Γεώργιος Στέφαν της Μολδαβίας

Ο **Γεώργιος Στέφαν**, ρουμαν.: *Gheorghe Ștefan* [αρχικά *Στέφανος τού Γεωργίου* (István Görgicze), πιο σπάνια αναφέρεται ως *Burduja]*, (απεβ. το 1668 στο Szczecin ) ήταν βοεβόδας (πρίγκιπας) της Μολδαβίας μεταξύ 13 Απριλίου και 8 Μαΐου 1653, και ξανά από τις 16 Ιουλίου 1653 έως τις 13 Μαρτίου 165. Ήταν γιος του βογιάρου Ντουμιτράσκου Κεάουρ. Ο Γεώργιος Στέφαν ήταν καγκελάριος (*[[Λογοθέτης|logofăt]], λογοθέτης*) κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Βασίλε Λούπου της Μολδαβίας. Το αρχικό του όνομα ήταν István Görgicze και αναφέρεται με αυτό το όνομα σε πολλές πηγές. Ωστόσο, λόγω της δυσκολίας να προφέρει το επώνυμό του και για να το απλοποιήσουν ορισμένες πηγές, τον μετονόμασαν σε Γεώργιο Στέφαν, αναφερόμενοι στην καταγωγή των προγόνων του από τη μεσαιωνική Γεωργία (περιοχή Ιμερέτι) ή Κολχίδα (η χώρα του θρυλικού χρυσόμαλλου δέρατος). Ωστόσο, όλες οι παραλλαγές ονομάτων που αναφέρονται (Gorgidze, Georgidze, Gergidze, Gergicze, Girgice, Georgicze) σημαίνουν γιος του Γεωργίου, αντιπροσωπεύοντας μια ιστορική σύνδεση με τις παλαιές καυκάσιες ρίζες. Δείτε τις πηγές παρακάτω.

## Βιογραφία
Επικαλούμενος την εξάρτηση του Βασίλε στην ελληνική και οθωμανική ακολουθία του, καθώς και την υποτιθέμενη ατιμία της γυναίκας του από τον πρίγκιπα, συμμάχησε με τον βοεβόδα της Βλαχίας Ματέι Μπασαράμπ και τον ηγεμόνα της Τρανσυλβανίας Γεώργιο Β' Ρακότσι. Κατάφερε να εκδιώξει τον Βασίλε Λούπου, αλλά ο τελευταίος βοηθήθηκε να ανακτήσει τη θέση του από τη δύναμη του Μποχντάν Χμελνίτσκι (υπό τη διοίκηση τού γιου τού hetman, Tιμόφιυ /Tύμις), που στάλθηκε στη Μολδαβία για να τον καθαιρέσει. Ο Tύμις και ο Λούπου τον ακολούθησαν στη Βλαχία, αλλά οι στρατοί τους συντρίφθηκαν από τον Mατέι Μπασαράμπ στη μάχη της Φίντα. Ο Γκεόργκε Στέφαν ανέκτησε το Ιάσιο και παρέμεινε στον θρόνο, φροντίζοντας να κατευναστεί η οθωμανική εξουσία: αγόρασε την εξουσία του στην Κωνσταντινούπολη, και χρειάστηκε να αυξήσει τους φόρους, για να καλύψει τα έξοδα και να πληρώσει για τη συντήρηση της μεγάλης μισθοφορικής του δύναμης.

Οι Τούρκοι κουράστηκαν από τη φυσική συμμαχία του Γεωργίου Στέφαν με την Τρανσυλβανία και τη Βλαχία (που εδραιώθηκε το 1655 από τη βοήθεια που πρόσφερε στον Κονσταντίν Σερμπάν για να συντρίψει την εξέγερση της φρουράς [*[[Σεϊμένη|seimeni]]]* στο Βουκουρέστι), στην οποία είδαν τους σπόρους μίας εξέγερσης. Ο σουλτάνος Mωάμεθ Δ΄  εκνευρίστηκε περαιτέρω από τον ενεργό ρόλο που έπαιξε η Μολδαβία στα πολωνικά ζητήματα κατά τη διάρκεια των Εισβολών, στο ίδιο στρατόπεδο με τη Σουηδία, το Χετμανάτο των Κοζάκων, το Βραδεμβούργο και τη Βλαχία. Ο Mωάμεθ Δ΄ κατάλαβε, ότι αυτό ήταν ένα βήμα προς την πρόκληση της δικής του κυριαρχίας: το 1658 καθαίρεσε και τους τρεις υποτελείς ηγεμόνες (Ρακόζι, Γεώργιο Στέφαν, Κονσταντίν Σερμπάν), φέρνοντας τον Γεώργιο Α΄ Γκίκα ως αντικαταστάτη στο Ιάσιο. Και οι τρεις αποφάσισαν να αντισταθούν, αλλά ο Γεώργιος Στέφαν ηττήθηκε στη **Στρούνγκα** (κομητεία Iασίου), και απορρίφθηκε από τη συμμαχία υπέρ του Mίχνεα Γ΄ της Βλαχίας.

Μετά τον ανεπιτυχή πόλεμο, βρήκε φίλους και υποστηρικτές στο βασίλειο της Ουγγαρίας, όπου έγινε Ούγγρος ευγενής με νόμο σύμφωνα με τη διάταξη CXXXIII του 1659 (4. §). 

Ο πρίγκιπας περιπλανήθηκε στην Πολωνία και στα εδάφη των Αψβούργων (1662), στο Βραδεμβούργο, στη Μόσχα και στη Σουηδία (1665), αναζητώντας υποστήριξη για την επιστροφή του. Σοβαρά άρρωστος και χρεοκοπημένος, έβαλε τέλος στη ζωή του στην Πομερανία. Το λείψανό του μεταφέρθηκε από τη σύζυγό του, και πιστεύεται ότι τάφηκε στο μοναστήρι Κασίν.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Mek.oszk.hu
* Mek.niif.hu
* Archive.org

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας