open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Περιοχή Κιγκαμπόνι

Η **Περιοχή Κιγκαμπόνι** (Αγγλικά: *Kigamboni District*, Σουαχίλι: *Wilaya ya Kigamboni*), είναι πρώην Τμήμα της Περιοχής Τεμέκε *(Temeke District)*, στην Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ *(Dar es Salaam Region)*, της Τανζανίας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το Τμήμα είχε συνολικό πληθυσμό 36.701 άτομα και το 2012, 30.496 σε άτομα. Η Γέφυρα Κιγκαμπόνι *(Kigamboni Bridge)*, επί του παρόντος υπό κατασκευή, θα συνδέει την περιοχή με την κεντρική επιχειρηματική περιοχή.

## Μελλοντική ανάπτυξη
Η **Επαρχία Κιγκαμπόνι**, λόγω της επέκτασης των οικονομικών δραστηριοτήτων στο Νταρ ες Σαλαάμ, επεκτείνεται γρήγορα. Τα επόμενα λίγα χρόνια, αναμένεται να επεκταθεί ακόμη περισσότερο και η οικονομική δραστηριότητα θα αυξηθεί. Ειδικά, στο Κιγκαμπόνι *(Kigamboni)*, η τοποθεσία έχει μια ισχυρή παρουσία με μεγάλα τεμάχια καλής, ανεκμετάλλευτης γης.

Σύμφωνα με διάφορες μελέτες σχετικά με την παρουσία μια ρυπασμένων παραλιών, η ανάπλαση του Κιγκαμπόνι *(Kigamboni)* θα αποτελέσει την αιχμή του δόρατος στην οικονομική ανάπτυξη και την αύξηση του εθνικού εισοδήματος. Η μεγάλη εικόνα του νέου ρυθμιστικού σχεδίου *(master plan)* για το Κιγκαμπόνι *(Kigamboni)*), είναι να παρέχει επαρκείς υποδομές, ώστε οι κάτοικοι να έχουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής και να οικοδομηθεί ένας πυρήνας για την ανάπτυξη νέων απαιτήσεων γης στο Νταρ ες Σαλαάμ, όπως κατοικιών, εμπορίου, συναλλαγών και επιχειρήσεων, βιομηχανίας, εκπαίδευσης και εγκαταστάσεων τουρισμού.

Αυτή η έκθεση του νέου ρυθμιστικού σχεδίου *(master plan)* για το Κιγκαμπόνι *(Kigamboni)*, χωρίζεται σε 8 μέρη.

Το πρώτο τμήμα είναι η εισαγωγή, η οποία παρέχει τη γενική περιγραφή του έργου, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας πεδίου εφαρμογής και τις διαδικασίες. Το δεύτερο τμήμα παρέχει φυσική, κοινωνική και οικονομική ανάλυση του χώρου και διάφορες μελέτες που προσφέρει καλά παραδείγματα ενός ρυθμιστικού σχεδίου *(master plan)* νέας πόλης. Τα λεπτομερή σχέδια εκάστου πεδίου όπως το Ρυθμιστικό σχέδιο, το σχέδιο Υποδομών, Πληροφορικής - Επικοινωνιών και Τεχνολογίας, σχέδιο ανάπτυξης Τουριστικού θέρετρου και Αρχιτεκτονικές κατευθυντήριες γραμμές θεσπίζονται από τα τμήματα 3 έως 7. Το τελευταίο τμήμα είναι το πρόγραμμα εφαρμογής και περιγράφει τη φάση ανάπτυξης. Σε αυτόν το σύνδεσμο, υπάρχουν με παρουσίαση με *powerpoint* και ένα *PDF* με τα σχέδια, τα οποία  δύνανται να ανακτηθούν.

## Αξιόλογα μνημεία
* Το *TIPER*, πρώην διυλιστήριο, το οποίο προς το παρόν χρησιμοποιείται ως τερματικός σταθμός πετρελαίου
* Ναυτική Βάση Κιγκαμπόνι *(Kigamboni)*

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ
* Νταρ ες Σαλαάμ

## Εικόνες

File:Nyerere Bridge - Kigamboni .jpg|Η Γέφυρα Κιγκαμπόνι *(Kigamboni Bridge)*.
File:MV Kigamboni.JPG|Εμπορικό σκάφος *(Merchant Vessel - MV)* *«Kigamboni»*.
File:DarEsSalaam-KigamboniBeach.jpg|Πλαζ.
File:DarEsSalaam-Skyline.jpg|Το Φέρυ-μποτ προς το Κιγκαμπόνι.


## Σημειώσεις



;Παραπομπές σημειώσεων




## Παραπομπές


Κατηγορία:Νταρ ες Σαλάμ
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Νταρ ες Σαλαάμ
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ
Περιοχή Ουμπούνγκο

Η **Περιοχή Ουμπούνγκο** (Αγγλικά: *Ubungo District*, Σουαχίλι: *Wilaya ya Ubungo*), είναι πρώην Τμήμα της Περιοχής Κινοντόνι *(Kinondoni District)*, στην Περιφέρεια Νταρ ες Σαλάαμ *(Dar es Salaam Region)*, της Τανζανίας. 

Η **Επαρχία Ουμπούνγκο** βρίσκεται στα δυτικά της περιφέρειας και είναι γνωστή σε ολόκληρο το Νταρ ες Σαλάαμ *(Dar es Salaam)* ως ένας κεντρικούς σταθμούς μεταφοράς, λόγω των πολυαρίθμων αφετηριών τοπικών λεωφορείων, οι οποίοι βρίσκονται απέναντι από το Πανεπιστήμιο του Νταρ ες Σαλάαμ. Ο τερματικός σταθμός Ουμπούνγκο, είναι ένας από τους κεντρικούς της πόλης και εξυπηρετεί ως σύνδεσμος μεταξύ των περισσοτέρων μεγάλων αστικών κόμβων του Νταρ ες Σαλάαμ. Ο προαστιακός σιδηρόδρομος ξεκινά από εδώ προς το κέντρο της πόλης, αλλά, δεν είναι αρκετά γρήγορο (στενό εύρος) και υπάρχουν δέκα οδικές διασταυρώσεις κατά μήκος της διαδρομής. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το Τμήμα είχε συνολικό πληθυσμό 44.114 άτομα και το 2012, 56.015 σε άτομα.

## Εικόνες

Αρχείο:Ubungo Bus Terminal1.jpg|Ο Τερματικός σταθμός 1.
Αρχείο:Ubungo Bus Terminal2.jpg|Ο Τερματικός σταθμός 2.
Αρχείο:Ubungo Bus Terminal3.jpg|Ο Τερματικός σταθμός 3.
Αρχείο:TANESCO Headquarters, Ubungo.jpg|Τα κεντρικά γραφεία της *TANESCO* στο Ουμπούνγκο. 


## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ
* Νταρ ες Σαλαάμ

## Σημειώσεις



;Παραπομπές σημειώσεων




## Παραπομπές




Κατηγορία:Νταρ ες Σαλάμ
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Νταρ ες Σαλαάμ
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ
Θεαγένης (πατρίκιος)

Ο **Θεαγένης** (έδρασε στην διάρκεια των δεκαετιών 480-470) ήταν Αθηναίος πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννηθείς στην Αθήνα, ο Θεαγένης ανήκε σε ευκατάστατη και αριστοκρατική οικογένεια η οποία ισχυριζόταν πως καταγόταν από τον Μιλτιάδη και τον Πλάτωνα. Ήταν παντρεμένος με την Ασκληπιδήνεια, η οποία ήταν δισέγγονη του νεοπλατωνικού φιλοσόφου Πλουτάρχου Αθηνών. Είχε, επίσης, υιό τον Ηγία.

Ήταν Ρωμαίος γερουσιαστής, πατρίκιος και άρχων. Ήταν υποστηρικτής της νεοπλατωνικής σχολής του Πρόκλου. Έπειτα από τον θάνατο του Πρόκλου, ωστόσο, ο Θεαγένης ήρθε σε σύγκρουση με τους ιθύνοντες της σχολής, καθώς χρησιμοποίησε το όνομα της σχολής για την αύξηση της προσωπικής του φήμης. Ήταν υποστηρικτής του Παμπρέπιου όταν ο ποιητής μετέβη στην Αθήνα, ωστόσο αργότερα ήρθαν σε σύγκρουση μεταξύ τους (ο Θεαγένης θεωρούσε τον εαυτό του ως φίλόσοφο, ενώ στόχος του Παμπρέπιου ήταν να γίνει κορυφαίος φιλόσοφος) και ο Παμπρέπιος υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την πόλη.

Υπάρχει πανηγυρικός αφιερωμένος στο πρόσωπο του Θεαγένη, πιθανώς γραμμένος από τον Παμπρέπιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αθηναίοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Επαγγελματικός προσανατολισμός

Ο **επαγγελματικός προσανατολισμός** μπορεί να αφορά τα εξής:
* Εκπαιδευτικός και επαγγελματικός προσανατολισμός (Γαλλία)
* Συμβουλευτική σταδιοδρομίας (αγγλική)
* Σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός
* Επαγγελματικός προσανατολισμός (Ελλάδα)
* Ιστορία του επαγγελματικού προσανατολισμού στην Ελλάδα
* Θεωρία του Holland
Σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός

O **σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός** είναι τμήμα του  επαγγελματικού προσανατολισμού**,** είναι δηλαδή το σύνολο των δραστηριοτήτων επαγγελματικού προσανατολισμού οι οποίες εφαρμόζονται στα σχολεία. Υποδηλώνει το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχονται στους μαθητές και των διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο του  σχολείου, σκοπός των οποίων είναι η υποβοήθηση των εκπαιδευόμενων να επιλέξουν, σε διάφορες φάσεις της σχολικής τους διαδρομής, την κατεύθυνση των σπουδών που θα ακολουθήσουν. Η έννοια του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού (ΣΕΠ) είναι μεταγενέστερη της αντίστοιχης έννοιας του επαγγελματικού προσανατολισμού.

## Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Σύμφωνα με τον νόμο 1566/1985, τον νόμο 2525/1997  αλλά και τις εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας, προβλέπεται η ύπαρξη μαθήματος ΣΕΠ στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων. Οι ώρες διδασκαλίας, οι τάξεις, τα αναλυτικά προγράμματα καθώς και οι αναθέσεις του μαθήματος  στις διάφορες ειδικότητες των εκπαιδευτικών,  ποικίλουν στην διάρκεια των ετών. Υπάρχουν επίσης  ως διακριτές δραστηριότητες η Αγωγή Σταδιοδρομίας, οι ημέρες Επαγγελματικού Προσανατολισμού και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων. Επιπλέον  γίνονται στα σχολεία επισκέψεις και διαλέξεις επαγγελματιών διαφόρων ειδικοτήτων, εκπαιδευτικές επισκέψεις   μαθητών σε επαγγελματικούς χώρους, οργανωμένες ξεναγήσεις στα  ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες είναι  θεσμοθετημένες και  συνιστούν τον «Θεσμό του ΣΕΠ» στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό σημαντική θέση κατέχουν και τα 79 Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕ.ΣΥ.Π) του Υπουργείου Παιδείας, που λειτουργούν σε όλους τους νομούς της χώρας τα οποία  εξυπηρετούν μαθητές, νέους έως 25 ετών, γονείς – κηδεμόνες και εκπαιδευτικούς, παρέχοντα δωρεάν υπηρεσίες Συμβουλευτικής και Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Στο παρελθόν λειτούργησαν και 570 Γραφεία Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΓΡΑΣΕΠ**)**  σε γυμνάσια και λύκεια σε όλη τη χώρα.

## Τριτοβάθμια εκπαίδευση

Αντίστοιχα, όσον αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση οργανώνονται  διάφορες δραστηριότητες και λειτουργούν  Γραφεία Διασύνδεσης**,** σχεδόν σε όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Παρέχουν ένα πλήθος υπηρεσιών προς τους φοιτητές (συμπλήρωση βιογραφικού σημειώματος, και συνοδευτικής επιστολής, προετοιμασία για συνέντευξη κ.λ.π). Επίσης διευκολύνουν στην εύρεση θέσεων για πρακτική άσκηση (όταν  αυτή απαιτείται για την λήψη του πτυχίου) και φυσικά  την εξεύρεση εργασίας στους αποφοίτους τους.
## Δείτε επίσης
* Επαγγελματικός προσανατολισμός (Ελλάδα)
* Συμβουλευτική σταδιοδρομίας (αγγλική)
* Εκπαιδευτικός και επαγγελματικός προσανατολισμός (Γαλλία)

## Σημειώσεις





## Παραπομπές





## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Εκπαίδευση
Κατηγορία:Επαγγελματικός προσανατολισμός
Κατάλογος έργων του Groeningemuseum

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Groeningemuseum της Μπρυζ.

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κρητική Επιθεώρηση

Η εφημερίδα ***Κρητική Επιθεώρηση*** είναι η αρχαιότερη καθημερινή εφημερίδα της Κρήτης και εκδίδεται στο Ρέθυμνο.

## Ιστορικό
Την 1η Σεπτεμβρίου 1912, τα αδέλφια Βασίλειος και Ιωάννης Στυλιανού Kαλαϊτζάκη εκδίδουν την εφημερίδα *Κρητική Επιθεώρησις*, η οποία αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του ρεθεμνιώτικου Τύπου σε όλη σχεδόν τη διάρκεια του αιώνα που πέρασε. Πρόκειται για τη μακροβιότερη εφημερίδα της Κρήτης και μια από τις μακροβιότερες της Ελλάδας. Εκδίδεται χωρίς διακοπή, με εξαίρεση τα χρόνια της γερμανικής κατοχής, από το 1912 μέχρι σήμερα.

Πρώτος διευθυντής της *Κρητικής Επιθεώρησης* υπήρξε ο Βασίλειος Στυλ. Kαλαϊτζάκης, που κράτησε τη διεύθυνση μέχρι το 1933 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ιωάννης, που με τη σειρά του έμεινε στο τιμόνι της εφημερίδας μέχρι το 1961.

Τον Ιωάννη Στυλ. Kαλαϊτζάκη διαδέχθηκε ο γιος του Στέλιος, που κράτησε τη διεύθυνση της εφημερίδας μέχρι τον θάνατό του (1996), με την πολύτιμη και ουσιαστική βοήθεια του αδελφού του, Mανώλη. Σήμερα την *Κρητική Επιθεώρηση* διευθύνει ο γιος του Στέλιου, Γιάννης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος Ιστότοπος
*Ειδησεογραφία Κρητικής Επιθεώρησης με θεματολογία από το Ρέθυμνο και όλη την Κρήτη
*Όλο το αρχείο φύλλων της εφημερίδας από το 1912 έως το 1965, Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Ανέμη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ντιμπούφκο

Το **Ντιμπούφκο** (πολωνικά: Dybówko, ) είναι χωριό της Γκμίνα Πρόστκι, στο Πόβιατ Έουκ του Βοεβοδάτου Βαρμίας-Μαζουρίας της βόρειας Πολωνίας.

Πριν από το 1945 η περιοχή ήταν μέρος της Γερμανίας (Ανατολική Πρωσία).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Σερβοκροατική γλώσσα

[thumb|right|Γραμματική της Κροατικής ή Σερβικής λογοτεχνικής γλώσσας. [Ζάγκρεμπ, 1899.]]
Η **Σερβοκροατική γλώσσα** (*Српскохрватски језик, Srpskohrvatski jezik*) είναι μια νότια σλαβική γλώσσα και η κύρια γλώσσα της Σερβίας, της Κροατίας, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και του Μαυροβουνίου. Είναι μία πολυκεντρική γλώσσα με τέσσερις αμοιβαία κατανοητές πρότυπες εκδοχές.

Τα Σερβοκροατικά τυποποιήθηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα με το Λογοτεχνικό Σύμφωνο της Βιέννης από κροάτες και σέρβους συγγραφείς και φιλόλογους, αρκετές δεκαετίες πριν την ίδρυση του γιουγκοσλαβικού κράτους.

Από την αρχή, υπήρχαν μικρές διαφορές στα λογοτεχνικά πρότυπα της Σερβικής και της Κροατικής γλώσσας, αν και οι δύο βασίζονται στην ίδια Στοκαβική διάλεκτο της ανατολικής Ερζεγοβίνης. Κατά τον 20ο αιώνα, τα Σερβοκροατικά υπήρξαν επίσημη γλώσσα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας (τότε ονομαζόταν «Σερβο-Κροατο-Σλοβενικά»), και αργότερα ως μία από τις επίσημες γλώσσες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής  Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Σήμερα δεν είναι επίσημη σε καμία χώρα με την ονομασία "σερβοκροατικά".

## Αλφάβητο
Η Σερβοκροατική γλώσσα χρησιμοποιεί ισότιμα τόσο το Λατινικό όσο και το Κυριλλικό αλφάβητο. Στη Σερβία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία χρησιμοποιούνται και τα δύο αλφάβητα, ενώ στην Κροατία χρησιμοποιείται μόνο το λατινικό.

Το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο αναθεωρήθηκε από τον Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς κατά τον 19ο αιώνα.

Το κροατικό λατινικό αλφάβητο ακολούθησε λίγο αργότερα, όταν ο Λιούντεβιτ Γκάι (*Ljudevit Gaj*) χρησιμοποίησε αυτό που ορίζεται ως πρότυπο για το λατινικό αλφάβητο, πρόσθεσε πέντε επιπλέον γράμματα που είχαν διακριτικά (προφανώς δανεικά από την τσεχική και από την πολωνική) και επινόησε τα μοναδικά διπλά γράμματα "Lj", "Nj" και "Dž". 

Συνολικά, αυτό κάνει τα σερβοκροατικά τη μόνη σλαβική γλώσσα που χρησιμοποιεί επίσημα τόσο το λατινικό όσο και το κυριλλικό αλφάβητο, αν και η λατινική εκδοχή είναι πιο διαδεδομένη.

Και στις δύο περιπτώσεις η ορθογραφία, η φωνητική και η ορθογραφία είναι ακριβώς η ίδια. Τα γράμματα και στα δύο αλφάβητα είναι 30 και αντιστοιχούν ακριβώς μεταξύ τους, ένα προς ένα: 

Τα φωνήεντα της σερβοκροατικής είναι τα:

## Παραπομπές



Κατηγορία:Νοτιοσλαβικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Σερβίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Κροατίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Γλώσσες του Μαυροβουνίου
Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάνα (κόρη του Μωάμεθ Δ΄)

Η **Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:أم كلثوم سلطان) (Τούρκικα: *Ümmü Gülsüm Sultan*, 1670 - 13 Δεκεμβρίου 1722) ήταν κόρη του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, 

## Βιογραφία
Η Ουμιουγκιουλσούμ γεννήθηκε το 1670 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κόρη του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ και της ελληνίδας αγαπημένης συζύγου του Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάν. 

Το 1675 σε ηλικία 5 ετών παντρεύτηκε τον Μερζίφονλου Καρά Μουσταφά Πασά.Την ίδια χρόνια παντρεύτηκε και η αδελφή της,Χατιτζέ Σουλτάν,τον Μουσαχίπ Μουσταφά Πασά. Το 1683 ο Μουσταφά πεθαίνει η Ουμιουγκιουλσούμ λίγο καιρό αργότερα παντρεύεται τον Κιουτσούκ Οσμάν Πασά. 

Η Ουμιουγκιουλσούμ πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1722 στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Full Metal Jacket

Το ***Full Metal Jacket*** είναι βρετανο-αμερικανική πολεμική ταινία του 1987 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Στάνλεϋ Κιούμπρικ. Το σενάριο του Κιούμπρικ, του Μάικλ Χερ, και του Γκούσταβ Hasford βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Hasford το *The Short-Timers* (1979). Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Μάθιου Μοντάιν, Άνταμ Μπάλντουιν, Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο, Ρ. Λι Έρμι, Ντόριαν Χέργουντ, Άρλις Χάουαρντ, Kevyn Major Howard, και ο Εντ Όρος. Η ιστορία ακολουθεί μια διμοιρία πεζοναυτών των ΗΠΑ μέσα από την εκπαίδευσή τους και τις εμπειρίες των δύο πεζοναυτών της διμοιρίας στην επιθετική επιχείρηση Τετ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στη σφαίρα αυτού του τύπου (full metal jacket bullet)  που χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους στρατιώτες που πήραν μέρος στις επιχειρήσεις του Βιετνάμ. Η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 26 Ιουνίου 1987.

Η ταινία έλαβε την κρίσιμη αναγνώριση και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου του Κιούμπρικ, του Χερ, και του Hasford. Το 2001, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τοποθέτησε το Full Metal Jacket στο Νο 95 στα "100 Χρόνια AFI των...100 Thrills» σε δημοσκόπηση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1987
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Βρετανικές πολεμικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες για τον Πόλεμο του Βιετνάμ
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Ακεστορίδης ο Τρωάδας

Ο **Ακεστορίδης ο Τρωάδας** (γιος του Ερμοκρέοντα, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Τρωάδα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα της συνωρίδας ή τέθριππου πώλων δρόμου κατά τους 142ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (212 π.Χ.). Αναφέρεται επίσης ως νικητής στα Νέμεα, στα Ασκλήπεια της Επιδαύρου, τα Ημεράσια στους Λουσούς, και τα Έρμαια στην Φενεό. Σε επίγραμμα που ανακαλύφθηκε στην βάση του ανδριάντα του στην Ολυμπία αναφέρεται πως υπήρξε ο πρώτος Τρώας ο οποίος έγινε ολυμπιονίκης.

## Παραπομπές


Ακεστοριδης
Ακεστοριδης
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αιολίδα
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Μάρκος Αυρήλιος Πείος

Ο **Μάρκος Αυρήλιος Πείος** (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Δάλδη της Λυδίας ο οποίος στέφθηκε νικητής στην πάλη ή το παγκράτιο κατά τους 257ους (249 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Σε επιγραφή που βρέθηκε ονομάζεται *ὀλυμπιονίκης Πεισαἷος παράδοξος*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Λυδία
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων συμπλοκής
Τίτας (ολυμπιονίκης)

Ο **Τίτας** (6ος/5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα κατά τους 69ους (504 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το όνομα του βρέθηκε σε επιγραφή στην Αθήνα, ωστόσο η καταγωγή του πιθανώς ήταν από την Κρήτη καθώς στην Γόρτυνα υπήρχε δικαστήριο με το ίδιο όνομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες ανά αγώνισμα
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Κόρδαφος ο Λεπρεάτης

Ο **Κόρδαφος ο Λεπρεάτης** (γιος του Αλκάνωρα, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από το Λέπρεο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 80ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (460 π.Χ.).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Λακράτης ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Λακράτης ο Λακεδαιμόνιος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 91ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (416 π.Χ.). Τον έθαψαν στον Κεραμεικό,  στα Βορειοδυτικά της Αθήνας, εκεί όπου έθαβαν τους επιφανείς νεκρούς των μαχών. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2016–17

Για την **περίοδο 2016–17**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λέσβου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λέσβου.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Λέσβου προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Λέσβου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

## Πρωτάθλημα

Για την περίοδο 2016–17, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λέσβου είναι η εξής:

* Πρωτάθλημα Λέσβου
** Α΄ Κατηγορία (14 ομάδες)
** Β΄ Κατηγορία (14 ομάδες) 
** Γ΄ Κατηγορία (9 ομάδες)
* Πρωτάθλημα Λήμνου
** Α1 Κατηγορία (8 ομάδες)
** Α2 Κατηγορία (7 ομάδες)

Η Πρωταθλήτρια ΕΠΣΛ κρίνεται στους «τελικούς» μεταξύ της πρωταθλήτριας Λέσβου (νικήτρια των Play Off της Α΄ Κατηγορίας Λέσβου) και της πρωταθλήτριας Λήμνου (νικήτρια των Play Off της Α1 Κατηγορίας Λήμνου).
### Πρωτάθλημα Λέσβου
#### Α΄ Κατηγορία

##### Play Off
Στα Play Off επικράτησε ο Διαγόρας Αγίας Παρασκευής.

Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου 

#### Β΄ Κατηγορία

Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου 

#### Γ΄ Κατηγορία

Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου 

### Πρωτάθλημα Λήμνου
#### Α1 Κατηγορία Λήμνου
Οι 8 σύλλογοι που συμμετείχαν αγωνίστηκαν σε 3 γύρους, 21 συνολικά αγωνιστικές.

Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου

##### Play Off
Οι ομάδες που τερμάτισαν από την 2η εως 5η θέση αγωνίζονται σε διπλούς αγώνες με κανόνες κυπέλλου , με στόχο τη θέση στον τελικό των Play Off με αντίπαλο την 1η της κανονικής διάρκειας. Η ομάδα με την καλύτερη θέση στην κανονική περίοδο παίζει το πρώτο παιχνίδι εκτός έδρας.

Πηγές: «Τελικοί»  «Προημιτελικοί»

#### Α2 Κατηγορία Λήμνου

Στους αγώνες διαβάθμισης η Ηφαιστία Κοντοπουλίου επικράτησε του ΑΟ Θάνου 4-0 και 3-0 εκτός έδρας

Πηγή: ΕΠΣ ΛέσβουΠηγή: ΕΠΣ Λέσβου

### Τελικός Πρωταθλήματος ΕΠΣ Λέσβου
*27/5/2017, Μύρινα Λήμνου: Κεραυνός Αγ. Δημητρίου - Διαγόρας Αγ. Παρασκευής 1-1 (Αντωνακέλης 35΄ - Σαμπάνης 45΄).
*31/5/2017, Αγ. Παρασκευή: Διαγόρας Αγ. Παρακευής - Κεραυνός Αγ. Δημητρίου 4-2 ().

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Όπως και στο πρωτάθλημα, διεξάγονται οι διοργανώσεις του Κυπέλλου Λέσβου και Λήμνου, οι νικητές των οποίων αναμετρώνται στο τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣ Λέσβου.

### Κύπελλο Λέσβου
Οι 27 συμμετέχουσες ομάδες χωρίστηκαν σε 7 ομίλους των 4ων εκτός του 7ου ομίλου που είχε 3 ομάδες. Οι πρώτοι κάθε ομίλου και η καλυτερη σε βαθμολογία 2η μεταξυ των ομίλων με 4 συμμετοχές συνέχισαν στη Β΄ Φάση (προημιτελικοί ως τελικός).

Πηγές:ΕΠΣΛ:Κύπελλο Λέσβου  SportLesvos:Κύπελλο Λέσβου

### Κύπελλο Λήμνου
Οι 15 σύλλογοι του νησιου που συμμετείχαν στο θεσμό του Κυπέλλου χωρίστηκαν σε 4 ομίλους. Οι δυο πρώτες κάθε ομίλου έπειτα απο μονούς αγώνες συνεχίζουν στη Β΄ Φάση.

### Τελικός Κυπελλου ΕΠΣΛ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λέσβου
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Διονυσόδωρος ο Θηβαίος

Ο **Διονυσόδωρος ο Θηβαίος** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Θήβα, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα κατά τους 107ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (352 π.Χ.). Αναφέρεται πως πολέμησε στην μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ., και μετά την νίκη των Μακεδόνων ο Μέγας Αλέξανδρος φρόντισε να του απονεμηθεί χάρη καθώς ο Διονυσόδωρος είχε υπάρξει ολυμπιονίκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες ανά αγώνισμα
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Ευρυάδης ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Ευρυάδης ο Λακεδαιμόνιος** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 133ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (248 π.Χ.). Η επιγραφή στην Ολυμπία στην οποία αναφέρεται αναγράφει *Εὐρυάδης ὀλυμπιονίκας ἐμ πολέμωι*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Λαμπυρίων (ολυμπιονίκης)

Ο **Λαμπυρίων** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη -σε επιγραφή διακρίνεται ως *Α[...]ος*- ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα κατά τους 96ους (396 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Ευβάλκης ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Ευβάλκης ο Λακεδαιμόνιος** ή **Διάρης** (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 120ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (300 π.Χ.). Είναι πιθανό πως το όνομα του ήταν *Διάρης* και το *Ευβάλκης* ήταν απλώς κάποια αθλητική επωνυμία ή χαρακτηρισμός της Σπάρτης, καθώς υπήρχε στάδιο στην πόλη με αυτό το όνομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αριστόδαμος ο Ηλείος (ολυμπιονίκης)

Ο **Αριστόδαμος ο Ηλείος** (γιος του Αλεξιμάχου, 1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 171ους (96 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Ερμογένης ο Φιλαδέλφειος

μικρογραφία|Ρωμαϊκό νόμισμα του 1ου αιώνα στο οποίο μνημονεύεται ο Ερμογένης ως ολυμπιονίκης

Ο **Ερμογένης ο Φιλαδέλφειος** (*Φιλαδελφεύς*, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Φιλαδέλφεια της Λυδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 204ους (37 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το όνομα του αναφέρεται σε νόμισμα της εποχής του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καλιγούλα (περίοδος 24 - 41 μ.Χ.), και αναγράφει *Φιλαδελφέων Ἐρμογένης Ὀλυμπιονίκης*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Λυδία
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Αθηναίος (ολυμπιονίκης)

Ο **Αθηναίος** (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αθήνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 218ους (93 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Τα επιγραφικά στοιχεία αναφέρουν πως υπήρξε περιοδονίκης (νίκες σε Ίσθμια, Πύθια, και Νέμεα την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Περιοδονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Πιουστεκασίμ

Το **Πιουστεκασίμ **(επίσης, **Πιουστακασύμ **και **Πιουζτακασύμ**) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,841. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Πιουστεκασίμ, Γκιουνεϊμεχλέ και Ντεχνέ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Παγκλής ο Τήνιος

Ο **Παγκλής ο Τήνιος** (γιος του Παγκλή, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Τήνο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 217ους (89 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η επιγραφή του ανακαλύφτηκε στην Τήνο και αναφέρει πως υπήρξε και νικητής στα Άκτια εκτός από τους ολυμπιακούς αγώνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Μιτσάν

Το **Μιτσάν **(επίσης, **Μιντζακέντ **και **Μιντζάν**) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,996 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μιτσάν και Κεζλί.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ισμαϊλί
Δείφιλος ο Αιγέας

Ο **Δείφιλος ο Αιγέας** (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Αιγές Αιολίδας, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 227ους (129 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αιολίδα
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Τίτος Αίλιος Αυρήλιος Μητρόδωρος

Ο **Τίτος Αίλιος Αυρήλιος Μητρόδωρος** (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από τη Φιλαδέλφεια στη Μικρά Ασία, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 241ους (185 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με τη νίκη του στους ολυμπιακούς), συγκεκριμένα ως *παράδοξος περιοδονίκης*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων
Κατηγορία:Περιοδονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μικρά Ασία
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας

Ο **Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας** (γαλλικά: *Jean Tristan de France*, 8 Απριλίου 1250 – 3 Αυγούστου/ 1270), κόμης του Νεβέρ (1265 - 1270), κόμης του Βαλουά και του Κρεπί (1268 - 1270) ήταν Γάλλος πρίγκηπας από την δυναστεία των Καπετιδών, γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας.

## Παιδικά χρόνια στους Αγίους Τόπους

Γεννήθηκε στην Δαμιέτη, έκτο παιδί και τέταρτος γιος του Αγίου Λουδοβίκου ήταν το πρώτο από τα τρία παιδιά που γεννήθηκε όταν ο Γάλλος βασιλιάς συμμετείχε στην Ζ΄ Σταυροφορία, η γενέτειρα του Νταμιέττα είχα κατακτηθεί από τους Σταυροφόρους υπό την ηγεσία του πατέρα του (1249). Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιωάννη Τζόινβιλλ ένας ιππότης χρησιμοποιήθηκε σαν μαία όταν γεννήθηκε ο Ιωάννης, δυο μέρες πριν την γέννηση του ο πατέρας του συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Μαμελούκους αυτός ήταν ο λόγος που ονομάστηκε όταν γεννήθηκε Τριστάν δηλαδή θλιμμένος. Βαπτίστηκε στο μεγάλο τζαμί της Δαμιέτης που είχε στο μεταξύ μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία αλλά η γενέτειρα του εγκαταλείφθηκε πίσω στους μουσουλμάνους όταν απελευθερώθηκε ο πατέρας του σαν λίτρο.

Τα επόμενα 4 χρόνια ο Ιωάννης τα έζησε στους Αγίους Τόπους όπου γεννήθηκαν τα μικρότερα αδέλφια του Πέτρος Α΄ του Αλανσόν (1251) και Λευκή (1253), όταν μεγάλωσε ο πατέρας του ήθελε να τον εντάξει στους Δομινιτιανούς αλλά ο Ιωάννης το αρνήθηκε. Παντρεύτηκε (1266) την Γιολάνδη Β΄, κόμισσα του Νεβέρ (1247 - 1280)  με τον γάμο έγινε κόμης του Νεβέρ, του Οσέρ και της Τοννέρης, το 1268 έγινε κόμης του Βαλουά και του Κρεπί δώρο το οποίο δέχθηκε από τον πατέρα του.

## Συμμετοχή στην Η΄ Σταυροφορία και θάνατος

Ο Ιωάννης Τριστάν συμμετείχε με τον πατέρα του Λουδοβίκο Θ΄ στην Η΄ Σταυροφορία. Όταν οι Σταυροφόροι έφτασαν από τη Σαρδηνία στην Καρχηδόνα, μεγάλη επιδημία πανώλης θέρισε το στρατό· θύματα ήταν ο Ιωάννης και ο πατέρας του. Ο ίδιος απεβίωσε περίπου τρεις εβδομάδες πριν από τον Λουδοβίκο Θ΄. Τα σώματά τους μεταφέρθηκαν στο Παρίσι και τάφηκαν στη βασιλική του Αγ. Διονυσίου. Ο Ιωάννης δεν άφησε απογόνους και η χήρα του ξαναπαντρεύτηκε (1272)  τον Ροβέρτο Γ΄ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας. Η κομητεία τού Βαλουά επέστρεψε στο Γαλλικό στέμμα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1266 τη Γιολάντα Β΄ του Οίκου της Βουργουνδίας κόμισσα του Νεβέρ, κόρη του Εύδη κόμη του Νεβέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Steven Runciman, A History of the Crusades, Vol. III, (Cambridge University Press, 1999), 292
* Guida Myrl Jackson-Laufer, Women Rulers Throughout the Ages: An Illustrated Guide, (ABC-CLIO, 1999), 425€
* Jonathan Riley-Smith, The Crusades: A History, (Bloomsbury, 2014), 237
* Schwennicke, Detlev (1984). Europäische Stammtafeln (in German). II. table 12

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Αυρήλιος Γερμανός

Ο **Αυρήλιος Γερμανός** (γιος του Συμμάχου, 3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Αντινόη στην Αίγυπτο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 255ους (241 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται πως υπήρξε επίσης νικητής στα Καπιτώλια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Φίλιστος ο Ηλείος

Ο **Φίλιστος ο Ηλείος** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη πώλων κατά τους 174ους (84 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Συνολικά υπήρχαν 8 μέλη της οικογενείας του Φιλίστου -πιθανώς ο πατριάρχης της οικογένειας-, οι οποίοι υπήρξαν ολυμπιονίκες σε ιππικά αγωνίσματα κατά την ίδια εποχή, και είχαν το κοινό τους μνημείο στην Ολυμπία:

*175οι αγώνες (84 π.Χ.):
** Στρωγιανός, γιος του Φιλίστου, στον κέλη
** Τηλέμαχος, γιος του Λέοντα, στον κέλη
** Πραξαγόρας, γιος του Λέοντα, στο τέθριππο
** Τιμαρέτα (ή Τιμαρέτη), κόρη του Φιλίστου, στην συνωρίδα
** Φίλιστος (ο νεότερος), γιος του Αντιφάνη, στην συνωρίδα
** Θεοδότα η Ηλεία, κόρη του Αντιφάνη, στο τέθριππο πώλων
*176οι αγώνες (80 π.Χ.):
** Φιλόνικος, γιος του Φιλίστου, άγνωστο αγώνισμα δρόμου
** άγνωστος (η επιγραφή δεν είναι ευκρινής), στο τέθριππο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της συνωρίδας
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Φρύνιχος ο Αθηναίος

[σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater, 468-452 BC, Olympia. 78-82th Olympiad.jpg|μικρογραφία|[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 78ης και 82ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]]

Ο **Φρύνιχος ο Αθηναίος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αθήνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 81ους (456 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Αισχίνης ο Σφήττιος

Ο **Αισχίνης ο Σφήττιος** (περίπου 425-350 π.Χ) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ακόλουθος του Σωκράτη κατά τη διάρκεια της νιότης του. Οι ιστορικοί τον αποκαλούν **Αισχίνη Σωκρατικό**, για να τον ξεχωρίσουν από τον ρήτορα Αισχίνη.

## Αισχίνης και Σωκράτης

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο Αισχίνης ο Σφήττιος ήταν παρών στη δίκη και στον θάνατο του Σωκράτη. Είναι γνωστό πως μετά τον θάνατο του Σωκράτη, ο Αισχίνης ξεκίνησε να γράφει φιλοσοφικούς διαλόγους, στους οποίους ο Σωκράτης ήταν ο κύριος ομιλητής. Αν και διασώθηκαν μονάχα αποσπασματικά και σε αναφορές μεταγενέστερων συγγραφέων, ήταν γνωστός στην αρχαιότητα για την προσεκτική διαμόρφωση των διαλόγων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ο Αισχίνης ξεπερνούσε τον Ξενοφώντα και έφθασε στο επίπεδο του Πλάτωνα. Υπάρχουν ενδείξεις πως ο Αισχίνης παρουσίαζε τους διαλόγους του στα Σικελικά Μέγαρα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στον Διονύσιο Β΄ τον Νεότερο, ενώ φαίνεται να του δώρισε μερικά αντίγραφα των διαλόγων του.

## Διάλογοι

Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, όπως ο Διογένης Λαέρτιος, γνωρίζουμε πως ο Αισχίνης έγραψε τους εξής διαλόγους:

*Αλκιβιάδης
*Ασπασία
*Αξίοχος
*Καλλίας
*Μιλτιάδης
*Ρίνων
*Τηλαύγης

## Ενδιαφέροντα γεγονότα

Ο Διογένης Λαέρτιος, σε σύντομη αναφορά προς το πρόσωπο του Αισχίνη, αναφέρει πως είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα γι' αυτό και αποφάσισε να εργαστεί στο δικαστήριο του Διονύσιου του νεότερου στις Συρακούσες, όπου εξασκήθηκε στην ρητορική και έγραφε ομιλίες για τις εμπλεκόμενες πλευρές. Παράλληλα, ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης, στο έργο *Κατά Αισχίνη*, το οποίο γράφτηκε από τον Λυσία, αναφέρει πως ο Αισχίνης είχε διάφορα χρέη ως αρωματοπώλης και τον κατηγορεί γι' αποχή από τις διδαχές του Σωκράτη. Επίσης, χαρακτηρίζει τον Αισχίνη ως σοφιστή. Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει πως στον πλατωνικό διάλογο «Κρίτων», πρωταγωνιστής δεν ήταν ο Κρίτωνας αλλά ο Αισχίνης, γεγονός που βασίζεται στην αντιπάθεια που έτρεφε ο Πλάτωνας για τον Αισχίνη.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* Античная философия. Энциклопедический словарь. - М.: Прогресс-Традиция, 2008. - С.827.
*Обнорский Н. П, Эсхин из Сфетта // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). - СПб., 1890-1907.
* Barbara Ehlers: Eine vorplatonische Deutung des sokratischen Eros. Der Dialog "Aspasia" des Sokratikers Aischines (= Zetemata 41). Beck, München 1966
* Heinrich Dittmar. Aischines von Sphettos. 1912

κατηγορία:Αρχαίοι φιλόσοφοι
Μάικλ Κόλινς (Ιρλανδός ηγέτης)

Ο **Μάικλ Κόλινς** (αγγλικά: Michael Collins, ιρλανδικά: Mícheál Ó Coileáin, Κομητεία Κορκ, Η. Β. της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, 16 Οκτωβρίου 1890 –  22 Αυγούστου 1922) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA), πρωτεργάτης του αγώνα της ανεξαρτησίας και από τους κυριότερους πρωταγωνιστές της ίδρυσης της Ιρλανδικής Δημοκρατίας κατά τις αρχές του 20ου αιώνα. Διετέλεσε πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης της Ιρλανδίας, υπουργός της, ενώ κατά καιρούς κατείχε και διάφορα άλλα αξιώματα, όπως εκείνο του επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, κ.ά. Ήταν, ακόμη, πρόεδρος της *Ιρλανδικής Ρεμπουπλικανικής Αδελφότητας* από το Νοέμβριο του 1920 έως και τον θάνατό του. Υπήρξε μέλος της Ιρλανδικής αντιπροσωπείας στις Αγγλο-Ιρλανδικές διαπραγματεύσεις του Λονδίνου οι οποίες κατέληξαν στην υπογραφή συνθήκης για την ίδρυση ανεξάρτητου Ιρλανδικού κράτους. Δολοφονήθηκε από πολέμιους της ειρηνευτικής συνθήκης κατά τη διάρκεια ενέδρας πολύ κοντά στον τόπο γέννησής του, στις 9 Αυγούστου του 1922, κατά τη διάρκεια του Ιρλανδικού εμφυλίου.

## Εξέγερση του Πάσχα
Το 1913, είχαν δημιουργηθεί δύο μεγάλες παραστρατιωτικές ομάδες που αργότερα ξεκίνησαν την Εξέγερση του Πάσχα: η Ιρλανδική Πολιτοφυλακή ιδρύθηκε από τον Τζέιμς Κόνολι και την Ιρλανδική Ένωση Εργαζομένων στις Μεταφορές και Γενικών Εργαζομένων (ITGWU) για την προστασία των απεργών από τη Μητροπολιτική Αστυνομία του Δουβλίνου. Οι Ιρλανδοί Εθελοντές δημιουργήθηκαν την ίδια χρονιά από τους εθνικιστές ως απάντηση στον σχηματισμό των Εθελοντών του Όλστερ (UVF), που υποσχέθηκε να αντιταχθεί στην ξένη κυριαρχία με τη βία. O Kόλινς διοριστήκε οικονομικός συμβούλος του Κόμη Πλάνκετ, πατέρα ενός από τους διοργανωτές της εξέγερσης του Πάσχα. Ο Κόλινς έλαβε μέρος στην προετοιμασία του οπλισμού και των στρατευμάτων για την εξέγερση.

Όταν ξεκίνησε η εξέγερση του Πάσχα το 1916, ο Κόλινς υπηρέτησε ως βοηθός του Τζόζεφ Πλάνκετ στην έδρα της εξέγερσης στο Γενικό Ταχυδρομείο (GPO) του Δουβλίνου. Εκεί αγωνίστηκε μαζί με τον Πάτρικ Πιρς, τον Τζέιμς Κόνολι και άλλα μέλη της ανερχόμενης ηγεσίας των Ιρλανδών. Η εξέγερση απέτυχε στρατιωτικά, όμως οι αντάρτες πέτυχαν τον πολιτικό τους στόχο, να κρατήσουν δηλαδή τις θέσεις τους για αρκετό χρόνο ώστε να δικαιολογήσουν την ανεξαρτησία τους.

## Ταινίες
Μάικλ Κόλινς, ο Επαναστάτης, 1996.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιρλανδοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ιρλανδοί στρατιωτικοί
Πέτρος Α΄ του Αλανσόν

Ο **Πέτρος Α΄ του Αλανσόν** (1251 - 6 Απριλίου 1284) ήταν ένας από τους μικρότερους γιους του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας, κόμης του Αλανσόν (1269 - 1284), κόμης του Μπλουά και του Σαρτρ (1272 - 1284) και κόμης του Πέρς.

## Συμμετοχή στην Η΄ Σταυροφορία

Γεννήθηκε στους Αγίους Τόπους την εποχή που ο πατέρας του έκανε τετραετή περιοδεία αμέσως μετά την Ζ΄ Σταυροφορία, εκεί γεννήθηκαν και άλλα δυο αδέλφια του ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας και η μικρότερη αδελφή του Λευκή. Όταν επέστρεψαν στο Παρίσι ο πατέρας του του έδωσε την κομητεία του Αλανσόν.
Συμμετείχε με τον Λουδοβίκο Θ΄ του στην Η΄ Σταυροφορία, ο στρατός δοκιμάστηκε σκληρά από την επιδημία πανώλης στην οποία βρήκαν τον θάνατο ο ίδιος ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας. Επιστρέφοντας στη Γαλλία παντρεύτηκε την Ιωάννα του Σατιγιόν (1272), πήρε σαν προίκα τα εδάφη του Μπλουά, του Σαρτρ και του Γκίζ. Από τον γάμο απέκτησε δυο γιους που πέθαναν σε βρεφική ηλικία.

## Θάνατος του Πέτρου στο Σαλέρνο

Μετά τον Σικελικό Εσπερινό (1282) πήγε στη Σικελία για να υποστηρίξει τον θείο του Κάρολο τον Ανδεγαυό, εκεί πέθανε αιφνίδια στο Σαλέρνο (1284). Μετά τον θάνατο του η κομητεία του Αλανσόν πέρασε στο Γαλλικό στέμμα, η χήρα του δεν ξαναπαντρεύτηκε πουλώντας το Σαρτρ (1286) στον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας. Μετά τον θάνατο της Ιωάννας η Γκιζ και η Μπλουά πέρασαν στον ξάδελφο της Ούγο του Σατιγιόν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1272 την Ιωάννα του Μπλουά, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη Α΄ κόμη του Μπλουά & κυρίου του Αβεν και είχε τέκνα:
* Λουδοβίκος 1276-1277, Φίλιππος 1278-1279, απεβ. 1 έτους και οι δύο.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Chronique anonyme des rois de France
*Kerrebrouck (2000), σελ. 142

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://fmg.ac/Projects/MedLands/CAPET.htm#Pierredied1284

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Άβας (γιατρός)

Ο **Άβας** ή **Αίας** ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός του 5ου/4ου αιώνα π.Χ. για τον οποίο υπάρχει αναφορά μόνο στον Ανώνυμο του Λονδίνου (Anon. Lond. VIII 35f). Ανήκε στην σχολή της Κνίδου, και θεωρείται ότι επηρεάστηκε από τον Αλκμαίωνα τον Κροτωνιάτη. Δίδασκε ότι η υγεία ενός ζώου εξαρτώταν από την ποσότητα των εκρροών («καθάρσεις») του εγκεφάλου διά των αυτιών, των ματιών, της μύτης και του στόματος, θεωρώντας ότι οι πολλές εκρροές ήταν αιτία ασθένειας. Αναγνώριζε επίσης πέντε ειδών καταρροές («καταρρους»), προς την μύτη, τα αυτιά, τα μάτια, πιθανώς το στομάχι, και από το κεφάλι προς το αίμα μέσω των φλεβών. Εξέλιξη της θεωρίας του θεωρείται ότι υιοθετεί ο συγγραφέας των έργων *περὶ ἀδένων* και *περὶ τόπων τῶν κατ’ ἄνθρωπον*.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Μαξ Βέλμαν

Ο **Μαξ Βέλμαν** (, Στσέτσιν, 15 Μαρτίου 1863&ndash;Πότσδαμ 9 Οκτωβρίου 1933) ήταν γερμανός κλασσικιστής και ιστορικός της ιατρικής. Στην εποχή του θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους γνώστες της αρχαίας ιατρικής και φυσικής επιστήμης. Η ερευνητική του δραστηριότητα περιορίστηκε από τις πανεπιστημιακές του υποχρεώσεις και την οικονομική του στενότητα. Αναφορές στο έργο στην αρχαία ιατρική του γίνονται μέχρι και σήμερα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Σονάτα για πιάνο No. 31 (Μπετόβεν)

Η **Σονάτα για Πιάνο No. 30 σε Λα ύφεση μείζονα,  Op. 110** (αγγλικά: *Piano Sonata No. 31*, γερμανικά: *Sonate Nr. 31 As-Dur op. 110*) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1821. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: I. *Moderato cantabile molto espressivo*, σε Λα ύφεση μείζονα, 3/4 - II. *Allegro molto*, σε Φα ελάσσονα, 2/3 - III. *Adagio ma non troppo - Allegro ma non troppo*, σε Σι ελάσσονα, 4/4 - *Fuga, Allegro, ma non troppo*, Λα ύφεση μείζονα, 6/8. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 20 λεπτά.

## Περαιτέρω μελέτη
*
*
*
*
*
*
*
* – revised edition 1998.
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*A lecture by András Schiff on Beethoven's piano sonata Op. 110
* For a public domain recording of this sonata visit Musopen

Σονατα 31
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1821
Σονάτα για πιάνο No. 32 (Μπετόβεν)

Η **Σονάτα για πιάνο αρ. 32 σε Ντο ελάσσονα, έργο 111** είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη μεταξύ του 1821 και του 1822, και αφιερωμένη στον Ροδόλφο των Αψβούργων-Λωρραίνης. Πρόκειται για μία από τις τελευταίες συνθέσεις για πιάνο του συνθέτη. Όπως και άλλες σονάτες του Μπετόβεν της τρίτης περιόδου, περιέχει στοιχεία φούγκας. Το έργο αποτελείται από δύο μέρη: I. *Maestoso - Allegro con brio ed appassionato* σε Ντο ελάσσονα - II. *Arietta: Adagio molto semplice e cantabile* σε Ντο μείζονα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*A lecture by András Schiff on Beethoven's piano sonata Op. 111
* Recordings of this Sonata by Alberto Cobo
* For a public domain recording of this sonata visit Musopen

Σονατα 32
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1822
Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε αριστοκράτες
Τρεις σονάτες για πιάνο, WoO 47 (Μπετόβεν)

Οι **Τρεις σονάτες για Πιάνο, WoO 47**, ή αλλιώς **Kurfürstensonaten**, είναι τρεις σονάτες για πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένες μεταξύ των ετών 1782 και 1783, όταν ακόμα ο Μπετόβεν ήταν 12 και 13 ετών. Αν και λόγω ηλικίας του συνθέτη, οι σονάτες δεν έχουν κάποια μουσική ταυτότητα, ωστόσο μέσω αυτών διακρίνεται μία ορισμένη ωριμότητα, η οποία είναι προάγγελος των επόμενων εξαιρετικών συνθέσεων του Γερμανού συνθέτη, όπως ο Μότσαρτ, έτσι και ο Μπετόβεν, θεωρούταν από μικρή ηλικία μουσικό ταλέντο. Οι σονάτες αυτές είναι αφιερωμένες στον Εκλέκτορα, Μαξιμιλιανό Φρίντριχ φον Κένιξεγκ-Ρόδενφελς.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
*
*

WoO 47
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1783
Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε ευεργέτες ή χρηματοδότες
Σονάτα για πιάνο, WoO. 51 (Μπετόβεν)

Η **Σονάτα για Πιάνο σε Ντο μείζονα, WoO. 51**, γνωστή και ως **Sonatina σε Ντο μείζονα, WoO. 51**, είναι μία ανολοκλήρωτη σύνθεση για πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία πιστεύεται ότι γράφτηκε πριν φύγει από τη Βόνη. Οι σημειώσεις για αυτήν τη σονάτα βρέθηκαν μετά τον θάνατό του. Πρώτη φορά εκδόθηκαν το 1830, από τον F. P. Dunst στην Φρανκφούρτη, μαζί με τις συνθέσεις WoO. 38 και WoO. 39, με αφιέρωση στην Ελεονόρα φον Μπρέουνινγκ.

## Υπόβαθρο
Πιστεύεται ότι ο Μπετόβεν είχε ξεκινήσει τη σύνθεση της σονάτας κάπου γύρω στα 1790 και 1791, για την Ελεονόρα φον Μπρέουνινγκ, βάσει ενός γράμματος που της έστειλε το 1896, στο οποίο της ανακοινώνει ότι η σονάτα που της είχε υποσχεθεί πριν λίγο καιρό, σύντομα θα της σταλεί. Μία πρόσφατη αξιολόγηση δείχνει ότι η σονάτα αποφαίνεται να έχει κοινά χαρακτηριστικά με τις σονάτες για πιάνο WoO 47.

Ο Αλεξάντερ Τάιερ πίστευε ότι η σονάτα ήταν ολοκληρωμένη ήδη από το 1796 και αποτελούμενη από τρία μέρη, αλλά το χειρόγραφο που βρέθηκε μετά τον θάνατό του Μπετόβεν, περιέχει ολοκληρωμένο το πρώτο μέρος αλλά όχι και το δεύτερο, χωρίς να βρεθεί τρίτο. Ωστόσο, για την δημοσίευσή της το 1830, τα μέτρα που έλειπαν τα συνέθεσε ο Φέρντιναντ Ρις, συγκεκριμένα συνέθεσε 11 μέτρα.

## Μέρη
Μία τυπική εκτέλεση του έργου διαρκεί 6 με 7 λεπτά, αποτελούμενη από δύο μέρη:

# *[[Tempo|Allegro]]*
# *Adagio*

## Παραπομπές


;Βιβλιογραφία
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι



WoO. 51
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Ιρλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας

300px|thumb|Ιρλανδοί επαναστάτες
Ο **Ιρλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας** ή *Αγγλο-Ιρλανδικός πόλεμος* ήταν μια στρατιωτική σύγκρουση από το 1919 έως το 1921 ανάμεσα στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (Ι.Ρ.Α.) και τις Βρετανικές δυνάμεις ασφαλείας της Ιρλανδίας. Ήταν η κατάληξη του αγώνα των Ιρλανδών για την επίτευξη ανεξαρτησίας από τη Βρετανία, ο οποίος μετατράπηκε στο τελευταίο του στάδιο, σε μια καθαρά ένοπλη σύρραξη. 
Τον Δεκέμβριο του 1918 το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιρλανδίας Σιν Φέιν (*Sinn Fein*) κέρδισε τις εκλογές στη χώρα και στις 21 Ιανουαρίου 1919 τα στελέχη του σύστησαν μια επαναστατική κυβέρνηση και κήρυξαν μονομερώς την ανεξαρτησία της Ιρλανδίας. Την ίδια μέρα, μέλη του ΙΡΑ τα οποία έδρασαν αυτοβούλως, σκότωσαν δυο άνδρες της αστυνομίας στην Κομητεία Tipperary, ενέργεια η οποία σηματοδότησε την αρχή του πολέμου.

Κατά την εξέλιξη της σύγκρουσης, περίπου 300 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους έως και τα τέλη του επόμενου έτους (1920). Ωστόσο, τον Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς υπήρξε μια έξαρση των μαχών με αποκορύφωμα τη μαζική δολοφονία Ιρλανδών πολιτών από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα στο Δουβλίνο την Κυριακή 21 Νοεμβρίου (*Bloody Sunday*) σαν αντίποινα για την εκτέλεση, το ίδιο πρωί, από τον ΙΡΑ, δεκατεσσάρων Άγγλων κατασκόπων.

Στις 11 Ιουλίου του 1921 οι δυο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και ακολούθως ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην επικράτεια της οποίας περιήλθε όλη η χώρα, πλην του βορειοανατολικού τμήματός της, το οποίο συνέχισε να ανήκει στη Μεγάλη Βρετανία. Η Αγγλο-Ιρλανδική συνθήκη υπογράφτηκε τελικά, στις 6 Δεκεμβρίου του 1921. Ακολούθως, ξέσπασαν ταραχές στη Βόρεια Ιρλανδία, μεταξύ καθολικών (που ήταν οπαδοί της ένωσης με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας) και προτεσταντών (που υποστήριζαν την παραμονή στη Μεγάλη Βρετανία)

Το καλοκαίρι του 1922 οι διαφωνίες μεταξύ των μελών της προσωρινής κυβέρνησης της Ιρλανδίας οδήγησαν σε εμφύλιο πόλεμο, θύματα του οποίου υπήρξαν κορυφαίοι πρωταγωνιστές του αγώνα της ανεξαρτησίας, όπως ο Μάικλ Κόλινς.

## Πηγές
* Hopkinson, Irish War of Independence.
* Heatherly, Christopher J. (2012). Cogadh Na Saoirse: British Intelligence Operations During the Anglo-Irish War, 1916–1921
* Dinan, Brian (1987). Clare and its people. Dublin: The Mercier Press. ISBN 085342 828 X.
* Eunan O'Halpin, Counting Terror, in David Fitzpatrick ed. Terror in Ireland (2012)
* Neil Richardson, "A Coward if I return, a Hero if I fall: Stories of Irishmen in World War I", (Dublin 2010).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Ιρλανδίας