Λόενγκριν (ήρωας)

[μικρογραφία|Ο Λόενγκριν σε [Καρτ ποστάλ (ταχυδρομικός όρος)|καρτ ποστάλ, περ. 1900]]Ο **Λόενγκριν** (γερμανικά: Lohengrin) είναι λογοτεχνικός χαρακτήρας της μεσαιωνικής γερμανικής λογοτεχνίας που ανήκει στον θρύλο του Αρθούρου. Η ιστορία του, μια παραλλαγή του θρύλου του *[[Ο Ιππότης του Κύκνου|Ιππότη του Κύκνου]]* που είναι γνωστή από διάφορες μεσαιωνικές πηγές, εμφανίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του 13ου αιώνα στον *[[Πάρσιφαλ (μυθιστορία)|Πάρσιφαλ]]* του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ που τον εμφανίζει ως γιο του Πέρσιβαλ. 

Η όπερα *[[Λόενγκριν (όπερα)|Λόενγκριν]]* (1848) του Βάγκνερ βασίζεται στον θρύλο.

## Προέλευση
Ο Λόενγκριν αναφέρεται για πρώτη φορά ως Λόερανγκριν, γιος του Πέρσιβαλ, στο αυλικό μυθιστόρημα *[[Πάρσιφαλ (μυθιστορία)|Πάρσιφαλ]]* του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ (1210), το οποίο ολοκλήρωσε το έργο του Κρετιέν ντε Τρουά *[[Πέρσιβαλ ή Ο θρύλος του Άγιου Δισκοπότηρου|Πάρσιφαλ ή Το Έπος του Γκράαλ]]* (περ. 1185), όπου δεν αναφέρεται η ιστορία του Λόενγκριν.

Η ορθογραφία του ονόματος που υιοθέτησε ο Βόλφραμ φον Έσενμπαχ παραπέμπει σε μια πιθανή ταύτιση του ήρωα με τον ιππότη Γκαρέν της Λωρραίνης, πρωταγωνιστή ενός επικού άσματος του λαού της Λωρραίνης.

## Η ιστορία
Ο Λόενγκριν με τον αδελφό του Καρντέις ζουν με τους γονείς τους στο κάστρο Μονσαλβάτ όπου ο Πέρσιβαλ έγινε φύλακας του Δισκοπότηρου. Ο Καρντέις αργότερα κληρονομεί τα εδάφη του πατέρα τους και ο Λόενγκριν παραμένει στο κάστρο ως Ιππότης του Τάγματος του Δισκοπότηρου. Τα μέλη αυτού του τάγματος παρέχουν κρυφά βοήθεια σε βασίλεια που έχουν χάσει τους υπερασπιστές τους και ο Λόενγκριν πηγαίνει στο δουκάτο της Βραβάντης, όπου ο δούκας πέθανε χωρίς άνδρα κληρονόμο. 
[μικρογραφία|Ο Λόενγκριν σε πίνακα στο [κάστρο Nόισβανσταϊν, 1886]]
Ο κόμης Τέλραμουντ θέλει να καταλάβει το δουκάτο με δόλο - ισχυρίζεται ότι ο δούκας της Βραβάντης του υποσχέθηκε το χέρι της κόρης του πριν από το θάνατό του. Η κόρη του δούκα, η Έλσα, το αρνείται και τότε ο βασιλιάς Ερρίκος Α΄ αποφασίζει να διαλευκάνει την υπόθεση με μονομαχία, τη λεγόμενη «κρίση του Θεού». Όλοι οι ιππότες αρνήθηκαν να μονομαχήσουν εναντίον του Τέλραμουντ, αλλά στη συνέχεια εμφανίζεται ο Λόερανγκριν με μια βάρκα που τη σέρνει ένας κύκνος και προσφέρεται να προστατεύσει την Έλσα. Στη μονομαχία, νικά τον Τέλραμουντ που αναγκάζεται να παραδεχτεί το ψέμα του. Ο Τέλραμουντ εκδιώκεται και ο βασιλιάς Ερρίκος δίνει την ευλογία του στο γάμο του Λόενγκριν (που αποκαλούσε τον εαυτό του Ιππότη του Κύκνου) με την Έλσα. Ο Λόενγκριν προειδοποιεί την Έλσα ότι δεν πρέπει ποτέ να ρωτήσει το όνομα και την καταγωγή του - και του το ορκίζεται. Παντρεύονται και ο Λόενγκριν κυβερνά τη Βραβάντη για πολλά χρόνια. Έχουν έναν γιο, αλλά μια μέρα η Έλσα επιμένει τελικά να απαντήσει στην απαγορευμένη ερώτηση. Ο Λόενγκριν της εξηγεί μπροστά σε όλους την καταγωγή του και, μπαίνοντας στη βάρκα, φεύγει για πάντα. Η Έλσα πεθαίνει από τη θλίψη. Δεν αναφέρεται τίποτε για την τύχη του γιου τους.

Στην όπερα του Βάγκνερ *[[Λόενγκριν (όπερα)|Λόενγκριν]],* ο Τέλραμουντ δεν απαιτεί το χέρι της Έλσας. Είναι ήδη παντρεμένος με τη μάγισσα Ορτρούντ. Για να κυβερνήσει το δουκάτο, κατηγορεί την Έλσα ότι δολοφόνησε τον μικρότερο αδερφό της Γκότφριντ. Η Έλσα ρωτάει το όνομα του Λόενγκριν υποκινούμενη κακόβουλα από τη σύζυγο του Τέλραμουντ Ορτρούντ. Στην τελευταία σκηνή ο  Γκότφριντ αποδεικνύεται ότι είναι ζωντανός και επιστρέφει: είναι ο κύκνος που τραβούσε τη βάρκα του Λόενγκριν, όπως τον είχε μεταμορφώσει η Ορτρούντ, και ο Λόενγκριν με την προσευχή του έλυσε τα μάγια και τον επανέφερε στην ανθρώπινη μορφή του..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνική λογοτεχνία
Κατηγορία:Αρθουριανή λογοτεχνία
Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος