open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ξένια Σεστόβα

Η **Ξένια Ιβάνοβνα**, ρωσ. Ксения Ивановна Шестова (1560 - 1631) από τον Οίκο των Σεστόβα ήταν εγγονή γαιοκτήμονα στο Ούγκλιτς και με τον γάμο της έγινε σύζυγος Βογιάρου, μετέπειτα Πατριάρχη Μόσχας.

## Βιογραφία
Η καταγωγή της ήταν συζητήσιμη για αιώνες. Τώρα είναι αποδεκτό το επώνυμό της *Σεστόβα* (και όχι Σαστουνόβα, όπως εθεωρείτο παλαιότερα) και πως πάππος της ήταν ο Τιμοφέι Γκρυαζνόι, πλούσιος γαιοκτήμονας από το Ούγκλιτς.

Κατά τη δίωξη των Ρομάνοφ από τον Μπόρις Γκοντουνόφ αναγκάστηκε να ενδυθεί το μοναχικό ένδυμα με το όνομα Μάρφα. Έπειτα από αρκετά έτη εξορίας στον ξενώνα Τολβουίσκι, εγκαταστάθηκε με τον γιο της στην Κόστρομα. Εκεί έφθασαν οι απεσταλμένοι το 1613 για να πληροφορήσουν τον γιο της Μιχαήλ, ότι εκλέχθηκε στον Ρωσικό θρόνο. Επειδή οι προηγούμενοι τσάροι είχαν σκοτωθεί ή είχαν πέσει σε δυσμένεια, η Μάρφα στην αρχή αρνήθηκε να ευλογήσει τον γιο της και να τον αφήσει να πάει στη Μόσχα.

Ο σύζυγός της Φεοντόρ είχε επίσης αναγκαστεί να γίνει μοναχός με το όνομα Φιλάρετος και ανελίχθηκε στη θέση του Πατριάρχη Μόσχας, αλλά όταν οι Πολωνοί εισέβαλαν στη Ρωσία, τον πήραν μαζί τους στη Βαρσοβία.

Κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Μιχαήλ, η μητέρα του, η *μεγάλη μοναχή* όπως έγινε γνωστή, άσκησε μεγάλη επιρροή στον γιο της, που υπέφερε από ασθένεια των ποδιών και ήταν αμελής στην εξουσία. Τοποθέτησε τους συγγενείς της, τους Σαλτύκοβ στις σημαντικές θέσεις της κυβέρνησης, πράγμα όμως που οδήγησε σε ευρεία διαφθορά. Η επιστροφή του άνδρα της από την Πολωνία το 1619, έθεσε τέλος στην επιρροή τη δική της και των συγγενών της. Απεβίωσε 71 ετών και τάφηκε στη μονή Νοβοσπάσκυ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φεοντόρ Νικήτιτς Ρομάνοφ, βογιάρο, μετέπειτα μητροπολίτη Μόσχας και είχε τέκνα:
* Μιχαήλ Α΄ 1596-1645, Αυτοκράτορας της Ρωσίας.
* άλλα πέντε τέκνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Martha the Nun (1560–1631)". Women in World History, Volume 10: Maa-Mei. Waterford, CT: Yorkin Publications. 2001. pp. 463–464. ISBN 0-7876-4069-7.

Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Καμίλο Μπερνέρι

Ο **Καμίλο Μπερνέρι** (1897-1937) ήταν Ιταλός αναρχικός διανοούμενος που δολοφονήθηκε στον Ισπανικό Εμφύλιο πόλεμο. Ήταν επικριτής της συνεργασίας των αναρχικών με τις δυνάμεις του Δημοκρατικού στρατού.

## Βιογραφία
Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, ενώ έγινε αυτοεξόριστος μετά την κατάκτηση της εξουσίας από τον Μπενίτο Μουσολίνι. Ο Μπερνέρι μετείχε στον Ισπανικό Εμφύλιο στη πλευρά των Ισπανών αναρχικών στο Τάγμα Ασκάσο. Επέκρινε την ''στρατικοποίηση''  των πολιτοφυλάκων και ήταν από τους λίγους αναρχικούς που διαφώνησαν με την υπουργοποιήση αναρχικών και τη συμμετοχή τους στη κυβέρνηση, ενώ ήδη από τον Νοέμβριο του 1936 έγραψε: "*το μόνο δίλλημα είναι νίκη εναντίον του [[Φρανθίσκο Φράνκο|Φράνκο]] μέσω επαναστατικού πολέμου, ή ήττα*" θέση που επηρέασε τη βάση των αναρχικών οργανώσεων και οδήγησε μεταξύ άλλων στα Γεγονότα του Μαΐου του 1937 στην Ισπανία, περίοδο κατά την οποία δολοφονήθηκε.

### Εκδοχές θανάτου
Σύμφωνα με τους Πήτερ Μάρσαλ, Τζορτζ Γούντκοκ και Paul Avrich η δολοφονία του έγινε από μέλη του ισπανικού κομμουνιστικού κόμματος, οι οποίοι τον είχαν βάλει στο στόχαστρο.  Ο Άντονι Μπίβορ αναφέρει ότι το πιο πιθανό είναι οι δράστες να ήταν κομμουνιστές ενώ ο Burnett Bolloten αναφέρει ότι είναι άγνωστοι οι δράστες και αναφέρει όλες τις πιθανές εκδοχές.
Αντίθετα, σύμφωνα με την Graham Helen, υπαίτιοι «σχεδόν σίγουρα» είναι τα μέλη των μυστικών υπηρεσιών του Μπενίτο Μουσολίνι. Σύμφωνα με τον Πολ Πρέστον εφόσον συνιστούσε μεγαλύτερη απειλή για τον Μουσολίνι από ότι για τον Στάλιν το πιθανότερο ήταν να δολοφονήθηκε από μέλη των Ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε τότε η CNT.

## Πηγές
* 
*

* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αναρχικοί
Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος
Πρασκόβια Σαλτύκοβα

Η **Πρασκόβια Φιοντόροβνα Σαλτύκοβα**, ρωσ. Прасковья Фёдоровна Салтыкова (12 Οκτωβρίου 1664 - 13 Οκτωβρίου 1723) από τον Οίκο των Σαλτύκοβ, έγινε με τον γάμο της Αυτοκράτειρα της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φιοντόρ Πετρόβιτς Σαλτύκοβ και της Αικατερίνας Φιοντόροβνας ή της Άννας Μικαϊλόβνας Τατίστσεβας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1684 τον Ιβάν Ε΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και είχε τέκνα: 
* Αικατερίνη 1691-1733, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Λεοπόλδο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
** Άννα Λεοπόλδοβνα 1718-1746, παντρεύτηκε τον Άντον-Ούλριχ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
*** Ιβάν ΣΤ΄ 1740-1764, Αυτοκράτορας της Ρωσίας, απεβ. 24 ετών.
* Άννα 1693-1740, Αυτοκράτειρα της Ρωσίας. Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο των Κέτλερ δούκα της Κουρλάνδης.
* Πρασκόβια 1694-1731, παντρεύτηκε τον Ιβάν Ίλιτς Ντμιτρίεφ-Μαμόνοφ.

## Πηγές
* Семевский М. И. Царица Прасковья. 1664—1723: Очерк из русской истории XVIII века. М., 1989. Первое издание — 1883.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τσαρίνες της ρωσικής αυτοκρατορίας
Καρλόττα Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

Η **Καρλόττα Χριστίνα** (γερμ. *Charlotte Christine*, 28 Αυγούστου 1694 - 2 Νοεμβρίου 1715) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε διάδοχος της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Καρλόττα Χριστίνα Σοφία* ήταν κόρη του Λουδοβίκου Ροδόλφου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Χριστίνας Λουίζας, κόρης του Αλβέρτου Ερνέστου Α΄ του Έττινγκεν-Έττινγκεν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αλεξέι Πετρόβιτς, διάδοχο (*Τσάρεβιτς*) του ρωσικού θρόνου, γιο του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας, και είχε τέκνα:
* Ναταλία 1714-1728.
* Πέτρος Β΄ 1715-1730, Αυτοκράτορας της Ρωσίας.

## Πηγές
* Montefiore, Simon Sebag (2016). The Romanovs: 1613—1918. Knopf Doubleday Publishing Group.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Oriflame

Η **Oriflame Holding AG** είναι επιχείρηση προϊόντων ομορφιάς που ιδρύθηκε το 1967 από τους αδελφούς Jonas af Jochnick και Robert af Jochnick και ο φίλος τους Bengt Hellsten. Η Oriflame έχει παρουσία σε περισσότερες από 60 χώρες και το ευρύ χαρτοφυλάκιο σουηδικών προϊόντων εμπνευσμένων από τη φύση προϊόντων ομορφιάς διατίθεται στο εμπόριο μέσω περίπου 3 εκατομμυρίων ανεξάρτητων συμβούλων της Oriflame, με ετήσιες πωλήσεις περίπου 1,3 δισ. Ευρώ το 2018.

Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Ανδρίτσα Αργολίδας

Η **Ανδρίτσα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λέρνας, του δήμου Άργους - Μυκηνών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Άργους του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
## Γεωγραφία
Η Ανδρίτσα είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας, δίπλα στα όρια με τον νομό Αρκαδίας. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές υπώρειες του Παρθενίου όρους και στις όχθες του μικρού ποταμού Ξαβριού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300 μέτρων. Απέχει 28 χιλιόμετρα περίπου νοτιοδυτικά του Ναυπλίου. Η τοπική κοινότητα Ανδρίτσας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 19,304 χμ² (2011).
## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Ανδρίτσας διπλασιάστηκε μεταξύ του 1879 και του 1889 αλλά έπειτα σταθεροποιήθηκε  μέχρι και το 1961. Έκτοτε έχει συρρικνωθεί σημαντικά. 

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 και προσαρτήθηκε  στον δήμο Υσιών του νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Αργολίδας και, το 1909, πάλι στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1932 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ανδρίτσας και το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Αργολίδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανδρίτσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέρνας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λέρνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άργους-Μυκηνών. 
## Γενικά στοιχεία
Η Ανδρίτσα είχε παλαιότερα σιδηροδρομικό σταθμό στη γραμμή Κορίνθου-Καλαμάτας. Στις υπώρειες του όρους Ζάβιτσα βρίσκεται το «Σπήλαιο Ανδρίτσας», η εξερεύνηση του οποίου ξεκίνησε στις αρχές του 2004 από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Νότιας Ελλάδας.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Φρειδερίκος Γουλιέλμος της Κουρλάνδης

Ο **Φρειδερίκος-Γουλιέλμος**, γερμ. Friedrich Wilhelm (19 Ιουλίου 1692 - 21 Ιανουαρίου 1711) από τον Οίκο των Κέττλερ ήταν δούκας της Κουρλάνδης & Σεμιγκάλλια (1698-1711). Όταν αυτός απεβίωσε, η σύζυγός του Άννα των Ρομάνοφ έγινε Αυτοκράτειρα της Ρωσίας (1730-40).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου-Καζιμίρ δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγκάλλια και της δεύτερης συζύγου του Ελισάβετ-Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1710 την Άννα των Ρομάνοφ μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας. Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος απεβίωσε 2 μήνες μετά. Δεν απέκτησαν απογόνους. To 1730 η Άννα έγινε Αυτοκράτειρα της Ρωσίας.

## Πηγές
* Bayov Alexei Konstantinovich (1906) (in Russian). Russian army in the reign of Empress Anna Ivanovna. Russia's war with Turkey in 1736-1739gg. (Русская армия в царствование императрицы Анны Иоанновны. Война России с Турцией в 1736–1739гг.) at Runivers.ru in Djvu format

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Κέττλερ
Κατηγορία:Δούκες της Κουρλάνδης
Αλεξέι Ραζουμόφσκι

Ο **Αλεξέι Γκριγκορίεβιτς**, ρωσ. Алексе́й Григо́рьевич Разумо́вский (1709 - 1771) από τον Οίκο των Ραζουμόφσκι ήταν Ουκρανός, Κοσσάκος εγγεγραμμένος στον Πολωνο-Λιθουανικό στρατό. Έγινε εραστής και, όπως προτείνεται, ο (μοργανατικός) σύζυγος της Ελισάβετ Αυτοκράτειρας της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκριγκόρι Ρόζουμ και γεννήθηκε στο Λαμέσι, μία φάρμα κοντά στο Τσερνίχιβ, σε μία οικογένεια Κοσσάκων της Ουκρανίας. Ήταν ποιμένας και έμαθε γραφή και ανάγνωση από έναν νεοκόρο. Επειδή ήταν λίαν καλλίφωνος, συμμετείχε στη χορωδία του ναού του χωριού. Το 1731 ο συνταγματάρχης Βυσνιέβσκι, αυλικός της Αυτοκράτειρας Άννας Ιβάνοβνας ανιψιάς του Πέτρου Α΄, επιστρέφοντας από μία αποστολή στην Ουγγαρία, πέρασε από το χωριό και εντυπωσιάστηκε από τις φωνητικές του ικανότητες. Τον πήρε στην Αγία Πετρούπολη και ο Αλεξέι Γκριγκορίεβιτς εισήλθε στη χορωδία του παρεκκλησίου της ανακτόρου.

## Οικογένεια
Θεωρείται ότι νυμφεύτηκε (μοργανατικά) την Ελισάβετ των Ρομάνοφ Αυτοκράτειρα της Ρωσίας, κόρη του Πέτρου Α΄. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Russian biographical dictionary
* Brockhaus and Efron encyclopedic dictionary

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι
Ουρανοπίθηκος

Ο **ουρανοπίθηκος** είναι γένος εξαφανισμένου ευρασιατικού μεγάλου πιθήκου που εκπροσωπείται από δύο είδη, τον ουρανοπίθηκο τον μακεδονικό, ένα ανθρωποειδές του ύστερου Μειόκαινου (9,6–8,7 εκατομμύρια χρόνια πριν) από την Ελλάδα και τον ουρανοπίθηκο τον τουρκικό, επίσης από το ύστερο Μειόκαινο (8,7-7,4 εκατομμύρια χρόνια πριν) της Τουρκίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική προϊστορία
Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Κατηγορία:Προϊστορικά θηλαστικά
Νακαλιπίθηκος

Ο ***Nakalipithecus nakayamai*** ήταν προϊστορικό είδος πιθήκου που ζούσε στη σημερινή Κένυα πρώιμα στο Ύστερο Μειόκαινο, πριν από 10 εκατομμύρια χρόνια. Είναι το τυπικό είδος του νέου γένους *Νακαλιπίθηκος*. Το όνομα του γένους αναφέρεται στο Νακάλι, την περιοχή στην οποία βρέθηκε το απολίθωμα, ενώ το είδος πήρε το όνομά του από τον ιάπωνα γεωλόγο Κατσουχίρο Νακαγιάμα ο οποίος πέθανε ενώ εργαζόταν στο έργο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Κατηγορία:Προϊστορικά θηλαστικά
Φαίδρος Μπαρλάς

Ο **Φαίδρος Μπαρλάς** (Αθήνα, 28 Ιουνίου 1925 - Αθήνα, 16 Ιουνίου 1975) ήταν Έλληνας ποιητής, κριτικός, πεζογράφος και δημοσιογράφος.

Πατέρας του ήταν ο Τάκης Μπαρλάς. 

Εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες και έγραψε ποιήματα και πεζογραφήματα. Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική κριτική και τη χρονογραφία. Τα πεζά του κείμενα εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1956 στη συλλογή *Πολύεδρον*, στην οποία συμπεριελήφθηκαν ποιήματα, μελέτες του και κριτικά δοκίμια. Το 1963 εκδόθηκαν 21 διηγήματά του στη συλλογή *Η επίσκεψις.* Τα άπαντά του κυκλοφόρησαν το 1980 σε επιμέλεια και εισαγωγή του Ρένου Αποστολίδη.

Υπήρξε, επίσης, διευθυντής σύνταξης της Μηνιαίας Λογοτεχνικής και Κριτικής Έκδοσης *Στάχυς*. 

Πέθανε στην Αθήνα από καρκίνο των πνευμόνων.

## Ενδεικτική εργογραφία
* Δώδεκα τραγούδια του Φαίδρου Μπαρλά. Αθήνα, Αετός, 1943
* Πολύεδρον Ποιήματα – Μελέτες – Πεζογραφήματα. Αθήνα, 1956.
* Ανθολογία συγχρόνου ελληνικής ποιήσεως 1930-1960. Αθήνα, Φέξης, 1961
* Άπαντα. Τα Νέα Ελληνικά, 1980

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες πεζογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Μαριάν Φέιθφουλ

Η **Μαριάν Φέιθφουλ** (, 29 Δεκεμβρίου 1946 - 30 Ιανουαρίου 2025) ήταν Αγγλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. 

Απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 2025, σε ηλικία 78 ετών.

## Φιλμογραφία
* *Made in U.S.A* (1966)
* *Anna* (1967)
* *I’ll Never Forget What’s ’is Name* (1967)
* *Nackt unter Leder* (1967)
* *Hamlet* (1969)
* *Lucifer Rising* (1972)
* *Madhouse Mansion* (1974)
* *Assault on Agathon* (1975)
* *The Turn of the Screw* (1992) (αφήγηση)
* *When Pigs Fly* (1993)
* *Shopping* (1994)

* *Moondance* (1995)
* *Crimetime* (1996)
* *Intimacy* (2001)
* *Far From China* (2001)
* *Nord-Plage* (2004)
* *Paris, je t’aime* (Episode „Le Marais“) (2006)
* *Marie Antoinette* (2006)
* *[[Ιρίνα Παλμ]]* (2007)
* *House of Boys* (2007)
* *Faces in the Crowd* (2011)
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η Marianne Faithfull (1946-2025) είχε δώσει μια λίγο ξινή συνέντευξη στη LIFO

Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες υψίφωνοι
Κατηγορία:Άγγλοι απομνημονευματογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανοί Εβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Νεμάνια Μάτιτς

Ο **Νεμάνια Μάτιτς** (*Nemanja Matić*, σερβικά κυριλλικά: Немања Матић, 1 Αυγούστου 1988) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην Serie A για την Σασσουόλο. Ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός μέσος, ωστόσο έγινε αμυντικός μέσος κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Μπενφίκα. Είναι γνωστός για τη σταθερότητα στις εμφανίσεις του στον αγωνιστικό χώρο και το μαχητικό στυλ παιχνιδιού.

Ο Μάτιτς ξεκίνησε την καριέρα του στην Κολούμπαρα, προτού μεταβεί στη σλοβακική Κόσιτσε το 2007. Πήρε μεταγραφή για την Τσέλσι το 2009 για 1,5 εκατομμύρια λίρες. Δεν χρησιμοποιήθηκε πολύ από την Τσέλσι και τη σεζόν 2010–2011 δόθηκε δανεικός στη Φίτεσε, ενώ το καλοκαίρι του 2011 υπέγραψε στην Μπενφίκα ως μέρος της ανταλλαγής με τον Νταβίντ Λουίζ. Λόγω της απόδοσής του τη σεζόν 2012-2013 αναδείχθηκε ο καλύτερος παίκτης της Πριμέιρα Λίγα. Ο Μάτιτς επέστρεψε στην Τσέλσι τον Ιανουάριο του 2014 για 21 εκατομμύρια λίρες και τη σεζόν 2014-2015 συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ. Τον Ιούλιο του 2017, συνεργάστηκε ξανά με τον προπονητή του στην Τσέλσι, Ζοζέ Μουρίνιο, μετά τη μεταγραφή του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του, αποκτήθηκε από τη Ρόμα.

Ο Μάτιτς αγωνίστηκε στην Εθνική Σερβίας U21. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα των ανδρών το 2008 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 40 εμφανίσεις. Ήταν μέλος της αποστολής της ομάδας στο Μουντιάλ 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φίτεσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε

Ο **Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε** (*Heinz-Christian Strache*, 12 Ιουνίου 1969) είναι Αυστριακός πολιτικός και οδοντοτεχνίτης, ο οποίος υπηρέτησε ως αντικαγκελάριος της Αυστρίας από το 2017 έως το 2019. Επίσης, ήταν υπουργός Δημοσίων Υπηρεσιών και Αθλητισμού από τον Ιανουάριο του 2018 έως τον Μάιο του 2019 και πρόεδρος του Κόμματος Ελευθερίας της Αυστρίας (FPÖ) από τον Απρίλιο του 2005 έως τον Μάιο του 2019. Προηγουμένως υπηρέτησε ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου από τον Οκτώβριο του 2006 έως τον Δεκέμβριο του 2017 και ως μέλος του κοινοτικού συμβουλίου και του κοινοβουλίου του ομόσπονδου κρατιδίου της Βιέννης (2001-2006).

Τον Μάιο του 2019, κυκλοφόρησε ένα βίντεο από το 2017 που έδειχνε ότι ο Στράχε πρότεινε ότι θα μπορούσε να προσφέρει επιχειρηματικές συμβάσεις με αντάλλαγμα πολιτική υποστήριξη από μια γυναίκα που παρουσιαζόταν ως ανιψιά ενός Ρώσου ολιγάρχη. Το βίντεο δείχνει, επίσης, τις ιδέες του σχετικά με τη μετατροπή της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία εφημερίδας της χώρας, της *[[Kronen Zeitung]]*, σε φερέφωνο του FPÖ. Στις 18 Μαΐου 2019, στον απόηχο του σκανδάλου Ίμπιζα, ο Στράχε ανακοίνωσε την παραίτησή του από αντικαγκελάριος της Αυστρίας, υπουργός και πρόεδρος του Κόμματος της Ελευθερίας.

Την 1η Οκτωβρίου 2019, ο Στράχε ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την πολιτική και ότι παραιτείται από μέλος του Κόμματος της Ελευθερίας.

Ο Στράχε έχει σχεδόν 800.000 ακόλουθους στο Facebook, που αντιστοιχούν περίπου στο 10% του πληθυσμού της Αυστρίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αντικομμουνιστές
Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Επικριτές του Ισλάμ
Οζ Καραχάν

Ο **Οζ Καραχάν** (τουρκικά: *Oz Karahan*, Κωνσταντινούπολη 28 Νοεμβρίου 1990) είναι Τουρκοκύπριος πολιτικός, ακτιβιστής, αρθρογράφος και σημερινός πρόεδρος της «Ένωσης Κυπρίων».

## Βιογραφικό
Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1990, από πατέρα γεωργιανής, αρμενικής και τουρκικής καταγωγής και μητέρα Τουρκοκύπρια, ο Οζ Καραχάν μετακόμισε στην Αμμόχωστο όταν ήταν 15 ετών. Μετά τις σπουδές του, μετακόμισε τελικά στη Λάρνακα, απ' όπου κατάγεται η μητέρα του. Κατά τη διάρκεια των παιδικών του χρόνων στην Κωνσταντινούπολη, συμμετείχε στις δραστηριότητες των τουρανικών κινημάτων.

Μετά την ολοκλήρωση των πανεπιστημιακών του σπουδών στο Αγγλο-Αμερικανικό Πανεπιστήμιο, έγινε πολιτικά ενεργός στις ΗΠΑ, τη Σουηδία και τη Γερμανία. Στο διάστημα αυτό, υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σουηδίας.

Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Παγκόσμιας Ένωσης Τουρκόφωνων Κυπρίων (WUTC), η οποία αγωνίστηκε εναντίον της τουρκικής κατοχής και της κοινωνικής και πολιτιστικής καταπίεσης που αντιμετωπίζουν οι Τουρκόφωνοι Κύπριοι στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου, εξαιτίας της Τουρκίας και της εισβολής της στο νησί.

Στις Ευρωεκλογές του 2019 στην Κύπρο, ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Κίνημα Γιασεμί, ενώ στις Ευρωεκλογές του 2024 συμμετείχε ως υποψήφιος με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών. 
Γράφει στη στήλη του «Γκιαούρ Ιμάμ» για την εφημερίδα Αβρούπα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί
Κατηγορία:Κύπριοι ακτιβιστές
Ματαράγκα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Ματαράγκα** είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 100 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Ματαράγκα βρίσκεται βόρεια του όρους Ζυγός (Αράκυνθος) και νότια της λίμνης Τριχωνίδας. Είναι κτισμένη σε απόσταση 17 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο, ανάμεσα στους Παππαδάτες (Δ.) και τη Γραμματικού (Α.) από την οποία χωρίζεται με τον χείμαρρο Κουρκούτα (Μπογλάστη). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό ιδρύθηκε στις αρχές του 1800, από κατοίκους που ζούσαν για μεγαλύτερη ασφάλεια από τους Τούρκους στα ορεινά χωριά του Ζυγού και κυρίως στον Παλαιοπλάτανο. Σημαντικό αξιοθέατο είναι το διώροφο πέτρινο κτίριο που από το 1982 έχει χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης "διότι είναι αξιόλογο δείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής". 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Κερασιάς και το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 όταν ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Μακρυνείας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' μαζί με την Αγία Μαρίνα και τον Παλαιοπλάτανο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ματαράγκας  που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 ως κοινότητα έχει 1.394 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.283.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Στην Ματαράγκα κάθε χρόνο παραμονή και ανήμερα του Λαζάρου πραγματοποιούνται με επιτυχία οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης **"Λαζάρια"**, σε ανάμνηση των γεγονότων που έγιναν στην περιοχή κατά την έξοδο του Μεσολογγίου**,** από τον Προοδευτικό Σύλλογο Ματαράγκας ,την Κοινότητα Ματαράγκας και τον Δήμο Αγρινίου.

## Λαογραφικό Μουσείο
Στην Ματαράγκα λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο με πολλά εκθέματα από τον ντόπιο λαϊκό πολιτισμό.

## Διατελέσαντες πρόεδροι της κοινότητας
### Μεταπολιτευτικά
* 1979–1982 Γεώργιος Ευθυμίου
* 1983–1990 Παντελής Σαλάπας
* 1991–1998 Κωνσταντίνος Λάκκας (τελευταίος κοινοτάρχης)
* 1999–2002 Παναγιώτης Παπαρούνης
* 2003–2010 Αριστόβουλος Μπρούτας
* 2011–2012 Χρήστος Μαρίνος
* 2013–2014 Κωνσταντίνος Χαραλαμπόπουλος
* 2014–2019 Βασίλειος Γκρέκας
* 2019–2023 Γεώργιος Αγγελής
* 2024-(σήμερα) Γεώργιος Αγγελής

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα Λαζάρια στην Ματαράγκα Μακρυνείας από τον ιστότοπο της εφημερίδας Η Νέα Εποχή

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Βίμπο Βαλέντια

Η **Βίμπο Βαλέντια** είναι Δήμος και πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας Βίμπο Βαλέντια στην Ιταλική Περιφέρεια Καλαβρία στην νότια Ιταλία. Βρίσκεται στην Τυρρηνική θάλασσα και αποτελεί σημαντικό εμπορικό, αγροτικό και τουριστικό κέντρο, σημαντική πηγή για την οικονομία της πόλης αποτελεί το γειτονικό λιμάνι της Βίμπο Μαρίνα. Στην πόλη ιδρύθηκε επισκοπή (451) που διαλύθηκε όταν ενσωματώθηκε στην επισκοπή της Μιλήτου (1083), επανήλθε σαν επισκοπική έδρα (1968).

## Ιστορία

Η Βίμπο Βαλέντια ήταν αρχικά Ελληνική αποικία με το όνομα *"Ιππόνιον"*, ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. από κατοίκους των Επιζεφυρίων Λοκρών που ήταν μία από τις μεγαλύτερες αποικίες στην Μεγάλη Ελλάδα, στα νότια με θέα το Ιόνιο Πέλαγος. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι την πόλη άλωσε ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο Πρεσβύτερος που έδιωξε τον πληθυσμό της (388 π.Χ.), επανήλθαν με βοήθεια από την Καρχηδόνα (378 π.Χ.) Τα επόμενα χρόνια κύριοι στο Ιππόνιον ήταν οι Βρέττιοι που κυβερνούσαν ολόκληρη την Καλαβρία. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατέλαβε το Ιππόνιον και του έδωσε το όνομα *"Βίμπο Βαλέντια"*, μετά από μια περίοδο ευημερίας στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η πόλη ερημώθηκε. Οι Νορμανδοί έκτισαν ένα κάστρο στην θέση που βρισκόταν η παλιά Ακρόπολη (1070), ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν ίδρυσε μια νέα πόλη με το όνομα *"Μοντελεόνε"*. Τον 20ο αιώνα η Βίμπο Βαλέντια ξαναπήρε το παλιό της Ρωμαϊκό όνομα (1928).

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*G. A. Loud, The Latin Church in Norman Italy (Cambridge University Press, 20 Dec. 2007)
*Joseph Bingham, Origines ecclesiasticæ Volume 2(Printed for William Straker, 1834)

Κατηγορία:Πόλεις της Καλαβρίας
Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Ιταλία
Ανεστραμμένο Α

Το **∀** είναι το σύμβολο καθολικού προσδιοριστή, το οποίο προκύπτει από αναποδογύρισμα του γράμματος A, που είναι το αρχικό της αγγλικής λέξης All (όλα). Σημαίνει ότι ένας αριθμός χρησιμοποιείται για κάθε στοιχείο του. Για παράδειγμα, 40∀2,4,8 σημαίνει ότι το 40 διαιρείται με το 2, με το 4 και με το 8.

Στην γλωσσολογία το ανάποδο Α χρησιμοποιείται στο ουραλικό φωνητικό αλφάβητο, ενώ κατά τον 18ο αιώνα το γράμμα χρησιμοποιήθηκε από συγγραφείς στην κορνουαλική γλώσσα της Μεγάλης Βρετανίας.

Κατηγορία:Μαθηματικά σύμβολα
Πλάτανος Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας

Με την Ονομασία **Πλάτανος Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας** αναφέρονται:

* Ο Πλάτανος Καλυβίων Αιτωλοακαρνανίας χωριό της Αιτωλοακαρνανίας στον Δήμο Αγρινίου.
* Ο Πλάτανος Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας χωριό της Αιτωλοακαρνανίας στον Δήμο Αγρινίου.
Ίβο Μπουράτοβιτς

Ο **Ίβο Μπουράτοβιτς** (σερβοκροατικά: Иво Буратовић, Račišće, 28 Σεπτεμβρίου 1909 – Γιοχάνεσμπουργκ, 11 Μαρτίου 1971) ήταν Γιουγκοσλάβος αθλητής του στίβου ο οποίος ειδικευόταν στα 110 μέτρα εμπόδια, στα άλματα και στο δέκαθλο.

Γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Račišće της Αυστροουγγαρίας (περιοχή της σημερινής Κροατίας) και ήταν αθλητής στίβου της Κονκόρντια Ζάγκρεμπ. Το 1934 εκπροσώπησε τη Γιουγκοσλαβία στο πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που διοργανώθηκε στο Τορίνο της Ιταλίας. Αγωνίστηκε στα 110 μέτρα με εμπόδια, όπου αποχώρησε στους 2ους ημιτελικούς τερματίζοντας στην 4η θέση με επίδοση 15.1.

Το 1936 συμμετείχε στο άλμα εις μήκος στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώθηκαν στο Βερολίνο της Ναζιστικής Γερμανίας, αλλά απέτυχε να προκριθεί στους τελικούς.

Το 1929 πήρε μέρος στους Παμβαλκανικούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Αθήνα, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις ύψος (1.75 μ.) και το αργυρό στα 110 μέτρα με εμπόδια (16.8). Στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1933 και του 1934, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος (6,855 μ.) και στο άλμα εις ύψος (1.80 μ.) αντίστοιχα.
 
Σε εθνικό επίπεδο, ο Μπουράτοβιτς κέρδισε 18 χρυσά μετάλλια στο Πρωτάθλημα Στίβου της Γιουγκοσλαβίας, στα 110 μέτρα εμπόδια, στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία, στο άλμα εις ύψος, στο άλμα επί κοντώ, στο άλμα εις μήκος και στο δέκαθλο. Πέθανε το 1971 στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής σε ηλικία 61 ετών.
## Επιτεύγματα
### Εθνικές διοργανώσεις

1Στο πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας το 1945, οι δημοκρατικές ομάδες αγωνίστηκαν σε όλα τα αθλήματα. Ο Μπουρατόβιτς ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κροατίας.

### Διεθνείς διοργανώσεις

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Енциклоппедија физичке културе ЈЛЗ Загреб 1977. Резултати атлетских такмичења

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ίβο Μπουράτοβιτς *sports-reference.com*, Ανακτήθηκε 3 Οκτωβρίου 2019
*Ίβο Μπουράτοβιτς *iaaf.org*, Ανακτήθηκε 3 Οκτωβρίου 2019

Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Ματσούκι Αιτωλοακαρνανίας

Το **Ματσούκι**, επίσημα **Ματσούκιον** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 80 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Ματσούκι βρίσκεται στις δυτικές όχθες της τεχνητής λίμνης Στράτου. Απέχει 15 χλμ. ΒΔ. από το Αγρίνιο και στα βορειοανατολικά του υπάρχει η σιδερένια γέφυρα Ματσουκίου που ενώνει τις δυτικές με ανατολικές όχθες της λίμνης και τη Σπολάϊτα. Το χωριό ιδρύθηκε από Πόντιους πρόσφυγες του Τσαγράκ Κερασούντας που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 1923 μετά  τη Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών. Την περίοδο της  κατοχής είχε δημιουργηθεί υποδειγματικός ποντιακός οικισμός με 50 σπίτια και 290 κατοίκους, ο οποίος κάηκε από τους Γερμανούς ως αντίποινα για την απόπειρα ανατίναξης της γέφυρας του Αχελώου και το θάνατο Ιταλών στρατιωτών, από δυνάμεις ανταρτών της περιοχής. Ο οικισμός ξαναφτιάχτηκε και το 1961 αριθμούσε 431 κατοίκους. Το 1971 μεγάλο μέρος του χωριού και των χωραφιών της περιοχής απαλλοτριώθηκε λόγω της κατασκευής του υδροηλεκτρικού φράγματος Στράτου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται περισσότερο με τη γεωργία (κυρίως καλλιέργεια ελιάς) και λιγότερο με την κτηνοτροφία.

## Διοικητικά στοιχεία
Το Ματσούκι αναφέρεται επίσημα το 1836 να  προσαρτάται στον τότε δήμο Στράτου και το 1841 να καταργείται. Το 1928 αναφέρεται ξανά να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λεπενούς και το 1929 με το ΦΕΚ 395Α - 06/11/1929 να ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Ματσουκίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' ανήκει στην τοπική κοινότητα Ματσουκίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στράτου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 224 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Ματσούκι Βάλτου από ψηλά στο https://www.youtube.com
*Γέφυρα Ματσουκίου Αιτωλοακαρνανίας στο https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Λακωνικός BC

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Λακωνικός BC** ήταν ελληνικό σωματείο καλαθοσφαίρισης στην Σπάρτη. Η ομάδα του μπάσκετ ιδρύθηκε το 2011. Είχε ως έμβλημα την ασπίδα με το γράμμα Λάμδα και χρώματα το μπλε και το πορτοκαλί. Ως γήπεδο έδρας είχε το Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Σπάρτης.

Το 2012 παράλληλα με την ίδρυση του ανδρικού τμήματος δημιουργήθηκαν και οι ακαδημίες για παιδιά από 5 έως 17 χρονών. Στους πρωτεργάτες του σωματείου ήταν οι δύο κύριοι προπονητές Αθανάσιος Σκιαδάς και Θεόδωρος Σφυρής.    

Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Καροπλέσι Καρδίτσας

Το **Καροπλέσι** είναι ορεινό και ιστορικό χωριό του νομού Καρδίτσας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το χωριό χαίρει φυσικού κάλλους σε υψόμετρο περίπου 850 μέτρα και 45 λεπτών οδήγησης από την Καρδίτσα. Στην  τοποθεσία Παλιόκαστρο υπάρχουν «υπολείμματα τοίχων και ανδήρων, κατάλοιπα οικισμού του 4ου αιώνα π.Χ. και ελληνιστικών χρόνων. Βόρεια και νότια των ορίων του οικισμού εκτείνονται νεκροταφεία με κιβωτιόσχημους τάφους». Επίσης το παλιό δημοτικό σχολείο έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, γιατί *"αφενός αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα μονοταξίου σχολικού κτιρίου των αρχών του αιώνα μας και αφετέρου είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής."*
Το χωριό έχει πληθυσμό 111 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μαζί με τους οικισμούς Αγία Αγάθη, Ανθηρό, Γιαννουσαίικα και Κουκκαίικα αποτελούν την κοινότητα Καροπλεσίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιτάμου του δήμου Καρδίτσας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τοπική Κοινότητα Καροπλεσίου στην ιστοσελίδα του Δήμου Καρδίτσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Όχθια Αιτωλοακαρνανίας

*Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: [[Όχθια Αρκαδίας]]*

Τα **Όχθια** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 40 μέτρα. Έχει ως πολιούχο τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου Οχθίων καθώς και άλλα τρία παρεκκλήσια, την Αγία Δευτέρα, που είναι κοιμητηριακός,τον Άγιο Γεώργιο Κισοτής,τον Άγιο Ιούδα τον θαδδαιο, που βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Ναού. Ακόμη, έχει ένα προσκύνημα στη μνήμη της Αγίας Παρασκευής στην είσοδο του χωριού.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Όχθια βρίσκονται στις νοτιοδυτικά της τεχνητής λίμνης Στράτου και ανατολικά της λίμνης Οζερός. Απέχουν 15,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Αγρίνιο και στα ανατολικά και νότια του χωριού περνάει ο Αχελώος ποταμός ενώ στα βόρεια η ΕΟ Αγρινίου - Άρτας.

Την περίοδο του ΣΤ΄ Βενετοτουρκικού πολέμου (1684-1699), στις 13  Σεπτεμβρίου 1684, στη σημερινή τοποθεσία "Μύλος" δυτικά του Αχελώου έγινε σημαντική μάχη Βενετών εναντίον των Οθωμανών στα πλαίσια των πολεμικών επιχειρήσεων στην Αιτωλία και Ακαρνανία (Σεπτέμβριος 1684). Οι Βενετοί με αρχιστράτηγο τον Φραντζέσκο Μοροζίνι και αρχηγό τον στρατηγό κόντε *Carlo di Strassoldo* είχαν συγκροτήσει στρατιωτικό σώμα από 1.600 Ενετούς, 1.000 Μαλτέζους, 300 στρατιώτες του Πάπα, Αρβανίτες, Κροάτες και 1.500 Έλληνες εθελοντές της περιοχής ενώ οι Οθωμανοί με αρχηγό  τον Σεφέρ Αγά στρατό με 1.500 στρατιώτες και 200 ιππείς είχαν στρατοπεδεύσει στην δυτική πλευρά του Αχελώου κοντά στο Ζαπάντι (σημερινή Μεγάλη Χώρα). Η μάχη υπήρξε νικηφόρα για τους Βενετούς και oι Toύρκοι με αρκετές απώλειες υποχώρησαν άτακτα, ενώ οι Βενετοί συνέχησαν την προέλασή τους μέχρι τον όρμο του Πεταλά.

Το χωριό πολιτιστικά συμπεριλαμβανόταν στα Βλάχικα ή Αρωμάνικα ή Καραγκούνικα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας (Παλαιομάνινα, Στράτος, Αγράμπελo, Γουριώτισσα, Στρογγυλοβούνι και Μάνινα Βλιζιανών). Σύμφωνα με τον ιστορικό Αστέριο Κουκούδη οι λατινόφωνοι αυτοί Βλάχοι μετανάστευσαν στην περιοχή σταδιακά από το 1865 έως το 1870 από το Μπιτσικόπουλο (στη σημερινή συνοριακή γραμμή Ελλάδας - Αλβανίας). Όταν το 1860 με νόμο (ΦΕΚ 12/2 Μαΐου 1858 και ΦΕΚ 14/9 Απριλίου 1959) υποχρεώθηκαν οι νομάδες που πηγαινοέρχονταν μεταξύ ελληνικού και τουρκικού κράτους να εγκατασταθούν μόνιμα αυτοί αποφάσισαν να μείνουν οριστικά στην περιοχή και να ασχοληθούν και με την καλλιέργεια της γης.

## Διοικητικά
Τα Όχθια αναφέρονται επίσημα στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 το 1845 να προσαρτούνται στον τότε δήμο Αμβρακίας και το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζονται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Οχθίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί  την τοπική κοινότητα Οχθίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στράτου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 506 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Ματσούκι Βάλτου από ψηλά στο https://www.youtube.com
*Γέφυρα Ματσουκίου Αιτωλοακαρνανίας στο https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μπόντοκ Ιονέσκου-Κρουμ

Ο **Μπόντοκ Ιονέσκου-Κρουμ** (14 Μαΐου 1915 – 24 Ιουνίου 1994) ήταν Ρουμάνος αθλητής του στίβου ο οποίος ειδικευόταν στo άλμα εις μήκος. Το 1936 εκπροσώπησε τη Ρουμανία στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώθηκαν στο Βερολίνο της Ναζιστικής Γερμανίας. Αγωνίστηκε στα προκριματικά του άλματος εις μήκος, αλλά απέτυχε να προκριθεί στους τελικούς. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου που διεξήχθησαν στην Αθήνα, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο (6.82 μ.).

## Επιτεύγματα
### Διεθνείς διοργανώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μπόντοκ Ιονέσκου-Κρουμ *sports-reference.com*, Ανακτήθηκε 3 Οκτωβρίου 2019

Κατηγορία:Ρουμάνοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Σχέσεις Ελλάδας-Τρινιντάντ και Τομπάγκο

Οι **σχέσεις μεταξύ του Τρινιντάντ και Τομπάγκο και της Ελλάδας** είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της **[[Τρινιντάντ και Τομπάγκο|Δημοκρατίας του Τρινιντάντ και Τομπάγκο]]** και της **[[Ελλάδα|Ελληνικής Δημοκρατίας]]**.

## Επισκόπηση
Οι κυβερνήσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Τρινιντάντ και Τομπάγκο έχουν πλήρως ανεπτυγμένες σχέσεις. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών: «Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι άριστες και οι δύο χώρες απολαμβάνουν θαυμάσια συνεργασία, μεταξύ άλλων στους πολυμερείς οργανισμούς στους οποίους το Τρινιντάντ και Τομπάγκο υποστηρίζει συχνά ελληνικές προτάσεις και αντίστροφα».

Σύμφωνα με πληροφορίες της ελληνικής πρεσβείας στη Βενεζουέλα, στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο δεν ζουν Έλληνες.

Οι πολίτες του Τρινιντάντ και Τομπάγκο που επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα μπορούν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα χωρίς βίζα.  Οι πολίτες της Ελλάδας που επιθυμούν να ταξιδέψουν στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο μπορούν να το κάνουν χωρίς θεώρηση, εφόσον σκοπεύουν να παραμείνουν στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο για χρονικό διάστημα μικρότερο των 90 ημερών. 

## Διπλωματική εκπροσώπηση των δύο χωρών
* Η Ελλάδα εκπροσωπείται στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο μέσω της πρεσβείας της στο Καράκας, την πρωτεύουσα της Βενεζουέλας. 
* Το Τρινιντάντ και Τομπάγκο δεν έχει καμία διπλωματική εκπροσώπηση στην Ελλάδα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επισκόπηση των σχέσεων Ελλάδας-Τρινιντάντ και Τομπάγκο, στην ιστοσελίδα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών

## Παραπομπές


Τρινινταντ
Κατηγορία:Πολιτική του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Γιώργος Παρτσαλάκης

Ο **Γιώργος Παρτσαλάκης** (Χανιά, 13 Νοεμβρίου 1951) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στα Καλουδιανά Κισσάμου στα Χανιά το 1951. Αποφοίτησε το 1973 από τη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.

Τα πρώτα χρόνια της καριέρας του εργάστηκε στο θέατρο ενώ έκανε και κάποιες εμφανίσεις στον κινηματογράφο. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από πρωταγωνιστικούς ρόλους σε διάφορες σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης. Μία από τις πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές δουλειές του είναι η κωμική σειρά *[[Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή]]* όπου υποδυόταν τον Μάκη. Μετά την επιτυχία της σειράς ακολούθησαν διάφορες κωμικές σειρές όπως *[[Θα σε δω στο Πλοίο|Θα σε δω στο πλοίο]]*, *Miss Νταίζη*, *Ελλάς το μεγαλείο σου*, *Έρωτας με επιδότηση Ο.Γ.Α.* και *Μου το κρατάς μανιάτικο*.

Επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από 9 χρόνια απουσίας τον Σεπτέμβριο του 2017 μέσα από τη δραματική σειρά ''Το τατουάζ'', στον καθημερινό πρόγραμμα του Alpha TV. Εκεί συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Γεωργίου και τη σεναριογράφο Βάνα Δημητρίου τις σεζόν 2017-2019, υποδυόμενος τον Παύλο Μελά. Η συνεργασία του με τους δημιουργούς συνεχίστηκε και τις σεζόν 2019-2021 στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και τη σειρά *[[8 λέξεις]]*, όπου υποδύθηκε τον ιδιοκτήτη τηλεοπτικού σταθμού Άκη Αρώνη. Την σεζόν 2021-2026 παίζει στη σειρά του MEGA *[[Η γη της ελιάς]]*.

## Κινηματογράφος

## Παραστασιογραφία

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αντιπρόεδρος του Ιράν

Ο **Αντιπρόεδρος του Ιράν** (περσικά: معاون ریاست جمهوری اسلامی ایران ) ορίζεται από το άρθρο 124 του Συντάγματος του Ιράν: ορίζεται από τον Πρόεδρο του Ιράν για να τον συνεπικουρεί στο προεδρικό έργο του. Τον Αύγουστο του 2019 , υπάρχουν 12 αντιπρόεδροι στο Ιράν. Ο **πρώτος αντιπρόεδρος** ( περσικός : معاوناول ) είναι ο σημαντικότερος, καθώς αυτός ή αυτή ηγείται των συνεδριάσεων του υπουργικού συμβουλίου σε περίπτωση απουσίας του προέδρου.

## Αντιπρόεδροι

### Πρώτος Αντιπρόεδρος
Ο ρόλος του πρώτου αντιπροέδρου δημιουργήθηκε κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1989. Αναλάμβανε ορισμένες από τις ευθύνες του πρωθυπουργού . Σύμφωνα με το άρθρο 124, ο πρώτος αντιπρόεδρος προεδρεύει του συμβουλίου των υπουργών και συντονίζει τις άλλες αντιπροεδρίες, αν το επιτρέψει ο πρόεδρος. Σύμφωνα με το άρθρο 131, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος αναλαμβάνει την ιδιότητα του Προέδρου σε περιπτώσεις όπου ο Πρόεδρος είναι ανίκανος, αλλά μόνο εφόσον επιτρέπεται από τον Ανώτατο Αρχηγό . Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος (ή ο καθένας που ασκεί καθήκοντα προσωρινού Προέδρου) πρέπει να διασφαλίσει ότι ένας νέος πρόεδρος εκλέγεται σε πενήντα ημέρες.

Σύμφωνα με το άρθρο 132, κατά τη διάρκεια της θητείας ενός εκτελούντος Προέδρου (συνήθως πρώτου αντιπροέδρου), το κοινοβούλιο (Ματζλίς) δεν μπορεί να παραβιάσει τους υπουργούς και δεν μπορεί να μην εγκρίνει τους υπουργούς που εισήχθησαν πρόσφατα. Επίσης, απαγορεύονται τα δημοψηφίσματα και οι αναθεωρήσεις του Συντάγματος.
### Κατάλογος

Κατηγορία:Πολιτική του Ιράν
Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη

Ο " **Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη** " ( αραβικά : ليبيا ليبيا ليبيا Lībiyā, *Lībiyā, Lībiyā* ), επίσης γνωστός ως " **Ya Beladi»** "(ελληνικά: "Η χώρα μου" ), είναι ο εθνικός ύμνος της Λιβύης από το 2011.

## Ιστορία

### Βασίλειο της Λιβύης
Ο ύμνος «Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη» συντέθηκε από τον Μοχάμεντ Αμπντέλ Ουαχάμπ το 1951 και ήταν αρχικά ο εθνικός ύμνος του βασιλείου της Λιβύης από την ανεξαρτησία του το 1951 έως το 1969, όταν ο βασιλιάς Ιντρίς ανατράπηκε από ένα ατρόμητο πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Μουαμάρ Καντάφι . Οι ίδιοι οι στίχοι γράφτηκαν από τον Αλ Μπασίρ αλ Αρεμπί.  

### Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία
Το 1969, ο Μουαμάρ Καντάφι υιοθέτησε το Αιγυπτιακό στρατιωτικό τραγούδι " Allahu Akbar " ως τον εθνικό ύμνο της πρόσφατα ανακηρυχθείσας Λιβύης Αραβικής Δημοκρατίας και αργότερα της Μεγάλης Σοσιαλιστικής Λαϊκής Λιβυκής Αραβικής Τζαμαχιρίας . 

### Εμφύλιος πόλεμος της Λιβύης
Το 2011, ο ύμνος "Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη" κηρύχθηκε ως ο νέος εθνικός ύμνος της Λιβύης από το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο . Ο ύμνος "Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη" έγινε τελικά ο εθνικός ύμνος της Λιβύης για άλλη μια φορά, μετά τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβύης και τον θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι . Ο στίχος που δοξάζει τον βασιλιά Ιντρίς δεν συγκαταλέγεται στον σημερινό ύμνο.

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λιβύης
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Φαγέζ αλ Σαράζ

Ο **Φαΐζ Μουσταφά αλ-Σαράτζ** (αραβικά: فائز السراج ή فايز السراج, γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1960)  ήταν ο πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης και ο πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης από το 2015 ως τον Μάρτιο του 2021. Η κυβέρνηση της Λιβύης σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της Πολιτικής Συμφωνίας της Λιβύης η οποία υπογράφηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2015. Είναι μέλος του Κοινοβουλίου της Τρίπολης και κατάγεται από πλούσια οικογένεια τουρκικής καταγωγής.  

Ο αλ-Σαράτζ έχει προσπαθήσει να ασκήσει την εξουσία του σε όλη τη Λιβύη και η χώρα παραμένει σε μεγάλο βαθμό κατακερματισμένη μεταξύ των αντιτιθέμενων πολιτικών δυνάμεων και είναι γενικά ασταθής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίβυοι
Σαραζ
Πίτσο

Το **Πίτσο** είναι Δήμος και λιμάνι της Ιταλικής επαρχίας Βίμπο Βαλέντια στην Ιταλική Περιφέρεια Καλαβρία στην νότια Ιταλία. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου από τον οποίο επιβλέπει τον κόλπο της Αγίας Ευφημίας, οι κύριοι δραστηριότητες των κατοίκων του νησιού είναι η αλιεία, αλιεύεται ιδιαίτερα Τόνος και Κοράλλι.

## Ιστορία
Το Πίτσο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα όπως όλες οι πόλεις στην Καλαβρία, δεν υπάρχουν ωστόσο πηγές που να καταγράφουν αρχαία πόλη στην περιοχή. Η ιστορία της πόλης του Πίτσο ξεκινά τον Μεσαίωνα (1300) όταν εμφανίζονται στην περιοχή μια κοινότητα μοναχών του Μέγα Βασιλείου, ένα κάστρο και ένα ψαροχώρι. Το όνομα *"Πίτσο"* που μεταφράζεται σαν «κορυφή» ή «προεξοχή» ίσως έχει σχέση με ένα ακρωτήρι που προεξέχει στην θάλασσα.  
Η βασική δραστηριότητα των κατοίκων της πόλης για πολλούς αιώνες ήταν η αλιεία του τόνου, ιδιαίτερα τον Μάιο και τον Ιούνιο. Η αλιεία του τόνου συνεχίστηκε μέχρι την δεκαετία του 1970 όπου τα δίχτυα των ψαράδων διασκορπίστηκαν σε κοραλλιογενείς τόνους στην ανοιχτή θάλασσα, η δραστηριότητα παρέμεινε και μετά αλλά σήμερα έχει απαγορευτεί.  

Στην περιοχή υπάρχει το περίφημο «Σπήλαιο των Σαρακηνών» στο οποίο Σαρακηνοί πειρατές που ρήμαζαν ολόκληρη την Καλαβρία τοποθετούσαν αιχμαλώτους και λάφυρα. Ο πρώην Βασιλιάς της Νεαπόλεως και γαμπρός του Ναπολέων Α΄ Ζοακίμ Μυρά φυλακίστηκε μερικές μέρες στο Αραγωνέζικο κάστρο της πόλης και στην συνέχεια καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο Μυρά εκτελέστηκε στην κύρια αίθουσα του κάστρου και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το κάστρο ονομάστηκε κατόπιν «κάστρο του Μυρά», σήμερα βρίσκεται εκεί το *"Επαρχιακό Μουσείο Μυρά"*. Το Πίτσο καταστράφηκε τα τελευταία χρόνια από ισχυρούς σεισμούς (1783, 1905).

## Θερμοκρασία
Η μέση ετήσια θερμοκρασία ανά μήνα στο Πίτσο κυμαίνεται ως εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μηνιαίες καιρικές προγνώσεις

Πιτσο
Κελανίτης Αιτωλοακαρνανίας

Ο **Κελανίτης**, είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 250 μέτρα, το οποίο βρίσκεται ανατολικά της τεχνητής λίμνης Καστρακίου και σε απόσταση 25 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο. Το χωριό είναι κτισμένο κατά μήκος της εθνικής οδού Αγρινίου - Καρπενησίου, ανάμεσα στην Ποταμούλα (ΝΔ.) και τις Αυλακιές (Β.). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1950 στο ΦΕΚ 171Α - 10/08/1950 να αποσπάται από την τότε κοινότητα Κυπαρίσσου και προσαρτάται στην κοινότητα Ποταμούλας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Τσουναίικα και την Ποταμούλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ποταμούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 67 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μίλητος (Ιταλία)

Η **Μίλητος** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Βίμπο Βαλέντια στην Ιταλική Περιφέρεια Καλαβρία στη νότια Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας Βίμπο Βαλέντια και είναι έδρα Καθολικής επισκοπής. 

## Ιστορία

Η Μίλητος ιδρύθηκε σύμφωνα με την παράδοση πολύ κοντά στη Μέδμα με μετανάστες από την ομώνυμη πόλη Μίλητος στη Μικρά Ασία που καταστράφηκε από τον Δαρείο τον Μέγα. Ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας σαν αρχηγός του Νορμανδικού στρατού κατέκτησε ολόκληρη την Καλαβρία και τη Σικελία, ίδρυσε την Κομητεία της Σικελίας και έκανε τη Μίλητο πρωτεύουσα (1071). Ο Ρογήρος Α΄ πέθανε ηλικιωμένος (1101) και η νεαρή τελευταία σύζυγος του Αδελαΐδα ντελ Βάστο έγινε κηδεμόνας για λογαριασμό των ανήλικων γιων τους. 

Η Αδελαΐδα μετέφερε την πρωτεύουσα της κομητείας από τη Μίλητο στο Σικελικό Παλέρμο, ο μεγαλύτερος γιος τους Σίμων της Σικελίας πέθανε στη Μίλητο σε ηλικία 12 ετών (1105). Ο μικρότερος αδελφός του Ρογήρος Β΄ της Σικελίας που γεννήθηκε στη Μίλητο έγινε Κόμης της Σικελίας (1105), Δούκας της Απουλίας και της Καλαβρίας (1127) και ο πρώτος Βασιλιάς της Σικελίας (1130). Στη Μίλητο έγινε η περίφημη *"Μάχη της Μιλήτου"* ανάμεσα στα Γαλλικά και τα Ναπολιτσιάνικα στρατεύματα (1807). Η Μίλητος υπέφερε από ισχυρούς σεισμούς που κατέστρεψαν τμηματικά την πόλη (1905, 1906), άλλος ισχυρός σεισμός (28 Δεκεμβρίου 1908) κατέστρεψε εκτός από τη Μίλητο το Ρήγιο και τη Μεσσήνη.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Hubert Houben, Roger II of Sicily: A Ruler Between East and West (Cambridge: Cambridge University Press, 2002)

Κατηγορία:Πόλεις της Καλαβρίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο-Καλάμπρια
Σέρρα Σαν Μπρούνο

Η **Σέρρα Σαν Μπρούνο** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Βίμπο Βαλέντια στην Ιταλική Περιφέρεια Καλαβρία στη νότια Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Καταντζάρο και 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα της Επαρχίας Βίμπο Βαλέντια. Ο Δήμος έχει έκταση 39.6 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του καταγράφηκε 6.966 κάτοικοι (Απογραφή 31 Δεκεμβρίου 2004). Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από το διάσημο Καρθουσιανό μοναστήρι Τσάρτερχαουζ του Σέρρα Σαν Μπρούνο. Ο Άγιος Μπρούνο της Κολωνίας ίδρυσε το Τάγμα των Καρθουσιανών (1053) και το Γκραντ Σαρτρέζ μητρόπολη των Καρθουσιανών στην οροσειρά της Σαρτρέζ, βόρεια της Γκρενόμπλ, στον Νομό Ιζέρ στη Γαλλία. Ίδρυσε τέλος το Τσάρτερχαουζ στην[Σέρρα Σαν Μπρούνο (1095) και έζησε εκεί μέχρι τον θάνατο του (1101).

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Κοινότητα Σέρρα Σαν Μπρούνο 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλαβρίας
Μακρινού Αιτωλοακαρνανίας

Η **Μακρινού** ή **Άνω Μακρινού** είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 340 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μακρινού βρίσκεται νότια της λίμνης Τριχωνίδας και είναι κτισμένη στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) σε καταπράσινη περιοχή με θέα προς τη λίμνη. Απέχει 36 χλμ. νοτιοανατολικά από το Αγρίνιο και 31 χλμ. βορειοδυτικά από τη Ναύπακτο. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν γραμμένο *Μακρυνού* και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακρυνείας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Μακρινού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Κυψέλη, τους Αγίους Αποστόλους, την Αγία Τριάδα και τον Μεταξά αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρινούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρύνειας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 307 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 131.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Γουαέλ Ναντέρ αλ Χαλκί

O **Γουαέλ Ναντέρ αλ Χαλκί** (  , γεννηθείς την 4η Φεβρουαρίου 1964) είναι ένας Σύριος πολιτικός που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Συρίας την περίοδο 2012 - 2016. Προηγουμένως ήταν Υπουργός Υγείας, τα έτη 2011 - 2012. Ορίστηκε πρωθυπουργός την 9η Αυγούστου 2012.

## Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Ο Χαλκί γεννήθηκε στην πόλη Τζάσιμ στο Κυβερνείο Νταράα, το 1964, σε μια Σουνιτική Μουσουλμανική οικογένεια. Το 1987 έλαβε πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Δαμασκού και το 1991 έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα Μάστερ από το ίδιο πανεπιστήμιο, στη Γυναικολογία και τη Μαιευτική.

## Σταδιοδρομία
Ο Χαλκί εργάστηκε ως διευθυντής πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στο Τζάσιμ την περίοδο 1997-2000, και την περίοδο 2000-2004 διετέλεσε γραμματέας του παραρτήματος του Αραβικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Μπάαθ στην Νταράα. Εργάστηκε ως διευθυντής υγείας στη Νταράα, και το 2010 διορίστηκε επικεφαλής των γιατρών της Συρίας. Την 9η Αυγούστου 2012 ορίστηκε πρωθυπουργός της Συρίας από τον πρόεδρο Μπασάρ Ασάντ, αφού ο προκάτοχός του Ριάντ Φάριντ Χιτζαμπ κατέφυγε στην Ιορδανία και δήλωσε την υπακοή του στη Συριακή αντιπολίτευση. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Δρ Γουαέλ αλ Χαλκί κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Του έχει απονεμηθεί ο τίτλος: *Αρχηγός της Κυβέρνησης στην Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας στη Συρία.*

Επί του παρόντος, εργάζεται στο Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Κασιούν (Αραβικά: جامعة قاسيون الخاصة) ως καθηγητής και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.

## Απόπειρα δολοφονίας
Τον Απρίλιο του 2013, ο Χαλκί επέζησε από μια απόπειρα δολοφονίας με βόμβα αυτοκινήτου στην μπαλαντίγια Μεζέ της Δαμασκού. Έξι άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους στην απόπειρα δολοφονίας.

## Προσωπική ζωή
Ο Δρ αλ Χαλκί είναι παντρεμένος και έχει τέσσερα παιδιά. Μια κόρη και τρεις γιούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Συρίας