open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γουίλιαμ Τέιλορ Άνταμς

Ο **Γουίλιαμ Τέιλορ Άνταμς** (*William Taylor Adams*, 30 Ιουλίου 1822 – 27 Μαρτίου 1897), γνωστός περισσότερο με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο **Όλιβερ Όπτικ** (*Oliver Optic*), ήταν Αμερικανός συγγραφέας, δάσκαλος και βουλευτής στην τοπική βουλή των αντιπροσώπων της Μασαχουσέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γ.Τ. Άνταμς γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μέντγουέι της Μασαχουσέτης και γονείς του ήταν ο λοχαγός Λέιμπαν Άνταμς (Laban Adams) και Κάθριν Τζόνσον-Άνταμς. Ο Άνταμς έγινε δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο στο Ντόρτσεστερ της Βοστώνης το 1843, αλλά παραιτήθηκε από τη θέση του το 1846 για να βοηθήσει τον πατέρα και τον αδελφό του στη διαχείριση του νέου τους ξενοδοχείου στη Βοστώνη. Ο Γουίλιαμ ωστόσο συνειδητοποίησε ότι προτιμούσε τη διδασκαλία, οπότε το 1848 επέστρεψε σε σχολείο, αυτή τη φορά στη Βοστώνη. Το 1860 προάχθηκε στη θέση του διευθυντή του σχολείου και μετά ενός άλλου, μέχρι που τελείωσε τη διδασκαλική σταδιοδρομία του το 1865. Αυτή η εργασία τού έμαθε τα ενδιαφέροντα των μικρών αγοριών, κάτι που συνετέλεσε στη μετέπειτα επιτυχία του ως συγγραφέα παιδικών βιβλίων. 

Ο Γουίλιαμ Τέιλορ Άνταμς πήρε ως σύζυγό του τη Σάρα Τζένκινς το 1846 και απέκτησαν μαζί δύο θυγατέρες, την Άλις Μαρία και την Έμμα Λουίζα.

Ξεκίνησε να γράφει σε ηλικία 28 ετών και το πρώτο του βιβλίο, το *Hatchie, the Guardian Slave* (1853), το δημοσίευσε με το ψευδώνυμο «Γουόρεν Τ. Άστον». Είχε μέτρια μόνο επιτυχία, αλλά ο Άνταμς ήταν απτόητος. Το 1854 δημοσίευσε την πρώτη του πραγματική επιτυχία, τον πρώτο τόμο της σειράς Boat Club series. Συνέχισε να γράφει μέχρι τον θάνατό του, παράγοντας συνολικά πάνω από 100 βιβλία, τα περισσότερα απευθυνόμενα σε παιδιά (συγκεκριμένα σε αγόρια). Ποτέ δεν τα δημοσίευσε με το πραγματικό του όνομα. Το «Όλιβερ Όπτικ» ήταν το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε περισσότερο, ενώ είχε και τα ψευδώνυμα «Irving Brown», «Clingham Hunter, M.D.» και «Old Stager». Καθώς και πολλοί άλλοι παιδικοί συγγραφείς της εποχής του, ο Άνταμς είχε το δικό του περιοδικό, το *Oliver Optic's Magazine*, όπου πρωτοδημοσιεύθηκαν πολλά έργα του.

Ο Άνταμς υπηρέτησε επί ένα έτος, από τις 6 Ιανουαρίου 1869 μέχρι τις 5 Ιανουαρίου 1870, ως βουλευτής στην τοπική βουλή των αντιπροσώπων της Μασαχουσέτης. Απεβίωσε στο σπίτι του στο Ντόρτσεστερ της Βοστώνης, σε ηλικία 74 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό δοκίμιο σε PDF
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Χένρυ Άνταμς

Ο **Χένρυ Μπρουκς Άνταμς** (*Henry Brooks Adams*, 16 Φεβρουαρίου 1838 – 27 Μαρτίου 1918) ήταν Αμερικανός ιστορικός, μέλος της πολιτικής οικογένειας των Άνταμς, που έδωσε δύο Προέδρους των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, προπάππους του ήταν ο δεύτερος στην ιστορία Πρόεδρος Τζον Άνταμς και παππούς του ο Πρόεδρος Τζον Κουίνσι Άνταμς.

Ο Χένρυ γεννήθηκε στη Βοστώνη και ως νεαρός απόφοιτος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ εκτελούσε χρέη γραμματέα του πατέρα του, του Τσαρλς Φράνσις Άνταμς, πρέσβυ των ΗΠΑ στη Μεγάλη Βρετανία επί προεδρίας Αβραάμ Λίνκολν. Η θέση αυτή επηρέασε τον νεαρό Άνταμς μέσα από την εμπειρία της διπλωματίας σε καιρό πολέμου και από την απορρόφηση της αγγλικής κουλτούρας, ιδίως των έργων του Τζον Στιούαρτ Μιλ. Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, ο Χένρυ Άνταμς ασχολήθηκε με την ιστορία, αλλά και με τη δημοσιογραφία, ως πολιτικός συντάκτης. Προσκαλούσε στα σπίτια του στην Ουάσινγκτον και τη Βοστώνη τους πλέον εξέχοντες Αμερικανούς διανοούμενους της εποχής του.

Το 1870 ο Άνταμς έγινε καθηγητής της Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Χάρβαρντ και έμεινε στη θέση αυτή εφτά χρόνια, μέχρι την πρόωρη παραίτησή του σε ηλικία 39 ετών. Το 1872 νυμφεύθηκε τη Μαριάν «Κλόβερ» Χούπερ, η οποία όμως αυτοκτόνησε το 1885.

Το γνωστότερο και σημαντικότερο έργο του Χ. Άνταμς είναι η *Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής από το 1801 έως το 1817*, που πρωτοεκδόθηκε το 1889-1891, ένα εννεάτομο έργο που έχει επαινεθεί και για το ύφος της γραφής του. Ο ιστορικός Γκάρυ Γουίλς το χαρακτήρισε «το κορυφαίο αριστούργημα μη λογοτεχνικού πεζού λόγου που γράφηκε στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα».

Τα εκδοθέντα μετά τον θάνατό του αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα υπό τον τίτλο *Η εκπαίδευση του Χένρυ Άνταμς*, κέρδισαν το Βραβείο Πούλιτζερ το 1919.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άνταμς Ερρίκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 805

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί
Χένρυ Κάρτερ Άνταμς

Ο **Χένρυ Κάρτερ Άνταμς** (*Henry Carter Adams*, 31 Δεκεμβρίου 1851 – 11 Αυγούστου 1921) ήταν οικονομολόγος από τις ΗΠΑ, καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χένρυ Κ. Άνταμς γεννήθηκε στο Ντέιβενπορτ της Άιοβα με γονείς τους Ελίζαμπεθ και Εφραίμ Άνταμς. Απεφοίτησε από το Κολέγιο της Άιοβα, το σημερινό Κολέγιο Γκρίνελ, συνιδρυτής του οποίου υπήρξε ο πατέρας του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Άντοβερ του Νιούτον (Μασαχουσέτη) και στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Βερολίνου για δύο χρόνια, προτού ολοκληρώσει με διδακτορικό το 1878 στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς. Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα τέσσερα διδακτορικά που απένειμε το Τζονς Χόπκινς στην ιστορία του. Το 1890 ο Άνταμς νυμφεύθηκε την Μπέρθα Ράιτ (Bertha Wright) και απέκτησαν μαζί τρεις γιους (τους Χένρυ τζούνιορ, Θήοντορ και Τόμας).

Ο Άνταμς είχε τη θέση λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς από το 1880 έως το 1882 και κατόπιν έγινε λέκτορας στο Κορνέλ. Εκεί έδωσε μια διάλεξη με θέμα «Το εργατικόν ζήτημα», που είχε ως αποτέλεσμα την απόλυσή του. Διετέλεσε επίσης στατιστικολόγος στη Διαπολιτειακή Επιτροπή Εμπορίου και επικεφαλής του τμήματος μεταφορών της Απογραφής του 1900. Το 1887 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και δίδαξε εκεί μέχρι το 1921, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του μόλις ιδρυθέντος εκεί Τμήματος Οικονομικών. *«Για κείνον, τα οικονομικά ήταν περισσότερο από μια μελέτη δεδομένων και στατιστικών: τα έβλεπε ως την ίδια τη ραχοκοκαλιά και τους τένοντες της εθνικής μας ζωής...»* Ευρισκόμενος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, συνεργάσθηκε επίσης με τον Τζον Ντιούι, έναν από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους στην ιστορία των ΗΠΑ.

Ο Άνταμς απεβίωσε στο Ανν Άρμπορ σε ηλικία 70 ετών.

## Εργογραφία
* *The State in Relation to Industrial Action* (1887)
* *Taxation in the United States, 1787 to 1816* (1884)
* *Public Debts* (1887)
* *Relation of the States to Industrial Action* (1887)
* *Relation of American Municipalities to Quasi-Public Works* (1888)
* *The Science of Finance* (1888)
* *Economics and Jurisprudence* (1897)
* *[https://openlibrary.org/books/OL20434811M/Description_of_Industry_An_Introduction_to_Economics Description of Industry: An Introduction to Economics]* (1918)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άνταμς Ερρίκος Κάρτερ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 805
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Βεατρίκη του Σαόν

Η **Βεατρίκη του Σαόν** ήταν κόμισσα της Έδεσσας (1134 - 1150). Ο πρώτος σύζυγος της Γκιγιώμ ντε Σον πέθανε την διετία 1132/1133, άφησε στην κατοχή της το κάστρο του Σαόν στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Παντρεύτηκε σύντομα σε δεύτερο γάμο τον στενό σύμμαχο του πρώτου συζύγου της Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας. Όταν τον Μάιο του 1150 ο σύζυγος της συνελήφθη από τα στρατεύματα του Νουρεντίν Ζενγκί που ήταν Ατάμπεης στο Χαλέπι η Βεατρίκη ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις για να πουλήσει τα εδάφη που κατείχε στην Κομητεία της Έδεσσας που βρισκόταν στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Τον Αύγουστο του 1150 ολοκληρώθηκαν οι συναλλαγές, η Βεατρίκη και τα παιδιά της εγκαταστάθηκαν στον ποταμό Σον. Με ευγενική καταγωγή η Βεατρίκη παντρεύτηκε τον Γκιγιώμ ντε Σον, ισχυρό βαρόνο στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας.  Όταν ο δεύτερος σύζυγος της έπεσε σε μάχη (1132/1133) η Βεατρίκη έγινε πλούσια χήρα, κληρονόμησε το κάστρο του Σαόν μέχρι τον θάνατο της. Ο Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας αποφάσισε να γίνει ο δεύτερος σύζυγος της με στόχο να ενισχύσει την θέση του στην βόρεια Συρία. Ο σύζυγος της Βεατρίκης Γκιγιώμ ντε Σον ήταν πιστός σύμμαχος του. Ο Ζοσλέν Β΄ προτιμούσε να μένει στο Τυρμπεσέλ δυτικά του ποταμού Ευφράτη, συγκέντρωσε μισθοφόρους για την υπεράσπιση της Έδεσσας. Ο Ιμαντεντίν Ζενγκί Ατάμπεης της Μοσούλης και του Χαλεπίου κυρίευσε την Έδεσσα (23 Δεκεμβρίου 1144). Σύντομα κατέκτησε όλα τα κάστρα ανατολικά του Ευφράτη.

Ο Ζοσλέν Β΄ συνελήφθηκε από τα στρατεύματα του γιου του Ζενγκί Νουρεντίν στις αρχές Μαίου του 1150, κατάλαβε το Χαλέπι αλλά τυφλώθηκε. Η Βεατρίκη έστειλε νέα στρατεύματα για την υπεράσπιση της κομητείας αλλά ο Νουρεντίν και ο Σουλτάνος του Ρουμ Μεσούντ Α΄ επιτέθηκαν στην κομητεία. Ο Μεσούντ Α΄ έπεισε πολλές φρουρές να παραδοθούν με αντάλλαγμα να τις οδηγήσει με ασφάλεια στο Τυρμπεσέλ, απέτυχε όμως στην πολιορκία του Τυρμπεσέλ και επέστρεψε τον Ιούνιο του 1150 στο Σουλτανάτο του Ρουμ. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός της πρόσφερε μια ετήσια σύνταξη με αντάλλαγμα να του επιστρέψει το τελευταίο κάστρο στην κομητεία. Ο Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ που έστειλε ενισχύσεις από την Ιερουσαλήμ στην βόρεια Συρία αναγνώρισε ότι οι Φράγκοι δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν την περιοχή και έπεισαν την Βεατρίκη να πουλήσει την κομητεία. Η μεταφορά ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1150 παρουσία του βασιλιά Βαλδουίνου Γ΄. Η Βεατρίκη του Σαόν πούλησε όλα τα κάστρα στους Βυζαντινούς εκτός από το Ρουμ Καλεσί που το χάρισε στον Γρηγόριο Γ΄ επικεφαλής της Αρμένικης εκκλησίας της Κιλικίας. Ο Βαλδουίνος Γ΄ ανέλαβε υπό την προστασία του την Βεατρίκη και την οικογένεια της, εγκαταστάθηκαν στο Σαόν. Ο σύζυγος της πέθανε τον Μάιο του 1159 σε αιχμαλωσία στο Χαλέπι.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Barber, Malcolm (2012). The Crusader States. Yale University Press. 
*Buck, Andrew D. (2017). The Principality of Antioch and its Frontiers in the Twelfth Century. The Boydell Press. 
*Hamilton, Bernard (2000). The Leper King and His Heirs: Baldwin IV and the Crusader Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press. 
*Nicholson, Robert Lawrence (1973). Joscelyn III and the Fall of the Crusader States, 1134-1199. BRILL.

Κατηγορία:Κομητεία της Έδεσσας
Μαρία Λεπενιώτη

Η **Μαρία Λεπενιώτη** είναι Ελληνίδα δικαστής. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1984. Στην προσωπική της ζωή είναι παντρεμένη με γνωστό ιατροδικαστή και έχουν μαζί δύο παιδιά. 

Έγινε πολύ γνωστή ως δημόσιο πρόσωπο διότι προέδρευσε στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κεν Σουγκιμόρι

Ο **Κεν Σουγκιμόρι** (ιαπωνικά: *杉森 建*, Χέπμπορν: *Sugimori Ken*, 27 Ιανουαρίου 1966) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής, σκηνοθέτης βιντεοπαιχνιδιών, εικονογράφος και mangaka. Περισσότερο είναι γνωστός ως σχεδιαστής χαρακτήρων στο franchise του *[[Pokémon]]*. Ο Σουγκιμόρι ήταν αυτό που σχεδίασε και ολοκλήρωσε και τα 151 αρχικά πλάσματα Pokémon. Εκτός από τη σειρά βιντεοπαιχνιδιών, ασχολήθηκε με όλο το franchise, όπως με τις ταινίες που κυκλοφόρησαν καθώς και με τις *trading cards* (κάρτες *Pokémon*). Πέρα από αυτά, έχει δουλέψει και σε βιντεοπαιχνίδια όπως το *[[Pulseman]]* και τη σειρά *[[Super Smash Bros.]]*. 

Ο Σουγκιμόρι επίσης είναι ένας από τους ιδρυτές της εταιρείας Game Freak, μαζί με τους Σατόσι Τατζίρι και Τζουνίτσι Μασούντα. Σχεδιαστής χαρακτήρων της σειράς των *Pokémon* είναι έως σήμερα και συνήθως αυτός έχει τον τελευταίο λόγο των σχεδίων. Είχε αναφέρει ότι η έμπνευση του στον σχεδιασμό αυτών είναι μέσω παρατήρησης ζώων σε ζωολογικούς κήπους και και ενυδρεία. Σχετικά με αυτό το ζήτημα ο ίδιος είπε: «*Κάθε φορά που σχεδιάζω ένα νέο Pokémon νιώθω ότι πρέπει να κάνω κάτι που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί ποτέ. Και για να το καταφέρω αυτό, σκέφτομαι πράγματα που θα μπορούσαν να εκπλήξουν τους παίκτες*».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Sugimori's blog
* Sugimori's Twitter account 

Κατηγορία:Pokémon
Κατηγορία:Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα
Κατηγορία:Ιάπωνες εικονογράφοι
Προεδρικές εκλογές 2020 στη Γουινέα

Στις 18 Οκτωβρίου 2020 διεξήχθησαν οι **προεδρικές εκλογές στη [[Γουινέα]].** 

Ο Αλφά Κοντέ, ο οποίος είναι Πρόεδρος της Γουινέας από το 2010, διεκδικεί την επανεκλογή του για μία τρίτη θητεία. Επικρατέστεροι αντίπαλοί του είναι ο πρώην Πρωθυπουργός Σελού Νταλέιν Ντιάλο και ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Ελπίδας Ουσμάνε Κάμπα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν μποϊκοτάρει τις εκλογές ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την παράταση της θητείας του Κοντε.

Στις 19 Οκτωβρίου τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειχναν προβάδισμα στον Σελού Ντιάλο, ο οποίος βιάστηκε και ανακηρύχτηκε νικητής, αλλά η εκλογική επιτροπή διέψευσε την δήλωσή του. Τελικά, ο Αλφά Κοντέ κέρδισε τον Ντιάλο με 59,49% έναντι 33,5% των ψήφων, και επανεξελέγη πρόεδρος για τρίτη φορά. 

## Ιστορικό
Ο Αλφά Κοντέ έχει διατελέσει δύο θητείες ως Πρόεδρος και βρίσκεται στην εξουσία από το 2010. Με τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2020 η  θέση του Προέδρου ενισχύθηκε αρκετά: η διάρκεια της θητείας που αρχικά ήταν πέντε έτη παρατάθηκε σε έξι και ενώ απαγορευόταν σε ένα άτομο να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Πρόεδρος εισήχθηκε μία τροποποίηση που επέτρεψε στον Κοντέ να διεκδικήσει μία τρίτη θητεία. Αυτή η απόφαση πυροδότησε πολλές διαμαρτυρίες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης μποϊκόταραν τις βουλευτικές εκλογές που έγιναν τον Μάρτιο του 2020 καθώς και το δημοψήφισμα και τις τρέχουσες προεδρικές εκλογές. 

## Εκλογικό σύστημα
Η εκλογή του Προέδρου γίνεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει το 50% των ψήφων ανακηρύσσεται νικητής από τον πρώτο γύρο. Αν από τον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο θα αναμετρηθούν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου γύρου. 

## Υποψήφιοι

### Συναγερμός του Λαού της Γουινέας  – Αλφά Κοντέ

### Ένωση Δημοκρατικών Δυνάμεων της Γουινέας – Σελού Ντιάλο

### Δημοκρατικό Κόμμα Ελπίδας

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2020
Γουινεα
Μαρία Αυγούστα του Άνχαλτ

Η **Μαρία Αυγούστα του Άνχαλτ** (γερμ. *Marie-Auguste von Anhalt*, 10 Ιουνίου 1898 - 22 Μαΐου 1983) ήταν κόρη του Δούκα του Άνχαλτ και μετέπειτα πριγκίπισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Αυγούστα Αντωνία Φρειδερίκη Αλεξάνδρα Χίλντα Λουίζα* γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1898 στο Μπάλενστετ, και ήταν το τρίτο παιδί και η νεότερη κόρη του Εδουάρδου του Άνχαλτ και της Λουίζας Καρλόττας της Σαξονίας-Αλτεμβούργου.

Στις 14 Οκτωβρίου 1915 αρραβωνιάστηκε με τον Ιωακείμ της Πρωσίας. Ο γάμος τους έγινε στις 11 Μαρτίου 1916 στο Βερολίνο. Απέκτησαν ένα παιδί:
*τον Κάρολο Φραγκίσκο (1916 - 1975), παντρεύτηκε (1) την Ερριέτα του Σέναϊχ-Κάρολατ. Απέκτησαν 3 παιδιά, (2) την Λουίζε Ντόρα Χάρτμαν. Δεν απέκτησαν παιδιά και (3) την Έβα Μαρία Χερρέρα υ Βαλδεαβεγιάνο. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Χώρισαν λίγο μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η αιτία του διαζυγίου δεν είναι έγινε ποτέ γνωστή, ούτε υπήρξε προηγούμενη αναφορά συζυγικών προβλημάτων πριν από την ανακοίνωση του διαζυγίου.Το 1920 ο Ιωακείμ αυτοκτόνησε. Τα χρόνια που ακολούθησαν η Μαρία Αυγούστα κατάφερε να κερδίσει την κηδεμονία του γιου της, αλλά χωρίς την οικονομική υποστήριξη των Χοεντσόλλερν.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1926 παντρεύτηκε τον βαρόνο Γιόχαν Μίκαελ φον Λούεν. Χώρισαν το 1935. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε στις 22 Μαΐου 1983 στο Έσσεν σε ηλικία 84 ετών.

## Τίτλοι
*10 Ιουνίου 1898 - 11 Μαρτίου 1916: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Αυγούστα του Άνχαλτ
*11 Μαρτίου 1916 - 1920: *Η Αυτπκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Αυγούστα της Πρωσίας, Πριγκίπισσα του Άνχαλτ
*1920 22 Μαΐου 1983: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Αυγούστα του Άνχαλτ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Ανατόλιος της Γκαέτα

ο **Ανατόλιος**  (Anatolius) ήταν βυζαντινός αυτοκρατορικός ύπατος και κόμης - Κυβερνήτης της Γκαέτα, το 830. Η Γκαέτα τότε ήταν φέουδο του Δουκάτου της Νάπολης κι έδαφος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. 

Ο Ανατόλιος, γηγενής Ρωμαίος, θεωρείται ο γενάρχης της οικογένειας Γκαετάνι, σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, ήταν εγγονός από την πατρική γενιά του Θεοδώριχου βασιλιά των Γότθων και από τη μητρική γενιά των Κόμητων του Τούσκουλου και την Αννική γενιά. Κατά άλλη εκδοχή ο Ανατόλιος ήταν απόγονος του *Αννεσχίνο Γκότο* (Annecchino Goto) Ισπανού που έφυγε από την πατρίδα του το 773 και μετανάστευσε στην Ιταλία.

Παντρεμένος με άγνωστη γυναίκα απέκτησε τα εξής παιδιά : 
* Κωνσταντίνος, βυζαντινός ύπατος και Κυβερνήτης της Γκαέτα.
* Ιωάννης, βυζαντινός ύπατος.
* Μπόνος, βυζαντινός ύπατος.
* Ελιζαμπέττα, σύζυγος του Θεοδοσίου, έπαρχου της Νάπολης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Νέλσον Πικέ ο νεότερος

Ο **Νέλσον Πικέ ο νεότερος** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Νέλσον Άντζελο Τάσμα Πικέ Σόουτο Μαγιόρ**, γεν. στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας στις 25 Ιουλίου του 1985) είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε απ' το 2007 μέχρι το 2009. Η ομάδα στην οποία προσέφερε τις υπηρεσίες του είναι η Renault Sports. Το 2007 είχε θέση δοκιμαστή και αναπληρωματικού οδηγού και τα 2 επόμενα έτη (2008 και 2009) θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Το 2008 πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι και το 2009 στα Γκραν Πρι απ' το Αυστραλιανό μέχρι το Ουγγρικό και στη συνέχεια απολύθηκε απ' την ομάδα λόγω της πολύ κακής απόδοσής του. Στη θέση του για τα υπόλοιπα Γκραν Πρι τοποθετήθηκε ο Γαλλοελβετός Ρομέν Γκροζάν. Τα μοναδικά αποτελέσματα τα οποία σημείωσε ήταν πως σκόραρε 19 βαθμούς και βρέθηκε μια και μοναδική φορά στο βάθρο των νικητών.

Είναι υιός του Νέλσον Πικέ του πρεσβύτερου, που υπήρξε 3 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στη Φόρμουλα 1, το 1981, το 1983 και το 1987.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Πικέ Jr Νέλσον
Οικογένεια Καετάνι

μικρογραφία|Το οικόσημο της οικογένειας Γκαετάνι
Η **Οικογένεια Καετάνι ή Γκαετάνι**  (Caetani, ή Gaetani, ή Cajetani(, είναι μια ιταλική οικογένεια ευγενών, που κατάγεται από την πόλη Γκαέτα, η οποία έπαιξε σημαντικό ρόλο στο Δουκάτο της Γκαέτα, στη Δημοκρατία της Πίζας, στη Ρώμη, στο Παπικό κράτος και στο Βασίλειο των δύο Σικελιών.

## Ιστορία
Αρχαία οικογένεια η οποία σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση καταγόταν από τους δούκες της Γκαέτα. Ορισμένες ιστορικές πηγές αποδίδουν σε αυτήν την οικογένεια τον Πάπα Γελάσιο Β΄, γεννημένος στη Γκαέτα το 1060 και πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1119 στο Αββαείο του Κλυνύ. Η τεκμηριωμένη γενεαλογία της οικογένειας ξεκινά μόνο από τον 12ο αιώνα, καθώς από αυτήν την ιστορική περίοδο διακρίνονται ξεχωριστοί κλάδοι στη Γκαέτα, την Πίζα, τη Ρώμη, την Ανάγκνι, και τη Νάπολη, όλοι απόγονοι του γενάρχη της .

Σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, ο γενάρχης της οικογένειας είναι ο Ανατόλιος, Κόμης της Γκαέτα, Βυζαντινός κυβερνήτης της πόλης, το 830, εγγονός από την πατρική γενιά του Θεοδώριχου βασιλιά των Γότθων και από τη μητρική γενιά των Κόμηδων του Τούσκουλου και την Αννική γενιά. Κατά άλλη εκδοχή ο Ανατόλιος ήταν απόγονος του *Αννεσχίνο Γκότο* (Annecchino Goto) Ισπανού που έφυγε από την πατρίδα του το 773 και μετανάστευσε στην Ιταλία.
μικρογραφία|Το κάστρο των Γκαετάνι στο Λάτσιο
Οι Γκατεάνι διατήρησαν την κυριαρχία τους στην πόλη της Γκαέτα μέχρι τα μέσα του 11ου αιώνα, όταν ο Δούκας Ιωάννης Ε΄ διώχθηκε από τον Πρίγκιπα της Κάπουα. Τότε αναφέρεται ότι πολλά μέλη της οικογένειας μετοίκησαν στην Νάπολη με γενάρχη τυ κλάδου τον Αλίγκερνο.

Άλλοι κλάδοι προερχόμενοι από τους δούκες της Γκαέτα ήταν ο κλάδος της Πίζα πατρίκιοι της πόλης, κόντηδες της Τερρίκκιο (conti di Terriccio), της Πομάγια και ντ΄Ορίσεο (Pomaya e d'Oriseo), εξόριστοι από την Πίζα τον δέκατο τέταρτο αιώνα ο κλάδος πέρασε στη Σικελία μέχρι τον περασμένο αιώνα, με τελευταίο απόγονο τον Αλλεσάντρο που πέθανε το 1823. Συνεχίζουν σήμερα κλάδοι της οικογένειας στην Πίζα και το Λάτσιο.

Ένας κλάδος της οικογένειας αναπτύχθηκε στην Ισπανία από τον Πιζανό Ιωάννη που πήρε μέρος στην κατάληψη του Τολέδο από τους Μουσουλμάνους το 1083 και θεωρήτε ο γενάρχης του Ισπανικού κλάδου.

Ο κλάδος της Ρώμης έχει αναδείξει 16 καρδινάλιους από τους 28 της οικογένειας, γενάρχης του κλάδου ήταν ο Ούγος γιος του Ντοκιμπίλη Β΄ δούκα της Γκαέτα .

Μέλη της οικογένειας έχουν αποκτήσει τίτλους κι έχουν κυβερνήσει σαν Κόμητες και δούκες του Φοντί, Δούκες, πρίγκιπες του Τραέτο, Δούκες της Λαυρεζάνα, Πρίγκιπες του Πιεμόντε, Πρίγκιπες της Καζέρτα, Πρίγκιπες του Καζάρο, μαρκήσιοι του Σορτίνο, δούκες και κόμητες του Φοντί, κόμητες του Τρέττο και κύριοι του Τόρρε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Sermoneta  
* Sistema Informativo Unificato per le Soprintendenze Archivistiche - Gaetani, Pisa  
* Fondazione Roffredo Caetani di Sermoneta, sito con indicazioni genealogiche 
* Castello di Terriccio, 2010 
* Storia della famiglia Caetani o Gaetani 
* I Gaetani di Piedimonte 

Κατηγορία:Βυζαντινές οικογένειες
Μάρκος Μίνδλερ

Ο **Μαρκ Τζόζεφ Μίντλερ** (28 Μαρτίου 1860 - 1957) ήταν Έλληνας δημόσιος υπάλληλος και εθελοντής εκπαιδευτικός νεολαίας, ιδρυτής της πρώτης ελληνικής ομάδας προσκόπων.

Ο Μάρκος Μίνδλερ γεννήθηκε στην Αθήνα, από γονείς Γερμανικής καταγωγής. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1882, έχοντας αποκτήσει το διδακτορικό του, έγινε δεκτός στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και άρχισε να εργάζεται ως βοηθός μη μισθωτούς στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο της Αθήνας, και ανέλαβε να υπηρετήσει ως αναπληρωτής δικαστής στο Εφετείο. Το 1886, διορίστηκε στινογράφος στο κοινοβούλιο της Ελλάδας. Το 1900 μετά την αποχώρηση του αδελφού του έγινε επικεφαλής του γραφείου των στανογράφων, μια θέση που διατηρούσε μέχρι την αποχώρησή του το 1937, έχοντας φτάσει στη θέση του γενικού διευθυντή. Ο Mark Mindler πέθανε το 1957.

## Δράση
Ο Μίνδλερ   αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στην προώθηση της εκπαίδευσης και της ανάπτυξης των νέων της Ελλάδας μέσω δραστηριοτήτων όπως ο αθλητισμός και ο προσκοπισμός. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελλήνιου Συλλόγου Ερασιτεχνικών Αθλητικών (ΣΕΓΑΣ) όταν ιδρύθηκε για πρώτη φορά και διετέλεσε πρόεδρος από το 1914 έως το 1926. Όταν αναχώρησε το 1928, του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου. Ο Μάρκος Μίνδλερ  προώθησε ενεργά το Προσκοπικό Κίνημα στην Ελλάδα, ιδρύοντας και πρωτοπόρα την πρώτη ελληνική ομάδα προσκόπων.Ο Mίνδλερ ήταν ένα homo universalis. Ως αφοσιωμένος αθλητής συμμετείχε το 1875 στους τρίτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ζάππας, την πρώτη αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Εκτός από τη συμμετοχή του στο ΣΕΓΑ και το προσκοπικό κίνημα, ήταν πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Neo Faliro, του Πανελλήνιου Συλλόγου Γυμναστικής και του ποδηλατικού συλλόγου. Επιπλέον, ως φιλοτελιστής διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοτελικής Εταιρείας (1929), και ως απόφοιτος του Ωδείου Αθηνών συμμετείχε σε πολλές συναυλίες του.

Για τη συνεισφορά του στην ελληνική κοινωνία, ο Μίντλερ έλαβε πολλά βραβεία και διακρίσεις. Ήταν διακοσμημένος με το Τάγμα του Βασιλιά Γεωργίου Α, το Τάγμα του Φοίνικα, τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρα και πολλά άλλα ξένα μετάλλια. Επιπλέον, ο Δήμος Αθηναίων του έδωσε το Χάλκινο Μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων. Κάθε χρόνο από το θάνατό του, η Ομάδα Προσκόπων που ίδρυσε έβαζε φρέσκες κόκκινες και μαύρες τουλίπες στον τάφο του κατά τη διάρκεια μιας ειδικής μνημόσυνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πρόσκοποι
Κατηγορία:Παραλήπτες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Κατηγορία:Τάγμα του Φοίνικος
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Φιλήμων Παιονίδης

Ο  **Φιλήμων Παιονίδης** ήταν αρχιτέκτονας, ανιψιός του Ξενοφώντα Παιονίδη, που πήρε πτυχίο αρχιτεκτονικής το 1919 και εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη.

## Έργα του

* μικρογραφία|Μέγαρο Καζές (1924), Οδός Ίωνος Δραγούμη & Τσιμισκή, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Καζές, Έτος κατασκευής 1924, Οδός Ίωνος Δραγούμη & Τσιμισκή, Θεσσαλονίκη
*Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Ξηροκρήνης Θεσσαλονίκης, 1966
* Καπναποθήκη Σαμουηλίδου, Έτος κατασκευής 1924, Οδός Καραολή & Δημητρίου 11 (Διοικητηρίου), Θεσσαλονίκη
* Οικία Λ. Αμαρίλιο, Έτος κατασκευής 1936, Οδός Μαυρομιχάλη, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Pfizer

Η **Pfizer Inc.** (**Φάιζερ**) είναι αμερικανική πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία με έδρα τη Νέα Υόρκη. 

Το 2012 ήταν μία από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες στον κόσμο και κατατάσσεται 57η στον κατάλογο Fortune 500 του 2018, με τις 500 μεγαλύτερες εταιρείες των Ηνωμένων Πολιτειών με βάση το σύνολο των εσόδων.

## Ίδρυση
Η εταιρεία ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη από τον Γερμανό-Αμερικανό Τσαρλς Πφίτσερ και τον ανιψιό του Τσαρλς Φ. Έρχαρτ από το Λούντβιχσμπουργκ στη Γερμανία.

## Κυριότερα σκευάσματα
Η εταιρεία αναπτύσσει και παράγει φάρμακα και εμβόλια, για ευρύ φάσμα ιατρικών ειδικοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της ανοσολογίας, της ογκολογίας, της καρδιολογίας, της ενδοκρινολογίας, της νευρολογίας κ.ά. Τα κυριότερα εμπορικά προϊόντα της περιλαμβάνουν:
 
*το *Lipitor* ατορβαστατίνη, το οποίο χρησιμοποιείται για τη μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης στο αίμα ΛΧΠ, 
*το *Lyrica* πρεγκαμπαλίνη, χρησιμοποιούμενο για την αντιμετώπιση του νευροπαθητικού πόνου και της ινομυαλγίας, 
*το *Diflucan* φλουκοναζόλη, το οποίο είναι ένα πόσιμο αντιμυκητιασικό φάρμακο, 
*τη *Zithromax* αζιθρομυκίνη, ένα ευρέος φάσματος αντιβιοτικό, 
*το *Viagra* σιλδεναφίλη, χρησιμοποιούμενο για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας, 
*το *Celebrex*, επίσης γνωστό ως *Celebra*, σελεκοξίμπη, ένα αντιφλεγμονώδες φάρμακο.
*το Zoloft (σερτραλίνη, αναστολέας επαναπροσβολής της σεροτονίνης, το οποίο χρησιμοποιείται ως αντικαταθλιπτικό, αλλα και ως αγχολυτικό.

## Εταιρικά και συγχωνεύσεις
Το 2016, η Pfizer Inc. αναμενόταν να συγχωνευθεί με την Allergan για να δημιουργήσει την "Pfizer plc" με έδρα την Ιρλανδία. Η αξία της συμφωνίας ήταν 160 δισεκατομμύρια δολάρια. Η συγχώνευση ακυρώθηκε τον Απρίλιο του 2016, ωστόσο, λόγω των νέων κανόνων από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ κατά της αντιστροφής φόρου (μιας μεθόδου αποφυγής της φορολογίας μέσω της συγχώνευσης με μια εταιρεία του εξωτερικού). Η εταιρεία έχει συμφωνήσει τον δεύτερο μεγαλύτερο φαρμακευτικό διακανονισμό με το υπουργείο δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

Στις 19 Δεκεμβρίου 2018, η Pfizer ανακοίνωσε τη κοινή συγχώνευση του τμήματος καταναλωτικών ιατρικών προϊόντων με τον βρετανικό φαρμακευτικό γίγαντα GlaxoSmithKline. Η βρετανική εταιρεία θα διατηρήσει τον έλεγχο του 68% των μετοχών.

Η Pfizer ήταν συστατικό του Βιομηχανικού δείκτη Ντόου Τζόουνς από το 2004 έως το 2020, όταν ανακοινώθηκε ότι η εταιρεία θα αντικατασταθεί από την Amgen στον βιομηχανικό δείκτη. Η αλλαγή τέθηκε σε ισχύ στις 31 Αυγούστου 2020.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φαρμακευτικές εταιρίες
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Μωντ Άνταμς Κισκάντεν

Η **Μωντ Ίουινγκ Άνταμς Κισκάντεν** (*Maude Ewing Adams Kiskadden*, 11 Νοεμβρίου 1872 – 17 Ιουλίου 1953), γνωστή επαγγελματικά απλώς ως **Μωντ Άνταμς**, ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, που είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία της ενσαρκώνοντας ως ενήλικη τον παιδικό-ανδρικό ρόλο του Πίτερ Παν στο θέατρο, αρχίζοντας με την παραγωγή του 1905 στο Μπρόντγουεϊ. Παρά το ότι έπαιξε μόνο στο θέατρο και ποτέ στον κινηματογράφο, η προσωπικότητά της είχε μεγάλη απήχηση σε ευρύτατο ακροατήριο και τη βοήθησε να καταστεί η πλέον επιτυχημένη και καλύτερα αμειβόμενη ερμηνεύτρια της εποχής της, με ετήσιο εισόδημα περισσότερο από 1 εκατομμύριο δολάρια τον καιρό της ακμής της. Είχε χαρακτηρισθεί ως «η Σαρά Μπερνάρ της Αμερικής».

Η Άνταμς ήταν μοναχοπαίδι και γεννήθηκε στο Σολτ Λέικ Σίτι από μητέρα ηθοποιό, την Άζανεθ Ανν Άνταμς (Asaneth Ann Adams-Kiskadden, 1847-1916), που άρχισε να την παίρνει μαζί της στις περιοδείες της και να τη βγάζει στη σκηνή από νηπιακή ηλικία (μεταγενέστερα η Μωντ σπούδασε και σε δραματική σχολή). Στα 16 της χρόνια η Μωντ έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ και υπό τη διεύθυνση του Τσαρλς Φρόμαν έγινε δημοφιλής παίζοντας με τον πρωταγωνιστή Τζων Ντριου τον νεότερο (John Drew Jr., 1853-1927) στις αρχές της δεκαετίας του 1890. Αρχίζοντας το 1897, η Άνταμς πρωταγωνίστησε σε θεατρικά έργα του Τζ. Μ. Μπάρι, όπως τα *The Little Minister*, *Quality Street*, *Αυτό που ξέρει κάθε γυναίκα* και *Πίτερ Παν*. Πρωταγωνίστησε και σε διάφορα άλλα έργα, με τελεταία παράσταση στο Μπρόντγουεϊ το *A Kiss for Cinderella* του Μπάρι το 1916. Αφού αποσύρθηκε επί 13 χρόνια, επέστρεψε κυρίως με σαιξπηρικά έργα και μετά δίδαξε ηθοποιία ως καθηγήτρια της δραματικής τέχνης στο Στέφενς Κόλετζ στο Μισούρι. Μια άλλου είδους συνεισφορά της ήταν η επινόηση φωτιστικών διατάξεων για τη θεατρική σκηνή. Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στο χωριό Τάνερσβιλ της πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπου είχε αποσυρθεί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πετρής, Τάσος: Το λήμμα «Άνταμς Μωντ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σσ. 806-807
* 
* Robbins, Phyllis: *Maude Adams: An Intimate Portrait* (1956)
* Robbins, Phyllis: *The Young Maude Adams* (1959)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Μωντ Άνταμς στην Internet Broadway Database
* Φωτογραφίες στην «Ψηφιακή Πινακοθήκη» της NYPL

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Τόμας Σιούολ Άνταμς

Ο **Τόμας Σιούολ Άνταμς** (*Thomas Sewall Adams*, 29 Δεκεμβρίου 1873 – 8 Φεβρουαρίου 1933) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος, καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τ.Σ. Άνταμς γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, παίρνοντας πτυχίο το 1896 και διδακτορικό το 1899. Το 1899 διορίσθηκε βοηθός του Υπουργού Οικονομικών του Πουέρτο Ρίκο και το 1901 εντάχθηκε στο προσωπικό του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν στο Μάντισον ως αναπληρωτής καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας. Προάχθηκε σε καθηγητή α΄ βαθμίδας το 1908.

Από το 1911 μέχρι το 1915 ο Άνταμς υπηρέτησε στην εφορία του Ουισκόνσιν και συνέταξε πολλούς από τους φορολογικούς νόμους αυτής της πολιτείας. Το 1916 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του σε ηλικία 59 ετών.

Ο Άνταμς διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ από το 1917 μέχρι τον θάνατό του και στο πλαίσιο αυτό του αποδίδεται μεγάλο μέρος της φορολογικής πολιτικής της εποχής του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και της μεταπολεμικής περιόδου. Υπήρξε επίσης πρόεδρος της Εθνικής Φορολογικής Ενώσεως (National Tax Association) το 1922-1923, πρόεδρος της Αμερικανικής Οικονομικής Ενώσεως το 1927 και μέλος της οικονομικής επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών από το 1929 μέχρι τον θάνατό του.

## Βιβλία του
Ο Τ.Σ. Άνταμς συνέγραψε πολλά βιβλία οικονομικών και φορολογικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων και τα ακόλουθα:

* 1900: *Taxation in Maryland*
* 1905: *Labor Problems*, με τον H.L. Sumner
* 1907: *Mortgage Taxation in Wisconsin and Neighboring States*
* 1908: *Outlines in Economics*, με τον Richard T. Ely
* 1923: *Manual of Charting*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άνταμς Τομας Σιούωλ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 5, σελ. 807

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δημοσιεύσεις του Thomas Sewall Adams (MS 31) στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Γέιλ

Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Συγγραφείς πολιτικών θεμάτων
Κατηγορία:Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ
Παλάτι των Τεχνών «Βασίλισσα Σοφία»

Το **Παλάτι των Τεχνών «Βασίλισσα Σοφία»** (, ) είναι όπερα, κέντρο παραστατικών τεχνών και τοπόσημο στην Βαλένθια, που σχεδιάστηκε από τον Σαντιάγο Καλατράβα και βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Πόλης των Τεχνών και των Επιστημών. Άνοιξε επίσημα στις 8 Οκτωβρίου 2005 και η πρώτη σκηνή όπερας που παρουσιάστηκε σε αυτή ήταν εκείνη του Φιντέλιο του Μπετόβεν στις 25 Οκτωβρίου 2006. Ο τενόρος και μαέστρος Πλάθιδο Ντομίνγκο διατηρεί μια ιδιαίτερη σχέση με το Παλάτι από την ίδρυσή του και μετά και έχει δημιουργήσει ένα πρόγραμμα κατάρτισης νέων τραγουδιστών στο κτίριο.

## Περιγραφή
Το Παλάτι των Τεχνών «Βασίλισσα Σοφία» είναι η τελευταία από τις μεγάλες κατασκευές που χτίστηκε στην Πόλη των Τεχνών και των Επιστημών από τον βαλενθιανό και διεθνώς αναγνωρισμένο αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1995 από μια κοινοπραξία των εταιρειών Dragados και Necso. Τα εγκαίνιά του έγιναν επίσημα στις 8 Οκτωβρίου 2005 από τη Βασίλισσα Σόφια της Ισπανίας, το όνομα της οποίας φέρει.

Το κτίριο διαθέτει 14 ορόφους πάνω από το έδαφος, καθώς και τρεις κάτω από το έδαφος. Το ύψος του είναι 75 μέτρα (246 πόδια), που σημαίνει ότι είναι η υψηλότερη όπερα στον κόσμο. Εντός της μεταλλικής και καμπυλωτής κατασκευής, μήκους 230 μέτρων και εμβαδού 40.000 m2, περιλαμβάνονται τέσσερα αμφιθέατρα:

* Η Κύρια Αίθουσα (*Sala Principal*), που μπορεί να φιλοξενήσει 1.470 άτομα και χρησιμοποιείται κυρίως για σκηνές όπερας. Μπορεί όμως να μετατραπεί σε αίθουσα χορού ή άλλων παραστατικών τεχνών. Η αίθουσα έχει τέσσερα επίπεδα καθισμάτων, καθιστώντας την μία από τα μεγαλύτερες σκηνές στον κόσμο, εξοπλισμένη με όλες τις μεγάλες εγκαταστάσεις. Διαθέτει την τρίτη μεγαλύτερη ορχήστρα στον κόσμο, έχοντας τη δυνατότητα να φιλοξενήσει 120 μουσικούς. Η σκηνή διαθέτει χώρο για να δημιουργήσει δύο πλήρεις ρυθμίσεις όπερας και την αναπαραγωγή δύο διαφορετικών οπερών μέσα σε δύο ημέρες.
* Το Αμφιθέατρο (*Auditorio*) βρίσκεται πάνω από την Κύρια Αίθουσα. Μπορεί να φιλοξενήσει 1.420 άτομα και οι εγκαταστάσεις του περιλαμβάνουν συστήματα ήχου και βίντεο ικανά να προβάλλουν εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται σε χώρους κάτω από αυτό. Είναι ένας θεαματικός χώρος με πολλαπλές χρήσεις, από συναυλίες ποικίλων ειδών έως πολιτικές συγκεντρώσεις.
* Η Έντεχνη Αίθουσα (*Aula Magistral*) έχει χωρητικότητα 400 ατόμων και χρησιμοποιείται για μουσικές παραστάσεις και συνέδρια.
* Το Θέατρο Μαρτίν ι Σολέρ (*Teatro Martín y Soler*) κατασκευάστηκε κάτω από τη βάση του πτερού του Παλατιού και μπορεί να φιλοξενήσει 400 άτομα. Χρησιμοποιείται για θεατρικές παραγωγές και ως εκπαιδευτικό κέντρο για τα κύρια αμφιθέατρα. Αυτή η αίθουσα υπέστη σημαντικές ζημιές κατά τις πλημμύρες του 2007 και το άνοιγμά της καθυστέρησε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
*  The Palau section from City of Arts and Science website
*  Ιστοσελίδα Πόλης των Τεχνών και των Επιστημών 

Κατηγορία:Βαλένθια
Κατηγορία:Θέατρο στην Ισπανία
Κάμπος Καλιδόνης Ηλείας

Ο **Κάμπος** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 14 μέτρα, το οποίο βρίσκεται κοντά στον Κυπαρισσιακό Κόλπο. Απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από τη Ζαχάρω, 38  χιλιόμετρα ΝΑ. από τον Πύργο και είναι κτισμένος πάνω στην ΕΟ Πύργου - Κυπαρισσίας δυτικά του Κακόβατου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μίνθης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καλίδονα και την Κοστομέρα  αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλιδόνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 107 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Κεραμίδι Τρικάλων

Το ***Κεραμίδι*** (επίσημη ονομασία: «το Κεραμίδιον») είναι της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Το Κεραμίδι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και είναι κτισμένο στη συμβολή των ποταμών Ενιπέα και Πηνειού. Βόρεια συνορεύει με την κωμόπολη της Φαρκαδόνας (περίπου 5 χλμ.), νότια συνορεύει με τον οικισμό Βλοχός και δυτικά με τους οικισμούς Κόρδα και Μαραθέα οι οποίοι βρίσκονται στην αντίπερα όχθη του ποταμού Πηνειού. Το χωριό έχει υψόμετρο 62 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39.559146 και γεωγραφικό μήκος 22,0839374874.

Κάθε χρόνο διοργανώνεται ένα πανηγύρι αφιερωμένο στην μνήμη του Αγίου Χαραλάμπου, που είναι και ο προστάτης του οικισμού. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του οικισμού είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Κεραμίδι δημιουργήθηκε την περίοδο 1850-1870 από τους κατοίκους του τότε συνοικισμού «Δουβλατάνι» της Καρδίτσας, ο οποίος αποτελούσε χειμερινό βοσκοτόπι των κτηνοτρόφων. Η ονομασία του οικισμού «Κεραμίδι» την πήρε γιατί οι κάτοικοι της περιοχής έφτιαχναν κεραμίδια.

Σύμφωνα με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 έγινε η σύσταση της κοινότητας Κεραμιδίου η οποία αποσπάστηκε από το δήμο Φαρκαδόνας και ορίστηκε ως η έδρα του οικισμού. Το Κεραμίδι αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φαρκαδόνας ενώ το 1912 με το  ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας*.*

## Αξιοθέατα
Το πρώτο αξιοθέατο του οικισμού Κεραμιδίου είναι το «Μεγάλο Γεφύρι», γνωστό στην περιοχή ως «Παλιογέφυρο» που γεφυρώνει τον ποταμό Ενιπέα και εξυπηρετούσε παλιότερα τη συγκοινωνία με την Καρδίτσα και τη Λάρισα. Δεν είναι ακριβές γνωστό πότε κατασκευάστηκε, αλλά πιθανολογείται ότι έγινε μεταξύ του 13ου και 16ου αιώνα. Το δεύτερο επίσης αξιοθέατο είναι το «Γεφύρι του Αλή-Εφένδη» που γεφυρώνει έναν παραπόταμο του Πηνειού, δίπλα από τον ποταμό Ενιπέα και παλιότερα εξυπηρετούσε τη συγκοινωνία των χωριών της Καρδίτσας με τη Φαρκαδόνα και τη Λάρισα. Η κατασκευή του πιθανολογείται ότι έγινε στην εποχή της τουρκοκρατίας, αλλά σε άγνωστη χρονική περίοδο.

## Αθλητικοί σύλλογοι
Το Κεραμίδι διαθέτει τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Α.Ο. Κεραμιδίου «Πηνειός» ο οποίος συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ν. Τρικάλων.

## Πληθυσμός
Κατά την τελευταία απογραφή του 2011 το Κεραμίδι είχε πληθυσμό 323 κατοίκους σημειώνοντας μείωση κατά 15% από την προηγούμενη απογραφή του 2001 όπου είχε 387 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Γονατάς

Το επώνυμο **Γονατάς** πιθανόν αναφέρεται στους:
* Αντίγονος Β΄ Γονατάς (319 π.Χ. – 239 π.Χ.), Μακεδόνας ηγέτης
* Δημοσθένης Γονατάς (1841–1927), Έλληνας υποστράτηγος
* Επαμεινώνδας Γονατάς (1924–2006), Έλληνας ποιητής
* Στυλιανός Γονατάς (1876–1966), Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός
* Στυλιανός Γονατάς (πρεσβύτερος) (1807–1871), Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ιουλία φον Φος

Η **Γιούλι φον Φος** (*Julie von Voss*, 24 Ιουλίου 1766 - 25 Μαρτίου 1789) ήταν Γερμανίδα αυλικός, κυρία επί των τιμών της Φρειδερίκης Λουίζας της Έσσης-Ντάρμστατ και η μοργανατική σύζυγος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Γιούλι Αμαλί Ελίζαμπετ* γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1766 στο Μπουχ του Βερολίνου, και ήταν κόρη του Φρήντριχ Κρίστιαν φον Φος και της Αμάλια Οττίλια φον Βίερεκ. 

Είχε το παρατσούκλι «Μις Μπέσσι» στην πρωσική Αυλή λόγω ως αγγλοφιλίας της, και θεωρητικά δεν ήταν όμορφη ή έξυπνη, αλλά γοήτευσε τον Βασιλιά. Πείστηκε να «*θυσιάσει τον εαυτό της για τη χώρα*» και να δεχτεί τον Βασιλιά από τον συγγενή της Κόμη Φινκενστάιν, ο οποίος επιθυμούσε να αντικαταστήσει την Βιλελμίνε φον Λίχτεναου, με το επιχείρημα ότι θα μπορούσε να σώσει τον βασιλιά από την κακή συντροφιά του κύκλου του.

Παντρεύτηκαν στις 7 Απριλίου 1787 στο Παρεκκλήσι του Ανακτόρου Σαρλόττενμπουργκ. Της δόθηκε ο τίτλος *Κόμισσα Ίνγκενχαϊμ*. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν ήταν χαρούμενη με τις νέες συνθήκες, και πάντα αντιμετώπιζε τη Βασίλισσα με ευγενικό σεβασμό και ποτέ δεν προσπάθησε να αναλάβει το ρόλο της βασίλισσας.

Πέθανε από φυματίωση στις 25 Μαρτίου 1789 στο Μπουχ σε ηλικία 22 ετών.

## Παραπομπές
*Theodor Fontane: Wanderungen durch die Mark Brandenburg. Band 4 (Spreeland) „Rechts der Spree“ – Buch: Julie von Voß


Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Κατηγορία:Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Πρωσίας
Μιχαήλ Καλογερόπουλος

Ο **Μιχαήλ Α. Καλογερόπουλος** (1886-1961) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Διετέλεσε Νομάρχης.

## Βιογραφία
Ως δημοσιογράφος, υπηρέτησε ως διευθυντής της ΕΣΗΕΑ. Διετέλεσε Νομάρχης Έβρου, υπηρετώντας από τις 13 Οκτωβρίου 1923 ως τις 2 Οκτωβρίου 1925.    Επίσης, υπηρέτησε ως Νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος από το 1930 ως το 1933.
Πέθανε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 1961 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Λουκά Πατησίων. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Αντιγόνη, και αδέρφια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος
Κατηγορία:Νομάρχες Έβρου
Κομμούνα

μικρογραφία|300x300εσ|Τα μέλη των κοινωνιών Αναβαπτιστών Μπρούντερχοφ ζουν, τρώνε, εργάζονται και θρησκεύονται μαζί.
μικρογραφία|300x300εσ|Νέοι μουσικοί ζουν σε κοινόβιο στο Άμστερνταμ.
Μια **κομμούνα** είναι μια κοινότητα ανθρώπων που μοιράζονται τον χώρο διαμονής τους, έχουν ίδια ενδιαφέροντα, αξίες, πιστεύω και συχνά κατέχουν από κοινού την ιδιοκτησία, τα αγαθά και τους πόρους. Σε ορισμένες κομμούνες, οι άνθρωποι επίσης έχουν κοινή δουλειά, εισόδημα ή περιουσιακά στοιχεία.

Εκτός από την κοινόχρηστη οικονομία, η λήψη των αποφάσεων με βάση τη συναίνεση, οι μη ιεραρχικές δομές και ο οικολογικός τρόπος ζωής έχουν γίνει σημαντικές βασικές αρχές για πολλές κομμούνες. Υπάρχουν πολλές σύγχρονες συνειδητές κοινότητες ανά τον κόσμο, ενώ μια λίστα τέτοιων μπορεί να βρεθεί στην Υποτροφία Συνειδητών Κοινοτήτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνθήκες διαβίωσης
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Κρυονέρι Φιγαλείας Ηλείας

Το **Κρυονέρι** Ζαχάρως ή Φιγαλείας είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας****.

## Γενικά στοιχεία
Το Κρυονέρι βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και είναι κτισμένο στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 760 μέτρα. Απέχει 29 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Ζαχάρω (μέσω Θολού), 61 χλμ. ΝΔ. από τον Πύργο  και 41 χλμ. ΒΔ. από την Κυπαρισσία. 

Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι *Κοπάνιτζα* και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λεπρέου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 διορθώθηκε σε *Άνω Κοπάνιτζα* και το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Κρυονέριον. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Τριάντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κρυονονερίου Ολυμπίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φιγαλείας του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 59 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Ηλεία και το δήμο Αρχαίας Ολυμπίας υπάρχει το συνώνυμο χωριό Κρυονέρι Αρχαίας Ολυμπίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Πάτνεϊ

Το **Πάτνεϊ** (αγγλικά: *Putney*) είναι προάστιο του Λονδίνου, πάνω στον Τάμεση. Συνορεύει με το Φούλαμ (βορράς), το Γουίμπλεντον (νότος), το Γουόντσγορθ (ανατολή) και το Μπαρνς (δύση). 

Συνδέεται με το κεντρικό Λονδίνο με τον υπόγειο σιδηρόδρομο (από τον σταθμό του Ηστ Πάτνεϊ) και με τρένο.
 
Το Πάτνεϊ είναι το σημείο εκκίνησης του κωπηλατικού αγώνα μεταξύ Κέμπριτζ και Οξφόρδης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Προάστια Λονδίνου
Βασίλειος της Άγκυρας

Ο **Βασίλειος της Άγκυρας**, ήταν χριστιανός ιερέας στην Άγκυρα της Γαλατίας κατά τον 4ο αιώνα. Πολύ λίγες πληροφορίες για τη ζωή του διατηρούνται σε ένα μεταφραστικό έργο: «*Η Ζωή και οι Πράξεις του Μαρτύρου Ιερέα Βασιλείου*» ().

## Βίος
Πολέμησε ενάντια στους ειδωλολάτρες και τους Αρειανούς. Ο Βασίλειος υπερασπίστηκε τον επίσκοπο Μάρκελλο ενάντια στον ιεράρχη που εκδιώχθηκε από τους Αρειανούς, όπως επίσης, αυτός και οι ιερατικοί που είχαν σταλεί μαζί του στην Σύνοδο δήλωσαν ότι ο Υιός είχε παρόμοια ουσία με τον Πατέρα, ακολουθώντας ένα (Ομοιοσιανό) Σύμβολο της Πίστεως από το 341.

Η Σούδα αναφέρει πως ήταν επίσκοπος της Άγκυρας και ιατρός.

Όταν ο αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Αποστάτης (361-363) έφτασε στην πόλη της Άγκυρας, ο Βασίλειος ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό ενώπιόν του στη δίκη και καταδίκασε τον αυτοκράτορα για την αποστασία του. Ο Ιουλιανός διέταξε να κοπούν λωρίδες δέρματος από την πλάτη του ως τιμωρία για τα λεγόμενά του. Ο Βασίλειος υπέμεινε τα βασανιστήρια με μεγάλη υπομονή. Όταν άρχισαν να χτυπούν τους ώμους και το στομάχι του με καυτές ράβδους, έπεσε κάτω και φώναξε: «Ω Χριστέ, φως μου! Ω Ιησού, ελπίδα μου! Ήσυχο επίνειο από τη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Σε ευχαριστώ, Κύριε Θεέ των πατέρων μου, που άρπαξες την ψυχή μου από το λάκκο της κόλασης και διατήρησες το Όνομά Σου μέσα μου χωρίς χρώση! Επέτρεψέ μου να ολοκληρώσω τη ζωή μου ως νικητής και να κληρονομήσω την αιώνια ζωή σύμφωνα με την υπόσχεση που έδωσες στους πατέρες μου. Τώρα δέξου την ψυχή μου εν ειρήνη, παραμένοντας σταθερή σε αυτήν την εξομολόγηση! Επειδή είσαι ελεήμων και μεγάλο είναι το έλεός Σου, Εσύ που ζείς και διαμένεις σε όλους τους αιώνους. Αμήν.».

Έχοντας κάνει μια τέτοια προσευχή, και έχοντας ξεσκιστεί παντού από τις καυτές ράβδους, ο Βασίλειος "παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Θεού". Πέθανε στις 29 Ιουνίου 362. Η Ορθόδοξη αλλά και η Καθολική Εκκλησία τον θεωρούν άγιο και τιμούν την μνήμη του στις 22 Μαρτίου εκάστου έτους (μεταφέρθηκε από τις 29 Ιουνίου στις 22 Μαρτίου λόγω της γιορτής των Αγίων Πέτρου και Παύλου).

## Δείτε επίσης
* Αρειανική διαμάχη
* Μέγας Κωνσταντίνος
* Πρώτη Σύνοδος της Νίκαιας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι Αγκύρας
Αντώνιος Νικόπουλος

Ο **Αντώνιος Νικόπουλος** ήταν αρχιτέκτονας απόφοιτος του Πολυτεχνείου της Δρέσδης (Technische Hochschule Dresden) (1926), ο οποίος εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη και αλλού.

## Έργα του

*Η «Ανώνυμος Εταιρεία Βιομηχανίας Υφασμάτων ΥΦΑΝΕΤ» (σε συνεργασία με Κωνσταντίνο Κοκκορόπουλο), Έτος κατασκευής 1926, Συμβολή των οδών Ομήρου και Παπάφη, περιοχή Αγίου Φανουρίου, Θεσσαλονίκη
*μικρογραφία|Κατάστημα Αφών Πανέτσου, (1927), Βενιζέλου 38, ΘεσσαλονίκηΚατάστημα Αφών Πανέτσου, Έτος κατασκευής 1927, Βενιζέλου 38, Θεσσαλονίκη
*μικρογραφία|Μέγαρο Πανταζίεβιτς (1928), Εγνατία 70 & Χαλκέων, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Πανταζίεβιτς (σε συνεργασία με Κωνσταντίνο Κοκορόπουλο), Έτος Κατασκευής 1928, Εγνατία 70 & Χαλκέων, Θεσσαλονίκη
*Καπναποθήκη της Αυστροελληνικής ΑΕ, σήμερα Πλατεία Odeon, Μετά το 1928, Τσιμισκή 43 & Βασ. Ηρακλείου 38, Θεσσαλονίκη μικρογραφία|Πρώην Ξενοδοχείο «Διεθνές» και «Μεγάλη Ρωσία» (1929), Γωνία Ι. Δραγούμη και Πτολεμαίων, Θεσσαλονίκη
*Πρώην Ξενοδοχείο «Διεθνές» και «Μεγάλη Ρωσία», Έτος κατασκευής 1929, Γωνία Ι. Δραγούμη και Πτολεμαίων, Θεσσαλονίκη
*μικρογραφία|Οικοδομή Δ. Δίγκα (1934), Εγνατία 136, ΘεσσαλονίκηΟικοδομή Δημητρίου Δίγκα, Έτος κατασκευής 1934, Εγνατία 136, Θεσσαλονίκη

* μικρογραφία|Καπναποθήκη Α. Μιχαηλίδη-Κ. Σακκά (1937), Συμβολή Ναυμαχίας Λήμνου & Δωδεκανήσου, Θεσσαλονίκη Καπναποθήκες Α. Μιχαηλίδη-Κ. Σακκά (σε συνεργασία με Κωνσταντίνο Κοκορόπουλο), Έτος κατασκευής 1937, Συμβολή Ναυμαχίας Λήμνου 13 & Δωδεκανήσου (Α. Μιχαηλίδη) και Ναυμαχίας Λήμνου 11 & Ολυμπίου Διαμαντή 5 (Κ. Σακκά) Θεσσαλονίκη.
* μικρογραφία|Μέγαρο Κολιούσκα (1939), Αγ. Σοφίας 9, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Κολιούσκα (σε συνεργασία με Κωνσταντίνο Κοκκορόπουλο), Έτος Κατασκευής 1939, Οδός Αγ. Σοφίας 9, Θεσσαλονίκη
*μικρογραφία|Μέγαρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (1948), Εθνικής Αμύνης 4, Θεσσαλονίκηαριστερά|μικρογραφία|Μέγαρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (Η είσοδος) (1948), Εθνικής Αμύνης 4, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Έτος Κατασκευής 1948, Εθνικής Αμύνης 4, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες