Νταούντ ιμπν αλ-Αντίντ

Ο **Νταούντ ιμπν αλ-Αντίντ***, Daoud ibn al-Adid* (επίσης γράφεται *Dawud* και *Da'ud*, αραβ.:  ), γνωστός με το βασιλικό όνομα του αλ-Χαμίντ λι Ιλάχ, *al-Ḥāmid liʾllāh* () μεταξύ των οπαδών του, ήταν ο 25ος ιμάμης του Χαφιζί Ισμαηλισμού και διεκδικητής του χαλιφάτου των Φατιμιδών.

Ο Νταούντ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου Φατιμίδη χαλίφη, αλ-Αντίντ. Όταν ο αλ-Αντίντ απεβίωσε το 1171, ο Νταούντ ήταν ακόμη παιδί. Δεν του επετράπη να ανέλθει στον θρόνο ο παντοδύναμος βεζίρης, Σαλαντίν, ο οποίος εγκαινίασε τη δική του δυναστεία των Αγιουβιδών. Όπως και η υπόλοιπη οικογένειά του, ο Νταούντ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του μέχρι το τέλος του το 1207/8 σε αιχμαλωσία, παρά τις περιστασιακές εξεγέρσεις και συνωμοσίες υποστηρικτών των Φατιμιδών. Αναφέρεται ότι είχε έναν γιο, τον Σουλεϊμάν Μπαντρ αλ-Ντιν, ο οποίος συνελήφθη κρυφά, ο οποίος έγινε ο τελευταίος Χαφιζί ιμάμης.

## Ο βίος του
Ο Νταούντ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου Φατιμίδη χαλίφη, αλ-Αντίντ λι-Ντιν Αλάχ (βασ. 1160–1171 ).  Όπως και οι άμεσοι προκάτοχοί του, ο αλ-Αντίντ δεν θα ήταν τίποτα περισσότερο από ένας μονάρχης-φιγούρα, ουσιαστικά μία μαριονέτα στα χέρια αυλικών και ισχυρών ανδρών, που διαφωνούσαν μεταξύ τους για τα εναπομείναντα του παραπαίοντος καθεστώτος των Φατιμιδών.  Ο τελευταίος και πιο αξιοσημείωτος από αυτούς τους ισχυρούς άνδρες ήταν ο Σαλαντίν, ο οποίος έγινε βεζίρης και ο *de facto* ηγεμόνας της Αιγύπτου τον Μάρτιο του 1169. 

### Πτώση του Χαλιφάτου των Φατιμιδών
Υπό την πίεση του Σύρου ηγεμόνα του, Νουρ αλ-Ντιν, ο Σαλαντίν άρχισε να υπονομεύει τα θρησκευτικά θεμέλια του καθεστώτος των Φατιμιδών, υπονομεύοντας τον Χαφιζί Ισμαηλισμό που χρηματοδοτούνταν από τους Φατιμίδες, και αποκαθιστώντας τη σουνιτική κυριαρχία στην Αίγυπτο.    Αυτό κορυφώθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1171, όταν ο Σαφιτικός νομικός Νατζμ αλ-Ντιν αλ-Καμπουσανί διακήρυξε δημόσια το όνομα του σουνιτικού χαλίφη των Αββασιδών, αλ-Μουσταντί, αντί του αλ-Αντίντ, και διάβασε έναν κατάλογο των εγκλημάτων των Φατιμιδών.    Όταν ο αλ-Αντίντ απεβίωσε λίγες μέρες αργότερα, στις 13 Σεπτεμβρίου 1171, ο Σαλαντίν ανακήρυξε το χαλιφάτο των Φατιμιδών ως καταργημένο.    Επισήμως, σύμφωνα με τον μεσαιωνικό Αιγύπτιο ιστορικό αλ-Μακριζί, αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι ο αλ-Αντίντ δεν είχε ορίσει τον Νταούντ (βρέφος εκείνη την εποχή) ως κληρονόμο (βαλί αλ-αντ). 

Το νέο καθεστώς των Αγιουβιδών έθεσε την πολυάριθμη φυλή των Φατιμιδών —ο σύγχρονος αξιωματούχος καδής αλ-Φαντίλ τοποθετεί το σύνολο σε 252: 98 άνδρες και 154 γυναίκες — σε κατ' οίκον περιορισμό στο παλάτι του Μπατζαβάν, υπό την επίβλεψη του έμπιστου θαλαμηπόλου τού Σαλαδίνου, Μπαχά αλ-Ντιν Καρακούς. Οι τεράστιοι θησαυροί τους μοιράστηκαν μεταξύ του Σαλαδίνου και του Νουρ αλ-Ντιν, και οι περίφημες βιβλιοθήκες των Φατιμιδών χωρίστηκαν και πωλήθηκαν ή κατασχέθηκαν από αξιωματούχους του Σαλαδίνου.   Ο Σαλαδίνος καταδίωξε τους εναπομείναντες πιστούς Ισμαηλίτες, πολλοί από τους οποίους κατέφυγαν στην Άνω Αίγυπτο. 

### Η ζωή σε αιχμαλωσία
Ο Νταούντ παρέμεινε αιχμάλωτος, αλλά οι οπαδοί του τον αναγνώριζαν ακόμα ως ιμάμη τους, με τον βασιλικό τίτλο αλ-Χαμίντ λι Ιλάχ, κυριολεκτικά «Αυτός που δοξάζει τον Θεό».   Μία αποτυχημένη συνωμοσία υπέρ των Φατιμιδών μεταξύ ανώτερων αξιωματούχων ανακαλύφθηκε τον Απρίλιο του 1174, κατά την οποία καταγράφεται ότι ορισμένοι από τους συνωμότες τάχθηκαν υπέρ του διορισμού ενός από τους ενήλικους εξαδέλφους του ως χαλίφη.   Μία εξέγερση υπέρ των Φατιμιδών ακολούθησε στα τέλη του καλοκαιριού του ίδιου έτους στην Άνω Αίγυπτο. Υποστηρίχθηκε από τον κληρονομικό κυβερνήτη του Ασουάν, Κανζ αλ-Νταουλά, αλλά κατεστάλη στις αρχές Σεπτεμβρίου από τον αδελφό τού Σαλαντίν, αλ-Αντίλ.   Μία άλλη εξέγερση υπέρ των Φατιμιδών έλαβε χώρα το 1176, στο όνομα του Νταούντ, ή από έναν Ισμαηλίτη ιεραπόστολο που ισχυριζόταν ότι ήταν ο Νταούντ, στο Κιφτ στην Άνω Αίγυπτο. Ο αλ-Αντίλ πήγε και πάλι να καταστείλει τη νέα εξέγερση, και εκτέλεσε έως και 3.000 ντόπιους σε αντίποινα.  

Ωστόσο, μέχρι το 1188, μία απόπειρα εξέγερσης στο Κάιρο από μία μικρή ομάδα που φώναξε τη σιιτική πολεμική κραυγή «Οικογένεια του Αλή» κατά τη διάρκεια της νύχτας, δεν βρήκε κάποια ανταπόκριση από τον λαό της αιγυπτιακής πρωτεύουσας.  Το 1207/8 οι Φατιμίδες αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στην Ακρόπολη του Καΐρου.  Ο Νταούντ απεβίωσε την ίδια χρονιά. Οι οπαδοί του έλαβαν άδεια από τον αλ-Αντίλ, τότε σουλτάνο της Αιγύπτου, να τον θρηνήσουν δημόσια, αλλά ο σουλτάνος χρησιμοποίησε την ευκαιρία για να συλλάβει τους ηγέτες τους, και να κατασχέσει την περιουσία τους. 

## Διαδοχή και συνέπειες
Παρά τον διαχωρισμό των ανδρών και των γυναικών κρατουμένων, ο Νταούντ προφανώς κατάφερε να αποκτήσει δύο γιους, καθώς φέρεται να εισήγαγε κρυφά σκλάβες στα δωμάτιά του. Η μητέρα τού μεγαλύτερου, Σουλαϊμάν με το επώνυμο  Μπαντρ αλ-Ντιν, μεταφέρθηκε στη συνέχεια λαθραία στην Άνω Αίγυπτο, όπου γεννήθηκε ο γιος της. Αυτό συνέβη αργότερα, πιθανώς υπό τον γιο και διάδοχο του αλ-Αντίλ, αλ-Καμίλ (βασ. 1218–1238 ), ότι ο Σουλεϊμάν συνελήφθη και περιορίστηκε στην Ακρόπολη του Καΐρου.  Ο Σουλαϊμάν ιμπν Νταούντ απεβίωσε το 1248, προφανώς άτεκνος, τερματίζοντας έτσι την άμεση γραμμή των Φατιμιδών. Μερικοί Ισμαηλίτες αντάρτες ισχυρίστηκαν ότι είχε έναν γιο που ήταν κρυμμένος -επαναλαμβάνοντας το κοινό μοτίβο του «Κρυφού Ιμάμη».   Μέχρι το 1298, ένας υποτιθέμενος που ισχυριζόταν ότι ήταν γιος του Σουλαϊμάν ιμπν Νταούντ, και αυτοαποκαλούνταν επίσης Νταούντ, εμφανίστηκε στην Άνω Αίγυπτο, αλλά μέχρι τότε οι Ισμαηλίτες είχαν περιοριστεί σε μικρούς απομονωμένους θύλακες, τα τελευταία ίχνη των οποίων καταγράφονται τον 14ο αι.  

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* Daftary, Farhad (2007). The Ismāʿı̄lı̄s: Their History and Doctrines (Second ed.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-61636-2.
* Halm, Heinz (2014). Kalifen und Assassinen: Ägypten und der vordere Orient zur Zeit der ersten Kreuzzüge, 1074–1171 [Caliphs and Assassins: Egypt and the Near East at the Time of the First Crusades, 1074–1171] (in German). Munich: C. H. Beck. doi:10.17104/9783406661648-1. ISBN 978-3-406-66163-1.
* Saleh, Marlis J. (2009). "al-ʿĀḍid li-Dīn Allāh". In Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis; Nawas, John; Rowson, Everett (eds.). Encyclopaedia of Islam (3rd ed.). Brill Online. doi:10.1163/1573-3912_ei3_COM_22734. ISSN 1873-9830.
* 

Κατηγορία:Αποβιώσαντες υπό κράτηση
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Φατιμιδών