open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Δοξάτου

Ο **Δήμος Δοξάτου** είναι δήμος περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Δοξάτου και Καλαμπακίου. Η έκταση του Δήμου είναι 244.1 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 12.059 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η έδρα του δήμου είναι το Καλαμπάκι και η ιστορική έδρα του είναι το Δοξάτο.

thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Δοξάτου.

## Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί

thumb|Χάρτης των ενοτήτων (και πρώην δήμων) από τις οποίες αποτελείται ο Δήμος Δοξάτου.

Ο Δήμος Δοξάτου αποτελείται από 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συνενωμένους δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

### Δημοτική Ενότητα Δοξάτου

Η δημοτική ενότητα Δοξάτου αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Καταλαμβάνει έκταση 162.336 στρεμμάτων και με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 7.568 κατοίκους.
Ο πρώην Δήμος Δοξάτου είχε συσταθεί με το νόμο 2539/4-11-97 (ΦΕΚ Α 244/4-12-97) (Σχέδιο Καποδίστριας) από συνενώσεις κοινοτήτων της περιοχής και είχε έδρα τα Κύργια.

Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:

*Άγιος Αθανάσιος
*Αγορά
*Δοξάτο
*Κεφαλάρι
*Κύργια
*Πηγάδια

### Δημοτική Ενότητα Καλαμπακίου

Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Καλαμπακίου με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 4.491 κατοίκους και καταλαμβάνει έκταση 81 τ.χλμ. Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1997 με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο. Βρισκόταν στο νοτιότερο τμήμα του νομού. Περιλάμβανε πέντε δημοτικά διαμερίσματα και έχει συνολικό πληθυσμό κατοίκους. Έδρα του ήταν το Καλαμπάκι.

Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:

* Καλαμπάκι
* Αγία Παρασκευή
* Καλαμώνας
* Νεροφράκτης
* Φτελιά

## Διοικητική ιστορία

### Δήμος Καλαμπακίου

#### Δήμαρχοι Δήμου Καλαμπακίου

### Δήμος Δοξάτου

#### Δήμαρχοι Δοξάτου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
* Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Δοξατου
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Δήμος Αλεξανδρούπολης

thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Αλεξανδρούπολης.
[μικρογραφία|Το οικόσημο των Κομνηνών και σύμβολο της Θράκης: ο βυζαντινός αετός της οικογένειας των Κομνηνών (από την Κόμνη της Θράκης καταγόμενων) που απεικονίζεται στον Ναό της [Θεοτόκος η Κοσμοσώτειρα|Παναγίας Κοσμοσώτειρας στις Φέρες Θράκης που ανήκει διοικητικά στον Δήμο Αλεξανδρούπολης.]]
Ο **Δήμος Αλεξανδρούπολης ** είναι δήμος της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αλεξανδρούπολης, Φερών καιΤραϊανούπολης. Η έκταση του δήμου είναι 1.217 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 71.601 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η έδρα του δήμου είναι η Αλεξανδρούπολη και η ιστορική έδρα του είναι η Βήρα.

## Δημοτικές Ενότητες
thumb|Χάρτης των ενοτήτων (και πρώην δήμων) από τις οποίες αποτελείται ο Δήμος Αλεξανδρούπολης.

Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης αποτελείται από 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

* Η δημοτική ενότητα Αλεξανδρούπολης αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Καταλαμβάνει έκταση 642.245 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 62.936 κατοίκους (2021).
* Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Φερών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.500 κατοίκους (2021) και καταλαμβάνει έκταση 411.160 στρεμμάτων. Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1987 με έδρα τις Φέρες, με την εθελοντική συνένωση των κοινοτήτων Φερών, Δορίσκου, Καβησού, Πυλαίας και Αρδανίου. Με το νόμο 2539/1997 προστέθηκαν και οι κοινότητες Πέπλου και Τριφυλλίου. Κύρια απασχόληση των κατοίκων της περιοχής είναι η γεωργία. Στα μέσα Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου μάλιστα διοργανώνεται αγροτική έκθεση.

* Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Τραϊανούπολης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.315 κατοίκους (2021) και καταλαμβάνει έκταση 163.549 στρεμμάτων.  Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1987 με έδρα την Άνθεια.  Ιδιαίτερα διαδεδομένη είναι η χρήση της γεωθερμίας, η οποία χρησιμοποιείται σε αγροτικές και άλλες εφαρμογές.

## Οικισμοί
Οι οικισμοί του δήμου ανά κοινότητες είναι:

## Διοικητική ιστορία

### Δήμος Αλεξανδρούπολης

### Δήμος Τραϊανούπολης

#### Δήμαρχοι Τραϊανούπολης

### Δήμος Φερών

#### Δήμαρχοι Φερών

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
* Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
* Αποτελέσματα εκλογών για τον δήμο Αλεξανδρούπολης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Αλεξανδρουπολης
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Δήμος Ξάνθης

Ο **Δήμος Ξάνθης** είναι δήμος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ξάνθης και Σταυρούπολης. Η έκταση του δήμου είναι 495,1 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του ανέρχεται σε 66.875 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.. Η έδρα του δήμου είναι η Ξάνθη.

thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Ξάνθης.

## Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί

thumb|Χάρτης των ενοτήτων (και πρώην δήμων) από τις οποίες αποτελείται ο Δήμος Ξάνθης.

Ο Δήμος Ξάνθης αποτελείται από 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συγχωνευθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

### Δημοτική Ενότητα Ξάνθης
Η δημοτική ενότητα Ξάνθης αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Καταλαμβάνει έκταση 153.116 στρεμμάτων και έχει πληθυσμό 65.240 κατοίκους. 

Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες (σε αγκύλη αναγράφονται οι πληθυσμοί κατά την Απογραφή του 2021):

* **Δημοτική Κοινότητα Ξάνθης** [ 58.760 ]
* **Δημοτική Κοινότητα Ευμοίρου** [ 2.709 ]
* **Δημοτική Κοινότητα Κιμμερίων** [ 3.771 ]

### Δημοτική Ενότητα Σταυρουπόλεως

Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Σταυρούπολης καταλαμβάνει έκταση 342.002 στρεμμάτων. ο τέως δήμος λειτούργησε την περίοδο 1946-2010. Συστάθηκε το 1946 και προήλθε από την αναγνώριση της πρώην κοινότητας Σταυρούπολης σε δήμο. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 διευρύνθηκε περισσότερο με την προσάρτηση των κοινοτήτων Γέρακα, Δαφνώνος, Καρυόφυτου, Κομνηνών, Νεοχωρίου και Πασχαλιάς. Καταργήθηκε το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο Δήμο Ξάνθης. Ο πληθυσμός της Δημοτικής Ενότητας ανέρχεται σε 1.635 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2021.

Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες:

* **Τοπική Κοινότητα Γέρακα** [ 270 ]
* **Τοπική Κοινότητα Δαφνώνος** [ 235 ]
* **Τοπική Κοινότητα Καρυοφύτου** [ 137 ]
* **Τοπική Κοινότητα Κομνηνών** [ 217 ]
* **Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου** [ 274 ]
* **Τοπική Κοινότητα Πασχαλιάς** [ 82 ]
* **Τοπική Κοινότητα Σταυρουπόλεως** [ 420 ]

## Διατελέσαντες δήμαρχοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
* Δήμος Ξάνθης , Διατελέσαντες Δήμαρχοι, ανάκτηση 14 Μαΐου 2013.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Ξανθης
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Καπρέρα

Η **Καπρέρα** () είναι ιταλικό νησί το οποίο βρίσκεται βορειοανατολικά της Σαρδηνίας και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους Λα Μανταλένα. Το νησί έχει έκταση 15,7 τ.χλμ και είναι ακατοίκητο. Είναι όμως πολύ γνωστό γιατί σε αυτό πέθανε ο Ιταλός ήρωας Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Καπρέρα
Καπρέρα
Μοντεκρίστο

Η νήσος **Μοντεκρίστο** (), και πρώην **Ωγλάσσα** (Ὠγλάσσα, ), είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά τη νήσο Έλβα, το Τζίλιο και την Καπραΐα. Έχει έκταση 10,4 τετρ. χιλιόμετρα και έχει 2 κατοίκους. Το βιβλίο *[[Ο Κόμης Μοντεχρήστος]]* του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρα) λαμβάνει χώρα στο νησί αυτό.

Μοντεκριστο
Πιανόζα

Η **Πιανόζα** (, ελληνικά: Πλανασία) είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά τη νήσο Έλβα, το Τζίλιο, την Καπραΐα και τη νήσο Μοντεκρίστο. Έχει έκταση 10,3 τ. χλμ. και είναι ακατοίκητη.

Πιανόζα
Ανθηρό Καστοριάς

Το **Ανθηρό** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Άργους Ορεστικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 24 μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται στο νότιο άκρο της περιφερειακής ενότητας, στα όρια με την Π.Ε. Κοζάνης, στην οποίο ανήκε διοικητικά έως το 1974. Μέχρι και το 1918 υπάγονταν εκκλησιαστικά στην Μητρόπολη Καστοριάς, ενώ αργότερα εντάχθηκε εκκλησιαστικά στην Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Ανθηρό βρίσκεται πολύ κοντά στο Νόστιμο, όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως σπάνια ευρήματα της προανθρώπινης εποχής Υποπερίοδος Καινοζωικού αιώνα όπως μύδια, κοχύλια, στρείδια, αστέρες, τροπικά και υποτροπικά είδη βλάστησης κ.α.
Σύμφωνα µε µια τοπική παράδοση, κατά το έτος 1436 είχε ανεγερθεί ο Ναός της Κοιµήσεως της Θεοτόκου και αν αυτή η παράδοση είναι ακριβής θα πρέπει να υποθέσουμε ότι η περιοχή γύρω από το Ανθηρό είχε κατοικηθεί τουλάχιστον από εκείνη την χρονική περίοδο. Λέγεται ότι η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν Μάντρα, επειδή κυκλικά η θέση παρουσίαζε φυσικές εδαφικές εξάρσεις. Στα αντάρτικα Σώματα του Μακεδονικού Αγώνα κατετάγησαν από το Ανθηρό οι εξής: Γρηγόριος Τσουτσουλιάνης και Φώτιος Καρακάσης, ως ένοπλα µέλη, και Ιωάννης Τσιάγγος και Δηµήτριος Λιάµπρας ως πληροφοριοδότες και οδηγοί των µάχιµων τµηµάτων. 

Οι κάτοικοι του Ανθηρού έχουν και αυτοί µε τη σειρά τους ιδιαίτερες σχέσεις με το µοναστήρι του Αγίου Αθανασίου. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και έχει χτιστεί το 1967. Το Ανθηρό πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου. Η ονομασία του οφείλεται στην πυκνή βλάστηση που το περιβάλλει. Διαθέτει ξενώνα σε κτίριο του αναπαλαιωμένου δηµοτικού σχολείου, συμβάλλοντας έτσι στη διαρκώς αυξανόμενη επισκεψιμότητα της περιοχής.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Χόνι Χαμάγκελ

Ο **Χόνι Χαμάγκελ** (εβρ. חוני המעגל) (ο1ος αιώνας π.Χ.) υπήρξε ιουδαίος σχολάριος πριν την εποχή του Τανναίμ. Την εποχή του 1ου αιώνα π.Χ., όταν στην Ιουδαία ευδοκιμούσαν διάφορα θρησκευτικά κινήματα, μερικοί άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονταν ως θαυματοποιοί συνεχιστές της παράδοσης των βιβλικών προφητών Ηλία και Ελισαίου. Το Ταλμούδ αναφέρει τον Χόνι, έναν θαυματοποιό που φημιζόταν για την ικανότητά του να επιφέρει βροχή σε ξηρά μέρη.
Όταν επικρατούσε εποχή ξηρασίας, ο Χόνι με το ραβδί του έγραφε έναν κύκλο στο έδαφος, τοποθετείτο στο κέντρο του κύκλου, και ανακοίνωνε ότι θα έμενε εκεί, μέχρι να βρέξει. Ακολούθως άρχιζε να προσεύχεται. Όταν ψιχάλιζε προσευχόταν ακόμα περισσότερο, μέχρι που έβρεχε καταρρακτωδώς. Τότε προσευχόταν ακόμα περισσότερο, μέχρι που η βροχή γινόταν μαλακή και πότιζε το έδαφος και τα χωράφια. Το Ταλμούδ αναφέρει επίσης ότι ο Χόνι έπεσε σε λήθαργο και κοιμήθηκε για εβδομήντα χρόνια. Όταν επανεμφανίστηκε, οι άνθρωποι δεν πίστεψαν ότι ήταν αυτός. Τότε ο Χόνι προσευχήθηκε, και ο Θεός τον πήρε κοντά του. Ο τάφος του βρίσκεται σήμερα στο Ισραήλ.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ραββίνοι
Παναθηναϊκός (θαλάσσιο σκι)

## Ιστορία
### Ίδρυση
Το τμήμα θαλάσσιου σκι του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1963 και ήταν ένα από τα πρώτα τμήματα που δημιουργήθηκαν για το άθλημα αυτό. Ο κολυμβητής Γιώργος Κασιδόκωστας θέλοντας να αλλάξει άθλημα (όντας παράλληλα και στην υδατοσφαίριση ανδρών), σε συνεργασία με τον Παναθηναϊκό, δημιούργησε το τμήμα. Η οικογένεια Κασιδόκωστα εκπροσωπήθηκε στο τμήμα θαλασσίου σκι και από τους Παντελή Κασιδόκωστα και Γρηγόρη Κασιδόκωστα, όλοι επίσης αθλητές της υδατοσφαίρισης. Μαζί τους διακρίθηκαν και οι Κ. Λομβέρδος και Ν. Σκουζής.

Το 1967 ο Παντελής Κασιδόκωστας σημείωσε την πρώτη ευρωπαϊκή διάκριση όταν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στις φιγούρες Νέων για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Το 1969 και πάλι στην ίδια διοργάνωση κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Το 1968 ο Ν. Σκουζής κατέκτησε το το πρωτάθλημα Ελλάδος στο σλάλομ, στο τρίαθλο και στις φιγούρες. Από το γυναικείο τμήμα η Μαρία Βελισσαροπούλου κατέκτησε τον τίτλο στο άλμα και στο σλάλομ. Το βιβλίο "και χιλιάδες τίτλοι" και η επίσημη σελίδα του ερασιτέχνη ΠΑΟ στο internet, αναφέρουν τον Παναθηναϊκό ως Πρωταθλητή Ελλάδας Ανδρών και Γυναικών  για το 1967.

Το τμήμα παρά την αξιόλογη δραστηριότητα που παρουσίασε δεν είχε την ανάλογη στήριξη και προβολή με συνέπεια τη διακοπή της λειτουργίας του το 1979.

### Επανασύσταση
Το 2021 ανακοινώθηκε η πρόθεση για επανασύσταση του τμήματος θαλάσσιου σκι και εγκρίθηκε η εγγραφή του συλλόγου στα μητρώα της Ομοσπονδίας, όπως άλλωστε φαίνεται και στον ιστότοπό της. Ο πρώτος αγώνας στον οποίο συμμετείχε αθλήτρια του ΠΑΟ διεξήχθη τον Μάιο του 2022, με την Ρόζα Νικολακάκη να κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο διεθνές τουρνουά Poros Cup που έγινε στον Πόρο Τροιζηνίας στην κατηγορία 35+W,  στο σλάλομ μαζεύοντας 55 πόντους. Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στις συμμετοχές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2023.

## Αξιόλογοι αθλητές

## Παραπομπές


## Πηγές
* 100 Χρόνια Παναθηναϊκός - Η Ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Λιβάνη
* 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα των ερασιτεχνικών τμημάτων 
*Επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου Παλαιμάχων του Παναθηναϊκού

Θαλασσιο σκι
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι θαλάσσιου σκι
Παναθηναϊκός (γυμναστική)

## Ιστορία
Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο του Παναθηναϊκού, ο σύλλογος ασχολήθηκε αρχικά με την σουηδική γυμναστική, το 1926, και ένα χρόνο αργότερα με την ενόργανη.  

Σύμφωνα με άλλες πηγές, το τμήμα γυμναστικής του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1962. Την ίδια χρονιά διοργανώνονται από το σύλλογο αγώνες επίδειξης στην ενόργανη γυμναστική.

Το 1972 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ελλάδος στους άνδρες. Διακριθέντες ήταν οι Πολίτης, Παπαδόπουλος και ο Σπύρος Πρασσάς ο οποίος αναδείχθηκε πρωταθλητής στο σύνθετο ατομικό. Το 1973 ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε δεύτερος στο πρωτάθλημα Ελλάδος με τον Πολίτη να κατακτά το πρωτάθλημα στο σύνθετο ατομικό και τον Πρασσά να αναδεικνύεται τρίτος. 

Με την αποχώρηση των ταλαντούχων αυτών αθλητών μερικά χρόνια αργότερα ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να αναδείξει αθλητές που να κάνουν πρωταθλητισμό και η περιορισμένη οικονομική δυνατότητα του συλλόγου έστρεψε το ενδιαφέρον στην καλλιέργεια των τμημάτων με μικρότερους αθλητές.
Η νέα αυτή προσπάθεια απέδωσε καρπούς και το 1982 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας στην κατηγορία των Παμπαίδων. Σε τοπικό επίπεδο υπήρξαν επιτυχίες το 1993 και το 1994 το τμήμα των Κορασίδων κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθήνας.

Τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει δραστηριότητα στο τμήμα γυμναστικής του Παναθηναϊκού, ενώ δεν υπάρχει κι επίσημα καθώς έχει διαγραφεί κι από την ομοσπονδία.

### Αεροβική γυμναστική
Στη δεκαετία του 1980 ο Παναθηναϊκός καλλιέργησε και την αεροβική γυμναστική. Η απόφαση για την ίδρυση τμήματος αεροβικής γυμναστικής πάρθηκε από το Δ.Σ. του Ομίλου τον Δεκέκβριο του 1983. Το τμήμα προοριζόταν για μη αγωνιστικό. Εξάλλου δεν υπήρχε ομαδική βαθμολογία στις όποιες διοργανώσεις πραγματοποιούνταν. Στόχος του συλλόγου δεν ήταν οι αγωνιστικές επιτυχίες των γυναικών που συμμετείχαν, αλλά η βελτίωση της φυσικής τους κατάστασης και η ψυχαγωγία τους. Το 1984 ήταν η πιο δραστήρια χρονιά του τμήματος.

## Τίτλοι
* 1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ανδρών: 1972
* 1 Πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος Δ΄ Κατηγορίας Ανδρών: 1978 

### Μικρότερων ηλικιών
* 1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παμπαίδων: 1982
* 1 Πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος Παμπαίδων: 1982
* 2 Πρωταθλήματα Αθήνας Παμπαίδων: 1982, 1983
* 2 Πρωταθλήματα Αθήνας Κορασίδων: 1993, 1994
* 1 Πρωτάθλημα Αθήνας Παγκορασίδων: 1995
* 1 Πρωτάθλημα Αθήνας Παίδων: 1984

## Αξιόλογοι αθλητές

## Παραπομπές


## Πηγές
* 100 Χρόνια Παναθηναϊκός - Η Ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Λιβάνη
* 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα των ερασιτεχνικών τμημάτων 
*Επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου Παλαιμάχων του Παναθηναϊκού

γυμναστική
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ενόργανης γυμναστικής
Παναθηναϊκός (τζούντο)

## Ιστορία
Το τμήμα τζούντο του Παναθηναϊκού είναι ένα από τα νεώτερα του συλλόγου και ιδρύθηκε το 1980. Την ίδια χρονιά είχε την πρώτη του συμμετοχή στο πρωτάθλημα Ελλάδος κατακτώντας την 7η θέση. Τις χρονιές 1982, 1983, 1984 κατέκτησε την πέμπτη θέση. Ο έφηβος Σ. Βατακάσης ήταν ο κορυφαίος της ομάδας το διάστημα εκείνο. 

Παράλληλα με το ανδρικό τμήμα καλλιεργήθηκαν με προσοχή και τα τμήματα υποδομών. Ο Σ. Βατακάσης ήταν ο αθλητής που ξεχώρισε και όταν αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα παίδων με την κατάκτηση 2 πρωταθλημάτων Ελλάδας το 1981 και 1982. Στο πρωτάθλημα των Εφήβων η καλύτερη επίδοση του ήταν η δεύτερη θέση όπως συνέβη και στο πρωτάθλημα Νεών. Αξιόλογος αθλητής στις μικρότερες ηλικίες υπήρξε και ο Χ. Μπαλογιάννης ο οποίος κατέκτησε τη δεύτερη θέση στα 65 κιλά το 1981 και 1982.

## Αξιόλογοι αθλητές

## Πηγές
* 100 Χρόνια Παναθηναϊκός - Η Ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Λιβάνη
* 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα των ερασιτεχνικών τμημάτων 
*Επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου Παλαιμάχων του Παναθηναϊκού

τζούντο
Αντιδραστήρας πεπιεσμένου ύδατος

Ο **αντιδραστήρας πεπιεσμένου ύδατος** (επίσης VVER για το ρωσικό σχέδιο) είναι ένας δεύτερης γενιάς πυρηνικός αντιδραστήρας, ο οποίος χρησιμοποιεί νερό σε υψηλή πίεση σαν ψυκτικό και επιβραδυντή. Η κύρια ψυκτική δεξαμενή βρίσκεται υπό πίεση για να μη βράσει το νερό. Ο PWR είναι ο πιο κοινός τύπους αντιδραστήρα και χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο. Σχεδιάστηκε από το Oak Ridge National Laboratory για να χρησιμοποιηθεί σε υποβρύχια.

## Λειτουργία
Μέσα στον αντιδραστήρα το νερό θερμαίνεται υπό πίεση (150 αtm) στους περίπου 315&nbsp;°C. Το νερό μεταφέρεται με σωλήνες στον εναλλακτή θερμότητας και δημιουργείται ατμός με πίεση 60 atm. Ύστερα το νερό ψύχεται και με τη βοήθεια μιας αντλίας επιστρέφει στον αντιδραστήρα για να επαναληφθεί ο κύκλος. Ο ατμός ο οποίος παράγεται στον εναλλακτή γυρίζει μια τουρμπίνα που είναι συνδεδεμένη με μία γεννήτρια. Μετά ο ατμός μετατρέπεται σε νερό με ένα συμπυκνωτή και με τη βοήθεια μιας αντλίας επιστρέφει στον εναλλακτή. Αυτοί οι αντιδραστήρες έχουν το πλεονέκτημα πως η ρύθμιση της θερμοκρασίας δεν απαιτεί έλεγχο από τον ελεγκτή, γιατί διατηρείται σταθερή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ενεργειακή τεχνολογία
Κατηγορία:Πυρηνικοί αντιδραστήρες
Σπύρος Γογγάκης

thumb|right|Ο Ανδριάντας του Κωνσταντίνου Παλιολόγου στην ΑθήναΟ **Σπύρος Γογγάκης** (1923 – 2001) ήταν γλύπτης, ο οποίος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1923 και πέθανε στην Αθήνα το 2001. Σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, από την οποία αποφοίτησε το 1955,  με δάσκαλο το Μιχάλη Τόμπρο. Ακολούθως, τελειοποίησε τις σπουδές του στη Φλωρεντία και στη Ρώμη.

Η γλυπτική του Γογγάκη χαρακτηρίζεται από ακαδημαϊκή αντίληψη και μνημειακή προσέγγιση. Στα πιο σημαντικά έργα του περιλαμβάνονται:

* Επιτύμβια στήλη κόρης (1954, μάρμαρο, Νεκροταφείο Κέρκυρας)

* Επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος (1974, χαλκός, ύψος 2,50 μ., Βαμβακό Λακωνίας)

* Ρήγας Φεραίος (1975, ύψος 2.50 μ., Λάρισα)

* Ανδριάντας Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, για τον οποίο έλαβε το Β΄ Βραβείο σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό.

* Ανδριάντας Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (1978, χαλκός, Μυστράς)

* Οι Τέσσερις Εποχές (μήκος 1,80 μ.)

Το πιο σημαντικό ίσως έργο του Γογγάκη είναι ο μνημειακής έμπνευσης ανδριάντας του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ύψους 2,50 μ., που βρίσκεται στην Πλατεία Μητροπόλεως στην Αθήνα. 

Ο Παλαιολόγος εικονίζεται όρθιος και ευθυτενής, με αγέρωχη κορμοστασιά και αετίσιο βλέμμα, ενώ με το δεξί του χέρι κρατά υψωμένο το σπαθί του. Ο ανδριάντας τοποθετήθηκε στη θέση αυτή το 1990, επί δημαρχίας Μιλτιάδη Έβερτ και αποτελεί αντίγραφο του ανδριάντα που βρίσκεται στο Μυστρά.

Ανάμεσα στις άλλες δημιουργίες του Γογγάκη είναι τα Ηρώα Χαβαρίου Ηλείας, Καστοριάς (1971, ύψους 3 μ.) και Πολυκάστρου (1972, ύψους 2,20 μ.). Φιλοτέχνησε επίσης 46 χάλκινες ανάγλυφες προσωπογραφίες όλων των αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Στρατού από το 1896 (Αίθουσα Τιμών Υπουργείου Εθνικής Άμυνας), καθώς και σειρές μεταλλίων από την ελληνική ιστορία  (1977 – 1978), όπως π. χ. κεφαλή του Δημόκριτου.

Ο Γογγάκης παρουσίασε το έργο του σε πανελλήνιες εκθέσεις 1957, 1959 και 1975, καθώς και στη Διεθνή Έκθεση Λισαβόνας το 1979. 

## Πηγές
* Στέλιος Λυδάκης: «Οι Έλληνες Γλύπτες – Η νεοελληνική γλυπτική: ιστορία – τυπολογία – λεξικό γλυπτών», τόμ. 5ος, σελ. 308 - 310, Εκδοτικός οίκος «ΜΕΛΙΣΣΑ», Αθήνα, 1981.
* Ζέττα Αντωνοπούλου: «Τα γλυπτά της Αθήνας: Υπαίθρια γλυπτική 1834 – 2004», σελ. 146, 147 & 202, α΄ έκδοση, Εκδόσεις «Ποταμός», Αθήνα, 2003.

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Βασίλης Παϊτέρης

Ο **Βασίλης Παϊτέρης** (Δραπετσώνα, 18 Ιανουαρίου 1950) είναι Έλληνας Ρομά τραγουδιστής και συνθέτης τσιγγάνικης και λαϊκής μουσικής.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Δραπετσώνα. Ασχολήθηκε στο παρελθόν με την πολιτική. Έχει συμμετάσχει, στις εθνικές εκλογές, ως υποψήφιος βουλευτής του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος (ΔΗ.Κ.ΚΙ.) αρχικά και μετέπειτα της Νέας Δημοκρατίας, στη Β' εκλογική περιφέρεια Αθηνών. Είναι επίσης πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Τσιγγάνων και Φίλων της Τσιγγάνικης Μουσικής, με τον διακριτικό τίτλο «ΡΟΜΕΝ». Επισης είναι ιδρυτής του Πολιτικού φορέα Δημοκρατικό Κίνημα Ευπαθών Ομάδων ΔΗ.Κ.Ε.Ο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες
Κατηγορία:Ρομά στην Ελλάδα
Λευκά Χριστούγεννα

Με την ονομασία **Λευκά Χριστούγεννα** καθιερώθηκε να λέγονται τόσο η ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων όσο και η παραμονή αυτών, στις βόρειες χώρες, όπου συμπίπτουν κυρίως με χιονόπτωση και όλη η φύση φέρεται να είναι «ντυμένη» στα λευκά.

Λευκά Χριστούγεννα παρατηρούνται κυρίως στον Καναδά, τις βόρειες πολιτείες των ΗΠΑ, σε όλες τις σκανδιναβικές χώρες, τις χώρες της Βαλτικής, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Πολωνία και τη Λευκορωσία.

Στις νοτιότερες χώρες των παραπάνω η πιθανότητα εορτασμού των Χριστουγέννων με χιόνια μειώνεται βαθμιαία προς τα νοτιότερα γεωγραφικά πλάτη. Στην Ελλάδα Λευκά Χριστούγεννα παρατηρούνται κυρίως στα ορεινότερα και βορειότερα τμήματα της χώρας, ενώ στα νησιά, λόγω και του μεσογειακού κλίματος είναι πολύ σπάνια.

Με τον τίτλο «Λευκά Χριστούγεννα» αναφέρεται και ένα από τα αξιολογότερα διεθνή σήμερα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, που αναφέρεται νοσταλγικά σε παλαιότερες εορτές Χριστουγέννων και έχει μεταφραστεί και στην ελληνική γλώσσα.

Κατηγορία:Χριστούγεννα
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Χιόνι
Δόξα εν υψίστοις Θεώ ...

Η σημαντικότερη θρησκευτική ρήση που φέρεται στο χριστιανικό δόγμα και έχει σχέση με τη γέννηση του Ιησού Χριστού είναι ο ύμνος των Αγγέλων επί του κοσμοϊστορικού εκείνου γεγονότος, που αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή Λουκά. Η πλήρης μορφή του οποίου και είναι:
:::: (Εκκλησιαστικό κείμενο)

:::: (Κριτικό κείμενο Nestle-Aland)

Όπως είναι γνωστό από τους τέσσερις Ευαγγελιστές που κατέγραψαν την ιστορία της ενανθρώπησης του Ιησού Χριστού μόνο οι δύο Ματθαίος και Λουκάς εξιστορούν το γεγονός της γέννησής του. Εξ αυτών, σημειώνεται ότι, μόνο ο Ευαγγελιστής Λουκάς περιλαμβάνει τη θεία αυτή υμνολογία των Αγγέλων που συνέβη πάνω από τη Βηθλεέμ της Ιουδαίας κατά τη θεία γέννηση, αναφέροντας συγκεκριμένα στο κεφ. Β΄:13-15: 
:.

Ο Αγγελικός αυτός ύμνος υπέρ της Βηθλεέμ ηχεί κάθε χρόνο επί 21 αιώνες στ΄ αυτιά των ανθρώπων όλης της Γης υπενθυμίζοντας το γεγονός της ανατολής του αληθινού φωτός της νέας θρησκείας δια της οποίας αναγεννήθηκε ο άνθρωπος. Ανώνυμος ιερομόναχος του Ζ΄ αιώνα περιγράφει ως ακολούθως το γεγονός της υμνωδίας αυτής:
::::"*Συντεταγμένα αγγελικά τάγματα υμνούν το Θείο Βρέφος. 
::::*Συντεταγμένα αγγελικά τάγματα υμνούν τον Θεάνθρωπον Ιησούν.
::::*Συντεταγμένα αγγελικά τάγματα υμνούν τον Κύριον τον Ποιητήν των πάντων.
::::*Την Αγίαν ταύτην νύκτα συνετελέσθη το θαύμα των θαυμάτων.
::::*Η επί Γης ειρήνη των υμνωδών αγγέλων επέφερε την συμφιλίωσιν του πεπτωκότος ανθρώπου με τον Δημιουργόν του.
::::*Την συμφιλίωση του πλάσματος με τον Πλάστην.
::::*Ανυψούντες την κεφλήν προς τα άνω αναφωνούμε
::::*δόξα και τιμή αέναος εις τον Ιησού Χριστόν τον Κύριον ημών.."

Όπως σημειώνει ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους στοχαστές και συγγραφείς της λατινικής Πατρολογίας, ο Ιερός Αυγουστίνος σχετικά με τον αγγελικό ύμνο:
: «*…Ο εσπαργανωμένος Χριστός της Βηθλεέμ έφερε τη ειρήνην του αγγελικού ύμνου μέσα εις την ψυχήν του πεπτωκότος ανθρώπου και τον συνεφιλίωσε με τον Δημιουργόν του Θεόν. Εναπόκειται πλέον εις τον άνθρωπον, ν΄ ατενίζη με τα όμματα της ψυχής του, πάντα προς την φάτνην του πτωχού και γλυκυτάτου Ιησού ίνα γέμη η ζωή του από εσωτερική ισορροπίαν και γαλήνην δια να αναγενννάται πνευματικώς μέχρι της συντέλειας των αιώνων.*»

## Ελληνικό Κείμενο στην Ορθόδοξη Εκκλησία

## Λατινικό Κείμενο στην Καθολική Εκκλησία

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χριστούγεννα
Κατηγορία:Θρησκευτικές ρήσεις
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
2009 VA

250px|left|thumb|Το πέρασμα του αστεροειδούς 2009 VA, από την Γη.
To **2009 VA** είναι ένας αστεροειδής που πέρασε από τη Γη από απόσταση 14.000 χιλιομέτρων (8.700 μιλίων) , στις 6 Νοεμβρίου του 2009 καθιστώντας την 3η πλησιέστερη προσέγγιση αστεροειδούς στη Γη, μη επηρεάζοντάς την. Με διάμετρο μόλις 7 μέτρων (23 πόδια), οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ακόμα και αν είχε άμεση πορεία σύγκρουσης με τη γη, θα καιγόταν πιθανόν στην ατμόσφαιρά της. Ο διαστημικός αυτός *βράχος*, περασε από τη Γη μόλις δεκαπέντε ώρες μετά την ανακάλυψή του.

## Ανακάλυψη

Ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από το Catalina Sky Survey στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Διαπιστώθηκε ότι το αντικείμενο θα έκανε ένα πολύ κοντινό πέρασμα από τη Γη, αλλά δεν θα τη χτυπούσε. Το αντικείμενο πέρασε τόσο κοντά από τη Γη ώστε η τροχιά του μέσα στο χώρο αυτό τροποποιήθηκε από τη βαρύτητα της Γης.

Κατηγορία:Γεωπλήσια αντικείμενα
Καταραμένοι ποιητές

Οι **καταραμένοι ποιητές** (γαλλικά: poètes maudits) είναι ποιητές που διάγουν τη ζωή τους έξω από τα κοινωνικά πλαίσια ή και ενάντια σε αυτά. Η κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών, η τρέλα, το έγκλημα, η βία, και γενικά κάθε μη αποδεκτή κοινωνική πράξη, όπως και ο πρόωρος θάνατος είναι τυπικά στοιχεία της βιογραφίας ενός *καταραμένου ποιητή*. 

Ο πρώτος *καταραμένος ποιητής* υπήρξε ο Φρανσουά Βιγιόν, που έζησε τον 15ο αιώνα, η φράση όμως κατοχυρώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από τον Αλφρέντ ντε Βινύ στο δραματουργικό του έργο του 1832 *Stello* όπου αποκαλεί συλλογικά τους ποιητές *ράτσα των παντοτινά καταραμένων από τους ισχυρούς της γης*.

Τυπικά παραδείγματα *καταραμένων ποιητών* υπήρξαν ο Σαρλ Μπωντλαίρ, ο Πωλ Βερλαίν και ο Αρθούρος Ρεμπώ. Ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους κατέχει και ο πρόδρομος του Υπερρεαλισμού, Λωτρεαμόν. 

Κατηγορία:Γαλλική λογοτεχνία
Ζακ Ντυπέν

**Ο Ζακ Ντυπέν** (Πριβά, περιοχή Αρντές, 4 Μαρτίου 1927 – Παρίσι, 27 Οκτωβρίου 2012) ήταν Γάλλος ποιητής, συγγραφέας και κριτικός Τέχνης. Από το 1943 ως το θάνατό του έζησε στο Παρίσι και έγραψε ποιήματα και δοκίμια για τη Μοντέρνα Τέχνη.

## Βιογραφία
Ο Ντυπέν πέρασε τα παιδικά του χρόνια μέσα σε ένα ψυχιατρικό άσυλο, όπου ο πατέρας του Πιερ ήταν διευθυντής. Η μητέρα του Λεονί, ήταν μαία. Τα χρόνια που πέρασε παίζοντας ανάμεσα στους τρόφιμους του ψυχιατρείου χαράχτηκαν ανεξίτηλα μέσα του και σημάδεψαν την ποίησή του. Με το τέλος των εγκύκλιων σπουδών του τον Ιανουάριο του 1944, πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε Δίκαιο, Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία της Τέχνης.

Άρχισε την στενότερη επαφή του με την Τέχνη επισκεπτόμενος μουσεία, όπως το μουσείο του Λούβρου, το Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης και πολλές γκαλερί Τέχνης. Ήρθε έτσι σε επαφή με τον Υπερρεαλισμό και τον Υπαρξισμό και σπουδαίους λογοτέχνες όπως τον κορυφαίο μοντερνιστή Φραντς Κάφκα, τον Μωρίς Μπλανσό και τον Ουίλιαμ Φώκνερ. Γνώρισε επίσης τον Γάλλο ποιητή Ρενέ Σαρ, ο οποίος έγραψε έναν πρόλογο για το πρώτο δημοσιευμένο έργο του Ντυπέν, *Cendrier du voyage* (Το Σταχτοδοχείο του Ταξιδιού), τον Ιανουάριο του '50. 

Η ποίησή του προκάλεσε σταδιακά το θαυμασμό των λογοτεχνών και των κριτικών Τέχνης. Ο Πωλ Ώστερ μάλιστα μετέφρασε τα ποιήματά του στα αγγλικά. Στα επόμενα χρόνια ο Ντυπέν εργάστηκε στη Γκαλερί Λελόν και το Ίδρυμα Μαέ και σε άλλες γκαλερί, όπου και ήρθε σε επαφή με πολλούς μοντερνιστές καλλιτέχνες, με πιο σημαντικούς τους Αλμπέρτο Τζιακομέτι και Χουάν Μιρό. Αποκορύφωμα και αναγνώριση της πολυσχιδούς καλλιτεχνικής του διαδρομής υπήρξε η απονομή στο πρόσωπό του του γαλλικού Κρατικού Βραβείου Ποίησης το 1988.

## Πηγές
*Χριστόφορου Λιοντάκη, *Ανθολογία Γαλλικής Ποίησης*, εκδόσεις Καστανιώτη
*Νίκου Μαυράκη, *Η Οδύσσεια της Ποίησης, από το Έπος στο Μεταμοντερνισμό*, εκδόσεις Σόκολη (Βραβείο Ολοκληρωμένης Μελέτης 2006-2007)
*AUSTER, Paul, *Εισαγωγή στο The Random House Book of Twentieth-Century French Poetry*, Νέα Υόρκη: Vintage Books. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι βιογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί της τέχνης
Alle Jahre wieder

**Alle Jahre wieder** είναι ένα από τα γνωστότερα χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Οι στίχοι του γράφτηκαν το 1837 από τον Βίλχελμ Χάυ, ενώ η πιο κοινή μελωδία πιστεύεται ότι είναι του Φρίντριχ Σίλχερ, και συμπεριέχεται στον κύκλο τραγουδιών *Zwölf Kinderlieder aus dem Anhange des [[Όττο Σπέκτερ|Speckter’schen]] Fabelbuches* του έτους 1842. Το τραγούδι μελοποιήθηκε επίσης από τον Ερνστ Άνσουτς και από τον Κρίστιαν Χάινριχ Ρινκ το 1827.
## Γερμανικοί στίχοι και μελωδία

## Βιβλιογραφία
* Franz Xaver Erni, Heinz Alexander Erni: *Stille Nacht, Heilige Nacht. Die schönsten Weihnachtslieder.* Herder, Freiburg 2002, ISBN 3-451-27859-6.
* Ernst Klusen: *Deutsche Lieder. Texte und Melodien.* Insel, Frankfurt am Main 1980, ISBN 3-458-04855-2, S. 814 u. 857.
* Ingeborg Weber-Kellermann: *Das Buch der Weihnachtslieder.* 11. Auflage. Schott, Mainz 2004, ISBN 3-254-08213-3.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Κατηγορία:Γερμανικά τραγούδια
Βίλχελμ Χάυ

thumb|right|250px|Μνημείο του Γιόχαν Βίλχελμ Χάυ στο Ίχτερσχάουζεν
Ο **Γιόχαν Βίλχελμ Χάυ** (γερμ. *Johann Wilhelm Hey*) (1789 - 1854) υπήρξε γερμανός κληρικός, ποιητής και συγγραφέας παραμυθιών.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1789 στο Λάινα κοντά στο Γκότα. Ο πατέρας του ήταν επίσης κληρικός. Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και μεγάλωσε κοντά στον αδερφό του. Μορφώθηκε και πήγε γυμάσιο στην Γκότα, και στην συνέχεια σπούδασε θεολογία στην Ιέννα και στο Γκαίττιγκεν. Άρχισε να δουλεύει το 1811 ως το 1814 ως ιδιωτικός διδάσκαλος στο Νίμβέγκεν της Ολλανδίας. Αργότερα διορίστηκε δάσκαλος στη Σχολή του Γκαίτιγκεν, και το 1818 χειροτονήθηκε ιερέας σε μια ενορία κοντά στο Γκότα. Το 1827 διορίστηκε αυλικός κληρικός. Εκεί γνωρίστηκε με τον εκδότη Φρίντριχ Πέρτες. Ανέβηκε τις βαθμίδες της ιεροσύνης και μετατέθηκε στο Ίχτερσχάουζεν της Θουριγγίας. Εκεί αντιτάχτηκε στις ιδέες του θεολογικού ρασιοναλισμού και έγινε υπέρμαχος του ζωντανού Χριστιανισμού, ενώ παράλληλα έκανε πολλά φιλανθρωπικά και επιμορφωτικά έργα. Τιμήθηκε από τη θεολογική σχολή του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης το 1847 με την αναγόρευσή του ως τιμητικός διδάκτωρ. Παντρεύτηκε δύο φορές, το 1810 την Αουγκούστε Γκρος, η οποία απεβίωσε το 1827, και το 1832 την Λουίζε φον Άξεν, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Βίλχελμ.
Απεβίωσε στις 19 Μαΐου 1854 στο Ίχτερσχάουζεν, όπου προς τιμή του σήμερα υπάρχει μνημείο. Το έτος 2008 ιδρύθηκε προς τιμή και ανάμνηση του έργου του η εταιρία των φίλων του Βίλχελμ Χάυ.

## Ενδεικτική εργογραφία
Ο Χάυ έγινε γνωστός λόγω των έργων του που δημοσίευσε ανώνυμα. Πρόκειται για παραμύθια για παιδιά, μεταφράσεις ποιημάτων και άλλα εκκλησιαστικά κείμενα. Γνωστότερο ποίημά του είναι το χριστουγεννιάτικο τραγούδι Alle Jahre wieder. Μεταξύ των έργων του συγκαταλέγονται και τα εξής:
* *Gedichte*, Berlin, 1816
* *Predigten* (Auswahl)*, I, 1829
* *Predigten (Auswahl)*, II, 1832
* *Fünfzig Fabeln für Kinder. In Bildern gezeichnet von Otto Speckter. Nebst einem ernsthaften Anhange*, Hamburg, 1833
* *Noch fünfzig Fabeln für Kinder*, Hamburg, 1837
* *Erzählungen aus dem Leben Jesu für die Jugend*, Hamburg, 1838
* *Bilder und Reime, Reime und Bilder für Kinder*, Dresden, 1859

==Παραπομπές==
<references />

== Βιβλιογραφία ==
* J. Bonnet, *Der Fabeldichter Wilhelm Hey, ein Freund unserer Kinder, 1885
* Theodor Hansen: *Wilhelm Hey, nach seinen eigenen Briefen und Mitteilungen seiner Freunde dargestellt.* 1886
* A. Bütow, *Wilhelm Hey, ein Bild seines Lebens und Dichtens*, 1889
* N. Knauf, *Der Fabeldichter Wilhelm Hey und seine Bedeutung für die Schule*, 1889
* Thomas Schlage: *Hey, Wilhelm.* In: Wolfgang Herbst (Hrsg:) *Wer ist wer im Gesangbuch?* Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001, ISBN 3-525-50323-7, S. 152 f. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παραμύθια για παιδιά  
* Παραμύθια για παιδιά 
* Παρουσίαση του Χάυ από τον ιστότοπο της πόλης Τόττελστετ
* επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Κατηγορία:Γερμανοί μεταφραστές
Φρίντριχ Ζίλχερ

Ο **Φίλιππ Φρίντριχ Ζίλχερ** (γερμ. *Philipp Friedrich Silcher*) (1789 - 1860) υπήρξε γερμανός συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1789 στο Σνάιτ του Ρέμσταλ (σήμερα του Βάινστατ). Πατέρας του ήταν ο δάσκαλος Καρλ Γιόχαν Ζίλχερ. Το 1803 πήγε στη Στουτγκάρδη και άρχισε να μαθητεύει στον δάσκαλο και οργανίστα Νίκολαους Φέρντιναντ Άουμπερλεν. Έμαθε μουσική και εκκλησιαστικό όργανο, και εργάστηκε ως ιδιωτικός διδάσκαλος στην αυλή του Άντολφ φον Μπερλίχιγκεν. Αργότερα αφοσιώθηκε στην σύνθεση μουσικών έργων και εργάστηκε ως μουσικός διευθυντής στο πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν. Εκεί απεβίωσε στις 26 Αυγούστου 1860. Το πατρικό του σπίτι είναι σήμερα διατηρητέο ιστορικό κτήριο που έχει μετατραπεί σε μνημείο προς τιμή του και μουσείο για την ζωή και το έργο του. 

## Ενδεικτική εργογραφία
Ο Ζίλχερ συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων μουσικοσυνθετών φωνητικών έργων για χορωδία. Μελοποίησε και διασκεύασε πολλά ποιήματα για χορωδία, τα οποία συνεχίζουν να εκτελούνται μέχρι σήμερα. Μερικά από τα έργα του είναι και τα εξής:
### Μελοποιήσεις

### Έργα για ορχήστρα
thumb|Μνημείο του Ζίλχερ στο Τύμπιγκεν
* Ouverture in c-Moll
* Ouverture in Es-Dur

### Έργα μουσικής δωματίου
* Variationen für das Pianoforte über das Volkslied „In einem kühlen Grunde“
* Divertissement für Flöte und Klavier aus dem „Freischütz“ von C. M. v. Weber
* Variationen über „Nel cor più mi sento“ für Flöte und Klavier

### Μοττέτα
Sechs vierstimmige Hymnen oder Figuralgesänge, op. 9, darin enthalten
* Ehre sei Gott in der Höhe
* Schau hin nach Golgatha

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Silcher-Museum Schnait
* Webpräsenz des Silcher Museums

Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Ευαρχοντομυωξοί

Οι **Ευαρχοντομυωξοί** (Euarchontoglires, συνώνυμο με το Supraprimates) είναι κλάδος των θηλαστικών, τα ζώντα μέλη των οποίων είναι τα τρωκτικά, τα λαγόμορφα, οι δενδρομυγαλές, τα δερμόπτερα και τα πρωτεύοντα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων).

## Εξελικτικές σχέσεις
Ο κλάδος των Ευαρχοντομυωξών βασίζεται σε αναλύσεις ακολουθιών DNA καθώς και σε δεδομένα παρουσίας/απουσίας ρετρομεταθετών, συνδυάζοντας τον κλάδο των μυωξών (Glires), ο οποίος αποτελείται από τα τρωκτικά και τα λαγόμορφα με αυτόν των Ευάρχοντων, κλάδος που αποτελείται από τις δενδρομυγαλές, τα πρωτεύοντα και τα δερμόπτερα.
 
Οι Ευαρχοντομυωξοί αναγνωρίζονται ως μία από τις τέσσερεις κύριες ομάδες των Ευθήριων (περιλαμβάνουν τα πλακουντοφόρα θηλαστικά). Αυτοί οι τέσσερεις κλάδοι συνήθως αναφέρονται χωρίς λινναία βαθμίδα, αλλά τους αποδίδεται η βαθμίδα της κοόρτης ή της μεγατάξης και υπερτάξης. Οι σχέσεις ανάμεσα στις τέσσερεις κοόρτες, Ευαρχοντομυωξοί, Ξέναρθρα, Λαυρασιαθήρια και Αφροθήρια, και η ταυτότητα της προέλευσης του πλακούντα παραμένουν κάπως αμφιλεγόμενα.

Οι Ευαρχοντομυωξοί πιθανότατα διαχωρίστηκαν από την αδελφική ομάδα των Λαυρασιαθήριων πριν περίπου 85 με 95 εκατομύρια χρόνια, αναπτυσσόμενοι στην ομάδα νησιών της Λαυρασίας που αργότερα θα γινόταν η Ευρώπη. Η υπόθεση αυτή στηρίζεται σε απολιθώματα καθώς και μοριακά δεδομένα. Ο κλάδος των Ευαρχοντομυωξών και των Λαυρασιαθήριων αναγνωρίζεται ως Βορεοευθήρια.

## Οργάνωση
Η υποτιθέμενη σχέση ανάμεσα στους Ευαρχοντομυωξούς είναι ως εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Waddell PJ, Kishino H, Ota R. 2001. A phylogenetic foundation for comparative mammalian genomics. Genome Inform Ser Workshop Genome Inform 12: 141–154
*Placental mammal diversification and the Cretaceous-Tertiary boundary 
*Wildman D.E.; Chen C.; Erez O.; Grossman L.I.; Goodman M.; Romero R. 2006. Evolution of the mammalian placenta revealed by phylogenetic analysis. PNAS 103 (9): 3203–3208 
*Nikolaev, S., Montoya-Burgos, J.I., Margulies, E.H., Rougemont, J., Nyffeler, B., Antonarakis, S.E. 2007. Early history of mammals is elucidated with the ENCODE multiple species sequencing data. PLoS Genet. 3:e2, doi:10.1371/journal.pgen.0030002.
*Gennady Churakov, Jan Ole Kriegs, Robert Baertsch, Anja Zemann, Jürgen Brosius, Jürgen Schmitz. 2008. Mosaic retroposon insertion patterns in placental mammals
*Goloboff, P.A.; Catalano, S.A.; Mirande, J.M.; Szumik, C.A.; Arias, J.S.; Källersjö, M & Farris, J.S. 2009. Phylogenetic analysis of 73 060 taxa corroborates major eukaryotic groups. Cladistics 25 (3): 211–230
Πτέρη Αχαΐας

Με το όνομα **Πτέρη** συναντώνται δύο οικισμοί στην Αχαΐα:

* η Πτέρη Αιγίου Αχαΐας, οικισμός του δήμου Αιγίου.
* η Πτέρη Τριταίας Αχαΐας, οικισμός του δήμου Τριταίας.

## Σημείωση
* Στην Τοπική Κοινότητα Πτέρης Αιγίου υπάγεται και ο μικρός ομώνυμος οικισμός της Κάτω Πτέρης.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πτέρη Τριταίας Αχαΐας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Πτέρη Αχαΐας]]*

Η **Πτέρη Τριταίας** (πρώην ονομασία: *Τσαπόγα*) είναι χωριό στο νομό Αχαΐας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων και έχει 61 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Τοποθεσία
Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Έλατο (Σκιαδοβούνι), μικρή παραφυάδα του Ερυμάνθου. Ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Δροσιάς και στον ιστορικό Δήμο Τριταίας, νότια της Πάτρας σε απόσταση 50 χιλιομέτρων.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό άρχισε να δημιουργείται μετά το 1800 από κατατρεγμένους Έλληνες προερχόμενους από τα χωριά της Μάνης και από κοντινούς συνοικισμούς. Η παλαιά ονομασία του είναι Τσαπόγα, η οποία χρησιμοποιείται αρκετά ακόμα και σήμερα. Σύμφωνα με μια άποψη πήρε την ονομασία κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας από έναν έφορο της περιοχής (Τσαπ-Αγάς).

Τα τελευταία χρόνια (ΦΕΚ 32Α - 15/02/1964) η ονομασία άλλαξε και δόθηκε το όνομα Πτέρη, από το ομώνυμο φυτό που φυτρώνει στις πλαγιές, ενώ το διάστημα 10/10/1955 (ΦΕΚ 287Α) - 15/02/1964 (ΦΕΚ 32Α) είχε την ονομασία "Μαυροχώρι".

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Οικονομία-Πολιτισμός
Η πλειονότητα των κατοίκων ασχολείται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία, παρ'όλα αυτά σχεδόν όλα τα νοικοκυριά έχουν επιπλέον εισοδήματα από ελιές, αμπέλια και κήπους οπωροκηπευτικών, πράγμα που τους προσφέρει μια σχετική αυτονομία. Το κορυφαίο γεγονός του χωριού είναι το πανηγύρι που γίνεται κάθε χρόνο στις 7 Ιουλίου (της Αγίας Κυριακής) με παραδοσιακή ορχήστρα στην πλατεία του χωριού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πτέρης Τριταίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
* Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Μαυροχώριον-Πτέρη. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017. 
* Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Τσαπόγα-Μαυροχώριον. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Come on Over

Το ***Come on Over*** είναι το 3ο studio album από την Καναδή τραγουδίστρια της κάντρι Σανάια Τουέιν. Κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου 1997 στην Αμερική και στην συνέχεια στον υπόλοιπο κόσμο. Μετατράπηκε στο πιο επιτυχημένο εμπορικά solo άλμπουμ μετά το Thriller του Μάικλ Τζάκσον. Είναι επίσης το πιο εμπορικό country άλμπουμ όλων των εποχών και το πιο εμπορικό που έχει κυκλοφορήσει από γυναίκα τραγουδίστρια στην ιστορία της μουσικής. Μέχρι σήμερα, οι πωλήσεις του δίσκου έχουν ξεπεράσει τα 40 εκατομμύρια αντίτυπα.
Το άλμπουμ έκανε ντεμπούτο στην πρώτη θέση των Country άλμπουμς στην Αμερική και παρέμεινε εκεί για 18 μη-συνεχόμενες εβδομάδες. Συνολικά, στο top 100 παρέμεινε για 151 εβδομάδες.

## Ιστορία
Το άλμπουμ είχε μη αναμενόμενη παγκόσμια επιτυχία και μετατράπηκε στο πιο εμπορικό άλμπουμ όλων των εποχών από γυναίκα τραγουδίστρια (περνώντας ακόμα και τις πωλήσεις των άκρως εμπορικών Jagged Little Pill της Alanis Morisette και The Immaculate Collection της Madonna με 37 και 35 εκατομμύρια πωλήσεις αντίστοιχα). Είναι επίσης το πιο εμπορικό για την ιστορία της country μουσικής, το πιο εμπορικό από Καναδό καλλιτέχνη, το πιο εμπορικό της δεκαετίας του 90 και ένα από τα 10 πιο εμπορικά στην ιστορία της μουσικής.

Κάποιοι από τους λόγους της επιτυχίας του ήταν η διαθεσιμότητα του άλμπουμ σε 2 διαφορετικές εκδόσεις. Η αυθεντική έκδοση με τις κάντρι ενορχηστρώσεις των τραγουδιών, και η περισσότερο pop ανανεωμένη σύγχρονη έκδοση που κυκλοφόρησε το 1998 και 1999 αντίστοιχα. Το άλμπουμ δέχτηκε μεγάλη προώθηση, ενώ υποστηρίχτηκε από μία παγκόσμια περιοδεία από sold-out συναυλίες. Επίσης, ο εντυπωσιακός αριθμός των 12 singles, όλα τα οποία κυκλοφόρησαν μεταξύ του Σεπτεμβρίου του 1997 ως τον Ιούλιο του 2000. Έντεκα από από αυτά τα singles κυκλοφόρησαν στον Καναδά και στις ΗΠΑ, και όλα κατάφεραν να φτάσουν στο top 5, συμπεριλαμβανομένου και #1 επιτυχίες όπως το κλασσικό You are still the one.

## Κατάλογος τραγουδιών

# "You're Still the One"  	
# "When"  	
# "From This Moment On"  	
# "Black Eyes, Blue Tears"  	
# "I Won't Leave You Lonely"  	
# "I'm Holdin' On to Love (To Save My Life)"  	
# "Come on Over"  	
# "You've Got a Way"  	
# "Whatever You Do! Don't!"  	
# "Man! I Feel Like a Woman!"  	
# "Love Gets Me Every Time"  	
# "Don't Be Stupid (You Know I Love You)"  
# "That Don't Impress Me Much"  
# "Honey, I'm Home"  	
# "If You Wanna Touch Her, Ask!"  	
# "Rock This Country!"

## Charts

## Πηγές


Κατηγορία:Δισκογραφία
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Κιόγκεν

thumb|250px

Το **Κιόγκεν** (Ιαπ.:*狂言, Kyōgen*) είναι ονομασία που χρησιμοποιείται στην ιαπωνική λογοτεχνία, για τα κωμικά μονόπρακτα θεατρικά έργα που παίζονται στα διαλείμματα των δραματικών ή άλλων θεατρικών έργων και είναι σύντομης διάρκειας.

## Ιστορία
Το Κιόγκεν είναι ένα είδος λαϊκής κωμωδίας που προήλθε, όπως και το Νο, από τις αστικές κοινωνίες και τα χωριά, κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων της μεσαιωνικής Ιαπωνίας το 14ο αιώνα. Από τον 17ο έως και τον 19ο αιώνα πέρασε υπό την προστασία των σαμουράι και θεωρήθηκαν μαζί με το Νο, τέχνες που τελούν υπό την «Θεία Προστασία». Η άσκηση στις δύο αυτές τέχνες και την τεχνική τους έθεσε τις βάσεις για τη σύγχρονη ιαπωνική δραματική τέχνη. Η αποδέσμευση του από τους σαμουράι του επέτρεψε να γίνει και πάλι λαϊκό θέαμα και σήμερα να γνωρίζει μια πρωτοφανή δημοτικότητα.

Η παράδοση ήθελε να σμίγουν σε μια παράσταση, το Νο ως το δραματικό της σκέλος και το Κιόγκεν ως το κωμικό. Μετά την παράσταση ενός δράματος Νο ακολουθούσε το κιόγκεν, ώστε να χαλαρώσουν οι θεατές. Με την πάροδο των αιώνων τα δύο αυτά είδη, απαιτούσαν υψηλή μουσική, κινησιολογική και υποκριτική παιδεία των μελών της «συντεχνίας». Από τα τέλη του 19ου αιώνα το Κιόγκεν επέστρεψε στις λαϊκές ρίζες του και παρουσιάζεται χωρίς σκηνικά.

## Βιβλιογραφία
* Γενική Ελληνική και Παγκόσμια ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ, τόμος 8, Εκδόσεις Δομική, σελ. 253

## Αναφορές


Κατηγορία:Θεατρικά είδη
Κατηγορία:Θέατρο στην Ιαπωνία
Πελαργόνιο το βαρύοσμο

Το ***πελαργόνιον το βαρύοσμον*** λατ.  *Pelargonium graveolens* είναι ποώδες παχύφυλλο που ανήκει στο γένος *[[Πελαργόνιο]]* της οικογένειας των Γερανιοειδών (Geraniaceae). Το κοινό του όνομα είναι ***αλμπαρόριζα*** ή ***αρμπαρόριζα***, ενώ πολλές φορές αναφέρεται και ως πελαργόνι. Μερικές τοπικές ονομασίες του ειναι στη Λέσβο χρυσαχί, στην Κύπρο κιούλι, στη Δυτική Μακεδονία μοσχόφυλλο. Σε περιοχές της Μακεδονίας χρησιμοποιείται η ονομασία μιστσιτσέκ, που σημαίνει λουλούδι που μυρίζει ωραία.

## Περιγραφή
Πρόκειται για πολυετές ποώδες φυτό με τρυφερούς βλαστούς οι οποίοι δεν ξυλοποιούνται. Αναπτύσσεται πολύ γρήγορα. Τα φύλλα έχουν γκριζοπράσινο χρώμα με οδωντωτές απολήξεις, είναι χνουδωτά και με πολύ μεγάλες εγκολπώσεις και έντονη αρωματική ευωδιά όταν τριβούν. Τα άνθη του φέρονται σε ταξιανθία τύπου σκιαδίου και φέρουν 5 πέταλα. Τα χρώματα που συναντάμε στα άνθη του  είναι στις αποχρώσεις του ροζ και του μωβ.

## Καλλιέργεια
Το P. graveolens είναι φυτό με ταχύτατη ανάπτυξη, το οποίο προτιμάει τις ηλιόλουστες ή και ημισκιαζόμενες θέσεις. Το έδαφος θα πρέπει να είναι ελαφρύ (πλούσιο σε άμμο) ώστε να αποστραγγίζει πολύ καλά. Οι ρίζες του δεν ανέχονται την υπερβολική υγρασία. Όταν αναπτύσσεται στο έδαφος ενός κήπου κατάλληλα είναι τα αραιά και πολύ πλούσια ποτίσματα (πότισμα ανά 5-20 ημέρες ανάλογα με την εποχή και τις τοπικές συνθήκες θερμοκρασίας, σκίασης κ.α.). Όταν αναπτύσσεται σε φυτοδοχεία τότε τα ποτίσματά του θα πρέπει να είναι πιο συχνά (ανά 1-7 ημέρες).

Δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικό σε θρεπτικά στοιχεία και μπορεί να αναπτυχθεί ικανοποιητικά ακόμα και σε πολύ άγονα εδάφη. Σε εντατικές καλλιέργειες του  για την παραγωγή αιθέριων ελαίων απαιτεί 3-4 μονάδες φωσφόρου και καλίου ανά στρέμμα και 7-8 μονάδες αζώτου ανά στρέμμα. Είναι ευαίσθητο στο ψύχος. Έτσι στην Ελλάδα το συναντάμε κυρίως στις παράκτιες περιοχές όπου οι χειμώνες είναι ήπιοι. Σε πιο ορεινές περιοχές καλλιεργείται ως ετήσιο και το χειμώνα προστατεύεται.

Είναι επιδεκτικό στα κλαδέματα, ακόμα και σε πολύ αυστηρά κλαδέματα τα οποία είναι απαραίτητα εάν θέλουμε να διατηρήσουμε μία μαζεμένη και συμπαγή όψη του φυτού. Καταλληλότερη εποχή είναι νωρίς την άνοιξη.

## Χρήσεις
Σε ορισμένες περιοχές χρησιμοποιείται ως τροποποιητικό γεύσης σε μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού και έχει και θεραπευτικές ιδιότητες ως βότανο.

Χρησιμποιείται για παρασκευή λικέρ με προσθήκη αλκοόλ και ζάχαρης.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ιστολ. Αλεκάτη http://www.alekati.gr/%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF_%CE%B2%CE%B1%CF%81%CF%8D%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%BF_%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1
*Pelargonium graveolens L'Hér. ex Aiton sweet scented geranium - http://plants.usda.gov/java/profile?symbol=PEGR11
*Scented Geraniums or Pelargoniums by James K. Sayre - https://web.archive.org/web/20110708085450/http://www.bottlebrushpress.com/scentedgeraniums.html

Κατηγορία:Γερανιοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Κατηγορία:Άνθη
Κατηγορία:Αιθέρια έλαια