open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σίβυλλα του Βρανδεμβούργου

Η **Σίβυλλα**, γερμ.: Sibylla von Brandenburg von Hohenzollern (31 Μαΐου 1467 στο Άνσμπαχ - 9 Ιουλίου 1524 στο Κάστερ) από τον Οίκος των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα των Γύλιχ και Μπεργκ. Έγινε επίτροπος του Γιύλιχ-Μπεργκ για την κόρη της Μαρία από το 1511 έως το 1524.

## Βιογραφία
Η Σίβυλλα ήταν η έκτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον 2ο γάμο του με την Άννα των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.

Παντρεύτηκε στις 25 Ιουλίου 1481 στην Κολωνία με τον Γουλιέλμο Δ΄ δούκα των Γύλιχ και Μπεργκ (1455–1511). Η εορτή του γάμου ήταν πολύ δαπανηρή. Εκτός από πολλούς αρχιεπισκόπους, επισκόπους και ιεράρχες, τον αρχιδούκα της Αυστρίας, τον δούκα της Βουργουνδίας, τον εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και τον μάργραβο του Μπάντεν, προσκλήθηκαν περισσότεροι από 50 κόμητες και κόμισσες και αμέτρητοι άλλοι ευγενείς. Λόγω του μεγάλου αριθμού των επισκεπτών, ο γάμος ολοκληρώθηκε σε μία ανοιχτή έκταση μπροστά από την πύλη του Αγίου Σεβερίν. Ιερέας ήταν ο Χέρμαν αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Η Σίβυλλα επρόκειτο να φέρει μία μεγάλη προίκα στο γάμο, αλλά ο Γουλιέλμος Δ΄ έπρεπε να γράψει στον πεθερό του πολλές φορές, σχετικά με τις καθυστερήσεις στην πληρωμή της.

Μετά από δέκα χρόνια γεννήθηκε το μόνο παιδί τους, ένα κορίτσι με το όνομα Μαρία. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης. Είχαν μνηστευτεί το 1496, όταν η Μαρία ήταν 5 ετών και ο Ιωάννης ήταν 6 ετών· παντρεύτηκαν το 1510. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη λεγόμενη *Ένωση της Κλέβης*, στην οποία τα δουκάτα του Γιύλιχ-Μπεργκ-Ράβενσμπεργκ και της Κλέβης-Λα Μαρκ συνδυάστηκαν για να σχηματίσουν τα Ηνωμένα δουκάτα Γιύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Όταν ο Γουλιέλμος Δ΄ απεβίωσε το 1511, η Μαρία, επειδή ήταν γυναίκα, δεν μπορούσε να τα κληρονομήσει και τα Γιύλιχ-Κλέβη-Μπεργκ περιήλθαν στον Ιωάννη Γ΄.

Η Σίβυλλα επέζησε του συζύγου της κατά 13 χρόνια. Κατόπιν αιτήματος της Μαρίας και του Ιωάννη Γ΄, που κατοικούσαν στην Κλέβη, ενήργησε ως κυβερνήτης του Γιύλιχ-Μπεργκ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.  Η Σίβυλλα περιγράφεται ως ηθική, ενεργητική και σοφή· ήταν μία δίκαιη προστάτιδα για τη χώρα της.

Ο Σίβυλλα απεβίωσε το 1524 και τάφηκε στο αββαείο του Άλτενμπουργκ.

## Οικογένεια
Από το γάμο της το 1481 με τον Γουλιέλμο Δ΄ των Γύλιχ δούκα των Γιύλιχ και Μπεργκ, η Σίβυλλα απέκτησε μία κόρη:
* Μαρία 1491–1543, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ των Λα Μαρκ δούκα της Κλέβης, ο οποίος έγινε Ιωάννης Α΄ του Γιύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Ήταν η μητέρα της;
** Άννας, 4ης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.

## Πρόγονοι


## Υποσημειώσεις


## Αναφορές και πηγές
* Julius von Minutoli: *Das kaiserliche Buch des Markgrafen Albrecht Achilles*, Schneider, 1850, σελ.&nbsp;492
* Hermann von Scharff-Scharffenstein: *Denkwürdigkeiten eines Royalisten*, FA Herbig, 1859, σελ.&nbsp;221 ff.

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Ξυστά (τεχνική)

εναλλ.=Ξυστά χαραγμένα στην πρόσοψη μίας οικίας στο Πυργί|μικρογραφία|Ξυστά χαραγμένα στην πρόσοψη μίας οικίας στο Πυργί
Τα **Ξυστά** είναι τεχνική διακόσμησης της πρόσοψης των οικοδομημάτων που συναντάται στην περιοχή Πυργί του νησιού Χίος. Αποτελείται από γεωμετρικά διακοσμητικά σχήματα χαραγμένα κατά βάση από τα μισά της πόρτας εισόδου, σε ποικίλα σχέδια μεταξύ των οποίων κύκλοι, ρόμβοι, πελαργοί και κλαδιά δέντρων. Η τεχνοτροπία αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της εν λόγω τοπικής κοινότητας καθιστώντας την περιοχή ιστορικού ενδιαφέροντος.  

## Ετυμολογία
Ο όρος *ξυστά* έχει αποδοθεί από την τεχνοτροπία κατασκευής κατά την οποία απαιτείται η σταδιακή αφαίρεση υλικών που είχε επικαλυφθεί στην επιφάνεια της πρόσοψης του κτήματος σε προγενέστερο στάδιο. Επί της ουσίας ο τεχνίτης αφαιρεί μέρος του λευκού σοβά με τα κατάλληλα εργαλεία αποδίδοντας σχέδια.
## Τόπος και χρόνος

Η τεχνική των «Ξυστών» για κάποιους αποτελεί ανατολίτικη τεχνοτροπία και για άλλους θεωρείται Ιταλικής προελεύσεως (STUCCO / Sgraffito). Ωστόσο, τα «Ξυστά» φαίνεται να προέρχονται από 3 διαφορετικές περιόδους. 

# Η πρώιμη περίοδος, στην οποία ανήκουν τα ξυστά από το διάστημα της εμφάνισής τους έως τα μισά του 19ου αιώνα
# Η δεύτερη περίοδος φθάνει περίπου έως το 1950
# Η τρίτη περίοδος φθάνει ως τον 20ο αιώνα

Σχεδόν όλα τα σπίτια, τα δημόσια κτήρια και οι εκκλησίες του χωριού, έχουν στο εξωτερικό τους τα ξυστά. Δεν πρόκειται μόνο για μια διακοσμητική τεχνική αλλά για ένα πολιτισμικό φαινόμενο, μία υπαρκτή παραδοσιακή τέχνη που εξελίσσεται ακόμα. 

## Τεχνική
εναλλ.=Καμάρες με Ξυστά στο Πυργί|μικρογραφία|309x309εσ|Καμάρες με Ξυστά στο Πυργί

### Εργαλεία

* Διαβήτης
* Χάρακας
* Πιρούνι
* Μυστρί

### Υλικά

* Μαύρη άμμος
* Ασβέστη

### Διαδικασία
Για την κατασκευή χρειάζεται αρχικά η ανάμιξη των υλικών με τσιμέντο, ασβέστη και άμμο θαλάσσης. Η παρασκευή αυτή απλώνεται με μυστρί στην επιφάνεια των οικοδομημάτων. Στη συνέχεια, η επιφάνεια αυτή καλύπτεται με ρευστό ασβέστη και γίνεται άσπρη. Μόλις στεγνώσει, χαράσσονται πάνω σ’ αυτήν μοτίβα με τη βοήθεια διαφόρων εργαλείων όπως ο διαβήτης, το αλφάδι, το μέτρο, και η μεταλλική γραφίδα. Το επόμενο βήμα είναι να ξυστεί η επιφάνεια του ασβέστη σε σχέδια όπως τρίγωνα, ρόμβοι, κύκλοι, ημικύκλια και πληθώρα ακόμα σχεδίων. Αυτό γίνεται με ένα πιρούνι. Μόλις φύγει ο ασβέστης, εμφανίζεται το σκούρο υπόστρωμα και διαμορφώνονται τα μοτίβα που είναι στην πλειοψηφία τους γεωμετρικά. 

## Πολιτισμική επιρροή

Κατά τα έτη 1998-1999, υλοποιήθηκε έργο με τίτλο «Διατήρηση και αποκατάσταση των κτηριακών όψεων στο Πυργί της Χίου», που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος RAPHAEL code 97/F, στόχος του οποίου ήταν η ανάδειξη της ιδιαίτερης πολιτιστικής αξίας της τεχνοτροπίας των «Ξυστών».
## Γκαλερί

Αρχείο:Pyrgí, Chíos.jpg
Αρχείο:Πυργί - Εξώστης με Ξυστά.jpg
Αρχείο:Ξυστά σε οίκημα - Πυργί, Χίος 2.jpg
Αρχείο:Πυργί - Οικία με Ξυστά.jpg
Αρχείο:ΠΥΡΓΙ ΧΡΩΜΑ.jpg
Αρχείο:ΠΥΡΓΙ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΜΑΡΕΣ.jpg
Αρχείο:Σοκάκια στο Πυργί.jpg


## Δείτε επίσης

* Χίος
*Πυργί Χίου
*UNESCO

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χίος
Ούρσουλα του Βρανδεμβούργου

Η **Ούρσουλα** (17 Οκτωβρίου 1488 &#x2013; 18 Σεπτεμβρίου 1510) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο και ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη-Κικέρωνα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Μαργαρίτας των Βέττιν, κόρης του λαντγκράβου της Θουριγγίας.

## Οικογένεια
Σε ηλικία 19 ετών, στις 16 Φεβρουαρίου 1507 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχαν παιδιά:
* Σοφία 1508–1541, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
* Μάγκνους Γ΄ 1509-1550, πρώτος λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.
* Ούρσουλα 1510-1586, ηγουμένη του αββαείου του Ρίμπνιτς.

Πέθανε στο Γκύστροβ το 1510 σε ηλικία 21 ετών, λιγότερο από ένα μήνα μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Τατιάνα Γκούσιν

Η **Τατιάνα Γκούσιν** (26 Ιανουαρίου 1994, Μολδαβία) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου, πρωταθλήτρια στο άλμα εις ύψος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Τατιάνα Γκούσιν γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1994 στη Μολδαβία, όπου και έμεινε μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών.

Στη συνέχεια μετανάστευσε στην Ελλάδα, όπου και μεγάλωσε.

## Ενασχόληση με τον αθλητισμό
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και λόγω των σωματικών προσόντων της (με ύψος 1,88 μ. - σήμερα) επέλεξε να γίνει άλτρια του ύψους. Ανήκει στον αθλητικό σύλλογο, Γ.Σ. Κηφισιάς.

Μετά το λύκειο, έκανε σπουδές στις Επικοινωνίες και τη Δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο της Γεωργίας. Σήμερα έχει ως προπονητή τον Πέτρο Κυπριανού.

Σήμερα ανήκει στην Γ' κατηγορία αθλητών, με βάση τον προγραμματισμό του ΣΕΓΑΣ, και έχει ως προπονήτρια την Ιωάννα Σιώμου.

## Διακρίσεις
* 2013 - 5η στο Ευρωπαϊκό Ε/Ν στο Ριέτι με 1,81 μ.
* 2014 - υπερέβη τα 1,86 μ. σε αγώνα στο Άργος Ορεστικό.
* 2015 - στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων για την Α’ κατηγορία, στο Ηράκλειο κατετάγη 3η με 1,85 μ.
* 2015 - στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων στο Ταλίν, υπερέβη τα 1,79 μ., στον προκριματικό.
* 2017 - στον κλειστό στίβο, υπερέβη τα 1,90 μ.
* 2019 - πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνισή της, υπερέβη τα 1,94 μ., κάνοντας ατομική επίδοση.

Ήταν νικήτρια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα τα έτη 2014 (1,83 μ.) και το 2015 (1,79 μ.)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Ελίνα Τζένγκο

H **Ελίνα Τζένγκο** (Νέα Καλλικράτεια, 2 Σεπτεμβρίου 2002) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου, η οποία διακρίνεται στο αγώνισμα του ακοντισμού.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής από Αλβανούς γονείς, μετανάστες στην Ελλάδα, όπου και μεγάλωσε. Επέλεξε να αγωνίζεται με τα χρώματα της Ελληνικής εθνικής ομάδας. Έλαβε την ελληνική ιθαγένεια στις 22 Ιουνίου 2018. Έχει δυο μεγαλύτερες αδερφές, που επίσης ασχολήθηκαν με τον στίβο. 

To 2021 ξεκίνησε να σπουδάζει στη Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Όσο ήταν μαθήτρια στο δημοτικό σχολείο, εντάχθηκε στον αθλητικό σύλλογο, Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας. Αρχικά ξεκίνησε να προπονείται στα αγωνίσματα του στίβου, και είχε ως καθοδηγητή - προπονητή τον Γιώργο Μποτσκαριώφ που την κατηύθυνε στο αγώνισμα του ακοντισμού.

## Συμμετοχές και διακρίσεις
Το ταλέντο της Τζένγκο στον ακοντισμό άρχισε να διαφαίνεται το 2016. Τότε ήταν που πέτυχε την 1η πανελλήνια επίδοση, στη κατηγορία της (54,04 μ.).

Το 2018 έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα που έγινε στο Μαρόκο. Τον ίδιο χρόνο αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών (Κ18) στην Ουγγαρία, και εκεί κατέλαβε την 7η θέση. Εξασφάλισε έτσι μελλοντική συμμετοχή στους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες των Νέων. Στη διοργάνωση των Ολυμπιακών, στην Αργεντινή (Μπουένος Άιρες), έλαβε την υψηλότερη διάκριση κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο (63,34 μ.). Έτσι, για τον Οκτώβριο του 2018, επελέγη ως η κορυφαία νέα αθλήτρια της Ευρώπης.   

Τον Αύγουστο 2020, σημείωσε επίδοση στα 63,96 μ., στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ20. Η επίδοση αυτή θα αποτελούσε παγκόσμιο ρεκόρ Κ20, ευρωπαϊκό ρεκόρ Κ20, πανελλήνιο ρεκόρ Κ20 και την δεύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα στις γυναίκες. Παράλληλα ήταν η έβδομη καλύτερη στον κόσμο εκείνη την χρονιά σε επίπεδο γυναικών. Ωστόσο, το ρεκόρ δεν της αναγνωρίστηκε από την Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) για γραφειοκρατικό λόγο, επειδή δεν έγινε έγκαιρα ο έλεγχος αντιντόπινγκ. Πάντως, ο ΣΕΓΑΣ αναφέρει κανονικά το ρεκόρ ως το πανελλήνιο ρεκόρ νεανίδων.   

Τον Αύγουστο 2021 η Ελίνα Τζένγκο, με βολή στα 59,60 μ., κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, στο Ναϊρόμπι.     

Στις 20 Αυγούστου 2022, η Τζένγκο με βολή στα 65,81 μέτρα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2022, που διεξήχθη στο Μόναχο. Πέτυχε ατομικό ρεκόρ, ενώ έγινε η νεότερη αθλήτρια που κατέκτησε τον τίτλο.

Τον Αυγούστο 2025, η Ελίνα Τζένγκο στην πρώτη της συμμετοχή σε τελικό Diamond League, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο πετυχαίνοντας βολή 64,57 μ.

## Διακρίσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του ακοντισμού
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 
Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Άλμα Ντόιτσερ

Η ** Άλμα Ντόιτσερ**  (· γενν. 19 Φεβρουαρίου 2005, Μπεϊσινγκστόουκ) είναι Βρετανίδα συνθέτρια κλασικής μουσικής, πιανίστα, βιολονίστα και θεωρείται παιδί θαύμα. 

Γονείς της είναι η αγγλίδα Janie Steen και ο ισραηλινός γλωσσολόγος Guy Deutscher.

Συνέθεσε την πρώτη της σονάτα πιάνου σε ηλικία των έξι ετών και την πρώτη της όπερα *Η σκούπα των ονείρων* στην ηλικία των επτά. Στην ηλικία των εννέα συνέθεσε ένα κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα, το οποίο έκανε πρεμιέρα το 2015.

Σε ηλικία δέκα ετών ολοκλήρωσε την πρώτη της όπερα μεγάλου μήκους, την *Σταχτοπούτα*, η οποία είχε την ευρωπαϊκή της πρεμιέρα το 2016 στη Βιέννη υπό την αιγίδα του μαέστρου Ζούμπιν Μέτα και ένα χρόνο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2017, την πρεμιέρα της στις ΗΠΑ στο Σαν Χοσέ, Καλιφόρνια. Στην ηλικία των 12, η Deutscher ολοκλήρωσε το πρώτο της κοντσέρτο πιάνου, το οποίο έκανε πρεμιέρα το 2017 στο Villach της Αυστρίας στο οποίο παρουσίασε επίσης το κοντσέρτο βιολιού της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανοί
Κατηγορία:Άγγλοι
Κατηγορία:Συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Παιδιά
Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής
Μπερναντέτ Σουμπιρού

Η **Μπερναντέτ Σουμπιρού** (γεν. 7 Ιανουαρίου 1844 στη Λούρδη - 16 Απριλίου 1879 στο Νεβέρ) ήταν μια Γαλλίδα μοναχή και αγία της καθολικής εκκλησίας. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, μεταξύ 11 Φεβρουαρίου και 16 Ιουλίου του 1858 δήλωσε ότι βίωσε συνολικά 18 οράματα θρησκευτικού περιεχομένου, τα οποία ερμηνεύθηκαν αργότερα από την εκκλησία ως εμφανίσεις της Παναγίας. Αυτή η ερμηνεία είναι αμφιλεγόμενη μέχρι σήμερα, ειδικά επειδή το κορίτσι δεν ισχυρίστηκε στις πρώτες συνεντεύξεις ότι είχε δει την Θεοτόκο. Στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ωστόσο η Μπερναντέτ Σουμπιρού λατρεύεται ως αγία λόγω αυτής της ερμηνείας και λόγω των επακόλουθων θαυματουργών θεραπειών που αποδίδονται σε αυτήν. Μέσα σε λίγα χρόνια η γενέτειρα της Μπερναντέτ, Λούρδη, έγινε ένας από τους σημαντικότερους χώρους προσκυνήματος στην Ευρώπη, τον οποίο επισκέπτονται έξι εκατομμύρια προσκυνητές κάθε χρόνο. Η Μπερναντέτ έγινε μοναχή το 1864 και εν συνεχεία μετακόμισε από τη Λούρδη το 1866 στα πλαίσια του μοναστικού της βίου. Κηρύχθηκε από την καθολική εκκλησία οσία το 1925 και αγία το 1933.

## Δείτε επίσης
* :fr:Notre-Dame de Lourdes
* :fr:Marie (mère de Jésus)
* :fr:Incorruptibilité

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι
Κατηγορία:Μέλη καθολικών ταγμάτων και εταιρειών
Αποσαφήνιση

*Για την αποσαφήνιση στη Βικιπαίδεια, δείτε: [[Βικιπαίδεια:Αποσαφήνιση]].*

**Αποσαφήνιση** είναι η διαδικασία προσδιορισμού της έννοιας μιας λέξης που χρησιμοποιείται σε διαφορετικά πλαίσια.

Η αποσαφήνιση μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:

## Μουσική

* ''Disambiguation'' (άλμπουμ του Παντελή Καραγιώργη), ένα άλμπουμ του 2002 των Παντελής Καραγιώργης και Ματ Μανέρι
* *[[Ø (Αποσαφήνιση)|Ø (Disambiguation)]]*, ένα άλμπουμ του 2010 των Underoath

## Άλλες χρήσεις

* Ασάφεια, ένα χαρακτηριστικό οποιασδήποτε έννοιας, ιδέας, δήλωσης ή ισχυρισμού του οποίου το νόημα, η πρόθεση ή η ερμηνεία δεν μπορούν να επιλυθούν οριστικά
* Αποσαφήνιση μνήμης, ένα σύνολο τεχνικών εκτέλεσης μικροεπεξεργαστών
* Σημασιολογική αποσαφήνιση, το πρόβλημα της επίλυσης της σημασιολογικής ασάφειας
* Αποσαφήνιση ορίων προτάσεων, το πρόβλημα στην επεξεργασία της φυσικής γλώσσας του να αποφασίσουμε πού αρχίζουν και τελειώνουν οι προτάσεις
* Συντακτική αποσαφήνιση, το πρόβλημα της επίλυσης της συντακτικής ασάφειας

## Δείτε επίσης

* Ασάφεια (αποσαφήνιση)
Αϊσά Ντουιχί

Η **Αϊσα Ντουιχί** είναι ακτιβίστρια για  τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ανήκει στην φυλή των Σαχράουι από το Μαρόκο. Είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίος αγωνίζεται μεταξύ άλλων για τα δικαιώματα των κρατουμένων στα στρατόπεδα του Μετώπου Πολισάριο στην επαρχία Τιντούφ της Νοτιοδυτικής Αλγερίας στα σύνορα της Δυτικής Σαχάρας. Συγκεκριμένα, η Ντουιχί δραστηριοποιείται ως εκπρόσωπος για όσους έχουν απαχθεί και αιχμαλωτιστεί στα στρατόπεδα Πολισάριο και επιδιώκει την καταπολέμηση της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης εναντίων ευάλωτων γυναικών. Το 2019 ήταν μεταξύ των βραβευθέντων γυναικών στο 1ο Διεθνές Φόρουμ Ηγεσίας Γυναικών που έγινε στις Βρυξέλλες υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

## Δράση
Ως πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας, η Ντουιχί είναι υπεύθυνη για την επικοινωνία με άλλες ΜΚΟ σε συναφείς τομείς. Σε συνεργασία με το Ανεξάρτητο Δίκτυο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τον Σύνδεσμο Σαχάρας για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα η Ντουίχι εξέδωσε δήλωση που καταδικάζει τη διεθνή σιωπή σχετικά με την κατάσταση των στρατοπέδων Πολισάριο στο Τιντούφ και τη Λαχάντα, και καταγγέλλει αυθαίρετες δίκες και συλλήψεις δημοσιογράφων και ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το 2020 η Ντουιχί δημιούργησε ένα πρόγραμμα με τίτλο "Afgarich Sahara" (Ήρωες της Σαχάρας) που απευθύνεται σε παιδιά στην περιοχή, δίνοντάς τους την ευκαιρία να μοιραστούν τις εμπειρίες τους κατά τη διάρκεια της COVID-19, καθώς και να συμβάλουν στον πολιτισμό, την τέχνη και τη δημιουργικότητα, σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα για τη δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας στα νοικοκυριά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Μαρία Α. Στασινοπούλου

Η **Μαρία Α. Στασινοπούλου** (4 Οκτωβρίου 1961, Αθήνα) είναι Ελληνίδα καθηγήτρια νεοελληνικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

## Βιογραφία
Η Στασινοπούλου έλαβε το 1984 πτυχίο κλασικής φιλολογίας από την Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ. 

Το 1990 έλαβε το διδακτορικό της από την Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Βιέννης με την διατριβή της να πραγματεύεται τον ιστοριογράφο του διαφωτισμού Κωνσταντίνο Μιχαήλ Κούμα (1777-1836) υπό τους Γκούναρ Χέρινγκ και Ρίτσαρντ Γκέοργκ Πλάσκα. 

Το 2002 διορίστηκε πρόεδρος στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το 2011 έγινε πρόεδρος στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Ιστορικών Σπουδών της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών.

## Επιλεγμένη εργογραφία
**Μονογραφίες**

* *Weltgeschichte im Denken eines griechischen Aufklärers. Konstantinos Michail Koumas als Historiograph* (= *[[Studien zur Geschichte Südosteuropas]].* 9). Lang, Frankfurt am Main u. a. 1992, .
* *Reality Bites. A Feature Film History of Greece, 1950–1963.* Wien 2000, (Wien, Universität, Habilitations-Schrift, 2000; ungedruckt).

**Συλλογικά έργα**

* Gunnar Hering: *Nostos. Gesammelte Schriften zur Geschichte Südosteuropas.* Lang, Φραγκφούρτη 1995, .
* mit Wolfram Hörandner und Johannes Koder: *Wiener Byzantinistik und Neogräzistik. Beiträge zum Symposion Vierzig Jahre Institut Byzantinistik und Neogräzistik der Universität Wien im Gedenken an Herbert Hunger, (Wien, 4.–7. Dezember 2002)* (= *Byzantina et Neograeca Vindobonensia.* 24). Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2004, .
* mit Maria Ch. Chatziioannou: *Διασπορά – Δίκτυα – Διαφωτισμός* (= *τετράδια εργασίας.* 28, ISSN 1105-0845). Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών – Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Αθήνα 2005.
* mit Klaus Belke, Ewald Kislinger und Andreas Külzer: *Byzantina Mediterranea. Festschrift für Johannes Koder zum 65. Geburtstag.* Böhlau Wien u. a. 2007, .
* mit Ιωάννης Ζελεπός: *Griechische Kultur in Südosteuropa in der Neuzeit. Beiträge zum Symposium in memoriam Gunnar Hering (Wien, 16.–18. Dezember 2004)* (= *Byzantina et Neograeca Vindobonensia.* 26). Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2008, .

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&query=135756545
* https://www.byzneo.univie.ac.at/ueber-uns/mitarbeiterinnen/akademisches-personal/stassinopoulou-maria-a/
* Μαρία Α. Στασινοπούλου στο academia.edu

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Ειρήνη Φιλιππάκη-Γουορμπάρτον

Η **Ειρήνη Φιλιππάκη-Γουόρμπαρτον** (αγγλ. *Irene Philippaki-Warburton*, 1938 – 28 Αυγούστου 2023) ήταν Ελληνοβρετανίδα ομότιμη καθηγήτρια νέας ελληνικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ.

## Βιογραφία
Η Φιλιππάκη-Γουορμπάρτον γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είχε πτυχίο αγγλικής και κλασικής φιλολογίας από το ΕΚΠΑ (1962) και διδακτορικό στη γλωσσολογία και την κλασική φιλολογία από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. Διετέλεσε βοηθός Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ιρβάιν (1967-1969), όπου δίδαξε αρχαία ελληνικά και γλωσσολογία. Το 1970 διορίστηκε σε μόνιμη θέση στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, όπου δίδαξε θεωρητική γλωσσολογία, σύνταξη και μορφοφωνολογία, και από το οποίο αφυπηρέτησε το 2004 στη βαθμίδα της Καθηγήτριας Γλωσσολογίας, θέση που κατείχε από το 1995. Επιπλέον διετέλεσε Καθηγήτρια Γενικής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (1989-1992). Προηγουμένως υπήρξε επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα (1974-1975) και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (1982-1989).

Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα ήταν η θεωρητική και η περιγραφική γλωσσολογία, η δομή της νεοελληνικής και η ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Συνεισέφερε τακτικά στο περιοδικό *Ελληνική Γλωσσολογία*.

## Εργογραφία
**Μονογραφίες**
* *The Verb in Modern Greek*, εκδ. Mouton, 1970
* (με τον Brian D. Joseph) *Modern Greek*, εκδ. Croom Helm, 1987
* *Εισαγωγή στη θεωρητική γλωσσολογία*, εκδ. «Νεφέλη», Αθήνα 1992

**Γραμματική**
* (με τους David Holton, Peter Mackridge): *Greek. A comprehensive grammar of the modern language*, Routledge, Λονδίνο 1997, books.google.de
** Γερμανική έκδοση: *Griechische Übersetzung*, Übers. Vasilis Spyropoulos, εκδ. Πατάκης, Αθήνα 1999
* (με τους David Holton, Peter Mackridge): *Greek: An essential grammar of the modern language*, Routledge, Λονδίνο 2004
** Γερμαν. έκδοση: *Griechische Übersetzung: Βασική γραμματική της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας*, Übers. Michalis Georgiafentis. Πατάκης, Αθήνα 2007

**Συλλογικά έργα**
* Brian D. Joseph, Geoffrey C. Horrocks, Irene Philippaki-Warburton (Hrsg.): *Themes in Greek linguistics II*, John Benjamins Publ. Co., Amsterdam 1998 (Amsterdam studies in the theory and history of linguistic science, Series IV: Current issues in linguistic theory, Band 159), books.google.de

**Αρθρογραφία**
* «Functional Categories and Modern Greek Syntax», στο *The Linguistic Review*, επιμ. G. Drachman, D. Theophanopoulou-Kontou, τόμ. 15, 1998, σσ. 159-186
* «On the Boundaries of Inflection and Syntax», στο *The Yearbook of Morphology*, επ. G. Booij, J. Van Marle, Kluwer, 1999, σσ. 45-72

## Παραπομπές

* Προσωπική σελίδα στον ιστότοπο του Συλλόγου Νεοελληνικών Σπουδών

Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες γλωσσολόγοι
Βαρβάρα του Βρανδεμβούργου, δούκισσα του Μπρηγκ

Η **Βαρβάρα**, γερμ.: Barbara von Brandenburg von Hohenzollern,  (10 Αυγούστου 1527 - Μπζεγκ, 2 Ιανουαρίου 1595) από τον Οίκος των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπρηγκ (Μπζεγκ).

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της πρώτης συζύγου του Μαγδαληνής των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας.

Το 1537 η Βαρβάρα μνηστεύθηκε με τον Γεώργιο (μετέπειτα Γιώργο Β΄ τον *Ευσεβή*), δεύτερο γιο του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα ως μέρος της συμμαχίας που είχε υπογραφεί μεταξύ του πατέρα της και του Φρειδερίκου Β΄.  Ο γάμος πραγματοποιήθηκε οκτώ χρόνια αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου 1545 στην πατρίδα της, το Βερολίνο. Στην ίδια τελετή έγινε και ο γάμος του αδελφού της Ιωάννη-Γεωργίου με την κόρη του Φρειδερίκου Β΄, τη Σοφία. Ως προίκα η Βαρβάρα έλαβε το ποσό των 20.000 φλορινιών του Ρήνου, τα οποία προέρχοντο από τους πολίτες του Μπζεγκ. 

Δύο χρόνια αργότερα (1547) απεβίωσε ο δούκας Φρειδερίκος Β΄ και ο Γεώργιος κληρονόμησε το δουκάτο του Μπζεγκ, το οποίο περιλάμβανε τις πόλεις Ολάβα, Βόλουφ, Στσέλιν, Νιέμτσα, Κλούτσμπορκ, Μπυτσύνα και Στσινάβα. Συνολικά η Βαρβάρα έκανε δύο γιους και τρεις (επιζήσασες) κόρες.

Ο Γεώργιος Β΄ απεβίωσε στις 7 Μαΐου 1586, μετά από 41 έτη γάμου. Στη διαθήκη του άφησε το δουκάτο του Μπζεγκ στη σύζυγό του ως *ιδιοκτησία χηρείας* (Oprawa wdowia) με την πλήρη κυριαρχία επάνω σε αυτήν τη γη μέχρι το τέλος της. Τα δουκάτα της Ολάβα και Βόλουφ έλαβαν οι γιοι της Ιωακείμ-Φρειδερίκος και Ιωάννης-Γεώργιος από κοινού και επειδή η Βαρβάρα ήταν η κυβερνώσα δούκισσα στο Μπζεγκ, τα δύο αδέλφια αποφάσισαν να εγκαταστήσουν την κατοικία τους στην Ολάβα.

Το 1592 απεβίωσε ο Ιωάννης-Γεώργιος και το 1585 και η Bαρβάρα. Το Μπζεγκ κληρονόμησε ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος.

## Οικογένεια
* Ιωακείμ-Φρειδερίκος 1550-1602, δούκας των Μπζεγκ, Ολάβα, Βόλουφ, Λεγκνίτσα.
* Ιωάννης-Γεώργιος 1552-1592, δούκας της Ολάβα (Όλαου).
* Σοφία 1556-1594.
* Ελισάβετ-Μαγδαλημή 1562-1630, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
* Βαρβάρα 1548-1565 απεβ. 17 ετών, Μαγδαληνή 1560-1562 απεβ. 2 ετών, μία κόρη 1561 απεβ. νήπιο.

## Πρόγονοι


## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Γενεαλογική βάση δεδομένων από τον Herbert Stoyan

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα πολωνικά
Μαρία Οικονόμου

Η **Μαρία Οικονόμου** (Ιωάννινα, 1968 - ) είναι Ελληνίδα ακαδημαϊκός στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

## Βιογραφία
Σπούδασε στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (1986-1990) και έκανε μεταπτυχιακό στην γενική και συγκριτική λογοτεχνία, ιταλική φιλολογία και θέατρο στο Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν στο Μόναχο (1992-1998). Εκπόνησε το διδακτορικό της στο ΑΠΘ, όπου ασχολήθηκε με την γενική και την συγκριτική λογοτεχνία αλλά και τις νεοελληνικές σπουδές. Ολοκλήρωσε την διατριβή της το 2004.

Από το 2001 έως το 2007 εργάστηκε ως ερευνήτρια στα Ινστιτούτα Βυζαντινών Σπουδών, Βυζαντινής Ιστορίας και Τέχνης και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν στο Μόναχο. Συνεργάστηκε επίσης με το ΑΠΘ.

Το χειμερινό εξάμηνο 2007/08 ήταν επισκέπτρια καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και έκτοτε εργάζεται εκεί ως ακαδημαϊκός. Έχει συνεργαστεί σε ένα έργο για την ποιητική της μετανάστευσης, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα την νεοελληνική λογοτεχνία.

## Ερευνητικό έργο
Η Οικονόμου ερευνά την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία του 19ου και του 20ου αιώνα, την μετανάστευση, τους μύθους, την διαμεσολάβηση και την μεταφρασεολογία.

## Επιλεγμένη εργογραφία

* *Kein Held, kein Lied. Re-Lektüren der Homerischen Odyssee im 20. Jahrhundert*. Thessaloniki, 2004.
* (mit Marie-Elisabeth Mitsou): *Reflexionen. Essays neugriechischer Autoren*. München: Ars Una 2005 (Münchener Neugriechische Schriften, Bd. 1).
* (mit Ulrich Meurer und Marie-Elisabeth Mitsou): *Perseus’ Schild – Griechische Frauenbilder im Film*. München: Ars Una 2008 (Münchener Schriften zur Neogräzistik, Bd. 4).
* (mit Ulrich Meurer): *Fremdbilder. Auswanderung und Exil im internationalen Kino*. Transcript, Bielefeld 2009.
* (mit Maria Stassinopoulou, Ioannis Zelepos): *Griechische Dimensionen südosteuropäischer Kultur seit dem 18. Jahrhundert.* Peter Lang, Wien 2011.
* (mit Ulrich Meurer): *Übersetzung und Film. Das Kino als Translationsmedium.* Transcript, Bielefeld 2012.
* *Κουπιά και φτερά. Ο μύθος της Οδύσσειας στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο του μοντερνισμού.* Nefeli, Athen 2016. („Ruder und Flügel. Der Mythos der Odyssee in der Literatur und im Kino des Modernismus“)

## Παραπομπές

* Προσωπική ιστοσελίδα (βιογραφικό - εργογραφία)



Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Φωτεινή Χ. Κολοβού

Η **Φωτεινή Χ. Κολοβού** (Καρδίτσα, 8 Ιανουαρίου 1964) είναι Ελληνίδα Βυζαντινολόγος και καθηγήτρια Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας.

## Βιογραφία
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, όπου το 1993 έλαβε το διδακτορικό της. 

Από το 1997 έως το 2003 ήταν ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. 

Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2003-2004 εργάστηκε ως καθηγήτρια βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, όπου επανήλθε τη διετία 2005-2007. 

Το 2007 διορίστηκε μόνιμη καθηγήτρια βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας. Το 2014 εξελέγη μέλος στην Σαξονική Ακαδημία Επιστημών (Ακαδημία Επιστημών και Λογοτεχνίας, Μάιντς, Γερμανία).

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα της Φωτεινής Κολοβού άπτονται της βυζαντινής φιλολογίας, ειδικά της βυζαντινής ιστοριογραφίας και της επιστογραφίας.

## Εργογραφία ([[Γερμανική γλώσσα|Γερμανικά]])
* *Michael Choniates. Ein Beitrag zur Erforschung seines Lebens und seines Werkes – Das Briefcorpus.* Akademie Athen, Athen, 1999 (in griechischer Sprache).
* *Michaelis Choniatae Epistulae*. Berlin, New York 2001 (Corpus Fontium Historiae Byzantinae, 41)
* (gemeinsam mit Diether Roderich Reinsch): *Critobuli Imbriotae Historiae*. Athen 2005 (neugriechische Übersetzung).
* *Die Briefe des Eustathios von Thessalonike*. Einleitung, Regesten, Text, Indizes. München-Leipzig 2006 (Beiträge zur Altertumskunde, 239).
* Kolovou, Foteini. In: Werner Schuder (Hrsg.): Kürschners Deutscher Gelehrten-Kalender. Begründet von Joseph Kürschner. 22. Auflage. Teil 2: H–L. K. G. Saur Verlag, München [u. a.] 2009, ISBN 978-3-598-23629-7, doi:10.1515/9783110932195 (degruyter.com [abgerufen am 19. August 2011] ständig aktualisierte zugangsbeschränkte Onlineausgabe [Artikel-ID: P135312])

## Βιβλιογραφία ([[Ελληνική γλώσσα|Ελληνικά]])
* *Κριτόβουλος ο Ίμβριος* (Μετάφραση Φωτεινή Χ. Κολοβού, Εκδ. "Κανάκη", Αθήνα, 2005, ISBN 978-960-7420-92-3)
* Φωτεινή Χ. Κολοβού, "*[[Άγιος Μιχαήλ Χωνιάτης ή Ακομινάτος|Μιχαήλ Χωνιάτης]] - Συμβολή στη μελέτη του βίου και του έργου του: Το [[corpus]] των επιστολών" (Εκδ. "*Ακαδημία Αθηνών", Αθήνα, 1999, ISBN 978-960-7099-82-2)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Μαριλίζα Μητσού

Η **Μαριλίζα Μητσού** (γενν. Αθήνα 23 Απριλίου 1953) είναι Ελληνίδα καθηγήτρια νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας.

## Βιογραφία
Η Μαριλίζα Μητσού μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια και σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία στο ΕΚΠΑ (1970-1974). 

Από το 1975 έως το 1980 ήταν βοηθός έρευνας στο Ινστιτούτο Φιλοσοφικών Ερευνών. Από το 1977 έως το 1998 εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης). Από το 1986 έως το 1995 δημοσίευσε έργα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας του 18ου, 19ου και 20ού αιώνα και επιμελήθηκε άλλα λογοτεχνικά έργα. 

Το 1997 έλαβε το διδακτορικό της από το ΑΠΘ με επιβλέποντα καθηγητή τον Παναγιώτη Μουλλά.

Από το 1997 έως το 1999 η Μητσού ήταν αναπληρώτρια καθηγήτρια νεοελληνικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν στο Μόναχο, όπου συνεχίζει να διδάσκει. Επίσης από το 2012 έως σήμερα είναι διευθύντρια στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Παρίσι. Από το 1993 έως το 2001 ήταν συντάκτρια στο περιοδικό *Μολύβι και κοντύλι*, ενώ από το 2002 έως σήμερα είναι συντάκτρια στο περιοδικό *Κονδυλοφόρος*.

## Εργογραφία
* Ο Στράτης Καλοπίχειρος του Στέφανου Α. Κουμανούδη. Ένα ποιητικό τεκμήριο αυτολογοκρισίας. Dissertation Thessaloniki 1997, Online-Fassung. – („Der *Stratis Kalopichiros* des Stefanos A. Koumanoudis. Ein poetisches Zeugnis der Selbstzensur“)

## Παραπομπές

*

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Ευτυχία Σταυριανοπούλου

Η **Ευτυχία Σταυριανοπούλου** (Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 1962-) είναι Ελληνίδα ιστορικός της αρχαιότητας.

## Βιογραφία
Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο ΕΚΠΑ (1980-1984) με ειδίκευση την κλασική φιλολογία. Έκανε μεταπτυχιακό πάνω στην αρχαία ιστορία, την πρώιμη ιστορία, την προϊστορία και την αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1984-1987). Την περίοδο 1988-1993 ήταν μεταδιδακτορική συνεργάτης στο Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών. Το 1992 έγινε λέκτορας αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και από το 1994 έως το 1997 βοηθητικό ερευνητικό προσωπικό. 

Το 2001/02 έλαβε υποτροφία επανεισδοχής στο ίδιο πανεπιστήμιο μέσω ενός ακαδημαϊκού επιστημονικού προγράμματος για την προώθηση των γυναικών στην επιστήμη. Εκπόνησε μελέτες σχετικά με την νομική και κοινωνική θέση των γυναικών στις Κυκλάδες κατά την ελληνιστική περίοδο και την ρωμαϊκή αυτοκρατορία στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα της Σταυριανοπούλου επικεντρώνονται στις πρώτες ελληνικές γραπτές πηγές (γραμμική Β), την ιστορία της Ελλάδας κατά την ελληνιστική περίοδο, την ιστορία των γυναικών στην αρχαία Ελλάδα, την ιστορία των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων, την ελληνική επιγραφική και την θρησκευτική και νομική ιστορία της Ελλάδας. 

Από το 2011 συγγράφει τακτικά στο Supplementum Epigraphicum Graecum.

## Εργογραφία

* *Untersuchungen zur Struktur des Reiches von Pylos. Die Stellung der Ortschaften im Lichte der Linear B-Texte* (= *Studies in Mediterranean archaeology and literature.* Pocket-Book 77). Aström, Partille 1989, .
* *„Gruppenbild mit Dame“. Untersuchungen zur rechtlichen und sozialen Stellung der Frau auf den Kykladen im Hellenismus und in der römischen Kaiserzeit* (= *[[Heidelberger Althistorische Beiträge und Epigraphische Studien]].* Band 42). Franz Steiner, Stuttgart 2006, .
* Herausgeberin: *Transformations in sacrificial practices. From antiquity to modern times. Proceedings of an international colloquium, Heidelberg, 12-14 July 2006* (= *Performances.* Band 15). Lit, Berlin-Münster 2008, 

## Παραπομπές

* https://portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&query=118177222
* https://www.uni-heidelberg.de/fakultaeten/philosophie/zaw/sag/stavrianopoulou.html

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Πανδημία COVID-19 στη Δανία

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στη Δανία από την 27η Φεβρουαρίου 2020 και έπειτα.
## Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
Όπως και σχεδόν σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, έτσι και στη Δανία επιβλήθηκαν αυστηρά μέτρα περιορισμού συνταγματικών ελευθεριών, με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης της επιδημίας. Τέτοια μέτρα επιβλήθηκαν από τα μέσα Μαρτίου ως τα τέλη Μαΐου, καθώς και από τα τέλη Οκτωβρίου, αν και στην ενδιάμεση "χαλάρωση" υπήρχε πάντα περιορισμός ως προς τον μέγιστο αριθμό ατόμων σε συγκεντρώσεις, που κυμαινόταν συνεχώς κάτω από 500.
## Εξέλιξη της επιδημίας
Στη Δανία είχαμε μέχρι τον Μάρτιο του 2021 δύο κύματα, όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων. Στο πρώτο κύμα, το οποίο ήταν πολύ ελαφρύ, καταγράφηκαν περίπου 600 θανάτοι, στο δεύτερο, το οποίο επίσης ήταν σχετικά περιορισμένο περίπου 1800. Με περίπου 430 θανάτους ανά εκατ. κατοίκους και στα δυο κύματα, η Δανία παραμένει στις αρχές Μαρτίου μια από τις χώρες με τον σχετικά μικρότερο στην πανδημία αποδιδόμενο αριθμό θανάτων.
### Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Πάνω αθροιστικά, κάτω ανά μέρα.
800px|
### Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία
Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία βάσει της κρατικής υπηρεσίας της Δανίας

### Επιδημία και γενική θνησιμότητα
Στα ακόλουθα διαγράμματα βλέπουμε τη θνησιμότητα στη Δανία τα τελευταία χρόνια. Με τη βοήθεια τέτοιων διαγραμμάτων μπορούμε να κατανοήσουμε, πόσο η επιδημία επηρέασε τη γενική θνησιμότητα.

**θνησιμότητα στη Δανία απο το 2007<br />(ημερολογιακά έτη)**



## Δείτε επίσης

* Πανδημία της COVID-19 στη Γροιλανδία

## Παραπομπές


Δανία
Έρντμουτε του Βρανδεμβούργου

Η **Έρντμουντε**, γερμ.: Erdmuthe von Brandenburg von Hohenzollern (26 Ιουνίου 1561 στο Βερολίνο - 13 Νοεμβρίου 1623 στο Στολπ ) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

## Βιογραφία
Ο Έρντμουτε ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον 2ο γάμο του με τη Σαβίνα των Χοεντσόλερν (1548–1575), κόρη του Γεωργίου δούκα του Bρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ. Η πριγκίπισσα ήταν το αγαπημένο παιδί τού πατέρα της, λόγω της αγάπης της για την επιστήμη και τη λατινική λογοτεχνία.

Παντρεύτηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1577 στο Στετίν (Στσέτσιν) τον Ιωάννη-Φρειδερίκο δούκα της Πομερανίας (1542–1600). Είχε μνηστευτεί από την ηλικία των 7 ετών με τον 26χρονο Ιωάννη-Φρειδερίκο. Με την ευκαιρία αυτή, επαναπροσδιορίστηκαν η παλαιά συνθήκη κληρονομίας μεταξύ των δύο Οίκων και τα δικαιώματα σε περίπτωση που ένα από αυτά εκλείψει.  Ο γάμος χαρακτηρίστηκε ευτυχισμένος, αλλά παρέμεινε άτεκνος. Μετά από αποβολή, η Ελισάβετ του Ντόμπερσυτς της έδωσε ένα φάρμακο για να μειώσει τον πυρετό. Η Ελισάβετ κατηγορήθηκε αργότερα ότι μάγεψε την Έρμουντε και την έκανε άγονη.

Η Έρντμουντε έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην σύναψη του γάμου του ανιψιού της Χριστιανού Β΄ της Σαξονίας με τη Χέντβιχ της Δανίας . Το 1596 έγραψε ένα *βιβλίο προσευχής* για την αδελφή της Σοφία (1568–1622), το οποίο είναι ένα από τα παλαιότερα βιβλία προσευχής για τις γυναίκες. 

Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε στις 9 Φεβρουαρίου 1600, η Έρντμουντε έλαβε την περιοχή Στολπ ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum) και έζησε στο κάστρο του Στολπ. Επίσης μετά το τέλος του Σάντες του Tέσεν το 1608, αφιέρωσε χρόνο για το προτείχισμα του κάστρου Σμόλσιν.   Διόρισε τον Mιχαήλ Μπρύγκεμαν ως ιερέα στην Εκκλησία του κάστρου στο Στολπ. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1577 τον Ιωάννη-Φρειδερίκο δούκα τη Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Daniel Martin Ernst Kirchner: *Οι εκλέκτορες και οι σύζυγοί τους στον θρόνο των Χόεντσολερν*, Wiegandt & Greaves, 1867, σελ.&nbsp;30

; Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* γυναίκες στην εξουσία την περίοδο 1600-1640 (στα Αγγλικά)

Κατηγορία:Βερολινέζοι
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Πανδημία COVID-19 στην Τσεχία

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στην Τσεχία από την 1η Μαρτίου 2020 και έπειτα. Η Τσεχία είναι από τις αρχές Μαρτίου του 2021 η χώρα με τους περισσότερους θανάτους ανά εκατ. κατοίκους.

## Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
Όπως και σχεδόν σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, έτσι και στην Τσεχία επιβλήθηκαν αυστηρά μέτρα περιορισμού συνταγματικών ελευθεριών, με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης της επιδημίας. Η χρήση PCR τεστ ήταν δυνατή σε  ήδη από τις 14 Μαρτίου 2020. Η Τσεχία ήταν η πρώτη χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης που επέβαλε την χρήση μάσκας στις 19 Μαρτίου 2020. Στα μέσα Μαρτίου 2020 επιβλήθηκαν και οι πρώτοι περιορισμοί κυκλοφορίας, οι οποίοι στο πρώτο κύμα αποσύρθηκαν σταδιακά μέχρι το τέλος Μαΐου. Από τα τέλη Δεκεμβρίου ισχύουν πάλι αυστηρά μέτρα μέχρι και απαγόρευσης της κυκλοφορίας τις βραδινές ώρες.
## Εξέλιξη της επιδημίας
Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, στην Τσεχία είχαμε μόνο ένα κύμα, ωστόσο τόσο έντονο, ώστε ο σχετικός αριθμός θανάτων να υπερβεί αυτόν από όλες τις άλλες χώρες τον Μάρτιο του 2021.
### Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

### Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία
Αριθμός θανάτων ανά ηλικιακή ομάδα σύμφωνα με το υπουργείο υγείας της Τσεχίας στις 27 Δεκεμβρίου του 2020.

## Παραπομπές


Τσεχία
Άννα Μαρία του Βρανδεμβούργου

Η **Άννα-Μαρία**, γερμ.: Anna-Maria von Brandenburg von Hohenzollern (3 Φεβρουαρίου 1567 στο παλάτι Τσέχλιν, Ράινμπεργκ - 14 Νοεμβρίου 1618 στο Βόλιν) ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

## Βιογραφία
Η Άννα-Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598) από τη 2η σύζυγό του Σαβίνα των Χοεντσόλερν (1548–1575), κόρη του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

Το 1580 μνηστεύθηκε με τον Μπάρνιμ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και στις 8 Ιανουαρίου 1581 τον παντρεύτηκε στο Βερολίνο. Ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum, jointure), έλαβε την περιοχή του Μπύτουφ στα σύνορα με την Kασούβια.  Δεν είχαν παιδιά.  Όταν ο Μπάρνιμ Ι΄ κληρονόμησε την Πομερανία το 1600, άφησε το Μπύτουφ στον αδελφό του Καζίμιρ ΣΤ΄ και η Άννα-Μαρία έλαβε την περιοχή Βόλιν, συμπεριλαμβανομένης της ομώνυμης πόλης και του παλατιού ως ιδιοκτησία χηρείας.

Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1603, η Άννα-Μαρία έζησε στο κάστρο Βόλιν στο Βόλιν. Υπάρχουν ακριβή αρχεία για τα έσοδα και τις δαπάνες της περιοχής Βόλιν κατά τη διάρκεια της βασιλείας της.  Ήταν λιγότερα από το εισόδημα της περιοχής Μπύτουφ και η Άννα-Μαρία αποζημιώθηκε οικονομικά για τη διαφορά. Διευθέτησε μία διαφωνία με τον Μπόγκισλαφ ΙΓ΄ δούκα της Πομερανίας σχετικά με το δικαίωμα κυνηγιού στην περιοχή της. Μετά το τέλος της το 1618, η ιδιοκτησία χηρείας της επέστρεψε στον Φραγκίσκο δούκα της Πομερανίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1581 τον Μπάρνιμ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι


## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Samuel Buchholtz: *Versuch einer Geschichte der Churmarck Brandenburg von der ersten Erscheinung der deutschen Sennonen an bis auf jezige Zeiten*, vol. 3-4, FW Birnstiel, 1767, σελ.&nbsp;488
* Τζ. Wilh. v Raumer: *Die Insel Wollin u. das Seebad Misdroy*, Decker, 1851, σελ.&nbsp;151 ff

Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Βρανδεμβούργο
Πανδημία COVID-19 στο Βέλγιο

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στο Βέλγιο από τις 4 Φεβρουαρίου 2020 και έπειτα. Το Βέλγιο παρουσίαζε για πολλούς μήνες τον αναλογικά (ανά εκατομύριο κατοίκους) μεγαλύτερο αριθμό θανάτων με θετικό τεστ για τον ϊό. Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει και στο ότι οι αρχές του Βελγίου καταγράφουν ως αιτία θανάτου την μόλυνση από τον ϊό ακόμα και σε περιπτώσεις υποψίας παρουσίας του.

## Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
Όπως και σχεδόν σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, έτσι και στο Βέλγιο επιβλήθηκαν αυστηρά μέτρα περιορισμού συνταγματικών ελευθεριών, με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης της επιδημίας. Τέτοια μέτρα επιβλήθηκαν από τα μέσα Μαρτίου ως τα τέλη Μαΐου
, στα μέσα του Αυγούστου και από τα μέσα του Οκτωβρίου. Η χρήση μάσκας επιβλήθηκε από τα τέλη Αυγούστου.
## Εξέλιξη της επιδημίας
Στο Βέλγιο είχαμε μέχρι τον Μάρτιο του 2021 δύο κύματα, όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων. Στο πρώτο κύμα, το οποίο εξελίχξηκε σχετικά γοργά, καταγράφηκαν περίπου 9500 θανάτοι, στο δεύτερο περίπου 13000.
### Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ σύμφωνα με τον ΠΟΥ.
800px

### Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία
Στο ακόλουθο διάγραμμα βλέπουμε την κατανομή ανά ηλικία.

### Επιδημία και γενική θνησιμότητα
Στα ακόλουθα διαγράμματα βλέπουμε τη θνησιμότητα στο Βέλγιο τα τελευταία χρόνια για τα ημερολογιακά έτη (Θάνατοι ανά χίλιους κατοίκους μεταξύ 1ης Γενάρη και 31ης Δεκέμβρη για το αντίστοιχο έτος). Με τη βοήθεια τέτοιων διαγραμμάτων μπορούμε να κατανοήσουμε πόσο έντονα η επιδημία επηρέασε την γενική θνησιμότητα.

**θνησιμότητα στο Βέλγιο απο το 1981<br />(ημερολογιακά έτη)**



## Παραπομπές

Βελγιο
Ιωάννα Μπουραζοπούλου

Η **Ιωάννα Μπουραζοπούλου** είναι Ελληνίδα συγγραφέας μυθιστορημάτων, θεατρικών έργων, έργων επιστημονικής φαντασίας, δράματος, τρόμου και παιδικής λογοτεχνίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στη Σχολή Τουρισμού της Ρόδου και έχει μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Ξενοδοχείων από το Πανεπιστήμιο του Μπάκινγχαμ. Μέχρι το 2000 εργάστηκε στον τομέα του τουρισμού και της φιλοξενίας.

Το 2002 έλαβε πτυχίο στη Διαχείριση της Υγείας από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης στην Αθήνα. Εργάζεται ως δημόσιος υπάλληλος στις υπηρεσίες της δημόσιας υγείας και στην ανάπτυξη προγραμμάτων υγείας στην Αττική.

Παράλληλα, γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα και παιδική λογοτεχνία. Το πρώτο της μυθιστόρημα, *Το Μπουντουάρ του Ναδίρ*, δημοσιεύτηκε το 2003. Το τρίτο μυθιστόρημά της, *Τι είδε η γυναίκα του Λοτ;*, δημοσιεύτηκε το 2007 και έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας του Περιοδικού ΔΕΚΑΤΑ. Κυκλοφορεί μεταφρασμένο στα γαλλικά, αγγλικά και βουλγαρικά. Το 2013 η εφημερίδα Guardian κατέταξε αυτό το μυθιστόρημα στη λίστα με τα καλύτερα βιβλία επιστημονικής φαντασίας της χρονιάς.

Το μυθιστόρημά της *Η Κοιλάδα της Λάσπης* από την τριλογία *Ο Δράκος της Πρέσπας*, δημοσιευμένο το 2014, κέρδισε το βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, τιμητική υποτροφία από το Υπουργείο Πολιτισμού της Βαυαρίας το 2017 και βραβείο από το περιοδικό Κλεψύδρα.

Τα αντί-ουτοπικά μυθιστορήματά της συνδυάζουν στοιχεία τραγελαφικά και αλληγορικά, ενώ έχουν ατμόσφαιρα μυστηρίου και πλοκή γεμάτη ανατροπές. Απεικονίζουν τα πολιτικά συστήματα του μέλλοντος, φανταστικές κοινωνίες σε κρίση ή σε μετάβαση, συγκρουόμενες κοσμοθεωρίες.

## Εργογραφία

### Μυθιστορήματα

* Το Μπουντουάρ του Ναδίρ (2003)
* Το Μυστικό Νερό (2005)
* Τι είδε η γυναίκα του Λωτ; (2007, 2018)
* *Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;*, επιμέλεια: „Унискорп“, Σόφια (2019), εκδόσεις Мая Граховска
* Το ταξίδι των τρολ (2009)
* Η ενοχή της αθωότητας (2011)

### Σειρά βιβλίων ''Ο Δράκος της Πρέσπας''

* Η Κοιλάδα της Λάσπης (2014)
* Κεχριμπαρένια Έρημος (2019)
* Η μνήμη του πάγου (2023)

### Παιδική λογοτεχνία

* Το ταξίδι των τρολ (2009)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Σοφία της Λεγκνίτσα

Η **Σοφία της Λεγκνίτσα**, πολων.: Sophie Legnicy (1525 - 6 Φεβρουαρίου 1546) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα της Λεγκνίτσα και με τον γάμο της έγινε διάδοχος του εκλεκτοράτου του Βρανδεμβούργου.

## Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα, του Μπζεγκ και του Βόλαου και της δεύτερης συζύγου του Σοφίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

Η Σοφία, η οποία μεγάλωσε ως Προτεστάντης, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο μέλλοντα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου στις 15 Φεβρουαρίου 1545. Απεβίωσε πριν ο σύζυγός της γίνει εκλέκτορας και έτσι η Σοφία δεν έγινε η εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το μόνο της παιδί, ο Ιωακείμ-Φειδερίκος, ανήλθε στο εκλεκτορικό αξίωμα το 1598.

Ο Ιωάννης-Γεώργιος έκανε δύο ακόμη γάμους και 11 παιδιά από τον καθέναν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1545 τον Ιωάννη-Γεώργιο διάδοχο στο εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Ιωακείμ-Φειδερίκος 1546-1608, εκλέκτορας του βρανδεμβούργου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Daniel Martin Ernst Kirchner: *Οι πριγκίπισσες και οι βασίλισσες στο θρόνο των Hohenzollerns*, 2ο μέρος: *Οι τελευταίες οκτώ πριγκίπισσες*, Βερολίνο, 1867, σ. 1-4.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Άννα Αγγελοπούλου

Η **Άννα Αγγελοπούλου**, γνωστή στο εξωτερικό με το όνομα **Anna Angelopoulos**, είναι Ελληνίδα ανθρωπολόγος, ψυχαναλύτρια και συγγραφέας.

## Βιογραφία
Η Αγγελοπούλου γεννήθηκε το 1951 στην Θεσσαλονίκη. Είναι καθηγήτρια λογοτεχνίας στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού και έχει ειδικευτεί στην μελέτη των ελληνικών και βαλκανικών μύθων. Είναι επίσης συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας. 

Έχει μεταφράσει από τα ισπανοεβραϊκά στα γαλλικά ένα σώμα ισπανοεβραϊκών παραμυθιών από τα Βαλκάνια, τα οποία αφηγήθηκε η γλωσσολόγος Σύνθια Κρους στα μέσα του 20ού αιώνα.

## Δημοσιευμένα έργα

* *« Ouverture. La peur de la liberté », Patrick Chemla éd., Le Collectif à venir. Psychiatrie, psychanalyse et psychothérapie institutionnelle, ERES, 2018, p. 9-14*
* *Traduire, Marilia Aisenstein, Anna Angelopoulos, Aharon Appelfeld et al., Le Félin, 2011*
* *Contes de la nuit grecque, José Corti, 2013*
* *Contes judéo-espagnols des Balkans (traduction de contes recueillis par Cynthia Crews), José Corti, 2009*
* *Nommer/Classer les contes populaires, Anna Angelopoulos, Mihaela Bacou, Nicole Belmont, Josiane Bru, Cahiers de littérature orale, n° 57-58, Éditions de la Maison des sciences de l'homme, 2005*
* *Σαρακατσάνικα Παραμύθια, εκδόσεις Άγρα, 2002*
* *Catalogue raisonné des contes grecs: types et versions AT 700-749, Anna Angélopoulou, Aiglē Brouskou, Centre de recherches néohelléniques, 1995*
* *« Un homme nu le couteau à la main », Le mort reconnaissant (Cahiers de Littérature Orale n°46), 1999, p. 101-125*
* *« L'hirondelle et la Mort », Ethnologie Française, t. 23, n° 1, 1993, p. 104-12*
* *Παραμυθοχώρες (Les héroïnes des contes), Αθήνα, εκδόσεις Εστία, 1991, p. 56-59*
* *« Fuseau des cendres » (A spindle of ashes), Cahiers de littérature orale, n° 25, 1989, p. 71-96*
* *« Muscambre, fils de l'inceste », L'Homme, 1988, t. 28, n° 105 La fabrication mythique des enfants, p. 49-63*
* *La Naissance merveilleuse et le destin du héros dans le conte grec, Lille 3, ANRT, 1989 — Thèse, Paris, École des hautes études en sciences sociales, 1988*

## Παραπομπές

*

Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες