open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κέιο Πλάζα

Το **Κέιο Πλάζα** (Keio Plaza Hotel, στα Ιαπωνικά 京王プラザホテル, Keiō puraza hoteru) είναι αλυσίδα ξενοδοχείων στην Ιαπωνία, το μεγαλύτερο εκ των οποίων βρίσκεται στην περιοχή Νίσι-Σιντζούκου στο δημοτικό διαμέρισμα Σιντζούκου στο Τόκιο της Ιαπωνίας.

## Τοποθεσίες

### Τόκιο
Το Κέιο Πλάζα ήταν ο πρώτος ουρανοξύστης που χτίστηκε στην περιοχή Νίσι-Σιντζούκου και το πρώτο πολυώροφο ξενοδοχείο στην Ιαπωνία. Το ξενοδοχείο 1.450 δωματίων ανεγέρθηκε στον χώρο όπου υπήρχε στο παρελθόν μονάδα επεξεργασίας νερού. Το ξενοδοχείο αποτελείται από δύο πύργους: ο πρώτος πύργος έχει ύψος 178 μέτρα και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1971. Ήταν το ψηλότερο κτίριο στο Τόκιο από το 1970 έως το 1974, όταν το ξεπέρασε σε ύψος το κοντινό κτίριο Σιντζούκου Σουμιτόμο. Ο δεύτερος πύργος έχει ύψος 138 μέτρα και η κατασκευή ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1980. Το 1975 ήταν το πρώτο ξενοδοχείο της Ιαπωνίας που να διαθέτει παρεκκλήσι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η ιαπωνική κυβέρνηση σχεδίαζε να μισθώσει γωνία του τελευταίου ορόφου του ξενοδοχείου για υπενοικίαση στις Δυνάμεις των ΗΠΑ στην Ιαπωνία, με επίσημα ανακοινωθέντα σκοπό την αναμετάδοση τηλεοπτικών μεταδόσεων μεταξύ της Αεροπορικής Βάσης Γιοκότα και του στρατώνα Χάρντι στο κέντρο του Τόκιο. Ο νομοθέτης του Ιαπωνικού Κομμουνιστικού Κόμματος Κοϊτσίρο Ουέντα ισχυρίστηκε ότι ο πραγματικός σκοπός του σχεδίου ήταν να διευκολύνει τις επικοινωνίες με στρατιωτικούς των ΗΠΑ που εδρεύουν στο κεντρικό Τόκιο. Το ξενοδοχείο φιλοξενεί τον ετήσιο διαγωνισμό Miss Nippon και εμφανίστηκε στην ταινία του 1984 *[[Η επιστροφή του Γκοτζίλα|Η Επιστροφή του Γκοτζίλα]]*, όπου υπέστη ζημιές από τον Γκοτζίλα.

### Άλλες τοποθεσίες

* Χατσιότζι - 200 δωμάτια, άνοιξε το 1994. Βρίσκεται κοντά στο Σταθμό Χατσιότζι στο δυτικό Τόκιο.
* Τάμα - 248 δωμάτια, άνοιξε το 1990. Βρίσκεται κοντά στο Σταθμό Τάμα-Κέντρο στο δυτικό Τόκιο.
* Σαππόρο - ακίνητο μέσω δικαιόχρησης που βρίσκεται στο Τσούο-κου, Σαππόρο.

Η αλυσίδα Κέιο Πλάζα λειτούργησε επίσης ένα ξενοδοχείο στο  Τακαμούτσου από το 1976 έως το 1997, ενώ διατηρεί εμπορική σχέση με το Howard Plaza στην Ταϊπέι.

## Εταιρική διαχείριση

Η εταιρία Keio Plaza Hotel Co., Ltd. ιδρύθηκε το 1968 ως τμήμα του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου Κέιο. Διαχειρίζεται τα ακίνητα Κέιο Πλάζα στο Τόκιο, το Χατσιότζι και το Τάμα και έχει λειτουργικά έσοδα περίπου 28,4 δισεκατομμύρια γιεν.

Το Κέιο Πλάζα διατηρούσε την εμπορική ταυτότητα της αλυσίδας InterContinental Hotels από το 1972 έως το 2003 και στη συνέχεια έγινε μέλος του ομίλου Summit Hotels & Resorts.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  επίσημος ιστότοπος του Κέιο Πλάζα

Κατηγορία:Ουρανοξύστες στην Ιαπωνία
Ατένι (Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε)

Το **Ατένι** (πολωνικά: *Ateny*, ) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Νοβίνκα, εντός του Πόβιατ Αουγκούστουφ του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε, στη βορειοανατολική Πολωνία. Βρίσκεται περίπου 4 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Νοβίνκα, 12 χιλιόμετρα βόρεια του Αουγκούστουφ και 93 χιλιόμετρα βόρεια της περιφερειακής πρωτεύουσας, Μπιαουίστοκ.

Το χωριό έχει πληθυσμό 40 κατοίκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Αουγκούστουφ
Δημοψήφισμα της Χιλής (2020)

Το **δημοψήφισμα της Χιλής** για το 2020 πραγματοποιήθηκε στη Χιλή στις 25 Οκτωβρίου 2020.

To ερώτημα που τέθηκε ήταν εάν πρέπει να συνταχθεί ένα νέο σύνταγμα, και αν πρέπει να συνταχθεί από μια συντακτική συνέλευση, που θα αποτελείται από μέλη που εκλέγονται άμεσα σε αυτήν τη συνέλευση, ή από μια μικτή συντακτική συνέλευση, που αποτελείται από δύο μέρη από τα μέλη του Κοινοβουλίου που βρίσκονται επί του παρόντος και άμεσα εκλεγμένοι πολίτες. Το "ναι" κέρδισε με σαρωτική διαφορά, με το 78% να συμφωνεί για την κατάρτιση ενός νέου συντάγματος. Σχετικά με τον τρόπο σύνταξης του νέου κειμένου, το 79% επέλεξε μια "Συνταγματική Σύμβαση". Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 51%..

Μια δεύτερη ψηφοφορία, η οποία ορίστηκε να διεξαχθεί παράλληλα με τις δημοτικές και κυβερνητικές εκλογές στις 11 Απριλίου 2021, θα εκλέξει τα μέλη της συνταγματικής σύμβασης. Μια τρίτη ψηφοφορία, η οποία αναμένεται να διεξαχθεί το αργότερο τον Αύγουστο του 2022, θα αποδεχτεί ή θα απορρίψει το νέο σύνταγμα μετά την κατάρτισή του.

Το δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στις διαμαρτυρίες της Χιλής του 2019.

## Αναβολή
Λόγω της πανδημίας COVID-19, στις 24 Μαρτίου 2020, το Κογκρέσο συμφώνησε να επαναπρογραμματίσει το δημοψήφισμα που είχε αρχικά οριστεί για τις 26 Απριλίου 2020 έως τις 25 Οκτωβρίου 2020 και τις επόμενες εκλογές της Συνέλευσης από τις 25 Οκτωβρίου 2020 έως τις 11 Απριλίου 2021. Η αλλαγή, η οποία απαιτούσε μια συνταγματική μεταρρύθμιση, δημοσιεύθηκε από τον Πρόεδρο και δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της χώρας στις 26 Μαρτίου 2020.

## Εκστρατεία

### Κόμματα υπέρ του δημοψηφίσματος

* 20x20εσ Χιλή Πάμε
** 20x20εσ Εθνική Ανανέωση (RN) *[μέρη]*
** Πολιτική Εξέλιξη (EP) *[μέρη]*
** 20x20εσ Ρετζιοναλιστικό Δημοκρατικό Ανεξάρτητο Κόμμα (PRI)
* 23x23εσ Πολίτες (CIU)
* Προοδευτική Συσπείρωση
** 20x20εσ Κόμμα για Δημοκρατία (PPD)
** 26x26εσ Σοσιαλδημοκρατικό Ριζοσπαστικό Κόμμα (PRSD)
** 20x20εσ Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS)
* Ευρύ Μέτωπο
** 20x20εσ Κοινά
** 20x20εσ Κοινωνική Συσπείρωση (CS)
** 20x20εσ Φιλελεύθερο Κόμμα (PL)
** 20x20εσ Δημοκρατική Επανάσταση (RD)
** 20x20εσ Κοινή Δύναμη (FC)
** 20x20εσ Κίνημα Ουνίρ (MU)
* 24x24εσ Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (PDC)
* Κόμμα Οικολόγων Πρασίνων (PEV)
* 20x20εσ Ουμανιστικό Κόμμα (PH)
* Κόμμα Πειρατών της Χιλής (PPCh)
* 20x20εσ Ενότητα για την Αλλαγή
** Σοσιαλιστική Πράσινη Ρετζιοναλιστική Ομοσπονδία (FREVS)
** 20x20εσ Κομουνιστικό Κόμμα (PC)
** 20x20εσ Προοδευτικό Κόμμα (PRO)

### Κόμματα εναντίον του δημοψηφίσματος

## Αποτελέσματα
[μικρογραφία|Κάλπες στο [Ολιβάρ.]]
[μικρογραφία|Ψηφοφορία στη [Μακούλ.]]
[μικρογραφία|Χιλιανή του εξωτερικού ψηφίζει στη [Στοκχόλμη.]]

### Πρώτο ερώτημα: "Θέλετε ένα νέο σύνταγμα;"

α Συμπεριλαμβάνει 59.522 εκλογείς από το εξωτερικό.

Πηγή: Tricel.

### Δεύτερο ερώτημα: "Τι είδος σώματος πρέπει να καταρτίσει το νέο σύνταγμα;"

α Περιλαμβάνει 59.522 εκλογείς από το εξωτερικό.

Πηγή: Tricel.

## Παραπομπές


2020
Χιλ
Ραπτόπουλο Ευρυτανίας

Το **Ραπτόπουλο** είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας, με 595 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ανήκει στη Τοπική κοινότητα Ραπτόπουλου, μαζί με το Κάτω Ραπτόπουλο, την Ιτέα και το Παλαιοχώρι στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου, του δήμου Αγράφων.

Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 880 μ., στους πρόποδες του βουνού Τσούκα, κοντά στα όρια των περιφερειακών ενοτήτων Αιτωλοακαρνανίας, Άρτας και Καρδίτσας και απέχει από το Καρπενήσι 90χιλ. 

Το μικρό αυτό χωριό έχει δύο πλατείες. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται η εκκλησία του χωριού, ενώ στην άλλη πλατεία βρίσκεται το δημοτικό σχολείο. Στις μικρές αυτές πλατείες, τα καλοκαίρια διοργανώνονται πανηγύρια με παραδοσιακή μουσική, χορό και φαγητό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Αουάλ

**Αουάλ** () είναι αρχαίο όνομα του Μπαχρέιν, μιας νησιωτικής χώρας στον Περσικό Κόλπο. Το όνομα Αουάλ παρέμεινε σε χρήση πιθανώς για οκτώ αιώνες. Το Αουάλ Πρεμί προήλθε από το όνομα ενός θεού που λατρευόταν από τους κατοίκους των νησιών πριν από την έλευση του Ισλάμ. Ο Αουάλ έμοιαζε με το κεφάλι ενός βοδιού. Όσον αφορά την έννοια αυτού του ονόματος, υπάρχουν τα: *«awwal»* («πρώτο, πρώτο μέρος, προηγούμενο»), «*ʼawwalan»* («πρώτα, αρχικά») και «*awwalī*» («βασικό, πρωταρχικό, πρωτότυπο»).

Πριν από το Ισλάμ, το διοικητικό όνομα του Μπαχρέιν ήταν Μίσμαχιγκ και ονομάστηκε επίσης Τύλος από τους αρχαίους Έλληνες. Εάν το όνομα Τύλος σχετίζεται με το «ṭiwal» («σχοινί με το οποίο τα πόδια των βοοειδών δένονται μεταξύ τους»), τότε μπορεί να επιβεβαιωθεί η αναπαράσταση των βοοειδών αυτής της θεότητας.

## Δείτε επίσης

* Ιστορία του Μπαχρέιν
* Μουνζίρ ιμπν Σάουα Αλ Ταμίμι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία του Μπαχρέιν
Κατηγορία:Αραβικοί θεοί
Συμβούλιο Άμυνας

Το Συμβούλιο Άμυνας (Σ.ΑΜ.) είναι ένα όργανο το οποίο προωθεί την διαμόρφωση μιας ευρύτερης αντίληψης για θέματα εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, το συντονισμό μεταξύ επιχειρησιακών και διοικητικών αρμοδιοτήτων των επιτελείων, την ανάπτυξη νέων ιδεών και την προετοιμασία θεμάτων για την υποβολή σε πολιτικά όργανα όπως το ΚΥΣΕΑ. Αποτελεί ένα συμβουλευτικό όργανο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και συγκροτείται από τους:

# Υπουργό Εθνικής Αμύνης (ΥΕΘΑ)
# Υφυπουργό Εθνικής Αμύνης (ΥΦΕΘΑ)
# Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης (Α/ΓΕΕΘΑ)
# Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού (Α/ΓΕΣ)
# Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Α/ΓΕΝ)
# Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Α/ΓΕΑ)
# Τυχόν πρόσωπα που μπορεί να προσκληθούν από τον ΥΕΘΑ

Στις αρμοδιότητες του Συμβουλίου Άμυνας περιλαμβάνονται:

# Εκτιμήσεις επί καταστάσεων που παρουσιάζονται στο εγγύς ή ευρύτερο περιβάλλον και είναι δυνατόν να επηρεάσουν την ασφάλεια ή τις σχέσεις της χώρας με τα όμορα κράτη.
# Αντιμετώπιση θεμάτων που απαιτούν άμεση αντίδραση σε επεισόδια ή έκτακτες καταστάσεις, που μπορούν να οδηγήσουν σε κρίση.
# Θέματα δομής δυνάμεων εξοπλιστικών και ερευνητικών προγραμμάτων, προϋπολογισμού και προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.

## Δείτε επίσης
* Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
* Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
* Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Δίκωπος άνευ πηδαλιούχου ανδρών

Η **δίκωπος άνευ πηδαλιούχου ανδρών** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα κωπηλασίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η πρώτη φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 30 Ιουλίου στη λίμνη Κριβ Κερ. Έλαβαν μέρος συνολικά έξι κωπηλάτες (όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες), χωρισμένοι σε τρία πληρώματα. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησαν με άνεση οι Τζόζεφ Ράιαν και Ρόμπερτ Φάρναν, το ασημένιο οι Γουίλιαμ Βάρλεϊ και Τζον Μαλκάχι (νικητές στο διπλό σκιφ) και το χάλκινο οι Τζόζεφ Μπέργκερ και Τζον Τζόακιμ.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Δίκωπος άνευ πηδαλιούχου
Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν

μικρογραφία|223x223εσ| Η Αβινιόν
Το **Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν** (δημιουργήθηκε το 1984), επίσης γνωστό ως **Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αβινιόν/Νέας Υόρκης** ή **Rencontres Cinématographiques Franco-Américain d'Avignon**, πραγματοποιούταν κάθε χρόνο στην Αβινιόν της Γαλλίας, μαζί με ένα ταιριαστό φεστιβάλ ταινιών που διοργανώνοταν στη Νέα Υόρκη. Πραγματοποιήθηκε τελευταία φορά το 2008.

## Ιστορία
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν δημιουργήθηκε για να προωθήσει τον ανεξάρτητο γαλλικό/αμερικανικό κινηματογράφο μέσω προεπισκοπήσεων, ρετροσπεκτιβών και συναντήσεων.

Μια τελετή απονομής ενθάρρυνε τους νεαρούς σκηνοθέτες να συμμετάσχουν στο φεστιβάλ. Ο σκοπός ήταν να συγκεντρωθούν ανεξάρτητοι σκηνοθέτες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η αποστολή τους ήταν να ενθαρρύνουν τη βαθύτερη κατανόηση και εκτίμηση για τον σύγχρονο, προκλητικό κινηματογράφο, προβάλλοντας το έργο καινοτόμων κινηματογραφιστών. Ταινίες μεγάλου μήκους, ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ παρουσιάστηκαν σε γαλλικά, αγγλικά και άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Κάθε γαλλική ταινία είχε υπότιτλους στα αγγλικά και άλλες ευρωπαϊκές ταινίες στα αγγλικά ή στα γαλλικά. Οι σκηνοθέτες, οι παραγωγοί και οι σεναριογράφοι μπορούσαν να συμμετάσχουν στις συζητήσεις για το έργο τους με το κοινό.

Το 1993, το Αρχείο Κινηματογράφου του Χάρβαρντ κάλεσε τον οργανισμό να παράγει την πρώτη αμερικανική έκδοση του *Rencontres Cinématographiques franco-américaines d'Avignon*. Το 1994, ο ιδρυτής, Ζερόμ Ανρί Ρουντ, εγκαινίασε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αβινιόν/Νέας Υόρκης στο Angelika Film Center του Μανχάταν. Τα φεστιβάλ πραγματοποιήθηκαν τον Ιούνιο και τον Νοέμβριο. Ο όρος «Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν» γεννήθηκε το 2000, λόγω της επέκτασης του προγράμματος στην Ευρώπη.

## Βραβεία

* Βραβείο Κινηματογράφυ: απονεμήθηκε στις τρεις καλύτερες ταινίες μεγάλου μήκους (αμερικανική, γαλλική και ευρωπαϊκή).
* Βραβείο Panavision: για τις τρεις καλύτερες ταινίες μικρού μήκους
* Βραβείο Kodak Vision: για την καλύτερη σκηνοθεσία
* Βραβείο SACD Scénario: για τους δύο καλύτερους σεναριογράφους

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν στο IMDB
* Αρχεία Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν
* http://www.allocine.fr/festivals/festival-314/

Κατηγορία:Αβινιόν
Κατηγορία:Κινηματογράφος στη Γαλλία
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου
Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (Ελλάδα)

Το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (ΑΣΣ) είναι το ανώτατο συμβούλιο του Ελληνικού Στρατού Ξηράς (ΣΞ) των Ενόπλων Δυνάμεων. Αποτελείται από τους:

# Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού (Α/ΓΕΣ)
# Γενικός Επιθεωρητής Στρατού - Διοικητής Δόγματος και Εκπαίδευσης
# Υπαρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού
# Επιτελάρχης Γενικού Επιτελείου Στρατού
# Διοικητής ΑΣΔΑΑΜ
# Διοικητής ΑΣΔΙΘ
# Διοικητής ΑΣΔΗΜ
# Διοικητής Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Υποστήριξης (ΑΣΔΥΣ)
#Διοικητής ΔΕΠ
# Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης Το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο ορίζεται με απόφαση του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) αρχικώς και του Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) στη συνέχεια.

## Δείτε επίσης

* Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
* Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
* Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Άγιος Βλάσιος Ευρυτανίας

Ο  **Άγιος Βλάσιος** είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Λεπιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ασπροποτάμου, δήμου Αγράφων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευρυτανίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βαρκά και τα Λεπιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Λεπιανών. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ευρυτανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Βλάσιος είναι ορεινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ευρυτανίας, κοντά στα όρια με τον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς της κορυφής Τσούκα των Ευρυτανικών Αγράφων, στις όχθες του μικρού ποταμού Λεπιανίτη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 810. Απέχει 96 χλμ. περίπου ΒΔ. του Καρπενησίου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λεπιανών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λεπιανών και προσαρτήθηκε στο δήμο Ασπροποτάμου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ασπροποτάμου και προσαρτήθηκε στο δήμο Αγράφων.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Βλασίου στη δυτική είσοδο του οικισμού.
* Το δημοτικό σχολείο, κτίσμα του 1950

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Αθήνα, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Χάρτες «Ανάβαση» (Ευρυτανία, 1:100.000)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Μάρτα Χούλια

Η **Μάρτα Χούλια** (ισπαν.:*Martha Julia*, γεννημένη ως Μάρτα Χούλια Λόπεζ Λούνα *Martha Julia López Luna*, 24 Φεβρουαρίου 1973 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.

## Φιλμογραφία
**El premio mayor* - 1995/96, ως Κονσουέλο Φλόρες
**Salud, dinero y amor* - 1997/98, ως Κονσουέλο Φλόρες ντε Ντομίνγκες
**Amigas y rivales* - 2001, ως Μαργαρίτα Ρέγες Ρετάνα
**Mujer, casos de la vida real* - 2001/02, (σειρά)
**Las vías del amor* - 2002/03, ως Σάντρα Ιριμπάρεν
**Luciana y Nicolás* - 2003/04, ως Λορένα Εγούσκισα
**Big Brother VIP* - 2004, ως Διαγωνιζόμενη/9η θέση (ριάλιτι)
**La Parodia* - 2004, (σειρά)
**La madrastra* - 2005, ως Άνα Ρόσα Μαρκές/Σοφία Μαρκές
**Olvidarte jamás* - 2006, ως Λουσιάνα Μοντέρο
**[[Αποσταγμένη αγάπη|Destilando amor]]* - 2007, ως Ισαδόρα Ντουάρτε Τολέδο ντε Μοντάλβο
**[[Σιδερένια ψυχή|Alma de hierro]]* - 2008/09, ως Πατρίσια "Πάτι" Χιμένες ντε λα Κορκουέρα ντε Ιέρρο
**Niña de mi corazón* - 2010, ως Ταμάρα Ντίες
**Soy tu dueña* - 2010, ως Παράνυμφος # 1
**[[Όταν ερωτεύομαι|Cuando me enamoro]]* - 2010/11, ως Μαρίνα Σεπουλβέδα
**Mi sueño es bailar* - 2011, ως Διαγωνιζόμενη 
**[[Για αυτήν είμαι η Έυα|Por ella soy Eva]]* - 2012, ως Σαμάντα Μιγιάν
**El tenorio cómico* - 2012, (θέατρο)
**Como dice el dicho* - 2012, ως Σιλβάνα/Ολίβια Μπενίτες (σειρά)
**Corona de lágrimas* - 2012/13, ως Φλορ Εσκουτία Μπορμπόγια
**Baño de mujeres* - 2013, (θέατρο)
**[[Για πάντα αγάπη μου|Por siempre mi amor]]* - 2013/14, ως Γκσμπριέλα "Γκάμπι" Σαν Ρομάν
**[[Γιατί δεν με αφήνεις|A que no me dejas]]* - 2015/16, ως Ιλεάνα Ολβέρα
**La candidata* - 2016/17, ως Γιέσικα Μανχαρές
**En tierras salvajes* - 2017, ως Άλμπα Καστίγιο σε Εσκαμίγια
**Por amar sin ley* - 2018, ως Ντενίσε Φερνάντες
**El Club by Netflix* - 2019, ως Ρεχίνα (σειρά)
**[[Γιατροί, Η γραμμή της ζωής|Médicos, línea de vida]]* - 2020, ως Σάντρα
**Sin Miedo a la Verdad* - 2020, ως Ντολόρες
**Esta historia me suena* - 2020, (σειρά)
**La rosa de Guadalupe* - 2020, ως Αμάντα (σειρά)

## Βραβεία & υποψηφιότητες
;Βραβεία TVyNovelas

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 
* Martha Julia en Alma Latina

Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Μεξικανοί τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Μεξικανοί παρουσιαστές
Φουσιανά Ευρυτανίας

Τα **Φουσιανά** είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας.

Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 750 μ. και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 67 κατοίκους. Ανήκει στη τοπική κοινότητα Πρασιάς μαζί με τον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο, το Βασιλέσι και τους Μεταξάδες, στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου, του δήμου Αγράφων.

Στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, που αποτελεί εκκλησία γυναικείας μονής του 17ου αιώνα, η οποία καταστράφηκε από τον Σκόνδρα Πασά το 1823.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Βίνιανη Ευρυτανίας

Η **Βίνιανη** είναι χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 3 κατοίκους. Ανήκει στη κοινότητα Βίνιανης, της δημοτικής ενότητας Βίνιανης, του δήμου Αγράφων και απέχει 30 χιλ. από το Καρπενήσι. 

## Ιστορία
Πολλοί κάτοικοι από το χωριό μετανάστευσαν στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Π.χ. μεταξύ 1920-1924 μετανάστευσαν στις ΗΠΑ 17 κάτοικοι.

Στη Βίνιανη σχηματίστηκε στις 10 Μαρτίου του 1944 η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης, που είναι γνωστή και ως Κυβέρνηση του Βουνού, με προσωρινό πρόεδρο τον Ευριπίδη Μπακιρτζή.

Το χωριό υπέστη μεγάλες καταστροφές μετά το σεισμό του 1966 και εγκαταλείφθηκε από τους περισσότερους κατοίκους του. Σε απόσταση 5 χιλ. χτίστηκε η Νέα Βίνιανη, που και αυτή ανήκει στη τοπική κοινότητα Βίνιανης. Η Νέα Βίνιανη έχει 127 κατοίκους (2011).

## Πληθυσμός
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Μαυρομάτα Ευρυτανίας

Η **Μαυρομάτα** ή **Μαυρομμάτα** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μαυρομμάτα είναι κτισμένη στα Ευρυτανικά (νότια)  Άγραφα σε υψόμετρο 878 μέτρα και τους νοτιοδυτικούς πρόποδες της κορυφής Κόψι (υψομ. 1.940 μ.). Απέχει 34 χλμ. ΒΑ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 60 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαδρομές (αλλά και η τοποθεσία) για τις γειτονικές προς τα νοτιοανατολικά Λογγιές δίπλα στον Ταυρωπό (Μέγδοβα) ποταμό καθώς και οι εγκαταλειμμένοι προς τα βόρεια οικισμοί του Κύφου και της Μπέσιας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις  Λογγιές αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαυρομμάτας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 72 κατοίκους ενώ ως οικισμός 65. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1836 ως *Έλσανη* ή *Έλσιανη* να προσαρτάται στον τότε δήμο Αγραίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Μαυρομμάτα το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή "Μαυρομάτα - Κόψι - Μαυρομάτα" από τον ιστότοπο http://www.hellaspath.gr/
* Φωτογραφίες από την Μαυρομμάτα στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/evrytania/HomePage.htm 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Βαθύκοιλο Φθιώτιδας

Το **Βαθύκοιλο** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 100 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Βαθύκοιλο βρίσκεται στα βορειοανατολικά του  νομού Φθιώτιδας και τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Απέχει 32 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 52 χλμ. Α. από τη Λαμία και 37 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Αλμυρό. Το χωριό είναι κτισμένο στις νοτιοανατολικές υπώρειες του όρους Όθρυς και προς τα βόρεια παράλια του Στενού του Αρτεμισίου. Δυτικά είναι η Πελασγία και ανάμεσά τους περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 ενώ ανατολικά είναι η Γλύφα. Στην τοποθεσία «Σκήτη» εντοπίστηκε και ανασκάφηκε (1994 - Δημάκη) μαγούλα η οποία χαρακτηρίστηκε ως αρχαιολογικός χώρος *«για την προστασία του αποκαλυφθέντος οικισμού της ύστερης [[Νεολιθική περίοδος|νεολιθικής περιόδου]] και της αρχής της [[Εποχή του Χαλκού|εποχής του χαλκού]]»*.

## Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας με την ονομασία *Σουβάλα* και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κρεμαστής Λαρίσης. Το 1919 με το ΦΕΚ 95Α - 03/05/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε *Βαθύκοιλα* και τελικά το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Βαθύκοιλον.  Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην τοπική κοινότητα Βαθυκοίλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 194 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Αγριοβότανο Ευβοίας

Το **Αγριοβότανο** είναι ημιορεινό χωριό της βόρειας Εύβοιας στην περιφερειακή ενότητα Ευβοίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Αγριοβότανο βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε υψόμετρο 167 μέτρα και είναι χτισμένο πάνω στο δρόμο που ενώνει την Ιστιαία με τη Χαλκίδα. Απέχει 102 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Χαλκίδα και 22 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου). Το χωριό είναι περιτριγυρισμένο από λόφους, κατάφυτους από πεύκα και ελιές, με σπίτια αμφιθεατρικά κτισμένα σε πλαγιά βουνού που έχουν θέα προς το Αιγαίο. Από την πλατεία του χωριού  φαίνεται το νησί της Σκιάθου ενώ από πιο ψηλά ο Παγασητικός κόλπος έως τον δίαυλο Ωρεών.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αρτεμισίων με την ονομασία *Αγριοβοτάνι.* Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 το όνομα διορθώθηκε σε Αγριοβότανον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη ακατοίκητη νησίδα Ποντικονήσι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγριοβοτάνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρτεμισίου του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 193 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,583 χμ² (2011). 

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Οκτάκωπος ανδρών

Η **οκτάκωπος ανδρών** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα κωπηλασίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η δεύτερη φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 30 Ιουλίου στη λίμνη Κριβ Κερ και συμμετείχαν συνολικά 18 κωπηλάτες, χωρισμένοι σε δύο πληρώματα. Οι αθλητές του Βέσπερ Μπόουτ Κλαμπ από τη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών υπερασπίστηκαν τον τίτλο που κατέκτησαν το 1900 και στέφθηκαν χρυσοί ολυμπιονίκες για δεύτερη διαδοχική διοργάνωση. Το ασημένιο μετάλλιο κατέληξε στους Τορόντο Άργκοναυτς από τον Καναδά, τη μοναδική συμμετοχή εκτός ΗΠΑ στο άθλημα της κωπηλασίας στους Αγώνες του Σαιντ Λούις.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Οκτάκωπος
Προοικονομία

Η **προοικονομία**  είναι μια αφηγηματική τεχνική κατά την οποία ο συγγραφέας τακτοποιεί, και έπειτα παρουσιάζει την πλοκή ενός έργου με τέτοιο τρόπο, ώστε να προετοιμάσει κατάλληλα και φυσικά τα επόμενα. Ο Φραγκίσκος Σαργολόγος, ως θεατρολόγος, έχει προτείνει τη φράση θεατρική διάσταση του έργου.

Κατηγορία:Αφηγηματολογία
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904

Στους **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1904|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904]]** διεξήχθησαν πέντε αγωνίσματα **[[κωπηλασία]]ς**. Συνολικά, 44 αθλητές από δύο χώρες έλαβαν μέρος στους αγώνες που διεξήχθησαν στις 30 Ιουλίου στη λίμνη Κριβ Κερ.

## Συμμετέχουσες χώρες
Οι δύο χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):

*  Ηνωμένες Πολιτείες (35)
* 20px|border|Καναδάς Καναδάς (9)

## Αποτελέσματα ανά αγώνισμα

### Απλό σκιφ

**Ημερομηνία:** 30 Ιουλίου 1904, 17:10 μ.μ.

Οι κωπηλάτες έπρεπε να διανύσουν μία ευθεία απόσταση περίπου 1,2 χιλιομέτρου και στη συνέχεια να επιστρέψουν, καλύπτοντας έτσι μία συνολική απόσταση 2,4 χιλιομέτρων (1,5 μίλι).

Έλαβαν μέρος τέσσερις κωπηλάτες (όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες), όμως όχι οι δύο κορυφαίοι της εποχής: ο Τζέιμς Τεν Έικ από τις ΗΠΑ και ο Λούις Σκόουλς από τον Καναδά. Εν απουσία τους, το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Φρανκ Γκρικ, το ασημένιο ο Τζέιμς Τζούβεναλ και το χάλκινο ο Κόνστανς Τίτους.

### Διπλό σκιφ

**Ημερομηνία:** 30 Ιουλίου 1904, 16:50 μ.μ.

Οι κωπηλάτες έπρεπε να διανύσουν μία ευθεία απόσταση περίπου 1,2 χιλιομέτρου και στη συνέχεια να επιστρέψουν, καλύπτοντας έτσι μία συνολική απόσταση 2,4 χιλιομέτρων (1,5 μίλι). Έλαβαν μέρος συνολικά έξι κωπηλάτες (όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες), χωρισμένοι σε τρία πληρώματα. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησαν οι Γουίλιαμ Βάρλεϊ και Τζον Μαλκάχι, το ασημένιο οι Τζέιμι ΜακΛάφλιν και Τζον Χόμπεν και το χάλκινο οι Τζόζεφ Ράβανακ και Τζον Γουέλς.

### Δίκωπος άνευ πηδαλιούχου

**Ημερομηνία:** 30 Ιουλίου 1904, 17:30 μ.μ.

Έλαβαν μέρος συνολικά έξι κωπηλάτες (όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες), χωρισμένοι σε τρία πληρώματα. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησαν με άνεση οι Τζόζεφ Ράιαν και Ρόμπερτ Φάρναν, το ασημένιο οι Γουίλιαμ Βάρλεϊ και Τζον Μαλκάχι (νικητές στο διπλό σκιφ) και το χάλκινο οι Τζόζεφ Μπέργκερ και Τζον Τζόακιμ.

### Τετράκωπος άνευ πηδαλιούχου

**Ημερομηνία:** 30 Ιουλίου 1904, 17:10 μ.μ.

Συμμετείχαν συνολικά δώδεκα κωπηλάτες, χωρισμένοι σε τρία πληρώματα (όλα από το Σαιντ Λούις). Σημαντική ήταν η απουσία του Γουίνιπεγκ Ρόουινγκ Κλαμπ από τον Καναδά που είχε κερδίσει τους εθνικούς τίτλους των Ηνωμένων Πολιτειών τη διετία 1901-02. 

Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε το Σέντσουρι Μπόουτ Κλαμπ, το ασημένιο το Μάουντ Σίτι Ρόουινγκ Κλαμπ και το χάλκινο το Γουέστερν Ρόουινγκ Κλαμπ.

### Οκτάκωπος

**Ημερομηνία:** 30 Ιουλίου 1904, 17:30 μ.μ.

Συμμετείχαν συνολικά 18 κωπηλάτες, χωρισμένοι σε δύο πληρώματα. Οι αθλητές του Βέσπερ Μπόουτ Κλαμπ από τη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών υπερασπίστηκαν τον τίτλο που κατέκτησαν το 1900 και στέφθηκαν χρυσοί ολυμπιονίκες για δεύτερη διαδοχική διοργάνωση. Το ασημένιο μετάλλιο κατέληξε στους Τορόντο Άργκοναυτς από τον Καναδά, τη μοναδική συμμετοχή εκτός ΗΠΑ στο άθλημα της κωπηλασίας στους Αγώνες του Σαιντ Λούις.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λίστα νικητών μεταλλίων (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)

*
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904

[thumb|250px|Άποψη του [Φράνσις Φιλντ κατά τη διάρκεια των Αγώνων.]]
[thumb|250px|Το [Φράνσις Τζιμνάσιουμ σήμερα]]
[thumb|250px|Η [λίμνη Κριβ Κερ]]
[thumb|250px|Το [Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ σήμερα]]

Οι εγκαταστάσεις των **Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904** περιελάμβαναν πέντε χώρους που φιλοξένησαν τα αθλήματα των αγώνων αυτών στο Σαιντ Λούις. Το Φράνσις Φιλντ ήταν ο κύριος χώρος διεξαγωγής, μιας και φιλοξενήθηκαν εκεί τα 11 από τα 17 επίσημα αθλήματα των Αγώνων αλλά και αρκετά αθλήματα επίδειξης. 

Το γκολφ φιλοξενήθηκε στο Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ, το πρώτο γήπεδο γκολφ που κατασκευάστηκε ποτέ δυτικά του ποταμού Μισσισσιππή και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1901. Τρία αθλήματα (καταδύσεις, κολύμβηση και η υδατοσφαίριση ως ανεπίσημο) έλαβαν χώρα στην τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε εντός του Φόρεστ Παρκ για τις ανάγκες των Αγώνων και της μεγάλης έκθεσης που διοργανώθηκε παράλληλα στην περιοχή. Στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ φιλοξενήθηκαν η ξιφασκία και η πυγμαχία, ενώ η κωπηλάσία έλαβε χώρα στη λίμνη Κριβ Κερ.

## Χώροι

## Μετά την Ολυμπιάδα
Το Φράνσις Φιλντ και το Φράνσις Τζιμνάσιουμ χρησιμοποιούνται ακόμα ως αθλητικοί χώροι εντός του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις. Το 1985 προστέθηκε και πισίνα εντός του Φράνσις Τζιμνάσιουμ. Σε χρήση βρίσκεται και το Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ, στο οποίο συνεχίζουν να διοργανώνονται αγώνες γκολφ. Γύρω από τη λίμνη Κριβ Κερ δημιουργήθηκε πάρκο, όπου διοργανώνονται κωπηλατικοί αγώνες έως και σήμερα. Το Φόρεστ Παρκ παραμένει ανοιχτό στο κοινό και προσελκύει περίπου 12 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.

## Παραπομπές
Σούλης Παππάς

Ο **Σούλης Παππάς** (γεν. Χαλκίδα, 18 Μαρτίου 1946) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως μέσος και προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Εύριπο Χαλκίδας, ενώ έπαιξε και στον Πανελευσινιακό (Β’ Εθνική). Συνολικά έλαβε μέρος σε 137 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος στην Α΄ Εθνική κατηγορία, επιτυγχάνοντας 10 τέρματα. Έπαιξε κατά σειρά στον Α.Ο. Χαλκίδας (1968/69, 32 συμμετοχές – 4 γκολ), ΟΣΦΠ (1969/70 έως και 1972/73, 71 συμμετοχές – 4 γκολ) και Αιγάλεω Α.Ο. (1973/74 και 1974/75, 34 συμμετοχές – 2 γκολ). Αγωνίσθηκε, ακόμη, στην ομάδα της Καλλιθέας στη Β΄ Εθνική (1978-79). Με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών αγωνίσθηκε 2 φορές και το ντεμπούτο του έγινε στις 18 Ιουνίου του 1971, εναντίον της Μάλτας (2-0). Μετά το πέρας της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας εργάσθηκε ως προπονητής αρκετών ομάδων, μεταξύ των οποίων και το Αιγάλεω. Επίσης χρημάτισε ομοσπονδιακός τεχνικός στα κλιμάκια Παίδων – Νέων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Παγώνι Φθιώτιδας

Το **Παγώνι** είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Στυλίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, ο οποίος βρίσκεται στα παράλια του Στενού του Αρτεμισίου και τα βορειοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Απέχει 41 χλμ. Α. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 51 χλμ. Α. από τη Λαμία και 2 χλμ. ΝΔ. από τη Γλύφα. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Γλύφας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Γλύφα, τα Δρυμάρια, το Λιμάνι Βαθυκοίλου, και τον Φανό αποτελούν την τοπική κοινότητα Γλύφας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Τζίνο Λουτσέττι

Ο **Τζίνο Λουτσέττι** (*Gino Lucetti*, 31 Αυγούστου 1900 – 17 Σεπτεμβρίου 1943) ήταν Ιταλός αναρχικός επαναστάτης και αντιφασίστας, που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Μπενίτο Μουσολίνι το 1926.

Ο Λουτσέττι γεννήθηκε στην Καρράρα και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αναμίχθηκε σε πολλές συγκρούσεις και πολιτικές συμπλοκές κατά τη λεγόμενη Ερυθρά Διετία. Συνέχισε να αντιτίθεται στους τοπικούς φασίστες και στις 26 Σεπτεμβρίου 1925, μετά από λογομαχία, τραυμάτισε με πιστόλι τον φασίστα συμπολίτη του Αλεσσάντρο Περφέττι. Ο σύντροφος του Περφέττι Αντόνιο Βαττερόνι ανταπέδωσε τον πυροβολισμό, λαβώνοντας τον Λουτσέττι στον λαιμό και το αυτί, καθώς ο τελευταίος διέφευγε. Παρά τον τραυματισμό του, ο Λουτσέττι κατάφερε να διαφύγει και να επιβιβασθεί σε πλοίο με προορισμό τη Μασσαλία. Επέστρεψε στην Ιταλία με το ψεύτικο όνομα Ερμέτε Τζοβαννίνι (*Ermete Giovannini*), με καθαρή πρόθεση να αφαιρέσει τη ζωή του, ήδη δικτάτορα, Μουσολίνι, ακολουθώντας ένα σχέδιο που ισχυρίσθηκε ότι είχε εκπονήσει από μόνος του. 

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1926, ημέρα της δίκης για τους πυροβολισμούς του προηγούμενου έτους, μπροστά από την Πύλη του Πίου στη Ρώμη, ο Λουτσέττι πέταξε μια χειροβομβίδα κατά του αυτοκινήτου ανοικτού τύπου (μοντέλου Lancia Lambda) που μετέφερε τον Μουσολίνι στη συνηθισμένη του διαδρομή από την κατοικία του, τη Βίλα Τορλόνια, προς το γραφείο του στο Παλάτσο Κίτζι. Η χειροβομβίδα εξερράγη αφού πλέον είχε πέσει στο έδαφος, τραυματίζοντας ελαφρά οκτώ ανθρώπους, αλλά αφήνοντας τον Μουσολίνι ανέπαφο.

Ο Λουτσέττι συνελήφθη μετά από εκείνη την απόπειρα και διεκήρυξε στους αστυνομικούς: «Δεν ήρθα με ανθοδέσμη για τον Μουσολίνι.» Δικάσθηκε τον Ιούνιο του 1927 και καταδικάσθηκε σε τριάντα χρόνια φυλάκιση. Το 1943, όταν οι Σύμμαχοι απελευθέρωσαν τη Νάπολη, ο Λουτσέττι αφέθηκε ελεύθερος ή απέδρασε, αλλά λίγο καιρό αργότερα σκοτώθηκε στην παρακείμενη νήσο Ίσκια εξαιτίας αεροπορικού βομβαρδισμού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ιταλοί αναρχικοί
Κατηγορία:Αντιφασίστες
Κατηγορία:Ιταλοί επαναστάτες
Επαμεινώνδας Πέτας

Ο **Επαμεινώνδας Κωνστ. Πέτας** (Αστακός Αιτωλοακαρνανίας, 1896 - Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 1964  ) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και οικονομολόγος.
Εργάσθηκε ως διαχειριστής και οικονομικός συντάκτης πολλών εφημερίδων, μεταξύ των οποίων «Καιροί» (1915), «Εφημερίδα Συζητήσεων» (1921), «Αθηναϊκή» (1922), «Η Καθημερινή» (1923 – 1940 και από το 1945 σαν οικονομικός διευθυντής), «Βραδυνή» (οικονομικός διευθυντής κατά τα έτη 1932-1935). Διετέλεσε ακόμη, πρόεδρος της ένωσης Προσωπικού Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και αντιπρόεδρος του Ταμείου Συντάξεων του προσωπικού της. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Στιβ Φόστερ

Ο **Στιβ Φόστερ** (**Steven Brian Foster**, γενν. Πόρτσμουθ, 24 Σεπτεμβρίου 1957) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σας κεντρικός αμυντικός. Συνέδεσε το όνομά του με το σύλλογο της Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον με την οποία έφθασε να γίνει φιναλίστ του Κυπέλλου Αγγλίας ενώ έπαιξε και σε άλλες ομάδες της χώρας του. Συνήθιζε να φορά μία λευκή κορδέλα στο κεφάλι.
Ως ερασιτέχνης αγωνίσθηκε στη Σάουθαμπτον, όπου αρχικά έπαιξε σέντερ-φορ. To 1975 ξεκίνησε η επαγγελματική του σταδιοδρομία με τους συλλόγους Portsmouth (1975-79), Brighton (1979-84, 1992-96), Aston Villa (1984), Luton Town (1984-89), Oxford United (1989-92).
Με 669 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και 42 τέρματα, θεωρείται ένας από τους ικανότερους Βρετανούς αμυντικούς της εποχής του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κωπηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Τετράκωπος άνευ πηδαλιούχου ανδρών

Η **τετράκωπος άνευ πηδαλιούχου ανδρών** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα κωπηλασίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η πρώτη φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 30 Ιουλίου στη λίμνη Κριβ Κερ και συμμετείχαν συνολικά δώδεκα κωπηλάτες, χωρισμένοι σε τρία πληρώματα (όλα από το Σαιντ Λούις). Σημαντική ήταν η απουσία του Γουίνιπεγκ Ρόουινγκ Κλαμπ από τον Καναδά που είχε κερδίσει τους εθνικούς τίτλους των Ηνωμένων Πολιτειών τη διετία 1901-02. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε το Σέντσουρι Μπόουτ Κλαμπ, το ασημένιο το Μάουντ Σίτι Ρόουινγκ Κλαμπ και το χάλκινο το Γουέστερν Ρόουινγκ Κλαμπ.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Τετράκωπος άνευ πηδαλιούχου
Φλάβιος Διονύσιος

Ο  **Φλάβιος Διονύσιος** ήταν βυζαντινός ανώτερος στρατιωτικός αξιωματικός του 5ου αιώνα με το αξίωμα του Κόμη της εώας (ανατολής)

Ο Φλάβιος Διονύσιος είναι γνωστός από την ανάμειξή του στην εκλογή Αρχιεπίσκοπου Κύπρου στα μέσα του 5ου αιώνα, μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Τροΐλου. Έστειλε δύο επιστολές, μία στον Θεόδωρο διοικητή της Κύπρου και στην Μητρόπολη Κωσταντίας, να εμποδίσουν την εκλογή νέου αρχιεπισκόπου, και όπως υπέδειξε στον Θεόδωρο έστω και βίαια. Επίσης απείλησε με χρηματικό πρόστιμο τον διοικητή των στρατευμάτων στη νήσο αλλά και τους στρατιώτες αν δεν υπακούσουν. 

Ο Φλάβιος Διονύσιος υποστήριζε, αναφέρεται «συνεργός του», τον Νεστόριο που ήθελε να εμποδίσει την εκλογή μέχρι ωσότου βρεθεί λύση στην διεξαγόμενη  συνόδου της Εφέσου. Οι Κύπριοι όμως εξέλεξαν νέο Αρχιεπίσκοπο, τον Ρηγίνο που μετέβη στην Έφεσο όπου διεξαγόταν η σύνοδος όπου και δεν αναμφισβητήθηκε η εκλογή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Νεστοριανισμός
Παραλία Πελασγίας Φθιώτιδας

Η **Παραλία Πελασγίας** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 5 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Παραλία Πελασγίας βρίσκεται στον Μαλιακό κόλπο και τον όρμο Γαρδικίου και αποτελεί την παραλία της γειτονικής Πελασγίας (Β.-ΒΔ.). Απέχει 26 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 46 χλμ. Δ. από τη Λαμία ενώ δίπλα της περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1. Στους νότιους πρόποδες του  παράκτιου λόφου «Άγιος Κωνσταντίνος» και δίπλα στον παραλιακό παράδρομο έχει αποκαλυφθεί το  κατώτερο τμήμα οχυρωμένης πόλης (α΄ μισό 5ου έως 4ο αι. π.Χ.) και πιθανολογείται ότι υπήρξε το επίνειο της αρχαίας πόλης Λάρισα Κρεμαστής.

Αναφέρεται ως οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 1920 με την ονομασία *Παραλία Γαρδικίου* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γαρδικίου Κρεμαστής Λαρίσης. Το 1928 καταργήθηκε και το 1971 απογράφεται ξανά στην τότε κοινότητα Πελασγίας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πελασγία, τον Κυπαρισσώνα και το Λιασίκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πελασγίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 40 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ανασκαφή στον λόφο «Άγιος Κωνσταντίνος» στην παραλία Πελασγίας από τον ιστότοπο https://www.themata-archaiologias.gr/

Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Μουσείο Ιστορίας της μετανάστευσης

Το **Μουσείο Ιστορίας της Μετανάστευσης** (Γαλλικά: Le musée de l’Histoire de l’immigration) είναι μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία της μετανάστευσης στη Γαλλία. Βρίσκεται στα ανατολικά του Παρισιού, στο 12ο διαμέρισμα του Παρισιού στη λεωφόρο Ντωμενίλ, αρ. 293. Ο πλησιέστερος σταθμός μετρό είναι ο Πορτ Ντορέ. Είναι ανοιχτό καθημερινά εκτός Δευτέρας, χρεώνεται τέλος εισόδου.

Το μουσείο σχεδιάστηκε το 1989 από τον Αλγερινό μετανάστη Ζαΐρ Κενταντούς, υποστηριζόμενο από ιστορικούς, μεταξύ των οποίων οι Πιέρ Μιλζά και Ζεράρ Νουαριέλ, και ιδρύθηκε από τον Πρόεδρο Ζακ Σιράκ με αποστολή να «συμβάλει στην αναγνώριση της ένταξης των μεταναστών στη γαλλική κοινωνία και να προωθήσει τις απόψεις και στάσεις για τη μετανάστευση στη Γαλλία». Άνοιξε χωρίς δημόσια τελετή στα τέλη του 2007 από τον διάδοχό του, Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, εν μέσω πολιτικής διαμάχης κατά την οποία παραιτήθηκαν οκτώ από τους δώδεκα ακαδημαϊκούς που συμμετείχαν στο έργο. Εγκαινιάστηκε επίσημα στις 15 Δεκεμβρίου 2014 από τον Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ, επτά χρόνια μετά το άνοιγμά του.

## Το μουσείο
Το μουσείο στεγάζεται στο μέγαρο Πορτ Ντορέ, στο χώρο που παλαιότερα καταλάμβανε το πρώην Εθνικό Μουσείο Τέχνης Αφρικής και Ωκεανίας, στην άκρη του δάσους της Βενσέν. Περιλαμβάνει πάνω από 1100 μ² εκθεσιακό χώρο αφιερωμένο κυρίως στην ιστορία και τον πολιτισμό της μετανάστευσης στη Γαλλία από τις αρχές του 19ου αιώνα έως σήμερα. Μια μόνιμη εγκατάσταση περιλαμβάνει διαδραστικά εκθέματα που παρουσιάζουν ιστορίες μεταναστών σε μορφή πολυμέσων. Οι συλλογές του μουσείου οργανώνονται γύρω από τρία κύρια θέματα: 

* εικόνες, όπως φωτογραφίες των Εζέν Ατζέ, Ζεράρ Μπλονκούρ, Ρόμπερτ Κάπα κ.λπ., καθώς και εκτυπώσεις, αφίσες, πινακίδες, κινούμενα σχέδια, κόμικς, οπτικοακουστικό υλικό
* αντικείμενα της καθημερινής ζωής και
* έργα τέχνης σχετικά με τη μετανάστευση, το έδαφος, τα σύνορα και τις ρίζες.

Το Μουσείο Ιστορίας της Μετανάστευσης είναι Εθνικό μουσείο της Γαλλίας και το μόνο μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία και τους πολιτισμούς της μετανάστευσης στη Γαλλία. Μέσω της μόνιμης έκθεσης *Repères*, παρουσιάζονται δύο αιώνες της ιστορίας της μετανάστευσης από μια νέα προοπτική, διασχίζοντας ιστορικές, ανθρωπολογικές και καλλιτεχνικές απόψεις. Επιπλέον, στο χώρο προσφέρεται τακτικά ένα καλλιτεχνικό και πολιτιστικό πρόγραμμα: εκθέσεις, συνέδρια, συναυλίες, κινηματογράφος, θέατρο, εργαστήρια κ.λπ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του μουσείου

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Αυλάκι Φθιώτιδας

Το **Αυλάκι** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 72 μέτρα.

## Γεωγραφία-ιστορία
Το Αυλάκι βρίσκεται στον κάμπο της Λαμίας και προς τα παράλια του Μαλιακού κόλπου σε απόσταση 6 χιλιόμετρα δυτικά από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 13 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Λαμία. Σε λόφο της περιοχής, ο οποίος έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος, «σώζονται λείψανα αρχαίας οχυρώσεως κατά το πολυγωνικό σύστημα. Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, στο λόφο υψώνεται το κάστρο της μεσαιωνικής Ρεβέννικας, ενώ σύμφωνα με άλλη θεωρία στο λόφο πρέπει να αναζητηθεί η πόλη και το λιμάνι των Φαλάρων.»

Αναφέρεται ως οικισμός από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Φαλάρων. Το 1929 με το ΦΕΚ 221Α - 06/07/1929 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στυλίδος και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Αυλακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυλίδας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 471 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 24,538 τετρ. χιλιόμετρα (2011).

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς*, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Μελίσσια Φθιώτιδας

Τα **Μελίσσια** είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 5 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Μελίσσια βρίσκονται στα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου σε απόσταση 4 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 25 χλμ. Α. από τη Λαμία. Είναι κτισμένα ανάμεσα στους οικισμούς Πλάκες (ΒΔ.) και Κούτσουρο (ΝΑ.) ενώ δίπλα τους περνάει η παλιά ΕΟ Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Η παραλία τους είναι αμμουδερή με ψιλό χαλικάκι και στην περιοχή υπάρχει κάμπινγκ. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά επίσημα το 1981 να απογράφεται στον δήμο Στυλιδας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Στυλίδα, τη Βασιλική, το Κούτσουρο, τους Πεταράδες και τις Πλάκες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Στυλίδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυλίδας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν πληθυσμό 24 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Επί των Δεήσεων

Ο **επί των Δεήσεων** (δηλ. ο υπεύθυνος των αναφορών) ήταν ένα Ρωμαϊκό αξίωμα, του οποίου ο κάτοχος ήταν υπεύθυνος για τη λήψη και απάντηση των αναφορών στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Υφιστάμενοι αξιωματούχοι με τον ίδιο τίτλο υπήρχαν στις επαρχίες· επίσης ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης είχε επίσης έναν *επί των Δεήσεων*.

Το αξίωμα θεωρείται συνήθως (σύμφωνα με τον Τζον Μπέρυ) ως άμεση συνέχιση του *magister memoriae* της Ρωμαϊκής εποχής, αλλά αυτή η ταύτιση δεν είναι σίγουρη. Ο τίτλος πιστοποιείται για πρώτη φορά σε σφραγίδα του 7ου αι. Στους καταλόγους προτεραιότητας αξιωμάτων, όπως το *[[Κλητορολόγιον]]*, καταμετρείται μεταξύ των δικαστικών αξιωματούχων (*κριτών*) και οι διασωθείσες σφραγίδες δείχνουν ότι μέχρι τον 11ο αι. οι κάτοχοί του είχαν σχετικά μεσαίας τάξης διακρίσεις, όχι υψηλότερες από αυτές τού *πρωτοσπαθάριου*. Ωστόσο από το τελευταίο μισό του 11ου αι. και κατά τη διάρκεια του 12ου το αξίωμα αυξήθηκε πολύ σε σημασία, με τους κατόχους του να λαμβάνουν υψηλότερους τίτλους και να προέρχονται από την αριστοκρατία της Αυτοκρατορίας. Ο τελευταίος κάτοχος Γεώργιος Χατζίκης πιστοποιείται το 1321, αλλά το αξίωμά του αναφέρεται ακόμη ως ενεργό δεκαετίες αργότερα, από τον Ψευδο-Κωδινό.

Είναι άγνωστο αν είχε υφισταμένους υπαλλήλους (*officium*) ή ποια ήταν η σύνθεση του γραφείου του. Αυτοί απουσιάζουν από το *Κλητορολόγιον*, αλλά είναι γνωστή μία σφραγίδα ενός πιθανώς υπαλλήλου "γραμματέα των αναφορών" (νοτάριου των Δεήσεων). Οι σφραγίδες μαρτυρούν επίσης την ύπαρξη επαρχιακών αξιωματούχων με τίτλο *επί των Δεήσεων*, όπως στη Σικελία και στην Πελοπόννησο.

## Πηγές
* 
Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. p. 724. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Oikonomides, Nicolas (1972). Les listes de préséance byzantines des IXe et Xe siècles (in French). Paris: Éditions CNRS. p. 322.
* Verpeaux, Jean, ed. (1966). Pseudo-Kodinos, Traité des Offices (in French). Centre National de la Recherche Scientifique.
Κούτσουρο Φθιώτιδας

Το **Κούτσουρο** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας ο οποίος βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου σε απόσταση 5 χλμ. ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 26 χλμ. Α. από τη Λαμία. Είναι κτισμένο δίπλα (ΝΑ.) στα Μελίσσια και στη βόρεια άκρη του περνάει η παλιά ΕΟ Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Στυλίδος του δήμου Στυλίδος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Στυλίδα, τη Βασιλική, τα Μελίσσια, τους Πεταράδες και τις Πλάκες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Στυλίδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυλίδας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ριχάρδος Α΄ (Χαίντελ)

***Ριχάρδος Α΄, Βασιλιάς της Αγγλίας*** (ιταλικά: *Riccardo Primo, re d'Inghilterra*) είναι το όνομα μιας όπερα σέρια σε τρεις πράξεις του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ σε λιμπρέτο του Πάολο Αντόνιο Ρόλι, το οποίο είναι βασισμένο σε ένα άλλο με τίτλο *Ισαάκιος τύραννος* (*Isacio tiranno*) του Φραντσέσκο Μπριάνι. O Xαίντελ έγραψε την όπερα για την σεζόν 1726–27 της Μουσικής Ακαδημίας αλλά και ως φόρο τιμής στον Γεώργιο Β' της Μεγάλης Βρετανίας, ο οποίος πρόσφατα είχε στεφτεί βασιλιάς, και το έθνος όπου ο συνθέτης είχε μόλις λάβει την υπηκοότητα.

       

Ήταν η τρίτη όπερα που έγραψε ο Χαίντελ για το διάσημο τρίο των Ιταλών τραγουδιστών όπερας, τον καστράτο Σενεζίνο και τις σοπράνο Φραντζέσκα Κουτζόνι και Φαυστίνα Μπορντόνι.      

## Ιστορικό απόδοσης
Έκανε πρεμιέρα στο King's Theatre του Λονδίνου στις 11 Νοεμβρίου 1727 και ακολούθησαν άλλες έντεκα παραστάσεις. Η όπερα πραγματοποιήθηκε επίσης στο Αμβούργο και στο Μπράουνσβαϊγκ τον Φεβρουάριο του 1729. Λίγη μουσική επαναχρησιμοποιήθηκε αργότερα από τον συνθέτη στις όπερες ''Σκιπίων'' (1726) και ''Πτολεμαίος'' (1728). Δυστυχώς όμως, η όπερα ξεχάστηκε μετά το κλείσιμο της Βασιλικής Ακαδημίας το 1728.       

Όμως τελικά  ξανά και εκτελέστηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουλίου το 1964 από την Handel Opera Society. Αργότερα παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν στο Αμφιθέατρο του Κουρίου στη Κύπρο το 1991, με αφορμή τον εορτασμό της 800ης επετείου από τα ιστορικά γεγονότα στα οποία βασίζεται η όπερα, στο Φεστιβάλ του Γκέτινγκεν το 1996 και στο Φεστιβάλ Χαίντελ στο Badisches Staatstheater το 2014 και το 2015. Επίσης  πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Opera Theatre of Saint Louis κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2015 με τον τίτλο *Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος*.       

## Ρόλοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* : Παρτιτούρες στο International Music Score Library Project 

Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
La Celestina

***La Celestina*** είναι το όνομα με το οποίο έχει γίνει γνωστή η ***Ιλατραγωδία της Καλλιστώς και της Μελίβοιας***, που αποδίδεται στον Φερνάντο δε Ρόχας. Η σύνθεσή του χρονολογείται από τα τελευταία χρόνια του 15ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Καθολικών Μονάρχων στην Ισπανία και η εξαιρετική επιτυχία της έκδοσης ξεκίνησε τον 16ο αιώνα και συνεχίστηκε, με σκαμπανεβάσματα, μέχρι την απαγόρευσή του το 1792.

Κατηγορία:Ισπανικά θεατρικά έργα
Κατηγορία:Βιβλία του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές