open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χουάν Φερνάντεθ ντε Ερέδια

thumb|left|Ο Θυρεός του Ερέδια

Ο **Χουάν Φερνάντεθ ντε Ερέδια** (ισπανικά: *Juan Fernández de Heredia*, 1310 - Μάρτιος 1396) ήταν Ισπανός συγγραφέας, πολιτικός, αρχιερέας, μεγάλος μάγιστρος του Τάγματος των Ιωαννιτών Ιπποτών. Είχε χρηματίσει και βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από το 1377 έως το 1379.

Γεννήθηκε το 1310 στο Munébrega της επαρχίας Σαραγόσα, από το 1328 ήταν μέλος του τάγματος των Ιωαννιτών ιπποτών. Το 1356 διορίστηκε κυβερνήτης του Αβινιόν από τον Πάπα, διατήρησε καλές σχέσεις με όλους τους Πάπες και αντιπάπες. Από τις 24 Σεπτεμβρίου 1377 έγινε μέγας μάγιστρος του τάγματος, που είχε έδρα τότε τη Ρόδο, έως τον θάνατό του το 1396. Το 1377 διορίσθηκε βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από την Ιωάννα Α' της Νάπολης, έφτασε στην Πελοπόννησο διοικώντας στρατό μισθοφόρων. Το 1378 ανακατέλαβε τη Ναύπακτο από τους Αρβανίτες και ξεκίνησε για την κατάληψη και της Άρτας αλλά αιχμαλωτίστηκε από τον Αλβανό πολέμαρχο Ιωάννη (Γκίνος) Μπούα (γνωστός και ως Σπάτα). Στη συνέχεια τον πούλησαν στους Οθωμανούς και αυτοί τον απελευθέρωσαν αφού καταβλήθηκαν πολλά λύτρα. Αργότερα ανακατέλαβε την Κόρινθο και αντιμετώπισε επιτυχώς τους Οθωμανούς.

Σύμφωνα με τα όσα γράφονται στην πρώτη σελίδα της αραγονικής έκδοσης του Χρονικού του Μορέως, αυτό μεταφράστηκε στα αραγονικά με εντολή του Χουάν Φερνάντεθ «compilado por comandamiento de Don Fray Johan Ferrandez de Heredia, Maestro del Hospital de S. Johan de Jerusalem».

Έγραψε, κατά τη διαμονή του στη Ρόδο, πολλά έργα και μετέφρασε Θουκυδίδη και Πλούταρχο στα λατινικά.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Στέφανος Θωμόπουλος, 1888, «Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821», Εν Αθήναις :Εκ της βασιλικής τυπογραφίας Νικολάου Γ. Ιγγλέση. (Λήμμα για το βιβλίο: Ιστορία της Πόλεως Πατρών)

*Monesma, Eugenio. Juan Fernández de Heredia. Huesca: Pyrene P.V., D.L. 2008. 1 videodisco (DVD)(25 min.)
*Plutarco de Queronea, Vidas semblantes. Edición de Adelino Álvarez Rodríguez. 2009, 2 vols.
*Cacho Blecua, Juan Manuel. El Gran Maestre Juan Fernández de Heredia. Zaragoza: CAI, 1997.

Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Κατηγορία:Ισπανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Μεγάλοι Μάγιστροι-Ηγεμόνες της Ρόδου
Πάουλο Ενρίκε Γκάνσο

Ο **Πάουλο Ενρίκε Σάγκας ντε Λίμα** (*Paulo Henrique de Chagas Lima*, 12 Οκτωβρίου 1989), γνωστός και ως **Πάουλο Ενρίκε Γκάνσο** (*Paulo Henrique Ganso*) ή **Γκάνσο**, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Σεβίλλη ΦΚ και στην εθνική Βραζιλίας ως επιθετικός μέσος.

## Καριέρα

### Σάντος
Ο Γκάνσο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τη Σάντος το 2008, προαγόμενος από τις ακαδημίες της. Ο ίδιος ήθελε το νούμερο 10 στην φανέλα του και το πήρε. Τον Αύγουστο του 2010 ένας τραυματισμός τον έβγαλε εκτός δράσης για 6 μήνες, ενώ υποβλήθηκε σε χειρουργείο. Οι καλές σεζόν συνεχίστηκαν, καθώς δημιουργούσε πολλές ευκαιρίες για γκολ. Σκόραρε συνολικά 36 φορές σε 162 ματς.

### Σάο Πάολο
Μετά από μακρόσυρτες διαπραγματεύσεις, ο Γκάνσο πήγε στη Σάο Πάολο έναντι 23.900.000 ρεάλ Βραζιλίας. Αυτό δεν άρεσε στους φίλους της Σάντος, καθώς υπάρχει μεγάλη αντιπαλότητα ανάμεσα στις δύο ομάδες.

## Εθνική Ομάδα
Ο Γκάνσο κλήθηκε στην Εθνική Βραζιλίας στα πλαίσια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Έχει αγωνιστεί μόνο σε 8 αγώνες χωρίς να έχει σκοράρει.

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Στέφανος Μαύρος

Ο **Στέφανος Μαύρος** (Étienne le Maure) ήταν ευγενής, ιππότης, του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρώνος της Αρκαδίας και «Κύριος του Σαιν Σωβέρ» (Saint-Sauveur, του Σωτήρα) φέουδου στη Μεσσηνία.

Το 1325 κατέφθασε ο Ιωάννης της Γραβίνας πρίγκιπας της Αχαΐας, που προσπάθησε να ανακαταλάβει τα εδάφη που είχε χάσει από τους Βυζαντινούς. Μάζεψε στρατό και με τους Τριτημόριους της Εύβοιας, τον δούκα του Αρχιπελάγους Νικόλαο Σανούδο και τους βαρώνους Γουλιέλμο Φραγκιπάνη και Στέφανο Μαύρο, πολιόρκησαν το Κάστρο της Καρύταινας, που είχε περάσει στους Βυζαντινούς. Ο Φραγκικός στρατός δεν κατάφερε να το κυριεύσει και έλυσε την πολιορκία.

Παντρεύτηκε πριν το 1330 με την Αγνή ντ'Ωλναί (Agnès d'Aulnay - Αγκνές ντ'Ολνέ), με την οποία έκαναν δυο παιδιά:
* τον Εράρδο Γ΄ Λε Μωρ (Εράρ λε Μωρ - Érard le Maure) (- 1388), βαρόνο της Αρκαδίας και κύριο του Σαιν Σωβέρ και του Αετού, στρατάρχη της Αχαΐας
* την Λουσί λε Μωρ (Lucie le Maure), την οποία παντρεύτηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ο Ιωάννης Λάσκαρης ο Καλόφερος

## Πηγές


Κατηγορία:Βαρωνία της Αρκαδίας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Οικογένεια Λε Νουάρ
Ντέβον (κομητεία)

Το **Ντέβον** (pron.: παλαιότερα Ντέβονσαϊρ, στη βρυθονική διάλεκτο του Ντέβον *Dewnant*, στα κορνικά *Dewnens*, στα ουαλικά *Dyfnaint*, στα βρετονικά *Devnent*) είναι μια κομητεία του νοτιοδυτικού τμήματος της Αγγλίας, η οποία πλαισιώνεται από την Κορνουάλη στα δυτικά και το Ντόρσετ και το Σόμερσετ στα ανατολικά. Αποτελεί την 4η μεγαλύτερη κομητεία στην Αγγλία. Η ονομασία Devonshire χρησιμοποιούταν παλιότερα, όμως πλέον δεν χρησιμοποιείται παρά σε ορισμένα ονόματα και αξιώματα (ο Δούκας του Ντέβονσαϊρ για παράδειγμα). Εμφανίζεται ακόμη στις πινακίδες σήμανσης εντός της κομητείας. Η Κομητεία του Ντέβον διαδέχτηκε το παλιό βρετονικό βασίλειο της *[[Dumnonia]]*, το οποίο, μετά την κατάληψή του από τους Αγγλοσάξονες, περιορίστηκε στην βρετανική Κορνουάλη. Η ονομασία Devon προέρχεται από αυτήν.

## Διοίκηση
Το κομητειακό συμβούλιο αποτελείται από 41 συντηρητικούς (41,9% των ψήφων), που το διοικούν. Η αντιπολίτευση αποτελείται από 14 φιλελεύθερους-δημοκράτες (29,9%), 4 εργατικούς (6,1%) και 1 πράσινο (6,8%). Υπάρχουν επίσης και 2 ανεξάρτητοι (4,6%).

## Τουρισμός
Το Ντέβον είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός, χάρη στις παραλίες και τα εθνικά πάρκα του, στο Ντάρτμουρ και το Έξμουρ. Οι δύο ακτές του Ντέβον είναι δημοφιλείς για τις παραλίες τους. Η βόρεια ακτή βρίσκεται επί της Διώρυγας του Μπρίστολ και αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους σέρφερ ενώ η νότια ακτή, επί της Μάγχης, αποτελεί παραδοσιακό μέρος παραθερισμού για τους Βρετανούς με τα παραθαλάσσια θέρετρα του Τορκί και του Έξμαουθ.

## Γαστρονομία

Τα σκόουν με κρέμα και μαρμελάδα φράουλας, γνωστά ως «*Devonshire cream tea*». Το Ντέβον είναι επίσης περιοχή παραγωγής μηλίτη, γάλατος και κρέατος.

## Πόλεις του Ντέβον

## Σχετικό Λήμμα

* Κόμητες του Ντέβον

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Ντέβον
Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ

Το **Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ** (σήμερα *Harvard College Observatory*, *HCO*) είναι ένα ίδρυμα που διαχειρίζεται ένα συγκρότημα κτηρίων και πολλά όργανα για αστρονομικές έρευνες, το οποίο διαχειρίζεται από το τμήμα Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαντ. Βρίσκεται στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης στις ΗΠΑ (προάστιο της Βοστώνης) και ιδρύθηκε το 1839.

Το Αστεροσκοπείο στεγάζει περίπου 500.000 αστρονομικές φωτογραφικές πλάκες που λήφθηκαν από τα μέσα του 1880 ως το 1989. Αυτά τα 100 χρόνια κάλυψης αποτελούν μια μοναδική πηγή πληροφοριών για τη μελέτη των διακυμάνσεων στο Σύμπαν. Ένα έργο βρίσκεται σε εξέλιξη για την ψηφιακή σάρωση και αρχειοθέτηση αυτών των πλακών σε φωτογραφίες.

## Ιστορία
Το 1830, το Χάρβαντ ψήφισε για να διορίσει τον Ουίλιαμ Κράντς Μπόντ, γνωστό ωρολογοποιό από τη Βοστώνη, ως "Astronomical Observer to the University" (αστρονόμο παρατηρητή στο πανεπιστήμιο) χωρίς μισθό. Αυτό σήμανε την ίδρυση του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ. Το πρώτο τηλεσκόπιο τοποθετήθηκε το 1847.

Ανάμεσα στα έτη 1847 και 1852 ο Μποντ και ένας πρωτοπόρος φωτογράφος, ο Τζων Άνταμς Χουίπλ, χρησιμοποίησαν το μεγάλο διοπτρικό τηλεσκόπιο για να παρουσιάσουν εικόνες από τη Σελήνη. Τον καιρό αυτό το τηλεσκόπιο ήταν το μεγαλύτερο της Β. Αμερικής και χάρη σε αυτό, οι εικόνες που τραβήχτηκαν από τη Σελήνη πήραν το βραβείο για την άριστη τεχνική της φωτογραφίας σε έκθεση στο Κρύσταλ Πάλας, στο Λονδίνο. Τη νύχτα 16 προς 17 Ιουλίου 1850 ο Μποντ μαζί με τον Χουίπλ παρήγαγαν την πρώτη δαγκεροτυπία ενός αστεριού.

Το Αστεροσκοπείο θεωρείται ότι είναι ιστορικά σημαντικό για την Αστρονομία, αλλά και ειδικότερα την ιστορία των γυναικών σε αυτή· πολλές γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων και των Άνι Τζαμπ Κάνον, Ενριέτα Λίβιτ και Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν. Η Κάνον και η Λίβιτ είχαν προσληφθεί ως «ανθρώπινοι υπολογιστές», για να κάνουν διάφορους υπολογισμούς και για να εξετάζουν αστρικές φωτογραφίες, αλλά αργότερα έκαναν και οξυδερκείς ανακαλύψεις με τις έρευνές τους. Το 1908 το Αστεροσκοπείο δημοσίευσε τον *Harvard Revised Photometry Catalogue* (αναθεωρημένο κατάλογο φωτομετρίας) ο οποίος κατέληξε στον κατάλογο αστέρων *ΗR Star Catalog* και σήμερα συντηρείται από το Αστεροσκοπείο του Γέιλ και ως *Bright Star Catalogue*.

## Διευθυντές
* Ουίλιαμ Κραντς Μποντ 1839-1859
* Τζωρτζ Φίλιπς Μποντ 1859-1865
* Joseph Winlock 1866-1875
* Έντουαρντ Πίκερινγκ 1877-1919
* Solon Irving Bailey 1919-1921
* Χάρλοου Σάπλεϋ 1921-1952
* Ντόναλντ Μένζελ 1952-1966
* Leo Goldberg 1966-1970
* George B. Field 1971-1972

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Χαρβαντ
Κατηγορία:Μασαχουσέτη
Κατηγορία:Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Διακοπή Ρεύματος Κεφαλονιάς-Ιθάκης 2006

Η μεγάλη διακοπή του ρεύματος στην Κεφαλονιά και στην Ιθάκη συνέβη τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2006 όταν στις 21:57 κατέρρευσαν τρεις πυλώνες μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος (υψηλής τάσης) της βόρειας πλευράς. Το νησί συνέχισε να τροφοδοτείται από το εναλλακτικό νότιο σύστημα τροφοδοσίας. Μετά τα μεσάνυχτα (1:50) κατέρρευσαν και οκτώ πυλώνες μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος της νότιας πλευράς. Αποτέλεσμα ήταν να διακοπεί η ηλεκτροδότηση στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη. 

## Πηγές

* Examination of the 2006 blackout in Kefallonia Island, Greece

Κατηγορία:Κεφαλονιά
Κατηγορία:Ιθάκη
Άγγελος Β΄ Ατσαγιόλι

Ο **Άγγελος Ατσαγιόλι** (*[[Ιταλική γλώσσα|ιταλικά :]] Angelo Acciaiuoli *) (Φλωρεντία 1340 - Πίζα 1408 ), ήταν Ιταλός καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος της Φλωρεντίας από το 1383 μέχρι 1387, ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, Λατίνος αρχιεπίσκοπος Πάτρας και πολιτικός διοικητής βαρώνος της Πάτρας (1394-1400).

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία κι ήταν γιος του Ιάκωβου Ατσαγιόλι (Jacopo Acciaiuoli) και της Μπαρτολομέας Ρικασόλι (Bartolommea Ricasoli) Αδελφοί του ήταν ο Νέριο, ο Δονάτος Ατσαγιόλι και ο Τζιοβάνι Ατσαγιόλι. Το 1375 έγινε επίσκοπος της Ράπολα και το 1383 επίσκοπος Φλωρεντίας.

Έζησε σε μια περίοδο σύγκρουσης μεταξύ του Πάπα και του αντι-πάπα Κλήμη , υποστήριξε πάντα το νόμιμο πάπα, ο οποίος πάντα τον θεωρούσε άνθρωπο της εμπιστοσύνης (ο προκάτοχός του, Άγγελος Ρικασόλι είχε καθαιρεθεί από τον πάπα, λόγω της πίστης του στον αντιπάπα) , έτσι στις 17 Δεκεμβρίου 1384 διορίστηκε καρδινάλιος με το τίτλο του "San Lorenzo de Damaso" .

Το 1397 διορίσθηκε καρδινάλιος-επίσκοπος της Όστριας και Βελέτρι. Το 1404 διορίστηκε αρχιερέας της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό , και τον Ιούνιο του 1405 , εξελέγη κοσμήτορας του Ιερού Κολεγίου . Το 1395-1400 ήταν και λατίνος αρχιεπίσκοπος Πάτρας αλλά και Βαρώνος της πόλης. Από το 1394 έως το 1396 διορίσθηκε βάιλος του Πριγκιπάτου από τον πρίγκιπα Λαντισλάς Α' της Νάπολης

Μετά το θάνατό του, το σώμα του θάφτηκε αρχικά στο καθεδρικό ναό της Πίζας και στη συνέχεια στην Φλωρεντία , στο παρεκκλήσι της κρύπτης αφιερωμένη στον Άγιο Ανδρέα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στέφανος Θωμόπουλος, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/f/3/d/metadata-8a89e99bdd91cd019dbdee33f150c829_1273059345.tkl Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821]*, Εκ της βασιλικής τυπογραφίας Νικολάου Γ. Ιγγλέση, Εν Αθήναις 1888  (Λήμμα για το βιβλίο: Ιστορία της Πόλεως Πατρών)
* *La chiesa fiorentina*, Curia arcivescovile, Firenze 1970.
* Pompeo Litta, Acciaioli di Firenze, in Famiglie Celebri Italiane, 1830-45.
* Setton, Kenneth M. (1975). Catalan Domination of Athens 1311–1380. London: Variorum.
* Curzio Ugurgieri della Berardenga, Gli Acciaioli di Firenze nella Luce de' Loro Tempi, Leo Olschki, 1962.
* Martin Souchon: Die Papstwahlen in der Zeit des grossen Schismas, Verlag von Benno Goeritz, 1888

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Αγγελος
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Φλωρεντίας
Α.Ε. Αλεξάνδρειας

μικρογραφία|Δημοτικό Στάδιο Αλεξάνδρειας
Η **Αθλητική Ένωση Αλεξάνδρειας** είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο εδρεύει στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας και ιδρύθηκε το 1997. Επίσημα χρώματα της αποτελούν το πράσινο και το λευκό. Το έμβλημα της αποτελείται από την αρχαία προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε συνδυασμό με τον ήλιο της Βεργίνας. Χρησιμοποιεί ως αγωνιστική έδρα το Δημοτικό Στάδιο Αλεξάνδρειας. Από την αγωνιστική περίοδο 2024–2025 η Α.Ε. Αλεξάνδρειας αγωνίζεται στο τρίτο τη τάξει πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας.

## Ιστορία

### Α.Ε. Αλεξάνδρειας (1997–2017)
Η Αθλητική Ένωση Αλεξάνδρειας ιδρύθηκε το 1997, με τη μετονομασία της Α.Ε. Καψόχωρας η οποία εγκρίθηκε και τον Σεπτέμβριο του 1998, ώστε να αποτελέσει τη συνέχεια του Α.Μ.Σ. Αλεξάνδρεια ο οποίος αδρανοποιήθηκε μετά από τον υποβιβασμό του από την Δ΄ Εθνική Κατηγορία 1994–1995.

Η Α.Ε. Αλεξάνδρειας προβιβάστηκε στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία το 2001 και αγωνίστηκε σε αυτή για 12 συνεχόμενες σεζόν. Το 2013 υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ημαθίας. Την περίοδο 2016–2017 τερμάτισε 2η στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ημαθίας και δεν κατάφερε να προβιβαστεί στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Τις σεζόν 2017–2018 και 2018–2019 ο σύλλογος αδρανοποιήθηκε, και δεν δήλωσε συμμετοχή στην Α1 Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ημαθίας και στην Γ΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ημαθίας αντίστοιχα που είχε δικαίωμα.

### Α.Σ. Φίλιππος Αλεξάνδρειας (2017–2018)
Το καλοκαίρι του 2017 με πρωτοβουλίες της διοίκησης έγινε η μετονομασία και η μεταφορά της έδρας του Διαγόρα Σεβαστής (η λεγόμενη «αγορά Α.Φ.Μ.»), ο οποίος μετονομάστηκε σε «Αθλητικός Σύλλογος Φίλιππος Αλεξάνδρειας», και η Α.Ε. Αλεξάνδρειας πήρε τη θέση του στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας 2017–2018. Μετά τον υποβιβασμό του, ο Α.Σ. Φίλιππος Αλεξάνδρειας αδρανοποιήθηκε και δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ημαθίας.

### Α.Ε. Αλεξάνδρειας (2019–Σήμερα)
Η Α.Ε. Αλεξάνδρειας δραστηριοποιήθηκε ξανά τη σεζόν 2019–2020 μετά από 2 χρόνια αδράνειας και αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ημαθίας. Μέσα σε 4 χρόνια αναρριχήθηκε στις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Ημαθίας με αποκορύφωμα την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ημαθίας τη σεζόν 2023–2024 και τη συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. 2024 για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Στους αγώνες αυτούς η Α.Ε. Αλεξάνδρειας εν τέλει κατάφερε να κατακτήσει την πολυπόθητη άνοδο, έχοντας αξιόλογη παρουσία σε όλους τους αγώνες.

## Αγωνιστική πορεία

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ημαθίας (**3 Τίτλοι**): 2000, 2001, 2024
* Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ημαθίας (**7 Τίτλοι**): 2000, 2001, 2004, 2006, 2007, 2009, 2017

## Αξιομνημόνευτοι ποδοσφαιριστές

*  Αθανάσιος Τόλιος
*  Βαγγέλης Αβραμόπουλος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ημαθίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1997
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997
Ελεούσα Στρώμνιτσας

Η **Ελεούσα** (στα σλαβ. Вељуса, Βελιούσα ) είναι χωριό του δήμου Στρώμνιτσας στη Βόρεια Μακεδονία. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βόρεια της Στρώμνιτσας στους πρόποδες του βουνού Ελενίτσα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 1.552 κατοίκους.

Στην κορυφή του χωριού βρίσκεται το σημαντικό Μοναστήρι της Παναγίας της Ελεούσας  που ανακαινίστηκε το 1080, σύμφωνα με την ελληνόγλωσση κτιτορική επιγραφή επάνω από την είσοδο: «Ενεουργήθη ο Ναός της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ελεούσης εξ Αυτών Βάθρων παρά Μανουήλ Μοναχού και Γεγονότος Επισκόπου Τιβεριουπόλεως εν Ετει τω 6588 (1080) Ινδικτιώνος Γ'».
μικρογραφία|Ναός Παναγίας της Ελεούσας
Το προηγούμενο όνομα του χωριού, πριν την ανακαίνιση του ναού, ήταν Παλαιόκαστρο. Με την ανακαίνιση του ναού της Παναγίας της Ελεούσας (Богородица Елеуса, Μπογκορόντιτσα Ελεούσα), όσοι κάτοικοι μιλούσαν σλάβικα και θέλαν να επισκεφθούν το ναό έλεγαν "одиме во Елеуса, όντιμε βο Ελεούσα" δηλαδή "πάμε στην Ελεούσα" ή "Велеуса, Βελεούσα" δηλαδή "στην Ελεούσα" οπότε προήλθε και η σημερινή ονομασία του χωριού.

Στην οθωμανική περίοδο στο χωριό λειτουργούσε ελληνικό σχολείο και κατά την διάρκεια του ελληνοβουλγαρικού ανταγωνισμού στην περιοχή παρέμεινε καθαρά Πατριαρχικό.
## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* Κρατική Υπηρεσία Στατιστικής της Βόρειας Μακεδονίας, Απογραφή 2002
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Στρώμνιτσας

Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Μιθριδάτης Β΄ της Παρθίας

Ο **Μιθριδάτης Β΄ της Παρθίας** ή **Μιθριδάτης Β΄ ο Μέγας**, ήταν βασιλιάς των Πάρθων (123 - 88 π.Χ.), γιος του βασιλιά των Πάρθων Αρταβάνου Α΄ (Αρταβάνου Β' σύμφωνα με Λατινικές πηγές γιου του βασιλιά Πριαπάτιου) και ανιψιός του βασιλιά των Πάρθων Μιθριδάτη Α΄. Το όνομα του σημαίνει ότι βρισκόταν υπό την προστασία του Μίθρα. Παρουσίασε νέα σχέδια στην Παρθική νομισματοποιία. Με τον Μιθριδάτη Β΄ το κράτος των Πάρθων έφτασε στο μέγιστο της ισχύος του σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Ιουστίνο που τον αναφέρει σαν τον μεγαλύτερο από τους βασιλείς των Πάρθων. Νίκησε τον βασιλιά της Αρμενίας Αρταβάσδη Α' κατέλαβε την χώρα και έκανε τον διάδοχο του θρόνου πρίγκηπα Τιγράνη πολιτικό όμηρο. Το 123 π.Χ. και το 115 π.Χ. δέχτηκε απεσταλμένους του Κινέζου αυτοκράτορα για την εισαγωγή μεταξιού στην χώρα του. Ήταν ο πρώτος βασιλιάς των Πάρθων που ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τη Ρώμη. Τα νομίσματα τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του τον δείχνουν με γενειάδα και να φοράει το θολωτό καπέλο των Πάρθων με ένα αστέρι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Στυλό 3D

Το **3D στυλό** αποτελεί μικρή «επανάσταση» στον χώρο της τεχνολογίας. Η χρήση του, επιτρέπει στον χρήστη να δημιουργήσει σχέδια όχι στο χαρτί, αλλά αποκλειστικά και μόνο στον αέρα. Για πρώτη φορά το κατασκεύασε η εταιρία παιχνιδιών και ρομποτικής *Wobbleworks* και το ονόμασε *3dDoodler*. Το νέο στυλό επιτρέπει τη δημιουργία γλυπτών από πλαστικό στον αέρα χωρίς τη χρήση τρισδιάστατου εκτυπωτή, ούτε υπολογιστή. Το λεγόμενο μελάνι *ABC* το οποίο χρησιμοποιούν οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές είναι το «κλειδί» αυτού του τεχνολογικού ευρήματος.

Λόγω του ότι ζεσταίνεται και παγώνει γρήγορα, μπορεί με αυτό να δημιουργηθούν διάφορες δομές. Προβλέπεται ότι θα χρησιμεύσει και στη δημιουργία έργων τέχνης, παιχνιδιών και κοσμημάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* 3Doodler: Το πρώτο στυλό 3D παγκοσμίως στο Kickstarter 
* 3Doodler: Το πρώτο στυλό 3D παγκοσμίως στο Kicktraq.com 

Κατηγορία:Υλικά και όργανα γραφής
Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων

Ο **Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων** (κατά κόσμον Σταύρος Μουτάφης, Καβάλα, 14 Ιουνίου 1970) είναι Έλληνας θεολόγος, ιεράρχης και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων (κατά κόσμον Σταύρος) γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1970 στην Καβάλα.

Αποφοίτησε από το Εκκλησιαστικό Λύκειο της Καβάλας το 1989 και τρία χρόνια αργότερα έχει λάβει πτυχίο της Ανώτερης Εκκλησιαστικής Σχολής Αθήνας. Σπούδασε στο τμήμα Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απ' όπου και φοίτησε το 1994. Το 2006, ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μάλιστα, έλαβε τον τίτλο της ειδικεύσεως στη *Δογματική Θεολογία* με την εργασία: *«Οι περί Εικόνων αντιλήψεις του Ευστρατίου Νικαίας»*, η οποία και εξεδόθη το 2006. Είναι διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

Το έτος 1996 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος υπο του Μητροπολίτου Ξάνθης και Περιθεωρίου Παντελεήμονος. Διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου κατά την περίοδο 1996-2013. Εξελέγη υπο τις αδελφότητος της Μονής της Μετανοίας του Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Αρχαγγελιωτίσσης Ξάνθης θέση από που διακόνησε ως και την εκλογής του.

Τα έτη από το 2000 έως το 2013 διετέλεσε υπεύθυνος των Κατασκηνώσεων Αρρένων της Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου. Εξέδωσε βιβλίο για τις Μονές της Θράκης και Προσκυνηματικό Οδηγό για την Ιερά Μονή Παναγίας Αρχαγγελιωτίσσης Ξάνθης.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2013 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής. Η εις Επίσκοπον χειροτονία του έλαβε χώρα στις 24 Φεβρουαρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Η ενθρόνιση του πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαρτίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου υπο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

## Πηγές
* Ιστοσ. Amen.gr, Νέος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής ο Aρχιμ.Παντελεήμων Μουτάφης - See more at: https://web.archive.org/web/20130224045455/http://www.amen.gr/article12560#sthash.L9xeEYyt.dpuf

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Μαρωνείας και Κομοτηνής 

Παντελεημων
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
LC

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **LC** ή **lc**  μπορεί να αναφέρεται :

*Στην Αγία Λουκία, νησιωτικό κράτος κατά ISO-3166
**Στον .lc top-level domain κωδικό για την Αγία Λουκία στο διαδίκτυο.
*Στο Λέστερ, πόλη της Αγγλίας.

## Τεχνολογία
*Στο Κύκλωμα LC.
*Στη Χρωματογραφία, (Liquid chromatography).
*Στον Υγρό κρύσταλλο, (liquid crystal).

## Άλλες χρήσεις
*Στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, (Library of Congress).
*Στην Ενέγγυα πίστωση, (Letter of Credit, LC ή L/C).
Κλειστό Γυμναστήριο Εργάνης

Το **Κλειστό Γυμναστήριο Εργάνης**, γνωστό και ως **Κλειστό Γυμναστήριο «Δημήτρης Καλτσάς»**, είναι κομμάτι του αθλητικού κέντρου της πόλης του Βύρωνα Αττικής.

Eγκαινιάστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2006, οπότε και τέθηκε επισήμως στη διάθεση των πολιτών του Βύρωνα. Ιδιοκτησιακά ανήκει στο Δήμο Βύρωνα. Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 25 Μαΐου 2015 στο γυμναστήριο δόθηκε η ονομασία *«[[Δημήτρης Καλτσάς]]»*, ο οποίος ήταν αθλητής, παράγοντας και στέλεχος της Εθνικής Ενόπλων Δυνάμεων. 

Φιλοξενεί αγώνες καλαθοσφαίρισης αποτελώντας έδρα των τμημάτων του Αθηναϊκού και της Ένωσης Βύρωνα. Αξιοσημείωτα σε αυτό στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης (EuroCup) η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Αθηναϊκού το 2010.  

Διαθέτει εμβαδόν 1.421,15 τετραγωνικά μέτρα, ενώ το μέγιστο ύψος του φτάνει τα 12,20 μέτρα. Οι διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου είναι 18 x 36 μέτρα, ενώ το ελεύθερο ύψος του είναι τα 11 μέτρα. Διαθέτει ξύλινο δάπεδο (παρκέ).

Διαθέτει 220 μόνιμες θέσεις θεατών και 100 πτυσσόμενες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δορυφορικός χάρτης της περιοχής 
* Δορυφορικός χάρτης της περιοχής 



Εργανης
Εργανης
Εργανης
Κατηγορία:Αθηναϊκός Α.Σ.
Εργανη
Πολυκράτης (αποσαφήνιση)

Το αρχαίο όνομα **Πολυκράτης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

## Αρχαιότητα
*Πολυκράτης, τύραννος της Σάμου (6ος αιώνας π.Χ.)
*Πολυκράτης (σοφιστής) (440 - 370 π.Χ.)
*Πολυκράτης Εφέσου, χριστιανός επίσκοπος του 2ου αιώνα μ.Χ.

## Σύγχρονη εποχή
*Θεμιστοκλής Πολυκράτης (1863-1926), Έλληνας συνθέτης και φιλόλογος
*Νικόλαος Πολυκράτης (1916 - 1949) ή Καπετάν Νικήτας, μαχητής του ΕΛΑΣ
*Α.Ο. Πολυκράτης Πυθαγορείου, ελληνικό αθλητικό σωματείο
Ορέχοβο (αποσαφήνιση)

Όταν αναφερόμαστε στη λέξη Ορέχοβο μπορεί να εννοούμε:
*Ορέχοβο, χωριό στη Βόρεια Μακεδονία
* Ορέχοβο (Σλοβενία), Χωριό στη Σλοβενία
* Ορέχοβο Μπορίσοβα, χωριό στη Ρωσία, που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Μόσχας 
* Ορέχοβο Ζουέβο, χωριό της Ρωσίας.
Τζον Κέιλ

Ο **Τζον Ντέιβις Κέιλ** (αγγλικά: *John Davies Cale*, 9 Μαρτίου 1942 - ...) είναι Ουαλός μουσικός, συνθέτης, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και δισκογραφικός παραγωγός. Ήταν ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος The Velvet Underground. Είναι τιμημένος από το Τάγμα Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Αποχώρησε από το συγκρότημα το 1968 και μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει γύρω στα 30 άλμπουμ. Έχει συνεργαστεί με μεγάλα καλλιτεχνικά ονόματα και έγινε μέλος του Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος των Velvet Underground το 1996.

## Προσωπική ζωή
Ο Κέιλ παντρεύτηκε το 1968 με τη σχεδιάστρια μόδας Μπέτσι Τζόνσον. Το ζευγάρι χώρισε σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά.

Το 1971, ο Κέιλ γνώρισε τη Σίνθια ("Σίντι" Ουέλς, περισσότερο γνωστή ως Miss Cindy των The GTOs. Χώρισαν το 1975.

Στις 6 Οκτωβρίου 1981, ο Κέιλ παντρεύτηκε την τρίτη του σύζυγο, Ριζέ Ιρουσάλμι. Έχουν ένα παιδί, γεννημένο το 1985. ΟΙ δυο τους πήραν διαζύγιο το 1997.

Σήμερα κατοικεί στο Λος Άντζελες.

## Δισκογραφία

### Σόλο άλμπουμ
*1970 : *Vintage Violence*
*1972 : *The Academy in Peril*
*1973 : *Paris 1919 *
*1974 : *Fear*
*1975 : *Slow Dazzle*
*1975 : *Helen of Troy*
*1981 : *Honi Soit*
*1982 : *Music for a New Society*
*1983 : *Caribbean Sunset*
*1985 : *Artificial Intelligence*
*1989 : *Words for the Dying* 
*1996 : *Walking on Locusts* 
*2003 : *HoboSapiens* 
*2005 : *blackAcetate* 
*2012 : *Shifty Adventures in Nookie Wood*
*2016 : *M:FANS*
*2023 : *Mercy*

### Στούντιο άλμπουμ με συνεργάτες
*1971 : *Church of Anthrax* (με τον Τέρι Ρίλεϊ)
*1990 : *Songs for Drella* (με το Λου Ριντ)
*1990 : *Wrong Way Up* (με τον Μπράιαν Ίνο)
*1994 : *Last Day on Earth* (με τον Μπομπ Νόιουιρθ)

## Παραπομπές


## Αναφορές
*Mitchell, Tim *Sedition and Alchemy : A Biography of John Cale*, 2003, ISBN 0-7206-1132-6
* *The New Musical Express Book of Rock*, 1975, Star Books, ISBN 0-352-30074-4

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*   Επίσημη ιστοσελίδα
*Βιογραφία στο Allmusic

Κατηγορία:Ουαλοί μουσικοί
Ρενιέρος του Πράτο

Ο **Ρενιέρος του Πράτο** (ιταλικά : *Ranieri di Prato*), (Πράτο ; - Πάτρα 1316) ήταν Λατίνος Αρχιεπίσκοπος της Πάτρας και ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρώνος της Εκκλησιαστικής βαρωνίας της Πάτρας την περίοδο 1308-1316 μ.Χ. καταγόμενος από το Πράτο της Τοσκάνης στην Ιταλία.

Ο Ρενιέρος διορίσθηκε αρχιεπίσκοπος Πάτρας και πολιτικός διοικητής από τον Πάπα. Αναφέρεται ότι παρόλο που ήταν κληρικός οδηγούσε ο ίδιος τα στρατεύματα της βαρωνίας του στη μάχη, πρώτος, ενώ οι περισσότεροι βαρώνοι-Αρχιεπίσκοποι της Πάτρας επειδή ακριβώς ήταν ιερωμένοι παρακολουθούσαν την μάχη και τον στρατό τον οδηγούσε επίτροπος τους. Το 1315-1316 κατά τον πόλεμο διαδοχής ανάμεσα στον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας και του Φερδινάνδου της Μαγιόρκας ο Ρενιέρος ήταν με το πλευρό του Λουδοβίκου. Αντιμετώπισε επιτυχημένα τον στρατό του Φερδινάνδου σε μάχη το καλοκαίρι του 1315 όταν προσπάθησε να εισβάλει και να καταλάβει τη Βαρωνία. Έπειτα πολιόρκησε επανειλημμένα την Χαλανδρίτσα που την είχε καταλάβει ο Φερδινάνδος και ξεκίνησε πόλεμο μαζί του, αναφέρονται ένοπλες συγκρούσεις στους δύο στρατούς ανάμεσα σε Πάτρα και Χαλανδρίτσα. Το 1315 φιλοξένησε στην Πάτρα τον Λουδοβίκο και την σύζυγο του Ματθίλδη του Αινώ και με την βοήθεια του Ρενιέρου εξασφάλισε στρατιωτική βοήθεια από το Δεσποτάτο του Μυστρά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στέφανου Θωμοπούλου, Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4
* Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, σελίδες 129-130 (Αραγωνικό Χρονικό)

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Αθανάσιος Φροντιστής

Ο **Αθανάσιος Φροντιστής** (Σκιάθος, 1900 - Αθήνα, Ιανουάριος 1979) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ και ως υπουργός Συγκοινωνιών.

## Στρατιωτική καριέρα
Ήταν γιος του Ιωάννη Φροντιστή και εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων σε ηλικία 19 ετών. Αποφοίτησε έπειτα από 3 χρόνια με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πολέμησε κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία και αργότερα κατά τον Πόλεμο του 1940. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, ως μέλος της οργάνωσης ΠΑΟ. Πολέμησε σε επιχειρήσεις στο Γράμμο και στο Βίτσι κατά τον εμφύλιο πόλεμο. Το 1949 έγινε Διοικητής της 31ης Ταξιαρχίας. Στα 1956 ήταν διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Ο Αντιστράτηγος Αθανάσιος Φροντιστής υπηρέτησε ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ από το 1959 ως το 1962, οπότε και αποστρατεύτηκε.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Αθανάσιος Φροντιστής κατήλθε στην πολιτική μετά την αποχώρησή του από το στράτευμα, το 1962. Στις εκλογές του 1963 εξελέγη βουλευτής του νομού Μαγνησίας με την ΕΡΕ και επανεξελέγη στις εκλογές του 1964. Στις 3 Απριλίου 1967 ανέλαβε υπουργός Συγκοινωνιών στη βραχύβια κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό ως το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967.

Κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 10 Ιανουαρίου 1979

## Έργα
*Φροντιστής, Αθανάσιος, *Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις*. Θεσσαλονίκη, 1977.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Άγγελος Α΄ Ατσαγιόλι

Ο **Άγγελος Ατσαγιόλι** (*[[Ιταλική γλώσσα|ιταλικά :]] Angelo Acciaiuoli *), ήταν Ιταλός ιερωμένος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, ανιψιός και θετός γιος του Νικολό Ατσαγιόλι, ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, Λατίνος αρχιεπίσκοπος Πάτρας και πολιτικός διοικητής βαρώνος της Πάτρας (1365-1369).

Διορίσθηκε αρχιεπίσκοπος Πάτρας από τον Πάπα Ουρβανό Ε΄, όπου διαδέχτηκε τον Ιωάννη Γ΄ Ατσαγιόλι. Το 1366, η Μαρία των Βουρβόνων διεκδικούσε την ηγεμονία του πριγκιπάτου και πολιόρκησε τη Πάτρα. Ο Ατσαγιόλι έβαλε αρχηγό των πολιορκημένων έναν νεαρό ιερέα και ευνοούμενό του, τον μετέπειτα ναύαρχο Κάρολο Ζένο, που κατάφερε να κρατήσει την πολιορκία για 6 μήνες και αργότερα να καταδιώξει τους πολιορκητές. Μετά αυτή την εξέλιξη η Μαρία αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Αρχιεπισκόπου και της Βαρωνίας.  

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στέφανος Θωμόπουλος, 1888, «Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821»,   Εν Αθήναις :Εκ της βασιλικής τυπογραφίας Νικολάου Γ. Ιγγλέση. (Λήμμα για το βιβλίο: Ιστορία της Πόλεως Πατρών)
* Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)»   μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Tόμος A'. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
* (Αγγλικά) Miller, W. (1908) *"[http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf The Latins in the Levant.  A History of Frankish Greece (1204-1566)]*" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Αγγελος
Ιωάννης Α΄ της Πάτρας

Ο **Ιωάννης Α΄** (ιταλικά : *Giovanni*), ήταν Λατίνος Αρχιεπίσκοπος της Πάτρας και ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρώνος της Εκκλησιαστικής βαρωνίας της Πάτρας την περίοδο 1295-1306, καταγόμενος άγνωστο από ποια περιοχή της Ιταλίας.

Την εποχή της αρχιεπισκοπίας και βαρωνίας του ήταν υποτελείς του Πρίγκιπα της Αχαΐας που τότε ήταν ο Φλωρέντιος του Αινώ και η Ισαβέλλα Βιλεαρδουίνου. Είχε πάρει μέρος το 1301 στην συνέλευση της Γλαρέτζας όπου η Ισαβέλλα ανάγγειλε τον δεύτερο γάμο της με τον Φίλιππο της Σαβοΐας, ο Ιωάννης ήταν ο ανώτερος ιερωμένος του πριγκιπάτου, ο Φίλιππος του φίλησε το χέρι και ορκίστηκε μπροστά του παίρνοντας το χρίσμα του πρίγκιπα. 

Το 1304 ξεκίνησε πόλεμος ανάμεσα στο Δεσποτάτο του Μυστρά και το Πριγκιπάτο, οι βυζαντινοί επιτέθηκαν και πολιορκούσαν το Κάστρο Μπωφόρ (Λεύκρα). Τότε ο Ιωάννης Α΄ μαζί με τον βαρώνο της Αρκαδίας Νικόλαο Μαύρο, της Βοστίτσας Ούγου Β΄ και της Χαλανδρίτσας Γεώργιο Γκίζι μάζεψαν "πολυπληθή" όπως αναφέρεται στρατό και επιτέθηκαν στους βυζαντινούς που πολιορκούσαν το κάστρο. Έπειτα από σκληρή μάχη τους ανάγκασαν να λύσουν την πολιορκία. 

## Πηγές
* Στέφανου Θωμοπούλου, Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4
* Chroniques greco-romanes : inedites ou peu connues avec notes et tables genealogiques / par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873. -- xlviii, 538 p. : fold. geneal. tables

Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Εποχή των ονείρων

Η **εποχή των ονείρων** είναι μια ιερή εποχή στην θρησκεία των Αβοριγίνων της Αυστραλίας, κατά την οποία πνεύματα τοτέμ δημιούργησαν τον κόσμο.

Οι ιστορίες για την εποχή των ονείρων διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή στην Αυστραλία, αλλά κοινό σημείο τους είναι ότι κάθε άνθρωπος, ζώο και φυτό υπάρχει αιώνια στην εποχή των ονείρων. Υπάρχει εκεί πριν γεννηθεί, αλλά και μετά το θάνατό του.

Σύμφωνα με τις πεποιθήσεις που αποτελούν την εποχή των ονείρων, ο κόσμος δημιουργήθηκε από αρχέτυπα όντα, όπως για παράδειγμα οι ποταμοί / οι κοίτες τους δημιουργήθηκαν από τα ίχνη που άφησε φίδι που περιπλανιόταν.

Μέρος των πεποιθήσεων της εποχής των ονείρων είναι η μετάδοση των ιστοριών για αυτήν, οι ιεροί χοροί (μέσω των οποίων συνεχίζεται η εποχή των ονείρων), τα τραγούδια, και οι γραμμές των τραγουδιών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θρησκεία στην Αυστραλία
Κατηγορία:Αβορίγινες
Μιλγουόκι Μπακς

Οι **Μιλγουόκι Μπακς** (αγγλικά: *Milwaukee Bucks*) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Μιλγουόκι των ΗΠΑ. Είναι μέλος της Κεντρικής Κατηγορίας της Ανατολικής Περιφέρειας της Εθνικής Καλαθοσφαιρικής Ομοσπονδίας (NBA). Οι Μπακς ιδρύθηκαν το 1968 ως ομάδα επέκτασης και αγωνίζονται στο γήπεδο Fiserv Forum χωρητικότητας 17.341 ατόμων.

Ο πρώην γερουσιαστής Χερμπ Κολ ήταν ο ιδιοκτήτης της ομάδας, ωστόσο στις 16 Απριλίου 2014 επιχειρηματίες με επικεφαλής τους Ουές Ίντενς και Μαρκ Λάσρι αγόρασαν το πλειοψηφικό πακέτο του συλλόγου, με τον Τζιμ Μπόιλαν ως επικεφαλής προπονητής και τον Τζον Χάμοντ ως γενικό διευθυντή. Οι Μπακς έχουν κερδίσει δύο πρωταθλήματα το 1971 και το 2021, τρεις τίτλους περιφέρειας (1971, 1974, 2021), καθώς και δεκαεπτά τίτλους κατηγορίας (1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 2001, 2019, 2020, 2021, 2022). Σημαντικοί παίκτες που έχουν αγωνιστεί με την ομάδα είναι οι: Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, Σίντει Μόνκριφ, Όσκαρ Ρόμπερτσον, Μπομπ Λανιέρ, Ρέι Άλλεν, Άντριου Μπόγκουτ, Μάικλ Ρεντ, Τζον ΜακΓκλόκιν και Γιάννης Αντετοκούνμπο.

## Γήπεδα
μικρογραφία|238px|Fiserv Forum

*Milwaukee Arena (1968–1988)
*BMO Harris Bradley Center (1988–2018)
*Fiserv Forum (2018–σήμερα)

## Επιτυχίες
### Τίτλοι ΝΒΑ
* **2** (1971, 2021)

### Τίτλοι Περιφέρειας
* **3** (1971, 1974, 2021)

### Τίτλοι Κατηγορίας
* **19** (1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 2001, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024)

## Τρέχουσα σύνθεση
**2021-2022**
*Γιάννης Αντετοκούνμπο
*Τζρου Χόλιντεϊ
*Κρις Μίντλετον
*Γκρέισον Άλεν
*Μπόμπι Πόρτις
*Μπρουκ Λόπεζ
*Σερζ Ιμπάκα
*Γιβόν Κάρτερ
*Θανάσης Αντετοκούνμπο
*Τζόρνταν Νουόρα
*Σάντρο Μαμουκελασβίλι
*Ντεάντρε Μπέμπρι
*Πατ Κόνατον
*Λιντέλ Γουιγκιτον
*Ουέσλι Μάθιους
*Τζορτζ Χιλ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1968
Ατλάντα Χοκς

Οι **Ατλάντα Χοκς** (αγγλικά: *Atlanta Hawks*) είναι επαγγελματική ομάδα Καλαθοσφαίρισης με έδρα την Ατλάντα των ΗΠΑ. Είναι μέλος της Νοτιοανατολικής Κατηγορίας της Ανατολικής Περιφέρειας του National Basketball Association (NBA). Έδρα τους είναι το Philips Arena, χωρητικότητας 18.238 ατόμων. Ιδρύθηκαν το 1946 ως *Buffalo Bisons* (Μπάφαλο Μπάισονς) και ήταν μέλος της National Basketball League. Μετά από 13 παιχνίδια από την εναρκτήρια σεζόν τους, η ομάδα μετακόμισε στο Μολίν του Ιλινόις και μετονομάστηκε σε *Tri-City Blackhawks*. Το 1949, εντάχθηκε στο ΝΒΑ ως μέρος της συγχώνευσης του National Basketball League και του Basketball Association of America. Το 1951, η ομάδα μετακόμισε στο Μιλγουόκι, όπου άλλαξαν το όνομά τους σε Χοκς (Hawks). Η ομάδα μετακόμισε και πάλι το 1955 στο Σεντ Λούις, όπου κέρδισαν το μοναδικό τους πρωτάθλημα ΝΒΑ το 1958. Το 1968 μετακόμισαν στην Ατλάντα, όπου αγωνίζονται μέχρι και σήμερα.

## Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου με χρονολογική σειρά:

*Buffalo Bisons (1946)
*Tri-Cities Blackhawks (1946–1951)
*Milwaukee Hawks (1951–1955)
*St. Louis Hawks (1955–1968)
*Atlanta Hawks (1968-σήμερα)

## Γήπεδα
μικρογραφία|238px|Το γήπεδο Philips Arena

*Buffalo Memorial Auditorium 1946
*Wharton Field House 1946–51
*Milwaukee Arena 1951–55
*Kiel Auditorium 1955–68
*Alexander Memorial Coliseum 1968–72
*The Omni 1972–97
*Lakefront Arena 1984–85
*Georgia Dome 1997–99
*Philips Arena 1999–σήμερα

## Επιτυχίες

### Τίτλοι ΝΒΑ
* **1(1958)**

### Τίτλοι Περιφέρειας
* **4** (2007, 2015, 2016)
* **Δυτική: 4** (1957, 1958, 1960, 1961)
* **Ανατολική: 0** 

### Τίτλοι Κατηγορίας
* **5** (1976, 2009, 2010, 2015, 2016)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1946
Κατηγορία:Ατλάντα
Ιάκωβος Β΄ ντ' Αβέν

Ο **Ιάκωβος Β΄** (Jacques d'Avesnes, αποδίδεται και **Ζακ ντ' Αβέσν**, απεβίωσε πριν το 1210) από τον Οίκο του Αβέν ήταν Φλαμανδός ευγενής, Σταυροφόρος στην Δ' Σταυροφορία και άρχοντας της Εύβοιας.

## Βιογραφία
Ο Ιάκωβος ήταν πιθανότατα γιος του σταυροφόρου Ιακώβου Α΄ κυρίου του Αβέν, ενός από τους πρωταγωνιστές της Γ΄ Σταυροφορίας, καταγόμενος από την Αβέν-συρ-Έλπ (Avesnes-sur-Helpe), στην περιοχή του Αινώ (Hainaut). Από την ίδια περιοχή καταγόταν ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ του Αινώ (Baudouin VI de Hainaut), ο μετέπειτα πρώτος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης· μάλιστα ο αδελφός του Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν είχε νυμφευτεί τη Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας, κόρη τού Βαλδουίνου ΣΤ΄ τού Αινώ. Στις 23 Φεβρουαρίου 1200 ο Ιάκωβος Β΄ έγινε σταυροφόρος μαζί με τον Βαλδουίνο ΣΤ' και άλλους ευγενείς στην Δ΄ Σταυροφορία.

Όταν οι Σταυροφόροι έφτασαν στην Κέρκυρα, ήταν από αυτούς που θέλησαν να κατευθυνθεί η Σταυροφορία κατευθείαν στην Ιερουσαλήμ και όχι στην Κωνσταντινούπολη.

Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ο Ιάκωβος Β΄ ακολούθησε τον Λομβαρδό Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό στην κατάληψη των ελλαδικών εδαφών. Όταν κατέλαβαν τη Χαλκίδα (Negroponte), ο Βονιφάτιος τον έθεσε ηγεμόνα της Εύβοιας· έτσι ο Ιάκωβος ανέλαβε τη Χαλκίδα, στην οποία έκτισε ένα μικρό κάστρο στο μέσο του Ευρίπου. 

Κατά μία εκδοχή ο Ιάκωβος Β΄ απεβίωσε το 1205 και ο Βονιφάτιος μοίρασε την Εύβοια σε τρεις βαρόνους.

Κατ' άλλη εκδοχή ο Ιάκωβος απεβίωσε αργότερα· ο Βονιφάτιος το 1205 μοίρασε την Εύβοια σε τρεις βαρόνους, που ήταν υπό την εξουσία του Ιακώβου Β΄. Ο Ιάκωβος Β΄ ακολούθησε τον Βονφάτιο, που συνέχισε την κατάκτηση της Ελλάδας και αναφέρεται, ότι ήταν επικεφαλής των ανδρών, που πολιορκούσαν την Κόρινθο, καθώς και ότι πληγώθηκε στο πόδι το 1205 σε μια έξοδο των εκεί Ελλήνων του Λέοντα Σγουρού. Σε μια επιστολή του 1210 αναφέρεται ο Ιάκωβος ως αποβιώσας και κύριος της Χαλκίδας ο Γκιμπέρτο νταλε Κάρτσερι. 

Ώστε ο Ιάκωβος Β΄ απεβίωσε το 1205 ή κατ' άλλη εκδοχή το 1209/10.

Τη διοίκηση της Εύβοιας ανέλαβαν τρεις βαρόνοι από τη Λομβαρδία: τη Β. Εύβοια με τους Ωραιούς ο Πεκοράρο ντέι Πεκοράρι ντε Μερκανουόβο, την κεντρική Εύβοια με τη Χαλκίδα ο Γκιμπέρτο νταλε Κάρτσερι και τη Ν. Εύβοια με την Κάρυστο ο Ραβάνο νταλλε Κάρτσερι. Οι τρεις βαρόνοι ονομαζόταν terzieri (τριτημόριοι, τρίαρχοι) της Εύβοιας. 

## Πρόγονοι





## Πηγές
W. Miller *Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα 1204-1566* , Γ' έκδοση 1997

## Αναφορές


Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Κατηγορία:Τριτημόριοι της Εύβοιας
Κατηγορία:Δ΄ Σταυροφορία
Κατηγορία:Οίκος του Αβέν
Βολογέσης Δ΄ της Παρθίας

Ο **Βολογέσης Δ΄ της Παρθίας**, ήταν βασιλιάς των Πάρθων (147 - 191) και γιος του Μιθριδάτη Δ' της Παρθίας (129 - 140). Κατάφερε να ενώσει τα δύο τμήματα του βασιλείου της Παρθίας το οποίο είχε διασπαστεί ανάμεσα στον πατέρα του και τον Βολογέση Γ'. Ανακατέκτησε το βασίλειο των Σαρακηνών που είχε ανεξαρτητοποιηθεί από την εποχή της επίθεσης του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραιανού. Οι συγκρούσεις με τη Ρώμη θα αρχίσουν ξανά με μια διαφωνία γύρω από την Αρμενία (155), οι Πάρθοι επιτέθηκαν στη Ρώμη στην οποία εκείνη την εποχή αυτοκράτορας ήταν ο Μάρκος Αυρήλιος. Οι Ρωμαίοι αιφνιδιάστηκαν και έκαναν αντεπίθεση, σε εκείνο τον πόλεμο η πόλη της Σελεύκειας στον Τίγρη καταστράφηκε και τα ανάκτορα στην Κτησιφώντα κάηκαν από τον στρατηγό Αβίδιο Κάσιο (165). Οι Ρωμαίοι έφτασαν ως την Μηδία ο Βολογέσης έκλεισε ειρήνη με τους Ρωμαίους σύμφωνα με την οποία αναγκάστηκε να παραχωρήσει την δυτική Μεσοποταμία στους Ρωμαίους.

Την τελευταία χρονιά της βασιλείας του δέχθηκε την εξέγερση του του υποτελή βασιλιά Οσρόη Β' (190) που είχε την απαίτηση να τον διαδεχθεί στον θρόνο της Παρθίας, η εξέγερση του Οσρόη κατεστάλη από τον διάδοχο του Βολογέση Ε'.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Ιβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας

Ο **Ιβάν ΣΤ΄** ή αλλιώς Ιωάννης Αντόνοβιτς (ρωσικά: Иоа́нн Анто́нович, 23 Αυγούστου 1740 - 16 Ιουλίου 1764) ήταν ο αυτοκράτορας της Ρωσίας από τον Οκτώβριο του 1740 μέχρι το Νοέμβριο του 1741 και δισέγγονος του Ιβάν Ε΄. Επίσημα βασίλεψε το πρώτο χρόνο της ζωής του υπό την κηδεμονία πρώτα του Μπίρονα και στη συνέχεια της μητέρας του Άννας Λεοπόλντοβνας. Ο αυτοκράτορας αφού καθαιρέθηκε από την αυτοκράτειρα Ελισάβετ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη φυλακή, σε απομόνωση και κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Αικατερίνης Β΄  δολοφονήθηκε από τους φρουρούς του σε ηλικία των 23 χρονών σε μια προσπάθεια απελευθέρωσής του.

## Βασιλεία

Μετά το θάνατο της αυτοκράτειρας Άννας Ιβάνοβνας ο γιος της Άννας Λεοπόλντοβνας (ανιψιάς της Άννας Ιβάνοβνας) και του Δούκα Αντόν-Ιούλριχ του Μπράουνσβαϊγκ μόλις δύο μηνών ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας υπό την κηδεμονία του Δούκα της Κουρλανδίας Μπίρονα. Γεννήθηκε στο τέλος της βασιλείας της Άννας Ιβάνοβνας η οποία ήθελε να αφήσει το θρόνο στους απογόνους του πατέρα της Ιβάν Ε' και ήταν πολύ ανήσυχη να μην μετακινηθεί στο μέλλον ο θρόνος στους απογόνους του ετεροθαλούς αδελφού του Πέτρου Α΄. Έτσι η ίδια είχε ορίσει στη διαθήκη της ότι ο διάδοχος θα είναι ο Ιβάν ΣΤ΄ και σε περίπτωση του θανάτου του τα άλλα παιδιά της ανιψιάς της Άννας Λεοπόλντοβνας κατά σειρά, εφόσον γεννηθούν. Δύο εβδομάδες μετά την άνοδο στο θρόνο του Ιβάν ΣΤ΄ έγινε πραξικόπημα, στις 25 Νοεμβρίου με επικεφαλής τον στρατάρχη Μίνιχ. Ο Μπίρον συνελήφθη και νέος κηδεμόνας έγινε η Άννα Λεοπόλντοβνα. Ανίκανη να κυβερνήσει τη χώρα η Άννα  παρέδωσε σταδιακά την εξουσία της στον Μίνιχ και μετά στον Όστερμαν. Ένα χρόνο αργότερα έγινε νέο πραξικόπημα από την κόρη τού Πέτρου Α' του Μεγάλου την Ελισάβετ η οποία διέταξε τη σύλληψη του Όστερμαν, τη φυλάκιση του αυτοκράτορα και των γονέων του.

## Σλισελμπούργκ

Το 1742 μυστικά από όλους όλη η οικογένεια μεταφέρθηκε προς τα προάστια της Ρίγας και στη συνέχεια το 1744 στο Σλισελμπούργκ μακριά από τα σύνορα, στα βόρεια της χώρας, όπου ο Ιβάν ΣΤ΄ ήταν εντελώς απομονωμένος από τους γονείς του. Το διαμέρισμα-φυλακή του πρώην αυτοκράτορα σχεδιάστηκε έτσι ώστε κανένας εκτός από τον Μίλλερ και τους υπηρέτες του να μην μπορούσε να τον επισκέπτεται. Το 1746 πεθαίνει η Άννα Λεοπόλντοβνα.

## Δολοφονία

Ενώ ο Ιβάν ΣΤ΄ ήταν στη φυλακή έγιναν πολλές προσπάθειες για την απελευθέρωση του έκπτωτου αυτοκράτορα. Η τελευταία προσπάθεια θα αποβεί για τον Ιβάν Στ΄ μοιραία. Το 1764 όταν βασίλευε η Αικατερίνη Β΄ ο αντιστράτηγος Μίροβιτς σχεδίασε να τον απελευθερώσει. Ωστόσο ο αρχηγός των φρουρών του Ιβάν ΣΤ΄ εξέδωσε μυστικές οδηγίες σε περίπτωση προσπάθειας απελευθέρωσής του (ακόμη και παρουσιάζοντας το διάταγμα ως της Αυτοκράτειρας) να δολοφονήσουν τον Ιβαν ΣΤ΄. Έτσι στην προσπάθεια απελευθέρωσής του οι φρουροί πρώτα τον δολοφόνησαν και μετά παραδόθηκαν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Βολογέσης Ε΄ της Παρθίας

Ο **Βολογέσης Ε΄ της Παρθίας** (... - 208), βασιλιάς των Πάρθων (191 - 208) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά των Πάρθων Βολογέση Δ΄. Αφού πρώτα κατάφερε να εξουδετερώσει την αντίδραση του υποτελή βασιλιά Οσρόη που ήθελε να σφετεριστεί τον θρόνο, δέχθηκε την επίθεση (195) του Ρωμαίου αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου (193 - 211) ο οποίος προχώρησε στη Μεσοποταμία λεηλατώντας την πρωτεύουσα των Πάρθων Κτησιφώντα (199). Ο Σεπτίμιος Σεβήρος αιχμαλώτισε πολλούς Πάρθους και τους πούλησε ως δούλους. Ο Βολογέσης αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη παραχωρώντας τον έλεγχο της Μεσοποταμίας στους Ρωμαίους. Διάδοχος του ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βολογέσης ΣΤ΄, αλλά αργότερα ένας μικρότερος γιος του ο Αρτάβανος τον ανέτρεψε από τον θρόνο. Είχε πολλούς ακόμα γιούς ανάμεσα στους οποίους αναφέρονται ο Ρεβ Α΄ βασιλιάς της Ιβηρίας και ο Χοσρόης Α', βασιλιάς των Αρσακιδών της Αρμενίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Φαϊδίτες

Οι **Φαϊδίτες** (faydits ή faidits) ήταν οι ιππότες και άρχοντες της περιοχής του Λανγκντόκ των οποίων τα φέουδα και τα εδάφη κατασχέθηκαν στη διάρκεια της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών.
Έλαβαν ενεργά μέρος στην οξιτανική αντίσταση απέναντι στην κατοχή και εγκατάσταση Σταυροφόρων ερχόμενων από τα βόρεια της Γαλλίας.

Οι άρχοντες του Λανγκντόκ που τιμωρήθηκαν με *faidiment* μπορούσαν να είναι για δύο διαφορετικούς λόγους. 
Είτε επρόκειτο για Καθαρούς στο θρήσκευμα και, συνεπώς, άμεσα ένοχους με την κατηγορία της αίρεσης, είτε αρνούνταν να ορκιστούν πίστη στους ηγέτες της Σταυροφορίας, κάτι που τους καθιστούσε (στα μάτια των Σταυροφόρων) ως προστάτες των αιρετικών (κάτι που σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν αληθινό, με ορισμένους *parfaits* και *parfaites* να είναι μερικές φορές μέλη των ίδιων των οικογενειών τους). 
Ένας άρχοντας ή ιππότης που τιμωρούνταν με *faidiment* έβλεπε να του αφαιρείται η κυριότητα επί των εδαφών του και ήταν, συνεπώς, δυνατό για τους Σταυροφόρους να τα κατασχέσουν. Αρκετοί *faydits* που ήταν κυνηγημένοι με αυτόν τον τρόπο προσχώρησαν στην αντίσταση και πήραν ενεργό ρόλο στην αντίσταση απέναντι στην κατοχή της Οξιτανίας από τους Σταυροφόρους.

Η μοίρα των ιπποτών αυτών ποίκιλλε. Πράγματι, δεν ήταν απαραίτητο για κάποιον να παραμείνει *faydit* δια βίου.
Ορισμένοι πέθαναν για τα εδάφη τους ή επέλεξαν να αυτοεξοριστούν στην αυλή του βασιλιά της Αραγωνίας, όπως ο Ζερώ ντε Νιόρ για ορισμένο χρονικό διάστημα.
Άλλοι επέλεξαν, πάλι, να επιχειρήσουν ειρηνική συμφωνία με την Εκκλησία ώστε να λάβουν πίσω τα εδάφη, καθώς και τα δικαιώματά τους, με αντάλλαγμα υποσχέσεις πολέμου κατά των αιρετικών ή ακόμη και την συμμετοχή σε Σταυροφορία στους Αγίους Τόπους όπως υπήρξε η περίπτωση, για παράδειγμα, του Ολιβιέ ντε Τερμ, του Μπερνάρ-Οτόν ντε Νιόρ (ο οποίος πήγε μέχρι την Ρώμη προκειμένου να πετύχει την συγχώρεσή του από τον Πάπα...).

Μεταξύ των πλέον γνωστών Φαϊδιτών συγκαταλέγονταν ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης και ο γιος του Ραϋμόνδος Ζ΄, ο Ραϊμόν Τρανκαβέλ, ο Πιέρ-Ροζέ ντε Μιρπουά, υπερασπιστής του Μονσεγκύρ και ο Ολιβιέ ντε Τερμ.

## Κατάλογος των « faydits »

Αρκετά ονόματα ιπποτών, αλλά και αρχόντων Φαϊδιτών έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Παρακάτω ακολουθεί μια ενδεικτική λίστα :

* Πιέρ-Ραϊμόν ντ'Αρζάν (*Faydit* της εποχής του Σιμόν ντε Μονφόρ) 
* Σαμπέρ ντε Μπαρμπέιρα
* Ζουρνταίν ντε Καμπαρέ
* Μπερανζέ ντε Κουκουνιάν
* Πιέρ ντε Κουκουνιάν
* Γκιρώ ντε Γκουρντόν
* Μπερνάρ-Ζουρνταίν ντε λ'Ιλ-Ζουρνταίν
* Γκιγιώμ Υνώ ντε Λαντά
* Γκιρώ ντε Υνώ ντε Λαντά
* Ζουρνταίν Υνώ ντε Λαντά
* Ραϊμόν Υνώ ντε Λαντά
* Ραούλ ντε Λωρ
* Γκιγιώμ ντε Μινέρβ
* Πον ντε Μιραμπέλ
* Αρνώ-Ροζέ ντε Μιρπουά
* Πιέρ-Ροζέ ντε Μιρπουά
* Αιμερίκ ντε Μονλώρ
* Οζίλ ντε Μορλόν
* Ζερώ ντε Νιόρ
* Μπερνάρ-Οτόν ντε Νιόρ
* Γκιγιώμ ντε Νιόρ
* Ραϊμόν ντε Ροκφέιγ (Νιόρ)
* Γκιρώ ντε Πεπιέ
* Ραϊμόν ντε Περέιγ
* Γκιγιώμ ντυ Πουί (ντε Ποντιό) .
* Σικάρ ντε Πουϊλοράν
* Πελφόρ ντε Ραμπαστέν
* Ραϊμόν-Σαν ντε Ραμπά
* Ωζιέ ντε Ραμπά
* Αιμερί ντε Ροκφόρ
* Πιέρ-Ζερώ ντε Ρουτιέ
* Ολιβιέ ντε Τερμ
* Ραϊμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης
* Ραϊμόνδος Ζ΄ της Τουλούζης
* Ραϊμόν Β΄ Τρανκαβέλ
* Γκιρώ-Αμιέλ ντε Βιλαλιέ
* Αρνώ ντε Βιλεμύρ

## Παραπομπές


Φαϊδίτες