open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρουντρασένα Β΄ της Ινδίας

Ο **Ρουντρασένα Β΄***, Rudrasena II,* (βασ. π. 385 – 390 μ.Χ.  ) ήταν ηγεμόνας τού κλάδου Πραβαραπούρα-Ναντιβαρντάνα της δυναστείας των Βακατάκα. Στη σύντομη βασιλεία του νυμφεύτηκε την Πραμπαβατιγκούπτα, κόρη τού αυτοκράτορα των Γκούπτα, Τσαντραγκούπτα Β' . Το πρόωρο τέλος του οδήγησε την Πραμπαβατιγκούπτα να κυβερνήσει ως αντιβασίλισσα για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς οι γιοι τού Ντιβακαρασένα, Νταμονταρασένα και Πραβαρασένα Β' ήταν όλοι ανήλικοι. 

Η βραχεία βασιλεία του Ρουντρασένα Β΄ ήταν επίσης αξιοσημείωτη για τις θρησκευτικές αλλαγές, που πιθανότατα προκλήθηκαν από την αυξημένη επιρροή των Γκούπτα. Σε αντίθεση με τους προγόνους του, οι οποίοι ήταν όλοι ευσεβείς Σιβαΐτες (λάτρεις του Σίβα), ο Ρουντρασένα Β΄ έγινε λάτρης του Τσακραπάνι ή Βισνού. Η αλλαγή πίστης του Ρουντρασένα Β΄ πιθανότατα ενθαρρύνθηκε από τον ισχυρό πεθερό του και τη σύζυγό του, οι οποίοι ήταν και οι δύο ένθερμοι Βισνουίτες.  

## Αναφορές

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Μπαρτρντάμαν της Ινδίας

Ο **Μπαρτρνταμάν***, Bhartrdaman,* ήταν ηγεμόνας των Σακών των Δυτικών Σατραπών στη βορειοδυτική Ινδία από το 278 έως το 295 περίπου.   Για τα πρώτα τέσσερα χρόνια, τα νομίσματά του τον κατονομάζουν μόνο ως σατράπη (*κσατράπα)*, μετά από τα οποία τον κατονομάζουν *ως μεγάλο σατράπη (μαχακσατράπα)*. Ήταν ο δεύτερος από τους δύο γιους τού Ρουντρασένα Β' που ανέβηκε στον θρόνο, μετά τον αδελφό του Βισβασίμα, και ήταν μεταξύ των τελευταίων ηγεμόνων τής δυναστείας των Καρνταμάκα.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νομίσματα του Μπαρτρνταμάν

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Βισβασένα της Ινδίας

Ο *'Βισβασένα*, *Viśvasena*, Μέσα Βράχμι:60x60εσ *Vi-śva-se-na,* (βασ. 293 – 304 μ.Χ.) ήταν ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών και ο 22ος ηγεμόνας τής δυναστείας των Σατραπών. Ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας σατράπης της οικογένειας Τσαστάνα, αδελφός και διάδοχος του Μπαρτρντάμαν, και γιος του Ρουντρασένα Β΄. 

Ένα νόμισμα τού Βισβάσενα βρέθηκε σε ανασκαφές στα Σπήλαια Ατζάντα, στο μοναστήρι από ψημένα τούβλα που βλέπει στις σπηλιές, στη δεξιά όχθη τού ποταμού Γουαγκόρα. 

Διάδοχός του ήταν ο Ρουντρασίμα Β'. 
Αρχείο:Ajanta_Visvasena.jpg|εναλλ.=A coin of Visvasena, found in excavations at Ajanta Caves.| Ένα νόμισμα τού Βισβασένα, που βρέθηκε σε ανασκαφές στα σπήλαια Ατζάντα.


## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Ρουντρασίμα Β΄ της Ινδίας

Ο **Ρουντρασίμα Β΄***, Rudrasimha II,* (304 – 348) ήταν ηγεμόνας των Σακών της δυναστείας των Δυτικών Σατραπών. Στα νομίσματά του δήλωνε ότι ήταν γιος ενός άρχοντα (σβάμι) ονόματι Τζιβαντάμαν. 

Τα νομίσματά του είναι συνομήλικα με αυτά άλλων ηγεμόνων, οι οποίοι μπορεί να ήταν υπο-βασιλείς και ήταν γιοι του: Γιασοντάμαν Β΄ (317–332) και Ρουντραντάμαν Β΄ (332–348). 

Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του, ένας ηγεμόνας των Σακών έγραψε την επιγραφή Kανακέρα,  στον λόφο Σάντσι, αναφέροντας την κατασκευή ενός πηγαδιού από τον αρχηγό των Σακών και τον «δίκαιο κατακτητή» (*dharmaviyagi mahadandanayaka*) Σρινταβάρμαν (339-368 μ.Χ.).  Μία άλλη επιγραφή τού ίδιου Σρινταβάρμαν με τον στρατιωτικό του διοικητή είναι γνωστή από το Έραν.  Αυτές οι επιγραφές υποδεικνύουν την έκταση τής βασιλείας των Σάκα ως την εποχή του Ρουντρασίμα Β'.

Νομίσματα του Ρουντρασίμα Β΄ βρέθηκαν μέσα στη βουδιστική στούπα του Ντεβνιμόρι στο Γκουτζαράτ. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Βαλαρσάκης

Ο **Βαλαρσάκης** ή **Βαγκαρσάκ** (παλαιοαρμ. Վաղարշակ, 2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν βασιλιάς της Αρμενίας από το 150 μέχρι το 127 π.Χ., αδελφός του Μιθριδάτου Α΄ του Μέγα, δηλαδή παρθικής καταγωγής, ιδρυτής του αρμενικού κλάδου της δυναστείας των Αρσακιδών σύμφωνα με τον Μωυσή Χωρηνό («Χορενάτσι»).

Σήμερα οι μελετητές θεωρούν τα αποδιδόμενα σε αυτόν σύνθεση βιογραφικών στοιχείων διάφορων βασιλέων. Το πρώτο που έπραξε ως βασιλιάς ο Βαλαρσάκης λέγεται ότι ήταν η εξάλειψη των ληστών της υπαίθρου. Οργάνωσε την εξουσία στην Αρμενία ως τμήματος της Παρθικής Αυτοκρατορίας και επεφύλαξε τις υπέρτατες εύνοιες στον Μπαγκαράτ, έναν από τους απώτερους προγόνους της μεσαιωνικής Δυναστείας των Μπαγκρατουνί. Ο Βαλαρσάκης κατέκτησε και προσάρτησε στην Αρμενία την Καππαδοκία, μέρος του Καυκάσου και τη Λαζική (περιοχή). Μετά από τις κατακτήσεις του αυτές, ασχολήθηκε με την εσωτερική αναδιοργάνωση του κράτους του: Θέσπισε νόμους και φρόντισε για την καταγραφή όλων των ιστορικών μνημείων της χώρας. Στον θρόνο της Αρμενίας τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρσάκης.

## Δείτε επίσης
*  Αρταβάσδης Α΄ της Αρμενίας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 662

Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Βάλαφριντ

Ο **Βάλαφριντ** (*Walafrid* ή *Walahfrid*, περ. 80818 Αυγούστου 849 μ.Χ.), ο επιλεγόμενος **«Στράβων»** (*Strabus*) επειδή πιθανώς έπασχε από στραβισμό, ήταν λόγιος Βενεδικτίνος μοναχός, ηγούμενος της Μονής του Ράιχεναου.

Αλαμαννός Φράγκος στην καταγωγή, ο Βάλαφριντ γεννήθηκε στη Σουαβία στις αρχές του 8ου αιώνα και έμαθε γράμματα στην παραπάνω μονή (Αββαείο). Μετά έμεινε για κάποιο διάστημα στο Αββαείο της Φούλντα, όπου ήταν μαθητής του Ραμπάνους Μάουρους, και κατόπιν επέστρεψε στο Αββαείο του Ράιχεναου, όπου έγινε ηγούμενος το 838, δηλαδή σε ηλικία 30-35 ετών περίπου. Για απροσδιόριστη αιτία ωστόσο απελάθηκε και κατέφυγε στην Πριγκιπική Επισκοπή του Σπέγιερ. Σύμφωνα με τους δικούς του στίχους, φαίνεται ότι ο πραγματικός λόγος ήταν πως, αν και υπήρξε δάσκαλος του Καρόλου του Φαλακρού, ο Βάλαφριντ τάχθηκε με το μέρος του μεγαλύτερου αδελφού του Καρόλου, του Λοθαρίου Α΄, μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς το 840. Αποκαταστάθηκε στο μοναστήρι του το 842 και απεβίωσε επτά έτη αργότερα, σε μια πρεσβεία προς τον πρώην μαθητή του. Το επιτάφιο επίγραμμά του γράφηκε από τον Ραμπάνους Μάουρους.

## Τα έργα του
Τo σπουδαιότερo έργα του Βάλαφριντ, που έγραψε μόνο στη λατινική γλώσσα, είναι πιθανώς το *Liber de visionibus Wettini*. Είναι ποίημα γραμμένο σε εξάμετρους στίχους, μετά από ανάθεση κάποιου «Πατρός Αδαλγίσου», και με βάση μια πεζογραφική αφήγηση ενός πρώην αββά του Ράιχεναου. Είναι αφιερωμένο στον Γριμάλδο, αδελφό του Βέττι ο οποίος ήταν παλαιός δάσκαλος του Βάλαφριντ στο Ράιχεναου. Το ποίημα αυτό, γνωστό και με τον απλούστερο τίτλο *Visio Wettini*, θεωρήθηκε ως πρόδρομος της *[[Θεία Κωμωδία|Θείας Κωμωδίας]]*. Μερικά άλλα έργα του Βάλαφριντ:

* *De exordiis et incrementis quarundam in observationibus ecclesiasticis rerum*, επί εκκλησιαστικών θεμάτων σε 32 κεφάλαια, γράφηκε μεταξύ 840 και 842 μ.Χ.
* * Vita sancti Galli* (= «Βίος του Αγίου Γάλλου»), βασική ιστορική πηγή για τον Άγιο
* *Liber de cultura hortorum*, για τα φυτά του κήπου που καλλιεργούσε στη Μονή του Ράιχεναου
* *De Imagine Tetrici*, σε διαλογική μορφή

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Το λήμμα «Βάλαφριδ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7

Κατηγορία:Βενεδικτίνοι
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βενεδικτίνοι συγγραφείς
Κατηγορία:Χριστιανοί ποιητές
Χρίστος και Μόσχος Βαλαώρας

Ο **Χρίστος Βαλαώρας** και ο γιος του **Μόσχος Βαλαώρας** ήταν Ηπειρώτες αρματολοί, προ-προ-προπάππους και προ-προπάππους αντιστοίχως του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

Ο Σάθας αναφέρει ότι ο Μόσχος Βαλαώρας έλαβε μέρος στην επανάσταση των αρματολών της Ρούμελης και της Ηπείρου το 1684, κατά την έναρξη της «καθόδου» των Βενετών με τον Μοροζίνι στο Ιόνιο και την Πελοπόννησο. Μετά την αποχώρηση των Βενετών από την Αθήνα και τη Χαλκίδα, και τον περιορισμό τους στην Πελοπόννησο, ο Μόσχος, σε συνεργασία με τον αρματολό Αγγελή Σουμίλα κράτησαν ελεύθερο το αρματολίκι της Ηπείρου και ένα τμήμα του Βάλτου. Ο Μόσχος επανεμφανίσθηκε στο προσκήνιο των πολεμικών επιχειρήσεων κατά το κίνημα του Λιμπεράκη Γερακάρη.

Ο Χρίστος Βαλαώρας είχε παράλληλη δράση με τον γιο του: Συνεργάσθηκε με τους αρματολούς Σουμίλα και Σπαθογιάννη, και κήρυξε επανάσταση κατά των Τούρκων στην Ακαρνανία όταν ο Μοροζίνι δρούσε στην Πελοπόννησο και την Αττική. Για τη συμμετοχή του σε μια μάχη, ένα δημοτικό τραγούδι αναφέρει:


*Σαν τι μεγάλη καταχνιά στη [[Πρατοβούνι Ευρυτανίας|Σίβιστα]] στη ράχη;*
*Ο [[Αγγελής Σουμίλας|Βλαχαγγέλης]] πολεμά κι ο Χρίστος Βαλαώρας.*
*Δεν είναι μια, δεν είναι δυό, δεν είναι τρεις η δέκα,*
*Μόνο είναι χιλιάδες δεκατρείς, χιλιάδες δεκαπέντε.*
*Τζαφέρμπεής εχούγιαξε κι Αγγέλης πηλογιέται.*


## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βαλαώρας Μόσχος και Χρίστος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7

Κατηγορία:Αρματολοί
Ρουντρασίμα Γ΄ της Ινδίας

Ο **Ρουντρασίμα Γ΄,** *Rudrasiṃha*, ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας των Δυτικών Σατραπών στην Ινδία, τον 4ο αι. μ.Χ.  Ο Ρουντρασίμα Γ΄ διαδέχθηκε τον Ρουντρασένα Δ΄ ως ηγέτης των Ινδο-Σκυθών στην Ινδία.  Και οι δύο ήταν γιοι τού ηγεμόνα των Σακών, Σατγιασίμα, γεγονός που τούς καθιστά τουλάχιστον ετεροθαλή αδέλφια, αν όχι συγγενείς πρώτου βαθμού.  

Οι Δυτικοί Σατράπες τελικά κατακτήθηκαν από τον αυτοκράτορα των Γκούπτα, Τσαντραγκούπτα Β' . Αυτό το γεγονός έθεσε οριστικά τέλος στην κυριαρχία των Σακών στην Ινδική υποήπειρο. Μία επιγραφή τού νικηφόρου βασιλιά των Γκούπτα, Τσαντραγκούπτα Β', το 412-413 μ.Χ., η επιγραφή Σάντσι του Τσαντραγκούπτα Β', βρίσκεται στο κιγκλίδωμα κοντά στην Ανατολική Πύλη της Μεγάλης Στούπας στο Σάντσι. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Ράψον, «Κατάλογος ινδικών νομισμάτων στο Βρετανικό Μουσείο. Άντρας κ.λπ.»

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Παντολέων Βάλβης

Ο **Παντολέων Βάλβης** ήταν Έλληνας ιερέας και δάσκαλος της εποχής της Επαναστάσεως του 1821, γιος του επίσης ιερέως Ζαφειρίου, από το Μεσολόγγι, μέλος της παλαιάς Οικογενείας Βάλβη.

Ο Βάλβης πρέπει να ήταν κάποιας ηλικίας το 1821, καθώς είχε ήδη ολοκληρώσει τη δική του μαθητεία και δίδασκε στην Κωνσταντινούπολη από το 1812. Εκεί έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας, οπότε μετά την έναρξη της Επαναστάσεως επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και ανέπτυξε μεγάλη δράση. Ως «μέγας οικονόμος» της τότε Μητροπόλεως και ως εφημέριος του Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος Μεσολογγίου, ο Παντολέων Βάλβης ενίσχυσε με κάθε τρόπο τους αμυνόμενους μαχητές και στις τρεις Πολιορκίες του Μεσολογγίου. Σκοτώθηκε μαχόμενος πλέον και ο ίδιος, την ημέρα της Εξόδου το 1826.

* Εγγονή αυτού του Παντολέοντος ήταν η Μαρία Βάλβη, η σύζυγος του γνωστού ποιητή Κωστή Παλαμάς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7

Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Βαλβίνα

Η **Βαλβίνα** (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Ρωμαία που τιμάται ως αγία από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Σύμφωνα με μια εκδοχή του βίου της, ήταν παρθενομάρτυρας, που μαρτύρησε μαζί με τον πατέρα της Κυρίνο περί το 130 μ.Χ., ενώ σύμφωνα με άλλη πέθανε από φυσικά αίτια, κάποια χρόνια μετά το μαρτύριο του Κυρίνου. Η παράδοσή της συνδέεται τον βίο του Επισκόπου Ρώμης (Πάπα) Αλεξάνδρου Α΄, που επίσης είναι άγνωστο αν απεβίωσε με μαρτυρικό θάνατο ή όχι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Παρθενομάρτυρες
Mikoyan MiG-31

Το **Mikoyan MiG-31** (, ονομασία αναφοράς ΝΑΤΟ: **Foxhound**) είναι υπερηχητικό αναχαιτιστικό αεροσκάφος που αναπτύχθηκε για τη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία από το Γραφείο Σχεδιασμού Μικογιάν ως αντικαταστάτης του παλαιότερου MiG-25 στο οποίο και βασίζεται σχεδιαστικά.

Το MiG-31 είναι το ταχύτερο επιχειρησιακό μαχητικό αεροσκάφος, καθώς μπορεί να φθάσει τα 3000 km/h περίπου. Παραμένει σε υπηρεσία με τις Ρωσικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις, δεκαετίες μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ο άλλος χρήστης του τύπου ήταν οι Δυνάμεις Αεράμυνας του Καζακστάν που απέσυραν τα τελευταία MiG-31 τους το 2023. Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας αναμένει ότι το MiG-31 θα παραμείνει σε υπηρεσία τουλάχιστον μέχρι το 2030· αυτό επιβεβαιώθηκε το 2020 όταν ανακοινώθηκε η επέκταση της διάρκειας ζωής των υπαρχόντων σκαφών από 2.500 σε 3.500 ώρες. Η έκδοση MiG-31K μπορεί να φέρει τον εκτοξευόμενο από αέρος βαλλιστικό πύραυλο Kh-47M2 Kinzhal (Κινζάλ) ο οποίος μπορεί να έχει συμβατική ή πυρηνική κεφαλή.

## Δείτε επίσης
; Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του MiG-31
* Mikoyan-Gurevich MiG-25
* Mikoyan MiG-41

; Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* Grumman F-14 Tomcat
* Tupolev Tu-28

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αεροσκάφη Mikoyan-Gurevich
Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αναχαιτιστικά αεροσκάφη
Παγωμένη διαμάχη

Στις διεθνείς σχέσεις, μια **παγωμένη διαμάχη** ή **σύγκρουση** είναι μια κατάσταση στην οποία έχει τερματιστεί μια ενεργή ένοπλη σύγκρουση, αλλά καμία συνθήκη ειρήνης ή άλλο πολιτικό πλαίσιο δεν επιλύει τη σύγκρουση προς ικανοποίηση των αντιμαχόμενων μερών. Επομένως, από νομικής άποψης, η σύγκρουση μπορεί να ξεκινήσει ξανά ανά πάσα στιγμή, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ανασφάλειας και αστάθειας.

Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως για συγκρούσεις σε πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες αλλά έχει επίσης συχνά εφαρμοστεί σε άλλα εκτεταμένα και ανεπίλυτα εδαφικά ζητήματα. Οι παγωμένες συγκρούσεις μερικές φορές οδηγούν σε μερικώς αναγνωρισμένα κράτη. Για παράδειγμα, η Δημοκρατία της Νότιας Οσετίας, αποτέλεσμα παγωμένης σύγκρουσης μεταξύ της Γεωργίας και της Ρωσίας μαζί με των ντόπιων Οσσέτιων, αναγνωρίζεται από οκτώ άλλα κράτη, συμπεριλαμβανομένων πέντε κρατών μελών του ΟΗΕ. Τα άλλα τρία από αυτά είναι τα ίδια επίσης μερικώς αναγνωρισμένα κράτη.

## Τωρινές ανεξάρτητες οντότητες αποτέλεσμα παγωμένων διαμαχών
*
*
*
*
*
*
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Κατηγορία:Σύγκρουση
Όσβαλντ Μπέικερ

Ο **Όσβαλντ Τσαρλς Μπέικερ** (**Oswald Charles Baker**, 1 Μαΐου 1915, Clowne, Ντέρμπισιρ – †2 Ιουλίου 2004, Downham Market, Νόρφολκ) ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και ηγετική μορφή του σεντεβακαντισμού στην Αγγλία.

## Βιογραφία
Ο Μπέικερ φοίτησε στο Κάμπιον Χάους (Campion House) στο Άιλουορθ, του Μίντλσεξ, που διοικούνταν από Ιησουίτες. Το 1938 αναγκάστηκε να διακόψει τις θεολογικές του σπουδές στη Γαλλία λόγω έντονης κριτικής στη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Οι Ιησουίτες και οι Δομινικανοί απέρριψαν το αίτημά του να εισέλθει στο τάγμα τους.

Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής του στο Ιερατικό Σεμινάριο της Αρχιεπισκοπής Μπέρμιγχαμ, χειροτονήθηκε ιερέας το 1942. Μετά από μερικά χρόνια ως βοηθός ιερέας, το 1949 διορίστηκε εφημέριος στην εκκλησία του Αγίου Δομίνικου, στο Ντάουνχαμ Μάρκετ του Νόρφολκ St. Dominics', Downham Market, Norfolk).

Η άρνησή του να τελέσει τη Θεία Λειτουργία σύμφωνα με το Ρωμαϊκό Λειτουργικό του Πάπα Παύλου ΣΤ΄ προκάλεσε δημόσια αίσθηση το 1975. Παρά το γεγονός ότι στους ηλικιωμένους ιερείς συνήθως επιτρεπόταν η χρήση των προ-Βατικανών λειτουργικών βιβλίων, οι εκκλησιαστικές αρχές αντέδρασαν στην περίπτωση του Μπέικερ, επειδή οι καθολικοί της περιοχής δεν είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τη λειτουργία σε κανονική μορφή.

Μετά την εμμονή του Μπέικερ στην άρνησή του, απελευθερώθηκε από τα καθήκοντά του ως εφημέριος, αλλά διατήρησε δικαίωμα κατοικίας στο ιερατικό σπίτι. Με τη βοήθεια εύπορων υποστηρικτών, αγόρασε ένα σπίτι στην πόλη και ίδρυσε εκεί την «Καπέλα Αγίου Πίου Ε΄» για τις δικές του λειτουργίες.

Ο Μπέικερ χαιρέτισε την παρουσία της Εταιρείας του Αγίου Πίου Ι΄ (SSPX) στην Αγγλία, αλλά διαφοροποιήθηκε από αυτήν, κατηγορώντας τους Πάπες Παύλο ΣΤ΄ και Ιωάννη Παύλο Β΄ για αιρέσεις και θεωρώντας τους αποστερημένους από την παπική εξουσία.

Με τα χρόνια, η συμμετοχή στις λειτουργίες του μειώθηκε σε περίπου 20 άτομα. Κατά τις επισκέψεις του στην Αγγλία, συχνά παρευρισκόταν ο Μελ Γκίμπσον, γιος του Αμερικανού σεντεβακαντιστή Χίουτον Γκίμπσον (1918–2003).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Rev. Fr. Oswald Baker RIP, SedeVacantist.UK website 
* Αφιέρωμα στον Μπέικερ από το Daily Telegraphaph (αγγλικά)

Κατηγορία:Σεντεβακαντιστές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Β1 κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2025-26

Το πρωτάθλημα της **Β1 Κατηγορίας Καλαθοσφαρισης Ανδρών Κύπρου 2025-26** αποτελεί την 38η διοργάνωση του κυπριακού πρωταθλήματος δεύτερης κατηγορίας καλαθοσφαίρισης ανδρών.  Η σεζόν ξεκίνησε την Κυριακή 12  Οκτωβρίου 2025 και θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2026 με τους τελικούς του πρωταθλήματος.

Ο Διγενής Μόρφου είναι ο τρέχων κάτοχος του πρωταθλήματος για τη σεζόν 2024-25, ο οποίος και προβιβάστηκε στην Α' Κατηγορία Κύπρου. 

Το πρωτάθλημα αυτό θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα πιο ανταγωνιστικά των τελευταίων ετών.

## Παραπομπές
Βάλτερ Σκότσικ

Ο **Βάλτερ Σκότσικ** (Schwechat, 6 Σεπτεμβρίου 1940) είναι Αυστριακός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής.

## Καριέρα ποδοσφαιριστή

### Καριέρα σε συλλόγους
Ο Σκότσικ αγωνιζόταν ως μέσος και έπαιξε για δέκα αγωνιστικές περιόδους με τη Ραπίντ Βιέννης από το 1959 έως το 1969, κερδίζοντας 4 Πρωταθλήματα Αυστρίας και 3 Κύπελλα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για δύο σεζόν με τη ΣΒ Βάτενς και το καλοκαίρι του 1971 ο σύλλογος συγχωνεύτηκε με τη Βάκερ Ίνσμπρουκ με σκοπό να δημιουργηθεί μία ισχυρή ομάδα της περιοχής του Τιρόλο. Με τη νέα αυτή ομάδα, ο Σκότσικ κέρδισε άλλα 2 Πρωταθλήματα και 1 Κύπελλο. Ο Σκότσικ έπαιξε επίσης στην ελβετική Φριμπούρ και τελείωσε την καριέρα του στην Καζίνο Μπρέγκεντς το 1979.

### Διεθνής καριέρα
Ο Σκότσικ είχε 14 συμμετοχές με την Εθνική Αυστρίας από το 1960 έως το 1967.

## Καριέρα προπονητή
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Σκότσικ ακολούθησε καριέρα προπονητή. Τη σεζόν 1981–82, ήταν προπονητής στη Ραπίντ Βιέννης για 26 αγώνες πρωταθλήματος, προτού αντικατασταθεί από τον Ρούντολφ Νούσκε, ο οποίος ανέλαβε για τις τελευταίες 10 αγωνιστικές και οδήγησε τη Ραπίντ στη κατάκτηση του Πρωταθλήματος. Τη σεζόν 1982–83, ήταν στον πάγκο της Λας Πάλμας σε 27 αγώνες της Πριμέρα Ντιβιζιόν. 

Ο Σκότσικ πραγματοποίησε την μεγαλύτερη του επιτυχία όταν ήρθε στην Ελλάδα. Τη σεζόν 1983–84, οδήγησε την ΑΕΛ στην 6η θέση του Πρωταθλήματος και στον Τελικό του Κυπέλλου, όπου ηττήθηκε με 2–0 από τον Παναθηναϊκό. Η επιτυχημένη του θητεία στην Α.Ε. Λάρισας, τράβηξε την προσοχή του προέδρου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ τότε, Γιώργου Παντελάκη, ο οποίος προσέλαβε τον Σκότσικ για την αγωνιστική περίοδο 1984–85. Παρότι ο Παντελάκης αποχώρησε από την προεδρία του συλλόγου, ο Σκότσικ παρέμεινε και οδήγησε τον ΠΑΟΚ στην κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος στην ιστορία του. 

Μέχρι το τέλος της προπονητικής του καριέρας πέρασε από τον πάγκο αρκετών ομάδων της Ελλάδας και του εξωτερικού όπως, μεταξύ άλλων, οι Βάκερ Ίνσμπρουκ, ΛΑΣΚ Λιντς, Αούστρια Βιέννης, Αλ Ιτιχάντ (Τζέντα), Ομόνοια Λευκωσίας, Απόλλων Αθηνών, Εθνικός Πειραιώς και Διαγόρας Ρόδου.

## Τίτλοι

### Ως ποδοσφαιριστής
**Ραπίντ Βιέννης**
*Πρωτάθλημα Αυστρίας (4): 1960, 1964, 1967, 1968
*Κύπελλο Αυστρίας (3): 1961, 1968, 1969

**Βάκερ Ίνσμπρουκ**
*Πρωτάθλημα Αυστρίας (2): 1972, 1973
*Κύπελλο Αυστρίας (1): 1973

### Ως προπονητής
**ΠΑΟΚ**
* Πρωτάθλημα Ελλάδας (1): 1985

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*EU-football.info - Ο Βάλτερ Σκότσικ με την Εθνική Αυστρίας
*Αρχείο Ραπίντ Βιέννης - Βάλτερ Σκότσικ
* 
* 

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς
Επίσκοπος Χώρας Ευμένιος

Ο **Επίσκοπος Ευμένιος** (κατά κόσμον *Σεραφείμ Βασιλόπουλος*, Μελβούρνη, 17 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Ελληνοαυστραλός θεολόγος και ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος διατελεί Επίσκοπος Χώρας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας από το 2024.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Επίσκοπος Ευμένιος γεννήθηκε το 1981, στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Πραγματοποίησε τις δευτεροβάθμιες σπουδές του στο Monash Secondary College. Σπούδασε θεολογία στην Θεολογική Σχολή του Αποστόλου Ανδρέα Σίδνεϊ και ακολούθως πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ποιμαντική Φροντίδα από το Sydney College of Divinity.

Χειροτονήθηκε διάκονος την Κυριακή 22 Απριλίου 2007 (Κυριακή των Μυροφόρων) στον Ιερό Ναό Αγίου Ευσταθίου στη Νότια Μελβούρνη από τον Επίσκοπο Δέρβης Ιεζεκιήλ και διορίστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος στο Kingsford της Νέας Νότιας Ουαλίας. Στις 9 Δεκεμβρίου 2007, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Στυλιανό και διορίστηκε αμέσως εφημέριος στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Thomastown Μελβούρνης. Στις 2 Φεβρουαρίου 2009, έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη, ενώ ένα έτος αργότερα, έλαβε την ευλογία του πνευματικού εξομολόγου. Τον Νοέμβριο του 2019 διορίστηκε Αρχιεπισκοπικός Επίτροπος της νεοσύστατης Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας Νόρθκοουτ από τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Μακάριο. Από το 2019 διορίστηκε συμπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Κολλεγίου του Αγίου Ιωάννη στο Πρέστον και το 2020 πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου των Γηροκομείων του Αγίου Βασιλείου στη Βικτώρια. Το 2021 εξελέγη μέλος της μόνιμης επιτροπής του Συμβουλίου Εκκλησιών της Βικτώριας.

Στις 30 Αυγούστου 2021, μετά από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Μακαρίου, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου βοηθός επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Κερασούντος. Στις 20 Νοεμβρίου χειροτονήθηκε, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Μάρικβιλ, από τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Μακάριο.

Στις 17 Ιουλίου 2024, εξελέγη επίσκοπος της νεοσύστατης Επισκοπής Χώρας.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας για του Επισκόπους/

Επίσκοπος Χώρας Ευμένιος
Χώρας Ευμένιος
Χώρας Ευμένιος
Κατάλογος τζαμιών που ανεγέρθηκαν από την Οθωμανική δυναστεία

Η παρακάτω λίστα περιέχει μερικά από τα σημαντικότερα τζαμιά στη σύγχρονη Τουρκία που ανατέθηκαν από τα μέλη της οθωμανικής αυτοκρατορικής οικογένειας. Μερικά από αυτά τα μεγάλα τζαμιά είναι επίσης γνωστά ως τζαμί σελατίν, αυτοκρατορικό τζαμί, ή σουλτανικό τζαμί, που σημαίνει τζαμί που ανατέθηκε στο όνομα του σουλτάνου και, θεωρητικά, τιμούσε έναν στρατιωτικό θρίαμβο.

Ορισμένα τζαμιά ανατέθηκαν ή αφιερώθηκαν σε άλλα μέλη της δυναστικής οικογένειας, ιδιαίτερα σε σημαντικές γυναίκες όπως οι μητέρες ή οι σύζυγοι των σουλτάνων. Συνήθως, μόνο ένα σουλτανικό τζαμί ή ένα τζαμί που ανατέθηκε από μια βασίλισσα μητέρα (*βαλιντέ*) είχε το προνόμιο να έχει περισσότερους από έναν μιναρέδες.

## Κατάλογος τζαμιών

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά
Κατηγορία:Τζαμιά στην Τουρκία
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Οθωμανική Αυτοκρατορία
Εκλογές στο Νίουε

Η **πολιτική του [[Νιούε]]** διεξάγεται στο πλαίσιο ενός κοινοβουλευτικού αντιπροσωπευτικού δημοκρατικού εξαρτώμενου εδάφους, σύμφωνα με το οποίο ο επικεφαλής υπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης, και σε ένα σύστημα χωρίς πολιτικά κόμματα. Το Νιούε είναι αυτοδιοικούμενο σε ελεύθερη σύνδεση με τη Νέα Ζηλανδία και είναι πλήρως υπεύθυνο για τις εσωτερικές υποθέσεις. Η Νέα Ζηλανδία διατηρεί ορισμένη ευθύνη για τις εξωτερικές υποθέσεις, σε διαβούλευση με το Νιούε. Ο Νόμος περί Συντάγματος του Νιούε 1974 (ΝΖ) αναθέτει την εκτελεστική εξουσία στη Μεγαλειότητά Του τον Βασιλιά εκ μέρους της Νέας Ζηλανδίας και στον Γενικό Κυβερνήτη της Νέας Ζηλανδίας. Το σύνταγμα ορίζει ότι, στην καθημερινή πράξη, αυτή ασκείται από υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού του Νιούε και τριών άλλων υπουργών. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί πρέπει να είναι μέλη της Βουλής, του νομοθετικού σώματος του έθνους.
## Γενικές εκλογές
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1960, 1963, 1966, 1969, 1972, 1975, 1978, 1981, 1984, 1987, 1990, 1993, 1996, 1999, 2002, 2005, 2008, 2011, 2014, 2017, 2020 και 2023.

## Πρόσφατες εκλογές (2023)

## Προηγούμενες εκλογές

### 2008
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Νιούε στις 7 Ιουνίου 2008. Αρχικά αναμενόταν να διεξαχθούν τον Απρίλιο, αλλά καθυστέρησαν έως τον Ιούνιο του 2008. Το Νιούε διαθέτει μια νομοθετική συνέλευση 20 μελών, που ονομάζεται Συνέλευση του Νιούε, τα μέλη της οποίας εκλέγονται από περίπου 600 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Η συνέλευση αποτελείται από συνολικά 20 μέλη, 6 εκλεγόμενα σε κοινό κατάλογο και 14 αντιπροσώπους των χωριών.

### 2011
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Μαΐου 2011, για την εκλογή των μελών της Συνέλευσης. Κατά την περίοδο πριν από τις εκλογές, ο πρόεδρος της Συνέλευσης του Νιούε Αταπάνα Σιακιμότου ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί από την πολιτική.

### 2014
Οι κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Απριλίου 2014. Υποψήφιοι υποστηρικτές της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Τόκε Ταλάγκι κέρδισαν τις 12 από τις 20 έδρες.

### 2017

### 2020

## Δημοψηφίσματα
Διενεργήθηκαν δημοψηφίσματα τα έτη 1974, 1992 και 2024.
### 1974
Δημοψήφισμα για το σύνταγμα διεξήχθη στο Νιούε στις 3 Σεπτεμβρίου 1974. Το σύνταγμα εγκρίθηκε από το 65% των ψηφοφόρων και τέθηκε σε ισχύ στις 19 Οκτωβρίου.

### 1992
Δημοψήφισμα για το σύνταγμα διεξήχθη στο Νιούε στις 13 Ιουνίου 1992. Οι προτεινόμενες τροπολογίες στο σύνταγμα ήταν οι πρώτες από τότε που το αρχικό σύνταγμα της χώρας εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα το 1974. Οι αλλαγές εγκρίθηκαν από το 70,4% των ψηφοφόρων και τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιουλίου.

### 2024
Δημοψήφισμα για το σύνταγμα διεξήχθη στο Νιούε στις 31 Αυγούστου 2024. Τέσσερις τροπολογίες στο σύνταγμα προτάθηκαν, οι οποίες τέθηκαν σε χωριστή ψηφοφορία. Δύο από τις προτάσεις – να μετονομαστεί η θέση του πρωθυπουργού (Premier) σε πρωθυπουργό (prime minister) και να αναγνωριστεί ο Γενικός Ελεγκτής της Νέας Ζηλανδίας ως ο επίσημος ελεγκτής της χώρας – εγκρίθηκαν με 51,4% και με 57,6% αντίστοιχα. Οι άλλες δύο – να αυξηθεί ο αριθμός των υπουργών και να παραταθεί η θητεία της Συνέλευσης του Νιούε – απορρίφθηκαν με 69% κατά 71,4% κατά αντίστοιχα. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 62,20%.

## Παραπομπές


Εκλογες
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2022-23

Το **Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2022-23** (γνωστό ως **Serie A TIM** για λόγους χορηγίας) ήταν η 121η σεζόν της κορυφαίας κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών της Ιταλίας και η 13η από τότε που ανέλαβε η Λέγκα Σέριε Α το 2010. Η Νάπολι κέρδισε τον τίτλο πέντε αγώνες πριν από το τέλος μετά την ισοπαλία 1–1 εναντίον της Ουντινέζε στο Στάδιο Φριούλι στις 4 Μαΐου 2023.

Ο τίτλος της Νάπολι ήταν ο τρίτος τίτλος πρωταθλήματος στην ιστορία του συλλόγου και ο πρώτος από τότε που ο Ντιέγκο Μαραντόνα οδήγησε τον σύλλογο στον προηγούμενο τίτλο του το 1990 — σηματοδοτώντας το τέλος της 33χρονης «ξηρασίας» από το *[[Σκουντέτο]]*. Η Μίλαν, η κάτοχος του τίτλου, τερμάτισε στην τέταρτη θέση. 

Ο τίτλος της Νάπολι σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά από τη Ρόμα το 2001 που ένας σύλλογος εκτός από τη Μίλαν, την Ίντερ ή τη Γιουβέντους κέρδισε τον τίτλο της Σέριε Α.

## Ομάδες

### Αλλαγές ομάδων

## Βαθμολογία

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέριε Α
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
Άζωρος

Η **Άζωρος** ή *Αζώριον* ( ή *Ἀζώριον*) ήταν αρχαία πόλη (πόλη-κράτος) στην Περραιβία της αρχαίας Θεσσαλίας, στους πρόποδες του Ολύμπου. Η Άζωρος, μαζί με τις δύο γειτονικές πόλεις Πύθιο και Δολίχη, συναποτελούσαν την Τρίπολη Περραιβίας.

## Ιστορία

Κατά τη διάρκεια του Ρωμαιο-Σελευκιδικού Πολέμου, η Τρίπολη Περραιβίας λεηλατήθηκε από τον στρατό της Αιτωλικής Συμπολιτείας, το έτος 191 π.Χ.

Κατά τη διάρκεια του Τρίτου Μακεδονικού Πολέμου, οι τρεις πόλεις παραδόθηκαν στον στρατό του Περσέα της Μακεδονίας, το έτος 171 π.Χ., αλλά την ίδια χρονιά οι Ρωμαίοι ανακατέλαβαν και τις τρεις. 

Το έτος 169 π.Χ. έφτασαν στρατεύματα υπό τον Ρωμαίο ύπατο Κόιντο Μάρκιο Φίλιππο, ο οποίος στρατοπέδευσε μεταξύ Αζώρου και Δολίχης.

Οι τρεις πόλεις έκοψαν ένα κοινό νόμισμα, το οποίο έφερε την επιγραφή «ΤΡΙΠΟΛΙΤΑΝ».

Σύμφωνα με τον γραμματικό Ησύχιο της Αλεξάνδρειας του 5ου αιώνα, η πόλη πήρε το όνομά της από τον μυθολογικό ήρωα Άζωρο, πηδαλιούχο της Αργούς.
## Ο Αρχαιολογικός χώρος Αζώρου
Ο Αρχαιολογικός χώρος Αζώρου βρίσκεται στην τοποθεσία *Καστρί* ή *Παλαιόκαστρο* (παλιό φρούριο), κοντά στο σύγχρονο χωριό Άζωρος Λάρισας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Όλυμπος
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Κατάλογος αυτοκρατορικών συζύγων του Μεξικού

Ο όρος «Αυτοκράτειρα του Μεξικού» αναφέρεται στον τίτλο που κατείχε η σύζυγος του Μεξικανού μονάρχη. Κατά τη διάρκεια των δύο περιόδων κατά τις οποίες το Μεξικό έγινε μοναρχία, μόνο δύο γυναίκες κατείχαν τον τίτλο. 

Η σύζυγος του Αυτοκράτορα κατείχε τον τίτλο της Αυτοκράτειρας και τοην προσφώνηση της Αυτοκρατορικής Μεγαλειότητας.

## Aυτοκρατορική σύζυγος του Μεξικού
### Οίκος των Ιτουρμπίδε (1822–1823)

### [[Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης]] (1864–1867)

## Δείτε επίσης
* Πρώτες Κυρίες και Πρώτοι Κύριοι του Μεξικού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*The Genealogy of the House of Iturbide 
*The Peerage
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21

Το **Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21** (γνωστό ως **Serie A TIM** για λόγους χορηγίας) ήταν η 119η σεζόν της κορυφαίας κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών της Ιταλίας και η 11η από τότε που ανέλαβε η Λέγκα Σέριε Α το 2010. Η Ίντερ κέρδισε τον τίτλο τέσσερις αγώνες πριν το τέλος μετά την ισοπαλία της δεύτερης Αταλάντα με τη Σασσουόλο. 

Ο τίτλος της Ίντερ ήταν ο 19ος στην ιστορία του σύλλογου και ο πρώτος τους σε 11 χρόνια. Τελείωσε το σερί εννέα συνεχόμενων τίτλων της Γιουβέντους, καθώς  ερμάτισε την τέταρτη θέση, 13 πόντους πίσω από την Ίντερ.

## Ομάδες

### Αλλαγές ομάδων

## Βαθμολογία

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέριε Α
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021
Τρεμελλομύκητες

Οι ***Τρεμελλομύκητες*** είναι μια ομοταξία διμορφικών μυκήτων στην υποσυνωμοταξία των Αγαρικομυκοτίνων. Μερικά είδη έχουν ζελατινώδη βασιδιοκάρπια (καρποσώματα) ή στο μικροσκοπικό επίπεδο σακουλοειδή παρενθεσώματα. Αποτελούνται από 5 τάξεις, 22 οικογένειες και 90 γένη. Οι Τρεμελλομύκητες περιλαμβάνουν μαγιές, διμορφικά είδη και είδη με περίπλοκα καρποσώματα. Περιλαμβάνουν και κάποια είδη τα οποία είναι παθογόνα σε ανθρώπους και ζώα στα γένη *Cryptococcus*, *Naganishia*, *Papiliotrema* και*Trichosporon* και κάποιους μύκητες, οι οποίοι καλλιεργούνται για τροφή στα γένη *Τρεμέλλα (Tremella)* και *Naematelia.*

## Τάξεις
Με βάση στοιχεία του 2025 η ομοταξία περιλαμβάνει τις εξής 5 τάξεις μυκήτων : 
* *Cystofilobasidiales*
* *Filobasidiales*
* *Holtermanniales*
* *Tremellales*
* *Trichosporonales*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιδιομύκητες
Κατηγορία:Ομοταξίες μυκήτων
Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον

Το **Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον** (γερμ. Deutsch-Griechischer Zukunftsfonds, DGZF) είναι ένα ίδρυμα/ταμείο που ιδρύθηκε το 2014 και εντάσσεται στην πολιτική της γερμανικής αποκατάστασης (Wiedergutmachungspolitik) μέσω της οικονομικής ενίσχυσης έργων που στοχεύουν στην επεξεργασία της κοινής ιστορίας και στην προώθηση μιας κοινής κουλτούρας μνήμης μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας.

## Στόχοι και πεδία χρηματοδότησης

Το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον επιδιώκει τρεις βασικούς στόχους: 

* Καθιέρωση μιας ελληνογερμανικής κουλτούρας μνήμης: Την προώθηση της επιστημονικής και καλλιτεχνικής ενασχόλησης με τις διμερείς σχέσεις των τελευταίων 200 ετών, ειδικότερα με την γερμανική κατοχή της Ελλάδας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. 

* Συμφιλίωση με τα Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας: Την υποστήριξη έργων σε κοινότητες που υπέφεραν από γερμανικά αντίποινα, έτσι ώστε να διατηρηθεί η μνήμη των τραγικών γεγονότων και να ενισχυθεί ο διάλογος μεταξύ των πληγείσων κοινοτήτων και της Γερμανίας. 

* Συμφιλίωση με τις εβραϊκές κοινότητες: Την ενίσχυση έργων που ενισχύουν τη ζωή των εβραϊκών κοινοτήτων στην Ελλάδα και συμβάλλουν στη συμφιλίωση μεταξύ Γερμανίας και των εβραϊκών κοινοτήτων. 

Τα μέτρα χρηματοδότησης περιλαμβάνουν — μεταξύ άλλων — ανταλλαγές νέων, επιστημονικά ερευνητικά έργα, καλλιτεχνικές παραγωγές όπως ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, καθώς και έργα μνημών και μνήμης. 

## Ιστορία
Η γερμανική προσπάθεια επεξεργασίας του παρελθόντος όσον αφορά τα εγκλήματα που προέκυψαν από τη γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας περιλάμβανε την απόρριψη απαιτήσεων οργανώσεων θυμάτων, επικαλούμενη την κρατική ασυλία, και την αντιμετώπιση της τρέχουσας σχέσης μεταξύ των δύο χωρών ως είδος αποζημίωσης. Αυτό προκάλεσε δυσαρέσκεια μεταξύ των θυμάτων και επιβάρυνε τις ελληνογερμανικές σχέσεις. 

Κατά τη διάρκεια επίσκεψης του Ομοσπονδιακού Προέδρου Γιοάχιμ Γκάουκ τον Μάρτιο του 2014 σημειώθηκε μια καμπή. Στα τέλη του 2014, το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών ίδρυσε το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον. Με ετήσιο προϋπολογισμό 1 εκατομμυρίου ευρώ, το ταμείο στοχεύει στη στήριξη έργων που αφορούν την επεξεργασία της κοινής ιστορίας των τελευταίων 200 ετών. 

Αν και το μέγεθός του ήταν σαφώς μικρότερο από αυτό του *Γερμανο-Τσέχικου Ταμείου για το Μέλλον* (το οποίο διαθέτει κεφάλαιο ιδρύματος ύψους 85 εκατομμυρίων ευρώ και χορηγεί ετησίως 3,6 εκατομμύρια ευρώ), αποτέλεσε μια νέα φάση στις σχέσεις των δύο χωρών. 

Το 2024 γιορτάστηκε η επέτειος, με την παρουσίαση 20 έργων χρηματοδότησης. Το φθινόπωρο του 2024 η απερχόμενη ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Όλαφ Σολτς αποφάσισε να μειώσει τον προϋπολογισμό από τα προηγούμενα 900.000 ευρώ σε 300.000 ευρώ. Η Deutsche Welle ανέφερε ότι μια υψηλότερη χρηματοδότηση αναφέρεται στη συμφωνία συνασπισμού της τρέχουσας κυβέρνησης.

## Δείτε επίσης
* Γερμανο-Ελληνικές σχέσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνογερμανικές σχέσεις
Αράινος

**Αράινος** (), ήταν τόπος στην αρχαία Λακωνία, που βρισκόταν στη δυτική πλευρά του Λακωνικού Κόλπου. Ήταν γνωστός κυρίως επειδή εκεί βρισκόταν ο τάφος και το μνημείο του Λα, του θρυλικού ιδρυτή της κοντινής πόλης Λας.

Ο Παυσανίας, στο έργο του Ελλάδος περιήγησις, αναφέρει τον Αράινο μαζί με τον θρύλο για τον τρόπο με τον οποίο σκοτώθηκε ο Λας, είτε από τον Αχιλλέα είτε από τον Πάτροκλο.

Σύγχρονοι μελετητές ταυτίζουν τη θέση του αρχαίου Αραΐνου με τη σημερινή τοποθεσία που είναι γνωστή ως Αγερανός.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαία Λακωνία
Το Ναυάγιο

**Το Ναυάγιο** είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς εποχής που προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega την τηλεοπτική σεζόν 2023-2024. Η σειρά έκανε πρεμιέρα την 1 Οκτωβρίου 2023 και ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου 2024 με σύνολο 116 επεισόδια. Η σειρά είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Σπύρου Πετρουλάκη και στη πραγματική τραγωδία του πλοίου "Ηράκλειον" που συνέβη στις 8 Δεκεμβρίου 1966. Πρωταγωνιστούν η Αναστασία Παντούση, ο Έκτορας Λιάτσος, ο Γιάννης Στάνκογλου, ο Δημήτρης Καπουράνης και η Αθηνά Ροδίτου.

## Πλοκή
Η θάλασσα έχει τη δύναμη να ενώνει, αλλά και τη σκληρότητα να χωρίζει ανθρώπους για πάντα. Μία χώρα όπως η Ελλάδα, με τη θάλασσα και τα ταξίδια με πλοίο να είναι γραμμένα στο DNA της από την αρχαιότητα ως σήμερα, έχει
δυστυχώς βιώσει πολλές ναυτικές τραγωδίες, με πολυάριθμα θύματα. Άνθρωποι που ξεκινούσαν ανυποψίαστοι ένα ταξίδι το οποίο έμελλε να μην καταλήξει ποτέ σε λιμάνι. Η σχέση μας με τη θάλασσα είναι οργανική και κάθε ναυάγιο, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα έχει πάντα τη δύναμη να μας συγκλονίζει. Μία από αυτές τις υδάτινες τραγωδίες που στιγμάτισαν την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, συνέβη στις 8 Δεκεμβρίου 1966 και είναι μέχρι σήμερα γνωστή ως «Το ναυάγιο στη Φαλκονέρα».

## Διανομή
### Βασικό Καστ

### Επαναλαμβανόμενοι Χαρακτήρες

## Επισκόπηση σειράς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές εποχής
Καταστροφή του φράγματος του Σαν Φρανσίσκο

Το **Φράγμα του Σαν Φρανσίσκο**, ή **φράγμα του Σαν Φρανσισκουίτο**, ήταν ένα φράγμα από σκυρόδεμα με τοξωτό φράγμα βαρύτητας που βρισκόταν στο φαράγγι του Σαν Φρανσίσκο στη βόρεια κομητεία του Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια, των Ηνωμένων Πολιτειών, και κατασκευάστηκε μεταξύ 1924 και 1926. Το φράγμα κατέρρευσε ολοσχερώς το 1928, σκοτώνοντας τουλάχιστον 431 ανθρώπους στην επακόλουθη πλημμύρα, σε αυτό που θεωρείται μία από τις χειρότερες αμερικανικές κατασκευαστικές καταστροφές του 20ού αιώνα και η τρίτη μεγαλύτερη απώλεια ζωών στην ιστορία της Καλιφόρνια.

Το φράγμα χτίστηκε για να εξυπηρετήσει τις αυξανόμενες ανάγκες νερού της πόλης του Λος Άντζελες, δημιουργώντας μια μεγάλη δεξαμενή που ήταν αναπόσπαστο μέρος του υδραγωγείου του Λος Αντζελες. Βρίσκεται στο φαράγγι του Σαν Φρανσίσκουιτο των Βουνών Σιέρα Πελονά, 40 μίλια / 64 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το κέντρο του Λος Άντζελες και 10 μίλια / 16 χιλιόμετρα βόρεια της σημερινής πόλης της Σάντα Κλαρίτα.

Ωστόσο, ένα ελαττωματικό θεμέλιο στο έδαφος και ελαττώματα σχεδιασμού οδήγησαν στην κατάρρευση του φράγματος μόλις δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του. Αυτό είχε ως συνέπεια να τερματιστεί η καριέρα του Ουίλιαμ Μαλχόλαντ, γενικού διευθυντή και αρχιμηχανικού του Γραφείου Υδάτων και Εφοδιασμού (σημερινό Τμήμα Υδάτων του Λος Άντζελες).

## Υποβάθρο
Στα πρώτα χρόνια του Λος Άντζελες, η παροχή νερού της πόλης προέρχεται από το ποτάμι του Λος Αντζελες. Αυτό επιτεύχθηκε με την απόκλιση του νερού από το ποτάμι μέσα από μια σειρά από χαρακώματα που ονομάζονται *Ζαντζά*. Εκείνη την εποχή, μια ιδιωτική εταιρεία νερού, η εταιρεία υδάτων της πόλης του Λος Άντζελες, νοικίασε τα υδραγωγεία της πόλης και παρέδωσε νερό στην πόλη. 

Προσλήφθηκε το 1878 ως συντηρητής τάφρων, ο Ουίλιαμ Μαλχόλαντ αποδείχθηκε ένας λαμπρός υπάλληλος ο οποίος, αφού ολοκλήρωνε την εργασία του, θα μελετούσε βιβλία μαθηματικών, υδραυλικών και γεωλογίας, διδάσκοντας έτσι στον εαυτό του γεωλογία και Μηχανική. Ο Μαλχόλαντ γρήγορα ανέβηκε στις τάξεις της εταιρείας υδάτων καιπροήχθη σε επιθεωρητή το 1886.

Το 1902, η πόλη του Λος Άντζελες τερμάτισε τη μίσθωση της με την εταιρεία νερού και ανέλαβε τον έλεγχο της παροχής νερού της πόλης. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Λος Άντζελες ίδρυσε το Τμήμα Υδάτων - το οποίο μετονομάστηκε σε Γραφείο Υδρευτικών Έργων και Προμήθειας το 1911 - με τον Μάλχολαντ ως επιθεωρητή του. Ο Μάλχολαντ διορίστηκε ταυτόχρονα και αρχιμηχανικός του Γραφείου μετά την αλλαγή ονόματος του οργανισμού. 

Ο Μαλχόλαντ έλαβε μεγάλη αναγνώριση μεταξύ των μελών της μηχανικής κοινότητας όταν επέβλεψε το σχεδιασμό και την κατασκευή του υδραγωγείου του Λος Άντζελες, το οποίο ήταν τότε το μεγαλύτερο στον κόσμο. Χρησιμοποίησε τη βαρύτητα μόνο για να φέρει το νερό 233 μίλια (375 χλμ.) από την κοιλάδα Όουενς στο Λος Άντζελες. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1913, εγκαίρως και με βάση το προϋπολογισμό, παρά τις αρκετές αποτυχίες. Εκτός από περιστατικά σαμποτάζ από κατοίκους της κοιλάδας Όουενς τα πρώτα χρόνια, το υδραγωγείο συνέχισε να λειτουργεί καλά καθ' όλη την ιστορία του και παραμένει σε λειτουργία μέχρι σήμερα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία του Λος Άντζελες
Κατηγορία:Καταστροφές στη Βόρεια Αμερική
Post-punk

[Οι [Talking Heads|thumb]]
Οι Devo|thumb
Το **Post-punk** (αρχικά γνωστό ως **new musick**) είναι ένα ευρύ είδος μουσικής που εμφανίστηκε στα τέλη του 1977 στον απόηχο του πανκ. Ο όρος επινοήθηκε από τον Τζον Σαβάτζ το Νοέμβριο του 1977. Οι post-punk μουσικοί απομακρύνθηκαν από τα θεμελιώδη στοιχεία του πανκ και την ακατέργαστη απλότητα, υιοθετώντας αντ' αυτού μια ευρύτερη, πιο πειραματική προσέγγιση που περιλάμβανε μια ποικιλία από πρωτοποριακές ευαισθησίες και μη ροκ επιρροές. Εμπνευσμένοι από την ενέργεια της πανκ και την ηθική του "κάν'το μόνος σου" αλλά αποφασισμένοι να ξεφύγουν από τα ροκ κλισέ, οι καλλιτέχνες άντλησαν επιρροή από την krautrock σκηνή της Γερμανίας και πειραματίστηκαν με στυλ όπως η φανκ, η ηλεκτρονική μουσική, η τζαζ και η χορευτική μουσική, τις τεχνικές παραγωγής της dub και της ντίσκο, καθώς και με ιδέες από την τέχνη και την πολιτική, συμπεριλαμβανομένης της μοντερνιστικής τέχνης, του κινηματογράφου και της λογοτεχνίας. Αυτές οι κοινότητες παρήγαγαν ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες, εικαστικές τέχνες, πολυμεσικές παραστάσεις και φανζίν.

Η πρώιμη πρωτοπορία της post-punk εκπροσωπούνταν από συγκροτήματα όπως οι Siouxsie and the Banshees, οι Wire, οι Public Image Ltd, οι Pop Group, οι Magazine, οι Joy Division, οι Talking Heads, οι Raincoats, οι Gang of Four, οι The Cure και οι The Fall. Το κίνημα ήταν στενά συνδεδεμένο με την ανάπτυξη άλλων ειδών όπως το gothic rock, το neo-psychedelia, το no wave και το industrial μουσική. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, το post-punk είχε παρακμάσει. Ωστόσο, παρείχε τη βάση για το νέο ποπ κίνημα και τα μεταγενέστερα εναλλακτική και ανεξάρτητη είδη. 

## Χαρακτηριστικά
Το post-punk έχει περιγραφεί ως η "άσχημη δίδυμη αδερφή" της new wave μουσικής. Το στυλ είναι γνωστό για την ξεχωριστή προσέγγιση του στο ρυθμό, τα όργανα και την ατμόσφαιρα. Αν και έχει ρίζες στην ωμότητα του πανκ, διαφέρει μέσω πειραματικών επιρροών και μη συμβατικών δομών. Παρόλο που το είδος στοχεύει να αψηφά τη σύμβαση, πολλά αναγνωρίσιμα μουσικά χαρακτηριστικά και μοτίβα μπορούν ακόμα να βρεθούν στο post-punk, όπως μελωδικές μπάσο, γωνιώδης κιθάρες, σταθερό τύμπανο και προφορικά φωνητικά. Το είδος απορρόφησε στοιχεία από διάφορες παγκόσμιες μουσικές παραδόσεις, συχνά διευρύνοντας τα όρια πέρα ​​από την απλότητα του πανκ. 
## Αξιόλογα συγκροτήματα του είδους

## Παραπομπές


Κατηγορία:Είδη rock
Μπριέν-λα-Βιέιγ

Το **Μπριέν-λα-Βιέιγ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Σεμιόν Ντεζνιόφ (παγοθραυστικό, 1971)

Το ***Σεμιόν Ντεζνιόφ*** () είναι σοβιετικό (πλέον ρωσικό) παγοθραυστικό. Είναι το τελευταίο από τα δώδεκα πλοία του Προγράμματος 97A που ναυπηγήθηκαν μεταξύ 1961–1971 στο Ναυπηγείο του Ναυαρχείου στο Λένινγκραντ.

## Περιγραφή
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ξεκίνησε στη Σοβιετική Ένωση η ανάπτυξη νέας κλάσης (Πρόγραμμα 97) παγοθραυστικών έχοντας ως βάση το παγοθραυστικό *[[Eisbär (παγοθραυστικό, 1941)|Eisbär]]* προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του Σοβιετικού Ναυτικού αλλά και για πολιτική χρήση. Ναυπηγήθηκαν σε διάφορες διαμορφώσεις έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και εξελίχθηκαν στη μεγαλύτερη και μακροβιότερη κλάση παγοθραυστικών στην ιστορία. Από τα 32 πλοία που ολοκληρώθηκαν συνολικά, η άοπλη πολιτική παραλλαγή (97A) ήταν η πολυπληθέστερη με δώδεκα σκάφη που ολοκληρώθηκαν μεταξύ 1961–1971.

Τα παγοθραυστικά της κλάσης 97A είχαν ολικό μήκος 67,7 m και πλάτος 18 m. Πλήρως έμφορτα είχαν βύθισμα 8,3 m και εκτόπισμα 2.935 t (2.889 LT). Οι τρεις ντηζελοκινητήρες τους μπορούσαν να αποδώσουν έως και 1800 hp έκαστος και ήταν συζευγμένοι με γεννήτριες που τροφοδοτούσαν τους ηλεκτροκινητήρες που κινούσαν δύο προπέλες στην πρύμνη και μία τρίτη στην πλώρη. Τα παγοθραυστικά του Προγράμματος 97Α ήταν ικανά να διαρρηγνύουν πάγο πάχους 70-75 cm καλυμμένο με χιόνι, με πολύ χαμηλή αλλά σταθερή ταχύτητα.

## Ιστορικό
Το *Ντεζνιόφ* ήταν το τελευταίο από τα δώδεκα παγοθραυστικά της κλάσης του. Η ναυπήγησή του άρχισε στις 30 Μαρτίου 1971, καθελκύστηκε την 31η Αυγούστου 1971 και παραδόθηκε στη Baltic Sea Shipping Company στις 28 Δεκεμβρίου 1971. Ονομάστηκε προς τιμήν του Ρώσου εξερευνητή του 17ου αιώνα Σεμιόν Ιβάνοβιτς Ντεζνιόφ και ελλιμενίζονταν στο Λένινγκραντ.

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το *Σεμιόν Ντεζνιόφ* πέρασε στο διάδοχο κράτος, τη Ρωσία. Ανήκε στο Λιμάνι της Αγίας Πετρούπολης την περίοδο 1996–2005 προτού ενταχθεί στον στόλο της Rosmorport. Οι αρχικοί κύριοι κινητήρες του αντικαταστάθηκαν το 1999 από εξακύλινδρους Wärtsilä 6L26A των 2000 hp.

Το *Ντεζνιόφ* ήταν ένα από τα δύο παγοθραυστικά της κλάσης του που παρέμεναν ακόμη σε ενεργό υπηρεσία το 2023.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σοβιετικά παγοθραυστικά
Animal (ταινία, 2023)

Το ***Animal*** είναι δραματική ταινία του 2023 σε σενάριο και σκηνοθεσία της Σοφίας Εξάρχου. Είναι μία διεθνής συμπαραγωγή της Ελλάδας, της Αυστρίας, της Βουλγαρίας, της Κύπρου και της Ρουμανίας. Έκανε πρεμιέρα στις 3 Αυγούστου 2023 στο 76ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο, όπου διαγωνίστηκε για τη Χρυσή Λεοπάρδαλη. 

Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα ελληνικό νησί σε ένα all-inclusive ξενοδοχείο, όπου οι διασκεδαστές προετοιμάζονται για την τπυριστική σεζόν. Η Κάλια είναι η αρχηγός της ομάδας και πρέπει πάντα να διατηρεί ζωντανό το ποικίλο πρόγραμμα. Καθώς η δουλειά γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη και έντονη, τα πράγματα ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Αλλά η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ρουμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αυστριακές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Κυπριακές ταινίες
Κατηγορία:Βουλγαρικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Λιγκ Καπ Πορτογαλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το **Λιγκ Καπ Πορτογαλίας** (πορτογαλικά: *Taça da Liga*), είναι μια ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση συλλόγων που διοργανώνεται από τη Liga Portuguesa de Futebol Profissional (LPFP), για τις ομάδες που αγωνίζονται στις δύο ανώτερες κατηγορίες του πορτογαλικού ποδοσφαίρου – την Πριμέιρα Λίγα και τη Σεγούντα Λίγα.  Σε αντίθεση με το άλλο εγχώριο κύπελλο της χώρας, το Κύπελλο Πορτογαλίας, οι νικητές του Λιγκ Καπ Πορτογαλίας δεν προκρίνονται σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Η διοργάνωση καθιερώθηκε τη σεζόν 2007–08, αποτελώντας την τρίτη επίσημη διοργάνωση για επαγγελματικούς συλλόγους στην Πορτογαλία, έπειτα από πρόταση των Σπόρτινγκ Λισαβόνας και Μποαβίστα, η οποία εγκρίθηκε από τα μέλη της LPFP στις 28 Νοεμβρίου 2006. Για λόγους χορηγίας, σήμερα είναι γνωστή ως Allianz Cup (με την αγγλική λέξη Cup).

Η Μπενφίκα είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στη διοργάνωση, με οκτώ τίτλους (τέσσερις εκ των οποίων συνεχόμενα, από το 2009 έως το 2012). Η Βιτόρια Γκιμαράες είναι η νυν κάτοχος του τίτλου, αφού νίκησε την Μπράγκα με 2–1 στον τελικό του 2026 και κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο στη διοργάνωση.
## Δομή
Η μορφή του Λιγκ Καπ Πορτογαλίας έχει αλλάξει αρκετές φορές στην ιστορία της διοργάνωσης, προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των αγώνων και, κατά συνέπεια, τα έσοδα τόσο για τα σωματεία όσο και για τη LPFP.

Από τη σεζόν 2021–22, η μορφή είναι η εξής:

*Πρώτος γύρος – Αγώνες νοκ-άουτ μίας αναμέτρησης ανάμεσα σε όλες τις ομάδες της Σεγούντα Λίγα (εκτός των ομάδων Β ή αναπληρωματικών), τις δέκα ομάδες της Πριμέιρα Λίγα που τερμάτισαν από την 7η έως τη 16η θέση την προηγούμενη σεζόν, καθώς και τις δύο ομάδες που προβιβάστηκαν από τη Σεγούντα Λίγα. Οι νικητές προκρίνονται στον επόμενο γύρο.
*Δεύτερος γύρος – Αγώνες μίας αναμέτρησης μεταξύ των νικητών του πρώτου γύρου και των δύο ομάδων της Πριμέιρα Λίγα που τερμάτισαν στην 5η και 6η θέση την προηγούμενη σεζόν. Οι νικητές προκρίνονται στον επόμενο γύρο.
*Τρίτος γύρος – Δημιουργούνται τέσσερις όμιλοι των τριών ομάδων σε μορφή μονών αγώνων (round-robin). Κάθε όμιλος περιλαμβάνει δύο νικητές του δεύτερου γύρου και μία από τις τέσσερις πρώτες ομάδες της Πριμέιρα Λίγα της προηγούμενης σεζόν. Οι νικητές των ομίλων προκρίνονται στην επόμενη φάση.
*Φάση νοκ-άουτ – Ημιτελικοί και τελικός, που διεξάγονται ως μονοί αγώνες σε ουδέτερο γήπεδο.
Για τη σεζόν 2022–23, λόγω της συμφόρησης του προγράμματος εξαιτίας του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022, όλες οι ομάδες της Σεγούντα Λίγα και της Πριμέιρα Λίγα (εκτός των ομάδων Β) χωρίστηκαν σε 8 ομίλους (6 όμιλοι των 4 ομάδων και 2 όμιλοι των 5 ομάδων). Οι νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στη φάση των νοκ-άουτ, η οποία περιλάμβανε προημιτελικά, ημιτελικά και τελικό.

Όλοι οι αγώνες της φάσης των ομίλων και τα προημιτελικά διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια του διεθνούς διαλείμματος που περιέβαλε το Μουντιάλ, ενώ οι ημιτελικοί και ο τελικός διεξήχθησαν σε ουδέτερο γήπεδο.

## Τελικοί

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημος ιστότοπος (στα Πορτογαλικά)
*Πορτογαλία – Λίστα τελικών Λιγκ Καπ Πορτογαλίας RSSSF.com

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Πορτογαλίας
Σπιτική ζυθοποιία

**Η οικιακή ζυθοποιία** είναι η παρασκευή μπύρας ή άλλων αλκοολούχων ποτών σε μικρή κλίμακα για προσωπικούς, μη εμπορικούς σκοπούς. Προμήθειες, όπως κιτ και δεξαμενές ζύμωσης, μπορούν να αγοραστούν τοπικά σε εξειδικευμένα καταστήματα ή στο διαδίκτυο. Η μπύρα παρασκευαζόταν εγχώρια για χιλιάδες χρόνια πριν από την εμπορική της παραγωγή, αν και η νομιμότητά της ποικίλλει ανάλογα με την τοπική νομοθεσία. Η παρασκευή μπύρας στο σπίτι σχετίζεται στενά με το χόμπι της απόσταξης στο σπίτι, δηλαδή την παραγωγή αλκοολούχων ποτών για προσωπική κατανάλωση, αλλά η απόσταξη στο σπίτι υπόκειται γενικά σε αυστηρότερους κανονισμούς.
Πορτ Λίνκολν

Το **Πορτ Λίνκολν** () είναι πόλη στη χερσόνησο Λόουερ Έιρ στην αυστραλιανή πολιτεία της Νότιας Αυστραλίας. Γνωστή ως **Γκαλινιάλα** από τους Μπάργκαρλα, οι οποίοι κατέχουν δικαιώματα ιδιοκτησίας, βρίσκεται στις όχθες του κόλπου της Βοστώνης, ο οποίος ανοίγεται ανατολικά στον κόλπο Σπένσερ. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή της Δυτικής Ακτής και βρίσκεται περίπου 280 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της πολιτείας, την Αδελαΐδα (646 χιλιόμετρα οδικώς). Σε υψόμετρο 32 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτει μια έκταση 24,9 τ.χλμ. 

Τον Ιούνιο του 2019 το Πορτ Λίνκολν είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 26.418 κατοίκων,  έχοντας αυξηθεί με μέσο ετήσιο ρυθμό 0,55% ανά έτος κατά τα προηγούμενα πέντε χρόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας