open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάκης Βολτυράκης

Ο **Μάκης Βολτυράκης** είναι Έλληνας πρώην διεθνής τερματοφύλακας της υδατοσφαίρισης και νυν προπονητής. Για τη σεζόν 2009-10 ανέλαβε την ανδρική ομάδα πόλο του Πανιωνίου. Γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ, όπου πήρε ειδικότητα στην υδατοσφάιριση. Αγωνίστηκε στις μεγάλες δυνάμεις του πόλο: Εθνικό και Ολυμπιακό γνωρίζοντας μεγάλες διακρίσεις και  υπήρξε για πολλά έτη τερματοφύλακας στην Εθνικής Ελλάδας.

## Βιογραφικό
Ο Μάκης Βολτυράκης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο Ν.Ο. Χανίων και το 1988 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1991. Το 1992 πήγε στον Ολυμπιακό Πειραιά, με τον οποίο κατέκτησε πολλούς ελληνικούς τίτλους, ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1997 και του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 2001, το οποίο κατέκτησε το 2002.

Από το 1991 ως το 1997 αγωνιζόταν στην εθνική ομάδα, με την οποία έλαβε μέρος σε δύο Ολυμπιάδες: Βαρκελώνη 1992 και Ατλάντα 1996, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα 1994, σε δύο ΦΙΝΑ Καπ (1995, 1997) και σε τρία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1993, 1995, 1997).

Ως προπονητής εργάστηκε στον Εθνικό (2003-2008), με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο το 2005 και το Πρωτάθλημα Ελλάδος το 2006. Τη σεζόν 2008-09 δεν εργάστηκε σε καμία ομάδα. Από τον Ιούνιο του 2009 έως το 2011 ήταν  προπονητής της ομάδας πόλο του Πανιωνίου.
Ενώ από το 2011 είναι  προπονητής της Ναυτικού Ομίλου Χανίων. 
Είναι παντρεμένος με την οδοντίατρο Μαρία Μπερτσουλάκη και έχουν τρεις γιους.

## Σταδιοδρομία
* Ως υδατοσφαιριστής:
** Ν.Ο. Χανίων: ως το 1988
** Εθνικός Πειραιά: 1988 ως 1992
** Ολυμπιακός Πειραιά: 1992 ως 2002
**  (Εθνική Ομάδα): 1991 ως 1997
* Ως προπονητής
** Εθνικός Πειραιά: 2003 ως 2008
** Πανιώνιος: 2009 ως 2011
** Ναυτικός Όμιλος Χανίων 2011

## Τίτλοι-διακρίσεις
* Ατομικές ως αθλητής
** 1996: Καλύτερος τερματοφύλακας του Ολυμπιακού τουρνουά  της Ατλάντα.
** 1997: Καλύτερος τερματοφύλακας του ΦΙΝΑ Καπ  της Αθήνας.
*Ομαδικές ως αθλητής
** Ολυμπιάδες: 1992 (10ος), 1996 (6ος).
**Παγκόσμιο πρωτάθλημα (τελική φάση): 1994.
**ΦΙΝΑ Καπ (τελική φάση): 1995, 1997.
**Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (τελική φάση): 1993, 1995, 1997.
**Κύπελλο Πρωταθλητριών: 2002 (1η θέση), 2001 (φιναλίστ).
** Κύπελλο Κυπελλούχων: 1997 (φιναλίστ).
** Πρωταθλήματα Ελλάδος (7): 1993, 1995, 1996, 1999, 2000, 2001, 2002. 
** Κύπελλα Ελλάδος (6): 1991, 1993, 1997, 1998, 2001, 2002. 
*Ομαδικές ως προπονητής
** Πρωτάθλημα Ελλάδος (1): 2006
** Κύπελλο Ελλάδος (1): 2005

## Πηγή
* Εφημερ. *Πανιώνιος Κόσμος*, φυλ. 26 (27-6-2009), σελ. 11

Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Πανιωνίου
Κατηγορία:Τερματοφύλακες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Fanfare Ciocărlia

Οι **Fanfare Ciocârlia** είναι ρομά συγκρότημα χάλκινων πνευστών από τη Ρουμανία (από το χωριό Ζέτσε Πραζίνι της περιοχής Ιασίου / Μολδαβίας).

Το συγκρότημα αρχικά ήταν τοπικό μικρό συγκρότημα το οποίο έπαιζε μουσική σε γάμους και βαφτίσεις της περιοχής. Τον Οκτώβριο του 1996, ο Γερμανός ηχολήπτης Χένρι Ερνστ (Henry Ernst) επισκέφτηκε το χωριό και έπεισε τους μουσικούς του σχήματος να συγκροτηθούν και να αρχίσουν περιοδείες. Οι μουσικοί αποφάσισαν να ονομάσουν το συγκρότημα Fanfare Ciocârlia: Το *Fanfare* προέρχεται από την αντίστοιχη γαλλική λέξη που σημαίνει *μπάντα χάλκινων πνευστών* ενώ η λέξη *Ciocârlia* είναι η ρουμάνικη λέξη για τον κορυδαλλό. Από τότε που ανακαλύφθηκαν από τον Ερνστ, ο οποίος είναι ο καλλιτεχνικός τους πράκτορας, έχουν δώσει συναυλίες σε περισσότερες από 50 χώρες του κόσμου.

## Μέλη

* Bruno - Triangle
* Paul Marian Bulgaru - Trumpet
* Constantin "Şulo" Călin - Tenor horn, vocals
* Constantin "Pînca" Cântea - Tuba
* Nicolae Ioniţa - Percussion
* Dan Ionel Ivancea - Alto saxophone, vocals
* Ioan Ivancea - Clarinet, vocals (απεβίωσε το 2006)
* Laurenţiu Mihai Ivancea - Baritone horn
* Oprică Ivancea - Soprano clarinet, alto saxophone, vocals
* Rădulescu Lazăr - Trumpet, vocals
* Costică "Cimai" Trifan - Trumpet, vocals
* Monel "Gutzel" Trifan - Tuba
* Costel "Gisniac" Ursu - Large drum

## Δισκογραφία
μικρογραφία|δεξιά|Οι Fanfare Ciocârlia στο διεθνές φεστιβάλ έθνικ μουσικής Sheshory στην Ουκρανία, το 2006.
**CD**
* *[[Radio Paşcani]]* (1998)
* *[[Baro Biao]] - World Wide Wedding* (1999)
* *[[Iag Bari]] - The Gypsy Horns From The Mountains Beyond* (2001)
* *[[Gili Garabdi]] - Ancient Secrets of Gypsy Brass* (2005)
* *[[Queens and Kings]]* (2007)

**DVD**
* *Gypsy Brass Legends - The Story of the Band* (2004)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έθνικ μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας

Το **πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας** (, *Prva Makedonska Fudbalska Liga*, *1. MFL* ή *Prva Liga*) ή αλλιώς **Πρβα Λίγκα**, διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της χώρας. Ξεκίνησε την περίοδο 1992-93 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Βόρεια Μακεδονία. Ως το 1992 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας χωρίς να το κατακτήσουν ποτέ.

Η Πρβα Λίγκα συγκροτείται από 12 ομάδες. Η πρωταθλήτρια συμμετέχει στους προκριματικούς γύρους του Τσάμπιονς Λιγκ.

## Πρωταθλήτριες ομάδες

* 1992-93: Βαρντάρ
* 1993-94: Βαρντάρ
* 1994-95: Βαρντάρ
* 1995-96: Σίλεκς
* 1996-97: Σίλεκς
* 1997-98: Σίλεκς
* 1998-99: Σλόγκα
* 1999-00: Σλόγκα
* 2000-01: Σλόγκα
* 2001-02: Βαρντάρ
* 2002-03: Βαρντάρ
* 2003-04: Πομπέντα
* 2004-05: Ραμποτνίσκι
* 2005-06: Ραμποτνίσκι
* 2006-07: Πομπέντα
* 2007-08: Ραμποτνίσκι
* 2008-09: ΦΚ Μασεντόνια Γκόρτσε Πετρόφ
* 2009-10: Ρενόβα
* 2010-11: Σκεντίγια
* 2011-12: Βαρντάρ
* 2012-13: Βαρντάρ
* 2013-14: Ραμποτνίσκι
* 2014-15: Βαρντάρ
* 2015-16: Βαρντάρ
* 2016-17: Βαρντάρ
* 2017-18: Σκεντίγια
* 2018-19: Σκεντίγια 
* 2019-20: Βαρνταρ 
* 2020-21: Σκεντίγια
* 2021-22: Σκούπι (πρώην Σλόγκα Γιούγκομαγκνατ Σκοπίων)
* 2022-23: Στρούγκα Τριμ
* 2023-24: Στρούγκα Τριμ
* 2024-25: Σκεντίγια

## Τίτλοι ανά σύλλογο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Βορεια Μακεδονια
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Μακροοικονομική έρευνα

Η **μακροοικονομική έρευνα** αποτελεί το ένα από τα δύο βασικά πεδία απασχόλησης των μακροοικονομολόγων και αποσκοπεί στην κατανόηση της δομής της οικονομίας εν γένει. Το έτερο πεδίο είναι η μακροοικονομική ανάλυση, που έχει σαν στόχο την ερμηνεία γεγονότων καθώς αυτά συμβαίνουν.

Η μακροοικονομική έρευνα παρουσιάζει έντονη ποικιλομορφία, από τη θεωρητική μαθηματική ανάλυση μέχρι τον ψυχολογικό πειραματισμό. Στόχος της είναι η εξαγωγή γενικών συμπερασμάτων σχετικά με τη λειτουργία της οικονομίας.

Επειδή διαμορφώνει τη βάση για την ανάπτυξη επιστημονικών πεδίων, όπως η οικονομική ανάλυση και οι οικονομικές προβλέψεις, η μακροοικονομική έρευνα αποτελεί πραγματικά τη μηχανή που σέρνει πίσω της ολόκληρη τη μακροοικονομική αμαξοστοιχία. Διεξάγεται κυρίως σε τεχνολογικά ιδρύματα, πανεπιστήμια, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, καθώς και στο δημόσιο τομέα.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βασικές έννοιες μακροοικονομικής
Λογαριασμοί εθνικού εισοδήματος

Οι **λογαριασμοί εθνικού εισοδήματος** συνιστούν ένα λογιστικό πλαίσιο, που χρησιμοποιείται για την αποτίμηση της τρέχουσας οικονομικής δραστηριότητας.

Στηρίζονται στην ιδέα ότι ο όγκος της οικονομικής δραστηριότητας, σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, μπορεί να μετρηθεί βάσει:
# της ποσότητας του παραγόμενου προϊόντος, εξαιρώντας το προϊόν που χρησιμοποιείται στα ενδιάμεσα στάδια παραγωγής.
# των εισοδημάτων που αποκτούν οι παραγωγοί του προϊόντος.
# της δαπάνης των τελικών αγοραστών του προϊόντος

Κάθε προσέγγιση αντιμετωπίζει την οικονομία από διαφορετική οπτική γωνία, εν τούτοις και οι τρεις δίνουν ταυτόσημες μετρήσεις του όγκου της τρέχουσας οικονομικής δραστηριότητας. Λόγω της ισοδυναμίας τους, σε κάθε χρονική περίοδο ισχύει:


*συνολική παραγωγή = συνολικό εισόδημα = συνολική δαπάνη*


Η παραπάνω εξίσωση ονομάζεται **θεμελιώδης ταυτότητα των εθνικών λογαριασμών** και διαμορφώνει τη βάση για τον υπολογισμό του εθνικού εισοδήματος.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βασικές έννοιες μακροοικονομικής
Ριζίτικα (δίσκος)

***Ριζίτικα*** είναι ο τίτλος ενός μουσικού δίσκου ο οποίος εκδόθηκε και κυκλοφόρησε από την εταιρεία Columbia στις 20 Ιουλίου του 1971. Περιλαμβάνει εννέα παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια της Κρήτης (ριζίτικα) και δύο παραδοσιακούς χορούς της ίδιας περιοχής των οποίων τις μελωδίες διασκεύασε κι ενορχήστρωσε ο συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος και τα ερμηνεύει ο Νίκος Ξυλούρης ενώ σε κάποια συμμετέχει και χορωδία. Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο.

## Έπαιξαν οι μουσικοί
* Νίκος και Γιάννης Ξυλούρης: κρητική λύρα
* Κώστας Τσακαλίδης: ποντιακή λύρα
* Αριστείδης Βασιλάρης: θιαμπόλι
* Τάσος Διακογιώργης: σαντούρι
* Κώστας Κεκές: ασκομπαντούρα
* Θανάσης Αραπίδης: κλαρίνο
* Γιάννης Ξυλούρης και Ζαχαρίας Φασουλάς: λαούτα
* Παντελής Δεσποτίδης: ούτι
* Δήμητρης Φάμπας: κιθάρα
* Τώνης Αγάς: μπαγλαμάς
* Σωτήρης Ταχιάτης: βιολοντσέλο μονόχορδο
* Κώστας Κοντογιώργος: νταούλι με βίτσα
* Βαγγέλης Μεθυμάκης: κρουστά
* Λευτέρης Ψωμιάδης: ήχοι από αλυσίδα (πέτρες και σίδερο)
* Ανδρέας Ροδουσάκης: κοντραμπάσο
* Συμμετέχει χορωδία από 30 φωνές.

## Κατάλογος τραγουδιών
Παρακάτω παρουσιάζεται ο κατάλογος των τραγουδιών, σύμφωνα με την έκδοση δίσκου βινυλίου.

## Άλλες εκδόσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Κατηγορία:Δισκογραφία του Νίκου Ξυλούρη
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1971
Κατάλογος νομών Ελλάδας ανά έκταση, ανά πληθυσμό και ανά πυκνότητα πληθυσμού

Στους παρακάτω πίνακες παρουσιάζονται οι κατάλογοι των νομών της Ελλάδας ταξινομημένοι ανά έκταση, ανά πληθυσμό και ανά πυκνότητα πληθυσμού. Σε ότι αφορά τα πληθυσμιακά στοιχεία, αυτά προέρχονται από τα αποτελέσματα της απογραφής του 2001.  

## Αναλυτικότερα για την Αττική

*
νομων ελλαδας ανα εκταση, ανα
Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το **Κύπελλο της Βόρειας Μακεδονίας** () διοργανώνεται από τη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της χώρας. Ξεκίνησε την περίοδο 1992-93 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στην Βόρεια Μακεδονία. Ως το 1992 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας. Μόνο μία φορά, το 1961, η Βαρντάρ Σκοπίων είχε κατακτήσει το Κύπελλο της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Ποτέ άλλοτε ομάδα της Βόρειας Μακεδονίας δεν είχε κατορθώσει να φτάσει στον τελικό.

## Τελικοί

## Τίτλοι ανά σύλλογο

Ως το 2009 το Κύπελλο έχουν κατακτήσει εννιά διαφορετικοί σύλλογοι, ενώ άλλοι τέσσερις έχουν φτάσει στον τελικό. Πολυνίκης είναι η Βαρντάρ.

Βορεια Μακεδονια
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βόρειας Μακεδονίας
Πόλκα

Η **πόλκα** είναι ένας εύθυμος, ζωντανός χορός με καταγωγή από την κεντρική Ευρώπη, από την Τσεχία, που διαδόθηκε ιδιαίτερα κατά τον 19ο αιώνα, μετά το 1830. Είναι συνηθισμένος στη Σουηδία, Λιθουανία, Τσεχία, Πολωνία, Γερμανία, Ουγγαρία, Αυστρία, Ρωσία, Σλοβενία και Σλοβακία.

Από τις γνωστότερες πόλκες είναι οι συνθέσεις του Γιόχαν Στράους (πατέρα και γιου). Οι πόλκες έχουν ρυθμό 2/4.

Το όνομα Πόλκα προέρχεται από την τσεχική λέξη *půlka*&mdash; που σημαίνει *μικρό μισό*', κάτι που αναφέρεται στα μικρά μισά βήματα του χορού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ευρωπαϊκοί χοροί
Κατηγορία:Σύμβολα του Ουισκόνσιν
Κατηγορία:Μορφές χορού κλασικής μουσικής
Γιόχαν Στράους

* Γιόχαν Στράους (πατέρας) (1804–1849) αυστριακός συνθέτης.
* Γιόχαν Στράους ο νεότερος (1825–1899) αυστριακός συνθέτης, γιος του παραπάνω και γνωστός ως βασιλιάς του βαλς.
Χαλιφάτο

Με τον όρο **χαλιφάτο** (αραβικά: خلافة) εννοείται το πολιτικό-θρησκευτικό κράτος, ιστορική πλέον μορφή κεντρικής διακυβέρνησης του Ισλάμ, που διαμορφωνόταν από τη μουσουλμανική κοινότητα τη γη και τους διαφορετικούς λαούς που είχε υπό την κυριαρχία της η ισλαμική αυτοκρατορία, κατά τους αιώνες που ακολούθησαν τον θάνατο του προφήτη Μωάμεθ το 632. Το όνομα αντλείται από την αραβική λέξη *χαλίφα* (χαλίφης) που σημαίνει «υπηρέτης του θεού» ή «διάδοχος του Προφήτη του». Προτεραιότητες αυτής της κεντρικής διακυβέρνησης ήταν η επιβολή του νόμου (σαρία), η άμυνα και η επέκταση της επικράτειας του Ισλάμ, και η γενική επίβλεψη σε οικονομικά θέματα. Παρόλο που δεν ήταν πνευματικό λειτούργημα, ο θεσμός του χαλιφάτου ήταν εμποτισμένος με πολιτικό και θρησκευτικό συμβολισμό, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορούσε στην ενότητα του μουσουλμανικού κόσμου.

## Η σειρά διαδοχής
Ως πρώτος χαλίφης αναφέρεται ο Αμπού Μπακρ. Στη σειρά διαδοχής αναφέρονται οι Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, Ουθμάν ιμπν Αφφάν και Αλί, επίσης αποκαλούμενοι *[[Χαλιφάτο Ρασιντούν|ρασιντούν]]*. Μετά το θάνατο του Αλί κατά το 661, οι Σιίτες Μουσουλμάνοι αναγνώρισαν τους διαδόχους του Ιμάμ(ηδες) ως αληθινούς διαδόχους της εξουσίας του Προφήτη. Το υπόλοιπο Ισλάμ αναγνώρισε ως αληθινούς συνεχιστές τη δυναστεία των Ομεϋαδών, η οποία υπερκεράστηκε από τη δυναστεία των Αββασιδών περί το 750. 

Μετά την παρέλευση δύο αιώνων περίπου η δυναστεία των Αββασιδών περιήλθε σε τουρκικό έλεγχο. Η δυναστεία των Ομεϋαδών βρήκε τη συνέχειά της στην Ισπανία, με τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου εμιράτου το 756. Με τη σειρά του οι ιμάμ(ηδες) των Ισμαηλιτών δημιούργησαν στη βόρεια Αφρική σιιτικό χαλιφάτο υπό τη δυναστεία των Φατιμιδών. Μετά την κατάληψη της Βαγδάτης από τους Μογγόλους, η κεντρική διοίκηση του ισλαμικού κόσμου πέρασε στους Μαμελούκους κυβερνήτες της Αιγύπτου και από εκεί στους σουλτάνους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, το 1517. Ο όρος καταργήθηκε το 1924, από τον Τούρκο ηγέτη Μουσταφά Κεμάλ.

## Παραπομπές-σημειώσεις


## Περαιτέρω ανάγνωση

* The theory of government in Islam, από το The Internet Islamic University
* The History of Al-Khilafah Ar-Rashidah (The Rightly Guided Caliphates) School Textbook, By Dr. 'Abdullah al-Ahsan, `Abdullah Ahsan
* The Crisis of the Early Caliphate By Richard Stephen Humphreys.
* Reunification of the Abbasid Caliphate By Clifford Edmund (TRN) Bosworth.
* Return of the Caliphate to Baghdad By Franz Rosenthal.
* The Caliphate, Its Rise, Decline, and Fall. From Original Sources By William Muir
* Pan-Islamism: Indian Muslims, the Ottomans and Britain (1877-1924) By Azmi Özcan
* Ottomanism, Pan-Islamism, and the Caliphate Discourse at the Turn of the 20th Century American University in Cairo
* Baghdad during the Abbasid Caliphate from Contemporary Arabic and Persian Sources By Guy Le Strange
* The Fall of the Caliphate of Cordoba: Berbers and Andalusis in conflict By Peter C. Scales
* Khilafat and Caliphate, By Mubasher Ahmad
* The abolition of the Caliphate, From The *Economist* Mar 8th 1924.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Khilafat.com website
* The return of the caliphate *The Guardian* 
* Islamists urge caliphate revival BBC


Κατηγορία:Ισλαμικά κράτη ανά είδος
Αλφόνσος των Αστουριών

Υπάρχουν δύο πρόσωπα με το όνομα αυτό:
* Αλφόνσος των Αστουριών (1453-1468), γιος τού Ιωάννη Β΄ της Καστίλης.
* Αλφόνσος των Αστουριών (1907-1938), γιος τού Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας.
Μυθολογία του Θιβέτ

Με τον όρο **Μυθολογία του Θιβέτ** εννοείται έναν περίπλοκο σώμα μύθων και δοξασιών που αναπτύχθηκαν στη γεωγραφική περιοχή του Θιβέτ. Η αρχαία θρησκεία που επικρατούσε στο Θιβέτ αποκαλούνταν *Μπον-πο* και επικράτησε μέχρι τον 8ο αιώνα μ.Χ. όταν με βασιλικό διάταγμα αντικαταστάθηκε από τον Βουδισμό.

## Κοσμογονία
Σύμφωνα με τη μυθολογία του Θιβέτ στην αρχή του κόσμου υπήρχε ένα αυγό το οποίο όταν έσπασε δημιουργήθηκε ο κόσμος και ο πρώτος άνθρωπος ο Γκες-μον. Ένας άλλος μύθος λέει ότι υπήρχε ένας απέραντος ωκεανός και καθόλου γη, σε αυτόν ζούσε μια χελώνα που μετέφερε λάσπη από τον βυθό του δημιουργώντας ένα νησί, το πρώτο κομμάτι γης. Πάνω σε αυτό το νησί σχηματίστηκε ένα μεγάλο βουνό, τα Ιμαλάια, ακολούθως δημιουργήθηκε ο πρώτος άνθρωπος και μετά τα στοιχεία της φύσης. Ταυτόχρονα φύτρωσε και το πρώτο δέντρο που κάποια στιγμή όμως μαράθηκε και άρχισαν να σπέρνονται στους ανθρώπους δυστυχίες και έριδες, τότε χωρίστηκαν οι άνθρωποι σε φτωχούς και πλούσιους. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι ο πρώτος άνθρωπος ήταν γιος του θεού Νιάμ και της γυναίκας του που ήταν θεά της γης.

Στη Θιβετιανή μυθολογία το Έβερεστ κρατούσε τον ουρανό αλλά και τον ένωνε με τη γη σε ένα σημείο που ονομαζόταν *βράχος των πνευμάτων*. Οι θεοί για να κατέβουν στη γη χρησιμοποιούσαν μια σκάλα , την ίδια σκάλα χρησιμοποιούσαν και οι άνθρωποι για να ανέβουν στον ουρανό. Ένα μεγάλο πουλί δίδαξε στους ανθρώπους να καλλιεργούν τη γη οργώνοντας με το ράμφος του τους αγρούς. 

Το σύμπαν ήταν χωρισμένο σε έξι περιοχές, στη πρώτη που λεγόταν Ντέβαλκα ζούσαν οι θεοί. Στη Λόκα ζούσαν οι ημίθεοι , στη Λόκα των ανθρώπων οι άνθρωποι και στη Λόκα των ζώων τα ζώα. Στη Πετραλόκα ζούσαν τα φαντάσματα ενώ υπήρχε ακόμα μία περιοχή η Κόλαση.

## Θεότητες
Στη Θιβετιανή μυθολογία υπέρτατος θεός είναι ο Νιάμ. Άλλες σημαντικές θεότητες είναι ο Γκάι-πα προστάτης των ανθρώπων, ο Λούνγκ-στο πνεύμα μεταφυσική διάσταση του ανέμου. Η Γκύου-μα αντίστοιχη της ινδικής Μάγια, οι Ντακίνις αντίστοιχες με τις νεράιδες, και η Ντεμ-τσογκ που σχετίζεται με αναπαραστάσεις της δημιουργίας του σύμπαντος.

## Πηγές
* *Οι μυθολογίες του κόσμου, Α'μέρος: επικός μυθολογικός κύκλος* , Διονύσιος Πλατανιάς, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 2004

Θιβετιανη
Κατηγορία:Πολιτισμός του Θιβέτ
Ρομπέρτο Μικελέτι

Ο **Ρομπέρτο Μικελέτι** (Roberto Micheletti Bain, και Μιτσελέτι) ήταν υπηρεσιακός πρόεδρος της Ονδούρας από το 2009 ως το 2010, θέση την οποία ανέλαβε μετά την ανατροπή του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου, Μανουέλ Σελάγια, από τον στρατό. Η κυβέρνηση του Μικελέτι δεν αναγνωρίζεται από το σύνολο σχεδόν της Διεθνούς Κοινότητας.

## Προφίλ
Γεννήθηκε  στις 13 Αυγούστου του 1943 στην Λομβαρδία της Ιταλίας. Είναι μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ονδούρας, την ηγεσία του οποίου διεκδίκησε το 2008 χωρίς όμως επιτυχία. Απέτυχε επίσης να λάβει το χρίσμα να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν το Νοέμβριο του 2009. Τον Ιανουάριο του 2006 ορκίστηκε πρόεδρος του Κογκρέσου της Ονδούρας. Αν και είναι στο ίδιο κόμμα με τον Μανουέλ Σελάγια διαφώνησε μαζί του για την επικείμενη συνταγματική μεταβολή. Στις 28 Ιουνίου του 2009 έπειτα από πραξικόπημα του στρατού κατά του προέδρου εξελέγη, ως ο επόμενος αντικαταστάτης κατά το σύνταγμα, με ανάταση χεριών από τη βουλή , πρόεδρος της Ονδούρας, με θητεία μέχρι τις 27 Ιανουαρίου του 2010. Ο αντιπρόεδρος Έλβιν Ερνέστο Σάντος είχε παραιτηθεί το Δεκέμβριο του 2008..

### Προσωρινός πρόεδρος
Η διεθνής υποστήριξη για την κυβέρνηση του Μικελέτι ήταν από την αρχή πολύ μικρή. Ελάχιστες χώρες τον αναγνώρισαν ως νόμιμο πρόεδρο, όπως η Ταϊβάν και το Ισραήλ. Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (OAS) κατέστησε σαφές ότι δεν θα αναγνώριζε άλλη κυβέρνηση από εκείνη του εκλεγμένου προέδρου, Μανουέλ Σελάγια. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα καταδίκασε τα γεγονότα. 

Η κυβέρνηση του Μικελέτι επέβαλε περιορισμούς στα ξένα ΜΜΕ και στις συνταγματικές ελευθερίες. Ο ίδιος ο Μικελέτι αψήφισε την προθεσμία που του δόθηκε από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών για να αποκατασταθεί στην προεδρία ο Σελάγια, λέγοντας ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε μόνο έπειτα από εισβολή ξένων κρατών στην Ονδούρα.  Η ΕΕ ανακάλεσε τους πρεσβευτές της από τη χώρα και οι διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα διέκοψαν τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας προς την Ονδούρα.

Στις 30 Οκτωβρίου του 2009 ο Σελάγια και ο Μιτσελέτι υπέγραψαν συμφωνία για τον τερματισμό της κρίσης. Οι ΗΠΑ εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την εξέλιξη.  Με βάση τη συμφωνία, η οποία ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον Σελάγια μία ημέρα πριν,  προβλέπεται μεταξύ άλλων η επιστροφή του Σελάγια στην εξουσία. Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Πορφίριο Λόμπο στις 27 Ιανουαρίου 2010.

## Παραπομπές


Μιτσελετι
Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Χαλιφάτο Ρασιντούν

Το **Χαλιφάτο Ρασιντούν** (632-661 μ.Χ., αραβικά: الخلافة الراشدية) ή **Πατριαρχικό Χαλιφάτο**, τόπος κυριαρχίας των τεσσάρων πρώτων χαλίφηδων της ιστορίας του Ισλάμ, ιδρύθηκε μετά το θάνατο του Μωάμεθ το 632 μ.Χ. Στην ακμή του, τα σύνορα του χαλιφάτου εκτείνονταν στη Βόρεια Αφρική, την Αραβική Χερσόνησο και τα υψίπεδα του Ιράν. Είναι το πρώτο χαλιφάτο στη μακρά διαδοχή των δυναστειών και εμιράτων της ισλαμικής αυτοκρατορίας. Το χαλιφάτο πήρε το όνομά του από τους επονομαζόμενους "Πατριαρχικούς" ή "ορθά καθοδηγούμενους"-"τέλειους" χαλίφηδες (αραβ. αλ-χιλάφα αρ-ρασιντούν), τους τέσσερεις δηλαδή πρώτους χαλίφηδες μετά το θάνατο του Μωάμεθ, που κυβέρνησαν μέχρι που η εξουσία μετήλθε στα χέρια του Μωαβία Α΄ (αραβ. Μουαουίγια), ιδρυτή του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών.

## Προέλευση

Μετά τον θάνατο του Μωάμεθ το 632, οι Μεδιναίοι Ανσαρίτες φιλονικούσαν για το ποιος θα τον διαδεχόταν, ενόσω η οικογένεια του Προφήτη ήταν απασχολημένη με τις ετοιμασίες της ταφής του. Ο Ουμάρ (κάποιο σημαίνον πρόσωπο της φυλής των Κουραϊσιτών) και ο Αμπού Ουμπάιντα των Ανσαριτών δήλωσαν την πίστη τους στον Αμπού Μπακρ, με το σύνολο των Ανσαριτών και των Κουραϊσιτών να ακολουθούν. Ο Αμπού Μπακρ έγινε έτσι ο πρώτος χαλίφης "Ρασούλ Αλλάχ" (δηλ. Διάδοχος του "Αγγελιαφόρου του Θεού") και ξεκίνησε εκστρατείες να διαδώσει το Ισλάμ. Αρχικώς όμως, έπρεπε να υποτάξει τις αραβικές φυλές, που είχαν απομακρυνθεί των όρκων τους στο Ισλάμ και από την ισλαμική κοινότητα.

## Οι 4 χαλίφες Ρασιντούν

Κατηγορία:Αραβική ιστορία
Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Κατηγορία:Χαλιφάτα
Κατηγορία:Μουσουλμανικές κατακτήσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Σαουδικής Αραβίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Δυτικής Ασίας
Δηνάριο Μπαχρέιν

Το  **δηνάριο** (στα αραβικά  دينار )  είναι το νόμισμα του Μπαχρέιν. Συμβολίζεται με  **.د.ب** ή **BD**  και ο  κωδικός του είναι  **BHD** . Υποδιαιρείται σε 1000 φιλς  (فلس).  Το όνομα δηνάριο προέρχεται ετυμολογικά από το ρωμαϊκό *denarius*. Το δηνάριο του Μπαχρέιν εισήχθη το 1965, αντικαθιστώντας τη Ρουπία του Περσικού Κόλπου σε αναλογία 10 ρουπίες προς 1 δηνάριο. Συνήθως τα φιλς υποδηλώνονται με τρεις δεκαδικές θέσεις.

## Κέρματα
Το 1965 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 5, 10, 25, 50 και 100 φιλς. Τα 1, 5 και 10 φιλς κατασκευάστηκαν από μπρούντζο, ενώ τα υπόλοιπα από χαλκονικέλιο. Μετά το 1966 σταμάτησε να παράγεται το κέρμα του 1 φιλ και σήμερα δεν κυκλοφορεί πλέον. Το 1992 και το 2000 εισήχθησαν διμεταλλικά κέρματα των 100 και των 500 φιλς αντίστοιχα.

## Τραπεζογραμμάτια
Η Νομισματική Επιτροπή του Μπαχρέιν εισήγαγε χαρτονομίσματα το 1965. Αυτά ήταν σε αξίες των 100 φιλς και του, ¼, ½, 1, 5 και 10 δηναρίων. Το 1973 την έκδοση των χαρτονομισμάτων ανέλαβε το Νομισματικό Γραφείο του Μπαχρέιν και εξέδωσε χαρτονομίσματα του ½, 1, 5, 10 και των 20 δηναρίων. Το 2006 το Γραφείο αυτό μετονομάστηκε σε Κεντρική Τράπεζα.  Μετά το 2008 κυκλοφόρησαν νέα χαρτονομίσματα.

Στο Μπαχρέιν γίνονται δεκτά για συναλλαγές και τα Ριάλ της Σαουδικής Αραβίας, με εξαίρεση τα 500 ριάλ, τα οποία τα δέχονται μόνο σε σούπερ μάρκετ, αεροδρόμια και καταστήματα με ηλεκτρονικά είδη.

## Σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία
Το Δεκέμβριο του 1980 η ισοτιμία του δηναρίου "κλειδώθηκε" από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πρακτικά, η ισοτιμία ήταν 1 δολάριο προς ,376 δηνάρια Μπαχρέιν. Αυτό μεταφράζεται σε 1 δηνάριο = 2,65957 δολάρια και σε 10 σαουδαραβικά ριάλ. Η ισοτιμία αυτή έγινε επίσημη το 2001. Προτού η Μάλτα υιοθετήσει το ευρώ την 1η Ιανουαρίου του 2008, το δηνάριο ήταν το τρίτο μεγαλύτερο σε αξία νόμισμα μετά το Δηνάριο του Κουβέιτ και τη Λίρα Μάλτας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα τραπεζογραμμάτια του Μπαχρέιν  

Δηναριο
Κατηγορία:Μπαχρέιν
Πεσκάρα

Η **Πεσκάρα** () είναι πόλη της Ιταλίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, στην περιφέρεια Αμπρούτσο. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στην περιφέρειά της, με περίπου 123.000 κατοίκους. Βρίσκεται στις ακτές της Αδριατικής, στο δέλτα του ποταμού Ατέρνο-Πεσκάρα. Ο παρών δήμος διαμορφώθηκε το 1926 ενώνοντας το μέρος της πόλης στον νότο του ποταμού και το Καστελαμάρε Αντριάτικο (Castellamare Adriatico), το μέρος της πόλης στα βόρεια του ποταμού. Η περιοχή γύρω από αυτό αποτέλεσε την επαρχία της Πεσκάρα. Στα αρχαία χρόνια η πόλη ονομαζόταν Aternum. Με το ίδιο όνομα ήταν γνωστός και ο ποταμός. Κύριο κτίριο της ήταν ένας ναός με το όνομα *Jovis Aternium*. Η πόλη καταστράφηκε το 579 από τους Λομβαρδούς. Το όνομα Πεσκάρα έχει τις ρίζες του στο 1140, όταν έγινε γνωστή ως Piscaria που σήμαινε ότι «αφθονούσε από ψάρια».

Από τα αξιοθέατα της πόλης είναι το σπίτι που γεννήθηκε ο ποιητής Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο. Επίσης, το "Palazzo del Governo", όπου βρίσκεται η βιβλιοθήκη της πόλης με 600.000 τόμους, ο Καθεδρικός ναός της πόλης, όπου υπάρχει μια αγιογραφία από τον Ιταλό ζωγράφο Γκουερτσίνο, από τον δέκατο έβδομο αιώνα, και η *Madonna dei Sette Dolori* ("Μαντόνα των επτά πόνων"), μια εκκλησία του 1757. Στην πόλη λειτουργεί επίσης και ένα λαογραφικό μουσείο (*Museo delle Genti d'Abruzzo*) με εκθέσεις από την περιοχή του Αμπρούτσο.

Η πόλη αποτελεί ένα τουριστικό θέρετρο της Αδριατικής, με μία παραλία που φτάνει τα 20 χιλιόμετρα. Επίσης αποτελεί οικονομικό και εμπορικό κέντρο στην περιοχή. Στην πόλη διεξήχθησαν οι Μεσογειακοί αγώνες του 2009.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Αμπρούτσο
Πείραμα Miller-Urey

thumb|350px|Η διάταξη του πειράματος

Το **πείραμα Μίλερ-Ούρι** (ή **πείραμα Ούρι-Μίλερ** *Miller–Urey experiment*) ήταν ένα πείραμα το οποίο προσομοίωνε τις υποθετικές συνθήκες που πιστεύονταν τότε ότι επικρατούσαν στην νεαρή Γη εξετάζοντας το ενδεχόμενο της χημικής εξέλιξης. Ειδικότερα το πείραμα εξέτασε την υπόθεση του σοβιετικού επιστήμονα Αλεξάντρ Οπάριν και του Τζ. Μπ. Σ. Χάλντεϊν ότι οι συνθήκες της νεαρής Γης ευνοούσαν χημικές αντιδράσεις οι οποίες θα συνέθεταν οργανικές ενώσεις από ανόργανα υλικά. Το πείραμα θεωρείται το κλασσικό πείραμα πάνω στην προέλευση της ζωής και έγινε το 1952 ενώ δημοσιεύτηκε το 1953 από τον Στάνλεϊ Μίλερ και τον Χάρολντ Ούρι στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου.

To 2008, μια επαναανάλυση των αρχειοθετημένων διαλυμάτων του Μίλερ από τα αρχικά πειράματα έδειξε ότι σε μία από τις συσκευές είχαν σχηματιστεί 22 αμινοξέα αντί για 5.

## Πείραμα και ερμηνεία
Για το πείραμα χρησιμοποιήθηκε νερό (H*2*O), μεθάνιο (CH4), αμμωνία (NH3) και υδρογόνο (H2). Όλες οι ουσίες σφραγίστηκαν σε μια αποστειρωμένη διάταξη γυάλινων σωλήνων και φιαλίδιων συνδεδεμένων σε βρόχο, με το ένα φιαλίδιο να είναι μισογεμάτο με υγρό νερό και ένα άλλο να περιέχει ζεύγος ηλεκτροδίων. Το υγρό νερό θερμαίνονταν ώστε να προκληθεί εξάτμιση, ενώ πυροδοτούνταν σπινθήρες μεταξύ των ηλεκτροδίων ώστε να προσομοιωθούν οι αστραπές στην ατμόσφαιρα και τους υδρατμούς, ενώ μετά η ατμόσφαιρα κρύωνε ξανά ώστε το νερό να υγροποιηθεί και να διαρρεύσει πίσω στο αρχικό φιαλίδιο σε συνεχή κύκλο.

Μετά από μια μέρα, το διάλυμα που συλλέχθηκε στην παγίδα είχε γίνει ροζ χρώμα και μετά από μια εβδομάδα συνεχούς λειτουργίας το διάλυμα ήταν βαθύ κόκκινο και θολό.  Στη συνέχεια η φιάλη ζέσεως αφαιρέθηκε και προστέθηκε χλωριούχο υδράργυρο για να αποφευχθεί η μικροβιακή μόλυνση. Η αντίδραση διακόπηκε με προσθήκη υδροξειδίου του βαρίου και θειικού οξέος, και εξατμίστηκε για την απομάκρυνση των ακαθαρσιών. Χρησιμοποιώντας χρωματογραφία χαρτιού, ο Μίλερ αναγνώρισε πέντε αμινοξέα που υπάρχουν στο διάλυμα: γλυκίνη, α-αλανίνη και β-αλανίνη ταυτοποιήθηκαν θετικά, ενώ το ασπαρτικό οξύ και το α-αμινοβουτυρικό οξύ (ΑΑΒΑ) ήταν λιγότερο σίγουρα, εξαιτίας των κηλίδων που είναι λιπαρά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιοχημεία 
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία
Μιλλερ
Κατηγορία:Ιστορία της βιολογίας
Κατηγορία:Προέλευση της ζωής
Κλεόβουλος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλεόβουλος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Κλεόβουλος σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού από τον Αίαντα τον Λοκρό, τον γνωστό και ως «Οϊλείδη» από το όνομα του πατέρα του, και αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου.

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 481

## Παραπομπές


Κλεοβουλος
Κλυτομήδης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλυτομήδης** είναι γνωστός ένας από τους γιους του `Ηνοπα από την Αιτωλία. Ο βασιλιάς Νέστορας της Πύλου νίκησε κάποτε τον Κλυτομήδη στην πυγμαχία. Ο Κλυτομήδης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]*, όπου ο Νέστορας αναπολεί τα νεανικά του κατορθώματα: *«...Τον Κλυτομήδη ενίκησα στους γρόνθους Ηνοπίδην»* (ραψωδία Ψ, στίχος 634, μετάφραση Ι. Πολυλά).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 485

Ιτυμονεας
Κόωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κόωνας** (***Κόων***) είναι γνωστός ένας Τρώας πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Κόων ήταν ένας από τους «Αντηνορίδες», δηλαδή τους 11 ή 18 γιους του Αντήνορα, και σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού από τον Αγαμέμνονα. Καθώς αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου.
## Παραπομπές


## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 496

Κοωνας
Κραταιίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κραταιίδα** (***Κραταιίς***) είναι γνωστή μία από τις Νύμφες, η μητέρα του θαλάσσιου τέρατος Σκύλλα. Η Κραταιίδα αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου.

Τόσο στην *Οδύσσεια*, όσο και στον Απολλώνιο τον Ρόδιο (Δ 829) και στον Αλκίφρονα (Ι, 18, 3) το όνομα τονίζεται στην προπαραλήγουσα (την *Κράταιιν*) για να διακρίνεται από το επίθετο *κραταιίς* = «κραταιή, η δύναμη που επικρατεί των άλλων». Κατά τη γνώμη μερικών μελετητών η Κραταιίδα προσωποποιεί τη φυσική βία γενικότερα, ενώ σύμφωνα με άλλους την τεράστια δύναμη των θαλάσσιων κυμάτων.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 497

Κραταιιδα
Κραταιιδα
Κρήθωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κρήθωνας** (***Κρήθων***) είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο εναντίον των Τρώων. Καταγόταν από τις Φηρές της Μεσσηνίας. Ο Κρήθωνας, που ήταν γιος του βασιλιά Διοκλέους και αδελφός του Ορσιλόχου, σκοτώθηκε μαζί με τον αδελφό του στον πόλεμο αυτό από τον Αινεία (*[[Ιλιάδα]]*, ραψωδία Ε, στίχοι 542 κ.ε.).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 500

Κρηθωνας
Δήμος Κουτσοποδίου

Ο **Δήμος Κουτσοποδίου**  ήταν δήμος του νομού Αργολίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Άργους-Μυκηνών. Είχε έκταση 121.000 στρέμματα. Δημιουργήθηκε σύμφωνα με το νόμο 2539/1997 από την συνένωση των κοινοτήτων Βρουστίου (και οικισμός Σταθαίικων), Σχινοχωρίου, Μαλαντρενίου και Κουτσοποδίου.

Ο Δήμος Κουτσοποδίου σύμφωνα με την απογραφή του 2001 (ΦΕΚ 715/12-6-2002) είχε πληθυσμό 3.575 κατοίκους.

## Δημοτικά διαμερίσματα
Ο οικισμός είχε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Κουτσοποδίου Αργολίδας|Δ.δ. Κουτσοποδίου]] ** [ 2.277 ]
::*  Κουτσοπόδι [ 1.908 ]
::*  Αγία Αικατερίνη [ 47 ]
::*  Αεροδρόμιο [ 60 ]
::*  Πανόραμα [ 201 ]
::*  Σύνορο [ 61 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βρουστίου Αργολίδας|Δ.δ. Βρουστίου]] ** [ 355 ]
::*  Σταθαίικα [ 260 ]
::*  Βρούστι [ 40 ]
::*  Χαντάκια [ 55 ]
: **Δ.δ. Μαλαντρενίου  ** -- Μαλαντρένι [ 540 ]
: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Σχινοχωρίου Αργολίδας|Δ.δ. Σχινοχωρίου]] ** (τ. Σχοινοχωρίου) [ 403 ]
::*  Σχινοχώρι (τ. Σχοινοχώριον) [ 381 ]
::*  Χέλμης [ 22 ]

Η έδρα του Δήμου είναι το Δημοτικό Διαμέρισμα Κουτσοποδίου όπου στεγάζονται όλες οι Διοικητικές Υπηρεσίες του Δήμου.

## Φυσιογνωμία της περιοχής
Ο Δήμος Κουτσοποδίου βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Αργολίδος και καταλάμβανε έκταση 121.000 στρεμμάτων. Βόρεια τα όριά του συναντούν το Νομό Κορινθίας και το δήμο Μυκηναίων. Σε ένα μέρος του Νότου και σε όλη τη Δύση γειτόνευε με το Δήμο Λυρκείας.

Το ανάγλυφο του δήμου είναι κατά τα ¾ ορεινό και ημιορεινό με τις ψηλότερες συστοιχίες να βρίσκονται στο Δυτικό τμήμα (Μπραχριάμι, ύψος 1031 μ.). Το έδαφός του διατρέχει ο χείμαρρος Ίναχος (Πάνιτσα) που έρχεται και πηγάζει από τις δυτικές οροσειρές της Λυρκείας και χύνεται στον Αργολικό κόλπο. Στην περιοχή του Κουτσοποδίου κυλούν και οι μικρότεροι χείμαρροι Μπορσίτης και Δερβένι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Κουτσοποδίου

Κουτσοποδιου
Intel Corporation

Η **Intel** είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής τσιπ ημιαγωγών στον κόσμο, με βάση τα έσοδα. Η εταιρεία εισήγαγε την αρχιτεκτονική μικροεπεξεργαστών x86, που σήμερα χρησιμοποιείται σχεδόν στο σύνολο των προσωπικών υπολογιστών. Ιδρύθηκε στις 18 Ιουλίου 1968, με το όνομα **Int**egrated **El**ectronics Corporation (εταιρεία ολοκληρωμένων ηλεκτρονικών) και έχει ως βάση την Σάντα Κλάρα, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ιδρυτές είναι ο Ρόμπερτ Νόις και ο Γκόρντον Μουρ, οι οποίοι, υπό την διοικητική εποπτεία και το όραμα του Άντριου Γκρόουβ, συνδύασαν προηγμένες ικανότητες σχεδιασμού τσιπ και σύγχρονες κατασκευαστικές μεθόδους. Η Intel εκτός από μικροεπεξεργαστές, κατασκευάζει μητρικές πλακέτες, κάρτες δικτύου, μνήμες τύπου flash,  μονάδες επεξεργασίας γραφικών και άλλες συσκευές που συνδέονται με επικοινωνίες και υπολογιστές. Αρχικά ήταν γνωστή κυρίως σε μηχανικούς και τεχνολόγους, αλλά η επιτυχημένη διαφημιστική καμπάνια της δεκαετίας του 1990 με το όνομα "Intel Inside" καθιέρωσε την ίδια αλλά και τους επεξεργαστές Pentium μεταξύ των οικιακών χρηστών.

## Δείτε επίσης
* x86
* Intel 4004
* Intel 8086

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Μάχη του Κουροπεδίου

Η μάχη στο **Κούρου πεδίον** (281 π.Χ.) ήταν η τελική σύγκρουση μεταξύ δύο από τους Διαδόχους του Μ. Αλεξάνδρου, του Σελεύκου Α' και του Λυσίμαχου.

Μετά τη Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., ο Σέλευκος με τον Λυσίμαχο και τους υπόλοιπους Διαδόχους μοιράστηκαν το κράτος του Αντίγονου Α'. Ο Λυσίμαχος, μετά και από τη νίκη του επί του γιου του Αντίγονου, Δημητρίου Πολιορκητή, κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας και έγινε ο ισχυρότερος από τους Διαδόχους. Όμως, οι σχέσεις του με τον Σέλευκο δεν ήταν καλές και, μετά την οριστική ήττα του Δημητρίου, έπαψε να υπάρχει κάθε λόγος συμμαχίας μεταξύ τους.

Το 281 π.Χ., ήταν σε εξέλιξη ενδοδυναστική διαμάχη στο κράτος του Λυσιμάχου. Ανώτατοι αξιωματικοί του στασίασαν και πολλές μικρασιατικές πόλεις επαναστάτησαν εναντίον του. Ο Σέλευκος δεν έχασε την ευκαιρία. Εισέβαλλε στην επικράτεια του Λυσιμάχου και, χωρίς να συναντήσει σοβαρή αντίσταση, έφτασε μέχρι τις Σάρδεις της Λυδίας, των οποίων η φρουρά παραδόθηκε. Εν τω μεταξύ, έφτασε στη Λυδία και ο Λυσίμαχος με το στρατό του. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στο Κούρου πεδίον, την πεδιάδα που βρισκόταν προς βορρά της πόλης Μαγνησία, κοντά στο όρος Σίπυλο. Νικητής βγήκε ο Σέλευκος και ο Λυσίμαχος σκοτώθηκε και ο στρατός του παραδόθηκε.

Η μάχη αυτή σήμανε το τέλος του κράτους του Λυσιμάχου, με τα μικρασιατικά εδάφη του να περιέρχονται στο κράτος των Σελευκιδών.

## Πηγές
**Ιστορία Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τ. Δ', σ. 302-303.



Κουροπεδιο
Κουροπεδιο
Κουροπεδιο
Μαχη Κουροπεδιου
Κουροπεδιου
Νιτρικό οξύ

Το **Νιτρικό οξύ** (HNO3), είναι ισχυρά διαβρωτικό και τοξικό οξύ. Αν έρθει σε επαφή με την επιδερμίδα δύναται να προκαλέσει σοβαρά εγκαύματα. Είναι άχρωμο όταν είναι εντελώς καθαρό, αλλά πρακτικά εμφανίζει κιτρινωπό χρώμα λόγω της παρουσίας οξειδίων του αζώτου.

Αραιό διάλυμα νιτρικού οξέος είναι γνωστό από το Μεσαίωνα ως ακουαφόρτε (ιταλικά: *acquaforte*, το οποίο σημαίνει *ισχυρό νερό*).

Σημείωση: ο όρος "ακουαφόρτε", έχει χρησιμοποιηθεί λανθασμένα και για προϊόντα του εμπορίου στα οποία το κύριο συστατικό ήταν αραιό διάλυμα υδροχλωρικού οξέος.

Το ακουαφόρτε είναι ισχυρό οξύ και ισχυρό οξειδωτικό και γι' αυτό πιο αποτελεσματικό, συνήθως, στο καθάρισμα και την απολύμανση. Μεταξύ άλλων διαβρώνει χαλκό, άργυρο και μόλυβδο, που δεν διαβρώνει το υδροχλωρικό οξύ, που είναι ισχυρότερο οξύ αλλά πολύ ασθενέστερο οξειδωτικό. Κατά τη χρήση του εκλύει αποπνικτικά οξείδια του αζώτου, και κατά συνέπεια χρειάζεται προσοχή.

Το νιτρικό οξύ σε ανάμειξη αναλογίας 1:3 με το υδροχλωρικό οξύ δίνει το μείγμα που αποκαλείται βασιλικό νερό, η μόνη ουσία που διαβρώνει τον χρυσό και τον λευκόχρυσο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
Κατηγορία:Οξοξέα
Κατηγορία:Οξειδωτικά αντιδραστήρια
Δρεπάνι

thumb|230px|Δρεπάνι
**Δρεπάνι** (ή *δρέπανος* ή *δρεπάνη*) είναι αγροτικό εργαλείο για τη συγκομιδή σιτηρών και χόρτου, που εφευρέθηκε ήδη από την αρχαιότητα. Διαφέρει από τη σκύθη ως προς το σχήμα και μήκος της λάμας και της λαβής.

## Ιστορική εξέλιξη
Το δρεπάνι είναι από τα αρχαιότερα αγροτικά εργαλεία. Τα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στη Μέση Ανατολή και χρονολογούνται από την πρωτολιθική εποχή χρησιμοποιούνταν για τη συγκομιδή χόρτου και άγριων δημητριακών. Πριν από την έναρξη χρήσης των μετάλλων για την κατασκευή εργαλείων, τα δρεπάνια κατασκευάζονταν από ξύλο ή κέρατο ζώου, στο οποίο σφήνωναν λεπίδες από πυριτόλιθο που τις κολλούσαν με φυσικό ρετσίνι. Αργότερα, στην εποχή του χαλκού, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μέταλλο για την κατασκευή των δρεπανιών.Το δρεπάνι το χρησιμοποιούσαν για να θερίζουν τα χωράφια.

Το δρεπάνι ως σύμβολο των αγροτών μαζί με το σφυρί ως σύμβολο των εργατών, δημιούργησαν το διεθνές κομμουνιστικό σύμβολο του σφυροδρέπανου.

## Βιβλιογραφία
* Jens Lüning: *Steinzeitliche Bauern in Deutschland. Die Landwirtschaft im Neolithikum.* UPAS 58 (Bonn, Habelt 2000)
* Hildegard Quitta: Mittelalterliche Sicheln, in: Leipziger Beiträge zur Vor- und Frühgeschichte 1. 1955
* Axel Steensberg: Ancient Harvesting Implements, Kopenhagen 1943

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μηχανικά εργαλεία χειρός
Κατηγορία:Γεωργικά εργαλεία
Σομ του Ουζμπεκιστάν

Το **σομ** (som, ουζμπεκικά, λατινικά: so‘m, κυριλλικά, сўм) είναι το νόμισμα του Ουζμπεκιστάν στην Κεντρική Ασία. Ο κωδικός ISO 4217 του νομίσματος είναι UZS.

## Ετυμολογία
Στη Σοβιετική Ένωση, οι ομιλητές της καζακικής, κιργιζιανής και της ουζμπεκικής γλώσσας αναφέρονταν στο σοβιετικό ρούβλι με την ονομασία *σομ*. Η ονομασία αυτή ήταν γραμμένη στο πίσω μέρος των τραπεζογραμματίων. Η λέξη *σομ* (η οποία προφέρεται μερικές φορές ως «σουμ» ή «σόουμ») σημαίνει "καθαρό" στα κιργιζιανά, στη γλώσσα των Ουιγούρων και στα ουζμπεκικά, όπως επίσης και σε άλλες τουρκικής προέλευσης γλώσσες. Η λέξη υποδηλώνει το καθαρό χρυσάφι.

## Πρώτο σομ
Μετά την ανεξαρτησία το ρούβλι συνεχίστηκε να χρησιμοποιείται στο Ουζμπεκιστάν. Στις 26 Ιουλίου του 1993 τυπώθηκε μια νέα σειρά από ρωσικά ρούβλια και τα παλαιά σοβιετικά ρούβλια σταμάτησαν να αποτελούν νόμιμα για τις συναλλαγές.  . 

Έτσι, το ρούβλι αντικαταστάθηκε από το σομ, στην ίδια αξία στις 15 Νοεμβρίου του 1993. Το σομ εκείνο δεν είχε υποδιαιρέσεις και υπήρχαν μόνο χαρτονομίσματα σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 1, 3, 5, 10, 25, 50, 100, 200, 500, 1000, 5.000 και 10.000 σομ. Το σχέδιο ήταν πολύ απλοποιημένο, καθώς προοριζόταν να αποτελεί προσωρινό νόμισμα (μεταβατικό). Όλα τα χαρτονομίσματα είχαν στην εμπρόσθια όψη το εθνόσημο του Ουζμπεκιστάν και στην πίσω όψη ένα ισλαμικό κτήριο. Η μόνη τους διαφορά ήταν στο χρώμα και στην αξία.

## Δεύτερο σομ
Την 1η Ιουλίου του 1994 εισήχθη ένα νέο σομ σε ισοτιμία του 1 νέου σομ = 1000 παλαιά σομ. Το σομ αυτό υποδιαιρείται σε 100 *τιγίν*. Την περίοδο που εισήχθη, το 1 δολάριο ΗΠΑ ήταν ίσο με 25 σομ.

### Κέρματα
Έχουν κυκλοφορήσει 2 σειρές κερμάτων για το δεύτερο σομ . Η πρώτη σειρά ήταν γραμμένη με κυριλλικούς χαρακτήρες και η δεύτερη με λατινικούς. Η πρώτη σειρά περιλαμβάνει κέρματα των 1, 3, 5 , 10, 20, 50 τγιν και του 1, 5 και των 10 σομ. Το 2000 άρχισαν να κυκλοφορούν τα κέρματα της δεύτερης σειράς. Αυτά είναι το 1 σομ (από ανοξείδωτο χάλυβα, 2000), τα 5 και τα 10 σομ (το 2001), τα 25 σομ (το 1999) και τα 50 (για την 10η επέτειο από την ανεξαρτησία της χώρας), 50 (για την 2.700ή επέτειο από την ίδρυση της Σαχρισάμπζ) και 100 σομ (το 2001, 2002 και 2004 αντίστοιχα). Τα 100 σομ κυκλοφόρησαν με αφορμή την δέκατη επέτειο από την έλευση του νομίσματος.

### Τραπεζογραμμάτια
Το 1994 κυκλοφόρησαν τραπεζογραμμάτια του 1, 3, 5, 10, 25, 50 και των 100 σομ. Ακολούθησαν τα 200 σομ το 1997, τα 500 το 1999 και τα 1000 σομ το 2001.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σομ
Κατηγορία:Οικονομία του Ουζμπεκιστάν
Μύθος της δημιουργίας

Με τον όρο **μύθος της δημιουργίας** ή **κοσμογονικός μύθος** εννοείται μία υπερφυσική μυθολογική ή θρησκευτική αφήγηση που περιγράφει την προέλευση τις ανθρωπότητας, της γης, της ζωής και του σύμπαντος (κοσμογονία) συχνά ως συνειδητή πράξη μίας ή περισσοτέρων θεοτήτων δημιουργών.

Πολλοί μύθοι για την δημιουργία μοιράζονται σαφώς παρόμοια θέματα. Κοινό μοτίβο είναι ο διαχωρισμός αντικειμένων του κόσμου από ένα αρχέγονο χάος, ο χωρισμός μητρικής και πατρικής θεότητας, η εμφάνιση της γης από άναρχο και άπειρο ωκεανό, ή η εκ του μηδενός δημιουργία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκεία
Κατηγορία:Μυθολογία
Κατηγορία:Κοσμολογία
Κατηγορία:Συγκριτική μυθολογία
Κατηγορία:Αθεϊσμός
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας

Το **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας**, επίσημα **Σουπερλίγκα** (σερβικά: Суперлига / Superliga), είναι το πρωτάθλημα για τις κορυφαίες επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου της Σερβίας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Σουπερλίγκα Σερβίας (Суперлига Србије).

Διοργανώνεται από την περίοδο 1992-93, αντικαθιστώντας το πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ως το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου αρχικά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, από την περίοδο 2003-04 της Σερβίας και Μαυροβουνίου και από την περίοδο 2006-07, όταν αποσχίστηκε το Μαυροβούνιο, της Σερβίας. Η Παρτιζάν Βελιγραδίου έχει κατακτήσει περισσότερες φορές (16) τον τίτλο της πρωταθλήτριας όπως 16 έχει και ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου, ο οποίος κατέχει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 8, ενώ μόνο η Όμπιλιτς κατάφερε μία φορά να σπάσει την κυριαρχία των αιωνίων αντιπάλων της χώρας. 

Τρέχων κάτοχος του τίτλου είναι ο Ερυθρός Αστέρας. 

## Πρωταθλήτριες
### Ομοσπ. Δημ. Γιουγκοσλαβίας

### Σερβία και Μαυροβούνιο

### Σερβία

## Σύνολο τίτλων
### Ανά σύλλογο

## Χορηγίες
* 2006–2008: Meridian SuperLiga
* 2008–2016: Jelen SuperLiga

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σερβια
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σερβίας
Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Κατηγορία:Σουπερλίγκα Σερβίας
Κύπελλο Σερβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το **Κύπελλο Σερβίας** διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της χώρας. Ξεκίνησε τη σεζόν 2006-07 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στη Σερβία. Παλιότερα οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας ως το 1992-93 και στο Κύπελλο Σερβίας και Μαυροβουνίου (Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας) από το 1993-94 ως το 2005-06. 

Πολυνίκες της διοργάνωσης είναι ο Ερυθρός Αστέρας με 8 τίτλους ενώ παράλληλα κατέχουν και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων στο θεσμό με 5. Τρέχων κάτοχος του τροπαίου για το 2025 είναι ο Ερυθρός Αστέρας.

## Τελικοί

## Τίτλοι ανά σύλλογο

## Παραπομπές


Σ
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σερβίας
Μάχη της Ιψού

Η **μάχη της Ιψού** (301 π.Χ.) ήταν μάχη της εποχής των Διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου, η οποία δόθηκε στην περιοχή της Φρυγίας, στη Μικρά Ασία. Σε αυτή τη μάχη πολέμησαν, από τη μια πλευρά ο Σέλευκος Α' Νικάτωρ, βασιλιάς του ασιατικού τμήματος της πρώην Περσικής Αυτοκρατορίας, με τον γιό του Αντίοχο, ο Λυσίμαχος, βασιλιάς της Θράκης, και ο Κάσσανδρος, βασιλιάς της Μακεδονίας, με αντιπάλους τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο και τον γιό του Δημήτριο τον Πολιορκητή. Η μάχη έληξε με ήττα και θάνατο του Αντιγόνου.

## Προοίμιο

Μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου (323 π.Χ.), άρχισε το μοίρασμα της αυτοκρατορίας του σε βασίλεια. Το πρώτο μοίρασμα των εδαφών έγινε το 323 π.Χ. με τη συμφωνία της Βαβυλώνας, και έπειτα το 321 π.Χ. με την συμφωνία του Τριπαραδείσου στης Συρία αλλά αμέσως μετά άρχισαν οι διαμάχες. Στην αρχή ο Ευμένης νίκησε τους Κρατερό και Νεοπτόλεμο στην Καππαδοκία. Αργότερα, το 317 π.Χ., ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος ήρθε σε σύγκρουση με τον Ευμένη και τον νίκησε στην μάχη της Παραιτακηνής και στη μάχη της Γαβιηνής. Στη συνέχεια, οι Σέλευκος και Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ νίκησαν τον Δημήτριο Πολιορκητή στη μάχη της Γάζας (312 π.Χ.). Το 305 π.Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής πολιόρκησε τη Ρόδο επί ένα χρόνο χωρίς να καταφέρει να την κυριεύσει.

## Η μάχη

Η αφορμή αυτής της μάχης ήταν η επέκταση του βασιλείου του Σελεύκου αλλά και των συμμάχων του. Αντίθετα, ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος ήθελε να ανασυστήσει την αυτοκρατορία του Μ. Αλεξάνδρου με βασιλέα τον ίδιο. Έτσι οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στην Ιψό της Φρυγίας. Η στρατιά του Αντιγόνου και του γιου του Δημητρίου αριθμούσε 70.000 πεζούς, 10.000 ιππείς και 75 πολεμικούς ελέφαντες. Η αντίπαλη στρατιά διέθετε 64.000 πεζούς, 10.500 ιππείς, 400 ελέφαντες και 120 άρματα. Ο Δημήτριος ανέλαβε το ιππικό, ενώ το πεζικό ανέλαβε ο πατέρας του. Στην αντίπαλη παράταξη, ο Αντίοχος, ο γιος του Σελεύκου, ανέλαβε το ιππικό ενώ ο Σέλευκος και ο Λυσίμαχος το πεζικό.

Η μάχη ξεκίνησε με νίκη του Δημήτριου εναντίον του Αντίοχου του Σελεύκου στο ιππικό, αλλά αυτό ήταν ένα τέχνασμα του Αντίοχου για να τον παρασύρει. Το τέχνασμα ήταν επιτυχές. Το ιππικό του Δημήτριου απομακρύνθηκε από το πεζικό και ο Σέλευκος βρήκε την ευκαιρία να κυκλώσει τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο. Ο Δημήτριος προσπάθησε να βοηθήσει τον πατέρα του, αλλά ο Σέλευκος σταμάτησε τον Δημήτριο με ελέφαντες και το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος σκοτώθηκε και οι αντίπαλοί του τον έθαψαν μεγαλόπρεπα.

## Μετά τη μάχη
Μετά τη μάχη οι σύμμαχου του Σελεύκου μοιράστηκαν τα εδάφη του βασιλείου του Αντιγόνου.
Οι σύμμαχοι στη μάχη της Ιψού, Λυσίμαχος και Σέλευκος, χωρίς κανένα αντίπαλο πια, θα έρθουν οι ίδιοι σε σύγκρουση στη μάχη του Κουροπεδίου το 281 π.Χ.

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Οι Μεγαλύτερες Μάχες του Αρχαίου Ελληνικού Κόσμου*, εκδόσεις Τάλως, σελ. 350 - 358

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η μάχη της Ιψού 

Ιψου
Ιψου
Ιψου
Μαχη Ιψου
Ιψου
Μάχη της Αμφίπολης

Η **μάχη της Αμφίπολης** συνέβη κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο το 422 π.Χ., στη Μακεδονία, στην περιοχή της Αμφίπολης. Αντίπαλοι ήταν οι Αθηναίοι υπό το στρατηγό Κλέωνα και οι Σπαρτιάτες υπό το στρατηγό Βρασίδα.

## Η εκστρατεία του Βρασίδα στη Μακεδονία

Ο Λακεδαιμόνιος στρατηγός Βρασίδας εκστράτευσε στη Μακεδονία για να δημιουργήσει κατά πρώτον συμμαχίες και κατα δεύτερον να πολιορκήσει και να καταλάβει τις προσκείμενες στην Αθήνα πόλεις. Τότε έμαθε ότι ο φιλοπόλεμος Αθηναίος στρατηγός Κλέων ερχόταν εναντίον του για να τον σταματήσει. Οι δύο αντίπαλοι στρατοπέδευσαν κοντά στα τείχη της Αμφίπολης, ενώ μέρος του στρατού του Βρασίδα παρέμεινε μέσα στα τείχη της φιλικά προσκείμενης πόλης.

## Η μάχη

Το επόμενο πρωί ο Βρασίδας με όλο το στρατό του κρύφτηκε πίσω από τα τείχη της Αμφίπολης. Ο Κλέων πληροφορημένος για τις κινήσεις του αντιπάλου του, έδωσε εντολή υποχώρησης σε φάλλαγγα πορείας. Τότε άνοιξαν ξαφνικά οι πύλες της Αμφίπολης και από μέσα ξεχύθηκε ο στρατός των Σπαρτιατών ο οποίος προσέβαλλε τους Αθηναίους στο μέσον της φάλαγγάς τους και στην οπισθοφυλακή της. Οι Αθηναίοι τράπηκαν σε γενική σχεδόν φυγή και είχαν πολύ μεγάλες απώλειες (600 νεκρούς) ενώ από τους Σπαρτιάτες σκοτώθηκαν μόλις 7, συμπεριλαμβανομένου του Βρασίδα. Στη μάχη έπεσε νεκρός και ο Κλέωνας.

## Συνέπειες της μάχης
Η μεγάλη ήττα των Αθηναίων και ο θάνατος των Κλεωνα και Βρασίδα είχε ως αποτέλεσμα την επικράτηση των φιλειρηνικών παρατάξεων μεταξύ των εμπολέμων. Έτσι, το φθινόπωρο του 422 π.Χ. άρχισαν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις οι οποίες κατέληξαν στην ειρήνη του Νικία το 421 π.Χ..

## Πηγές
* *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, 1972, τ. Γ1, σ. 223-226.
* Χάρης Θεοδωράτος, *Οι μεγαλύτερες μάχες του αρχαίου ελληνικού κόσμου*, σ. 180-185.

Αμφιπολη
Αμφιπολη
Αμφιπολη
Αμφιπολη
Αμφιπολη
422 π.Χ.
Κατηγορία:Αρχαία Αμφίπολις