open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάχη της Άμπλιανης

Η **Μάχη της Άμπλιανης** ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.

## Πριν τα γεγονότα
Καινούργιος στρατιωτικός ορίστηκε ο Δερβίς Πασάς, στον οποίο ο Σουλτάνος έδωσε ρητή εντολή να προστάξει και τους Πασάδες των Ιωαννίνων Βριώνη και τον της Ευβοίας Καρυστινό, ο μεν να εισβάλει στην Ακαρνανία, ο δε στην Αττική. Αυτός δε, ο Δερβίς Πασάς να ενωθεί με τους Πασσάδες Μπερκόφτζαλη, Ιουσούφ Πασά και Αμπάζ Πασά Ντίμπρα να εισβάλει στην Ανατολική Στερεά με δεκαπέντε χιλιάδες στρατό. Ο Δερβίς όμως αντί να βάλει σε ενέργεια τις διαταγές αποφάσισε να ενεργήσει μόνος του. Ξεκίνησε από την Λάρισα και πήγε στην Λαμία μην τολμώντας να περάσει από τις Θερμοπύλες. Πήγε στο χωριό Λιανοκλάδι απέναντι από το Ζητούνι και εκεί στρατοπέδευσε. Τους δε Γιουσούφ Πασά Μπερκόφτζαλη και Αμπάζ Πασά Ντίμπρα με έξι χιλιάδες πεζούς και τρεις χιλιάδες ιππείς τους διέταξε να περάσουν στην Γραβιά και από εκεί να συνεχίσουν για τα Σάλωνα. Εκεί να κατακτήσουν την πόλη και την γύρω περιοχή.

## Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο Πανουργιάς που ήταν τοποθετημένος μαζί με τους συμπατριώτες του στην Άμπλιανη, όταν έμαθε τα σχέδια αυτά κατασκεύασε στο μέρος αυτό ισχυρούς προμαχώνες, τους οποίους ενίσχυσε με πολλούς κορμούς χονδρών δέντρων. Η δύναμη του Πανουργιά δεν ήταν αρκετή για να αντέξει την ορμή των Οθωμανών. Ευτυχώς όμως έφτασαν ενισχύσεις από το Σούλι υπό τους οπλαρχηγούς Δράκο, Γιώτη Δαγκλή, Διαμάντη Ζέρβα και άλλους. Ακολούθως έφτασαν και ο Κίτσος Τζαβέλας και ο Π. Νοταράς αλλά και ο επίσης ντόπιος οπλαρχηγός Δήμος Σκαλτσάς. Έτσι συνολικά δύο χιλιάδες γινόμενοι περίμεναν τους εχθρούς, οι οποίοι στις 14 Ιουλίου τρεις ώρες μετά την ανατολή του ήλιου επιτέθηκαν στους Έλληνες, έχοντας και δύο πεδινά κανόνια. Ο πόλεμος άρχισε με ακροβολισμούς, αλλά αμέσως οι Οθωμανοί όρμησαν με τα ξίφη στα χέρια εναντίον των Ελλήνων για να ανοίξουν δρόμο. Οι Έλληνες τους αντιμετώπισαν με γενναιότητα και τους ανάγκασαν να οπισθοχωρήσουν με μεγάλη φθορά. Οι Οθωμανοί δοκίμασαν και δεύτερη και τρίτη φορά, αλλά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Κατά την διάρκεια της μάχης οι Έλληνες ενισχύθηκαν με δυνάμεις του Καλμούκη. Η μάχη διήρκησε μέχρι το απόγευμα, ώσπου οι Σουλιώτες έτρεψαν τον εχθρό σε φυγή. Όλος ο ελληνικός στρατός έτρεξε από πίσω καταδιώκοντας τον εχθρό. Πήραν λάφυρα δύο κανόνια, πολλά όπλα, πολεμοφόδια, σημαίες και άλογα, καθώς και την σκηνή του Μπερκόφτζαλη. Οι Οθωμανοί καταδιωκόμενοι γκρεμίστηκαν από τα βράχια και σκοτώθηκαν. Τα υπολείμματα του οθωμανικού στρατού επέστρεψαν στο Ζητούνι και διαλύθηκαν στις αρχές Οκτωβρίου.

## Πηγές
* 
* 

## Παραπομπές




Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιστορία της Ευρυτανίας
Κουσκούς

Το **κουσκούς** (αραβικά: **كسكس**) είναι φαγητό που συναντάται σε πολλές χώρες, αλλά κυρίως στη Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή, όπου είναι το βασικό πιάτο στο  παραδοσιακό οικογενειακό γεύμα της Παρασκευής. Το κουσκούς είναι χοντρό σιμιγδάλι το οποίο βρέχεται με νερό, κυλιέται σε αλεύρι και αφήνεται να στεγνώσει στον ήλιο (στην παραδοσιακή του παρασκευή). Στην συνέχεια κοσκινίζεται και φυλάσσεται.  

Τα κουσκούς της Βόρειας Αφρικής διαθέτουν μεγάλη ποικιλία, όπως το ραγκού κουνέλι με χυλοπίτες, μέχρι μια καλή σάλτσα πέστο. Γενικά μαγειρεύεται όπως τα ζυμαρικά. Αξίζει να αναφερθεί ότι στη μαροκινή κουζίνα η λέξη κουσκούς είναι συνώνυμη με τη λέξη φαγητό. Το κουσκούς χρησιμοποιείται και από πολλές άλλες μεσογειακές χώρες.

Το κουσκούς σε διάφορες περιοχές:

*Στην Θράκη το κουσκούς ή κουσκούσι είναι ζυμαρικό σε μικρές στρογγυλές μπαλίτσες που βράζονται.
*Στο Ανατολικό Αιγαίο το κουσκούς είναι το γνωστό πλιγούρι.
*Στην Τουρκία το κουσκούς ονομάζεται κεσκέσι.
*Το Ισραηλινό κουσκούς είναι ζυμαρικό στρογγυλό σαν μικρό μαργαριτάρι.
*Στην Τυνησία το κουσκούς αποτελεί το εθνικό τους φαγητό και συναντάται με μαγειρεμένα ψάρια.
*Στο Μαρόκο και την Αλγερία, κανέλα και διάφορα άλλα μπαχαρικά καρυκεύουν το κουσκούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στον ατμό
Κατηγορία:Αραβική κουζίνα
Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα
Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα
Σάνδων

Ο **Σάνδων**, ή **Σάνδης**, ή **Σάνδας** ήταν μυθικός θεός των Κιλίκων. Φερόταν ως αντίστοιχος με τον Ηρακλή στην ελληνική μυθολογία, με πολλούς άθλους και αντίστοιχη λατρεία. Ο Σάνδων φέρεται επίσης ως ο ιδρυτής της Ταρσού.

Όταν την Κιλικία κατέλαβε ο βασιλέας της Συρίας Αντίοχος, αντικατέστησε τη λατρεία του Σάνδωνος με εκείνη του Αντινόου του Σωτήρος.

* Το όνομα του Σάνδωνος έφερε ο πατέρας του στωικού φιλοσόφου Αθηνοδώρου.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 16ος, σελ. 847.

Σανδων
Κεσαδίγια

Στις περισσότερες περιοχές του Μεξικού, η **κεσαδίγια** ή **κεσαντίγια** (ισπ.: *quesadilla*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [kesaˈðiʝa]) είναι ένας επίπεδος δίσκος μαγειρεμένου καλαμποκιού masa που ονομάζεται τορτίγια. Ζεσταίνεται έτσι ώστε να είναι μαλακό και να μπορεί να διπλώνεται στα δύο. Η κεσαδίγια είναι γεμισμένη με το ντόπιο τυρί οαχάκα και μαγειρεύεται ώσπου να  λιώσει το τυρί.

Συχνά σερβίρεται με κόκκινη ή πράσινη σως και ψιλοκομμένο κρεμμύδι και χτυπημένη κρέμα από πάνω για να προσθέσει γεύση στο τυρί. Σε άλλες περιοχές γεμίζεται με ψιλοκομμένα λαχανικά όπως πατάτες, κολοκυθάκια, μανιτάρια ή ακόμη και με κρέας (κυρίως βοδινό και χοιρινό) και γαρνιτούρα ξινή σάλτσα ή αβοκάντο ή γουακαμόλε. Μερικές φορές ανάμεσα στις κεσαδίγια προστίθεται επιπλέον τυρί και ζαμπόν. Παράλληλα, κάποιοι ονομάζουν "special quesadilla" αυτή που τηγανίζεται πολύ καλά σε καυτό λάδι. Αυτή φτιάχνεται στην κοιλάδα της νότιας Καλιφόρνια.

Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
861 Αΐντα

Η **Αΐντα** (*Aïda*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,60. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την όπερα *[[Αΐντα]]* του Τζουζέπε Βέρντι.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αΐντα εκτιμάται σε 66,84 ± 3,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,057. Η Αΐντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 57 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αιντα
Βασιλόπουλο Ιωαννίνων

Το **Βασιλόπουλο** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Το Βασιλόπουλο είναι κτισμένο στους πρόποδες του Κασιδιάρη σε υψόμετρο 570 μέτρα και κοντά στη δεξιά όχθη του ποταμού Καλαμά. 

Σύμφωνα με την παράδοση, κατά τα ύστερα μεσαιωνικά χρόνια το χωριό βρισκόταν νοτιότερα, κοντά στο Δεσποτικό, αλλά οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στη σημερινή τοποθεσία λόγω κάποιου λιμού. Επί Τουρκοκρατίας ανήκε αρχικά στο οθωμανικό κράτος, μέχρι που αγοράστηκε το 1748 από τρεις Τσεπελοβίτες. Από τους κληρονόμους τους το αγόρασε αργότερα ο Αλή πασάς και το δώρισε στην αδελφή του Σαχνισά. Προς τα τέλη του 19ου αιω. ανήκε στον εγγονό της τελευταίας Μαλήκ πασά, του οποίου η οικογένεια το πώλησε τελικά στους κατοίκους του χωριού το 1900. Απελευθερώθηκε μαζί με τα Ιωάννινα το 1913.

Διοικητικά το Βασιλόπουλο αποτελούσε στο παρελθόν χωριστό ΟΤΑ (Κοινότητα Βασιλοπούλου) μαζί με το γειτονικό Καστρί. Το 1999 εντάχθηκε στο Δήμο Ευρυμενών, από το 2011 υπάγεται στο Δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 85 κατοίκους ενώ το 2001 είχε 113.

## Απογραφές πραγματικού πληθυσμού (''de facto)''

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βασιλόπουλο - ιστοχώρος του (κατηργημένου) Δήμου Ευρυμενών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί του Δήμου Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Πήλιο (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Πήλιο** αναφέρονται:
*Πήλιο, βουνό της Θεσσαλίας
*Πήλιο Ευβοίας, χωριό της Εύβοιας
*Πήλιον (Δασσαρήτιδος), αρχαία πόλη της Μακεδονίας ή της Ιλλυρίας (κατά περιόδους)
Φοινίκη (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Φοινίκη** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην σύγχρονη και αρχαία πόλη Φοινίκη στην Αλβανία
* Στην αρχαία χώρα των Φοινίκων της Μέσης Ανατολής
* Στον Πολικό Αστέρα (ονομασία στην αρχαία Ελλάδα)
* Στο χωριό:
** Φοινίκη Μεσσηνίας, οικισμός της δημοτικής ενότητας Μεθώνης του Δήμου Πύλου - Νέστορος.
859 Μπουζαρέα

Η **Μπουζαρέα** (*Bouzaréah*) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,481. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γάλλο αστρονόμο Φρεντερίκ Συ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από την πόλη Μπουζαρέα της Αλγερίας, όπου και το Αστεροσκοπείο του Αλγερίου. Υπήρξε ο δεύτερος και τελευταίος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπουζαρέα εκτιμάται σε 73,97 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0467. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μπουζαρέα γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπουζαρεα
Σάντα (Τουρκία)

Η **Σάντα** ή **Σαντά** (τουρκικά: Dumanlı, *Ντουμανλί*), είναι χωριό της επαρχίας επαρχίας Γκιουμούσχανε της Τουρκίας με 151 κατοίκους.

## Ιστορία
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 κατοικούνταν αποκλειστικά από Έλληνες που αριθμούσαν τις 5.000. Βρίσκονταν ΝΑ. της Τραπεζούντας και σχετικά σε θέση απόκεντρη, μακριά από τουρκικούς οικισμούς. Από τον 16ο αιώνα είχε καταστεί άσυλο για τους κατοίκους της γύρω περιοχής που έψαχναν καταφύγιο από τις κατά καιρούς τουρκικές πιέσεις και παραβάσεις κατά των ελληνικών  και αρμενικών χριστιανικών πληθυσμών. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1922, αποτελούνταν από τους εξής οικισμούς::
*  Πιστοφάντων: 400 σπίτια, εκκλησίες Αγ. Κυριακής, Αγ. Παντελεήμονα, Αγ. Χριστοφόρου, δημοτικό σχολείο και πηγή του Χριστοφόρου. Το όνομα ετυμολογείται από το "πιστόφ" (όπλο) + την ελληνική κατάληξη -άντων.
*  Ζουρνατσάντων: 120 σπίτια, εκκλησίες Αγ. Γεωργίου, Αγ. Κωνσταντίνου, Αγ. Κυριακής, δημοτικό σχολείο. Το όνομα ετυμολογείται από τη λέξη ζουρνατζής + την ελληνική κατάληξη -άντων.
*  Τσακαλάντων:  53 σπίτια, εκκλησίες Ζωοδόχου Πηγής και Αγ. Γεωργίου, δημοτικό σχολείο. Το όνομα ετυμολογείται από τη λέξη τσακάλι + την ελληνική κατάληξη -άντων.
*  Ισχανάντων: 150 σπίτια, εκκλησίες Αγ. Κυριακής, Αγ. Γεωργίου, 2 δημοτικά σχολεία (1 θηλέων). Το όνομα ετυμολογείται από τη λέξη Ισχάν ("πρίγκηπας" στα Αρμενικά) + την ελληνική κατάληξη -άντων.
*  Κοζλαράντων: 60 σπίτια, εκκλησίες Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, δημοτικό σχολείο.
*  Πινετάντων: 30 σπίτια, εκκλησίες Προφήτη Ηλία και Αγ. Γεωργίου, δημοτικό σχολείο.
*  Τερζάντων: 200 σπίτια, εκκλησίες Αγ. Θεοδώρου, Μεταμόρφωσης. Ετυμολογείται από την τουρκική λέξη "τερζή" (ράφτης) + την ελληνική κατάληξη -άντων.

Οι κάτοικοι της κωμόπολης ήταν κυρίως Χριστιανοί (51%) ή Κρυπτοχριστιανοί (49%). Μετά το 1857, με το σύνταγμα Χαττ-ι-Χουμαγιούν, οι Κρυπτοχριστιανοί φανέρωσαν τη θρησκεία τους.  Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877–1878 οι περισσότεροι κάτοικοι της Σάντας κατέφυγαν σε περιοχές της σημερινής Γεωργίας, Αρμενίας και νότιας Ρωσίας.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Σάντα υπέστη μεγάλες συμφορές και οι κάτοικοί της αναγκάσθηκαν άλλοι να καταφύγουν στη Τραπεζούντα, οι περισσότεροι, και άλλοι σε άλλες ασφαλέστερες περιοχές. Σανταίοι αντάρτες εμφανίστηκαν στα βουνά της Σάντας από το 1916, υπό την ηγεσία του Ευκλείδη Κουρτίδη και αντιστάθηκαν επιτυχώς σε τουρκική επίθεση στις 6 Σεπτεμβρίου 1921.

Τελικά, μετά την υπογραφή της ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας την οποία ακολούθησε η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών, οι κάτοικοι της Σάντας πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, δημιουργώντας διάφορους οικισμούς όπως τη Νέα Σάντα, το χωριό Μικρή Σάντα κλπ.

Το 1959 μετονομάστηκε σε Ντουμανλί,  ωστόσο η παλαιότερη ονομασία διατηρήθηκε για ένα χρονικό διάστημα σε επίσημα έγγραφα, παράλληλα με τη νέα. Σύμφωνα με την τουρκική απογραφή πληθυσμού του 1980, είχε 556 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.851.

Κατηγορία:Πόντος
*
Κατηγορία:Πόλεις και χωριά επαρχίας Γκιουμούσχανε
Κατηγορία:Επαρχία Γκιουμούσχανε
Μάχη στο Κερατσίνι

Η **Μάχη στο Κερατσίνι** ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του '21 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες. Έγινε στο Κερατσίνι στις 4-5 Μαρτίου 1827.

## Εξέλιξη των γεγονότων
Ο Καραϊσκάκης μετά τις  νίκες και τα λαμπρά κατορθώματά του, έλαβε επανειλημμένα διαταγή από την Ελληνική Κυβέρνηση να επιστρέψει για να σώσει την Ακρόπολη που κινδύνευε. Επέστρεψε στις 28 Φεβρουαρίου στην Ελευσίνα έχοντας μαζί του χίλιους περίπου άνδρες. Μετά από λίγες ημέρες διέταξε και συναντήθηκαν όλα τα σώματα στην Ελευσίνα. Το ιππικό συμπληρώθηκε σε εκατό ιππείς. Στις 2 Μαρτίου το απόγευμα ξεκίνησαν με όλο το στρατό και την επόμενη νύχτα έφτασαν στο Κερατσίνι, παραθαλάσσια θέση στον πορθμό της Σαλαμίνας, μια ώρα έξω από τον Πειραιά. Εκεί οχυρώθηκαν. Μπροστά στο οχυρό ο Καραϊσκάκης τοποθέτησε διακόσιους πενήντα μαχητές με επικεφαλής τον Τούσια Μπότσαρη, Γαρδικιώτη Γρίβα και άλλους. Οι εχθροί παρουσιάστηκαν πολύ πρωί και ακροβολίστηκαν με τους Έλληνες. Το μεσημέρι οι Τούρκοι ενισχύθηκαν, αλλά αποκρούσθηκαν από τους Έλληνες. Την επόμενη μέρα κατέβηκε ο ίδιος ο Κιουταχής με πολυάριθμο στρατό πεζικό, δύο χιλιάδες ιππείς και κανόνια με την ελπίδα να καταστρέψει τους Έλληνες και να τους πνίξει στην θάλασσα. Έστησε μπροστά στους Έλληνες τα κανόνια, τα οποία εσφενδόνισαν σφοδρό κανονιοβολισμό κατά του τείχους, και τον έριξαν κάτω.  Ακολούθως οι Τούρκοι διαιρέθηκαν σε δύο, οι μεν επιτέθηκαν στο οχυρό διαμέσου του πεσμένου τείχους, οι δε στους μαχητές μπροστά στο οχυρό. Οι Έλληνες την ημέρα εκείνη έδειξαν όλη την ανδρεία και γενναιοψυχία τους. Η αφοβία των Ελλήνων εξέπληξε τους εχθρούς, διότι αν και ολιγάριθμοι αναχαίτισαν πολύ μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό. Ο εχθρός, αρχικά και πρώτος επιτιθέμενος βρέθηκε να πολεμάει αμυνόμενος και στις δύο μετά το μεσημέρι αναγκάστηκε να υποχωρήσει κακώς έχει και με πολλές φθορές. Από τους Έλληνες σκοτώθηκαν μόνο τρεις και είκοσι πληγώθηκαν.

## Παραπoμπές



## Πηγές
*
* 

Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιστορία του Πειραιά
Τιμπού

Η **Τιμπού** (τζόνγκα ཐིམ་ཕུ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Μπουτάν. Η πόλη είναι χτισμένη στο κεντροδυτικό μέρος της χώρας, σε υψόμετρο μεταξύ 2.248 και 2.648 μέτρων, κατά μήκος της κοιλάδας που σχηματίζει ο ποταμός Ραϊντάκ (γνωστός και ως Ουάνγκ Τσου). Το 2005 ο πληθυσμός της έφτανε τους 79.185 κατοίκους, ενώ σε όλη την επαρχία (τζόνγκαγκ) του Τιμπού κατοικούν γύρω στους 98.000 ανθρώπους. Η πόλη αποτελεί πολιτικό και οικονομικό κέντρο της χώρας, με κυρίαρχη ασχολία τη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, συνεισφέροντας κατά 45% στο ΑΕΠ του Μπουτάν.

Πριν το 1960 η Τιμπού αποτελείτο από μια ομάδα από διασκορπισμένα χωριά. Στην περιοχἠ αυτή το 1885 σημειώθηκε μια αποφασιστική μάχη, μέσω της οποία άνοιξε ο δρόμος για τον Ουγκγέν Βαντσούκ, πρώτο βασιλιά του Μπουτάν, να επιβάλει την κυριαρχία του στη χώρα. Το 1952, στα πλαίσια μεταρρυθμίσεων, ελήφθη η απόφαση να μεταφερθεί η πρωτεύουσα από την παλιά πρωτεύουσα Πουνάκα στην περιοχή της Τιμπού. Η μεταφορά της κυβερνητικής έδρας πραγματοποιήθηκε το 1955, ενώ επίσημα η Τιμπού έγινε πρωτεύουσα του Μπουτάν το 1961. Η πόλη γνώρισε σύντομα ανάπτυξη με την ένταξη του Μπουτάν στους διεθνείς οργανισμούς, καθώς νέες διπλωματικές και χρηματοοικονομικές αποστολές έρχονταν για εγκατάσταση στη περιοχή.

Στην Τιμπού συναντά κανείς πολλά δείγματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του Μπουτάν. Στην πόλη βρίσκονται τα σημαντικότερα πολιτικά κτήρια του Μπουτάν, ανάμεσα στα οποία το κοινοβούλιο και το παλάτι του βασιλιά στο βόρειο τμήμα της πόλης, ενώ υπάρχουν αρκετά βουδιστικά μοναστήρια και ναοί. Εντούτοις δεν έχει αεροδρόμιο, πράγμα σπάνιο για πρωτεύουσα κράτους και εξυπηρετείται από αυτό της πόλης Πάρο, 54 χιλιόμετρα μακριά.

## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουτάν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Thimphu on Bhutannica
* Department of Tourism, Bhutan 
* City map RAO online
* Thimphu Dzongkhag 
* Attractions in Thimphu
* Hotels of Thimphu and around Bhutan 
* 'A Walk in the Clouds', Thimphu in the rains, Travelogue in The Indian Express, 21-06-2009, by Arjun Razdan

Κατηγορία:Πόλεις του Μπουτάν
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Καστιλιόν Φιορεντίνο

Το **Καστιλιόν Φιορεντίνο** (, ) είναι κωμόπολη της κεντρικής Ιταλίας. Βρίσκεται στην επαρχία Αρέτσο, στην ανατολική Τοσκάνη και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 13.359 κατοίκους. Η πόλη τοποθετείται 17 χλμ νοτιοανατολικά του Αρέτσο.  Βρίσκεται στην κορυφή ενός υψώματος που κυριαρχεί στο δρόμο που συνδέει το Αρέτσο με την Κορτόνα.

Η πόλη στηρίζεται στην αγροτική οικονομία και τον αγροτουρισμό. Μετά τις καταστροφές που υπέστη στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο ελήφθη μέριμνα για την αποστράγγιση των ελών, με αποτέλεσμα η αγροτική παραγωγή να αυξηθεί σημαντικά. Στην περιοχή παράγεται το γνωστό κρασί ΠΟΠ *Valdichiana*. 

## Ιστορία
Λόγω της στρατηγικής του θέσης, μεταξύ δύο σημαντικών ετρουσκικών αστικών κέντρων, το Καστιλιόν Φιορεντίνο κατοικήθηκε από πολύ νωρίς. Εντοπίζεται αστική εγκατάσταση στην περιοχή ήδη από 6ο π.Χ. αι. Εκτός από τη στρατηγική της θέση, τα έλη στη γύρω περιοχή έκαναν το έδαφος πολύ εύφορο, πράγμα που εκμεταλλεύτηκαν οι Ετρούσκοι και μετά από αυτούς οι Ρωμαίοι. Όμως ακριβώς λόγω αυτών των ελών, οι επιδημίες ήταν πολύ συχνές στην περιοχή.

Κατά τον Μεσαίωνα με κέντρο την πόλη ανεγέρθηκαν διάφορα κάστρα, για να ελέγχουν τις επικοινωνίες της Τοσκάνης. Από τον 10ο αι μνημονεύεται με το όνομα *Castiglione*, ως φέουδο των Μαρκησίων του *Monte Santa Maria*. Ως ελεύθερη κοινότητα μαρτυρείται από τα μέσα του 12ου αι. Αντιμετώπιζε συνεχώς τις επιθέσεις των ισχυρών γειτόνων του. Κατά τον 13ο αιώνα αναμείχθηκε στις συγκρούσεις μεταξύ Γουέλφων και Γιβελλίνων, παίρνοντας το μέρος των Γιβελλίνων και συμμαχώντας με το Αρέτσο κατά της μεγάλης Γουελφικής πόλης της Τοσκάνης, της Φλωρεντίας. Τελικά το 1289 μετά την ήττα του Αρέτσο καταλήφθηκε για πρώτη φορά από τη Φλωρεντία. Το διάστημα 1303-1336 περιήλθε στον έλεγχο του Αρέτσο, τότε μάλιστα ονομάστηκε *Castiglion Aretino* και γνώρισε σημαντική ανάπτυξη. Την περίοδο 1336 - 1384 άλλαζε συνεχώς κυρίαρχο, μέχρι που τελικά καταλήφθηκε από τους Φλωρεντινούς οριστικά, οι οποίοι και του έδωσαν το σημερινό της όνομα. Η πόλη αναφέρεται και σε ένα από τα άσματα της *[[Θεία Κωμωδία|Θείας Κωμωδίας]]* του Δάντη (Κόλαση, 29).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Τάγμα του Φοίνικα

Ο όρος **Τάγμα του Φοίνικα** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

* Τάγμα του Φοίνικος, παράσημο της Ελλάδας
* Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα, βιβλίο
* Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα (ταινία), ταινία
* Τάγμα του Φοίνικα (φανταστική οργάνωση), μια φανταστική οργάνωση στην σειρά του Χάρι Πότερ.
* Φρουτοφόρος Εταιρεία (γερμ. *Fruchtbringende Gesellschaft*), γνωστή και ως "**Τάγμα του Φοίνικα**" (*Palmenorden*), γερμανική λογοτεχνική εταιρεία (1617-1680)
Ανάκλαση (υπολογιστές)

Στην πληροφορική, ο όρος **ανάκλαση** () αναφέρεται στη δυνατότητα ενός προγράμματος υπολογιστή να παρατηρεί και να μεταβάλλει τη δομή και τη συμπεριφορά του κατά την εκτέλεση.

Σε στατικές γλώσσες όπως η C/C++ όταν γράφουμε το πρόγραμμα πρώτα το μεταγλωττίζουμε σε γλώσσα μηχανής και στην συνέχεια το τρέχουμε. Καθώς το πρόγραμμα εκτελείται δεν είναι δυνατό να τροποποιηθεί το πρόγραμμα και κάθε αλλαγή θα πρέπει να γίνει στο πηγαίο κώδικα ο οποίος στην συνέχεια θα πρέπει να μεταγλωττιστεί σε γλώσσα μηχανής και να εκτελεστεί. Η ιδέα της ανάκλασης είναι ότι κάνουμε αλλαγές στο κώδικα του προγράμματος την ώρα που αυτό εκτελείται. Για παράδειγμα αν έχουμε μια κλάση μπορούμε την ώρα που το πρόγραμμα τρέχει, μέσω της ανάκλασης, να πάρουμε πληροφορίες για την κλάση και να τροποποιήσουμε την λειτουργία της (π.χ. να τροποποιήσουμε τον κώδικα των συναρτήσεων-μεθόδων). Η ιδέα είναι ότι οι εντολές του προγράμματος αποθηκεύονται σαν δεδομένα τα οποία μπορούν να τροποποιηθούν κατά την διάρκεια εκτέλεσης. Η δυνατότητα να προσθέτουμε νέο εκτελέσιμο κώδικα την ώρα που τρέχει το πρόγραμμα ονομάζεται μεταπρογραμματισμός (metaprogramming).

Η ανάκλαση εφαρμόζεται συνήθως σε γλώσσες υψηλού επιπέδου που τρέχουν σε κάποια εικονική μηχανή όπως η Smalltalk και άλλες γλώσσες σεναρίων όπως η Ruby , και λιγότερο σε στατικές γλώσσες όπως η Java, η C, η ML ή η Haskell.

## Παράδειγμα

Έστω ότι έχουμε μια κλάση στην Ruby με όνομα *Foo* με μία μέθοδο μέσα, την *hello*' η οποία τυπώνει στην οθόνη το αλφαριθμητικό *Hello!*:


```ruby
class Foo
   def hello
      puts "Hello!"
   end
end
```


Στο παρακάτω παράδειγμα παρουσιάζεται ο κλασικός τρόπος δημιουργίας στιγμιότυπου (*instance*) της κλάσης *Foo* καλώντας τον κατασκευαστή (*constructor*) της κλάσης χωρίς την χρήση ανάκλασης. Στην συνέχεια καλούμε την μέθοδο *hello*. Στο δεύτερο μέρος καλούμε την ίδια μέθοδο χρησιμοποιώντας ανάκλαση. Χρησιμοποιώντας τον Kernel Module  δημιουργούμε το στιγμιότυπο Foo και στην συνέχεια μέσω της μεθόδου send  ζητάμε την κλήση της μεθόδου *hello*. Επίσης καλούμε την ίδια μέθοδο χρησιμοποιώντας την *eval* 


```ruby
# χωρίς ανάκλαση
obj = Foo.new
obj.hello
 
# με ανάκλαση
class_name = "Foo"
method = :hello
obj = Kernel.const_get(class_name).new
obj.send method
 
# χρησιμοποιώντας την eval
eval "Foo.new.hello"
```


## Δείτε επίσης
* Μεταπρογραμματισμός (metaprogramming)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 

Κατηγορία:Προγραμματισμός
Κατηγορία:Δομές προγραμματισμού
InterRail

**InterRail** ονομάζεται εισιτήριο τρένου το οποίο δίνει τη δυνατότητα να γυρίσει κανεις σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Οι χώρες τις οποίες μπορείς να επισκεφτείς είναι οι παρακάτω: Αυστρία, Βέλγιο, Βοσνία Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Βόρεια Μακεδονία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Μαυροβούνιο, Ολλανδία, Νορβηγία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, Τουρκία.

## Δικαίωμα Συμμετοχής
Το εισιτήριο απευθύνεται στους κατοίκους της Ευρώπης. Παρ'όλα αυτά δεν είναι έγκυρο το εισιτήριο, για να επισκεφτείς την χώρα από την οποία προέρχεσαι.

## Τύποι Εισιτηρίων
Συνεχόμενο για χρονικό διάστημα ενός μήνα, για χρονικό διάστημα 22 ημερών, 15 ημερών, ευέλικτο για 5 ημέρες εντός 10 ημερών, για 10 ημέρες εντός 22 ημερών.

Απαραίτητη η κράτηση εισιτηρίων 3 μήνες πριν από την ημερομηνία ταξιδιού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος
*Raildude  Ιστότοπος με πολλές πληροφορίες σχετικά με ταξίδια και εισιτήρια InterRail.

Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ευρώπη
Ένα προς ένα συνάρτηση

Στα μαθηματικά, μία συνάρτηση f: A \rightarrow B μεταξύ δύο συνόλων A, B ονομάζεται **ένα προς ένα** (1-1) ή **ερριπτική** ή **αμφιμονότιμη**, αν ισχύει ότι: αν  f(x)= f(y) τότε είναι  x=y, για κάθε x,y στο A.
Ένας ισοδύναμος ορισμός είναι ο εξής: Αν  x\neq y  τότε  f(x) \neq f(y), για κάθε x,y στο A.

Μία συνάρτηση είναι γνησίως μονότονη (γνησίως αύξουσα ή γνησίως φθίνουσα) σε ένα διάστημα \Delta, τότε είναι "1-1" σε αυτό.

## Μαθηματικός ορισμός
Συμβολικά, μία συνάρτηση f: A \rightarrow B ονομάζεται **ένας-προς-ένα** αν ικανοποιεί
:\forall x, y \in A. \ f(x) = f(y) \Rightarrow x = y,
το οποίο είναι λογικά ισοδύναμο με
:\forall x, y \in A. \ x \neq y \Rightarrow f(x) \neq f(y).

## Παραδείγματα

Παρακάτω δίνονται κάποια παραδείγματα συναρτήσεων που είναι ένα-προς-ένα και κάποιων που δεν είναι. Κάποιες ένα-προς-ένα συναρτήσεις, με την ίδια φόρμουλα αλλά ορισμένες σε διαφορετικά πεδία ορισμού μπορεί να μην είναι πλέον ένα-προς-ένα.

*Η συνάρτηση f: \N \to \N με f(x) = x + 1, είναι ένα-προς-ένα.
*Η συνάρτηση f: [0, \infty) \to \R με f(x) = x^2, είναι ένα-προς-ένα. Ενώ, η συνάρτηση g : \R \to \R με g(x) = x^2 δεν είναι, καθώς g(3) = g(-3) = 9.
*Η συνάρτηση f: [-1, \infty) \to \R με f(x) = |x+1|, είναι ένα-προς-ένα. Ενώ, η συνάρτηση g : \R \to \R με g(x) = |x+1| δεν είναι, καθώς |2+1| = |(-4)+1| = 3.
*H συνάρτηση προσήμου \mathrm{sgn} : \R \to \R δεν είναι ένα-προς-ένα, αλλά η συνάρτηση s : \{ -1, 0, 1\} \to \{-1, 0, 1\} με s(x) = x είναι.
*Η ταυτοτική συνάρτηση είναι ένα-προς-ένα.
*Η γραμμική συνάρτηση f : \R \to \R με f(x) = ax + b (για κάθε a, b \in \R και a \neq 0) είναι ένα-προς-ένα. 

## Ιδιότητες

*Κάθε γνησίως μονότονη πραγματική συνάρτηση f : \Delta \to \R για \Delta \subseteq \R είναι ένα-προς-ένα.

*Η σύνθεση δύο ένα-προς-ένα συναρτήσεων f : A \to B και g : B \to C, είναι ένα-προς-ένα.

## Δείτε επίσης
* Επί συνάρτηση
* Αμφιμονοσήμαντη συνάρτηση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες θεωρίας συνόλων
Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Μογλενίτσας

Ο ποταμός **Μογλενίτσας** (ή **Αλμωπαίος**) αποτελεί έναν σημαντικό υδάτινο άξονα της Μακεδονίας, που διαρρέει την περιοχή της Αλμωπίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας. Στο παρελθόν, ο ποταμός διασχίζε την πόλη της Αριδαίας, ενώ σήμερα κοντά στην κοίτη του έχει διαμορφωθεί η λεγόμενη παραποτάμια περιοχή της ίδιας πόλης. Ο Μογλενίτσας συγκεντρώνει τα νερά που καταλήγουν στο λεκανοπέδιο της Αριδαίας από τις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Βόρας, ρέει νότια, ανάμεσα σε χαμηλά υψώματα, δημιουργώντας μια στενή κοιλάδα που σχηματίζει μικρές γεωμορφολογικές εκπλήξεις, όπως φαράγγια. Στο παρελθόν, τα ύδατα του ποταμού κατέληγαν στη λίμνη των Γιαννιτσών, και μέσω αυτής διοχετεύονταν στον ποταμό Λουδία. Ωστόσο, μετά την υλοποίηση των αποστραγγιστικών έργων το 1930 για την αποξήρανση της λίμνης, η φυσική πορεία της κοίτης του ποταμού εκτράπηκε. Σήμερα, ο Μογλενίτσας εκβάλλει στον ποταμό Αλιάκμονα, κοντά στο χωριό Κουλούρα Ημαθίας.

Οι κυριότεροι παραπόταμοι του Μογλενίτσα είναι οι Μπέλιτσας (Ασπροπόταμος) και Κόζιακας (Πορόι). Άλλοι χείμαρροι και ρέματα είναι οι Τοπλίτσας (Θερμοπόταμος), Μπέλλα-Βόδα, Γκολέμας, Ξηροπόταμος, Λυκόστομος και Στρώνιτσας (ή Ξεροπόταμος ή τσαγάκι στο χωριό Προφήτη Ηλία). Ο ποταμός προσφέρεται σε κάποια σημεία του για δραστηριότητες όπως ράφτινγκ και καγιάκ.

## Παραπομπές


thumb|left|290px|Αλμωπαίος ποταμός, Αριδαία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φαράγγι Μογλενίτσα
*Λύκειο Εξαπλάτανου, πληροφορίες για τον δήμο

Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ημαθίας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Πέλλας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλιάκμονα
Πασιονιστές

Με την ονομασία **Πασιονιστές** φέρονται τα μέλη του Ρωμαιοκαθολικού "Τάγματος του Αγιωτάτου Σταυρού και των Παθών του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού". Οι Πασιονιστές φέρουν μαύρα ράσα με δερμάτινη ζώνη, είναι ανυπόδητοι και στο στήθος φέρουν ως έμβλημα καρδιά υπερσκελισμένη από λευκό σταυρό, που φέρει τη λατινική ρήση "***Jesu XPI Passio***" (= Πάθη Ιησού Χριστού).

Το Τάγμα των Πασιονιστών φέρεται να ιδρύθηκε το 1720 από Ιταλό ιεραπόστολο. Πρώτο Μοναστήρι που ίδρυσαν οι Πασιονιστές ήταν στο όρος Αργκεντάριο (στο Γκροσέτο). Ο Ιερός Κανόνας που διέπει το Τάγμα φέρεται να καθιερώθηκε περί το 1741, βάσει του οποίου τα μέλη του Τάγματος πρέπει να διαδίδουν τη σημασία των Παθών του Ιησού Χριστού, να επιδίδονται σε κηρύγματα σε εσωτερικές συγκεντρώσεις, αλλά και σε εξωτερικές ιεραποστολές, καθώς και να αφιερώνουν μεγάλο χρόνο για απόσυρση και πνευματική περισυλλογή. Παράλληλα με το ανδρικό τάγμα υφίσταται και γυναικείο, του οποίου τα μέλη ασχολούνται αποκλειστικά με την πνευματική περισυλλογή.

Σήμερα η έδρα του Αρχηγού, εκλεγμένου Ηγούμενου, του Τάγματος αυτού βρίσκεται στη Ρώμη.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.48ος, σελ.229

Κατηγορία:Θρησκευτικά τάγματα
Δυναμική γλώσσα προγραμματισμού

Ο όρος **δυναμική γλώσσα προγραμματισμού** χρησιμοποιείται ευρύτατα στην επιστήμη των υπολογιστών για να περιγράψει γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου που παρουσιάζουν κατά το χρόνο εκτέλεσης συμπεριφορά που άλλες γλώσσες ίσως παρουσιάζουν κατά τη μετάφραση. Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να αποτελούν επέκταση του προγράμματος, είτε προσθέτοντας νέο κώδικα, είτε επεκτείνοντας αντικείμενα και ορισμούς, είτε τροποποιώντας το σύστημα τύπων, όλα κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του προγράμματος. Αυτές οι συμπεριφορές μπορούν να εφαρμοστούν σχεδόν σε οποιαδήποτε γλώσσα επαρκούς πολυπλοκότητας, αλλά οι δυναμικές γλώσσες παρέχουν εργαλεία για να διευκολύνουν τη χρήση τους.

Οι περισσότερες δυναμικές γλώσσες έχουν δυναμικούς τύπους.

## Περιορισμοί και ασάφειες στον ορισμό

Ο ορισμός της δυναμικής γλώσσας προγραμματισμού είναι ασαφής γιατί προσπαθεί να κάνει διάκριση μεταξύ κώδικα και δεδομένων καθώς και μεταξύ χρόνου μετάφρασης και χρόνου εκτέλεσης, που δεν είναι όμως καθολικά. Οι εικονικές μηχανές, η μεταγλώττιση just-in-time και η δυνατότητα πολλών γλωσσών προγραμματισμού να μεταβάλλουν άμεσα τον κώδικα μηχανής σε κάποια συστήματα καθιστούν μια τέτοια διάκριση αφηρημένη. Σε γενικές γραμμές, ο ισχυρισμός ότι μια γλώσσα προγραμματισμού είναι δυναμική αναφέρεται περισσότερο την ευκολία χρήσης ορισμένων δυναμικών χαρακτηριστικών της γλώσσας παρά στις δυνατότητες της ίδιας της γλώσσας.

## Παραδείγματα

Ορισμένα παραδείγματα γλωσσών προγραμματισμού που θεωρούνται δυναμικές:

* BeanShell
* Common Lisp και μερικές άλλες διάλεκτοι της Lisp
* Groovy
* JavaScript
* ActionScript
* Perl
* PHP
* Python 
* Ruby
* Smalltalk
* Tcl
* Objective-C

Κάποιες από αυτές τις γλώσσες υποστηρίζονται και στο .NET Framework από το Microsoft Dynamic Language Runtime.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Γλώσσα προγραμματισμού σεναρίων

Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού
Τσρνα (ποταμός)

Ο **Εριγώνας** (, Λατινικά: Erigonus. Αρχαία ελληνικά: Ἐριγών ή Ἐρίγων) είναι μεγάλος παραπόταμος του Αξιού και ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας. Πηγάζει δυτικά του Κρούσεβου και ρέει αρχικά νότια διαρρέοντας την πεδιάδα του Μοναστηρίου. Κοντά στα ελληνικά σύνορα στρέφεται βορειοανατολικά και διασχίζει μία περιοχή με υψώματα δημιουργώντας ένα μακρύ φαράγγι. Μετά από διαδρομή 207 χιλιομέτρων συμβάλλει στον Αξιό κοντά στην πόλη Γκράτσκο. Λίγο πριν την συμβολή του στον Αξιό τα νερά του συγκεντρώνονται σε μία τεχνητή λίμνη που χρησιμεύει για την άρδευση της κοντινής πεδιάδας και για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο ποταμός Εριγώνας αναφέρεται από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους γεωγράφους και ιστορικούς. Διέρρεε μία περιοχή που κατοικούσαν γειτονικά φύλα των Μακεδόνων. Στο τμήμα του που διέρρεε την πεδιάδα του Μοναστηρίου ήταν εγκατεστημένοι οι Πελαγόνες και η πεδινή αυτή περιοχή ονομαζόταν Πελαγονία. Λίγο νοτιότερα στο σημείο που στρέφεται βορειοανατολικά, ήταν εγκατεστημένοι οι Λυγκηστές και ανατολικότερά τους το Ελληνικό φύλο των Δερριόπων ή Δευριόπων. Ανατολικότερα στο σημείο που συμβάλλει με τον Αξιό ήταν εγκατεστημένοι οι Παίονες και στο σημείο αυτό ήταν χτισμένη η κυριότερή πόλη τους, οι Στόβοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Περιφέρεια Πελαγονίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αξιού
Σύνδικος πτώχευσης

Ο **σύνδικος πτώχευσης** είναι το πρόσωπο που διορίζεται από το δικαστήριο σε περίπτωση πτώχευσης οφειλέτη και έχει ως καθήκον να διαχειρισθεί την πτωχευτική διαδικασία. Βασικά του καθήκοντα είναι να καταγράψει την περιουσία του οφειλέτη, να διαπιστώσει τις υποχρεώσεις του και να προχωρήσει στα επόμενα βήματα της διαδικασίας. Αυτά είναι είτε η εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη και η διανομή του προϊόντος της εκποίησης στους πιστωτές, είτε η προσπάθεια επίτευξης ενός συμβιβασμού μεταξύ οφειλέτη και πιστωτών, με σκοπό τη διάσωση της επιχείρησης και την παροχή "δεύτερης ευκαιρίας" στον οφειλέτη. Άλλα καθήκοντα του συνδίκου είναι η διαχείριση της περιουσίας του οφειλέτη, η εκπροσώπηση τούτου σε δίκες, η είσπραξη των απαιτήσεων, η συνέχιση της επιχείρησης "προσωρινά" μέχρι δηλ. να ληφθεί απόφαση για την τύχη της κ.λπ. Ο σύνδικος πρέπει να είναι πρόσωπο με πείρα και γνώσεις στους τομείς του πτωχευτικού δικαίου και της διοίκησης επιχειρήσεων. Ενίοτε στις νομοθεσίες (όπως την ελληνική - άρθρο 63 του Πτωχευτικού Κώδικα του 2007) προβλέπεται ο διορισμός δικηγόρου. Έχει την ευθύνη απέναντι στους πιστωτές και στον οφειλέτη για κακή διαχείριση ή παράβαση του νόμου.

Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο
Ελάτεια (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ελάτεια** αναφέρονται:

*Οι αρχαίες πόλεις
**Ελάτεια, αρχαία πόλη των Λοκρών
**Ελάτεια, πόλη της αρχαίας Βοιωτικής Ομοσπονδίας με έδρα τον Ορχομενό
**Ελάτεια, πόλη της Φωκίδας ή Φωκικής Συμπολιτείας
**Ελάτεια Ηπείρου, αρχαία πόλη της Ηπείρου, στην περιοχή της Κασσωπίας
**Ελάτεια Θεσσαλίας, αρχαία πόλη της Θεσσαλίας, στην περιοχή της Πελασγιώτιδας

*Οι σύγχρονοι οικισμοί
**Ελάτεια Λάρισας
**Ελάτεια Φθιώτιδας
**Ελάτεια Φλώρινας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ωρωπός (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ωρωπός** μπορεί να αναφέρονται:
*Ο Ωρωπός, Σύγχρονος οικισμός της Αττικής και αρχαία πόλη στα σύνορα των Αθηναίων και των Βοιωτών
*Ο Ωρωπός Μακεδονίας, Αρχαία πόλη της Μακεδονίας που βρισκόταν κοντά στην Πέλλα
*Ο Ωρωπός Συρίας, Πόλη που ίδρυσαν οι Μακεδόνες στη Συρία
*Ο Δήμος Ωρωπού, δήμος της Αττικής με έδρα τον Ωρωπό
*Η Σκάλα Ωρωπού, παραθεριστικός οικισμός της Αττικής
Ελευθερία Μπέλμπα

Η **Ελευθερία Μπέλμπα** είναι Ελληνίδα συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία. Δημοσιεύσεις: ποιητικές συλλογές, κριτικό δοκίμιο, γλωσσική διδασκαλία για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ποιήματα και δοκίμια σε συγκεντρωτικές εκδόσεις, δοκίμια και μεταφράσεις  στον τύπο και στο δiαδίκτυο.

## Εργογραφία
▪ Εκδόσεις:

- "Φθινοπωρινές νότες", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1994

- "Δίχτια", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1996

- "Poesis modus", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1996

- "Γλωσσική διδασκαλία για την Α΄ Λυκείου (αρχαία ελληνικά)", Γρηγόρη, 1997

- "Αμόλεχος", ποίηση, Νέα Σύνορα, Αθήνα 1999

- "Έαρος νυχτερινό κατευόδιο", ποιήματα, Νέα Σύνορα, Αθήνα 2000

- "Η κυρία Άλρα", ποιήματα, Ανατολικός, Αθήνα 2002

- "Άσκηση πάνω στα δοκίμια του Αλέκου Βασιλείου", δοκίμια, Αθήνα 2003

- "Η ερμηνεία της ελευθερίας", ποίηση, Κέδρος, Αθήνα 2016

▪ Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:

*- Ολυμπιακό αφιέρωμα 2004- Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η.* Γερμανία 2004

- *Φιλολογικός Κόσμος- Ανθολογία.* Αθήνα: Ατέρμονο 2006

- *4η Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η.* Θεσσαλονίκη: Ζήτη 2009

- *Δια-κριτικές ματιές στη λογοτεχνική έκφραση.* Αθήνα: ΤοΒιβλίο 2015

- *5η Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η.* Αθήνα: Όστρια 2017

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών

Το **Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών** είναι κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός του λεκανοπεδίου της Αθήνας. Βρίσκεται στις Αχαρνές, βόρεια της Αττικής Οδού, στο σημείο που τέμνονται οι σιδηροδρομικές γραμμές Πειραιά-Θεσσαλονίκης και Αεροδρομίου Αθηνών - Αιγίου. Αποτελείται από τον κεντρικό σταθμό, ο οποίος βρίσκεται στο κατακόρυφο δίκτυο του σιδηροδρομικού άξονα και διαθέτει πολλαπλές αποβάθρες, και τον πλευρικό σταθμό (**ΣΚΑ-Αχαρναί**), ο οποίος βρίσκεται 300 μέτρα νότια στον οριζόντιο άξονα στη νησίδα της Αττικής Οδού και διαθέτει μία αποβάθρα. Ο σταθμός ΣΚΑ είναι ένας από του 4 που βρίσκονται μέσα στα όρια του Δήμου Αχαρνών.

Στο σταθμό του ΣΚΑ σταθμεύουν:
* Όλες οι αμαξοστοιχίες του Προαστιακού των γραμμών Άνω Λιόσια - Αεροδρόμιο και αντίστροφα.
* Όλες οι αμαξοστοιχίες του Προαστιακού της γραμμής Αθήνα  - Χαλκίδα και αντίστροφα.
* Οι αμαξοστοιχίες 520 Αθήνα -Λιανοκλάδι και 521 Λιανοκλάδι - Αθήνα 

Το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών λειτουργεί από τις 5 Απριλίου του 2011. 

Ο σταθμός έχει ανταπόκριση με τις λεωφορειακές γραμμές 755 & 755Β ( Αχαρναί - Στ.Κάτω Πατήσια ) και 740 (Ολυμπιακό Χωριό - ΣΚΑ - Αχαρναί - Αγία Άννα ), καθώς και με τη τοπική δημοτική λεωφορειακή γραμμή που ξεκίνησε λειτουργία το 2021.

Επίσης πλησίον του σταθμού επι της Λεωφόρος Δημοκρατίας διέρχονται οι λεωφορειακές γραμμές Α10 & Β10

## Παραπομπές


Σ.Κ.Α.
Σ.Κ.Α.
Σ.Κ.Α.
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στην Ανατολική Αττική
Ελεούσα Ιωαννίνων

Η **Ελεούσα** είναι κωμόπολη της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Ελεούσα είναι η έδρα του Δήμου Ζίτσας (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) και ο μεγαλύτερος οικισμός του. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας και 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων. Δίπλα και νοτιοανατολικά της είναι το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων ενώ στη δυτική άκρη της Ελεούσας περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Κοζάνης και στη νότια η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας.

Έως το 1950 η ευρύτερη τοποθεσία ονομαζόταν «Μπισδούνι», η δε Ελεούσα κι ο γειτονικός Άγιος Ιωάννης ονομάζονταν *Μεγάλο* και *Μικρό Μπισδούνι* αντίστοιχα. Οι ονομασίες αυτές εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στην περιοχή.

### Αξιοθέατα

* Η κεντρική πλατεία με τον αιωνόβιο πλάτανο, όπου βρίσκεται το Δημαρχείο και το μνημείο ηρώων, το οποίο είναι έργο του αρχιτέκτονα κ. Ξενάκη. 
* Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και η οποία είναι *"μονόχωρη βασιλική του 18ου αιώνα, με νάρθηκα και χαγιάτι στη νότια πλευρά. Εσωτερικά φέρει τοιχογραφίες του ίδιου αιώνα (18ος). Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού, καθώς και οι δεσποτικές εικόνες, έργα του 19ου αιώνα."*
* Το "Κονάκι του Πασά" που ήταν η καλοκαιρινή του κατοικία του Αλή πασά στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και το οποίο διασώζεται σε καλή κατάσταση.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919 με την παλιά ονομασία *Μέγα Μπισδούν*ι στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Μπισδουνίου. Το 1950 με το ΦΕΚ 208Α - 16/09/1950 μετονομάστηκε σε Ελεούσα και το 1997 είχε οριστεί έδρα του τότε δήμου Πασαρώνος. Από το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 είναι έδρα του δήμου Ζίτσας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την Κοινότητα Ελεούσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πασαρώνος του Δήμου Ζίτσας και σύμφωνα την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 3.536 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Μπισδουνίου|Κοινότητα Μπισδουνίου / Ελεούσης]]***

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*"Η Ήπειρος των πολέμων (Η Ήπειρος του χτες) 15ος - 20ς ΑΙΩΝΑΣ" - Φώτης Βράκας
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί του Δήμου Ζίτσας
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ιωαννίνων
Εδεσσαίος

Ο **Εδεσσαίος**  είναι ποταμός της Μακεδονίας, στην περιοχή του νομού Πέλλας, που φημίζεται για τους καταρράκτες που σχηματίζει στην πόλη της Έδεσσας. Πηγάζει από τον Βόρα, βόρεια της λίμνης Βεγορίτιδας και ρέει στη συνέχεια ανατολικά δημιουργώντας ένα μικρό φαράγγι που είναι γνωστό ως στενά της Έδεσσας. Ανατολικότερα τροφοδοτεί το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο του Άγρα και στη συνέχεια καταλήγει στην πόλη της Έδεσσας την οποία διασχίζει. Στην έξοδό του από την πόλη σχηματίζει τους περίφημους καταρράκτες. Ο μεγαλύτερος από αυτούς, ο Κάρανος έχει ύψος 70 μέτρα και είναι ο μεγαλύτερος στον ελλαδικό χώρο. Λίγα χιλιόμετρα ανατολικότερα συνδέεται με την τεχνητή σήμερα κοίτη του Μογλενίτσα, του οποίου τα νερά καταλήγουν στον Αλιάκμονα. Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 29 χιλιόμετρα.

## Εικόνες

Αρχείο:Edessa Waterfall.jpg|Ο κύριος καταρράκτης
Αρχείο:Watermill at Edessa, Pella prefecture, Greece.jpg|Υδρόμυλος
Αρχείο:07Edessa01.jpg|Εικόνα του καταρράκτη
Αρχείο:Kioupri.jpg|Στη βυζαντινή γέφυρα "Κιουπρί"


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εδεσσαίος ποταμός

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Πέλλας
Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας
Κατηγορία:Έδεσσα
Κατηγορία:Καταρράκτες στην Ελλάδα
Μικρό Ελευθεροχώρι Λάρισας

Το **Μικρό Ελευθεροχώρι** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Το Μικρό Ελευθεροχώρι βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βόρεια της Ελασσόνας στον οδικό άξονα E75. Απέχει 50 χιλιόμετρα από την Λάρισα, 60 χιλιόμετρα από την Κατερίνη και 70 χιλιόμετρα από την πόλη της Κοζάνης. Είναι χτισμένο στην πλαγιά ενός υψώματος με την ονομασία «Τούμπανος» σε υψόμετρο 500 μέτρων και βρίσκεται στη διασταύρωση της εθνικής οδού που ενώνει την Ελασσόνα με την Κοζάνη και την Κατερίνη. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν *Λευτεροχωράκι*.

Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Το χωριό διαθέτει οργανωμένο κέντρο με καταστήματα, καφενεία και ταβέρνες για την εξυπηρέτηση των διερχομένων.

Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο ενοριακός Ναός της Αγίας Παρασκευής (1855) και το ξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου. Στη θέση Τούμπανος υπάρχει πευκοδάσος 35 στρεμμάτων.

Ένα από τα πιο γνωστά πανηγύρια της περιοχής είναι αυτό της Αγίας Παρασκευής (25 - 26 Ιουλίου) με παραδοσιακά μουσικοχορευτικά συγκροτήματα και  ζωντανές ορχήστρες.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως *Μικρό Ελευθεροχώρι* ή *Ελευθεροχωράκι* το 1919 στο ΦΕΚ 3Α - 07/01/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ελασσόνος. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε *Μικρό Ελευθεροχώριον*. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Ελασσόνα, το Αγιονέρι και την Αετορράχη αποτελούν την κοινότητα Ελασσόνας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ελασσόνας του Δήμου Ελασσόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 304 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1916

Η **Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1916** (Ιούνιος - Σεπτέμβριος 1916), εν μέσω του Εθνικού Διχασμού, αντικατέστησε την  κυβέρνηση Σκουλούδη. Ο μετριοπαθής Αλέξανδρος Ζαΐμης, προκρίθηκε  από τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς (Δ. Γούναρης, Γ. Στρέιτ και Δ. Ράλλης) ως καταλληλότερος πρωθυπουργός, για να αναλάβει την πορεία της χώρας προς τις εκλογές, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Αντάντ, όπως εκδηλώθηκαν στο τελεσίγραφο της 8ης Ιουνίου 1916, που στάλθηκε στην ελληνική κυβέρνηση.
Σύμφωνα με την συμμαχική διακοίνωση, οι Αγγλογάλλοι «...απαιτούσαν την αποστράτευση του ελληνικού στρατού, την άμεση αντικατάσταση της κυβέρνησης Σκουλούδη, τη διάλυση της Βουλής και προκήρυξη εκλογών καθώς και την απόλυση ορισμένων ανώτερων αξιωματικών των σωμάτων ασφαλείας που η στάση τους ήταν εχθρική προς την Αντάντ». . Η κυβέρνηση Ζαΐμη ανέλαβε με την σύμφωνη γνώμη του βασιλιά, να ικανοποιήσει τα αιτήματα των Συμμάχων, προκειμένου να βελτιωθούν οι σχέσεις των δυο μερών.
Οι απαιτήσεις των Συμμάχων για νέες παραχωρήσεις αυξάνονταν μέρα με τη μέρα: η κυβέρνηση  μην μπορώντας  να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις για τον ελέγχου των λιμανιών, των σιδηροδρόμων, των ταχυδρομείων, των τηλεγραφείων και των σταθμών ασυρμάτου, και με τον βασιλιά Κωνσταντίνο αρνούμενο την συμμετοχή στον πόλεμο, ακόμα και μετά την έξοδο της Ρουμανίας στο πλευρό της Αντάντ, (πράγμα που έφερνε την νίκη των Συμμάχων ακόμα πιο κοντά) παραιτήθηκε.
Το κίνημα της Εθνικής Άμυνας που ξέσπασε στις 17 Αυγούστου του 1916, καθώς και η απόφαση των Γάλλων - να αλλάξουν την ίδια τους την διακοίνωση και να ζητήσουν αναβολή των εκλογών- συνέβαλαν επίσης στην παραίτηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρωθυπουργός»* - (*«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»*): Αλέξανδρος Ζαΐμης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Αλέξανδρος Ζαΐμης
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Αντώνιος Μομφεράτος
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: προσωρινά, Φωκίων Νέγρης
: - στις 11 Ιουνίου 1916 ανέλαβε ο Αναστάσιος Χαραλάμπης
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Κωνσταντίνος Λιδωρίκης
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Γεώργιος Π. Ράλλης
* *«Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός»* : Πέτρος Καλλιγάς
* *«Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»*: Φωκίων Νέγρης
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: αντιστράτηγος, Κωνσταντίνος Καλλάρης
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: προσωρινά, αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Καλλάρης
: - στις 11 Ιουνίου 1916 ανέλαβε ο υποναύαρχος Ιωάννης Δαμιανός

## Πηγές
* Τζιομάκης Χρήστος: «ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1910:ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΟΥΝΑΡΗ». https://web.archive.org/web/20190624165223/https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/file/lib/default/data/2698057/theFile

## Παραπομπές


1916 06
Κατηγορία:1916
1
Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
Σταθμός Βάσης (BTS)

Ο **Σταθμός Βάσης (Base Transceiver Station)**, είναι ένα από τα βασικότερα συστήματα της αρχιτεκτονικής GSM ο οποίος εκτελεί τις λειτουργίες της ασύρματης διασύνδεσης του χρήστη με το δίκτυο. Ο χρήστης μπορεί να συνδεθεί με το δίκτυο με συσκευές όπως ένα κινητό τηλέφωνο ή έναν υπολογιστή που να μπορεί να συνδεθεί σε 4G/5G ιντερνέτ. Επίσης το σταθμό βάσης μπορεί να τον ακούσουμε και ως Ραδιοσταθμό Βάσης, Σταθμό Εκπομπής- Λήψης, Cell Sites ή και radio base station.

## Ο Σταθμός Βάσης (BTS) στην ασύρματη επικοινωνία
Πρακτικά ο Σταθμός Βάσης συνδέει το Κινητό Σταθμό (Mobile Station) με το Βασικό Σταθμό Ελέγχου (Base Station Controler). Ο Σταθμός Βάσης περιλαμβάνει τα κατάλληλα περιφερειακά (κεραίες, ενισχυτές ισχύος) και το κατάλληλο λογισμικό για να το πετύχει.  Ο τρόπος που λειτουργεί είναι με τη χρήση ενός η περισσοτέρων ζεύγη συχνοτήτων, όπου η μία συχνότητα χρησιμοποιείται για την μεταφορά δεδομένων από το χρήστη στο δίκτυο (uplink) και το άλλο για την μεταφορά από το σταθμό στο χρήστη (downlink).

Ένα BTS δεν ταυτίζεται υποχρεωτικά με ένα κελί-κυψέλη αλλά μπορεί και με περισσότερα αν αντί για ομοιοκατευθυντική κεραία χρησιμοποιεί κατευθυντική. Η ισχύς των κεραιών σε ένα BTS μπορεί είναι 40W έως 500W. Το πεδίο μιας GSM κεραίας ενός σταθμού βάσης ή κινητής μονάδας, είναι παλμικό με κανάλια διάρκειας 4,616 ή 9,232 msec το καθένα, που είναι χωρισμένα σε 8 ή 16 διαστήματα-χρονοθυρίδες, διάρκειας 0.577 msec η καθεμία (8Χ0,577 ή 16Χ0,577 ). Κάθε χρήστης δεσμεύει για μια τηλεφωνική κλήση από μια χρονοθυρίδα άρα ένα κανάλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι και από 8 ή 16 συνδρομητές ταυτόχρονα. Οι 8 ή 16 χρονοθυρίδες που χωρίζονται σε ένα κανάλι αποκαλούνται πλαίσιο TDMA ενώ κάθε χρονοθυρίδα αντιστοιχεί σε 156 bits. Όπως βλέπουμε τα BTS χρησιμοποιούνται σχεδόν μόνο στο φυσικό στρώμα και δεν μπορούν να κάνουμε πολύπλοκες εργασίες γι' αυτό ελέγχονται από τα BSC.

## Αρχιτεκτονική του Σταθμού Βάσης
Τα περιφερειακά που συνήθως ένας σταθμός βάσης χρησιμοποιεί είναι τα εξής:

**Κεραία**: Μπορεί να είναι ομοιοκατευθυντική κεραία ή κατευθυντική

**Ενισχυτής Ισχύος**: Χρησιμοποιείται για να ενισχύσει το σήμα που θα μεταδοθεί από την κεραία

**Διπλέκτης (Duplexer) **: είναι ένα κύκλωμα που επιτρέπει την μετάδοση και την λήψη σημάτων από την ίδια κεραία

**Μείκτης (Compiner)**: Χρησιμοποιείται για να συνδυάσει δύο σήματα για μετάδοση αλλά και να ξεχωρίσει δύο σήματα από λήψη

**Transceiver**: είναι μια συσκευή που κάνει την μετάδοση και την λήψη ενός σήματος

## Πηγές
*

Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία
Ιωάννης Φιστόπουλος

Ο **Ιωάννης Φιστόπουλος** ή **καπετάν Γιοβάνης** ήταν σπουδαίος οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Σλήμνιτσα (Μηλίτσα) Καστοριάς.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Ιωάννης Φιστόπουλος** γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αίωνα στην Σλήμνιτσα (Μηλίτσα) Καστοριάς. Συμμετείχε στη Μακεδονική επανάσταση του 1896, μετά την αποτυχία της οποίας, συνέχισε να δρα ως κλέφτης στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας.

To 1903 συνεργάστηκε με τον Παύλο Μελά και στη συνέχεια με τον Αλέξανδρο Καραλίβανο. Με το σώμα του συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων, συνεργαζόμενος πολλές φορές με τον Νικόλαο Πύρζα και τον Ιωάννη Πούλακα.

Τον Οκτώβριο του 1904 συναντήθηκε με το 11μελές σώμα του με τον Παύλο Μελά και τον Αλέξανδρο Καραλίβανο στο Λέχοβο Φλώρινας. Μετά τις κοινές επιχειρήσεις στην περιοχή της Φλώρινας, ο καπετάν Γιοβάνης κατευθύνθηκε προς την περιοχή της Έδεσσας μετά από υπόδειξη του Κωνσταντίνου Μαζαράκη Αινιάνα. Εκεί το σώμα του ενισχύθηκε με Ελληνόπουλα της περιοχής και έφτασε συνολικά τους 30 άνδρες με ζώνη ευθύνης την περιοχή μεταξύ Βλαδόβου (''σήμ''. Άγρας), Τεχόβου (''σήμ''. Καρυδιά) και Μπαχόβου (''σήμ''. Πρόμαχοι). Στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμρίου του 1904 σε μάχη που δόθηκε στο Γκούγκοβο (''σήμ''. Βρυτά) Πέλλας, νίκησε Βουλγαρικό σώμα, στο οποίο προκάλεσε μεγάλες απώλειες σε πυρομαχικά. Μετέπειτα αναδιοργάνωσε το σώμα του Λεωνίδα Τσιώρη (που δρούσε στην περιοχή Νάουσας) και τέθηκε επικεφαλής. Το σώμα αυτό αποτελούνταν από 15 Μακεδόνες και 3 Κρητικούς και υπερασπίστηκε τους Ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής Μπαχόβου (''σήμ''. Πρόμαχοι) έως το 1908.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Κλέφτες
Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση 1896