open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σελκούπ

μικρογραφία|δεξιά|Σημαία των Σελκούπ
Οι **Σελκούπ** (), οι οποίοι μέχρι τη δεκαετία του '30 ονομάζονταν Οστιάκ-Σαμογέτες (остя́ко-самое́ды), είναι μια εθνοτική σαμογεντική ομάδα, η οποία προέρχεται από τη Βόρεια Σιβηρία. 

Ζουν στα βόρεια τμήματα του όμπλαστ Τομσκ, του Κράι Κρασνογιάρσκ, του αυτόνομου θύλακα Γιαμάλων Νένετς και του οκρούγκ της Νενετσίας.

## Ιστορία
Οι Σελκούπ μιλούν τη σελκουπική γλώσσα, η οποία ανήκει στις σαμογεδικές γλώσσες της οικογένειας των ουραλικών γλωσσών Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η γλώσσα έχει χρησιμοποιήσει και το κυριλλικό και το λατινικό αλφάβητο.

Οι Σελκούπ προέρχονται από τη μέση λεκάνη απορροής του ποταμού Ομπ, από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιθαγενών Γενισέι και Σαμογετών, που ήρθαν στην περιοχή από τα βουνά Σαγιάν κατά τη διάρκεια της αρχής της πρώτης χιλιετίας. 

Τα καλοκαίρια, ζούσαν σε κωνικές σκηνές, ενώ τους χειμώνες σε ξύλινες καλύβες. Θήρευαν σκίουρους, ζιμπελίνες, αδηφάγους και άλλα ζώα για τις γούνες τους.

Τον 13ο αιώνα, οι Σελκούπ τέθηκαν υπό τον έλεγχο των Μογγόλων. Γύρω στο 1628, οι Ρώσοι κατέλαβαν την περιοχή και οι Σελκούπ υποτάχθηκαν. Συμμετείχαν σε μια εξέγερση κατά της ρωσικής κυριαρχίας, αλλά νικήθηκαν. 

Τον 17ο αιώνα, μερικοί από τους Σελκούπ μετεγκαταστάθηκαν βόρεια για να ζήσουν κατά μήκος του ποταμού Ταζ και του ποταμού Τουρουχάν. Ασχολήθηκαν κυρίως με το κυνήγι, το ψάρεμα και την εκτροφή ταράνδων. 

Η άφιξη των Ρώσων εποίκων στην περιοχή τον 18ο αιώνα οδήγησε τους Ρώσους να κυνηγήσουν τους τάρανδους των Σελκούπ, κάτι που δυσχέρανε την εκτροφή ταράνδων. Κατά την ίδια περίοδο, οι Ρώσοι προσπάθησαν να εκρωσίσουν και να εκχριστιανίσουν τους Σελκούπ. Ωστόσο, πολλοί διατήρησαν ορισμένες από τις αρχαίες θρησκευτικές τους πεποιθήσεις και έθιμα.

Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, οι Σελκούπ αναγκάστηκαν να υιοθετήσουν έναν ήρεμο τρόπο ζωής και ο παραδοσιακός πολιτισμός τους γνώρισε σοβαρή παρακμή. Ο Σαμανισμός εκδιώχθηκε από τους Αθεϊστές και τα παιδιά των Σελκούπ μεγάλωναν σε οικοτροφεία, αποξενωμένα από το παραδοσιακό τους περιβάλλον και ασχολίες. 

Οι Σελκούπ αντιμετώπισαν πολιτιστική εξαφάνιση και αφομοίωση από τον ρωσικό πολιτισμό. Υποφέρουν επίσης από φυλετικές διακρίσεις, ανεργία και αλκοολισμό. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, υπήρχαν 4.249 Σελκούπ στη Ρωσία (4.300 το 1970).

Υπήρχαν 62&nbsp;Σελκούπ στην Ουκρανία, μόνο ένας εκ τους οποίους είναι ομιλητής της σελκουπικής γλώσσας (ουκρανική απογραφή 2001).

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

## Πηγές

* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άρθρο για τους Σελκούπ από το *Κόκκινο Βιβλίο των λαών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας*
* Ένας ψαράς Σελκούπ από τη Δυτική Σιβηρία

Κατηγορία:Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς
Κατηγορία:Αυτόνομος θύλακας της Νενετσίας
Κατηγορία:Νομαδικές ομάδες στην Ευρασία
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Τόγκο Χεϊχάτσιρο

Ο στρατάρχης-ναύαρχος **Τόγκο Χεϊχάτσιρο** (ιαπωνικά: 東郷 平八郎) (27 Ιανουαρίου 1848 - 30 Μαΐου 1934), υπηρέτησε ως «Γκενσούι» ή αλλιώς ναύαρχος του στόλου στο αυτοκρατορικό ιαπωνικό ναυτικό και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ναυτικούς ήρωες της Ιαπωνίας. Ως αρχηγός του στόλου κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Ρωσίας και της Ιαπωνίας το 1904 μέχρι το 1905, περιόρισε με επιτυχία τις Ρωσικές ναυτικές δυνάμεις του Ειρηνικού στο Πόρτ Άρθουρ πριν από μια αποφασιστική νίκη επί ενός στόλου στη νήσο Τσουσίμα τον Μάιο του 1905. Οι δυτικοί δημοσιογράφοι έδωσαν στον Τόγκο το προσωνύμιο «Ο Νέλσον της Ανατολής», αναφερόμενοι στον γνωστό Βρετανό ναύαρχο, Οράτιο Νέλσον.

## Πρώτα χρόνια

Ο Τόγκο γεννήθηκε ως Τόγκο Νακάγκορο στις 27 Ιανουαρίου του 1848 στην περιοχή "Kajiya-chō" της πόλης Καγκοσίμα στην περιοχή Σάτσουμα (πλέον γνωστός ως νομός Καγκοσίμα), σε μια ευγενή οικογένεια στη φεουδαρχική Ιαπωνία, τρίτος από τους τέσσερις γιούς του Τόγκο Κιτσιζαέμον, ενός σαμουράι που εξυπηρετούσε τον άρχοντες της οικογένειας Σιμάζου ως ελεγκτής των εσόδων και διοικητής της περιφέρειας. Η μητέρα το Τόγκο Χεϊχάτσιρο, η Χόρι Μάσουκο (1812–1901), ήταν μια ευγενή γυναίκα που καταγόταν από την ίδια φυλή με τον σύζυγό της.

Όσο ήταν ακόμη νέος, ο Τόγκο εκπαιδευόταν για να γίνει πολεμιστής σαμουράι. Άλλαξε το όνομά του σε Χεϊχάτσιρο (που σημαίνει «ειρηνικός γιος») σε μια θρησκευτική και πατριωτική τελετή στην οποία επιβλήθηκε όταν έγινε 13 ετών, κατά την οποία η παράδοση των Σαμουράι καλεί τους νέους να υιοθετήσουν ένα νέο όνομα (Γκενπούκου).

## Οι συγκρούσεις με το Σογκουνάτο Τοκουγκάβα (1863–1869)

Η πρώτη εμπειρία του Τόγκο με τον πόλεμο ήταν κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Καγκοσίμα τον Αύγουστο του 1863, στην οποία η Καγκοσίμα δέχτηκε πυρά από το Βασιλικό Ναυτικό με σκοπό να τιμωρήσουν τον Σατσούμα «Ντάμιο» (φεουδάρχης άρχοντας) για τον θάνατο του Τσαρλς Λένοξ Ρίτσαρντσον στην εθνική οδό Τοκάιντο το προηγούμενο έτος (επίσης γνωστό ως το περιστατικό Ναμαμούγκι) και την άρνηση των Ιαπώνων να καταβάλουν κάποιου είδους αποζημίωση. Ο Τόγκο, ο οποίος ήταν 15 χρονών τότε, ήταν μέλος ενός πληρώματος όπλων που επάνδρωνε ένα από τα πυροβόλα που υπερασπίστηκε το λιμάνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σαμουράι
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Τρομοκρατική επίθεση στο ξενοδοχείο Ασάσεϊ

Στις 12 Ιουλίου 2019 πραγματοποιήθηκε **τρομοκρατική επίθεση στο ξενοδοχείο Ασάσεϊ**, στη πόλη Κισμάγιο, στη νότια Σομαλία. Από την επίθεση, που έγινε από μέλη της ισλαμιστικής οργάνωσης Αλ-Σαμπάμπ, 27 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 56 τραυματίστηκαν.

Η επίθεση ξεκίνησε όταν ένας από τους τρομοκράτες έπληξε την είσοδο του ξενοδοχείου με ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο και στη συνέχεια άλλα τέσσερα  τουλάχιστον μέλη της οργάνωσης, που έφεραν όπλα, μπήκαν στο κτίριο. Ακολούθησε πολιορκία του κτιρίου από δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας, που κράτησε 14 ώρες. Τελικά οι δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν δύο από τους τρομοκράτες και συνέλαβαν τον έναν.

Κατά τη διάρκεια της επίθεσης έχασαν τη ζωή τους μεταξύ άλλων: ο Πρωθυπουργός του ομόσπονδου κρατιδίου της Τζουμπαλάντ (Jubaland), στη νότια Σομαλία, Mohamed Ismail Shuriye, ο υποψήφιος πρόεδρος στις επικείμενες εκλογές στο κρατίδιο της Τζουμπαλάντ, Mohamed Ismaael, η Σομαλοκαναδή ακτιβίστρια και στέλεχος μέσων ενημέρωσης, σύμβουλος μάρκετινγκ και επιχειρηματίας Χόνταν Ναλάγιε (Hodan Nalayeh) και ο σύζυγός της, ο Σομαλός φωτογράφος Μοχάμεντ Σάλαλ Όμαρ, ο δημοσιογράφος της SBC TV Mohamed Ga'anadhere και ο Abdifatah Mohamed, από το γραφείο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στη Σομαλία. Επίσης σκοτώθηκαν τρεις Κενυάτες, τρεις Τανζανοί, δύο Αμερικανοί και ένας Βρετανός.

Την επίθεση καταδίκασαν πολλές χώρες και ο Ο.Η.Ε., ενώ το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέφρασε τα ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρομοκρατία στη Σομαλία
Διμερκαπρόλη

Η **διμερκαπρόλη**, που ονομάζεται επίσης **βρετανικός αντι-Λεβισίτης** (**BAL**), είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία οξείας δηλητηρίασης από αρσενικό, υδράργυρο, χρυσό και μόλυβδο. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για δηλητηρίαση από αντιμόνιο, θάλλιο ή βισμούθιο, αλλά τα στοιχεία για αυτές τις χρήσεις δεν είναι πολύ ισχυρά. Χορηγείται με ένεση σε μυ. 

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν υψηλή αρτηριακή πίεση, πόνο στο σημείο της ένεσης, έμετο και πυρετό. Δεν συνιστάται σε άτομα με αλλεργίες στα φιστίκια.  Δεν είναι σαφές εάν η χρήση κατά την εγκυμοσύνη είναι ασφαλής για το μωρό.  Η διμερκαπρόλη λειτουργεί δεσμεύοντας τα βαρέα μέταλλα. 

Η διμεκαρπρόλη παρασκευάστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μια πορεία θεραπείας κοστίζει πάνω από US$200.

## Ιατρικές χρήσεις
Η διμερκαπρόλη υπήρξε εδώ και πολύ καιρό η θεραπεία χηλίωσης για δηλητηρίαση από μόλυβδο ή αρσενικό και είναι ένα απαραίτητο φάρμακο. Χρησιμοποιείται επίσης ως αντίδοτο στο χημικό όπλο λεβισίτης. Ωστόσο, επειδή μπορεί να έχει σοβαρές παρενέργειες, οι ερευνητές έχουν επίσης επιδιώξει την ανάπτυξη λιγότερο τοξικών αναλόγων. 

Η νόσος του Wilson είναι μια γενετική διαταραχή στην οποία ο χαλκός συσσωρεύεται μέσα στο ήπαρ και σε άλλους ιστούς. Η διμερκαπρόλη είναι χηλικός χηλικός παράγοντας που έχει εγκριθεί από το FDA για τη θεραπεία της νόσου του Wilson.

## Ιστορία
Το αρχικό της όνομα αντικατοπτρίζει την προέλευσή του ως μια ένωση που αναπτύχθηκε κρυφά από τους Βρετανούς βιοχημικούς στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου ως αντίδοτο για το λεβισίτη, έναν πλέον απαρχαιωμένο παράγοντα χημικού πολέμου με βάση το αρσενικό. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Θειόλες
Κατηγορία:Αντίδοτα
Κατηγορία:Αλκοόλες
Ατενούλφος Α΄ της Γκαέτα

Ο **Ατενούλφος Α΄** (πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1062) ήταν Λομβαρδός Κόμης του Ακουίνο και Δούκας της Γκαέτα.

Ο Ατενούλφος παντρεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Πανδόλφου Δ΄ της Κάπουα, ο αδερφός του Λάντο παντρεύτηκε μια άλλη κόρη του Πανδούλφου. Μετά τον θάνατο του Ραϊνούλφος Ντρενγκώ τον Ιούνιο του 1045, ο ξάδερφος του Ασκλετίνο τον αντικατέστησε στην Αβέρσα, αλλά οι κάτοικοι της Γκαέτα εξέλεξαν τον Ατενούλφο ως δούκα τους. Ο Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνου, παρενέβη εκ μέρους του Άσκλετίνου, νίκησε τον Ατενούλφο σε μάχη και τον πήρε αιχμάλωτο. Ωστόσο, ο Πανδούλφος, ο φυσικός σύμμαχος του Ατενούλφ, επιτέθηκε στα εδάφη της μονής του Μόντε Κασσίνο με τον Λάντο. Ο Λάντο συνέλαβε τον ηγούμενο Ρίτσερ και σε αντάλλαγμα για την ελευθερία του ηγούμενου και τη βοήθειά του στην καταπολέμηση του Πανδάλφου, ο Ατενούλφος απελευθερώθηκε και του ξαναδώθηκε η θέση του δούκα στη Γκαετα.

Το Φθινόπωρο του 1058, πέθανε ο μεγαλύτερος γιος του Ατενούλφου, ο οποίος ήταν αρραβωνιασμένος με μια κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Κάπουα. Ωστόσο, ο Ριχάρδος ζήτησε το *morgengab*, κάτι σαν προίκα στην χήρα κόρη του, αλλά ο  Ατενούλφος αρνήθηκε και κατά συνέπεια ο Ριχάρδος πολιόρκησε και πήρε το Ακουίνο. Ωστόσο, ο Ντεσιτέριος του Μπενεβέντο, ο νέος ηγούμενος του Μόντε κασσίνο, έπεισε τον Ριχάρδο να ζητήσει μόνο 400 σόγους από τον δούκα και να του επιστρέψει το Ακουίνο.

Ο Ατενούλφος απεβίωσε το 1062 και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος του, ο Ατενούλφος Β΄. Ο Aquino κυβερνήθηκε και από τους τέσσερις γιους του: Ατενούλφος, Λάντο, Πανδόλφος και Λανδούλφος.

## Παραπομπές

## Πηγές
*John Julius Norwich, *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans, London, 1967.
*Chalandon, Ferdinand, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie*, Paris, 1907.

Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Κόμητες του Ακουίνο
Κατηγορία:Οικογένεια ντ'Ακουίνο
Μαρία της Γκαέτα

Η **Μαρία** (γεννημένη περίπου το 1020) ήταν Λομβαρδή, συνκυβερνήτης στην Κομητεία του Ακουίνο από το γάμο της και συνυβερνήτης του Δουκάτου της Γκαέτα για τον γιο της το 1062–65.

Ήταν κόρη του Πανδόλφου Δ΄ της Κάπουα και της Μαρίας, ήταν σύζυγος (πριν το 1038) του Ατενούλφου Α΄, ενώ η αδερφή της Σιλκεγκάιτα ήταν σύζυγος του αδερφού του Ατενούλφου, Λάντο. Σύμφωνα με τον Αμάτο του Μόντεκασσίνο, ο Ατενούλφος υποστηρίχθηκε από τον Πανδόλφο για τη θέση του δούκα του δουκάτου της Γκαέτα από τον Ασκλεττίνο, μετά τον θάνατο του Ραϊνούλφος Ντρενγκώ το 1045.

Ο μεγαλύτερος γιος της ήταν αρραβωνιασμένος με μια κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Κάπουα το 1058, αλλά πέθανε πριν γίνει ο γάμος. Ο Ριχάρδος ζήτησε το *morgengab* αλλά ούτως ή άλλως η Γκαέτα έγινε φέουδο της Κάπουα.

Ως σενατρίξ και δούκισσα της Γκαέτα, η Μαρία κυβέρνησε ως συνκυβερνήτης για αυτήν και τον γιο της Ατενούλφο μετά το θάνατο του συζύγου της στις 2 Φεβρουαρίου 1062. Την 1η Ιουνίου, επιβεβαιώθηκε ένα σύμφωνο μεταξύ της Μαρίας και των κομητειών του Τραέττο, της Μαρανόλα και του Σούιο . Οι σύμμαχοι δεσμεύονταν από το να σχηματίσουν οποιοδήποτε σύμφωνο με τους Νορμανδούς και ορκίστηκαν για την προστασία της επικράτειας του Δουκάτου της Γκαέτα. Η συνθήκη οριστικοποιήθηκε στο Τραέττο και θα διαρκούσε για ένα χρόνο. Η συμμαχία αυτή κατάφερε να εμποδίσει τον Ριχάρδο της Κάπουα να επεκτείνει τις κατακτήσεις του κατά τη διάρκεια του έτους. Ωστόσο, ο Ριχάρδος διαπραγματεύτηκε επιδέξια για να αποτρέψει την ανανέωση του συμφώνου και στις 28 Ιουνίου 1063, είχε στην κατοχή του την Γκαέτα.

Η Μαρία παντρεύτηκε δεύτερη φορά με τον Γκιγιώμ ντε Μοντρέιγ ο οποίος χώρισε τη σύζυγό του για να την παντρευτεί, στα τέλη του 1064. Τον Φεβρουάριο του 1065, η Μαρία και ο Γκιγιόμ εκδιώχθηκαν από τη Γκαέτα. Ο Ριχάρδος προσφέρθηκε να την αποζημιώσει παντρεύοντας την με τον γιο του Ζουρντέν.

## Παραπομπές


## Πηγές
*   John Julius Norwich, *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans, London, 1967.
*  Chalandon, Ferdinand, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie*, Paris, 1907.
*  Site MedLands'' DUKES of GAETA 1043-1111''

Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Κόμητες του Ακουίνο
Κατηγορία:Οικογένεια ντ'Ακουίνο
Ατενούλφος Β΄ της Γκαέτα

Ο **Ατενούλφος Β΄** (πέθανε τον Οκτώβριο του 1064) ήταν Λομβαρδός Κόμης του Ακουίνο και Δούκας της Γκαέτα για δύο χρόνια (1062-1064) υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του, της Μαρίας, κόρη του Πανδόλφου Δ΄ της Κάπουα. Ήταν γιος και διάδοχος του Ατενούλφου Α΄.

Στις 28 Ιουνίου 1063, η Γκαέτα καταλήφθηκε από τον Ιορδάνη της Κάπουα και έγινε υποτελές του. Ο Ατενούλφος παρέμεινε δούκας, αλλά πέθανε και ανέλαβε δούκας όταν ο νέος σύζυγος της μητέρας του, ο Νορμανδός Γκιγιώμ ντε Μοντρέιγ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*John Julius Norwich, *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans, London, 1967.
*Chalandon, Ferdinand, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie*, Paris, 1907.

Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Κόμητες του Ακουίνο
Κατηγορία:Οικογένεια ντ'Ακουίνο
Μεροπενέμη

Η **μεροπενέμη**, που πωλείται με το εμπορικό σήμα **Meronem,** μεταξύ άλλων, είναι αντιβιοτικό ευρέος φάσματος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μιας ποικιλίας βακτηριακών λοιμώξεων.  Μερικές από αυτές περιλαμβάνουν μηνιγγίτιδα, ενδοκοιλιακή λοίμωξη, πνευμονία, σήψη και άνθρακα. Χορηγείται με ένεση σε φλέβα. 

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, δυσκοιλιότητα, κεφαλαλγία, εξάνθημα και πόνο στο σημείο της ένεσης. Σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν λοίμωξη από ''Clostridium difficile'', επιληπτικές κρίσεις και αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας.  Όσοι είναι αλλεργικοί σε άλλα β-λακταμικά αντιβιοτικά είναι πιθανότερο να είναι αλλεργικοί και στη μεροπενέμη. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ασφαλής. Είναι στην οικογένεια φαρμάκων καρβαπενέμες. Η μεροπενέμη οδηγεί συνήθως σε βακτηριακό θάνατο μέσω του αποκλεισμού της ικανότητάς τους να δημιουργούν κυτταρικό τοίχωμα. Είναι πιο ανθεκτικό στη διάσπαση από βακτήρια που παράγουν β-λακταμάση.

Η μεροπενέμη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1983 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1996. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει τη μεροπενέμη ως εξαιρετικά σημαντική για την ιατρική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Κατηγορία:Λακτάμες
Κατηγορία:Πυρρολιδίνες
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Κατηγορία:Αλκοόλες
Το μεγάλο κύμα ανοικτά της Καναγκάουα

thumb|350px
***Το μεγάλο κύμα ανοικτά της Καναγκάουα*** () είναι πιθανώς ο πιο φημισμένος πίνακας του Κατσουσίκα Χοκουσάι και θεωρείται το πιο αναγνωρίσιμο έργο στην Ιαπωνική τέχνη, επηρεάζοντας κατ'επέκταση την παγκόσμια τέχνη. Απεικονίζει τρεις βάρκες σε τρικυμία να αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο κύμα, ενώ στο βάθος φαίνεται αχνά το όρος Φούτζι. Ο πίνακας είναι εκτύπωση από ξύλινες μήτρες και εκδόθηκε για πρώτη φορά μεταξύ 1831-33. Αποτελεί τον πρώτο από μια σειρά πινάκων με το τίτλο *″36 Απόψεις του Βουνού Φούτζι″.*

Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Έργα τέχνης
Κίνημα ομπρέλας

Το **κίνημα της ομπρέλας** ήταν ένα πολιτικό κίνημα κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Χονγκ Κονγκ για δημοκρατία του 2014. Το όνομά του προήλθε από τη χρήση ομπρελών ως εργαλείο παθητικής αντίστασης στη χρήση σπρέι πιπεριού που έκανε η αστυνομία του Χονγκ Κονγκ για να διαλύσει το πλήθος κατά τη διάρκεια 79 ημερών κατοχής της πόλης απαιτώντας πιο διαφανείς εκλογές, η οποία πυροδοτήθηκε από την απόφαση της Μόνιμης Επιτροπής του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου (NPCSC) της 31ης Αυγούστου 2014 που όρισε μια επιλεκτική προεκλογή των υποψηφίων για την εκλογή του 2017 του διευθύνοντος συμβούλου του Χονγκ Κονγκ.

Το κίνημα αποτελούνταν από άτομα που αριθμούσαν τις δεκάδες χιλιάδες που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στις 26 Σεπτεμβρίου 2014, αν και ο Σχολισμός (Scholarism), η Ομοσπονδία Φοιτητών του Χονγκ Κονγκ (Hong Kong Federation of Students) και το Occupy Central with Love and Peace (OCLP) είναι ομάδες που απαιτούσαν την ακύρωση της απόφασης NPCSC.

## Ονομασία
Το όνομα «η επανάσταση της ομπρέλας» επινοήθηκε από τον Άνταμ Κότον στο Twitter στις 26 Σεπτεμβρίου 2014, ενώ αναφερόταν στις ομπρέλες που χρησιμοποιήθηκαν για την άμυνα ενάντια στο σπρέι πιπεριού της αστυνομίας και γρήγορα κέρδισε ευρεία αποδοχή αφού εμφανίστηκε σε ένα άρθρο της εφημερίδας *[[The Independent]]* στις 28 Σεπτεμβρίου αναφέροντας τη χρήση δακρυγόνων εναντίον διαδηλωτών εκείνη την ημέρα. Το όνομα αργότερα απορρίφθηκε από ορισμένα εξέχοντα μέλη και υποστηρικτές της εκστρατείας Occupy Central, φοβούμενοι ότι θα θεωρηθεί πως το κίνημα είναι υπέρ της βίαιας ανατροπής της κυβέρνησης. Τόνισαν ότι το κίνημα δεν ήταν μια έγχρωμη επανάσταση αλλά μάλλον μια απαίτηση για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, και πρότειναν το όνομα «Κίνημα Ομπρέλα» ως εναλλακτική λύση.

Δεδομένου ότι δεν υπήρχε ρητή ηγεσία ή επίσημη οργάνωση στο κίνημα, και τα δύο ονόματα έχουν χρησιμοποιηθεί από τους συμμετέχοντες κατά καιρούς. Όσοι προωθούν κάτι περισσότερο από απλή ειρηνική διαμαρτυρία, όπως μέλη του Civic Passion, προτιμούν να μη χρησιμοποιούν το όνομα "κίνημα ομπρέλας".

## Φιλοσοφικές αρχές
Οι OCLP, οι δημιουργοί της εκστρατείας, καθώς και οι φοιτητικές ομάδες - HKFS και Scholarism - υιοθέτησαν και τήρησαν την αρχή της μη βίαιης πολιτικής ανυπακοής και την προθυμία να αναλάβουν την επακόλουθη νομική ευθύνη. Η ευγένεια, η τάξη και η «πιστή προσήλωση στην απουσία βίας» σχολιάστηκε ευρέως. Οι διαδηλωτές έγραψαν πλακάτ ζητώντας συγνώμη για την αναστάτωση που προκλήθηκε και για να καταγγείλουν μεμονωμένα περιστατικά βανδαλισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Κίνας
Καρυά Υπάτης Φθιώτιδας

Η **Καρυά** Υπάτης ή Λαμιέων είναι πεδινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 115 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καρυά βρίσκεται στην πεδιάδα της Υπάτης κοντά στη συμβολή του Σπερχειού ποταμού με τον παραπόταμό του Καστρί, σε απόσταση 25 χλμ. Δ. της Λαμίας, ανάμεσα στη Ροδωνιά (ΒΑ.) και τη Λαδικού. Ο ενοριακός της ναός του Αγίου Χαραλάμπους στη νότια πλευρά του χωριού από το 1997 *«χαρακτηρίζεται ιστορικόν διατηρητέον μνημείον ο Ι. Ναός Αγίου Χαραλάμπους Καρυάς Υπάτης, επειδή [ο ναός] είναι προσαρμοσμένος προς το φυσικόν περιβάλλον και αποτελεί αναπόσπαστον μέρος αυτού»*. Ως οικισμός αναφέρεται από την Τουρκοκρατία και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θρονίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της τότε νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Ροδωνιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ροδωνιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 199 κατοίκους ενώ με την απογραφή του 2001 είχε 263.

## Σημείωση
Στη Φθιώτιδα και το δήμο Μώλου–Αγίου Κωνσταντίνου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καρυά Καμένων Βούρλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ελευθεριακό Κόμμα (ΗΠΑ)

250px|μικρογραφία|Αποτελέσματα
Το **Ελευθεριακό Κόμμα** (*Libertarian Party*) είναι πολιτικό κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες που προωθεί την απουσία του κράτους από την οικονομία, (laissez-faire) αλλα και την κοινωνία. Το κόμμα ιδρύθηκε επίσημα στις 11 Δεκεμβρίου 1971 στο Κολοράντο Σπρινγκς. 

Η ίδρυση του κόμματος έγινε ως αντίδραση στις πολιτικές του τότε προέδρου, Ρίτσαρντ Νίξον.

Το κόμμα προωθεί γενικά ενα κλασικό φιλελεύθερο πρόγραμμα, εν αντίθεσει με τον σύγχρονο φιλελευθερισμό του Δημοκρατικού Κόμματος και τον συντηρητισμό των Ρεπουμπλικανών. Οι θέσεις περιλαμβάνουν τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών, τον τερματισμό της θανατικής ποινής και την υποστήριξη της οπλοκατοχής.

Αυτήν τη στιγμή είναι το τρίτο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και έχει ένα μέλος στο Κονγκρέσο. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 2024, δεν κέρδισε έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Ουαϊόμινγκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Αεροπορία στην Αλαμπάμα

Το πρώτο αεροναυτικό γεγονός της Αλαμπάμα συνέβη στις 10 Μαρτίου 1910, με την πτήση ενός διπλάνου Ράιτ που πέταξε από τον Όρβιλ Ράιτ στο Μοντγκόμερι.

## Γεγονότα
* 1909: Κάποιος E.T. Odum παρουσιάζει ένα αεροσκάφος στην Έκθεση της Πολιτείας της Αλαμπάμα.
* 15 Μαρτίου 1910: Ο Όρβιλ και ο Γουίλμπουρ Ράιτ ιδρύουν το πρώτο πανεθνικό σχολείο πολιτικής αεροπορίας στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα.
* 1931: Ο Στένταμ Άκερ εγκαινιάζει το Εθνικό Εναέριο Καρναβάλι με αεροπορικές παραστάσεις στο Δημοτικό Αεροδρόμιο του Μπέρμιγχαμ.
* 10 Ιουλίου 1991: Η Πτήση 508 της L'Express Airlines συγκρούεται στο Δημοτικό Αεροδρόμιο του Μπέρμιγχαμ.

## Αεροπορική Παραγωγή
* Η Boeing κατασκευάζει τους πυραύλους Delta IV στο Ντέκατουρ.
* H Continental Motors, Inc. κατασκευάζει στο Μομπίλ κινητήρες αεροσκαφών για αεροπλάνα γενικής αεροπορίας.
* Η Airbus κατασκευάζει μέρη του Airbus A320 στο βιομηχανικό συγκρότημα Mobile Aeroplex του Μπρούκλεϊ.

## Αεροδιαστημική
Περίπου 73.000 θέσεις εργασίας στην Αλαμπάμα απασχολούνται με την υποστήριξη της αεροδιαστημικής.

*Το Εθνικό Κέντρο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Διαστήματος αποτελεί μια κοινή ερευνητική επιχείρηση μεταξύ της NASA και επτά ερευνητικών πανεπιστημίων της πολιτείας της Αλαμπάμα.
*Η Continental Motors Services αναλαμβάνει την τελική συναρμολόγηση των μηχανών CD-135 και CD-155 στο Φέαρχοουπ.

## Αεροδρόμια
* Κατάλογος αεροδρομίων στην Αλαμπάμα

## Κολέγια και Πανεπιστήμια
*Το Πανεπιστήμιο του Όμπερν αποτελεί την παλαιότερη σχολή αεροπορίας στη χώρα και είναι το μόνο που παρέχει μέσα από τετραετή φοίτηση πτυχίο κυβερνήτη αεροσκάφους στην Πολιτεία της Αλαμπάμα. Πρόσφατα, το Πανεπιστήμιο του Όμπερν δημιούργησε το Κέντρο Αεροπορίας του Πανεπιστημίου του Όμπερν «με στόχο τη δημιουργία ενός νέου και ανανεωμένου εκπαιδευτικού προγράμματος που δίνει ευκαιρίες σε φοιτητές και προωθεί την οικονομική ανάπτυξη της Πολιτείας».

## Εικόνες

File:James Meissner.jpg|Τζέιμς Μέισνερ, πιλότος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου από το Μπέρμιγχαμ
File:Tuskegee Airmen - Circa May 1942 to Aug 1943.jpg|Ομάδα πιλότων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
File:C-46 L-23 L-26 at Redstone Army Airfield 1950s.jpg|Αεροσκάφος στην Αεροπορική Βάση Ρέντστοουν στο Χάντσβιλ
File:BHM tower and terminal.jpg|ΤΟ Διεθνές Αεροδρόμιο του Μπέρμιγχαμ-Σάτλσγουορθ
File:Southern Museum of Flight A-12.jpg|Αεροσκάφος Lockheed A-12 στο Νότιο Μουσείο Πτήσης του Μπέρμιγχαμ
File:S-IC engines and Von Braun.jpg|Ο Βέρνερ φον Μπράουν στο Χάντσβιλ
File:Space Shuttle Pathfinder.jpg|Διαστημικό Λεωφορείο στο Πυραυλικό Κέντρο του Χάντσβιλ


## Παραπομπές

Κατηγορία:Αλαμπάμα
Λεωνίδας Παλαιολόγος (αρχιτέκτονας)

Ο **Λεωνίδας Παλαιολόγος**, ήταν αρχιτέκτονας απόφοιτος της Αυτοκρατορικής Σχολής Καλών Τεχνών Κωνσταντινουπόλεως (1913). Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη

## Έργα του

* μικρογραφία|Μέγαρο Πρεβεδουράκη (1924), Λ. Παλαιολόγος, Τσιμισκή και Καρόλου Ντηλ, Θεσσαλονίκημικρογραφία|Οικοδομή Φ. Βοσνακίδου (1923), Βενιζέλου 56 & Ιουστινιανού, ΘεσσαλονίκηΟικοδομή Φ. Βοσνακίδου, Έτος κατασκευής 1923, Βενιζέλου 56 & Ιουστινιανού, Θεσσαλονίκη 
*Μέγαρο Πρεβεδουράκη, Έτος κατασκευής 1924, Τσιμισκή και Καρόλου Ντηλ, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Ξενοδοχείο Αστόρια (πρώην) (1926), Τσιμισκή 58 & Αγίας Σοφίας, ΘεσσαλονίκηΞενοδοχείο "Αστόρια" (πρώην) (σε συνεργασία με Α. Τζώνη), Έτος κατασκευής 1926, Τσιμισκή 58 με Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Οικοδομή Ικτίνου 22 και Μακένζυ Κινγκ (1930), ΘεσσαλονίκηΟικοδομή στην Ικτίνου, Έτος κατασκευής 1930, Ικτίνου 22 και Μακένζυ Κινγκ, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Γκίνη (1935), Μακένζυ Κινγκ 14 και Ικτίνου 9, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Γκίνη (σε συνεργασία με Α.Τζώνη), Έτος κατασκευής 1935, Μακένζυ Κινγκ 14 και Ικτίνου 9, Θεσσαλονίκη
*Οικοδομή στην Ολύμπου 59, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου Κ20

Το **Ασιατικό Κύπελλο ποδοσφαίρου U20**, παλαιότερα γνωστό ως **Ασιατικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νέων** και **Ασιατικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19**, είναι μία διεθνής διοργάνωση ποδοσφαίρου, η οποία διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια από τον ασιατικό κυβερνητικό οργανισμό του αθλήματος, την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC). Η διοργάνωση διεξάγεται από το 1959. Μεταξύ 1959 και 1978 η διοργάνωση διοργανωνόταν κάθε χρόνο, από το 1980 διεξάγεται κάθε δύο χρόνια.

Η διοργάνωση έχει διεξαχθεί σε διάφορες μορφές κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της. Αυτή τη στιγμή αποτελείται από δύο στάδια, παρόμοια με των άλλων διοργανώσεων της AFC. Το προκριματικό στάδιο είναι ανοιχτό σε όλα τα μέλη της AFC και το τελικό στάδιο αποτελείται από δεκαέξι ομάδες. Η AFC πρότεινε τη μετάβαση της διοργάνωσης από κάτω των 19 ετών σε κάτω των 20 ετών, ξεκινώντας από το 2023. Επιπλέον, η διοργάνωση θα μετονομαστεί επίσης από «Ασιατικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19» σε «Ασιατικό Κύπελλο ποδοσφαίρου U20».

## Μορφή

## Ιστορία

## Αποτελέσματα τελικών

## Συνολικά αποτελέσματα

1 Δεν είναι πλέον μέλος της AFC.2 Εκπροσώπησε το Νότιο Βιετνάμ από το 1959 έως το 1974.3 Εκπροσώπησε τη Νότια Υεμένη το 1975 και τη Βόρεια Υεμένη το 1978.
4 Όχι μέλος της AFC. Συμμετείχε στη διοργάνωση ως μέλος των διηπειρωτικών πλέι οφ για την πρόκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων 1993.

## Δείτε επίσης

* Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Σελίδα RSSSF στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Νέων

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κ-20
Κατηγορία:Διοργανώσεις ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων
Κατηγορία:Διοργανώσεις Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για εθνικές ομάδες
Αράμ Γεργκανιάν

Ο **Αράμ Γεργκανιάν** (αρμενικά: *Արամ Երկանեան*, Ερζερούμ, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1900 -  Κόρδοβα, Αργεντινή, 1934) ήταν Αρμένιος βετεράνος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μέλος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (Ντασνάκ) που έμεινε γνωστός για τη συμμετοχή του στην ομάδα εκτελεστών της επιχείρησης «Νέμεσις», η οποία αποσκοπούσε στην εξόντωση των πρωταιτίων της γενοκτονίας των Αρμενίων στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για τη δράση του τιμάται από τους ομοεθνείς του ως εθνικός ήρωας.

## Βιογραφία
Ο Γεργκανιάν γεννήθηκε την 20η Μαΐου του 1900 στο Ερζερούμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κατά την εφηβική του ηλικία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του καταφεύγοντας στη Ρωσική Αυτοκρατορία, εξαιτίας της μαζικής εξόντωσης των Αρμενίων στο πλαίσιο της εφαρμοζόμενης γενοκτονίας. Αργότερα έλαβε μέρος κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην εκστρατεία του Καυκάσου ως οπλίτης των αρμενικών εθελοντικών δυνάμεων του ρωσικού στρατού και κατόπιν της Πρώτης Αρμενικής Δημοκρατίας πολεμώντας μεταξύ άλλων στη μάχη του Μπας-Αμπαράν, στο Απαράν της σημερινής Αρμενίας.

Από το 1919 συμμετείχε ως μέλος της ομάδας εκτελεστών στην επιχείρηση «Νέμεσις» της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας για την τιμωρία των πρωτεργατών της γενοκτονίας των Αρμενίων. Το 1920 εκτέλεσε ένα κυβερνητικό στέλεχος του Αζερμπαϊτζάν και το επόμενο έτος εκτέλεσε στην Τιφλίδα τον πολιτικό και πρώην πρωθυπουργό της Λαοκρατικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, Φατάλι Χαν Κίοσκι, ο οποίος θεωρείτο αντιαρμένιος και υπεύθυνος για τη μεγάλη σφαγή των Αρμενίων του Μπακού τον Σεπτέμβριο του 1918.

Στις 17 Απριλίου του 1922, από κοινού με τον Αρσαβίρ Σιρακιάν εκτέλεσε στο Βερολίνο μετά από περίπου έναν μήνα παρακολούθησης, τους Νεότουρκους Μπαχαεντίν Σακίρ (καταδικασμένος ερήμην για τις σφαγές των Αρμενίων του Ερζερούμ) και Τζεμάλ Αζμί (πρώην κυβερνήτης της Τραπεζούντας, γνωστός με το παρωνύμιο «χασάπης της Τραπεζούντας»). Απέφυγε τη σύλληψη και αργότερα εγκαταστάθηκε για μερικά χρόνια στη Ρουμανία. Το 1927 ο Γεργκανιάν μετανάστευσε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής και το 1931 μετακόμισε στην Κόρδοβα, όπου απεβίωσε στις 2 Αυγούστου του 1934, προσβεβλημένος από φυματίωση. Ήταν παντρεμένος και πατέρας μίας κόρης.

Ο Γεργκανιάν τιμάται από τους Αρμένιους ως εθνικός ήρωας, ενώ το 2000 πραγματοποιήθηκε στο Γερεβάν ειδική εκδήλωση για τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη γέννησή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμένιοι επαναστάτες
Καινούργιο Φθιώτιδας

Το **Καινούργιο** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Καινούργιο βρίσκεται προς τις ακτές του Μαλιακού κόλπου σε υψόμετρο 27 μέτρα. Απέχει 35 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Λαμία και 6 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Δυτικά περνά ο ποταμός Βοάγριος και νότια ο Αυτοκινητόδρομος Αθηνών - Θεσσαλονίκης. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση από το 1835 μέχρι το 1856 υπήρξε έδρα του τότε δήμου Θρονίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της τότε ομώνυμης κοινότητας. Την περίοδο της Κατοχής πυρπολήθηκαν από τους Ιταλούς και κάηκαν ολοσχερώς 6 σπίτια και μερικώς άλλα 2 από τα συνολικά 152 σπίτια του χωριού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αγία Αικατερίνη και το Νέο Θρόνιο αποτελούν την κοινότητα Καινούργιου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καμένων Βούρλων του Δήμου Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.355 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.138.

*Δείτε:* Κοινότητα Καινούργιου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Μίχαελ Μπάρτελς

Ο **Μίχαελ Μπάρτελς**(γεν. στο Πλέτενμπεργκ της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας στις 8 Μαρτίου του 1968 είναι Γερμανός οδηγός αγώνων. Το πέρασμά του από το Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο και συνέβη το 1991. Έτρεξε με την ομάδα Lotus στα ακόλουθα 4 Γκραν Πρι εκείνου του 
Πρωταθλήματος:

* Γερμανικό
* Ουγγρικό
* Ιταλικό και 
* Ισπανικό

στη θέση του Βρετανού Τζόνι Χέρμπερτ ο οποίος είχε υποχρεώσεις στην Ιαπωνική Φόρμουλα. Σε κανένα απ' τα 4 δεν κατάφερε να εκκινήσει οπότε δε σημείωσε κάποιο σημαντικό αποτέλεσμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Καλλίδρομο Φθιώτιδας

Το **Καλλίδρομο** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καλλίδρομο βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλλίδρομο σε υψόμετρο 314 μέτρα και σε αυτό οφείλει το όνομά του. Απέχει 41 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 16 χλμ. ΝΔ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδας. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της Τουρκοκρατίας, είναι *Ρεντζέρι* και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θερμοπυλών. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Καλλίδρομον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Καλλιδρόμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 168 κατοίκους

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Εθνική Σιγκαπούρης (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η **Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Σιγκαπούρης** είναι η εθνική ομάδα για που αντιπροσωπεύει τη Σιγκαπούρη στην καλαθοσφαίριση. Διοικείται από τον *Ένωση Καλαθοσφαίρισης Σιγκαπούρης* (***ΕΚΣ***), πρώην Ένωση Ερασιτεχνικής Καλαθοσφαίρισης Σιγκαπούρης (*ΕΕΚΣ*).

Στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης, η χώρα είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία της μεταξύ 1971 και 1993 όταν προκρίθηκε σε 12 συνεχόμενες διοργανώσεις. Από το 2001, η ομάδα είναι μία από τις διεκδικήτριες στο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νοτιοανατολικής Ασίας. Εκεί, μέχρι σήμερα, η ομάδα έχει κερδίσει δύο χάλκινα μετάλλια.

Το 1956, η ομάδα προκρίθηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου τερμάτισε μπροστά από τη Νότια Κορέα και την Ταϊλάνδη στον όμιλο των προκριματικών της ασιατικής ζώνης.

## Πρόσφατες εξελίξεις
Στις 5 Ιουνίου 2009, πραγματοποιήθηκε μια «ήσυχη επανάσταση» στην εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Σιγκαπούρης. Η ομάδα που εκπροσωπούσε προηγουμένως τη Σιγκαπούρη αντικαταστάθηκε από νεαρούς ταλαντούχους παίκτες, όπως οι Γουέι Τζιάν Χονγκ, Στίβεν Κου, Ντέσμοντ Ο και Γουέι Λονγκ Γουόνγκ, με δύο μόνο παίκτες από την παλιά ομάδα να διατηρούνται: τους Πάτμαν Ματιαλακάν και Μάικλ Γουόνγκ. Οι περισσότεροι παίκτες της εθνικής ομάδας παίζουν τώρα για τους Σίνγκαπουρ Σλίνγκερς, τον μοναδικό επαγγελματικό σύλλογο καλαθοσφαίρισης της χώρας.

### Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας 2011
Η Εθνική ομάδα ανδρών της Σιγκαπούρης ξεκίνησε για τους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας 2011 έχοντας κάνει την καλύτερη προετοιμασία για μία μεγάλη διοργάνωση τα τελευταία 5 χρόνια. Από τις 30 Σεπτεμβρίου έως την 1η Οκτωβρίου 2011, εκπροσωπούμενοι από τους περισσότερους παίκτες της εθνικής ομάδας, οι Σίνγκαπουρ Σλίνγκερς προσκλήθηκαν στην εναρκτήρια χρονιά του Cable Beach Invitational στο Μπρουμ της Αυστραλίας, όπου έπαιξαν εναντίον των Περθ Γουάιλντκατς και της Εθνικής Ινδονησίας. Στις 5 Οκτωβρίου 2011, η Εθνική ομάδα αγωνίστηκε εναντίον των Περθ Ρέντμπακς της αυστραλιανής SBL. Από τις 25 έως τις 31 Οκτωβρίου 2011, η ομάδα συμμετείχε στο 4ο Τουρνουά China-Asean Invitational, στο οποίο τερμάτισε στην 3η θέση συνολικά.

Μετά από απογοητευτικές ήττες με μικρή διαφορά από τη Μαλαισία και την Ινδονησία, η ομάδα τερμάτισε 5η στους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας 2011.

## Επιδόσεις

### Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

### Ασιατικό Κύπελλο

## Προπονητές

*  Νικ Χόρχε (1983)
*  Μπενγκ Σιάνγκ Νέο (2006, 2009-2013)
*  Σο Κουάνγκ Λονγκ (2014)
*  Μπενγκ Σιάνγκ Νέο (2015)
*  Νέο Ναμ Κενγκ (2016)
*  Φρανκ Άρσεγκο(2016–2018)
*  Χσου Τανγκ Τσινγκ (2018-2019)

## Στολή

### Κατασκευαστής
2015: Kappa

## Δείτε επίσης

* Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών Σιγκαπούρης
* Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης U19 Σιγκαπούρης
* Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης U17 Σιγκαπούρης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Προφίλ στη FIBA 
* Asia-Basket.com
* Αρχειοθετημένα αρχεία  συμμετοχών της Σιγκαπούρης

Σιγκαπουρη
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Σιγκαπούρη
Καραβίδια Φθιώτιδας

Τα **Καραβίδια** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Καραβίδια βρίσκονται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλλίδρομο σε υψόμετρο 380 μέτρα. Απέχουν 36 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία, 24 χλμ. Δ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου) και μόλις 2 χλμ. Β. από τη Μενδενίτσα. Την περίοδο της Κατοχής οι Γερμανοί, στις 9 Οκτωβρίου 1943, την επόμενη του ολοκαυτώματος της Μενδενίτσας, σκότωσαν 5 κατοίκους του και έκαψαν τον συνοικισμό των Καραβιδίων μαζί με τις αγροικίες και τα υποστατικά τους. Για αυτό και η κοινότητα Μενδενίτσης (που ανήκουν τα Καραβίδια) από το 2020 με το προεδρικό διάταγμα υπ΄ αρ. 32/2020 έχει χαρακτηριστεί «μαρτυρικό χωριό». Βόρεια του χωριού βρίσκεται ο λόφος του Προφήτη Ηλία με το ομώνυμο ξωκκλήσι με θέα την Λαμία, τον Σπερχειό και τον Μαλιακό κόλπο. Ως οικισμός αναφέρονται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 όταν προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Φαρυγών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Καλλιδρόμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 168 κατοίκους

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Γκενπούκου

Το Γκενπούκου (元 服), είναι Ιαπωνική τελετή ενηλικίωσης, η οποία βασίστηκε στο έθιμο της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ. Χρονολογείται από την κλασική περίοδο Νάρα της Ιαπωνίας (710–794 μ.Χ.). Αυτή η τελετή σηματοδοτούσε τη μετάβαση από την κατάσταση του παιδιού σε ενήλικα και την ανάληψη των ευθυνών που έχουν οι ενήλικες. Η ηλικία συμμετοχής ποικίλλει ανά την ιστορία και εξαρτάται από παράγοντες όπως το φύλο, το πολιτικό κλίμα και την κοινωνική κατάσταση. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν αριστοκρατικά παιδιά ηλικίας από 10 έως 20 ετών, και οι περισσότερες περιγραφές του γκενπούκου επικεντρώνονται στην τελετή των ανδρών και όχι των γυναικών, πράγμα που ίσως οφείλεται στον αποκλεισμό των γυναικών από πολιτικά σημαντικές θέσεις.

## Γενική τελετουργική μορφή
Το Γκενπούκου θεωρούνταν παραδοσιακά ως πολύ σημαντική τελετή, η οποία επηρεάζει την πορεία της ζωής του ατόμου. Στην τελετή αυτή ένα παιδί ανταλλάζει την παιδική του ηλικία με το καθεστώς του ενήλικα. Η τελετή αυτή γινόταν από την περίοδο Νάρα (710–794 μ.Χ.) μέχρι και την περίοδο Τοκουγκάβα (1603–1868). Η τελετή υποστηριζόταν συνήθως από ένα μεγαλύτερο ηλικιακά πολιτικό μέλος το οπόιο ήταν καταξιωμένο κοινωνικά και περιελάμβανε την ανταλλαγή ενός παιδικού ονόματος με ένα νέο όνομα ενηλίκου, την υιοθέτηση ενήλικης κόμης και ενηλίκων ενδυμάτων, αλλά και την ανάληψη ενήλικων ευθυνών. Και άνδρες και γυναίκες υποβάλλονταν στην τελετή γκενπούκου, αλλά υπήρχαν διαφοροποιήσεις όσον αφορά την ένδυση, με τους άνδρες να λαμβάνουν καλύμματα κεφαλής όπως ένα τελετουργικό καπάκι δικαστηρίου ή κράνος σαμουράι και με τις γυναίκες να λαμβάνουν μια πλισέ φούστα. Ο πληθυσμός, και τα μέλη του πληθυσμού, που συμμετείχαν στο γκενπούκου εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό τόσο από την ιστορική χρονική περίοδο που έλαβε χώρα η τελετή όσο και από το είδος της κυβέρνησης που ίσχυε τότε.

## Οι παιδικοί ρόλοι ως προετοιμασία για ρόλους ενηλίκων
Δεδομένου ότι τα αριστοκρατικά παιδιά ηλικίας 10 έως 20 ετών συμμετείχαν στην τελετή γκενπούκου προκειμένου να αναλάβουν την κατάσταση αλλά και τις ευθύνες των ενηλίκων, ο ρόλος του αριστοκρατικού παιδιού ήταν να προετοιμαστεί για την ενήλικη ζωή. Και για τα αρσενικά αλλά και για τα θηλυκά παιδιά, οι μελέτες κατα τη διάρκεια της περίοδου Χέιαν ξεκινούσαν στις ηλικίες 3 και 4 ετών, συνήθως υπό την επίβλεψη μιας παραμάνας και ίσως και του συζύγου της.

## Παραπομπές

Γκενπουκου
Νυστατίνη

Η **νυστατίνη**, που πωλείται με την επωνυμία **Mycostatin** μεταξύ άλλων, είναι αντιμυκητιασικό φάρμακο.  Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων από *[[Candida]]* του δέρματος, όπως εξάνθημα από πάνα, στοματική καντιντίαση, καντιντίαση του οισοφάγου και κολπικές μολύνσεις από ζυμομύκητες.  Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη της καντιντίασης σε άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο.  Η νυστατίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το στόμα, στον κόλπο ή να εφαρμοστεί στο δέρμα.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες όταν εφαρμόζονται στο δέρμα περιλαμβάνουν καύση, κνησμό και εξάνθημα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες όταν λαμβάνονται από το στόμα περιλαμβάνουν έμετο και διάρροια. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η χρήση στον κόλπο είναι ασφαλής, ενώ δεν έχουν μελετηθεί άλλες συνθέσεις σε αυτήν την ομάδα.  Λειτουργεί διαταράσσοντας την κυτταρική μεμβράνη των μυκητιακών κυττάρων.

Η νυστατίνη ανακαλύφθηκε το 1950 από τη Ρέιτσελ Φούλερ Μπράουν και την Ελίζαμπεθ Λι Χέζεν. Ήταν το πρώτο αντιμυκητιασικό μακρολίδιο πολυενίου. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Παράγεται από το βακτήριο *Streptomyces noursei*. Το 2017, ήταν το 230ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δύο εκατομμύρια συνταγές.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Κατηγορία:Αμίνες
Κατηγορία:Λακτόνες
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες
Κατηγορία:Ετεροκυκλικές ενώσεις
Πρώτη Κυρία της Βόρειας Κορέας

Η **Πρώτη Κυρία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βόρειας Κορέας** (κορεατικά: 조선민주주의인민공화국 영부인), ή πιο απλά **Πρώτη Κυρία της Βόρειας Κορέας**, είναι (ονομάζεται) η εκάστοτε σύζυγος του Ανώτατου Ηγέτη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βόρειας Κορέας. 

Η τρέχουσα Πρώτη Κυρία είναι η Ρι Σολ-τζου (2018-). Τα καθήκοντά αυτού του πόστου (αξιώματος) περιορίζονται στις δημόσιες εμφανίσεις με τον Ανώτατο Ηγέτη, καθώς και σε διπλωματικής φύσεως θέματα. Το αξίωμα αυτό ξεκίνησε να υφίσταται από τις 17 Δεκεμβρίου του 1963. 

Η πρώτη Πρώτης Κυρίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βόρειας Κορέας ήταν η δεύτερη σύζυγος του Κιμ Ιλ-σονγκ, ονόματι Κιμ Σονγκ-ε (πρώτη του σύζυγος ήταν η Κιμ Τζονγκ-σουκ, η οποία ποτέ δεν έλαβε αυτόν τον τίτλο, αν και πρόλαβε για έναν χρόνο το νεοσύστατο κράτος της Βόρειας Κορέας). 

Αν και της Κιμ Σονγκ-άε τα καθήκοντα σε αυτήν τη θέση δεν ανακοινώθηκαν με κάποιον τρόπο, ωστόσο η ίδια αποκαλέστηκε από τα κυβερνητικά μέσα ως η «σεβάσμια Πρώτη Κυρία», τις οποίας τα όποια καθήκοντα σταμάτησαν κάπου τη δεκαετία του 1970. Κατά την περίοδο ανάληψης εξουσίας από τον Κιμ Γιονγκ-ιλ, αν και ο ίδιος είχε δύο συζύγους και τρεις συντρόφους, καμία εξ αυτών δεν ονομάστηκε Πρώτη Κυρία, οπότε η θέση έμεινε κενή για χρόνια. 

Η δεύτερη ουσιαστικά Πρώτη Κυρία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βόρειας Κορέας ονομάστηκε η Ρι Σολ-τζου. Τα πρώτα χρόνια του γάμου της με τον Κιμ Γιονγκ-ουν δεν εμφανιζόταν έως ότου το 2012-14 όπου έκαναν κάποιες δημόσιες εμφανίσεις. 

Τον τίτλο αυτόν τον έλαβε πρακτικά περί το 2018, όταν από τα κυβερνητικά μέσα αποκαλέστηκε «σεβάσια Πρώτη Κυρία» αντί του «συντρόφισσα», πράγμα που είχε να γίνει από το 1974, με την Κιμ Σονγκ-άε.Ευθύς αμέσως ξεκίνησαν και η διπλωματικής φύσεως ενασχόλησή της. 

Ειδικότερα, μετά τη συμμετοχή της στο Κορεατικό Συμβούλιο του 2018, όπου έγινε η πρώτη Πρώτη Κυρία της Βόρειας Κορέας που παρίσταται. Εκεί συναντήθηκε και με την ομότιτλή της τής Νότιας Κορέας Κιμ Τσουνγκ-σουνκ. 

## Κατάλογος Πρώτων Κυριών της Βόρειας Κορέας
Η ακόλουθη λίστα αφορά τις Πρώτες Κυρίες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βόρειας Κορεάς

}}}
|15 Απριλίου 2018–έως σήμερα
|28 ετών και 158 ημερών
|Κιμ Γιονγκ-ουν
|-
|}

## Δείτε επίσης
* Πρώτη Κυρία
*Ανώτατος Ηγέτης της Βόρειας Κορέας

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
*

Κατηγορία:Βόρεια Κορέα
Κιμ Σονγκ-ε

Η **Κιμ Σονγκ-ε** (κορεατικά: 김성애, 29 Δεκεμβρίου 1924 - Σεπτέμβριος 2014) ήταν Βορειοκορεάτισσα πολιτικός και η δεύτερη σύζυγος του Ανώτατου Ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Ιλ-σονγκ, η οποία υπήρξε η πρώτη Πρώτη Κυρία της Βόρειας Κορέας από το 1963 έως και το 1974. Γεννήθηκε ως **Κιμ Σονγκ-παλ** στην κατεχόμενη από τους Ιάπωνες περιφέρεια του Νότιου Πιονγκάν. Ξεκίνησε να εργάζεται ως υπάλληλος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, γνωρίζοντας τον Κιμ Ιλ-σουνγκ το 1948, όταν ερχόταν στην κατοικία του να εργαστεί μαζί με την πρώτη του γυναίκα, Κιμ Τσονγκ-σουκ, η οποία πέθανε το 1949. Τότε γνωρίστηκαν καλύτερα, αφού ξεκίνησε να φροντίζει την οικία του Ηγέτη.

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κορέας, εκτός από αυτόν φρόντιζε και τα δύο του παιδιά τον Κιμ Γιονγκ-ιλ και την Κιμ Κιονγκ-χούι. Εν τέλει, παντρεύτηκαν το 1952. Φυσικά, καμία επίσημη τελετή δεν έγινε λόγω του πολέμου, ωστόσο λέγεται -χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί - ότι ο Κιμ είχε σχέση μαζί της πριν τον θάνατο της Τσονγκ-σουκ. Σε κάθε περίπτωση, το 1951, γεννάει το πρώτο τους παιδί, την Κιμ Κιονγκ-τσιν. Άλλα δύο γεννιούνται στην ίδια δεκαετία, ο Κιμ Πιονγκ-ιλ (1954) και ο Κιμ Γιονγκ-ιλ (1955). Κατά τις επόμενες δεκαετίες (1960 και 1970), η Σονγκ-ε απέκτησε μία πολιτική επιρροή στη Βόρεια Κορέα. Το 1965 έγινε αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ένωσης Γυναικών της Βόρειας Κορέας και το 1971 έγινε και πρόεδρος, ενώ τον Δεκέμβριο του 1972 έγινε και αντιπρόσωπος της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης.

Σύμφωνα με τον Τσανγκ Τσιν-σουνγκ, η Σονγκ-ε, προσπάθησε να βάλει ως κληρονόμο στην εξουσία του Κιμ Ιλ-σονγκ, τον δικό της γιο και όχι τον γιο του από τον πρώτο του γάμου, μάλιστα ο αδελφός της την υποστήριζε σε αυτό το πλάνο. Το Κόμμα παρατήρησε ότι η επιρροή της ήταν μεγάλη εκείνη την περίοδο και ξεκίνησε να την κάπτει. Παράλληλα, ο Κιμ Γιονγκ Ιλ ονομάζεται διάδοχος του Κιμ Ιλ-σουνγκ. Το 1976, χάνει τη θέση της στην Ένωση Γυναικών, την οποία παίρνει ξανά από τον Γιονγκ-ιλ, έως και το 1998. Σε αυτό το σημείο σταματά οποιαδήποτε πληροφόρηση για αυτήν έξω από τη Βόρεια Κορέα. Υπάρχουν φήμες ότι σκοτώθηκε σε τροχαίο, στο Πεκίνο, το 2001. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι μέχρι και τον Ιούλιο του 2011 ζούσε. Ενώ, τέλος, ότι ακόμα πριν πεθάνει ο Κιμ Ιλ-σουνγκ, είχε κάποιες ψυχολογικές διαταραχές και ότι ήταν έγκλειστη κατοίκον. Ωστόσο, αργότερα ανακοινώθηκε ότι πέθανε τον Σεπτέμβριο του 2014,  πληροφορία που επιβεβαίωσε και το Υπουργείο Ενοποίησης, τον Δεκέμβριο του ίδιους έτους.

## Έργα
*
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βορειοκορεάτισσες πολιτικοί
Κατηγορία:Δυναστεία των Κιμ (Βόρεια Κορέα)
Ουελς (Μέιν)

Το **Ουελς** (αγγλικά: *Wells*) είναι πόλη στην πολιτεία Μέιν στις ΗΠΑ. Είναι μία από τις  παλαιότερες πόλεις στο Μέιν και συγκεκριμένα η τρίτη. Η παραλία Wells είναι μία δημοφιλής στην περιοχή. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2010 ήταν 9.589 κάτοικοι.

## [http://www.wellstown.org Γεωγραφία]
Σύμφωνα με το Γραφείο απογραφής Ηνωμένων Πολιτειών έχει έκταση 73,61 τετραγωνικά μίλια  εκ των οποίων τα 57,55 είναι χερσαία ενώ τα υπόλοιπα θαλάσσια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Μέιν
Πρωτόκολλο της Αθήνας

Το **Πρωτόκολλο της Αθήνας** είναι η τεχνική που «γεννήθηκε» στη Αθήνα το 2004 και συνδυάζει διασύνδεση κερατοειδή με ειδική επιφανειακή (αρχικά τοπογραφικά κατευθυνόμενη) σμίλευση του κερατοειδή με laser έτσι ώστε να ομαλοποιήσει και να σταθεροποιήσει τον κερατόκωνο, την πιο συχνή ένδειξη για μεταμόσχευση κερατοειδή παγκόσμια και ειδικά σε νέα άτομα. Αποτελεί επινόηση του Ελληνοαμερικανού χειρουργού - οφθαλμίατρου Αναστάσιου Ι. Κανελλόπουλου με μακρά επιστημονική συνεισφορά στις εξατομικευμένες τεχνικές σμίλευσης με laser και των περισσότερων τεχνικών διασύνδεσης κερατοειδή. Το Πρωτόκολλο της Αθήνας έχει ως στόχο την εξομάλυνση και ταυτόχρονα την σταθεροποίηση του κερατόκωνου, μειώνοντας παράλληλα την μυωπία και τον αστιγματισμό, βελτιώνοντας έτσι την όραση (με γυαλιά, φακούς επαφής ή ακόμα και χωρίς οπτική διόρθωση). Για πολλά χρόνια αποτελούσε υποσχόμενη ερευνητική τεχνική, αλλά μετά από εκατοντάδες παρουσιάσεις στα μεγαλύτερα παγκόσμια συνέδρια και μετά από δεκάδες δημοσιεύσεις στα πιο έγκριτα οφθαλμολογικά διεθνή συγγράμματα, έχει επικρατήσει ως η πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του κερατόκωνο σε νέους ασθενείς παγκόσμια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οφθαλμολογία
Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων

Η **Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων** (4 Δεκεμβρίου 1707 - 19 Αυγούστου 1743) ήταν μια εγγονή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Μαρκησίας του Μοντεσπάν. Η Λουίζα Φραγκίσκη ήταν γνωστή ως *Μαντεμουαζέλ του Μαιν* και δεν απέκτησε παιδιά.
## Βιογραφία
Η Λουίζα Φραγκίσκη γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Γονείς της ήταν ο Λουδοβίκος Αύγουστος της Βουρβόνης (1670-1736) και η Λουίζα Βενεδίκτη των Βουρβόνων. Ήταν η μικρότερη από τα επτά παιδιά του ζευγαριού, δύο εκ των οποίων απεβίωσαν κατά την παιδική ηλικία.

Η Λουίζα Φραγκίσκη τοποθετήθηκε στο Abbaye de Maubuisson, ένα πολύ περίφημο μοναστήρι στην περιοχή Saint-Ouen-l'Aumône της Γαλλίας, στα βορειοδυτικά προάστια του Παρισιού. Ανατράφηκε εκεί. Όταν επισκέφτηκε τη Φραγκίσκη του Μαιντενόν το 1717, η Μαιντενόν είπε ότι αυτή και οι δύο αδελφοί της θα ήταν πολύ ευχαριστημένοι μαζί τους.

Η Λουίζα Φραγκίσκη ήταν πολύ κοντά στους γονείς της, παρόλο που οι τελευταίοι δεν ήταν ποτέ πολύ κοντά. Η μητέρα της συχνά ντρόπιαζε τον άντρα της και αυτό προκάλεσε μεγάλη τριβή. Στις 9 Απριλίου 1714, βαφτίστηκε με το όνομα της θείας της Λουίζας Φραγκίσκης, γνωστή ως *Madame la Duchesse*.  Το 1718 φυλακίστηκαν και οι δύο γονείς της, ο πατέρας της στάλθηκε στον Doullens και τη μητέρα της στη Ντιζόν. Μεταφέρθηκε σε άλλο μοναστήρι στο Chaillot του Παρισιού γύρω από την περιοχή του σημερινού Τροκαντερό. Έμεινε στο Chaillot μέχρι το 1720 όταν οι γονείς της απελευθερώθηκαν από τις ξεχωριστές φυλακές τους.

Με το θάνατο του πατέρα της, της δόθηκαν τα διαμερίσματα στο ισόγειο με θέα στο Orangerie και ζούσε δίπλα στη μητέρα της. Η Λουίζα Φραγκίσκη φημολογήθηκε ότι ήταν αρραβωνιασμένη με έναν Monsieur de Guise, αλλά η εν λόγω δέσμευση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Μέχρι το 1740, ένας άλλος πιθανός γάμος ήταν με τον χήρο πρίγκιπα του Μονακό, ο οποίος συχνά ζούσε στις Βερσαλλίες. Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Ένας άλλος υποψήφιος ήταν ο πρώτος ξάδελφος της, ο Λουδοβίκος των Βουρβόνων. Η Λουίζα Φραγκίσκη λέγεται ότι δεν ήταν δεν ήταν ούτε όμορφη ούτε ελκυστική, και εκτός από την προίκα της, κανείς δεν θα είχε ζητήσει το χέρι της.

Η Λουίζα Φραγκίσκη δεν θα παντρευόταν ποτέ. Πέθανε σε ηλικία 35 ετών, μετά από λιποθυμία της κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Άφησε τις επικερδείς συντάξεις της στην ξαδέρφη της Ελισάβετ Αλεξανδρίνη των Βουρβόνων.
Θάφτηκε στο Παρεκκλήσι του Château d'Anet. Ο τάφος της καταστράφηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας