open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καρίνα Εβν

Η **Καρίνα Χατσατούροβνα Ακοπιάν** (Αρμενικά: Կարինա Խաչատուրի Հակոբյան, Ρωσικά: Карина Хачатуровна Акопян, γεννημένη στις 16 Αυγούστου 1997), η οποία είναι γνωστή επαγγελματικά ως **Καρίνα Εβν** ή **Karina EVN** (Ρωσικά: Карина Эвн), είναι μια Ρωσοαρμένια τραγουδίστρια.

## Βιογραφία
Η Καρίνα Ακοπιάν γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1997 στη Μόσχα από οικογένεια Αρμενίων. Στην ηλικία των οκτώ ετών, γράφτηκε στο μουσικό σχολείο N4, όπου παρακολούθησε μαθήματα πιάνου. 

Το 2013, η Ακοπιάν εισήχθη στο ποπ-τζαζ κολέγιο του Γκνέσινκα. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στον πρώτο της διαγωνισμό φωνητικής, το Stars of the New Century, και εκεί κέρδισε την πρώτη θέση. Επίσης, την ίδια χρονιά, συμμετείχε στον διαγωνισμό Golden Voice of Ostankino, όπου και κέρδισε το βραβείο Audience Choice Award (βραβείο κοινού). 

Το 2014, η Ακοπιάν κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο του μουσικού διαγωνισμού Golden Voice of Ostankino. Τον Μάιο του 2014, συμμετείχε στο τηλεοπτικό πρόγραμμα X Factor Αρμενία, αλλά αρνήθηκε να συνεχίσει περαιτέρω τη συμμετοχή της, όταν άρχισαν να πέφτουν τα μαλλιά της. Οι γιατροί διέγνωσαν ολική αλωπεκία. 

Τον Μάιο του 2015, η Εβν κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ, με τον τίτλο "I Can't Take More".  Το 2016, κυκλοφόρησε τα εξής τραγούδια: "Light up", "My Armenia", "Happy Birthday", "Wedding Waltz", "Hayastane maern e" (Η Αρμενία είναι δική μας), "Russia" και "Broken dream". 

Το 2017, παρουσιάστηκε το πρώτο ντουέτο τραγούδι της Εβν με τον πρώην σολίστ του συγκροτήματος Bad Boys Bluw Κέβιν Μακόι, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Κρατικό Παλάτι του Κρεμλίνου.    Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησαν τα σινγκλ "Leto" και "Vsyo Zashibis", τα οποία μπήκαν στους καταλόγους επιτυχιών του iTunes. 

Το 2018, κυκλοφόρησαν τα τραγούδια "I Wish You" και "Origami Heart".  Τον Μάρτιο του 2018, κατά τη δεύτερη πανρωσική τελετή απονομής των μουσικών βραβείων Muz. Play, η Εβν κέρδισε το βραβείο "Ταλέντο της Χρονιάς". Στις 26 Μαΐου, συμμετείχε στο φεστιβάλ χιπ χοπ Fusion of Words, στο οποίο και κατέλαβε τη δεύτερη θέση. 

Το 2019, η Εβν συμμετείχε στον δεύτερο κύκλο του πρότζεκτ SONGS στο δίκτυο TNT. Παραγωγοί του πρότζεκτ ήταν οι ράπερ Μπάστα και Timati. Στο πρότζεκτ αυτό, η Εβν πέρασε το στάδιο του αρχικού κάστινγκ και προκρίθηκε σε δύο ακόμα στάδια.   Στην εκπομπή, ερμήνευσε τα δικά της τραγούδια "Come with Me" και "Impossible". Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε μουσικά βίντεο για αυτά τα τραγούδια. Το "Come with Me" έφτασε στην 4η θέση στον κατάλογο επιτυχιών του iTunes. 

Η Εβν ήταν ανάμεσα στους 12 φιναλίστ σε έναν διαγωνισμό για να εκπροσωπήσουν την Αρμενία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2020.  Το ταγούδι της με τίτλο "Why?" δεν επιλέχθηκε τελικά. 

## Δισκογραφία

* 2015: Не могу больше
* 2016: Зажигай
* 2016: Моя Армения
* 2016: С днем рождения
* 2016: Свадебный вальс
* 2016: Hayastane mеrn e
* 2016: Россия
* 2016: Broken dream
* 2017: Love in my car feat Kevin McCoy
* 2018: Я вам желаю
* 2018: Сердце оригами 
* 2018: Dale Dale 
* 2019: Иди со мной 
* 2019: Невозможное 
* 2019: Ритм 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρώσοι πιανίστες
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Αρμένιοι μουσικοί
Κατηγορία:Αρμένιοι τραγουδιστές
Λαρίσα Αλαβερντιάν

Η **Λαρίσα Ασατούρι Αλαβερντιάν** (Αρμενικά: Լարիսա Ասատուրի Ալավերդյան, γεννημένη στις 21 Σεπτεμβρίου 1943), είναι μια Αρμένια παιδαγωγός και πολιτικός, η οποία υπηρέτησε ως η πρώτη Υπερασπιστής των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αρμενίας (Συνήγορος του Πολίτη). Ήταν επίσης μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενίας κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2007 και 2012, καθώς και ηγέτης της ομάδας του Ιδρυτικού Κοινοβουλίου του κόμματος  κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2009 και 2012.

## Βιογραφία
Η Λαρίσα Αλαβερντιάν γεννήθηκε στο Μπακού, το οποίο ήταν τότε η πρωτεύουσα της Αζερικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, ενώ σήμερα είναι η πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν. Αφού αποφοίτησε από το Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Αζερμπαϊτζάν το 1966, η Αλαβερντιάν ξεκίνησε το παιδαγωγικό της έργο ως καθηγήτρια μαθηματικών και σχεδίου. Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1966 και 1967, ήταν καθηγήτρια μαθηματικών σε ένα επαρχιακό γυμνάσιο. 

Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1991 και 1995, ήταν η επικεφαλής εμπειρογνώμονας της Ειδικής Επιτροπής του Ανώτατου Συμβουλίου της Αρμενίας σε θέματα που σχετίζονται με τον Ναγκόρνο Καραμπάχ και από το 2006 είναι η εκτελεστική διευθύντρια της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Κατά της Παραβίασης του Νόμου».  

Η Αλαβερντιάν είναι επίσης διευθύντρια του Ινστιτούτου Δικαίου και Πολιτικής του Ρωσοαρμενικού Πανεπιστημίου, στο οποίο και διδάσκει από το 2002. 

Συμμετείχε στην κοινοβουλευτική επιτροπή συνεργασίας ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την  Αρμενία κατά τη διάρκεια της 10ης συνεδρίασης, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ 24 και 26 Νοεμβρίου του 2008. 

## Καριέρα ως Διαμεσολαβήτρια
Το αξίωμα του Υπερασπιστή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή Συνηγόρου του Πολίτη της Αρμενίας ιδρύθηκε με νόμο τον Οκτώβριο του 2003 και στις 19 Φεβρουαρίου 2004 η Λαρίσα Αλαβερντιάν διορίστηκε στο αξίωμα αυτό με προεδρικό διάταγμα,   αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά της την 1η Μαρτίου 2004.

Η Αλαβερντιάν συνέβαλε στη δημιουργία του κέντρου αποκατάστασης για τα θύματα της οργανωμένης βίας στον Νότιο Καύκασο. Αυτό το κέντρο κατάφερε να φέρει πίσω στην πατρίδα τους μερικά παιδιά Αρμενίων (κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1992 και 1996). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί
Έλβιν Γκρέι

**Έλβιν Γκρέι** (γλώσσα Μπασκίρ: Элвин Грей) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του **Ράντικ Γιουλιάξιν** (γλωσσας Μπασκίρ: Радик Юлъяҡшин, Ρωσικά: Радик Юльякшин), ενός Ρώσου τραγουδιστή και παραγωγού της ποπ μουσικής, ο οποίος έχει καταγωγή από τη Μπασκιρία.

Ο Ράντικ Γιουλιάξιν γεννήθηκε στην πόλη Ουφά της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Η οικογέειά του ήταν ως επί το πλείστον εργάτες σε οικοδομές οι οποίοι είχαν Μπασκίρ καταγωγή. Ο ίδιος ο Γιουλιάξιν αποφοίτησε από το Κρατικό Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας.

## Καριέρα
Το 2006, ο Γιουλιάξιν κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ. Κάθε χρόνο, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2006 και 2012, ο Γιουλιάξιν ανακηρυσσόταν Τραγουδιστής της Χρονιάς στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν.  Το 2011, μετακόμισε στη Μόσχα, ενώ το 2016, ανακηρύχθηκε Πρόσωπο Πολιτισμού της Χρονιάς στη Δημοκρατία του Ταταρστάν. 

Το 2017, ο Γιουλιάξιν έλαβε τον τίτλο του Τιμημένου Καλλιτέχνη του Μπασκορτοστάν.

Το 2017, το όνομα του Ράντικ Γιουλιάξιν συμπεριλήφθηκε στο εγχειρίδιο της γλώσσας Μπασκίρ. 

Το 2020, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, Ράντι Χαμπίροφ, διόρισε τον τραγουδιστή ως σύμβουλό του για τον τομέα της πολιτιστικής ανάπτυξης και για την πολιτική σε σχέση με τους νέους. 

Ο Γιουλιάξιν είναι ο πιο ο πιο επιτυχημένος καλλιτέχνης Μπασκίρ από εμπορικής πλευράς. Έχει ανακηρυχθεί «άντρας της χρονιάς» τόσο στο Μπασκορτοστάν όσο και στο Ταταρστάν. Τα πιο επιτυχημένα βίντεό του έχουν περισσότερες από εκατό εκατομμύρια προβολές στο YouTube. Το τραγούδι «Uilama la» υπάρχει σε μπασκίρ και ταταρική εκδοχή. Στο βίντεο αυτό, η οπτική αφήγηση κινείται πολύ πέρα ​​από τους στίχους του τραγουδιού. Υπάρχει και μια ενδιαφέρουσα κοινωνιογλωσσολογική λεπτομέρεια: ενώ το τραγούδι είναι στη γλώσσα μπασκίρ, ο σκληρός πατέρας της φανταστικής κοπέλας του Γιουλιάξιν μιλάει Ρωσικά. 

Εξάλλου, ο Ράντικ Γιουλιάξιν, ως μειονοτικός καλλιτέχνης, εκτός από τα μπασκίρ και τα ταταρικά, έχει επίσης ηχογραφήσει αρκετά τραγούδια και στα Ρωσικά. Το τραγούδι του "Chernoglazaya" στη ρωσική γλώσσα έχει 122 εκατομμύρια προβολές στο YouTube και πολλά άλλα έχουν ξεπεράσει το όριο του ενός εκατομμυρίου. Το "Chernoglazaya" είναι αρχικά ένα ταταρικό τραγούδι και, παρόλο που τραγουδιέται στα Ρωσικά, έχει ένα ξεχωριστό ανατολίτικο στιλ και οι στίχοι του περιέχουν αναφορές σε μουσουλμανικά έθιμα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
Κατηγορία:Μπασκίροι
Ιβάν Γιάκοβλεφ

Ο **Ιβάν Γιακόβλεβιτς Γιακόβλεφ** (Ρωσικά: Иван Яковлевич Яковлев, Τσουβασικά: Yakkăvlĕv Yăvan Yakkălçĕ, , Κόσκι-Νοβοτιμπάεϊβο, το οποίο τότε ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, ενώ σήμερα είναι τμήμα της Δημοκρατίας του Ταταρστάν - 23 Οκτωβρίου 1930, Μόσχα) ήταν ένας Τσουβάσιος διαφωτιστής, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Βιογραφία

Το 1875, ο Ιβάν Γιάκοβλεφ αποφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Καζάν. Ενώ ήταν ακόμα μαθητής γυμνασίου, επένδυσε τα δικά του κεφάλαια καθώς και ιδιωτικές δωρεές για την ίδρυση ενός Σχολείου τσουβάσιων στην πόλη του Σιμπίρσκ (του σημερινού Ουλιάνοφσκ) το 1868. Χάρη στις προσπάθειες του Ιλία Ουλιάνοφ (του πατέρα του Βλαντίμιρ Λένιν), το σχολείο αυτό θα χρηματοδοτούνταν από την κυβέρνηση από το 1871. Το 1877, το σχολείο μετατράπηκε σε Κεντρικό τσουβάσιο Σχολείο στην πόλη του Σιμπίρσκ. Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, ο Ιβάν Γιάκοβλεφ εργάστηκε ως επιθεωρητής των τσουβάσιων σχολείων στην σχολική περιφέρεια του Καζάν (μέχρι το έτος 1903) και ηγήθηκε της Τσουβασίου Παιδαγωγικής Σχολής (μέχρι τον Οκτώβριο του έτους 1919). Ο Ιβάν Γιάκοβλεφ συνέβαλε στην ίδρυση τσουβάσιων σχολείων και άλλων εθνικών σχολείων στην ευρύτερη περιοχή του Βόλγα και ήταν αυτός που δημιούργησε ειδικές μεθόδους διδασκαλίας βασισμένες στην παιδαγωγική κληρονομιά του Κονσταντίν Ουσίνσκι. Κάποια στιγμή, στις αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Ιβάν Γιακόβλεφ συνέταξε ένα νέο αλφάβητο για την τσουβασική γλώσσα, ενώ επίσης έγραψε πολλά εγχειρίδια και σχολικά βιβλία βασισμένα στο ρωσικό αλφάβητο. Παράλληλα, είναι γνωστός για τη μετάφραση ορισμένων Ρώσων συγγραφέων στη τσουβασική γλώσσα, όποως του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, του Ιβάν Κριλόφ, του Λέοντος Τολστόι, του Νικολάι Νεκράσοφ και άλλων).

## Κληρονομιά
Το Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Τσουβάς φέρει το όνομα του Ιβάν Γιάκοβλεφ. Υπάρχει επίσης ένα μνημείο και ένα μουσείο του Ιβάν Γιάκοβλεφ στην πόλη Τσεμποκσάρι, πρωτεύουσα της Δημοκρατία των Τσουβάς, η οποία αποτελεί ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Το γυμνάσιο Αλίκοβο φέρει επίσης το όνομα του Ιβάν Γιάκοβλεφ.

Τέλος η κεντρική λεωφόρος Ιβάν Γιάκοβλεφ στο Τσεμποκσάρι στην Τσουβασία έχει ονομαστεί έτσι προς τιμή του Γιάκοβλεφ. 

## Έργα

* *Дело его жизни. Сборник научных статей.* Издатель — фонд им. Яковлева. Редактор Кириллов И. П. Cheboksary, 2008.
* *Итоги юбилейной научной сессии, посвященной столетию со дня рождения И. Я. Яковлева*, «Записки Чувашского н.-и. института языка, литературы и истории», 1949. в. 3;
* Краснов Н. Г. *Иван Яковлевич Яковлев. Жизнь. Деятельность. Педагогические идеи. Очерки*. Cheboksary, 1976.
* *Этнопедагогический манифест И. Я. Яковлева.* Cheboksary, 2003. 
* Волков Г. Н. *Жизнь, смерть и бессмертие патриарха.* Cheboksary, 2004. ISBN&nbsp;
* Симбирская чувашская школа. Квартира И. Я. Яковлева. Путеводитель. — Ul'yanovsk: Издательство «Корпорация технологий продвижения», 2003. — 24 с.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφία
* Журнал Московской Патриархии, 5-1998 (στα Ρωσικά)
* Ρωσική Βιβλική Εταιρεία

Κατηγορία:Τσουβασία
Κατηγορία:Ρώσοι παιδαγωγοί
Κατηγορία:Ρώσοι εκπαιδευτικοί
Επίσκοπος Ιλίου Ραφαήλ

Ο **Επίσκοπος Ιλίου Ραφαήλ** (κατά κόσμον *Παβούρης*, Πέτρα Λέσβου, 20 Σεπτεμβρίου 1967) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ραφαήλ Παβούρης γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου στις 20 Σεπτεμβρίου 1967.

Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές και το 2002 αναγορεύτηκε διδάκτωρ στην Ιστορία του Δόγματος από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.

Στις 4 Απριλίου 2003 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγόριο και δύο ημέρες αργότερα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον ίδιο αρχιερέα, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίου Λουκά Γλασκώβης. Υπηρέτησε ως εφημέριος του Ιερού Καθεδρικού Ναού αλλά και στον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέου Εδιμβούργου.

Στις 16 Φεβρουαρίου 2021 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος Επίσκοπος Ιλίου, βοηθός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας. Στις 8 Μαρτίου του ιδίου έτους, έδωσε το Μέγα Μήνυμα στο Αρχιεπισκοπικό Παρεκκλήσιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λονδίνου. Χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό την επομένη από τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Νικήτα, στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος και Αγίας Παρασκευής Βορειοδυτικού Λονδίνου. 

Συνεχίζει να υπηρετεί ως αρχιερατικός προϊστάμενος στον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέου Εδιμβούργου και γενικότερα τις κοινότητες της Αρχιεπισκοπής στη Σκωτία.

## Παραπομπές

Ιλίου Ραφαήλ
Κατάλογος νομαρχών Κοζάνης

Ο **Νομάρχης Κοζάνης** ήταν ο διροισμένος (από το 1914 έως το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 έως το 2010) εκπρόσωπος του Νομού Κοζάνης. Πρωθύστερος του Νομάρχη ήταν ο θεσμός του Ανωτέρου Διοικητικού Επιτρόπου. Οι πρωτοδιορισθέντες στις «Νέες Χώρες» Ανώτεροι Διοικητικοί Επίτροποι αποχώρησαν από τις περιοχές τους και δεν επανήλθαν, ως θεσμός.
Με τη διοικητική υποδιαίρεση της Ελλάδας σε Νομούς τέθηκε σε λειτουργία ο θεσμός των Νομαρχών. Από το 1916 έως το 1917 οι Νομάρχες συνυπήρχαν ως θεσμός με τους Κυβερνητικούς Αντιπροσώπους (1916-17) και τους Γενικούς Διοικητές  (1917-1922).
Στην Κοζάνη, Κυβερνητικός Αντιπρόσωπος διορίσθηκε ο δικηγόρος Ιωάννης Ηλιάκης (από τον Οκτώβριο του 1916 έως το 1917). Το ίδιο πρόσωπο (Ιωαν. Ηλιάκης) διορίσθηκε και Γενικός Διοικητής Κοζάνης - Φλωρίνης (από το 1917 μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου 1920). Μετά τις εκλογές, Γενικός Διοικητής διορίστηκε ο Κ. Καζαντζής (από τον Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο του 1921), ενώ την 1η Δεκεμβρίου 1922 καταργήθηκε η Γενική Διοίκηση, χωρίς αυτό να επηρεάσει την λειτουργία του θεσμού των Νομαρχών.

## Πρωθύστεροι των νομαρχών

## Κατάλογος νομαρχών Κοζάνης

### Αιρετοί νομάρχες Κοζάνης

### Αντιπεριφερειάρχες Π.Ε. Κοζάνης
Ως διάδοχοι των νομαρχών μπορούν να θεωρηθούν οι αιρετοί Αντιπεριφερειάρχες Δυτικής Μακεδονίας.

### Παραπομπές



Κοζανης
Επίσκοπος Ελαίας Βαρθολομαίος

Ο **Επίσκοπος Ελαίας Βαρθολομαίος** (κατά κόσμον *Χρήστος Ιατρίδης*, Ηλιούπολη Αττικής, 1979) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Χρήστος Ιατρίδης γεννήθηκε στην Ηλιούπολη Αττικής το 1979.

Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Το 2020 αναγορεύτηκε διδάκτωρ Διεθνών Σπουδών της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Εκπονεί δεύτερη διδακτορική διατριβή στο γνωστικό αντικείμενο του Κανονικού Δικαίου, στον Ιστορικό Τομέα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπό τον Μητροπολίτη Περιστερίου Γρηγόριο. Είναι διπλωματούχος της βυζαντινής μουσικής.

Το 1999 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Επίσκοπο Διαυλείας Δαμασκηνό, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ηλιουπόλεως Αττικής. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Περιστερίου Χρυσόστομο και εντάχθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Περιστερίου. Το 2003 μετατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολις Τρίκκης και Σταγών, όπου με απόφαση του εκεί Μητροπολίτη Αλεξίου, ανέλαβε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως έως τον Ιούνιο του 2012. Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, αποσπάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Γαλλίας, όπου ανέλαβε ιερατικός προϊστάμενος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Στεφάνου Παρισίων και γραμματέας της Μητροπόλεως, υπό τον Μητροπολίτη Γαλλίας Εμμανουήλ. Το 2015, με την ολοκλήρωση της απόσπασης, μετατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής όπου υπηρέτησε ως εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Κομοτηνής και ως γραμματέας της Ιεράς Μητροπόλεως, υπό τον Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμονα. Το 2020 αποσπάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας, όπου από τις 5 Ιουνίου του ιδίου έτους έως και της εκλογής του σε επίσκοπο υπηρέτησε ως εφημέριος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης και ως γραμματέας του Μητροπολίτη Σουηδίας Κλεόπα.

Στις 8 Ιανουαρίου 2025, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος Επίσκοπος Ελαίας, βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας. Χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό την 1η Φεβρουαρίου στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, από τον Μητροπολίτη Σουηδίας Κλεόπα, συμπαραστατούμενο από αρχιερείς του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

## Παραπομπές

Ελαίας Βαρθολομαίος
Δανιήλ ο Παλόμνικ

Ο **Δανιήλ ο Παλόμνικ** ή **Δανιήλ του Κιέβου** (ρωσικά: *Даниил Паломник*, fl. 12ος αιώνας) ήταν Ρώσος ορθόδοξος μοναχός και περιηγητής του Μεσαίωνα. Έμεινε γνωστός λόγω του προσκυνηματικού ταξιδιού του στους Αγίους Τόπους κατά την πρώτη δεκαετία του 1100 και των γραπτών αναμνήσεών του από αυτό, στοιχεία που τον καθιστούν ως τον παλαιότερο γνωστό Ρώσο ταξιδιωτικό συγγραφέα.

## Ζωή και έργο
Είναι καταγεγραμμένος ως Δανιήλ ο Παλόμνικ (η ρωσική λέξη για τον *προσκυνητή*) και ως Δανιήλ του Κιέβου. Σχετικά με τη ζωή του, λίγα πράγματα είναι γνωστά. Υποστηρίζεται πως καταγόταν από το Κίεβο ή το Τσερνίγκοφ και ότι ήταν ηγούμενος κάποιας ορθόδοξης μονής. Στην πρώτη δεκαετία του 1100, πιθανότατα μεταξύ των ετών 1104-1108, πραγματοποίησε ταξίδι προσκυνηματικού χαρακτήρα στους Αγίους Τόπους, με ενδιάμεσους σταθμούς την Κωνσταντινούπολη, τα νησιά του Αιγαίου, τη ΝΔ Μικρά Ασία και την Κύπρο. Είχαν προηγηθεί μερικά χρόνια νωρίτερα, η κατάκτηση της Παλαιστίνης από τους Σταυροφόρους και η επακόλουθη δημιουργία του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ και των υπολοίπων σταυροφορικών κρατών. Υπολογίζεται πως ο Δανιήλ παρέμεινε στην Ιερουσαλήμ για διάστημα λίγο μεγαλύτερο του ενός έτος, ενώ παράλληλα πραγματοποίησε επισκέψεις σε γειτονικές περιοχές όπως η Χεβρώνα, η Δαμασκός και την περιοχή της Νεκράς Θάλασσας. Επιπλέον, ο ίδιος ισχυρίστηκε πως σε ένα από αυτά τα ταξίδια συνόδευσε τον βασιλιά της Ιερουσαλήμ Βαλδουίνο Α΄.
αριστερά|μικρογραφία|Χειρόγραφο του έργου του Δανιήλ (17ος αιώνας)
Το έργο του Δανιήλ, το οποίο είναι γνωστό υπό τον τίτλο «Η ζωή και το ταξίδι του ηγουμένου Δανιήλ από τη ρωσική γη», περιέχει αρκετά λάθη και ανακρίβειες που σχετίζονται κυρίως με την ευπιστία του ιδίου στη μεταφορά πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και με τις γεωγραφικές πληροφορίες που καταγράφει. Ωστόσο, η περιγραφή του σχετικά με την πόλη της Ιερουσαλήμ θεωρείται ακριβής, ενώ πολύτιμη είναι και η μαρτυρία του για το τελετουργικό και τις λατρευτικές συνήθειες της εποχής κατά την περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα.

Η καταγραφή του Δανιήλ διασώζεται σε τουλάχιστον 76 χειρόγραφα, με πέντε εξ αυτών να χρονολογούνται ως προγενέστερα του 1500. Παράλληλα αποτελεί το αρχαιότερο διασωθέν γραπτό του είδους του στη ρωσική γλώσσα, ενώ ο ίδιος ο Δανιήλ αναγνωρίζεται ως ο χρονικά πρώτος γνωστός Ρώσος περιηγητής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι μοναχοί
Κατηγορία:Ρώσοι περιηγητές
Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρως του Κιέβου
Εμίρ Λουμάνοφ

Ο **Εμίρ Λουμάνοβιτς Λουμάνοφ** (κριμαϊκή ταταρική γλώσσα: Emir Lüman oğlu Lümanov, ρωσική γλώσσα Эмир Люманович Люманов, 1911 – 5 Σεπτεμβρίου 1941) ήταν αξιωματικός του Κόκκινου Στρατού κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον θάνατό του στη διάρκεια μιας μάχης εναντίον των αριθμητικά ανώτερων γερμανικών δυνάμεων, προτάθηκε για τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, γεγονός που τον κατέστησε τον τον πρώτο Τάταρο της Κριμαίας που προτάθηκε για τον τίτλο αυτό,  αλλά τελικά του απονεμήθηκε μόνο το παράσημο του Τάγματος του Λένιν.

## Βιογραφία
[μικρογραφία|Το φύλλο απονομής του Λουμάνοφ που τον πρότεινε για τον τίτλο του [Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης|Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης]]
Ο Εμίρ Λουμάνοφ γεννήθηκε το 1911. Ήταν μέλος μια οικογένειας Τατάρων της Κριμαίας στο Ακτάτσι (το οποίο αργότερα πήρε το όνομα Φουρμανόφκα) και ήταν το μεγαλύτερο παιδί στην οικογένειά του.  Έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης το 1932 και κατατάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό είτε το 1930 είτε το 1933.  Κατά τη στιγμή της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, γνωστής ευρέως ως Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, ο Λουμάνοφ ήταν διοικητής τάγματος στο 586ο Σύνταγμα Τυφεκιοφόρων, υπό τη διοίκηση του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης Ιβάν Νεκράσοφ από την 5η Μεραρχία Τυφεκιοφόρων της Φρουράς. 

Επειδή μιλούσε Γερμανικά, τον έστειλαν σε μια αποστολή στις 20 Ιουλίου 1941 κατά την οποία ντύθηκε με ναζιστική στρατιωτική στολή προσποιούμενος τον ναζί διοικητή που έλεγχε μια μονάδα, με απώτερο σκοπό να συλλάβει αιχμαλώτους πολέμου από τον λόχο και με τον τρόπο αυτό να σταματήσει την προέλαση του εχθρού.  

Οι μάχες για τη Γέλνια τον Αύγουστο του 1941 ήταν εξαιρετικά έντονες. Στις 11 Αυγούστου, ο Λουμάνοφ έλαβε διαταγές να ηγηθεί του τάγματός του στην περαιτέρω προέλαση προς τη Γέλνια με στόχο να εκδιώξουν τις ναζιστικές δυνάμεις από τις δυτικές πλαγιές της περιοχής.  Σε μία ημέρα της μάχης, το τάγμα του σκότωσε 200 ναζί.  Όταν έλαβε διαταγές να προχωρήσει προς τα ανατολικά, συνέχισε και κατέλαβε δύο άρματα μάχης και τέσσερα αντιαρματικά πυροβόλα από τους ναζί. Μέχρι τις 31 Αυγούστου, τα πυρομαχικά του τάγματός του και τα τρόφιμα είχαν εξαντληθεί, ωστόσο ο Λουμάνοφ συνέχισε να ηγείται στη μάχη, οπότε και πολεμούσαν τις αριθμητικά ανώτερες δυνάμεις. Σε τέσσερις ημέρες κατάφεραν να ξεφύγουν από την περικύκλωση, αλλά ο Λουμάνοφ πέθανε κατά τη διάρκεια της μάχης στις 5 Σεπτεμβρίου 1941.   Προτάθηκε μετά θάνατον για τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης στις 3 Μαρτίου 1942, αλλά του απονεμήθηκε μόνο το παράσημο του Τάγματος του Λένιν.  Τα κατορθώματά του και τα κατορθώματα του τάγματός του καλύφθηκαν από πολλές σοβιετικές εφημερίδες, όπως *[[Πράβντα]]*, Ιζβέστια και *Krasnaya Zvezda*. 

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν
Κατηγορία:Τάταροι
Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί
Νέλα Μλσόβα

Η **Νέλλα Μλσόβα** (Τσεχικά: Nella Mlsová, γεννημένη στις 24 Φεβρουαρίου 1963) είναι Τσέχα ιστορικός λογοτεχνίας. Από το 2024, είναι κοσμήτορας της Σχολής Παιδαγωγικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Χράντετς Κράλοβε.

Η Μλσόβα ασχολείται με την τσέχικη λογοτεχνία κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, την ψυχολογική πεζογραφία, την εικόνα της Ιταλίας στα κείμενα Τσέχων συγγραφέων και τον ιταλικό πολιτισμό.

## Βιογραφία
Η Μλσόβα γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1963 στο Χράντετς Κράλοβε. Το 1986 αποφοίτησε από τη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου του Καρόλου στην Πράγα. Την ίδια χρονιά, έγινε ειδικός στο Τμήμα Επιστημονικής Έρευνας και Διεθνών Σχέσεων της Σχολής Παιδαγωγικών Σπουδών στο Χράντετς Κράλοβε, μια θέση την οποία κατείχε μέχρι το 1988. Το 1987, έλαβε το διδακτορικό της από τη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου του Καρόλου στην Πράγα. 

Από το 1989, είναι βοηθός στο Τμήμα Τσεχικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, της Σχολής Παιδαγωγικών Επιστημών, στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Χράντετς Κράλοβε. Αργότερα διορίστηκε ως επίκουρη καθηγήτρια. Κατέχει τη θέση της επίκουρης καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο του Χράντετς Κράλοβε μέχρι σήμερα. Το 2004, έλαβε το διδακτορικό της. 

Σε συνεργασία με το Τσεχικό Ραδιόφωνο Vltava, μαζί με τον πατέρα της, η Γιαν Ντβόρζακ δραματοποίησε αρκετά λογοτεχνικά έργα, όπως για παράδειγμα κείμενα των Ιγκνάτ Χέρμαν, Jaroslav Havlíček, Jozef Ján Matejka, František Xaver Svoboda, Karel Kamínek και Jaromíra Johna. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνικών Μελετών και της εθνικής επιτροπής της Εταιρείας Φίλων της Ιταλίας. Συμμετέχει στο έργο Λογοτεχνικά Εργαστήρια, που διοργανώνει η Επιστημονική Βιβλιοθήκη του Χράντετς Κράλοβε. 

Το 2021, η Μλσόβα ήταν μέλος της οργανωτικής και επιστημονικής επιτροπής του διεθνούς συνεδρίου International Conference on Education and New Developments (END 2021), το οποίο διοργανώθηκε από το ινστιτούτο WIARS εξ ολοκλήρου μέσω του διαδικτύου λόγω της Πανδημίας COVID-19. 

Αυτή τη στιγμή, εργάζεται ως επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Χράντετς Κράλοβε. Στις 13 Μαρτίου 2024, εξελέγη ως υποψήφια για τη θέση του κοσμήτορα της Παιδαγωγικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χράντετς Κράλοβε. 

## Έργα

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Καρόλου
Κατηγορία:Τσέχοι επιστήμονες
Καλέ-Κρσέβιτσα (αρχαιολογικός χώρος)

Το **Καλέ-Κρσέβιτσα** (σερβικά:Kale-Krševica) είναι ένας αρχαιολογικός χώρος στη Σερβία, που χρονολογείται κυρίως στην κλασική αρχαιότητα και στις αρχές της ελληνιστικής περιόδου. Εκεί διασώζονται τα απομεινάρια της βορειότερης πόλης του αρχαίου ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας που έχει ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται στους λόφους της Κρσέβιτσα με θέα στο Μπουγιάνοβατς και το Βράνιε της νότιας Σερβίας. Ο καθηγητής Πέταρ Ποπόβιτς από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας στο Βελιγράδι ισχυρίζεται ότι ο χώρος ενδέχεται να αποτελεί την αρχαία πόλη του Δαμάστιου.

## Περιγραφή και ιστορία
Η ιστορία της πάλαι ποτέ οχυρωμένης πόλης ξεκινά κατά τον 13ο αιώνα π.Χ. (Εποχή του Χαλκού), έχοντας τη μορφή οικισμού με ακρόπολη. Ωστόσο, τα κύρια διατηρημένα χαρακτηριστικά ανήκουν σε αστική κοινότητα ελληνομεσογειακού στυλ από τον 5ο ή τον 4ο αιώνα π.Χ. με πέτρινα τείχη και νεκρόπολη.

Τα ευρήματα νομισμάτων του Φίλιππου Β΄, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Κασσάνδρου και του Δημητρίου του Πολιορκητή αντιστοιχούνται με το χρονολογικό εύρος του αρχαιολογικού υλικού που ανακαλύφθηκε μέχρι στιγμής κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, γεγονός που επιτρέπει να θεωρηθεί ο τόπος ως η βορειότερη πόλη του αρχαίου ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας. Καταγράφονται τουλάχιστον 3.000 κάτοικοι τον 4ο και 3ο αιώνα π.Χ.

## Ευρήματα
Τα πρώτα ευρήματα εντοπίστηκαν το 1966.
### Πόλη της [[Εποχή του Σιδήρου|Εποχής του Σιδήρου]]
Στα ευρήματα περιλαμβάνονται τα θεμέλια της πόλης του 13ου αιώνα π.Χ. και υπολείμματα της πρώιμης Εποχής του Σιδήρου (1200 π.Χ.).

### Πόλη της [[Ελληνιστική περίοδος|Ελληνιστικής Περιόδου]]
Στα ευρήματα του 4ου αιώνα π.Χ. συγκαταλέγονται ελληνικά αγγεία διαφόρων τύπων που είναι γνωστά ως *[[Υδρία (αγγείο)|υδρίες]]*, κάνθαροι και σκύφοι, καθώς και 25 σπάνια χρυσά νομίσματα από την εποχή του Φίλιππου Β ́ (359-336 π.Χ.) και του Μεγάλου Αλεξάνδρου (336-323 π.Χ.). Επιπλέον, μια μεγάλη κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία θα μπορούσε να τεκμηριωθεί, με βάση την ύπαρξη χιλιάδων αργαλειών, κουβαριστρών και άλλων συναφών αντικειμένων που βρέθηκαν. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μακεδονικές αποικίες
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στα Βαλκάνια
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Σερβία
Διαχείριση μαθηματικής γνώσης

**Η Διαχείριση Μαθηματικής Γνώσης (ΔΜΓ)** είναι η μελέτη του πώς η κοινωνία μπορεί να αξιοποιήσει αποτελεσματικά την τεράστια και αυξανόμενη βιβλιογραφία για τα μαθηματικά. Μελετά προσεγγίσεις όπως οι βάσεις δεδομένων μαθηματικής γνώσης, η αυτοματοποιημένη επεξεργασία τύπων και η χρήση σημασιολογικών πληροφοριών, και η τεχνητή νοημοσύνη. Τα μαθηματικά είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για μια συστηματική μελέτη της αυτοματοποιημένης επεξεργασίας γνώσης λόγω του υψηλού βαθμού διασύνδεσης μεταξύ διαφορετικών τομέων των μαθηματικών.

## Δείτε επίσης

* OMDoc
* Μανιφέστο QED
* Κλάδοι των μαθηματικών
* MathML

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* www.nist.gov/mathematical-knowledge-management, NIST's MKM page
* The MKM Interest Group (αρχειοθετημένο)
* 9th International Conference on MKM, Paris, France, 2010
* Big Proof Conference , ένα πρόγραμμα του Isaac Newton Institute που έχει ως στόχο να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που συνεπάγεται η ενσωμάτωση της τεχνολογίας απόδειξης στην καθιερωμένη μαθηματική πρακτική.
** Big Proof Two

Κατηγορία:Πληροφορική
Κατηγορία:Μαθηματικά και πολιτισμός
Τσισανπόπ

μικρογραφία|Το σύστημα Τσισανπόπ. Όταν ένα δάχτυλο αγγίζει το τραπέζι, συνεισφέρει τον αντίστοιχο αριθμό στο σύνολο.
**Το Τσισανπόπ** (**Chisanbop** ή **chisenbop.** Από το κορεατικό *chi (ji)* που σημαίνει δάχτυλο + *sanpŏp (sanbeop)* που σημαίνει υπολογισμός  지산법/指算法), που μερικές φορές αποκαλείται και Μαθηματικά με Δάχτυλα (**Fingermath)**, είναι μια μέθοδος μέτρησης με τα δάχτυλα που χρησιμοποιείται για την εκτέλεση βασικών μαθηματικών πράξεων. Σύμφωνα με *το The Complete Book of Chisanbop* του Hang Young Pai, το τσισανπόπ δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1940 στην Κορέα από τον Sung Jin Pai και αναθεωρήθηκε από τον γιο του Hang Young Pai, ο οποίος έφερε το σύστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1977.

Με τη μέθοδο *τσισανπόπ*, είναι δυνατή η αναπαράσταση όλων των αριθμών από το 0 έως το 99 με τα χέρια, αντί για το συνηθισμένο 0 έως το 10, και η πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμός και διαίρεση αριθμών. Το σύστημα έχει περιγραφεί ως πιο εύκολο στη χρήση από έναν φυσικό άβακα για μαθητές με προβλήματα όρασης.

## Βασικές έννοιες
μικρογραφία|Το 36 στο σύστημα ''τσισανπόπ'', όπου τέσσερα δάχτυλα και ένας αντίχειρας αγγίζουν το τραπέζι και τα υπόλοιπα δάχτυλα είναι υψωμένα. Τα τρία δάχτυλα στο αριστερό χέρι αντιπροσωπεύουν το 10+10+10 = 30. Ο αντίχειρας και ένα δάχτυλο στο δεξί χέρι αντιπροσωπεύουν το 5+1=6.
μικρογραφία| Μετρώντας από το 1 έως το 20 στο Τσισάνμποπ
Κάθε δάχτυλο έχει τιμή ένα, ενώ ο αντίχειρας έχει τιμή πέντε. Επομένως, κάθε χέρι μπορεί να αντιπροσωπεύει τα ψηφία 0–9, αντί για το συνηθισμένο 0–5.

Οι δύο παλάμες συνδυάζονται για να αναπαραστήσουν διψήφιους αριθμούς. Η δεξιά παλάμη φέρει την αξία των μονάδων ενώ η αριστερή των δεκάδων. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να παρασταθεί οποιοσδήποτε αριθμός από το 0 έως το 99 και είναι δυνατό να μετρήσετε μέχρι το 99 αντί για μόνο το 10.

Τα χέρια μπορούν να κρατηθούν πάνω από ένα τραπέζι, με τα δάχτυλα να πιέζουν το τραπέζι· ή τα χέρια μπορούν απλώς να κρατηθούν ψηλά, με τα δάχτυλα τεντωμένα, όπως συμβαίνει στην πιο συνηθισμένη μας πρακτική της μέτρησης από το 0 έως το 10.

## Υοθέτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Το Τσισάνμποπ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διδασκαλία των μαθηματικών ή απλώς για την μέτρηση. Τα αποτελέσματα για τη διδασκαλία των μαθηματικών είναι ανάμεικτα. Ένα σχολείο στο Shawnee Mission του Κάνσας, εφάρμοσε ένα πιλοτικό πρόγραμμα με μαθητές το 1979. Διαπιστώθηκε ότι, παρόλο που μπορούσαν να προσθέσουν μεγάλους αριθμούς γρήγορα, δεν μπορούσαν να τους προσθέσουν στο μυαλό τους. Το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε. Η Grace Burton του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας είπε: «Δεν διδάσκει τα βασικά στοιχεία των αριθμών, μόνο να μετράς πιο γρήγορα. Η γρήγορη πρόσθεση και αφαίρεση είναι μόνο ένα μικρό μέρος των μαθηματικών».

## Δείτε επίσης

* Διπενταδικός κωδικοποιημένος δεκαδικός
* Δυαδικό Σύστημα με τα Δάκτυλα

## Αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

* Διαδραστική επίδειξη του Τσισανπόπ
* Εκπαιδευτικό: Πώς να μετράτε πάνω από 10 με τα δάχτυλά σας, βήμα 3: Τσισανπόπ
Bully

Το **Bully** είναι το δωδέκατο σόλο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού ράπερ και παραγωγού Kanye West (γνωστού πλέον ως Ye). Κυκλοφόρησε στις 27 Μαρτίου 2026, μέσω των εταιρειών YZY και Gamma. Αποτελεί την πρώτη σόλο δουλειά του καλλιτέχνη μετά το *Donda 2* (2022) και σηματοδοτεί μια επιστροφή στον ήχο που βασίζεται σε δείγματα (sampling) soul μουσικής.

## Ιστορικό και προώθηση
Ο West ανακοίνωσε το άλμπουμ τον Σεπτέμβριο του 2024 κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στο Χαϊκόου της Κίνας. Η κυκλοφορία του πέρασε από πολλές καθυστερήσεις, ενώ το 2025 κυκλοφόρησε μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο *Bully V1*, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο γιος του, Saint West.

Πριν από την επίσημη κυκλοφορία, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από τους θαυμαστές σχετικά με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης (AI) στα φωνητικά. Ο West απάντησε στις επικρίσεις μέσω των κοινωνικών δικτύων δηλώνοντας «BULLY ON THE WAY NO AI», επιβεβαιώνοντας ότι η τελική έκδοση περιλαμβάνει αποκλειστικά δικές του ηχογραφήσεις.

## Μουσικό στυλ
Το άλμπουμ περιγράφηκε από κριτικούς ως «εσωστρεφές» και «νοσταλγικό», με έντονες επιρροές από παλαιότερες δουλειές του West, όπως το *808s & Heartbreak* και το *My Beautiful Dark Twisted Fantasy*. Η παραγωγή βασίζεται σε soul samples από καλλιτέχνες όπως οι The Supremes και The Moments.

## Λίστα κομματιών
Όλα τα κομμάτια είναι σε παραγωγή του Kanye West, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

# "King" – 2:06
# "This a Must" – 1:26
# "Father" (συμμετοχή Travis Scott) – 2:49
# "All the Love" (συμμετοχή André Troutman) – 3:49
# "Punch Drunk" – 1:49
# "Whatever Works" – 1:59
# "Mama's Favorite" – 2:34
# "Sisters and Brothers" – 2:46
# "Bully" (συμμετοχή CeeLo Green) – 2:27
# "Highs and Lows" – 1:51
# "I Can't Wait" – 2:07
# "White Lines" – 2:10
# "Preacher Man" – 3:01
# "Beauty and the Beast" – 1:45
# "Damn" – 2:02
# "Last Breath" (συμμετοχή Peso Pluma) – 3:06

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Kanye West

Κατηγορία:Άλμπουμ του Kanye West
Κατηγορία:Hip hop άλμπουμ
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2026
Επίσκοπος Κωτυαίου Διονύσιος

Ο **Επίσκοπος Κωτυαίου Διονύσιος** (κατά κόσμον *Κωνσταντίνος Παπαβασιλείου*, Δράμα, 1972) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κατά κόσμον Κωνσταντίνος Παπαβασιλείου γεννήθηκε το 1972 στην πόλη της Δράμας. 

Ολοκλήρωσε την εγκύκλια εκπαίδευση στη Δράμα. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στην Ιταλία. Έχει συμμετάσχει σε πλείστα όσα επι­στημονικά θεολογικά συνέδρια και δια­σκέψεις ενώ έχει παράξει σημαντικό αριθ­μό εισηγήσεων και άρθρων.

Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης και χειροτονήθηκε διάκονος το 1995. Το 1996 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, υπηρετώντας στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Το 1999 μετατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Ιταλίας και ανέλαβε εφημέριος στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στην  Μπολόνια.

Στις 28 Νοεμβρίου 2022, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος Επίσκοπος Κοτυαίου, βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας. Χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό στις 6 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων Βενετίας, από τον Μητροπολίτη Ιταλίας Πολύκαρπο, συμπαραστατούμενο από ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Μετά την εκλογή και χειροτονία του σε επίσκοπο, ανέλαβε Αρχιερατικός Επίτροπος Εμιλίας-Ρωμανίας, ενώ παράλληλα προσφέρει τις υπηρεσίες του ως υπεύθυνος θρησκευτικής εκπαίδευσης, ως υπεύθυνος ακίνητης περιουσίας και οικονομικών της Ιεράς Μητροπόλεως, αλλά και ως υποδιευθυντής του Ορθόδοξου Θεολογικού Ινστιτούτου ”Ἁγία Εὐφημία Χαλκηδόνος”.

## Συγγραφικό έργο

* Η εθιμοτυπία στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, Εκδόσεις Παπαζήση, 2024

## Παραπομπές

Κωτυαίου Διονύσιος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Η αγάπη άργησε μια μέρα (τηλεοπτική σειρά)

***Η αγάπη άργησε μια μέρα*** είναι ελληνική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από την ΕΤ1 τη σεζόν 1997-98. Η σειρά, που ήταν η τηλεοπτική μεταφορά του
ομώνυμου μυθιστορήματος της Λιλής Ζωγράφου και σκηνοθέτησε ο Κώστας Κουτσομύτης, θεωρήθηκε από τις πλέον επιτυχημένες άρτιες παραγωγές της ΕΡΤ. Μαζί με Το 10 είναι η πιο βραβευμένη ελληνική τηλεοπτική σειρά, έχοντας αποσπάσει 11 βραβεία ελληνικής τηλεόρασης. Το σάουντρακ της σειράς έγραψε ο Βασίλης Δημητρίου και έγινε επιτυχία.

## Πλοκή
Στο Νεοχώρι της Κρήτης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής το 1944, η παραδοσιακή οικογένεια του αυταρχικού πατέρα Μιχαήλου Φτενούδου (Βασίλης Διαμαντόπουλος) ζει το δικό της δράμα.  O πατέρας αργοπεθαίνει ενώ αρνείται την ιατρική φροντίδα. Παράλληλα, μία από τις κόρες του, η Ερατώ (Τάνια Τρύπη), γνωρίζει έναν κυνηγημένο Ιταλό στρατιώτη (Νίκολας Φαρόν) που βρίσκει καταφύγιο στο υπόγειο του σπιτιού, τον ερωτεύεται και μένει έγκυος. Ταυτόχρονα, ο πατέρας πεθαίνει και η μεγαλύτερη κόρη (Καρυοφυλλιά Καραμπέτη) αναλαμβάνει την οικογένεια.

## Ηθοποιοί
*Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Ασπασία)
*Τάνια Τρύπη (Ερατώ)
*Πέγκυ Τρικαλιώτη (Πηνελόπη)
*Μηνάς Χατζησάββας (Τάγαρης)
*Νίκολας Φαρόν (Τονίνο)
*Αφροδίτη Γρηγοριάδου (Εριφύλλη)
*Βασίλης Διαμαντόπουλος (Φτενούδος)
*Μαρίνα Ψάλτη (Εργίνη)
*Βαλέρια Χριστοδουλίδου (Αμαλία)
*Μαρία Καβουκίδου (Αικατερίνη)
*Γιώργος Μοσχίδης (Επαμεινώνδας)

## Ελληνικά τηλεοπτικά βραβεία ”Πρόσωπα” 1998
Η σειρά κέρδισε 11 διακρίσεις το 1998 στα Ελληνικά Τηλεοπτικά Βραβεία "Πρόσωπα" που διοργάνωνε το περιοδικό TV ΕΘΝΟΣ της εφημερίδας *[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]*: 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*''Η αγάπη άργησε μια μέρα'' στο retrodb.gr

Δέκα, Το
Κατηγορία:1997
Κατηγορία:1998
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές σειρές
Σίμα Εϊβάζοβα

H **Σίμα Εϊβάζοβα** (αζέρικα: Sima Rəhman qızı Eyvazova, 2 Οκτωβρίου 1933 – 6 Μαΐου 2009), ήταν Αζέρα διπλωμάτισσα, η πρώτη εκπρόσωπος της ανεξάρτητης Δημοκρατίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη μεταξύ 1994 και 1999. 

## Βιογραφία
Η Σίμα Εϊβάζοβα γεννήθηκε στο Μπακού. Ο πατέρας της ήταν γιατρός και η ίδια σπούδασε φιλολογία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μπακού.

Η Σίμα άρχισε να εργάζεται σε ηλικία 16 ετών. Σε ηλικία 23 ετών, εργάστηκε στο Τμήμα Προπαγάνδας και Υποκίνησης της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος του Αζερμπαϊτζάν κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Γραμματείας του Βλαντιμίρ Σεμιτσάστνι. Στην ηλικία των 26 ετών, με απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, στάλθηκε για σπουδές στην Ανώτατη Διπλωματική Σχολή του Υπουργείου Εξωτερικών της ΕΣΣΔ, από την οποία αποφοίτησε με άριστα. 

## Διπλωματική σταδιοδρομία
Η Σίμα έχει εργαστεί στο κεντρικό γραφείο του Υπουργείου Εξωτερικών της ΕΣΣΔ στη Δεύτερη Ευρωπαϊκή Διεύθυνση, η οποία ασχολήθηκε με τις σχέσεις της Σοβιετικής Ένωσης με το Ηνωμένο Βασίλειο, και στα εξωτερικά γραφεία του Υπουργείου Εξωτερικών: στη σοβιετική πρεσβεία στο Λονδίνο και τη Σόφια, καθώς και στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, καθώς και στα γραφεία του ΟΗΕ στη Γενεύη και τη Βιέννη. 

Το 1982, ο Χεϊντάρ Αλίγιεφ, Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος του Αζερμπαϊτζάν, την προσκάλεσε να υπηρετήσει ως Υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.

Από το 1985 έως το 1993, εργάστηκε σε υπεύθυνη θέση στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη.

Από τον Ιανουάριο του 1994, υπηρέτησε ως μόνιμη αντιπρόσωπος του Αζερμπαϊτζάν στο γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς στην Ελβετία.

Με διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, του Χεϊντάρ Αλίγιεφ, της 4ης Μαρτίου 1997, διορίστηκε στο Γραφείο του ΟΗΕ στη Γενεύη και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς στην Ελβετία με τον βαθμό του Έκτακτου και Πληρεξουσίου Πρέσβη.

Διατήρησε φιλικές σχέσεις με άλλες γνωστές γυναίκες διπλωμάτες από το Αζερμπαϊτζάν, όπως η Ταχίρα Ταχίροβα και η Ελμίρα Γκαφάροβα.

Η Σίμα Εϊβάζοβα έγινε η πρώτη επαγγελματίας διπλωμάτισσα της πρόσφατης Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, επίσης η μόνη μη Ρωσίδα γυναίκα της πρώην ΕΣΣΔ, η οποία αποφοίτησε από την Ανώτερη Διπλωματική Σχολή του Σοβιετικού Υπουργείου Εξωτερικών. Τον Οκτώβριο του 1991, ενώ εργαζόταν στο γραφείο του ΟΗΕ στη Γενεύη, παραιτήθηκε από τη σοβιετική διπλωματική υπηρεσία και εγγράφηκε ως πολίτης μιας ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, καθιστώντας την πρώτη υπάλληλο στην ιστορία του ΟΗΕ, που είχε την αζερική υπηκοότητα.

## Δείτε επίσης

* Χατίρα Μπασιρλί
* Φεριντέ Βεζίροβα

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αζέροι φιλόλογοι
Κατηγορία:Θάνατοι το 2009
Κατηγορία:Αζέρες γυναίκες
Κατηγορία:Αζέροι πολιτικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί
Κατηγορία:Διπλωμάτες
Κατηγορία:Πρέσβεις
Στάνα Τομάσεβιτς

Η **Στάνα Τομάσεβιτς** (μετέπειτα **Στάνα Τομάσεβιτς-Άρνεσεν**, 1920–1983) ήταν Γιουγκοσλάβα Παρτιζάνα αξιωματικός κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εκπαιδευτικός, μοντέλο, πολιτικός και διπλωμάτισσα. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρέσβειρα της Γιουγκοσλαβίας υπηρετώντας ως εκπρόσωπος της χώρας στην Νορβηγία, στην Ισλανδία και στην Δανία. Ήταν πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου από το 1979 ως το 1982.

## Βιογραφία
[μικρογραφία|αριστερά|Η Στάνα Τομάσεβιτς με τον Πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας [Γιόσιπ Μπροζ Τίτο στο Βελιγράδι το 1963]]
Η Τομάσεβιτς γεννήθηκε στο Μπαρ του Μαυροβουνίου το 1920 και σπούδασε για να γίνει εκπαιδευτικός. Εργαζόταν ως δασκάλα στη Βρούλια, κοντά στην Πλιέβια, όταν το Βασίλειο της Ιταλίας κατέλαβε το Μαυροβούνιο το 1941. Ως ιδεαλίστρια νεαρή πατριώτισσα, κατατάχθηκε στους Παρτιζάνους και έγινε η πρώτη γυναίκα επίτροπος στη Γιουγκοσλαβία. Ήταν μέλος του τάγματος «Γιόβαν Τομάσεβιτς» και στη συνέχεια έγινε μέλος στην Τέταρτη Προλεταριακή Ταξιαρχία του Μαυροβουνίου.[2] Τραυματίστηκε δύο φορές και τερμάτισε τον πόλεμο παρασημοφορημένη με τον βαθμό του συνταγματάρχη.

Τον Μάιο του 1944, οι Γερμανοί επιχείρησαν να πιάσουν τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο στη βοσνιακή πόλη Ντρβαρ και το τάγμα της Τομάσεβιτς έπαιξε σημαντικό ρόλο στην υπεράσπισή του. Όσο βρισκόταν στο Ντρβαρ, ο Βρετανός στρατιωτικός φωτογράφος Τζον Τάλμποτ την τράβηξε φωτογραφίες, οι οποίες διαμοιράστηκαν ως φυλλάδια σε όλη την Ευρώπη για να ενθαρρύνουν την αντίσταση στους κατακτητές. Οι φωτογραφίες έγιναν ευρέως γνωστές στους Ευρωπαίους μαχητές της αντίστασης. 

Ο αδερφός της, Ντούσκο, σκοτώθηκε από τους Τσέτνικ, όταν μαχόταν στην Βοσνία.

Μετά τον πόλεμο, αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή στο Βελιγράδι το 1954 και στη συνέχεια υπηρέτησε ως ομοσπονδιακή υπουργός στην γιουγκοσλαβική κυβέρνηση. Διορίστηκε η πρώτη γυναίκα πρέσβειρα της χώρας, αρχικά στη Νορβηγία και την Ισλανδία (1963–1967) και αργότερα στη Δανία (1974–1978). Ήταν η τρίτη γυναίκα πρέσβειρα, που διαπιστευόταν στη Νορβηγία. 

Στη Νορβηγία, γνώρισε και παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Έουτζεν Άρνεσεν, ο οποίος την είχε δει για πρώτη φορά σε αφίσα, που είχε ριφθεί από αέρος στη Νορβηγία. Ο Άρνεσεν πέθανε το 1969.

Μετά τον θάνατο του Τίτο, διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής της Σοσιαλιστικής Συμμαχίας Εργαζομένων (SSRNJ) για την ανάμνηση της κληρονομιάς του Τίτο. 

Η Τομάσεβιτς πέθανε από καρκίνο το 1983 στο Βελιγράδι, σύντομα αφότου αποσύρθηκε ως Πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου της Γιουγκοσλαβίας. Ήταν η πιο υψηλόβαθμη γυναίκα της χώρας ως τότε.

Της απονεμήθηκε το Αναμνηστικό Μετάλλιο των Παρτιζάνων του 1941 και άλλα ξένα και γιουγκοσλαβικά παράσημα, συμπεριλαμβανομένου του Τάγματος Αδελφότητας και Ενότητας Πρώτης Τάξης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γιουγκοσλάβες
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι Παρτιζάνοι
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Στελάνα Κληρή

Η **Στελάνα Κληρή** είναι Κύπρια σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωός και γεννήθηκε στην Νότια Αφρική. Η ταινία της «Find Me Falling» («Μπρος Γκρεμός») έγινε η πρώτη κυπριακή ταινία που αγοράστηκε από την εταιρεία βίντεο κατά παραγγελία Netflix.

## Βιογραφία
Η Στελάνα Κλίρη είναι κόρη Κυπρίων μεταναστών της Νότια Αφρικής. Εκέι μεγάλωσε.

Σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Rhodes της Νότιας Αφρικής και μετά σκηνοθεσία στη New York Film Academy των Universal Studios στο Λος Άντζελες. Στη συνέχεια έζησε στο Λονδίνο και στην Αθήνα, ενώ το 2010 μετακόμισε στη χώρα καταγωγής της.

## Έργο
Στην Κύπρο είναι γνωστή τόσο για τη συμμετοχή της σε πολές παραγωγές ταινιών όσο και ως σκηνοθέτης. Είναι μέλος του European Women's Audiovisual Network (EWA) και της Ένωσης Σκηνοθετών Κύπρου. Το 2002, η ταινία μικρού μήκους της Help, την οποία γύρισε για μια δημόσια ανακοίνωση της οργάνωσης κατά της βίας κατά των γυναικών στην Αφρική POWA, βραβεύτηκε και προβλήθηκε διεθνώς.

Η ταινία μικρού μήκους της με τίτλο «The Fiddler», που γυρίστηκε το 2011 και βασίζεται στις εμπειρίες της ζωής του παππού της, προσκλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, όπου πήρε μία τιμητική διάκριση. Το 2014 σκηνοθέτησε την πρώτη ανεξάρτητη ταινία μεγάλου μήκους που γυρίστηκε στην Κύπρο μετά την οικονομική κρίση και τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για τον κινηματογράφο. Παρά τον περιορισμένο προϋπολογισμό, η ταινία με τίτλο «Committed» διανεμήθηκε σε πολλές χώρες και απέσπασε μια επιλογή για ριμέικ στο Χόλιγουντ. Επιπλέον, παρήγαγε την βραβευμένη ταινία «Pause» της Τόνια Μισιάλη, η οποία κέρδισε το Βραβείο Fipresci στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2018.

Το 2016 ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής ταινιών Meraki Films, με σκοπό να παρουσιάσει τόσο τις δικές της ταινίες όσο και αυτές ντόπιων κινηματογραφιστών, ιδίως γυναικών. Η Meraki Films αναπτύσσει διάφορα νέα έργα, μεταξύ των οποίων το «My name is Lily», το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2026.

Η ταινία της «Μπρος Γκρεμός», που γυρίστηκε το 2022 στην Κύπρο με τον Χάρι Κόνικ Τζούνιορ (Harry Connick Jr.) στον πρωταγωνιστικό ρόλο, χρηματοδοτήθηκε από το κυπριακό Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και μια εταιρεία παραγωγής του Χόλιγουντ και ήταν, από άποψη προϋπολογισμού και καστ, η μεγαλύτερη κυπριακή ταινία που είχε γυριστεί μέχρι τότε στην Κύπρο. «Μπρος Γκρεμός» είναι διαθέσιμη από τον Ιούλιο του 2024 στην Netflix. Αποτελεί η πρώτη κυπριακή ταινία που αγόραστηκε από το Netflix. Η ίδια η Στελάνα Κλίρης χαρακτήρισε την ταινία της με τα εξής λόγια: «Αυτή η ταινία είναι μια ερωτική επιστολή προς την Κύπρο, και ελπίζω ότι θα μεταφέρει το κοινό και θα του προσφέρει λίγη μαγική απόδραση».

## Καλλιτεχνική παρουσία στο κινηματογράφο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Σκηνοθέτες
Κατηγορία:Σκηνογράφοι
Υποκαλιαιμία

Η **υποκαλιαιμία** είναι η κατάσταση στην οποία υπάρχουν χαμηλά επίπεδα καλίου (K+) στον ορό του αίματος. Η ήπια χαμηλή συγκέντρωση καλίου δεν προκαλεί κατά κανόνα συμπτώματα. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν το αίσθημα κόπωσης, τις κράμπες στα πόδια, την αδυναμία και τη δυσκοιλιότητα. Η χαμηλή συγκέντρωση καλίου αυξάνει επίσης τον κίνδυνο ακανόνιστου καρδιακού ρυθμού, ο οποίος είναι συχνά πολύ αργός. και μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανακοπή.

Οι αιτίες περιλαμβάνουν τον έμετο, τη διάρροια, φάρμακα όπως η φουροσεμίδη και τα στεροειδή, την αιμοκάθαρση, τον άποιο διαβήτη, τον υπεραλδοστερονισμό, την υπομαγνησιαιμία και τη μη επαρκή πρόσληψη μέσω της διατροφής. Τα φυσιολογικά επίπεδα καλίου κυμαίνονται μεταξύ του 3,5 και του 5,0 mmol/L (3,5 και 5,0 mEq/L), με επίπεδα κάτω του 3,5 mmol/l να ορίζονται ως υποκαλιαιμία. &nbsp;Κατηγοριοποιείται ως σοβαρή όταν τα επίπεδα είναι μικρότερα του 2,5 mmol/L. &nbsp;Υποψία χαμηλών επιπέδων μπορεί επίσης να υπάρξει βάσει ενός ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ). Η υπερκαλιαιμία είναι η κατάσταση στην οποία τα επίπεδα καλίου στον ορό του αίματος είναι υψηλά.

Η ταχύτητα με την οποία πρέπει να αναπληρωθεί το κάλιο εξαρτάται από το αν υπάρχουν ή όχι συμπτώματα, ή ανωμαλίες στο ηλεκτροκαρδιογράφημα. Η διαχείριση των επιπέδων καλίου που βρίσκονται μόνο ελαφρώς κάτω από το φυσιολογικό εύρος μπορεί να γίνει μόνο με αλλαγές στη διατροφή. Για τα χαμηλότερα επίπεδα καλίου απαιτείται αναπλήρωση με συμπληρώματα, είτε με λήψη από το στόμα είτε με ενδοφλέβια χορήγηση. Εάν το κάλιο χορηγείται ενδοφλέβια, αναπληρώνεται γενικά με ρυθμούς μικρότερους των 20 mmol / ώρα. &nbsp;Τα διαλύματα που περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις καλίου (> 40 mmol/L) πρέπει γενικά να χορηγούνται με τη χρήση κεντρικού φλεβικού καθετήρα. &nbsp;Μπορεί επίσης να χρειαστεί αναπλήρωση μαγνησίου.

Η υποκαλιαιμία είναι μία από τις συχνότερες διαταραχές ύδατος-ηλεκτρολυτών. Αφορά περίπου το 20% των ανθρώπων που εισάγονται σε νοσοκομείο. Η λέξη "υποκαλιαιμία" προέρχεται από το *υπό-* που σημαίνει "κάτω από", το *κάλιο* και το *-αιμία* που σημαίνει "κατάσταση του αίματος".

## Αναφορές
Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (Σόφια)

Το **Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη** () είναι μνημείο στο κέντρο της Σόφιας, την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο Ναό της Αγίας Σοφίας του 6ου αιώνα, στην οδό Παρισίων 2. Το μνημείο τιμά τις εκατοντάδες χιλιάδες Βούλγαρους στρατιώτες που πέθαναν σε πολέμους υπερασπιζόμενοι την πατρίδα τους. Τελετές με τη συμμετοχή του Προέδρου της Βουλγαρίας και ξένων ηγετών κρατών πραγματοποιούνται συχνά εδώ.

Το μνημείο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Νικόλα Νικολόφ και εγκαινιάστηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1981, με την ευκαιρία της 1300ής επετείου από την ίδρυση του βουλγαρικού κράτους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μνημεία στη Βουλγαρία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σόφια
Σοφια