open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δίκτυον

Το **Δίκτυον** (, συντομογραφία: **Ret**) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Lacaille και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός και συνορεύει με τους αστερισμούς Ωρολόγιον, Ύδρος και Δοράς. Είναι αόρατος από την Ελλάδα, εκτός από ένα ελάχιστο τμήμα του, που είναι ορατό από την Κρήτη. Παρότι γενικώς η πατρότητά του αποδίδεται στον LaCaille, στη μνήμη του πλέγματος που χρησιμοποίησε για τις παρατηρήσεις του του νότιου ουρανού, ο αστερισμός σημειώθηκε αρχικά από τον Isaak Habrecht του Αστεροσκοπείου του Στρασβούργου με το όνομα **[[Ρόμβος]] (Rhombus)** και πιθανότατα υιοθετήθηκε από τον LaCaille, ο οποίος απλώς του άλλαξε το όνομα σε **Reticulum Rhomboidalis** (Ρομβοειδές Δίκτυον), ονομασία που απλοποιήθηκε τελικώς σε Reticulum (Δίκτυον) από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση. Στο Δίκτυο αποδίδονταν 34 αστέρες μέχρι το έβδομο μέγεθος.

## Οι φωτεινότεροι αστέρες
Επειδή όλοι οι αστέρες του Δικτύου είναι σχετικώς αμυδροί και ο αστερισμός πολύ νότιος, κανένας τους δεν έχει δικό του ιδιαίτερο όνομα.

* Ο **[[Άλφα Δικτύου|α (άλφα) Δικτύου]]**, με φαινόμενο μέγεθος 3,315, είναι ο φωτεινότερος όλων των αστέρων του Δικτύου. Ο φασματικός τύπος του είναι G8 II-III, είναι δηλαδή λίγο ψυχρότερος του Ηλίου σε επιφανειακή θερμοκρασία.
* Ο **β Δικτύου** έχει φασματικό τύπο K2+ III (πορτοκαλί γίγαντας) και φαινόμενο μέγεθος 3,85.
* Ο **γ** έχει φαινόμενο μέγεθος 4,51 και φασματικό τύπο M4 III (ερυθρός γίγαντας).
* Ο **δ** έχει φαινόμενο μέγεθος 4,56 και φασματικό τύπο M2 III.
* Ο **ε** έχει φαινόμενο μέγεθος 4,442 και φασματικό τύπο K2 IVa. Ο πορτοκαλί αυτός υπογίγαντας συνοδεύεται από ένα γιγάντιο πλανήτη με μάζα μεγαλύτερη από τη μάζα του Δία. Ο πλανήτης περιφέρεται περί τον αστέρα μία φορά κάθε 424 ημέρες σε σχεδόν κυκλική τροχιά (εκκεντρότητα 0,02) σε μέση απόσταση από αυτόν 177 εκατομ. χιλιόμετρα. Η απόσταση του συστήματος από τη Γη ανέρχεται στα 59 έτη φωτός.
* Το ζεύγος '''ζ<sup>1</sup>''' και '''ζ<sup>2</sup>''' έχουν φαιν. μεγέθη 5,54 και 5,24, και φασματικούς τύπους G2.5 V και G1 V αντιστοίχως, είναι δηλαδή κίτρινοι νάνοι όπως και ο Ήλιος.
* Ο **η** έχει φαιν. μέγεθος 5,24 και φασμ. τύπο G8 III.
* Ο **ι** έχει φαιν. μέγεθος 4,97 και φασμ. τύπο K4 III.

## Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
* Ευρισκόμενος σε μία κατεύθυνση μακριά από το γαλαξιακό επίπεδο, ο αστερισμός αυτός είναι πλούσιος σε μακρινούς γαλαξίες. Ο φαινομενικώς φωτεινότερος από αυτούς είναι ο ραβδωτός σπειροειδής **[[NGC 1313]]** στο νοτιοδυτικό άκρο του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 8,70.
* Μερικοί άλλοι σχετικώς φωτεινοί γαλαξίες είναι οι **[[NGC 1574]]** (φαιν. μέγεθος 10,4), **[[NGC 1543]]** (φαιν. μέγεθος 10,5) και **[[NGC 1559]]** (φαιν.μέγεθος 10,6).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Δικτύου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Τράπεζα (αστερισμός)

**Τράπεζα** (, συντομογραφία: **Men**) είναι αστερισμός του νοτίου Ημισφαιρίου, που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Γάλλο αστρονόμο Lacaille που βρίσκεται εγγύτατα του Ν. Ουράνιου Πόλου. Είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Έχει τραπεζοειδές σχήμα εξ ου και η ονομασία του. Συνορεύει με τους αστερισμούς Δοράδα, Ύδρο, Οκτάδα, Χαμαιλέοντα και Ιπτάμενο Ιχθύ. Είναι ιδιαίτερα νότιος αστερισμός και συνεπώς τελείως αόρατος από την Ελλάδα.

Η αρχική ονομασία του αστερισμού ήταν **Mons Mensae**, δηλαδή το **Τραπεζοειδές Όρος**. Ο LaCaille σκέφθηκε αυτή την ονομασία επειδή το Τραπεζοειδές Όρος πάνω από την Πόλη του Ακρωτηρίου (Κέιπ Τάουν) στη Νότια Αφρική είναι συχνά στεφανωμένο από ένα σύννεφο, ακριβώς όπως και ο αστερισμός αυτός στεφανώνεται στο άνω (βόρειο) μέρος του από το Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου (βλ.και παρακάτω).

## Οι φωτεινότεροι αστέρες

Ο αστερισμός είναι ίσως ο αμυδρότερος όλων, με κανένα αστέρα να μη φέγγει φωτεινότερα από το πέμπτο (!) μέγεθος, ωστόσο ο Γκουλντ απέδιδε στην Τράπεζα 44 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.

* Ο **α Τραπέζης** είναι και ο φωτεινότερος του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 5,09 και φασματικό τύπο G6 V (σχεδόν ίδιο με τον ηλιακό).
* Ο **γ Τραπέζης** έχει φαινόμενο μέγεθος 5,19 και φασματικό τύπο K2 III.

## Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

Το σπουδαιότερο για την Τράπεζα είναι ότι σε αυτή ανήκει το νότιο ήμισυ του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου (LMC), του ενός από τα δύο Νέφη του Μαγγελάνου, και το μεγαλύτερο αστρονομικό ενδιαφέρον κρύβεται σε αυτόν τον γαλαξία και τα όσα του ανήκουν. Το άλλο μισό του LMC βρίσκεται στον αστερισμό Δοράδα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων της Τραπέζης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Τηλεσκόπιον

**Τηλεσκόπιον** (, συντομογραφία **Tel**) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Lacaille και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός, μερικώς ορατός από την Ελλάδα τα βράδια του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου, και συνορεύει με τους εξής 5 αστερισμούς: Νότιος Στέφανος και Τοξότης βόρεια, Ινδός ανατολικά, Ταώς νότια και Βωμός δυτικά. Ο LaCaille έδωσε και την εναλλακτική ονομασία **Tubus Astronomicus** (= Αστρονομικός Σωλήνας). Ο Γερμανός αστρονόμος Bode στο έργο του *Gestirne* (1805) το αποκαλεί **Astronomische Fernrohr** (Αστρονομικό Τηλεσκόπιο) και το σημειώνει σε διαφορετική, βορειότερη, θέση από τη σημερινή, στριμωγμένο ανάμεσα στον Τοξότη και τον Σκορπιό. Την οριστική του θέση, νοτιότερη μεν αλλά πιο εκτεταμένη, την οφείλουμε στον Βρετανό αστρονόμο Baily και στον Αμερικανό Γκουλντ.

Ο αστερισμός Τηλεσκόπιον δεν πρέπει να συγχέεται με ένα μικρό βόρειο αστερισμό που δεν αναγνωρίζεται πλέον, τον **Telescopium Herschelii**, που δημιούργησε ο Αυστριακός αστρονόμος αββάς Μαξιμιλιανός Χελ το 1781 για να τιμήσει τον Ουίλιαμ Χέρσελ, ανάμεσα στον Λύγκα και τους Διδύμους. Εμφανίζεται για πρώτη φορά από τον Bode το 1800 και μετά στον *Άτλαντα* του Αμερικανού Elijah Burritt του 1833. Αλλά ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα έπαψε να εμφανίζεται σε ουράνιους χάρτες και καταλόγους.

## Οι φωτεινότεροι αστέρες
Μόνο ο α Τηλεσκοπίου είναι φωτεινότερος του τέταρτου μεγέθους, παρ' όλα αυτά ο Γκουλντ απέδιδε στον αστερισμό 87 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.

* Ο **[[α Τηλεσκοπίου]]** έχει φαινόμενο μέγεθος 3,51 και φασματικό τύπο B3 IV. Απέχει από τη Γη περί τα 278 έτη φωτός.
* Ο **δ<sup>1</sup> Τηλεσκοπίου** έχει φαιν.μέγεθος 4,96 και φασμ.τύπο B6 IV.
* Ο **ε** έχει φαιν.μέγεθος 4,53 και φασμ.τύπο Κ0 ΙΙΙ.
* Ο **ζ** έχει φαιν.μέγεθος 4,13 και φασμ.τύπο G8-K0III. Απέχει από τη Γη 127 έτη φωτός.
* Ο **ι** έχει φαιν.μέγεθος 4,90 και φασμ.τύπο K0 III.
* Ο **λ** έχει μέσο φαιν.μέγεθος 4,87 και φασμ.τύπο A0 V.
* Ο **ξ** έχει φαιν.μέγεθος 4,94 και φασμ.τύπο Μ1 II (λαμπρός ερυθρός γίγαντας).

## Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
* Ο αστέρας **RR Τηλεσκοπίου**, (φαιν.μεγέθους 16,5) χαρακτηρίζεται ως «αργός καινοφανής» ("slow nova"). Μία έκρηξή του σημειώθηκε το έτος 1944, οπότε έφθασε σε φαιν.μέγεθος 6,5 (μόλις ορατό με γυμνό μάτι).
* Το σφαιρωτό σμήνος **[[NGC 6584]]** έχει φαιν.μέγεθος 9,2 και φαινόμενη διάμετρο 8΄.
* Ο φωτεινότερος γαλαξίας στο Τηλεσκόπιον είναι ο **[[NGC 6868]]**, με φαιν. μέγεθος 10,6.
* Τον Απρίλιο 1998 στον αμυδρό ραβδωτό σπειροειδή γαλαξία **ESO 184-G82**, σε απόσταση περί τα 140 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, έγινε αντιληπτός υπερκαινοφανής αστέρας που εμφάνισε την ισχυρότερη ραδιοεκπομπή που καταγράφηκε ποτέ από υπερκαινοφανή, με ταχύτητες εκτοξεύσεως υλικού που έφθαναν το 99% της ταχύτητας του φωτός. Με αυτόν πιθανώς συνδέεται η έκρηξη ακτίνων γ **GRB 980425**.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Τηλεσκοπίου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Τρίγωνον Νότιον

**Τρίγωνον Νότιον** (, συντομογραφία: **TrA**) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1603, από τους Keyser και Houtman στην *[[Ουρανομετρία]]* τους, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με 4 αστερισμούς, τους Γνώμονα, Διαβήτη, Πτηνόν και Βωμό. Βρίσκεται ολόκληρος στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας και είναι αόρατος στο σύνολό του από την Ελλάδα, παρότι θα ήταν εμφανέστερος από τον βόρειο αστερισμό Τρίγωνον αν οι δύο αστερισμοί μπορούσαν να τοποθετηθούν ο ένας δίπλα στον άλλο.

## Ονομασίες και ιστορία
Ο Καίσιος παραθέτει ονόματα για τον αστερισμό που προέρχονται από το βόρειο Τρίγωνον, ανάμεσά τους το **Almutabet algenubi** *«στους νεώτερους Άραβες»*, πράγμα που σημαίνει ότι είτε οι Άραβες είχαν προηγηθεί του Bayer, είτε ότι έμαθαν αμέσως για το έργο του. Επίσης, ο Καίσιος απεκάλεσε το Νότιον Τρίγωνον **Τρεις Πατριάρχες** (δηλαδή Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ) για τους τρεις φωτεινότερους αστέρες του. Ο Ιούλιος Σίλερ αντιθέτως κατέφυγε στην ασυνήθιστη για αστερισμό ονομασία **Signum Tau**, δηλαδή ο «Αστερισμός Ταυ», με κίνδυνο παρερμηνείας ως όνομα αστέρα.

Ο Βρετανός αστρονόμος Richard Anthony Proctor (1834-1888) καταλογογράφησε τον αστερισμό ως απλώς **Triangulum**, καθώς στον βορρά αντί του σημερινού αστερισμού Τρίγωνον είχε τα «Μικρόν Τρίγωνον» και «Μέγα Τρίγωνον» (βλ. και Τρίγωνον), πράγμα που βέβαια θα δημιουργούσε σύγχυση.

Οι Κινέζοι ανεγνώριζαν επίσης το Νότιον Τρίγωνον ως **San Kio Hung**. Οι ναυτικοί των προηγούμενων αιώνων εξάλλου ανεγνώριζαν τους αστέρες α, β και γ ως «τα Αστέρια του Τριγώνου».

## Οι φωτεινότεροι αστέρες
Ο Γκουλντ απέδιδε στον αστερισμό 46 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.

* Ο αστέρας **[[α Νοτίου Τριγώνου]]** είναι και ο φωτεινότερος του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 1,92 και φασματικό τύπο K2 IIb-IIIa. Αναφέρεται μερικές φορές και με το τετριμμένο ιδιαίτερο όνομα **Atria** (= **A**lpha **Tri**angulum **A**ustralis). Απέχει από τη Γη περί τα 415 έτη φωτός.
* Ο **[[β Νοτίου Τριγώνου]]** έχει φαινόμενο μέγεθος 2,85 και φασματικό τύπο F1 V. Απέχει από τη Γη 40 έτη φωτός, κάτι που τον καθιστά μαζί με τον **ζ** τους δύο πλησιέστερους αστέρες του αστερισμού που είναι ορατοί με γυμνό μάτι. 
* Ο **γ** έχει φαιν.μέγεθος 2,89 με φασμ.τύπο A1 V. Απέχει από τη Γη 183 έτη φωτός.
* Ο **δ** έχει φαιν.μέγεθος 3,85 και φασμ.τύπο G2 II. Απέχει από τη Γη περίπου 620 έτη φωτός.
* Ο **ε** έχει φαιν.μέγεθος 4,11 με φασμ.τύπο K1 III. Απέχει από τη Γη 216 έτη φωτός.

## Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
* Ο αστέρας **ι Νοτίου Τριγώνου** είναι τριπλός και επιπλέον το ένα μέλος του είναι μεταβλητός αστέρας του τύπου «γ Δοράδος».

* Το ανοικτό σμήνος αστέρων **[[NGC 6025]]**, σχεδόν στο σύνορο με τον Γνώμονα, είναι το φωτεινότερο του αστερισμού, με φαιν.μέγεθος 5,1 και φαινόμενη διάμετρο 12΄.

* Με μεγάλα ερασιτεχνικά τηλεσκόπια διακρίνονται τα πλανητικά νεφελώματα **[[NGC 5979]]** και **PK 322-6.1** (φαιν.μεγέθη 13,0 και 12,5 αντιστοίχως).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Νοτίου Τριγώνου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Ιχθύς Ιπτάμενος

Ο **Ιπτάμενος Ιχθύς** (, συντομογραφία: **Vol**) είναι αστερισμός που σημειώθηκε για πρώτη φορά το 1603, από τους Keyser και Houtman στην *[[Ουρανομετρία]]* τους, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός αόρατος από την Ελλάδα. Συνορεύει με τους αστερισμούς Τρόπιδα, Οκρίβαντα, Δοράδα, Τράπεζα και Χαμαιλεόντα. Η αρχική λατινική και διεθνής ονομασία ήταν **Piscis Volans**, δηλαδή το ιπτάμενο ψάρι, το χελιδονόψαρο. Οι *[[Ροδόλφειοι Πίνακες]]* ωστόσο τον ονομάζουν **Passer** (σπουργίτι), και ως τέτοιος μεταφράσθηκε στην Κίνα (**Fe Yu**). Ο Ιούλιος Σίλερ και ο Καίσιος συνδύασαν τους αστέρες της Δοράδος με εκείνους του Ιπταμένου Ιχθύος και σχημάτισαν τη μορφή του Άβελ από τη *[[Γένεσις|Γένεση]]*. Κατά μία καταμέτρηση, ο Ιπτάμενος Ιχθύς έχει 46 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι.

## Οι φωτεινότεροι αστέρες
Επειδή όλοι οι αστέρες του Ιπταμένου Ιχθύος είναι αμυδροί, τετάρτου μεγέθους και κάτω, και ο αστερισμός πολύ νότιος, κανένας τους δεν έχει δικό του ιδιαίτερο όνομα.

* Ο **α (άλφα) Ιπταμένου Ιχθύος**, με φαινόμενο μέγεθος 4,00, δεν είναι ο φωτεινότερος των αστέρων του αστερισμού. Ο φασματικός τύπος του είναι A2-3 IV με ισχυρές γραμμές μετάλλων στο φάσμα του.
* Ο **β Ιπταμένου Ιχθύος** έχει φασματικό τύπο K1 III και φαινόμενο μέγεθος 3,77.
* Ο **γ ** είναι διπλός αστέρας, με μέλη που έχουν φαιν.μεγέθη 3,78 (ο γ2) & 5,7 (ο γ1), φασμ.τύπους K0 III & F2 V, και απέχουν μεταξύ τους λιγότερο από 14 δευτερόλεπτα της μοίρας.
* Ο **δ** έχει φαιν.μέγεθος 3,98 και φασμ.τύπο F6 II.
* Ο **ζ** έχει φαιν.μέγεθος 3,95 και φασμ.τύπο K0 III.

## Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
* Ο μεταβλητός αστέρας **UZ Vol** έχει φαιν.μέγεθος που κυμαίνεται από 9,3 ως 10,1 και φασμ.τύπο G8 III.
* Ευρισκόμενος σε μία κατεύθυνση λίγο έξω από το γαλαξιακό επίπεδο, ο αστερισμός αυτός έχει αρκετούς αλλά μακρινούς και αμυδρούς γαλαξίες. Ο εντυπωσιακότερος και φωτεινότερος είναι ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας **[[NGC 2442]] / [[NGC 2443|2443]]**, στο κέντρο του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 10,4 και 11,2. Το διαταραγμένο σχήμα του οφείλεται μάλλον στη βαρυτική αλληλεπίδραση με κάποιον άλλο γαλαξία.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Ιπτάμενου Ιχθύος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Αλώπηξ (αστερισμός)

Η **Αλώπηξ** (, ονομαστική: *Vulpecula*, γενική: *Vulpeculae*, αστρον. σύμβολο: **Vul**), είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1690, στο *[[Firmamentum Sobiescianum]]* του Hevelius, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που αναγνώρισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.
Είναι αστερισμός του Βορείου ουράνιου ημισφαιρίου και βρίσκεται μεταξύ των αστερισμών του Κύκνου και του Βέλους. Συγκεκριμένα επεκτείνεται κάτω από τον αστερισμό του Κύκνου, ενώ πιο κάτω από αυτόν βρίσκονται οι αστερισμοί του Δελφίνος και του Βέλους.
Στην ουράνια χαρτογράφηση φέρεται μεταξύ του 29ου και του 20ου βορείου παραλλήλου (ουρανογραφικές συντεταγμένες). Είναι αειφανής στην Ελλάδα.

Περιέχει σε σύνολο 68 αστέρες εκ των οποίων 43 ορατούς με γυμνό μάτι και από τους οποίους ο λαμπρότερος είναι τέταρτου μεγέθους και όλοι οι άλλοι αμυδρότεροι.

Επίσης ο αυτός αστερισμός φέρει και το όνομα «Αλώπηξ και χην» επειδή στην παράσταση του αστερισμού η Αλώπηξ φέρεται να έχει στο στόμα της χήνα.

Στις 21 Ιουνίου 1670 παρατηρήθηκε από τον μοναχό Άνθελμο στην Αλώπεκα νέος αστέρας, 3ου μεγέθους, πλησίον του β Κύκνου. Από της πρώτης παρατήρησης η λαμπρότητα αυτού του αστέρος άρχισε να μειώνεται βαθμηδόν ώστε μετά δύο μήνες (Αύγουστος 1670) αυτός ο καινοφανής αστέρας ήταν πλέον 5ου μεγέθους και σε λίγο διάστημα έγινε αόρατος με γυμνό μάτι. Έξι μήνες μετά έγινε και πάλι ορατός ως 4ου μεγέθους με πολλές αυξομειώσεις. Για ένα ολόκληρο χρόνο συνεχίσθηκαν οι διακυμάνσεις αυτές της λαμπρότητάς του μέχρι που κατέστη και πάλι ορατός. Στη θέση που εμφανίστηκε ο της «Αλώπεκος νέος» αστέρας όπως επίσημα ονομάσθηκε παρατηρείται ήδη με τηλεσκόπιο αστέρας 12ου μεγέθους που πιθανώς να μην είναι άλλος από εκείνον του 1670.

Επίσης πολύ κοντά στον αστέρα **β** Κύκνου (αλλά στον αστερισμό της Αλώπεκος) και σε απόσταση 7 μοιρών νοτιοανατολικά παρατηρείται το της Αλώπεκος νεφέλωμα, δηλαδή ο ομώνυμος Γαλαξίας υπό μορφή διπλού νεφελώματος.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων της Αλώπεκος
* Αστερισμοί του Εβέλιου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Δελφίνι (αποσαφήνιση)

Με τον όρο **δελφίνι** μπορεί κανείς να αναφερθεί στις παρακάτω έννοιες:

*Δελφίνι
*Δελφίν (αστερισμός)
*Θαλάσσιο όχημα (Υδροπτέρυγο), το οποίο ονομάστηκε στην Ελλάδα "ιπτάμενο δελφίνι"

## Δείτε επίσης
*Δελφίν
Πήγασος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Πήγασος** μπορεί να αναφέρεται σε:

*Πήγασος (αστερισμός), αστερισμός του βόρειου ημισφαιρίου της ουράνιας σφαίρας.
*Πήγασος (μυθολογία),  φτερωτό άλογο της ελληνικής μυθολογίας.

## Πλοία
*Πήγασος Ι (Περιπολικό), περιπολικό πλοίο του Ελληνικού Ναυτικού.
*Πήγασος ΙΙ (Περιπολικό), περιπολικό πλοίο του Ελληνικού Ναυτικού.
*Εξπρές Πήγασος, επιβατικό πλοίο της Hellenic Seaways.

## Άλλες χρήσεις
*
*Πήγασος Εκδοτική, εκδοτικός οργανισμός που εκδίδει την εφημερίδα "Έθνος".

## Αθλητικά σωματεία
*Πήγασος Αγίας Άννας
*Πήγασος Αγίου Διονυσίου Πειραιά
*Πήγασος Αγρινίου
*Πήγασος Εμπάρου
*Πήγασος Θριασίου
*Πήγασος Θυρέας
*Πήγασος Κορυδαλλού
*Πήγασος Κρεμαστής Ρόδου
*Πήγασος Κυψέλης
*Πήγασος Μάνης
*Πήγασος Μπεγουλακίου
*Πήγασος Πολίχνης
*Πήγασος Σερρών
Ταύρος (αποσαφήνιση)

Η λέξη / όνομα **Ταύρος** μπορεί να αναφέρονται:

* Στην αγελάδα, μηρυκαστικό, ως το αρσενικό του είδους.

## Γεωγραφικοί προσδιορισμοί
* Ταύρος (οροσειρά) της Τουρκίας.
* Ταύρος (Αρμενία), πόλη.
* Ταύρος Αττικής, δήμος της Νομαρχίας Αθηνών.

## Αστρονομία
* Ταύρος (αστερισμός). 

## Άλλες χρήσεις
* Στο ζώδιο Ταύρος στην αστρολογία.
* Στον ταύρο της Κρήτης στην Ελληνική Μυθολογία.
Αετός (αστερισμός)

Ο **Αετός** (, ονομαστική: *Aquila*, γενική *Aquilae*, αστρον. σύμβολο: **Aql**), είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και 
είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που αναγνώρισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. 

Ο Αστερισμός του Αετού θεωρείται ως ένας από τους ωραιότερους αστερισμούς. Βρίσκεται δε κατά το ήμισυ στο βόρειο και κατά το άλλο ήμισυ στο νότιο ουράνιο ημισφαίριο. Εν μέρει δε κείται εντός του Γαλαξία. Επειδή όμως εκτείνεται περισσότερο στο Β. ημισφαίριο συγκαταλέγεται στους βόρειους αστερισμούς.

Κατά ουράνια θέση βρίσκεται νότια του αστερισμού του Βέλους και βόρεια του Τοξότη μεταξύ του Υδροχόου και του Οφιούχου. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.

Αναγνωρίζεται σχετικά εύκολα από τους τρεις λαμπρούς αστέρες του που αποτελούν περίπου ευθεία γραμμή. Ο μεσαίος που είναι και ο λαμπρότερος, πρώτου μεγέθους, ονομάζεται «Αετός» ή «Αλτάιρ» (αραβικό όνομα) όπως και ονομάζεται σήμερα (Altair). 
Αμυδροί αστέρες εντός του αστερισμού του Αετού απετέλεσαν τον αστερισμό του Αντίνοου τον οποίο αναφέρει και ο Πτολεμαίος. Επίσης το ίδιο σε ξεχωριστό αστερισμό ανήγαγε τους αμυδρούς αυτούς αστέρες και ο Τύχων Μπραχέ το 1602.

Σήμερα όμως δεν αναγνωρίζεται ως ιδιαίτερος αστερισμός. Έτσι ο αστερισμός του Αετού απαρτίζεται μαζί με εκείνους του Αντίνοου από 73 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι, δηλαδή αστέρες 1ου μέχρι 6ου μεγέθους. Ιδία ονομασία φέρουν μόνο ο Αλτάιρ και ο άνωθεν αυτού **γ** που διατηρεί την αραβική ονομασία «Ταραζέντ».

Το όνομα Αετός του αστερισμού οφείλεται στον μυθολογικό αετό του Διός που στο σύμπλεγμα αυτό των αστέρων οι αρχαίοι Έλληνες φαντάζονταν ότι έβλεπαν αετό να ίπταται και να μεταφέρει με τα νύχια του τον Γανυμήδη στον Δία προκειμένου να τον υπηρετήσει ως οινοχόος. Αργότερα ο Αδριανός για να τιμήσει τον ευνοούμενό του τον Αντίνοο αντικατέστησε στον αστερισμό τον Γανυμήδη δια του Αντινόου, και ονόμασε Γανυμήδη τον αστερισμό του Υδροχόου. Οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς αναφέρουν τον αστερισμό με διάφορες ονομασίες, όπως «Διός Όρνις», «Οιωνών Βασιλεύς» στον Πίνδαρο και «Βάσανος» ή «Βασανιστήριον», παραπέμποντας στον αετό του μύθου του Προμηθέα. Αναφέρεται επίσης ως «Γυψ», ονομασία που πέρασε και στους Λατίνους συγγραφείς ως *Vultur volans*. 

## Ο αστερισμός στη μυθολογία

* Σύμφωνα με τον Γκάβιν Ουάιτ, ο Βαβυλωνικός Αετός έφερε στον αστερισμό τον αστερισμό που ονομάζεται Νεκρός. Ο συντάκτης αναφέρει επίσης μια σύγκριση με τις κλασσικές ιστορίες του Αντίνου και του Γανυμήδη. 
* Στον Ινδουισμό, ο αστερισμός Αετός ταυτίζεται με τη θεότητα Γκαρούντα, η οποία είναι μισός αετός και μισός άνθρωπος. 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Αετού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ερατοσθένης, Καταστερισμοί ή Αστροθεσίαι: Αετός
Ανδρομέδα

Με το όνομα **Ανδρομέδα** μπορεί να αναφερόμαστε στα εξής:

* Ανδρομέδα (μυθολογία): πρόσωπο στην ελληνική μυθολογία, που κυριάρχησε στο τελευταίο ανδραγάθημα του μυθικού Περσέα.
* Ανδρομέδα (τραγωδία)
## Αστρονομία
* Ανδρομέδα (αστερισμός): αστερισμός που το όνομα οφείλεται από ελληνικό σχετικό μύθο.
* Γαλαξίας της Ανδρομέδας: μεγάλος γαλαξίας, του οποίου το όνομα οφείλεται στην θέση του στον αστερισμό της Ανδρομέδας.
* Ανδρομεδίδες (αστρονομία): διάττοντες αστέρες που φαινομενικά προέρχονται από τον αστερισμό Ανδρομέδα.

## Άλλες χρήσεις
* Ανδρομέδα (βοτανική): κοσμητικό φυτό του οποίου τα κλαδιά και τα φύλλα έχουν ειδικές 
ιδιότητες (δεψικές ουσίες) και χρησιμοποιούνται στη βυρσοδεψία.
* Ανδρομέδα Ι (περιπολικό) του πολεμικού ναυτικού
* Ανδρομέδα ΙΙ (τορπιλάκατος) του πολεμικού ναυτικού
* Ανδρομέδα (φανζίν): φανζίν επιστημονικής φαντασίας. 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

Το **Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο** είναι αρχαιολογικό μουσείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1914 και θεωρείται ως ένα από τα ιστορικότερα και μεγαλύτερα μουσεία της Ελλάδας. Από το 1930 στεγάζεται στη Βίλα «Ιλίσσια», που κατασκευάστηκε την περίοδο 1840-1848 ως οικία της Δούκισσας της Πλακεντίας και βρίσκεται επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας 22, στην Αθήνα. Το μουσείο φιλοξενεί περισσότερα από 25.000 εκθέματα με μοναδικές συλλογές εικόνων, γλυπτών, αντικειμένων μικροτεχνίας, τοιχογραφιών, κεραμικών, υφασμάτων, χειρογράφων αλλά και αντιγράφων από τον 3ο αιώνα μ.Χ. μέχρι την σύγχρονη εποχή. Τα εκθέματα προέρχονται από τον ελλαδικό και γενικά τον βαλκανικό χώρο. 

Έναν αιώνα και πλέον μετά την ίδρυσή του, συνεχίζει τη λειτουργία του και στις αίθουσες της νέας του επέκτασης μετά και την παραχώρηση μεγάλου οικοπέδου, που ήταν άλλοτε στρατόπεδο.

## Συλλογή φωτογραφιών
190px
190px
190px
190px
190px
190px
190px
190px
190px
190px
190px
190px

## Δείτε επίσης
* Μέγαρο Δούκισσας της Πλακεντίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*Φουντουλάκη Όλγα (2024). "The Architects of the Buildings of the Duchess of Piacenza in Attica, Greece". academia.edu. https://www.academia.edu/113735890/The_Architects_of_the_Buildings_of_the_Duchess_of_Piacenza_in_Attica_Greece 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο (επίσημος ιστότοπος)
* Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο  (στον κόμβο του Υπουργείου Πολιτισμού)
* 


Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Κατηγορία:Βυζαντινά μουσεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Θρησκευτικά μουσεία στην Ελλάδα
Σκήτη Τιμίου Προδρόμου

Η **Σκήτη Τιμίου Προδρόμου**:

* Σκήτη Τιμίου Προδρόμου Ιβήρων
* Σκήτη Τιμίου Προδρόμου Μεγίστης Λαύρας
Κορυδαλλός

Με την ονομασία **Κορυδαλλός** μπορεί να αναφέρονται:

; Οικισμοί
* Κορυδαλλός Αττικής, προάστιο του Πειραιά, μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών και πόλη της Αττικής.
* Κορυδαλλός Τρικάλων, οικισμός του δήμου Καλαμπάκας της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.
; Διάφορα
* Κορυδαλλός (πτηνό), πτηνό.
* Κορυδαλλός (όρος), ορεινός όγκος του όρους Αιγάλεω.
* Κορυδαλλός Ιπποθοωντίδας, αρχαίος αττικός δήμος της Ιπποθοωντίδας φυλής.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ρέα

Η **[[Ρέα (μυθολογία)|Ρέα]]** ήταν Τιτανίδα της ελληνικής μυθολογίας.Ηταν μητέρα του Δία και σύζυγος του Κρόνου.Με το όνομά της μπορεί να αναφέρονται επίσης:

*Η Ρέα Δροσιάς, βραχώδη συνοικία της Δροσιάς Αττικής
*Ο δορυφόρος Ρέα του πλανήτη Κρόνου
*Το είδος πτηνών Ρέα
Ρέα (δορυφόρος)

Η **Ρέα** () είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου και ανακαλύφθηκε το 1672 από τον Τζιοβάνι Ντομένικο Κασίνι. Η Ρέα ονομάστηκε από την τιτανίδα Ρέα της ελληνικής μυθολογίας. Αναφέρεται επίσης ως **Κρόνος V** (Saturn V).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η χαμηλή πυκνότητα της Ρέας υποδεικνύει ότι αποτελείται από ένα βραχώδη πυρήνα, που αποτελεί περίπου το ένα τρίτο της μάζας της, με τα υπόλοιπα δυο τρίτα να αποτελούνται από πάγο νερού. Μοιάζει αρκετά με τη Διώνη, άλλο δορυφόρο του Κρόνου, καθώς έχει παρόμοια σύσταση, γεωλογική ιστορία και σύγχρονη με τον Κρόνο τροχιά. Η επιφάνειά της πρέπει να έχει υποστεί δραματικές αλλαγές, καθώς χαρακτηρίζεται από πολύ μακριές ανοιχτόχρωμες ρωγμές και χωρίζεται σε δυο περιοχές με διαφορετικά μεγέθη και χαρακτηριστικά κρατήρων. Το ημισφαίριο προς τη διεύθυνση της τροχιάς της είναι διάστικτο από μεγάλους κρατήρες και πιο φωτεινό από το άλλο ημισφαίριο, που είναι πιο σκοτεινό, έχει λιγότερους και μικρότερους κρατήρες και χωρίζεται από ανοιχτόχρωμες ρωγμές, που πρέπει να είναι φαράγγια από πάγο, δημιουργήματα παλιότερης ηφαιστειακής δραστηριότητας. Η Ρέα είναι ένα παγωμένο σώμα, χωρίς ατμόσφαιρα και με μέση θερμοκρασία γύρω στους -200 °C. Υπάρχουν ενδείξεις ισχνού συστήματος δακτυλίων, και αν υπάρχουν όντος δακτύλιοι τότε θα είναι το πρώτο φεγγάρι που θα έχουν ανακαλυφθεί.

## Ατμόσφαιρα
Στις 26 Νοεμβρίου 2010 η NASA ανακοίνωσε  πως το διαστημόπλοιο Κασσίνι εντόπισε την ύπαρξη λεπτής ατμόσφαιρας στη Ρέα, αποτελούμενης από μόρια οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα, ακυρώνοντας έτσι τις προηγούμενες πεποιθήσεις μη ύπαρξης ατμόσφαιρας. Η πυκνότητα του οξυγόνου στην επιφάνεια της Ρέας είναι 5 τρισεκατομμύρια φορές μικρότερη από την πυκνότητα του οξυγόνου στην επιφάνεια της Γης.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Rhea (moon).jpg|Η Ρέα από το Κασσίνι τον Μάρτιο του 2010
Αρχείο:Rhea true color.jpg|Η Ρέα στα φυσικά της χρώματα, όπως τη φωτογράφισε η διαστημοσυσκευή *Cassini*
Αρχείο:Rhean rings PIA10246 Full res.jpg|Οι δακτύλιοι της Ρέας
Αρχείο:Rhea N1516373983 1-RHCL1CL2.png


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ρέα από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Ρεα
Βύζας

**Βύζας** ή **Βύζαντας** ονομάζεται ο γενάρχης των Μεγαρέων  και κατά μια παράδοση γιος του βασιλιά Νίσου και της νύμφης Κερόεσσας, κόρης του Δία.

## Ο μύθος
Επικεφαλής μιας αποικιακής επιχείρησης που είχε οργανώσει η πόλη των Μεγάρων, οδήγησε τους Μεγαρείς αποίκους στην περιοχή του Βοσπόρου. Εκεί οι Μεγαρείς ίδρυσαν μια νέα πόλη, στην οποία έδωσαν το όνομα του ιδρυτή της, το Βυζάντιο. 

Σύμφωνα με τον Στράβωνα (64Π.Χ.-23 μ.Χ.), οι Μεγαρείς έφτασαν εκεί υπακούοντας σ' ένα χρησμό, που είχαν λάβει από το μαντείο των Δελφών. Ο χρησμός αυτός αποκαλούσε «τυφλούς» τους συμπολίτες τους, που λίγα χρόνια πριν, το 685π.Χ., είχαν ιδρύσει στη ασιατική ακτή του Βοσπόρου τη Χαλκηδόνα. Πράγματι, κατά μιαν έννοια ήταν «τυφλοί», καθώς δεν είχαν αντιληφθεί ότι η περιοχή, που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το σημείο, που οι ίδιοι είχαν αποικήσει ήταν ιδανικότερη για τη διεξαγωγή του εμπορίου και την αλιεία. 

Σε αυτή την περιοχή, η οποία συγχρόνως διακρινόταν για τη γεωπολιτική της θέση, ο Βύζας θεμελίωσε μια από τις πιο σημαντικές πόλεις στην ιστορία της ανθρωπότητας. Υπήρξε και ιδρυτής των Υβλαίων Μεγάρων και Σελινούντα στη Σικελία καθώς και της Ηράκλειας στον Πόντο. 

Το ταξίδι του Βύζαντος και η ίδρυση του Βυζαντίου εντάσσονται σε μια γενικότερη κίνηση των παράκτιων ελληνικών πόλεων. Η κίνηση αυτή, γνωστή ως δεύτερος ελληνικός αποικισμός εκδηλώθηκε από τον 8ο έως τον 6ο αιώνα π. Χ (ο πρώτος ελληνικός αποικισμός είχε ήδη πραγματοποιηθεί από τον 11ο έως τον 9ο π. Χ. αιώνα).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Μεγαρείς
Σταθμός Κάτω Πατήσια (Μετρό Αθήνας)

Ο **Σταθμός Κάτω Πατήσια** είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 13,722 από το σταθμό του Πειραιά. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τη συνοικία των Κάτω Πατησίων, την οποία εξυπηρετεί. Εκτός από αυτήν, εξυπηρετεί και τη διπλανή συνοικία των Τριών Γεφυρών. Οριοθετείται στον κόμβο των Λεωφόρων Αχαρνών και Στρατηγού Καλάρη και Ιωνίας. Εγκαινιάστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1956 (την ίδια μέρα με τους σταθμούς Άγιος Νικόλαος και Άνω Πατήσια) και η σημερινή του μορφή εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουλίου 2004, καθώς τότε ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Είναι υπόγειος (μετά την επικάλυψή του το 2004, ενώ μέχρι τότε ήταν επίγειος χαμηλού επιπέδου, τύπου ανοικτού ορύγματος) και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Επειδή είναι μόνο ενός υπόγειου επιπέδου, οι σκάλες οδηγούν απευθείας στα πεζοδρόμια.

Ο σταθμός κατασκευάστηκε στη θέση παλαιότερου, επίγειου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το ίδιο όνομα. Δίπλα από τον σταθμό βρίσκεται η πλατεία Κωνσταντίνου Σπανούδη, ο οποίος ήταν ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της ΑΕΚ Η ονοματοδοσία έγινε στις 10 Οκτωβρίου 2008.

## Σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία και τρόλεϊ
Στον σταθμό ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία και τρόλεϊ που βρίσκεται πλησίον του σταθμού του μετρό έχoυν αφετηρία/τέρμα ή διέρχονται 8 λεωφορειακές γραμμές και 5 γραμμές τρόλεϊ 3, 5, 6, 11, 14, Α8, Β9, Χ93, 024, 500, 608, 735, 755, 755Β.

## Δομή σταθμού

## Σιδηροδρομικός Σταθμός Κάτω Πατησίων
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Κάτω Πατησίων** ήταν προαιρετικός σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, στη χιλιομετρική θέση 3,650 από την Πλατεία Λαυρίου, στη συμβολή Ευγενίου Καραβία και Λεωφόρου Ιωνίας. Βρισκόταν στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τη συνοικία των Κάτω Πατησίων, την οποία εξυπηρετούσε. Εγκαινιάστηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1885 και έκλεισε στις 8 Αυγούστου 1938, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης. Ο σταθμός αυτός ήταν τερματικός για το τραμ 6 που εξυπηρετούσε τη γραμμή Ομόνοια - Αχαρνών.
## Παραπομπές


Κατω Πατησια
Κατω Πατησια
Κατω Πατησια
Μάρκος Παγδατής

Ο **Μάρκος Παγδατής** (17 Ιουνίου 1985) είναι Κύπριος αντισφαιριστής. Γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου από γονείς με μαρωνιτική-λιβανέζικη και ελληνική-κυπριακή καταγωγή. Έγινε γνωστός το 2006, έχοντας αξιοσημείωτη παρουσία στο Αυστραλιανό Όπεν, και την ίδια χρονιά έφτασε στον ημιτελικό του Τουρνουά Γουίμπλεντον και στην 8η θέση στην παγκόσμια κατάταξη.

## Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Μάρκου Παγδατή είναι Λιβανέζος, ο οποίος μετανάστευσε στην Κύπρο και η μητέρα του είναι Κύπρια. Ξεκίνησε να παίζει αντισφαίριση από την ηλικία των πέντε μαζί με τον πατέρα και τα αδέλφια του. Στην ηλικία των έντεκα κατάλαβε ότι η αντισφαίριση ήταν περισσότερο από ένα παιχνίδι. Σε ηλικία δεκατριών ετών ήταν κατά πολύ ανώτερος από τα παιδιά της ηλικίας του έτσι οι γονείς του αποφάσισαν ότι πρέπει να πάει στο εξωτερικό για να βρει μεγαλύτερο ανταγωνισμό. Έτσι λοιπόν μεταβαίνει στη Γαλλία, στις ακαδημίες Μουράτογλου με υποτροφία.

## Αθλητική πορεία
### 2003
Ο Παγδατής ήταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής αντισφαίρισης εφήβων το 2003. Έγινε επαγγελματίας τον ίδιο χρόνο.

### 2004
Κάνει μέτριες εμφανίσεις στην αρχή του έτους που στη συνέχεια βελτιώθηκαν αρκετά. Στο US Open πραγματοποιεί την πρώτη του εμφάνιση σε Grand Slam, νικώντας μάλιστα στο πρώτο γύρο τον Ολιβιέρ Μουτίς (2–6, 6–2, 6–1, 7–5). Ήταν επίσης ένας από τους δύο αντισφαιριστές που κατάφεραν να αποσπάσουν σετ από τον μετέπειτα πρωταθλητή Ρότζερ Φέντερερ.

### 2006
Ο Παγδατής ξεκίνησε το 2006 στον αριθμό 54 της παγκόσμιας κατάταξης και με ένα συνεχώς αναβαθμισμένο παιγνίδι νικώντας τον Αμερικανό Andy Roddick, δεύτερο στην παγκόσμια κατάταξη, στον τέταρτο γύρο του Αυστραλιανού Όπεν σε τέσσερα σετ (6-4, 1-6, 6-3, 6-4). Συνέχισε με νίκη επί του Αργεντινού David Nalbandian, αριθμό 4, με 3-6, 5-7, 6-3, 6-4, 6-4. Είναι η πρώτη φορά που ο Παγδατής προχωρά μέχρι και τον τελικό ενός Grand Slam.

Τα επιτυχή αποτελέσματα σε Γκραντ Σλαμ συνεχίστηκαν στο Γουίμπλεντον, όπου έφτασε ώς τον ημιτελικό, χάνοντας από τον Ραφαέλ Ναδάλ.
Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους κατάφερε να κερδίσει στον τελικό του China Open τον Κροάτη Mario Ancic και να αναδειχθεί νικητής της διοργάνωσης.

### 2007
Στις 4 Φεβρουαρίου του 2007 κατέκτησε το τουρνουά στο Ζάγκρεμπ, κερδίζοντας στον τελικό τον Κροάτη Ιβάν Λιούμπισιτς, με 2-1 (7-6, 4-6, 6-4). Στις 17 Ιουνίου αγωνίστηκε στον τελικό του τουρνουά Gerry Weber, στη Χάλε της Γερμανίας, ηττήθηκε όμως από τον Τσέχο Τόμας Μπέρντιχ με 7-5, 6-4.

Ο Μάρκος Παγδατής παίζει στη γερμανική Bundesliga 30 ετών για την TC Pfarrkirchen από το 2021 και ήταν πρωταθλητής Γερμανίας εκεί το 2022 και το 2023.

## Βραβεία
* 2005: Κύπριος αθλητής της χρονιάς cy
* 2007: Βραβείο άριστου αθλητή 2006, από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου

## Παραπομπές


## Εξωτερικές σύνδεσμοι

* Μάρκος Παγδατής - Ιστοσελίδα
* Μάρκος Παγδατής - Ιστοσελίδα για τους φίλους του Μάρκου

Κατηγορία:Κατηγορία Commons με τοπικό σύνδεσμο ίδιο με των Wikidata
Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Μιχαήλ Μποτβίνικ

Ο **Μιχαήλ Μοϊσέγιεβιτς Μποτβίνικ** (ρωσικά: Михаи́л Моисе́евич Ботви́нник, 17 Αυγούστου 1911 - 5 Μαΐου 1995) ήταν Ρώσος Διεθνής Γκρανμαίτρ Εβραϊκής καταγωγής και ο έκτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι. Θεωρείται ευρέως ως ο "πατέρας" της μοντέρνας ρωσικής σκακιστικής σχολής.

Ο Μποτβίνικ διαδέχθηκε τον Αλεξάντρ Αλιέχιν στην κορυφή του παγκοσμίου σκακιού, όταν μετά το θάνατο του τελευταίου, ο Μποτβίνικ κέρδισε το τουρνουά υποψηφίων το οποίο διεξήχθη το 1948, και διατήρησε τον τίτλο του μέχρι το 1957, όταν τον απώλεσε από τον Βασίλι Σμισλόφ. Ανέκτησε τον τίτλο του στο ματς-ρεβάνς το 1958, αλλά τον ξαναέχασε το 1960 από τον Μιχαήλ Ταλ. Το 1961 όμως πήρε και πάλι πίσω τον τίτλο του από τον Ταλ, για να τον απωλέσει τελικά από τον Τιγκράν Πετροσιάν το 1963.

## Σημαντικές παρτίδες
* Μιχαήλ Μποτβίνικ - Χοσέ Ραουλ Καπαμπλάνκα, AVRO-Netherlands 1938 
* Πωλ Κέρες - Μιχαήλ Μποτβίνικ, 1941 
* Μιχαήλ Μποτβίνικ - Μιχαήλ Ταλ 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι παρτίδες του Μποτβίνικ στο muljadi.org
* 40 αποφασιστικές θέσεις από τις παρτίδες του
* Δείτε 1393 παρτίδες του Μιχαήλ Μποτβίνικ 

Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι
Κατηγορία:Ρώσοι σκακιστές
Κατηγορία:Σοβιετικοί σκακιστές
Μάθιου Φοξ

Ο **Μάθιου Φοξ** (*Matthew Chandler Fox*, γενν. 14 Ιουλίου 1966) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στη σειρά *"[[Σπίτι για Πέντε|Party of Five]]"* στο ρόλο του Charlie Salinger, αλλά και για τη συμμετοχή στην δραματική σειρά Οι Αγνοούμενοι (*Lost*).

Είναι γιος των Loretta και Francis Fox, γεννήθηκε στο οικογενειακό τους ράντσο στην Πενσυλβάνια και είναι ο μεσαίος κατά σειρά ηλικίας από τους τρεις γιους της οικογένειας. Έχει σπουδάσει στην ακαδημία του Deerfield και στο πανεπιστήμιο Columbia. Αποφοίτησε το 1988 και ξεκίνησε την υποκριτική με την *Atlantic Theater Company* στη Νέα Υόρκη. Το 1992 παντρεύτηκε τη Margherita Ronchi αποκτώντας μαζί της δύο παιδιά, την Kylie και τον Byron. Η αγαπημένη του ομάδα είναι οι *Philadelphia Eagles*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Εβάντζελιν Λίλι

Η **Εβάντζελιν Λίλι** (*Nicole Evangeline Lilly*, 3 Αυγούστου 1979) είναι ηθοποιός και συγγραφέας. Επιπλέον, έχει εργαστεί ως μοντέλο. Είναι γνωστή κυρίως ως ηθοποιός για την συμμετοχή της ως Katherine "Kate" Austen στην τηλεοπτική  σειρά Οι Αγνοούμενοι (Lost) και ως Τόριελ στις δυο από τις τρεις ταινίες Χόμπιτ.

## Πρώτα Έτη

Την Εβάντζελιν Λίλι ανακάλυψε η εταιρία *modelling* Ford στην πόλη Kelowna. Τελικά συνεργάστηκε με την Ford και ακολούθησε το modelling έτσι ώστε να μπορεί να πληρώνει τα δίδακτρα του πανεπιστημίου British Columbia όπου φοιτούσε αλλά και τα προσωπικά της έξοδα. Παλαιότερα είχε παίξει σε κάποιες διαφημίσεις, οι οποίες προβλήθηκαν στην εκπομπή *Late Show* του David Letterman, όταν την είχε καλεσμένη.

## Άλλες πληροφορίες
* Η Λίλι υπηρέτησε ως ξένη ιεραπόστολος και ταξίδεψε σε 14 χώρες. Επίσης για κάποιο διάστημα έζησε σε μία αγροτική καλύβα στις Φιλιππίνες.
* Τον καιρό που σπούδαζε διεθνείς σχέσεις στο πανεπιστήμιο British Columbia, ίδρυσε και διαχειριζόταν μία επιτροπή για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
* Έχει πάρει μέρος ως εθελόντρια σε πολλά παιδικά προγράμματα από τα 14 της.
* Παλαιότερα είχε παρακολουθήσει μαθήματα πτήσης.
* Η Λίλι κατέχει πολύ καλά την γαλλική γλώσσα.
* Κατέλαβε την δεύτερη θέση στη λίστα του περιοδικού *Maxim* για τις 100 πιο hot γυναίκες του 2005.
*Τον Μάιο του 2011 έφερε στον κόσμο ένα αγόρι με τον σύντροφο της τον Νόρμαν Κάλι.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεσανιπαδάς

Ο **Μεσανιπαδάς** *(Mesanepada, Mes-Anni-Padda)* ήταν ο πρώτος βασιλιάς της πρώτης δυναστείας της Ουρ, σύγχρονος του Γκιλγκαμές της Ουρούκ, τον 25ο αιώνα π.Χ. και κυβέρνησε επί 80 χρόνια.

Σύμφωνα με μια επιγραφή που βρέθηκε στη Μάρι, ήταν γιος του Μεσκαλαμπτούγκ. Ο Μες-Ανι-Παδά, πολέμησε για τον έλεγχο της Νιπούρ, (θρησκευτικού κέντρου των Σουμερίων), ώσπου την κέρδισε. Κατέλαβε την Ουρούκ, και νικησε τον Μεσλίμ της Κις, βάζοντας τέλος στην κυριαρχία του, και κερδίζοντας τον τίτλο «Βασιλιάς τής Κις». Ήταν πιθανόν ηλικιωμένος τον καιρό που κατέκτησε την Κις και τη Νιπούρ. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ουρ
Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων
Χουλιαρομύτα

Η **χουλιαρομύτα** είναι είδος Πελαργόμορφου πτηνού της οικογένειας των Θρησκειορνιθιδών (*Threskiornithidae*) που απαντάται και στον ελλάδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι *Platalea leucorodia* και περιλαμβάνει 3 υποείδη.

Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος *Platalea leucorodia leucorodia*.

## Τάση παγκόσμιου πληθυσμού
* Άγνωστη ?

## Περιγραφή
Είναι ψηλά πουλιά που φτάνουν τα 86 εκ. Έχουν λευκό χρώμα ενώ τα ενήλικα έχουν κιτρινωπό φτέρωμα στη βάση του λαιμού τους. Το ράμφος είναι μακρύ, σκούρο σταχτί ενώ η άκρη του είναι πλατιά σαν κουτάλι (χουλιάρη, εξ ου και το όνομα Χουλιαρομύτα) και κιτρινωπή. Τα πόδια του έχουν κι αυτά την σταχτί απόχρωση. Την περίοδο της αναπαραγωγής αποκτούν ένα λοφίο κιτρινωπού χρώματος.
[αριστερά|μικρογραφία|300px|Χουλιαρομύτα εν πτήσει στη [λίμνη Κερκίνη]]

## Βιότοπος
Ζει και φωλιάζει σε υγροβιότοπους με πλούσιους καλαμιώνες όπου και φωλιάζει σε αποικίες.

## Γεωγραφική εξάπλωση
Η χουλιαρομύτα είναι σπάνιο πτηνό που έρχεται στην Ευρώπη τους θερινούς μήνες ενώ τον χειμώνα μεταναστεύει στην Αφρική. Είναι πολύ σπάνιο πτηνό σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα όπου ο πληθυσμός του τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί σημαντικά. Τα λίγα άτομα που έρχονται τα βρίσκουμε στους περισσότερους μεγάλους υγροβιότοπους που έχουν απομείνει στη χώρα. Στην υπόλοιπη Ευρώπη το βρίσκουμε κυρίως στις νότιες περιοχές.

## Υποείδη
Υπάρχουν 3 υποείδη:
# *P. l.leucorodia*
# *P. l. balsaci*
# *P. l. archeri*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες

Κατηγορία:Θρησκειορνιθίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης
Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Βουλγαρική Ακτή του Εύξεινου Πόντου

[right|250px|thumb|Ακτή στον [Εύξεινος Πόντος|Εύξεινο Πόντο]]
Η **Βουλγαρική ακτή του Εύξεινου Πόντου** καλύπτει στο σύνολό τους τα ανατολικά σύνορα της Βουλγαρίας. Οι παραλίες της Ακτής του Εύξεινου Πόντου αποτελούν περίπου τα 130χλμ από τα 378χλμ των συνολικών ακτών.

Η μέση θερμοκρασία του αέρα είναι το καλοκαίρι περίπου 28°C, και η μέση θερμοκρασία του νερού 25°C. Τον Μάιο και τον Σεπτέμβριο σημειώνονται πάνω από 240 ώρες ηλιοφάνειας, ενώ τον Ιούλιο και τον Αύγουστο πάνω από 300 ώρες. 

Η  οροσειρά του Αίμου (βουλ Стара планина) διασχίζουν τη χώρα και φτάνουν στις άκρες του Εύξεινου Πόντου, χωρίζοντας την ακτογραμμή σε βορρά και νότο. Η βόρεια Ακτή του Εύξεινου Πόντου της Βουλγαρίας διαθέτει βραχώση ακρωτήρια όπου η θάλασσα ξεσπά σε πλευρές βράχων που αγγίζουν μέχρι και τα 70 μέτρα σε ύψος. Η νότια ακτή είναι γνωστή για τις μεγάλης έκτασης αμμώδεις παραλίες της. 

Η μεγαλύτερη πόλη στην Βουλγαρική Ακτή του Εύξεινου Πόντου είναι η Βάρνα (που είναι επίσης και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη Βουλγαρία), και βρίσκεται στο βόρειο μέρος της ακτής. Άλλη μεγάλη πόλη είναι ο Μπουργκάς, στην νότια ακτή. 

## Βλέπε επίσης
*Εύξεινος Πόντος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βουλγαρικά Θαλάσσια Θέρετρα
* Βουλγαρικός Οδηγός Ακτών

Ακτη Ευξεινου Ποντου
Ακτη Ευξεινου Ποντου
Πρώτη Δυναστεία της Ουρ

Η **Πρώτη Δυναστεία της Ουρ** διήρκεσε 177 έτη και χρονολογείται από το 2.600 - 2.423 π.Χ. περίπου. Κέρδισε την εξουσία της περιοχής από τη Δεύτερη Δυναστεία της Κις.

Στη διάρκεια τής διακυβέρνησης τών βασιλέων της πρώτης δυναστείας τής Ουρ, η πόλη ήταν σε διαρκείς πολέμους με την Ουρούκ και την Κις, για τον έλεγχο της Νιππούρ. Έτσι εξασθένισαν, και τελικά μια ξένη δυναστεία, τής Ελαμικής πόλης - κράτους Αβάν έθεσε τέλος στην πρώτη δυναστεία της Ουρ. Μετά το τέλος της πρώτης δυναστείας, ακολούθησαν για την πόλη οι σκοτεινοί αιώνες της Δεύτερης Δυναστείας της Ουρ έως την Τρίτη Δυναστεία της Ουρ. (1)

## Βασιλείς της Πρώτης Δυναστείας της Ουρ

* Μεσανιπαδάς *(ή Μες-Ανι-Παδά)*, (περίπου 2.560-2.525 π.Χ.) 

* Α-Ανί-Παδά (περίπου 2.525 - 2485 π.Χ.) Γιος τού Μες-Ανί-Παδά. 

* Μεσκιαγκνούνα (περίπου 2485 - 2450 π.Χ.) Γιος και διάδοχος τού Μες-Ανι-Παδά, έχασε πάλι τη Νιππούρ από τον Γκιλγκαμές. Μια ταμπλέτα αφιέρωσης της συζύγου του είναι η παλαιότερη (Σημιτική) βασιλική επιγραφή Ακκαδίων τής Σουμερίας. 

* Ελουλού (Ελιλί) (περίπου 2445 π.Χ.) Μερικές μεταφράσεις συλλαβίζουν το όνομα Ελιλί. 

* Βαλουλού (Βαλιλί) (Περίπου 2440 π.Χ.) Μερικές μεταφράσεις συλλαβίζουν το όνομα Balili. Η ισχύς του βασιλείου του θρυμματίστηκε με την κατάκτηση των εδαφών της Ουρούκ και της Λαγκάς, και έπειτα νικήθηκε από το Ελαμιτικό κράτος-πόλη Αβάν.

## Δείτε επίσης
* Δεύτερη Δυναστεία της Ουρ
* Τρίτη Δυναστεία της Ουρ
## Βιβλιογραφία
*(1) Κόρπους Νο 5: σ. 49

Κατηγορία:Ουρ
Νάουσα (αποσαφήνιση)

Η παρούσα σελίδα, είναι σελίδα αποσαφήνισης για την ονομασία «**Νάουσα**» και μπορεί να αναφέρεται στη:

## Πόλεις
* Νάουσα, πόλη του νομού Ημαθίας της Κεντρικής Μακεδονίας. 
* Νάουσα Πάρου, κωμόπολη της νήσου Πάρου των Κυκλάδων.

## Αθλητικά σωματεία
* Φ.Α.Σ. Νάουσα, ποδοσφαιρικό σωματείο του νομού Ημαθίας.

## Οινολογία
* Νάουσα, άλλη ονομασία της ελληνικής ποικιλίας κρασιού ξινόμαυρο.
Δεύτερη Δυναστεία της Ουρ

Η **Δεύτερη Δυναστεία της Ουρ** δεν θεωρείται ιδιαίτερα ισχυρή δύναμη. Κατά τη διάρκειά της βασίλευσαν 4 Σουμέριοι ηγεμόνες (1),  τα ονόματα τον οποίων είναι κατεστραμμένα στην ταμπλέτα. Νικήθηκαν από τον Λουγκάλ-Ζαγγεζί της Ουρούκ.

Σε κάποιον πόλεμο, η Ουρ νίκησε τον Ουτου-Χεγκάλ της Ουρούκ VI.

Μάλλον κοντά και πριν τη δυναστεία Ουρ ΙΙΙ, βασίλευσε ο Δούγκι.

Στο διάστημα από την Δεύτερη Δυναστεία της Ουρ ως την Τρίτη Δυναστεία της Ουρ, η Ουρ κυβερνήθηκε από τις άλλες Μεσοποτάμιες Δυναστείες, ειδικότερα από την Ακκαδική Αυτοκρατορία (2334-2193 π.Χ.)

## Δείτε επίσης
* Πρώτη Δυναστεία της Ουρ
* Τρίτη Δυναστεία της Ουρ
## Βιβλιογραφία
* Κόρπους Νο 5: σ. 49

Κατηγορία:Ουρ
Θάλασσα του Μαρμαρά

Η **Θάλασσα του Μαρμαρά** (τούρκ.: *Marmara Denizi*) ή **Προποντίδα** (αρχ. ελληνικά: *Προποντίς*) είναι κλειστή θάλασσα που συνδέει τον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη Θάλασσα) με το Αιγαίο Πέλαγος, χωρίζοντας έτσι το ασιατικό μέρος της Τουρκίας από το ευρωπαϊκό, και κατ' επέκταση την Ευρώπη από την Ασία. Έχει δύο ακραίους πορθμούς, ΒΑ. τον Βόσπορο, που τη συνδέει με τη Μαύρη Θάλασσα, και ΝΔ. τον Ελλήσποντο, που τη συνδέει με το Αιγαίο. Ο Βόσπορος χωρίζει επίσης και την Κωνσταντινούπολη στην ασιατική και την ευρωπαϊκή της πλευρά. Έχει έκταση 11.472 χλμ² και μέγιστο βάθος 1.355 μέτρα. Καλύπτει όλη τη θαλάσσια έκταση από την Καλλίπολη μέχρι τη Νικομήδεια, περίπου 145 μίλια απόσταση. Το συνολικό ανάπτυγμα της ευρωπαϊκής ακτής της είναι περίπου 130 μίλια, ενώ της ασιατικής ακτής περίπου τα 300 μίλια.

Γενικά η Θάλασσα του Μαρμαρά αποτελεί ένα θαλάσσιο ποταμό, όπου ο Βόσπορος μεταφέρει σ΄ αυτή την υπερπλήρωση υδάτων του Ευξείνου που προέρχονται από τις συνεχείς σ΄ αυτόν εκβολές ποταμών, και στη συνέχεια η θάλασσα του Μαρμαρά εκβάλλει τη δική της υπερπλήρωση δια του Ελλησπόντου στο Αιγαίο. Συνέπεια αυτού είναι το υφιστάμενο συνεχές θαλάσσιο ρεύμα, το λεγόμενο «ρεύμα του Μαρμαρά», με μόνιμη κατεύθυνση προς το Αιγαίο.

Σημειώνεται ότι το ρεύμα του Μαρμαρά έχει προκαλέσει κατά καιρούς πολλά ναυτικά ατυχήματα. Για τον λόγο αυτό η πλοήγηση των διερχομένων πλοίων υπό πλοηγούς είναι υποχρεωτική.
[μικρογραφία|Δορυφορική άποψη της [Προποντίδας.]]
Υπάρχουν δύο μείζονες νησιωτικές ομάδες γνωστές ως Πριγκηπονήσια και Νησιά του Μαρμαρά. Η τελευταία ομάδα διαθέτει πλούσιες πηγές μαρμάρου και από εκεί παίρνει το όνομά της και η θάλασσα.

Η θάλασσα του Μαρμαρά σχηματίστηκε από την κίνηση των τεκτονικών ρηγμάτων στον φλοιό της γης και τον διαχωρισμό των ηπείρων της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής. Το ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας, που έχει προκαλέσει πολλούς μεγάλους σεισμούς στα πρόσφατα χρόνια, όπως τον Σεισμό του Ιζμίτ του 1999, περνά κάτω από τη θάλασσα και είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση ενός τσουνάμι 2,5 μέτρων, σκορπώντας τον θάνατο σε 155 ανθρώπους.

Το όνομα «Προποντίδα», από τον αρχαίο ελληνικό τύπο **Προποντίς** (

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πόλη του Αντιγιαμάν, Τουρκία - Θάλασσα του Μαρμαρά
* Προποντίδα - Η θάλασσα του Μαρμαρά στο https://www.youtube.com

*
Κατηγορία:Θάλασσες και πελάγη της Μεσογείου
Κατηγορία:Θάλασσες και πελάγη της Τουρκίας
Πότι

Το **Πότι** ή ο **Φάσις** σύμφωνα με τις ελληνικές πηγές (γεωργιανά: ფოთი πότι, μιγγρελικά: ფუთი πούτι) είναι πόλη στην επαρχία Μιγγρελία στα δυτικά της Γεωργίας. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Μαύρης Θάλασσας και επομένως λειτουργεί ως ένα από τα τρία Γεωργιανά λιμάνια στη θάλασσα αυτή. Πλησίον της πόλης, ο μεγαλύτερος ποταμός της Δυτικής Γεωργίας, ο Φάσις, εισέρχεται στην Μαύρη Θάλασσα. 

Το Πότι ιδρύθηκε ως Ελληνική αποικία τον 7ο αιώνα π.Χ. και ονομάστηκε *Φάσις*. Eίναι επίσης έδρα μιας κεντρικής ναυτικής βάσης και αρχηγείο του Γεωργιανού ναυτικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* poti.gov.ge 
* Χάρτης του λιμανιού του Πότι 

Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Γκαλντεπίγκεν

Το **Γκαλντεπίγκεν** () είναι το υψηλότερο βουνό στη Νορβηγία, με υψόμετρο 2.469 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Βρίσκεται εντός του δήμου Λομ, στην οροσειρά Γιοτουνχέιμεν. Η πρόσβαση στην κορυφή του Γκαλντεπίγκεν δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη: 4 ώρες η άνοδος, 2 ώρες η κάθοδος. Από την κορυφή είναι ορατή μια έκταση 35.000 χλμ².

Το Γκαλντεπίγκεν αμφισβητήθηκε στο παρελθόν ως το υψηλότερο βουνό της Νορβηγίας από το Γκλίττερτιντ, καθώς μερικές μετρήσεις έδειχναν πως το Γκλίττερτιντ ήταν ελαφρά υψηλότερο συμπεριλαμβανομένου και του παγετώνα στην κορυφή του. Ωστόσο, ο παγετώνας αυτός έχει συρρικνωθεί τα τελευταία χρόνια, και το Γκλίττερτιντ έχει ύψος πια μόνο 2.464 μέτρα ακόμα κι αν συμπεριληφθεί σ'αυτό και ο παγετώνας. Έτσι η διαμάχη έληξε προς όφελος του Γκαλντεπίγκεν. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Galdhøpiggen (Νορβηγικά)
* Juvasshytta (Νορβηγικά)

Κατηγορία:Βουνά
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Σάγκα (αποσαφήνιση)

Η **Σάγκα** μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα:

*Σκανδιναβική σάγκα, είδος λογοτεχνίας
*Ισλανδική Σάγκα, λογοτεχνία για την πρώτη περίοδο εγκατάστασης στην Ισλανδία
*Σάγκα, μια μεγάλη ιστορία διαχωρισμένη σε διάφορα κομμάτια λόγω πλοκής
*Σάγκα (μυθολογία), θεά των Εσίρ στη Σκανδιναβική μυθολογία
*Σάγκα (Ιαπωνία), περιφέρεια της Ιαπωνίας
*Αυτοκράτορας Σάγκα, αυτοκράτορας της Ιαπωνίας από το 809 μέχρι το 823
*Το Σάγκα ή ο Σάγκας Αρκαδίας, είναι ένα μικρό χωριό στη Μαντινεία Αρκαδίας, 20 χλμ. ΒΑ της Τρίπολης

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Σου Σιν

Ο **Σου-Σιν** (Ακκαδική γλώσσα: *"𒀭𒋗𒀭𒂗𒍪"* από τον Σεληνιακό θεό Σιν", το σύμβολο *"𒀭"* δείχνει ότι το όνομα του μεταφράζεται ως μια σιωπηλή λατρεία της *"θεότητας"*), ανήκε στην Τρίτη Δυναστεία της Ουρ, σαν βασιλιάς της Ουρ και Βασιλεύς του Σουμέρ και του Ακκάδ, κυβέρνησε τους Σουμέριους και την Ακκαδική Αυτοκρατορία. Ο Σου Σιν ήταν μικρότερος γιος του βασιλιά Σουλγκί, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Αμάρ Σιν, η περίοδος που κυβέρνησε σύμφωνα με το Νέο Ημερολογίο ήταν μεταξύ 1973 π.Χ. - 1964 π.Χ.

## Βασιλεία

Μετά από μια ανοιχτή εξέγερση από τους Αμορίτες υπηκόους του προχώρησε στην κατασκευή ενός ισχυρού αμυντικού τείχους ανάμεσα στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη. Ο τοίχος που κατασκευάστηκε το 4ο έτος της βασιλείας του είχε 270 χιλιόμετρα μάκρος και παραβίασε τις όχθες και των δύο ποταμών. Έκανε επίσης εκστρατεία στα Ζάγρος, και νίκησε έναν συνασπισμό των Ιρανικών φυλών. Είχε εκτενείς εμπορικές σχέσεις με τον πολιτισμό τής κοιλάδας τού Ινδού. Η βασιλεία του διατηρήθηκε εννέα χρόνια, τον διαδέχθηκε ο γιος του και τελευταίος βασιλιάς της δυναστείας Ιμπί Σιν. Σε μια σφηνοειδή πινακίδα βρέθηκε ένα ερωτικό ποίημα που έγραψε μια υπήκοος του, εκδήλωνε έντονα την λατρεία της για τον βασιλιά της.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Fant, Clyde E.; Reddish, Mitchell G. (2008-10-15). Lost Treasures of the Bible: Understanding the Bible Through Archaeological Artifacts in World Museums. Wm. B. Eerdmans Publishing
*Nicole Brisch, The Priestess and the King: The Divine Kingship of Šū-Sîn of Ur, Journal of the American Oriental Society, vol. 126, no. 2, pp. 161–176, (Apr. - Jun., 2006)
*Stiebing Jr., William H. (2003). Ancient Near Eastern History and Culture. New York:

Κατηγορία:Ουρ
Κατηγορία:Τρίτη δυναστεία της Ουρ
Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων