open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χαμοκέρασα Δράμας

Τα **Χαμοκέρασα** είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Χαμοκέρασα βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης και Καβάλας σε υψόμετρο 300 μέτρα. Απέχουν 17 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 22 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης ενώ βορειοανατολικά είναι ο Πρινόλοφος, ανατολικά η Πλατανιά και νότια του χωριού είναι τα Παλιάμπελα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία ενώ αρκετοί είναι συνταξιούχοι και παλιοί μετανάστες από τη Γερμανία. Έχει καλό και ξηρό κλίμα με χαμηλό ποσοστό υγρασίας, η γύρω περιοχή παρουσιάζει πλούσια βλάστηση και στα λιβάδια του αναπτύσσεται το σπάνιο φυτό κρόκος (*Crocus sativus*) ή σαφράν ή ζαφορά. που είναι ένα από τα πιο σπάνια και ακριβά μπαχαρικά στον κόσμο. Στα βόρεια του χωριού ξεκινάει το καταφύγιο θηραμάτων "Πρινόλοφος - Μαυροκορδάτος (Πλατανιάς - Πτελεάς)" με έκταση 3.900 εκταρίων το οποίο υπάγεται στο δασαρχείο Δράμας (ΦΕΚ 540/Β/90).

Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Τσιλεκλέρ* ή *Τσίνικλερ* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 31 οικογένειες προσφύγων (112 άτομα) από τον Εύξεινο Πόντο. Η σημερινή ονομασία του χωριού οφείλεται στις πολλές άγριες φράουλες (χαμοκέρασα) που υπήρχαν στην περιοχή.

## Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα με την ονομασία *Τσιλεκλέρ* το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ (σημ. Πλατανιά). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Χαμοκέρασα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πλατανόβρυση, την Τερψιθέα, τον Δρυμότοπο και τα Παλιάμπελα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανόβρυσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 81 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Μητέρα της Εστίας

Η **Μητέρα της εστίας** είναι η θεά της εστίας πυρκαγιάς () στην αλβανική μυθολογία και λαογραφία,  σχετίζεται με τη λατρείας της φωτιάς, τη λατρείας των προγόνων και η λατρεία της μητριαρχικής οικογενειακής ζωής.

## Ονόματα και ετυμολογία
Η μητέρα της εστίας είναι η θεότητα της φωτιάς της εστίας () που απαντάται συνήθως στις λαϊκές πεποιθήσεις των Αλβανών, επομένως υπάρχουν πολλές διαλεκτικές παραλλαγές, μεμονωμένες ή πληθυντικές.

## Λαϊκές πεποιθήσεις
Στις αλβανικές λαϊκές πεποιθήσεις, η μητέρα της εστίας είναι η προστάτιδα της εστίας, του οικιακού τζακιού. Λέγεται ότι το τζάκι πρέπει να καθαρίζεται το βράδυ. Εάν παραμείνει ακάθαρτο, η μητέρα της εστίας θυμώνει.  Στις γιορτές, οι άνθρωποι πραγματοποιούσαν θυσίες στη θεότητα ρίχνοντας μέρος της τροφής που ετοίμαζαν στη φωτιά και γύρω από την εστία.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
*  
*  
*  

Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Αλβανίας
Κατηγορία:Θεότητες της οικίας και της εστίας
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αλβανικά (sq)
Ουμάι

**Η Ουμάι** (επίσης γνωστή ως **Ουμάυ**) είναι η θεά της γονιμότητας  στην τουρκική μυθολογία και τον Τεγκρισμό και ως εκ τούτου σχετίζεται με τις γυναίκες, τις μητέρες και τα παιδιά. Η Ουμάι μοιάζει με τις θεές της μητέρας-γης που βρίσκονται σε διάφορες άλλες θρησκείες του κόσμου.

## Ετυμολογία
Στα Μογγολικά, το *Ουμάι* σημαίνει «μήτρα». Η γη θεορούνταν «μητέρα» συμβολικά. Η τουρκική ρίζα *umāy* αρχικά σήμαινε «πλακούντα, μετά τον τοκετό» και αυτή η λέξη χρησιμοποιήθηκε ως το όνομα για τη θεά, της οποίας η λειτουργία ήταν να φροντίζει γυναίκες και παιδιά, πιθανώς επειδή ο πλακούντας πιστεύεται ότι έχει μαγικές ιδιότητες. 

## Θεά των παιδιών
Το όνομα εμφανίστηκε στην επιγραφή του Κουλ Τιγκίν του 8ου αιώνα στη φράση *Umay teg ögüm katun kutıŋa* «υπό την αιγίδα της μητέρας μου που είναι σαν τη θεά Ουμάι».

Η Ουμάι είναι προστάτης γυναικών και παιδιών. Τα παλαιότερα στοιχεία φαίνονται στα μνημεία με τη γραφή Ορκόν. Από αυτά γίνεται κατανοητό ότι η Ουμάι έγινε δεκτή ως μητέρα και οδηγός. Επίσης, θεωρήθηκε ότι οι Χαγάνοι αντιπροσωπεύουν τον Κοκ Τεγκρί. Οι σύζυγοι των Χαγάνων, *Κατούν* ή Χατούν, θεωρούνταν, επίση, Ουμάι. Με τη βοήθεια της Ουμάι, οι Κατούν έκαναν μωρά και αυτά τα μωρά ήταν η εγγύηση της αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τον *Ντιβανού Λουγατ ιτ -Τουρκ*, όταν οι γυναίκες λατρεύουν την Ουμάι, γεννούν αρσενικά μωρά. Οι  Τουρκάλες γυναίκες δένουν κορδόνια που συνδέονται με μικρές κούνιες για να διεκδικήσουν ένα μωρό από την Ουμάι. Αυτή η πεποίθηση μπορεί να φανεί με τους λαούς Τουνγκούσικ στη Νότια Σιβηρία και τους λαούς Αλτάι. Η Ουμάι απεικονίζεται πάντα μαζί με ένα παιδί. Υπάρχουν μόνο σπάνιες εξαιρέσεις σε αυτό. Πιστεύεται ότι όταν η Ουμάι αφήνει ένα παιδί για μεγάλο χρονικό διάστημα, το παιδί αρρωσταίνει και οι σαμάνοι εμπλέκονται για να καλέσουν την Ουμάι πίσω. Το χαμόγελο ενός κοιμώμενου μωρού δείχνει ότι η Ουμάι είναι κοντά του και το κλάμα σημαίνει ότι η Ουμάι έφυγε.

Κατά την άποψη των λαών της Κιργιζίας, η Ουμάι όχι μόνο προστατεύει τα παιδιά, αλλά και τις τουρκικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο. Ταυτόχρονα, η Ουμάι βοηθά τους ανθρώπους να αποκτήσουν περισσότερα τρόφιμα και αγαθά και τους δίνει τύχη.

Καθώς η Ουμάι συνδέεται με τον ήλιο, ονομάζεται *Σάρι Κιζ* «Κίτρινη Δεσποινίδα» και το κίτρινο είναι το χρώμα και το σύμβολό της. Απεικονίζεται ότι έχει εξήντα χρυσά κορδόνια που μοιάζουν με τις ακτίνες του ήλιου. Πιστεύεται ότι κάποτε ήταν ταυτόσημη με τον Οτ Ενέ των Μογγόλων και των Αλτάι. *Οι Ουμάι* και *[[Ές|Ες]]* χρησιμοποιούνται επίσης ως γυναικεία ονόματα στη Δημοκρατία της Τουρκίας .

## Δείτε επίσης
* Τεγκρισμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κυγιάς χαμ Αλάβ (ο ήλιος είναι επίσης φωτιά) 

## Βιβλιογραφία
* Λεξικό Τουρκικών Μύθων (Türk Söylence Sözlüğü), Deniz Karakurt (in Turkish) PDF
* Özhan Öztürk. Folklor ve Mitoloji Sözlüğü. Άγκυρα, 2009 Phoenix Yayınları. μικρό. 491 (in Turkish)

Κατηγορία:Θεές της γονιμότητας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Πρέντε

[μικρογραφία|[Ουράνιο τόξο στη Βόρεια Αλβανία. Στις αλβανικές λαϊκές πεποιθήσεις το ουράνιο τόξο θεωρείται ως "ζώνη της κυρίας Πρέντε". ]]
Η **Πρέντε** (επίσης *Πρένε*, *Πρέμτε* ή *Πέτκα*) είναι η θεά της αγάπης, της ομορφιάς και της γονιμότητας στην αλβανική ειδωλολατρική μυθολογία, η οποία πιστεύεται ότι λατρευόταν από τους Ιλλυριανούς στην αρχαιότητα. Στην αλβανική λαογραφία είναι η σύζυγος του θεού της βροντής και του ουρανού Περέντι και αναφέρεται ως "Κυρία Πρένε" ή "Κυρία της Ομορφιάς" (Αλβανικά: *Zonja Prende* ή *Zonja e Bukurisë*, στα Γκεγκικά Αλβανικά: *Zoja Prenne* ή *Zoja e Bukuris* ), ενώ η ιερή της ημέρα ήταν η Παρασκευή, από την οποία πήρε το όνομά της στα Αλβανικά: *ε πρέμτε*.   Η Πρέντε ταυτίζεται με τη λατρεία της Αφροδίτης και λατρευόταν στη βόρεια Αλβανία, ειδικά από τις Αλβανές γυναίκες, μέχρι πρόσφατα.

## Ρόλος
Η Πρέντε είναι η θεά της αγάπης, της ομορφιάς και της γονιμότητας, το αλβανικό ισοδύναμο της Ρωμαϊκής Βένους, της Νορβηγικής Φρέγια και της Ελληνικής Αφροδίτης.  Στην αλβανική μυθολογία είναι η σύζυγος του θεού της βροντής και του ουρανού Περέντι.

## Πρακτικές
Η Πρέντε λατρευόταν στη βόρεια Αλβανία, ειδικά από τις Αλβανές γυναίκες μέχρι πρόσφατα. Το φεστιβάλ της Πρέντε γιορταζόταν στις 26 Ιουλίου κάθε χρόνο και οι οπαδοί της θα φορούσαν όμορφα ρούχα και θα έδιναν ένα γουδί και γουδοχέρι ως αναπαράσταση της σεξουαλικής ένωσης. Στις αλβανικές λαϊκές πεποιθήσεις το ουράνιο τόξο θεωρείται ως "η ζώνη της κυρίας Prende". 

Όταν η Αλβανία εκχριστιανίστηκε κατά την αρχαιότητα, η Πρέντε ταυτίστηκε από την Καθολική Εκκλησία με την Αγία Άννα, μητέρα της Παναγίας, και ονομαζόταν «Αγία Βενεράντα».

Η Πρέντε ήταν τόσο δημοφιλής στην Αλβανία που από τις περίπου 275 καθολικές εκκλησίες που είχαν καταγραφεί ότι υπήρχαν στην Αλβανία στα τέλη του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα, 33 πήραν το όνομά της, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο άγιο εκτός από την Παναγία και τον Άγιο Νικόλαο. Πολλές άλλες ιστορικές καθολικές και ορθόδοξες εκκλησίες ήταν αφιερωμένες σε αυτήν τον 18ο και 19ο αιώνα. Στην κοιλάδα Κουρμπίν προσκυνήματα στην εκκλησία της Αγίας Βενεράντα ήταν κοινά μεταξύ των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων. Εκεί, πήγαιναν οι άνθρωποι και με την ελπίδα για θεραπεία ψυχικής ασθένειας. 

Όπως είναι συνηθισμένο σε πολλούς πολιτισμούς, στην Αλβανία η ιερή ημέρα για τη θεά του έρωτα είναι η Παρασκευή, που πήρε το όνομα της στην αλβανική γλώσσα από αυτήν: *dita e premte.*  

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Αλβανίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Διπόταμα Δράμας

Τα **Διπόταμα** είναι ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία - ιστορία
Τα Διπόταμα βρίσκονται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία στις νότιες πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης σε υψόμετρο 630 μέτρα. Απέχει 62 χιλιόμετρα ΒΑ. από τη Δράμα και 23 χιλιόμετρα ΒΑ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) ενώ στα ανατολικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Αρκουδόρεμα. Η παλιά ονομασία από την τουρκοκρατία ήταν *Κατούν* και οι Μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 75 οικογένειες προσφύγων (297 άτομα).

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1920 με την ονομασία *Κατούν* στο ΦΕΚ 42Α - 20/02/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Διπόταμα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πρασινάδα και τη Σίλλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Σίλης, που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρανεστίου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 17 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Χαριτωμένη Δράμας

Η **Χαριτωμένη** είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Χαριτωμένη βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Σερρών και είναι κτισμένη στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Μενοικίου όρους σε υψόμετρο 300 μέτρα. Υπήρξε γνωστό καπνοχώρι της περιοχής. Η παλιά ονομασία, από την τουρκοκρατία ήταν *Ρεσίλοβον* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 121 οικογένειες προσφύγων (496 άτομα). Έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1920 στο ΦΕΚ 42Α - 20/02/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρλικόβης (σημερινή Μικρόπολη). Το 1921 με το ΦΕΚ 184Α - 30/09/1921 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Χαριτωμένη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Χαριτωμένης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Προσοτσάνης του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 246 κατοίκους, από 291 το 2011.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα Σχολεία της Χαριτωμένης του Νομού Δράμας κατά την Τουρκοκρατία, Ευάγγελος Γ. Καρσανίδης από τον ιστότοπο http://www.proinos-typos.gr/
* ”Το άναμμα της Κούπας”στην Χαριτωμένη Δράμας από τον ιστότοπο https://www.dramini.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
Βουνό Αρκαδίας

Το χωριό **Βουνό** ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Τεγέας του καλλικρατικού δήμου Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Απέχει 10 χλμ. από την πόλη της Τρίπολης. Είναι προσβάσιμο μέσω της Ε. Ο. Τρίπολης - Σπάρτης, στρίβοντας δεξιά προς Κάνδαλο. 

## Αξιοθέατα
Αξιοσημείωτα αξιοθέατα του χωριού αποτελούν ο Ιερός Ναός του Αγίου Νεκτάριου και πολιούχος αυτού και ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου, που βρίσκεται κοντά στο νεκροταφείο του χωριού. Ακόμη διαθέτει ένα εξωκλήσιο στη χάρη των Αγίων Ιωακείμ και Άννης στην περιοχή Γαρούνι. Περίβλεπτο είναι το κτήριο του παλαιού Δημοτικού Σχολείου, που πλέον λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο,  

Μεγάλο ενδιαφέρον τόσο λόγω της φυσικής ομορφιάς όσο και λόγω του οικονομικού της ρόλου έχει παρουσιάσει εδώ και 10 χρόνια η Λίμνη Τάκα, η οποία αξιοποιήθηκε και λειτουργεί με σύγχρονο αρδευτικό δίκτυο για την κάλυψη των αναγκών της περιοχής σε νερό για καλλιέργειες μήλων, αχλαδιών, κερασιών, βύσσινων και πατάτας. Ιδιαίτερα δε η Τεγέα, φημίζεται για τα ονομαστά Μήλα Delicious Pilafa, που είναι και προϊόντα Π.Ο.Π. Το χωριό Βουνό αριθμεί 227 μόνιμους κατοίκους στην τελευταία απογραφή του 2011, ενώ τα παλιά χρόνια είχε 850, 550 και, το 1991, 346 μόνιμους κατοίκους. Το 2001 είχε 234 μόνιμους κατοίκους. Τελευταία εμφανίζει τάσεις ανάπτυξης.

## Πολεοδομική οργάνωση και κοινωνική ζωή
Το χωριό αναπτύσσεται γύρω από δύο πλατείες, την άνω πλατεία, που απλώνεται μπροστά στο παλαιό Δημοτικό Σχολείο, και την κάτω πλατεία, μπροστά στην είσοδο του Αγίου Νεκταρίου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βουνόν Αρκαδίας

Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Γκάμπιζα

Η **Γκάμπιζα** (επίσης γνωστή ως **Γκαμπιέτα ή Γκαμπέτα**) είναι το πνεύμα της φωτιάς στη λιθουανική μυθολογία. Είναι η προστάτιδα του σπιτιού και της οικογένειας. Το όνομά της προέρχεται από το *γκάουμπτι* (για κάλυψη, για προστασία)  ή από την Αγία Αγάθη ( , Gafiya).  Η Γκάμπιζα  αναφέρεται μόνο σε μια λίστα λιθουανών θεών από τον χριστιανό θεολόγο Γιαν Λαζίκι στην πραγματεία του για την ειδωλολατρία (που δημοσιεύθηκε το 1615). Εμφανίζεται στη λιθουανική λαογραφία.

Η Γκάμπιζα θα μπορούσε να πάρει ζωόμορφες μορφές γάτας, πελαργού ή κόκορα,  ή θα μπορούσε να εμφανιστεί ως γυναίκα ντυμένη με κόκκινο χρώμα. Η Γκάμπιζα ήταν πολύ σεβαστή και την φρόντιζε σαν ένα ζωντανό πλάσμα. Οι άνθρωποι τάιζαν τη Γκάμπιζα προσφέροντας της ψωμί και αλάτι. Η φωτιά έπρεπε να κοιμηθεί - οι γυναίκες κάλυπταν τα κάρβουνα με στάχτη κάθε βράδυ, έτσι ώστε η φωτιά να μην περιπλανιέται.  Ακριβώς όπως η Γκάμπιζα ήταν η προστάτιδα του σπιτιού, η μητέρα του νοικοκυριού ήταν η προστάτιδα της φωτιάς.  Μερικές φορές ένα μπολ με καθαρό νερό έμεινε κοντά στην εστία, ώστε η Γκάμπιζα να μπορεί να πλυθεί.  Αν θύμωνε, η Γκάμπιζα θα "πήγαινε βόλτα" καίγοντας το σπίτι. Πολλές λαογραφίες περιγράφουν την κακή μοίρα εκείνων που προσβάλλουν τη Γκάμπιζα, σκοντάφτοντας, φτύνοντας ή ουρώντας πάνω της.

**Η Μάτκα Γκάμπια** είναι η λιθουανική θεά του σπιτιού, εστία και προστάτης της φροντίδας τους. Πιθανότατα προέρχεται από την Γκάμπιζα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεότητες της οικίας και της εστίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άγια των Αγίων

thumb|Μακέτα της Σκηνής του Μαρτυρίου, όπου διακρίνονται τα «Άγια» και πίσω από αυτά τα «Άγια των Αγίων»
Τα **Άγια των Αγίων** (εβρ. קֹדֶשׁ הַקֳּדָשִׁים, τιβερ. προφορά *Qṓḏeš HaQŏḏāšîm* ή απλούστερα הדְּבִיר = «Χα-Ντβιρ») είναι ο όρος με τον οποίο η Εβραϊκή Βίβλος αναφέρεται στο εσώτερο ιερό της Σκηνής του Μαρτυρίου, όπου εκδηλωνόταν η παρουσία του Θεού, σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση. Χωροθετείτο από 4 στύλους, που συγκρατούσαν το τμήμα της τέντας υπό το οποίο φυλασσόταν η Κιβωτός της Διαθήκης πάνω από το δάπεδο. Η Κιβωτός περιείχε τις Δέκα εντολές, που δόθηκαν από τον Θεό στον Μωυσή στο αναφερόμενο στη Βίβλο ως Όρος Σινάι. Αργότερα ο Σολομών κατασκεύασε τον Ναό στην Ιερουσαλήμ, όπου υποτίθεται ότι φυλασσόταν η Κιβωτός.

Οι Σταυροφόροι συνέδεσαν τα Άγια των Αγίων με το λεγόμενο «Φρέαρ των Ψυχών», το οποίο βρίσκεται κάτω από τον βράχο στο κέντρο του Θόλου του Βράχου.

## Εβραϊκή ορολογία και μετάφραση
thumb|Αναπαράσταση Εβραίου Αρχιερέως μπροστά από τα Άγια των Αγίων. Εικονογράφηση χριστιανικής Βίβλου (Holman Bible, 1890).
Ο όρος «Άγια των Αγίων» είναι μεταφορά του εβραϊκού קֹדֶשׁ הַקֳּדָשִׁים (τιβερ. προφορά: *Καντός χα-Καντασίμ*) που εκφράζει υπερθετικό βαθμό για το επίθετο «άγιο». Αντίστοιχες εκφράσεις είναι οι «Σάββατο των Σαββάτων» (*`Εξοδ.* λα΄ 15), «Θεὸς τῶν θεῶν» (*Δευτ.* ι΄ 17), «ματαιότης ματαιοτήτων» (*Εκκλ.* α΄ 2), «Άσμα ασμάτων» (το ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης), «βασιλεύς βασιλέων» (*`Εσδρ.* ζ΄ 12), κ.ά.. Η Βίβλος διακρίνει το κύριο όνομα «Άγια των Αγίων» από την απλή έκφραση προσθέτοντας το οριστικό άρθρο, δηλ. *Qṓḏeš HaQŏḏāšîm* είναι το συγκεκριμένο τμήμα της Σκηνής του Μαρτυρίου, ενώ *Qṓḏeš Qŏḏāšîm* είναι γενικώς κάτι το «αγιώτατον». Αυτό προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο υπερθετικότητας. Το μόνο αντίστοιχο παράδειγμα είναι η φράση «Θεὸς τῶν θεῶν» στο *Δευτερονόμιον*.

## Δείτε επίσης
* Ναός του Σολομώντα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λειτουργική
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Κατηγορία:Μωσαϊκός Νόμος
Ερκάν Πετεκάγια

Ο **Ερκάν Πετεκάγια** (τουρκ.: Erkan Petekkaya,Τουρκική προφορά:  [æɾˈkan peˈteckaja] , 11 Δεκεμβρίου 1970) είναι Τούρκος ηθοποιός. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές τηλεοπτικές δραματικές σειρές, όπως οι *Beyaz Gelincik* (White Poppies) (2005–07), *Sessiz Fırtına* (Silent Storm) (2007–08) *Öyle Bir Geçer Zaman ki* («As Time Goes By») (2010–12) , *Dila Hanım* (2012–14) και *Paramparça* (Broken Pieces) (2014–17).

Το 2017 με τη βοήθεια του Fox TV , ο Petekkaya υπέγραψε σύμβαση με την "Karga Seven Pictures", μια εταιρεία παραγωγής που συνδέεται με την Red Arrow. Έμεινε στο Λος Άντζελες για να μάθει τον πολιτισμό του Χόλιγουντ. [2]

## Φιλμογραφία [ επεξεργασία ]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Μικρολιβάδι Δράμας

Το **Μικρολιβάδι** ή **Μικρολίβαδο** είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, το οποίο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 290 μέτρα. Απέχει 21 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 21 χλμ. Α. από τη Δράμα ενώ βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης. Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Κρανλή* ή *Κηραγλή* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 14 οικογένειες προσφύγων (49 άτομα). Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα με την ονομασία *Κηραγλή* το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νουσρατλή (σημ. Νικηφόρου). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε *Μικρολίβαδον*. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με  τον Νικηφόρο και την Μαρμαριά αποτελούν την τοπική κοινότητα Νικηφόρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 13 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Κάζις Γκρίνιους

Ο **Κάζις Γκρίνιους** (λιθ. *Kazys Grinius*) ήταν ο 3ος Πρόεδρος της Λιθουανίας, καταλαμβάνοντας αυτή τη θέση από τις 7 Ιουνίου 1926 μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 1926. Διετέλεσε, επίσης, Πρωθυπουργός της Λιθουανίας από τις 19 Ιουνίου 1920 μέχρι τις 18 Ιανουαρίου 1922.
## Πρώτα χρόνια
Ο Κάζις Γκρίνιους γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1866 στη Σελέμα, κοντά στη Μαριγιάμπολε, η οποία ανήκε στο Κυβερνείο Αουγκούστοφ του Βασιλείου της Πολωνίας, τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Σπούδασε ιατρική στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και έγινε ιατρός. Στα νιάτα του δραστηριοποιούνταν πολιτικά στη Λιθουανία, ενώ είχε υποστεί διώξεις από το τσαρικό καθεστώς. Το 1896 ήταν εκ των ιδρυτών του Λιθουανικού Δημοκρατικού Κόμματος και της Λιθουανικής Λαϊκής Ένωσης Χωρικών.

Το ίδιο έτος παντρεύτηκε τη Γιοάνα Παβαλκίτε, με την οποία ζούσε για ένα διάστημα στο Βιρμπάλις. Το 1899 γεννήθηκε ο γιος τους Κάζις και το 1902 η κόρη τους Γκραζίνα. Η σύζυγός του και η κόρη του σκοτώθηκαν σε μία επίθεση του Κόκκινου Στρατού και ετάφησαν στο νεκροταφείο Κισλοβόντσκ.
## Πολιτική σταδιοδρομία
Με την ανεξαρτησία της Λιθουανίας το 1918, ο Γκρίνιους έγινε μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης της Λιθουανίας ως μέλος της Λιθουανικής Λαϊκής Ένωσης Χωρικών. Διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 1920 μέχρι το 1922, ενώ υπέγραψε και συνθήκη με τη Σοβιετική Ένωση.

Εξελέγη πρόεδρος της χώρας από την Τρίτη Σέιμας της Λιθουανίας, όμως παρέμεινε στη θέση αυτή για μόλις έξι μήνες, καθώς ανατράπηκε με πραξικόπημα από τον Αντάνας Σμετόνα με το πρόσχημα της κομμουνιστικής απειλής για τον έλεγχο της Λιθουανίας.

Όταν η Ναζιστική Γερμανία εισέβαλλε στη Λιθουανία το 1941, ο Γκρίνιους αρνήθηκε να συνεργαστεί με τους Γερμανούς λόγω της αντίθεσής του σε κάθε είδους κατοχή της Λιθουανίας από οποιαδήποτε ξένη δύναμη. Ο ίδιος κατέφυγε στη Δύση όταν η Σοβιετική Ένωση εισέβαλλε στη Λιθουανία το 1944 και μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1947.

Πέθανε στο Σικάγο του Ιλινόι στις 4 Ιουνίου 1950. Τα απομεινάρια του επέστρεψαν στη Λιθουανία το 1990 μετά την ανεξαρτησία της χώρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Λιθουανίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λιθουανίας
Κατηγορία:Ευρωπαίοι σοσιαλιστές
Πλατανόβρυση Δράμας

Η **Πλατανόβρυση** είναι ένα ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πλατανόβρυση βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 330 μέτρα. Απέχει 19 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. Α. από τη Δράμα. Βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης και βόρεια η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Όλα* ή *Ολά* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 41 οικογένειες προσφύγων (165 άτομα).

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1919 με την ονομασία *Ολά*  στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ (σημερινή Πλατανιά). Το 1924 με το ΦΕΚ 294Α - 24/11/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Π*λατανόβρυση*. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Παλιάμπελα, την Τερψιθέα, τον Δρυμότοπο και τα Χαμοκέρασα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Πλατανόβρυσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα είχε πληθυσμό 211 κατοίκους ενώ ως οικισμός 58. Η δημοτική κοινότητα το 2021 είχε πληθυσμό 148 κατοίκους.

## Σημείωση
Στον Δήμο Παρανεστίου και στον ποταμό Νέστο, αρκετά μακρύτερα από τον οικισμό - περίπου 31 χλμ. (οδηγικά) Β.-ΒΑ., υπάρχει το συνώνυμο φράγμα Πλατανόβρυσης, που είναι από σκυροδέμα και άρχισε να λειτουργεί το 1999 (βλ. θέση φράγματος: ).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσια

μικρογραφία|280x280εσ|Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσια.
Το **Εθνικό Πάρκο** **Μπελοβέσκαγια Πούσια** (ρωσικά:    , ) είναι ένας εθνικός δρυμός στο εσωτερικό τμήμα της περιοχής Μπρεστ (περιφέρειες Kamyanyets και Pruzhany) και της περιοχής Γκρόντνο (περιφέρεια Svislach) στη Λευκορωσία δίπλα στα σύνορα της χώρας με την Πολωνία. Από το 1992, ο εθικός δρυμός είναι ένα διατηρητέα περιοχή και αποτελεί μέρος του Δάσους Μπιαλοβιέζα, που είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.  Πρόκειται για το τελευταίο παρθένο δάσος των ευρωπαϊκών δασικών εκτάσεων που κάποτε εκτείνονταν στην ευρωπαϊκή πεδιάδα. Εκεί κατοικεί μεγάλο τμήμα του πληθυσμού του ευρωπαϊκού βίσονα, του βαρύτερου χερσαίου ζώου όλης της ηπείρου. Τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών διασχίζουν το Εθνικό Πάρκο της Μπιαλοβιέζα. Από τον Μάιο του 2015, τα σύνορα ανάμεσα στην Πιερανόβα και την Μπιαλοβιέζα διασχίζονται, με ειδικό καθεστώς, χωρίς βίζα από πεζοπόρους και ποδηλάτες. 

## Γεωγραφία
Η προστατευόμενη περιοχή Μπελοβέσκαγια Πούσκα καταλαμβάνει έκταση 2.162 τετραγωνικών μέτρων (2015), η οποία υποδιαιρείται σε διάφορες ζώνες.  Το εθνικό πάρκο καταλαμβάνει έκταση 1.500,69 τετραγωνικών μέτρων (2015).  Βρίσκεται σε απόσταση 70 χλμ. βόρεια του Μπρεστ. Τα φυσικά καταφύγια και τα εθνικά πάρκα καλύπτουν το 2,7% της περιοχής της περιοχής του Μπρεστ και 2,6% της περιοχής του Γκρόντνο. 

## Ιστορία
Το μεγαλύτερο μέρος του δάσους της Μπιαλοβιέζα ανακηρύχθηκε εθνικό πάρκο στις 11 Αυγούστου 1932 κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το δάσος διαιρέθηκε σύμφωνα με την πολωνοσοβιετική συνοριακή συμφωνία του Αυγούστου του 1945 μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας που ανήκε στη Σοβιετική Ένωση. Η Πολωνία άνοιξε εκ νέου το Εθνικό Πάρκο Μπιαλοβιέζα το 1947. Το 1957, το τμήμα της Λευκορωσίας απέκτησε κατεστώς εθνικού βιότοπου άγριας ζωής (), που προοριζόταν για την αναψυχή κορυφαίων ηγετών του σοβιετικού κράτους και καλεσμένων τους από φιλικά προσκείμενες χώρες. Το 1991, το δάσος απέκτησε το σημερινή του κατεστώς ως κρατικό εθνικό πάρκο.

Η έδρα του πάρκου βρίσκεται στο Καμιενιούκι. Το 2009, το Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσκα γιόρτασε την 600ή επέτειο από την ανακήρυξή του ως εθνικό πάρκο. Όλα τα ξενοδοχεία και τα καφέ ανακαινίστηκαν, ενώ στο πάρκο προστέθηκαν και νέες εγκαταστάσεις. Χτίστηκε επίσης το Κέντρο Οικολογικής Εκπαίδευσης, το οποίο στεγάζει το Μουσείο της Φύσης. Περίπου 300.000 άτομα επισκέπτονται το πάρκο ετησίως. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος Belovezhskaya Pushcha για το περιβάλλον
* Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσκα  στον επίσημο ιστότοπο της Λευκορωσίας 
* Επίσημος ιστότοπος Εθνικού Πάρκου Μπελοβέσκαγια Πούσκα

Κατηγορία:Εθνικά πάρκα
Στυλιανός Πετράκης

Ο Αντιναύαρχος **Στυλιανός Πετράκης** διετέλεσε Αρχηγός ΓΕΝ από 18 Ιανουαρίου 2020 έως 16 Ιανουαρίου 2023 οπότε και αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Ναυάρχου.

Γεννήθηκε στην Επισκοπή Ρεθύμνου με καταγωγή από την Ασή Γωνιά Χανίων. Εισήχθη στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1981, από την οποία αποφοίτησε και ονομάσθηκε Μάχιμος Σημαιοφόρος το 1985. Ο Αντιναύαρχος Στυλιανός Πετράκης έχει διέλθει όλα τα σταδιοδρομικά σχολεία του Πολεμικού Ναυτικού και των Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλαμβανομένης της Διακλαδικής Σχολής Επιτελών Άμυνας, της Ναυτικής Σχολής Πολέμου (ΝΣΠ) και της Σχολής Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ). Κατέχει όλα τα προβλεπόμενα από το βαθμό του Μετάλλια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και Μετάλλιο συμμετοχής στην ειρηνευτική αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ATALANTA.

Η επιχειρησιακή του εμπειρία περιλαμβάνει υπηρεσία άνω των 15 ετών σε μονάδες κρούσης του στόλου, εκ των οποίων τα 7 έτη συνολικά ως Κυβερνήτης στο ΤΠΚ ΒΛΑΧΑΒΑΣ (Ρ-74), στο ΤΠΚ ΒΟΤΣΗΣ (Ρ-72) και στη Φ/Γ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ (F-466). Έχει υπηρετήσει στη Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ) και τη Διεύθυνση Διοικήσεως και Σταδιοδρομίας Στρατιωτικού Προσωπικού στο  Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ/Β3) ως Επιτελής και στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ ως Διοικητής. Έχει διατελέσει Ναυτικός Ακόλουθος της Ελλάδας στη Ρώμη καθώς και Ακόλουθος Άμυνας της Ελλάδας στην Αίγυπτο.

Ως Ανώτατος Αξιωματικός εκτέλεσε τα καθήκοντα του Διευθυντού του Β΄ Κλάδου στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ/ΔΚΒ), καθώς και αντίστοιχα στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ/ΔΒΚ). Το 2019 προήχθη σε Αντιναύαρχο και ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού Στόλου. Τον Ιανουάριο του 2020, μετά από σχετική απόφαση του ΚΥΣΕΑ, τοποθετήθηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

Είναι παντρεμένος με τη Νικολέττα Γκαραβέλλα και έχει έναν υιό και μία κόρη. Oμιλεί την Αγγλική γλώσσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κάσος ΙV (κανονιοφόρος)

Η Κανονιοφόρος ΚΑΣΟΣ (πρώην ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ) είναι το πρώτο σκάφος του συγκεκριμένου τύπου, από μια σειρά εξ' ολοκλήρου Ελληνικής σχεδίασης και ναυπήγησης πολεμικών σκαφών. Καθελκύστηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1992 με ανάδοχο τη χρυσή Ολυμπιονίκη και αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Βούλα Πατουλίδου.

Ενεργοποιήθηκε στα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ (Σκαραμαγκά) στις 4 Μαΐου 1993 όταν και υψώθηκε η Ελληνική Σημαία.

Έχει λάβει μέρος σε πολλές εθνικές και συμμαχικές ασκήσεις. Συμμετείχε στην επιχείρηση «Συνδρομή σε Ασφάλεια Ολυμπιακών Αγώνων 2004», σε πολλές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης καθώς και σε επιχειρήσεις προληπτικής ιατρικής.

Την 11 Νοεμβρίου 2005 αποφασίστηκε η μετονομασία του πλοίου σε Κ/Φ ΚΑΣΟΣ με σκοπό να τιμηθεί το μαρτυρικό νησί με τους ηρωικούς κατοίκους.

Κατηγορία:Κάσος
Ντίνα Τάιτους

Η **Κωνσταντίνα Άλις Τάιτους** (αγγλικά: *Constantina "Dina" Alice Titus*, 23 Μαΐου 1950), είναι Ελληνοαμερικανίδα πολιτικός και πανεπιστημιακός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η περιφέρεια της Νεβάδα από το 2013. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 3η περιφέρεια της Νεβάδα (2009-2011), ως Ηγέτης της Μειοψηφίας της Γερουσίας της Νεβάδα (1993-2008), καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας της Νεβάδα για την 7η περιφέρεια από το 1989 έως το 2008.

Επίσης, διατέλεσε καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδα στο Λας Βέγκας, έως την εκλογή της στη Βουλή των Αντιπροσώπων (1977-2011).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Νεβάδα
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Ορθόδοξοι ανά εθνικότητα
Σπήλαιο Κουτούκι

thumb|250px|Άποψη του εσωτερικού του σπηλαίου
Το **σπήλαιο Κουτούκι** είναι επισκέψιμο σπήλαιο το οποίο βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του Υμηττού, πάνω από την Παιανία, σε ύψος 510 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε τυχαία το 1926 και χαρτογραφήθηκε το 1954 από τους Ιωάννης και Άννα Πετροχείλου. Η σημερινή τεχνητή είσοδος, μήκους 17 μέτρων, ανοίχθηκε τη δεκαετία του 1960 για τη διευκόλυνση των επισκεπτών. Η τουριστική διαδρομή έχει μήκος 350 μέτρα. Σήμερα είναι το πιο επισκεφθέν από τα σπήλαια της Αττικής.

Το σπήλαιο αποτελείται από μία αίθουσα διαστάσεων περίπου 60 επί 60 μέτρων, η οποία χωρίζεται εσωτερικά με κολώνες και πέτρινα παραπετάσματα. Το χαμηλότερο σημείο της αίθουσας βρίσκεται στα ανατολικά, σε υψόμετρο 504,4 μέτρα και στο ψηλότερο στα δυτικά, σε ύψος 525,2 μέτρων. Το σπήλαιο χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη κολώνων, οι οποίες αποτελούν το κύριο διάκοσμό του από πλευράς όγκου. Το σπήλαιο διαθέτει συνολικά 55 κολώνες. Το μέσο ύψος τους είναι 2,5 μέτρα και η ψηλότερη, η οποία βρίσκεται κοντά στη φυσική είσοδο, έχει ύψος 7,2 μέτρα. Η φυσική είσοδος βρίσκεται στην οροφή του σπηλαίου και είναι ένα βάραθρο βάθους 38 μέτρων. Ο όγκος της αρχικής καρστικής κοιλότητας υπολογίστηκε 6.900 κυβικά μέτρα.

Στο σπήλαιο αναγνωρίστηκε ένα νέο είδος αράχνης, το *Sulcia kratochvil* ή *Sulcia kanellisi*, το οποίο υπάγεται στην οικογένεια Λεπτονεπτίδες. Στη σπηλιά κατοικούν επίσης νυχτερίδες, χερσαία ισόποδα, διπλόποδα και ορθόπτερα, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το ενδημικό είδος *Dolichopoda petrochilosi*.

## Παραπομπές


Κουτουκι
Κατηγορία:Παιανία
Κρις Παππάς

Ο **Κρίστοφερ Τσαρλς Παππάς** (αγγλικά: *Christopher "Chris" Charles Pappas*, 4 Ιουνίου 1980), είναι Αμερικανός, ελληνικής καταγωγής, πολιτικός και επιχειρηματίας, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η κογκρεσιακή περιφέρεια του Νιού Χάμσαϊρ από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Νιού Χάμσαϊρ από την 4η περιφέρεια, από το 2013 έως το 2019. Επίσης, έχει υπηρετήσει ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Νιου Χάμσαϊρ για την κομητεία του Χίλσμπορο, από το 2002 έως το 2004.  

Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2018, νικώντας με ποσοστό 53.6% έναντι 45.0% του τότε Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2020, με ποσοστό 51.3% έναντι 46.2% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του.  

Είναι το πρώτο ανοιχτά ομοφυλόφιλο μέλος του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, που αντιπροσωπευει την πολιτεία του Νιού Χάμσαϊρ.

## Βιογραφία
Ο Κρις Παππάς, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1980 στο Μάντσεστερ της πολιτείας του Νιου Χάμσαϊρ, όπου και μεγάλωσε, από γονείς Ελληνικής καταγωγής. Αποφοίτησε το Λύκειο "Manchester Central High School" στο Μάντσεστερ, το 1998. Κατόπιν, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και κυβέρνηση, στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, και έλαβε πτυχίο (BA) το 2002. 

Ξεκίνησε να εργάζεται από το 1996 (όταν ήταν ακόμα στο Λύκειο), στην εκστρατεία της τότε πολιτειακής γερουσιάστριας Τζιν Σαχίν για το αξίωμα του κυβερνήτη της πολιτείας. Από το 2002, υπηρετεί ως εκλεγμένο πρόσωπο στη πολιτεία. 

### Προσωπική ζωή
Ο Κρις Παππάς, είναι συνιδιοκτήτης ενός εστιατορίου στο Μάντσεστερ. 

Ο Παππάς, είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος. Τον Δεκέμβριο του 2021 ανακοίνωσε πως αρραβωνιάστηκε τον σύντροφό του Βαν Μπέντλεϊ. 

Είναι Ορθόδοξος Χριστιανός, και είναι μέλος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Νιου Χάμσαϊρ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ
Κάρεν Μπας

Η **Κάρεν Ρουθ Μπας** (αγγλ. *Karen Ruth Bass*, 3 Οκτωβρίου 1953), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και ακτιβίστρια, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 37η περιφέρεια της Καλιφόρνιας από το 2011. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Πολιτειακής Συνέλευσης της Καλιφόρνιας από το 2008 έως το 2010, καθώς και ως Μέλος της Πολιτειακής Συνέλευσης της Καλιφόρνιας από την 47η περιφέρεια από το 2004 έως το 2010.

Επίσης, διατέλεσε ως Επικεφαλής της Επιτροπής των έγχρωμων μελών του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2019 έως το 2021. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αφροαμερικανοί
Κατηγορία:Αφροαμερικανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Θαμνωτό Δράμας

Το **Θαμνωτό** είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Θαμνωτό βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 350 μέτρα. Απέχει 14 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 27 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Δυτικά και βόρεια του χωριού περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης και η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης, στα βόρεια είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατανιάς ενώ δίπλα και νοτιοανατολικά η Πλατανιά, της οποίας θεωρείται συνοικισμός. Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Πουρναρζίκ* και έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ (σημερινή Πλατανιά). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Θαμνωτό. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πλατανιά, την Πελεκητή, τον Μαυροκορδάτο και τον Πρινόλοφο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Τζιμ Κλάιμπερν

Ο **Τζέιμς Ίνος Κλάιμπερν** (αγγλικά: *James "Jim" Enos Clyburn*, 21 Ιουλίου 1940), είναι Αμερικανός πολιτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 6η περιφέρεια της Νότιας Καρολίνας από το 1993. Από το 2019, υπηρετεί ως Υφηγητής της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Υπηρέτησε ξανά ως Υφηγητής της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων, από το 2007 έως το 2011. Ενώ επίσης, υπηρέτησε και ως Επικεφαλής των Δημοκρατικών Βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων, από το 2006 έως το 2007. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Νότια Καρολίνα
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αφροαμερικανοί
Τείχος Δράμας

Το **Τείχος** είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία
Το Τείχος βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Μεγαλοβούνι σε υψόμετρο 380 μέτρα. Απέχει 24 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου), 20 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα και 43 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Καβάλα. Δυτικά του χωριού, στο Μεγαλοβούνι ή Κοτζά ή Κοτζά Νταγ (υψόμετρο κορυφής 1.117 μέτρα) είναι το πρώτο αιολικό πάρκο της Δράμας ισχύος 22MW.

## Ιστορία
Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Σουρουτζουλέρ* και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 38 οικογένειες προσφύγων (152 άτομα). Έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νουσρατλή (σημ. Νικηφόρου).

Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Τείχος.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Άνω Πυξάρι, τον Γύρο και το Υψηλόκαστρο αποτελούν την τοπική κοινότητα  Άνω Πυξαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αιολικό Πάρκο - Μεγαλοβούνι Δράμας στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Στιβ Σκαλίζ

Ο **Στίβεν Τζόζεφ Σκαλίζ** (αγγλικά: *Stephen "Steve" Joseph Scalise*, 6 Οκτωβρίου 1965), είναι Αμερικανός πολιτικός, που υπηρετεί ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Ιανουάριο του 2023. Είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η κογκρεσιακή περιφέρεια της Λουιζιάνα από τον Ιανουάριο του 2008. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Από το 2019 έως το 2023, υπηρέτησε ως Υφηγητής της Μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει υπηρετήσει και ως Υφηγητής της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 2014 έως το 2019.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Γερουσίας της Λουιζιάνα για την 9η περιφέρεια από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο του 2008, καθώς και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λουιζιάνα από την 82η περιφέρεια, από το 1996 έως το 2008.

Τον Ιούνιο του 2017, έγινε απόπειρα δολοφονίας εις βάρος του. Ο Σκαλίζ, πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια προπόνησης μπέιζμπολ στη Βιρτζίνια, υποβάλλοντας τον σε πολύμηνη θεραπεία, επιστρέφοντας στο Κογκρέσο, στις 28 Σεπτεμβρίου 2017.

## Βιογραφία
Ο Στιβ Σκαλίζ, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1965 στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνας των ΗΠΑ, όπου και μεγάλωσε. Η καταγωγή του έλκεται από την Ιταλία. 

Φοίτησε στο Καθολικό Λύκειο "Archbishop Rummel High School" στο Μέτερι, το οποίο αποφοίτησε το 1983. Σπούδασε Πληροφορική και Πολιτικές Επιστήμες, στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνας στο Μπάτον Ρουζ, και έλαβε πτυχίο (BS) το 1989.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Λουιζιάνα
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Σχέσεις Αυστραλίας-Καζακστάν

Οι **σχέσεις Αυστραλίας-Καζακστάν** είναι οι εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Αυστραλίας και του Καζακστάν. Τα δύο έθνη σύναψαν διπλωματικές σχέσεις στις 22 Ιουνίου 1992. Η Αυστραλία είναι διαπιστευμένη στο Καζακστάν από την πρεσβεία της στη Μόσχα της Ρωσίας. Το Καζακστάν είναι διαπιστευμένο στην Αυστραλία από την πρεσβεία του στη Σιγκαπούρη και διατηρεί ένα γενικό προξενείο στο Σίδνεϊ.

## Πολιτικές σχέσεις
Η Αυστραλία είναι η δεύτερη χώρα μετά τη Νέα Ζηλανδία στην Ωκεανία, που αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Καζακστάν το 1991. Μια αυστραλιανή πρεσβεία άνοιξε στο Αλμάτι το 1995, ωστόσο, έκλεισε το 1999 λόγω περιορισμών του προϋπολογισμού. Ο Πρέσβης του Καζακστάν στην Αυστραλία διαμένει στη Σιγκαπούρη. Το 2015, το Καζακστάν άνοιξε ένα γενικό προξενείο στο Σίδνεϊ.

Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές επισκέψεις υψηλού επιπέδου μεταξύ της Αυστραλίας και του Καζακστάν. Ο πρώην πρωθυπουργός του Καζακστάν, Σεργκέι Τερεστσένκο, επισκέφθηκε την Αυστραλία το 1993. Ο Γενικός Κυβερνήτης της Αυστραλίας, Μπιλ Χέιντεν, επισκέφθηκε το Καζακστάν το 1994 και ο Πρόεδρος του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ επισκέφθηκε την Αυστραλία το 1996.

Το 2010, ο Αυστραλός υπουργός Εξωτερικών, Κέβιν Ραντ, επισκέφθηκε την Αστανά για να συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΑΣΕ, ενώ το Καζακστάν ασκούσε την προεδρία του οργανισμού. Ο υπουργός Εξωτερικών Ραντ επισκέφθηκε ξανά το Καζακστάν τον Ιούνιο του 2011 για τη συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης (ΟΙΔ) στην Αστανά.

## Οικονομία
Το Καζακστάν είναι ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Αυστραλίας στην Κεντρική Ασία. Και οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας, η οποία επικυρώθηκε στις 2 Ιουνίου 2004. Οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών είναι μέτριες.

## Παραπομπές



Καζακσταν
Αυστραλια
Πραμίλα Τζαγιαπάλ

Η **Πραμίλα Τζαγιαπάλ** (αγγλικά: *Pramila Jayapal*, 21 Σεπτεμβρίου 1965), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και ακτιβίστρια, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 7η περιφέρεια της Ουάσινγκτον από το 2017. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Είναι επίσης, Επικεφαλής των Προοδευτικών μελών του Κογκρέσου από το 2019. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Γερουσίας της Ουάσινγκτον για την 37η περιφέρεια από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Δεκέμβριο του 2016. 

Είναι η πρώτη Ινδοαμερικανή που υπηρετεί στην Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και η πρώτη Ασιατικής καταγωγής Αμερικανίδα, που εκπροσωπεί την πολιτεία της Ουάσινγκτον, σε ομοσπονδιακό επίπεδο.  

## Βιογραφία
Η Πραμίλα Τζαγιαπάλ, γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1965, στο Τσεννάι (πρώην Μάντρας) της Ινδίας, από την Μάγια (συγγραφέας) και τον Μ.Π. Τζαγιαπάλ (διευθυντή μάρκετινγκ). Μεγάλωσε κυρίως, στην Σιγκαπούρη και την Ινδονησία, και σε ηλικία 17 ετών (1982), μετανάστευσε οικογενειακώς στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και φοίτησε εκεί. 

Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες, στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν, όπου έλαβε πτυχίο (BA) το 1986. Στη συνέχεια, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές, επάνω στο Μάρκετινγκ και τη Διοίκηση Επιχείρησεων, στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν στο Ιλινόι, λαμβάνοντας master (MBA) το 1990. 

Εργάστηκε ως Οικονομική Αναλύτρια στην επενδυτική τράπεζα "Paine Webber" (1986-1988), και στη συνέχεια ως Αναλύτρια σε πωλήσεις και μάρκετινγκ έως το 1991. Ύστερα από το 1991, εργάστηκε στον δημόσιο τομέα. 

Τον Σεπτέμβριο του 2001, ύστερα από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ίδρυσε τον οργανισμό "Hate Free Zone", η οποία κατάφερε να μηνύσει με επιτυχία τις υπηρεσίες μετανάστευσης και πολιτογράφησης της Κυβέρνησης του Τζορτζ Ο. Μπους. Η "Hate Free Zone", μετονομάστηκε σε OneAmerica, της οποίας η Πραμίλα, ήταν εκτελεστική διεύθυντρια έως το 2012. Το 2013, ονομάστηκε από τον Λευκό Οίκο, ως «Πρωταθλήτρια της Αλλαγής». 

## Πολιτική

### Γερουσία της Ουάσινγκτον (2015-2016)
μικρογραφία|246x246εσ|Η Τζαγιαπάλ, το 2017.
Στις εκλογές του Αυγούστου του 2014, για την πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον, η Τζαγιαπάλ, κατάφερε να εκλεχθεί πολιτειακή Γερουσιαστής, για την 37η περιφέρεια. Ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Ιανουαρίου 2015. Παραιτήθηκε από το αξίωμα, στις 11 Δεκεμβρίου 2016, προκειμένου να αναλάβει ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.

#### Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (2017-)
Στις εκλογές του 2016 της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, στην Ουάσινγκτον, η Πραμίλα Τζαγιαπάλ, εξελέγη Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 7η περιφέρεια της Ουάσινγκτον (ευρύτερη περιοχή του Σιάτλ), με ποσοστό 56,0%. Ανέλαβε το αξίωμα στις 3 Ιανουαρίου 2017. Επανεξελέγη το 2018 με ποσοστό 83,6%, και το 2020, με ποσοστό 83,0%.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Κατηγορία:Σιάτλ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Ινδοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Προοδευτισμός
Βαρβάρα Γκολίτσινα

Η **Βαρβάρα** **Βασιλίεβνα Γκολίτσινα,** το γένος **φον Ένγκελχαρτ** (1757-1815), ήταν κυρία επί των τιμών και ευγενής της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η ανιψιά και ερωμένη του Γκριγκόρι Ποτέμκιν, και η αγαπημένη κυρία των τιμών της Μεγάλης Αικατερίνης.

Παράλληλα με τις αδερφές της, της δόθηκε ευνοϊκή θέση στη ρωσική αυτοκρατορική αυλή κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Αικατερίνης, όπου περιγράφονταν ως "Σχεδόν οι Μεγάλες Δούκισσες", τα κοσμήματα της αυλής και επίτιμα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας.

## Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Βασίλι φον Ένγκελχαρτ και της συζύγου του Γιελένα Μάρφα Ποτέμκιν και έτσι η ανιψιά του Γκριγκόρι Ποτέμκιν.

Εισήχθη στο ρωσικό δικαστήριο με τις πέντε αδελφές της (και τον αδερφό της) το 1775. Αρχικά ήταν αμόρφωτοι και ανίδεοι, αλλά σύντομα εξευγενίστηκαν και έγιναν οι πιο αγαπημένες γυναίκες στη ρωσική αυλή. Αντιμετωπίζονταν σχεδόν σαν να ήταν μέρος της αυτοκρατορικής οικογένειας και ήταν γνωστές ως: "οι σχεδόν Μεγάλες Δούκισσες" και ως "κοσμήματα" και στολίδια της ρωσικής αυλής. Ο Ποτέμκιν τους έδωσε μεγάλη προίκα και έβαλε την Αικατερίνη να τις διορίσει κυρίες των τιμών. Υποτίθεται ότι ήταν ερωμένες του θείου τους, που ήταν ένα από τα πιο γνωστά κουτσομπολίστικα θέματα και σκάνδαλα της εποχής. Η σχέση της με τον Ποτέμκιν πραγματοποιήθηκε το 1777-1779 και έληξε μετά το γάμο της με τον πρίγκιπα Σεργκέι Γκολίτσιν το 1779. Τελείωσε πιθανώς με την πρωτοβουλία της, αφού είχε ερωτευτεί τον Γκολίτσιν. Είναι πιθανό ότι το πρωτότοκο παιδί της να είναι παιδί του θείου της. Η γιαγιά της, η Ντάρια Ποτέμκινα είναι γνωστό ότι διαμαρτυρήθηκε στον γιο της για τη σχέση τους. Αφού τελείωσε η σχέση τους, ο θείος της Ποτέμκιν είχε σχέση με την αδερφή της, την Αλεξάνδρα. Περιγράφεται ως μια όμορφη, γοητευτική και διασκεδαστική ξανθιά.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

* 

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Βαρβαρα