2-μεθυλο-1-βουτένιο

Το **2-μεθυλο-1-βουτένιο** (αγγλικά: *2-methyl-1-butene*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, με μοριακό τύπο **[[C5H10|C<sub>5</sub>H<sub>10</sub>]]** και ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>C(CH<sub>3</sub>)=CH<sub>2</sub>**. Ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκενίων. Το χημικά καθαρό 2-μεθυλο-1-βουτένιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25&nbsp;°C και υπό πίεση 1 atm, είναι εξαιρετικά εύφλεκτο και πτητικό υγρό. Το 2-μεθυλο-1-βουτένιο είναι α-αλκένιο. Συνήθως, παράγεται ως παραπροϊόν καταλυτικής ή θερμικής πυρόλυσης αργού πετρελαίου, συχνότερα κατά τη διάρκεια της παραγωγής αιθενίου και προπενίου, αλλά επίσης και μέσω θερμικής πυρόλυσης διαφόρων κλασμάτων υδρογονανθράκων, προερχόμενα από διεργασίες ανακύκλωσης πολυμερών. Σπάνια απομονώνεται ως μια ξεχωριστή ένωση. Είναι επιθυμητό συστατικό της βενζίνης. εφόσον έχει αριθμό οκτανίου 98,3.

## Ονοματολογία
Η ονομασία «2-μεθυλο-1-βουτένιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα της κύριας ονομασίας «βουτ-» δηλώνει την παρουσία τεσσάρων (4) ατόμων άνθρακα στην «κύρια» αλυσίδα του μορίου της ένωσης, το ενδιάμεσο «-εν-» δείχνει την παρουσία ενός (1) διπλού δεσμού μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες με χαρακτηριστικές καταλήξεις. Τέλος, προηγείται υποχρεωτικά ο αριθμός θέσης (1-), του διπλού δεσμού του, γιατί υπάρχει και άλλη δυνατή και μη ισοδύναμη θέση. Μπροστά από την κύρια ονομασία, μπαίνει το πρόθεμα «μεθυλο», για την «πλευρική» μεθυλομάδα που περιέχει η ένωση, με το «2-», ως αριθμό θέσης.

## Δομή
Αυτός ο υδρογονάνθρακας έχει μόριο που αποτελείται από δύο (2) άτομα υδρογόνου, ένα μεθύλιο (-CH3) και ένα αιθύλιο (-CH2CH3),  ενωμένα με ένα ζεύγος ατόμων άνθρακα, που συνδέονται μεταξύ τους με ένα διπλό δεσμό. Όλα αυτά τα έξι (6) συνολικά άτομα [2 υδρογόνου + 4 άνθρακα  (τα 2 με το διπλό δεσμό + το πρώτο άτομο άνθρακα από το αιθύλιο + το άτομο άνθρακα του μεθυλίου)] είναι ομοεπίπεδα. Η γωνία \mathrm{\widehat{H C H}}  είναι 119°, δηλαδή πολύ κοντά στις 120° που προβλέπονται για τον sp² υβριδισμό των ατόμων άνθρακα, που συνδέονται με διπλό δεσμό. Η περιστροφή του δεσμού C=C απαιτεί (σχετικά) υψηλή ποσότητα ενέργειας, γιατί απαιτεί την (προσωρινή) διάσπαση του π-δεσμού.

Ο π-δεσμός στο μόριο του 2-μεθυλο-1-βουτενίου είναι υπεύθυνος για τη χρήσιμη δραστικότητά του. Η περιοχή του διπλού δεσμού χαρακτηρίζεται από (σχετικά) υψηλή ηλεκτρονιακή πυκνότητα, που επομένως είναι ευάλωτη σε επιδράσεις ηλεκτρονιόφιλων. Πολλές αντιδράσεις του 2-μεθυλο-1-βουτενίου καταλύνται από διάφορα μέταλλα μετάπτωσης, που σχηματίζουν προσωρινά σύμπλοκα με τα π και π* τροχιακά του 2-μεθυλο-1-βουτενίου.

## Παραγωγή

### Με πυρόλυση αλκανίων
Με πυρόλυση αλκανίων (βιομηχανική μέθοδος) παράγονται μίγματα που περιέχουν και 2-μεθυλο-1-βουτένιο. Π.χ.:
\mathrm{CH_3(CH_2)_3CH_2CH_2CH(CH_3)_2 \xrightarrow[\kappa \alpha \tau \alpha \lambda \acute{\upsilon} \tau \eta \varsigma]{\triangle} CH_3(CH_2)_3CH_3 + CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 }


### Με αφυδάτωση αλκανόλης
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-μεθυλο-1-βουτανόλης παράγεται 2-μεθυλο-1-βουτένιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150&nbsp;°C:
\mathrm{CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2OH \xrightarrow[>150^oC]{\pi .H_2SO_4} CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + H_2O }


### Με απόσπαση υδραλογόνου
Με απόσπαση υδραλογόνου (HX) από 1-αλο-2-μεθυλοβουτάνιο παράγεται 2-μεθυλο-1-βουτένιο:
\mathrm{ CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2X + NaOH \xrightarrow[\triangle]{ROH} CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + NaX + H_2O }


### Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 1,2-διαλο-2-μεθυλοβουτάνιο παράγεται 2-μεθυλο-1-βουτένιο:
\mathrm{ CH_3CH_2CX(CH_3)CH_2X + Zn \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + ZnX_2 }


### Με θέρμανση τεταρτοταγών αμμωνιακών αλάτων
Με θέρμανση τεταρτοταγών αμμωνιακών αλάτων [ μέθοδος Χόφφμανν *(Hoffmann)*] παράγεται και 2-μεθυλο-1-βουτένιο. Π.χ.
\mathrm{ [RCH_2CH_2N^+(CH_3)_2CH_2CH(CH_3)CH_2CH_3]OH^-  \xrightarrow{\triangle} CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + RCH_2CH_2N(CH_3)_2  + H_2O}


### Με επίδραση φωσφοροϋλιδίων σε καρβονυλικές ενώσεις
Με επίδραση φωσφοροϋλιδίου σε μεθανάλη [ μέθοδος Βίττινγκ *(Wittig)]* παράγεται 2-μεθυλο-1-βουτένιο. Π.χ.:
\mathrm{ Ph_3P^+-^-C(CH_3)CH_2CH_3 + HCHO \xrightarrow{} CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + Ph_3PO }


## Παράγωγα

### Τέλεια καύση

\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + \frac{15}{2}O_2 \xrightarrow{\triangle} 5CO_2 + 5H_2O + 3.285 \; kJ} 


### Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος (H2SO4) και στη συνέχεια νερού (H2O, ενυδάτωση). Παράγεται 2-μεθυλο-2-βουτανόλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + H_2SO_4 \xrightarrow{} CH_3CH_2C(OSO_3H)(CH_3)_2 \xrightarrow{+H_2O} CH_3CH_2C(OH)(CH_3)_2 + H_2SO_4
}
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2) . Παράγεται τρι(2-μεθυλο-2-βουτυλο)βοράνιο, και στη συνέχεια 2-μεθυλο-1-βουτανόλη:
\mathrm{
3CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + BH_3 \xrightarrow{} [CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2]_3B \xrightarrow{+3H_2O_2} 3CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2OH + H_3BO_3
}

* Προσθήκη διβορανίου (B2H4) έχει το ίδιο αποτέλεσμα.
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο [(CH3CH2)2Hg] και έπειτα αναγωγή. Παράγεται 2-μεθυλο-2-βουτανόλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + (CH_3COO)_2Hg + H_2O \xrightarrow[-CH_3COOH]{Et_2O} CH_3CH_2C(CH_3)(OH)CH_2HgOOCCH_3 \xrightarrow{+NaBH_4+NaOH} CH_3CH_2CH_2C(OH)(CH_3)_2+ Hg + CH_3COONa + Na[BH_3OH]
}
4. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα αλλυλικής υδροξυλίωσης κατά Πρινς (*Prins*) με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο, απουσία νερού. Π.χ. με μεθανάλη προκύπτει 3-μεθυλο-2-πεντεν-1-όλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HCHO  \xrightarrow{H_2SO_4} CH_3CH_2C(CH_3)=CHCH_2OH}


### Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο παράγεται 1-αλο-2-μεθυλο-2-βουτανόλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HOX \xrightarrow{} CH_3CH_2C(OH)(CH_3)CH_2X
}


Η παραπάνω αντίδραση ισχύει όταν X: Cl, Br και I. Αν X = F, παράγεται 2-μεθυλο-2-φθορο-1-βουτανόλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HOF \xrightarrow{} CH_3CH_2CF(CH_3)CH_2OH
}


### Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση 2-μεθυλο-1-βουτένιου σχηματίζεται μεθυλοβουτάνιο. Π.χ.:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + H_2 \xrightarrow{Ni\;\acute{\eta}\; Pd \;\acute{\eta}\; Pt} CH_3CH_2CH(CH_3)_2
}


### Αλογόνωση
1. Με προσθήκη αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1,2-διαλο-2-μεθυλοβουτάνιο. Π.χ.:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + X_2 \xrightarrow{CCl_4} CH_3CH_2CX(CH_3)CH_2X
}

2. Υποκατάσταση σε αλλυλική θέση, δηλαδή σε α θέση ως προς το διπλό δεσμό. Παράγεται 3-αλο-2-μεθυλο-1-βουτένιο: Π.χ.:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + X_2 \xrightarrow{\triangle} CH_3CHXC(CH_3)=CH_2 + HX
}


### Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο:

1. Με τον πολικό μηχανισμό. Παράγεται 2-αλο-2-μεθυλοβουτάνιο:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HX \xrightarrow{} CH_3CH_2CX(CH_3)_2
}
2. Με το μηχανισμό ελευθέρων ριζών. Παράγεται 1-αλο-2-μεθυλοβουτάνιο:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HX \xrightarrow{hv \;\acute{\eta}\; ROOR}  CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2X
}


### Καταλυτική αμμωνίωση
1. Προσθήκη αμμωνίας (NH3). Παράγεται 2-μεθυλο-1-βουταναμίνη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + NH_3 \xrightarrow{Ti \;\acute{\eta}\; Zr} CH_3CH_2C(NH_2)(CH_3)_2
}

* Τα παραπάνω μέταλλα που αναφέρονται στη θέση του καταλύτη χρησιμοποιούνται με τη μορφή συμπλόκων τους και όχι σε μεταλλική μορφή.
2. Προσθήκη πρωτοταγούς αμίνης. Παράγεται δευτεροταγής αλκυλο(2-μεθυλοβουτυλ)αμίνη. Π.χ. με μεθυλαμίνη παράγεται 2,N-διμεθυλο-2-βουταναμίνη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + CH_3NH_2 \xrightarrow{Ti \;\acute{\eta}\; Zr} CH_3CH_2C(NHCH_3)(CH_3)_2
}
3. Προσθήκη δευτεροταγούς αμίνης. Παράγεται τριτοταγής διαλκυλο(2-μεθυλοβουτυλ)αμίνη. Π.χ. με διμεθυλαμίνη παράγεται 2,N,N-τριμεθυλο-2-βουταναμίνη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + CH_3NHCH_3 \xrightarrow{Ti \;\acute{\eta}\; Zr} CH_3CH_2C[N(CH_3)_2](CH_3)_2}


### Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο παράγεται 2,2-διμεθυλοβουτανάλη ή 3-μεθυλοπεντανάλη. Π.χ.:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + CO + H_2 \xrightarrow[10 - 100 \; atm, 40^oC-100^oC]{Co \;\acute{\eta}\; Rh} xCH_3CH_2C(CH_3)_2CHO + (1-x)CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2CHO 
}

* Τα παραπάνω μέταλλα που αναφέρονται στη θέση του καταλύτη χρησιμοποιούνται με τη μορφή συμπλόκων τους και όχι σε μεταλλική μορφή.
* Όπου \mathrm{x \in [0,1]}. Εξαρτάται από την επιλογή του καταλύτη. Οι σχετικά ογκώδεις καταλύτες ευνοούν το δεύτερο παραγωγο.

### Προσθήκη αλδεΰδών ή κετονών κατά Prins
Με επίδραση περίσσειας αλδευδών ή κετονών σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο, απουσία νερού, σε χαμηλή θερμοκρασία παράγεται παράγωγο διοξανίου. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται  4-αιθυλο-4-μεθυλο-1,3-διοξάνιο και 5-αιθυλο-5-μεθυλο-1,3-διοξάνιο:\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + 2HCHO  \xrightarrow[\chi \alpha \mu \eta \lambda \acute{\eta} \; \theta \epsilon \rho \mu o \kappa \rho \alpha \sigma \acute{\iota} \alpha]{H_2SO_4} \frac{1}{2}} χωρίς-πλαίσιο|55x55εσ\mathrm{+\frac{1}{2}} χωρίς-πλαίσιο|48x48εσ

### Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση 2-μεθυλο-1-βουτενίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2:

1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4). Παράγει 2-μεθυλο-1,2-βουτανοδιόλη:
\mathrm{
5CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + 4KMnO_4 + 2H_2SO_4 \xrightarrow{} 5CH_3CH_2C(OH)(CH_3)CH_2OH + 4MnO + 2K_2SO_4 + 2H_2O }
2. Επίδραση καρβοξυλικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου (Η2Ο2). Παράγει 2-μεθυλο-1,2-βουτανοδιόλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + H_2O_2 \xrightarrow{RCOOH} CH_3CH_2C(OH)(CH_3)CH_2OH }
3. Μέθοδος Σάρπλες (*Sharpless*). Παράγει 2-μεθυλο-1,2-βουτανοδιόλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + OsO_4 + 2H_2O + 2KOH \xrightarrow{} CH_3CH_2C(OH)(CH_3)CH_2OH + K_2[OsO_2(OH)_4] }
4. Μέθοδος Γούντγαρντ (*Woodward*).  Παράγει 2-μεθυλο-1,2-βουτανοδιόλη
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + 2RCOOAg + I_2  \xrightarrow{} CH_3CH_2C(OH)(CH_3)CH_2OH + 2AgI + 2RCOOH}
5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε πεντένιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Πρινς (*Prins*). Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 3-μεθυλο-1,3-πεντανοδιόλη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HCHO + H_2O \xrightarrow{H_2SO_4} CH_3CH_2C(OH)(CH_3)CH_2CH_2OH}


### Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (Ο3, οζονόλυση) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο, παράγεται ενδιάμεσα ασταθές οζονίδιο, που τελικά διασπάται σε μεθανάλη και βουτανόνη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + \frac{2}{3}O_3 \xrightarrow[Zn]{H_2O} HCHO + CH_3CH_2COCH_3 }


### Aλλυλική οξείδωση
Με επίδραση διοξειδίου του σεληνίου (SeO2) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο παράγεται 3-μεθυλο-3-βουτεν-2-όλη:
\mathrm{CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + SeO_2 \xrightarrow{} CH_3CH(OH)C(CH_3)=CH_2 + Se + H_2O }

* Η μέθοδος αυτή ονομάζεται αλλυλική οξείδωση.

### Αντίδραση Diels–Adler
Κατά την επίδραση αλκαδιενίου (διένιου) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο (διενόφιλο) έχουμε την ονομαζόμενη (αντίδραση Ντιλς-Άλντερ) που στην περίπτωση αυτή οδηγεί σε παραγωγή παραγώγου κυκλοεξενίου. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο παίρνουμε 4-αιθυλο-4-μεθυλοκυκλοεξένιο:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2  + CH_2=CHCH=CH_2 \xrightarrow{} } χωρίς-πλαίσιο|50x50εσ


### Αντίδραση Pauson-Khand
Κατά την επίδραση αλκίνια και μονοξειδίου του άνθρακα (CO) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο έχουμε την ονομαζόμενη αντίδραση Παύσον-Χαντ (*Pauson-Khand*) που στην περίπτωση αυτή οδηγεί σε παραγωγή παραγώγων κυκλοπεντόνης. Π.χ. με αιθίνιο παράγεται 4-αιθυλο-4-μεθυλοκυκλο-2-πεντενόνη και 5-αιθυλο-5-μεθυλοκυκλο-2-πεντενόνη:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HC \equiv CH + CO \xrightarrow{Co_2(CO)_8} \frac{1}{2}} χωρίς-πλαίσιο|58x58εσ \mathrm{+  \frac{1}{2}} χωρίς-πλαίσιο|45x45εσ


### Προσθήκη καρβενίων
Κατά την προσθήκη μεθυλενίου σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο σχηματίζoνται 1-αιθυλο-1-μεθυλο-κυκλοπροπάνιο και μερικά ισομερή εξένια:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + CH_3Cl + KOH \xrightarrow{} KCl + H_2O + \frac{3}{11} CH_3CH_2CH_2C(CH_3)=CH_2 + \frac{2}{11} (CH_3)_2CHC(CH_3)CH=CH_2 +}

\mathrm{+ \frac{2}{11} (CH_3)_2CHC(CH_3)CH=CH_2 + \frac{2}{11} CH_3CH_2C(CH_3)=CHCH_3 + \frac{1}{11}} χωρίς-πλαίσιο|88x88εσ

* Πιο συγκεκριμένα, επειδή η αντίδραση αυτή είναι ελάχιστα εκλεκτική και αυτό σημαίνει ότι κατά προσέγγιση έχουμε:
: 1. Παρεμβολή στους δύο (2) δεσμούς C#1H-H: Προκύπτει 3-μεθυλο-2-πεντένιο, ένα αλκένιο.
: 2. Παρεμβολή στους δύο (2) δεσμούς C#3H-H: Προκύπτει 2,3-διμεθυλο-1-βουτένιο, ένα αλκένιο.
: 3. Παρεμβολή στους  τρεις (3) δεσμούς C#4H2-H: Προκύπτει 2-μεθυλο-1-πεντένιο, ένα αλκένιο.
: 4. Παρεμβολή στους τρεις (3) δεσμούς C#1΄H2-H: Προκύπτει 2-αιθυλο-1-βουτένιο, ένα αλκένιο.
: 5. Προσθήκη στον ένα (1) διπλό δεσμό: Προκύπτει 1-αιθυλο-1-μεθυλοκυκλοπροπάνιο, ένα κυκλοαλκάνιο.
* Προκύπτει επομένως μείγμα από 3-μεθυλο-2-πεντένιο  ~18%, 2,3-διμεθυλο-1-βουτένιο  ~18%, 2-μεθυλο-1-πεντένυο  ~27%, 2-αιθυλο-1-βουτένιο  ~27% και 1-αιθυλο-1-μεθυλοκυκλοπροπάνιο  ~9%.
* Με τη χρήση διιωδομεθανίου (CH2I2) και ψευδαργύρου (Zn) επικρατεί η προσθήκη, οπότε (κυρίως) είναι:

\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2  + CH_2I_2 + Zn \xrightarrow{} ZnI_2 +} χωρίς-πλαίσιο|88x88εσ


### Καταλυτική προσθήκη οξυγόνου
Κατά την καταλυτική προσθήκη οξυγόνου (O2) σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο σχηματίζεται 2-αιθυλο-2-μεθυλοξιράνιο. Π.χ.:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + \frac{1}{2}O_2 \xrightarrow[1-2MPa,\; 280^oC]{Ag} } 80x80εσ


### Πολυμερισμός
Διακρίνονται τα ακόλουθα είδη πολυμερισμού 2-μεθυλο-1-βουτένιου, που όλα παράγουν πολυ(2-μεθυλοβουτυλένιο):

1. Κατιονικός. Π.χ.:
\mathrm{
vCH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 \xrightarrow{H^+} [-C(CH_2CH_3)(CH_3)CH_2-]_v }
2.. Ελευθέρων ριζών. Π.χ.:
\mathrm{
vCH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 \xrightarrow{ROOR} [-C(CH_2CH_3)(CH_3)CH_2-]_v }

* Όπου v ο βαθμός πολυμερισμού.

### Φωτοχημικός διμερισμός
Κατά το φωτοχημικό διμερισμό 2-μεθυλο-1-βουτένιου σχηματίζεται (κυρίως) 1,3-διαιθυλο-1,3-διμεθυλοκυκλοβουτάνιο. Π.χ.:
\mathrm{2CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 \xrightarrow{hv}}  χωρίς-πλαίσιο|45x45εσ


### Φωτοχημική προσθήκη αλδεϋδών ή κετονών
Με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε 2-μεθυλο-1-βουτένιο, απουσία νερού, σχηματίζονται και φωτοχημικά παράγωγα οξετανίου (Αντίδραση Πατέρνο-Μπουχί, *Paterno–Büchi*). Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 3-αιθυλo-3-μεθυλοξετάνιο:
\mathrm{
CH_3CH_2C(CH_3)=CH_2 + HCHO \xrightarrow{hv}} χωρίς-πλαίσιο|46x46εσ


## Πηγές

* Speight J. G., “Chemical and Process Design Handbook”, McGraw-Hill, 2002.
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

## Αναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις