open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρουμανικές προεδρικές εκλογές 2025

Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Ρουμανία στις 4 Μαΐου 2025, με δεύτερο γύρο στις 18 Μαΐου 2025. Ο Νικουσόρ Νταν και ο Γκεόργκε Σιμιόν ήταν οι δύο υποψήφιοι που προκρίθηκαν στον δεύτερο γύρο, στον οποίο ο πρώτος αναδείχθηκε νικητής. Η θητεία του Νταν ως έκτου προέδρου της Ρουμανίας άρχισε στις 26 Μαΐου.

Οι εκλογές προκηρύχθηκαν τον Ιανουάριο 2025 μετά την ακύρωση των εκλογών του 2024 λόγω υποτιθέμενης ρωσικής παρέμβασης υπέρ του νικητή του πρώτου γύρου Καλίν Γκεοργκέσκου. Η προεκλογική εκστρατεία χαρακτηρίστηκε από πολιτική αστάθεια και σειρά διαδηλώσεων κατά της ακύρωσης. Στις 7 Μαρτίου ο Γκεοργκέσκου αποκλείστηκε από την υποψηφιότητα ενόψει πολλών ποινικών ερευνών, με τον αρχηγό του κόμματος AUR Σιμιόν να ανακοινώνει την υποψηφιότητά του στη θέση του Γκεοργκέσκου.

Ο Σιμιόν, ο οποίος έλαβε 40,96% των ψήφων στον πρώτο γύρο, αντιμετώπισε τον Νταν —που συγκέντρωσε 20,99%— στον δεύτερο γύρο που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2025. Ο Νταν κέρδισε με 53,6% έναντι 46,4% του Σιμιόν.

Στις 20 Μαΐου, έχοντας προηγουμένως αποδεχθεί την ήττα του και συγχαρεί τον Νταν για τη νίκη του, ο Σιμιόν δήλωσε ότι υπέβαλε επίσημη προσφυγή κατά των αποτελεσμάτων στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ρουμανίας, επικαλούμενος μαζική εκλογική νοθεία. Το αίτημα του Σιμιόν για ακύρωση των εκλογών απορρίφθηκε από το Δικαστήριο δύο ημέρες αργότερα, και η προεδρία του Νταν ξεκίνησε στις 26 Μαΐου.

## Αποτελέσματα
### Συνολικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


2025
Ρουμανια
Χουάν Κάρλος Ονγκανία

Ο **Χουάν Κάρλος Ονγκανία** (, 17 Μαρτίου 1914 – 8 Ιουνίου 1995  ) ήταν Πρόεδρος της Αργεντινής από τις 29 Ιουνίου 1966 έως τις 8 Ιουνίου 1970. Ανήλθε στην εξουσία ως δικτάτορας μετά την ανατροπή του προέδρου Αρτούρο Ίλια σε πραξικόπημα που αυτοαποκαλούνταν « Αργεντινική Επανάσταση».

Ο Ονγκανία ήθελε να εγκαθιδρύσει στην Αργεντινή μια πατερναλιστική δικτατορία στα πρότυπα της Ισπανικής. Ενώ τα προηγούμενα στρατιωτικά πραξικοπήματα στην Αργεντινή στόχευαν στην εγκαθίδρυση προσωρινών, μεταβατικών *[[Στρατιωτική δικτατορία|χούντων]]*, η *Επανάσταση της Αργεντινής* με επικεφαλής τον Ονγκανία στόχευε στην εγκαθίδρυση μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής τάξης πραγμάτων, αντίθετης τόσο στη φιλελεύθερη δημοκρατία όσο και στον κομμουνισμό, η οποία έδωσε στις Ένοπλες Δυνάμεις της Αργεντινής ηγετικό ρόλο στην πολιτική και οικονομική λειτουργία της χώρας. Ο Ονγκανία εφάρμοσε μια αυστηρή λογοκρισία που έφτασε στον τύπο και σε όλες τις πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως ο κινηματογράφος, το θέατρο, ακόμη και η ποίηση.

Όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις αντικατέστησαν τον ριζοσπαστικό πρόεδρο στην κυβέρνηση με τον στρατηγό Χουάν Κάρλος Ονγκάνια, διέκοψαν την προσπάθεια εγκαθίδρυσης της δημοκρατίας και οδήγησαν τη χώρα στη βία της δεκαετίας του 1970 και στην επακόλουθη παρακμή.

Τον Μάιο του 1995, ο Ονγκανία υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο που τον άφησε παράλυτο και ανίκανο να μιλήσει. Ως αποτέλεσμα, αναγκάστηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά του για την προεδρία, αν και το όνομά του συνέχισε να εμφανίζεται στο ψηφοδέλτιο. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο του Μπουένος Άιρες σε ηλικία 81 ετών στις 8 Ιουνίου 1995.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Αργεντινοί βασκικής καταγωγής
Αγουστίν Πέδρο Χούστο

Ο **Αγκουστίν Πέδρο Χούστο Ρολόν** (, 26 Φεβρουαρίου 1876 – 11 Ιανουαρίου 1943) ήταν πρόεδρος της Αργεντινής από το 1932 έως το 1938.  Ο Χούστο συμμετείχε στο πραξικόπημα του 1930, και έγινε πρόεδρος δύο χρόνια αργότερα χάρη σε εκτεταμένη εκλογική νοθεία. Η προεδρία του εντάχθηκε στην περίοδο που είναι γνωστή ως Διαβόητη δεκαετία, η οποία διήρκεσε από το 1930 έως το 1943. Ίδρυσε την κεντρική τράπεζα της χώρας και εισήγαγε έναν εθνικό φόρο εισοδήματος. 

Διορισμένος Υπουργός Πολέμου από τον Πρόεδρο Μαρσέλο Τορκουάτο δε Αλβεάρ, η εμπειρία του στην πολιτική διοίκηση και η ρεαλιστική του οπτική του χάρισε τον διορισμό της συντηρητικής Κονκόρντας για την εκστρατεία του 1931. Εξελέγη πρόεδρος στις 8 Νοεμβρίου 1931, με την υποστήριξη των πολιτικών τομέων που θα σχηματίζονταν λίγο μετά την Κονκόρντανθια, μια συμμαχία που δημιουργήθηκε μεταξύ του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, της Αντιπροσωπευτικής Ριζοσπαστικής Πολιτικής Ένωσης και του Ανεξάρτητου Σοσιαλιστικού Κόμματος. Υπήρξαν κατηγορίες για εκλογική απάτη και το όνομα *«πατριωτική απάτη»* χρησιμοποιήθηκε για ένα σύστημα ελέγχου που καθιερώθηκε από το 1931 έως το 1943. Οι συντηρητικές ομάδες ήθελαν να το χρησιμοποιήσουν αυτό για να αποτρέψουν την άνοδο στην εξουσία οποιωνδήποτε ριζοσπαστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξε επίμονη αντίθεση από τους υποστηρικτές του Ιριγκόγεν, ενός προηγούμενου προέδρου, και από τη Ριζοσπαστική Πολιτική Ένωση. 

Το εξαιρετικό διπλωματικό έργο του Υπουργού Εξωτερικών του, Κάρλος Σααβέδρα Λάμας, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της κυβέρνησής του, στιγματισμένο από συνεχείς κατηγορίες για διαφθορά και για παράδοση της εθνικής οικονομίας στα χέρια ξένων συμφερόντων, ιδίως των Βρετανών, με τους οποίους ο αντιπρόεδρός του Χούλιο Α. Ρόκα Τζούνιορ είχε υπογράψει τη Συνθήκη Ρόκα-Ράνσιμαν. Το όνομά του αναφέρθηκε ως υποψήφιος για μια νέα περίοδο κατά τη διάρκεια της ασταθούς κυβέρνησης του Ραμόν Καστίγιο, αλλά ο πρόωρος θάνατός του στα 66 του χρόνια ματαίωσε τα σχέδιά του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες
Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Ντένις Ινκάνια

Ο Ταξίαρχος **Ντένις Ινκάνια** (**Denis N'Canha**)(επίσης γραμμένο **Dinis Incanha** και **Diniz N'Tchama**) είναι στρατιωτικός αξιωματικός της Γουινέας-Μπισσάου που υπηρετεί ως επικεφαλής του στρατιωτικού γραφείου της προεδρίας και ηγείται του πραξικοπήματος στη Γουινέα-Μπισσάου 2025.

Διορίστηκε επικεφαλής του στρατιωτικού γραφείου της προεδρίας (πορτογαλικά: *Chefe da Casa Militar da Presidência*) τον Φεβρουάριο του 2021, αντικαθιστώντας τον Στρατηγό Αντόνιο Άμπελ. Τότε ήταν Συνταγματάρχης, αλλά αργότερα προήχθη σε Ταξίαρχο.

Σε τηλεοπτική ανακοίνωση στις 26 Νοεμβρίου 2025, ο N'Canha ανακοίνωσε ότι ο στρατός είχε πάρει τον «ολικό έλεγχο» της χώρας, συνέλαβε τον πρόεδρο Ουμάρο Σισοκό Εμπαλό και άλλους ηγέτες και ανακοίνωσε την ίδρυση του Ανώτατου Στρατιωτικού Επιτελείου για την Αποκατάσταση της Τάξης. Δήλωσε ότι το επιτελείο θα διοικεί τη χώρα μέχρι νεοτέρας και απηύθυνε έκκληση για ηρεμία στον πληθυσμό. Ο Ινκάνια ανέστειλε όλες τις πολιτικές θεσμούς και τα μέσα ενημέρωσης, τη διαδικασία των εκλογών, έκλεισε τα διεθνή σύνορα, και επέβαλε αόριστη νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουινέας-Μπισσάου
Κίρα Μουράτοβα

Η **Κίρα Γκεόργκιεβνα Μουράτοβα** (· · · το γένος **Κορότκοβα** (*Korotkova*), 5 Νοεμβρίου 1934 – 6 Ιουνίου 2018) ήταν Ουκρανή βραβευμένη σκηνοθέτρια, σεναριογράφος και ηθοποιός, γνωστή για το ασυνήθιστο σκηνοθετικό της στυλ.

Οι ταινίες της υπέστησαν μεγάλη λογοκρισία στη Σοβιετική Ένωση, ωστόσο κατάφερε να αναδειχθεί σε μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του σύγχρονου ουκρανικού και ρωσικού κινηματογράφου και μπόρεσε να χτίσει μια πολύ επιτυχημένη κινηματογραφική καριέρα από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Έχει ανακηρυχθεί Καλλιτέχνις του Λαού της Ουκρανίας (1989) και Ακαδημαϊκός της Εθνικής Ακαδημίας Τεχνών της Ουκρανίας (1997), ενώ έχει λάβει το Εθνικό Βραβείο Σεβτσένκο (1993) και το Κρατικό Βραβείο Αλεξάντρ Ντοβζένκο (2002). Πέρασε μεγάλο μέρος της καλλιτεχνικής της καριέρας στην Οδησσό, δημιουργώντας τις περισσότερες από τις ταινίες της στο Κινηματογραφικό Στούντιο της Οδησσού.

Το έργο της έχει περιγραφεί ως πιθανώς «ένα από τα πιο ξεχωριστά και μοναδικά έργα κινηματογραφικής δημιουργίας».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Ουκρανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Ουκρανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Ουκρανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Πρόσωπα ρουμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Ευρωπαίοι εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Αποδέκτες του Εθνικού Βραβείου Σεβτσένκο
NGC 2139

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 2139** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λαγωό. Τον ανακάλυψε στις 17 Νοεμβρίου 1784 ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel). Απέχει περίπου 120 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Ήλιο και απομακρύνεται με ακτινική ταχύτητα 1.836&nbsp;km/s.

Η μορφή του είναι ακανόνιστη, με σπειροειδείς βραχίονες και παρουσία παλιρροϊκών δομών, γεγονός που υποδηλώνει πιθανή συγχώνευση με άλλον γαλαξία στο πρόσφατο παρελθόν. Δεν υπάρχει αξιοσημείωτο κεντρικό γαλαξιακό «εξόγκωμα». Μορφολογικά ταξινομείτε ως SAB(rs)cd, κάτι που υποδεικνύει ότι πρόκειται για έναν σπειροειδή γαλαξία με «ράβδο» (SAB), με ενδιάμεση εσωτερική δακτυλιοειδή δομή (rs) και χαλαρά περιελιγμένους σπειροειδείς βραχίονες (cd). Σημαντικός είναι επίσης ο ρυθμός σχηματισμού νέων αστέρων, που υπολογίζεται σε 3,8 ηλιακές μάζες ανά έτος. Υπάρχει ακόμη ένας πίδακας που εκτείνεται νότια του γαλαξία.

Στον πυρήνα του υπάρχει σμήνος αστέρων ηλικίας μόλις  ετών και μάζας αντίστοιχης με  ηλιακές μάζες. Βρίσκεται μετατοπισμένο σε απόσταση 320&nbsp;pc από το κέντρο του γαλαξία και ενδέχεται να εγκατασταθεί εκεί σε χρονική κλίμακα περίπου 100&nbsp;εκατομμυρίων ετών. Το σμήνος αυτό είναι επίσης πηγή εκπομπής ακτίνων Χ.

## Υπερκαινοφανείς
Έχουν παρατηρηθεί τρεις υπερκαινοφανείς στον NGC 2139:
* Ο **SN 1995ad**, Τύπου II, στις 28 Σεπτεμβρίου 1995.
* Ο **SN 2022qhy**, Τύπου Ibn, την 1η Αυγούστου 2022.
* Ο **SN 2023zcu**, Τύπου II, στις 8 Δεκεμβρίου 2023.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Λαγωός (αστερισμός)
2139
-04-15-005
18258
Χοσέ Βασκονσέλος

Ο **Χοσέ Βασκονσέλος Καλδερόν** (, 28 Φεβρουαρίου 1882 – 30 Ιουνίου 1959) ήταν Μεξικανός πολιτικός, φιλόσοφος και ιστορικός, που αποκλήθηκε «*[[καουντίγιο]]* του πολιτισμού» της Μεξικανικής Επαναστάσεως. Υπήρξε μια από τις πλέον επιδραστικές και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στην πορεία της εξελίξεως του σύγχρονου Μεξικού. Η θεωρία του της «κοσμικής φυλής» επηρέασε τις μεξικανικές πολιτιστικές, κοινωνικοπολιτικές και οικονομικές πολιτικές.

Γεννήθηκε στην πόλη Οαχάκα δε Χουάρες και ήταν γιος ενός τελωνειακού υπαλλήλου, ενώ η μητέρα του, μια θρησκευόμενη Ρωμαιοκαθολική, πέθανε όταν ο Χοσέ ήταν 16 ετών. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη συνοριακή πόλη Πιέδρας Νέγρας και ο Χοσέ παρακολούθησε σχολικά μαθήματα και στο σχολείο του Ιγκλ Πας του Τέξας, στην άλλη πλευρά των συνόρων με τις ΗΠΑ, καθιστάμενος έτσι γνώστης της αγγλικής γλώσσας. Αυτό τού άνοιξε δρόμους προς τον αγγλόγλωσσο κόσμο, αλλά η ζωή του κοντά στα σύνορα πιθανώς να συνέβαλε στην απόρριψη του αγγλοσαξονικού πολιτισμού.

Το 1906, σε ηλικία 24 ετών, ο Χοσέ Βασκονσέλος νυμφέυθηκε τη Σεραφίνα Μιράντα, με την οποία απέκτησαν δύο τέκνα, τον Χοσέ Ιγνάσιο και την Κάρμεν. Επίσης είχε μια μακρά ερωτική σχέση με τη φεμινίστρια Έλενα Αρισμέντι Μέχια και σε όλη τη ζωή του πολλές άλλες σύντομες σχέσεις. Η Σεραφίνα πέθανε το 1942 και ο Βασκονσέλος τέλεσε το ίδιο έτος δεύτερο γάμο, με την Εσπεράνσα Κρους (*Esperanza Cruz*).

Ο Βασκονσέλος ενδιαφερόταν να σπουδάσει φιλοσοφία, αλλά τελικώς εισάχθηκε στην ανεξάρτητη Νομική Σχολή στην Πόλη του Μεξικού (1905). Εκεί εντάχθηκε σε μια ευρεία ομάδα με την επωνυμία «Ateneo de la Juventud» («Αθήναιο της νιότης»), όπου συμμετείχαν φοιτητές, κάποιοι καθηγητές και καλλιτέχνες όπως ο Ντιέγκο Ριβέρα. Η ομάδα ήταν αντίθετη με το καθεστώς του Πορφίριο Ντίας.

Μετά τις σπουδές του, ο Βασκονσέλος προσλήφθηκε από τη δικηγορική εταιρεία Warner, John and Galston στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον. Επέστρεψε στο Μεξικό για να συμμετάσχει ενεργότερα στο κίνημα κατά της επανεκλογής του Ντίας και μετά τη δολοφονία και του διαδόχου του το 1913, εντάχθηκε στο κίνημα κατά του στρατιωτικού καθεστώτος του Βικτοριάνο Ουέρτα. Υποχρεώθηκε έτσι σε αυτοεξορία και πήγε στο Παρίσι, όπου γνώρισε μεταξύ άλλων τον Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο. Επέστρεψε στην πατρίδα του μετά την πτώση της δικτατορίας, τον Ιούλιο του 1914.

Τότε για πρώτη φορά αντιτάχθηκε στους ριζοσπάστες (όπως ήταν οι Πάντσο Βίγια και Εμιλιάνο Ζαπάτα) και εντάχθηκε στη σύντομη κυβέρνηση του Εουλάλιο Γκουτιέρες, στην οποία διετέλεσε Υπουργός Παιδείας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Μεξικανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μεξικανοί ιστορικοί
Γκαμπριέλ Βάσκεθ

Ο **Γκαμπριέλ Βάσκεθ** (, 1549 ή 1551 – 23 Σεπτεμβρίου 1604) ήταν Ισπανός Ιησουίτης θεολόγος και σχολαστικός φιλόσοφος. Γεννήθηκε στο χωριό Βιγιαεσκούσα δε Άρο, δίπλα στην κωμόπολη Μπελμόντε, από όπου και το λατινικό προσωνύμιό του *Bellomontanus*, και εντάχθηκε στην Εταιρεία του Ιησού (Ιησουίτες) στις 9 Απριλίου 1569. Υπήρξε πιστός οπαδός της φιλοσοφίας του Θωμά Ακινάτη και τα εξαντλητικά σχόλιά του *Commentariorum ac Disputationum in S. Thomae* σε 8 τόμους επί του έργου του Ακινάτη αποτελούν το σημαντικότερο έργο του Βάσκεθ.

Ο Βάσκεθ ήταν ο κυριότερος διανοητικός αντίπαλος του επίσης Ιησουίτη Φρανθίσκο Σουάρεθ, του οποίου τις φιλοσοφικές απόψεις επέκρινε συχνά και ανοικτά. Η ανάλυση του *[[jus gentium]]* και της έννοιας του φυσικού νόμου από τον Σουάρεθ στόχευαν εν μέρει στην αναίρεση των επιχειρημάτων του Βάσκεθ. Ο Βάσκεθ δίδαξε θεολογία στο Ρωμαϊκό Κολέγιο στη Ρώμη, στη Μαδρίτη και στο πανεπιστήμιο όπου σπούδασε, αυτό του Αλκαλά ντε Ενάρες. Επιπλέον ίδρυσε τη δική του σχολή και οι διχογνωμίες ανάμεσα στους μαθητές του και σε εκείνους του Πορτογάλου Δομινικανού Ιωάννη του Αγ. Θωμά σχετικώς με τη Θεία γνώση και τη Θεία ιδέα ήταν περίφημες εκείνη την εποχή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βάσκουεθ Γαβριήλ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8

Κατηγορία:Ισπανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Σχολαστικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ιησουίτες
Κάρλετον Γουόσμπερν

Ο **Κάρλετον Γουόλσυ Γουόσμπερν** (, 2 Δεκεμβρίου 1889 – 28 Νοεμβρίου 1968) ήταν Αμερικανός παιδαγωγός και μεταρρυθμιστής της εκπαιδεύσεως, γεννημένος στο Σικάγο. Ως σχολικός επιθεωρητής στη μικρή πόλη Γουινέτκα του Ιλινόι, από το 1919 έως το 1943, συνδέθηκε με το λεγόμενο «Σχέδιο της Γουινέτκα» (*Winnetka Plan*) που ανέπτυξε για τη σχολική αυτή περιφέρεια. Σύμφωνα με αυτό, οι μαθητές θα διδάσκονταν, εκτός από τα συνήθη μαθήματα, και δημιουργικές δραστηριότητες, αλλά και δραστηριότητες που θα καλλιεργούσαν ειδικά τη συναισθηματική και την κοινωνική τους ανάπτυξη. Το σχέδιο της Γουινέτκα ήταν εμπνευσμένο από το έργο του μεγάλου φιλοσόφου και παιδαγωγού Τζον Ντιούι στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Εφαρμόσθηκε και άσκησε μεγάλη επίδραση στην παιδαγωγική διεθνώς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αθ. Κ. Γκρόζας: το λήμμα «Βάσμπουρν Κάρλετον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 115

Κατηγορία:Αμερικανοί παιδαγωγοί
Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί
Βασσαρικύων

Ο **βασσαρικύων** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Bassaricyon*), γνωστός με την κοινή ονομασία **ολίνγκο**, είναι μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό ζώο της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, συγγενικό με το ρακούν. Οι βασσαρικύνες κατοικούν στα τροπικά δάση, καθώς είναι arboreal και nocturnal. Συναντώνται σε υψόμετρα από το επίπεδο της θάλασσας έως 2.750 μέτρα. Μοιάζουν πολύ με το κίνκατζου στη μορφολογία και τις συνήθειες, αλλά οι ουρές τους δεν είναι συλληπτήριες και έχουν πιο εκτεταμένα ρύγχη, ενώ διαθέτουν αδένες που εκκρίνουν ουσία με ισχυρή οσμή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 117

Κατηγορία:Προκυνίδες
Η ομολογία (Ράιμαν)

***Η ομολογία*** () είναι διήγημα της Μπριγκίτε Ράιμαν που εκδόθηκε το 1960 στο Ανατολικό Βερολίνο. Ένα πρώην μέλος της Χιτλερικής Νεολαίας, που πρόδωσε έναν λιποτάκτη τις τελευταίες ημέρες του πολέμου και φέρει την ευθύνη για τον θάνατό του, ομολογεί την ενοχή του.  

Είναι ένα από πρώτα έργα της Ράιμαν, που ήταν ακόμη διαποτισμένα με ένα είδος σχεδόν θρησκευτικής πίστης στις ιδέες του σοσιαλιστικού καθεστώτος της ΛΔΓ, πριν αλλάξει η πολιτική της στάση. 

## Περιεχόμενο
Το 1959, ένα κρατικό εργοστάσιο μηχανημάτων στο M. σχεδιάζει να στείλει έναν από τους εργάτες του, τον 29χρονο Μάρτιν Ντ. για μετεκπαίδευση. Προηγουμένως – στις 15 Μαΐου 1959, στις 3 μ.μ. – ο Μάρτιν επισκέπτεται τον εισαγγελέα Κ., επικεφαλής της Εισαγγελίας της Περιφέρειας M. Τον στοιχειώνει μια ξεχασμένη παλιά ενοχή και θέλει να την ομολογήσει. Σ' αυτό το διάβημα τον ενθάρρυνε η αρραβωνιαστικιά του, η Κάρλα, μια 18χρονη μοδίστρα, που στέκεται σταθερά δίπλα του. Τον συνοδεύει στο δωμάτιο 212 και περιμένει στο διάδρομο για τέσσερις ώρες.

Σε ηλικία 15 ετών, ο Μάρτιν είχε ενταχθεί στη Χιτλερική Νεολαία. Βρισκόταν σε περιπολία στον σιδηροδρομικό σταθμό, στο χώρο των εμπορευμάτων, όταν ο φρουρός με το λευκό περιβραχιόνιο εντόπισε κρυμμένο έναν λιποτάκτη της Βέρμαχτ και, υπό την απειλή όπλου, τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την κρυψώνα του. Ο Μάρτιν παρέδωσε τον άνδρα σε μια περίπολο της στρατιωτικής αστυνομίας. Η μοίρα των λιποτακτών ήταν θάνατος.

Ο εισαγγελέας Κ. αφήνει τον Μάρτιν να μιλάει και σπάνια τον διακόπτει. Ο Μάρτιν εξηγεί με λεπτομέρειες και μακροσκελείς παρεκβάσεις τη δράση του μετά το 1945. Καθάρισε τα ερείπια στην βομβαρδισμένη πόλη, επιδίωξε συνεχώς την επαγγελματική του εξέλιξη, συμμετείχε στην Ελεύθερη Γερμανική Νεολαία και εργάζεται στο κρατικό εργοστάσιο από το 1950 και μετά. Μια ερώτηση του εισαγγελέα αφορά τη δράση του κατά την εξέγερση της 17ης Ιουνίου 1953. Ο Μάρτιν απαντάει πειστικά.

Ο εισαγγελέας Κ. ζητά από τον Μάρτιν να υπογράψει την ομολογία του, τον διώχνει από την αίθουσα και καλεί δύο συναδέλφους του. Το αποτέλεσμα των συζητήσεών τους: δεν θα κινηθεί καμία διαδικασία. Ο Μάρτιν ομολόγησε οικειοθελώς και έχει αποδείξει ότι είναι χρήσιμο μέλος της κοινωνίας τα τελευταία 14 χρόνια. Του επιτρέπεται να πάει σπίτι με την Κάρλα και να ακολουθήσει τη μετεκπαίδευσή του.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία
Τσιπ & Ντέιλ: Οι Υπερασπιστές του Δικαίου

Το ***Τσιπ & Ντέιλ: Οι Υπερασπιστές του Δικαίου*** (αγγλικά: *Chip 'n Dale: Rescue Rangers*) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων περιπέτειας και κωμωδίας που δημιουργήθηκε από τον Ταντ Στόουνς και τον Άλαν Ζάσλοουβ και παρήχθη από την Walt Disney Television Animation. Μετά την προβολή του επεισοδίου "Catteries Not Included" στις 27 Αυγούστου 1988, ως προεπισκόπηση, η σειρά έκανε πρεμιέρα στο Disney Channel στις 4 Μαρτίου 1989. Η σειρά συνεχίστηκε σε syndication τον Σεπτέμβριο του 1989 με ένα δίωρο ειδικό επεισόδιο, το *Rescue Rangers: To the Rescue*, το οποίο αργότερα χωρίστηκε σε πέντε μέρη για να προβληθεί ως μέρος της καθημερινής προβολής. Η σειρά προβαλλόταν συχνά τα απογεύματα μαζί με το *[[Παπιοπεριπέτειες (τηλεοπτική σειρά, 1987)|Παπιοπεριπέτειες]]*, και ξεκίνησε στις 10 Σεπτεμβρίου 1990, ως μέρος του μπλοκ προγραμματισμού για syndication *The Disney Afternoon*. Το τελευταίο επεισόδιο μεταδόθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1990.

Μια ταινία ζωντανής δράσης/κινούμενων σχεδίων με το ίδιο όνομα κυκλοφόρησε στο Disney+ στις 20 Μαΐου 2022.

## Πλοκή
Η σειρά ακολουθεί τον Τσιπ και τον Ντέιλ, δύο σκιουράκια που διευθύνουν ένα γραφείο ντετέκτιβ. Οι πρωταγωνιστές συνοδεύονται από τους φίλους τους, η Γκάτζετ, ο Μοντερέι Τζακ και ο Ζίπερ. Μαζί, αντιμετωπίζουν εγκλήματα που συχνά είναι «πολύ μικρά» για να τα χειριστεί η αστυνομία, συνήθως με άλλα ζώα ως πελάτες τους. Συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με δύο κυρίως κακούς: τον τιγρέ γάτα Χοντρογάτος, που μοιάζει με τη μαφία, και τον τρελό επιστήμονα Νόρτον Νίμνουλ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές παραγωγής Disney Television Animation
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν κόμικς
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Νίκος Βασιλάκης

Ο ποιητής **Νίκος Βασιλάκης** γεννήθηκε το 1937 στον Πολύγυρο Χαλκιδικής. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία  Θεσσαλονίκης από την οποία αποφοίτησε το 1958. Εργάστηκε στη Δημοτική εκπαίδευση. Η ποίηση του Βασιλάκη έχει λυρικές καταβολές. Είναι χαμηλόφωνη και αντλεί  τη θεματολογία της από την καθημερινή λαϊκή και αγροτική μικροαστική ζωή. Το ύφος του είναι ρεαλιστικό. Έχει εκδώσει έργα του τόσο στις εκδόσεις της Διαγωνίου όσο και στις εκδόσεις Μπιλιέτο. Αξιοπρόσεκτη είναι η εκφραστική του λιτότητα. Ο Βασιλάκης είναι αντιπροσωπευτική φωνή του ποιητικού κύκλου του περιοδικού Διαγώνιος.Ποιήματα όπως "Οι Δρόμοι Της Πόλης"  όπου ο ποιητής εκφράζει τη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας στην ύπαιθρο και "Τα Δέντρα Που Φύτεψε Ο Πατέρας"  με το ηθογραφικό του περιεχόμενο είναι ενδεικτικά της τεχνοτροπίας του που την χαρακτηρίζει η θερμότητα του αισθήματος που αφήνει στο τέλος ένα πικρό καταστάλαγμα.

## Εργογραφία

* Τα Ποιήματα Που Γίναν Χόβολη 1986 - 2004, Εκδόσεις Μπιλιέτο, 2004
* Η Μοναξιά Του Καραγκιόζη, Οκτασέλιδο Του Μπιλιέτου, 2010
* Το Μικρό Κυδώνι, Οκτασέλιδο Του Μπιλέτου, 2012
* Η Αυλή Με Τη Μουριά, Εκδόσεις Σφεντάμι, 2013
* Δρυοκολάπτης, Εκδόσεις Σφεντάμι, 2014

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ουθμάν ιμπν Μουχαμάντ ιμπν Αμπί Σουφγιάν

Ο **Ουθμάν ιμπν Μουχαμάντ ιμπν Αμπί Σουφγιάν** ( αραβ.:   ) (άκμασε 682 - π. 683  ) ήταν μέλος τής άρχουσας δυναστείας των Ομεϋαδών, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης τής Μεδίνας υπό τον χαλίφη των Ομεϋαδών Γιαζίντ Α΄ (βασ. 680–683) το 682, μέχρι που εκδιώχθηκε από τούς κατοίκους τής πόλης το 683, κατά τη Δεύτερη Φιτνά.

## Ο βίος του
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|
Ο Ουθμάν ανήκε στην οικογένεια Μπανού Ουμαγιά και ήταν γιος τού Μουχαμάντ ιμπν Αμπί Σουφγιάν, δηλ. εγγονός τού Αμπού Σουφγιάν ιμπν Χαρμπ, γεγονός που τον καθιστά εξάδελφο (από την πλευρά τού πατέρα του) τού χαλίφη Γιαζίντ Α΄.  Ο τελευταίος διόρισε τον Ουθμάν κυβερνήτη τής Μεδίνας το 682, αντικαθιστώντας τον άλλο εξάδελφό τους, τον αλ-Βαλίντ ιμπν Ουτμπά ιμπν Αμπί Σουφγιάν. Σύμφωνα με μία αφήγηση, που καταγράφεται στην ιστορία τού ιστορικού τού 9ου αι. αλ-Ταμπαρί, ο διορισμός τού Ουθμάν προέκυψε ως αποτέλεσμα ενός τεχνάσματος τού διεκδικητή τού χαλιφάτου από την Μέκκα, Αμπντ Αλάχ ιμπν αλ-Ζουμπαΐρ. Ο τελευταίος είχε στείλει μία επιστολή υποτιμώντας τον αλ-Βαλίντ ιμπν Ουτμπά ως ακατάλληλο, και προτείνοντας να αντικατασταθεί από έναν κυβερνήτη, που ήταν πιο διατεθειμένος να συνεργαστεί. Ο Γιαζίντ απάντησε εγκαθιστώντας τον Ουθμάν.  Σύμφωνα με τον ιστορικό Γιούλιους Βέλχαουζεν, ο Ουθμάν ήταν «ένας νεαρός άνδρας, άπειρος και αλαζόνας». 

Σε μία προσπάθεια να κατευνάσει την αυξανόμενη αντίθεση προς τον Γιαζίντ στη Μεδίνα, ο Ουθμάν έστειλε μία πρεσβεία επιφανών τής πόλης στην Αυλή τού Γιαζίντ στη Δαμασκό, με την ελπίδα ότι ο χαλίφης θα εξασφάλιζε την υποστήριξή τους με οικονομικά κίνητρα. Αν και ο Γιαζίντ τούς έδωσε πολλά δώρα, επέστρεψαν στη Μεδίνα με αναφορές, για τις κακοήθειες τού χαλίφη και την έλλειψη θρησκευτικότητας.  Στη συνέχεια, οι κάτοικοι τής πόλης τής Μεδίνας, με επικεφαλής ένα μέλος τής πρεσβείας, τον Αμπντ Αλάχ ιμπν Χανζαλά, επαναστάτησαν εναντίον τού Γιαζίντ και επιτέθηκαν στον Ουθμάν. Οι Μπανού Ουμαγιά και οι *mawali* (μη Άραβες πελάτες) και υποστηρικτές τους μεταξύ των Κουραϊσιτών, που αριθμούσαν περίπου 1.000 άτομα, δέχθηκαν επίσης επίθεση, και βρήκαν καταφύγιο στον ανώτερο Ουμαγιάντ τής περιοχής, Μαρουάν ιμπν αλ-Χακάμ.  Ο Ουθμάν, όντας «μόνο ένα νεαρό αγόρι χωρίς κάποια κρίση», σύμφωνα με τον αλ-Ταμπαρί, παραγκωνίστηκε από τον Μαρουάν, ο οποίος διαχειριζόταν τούς Ουμαγιάδες τής Χετζάζι κατά τη διάρκεια αυτής τής κρίσης.  Οι Ομεϋάδες τελικά μετεγκαταστάθηκαν στη Συρία, το πολιτικό κέντρο τού χαλιφάτου των Ομεϋαδών. Υπάρχουν ελάχιστες διαθέσιμες πληροφορίες για τον Ουθμάν πέρα από τη σύντομη θητεία του στη Μεδίνα.  Μία από τις κόρες του, η Ατικά, αργότερα παντρεύτηκε τον χαλίφη των Ομεϋαδών αλ-Ουαλίντ Β΄ (βασ. 743–744 ).  

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* Robinson, Majied (2020). Marriage in the Tribe of Muhammad: A Statistical Study of Early Arabic Genealogical Literature. Berlin: Walter de Gruyter. ISBN 9783110624168.
* Wellhausen, Julius (1927). The Arab Kingdom and Its Fall. Translated by Margaret Graham Weir. Calcutta: University of Calcutta. OCLC 752790641.
* 
* 
* The Encyclopaedia of Islam, Second Edition (12 vols.). Leiden: E. J. Brill. 1960–2005.
*
Λίμνη Οάχι

Η λίμνη **Οάχι** ή **Οουάχι** (), είναι μεγάλη τεχνητή λίμνη στον ποταμό Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας βρίσκεται εντός της πολιτείας Νότιας Ντακότα, ενώ το ανώτερο τμήμα της εκτείνεται στη Βόρεια Ντακότα. Με μέση έκταση περί τα 1.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη σε έκταση (και 4η μεγαλύτερη σε όγκο) σε ολόκληρες τις ΗΠΑ. Δημιουργήθηκε από την ανέγερση του ομώνυμου Φράγματος Οάχι, που θεμελιώθηκε το 1948 και εγκαινιάσθηκε το 1962. Υπάρχουν 51 τοποθεσίες αναψυχής στις ακτές της λίμνης.

## Παραπομπές


Οαχι
Οαχι
Κατηγορία:Νότια Ντακότα
Κατηγορία:Βόρεια Ντακότα
Τζων Βάσσος

Ο **Τζων Βάσσος** (), γεννημένος ως **Ιωάννης Πλάτων Βασσακόπουλος** (23 Οκτωβρίου 1898 – 7 Δεκεμβρίου 1985), ήταν Ελληνοαμερικανός καλλιτέχνης και βιομηχανικός σχεδιαστής.

Γεννήθηκε στον Σουλινά της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς και μετανάστευσε στις ΗΠΑ (Βοστώνη) το 1919. Το έργο του συνετέλεσε στη δημιουργία της μορφής των ραδιοφώνων, των τηλεοράσεων, ακόμα και των υπολογιστών της RCA Corporation για σχεδόν 4 δεκαετίες. Είναι όμως σήμερα γνωστότερος για τα πολλά εικονογραφημένα βιβλία του σε στιλ Αρ Ντεκό. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Εταιρείας Βιομηχανικών Σχεδιαστών της Αμερικής το 1965. Η σχεδιαστική «φιλοσοφία» του Βάσσου ήταν η δημιουργία προϊόντων που θα ήταν πάνω από όλα λειτουργικά για τον χρήστη τους.

Παρασημοφορημένος βετεράνος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο Βάσσος ήταν επικεφαλής της «Σχολής Κατασκόπων» του OSS στο Κάιρο από το 1942 έως το 1945.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σσ. 119-120

Κατηγορία:Αμερικανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Βασίλειος Βατάτζης (λόγιος)

Ο **Βασίλειος Βατάτζης** (γενν. 1694) ήταν Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα, που γεννήθηκε στα Θεραπειά της Κωνσταντινούπολης. Ταξίδεψε στη Ρωσία, την Περσία, τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Γερμανία και άλλες χώρες. Γνώριζε αρκετές ευρωπαϊκές γλώσσες, καθώς και την αραβική, την περσική και τη λατινική.

Ο Βατάτζης διετέλεσε πρεσβευτής του Σάχη της Περσίας Ναντέρ στη Ρωσία και συνέγραψε τη βιογραφία του Σάχη, περίληψη της οποίας δημοσίευσε το 1816 στη Λειψία ο Δανιήλ Φιλιππίδης. Το 1732 ο Βατάτζης ήταν στο Λονδίνο, όπου δημοσίευσε αξιόλογο χάρτη. Επίσης συνέγραψε μεγάλο αφηγηματικό ποίημα, με 2.100 δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους, στο οποίο περιγράφει τις περιηγήσεις του στην Ασία και τη Ρωσία. Το ποίημα αυτό το ανεκάλυψε ο Σπυρίδων Λάμπρος το 1876 στη βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου και το εξέδωσε ολόκληρο και σχολιασμένο ο Αιμίλιος Λεγκράν στο Παρίσι το 1886.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 122

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Ζμπίγκνιεφ Βάσερμαν

Ο **Ζμπίγκνιεφ Βάσερμαν** (, 17 Σεπτεμβρίου 1949 – 10 Απριλίου 2010) ήταν Πολωνός πολιτικός, βουλευτής του κόμματος «Νόμος και Δικαιοσύνη».

Γεννήθηκε στην Κρακοβία και απεφοίτησε από τη Νομική Σχολή του εκεί Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου. Βουλευτής του Σέιμ, της «κάτω βουλής» της Πολωνίας, από το 2001, εκλεγόταν στην περιφέρεια της Κρακοβίας. Από τον Ιούλιο του 2004 ήταν μέλος και μετά αντιπρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο «Ορλένγκεϊτ». Από τον Νοέμβριο του 2005 μέχρι τον Νοέμβριο του 2007 διετέλεσε υπουργός των Ειδικών Δυνάμεων στις κυβερνήσεις των Καζίμιες Μαρτσινκιέβιτς και Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι.

Ο Βάσερμαν επέβαινε στη μοιραία πτήση του «Τουπόλεφ 154 προς το Σμολένσκ στις 10 Απριλίου 2010, στην οποία επέβαινε και ο τότε Πρόεδρος της Πολωνίας, και σκοτώθηκε κατά τη συντριβή του αεροσκάφους, όπως και όλοι οι άλλοι επιβαίνοντες. Στις 16 Απριλίου τού απονεμήθηκε μεταθανατίως το παράσημο του Σταυρού Διοικητή του Τάγματος της Αναγεννήσεως της Πολωνίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί
Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2001-2005)
Κατηγορία:Θύματα της αεροπορικής καταστροφής στο Σμολένσκ
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Αυφίδιος Βάσσος

Ο **Αυφίδιος Βάσσος** (, 1ος αιώνας π.Χ. – 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν φημισμένος Ρωμαίος ιστορικός και ρήτορας, που άκμασε την εποχή των Αυτοκρατόρων Οκταβιανού Αυγούστου και Τιβερίου. Ο Κοϊντιλιανός τον θεωρεί έναν από τους καλύτερους ιστορικούς της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η αβεβαιότητα σχετικώς με την υγεία του πιθανώς απέτρεψε τον Αυφίδιο από το να καταλάβει κάποιο δημόσιο αξίωμα: πέθανε ξαφνικά από ασθένεια, αφήνοντας έργα του ημιτελή.

Το βασικό έργο του *Ιστορίαι* άρχιζε πιθανότατα με τους Ρωμαϊκούς Εμφύλιους Πολέμους του 1ου αι. π.Χ. ή με τον θάνατο του Ιουλίου Καίσαρα και κατέληγε με το τέλος του Σηιανού, ή ίσως του Τιβερίου. Το συνέχισε σε 31 βιβλία ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, τουλάχιστον έως το τέλος του Νέρωνα. Ο Αυφίδιος συνέγραψε επίσης ιστορία των Γερμανικών Πολέμων (*Bellum Germanicum*), που εκδόθηκε προ των *Ιστοριών*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 119

Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Αλβανικές βουλευτικές εκλογές 2025

Οι βουλευτικές εκλογές του 2025 στην Αλβανία διεξήχθησαν στις 11 Μαΐου 2025 tγια την εκλογή των 140 μελών του Κοινοβουλίου. Τα αποτελέσματα έδωσαν τέταρτη συνεχόμενη νίκη στο κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Έντι Ράμα, το οποίο αύξησε την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο, με υπόσχεση για επίτευξη προσχώρησης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως το 2030.

Οι εκλογές διεξήχθησαν υπό το βάρος σκανδάλων από την προηγούμενη θητεία της 3ης κυβέρνησης Ράμα, συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης του δημάρχου Τιράνων Εριόν Βελίαϊ, του δημάρχου Κούκες Σαφέτ Τζίτσι, του σκανδάλου με τους αποτεφρωτήρες, καθώς και της Υπόθεσης 5D.
Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης και επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος Σαλί Μπερίσα κατηγόρησε το PS για πίεση, νοθεία και εξαγορά ψήφων μετά τις εκλογές.
Άλλες καταγγελίες περιλάμβαναν εξαγορά ψήφων μέσω οικονομικών παροχών και θέσεων στο δημόσιο, κατάχρηση κρατικών πόρων, και σύστημα πατρωνίας όπου ακτιβιστές του PS παρακολουθούσαν ψηφοφόρους κοντά στα εκλογικά κέντρα.

Η αποστολή παρατηρητών του ΟΑΣΕ είχε μικτή αξιολόγηση, δηλώνοντας ότι οι εκλογές ήταν ανταγωνιστικές και οργανωμένες, αλλά χωρίς ισότιμο πεδίο, με αυτολογοκρισία των δημοσιογράφων και διχαστική προεκλογική εκστρατεία. Οι δύο κύριες παρατάξεις χρησιμοποίησαν πολωτικό λόγο και προσπάθησαν να επηρεάσουν αδικαιολόγητα τους ψηφοφόρους. Διαπιστώθηκε ευρεία κατάχρηση δημόσιων πόρων από το κυβερνών PS και πολλαπλές αναφορές για πίεση και εκφοβισμό ψηφοφόρων και δημοσίων υπαλλήλων.

Οι εκλογές αποτέλεσαν επίσης την πρώτη φορά που Αλβανοί πολίτες στο εξωτερικό είχαν δικαίωμα ψήφου.
 
## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2025
Αλβανια
Αλ-Χαρίθ ιμπν Χαρμπ

Ο **Αλ-Χαρίθ ιμπν Χαρμπ** ( αραβ.:  ) ήταν γιος τού Άραβα ηγέτη τής Μέκκας τού 7ου αι., Χαρμπ ιμπν Ουμαγιά. Ως εκ τούτου, ήταν αδελφός τού Αμπού Σουφγιάν ιμπν Χαρμπ, ο οποίος ήταν αρχηγός τής Μέκκας την περίοδο 624-630, και σημαντικός αντίπαλος τού Μωάμεθ. 

Είχε εμπορικές σχέσεις με τον Σαντ ιμπν Ουμπαντάχ, τον αρχηγό των Μπανού Χαζράτζ. Ο Χαρίθ βοήθησε τον Σαντ, όταν ο τελευταίος αιχμαλωτίστηκε από τούς Μεκκανούς μετά τον Δεύτερο Όρκο της αλ-Ακαμπάχ. 

Νυμφεύτηκε τη Σαφιγιά μπιντ Αμπντ αλ-Μουταλίμπ, μία από τις εκ πατρός θείες τού Μωάμεθ, και απέκτησαν έναν γιο, τον Σαφί.  

## Αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Ομεϋαδών
Περσόνα (ταινία)

Το ***Περσόνα*** () είναι σουηδική αβάν-γκαρντ ψυχολογική δραματική ταινία του 1966, σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, με πρωταγωνίστριες τις Μπίμπι Άντερσον και Λιβ Ούλμαν. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από μια νεαρή νοσοκόμα ονόματι Άλμα (Άντερσον) και την ασθενή της, γνωστή θεατρική ηθοποιό Ελίζαμπετ Φόγκλερ (Ούλμαν), η οποία ξαφνικά σταμάτησε να μιλάει. Μετακομίζουν σε ένα εξοχικό σπίτι, όπου η Άλμα φροντίζει την Ελίζαμπετ, την εμπιστεύεται και αρχίζει να δυσκολεύεται να ξεχωρίσει τον εαυτό της από την ασθενή της.

Κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στα 4α Βραβεία Guldbagge και ήταν η πρόταση της Σουηδίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Σουηδικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες ψυχολογικού τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχιατρική
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε νοσοκομεία
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σουηδία
Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1966
Κάστρο Αγίου Γεωργίου (Λισαβόνα)

Το **Κάστρο Αγίου Γεωργίου** () είναι ιστορικό μεσαιωνικό οχυρό και πρώην βασιλική κατοικία που δεσπόζει στον υψηλότερο λόφο της Λισαβόνας, αποτελώντας σήμερα ένα από τα πιο εμβληματικά εθνικά μνημεία της Πορτογαλίας και σημείο με μακραίωνη ιστορική παρουσία, όπως δείχνουν τα αρχαιολογικά κατάλοιπα της περιοχής τής Αλφάμα.

## Τοποθεσία και στρατηγική σημασία
Το κάστρο υψώνεται στον ψηλότερο από τους επτά λόφους της Λισαβόνας, προσφέροντας πανοραμική θέα προς την πόλη και τον ποταμό Τάγο. Ο λόφος κατοικείται από την Εποχή του Σιδήρου, με ευρήματα που μαρτυρούν την παρουσία Φοινίκων, Ρωμαίων και Βησιγότθων. Η μαυριτανική οχύρωση των μέσων τού 11ου αιώνα διαμόρφωσε την Alcáçova ως αμυντικό και διοικητικό κέντρο, αν και μεγάλο μέρος της σημερινής μορφής του οχυρού αποδίδεται σε νεότερες αποκαταστάσεις.

## Η χριστιανική κατάκτηση και η βασιλική περίοδος
Το 1147, ο πρώτος βασιλιάς της Πορτογαλίας, Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας (D. Afonso Henriques), κατέλαβε το κάστρο με τη συνδρομή Σταυροφόρων στο πλαίσιο της Ρεκονκίστα. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο ιππότης Martim Moniz κράτησε ανοιχτή την πύλη του κάστρου με το σώμα του κατά την τελική επίθεση. Στα τέλη τού 14ου αιώνα το κάστρο αφιερώθηκε στον (στρατιωτικό) Άγιο Γεώργιο, ενώ για αιώνες αποτέλεσε την κύρια βασιλική κατοικία, έως ότου ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας μετέφερε το παλάτι προς την παραποτάμια περιοχή τον 16ο αιώνα (Paço da Ribeira). 

## Παρακμή και αναστήλωση
Μετά τον μεγάλο σεισμό τού 1755 και την εγκατάλειψή του ως βασιλικής κατοικίας, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη όπλων και φυλακή, γεγονός που οδήγησε σε σημαντικές φθορές και αλλοιώσεις. Η «μεσαιωνική» όψη που παρουσιάζει σήμερα προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από τις εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης των ετών 1938–1940 από το καθεστώς τού Estado Novo, οι οποίες περιλάμβαναν αναστηλώσεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ανακατασκευές τμημάτων των τειχών και των πύργων.

## Η εμπειρία του επισκέπτη σήμερα
Σήμερα, το κάστρο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Λισαβόνας. Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στις επάλξεις, να εξερευνήσουν τους έντεκα πύργους (μεταξύ των οποίων και τον Πύργο του Θησαυροφυλακίου – Torre do Tombo), να χαλαρώσουν στους κήπους με τα ελεύθερα παγώνια και να επισκεφθούν το μουσείο με ευρήματα από όλες τις περιόδους κατοίκησης του λόφου. Ο Πύργος του Οδυσσέα (Torre de Ulisses) φιλοξενεί την Camera Obscura, ένα περισκόπιο που προβάλλει σε πραγματικό χρόνο πανοραμικές εικόνες της πόλης σε 360 μοίρες.

## Βιβλιογραφία
# 
# 
#

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κάστρα στην Πορτογαλία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λισαβόνα
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Ναβάρρας

Αυτή είναι μια λίστα με τους άνδρες και τις γυναίκες που υπήρξαν βασιλικοί/ές σύζυγοι του Βασιλείου της Ναβάρρας. Επειδή οι νόμοι της Ναβάρρας δεν απαγόρευαν στις γυναίκες να κληρονομήσουν το στέμμα, σε αρκετές περιπτώσεις, το Βασίλειο κληρονομήθηκε ή μεταδόθηκε μέσω κληρονόμων. Έτσι, ενώ οι περισσότερες από τις βασιλικές συζύγους ήταν γυναίκες, οι οποίες κατείχαν τον τίτλο της βασίλισσας συζύγου, αρκετοί ήταν άνδρες, οι οποίοι μέσω των γάμων τους κατείχαν τον τίτλο του βασιλιά και στους οποίους αποδίδονται βασιλικοί τίτλοι στους καταλόγους βασιλιάδων και βασιλισσών της Ναβάρρας που κυβερνούσαν.

## Οίκος των [[Ίνιγο Αρίστα της Παμπλόνα|Ινιγκέθ]] (824–905)
*Ουρράκα (?-?)
*Αουρία (880-?)

## Οίκος των [[Δυναστεία των Χιμένεθ|Χιμένεθ]] (905–1234)
*Τόδα της Παμπλόνα (905-925)
*Σάντσα Αθνάρεθ (?-?)
*Ανδρεγότο Γκαλίντεθ (933-940)
*Τερέσα του Λεόν (943-970)
*Ουρράκα Φερνάντεθ (970-994)
*Χιμένα Φερνάντεθ (994-1004)
*Μουνιαδόνα της Καστίλης (1011-1035)
*Στεφανία της Ναβάρρας (1038-1054)
*Πλακέντια (1068-1076)
*Φελίσια του Ρουσύ (1076-1094)
*Αγνή της Ακουιτανίας (1094-1097)
*Βέρθη της Αραγωνίας (1097-1104)
*Ουρράκα του Λεόν  (1109-1115)
*Μαργαρίτα του Λ'Αιγκλ (1134-1141)
*Ουρράκα της Καστίλης (1144-1150)
*Σάντσα της Καστίλης (1153-1177)
*Κωνσταντία της Τουλούζης (1195-1200)

## Οίκος της [[Καμπανία (επαρχία)|Καμπανίας]] (1234–1284)
*Μαργαρίτα των Βουρβόνων (1234-1253)
*Ισαβέλλα της Γαλλίας (1255-1270)
*Λευκή του Αρτουά (1270-1274)

## [[Οίκος των Καπετιδών]] (1284–1349)
*Μαργαρίτα της Βουργουνδίας (1305-1315)
*Κλημεντία του Ανζού (1315-1316)
*Ιωάννα Β΄ της Βουργουνδίας (1316-1322)
*Λευκή της Βουργουνδίας (1322)
*Μαρία του Λουξεμβούργου (1322-1324)
*Ιωάννα του Εβρέ (1325-1328)

## [[Οίκος του Εβρέ]] (1328–1441)
*Ιωάννα των Βαλουά (1352-1373)
*Ελεονώρα της Καστίλης (1387-1416)
*Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας (1425-1479)

## [[Οίκος της Τραστάμαρα]] (1425–1479)
*Αγνή της Κλέβης (1441-1448, de jure)
*Ιωάννα Ενρίκεθ (1444-1468, de facto)

## Οίκος των Φουά (1483–1516)
*Ιωάννης Γ΄ της Ναβάρρας (1484-1516)

## Οίκος του [[Οίκος του Αλμπρέ|Αλμπρέ]] (1516–1572)
*Μαργαρίτα της Ναβάρρας (1527-1549)

## [[Οίκος των Βουρβόνων]] (1572–1620)
*Μαργαρίτα της Γαλλίας (1572-1599)
*Μαρία των Μεδίκων (1600-1610)
*Άννα της Αυστρίας (1615-1620)

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος μοναρχών της Ναβάρρας
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Αραγωνίας
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Καστίλης
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Γαλλίας
*Κατάλογος Ισπανών βασιλικών συζύγων

Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Ρέιτσελ Μάντοου

Η **Ρέιτσελ Αν Μάντοου** (, Απριλίου 1973) είναι Αμερικανίδα τηλεοπτική παρουσιάστρια ειδήσεων και φιλελεύθερη πολιτική σχολιάστρια. Παρουσιάζει το *The Rachel Maddow Show*, μια εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή στο MS NOW (πρώην MSNBC) και είναι η συμπαρουσιάστρια ειδικών εκδηλώσεων του δικτύου. Η ομώνυμη ραδιοφωνική της εκπομπή προβλήθηκε στο Air America Radio από το 2005 έως το 2010.

Έχει λάβει πολλά βραβεία Έμμυ για το έργο της στον ραδιοτηλεοπτικό τομέα. Το 2021, έλαβε επίσης ένα βραβείο Γκράμι για την ηχητική έκδοση του βιβλίου *Blowout* (2019).

Κατέχει πτυχίο στη δημόσια πολιτική από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και διδακτορικό στις πολιτικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και είναι η πρώτη ανοιχτά λεσβία παρουσιάστρια που παρουσιάζει ένα σημαντικό πρόγραμμα ειδήσεων στη ζώνη υψηλής τηλεθέασης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Κατηγορία:Ραδιοπαρουσιαστές
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Μονσί-Νοτρ-Νταμ

Το **Μονσί-Νοτρ-Νταμ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
In unitate fidei

[μικρογραφία|220px|Παπικό οικόσημο του [Πάπας Λέων ΙΔ΄|Λέοντα ΙΔ΄.]]
Η «**In unitate fidei**» (λατινική απόδοση του «Στην ενότητα της Πίστεως») είναι μια αποστολική επιστολή του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄, η οποία δημοσιεύθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2025 και φέρει τον υπότιτλο: *«Για την 1700ή* *επέτειο της Συνόδου της Νίκαιας»*.

Η εγκύκλιος έχει μεγάλη σημασία, καθώς προτείνει την αρχική ελληνική μορφή του Συμβόλου της Πίστεως του 381 ως βάση οικουμενικού οράματος, υποβαθμίζοντας με αυτό τον τρόπο την ιστορική και θεολογική σημασία του Filioque.

## Υπόβαθρο
Η τρίτη αποστολική επιστολή του Λέοντα ΙΔ΄ δημοσιεύτηκε για να σηματοδοτήσει την 1700ή επέτειο της Συνόδου της Νίκαιας. Η επιστολή δημοσιεύθηκε την εβδομάδα πριν από την πρώτη επίσκεψη του Πάπα Λέοντα στο εξωτερικό, η οποία περιλαμβάνει την Τουρκία και τον Λίβανο. Μεταξύ άλλων, θα επισκεφθεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο Α΄ και τον τόπο της Συνόδου της Νίκαιας (σημερινό Ιζνίκ).

## Περιεχόμενο
Στην επιστολή, ο Λέων ΙΔ΄ ενέκρινε το έγγραφο «Ιησούς Χριστός, Υιός του Θεού, Λυτρωτής: 1700ή Επέτειος της Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας», που δημοσιεύτηκε από τη Διεθνή Θεολογική Επιτροπή. Επανέλαβε ότι το Σύμβολο της Νίκαιας είναι η καρδιά και κοινή έκφραση της χριστιανικής πίστης, δεσμευτική για όλους τους Χριστιανούς. Υποστήριξε επίσης δρόμους προς τη χριστιανική ενότητα. Αυτή η ενότητα, λέει, θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω μιας μακράς διαδικασίας διαλόγου.

## Ορθόδοξη οπτική
Η επιστολή αναγνωρίζει το Filioque ως μέρος της λατινικής παράδοσης, ενώ τονίζει ότι οικουμενικός κανόνας παραμένει η «καθαρή» μορφή του Συμβόλου της Πίστεως του 381. Από Ορθόδοξης πλευράς, με την επιστολή αυτή η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία φαίνεται να παραδέχεται την αυθαίρετη μεταγενέστερη εισαγωγή του Filioque, υποβαθμίζοντάς την στο επίπεδο μιας «τοπικής ερμηνείας».

Πέρα από το ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να θεωρήσει θετικό το γεγονός ότι η Ρώμη αναφέρεται στο Σύμβολο της Πίστεως χωρίς το Filioque, εκκλησιολογική καινοτομία μπορεί να θεωρηθεί και η τοποθέτηση του Συμβόλου της Πίστεως του 381 πάνω από μεταγενέστερες Καθολικές ερμηνείες, πράγμα που σημαίνει ότι εισάγεται για πρώτη φορά στην Δυτική Εκκλησία μια νέα εκκλησιολογική τάση: η επανεκτίμηση παπικών και συνοδικών ορισμών υπό το πρίσμα της οικουμενικής σύγκλισης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικές συνδέσεις
* In unitate fidei, πλήρες κείμενο 
Κατηγορία:Πάπας Λέων ΙΔ΄
Φρανσουά Βατέλ

Ο **Φρανσουά Βατέλ** (, 1631; – 24 Απριλίου 1671) ήταν Γάλλος σεφ, ο αρχιμάγειρας και μαγιορδόμος του Πρίγκιπα Λουί ντε Κοντέ και του Νικολά Φουκέ.

Ο Βατέλ γεννήθηκε είτε στην Ελβετία, είτε στο Παρίσι, το 1625, το 1631 ή το 1635. 

Εργαζόμενος για τον τότε Υπουργό Οικονομικών Νικολά Φουκέ, ο Βατέλ επόπτευσε, εκτός των θεμάτων μαγειρικής, την ανέγερση του περίφημου Κάστρου του Βω-λε-Βικόντ, ένα υπεύθυνο καθήκον που απαιτούσε τη διαχείριση τεράστιων χρηματικών ποσών. Ο Βατέλ ήταν γνωστός «για τη λεπτομερή φροντίδα με την οποία επιθεωρούσε την κάθε μικρή λεπτομέρεια».

Επειδή ο Πρίγκιπας ντε Κοντέ διέμενε στο Κάστρο του Σαντιγί, αποδίδεται συχνά, αλλά λανθασμένα, στον Βατέλ η επινόηση της γνωστής ομώνυμης κρέμας σαντιγί. Εκεί τον Απρίλιο του 1671 επρόκειτο να επισκεφθεί για πρώτη φορά τον Πρίγκιπα ο Βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΔ΄, οπότε στον Βατέλ ανατέθηκε η διοργάνωση μιας τέλειας δεξιώσεως για 2000 προσκεκλημένους, η σημαντικότερη ανάθεση της ζωής του. Εκείνη τη μέρα ο Βατέλ ήλθε σε τέτοια απόγνωση επειδή καθυστερούσε η άφιξη των υλικών (ψάρια ή θαλασσινά) για ένα έδεσμα, ώστε αυτοκτόνησε με το σπαθί του, σύμφωνα με γράμμα της Μαντάμ ντε Σεβινιέ. Μερικοί χρονικογράφοι ωστόσο υποστηρίζουν την άποψη ότι στην πραγματικότητα ο Βατέλ αυτοκτόνησε από κάποια ερωτική απογοήτευση.

* Η ιστορία του Βατέλ έγινε και ομώνυμη κινηματογραφική ταινία το έτος 2000, σκηνοθετημένη από τον Ρόλαντ Τζόφε, στην οποία τον ρόλο του Βατέλ ερμηνεύει ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ενώ παίζουν και άλλοι γνωστοί ηθοποιοί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βατέλ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 123

## Βιβλιογραφία
* Dominique Michel: *Vatel ou la naissance de la gastronomie*, Éditions Fayard, 1999
* Mathilde Mottoule: *Vatel ou l'origine d'un mythe*, 2006

Κατηγορία:Σεφ
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Ρίτσαρντς Μπέυ

Το **Ρίτσαρντς Μπέυ** () είναι πόλη στην επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ της Νότιας Αφρικής, που διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας, αλλά και το βαθύτερο φυσικό λιμάνι σε ολόκληρη την Αφρικανική ήπειρο. Ο λόγος είναι ότι κτίσθηκε στην όχθη μιας βαθιάς λιμνοθάλασσας εκτάσεως 30 τετραγωνικών χιλιομέτρων που σχηματίζει ο ποταμός Μχλατούζε. Ο πληθυσμός του Ρίτσαρντς Μπέυ στην απογραφή του 2011 ήταν 57.387 κάτοικοι.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε ως πρόχειρο λιμάνι από τον Διοικητή του Ακρωτηρίου σερ Μάρκους Γιουτζήν Μπράουν, κατά τη διάρκεια του Πολέμου Βρετανών–Ζουλού του 1879. Το 1902 ο Κάθκαρτ Μέτβεν (*Cathcart Methven*), μηχανικός λιμένων για την κυβέρνηση του Νατάλ, συνειδητοποίησε το δυναμικό του Ρίτσαρντς Μπέυ ως νέου μεγάλου λιμένα για την ανατολική ακτή. Το 1935 ιδρύθηκε το Φυσικό καταφύγιο του Ρίτσαρντς Μπέυ για την προστασία των οικοσυστημάτων γύρω από τη λιμνοθάλασσα και το 1943 επεκτάθηκε δημιουργώντας το Πάρκο του Ρίτσαρντς Μπέυ. Η κωμόπολη κτίσθηκε στις όχθες της λιμνοθάλασσας το 1954 και ανακηρύχθηκε δήμος το 1969.

Το 1965 πλέον η νοτιοαφρικανική κυβέρνηση με τον υπουργό Μεταφορών Μπεν Σαίμαν απεφάσισε τελικώς να κατασκευάσει τον βαθύ λιμένα που είχε προταθεί από τον Μέτβεν. Οι εργασίες άρχισαν το 1972 και διάρκεσαν μία τετραετία. Τον Ιανουάριο του 1976 χρειάσθηκε να εκδιωχθούν οι τοπικοί Ζουλού που κατοικούσαν εκεί (φυλή Mthiyane Zulu). Τα εγκαίνια του νέου λιμένα έγιναν την 1η Απριλίου 1976. Είχε σιδηροδρομική σύνδεση μέχρι τις αποβάθρες και αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου που έφθαναν μεχρι το Γιοχάνεσμπουργκ. Η νέα οικιστική περιοχή του Ρίτσαρντς Μπέυ αναπτύχθηκε στα βόρεια του λιμανιού, με τρία προάστια αποκλειστικώς για λευκούς ανθρώπους: πρώτα το Meerensee (από το 1970), μετά το Arboretum (1975) και τέλος το Veldenvlei (1980).

Το λιμάνι του Ρίτσαρντς Μπέυ περιλαμβάνει μια εγκατάσταση που ήταν κάποτε η μεγαλύτερη αποβάθρα φορτώσεως γαιάνθρακα (κάρβουνου) σε ολόκληρο τον κόσμο, με σχεδιασμένη ικανότητα φορτώσεως 91 εκατομμυρίων τόνων ανά έτος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Λιμένες Αφρικής
Μονίκ Βατώ

Η **Μονίκ Βατώ** (, γενν. 23 Δεκεμβρίου 1929) είναι γαλλόφωνη Βελγίδα συγγραφέας μυθιστορημάτων της φανταστικής λογοτεχνίας και εικονογράφος. Είναι γνωστή και με το επώνυμο του δεύτερου συζύγου της, ως **Αλίκα Λίντμπεργκ** (*Alika Lindbergh*), ενώ γεννήθηκε ως **Μονίκ Ντυμπουά**.

Γεννήθηκε στη Λιέγη και ο πατέρας της ο Υμπέρ ήταν θεατρικός συγγραφέας και ποιητής με δεσμούς με τον σουρεαλισμό. Η Μονίκ ωστόσο σπούδασε ζωγραφική και σχέδιο στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Λιέγης και συνέχισε με θεατρικές σπουδές. Σε ηλικία 20 ετών πήγε να μείνει στο Παρίσι. Το πρώτο της μυθιστόρημα, το *La colère végétale* (1954) υμνήθηκε από τους κριτικούς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βαττώ Μόνικα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 148

Κατηγορία:Συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Βέλγοι λογοτέχνες
Βάτωνας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Βάτωνας** (*Βάτων*), γνωστός και ως **Ελάτωνας** ή **Σχοίνικος**, ήταν ήρωας του Άργους από το γένος των Μελαμποδιδών. Ο Βάτωνας ήταν ο ηνίοχος του Αμφιαράου στην εκστρατεία των «Επτά επί Θήβας». Μετά τη νίκη τους οι Θηβαίοι κατεδίωξαν τους Αργείους. Τότε άνοιξε στη γη ένα μεγάλο χάσμα που κατάπιε τον Αμφιάραο, τον Βάτωνα, το άρμα τους και το άλογό τους. Προς τιμή του Βάτωνα ιδρύθηκε στο Άργος ιερό, κοντά στο ιερό του Αμφιαράου.

* Με το όνομα Βάτων αναφέρεται επίσης ένας βασιλιάς της Τροίας, από τον οποίο κατά μία εκδοχή πήρε το όνομά της η πόλη Βάτεια της Τρωάδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βάτων» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 148

Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία του αρχαίου Άργους
Λαχάινα (Χαβάη)

Η **Λαχάινα** (αγγλικά: *Lahaina*) είναι πόλη στην κομητεία Μάουι, στη Χαβάη, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη βορειοδυτική ακτή του νησιού Μάουι, περιλαμβάνει την πόλη Λαχάινα και τα παραθαλάσσια θέρετρα Καανάπαλι και Καπαλούα.  Ο πληθυσμός της πόλης των 159.467 κατά την απογραφή του 2020 (πριν από την πυρκαγιά του 2023).

Μια σειρά από πυρκαγιές κατέστρεψαν περίπου το 80% της Λαχάινα το 2023, με αποτέλεσμα τον θάνατο 102 ανθρώπων.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 9.3 τετραγωνικών μιλίων (24.1 km2), εκ των οποίων τα 7.8 τετραγωνικά μίλια (24.1 km2) είναι στεριά και τα 1.5 τετραγωνικούς μίλια (3.9 km2) (16%) είναι νερό.

### Κλιμα
Η Λαχάινα είναι ένα από τα πιο ξηρά μέρη στη Χαβάη, επειδή βρίσκεται στη σκιά της βροχής του Μάουνα Καχαλάουαϊ (Δυτικά Όρη Μάουι). Πολλές διαφορετικές κλιματικές ζώνες ορίζουν τις περιοχές της Λαχάινα. Το Καανάπαλι βρίσκεται βόρεια μιας γραμμής ανέμου και έχει διπλάσιες ετήσιες βροχοπτώσεις και συχνά αεράκια. Η Καπαλούα και το Ναπίλι έχουν σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερες ετήσιες βροχοπτώσεις από την πόλη.

Η πόλη έχει ένα ζεστό ημίξηρο κλίμα με θερμές θερμοκρασίες όλο το χρόνο, αρκετά υγρούς χειμώνες και ξηρά καλοκαίρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωτεύουσες πρώην εθνών
Κατηγορία:Πόλεις της Χαβάης