open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αγία Τριάδα Αφιδνών

Η **Αγία Τριάδα** ή **Ιπποκράτειος Πολιτεία** είναι οικισμός του Δήμου Ωρωπού στην ανατολική Αττική.

## Γενικά στοιχεία
Η Αγία Τριάδα βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές της Πάρνηθας, αμφιθεατρικά σε υψόμετρο από 500 έως 840 μέτρα και σε μικρή απόσταση από τις Αφίδνες. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού, στον οποίο εντάχθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης η κοινότητα Αφιδνών. Η Ιπποκρατειος Πολιτεία (Αγία Τριάδα Αφιδνών) είναι εντός σχεδίου οικισμός από το 1977. Προηγουμένως η περιοχή ήταν κληροτεμάχια που άνηκαν σε κατοίκους των Αφιδνών. Ο οικισμός αρχικά ονομάστηκε «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία» από το όνομα του οικοδομικού συνεταιρισμού αλλά στην συνέχεια μετονομάστηκε σε Αγία Τριάδα, από το όνομα μίας μικρής εκκλησίας που προϋπήρχε στην περιοχή. Θεωρείται ο ορεινότερος κατοικημένος οικισμός του νομού Αττικής με μέγιστο υψόμετρο τα 840 μέτρα.μικρογραφία|Είσοδος Ιπποκρατείου Πολιτείας|αριστεράΣήμερα στον οικισμό της Αγίας Τριάδας υπάρχουν αρκετές μονοκατοικίες σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον. Ο οικισμός διαθέτει μία πλατεία γύρω από το παλιό εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας και ένα κατάλληλα διαμορφωμένο πάρκο στην περιοχή της λίμνης Μπελέτσι (σε υψόμετρο περίπου 600 μέτρων, με μέγιστη διάμετρο περίπου 130 μέτρα περίπου, μέγιστο βάθος 9 και συνολικό της εμβαδόν να αγγίζει τα 7.000 τ.μ.).

Στην περιοχή λειτουργεί κλιμάκιο εθελοντών πυροσβεστών (Μ.Α.ΚΙ.Π)https://makip.gr/, στελεχωμένο με περισσότερους από 100 εθελοντές κάτοικους του οικισμού, το οποίο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αποφυγή καταστροφής μεγάλου μέρους του εθνικού δρυμού της Πάρνηθας κατά την μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά τον Αυγούστο του 2021.

Το κλίμα της περιοχής είναι μεσογειακό με ορεινά χαρακτηριστικά, χαμηλές θερμοκρασίες κατά την διάρκεια του χειμώνα με περίπου 20 μέρες χιονόστρωσης καθ´ έτος και σχετικά δροσερά καλοκαίρια. Στην περιοχή λειτουργούν 2 μετεωρολογικοί σταθμοί: του ΕΑΑ και ένας ι διωτικός .

Πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του Συλλόγου Οικιστών Ιπποκρατείου Πολιτείας.
* Ιπποκράτειος Πολιτεία: Το λευκό όνειρο της λίμνης Μπελέτσι από ψηλά από τον ιστότοπο https://exploringgreece.tv/.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Πάρνηθα
Χιλιομόδι Πάτμου

Το **Χιλιομόδι ** είναι μικρή νησίδα που βρίσκεται ανοιχτά από τον κόλπο της Σκάλας, απέναντι από το λιμάνι της Πάτμου και είχε δωριστεί από τον Αλέξιο τον Κομνηνό στον Όσιο Χριστόδουλο.

Στο Χιλιομόδι υπήρχε ερημητήριο με εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Σύμφωνα με κωδικό σημείωμα που διασώθηκε, στις 10 Ιουνίου του 1599 συνετρίβη στο νησί μια βάρκα, που ερχόταν από τη Νίσυρο με επτά ανθρώπους και πνίγηκαν από αυτούς οι τέσσερις. Οι τρεις από τους διασωθέντες πήγαν εις τον Άγιο Παντελεήμονα, σήκωσαν μια παντιέρα, τους είδαν στην Πάτμο και πήγαν και τους πήραν.

Σήμερα κοντά στα ερείπια του ερημητηρίου έχει κτιστεί ένα νέο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα με κελιά και στις 27 Ιουλίου στη μνήμη του γίνεται πανηγύρι.

Το Χιλιομόδι είναι βυζαντινής προέλευσης τοπωνύμιο, προερχόμενο από τη μονάδα μέτρησης ξηρών μόδι και υποδηλώνει την πλούσια παραγωγή δημητριακών. Ένα μεγάλο μέρος της νησίδας είναι καλλιεργήσιμο και υπάρχει μικρή πηγή γλυκού νερού. Την εντατική καλλιέργεια μαρτυρεί το πλήθος των πετρόκτιστων αναβαθμίδων (δαμάκια) που είχαν σκοπό να συγκρατούν το χώμα εμποδίζοντας τη διάβρωση. Στο νησί εκτός από το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα υπάρχουν και ερείπια παλαιότερων κτισμάτων αλλά και ενός μικρού ανεμόμυλου. Μέχρι σήμερα το νησί χρησιμοποιείται από κτηνοτρόφους.

Στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού υπάρχει χαμηλή θαμνώδη βλάστηση και φιλοξενεί μεγάλο αριθμό πουλιών. Παρά το μικρό του μέγεθος έχει πλούσια διαμόρφωση ακτών και μια μεγάλη παραλία από σκούρα βότσαλα στη δυτική του πλευρά που είναι η πλέον προσβάσιμη. Απέχει από το λιμάνι της Πάτμου 3.4 ναυτικά μίλια.

## Διοικητικά
Το Χιλιομόδι αναγνωρίστηκε ως οικισμός για πρώτη φορά το 2011. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Πάτμου.

## Σημειώσεις

* Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη νήσο Χιλιομόδι παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος, επίσης ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: **ΧΕΕ-422**, που καλύπτει όλη τη θαλάσσια περιοχή από Νάξο μέχρι τις έναντι ακτές της Τουρκίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάτμου
Δροσοπηγή Αττικής

Η **Δροσοπηγή** είναι περιοχή της Δημοτικής Κοινότητας Αφιδνών όπου υπάρχει νεόκτιστος οικισμός που βρίσκεται ανάμεσα στο Κρυονέρι και στις Αφίδνες. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Αφιδνών. Η Δροσοπηγή αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια σε μία περιοχή καλυμμένη από πυκνό πευκοδάσος και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 153 κατοίκους. Το καλοκαίρι του 2012 ο οικισμός απειλήθηκε από πυρκαγιά, που κατέκαψε δασική έκταση μεταξύ των Αφιδνών και του Κρυονερίου.

Πορεία του πληθυσμού:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* πληροφορίες για τις Αφίδνες από την ιστοσελίδα του Δήμου Ωρωπού 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Σφενδάλη

Η **Σφενδάλη** είναι οικισμός της ανατολικής Αττικής που βρίσκεται 37 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνας ανάμεσα στην Μαλακάσα και στον Άγιο Μερκούριο, σε υψόμετρο 250 μέτρα. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού, ενώ μέχρι πρόσφατα ανήκε στην Κοινότητα Μαλακάσας. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 110 κάτοικοι. Η Σφενδάλη διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό καθώς από την περιοχή διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών - Θεσσαλονίκης.

Πορεία του πληθυσμού:

## Δείτε επίσης
*Σιδηροδρομικός Σταθμός Σφενδάλης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Πόρτο Γερμενό

Το **Πόρτο Γερμενό**, επισήμως γνωστό ως **Αιγόσθενα**, είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βιλίων του δήμου Μάνδρας - Ειδυλλίας, της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μεγαρίδος του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
*Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν *Γερμενός*.

## Γεωγραφία
Το Πόρτο Γερμενό είναι παραθαλάσσιο χωριό της βορειοδυτικής Αττικής, στις νότιες ακτές του Κόλπου Αλκυονίδων, στον κεντρικό μυχό του όρμου Αιγοσθένων. Βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Κιθαιρώνα, στην έξοδο του μικρού ρέματος της Χούνης και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10μ. Απέχει 66 χλμ. περίπου ΒΔ. της Αθήνας (μέσω Ελευσίνας και 81 χλμ. μέσω Αττικής Οδού).
180px|thumb|right|Ηλιοβασίλεμα στο Πόρτο Γερμενό

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 ως *Γερμενός* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βυλλίων (Βιλλίων) του τέως νομού Αττικής & Βοιωτίας. Το 1940 μετονομάστηκε σε *Αιγόσθενα* και το 1943 υπήχθη στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βιλλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας - Ειδυλλίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Πόρτο Γερμενό θεωρείται επίνειο των Βιλίων και είναι από τους σημαντικότερους παραθεριστικους οικισμούς της δυτικής Αττικής, με καλή τουριστική υποδομή. Ο οικισμός κινδύνευσε το 2009 από την καταστροφική πυρκαγιά της δυτικής Αττικής που έφτασε στα όρια του οικισμού.
180px|thumb|left|Ο Κορινθιακός από τον Άγιο Γεώργιο, Αρχαία Αιγόσθενα

## Αξιοθέατα
*Ο αρχαιολογικός χώρος των Αιγοσθένων στο νότιο τμήμα του οικισμού, είναι από τους σημαντικότερους της Αττικής. Περιλαμβάνει το περίφημο φρούριο (4ος-3ος αίωνας π.Χ.), τον οχυρωματικό περίβολο με διατείχισμα, τα θεμέλια πεντάκλιτης βασιλικής με ψηφιδωτό δάπεδο (5ος αιώνας μ.Χ.), το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και τα ερειπωμένα κελιά μεσαιωνικού μοναστηριού. 
*Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη βορειοδυτική έξοδο του οικισμού. 
*Η παραλία του οικισμού. 
*Το παραλιακό μονοπάτι που, με δυτική κατεύθυνση, οδηγεί στο ακρωτήριο «Πούντα» που οριοθετεί τον κόλπο των Αλκυονίδων στα βορειοδυτικά. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Χάρτες «Ανάβαση» (Κιθαιρώνας-Πατέρας-Γεράνεια 1:25.000)
*Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000)

Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Μερέντα

[μικρογραφία|δεξιά|250px|Τοπογραφικός χάρτης των [Μεσόγεια Αττικής|Μεσογείων, στον οποίο διακρίνεται τα τρία κυριότερα βουνά της περιοχής. Η Μερέντα είναι το βορειότερο]]
Η **Μερέντα** είναι βουνό της Αττικής. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού ανάμεσα στους οικισμούς Μαρκόπουλο Μεσογαίας, Καλύβια Θορικού, Πόρτο Ράφτη και Κουβαράς. Το όνομά της οφείλεται σε παραφθορά της ονομασίας του παρακείμενου αρχαίου Αθηναϊκού δήμου, του Μυρρινούντα. Έχει μέγιστο υψόμετρο 613 μέτρα. Δυτικά συνδέεται με το Πάνειο Όρος. Καλύπτεται κυρίως από χαμηλή βλάστηση. Η βόρειά της πλευρά είναι πλήρως λαξευμένη από τα λατομεία Μαρκοπούλου. Στην κορυφή οδηγεί άσφαλτος που εξυπηρετεί το ραντάρ του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αττικής
Πάνειο Όρος

[μικρογραφία|δεξιά|260px|Τοπογραφικός χάρτης των [Μεσόγεια Αττικής|Μεσογείων, στον οποίο διακρίνεται τα τρία κυριότερα βουνά της περιοχής. Το Πάνειο είναι το κεντρικό]]
Το **Πάνειο** ή **Πανείο** Όρος είναι βουνό της Αττικής που εκτείνεται ΝΑ του Υμηττού. Άλλες ονομασίες του είναι **Βουνό της Κερατέας** και **Πανί**.  Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού ανάμεσα στην Κερατέα και τα Καλύβια Θορικού. Έχει μέγιστο υψόμετρο 648 μέτρα (κορυφή Κερατοβούνι)   και είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της νότιας Αττικής μετά τον Υμηττό. Περιβάλλεται από τ' άλλα δύο βουνά των Μεσογείων, τον αττικό Όλυμπο και την Μερέντα. Έχει κυρίως χαμηλή βλάστηση. 

Τμήμα του Πανείου κάηκε το καλοκαίρι του 2008, αλλά την άνοιξη του 2009 έγινε εκτεταμένη αναδάσωση. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αττικής
Όλυμπος Αττικής

[μικρογραφία|δεξιά|250px|Τοπογραφικός χάρτης των [Μεσόγεια Αττικής|Μεσογείων, στον οποίο διακρίνεται τα τρία κυριότερα βουνά της περιοχής. Ο Όλυμπος είναι το νοτιότερο]]
Ο **Όλυμπος της Αττικής**, επίσης γνωστός ως **Λαυρεωτικός Όλυμπος**, καθώς και ως **Όλυμπος Αναβύσσου**, είναι χαμηλού υψομέτρου βουνό της νοτιοανατολικής Αττικής (Λαυρεωτική). Μαζί με το Πάνειο Όρος και τη Μερέντα είναι ένα από τα τρία βουνά του νοτιότερου τμήματος της Αττικής. Βρίσκεται κοντά στις ακτές του Σαρωνικού, πάνω από την Ανάβυσσο και τη Σαρωνίδα. Ο Όλυμπος έχει μέγιστο υψόμετρο 487 μέτρα. Έχει κυρίως χαμηλή βλάστηση, που αποτελείται από θάμνους και φρύγανα. Στο παρελθόν ονομαζόταν και Σκόρδι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αττικής
Ραπεντώσα Αττικής

Η **Ραπεντώσα** είναι νεόκτιστος οικισμός της ανατολικής Αττικής που βρίσκεται  μεταξύ Διονύσου και Νέας Μάκρης, πολύ κοντά στα λατομεία Διονύσου σε υψόμετρο 405 μέτρα. Είναι ιδιαίτερα μικρός οικισμός με ακτινωτή ρυμοτομία και έχει μόνιμο πληθυσμό 106 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Η Ραπεντώσα έχει βρεθεί αρκετές φορές στην πορεία καταστροφικών πυρκαγιών που έχουν κάψει την ανατολική και βόρεια πλευρά της Πεντέλης. Κινδύνευσε, επίσης, και από τη μεγάλη πυρκαγιά της Ανατολικής Αττικής, το 2009. 

Η Ραπεντώσα υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Διονύσου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Διονύσου
Βουνό Φυλής

Το **Βουνό Φυλής** είναι ύψωμα που εκτείνεται βόρεια της Φυλής, στην δυτική Πάρνηθα. 

Ουσιαστικά ονομάζεται έτσι μία χαμηλή κορυφή της δυτικής Πάρνηθας, πάνω στην οποία είναι χτισμένο το κάστρο της Φυλής. Το κάστρο είναι χτισμένο στην κορυφή του υψώματος σε υψόμετρο 687 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Χτίστηκε από τους αρχαίους Αθηναίους για την προστασία της Αθήνας από τους Θηβαίους και άλλους επιδρομείς. Στην περιοχή του κάστρου βρισκόταν ο αρχαίος δήμος Φυλής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αττικής
Κατηγορία:Πάρνηθα
57 Μνημοσύνη

Η **Μνημοσύνη** (*Mnemosyne*) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,29. Το αστρικό φωτογραφικό του μέγεθος στη μέση αντίθεσή του είναι 10,7 και σε απόσταση μιας αστρονομικής μονάδας από τη Γή και 6,5 από τον Ήλιο. Ανακαλύφθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1859 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από τo Ντίσελντορφ, και πήρε το όνομα της Τιτανίδας Μνημοσύνης της ελληνικής μυθολογίας. 

Η μέση διάμετρός της υπολογίσθηκε σε 112,6 χλμ., ενώ η μάζα της σε 1,5 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μνημοσύνης εκτιμάται σε 3,15 cm/sec², δηλαδή είναι 310 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής εκτιμάται σε 59,5 m/sec (214 χιλιόμετρα την ώρα).

Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μνημοσύνη γύρω από τον άξονά της. Το άλβεδό της είναι περίπου 0,215 και ο φασματικός τύπος της **S** (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 116 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Μνημοσυνη
58 Κονκορδία

Η **Κονκορδία** (*Concordia*) είναι ένας μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,86. Ανακαλύφθηκε το 1860 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από τo Ντίσελντορφ, και πήρε το όνομα της Κονκορδίας, της ρωμαϊκής θεάς που προσωποποιούσε τη σύμπνοια μεταξύ των πολιτών, αντίστοιχης προς την ελληνική Ομόνοια. Η μέση διάμετρος της Κονκορδίας υπολογίσθηκε σε 93,4 χλμ., ενώ η μάζα της σε 850 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Κονκορδίας εκτιμάται σε 2,61 cm/sec², δηλαδή είναι 375 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής εκτιμάται σε 49,4 m/sec (178 χιλιόμετρα την ώρα).

Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κονκορδία γύρω από τον άξονά της. Το άλβεδό της είναι 0,058 και ο φασματικός τύπος της **C** (ανθρακούχος). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Κονκορδια
Αιγόσθενα

Τα **Αιγόσθενα** ήταν αρχαία πόλη των Μεγαρέων. Ήταν κτισμένα στους πρόποδες του Κιθαιρώνα, κοντά στην αρχαία, επίσης Μεγαρική πόλη Παγές στην θέση που βρίσκεται σήμερα το χωριό Πόρτο Γερμενό. Η στρατηγική θέση των Αιγοσθένων έγινε αιτία να τα διεκδικήσουν από τους Μεγαρείς οι Βοιωτοί και οι Αθηναίοι. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στα Αιγόσθενα έγιναν μεγάλα οχυρωματικά έργα με την βοήθεια των Αθηναίων για την αντιμετώπιση τοι βοιωτικού κινδύνου, επειδή τότε οι Μεγαρείς είχαν συμμαχήσει με την Αθήνα. Τα τείχη αυτά σώζονται σήμερα σε καλή κατάσταση. Για λίγες δεκαετίες προς το τέλος του 2ου αι. π.Χ. ήταν στην κατοχή των του Κοινού των Βοιωτών και ανεξάρτητο μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας από το 192 π.Χ. ως τη ρωμαϊκή κατάκτηση.
 
Τα Αιγόσθενα ήταν το κέντρο της λατρείας του μάντη και θεραπευτή ήρωα Μελάμποδα και χάρη στο σχετικό ιερό τα αναφέρει και ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας. Στην ετήσια γιορτή του ιερού τελούνταν αγώνες. Στα πρωτοχριστιανικά χρόνια ο οικισμός πρέπει να είχε μια σχετική άνθηση, αν κρίνει κανείς από τα θεμέλια της βασιλικής που απέμειναν. Κατά την Τουρκοκρατία η περιοχή ήταν σχεδόν τελείως έρημη κι έτσι το οχυρό διατηρείται σε πολύ καλή (σε σχέση με την παλαιότητά του) κατάσταση, καθώς τα υλικά του δε χρησιμοποιήθηκαν για το χτίσιμο κάποιου νεώτερου οικισμού. Εντός του αρχαίου φρουρίου υπάρχουν τα ερείπια κελιών, καθώς και το καθολικό της μονής, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεγαρίδας
Κατηγορία:Κάστρα της Αττικής
Γ.Α.Π.Σ. Ροδόπη '87

Ο **Γυναικείος Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Κομοτηνής «Ροδόπη '87»** είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Κομοτηνή. Ιδρύθηκε το 1987 με αρκετά τμήματα λειτουργίας, που περιλαμβάνουν από γυναικείο ποδόσφαιρο μέχρι σκάκι και ενόργανη γυμναστική, αλλά λόγω οικονομικών δεν λειτουργούν.

## Ιστορικό
Το 1987 δημιουργήθηκε μια ποδοσφαιρική ομάδα, που έπαιρνε μέρος σε διάφορα ποδοσφαιρικά τουρνουά. Η ομάδα στάθηκε όλα αυτά τα χρόνια μέχρι και το 2004 στην Α’ Εθνική και διεκδίκησε με αξιώσεις πρωταθλήματα αλλά και κύπελλα Ελλάδος. Ο διαχωρισμός όμως της τότε Α’ κατηγορίας σε δύο ομίλους καταδίκασε τις επαρχιακές και αδύναμες ομάδες στο περιφερειακό πρωτάθλημα. Σήμερα μετά και τη νέα αναδιάρθρωση κατηγοριών και τα οικονομικά προβλήματα μετακινήσεων, βρίσκεται στην Β’ Εθνική στον 1ο Όμιλο.

Από τις τάξεις της ομάδας αναδείχθηκαν αρκετές παίκτριες, που βοήθησαν την προσπάθεια της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.

Από την γυναικεία ομάδα της Κομοτηνής έχουν περάσει ως προπονητές αρκετοί παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές του Πανθρακικού.

Τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε μια ριζική ανανέωση στην ομάδα και σήμερα υπάρχουν πάνω από είκοσι κορίτσια και άλλα τόσα μικρότερης ηλικίας στην ακαδημία της ομάδας.

## Εγκαταστάσεις
Από την ημέρα της ιδρύσεως του, ο ΓΑΠΣ «Ροδόπη ‘87», φιλοξενείται στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κομοτηνής, έχει τα αποδυτήρια του εκεί και χρησιμοποιεί τον χώρο για την αγωνιστική της δράση.                                              

## Παραπομπές


## Πηγές
* Απο Κομοτηνή και Ξάνθη μέχρι Βόλο ο 1ος όμιλος της Β’ Εθνικής! 
* Ιστοσελίδα για το γυναικείο ποδόσφαιρο 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ροδόπη 87
Κατηγορία:Κομοτηνή
Ροδοπη 87
Ροδοπη 87
Ροσμέρτα

Στη γαελική κελτική μυθολογία, η **Ροσμέρτα** ήταν θεότητα της φωτιάς, της θαλπωρής και της αφθονίας. Θεωρούνταν επίσης θεότητα του θανάτου. Οι Κέλτες τη λάτρευαν ως θεά του πλούτου και της γονιμότητας, της οποίας η λατρεία εξαπλώθηκε γρήγορα στη Βορειοανατολική Γαλατία. 

Η Ροσμέρτα ήταν σύζυγος του Έσους, θεού αντίστοιχου του ελληνικού Ερμή και του ρωμαϊκού Μέρκουρι. Σύμβολά της ήταν το κέρας της αφθονίας και ένα ραβδί με δυο φίδια. 

Σε διάφορες αναπαραστάσεις σε αγάλματα, παρουσιάζεται είτε με τα παραπάνω σύμβολα είτε με ένα καλάθι φρούτα κι έναν κρατήρα. 

Έχουν ανακαλυφθεί 27 επιγραφές προς τη θεότητα στη Γαλλία, τη Γερμανία και το Λουξεμβούργο, δηλαδή κατά την αρχαιότητα στις περιοχές της Γκαλλία Μπελγκίκα και της Άνω Γερμανίας. 

## Ετυμολογία
Το όνομα της Ροσμέρτα προέρχεται από τη γαλατική γλώσσα. *Smert* σημαίνει "αυτός που παρέχει/φροντίζει" , ενώ το πρόθεμα *Ro-* δηλώνει μέγεθος. 

## Επιρροές στη σύγχρονη κουλτούρα
Στη σειρά βιβλίων Χάρι Πότερ, υπάρχει η μαντάμ Ροσμέρτα, ιδιοκτήτρια της παμπ "Τα Τρία Σκουπόξυλα" στο Χόγκσμιντ. Στην ταινία "Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν", το χαρακτήρα έπαιξε η ηθοποιός Τζούλι Κρίστι. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL), volume 13, Tres Galliae
* Delamarre, X. (2003). *Dictionaire de la Langue Gauloise*. 2nd edition. Paris, Editions Errance. ISBN 2-87772-237-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Rosmerta, A Gaulish Goddess
*Encyclopedia Mythica

Κατηγορία:Ελβετική μυθολογία
κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Στρογγυλό Μακάρων

Το **Στρογγυλό** ή **Στρογγυλή** είναι ακατοίκητη νησίδα του συμπλέγματος των Μακάρων, που βρίσκονται μεταξύ Νάξου και Δονούσας.****

Μαζί με τα άλλα δύο νησιά των Μακάρων, ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Δονούσης.

Στο νότιο άκρο της νησίδας αυτής υφίσταται ύφαλος σε βάθος μόλις 6 πόδια (1,8 μέτρα) που καθιστά την προσέγγιση ή τον περίπλου στο σημείο αυτό πολύ επικίνδυνο. Για το λόγο αυτό, στο Στρογγυλό υφίσταται φάρος τύπου Άγκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησίδες των Μακάρων
Πείραμα των Άβερι, ΜακΛόιντ και ΜακΚάρτι

Τα **πειράματα** των Avery, Mac-Leod και McCarty πραγματοποιήθηκαν το 1944. Ήταν στην ουσία μια επανάληψη των in vivo πειραμάτων του Griffith αυτή τη φορά όμως σε in vitro συνθήκες.

Οι ερευνητές μόλυναν έναν ποντικό με μίγμα που περιείχε δύο στελέχη του βακτηρίου Diplococcus Pneumoniae. Το πρώτο στέλεχος προερχόταν από αποικία λείων βακτηρίων (στέλεχος ΙΙI-S) που σε φυσιολογικές συνθήκες είναι παθογόνο διότι σχηματίζει ένα προστατευτικό κάλυμμα και δεν εξουδετερώνεται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ποντικού. Θερμαίνοντας έπειτα το στέλεχος αυτό, σκότωσαν τα λεία βακτήρια και τα κατέστησαν μη παθογόνα. Το μίγμα περιείχε επίσης ένα στέλεχος που προερχόταν από αποικία αδρών βακτηρίων (στέλεχος II-R) που σε φυσιολογικές συνθήκες είναι μη παθογόνο διότι δεν σχηματίζει προστατευτικό κάλυμμα και το ανοσοποιητικό σύστημα του ποντικού το αναχαιτίζει.

Το αποτέλεσμα ήταν απρόσμενο, καθώς ο ποντικός που μολύνθηκε από το μίγμα αυτό, θανατώθηκε και στους ιστούς βρέθηκαν και απομονώθηκαν λεία ζωντανά βακτήρια.

Έπειτα, οι τρεις ερευνητές διαχώρισαν τα συστατικά των νεκρών λείων παθογόνων βακτηρίων(στέλεχος III-S) σε DNA, RNA, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λιπίδια, κτλ. 

Στη συνέχεια διαπίστωσαν πως το DNA των νεκρών λείων βακτηρίων, που δεν αποδιατάχτηκε με τη θέρμανση, απορροφήθηκε από το στέλεχος II-R (μέσω των πλασμιδίων) και "μετασχημάτισε" τα αδρά βακτήρια, ενσωματώνοντας στο DNA τους, το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία του προστατευτικού καλύμματος. 

Τα αδρά βακτήρια σχημάτιζαν πλέον το προστατευτικό κάλυμμα των λείων και δεν επηρεάζονταν από το ανοσοποιητικό σύστημα του ποντικού και έτσι τον σκότωναν. 

Οι ερευνητές λοιπόν συμπέραναν πως το συστατικό που "μετασχημάτιζε" τα αδρά μη παθογόνα βακτήρια σε λεία παθογόνα ήταν το DNA. Έτσι λοιπόν συνδυάζοντας το αποτέλεσμα του πειράματος με τα βιοχημικά δεδομένα που είχαν προκύψει εκείνη την εποχή και υποστήριζαν πως το DNA είναι το γενετικό υλικό, οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι το γενετικό υλικό των οργανισμών είναι το DNA. 

Τέλος, η οριστική επιβεβαίωση ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό έγινε το 1952 με τα ιχνηθετικά πειράματα των Hersey και Chase.

Αβερι Μακλοιντ Μακκαρτι
Σπάρτη Λευκάδας

Η **Σπάρτη** ή **Σπαρτί** ή **Σκαστή** είναι ακατοίκητη (σύμφωνα με την απογραφή του 2021) νησίδα του Ιονίου Πελάγους στο νομό Λευκάδας. Γεωγραφικά ανήκει και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων και στο σύμπλεγμα των Πριγκηπονήσων. Βρίσκεται πολύ κοντά στις ανατολικές ακτές της Λευκάδας, απέναντι από το Νυδρί της Λευκάδας και έχει έκταση 0,538 τ.χλμ.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση των Επτανήσων (1864), το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ταφίων και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο δήμο Μεγανησίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λευκάδας
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Μεγανησίου
Κίνγκστον (Τζαμάικα)

Το **Κίνγκστον** () είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Τζαμάικα. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Κίνγκστον. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 651.880 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Δύο μέρη αποτελούν την πόλη του Κίνγκστον: το ιστορικό κέντρο της πόλης και η Νέα Κίνγκστον. Το Κίνγκστον είναι η πατρίδα πολλών αστεριών της μουσικής Ρέγκε. 

## Ιστορία
Το Κίνγκστον ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου 1692, ως τόπος για τους πρόσφυγες και τους επιζώντες του σεισμού του 1692, που κατέστρεψε την πόλη Πορτ Ρόγιαλ, η οποία ήταν το κέντρο του εμπορίου στην Καραϊβική κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα. Οι επιζώντες του σεισμού δημιούργησαν ένα στρατόπεδο προσφύγων μπροστά στη θάλασσα. Τον πρώτο καιρό, περίπου δύο χιλιάδες άτομα έχασαν τη ζωή τους λόγω των ασθενειών που μεταδίδονταν από τα κουνούπια. Η πόλη όμως άρχισε σταδιακά να μεγαλώνει μετά τη νέα καταστροφική πυρκαγιά του Πορ Ρουαγιάλ από πειρατές το 1703. 
thumb|left|Το Κίνγκστον μετά τον σεισμό του 1907
Ο επιθεωρητής Τζον Γκόφφε κατάρτισε ένα σχέδιο για την πόλη, που βασίζεται σε ένα δίκτυο που οριοθετεί τους δρόμους από Βορρά, Ανατολή, Δύση και Λιμάνι. Το 1716 είχε γίνει ήδη η μεγαλύτερη πόλη και το κέντρο του εμπορίου για την Τζαμάικα. Η κυβέρνηση πούλησε γη για τους ανθρώπους με τον κανονισμό η γη που αγοράζουν να μην υπερβαίνει το ποσό των εκτάσεων που ανήκουν στο Πoρ Ρουαγιάλ. Το Κίνγκστον αύξανε σταδιακά τον πληθυσμό του: το 1780 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 11.000 κάτοικοι, ενώ μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα στην πόλη υπάρχουν περισσότερα από 3000 κτίρια από τούβλα. 

Το λιμάνι του Κίνγκστον προωθεί το εμπόριο και παίζει ουσιαστικό ρόλο σε πολλούς ναυτικούς πολέμους του 18ου αιώνα. Το 1907, 800 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε άλλο σεισμό, γνωστό ως τον μεγάλο σεισμό του Κίνγκστον του 1907, ο οποίος κατέστρεψε σχεδόν όλα τα ιστορικά κτήρια στη νότια πλευρά της πόλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστορία του Κίνγκστον

Κινγκστον
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Κεντρικής Αμερικής
Ντιπ (μυθολογία)

thumb|right|100px|Ο θυρεός της πόλης Πράτντιπ
Στην καταλανική μυθολογία, **Ντιπ** ονομάζεται ένας μοχθηρός μαύρος μαλλιαρός σκύλος, ο οποίος θεωρείται ότι έχει σταλθεί από τον ίδιο το Διάβολο. Σύμφωνα με τις δοξασίες, ο σκύλος αυτός ρουφάει το αίμα των ανθρώπων. Επίσης, είναι κουτσός.

Ο σκύλος Ντιπ απεικονίζεται στο θυρεό της Πράτντιπ στην Ισπανία, πόλη στην οποία ο μύθος επιζεί ακόμη. 

Ο συγκεκριμένος θρύλος χρονολογείται τουλάχιστον από το 16ο αιώνα. Στην εκκλησία Σάντα Μαρίνα του Πράτντιπ του 1602 υπάρχουν απεικονίσεις παρόμοιων "σκύλων-βαμπίρ", καθώς και σε ένα άλλο τέμπλο ναού του 1730, μέσα σε χρυσό πλαίσιο.

Σύμφωνα με το θρύλο, τα σκυλιά αυτά βγαίνουν για κυνήγι το βράδυ και επιτίθενται στους μεθυσμένους από τις ταβέρνες του χωριού. Ίσως ο μύθος δημιουργήθηκε για να αποτρέψει τους κατοίκους από το υπερβολικό μεθύσι. 

## Επιρροές στη λαϊκή κουλτούρα
Το πλάσμα αυτό και η μυθική δίψα του για αίμα ενέπνευσαν το συγγραφέα Χοάν Περούτσο να γράψει το μυθιστόρημα "Les històries naturals" (1960), όπου διηγείται την ιστορία του βαμπίρ Ονόφρε ντε Ντιπ, που μπορεί να παίρνει τη μορφή πολλών ζώων. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Πράτντιπ στις αρχές του 19ου αιώνα, με φόντο τον πρώτο Καρλικό Πόλεμο. Ο ντιπ στην πραγματικότητα είναι ένας πρέσβης του βασιλιά Ιάκωβου Α' της Ισπανίας, ο οποίος πριν 700 χρόνια είχε επισκεφθεί ως διπλωμάτης τα Καρπάθια και είχε δεχτεί επίθεση από ένα βαμπίρ ευγενή.

## Βιβλιογραφία
* El gran libro de los vampiros de Angel Gordon, Morales y Torres editores.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Dip - La llegenda
* Απεικόνιση του μυθικού πλάσματος
* Los perros vampiro de Pratdip 

Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
Κατηγορία:Μυθολογικά κυνοειδή
Κατηγορία:Μυθολογικοί σκύλοι
Βανθ (δορυφόρος)

Η **Βανθ** (*Vanth*), επίσημο όνομα **(90482) Όρκος I Βανθ**, είναι ο μοναδικός γνωστός φυσικός δορυφόρος του πλανητοειδή και πιθανού πλανήτη νάνου 90482 Όρκος. 

## Ανακάλυψη
Στις 22 Φεβρουαρίου 2007 ανακοινώθηκε ο δορυφόρος του Όρκου βάση παρατήρησης του Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ από τις 13 Νοεμβρίου 2005 από τον Μάικλ Μπράουν και Τ.Α. Σούερ. Ονομάστηκε προσωρινά **S/2005 (90482) 1**. 

## Τροχιακά και φυσικά χαρακτηριστικά
250px|thumb|Ο 90482 Όρκος και ο φυσικός δορυφόρος του Βανθ (καλλιτεχνική αναπαράσταση). Τα σχήματα δεν είναι αληθινά,η εικόνα είναι για σύγκριση των μεγεθών τους.
Περιφέρεται γύρω από τον Όρκο σε μία σχεδόν κυκλική τροχιά με εκκεντρότητα μικρότερη από 0,007 και περίοδο περιστροφής 9,54 ημέρες. Περιφέρεται σε απόσταση μόνο 9.030 χλμ. από τον Όρκο και είναι πολύ κοντά σε αυτόν για να καθοριστεί η επιφανειακή σύστασή του από τη Γη.

Το 2005 βρισκόταν σε απόσταση 0,25 δευτερόλεπτα της μοίρας από τον Όρκο και είχε διαφορά λαμπρότητας 2,7. Έχει διάμετρο περίπου 300 χιλιόμετρα, αν έχει την ίδια λευκαύγεια με τον Όρκο, δηλαδή το 1/3 ή 1/4 του Όρκου.

## Ονομασία
Στις 23 Μαρτίου του 2009, ο Μπράουν ζήτησε από τους αναγνώστες της εβδομαδιαίας στήλης του να προτείνουν πιθανά ονόματα για τον δορυφόρο, με το καλύτερο από αυτά να υποβάλλεται στη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, στις 5 Απριλίου.  Η ονομασία Βανθ, από το όνομα της φτερωτής ψυχοπομπού των νεκρών στον Κάτω Κόσμο στην Ετρουσκική μυθολογία, επελέγη μεταξύ μια μεγάλη λίστας με προτάσεις. Το Βανθ ήταν η μόνη πρόταση που είχε καθαρά ετρουσκική προέλευση. Ήταν η πιο δημοφιλής υποβολή, που προτάθηκε αρχικά από τη Sonya Taaffe. Η υποβολή αξιολογήθηκε και εγκρίθηκε από την Επιτροπή της Διεθνής Αστρονομικής Ένωσης για την ονοματοδοσία των μικρών αντικειμένων, σε εγκύκλιο της 30ης Μαρτίου 2010.

Η ετρουσκική Βανθ συχνά απεικονίζεται στην ετρουσκική τέχνη σαν σύντροφος του Χαρούν, που σχετίζεται με τον Χάροντα της Ελληνικής μυθολογίας, και έτσι με το όνομα αυτό για το φεγγάρι του Όρκου (το παρατσούκλι του οποίου είναι «αντι-Πλούτωνας» επειδή έχει ίδια τροχιά με τον Πλούτωνα αλλά βρίσκεται πάντα στην αντίθετη πλευρά του Ήλιου από αυτόν), είναι μια νύξη για τον παραλληλισμό μεταξύ του Όρκου και του Πλούτωνα (Χάρων είναι το όνομα του μεγαλύτερου δορυφόρου του Πλούτωνα).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δορυφόροι μεταποσειδώνιων αντικειμένων
Όριο Χαγιάσι

Το **Όριο Χαγιάσι (Hayashi)** στην Αστροφυσική και ειδικότερα στη θεωρία της αστρικής εξελίξεως, είναι η ανώτατη τιμή που μπορεί να πάρει η ακτίνα ενός αστέρα συγκεκριμένης μάζας. Για όσο χρόνο ένας αστέρας είναι σε κατάσταση πλήρους υδροστατική ισορροπία — οπότε η δύναμη της βαρύτητας προς το κέντρο εξισορροπείται από την πίεση του αερίου και την πίεση ακτινοβολίας — η ακτίνα του αστέρα δεν μπορεί να υπερβεί το όριο Χαγιάσι. Το γεγονός αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις για την εξέλιξη ενός αστέρα, τόσο κατά την περίοδο του σχηματισμού του, όσο και κατά το ύστερο μέρος της ζωής του στην Κύρια Ακολουθία.

Στο Διάγραμμα Hertzsprung-Russell το όριο Χαγιάσι αντιστοιχεί σε μία σχεδόν κάθετη γραμμή σε θερμοκρασία περίπου 3500° K. Οι ψυχρότεροι αστέρες δεν διαθέτουν ζώνη μεταφοράς της θερμότητας με ακτινοβολία στο εσωτερικό τους και τα θεωρητικά πρότυπα της αστρικής δομής τους δεν δίνουν λύση στα δεξιά αυτής της γραμμής, όπου ένας αστέρας βρίσκεται σε ισορροπία (με χαμηλότερες επιφανειακές θερμοκρασίες). Για τον λόγο αυτό, οι αστέρες περιορίζονται στα αριστερά αυτού του ορίου για όλο τον χρόνο κατά τον οποίο παραμένουν σε υδροστατική ισορροπία, και η περιοχή στα δεξιά της γραμμής είναι ένα είδος «απαγορευμένης ζώνης». Ωστόσο υπάρχουν εξαιρέσεις στο όριο Χαγιάσι: οι καταρρέοντες βαρυτικά πρωτοαστέρες και οι αστέρες με ισχυρά μαγνητικά πεδία που επηρεάζουν την εσωτερική μεταφορά ενέργειας με ρεύματα μεταφοράς ύλης.

Οι ερυθροί γίγαντες είναι αστέρες που έχουν διαστείλει τα εξωτερικά τους στρώματα προκειμένου να εξισορροπήσουν κατά τη φάση της συντήξεως ηλίου στον πυρήνα τους. Αυτή η διαστολή τους μετακινεί προς τα άνω και δεξιά στο διάγραμμα H-R. Αλλά περιορίζονται από την ύπαρξη του ορίου Hayashi ώστε η διαστολή τους να μη ξεπεράσει μια ορισμένη ακτίνα.

Το όριο Χαγιάσι πήρε το όνομά του από τον σύγχρονο Ιάπωνα αστροφυσικό Τσουσίρο Χαγιάσι (Chushiro Hayashi).

## Δείτε επίσης

* Πορεία Χαγιάσι
* Όριο Έντινγκτον

## Παραπομπές


Οριο Χαγια
Έξοδος κινδύνου (ταινία, 1980)

To ***Έξοδος κινδύνου*** είναι ο τίτλος μίας ελληνικής κινηματογραφικής αστυνομικής ταινίας του 1980, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Φώσκολου, παραγωγή της Γκρέκα Φιλμ-Μιχάλης Λεφάκης Α.Ε. και πρωταγωνιστές τους, Όλγα Καρλάτου, Γιώργο Φούντα, Νίκο Κούρκουλο, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Σωτήρη Τζεβελέκο και Γκέλυ Μαυροπούλου.

## Πλοκή
Δύο ληστές εισβάλουν σε μία τράπεζα. Εντελώς τυχαία μέσα στην τράπεζα βρίσκεται και ο αστυνόμος Μάρκος Αγγέλου (Γιώργος Φούντας), ο οποίος στην προσπάθειά του να αποτρέψει τους ληστές, τραυματίζεται και παράλληλα σκοτώνει τον έναν από τους δύο. Την τελευταία στιγμή σώζεται από την επέμβαση της δυναμικής τροχονόμου Νταίζης Αλεξίου (Όλγα Καρλάτου), η οποία καταδιώκει τον δεύτερο ληστή και τον σκοτώνει.

Μετά το συμβάν, η Αλεξίου παρασημοφορείται, προάγεται σε υπαστυνόμο και μετατίθεται ως υφισταμένη του Μάρκου Αγγέλου στο τμήμα Ηθών και Δίωξης Ναρκωτικών. Ο Αγγέλου της προτείνει να παντρευτούν, αλλά εκείνη αρνείται την πρότασή του.

Μια μέρα, ο Τάσος (Αλμπέρτο Εσκενάζυ), ένας ναρκομανής θα προσπαθήσει να διαρρήξει το σπίτι της Αλεξίου. Η Αλεξίου δεν θα τον παραδώσει στο τμήμα, αλλά θα τον βοηθήσει να απαλλαγεί από τα ναρκωτικά, επειδή κάποτε ήταν ερωτευμένη με κάποιον έμπορο ναρκωτικών. Μια μέρα, η Αλεξίου θα βρει τον Τάσο δολοφονημένο και τότε θα αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι μιας μεγάλης σπείρας διακίνησης ναρκωτικών με σκοπό την εξάρθρωσή της.

## Διανομή ρόλων
*Γιώργος Φούντας - Μάρκος Αγγέλου**'
*[[Όλγα Καρλάτου]] - Νταίζη Αλεξίου**'
*Ανέστης Βλάχος - Βλογιοκομμένος
*Αλμπέρτο Εσκενάζυ - Τάσος Μπεκίρης
*Νίκος Κούρκουλος - Νίκος
*Σωτήρης Τζεβελέκος - Μιμίκος
*Τάσος Ψωμόπουλος - μεθυσμένος πελάτης στο αυτοκίνητο
*Αλέκος Ζαρταλούδης - ασφαλίτης στην βίλα
*Γιώργος Τζιφός - πελάτης στο αυτοκίνητο
*Απόστολος Σουγκλάκος - επίδοξος βιαστής
*Γκέλυ Μαυροπούλου - Κάτια Θεοχάρη
*Ελένη Φιλίνη - Δήμητρα
*Χρήστος Νάτσιος - αστυνομικός

## Κυκλοφορία
Η *Έξοδος κινδύνου* έκανε πρεμιέρα στις 24 Νοεμβρίου 1980. Έκοψε 113.729 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 25 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 12 Νοεμβρίου 2005.

## Παραγωγή
Η Όλγα Καρλάτου ερμηνεύει το τραγούδι «Πιάσε μου τα χέρια» σε μουσική Γιώργου Κατσαρού. Το σάουντρακ της ταινίας κυκλοφόρησε εκείνο τον καιρό από την Polygram και σήμερα είναι εξαντλημένο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
**[http://www.cine.gr/film.asp?id=650949&page=5 Έξοδος κινδύνου]* στο cine.gr
*** στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 1980
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Αλόγια (μυθολογία)

Στην καταλανική μυθολογία, οι **Αλόγια** (καταλ. *Aloges, Dones d'aigua, Goges*) είναι γυναικείες οντότητες που ζουν κοντά στο νερό (σαν τις αρχαιοελληνικές Νύμφες). Οι "κυράδες του νερού" μπορούν να μεταμορφώνονται σε νεροκότσυφες. Δεν είναι αθάνατες, αλλά ζουν για χιλιάδες χρόνια και παραμένουν νέες, ενώ η ομορφιά τους είναι απαράμιλλη. Συμβολίζουν τη γονιμότητα και τη ζωή που φέρνει το νερό και προσπαθούν να φέρουν ευημερία και πλούτο στις περιοχές που ζουν.

Οι Αλόγια είναι πλάσματα που ζουν τη νύχτα. Έχουν λαμπερά χρυσά ή κόκκινα μαλλιά και σμαραγδένια ή βαθυγάλαζα μάτια, ενώ τους αρέσει να βλέπουν το είδωλό τους στις λίμνες όταν έχει νύχτα με πανσέληνο. Κάποιες από αυτές έχουν φτερά, όπως οι πεταλούδες, ενώ κάποιες μπορεί να κρατάνε και ένα ραβδί από φουντουκιά. Μοιάζουν με κανονικές γυναίκες, μόνο που το σώμα τους μοιάζει σαν διάφανο και μπορούν να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται πολύ γρήγορα.

Σύμφωνα με το θρύλο, οι λίμνες που λούζονται οι Αλόγια βράζουν από το θυμό τους όταν κάποιος ξένος και ακάλεστος μπει στα νερά τους. Στη Μαγιόρκα, η πιο γνωστή νερο-κυρά είναι η Μαρία Ενγκάνια, που ζει μέσα σε όλα τα πηγάδια και τις γούρνες και αρπάζει με το αγκίστρι της όλα τα μικρά παιδιά που περνάνε εκεί κοντά. Γενικότερα, αποφεύγουν την επαφή με τους ανθρώπους κι όταν κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, η "συνάντηση" βγαίνει πάντοτε εις βάρος των ανθρώπων.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολλοί θρύλοι για Αλόγια που παντρεύτηκαν θνητούς. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο άνδρας πρέπει να δεχτεί τους όρους τους, όπως να μην αποκαλύψει ότι η γυναίκα του είναι νεράιδα, αλλιώς εκείνη τον εγκαταλείπει και παίρνει την περιουσία του.

Λόγω της ομορφιάς τους, όταν τις βλέπουν, οι άνθρωποι μαγεύονται. Μόνο μία φορά το χρόνο, στο θερινό ηλιοστάσιο (24 Ιουνίου, φωτιές του Άη-Γιάννη), η οποία είναι μια νύχτα που γίνονται θαύματα, όλα τα πνεύματα της φύσης είναι ελεύθερα και ορατά και έτσι οι άνθρωποι μπορούν να της δουν χωρίς να κινδυνεύουν από τη γοητεία τους.

Στην Οξιτανία είναι γνωστές ως "daunas d'ayga", στην Ωβέρνη της Γαλλίας ως "danne d'aigüe", στην Αραγωνία ως "moras", στην περιοχή Αστούριας ως "xanes", στη Χώρα των Βάσκων ως lamiak ή laminak και στην Κανταβρία ως "mozas de agua".

Οι Αλόγια έχουν εμπνεύσει, ως μυθολογικά πλάσματα, πολλούς συγγραφείς σε ποιήματα ή μυθιστορήματα.

## Βιβλιογραφία
*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*La cantina dels encants - Les Goges(καταλανικά)

Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
Πέρκελε

Ο **Πέρκελε** στη φινλανδική μυθολογία ήταν αρχικά θεότητα των κεραυνών, αν και ο θεός της βροντής ίσως ήταν ο Ιλμάρινεν. Ήταν γνωστός και με άλλες ονομασίες, όπως Ούκκο (σημαίνει *γέροντας*), Λαρς (*κοντός*) και Υλιγιούμαλα (*ο απώτατος θεός*).

Καθώς το όνομα της θεότητας έχει ινδοευρωπαϊκές ρίζες, σχετίζεται με τον βαλτικό Πέρκουνας (Λιθουανία) ή Πέρκονς (Λεττονία), τον Λευκορωσικό Πιαρούν, τον πρωσικό Περκούνις, τον Πέκο ή Πεκολάσο της Εσθονίας, τον σλαβικό Περούν και το Σκανδιναβό Θορ.

Αργότερα, κατά τη χριστιανική περίοδο, η ονομασία αυτή ταυτίστηκε με τον Σατανά λόγω της απόδοσης στα φινλανδικά της Βίβλου. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε μέχρι την έκδοση του 1933/8. Η έκδοση του 1992 χρησιμοποιεί τον όρο "paholainen", που σημαίνει "διάβολος".

## Επιρροή στη σύγχρονη κουλτούρα
Σήμερα, η λέξη "perkele" χρησιμοποιείται ως βρισιά στη φινλανδική γλώσσα.

Στα σουηδικά, υπάρχει η έκφραση "Management by perkele", η οποία προέρχεται από τη συχνότητα που εκστομίζεται η συγκεκριμένη βρισιά από ανώτερα διοικητικά στελέχη κι η οποία υποδηλώνει ένα αυστηρό επιχειρησιακό μοντέλο λήψης αποφάσεων αρκετά γρήγορα και άμεσα, χωρίς χρονοτριβές και υπερβολική εξέταση και ανάλυση όλων των πιθανών λύσεων. 

Επίσης, χρησιμοποιείται για έμφαση σε τίτλους δισκογραφικών δουλειών πολλών φινλανδικών συγκροτημάτων μουσικής Χέβι μέταλ, όπως οι Impaled Nazarene (δίσκος "Suomi Finland Perkele", 1994), ενώ ακόμα και ως όνομα συγκροτήματος, όπως οι Σουηδοί Πέρκελε. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Απόσπασμα από τη φινλανδική μετάφραση της Βίβλου, όπου γίνεται χρήση του όρου 

Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες του κεραυνού
Πόγιολα

[thumb|right|200px|Σχηματισμοί [σέλας|σέλαος στον ουρανό θεωρούνταν ότι ήταν οι πύλες για τη μυθική Πόγιολα]]
Η **Πόγιολα** ή **Πόχγιολα** ή **Πόγια** (φινλ. *Pohjola, Pohja*) είναι στη φινλανδική μυθολογία μια τοποθεσία στο Βορρά, η οποία αναφέρεται στο φινλανδικό έπος Καλέβαλα. Η ονομασία της προέρχεται από τη λέξη "pohjoinen" (Βορράς, σημείο του ορίζοντα). Πράγματι, η Πόγιολα τοποθετούνταν στο μακρινό Βορρά, κοντά στο "στύλο του κόσμου" και το Δέντρο της Γης, στον Πολικό Αστέρα.

Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές για την αντιστοιχία της μυθικής Πόγιολα: μια εκδοχή τη συνδέει με το λαό Σάμι, τους βόρειους γείτονες των Φίννων, μια δεύτερη εκδοχή τονίζει την ομοιότητα της ονομασίας με την περιοχή Pohjanmaa (Οστροβόθνια), ενώ μια άλλη περιλαμβάνει τμήματα της Λαπωνίας και της Κβενλάνδης. Από την άλλη πλευρά, η Πόγιολα μπορεί να θεωρηθεί κι ως μια καθαρά φανταστική και συμβολική περιοχή, η πηγή του κακού, μια χώρα στο μακρινό βορρά που επικρατεί το αιώνιο κρύο. 

Στην Καλέβαλα, η θεότητα Λόουχι εξουσιάζει την Πόγιολα, μια πανίσχυρη μάγισσα. Ο Ιλμάρινεν σφυρηλατεί το Σάμπο μετά από δική της διαταγή, το οποίο αποτελεί πηγή αφθονίας και ευημερίας, σαν το κέρας της Αμάλθειας στην ελληνική μυθολογία. Εκτός από τον Ιλμάρινεν, και άλλοι χαρακτήρες του έπους ζητούν σε γάμο τις κόρες της Πόγιολα, όπως ο Λεμινκάινεν και ο Βαϊναμόινεν. Η Λόουχι ζητά ως αντάλλαγμα άθλους: ένας από αυτούς έχει ως θήρα τον Κύκνο της Τουονέλα. 

## Επιρροές στην τέχνη

Ο συνθέτης Γιαν Σιμπέλιους έγραψε το συμφωνικό ποίημα "Η κόρη της Πόγιολα".

Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Ισότοπα του φωσφόρου

Ο φωσφόρος (P) έχει μόνο ένα σταθερό ισότοπο το 31P. Τα ραδιοϊσότοπα του φωσφόρου περιλαμβάνουν:
Το **<sup>32</sup>P**. Εκπέμπει σωματίδια β (1.71 MeV) και έχει ημιζωή 14.3 μέρες. Χρησιμοποιείται συνήθως για ραδιοεπισήμανση του DNA και RΝΑ στα βιοχημικά εργαστήρια. Εξαιτίας της υψηλής ενέργειας των β-σωματιδίων που διαπερνούν το δέρμα και τον κερατοειδή χιτώνα και επειδή κάθε  κατάποση, εισπνοή, απορρόφηση του ισοτόπου 32P περνάει εύκολα στα οστά και στα νουκλεϊνικά οξέα, ο "Οργανισμός για την Επαγγελματική Ασφάλεια και Υγεία (OSHA)" των Η.Π.Α. απαιτεί από τους εργαζόμενους στα εργαστήρια να φορούν να φορούν κατάλληλα ρούχα, γάντια και προστατευτικά γυαλιά όταν εργάζονται με το ισότοπο 32P.
Το **<sup>33</sup>P**.  Εκπέμπει και αυτό β-σωματίδια μικρότερης όμως ενέργειας (0.25 MeV) και έχει ημιζωή 25.4 μέρες. Χρησιμοποιείται σε βιοχημικά εργαστήρια όπου οι εκπομπές χαμηλότερης ενέργειας αποτελούν πλεονέκτημα όπως π.χ. στον προσδιορισμό της αλληλουχίας των αζωτούχων βάσεων του DNA.

## Σημειώσεις
* Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις.
* Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες.
* Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s,  1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. 
* Ο εκθέτης *m* (ή *m2*, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.

φωσφορος
Κατηγορία:Φωσφόρος
HF

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **HF** (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έιτς-εφ) μπορεί να αναφέρεται:
* Στην Ισλανδία **H**luta**F**élag (HF) είναι μια μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης (ΕΠΕ).
* Στο άφνιο (Hf), χημικό στοιχείο.
* Μέθοδος Χαντρύ-Φοκ (**''H**artree–**F**ock method*, HF). Μέθοδος [[Υπολογιστική χημεία|υπολογιστικής χημείας]].

* Στο [[Υδροφθόριο]] (HF), [[χημική ένωση]].
* Στο [[Υδροφθορικό οξύ]] (HF<sub>aq</sub>), [[Νερό|ένυδρο]] [[διάλυμα]] χημικής ένωσης.
* Στα [[βραχέα κύματα]] (*'H**igh **F'''requency, HF) , περιοχή των ραδιοκυμάτων.
Αρθούρος της Ουαλίας

Ο **Αρθούρος της Ουαλίας** (*Arthur, Prince of Wales*, 20 Σεπτεμβρίου 1486 - 2 Απριλίου 1502) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ της Υόρκης, διάδοχος του θρόνου της Αγγλίας και πρίγκηπας της Ουαλίας, αλλά ποτέ δεν έγινε βασιλιάς λόγω του προώρου θανάτου του. 

Ο πατέρας του τον βάπτισε ''Αρθούρο'' για να δείξει την καταγωγή του από τους αρχαίους Άγγλους βασιλείς, ώστε να μην υπάρχει καμιά αμφισβήτηση στην διαδοχή. Συν τοις άλλοις, οι ερευνητές που έβαλε να ψάξουν του υπέδειξαν το Ουίντσεστερ ως την τοποθεσία του παλαιού Κάμελοτ. 

Στο μοναδικό πορτραίτο του Αρθούρου που έχει διασωθεί από την παιδική του ηλικία, αν και έχει ομοιότητα με τον πατέρα και τον αδελφό του, εμφανίζεται αδύναμος, ασθενούς χαρακτήρα, σε αντίθεση με το ρωμαλέο μικρότερο αδελφό του, Ερρίκο. Σε ηλικία δύο ετών, ο πατέρας του κανόνισε να παντρευτεί την Ισπανίδα πριγκίπισσα Αικατερίνη της Αραγονίας, μικρότερη κόρη των καθολικών βασιλέων της Ισπανίας Φερδινάνδου και Ισαβέλλας, ως τμήμα της συμφωνίας της Μεντίνα-ντελ-Κάμπο. Οι γονείς της Αικατερίνης δεν βιάζονταν να εφαρμοστεί η συνθήκη, ζητώντας πρώτα από τον πατέρα του, Ερρίκο Ζ', τη θανάτωση των διεκδικητών του Αγγλικού θρόνου, καθώς ο Ερρίκος Ζ΄ ήταν ο πρώτος βασιλιάς των Τυδώρ μετά τον Πόλεμο των Ρόδων, οπότε και οι περισσότεροι αντίπαλοι εξοντώθηκαν. Ως αποτέλεσμα, ο Εδουάρδος Πλανταγενέτης, 17ος Κόμης του Ουώρικ, αποκεφαλίστηκε το (1499), ενώ ο Πέρκιν Ουώρμπεκ, νόθος γιος του Εδουάρδου Δ΄, κρεμάστηκε. 

Σε ηλικία τριών ετών ονομάστηκε *πρίγκηπας της Ουαλίας* και *κόμης του [[Τσέστερ]]*, ενώ στα πέντε του χρόνια χρίστηκε ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας. Εκπαιδεύτηκε με τους καλύτερους δασκάλους και έμαθε ελληνικά και λατινικά. Μέχρι την ηλικία των 14 ετών δεν είχε συναντήσει ακόμα την νύφη του, περιοριζόμενος σε ανταλλαγές επιστολών μαζί της, οι οποίες ήταν περισσότερο ευγενικές παρά ερωτικές. Τότε οι γονείς της, Φερδινάνδος και Ισαβέλλα, αποφάσισαν να στείλουν τη μικρότερη κόρη τους στον γαμπρό τους, με τη νύφη Αικατερίνη να φτάνει στην Αγγλία στις 4 Νοεμβρίου 1501. Από τα γράμματα που έστειλε ο νεαρός Αρθούρος στους γονείς και τα πεθερικά του έδειχνε ότι ήταν ενθουσιασμένος με τη σύζυγο του. 

Ο γάμος τους έγινε στις 14 Νοεμβρίου 1501 στον Παλαιό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο. Αμέσως μετά πήγαν να ζήσουν στο Κάστρο του Λάντλοου στα σύνορα με την Ουαλία, την οποία διοικούσε, αλλά έξι μήνες αργότερα ο Αρθούρος πέθανε πρόωρα σε ηλικία 15 ετών. Η αιτία του θανάτου του είναι άγνωστη, αλλά πιθανολογείται ότι ευθύνεται διαβήτης ή φυματίωση. Η νεαρή χήρα του, Αικατερίνη της Αραγωνίας, παντρεύτηκε επτά χρόνια αργότερα, το 1509, τον κατά πέντε χρόνια νεότερο του Αρθούρου και διάδοχο, μετέπειτα βασιλιά της Αγγλίας, Ερρίκο Η΄, αφού είχε εν τω μεταξύ δεχθεί νέο πλήγμα με το θάνατο της μητέρας της.

|-

Κατηγορία:Οίκος των Τυδώρ
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ουαλίας
Κατηγορία:Δούκες της Κορνουάλης
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Διαπόρια

Στην ελληνική ναυτική κοινή γλώσσα με την ονομασία **Διαπόρια**, που είναι σύνθετη λέξη «δια» + «πόρος» (= μικρό αβαθές πέρασμα), χαρακτηρίζονται κυρίως μικρές βραχονησίδες στο Αιγαίο Πέλαγος που αφήνουν μεταξύ τους μικρά περάσματα για τη διέλευση σκαφών, των οποίων η επίσημη ονομασία τους είναι "Διαπόριοι νήσοι".

Σημαντικότερα εξ αυτών είναι: 
*τα Διαπόρια Σαρωνικού ή Διαπόρια Αίγινας, που αποτελούν συστάδα πέντε βραχονησίδων εξ ου και Πεντανήσια καλούμενα,
*τα Διαπόρια Χίου και 
*τα Διαπόρια Λέρου που αποτελούν ζευγάρια νησίδων.

Ο όρος απαντάται και στον ενικό όπως το "Διαπόρι Φούρνων" (Ικαρίας), και το "Διάπορο Άθου", μια μεμονωμένη βραχονησίδα στο Άγιο Όρος.

Επίσης με τον ίδιο όρο «**διαπόρια**» ονομάζονται και τα τέλη διέλευσης των πλοίων από μικρούς πορθμούς, αντίστοιχα με τα διόδια.
Παναγία η Μυρτιδιώτισσα Νάξου (βραχονησίδα)

Η **Παναγία η Μυρτιδιώτισσα** είναι μία γραφική εσωτερική βραχονησίδα στο λιμάνι της Νάξου. Οφείλει το όνομά της στο ομώνυμο ξωκλήσι που βρίσκεται σ' αυτή. Η βραχονησίδα αυτή έχει σήμερα διαπλατυνθεί και είναι επιστρωμένη με τσιμέντο, όπου και φέρει τρία δέντρα και δύο θάμνους.

Η βραχονησίδα Παναγία η Μυρτιδιώτισσα ανήκει, διοικητικά, στο δήμο Νάξου και εκκλησιαστικά στην Ιερή Μητρόπολη Παροναξίας.

Κατηγορία:Βραχονησίδες της Νάξου
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας
Λέμμινκαϊνεν

thumb|right|200px|"Η μητέρα του Λεμινκέινεν", πίνακας του 1897

Στη φινλανδική μυθολογία, ο **Λέμμινκαϊνεν** ή **Λεμινκέινεν** (φινλ. *Lemminkäinen* ) είναι ένας ήρωας των παραδοσιακών τραγουδιών (π.χ. Καλέβαλα). Στην Καλέβαλα αναφέρεται και ως "Lemminpoika", γιος της Λέμπο. Συνήθως απεικονίζεται ως νέος και όμορφος, με μακριά ξανθά σγουρά μαλλιά. Αρχικά, στην προφορική παράδοση και τα παλιά τραγούδια, ο Λεμινκέινεν είναι καθαρά σαμανιστική φιγούρα, αλλά στην Καλέβαλα αποκτά πολεμικά χαρακτηριστικά και συγχέεται με άλλους ήρωες πολεμιστές, όπως ο Κάουκαμοϊνεν και ο Άχτι. 

Στα κατορθώματά του, συμπεριλαμβάνεται το ότι πήγε σε ένα μέρος που έμοιαζε με τον Κάτω Κόσμο, τη φινλανδική Τούονελα, όπου ξεπερνάει πολλά εμπόδια, όπως μια χαράδρα από φλεγόμενους βράχους και ένα φράχτη από φίδια. Μια μυθική εκδοχή τον θέλει να πνίγεται στα νερά της Τουονέλα προσπαθώντας να πιάσει ή να σκοτώσει το μαύρο κύκνο, προκειμένου να κερδίσει σαν γυναίκα του μια από τις κόρες της μάγισσας Λόουχι της Πόγιολα, όπως και ο Ιλμάρινεν κάποτε.

Η ιστορία του Λεμινκέινεν μοιάζει με αρκετές παρόμοιες ιστορίες για ταξίδια και κατορθώματα κατά την κάθοδο στον Κόσμο των Νεκρών, μέχρι το σημείο που ο Λεμινκέινεν σκοτώνεται. Έτσι, η μητέρα του ταξιδεύει παντού και κάνει τα πάντα για να βρει το σώμα του, ενώ καταφέρνει να τον ζωντανέψει και πάλι, παίρνοντας μια σταγόνα μέλι από το παλάτι του άρχοντα των θεών, Ούκκο. Η ιστορία αυτή μοιάζει με την αναζήτηση της θεάς Ίσιδας για τον Όσιρι. Το τέλος αυτό πιθανότατα έχει δεχτεί επιρροές από το χριστιανισμό, καθώς και από το σκανδιναβικό μύθο του Μπαλντρ. 

Ο συνθέτης Γιαν Σιμπέλιους έγραψε τη συμφωνική σουίτα "Θρύλοι του Λεμινκάινεν", από την οποία γνωστότερο είναι το δεύτερο μέρος, "Ο Κύκνος της Τουονέλα".

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άρθρο της εγκυκλοπαίδειας Brittanica
* Gods of Finnish Mythology - Lemminkainen
* Lemminkainen 

Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία