open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρκος Σερουίλιος

Ο **Μάρκος Σερουίλιος**, λατιν.: *Marcus Servilius*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Αυτοκρατόρων Αυγούστου και Τιβέριου. Ήταν κανονικός ύπατος το 3 μ.Χ. ως συνάδελφος του Λεύκιου Αίλιου Λάμια.

Ο Σερουίλιος ήταν γιος του Μάρκου Σερουίλιου, τριβούνου των πληβείων το 43 π.Χ.  Και οι δύο κατάγονταν από τον Γάιο Σερουίλιο Γεμίνο, τον πραίτορα που είχε απαρνηθεί την πατρικιακή του ιδιότητα.  Ο ύπατος Σερουίλιος νυμφεύτηκε την κόρη του Νόνιου, τον οποίο ο Μάρκος Αντώνιος είχε προγράψει λόγω της κατοχής ενός πολύτιμου λίθου.  Γιος τους ήταν ο ιστορικός Σερουίλιος Νονιανός, ύπατος ο ίδιος το 35 μ.Χ. 

Ο Π. Κ. Τάκιτος αναφέρει δύο φορές τον Σερουίλιο εν παρόδω. Η πρώτη φορά ήταν όταν ο Αυτοκράτορας Τιβέριος του εκχώρησε ολόκληρη την περιουσία του Πατουλείου, ενός πλούσιου ιππέα, παρόλο που ο Πατούλεις είχε κάνει τον Αυτοκράτορα κληρονόμο μέρους της περιουσίας του· αυτό το δώρο ήρθε το έτος 17. Με αυτόν τον τρόπο, ο Τιβέριος σχολίασε ότι «η ευγενής τάξη θα έπρεπε να έχει την υποστήριξη του πλούτου», πράγμα που υποδηλώνει ότι ο Σερουίλιος ήταν σχετικά φτωχός σε σύγκριση με άλλους συγκλητικούς.  Η δεύτερη αναφορά έγινε όταν η Αιμιλία Λεπίδα, πρώην σύζυγος του Πόπλιου Σουλπίκιου Κουιρίνου, δικαζόταν για μοιχεία, απόπειρα δολοφονίας με δηλητήριο και χρήση αστρολογίας εναντίον του αυτοκρατορικού οίκου. Ο Αυτοκράτορας Τιβέριος, ο οποίος προήδρευσε της υπόθεσης, ανάγκασε τον Σερουίλιο να καταθέσει για να υπερασπιστεί τον Κουιρίνο.  Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει μόα επιγραφή από την Αντιόχεια της Πισιδίας, που υποδηλώνει ότι ο Σερουίλιος και ο Κουιρίνος πιθανώς ήταν φίλοι: η επιγραφή καταγράφει τους δύο άνδρες ως διαδοχικούς επίτιμους από τους *δύο άνδρες* (duοviri) της πόλης. «Ο Κουιρίνος ήταν ο κληρονόμος του Καίσαρα που κυβερνούσε την επαρχία Γαλατίας-Παμφυλίας», γράφει ο Σάυμ. «Ποιος ήταν λοιπόν ο βαθμός και η υπηρεσία, που εξηγούν την τιμή που δόθηκε στον Σερουίλιο; Ίσως ένας λεγάτος υπό τον Κουιρίνο στον πόλεμό του εναντίον των Ομοναδένση. Ίσως μάλλον κυβερνήτης της Γαλατίας: είτε πριν, είτε μετά την θητεία του ως υπάτου.» 

Λίγα είναι γνωστά για το υπόλοιπο της ζωής του, ούτε για το πότε απεβίωσε ο Σερουίλιος.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μέσα Λασιθάκι Λασιθίου

Το **Μέσα Λασιθάκι** είναι οικισμός της Κοινότητος Μέσα Λασιθίου του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου και της τέως Επαρχίας Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Το Μέσα Λασιθάκι βρίσκεται στην ανατολική άκρη του Οροπεδίου Λασιθίου σε υψόμετρο 860 μέτρα, στους δυτικούς πρόποδες του όρους Τζίβη ή Αλόιδα (1.664 μέτρα). Απέχει 4,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το  Τζερμιάδο (έδρα του δήμου) και 38 χιλιόμετρα δυτικά από τον Άγιο Νικόλαο. Δεν αναφέρεται στις απογραφές των ιστορικών Καστροφύλακα και Βασιλάκατα. Πρώτη αναφορά για τον οικισμό γίνεται το 1900, να ανήκει στον δήμο του Τζερμιάδου και να έχει 96 κατοίκους. 

Αναφέρεται επίσημα, γραμμένος ως *Μέσα Λασηθάκι* το 1925 να υπάγεται στην τότε κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου και το 1940 το όνομά του να διορθώνεται σε Μέσα Λασιθάκιον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Μέσα Λασίθι, το Σμαλιανό και το Νικηφόρηδων αποτελούν την κοινότητα Μέσα Λασιθίου που υπάγεται στον Δήμο Οροπεδίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 16 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 18.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου
Λεύκιος Αίλιος Λάμια (ύπατος το 3)

Ο **Λεύκιος Αίλιος Λάμια**, λατιν.: *Lucius Aelius Lamia* (πριν από το 43 π.Χ. &#x2013; το 33 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που κατείχε διάφορα αξιώματα υπό τον Αύγουστο και τον Τιβέριο. Διετέλεσε ύπατος το έτος 3 μ.Χ. με συνάδελφό του τον Μάρκο Σερουίλιο. 

Ο Λ. Αίλιος Λάμια ήταν γιος του ομώνυμου Λεύκιου Αίλιου Λάμια, ενός πιστού οπαδού του Κικέρωνα, ο οποίος διορίστηκε πραίτωρ το 43 π.Χ., αλλά απεβίωσε πριν ολοκληρώσει τη θητεία του.  Η σύνδεσή του με τους εξέχοντες Αίλιους Τουβέρωνες (συμπεριλαμβανομένης της Αιλίας Παιτίνας, δεύτερης συζύγου του Αυτοκράτορα Κλαύδιου) δεν είναι γνωστή. Είναι απίθανο ο πατέρας του να ήταν ο ίδιος άνθρωπος με τον Λεύκιο Αίλιο Τουβέρωνα, τον πιθανό προπάππου της Αιλίας Παιτίνας.

## Σταδιοδορμία

Μόνο ένα από τα αξιώματά του πριν αναλάβει την υπατεία είναι γνωστό: ο Λεύκιος ήταν ένας από τους *τρεις άνδρες του νομισματοκοπείου* (tresviri monetalis), του πιο έγκριτου από τις τέσσερις συλλόγους που αποτελούσαν τους *[[εικοσιέξι άνδρες]]* (vigintiviri), το 9 π.Χ. μαζί με τον Πόπλιο Σίλιο.  Αφού παραιτήθηκε από την υπατεία, ο Λεύκιος υπηρέτησε ως *απεσταλμένος αντιπραίτωρ* (legatus propraetor, *δηλ.* κυβερνήτης) της Γερμανίας, και στη συνέχεια της Παννονίας.  Προς την αρχή της βασιλείας του Τιβέριου, η κλήρωση ανέδειξε τον Λεύκιο ως ανθύπατο της Αφρικής (μεταξύ 14 και 17 μ.Χ.). Μία επιγραφή που ανακαλύφθηκε σε ένα σταυροδρόμι κοντά στη Λέπτις Μάγκνα στην Τυνησία αναφέρει, ότι ο Λεύκιος κατασκεύασε 44 μίλια δρόμου από την πόλη αυτή μέχρι τα όρια της επικράτειάς της «με εντολή του Τιβέριου Καίσαρα Αυγούστου». Το 22 μ.Χ. διορίστηκε αυτοκρατορικός απεσταλμένος στη Συρία από τον Τιβέριο, αλλά κρατήθηκε στη Ρώμη και δεν ταξίδευσε ποτέ αυτοπροσώπως στη Συρία. Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του, το 33 μ.Χ., ο Λ. Αίλιος Λάμια υπηρέτησε ως πραίτωρ της πόλης (praefectus urbi).

## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καταχώρηση του Αίλιου Λάμια σε ιστορικό βιβλίο πηγών από τον Mahlon H. Smith

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Πόπλιος Σίλιος

Ο **Πόπλιος Σίλιος**, λατιν.: Publius Silius, ήταν Ρωμαίος sygklhtik;oς που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Aυτοκράτορα Αυγούστου. Διετέλεσε ύπατος το 3 μ.Χ., αντικαθιστώντας τον Λεύκιο Αίλιο Λάμια. Συνάδελφός του ήταν ο Λεύκιος Βολουύσιος Σατουρνίνος. 

Ο Σίλιος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πόπλιου Σίλιου Νέρβα.  Ήταν μέλος των *τριών ανδρών του νομισματοκοπείου (tresviri monetalis)*, του πιο έγκριτου από τα τέσσερα συμβούλια που αποτελούσαν τους *[[Εικοσιέξι άνδρες|εικοσιέξι άνδρες (vigintiviri]])*· ο Αίλιος Λάμια ήταν ένα άλλο μέλος αυτού του συμβουλίου, ταυτόχρονα με τον Σίλιο. Επειδή η ανάθεση σε αυτό το συμβούλιο συνήθως ανατίθετο σε ευγενείς, ο Ρόναλντ Σάυμ το θεωρεί αυτό ως απόδειξη ότι ο Σίλιος ήταν μέλος αυτής της τάξης.  Ο Σίλιος είναι επίσης γνωστό ότι ήταν *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|απεσταλμένος λεγεώνας]]* (legatus legionis) ή στρατιωτικός διοικητής αρκετών λεγεώνων που δρούσαν στα ρωμαϊκά εδάφη της Μακεδονίας και της Θράκης, αμέσως πριν γίνει ύπατος. 

Ο Σάυμ σημειώνει ότι μετά τη θητεία του ως υπάτου, ο Πόπλιος Σίλιος εξαφανίζεται από τις ιστορικές πηγές. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μονή Βιδιανής

Η **Μονή Βιδιανής** είναι ανδρώο μοναστήρι της Κρήτης, στο Λασίθι, το οποίο βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του Οροπεδίου Λασιθίου και είναι αφιερωμένο στην Παναγία Ζωοδόχο Πηγή.  

Υπάγεται στην Κοινότητα Κάτω Μετοχίου του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου και της τέως Επαρχίας Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Απέχει 5 χιλιόμετρα Δ. το Τζερμιάδο (έδρα του δήμου) και 30 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από τη Χερσόνησο Ηρακλείου. 

## Ιστορικά στοιχεία
Η ίδρυσή της Μονής Βιδιανής προσδιορίζεται μετά το 1856 από τον μοναχό Μεθόδιο Περάκη, αλλά θεωρείται ότι έχει κτιστεί στα ερείπια παλιότερου μοναστηριού που ήταν μετόχι της οικογένειας των Βίδων (1583) που είχαν έρθει από τον Χάνδακα σαν ενοικιαστές γης. Το 1867 πυρπολήθηκε από τους Τούρκους κατά τη Μάχη του Λασιθίου, αλλά το 1874 ανακαινίστηκε και επαναλειτούργησε. Το 1959 η Μονή εγκαταλείφθηκε μέχρι το 1981 οπότε ο Σύνδεσμος Λασιθιωτών Ηρακλείου ανέλαβε την αξιοποίησή της μέσω προγράμματος Leader.  Δημιουργήθηκε ένα μικρό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο οποίο  εκθέτονται δείγματα πανίδας και χλωρίδας καθώς και διάφορα πετρώματα από την περιοχή του Οροπεδίου Λασιθίου. Από το 1991 αναβίωσε και αναστηλώθηκε η μονή.  
αριστερά|μικρογραφία|219x219εσ|Το επάνω τμήμα από το τέμπλο του καθολικού.
Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 στο δήμο Οροπεδίου Λασιθίου Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Μετόχι και τον Άγιο Χαράλαμπο αποτελούν την κοινότητα Κάτω Μετοχίου που υπάγεται στο Δήμο Οροπεδίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 2 μοναχοί ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 1. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιερά Μονή Παναγίας Βίδιανης στον ιστότοπο https://www.monastiria.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου
Γάιος Κλόδιος Λικίνος

Ο **Γάιος Κλόδιος Λικίνος**, λατιν.: *Gaius Clodius Licinus* (άκμασε το 4 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος ιστορικός και συγκλητικός. Διετέλεσε ύπατος κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους 4. Σύμφωνα με τον Σουητόνιο (*De Grammaticis et Rhetoribus*, 20), ο Λικίνος ήταν φίλος και προστάτης του συγγραφέα Γ. Ιούλιου Υγίνου.

Η ιστορία του, η οποία έχει χαθεί, φαίνεται να αποτελούνταν από τουλάχιστον 21 βιβλία, και ξεκινούσε με το τέλος του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Η ιστορία του Τ. Λίβιου διασώζει ένα απόσπασμα, το οποίο πιστεύεται ότι είναι η ερμηνεία ενός μεταγενέστερου συγγραφέα, και όχι του ίδιου του Λίβιου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Cichorius, Conrad (1900), "Clodius 35", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume 4, part 1, columns 77–79.
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Γναίος Σέντιος Σατουρνίνος

Ο **Γναίος Σέντιος Σατουρνίνος**, λατιν.: *Gnaeus Sentius Saturninus*, ήταν το όνομα δύο Ρωμαίων συγκλητικών, πατέρα και γιου.

* **Γναίος Σέντιος Σατουρνίνος**  ο πρεσβύτερος ήταν ένας από τους τρεις γιους του Γάιου Σέντιου Σατουρνίνου, ο οποίος ήταν αυτοκρατορικός λεγάτος στη Συρία από το 9 έως το 6 π.Χ. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος το 4 μ.Χ., την ίδια χρονιά που ο μεγαλύτερος αδελφός του, Γάιος Σέντιος Σατουρνίνος, ήταν *κανονικός ύπατος*. Το 19 μ.Χ. αντικατέστησε τον Γναίο Καλπούρνιο Πίσωνα ως κυβερνήτη της Συρίας,  τον οποίο ανάγκασε να επιστρέψει στη Ρώμη για να δικαστεί για τη δολοφονία του Γερμανικού Καίσαρα. 
* **Γναίος Σέντιος Σατουρνίνος** ο νεότερος ήταν ύπατος το 41 μ.Χ. δίπλα στον Αυτοκράτορα Καλιγούλα. Όταν ο Καλιγούλας δολοφονήθηκε την ίδια χρονιά, ο Σατουρνίνος εκφώνησε μία ομιλία στη Σύγκλητο χαιρετίζοντας την επιστροφή της ελευθερίας, και παροτρύνοντας τους συναδέλφους του συγκλητικούς να τη διαφυλάξουν. Το δαχτυλίδι του, το οποίο έφερε την εικόνα του Καλιγούλα, αφαιρέθηκε και έσπασε από έναν συνάδελφό του συγκλητικό, τον Τρεβέλιο Μάξιμο . Ο Κλαύδιος είχε ήδη ανακηρυχθεί νέος Αυτοκράτορας, αλλά ο Σέντιος και ένας άλλος συγκλητικός, ο Πομπόνιος Σεκούνδος, ήταν έτοιμοι να του αντιταχθούν, με τη βία αν χρειαζόταν, για να αποκαταστήσουν τη συγκλητική εξουσία. Ο στρατός, από την πλευρά του, υποστήριξε τον Κλαύδιο, και ήταν έτοιμος να χρησιμοποιήσει βία εναντίον της Συγκλήτου, αλλά ο Κλαύδιος συνάντησε τους επαναστάτες συγκλητικούς και τους έπεισε. Ο Ευτρόπιος κατονόμασε τον Σέντιο ως έναν από τους διοικητές που συμμετείχαν στην ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας δύο χρόνια αργότερα.

## Αναφορές
* Τάκιτος, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Χρονικά]]*
* Δίων Κάσσιος, *Ρωμαϊκή Ιστορία*
* Βελήιος Πατέρκουλος, *Η Ρωμαϊκή Ιστορία*
* Φλάβιος Ιώσηπος, *Ιουδαϊκοί Πόλεμοι* και *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καταχώρηση Gnaeus Sentius Saturninus στο ιστορικό βιβλίο πηγής από τον Mahlon H. Smith
* Καταχώρηση Saturninus  στο *Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας*

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μαύρος Κόλυμπος Λασιθίου

Ο **Μαύρος Κόλυμπος** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητος Σχινοκαψάλων του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μαύρος Κόλυμπος βρίσκεται στα νότια παράλια του νησιού και το Λιβυκό πέλαγος, σε υψόμετρο 5 μέτρα. Απέχει περίπου 19 χιλιόμετρα Α. από την Ιεράπετρα και 7 χιλιόμετρα Δ. από τον Μακρύ Γυαλό ενώ δίπλα και ανατολικά του είναι ο Άγιος Παντελεήμονας και βορειοδυτικά τα Σχινοκάψαλα. Απογράφεται επίσημα, για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 στην κοινότητα Σχινοκαψάλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Σχινοκάψαλα, τα Αχλιά και την Γαλήνη αποτελούν την κοινότητα Σχινοκαψάλων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακρύ Γιαλού του Δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 125 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 99. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Λεύκιος Βαλέριος Μεσάλα Βολήσος

Ο **Λεύκιος Βαλέριος Μεσάλα Βολήσος**, λατιν.: *Lucius Valerius Messala Volesus*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος άκμασε υπό τη βασιλεία του Αυτοκράτορα Αυγούστου. Ήταν ύπατος το 5 μ.Χ. με συνάδελφο τον Γναίο Κορνήλιο Κίννα Mάγνο.  Ο πατέρας του, Ποτίτος Κορνήλιος Κίννα Μάγνος, ήταν ύπατος το 28 π.Χ. και έπαρχος της πόλης της Ρώμης.

Ο Λεύκιος ήταν ένας των *[[Triumvir monetalis|τριών ανδρών του νομισματοκοπείου (tresviri monetalis)]]*, το πιο έγκριτο από τους τέσσερις συλλόγους που αποτελούσαν τους *[[Εικοσιέξι άνδρες|εικοσιέξι άνδρες (vigintiviri]])*. Ο Αύλος Λικίνιος Νέρβας Σιλιανός, ύπατος το 7 μ.Χ., ήταν ένα από τα άλλα δύο μέλη αυτού του συμβουλίου ταυτόχρονα με τον Σίλιο. Επειδή η ανάθεση σε αυτό το συμβούλιο συνήθως ανατίθετο σε ευγενείς, ο Ρόναλντ Σάυμ το θεωρεί αυτό ως απόδειξη ότι ο Λεύκιος ήταν μέλος αυτής της τάξης. 

Άλλα αξιώματα που κατείχε ο Βολήσος περιλάμβαναν αυτό του ανθύπατου (κυβερνήτη) της ρωμαϊκής επαρχίας της Ασίας. Κατά το τελευταίο μέρος της σταδιοδορμίας του, ο Λεύκιος κατηγορήθηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και κρίθηκε ένοχος.  Ο Αύγουστος έγραψε για την πτώση του Λεύκιου Βαλέριου στο βιβλίο του, *de Voleso Messal* (το οποίο δεν έχει βρεθεί). 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Λάπιθος Λασιθίου

Η **Λάπιθος** είναι μικρός οικισμός της Κοινότητος Σταυροχωρίου του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Η Λάπιθος βρίσκεται νότια του όρους Ορνό, σε υψόμετρο 340 μέτρα. Απέχει περίπου 31 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Ιεράπετρα και 11 χιλιόμετρα Β.-ΒΔ. από τον Μακρύ Γυαλό ενώ είναι ανάμεσα στο Σταυροχώρι (νότια του) και Χρυσοπηγή (βόρεια του) στην επαρχιακή οδό Κάτω Χωριό - Σητείας. Θεωρείται από τα παλιά χωριά της περιοχής από μια πηγή που υπάρχει με ημερομηνία 1779. Πιστεύεται πως οφείλει το όνομά του στους αρχαίους Λάπιθες, θεσσαλική φυλή της ελληνικής μυθολογίας συγγενική με τους Κένταυρους.

Απογράφεται επίσημα, για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 στην κοινότητα Σταυροχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Σταυροχώρι, τον Κουτσουρά και τα Τσικκαλαριά αποτελούν την κοινότητα Σταυροχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακρύ Γιαλού του Δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 12 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 25.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από την Λάπιθο στον ιστότοπο https://www.greece.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Γάιος Βίβιος Πόστουμος

Ο **Γάιος Βίβιος Πόστουμος**, λατιν.: *Gaius Vibius Postumus,* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος άκμασε υπό τη βασιλεία του Αυγούστου. Διετέλεσε ύπατος κατά το δεύτερο μισό του έτους 5 μ.Χ. με συνάδελφό του τον Γάιο Άτειο Καπίτωνα.  Ο Ρόναλντ Σάυμ τον προσδιορίζει ως *νέο άνθρωπο (novus homo)* από το Λαβίνον της Απουλίας.  Ο αδελφός του Aύλος Βίβιος Άβιτος ήταν ύπατος στο δεύτερο μισό του 8 μ.Χ. 

Ο Γ. Βίβιος Πόστουμος συμμετείχε στα επιτεύγματα του Λεύκιου Απρόνιου και κέρδισε τη *διάκριση* (ornamenta triumphalia) για τη διακεκριμένη ανδρεία του στην εξέγερση της Δαλματίας.  Διετέλεσε επίσης ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας κατά τα έτη 12 έως 15.  Ένα από τα ποιήματα της Παλατινής Ανθολογίας, που αποδίδεται στον Απολλωνίδη, αναφέρεται στην κατασκευή ενός ναού προς τιμήν της Αφροδίτης από έναν Πόστουμο. Ο Σάυμ προσδιορίζει τον συγγραφέα του ως τον Απολλωνίδη της Νίκαιας και τον υπεύθυνο για τον ναό ως τον Βίβιο Πόστουμο, ο οποίος ανήγειρε τον ναό κατά τη διάρκεια της θητείας του ως κυβερνήτη. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Γάιος Ατέιος Καπίτων (νομικός)

Ο **Γάιος Ατέιος Καπίτων**, λατιν.: *Gaius Ateius Capito* (π. 30 π.Χ. - 22 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος νομικός την εποχή των Αυτοκρατόρων Αυγούστου και Τιβέριου. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος το έτος 5, από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο, ως συνάδελφος του Γάιου Βίβιου Πόστουμου. 

## Ο βίος του
Ο Καπίτων ήταν γιος του ομώνυμου Γάιου Ατέιου Καπίτωνα (τριβούνου) και εκπαιδεύτηκε ως νομικός από τον Αύλο Οφίλιο.  Ήταν ενεργός νομικός και συγκλητικός. Ο Καπίτων ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Πριγκιπάτου, γεγονός που τον έφερε σε αντίθεση με τον Μάρκο Αντίστιο Λαβέωνα.  Την 11η τάξη του δημοτικού, έγινε *επιμελητής ύδρευσης (curoator aquarium)* και υπεύθυνος για την ύδρευση και τη ρύθμιση σε όλη την πόλη της Ρώμης.  Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Τιβέριος ανέθεσε σε αυτόν και τον Λεύκιο Αρρούντιο να εργαστούν eπάνω σε ένα σχέδιο για τη διευθέτηση των υδάτων του ποταμού Τίβερη μετά από ισχυρές πλημμύρες, αλλά το έργο δεν υλοποιήθηκε, λόγω της έντονης αντίστασης του πληθυσμού. 

Ο Καπίτων αναφέρεται ως μάρτυρας σε μία σειρά από νομικά έγγραφα. Ένα από αυτά ήταν μία *απόφαση της Συγκλήτου (Senatus consultum)* που απαγόρευε στους συγκλητικούς, τους ιππείς και τους απογόνους τους να συμμετέχουν ενεργά σε μονομαχίες.  Σε μία άλλη περίπτωση, ήταν ένας από τους επτά μάρτυρες της Senatus consultum de Cn. Pisone patre, επίσημης πράξης της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία του Γναίου Καλπούρνιου Πίσωνα, με ημερομηνία 10 Δεκεμβρίου 20 μ.Χ.  Ο διάδοχός του στο γραφείο του *επιμελητή ύδρευσης* ήταν ο Tάριος Ρούφος. 

Δεν φαίνεται να είχε απογόνους. Ο Γκ. Β. Σάμνερ έχει υποθέσει, βασιζόμενος στα ονόματα, ότι ο Καπίτων υιοθέτησε τον γιο του Σηιανού, Καπίτωνα Αιλιανό. 

## Έργα
Όλα τα έργα του Καπίτωνα έχουν χαθεί, και είναι γνωστά μόνο από τους τίτλους τους μέσω παραθέσεων μεταγενέστερων συγγραφέων. Έργα που είναι γνωστό ότι υπήρχαν περιλαμβάνουν: 
* *De pontificio iure* ("Περί δικαίου αρχιερέων"), τουλάχιστον έξι βιβλία σχετικά με νόμους, που αφορούν τους αρχιερείς
* *De iure sacrificiorum* ("Σχετικά με τον νόμο των θυσιών")
* *Coniectanea* ("Εικασίες"), τουλάχιστον 9 βιβλία με διάφορα θέματα
* *De officio senatorio* ("Σχετικά με το συγκλητικό αξίωμα")
* Ένα έργο άγνωστου τίτλου για τους οιωνοσκόπους
* *Epistulae* ("Επιστολές").

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Γεώργιος Βρεττάκος

Ο **Γεώργιος Βρεττάκος** (Μαρούσι, 11 Ιανουαρίου 1987 - ) είναι Έλληνας πολιτικός και μηχανολόγος μηχανικός. Είναι βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Β' εκλογική περιφέρεια Πειραιά από το 2023.

## Βιογραφία
Κατάγεται από τη Μάνη, τη Μικρά Ασία και την Ικαρία και μεγάλωσε στη Νίκαια Αττικής, όπου διαμένει μέχρι σήμερα. Είναι γιος του πολιτευτή της Νέας Δημοκρατίας και πρώην αναπληρωτή Νομάρχη Πειραιά, Κούλη Βρεττάκου, και της Μαρίνας Κοντού.

Σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός στην ΑΣΠΑΙΤΕ. Κατέχει δυο μεταπτυχιακά δίπλωματα στη Βιομηχανική Διοίκηση και Τεχνολογία από το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, με ειδίκευση στη Διαχείριση Ενέργειας και Περιβάλλοντος, καθώς και στην Διαχείρηση Ανθρωπίνων Πόρων και Ψηφιακό Μετασχηματισμό του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής επιπλέον είναι τελειόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. 

Διατηρεί τεχνικό γραφείο με εξειδίκευση σε ενεργειακά έργα, περιβαλλοντικές μελέτες, πυροπροστασία, αδειοδοτήσεις και υπηρεσίες ασφάλειας στην εργασία. Έχει εργαστεί και ως εκπαιδευτικός στην τεχνική εκπαίδευση.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Δραστηριοποιήθηκε από νωρίς στους φοιτητικούς συλλόγους με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Εκλέχθηκε για 9 χρόνια στην Κεντρική Επιτροπή της ΟΝΝΕΔ και συμμετείχε στο Εκτελεστικό Γραφείο της, με αρμοδιότητες σε θέματα όπως η νεανική ανεργία, η επιχειρηματικότητα και η εκπαίδευση.

Το 2021 διορίστηκε, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού, Πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ), θέση από την οποία παραιτήθηκε για να είναι υποψήφιος στις εκλογές του 2023, οπότε και εξελέγη πρώτος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Β' Πειραιά με 23.824 σταυρούς προτίμησης.

Στο κοινοβούλιο είναι:

* Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων
* Μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων
* Μέλος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
* Μέλος της Υποεπιτροπής για την Καταπολέμηση της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Ανθρώπων
* Πρόεδρος της Διακοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας–Νορβηγίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Τσικκαλαριά Λασιθίου

Τα **Τσικκαλαριά** είναι μικρός οικισμός της Κοινότητος Σταυροχωρίου του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Τα Τσικκαλαριά βρίσκονται προς τα νότια παράλια του νησιού, σε υψόμετρο 60 μέτρα. Απέχουν περίπου 25 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Ιεράπετρα και 4 χιλιόμετρα ΒΔ. από τον Μακρύ Γυαλό. Το χωριό ήταν μετόχι κατοίκων του Σταυροχωρίου και οφείλει το όνομά του στην κατασκευή σταμνών, σήμερα όμως έχει εγκαταλειφθεί και στην ευρύτερη περιοχή του έχουν κατασκευαστεί πολυτελή κτίσματα για τουριστική εκμετάλλευση. 

Απογράφονται επίσημα, για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 στην κοινότητα Σταυροχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Σταυροχώρι, τον Κουτσουρά και τον Λάπιθο αποτελούν την κοινότητα Σταυροχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακρύ Γιαλού του Δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 27 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 3. 

## Σημείωση

Στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχουν οι ομόηχοι οικισμοί Τσικαλαριά Κισσάμου και Τσικαλαριά Κυδωνίας.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Βάτος Λασιθίου

Ο **Βάτος** είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και παραλία στην Κοινότητα Γδοχίων του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Ο Βάτος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου, δίπλα στα νότια παράλια του νησιού στο Λιβυκό πέλαγος, σε υψόμετρο 16 μέτρα. Απέχει περίπου 18 χιλιόμετρα δυτικά από την Ιεράπετρα και 6 χιλιόμετρα νότια από τα Γδόχια. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τα θερμοκήπια και τις καλλιέργειες κηπευτικών και μπανάνας. Η μεγάλη παραλία του Βάτου, έχει ψιλό γκριζωπό βότσαλο, τα νερά της είναι αρκετά βαθιά και εκτείνεται στα ανατολικά ως το Μύρτος με πολλές συνεχόμενες παραλίες με βράχια ενδιάμεσα. 

Απογράφεται επίσημα, για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 στην κοινότητα Γδοχίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Γδόχια αποτελούν την κοινότητα Γδοχίων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ιεράπετρας του Δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 9 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 11.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Βαβουροπατάτες

***Βαβουροπατάτες*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Potato Head Kids*, ) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που μεταδόθηκε το 1986. Ήταν σχεδιασμένη για να μεταδίδεται μετά το *[[Μικρό μου πόνυ]]*. Ένα επεισόδιο του *Μικρό μου πόνυ* παιζόταν για 15 λεπτά, και στη συνέχεια παιζόταν ένα επεισόδιο των *Βαβουροπατάτες*, *[[Τα παιδιά του ονείρου]]* ή *[[Οι Φωτεινούληδες]]*. Παίχτηκε στο CBN Family Channel από το 1989 έως το 1990.

## Υπόθεση
Το *Βαβουροπατάτες* ήταν ένα αποτέλεσμα της σειράς χαρακτήρων του Mr. Potato Head. Ο Κύριος Πατάτας ήταν ένας ενήλικος χαρακτήρας στη ζωή των παιδιών, μία ποικιλία ανθρωπόμορφων πατατών με διαφορετικές προσωπικότητες. Τα παιδιά του Κύριου Πατάτα κάνουν πολλά πράγματα στη ζωή τους ενώ συγκρούονται και με μια συμμορία εγκληματιών που μισούν τις πατάτες με επικεφαλής τον Γκρις («Λίπος»).

## Χαρακτήρες

* Κύριος Πατάτας (Mr. Potato Head)
* Κυρία Πατάτα (Mrs. Potato Head)
* Μεγάλος Τσιπ (Big Chip), ηγέτης των βαβουροπατατών
* Παφ (Puff)
* Σπαντ (Spud), μια βαβουροπατάτα που φοράει καουμπόικο καπέλο και μιλάει σαν καουμπόι
* Λάμπι (Lumpy), μια βαβουροπατάτα που φοράει σκούφο
* Λόλι (Lolly) 
* Σλικ (Slick) 
* Σπάικ (Spike) 
* Εξυπνάκιας (Smarty Pants), μια θηλυκή βαβουροπατάτα με πράσινο φιόγκο που είναι η εξυπνότερη από τις βαβουροπατάτες.

## Επειδόσια

## Υποδοχή
Το 2014, το *[[io9]]* την κατέταξε μεταξύ δώδεκα κινουμένων σχεδίων της δεκαετίας του 1980 που υποτίθεται ότι δεν αξίζει να μνημονεύεται, επικρίνοντας έντονα την βάση της σειράς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ελληνικό intro της σειράς στο YouTube

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Αλβουκίλα

Η **Αλβουκίλα**, λατιν.: Albucilla (1ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαία ευγενής, σύζυγος του Σάτριου Σεκούνδου, και ήταν γνωστή για τους πολλούς εραστές της. 

Κατά το τελευταίο έτος της βασιλείας του Αυτοκράτορα Τιβέριου, το 37 μ.Χ., κατηγορήθηκε για προδοσία ήτοι *ασέβεια εναντίον του Αυτοκράτορα* (impietas in Principem) μαζί με τον Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο, τον Βίβιο Μάρσο και τον Λεύκιο Αρούντιο, και φυλακίστηκε με εντολή της Συγκλήτου μετά από απόπειρα αυτοκτονίας. 

## Δείτε επίσης

* γένος Αλβουκίων

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Λεύκιος Βιτέλλιος (ύπατος το 48)

Ο **Λεύκιος Βιτέλλιος**, λατιν.: Lucius Vitellius (απεβ. τον Δεκέμβριο του 69) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε τον 1ο αι. Ήταν ο δεύτερος γιος του Λεύκιου Βιτέλλιου και της Σεξτιλίας και νεότερος αδελφός του Αυτοκράτορα Αύλου Βιτέλλιου. Ο Λεύκιος ήταν ύπατος στο *διάστημα υπατείας του* (nundinium) Ιουλίου-Δεκεμβρίου 48, με συνάδελφό του τον Γάιο Βιψτάνο Μεσάλλα Γάλλο. 

Η πρώτη του σύζυγος το 46 ή 47 ήταν η Ιουνία Καλβίνα, απόγονος του Αυτοκράτορα Αυγούστου, αλλά χώρισαν πριν από το 49. Η αυτοκράτειρα Ιουλία Αγριππίνα (σύζυγος του Κλαυδίου), ελπίζοντας να εξασφαλίσει την Κλαυδία Οκταβία ως νύφη για τον γιο της Νέρωνα, και επίσης να εξαλείψει μία πιθανή απειλή για την άνοδο του Νέρωνα,  κατηγόρησε ψευδώς τον αδελφό της Ιουνίας Καλβίνας, Λεύκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο, για ανοιχτή στοργή προς την αδελφή του. Αυτό πραγματοποιήθηκε μέσω του Λεύκιου Βιτέλλιου, ο οποίος ήταν σύζυγος της Ιουνίας Καλβίνας.  Η δεύτερη σύζυγος του Βιτέλλιου ήταν η Τριαρία. Δεν είχε κάποιο παιδί από τους γάμους του. 

## Ο βίος του
Σύμφωνα με τον Σουητόνιο, ο Λεύκιος ήταν ο αγαπημένος τριών Αυτοκρατόρων, κερδίζοντας έτσι «δημόσια αξιώματα και σημαντικά ιερατεία». Αυτά τα δημόσια αξιώματα περιλάμβαναν και τον επιμελητή (curator) των δημοσίων έργων. Ήταν ανθύπατος της Αφρικής, όπου ο Σουητόνιος γράφει ότι συμπεριφέρθηκε με εξαιρετική ειλικρίνεια για δύο χρόνια, ενεργώντας εν μέρει στη θέση τού αδελφού του.  Οι Αυτοκράτορες που τον ευνόησαν είναι πιθανότατα ο Κλαύδιος, ο Νέρωνας και τέλος ο αδελφός του Αύλος Βιτέλλιος. 

Το καλύτερα τεκμηριωμένο μέρος της ζωής του ήταν οι τελευταίοι μήνες του, κατά τη διάρκεια του Έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Ο Σουητόνιος αναφέρει ότι εόρτασε την είσοδο του αδελφού του Αύλου Βιτέλλιου στη Ρώμη με ένα συμπόσιο, που περιελάμβανε 2.000 εκλεκτά ψάρια και 7.000 θηράματα.  Ο Τάκιτος καταγράφει ότι ο Λεύκιος Βιτέλλιος κατήγγειλε τον Ιούνιο Βλαίσο στον αδελφό του, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει στη Ρώμη από τη διακυβέρνησή του στη Λουγδουνική Γαλατία: ο Καικίνα Τούσκος είχε παραθέσει ένα συμπόσιο προς τιμήν του Ι. Βλαίσου, και όταν ο αδελφός του, ο Αυτοκράτορας, παρατήρησε ότι η έπαυλη ήταν φωτισμένη, ανάγκασε τον αδελφό του να σκοτώσει τον Βλαίσο, ισχυριζόμενος ότι φλέρταρε τόσο με τον στρατό, όσο και με τον όχλο της πόλης. Ο Αυτοκράτορας Βιτέλλιος εξόντωσε τον Βλαίσο δηλητηριάζοντάς τον. 

Όταν στρατεύματα που υποστήριζαν τον Βεσπασιανό εισήλθαν στη Ρώμη, ο Λεύκιος βρισκόταν στην Καμπανία με έξι κοόρτες και 500 ιππείς, συντρίβοντας μία εξέγερση των υποστηρικτών του Βεσπασιανού. Είχε καταλάβει τη Φερονία και είχε κατακτήσει την Ταρρακίνα μέσω προδοσίας, όταν ο αδελφός του παραδόθηκε. Ο ίδιος ο Λεύκιος παραδόθηκε στις Βοβίλες και εκτελέστηκε ύπουλα, αφού είχε διαπραγματευτεί με τους απαγωγείς του για την ασφάλειά του.

## Γενεαλογία γένους Βιτελλίων

## Αναφορές

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων (παππούς του Τιβέριου)

[μικρογραφία|300x300εσ| Δηνάριο που κόπηκε από τον Τιβέριο Κλαύδιο Νέρωνα το 79 π.Χ. Η εμπρόσθια όψη απεικονίζει την [Ντιάνα|Άρτεμη (Diana), ενώ η πίσω όψη δείχνει τη Νίκη (Victoria) να οδηγεί ένα άρμα δύο ίππων (biga).]]

Ο **Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων**, λατιν.:  *Tiberius Claudius Nero* (άκμασε το 79-63 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός. Ήταν παππούς του Αυτοκράτορα Τιβέριου.

## Βιογραφία
Πιθανότατα σπούδασε κοντά στον Δημήτριο Λάκωνα,  ο οποίος μπορεί να αφιέρωσε ένα ή δύο βιβλία στον Τ. Κλ. Νέρωνα.  Είναι επίσης πιθανό ο άνθρωπος που ήταν φίλος με τον Λάκωνα να ήταν ο πατέρας του. 

Ο Τιβέριος υπηρέτησε ως ένας των *τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* () το 79 π.Χ. Έκοψε δηνάρια με προτομή της Άρτεμης (Diana) και ένα άρμα που οδηγούσε η Νίκη (Victoria). Μερικοί νομισματολόγοι έχουν εξηγήσει την παρουσία της Άρτεμης ως μία νύξη στην Σαβινική καταγωγή του γένους των Κλαυδίων, αλλά ο Μάικλ Κρόφορντ απορρίπτει αυτή τη θεωρία, η οποία προέρχεται από ένα λάθος του Μ. Τ. Βάρρωνα. 

Ο Τιβέριος ήταν πραίτωρ σε απροσδιόριστη ημερομηνία στη δεκαετία του '60, τουλάχιστον πριν από το 63, και ίσως πριν από το 67, όταν του ανατέθηκε η διοίκηση της εκστρατείας του Πομπήιου Μάγνου εναντίον των Κιλίκων Πειρατών. 

Ο Τιβέριος ήταν διάσημος για τη σύσταση που έκανε, ώστε να περιοριστούν τα μέλη της συνωμοσίας του Κατιλίνα. 

Ο Τιβέριος με τη σύζυγό του απέκτησαν έναν γιο, τον ομώνυμο Τιβέριο Κλαύδιο Νέρωνα (π. 85 - 33 π.Χ.) και μία κόρη, την Κλαυδία, η οποία παντρεύτηκε τον έπαρχο Κόιντο Βολούσιο. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* T. Robert S. Broughton, *Οι Δικαστές της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας*, Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία, 1951–1952.
* Μάικλ Κρόφορντ, *Ρωμαϊκά Ρεπουμπλικανικά Νομίσματα*, Cambridge University Press, 1974.
* Münzer, Friedrich (1899), "Claudius 253", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume 3, part 2, column 2777.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κόιντος Βολούσιος (έπαρχος)

Ο **Κόιντος Βολούσιος Σατουρνίνος**, λατιν.: *Quintus Volusius Saturninus* , ήταν συγκλητικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας που έζησε τον 1ο αι. π.Χ.

## Βιογραφία
Καταγόταν αρχικά από την πόλη Φερονία, γνωστή και ως Λούκος Φερονίαι στην Ετρουρία.  Καταγόταν από μία αρχαία και διακεκριμένη οικογένεια συγκλητικών, της οποίας τα μέλη ποτέ δεν ξεπέρασαν το αξίωμα του πραίτορα. 

Ο Βολούσιος ήταν μαθητής του Ρωμαίου πολιτικού Μ. Τ. Κικέρωνα στην ρητορική.  Συνόδευσε τον Κικέρωνα στην Κιλικία, όπου ανέλαβε καθήκοντα υπό την ηγεσία του.  Ενώ βρισκόταν στην Κιλικία, ο Βολούσιος υπηρέτησε ως έπαρχος υπό τον Κικέρωνα από το 51 π.Χ. έως το 50 π.Χ. 

Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ως πραίτορα στην Κιλικία, ο Κικέρων έστειλε στον Βολούσιο στην Κύπρο.  Όταν ο Βολούσιος έφτασε στο νησί, άκουσε και διευθέτησε αστικές υποθέσεις μίας μικρής ομάδας Ρωμαίων πολιτών, που ζούσαν στο νησί. Ο Κικέρων περιγράφει τον Βολούσιο ως «άνθρωπο αξιόπιστο και εξαιρετικά μετριοπαθή». 

Ο Βολούσιος νυμφεύτηκε την Κλαυδία, κόρη τού αξιωματικού τού Πομπήιου Μάγνου, τού Τιβέριου Κλαύδιου Νέρωνα, και θεία του μελλοντικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου.  Η Κλαυδία γέννησε στον Βολούσιο έναν γιο, τον Λεύκιο Βολούσιο Σατουρνίνο  και μία κόρη, τη Βολουσία Σατουρνίνα. 

## Στη μυθοπλασία
Ο Βολούσιος είναι ένας ήρωας στο μυθιστόρημα με τίτλο *Respublica: A Novel of Cicero's Roman Republic* γραμμένο από τον Richard Braccia, το οποίο κυκλοφόρησε από την AuthorHouse το 2009.

## Αναφορές

## Πηγές
* Τάκιτος, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Χρονικά]]*
* Quintus Volusius no.2 article at ancient librar 
* Romeins Imperium – Lucius Quintus Volusius Saturninus μεταφρασμένο από τα ολλανδικά στα αγγλικά
* Τζόναθαν Ζαρέκι, «Η κυπριακή εξαίρεση από την επίκληση και ο χαρακτήρας της ανθυποταξίας του Κικέρωνα», *Ελλάδα & Ρώμη*, 59 (2012), σσ.&nbsp;46–55

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Λεύκιος Βιτέλλιος (ύπατος το 34)

[μικρογραφία| [Titulus|Πινακίδα (titulus) πυραμίδας, με επιγραφή Lucius Vitellius *[[Κουβικουλάριος|cubicularius]].*]]
Ο **Λεύκιος Βιτέλλιος** (πριν το 7 π.Χ. – 51 μ.Χ.) ήταν ο νεότερος από τους τέσσερις γιους του επιμελητή (curator) Πόπλιου Βιτέλλιου του Πρεσβύτερου και ο μόνος που δεν πέθανε εξαιτίας της πολιτικής. Διετέλεσε ύπατος τρεις φορές, κάτι ασυνήθιστο κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για κάποιον που δεν ήταν μέλος της αυτοκρατορικής οικογένειας. Η πρώτη φορά ήταν το έτος 34 ως συνάδελφος του Παύλου Φάβιου Περσίου· η δεύτερη ήταν το έτος 43 ως συνάδελφος του αυτοκράτορα Κλαύδιου· η τρίτη ήταν το έτος 47 πάλι ως συνάδελφος του αυτοκράτορα Κλαύδιου.

## Σταδιοδρομία
Υπό τον Αυτοκράτορα Τιβέριο, ήταν ύπατος και τον επόμενο χρόνο κυβερνήτης της Συρίας το 35. Καθαίρεσε τον Πόντιο Πιλάτο το 36 μετά από παράπονα του λαού της Σαμάρειας. Υποστήριζε τον Αυτοκράτορα Καλιγούλα και ήταν αγαπημένος τής συζύγου τού Αυτοκράτορα Κλαύδιου, Βαλερίας Μεσσαλίνας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου, διετέλεσε ξανά ύπατος δύο φορές, και κυβέρνησε τη Ρώμη, όσο ο Αυτοκράτορας απουσίαζε κατά την εισβολή του στη Βρετανία. Την εποχή που ο Κλαύδιος νυμφεύτηκε την Ιουλία Αγριππίνα το 47, 48 ή 49, ο Βιτέλλιος υπηρετούσε ως τιμητής (censor). Ο Ιώσηπος, στο έργο του *«Αρχαιότητες των Ιουδαίων»*, αναφέρει ότι ο Βιτέλλιος έγραψε στον Τιβέριο ζητώντας να επιτραπεί η επιστροφή της ιουδαϊκής αρχιερατικής ενδυμασίας υπό εβραϊκό έλεγχο, και το αίτημα αυτό έγινε δεκτό.

Άσκησε μεγάλη επιρροή και ήταν γνωστός για τον εξαιρετικό χαρακτήρα του, αν και κάποτε ένας συγκλητικός τον κατηγόρησε για προδοσία. Απεβίωσε από παράλυση το 51. Ο Λεύκιος κηδεύτηκε με κρατική κηδεία, και ανεγέρθηκε άγαλμα στα Ρόστρα με την επιγραφή «σταθερά πιστός στον Αυτοκράτορα».

## Οικογένεια
Ο Λεύκιος Βιτέλλιος νυμφεύτηκε τη Σεξτιλία, μία αξιοσέβαστη γυναίκα από μία επιφανή οικογένεια, η οποία γέννησε δύο γιους, τον Αύλο Βιτέλλιο (τον Αυτοκράτορα του έτους 69) και τον Λεύκιο Βιτέλλιο.

## Στη μυθοπλασία
Ο Λ. Βιτέλλιος είναι ένας εξέχων χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Γκρέιβς *[[Εγώ, ο Κλαύδιος|«Κλαύδιος ο Θεός»]]*, στο οποίο απεικονίζεται ως στενός φίλος του Κλαύδιου. Εμφανίζεται επίσης ως χαρακτήρας στο τελευταίο επεισόδιο της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς του 1968, Οι Καίσαρες, τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Γκέραλντ Χάρπερ.

## Γενεαλογία γένους Βιτελλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λεύκιος Βιτέλλιος λήμμα σε ιστορικό βιβλίο πηγών από τον Mahlon H. Smith
* Livius.org: Λεύκιος Βιτέλλιος 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Πόπλιος Βιτέλλιος ο Νεότερος

Ο **Πόπλιος Βιτέλλιος**, λατιν.: *Publius Vitellius*, ήταν Ρωμαίος διοικητής του 1ου αι. υπό τον Γερμανικό. Ήταν γιος του ιππέα Πόπλιου Βιτέλλιου και ανήκε στο γένος των Βιτελλίων. Ο Αυτοκράτορας Αύλος Βιτέλλιος ήταν ανιψιός του. 

## Σταδιοδρομία
Το 15 μ.Χ. ο Βιτέλλιος συνόδευσε τον Γερμανικό στη δεύτερη εκστρατεία του στη Γερμανία . Κατά τη διάρκεια της υποχώρησης, ο Γερμανικός παρέδωσε τη διοίκηση της IIης και της ΧΙVης λεγεώνας στον Βιτέλλιο. Ωστόσο το ταξίδι της επιστροφής ήταν καταστροφικό, καθώς πολλά από τα στρατεύματα των μονάδων πνίγηκαν σε μία πλημμύρα.  Έναν χρόνο αργότερα, ενώ ο Γερμανικός προετοιμαζόταν για την τρίτη και μεγαλύτερη εκστρατεία του στη Γερμανία, έστειλε τον Βιτέλλιο και τον Γάιο Άντιο στη Γαλατία, για να εισπράξουν φόρους.  Μετά το ύποπτο τέλος του Γερμανικού το έτος 19, ο Βιτέλλιος ήταν μεταξύ των κατηγόρων του Γναίου Καλπούρνιου Πίσωνα, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι δηλητηρίασε τον Γερμανικό, και ο οποίος αυτοκτόνησε, μόλις απελπίστηκε για την αθώωσή του. Ο Τάκιτος επαινεί την ευγλωττία τού Βιτέλλιου στη δίκη. 

Ο Βιτέλλιος ήταν αργότερα μεταξύ των υποστηρικτών του Σηιανού, και μετά την πτώση του τελευταίου το έτος 31, ο Βιτέλλιος κατηγορήθηκε επίσης για συνενοχή, καθώς ήταν ο διοικητής του στρατιωτικού ταμείου του Σηιανού. Ο Βιτέλλιος δόθηκε υπό την επιμέλεια του αδελφού του (ο Σουητόνιος δεν αναφέρει ποιού), όπου προβλέποντας τα χειρότερα, άνοιξε τις φλέβες του με ένα σουγιά. Ο Τάκιτος γράφει απλώς ότι ο Πόπλιος απεβίωσε, αλλά ο Σουητόνιος δηλώνει ότι πείστηκε από τις παρακλήσεις της οικογένειας και των φίλων του να τον επιδέσουν, και να τον υποβάλλουν σε θεραπεία. Ωστόσο, απεβίωσε λίγο αργότερα από φυσικά αίτια.  

Η σύζυγός του, Ακουτία, κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για *προδοσία (maiestas)* το 37 μ.Χ. Λίγο αργότερα, ο κατήγορός της *(delator),* Δέκιμος Λαίλιος Βάλβος, καταδικάστηκε και εξορίστηκε.

## Γενεαλογία γένους Βιτελλίων

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Publius Cornelius Tacitus, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Annales]]* .
* Gaius Suetonius Tranquillus, *[[Οι Δώδεκα Καίσαρες|De Vita Caesarum]]* (Ζωές των Καίσαρων ή Οι Δώδεκα Καίσαρες).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Πόπλιος Βιτέλλιος ο Πρεσβύτερος

Ο **Πόπλιος Βιτέλλιος**, λατιν.: *Publius Vitelius*, παππούς του Αυτοκράτορα Βιτέλλιου, ήταν Ρωμαίος ιππέας, ο οποίος διετέλεσε επιμελητής (procurator) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου. 

## Οικογένεια
Ο Π. Βιτέλλιος γεννήθηκε στη Nουκερία Απουλόρουμ (Λουκερία) ή πιθανώς στη Nουκερία Αλφατέρνα, ίσως γιος του Κόιντου Βιτέλλιου που ήταν ''ταμίας'' (quaestor) υπό τον Αύγουστο.  Η αδελφή του, Βιτελλία, παντρεύτηκε τον Aύλο Πλαύτιο, *αντικαταστάτη ύπατο* (consul suffectus) το 1 π.Χ. Είχε τέσσερις γιους: Ο Λεύκιος, πατέρας του Αυτοκράτορα, είχε μία διακεκριμένη στρατιωτική σταδιοδορμία και έγινε ύπατος το 34 μ.Χ. Ο Πόπλιος ήταν και αυτός διακεκριμένος στρατιωτικός, υπηρετώντας στο επιτελείο του Γερμανικού, αλλά συνελήφθη μετά την πτώση του Σηιανού και απεβίωσε στην απομόνωση. Ο Aύλος ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 32 μ.Χ. και απεβίωσε στο αξίωμα. Ο Κόιντος ήταν συγκλητικός, του οποίου ο Αυτοκράτορας στέρησε τον τίτλο του.

## Γενεαλογία γένους Βιτελλίων

## Δείτε επίσης
* γένος των Βιτελλίων

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* *Fasti Ostienses*, CIL XIV, 244 .
* Publius Cornelius Tacitus, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Annales]]* .
* Gaius Suetonius Tranquillus, *[[Οι Δώδεκα Καίσαρες|De Vita Caesarum]]* (Ζωές των Καίσαρων ή Οι Δώδεκα Καίσαρες).
* Marina Silvestrini, *Le tribù romane.* *Atti della XVIe Rencontre sur l'épigraphie (The Roman Tribes. Acts of the 26th Encounter on Epigraphy* ), Μπάρι (2010).

Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι
Κοπάνες Λασιθίου

Οι **Κοπάνες** είναι οικισμός της Κοινότητος Μύρτου του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφεριακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Οι Κοπάνες βρίσκονται κοντά στα νότια παράλια του νησιού, στο Λιβυκό πέλαγος, σε υψόμετρο 34 μέτρα Το χωριό απέχει περίπου 10 χιλιόμετρα δυτικά από την Ιεράπετρα ενώ στα δυτικά του είναι ο Μύρτος και ανατολικά του η Νέα Ανατολή.  Απογράφεται επίσημα, για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 στην κοινότητα Μύρτου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Μύρτο, την Καλλιθέα, τον Γαβρίλη και τον Νέο Μύρτο αποτελούν την κοινότητα Μύρτου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ιεράπετρας του Δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 72 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 99.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Βιτελλία (κόρη του Βιτέλλιου)

Η **Βιτελλία**, λατιν.: *Vitellia*, ήταν Ρωμαία ευγενής, κόρη του Αυτοκράτορα Αύλου Βιτέλλιου και παντρεμένη (πρώτα) με τον Ρωμαίο συγκλητικό Δέκιμο Βαλέριο Ασιατικό. Η Βιτελλία είναι κεντρική ηρωίδα στην όπερα *[[Η μεγαλοψυχία του Τίτου (Μότσαρτ)|Η Μεγαλοψυχία του Τίτου]]* του Β. Α. Μότσαρτ.

## Βιογραφία
Η Βιτέλλια ήταν κόρη του Αυτοκράτορα Αύλου Βιτέλλιου, η οποία γεννήθηκε από τον δεύτερο γάμο του με τη Γαλερία Φουνδάνα.  Η Βιτελλία είχε έναν αδελφό, τον Βιτέλλιο Γερμανικό και έναν ετεροθαλή αδερφό τον Βιτέλλιο Πετρονιανό, ο οποίος ήταν γιος της πρώτης συζύγου του Βιτέλλιου, Πετρονίας.  Το 69 ο Βιτέλλιος άρχισε να αγωνίζεται για την εξουσία, και εκείνη την εποχή η Βιτελλία βρισκόταν στη Ρώμη με τη μητέρα της. Ενώ ο πατέρας της έλειπε στον πόλεμο, αυτή και η υπόλοιπη οικογένειά της τέθηκαν υπό την προστασία του Αυτοκράτορα Όθωνα.  Μετά την πρώτη μάχη στο Βεδριάκον, όπου ο Βιτέλλιος νίκησε τον Όθωνα, η σύζυγός του και τα παιδιά του τον ακολούθησαν στο Λούγδουνον. 

Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Βιτέλλιος επέλεξε τον λεγάτο της βελγικής επαρχίας Δέκιμο Βαλέριο Ασιατικό ως (πρώτο) σύζυγο για τη Βιτελίας.  Ο πατέρας της Βιτελλίας δολοφονήθηκε το 69, και το 70 ο Aσιατικός απεβίωσε, αφήνοντάς την με έναν γιο, τον Mάρκο Λόλιο Παυλίνο Δέκιμο Βαλέριο Ασιατικό Σατουρνίνο.  Αργότερα το 70, ο νέος Αυτοκράτορας Βεσπασιανός πήρε τη Βιτελλία υπό την προστασία του, της παρείχε προίκα, σπίτι και έναν ανώνυμο σύζυγο.  Μερικοί ιστορικοί, όπως οι Σετιπάνι και Στράχαν έχουν προτείνει ότι ήταν ο Λίβων Ρουπίλιος Φρούγι και ότι αυτή ήταν η μητέρα τής κόρης του Ρουπίλιας Φαυστίνας, εξηγώντας έτσι τη χρήση του ονόματος Γαλερία μεταξύ των γυναικών μελών της δυναστείας Νέρβα-Αντωνίνων.  

## Φανταστική απεικόνιση
μικρογραφία| Ο Σέξτος γονατίζει μπροστά στον Αυτοκράτορα Τίτο. Πίσω τους, η Βιτελλία πέφτει στην αγκαλιά της Τουλίας. Ενώπιον του λαού ο Τίτος δείχνει τον πράο χαρακτήρα του, και δίνει στους δύο ελευθερία, μετά την προδοσία τους.
Η Βιτελλία είναι κεντρικός χαρακτήρας στην όπερα *[[Η μεγαλοψυχία του Τίτου (Μότσαρτ)|«Η επιείκεια του Τίτου» του Β. Α. Μότσαρτ]]*, όπου μία δραματική αφήγηση τής ζωής της αφορά την απόπειρά της να δολοφονήσει τον Τίτο, όταν εκείνος δηλώνει τον έρωτά του στην Εβραία πριγκίπισσα Βερενίκη.  Η όπερα διαδραματίζεται το 79. 

## Γενεαλογία γένους Βιτελλίων

## Σημειώσεις

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Φράνκο Μασταντουόνο

Ο **Φράνκο Μασταντουόνο** (Franco Mastantuono, γενν. 14 Αυγούστου, 2007) είναι Αργεντίνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής  που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης καθώς και για τις μικρές ηλικιακά εθνικές ομάδες της χώρας του.

## Σταδιοδρομία
Γεννημένος στην Αζούλ, μία επαρχεία του Μπουένος Άιρες, ο Φράνκο μεγάλωσε παίζοντας ποδόσφαιρο από μόλις την ηλικία των 3 ετών. Η πρώτη του ομάδα ήταν η τοπική ομάδα Ρίβερ Ντε Αζούλ όπου προπονητής ήταν ο πατέρας του. Όταν ήταν 10 ετών συμμετείχε σε δοκιμαστικά της Ρίβερ Πλέιτ στην γεννέτηρά του εντυπωσιάζοντας, αλλά αρνήθηκε την προσφορά της ομάδας να ενταχθεί στις ακαδημίες της, υπογράφοντας λίγο αργότερα στην  Κλάμπ Σεμέντο .Τελικά το 2019 εντάχθηκε στις ακαδημίες τις Ρίβερ Πλέιτ και αγωνίστηκε ,με τις μικρές ομάδες της.

Το 2023 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ρίβερ Πλέιτ έχοντας  ρήτρα αποδέσμευσης κοντά στα 30 εκ. ευρώ. Πριν την σεζόν του 2024 ο προπονητής Μάρτιν Ντεμικέλις τον συμπεριέλαβε στην προετοιμασία της 1ης ομάδας, ενώ τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε επίπεδο αντρών, γίνοντας ο τρίτος νεότερος παίκτης που φόρεσε ποτέ την φανέλα του αργεντίνικου συλλόγου. Ακόμα διατηρεί και το ρεκόρ για τον νεότερο ηλικιακά σκόρερ της Ρίβερ Πλέιτ.

Όσον αφορά τη τενιστική του καριέρα, για τις χρονιές 2016-2020 ήταν στην πρώτη 5αδα της κατάταξης της χώρας του για τενίστες κάτω των 12 ετών.

## Διεθνής Καριέρα
Το πλούσιο ταλέντο του τον οδήγησε στο να πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του με την Κ17 της Αργεντινής σε ηλικία μόλις 14 ετών ενώ με την Ίδια ομάδα συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ17 στην Ινδονησία υπό τις οδηγίες του τεχνικού Ντιέγκο Πλακέντε. Ακόμα αγωνιζόταν με τις ομάδες Κ20 της χώρας του όντας μόνο 15 υπό την τεχνική ηγεσία του θρυλικού πρώην ποδοσφαιριστή Χαβιέρ Μαστσεράνο.

## Στύλ Παιχνιδιού
Χαρακτηρίζεται ως ένας ευφυής δημιουργός με εξαιρετική τεχνική, πολύ καλό σουτ από απόσταση και υψηλή ωριμότητα για την ηλικία του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Ιωακείμ και η Αποκάλυψη

Ιωακείμ και η Αποκάλυψη είναι μια ιταλική ιστορική και πνευματική ταινία του 2024 σε σκηνοθεσία Jordan River, βασισμένη στην αποκάλυψη που περιγράφει ο μυστικιστής Joachim του Fiore.

## Πλοκή
Κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών, η μοναστική ενδυμασία του Ιωακείμ έχει γίνει σαν δεύτερο δέρμα. Τυλιγμένος από το σκοτάδι του κόσμου, η ζωή του συνυφαίνεται με ονειρικές εμπειρίες και μυστικιστικά οράματα. Ένα ποτάμι λαδιού εμφανίζεται μπροστά στα μάτια του. Ο ασκητής λαμβάνει θεϊκές αποκαλύψεις, προφητείες και οράματα που μόνο η καρδιά του μπορεί να αποκαλύψει. Η τελευταία του προσπάθεια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της ανθρωπότητας: να ξεπεράσει την αποκάλυψη.

## Ελευθέρωση
Η ταινία κυκλοφόρησε στην Ιταλία στις 5 Δεκεμβρίου 2024..

Η πρεμιέρα στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2025 στο TCL Chinese Theatre στο Χόλιγουντ, μια επίσημη επιλογή στο 20ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λος Άντζελες. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιωακείμ και η Αποκάλυψη στο IMDb

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ταινίες του 2024
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Μάρκος Άννιος Λίβων

Ο **Μάρκος Άννιος Λίβων**, λατιν.: *Marcus Annius Libo* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε στις αρχές του 2ου αι. μ.Χ.

## Ο βίος του
Ο Μ. Ά. Λίβων προερχόταν από τις ανώτερες τάξεις της ρωμαϊκής αριστοκρατίας. Ήταν γιος του Mάρκου΄Άννιου Βέρου, υπάτου ΙΙΙ το 126, και της Ρουπιλίας Φαυστίνας. Ο Άννιος Βέρος ήταν Ισπανός ρωμαϊκής καταγωγής. Η Ρουπιλία ήταν κόρη του Λεύκιου Σκριβόνιου Λίβωνα Ρουπίλιου Φρούγι Βώνου και της Βιτελλίας (κόρη του Αυτοκράτορα Βιτέλλιου).   Ο Ά. Λίβων είναι γνωστό ότι είχε τρία αδέλφια, δύο αδελφές και έναν αδελφό. Η μεγαλύτερη αδελφή του ήταν η Αυτοκράτειρα Φαυστίνα η Πρεσβύτερη (μητέρα της Αυτοκράτειρας Φαυστίνας της Νεότερης) και η μικρότερη αδελφή του (της οποίας το όνομα λείπει, αλλά εικάζεται ότι λεγόταν Αννία) ήταν σύζυγος του Γάιου Ουμμίδιου Κουαδράτου Σερτόριου Σεβήρου, ο οποίος ήταν ύπατος το 118. Αδελφός του ήταν ο Mάρκος Άννιος Βήρος, ο πατέρας του Mάρκου Αυρήλιου. 

Υπήρξε ύπατος το 128 ως συνάδελφος του Λεύκιου Νόνιου Καλπου΄ρνιου Τορκουάτου Ασπρένα.  Ο Λίβων ήταν ο εκ πατρός θείος τού Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

Πέρα από την ιδιότητά του ως υπάτου, σχεδόν τίποτε δεν είναι γνωστό για τη συγκλητική του σταδιοδορμία. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού κουνιάδου του, Αντωνίνου Πίου, ήταν ένας από τους επτά μάρτυρες μίας απόφασης της Συγκλήτου που εκδόθηκε στην πόλη της Κυζίκου το 138, η οποία πόλη ζητούσε έγκριση για την ίδρυση ενός *corpus juvenum* για την εκπαίδευση των νέων. 

## Οικογένεια
Ο Λίβων νυμφεύτηκε μία ευγενή γυναίκα, της οποίας το όνομα εικάζεται ότι ήταν Φουνδανία, κόρη του Λεύκιου Φουνδάνιου Λάμια Αιλιανού, υπάτου το 116, και της συζύγου του Ρουπιλίας Αννίας.  Είναι γνωστό ότι είχαν μαζί δύο παιδιά:
* Μάρκος Άννιος Λίβων, αντικαταστάτης ύπατος το 161. Είναι γνωστό ότι έχει έναν γιο, τον Μάρκο Άννιο Φλάβιο Λίβωνα.
* Aννία Φουνδανία Φαυστίνα, σύζυγος του Tίτου Πομπόνιου Πρόκουλου Βιτράσιου Πολλίωνα, υπάτου ΙΙ το 176.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα