open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ταρτούς

Η **Ταρτούς** () είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του συριακού Κυβερνείου της Ταρτούς. Βρίσκεται στις ακτές της Συρίας στη Μεσόγειο και είναι το δεύτερο σημαντικότερο λιμάνι της χώρας μετά τη Λαττάκεια. Η πόλη ιδρύθηκε από τους Φοίνικες και ήταν γνωστή ως **Αντάραδος** ή **Ατάρανδος**. Βρισκόταν στην ηπειρωτική πλευρά της περιοχής, ακριβώς απέναντι από τη νήσο και πόλη Άραδο (το μοναδικό κατοικημένο νησί της Συρίας, που στους ελληνιστικούς χρόνους μετονομάστηκε σε **Αντιόχεια της Πιερίας** από τον Αντίοχο Α΄). Η πόλη ονομαζόταν **Τορτόζα** τον καιρό των Σταυροφοριών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004, η Ταρτούς έχει 115.769 κατοίκους.

## Κύρια αξιοθέατα

Το ιστορικό κέντρο της Ταρτούς αποτελείται και από νεότερα κτίρια, χτισμένα πάνω και μέσα στα τείχη του φρουρίου των Ναϊτών Ιπποτών, του οποίου η τάφρος εξακολουθεί να χωρίζει την παλιά πόλη από τη σύγχρονη πόλη στη βόρεια και ανατολική πλευρά της. Έξω από το φρούριο υπάρχουν λίγα ιστορικά απομεινάρια, με εξαίρεση τον πρώην καθεδρικό ναό της Παναγίας της Ταρτούς, από τον 12ο αιώνα. Η εκκλησία σήμερα στεγάζει ένα μουσείο.

 
Η Ταρτούς και η γύρω περιοχή είναι πλούσια σε αρχαιολογικά ευρήματα και αρχαιολογικούς χώρους. Πολλά σημαντικά και γνωστά αξιοθέατα βρίσκονται σε κοντινή απόασταση από την Ταρτούς, στα οποία περιλαμβάνονται τα εξής:
* Η παλιά πόλη της Ταρτούς.
* Κάστρο Μαργκάτ, βόρεια της πόλης.
* Η ιστορική πόλη Σαφίτα.
* Νησί Άραδος και κάστρο του.
* Ο μεσαιωνικός Καθεδρικός Ναός της Παναγίας της Ταρτούς, που σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο.
* Παλάτι Μπεΐτ ελ-Μπαΐκ.
* Ναός Χοσν Σουλεϊμάν.
* Θέρετρο Μάστα αλ-Χέλου.
* Πόλη-θέρετρο Ντουρέικις.

Η κωμόπολη Χαμιντιέ στα νότια της Ταρτούς είναι γνωστή για τον ελληνόφωνο πληθυσμό της, 3.000 περίπου κατοίκων. Αυτοί είναι απόγονοι Ελλήνων μουσουλμάνων από την Κρήτη, οι οποίοι μετακινήθηκαν εκεί μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας την δεκαετία του 1920. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Λουντογκόρετς Ραζγκράντ

Η **Λουντογκόρετς** (βουλγαρικά: Лудогорец) είναι μια βουλγαρική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Ραζγκράντ που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της χώρας. Το ψευδώνυμο της ομάδας είναι Орлите (Αετοί). Η έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Χουβεφάρμα Αρένα 10.422 θέσεων.

## Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1991 ως «Λουντογκόριε» (Лудогорие). Το 2002 συνενώθηκε με την «Ραζγκράντ 2000» (Разград 2000) συνεχίζοντας την πορεία της με την επωνυμία της δεύτερης. Το 2010 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Λουντογκόρετς 1945» (Лудогорец 1945), μία ονομασία που παραπέμπει σε παλαιότερο σύλλογο ο οποίος ιδρύθηκε το 1945.

## Ονομασίες
Ο σύλλογος έχει μετονομαστεί δύο φορές από την ίδρυσή του.

* «*Λουντογκόριε*» (1991–2002)
* «*Ραζγκράντ 2000*» (2002–2010)
* «*Λουντογκόρετς 1945*» (2010–σήμερα)

## Τίτλοι

Η Λουντογκόρετς Ραζγκράντ έχει κερδίσει 14 συνεχόμενες φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βουλγαρίας, 4 φορές το κύπελλο Βουλγαρίας και 5 φορές το Σούπερ Καπ Βουλγαρίας.

**[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βουλγαρίας|Πρωταθλήματα Βουλγαρίας]]**: **14**

* : 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20, 2020-21, 2021-22, 2022-23, 2023-24, 2024-25

**[[Κύπελλο Βουλγαρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλα Βουλγαρίας]]**: **4**

* : 2011-12, 2013-14, 2022-23, 2024-25

**Σούπερ Καπ Βουλγαρίας**: **5**

* : 2012, 2014, 2018, 2019, 2021

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1945
Χάμα

thumb|250px|Άποψη της πόλης
Η **Χάμα** (αραβικά: **حماة**, αρχαία ελληνικά: **Ἐπιφάνεια**) είναι πόλη στις όχθες του Ορόντη, στη δυτική Συρία. Απέχει από τη Δαμασκό 213 χιλιόμετρα και βρίσκεται 29 χιλιόμετρα βόρεια της Χομς. Είναι πρωτεύουσα του κυβερνείου Χάμα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Χάμα έχει 698.928 κατοίκους, γεγονός που την κατατάσσει τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας μετά τη Δαμασκό, το Χαλέπι και τη Χομς.

Η Χάμα κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, σε ένα μαίανδρο του Ορόντη, αλλά σύντομα αναπτύχθηκε γρήγορα. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, η Χάμα ήταν γνωστή με το όνομα *Επιφάνεια*. Τον 7ο αιώνα μ.Χ., η πόλη πέρασε στην αραβική σφαίρα επιρροής και το 1516 έγινε μέρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μέχρι το 1918, όταν και πέρασε σε γαλλική κυριαρχία, όπως και η υπόλοιπη Συρία. Η πόλη ανεξαρτητοποιήθηκε, όπως και η Συρία, το 1946. 

Η Χάμα είναι παραδοσιακά έδρα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Ανακτήθηκε από τον Συριακό στρατό μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1964, ενώ το 1982 50.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στο γεγονός γνωστό ως η "Σφαγή της Χάμα". Ειδικότερα, στις 2 Φεβρουαρίου 1982 εξεγέρθηκαν στελέχη και μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, εξέγερση την οποία κατέπνιξε ο Χαφέζ αλ Άσαντ, βομβαρδίζοντας την πόλη και στέλνοντας επιλαρχίες αρμάτων εναντίον των εξεγερμένων, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους χιλιάδες άνθρωποι.

Κατά τη διάρκεια του τωρινού εμφυλίου πολέμου στη Συρία, έπεσε στα χέρια των εξεγερμένων, κατελήφθη όμως ξανά από τον Συριακό Στρατό το 2011 και 2012. Κατελήφθη ξανά από τις αντικυβερνητικές δυνάμεις στις 5 Δεκεμβρίου 2024.

Είναι γνωστή για τους ξύλινους νερόμυλους που βρίσκονται στον ποταμό Ορόντη, γνωστοί ως «Νόρια», οι οποίοι χρησιμοποιούνταν για αρδευτικούς σκοπούς, ενώ σήμερα η χρήση τους είναι μόνο για αισθητικούς-πολιτιστικούς σκοπούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Λαττάκεια

thumb|250px|Άποψη της πόλης
Η **Λαττάκεια** ή **Λατάκια** (στα αραβικά: Αλ-Λαδίκια, اللاذقية, στα λατινικά: *Laodicea ad Mare*, στα αρχαία ελληνικά: Λαοδίκεια ἡ Πάραλος) είναι πόλη της Συρίας, έδρα του ομώνυμου κυβερνείου. Πέρα από λιμάνι, η Λαττάκεια είναι σημαντικό κατασκευαστικό κέντρο για τις γειτονικές αγροτικές πόλεις και χωριά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004, η Λαττάκεια έχει 383.786 κατοίκους. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, μετά τη Δαμασκό, το Χαλέπι, τη Χομς και τη Χάμα. Στα νότια συνορεύει με την Ταρτούς, στα ανατολικά με τη Χάμα, και με το Ιντλίμπ και την Τουρκία στα βόρεια.

Η πόλη αυτή, βρίσκεται σε τοποθεσία η οποία κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων, κοντά στην αρχαία Ουγκαρίτ. Η πόλη, η οποία αποτέλεσε έδρα σατραπείας υπό το Βασίλειο των Σελευκιδών έφερε τότε την ονομασία **Λαοδίκεια ἡ εν Συρία** ή **Λαοδίκεια ἡ Πάραλος**, καθώς επανιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α΄ ο οποίος έδωσε στην πόλη το όνομα της μητέρας του, Λαοδίκειας και της κόρης του. Μετά την ρωμαϊκή και βυζαντινή κυριαρχία στην περιοχή, αποτέλεσε τμήμα, κατά την περίοδο των Σταυροφοριών, του Πριγκιπάτου της Αντιόχειας, προτού επιστρέψει στα χέρια των Μαμελούκων Τούρκων και στη συνέχεια των Οθωμανών Τούρκων (Οθωμανική Αυτοκρατορία). Κατά την διάρκεια της περιόδου του Μεσοπολέμου αποτέλεσε πρωτεύουσα ενός βραχύβιου Κράτους των Αλαουϊτών υπό γαλλική ευθύνη. Tο 1944 έγινε μέρος της Συρίας.

Οφείλει την παλιά και νυν της σημασία, από την μία στο γεγονός ότι διαθέτει το μοναδικό καλά προστατευμένο λιμάνι των συριακών ακτών και, από την άλλη, στην μικρή της απόσταση από την εύφορη πεδιάδα του Ορόντη, κάτι που προκάλεσε και τη δημιουργία μιας βιομηχανίας τροφίμων και υφαντουργίας.

## Δείτε επίσης
*Κυανή Ακτή Συρίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Άρπαντ Έλο

Ο **Άρπαντ Έλο** (*Arpad Emrick Elo*, 25 Αυγούστου 1903 – 5 Νοεμβρίου 1992) ήταν Ούγγρος καθηγητής φυσικής και ο δημιουργός ενός συστήματος αξιολόγησης που χρησιμοποιείται για παιχνίδια με δυο παίκτες, όπως το σκάκι.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην πόλη *Egyházaskesző* της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους γονείς του το 1913.

Δίδαξε Φυσική στο πανεπιστήμιο Μαρκέτ στο Μιλγουόκι των ΗΠΑ. Παράλληλα ασχολήθηκε με το σκάκι. Από τη δεκαετία του 1930 ήταν ο ισχυρότερος σκακιστής στο Μιλγουόκι, μια από τις πόλεις που το σκάκι ήταν πολύ διάσημο. Κέρδισε το πρωτάθλημα της πολιτείας Γουινσκόνσιν 8 φορές.

## Το σύστημα βαθμολόγησης του Έλο

Ο Έλο είναι βασικά γνωστός για το σύστημα αξιολόγησης που φέρει το όνομά του. Το αρχικό σύστημα αξιολόγησης για το σκάκι δημιουργήθηκε από τον Κένεθ Χάρκνες, τον διευθυντή επιχειρήσεων της σκακιστικής ομοσπονδίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέχρι το 1960, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που αναπτύχθηκαν μέσω του «Συστήματος Αξιολόγησης Χάρκνες», ο Έλο ανέπτυξε τη δική του φόρμουλα η οποία είχε μια καλή στατιστική βάση και αποτελεί βελτίωση σε σχέση με το «Σύστημα Χάρκνες». Το νέο σύστημα αξιολόγησης εγκρίθηκε από ένα συνέδριο της Σκακιστικής Ομοσπονδίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στο Σαιντ Λούις το 1960.

Το 1970 η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία (FIDE) συμφώνησε να υιοθετήσει το σύστημα αξιολόγησης του Έλο. Από τότε, και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο ίδιος ο Έλο έκανε τους υπολογισμούς των αξιολογήσεων. Εκείνη την εποχή ο υπολογισμός των αξιολογήσεων ήταν σχετικά εύκολος, διότι λιγότεροι από 2.000 παίκτες αξιολογούνταν από τη FIDE.

Η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία επανεκχώρησε το έργο της διαχείρισης και του υπολογισμού των αξιολογήσεων σε άλλους, εκτός του Έλο και πρόσθεσε νέα «Προσόντα Αξιολόγησης» στο σύστημα, ως κανόνες που διασφάλιζαν ότι δεν θα γίνονταν αυθαίρετες αξιολογήσεις (συνήθως στην κλίμακα 2.200, η οποία είναι το χαμηλότερο σκορ για μια ανώτερη παρτίδα σκάκι) για τους παίκτες που το σκορ τους φτάνει τουλάχιστον μέχρι το 50% σε παιχνίδια που παίζονται σε επιλεγμένες εκδηλώσεις, όπως οι Σκακιστικές Ολυμπιάδες. Ο Έλο, καθώς και άλλοι, δεν συμφώνησε με τους νέους κανόνες.

## Βιβλία
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* chessgames.com: Προφίλ του Άρπαντ Έλο

Κατηγορία:Αμερικανοί σκακιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Ούγγροι σκακιστές
Κατηγορία:Ούγγροι φυσικοί
Κατηγορία:Θεωρητικοί του σκακιού
Σύνοδος υπουργών ΝΑΤΟ (Χάγη - 1973)

Η **Σύνοδος υπουργών ΝΑΤΟ** που συνήλθε στη Χάγη τον Νοέμβριο του 1973 ήταν σύνοδος υπουργών του Ομίλου Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ. Καλούμενη ομάδα Εν-Πι-Τζι (NPG).

Η Σύνοδος αυτή, 16η εξαμηνιαία κατά σειρά, συνήλθε στη Χάγη (Ολλανδία), υπό την προεδρία του Γ.Γ. ΝΑΤΟ, Ζόζεφ Λουνς (Joseph Luns) με συμμετοχή υπουργών Εθνικής Άμυνας οκτώ χωρών - μελών, οι εργασίες της οποίας ξεκίνησαν στις 6 Νοεμβρίου και έληξαν την επομένη στις 7 Νοεμβρίου 1973. Κύριο θέμα εργασιών ήταν σχετική ενημέρωση εκ μέρους των ΗΠΑ υπό του Γ.Γ. Εθνικής Άμυνας για την ισορροπία της πυρηνικής ενέργειας με σχετική έκθεση καθώς και αναθεώρηση διαδικασιών.

Στη διήμερη αυτή σύνοδο συμμετείχαν κατ΄ αγγλική αλφαβητική σειρά οι υπουργοί: Georg Leber, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Νικόλαος Εφέσιος της Ελλάδος, Mario Tanassi, της Ιταλίας, Henk Vredeling, Κάτω Χωρών (Ολλανδίας), Αΐν Jakob Fostervoll, Νορβηγίας, Λόρδος Κάρριγκτον, του Ηνωμένου Βασιλείου, James R. Schlesinger, των ΗΠΑ και ο πρέσβης Arthur R. Menzies, μόνιμος αντιπρόσωπος του Καναδά στο Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, εκπροσωπώντας τον James Richardson, υπουργό Εθνικής Άμυνας του Καναδά καθώς και άλλα ανώτατα στρατιωτικά στελέχη του ΝΑΤΟ Ευρώπης και Ατλαντικού.

Στην αναλυτική ενημέρωση και στις εποικοδομητικές συζητήσεις που ακολούθησαν δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στις εξελίξεις της ισορροπίας της πυρηνικής ενέργειας, των προσφάτων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή (Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ) και οι συνέπειες αυτών επί της συμμαχίας, καθώς και η σημασία των νατοϊκών δυνάμεων στην Ευρώπη για ετοιμότητα αποτροπής τυχόν κινδύνου. Παράλληλα οι υπουργοί ενημερώθηκαν σε στρατιωτικό σχετικό δόγμα σχεδίων εφαρμογής και ανάπτυξης εγκατάστασης πυρηνικών όπλων.
Τέλος, με τη λήξη των εργασιών,  αποφασίστηκε η επόμενη σύνοδος να πραγματοποιηθεί την Άνοιξη του 1974 στη Νορβηγία.

## Παρασκήνιο

## Πηγές
* ΝΑΤΟ: επίσημη ανακοίνωση Συνόδου NPG Χάγης 1973

Κατηγορία:ΝΑΤΟ
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Στοά Νικολούδη

Η **Στοά Νικολούδη** βρίσκεται στην Αθήνα μεταξύ των οδών Ελευθερίου Βενιζέλου (Πανεπιστημίου) - στο νούμερο 41 και της Σταδίου. Είναι μια από τις στοές που απέκτησε η Αθήνα προς το τέλος του 19ου αιώνα, σε αντιγραφή στοών που υπήρχαν ήδη σε άλλες πόλεις της Ευρώπης και έχει χαρακτηριστεί μαζί με το κτίριο της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 41 ιστορικά διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης.

## Σύντομο ιστορικό
Ο σχεδιασμός της Στοάς έγινε το 1897 απ' τον Αλέξανδρο Νικολούδη, ο οποίος ήταν την εποχή εκείνη φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών των Παρισίων. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε το 1918. Το 1938 η Στοά ανακαινίστηκε και πήρε τη σημερινή της μορφή, καθώς από πάνω από αυτήν χτίστηκε το μέγαρο γραφείων που υπάρχει. Το 1944, αμέσως μόλις πέθανε ο Νικολούδης την ονόμασαν Στοά Νικολούδη, προς τιμήν του, όνομα το οποίο διατηρείται μέχρι σήμερα. Μέχρι το 1977, μέχρι που κατεδαφίστηκε το κτίριο της Alpha Bank, μέρος της στοάς ήταν κατειλημμένο από αυτό.
Τελευταία ανακαίνισή της έγινε το 2001.

## Διατηρητέο μνημείο
Η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού του 1995, 77 χρόνια μετά την κατασκευή της, χαρακτηρίζει ιστορικά διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης το κτίριο της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 31 μαζί με τη Στοά Νικολούδη, γιατί αποτελούν μαζί χαρακτηριστικό δείγμα του έργου του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Νικολούδη με αξιόλογη σύνθεση, λειτουργία και τυπολογία, από τα ελάχιστα που έχουν απομείνει από την εποχή του μεσοπολέμου. Τα χαρακτηρίζουν επίσης σημαντικά για τη μελέτη της ιστορίας της Αρχιτεκτονικής και την Αρχιτεκτονική και Πολεοδομική εξέλιξη της πόλης των Αθηνών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Δ. Φιλιππίδης, "Οικοδομικό τετράγωνο 19", Alpha Bank, 2009 ISBN 9789609836371

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοές στην Αθήνα , επίσημη ιστοσελίδα προβολής του ελληνικού τουρισμού του ΕΟΤ
*Πανεπιστημίου: Η αριστοκράτισσα, Εφημερίδα Έθνος
*Αθηναϊκές στοές: Ο (σκεπαστός) δρόμος είχε τη δική του Ιστορία, περιοδικό In2life

Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα
Νικολουδη
Ογούζοι Τούρκοι

[thumb|300px|right|Το κράτος Ογούζ Γιαμπγκού στο [Καζακστάν, 750-1055]]
Οι **Ογούζοι Τούρκοι**, γνωστοί επίσης ως **[[Τουρκομάνοι]]** (ο όρος Ογούζοι είναι γλωσσολογικός όρος που χαρακτηρίζει τις δυτικές τουρκικές ή ογουζικές γλώσσες από τις ογουρικές ή βουλγαρικές γλώσσες), ήταν μια χαλαρή συνομοσπονδία τουρκικών φυλών στην Κεντρική Ασία, που ονομάστηκε συμβατικά ως Κράτος Ογούζ Γιαμπγκού, κατά τη διάρκεια της πρώιμης μεσαιωνικής περιόδου. Το όνομα Ογούζ είναι μια κλασική τουρκογενής λέξη που σημαίνει *φυλή*. Η συνομοσπονδία των Ογούζων Τούρκων μετανάστευσε δυτικά της περιοχής Τζέτι-σου μετά από σύγκρουση με τον κλάδο των Καρλούκων των Ουιγούρων Τούρκων. Οι ιδρυτές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν απόγονοι του κράτους Ογούζ Γιαμπγκού.

Τον 9ο αιώνα μ.Χ., οι Ογούζοι από τις στέπες γύρω από τη λίμνη Αράλη, έδιωξαν τους Πετσενέγους από τους ποταμούς Έμπα και Ουράλη, προς τα δυτικά. Τον 10ο αιώνα, κατοίκησαν τη στέπα γύρω από τους ποταμούς Σαρί-σου, Τουργκάι και Έμπα στα βόρεια της λίμνης Μπαλχάς του σημερινού Καζακστάν. Μία φυλή του έθνους αυτού, οι Σελτζούκοι, εξισλαμίστηκαν γύρω στο 985 και τον 11ο αιώνα εισέβαλαν στην Περσία, όπου ίδρυσαν την Αυτοκρατορία των Σελτζούκων. Ομοίως, τον 11ο αιώνα μια άλλη φυλή, οι Ούζοι ή Τόρκοι, ανέτρεψαν την κυριαρχία των Πετσενέγων στη ρωσική στέπα. Οι Ούζοι, παρενοχλούμενοι από μια άλλη τουρκική ορδή, τους Κιπτσάκους, έναν κλάδο των Κιμάκων του μέσου Ιρτίς ή του Ομπ, εισέδυσαν μέχρι τον Κάτω Δούναβη, τον διέσχισαν και εισέβαλαν στα Βαλκάνια, όπου είτε συνετρίβησαν σε μάχες είτε αποδεκατίστηκαν από λοιμό, με αποτέλεσμα τη φυγή των επιζώντων ή την ενσωμάτωσή τους στις βυζαντινές στρατιωτικές δυνάμεις ως μισθοφόρων (1065 μ.Χ.).
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Φαχρ αλ-Μουλκ Ραντβάν

Ο **Φαχρ αλ-Μουλκ Ραντβάν** (... - 10 Δεκεμβρίου 1113), επίσης γνωστός ως **Ριντβάν** ή **Ρουντβάν**, ήταν Σελτζούκος εμίρης του Χαλεπιού από το 1095 ώς το 1113 μ.Χ.

Ήταν γιος του Τουτούς Α΄, αδελφός του εμίρη της Δαμασκού, Ντουκάκ, και ανατράφηκε από τον αταμπέκ Τζανάχ αντ-Ντάουλα αλ-Χουσαΐν. Όταν ο Τουτούς πέθανε το 1095, ο Ραντβάν διεκδίκησε τη Συρία για λογαριασμό του, μη διστάζοντας να στραγγαλίσει τους δύο νεότερους αδελφούς του, ώστε να μη διεκδικήσουν κάποτε την εξουσία. Ο τρίτος νεότερος αδελφός, ο Ντουκάκ, ο οποίος αρχικώς είχε κληρονομήσει φέουδο στη Τζεζίρα (Μεσοποταμία), σώθηκε σκάζοντάς το κυριολεκτικώς την ύστατη στιγμή από το φρούριο στο Χαλέπι όπου κατοικούσε μαζί με τον Ραντβάν, και από τότε το μίσος μεταξύ των δύο αδελφών παρέμενε άσβεστο.

Στις ατελείωτες συρράξεις που ακολούθησαν, χωρίς να προκύψει "καθαρός" νικητής, ο Ντουκάκ είχε την υποστήριξη του εμίρη Γιαγκί Σιγιάν, κυβερνήτη της Αντιόχειας, ο οποίος αν και δεν είχε έρθει σε σύγκρουση με τον ίδιο τον Ραντβάν, αντιπαθούσε σφόδρα τον Τζανάχ αντ-Ντάουλα. Μαζί με τους Σιγιάν και Ντουκάκ ενώθηκε και ο Ιλγκαζί, εμίρης της Ιερουσαλήμ. Ο Ραντβάν σε απάντηση συμμάχησε με τον αδελφό του Ιλγκαζί, εμίρη της Άμιδας, Σοκμάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελτζούκοι Τούρκοι
8η Εκλογική Περιφέρεια Απόδημων Γάλλων

μικρογραφία|δεξιά|Η 8η Εκλογική Περιφέρεια Απόδημων Γάλλων
Η **8η Εκλογική Περιφέρεια Απόδημων Γάλλων** είναι μία από τις συνολικά έντεκα εκλογικές περιφέρειες των Απόδημων Γάλλων. Δημιουργημένη το 2010 στα πλαίσια επαναδιαίρεσης των εκλογικών περιφερειών, περιλαμβάνει οχτώ μεσογειακές χώρες, με συνολικό πληθυσμό  Γάλλων εγγεγραμμένων στα πρακτικά των τοπικών προξενείων.

## Εδαφική Έκταση

Η όγδοη εκλογική περιφέρεια των Απόδημων Γάλλων καλύπτει τις παρακάτω χώρες :

## Βουλευτής

Η Νταφνά Ποζνανσκί-Μπενχαμού εκλέχτηκε στις 17 Ιουνίου 2012 απέναντι στην υποψήφια του UMP, Βαλερί Χοφενμπέργκ.

## Δείτε Επίσης
* Βουλή των Γάλλων του Εξωτερικού
* Γαλλικές Βουλευτικές Εκλογές 2012 Εκπροσώπων Γάλλων Απόδημων

## Παραπομπές


8 Αποδημων
Αμπού Νασρ Σαμς αλ-Μουλούκ Ντουκάκ

Ο **Αμπού Νασρ Σαμς αλ-Μουλούκ Ντουκάκ** (... - 8 Ιουνίου 1104) ήταν ο Σελτζούκος εμίρης της Δαμασκού από το 1095 έως το 1104.

Ο Ντουκάκ ήταν γιος του Τουτούς Α΄, Σελτζούκου κυβερνήτη της Συρίας, και της Χατούν Σαφουάτ αλ-Μουλκ. Ήταν αδελφός του Ραντβάν, εμίρη του Χαλεπιού. Όταν ο πατέρας του πέθανε το 1095, ο Ραντβάν, ούτε είκοσι ετών ακόμα, διεκδίκησε τη Συρία για λογαριασμό του, μη διστάζοντας να στραγγαλίσει τους δύο νεότερους αδελφούς του, ώστε να μη διεκδικήσουν κάποτε την εξουσία. Ένας τρίτος νεότερος αδελφός, ο Ντουκάκ, ο οποίος αρχικώς είχε κληρονομήσει φέουδο στη Τζεζίρα (Μεσοποταμία), σώθηκε σκάζοντάς το κυριολεκτικώς την ύστατη στιγμή από το φρούριο στο Χαλέπι όπου κατοικούσε μαζί με τον Ραντβάν, και από τότε το μίσος μεταξύ των δύο αδελφών παρέμενε άσβεστο.

Ο Ντουκάκ επαναστάτησε και πήρε τον έλεγχο της Δαμασκού, με αποτέλεσμα την περιδίνηση της Συρίας στο χάος και την αναρχία, ως πεδίο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών των δύο αδελφών. Ο Ντουκάκ είχε την υποστήριξη του εμίρη της Αντιόχειας, Γιαγκί Σιγιάν, ο οποίος αν και δεν είχε έρθει σε προστριβή με τον ίδιο τον Ραντβάν, αντιπαθούσε τον αταμπέκο του Χαλεπιού, Τζανάχ αντ-Ντάουλα. Μαζί τους συμμάχησε και ο Ιλγαζί, εμίρης της Ιερουσαλήμ την περίοδο πριν αυτή περάσει στα χέρια των Φατιμιδών της Αιγύπτου. Ο Ραντβάν σε απάντηση, συμμάχησε με τον αδελφό του Ιλγαζί, Σοκμάν, εμίρη της Άμιδας.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελτζούκοι Σουλτάνοι
Αξία

Ο όρος **αξία** μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:

## Οικονομία
*Αξία (οικονομία).
*Αξία σε Κίνδυνο.
*Προστιθέμενη αξία.
*Υπολειμματική αξία.
*Χρονική αξία του χρήματος.
*Παρούσα προεξοφλημένη αξία.

## Μουσική
*Αξία (μουσική) (χρονική διάρκεια μιας νότας).

## Άλλες χρήσεις
*Θερμική αξία, στη φυσική.
*Θερμιδική αξία, στη διαιτολογία και φυσική.
Ψαλίδα της Αγίας Ελένης

Η **ψαλίδα της Αγίας Ελένης** είναι ένα είδος ψαλίδας ενδημικό στο απομονωμένο νησί της Αγίας Ελένης που βρίσκεται στον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Είναι επίσης γνωστή και ως **Γιγάντια ψαλίδα της αγίας Ελένης**.  
## Περιγραφή
Με μέγεθος 8,5 εκατοστά (με τις λαβίδες) η ψαλίδα της Αγίας Ελένης είναι το μεγαλύτερο είδος ψαλίδας του κόσμου. Το χρώμα της είναι λαμπερό μαύρο με κοκκινωπά πόδια. Έχει μικρά έλυτρα και καθόλου φτερά.

## Συμπεριφορά
Η ψαλίδα ζει σε υπόγειες σπηλιές και βγαίνει μόνο το βράδυ, συνήθως όταν βρέχει. Ο Ντέιβ Κλάρκ από τον Ζωολογικό κήπο του Λονδίνου είπε ότι «τα θηλυκά είναι απίστευτα καλές μητέρες».

## Διανομή και ενδιαιτήματα
Η γιγάντια ψαλίδα είναι ενδημική στην νήσο της Αγίας Ελένης και συγκεκριμένα στο ανατολικό τμήμα του νησιού. Ζούσε σε πεδινές περιοχές, δάση, και βραχώδεις περιοχές όπου φτιάχνουν τις φωλιές τους θαλασσοπούλια. 

## Ιστορία
Η ψαλίδα της Αγίας Ελένης ανακαλύφθηκε το 1798 από τον Δανό εντομολόγο Γιόχαν Κρίστιαν Φαμπρίσιους που της έδωσε την επιστημονική ονομασία *Labidura herculeana*. Στα επόμενα χρόνια το είδος πέρασε στην αφάνεια και σταμάτησε να δέχεται προσοχή από τους επιστήμονες. Είχε ξεχαστεί εντελώς μέχρι που ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1962 από δύο ορνιθολόγους, τον Ντάγκλας Ντόργουαρντ και τον Φίλιπ Άσμολ, οι οποίοι βρήκαν ένα τεράστιο ζευγάρι από δαγκάνες ενώ έψαχναν για οστά πουλιών. Το δείγμα δόθηκε στον ζωολόγο Άρθουρ Λόβριτζ που επιβεβαίωσε ότι ήταν από ένα μεγάλο είδος ψαλίδας που ονόμασε *L. loveridgei*. Το 1967 εντομολόγοι βρήκαν ζωντανές ψαλίδες σε λαγούμια κάτω από πέτρες. Ενώ πιστευόταν ότι άνηκαν στο είδος *L. loveridgei* όταν εξετάστηκαν ανακαλύφθηκε ότι άνηκαν στο είδος *L. herculeana* που είχε ανακαλυφθεί πριν από 170 χρόνια. Στην δεκαετία του 60’ έγιναν και άλλες έρευνες αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η τελευταία φορά που η ψαλίδα εθεάθη ζωντανή ήταν το 1967.  

Στις 4 Ιανουαρίου 1982 το φιλοτελικό προεδρείο της Αγίας Ελένης εξέδωσε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο που απεικόνιζε την ψαλίδα.

Την άνοιξη του 1988 μια ερευνητική ομάδα που ονομαζόταν *επιχείρηση Ηρακλής* στάλθηκε από τον Ζωολογικό κήπο του Λονδίνου για να εντοπίσει ζωντανές ψαλίδες αλλά απέτυχε.

Τον Απρίλιο του 1995 βρέθηκε και άλλο δείγμα από απομεινάρια ψαλίδας. Το εύρημα αποδεικνύει ότι οι ψαλίδες δεν ζούσαν μόνο στα δάση αλλά και σε αποικίες θαλασσοπουλιών. 

## Κατάσταση διατήρησης
Η ψαλίδα δεν έχει θεαθεί ζωντανή από το 1967. Πιθανόν να έχει εξαφανιστεί λόγω της απώλειας ενδιαιτημάτων και της θήρευσης από εισαγόμενα τρωκτικά και ένα εισαγόμενο είδος σαρανταποδαρούσας (Scolopendra morsitans). Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η ψαλίδα έχει επιβιώσει. Αν το είδος υπάρχει ακόμη, κινδυνεύει από την κατασκευή του αεροδρομίου της Αγίας Ελένης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έντομα
Κατηγορία:Πανίδα της νήσου της αγίας Ελένης
Άστυ

Η αρχαία ελληνική λέξη **Άστυ** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην κυρίως πόλη χωρίς τα προάστια.
* Στην εφημερίδα Άστυ
* Στον Άστυ Ράδιο Τηλεόραση (ΑΡΤ), τηλεοπτικό σταθμό, παλαιότερα Τηλε-Άστυ.
Ενδοσκόπηση (ψυχολογία)

**Ενδοσκόπηση** στην επιστήμη της ψυχολογίας ονομάζεται η διεργασία κατά την οποία το άτομο πραγματοποιεί μια αυτοπαρατήρηση. Δηλαδή θέτει ερωτήματα στον εαυτό του, έτσι ώστε να ανακαλύψει περισσότερα πράγματα για το ίδιο. Συχνά η ενδοσκόπηση προκύπτει όταν τεθούν κάποια προσωπικά ερωτήματα στο άτομο και αυτό καλείται να απαντήσει. Είναι δηλαδή η ανακάλυψη των διαφόρων χαρακτηριστικών προσωπικότητας και συμπεριφορών του κάθε ατόμου από τον ίδιο του τον εαυτό.

Σε μια δυϊστική φιλοσοφία, η οποία χωρίζει τον φυσικό κόσμο (την ύλη, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου σώματος) από τα περιεχόμενα της συνείδησης, η ενδοσκόπηση είναι η κύρια μέθοδος της ψυχολογίας. Έτσι, ήταν η μέθοδος πρωταρχικής σημασίας για πολλούς φιλοσόφους -συμπεριλαμβανομένων των Thomas Hobbes, John Locke, George Berkeley, David Hume, James Mill, John Stuart Mill και Alexander Bain- όπως ήταν για τους πρωτοπόρους της πειραματικής ψυχολογίας του 19ου αιώνα, ιδιαίτερα των Wilhelm Wundt, Oswald Külpe και Edward Bradford Titchener.

Η διαμάχη σχετικά με τα αποτελέσματα της ενδοσκόπησης κατέστησε αρκετά σαφές μέχρι το 1920 ότι η ενδοσκόπηση δεν είναι αλάνθαστη και, αργότερα, ότι το σφάλμα της οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είναι άμεση αλλά είναι μια παρατηρητική, συμπερασματική διαδικασία που απαιτεί χρόνο και υπόκειται σε σφάλματα παρατήρησης. Μέχρι το 1940 τόσο η έννοια του δυϊσμού όσο και η λέξη ενδοσκόπηση είχαν σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί από την επιστημονική ψυχολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κυριαρχούσε ο συμπεριφορισμός, ο οποίος απέρριπτε τη σημασία της συνείδησης.

Η μέθοδος χρησιμοποιείται επίσης στην περιγραφή της εμπειρίας σε μελέτες αντίληψης και ψυχοφυσικής, η οποία καθορίζει τις σχέσεις συνειδητών γεγονότων, συνήθως αισθητηριακής φύσης, με τα μεγέθη του ερεθίσματος, ειδικά στον προσδιορισμό των αισθητηριακών ορίων και των αισθητηριακών κλιμάκων. Επιπλέον, η μέθοδος χρησιμοποιείται στις αναφορές των ασθενών καθώς περιγράφουν τη συνείδησή τους σε ψυχιάτρους και ψυχαναλυτές κατά τη διάρκεια της ελεύθερης συναναστροφής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ψυχολογία
Κατηγορία:Ψυχή
Πριγκηπέσα

Η *Πριγκηπέσα* είναι τραγούδι σε στίχους και μουσική του Σωκράτη Μάλαμα. Περιέχεται στο δίσκο του Ο Φύλακας κι ο Βασιλιάς, με ερμηνευτή τον ίδιο. Πρόκειται για την μεγαλύτερη επιτυχία του συνθέτη αφού, παρά το γεγονός πως ο ίδιος κινείται σε καλλιτεχνικό χώρο εκτός συστήματος των charts, το τραγούδι έχει ανέβει πολλές φορές, φτάνοντας μέχρι το νούμερο 1 των ψηφιακών πωλήσεων, ενώ διαπιστώνουμε τη διαχρονικότητά του βλέποντάς το στο #4, πολλά χρόνια μετά την κυκλοφορία του.

Η ενορχήστρωση είναι του Άκη Κατσουπάκη και διαφοροποιείται από τις ενορχηστρώσεις του συνθέτη, χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά όργανα (όπως Συνθεσάιζερ και Σάμπλερ) μαζί με παραδοσιακά (Τζουρά, Στάμνα).

## Μουσικοί
Στο τραγούδι παίζουν οι μουσικοί :
*Σωκράτης Μάλαμας: Ακουστική κιθάρα
*Μήτσος Αναγνωστόπουλος: Λαϊκή κιθάρα, Τζουρά
*Νίκος Δελαπόρτας: Ακουστική κιθάρα
*Γιάννης Παπατριανταφύλλου: Κοντραμπάσο
*Βαγγέλης Καρίπης: Στάμνα (κρουστό γνωστό ως Udu) 
*Άκης Κατσουπάκης: Πιάνο, Συνθεσάιζερ, Σάμπλερ

## Πληροφορίες
Η ηχογράφηση έγινε το καλοκαίρι του 2000 στο στούντιο "Στέντωρ" με ηχολήπτη το Σωτήρη Παπαδόπουλο.

Το τραγούδι γνώρισε πολλές διασκευές - επανεκτελέσεις, με πιο πετυχημένη τη ζωντανή εκτέλεση στον Λυκαβηττό με τραγουδιστές τον ίδιο, τη Χάρις Αλεξίου και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη (Δίσκος: Αλεξίου - Μάλαμας - Ιωαννίδης: Ζωντανή ηχογράφηση στο Λυκαβηττό, 2006).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια του 2000
Νιζάμ αλ-Μουλκ

Ο **Αμπού Αλί αλ-Χασάν αλ-Τουσί Νιζάμ αλ-Μουλκ** (*Nizamülmülk*, 10 Απριλίου 1018 - 14 Οκτωβρίου 1092), ήταν περσικής καταγωγής λόγιος και βεζίρης της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων. Ήταν επίσης για ένα σύντομο διάστημα ο μόνος ηγέτης της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων. Το όνομα Νιζάμ αλ-Μουλκ είναι τιμητικής φύσεως και σημαίνει η "τάξη του βασιλείου".

Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό ονόματι Ραντκάν, κοντά στην Τους στην Περσία, και υπηρέτησε αρχικώς τους Γαζναβίδες σουλτάνους, γινόμενος το 1059 κυβερνήτης της επαρχίας Χορασάν.

Από το 1063, υπηρέτησε τους Σελτζούκους ως βεζίρης και παρέμεινε σε αυτή τη θέση καθόλη την περίοδο της βασιλείας των Αλπ Αρσλάν (1063–1072) και Μαλίκ Σαχ Α΄ (1072–1092). Άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην οργάνωση του σελτζουκικού κυβερνητικού μηχανισμού και εξ' αυτού προέκυψε και το όνομα Νιζάμ αλ-Μουλκ. Υπήρξε πρόσωπο ζωτικής σπουδαιότητος που γεφύρωσε το πολιτικό κενό μεταξύ τόσο των Αββασιδών όσο και των διαδόχων τους Σελτζούκων με τους διάφορους αντιπάλους τους, όπως τους Φατιμίδες και τους Μπουγίδες.

Ο Νιζάμ αλ-Μουλκ υπήρξε άτομο εκπληκτικής μόρφωσης και εξαιρετικών ικανοτήτων. Ηγέτης φιλελεύθερος και οραματιστής. 

Δολοφονήθηκε από τους Ασασίνους το 1092.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πέρσες φιλόσοφοι
Κατηγορία:11ος αιώνας
Άρμα του ηλίου του Τρούντχολμ

Το **Άρμα του ήλιου του Τρούντχολμ** (στα δανέζικα: **Solvognen**) είναι ένα χάλκινο τέχνεργο, που ανακαλύφθηκε το 1902 στην περιοχή Τρούντχολμ, στη βορειοδυτική ακτή του νησιού Σέλαιν (Sjælland), στη Δανία και σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας, στην Κοπεγχάγη.

Πρόκειται για ένα χάλκινο άρμα μήκους 54 εκ. και ύψους 35 εκ. . Το άλογο στέκεται πάνω σε μια ράβδο, η οποία προς τα πίσω συνδέεται με έναν δίσκο διαμέτρου περίπου 25 εκ.(στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο χάλκινους δίσκους που είναι ενωμένοι με ένα εξωτερικό επίσης χάλκινο δαχτυλίδι). Το άλογο στηρίζεται σε τέσσερις τετράκτινους τροχούς και ο δίσκος σε δύο, επίσης τετράκτινους τροχούς. 

Σύμφωνα με το Εθνικό Μουσείο της Δανίας το Άρμα του Ήλιου του Τρούντχολμ κατασκευάστηκε μεταξύ του 1800 και 1600 π.Χ. Η ανεύρεση στη Βόρεια Ευρώπη, ενός άρματος με τροχούς που το σέρνει άλογο, τόσου παλαιού προκαλεί έκπληξη καθώς σύμφωνα με τους επιστήμονες τέχνεργα τέτοιου είδους δεν κατασκευάζονταν στην περιοχή πριν το τέλος της ύστερης εποχής του Χαλκού, που στη Δανία και στη Σκανδιναβική χερσόνησο είναι από το 1100 μέχρι το 550 π.Χ.  Γι’ αυτό, και λόγω της διακόσμησής του, ορισμένοι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι κατασκευάστηκε κάπου στην περιοχή του Δούναβη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Reconstructing the Trundholm Sun Chariot
*''Götter und Helden in der Bronzezeit: Europa im Zeitalter des Odysseus'', exhibition, Bonn. 1999. Catalogue introduction, wall panel information: https://web.archive.org/web/20070927201252/http://www2.kah-bonn.de/pr/33/bronzezeit-pressemappe.doc (.doc format)

Κατηγορία:Άρματα (τέχνεργα)
Μετέωρο του Τσελιάμπινσκ

μικρογραφία|Βίντεο από την πτώση του μετεωρίτη.
thumb|right|300px|Τα ίχνη που άφησε το μετεωροειδές στον ουρανό λίγο μετά την έκρηξή του.
Το πρωινό της 15ης Φεβρουαρίου 2013, στις 9:15 ώρα Γιεκατερίνμπουργκ (3:15 ώρα Γκρίνουιτς), ένας μετεωροειδής εισήλθε στην ατμόσφαιρα της Γης, μετατράπηκε σε βολίδα και εξερράγη σε ύψος περίπου 30 χιλιομέτρων, σχεδόν επάνω από την πόλη Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας. Το ωστικό κύμα, το οποίο προκλήθηκε από την έκρηξη, προκάλεσε ζημιές στα τζάμια πολλών κτιρίων. Από το γεγονός προκλήθηκαν εκατοντάδες μικροτραυματισμοί, κυρίως λόγω των σπασμένων τζαμιών.

Αν και το συμβάν έλαβε χώρα μερικές ώρες πριν την διέλευση του μικρού αστεροειδή 2012 DA14 σε πολύ μικρή απόσταση από τη Γη (περίπου 30.000 χιλιόμετρα), ωστόσο δεν είχε καμία σχέση με αυτόν και η εμφάνιση των δυο φαινομένων την ίδια ημέρα αποτελεί σύμπτωση.

Η ενέργεια, που απελευθερώθηκε κατά την έκρηξη (διάλυση) του μετεωροειδούς στην ατμόσφαιρα, ήταν περίπου 50 κιλοτόνοι ΤΝΤ, 40 φορές μεγαλύτερη από αυτή της ατομικής βόμβας της Χιροσίμα. Το μετεωροειδές υπολογίζεται ότι είχε διάμετρο δεκαεπτά μέτρων και βάρος 10.000 τόνων. Είναι το μεγαλύτερο αντικείμενο, του οποίου έχει καταγραφεί η καταστροφή μέσα στην ατμόσφαιρα της Γης, μετά το αντικείμενο που εικάζεται πως προκάλεσε την Έκρηξη της Τουνγκούσκα το 1908.

Τις 16 Οκτωβρίου 2013 ανασύρθηκε από τη λίμνη, που είχαν πέσει θραύσματα του μετεώρου, ένας μετεωρίτης βάρους 570 κιλών. Το θραύσμα βρισκόταν σε βάθος 12 μέτρων και όταν ανασύρθηκε έσπασε σε τρία κομμάτια. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους που έχουν βρεθεί. Ταξινομικώς κατατάσσεται στους συνήθεις χονδρίτες και βρέθηκαν σε αυτό αρκετές ποσότητες μετάλλου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συμβάντα Πρόσκρουσης
Κατηγορία:Φυσικές καταστροφές
Κατηγορία:Καταστροφές στη Ρωσία
Πρόγραμμα για την επικύρωση της δασικής πιστοποίησης

Το **Πρόγραμμα για την επικύρωση της δασικής πιστοποίησης** ή **Πρόγραμμα για την προώθηση της δασικής πιστοποίησης**  (**PEFC, Programme for the Endorsement of Forest Certification**) είναι μια διεθνής, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, μη-κυβερνητική οργάνωση, η οποία προωθεί τη βιώσιμη διαχείριση των δασών μέσω ανεξάρτητης πιστοποίησης από τρίτα μέρη. Θεωρείται ιδανικό σύστημα πιστοποίησης για μικρούς ιδιοκτήτες δασών.

Στο πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνονται 35 ανεξάρτητα εθνικά συστήματα δασικής πιστοποίησης τα οποία καλύπτουν πάνω από 240 εκατομμύρια εκτάρια πιστοποιημένων δασών, καθιστώντας το μεγαλύτερο σύστημα πιστοποίησης των δασών παγκοσμίως, περίπου τα δύο τρίτα των πιστοποιημένων δασών σε όλο τον κόσμο. Έχει έδρα στη Γενεύη της Ελβετίας.

Μαζί με το Συμβούλιο Δασικής Διαχείρισης (FSC, Forest Stewardship Council) είναι ένα από τα δυο συστήματα πιστοποίησης της αειφορικής διαχείρισης των δασών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*www.pefc.org/ Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Δάση
Ωρολόγιον

**Ωρολόγιον** στην καθαρεύουσα είναι το **[[ρολόι]]**. Μπορεί να εννοείται επίσης:
* Το Ωρολόγιον (αστερισμός), ένας από τους 88 αστερισμούς
* Το Εκκλησισστικό βιβλίο Ωρολόγιον (λειτουργικό βιβλίο)
* Το Ωρολόγιον του Κυρρηστού, αρχιτεκτονικό μνημείο ("Αέρηδες") στη Ρωμαϊκή Αγορά της αρχαίας Αθήνας. Περιείχε υδραυλικό Ωρολόγιο, έργο τού μηχανικού Ανδρονίκου από την Κύρρο.
Ωρολόγιον (λειτουργικό βιβλίο)

Το **Ωρολόγιον** είναι λειτουργικό βιβλίο της Ορθοδόξου Εκκλησίας και περιέχει τις ακολουθίες τού ημερονυκτίου: Εσπερινός, Απόδειπνο, Μεσονυκτικό, Όρθρος, Ώρες Α΄, Γ΄, ΣΤ΄, Θ΄.

## Ιστορία
Σύμφωνα με το Τυπικό της Εκκλησίας το Ωρολόγιον καθορίζει τις ακολουθίες τού ημερήσιου κύκλου· το Ψαλτήριον, η Παρακλητική και το Θεοτοκάριον αυτές τού εβδομαδιαίου κύκλου, ενώ τα Μηναία, το Τριώδιο και το Πεντηκοστάριο τον ετήσιο κύκλο.

Τα παλαιά Ωρολόγια τυπωνόταν στη Βενετία με διακοσμητικές ξυλογραφίες. Η μορφή του παγιώθηκε το 1832 από τον ιερομόναχο Βαρθλομαίο τον Ίμβριο και εγκρίθηκε από τη Μεγάλη τού Χριστού Εκκλησία. Από το 1952 η Εκκλησία της Ελλάδας τυπώνει και εκείνη Ωρολόγια (εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας). Το Α΄ μέρος περιέχει τις ακολουθίες από τον Εσπερινό ως τις Ώρες, το Β΄ μέρος περιλαμβάνει στοιχεία από τα Μηναία, το Τριώδιο και το Πεντηκοστάριο, ενώ το Γ΄ μέρος τον Ακάθιστο Ύμνο, τον μικρό και μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα, την ακολουθία της Θ. Μεταλήψεως και Κανόνες στον Ι. Χριστό, τους Αγγέλους και τον Σταυρό.

## Πηγές
* Ωρολόγιον το Μέγα, περιέχον άπασαν την ανήκουσαν αυτώ ακολουθίαν· κατά την τάξιν της Ανατολικής τού Χριστού Εκκλησίας και εξαιρέτως των υποκειμένων αυτή ευαγών μοναστηρίων. Διορθωθέν και εις τρία μέρη διαιρεθέν, υπό Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανού τού Ιμβρίου. Εν Αθήναις 1898, βιβλιοπωλείον Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου.

Κατηγορία:Βιβλία Λειτουργικής
Γεώργιος Κόρπας

Ο **Γεώργιος Κόρπας** (1838 - 14 Ιανουαρίου 1911) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής το 1881 και συνέχισε να εκλέγεται στις Κυκλάδες. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Κόρπα.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του 1881, 1882, 1885, 1887, 1890, 1895, 1889 και 1905 εκλέχθηκε βουλευτής Κέας. Υπήρξε άνθρωπος του βασιλικού περιβάλλοντος.

Στην κυβέρνηση του Σωτήριου Σωτηρόπουλου το 1893 ήταν εξωκοινοβουλευτικός υπουργός, αναλαμβάνοντας το υπουργείο Στρατιωτικών.

Χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη από τις 3 Οκτωβρίου 1897 ως τις 11 Νοεμβρίου 1898 και ανέλαβε παράλληλα το υπουργείο Ναυτικών, μετά την παραίτηση του Κωνσταντίνου Χατζηκυριάκου. Ήταν ξανά υπουργός επί των Στρατιωτικών και προσωρινά επί των Ναυτικών το 1901 στην επόμενη κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη.

Έφτασε στο βαθμό του υποστράτηγου. Πέθανε όντας εν ενεργεία βουλευτής και κηδεύτηκε με μεγαλοπρέπεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Βουλευτές Κέας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Νικόλαος Αργυρόπουλος

Ο **Νικόλαος Αργυρόπουλος** (21 Αυγούστου 1935-14 Φεβρουαρίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.  

Κατά την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών βρισκόταν στο εξωτερικό.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με 5.861 ψήφους στη Φθιώτιδα  στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις. Το κόμμα μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976 και η πρώτη του βουλευτική θητεία τερματίστηκε το 1977. Ο Αργυρόπουλος επανεξελέγη με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1985 και του Ιουνίου 1989 (με διάλυση της Βουλής τον Οκτώβριο 1989). 
Γενικός γραμματέας του υπουργείου Προεδρίας το 1990, μετά την πτώση της κυβέρνησης της ΝΔ το 1993 αποχώρησε από την πολιτική.

Πέθανε το 2013 σε ηλικία 77 ετών και άφησε τη σύζυγό του, Τζένη Φανάρα, και τον γιό του, Γιάννη Αργυρόπουλο.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ευγένιο Φερνάντο Μπίλα

Ο **Ευγένιο Φερνάντο Μπίλα** (γεννηθείς στις 3 Μαρτίου 1979 στο Μαπούτο) είναι ένας Μοζαμβικανός ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη Σεστία Νες Ζιόνα του Ισραήλ. Ο «Τζενίτο» έπαιξε 5 περιόδους στην Χόνβεντ Βουδαπέστης, στην πρώτη κατηγορίας της Ουγγαρίας και μία σεζόν στη Νέα Σαλαμίνα Αμοοχώστου, στην Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου.

Επιπρόσθετα, συμμετέχει στην Εθνική Μοζαμβίκης. Έχει συμμετάσχει με την εθνική ομάδα της χώρας του στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2010 στην Ανγκόλα, το 2010.

## Τίτλοι
***Κύπελλο Ουγγαρίας: 2**
**2007, 2009

## Παραπομπές


## Εξωτερική σύνδεσμοι
*Προφίλ στο fifa.com
*Προφίλ στο national-football-teams.com
*Προφίλ στο soccerway.com

Κατηγορία:Μοζαμβικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μοζαμβίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόνβεντ Βουδαπέστης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές KN Μασακέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεστία Νες Ζιόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Οι Πράσινοι - Η Πράσινη Εναλλακτική

**Οι Πράσινοι - Η Πράσινη Εναλλακτική** (γερμ. *Die Grünen – Die Grüne Alternative*) είναι ένα πράσινο πολιτικό κόμμα της Αυστρίας. Το κόμμα αναφέρεται συχνά και ως **Αυστριακό Πράσινο Κόμμα**.

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1986 υπό την ονομασία **Πράσινη Εναλλακτική** (γερμ. *Grüne Alternative*) ύστερα από την συγχώνευση του πιο συντηρητικού πράσινου κόμματος Ενωμένοι Πράσινοι της Αυστρίας (γερμ. *Vereinte Grüne Österreichs*) και του πιο προοδευτικού κόμματος Εναλλακτική Λίστα της Αυστρίας (γερμ. *Alternative Liste Österreichs*). Το 1993, το κόμμα έλαβε την σημερινή ονομασία του. 

Εκτός από οικολογικά ζητήματα όπως η προστασία του περιβάλλοντος, το κόμμα προάγει τα δικαιώματα των μειονοτήτων και μία κοινωνικο-οικολογική (γερμ. *ökosozial*) φορολογική μεταρρύθμιση. Σύμφωνα με το καταστατικό του 2001, οι βασικότερες αρχές του κόμματος είναι «η άμεση δημοκρατία, η μη-βία, η οικολογία, η αλληλεγγύη, ο φεμινισμός και η αυτοδιάθεση». Οι αρχές του έχουν αντίκρυσμα σε νέους, αστικούς και μορφωμένους ψηφοφόρους. 

Το κόμμα είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Οικολογικά κόμματα
Μετεωροειδής

Οι **μετεωροειδείς** είναι μικρά σώματα, μικρότερα από αστεροειδείς, τα οποία κινούνται στο διάστημα. Έχουν διαστάσεις μέχρι ένα μέτρο περίπου. Οι περισσότεροι εμφανίζονται όταν συγκρούονται αστεροειδείς, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μικρότερα πετρώδη σώματα. ή όταν κομήτες περνούν κοντά στον Ήλιο, οπότε από τη θερμότητα απελευθερώνονται σωματίδια σκόνης από την παγωμένη ουρά του κομήτη. Όταν ένα μετεωροειδές εισέρχεται στην γήινη ατμόσφαιρα, αναφλέγεται δημιουργώντας μια ορατή φωτεινή γραμμή που ονομάζεται μετέωρο ή διάττοντας αστέρας. Αν το αντικείμενο δεν εξατμιστεί ολοκληρωτικά και προσκρούσει στη Γη, τότε ονομάζεται μετεωρίτης.

## Παραπομπές
Αράχωβα Πάτρας

:*Για το τοπωνύμιο "Αράχωβα", δείτε [[Αράχωβα (αποσαφήνιση)]].*
Η **Αράχωβα** είναι παλιό χωριό της επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Το χωριό σήμερα δεν υπάρχει, η θέση του ήταν νοτιοανατολικά της Πάτρας πλησίον του σημερινού Ρωμανός. 

Αναφέρεται σαν "Ciracova" σε ενετική κατάσταση των χωριών των Πατρών. Πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από τους κατοίκους του κοντινού Κυνηγού.  Αναφέρεται το 1851 με 54 κατοίκους, μετά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της σταδιακά την εγκατέλειψαν. 

Κατά την Τουρκοκρατία στην περιοχή είχε εκτάσεις ο Σεκήρ Αγάς, μεταεπαναστατικά έγιναν εθνικές γαίες που πουλήθηκαν στον Κάρολο Δρακόπουλο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αράχωβα.

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Κάτω Μαστραντώνι Αχαΐας

Το **Κάτω Μαστραντώνη** (επίσημα: *Κάτω Μαστραντώνιον*) είναι οικισμός της Αχαΐας στην περιοχή της Τριταίας. Απέχει δύο περίπου χιλιόμετρα από το Μαστραντώνη Αχαΐας του οποίου αποτελεί οικισμό. Βρίσκεται εκατέρωθεν της εθνική οδού 111 (Πατρών-Τριπόλεως), στο οροπέδιο της Βουντούχλας, και απέχει 32 περίπου χιλιόμετρα από την Πάτρα.

## Ιστορία
Η ονομασία του είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον γειτονικό οικισμό Μαστραντώνη Αχαΐας και τον πρώτο οικιστή αυτού ονόματι "Μαστραντώνης". Είναι νέος οικισμός που δημιουργήθηκε μετά τον Β' Παγκόμιο Πόλεμο από κατοίκους κυρίως του Μαστραντώνη. Το 1891 ο Χ. Κορύλλος, που πέρασε από εκεί, δεν αναφέρει οικισμό στην σημερινή θέση αλλά μόνο το κοντινό Μαστραντώνη.

Στις 23/04/1977 (ΦΕΚ 116Α) αναγνωρίζεται ως οικισμός και προσαρτάται στην Κοινότητα Μανεσίου, το 1997, με το σχέδιο Καποδίστριας, προσαρτάται στον Δήμο Τριταίας και το 2010 στον Δήμο Ερυμάνθου. Στις 05/04/1981 προσαρτήθηκε στον οικισμό Κάτω Μαστραντωνίου ο οικισμός Μπάλιος, που καταργήθηκε.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Χρήστου Π. Κορύλλου, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/a/9/7/metadata-01-0000313.tkl Πεζοπορία από Πατρών εις Καλάμας]*, Υπό Χ. Π. Κορύλλου και Στ. Θεοχάρη, Τυπογραφείον "Ο Κάδμος", Εν Πάτραις 1891.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μαστραντώνη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κάτω Μαστραντωνίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Άκι Καουρισμάκι

Ο **Άκι Όλαβι Καουρισμάκι** (*Aki Olavi Kaurismäki*, 4 Απριλίου 1957) είναι Φινλανδός σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Έχει εργαστεί επίσης ως λαντζιέρης, ταχυδρόμος και κριτικός κινηματογράφου. Ξεκίνησε την καριέρα του σκηνοθετώντας μαζί με τον αδελφό του Μίκα Καουρισμάκι. Η πρώτη του ταινία Έγκλημα και Τιμωρία (1983) ήταν μια μεταφορά του διάσημου μυθιστορήματος του Ντοστογιέφσκι στη σύγχρονη ζωή στο Ελσίνκι. Είναι γνωστός για την ταινία του Ο Ανθρωπος χωρίς παρελθόν (2002), η οποία κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2002 και ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (2003). Ο Άκι Καουρισμάκι δεν παραβρέθηκε στην τελετή απονομής των Όσκαρ το 2003 διαμαρτυρόμενος για τον πόλεμο στο Ιράκ.  Σύμφωνα με ανώνυμες πηγές, ωστόσο, ο Καουρισμάκι δεν σχεδίαζε σε καμία περίπτωση να παρακολουθήσει την τελετή, επειδή δεν μπορεί να ταξιδεύει μεγάλεις αποστάσεις χωρίς να καπνίζει .

Η πιο πρόσφατη μεγάλου μήκους ταινία του, Η Χάβρη (2011), κέρδισε 15 βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ, ενώ ήταν υποψήφια για άλλα 18.

To 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (2-12 Νοεμβρίου 2012) πραγματοποίησε αφιέρωμα στον Άκι Καουρισμάκι με καλεσμένο τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Προβλήθηκαν 11 ταινίες του και δόθηκε συνέντευξη Τύπου.

## Παραπομπές


## Ελληνική βιβλιογραφία
Άκι Καουρισμάκι, 2012 Εκδόσεις Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης http://www.biblionet.gr/book/184510/

Κατηγορία:Φινλανδοί σκηνοθέτες
Κερμπογκά

Ο **Κερμπογκά** (... - 1102) ήταν ατάμπεης του εμιράτου της Μοσούλης κατά τη διάρκεια της Α΄ Σταυροφορίας και είχε τη φήμη σπουδαίου στρατιωτικού.

Ήταν τουρκικής καταγωγής που όφειλε την πολιτική του ανέλιξη και επιτυχία στο στρατιωτικό του ταλέντο. Το 1098, όταν πληροφορήθηκε ότι οι Σταυροφόροι πολιορκούσαν την Αντιόχεια, συγκέντρωσε το στρατό του και βάδισε να ανακουφίσει την πόλη. Έφτασε όμως αργά, γύρω στις 5-9 Ιουνίου, όταν ήδη η πόλη είχε πέσει στα χέρια των Φράγκων (3 Ιουνίου).

Παρόλα αυτά, παρέμεινε και πολιόρκησε την πόλη, δεν κατάφερε όμως να την καταλάβει καθότι προδόθηκε από τους συμμάχους του εμίρηδες που αποσκίρτησαν, φοβούμενοι ότι ο Κερμπογκά στη συνέχεια θα αποκτούσε τόση δύναμη που θα απειλούσε τα δικά τους εμιράτα στη Συρία, και έκανε λάθη στρατηγικής μοιράζοντας το στρατό του σε τμήματα. Αποτέλεσμα ήταν να ηττηθεί από τους Σταυροφόρους και να επιστρέψει στη Μοσούλη.

Κατηγορία:Τούρκοι στρατιωτικοί
Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας

Η **Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας** (γερμ. *Bündnis Zukunft Österreich*, BZÖ) είναι ένα Αυστριακό πολιτικό κόμμα.

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 3 Απριλίου 2005 από τον Γεργκ Χάιντερ ύστερα από αποχώρηση του μετριοπαθούς τμήματος του Κόμματος Ελευθερίας της Αυστρίας και αυτομάτως αντικατέστησε το τελευταίο στην κυβέρνηση συνεργασίας με το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα. Το κόμμα κέρδισε 7 έδρες στις εκλογές του 2006, τερματίζοντας την συμμετοχή του στην κυβέρνηση συνεργασίας. Στις εκλογές του 2008, το κόμμα σημείωσε μεγάλη άνοδο στον αριθμό εδρών, αφού κέρδισε 21 έδρες, ενώ παράλληλα τα ποσοστά του Κόμματος Ελευθερίας αυξήθηκαν σημαντικά. 13 μέρες μετά τις εκλογές, ο Χάιντερ σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ενώ μετά τον θάνατό του αρχηγός του κόμματος έγινε ο Γιόζεφ Μπούχερ. Υπό την ηγεσία του Μπούχερ, το κόμμα έγινε περισσότερο οικονομικά φιλελεύθερο, οδηγώντας σε αποχώρηση του Κόμματος Ελευθερίας στην Καρινθία από το κόμμα τον Δεκέμβριο του 2009.

Το κόμμα υπό την ηγεσία του Μπούχερ είναι οικονομικά φιλελεύθερο και κοινωνικά συντηρητικό. Ευελπιστεί να κερδίσει μεγαλύτερη επιρροή στην μεσαία τάξη και στην ελεύθερη αγορά από το Λαϊκό Κόμμα, υπερασπιζόμενο την σταθερή φορολογία, την ιδιωτικοποίηση των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και μειώσεις στην γραφειοκρατία και στο χρέος. Το κόμμα διατηρεί μία πιο μετριοπαθή στάση στο θέμα της μετανάστευσης σε σχέση με το Κόμμα Ελευθερίας, αφού προτείνει την εισαγωγή της πράσινης κάρτας, ενώ είναι ευρωσκεπτικιστικό. Σε αντίθεση με το Κόμμα Ελευθερίας, η Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας υπερασπίζεται την επανεισαγωγή των διδάκτρων στην εκπαίδευση, την κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης και την υιοθέτηση κοινής αμυντικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κατηγορία:Αυστριακά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Ισραηλινές βουλευτικές εκλογές 2009

Οι **βουλευτικές εκλογές στο [[Ισραήλ]] του [[2009]]** ήταν οι πιο αμφίρροπες στην ιστορία της χώρας και διεξήχθησαν στις 10 Φεβρουαρίου του 2009. Οι εκλογές αυτές διενεργήθηκαν πρόωρα εξαιτίας της παραίτησης του πρωθυπουργού Εχούντ Όλμερτ από την ηγεσία του κόμματος Καντίμα και της αποτυχίας της διαδόχου του, Τζίπι Λίβνι να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. Εάν έμενε ο Ολμέρτ στην εξουσία ή αν κατάφερνε να σχηματίσει η Λίβνι κυβέρνηση συνασπισμού, οι εκλογές θα διενεργούνταν προγραμματισμένα το 2010. Ο Όλμερτ παρέμεινε πρωθυπουργός μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης. Διαψεύδοντας τις προβλέψεις, το Καντίμα της Λίβνι επικράτησε του δεξιού Λικούντ του πρώην πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με οριακή διαφορά μίας έδρας στην Κνεσέτ. Ειδικότερα, το κόμμα Καντίμα πήρε είκοσι οκτώ έδρες έναντι είκοσι επτά για το Λικούντ.. Αμφότεροι η Λίβνι και ο Νετανιάχου διακήρυξαν την εκλογική τους νίκη.. Η Δεξιά κέρδισε συνολικά 65 έδρες στην Κνεσέτ έναντι 55 για την Κεντροαριστερά Η πρόεδρος του Καντίμα ζήτησε από τον αντίπαλό της να συμπράξει με το κόμμα της για το σχηματισμό μιας κυβέρνησης ενότητας. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί με δηλώσεις τους εξέφρασαν την υποστήριξή τους προς τη Λίβνι συγκεκαλυμμένα. Στις 20 Φεβρουαρίου ο πρόεδρος Σιμόν Πέρες ανακοίνωσε ότι θα αναθέσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον ηγέτη της Δεξιάς, Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η Λίβνι κατέστησε σαφές ότι δε θα λάμβανε μέρος σε μια κυβέρνηση του Νετανιάχου. Τελικά ο Νετανιάχου συμφώνησε με τους Εργατικούς και άλλα κόμματα και σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού, η οποία ορκίστηκε στις 31 Μαρτίου του 2009.

## Επίσημα αποτελέσματα

 Τα 4 κόμματα που συναποτελούν την *Εθνική Ένωση* είχαν 6 έδρες στις προηγούμενες εκλογές στο συνδυασμό Εθνική Ένωση/ Εθνικό Θρησκευτικό Κόμμα. Το κόμμα Άχι (2 έδρες) αποχώρησε από την Εθνική Ένωση και προσχώρησε στο Λικούντ.

 Ο *Οίκος των Εβραίων* (πρώην Εθνικό Θρησκευτικό Κόμμα είχε 3 έδρες στο συνδυασμό Εθνική Ένωση/ Εθνικό Θρησκευτικό Κόμμα. Τα δύο κόμματα μαζί κέρδισαν 7 έδρες σε αυτές τις εκλογές.

## Παραπομπές


2009
Κατηγορία:Εκλογές του 2009