open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάχη του Σαρίκαμις

Η **μάχη του Σαρίκαμις** (, ) ήταν μια στρατιωτική εμπλοκή των δυνάμεων της Οθωμανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έλαβε χώρα στα πλαίσια της εκστρατείας του Καυκάσου, διήρκεσε από την 22α Δεκεμβρίου 1914 έως την 17η Ιανουαρίου 1915 και κατέληξε σε νίκη του ρωσσικού στρατού.

## Υπόβαθρο
Η πόλη του Σαρίκαμις βρίσκεται στην τότε Ρωσο-τουρκική μεθόριο, 30 μίλια από το τουρκικό οχυρό του Ερζερούμ και 15 μίλια από το ρωσικό οχυρό του Καρς το οποίο η Ρώσοι είχαν αποκτήσει με τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878. Οι πόλεις Σαρίκαμις και Καρς βρίσκονταν πάνω στον μοναδικό βατό δρόμο που διέσχιζε τον Καύκασο και οδηγούσε στην Τιφλίδα και τον έλεγχο των πετρελαίων του Καυκάσου.  Οι Τούρκοι εποφθαλμιούσαν τις πετρελαιοπηγες στο Μπακού, και επιπρόσθετα θεωρούσαν ότι τα "φυσικά σύνορα" της αυτοκρατορίας εκτείνονταν ως το Αφγανιστάν.

Για τη Ρωσία, το μέτωπου του Καυκάσου ήταν δευτερεύουσας σημασίας σε σύγκριση με το Ανατολικό Μέτωπο. Αντίθετα, η Γερμανία επιθυμούσε να αποδυναμώσει τις εκεί Ρωσικές δυνάμεις μέσω της παρενόχλησης των Τούρκων και, αν ήταν δυνατό να αποκόψει τις ενεργειακές πηγές του Αζερμπαϊτζάν.

Μετά τον βομβαρδισμό της Οδησσού από πλοία με τουρκική σημαία που σηματοδότησε την ένταξη της οθωμανικής αυτοκρατορίας στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, οι Τούρκοι ανέπτυξαν δυνάμεις κατά μήκος των συνόρων του Καυκάσου και ξεκίνησαν οι πρώτες μικροσυμπλοκές. Ο Ρωσικός στρατός διέσχισε πρώτος τα σύνορα σε μαζική κλίμακα κατά την επίθεση Μπέρκμαν τον Νοέμβριο, η οποία αντιμετωπίστηκε ικανοποιητικά με τα ρωσικά στρατεύματα να υποχωρούν στο Σαρίκαμις και το Köprüköy. 

Η μάχη ξεκίνησε επίσημα την 21η Δεκεμβρίου με τη συγκέντρωση τουρκικών στρατευμάτων στο Ερζερούμ και στόχο την κατάληψη των Σαρίκαμις και Καρς και την εκδίωξη του ρωσικού στρατού.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο δρόμος για το Σαρίκαμις μετά την Τουρκική υποχώρηση, Δεκ. 1914 (βιντεο)

Σαρικαμις
Μέγαρο Κόφφα

μικρογραφία|250px|Μέγαρο Κόφφα (1925), Τσιμισκή-Βενιζέλου, Θεσσαλονίκη
**Το Μέγαρο Κόφφα** βρίσκεται μεταξύ των οδών Βενιζέλου-Τσιμισκή 10-Ρογκότη στη Θεσσαλονίκη και κατασκευάστηκε το 1925 από τους αρχιτέκτονες Α. Ζαχαριάδη-Κ. Κοκορόπουλο, με σαφή επιρροή από το ρεύμα Secession, την αυστρο-γερμανική παραλλαγή του Αρ Νουβό. Προπολεμικά ήταν όπως και σήμερα, κτίριο γραφείων κυρίως δικηγόρων, συμβολαιογράφων, αρχιτεκτόνων/μηχανικών, εμπορικών αντιπροσώπων κ.α. Κατά την διάρκεια του Β' Π.Π. στεγαζόταν Γερμανικές υπηρεσίες της Wehrmacht. Μετά την απελευθέρωση στεγάσθηκε η Γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος, έως το 1955, οπότε μετακόμισε στο σημερινό υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Στα καταστήματα του ισογείου στεγάσθηκαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα: το φαρμακείο-εντευκτήριο λογοτεχνών "Ηλία Κατσόγιαννη" (αριστερά της εισόδου του κτιρίου), το βιβλιοπωλείο "ΜΟΛΧΟ" (δεξιά ...), το παντοπωλείο "Αφών Τζαλαβρά" (παραπλεύρως του "ΜΟΛΧΟ")  και η ΔΕΗ ως εκθεσιακός χώρος (το γωνιακό κατάστημα, αριστερά του φαρμακείου), όπου από το υπόγειο του καταστήματος αυτού γίνονταν οι δοκιμές για την μετάδοση του πρώτου πειραματικού τηλεοπτικού σήματος στην Ελλάδα, στα εγκαίνια της Έκθεσης Θεσσαλονίκης το 1961.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Κήνσορας

Οι **Κήνσορες** ή **Τιμητές** (censores) ήταν αξίωμα κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν ανώτεροι άρχοντες (magistratus maiores), δύο στον αριθμό, χωρίς ωστόσο να έχουν *imperium* παρά μόνο την censoria potestas (οριοθετημένη κηνσορική εξουσία). Εκλέγονταν για 18 μήνες από την συνέλευση της comitia centuriata (λοχίτιδα εκκλησία), την ανώτατη συνέλευση των Ρωμαίων πολιτών, κάθε πενταετία στην "τιμητική περίοδο". Κήνσορες μπορούσαν να γίνουν Ρωμαίοι πολίτες, αρχικά πατρίκιοι και μετά τη Lex Publilia Philonis (339 π.Χ.) και πληβείοι. 

## Καθήκοντα
Είχαν αρμοδιότητα να συντάσσουν τους καταλόγους των Ρωμαίων πολιτών βάσει της κτηματικής τους περιουσίας και μετέπειτα βάσει της αποτίμησης αυτής σε ασάρια. Συνέτασσαν επίσης και τους Συγκλητικούς καταλόγους, έχοντας εξουσία να σημειώνουν στο περιθώριο αυτών επίμεμπτες πράξεις μελών της συγκλήτου με αποτέλεσμα τα τελευταία να κηρύσσονται έκπτωτα από το ισόβιο αξίωμα του συγκλητικού. 

Βασικές αρμοδιότητές τους ήταν: 
#Η καταχώρηση των Ρωμαίων πολιτών σε φορολογικούς και άλλους ειδικούς καταλόγους (ορφανών, ιππέων κλπ) 
#Η συμπλήρωση του συγκλητικού καταλόγου βάσει της διαδικασίας της lectio senatus 
#Η εκμίσθωση των δημόσιων προσόδων της Ρώμης 
#Διοικητική δικαιοδοσία για εκδίκαση αυτών των διαφορών 
#Ο ουσιαστικός έλεγχος των ηθών (βάσει αυτού σημειώνονταν οι επίμεμπτες πράξεις των συγκλητικών στους ειδικούς καταλόγους που επέφεραν έτσι την "ατιμία" τους και την έκπτωση από το αξίωμά τους)

## Βιβλιογραφία
* Νάκος Γ., *Ιστορία Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου*, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2008

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι
Ηλίας Κριμπάς

Ο **Ηλίας Δ. Κριμπάς** (Μερόπη Μεσσηνίας, 1894 - 28 Απριλίου 1981) ήταν Έλληνας πολιτικός, που χρημάτισε υπουργός Υγιεινής επί κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά από το 1939 ως το 1941. Υπήρξε ιδρυτής και πρόεδρος του ΕΛΚΕΠΑ. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α΄ και τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε στο Παρίσι στη Σχολή Καλών Τεχνών και Κατασκευών. Το 1927 ανέλαβε διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών στο Δήμο Πειραιά και 7 χρόνια αργότερα επικεφαλής της διεύθυνσης τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων. Ήταν επίσης μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Παραγωγικότητας και πρόεδρος της Ελληνογαλλικής Ενώσεως Επιστημόνων και της Κεντρικής Επιτροπής Τεχνικής Βοήθειας.
.
Διορίστηκε υπουργός Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως στις 4 Σεπτεμβρίου 1939 στην κυβέρνηση Μεταξά. Παρέμεινε στο υπουργικό αξίωμα ως υπουργός Εθνικής Προνοίας και στην επόμενη Κυβέρνηση Κορυζή ως τις 20 Απριλίου 1941.

Το 1971 διορίστηκε διοικητής της Κτηματικής Τράπεζας, της οποίας ήταν διευθυντής από το 1946.

Λίγο πριν πεθάνει ήταν πρόεδρος της εταιρείας ΑΕΕΧ Π. και Λιπασμάτων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Πρόνοιας
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων Ποδοσφαίρου 2014

To **Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2014** (επισήμως: *FIFA Club World Cup Morocco 2014 presented by [[Toyota]]*) ήταν μία ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη από τις 10 έως τις 20 Δεκεμβρίου 2014. Αποτέλεσε την 11η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων της FIFA στην οποία συμμετέχουν οι πρωταθλήτριες ομάδες από τις έξι συνομοσπονδίες μέλη της ΦΙΦΑ, όπως και η πρωταθλήτρια της χώρας διεξαγωγής της διοργάνωσης. Η διοργάνωση διεξήχθη στο Μαρόκο.

## Υποψήφιες διοργανώτριες

Υπήρχαν τέσσερις χώρες που επιθυμούσαν να φιλοξενήσουν τις διοργανώσεις του 2013 και του 2014 (ίδια διοργανώτρια και για τις δύο διοργανώσεις):
*
*
*
* (τα οποία φιλοξένησαν τις διοργανώσεις του 2009 και του 2010 στο Άμπου Ντάμπι)

Τον Οκτώβριο του 2011, η FIFA δήλωσε ότι το Ιράν, η Νότια Αφρική και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απέσυραν τις προσφορές τους, αφήνοντας το Μαρόκο ως τη μοναδική υποψήφια χώρα. Η FIFA ανακοίνωσε επίσημα το Μαρόκο ως οικοδέσποινα χώρα στις 17 Δεκεμβρίου του 2011.

## Προκριθείσες ομάδες

## Διαιτητές
Οι διαιτητές που ορίστηκαν ήταν:

† Αντικατέστησαν την κολομβιανή τριπλέτα Γουίλμαρ Ρολντάν, Εδουάρδο Δίας και Αλεξάντερ Γουσμάν.

## Διοργανώτριες πολεις
Οι διοργανώτριες πόλεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων 2014 ήταν το Μαρακές και το Ραμπάτ





## Αγώνες

;Σημειώσεις

Όλες οι ώρες συμφωνούν με την Ώρα Δυτικής Ευρώπης (UTC±0).

### Πλέι-οφ για τα Προημιτελικά

### Προημιτελικά
Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου του 2014, στο ξενοδοχείο La Mamounia του Μαρακές, για να καθορίσει τα ζευγάρια των προημιτελικών.

----

### Ημιτελικά
Ο πρώτος ημιτελικός ήταν αρχικά προγραμματισμένος να διεξαχθεί στο στάδιο Πρινς Μουλί Αμπντελά, όμως, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών εξ αιτίας των οποίων ο αγωνιστικός χώρος επιβαρύνθηκε και κρίθηκε ακατάλληλος, ο αγώνας τελικά πραγματοποιήθηκε στο στάδιο του Μαρακές.

----

### Αγώνας για την 5η θέση

### Αγώνας για την 3η θέση

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

2014
Μαραθονήσι Ζακύνθου

Το **Μαραθονήσι** ή **Μαραθωνήσι** είναι νησί στον κόλπο του Λαγανά, κοντά στη Ζάκυνθο, και πολύ κοντά στον Μαραθιά στο Κερί. Είναι στο πρόγραμμα προστασίας Natura 2000. Φιλοξενεί θαλάσσιες χελώνες καρέτα καρέτα, όπου γεννούν τα αυγά τους. Διαθέτει επίσης πολλές σπηλιές. Το νησί είναι επισκέψιμο με σκάφος, αλλά επειδή ανήκει στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου, απαγορεύεται η αγκυροβόληση.

Το νησί αναγνωρίστηκε ως ιδιωτική περιουσία το 1972, αλλά η δόμηση σε αυτό απαγορεύτηκε, αν και δεν ήταν δασική έκταση. Γι' αυτήν την παραβιάση του δικαιώματος της περιουσίας, το ελληνικό δημόσιο κλήθηκε να αποζημιώσει την εταιρεία ΖΑΝΤΕ - Μαραθονήσι Α.Ε. με 2 εκατομμύρια ευρώ και 25.000 € που αντιστοιχούν στα δικαστικά έξοδα το 2009. Η εταιρία ήθελε να κατασκευάσει ένα πολυτελές ξενοδοχείο 400 κλίνων στο νησί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επηρεάζει τις χελώνες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* zanteisland.com: Μαραθονήσι
* ecozante.com
* Καταδίκη της Ελλάδας και αποζημίωση-μαμούθ για το Μαραθονήσι

Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ζακύνθου
Hidden Treasures

Το ***Hidden Treasures*** είναι ΕΡ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1995 από την "Capitol Records".

Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει μέχρι τότε ακυκλοφόρητα τραγούδια τα οποία δεν είχαν συμπεριληφθεί στους δίσκους των Megadeth. Το *Hidden Treasures* έχει σταματήσει να εκδίδεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά επανεκδόθηκε το 2006 στην Ιαπωνία.

Το "*No More Mr. Nice Guy*" ηχογραφήθηκε για το σάουντρακ της ταινίας *Shocker*, το "*Breakpoint*" για το *[[Super Mario Bros.]]*, το "*Go to Hell*" για το *Ο Μπιλ, ο Τεντ και το παλαβό ταξίδι τους*, το "*Angry Again*" για το *Ο τελευταίος μεγάλος ήρωας*, το "*Diadems*" για το *Ο ιππότης των δαιμόνων*, το "*99 Ways to Die*" για το *The Beavis And Butthead Experience* και η εκτέλεση του "*Paranoid*" των Black Sabbath για το άλμπουμ προς τιμή του συγκροτήματος με τίτλο *Nativity in Black*.

Η διασκευή του "*Paranoid*" προτάθηκε για "Grammy" τον Ιανουάριο του 1996.

## Τραγούδια
1. **No More Mr. Nice Guy** *(Cooper, Bruce)* - 3:02
2. **Breakpoint** *(Mustaine, Ellefson, Menza)* - 3:29
3. **Go to Hell** *(Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza)* - 4:36
4. **Angry Again** *(Mustaine)* - 3:47
5. **99 Ways to Die** *(Mustaine)* - 3:58
6. **Paranoid** *(Osbourne, Iommi, Butler, Ward)* - 2:32
7. **Diadems** *(Mustaine)* - 3:56
8. **Problems** *(Rotten, Jones, Matlock, Cook)* - 3:57

## Θέσεις τσαρτ
***Hidden Treasures*** *(ΕΡ σινγκλ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[18 Ιουλίου]] [[1995]]***

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "*Hidden Treasures*" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
* Ντέιβ Μαστέιν - κιθάρα, φωνητικά
* Μάρτι Φρίντμαν - κιθάρα
* Ντέιβ Έλεφσον - μπάσο, φωνητικά
* Νικ Μένζα - τύμπανα

## Πηγές
* Δισκογραφία στην επίσημη ιστοσελίδα
* Ιστορικό στην επίσημη ιστοσελίδα
* Allmusic review
* Encyclopaedia Metallum review
* Sputnik Music review
* Αμερικανικά τσαρτ
* Βρετανικά τσαρτ
* Ιαπωνικά τσαρτ

Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
Χαμ

Ο **Χαμ**, ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης γενάρχης των Χαμιτών των κατοίκων της Αφρικής και των Χαναανιτών, γιος του βιβλικού Νώε και πατέρας των Χους, Μεστράιμ, Φούδ και Χαναάν αδελφός του Σημ και του Ιάφεθ. Το όνομα του Χαμ προέρχεται από μια Εβραϊκή λέξη που σχετίζεται με το μαύρο και το θερμό σύμφωνα με την Βίβλο **(Γένεσις 5,32)**. Ο πατέρας του τον απέκτησε μαζί με τους αδελφούς του όταν ήταν 500 ετών, ο κατακλυσμός έγινε 100 χρόνια αργότερα. Μετά τον κατακλυσμό ο πατέρας του Νώε έγινε γεωργός, καλλιεργώντας έναν αμπελώνα, μέθυσε πίνοντας σταφύλια και ξεγυμνώθηκε. Ο ίδιος ο Χαμ γέλαγε με την γύμνια του πατέρα του ενώ οι δύο αδελφοί του Σημ και Ιάφεθ έτρεξαν να τον ντύσουν. Όταν συνήλθε ο Νώε κατάλαβε τι είχε συμβεί και  τότε ευλόγησε τους δύο γιούς του Σημ και Ιάφεθ ενώ τον Χαμ για τιμωρία τον καταράστηκε να είναι δούλος των άλλων δύο αδελφών του **(Γένεσις 9,20 - 29)**. Ο Χαμ σύμφωνα με την Βίβλο **(Γένεσις 10,6  - 20)** απέκτησε τέσσερις γιούς: τους Χους, Μεσραίν, Φουδ και Χαναάν. Mεγαλύτερος γιος του Χους, ήταν ο Νεβρώδ ο πρώτος ισχυρός βασιλιάς της ανθρωπότητας και ο ιδρυτής της Βαβυλώνας. Απόγονοι του Χαμ είναι οι Αφρικάνοι, οι Χαναανίτες, οι Νεφθαλείμ, οι Φιλισταίοι, οι Αιγύπτιοι και οι Χετταίοι. Σύμφωνα με το Βιβλίο των Ιωβηλαίων ο Χαμ γεννήθηκε δύο χρόνια μετά τον μεγαλύτερο αδελφό του Σημ και τρία χρόνια πριν τον μικρότερο αδελφό του Ιάφεθ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*David Noel Freedman, Allen C. Myers, Astrid B. Beck, Eerdmans dictionary of the Bible, (Wm. B. Eerdmans Publishing: 2000), p.543
*Stanley E. Porter, Craig A. Evans, The Scrolls and the Scriptures, (Continuum International Publishing Group: 1997), p.377
*Goldenberg, David M. (New ed. 2005). The Curse of Ham: Race and Slavery in Early Judaism, Christianity, and Islam. Princeton University Press. p. 144. 
*Levine, Molly Myerowitz (2004). "David M. Goldenberg, The Curse of Ham: Race and Slavery in Early Judaism, Christianity, and Islam.". Bryn Mawr Classical Review. Retrieved 4 February 2013.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Παιδιά του Νώε
Χους (Βίβλος)

Ο **Χους** ήταν πρόσωπο της Βίβλου, μεγαλύτερος γιος του Χαμ γιου του βιβλικού Νώε αδελφός του του Μεστράιμ, του Φούδ και του Χαναάν. Ήταν πατέρας των βιβλικών Νεβρώδ και Ρεγμά όπως περιγράφεται στον Πίνακα των εθνών, στο κεφάλαιο της **Γένεσης (10:6)** και στα **Α’ Χρονικά (1:8)**. Αναφέρεται ως γενάρχης των Χουσιτών, των μαύρων λαών της κεντρικής Αφρικής ιδιαίτερα των Αιθιόπων. Άλλες περιοχές της Αφρικής στις οποίες αναφέρεται ως γενάρχης ο Χους είναι το Σουδάν και η Σομαλία. Από την Αφρική εξαπλώθηκαν αργότερα στη Μεσοποταμία και τη Νότια Αραβία. Αραβικοί λαοί του 5ου αιώνα μ.χ. όπως οι Ομηρίδες αναφέρονται ως Χουσίτες ήταν έντονη η ύπαρξη τους ως την μουσουλμανική κατάκτηση. Η σύζυγος του Μωυσή περιγράφεται ως κόρη του βασιλιά των Χουσιτών Ζεθρό που ζούσαν στην Αιθιοπία **(Αριθμοί 12:1)**. Οι Χουσίτες ξεχώριζαν από τους Ισραηλίτες λόγω του έντονα μελανού τους δέρματος. Σύμφωνα με τον Φλάβιο Ιώσηπο ο Χους έφτασε στην Αιθιοπία από τη Μεσοποταμία όπου ζούσε ο πατέρας του Χαμ μέσω της Ερυθράς θάλασσας. Ο μεγαλύτερος γιος του Χους, Νεβρώδ, θα επανέλθει αργότερα στη Μεσοποταμία, θα ιδρύσει τη Βαβυλώνα και θα γίνει ο πρώτος ισχυρός βασιλιάς του πλανήτη με επίκεντρο τη Βαβυλώνα, εμπνέοντας τον φόβο της εξουσίας στους ανθρώπους **(Γένεση 10 : 8 – 10)**. Το όνομα Χούσι προέρχεται από το Εβραϊκό χουσί που σημαίνει τον λαό με έντονα μελανό χρώμα δέρματος. Οι υπόλοιποι γιοι του Χους σύμφωνα με το βιβλίο της **Γένεσης (10:7)** ήταν οι : Σαβά, Ευιλά, Σαβαθά, Ρεγμά και Σαβαθακά.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Tabari's Prophets and patriarchs
*Masudi's The Meadows of Gold (947 AD); Wahb ibn Munabbih (738) included among Cush's offspring "the "Qaran", the Zaghawa, the Habesha, the Qibt, and the Barbar".
*A History of the Beja Tribes of the Sudan, Andrew Paul, p. 20
*The Peopling of Ancient Egypt and the Deciphering of Meroitic Script, Unesco, p. 54.
*Bruce, Travels to Discover the Source of the Nile, p. 305
*David M. Goldenberg, The Curse of Ham: Race and Slavery in Early Judaism, Christianity, and Islam, p. 18.

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Χους
Κατηγορία:Χαμ (υιός του Νώε)
Εκστρατεία της Καλλίπολης

Η **Εκστρατεία της Καλλίπολης** ή **Μάχη της Καλλίπολης** (), ήταν πολεμική επιχείρηση της Εγκάρδιας Συνεννόησης, από τις 19 Φεβρουαρίου 1915 μέχρι τις 9 Ιανουαρίου 1916, για την κατάληψη της χερσονήσου της Καλλίπολης, τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που είχε πρόσφατα ενταχθεί στις Κεντρικές Δυνάμεις. Στην εκστρατεία αυτή, βρετανικά, γαλλικά και αποικιακά στρατεύματα επιχείρησαν, αποτυχημένα, να καταλάβουν τα στενά των Δαρδανελίων ώστε να αποκαταστήσουν τη θαλάσσια τροφοδοσία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Μετά από έναν αποτυχημένο ναυτικό βομβαρδισμό, πραγματοποιήθηκε αμφίβια απόβαση στη χερσόνησο της Καλλίπολης. Η προσπάθεια απέτυχε, και μετά από οκτώ μήνες σκληρών μαχών και πολλά θύματα και στις δύο πλευρές, η δύναμη εισβολής τελικά αποχώρησε. Η εκστρατεία ήταν μια από τις μεγαλύτερες νίκες των Οθωμανών κατά τη διάρκεια του πολέμου και θεωρείται μια μεγάλη αποτυχία για τους Συμμάχους.  Η αποτυχία της εκστρατείας προκάλεσε επικρίσεις στο Λονδίνο κατά του Ουίνστον Τσώρτσιλ, που ήταν ο πιο ένθερμος οπαδός της, και την πτώση της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων, την οποία διαδέχθηκε κυβέρνηση συνασπισμού Φιλελευθέρων-Συντηρητικών. Ο Τσώρτσιλ, μολονότι απαλλάχθηκε από τη θέση του, παρέμεινε στο Πολεμικό Συμβούλιο. Η ήττα των συμμάχων συμπίπτει με την κορύφωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων.  Επιπλέον, η καθήλωση των δυνάμεων της Αντάντ στην εκστρατεία αυτή ευθύνεται και για το καθυστερημένο άνοιγμα του Μακεδονικού Μετώπου και την πτώση τη Σερβίας.  Το φθινόπωρο του έτους ξεκίνησε η μεταφορά των ηττημένων στρατευμάτων τους (μετονομαζόμενα ως Στρατιά της Ανατολής) στο Μακεδονικό Μέτωπο, με απόβασή του στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα τελευταία συμμαχικά στρατεύματα αποχώρησαν τελείως τον Δεκέμβρη του 1915.

Η συμμετοχή ή όχι της Ελλάδας στην εκστρατεία της Καλλίπολης αποτέλεσε την πρώτη μιας σειράς διαφωνιών μεταξύ του Πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, που υποστήριζε την συμμετοχή της Ελλάδας στην εκστρατεία στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ για τα σημαντικά ανταλλάγματα (προσάρτηση της Μικράς Ασίας, Βόρειας Ηπείρου, και Κύπρου), και του Βασιλιά Κωνσταντίνου, που θεωρούσε ότι η εμπλοκή της χώρας στην εκστρατεία θα ήταν ολέθρια για τον ελληνικό στρατό.

μικρογραφία|αριστερά|Το Μνημείο των Μαρτύρων Καλλίπολης στον όρμο Anzac, που τιμά την απώλεια των Οθωμανών και των στρατιωτών Anzac στη χερσόνησο της Καλλίπολης

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Εκστρατείες του Α' Παγκόσμιου πολέμου
Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Μάχες βρετανικού στρατού
Κατηγορία:Μάχες γαλλικού στρατού
Κατηγορία:Μάχες Αυστραλιανού στρατού
Κατηγορία:Μάχες Νεο Ζηλανδικού στρατού
Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
Γκραντ Μπαχάμα

Η **Γκραντ Μπαχάμα** () είναι νησί των Μπαχαμών και ανήκει στο αρχιπέλαγος Λουκάγιαν. Με έκταση 1.373 τ.χλμ. είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί των Μπαχαμών, μετά το Βόρειο Άντρος, το Γκρέιτ Ινάγκουα και το Νότιο Άντρος και έχει μήκος περίπου 153 χιλιόμετρα από δυτικά προς ανατολικά και 24 χιλιόμετρα στο ευρύτερο σημείο του από βορρά προς νότο. Η δυτικότερη πόλη του νησιού, το Γουέστ Εντ, βρίσκεται 56 ναυτικά μίλια (104 χλμ.) ανατολικά του Παλμ Μπιτς της Φλόριντα. Έχει πληθυσμό 46.740 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2022. Κύριος οικισμός του νησιού είναι το Φρίπορτ.

## Ιστορία
thumb|left|Εθνικό Πάρκο Λουκάγιαν
Οι ιθαγενείς Λουκάγιαν αποκαλούσαν το νησί Μπαχάμα (Bahama) που σημαίνει «μεγάλο άνω μεσαίο νησί».

### Βρετανική κυριαρχία
Το 1670, ο Κάρολος Β΄ της Αγγλίας εξέδωσε παραχωρητήριο γης, παραχωρώντας τις Μπαχάμες στους οκτώ Λόρδους Ιδιοκτήτες των Καρολίνων. Μέχρι το 1828, η Γκραντ Μπαχάμα παρέμενε σχεδόν ακατοίκητη.

Μια σύντομη άνθηση του λαθρεμπορίου σημειώθηκε κατά τα χρόνια της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν το Γουέστ Εντ, η Γκραντ Μπαχάμα και τα Μπίμινι χρησίμευαν ως ενδιάμεσοι σταθμοί για παράνομες εισαγωγές οινοπνευματωδών ποτών στις ΗΠΑ.

Το πρώτο μεγάλο θέρετρο και το πρώτο εμπορικό αεροδρόμιο στη Γκραντ Μπαχάμα αναπτύχθηκε στο Γουέστ Εντ στα τέλη της δεκαετίας του 1940 από τη βρετανική εταιρεία Butlin's, η οποία κατασκεύασε ένα θέρετρο 1000 επισκεπτών από την αρχή, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής του αεροδρομίου του Γουέστ Εντ. Η Butlin's λειτούργησε την μερικώς ολοκληρωμένη εγκατάσταση για μία μόνο σεζόν (1950) πριν ξεμείνει από χρήματα. Ένα μικρό μέρος του θέρετρου άνοιξε ξανά το 1955 και μια πιο ριζική ανακατασκευή πραγματοποιήθηκε το 1960. Το αεροδρόμιο του Γουέστ Εντ παρέμεινε το κύριο εμπορικό αεροδρόμιο για την Γκραντ Μπαχάμα μέχρι που επισκιάστηκε από το νεότερο αεροδρόμιο στο Φρίπορτ τη δεκαετία του 1960.

Ο σημαντικότερος οικισμός που αναπτύχθηκε στο νησί ήταν το Φρίπορτ-Λουκάγια, αλλά εμφανίστηκαν και άλλοι οικισμοί, όπως το Ράσελ Τάουν, το Γουίλιαμς Τάουν, το Σμιθς Πόιντ, το Μάδερ Τάουν, το Πίντερς Πόιντ, το Λιούις Γιαρντ, το Χάντερς και το Μακ Τάουν.

Την 1η Σεπτεμβρίου 2019, ο τυφώνας Ντόριαν έπληξε το νησί ως τυφώνας κατηγορίας 5 και προκάλεσε ανυπολόγιστες καταστροφές.

## Παραπομπές


Γκραντ Μπαχαμα
41 (αριθμός)

Το **41** (σαράντα ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 40 και πριν από το 42. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 41 συμβολίζεται ως **XLI** στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΜΑ´ ή μα´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

## Στα μαθηματικά
* Το 41 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 43.
* Το 41 και το 43 αποτελούν δίδυμους πρώτους αριθμούς.

## Το 41 στη Χημεία
* Ο ατομικός αριθμός 41 αντιστοιχεί στο νιόβιο.

## Το 41 στην Αστρονομία
* Το Μεσιέ 41 είναι ένα ανοικτό σμήνος αστέρων σε απόσταση περίπου 2.300 ετών φωτός στον αστερισμό Μέγας Κύων.

## Αναφορές και παρατηρήσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

41
41
41
Κατηγορία:Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί
Ξενοκλής ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Ξενοκλής ο Λακεδαιμόνιος** ήταν στρατηγός των Λακεδαιμονίων, ο οποίος έδρασε προς τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Στη διάρκεια της εκστρατείας εναντίον της Ασίας  εστάλη από τον Αγησίλαο Β' στη θέση του Λύσανδρου. Ο Ξενοκλής ανέλαβε διοικητής του ιππικού το 395 π.Χ.. Ακολούθησε η αποστολή του στη Λάρισα με σκοπό να προτείνει τον τερματισμό του πολέμου (394 π.Χ.) και τη σύναψη ειρήνης. Ωστόσο, κρατήθηκε μαζί με έναν ακόμα στρατηγό, τον Σκύθη, για να αφεθούν ελεύθεροι έπειτα από τη συνθήκη που τελικά επιτεύχθηκε.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια *2002*, εκδ. 1984, τ. 14, σελ. 136.

Ξενοκλης
Ξενοκλης
Γκρέιτ Ινάγκουα

Το **Γκρέιτ Ινάγκουα** () είναι νησί των Μπαχαμών και ανήκει στο αρχιπέλαγος Λουκάγιαν. Με έκταση 1.544 τ.χλμ. είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Μπαχαμών, μετά το Βόρειο Άντρος και έχει πληθυσμό 831 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2022. Κύριος οικισμός του νησιού είναι η Μάθιου Τάουν.

## Ιστορία
Οι αρχικοί κάτοικοι του νησιού ήταν οι ιθαγενείς Λουκάγιαν, οι οποίοι έφτασαν στο νησί με κανό, κάποια στιγμή μεταξύ 500 και 800 μ.Χ., από την Ισπανιόλα ή/και την Κούβα. 

Το μεγαλύτερο νησί ονομαζόταν αρχικά Χενεάγκουα, το οποίο μπορεί να προέρχεται από μια ισπανική έκφραση που σημαίνει «εκεί βρίσκεται νερό». Δύο ονόματα προφανώς Λουκάγιαν προέλευσης, το Ινάγκουα (που σημαίνει «Μικρό Ανατολικό Νησί») και το Μπανέκε (Baneque, που σημαίνει «Μεγάλο Νησί του Νερού»), χρησιμοποιήθηκαν από τους Ισπανούς για να αναφερθούν στο Γκρέιτ Ινάγκουα.

Μεταξύ των ετών 1500 και 1825, πολλά καταγεγραμμένα πλοία γεμάτα θησαυρούς ναυάγησαν στους υφάλους του Ινάγκουα. Τα δύο πιο πολύτιμα ναυάγια που χάθηκαν στα ανοικτά του Ινάγκουα ήταν ισπανικά γαλιόνια γεμάτες θησαυρούς: το Santa Rosa το 1599 και το Infanta το 1788. Άλλα πλοία σημαντικής αξίας που ναυάγησαν εκεί περιλαμβάνουν το γαλλικό Le Count De Paix το 1713, το βρετανικό HMS Lowestoffe το 1801, και το βρετανικό HMS Statira το 1815.

Ήδη από τη δεκαετία του 1600, στο νησί παραγόταν αλάτι και μεταφερόταν στις ισπανικές αποικίες, και η εξόρυξή του συνεχίστηκε μέχρι το 1803.

Το 1918, μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι χαμηλότερες τιμές του αλατιού και ο ανταγωνισμός οδήγησαν τους μικρούς παραγωγούς στο Γκρέιτ Ινάγκουα εκτός λειτουργίας, και οι αλυκές εγκαταλείφθηκαν εκτός από περιστασιακή τοπική χρήση.

Το 1935, οι αδελφοί Έρικσον από τη Μασαχουσέτη ίδρυσαν την West India Chemicals Ltd., αγοράζοντας τις εγκαταλελειμμένες αλυκές από τη βρετανική κυβέρνηση. Έκαναν δοκιμαστικές γεωτρήσεις, έστησαν γραφεία και ξεκίνησαν την αποκατάσταση των κτιρίων, αλλά οι ντόπιοι ένιωθαν απειλημένοι, φοβούμενοι αλλαγές στο status quo της περιοχής. Τον Αύγουστο του 1937, ξέσπασε μια εξέγερση, ένας υπάλληλος σκοτώθηκε και οι Έρικσον αναγκάστηκαν να φύγουν. Σύντομα επέστρεψαν και η ανάπτυξη συνεχίστηκε σε πλήρη κλίμακα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η Morton Salt αγόρασε τις αλυκές του Γκρέιτ Ινάγκουα, οι οποίες περιλαμβάνουν πάνω από 80 αλυκές, και αποτελούν πλέον τη δεύτερη μεγαλύτερη τέτοια επιχείρηση στη Βόρεια Αμερική. Η Morton είναι ο κύριος εργοδότης στο νησί.


Αρχείο:Morton Salt facilities, Great Inagua.jpg|Μέρος των εγκαταστάσεων της Morton Salt στη βόρεια ακτή του Γκρέιτ Ινάγκουα
Αρχείο:NorthShoreGreatInagua.jpg|Βόρεια βραχώδη ακτή του Γκρέιτ Ινάγκουα που αποκαλύπτει ασβεστολιθικούς υφάλους του Πλειστόκαινου
Αρχείο:Great Inagua and Little Inagua from ISS.jpg|Το Γκρέιτ Ινάγκουα και το Λιτλ Ινάγκουα όπως φαίνονται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 9-12-2022


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γκρειτ Ιναγκουα
Πασχάλης Χήνος

Ο **Πασχάλης Χήνος** είναι ένας ήρωας κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϋ. Αποτελεί τον βοηθό της Γιαγιάς Ντακ στο αγρόκτημά της. Ο Ντον Ρόσα στο γενεαλογικό δέντρο μας δείχνει πως συγγενεύει με την Γιαγιά Ντακ, καθώς είναι γιος της ανιψιάς της Φάννυ Κουτ. Ο Πασχάλης θεωρείται τεμπέλης που ενδιαφέρεται κυρίως για το φαγητό και τον ύπνο.

Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Μπαλμπόα (χορός)

Το **Balboa** σήμερα χρησιμοποιείται συνήθως ως όρος τόσο για να περιγράψει μια μίξη χορών που προέρχονται από τη Νότια Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια των 1920s και 1930s, και επίσης αναφέρονται σε ένα συγκεκριμένο είδος χορού απ' αυτή την εποχή που ήταν το κλασσικό Balboa (που αναφέρεται επίσης μερικές φορές ως Pure-Bal).

Ο κλασσικός χορός Balboa είναι μια μορφή του swing που ξεκίνησε ήδη από το 1915 και κέρδισε σε δημοφιλία στις δεκαετίες του 1930 και του 1940. Χορεύεται κατ'αρχάς σε κλειστή θέση, και είναι ένας χορός που χρησιμοποιεί την πλήρη σωματική επαφή. Η τέχνη του Balboa βρίσκεται στην διακριτική επικοινωνία μεταξύ του lead (καβαλιέρου) και του follow (ντάμας), περιλαμβάνοντας μετατοπίσεις βαρών, τις οποίες συνήθως οι θεατές δεν μπορούν να διακρίνουν. Ως αποτέλεσμα, το Balboa θεωρείται περισσότερο ως "χορός του χορευτή" παρά "χορός του θεατή". Η ακριβής του προέλευση είναι ασαφής, ιδιαίτερα καθώς οι περισσότεροι αρχικοί χορευτές του Balboa έχουν από τότε πεθάνει.

Το Balboa χορεύεται σε μεγάλη ποικιλία ρυθμών. Εξαιτίας του βασικού βήματος που χρειάζεται πολύ μικρό χώρο, το Balboa μπορεί να χορευτεί με γρήγορη μουσική (με περισσότερα από 300 beats ανά λεπτό). Το Balboa χορεύεται επίσης με αργή μουσική (κάτω από 100 beats ανά λεπτό), πράγμα που παρέχει περισσότερο χρόνο για περίπλοκο footwork και παραλλαγές.

## Δείτε επίσης
*Lindy Hop

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Balboa & Bal-Swing History - Peter Loggins - Part 1
* Balboa & Bal-Swing History - Peter Loggins - Part 2
* Balboa & Bal-Swing History - Peter Loggins - Part 3
* Balboa & Bal-Swing History - Peter Loggins - Part 4
* Balboa & Bal-Swing History - Peter Loggins - Part 5
* All Balboa Weekend
* Balboa Rendezvous Event
* Eastern Balboa Championships
* Twin Cities Balboa Festival
* Incubalboa: Balboa Festival in the Catalan Pyrenees
* Korea Balboa Weekend 

Κατηγορία:Σουίνγκ χοροί
Αμπντελμαλέκ Σελάλ

Ο **Αμπντελμαλέκ Σελάλ** (γενν. 1 Αυγούστου 1948, ) είναι Αλγερινός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του αραβικού κράτους από τις 3 Σεπτεμβρίου 2012 ως τις 13 Μαρτίου 2014. 

## Πολιτική καριέρα
Ο Σελάλ εργάστηκε ως επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου στο υπουργείο Εξωτερικών από το 1995 ως το 1996 και τοποθετήθηκε στη Βουδαπέστη ως πρεσβευτής στην Ουγγαρία από το 1996 ως το 1997. Συνακόλουθα διορίστηκε στην κυβέρνηση, ως υπουργός Εσωτερικών από το 1998 ως το 1999, υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού από το 1999 ως το 2001, υπουργός Δημοσίων Έργων από το 2001 ως το 2002, υπουργός Μεταφορών από το 2002 ως το 2004 και υπουργός Υδάτινων Πόρων από το 2004 ως το 2012. Τον Φεβρουάριο του 2022, ο Abdelmalek Sellal νοσηλεύτηκε στο CHU Mustapha-Pacha στο Αλγέρι για μόλυνση με την παραλλαγή Omicron του covid-19 και είχε προβλήματα υγείας που σχετίζονται με το τελευταίο.

## Πρωθυπουργία
Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα στις 3 Σεπτεμβρίου 2012. Ο Σελάλ θεωρείται ως τεχνοκράτης και έλαβε μέρος στις εκστρατείες για τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2004 και το 2009. Αντικατέστησε τον Αχμέτ Ουγιαχία στην πρωθυπουργία.

## Παραπομπές


 
|-

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλγερίας
Λουδ

Ο **Λουδ**, ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης μικρότερος γιος του Σημ γενάρχη των Σημιτικών φυλών. Ήταν εγγονός του Νώε, αδελφός του Ελάμ, του Ασσούρ, του Αρφαξάδ και του Αράμ. Ο Λουδ θεωρήθηκε πρόγονος όλων των αρχαίων λαών της Μικράς Ασίας ιδιαίτερα των Λυδών και των προγόνων τους Λουβίων ή πρωτο – Χετταίων. Σχετίζεται με τον Λυδό τον πρόγονο των Λυδών που αναφέρεται από τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο. Σύμφωνα με το βιβλίο των Ιωβηλαίων όταν μοιράστηκε ο κόσμος ανάμεσα στους απογόνους του Νώε ο Λουδ πήρε την περιοχή από τα βουνά της Ασσυρίας ως τη μεγάλη θάλασσα.  Η Αιθιοπιακή μετάφραση του βιβλίου των Ιωβηλαίων έλεγε ότι έφθανε μέχρι την θάλασσα στην οποία βρίσκονταν τα νησιά του Ιάφεθ δηλαδή το Αιγαίο. Οι Ασσύριοι τους έλεγαν **Λουβδού**.

## Πηγές

*Bezalel Bar-Kochva, The Seleucid Army: Organisation and Tactics in the Great Campaigns, 318 pp., Cambridge University Press, 1976, ISBN 0-521-20667-7, p.50
*"The Genetic Origin of the Nations"
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ερρίκος Μαρτέλος Γερμανός

thumb|right|250px|Παγκόσμιος χάρτης από τον Henricus Martellus Germanus
Ο **Ερρίκος Μαρτέλος Γερμανός** (εκλατινισμένο όνομα: Henricus Martellus Germanus, κατά κόσμον **Χάινριχ Χάμερ** (Heinrich Hammer) ήταν Γερμανός χαρτογράφος που έζησε και εργάστηκε στη Φλωρεντία από το 1480 ως το 1496.

Την περίοδο γύρω στο 1489 με 1490, κατασκεύασε έναν παγκόσμιο χάρτη, που ήταν αξιοσημείωτα παρόμοιος με την υδρόγειο σφαίρα που είχε φτιάξει αργότερα ο Μάρτιν Μπεχάιμ το 1492, την *Erdapfel*. Σε αμφότερους διακρίνονται έντονες επιρροές από τον Πτολεμαίο και πιθανότατα και οι δυο προέρχονται από τους χάρτες που φτιάχτηκαν περί το 1485 στη Λισαβόνα από το Βαρθολομαίο Κολόμβο.

Ένα από τα χειρόγραφά του με τους παγκόσμιους χάρτες, που έχει διαστάσεις 201  x 122 εκ. και ανακαλύφθηκαν ξανά το 1960, δωρίστηκε στη Βιβλιοθήκη σπανίων βιβλίων και χειρογράφων Μπέινεκε

Ένα παρόμοιο χειρόγραφο με παγκόσμιο χάρτη βρίσκεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη.

Ο Μαρτέλος επίσης παρήγαγε το 1484 ένα βιβλίο με που περιείχε χάρτες νησιών (*Insularium Illustratum*).

## Εναλλακτικά ονόματα
* Henricus Martellus Germanus
* Henricus (Germanus)
* Enrico Martello
* Henricus Martellus
* Martellus
* Heinrich Hammer

## Χάρτης (online)
* Χάρτες 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Arthur Davies: ''Behaim, Martellus and Columbus'', The Geographical Journal, Vol. 143, No. 3 (Nov., 1977), pp. 451-459](http://links.jstor.org/sici?sici=0016-7398(197711)143%3A3%3C451%3ABMAC%3E2.0.CO%3B2-Q)
* Alexander O. Vietor: ''A Pre-Columbian Map of the World, Circa 1489'', Imago Mundi, Vol. 17, 1963 (1963), pp. 95-96
* Κατάλογος χαρτογραφικών εικόνων 
* Δοκίμιο για τους παγκόσμιους χάρτες που φτιάχτηκαν από τον Ερρίκο Μαρτέλο Γερμανό 
* SUB GÖ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί χαρτογράφοι
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2009

Οι **βουλευτικές εκλογές του 2009** στη Βουλγαρία διεξήχθησαν στις 5 Ιουλίου. Στις εκλογές εκείνες, η Κεντροδεξιά κατήγαγε σημαντική νίκη επί του κυβερνώντος κόμματος. Το κόμμα GERB του δημάρχου της Σόφιας Μπόικο Μπορίσοφ εξασφάλισε ποσοστό 40,75% των ψήφων με βάση τα επίσημα αποτελέσματα μετά την καταμέτρηση του 76,67% των ψήφων. Το κυβερνών κόμμα του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Σεργκέι Στάνισεφ κέρδισε το 17,96% των ψήφων και ο φιλελεύθερος εταίρος του στην κυβέρνηση MDL (τουρκική μειονότητα) το 13,31%. Τρεις άλλοι σχηματισμοί εισήλθαν στο Κοινοβούλιο, μεταξύ των οποίων οι εθνικιστές του Άτακα με 9,33%, η Γαλάζια Συμμαχία, εταίρος του GERB, με 6,73%, και το λαϊκό κόμμα Τάξη, Νομιμότητα, Δικαιοσύνη (RZS) με 4,16%. Αντίθετα, δεν εξασφάλισε το απαιτούμενο όριο του 4% για να εισέλθει στη Βουλή το κόμμα του πρώην βασιλιά Συμεών Β΄. Ο νικητής των εκλογών και δήμαρχος της Σόφιας, Μπορίσοφ, δήλωσε ότι θα σχηματίσει κυβέρνηση σύντομα, καθώς ο συνασπισμός του εξασφάλισε στη βουλή 116 έδρες έναντι 40 έδρες για τους σοσιαλιστές.

## Αποτελέσματα
### Εκλογές με απλή αναλογική
right|400px|thumb|Κατανομή ψήφων ανά εκλογική περιφέρεια

### Πλειοψηφική ψήφος
Υπάρχουν 31 εκλογικές περιφέρειες που αντιστοιχούν στις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας με επιπλέον 3 που προορίζονται για τις πολυπληθείς πόλεις Σόφια και Πλόβντιβ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Κατηγορία:Εκλογές του 2009
Αβάι

Το **αβάι** (*Avahi laniger*) είναι ένα είδος που απαντάται στην ανατολική Μαδαγασκάρη, σε υγρά δάση. Αυτό το νυκτόβιο ζώο ζυγίζει 1-1,3 χιλιόγραμμα και φτάνει σε μήκος τα 27-29 εκατοστόμετρα με ουρά 33-37 εκατοστομέτρων. Η διατροφή του αποτελείται κυρίως από φύλλα και μπουμπούκια.

Το αβάι ζει σε μονογαμικά ζευγάρια με τα μικρά του.

Άλλα είδη λεμουρίων που κατοικούν στα ίδια βροχερά δάση με το αβάι (*Avahi laniger*) είναι ο Διαδηματικός Σιφάκα (*Propithecus diadema*) και ο λεμούριος με κόκκινη κοιλιά (*Eulemur rubriventer*). 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ιντριίδες
Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Κατηγορία:Λεμούριοι
Πλάμεν Ορεσάρσκι

Ο **Πλάμεν Ορεσάρσκι** (Plamen Vasilev Oresharski, βουλγαρικά: Пламен Василев Орешарски   γενν. στην Ντούπνιτσα στις 21 Φεβρουαρίου 1960) είναι Βούλγαρος πολιτικός, Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από τις 29 Μαΐου 2013 ως τις 6 Αυγούστου 2014. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Οικονομικών από το 2005 ως το 2009 στην κυβέρνηση του τριπλού συνασπισμού με πρωθυπουργό το  Σεργκέι Στάνισεφ. Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός τον Ιούλιο του 2014.

## Πρώτα χρόνια
Το 1985 αποφοίτησε από το Ανώτατο Ινστιτούτο Οικονομικών και το 1993 ανέλαβε διάφορες θέσεις στο υπουργείο Οικονομικών. Από το 1995 ως το 1997 υπηρέτησε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Χρηματιστηρίου της Βουλγαρίας και από το 1997 ως το 2000 στην διοικούσα επιτροπή της UniCredit Bulbank.

### Πολιτική καριέρα
Επί πρωθυπουργίας του Ιβάν Κοστόφ το 1997 ο Ορεσάρσκι έγινε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών και παρέμεινε στο αξίωμα ως τη διεξαγωγή των εκλογών του 2001. Μετά ένα διάλειμμα από την πολιτική, κατά το οποίο δίδασκε στο Ανώτατο Οικονομικό Ινστιτούτο, επέστρεψε στην πολιτική το 2005 ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Στάνισεφ. Αποχώρησε από υπουργός όταν πρωθυπουργός έγινε ο Μπόικο Μπορίσοφ το 2009.

Ο Ορεσάρσκι εξελέγη βουλευτής με τη λίστα του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βουλγαρίας στο Μπουργκάς το 2009.

#### Πρωθυπουργός
Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του 2013, το δεξιό κόμμα GERB κέρδισε την πλειοψηφία. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να αποκτήσει την κοινοβουλευτική στήριξη που χρειαζόταν για να σχηματίσει κυβέρνηση. Η εντολή δόθηκε τελικά στο Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (BSP). Το Μάιο του 2013 ο πρόεδρος Ρόσεν Πλέβνελιεφ έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ορεσάρσκι.

Η ανακοίνωση της εντολής στον Ορεσάρσκι πυροδότησε αντιδράσεις από αρκετές πλευρές, όπως οι διαδηλώσεις του κόμματος των Πρασίνων ωστόσο η κυβέρνηση σχηματίστηκε και ο Ορεσάρσκι έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, με 120 ψήφους υπέρ έναντι 97 κατά.  Λίγες ημέρες μετά την εκλογή οργανώθηκαν νέες διαδηλώσεις, με συμμετοχή χιλιάδων ατόμων στις 14 Ιουνίου έπειτα από το διορισμό του Ντέλιαν Πέφσκι, μεγιστάνα των ΜΜΕ και αμφιλεγόμενου προσώπου στο αξίωμα του επικεφαλής της κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών (DANS). Έπειτα από την πρώτη ημέρα της διαδήλωσης, ο Πέφσκι παραιτήθηκε αλλά οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν, με ζητούμενο την παραίτηση του Ορεσάρσκι.

Στις 23 Ιουλίου 2014 ο Ορεσάρσκι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός.  Την επόμενη ημέρα με ψήφους 180-8 (8 αποχές και 44 απόντες) το κοινοβούλιο αποφάσισε να κάνει δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Ντιμιτάρ Ποπόφ

Ο **Ντιμιτάρ Ιλίεφ Ποπόφ** (*Димитър Илиев Попов*, 26 Ιουνίου 1927 - 5 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Βούλγαρος δικαστής και ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας από το 1946 που δεν ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας. Υπηρέτησε από τις 7 Δεκεμβρίου 1990 ως τις 8 Νοεμβρίου 1991.

Γεννήθηκε στην Κούλα.

Ο Ποπόφ δεν ήταν προσκείμενος σε κάποιο κόμμα και επιλέχθηκε για την πρωθυπουργία εξαιτίας του ότι τον θεωρούσαν αμερόληπτο ως δικαστή. Ηγήθηκε υπηρεσιακής κυβέρνησης μετά την παραίτηση του Αντρέι Λουκάνοφ το Δεκέμβριο του 1990 στον απόηχο μαζικών διαδηλώσεων και της γενικής απεργίας. Ως πρωθυπουργός, ο Ποπόφ εργάστηκε για τη σύνταξη ενός νέου σχεδίου Συντάγματος και για τη διεξαγωγή των πρώτων δημοκρατικών εκλογών. Παρότι είχε την επίβλεψη των πρώτων ιδιωτικοποιήσεων, η κυβέρνηση του Ποπόφ ήταν κυρίως μια υπηρεσιακή κυβέρνηση.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Φίλιπ Ντιμιτρόφ.

Ο Ποπόφ πέθανε σε ηλικία 88 ετών στις 5 Δεκεμβρίου 2015.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Βούλγαροι δικαστικοί
HK

Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων **HK** ή **Hk** ή **hk** και **ΗΚ** ή **ηκ** μπορεί να αναφέρεται:

*Στο Χονγκ Κονγκ, ημιαυτόνομη περιοχή της Κίνας.
**Ως .hk στον top-level domain κωδικό για το Χονγκ Κονγκ στο Διαδίκτυο. 
**Στο Δολάριο Χονγκ Κονγκ ως HK$.
*Στο HK G3 τυφέκιο μάχης.

## Στην ελληνική γλώσσα
* Στις Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ελλάδας ως διακριτικό.
* Ως ,ΗΚ΄ ή **,ηκ΄** στον αριθμό 8.020 στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Άρειος Πάγος (αττικό δίκαιο)

Ο **Άρειος Πάγος** ή Βουλή του Αρείου Πάγου ήταν Δικαστήριο στην αρχαία Αθήνα. Ανήκε στα λεγόμενα "φονικά" Δικαστήρια εξαιτίας των υποθέσεων που δίκαζε. Μέλη του Αρείου Πάγου ήταν οι απερχόμενοι "εννέα άρχοντες " της αθηναϊκής πολιτείας. Δίκαζε υποθέσεις φόνων ή τραυμάτων, που είχαν αποτέλεσμα μετέπειτα το θάνατο, οι οποίοι τελούνταν "εκ προνοίας και πυρκαϊάς και φαρμάκων". Το "εκ προνοίας" σημαίνει ότι τελούνταν με δόλο, με πρόθεση του αυτουργού.

## Βιβλιογραφία
* Νάκος, Γ. Ιστορία Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008

Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Ονομάκριτος

Ο **Ονομάκριτος** (περ. 530 π.Χ. - περ. 480 π.Χ.) ήταν Αθηναίος ποιητής και χρησμολόγος, ο οποίος έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. στην αυλή του   Πεισίστρατου και των γιων του. Πολλοί τον θεωρούν ως τον άνθρωπο που έγραψε τα "Ορφικά". Έπειτα από εντολή του Πεισίστρατου συνέλεξε και εξέδωσε τα έπη του Ομήρου. Επίσης, ο Ονομάκριτος επιμελήθηκε τη συλλογή των χρησμών του Μουσαίου όταν κυβερνούσε ο Ίππαρχος.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Ονομάκριτος κατηγορήθηκε ότι είχε συμπεριλάβει και δικούς του χρησμούς στους ήδη υπάρχοντες του Μουσαίου. Για το λόγο εκείνο εκτοπίστηκε. Ζήτησε άσυλο στην Περσία και ήταν εκείνος που παρότρυνε τον Ξέρξη με ψεύτικους χρησμούς να εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδας. Τελικά συμφιλιώθηκε με τον Πεισίστρατο και τους γιους του.

Σύμφωνα με το γεωγράφο Παυσανία ο Ονομάκριτος πλαστογράφησε πολλά ποιήματα με το όνομα του Μουσαίου (). Ερμηνεύοντας την παρουσία του Τιτάνα Άνυτου στη Λυκόσουρα, αναφέρει ότι "Από τον Όμηρο το όνομα των Τιτάνων προέρχεται από τον Ονομάκριτο, ο οποίος στα όργια που συνέταξε για το Διόνυσο κατέστησε τους Τιτάνες συγγραφείς των δεινών του θεού".(Παυσανίας 8.37.5). Για το λόγο αυτό, ο Ονομάκριτος συνετέλεσε στην επινόηση μιας σημαντικής σκοπιάς της Μυθολογίας αναφορικά με τους Τιτάνες.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια "2002", νέα έκδοση, 1984, σελ. 250.
* Ηρόδοτος 7.6;
* Παυσανίας 1.22.7, 8.37.5
* *Harpers Dictionary of Classical Antiquities*, του Harry Thurston Peck. New York. Harper and Brothers, 1898.
* *Prolegomena to the Study of Greek Religion*, της Jane Ellen Harrison, Cambridge, 1903.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές
Κατάλογος μοναρχών του Μαυροβουνίου

}}|provincial=Provincial/State|federal=Federal|imperial=Imperial}}
|-

|-

|-
| colspan=2 style="text-align: center; border-bottom: solid 1px #ccd2d9" |
|-

|-

|-
- colspan=2 style="border-bottom: solid 1px #ccd2d9"
|-
! Πρώτος μονάρχης
| Γιοβάν Βλαντίμιρ (*ως Πρίγκιπας της Διόκλειας*)
|-
! Τελευταίος μονάρχης
| Νικόλαος Α΄ (*ως Βασιλιάς του Μαυροβουνίου*)
|-

! Έναρξη Μοναρχίας
| 1000
|-
! Τέλος Μοναρχίας
| 25 Νοεμβρίου 1918
|-

|}

Το Μαυροβούνιο ήταν ανεξάρτητο πριγκιπάτο στη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους του Μεσαίωνα, ενώ στη συνέχεια κατελήφθη από τους Οθωμανούς. Το Μαυροβούνιο κατάφερε να πετύχει την ανεξαρτησία του το 1878, την ίδια χρονιά που η Σερβία, επίσης, πέτυχε τη δική της, όμως παρέμειναν χωριστά βασίλεια έως το 1918, όταν και ενώθηκαν μεταξύ τους για να αποτελέσουν τη Γιουγκοσλαβία.

thumb|right|235px|Έμβλημα των βασιλέων του Μαυροβουνίου

## [[Διόκλεια (κράτος)|Διόκλεια]] (Ντούκλια)

## [[Πριγκιπάτο της Ζέτας]]

## [[Πριγκιπάτο-Επισκοπή του Μαυροβουνίου]]

### Μη-κληρονομικοί Μητροπολίτες (Πρίγκιπες-Επίσκοποι)
*Βαβύλας (Μητροπολίτης από το 1493) (1516–1520)
*Γερμανός Β΄ (1520–1530)
*Παύλος (1530–1532)
*Βασίλειος Α΄ (1532–1540)
*Νικόδημος (1540)
*Ρομίλ (1540–1559)
*Μακάριος (1560–1561)
*Ρουβίμ Α΄ (1561–1569)
*Παχώμιος Β΄ Κομανίν (1569–1579)
*Γεράσιμος (1575–1582)
*Βενιαμίν (1582–1591)
*Νικάνωρ (1591–1593)
*Στέφανος (1591–1593) (Παράλληλα με τον Νικάνωρ)
*Ρουβίμ Β΄ Μπόλιεβιτς-Νιέγκος (1593–1636)
*Μαρνταρίγιε Α΄ Κορνετσάνιν (1639–1649)
*Βησσαρίων Α΄ (1649–1659)
*Μαρνταρίγιε Β΄ Κορνετσάνιν (1659–1673)
*Ρουβίμ Γ΄ Μπόλιεβιτς (1673–1685)
*Βασίλειος Β΄ Βελίκασιτς (1685)
*Βησσαρίων Β΄ Μπάγιτσα (1685–1692)
*Σάββας Α΄ Καλουντέροβιτς (1694–Ιούλιος 1696)

### Κληρονομικοί Μητροπολίτες (Πρίγκιπες-Επίσκοποι από τον [[Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος|Οίκο των Πέτροβιτς-Νιέγκος]])

## [[Πριγκιπάτο του Μαυροβουνίου]]
### [[Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος]]

## [[Βασίλειο του Μαυροβουνίου]]
### [[Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος]]

## Δείτε επίσης
* Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
* Πρόεδρος του Μαυροβουνίου
* Κατάλογος των Προέδρων του Μαυροβουνίου
* Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου

Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Μονάρχες της Ευρώπης
Μαυροβουνιου
Άμπελος Σάμου

Η **Άμπελος** είναι οικισμός της Σάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Σάμου.

## Γενικά - ιστορικά στοιχεία
Η Άμπελος βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό τμήμα του νησιού σε ύψος περίπου 290 μέτρων στις πλαγιές του όρους Άμπελος. Ως το 1957 ονομαζόταν **Νενέδες**. Συνδέεται μέσω ενός επαρχιακού δρόμου μήκους 4 χιλιομέτρων με την εθνική οδό Βαθέος - Καρλοβάσου στο ύψος του Αγίου Κωνσταντίνου.

Η παλαιότερη γνωστή αναφορά στο τοπωνύμιο "Νενέδες" γίνεται σε δωρητήριο ενός σπιτιού του 1774 "εις τοποθεσίαν της νενέδες πλησίον εις τον άγιον Ιωάννην". Το 1851, επί της Ηγεμονίας της Σάμου (1834-1912), οι Νενέδες συναποτελούσαν το Δήμο των Έξι Γειτονιών μαζί με τον Άγιο Κωνσταντίνο, τους Μανωλάτες, τους Σταυρινήδες, τους Βαλεοντάτες και τους Μαργαρίτες. Το 1900 (ακόμη επί ηγεμονίας) οι Νενέδες απετέλεσαν χωριστό δήμο, τον δήμο Νενέδων. Το 1905 δημιουργήθηκε χωριστή κοινότητα Νενέδων, ενώ το 1907 έγινε ανασύσταση του δήμου των Έξι Γειτονιών για να επανέλθει η κοινότητα Νενέδων το 1908. Το 1957 οι Νενέδες μετονομάσθηκαν σε Άμπελο. Σήμερα ανήκει στο δήμο Ανατολικής Σάμου.

Το 1828 είχαν απογραφεί στους Νενέδες 320 κάτοικοι. Το 1864 είχαν αυξηθεί σε 533, για να φτάσουν τους 721 το 1897 και τους 756 το 1940. Ο πληθυσμός μειώθηκε δραστικά στη δεκαετία του 1960 εξαιτίας της μετανάστευσης, ώστε να εμφανίζονται 404 κάτοικοι το 1971 και σήμερα (απογρ. 2011) να έχουν μείνει 252 κάτοικοι. Η οικονομία του χωριού βασίζεται κατά κύριο λόγο στη γεωργία.

Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στη Σύλληψη του Ιωάννου του Προδρόμου (εορτάζει στις 23 Σεπτεμβρίου) και ορίζει το χώρο της κεντρικής πλατείας του χωριού. Χτίστηκε το 1966 στη θέση σειράς παλαιότερων ναών, ο παλαιότερος των οποίων χρονολογείται το 1672.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σάμου
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Πριγκιπάτο της Ζέτας

Το **Πριγκιπάτο της Ζέτας** (έως τα τέλη του 10ου αιώνα επίσης γνωστό ως Ντούκλια ή Διόκλεια) είναι η ονομασία μεσαιωνικού κράτους, το οποίο αναφέρεται σε ιστορικές πηγές για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα, και έως την κατάληψή του από τους Οθωμανούς τον 15ο αιώνα εξακολουθούσε κανονικά να υφίσταται. Έλαβε την ονομασία του από τον ποταμό Ζέτα που το διέσχιζε.

## Γεωγραφία
Η περιοχή της Ζέτας αντιπροσώπευε σε μεγάλο βαθμό το σημερινό Μαυροβούνιο, ενώ ανά χρονικές περιόδους περιελάμβανε και εδαφικές περιοχές στα βόρεια της σημερινής Αλβανίας. Μια μορφή διοικητικής διαίρεσης του πριγκιπάτου ήταν ο διαχωρισμός σε Άνω Ζέτα (τις ορεινές περιοχές στα βόρεια της Ποντγκόριτσα) και Κάτω Ζέτα (τις παραθαλάσσιες περιοχές και την περιοχή γύρω από την λίμνη Σκόδρα).

## Ιστορία
Η Ζέτα υφίστατο ως πριγκιπάτο κατά τον 10ο αιώνα (Ντούκλια ή Διόκλεια) υπό τη διακυβέρνηση της δυναστείας των Βογισλάβιεβιτς. Από το 1077, εξελίχθηκε σε βασίλειο υπό τον Κωνσταντίν Μποντίν, προτού, κατά τον 12ο αιώνα, επανέλθει ως πριγκιπάτο υπό την εξουσία του Οίκου των Νεμάνια. Αρχικά, υπό βουλγάρικη επιρροή, και στη συνέχεια υπό βυζαντινή, η Ζέτα κατόρθωσε να αποκτήσει υπό τον Κωνσταντίνο Μποντίν, έναν σχετικό βαθμό αυτονομίας, ωστόσο, το 1185 ενώθηκε με το κρατίδιο του Ράσιεν των Νεμάνια. Από το 1280 ως το 1314 επικεφαλής του πριγκιπάτου ήταν η Έλενα των Ανζού. Από το 1360 ως το 1421, μετά την κατάρρευση της Σερβικής Αυτοκρατορίας, η Ζέτα πέρασε υπό τον έλεγχο του τοπικού αρχοντικού οίκου των Μπαλχιδών, με τη Σκόδρα να επιλέγεται ως η νέα πρωτεύουσα του κράτους. Κατά τον 15ο αιώνα, Σέρβοι, Βενετοί και Οθωμανοί αναμετρήθηκαν για την κυριαρχία στην περιοχή της Ζέτας, με τη συμμετοχή των τοπικών δυναστειών των Μπαλχιδών και Τσερνόγιεβιτς στην αντιπαράθεση αυτή. Το 1499, οι Οθωμανοί προσάρτησαν οριστικά την περιοχή.

## Μονάρχες

;Οίκος Μπάλσιτς
* Μπάλσα Α΄ (1356–1362)
* Τζούρατζ Α΄ Μπάλσιτς (1362–1378)
* Μπάλσα Β΄ (1378–1385)
* Τζούρατζ Β΄ Μπάλσιτς (1385–1403)
* Μπάλσα Γ΄ (1403–1421)
;Δυναστεία των Λαζάρεβιτς
* Στέφανος Λαζάρεβιτς (1421–1427)
* Γεώργιος Μπράνκοβιτς (1427–1435)
;Οίκος των Τσερνόγιεβιτς
* Γκοϊτσίν Τζερνόγιεβιτς (1435–1451)
* Στέφανος Α΄ Τσερνόγιεβιτς (1451–1465)
* Ιβάν Τσερνόγιεβιτς (1465–1490)
* Γεώργιος Τσερνόγιεβιτς (1490–1496)
* Στέφανος Β΄ Τσερνόγιεβιτς (1496–1498)

## Βιβλιογραφία
* Peter Bartl, Zeta, in: *Encyclopedia of the history of South Eastern Europe*, 2004 (ISBN 3-205-77193-1)
* Sima Ćirković: Zeta. In: *Encyclopedia of the Middle Ages* (LexMA). Volume 9, LexMA-Verlag, Munich 1998, ISBN 3-89659-909-7, Sp 581
* Peter Truhart, *Regents of Nations*, Part III / 1, 1986 (ISBN 3-598-10515-0), pp. 3324f, 3239
* "ZETA. 1". In: Narodna enciklopedija IV, pp. 1261-1263.
Qolobaa Calankeed

**Qolobaa Calankeed** είναι ο εθνικός ύμνος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σομαλίας. Καθιερώθηκε τον Αύγουστο του 2012, έπειτα από την έγκριση του νέου, προσωρινού Συντάγματος΄. Ο προηγούμενος εθνικός ύμνος ήταν ο Σομαλία, ξύπνα. Η μουσική και οι στίχοι του ύμνου γράφτηκαν το 1959 από τον Αμπντουλάχι Κουάρσε (Abdullahi Qarshe).

## Στίχοι στη Σομαλική γλώσσα
:Qolobaa calankeedu,
:waa ceynoo, 
:Innaga keenu waa,
:Cirkoo kale e,
:Oon caadna lahayn,
:Ee caashaqaye.

:Xidigyahay cadi,
:Waad noo ciidamisee,
:Carradaa kaligaa 
:adow curadee
:cadceeda sideedaa
:u caan noqo ee 

:sidii culagii 
:ciidad marisee
:Alloow haku celin 
:Alloow haku celin

## Ελληνική (ελεύθερη μετάφραση)
:Κάθε χώρα έχει τη δική της σημαία.
:Η δική μας (Σομαλία) είναι σαν τον παράδεισο/ σαν το γαλανό ουρανό
:χωρίς σημάδια από σύννεφα.
:Από τα οποία όλα έχουμε καταλήξει να τα αγαπάμε.

## Δείτε επίσης
*Σημαία της Σομαλίας
* Soomaaliyeey toosoo, ο εθνικός ύμνος της περιόδου 2000-2012

## Πηγές
*Worldstatesmen - Somalia
*Federal Republic of Somalia - Προσωρινό Σύνταγμα

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σομαλίας
Μπιρκιρκάρα ΦΚ

Η **Μπιρκιρκάρα ΦΚ** (μαλτεζικά: Birkirkara FC) είναι ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη της Μπιρκιρκάρα, την μεγαλύτερη πόλη στο νησί της Μάλτας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1950, μετά τη συγχώνευση της Μπιρκιρκάρα Γιουνάιτεντ με την Μπιρκιρκάρα Σέλτικ. Η Μπιρκιρκάρα έχει κερδίσει 4 πρωταθλήματα Μάλτας, 5 κύπελλα και 7 σούπερ καπ.

Η Μπιρκιρκάρα είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συλλόγων (ECA).

## Τίτλοι-διακρίσεις
* Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι (επίπεδο 1):
** Πρωταθλήτρια (4): 1999-00, 2005-06, 2009-10, 2012-13

* Τάτσα Μαλτία (κύπελλο):
** Κυπελλούχος (6): 2001-02, 2002-03, 2004-05, 2007-08, 2014-15, 2022/23

* Σούπερ Καπ Μαλτία:
** Νικήτρια (7): 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2013, 2014

## Ευρωπαϊκές συμμετοχές

**Σhμείωση 1**: *Το αποτέλεσμα κρίθηκε από την ΟΥΕΦΑ*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*[Προφίλ στην ιστοσελίδα της [Μαλτέζικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία|Μαλτέζικης Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας] ]
*Προφίλ ομάδας στο soccerway.com
*Προφίλ ομάδας στο uefa.com


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1950
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950