open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόροιβος ο Φρύγας

Ο **Κόροιβος ο Φρύγας** ήταν γιος του βασιλιά Μύγδονα και της Αναξιμένης. Ο Κόροιβος πήγε στην Τροία για να νυμφευθεί την Κασσάνδρα, αλλά εκεί σκοτώθηκε κατά τον Τρωικό Πόλεμο, και συγκεκριμένα κατά την άλωση της Τροίας, από τον Νεοπτόλεμο ή από τον Διομήδη (Παυσανίας, Ι΄ 27, 1). Σύμφωνα όμως με την *[[Αινειάδα]]* (ΧΙ 425) τον Κόροιβο τον σκότωσε ο Πηνέλεως. Ο Παυσανίας γράφει ότι υπήρχε μνήμα του Κοροίβου στα σύνορα των Στεκτορηνών Φρυγών. Στον Κόροιβο αυτόν αναφέρεται η παροιμία *«Κοροίβου ηλιθιώτερος»*, επειδή πήγε πολύ αργά στην Τροία.

## Δείτε επίσης
* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου Έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20081211114401/http://www.sagengestalten.de/lex/grie_roem_Kor.html
* http://www.gottwein.de/Lat/verg/aen02de.php
* http://www.harfners.net/troia5.htm

Κατηγορία:Φρυγία
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Βοτίφκιρχε

Η **Βοτίφκιρχε** (Votivkirche) είναι ένας ναός επί της λεωφόρου Ρίνγκστρασσε στη Βιέννη. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κτίρια νεογοτθικού ρυθμού και κατασκευάστηκε με λαϊκό έρανο ως ένδειξη ευχαριστίας στη θεία πρόνοια μετά από μια αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα εναντίον του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄ . Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός ξεκίνησε το 1854 και τον κέρδισε ο 26χρόνος τότε Χάινριχ Φέρστελ. Μετά από 23 χρόνια κατασκευής, ο ναός εγκαινιάστηκε το 1879.

Η ορολογία *Votivkirche* σημαίνει αναθηματική εκκλησία. Το κτίριο είναι χτισμένο από λευκή πέτρα, η ίδια με την πέτρα στον 700 ετών παλαιότερο καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου. Μετά τις καταστροφές στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανακατασκευάστηκε πλήρως. 
thumb|150px|αριστερά|Ιστορική φωτογραφία του ναού (1900)

## Βιβλιογραφία
* Wolf, Alfred: *Alsergrund. Bezirk der Dichter und Denker.* Wien 1993
* Wolf, Alfred: *Alsergrund-Chronik. Von der Römerzeit bis zum Ende der Monarchie.* Wien 1981

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Votivkirche

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στη Βιέννη
Ευρωπαϊκή Οδός 30

right|200px|
thumb|200px|Πορεία της Ευρωπαϊκής Οδού 30
Η **Ευρωπαϊκή Οδός 30** είναι μία διαδρομή του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών. Αποτελεί το σημαντικότερο οδικό άξονα μεταξύ Δυτικής Ευρώπης και Ρωσίας. Ξεκινάει στην Ιρλανδία και μέσω του Ηνωμένου Βασιλείου φτάνει στην ηπειρωτική Ευρώπη, στην Ολλανδία. Η διαδρομή της E30 στην Ολλανδία και Γερμανία είναι αυτοκινητόδρομος, ενώ αλλα κομμάτια είναι το πλείστον απλοί συμβατικοί δρόμοι. Το συνολικό μήκος κυμαίνεται στα 6.000 χλμ.

## Παραπομπές


30
30
30
30
30
30
30
Κόροιβος

Το όνομα **Κόροιβος** έφεραν τα παρακάτω πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας και αρχαιότητας:

* Ο Κόροιβος ο ήρωας, ιδρυτής της αρχαίας κωμόπολης Τριποδίσκοι στη Μεγαρίδα
* Κόροιβος (αρχιτέκτονας), αρχιτέκτονας, συνεργάτης του Ξενοκλέους
* Ο Κόροιβος ο Φρύγας, γιος του βασιλιά Μύγδονα ο οποίος σκοτώθηκε κατά την άλωση της Τροίας
* Ο Κόροιβος ο Ολυμπιονίκης, αθλητής από την Ήλιδα ο οποίος κέρδισε τον αγώνα δρόμου ενός σταδίου στους πρώτους καταγεγραμμένους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 776 π.Χ.

Το όνομα αυτό έχει επίσης αποδοθεί και σε:

* Χωριό Κόροιβος Ηλείας του νομού Ηλείας πήρε το όνομά του από τον Κόροιβο τον Ολυμπιονίκη.
* Α.Σ. Κόροιβος Αμαλιάδας, αθλητικό σωματείο με έδρα το νομό Ηλείας.
* Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Κόροιβος», αθλητικό σωματείο με έδρα την Πάφο.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κόροιβος ο ήρωας

Ο **Κόροιβος ο ήρωας** ήταν ο ιδρυτής της αρχαίας κωμόπολης Τριποδίσκοι στη Μεγαρίδα (Παυσανίας Α΄ 43, 7).

## Ο μύθος
Κατά την παράδοση, η πριγκίπισσα Ψαμάθη, κόρη του Κροτώπου, βασιλιά του Άργους, γέννησε ένα νόθο υιο από τον θεό Απόλλωνα, τον οποίο εγκατέλειψε επειδή φοβήθηκε την οργή του πατέρα της. Αλλά τα σκυλιά του Κροτώπου βρήκαν και κατασπάραξαν το βρέφος. Τότε ο Απόλλων θύμωσε πολύ και έστειλε ένα τέρας, την Ποινή, για να τιμωρήσει το Άργος. Η Ποινή άρπαζε τα παιδιά από τις μητέρες τους. Εδώ εμφανίσθηκε ο Κόροιβος, που κατάφερε να θανατώσει το τέρας και να απαλλάξει τους Αργείους. Αλλά ο Απόλλων, τυφλωμένος ακόμα από την οργή για τον θάνατο του γιου του, τους έστειλε ένα φοβερό λοιμό, ώσπου ο Κόροιβος αναγκάσθηκε να μεταβεί στους Δελφούς για να εξαγνισθεί από τον Απόλλωνα. Η Πυθία τότε του είπε να πάρει τον ιερό τρίποδα και να φύγει. Εκεί όπου το ιερό τούτο σκεύος θα του έπεφτε από τα χέρια του είπε να χτίσει ένα ναό του Απόλλωνα και να μείνει εκεί. Ο τρίποδας του έπεσε από τα χέρια στα Γεράνεια Όρη και εκεί ίδρυσε ο Κόροιβος το ομώνυμο πόλισμα, τους Τριποδίσκους.

Στην αγορά των Μεγάρων υπήρχε ο «Τάφος του Κοροίβου», με γλυπτή απεικόνιση του ήρωα να σκοτώνει την Ποινή. Κατά τη γνώμη του Παυσανία (Α΄ 43, 8) το άγαλμα αυτό ήταν ένα από τα αρχαιότερα έργα της ελληνικής Γλυπτικής.

Τον μύθο του ήρωα Κοροίβου τον επεξεργάσθηκε ο Καλλίμαχος στο πρώτο βιβλίο των «Αιτίων» του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Ευρωπαϊκή Οδός 55

Η **Ευρωπαϊκή Οδός 55** **(Ε55)** του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών, είναι μια οδός που ξεκινάει από το Χέλσινγκμποργκ της Σουηδίας και καταλήγει στην Καλαμάτα.

Το ελληνικό τμήμα ξεκινά από την Ηγουμενίτσα και περνώντας από την Πρέβεζα, την Αμφιλοχία, το Αγρίνιο,  το Μεσολόγγι, την Πάτρα, τον Πύργο και την Κυπαρισσία καταλήγει στην Καλαμάτα. Με άλλα λόγια περιλαμβάνει την εθνική οδό Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας, τον αυτοκινητόδρομο Άκτιο - Αμβρακία (Α52), την Ιόνια Οδό (Α5) στο τμήμα Αμβρακία - Πύργος, τις εθνικές οδούς 9 και 9α (Πύργος - Καλό Νερό - Τσακώνα) και τμήμα του  αυτοκινητόδρομου Μορέα από Τσακώνα μέχρι την Καλαμάτα .

Το συνολικό της μήκος κυμαίνεται στα 3.305 χλμ. Οι χώρες από τις οποίες διέρχεται είναι η Σουηδία, η Γερμανία, η Τσεχία, η Αυστρία, η Ιταλία και η Ελλάδα.

## Διαδρομή
* Ηγουμενίτσα
* Εθνική Οδός 18: (Ηγουμενίτσα - Πρέβεζα)
* Αμβρακία Οδός: (Πρέβεζα - Κόμβος Αμβρακίας)
* Ιόνια Οδός: (Κόμβος Αμβρακίας - Αντίρριο)
* Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου (κοινή πορεία με Ε65)
*Περιμετρική Οδός Πατρών: (Ρίο - Μιντιλόγλι)
*Ιόνια Οδός (Μιντιλόγλι - Πύργος)
* Εθνική Οδός 9: (Πύργος - Καλό Νερό)
* Εθνική Οδός 9γ:  (Καλό Νερό - Αλλαγή)
* Α/Δ Μορέας:  (Αλλαγή - Καλαμάτα), (κοινή πορεία με E65)

55
55
55
55
55
55
55
Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Πατριάρχης Θεόδωρος Α΄

Ο **Θεόδωρος Α΄** ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 677-679 και 686-687.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και έζησε επί Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Δ΄ του Πωγωνάτου. Διακρίθηκε για την αρετή και την ευλάβειά του και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος του Ναού της Αγίας Σοφίας. Κατόπιν έγινε σύγκελλος και σκευοφύλακας του Ναού.

Το 677, μετά το θάνατο του Πατριάρχη Κωνσταντίνου, ο Θεόδωρος αναδείχθηκε Πατριάρχης κατόπιν θέλησης του Αυτοκράτορα και της Συγκλήτου. Μετά από δύο χρόνια και τρεις μήνες Πατριαρχίας, απομακρύνθηκε από τον Αυτοκράτορα και επανήλθε στο Θρόνο μετά το θάνατο του διαδόχου του Γεωργίου Α΄ και πατριάρχευσε για τρία ακόμη έτη.

Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 27 Δεκεμβρίου.

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, έκδοση 2004, τόμος 12ος: σελ. 235-236: λήμμα «Θεόδωρος. Όνομα αγίων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας»

Θεοδωρος Α
Θεοδωρος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Πατριάρχης Γεώργιος Α΄

Ο **Γεώργιος Α΄** ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως για περίπου έξι χρόνια, πιθανόν από το 679 μέχρι το 686.

Ήταν ευλαβής κληρικός, και πριν την εκλογή του είχε διατελέσει σύγκελλος του Πατριαρχείου και σκευοφύλακας του Ναού της Αγίας Σοφίας. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του και υπό την προεδρία του συνεκλήθη, το 680 στην Κωνσταντινούπολη, η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία καταδίκασε τον Μονοθελητισμό.

Τον διαδέχτηκε στο Θρόνο ο προκάτοχός του Θεόδωρος Α΄, για δεύτερη θητεία. Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 18 Αυγούστου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο

Γεώργιος Α
Γεώργιος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Ίδα της Λωρραίνης

Η **Ίδα της Λωρραίνης** ή **Ίδα της Βουλώνης** (*Ide de Boulogne*, 1040 - 13 Απριλίου 1113) από τον Οίκο του Αρντέν-Βερντέν ήταν Γαλλίδα ευγενής και είναι αγία της Καθολικής εκκλησίας. Ήταν κόρη του δούκα της Κάτω Λωρραίνης Γοδεφρείδου Γ΄ και της συζύγου του Ντόντα. Παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τον Ευστάθιο Β΄ (1057), με τον οποίο απέκτησε τρεις γιους:

* Ευστάθιος Γ΄ της Βουλώνης
* Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν
* Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ

Μετά τον θάνατο του συζύγου της, έγινε Βενεδικτίνη μοναχή (ή σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις ίσως αφιερωμένη στην εκκλησία χωρίς να έχει δώσει μοναστικό όρκο). Χάρισε όλη την περιουσία της στους φτωχούς χτίζοντας πλήθος από μοναστήρια, ενώ βοήθησε σημαντικά με χρήματα τους γιους της όταν αναχώρησαν για την Α΄ Σταυροφορία.

## Πηγές
* Tanner, Heather (2004). Families, Friends, and Allies: Boulogne and Politics in Northern France and England c. 879-1160. Boulogne-sur-Mer (France): 
* Vaughn, Sally N. (1990). "St. Anselm and Women". Haskins Society Journal 2: 83-94.

## Αναφορές


Ιδα
Ιδα
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Ντανιέλ Φρανσουά Εσπρί Ωμπέρ

Ο **Ντανιέλ Φρανσουά Εσπρί Ωμπέρ** *([[Γαλλική γλώσσα|γαλλικά]]: Daniel Francois Esprit Auber)*, 29 Ιανουαρίου 1782 - 1871) ήταν Γάλλος συνθέτης. Νέος εργάστηκε ως υπάλληλος στο Λονδίνο, όπου τα τραγούδια του είχαν επιτυχία στους κοινωνικούς κύκλους της εποχής.

Επέστρεψε στο Παρίσι το 1804. Έγραψε συνολικά 45 Όπερες, με πιο γνωστές τις: «*Η μουγκή του Πόρτιτσι*», «*Φρα Ντιάβολο*», το «*Μαύρο Ντόμινο*» κ.α. 

«*Η μουγκή του Πόρτιτσι*» θεωρείται η πρώτη γαλλική ρομαντική «Grand Opera» του 19ου αιώνα και είναι αξιοσημείωτο ότι η ηρωίδα είναι μουγκή. Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ τη θαύμαζε για τη δραματική της ένταση επειδή απεικόνιζε το επαναστατικό πνεύμα εναντίον της τυραννίας τόσο αληθινά και ζωηρά, ώστε η παράσταση στο Βέλγιο, το 1830, συνέβαλε στην Επανάσταση για τη Βελγική Ανεξαρτησία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες όπερας
Φλαβιανός Α΄ Αντιοχείας

Ο **Φλαβιανός Α΄** (320 – Φεβρουάριος 404) ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας την περίοδο 381-404. Από πρεσβύτερος ακόμη είχε διακριθεί ιδιαίτερα στον αγώνα κατά του Αρειανισμού και μαζί με τον Διόδωρο τον αργότερα επίσκοπο Ταρσού, ανέλαβαν τη διοίκηση της Εκκλησίας της Αντιοχείας, όταν εξορίσθηκε ο Μελέτιος Α΄ Αντιοχείας.

Μετά τον θάνατο του Μελετίου στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο (381) ο Φλαβιανός προτάθηκε από τον πανίσχυρο τότε Διόδωρο της Ταρσού ως αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας παρά την αντίθετη γνώμη του Γρηγορίου του Θεολόγου που προωθούσε τον Παυλίνο. Ο Φλαβιανός αναλαμβάνοντας αρχιεπίσκοπος και σ΄όλη την περίοδο της αρχιερατείας του ενίσχυσε το κύρος της Εκκλησίας του παρά την εναντίον του πολεμική των Εβραίων της πόλης του. Στη καταστροφή που συνέβη, των ανδριάντων του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄, ο Φλαβιανός ασκώντας προσωπική επιρροή έπεισε τον Αυτοκράτορα να μη προβεί σε τιμωρία των Αντιοχειανών.

Αλλά και στους αγώνες του εναντίον των αιρετικών Απολλιναριστών και των Μεσαλιανών (για την αντιμετώπισή τους συγκάλεσε σύνοδο το 390), και σε όλο το ποιμαντορικό του έργο, σπουδαιότερος συμπαραστάτης του ήταν ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο οποίος όταν ανέλαβε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης διευκόλυνε την αναγνώριση του Φλαβιανού και από τον Πάπα της Ρώμης Σιρίκιο το 399.

## Συγγραφικό έργο
Δεν φαίνεται να ασχολήθηκε συστηματικά με τη συγγραφή λόγω της απορρόφησής του από τα ποιμαντικά καθήκοντα. Αν και κήρυττε συχνα στο εκκλησίασμα, επειδή υπήρχαν άλλοι ικανότεροι αυτού εκκλησιαστικοί ρήτορες τα κηρύγματά του δεν καταγράφηκαν από στενογράφους. Σώζονται ελάχιστα έργα του:

* *Περί του μη δειν αναθεματίζειν ζώντας ή τεθνηκότας*
* *Αποσπάσματα οκτώ, διασωθέντα από τον Θεοδώρητο Κύρου (τα 7 εκ των 8) και τον Λεόντιο Βυζάντιο (το άλλο 1)
* *Αποσπάσματα τρία σε συριακή μετάφραση*. Εδώ έχουμε χρήση του όρου *συνάφεια* και όχι του όρου *ένωσις* για τη συνύπραξη των δύο φύσεων του Χριστού. Η θεία φύση του Λόγου οικοδόμησε ναό για τον εαυτό της και *ενοίκησεν* εις αυτόν. Η ανθρώπινη φύση *συνάπτεται* με τη θεότητα, αλλά και οι δύο φύσεις παραμένουν άτρεπτες

==Παραπομπές==
<references />

==Πηγές==
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμ. 59ος, σελ. 381
* Στυλιανός Παπαδόπουλος: *Πατρολογία Γ΄*, εκδ. Γρηγόρης, Αθήνα 2010, σσ. 52-53 
* [[Παναγιώτης Χρήστου]]: *Ελληνική Πατρολογία'', τόμ. Δ΄, περίοδος θεολογικής ακμής Δ΄ και Ε΄ αιώνες, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη 2006, σσ. 395-397

Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Φλάβιος

Με το όνομα **Φλάβιος** φέρονται τ΄ ακόλουθα ιστορικά πρόσωπα:

*Φλάβιος (άγιος), της Ορθόδοξης Εκκλησίας
*Φλάβιος Αέτιος, Ρωμαίος στρατηγός, 5ος αιώνας
*Φλάβιος Αρριανός, γνωστότερος ως Αρριανός
*Φλάβιος Βασιλίσκος, βυζαντινός Αυτοκράτορας
*Φλάβιος Βοπίσκος, λατίνος ιστορικός
*Φλάβιος Ιώσηπος, γνωστότερος ως Ιώσηπος
*Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός
*Φλάβιος Κλήμης, Ρωμαίος μάρτυρας
*Φλάβιος Ορέστης, Ρωμαίος πολιτικός - στρατιωτικός
*Φλάβιος Φιμπρίας (ύπατος)
*Φλάβιος Φιμπρίας (στρατηγός)

## Δείτε επίσης

*Φλάβιος (όπερα του Χαίντελ)
*Δυναστεία Φλαβίων, Ρωμαϊκή δυναστεία, και
*Φλάβιον Βριγάντιον, αρχαία πόλη της Ισπανίας, στη θέση της σημερινής Λα Κορούνια.
Άνα Ιβάνοβιτς

Η **Άνα Ιβάνοβιτς** (σερβικά: *Ана Ивановић*, 6 Νοεμβρίου 1987) είναι αθλήτρια της αντισφαίρισης από τη Σερβία. Το 2008 έγινε η πρώτη αθλήτρια της χώρας της που ανέβηκε στο νούμερο ένα της διεθνούς κατάταξης, έπειτα από τη νίκη της στο Ρολάν Γκαρός.

## Βιογραφία
Κόρη ενός επιχειρηματία και μιας δικηγόρου, γεννήθηκε στο Βελιγράδι στις 6 Νοεμβρίου του 1987. Το Σεπτέμβριο του 2007 έγινε πρέσβειρα καλής θελήσεως για τη UNICEF.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την αντισφαίριση σε ηλικία 5 ετών, όταν έβλεπε τη συμπατριώτισσά της, Μόνικα Σέλες, στην τηλεόραση. Έζησε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999 και η ίδια παραδέχθηκε ότι ελλείψει εγκαταστάσεων, αναγκάστηκε να προπονείται σε εγκαταλελειμμένη πισίνα. 

Το 2004 έφτασε στους τελικούς του Γουίμπλεντον στις νεανίδες, όπου ηττήθηκε από την Κατερίνα Μπονταρένκο.  Το 2005 κέρδισε τον πρώτο επαγγελματικό τίτλο της καριέρας της στο απλό, στην Καμπέρα. Ως τη νίκη της στο Ρολάν Γκαρός το 2008, είχε στο ενεργητικό της 11 συνολικά τίτλους σε επαγγελματικό επίπεδο στο απλό γυναικών. Επίσης, έλαβε μέρος σε τρεις συνολικά τελικούς του Γκραν Σλαμ, το 2007 και 2008 στο Ρολάν Γκαρός και το 2008 στο Αυστραλιανό Όπεν, κερδίζοντας μόνο τον Ιούνιο του 2008 στο Ρολάν Γκαρός. Η Ιβάνοβιτς κατέκτησε αυτόν τον τίτλο στις 7 Ιουνίου του 2008 νικώντας στον τελικό τη Ρωσίδα Ντινάρα Σάφινα, με 6-4, 6-3..

Στις  9 Ιουνίου του  2008 γίνεται η πρώτη τενίστρια από τη Σερβία που αναρριχήθηκε στο νούμερο ένα της διεθνούς κατάταξης.

## Παρουσία  σε τελικούς στο απλό του Γκραν Σλαμ
### Νίκες (1)

### Φιναλίστ (2)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος  (στα αγγλικά και σερβικά)
*  Συνέντευξη της αθλήτριας στο ''Men's Vogue''

Ιβανοβιτς
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Κατηγορία:Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Φλαβιανός Β΄ Αντιοχείας

Ο **Φλαβιανός Β΄** διετέλεσε Πατριάρχης Αντιοχείας την περίοδο 498-512. Εκλέχθηκε Πατριάρχης με την προϋπόθεση της αποδοχής του Ενωτικού Διατάγματος του Ζήνωνα του 482 που ως γνωστό παραμέριζε την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο του 451, της οποίας και υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της.

Παρά ταύτα στη διάρκεια της ποιμαντορίας του αμφιταλαντεύθηκε μεταξύ των πολεμίων και των υποστηρικτών εκείνης της Συνόδου. Έτσι κατά τη Σύνοδο των πολεμίων της Δ΄ Ο.Σ. που συνήλθε το 511 στη Σιδώνα, παρά και την πίεση που του άσκησε ο πανίσχυρος τότε επίσκοπος της Ιεράπολης Φιλόξενος, ο Φλαβιανός Β΄ αρνήθηκε ν΄ αναθεματίσει τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας,  (Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο) με αποτέλεσμα, κατ΄ εντολή του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α΄, την παύση του και την εξορία του στη Πέτρα της Αραβίας όπου και πέθανε.Διάδοχός του στον πατριαρχικό θρόνο ανακηρύχτηκε ο Σεβήρος Αντιοχείας.
## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τόμ. 59ος, σελ. 381

Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Κατηγορία:Σύροι ιεράρχες
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Χορστ Σκοφ

Ο **Χορστ Σκοφ** (Horst Skoff) ήταν επαγγελματίας παίκτης της αντισφαίρισης από την Αυστρία. Κατέκτησε μερικούς τίτλους στο απλό σε επαγγελματικό επίπεδο από το 1988 ως το 1993. Αποσύρθηκε από τα κορτ το 1995.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας στις 22 Αυγούστου του 1968. Έγινε επαγγελματίας το 1985. Κέρδισε τους πρώτους τίτλους του στο απλό το 1988 στην Αθήνα. Σε ολόκληρη την καριέρα του κέρδισε 4 συνολικά σημαντικούς τίτλους στο απλό ανδρών και δύο στο διπλό.Η καλύτερη θέση στην καριέρα του στην παγκόσμια κατάταξη ήταν η 18η στο απλό και η 70ή στο διπλό.

Επί 9 χρόνια αποτέλεσε μέλος της εθνικής Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις, πετυχαίνοντας ρεκόρ με 22-17. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει στην ημιτελική φάση των ομίλων, το 1990. Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες νίκες του, ο Σκοφ κέρδισε το Ματς Βίλαντερ στους προημιτελικούς της διοργάνωσης το 1989 με 6–7, 7–6, 1–6, 6–4, 9–7. Στον ημιτελικό του 1990 ηττήθηκε με 6–3, 7–6, 4–6, 4–6, 3–6 από το Μάικλ Τσανγκ.

Ο Σκοφ αποσύρθηκε από τους επαγγελματικούς αγώνες το 1995. Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου του 2008 στο Αμβούργο, έπειτα από καρδιακή προσβολή.

## Τίτλοι στο απλό

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ρεκόρ στο Κύπελλο Ντέιβις
* Kurier.at

Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές
Φώσταινα Αχαΐας

Η **Φώσταινα** (ή *Φόσταινα*) είναι χωριό της Αχαΐας και τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Ωλενίας. Βρίσκεται στις χαμηλές πλαγιές της Μόβρης.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή ανάμεσα στη Φώσταινα και την Άρλα πιστεύεται ότι υπήρχε η αρχαία πόλη Φαιστός. Κατά την πρώτη ενετοκρατία η περιοχή ανήκε στον Φράγκο βαρόνο «Νικόλαο Γκουΐο». Σε κοντινή απόσταση από το φρούριο Κάστρο της Άρλας ή *Γυφτόκαστρο*, όπως λέγεται σήμερα, και στα κτήματα του βαρόνου χτίστηκε ένας μικρός οικισμός που σε ενετικές απογραφές συναντάται σαν *Φέστενα*. Την περιοχή χρησιμοποίησαν σαν ορμητήριο κατά των Φράγκων οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες Ιωάννης Η΄ και Κωνσταντίνος ΙΑ΄ στους αγώνες ανακατάληψης του Μοριά (Πελοποννήσου), που στέφθηκαν με επιτυχία με την κατάλυση της φραγκικής ηγεμονίας το 1427-1430. Αποικίστηκε από Αρβανίτες και αναφέρεται ως ένα από τα αρβανιτοχώρια της Αχαΐας, ενώ αργότερα εποικίστηκε από κατοίκους του χωριού Βραχνί Καλαβρύτων.

### Σεισμός 8/6/2008

Την Κυριακή 8 Ιουνίου 2008 ισχυρή σεισμική δόνηση 6,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ με επίκεντρο την Ανδραβίδα, που σημειώθηκε στις 15:26, κατέστρεψε πολλά σπίτια στο χωριό ενώ σημειώθηκαν σοβαρές ζημιές στα περισσότερα. Την ίδια μέρα ομάδα της ΕΜΑΚ απεγκλώβισε από συντρίμμια σπιτιού ένα 9χρονο κοριτσάκι.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Φώσταινα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γ.Α. Αθανασόπουλος κ.ά., «Ο Σεισμός της Αχαΐας-Ηλείας (Μw=6.4) της 8-6-2008: Επισκόπηση & Γεωτεχνικά Χαρακτηριστικά», ''6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γεωτεχνικής & Γεωπεριβαλλοντικής Μηχανικής, ΤΕΕ, 29/09 – 1/10 2010, Βόλος''. library.tee.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017. (αρχείο pdf)
* «Σεισμός Ανδραβίδας, 8/6/2008 (ΕΛΛΑΔΑ) (Photo Gallery)». elekkas.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017.

Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Πατριάρχης Ιωάννης Ε΄

Ο **Ιωάννης Ε΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο από τον Νοέμβριο του 669 ως τον Αύγουστο του 675.

Πριν από την εκλογή του είχε τον τίτλο του *Σκευοφύλακα* της Αγίας Σοφίας και του *Πρωτέκδικου* και *Χαρτοφύλακα* της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. 

Ο Ιωάννης ήταν Ορθόδοξος και ευτύχησε να βασιλεύει επί των ημερών της Πατριαρχίας του ο Κωνσταντίνος Δ' ο Πωγωνάτος, με τον οποίο είχαν κοινές απόψεις. Έτσι η Εκκλησία επί των ημερών τους διήλθε περίοδο ηρεμίας και γαλήνης, η οποία διήρκεσε για λίγο ακόμη.

Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 18 Αυγούστου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Ιωαννης Ε
Ιωαννης Ε
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Londonbeat

εναλλ.=Londonbeat Poland 2018|μικρογραφία|250x250εσ|Οι Londonbeat το 2018
Οι **Londonbeat** είναι βρετανικό συγκρότημα της R&B και της dance μουσικής σκηνής. Αρκετά τραγούδια τους (ποπ και χορευτικά) έκαναν επιτυχία στις αρχές της δεκαετίας του ' 90.

## Ιστορία
Η καριέρα του συγκροτήματος ξεκίνησε στην Ολλανδία, όπου το τραγούδι "There's a Beat Going On" έφτασε στην πρώτη δεκάδα των καλύτερων τραγουδιών και στη συνέχεια το "9 A.M (The Comfort Zone)" σημείωσε μέτρια επιτυχία. Είναι περισσότερο γνωστοί για την επιτυχία τους "I've Been Thinking About You", το οποίο έγινε νούμερο 1 στο Billboard Hot 100 και στο Hot Dance Music/Club Play το 1991. Το σινγκλ "A Better Love" έκανε επίσης επιτυχία και ακολούθησε ένα ακόμα νούμερο ένα τραγούδι, στον κατάλογο με τις ντανς επιτυχίες, το "Come Back" (Hot 100 #62).

Το 1995 οι Londonbeat θα εκπροσωπούσαν το Ηνωμένο Βασίλειο στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "I'm Just Your Puppet on a ... (String)", ωστόσο στον εθνικό προκριματικό διαγωνισμό έχασαν από το ραπ συγκκρότημα Love City Groove. Το 2003 οι Londonbeat επανενώθηκαν με νέο σχήμα και υπέγραψαν συμβόλαιο με τη γερμανική δισκογραφική εταιρεία Coconut Records. Κυκλοφόρησαν το άλμπουμ *Back in the Hi-Life* με πολλές επανηχογραφήσεις.

Το 2004 έφυγε από το συγκρότημα ο Μαρκ Γκόλντσμιτς και σχημάτισε δικό του μουσικό σχήμα, με τίτλο die Unerklärlichen
## Μέλη
### δεκαετία 1980 και 1990

* Τζον Σεκάντα (έκανε και σόλο καριέρα, επίσης με επιτυχία)
* Τζίμι Τσέιμπερς, με καταγωγή από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1946.
* Τζορτζ Τσάντλερ
* Γουίλιαμ Χένσολ (Willy M)

### 2000-σήμερα
* Τζίμι Χελμς
* Τζίμι Τσέιμπερς
* Μάιλς Κέιν 
* Μαρκ Γκόλντσμιτς

## Δισκογραφία
### Albums

### Singles

http://www.londonbeat-official.com Londonbeat Offficial Website
https://www.facebook.com/jimmyhelms.londonbeat Londonbeat Official Facebook Page

Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Πρωτεϊνογόνα αμινοξέα

Τα **πρωτεϊνογόνα αμινοξέα** είναι τα 20 (+ 2) αμινοξέα τα οποία αποτελούν τους δομικούς λίθους των πρωτεϊνών που παράγονται κατά τη διαδικασία της μετάφρασης στα κύτταρα των ζωντανών οργανισμών. 

## Γενικά δομικά χαρακτηριστικά
Από πλευράς χημικής δομής τα πρωτεϊνογόνα αμινοξέα ανήκουν στα α-αμινοξέα και πιο συγκεκριμένα τα περισσότερα ανήκουν στα L-α-αμινοξέα.

Ένα α-αμινοξύ περιγραφικά διακρίνεται από δύο τμήματα ένα σταθερό, που αποτελείται από ένα άτομο υδρογόνου, μια αμινομάδα και μια καρβοξυλομάδα (που φέρονται ενωμένα σε κοινό άτομο άνθρακα, ο λεγόμενος «α-άνθρακας»), και ένα μεταβλητό που αποτελείται από την πλευρική ομάδα R. Σημειώνεται πως η πλευρική ομάδα R έχει διαφορετική χημική δομή σε κάθε αμινοξύ και δεν είναι πάντα αλκύλιο, με τη στενή έννοια, αλλά υδρογόνο ή οργανική ρίζα, γενικά. 

Τα 19 από τα 20 πρωτεϊνογόνα α-αμινοξέα είναι χειρόμορφα και η ισομορφή που συναντάται είναι αυτή των L-αμινοξέων. Η γλυκίνη είναι το αμινοξύ που δεν είναι χειρόμορφο αφού δεν διαθέτει κατοπτρικό είδωλο. Για τα χειρόμορφα α-αμινοξέα η L- ισομορφή αντιστοιχεί στη S διαμόρφωση για τα περισσότερα αμινοξέα με εξαίρεση την L-κυστεΐνη η οποία αντιστοιχεί στη R διαμόρφωση. Μάλιστα, στα αμινοξέα ισολευκίνη και θρεονίνη, που έχουν δύο οπτικώς ενεργά κέντρα και άρα συνολικά τέσσερα (4) οπτικά ισομερή, η ισομορφή που συναντάται στις πρωτεΐνες είναι ειδικότερα η L,L- (που συμβολίζεται πιο σχολαστικά 2L,3L-).

## Τα πρωτεϊνογόνα αμινοξέα
Τα 20 (+ 2) αμινοξέα που απαντώνται στα κύτταρα των ζώντων οργανισμών και ενσωματώνονται στις πρωτεϊνική αλυσίδα κατά την διάρκεια της διαδικασία της μετάφρασης (δίπλα σε κάθε όνομα αναγράφονται οι συντομογραφίες του κάθε αμινοξέος, η μία με τρία γράμματα και η άλλη με ένα γράμμα):

# Αλανίνη, Ala, A.
# Αργινίνη, Arg, R.
# Ασπαραγίνη, Asn, N.
# Ασπαραγινικό οξύ, Asp, D.
# Βαλίνη, Val, V.
# Γλουταμίνη, Gln, Q.
# Γλουταμινικό οξύ, Glu, E.
# Γλυκίνη, Gly, G.
# Θρεονίνη, Thr, T.
# Θρυπτοφάνη, Trp, W.
# Ισολευκίνη, Ile, I.
# Ιστιδίνη, His, H.
# Κυστεΐνη, Cys, C.
# Λευκίνη, Leu, L.
# Λυσίνη, Lys, K.
# Μεθειονίνη, Met, M.
# Προλίνη, Pro, P.
# Σερίνη, Ser, S.
# Τυροσίνη, Tyr, Y.
# Φαινυλαλανίνη, Phe, F.
Υπάρχουν και δύο ειδικά αμινοξέα που ενσωματώνονται κατά τη διάρκεια της μετάφρασης με ειδικές διαδικασίες και τριπλέτες: η σεληνοκυστεΐνη (Sec, U) και η πυρρολυσίνη (Pyl, O).

## Ομαδοποίηση αμινοξέων σύμφωνα με τις ιδιότητες των πλευρικών αλυσίδων τους

### Αμινοξέα με αλειφατικές, μη πολικές πλευρικές αλυσίδες

Αλανίνη, Βαλίνη, Γλυκίνη, Ισολευκίνη, Λευκίνη, Μεθειονίνη, Προλίνη.

### Αμινοξέα με αλειφατικές, πολικές πλευρικές αλυσίδες

Θρεονίνη, Σερίνη, Κυστεΐνη.

### Αμινοξέα με αρωματικές πλευρικές αλυσίδες

Φαινυλαλανίνη, Τυροσίνη, Τρυπτοφάνη.

### Αμινοξέα με βασικές πλευρικές αλυσίδες

Λυσίνη, Αργινίνη, Ιστιδίνη.

### Αμινοξέα με όξινες πλευρικές αλυσίδες

Ασπαραγινικό, Γλουταμινικό.

### Αμινοξέα με καρβοξυλαμίδια στις πλευρικές αλυσίδες τους

Ασπαραγίνη, Γλουταμίνη.

### Ειδικά αμινοξέα
Σεληνοκυστεΐνη, Πυρρολυσίνη


Κατηγορία:Αμινοξέα
Κατηγορία:Μεταβολισμός
Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου
Φιλίπ ντε Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ

Ο **Φιλίπ Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ** (*Philippe de Villiers de L'Isle-Adam*, 1464 – 21 Αυγούστου 1534) ήταν εξέχον μέλος του Ιπποτικού Τάγματος της Μάλτας στη Ρόδο και αργότερα στη Μάλτα. Έχοντας κατοχυρώσει τη θέση του Καθηγούμενου, εξελέγη Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος το 1521.
Ήταν διοικητής του Τάγματος κατά τη διάρκεια της μακράς και αιματηρής Πολιορκίας της Ρόδου, επί του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α', το 1522, όπου 600 ιππότες και 4500 στρατιώτες αντιστέκονταν για έξι μήνες σε μια εισβολή 200.000 ανδρών. Τελικά, συνθηκολόγησε και ακολούθησε η αναχώρηση των ιπποτών στην Κρήτη, την Πρωτοχρονιά του 1523.

Συνέχισε να ηγείται του Τάγματος για αρκετά χρόνια, χωρίς όμως μια μόνιμη έδρα—πρώτα στο Ηράκλειο της Κρήτης, ύστερα στη Μεσσήνη της Σικελίας, αργότερα στο Βιτέρμπο της Ιταλίας και κατέληξε στη Νίκαια (1527-1529). Το 1530 ο Φιλίπ Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ έλαβε τα νησιά Μάλτα και Γκόζο όπως και το βορειοαφρικανικό λιμάνι της Τρίπολης, ως φέουδο για το Τάγμα, από τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε' και εδραίωσε το Τάγμα που στο εξής έγινε γνωστό ως *Ιπποτικό Τάγμα της Μάλτας*. Το Τάγμα εγκαταστάθηκε στα νησιά την εποχή που το ασημένιο κλειδί της πόλης Μντίνα δόθηκε στον Μεγάλο Μάγιστρο, εγκαταστάθηκε στην παραλιακή πόλη Μπίργκου την οποία έκανε πρωτεύουσα, την οχύρωσε και οικοδόμησε ένα ανάκτορο. Τα σχέδια του Τάγματος μέχρι την μεγάλη πολιορκία της ίδιας της Μάλτας από τους Οθωμανούς 35 χρόνια αργότερα ήταν να ανακαταλάβουν τα Δωδεκάνησα.

Ο Φιλίπ Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ πέθανε στη Μάλτα στις 21 Αυγούστου 1534. Tάφηκε στο παρεκκλήσι της Αγίας Άννας του Καθεδρικού ναού τον Σαιντ Άντζελο στο Μπίργκου. Τα οστά του μεταφέρθηκαν τον 16ο αιώνα στην κρύπτη του Καθεδρικού ναού του Αγίου Ιωάννη στην Βαλέτα.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μεγάλοι Μάγιστροι-Ηγεμόνες της Ρόδου
Κόροιβος ο Ηλείος

Ο **Κόροιβος ο Ηλείος** ήταν «μάγειρος» στο επάγγελμα -θυσιαστής ιερών σφαγίων- και αθλητής από την Ήλιδα.

## Σταδιοδρομία
Κέρδισε τον αγώνα δρόμου ενός σταδίου στους πρώτους καταγεγραμμένους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 776 π.Χ.. Ο αγώνας αυτός αποτελούσε το μοναδικό αγώνισμα στίβου στις πρώτες 13 Ολυμπιάδες και ο Κόροιβος υπήρξε ο πρώτος καταγεγραμμένος ολυμπιονίκης. Ο τάφος του βρισκόταν στα σύνορα της Ήλιδας και πάνω του υπήρχε επιγραφή αναφερόμενη στη νίκη του αυτή.

Ο Κόροιβος αυτός ταυτίζεται κάποτε με τον Κόροιβο τον ήρωα, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.

## Σύμφωνα με τον Παυσανία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κοροιβος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (8ος αιώνας π.Χ.)
Στάθμη χάρτου

Ως **στάθμη χάρτου** ή *μηδέν χάρτου* (chart datum) χαρακτηρίζεται η στάθμη θαλάσσης υπό την οποία παρέχονται τα βάθη σε ναυτικό χάρτη.

Έχει αποφασισθεί διεθνώς η σημειούμενη στάθμη χάρτου να είναι σε τέτοιο ύψος από τον βυθό, ώστε σπάνια η στάθμη θαλάσσης να κατέρχεται αυτής. Εν τούτοις πολλές φορές έχει διαπιστωθεί κατά τη χαρτογράφηση θαλάσσιων περιοχών εγγύτατα ακτών να μη τηρείται από πολλά κράτη. Συνεπώς κάθε στάθμη χάρτου θα πρέπει να θεωρείται προσεγγιστική αφού πολλές φορές καθορίζεται πριν την παρατήρηση και ανάλυση των παλιρροιών του τόπου.
*Όλα τα ύψη παλιρροιών καταγράφονται υπεράνω της στάθμης χάρτου.

Η στάθμη χάρτου αναγράφεται στους χάρτες ακριβώς κάτω από τη κλίμακά τους. Στους χάρτες μικρής κλίμακας δίνεται κατά προσέγγιση, στους δε μεγάλης κλίμακας δίνεται με προσέγγιση αγγλικού ποδιού ή μέτρου.
Λεπτομέρειες επί της στάθμης χάρτου και της στάθμης παλιρροιών των κύριων λιμένων του κόσμου παρέχονται επίσης στους ειδικούς πίνακες του 1ου τόμου των *Παλιρροϊκών πινάκων* με τους οποίους οφείλουν να είναι εφοδιασμένα όλα τα πλοία.

Κατηγορία:Χαρτογραφία
Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Πατριάρχης Θωμάς Β΄

Ο **Θωμάς Β΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 667-669 (κατά προσέγγιση).

Εξελέγη Πατριάρχης έπειτα από εξάμηνη χηρεία του Θρόνου. Πριν από την εκλογή του ήταν διάκονος και κατείχε το οφφίκιο του *Χαρτοφύλακα*. Ο Νικηφόρος Κάλλιστος αναφέρει ότι ήταν επίσης *νοτάριος*, *ρεφερενδάριος* και *καγκελλάριος* του Πατριαρχείου, ενώ διετέλεσε και διευθυντής γηροκομείου και πτωχοκομείου.

Πλην της ευσέβειάς του, δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για τη ζωή του. Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 15 Νοεμβρίου.

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο

Θωμας Β
Θωμας Β
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Παπίκιο

Το **Παπίκιο όρος** ή *Αϊτόβουνο* είναι ένα βουνό στο Νομό Ροδόπης, πάνω στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Είναι το ανατολικότερο όρος της κεντρικής Ροδόπης. Έχει σχήμα κωνικό και οι δύο κορυφές του που βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους έχουν υψόμετρο 1510 μ. και 1460 μ. Παλαιότερα είχε δάση δρυών και οξιάς, αλλά η υπερβόσκηση και οι πυρκαγιές τα έχουν περιορίσει. Εκτεταμένες αναδασώσεις έγιναν στη δεκαετία του 1980, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσουν κωνοφόρα φυτά.

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ιδίως τον 11ο και 12ο αιώνα υπήρξε σημαντικό μοναστικό κέντρο της Θράκης .

## Δείτε επίσης
*Κομοτηναίικη κορυφογραμμή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός
* agrotravel.gr 
* Συμβολή στην ιστορία του Παπικίου όρους
* Η μοναστική κοινότητα του Παπικίου όρους

Κατηγορία:Βουνά της Ροδόπης
Κατηγορία:Ροδόπη
Κατηγορία:Βυζαντινά μοναστήρια στην Ελλάδα
Πατριάρχης Πέτρος

Ο **Πέτρος** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 654-666 (κατά προσέγγιση).

Πριν την εκλογή του, κατ' άλλους ήταν διάκονος και κατ' άλλους πρεσβύτερος. Κατείχε το οφφίκιο του *Οικονόμου*, ενώ ήταν επίσης *ρεφερενδάριος*, *καγκελλάριος* του Πατριαρχείου και *περιοδευτής Θράκης*. Διετέλεσε επίσης διευθυντής πτωχοκομείου και γηροκομείου στη Νεάπολη.

Η κατάσταση της Εκκλησίας κατά τα έτη της Πατριαρχίας του δεν ήταν η πλέον ομαλή, πράγμα το οποίο εξηγεί και η εξάμηνη χηρεία του Θρόνου μετά το θάνατό του, το έτος 666.

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 

Πετρος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Επίσκοπος Βυζαντίου Ευγένιος Α΄

Ο **Ευγένιος Α΄** διετέλεσε επίσκοπος Βυζαντίου για κάποια έτη, άγνωστο πόσα, μεταξύ των ετών 240 και 265. Οι Πατριαρχικοί κατάλογοι δεν συμφωνούν προς τη διάρκεια της ποιμαντορίας του, καθώς αυτή εμφανίζεται να ποικίλλει μεταξύ πέντε και εικοσιπέντε ετών, ενώ άλλοι γράφουν ότι ο προκάτοχός του, Καστίνος, χειροτόνησε τον διάδοχό του, Τίτο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Ευγένιος Α
Επίσκοπος Βυζαντίου Τίτος

Ο **Τίτος** διετέλεσε επίσκοπος Βυζαντίου για περίπου τριάντα με τριανταπέντε έτη, μεταξύ των ετών 242 και 272. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει ότι χειροτονήθηκε από τον Καστίνο.

Επί των ημερών της ποιμαντορίας του μαίνονταν οι διωγμοί του Δεκίου, Γάλλου και Ουαλεριανού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Τιτος
Δομέτιος Βυζαντίου

Ο **Δομέτιος** (ή Δομετιανός) ήταν χριστιανός επίσκοπος Βυζαντίου περί τα έτη 272-284.

Ήταν αδελφός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Πρόβου. Ασπάστηκε το Χριστιανισμό, βαφτίστηκε και εντάχθηκε στον κλήρο από τον επίσκοπο Βυζαντίου Τίτο, τον οποίο και διαδέχθηκε. Έκτισε τον τέταρτο επισκοπικό ναό, στη θέση Πετρίον, στο όνομα της Αγίας Ευφημίας, η οποία μαρτύρησε επί των ημερών του.

Απέκτησε δύο γιους, τον Πρόβο και τον Μητροφάνη, οι οποίοι επίσης έγιναν επίσκοποι Βυζαντίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Δομέτιος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Επίσκοπος Βυζαντίου Ρουφίνος

Ο **Ρουφίνος** ήταν επίσκοπος Βυζαντίου περί τα έτη 284-293.

Διαδέχθηκε τον Δομέτιο και η ποιμαντορία του συνέπεσε με τη βασιλεία του Διοκλητιανού. Τον διαδέχθηκε ο Πρόβος, γιος του προκατόχου του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Ρουφίνος
Επίσκοπος Νέας Ρώμης Ευάγριος

Ο **Ευάγριος** εξελέγη επίσκοπος Κωνσταντινούπολης από τους Ορθοδόξους, μετά το θάνατο του Ευδόξιου, το 370, ενώ οι Αρειανοί εξέλεξαν τον Δημόφιλο. Χειροτονήθηκε από τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ευστάθιο.

Μόλις ο Αρειανός Αυτοκράτορας Ουάλης πληροφορήθηκε τη χειροτονία του Ευάγριου, ήρθε στην Κωνσταντινούπολη από τη Μαρκιανούπολη, όπου βρισκόταν, έπαυσε τον Ευάγριο και τον εξόρισε, άρπαξε τις εκκλησίες από τους Ορθοδόξους και τις έδωσε στους Αρειανούς, και αναγνώρισε το Δημόφιλο.

## Σημειώσεις


## Πηγές
*Οικουμενικό Πατριαρχείο
*Κ.Μ. Κούμα,*Ιστορίαι των ανθρώπινων πράξεων, από των αρχαιοτάτων χρόνων εώς των ημερών μας*, τόμος Ε΄, Βιέννη 1830.

Ευάγριος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Ευδόξιος ο Αντιοχείας

Ο **Ευδόξιος** ήταν χριστιανός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως από το 360 ως το 369.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αραβισσό της Μικράς Αρμενίας και ο πατέρας του, Καισάριος, μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Μαξιμιανού. Έγινε μαθητής του επίσης ιερομάρτυρα Λουκιανού. Ο Φιλοστόργιος τον αναφέρει ως επιεική και κόσμιο, αλλά και δειλό.

Εξελέγη αρχικά επίσκοπος Γερμανικείας και, έχοντας προσχωρήσει στον Αρειανισμό, άρπαξε τον Θρόνο της Αντιόχειας. Όταν καθαιρέθηκε ο Μακεδόνιος, άρπαξε πραξικοπηματικά το Θρόνο της Κωνσταντινούπολης, με τη σύμφωνη γνώμη του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου. Ενθρονίστηκε στις 27 Ιανουαρίου του 360 από εβδομήντα δύο Αρειανούς επισκόπους.

Επί των ημερών της ποιμαντορίας του Ευδοξίου έγιναν με μεγαλοπρέπεια τα εγκαίνια του πρώτου ναού της Αγίας Σοφίας, τον Φεβρουάριο του 360. Επί των ημερών του όμως η Εκκλησία διασπάστηκε περαιτέρω, καθώς ομάδα αιρετικών συσπειρώθηκε γύρω από τους Αέτιο και Ευνόμιο και χειροτόνησαν άλλο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τον Ποιμένιο και κατόπιν τον Φλωρέντιο, ενώ ξεκίνησαν να χειροτονούν δικούς τους επισκόπους στη Λέσβο, στον Πόντο, στην Κιλικία, κλπ.

Παράλληλα, Αυτοκράτορας έγινε ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο οποίος καταδίωξε εκ νέου τους Χριστιανούς και παρείχε προστασία στους ειδωλολάτρες. Επί των ημερών του Ιουλιανού, τα ανάκτορα εκκαθαρίστηκαν από χριστιανικούς χώρους, οπότε και ο καθεδρικός ναός μεταφέρθηκε από την Αγία Ειρήνη σε αυτόν των Αγίων Αποστόλων. Γνωρίζοντας ο Ιουλιανός το τυπικό των χριστιανών για τη νηστεία, και θέλοντας να τους ταλαιπωρήσει ακόμα περισσότερο, κάλεσε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης και του είπε να αποσύρει από την πόλη τα τρόφιμα που ήταν νηστίσιμα, υποχρεώνοντας τους χριστιανούς είτε να μη νηστεύσουν, είτε να μείνουν νηστικοί. Έτσι και έγινε. Τότε, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση εμφανίστηκε μπροστά στον Ευδόξιο ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων και του είπε «*σύναξε το ποίμνιο του Χριστού και δώσε εντολή, κανένας Χριστιανός να μην αγοράσει τίποτα από όσα πουλιούνται, διότι όσα πωλούνται στην αγορά είναι μιασμένα, αφού με εντολή του βασιλιά έχουν μιανθεί από αίμα [[Ειδωλόθυτα|ειδωλόθυτων]] ζώων, και αναπλήρωσε τις ελλείψεις αυτών, χορηγώντας κόλλυβα*». Έτσι όλη την εβδομάδα έφαγαν κόλλυβα. Το θαύμα αυτό που σχετίζεται με τον Πατριάρχη Ευδόξιο εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μέχρι και σήμερα, το πρώτο Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ο Ευδόξιος πέθανε το 369 και οι Χριστιανοί της Κωνσταντινούπολης διχάστηκαν: οι μεν Ορθόδοξοι εξέλεξαν διάδοχό του τον Ευάγριο, οι δε Αρειανοί τον Δημόφιλο.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Κ.Μ. Κούμα,*Ιστορίαι των ανθρώπινων πράξεων, από των αρχαιοτάτων χρόνων εώς των ημερών μας*, τόμος Ε΄, Βιέννη 1830.

Ευδόξιος
Κατηγορία:Αρειανισμός
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Μαίδοι

μικρογραφία|350x350εσ|Η Θράκη κατά την κλασική αρχαιότητα. Διακρίνεται η περιοχή των Μαίδων (όρια Μακεδονίας και Θράκης)
Οι **Μαίδοι** ήταν λαός από τη Θράκη, οι οποίοι κατοίκησαν την πάνω κοιλάδα του Στρυμόνα περίπου τον 14ο αιώνα π.Χ.. Το 356 π.Χ. υποτάχθηκαν στον Φίλιππο τον Β'. Επαναστάτησαν αργότερα για να επανακτήσουν την ανεξαρτησία τους, αλλά η απόπειρα τους καταπνίγηκε από τον 16χρονο τότε Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος για να τους τιμωρήσει κατέστρεψε την πρωτεύου­σα τους Ιαμφορίνα.

Από τη φυλή των Μαίδων, σύμφωνα με τον Πλούταρχο στον βίο «Μάρκος Κράσσος», καταγόταν ο Σπάρτακος (*«Καταλλήλως ελληνικά»)*.

## Μαιδική
Μαιδική αποκαλείται η χώρα των Μαίδων οι οποίοι ήταν θρακικό φύλο που επεκτάθηκε στην αρχαία Θράκη, και κατοίκησε την άνω κοιλάδα του Στρυμόνα περίπου τον 14ο αιώνα π.Χ.. Το 356 π.Χ. υποτάχθηκαν στον Φίλιππο τον Β'. Η χώρα τους εκτεινόταν βόρεια της Σιντικής η οποία ήταν χώρα - επαρχία της Μακεδονίας.

Εκτός από την πρωτεύουσα Ιαμφορίνα, είναι γνωστή σήμερα η ύπαρξη άλλων δύο μεγάλων πόλεων της θρακικής αυτής φυλής: της Δεσούδαβας (σημερινό Σαντάνσκι) και της Πέτρας (σήμερα Πετρίτσι). Οι Μαίδοι θεωρείται ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι του Μελένικου.

Στα δυτικά όρια της περιοχής αυτής βρισκόταν οι θερμές πηγές και ο θρακικός οικισμός της Σκαπτοπάρα όπου έχει βρεθεί επιγραφή της εποχής του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γορδιανού Γ'. Η Σκαπτοπάρα σήμερα ονομάζεται Μπλαγκόεβγκραντ και είναι πόλη της νοτιoδυτικής Βουλγαρίας, που μέχρι το 1950 ονομαζόταν Άνω Τζουμαγιά.

## Σπάρτακος
Ο Σπάρτακος ήταν Μαίδος μονομάχος θρακικής καταγωγής, ο οποίος ηγήθηκε μεγάλης επανάστασης δούλων και άλλων κοινωνικώς καταπιεσμένων ατόμων εναντίον των Ρωμαίων. Σχεδόν όλες οι πληροφορίες για τον Σπάρτακο περιορίζονται στα γεγονότα της επανάστασης που ηγήθηκε (73 π.Χ. – 71 π.Χ.), γνωστής και ως Επανάσταση του Σπάρτακου ή Επανάσταση των Μονομάχων.
Για τον πρότερο βίο τού Σπάρτακου ελάχιστα είναι γνωστά. Οι λίγες πληροφορίες που αντλούμε από τις πηγές είναι συχνά αντιφατικές. Όσον αφορά στην καταγωγή του, οι περισσότεροι ιστορικοί υιοθετούν την 
πληροφορία του Πλουτάρχου που προσδίδει στον Σπάρτακο θρακική καταγωγή από το γένος των Μαιδών (ή Μαίδων ή Μαιδοβιθυνών). Επίσης έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο ηγέτης των σκλάβων ήταν αριστοκρατικής καταγωγής επειδή αρκετοί Θράκες βασιλείς έφεραν το όνομα *Σπάρτακος* ή *Σπάρτοκος*. Αμφίβολο παραμένει επίσης το πώς βρέθηκε στην κατάσταση του μονομάχου. Οι επικρατέστερες απόψεις τον θέλουν είτε αιχμάλωτο πολέμου από τη σύγκρουση των Ρωμαίων με τη θρακική δυναστεία των Σπαρτακιδών, αρχικά δούλο σε ορυχείο ο οποίος κατόπιν πουλήθηκε σε ιδιοκτήτη σχολής μονομάχων, είτε μισθοφόρο στον ρωμαϊκό στρατό, απ’ όπου λιποτάκτησε, αλλά τελικά συνελήφθη και κατέληξε στη σχολή μονομάχων του Γναίου Λέντουλου Βατιάτου (Gnaeus Lentulus Batiatus) στην Καπύη της Καμπανίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Αρχαία Θράκη
Κορυφή (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κορυφή** είναι γνωστή μία από τις Ωκεανίδες, δηλαδή μία από τις θυγατέρες του Ωκεανού και της Τηθύος. Η Κορυφή έγινε μητέρα της «Ιππίας Αθηνάς», την οποία γέννησε αφού γονιμοποιήθηκε από τον θεό της θάλασσας, τον Ποσειδώνα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κορυφη
Μυθολογια
Κόρυθος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κόρυθος** είναι γνωστά τα παρακάτω έξι πρόσωπα:

# Γιος του Πάρη και της Οινώνης. Ο Κόρυθος αυτός ήταν περίφημος για την ομορφιά του, τόσο ώστε η μητέρα του τον έστειλε να φλερτάρει την Ωραία Ελένη για να προκαλέσει τη ζήλεια του Πάρι. Ο Πάρις τον βρήκε στην αγκαλιά της Ελένης, τον έπιασε και τον σκότωσε, μη αναγνωρίζοντας ότι ήταν ο γιος του. Υπάρχει όμως και η εκδοχή ότι ο Κόρυθος ήταν γιος του Πάρι με την Ελένη.
# Ο επικεφαλής των βοσκών που βρήκαν και ανέθρεψαν τον Τήλεφο, τον γιο του Ηρακλέους και της Αύγης.
# Γιος του Δία και της Ηλέκτρας, βασιλιάς των Τυρρηνών στην Ιταλία, γενάρχης των Ετρούσκων και ιδρυτής της ιταλικής πόλεως Κορτόνα. Αυτός ο Κόρυθος ήταν ο πατέρας του Δαρδάνου.
# Ο ένας από τους Δολίονες που σκότωσε ο Τυδέας.
# Γιος του Μαρμάρου, αυλικός του Κηφέα. Τραυμάτισε τον Πελάτη κατά τη συμπλοκή στους γάμους του Περσέα και της Ανδρομέδας.
# Με το όνομα Κόρυθος αναφέρεται (Οβιδίου *Μεταμορφώσεις*, 12:290) και ένας από τους Λαπίθες, νεαρός στην ηλικία, τον οποίο σκότωσε ο Κένταυρος Ροίτος στους γάμους του Πειρίθου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κατηγορία:Τρώες
Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Υποβρυχιακός πόλεμος

Γενικά **υποβρυχιακός πόλεμος** ονομάζεται ο ναυτικός πόλεμος που διεξάγεται από τα υποβρύχια και περιλαμβάνει το σύνολο των πάσης φύσεως υποβρύχιων πολεμικών δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων.

Το είδος αυτού του πολέμου εγκαινίασαν πρώτοι οι Γερμανοί κατά τον Α΄Παγκοσμιο Πόλεμο, τον Φεβρουάριο του 1917, εναντίον του θαλάσσιου εμπορίου (εμπορικών πλοίων) των Συμμάχων και των ουδετέρων πλοίων που εξυπηρετούσαν τις θαλάσσιες μεταφορές. Η προσπάθεια αυτή επαναλήφθηκε και κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με σημαντικά, στην αρχή, αποτελέσματα.

Για την αντιμετώπιση της υποβρύχιας απειλής εφαρμόζεται ο **[[ανθυποβρυχιακός πόλεμος]]**.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεμος
Κατηγορία:Ναυτική τακτική
Κόρωνος

: ** Αυτό το άρθρο αναφέρεται στα μυθικά πρόσωπα. Για το χωριό της Νάξου, βλ. [[Κόρωνος Νάξου]].*

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κόρωνος** είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα:

# Βασιλιάς των Λαπιθών, γιος του άτρωτου Καινέως και πατέρας του Λεοντέως κατά την *[[Ιλιάδα]]* (Α 262-268). Ο Κόρωνος πολέμησε τους Δωριείς που κατοικούσαν στην Εστιαιώτιδα και τελικώς τον σκότωσε ο Ηρακλής.
# Γιος του Θερσάνδρου (του γιου του Σισύφου), αδελφός του Προίτου και του Αλιάρτου. Αυτός ο Κόρωνος ίδρυσε την ομώνυμη πόλη Κορώνεια πάνω σε γη που του εκχώρησε ο Αθάμας.
# Βασιλιάς της Σικυώνας, γιος του Απόλλωνα και της Χρυσόρθης, πατέρας του Κόρακα και του Λαμέδοντα. Εκθρονίσθηκε από τον Εποπέα.
# Ο πατέρας της Αναξιρρόης.

Εξάλλου, στη λουζιτανική μυθολογία ο Κόρωνος (*Coronus*) αναφέρεται ως μία θεότητα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κορωνος
Κορων
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Λαπίθων
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικυώνας
Οργανισμοί πολιτιστικής κληρονομιάς

Οι **Οργανισμοί Πολιτιστικής Κληρονομιάς**, (Cultural Heritage Institutions, όπως ο όρος απαντάται στη ξένη βιβλιογραφία) είναι οι δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί, των οποίων ο σκοπός είναι να αποκτούν, να συντηρούν, να διατηρούν, να μελετούν, να ερμηνεύουν και να κάνουν προσβάσιμα στο κοινό (είτε για διδακτικούς, είτε για ψυχαγωγικούς λόγους) αντικείμενα, είδη, δείγματα, έγγραφα, κτήρια, ακόμα και συμπεριλαμβάνοντας και καλλιτεχνικές, επιστημονικές, ιστορικές, τεχνολογικές και φυσικές μαρτυρίες. Αποκλείονται οι οργανισμοί που λειτουργούν  με πρωταρχική μέριμνά τους την πώληση των αντικειμένων που εκθέτουν ή που γενικά προσπαθούν να αποκομίσουν κάποιο χρηματικό κέρδος από τις ενέργειές τους. Οι **Οργανισμοί Πολιτιστικής Κληρονομιάς**, ή ακόμα όπως θα μπορούσαμε να τους ονομάσουμε **συλλεκτικοί οργανισμοί**, συλλέγουν, διατηρούν και κοινοποιούν τις ανθρώπινες υλικές και πνευματικές μαρτυρίες. Οι συλλογές αυτών των οργανισμών είναι ποικιλόμορφες και διαμορφώνονται σύμφωνα με τις διαφορετικές αντιλήψεις των εξειδικευμένων επιστημόνων αλλά και σύμφωνα με τα πρότυπα του κάθε κλάδου.

*Μουσεία (συμπεριλαμβανομένων και των αιθουσών έκθεσης τέχνης)
*Αρχεία
*Ιστορικά μνημεία, τοποθεσίες, κτήρια, πάρκα ή και κοινότητες
*Εθνικά πάρκα και προστατευόμενοι βιότοποι
*Άλλα σχετιζόμενα ιδρύματα όπως: 
**Εκθεσιακά κέντρα
**Πλανητάρια
**Αστεροσκοπεία
**Ενυδρεία
**Ζωολογικοί κήποι
**Βοτανικοί κήποι, θερμοκήπια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
policy recommendations.pdf

Κατηγορία:Οργανισμοί
Πέλαγος (βιολογία)

Με τον διεθνή όρο **πέλαγος** (pelagos) χαρακτηρίζεται τόσο στη βιολογία όσο και στην ωκεανογραφία το σύνολο των οργανισμών ζώων και φυτών που ζουν στις θαλάσσιες μάζες. Το σύνολο αυτό υποδιαιρείται σε δύο μεγάλα υποσύνολα (υποκατηγορίες): στο πλαγκτόν, που περιλαμβάνει οργανισμούς που δεν διαθέτουν κύρια αυτόνομη δύναμη μετακίνησης, συνεπώς εκείνους που παρασύρονται, και το νηκτόν που περιλαμβάνει όλους τους οργανισμούς που είναι ικανοί να κινούνται ανεξάρτητα των κινήσεων των θαλασσίων μαζών.

## Δείτε επίσης
*Θαλάσσια διαστρωμάτωση
*Βένθος

Κατηγορία:Υδρόβια Οικολογία
Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Ρισάρ Κανάλ

Ο ** Ρισάρ Κανάλ ** (*Richard Canal*) (Ταρασκόν-συρ-Αριέζ της Γαλλίας, 16 Αυγούστου 1953) είναι Γάλλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.

Είναι διδάσκαλος-ερευνητής Πληροφορικής. Λάτρης της Αφρικής, όπου είναι εγκαταστημένος εδώ και είκοσι χρόνια, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Σέικ Άντα Ντιόπ (Cheik-Anta-Diop) του Ντακάρ στη Σενεγάλη πριν γίνει Υπεύθυνος Προγραμμάτων στο Γιαουντέ του Καμερούν. Στη δεκαετία του ογδόντα αναδείχτηκε ως συγγραφέας χάρη στο περιοδικό “Fiction”. Έτσι έγινε γνωστός και μπόρεσε να εκδώσει τα έργα του στους μεγάλους εκδοτικούς οίκους “La Découverte”, “Fleuve Noir” και “J’ai lu”. Παρέμεινε διακριτικός άνθρωπος, παρ’ όλα τα δυο βραβεία Rosny-Ainé με τα οποία τιμήθηκε για τα μυθιστορήματά του *Ombres Blanches* και *Aube Noir*, που με το *Swap-Swap* αποτελούν την Αφρικανική του Τριλογία.

Δεν αισθάνεται την ανάγκη να ακολουθήσει τη μόδα και μάχεται με πάθος για μια λογοτεχνική και επιστημονική φαντασία ύφους.

## Βραβεία

*Βραβείο Solaris (1986) για τη νουβέλα C.H.O.I.X. 
*βραβείο της Γαλλικής Επιστημονικής Φαντασίας (1988), κατηγορία νουβέλα για το Étoile 
*Βραβείο Rosny-Aîné (1994), κατηγορία Μυθιστόρημα για το Ombres blanches 
*Βραβείο Rosny-Aîné (1995), κατηγορία Μυθιστόρημα για το Aube noire

## Βιβλιογραφία

### Μυθιστορήματα
*La Malédiction de l'éphémère (1986), εκδοτικός οίκος La Découverte, 
*Les Ambulances du rêve (1986), κύκλος Animamea, εκδοτικός οίκος Fleuve Noir, 
*La Légende étoilée (1987), κύκλος Animamea, εκδοτικός οίκος Fleuve Noir, 
*Les Voix grises du monde gris (1987), κύκλος Animamea, εκδοτικός οίκος Fleuve Noir, 
*Villes-vertige (1988), εκδοτικός οίκος L'Aurore, 
*Swap-swap (1990), εκδοτικός οίκος J'ai lu,
*La Guerre en ce jardin (1991), εκδοτικός οίκος Fleuve Noir, 
*Ombres blanches (1993), εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
*Aube noire (1994), εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
*Le Cimetière des Papillons (1995), εκδοτικός οίκος J'ai lu,
*La Malédiction de l'éphémère (1996) σε νέα εκδόση, εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
*Les Paradis piégés (1997), εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
*La Route de Mandalay(1998), εκδοτικός οίκος L'Atalante, 
*Cyberdanse macabre (1999), εκδοτικός οίκος Flammarion,

Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας