open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εύη Βατίδου

Η **Εύη (Ευαγγελία) Βατίδου** (Αθήνα, 24 Ιανουαρίου 1976) είναι Ελληνίδα πρώην μοντέλο, εστεμμένη Μις Ελλάς 1999 και τηλεπαρουσιάστρια, γνωστή επίσης και ως πρώην σύζυγος του ποινικολόγου Αλέξη Κούγια.

## Τηλεόραση
Ξεκίνησε την τηλεοπτική της πορεία το 1998, ως παρουσιάστρια της εκπομπής «UK Top» στο μουσικό κανάλι MAD, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως μοντέλο. Ακολούθησαν τα καλλιστεία του ΑΝΤ1, όπου στέφθηκε Μις Ελλάς 1999.

Το 2008 συμμετείχε στην εκπομπή του STAR, «Μέσα σ' όλα» ενώ τη σεζόν 2008-09 ήταν συμπαρουσιάστρια των Δημήτρη Παπανώτα και Χριστίνας Αλούπη στην εκπομπή «Υπάρχει λόγος». Ακολούθησε η συνεργασία με τον Ανδρέα Μικρούτσικο στην εκπομπή «Παρέα με τον Ανδρέα» αλλά και ο διαγωνισμός «Playmate of the Year» (2009) όπου ήταν στην κριτική επιτροπή.

Μετά από αρκετά χρόνια τηλεοπτικής αποχής, επανήλθε το καλοκαίρι του 2017, ως παρουσιάστρια της εκπομπής «Summer Style» στο Epsilon TV.

Από το 2018 μέχρι το 2021 ασχολήθηκε ενεργά με τις τηλεπωλήσεις, συμμετέχοντας σε εκπομπές του Μένιου Φουρθιώτη αλλά και δικές της, στο κανάλι New Epsilon TV.

Από το 2021 μέχρι το 2023 παρουσίαζε την εκπομπή συνοικεσίων «Για πάντα μαζί» με τα γραφεία γνωριμιών *Θάνος*, στο ίδιο κανάλι αλλά και σε αντίστοιχα περιφερειακά.

## Πολιτική
Το 2023 έβαλε υποψηφιότητα ως βουλευτής στο Βόρειο Τομέα Αθηνών με τη «Φωνή Λογικής» της Αφροδίτης Λατινοπούλου. Στις Ευρωεκλογές του 2024, υπήρξε υποψήφια ευρωβουλευτής με το «Λ.Α.Ο.Σ.» του Φίλιππου Καμπούρη. Δεν εξελέγη.

## Προσωπική ζωή
Από το 2001 μέχρι το 2007 ήταν παντρεμένη με τον ποινικολόγο Αλέξη Κούγια. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χρήστο (9/3/2002) και την Μάιρα (20/1/2005) που σπουδάζουν νομικά.

## Τηλεόραση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Προεδρικές εκλογές 2020 στην Αμπχαζία

**Προεδρικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στη Δημοκρατία της Αμπχαζίας στις 22 Μαρτίου 2020 μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να ακυρώσει τα αποτελέσματα των εκλογών του 2019 στις 10 Ιανουαρίου και την συνακόλουθη παραίτηση του προέδρου Ραούλ Χατζίμπα λόγω διαμαρτυριών κατά της προεδρίας του. 

Ο Ασλάν Μπτζάνια θεωρήθηκε ως ο επικρατέστερος να νικήσει στις εκλογές,    και εξελέγη με γύρω στο 59% των ψήφων.

## Υποψήφιοι

## Αποτελέσματα

## Επακόλουθα
Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών, ο Μπζάνια έδωσε συνέντευξη τύπου. Ανακοίνωσε προγραμματισμένες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και ότι ο Αλεξάντερ Ανκβάμπ θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.  

## Παραπομπές


2020
Αμπχαζια
Βελεσιώτες Φθιώτιδας

Οι **Βελεσιώτες** είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 200 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Βελεσιώτες βρίσκονται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας και Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στη νοτιοανατολική άκρη του κάμπου της Καρδίτσας. Απέχει 13 χλμ. ΒΔ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 28 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Φάρσαλα και 45 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα. Νότια του χωριού, μέσα από τούνελ, περνάει η  Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βελεσιωτών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θεσσαλιώτιδος του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 228 κατοίκους.

Στην τοποθεσία «Κόκκινα χορτάρια» έχουν βρεθεί υπολείμματα μικρού οικισμού που κατοικήθηκε συνεχώς από 3ο έως 12ο αιώνα.

Οι Βελεσιώτες αναφέρονται στην περίοδο της τουρκοκρατίας και σύμφωνα με την προφορική παράδοση οφείλουν το όνομά τους στον Τούρκο τσιφλικά της περιοχής Βελή, γιο του Αλή Πασά, που έφερε στο χωριό την εκτροφή και καλλιέργεια της σηροτροφίας. Επίσημα αναφέρονται το 1883, μετά την παραχώρηση στο τότε Ελληνικό Βασίλειο περιοχών της Θεσσαλίας (με βάση την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης -1881) στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θαυμακών και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Πολυδένδρι Φθιώτιδας

Το **Πολυδένδρι** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 400 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πολυδένδρι βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας σε απόσταση 12 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 35 χλμ. Β. από τη Λαμία και 42 χλμ. Ν. από τα Φάρσαλα. Είναι κτισμένο στο οροπέδιο της Ομβριακής, κοντά στη συμβολή του χείμαρρου Ζαπαντόρεμμα με τον ποταμό Ενιπέα. Ως οικισμός υπάρχει από τα χρόνια της τουρκοκρατίας και η παλιά του ονομασία είναι *Δραχανί* ή *Νταχανί* ενώ η σημερινή του πιθανόν να οφείλεται στα άφθονα δέντρα (βελλανιδιές) της περιοχής. Αναφέρεται επίσημα ως *Δραχανί* το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μελιταίας. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Πολυδένδρι και το 1932 με το ΦΕΚ 197Α - 22/06/1932 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Πολυδενδρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δομοκού του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 128 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ελεφαντοστέινο Αρχάγγελου

Το **ελεφαντόδοντο με τον Αρχάγγελο** είναι το μεγαλύτερο σωζόμενο βυζαντινό ελεφαντοστέινο αντικείμενο και τώρα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. Χρονολογείται στις αρχές του 6ου αι. και απεικονίζει έναν Αρχάγγελο, που κρατά μία ράβδο (όσο το ύψος του) και μία Αυτοκρατορική σφαίρα.

## Περιγραφή
Ο αρχάγγελος συνήθως ταυτίζεται με τον Μιχαήλ και το φύλλο θεωρείται ότι αποτελούσε το δεξί μέρος ενός διπτύχου, όπου το χαμένο αριστερό μισό απεικόνιζε τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ (β. 527–565),  στον οποίο ο Αρχάγγελος θα προσέφερε τα διακριτικά της Αυτοκρατορικής ισχύος στον Ιουστινιανό Α΄. Το πλαίσιο είναι το μεγαλύτερο μονό κομμάτι σκαλιστού βυζαντινού από ελεφαντόδοντο αντικειμένου που έχει διασωθεί, με διαστάσεις 42,9 × 14,3 εκ.  Είναι, μαζί με το ελεφαντοστέινο Μπαρμπερίνι, ένα από τα δύο σημαντικά βυζαντινά ελεφαντοστέινα του 6ου αι., που αποδίδονται στα Αυτοκρατορικά εργαστήρια της Κωνσταντινούπολης υπό τον Ιουστινιανό Α΄,  αν και η απόδοση έγινε κυρίως λόγω του μεγέθους και της δεξιοτεχνίας. 

Η μορφή απεικονίζεται σε πολύ κλασικό στιλ, με ελληνική ή ρωμαϊκή ένδυση και με νεανικό πρόσωπο· οι αναλογίες ανταποκρίνονται στα ιδανικά της κλασικής γλυπτικής. Ο Αρχάγγελος στέκεται μεταξύ δύο κιόνων, που συγκρατούν τόξο με διακοσμήσεις. Ο αρχιτεκτονικός χώρος, ωστόσο, είναι τυπικά βυζαντινός: η λογική διάσταση του χώρου παραβιάζεται, καθώς τα πόδια του Αρχαγγέλου βρίσκονται στην κορυφή μίας σκάλας, η οποία είναι πίσω από τις βάσεις των κιόνων, αλλά τα χέρια και τα φτερά του βρίσκονται μπροστά από τους κίονες.  Τα πόδια επίσης δεν στέκονται σταθερά στα σκαλιά.

Στην κορυφή υπάρχει η εξής ελληνική επιγραφή: "+ ΔΕΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΜΑΘΩΝ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑΝ", που μπορεί να είναι συνέχεια μίας επιγραφής στο αριστερό φύλλο. Το φιλοσοφικό νόημά της είναι "να αποδέχεσαι τις καταστάσεις της ζωής όπως είναι κάθε φορά, αλλά ταυτόχρονα να ζητάς τα αίτια αυτών, να ερευνάς". 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Weitzmann, Kurt, επιμέλεια, *[http://libmma.contentdm.oclc.org/cdm/ref/collection/p15324coll10/id/156533 Age of spirituality : ύστερη αντίκα και παλαιοχριστιανική τέχνη, τρίτος έως έβδομος αιώνας]*, αρ. 481, 1979, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη, ; πλήρες κείμενο διαθέσιμο στο Διαδίκτυο από το The Metropolitan Museum of Art Library.

## εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βρετανικό Μουσείο: Πίνακας Ελεφαντοστού που δείχνει έναν αρχάγγελο

Κατηγορία:Βυζαντινά ελεφαντοστέινα
Κατηγορία:Έργα του 6ου αιώνα
Τρίπτυχο Μπορανταίλ

Το **Τρίπτυχο Borradaile** είναι ένα βυζαντινό τρίπτυχο από ελεφαντόδοντο, σκαλισμένο στην Κωνσταντινούπολη τον 10ο αι. Ο Charles Borradaile το κληροδότησε στο Βρετανικό Μουσείο το 1923  και είναι ένα από τα ελεφαντοστέινα αντικείμενα από το «Σύνολο του Ρωμανού Δ΄», τα οποία συνδέονται στενά με την Αυτοκρατορική Αυλή, μαζί με το Τρίπτυχο Αρμπαβίλ και το Τρίπτυχο Βέρνερ.

## Περιγραφή
Το κεντρικό πλαίσιο του τριπτύχου είναι σκαλισμένο με τη Σταύρωση, με τη Θεοτόκο και τον Άγιο Ιωάννη εκατέρωθεν του Σταυρού και μορφές (σε στηθάρια) των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Η ελληνική επιγραφή επάνω από τα κεφάλια τους γράφει «Ίδε ο γιος σου· ιδού η μήτηρ σου» (Ιωάννης 19.26-7). Στα φύλλα τώρα, όταν είναι ανοικτά (δηλ. από την εσωτερική μεριά τους), στο αριστερό φύλλο είναι ανάγλυφοι: επάνω ο Άγιος Κύρος (ο ένας από τους Αγ. Αναργύρους), στη μέση οι Άγιοι Γεώργιος και Θεόδωρος ο Στρατηλάτης και κάτω οι Άγιοι Μηνάς και Προκόπιος. Στο δεξί φύλλο είναι σκαλισμένες οι μορφές: επάνω του Αγ. Ιωάννη (του άλλου από τους Αγ. Αναργύρους), στη μέση οι Άγιοι Ευστάθιος και Κλήμης επίσκοπος Αγκύρας και κάτω οι Άγιοι Στέφανος και Κυρίων. Όταν τα φύλλα είναι κλειστά (δηλ. στην εξωτερική μεριά τους) υπάρχει ένας σταυρός σε κάθε φύλλο. Στο αριστερό φύλλο, στη μέση του σταυρού υπάρχει μετάλλιο με Άγιο και μεταξύ των σκελών του σταυρού γράφει ΙC-XC NIKA O AΓΙΟC IΩΑΚΕΙΜ. Στο επάνω άκρο του σταυρού, σε μετάλλιο υπάρχει ο Άγ. Βασίλειος και στο κάτω άκρο σε μετάλλιο η Αγ. Βαρβάρα. Στο δεξί φύλλο, που είναι όμοιο, γράφει IC-XC NIKA H AΓΙΑ ΑΝΝΑ. Στο επάνω μετάλλιο είναι ο Άγ. Ιωάννης ο Πέρσης και στο κάτω η Αγ. Θέκλα. Στο δεξί φύλλο φαίνονται ίχνη χρώματος. Οι μάρτυρες κρατούν σταυρό, οι στρατιωτικοί άγιοι ξίφος και δόρυ, ενώ οι επίσκοποι ευαγγέλιο. 

## Αρχικός κάτοχος
Η επιλογή των αγίων πρέπει να αντικατοπτρίζει τα ενδιαφέροντα του παραγγελιοδότη, που τότε ζήτησε να γίνει το τρίπτυχο. Εκτιμάται ότι φτιάχτηκε για την Άννα την Πορφυρογέννητη, κόρη του Αυτοκράτορα Ρωμανού Β' των Μακεδόνων, αν και αυτό δεν μπορεί να τεκμηριωθεί.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Evans, Helen C. & Wixom, William D., ''Η δόξα του Βυζαντίου: τέχνη και πολιτισμός της Μέσης Βυζαντινής εποχής, 843-1261 μ.Χ.'', αρ. 80, 1997, The Metropolitan Museum of Art, Νέα Υόρκη, ; πλήρες κείμενο διαθέσιμο στο Διαδίκτυο από το The Metropolitan Museum of Art Library
* Goldschmidt και Weizmann 1934, Νο. 38

Κατηγορία:Βυζαντινά ελεφαντοστέινα
Κατηγορία:Τρίπτυχα
Τρίπτυχο Βέρνερ

Το **Τρίπτυχο Wernher** είναι ένα βυζαντινό τρίπτυχο από ελεφαντόδοντο, σκαλισμένο στην Κωνσταντινούπολη τον 10ο αι.

μικρογραφία|300px|Το ελεφαντοστέινο Τρίπτυχο του 10ου αι. έχει διαστάσεις 18,4 Χ 16,8 εκ. Δόθηκε από τον Βέρνερ στο Βρετανικό Μουσείο και φυλάσσεται στην Αίθουσα Νο 40.

## Ιστορία
Το τρίπτυχο έγινε μέρος της συλλογής του Βρετανικού Μουσείου το 1978, αντί φόρων που έπρεπε να πληρωθούν μετά το τέλος του sir Harold Wernher, γιου του οικονομολόγου sir Julius Wernher. 

## Περιγραφή
Στο κεντρικό πλαίσιο βρίσκεται η Παναγία η Οδηγήτρια. Στα πλαϊνά φύλλα είναι σκαλισμένα τρία μετάλλια, ένας άγγελος (επάνω) και δύο άγιοι. Στα αριστερά οι Άγιοι Νικόλαος και ο Θεόδωρος, στα δεξιά οι Άγιοι Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Γεώργιος.

## Δείτε επίσης
* Borradaile Triptych
* Harbaville Triptych

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Evans, Helen C. & Wixom, William D., ''Η δόξα του Βυζαντίου: τέχνη και πολιτισμός της Μέσης Βυζαντινής εποχής, 843-1261 μ.Χ.'', αρ. 80, 1997, The Metropolitan Museum of Art, Νέα Υόρκη, ; πλήρες κείμενο διαθέσιμο στο Διαδίκτυο από το The Metropolitan Museum of Art Library

Κατηγορία:Τρίπτυχα
Κατηγορία:Βυζαντινά ελεφαντοστέινα
Κόμανος Κοζάνης

Ο **Κόμανος** είναι εγκαταλελειμμένο χωριό που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Πτολεμαΐδας, στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης, στη Δυτική Μακεδονία. Βρίσκεται σε υψόμετρο 660 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός ανερχόταν στους 107 κατοίκους.   Μετά από απόφαση της Κυβέρνησης στις 18 Απριλίου 2013 στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (αριθμ. Φύλλου 133, τεύχος Α.Α.Π., έτος 2013 ) κήρυξης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης για λόγους εκμετάλλευσης του υποκείμενου λιγνιτικού κοιτάσματος των Ορυχείων Υψηλάντη- Νοτιοδυτικού Πεδίου του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας της ΔΕΗ Α.Ε. **το χωριό ερήμωσε και ακολούθησε την πορεία πολλών άλλων χωριών της περιοχής**. Οι κάτοικοι του χωριού εγκατέλειψαν το χωριό σταδιακά και εγκαταστάθηκαν σε γειτονικές πόλεις και χωριά, το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων εγκαταστάθηκε στην πόλη της Πτολεμαΐδας. 

## Πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Εορδαίας
Πηλίσκος

thumb|Ναύτες του Κινεζικού Πολεμικού Ναυτικού που φορούν πηλίσκο
Ο **πηλίσκος** είναι είδος σκληρού καπέλου το οποίο φοριέται από τους ναύτες οι οποίοι υπηρετούν στο Πολεμικό Ναυτικό. Ο πηλίσκος φέρει επάνω του μια κορδέλα όπου αναγράφεται το όνομα του πλοίου ή ο ναύσταθμος ή το κέντρο εκπαίδευσης όπου υπηρετεί ο ναύτης.

Κατηγορία:Αξεσουάρ
Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Κατηγορία:Στρατιωτική ένδυση
Δομίτιος (κόμης της εώας)

O **Δομίτιος** (Domitius) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από κάποιους ερευνητές ταυτίζεται με τον Ευτόλμιο.

Ο Δομίτιος ήταν γιος ενός άγνωστου ατόμου και αδελφός του Ευμόλπιου. Είχε παιδιά που πήγαν να σπουδάσουν στη Φοινίκη και την Αίγυπτο και ήταν συγγενής με τον σοφιστή Λιβάνιο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 357-358, όταν υπηρέτησε στο προσωπικό του Πραίτωρα Ιλλυριακού Ανατόλιου (357–359), ίσως ως σύμβουλος. Το 357, βρισκόταν στην Αντιόχεια και το 358 ταξίδεψε από την Κωνσταντινούπολη στην Αντιόχεια. Στη συνέχεια κατείχε υψηλό αξίωμα στη Συρία, ίσως Κόμης της εώας. 
 
Χρησιμοποίησε την Αντιόχεια ως βάση για να επισκεφτεί τις πόλεις υπό την εξουσία του. Μία από τις επιστολές του Λιβάνιου δίνει ενδείξεις ότι η Αίγυπτος ήταν υπό την εξουσία του, αλλά σε αυτό το απόσπασμα λέγεται ότι θα ήταν ντροπή αν πήγε στην Αίγυπτο χωρίς να έχει λάβει πανηγυρική από τον Λιβάνιο και ακολουθεί ένα άλλο απόσπασμα που υποδηλώνει ότι η θητεία του πρέπει να τελειώσει. Οι συγγραφείς του *The Prosopography of the Later Roman Empire* προτείνουν ότι η επίσκεψή του στην Αίγυπτο, όπως αναφέρεται από τον Λιβάνιο, πραγματοποιήθηκε αφού εγκατέλειψε την θέση του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Martindale, J. R.; A. H. M. Jones (1971). «Domitius 1». The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Θεόδοτος ο Κολοκύνθιος

O **Θεόδοτος ο Κολοκύνθιος** ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο Θεόδοτος αναφέρεται για πρώτη φορά πριν από το 522, όταν κατείχε το αξίωμα του Κόμη της Ανατολής  Το 522/523 διορίσθηκε, για τη πρώτη του θητεία (Σεπτέμβριος 522 - Αύγουστος 523) ως έπαρχος Κωνσταντινούπολης. Κατά την θητεία του επιθεώρησε τις υπερβολές του κόμματος των Βένετων και προσπάθησε να διατηρήσει την τάξη, αλλά κάνοντας έτσι δεν είχε την εύνοια από τον διάδοχο του Ιουστίνου, τον Ιουστινιανό (σ. 527 –565), υποστηρικτής των Βένετων, ο οποίος ξεκίνησε κακόβουλες κατηγορίες εναντίον του.

Από εδώ και πέρα, παρουσιάζονται διαφορετικές εκδοχές του τι συνέβη. Σύμφωνα με τον Προκόπιο της Καισάρειας, φοβούμενος για τη ζωή του αξιωματικού του, ο αυτοκράτορας έστειλε τον Θεόδοτο στην Ιερουσαλήμ, αλλά οι δολοφόνοι τον κυνηγούσαν και αναγκάστηκε να αναζητήσει καταφύγιο σε μια εκκλησία όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Σύμφωνα με τον Ιωάννη Μαλάλα και τον Ιωάννη Νικίου, απολύθηκε, απομακρύνθηκε από τη θέση του και εξόριστος στην Ανατολή μετά την εκτέλεση του Θεοδόσιου Τζίκα, ενός από τα μέλη των Βένετων, και στη συνέχεια αναζήτησε καταφύγιο στην Ιερουσαλήμ (Σεπτέμβριος 524 - 5 Αυγούστου). Ο Θεόδοτος αντικαταστάθηκε από τον νέο έπαρχο της πόλης από τον Θεόδωρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Martindale, J. R.; A. H. M. Jones (1971). «Domitius 1». The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Καρίνος (κόμης της εώας)

O **Καρίνος** (Carinus) ήταν βυζαντινός  πολιτικός και στρατιωτικός του 6ου αιώνα κατά την βασιλεία του Ιουστίνου Α΄ (518-527). 

Στάλθηκε στην Αντιόχεια από τον αυτοκράτορα με περ. 225 κιλά χρυσού για τη χρηματοδότηση εργασιών ανακατασκευής της μετά τον σεισμό της 29ης Μαΐου 526. Ο Καρίνος μπορεί πιθανώς να ταυτιστεί με τον πατέρα του Ανατόλιου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Martindale, J. R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1980). The prosopography of the later Roman Empire - Volume 2. A. D. 395 - 527. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Καλλιόπιος

O **Καλλιόπιος** (Calliopius) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας επί αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄. 

Ήταν συγγενής με τον Πραίτωρ της Ανατολής Ιέριο που τον διόρισε περίπου το 494 ως κόμη της της Ανατολής. Σε αυτήν τη θέση, όταν βρισκόταν στην έδρα του στην Αντιόχεια, δέχτηκε επίθεση από την Πράσινη φατρία του ιπποδρομίου και εφυγε από την πόλη εγκαταλείποντας και το αξίωμα, αντικαταστάθηκε από τον Κωνσταντίνο. Πιθανώς μπορεί να ταυτιστεί με τον πραίτωρα με το ίδιο όνομα που έζησε την ίδια περίοδο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Martindale, J. R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1980). The prosopography of the later Roman Empire - Volume 2. A. D. 395 - 527. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ανατόλιος (κόμης της εώας)

O **Ανατόλιος** (Anatolius) ήταν βυζαντινός  πολιτικός και στρατιωτικός του 6ου αιώνα κατά την βασιλεία του Ιουστίνου Α΄ (518-527). 

Ο Ανατόλιος ήταν γιός του Καρίνου. Ήταν Κόμης της Ανατολής από το φθινόπωρο του 525, που διορίσθηκε στη θέση  όταν μεγάλο μέρος της Αντιόχειας καταστράφηκε από πυρκαγιά. Ο διάδοχός του Εφραίμιος ήταν ήδη στη θέση του τον Μάιο του 526.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Martindale, J. R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1980). «Anatolius 9». The prosopography of the later Roman Empire - Volume 2. A. D. 395 - 527. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Πουρνάρι Φθιώτιδας

Το **Πουρνάρι** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 208 μέτρα.

## Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Πουρνάρι βρίσκεται προς τα βόρεια όρια του νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε απόσταση 8 χλμ. Β. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 47 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 25 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Φάρσαλα. Είναι κτισμένη στη νοτιοανατολικά άκρη του κάμπου της Καρδίτσας ενώ στην δυτική άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Λαμίας - Λάρισας. Στα βορειοδυτικά, σε απόσταση 3,5 με κατεύθυνση προς Σοφιάδα και ενώ παρεμβάλλεται η ΕΟ Λαμίας - Λάρισας είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Δομοκού.

Αξιοθέατα είναι η παλιά εκκλησία του Αγίου Σεραφείμ και η χαρακτηρισμένη ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο εκκλησία της Αγίας Παρασκευής η οποία *"χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του [[11ος αιώνας|11ου αιώνα]] ή αρχές [[12ος αιώνας|12ου αιώνα]] και ως ζώνη προστασίας του ναού ορίζονται τα 150 μ. γύρω του"*. Στην τοποθεσία "Βαθύρεμα" υπάρχει Μαγούλα με λείψανα προϊστορικού οικισμού για αυτό και η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος. Στα βορειοανατολικά βρίσκεται το φυσικό πάρκο "Γαλάτα - Κακάρα (Πουρναρίου - Γερακλίου - Δομοκού)".

## Ιστορία
Σύμφωνα με αναφορές που υπάρχουν, το Πουρνάρι ιδρύθηκε πριν το 1800 από βοσκούς του γειτονικού  κτηνοτροφικού κτήματος "Κουζλοπα". Σύμφωνα με μια άποψη το όνομά του προέρχεται από το θάμνο πουρνάρι (πρίνος) που αφθονεί στα υψώματα του διπλανού βουνού Φουρνά, ενώ με μια άλλη από το ρήμα *"περνάω"*, επειδή τα παλιά χρόνια ήταν οδικό πέρασμα προς Λαμία - Δομοκό - Λάρισα και αντίστροφα. Υπήρχαν μάλιστα στη σημερινή τοποθεσία "Χάνια" (δυτικά του χωριού) αρκετά . Αρκετές τοποθεσίες γύρω από το χωριό (λόφος Αγίου Γεωργίου, Περιστεριά, Χάνι) υπήρξαν μέρος του μετώπου της Μάχης του Δομοκού στις 5 Μαΐου 1897 η οποία ήταν το τελευταίο επεισόδιο του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 στο μέτωπο της Θεσσαλίας.

## Διοικητικά
Το Πουρνάρι αναφέρεται επίσημα, μετά την παραχώρηση περιοχών της Θεσσαλίας στο τότε Ελληνικό Βασίλειο (με βάση την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης -1881), το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θαυμακών. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον ακατοίκητο Σταθμό Δομοκού αποτελούν την τοπική κοινότητα Πουρναρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δομοκού του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 280 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Σοκόρρο Μπονίγια

Η **Σοκόρρο Μπονίγια** (*Socorro Bonilla*, γεννημένη ως Μαρία ντελ Σοκόρρο Μαρτίνες Ορτέγα *María del Socorro Martínez Ortega*, 20 Αυγούστου 1947 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός. 

## Φιλμογραφία
**Rubí* - 1968, ως Νοσοκόμα
**Viviana* - 1978, ως Λουπίτα
**Los ricos también lloran* - 1979, ως Βιρχίνια
**El hogar que yo robé* - 1981, ως Ντιάνα
**¡¡Cachún Cachún Ra Ra!!* - 1981/84, ως Καθηγήτρια Βαγιαδάρες (σειρά)
**Chispita* - 1982
**Sí, mi amor* - 1984, ως Αλίσια
**El padre Gallo* - 1986, ως Γιολάντα
**Cicatrices del alma* - 1986, ως Αδελφή Ρεφούχιο
**[[Φως και Σκιά|Luz y sombra]]* - 1989, ως Λετίσια
**[[Αγαπημένη μου Σολεδάδ|Mi pequeña Soledad]]* - 1990, ως Τόνια
**Carrusel de las Américas* - 1992
**El vuelo del águila* - 1994/95, ως Μαργαρίτα Μάσα ντε Χουάρες
**Plaza Sésamo* - 1995/97, ως Δόνια Χερτρούδις (σειρά)
**Marisol* - 1996, ως Δόνια Ρόσα Σουαρές
**La antorcha encendida* - 1996, ως Μπασίλια
**[[Το δίλημμα της Λεονάρδα|Pueblo chico, infierno grande]]* - 1997, ως Ινμακουλάδα ντε Μπελτράν
**La jaula de oro* - 1997, ως Δόνια Τέρε
**Gotita de amor* - 1998, ως Προυδένσια
**Mujer, casos de la vida real* - 1998/04, ως (σειρά)
**[[Λαβύρινθος του πάθους|Laberintos de pasión]]* - 1999/00, ως Ματίλντε Πασκουάλ ντε Γκονσάλες
**Tres mujeres* - 1999/00, ως Αρασέλι Ντουράν
**Primer amor... a mil por hora* - 2000/01, ως Μιλάγρος Γκαρσία
**Carita de ángel* - 2000/01, ως Δόνια Κρους
**El manantial* - 2001/02, ως Νόρμα Μοράλες
**[[Νίνα|Niña amada mía]]* - 2003, ως Κασίλντα ντε Κριόγιο
**[[Η Μαριάννα της νύχτας|Mariana de la noche]]* - 2003/04, ως Νέλι 
**Apuesta por un amor* - 2004/05, ως Λασάρα Χιμένες
**Las dos caras de Ana* - 2006/07, ως Χούλια Βιβάνκο
**Amar sin límites* - 2006/07, ως Γκλόρια Προβενσάνο
**Muchachitas como tú* - 2007, ως Εστέρ Σερβάντες ντε Ολιβάρες #2
**Querida enemiga* - 2008, ως Σουλέμα ντε Αρμεντάρις
**[[Γυναίκες δολοφόνοι|Mujeres asesinas]]* - 2008, (σειρά, κύκλος:1, επεισόδιο:4, "Γιέσικα, Η τοξική")
**Claudia me quieren volver loca* - 2009, (θέατρο)
**La rosa de Guadalupe* - 2009/15, (σειρά)
**[[Για να αγαπήσεις και πάλι|Para volver a amar]]* - 2010/11, ως Οφέλια
**[[Μια τυχερή οικογένεια|Una familia con suerte]]* - 2011/12
**[[Ένα καταφύγιο για την αγάπη|Un refugio para el amor]]* - 2012, ως Μαγδαλένα "Μάγδα" Ράμος
**Made in Mexico* - 2013/15, (θέατρο)
**[[Η Γάτα|La gata]]* - 2014, ως Μερσέντες Ρέγες "Δόνια Μέτσε"
**[[Γιατί δεν με αφήνεις|A que no me dejas]]* - 2015/16, ως Μικαέλα Λόπεζ
**Mujeres de negro* - 2016, (σειρά)
**[[Η Κατάρα μου|Mi adorable maldición]]* - 2017, ως Μακρίαν Ρομέρο
**[[Και αύριο θα είναι μια άλλη μέρα|Y mañana será otro día]]* - 2018, ως Ισαμπέλα "Τσάμπε" Καστελάρ
**Ringo* - 2019, ως Αρμίνα Γκοντόϊ
**Quererlo todo* - 2020/21, ως Νόρμα

## Βραβεία & υποψηφιότητες
;Βραβεία Ariel

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Ράντοβις

Το **Ράντοβις** ( ) είναι πόλη στο νοτιοανατολικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη νοτιοανατολική περιοχή. Η πόλη είναι η έδρα του Δήμου Ράντοβις, ο οποίος απλώνεται στους πρόποδες του Όρους Πλατσκόβιτσα και στο βόρειο τμήμα της κοιλάδας Ράντοβις-Στρώμνιτσα. Ο κύριος δρόμος M6 Στιπ-Ράντοβις-Στρώμνιτσα βρίσκεται εφαπτομενικά στην κοινότητα του Ράντοβις. Ο δρόμος αυτός αποτελεί κύρια οδό επικοινωνίας με άλλα μέρη της χώρας.

## Πληθυσμός και εθνότητες
Σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 2002, ο πληθυσμός της πόλης Ράντοβις είναι 16.233 κάτοικοι, ενώ στον δήμο, συμπεριλαμβανομένων δηλαδή και των χωριών υπάρχουν 28.244 κάτοικοι.

Η εθνοτική δομή του πληθυσμού που ζει στην πόλη είναι:
*Σλαβομακεδόνες: 13,991 (86.24%)
*Τούρκοι: 1,927
*Γύφτοι: 181
*Σέρβοι: 60
*Βλάχοι: 20
*Αλβανοί: 1
*Άλλοι: 42

## Συλλογή

Αρχείο:Radovis Square Sv.Spaso.jpg|Το κέντρο του Ράντοβις
Αρχείο:Detail Radovis Macedonia.jpg|Το Ράντοβις τον χειμώνα
Αρχείο:Center2Radovis Macedonia.jpg|Το Ράντοβις τον χειμώνα
Αρχείο:View Radovis.jpg|Θέα της πόλης Ράντοβις	
Αρχείο:Radovis - Bul. Alexander the Great.jpg|Λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου
Αρχείο:Centar za kultura rad.jpg|Κέντρο Πολιτισμού


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Ειρήνη (καλλιτέχνις)

Η **Ειρήνη** ήταν αρχαία Ελληνίδα καλλιτέχνις, η οποία περιγράφεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο τον 1ο αιώνα. Ήταν κόρη ενός ζωγράφου και δημιούργησε μια εικόνα ενός κοριτσιού σε ένα σπίτι στην Ελευσίνα.

Μία από τις έξι γυναίκες καλλιτέχνες της αρχαιότητας που αναφέρονται στη Φυσική Ιστορία του Πλίνιου του Πρεσβύτερου (XL.147-148) το 77 μ.Χ: Τιμαρέτη, Ειρήνη, Καλυψώ, Αρισταρέτη, Ιαία, Ολυμπία.

Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, ο Βοκάκιος, ένας ανθρωπιστής του 14ου αιώνα, συμπεριέλαβε την Ειρήνη στο *[[De Mulieribus Claris]]* (*Σχετικά με τι Διάσημες Γυναίκες*). Ωστόσο, σε αυτή την αφήγηση ο Βοκάκιος προφανώς συνέπλεξε πολλές από τις γυναίκες που περιέγραψε ο Πλίνιος και απέδωσε πολλά περισσότερα έργα στην Ειρήνη. Κάποιοι άλλοι πίνακες που πιστώνει στην Ειρήνη είναι ένας παλαιότερος της Καλυψούς, ο μονομάχος Θεόδωρος και ένας διάσημος χορευτής που ονομάζεται Αλσισθένης.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. *Φυσική Ιστορία*, XXXV.40.140, 147.
* Χάρις, Αν Σάδερλαντ και Λίντα Νόχλιν. *Women Artists: 1550-1950*. Μουσείο Τέχνης του Λος Άντζελες, Νοπφ, Νέα Υόρκη, 1976.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες καλλιτέχνες
Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Γαβράκια Φθιώτιδας

Τα **Γαβράκια** είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 230 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Γαβράκια βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και τις νότιες άκρες του Θεσσαλικού κάμπου. Απέχει 23 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 53 χλμ. ΒΔ. από τη Λαμία και 39 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα. Η παλιά  ονομασία του χωριού, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Μασλή* και αναφερόταν ως συνοικισμός της Εκκάρας (τότε Αγόριανη). Η περιοχή γύρω από το χωριό υπήρξε η δυτική άκρη του μετώπου της Μάχης του Δομοκού στις 5 Μαΐου 1897 η οποία ήταν το τελευταίο επεισόδιο του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 στο μέτωπο της Θεσσαλίας.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την παραχώρηση περιοχών της Θεσσαλίας στο τότε Ελληνικό Βασίλειο (με βάση την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης -1881), με την ονομασία *Μασλή* το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θαυμακών και το 1921 με το ΦΕΚ 16Α - 03/02/1921 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Γαβράκια όνομα  το οποίο προήλθε από το γειτονικό δάσος που βρίσκεται πάνω σε λόφο έκτασης περίπου 5.000 τ.μ. και είναι κατάφυτο από γάβρους (είδος θάμνου) και δενδροειδή πουρνάρια (πρίνους). 

Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Γαβρακίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θεσσαλιώτιδος του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 135 κατοίκους.

Η εξέλιξη του πληθυσμού σημείωνε αυξητική πορεία τις δεκαετίες μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να αρχίσει η φθίνουσα πορεία έπειτα από τη δεκαετία του 1980 λόγω της αστυφιλίας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Thank God It's Christmas

Το "**Thank God It's Christmas**" είναι χριστουγεννιάτικο τραγούδι του βρετανικού συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε ως σινγκλ το 1984. Οι στιχουργοί του τραγουδιού είναι τα μέλη του συγκροτήματος, ο κιθαρίστας Μπράιαν Μέι και ο ντράμερ Ρότζερ Τέιλορ .Το κομμάτι δεν κυκλοφόρησε σε κανένα από τα στούντιο άλμπουμ της μπάντας, αλλά το 1999 συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ συλλογής *[[Greatest Hits III (Queen)|Greatest Hits III]]*.

## Δημοτικότητα
Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων του 1984 και της Πρωτοχρονιάς, το τραγούδι παρέμεινε στα βρετανικά τσαρτ για έξι εβδομάδες, φτάνοντας στην 21η θέση.

Σε μια ψηφοφορία του 2011 μεταξύ των αναγνωστών του αμερικανικού μουσικού περιοδικού *Rolling Stone*, το τραγούδι κατατάχθηκε στην 3η θέση ανάμεσα στα καλύτερα χριστουγεννιάτικα τραγούδια όλων των εποχών.

## Βίντεο
Το Δεκέμβριο του 2019 το τραγούδι κυκλοφόρησε σε ένα βίντεο κινουμένων σχεδίων.

## Συντελεστές

* Φρέντι Μέρκιουρι - κύρια φωνητικά και δεύτερα φωνητικά
* Μπράιαν Μέι - ηλεκτρική κιθάρα , συνθέτης και δεύτερα φωνητικά
* Ρότζερ Τέιλορ - ντραμς
* Τζον Ντίκον - μπάσο

## Κατάλογος τραγουδιών

### Thank God It's Christmas LP

### 7" Single

### 12" Single

## Θέσεις στα τσαρτ

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το single στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια των Queen
Κατηγορία:Singles της EMI Records
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια του 1984
Κατηγορία:Singles του 1984
Κρίβα Πάλανκα

Η **Κρίβα Πάλανκα** ( ) είναι πόλη που βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, η οποία σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 14.558 κατοίκους. Η Κρίβα Πάλανκα είναι η έδρα του Δήμου Κρίβα Πάλανκα που έχει σχεδόν 21.000 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται κοντά στην εθνική συνοριακή διάβαση *Ντέβε Μπάιρ* με τη Βουλγαρία· κι ως εκ τούτου, υπάρχει αρκετή συνεχής κυκλοφοριακή συμφόρηση από τον κεντρικό δρόμο που διαιρεί τις δύο πλευρές της πόλης (το Ντέβε Μπάιρ θεωρείται το κύριο συνοριακό πέρασμα μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και της Βουλγαρίας διότι συνδέει τις πρωτεύουσες Σκόπια με τη Σόφια).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Βίνιτσα (Βόρεια Μακεδονία)

Η **Βίνιτσα** ( ) είναι πόλη στη Βόρεια Μακεδονία, στην Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια της χώρας. Η πόλη Βίνιτσα είναι η έδρα του Δήμου Βίνιτσα. Κατά την απογραφή του 2002, η πόλη είχε 10.863 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται κάτω από το Όρος Πλατσκόβιτσα, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Κοιλάδας Κότσανη. Δύο ποτάμια ρέουν μέσα από την πόλη, ο Βίνιτσκα και ο Γκράντετσκα. Η πόλη είναι γνωστή για το ιστορικό ρωμαϊκό φρούριό της, το Βίνιτσκο Κάλε, το οποίο βρίσκεται σε ένα λόφο με θέα στη σύγχρονη πόλη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Πρόμπιστιπ

Το **Πρόμπιστιπ** (σλαβομακεδονικά: *Пробиштип*, ) είναι πόλη στη Βόρεια Μακεδονία και έδρα του Δήμου Πρόμπιστιπ. Η πόλη έχει πληθυσμό 10.826 κατοίκους.

## Ιστορία
Η ιστορία του Πρόμπιστιπ και της γύρω περιοχής περιλαμβάνει το κτίριο και την ύπαρξη της Μονής του Λέσνοβο, η οποία σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά και πολύτιμα μνημεία πολιτισμού στη Βόρεια Μακεδονία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Μακέντονσκα Καμένιτσα

Η **Μακέντονσκα Καμένιτσα** ( )· μέχρι το 1950 **Καμένιτσα**) είναι πόλη στα βορειοανατολικά της Βόρειας Μακεδονίας. Έχει 5.147 κατοίκους, η πλειονότητα των οποίων είναι Σλαβομακεδόνες. Η πόλη είναι η έδρα του Δήμου Μακέντονσκα Καμένιτσα.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 5.147 κατοίκους. Οι εθνοτικές ομάδες στο χωριό περιλαμβάνουν:

*Σλαβομακεδόνες 5,096
*Σέρβοι 20
*Γύφτοι 14
*Βόσνιοι 8
*Άλλοι 9

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Αρένα Ελμπασάν

Η **Αρένα Ελμπασάν** (αλβανικά: *Elbasan Arena*), παλαιότερα γνωστή ως **Στάδιο Ρούζντι Μπιζούτα** (αλβαν. *Ruzhdi Bizhuta*) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Ελμπασάν της Αλβανίας. Η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε το 1967 και έκτοτε είναι η έδρα της ΚΦ Ελμπασάνι. Το γήπεδο ήταν υπό ανακατασκευή και εγκαινιάστηκε επίσημα στις 8 Οκτωβρίου 2014, εγκαίρως για τον αγώνα εναντίον της Δανίας για τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016, με συνολική χωρητικότητα 12.800 θεατές, καθιστώντας το το 2ο μεγαλύτερο στην Αλβανία, μετά το Στάδιο Λόρο Μπορίτσι στη Σκόδρα.

## Ιστορία
Η Αρένα Ελμπασάν άνοιξε για πρώτη φορά το 1967 με το όνομα Στάδιο Ρούζντι Μπιζούτα, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο διάσημους παίκτες της ΚΦ Ελμπασάνι. Κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1960 και χτίστηκε για να αντικαταστήσει το πρώην γήπεδο του συλλόγου, το οποίο σιγά σιγά γινόταν ένα σύνολο ξεπερασμένων εγκαταστάσεων.

Για την πλειοψηφία της ιστορίας του Ρούζντι Μπιζούτα, το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά από την ΚΦ Ελμπασάνι, αλλά τον Ιανουάριο του 2014 ανακοινώθηκε ότι το γήπεδο θα φιλοξενήσει τους αγώνες προκριματικών της Αλβανίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016. Αυτή η απόφαση ελήφθη από την Αλβανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου για να επιτρέψει στο συνηθισμένο εθνικό στάδιο Κεμάλ Σταφά να υποβληθεί σε εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης.

### Ανακαίνιση του 2014
Προτού η Αρένα Ελμπασάν να μπορούσε να φιλοξενήσει τους αγώνες, ωστόσο θα έπρεπε να υποβληθεί σε ανακαίνιση, όπου συνολικά πάνω από 5,5 εκατομμύρια ευρώ επενδύθηκαν στο γήπεδο. Οι εργασίες για την αναβάθμιση του σταδίου στα απαιτούμενα πρότυπα της UEFA ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2014 και ολοκληρώθηκαν 7 μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο.
μικρογραφία|300x300εσ| Πανηγυρισμοί στην Αρένα Ελμπασάν.
Πραγματοποιήθηκαν πολλές βελτιώσεις στο γήπεδο, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης νέων προβολέων, 12.500 νέων πλαστικών καθισμάτων, νέων αποδυτηρίων, χώρων καθισμάτων παραγόντων, νέων πινάκων βαθμολογίας και το κορυφαίο όλων, δημιουργήθηκε μια ολοκαίνουργια επιφάνεια αγώνα.

Το γήπεδο άνοιξε ξανά στις 8 Οκτωβρίου όταν η Αλβανία φιλοξένησε τη Δανία για το δεύτερο προκριματικό αγώνα της εκστρατείας. Έπαιξε μπροστά σε ένα κατάμεστο γήπεδο με 12.800 θεατές (ρεκόρ μέχρι σήμερα), όπου η Αλβανία έφερε ισοπαλία με 1-1 έναντι της καλύτερης αντιπάλου της.

### Εγκαίνια
Η τελετή έναρξης του σταδίου πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2014, με έναν ιστορικό αγώνα εναντίον της Δανίας. Παίζοντας για πρώτη φορά στην πρόσφατα ανακαινισμένη Αρένα Ελμπασάν, οι οικοδεσπότες πήραν το προβάδισμα στο 38ο λεπτό με τον Ερμίρ Λενιάνι, αλλά η Δανία ισοφάρισε στο 81ο λεπτό με τον Λάσε Βίμπε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΚΦ Ελμπασάνι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αλβανία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ελμπασάν
Μητροπολίτης Κορυτσάς Φώτιος Καλπίδης

Ο **Φώτιος Καλπίδης** υπήρξε ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Κορυτσάς. Γεννήθηκε στο χωριό Τσαγράκ (*Çakrak*) της Επαρχίας Αλουτζεράς της Κερασούντος το 1862. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1889 έχοντας ήδη χειροτονηθεί Διάκονος και αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Ότι αληθώς ανέστη ο Κύριος ημών».

Υπηρέτησε ως Διευθυντής της Σχολής Αρένων Κερασούντος (1890-1891), ως Βοηθός στο γραφείο Πρωτοκόλλου της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1891-Ιούνιος 1893), ως Υπογραμματεύς (Ιούνιος 1893-1897) και ως Αρχιγραμματεύς (1897-1902) της Ιεράς Συνόδου.

Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε στις 25 Μαΐου 1897 από τον Μητροπολίτη Μυτιλήνης Κύριλλο. Στις 16 Μαΐου 1902 εξελέγη Μητροπολίτης Κορυτσάς με 11 ψήφους έχοντας συνυποψηφίους τους Επισκόπους Κρήνης Θεόκλητο (1 ψήφος) και Παμφίλου Μελισσηνού. Στις 19 Μαΐου 1902 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Κορυτσάς στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι της Κωνσταντινουπόλεως . Τη χειροτονία τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ ο Γ΄, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Ιωαννίνων Γρηγόριο, Προύσης Ναθαναήλ, Νεοκαισαρείας Αλέξανδρο, Χίου Κωνσταντίνο, Ξάνθης Ιωακείμ, Βοδενών Νικόδημο, Ηλιουπόλεως Ταράσιο, Καλλιουπόλεως Ιερώνυμο και Διδυμοτείχου Φιλάρετο. Τον Ιούνιο του 1905 δέχθηκε δολοφονική επίθεση στο χωριό Πλιάσα αλλά διέφυγε τον κίνδυνο. Δολοφονήθηκε από Αλβανούς κομιτατζήδες έξω από το χωριό Μπραδβίτσα (*Vashtëmi*), όπου μετέβαινε να λειτουργήσει στις 9 Σεπτεμβρίου 1906.

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://markmarkou.sites.sch.gr/1901_1930/1906/koim/fotios_kalpides.htm
* http://ikee.lib.auth.gr/record/305258/files/GRI-2019-24398.pdf

Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες
Φωτιος
Κατηγορία:Αρχιγραμματείς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Enter Air

Η **Enter Air [[Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης|ΕΠΕ]]** είναι αεροπορική εταιρεία τσάρτερ με κεντρική έδρα τη Βαρσοβία της Πολωνίας και αεροπορική βάση στο Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπεν» και στο Αεροδρόμιο Κατοβίτσε. Διεξάγει πτήσεις διακοπών και τσάρτερ από πολωνικά και άλλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια.

## Ιστορία
[δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Ένας πλέον αποσυρόμενο [Boeing 737 Classic|Boeing 737-400 της Enter Air το 2010.]]
Στις 25 Απριλίου 2010, η Enter Air ολοκλήρωσε την εναρκτήρια πτήση της από το Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπεν» προς το Διεθνές Αεροδρόμιο Ενφίδα-Χαμαμάτ. Η αεροπορική εταιρεία συνεργάζεται με μεγάλους ταξιδιωτικούς πράκτορες στην Πολωνία και λειτουργεί κυρίως από την Πολωνία προς δημοφιλείς προορισμούς διακοπών. Το μοντέλο χαμηλού κόστους την βοήθησε να αυξηθεί πάνω από 300% μεταξύ του 2010 και του 2012, παρά τις αυξανόμενες τιμές των καυσίμων και τα γεγονότα στην Τυνησία και την Αίγυπτο (Q1 2011), που έκανε ορισμένες αεροπορικές εταιρείες να μειώσουν το στόλο τους ή ακόμη και να εξαφανιστούν από την αγορά.

Η Enter Air Group εισήχθει στο Χρηματιστήριο Αξιών της Βαρσοβίας από το IPO της στις 14 Δεκεμβρίου 2015.

## Προορισμοί

[δεξιά|μικρογραφία| Ένα Boeing 737-800 της Enter Air στο [Διεθνής Αερολιμένας Τιράνων|Διεθνές Αεροδρόμιο Τιράνων.]]

## Στόλος
εναλλ.=|μικρογραφία| Ένα Boeing 737-800 της Enter Air.
Μέχρι τον Ιανουάριο του 2019, ο στόλος της Enter Air αποτελούταν από τα ακόλουθα αεροσκάφη:


 
 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνικές αεροπορικές εταιρείες
Κατηγορία:Μεταφορές στην Πολωνία
Κατηγορία:Πολωνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2010
Κατηγορία:Εταιρείες με έδρα τη Βαρσοβία
Ευκτική (αρχαία ελληνικά)

Η **ευκτική** είναι μια έγκλιση στα αρχαία ελληνικά ρήματα. Χρησιμοποιείται για να εκφράσει ευχές. 

Η ευκτική χρησιμοποιείται στον ενεστώτα, τον αόριστο, τον παρακείμενο και τον μέλλοντα και στις τρεις φωνές (ενεργητική, μέση και παθητική). Έχει πέντε κύριες χρήσεις: 

* Εκφράζει επιθυμίες για το μέλλον. 
* Για να γίνει αναφορά σε μια υποθετική κατάσταση στο μέλλον.
* Σε προτάσεις που εκφράζουν σκοπό ή τις ενδοιαστικές προτάσεις με σημασία ιστορικού χρόνου. Η υποτακτική διάθεση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ενδοιαστικές προτάσεις για να αναφερθεί στο παρελθόν.
* Σε δευτερεύουσες προτάσεις αφορά επαναλαμβανόμενα γεγονότα με παρελθοντική σημασία.
* Για να επιδείξει τον πλάγιο λόγο με παρελθοντική σημασία.

Μαζί, η ευκτική η υποτακτική και η προστακτική καλύπτουν τις περισσότερες χρήσεις της λατινικής υποτακτικής, ωστόσο για αντιπαραδειγματικές καταστάσεις στο παρόν ή το παρελθόν ο υπερσυντέλικος και ο αόριστος χρησιμοποιούνται γι'αυτό στα αρχαία ελληνικά.

Με την πάροδο των αιώνων, η χρήση της ευκτικής υποχώρησε σταδιακά, και πλέον δεν υπάρχει στα ελληνικά.

## Κλίση
Παρακάτω δίνεται η κλίση του ρήματος λύω στην ευκτική.  
 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνική γραμματική
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα
Νέος Παλαμάς Φθιώτιδας

Ο **Νέος Παλαμάς** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 590 μέτρα. Βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Όθρυς και τη νότια άκρη του κάμπου - αποξηραμένης λίμνης Ξυνιάδας. Απέχει 15 χλμ. ΝΑ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Λαμία. Βορειοδυτικά είναι η Ξυνιάδα, ανατολικά και δίπλα ο Παλαμάς ενώ δυτικά σε απόσταση 1 χλμ. περνάει η ΕΟ Λαμίας - Λάρισας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Παλαμά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Παλαμά αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαμά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δομοκού του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 189 κατοίκους.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Boys Over Flowers

Το ***Boys Over Flowers*** (κορεατ. 꽃보다 남자, *Kkotboda namja*) είναι μια τηλεοπτική σειρά της Ν. Κορέας με πρωταγωνιστές τους Ku Hye-sun, Lee Min-ho, Kim Hyun-joong, Kim Bum, Kim Joon και Kim So-eun. Προβλήθηκε στο KBS2 από τις 5 Ιανουαρίου έως τις 31 Μαρτίου 2009.

## Συμμετοχή και χαρακτήρες
* Ku Hye-sun ως Geum Jan-di
* Lee Min-ho ως Gu Jun-pyo
* Kim Hyun-joong ως Yoon Ji-hu
* Kim Bum ως So Yi-jung
* Kim Joon ως Song Woo-bin
* Kim So-eun ως Chu Ga-eul

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές τηλεοπτικές σειρές
Λεύκα Φθιώτιδας

Η **Λεύκα** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 6 χλμ. ΝΑ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου) και 36 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Λαμία. Είναι κτισμένη στα βόρεια του κάμπου - αποξηραμένης λίμνης Ξυνιάδας και τους ανατολικούς πρόποδες του λόφου Γολέμι ή Γόλιανες σε υψόμετρο 520 μέτρα. Αναφέρεται στο βιβλίο του Αντωνίου Μηλιαράκη «Οδοιπορικά Μακεδονίας – Θεσσαλίας» εκδόσεως 1878 ως εναλλακτικό πέρασμα, μέσω των μύλων στο Πουρνάρι, από Λαμία προς Φάρσαλα - Λάρισα. Επίσημα αναφέρεται ως *Λεύκαι* στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θαυμακών. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 μετονομάστηκε σε Λεύκα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λεύκας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δομοκού του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 147 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Όστρυς

O **Όστρυς** ήταν βυζαντινός, Γοτθικής καταγωγής, στρατιωτικός του 5ου αιώνα κατά την βασιλεία του Λέοντα Α΄ (457–474). 

Αναφέρεται για πρώτη φορά στη δεκαετία του 460, όταν το 466/467 διέταξε, μαζί με τον Άπσαρ και  Βασιλίσκο, Αναγάστη και Ανθέμιο, τα αυτοκρατορικά στρατεύματα στη Θράκη εναντίον στους Ούννους και Γότθους που είχαν εισβάλει στην Θράκη. Η ακρίβή θέση του στο στράτευμα , ή ο στρατιωτικός του βαθμός, είναι άγνωστη. Ο όστρυς εξαφανίζεται από τις πηγές για τα επόμενα χρόνια, επανεμφανιζόμενος το 471, ως Κόμης της εώας (της Ανατολής).

Εκείνη την εποχή ήταν ένας από τους οπαδούς του Άσπαρ στην πρωτεύουσα. Όταν ο Άσπαρ δολοφονήθηκε τον ίδιο χρόνο υπό τις διαταγές του Λέοντα Ά, ο Όστρυς προσπάθησε να εκδικηθεί συμμαχώντας με τον Θεοδώριχο Στράβων, έναν άλλο υποστηρικτή του Άσπαρ και συγγενή του, αλλά ηττήθηκαν από τους Βασίλειο και Ζήνων. Έφυγαν στη Θράκη όπου λεηλάτησαν την ύπαιθρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jones, A. H. M. (2014). The Decline of the Ancient World. Londres: Routledge. ISBN 131787305X
* Martindale, J. R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1980). The prosopography of the later Roman Empire - Volume 2. A. D. 395 - 527. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Γότθοι
Λουτρά Καΐτσης Φθιώτιδας

Τα **Λουτρά Καΐτσης** ή **Ιαματικές Πηγές Δρανίστας - Κάιτσας** είναι οι εγκαταστάσεις των λουτρών οι οποίες αναφέρονται ως ξεχωριστός οικισμός.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Λουτρά Καΐτσης βρίσκονται στη Στερεά Ελλάδα, στα βορειοδυτικά όρια της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχουν 23 χλμ. Δ. από τον Δομοκό, 53 χλμ. ΒΔ. από τη Λαμία, 43 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 4 χλμ. Β. της Μακρυρράχης η οποία παλιά ονομαζόταν Κάιτσα. Είναι κτισμένα σε κατάφυτη περιοχή, νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Σμόκοβου ενώ ανατολικά και βόρεια περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας. Διαχειριστής των λουτρών είναι η Διαδημοτική Επιχείρηση Ιαματικών Λουτρών Δρανίστας - Καϊτσας και οι εγκαταστάσεις τους περιλαμβάνουν ατομικούς λουτήρες, τρία ξενοδοχεία, εστιατόριο, κυλικείο. Τα νερά των λουτρών είναι αλκαλικά σε θερμοκρασία 20-22 °C και έχουν κατευναστική δράση για χρόνιους ρευματισμούς, οσφυοϊσχιαλγίες, σπονδυλοαρθρίτιδα, παραμορφωτική αρθρίτιδα, μυαλγίες, πονοκεφάλους, αυχενικό σύνδρομο, γυναικολογικές παθήσεις. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μακρυρράχης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Μακρυρράχη αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρυρράχης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξυνιάδος του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιαματικές Πηγές Δρανίστας - Καϊτσας
* Η ιστοσελίδα των λουτρών 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Βέτιος Αγόριος Βασίλειος Μαβόρτιος

Ο **Βέτιος Αγόριος Βασίλειος Μαβόρτιος**, λατιν.: *Vettius Agorius Basilius Mavortius* ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός *[[comes domesticorum]]* και ύπατος του 6ου αι., υπό Οστρογοτθική κυριαρχία.

Ο Μαβόρτιος ήταν πιθανώς ο γιος του Καικίνα Μαβόρτιου Βασίλειου Δέκιου, υπάτου το 486 και συγγενής με τον Βέτιο Αγόριο Πραιτεξτάτο. Έγινε ύπατος το 527, και έπειτα *comes domesticorum* (διοικητής της φρουράς).

Αναγραφές σε τρία χειρόγραφα που περιείχαν τα έργα του Οράτιου αναφέρουν, ότι ο Μαβόρτιος διόρθωσε ένα κείμενο αυτού του ποιητή τον 6ο αι. Ο μελετητής Βόλμερ πίστευε ότι το αντίγραφο του Μαβόρτιου ήταν το αρχέτυπο ολόκληρης τής παράδοσης, αλλά ο Ρ. Τζ. Τάραντ υποστηρίζει ότι η υπογραφή αντιγράφηκε από το χειρόγραφο του Μαβόρτιου σε ένα άσχετο βιβλίο, και στη συνέχεια βρέθηκε στα τρία σωζόμενα χειρόγραφα, τα οποία κατά τα άλλα ανήκουν σε διαφορετικούς κλάδους της μετάδοσης χειρογράφων. Μια υπογραφή με το όνομα του Μαβόρτιου εμφανίζεται επίσης σε ένα χειρόγραφο του Προυδέντιου] του 6ου αι.

## Πηγές
* MacGill, Scott, Virgil Recomposed: The Mythological and Secular Centos in Antiquity, Oxford University Press, 2005, ISBN 0195175646, pp.72-73.

Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ανταίος (στρατηγός)

Ο **Ανταίος** ήταν Βυζαντινός στρατηγός και Κόμης των Δομεστίκων του 4ου αιώνα.

Το 392 κατείχε τη θέση του κόμη των δομεστίκων, το ίδιο έτος έλαβε μια επιστολή από τον ρήτορα Λιβάνιο, που τον καλωσόρισε θερμά κατά την άφιξή του στην Αντιόχεια. Στην πραγματικότητα, τον επόμενο χρόνο, και ξανά το 395, πιστοποιείται όπως έρχεται και είναι  ο κύριος στρατηγός (Magister militum) των στρατευμάτων της Ανατολής. Το 396 ήταν επικεφαλής των ρωμαϊκών στρατευμάτων στην Έδεσσα και τη Συρία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Addaeus», The Prosopography of the Later Roman Empire I, p. 13.

Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί