Γουλιέλμος της Σεπτιμανίας

Ο **Γουλιέλμος της Σεπτιμανίας**, γαλλ.: *Guillaume de Septimanie* (29 Νοεμβρίου 826 - 850) από τον Οίκο των Γουλιελμιδών, ήταν γιος του Βερνάρδου και της Ντουόδα. Ήταν κόμης της Τουλούζης από το 844 και κόμης της Βαρκελώνης από το 848.

Οι πηγές για τη ζωή του είναι κυρίως τα *[[Μπερτινιανά Χρονικά|Annales Bertiniani]]* και τα *[[Chronica Fontanellensis]]*, ενώ η μητέρα του έγραψε ένα εκπαιδευτικό βιβλίο με τίτλο *Liber Manualis* γι' αυτόν και τον αδελφό του, κάποια στιγμή πριν από τον Φεβρουάριο του 842.

Ο Γουλιέλμος στάλθηκε αρχικά στην Αυλή του θείου του, Θεοδέρικ κόμη του Ωτύν, ο οποίος απεβίωσε γύρω στο 830, και άφησε το παιδί στην επιμέλεια του Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς, τότε βασιλιά των Φράγκων. Όταν ο Λουδοβίκος Α΄ απεβίωσε τον Ιούνιο του 840, η κηδεμονία του νεαρού πέρασε στον Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό της Δυτικής Φραγκίας. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Γουλιέλμος έζησε στο Ουζές, με συχνές διαμονές με τον πατέρα του στην Τουλούζη. Στις 25 Ιουνίου 841, την ίδια ημέρα με τη Μάχη του Φοντενουά, ο Γουλιέλμος υπέβαλε αίτηση στον Κάρολο Β΄ για την ανάθεση των ευεργεσιών του αναδόχου (νονού) του Θεοδώριχου στη Βουργουνδία. Αυτό έγινε δεκτό, και ο νεαρός Γουλιέλμος προσκλήθηκε να ζήσει στο βασιλικό παλάτι, έχοντας λάβει την υπόσχεση ότι θα αναλάβει τα ηνία της κομητείας τού Ωτύν στο μέλλον. Όταν, ωστόσο, ο Γκερέν της Προβηγκίας εγκαταστάθηκε στο Ωτύν, η διχόνοια διέλυσε την Αυλή.

Ο πατέρας του Γουλιέλμου στερήθηκε τα ευεργετήματά του, τα αξιώματα και τους τίτλους του τον Ιούλιο του 842, και αυτά δεν πέρασαν στον Γουλιέλμο. Τον Μάιο του 844 ο πατέρας του εκτελέστηκε, και ο Γουλιέλμος εντάχθηκε αμέσως στην εξέγερση, που βρισκόταν σε εξέλιξη στην Ακουιτανία με επικεφαλής τον Πεπίνο Β΄. Τον Ιούνιο, πολέμησε στη Μάχη του Ανγκουμουά. Ο Πεπίνος Β΄ του έδωσε την Τουλούζη, ενώ ο Κάρολος εγκατέστησε εκεί τον Φρεντέλο. Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι ο Γουλιέλμος ήταν επίσης το ίδιο πρόσωπο με τον κόμη του Μπορντώ, και πιθανόν δούκα της Γασκώνης, που διορίστηκε από τον Πεπίνο το 845. Εκείνη την εποχή οι Βίκινγκς εισέβαλαν στην Ακουιτανία, και λεηλάτησαν μέχρι τη Λιμόζ. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Ιμπν Χαγιάν, ως *Γκίλιαμ ιμπν Μπουρμπάτ ιμπν Γκίλιαμ*, αυτός και αρκετοί σύμμαχοί του επισκέφθηκαν την Κόρδοβα το 846, ζητώντας βοήθεια από τον Αμπντ αλ-Ραχμάν Β΄ εναντίον του Καρόλου Β΄.  Το 847 οι Βίκινγκς πολιόρκησαν ξανά το Μπορντώ, και όταν ο Γουλιέλμος έσπευσε να βοηθήσει την πόλη, αιχμαλωτίστηκε. Τελικά απελευθερωμένος το 848 μέσω συμφωνίας που υπέγραψε ο Πεπίνος Β΄, ο Γουλιέλμος επέστρεψε στη Γοτθία, για να ηγηθεί της συνεχιζόμενης επανάστασης εκεί.

Εκείνη τη χρονιά ο Γουλιέλμος εισήλθε στη Βαρκελώνη και το Εμπούριες, και ανέλαβε την εξουσία εκεί, «περισσότερο με πονηριά και ψέματα, παρά με τη δύναμη των όπλων», σύμφωνα με τους χρονικογράφους. Έχει υποτεθεί ότι ο Σουνιφρέδ Α΄ κόμης της Βαρκελώνης απεβίωσε από φυσικό θάνατο, και ο Κάρολος Β΄ όρισε τον Αλεράν για να τον διαδεχθεί, αλλά ο Γουλιέλμος, μη αναγνωρίζοντας αυτό, διεκδίκησε τις κομητείες του Σουνιφρέδ Α΄ ως κληρονόμο του Βερνάρδου. Διεκδίκησε αυτά τα δικαιώματα, και αναγνωρίστηκε στις ίδιες τις κομητείες. Ωστόσο, η ξαφνική εξαφάνιση του Σουνιέ Α΄ του Εμπούριες και του Μπέρα Β΄ του Κονφλάν οδήγησε ορισμένους μελετητές να θεωρήσουν ως πράξη προδοσίας (*[[πραξικόπημα]]*), για να εξασφαλίσουν την διεκδικούμενη κληρονομιά του. Μετά τις επιτυχίες του, ο Γουλιέλμος έγραψε μία ευχαριστήρια επιστολή στον Αμπντ αλ-Ραχμάν, ο οποίος με τη σειρά του παρότρυνε τους άρχοντές του στην Άνω ΜΑρκιωνία να βοηθήσουν και να υποστηρίξουν τον κόμη της Τουλούζης, ο οποίος επισκέφθηκε ξανά την Αυλή της Κόρδοβα. 

Το καλοκαίρι του 849, όταν ο Κάρολος Β΄ αποφάσισε να επιτεθεί στην Ακουιτανία, ο Φρεντέλο τον υποδέχτηκε με ανοιχτές πύλες στην Τουλούζη, και ο βασιλιάς επιβεβαίωσε την ανάληψη των καθηκόντων του. Ο Πεπίνος έφυγε βιαστικά, και ο Κάρολος Β΄ βάδισε προς τη Ναρμπόν, όπου διόρισε τον Αλεράν κόμη στη Βαρκελώνη, το Εμπούριες και το Ρουσιγιόν και μάργραβο της Σεπτιμανίας. Παραχώρησε στον Βίλφρεντ τις κομητείες της Χιρόνα και της Μπεσαλού, και στον Σολομώντα τις κομητείες της Σερδάνια, του Ουρζέλ και του Κονφλάν. Ο Αλεράν, ο οποίος πιθανώς ήταν επίσης κόμης του Τρουά και γιος του Γουλιέλμου Α΄ του Μπλουά, διόρισε έναν βοηθό, τον Ισεμβάρδ, γιο του Γκερέν της Προβηγκίας, δεδομένου ότι έπρεπε να φυλαχθεί από τις εδαφικές διεκδικήσεις του Γουλιέλμου. Τελικά, οι υποψηφιότητες του Καρόλου Β΄ δεν δυσκολεύτηκαν να αναλάβουν τις περιοχές τους.

Τον Φεβρουάριο του 850, όταν ο Κάρολος Β΄ βάδισε στην Ακουιτανία και οι ευγενείς *μαζικά* έδωσαν υποταγή στον Πεπίνο Β', ο Σάντσο Β' δούκας της Γασκώνης ανέλαβε τον έλεγχο του Μπορντώ και ο Γουλιέλμος βάδισε στην Καταλονία.  Ο Κάρολος Β΄ έστειλε ενισχύσεις, και ο Γουλιέλμος ηττήθηκε στη μάχη. Ο Γουλιέλμος κατέφυγε στη Βαρκελώνη, όπου συνελήφθη και σκοτώθηκε από τους οπαδούς του βασιλιά.  Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γουλιέλμος είχε ακόμη στην κατοχή του το Εγχειρίδιο της μητέρας του, όταν απεβίωσε.  Στη Βαρκελώνη, ο Σάντσο και ο κουνιάδος του Eμενόν συνελήφθησαν από τον Mουσά ιμπν Μουσά των Μπανού Κασί. Το 851, οι Μαυριτανοί κατέλαβαν τη Βαρκελώνη, αποδεκατίζοντας τον πληθυσμό. Τον Σεπτέμβριο του 852 ο Σάντσο Β΄ απελευθερώθηκε με συνθήκη.

## Σημειώσεις

### Πηγές

*

Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Οίκος των Γουλιελμιδών