open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλκοολικός βαθμός

Ο **αλκοολικός βαθμός** ή αλκοολικός τίτλος κατ' όγκο ή *βαθμός Gay-Lussac*, (G.L.) ενός υδραλκοολικού διαλύματος, είναι μονάδα μέτρησης της κατ' όγκο περιεκτικότητας αλκοόλης σε τέτοια διαλύματα, όπως είναι για παράδειγμα τα αλκοολούχα ποτά. Ονομάζεται η ποσότητα της απόλυτης (άνυδρης) αιθανόλης (σε λίτρα) που υπάρχουν σε 100 mL του διαλύματος στους 20°C. Συμβολίζεται ως ‘% vol’.

Η ποσότητα αιθανόλης (σε mL) είναι η μάζα της αιθανόλης προς την πυκνότητά της (0.78924g/ml) στους 20°C. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετρολογίας διαθέτει αναλυτικούς πίνακες για υδραλκοολικά μίγματα διαφόρων πυκνοτήτων και θερμοκρασιών. Ο αλκοολικός βαθμός εκφράζεται επίσης και σε *βαθμούς Gay-Lussac* (από το όνομα του Γάλλου χημικού Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ), αν υπάρχει μικρή διαφορά στις μετρούμενες τιμές, καθώς ο Gay-Lussac χρησιμοποιούσε ως θερμοκρασία αναφοράς τους 15°C.

Ο αλκοολικός βαθμός εκφράζεται σε επί τοις εκατό κατ' όγκο συγκέντρωση και συμβολίζεται ομοίως με τους βαθμούς θερμομέτρου (π.χ. 90° vol.), προσδιορίζεται δε από ειδικό εργαστηριακό όργανο αραιόμετρο, που επί τούτου ονομάζεται αλκοολόμετρο.

* Ο αλκοολικός βαθμός φέρεται υποχρεωτικά με εμφανή ένδειξη σε όλα τα διακινούμενα στο εμπόριο αλκοολούχα ποτά.

Η ανάμειξη δύο υδατικών διαλυμάτων αλκοόλης διαφορετικής συγκέντρωσης προκαλεί συνήθως μεταβολή του τελικού τελικού όγκου. Η ανάμειξη απεσταγμένου νερού με διάλυμα αλκοόλης με συγκέντρωση μικρότερη από 24% vol. προκαλεί μικρή αύξηση του συνολικού όγκου, ενώ η ανάμειξη δύο αλκοολικών διαλυμάτων με συγκέντρωση μεγαλύτερη από 24% vol. προκαλεί μείωση του τελικού όγκου. Το φαινόμενο της μεταβολής του όγκου κατά την ανάμειξη ανόμοιων διαλυμάτων εξηγείται από την έννοια του όρου *μερικός γραμμομοριακός όγκος*. 

## Τυπικές συγκεντρώσεις αλκοολούχων ποτών

Συνήθης περιεκτικότητα αιθυλικής αλκοόλης σε διάφορα αλκοολούχα ποτά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλκοολούχα ποτά
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης
Τάγμα του Γεωργίου Α΄

Το **Βασιλικόν Τάγμα του Γεωργίου Α΄** ήταν Παράσημο της Ελλάδας, που καθιερώθηκε στη μνήμη του Βασιλέως Γεωργίου Α΄ στις 16 Ιανουαρίου 1915. 

Καταργήθηκε το 1973, από την Ελληνική Δημοκρατία, αλλά παραμένει ενεργό ως Βασιλικό Οικογενειακό Τάγμα.

Ιδρύθηκε το 1915 από το Βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄ και απονεμήθηκε σε πολίτες που διακρίθηκαν με τις πράξεις τους υπέρ της Πατρίδας.

## Περιγραφή
Το μετάλλιο του τάγματος του Γεωργίου Α' είχε μορφή σταυρού με λευκό σμάλτο και περιβαλλόταν από δάφνινο στεφάνι. Το κέντρο του ήταν από κόκκινο σμάλτο με την επιγραφή «Γ1» (δηλαδή «Γεώργιος Α΄») και την επιγραφή «Ισχύς μου η αγάπη του λαού». Η αντίστροφη πλευρά έφερε τη χρονολογία της βασιλείας του Γεωργίου, δηλαδή 1863-1913. 

Για πράξεις εν καιρώ πολέμου απενέμετο μετά ξιφών.

Ο αστέρας του Τάγματος του Γεωργίου Α' ήταν αργυρός με οκτώ ή τέσσερις ακτίνες στην περίπτωση του μεγαλόσταυρου ή του ανώτερου ταξιάρχη αντίστοιχα.

Η ταινία του τάγματος είχε χρώμα βαθύ ερυθρό. 

## Τάξεις
Το μετάλλιο είχε πέντε τάξεις:
*  *Μεγαλόσταυρος* - η ταινία φέρεται χιαστί από το δεξιό ώμο και ο οκτάκτινος αστέρας στο αριστερό μέρος του στήθους
*  *Ανώτερος Ταξιάρχης* - η ταινία φέρεται από το λαιμό και ο τετράκτινος αστέρας ο αριστερό μέρος του στήθους
*  *Ταξιάρχης* - η ταινία φέρεται από το λαιμό
*  *Χρυσούς σταυρός* - η ταινία φέρεται στο αριστερό μέρος του στήθους
*  *Αργυρούς σταυρός* - η ταινία φέρεται στο αριστερό μέρος του στήθους

### Αναμνηστικός Σταυρός
Υπήρχε επίσης Αναμνηστικός Σταυρός σε τρεις τάξεις: 

* *Χρυσούς σταυρός*, 
* *Αργυρούς σταυρός* και 
* *Χάλκινος σταυρός* (χωρίς σμάλτο) 

Ο Αναμνηστικός Σταυρός απενέμετο κυρίως σε Υπαξιωματικούς και Ανθυπασπιστές και κατώτερους Δημοσίους Υπαλλήλους.

## Εικόνες

 Order of George II of Greece (rank of Commander) - IMG 4976.JPG|Μεγαλόσταυρος
 Φωτογραφία και Μετάλλια του Δημήτρη Μαννούρη (Macedonian Mule Corps - MMC), item 2.jpg|Χαλκούς σταυρός


## Βιβλιογραφία
* Γεωργίου Ι. Μπελδέκου, "Τάγματα Αριστείας και Στρατιωτικά Μετάλλια της Ελλάδος", έκδοση Πολεμικού Μουσείου, Αθήνα 1991, ISBN 960-85054-0-2. 

 

Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Οίκος των Φωκάδων

thumb|200px|Ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς
Ο **οίκος των Φωκάδων** είχε την καταγωγή του από την Καππαδοκία, μεγάλη βυζαντινή επαρχία στη Μικρά Ασία. Από αυτή την οικογένεια αναδείχθηκαν πολλοί και άξιοι άνδρες, κυρίως στον στρατιωτικό τομέα. Για μεγάλο διάστημα κατείχαν επάξια σημαντικά αξιώματα στο στρατιωτικό και διοικητικό τομέα, καθορίζοντας τις εξελίξεις στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Ο Βάρδας Φωκάς ήταν πατέρας του Νικηφόρου, στρατηγός και διοικητής του θέματος Ανατολικών. Ο Νικηφόρος Β΄ Φωκάς έφτασε στο ύπατο αξίωμα του αυτοκράτορα (963-969 μ.Χ.). Όταν πέθανε ο Ρωμανός Β΄, ο Νικηφόρος στέφθηκε αυτοκράτορας, αφού παντρεύτηκε τη σύζυγο του Ρωμανού, Θεοφανώ. Ήταν χαρακτήρας που συνδύαζε αρμονικά τη στρατιωτική ικανότητα αφενός, με τη χριστιανική απλότητα και μετριοφροσύνη αφετέρου. Άλλωστε είχε αποκτήσει μεγάλη πείρα στα στρατιωτικά, λόγω των συνεχών πολέμων εναντίον των Αράβων, από τους οποίους επανέκτησε και την Κρήτη το 961 μ.Χ., και επέκτεινε τα σύνορα του Βυζαντίου πέρα από τον Ευφράτη, μετά από σημαντικές νίκες στη Συρία. Στις επιχειρήσεις για την πολιορκία και την τελική πτώση της Αντιόχειας συνέβαλε ο Πέτρος Φωκάς.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Νικηφόρος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες, μεγαλόπνοος ηγέτης και ένθερμος οραματιστής της παγκόσμιας ακτινοβολίας της Αυτοκρατορίας. Ένα καθοριστικό μέτρο σε ό,τι αφορά τα θέματα της εκκλησιαστικής διοίκησης είναι το διάταγμα του 964, που απαγορεύει την ίδρυση μοναστηριών παρά μόνο σε έρημα μέρη, για παράδειγμα το Άγιο Όρος. Με βάση αυτό το διάταγμα μετατράπηκε σε μονή και η Καρυούπολις, που αποτέλεσε τον βασικότερο άξονα στον εκχριστιανισμό των Σλάβων, βοηθούμενος και με στρατιωτική δύναμη.

Πιθανολογείται ότι η οικογένεια εξέλιπε τον 11ο αιώνα ενώ μεταγενέστερες εμφανίσεις προσωπικοτήτων με το ίδιο ακριβώς επίθετο δεν φαίνεται να ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Πιθανότεροι πλησιέστεροι απόγονοι του Οίκου των Φωκάδων πιθανολογείται να είναι οι ευγενικοί οίκοι που προέρχονται απο την μεγάλη ιστορική οικογένεια των Φωκάδων - Καλλέργων ή Καλλέργηδων στην Κρήτη οι όποιοι όμως έχουν διαφορετικά επωνύματα που απέκτησαν μετά την Ενετοκρατία.

## Γενεαλογία του Οίκου των Φωκάδων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ετζέογλου, Ροδονίκη. «Καρυούπολις, μια ερειπωμένη βυζαντινή πόλη». *Λακωνικαί Σπουδαί* 9 (1988), σσ. 3-60. 
* Κόμης, Κώστας. *Πληθυσμοί και οικισμοί της Μάνης, 15ος-19ος αιώνας*. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 1995. 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Φωκαδων
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Τάγμα της Αγίας Άννας

Το **Τάγμα της Αγίας Άννας** (ρωσικά: *Орден Святой Анны*) ήταν τάγμα ιπποτών, αρχικά της επαρχίας του Χόλσταϊν και έπειτα της Ρωσίας που ιδρύθηκε από τον Κάρολο Φρειδερίκο, δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττροπ στις 14 Φεβρουαρίου του 1735, προς τιμή της συζύγου του, Άννα Πετρόβνα, μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας, κόρη του Πέτρου Α' της Ρωσίας. Το ρητό του Τάγματος ήταν «Amantibus Justitiam, Pietatem, Fidem» («για αυτούς που αγαπούν τη δικαιοσύνη, την ευσέβεια, και την πίστη»).

Το τάγμα εόρταζε στις 3 Φεβρουαρίου.

## Η ιστορία του τάγματος
Το τάγμα αρχικά είχε μόνο έναν βαθμό και ονομαζόταν «Τάγμα της Άννας». Το καταστατικό του τάγματος φέρει το έτος 1735 με μοναδικό μετάλλιο έναν σταυρό με κόκκινος σμάλτο που στο κέντρο του σταυρού είχε την εικόνα της Αγίας Άννας και στην αντίστροφη όψη τα αρχικά «A.I.P.F.» (λατ. «"Anna Imperatoris Petri Filia"», δηλ. «Άννα, κόρη αυτοκράτορα Πέτρου»). 

Το 1742, ο Πέτρος Γ' της Ρωσίας, γιος του Καρόλου Φρειδερίκου, ανακηρύχτηκε φυσικός διάδοχος της Ρωσίας. Όταν έφθασε στη Ρωσία, παρουσίασε το μετάλλιο σε διάφορους αυλικούς. Στις 15 Απριλίου του 1797, ο γιος του, αυτοκράτορας Παύλος Α' της Ρωσίας, έκανε το τάγμα μέλος του αυτοκρατορικού ρωσικού συστήματος, το μετονόμασε σε «Τάγμα της Αγίας Άννας» και καθιέρωσε τρεις βαθμούς. Αργότερα, το 1815, ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας πρόσθεσε και τέταρτο βαθμό.

Τα μέλη του τάγματος του Αγίου Αντρέα καθώς και οι πρίγκιπες της αυτοκρατορίας, λάμβαναν ταυτόχρονα και το μετάλλιο του τάγματος της Αγίας Άννας, 1ου βαθμού. Η αρχηγία του τάγματος ήταν κληρονομικό προνόμιο του αυτοκράτορα.

## Περιγραφή

Image:Anna1st.jpg|Τάγμα της Αγίας Άννας,1ος βαθμός
Image:Anna2nd.jpg|Τάγμα της Αγίας Άννας,2ος βαθμός(εδώ παρουσιάζεται η έκδοση με σπαθιά για ηρωισμό στην μάχη)
Image:Anna3rd.jpg|Τάγμα της Αγίας Άννας,3ος βαθμός
Image:Anna4th.jpg|Τάγμα της Αγίας Άννας,4ος βαθμός(σε δύο εκδόσεις)


Το μετάλλιο του Τάγματος της Αγίας Άννας είχε τέσσερις βαθμούς.
* **1ος βαθμός**: Σταυρός με φαρδιά ταινία (10 εκατοστά) που την φορούσαν πάνω από τον αριστερό ώμο και αστέρι διαμέτρου 95 χιλιοστών που το φορούσαν στο δεξιό μέρος του στήθους
* **2ος βαθμός**: Σταυρός διαμέτρου 45 χιλιοστών που τον φορούσαν στον λαιμό
* **3ος βαθμός**: Σταυρός που τον φορούσαν στα αριστερά
* **4ος βαθμός**: Σταυρός που έμπαινε στη λαβή του ξίφους

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Alan W. Hazelton, *The Russian Imperial Orders*; New York: The American Numismatic Society, 1932 (Numismatic Notes and Monograms, No. 51).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Τάγμα της Αγίας Άννας
* Η ιστορία του Τάγματος της Αγίας Άννας

Αννας
Ρακίτα Αχαΐας

Η **Ρακίτα** είναι οικιστική και παραθεριστική περιοχή στην ορεινή Αχαΐα, ευρισκόμενη στην Τοπική Κοινότητα Άνω Μαζαρακίου της Δημοτικής Ενότητας Λεοντίου, χωρίς ωστόσο να διατηρεί την ιδιότητα του επίσημα αναγνωρισμένου οικισμού.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται χτισμένη σε οροπέδιο κοντά στο όρος Μπαρμπάς του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο 1.130 μέτρων περίπου. Στην περιοχή υπάρχουν δύο μικρές λίμνες, η λίμνη Βεργούρι και η ομώνυμη λίμνη Ρακίτα, καθώς και το ρέμα *Τσίκιζα*, που διατρέχει το οροπέδιο.

## Ιστορία
Στη Ρακίτα γίνονται ανασκαφές για την ανάδειξη ναού της Γεωμετρικής εποχής αφιερωμένος στη Θεά Αρτέμιδα. Έχουν βρεθεί και λείψανα της μυκηναϊκής περιόδου.
 
Επίσης, στον οικισμό βρίσκεται και ο ιστορικός ναός της Αγίας Παρασκευής, κτισμένος περίπου το 1700, όπου εκεί λειτουργήθηκαν οι Έλληνες υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη λίγο πριν από την καθοριστικής σημασίας νικηφόρα μάχη με τον Ιμπραήμ στην περιοχής της Καυκαριάς· Δίπλα του έχει κτιστεί τα τελευταία χρόνια και νέος ναός, έχει διαμορφωθεί ο χώρος ενώ έχει ανακαινιστεί εξωτερικά και ο παλιός ναός.

## Λοιπά στοιχεία
Παλαιότερα, αλλά ακόμα και σήμερα σε μικρότερο βαθμό, χρησίμευε ως τόπος για την καλοκαιρινή βοσκή των αιγοπροβάτων από την περιοχή του Μαζαρακίου Πατρών.

Ρίζες από το Μαζαράκι και τη Ρακίτα έχει ο βουλευτής και πρώην υπουργός Νίκος Νικολόπουλος.

Τα τελευταία χρόνια, με την βελτίωση των τοπικών υποδομών, η Ρακίτα έχει γίνει τόπος παραθερισμού με πολλές εξοχικές κατοικίες, και έχει παρατηρηθεί αύξηση του αριθμού των παραθεριστών από πολλές περιοχές της Αχαΐας, κυρίως όμως από την περιοχή των Πατρών και του Αιγίου. Από το 2013 κ.εξ. διεξάγεται κάθε Αύγουστο στην περιοχή το επονομαζόμενο *VoukoliRock Festival*.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Agia Paraskevi Rakitas.jpg|Η Αγία Παρασκευή (Ασπροκκλησιά) στη Ρακίτα Αχαΐας.
Αρχείο:Saint_Paraskevi_Rakita_partial_view.jpg|Η Αγία Παρασκευή (Ασπροκκλησιά) στη Ρακίτα Αχαΐας, μερική άποψη.
Αρχείο:Rakita plateau and fir forest, Summer 2011.jpg|Το οροπέδιο της Ρακίτας.


## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, *Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον*, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση
* Μαρία Τσονοπούλου, *Τα ιερά της Αρτέμιδος στην Πελοπόννησο*, Μεταπτυχιακή εργασία. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης/Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Θεσσαλονίκη 2012

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Τίφανι Θίσεν

Η **Τίφανι Θίσεν** (*Tiffani Amber Thiessen*, 23 Ιανουαρίου 1974) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός γνωστή από τους ρόλους της ως Κέλι Καπόφσκι στη σειρά *Πριν χτυπήσει το κουδούνι* και ως Βάλερι Μαλόουν στη σειρά *[[Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς]]*. Είναι γνωστή και με το πλήρες όνομά της **Τίφανι Άμπερ Θίσεν**.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας, από πατέρα γερμανικής καταγωγής και σχεδιαστή πάρκων στο επάγγελμα, ενώ η μητέρα της είναι ελληνικής, τουρκικής και ουαλικής καταγωγής. Σε μικρή ηλικία συμμετείχε σε διαγωνισμούς ομορφιάς και το 1987 στέφθηκε Miss Junior America, ενώ την επόμενη χρονιά κέρδισε τον διαγωνισμό αναζήτησης μοντέλων του περιοδικού *Teen Magazine* όπου έγινε και εξώφυλλο. Το 1989 έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα της στην αμερικάνικη τηλεόραση με τον ρόλο της Κέλι Καπόφσκι στη νεανική κωμική σειρά *Πριν χτυπήσει το κουδούνι*. Από το 1992 κάνει την εμφάνισή της με πρωταγωνιστικούς ρόλους στις πρώτες της ταινίες, κυρίως τηλεοπτικές, ενώ η καριέρα της εκτοξεύτηκε με τον ρόλο της Βάλερι Μαλόουν στην επιτυχημένη δραματική νεανική σειρά *[[Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς]]*, όπου συμπεριλήφθηκε αμέσως στο πρωταγωνιστικό καστ το 1994, στον πέμπτο κύκλο της σειράς, μετά την αποχώρηση της Σάνεν Ντόχερτι, ενώ αποχώρησε και η ίδια κατά τη διάρκεια του ένατου κύκλου το 1998. Παράλληλα με αυτόν τον ρόλο, συνέχιζε να πρωταγωνιστεί σε τηλεταινίες, ενώ αμέσως μετά την αποχώρησή της επικεντρώθηκε για ένα διάστημα στη συμμετοχή της σε κινηματογραφικές ταινίες, με πιο γνωστές την παρωδία *Θες να μάθεις τι έκανα πέρσι Παρασκευή και 13;* και την ταινία του Γούντι Άλεν *[[Παίζοντας στα τυφλά]]* (*Hollywood Ending*).

Το 2001, ο παραγωγός της σειράς *[[Οι Μάγισσες|Οι μάγισσες]]*, Άαρον Σπέλινγκ, που ήταν επίσης παραγωγός του *Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς*, της προτείνει να υποδυθεί τον ρόλο της Πέιτζ Χάλιγουελ που ήταν η χαμένη αδερφή των τριών μαγισσών, ως αντικαταστάτρια για ακόμη μία φορά της Σάνεν Ντόχερτι που αποχώρησε στο τέλος του τρίτου κύκλου της σειράς, αλλά η Θίσεν αρνήθηκε. Το 2002 πρωταγωνιστεί στην αστυνομική σειρά *Fastlane*, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο έχει στην επίσης αστυνομική τηλεοπτική σειρά *White Collar* που προβάλλεται από τον Οκτώβριο του 2009 στις ΗΠΑ και παρουσιάζει μεγάλη επιτυχία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Ιωάννης Φραγκιάς

Ο **Ιωάννης Γ. Φραγκιάς** (Σύρος, 1849 ή Χίος 1851) - Αθήνα, 1929) ήταν δικηγόρος και δραματικός ποιητής.

Μεταξύ των έργων του είναι: *Οι Μοναχοί*, *Μαρία η αρχιληστής*, *Λουκριτία η Ρωμαία*, *Ιούνιος Βρούτος*, *Υμέναιος*, *Πολιτική συναλλαγή*, καθώς και η ελληνική απόδοση του *Έρως ιατρός* ((L'Amour médecin), η «πολύ καλή έμμετρη μετάφραση» του *[[Αμφιτρύων (Μολιέρος)|Αμφιτρύωνα]]* του Μολιέρου και μετάφραση του Οβιδίου Amores I,II. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Δημοκρατικόν Κόμμα (Ελλάδα, 1953)

Το **Δημοκρατικόν Κόμμα** ήταν βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα.

## Ιστορία
Το Δημοκρατικόν Κόμμα ιδρύθηκε στις 10 Ιουλίου 1953 από το Γεώργιος Καρτάλης και άλλα στελέχη και βουλευτές που διαγράφτηκαν ή αποχώρησαν από την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου. Αιτία της διαγραφής τους ήταν η συνεχής διαφωνία εντός των κόλπων της Ε.Π.Ε.Κ. στην ενδεχόμενη συνένωση του κόμματος με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Έτσι, στις 3 Μαρτίου, με εντολή Πλαστήρα διαγράφτηκαν οι Καρτάλης και Ασκούτσης καθώς και ο βουλευτής Στυλιανός Αλλαμανής.

Αμέσως μετά, συγκροτήθηκε τριμελής επιτροπή (Καρτάλης, Αλλαμανής, Ζάκκας) για την συγκρότηση του κόμματος, ενώ προσχώρησαν σε αυτό και άλλοι τέσσερις βουλευτές που αποχώρησαν από την Ε.Π.Ε.Κ. (Βασαρδάνης, Γρηγορίου, Κόρακας, Ριζιώτης).

Στην 1 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους το Δημοκρατικό Κόμμα συγχωνεύθηκε με το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας στο Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dede, Katerina (2013, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου), Η ανάδυση του Κέντρου στη μεταπολεμική Ελλάδα: η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου του Νικόλαου Πλαστήρα

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Χαράλαμπος Ταϊγανίδης

Ο **Χαράλαμπος Ταϊγανίδης** (11 Μαρτίου 1981) είναι Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, παραολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής.

## Βιογραφικό
Ο Χαράλαμπος Ταϊγανίδης γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου του 1981 στη Θεσσαλονίκη και κατάγεται από το χωριό Πολύμυλος του δήμου Ελλησπόντου.

Σύμφωνα με δηλώσεις του η φοβία του για το νερό τον ώθησε να ασχοληθεί με την κολύμβηση προκειμένου να την ξεπεράσει.

Το 2003 και αφού έχει διακριθεί ήδη σε πανελλήνιο επίπεδο, μαθαίνει ότι πάσχει από μία σοβαρή ασθένεια των ματιών, η οποία εκφυλίζει την όραση, την ελαττώνει σταδιακά και καθιστά ατροφικά τα νεύρα του αμφιβληστροειδούς. 

## Αθλητικές διακρίσεις
Ο Ταϊγανίδης ξεκίνησε την καριέρα του από τον Εθνικό Κοζάνης, συνέχισε στον Άρη και κατέληξε στον Ολυμπιακό. Προπονητής του είναι ο Γιάννης Νεράντζης.

Το 2002 κατέκτησε την πρώτη θέση στα 50 μέτρα ύπτιο κάνοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ. Τα προβλήματα όρασης που τον ταλανίζουν το επόμενο έτος τον αναγκάζουν να μεταπηδήσει στην κατηγορία S13.

Την επόμενη χρονιά συμμετέχει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, που διεξάγονται στην Αθήνα και κατακτά την πρώτη θέση στα 100 μέτρα πεταλούδα, στα 100 μέτρα ύπτιο ,  και τη δεύτερη στα 50 μέτρα ύπτιο.

Το 2006 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης για αθλητές με αναπηρία στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής, όπου κατέκτησε έξι χρυσά μετάλλια. Τα αθλήματα στα οποία κατέκτησε την πρώτη θέση ήταν τα 200 μέτρα μικτή ατομική, τα 200 μέτρα ύπτιο, τα 100 μέτρα πεταλούδα, τα 100 μέτρα ύπτιο, τα 400 μέτρα ελεύθερο και τα 50 μέτρα ελεύθερο. Στα 4 πρώτα μάλιστα κατέρριψε και τα μέχρι τότε παγκόσμια ρεκόρ. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε ως καλύτερος αθλητής με αναπηρία από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο ήταν σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής Στους αγώνες αυτούς κατέκτησε έξι μετάλλια, χρυσό στην κατηγορία 100 μέτρων ελεύθερο, όπου κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ, χρυσό στην κατηγορία 100 μέτρα ύπτιο, όπου και πάλι έκανε παγόσμιο ρεκόρ, ασημένια στην κατηγορία 100 μέτρα πεταλούδα, στην κατηγορία 200 μέτρα μικτή και στην κατηγορία 50 μέτρα ελεύθερο,  καθώς και χάλκινο στα 400 μέτρα ελεύθερο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφικό του Χαράλαμπου Ταϊγανίδη στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Οπώρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οπώρα** είναι γνωστή μία θεότητα την οποία οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν προστάτιδα των φρούτων (*οπώρα* = φρούτο). Η Οπώρα μετείχε στην ακολουθία της θεάς Ειρήνης. Παριστάνεται πιθανώς σε ανάγλυφα του ναού του Σεράπιδος και της Ίσιδας που ανακαλύφθηκαν στη θέση του σημερινού ναού του Αγίου Ελευθερίου στην Αθήνα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Οπωρα
Ορεάδες

Στην ελληνική μυθολογία με τη συλλογική ονομασία **Ορεάδες** ήταν γνωστές οι Νύμφες εκείνες που κατοικούσαν στα όρη και τα προστάτευαν. Η λατρεία των Ορεάδων διεξαγόταν συνήθως μέσα σε σπηλιές. Οι Ορεάδες έπαιρναν κάποτε και ειδικότερα συλλογικά ονόματα από το όνομα του όρους στο οποίο διέμεναν, π.χ. Κιθαιρωνίδες, Ελικωνιάδες, Δικταίες, κ.ά.. Ορεάδες Νύμφες που αναφέρει η μυθολογία ήταν η Οινώνη (στο όρος Ίδη της Τρωάδας), η Βριτομάρτις, η Ηχώ, η Κυλλήνη, η Κυνοσούρα, η Πιτύς, κ.ά.. Οι Ορεάδες συνδέονταν με τη θεά Αρτέμιδα, καθώς όταν η θεά κυνηγούσε προτιμούσε τα βουνά και τα ορεινά δάση.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

Ορεαδες
Ορθάνης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ορθάνης** ήταν γνωστός ένας δαίμονας ή Σάτυρος. Ο Ορθάνης λατρευόταν κυρίως στην Αττική και στην Αθήνα. Η θεότητα αυτή συσχετιζόταν ή και ταυτιζόταν με τον (φρυγικής καταγωγής) Πρίαπο, καθώς και με τον Κονίσαλο και τον Τύχωνα (*«πριαπικός κύκλος»*). Σύμφωνα με τον Ησύχιο ο Ορθάνης ονομάσθηκε έτσι ως *«εκτεταμένον έχων το αιδοίον»* (βλ. και «πριαπισμός»).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ορθανης
Οράτιος Κόκλης

[right|thumb|Ο Οράτιος Κόκλης σε ξυλογραφία του [Τζον Ράινχαρντ Γουεγκουλέν (*John Reinhard Weguelin*, 1879)]]
Στη ρωμαϊκή μυθολογία με το όνομα **Οράτιος Κόκλης** (λατινικά: PUBLIUS HORATIUS · COCLES) είναι γνωστός ένας θρυλικός ήρωας της «Ορατίας Γενεάς».

Ο Οράτιος Κόκλης ήταν Ρωμαίος ήρωας του 6ου αιώνα π.Χ., που υπεράσπισε μόνος του την πρόσβαση προς τη Σουμπλικεία Γέφυρα στον Τίβερη εναντίον του Πορσήννα (Ετρούσκος βασιλιάς της πόλης Κιούζι), μέχρι που οι δικοί του κατέστρεψαν οριστικά τη γέφυρα. (Σύμφωνα με τον Λίβιο αρχικά έμειναν δύο ακόμα άνδρες μαζί του όταν οι άλλοι πανικοβλήθηκαν και έφυγαν, ο Τίτος Ερμίνιος και ο Σπούριος Λάρτιος, αλλά τελικά έφυγαν και αυτοί μετά από παράκληση του Ορατίου.)
[μικρογραφία|[Χέντρικ Χόλτσιους: *Οράτιος Κόκλης*, από τη σειρά «Οι Ρωμαίοι Ήρωες» (The Roman Heroes), 1586, Ολλανδία, Ρέικσμουζεουμ (Εθνικό Μουσείο)]]
Κατά τη μάχη αυτή ο Οράτιος έχασε το ένα του μάτι, γεγονός στο οποίο οφείλει και την επωνυμία «Κόκλης» (Cocles), που σημαίνει «μονόφθαλμος». Μετά την ολοκλήρωση της καταστροφής της γέφυρας, είτε ο Οράτιος κατάφερε να κολυμπήσει στο ποτάμι μέχρι την ασφαλή άλλη όχθη (όπως γράφει ο Λίβιος), είτε δεν το κατόρθωσε και πνίγηκε στον Τίβερη (σύμφωνα με τον Πολύβιο).

Προς τιμή του Ορατίου Κόκλη στήθηκε άγαλμα στον ναό του θεού Βουλκάν-Ηφαίστου στη Ρώμη, ενώ ο ίδιος ανταμείφθηκε με όση γη μπορούσε να περικλείσει οργώνοντας με το άροτρό του σε μία ημέρα.

Με τον μύθο αυτό οι Ρωμαίοι προσπαθούσαν να «γλυκάνουν» τις ήττες που υπέστησαν από την Ετρουσκική Ομοσπονδία, αλλά η διήγηση φέρει επιδράσεις από τους μονόφθαλμους Κύκλωπες της ελληνικής μυθολογίας, από όπου και η σύνδεση με τον Ήφαιστο—Βουλκάν. Η ίδια η λατινική λέξη *Cocles* ετυμολογείται από την ελληνική «κύκλωψ». Ο Κόκλης είναι ουσιαστικά ένας «ανθρωποποιημένος» Κύκλωπας, βοηθός του σιδηρουργού θεού.

## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ο Οράτιος Κόκλης στο Livius.org

Ορατιος Κοκλης
Όρκος (μυθολογία)

Στην ελληνική και στη ρωμαϊκή μυθολογία με το όνομα **Όρκος** είναι γνωστή μία θεότητα την οποία οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν προσωποποίηση του όρκου που δίνεται. Ο Όρκος μυθολογείται ως γιος της θεάς Έριδας ή του Αιθέρα και της Γαίας. Ο Όρκος τιμωρούσε τους επίορκους, όσους δηλαδή καταπατούσαν τον όρκο που είχαν δώσει.

Αλλά και οι θεοί μπορούσαν να ορκιστούν. Όμως, ορκίζονταν στα νερά της Στύγας, και όχι σε κάποια άλλη θεότητα.

Στη ρωμαϊκή μυθολογία ο Όρκος ταυτίζεται μερικώς με τον Πλούτωνα ή Άδη.

* Ο αστεροειδής **[[90482 Όρκος]]** (90482 Orcus), που ανακαλύφθηκε το 2004, πήρε το όνομά του από τη θεότητα αυτή.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Αλκιμάχη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αλκιμάχη** είναι γνωστά τα εξής τρία πρόσωπα:

# Θυγατέρα του Αρπαλίωνα από τη Λήμνο, περίφημη για την ομορφιά της, αλλά κακός χαρακτήρας. Ο Νόννος στα «Διονυσιακά» (λ 192-210) γράφει ότι η Αλκιμάχη συνόδευσε τον θεό Διόνυσο στην εκστρατεία του στις Ινδίες, όπου και πέθανε. Η Αλκιμάχη αυτή αναφέρεται και ως **Αλκιμάχεια**, και είχε την προσωνυμία «Ορίδρομος» (= αυτή που τρέχει στα βουνά).
# Θυγατέρα του Αιακού και της Ενδηίδας, αδελφή του Τελαμώνα και του Πηλέα. Αναφέρεται από τον Σχολιαστή της *[[Ιλιάδα]]ς* (έκδ. Maas, Ν 694). Ο Μέδωνας μνημονεύεται ως νόθος γιος της από παράνομο δεσμό της με τον Οϊλέα.
# Θυγατέρα του Φυλάκου και μητέρα του Αίαντα του Λοκρού. Ο Σχολιαστής της *[[Ιλιάδα]]ς* (έκδ. Maas, Ο 333) αναφέρεται σχετικώς στον Πορφύριο, που στον «Κατάλογό» του γράφει *«νόθος από την Αλκιμάχη του Φυλάκου είναι ο Αίας»*.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Αλκιμαχη
Μεταφορά

Γενικά **μεταφορά** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε μετακίνηση αντικειμένου από ένα σημείο (τόπο) σε άλλο. Ως όρος λαμβάνει διάφορες ερμηνείες κατ΄ αντικείμενο αναφοράς π.χ. στη μεταγλώττιση, ή στο θέατρο ή τον κινηματογράφο, ή όπως ειδικότερα:

## Θετικές επιστήμες
* Μεταφορά δεδομένων
* Μεταφορά διαταραχής
* Μεταφορά θερμότητας
* Μεταφορά (λογιστική)
* Μεταφορά (οικονομία)
* Μεταφορά (χρηματιστήριο)

## Ανθρωπιστικές επιστήμες
* Μεταφορά (σχήμα λόγου)
* Μεταφορά (εμπορικό δίκαιο)

## Τέχνες
* Μεταφορά (μουσική)
* Μεταφορά (λιθογραφία)
* Μεταφορά (ρητορική)

## Δείτε επίσης

*Μεταφορές
Νίκη ΙΙ (αντιτορπιλικό)

Το **Νίκη ΙΙ  / D-63** ήταν αντιτορπιλικό τύπου Gleeves, πρώην USS EBERLE DD430.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Bath Iron Works Corp., Bath., Maine’. Ομοίου τύπου πλοία : ‘Δόξα ΙΙ’ και ‘Νίκη ΙΙ’. Καθελκύστηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1940. Στην ενέργεια από τις 4 Δεκεμβρίου 1940. Παραχωρήθηκε στις 18 Απριλίου 1951 από το αμερικανικό Ναυτικό. Παροπλίστηκε τον Ιούνιο του 1972.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Λόγχη Ι (αντιτορπιλικό)

Το **Λόγχη Ι  / 25** ήταν αντιτορπιλικό, ένα από τα 4 αντιτορπιλικά που κατασκευάστηκαν στα Ναυπηγεία ‘YARROW’ της Αγγλίας μετά από παραγγελία της ελληνικής Κυβέρνησης από το 1905 – 1907. Ιδίου τύπου αντιτορπιλικά είναι τα : ‘Σφενδόνη ΙΙ’, ‘Λόγχη Ι’, ‘Ναυκρατούσα Ι’ και 'Θύελλα Ι'. Με Κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Α. Μπάτση συμμετείχε στους πολέμους από το 1912 έως το 1922. Στο Στόλο φαίνεται μέχρι το 1925. Λόγω υψηλού κόστους δεν κρίθηκε επισκευάσιμο, όπως και τα δύο άλλα του ίδιου τύπου ‘ΘΥΕΛΛΑ’ και ‘ΣΦΕΝΔΟΝΑ’. Παροπλίστηκε το 1926.

Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Πηνειός Ι (ατμομυοδρόμων)

Ο ατμομυοδρόμων **Πηνειός Ι**, εκτοπίσματος 400 τόνων, ήταν ένα από τα λεγόμενα «*τέσσερα ποτάμια*» και αδελφό πλοίο με τα Αχελώος, Ευρώτας Ι και Αλφειός Ι, με τα οποία αποτέλεσαν την περίφημη Μοίρα των «*ποταμών*». Ναυπηγήθηκε στο ναυπηγείο  ‘William Denny and Brothers’ της Σκωτίας το 1884. Την περίοδο 1895-97 υπέστη ανακατασκευή.

Συμμετείχε στους πολέμους του 1897 και του 1912-1913.

Στις αρχές Μαϊου του 1897 συνέλαβε μαζί με το τορπιλοβόλο ‘14’ το υπό τουρκική σημαία επίτακτο ατμόπλοιο ‘Γεώργιος’ που μετέφερε στρατιώτες και πυρομαχικά. Θεωρήθηκε λεία πολέμου, κατασχέθηκε και αργότερα εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου με το όνομα Κρήτη.

Χρησιμοποιήθηκε αρκετά και σαν εκπαιδευτικό των Αξιωματικών και των πληρωμάτων. Από το 1919 έως το 1930 αξιοποιήθηκε από την Υπηρεσία Φάρων για τη συντήρηση του Φαρικού Δικτύου.

## Βιβλιογραφία

*Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
*Conway's All the World's Fighting Ships, 1906-1922
*Jane's Fighting Ships 1912

Α
Κατηγορία:Ελληνικά φαρόπλοια
Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος Ευρυτανίας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε: [[Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος Καβάλας]] και [[Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος Χαλκιδικής]]


Ο *'Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος*' (πρώην *Πρόδρομος'') είναι ένας από τους οικισμούς της Πρασιάς στην Ευρυτανία σε υψόμετρο 880 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 29 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Είναι ο δυτικότερος από τους πέντε οικισμούς της παλιάς κοινότητας Πρασιάς, η οποία από το 1998 υπαγόταν στον καποδιστριακό δήμο Ασπροποτάμου. Σήμερα, μαζί με την Πρασιά, το Βασιλέσι, τους Μεταξάδες και τα Φουσιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πρασιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του καλλικρατικού δήμου Αγράφων. Βρίσκεται δυτικά του Αχελώου ποταμού σε απόσταση 106 χλμ., Ν. - ΝΔ. της Καρδίτσας και 99 χλμ. ΝΔ. από τα Τρίκαλα.

Το χωριό πήρε το όνομά του από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο (μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Πρόδρομος) στον οποίο είναι αφιερωμένοι δύο ναοί. Ο παλαιότερος ναός, που σύμφωνα με τη τοπική παράδοση ήταν παλιό μοναστήρι και καταστράφηκε το 1823 από τον Σκόδρα πασά, βρίσκεται στα νότια του χωριού και είναι αφιερωμένος στην Αποτομή της Κεφαλής του Ιωάννη του Πρόδρομου. Ο νεότερος είναι κτισμένος στο κέντρο του χωριού και είναι αφιερωμένος στη Γέννηση του Ιωάννη του Προδρόμου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ερεθιστικότητα

**Ερεθιστικότητα** είναι η ικανότητα ενός οργανισμού να αντιλαμβάνεται κάποιες από τις αλλαγές του περιβάλλοντός του (**ερεθίσματα**), ώστε να μπορεί να αντιδρά σε κάποιες από αυτές. Αναφέρεται είτε σε ζωντανούς οργανισμούς είτε σε τμήματά τους (π.χ. κύτταρα), αλλά και σε εξελιγμένες τεχνητές συσκευές, όπως π.χ. το ηλεκτρικό ψυγείο: Αντιλαμβάνεται τη μεταβολή της θερμοκρασίας στο εσωτερικό του και, αν ανέβει πάνω από τη ρύθμιση που έχει, θέτει σε λειτουργία τον κινητήρα του για να διορθώσει την αρνητική μεταβολή και να διατηρήσει την θερμοκρασία σταθερή.

Οι ζωντανοί οργανισμοί αντιδρούν με ποικίλους τρόπους στα εξωτερικά ερεθίσματα: Ορισμένα πρωτόζωα αντιδρούν στην παρουσία φωτός, ορισμένα φυτά αντιδρούν στο άγγιγμα (όπως η μιμόζη η αισχυντηλή (κοιν. "μη μου άπτου"), η οποία συμπτύσσει το φύλλωμά της) ενώ τα ανώτερα ζώα αντιδρούν σε πολλά και ποικίλα ερεθίσματα.

Κατηγορία:Συμπτώματα
Κατηγορία:Συναισθήματα
Κατηγορία:Βιολογικοί όροι
Σκορπιός (αρθρόποδο)

Οι **σκορπιοί** είναι αρπακτικά αραχνοειδή της ομώνυμης τάξης των αρθροπόδων (Scorpiones) και ανήκουν στην ομοταξία των αραχνίδιων. Έχουν οκτώ πόδια και αναγνωρίζονται εύκολα από ένα ζευγάρι λαβίδες και μια στενή, αρθρωτή ουρά, που συχνά έχει σε μια χαρακτηριστική καμπύλη προς τα εμπρός ξεκινώντας από την πλάτη του ενώ τελειώνει πάντα με ένα κεντρί. Η εξελικτική ιστορία των σκορπιών πηγαίνει πίσω 435 εκατομμύρια χρόνια. Ζουν κυρίως σε ερήμους αλλά έχουν προσαρμοστεί σε ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών συνθηκών και μπορούν να βρεθούν σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική. Στην Ευρώπη, ο σκορπιός εμφανίζεται περισσότερο στην Ισπανία, την Ιταλία και τα Βαλκάνια. Υπάρχουν πάνω από 2.500 περιγραφόμενα είδη, με 22 σωζόμενες (ζωντανές) οικογένειες αναγνωρισμένες μέχρι σήμερα. Η ταξονομία τους αναθεωρείται για να ληφθούν υπόψη οι γονιδιωματικές μελέτες του 21ου αιώνα.

Οι σκορπιοί κυνηγούν κυρίως έντομα και άλλα ασπόνδυλα, αλλά ορισμένα είδη κυνηγούν και σπονδυλωτά ζώα. Χρησιμοποιούν τις λαβίδες τους για να συγκρατήσουν και να σκοτώσουν το θήραμα ή για να αποτρέψουν να γίνουν τα ίδια θήραμα. Δεν απομακρύνεται από την κρύπτη του εκτός από την εποχή που πολλαπλασιάζεται, οπότε πρέπει να βρει το ταίρι του. Ύστερα από μερικούς μήνες, το θηλυκό γεννάει 25 - 30 αβγά. Η μητέρα βοηθά με τις λαβίδες της να βγουν τα μικρά από τα αυγά. Αφού τα καθαρίσει, τα βάζει πάνω στη ράχη της, όπου μένουν περίπου 15 μέρες. Στο διάστημα αυτό η μητέρα μένει συνέχεια στη φωλιά της, χωρίς να τρώει τίποτα. Ο εξωσκελετός περιέχει φθορίζουσες χημικές ουσίες και λάμπει κάτω από το υπεριώδες φως.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ειδών δεν απειλεί σοβαρά τον άνθρωπο και οι υγιείς ενήλικες συνήθως δεν χρειάζονται ιατρική περίθαλψη μετά από τσίμπημα. Περίπου 25 είδη (λιγότερο από ένα τοις εκατό) έχουν δηλητήριο ικανό να σκοτώσει έναν άνθρωπο, κάτι που συμβαίνει συχνά στα μέρη του κόσμου όπου ζουν, κυρίως όπου η πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη είναι δύσκολη.

## Τέχνη
Οι σκορπιοί εμφανίζονται στην τέχνη, τη λαογραφία, τη μυθολογία και τις εμπορικές μάρκες. Μοτίβα σκορπιού υφαίνονται σε χαλιά κιλίμια για προστασία από το τσίμπημα τους. Σκορπιός είναι το όνομα ενός αστερισμού, με το αντίστοιχο ομώνυμο αστρολογικό ζώδιο, ο Σκορπιός. Ένας κλασικός μύθος για τον Σκορπιό λέει πώς ο γιγάντιος σκορπιός και ο εχθρός του ο Ωρίωνα, και έτσι έγιναν αστερισμοί στις αντίθετες πλευρές του ουρανού.

## Ετυμολογία
H λέξη "scorpion" προέρχεται από τη Μέση Αγγλική μεταξύ 1175 και 1225 μ.Χ. από την παλαιά γαλλική scorpion, ή από την ιταλική scorpione, και τα δύο προέρχονται από το λατινικό scorpio, που ισοδυναμεί με scorpius, που είναι η ρωμανοποίηση του ελληνικού σκορπίος – skorpíos, χωρίς εγγενή ΙΕ ετυμολογία (πρβλ. αραβικά ʕaqrab 'scorpion', πρωτο-γερμανικά *krabbô 'καβούρι').

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αραχνίδια
Βασικός ρυθμός μεταβολισμού

Στη Βιολογία γενικά και στις περί αυτής επιστήμες με τον όρο **βασικός ρυθμός μεταβολισμού** (basal metabolic rate), ή *βασικό επίπεδο μεταβολισμού (basal metabolic level), με διεθνή σύντμηση *'BMR''' (προφέρεται μπι-εμ-αρ), χαρακτηρίζεται ο ελάχιστος ρυθμός μεταβολισμού που μπορεί να παρατηρηθεί σ΄ έναν ζωικό οργανισμό, συνηθέστερα σε κατάσταση ηρεμίας και σε περιβάλλον με θερμοκρασία ίδια με εκείνη του σώματός του.

Κατά το στάδιο αυτό ούτε χωνεύεται ούτε αφομοιώνεται η τροφή. Ο ρυθμός αυτός εκφράζεται σε ενέργεια ανά μονάδα επιφανείας σε δεδομένο χρόνο

## Πηγές
* "Λεξικό Βιολογίας Collins", σ. 116 - Εκδόσεις Ι. Φλώρος - Αθήνα.

Κατηγορία:Μεταβολισμός
Αλκοολόμετρο

Το **αλκοολόμετρο** (λέγεται και οινοπνευματόμετρο) είναι ένα όργανο χημικών εργαστηρίων, (εν προκειμένω αραιόμετρο), που χρησιμοποιείται ειδικότερα για τον προσδιορισμό περιεκτικότητας αλκοολούχων υγρών σε αλκοόλη. Αποτελεί το απαραίτητο όργανο της αλκοολομετρίας.

Το όργανο αυτό παρέχει τη δυνατότητα της απ΄ ευθείας ανάγνωσης των αλκοολικών βαθμών, και συγκεκριμένα τα κυβικά εκατοστά της άνυδρης αλκοόλης που περιέχεται σε υπό εξέταση μίγμα 100 κυβικών εκατοστών και απαραίτητα σε θερμοκρασία **15&nbsp;°C**.

## Βαθμολόγηση οργάνου
Το αλκοολόμετρο είναι μια γυάλινη ερματοφόρα στήλη που καταλήγει στο άνω μέρος σε βαθμολογημένο επιμήκη στέλεχος. Για την αρχική βαθμολόγησή του ρυθμίζεται το φερόμενο έρμα  έτσι ώστε το όργανο να βυθίζεται μέχρι το ανώτατο άκρο του στελέχους μέσα σε 100 κ.ε. απόλυτης αλκοόλης και σε θερμοκρασία  15&nbsp;°C. Έτσι το ανώτατο σημείο του στελέχους σημειώνεται με τον αριθμό **100**. Στη συνέχεια εισάγεται το όργανο σε διάλυμα αλκοόλης 95% κατ΄ όγκο όπου και σημειώνεται η ένδειξη 95. Το αυτό επαναλαμβάνεται για διαλύματα 90%, 85%, 80%, 75%, κ.λπ. όπου και σημειώνονται στο στέλεχος οι αντίστοιχοι αλκοολικοί βαθμοί.

Συνεπώς όταν το όργανο εμβαπτισθεί σε αλκολούχο διάλυμα 100 κ.ε. αγνώστου περιεκτικότητας αλκοόλης αρκεί η ανάγνωση της ένδειξης στο σημείο του στελέχους που θα ισορροπήσει στην επιφάνεια του διαλύματος όπου και αποτελεί τον αλκοολικό βαθμό του διαλύματος.

## Χρήση οργάνου
Η χρήση του αλκοολομέτρου γίνεται πάντα με χρήση θερμομέτρου προκειμένου να επέρχονται οι διάφορες διορθώσεις σύμφωνα με συνοδευτικούς πίνακες όταν υφίσταται διαφορά θερμοκρασίας, από τους 15&nbsp;°C.

## Πηγές
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.7ος, σ.11.

Κατηγορία:Αλκοόλες
Γιώργος Καπελλάκης

Ο **Γιώργος Καπελλάκης** (26 Νοεμβρίου 1973) είναι Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, Παραολυμπιονίκης, παγκόσμιος πρωταθλητής αλλά και Πρόεδρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής.

## Βιογραφικό
Ο Γιώργος Καπελλάκης γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1973 στο Ηράκλειο της Κρήτης και κατοικεί στις Άνω Ασίτες. Έχει σπουδάσει τουριστικά επαγγέλματα.

Ο Καπελλάκης είναι τετραπληγικός μετά από ατύχημα κατά την διάρκεια κατάδυσης και για τις μετακινήσεις του χρησιμοποιεί αμαξίδιο. Κατά την αποκατάσταση του μετά το ατύχημά του ξεκίνησε να ασχολείται με την κολύμβηση. 

## Αθλητικές διακρίσεις
Ο Γιώργος Καπελλάκης αγωνίζεται και είναι πρόεδρος στον αθλητικό σύλλογο «Μεγαλόνησος» στην κατηγορία S2.

Πρώτη μεγάλη διοργάνωση στην οποία διακρίθηκε ήταν οι Παραολυμπιακούς Αγώνες 2004, που διεξήχθησαν στην Αθήνα, όπου και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα ύπτιο.

Το 2007 στη Διεθνή Αθλητική Συνάντηση Στίβου και Κολύμβησης 2007 που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Ζανεϊρο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία 100 μέτρα ελεύθερο.

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο κατέκτησε τέσσερα μετάλλια στην κατηγορία S2. Χρυσό στο αγώνισμα 50 μέτρα ελεύθερο, ασημένιο στα 100 μέτρα ελεύθερο, χάλκινο στα 200 μέτρα της ίδιας κατηγορίας και χάλκινο στα 50 μέτρα ύπτιο.

Το 2009 ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες στην Ελλάδα ως κορυφαίος αθλητής με αναπηρία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό του Γιώργου Καπελλάκη στον ιστότοπο της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής
*Σελίδα του Γιώργου Καπελλάκη στον ιστότοπο της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Φεζάν

[thumb|right|300px|Μια όαση στο τμήμα της [Σαχάρας που ανήκει στην επαρχία του Φεζάν]]

Με την ονομασία **Φεζάν** (η αρχαία **Φαζανία**, βερβερικά: ⴼⵣⵣⴰⵏ, , ) είναι γνωστή η νοτιοδυτική περιοχή της σύγχρονης Λιβύης. Στο μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από έρημο, ενώ ανάμεσα στα βουνά και τις ξηρές κοιλάδες, οι οάσεις ήταν ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης και ο τόπος ανάπτυξης μικρών πόλεων και χωριών μέσα στη Σαχάρα. Η μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή του Φεζάν είναι η Σάμπχα.

Μέχρι τη δεκαετία του '70, η περιοχή αποτελούσε μια από τις τρεις επαρχίες της χώρας, μαζί με τις επαρχίες Τριπολίτιδα και Κυρηναϊκή, οι οποίες χωρίστηκαν σε μικρότερα διοικητικά τμήματα. Ο πληθυσμός της περιοχής περιλαμβάνει τους νομάδες Τουαρέγκ στα νοτιοδυτικά και τους Τούμπου στα νοτιοανατολικά, οι οποίοι μετακινούνται μεταξύ Λιβύης, Αλγερίας, Τσαντ και Νίγηρα. Αντιθέτως, στο βόρειο τμήμα Τουαρέγκ και Τούμπου έχουν εγκατασταθεί μόνιμα και αναμειχθεί με Άραβες και Βέρβερους.

## Ιστορία
Από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 5ο αιώνα μ.Χ., η πόλη-κράτος του Φεζάν ήταν το επίκεντρο της Αυτοκρατορίας των Γαραμάντων, στους οποίους αναφέρεται στην αρχαιότητα ο Ηρόδοτος , η οποία βρισκόταν ανάμεσα στους εμπορικούς δρόμους Καρχηδόνας και περιοχών του Σαχέλ.

Από τον 17ο αιώνα και μετά, το Φεζάν, όπως και η υπόλοιπη Βόρεια Αφρική, πέρασε υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Από το 1911, η περιοχή καταλαμβάνεται από την Ιταλία, αλλά η κυριαρχία της είναι επισφαλής μέχρι την άνοδο του φασισμού. Ανάμεσα στους δυο Παγκόσμιους Πολέμους, ο Βασιλιάς Ίντρις ήταν αρχηγός της λιβυϊκής αντίστασης εναντίον της ιταλικής κατοχής. Από το 1943 έως το 1951, το Φεζάν πέρασε υπό τον έλεγχο της Γαλλίας, ενώ οι άλλες δυο επαρχίες υπό βρετανική διοίκηση. Τελικά, το 1951 η περιοχή αποτέλεσε τμήμα του επίσημου πλέον κράτους της Λιβύης, μαζί με τις άλλες δυο περιοχές, Κυρηναϊκή και Τριπολίτιδα.

### Οι φυλακές της Τρίπολης και του Φεζάν

Σύμφωνα με διπλωματικά έγγραφα του ελληνικού προξενείου Τριπόλεως και του Φεζάν, κατά την εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας, τουλάχιστον 80 Έλληνες είχαν συλληφθεί για επαναστατική δράση και είχαν σταλεί στις φυλακές της Τρίπολης και του Φεζάν, όπου οι Οθωμανοί έστελναν αυτούς που θεωρούσαν ιδιαίτερα επικίνδυνους και η μεταφορά τους γινόταν υπό άκρα μυστικότητα, ενώ σπάνια έβγαινε κανείς ζωντανός από εκεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διαδικτυακός χάρτης του Φεζάν
* Ιστορία και ηγέτες του Φεζάν

Κατηγορία:Γεωγραφία της Λιβύης
Κατηγορία:Σαχάρα
Ζιλμπέρ Ουνγκμπό

Ο **Ζιλμπέρ Ουνγκμπό** (Gilbert Fossoun Houngbo, 1961-) είναι πολιτικός από το Τόγκο, που χρημάτισε πρωθυπουργός του αφρικανικού κράτους από το 2008 ως τον Ιούλιο του 2012.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1961. Ακολούθησε σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Λομέ, ενώ επίσης κατέχει ακαδημαϊκό τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ του Τρουά Ριβιέ, στον Καναδά, στα λογιστικά και στην οικονομία.

Το 2003 ανέλαβε σε σημαντικές θέσεις στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), ανάμεσα στις οποίες και περιφερειακός διευθυντής του προγράμματος για την Αφρική

## Πρωθυπουργία
Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2008 διορίστηκε από τον πρόεδρο Φωρ Γκνασινγκμπέ στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Διαδέχθηκε έτσι τον Κομλάν Μαλί, ο οποίος είχε παραιτηθεί δύο ημέρες πρωτύτερα. Ο διορισμός του θεωρήθηκε έκπληξη, καθώς δεν ήταν ως τη στιγμή εκείνη σημαντικό πολιτικό πρόσωπο για τη χώρα.

Ο Ουνγκμπό παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 2012. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία το 2012 ο Κουέζι Αουμέι-Ζουνού.

Τον Ιανουάριο του 2022 ο Ουνγκμπό ανέλαβε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Διακυβέρνησης Φυσικών Πόρων (NRGI).

## Διεθνής Οργανισμός Εργασίας
Την 1η Οκτωβρίου 2022 ο Ουνγκμπό ανέλαβε γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τόγκο
Κοσέι

[thumb|«Κασέι ο αιώνιος», έργο του [Iwan Jakowlewitsch Bilibin|Iwan Bilibin.]]
Στους ρωσικούς μύθους και γενικότερα στη σλαβική μυθολογία, ο **Κασέι** (ρωσ. *Коще́й*, πολων. *Kościej*) είναι ένας μοχθηρός γέρος με τρομακτική εμφάνιση που κυνηγάει νεαρές γυναίκες. Στα παραμύθια, είναι επίσης γνωστός ως **Κασέι ο Αθάνατος**. Το όνομά του παρουσιάζει ομοιότητες σε πολλές σλαβικές γλώσσες, ενώ η κοινή ρίζα "kost" (кость, kość), που σημαίνει *οστό*, ίσως φανερώνει την αναπαράσταση του Κασέι ως σκελετοειδούς ύπαρξης.

Στα ρωσικά παραμύθια, είναι ημίθεος ή πανίσχυρος θνητός μάγος που κερδίζει την αθανασία διατηρώντας τη φλεγόμενη ψυχή στην άκρη μιας βελόνας που είναι κλεισμένη μέσα σε ένα αβγό. Το αβγό βρίσκεται μέσα σε μια πάπια, η πάπια μέσα σε ένα λαγό, ο λαγός μέσα σε ένα σεντούκι, ενώ το σεντούκι είναι θαμμένο κάτω από μια βελανιδιά, που θεωρείται ιερό δέντρο, στο μυστηριώδες νησί Μπουγιάν μέσα στη Μεγάλη Θάλασσα.

Ταξιδεύει με ένα πολεμικό άτι που έχει το χάρισμα της διορατικότητας ή παίρνοντας ο ίδιος τη μορφή ανεμοστρόβιλου. Είναι διαβόητος επειδή αρπάζει γυναίκες, μανάδες και νεαρές κοπέλες και τις κρατάει φυλακισμένες σε διάφορα μέρη. Απάγει ακόμα και τη Μοράνα, θεότητα του θανάτου, με την οποία αναπτύσσει μια σχέση αγάπης και μίσους. Αυτή είναι που μαθαίνει από τον ίδιο για το μυστικό της αθανασίας του και την τοποθεσία που κρύβει την ψυχή του κι έτσι αναδεικνύεται σε κάθε διαφορετικό μύθο ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας. Αν καταφέρει και αποκτήσει το αβγό, έχει υποχείριό του τον Κασέι, ο οποίος αρχίζει να εξασθενεί, αρρωσταίνει και χάνει τις μαγικές του ικανότητες. Αν το αβγό σπάσει, μόνο τότε ο Κασέι θα πεθάνει.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Encyclopedia Mythica Online

Κατηγορία:Σλαβική μυθολογία
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας
Κατηγορία:Ρωσικοί μύθοι
Σάσσεξ

To **Σάσσεξ** (αγγλικά: *Sussex)* αποτελεί ιστορική κομητεία στην Νοτιοανατολική Αγγλία στην θέση ενός από τα παλιά πρώτα βασίλεια των Σαξόνων, διαιρέθηκε σε Δυτικό και Ανατολικό (1189) ενώ από το 1888 έγιναν οι δύο κοινότητες ανεξάρτητες κομητείες. Βρισκόταν στα βόρεια παράλια της Μάγχης έχοντας στα βόρεια το Σάρρει και στα δυτικά το Κεντ, είχε ανεξάρτητη διοίκηση με τις δύο κομητείες ενωμένες έως το 1968. Έχει λόγω της θέσης του πολλές φυσικές ομορφιές με μεγάλη ποσότητα αργίλου και άμμου στα παράλια ενώ εξάγει και ποσότητες κιμωλίας, έχει την ψηλότερη μέση θερμοκρασίας σε ολόκληρη την Αγγλία με τις μεγαλύτερες περιόδους ηλιοφάνειας. Έχει τεράστια περιοχή δασικών εκτάσεων που εκτιμούνται σε 200.000 στρέμματα ενώ από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα ήταν σημαντικό κέντρο σιδηρουργίας.

Η μεγαλύτερη πόλη του Σάσεξ είναι το Μπράιτον, το οποίο ανακηρύχθηκε πόλη το 2000. Μέχρι τότε η μόνη ανακηρυγμένη πόλη του Σάσεξ ήταν το Τσίτσεστερ.

Κατηγορία:Κομητείες της Αγγλίας
Πρέσπα (υδροφόρο)

**Πρέσπα ([[Υδροφόρο (πλοίο)|Υδροφόρο]]) / Α434**

Μεταξύ του 1975-1976 κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Κορωναίου Περάματος. Κατασκευάστηκε από χρήματα του Εθνικού Προϋπολογισμού. Ιδίου τύπου πλοία **Πρέσπα** και ‘ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ ΙΙ’. Παρελήφθη στις 10 Οκτωβρίου 1976. Η χωρητικότητα του πλοίου είναι 600 τόνοι.

Κατηγορία:Ελληνικά υδροφόρα πλοία
Εγκεφαλική έλικα

thumb|right|Πλάγια άποψη της εξωτερικής πλευράς του αριστερού εγκεφαλικού ημισφαιρίου με τις βασικές έλικες.
thumb|right|Εσωτερική δομή του μέσου του αριστερού ημισφαιρίου, με τις βασικές έλικες.
**Έλικα** είναι το τμήμα του εγκεφαλικού φλοιού που βρίσκεται μεταξύ δύο αυλάκων ή σχισμών. Το μεγαλύτερο μέρος του φλοιού της έλικας δεν είναι ορατό στην επιφάνεια του εγκεφάλου. Οι πιο σημαντικές έλικες είναι:

* Πρόσθια κεντρική έλικα, μεταξύ κεντρικής και πρόσθιας κεντρικής αύλακας
* Οπίσθια κεντρική έλικα, μεταξύ κεντρικής και οπίσθιας κεντρικής αύλακας
* Υπερχείλια έλικα, γύρω από το άκρο της πλάγιας σχισμής
* Γωνιώδης έλικα, γύρω από το άκρο των κροταφικών αυλάκων
* Άνω κροταφική έλικα, μεταξύ πλάγιας σχισμής και άνω κροταφικής αύλακας
* Έλικα του προσαγωγίου στην έσω επιφάνεια του ημισφαιρίου, μεταξύ της αύλακας του προσαγωγίου και του μεσολοβίου

## Βιβλιογραφία
# Keith L. Moore, Κλινική Ανατομία, 3η έκδοση, Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ Πασχαλίδης, 1998

Κατηγορία:Εγκέφαλος
Κατηγορία:Νευροανατομία
Ωκεάνια λεκάνη

Η **ωκεάνια λεκάνη** είναι λείο χάσμα υπό τού ωκεανού (συνήθως κυρτό) όπου δημιουργεί υδροδίνες επί των ρευμάτων του ωκεανού εάν βρίσκεται μακριά από στεριά ή κόλπο εάν βρίσκεται κοντά σε στεριά (ετυμολογία (από το Ετυμολογικόν Μέγα κατ᾿ αλφάβητον): α)  Ἧς τὸ χάσμα ἐστὶ λεῖον: πεπλάτυται γάρ. Λειοχάνη οὖν ἡ ἐτυμολογία, καὶ λεκάνη και β)  Παρὰ τὸ ὠκέως ἁνύττειν ὁ οὐρανὸς νενόμισται: ἢ παρὰ τὸ ὠκέως νάειν: ἢ παρὰ τὸ ὠκὺς καὶ τὸ ἁνύω, ὁ ταχέως φέρων.)
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Προμηθεύς (πετρελαιοφόρο)

Το Πετρελαιοφόρο **Προμηθεύς** υπ' αριθμόν 76 (πρώην *Elise Marie* και μετέπειτα *Proemetheus* και *Carla G*), ήταν τάνκερ αγγλικής κατασκευής που αγοράστηκε και εντάχθηκε στον Ελληνικό Στόλο.

## Ιστορία
Ναυπηγήθηκε στην Αγγλία στα ναυπηγεία του Νιούκαστλ από την εταιρεία "Sir W.G. Armstrong, Mitchell & Co.". Καθελκύστηκε στις 20 Ιουνίου 1889 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε τον επόμενο μήνα. Πήρε το όνομα «*Elise Marie*» και στις 24 Ιουλίου 1889 υψώθηκε στο πλοίο η Γερμανική σημαία. Παροπλίστηκε στο Ρότερνταμ και στις 4 Ιουλίου 1914 αγοράστηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ενώ μετονομάστηκε σε «*Προμηθεύς*». Βομβαρδίστηκε σε γερμανική αεροπορική επίθεση και βυθίστηκε στο λιμάνι του Πειραιά στις 22 Απριλίου 1941. Οι Γερμανοί το ανέσυραν και στις 14 Ιουλίου 1942 το μετέφεραν για επισκευή στην Τεργέστη. Στις 19 Μαρτίου 1944 μπήκε στην υπηρεσία του γερμανικού στόλου ως «*Proemetheus*», αλλά στις 7 Ιανουαρίου 1945 βομβαρδίστηκε στην Τεργέστη και βυθίστηκε εκ νέου. Ανασύρθηκε μέσα στον ίδιο μήνα, επισκευάστηκε και το 1948 υψώθηκε στο πλοίο η Ιταλική σημαία και μετονομάστηκε σε «*Carla G*». Τελικά, διαλύθηκε στις 2 Μαρτίου 1950.

## Πλοία με το όνομα «''Προμηθεύς''»
Το πετρελαιοφόρο «*Προμηθεύς*» είναι το πρώτo κατά σειρά από τα τρία πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Το δεύτερο ήταν το πετρελαιοφόρο «*[[Προμηθεύς Α-374 (Πετρελαιοφόρο)|Προμηθεύς]]*» *Α-374* που ενετάγη το 1945 και παροπλίσθηκε το 1998, ενώ το τρίτο πλοίο είναι το συνοδό στόλου «*[[Προμηθεύς Α-374 (Πετρελαιοφόρο)|Προμηθεύς]]*» *Α-374* που εντάχθηκε στον ελληνικό στόλο το 2003 και πλέον έχει μετατραπεί επίσης σε πετρελαιοφόρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά πετρελαιοφόρα
Πανόπη Ι (ατμόπλοιο)

Η **Πανόπη Ι** ήταν ατμόπλοιο (ατμοημιολία). Μεταξύ του 1856–1857 κατασκευάστηκε στα Ναυπηγεία ‘Reid & Co’ της Γλασκόβης με εποπτεία του ναυπηγού Σπ. Αθανασίου αντί του ποσού των 5.000 λιρών. Η πρώτη από τις τέσσερις σιδερένιες ελικοφόρες ατμοημιολίες που παραγγέλθηκαν το 1855.

Ομοίου τύπου πλοία ήταν τα: ‘Αφρόεσσα’, ‘Πληξαύρα’ και ‘Σφενδόνη’. Ήταν τα πρώτα σιδηρά ελικοφόρα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού.

* Ταχύτητα : 9,5 κόμβοι.
* Εκτόπισμα : 220 τόνοι.
* Διαστάσεις : 32,2Χ6,7Χ3,3 μέτρα.

Ο οπλισμός ήταν ένα πυροβόλο Krupp των 8,7 εκατοστών. Απέπλευσε από την Γλασκόβη για την Ελλάδα στις 03/12/1856, με κυβερνήτη τον Εμμανουήλ Μιαούλη και δεύτερο αξιωματικό τον Εμμανουήλ Κοτταρά. Στις 14/12/1856 προσάραξε λόγω κακοκαιρίας κοντά στο Φερρόλ, στα ΒΔ παράλια της Ισπανίας, σε αμμώδη ακτή. Δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες. 

Την 21η Δεκεμβρίου 1856 ξεκίνησαν οι προσπάθειες αποκόλλησης στις οποίες βοήθησε πολύ το Ισπανικό Ναυτικό. Όμως την αυγή του νέου έτους 01/01/1857 εξ αιτίας της μεγάλης πλημμυρίδας και της επικρατούσας τρικυμίας, οι αλυσίδες και τα σχοινιά κόπηκαν και η Πανόπη παρασύρθηκε σε βραχώδη ακτή όπου και συνετρίβη.

Με τα χρήματα που εισπράχθηκαν από την ασφάλεια, ναυπηγήθηκε άλλη μεγαλύτερη ατμοημιολία που πήρε το ίδιο όνομα. Το 1862 μετονομάσθη σε Σύρος. 

Ο κυβερνήτης του πλοίου αθωώθηκε από το πολεμικό συμβούλιο για αυτό το ατύχημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ατμοημιολίες
Κατηγορία:Ελληνικά ατμόπλοια
Κύμα ιονισμού

Στρίμερ(Streamer), ή κύμα ιονισμού, είναι φαινόμενο που συμβαίνει κατά την ηλεκτρική εκκένωση σε αέρια σε υψηλή (200 Torr και άνω) πίεση. Εισήχθη για να εξηγήσει τις αδυναμίες της θεωρίας του Townsend, όσον αφορά τις ηλεκτρικές εκκενώσεις εντός αερίου διακκένου.

Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός