο Ηπειρώτης βασιλιάς του επιτέθηκε. Οι Ηπειρώτες ντύθηκαν με Ιλλυρικά ρούχα, αυτό ξεγέλασε τους Ιλλυριούς που τους πέρασαν για δικούς τους κατασκόπους, τους ακολούθησαν και έγιναν εύκολα θύματα. Ο έλεγχος του Δυρραχίου και της Απολλωνίας δείχνει ότι το Ιλλυρικό βασίλειο είχε αποκαταστήσει τα παλιά του σύνορα, την εποχή που κυβερνούσε ο Γλαυκίας, ο Μύτιλος επεκτάθηκε σε βάρος της Ηπείρου. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία κλήθηκε την ίδια εποχή να επέμβει για πρώτη φορά στα Βαλκάνια ενάντια στους Ιλλυριούς, τους Ηπειρώτες και τους Αιτωλούς.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Crawford, Michael Hewson (1985). Coinage and Money under the Roman Republic: Italy and the Mediterranean Economy. The Library of Numismatics. Berkeley: University of California Press. 
*Dzino, Danijel (2010). Illyricum in Roman Politics, 229 BC–AD 68. Cambridge University Press. 
*Mesihović, Salmedin; Šačić, Amra (2015). Historija Ilira [History of Illyrians] (in Bosnian). Sarajevo: Univerzitet u Sarajevu [University of Sarajevo]. 
*Šašel Kos, Marjeta (2002). "Pyrrhus and Illyrian Kingdom(s?)". Greek Influence Along the East Adriatic Coast. Knjiga Mediterana. 26: 101–119.
*Šašel Kos, Marjeta (2005). Appian and Illyricum. Narodni muzej Slovenije. 
*Wilkes, John (1992). The Illyrians. Wiley-Blackwell. 
*Winnifrith, Tom (2020). Nobody's Kingdom: A History of Northern Albania. Signal Books.

Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Άγιος Νικόλαος Ψαρίου Μεσσηνίας

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ψαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Δωρίου, του δήμου Οιχαλίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μεσσηνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Τριφυλίας του νομού Μεσσηνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
* Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν *Κολιότσι*.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται στις νότιες απολήξεις του Τετραζίου όρους, κοντά στην επαρχιακή οδό Δωρίου-Ψαρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 220 μέτρα. Απέχει 51 χλμ. περίπου ΒΔ. της Καλαμάτας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940, ως *Κολιότσι* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ψαρίου του νομού Μεσσηνίας.. Το 1957 μετονομάστηκε σε *Άγιος Νικόλαος*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ψαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Δωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιχαλίας.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Άγιος Νικόλαος Παλιουρίου Χαλκιδικής

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλιουρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παλλήνης, του δήμου Κασσάνδρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χαλκιδικής, στην περιφέρεια Κεντρική Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Χαλκιδικής του νομού Χαλκιδικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παράλιος οικισμός, στο απώτατο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Χαλκιδικής. Είναι ο τελευταίος οικισμός στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, κοντά στο ακρωτήριο Παλιούρι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10.  Απέχει 85 χλμ. περίπου ΝΑ. του Πολύγυρου.  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλιουρίου του νομού Χαλκιδικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλιουρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Παλλήνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παλλήνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Κασσάνδρας.
## Αξιοθέατα
*Το ξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου σε θαυμάσια θέση στη μικρή χερσόνησο που σχηματίζει ο όρμος του οικισμού Ξυνά
*Το φυσικό λιμανάκι του οικισμού
*Η παραλία του οικισμού, καθώς και η παραλία του ακρωτηρίου Κάνιστρο (Γλαρόκαβος) στα ανατολικά

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αϊτής

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Αϊτής** (γαλλικά: *Bibliothèque nationale d'Haïti* ή *BNH*) βρίσκεται στην πρωτεύουσα  Πορτ-ο-Πρενς, και είναι η κύρια βιβλιοθήκη της Αϊτής. Εγκαινιάστηκε το 1940 και περιλαμβάνει περισσότερα από 60.000 τεκμήρια. Λειτουργεί επίσης ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση στην Αϊτή.

## Ιστορία
Η 11η Σεπτεμβρίου 1939 σηματοδότησε  την τοποθέτηση του θεμελίου λίθους της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αϊτής, στον χώρο της πρώην Γερουσίας.  Η τελετή των εγκαινίων πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 1940 υπό την αιγίδα του Προέδρου Στένιο Βίνσεντ. Από το 1995, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αϊτής τέθηκε υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Η γραπτή κληρονομιά που διαθέτει είναι τμήμα της Ένωσης Πανεπιστημιακών, Ερευνητικών και Θεσμικών Βιβλιοθηκών της Καραϊβικής (ACURIL) και της Διεθνούς Τράπεζας Πληροφοριών για Γαλλόφωνα Κράτη (BIEF)

Ο τραγικός σεισμός του 2010 προκάλεσε ζημιές στις  συλλογές της, χωρίς ωστόσο να προκαλέσει σοβαρή φθορά στο κτίριο. Με τη βοήθεια διαφόρων διεθνών οργανισμών, τόσο οι συλλογές όσο και το δίκτυο των βιβλιοθηκών βελτιωθήκαν σημαντικά .

## Οργάνωση
Η BNH διαθέτει τρία Τμήματα:
#Η Γενική Διεύθυνση: υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, διαχειρίζεται κυβερνητικά έργα που σχετίζονται με την ανάπτυξη του ιδρύματος.
#Το Διοικητικό Τμήμα: αρμόδιο για τη διαχείριση των πόρων του ιδρύματος, με το τμήμα Λογιστικής καταρτίζει τον ετήσιο προϋπολογισμό και διαχειρίζεται τις σχέσεις με τους κρατικούς χρηματοοικονομικούς φορείς.
#Το Τεχνικό Τμήμα: αρμόδιο για την πρόταση αναπτυξιακών πολιτικών και τον συντονισμό παρακολούθησης των κυβερνητικών έργων που υποβάλλονται στη Γενική Διεύθυνση στο πλαίσιο της ανάπτυξης της βιβλιοθήκης.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αϊτής διαθέτει δύο αναγνωστήρια, μια αίθουσα συνεδριάσεων, έναν χώρο πολιτιστικών δραστηριοτήτων και τέσσερα καταστήματα (μονογραφίες - περιοδικά - βιβλία για νέους ανθρώπους).

## Αποστολές
Αποστολές της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αϊτής:

* Η διατήρηση της λογοτεχνικής κληρονομιάς που αφορά τη συλλογή, τη διατήρηση και τη διάδοση της λογοτεχνικής κληρονομιάς του έθνους της Αϊτής.
*Η Δημόσια ανάγνωση μέσω της οποίας η BNH διασφαλίζει τη διανομή των εντύπων που λαμβάνονται με την κατά νόμο κατάθεση.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
* Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
* Αϊτή
* Πορ-ω-Πρενς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αϊτή
Α
Άγιος Νικόλαος Μπούρα Αττικής

Ο **Άγιος Νικόλαος Μπούρα** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) δήμος Σπάτων-Λούτσας, του δήμου Σπάτων – Αρτέμιδος, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Αττικής του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος Μπούρα είναι ημιορεινός οικισμός στην Ανατολική Αττική, ακριβώς δίπλα στα Σπάτα. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις του φερώνυμου υψώματος «Μπούρα» (330 μ.), κοντά στην Αττική Οδό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάτων-Λούτσας του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σπάτων-Λούτσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Οικισμοί και περιοχές της Αττικής
Νέα Τίρυνθα Αργολίδας

Η **Νέα Τίρυνθα** (*παλαιά ονομασία: Κοφίνι*)  είναι πεδινό χωριό της Αργολίδας στον Δήμο Ναυπλιέων.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 32 μέτρων κτισμένη στον Αργολικό κάμπο, στα βόρεια του Ναυπλίου. Η μετονομασία του σε Νέα Τίρυνθα  έγινε το 1953. Στην απογραφή του 2021 είχε 1.111 κατοίκους ενώ αποτελεί την έδρα της κοινότητας Νέας Τίρυνθας και άλλοτε ήταν η έδρα του Καποδιστριακού Δήμου Νέας Τίρυνθας.

Οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και ελιών. Κοντά στην Νέα Τίρυνθα βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Τίρυνθας που ανάγεται στην Μυκηναϊκή εποχή.

## Πληθυσμός
Η Νέα Τίρυνθα είχε συνεχή πληθυσμιακή αύξηση μέχρι και το 1961 ενώ έπειτα ο πληθυσμός της σταθεροποιήθηκε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Μαπούτσε (μυθιστόρημα)

Το ***Μαπούτσε*** (γαλλικός τίτλος: *Mapuche*) είναι κοινωνικοπολιτικό αστυνομικό μυθιστόρημα του Καρίλ Φερέ που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2012 από τις Éditions Gallimard, το οποίο έχει κερδίσει δύο βραβεία. Με στοιχεία πολιτικού θρίλερ, αναφέρεται σε μελανές σελίδες της ιστορίας της Αργεντινής κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα (1976-1983) και τις προεκτάσεις τους χρόνια αργότερα.

## Τίτλος
Ο τίτλος αναφέρεται στη φυλή Μαπούτσε, κυριολεκτικά «Άνθρωποι της Γης», ενός ιθαγενούς λαού της Αργεντινής και της κεντρικής-νότιας Χιλής που σφαγιάσθηκαν κατά τον 19ο αιώνα και σήμερα οι απόγονοί τους ζουν ανάμεσα στην ενσωμάτωση, την υποταγή και την αντίσταση.

## Περίληψη
Μπουένος Άιρες, 2009-2010. Μετά την οικονομική κρίση της Αργεντινής το 2001-2002, η Ζάνα με καταγωγή από τη φυλή Μαπούτσε, τώρα γλύπτρια, ζει μόνη της στο Μπουένος Άιρες και, στα 28 της χρόνια, αισθάνεται ανεξάρτητη παρά το βαρύ παρελθόν της.

Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Ρούμπεν Καλντερόν, ένας ανατρεπτικός χαρακτήρας, είναι ένας από τους λίγους που βγήκαν ζωντανοί από τις μυστικές φυλακές της Σχολής Ναυτικής Μηχανικής, όπου χάθηκαν ο πατέρας και η μικρότερη αδερφή του κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Βιδέλα (1976-1983). 

Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από την επιστροφή της δημοκρατίας. Ο Ρούμπεν, διεξάγει έρευνες για λογαριασμό των Μητέρων της Πλατείας του Μαΐου και εξακολουθεί να αναζητά τα παιδιά των αγνοουμένων που απήχθησαν και υιοθετήθηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και τους υπεύθυνους.

Τίποτα φαινομενικά δεν ενώνει τη Ζάνα και τον Ρούμπεν, όλα τους χωρίζουν. Όταν κοντά στο παλιό εγκαταλελειμμένο λιμάνι της Λα Μπόκα βρίσκεται το γυμνό και ευνουχισμένο πτώμα μιας τραβεστί, της Λουζ, που έκανε πιάτσα στις αποβάθρες με την Πάουλα, τη μοναδική φίλη της Ζάνας, αυτή ζητά από τον Ρούμπεν να ερευνήσει. Από την πλευρά του, ο Ρούμπεν ερευνά ήδη την εξαφάνιση μιας φωτογράφου, της Μαρίας Βικτόριας, κόρης ενός από τους πιο σημαντικούς επιχειρηματίες της χώρας. Ο Ρούμπεν ανακαλύπτει ότι η Μαρία Βικτόρια είναι ένα από τα μωρά που απήχθησαν από τη δικτατορία και μια μεγάλη επιχείρηση βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι δύο υποθέσεις τέμνονται και οι δύο ήρωες από ερευνητές γίνονται πρωταγωνιστές της ιστορίας, αποκαλύπτοντας ένοχα μυστικά της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας της Αργεντινής 30 χρόνια μετά το τέλος της δικτατορίας.

Παρά την πολιτική Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εφαρμόζεται, τα φαντάσματα των εκτελεστών εξακολουθούν να ελλοχεύουν στην Αργεντινή μαζί με τη σκιά αυτών που έδιωξαν την κοινότητα των Μαπούτσε από τα πατρογονικά τους εδάφη....

## Βραβεία
* Prix Landerneau polar 2012
* Prix Tenebris (Κεμπέκ) 2013

## Ελληνική μετάφραση
* Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2013 με τίτλο *Μαπούτσε* από τις εκδόσεις Άγρα, σε μετάφραση Αργυρώς Μακάρωφ.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Αστυνομικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Βιττόρια Αγκανούρ-Πομπίλι

Η **Βιττόρια Αγκανούρ** (ιταλ. *Vittoria Aganoor*, αρμεν. Վիկտորիա Աղանուր, 26 Μαΐου 1855 – 9 Απριλίου 1910) ήταν Ιταλίδα ποιήτρια με αρμενική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της. Ο σύζυγός της Γκουίντο **Πομπίλι** ήταν βουλευτής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Βιττόρια γεννήθηκε στην Πάδοβα και ήταν το έβδομο τέκνο του Εντοάρντο Αγκανούρ και της Τζουζεππίνα Πατσίνι. Η οικογένεια του πατέρα της ανήκε στην αρμενική αριστοκρατία και είχε εγκατασταθεί στην Περσία από τον 11ο αιώνα. Αιώνες αργότερα, με συμβουλή των Μεχιταριστών Πατέρων, η οικογένεια μετανάστευσε στο Παρίσι. Εκεί ίδρυσε ένα αξιόλογο εκπαιδευτικό ίδρυμα για την αρμενική διασπορά, το Κολέγιο Ραφαέλ.

Οι γονείς της Βιττόρια παντρεύτηκαν το 1847 και εγκαταστάθηκαν στην Πάδοβα, στον «Οίκο των Αρμενίων» στο Πράτο ντελλα Βάλλε. Εκεί μεγάλωσαν η Βιττόρια και οι 4 αδελφές της.

Το 1876 η Βιττόρια πήγε να ζήσει στη Νάπολη. Εξαρτιόταν όμως πολύ συναισθηματικά από την οικογένειά της εξαιτίας της καταθλιπτικής της ιδιοσυγκρασίας και, παρά το ότι έγραφε από πολύ νεαρή ηλικία, δημοσίευσε το πρώτο της σημαντικό έργο, το *Leggenda eterna*, σε ηλικία 45 ετών, το 1900. Το 1901 παντρεύτηκε τον Γκουίντο Πομπίλι, γνωστό βουλευτή και αργότερα υφυπουργό Εξωτερικών. Μαζί πήγαν και έζησαν στην Περούτζα. Η Βιττόρια πέθανε μετά από εγχείρηση για την αφαίρεση καρκινικού όγκου στη Ρώμη σε ηλικία μόλις 54 ετών.

Ο σύζυγός της, συντετριμμένος από τον θάνατό της, αυτοκτόνησε λίγο αργότερα δίπλα στη σορό της.

## Εκδόσεις έργων της
* *I cavalli di San Marco*, Βενετία 1892
* *A mio padre. Versi*, Βενετία 1893
* *Leggenda eterna*, εκδοτικός οίκος Treves, Μιλάνο 1900
* *Nuove Liriche*, Ρώμη 1908
* *Poesie complete*, έκδ. F. Le Monnier, Φλωρεντία 1927
* *Nuove liriche*, με επιμέλεια του John Butcher, έκδ. Nuova S1, Bologna 2007

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικά της Αγκανούρ  (στην αρμενική γλώσσα)

Κατηγορία:Ιταλίδες ποιήτριες
Κβάρελι

Το **Κβάρελι** (γεωργ. ყვარელი) είναι μικρή πόλη και δήμος της ανατολικής Γεωργίας, στην περιφέρεια (ιστορικά επαρχία) της Καχετίας, με πληθυσμό 7.739 κατοίκους στην απογραφή του 2014 (μια μείωση κατά 31,5% από το 1989). Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Αλαζάνι, στους πρόποδες των βουνών του Μεγάλου Καυκάσου, σε υψόμετρο 450 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 41°57΄ Βόρειο πλάτος και 45°49΄ Ανατολικό μήκος. Απέχει 161 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Τιφλίδα.

Η περιοχή του Κβαρέλι αποτελεί το κέντρο της οινοπαραγωγής της Καχετίας και η ίδια η πόλη είναι γνωστή για την ημίγλυκη ποικιλία κόκκινου κρασιού *κιντζμαράουλι*, που παράγεται από την ποικιλία σταφυλιού σαπεράβι.

Στην πόλη γεννήθηκαν ο σημαντικός συγγραφέας, ποιητής και εθνική μορφή της Γεωργίας Ιλιά Τσαβτσαβάτζε (1837-1907), καθώς και ο θεατρικός σκηνοθέτης Κονσταντίνε Μαρτζανισβίλι (1872-1933). Η οικία του Τσαβτσαβάτζε στο Κβάρελι διατηρείται ως μουσείο.

## Δείτε επίσης
* Δήμος Κβαρέλι

## Εικόνες

Αρχείο:Church of John the Baptist.jpg|Ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή
Αρχείο:Kvareli Church of Dubi.jpg|Η «Εκκλησιά της βελανιδιάς»
Αρχείο:Kvareli fortress. Interior (Photo A. Muhranoff).jpg|Το κάστρο του Κβάρελι
Αρχείο:Justice House of Kvareli.jpg|Το κέντρο της πόλεως
Αρχείο:ყვარლის ბიბლიოთეკა.jpg|Η βιβλιοθήκη του Κβάρελι


## Παραπομπές


Κβαρελι
Τκιμπούλι

Το **Τκιμπούλι** (γεωργ. ტყიბული) είναι μικρή πόλη και δήμος της κεντρικής Γεωργίας, στην περιφέρεια της Ιμερετίας, με πληθυσμό 9.770 κατοίκους στην απογραφή του 2014 (μια μεγάλη μείωση κατά 56% από το 1989). Θεωρούμενο ορεινή πόλη, είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού Νακεράλα, σε υψόμετρο 590 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 42°21΄ Βόρειο πλάτος και 45°49΄ Ανατολικό μήκος. Παλιά η πόλη ήταν κέντρο εξορύξεως γαιανθράκων, αλλά δεν υπάρχουν πλέον ανθρακωρυχεία σε λειτουργία. Το Τκιμπούλι διαρρέεται από τον μικρό ομώνυμο ποταμό Τκιμπούλα και βρίσκεται ανάμεσα σε δύο τεχνητές λίμνες.

Τα ανθρακωρυχεία αποτελούσαν βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας, καθώς παρείχαν τη μόνη πηγή εισοδήματος για 1.500 εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Ωστόσο, εξαιτίας των απαρχαιωμένων και ακατάλληλων κανόνων ασφαλείας, υπήρξαν αρκετά θανατηφόρα δυστυχήματα στα ανθρακωρυχεία του Τκιμπούλι, με αποτέλεσμα σε ένα έτος, το 2018, να σκοτωθούν σε αυτά 16 άνθρωποι.

## Εικόνες

River Tkibula in Tkibuli.jpg|Το ποτάμι Τκιμπούλα
Tkibuli. A street in the city centre (Photo A. Muhranoff, 2011).jpg|Οδός στο κέντρο του Τκιμπούλι
Tkibuli Theatre (Photo A. Muhranoff, 2011).jpg|Το θέατρο του Τκιμπούλι
Tkibuli train station from inside (Photo A. Muhranoff, 2011).jpg|Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Τκιμπούλι


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Τκιμπουλι
Άγιος Πολύευκτος

Δύο άγιοι του Χριστιανισμού αναφέρονται με το όνομα **Πολύευκτος**, οι εξής:

* Ο Άγιος Πολύευκτος Μελιτηνής (3ος αι. μ.Χ.), εορτάζεται στις 9 Ιανουαρίου
* Ο Πατριάρχης Πολύευκτος Κωνσταντινουπόλεως (θάν. 970), που ανακηρύχθηκε άγιος και εορτάζεται στις 5 Φεβρουαρίου

Με το όνομα αυτό μπορεί κάποιος να αναφέρεται και στον:

* Ναό του Αγίου Πολυεύκτου, σημαντικό αρχιτεκτονικό έργο στην Κωνσταντινούπολη (524-527 μ.Χ.), που ήταν ο μεγαλύτερος ναός στην Πόλη μέχρι την ανέγερση της Αγιά-Σοφιάς.

## Δείτε επίσης
* Πολύευκτος
Μαντάμ Αγκάρ

Η **Μαρί Λεονίντ Σαρβέν** (γαλλ. *Marie Léonide Charvin*, 18 Σεπτεμβρίου 1832 – 15 Αυγούστου 1891), γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **Μαντάμ Αγκάρ** (*Agar*), ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, μια από τις διάσημες μορφές του γαλλικού θεάτρου του 19ου αιώνα μαζί με τις Σαρά Μπερνάρ και τη Ρασέλ Φελίξ.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σεντάν και ήταν κόρη του στρατιωτικού Πιερ Σαρβέν και της Μαρί, το γένος Φρεσυρέ (*Fréchuret*). Αρχικώς η Μαρί Λεονίντ εργάσθηκε ως τραγουδίστρια σε διάφορα κέντρα του Παρισιού με το ψευδώνυμο Λαλιέ (*Lallier*). Εκεί διείδε το θεατρικό της ταλέντο και της άνοιξε τον δρόμο για την κατάκτηση και της θεατρικής σκηνής ο γνωστός τότε καθηγητής της δραματικής τέχνης Ρικούρ, στον οποίο οφείλεται και το ψευδώνυμο «Αγκάρ» με το οποίο διέπρεψε. Συνετέλεσαν όμως και η ομορφιά της και το εκφραστικό βλέμμα της.

Λίγο αργότερα, εγκαταλείποντας το τραγούδι, βγήκε στη σκηνή και άρχισε να παίζει σε τραγωδίες στην Τουρ ντ' Ωβέρν (τέλη του 1859). Κατόπιν έπαιξε στο «Οντεόν» και σε άλλα μεγάλα θέατρα του Παρισιού. Με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ιδίως στο «Οντεόν», μαζί με τη Σαρά Μπερνάρ, απέδωσε εξαιρετικές ερμηνείες στη *Φαίδρα* του Ρακίνα το 1862 και στο έργο του νεαρού τότε Φρανσουά Κοπέ *Ο διαβάτης* (1869), που ήταν αφιερωμένο σε εκείνη. Γενικώς διακρίθηκε σε ρόλους έργων του Ρακίνα. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε μεγάλες περιοδείες σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας και μετά, από το 1877, παρέμεινε στο Παρίσι όπου συνέχισε με λαμπρότητα την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία, ερμηνεύοντας με σπάνια δραματική δύναμη τους ρόλους της. Το 1885 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

Το 1888 σε μια παράσταση στο θέατρο «Γκομπελέν» έπαθε ξαφνικά παράλυση και τρία χρόνια αργότερα πέθανε σε ηλικία 58 ετών στο Μουσταφά της Αλγερίας, το σημερινό Σίντι Μχαμέντ, όπου είχε εγκατασταθεί από το 1889 με την ελπίδα το ξηρό κλίμα να τη βοηθήσει στην υγεία της. Ο τάφος της βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς στο Παρίσι, με ωραία προτομή της. Από το 1912 μια οδός στο Παρίσι, στο 16ο Διαμέρισμα, φέρει το όνομά της (*Rue Agar*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1 (1972), σελ. 545 (με φωτογραφία)

Αγκαρ
Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία του Νικηφόρου

Μετά την εκτόπιση της Ρωμαίας Αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθήνας, ο θρόνος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας πέρασε σε μία σχετικά βραχύβια δυναστεία, τη **δυναστεία των Νικηφόρων**, που πήρε το όνομά της από τον ιδρυτή της, Νικηφόρο Α΄ τον Λογοθέτη. Η Αυτοκρατορία βρισκόταν σε πιο αδύναμη και πιο επισφαλή θέση, από ό,τι ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα και τα οικονομικά της ήταν προβληματικά. 

Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, η Ρωμανία βρισκόταν σχεδόν συνεχώς σε πόλεμο σε δύο σύνορα, που εξάντλησαν τους πόρους της, και όπως πολλοί από τους προκατόχους του, ο ίδιος ο Νικηφόρος Α΄ (802–811) απεβίωσε, ενώ ήταν σε εκστρατεία εναντίον των Βουλγάρων προς τα βόρεια. Επιπλέον, η επιρροή της Ρωμανίας συνέχισε να μειώνεται στα δυτικά με τη στέψη τού Καρλομάγνου (800–814) ως αυτοκράτορα της Φραγκίας (Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) από τον πάπα Λέοντα Γ΄ στην Παλαιά Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη το έτος 800 και την ίδρυση μίας νέας αυτοκρατορίας στη Δυτική Ευρώπη. διεκδικώντας την καθολική ρωμαϊκή μοναρχία.

## Νικηφόρος Α΄, 802–811
Ο Νικηφόρος Α΄ ήταν υπουργός Οικονομικών της Αυτοκρατορίας και με την εκθρόνιση της Ειρήνης ξεκίνησε αμέσως μία σειρά δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων. Οι διοικητικές του μεταρρυθμίσεις περιελάμβαναν την αναδιοργάνωση των *[[Θέμα (Βυζάντιο)|θεμάτων]]*. Επέζησε από έναν εμφύλιο πόλεμο το 803 και, όπως οι περισσότεροι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες, βρέθηκε σε πόλεμο σε τρία μέτωπα. Υπέστη μεγάλη ήττα στη μάχη του Κράσου στη Φρυγία το 805 και απεβίωσε σε εκστρατεία κατά των Βουλγάρων.

## Οι διάδοχοι του Νικηφόρου Α΄, 811–813
Τον Νικηφόρο διαδέχθηκε ο γιος του και συναυτοκράτορας Σταυράκιος (811). Ωστόσο, τραυματίστηκε βαριά στην ίδια μάχη, στην οποία απεβίωσε ο πατέρας του και, μετά από πολλές διαμάχες σχετικά με τη διαδοχή, πείστηκε να παραιτηθεί αργότερα το ίδιο έτος από τον σύζυγο της αδελφής του Προκοπίας, Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ (811–813), που τον διαδέχθηκε.

Ο Μιχαήλ Α΄ επεδίωξε περισσότερο διπλωματικές παρά στρατιωτικές λύσεις. Ωστόσο, συνεπλάκη με τον Κρούμο χάνο των Βουλγάρων, τον ίδιο που εξ αιτίας του απεβίωσαν οι δύο προκάτοχοί του, και επίσης ηττήθηκε, αποδυναμώνοντας σοβαρά τη θέση του. Έχοντας επίγνωση μίας πιθανής εξέγερσης, επέλεξε να παραιτηθεί, δεδομένης της φρικτής μοίρας τόσων πολλών Αυτοκρατόρων, που είχαν ανατραπεί προηγουμένως. Έτσι τερματίστηκε η σύντομη δυναστεία του Νικηφόρου Α΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:9ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Δυναστεία του Νικηφόρου
Ηλεκτρονικά μοριακής κλίμακας

**Τα ηλεκτρονικά μοριακής κλίμακας**, που ονομάζεται επίσης και ως ηλεκτρονικά **ενός μορίου**, είναι ένας κλάδος της νανοτεχνολογίας που χρησιμοποιεί μεμονωμένα μόρια ή συλλογές νανοκλίμακας μεμονωμένων μορίων, ως ηλεκτρονικά εξαρτήματα . Επειδή τα μεμονωμένα μόρια αποτελούν τις μικρότερες σταθερές δομές που μπορούμε να φανταστούμε, αυτή η σμίκρυνση είναι ο απώτερος στόχος για τη συρρίκνωση των ηλεκτρικών κυκλωμάτων .

Το πεδίο συχνά αποκαλείται απλώς ως " μοριακή ηλεκτρονική ", αλλά αυτός ο συγκεκριμένος όρος χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στο απομακρυσμένο πεδίο των αγώγιμων πολυμερών και των οργανικών ηλεκτρονικών, το οποίο χρησιμοποιεί τις ιδιότητες των μορίων για να επηρεάσει τις ιδιότητες όγκου ενός υλικού. Έχει προταθεί μια διάκριση ονοματολογίας έτσι ώστε τα *μοριακά υλικά για ηλεκτρονικά* να αναφέρονται σε αυτό το τελευταίο πεδίο εφαρμογών χύδην, ενώ *τα ηλεκτρονικά μοριακής κλίμακας* αναφέρονται στις εφαρμογές ενός μορίου νανοκλίμακας που αντιμετωπίζονται εδώ.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Μοριακή ηλεκτρονική
Αρδαβούρ (ύπατος το 447)

:*Να μη συγχέεται με τον παππού του [[Αρδαβούρ (ύπατος το 427)]].*

Ο **Αρδαβούρ**, *Ardabur* (απεβ. το 471) ήταν γιος του Φλάβιου Αρδαβούρ Άσπαρος, magister equitum (μάγιστρου του ιππικού) και magister militum (μάγιστρου του στρατού) της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 5ο αι. Ο Aρδαβούρ φαίνεται ότι υπηρέτησε συχνά υπό τον διάσημο πατέρα του κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του. Το 466 ο Aρδαβούρ κατηγορήθηκε για προδοτική συνωμοσία, πιθανώς από τους πολιτικούς εχθρούς τού πατέρα του. Η κατηγορία επιτάχυνε την πτώση του Άσπαρος από την εξουσία. Τόσο ο Aρδαβούρ, όσο και ο Άσπαρ, σκοτώθηκαν σε μία εξέγερση το 471.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Alemany, Agustí (2000). Sources on the Alans: A Critical Compilation. BRILL.
*Nicholson, Oliver, ed. (2018-04-19). "Ardabur". The Oxford Dictionary of Late Antiquity.
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα