open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ουίλιαμ Μίλερ (ιστορικός)

Ο **Ουίλιαμ Μίλερ**, αγγλ.: *William Miller* (8 Δεκεμβρίου 1864 – 23 Οκτωβρίου 1945) ήταν Βρετανικής καταγωγής Μεσαιωνολόγος και δημοσιογράφος.

## Βιογραφία
Ήταν γιος ενός ιδιοκτήτη ορυχείου στο Κάμπερλαντ. Ο Μίλερ σπούδασε στη Σχολή "Ράγκμπυ" και στην Οξφόρδη, όπου κέρδισε μία Α΄ τάξης τιμή και κλήθηκε να αγορεύσει για πρώτη φορά σε δικαστήριο το 1889, αλλά δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα του δικηγόρου.  Νυμφεύτηκε την Έιντα Μαίρη Ράιτ το 1895,  και το 1896 δημοσίευσε τα *Βαλκάνια* και ακολούθησε το 1898 το βιβλίο *Ταξίδια και Πολιτική στην Εγγύς Ανατολή*.

Το 1903 αυτός και η σύζυγός του άφησαν την Αγγλία για την Ιταλία και, παρά την προσπάθεια του Ρόναλντ Μπάροους να στρατολογήσει τον Μίλερ ως τον πρώτο υφιστάμενο στην Έδρα Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, αυτός και η σύζυγός του πέρασαν τα υπόλοιπα έτη της ζωής τους στο εξωτερικό. Έμειναν στη Ρώμη (στη *Via Palestro* 36) μέχρι το 1923, όταν ο Μίλερ βρήκε δυσάρεστη την άνοδο στην εξουσία του Μπενίτο Μουσολίνι και μετακόμισαν στην Αθήνα.  Εκεί συνδέθηκε με τη Βρετανική Σχολή της Αθήνας μέχρι τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα το 1941. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη Ρώμη και την Αθήνα, ο Μίλερ υπηρέτησε επίσης ως ανταποκριτής της *[[Morning Post]]*.

Μαζί το ζευγάρι έζησε στο *Ocean View Hotel* στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής για το υπόλοιπο της ζωής τους. Ο Μίλερ απεβίωσε εκεί το 1945, ενώ η Έιντα Μαίρη επέζησε ακόμη πέντε χρόνια. Δεν είχαν παιδιά. 

## Έργα
Ο Μίλερ ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη Φραγκική περίοδο της Ελληνικής ιστορίας, καλύπτοντας τα πριγκιπάτα των Σταυροφόρων, που ιδρύθηκαν σε Βυζαντικό έδαφος μετά τη Δ΄ Σταυροφορία. Ήταν από τους πιο επιφανείς μελετητές του χώρου στις αρχές του 20ου αι. και εκπόνησε μία σειρά από μελέτες «ορόσημα». 

Αν και το έργο του παρουσιάζει μία «ρομαντική άποψη των Σταυροφοριών και της Φραγκικής επέκτασης στην Ανατολική Μεσόγειο», τυπική των δυτικών τάσεων του 19ου αι. σχετικά με το θέμα,  και θεωρείται «σαφώς ξεπερασμένη» δεδομένης της έρευνας που έγινε τις τελευταίες δεκαετίες, είχε μεγάλη επιρροή και χρησιμοποιείται ευρέως μέχρι σήμερα.  Ιδιαίτερα το 1908 *Οι Λατίνοι στον Λεβάντε* (The Latins in the Levant) «παρέμεινε για δεκαετίες η τυπική αγγλόφωνη αφήγηση της περιόδου»,  και είναι «ακόμη η κύρια αναφορά για προπτυχιακούς φοιτητές, που αναζητούν πληροφορίες για τη μεσαιωνική Ελλάδα».  Η επιρροή του έγινε αισθητή και στην Ελλάδα, όπου ήδη το 1909–1910 ο Έλληνας λόγιος Σπυρίδων Λάμπρος εξέδωσε μία διευρυμένη Ελληνική μετάφραση του έργου. 

## Επιλεγμένη βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* , (4th ed), 1936
* 
* 
* 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Κατηγορία:Βρετανοί βυζαντινολόγοι
Όρσος Α΄ της Νεαπόλεως

Ο **Όρσος Α΄** (ιταλικά : Orso I) ήταν επίσκοπος της Νάπολης στις αρχές του 5ου αιώνα. Τιμάται ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 21 Φεβρουαρίου.

## Βιογραφία
Δεν είναι πολλά γνωστά για τον Όρσο. Η θητεία του κράτησε τέσσερα χρόνια, κατά άλλες πηγές περισσότερο, διαδέχτηκε τον επίσκοπο Σεβήρο και τον ίδιο διαδέχτηκε ο Ιωάννης Α΄. Αναφέρεται ότι έδειξε μεγάλο ζήλο για το ποίμνιο και την εκκλησία του.

Το χρονικό του Αχελίου αναφέρει ότι ο Όρσος Α' εκδιώχθηκε από την πόλη από τους οποαδούς Αρειανιστές και οι κάτοικοι της Νεάπολης παρέμειναν για κάποιο διάστημα χωρίς επισκοπική μέριμνα. Στις *Πράξεις των Επισκόπων της Νάπολης*, η μόνη πληροφορία για τον Όρσο Α' είναι ότι πέθανε τέσσερα χρόνια αφότου έλαβε την χειροτονία.

Μετά τον θάνατο του τάφηκε στο νεκροταφείο έξω από την πόλη στο ίδιο όπου τάφηκε και ο Άγιος Ευφέβιος επίσης επίσκοπο της Νάπολης. 

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Βεντάτ Μουρίκι

Ο **Βεντάτ Μουρίκι** (*Vedat Muriqi*, γεννήθηκε 24 Απριλίου 1994) είναι Κοσοβάρος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός στην ισπανική Ρεάλ Μαγιόρκα. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής Κοσόβου με 32 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

 

 

Κατηγορία:Κοσοβάροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κοσσυφοπεδίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Λιρία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Τεούτα Ντούρες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μπέσα Καβάγια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκιρεσούνσπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκεντσλερμπιρλιγκί Σπορ Κουλουμπού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίζεσπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αρχαιολογικό Μουσείο «Γύρουλα» στο Σαγκρί

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο «Γύρουλα» στο Σαγκρί** είναι αρχαιολογικό μουσείο εντός του αρχαιολογικού τόπου του Ναού της Δήμητρας, στην τοποθεσία Γύρουλας, στο χωριό του Σαγκρίου, στο νησί της Νάξου, στην Ελλάδα. Φιλοξενεί εκθέματα προερχόμενα από την ευρύτερη περιοχή του ναού, χρονολογούμενα, κυρίως, από την αρχαία περίοδο.

Το μουσείο άνοιξε στο κοινό το 2001. Η αρχιτεκτονική του κτιρίου του μουσείου έχει επαινεθεί για τον τρόπο με τον οποίο είναι εναρμονισμένη με το γειτονικό του φυσικό περιβάλλον. Επί του νησιού της Νάξου, δύο ακόμη μουσεία υφίστανται, πιο συγκεκριμένα το Αρχαιολογικό Μουσείο Νάξου και το Αρχαιολογικό Μουσείο Απειράνθου.

## Συλλογές
Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τμήματα του αρχαϊκού ναού της Δήμητρας στο Σαγκρί, ανεγερθέντος κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., τα οποία δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των αναστηλωτικών εργασιών του, τμήματα βυζαντινής εκκλησίας, η οποία ανεγέρθηκε εντός της ίδιας περιοχής, καθώς και αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία ανευρέθηκαν εντός της ευρύτερης περιοχής.


Museum Gyroulas 24.jpg|Τμήματα του Ναού της Δήμητρας στο Σαγκρί.
Gyroul M, Architectura of Temple, ca 530 BC, 091557.jpg|Τμήματα του ναού της Δήμητρας.
Museum Gyroulas 14.jpg|Τμήματα του ναού της Δήμητρας.
Kouros 091574.jpg|Τμήμα κούρου, χρονολογούμενο, περίπου, από το 540 π.Χ.
Fragments of pottery, Gyroulas, 060685.jpg|Θραύσματα κεραμικών αντικειμένων.
Museum Gyroulas 01.jpg|Τμήματα βυζαντινής εκκλησίας.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Γυρουλα
Κατηγορία:Μουσεία στη Νάξο
Αρχαιολογικό Μουσείο Απειράνθου

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Απειράνθου** είναι αρχαιολογικό μουσείο στο χωριό της Απειράνθου, στο νησί της Νάξου, στην Ελλάδα. Φιλοξενεί εκθέματα χρονολογούμενα από την προϊστορική περίοδο και την αρχαία περίοδο και τα οποία ανευρέθηκαν εντός των ορίων του χωριού, καθώς και της ευρύτερης περιοχής.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1960, ενώ τα πρώτα εκθέματά του προήλθαν από τις ιδιωτικές συλλογές του Μιχάλη Μπογδάνη, ενώ στη συνέχεια επεκτάθηκαν περαιτέρω με την προσθήκη ευρημάτων προερχόμενων από αρχαιολογικές ανασκαφές, καθώς και από προσωπικές έρευνες ιδιωτών. Το μουσείο στεγάζεται εντός κτιρίου στην ανατολική πλευρά της Απειράνθου. Επί του νησιού της Νάξου, δύο ακόμη μουσεία υφίστανται, πιο συγκεκριμένα το Αρχαιολογικό Μουσείο Νάξου και το Αρχαιολογικό Μουσείο «Γύρουλα» στο Σαγκρί.

## Συλλογές
Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούμενα από την εποχή του χαλκού, την κυκλαδική περίοδο, καθώς και την αρχαιότητα. Τα συγκεκριμένα αρχαιολογικά ευρήματα προέρχονται κυρίως από το ανατολικό τμήμα του νησιού της Νάξου, καθώς και, μεταξύ άλλων, από την Απείρανθο και την Κορφή τ'Αρωνιού. Περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, λίθινα αγγεία, κεραμικά αντικείμενα, κυκλαδικά ειδώλια, χάλκινα όπλα και εργαλεία, γλυπτά, καθώς και διακοσμητικά στοιχεία κτιριακών κατασκευών. Μεταξύ των πλέον σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων περιλαμβάνονται σκούρες λίθινες πλάκες οι οποίες ανευρέθηκαν εντός του ιερού της Κορφής τ'Αρωνιού, ιδιαίτερης σπανιότητας και οι οποίες αναπαριστούν τελετουργικές ή κυνηγετικές απεικονίσεις.


Interior of the Archaeological Museum of Apeiranthos on Naxos, 143702.jpg|Άποψη των συλλογών του μουσείου.
Case 10 (?), probably late antiquity, AM Apeiranthos, 143661.jpg|Άποψη των συλλογών του μουσείου.
Heads of Cycladic figurines, 3500?-2300 BC, AM Apeiranthos, 143647.jpg|Κεφαλές κυκλαδικών ειδωλίων.
Rock-carvings, stone, Hunting scene or ritual? 3000-2300, AM Apeiranthos, 143566.jpg|Κυκλαδική λιθογραφία προερχόμενη από την Κορφή τ'Αρωνιού και χρονολογούμενη, περίπου, κατά την περίοδο μεταξύ 3000 και 2300 π.Χ.
Cycladic pottery, pitcher, openings, 2800-2300 BC, AM Apeiranthos, 143594.jpg|Κυκλαδικό λίθινο λαξεμένο αγγείο χρονολογούμενο, περίπου, κατά την περίοδο μεταξύ 2800 και 2300 π.Χ.
Cycladic marble cup (calix), 2800-2300 BC, AM Apeiranthos, 143622.jpg|Κυκλαδική μαρμάρινη λεκάνη χρονολογούμενη, περίπου, κατά την περίοδο μεταξύ 2800 και 2300 π.Χ.
Cycladic bronze tools, weapons, 2800-2200 BC, AM Apeiranthos, 143556.jpg|Κυκλαδικά χάλκινα όπλα χρονολογούμενα, περίπου, κατά την περίοδο μεταξύ 2800 και 2200 π.Χ.
Geometric pottery, tripod-vase, 8th c BC, AM Apeiranthos, 143694.jpg|Τριποδικό αγγείο της γεωμετρικής περιόδου, χρονολογούμενο κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ.
Ancient Greek funeral relief, AM Apeiranthos,143672.jpg|Αρχαιοελληνική ταφική ανάγλυφη αναπαράσταση.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Απειρανθου
Κατηγορία:Μουσεία στη Νάξο
Ταύλας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Ταύλας** ήταν ένας από τους έξι γιους του Ιλλυριού και επώνυμος γενάρχης των Ταυλάντιων.

## Πηγές
*Gaius Valerius Flaccus, Argonautica translated by Mozley, J H. Loeb Classical Library Volume 286. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928. Online version at theio.com.
*Gaius Valerius Flaccus, Argonauticon. Otto Kramer. Leipzig. Teubner. 1913. Latin text available at the Perseus Digital Library.
*Henri J.W. Wijsman, Valerius Flaccus Argonautica, Book VI: A Commentary, Book 6, BRILL, 2000.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Αρσένιος της Τύρου

Ο **Αρσένιος** (άκμασε 1351-1376), ήταν Ορθόδοξος προκαθήμενος και θεολόγος.

## Βιογραφία
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1351, στην Κωνσταντινούπολη. Την εποχή εκείνη ήταν ήδη μητροπολίτης Τύρου και Σιδώνος και έλεγχε τη *μονή Οδηγών* στη Βυζαντινή πρωτεύουσα. Ένθερμος αντι-Παλαμιστής, έγραψε έκκληση για τη θέση του στον Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό και συμμετείχε στη Σύνοδο του 1351 στην Κωνσταντινούπολη για το δόγμα του Ησυχασμού του Παλαμά. Μετά τη νίκη του Παλαμά εγκατέλειψε την πόλη, αλλά πριν φύγει, χειροτόνησε τον ιστορικό και ομοϊδεάτη αντι-Παλαμιστή Νικηφόρο Γρηγορά.  Παρά τη δημοσίευση τριών μικρών αντι-Παλαμιστικών πολεμικών το 1360, είχε επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη μέχρι το 1361, πριν φύγει για να διαμείνει στην Κύπρο (1361/62).  Από το 1366 έως το 1376 ήταν αντίπαλος Πατριάρχης Αντιοχείας έναντι του υφιστάμενου Παχώμιου, επιδιώκοντας να επεκτείνει τη δικαιοδοσία του εναντίον τού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ησυχασμός
Κατηγορία:Ανατολικοί Ορθόδοξοι επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί θεολόγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Γιάννης Τατασόπουλος

Ο **Γιάννης Τατασόπουλος** (7 Ιανουαρίου 1928 - 21 Οκτωβρίου 2001) ήταν Έλληνας μουσικός και διάσημος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, σολίστ και συνθέτης που εμφανίστηκε πολλές φορές στην ελληνική εθνική τηλεόραση. 

Γεννήθηκε στην Κηφισιά, όπου ο πατέρας του διατηρούσε κρεοπωλείο.  Τη δεκαετία του 1930, μετακόμισε με την οικογένειά του στην Ακαδημία Πλάτωνος, κοντά στην οποία οι γονείς του άνοιξαν ταβέρνα, όπου ο Τατασόπουλος γνώρισε πολλούς από τους λαϊκούς μουσικούς της εποχής.  Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 πολλοί από τους κορυφαίους σολίστες του μπουζουκιού, συμπεριλαμβανομένου του Γιάννη Τατασόπουλου, μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.  Ο Γιάννης Τατασόπουλος μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1955 και αποφάσισε να μείνει εκεί το 1958.  Ο γιος του, Νίκος Τατασόπουλος, που γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι επίσης δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και σολίστ.        Το 2011, δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, έγινε ένα αφιέρωμα από την Αθηνά Κρικέλη και το Ellopia Media Group.

Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Τατασόπουλου ήταν Ντίλιγκερ, από τον περιώνυμο μαφιόζο των ΗΠΑ.  Ο Βασίλης Τσιτσάνης, αναφερόμενος στον Τατασόπουλο, τον είχε χαρακτηρίσει ως "τον καλύτερο μπουζουξή μας". 

Ο Τατασόπουλος πέθανε στην Ουάσινγκτον, στις 21 Οκτωβρίου 2001. 

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Νίκου Τατασόπουλου.

Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες
Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες
Γεώργιος Συναδηνός Αστράς

Ο **Γεώργιος Συναδηνός Αστράς** (άκμασε π. 1354-1365/66) ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος και έπαρχος.

## Βιογραφία
Το 1354, έχοντας τον τίτλο του *[[Στρατοπεδάρχης|μεγάλου Στρατοπεδάρχη]]*, του ανατέθηκε η ανακαίνιση της Αγίας Σοφίας.   Το 1355 ονομάστηκε διοικητής της Αίνου στη Θράκη, παραμένοντας στο αξίωμα περίπου μέχρι το 1357.  Το 1360–1364 διετέλεσε κυβερνήτης του νησιού της Λήμνου και στη συνέχεια της Θεσσαλονίκης, μέχρι το τέλος του από πανώλη λίγο πριν τον Αύγουστο του 1368 .

Είχε κτήματα στη Λήμνο, μερικά από τα οποία κληρονόμησε ο γιος του Μιχαήλ Συναδηνός Αστράς (απεβ. το 1400), ενώ άλλα παραχωρήθηκαν στις Αθωνικές μονές Μεγίστης Λαύρας, Βατοπεδίου και Διονυσίου.  Είχε συγγένεια από γάμο με τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο και φίλο τον λόγιο Δημήτριο Κυδώνη με τον οποίο αλληλογραφούσε. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές
 

## Πηγές
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Stratopédarque et le Grand statopédarque". Recherches sur les institutions byzantines [Studies on the Byzantine Institutions]. Berliner byzantinische Arbeiten 35 (in French). Vol. I. Berlin and Amsterdam: Akademie-Verlag & Adolf M. Hakkert. pp. 498–521. OCLC 878894516.
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Καλινικία

Η **Καλινικία**,  περισσότερο γνωστή ως **Lady Calinica** και μερικές φορές ως **Kalinikia** (ρουμανικά: Calinichia, Calinița ή Ana-Călina, μεσο-βουλγαρικά: Калиникіѧ, Kalinikĭę),  (απεβ. π. 1439), ήταν η δεύτερη σύζυγος του Ράντου Α΄, ενός βοεβόδα (ηγεμόνα) της Βλαχίας του 14ου αι.  Η Καλινικία ήταν μητέρα του Μίρτσεα Α΄ του *Γηραιού*, ηγεμόνα της Βλαχίας  και μίας Βυζαντινής πριγκίπισσας. Επέζησε του άνδρα της κατά 56 χρόνια. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ράντου Α΄ βοεβόδα της Βλαχίας και είχε τέκνα:
* Μίρτσεα Α΄ ο *Γηραιός*, βοεβόδας της Βλαχίας.
* μία κόρη, παντρεύτηκε έναν πρίγκιπα του Βυζαντίου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

 
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Νίκος Βραχνάς

Ο **Νίκος Βραχνάς** ήταν μπουζουξής του ρεμπέτικου που η ερμηνεία του θύμιζε το πειραιώτικο ρεμπέτικο της δεκαετίας του 1930.

## Βιογραφία
Ο Νίκος Βραχνάς γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια στη Νίκαια (Κοκκινιά) του Πειραιά. Υπάρχει κάποια αβεβαιότητα σχετικά με το έτος γέννησής του, το οποίο φαίνεται ότι ήταν είτε το 1936 είτε το 1941. Πέθανε στον Πειραιά το 2004. Νεαρός εργάστηκε σε χυτήρια, ενώ αργότερα έγινε ευρύτερα γνωστός ως συλλέκτης και πωλητής σκραπ. Ποτέ δεν επιδίωξε τη δημοσιότητα, δεν πέτυχε δημοτικότητα σε μεγαλύτερη κλίμακα, αν και το ταλέντο του ήταν γνωστό και εκτιμήθηκε πολύ σε μια μικρή ομάδα από ρεμπέτες και θαυμαστές κατά τη διάρκεια της ζωής του.

## Μουσικό υπόβαθρο και ύφος
Ο Βραχνάς άρχισε να παίζει μπουζούκι από παιδί, το 1952. Γνώρισε ως νέος πολλές θρυλικές φιγούρες του ρεμπέτικου που τότε είχαν ξεχαστεί, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιώργος Μπάτης, ο Στέλιος Κερομύτης, ο Νίκος Τσοκαρόπουλος και πολλούς άλλους που έπαιζαν εκείνη την περιοχή. Το ύφος του αποτελεί σύνθεση των πρώιμων τεχνοτροπιών του Μάρκου Βαμβακάρη και του Στέλιου Κερομύτη (από τους οποίους διδάχτηκε)  και της σχολής του Πειραιά της δεκαετίας του 1930. Ίχνη παλιότερων τεχνοτροπιών χαρακτηρίζουν επίσης τα απλά μελωδικά του ταξίμια (αυτοσχεδιασμούς) και τα δυνατά ζεϊμπέκικά του, που εκτελούνται πάντα με τη χρήση ανοιχτών χορδών και ερμηνεύονται από την τραχιά και παθιασμένη βαρύτονη φωνή του.

## Ηχογραφήσεις
Ελάχιστες ζωντανές ηχογραφήσεις του Βραχνά σώζονται αποτυπώνοντας το αρχικό του ύφος, το οποίο επέζησε βασικά αμετάβλητο μέχρι τον 21ο αιώνα. Ωστόσο, ο παραγωγός ρεμπέτικων Τσαρλς Χάουαρντ, που θεωρούσε τον Βραχνά την "τελευταία γνήσια γραμμή του προπολεμικού ρεμπέτικου του Πειραιά", ηχογράφησε συναυλίες με τον Βραχνά γύρω στο 1980 και το 2000, εκ των οποίων τρία τραγούδια έχουν κυκλοφορήσει σε σιντί: η σύνθεση του ίδιου του Βραχνά "Κάτω απ' τη σκάλα του παπά" (2000), το "Ήθελα να' μουν Ηρακλής" του Μάρκου Βαμβακάρη, και το "Ραντεβού σαν περιμένω" του Γιάννη Παπαϊωάννου. Οι υπόλοιπες από αυτές τις ηχογραφήσεις παραμένουν ακυκλοφόρητες. Σώζεται επίσης μια σειρά από ιδιωτικά βίντεο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες
Συριακή Αστυνομία Δημόσιας Ασφαλείας

μικρογραφία|Το λογότυπο της Συριακής Αστυνομίας Δημόσιας Ασφαλείας
Η **Συριακή Αστυνομία Δημόσιας Ασφαλείας** είναι η κύρια υπηρεσία επιβολής του νόμου στην Συρία. Ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 40 και έχει 28.000 εργαζομένους. Αρχηγός της είναι ο Μοχάμεντ Χαλάν Αλ Ραχμούντ.

## Εξοπλισμός
Μέχρι το 2011 το σώμα εξοπλίστηκε με σύγχρονους ραδιοασυρμάτους, υπολογιστές και 500 φορητούς ασυρμάτους. Το κύριο όπλο της υπηρεσίας είναι το Browling hi-power ενώ υπάρχουν και Magarov pm και GSh 18. Η αντιτρομοκρατική είναι εξοπλισμένη με ΑΚ 103 και ΑΚ 104.

Οι στολές των αστυνομικών αρκετές φορές είναι στρατιωτικού τύπου για καμουφλάζ. Οι στολές των τροχονόμων είναι άσπρα σακάκια και γκρί φόρμες. Η αντιτρομοκρατική φοράει μαύρες στολές.

μικρογραφία|Opel omega B1 της αστυνομίας άμεσης δράσης
μικρογραφία|Μοτοσυκλέτα τροχαίας
## Οχήματα
### Περιπολικά
Opel Omega B1,Opel Omega B2, Honda Accord, Mazda Courier, Toyota Hillux, Beijing BJ212, Toyota Land Cruiser
### Τεθωρακισμένα
μικρογραφία|Mazda Courier
BTR 152, BTR 60, BRDM 2, Shorland mk 3, Shorland mk 4, Shorland sp 301, Shorland sp 401
### Μοτοσυκλέτες
Suzuki GSX 750P, Honda CBX 750

μικρογραφία|Αστυνομικός γερανός
μικρογραφία|Opel Omega B1 Αστυνομίας ασφαλείας δημόσιων χώρων
## Υπηρεσίες
* Αστυνομία ασφαλείας δημόσιων χώρων
* Αστυνομία περιπολίων, άμεσης δράσης (τηλ 112)
* Τροχαία (τηλ 115)
* Εγκληματολογική μονάδα
* Αστυνομία ελέγχου ταραχών
* Αντιτρομοκρατική μονάδα
* Μονάδα δίωξης ναρκωτικών
* Μονάδα δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος

## Παραπομπές


Αστυνομια
Λουκάς Νταράλας

Ο **Λουκάς Νταράλας** (Αθήνα, 1927 - 12 Ιουνίου 1977) ήταν Έλληνας συνθέτης, ερμηνευτής και οργανοπαίχτης (μπουζούκι) του ρεμπέτικου κατά τη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η πιο γνωστή σύνθεση είναι το ρεμπέτικο «Το βουνό», σε στίχους Ευάγγελου Πρέκα. Καταγόταν από την Καρδίτσα, όπου είχε γεννηθεί ο πατέρας του, Χρήστος Νταράλας, δεξιοτέχνης του βιολιού. Γιος του είναι ο κορυφαίος τραγουδιστής, Γιώργος Νταλάρας. 

Σύμφωνα με τους συγγενείς της ρεμπέτισσας Μαρίκας Νίνου, σε ραδιοφωνική συνέντευξη στον Πάνο Γεραμάνη στα τέλη του 2004, η Μαρίκα Νίνου τον ανακάλυψε, ούσα η πρώτη που ηχογράφησε «Το βουνό». Η ερμηνεία της Καίτης Γκρέυ κυκλοφόρησε λίγο αργότερα και έγινε πολύ δημοφιλής.

Οι ηχογραφήσεις του Νταράλα είναι λίγες. Ο πρώτος του δίσκος ήταν το *Ένας ρεμπέτης*, που περιελάμβανε τη δική του ερμηνεία για «Το βουνό». Ο δεύτερος δίσκος κυκλοφόρησε το 1975 χωρίς την ίδια επιτυχία. Το 1965, ο Νταράλας ηχογράφησε το τραγούδι "Πικρός καημός" παίζοντας μπουζούκι. Τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα ο Γιώργος Νταλάρας.

Σε συνέντευξή του, ο Γιώργος Νταλάρας, περιέγραψε τον πατέρα του ως έναν ελεύθερο άνθρωπο που ταξίδευε πολύ και σπάνια περνούσε χρόνο στο σπίτι.

Στις 12 Ιουνίου του 1977 πέθανε από κίρρωση του ήπατος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΒΟΥΝΟ ~ ΛΟΥΚΑΣ ΝΤΑΡΑΛΑΣ", Βίντεο youtube
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρεμπέτικο
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Βρετονική Βικιπαίδεια

Η **Βρετονική Βικιπαίδεια**  (βρετονικά: *Wikipedia e brezhoneg*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη βρετονική γλώσσα (κώδικας: **br:**). Δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2004.

Το χρησιμοποιούμενο γραφικό πρότυπο είναι εκείνο της ενοποιημένης ορθογραφίας των βρετονικών.

## Στατιστικά
* Τον Ιούνιο του 2015, αριθμούσε  λήμματα και  χρήστες.
* Στις 14 Φεβρουαρίου 2018, αριθμούσε  λήμματα,  χρήστες, 97 *ενεργούς* χρήστες και 7 διαχειριστές.
* Στις 26 Φεβρουαρίου 2020, αριθμούσε, περίπου,  λήμματα,  χρήστες, 96 *ενεργούς* χρήστες και 4 διαχειριστές.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Βρετονικη
Κατηγορία:Βρετονική γλώσσα
Βρετονικα
Θεόδωρος Πιλέλης Δωρανίτης

Ο **Θεόδωρος Δωρανίτης** (απεβ. Ιούλιος 1352) γνωστός και ως **Πιλέλης**, ήταν Βυζαντινός Έλληνας ευγενής και στρατιωτικός ηγέτης στην αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Εξέχον μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Δωρανιτών από την Τραπεζούντα, ο Θεόδωρος Δωρανίτης ήταν μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες στις εμφύλιες διαμάχες, που διέλυσαν την αυτοκρατορία τον 14ο αιώνα.

Ο Θεόδωρος ήταν αδελφός του Κωνσταντίνου Δωρανίτη *[[Πρωτοβεστιάριος|πρωτοβεστιάριου]]*.  Το 1349/50 κατείχε το αξίωμα του *[[Στρατοπεδάρχης|μεγάλου στρατοπεδάρχη]]* και με τον γιο του και τον κουνιάδο του φυλακίστηκε για λίγο, λόγω της εξέγερσής του κατά του Αλέξιου Γ΄ Μεγάλου Κομνηνού.  Απελευθερώθηκε, ονομάστηκε *[[πρωτοβεστιάριος]]* τον Ιανουάριο του 1351, για να συλληφθεί εκ νέου και να φυλακιστεί τον Μάιο ως επαναστάτης.  Τελικά εκτελέστηκε με τον γιο και τον κουνιάδο του με στραγγαλισμό τον Ιούλιο του 1352 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* Vougiouklaki, Penelope (2008). "Theodore Doranites". Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor. Foundation of the Hellenic World.

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Βυζαντινοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας
Πικαρδική Βικιπαίδεια

Η **Πικαρδική Βικιπαίδεια**  (πικαρδικά: *Wikipédia in lingue picarte*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην πικαρδική γλώσσα (κώδικας: **pcd:**). Δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2009.

## Στατιστικά
* Τον Δεκέμβριο του 2017, αριθμούσε  λήμματα.
* Στις 16 Φεβρουαρίου 2018, αριθμούσε  λήμματα,  χρήστες, 17 *ενεργούς* χρήστες και  διαχειριστή.
* Στις 27 Μαρτίου 2019, αριθμούσε  λήμματα.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Πικαρδικη
Κατηγορία:Πικαρδική γλώσσα
Πικαρδικα
Πικαρδικα
Τζάκι Ρόουζεν

Η **Τζάκλιν Σέριλ Ρόουζεν** (αγγλικά: *Jacklyn Sheryl "Jacky" Rosen* née *Spektor*, 2 Αυγούστου 1957), είναι Αμερικανίδα πολιτικός, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Νεβάδα από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 3η περιφέρεια της Νεβάδα, από το 2017 έως το 2019. 

Η Ρόουζεν εξελέγη στην Γερουσία των ΗΠΑ, στις εκλογές του 2018, νικώντας τον τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Γερουσιαστή Ντιν Χέλερ, με ποσοστό 50.4% έναντι 45.4%.

Είναι μέλος στην Επιτροπή Εμπορίου, Επιστήμης και Μεταφορών, στην Επιτροπή Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων, στην Επιτροπή Εσωτερικής Ασφάλειας και Κυβερνητικών Υποθέσεων και στην Επιτροπή Μικρών Επιχειρήσεων και Επιχειρηματικότητας, στην Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Ιδεολογικά θεωρείται ότι ανήκει στην φιλελεύθερη έως μετριοπαθή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος.  

## Βιογραφία
Η Τζάκι Ρόουζεν (γένος: Σπέκτορ) γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1957 στο Σικάγο του Ιλινόι των ΗΠΑ. Έχει Εβραϊκή, Ρωσική και Αυστριακή καταγωγή από τον πατέρα της, και Ιρλανδική, Γερμανική και Αυστριακή από την μητέρα της. Αφού ολοκλήρωσε τις λυκειακές σπουδές της, σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότας, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1979. Αργότερα σπούδασε Πληροφορική στο Κολλέγιο της Νότιας Νεβάδα, λαμβάνοντας τίτλο σπουδών (AA) το 1985.

Διαμένει στο Χέντερσον της Νεβάδα. Είναι παντρεμένη με τον ακτινολόγο Λάρι Ρόουζεν από το 1993, και έχουν αποκτήσει μία κόρη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Νεβάδα
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ψυχολόγοι
Κατηγορία:Εβραίοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Νορμανδική Βικιπαίδεια

Η **Νορμανδική Βικιπαίδεια**  (νορμανδικά: *Viqùipédie normaunde*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη νορμανδική γλώσσα (κώδικας: **nrm:**). Δημιουργήθηκε το 2006.

Η εγκυκλοπαίδεια κάνει δεκτές αριθμό διαλέκτων της νορμανδικής γλώσσας, με την πλέον παρούσα εξ'αυτών να είναι εκείνη του Τζέρσεϊ (ομιλούμενη επί του ομώνυμου νησιού), καθώς και εκείνη του Κοταντέν (ομιλούμενη εντός της ομώνυμης περιοχής, στο νομό της Μανς). Οι ονομασίες της Βικιπαίδειας στις δύο συγκεκριμένες διαλέκτους είναι, αντιστοίχως, *Ouitchipédie* και *Viqùipédie*, οι οποίες δημιουργήθηκαν βάσει των αναγνωστικών και ορθογραφικών συμβάσεων προηγούμενων δημοσιευμένων κειμένων στη νορμανδική γλώσσα. 

Δημιουργημένη το 2006, η Νορμανδική Βικιπαίδεια, με σημείο εκκίνησης τους πρώτους μήνες του 2009, γνωρίζει ιδιαιτέρως επιβραδυμένη ανάπτυξη. Συγκεκριμένα, η εγκυκλοπαίδεια αριθμεί, περίπου,  συνεισφέροντες, εκ των οποίων, ωστόσο,  είναι υπεύθυνοι για ποσοστό ανώτερο του 80 % επί του συνόλου των συνεισφορών εντός του εγχειρήματος.

## Στατιστικά
* Τον Φεβρουάριο του 2009, αριθμούσε  λήμματα.
* Στις 16 Φεβρουαρίου 2018, αριθμούσε  λήμματα,  χρήστες, 13 *ενεργούς* χρήστες και  διαχειριστές.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Νορμανδικη
Κατηγορία:Νορμανδική γλώσσα
Νορμανδικα
Νόβακ Γκρέμποστρεκ

Ο **Νόβακ Γκρέμποστρεκ** (**Novak Grebostrek,** )  1312-1314 ήταν ένας *[[Veliki Vojvoda|μεγάλος πρίγκιπας (veliki vojvoda]])* του Στεφάνου Β΄ Μιλούτιν (βασ. 1282-1321) της Σερβίας, ο οποίος διοίκησε ένα Σερβικό απόσπασμα, που υποστήριξε τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο κατά των Τούρκων στη Μ. Ασία.  Οδήγησε ένα δεύτερο Σερβικό απόσπασμα, που στάλθηκε από τον Μιλούτιν για να βοηθήσει τους Βυζαντινούς, το πρώτο που συμμετείχε στη μάχη της Καλλίπολης (1312).  Ο στρατός του Νόβακ είχε το καθήκον να απελευθερώσει τις Βυζαντινές περιοχές γύρω από την Προύσα, τη Νίκαια και τη Νικομήδεια από τους Τούρκους.  Οι νίκες του Nόβακ έχουν καταγραφεί στα χαρτιά της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, Στάρο Ναγκορίτσανε.  Σε δύο χρυσόβουλα του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου προς τη Σερβική μονή Χιλανδαρίου, που χρονολογούνται τον Οκτώβριο του 1313 και τον Ιούλιο του 1317, ο Ανδρόνικος έδειξε ευγνωμοσύνη στον Στέφανο Β΄ Μιλουτίν για τη βοήθειά του, όπως περιγράφεται αναλυτικά στους προλόγους. 

Έχει υποστηριχθεί ότι ο Nόβακ ήταν ο πατέρας του Βόιχνα (Voiihna). Ο Σβετομίρ Νικολάγιεβιτς (1844–1922) κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό με βάση τον Aλεξάντερ Χίλφερντινγκ (1831–1872), ο οποίος κατέγραψε λαϊκές παραδόσεις, που ταξίδευαν στη Σερβία πριν από το 1859.  

Ο Nόβακ και ο μεγάλος πρίγκιπας (*Veliki Župan)* Ντάργκος είναι οι μοναδικοί ευγενείς, που αναφέρονται στο έργο "Βίοι βασιλέων και επισκόπων Σερβίας" του Ντανίλο Β΄ *Život kraljeva i arhiepiskopa Srpskih.*  Ο Nόβακ είναι ο παλαιότερος γνωστός μεγάλος πρίγκιπας (*veliki vojvoda)*,  μετά από αυτόν, ο Γιοβάν Ολιβέρ είχε τον τίτλο.  Έχει συναριθμηθεί στη Σερβική επική ποίηση, και αναφέρεται σε ποιήματα (ή δράματα) των Νταγκόλιουμπ Γι. Φιλίποβιτς (1884–1933),  Ντραγκούτιν Σουμπότιτς (1887–1952), Ράστκο Τάντιτς  και Mιλούτιν Μπόριτς (1892–1917). 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί ηγέτες του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 14ου αιώνα
Ιωάννης Παγωμένος

Ο **Ιωάννης Παγωμένος** (1285 – 1350) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Ακολούθησε τη Βυζαντινή ζωγραφική και δραστηριοποιήθηκε στην Κρήτη. Οι τοιχογραφίες του βρίσκονται σε διάφορα σημεία της Κρήτης. Η τέχνη του επηρέασε τον Ανδρέα Παβία, τον Άγγελο Ακοτάντο, τον Ανδρέα Ρίτζο και τον Νικόλαο Τζαφούρη. Είχε ένα πολύ δραστήριο εργαστήριο κατά τον 14ο αι. και ο γιος του Νικόλαος ήταν επίσης διάσημος ζωγράφος.

## Ιστορία

Ο Παγωμένος γεννήθηκε στο Ηράκλειο· εκπαιδεύτηκε στην Κρήτη, είτε κάπου στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Άλλοι ενεργοί ζωγράφοι εκείνη την εποχή ήταν ο Μανουήλ Πανσέληνος και οι Μιχαήλ Αστραπάς και Ευτύχιος. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του βρίσκεται στη νοτιοδυτική Κρήτη, κυρίως στην επαρχία Σελίνου. Οι μόνες καταγραφές για τη ζωή του είναι στις εκκλησίες που υπέγραφε· δραστηριοποιήθηκε για περίπου 34 χρόνια. Η πρώτη του υπογραφή βρίσκεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στο χωριό Κομιτάδες Σφακίων. Ζωγράφισε την εκκλησία γύρω στα 1313-134. Το τελευταίο έργο με την υπογραφή του βρίσκεται το 1347 και είναι στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Πρόδρομο Σφακίων στην επαρχία Σελίνου. Κάποιες από τις τοιχογραφίες υπέγραψε και ο γιος του Νικόλαος.

## Εκθεσιακός χώρος

Αρχείο:Ioannis Pagomenos Crucifixion of Jesus.png|Η Σταύρωση του Ιησού
Αρχείο:Ioannis Pagomenos Saint Demetrios.png|Ο Άγιος Δημήτριος
Αρχείο:Ioannis Pagomenos Signature Plaque.png|Η κτητορική επιγραφή του ναού του αγίου Νικολάου στη Μάζα
Αρχείο:Ioannis Pagomenos Agios Stephanos.png|Ο Άγιος Στέφανος
Αρχείο:Anydroi frescos.jpg|Τοιχογραφία του Αγίου Γεωργίου στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στους Ανυδρούς
Αρχείο:Ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Έλος Χανίων 1028.jpg|Νωπογραφίες στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο Έλος Χανίων


## Αξιόλογα έργα
* Άγιος Γεώργιος στους Κομιτάδες Σφακίων, 1313-4
* Άγιος Νικόλαος στη Μονή Σελίνου, 1315
* Θεοτόκος στον Αλίκαμπο Αποκορώνου, 1315-16
* Άγιος Γεώργιος στο Άνυδρος Σελίνου, 1323
* Άγιος Νικόλαος στη Μάζα Αποκορώνου, 1325-6
* Αρχάγγελος Μιχαήλ στην Κάνδανο Σελίνου, 1327-8
* Ναός Αγίου Ιωάννη στο Τραχινιάκο Κανδάνου, 1328-9
* Άγιος Παντελεήμων στο Προδρόμι
* Παναγία στο Κακοδίκι Σελίνου, 1331-2
* Παναγία στο Κάδρος Σελίνου, ~1335
* Παναγία στα Προδρόμι Σκαφίδια Σελίνου, 1347

## Δείτε επίσης
* Φρα Αντζέλικο
* Τσιμαμπούε
* Ντούτσιο
* Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο
* Νικόλαος Φιλανθρωπηνός

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανική εικονογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί ζωγράφοι
Γρηγόριος Τιφέρνας

Ο **Γρηγόριος Τιφέρνας** (, Κορτόνα, 1414 – Βενετία, 1462) ήταν Έλληνας ανθρωπιστής της Αναγέννησης, με καταγωγή από την ιταλική πόλη Τσιττά ντι Καστέλλο (), εκ της οποίας και έλαβε το επώνυμό του.

## Βιογραφία
Σπούδασε τους Έλληνες Κλασικούς με τον Μανουήλ Χρυσολωρά και ήταν ο πρώτος καθηγητής Ελληνικών στη Γαλλία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Φαίνεται ότι έμεινε μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα στο Παρίσι, αλλά αποδείχθηκε αρκετό για να εκπαιδεύσει αρκετούς μαθητές, που θα συνέχιζαν τη δουλειά του.  

## Εργογραφία
* *Φυσική Θεοφράστου e greco στην latinam ab Gregorio Tifernio* - λατινική μετάφραση του Θεόφραστου *«Φυσική* 

## Δείτε επίσης
* Γαλλικός ανθρωπισμός
* Έλληνες μελετητές στην Αναγέννηση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ουμανιστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Θεόγνωστος του Κιέβου

Ο **Θεόγνωστος**, ρωσικά: Феогност, (απεβ. στις 11 Μαρτίου 1353) ήταν επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, που υπηρέτησε ως Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ρωσίας.

## Βιογραφία
Ο Θεόγνωστος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στη ζωή του έγινε διάδοχος του Πέτρου ως Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ρωσίας. Επέλεξε τη Μόσχα ως κύρια έδρα του, αφού έζησε για αρκετά χρόνια στο Βολοντίμιρ-Βολίνσκι στη Βολυνία. 

Του έτυχε να συμφιλιώσει το Νόβγκοροντ με το μεγάλο δουκάτο της Μόσχας σε περιόδους αμοιβαίας εχθρότητας. Ο Θεόγνωστος κατάφερε να σώσει όλα τα τιμαλφή των Ρωσικών εκκλησιών και εγκατέλειψε όλα τα προσωπικά του έσοδα, αφού αρνήθηκε να εισπράξει φόρο από τις εκκλησίες υπέρ της Χρυσής Ορδής. Βασανίστηκε από τους Τατάρους για ένα τέτοιο θράσος. Ήταν ο Χαν, που τελικά παραιτήθηκε και επιβεβαίωσε τα υπάρχοντα προνόμια της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μετά από πυρκαγιά που σάρωσε τη Μόσχα, ο Θεόγνωστος άρχισε να αναστηλώνει τις εκκλησίες.

Το 1353, νιώθοντας ότι οι μέρες του ήταν μετρημένες, ο Θεόγνωστος πρότεινε τον Αλέξιο επίσκοπο του Βλαντίμιρ ως διάδοχό του. Ο Θεόγνωστος κηδεύτηκε στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Μόσχα. Ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον 19ο αι..

## Βιβλιογραφικές αναφορές

 
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Ρώσοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Ρώσοι άγιοι
Τάγαρις

Το **Tάγαρις**, νεοελλ.:Τάγαρης, είναι ένα Βυζαντινό οικογενειακό όνομα. Ο Οίκος των Τάγαρι άκμασε τον 14ο αι.  Η οικογένεια ήταν ταπεινής καταγωγής, αλλά κατάφερε να ανεβάσει τη θέση της μέσω της στρατιωτικής υπηρεσίας και των ευνοϊκών γάμων. Αν και αρχικά ήταν Ορθόδοξοι, δύο εξέχοντα μέλη έγιναν Ρωμαιοκαθολικοί. 

Το όνομα προέρχεται από το *ταγάριον*, μονάδα ξηρού μέτρου,  ίση περίπου με το ένα όγδοο του *[[Βυζαντινές μονάδες μέτρησης|μοδίου]]* ή πέντε Ρωμαϊκές λίβρες (δηλ. 1 ταγάριον = 1,6 κιλά). 

Ο πρώτος γνωστός Τάγαρις ήταν ο Γεώργιος, τον οποίο αναφέρει ο Μανουήλ Φιλής σε ένα ποίημα. Πιθανότατα έζησε στις αρχές του 14ου αι. Το πρώτο εξέχον μέλος της οικογένειας ήταν ο Μανουήλ Τάγαρις, ο οποίος ανήλθε στον βαθμό των *[[Στρατοπεδάρχης|μεγάλων Στρατοπεδαρχών]]* και ήταν κυβερνήτης της Φιλαδέλφειας το 1309–27.  Έκανε δύο σημαντικούς γάμους: ο πρώτος του γάμος ήταν με μία γυναίκα από τους Οίκους των Δουκών και των Μονομάχων.  Μέσω του δεύτερου γάμου του με τη Θεοδώρα, κόρη του Ιβάν Ασέν Γ΄ της Βουλγαρίας και της Ειρήνης Παλαιολογίνας, κόρης του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Μιχαήλ Η΄, συνδέθηκε με τις άρχουσες οικογένειες των Ασέν και των Παλαιολόγων. 

Ο Μανουήλ είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον Γεώργιο, ο οποίος ανέβηκε στο ίδιο αξίωμα με τον πατέρα του.  Ο Γεώργιος καταγράφεται ότι είχε μία ανιψιά, που παντρεύτηκε έναν Μονομάχο. Μπορεί επίσης να διατήρησε τη στενή σχέση τού πατέρα του με τη Φιλαδέλφεια.  Ένας άλλος Τάγαρις, ο Παύλος Παλαιολόγος Τάγαρις, μπορεί να ήταν γιος είτε του Μανουήλ, είτε του Γεωργίου, αλλά παρόλο που πήρε το όνομα Παλαιολόγος, δεν είναι σαφές εάν είχε σχέση με τη Θεοδώρα.  Ο Μανουήλ είχε επίσης τουλάχιστον μία κόρη από την πρώτη του γυναίκα, που παντρεύτηκε έναν Ταρχανειώτη. 

Κατά τους εμφυλίους πολέμους του 14ου αι., η οικογένεια Τάγαρι ήταν πιστοί. Ο Μανουήλ υποστήριξε τον βασιλεύοντα Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ ενάντια στον πρωτοεμφανιζόμενο εγγονό του Ανδρόνικο Γ΄ κατά τον εμφύλιο πόλεμο των ετών 1321-1328 και ο Γεώργιος υποστήριξε τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο ενάντια στον επαναστάτη Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό κατά τον εμφύλιο πόλεμο του 1341-1347. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η οικογένεια ευνοούσε στενούς δεσμούς με τις Καθολικές δυνάμεις της Δύσης. Ο Γεώργιος φαίνεται ότι ασπάστηκε τον Καθολικισμό αργά στη ζωή του. Ο αδελφός του Παύλος ήταν Καθολικός προκαθήμενος για ένα διάστημα. 

Η τελευταία αναφορά της οικογένειας γίνεται το 1400, όταν η Άννα Λασκαρίνα Ταγαρίνα άσκησε μήνυση ενώπιον του δικαστηρίου του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Η οικογένεια δεν εμφανίζεται στις ιστορικές πηγές αμέσως μετά. 

## Σημειώσεις


## Πηγές
* Moffatt, Ann; Tall, Maxeme, eds. (2012). Constantine Porphyrogennetos - The Book of Ceremonies. Leiden: E. J. Brill.
* Nicol, Donald (1970). "Philadelphia and the Tagaris Family". Neo-Hellenika. 1: 9–17.
* 

Κατηγορία:Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Ιωάννης Φακρασής

Ο **Ιωάννης Φακρασής** (άκμασε αρχές του 14ου αι.) ήταν Βυζαντινός ευγενής και αυλικός.

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Ο ανώνυμος πατέρας του ήταν *[[λογοθέτης των Αγελών]]* και ο Ιωάννης πιθανότατα ήταν εγγονός ενός ομώνυμου αξιωματούχου του 13ου αι., που ήταν φίλος του Γρηγορίου Β΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και διατηρούσε αλληλογραφία με αυτόν.  Από τη σταδιοδρομία του, είναι γνωστό μόνο ότι ο Φακρασήης υπηρέτησε ως *[[Παρακοιμώμενος|παρακοιμωμένος]]* υπό τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο (βασ. 1282–1328).   Ο Μάξιμος Πλανούδης είχε σκοπό να τον διδάξει και ένα χειρόγραφο τον ονομάζει ως συγγραφέα ενός καταλόγου αξιωμάτων σε στίχους.  

## Οικογένεια
Ο Φακρασής ήταν νυμφευμένος και είχε παιδιά. Τα ονόματά τους είναι άγνωστα, όπως και της συζύγου του, στο τέλος της οποίας ο Μανουήλ Γαβαλάς συνέθεσε μία επικήδειο ομιλία. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Parakimomène". Recherches sur les institutions byzantines [Studies on the Byzantine Institutions]. Berliner byzantinische Arbeiten 35 (in French). Vol. I. Berlin and Amsterdam: Akademie-Verlag & Adolf M. Hakkert. pp. 202–215. OCLC 878894516.
* 

Κατηγορία:Παρακοιμώμενοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Βαλλωνική Βικιπαίδεια

Η **Βαλλωνική Βικιπαίδεια**  (βαλλωνικά: *Wikipedia e walon*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη βαλλωνική γλώσσα (κώδικας: **wa:**). Δημιουργήθηκε στις 20 Ιουλίου 2003.

## Στατιστικά
* Τον Οκτώβριο του 2013, αριθμούσε  λήμματα,  εγγεγραμμένους χρήστες και 13 *ενεργούς* χρήστες.
* Στις 15 Φεβρουαρίου 2018, αριθμούσε  λήμματα,  χρήστες, 17 *ενεργούς* χρήστες και  διαχειριστή.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Βαλλωνικη
Κατηγορία:Βαλλωνική γλώσσα
Βαλλωνικα
Βαλλωνικα
Όστρουφ (νήσος)

μικρογραφία| Αεροφωτογραφία του νησιού Όστρουφ
Το **Όστρουφ** (πολωνικά: Ostrów) είναι νησί, το οποίο βρίσκεται στο δέλτα του ποταμού Βιστούλα, εντός των ορίων της πόλης του Γκντανσκ στη βόρεια Πολωνία. Διοικητικά, βρίσκεται στην περιοχή Μουινίσκα.

Τα βόρεια σύνορα του νησιού σχηματίζονται από τα νερά του καναλιού του λιμένα του Γκντανσκ, ενώ τα νότια σύνορα είναι ένας παραπόταμος του ποταμού Βιστούλα, που ονομάζεται Μάρτφα Βίσουα.

Το Όστρουφ ανήκει στην Gdańska Stocznia Remontowa, μια ευημερούσα βιομηχανική επιχείρηση και στο Ναυπηγείο του Γκντανσκ, της Stocznia Gdynia.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί Ναζί λειτούργησαν ένα υποστρατόπεδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης Στούτχοφ στο νησί από τον Οκτώβριο του 1944 έως τον Μάρτιο του 1945, στο οποίο υπέβαλαν περίπου 100 Εβραίες σε καταναγκαστική εργασία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χάρτης του νησιού Όστρουφ
* Ιστοσελίδα της Gdanska Stocznia Remontowa

Κατηγορία:Γκντανσκ
Κατηγορία:Νησιά της Πολωνίας
Γκαγκαουζική Βικιπαίδεια

Η **Γκαγκαουζική Βικιπαίδεια**  (γκαγκαουζικά: *Vikipediya*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γκαγκαουζική γλώσσα (κώδικας: **gag:**). Δημιουργήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2010.

## Περιγραφή
Στις 12 Μαρτίου 2015, αριθμούσε  λήμματα και  εγγεγραμμένους χρήστες, γεγονός το οποίο την καθιστούσε ως την 189η γλωσσική έκδοση της Βικιπαίδειας βάσει συνολικού αριθμού λημμάτων και τη 230ή βάσει συνολικού αριθμού εγγεγραμμένων χρηστών, μεταξύ των, συνολικά, 287 ενεργών γλωσσικών εκδόσεων.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Βικιπαίδειας
* Γκαγκαουζική γλώσσα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Γκαγκαουζικη
Κατηγορία:Ογουζικές γλώσσες
Κατηγορία:Γκαγκαουζική γλώσσα
Γεώργιος Φακρασής

Ο **Γεώργιος Φακρασής** (άκμασε 1342–55) ήταν Βυζαντινός ευγενής και στρατηγός, αξιόλογος ως υποστηρικτής του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού στον Βυζαντινό εμφύλιο πόλεμο των ετών 1341–47.

Ο Φακρασής ήταν πρώιμος οπαδός του Καντακουζηνού και το 1342–43 διοικούσε το ιππικό τού τελευταίου στο Διδυμότειχο.   Μέχρι το 1346 είχε ανέλθει στο βαθμό του *[[Πρωτοστράτωρ|πρωτοστράτορα]]* και εκείνη τη χρονιά προκάλεσε μία συντριπτική ήττα κοντά στη Σηλυμβρία στις δυνάμεις του Ντομπροτίτσα δεσπότη της Δοβρουτσάς, που είχε κληθεί να βοηθήσει την αντιβασιλεία της χήρας Αυτοκράτειρας Άννας της Σαβοΐας. Ο ίδιος ο Ντομπροτίτσα πιάστηκε αιχμάλωτος, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στην Κωνσταντινούπολη αμέσως μετά.  

Μετά τη νίκη του Καντακουζηνού στον εμφύλιο πόλεμο, το 1351 ο Φακράσης οδήγησε μέρος τού στρατού, υπό τον Μανουήλ Ασάν (αδελφό της αυτοκράτειρας Ειρήνης Ασανίνας) στην αποτυχημένη πολιορκία της Γενουατικής αποικίας του Γαλατά.   Το 1355 έγραψε μία περίληψη της θεολογικής διαμάχης μεταξύ του Γρηγορίου Παλαμά και του Νικηφόρου Γρηγορά για τη Ησυχαστική έριδα. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Protostrator". Recherches sur les institutions byzantines [Studies on the Byzantine Institutions]. Berliner byzantinische Arbeiten 35 (in French). Vol. I. Berlin and Amsterdam: Akademie-Verlag & Adolf M. Hakkert. pp. 478–497. OCLC 878894516.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Kaplaneres, Sokrates; Leontiadis, Ioannis (1994). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vol. 12. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.

Κατηγορία:Πρωτοστράτορες
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Γοτθική Βικιπαίδεια

Η **Γοτθική Βικιπαίδεια**  (γοτθικά: *𐍅𐌹𐌺𐌹𐍀𐌰𐌹𐌳𐌾𐌰𐌹 𐌲𐌿𐍄𐌹𐍃𐌺𐌰𐌹*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γοτθική γλώσσα (κώδικας: **got:**). Δημιουργήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2006.

## Ιστορία
Η δημιουργία της έγινε αποδεκτή στις 21 Δεκεμβρίου 2006 από το *Board of Trustees* και το *Language Commitee* του Ιδρύματος Wikimedia.

## Στατιστικά
* Στις 24 Απριλίου 2006, αριθμούσε, περίπου  λήμματα.
* Στις 9 Αυγούστου 2020, αριθμούσε, περίπου,  λήμματα,  χρήστες, 16 *ενεργούς* χρήστες και  διαχειριστές.

## Δείτε επίσης
* Γοτθική γλώσσα

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Γοτθικη
Κατηγορία:Γοτθική γλώσσα
Φκρα

Ο **Φκρα** (πολωνικά: Wkra) είναι ποταμός στη βορειοανατολική Πολωνία, παραπόταμος του ποταμού Νάρεφ, με μήκος 255 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής 5.348 χλμ2 - όλα εντός της Πολωνίας. Μεταξύ των παραποτάμων του είναι ο Γουιντίνια και ο Πουόνκα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Νάρεφ
Παρσέντα

Ο **Παρσέντα** (πολωνικά: Parsęta, ) είναι ποταμός στο Βοεβοδάτο Δυτικής Πομερανίας (*Zachodniopomorskie*) της βορειοδυτικής Πολωνίας, με μήκος 143 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής 3.084 χλμ2. Εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα.
μικρογραφία|300x300εσ| Παρσέντα - Λιμάνι του Κοουόμπζεγκ (Αύγουστος 2010)

Πόλεις:
* Μπιαουόγκαρντ
* Κοουόμπζεγκ
* Καρλίνο

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου (Άνω Σύρος)

Ο **Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου**, περισσότερο γνωστός ως **Σαν Τζώρτζης**, είναι εκκλησία στον οικισμό της Άνω Σύρου, εντός του ομώνυμου νησιού των Κυκλάδων, στην Ελλάδα. Αποτελεί έδρα της Καθολικής Επισκοπής Σύρου.

## Ιστορία και περιγραφή

Ως ημερομηνία ανέγερσης του Καθεδρικού ναού, λατινικού ρυθμού, αναφέρεται το 1170, με την τοποθεσία του να βρίσκεται επί της κορυφής του λόφου του μεσαιωνικού οικισμού της Άνω Σύρου. Έκτοτε, υπέστη πολυάριθμες εργασίες ανακατασκευής, με την τελευταία, και πλέον σημαντική εκ των οποίων, να χρονολογείται στο 1834, υπό τον Τήνιο αρχιτέκτονα Χατζησίμο Νικολάου, η οποία και οδήγησε τον καθεδρικό ναό στη σημερινή μορφή του. Το 2015, ολοκληρώθηκαν πολύμηνης χρονικής διάρκειας εργασίες αναστήλωσης, οι οποίες είχαν ως απώτερο σκοπό την προστασία του καθεδρικού ναού από την υγρασία, καθώς και την αναστήλωση του κωδωνοστασίου του, το οποίο είχε υποστεί πολυάριθμες ζημιές από τα έντονα καιρικά φαινόμενα της ευρύτερης περιοχής.

Ο καθεδρικός ναός έχει χαρακτηριστικά τρίκλιτης βασιλικής, με τα κλίτη της να είναι χωρισμένα μεταξύ τους από κιονοστοιχίες, ενώ το κεντρικό υπερυψωμένο κλίτος του χαρακτηρίζεται από τον κυλινδρικό θόλο του.

Το ευρύτερο κτιριακό συγκρότημα του καθεδρικού ναού συμπληρώνεται από τριών επιπέδων κωδωνοστάσιο, το οποίο ανεγέρθηκε το 1855, βαπτιστήριο, το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Τίμιο Σταυρό, σκευοφυλάκιο, χώρο φιλοξενίας προσκυνητών και επισκεπτών, κτίριο εντός του οποίου φυλάσσεται το ιστορικό αρχείο της επισκοπής, καθώς και το επισκοπικό παλάτι.

Εντός του εσωτερικού της εκκλησίας, πιο συγκεκριμένα στο ύψος της εισόδου, βρίσκονται γλυπτικές αναπαραστάσεις αγίων, φιλοτεχνημένες από Ιταλούς καλλιτέχνες και χρονολογούμενες στον 18ο αιώνα, πλαισιωμένες από τοιχογραφικό διάκοσμο και αριθμό προσκυνηματικών εικονισμάτων. Παράλληλα, το εσωτερικό του καθεδρικού ναού χαρακτηρίζεται από τις ξυλόγλυπτες διακοσμητικές επενδύσεις του, καθώς και το μαρμάρινο δάπεδο, το οποίο και αποτελεί έργο Τήνιου γλύπτη.

Ως σημαντικότερα κειμήλια της εκκλησίας, θεωρούνται προσκυνηματικά εικονίσματα αφιερωμένα στην Παναγία της Ελπίδας, στην Ιερά Καρδία του Ιησού Χριστού, του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Ανδρέα, οι οποίες και αποτελούν φιλοτεχνήματα καλλιτεχνών προερχόμενων από την Ιταλία. 

Παράλληλα, εντός του εσωτερικού της εκκλησίας βρίσκεται το παλαιότερο σε λειτουργία εκκλησιαστικό όργανο στον ελλαδικό χώρο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1888 στην Ιταλία και, αρχικώς, αποτέλεσε δωρεά του Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ προς τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη, στην Αθήνα, προτού, στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα το 1951, μεταφερθεί στη Σύρο, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του επισκόπου Γεωργίου Ξενόπουλου. Έκτοτε, και ιδιαιτέρως έπειτα από την ολοκλήρωση εργασιών αποκατάστασής του οι οποίες έλαβαν χώρα το 2016, αποτελεί αξιοθέατο, καθώς και έμμεσο πρωταγωνιστή θερινού μουσικού φεστιβάλ υπό την ονομασία «Φεστιβάλ ΑΝΩ», το οποίο λαμβάνει χώρα, σε ετήσια βάση, κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, εντός του χώρου της εκκλησίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καθολικές εκκλησίες στη Σύρο
Τόμας Γκιέλο

Ο **Τόμας Γκιέλο** (πολωνικά: Tomasz Gielo) (γενν. 4 Ιανουαρίου 1993, Στσέτσιν) είναι Πολωνός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ για τον Γ.Σ. Περιστερίου. Είναι διεθνής με την Εθνική Πολωνίας.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Γκιέλο το καλοκαίρι του 2016 προπονήθηκε πριν από το NBA Ντραφτ με τους Λος Άντζελες Λέικερς και τους Φιλαδέλφεια 76ερς. Έπαιξε με τους 76ερς στο Σάμερ Λιγκ.

Τον Αύγουστο του 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με την ισπανική Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα. Τον Ιούλιο του 2018, αποχώρησε από την ομάδα.

Στις 15 Ιουλίου 2018, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ιμπερροστάρ Τενερίφε της Liga ACB.

Στις 11 Οκτωβρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο ενός μηνός με την ΜΚ Ανδόρρα. Το 2021, υπέγραψε με τη γερμανική σ.Όλιβερ Βίρτσμπουργκ, με την οποία είχε μέσο όρο 9,5 πόντους και 3,1 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Στις 13 Ιανουαρίου 2022, ο Γκιέλο υπέγραψε συμβόλαιο με το Περιστέρι.

## Εθνική ομάδα
Με την Εθνική Πολωνίας, αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ 1939 Κανάριας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Ανδόρα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σ.Όλιβερ Βίρτσμπουργκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ουντμουρτική Βικιπαίδεια

Η **Ουντμουρτική Βικιπαίδεια**  (ουντμουρτικά: *Википедия*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ουντμουρτική γλώσσα (κώδικας: **udm:**). Δημιουργήθηκε στις 24 Ιουλίου 2005.

## Περιγραφή
Στις 10 Μαρτίου 2015, αριθμούσε  λήμματα και  εγγεγραμμένους χρήστες, γεγονός το οποίο την καθιστούσε ως την 170ή γλωσσική έκδοση της Βικιπαίδειας βάσει συνολικού αριθμού λημμάτων και την 199η βάσει συνολικού αριθμού εγγεγραμμένων χρηστών, μεταξύ των, συνολικά, 287 ενεργών γλωσσικών εκδόσεων.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Βικιπαίδειας
* Ουντμουρτική γλώσσα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Ουντμουρτικη
Κατηγορία:Περμικές γλώσσες
Ουντμουρτικα