open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κρυσταλλογραφία

μικρογραφία|MSU. Μαθήματα κρυσταλλογραφίας
**Κρυσταλλογραφία** ονομάζεται γενικά η μελέτη του κρυσταλλικού πλέγματος, δηλαδή της γεωμετρικής δόμησης, εκείνης των κρυστάλλων.

Με τη βοήθεια της κρυσταλλογραφίας και των μεθόδων που ακολουθεί αυτή, οι επιστήμονες ανακαλύπτουν τη γεωμετρική διάταξη (κρυσταλλικό σύστημα) των σωματιδίων που συγκροτούν τους κρυστάλλους. Δέσμη ακτίνων Χ περνώντας μέσα από τα μικροσκοπικά σωματίδια του κρυστάλλου δημιουργούν ένα σχήμα από κηλίδες πάνω σε φιλμ που τελικά στη συνέχεια προσκρούουν. Από το σχήμα αυτό που αποτυπώνεται στο φιλμ οι ειδικοί μελετητές αναγνωρίζουν έτσι τη γεωμετρική δόμηση.

Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται επίσης και στη μελέτη κραμάτων και ορυκτών, ακόμη δε και στη διερεύνηση της δομής και αυτού του DNA με καθοριστικό μάλιστα ρόλο στη Γενετική.
* Η κρυσταλλογραφία που εφαρμόζεται με ακτίνες Χ καλείται **κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ**.

## Ιστορικοί σταθμοί

Το 1915 ο Άγγλος φυσικός Γουίλιαμ Μπραγκ (1862-1942) με την βοήθεια του γιου του Λόρενς Μπραγκ ανακαλύπτει την κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ. Αργότερα η Αγγλίδα βιοχημικός Ντόροθι Χόντζκιν με τη βοήθεια της τεχνικής αυτής ανακαλύπτει τη δομή της πενικιλίνης και της βιταμίνης Β12.
Το 1953 η επίσης Αγγλίδα κρυσταλλογράφος Ρόζαλιντ Φράνκλιν (1920-1958) αξιοποιώντας τη τεχνική των ακτίνων Χ ανακαλύπτει τη δομή του DNA.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Εργαστήριο Κρυσταλλογραφίας και Χημείας Συμπλόκων του ΕΚΕΦΕ "Δημόκριτος"
* "Η Συμβολή της Κρυσταλλογραφίας στην Ανόργανη Χημεία στην Ελλάδα" - Ειδικό τεύχος του περιοδικού Polyhedron

Κατηγορία:Χημεία
Κατηγορία:Κρύσταλλοι
Κατηγορία:Βιοφυσική

Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Ακτίνες Χ

[thumb|right|Η εικονιζόμενη [ακτινογραφία ελήφθη στις 23 Ιανουαρίου 1896 και είναι μία από τις πρώτες. Απεικονίζει το χέρι της συζύγου του Βίλχελμ Ρέντγκεν.]]
Οι **ακτίνες Χ** ή **ακτίνες Ρέντγκεν (Röntgen)** αποκαλείται ένα τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος με περιοχή μήκους κύματος μεταξύ 10 nm με 10 pm , που αντιστοιχεί σε περιοχή συχνότητας από 30 PHz - 30 EHz και σε περιοχή ενέργειας 120 eV - 120 keV. Αυτό το τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος βρίσκεται μεταξύ των τμημάτων της υπεριώδους ακτινοβολίας και των ακτίνων γ. Η δεύτερη ονομασία της ακτινοβολίας προέρχεται από το όνομα ενός από τους πρώτους ερευνητές της, του Γερμανού φυσικού, Βίλχελμ Ρέντγκεν (*Wilhelm Röntgen*) που τις ανακάλυψε το 1895.

Οι ακτίνες Χ πρωταρχικά χρησιμοποιήθηκαν από την Ιατρική ως διαγνωστικό εργαλείο με τη μορφή της ακτινογραφίας και από τη Φυσική και τη Χημεία με τη μορφή της κρυσταλλογραφίας. Όμως, οι ακτίνες Χ ανήκουν στις ιονίζουσες ακτινοβολίες, αφού η ενέργειά τους είναι ικανή να προκαλέσει τον ιονισμό ατόμων και μορίων από αριθμό εσωτερικών τους ηλεκτρονίων. Επομένως παρουσιάζει κινδύνους βλαβών σε ζωντανούς οργανισμούς και όχι μόνο.

Οι ακτίνες Χ διαχωρίζονται σε 2 υποπεριοχές μήκους κύματος, συχνότητας και ενέργειας:
# . «Μαλακές ακτίνες Χ»: 10 nm - 100 pm, 30 PHz - 3 HHz, 120 eV - 12 keV.
# . «Σκληρές ακτίνες Χ»: 100 - 10 pm. 3 - 30 HHz, 12 - 120 keV.

Η διάκριση μεταξύ των ακτίνων χ και ακτίνων γ άλλαξε τις τελευταίες δεκαετίες. Παλαιότερα υπήρχε και 3η υποπεριοχή ακτίνων Χ, αλλά αυτές εντάχθηκαν στις ακτίνες γ, γιατί προκαλούσαν πλέον διεγέρσεις και στους ατομικούς πυρήνες.

## Παραγωγή ακτίνων Χ
μικρογραφία|αριστερά|Σχηματική αναπαράσταση ενός τρόπου παραγωγής ακτίνων Χ.
Ο πιο συνηθισμένος τρόπος παραγωγής ακτίνων Χ είναι μέσω της επιτάχυνσης ηλεκτρονίων από δυναμικό τάξης μεγέθους των δεκάδων χιλιάδων βολτ και πρόσπτωσή τους σε στόχο ο οποίος αποτελείται από μεταλλικό υλικό μεγάλου ατομικού αριθμού, συνήθως βολφράμιο ή μολυβδένιο για τις ακτινογραφίες. Τα ηλεκτρόνια προσπίπτοντας στο στόχο χάνουν σταδιακά την ενέργεια τους, εφ' όσον υφίστανται επιβραδύνσεις από τα άτομα του υλικού του στόχου. Εντούτοις η ενέργεια που αποδίδουν στα άτομα του στόχου είναι αρκετή για να διεγείρει και ηλεκτρόνια των εσωτερικών στιβάδων των ατόμων. Αποτέλεσμα αυτού είναι η συμπλήρωση των στιβάδων αυτών από ηλεκτρόνια υψηλότερων ενεργειακά στιβάδων και έτσι παράγονται τα φωτόνια των ακτίνων Χ. Επειδή τα ηλεκτρόνια που έχουν επιταχυνθεί αρχικά εναποθέτουν συγκεκριμένες τιμές ενέργειας στα άτομα του στόχου, το φάσμα που προέρχεται από την αποδιέγερση και συμπλήρωση των στιβάδων των ατόμων του μεταλλικού στόχου, είναι γραμμικό. Υπάρχει όμως και ένα συνεχές τμήμα του φάσματος των ακτίνων Χ το οποίο προέρχεται από τη λεγόμενη ακτινοβολία πέδησης (*Bremsstrahlung*) που δίνεται από τα ηλεκτρόνια που επιταχύνονται από το ισχυρό ηλεκτρικό πεδίο που υπάρχει κοντά στον μεγάλου ατομικού αριθμού πυρήνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα
Κατηγορία:Ακτινολογία
Κατηγορία:Ιατρική φυσική
Γκουίνεβιρ

[thumb|200px|''Η βασίλισσα Γκουίνεβιρ'', του [Ουίλιαμ Μόρις|Ουίλλιαμ Μόρρις (1858).]]

Η **Γκουίνεβηρ** (αγγλ. *Guinevere*) είναι η βασίλισσα του Κάμελοτ ως σύζυγος του βασιλιά Αρθούρου. Το όνομά της προέρχεται από το ουαλικό *Gwenhwyfar*, που σημαίνει *Λευκή [[Νεράιδες|Νεράιδα]]* ή *Λευκό [[Φάντασμα]]*.

Η Γκουίνεβηρ είναι περισσότερο γνωστή για την ερωτική σχέση της με τον αρχηγό των Ιπποτών του Αρθούρου, Λάνσελοτ. Η προδοσία τους απέναντι στον Αρθούρο σηματοδοτεί την αρχή της πτώσης του βασιλείου.

Όταν αποκαλύπτεται η σχέση τους, ο Λάνσελοτ φεύγει μακριά για να σωθεί, ενώ ο Αρθούρος απρόθυμα καταδικάζει τη Βασίλισσα να καεί στην πυρά. Γνωρίζοντας πως ο Λάνσελοτ θα προσπαθήσει να σταματήσει την εκτέλεση, στέλνει πολλούς από τους Ιππότες του να φρουρούν την πυρά, αν κι ο Γκαουέιν αρνείται να συμμετάσχει. Ο Λάνσελοτ φτάνει και σώζει τη Γκουίνεβηρ, αλλά στη μάχη που ακολουθεί σκοτώνονται δυο αδέρφια του Γκαουέιν, ο οποίος εξαγριωμένος ωθεί τον Αρθούρο σε πόλεμο με τον Λάνσελοτ. Όταν ο Αρθούρος πηγαίνει στη Γαλλία για να πολεμήσει το Λάνσελοτ, αφήνει τη Γκουίνεβηρ υπό την προστασία του γιου του, Μόρντρεντ, ο οποίος όμως σχεδιάζει να παντρευτεί ο ίδιος τη Βασίλισσα και να ανεβεί στο θρόνο. Σε κάποιες εκδοχές, η Γκουίνεβιρ δέχεται την πρόταση του Μόρντρεντ, αλλά σε άλλες κρύβεται στον Πύργο του Λονδίνου και μετά βρίσκει καταφύγιο σε ένα μοναστήρι.

Μαθαίνοντας την προδοσία, ο Αρθούρος επιστρέφει στη Βρετανία και σκοτώνει το Μόρντρεντ στη μάχη του Κάμλαν, τραυματίζεται όμως ο ίδιος θανάσιμα και μεταφέρεται στο νησί του Άβαλον είτε από το Μέρλιν, σύμφωνα με το θρύλο, είτε από την ίδια τη Μοργκάνα λε Φέυ. Η Γκουίνεβηρ συναντάει το Λάνσελοτ για τελευταία φορά κι έπειτα επιστρέφει στο μοναστήρι, όπου και περνάει το υπόλοιπο της ζωής της.

Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Σημαία της Βενεζουέλας

[thumb|right|155px|[Αρχείο:FIAV 100100.svg|20px| Λόγος σημαίας: 2:3, ]]
[thumb|right|155px|[Αρχείο:FIAV 011011.svg|20px| Λόγος σημαίας: 2:3]]

Η **[[σημαία]] της [[Βενεζουέλα|Βενεζουέλας]]** χρονολογείται από το 1811, κατά την έναρξη δηλαδή του αγώνα για ανεξαρτησία στη χώρα. Το κύριο σχέδιο περιλαμβάνει τρεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κίτρινου, μπλε και κόκκινου. Αργότερα προστέθηκαν μια σειρά αστέρια στο κέντρο της σημαίας (σήμερα οκτώ τον αριθμό) και στο άνω αριστερό άκρο της ένα έμβλημα (το Εθνόσημο της Βενεζουέλας). 

Σύμφωνα με την σημερινή ερμηνεία τα χρώματα αντιπροσωπεύουν: 
*το κίτρινο όλο το χρυσάφι που έχει βρεθεί στη Βενεζουέλα
*το μπλε τις θάλασσες, τα ποτάμια και τον ουρανό της Βενεζουέλας
*το κόκκινο το αίμα που χύθηκε για την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας

[thumb|155px|[Αρχείο:FIAV historical.svg|23x15px Η επτάστερη σημαία, σε χρήση την περίοδο 1930–2006.]]
Η τελευταία αλλαγή που έγινε στο έμβλημα και στη σημαία ήταν το 2006, οπότε και το άλογο στο έμβλημα παρουσιάστηκε να στρέφεται προς τα αριστερά, προστέθηκε τόξο και βέλος που αντιπροσωπεύει τους ιθαγενείς της Βενεζουέλας, μία μανσέτα που αντιπροσωπεύει το μόχθο των εργατών, ενώ στα αρχικά 7 αστέρια, προστέθηκε ένα ακόμα, που συμβολίζει την Επαρχία της Γουϊάνας. Η σημαία υιοθετήθηκε στις 7 Μαρτίου 2006 και προκάλεσε πολλές αντιδράσεις.

[thumb|155px|[Αρχείο:FIAV historical.svg|23x15px Σημαία της Βενεζουέλας (1863–1905)]]
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 30 Δεκεμβρίου του 1999.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Βενεζουέλα στις Flags of the World
*  Ley de Bandera, Escudo, e Himno Nacionales - Νόμος για τα εθνικά εμβλήματα της Βενεζουέλας.
* Νομοθεσία για σημαία και εθνόσημο 
*  Εξέλιξη της σημαίας 

Βενεζουέλα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βενεζουέλας
Μηλιές

Με το όνομα **Μηλιές** συναντώνται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας
*Μηλιές Μαγνησίας
*Μηλιές Εύβοιας
*Μηλιές Άρτας
*Μηλιές Ηλείας
*Μηλιές Λέσβου
*Μηλιές Θεσσαλονίκης
*Μηλιές Ιωαννίνων
*Μηλιές Καρδίτσας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Εθνόσημο της Βενεζουέλας

[μικρογραφία|'''[εθνόσημο της Βενεζουέλας** made by Heraldist Fabio Cassani Pironti in 2006]]
[[Αρχείο:El Nacional, 12 marzo 2006.jpg|μικρογραφία|Εφημερίδα Βενεζουέλα El Nacional, 12/03/2006]]
Το **εθνόσημο της Βενεζουέλας*' υιοθετήθηκε στις [[9 Μαρτίου]] του [[2006]]. Το αρχικό σχέδιο του εθνικού εμβλήματος εγκρίθηκε από το Κογκρέσο στις [[18 Απριλίου]] του [[1836]] και υπέστη μικρές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου. Ο θυρεός εισήχθη ως εθνόσημο με νόμο το [[1954]] και είναι χωρισμένος στα χρώματα της [[σημαία της Βενεζουέλας|σημαίας της Βενεζουέλας]]. 

== Περιγραφή ==
[[Αρχείο:Coat of arms of Venezuela (1954-2006).svg|thumb|Το εθνόσημο της Βενεζουέλας πριν το 2006.]]
Στη δεξιά πλευρά υπάρχουν στάχυα σε [[κόκκινο]] αγρό, που συμβολίζουν την ένωση των 24 Πολιτειών της Δημοκρατίας, των οποίων η ύπαρξη σημαίνει την ευημερία του κράτους. Στην αριστερή πλευρά υπάρχουν όπλα (ένα ξίφος, μία σπάθη και τρεις λόγχες, σε [[κίτρινο]] έδαφος, καθώς επίσης και δύο εθνικές σημαίες που είναι δεμένες με κλαδί δάφνης, σύμβολο πολεμικής υπεροχής. Στη βάση του εθνοσήμου σε βαθύ [[μπλε]] έδαφος, βρίσκεται ένα λευκό άγριο άλογο (ίσως συμβολίζει το άλογο του ήρωα Σιμόν Μπολίβαρ, ονόματι Παλόμο), το οποίο τρέχει ελεύθερο, σύμβολο ανεξαρτησίας και ελευθερίας. Πάνω από το θυρεό υπάρχουν δύο σταυρωτά κέρατα της αφθονίας (cornucopias), που εκπέμπουν πλούτο. Ο θυρεός στεφανώνεται από ένα κλαδί ελιάς και ένα κλαδί φοίνικα, αμφότερα δεμένα στο κάτω μέρος του εμβλήματος με μια μεγάλη ταινία, η οποία εκπροσωπεί τα τρία εθνικά χρώματα (που υπάρχουν και στη σημαία). Τα εθνικά χρώματα είναι: κίτρινο για τον πλούτο του έθνους, μπλε για τον ωκεανό, που χωρίζει τη Βενεζουέλα από την [[Ισπανία]] και κόκκινο για το αίμα που έχυσε ο λαός και για το θάρρος του. Στην μπλε λωρίδα εμφανίζονται με χρυσά γράμματα οι εξής λεζάντες:

* *19 de Abril de 1810 * (19 Απριλίου 1810)
* *20 de Febrero de 1859* (20 Φεβρουαρίου 1859)
* *Independencia* (Ανεξαρτησία)
* *Federación* (Ομοσπονδία)
* *República de Venezuela'' (Δημοκρατία της Βενεζουέλας)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales - Νόμος για τα εθνικά σύμβολα.
*  La octava estrella de Bolívar - Το όγδοο αστέρι του Μπολίβαρ.

Βενεζουελα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βενεζουέλας
Gloria al Bravo Pueblo

Το  **Gloria al Bravo Pueblo** (μτφ. *Δόξα στο Γενναίο Λαό*) είναι ο εθνικός ύμνος της Βενεζουέλας  και υιοθετήθηκε στις 25 Μάη του 1881. Τον ύμνο έγραψε ο Βισέντε Σάλιας (Vicente Salias), ενώ συνθέτης είναι ο Χουάν Χοσέ Λανδαέτα (Juan José Landaeta).

## Στίχοι

### Στη γλώσσα της Καστίλλης

Gloria al Bravo Pueblo (Δόξα στο Γενναίο Λαό)

— Coro —
Gloria al bravo pueblo
que el yugo lanzó,
La Ley respetando
la virtud y honor.

— I —
¡Abajo cadenas!
Gritaba el Señor
y el pobre en su choza
libertad pidió.
A este santo nombre
tembló de pavor
el vil egoísmo
que otra vez triunfó.
(Coro)

— II —
Gritemos con brío:
¡Muera la opresión!
Compatriotas fieles,
la fuerza es la unión;
y desde el Empíreo
el Supremo Autor,
un sublime aliento
al pueblo infundió.
(Coro)

— III —
Unida con lazos
que el cielo formó,
la América toda,
existe en nación;
y si el despotismo
levanta la voz,
seguid el ejemplo
que Caracas dio.
(Coro)

## Ελληνική μετάφραση

— Ρεφρέν — 
Δόξα στο γενναίο έθνος
που αποτίναξε τα δεσμά, 
το Νόμο που σέβεται
την ανδρεία και την τιμή. 
(επανάληψη ρεφρέν) 

— I — 
“Κάτω τα δεσμά!” (επανάληψη) 
φώναξε ο Κύριος (επανάληψη) 
και ο φτωχός στην καλύβα του
εκλιπάρησε για ελευθερία. 
Στο ιερό του όνομα (επανάληψη)
Εκεί έτρεμε από φόβο
Η δόλια φιλαυτία
Η οποία κάποτε θριάμβευε. 
(επανάληψη των τεσσάρων τελευταίων σειρών)
(επανάληψη των τελευταίων δύο σειρών)
(Ρεφρέν) 

— II — 
Ας βροντοφωνάξουμε δυνατά: (επανάληψη) 
Κάτω η καταπίεση! (επανάληψη) 
Πιστοί πατριώτες, η δυναμή σας
Είναι η ενότητα 
Και από τον παράδεισο (επανάληψη)) 
Ο Ανώτατος Δημιουργός
Φύσηξε ένα πνεύμα που προκαλεί δέος
Στο έθνος.
(επανάληψη των τελευταίων 4 σειρών)
(επανάληψη των 2 τελευταίων σειρών)
(Ρεφρέν) 

— III — 
Ενωμένοι με δεσμούς (επανάληψη) 
Που έγιναν στον παράδεισο, (επανάληψη) 
Όλη η Αμερική υπάρχει 
ως Έθνος
και εάν η τυραννία (επανάληψη)
υψώσει τη φωνή της, 
ακολουθήστε το παράδειγμα
που δόθηκε από τον Καράκας.
(επανάληψη των τελευταίων 4 σειρών)
(επανάληψη των 2 τελευταίων σειρών)
(Ρεφρέν)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Efemérides Venezolanas , για αναλυτικές πληροφορίες.
*  [Descarga de Música](http://www.vtv.gob.ve/VTV(reload)/descargas.php?p=1)- Αρχεία ήχου με τον ύμνο.
*  Κατεβάστε την ορχηστρική έκδοση του ύμνου 

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βενεζουέλας
Κατηγορία:Μουσική στη Βενεζουέλα
Βάση (αποσαφήνιση)

Η ελληνική λέξη **βάση** εκτός από την έννοια της έδρασης, στήριξης που προέρχεται από το αρχαίο ρήμα βαίνω και που σήμαινε τότε τη βάδιση, το βήμα, την πορεία, σήμερα ως όρος χρησιμοποιείται με πολλές έννοιες σε επιστήμες και τέχνες. Σε καθημερινές εκφράσεις αποδίδεται με την έννοια της σημασίας (π.χ. "δώσε βάση στα λόγια μου" ή εξ αυτού "βασίζομαι στις υποσχέσεις σου" κλπ).
Έτσι ο όρος αυτός μπορεί να αφορά:

## Θετικές επιστήμες
* Βάση ενός εκθέτη, στα Μαθηματικά.
* Βάση δεδομένων, στην Πληροφορική.
* Βάση, όνομα χημικών ενώσεων στη Χημεία.
* Βάση, στην Αρχιτεκτονική.
* Βάση, στη Στρατηγική με επιμέρους Βάση επιχειρήσεων, ανεφοδιασμού, πυρός)
* Βάση, στη ναυτική στρατηγική.
* Βάση, στην Οικονομία.
* Βάση, στην Ορυκτολογία.

## Άλλες χρήσεις
* Βάση, στην οποιαδήποτε βαθμολογία.
* Βάση, επισκευής μικρών σκαφών.
* Βάση, στη Βιολογία
* Βάση, στη Φιλοσοφία.
* Βάση, που αφορά την ειδική Υπηρεσία Φάρων.
Αγία Μαρίνα Αττικής

Με το όνομα **Αγία Μαρίνα** αναφέρονται δύο οικισμοί της Ανατολικής Αττικής:
*Αγία Μαρίνα Κορωπίου Αττικής
*Αγία Μαρίνα Γραμματικού Αττικής

Αγια Μαρινα Αττικη
MGM Television

Η **MGM Television** είναι μεγάλη αμερικανική εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών σειρών. Έχει επίσης υπό την κατοχή της την τηλεοπτική εταιρεία MGM/UA Television, την οποία χρηματοδοτεί με σκοπό την εξαγωγή "ποιοτικά αναβαθμισμένων" τηλεοπτικών σειρών (σε σχέση με τις πιο εμπορικές τηλεοπτικές σειρές που έχει αναλάβει η MGM Television).

Κατηγορία:Τηλεοπτικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Metro-Goldwyn-Mayer
Δημήτριος Κιουσόπουλος

Ο **Δημήτριος Κιουσόπουλος** ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός και εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για δώδεκα χρόνια (1950 - 1962). Διετέλεσε πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης της Ελλάδας το 1952.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα του νομού Ηλείας το 1892. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1916 εισήλθε στον δικαστικό κλάδο ως έμμισθος πάρεδρος. Αφού διήλθε όλη την ιεραρχία, διορίστηκε αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου το 1939. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διορίσθηκε το 1950, όπου και παρέμεινε έως το 1962.

Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών. Την περίοδο 1973-74 χρημάτισε πρόεδρος της Αθηναϊκής Λέσχης.

Το 1945 εκπροσώπησε την Ελλάδα, ως βοηθός κατήγορος, στη Δίκη της Νυρεμβέργης, με κατηγορούμενους τους ναζιστές εγκληματίες πολέμου. Το 1951 συμμετείχε ως υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (εκλογές 9ης Σεπτεμβρίου 1951) και τον Οκτώβριο του 1952 έγινε Πρωθυπουργός και σχημάτισε υπηρεσιακή κυβέρνηση για τη διενέργεια των εκλογών της 16ης Νοεμβρίου, που έφεραν στην εξουσία τον «Συναγερμό» του Αλέξανδρου Παπάγου. 

Διακρίθηκε για την άριστη νομική κατάρτισή του, το θάρρος του, και την ακεραιότητα με την οποία άσκησε τα υπηρεσιακά και κυβερνητικά του καθήκοντα. Χαρακτηριστικά, το 1972, επί χούντας, και ενώ ήταν 80 ετών, προσήλθε ως μάρτυρας υπεράσπισης στελεχών του ΠΑΚ και εξήρε το δημοκρατικό ήθος τους. Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου του 1977. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δημήτριος Κιουσόπουλος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα
Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Έθνος

Με το όνομα έθνος υπάρχουν τα λήμματα:

*Έθνος (κοινωνιολογία) σύνολο ανθρώπων που μοιράζονται κοινά γνωρίσματα όπως φυλή, γλώσσα, θρήσκευμα, κοινή ιστορία - πολιτισμό, γεωγραφική καταγωγή και έχουν εθνική συνείδηση. 
*Έθνος (εφημερίδα), καθημερινή απογευματινή εφημερίδα που εκδίδεται στην Αθήνα από το 1981 (αρχικά είχε εκδοθεί το 1930).
Χαϊλμπρόν

Η **Χαϊλμπρόν** (γερμανικά: *Heilbronn*) είναι πόλη της νότιας Γερμανίας. 

Είναι πόλη του ομόσπονδου κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης (συνολικής έκτασης 36.000 τ.χλμ. και πληθυσμού 11 εκ.) με πληθυσμό περίπου 120.000 κατοίκους. Η 6η μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Νέκαρ (γερμ. Neckar).

Από τον ύστερο Μεσαίωνα και μετά, εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο εμπορίου. Στις αρχές του 19ου αιώνα, η Χαϊλμπρόν κατέστη ένα από τα κέντρα της πρώιμης εκβιομηχάνισης στη Βυρτεμβέργη. Η παλαιά πόλη της Χαϊλμπρόν καταστράφηκε ολοσχερώς κατά την αεροπορική επιδρομή της 4ης Δεκεμβρίου 1944 και ανοικοδομήθηκε τη δεκαετία του 1950. Σήμερα η Χαϊλμπρόν αποτελεί το οικονομικό κέντρο της περιοχής Χαϊλμπρόν-Φράνκεν.

## Ιστορία πληθυσμού

¹ επίσημη απογραφή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Μάνχαϊμ

Το **Μάνχαϊμ** ( και παλαιότερα στα ελληνικά *Μανχάιμ*) είναι πόλη της νότιας Γερμανίας στα βορειοδυτικά του ομόσπονδου κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης (συνολικής έκτασης 36.000 τ.χλμ. και πληθυσμού 11 εκ.) με πληθυσμό 307.640 κατοίκους. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου μετά την πρωτεύουσα Στουτγκάρδη. Είναι κτισμένη στη δεξιά όχθη του Ρήνου εκεί που συναντιέται με τον ποταμό Νέκαρ. Στην αριστερή όχθη του ποταμού Ρήνου βρίσκεται η εξίσου μεγάλη πόλη Λούντβιχσχαφεν. Σύμβολο της πόλης Μάνχαϊμ είναι ο *Wasserturm* (ο πύργος νερού), που βρίσκεται ανατολικά του κέντρου της πόλης.

## Ιστορία

Ως Μάνενχαϊμ ("Mannenheim") αναφέρεται για πρώτη φορά σε σχέση με μια νομική πράξη το 766, στον "Codex Laureshamensis" από τη Μονή Λορς (Lorsch). Στις 24 Ιανουαρίου 1607 το Μάνχαϊμ απέκτησε τα προνόμια της πόλης. Η πόλη καταστράφηκε στη συνέχεια στον Τριακονταετή Πόλεμο και το 1689 από τους Γάλλους. Μετά την ανακατασκευή της το 1720 με το για τότε ιδιότροπο γεωμετρικό σχέδιο πόλεως έγινε πρωτεύουσα και απέκτησε και ανάκτορα.

## Εφευρέσεις που έγιναν στο Μάνχαϊμ

Αρχείο:Draisine1817.jpg|Το πρώτο ποδήλατο που κατασκευάστηκε από τον Καρλ Φράιερ φον Ντράις το 1817
Αρχείο:1885Benz.jpg|Το πρώτο αυτοκίνητο στον κόσμο. Κατασκευάστηκε στο Μάνχαϊμ από τον Καρλ Μπεντς το 1885
Αρχείο:Werkstatt Carl Benz.png|Το εργαστήριο του Καρλ Μπεντς στο Μάνχαϊμ (T6, 11)
Αρχείο:Berthabenzmemorialrouteschild.jpg|Επίσημη αναμνηστική πινακίδα της οδού Bertha Benz για την υπενθύμιση του πρώτου ταξιδιού με αυτοκίνητο παγκοσμίως, από το Μάνχαϊμ στο Πφόρτσχαϊμ το 1888 (104 χλμ.)


## Δείτε επίσης
* Σχολή του Μάνχαϊμ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Bertha Benz Memorial Route (Mannheim-Pforzheim-Mannheim)
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Σόλνα

thumb|200px|Η θέση του δήμου στο χάρτη της ευρύτερης περιοχής της Στοκχόλμης.
Η **Σόλνα** (σουηδικά: *Solna Stad*), είναι δήμος της Σουηδίας. Ανήκει στην περιφέρεια της πρωτεύουσας, Στοκχόλμης και διαθέτει πληθυσμό 69.909 κατοίκων (2009).

Στο δήμο εδρεύει ένας από τους μεγαλύτερους αθλητικούς συνδέσμους της χώρας, η ΑΪΚ Στοκχόλμης. Στο δήμο αυτό επίσης βρίσκεται το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό στάδιο της χώρας, το Ρόσουντα, όπου φιλοξενήθηκε το 1958 ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο δήμος επίσης διαθέτει μεγάλα πάρκα, ενώ εξυπηρετείται από σταθμό του μετρό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στοκχόλμη
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2006

Το **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2006** (*FIBA World Championship for Women 2006*) διεξήχθη στη Βραζιλία. Διοργανώθηκε από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA), σε συνεργασία με την Ομοσπονδία της Βραζιλίας.

Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2006 και έληξε με τον τελικό της 23ης Σεπτεμβρίου στο Σάο Πάολο.

## Συμμετέχοντες

Στο Μουντομπάσκετ του 2006 συμμετείχαν 16 εθνικές ομάδες από όλο τον πλανήτη. 

## Φάση των 16 (Όμιλοι)

## Φάση των 12

## Αγώνες κατάταξης θέσεων 13 έως 16

## Αγώνες κατάταξης θέσεων 9 έως 12

## Τελικός γύρος
### Τελικός γύρος (1-8)

### Αγώνες κατάταξης θέσεων 5 έως 8

## Τελική κατάταξη

## Πηγές
* 2006 FIBA World Championship for Women  
* Official Web of FIBA World Championship for Women of 2006 in Chinese language.  

 

2006
Γυναικων
Νοέμβριος 2005

20ός αιώνας | **[[21ος αιώνας]]** | 22ος αιώνας



Δεκαετία 2000 | **[[Δεκαετία 2010]]**| Δεκαετία 2020



2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | **[[2005]]** | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010



Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Άυγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | **Νοέμβριος** | Δεκέμβριος
----

## [[16 Νοεμβρίου]]
* Η βασκική, η γαλικιανή και η καταλανική μπορούν να χρησιμοποιούνται στην Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πρώτη φορά που οι περιφερειακές γλώσσες της Ισπανίας χρησιμοποιούνται στους θεσμούς της Ευρωπαίκής Ένωσης http://europa.eu/languages/el/document/81/22

Κατηγορία:Μήνες Ετών
Κατηγορία:2005
Εκκλησιαστικό Δίκαιο

Με τον όρο **Εκκλησιαστικό Δίκαιο** φέρεται το σύνολο των Κανόνων της Εκκλησίας καθώς και των Nόμων της Πολιτείας, που ρυθμίζουν αφενός τη διάρθρωση της Εκκλησίας, αφετέρου και τις σχέσεις αυτής προς την Πολιτεία. Μέρος του Εκκλησιαστικού δικαίου είναι το Κανονικό Δίκαιο.

## Εκκλησιαστική δικονομία
Η εκκλησιαστική δικονομία είναι το σύνολο των κανόνων δικαίου και των ιερών κανόνων που ρυθμίζουν την διαδικασία που αποσκοπεί στην κατά δικανική μορφή πραγμάτωση του κανονικού δικαίου. (Αποστολος Τζαρός, Η διαδικασία ενώπιον των εκκλησιαστικών δικαστηρίων της εκκλησίας της Ελλάδος. Μία ανάλυση του Νόμου 5383/1932, εκδ. Επέκταση, Κατερίνη 2020, σελ. 29). Σκοπό έχει την διατήρηση της εκκλησιαστικής πειθαρχίας και την τιμωρία όσων κληρικών η μοναχών υπέπεσαν σε παράπτωμα σχετικά με τα καθήκοντα της επαγγελίας των (άρ. 1 Ν. 5383/1932).

### Πηγές της εκκλησιαστικής δικονομίας
Πηγές της εκκλησιαστικής δικονομίας είναι το Σύνταγμα της Ελλάδος όπως ισχύει σήμερα, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τις θεμελιώδεις ελευθερίες (1950), η Οικουμενική Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1948), ο καταστατικός χάρτης της εκκλησίας της Ελλάδος όπως ισχύει σήμερα με τον νόμο 590/1977, ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας όπως ισχύει σήμερα (μετά την 1-7-2019 αναφέρεται και ως Νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας), οι ιεροί κανόνες, οι αποφάσεις των πολιτικών, διοικητικών, ποινικών δικαστηρίων και του ΕΔΔΑ (Αποστολος Τζαρός, Η διαδικασία ενώπιον των εκκλησιαστικών δικαστηρίων της εκκλησίας της Ελλάδος. Μία ανάλυση του Νόμου 5383/1932, εκδ. Επέκταση, Κατερίνη 2020, σελ. 29).

### Ερμηνεία των κανόνων της εκκλησιαστικής δικονομίας
Τον νόμο δεν τον αποτελούν οι λέξεις αλλά το νόημά τους. Όμως το κείμενο ορισμένες φορές δεν μπορεί να αποδώσει το νόημα που επιθυμεί ο νομοθέτης. Τότε υπεισέρχεται η διαδικασία της ερμηνείας. Ο ερμηνευτής της εκκλησιαστικής δικονομίας πρέπει να έχει κατά νου δύο πράγματα. Πρώτον ότι πρόκειται για κείμενο νομικό και δεύτερο ότι η δικονομία αυτή είναι εκκλησιαστική και σκοπό έχει την εκκλησιαστική πειθαρχία (άρ. 1 Ν. 5383/1932) και κατ’ επέκταση την ενότητα της εκκλησίας κατά το πρότυπο της Αγίας Τριάδος. (Ιωαν 17, 11).

Ο ερμηνευτής της εκκλησιαστικής δικονομίας δεν πρέπει να περιχαρακώνεται στις ερμηνευτικές αρχές του νομικού κειμένου αλλά να μετατρέπεται ο ίδιος σε ερμηνευτικό υποκείμενο. Πρέπει να γνωρίζει τη ζωή της εκκλησίας, το σκοπό της, την ιστορίας της, το έργο της. Δεν μπορεί να είναι ψυχικά ξένος προς την ζωή της εκκλησίας και να προσπαθεί να προβεί σε ερμηνεία (Αποστολος Τζαρός, ο.π., σελ. 32).

## Πηγές
* Νόμος 5383/1932 Αποστόλου Τζαρού, Η διαδικασία ενώπιον των εκκλησιαστικών δικαστηρίων της εκκλησίας της Ελλάδος. Μία ανάλυση του Νόμου 5383/1932, εκδ. Επέκταση, Κατερίνη 2020, σελ. 512, ISBN 978-960-356-161-3, ISSN 1109-575X
Εκκλησιαστικό δικαστήριο

Τα **Εκκλησιαστικά δικαστήρια** είναι ειδικά δικαστήρια που επιλαμβάνονται επί σοβαρών εσωτερικών κανονικών παραπτωμάτων, (Κανονικό Δίκαιο). Η εκκλησιαστική ή ιερατική δικαστική εξουσία αποτελεί έκφραση της αρχιερατικής εξουσίας ως συνέχεια εκείνης των Αποστόλων όπως καθιερώθηκε περί τον 2ο αιώνα και συνέχισε στο διάβα των αιώνων. Στη σύγχρονη εποχή τα εκκλησιαστικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία μόνο επί κληρικών και μπορούν να επιβάλλουν μόνο πειθαρχικές ποινές.

## Ιστορία
Τις πρώτες αρχές  των χριστιανικών - εκκλησιαστικών δικαστηρίων θέσπισε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος η οποία και προσδιόρισε τις επαρχιακές Συνόδους που μαζί με τον τοπικό επίσκοπο αποτέλεσαν το πρώτο δικαστικό όργανο (κανόνες 4, 5 και 6). 
Ακολούθως κατά τη Β΄ Οικουμενική και Δ΄ Οικουμενικές Συνόδους ορίστηκε η Πατριαρχική σύνοδος ως δευτεροβάθμιο δικαστικό όργανο με αρμοδιότητα εκδίκασης εφέσεων κατά αποφάσεων των τοπικών συνόδων, (κανόνες: 6 της Β΄ και 9, 17 της Δ΄ ).

## Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατά την Ανατολική Ορθόδοξη εκκλησία, τα εκκλησιαστικά δικαστήρια διακρίνονται:
# στα *[[Επισκοπικό δικαστήριο|επισκοπικά]]* που συγκροτούνται υπό την προεδρία μητροπολίτη επισκόπου και δικάζουν παραπτώματα κατωτέρων κληρικών, μη τιμωρούμενα όμως με καθαίρεση,
# στα *[[Συνοδικό δικαστήριο|συνοδικά]]* που συγκροτούνται από την Ιερά Σύνοδο για παραπτώματα μητροπολιτών ή κατωτέρων κληρικών που τιμωρούνται με καθαίρεση,
# στα *[[Ειδικό επισκοπικό δικαστήριο|ειδικά επισκοπικά]]*, συγκροτούμενα από μητροπολίτες για παραβάσεις του προέδρου και των μελών της Ιεράς Συνόδου,
# στα *[[Πατριαρχικό δικαστήριο|πατριαρχικά]]* συγκροτούμενα υπό της Πατριαρχικής Συνόδου που δικάζουν παραπτώματα των Πατριαρχών, και
# «κατ' έφεση» δικάζει και η Ιερά Σύνοδος.

## Εκκλησία της Ελλάδος
Στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος, σύμφωνα με τον νόμο 5383 του 1932 λειτουργούν τα ακόλουθα εκκλησιαστικά δικαστήρια:
* Το Επισκοπικό δικαστήριο
* Το Πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο
* Το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο
* Το Πρωτοβάθμιο δι΄ αρχιερείς Δικαστήριο
* Το Δευτεροβάθμιο δι΄ αρχιερείς  Δικαστήριο
* Το Δικαστήριο δια τους Συνοδικούς

## Σημειώσεις
* Υπενθυμίζεται ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν καλύπτει όλη την ελληνική επικράτεια.
* Το Δικαστήριο του Μουφτή που λειτουργεί στην Ελλάδα, συμπεριλαμβάνεται στα ειδικά πολιτικά δικαστήρια της χώρας.
* Οι αθωωτικές ή καταδικαστικές αποφάσεις των παραπάνω εκκλησιαστικών δικαστηρίων *δεν δεσμεύουν* τα κοινά ποινικά δικαστήρια.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.21ος, σελ.73.
* Άποστόλος Τζαρός, Η διαδικασία ενώπιον των εκκλησιστικών δικαστηρίων της εκκλησίας της Ελλάδος. Μία ανάλυση του νόμου 5383/1932, 2020 Ορθόδοξος Κυψέλη

Κατηγορία:Δικαστικές αρχές

Κατηγορία:Εκκλησιαστικό Δίκαιο
Κατηγορία:Αγγλικανισμός
Κατηγορία:Κανονικό Δίκαιο
Μαγδεμβούργο

Το **Μαγδεμβούργο** (), επίσης γνωστό ως **Μαγδεβούργο**, είναι πόλη στη Γερμανία και πρωτεύουσα του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ. Είναι χτισμένο στις όχθες του ποταμού Έλβα και είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια του. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 228.515 κατοίκους (2005).

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Καρλομάγνο το 805.

Στα νεότερα χρόνια, το 1631, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, ο στρατηγός Τίλλυ, επικεφαλής των καθολικών, έκαψε την πόλη και σκότωσε τους 40.000 κατοίκους της καθώς η πόλη ήταν κατά τη διάρκεια του πολέμου προπύργιο των προτεσταντών.

Το Μαγδεβούργο κατελήφθη από τους Γάλλους με τον στρατηγό Νέι το 1806. Μετά από τους Ναπολεόντειους πολέμους, η Πρωσία ίδρυσε την Πρωσική επαρχία της Σαξονίας, με το Μαγδεμβούργο ως πρωτεύουσα, το 1815.

Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, το Μαγδεμβούργο (τότε μια πόλη περίπου 340.000 κατοίκων) βομβαρδίστηκε το 1945. Μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, το 1990, το Μαγδεμβούργο έγινε η πρωτεύουσα του νέου κρατιδίου Σαξονία-Άνχαλτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Σαξονίας-Άνχαλτ
Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Λάνσελοτ

Ο **Σερ Λάνσελοτ** (αγγλικά: *Sir Lancelot du Lac*, δηλαδή *Λάνσελοτ της Λίμνης*) είναι ο πιο διάσημος από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. Είναι πρότυπο ιπποτισμού, αλλά κι ένας χαρακτήρας που βασανίζεται εσωτερικά. Δεν παρουσιάζεται σε ουαλικές πηγές ούτε σε κάποιο βιβλίο του Τζέφρεϋ του Μόνμαουθ, κι έτσι μπορεί να προήλθε από ιρλανδικούς ή βρετανικούς μύθους.

Ο Λάνσελοτ είναι γιος του βασιλιά Μπαν της επαρχίας Μπενουάκ στη δυτική Γαλλία. Ανατρέφεται όμως από την Κυρά της Λίμνης, η οποία και τον παρουσιάζει στην Αυλή του βασιλιά Αρθούρου σε ηλικία δεκαοκτώ ετών. Η υπεροχή του στη μάχη και η ευγενική του φύση γίνονται σύντομα αντιληπτές από όλους κι έτσι συμμετέχει στη Στρογγυλή Τράπεζα. 

Η πρώτη του εμφάνιση σαν κύριος χαρακτήρας είναι στο *[[Λάνσελοτ ή ο Ιππότης του κάρου]]* του Κρετιέν ντε Τρουά, γραμμένο τον 12ο αιώνα, όπου περιγράφονται οι περιπέτειές του στο μέρος που είναι γνωστό ως *Πρόζα του Λάνσελοτ*, συχνά με αντιφάσκουσες ιστορίες και σειρά γεγονότων. 

## Λάνσελοτ και Γκουίνεβηρ

Η πιο δημοφιλής ιστορία του είναι ο έρωτας και η παράνομη σχέση του με τη σύζυγο του Αρθούρου, βασίλισσα Γκουίνεβηρ. Η σχέση τους ενσωματώνεται και στον μύθο του Άγιου Δισκοπότηρου. Όταν ο Λάνσελοτ τυχαίνει να είναι φιλοξενούμενος του βασιλιά Πέλλις -γνωστού και ως *[[Βασιλιάς Ψαράς|βασιλιά Ψαρά]]-*, κατόχου του Δισκοπότηρου, εκείνος κανονίζει με μαγικό τρόπο ώστε ο Λάνσελοτ να περάσει τη νύχτα με την κόρη του, Ιλέιν, πιστεύοντας ότι είναι η Γκουίνεβηρ. Από την ένωση αυτή γεννήθηκε ο Γκάλαχαντ, ο οποίος αργότερα πηγαίνει στην Αυλή του Αρθούρου και μαζί με άλλους ιππότες ξεκινούν την αναζήτηση για το Άγιο Δισκοπότηρο. Στον ίδιο τον Λάνσελοτ το αρνούνται λόγω της μοιχείας που διέπραξε. 

Η σχέση του Λάνσελοτ με τη Γκουίνεβηρ αποκαλύπτεται κάποια στιγμή κι ο Αρθούρος αναγκάζεται να διατάξει την εκτέλεση της Βασίλισσας λόγω απιστίας και προδοσίας. Ο Λάνσελοτ παρεμβαίνει και σώζει τη Γκουίνεβηρ και φεύγει με προορισμό τη Γαλλία, όπου τον ακολουθεί κι ο Αρθούρος. Ωστόσο, ο νόθος γιος του, Μόρντρεντ σχεδιάζει να παντρευτεί τη Γκουίνεβηρ και να ανεβεί στο θρόνο. Ο Αρθούρος επιστρέφει και στην τελική μάχη του Κάμλαν σκοτώνει τον Μόρντρεντ, αλλά ο ίδιος τραυματίζεται θανάσιμα και μεταφέρεται στο νησί Άβαλον. Ο Λάνσελοτ καταφθάνει πολύ αργά μετά την τελική μάχη και την αποχώρηση του Αρθούρου. Συναντάει την Γκουίνεβηρ για τελευταία φορά, πριν εκείνη κλειστεί σε μοναστήρι, και αποτραβιέται στο ησυχαστήριό του στο Γκλάστονμπερυ, όπου και πεθαίνει έχοντας πληρώσει για τις αμαρτίες του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* ''Encyclopedia Mythica''

Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Σααρμπρύκεν

Το **Σααρμπρύκεν** (γερμ. *Saarbrücken*, γαλλ. *Sarrebruck*) είναι η πρωτεύουσα του κρατίδιου του Σάαρλαντ στη Γερμανία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 178.838 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στην καρδιά μιας μητροπολιτικής περιοχής 1,1 εκατομμυρίων κατοίκων. Το Σααρμπρύκεν ήταν το βιομηχανικό κέντρο της περιοχής, με μεγάλα αποθεματα άνθρακα. Τα εργοστάσια που είχαν την έδρα τους στην πόλη παρήγαγαν σίδηρο και χάλυβα, μπύρα, οπτικά όργανα, μηχανήματα εν γένει και δομικά υλικά. 

Εν τούτοις, κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών η βιομηχανική σημασία του Σάαρλαντ έχει μειωθεί, δεδομένου ότι είναι πολύ φτηνότερο, ακόμη και για τις γερμανικές επιχειρήσεις, να εισαγάγουν τον άνθρακα από χώρες χαμηλότερου εργατικού κόστους, αντί να βασίζονται στον εντός Γερμανίας εξορυσσόμενο άνθρακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σάαρλαντ
Γκάλαχαντ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Γκάλαχαντ** είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης του Βασιλιά Αρθούρου κι ένας από τους τρεις ευρετές του Αγίου Δισκοπότηρου. Είναι ο νόθος γιος του Λάνσελοτ κι είναι γνωστός για τη γενναιότητα και την αγνότητά του.

Ο Γκάλαχαντ προέρχεται από την ένωση του Λάνσελοτ με την κόρη του Βασιλιά Pelles, Ελέιν, όταν η τελευταία με μαγικό τρόπο ξεγέλασε το Λάνσελοτ και κοιμήθηκε μαζί της, νομίζοντας πως είναι η Βασίλισσα Γκουίνεβιρ. Ο Μέρλιν ο Μάγος προφητεύει ότι ο Γκάλαχαντ θα ξεπεράσει σε ανδρεία τον πατέρα του και θα επιτύχει στην αποστολή του για το Άγιο Δισκοπότηρο.

Αργότερα ο Γκάλαχαντ βρίσκει τον πατέρα του, ο οποίος και τον χρίζει Ιππότη κι έρχεται στο Κάμελοτ. Χωρίς να συνδειτοποιήσει τον κίνδυνο που διέτρεχε, ο Γκάλαχαντ έφτασε στη Στρογγυλή Τράπεζα και κάθισε στην Επικίνδυνη Θέση. Η θέση αυτή παρέμενε κενή για το μοναδικό άτομο που θα έφερνε εις πέρας την αποστολή για το Άγιο Δισκοπότηρο κι οποιοσδήποτε άλλος καθόταν εκεί έβρισκε το θάνατο. Ο Γκάλαχαντ όμως επέζησε κι ο Βασιλιάς Αρθούρος του έθεσε ως δοκιμασία να τραβήξει ένα σπαθί από ένα βράχο. Όταν το πραγματοποιεί κι αυτό, ο Αρθούρος ανακηρύσσει τον Γκάλαχαντ το μεγαλύτερο ιππότη και τον καλεί να ενταχθεί στον Κύκλο των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης. Ύστερα από ένα όραμα με το Άγιο Δισκοπότηρο, ξεκινάει η αποστολή για την ανεύρεσή του, την οποία και ολοκληρώνει επιτυχώς. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του Σερ Γκάλαχαντ
* Encyclopedia Mythica

Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Ουδέτερη ουσία

Στη Χημεία ως **ουδέτερη ουσία** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε χημική ουσία που δεν εμφανίζει ούτε όξινες αλλά και ούτε αλκαλικές ιδιότητες.

Στο στομάχι παράγονται διάφορα οξέα για τη διάλυση των τροφών. Όταν όμως αυτά παράγονται σε υπερβολική δόση τότε δημιουργούνται ενοχλήσεις, κοινώς καούρες, και πόνος. Τα αντίδοτα φάρμακα περιέχουν βάσεις που εξουδετερώνουν αυτά τα οξέα. Γενικά μετά από κάθε χημική αντίδραση οξέος και βάσης σχηματίζεται ουδέτερο διάλυμα του αντιστοίχου άλατος. Το διάλυμα αυτό καλείται πλέον ουδέτερη ουσία.

Κατηγορία:Χημικές ουσίες
Κατηγορία:Χημικές ενώσεις
Ιόν

**Ιόν** (πληθυντικός **ιόντα**) είναι άτομο ή ομάδα ατόμων που φέρει ηλεκτρικό φορτίο.

Ιστορικά ο όρος αναφέρεται πρώτη φορά για να περιγράψει τις συγκεκριμένες χημικές οντότητες το 1834 από τον Μάικλ Φαραντέι. Ο ίδιος δυσαρεστημένος με τους όρους που είχε στη διάθεσή του για την περιγραφή της χημικής αποσύνθεσης υπό την επίδραση ηλεκτρικού ρεύματος, απευθύνθηκε στις αρχές του 1834, στον William Whewell  ο οποίος για να κάνει πιο αναγνωρίσιμη την πολική φύση της διαδικασίας, επινόησε τους όρους άνοδος και κάθοδος για τα δύο ηλεκτρόδια και τους όρους ανιόν, κατιόν και ιόν για τα εμπλεκόμενα σωματίδια χρησιμοποιώντας την ουδέτερου γένους μετοχή του αρχαιοελληνικού ρήματος *εἶμι* (*ἰών*, *ἰοῦσα*, *ἰόν*), το οποίο σημαίνει «πηγαίνω», θέλοντας να εξηγήσει γιατί τα (άγνωστης φύσεως τότε) σωματίδια πήγαιναν προς την άνοδο ή την κάθοδο όταν γινόταν ηλεκτρόλυση διαλύματος.

Όταν άτομα ή χημικές ρίζες αποκτήσουν ηλεκτρόνια, τότε σχηματίζουν ιόντα με αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο, τα οποία ονομάζονται **ανιόντα**. Αντίθετα όταν άτομα ή χημικές ρίζες χάσουν ηλεκτρόνια, τότε μετατρέπονται σε **κατιόντα**, δηλαδή με θετικό ηλεκτρικό φορτίο.

Πολλές χημικές ενώσεις αποτελούνται από ιόντα αντίθετου φορτίου που συγκρατούνται με ετεροπολικούς ή ιοντικούς δεσμούς.
* Γενικά ο σχηματισμός ιόντων καλείται **[[ιονισμός]]** ή **χημική διάσταση** και εμφανίζεται όταν (ορισμένες) ενώσεις διαλύονται ή λιώνουν.
* Το χημικό σθένος των ιόντων εξαρτάται από το ηλεκτρικό φορτίο τους.

Επίσης δεν θα πρέπει να αποκλείεται η περίπτωση να προκύψει χημική αντίδραση όταν τα ιόντα επανασυνδεθούν σε νέους συνδυασμούς.

## Δείτε επίσης
* Ιονόσφαιρα
* Μονοατομικό ιόν
* Πολυατομικό ιόν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυσικοχημεία
Κατηγορία:Χημικές ενώσεις
Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Ποπ & Ροκ

thumb|Το λογότυπο της ιστοσελίδαςΤο ***Ποπ & Ροκ*** ήταν μουσικό περιοδικό της Ελλάδας. Ιδρύθηκε από τους Γιάννη Πετρίδη, Κώστα Ζουγρή και Βάσο Τσιμιδόπουλο. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το 1978 και κάλυπτε τη διεθνή και εγχώρια μουσική πραγματικότητα ενώ η κυκλοφορία του σταμάτησε το 2012. Μέσα από τις σελίδες του καταγράφηκαν σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό οι τάσεις και οι εξελίξεις στον χώρο της ξένης κυρίως μουσικής.

## Η πορεία του περιοδικού
Ο Γιάννης Πετρίδης ήταν και ο πρώτος διευθυντής του, θέση που κατείχε μέχρι το 1998 που αποχώρησε. Το περιοδικό μέχρι και το 2002 το εξέδιδε η εταιρεία  ΜΟΥΣΙΚΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΒΕΕ η οποία εξέδιδε και τα περιοδικά *ΔΙΦΩΝΟ*, *ΠΟΠ ΚΟΡΝ, METAL HAMMER* και άλλα. Ιδιοκτήτες και εκδότες της ήταν οι Γιώργος Κούρτης και Αλέκος Γκιτέρσος. Επί των ημερών τους τα περιοδικά αυτά γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Με τον ερχομό του διαδικτύου, οι πωλήσεις όλων των περιοδικών και των  εφημερίδων άρχισαν να μειώνονται.   Μερικά χρόνια αργότερα το περιοδικό πουλήθηκε στη Μοτοεκδοτική (Motorpress). Η κυκλοφορία του είχε ήδη αρχίσει να πέφτει 1-2 χρόνια πριν, ενώ τη χαριστική βολή έδωσε η οικονομική κρίση στη χώρα αλλά και στο χώρο των εκδόσεων. 

Γνωστοί συντάκτες του τόσο του περιοδικού όσο και της ιστοσελίδας ήταν ο Ιωσήφ Αβράμογλου, ο Πητ Κωνσταντέας, ο Γιάννης Μαλαθρώνας, ο Μάρκος Φράγκος, ο Νίκος Πετρουλάκης, ο Νίκος Μποζινάκης, ο Νίκος Κοντογούρης, η Χίλντα Παπαδημητρίου, ο Γιώργος Μονεμβασίτης, ο Στάθης Παναγιωτόπουλος κ.ά. 

Το 2009 το περιοδικό ήρθε στα χέρια της εταιρείας Bestend συμφερόντων Κώστα Γιαννίκου, έπειτα από τα οικονομικά προβλήματα στον Όμιλο Γιαννίκου και την πτώχευση της Bestend το περιοδικό έκλεισε το 2012 ενώ η ιστοσελίδα του περιοδικού έκλεισε έναν χρόνο αργότερα.   

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Κατηγορία:Μουσικά περιοδικά
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Αγάπη

[μικρογραφία|200px|Κινέζικο [ιδεόγραμμα για την αγάπη. Μια καρδιά (μέση) ανάμεσα στους χαρακτήρες για την αποδοχή, το συναίσθημα και την αντίληψη (πάνω και κάτω), που συμβολίζουν ένα ανώτερο συναίσθημα.]]
Η **αγάπη** είναι συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης. Δεν μπορεί ακριβώς να προσδιοριστεί σαν έννοια, καθώς συνήθως δεν εκφράζεται με λέξεις. Αλλά μπορεί με δύο ονόματα. Αίας και Μαριετίνα. Στη φιλοσοφία, η αγάπη είναι αρετή που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια, συμπόνια και στοργή. Η αγάπη βρίσκεται στο κέντρο πολλών θρησκειών, (σύμφωνα με τη χριστιανική φράση, «ὁ θεòς ἀγάπη ἐστίν») ή επίσης οι Αγάπες, κοινές εστιάσεις των πρώτων Χριστιανών. Η αγάπη μπορεί επίσης να περιγραφεί ως δράση προς άλλους, υποκινούμενες από συμπόνια. Ή, και ενέργειες προς άλλους βασισμένες στην στοργή.

Η λέξη **' μπορεί να αναφέρεται σε μία πληθώρα διαφορετικών συναισθημάτων, καταστάσεων και συμπεριφορών. Τα συναισθήματα αυτά μπορούν να ποικίλουν από την επιθυμία για ρομαντική αγάπη ([[έρωτας]]), την [[πλατωνική αγάπη]] που ορίζει τη [[φιλία]], την [[οικογενειακή αγάπη]] μεταξύ ατόμων με συγγενικούς δεσμούς έως και τη [[θρησκευτική αγάπη]] και αφοσίωση. Η μεγάλη αυτή ποικιλία των χρήσεων και εννοιών της λέξης, σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα των συναισθημάτων που περιλαμβάνει, καθιστά δύσκολο τον ορισμό της αγάπης συγκριτικά με άλλες συναισθηματικές καταστάσεις. 

Η αγάπη, στις διάφορες μορφές της, αποτελεί κίνητρο σύναψης [[διαπροσωπικές σχέσεις|διαπροσωπικών σχέσεων]], και λόγω της μεγάλης ψυχολογικής σημασίας της, είναι ένα από τα πιο συχνά θέματα έμπνευσης στις [[τέχνες]]. 

Σύμφωνα με την [[επιστήμη]], η αγάπη είναι μία εξέλιξη του [[ένστικτο επιβίωσης|ενστίκτου επιβίωσης]], που αρχικά είχε σαν σκοπό να κρατήσει τους ανθρώπους κοντά, απέναντι σε απειλές καθώς και να διευκολύνει τη συνέχιση του είδους μέσω της [[αναπαραγωγή]]ς.

Έως σήμερα, δεν βρήκα στα λεξικά ορισμό της έννοιας «αγάπη». Όπως την αντιλαμβάνομαι, συνέταξα έναν ορισμό, ο οποίος θεωρώ πως την αποδίδει ορθά:

**αγάπη''' είναι η συναίσθηση της - υπέρ άνω γήινων αξιών - μέγιστης Αρχής, που διέπει σύσσωμη την Πλάση… ο τεθείς, υπό του Δημιουργού, αέναος σύνδεσμος - γνώμων - κανών της… Μιχαήλ Εμμ. Πυρουνάκης, 24 Δεκεμβρίου 2010

Στην ορθόδοξη θεολογία η αγάπη είναι η αληθινή Φιλοσοφία, η κορυφή και ο συνεκτικός δεσμός όλων των αρετών, το πιο βαθύ μυστήριο,  και τόσο δύσκολο είναι να μιλά κανείς γι’ αυτήν, όσο το να επιχειρεί να μιλήσει για τον Θεό. Διότι αγάπη και Θεός ταυτίζονται, και Θεός χωρίς αγάπη στην Εκκλησία  δε μπορεί να νοηθεί, καθότι «ο Θεός αγάπη εστί».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συναισθήματα
Βρανδεμβούργο

Το **Βρανδεμβούργο** (, προφέρεται *Μπράντενμπουρκ*, κάτω σορβικά: *Bramborska*) είναι ένα από τα 16 ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας. Πρωτεύουσα του Βρανδεμβούργου είναι το Πότσδαμ.

## Γεωγραφία
Συνορεύει βόρεια με το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, νότια με τη Σαξονία, δυτικά με τη Σαξονία-Άνχαλτ, βορειοδυτικά με την Κάτω Σαξονία και ανατολικά με την Πολωνία, ενώ περικλείει εξ ολοκλήρου το ομόσπονδο κρατίδιο του Βερολίνου.
Ο ποταμός Όντερ αποτελεί ένα μέρος των ανατολικών συνόρων, 
ο ποταμός Έλβας ένα μέρος των δυτικών συνόρων.
Οι κύριοι ποταμοί του ίδιου του κράτος είναι οι Σπρέε και Χάβελ.
Οι περιοχές Σπρέεβαλντ και Κάτω Λάουζιτς (Λουσετία) είναι δίγλωσσες, δηλ. 
ομιλούνται γερμανικά και σλαβικά, και κατοικούνται από αρκετούς Σόρβους ή Βένδους. 

Το Βρανδεμβούργο διαιρείται σε δεκατέσσερις περιοχές (*Landkreise*):

και τέσσερις ανεξάρτητες πόλεις (*kreisfreie Städte*),

# Βρανδεμβούργο (πόλη)
# Κότμπους
# Φρανκφούρτη (Όντερ)
# Πότσδαμ

300px

## Διακυβέρνηση
thumb|Ο πρώην πρωθυπουργός του Βρανδεμβούργου, Ματίας Πλάτσεκ.
Στις εκλογές του 2014 οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) κέρδισαν 32% και θα παραμείνουν στην εξουσία σε συνεργασία με το αριστερό Die Linke, που πήρε 18,9%.
### Πρωθυπουργοί (1947- σήμερα)

# 1947 - 1949: Καρλ Στάινχοφ Σοσιαλιστικό Κόμμα Ενότητας (SED), πρώην Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD)
# 1949 - 1952: Ρούντολφ Γιαν (SED)
# 1990 - 2002: Μάνφρεντ Στόλπε (SPD)
# 2002 - 2013: Ματίας Πλάτσεκ (SPD)
# 2013-σήμερα: Ντίτμαρ Βόιντκε (SPD)

## Εκλογές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Βρανδεμβούργο
* 

*
Βύρτσμπουργκ

Το **Βύρτσμπουργκ** (γερμανικά: *Würzburg*) είναι πόλη στη Φρανκονία που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Βαυαρίας, στη Γερμανία. Χτισμένη στον ποταμό Μάιν, είναι η πρωτεύουσα της διοικητικής περιοχής Κάτω Φρανκονία. Η τοπική διάλεκτος είναι η φρανκονική.

Η πόλη ιδρύθηκε γύρω στο 700 μ.Χ., όταν στον λόφο του Μαρίενμπεργκ (Marienberg) κατασκευάστηκε ένα οχυρό. Το 742 ο Άγιος Βονιφάτιος ίδρυσε την αρχιεπισκοπή του Βύρτσμπουργκ. Το φρούριο του Μαρίενμπεργκ, σύμβολο της πόλης, κτίστηκε πάνω στο αρχικό οχύρωμα τον 13ο αιώνα και υπήρξε έδρα των Πριγκήπων - Επισκόπων της πόλης για περισσότερα από 500 χρόνια. Από το 1803 μέχρι το 1813 υπήρχε το Μεγάλο Δουκάτο του Βύρτσμπουργκ μια απόσπαση από τη Βαυαρία επί Ναπολέοντα.

Το 1402 ιδρύθηκε στην πόλη το Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ "Γιούλιους-Μαξιμίλιαν", το 6o χρονολογικά παλαιότερο των γερμανόφωνων περιοχών, φημισμένο για τους λογίους του, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται 13 κάτοχοι του βραβείου Νόμπελ, όπως ο Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν, ο Καρλ Ζίμπολντ (Karl Siebold) κ. ά. Στην πόλη γεννήθηκε και ο διάσημος φυσικός Βέρνερ Χάιζενμπεργκ.

Το Βύρτσμπουργκ απέχει περίπου 80 λεπτά από τη Φρανκφούρτη με το τρένο, και σχεδόν μια ώρα από τη Νυρεμβέργη. Αποστάσεις προς τις κοντινότερες πόλεις από τον αυτοκινητόδρομο: Φρανκφούρτη 115 χλμ, Νυρεμβέργη 115 χλμ, Στουτγκάρδη 150 χλμ, Κάσσελ 215 χλμ. Ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 124.577 κατοίκους το 2012.

## Αξιοθέατα
* Ανάκτορα του Βύρτσμπουργκ (Residenz)
* Φρούριο του Μαρίενμπεργκ

## Δημογραφική εξέλιξη

## Εικόνες

Wuerzburg-von Festung-60-Residenz-Neubaukirche-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Alte Bruecke-32-Statue Carolus Borromaeus-Tuerme-2014-gje.jpg
Wuerzburg-Altes Rathaus-12-2014-gje.jpg
Wuerzburg-10-Buergerspital-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Residenz-Parkfassade-16-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Residenz-Park-16-2014-gje.jpg
Wuerzburg-Residenz-Hofkirche-02-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Main-06-Festung Marienberg-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Festung Marienberg-Kiliansturm-02-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Festung Marienberg-Scherenbergzwinger-12-2014-gje.jpg


## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Würzburg City Panoramas
* Würzburg: Πληροφορίες και φωτογραφίες (Γερμανικά)

Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Κατάλογος τεχνητών γλωσσών

Ο **κατάλογος [[Τεχνητή γλώσσα|τεχνητών γλωσσών]]** είναι ταξινομημένος κατά αλφαβητική σειρά των ονομάτων των γλωσσών.

## Α
* Αντζουβίλο

## Β
* Βολαπιούκ

## Δ
* Δάστμεν (Dastmen)
* Διασλαβική γλώσσα

## E
* Εσπεράντο

## Ι
* Ιντερλίνγκουα
* Ίντο

## Κ
* Κιτάρα
* Κλίνγκον γλώσσα
* Κουένυα

## Λ
* Λίδνεβι

## Ν
* Νόβιαλ
* Γλώσσα των Ντοθράκι

## Ο
* Οξιντένταλ

## Σ
* Σίνταριν
* Σλοβιάνσκι
* Σλόβιο
* Σολρεσόλ

## Υ
* Ύβλε (Yvle)

*
Βάσω Κατράκη

Η **Βάσω Κατράκη** (*το γένος Λεονάρδου*, Αιτωλικό, 5 Ιουλίου 1914 - Αθήνα, 27 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος και διακεκριμένη χαράκτρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1914 στο Αιτωλικό, ήταν κόρη του κτηματία Γεωργίου Λεονάρδου και της Θεοδώρας Σαρλή και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια (δύο αγόρια και δύο κορίτσια).

Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών έχοντας ως καθηγητές τον Κωνσταντίνο Παρθένη στη ζωγραφική και τον Γιάννη Κεφαλληνό στη χαρακτική. Αποφοίτησε το 1940 και τον επόμενο χρόνο παντρεύτηκε τον γιατρό Γιώργο Κατράκη με τον οποίο απέκτησε το 1958 δύο παιδιά.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της εντάχθηκαν στο ΕΑΜ. Μάλιστα, το 1945, ξυλογραφίες της συμπεριλήφθηκαν στο λεύκωμα «Θυσιαστήριο της λευτεριάς». Το 1955 πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση ενώ το 1958 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο χαρακτικής στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας καθώς και με το βραβείο *premium* στη Μπιενάλε του Λουγκάνο. Το 1966 έλαβε το διεθνές βραβείο λιθογραφίας *Tamarint* στο πλαίσιο της Μπιενάλε της Βενετίας.

Με την επιβολή της Δικτατορίας, συνελήφθη και εξορίστηκε στη Γυάρο, όμως το επόμενο έτος, απελευθερώθηκε μετά από διεθνείς πιέσεις. Το 1976 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της *Intergrafik* σε διεθνή έκθεση γραφικών τεχνών στην Ανατολική Γερμανία. Διετέλεσε μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών  Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1988, σε ηλικία 74 ετών. Ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Τεχνοτροπία
Η Βάσω Κατράκη ως χαράκτρια δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιώντας ως υλικό τον ψαμμίτη, ένα υλικό που λίγοι χαράκτες έχουν δουλέψει, γεγονός που της προσέδωσε διεθνή φήμη. Η χαρακτική της συνδυάζει την προσήλωσή της στην πραγματικότητα και την έμφαση στα εξπρεσσιονιστικά στοιχεία.

## Μουσείο «Βάσω Κατράκη» στο Αιτωλικό
Στις 25 Ιουνίου 2006, εγκαινιάστηκε στο Νησάκι του Αιτωλικού το «Κέντρο Χαρακτικών Τεχνών - Μουσείο Βάσως Κατράκη». Η χαράκτρια κληροδότησε στη γενέτειρά της όλα της τα έργα, τα οποία φιλοξενούνται μόνιμα στη μια αίθουσα του μουσείου. Η δεύτερη μεγάλη αίθουσα του μουσείου μπορεί κατά περίπτωση να φιλοξενεί έργα μεγάλων εικαστικών δημιουργών. Το υπόγειο του μουσείου έχει διαμορφωθεί για να λειτουργήσει αργότερα ως Σχολή Χαρακτικής Τέχνης. Ο ιστορικός της Τέχνης Κώστας Σταυρόπουλος επιμελήθηκε την έκθεση της χαράκτριας.

## Διακρίσεις
Αυτό το πλούσιο έργο με τις χαρακτηριστικές λιγνές μορφές που παραπέμπουν στα κυκλαδικά ειδώλια τής χάρισε σημαντικές διεθνείς διακρίσεις.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Χρύσανθος Χρήστου, Ελληνική Τέχνη-Νεοελληνική χαρακτική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1994, σελ.24

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βάσω Κατράκη στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
*Παπαστάμου Δημήτρης
*Μαρίνα Λαμπράκη - Πλάκα
* Δημοσθένη Γεωργοβασίλη: Η Βάσω Κατράκη και το έργο της
* 

Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα