open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κύμη (Μεγάλη Ελλάδα)

350px|right|thumb|Ερείπια του ναού του Απόλλωνα στην Κύμη
Η **Κύμη** ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας στην περιοχή της Καμπανίας, βορειοδυτικά της Νάπολης. Ιδρύθηκε από Ευβοείς από τη Χαλκίδα και την Κύμη στα μέσα του 8ου αιώνα. Ήταν η πρώτη ελληνική αποικία στην Ιταλική ενδοχώρα και από τις πρώτες αποικίες που ιδρύθηκαν κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό. Από την αποικία Κύμη θεωρείται πως εισήχθη το ελληνικό αλφάβητο στην Ιταλική χερσόνησο.

## Ιστορία
### Πρώιμη περίοδος
Η Κύμη ιδρύθηκε κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους που προέρχονταν από την Εύβοια, και συγκεκριμένα από τις πόλεις Χαλκίδα και Κύμη, με αρχηγούς τον Ιπποκλή τον Κυμαίο και τον Μενασθένη από τη Χαλκίδα, όπως αναφέρει ο Στράβων. Οι Ευβοείς είχαν αποικίσει αρχικά το απέναντι νησί Ίσκια, το οποίο ονομαζόταν Πιθηκούσσες. Με βάση τις Πιθηκούσσες αποίκησαν στη συνέχεια την απέναντι ακτή. Η πόλη ευδοκίμησε τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της και λίγα χρόνια μετά ίδρυσε την αποικία Ζάγκλη στη Σικελία, τη μετέπειτα Μεσσήνη. Η κυριαρχία της Κύμης στην περιοχή ενισχύθηκε τα επόμενα χρόνια. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ίδρυσε λίγο νοτιότερά της την αποικία Νεάπολη, τη μετέπειτα Νάπολη. 

Η άνοδος της Κύμης οδήγησε τις γειτονικές φυλές να συνασπιστούν εναντίον της. Ο συνασπισμός αυτός όμως ηττήθηκε από τους Κυμαίους το 524 π.Χ. Η Κύμη βρισκόταν τότε υπό την ηγεσία του Αριστόδημου του Μαλακού. Οι Κυμαίοι επίσης συμμαχώντας με τους Συρακούσιους νίκησαν τον Ετρουσκικό στόλο στη ναυμαχία της Κύμης το 474 π.Χ.

### Κατάκτηση από τους Όσκους και τους Ρωμαίους
200px|right|thumb|Η Σπηλιά της Κυμαίας Σιβύλλας
Η Κύμη τελικά κατέρρευσε το 421 π.Χ. όταν η τοπική φυλή των Όσκων κατέλαβε την πόλη και ερήμωσε τη γύρω περιοχή. Πολλοί κάτοικοι της Κύμης μετά την καταστροφή κατέφυγαν στη γειτονική τους αποικία, Νεάπολη. Η Κύμη στη συνέχεια το 338 π.Χ. πέρασε κάτω από την εξουσία των Ρωμαίων. Κατά τον δεύτερο καρχηδονιακό πόλεμο η Κύμη αντιστάθηκε στον στρατό του Αννίβα.

Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη δεν γνώρισε ταραχές, και η ηρεμία αυτή διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ., οπότε η Κύμη δέχτηκε επανειλημμένες επιθέσεις και καταστροφές από τους Γότθους. Τον 6ο αιώνα οι Βυζαντινοί με τον στρατηγό Βελισάριο ανέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής για διάρκεια μισού αιώνα περίπου, οπότε και κυριάρχησαν οι Λομβαρδοί. Η Κύμη καταστράφηκε τελικά το 1207 όταν μία δύναμη από τη Νάπολη κατέστρεψε την πόλη που είχε μετατραπεί σε οχυρό ληστών.

## Η Κυμαία Σίβυλλα
Η Κυμαία Σίβυλλα ήταν ιέρεια του μαντείου του Απόλλωνα στην Κύμη. Η Σίβυλλα αυτή ήταν η διασημότερη στον Ρωμαϊκό κόσμο, αντίστοιχα με τη Σίβυλλα της Ερυθραίας για τον ελληνικό κόσμο. Το ιερό της Κυμαίας Σίβυλλας ανασκάφηκε το 1932

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Πολιτισμού, η Κύμη

Κατηγορία:Αποικίες των Ευβοέων
Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Δρυμάδες

Με το όνομα **Δρυμάδες** αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί:
*Δρυμάδες Ιωαννίνων:Χωριό των Ιωαννίνων
*Δρυμάδες Χειμάρρας:Χωριό της Αλβανίας, του δήμου Χειμάρας
Φλύσχης

[μικρογραφία|Η ορατή διαστρωμάτωση ενός φλύσχη στη Ζουμάια [Ισπανίας]]
Ο **φλύσχης** αποτελεί λιθολογικό σχηματισμό. Με τον όρο *λιθολογικός σχηματισμός* νοούνται ορισμένες αποθέσεις που αποτελούνται από διάφορα πετρώματα. Ο φλύσχης είναι ένας από τους συνηθέστερους λιθολογικούς σχηματισμούς που συναντώνται στην ύπαιθρο.

Ο φλύσχης αποτελείται από μια σειρά από εναλλαγές στρωμάτων αργίλων, ψαμμιτών, μαργών, ασβεστολίθων και κροκαλοπαγών. Στη μια περιοχή μπορεί να παρατηρείται ρυθμική εναλλαγή λεπτών στρωμάτων αργίλων και ψαμμιτών ή κροκαλοπαγών κλπ. στην άλλη να υπερτερούν τα αργιλικά υλικά, στην άλλη οι ψαμμίτες με στρώσεις μεγάλου πάχους, στην άλλη οι μάργες κλπ. Δηλαδή μπορεί να αποτελείται από διάφορα (κυρίως) κλαστικά ιζήματα σε οποιαδήποτε αναλογία. Γενικά όταν υπερτερούν σε πάχος οι στρώσεις των αργίλων όλος ο λιθολογικός σχηματισμός χαρακτηρίζεται από τις ιδιότητες των αργίλων (πλαστικότητα, υδατοστεγανότητα, συμπιεστότητα και τάση για κατολίσθηση). Αντίθετα όταν η σειρά αποτελείται από παχιά στρώματα ψαμμιτών χαρακτηρίζεται από ευστάθεια των κλιτύων και από υψηλή αντοχή σε φορτία. Συνήθως τα στρώματα του φλύσχη είναι πτυχωμένα και επομένως τεκτονικά καταπονημένα (πολλαπλές ρωγμές, πολλαπλοί θρυμματισμοί κλπ.) και εγκλείουν υπολειμματικές τάσεις. Σημαντική εμφάνιση φλύσχη παρατηρείται στην οροσειρά της Πίνδου. Ο αθηναϊκός σχιστόλιθος αποτελεί μία μορφή φλύσχη.

## Πηγές
* *Γενική Γεωλογία Νικολάου Φυτρολάκη*, Αθήνα 1990
* Ε.Μ.Π.: ''Γεωτεχνική Μηχανική - Ορολογία''

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ιζηματολογία
Κατηγορία:Ιζηματογενή πετρώματα
Pico (επεξεργαστής κειμένου)

Ο **Pico** (**Pi**ne **co**mposer) είναι ένας διορθωτής κειμένου για Unix και υπολογιστικά συστήματα βασισμένα σε Unix. Είναι ενσωματωμένος με το πρόγραμμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου Pine, το οποίο σχεδιάστηκε από το Γραφείο Πληροφορικής και Επικοινωνιών (Office of Computing and Communications) του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.

Από τη λίστα συχνών ερωτήσεων (FAQ) του Pine: "ο διορθωτής ("**Pi**ne's message **co**mposition editor") διανέμεται και σαν ξεχωριστό πρόγραμμα, με το όνομα PICO. Ο PICO είναι ένας πολύ απλός και εύχρηστος διορθωτής που προσφέρει στοίχιση παραγράφων, αποκοπή/επικόλληση, και ορθογραφικό έλεγχο..."

Ο Pico δεν υποστηρίζει την εργασία με πολλά αρχεία ανοιχτά ταυτόχρονα και δε μπορεί να εκτελέσει αναζήτηση και αντικατάσταση κειμένου μαζικά σε πολλά αρχεία. Επίσης δε μπορεί να αντιγράψει κείμενο από ένα αρχείο σε ένα άλλο (αν και μπορεί να διαβάσει κείμενο στο διορθωτή από ένα αρχείο στον τρέχοντα φάκελο). Ο Pico επίσης υποστηρίζει λειτουργίες αναζήτησης και αντικατάστασης.

Εμφανισιακά ο Pico μοιάζει με τους διορθωτές των Windows, όπως το Notepad.

Σε σύγκριση με τον Pico, άλλοι γνωστότεροι διορθωτές του Unix όπως ο vi και ο Emacs έχουν περισσότερα χαρακτηριστικά, όπως η αναζήτηση και η αντικατάσταση κειμένου με κανονικές εκφράσεις, και η εργασία με πολλά αρχεία ταυτόχρονα. Είναι όμως πιο δύσκολοι στην εκμάθηση.

Το εγχείρημα GNU περιλαμβάνει έναν κλώνο του Pico, τον nano, που αναπτύχθηκε γιατί η άδεια λογισμικού του Pico δεν ήταν ελεύθερη (η διανομή τροποποιημένης έκδοσης απαγορευόταν ρητά). Η προεπιλεγμένη συμπεριφορά του nano είναι να μιμείται τον Pico για να αναπαριστά το περιβάλλον που έχουν συνηθίσει οι χρήστες. Μπορεί όμως να ρυθμιστεί ώστε να προσφέρει υποστήριξη του ποντικιού, αυτόματη στοίχιση, αναζήτηση με κανονικές εκφράσεις και χρωματισμό σύνταξης, συμβάλλοντας στην ευχρηστία του, αν και κάποια χαρακτηριστικά.

## Δείτε επίσης
* Unix

## Αναφορές


Κατηγορία:Unix
Κατηγορία:Διορθωτές κειμένου
Κατηγορία:Λογισμικό Unix
Αγία Αικατερίνη Αργολίδας

Με το όνομα **Αγία Αικατερίνη** συναντώνται δύο οικισμοί του νομού Αργολίδας:
*Αγία Αικατερίνη Ερμιόνης Αργολίδας, οικισμός του δήμου Ερμιονίδας
*Αγία Αικατερίνη Κουτσοποδίου Αργολίδας, οικισμός του δήμου Άργους-Μυκηνών

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ακτή Ύδρας Αργολίδας

Η **Ακτή Ύδρας** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική ακτή της Αργολίδας λίγο ανατολικότερα της Θερμησίας. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 4 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 7. Ο οικισμός δημιουργήθηκε από τον οικιστικό σύλλογο Πόρτο Ύδρα. Αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Θερμησίας. Σήμερα ανήκει διοικητικά στον δήμο Ερμιονίδας. 

## Πληθυσμός
Η Ακτή Ύδρας πρωτοαναγνωρίστηκε το 1971. Ο πληθυσμός της παρέμεινε σταθερός μέχρι και το 2001 και το 2011 μειώθηκε σημαντικά. Το 1981 κατέγραψε έναν εξαιρετικά υψηλό πληθυσμό που μάλλον πρόκειται για λάθος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Μετόχι Αργολίδας

Με το όνομα **Μετόχι** αναφέρονται οι εξής οικισμοί του νομού Αργολίδας:

* το Μετόχι Ασκληπιείου Αργολίδας (ή *Άγιος Δημήτριος*), οικισμός του δήμου Επιδαύρου.
* το Μετόχι Ερμιόνης Αργολίδας, οικισμός της κοινότητας Θερμησίας του δήμου Ερμιονίδας.
* το Μετόχι Μιδέας Αργολίδας, οικισμός της κοινότητας Μάνεση του δήμου Ναυπλιέων.
* το Μετόχι Πορτοχελίου Αργολίδας, οικισμός καταργημένος από το 1940.

## Δείτε επίσης
* Μετόχι
* Μετόχια

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Εμμανουήλ Αντωνιάδης

Ο **Εμμανουήλ Αντωνιάδης** (Χαλέπα 1791 - 2 Αυγούστου 1863), ήταν αγωνιστής του 1821, πολιτικός, και δημοσιογράφος από την Κρήτη.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Χαλέπα Χανίων το 1791 και ήταν γιος του Αντώνιου Μελισσηνού. Αδελφός του ήταν ο Σπυρίδων Αντωνιάδης. Απέκτησε σπουδαία μόρφωση, μιλούσε μάλιστα δύο γλώσσες Ιταλικά και Γαλλικά. Το 1814 πήγε στην Κωνσταντινούπολη να εργαστεί σαν γραμματέας, εκεί μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία. Λόγω της επαναστατική του δράσης αναγκάστηκε να φύγει από την Κωνσταντινούπολη κυνηγημένος από τους Οθωμανούς και να διαφύγει στην Οδησσό, από εκεί μέσω Βιέννης και Τεργέστης βρέθηκε στην Πελοπόννησο τις παραμονές της επανάστασης. 

Το 1822 βρίσκεται στην Κρήτη και μαζί με τον Μπαλέστρα δίνουν μάχη με 10.000 Τουρκοαιγύπτιους στο χωριό Μάλαξα όπου σημειώνουν μεγάλη νίκη. Όταν ο Ιμπραήμ αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο με τους Τουρκοαιγύπτιους μετέβη εκεί μαζί με πολλούς Κρητικούς, έλαβε μέρος στη νικηφόρα μάχη με τα στρατεύματα του Ιμπραήμ στους Μύλους Ναυπλίου αναγκάζοντας τους να γυρίσουν στην Τριπολιτσά. 

Ήταν δημοσιογράφος, από τους πρώτους στην Ελλάδα, και εκδότης της εφημερίδας «Αθηνά», στην εφημερίδα του έγραφαν άρθρα σπουδαίες προσωπικότητες όπως ο Θεόκλητος Φαρμακίδης και άλλοι λόγιοι.

## Πολιτική
Πήρε μέρος σαν πληρεξούσιος Κρήτης στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823 και στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827. Μετά την Μάχη της Μαλάξας έγινε μέλος του βουλευτικού μέχρι το 1825. 

## Παραπομπές
*Σοφίας Α. Αντωνιάδη, *Εμμανουήλ Αντωνιάδης. Ο Αγωνιστής. Ο Δημοσιογράφος 1791-1863,* Αθήναι 1971. 
*Νικολάου Σαρίπολου, Λόγος επικήδειος είς Εμμανουήλ Αντωνιάδην Εκφωνηθείς εν τω ιερώ της Μητροπόλεως ναω κατά την κηδείαν αυτού την 2 Αυγούστου 1863


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Πλέπι Αργολίδας

Τα **Πλέπι** είναι παραθαλάσσιο χωριό της Αργολίδας στο Δήμο Ερμιονίδας. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική ακτή της Αργολίδας μεταξύ της Θερμησίας και του Ακρωτηρίου Σκύλαιου. Ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 18 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Θερμησίας. Σήμερα ανήκει διοικητικά στον δήμο Ερμιονίδας.

## Πληθυσμός
Ο οικισμός πρωτοαναγνωρίστηκε το 1971, αυξήθηκε το 1981 και έχει μειωθεί σημαντικά έκτοτε. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Πηγάδια Αργολίδας

Τα **Πηγάδια** (*παλαιά ονομασία: Σαμπάριζα*) είναι παραθαλάσσιο χωριό της Αργολίδας στον Δήμο Ερμιονίδας. Το χωριό βρίσκεται στην νοτιοανατολική ακτή της Αργολίδας μεταξύ της Θερμησίας και του Ακρωτηρίου Σκύλαιου. Ο πληθυσμός τους είναι 72 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν *Σαμπάριζα* οπότε μετονομάστηκε σε Πηγάδια.

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Ερμιόνης. Αναφερόταν όμως και τον 19ο αιώνα ως οικισμός του τότε δήμου Ερμιόνης. Από το 1955 εντάχθηκε στην νεοσύστατη κοινότητα Θερμησίας στην οποία παρέμεινε μέχρι την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, το 1998. 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του οικισμού έχει παραμείνει σταθερός από το 1920 οπότε και αναγνωρίστηκε για δεύτερη φορά αλλά με σημαντικές αυξομειώσεις. Το 2011 υπήρξε σημαντική πληθυσμιακή μείωση και στα τέλη του 19ου αιώνα σημαντική αύξηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία

Η **Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία** ήταν ένα βραχύβιο ελληνικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 1976 από βουλευτές και προσωπικότητες που αποχώρησαν από την ΕΚ-ΝΔ. 

## Ιστορικό
Η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία ιδρύθηκε το 1976 από βουλευτές και στελέχη που αποχώρησαν από την ΕΚ-ΝΔ. Την ηγετική ομάδα αποτελούσαν οι Αλέξανδρος Μαγκάκης, Χαράλαμπος Πρωτοπαπάς, Δημήτρης Τσάτσος και Τάσος Μήνης.

Η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία μαζί με το ΚΚΕ Εσωτερικού, την ΕΔΑ υπό τον Ηλία Ηλιού, τη Σοσιαλιστική Πορεία του Νίκου Κωνσταντόπουλου και τη Χριστιανική Δημοκρατία υπό τον Νικόλαο Ψαρουδάκη, συγκρότησαν τη Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων, η οποία στις βουλευτικές εκλογές του 1977 έλαβε ποσοστό 2,72%, χωρίς να εκλεγούν εκπρόσωποι από την Πρωτοβουλία.

Το 1978, ύστερα από εισήγηση του Μαγκάκη, η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία, ανέστειλε τη δράση της, συμπορευόμενη με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα στελέχη, ο Χαράλαμπος Πρωτοπαπάς εντάχθηκε στο ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ. του Γιάγκου Πεσμαζόγλου.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ελλάδα
Αγία Αικατερίνη Ερμιόνης Αργολίδας

Η **Αγία Αικατερίνη** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Θερμησίας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ερμιόνης του δήμου Ερμιονίδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Ερμιονίδος του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

## Γεωγραφία
Η Αγία Αικατερίνη είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στον κόλπο της Ύδρας, πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει το Κρανίδι με την Τροιζηνία και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5 μέτρων. Απέχει περίπου 76 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ναυπλίου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Θερμησίας του νομού Αργολίδας. Με το ΦΕΚ 244Α  - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Θερμησίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ερμιόνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ερμιόνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ερμιονίδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Ξενοφοβία

**Ξενοφοβία** (από τις λέξεις **' + **') είναι η έντονη αντιπάθεια, προκατάληψη ή επιφυλακτικότητα απέναντι σε άτομα με διαφορετική εθνική ταυτότητα ή καταγωγή.

## Μορφές ξενοφοβίας
### Κοινωνική
Αυτή η μορφή ξενοφοβίας εκδηλώνεται προς:
* Μετανάστες, οι οποίοι δεν ανήκουν στην κοινωνία της χώρας στην οποία μεταναστεύουν.
* Μια φυλή, η οποία έγινε μέρος της κοινωνίας μιας χώρας μέσω πολεμικών κατακτήσεων.

Η κοινωνική ξενοφοβία μπορεί να οδηγήσει σε εχθρικές και βίαιες αντιδράσεις, όπως η μαζική απέλαση ξένων, το πογκρόμ ή η γενοκτονία.

### Πολιτιστική
Η ξενοφοβία έχει και πολιτιστική έννοια, αφού όλοι οι πολιτισμοί δέχθηκαν ξένες επιρροές στην κουλτούρα τους. Ένα παράδειγμα είναι οι ξένες λέξεις που χρησιμοποιούνται σε μια εθνική γλώσσα (π.χ. οι αγγλικές λέξεις που έχουν ενσωματωθεί στην ελληνική γλώσσα). Αυτό συνήθως δεν οδηγεί σε επιθετικότητα κατά των μεταναστών, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε πολιτικές εκστρατείες για "*γλωσσικό καθαρισμό*", δηλ. για διαγραφή των ξένων λέξεων από τη γλώσσα.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Προκαταλήψεις
Κατηγορία:Ρατσισμός
Χαράλαμπος Περρούκας

Ο **Χαράλαμπος Περρούκας** (ακόμα: Χαραλάμπης ή Μπερρούκας) ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός. 
## Βιογραφία
Καταγόταν από παλιά οικογένεια του Άργους που προεπαναστατικά μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Πάτρα και με προσφορά στον απελευθερωτικό αγώνα . Ήταν γιος του Νικολάου Περρούκα και της Αγγελικής Συλλιβέργου, είχε άλλα δύο αδέλφια τον Ιωάννη και τον Δημήτριο . Ήταν έμπορος και προεπαναστατικά διατηρούσε εμπορικό οίκο στην Πάτρα και αργότερα στο Άργος. Στην Πάτρα μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία. Είχε πάρει μέρος σε πολλές μάχες, κυρίως κατά του Δράμαλη.

Πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1824.
## Πολιτική
Χρημάτισε προεπαναστατικά Βεκίλης, μέλος της πελοποννησιακής γερουσίας, έφορος Άργους και το 1823 Μίνιστρος (υπουργός) των οικονομικών. Είχε πάρει μέρος ως πληρεξούσιος στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.
## Πηγές και παραπομπές
*Αργολική βιβλιοθήκη ιστορίας και πολιτισμού Οικογένεια Περρούκα

* 

Περρουκας
Περρουκας
Περρουκας
Περρουκας
Στάμος Στάικος

Ο **Στάμος Στάικος** ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός.
## Βιογραφία
Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών και αγωνιστών του 1821 που προεπαναστατικά είχε αναδείξει πολλούς κοτζαμπάσηδες (προεστούς), όπως και μετά την επανάσταση πολλούς πολιτικούς. Ο ίδιος πήρε μέρος σε πολλές μάχες κυρίως στη Στερεά Ελλάδα μαζί με τον ξάδελφο του και οπλαρχηγό Γιάννη. Χρημάτισε πληρεξούσιος της επαρχίας Βραχωρίου στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823, στην Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους το 1829, και μέλος τού Βουλευτικού .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Δήμαρχοι Μεσολογγίου
Ιεραρχία

thumb|250px|Άκυκλος γράφος (δέντρο) έξι κόμβων
Η **ιεραρχία** είναι πολύ βασική έννοια, καθώς είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να προσδίδεται διάταξη ή δομή σε ένα σύνολο από στοιχεία. Κατά την ιεραρχική δομή, κάθε στοιχείο έχει ένα καλά καθορισμένο «επίπεδο» στο οποίο ανήκει. Επίσης, κάθε επίπεδο της ιεραρχίας έχει ένα ακριβώς «από πάνω» επίπεδο και ένα ακριβώς «από κάτω» επίπεδο. Η έννοια της ιεραρχίας έχει πληθώρα πρακτικών εφαρμογών. Για παράδειγμα, το ιεραρχικό δέντρο είναι μία από τις σημαντικότερες δομές δεδομένων της επιστήμης υπολογιστών. Σε όρους αφηρημένης άλγεβρας ορίζεται απλά ως ένα διατεταγμένο σύνολο ή ένας άκυκλος γράφος.

Με τον ελληνικό και σήμερα διεθνή όρο ιεραρχία (hierarchy) χαρακτηρίζεται γενικά η κατά βαθμό σειρά και τάξη που μπορεί ν΄ αφορά διάφορα θέματα, (ζητήματα, ανάγκες, κ.λπ.) , καθώς και πρόσωπα κατά την μεταξύ τους σειρά άσκηση καθηκόντων, ως και αντικείμενα κατά ταξινόμηση, ή διάφορες λειτουργίες κατά σειρά αυτών.

Ειδικά, ιεραρχία ονομάζεται αφενός μεν το αξίωμα του ιεράρχη (επισκόπου), που ταυτίζεται με την έννοια «αρχιεροσύνη», αφετέρου το σύνολο των επισκόπων της Εκκλησίας, π.χ. Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

## Ιεράρχηση
Η πράξη της ιεραρχίας είναι η **ιεράρχηση**, που μπορεί ν΄ αφορά διαβάθμιση αντικειμένου, ή συστήματος, ή διάστασης, κ.λπ. με κατάληξη μία ταξινόμηση, ή συλλογή, κ.λπ. Η ιεράρχηση εκδηλώνεται είτε κάθετα, κατ΄ ανιούσα ή κατιούσα σειρά, είτε οριζόντια κατά επίπεδο. Συνηθέστερα απεικονίζεται κατά σχήμα πυραμίδας ή ως οργανόγραμμα και σπανιότερα ως γράφημα 

## Εφαρμογές
Γενικά η ιεραρχία λαμβάνει πλείστες επιμέρους ορολογίες κατ΄ αντικείμενο εξέτασης - ιεράρχησης και τάξεις αυτού. Ειδικότερα στην αλληλογραφία η ιεράρχηση εγγράφων είναι συνώνυμη με την «διαβάθμιση αλληλογραφίας» που μπορεί ν΄ αφορά τόσο την ταχύτητα διεκπεραίωσης (αποστολής και λήψης) αυτών , που φέρεται κατά βαθμό προτεραιότητας, όσο και τον βαθμό ασφαλείας των διακινουμένων εγγράφων και σημάτων, εκ των οποίων βαθμών χαρακτηρίζονται και οι χειριστές αυτών.

Τέλος ο όρος ιεραρχία εξετάζεται ειδικότερα κατ΄ αντικείμενο Δικαίου ως
* Ιεραρχία (εκκλησιαστική)
* Ιεραρχία (διοικητική)
* Ιεραρχία (στρατιωτική)
* Ιεραρχία (εθιμοτυπία)

## Δείτε επίσης
* Οργανωτική
* Συστηματική
* Ταξινομία

## Πηγές
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τομ.9ος, σελ.818.
Ισαβέλλα της Κοΐμπρα

Η **Ισαβέλλα της Λοΐμπρα** (*Isabel de Avis*, 1 Μαρτίου 1432 – 2 Δεκεμβρίου 1455) από τον Οίκο των Αβίς ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας, που έγινε βασίλισσα της χώρας μετά τον γάμο της με τον εξάδελφό της Αλφόνσο Ε΄ της Πορτογαλίας. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του ινφάντη Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και της Ισαβέλλας τού Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Ιακώβου Β΄ κόμη τού Ουρζέλ. Ο πατέρας της ήταν γιος τού Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας. Ο πάππος της Ιάκωβος Β΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. 

Ο πατέρας της ήταν αντιβασιλιάς, την εποχή που ήταν βασιλιάς ο ανήλικος εξάδελφός της Αλφόνσος Ε΄, τον οποίο η Ισαβέλλα ερωτεύτηκε. Αρραβωνιάστηκαν το 1445, αλλά ξέσπασε διαμάχη ανάμεσα στον πατέρα της και τον Αλφόνσο δούκα της Μπραγάνζα, που ήθελε ο Αλφόνσος Ε΄ να νυμφευτεί την εγγονή του. Τελικά ο γάμος έγινε στις 6 Μαΐου 1447.

Το 1448 ο βασιλιάς πήρε σαν σύμβουλό του τον Αλφόνσο δούκα της Μπραγκάνσα. Τότε ο πατέρας της σκοτώθηκε στην μάχη της Αλφαρρομπέιρα και ο αδελφός της Ιωάννης εξορίστηκε, αλλά η ίδια κράτησε την βασιλική εύνοια. Είχε τον έλεγχο του δουκάτου της Κοΐμπρα, ώσπου ο αδελφός της Ιωάννης επέστρεψε στην Πορτογαλία το 1454. Το 1455 τίμησε τον πατέρα της με μία λαμπρή τελετή αθώωσης (απαλλαγής κατηγοριών) στην Αυλή και τον ξαναέθαψε μεγαλοπρεπώς. Απεβίωσε λίγο αργότερα· υπάρχει υποψία, ότι δηλητηριάστηκε.

## Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1447 τον Αλφόνσο Ε΄ των Αβίς βασιλιά της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννα 1452-1490, Αγία.
* Ιωάννης Β΄ 1455-1495, βασιλιάς της Πορτογαλίας.
* Ιωάννης, πρίγκιπας της Πορτογαλίας 1451, απεβ. την ημέρα που γεννήθηκε.

## Πρόγονοι


Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μένδη

Η **Μένδη** ήταν αρχαία πόλη της Χαλκιδικής, χτισμένη στο μέσο περίπου της χερσονήσου Κασσάνδρας (κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν χερσόνησος Παλλήνης), στις ακτές του Θερμαϊκού κόλπου. 

## Ιστορία
[μικρογραφία|αριστερά|[Τετράδραχμο της Μένδης, 460-423 π.Χ.]]

Ιδρύθηκε πιθανόν τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους από την Ερέτρια στα πλαίσια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού. Η πόλη πήρε το όνομα της από το φυτό Μίνθη, είδος μέντας που αφθονούσε στην περιοχή. Το εμπόριο ξυλείας αλλά και ο χρυσός και το ασήμι που υπήρχαν στην περιοχή οδήγησαν την Μένδη σε μεγάλη ακμή. Η πόλη είχε επεκτείνει τις εμπορικές της δραστηριότητες με τις πόλεις της Θράκης αλλά και με τις πόλεις της Κάτω Ιταλίας. Φημισμένο ήταν το κρασί που παρήγαγε γνωστό ως Μενδαίος οίνος.

Κατά την διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ. η Μένδη εντάχθηκε στην Δηλιακή συμμαχία και έγινε σύμμαχος των Αθηναίων πληρώνοντας φόρο δεκαπέντε αττικά τάλαντα τον χρόνο. Το 423 αποσκίρτησε από την συμμαχία αλλά οι Αθηναίοι κατέστειλαν γρήγορα την επανάσταση. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η Μένδη, όπως και οι γειτονικές Τορώνη και Σκιώνη ήταν από τους βασικούς στόχους των αντιμαχόμενων πλευρών. Μετά το τέλος του πολέμου η Μένδη ανέκτησε την ανεξαρτησία της. 

Κατά την διάρκεια του 4ου αιώνα π.Χ. η Μένδη προσπάθησε να αποφύγει την κυριαρχία της Ολύνθου μετά την ίδρυση του κοινού των Χαλκιδέων και αργότερα την Μακεδονική ηγεμονία χωρίς να το κατορθώσει. Με την ίδρυση της Κασσάνδρειας το 315 π.Χ. η Μένδη καθώς και άλλες γειτονικές πόλεις απορροφήθηκαν από αυτή. Ωστόσο, από μαρτυρίες των αρχαίων πηγών εικάζεται η πιθανή επιβίωσή της ως τα ρωμαϊκά χρόνια.

Από την Μένδη καταγόταν ο γλύπτης Παιώνιος, γνωστός για το άγαλμα της Νίκης που είναι γνωστό ως Νίκη του Παιώνιου.

## Αρχαιολογικός χώρος
μικρογραφία|αριστερά|Παραλία της Μένδης
Η τοποθεσία του αρχαιολογικού χώρου της Μένδης είχε προσδιοριστεί από το 1834 αλλά συστηματική ανασκαφή έγινε μεταξύ του 1986 και 1994. Ο αρχαιολογικός χώρος καλύπτει έκταση 1200  επί 600 μέτρων, σε ένα λόφο πάνω από την θάλασσα. Διαπιστώνεται συνεχής κατοίκηση από τον 9ο μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Χαλκιδική
Κατηγορία:Αποικίες των Ευβοέων
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χαλκιδικής
Ουρήθρα

Στην ανατομία, η **ουρήθρα** είναι σωλήνας, που συνδέει την ουροδόχο κύστη προς το εξωτερικό του σώματος. 

Στους άνδρες, η ουρήθρα διέρχεται μέσω του πέους και μεταφέρει το σπέρμα και τα ούρα. Στις γυναίκες η ουρήθρα έχει μικρότερο μήκος και έχει έξοδο πάνω από το κολπικό άνοιγμα. Ο εξωτερικός ουρηθρικός σφιγκτήρας είναι ένας γραμμωτός μυς που επιτρέπει τον εθελοντικό έλεγχο της ούρησης.
thumb|right|200px|Κάτω αριστερά διακρίνεται η ουρήθρα του άνδρα

## Ασθένειες
thumb|right|150px|Καρκίνος της ουρήθρας.
* Υποσπαδίας: Μορφή ανώμαλης ανάπτυξης της ουρήθρας στον άνδρα, όπου ο εκφορητικός πόρος της δεν βρίσκεται στο απώτερο άκρο του πέους. 
* Ουρηθρίτιδα: Λοίμωξη της ουρήθρας που είναι συχνότερη στις γυναίκες. Κοινή αιτία της δυσουρίας(πόνος κατά την ούρηση).
* Σύνδρομο ουρήθρας.
* Στενώσεις της ουρήθρας: Προκαλούνται από πέρασμα λίθων στους νεφρούς μέσω της ουρήθρας.
* Καρκίνος της ουρήθρας.
* Αυτοτραυματισμοί: Προκαλούνται από ξένα σώματα, που εισχωρούν στην ουρήθρα (κάτι τέτοιο σπάνια συμβαίνει).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα
Κατηγορία:Ουροποιητικό σύστημα
Ιωάννης της Κοΐμπρα

**Ιωάννης της Κοΐμπρα** ή της Πορτογαλίας ή της Αντιόχειας (*João de Coimbra*, 1431 – 1457), ήταν τιτουλάριος πρίγκιπας της Αντιόχειας, ως σύζυγος της Καρλόττας βασίλισσας της Κύπρου & τιτουλάριας πριγκίπισσας της Αντιόχειας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του ινφάντη Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και της Ισαβέλλας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Ιακώβου Β΄ κόμη τού Ουρζέλ. Ο Ιάκωβος Β΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου.

Ο Ιωάννης πήρε μέρος στην μάχη του Αλφαρρομπέιρα, όπου ο στρατός του πατέρα του ηττήθηκε από τον βασιλικό στρατό της Πορτογαλίας. Ο Ιωάννης φυλακίστηκε και ήταν έτοιμος να εκτελεστεί. Με την επέμβαση της θείας του Ισαβέλλας εξορίστηκε με τα αδέλφια του στη Βουργουνδία, όπου έμειναν υπό την προστασία της θείας τους και τού συζύγου της Φιλίππου Γ΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας.

Ο Ιωάννης έκανε γάμο με την Καρλόττα της Κύπρου, κόρη της Ελένης Παλαιολογίνας. Η Ελένη ήταν κόρη τού Θεοδώρου Β΄ δεσπότη τού Μωρέως. Ο ίδιος ο Ιωάννης έγινε αντιβασιλιάς της Κύπρου. Απεβίωσε από δηλητηρίαση και τάφηκε στη Λευκωσία.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Καρλόττα των Πουατιέ βασίλισσα της Κύπρου, τιτουλάρια βασίλισσα της Ιερουσαλήμ & της Αρμενίας και τιτουλάρια πριγκίπισσα της Αντιόχειας, κόρη τού Ιωάννη Β΄ της Κύπρου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Ο θυρεός του

Μετά τον γάμο του με την Καρλόττα ο θυρεός του Ιωάννη συνδύαζε τα σύμβολα από :
*Το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ
*Τα Πορτογαλο-Αγγλικά σύμβολα του πατέρα του
*Το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας
*Το Βασίλειο της Κύπρου

Στην κορυφή υπήρχαν τα σύμβολα του Οίκου του Λουζινιάν.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές



## Πηγές

*Raphael de Smedt (Ed.): Les chevaliers de l’ordre de la Toison d’or au XVe siècle. Notices bio-bibliographiques. (Kieler Werkstücke, D 3) Verlag Peter Lang, Frankfurt 2000, ISBN 3-631-36017-7, p. 135f.
*Genealogical information on John of Coimbra, Prince of Antioch (in Portuguese)
*Nobreza de Portugal e Brasil, Vol. I, pages 270/1. Published by Zairol Lda., Lisbon, 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1978-79

Το **Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων [[Ευρώπη]]ς [[καλαθοσφαίριση]]ς ανδρών** της περιόδου 1978-79 ήταν η δέκατη τρίτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στο Πάρεντς της σημερινής Κροατίας, συναντήθηκαν η *Γκαμπέτι Καντού*, με τη *Ντεν Μπος EBBC*, την πρώτη ολλανδική ομάδα που έφτανε τόσο ψηλά.

Στα ημιτελικά είχαν φτάσει η *Σινούντινε Μπολόνια* (που αποκλείστηκε από τους ολλανδούς) και η Μπαρτσελόνα του Εδουάρδο Κουχάρσκι (με νεαρούς αστέρες τους Σιμπίλιο, Επιφάνιο και Σολοθάμπαλ) που για δεύτερη συνεχή χρονιά θα έμενε έξω από τον τελικό. Παράλληλα, αυτή ήταν η 4η συνεχόμενη φορά (και πέμπτη τα τελευταία 6 χρόνια) που ισπανική ομάδα περνούσε στους "4" αλλά αποκλειόταν από τον τελικό!

## Διαδικασία διεξαγωγής
Στη διοργάνωση πήραν μέρος 20 ομάδες, δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 10 (5 ζεύγη), ακολούθως δε ο προημιτελικός γύρος (όπου προστέθηκε η κάτοχος του τίτλου Καντού) δύο ομίλων των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). 
Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

## 1ος γύρος (Προκριματική φάση)
Έγιναν επτά διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Ισραήλ (*Χαποέλ Τελ Αβίβ*), της Τουρκίας (*Τόφας Μπούρσα*), της Δανίας  (*Σκόβλουντε*), της Φινλανδίας *Έσποο Τάπιολαν Χόνκα*, της Ουγγαρίας *Μπούνταπεστ Βάσας*, της Πορτογαλίας (*Σανγκάλιος Ανάδια*) και του Λουξεμβούργου (*Έτσελα Έτελμπρυκ*).

## 2ος γύρος (Φάση των 10)
Εδώ, το παιχνίδι έχασαν πέντε ακόμη σύλλογοι:  Η *Μπρούγκε Αβάντι Σιντ Μιχίλς* από το Βέλγιο , η *Κόβεντρι Φλατ* της Αγγλίας,  η *Χέλσινγκμποργκ Περλς* της Σουηδίας, η τσέχικη *Ντούκλα Όλομουτς* και η *Ιθροτάφελαγκ Ρέικιαβικ IR* από την Ισλανδία.

## Προημιτελική φάση
Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" η αυστριακή *Βιένα UBSC*, η πολωνική *Σλασκ Βρότσουαφ*, η γαλλική *ASVEL Βιλερμπάν* και η τότε γιουγκοσλαβική *Ραντνίτσκι Μπεόγκραντ*.

## Τελικός
Η Καντού του κόουτς Αρνάλντo Ταουριζάνο επικράτησε μάλλον εύκολα (83-73) και κατέκτησε το τρίτο συνεχόμενο Κύπελλο Κυπελλούχων!

Για τους νικητές είχαν αγωνισθεί ως νέα πρόσωπα οι αμερικανοί Τζον Νιούμαν (πασίγνωστος από την προπονητική του θητεία στη χώρα μας και Ντέιβ Μπάτον, καθώς και ο Μπαριβιέρα. 
Η ηττημένη (του Τόνι Μπουτ) χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, τους αμερικανούς Αλ Φέιμπερ, Τσαρλς Κίρκλαντ και Τζέιμς Λίστερ, καθώς και τους Γιαν Ντέκερ, Κέες Άκερμποομ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ρώσικη Βικιπαίδεια
*BASKETPEDYA-Historical Basketball Database
*"100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991".
*Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό).
*Αθλητικές εφημερίδες της εποχής.

1978 1979
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Στήλη του Δισκοφόρου νεανία

Η **στήλη του δισκοφόρου** είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε το 1873 κατά τις ανασκαφές στο Δίπυλο εντοιχισμένο στα θεμέλια του Θεμιστοκλείου περιβόλου.
## Περιγραφή
Η μαρμάρινη στήλη καταλογίζεται ένα από το ωραιότατα ευρήματα των ανασκαφών στο Δίπυλο. Δυστυχώς σώζεται μόνο η κεφαλή του νεανία, και από αυτή λείπει το επάνω μέρος του κρανίου. Εικονίζεται στραμμένη προς τα δεξιά. Διακρίνουμε το αριστερό χέρι που κρατάει τον δίσκο. Η στάση αυτή φέρνει τον δίσκο στο ύψος της κεφαλής και παρομοιάζει με αυτόν τον τρόπο στεφάνι που πλαισιώνει την κεφαλή. Ίσως η επιφάνεια να ήταν χρωματικά διακοσμημένη.
## Ερμηνεία
Η στήλη παρουσιάζει έναν προφανώς νικηφόρο αθλητή. Είναι ανώνυμος και γι' αυτό δεν γνωρίζουμε αν ο κότινος της Ολυμπίας στεφάνωσε το μέτωπό του, ή το σέλινον της Νεμέας, η πίτυς των Ισθμίων ή η δάφνη των πρώτων Πυθιάδων. Εάν διασωζόταν το βάθρο της στήλης θα μας έδινε όχι μόνο το όνομα του δισκοφόρου, αλλά και σε ποιο αγώνισμα αναδείχτηκε νικητής, υπερακοντίζοντας με τον δίσκο του όλους τους συναγωνιστές του. Ίσως να διασώζονταν και το όνομα του άγνωστου σμιλευτή.
## Ιστορική τοποθέτηση
Το χαρακτηριστικό μειδίαμα του προσώπου και οι μεγάλοι αμυγδαλωτοί οφθαλμοί ανήκουν στην αρχαϊκή τέχνη. Η στήλη ανήκει στην εποχή πριν από τους Περσικούς πολέμους. Η οικοδόμηση του περιβόλου του Θεμιστοκλείου έγινε με μεγάλη ταχύτητα, ενώ μεταχειρίστηκαν ως υλικό ότι αρχαίοι λίθοι, μνημεία και επιτύμβιες στήλες είχαν απομείνει. Γι'αυτό οι αρχαιολόγοι χρονολογούν το έργο αυτό πριν του 478 π.Χ.

## Πηγές
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του ανάγλυφου από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Κατηγορία:Στήλες
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Αναγνώστης Διδασκάλου

Ο **Αναγνώστης Διδασκάλου** ήταν Έλληνας πολιτικός στην εποχή της επανάστασης του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Κεράσοβο των Αγράφων (σημερινό όνομα Κερασοχώρι του νομού Ευρυτανίας) γύρω στο 1761. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος, λεγόταν Γιάννης, είχε το προσωνύμιο Δασκαλογιάννης και ήταν πρόκριτος του Κερασόβου. Ο Αναγνώστης είχε τέσσερα παιδιά, τον Ανδρέα (γέννηση 1815), την Ελένη, την Ευφροσύνη, και μία ακόμη κόρη.
### Πολιτική δράση
Εμφανίζεται σε αλληλογραφίες του 1823 και το 1824 ως παραστάτης της επαρχίας Αγράφων. Τον Απρίλιο του 1824 διορίζεται ως μέλος επιτροπής του Βουλευτικού. Πήρε μέρος στη Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826, στη Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827 και στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.

Κατά τη Συνέλευση της Τροιζήνας πρότεινε τη σύσταση τριών σχολείων στην Αίγινα, μια πρόταση που εγκρίθηκε και στις 12-1-1827 διορίσθηκε σε διαρκή επιτροπή για να φροντίσει για τη σύσταση διατήρηση και βελτίωση σχολείων γενικά στην Επικράτεια 

Τον Ιούνιο του 1831 είναι διορισμένος ως Διοικητικός Τοποτηρητής στη Σαλαμίνα κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Καποδίστρια. Δεν είναι γνωστό πότε πέθανε. Τελευταία πληροφορία για παρουσία του είναι στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.
## Πηγές
*Ανάργυρος – Γιάννης Μαυρομύτης, Ευρυτάνες Πολιτικοί τού Αγώνα του 1821, Συμβολή στη μελέτη της Πολιτικής Ιστορίας της Ευρυτανίας – Γεώργιος Αναγνώστης Διδασκάλου https://web.archive.org/web/20100508072633/http://www.kerasovites.com/files/mavromith.pdf (Σημειώνεται ότι οι περισσότερες ή όλες οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο εμφανίζονται στην παρούσα πηγή με βιβλιογραφική τεκμηρίωση από πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι
Εκκλησία του Θεού (Κλίβελαντ, Τενεσί)

Η **Εκκλησία του Θεού (Κλίβελαντ, Τενεσί)** είναι μια αγιαστική χριστιανική εκκλησία της Πεντηκοστής, με έδρα το Κλίβελαντ του Τενεσί. Έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες Πεντηκοστιανές εκκλησίες, με πάνω από 6.000.000 μέλη σε πάνω από 150 χώρες.. Στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται πάνω από 1.000.000 μέλη της, ενώ στην Ελλάδα συνδέεται με την Εκκλησία του Θεού του Πλήρους Ευαγγελίου.

## Υποσημειώσεις


## Βλέπε επίσης
* Σύνοδος Αποστολικών Εκκλησιών Πεντηκοστής Ελλάδας
* Πεντηκοστιανισμός
* Γλωσσολαλιά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα της Εκκλησίας του Θεού (Κλίβελαντ, Τενεσί)

Κατηγορία:Εκκλησίες της Πεντηκοστής
Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Στήλη του Αριστίωνος

Η **στήλη του Αριστίωνος** είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε το 1838 περίπου στις ανασκαφές στην Βελανιδέζα της Αττικής και φυλάγεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 29. Είναι ένα από τα τελευταία έργα της χρονικής περιόδου που χαρακτηρίζεται ως αρχαϊκή εποχή.
## Περιγραφή
Η στήλη είναι εξαίρετο δείγμα γλυπτικής. Παριστάνει γενειοφόρο οπλίτη, τον πάνοπλο Αριστίωνα, εσφαλμένα ονομαζόμενο «Μαραθωνομάχο» από τη δεξιά του άποψη. Η στάση του είναι σοβαρή τη στιγμή που βηματίζει με πόδια στιβαρά, κολλημένα στο έδαφος, βλέμμα βλοσυρό, σβέρκο σφιχτό και μέτωπο κάθετο. Τον παρατεταμένο θώρακα προστατεύουν χιτώνας και πανοπλία, στα πόδια φοράει κνημίδες, κράνος στο κεφάλι, ενώ στο αριστερό του χέρι είναι οπλισμένος με δόρυ που στηρίζεται στο έδαφος. Το δεξί χέρι είναι σφιγμένο γροθιά και σφιχτά κολλημένο στο σώμα και τον μηρό. Άξια λόγου είναι η όλη επινόηση και εκτέλεση του έργου, με λεπτομερή παράσταση των σχηματισμών των μερών, ιδίως της κομμώσεως, της πολεμικής στολής και των πτυχώσεων των ενδυμάτων. Στην εποχή της η στήλη ήταν ακόμα πιο όμορφη και επιβλητική, αφού, όπως ακόμα αμυδρά διακρίνουμε, ήταν διακοσμημένη με έντονα χρώματα.
Φέρει δύο επιγραφές: «*ΕΡΓΟΝ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΟΣ*» στην κρηπίδα και «*ΑΡΙΣΤΙΟΝΟΣ*» στο βάθρο.

## Ερμηνεία
Το ανάγλυφο αποτυπώνει πάνοπλο οπλίτη τη στιγμή της πορείας για την εμπόλεμη σύγκρουση, ενώ ο καλλιτέχνης, αφαιρώντας τον κουρνιαχτό και τη φρίκη του πολέμου, κατορθώνει να επιφέρει την αίσθηση αρμονίας και βαθιάς ψυχικής γαλήνης. Ήταν επιτύμβια στήλη στον τάφο ενός νέου Αθηναίου, του Αριστίωνα όπως μαθαίνουμε από την επιγραφή. Η εικόνα του πολεμιστή ίσως να έχει τα χαρακτηριστικά του νεαρού νεκρού. Ο τύπος του πολεμιστή αυτού ταιριάζει στην περιγραφή που μας δίνει ο Αριστοφάνης για εκείνους τους Αθηναίους που έτρεφαν αληθινά πατριωτικά αισθήματα.
## Ιστορική τοποθέτηση και τεχνολογία
Αν και επί μέρους ελλείψεις δεν μένουν απαρατήρητες, η στήλη αυτή είναι αξιολογότατη για την τέχνη. Ως σύνολο διατηρεί το πλήρες θέλγητρο καλού αρχαϊκού αναγλύφου, αριστούργημα της σμίλης του γλύπτη Αριστοκλέους. Η στήλη ανήκει στην εποχή πριν από τους Περσικούς Πολέμους.

Ο θώρακας του πολεμιστή είναι σύνθετος, με λινό, δέρμα και ορείχαλκο, κάτι που του προσδίδει ευλυγισία και εμφανίζεται σε παραστάσεις του τέλους του 6ου αιώνα και του 5ου αιώνα π.Χ..

## Δείτε επίσης
* Στήλη πολεμιστού από την Ικαρία

## Πηγές
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση της στήλης από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

## Παραπομπές





Κατηγορία:Στήλες
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Κατηγορία:Ανάγλυφα στην Ελλάδα
Ράδο Αργολίδας

Το ** Ράδο** είναι οικισμός της Αργολίδας στην Πελοπόννησο.**** Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 410 μέτρων στην βόρεια πλευρά του όρους Δίδυμο, κοντά στον εθνικό δρόμο που συνδέει την Επίδαυρο με το Κρανίδι. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή 2021, 49 κατοίκους, με αυτήν του 2011 ήταν 57 και με την απογραφή του 2001, 81. Δίπλα στο Ράδο ρέει το ομώνυμο ρέμα που αποτελεί έναν από τους βασικούς κλάδους που σχηματίζουν τον χείμαρρο Σέλλα ή Μπεντένι, κύριο χείμαρρο της νότιας Αργολίδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Αναστάσιος Κορνήλιος

Ο **Αναστάσιος Κορνήλιος** ήταν Ιατρός αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τη Ζάκυνθο.

Είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και είχε τον βαθμό του ιερέως. Πιστεύεται ότι ήταν αυτός που συνέταξε το πρώτο επίσημο έγγραφο της Επανάστασης, το οποίο ήταν η προκήρυξη με την οποία η Μεσσηνιακή σύγκλητος γνωστοποιούσε στις ευρωπαϊκές αυλές την ελληνική επανάσταση και ζητούσε τη βοήθεια τους . Χρημάτισε μέλος της Μεσσηνιακής Συγκλήτου και πληρεξούσιος στη Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823. Στην εθνοσυνέλευση του 1823 διετέλεσε μέλος της επιτροπής που κατάρτισε τον προϋπολογισμό των ελεύθερων μέχρι τότε περιοχών .

## Παραπομπές


Κορνηλιος
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Στήλη του Λυσέως

Η **στήλη του Λυσέως** είναι αρχαία αττική επιτύμβια στήλη.
## Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε κατά τις ανασκαφές που προέκυψαν από την κατασκευή της οικίας Μελά στην οδό Αιόλου στην Βελανιδέζα της Αττικής στις 28 Απριλίου του 1839. Η αξία του αρχικά παραγνωρίστηκε, μέχρι που διατηρήθηκε το 1878 από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Φρίντριχ φον Τίερς, ο οποίος ενδιαφέρθηκε για τα ίχνη ζωγραφικής του, και ερμηνεύοντάς τα αποκάλυψε το πορτραίτο του Λυσέου. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

## Περιγραφή
Πρόκειται για λίθο σχεδόν λείο, με λίγα άκοσμα περιγράμματα. Η  παράσταση δεν ήταν ανάγλυφη όπως συνήθως, αλλά ζωγραφισμένη με έντονα χρώματα. Ένας άνδρας σε φυσικό μέγεθος στέκει απολύτως ήρεμος έτοιμος να τελέσει θυσία. Στηρίζεται στο έδαφος με ολόκληρα τα πέλματα των ποδιών του και είναι στραμμένος προς τα δεξιά. Είναι ντυμένος με μακρύ ιμάτιο μέχρι τα πόδια και κρατάει κάνθαρο στο δεξί και δέσμη κλαδιών δέντρου στο αριστερό. Στο χώρο μεταξύ των ποδιών του και του βάθρου είναι απεικονισμένος ένας ιππέας που καλπάζει προς τα δεξιά, ο οποίος ακολουθείται από τη σκιά ενός δεύτερου αλόγου χωρίς ιππέα. Στο κατεβασμένο χέρι το δεξί κρατάει κάνθαρο, στο υψωμένο χέρι το αριστερό κρατάει μια δέσμη κλαδιά. 

Στη βάση του έχει την επιγραφή: 

## Ερμηνεία
Πρώτος που διέκρινε τα περιεχόμενα της ζωγραφικής ήταν ο Γερμανός αρχιτέκτονας και ζωγράφος Φρίντριχ φον Τίερς το 1878. Η μελέτη της έγχρωμης παράστασης αποκάλυψε ότι πρόκειται για τον Λυσέα, του οποίου τα χαρακτηριστικά δεν σώζονται επειδή λείπει το τμήμα που περιείχε το πρόσωπο και το κεφάλι. Οι ποικίλες αποχρώσεις της ζωγραφιάς από του κίτρινου λευκού χρώματος ως του ερυθροφαίου έδιναν κάποτε ζωηρή αίσθηση του απεικονιζόμενου νεκρού, αλλά τώρα έχουν ξεθωριάσει. Όπως μαθαίνουμε από την σωζόμενη επιγραφή τάφηκε στο ίδιο σημείο όπου είχε προηγουμένως ταφεί και ο πατέρας του, ο Σήμων. Ο νεκρός είχε ευγενή Αττική καταγωγή και πιθανώς να εξυπηρετούσε ως ιερέας ή ιπποτρόφος. Η ζωγραφιά στο βάθρο θυμίζει σκηνή νίκης σε αγώνα, ίσως στα Παναθήναια ή στα Πανελλήνια. Ο κάνθαρος είναι χθόνιο σύμβολο του Διονύσου, ενώ η δέσμη στο χέρι χρησιμοποιείτο στην λατρεία για ραντισμό.

## Καλλιτεχνική αξιολόγηση
Η στήλη του Λυσέως αποδεικνύει ότι η τεχνική της ερυθρόμορφης αγγειογραφίας εξελίχθηκε στα Αττικά εργαστήρια, έχοντας ως πρότυπο τη ζωγραφική σε μάρμαρο. Παράλληλα είναι ανεκτίμητης αξίας, διότι αφόσον είναι χρονολογήσιμο, χρονολογείται και το ξεκίνημα της ερυθρόμορφης αγγειογραφίας.

## Ιστορική τοποθέτηση
Κατά το σχήμα των γραμμάτων η στήλη αυτή κατατάσσεται στις επιτύμβιες μεγαλογραφίες, τεχνική ανάλογη και προφανώς προγενέστερη των κατοπινών ενταφίων ληκύθων. Η στήλη ανήκει στην εποχή πριν από τους Περσικούς πολέμους, στο δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. Τοποθετείται στους τελευταίους χρόνους του Πεισιστράτου (561 έως 527 π.Χ.) και αρχαιότερο της δημοτικής μεταρρύθμισης του Κλεισθένη (508-507 π.Χ.).

## Πηγές
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Γυμνάσιο Σπάτων - Η ιστορία της πόλης

Κατηγορία:Στήλες
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Βασίλης Λαζάρου

Ο **Βασίλειος Ν. Λαζάρου Ορλώφ** ήταν καραβοκύρης, αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τις Σπέτσες.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες και καταγόταν από την οικογένεια Λαζάρου, γιος του Νικολάου,  που ήταν καραβοκύρηδες των Σπετσών, οι οποίοι πολλές φορές αποκαλούνταν και Ορλώφ ένα παρατσούκλι που το απόκτησαν λόγω της συμμετοχής τους στα Ορλωφικά. Παντρέυτηκε την Μαρουσώ, θυγατέρα του Χατζηγιάννη Θ. Μέξη. Συγγενικούς δεσμούς με την οικογένεια είχε και η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η μητέρα της είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο τον Δημήτριο Λαζάρου Ορλώφ. 

Ήταν πρόκριτος του νησιού και από τους πρώτους Σπετσιώτες που μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρεία. Στις 2 Απριλίου 1821 πήρε μέρος σε σύσκεψη μαζί με όλους τους προκρίτους των Σπετσών για να αποφασίσουν αν θα πάρουν μέρος στον αγώνα, παρόλο που δεν πάρθηκε καμία απόφαση το ίδιο βράδυ ο Λαζάρου μαζί με μερικούς ακόμα προκρίτους και άλλους Σπετσιώτες καταλαμβάνουν το διοικητήριο. Μετά από αυτό το γεγονός και την επικρότηση από τον λαό στις 3 Απριλίου κηρύχθηκε επίσημα η επανάσταση στο νησί. Πήρε μέρος σαν πληρεξούσιος Σπετσών στην Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823, στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826 και στην Ε΄ Εθνοσυνέλευση το 1832.

Το 1930 στους εορτασμούς της εκατονταετηρίδας της λήξης της Ελληνικής επανάστασης κόπηκε μπρούντζινο μετάλλιο με τη μορφή του Βασίλειου Λαζάρου-Ορλώφ.

## Παραπομπές


Λαζαρου
Λαζαρου
Λαζαρου
Βασιλειος
Λουκαΐτι Αργολίδας

Το **Λουκαΐτι **είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αργολίδας.**** Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 260 μέτρων στην νότια πλευρά του όρους Δίδυμο, ανάμεσα στα χωριά Δίδυμα και Ηλιόκαστρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 148 μόνιμους κατοίκους. Το χωριό ιδρύθηκε από κτηνοτρόφους Αρβανίτικης καταγωγής που εγκαταστάθηκαν στην νότια Αργολίδα στα μέσα του 14ου αιώνα. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός των Ταξιαρχών. 

## Πληθυσμός
Το χωριό υπήρχε σαν ανεξάρτητος οικισμός ήδη από το 1834 αλλά αναγνωρίστηκε στις απογραφές μόλις το 1907. Από το 1907 μέχρι και το 1961 είχε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση ενώ έκτοτε ο πληθυσμός του έχει μειωθεί αρκετά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Νταφέρ Γιουσέφ

Ο **Νταφέρ Γιουσέφ** (γεν. 1967 στο Teboulba, Τυνησία), είναι συνθέτης, τραγουδιστής καθώς και παίκτης ούτι. Το ενδιαφέρον του για την τζαζ αναπτύχθηκε  σε νεαρή ηλικία όταν την άκουγε κρυφά κατά την διάρκεια της εκπαίδευσής του στο ισλαμικό σχολείο όπου φοιτούσε  . Το 1990 έφυγε από την Τυνησία για να ζήσει στην Ευρώπη (κυρίως Παρίσι και Βιέννη) ξεκινώντας μια καριέρα ως μουσικός τζαζ, έθνικ, ηλεκτρονικής κλπ. Ως μουσικός έθνικ (world-music) και avant garde  έχει προταθεί αρκετές φορές για βραβεία σε μουσικούς διαγωνισμούς.  Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ, και έχει συνεργαστεί με διάφορους μουσικούς όπως τον Σαρδήνιο τρομπετίστα Paolo Fresu  και τον Νορβηγό κιθαρίστα Eivind Aarset . 

## Δισκογραφία
* *Malak* (1999)
* *Electric Sufi* (2002)
* *Digital Prophecy* (2003)
* *Divine Shadows* (2006)
* *Glow* (with Wolfgang Muthspiel) (2007)
* *Abu Nawas Rhapsody* (2010)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Dhafer Youssef.
* All Music Guide: Dhafer Youssef.
* BBC - Βραβεία World Music 2006 - Dhafer Youssef.
* Άρθρο στο ''All About Jazz'' το οποίο αναφέρει και τον Dhafer Youssef.

Κατηγορία:Έθνικ Μουσικοί
Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί
Κατηγορία:Τυνήσιοι μουσικοί
Mercedes-Benz R230

Το **Mercedes-Benz R230**, γνωστό και ως **Mercedes-Benz SL-Class R230**, ήταν ένα πολυτελές κουπέ-κάμπριο αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τις 13 Οκτωβρίου 2001 έως τις 6 Δεκεμβρίου 2011. Αντικατέστησε την SL-Class R129 (η οποία, σημειωτέον, παραγόταν για πάνω από 12 έτη, από τον Μάρτιο του 1989 έως τις 2 Ιουλίου 2001) και τελικώς αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2012 από την SL-Class R231.
[thumb|left|Mercedes SL65 [Mercedes-AMG|AMG Black Series.]]

Όπως συνέβη και με τον προκάτοχό του, το R230 διατέθηκε σε πληθώρα εκδόσεων και κινητήρων, όλοι βενζίνης, οι οποίοι στο R230 ήταν ισχύος από 231 έως 670 ίππους.

## Κινητήρες

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Christof Vieweg: Alles über die Mercedes-Benz SL-Klasse. SL 500 und SL 55 AMG. Mercedes-Benz, Stuttgart (2001), ISBN 3932786173.
* Günther Fischer: Mercedes-Benz SL-Klasse. Heel Verlag, Königswinter (2008), ISBN 3898808149.
* Helmut Baaden; Matthias Röcke: Das neue große Mercedes SL-Buch. Heel Verlag, Königswinter (2002), ISBN 3898800849.
* Mercedes Benz Einführungsschrift SL 63 AMG (Papier und elektronische Ausgabe).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της SL-Class R230
* Ιστοσελίδα για την SL65 AMG Black Series στα αγγλικά
* Mercedes-Benz Vision SL400 CDI

R230
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
NGC 7

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Γλύπτη. Ανακαλύφθηκε το 1834 από τον άγγλο αστρονόμο Τζον Χέρσελ με τη βοήθεια του κατοπτρικού του τηλεσκοπίου, διαμέτρου 18,7 ιντσών.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

NGC 7Ε
0007
Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός)
00627
NGC 8

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 8** είναι διπλός αστέρας στον αστερισμό Πήγασο. Ανακαλύφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1865 από τον Ρώσο αστρονόμο Όττο Βίλχελμ φον Στρούβε. Οι δυο αστέρες του συστήματος, φασματικών τύπων K5 και F8, και είναι πιθανότατα ασύνδετοι ο ένας με τον άλλο.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0008
NGC 0008
Κατηγορία:Διπλοί αστέρες
Κατηγορία:Αντικείμενα 2MASS
00648
Στήλη του Έφιππου νεανία

[thumb|right|250px|Φωτογραφία της στήλης του έφιππου νεανία από το περιοδικό [Εστία (περιοδικό)|Εστία του 1894]]
Η **στήλη του έφιππου** είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρίσκεται στην Ρώμη.
## Περιγραφή
Ο έφιππος δεν αποτελεί την κύρια παράσταση της στήλης. Ο νεκρός απεικονίζονταν επάνω από το σωζόμενο τμήμα, και ήταν πολύ μεγαλύτερου μεγέθους, αν κρίνουμε από το ορατό τμήμα των ποδιών.  Ο νεκρός προφανώς είχε το παρουσιαστικό του οπλίτη και ίσως ομοίαζε με αυτό της στήλης του Αριστίωνος που βηματίζει προς τα δεξιά με τα δύο πέλματα να ακουμπούν στο έδαφος, ενώ στο αριστερό χέρι είναι οπλισμένος με δόρυ που ακουμπάει στην γη. Κάτω από την ζώνη που παριστάνει το έδαφος βρίσκεται ο εικονιζόμενος έφηβος καβάλα στο άλογο. Άλογο και καβαλάρης στέκουν ακίνητοι κοιτάζοντας προς την ίδια κατεύθυνση όπως και ο πολίτης. Ο έφηβος κρατάει στο αριστερό τα ινία, και δυο ακόντια στο δεξί.  
## Ιστορική τοποθέτηση
Η στήλη ανήκει στην εποχή πριν από τους Περσικούς πολέμους.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Στήλες
Πελεή Αργολίδας

Η ** Πελεή**, επίσης γνωστή ως **Πελεΐ**, είναι πολύ μικρός οικισμός της Αργολίδας στην Πελοπόννησο.**** Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 322 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του όρους Δίδυμο, κοντά στον εθνικό δρόμο που συνδέει την Επίδαυρο με το Κρανίδι. Η Πελεή είναι κτηνοτροφικό χωριό και χαρακτηρίζεται από την ομοιομορφία των σπιτιών του. Πρόκειται για μικρά χωριατόσπιτα με ορθογώνια βάση και χαμηλό ύψος, διατεταγμένα το ένα παράλληλα στο άλλο, θυμίζοντας την ρυμοτομία των σύγχρονων πόλεων. Σήμερα είναι σχεδόν εγκαταλειμμένος οικισμός. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή 2021, 3 κατοίκους, με αυτήν του 2011 ήταν 9 και με την απογραφή του 2001, 13.

Κοντά στην Πελεή βρίσκεται η μονή Αυγού. Πρόκειται για μοναστήρι της Βυζαντινής περιόδου που χτίστηκε τον 14ο αιώνα π.Χ. και είναι από τα παλαιότερα της περιοχής. Βρίσκεται επτά χιλιόμετρα δυτικά της Πελεής, πάνω από την χαράδρα του ποταμού Σέλλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας