open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ταξίαρχος

Ο **ταξίαρχος** (Ταξχος) είναι βαθμός ανωτάτου αξιωματικού (OF-6) που συναντάται στον ελληνικό Στρατό Ξηράς, την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και την Ελληνική Αστυνομία. Είναι ο πιο καινούριος βαθμός αξιωματικού στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις: καθιερώθηκε, αρχικά στον Στρατό Ξηράς, την περίοδο 1945 - 1946, υπό την επιρροή Βρετανών και Αμερικανών στρατιωτικών συμβούλων, ως ενδιάμεσος ανάμεσα στον συνταγματάρχη και τον υποστράτηγο.

* στον Στρατό Ξηράς ο ταξίαρχος είναι ανώτερος του συνταγματάρχη και κατώτερος του υποστράτηγου.
* στην Πολεμική Αεροπορία ο ταξίαρχος είναι ανώτερος του σμηνάρχου και κατώτερος του υποπτεράρχου.
* στην Ελληνική Αστυνομία ο ταξίαρχος είναι ανώτερος του αστυνομικού διευθυντή και κατώτερος του υποστράτηγου. Ο βαθμός του ταξίαρχου καθιερώθηκε το 1986.
*

* στην Ελληνική Χωροφυλακή, παλαιότερα, ο ταξίαρχος ήταν ανώτερος του συνταγματάρχη χωροφυλακής και κατώτερος του υποστράτηγου χωροφυλακής.

Ο αντίστοιχος βαθμός στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό είναι ο Αρχιπλοίαρχος και στην Πυροσβεστική ο Αρχιπύραρχος.

Στον ελληνικό Στρατό Ξηράς, ταξίαρχοι είναι, κατά κανόνα, ο διοικητής Ταξιαρχίας, και οι διοικητές της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΣΑΣ), της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (ΣΕΑΠ), της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), ο διευθυντής της Διεύθυνσης Στρατονομίας (ΔΣΝ) του ΓΕΣ (η πρώην ΕΣΑ), ο διοικητής της Σχολής Αξιωματικών Νοσηλευτικής (ΣΑΝ) κτλ.

Στην Ελλάδα είναι ο ελάχιστος βαθμός, ο οποίος απαιτείται για την απονομή της **Διαμνημονεύσεως Ηγεσίας Σχηματισμού - Μεγάλης Μονάδας**.

## Διακριτικό
Το διακριτικό της στολής του ταξίαρχου στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς είναι η χρυσή φλογοφόρος ροιά (= φλογοφόρος σφαίρα), σπαθί - σκυτάλη χιαστί και ένα αστέρι, σε κάθετη διάταξη (σε κάθε επωμίδα). Στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία είναι μία παχιά λωρίδα που πλαισιώνεται από μαύρες γραμμές και ένας ρόμβος επί της πάνω μαύρης γραμμής.

Το υπηρεσιακό αυτοκίνητό του φέρει ένα αστέρι σε κόκκινο (για τον ταξίαρχο του Στρατού) ή γαλάζιο (για τον ταξίαρχο της Αεροπορίας) πλαίσιο.


Army-GRE-OF-06.svg|Το διακριτικό του ταξίαρχου στον ελληνικό στρατό (και παλαιότερα στην χωροφυλακή).
Taxiarxos Kypros.png|Το διακριτικό του ταξίαρχου στον κυπριακό στρατό.
Hellenic Air Force OF-6.svg|Το διακριτικό του ταξίαρχου στην Ελληνική/Κυπριακή Πολεμική Αεροπορία.
Army-USA-OF-06.svg|Το διακριτικό του Ταξιάρχου πεζικού στις ηνωμένες πολιτείες.
US Air Force O7 shoulderboard.svg|Το διακριτικό του Ταξιάρχου Αεροπορίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.


## Ετυμολογία
Η λέξη ταξίαρχος προέρχεται από το τάξις + -αρχος 
File:GR-Army-OF6-1946.svg|Διακριτικό του *Ταξίαρχου*, 1946–1959
File:GR-Army-OF6-1959.svg|Διακριτικό του *Ταξίαρχου*, 1959–1968
File:Army-GRE-OF-06.svg|Διακριτικό του *Ταξίαρχου*, 1975–σήμερα
File:Hellenic Air Force OF-6.svg|Διακριτικό του *Ταξίαρχου της Αεροπορίας*, 1946–σήμερα
File:GR-Police-OF6.svg|Διακριτικό του αστυνομικού *Ταξίαρχου*, 1984–σήμερα


## Δείτε επίσης

* Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Κατηγορία:Βαθμοφόροι αθηναϊκού στρατού
Αστακός Βιθυνίας

Ο **Αστακός** ήταν αρχαία πόλη της Βιθυνίας, στην περιοχή της ανατολικής Προποντίδας. Η πόλη κτίστηκε κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό από Μεγαρείς μαζί με Αθηναίους στην βόρεια ακτή του σημερινού κόλπου της Νικομήδειας, τότε Αστακηνός κόλπος. Η πόλη καταστράφηκε τον τρίτο αιώνα π.Χ. από τον Λυσίμαχο και οι κάτοικοί του μεταφέρθηκαν στην συνέχεια στην Νικομήδεια, την γειτονική πόλη που ίδρυσε λίγα χρόνια μετά, το 264 π.Χ.,  ο Νικομήδης Α' της Βιθυνίας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας
Κατηγορία:Αποικίες των Μεγάρων
Υπερξενικό οξύ

Το **υπερξενικό οξύ** ή **διοξοτετραϋδροξυξένο** είναι μια ασταθής χημική ένωση του ξένου (Xe), ενός ευγενούς αερίου, που σχηματίζεται με τη διάλυση τετραοξειδίου του ξένου (XeO4) σε νερό (H2O):

\mathrm{XeO_4 + 6H_2O \xrightarrow{} H_4XeO_6  \rightleftarrows [H_3XeO_6]^- + H^+  \rightleftarrows [H_2XeO_6]^{2-} + 2H^+   \rightleftarrows [HXeO_6]^{3-} + 3H^+ }


Το ίδιο το υπεροξικό οξύ δεν έχει απομονωθεί έξω από υδατικό διάλυμα, γιατί σε όξινα διαλύματα διασπάται σε τριοξείδιο του ξένου (XeO3) και διοξυγόνο (O2)

\mathrm{2[HXeO_6]^{3-} + 6H^+ \xrightarrow{} 2XeO_3 + 4H_2O + O_2 \uparrow}


Ο χημικός τύπος του οξέος, H4XeO6, προέρχεται από την οκταεδρική γεωμετρία των υπερξενικών αλάτων του με αλκάλια μέταλλα.

## Υπερξενικά ανιόντα και άλατα

**Υπερξενικά** ονομάζονται τα άλατα που περιέχουν το κίτρινο ανιόν [XeO6]4-. Αυτό το ανιόν έχει οκταεδρική «μοριακή» γεωμετρία, όπως αποδείχθηκε με φασματοσκοπία Raman, στην οποία οι δεσμοί O-Xe-Ο έχουν γωνίες που κυμαίνονται μεταξύ 87 και 93 μοιρών, ενώ το μήκος του δεσμού Xe-Ο καθορίστηκε σε 187,5 pm.

### Παραγωγή
Τα υπερξενικά συνθέτονται με αποπρωτονίωση τριοξειδίου του ξένου με διάλυσή τους σε μια ισχυρή βάση:

\mathrm{2XeO_3 + 4OH^- \xrightarrow{} Xe \uparrow + [XeO_6]^{4-} + O_2 \uparrow + 2H_2O} 


Αν χρησιμοποιηθεί το υδροξείδιο το βαρίου [Ba(OH)2] ως βάση, κρυσταλλώνεται υπερξενικό βάριο:

\mathrm{2XeO_3 + 2Ba(OH)_2 \xrightarrow{} Xe \uparrow + Ba_2[XeO_6]\downarrow + O_2 \uparrow + 2H_2O} 


### Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Τόσο το υπερξενικό οξύ όσο και το ανιόν του είναι ισχυρά οξειδωτικά αντιδραστήρια, ικανά να οξειδώσουν τον άργυρο (Ag) από την οξειδωτική βαθμίδα +1 στην +3, το χαλκό (Cu) από την οξειδωτική βαθμίδα +2 στην +3 και το κατιόν μαγγανίου (Mn2+, οξειδωτική βαθμίδα +2) σε υπερμαγγανικό ανιόν ([MnO4]-, οξειδωτική βαθμίδα +7). Το υπερξενικό νάτριο (Na4XeO6), το υπερξενικό κάλιο (K4XeO6) και το υπερξενικό βάριο είναι υδατοδιαλυτά Το διάλυμα υπερξενικού βαρίου χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για τη σύνθεση τεραοξείδιου του ξένου:

\mathrm{Ba_2XeO_6 + 2H_2SO_4 \xrightarrow{-2BaSO_4} H_4XeO_6 \xrightarrow{} XeO_4 + 2H_2O} 


Τα περισσότερα υπερξενικά μεταλλικά άλατα είναι σταθερά, με γνωστή εξαίρεση τον υπερξενικό άργυρο, που διασπάται βίαια.

Το υπερξενικό νάτριο (Na4XeO6) χρησιμοποιείται στον αναλυτικό διαχωρισμό ιχνών αμερικίου (Am) από το κιούριο (Cm). Ο διαχωρισμός περιλαμβάνει την οξείδωση του Am3+ σε Am4+ από το υπερξενικό νάτριο, υπό την παρουσία ιόντων λανθανίου (La3+), και ακολουθείται από την επίδραση φθοριούχου ασβεστίου, που σχηματίζει αδιάλυτα φθορίδια με τα ιόντα κιουρίου (Cm3+) και λανθανίου (La3+) και διαλυτά φθορίδια με τα ιόντα αμερικίου (Am4+) και πλουτωνίου (Pu4+).

## Αναφορές και παρατηρήσεις


Κατηγορία:Ενώσεις ξένου
Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Κατηγορία:Οξειδωτικά αντιδραστήρια
Κατηγορία:Οξοξέα
Οξυτετραφθοριούχο ξένο

Το **οξυτετραφθοριούχο ξένο** ή **οξυτετραφθοροξένο** είναι μια χημική ένωση του ξένου (Xe), ενός ευγενούς αερίου. Είναι εξαιρετικά δραστικό και ασταθές. Υδρολύεται με το νερό (H2O) σε δύο (2) στάδια, δίνοντας επικίνδυνα, δηλητηριώδη και διαβρωτικά προϊόντα:


\mathrm{XeOF_4 + H_2O \xrightarrow{} XeO_2F_2 + 2HF} 
\mathrm{XeO_2F_2 + H_2O \xrightarrow{} XeO_3 + 2HF} 


Το τριοξείδιο του ξένου είναι επικίνδυνα εκρηκτικό. Επιπλέον, συμπαράγονται κάποιες ποσότητες όζοντος (Ο3) και διφθορίου (F2). Η αντίδραση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και γι' αυτό η ένωση πρέπει να κρατιέται μακριά ακόμη και από ίχνη νερού ή υγρασίας, κάτω από όλες τις συνθήκες.

## Παραπομπές και παρατηρήσεις


Κατηγορία:Ενώσεις ξένου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου
Τσαρλς Γκμέλιν

Ο ** Τσαρλς Γκμέλιν** (αγγλικά:*Charles Henry Stuart Gmelin*, Κρίσναγκαρ, Ινδία, 28 Μαΐου 1872 - Οξφόρδη, Αγγλία, 12 Οκτωβρίου 1950) ήταν Βρετανός αθλητής και ολυμπιονίκης το 1896. Ήταν ο πρώτος Βρετανός στην ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων που κατέκτησε μετάλλιο.

Ο Γκμέλιν γεννήθηκε στη Βεγγάλη της Ινδίας, όπου ο πατέρας του ήταν ιεραπόστολος, γύρισε όμως στη Βρετανία για τις μαθητικές του σπουδές. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης όπου αργότερα έγινε διευθυντής σχολής κι ασχολήθηκε με τον αθλητισμό παίζοντας ποδόσφαιρο και ράγκμπι.

Στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες το 1896 στην Αθήνα συμμετείχε στο αγώνισμα των 400 μέτρων και ήταν δεύτερος ολυμπιονίκης, πίσω από τον Αμερικανό Τόμας Μπερκ, με επίδοση 55.6". 

## Παραπομπές
* O Τσαρλς Γκμέλιν στη βάση δεδομένων του sports-reference.com 

 
Κατηγορία:Βρετανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Νάντορ Ντάνι

Ο **Νάντορ Ντάνι** (ουγγρικά: *Dáni Nándor*, Βουδαπέστη 30 Μαΐου 1871 – Βουδαπέστη 31 Δεκεμβρίου 1949) ήταν Ούγγρος αθλητής και ασημένιος Ολυμπιονίκης στους αγώνες του 1896.

Στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης στα 800 μέτρα. Έχασε το χρυσό μετάλλιο για ένα δευτερόλεπτο με επίδοση  2.11.8" , πρώτος ήταν ο Αυστραλός Έντγουϊν Φλακ με 2.11". 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* sports-reference.com https://web.archive.org/web/20130516084434/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/da/nandor-dani-1.html

Κατηγορία:Ούγγροι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Έντγουιν Φλακ

Ο **Έντγουιν Χάρολντ Φλακ** (*Edwin Harold Flack*) (Λονδίνο 5 Νοεμβρίου 1873 - Μπέργουικ 10 Ιανουαρίου 1935) ήταν Αυστραλός αθλητής του στίβου και της αντισφαίρισης, χρυσός Ολυμπιονίκης το 1896.

## Τα πρώτα χρόνια

Ο Φλακ γεννήθηκε στην Αγγλία και σε ηλικία 5 ετών η οικογένεια του μετανάστευσε στην Αυστραλία και στο Μπέργουικ της Βικτώρια. Τελειώνοντας τις σπουδές του 1892, όπου σπούδασε και αρχαία Ελληνική ιστορία, δούλεψε στο λογιστικό γραφείο του πατέρα του. Ήταν αθλητής του συλλόγου *Ολν Μελμπούρνιανς* *(Old Melburnians)* και πρωταθλητής σε αγώνες δρόμου στη Νέα Νότια Ουαλία και στη Βικτώρια. 21 ετών στάλθηκε στο Λονδίνο για περαιτέρω εκπαίδευση στη λογιστική δουλεύοντας στην εταιρεία *Price Waterhouse* (σήμερα PricewaterhouseCoopers), παράλληλα συνέχισε τον αθλητισμό όπου γράφτηκε σε σύλλογο του Λονδίνου με σκοπό να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες.

## Ολυμπιακοί αγώνες του 1896
150px|thumb|left|Έντγουϊν Φλακ
Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα κατέκτησε 2 χρυσά κι ένα χάλκινο μετάλλιο, ο Φλακ πήρε μέρος μετά από έξι ημέρες ταξίδι με πλοίο και τρένο. Στο πρώτο αγώνισμα που συμμετείχε ήταν τα 800 μέτρα όπου ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης με επίδοση 2.11.0" , στα 1.500 μέτρα ήταν πάλι πρώτος με επίδοση 4.33.2" με δεύτερο τον Αμερικανό Άρθουρ Μπλέικ. Τρίτος ολυμπιονίκης ήταν στο διπλό του τένις με συμπαίκτη τον Βρετανό Ρόμπινσον όπου έχασαν στα ημιτελικά από το ζευγάρι Δ. Κάσδαγλη - Δ. Πετροκόκκινου. Συμμετείχε και στο απλό του τένις όπου αποκλείστηκε από τον Α. Ακρατόπουλο , στον μαραθώνιο εγκατέλειψε στο 35ο χλμ ενώ προπορευόταν εμφάνισε σημάδια εξάντλησης προσπάθησε να τον βοηθήσει ένας Άγγλος ζητώντας και την βοήθεια των χωρικών, ο Φλακ νομίζοντας ότι ο χωρικός προσπαθούσε να τον εμποδίσει να κερδίσει τον αγώνα του έριξε γροθιά ξεσηκώνοντας τους θεατές του αγώνα.

## Η μετέπειτα ζωή του

Το 1898 ο Φλακ επέστρεψε στην Μελβούρνη και στο λογιστικό γραφείο της οικογένειας, αγόρασε και μία φάρμα όπου έτρεφε βοοειδή. Δεν ξανά έτρεξε σε αγώνες αλλά εκπροσώπησε την Αυστραλία στην Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. Η Αυστραλία έχει τιμήσει τον Φλακ κόβοντας γραμματόσημο με τη μορφή του το 1996 στην εκατονταετηρίδα των Ολυμπιακών αγώνων. Το όνομά του έχει δοθεί σε οδό κοντά στο Ολυμπιακό στάδιο του Σίδνευ κι άγαλμα του υπάρχει έξω από το σχολείο του Μπέργουιν όπου είχε φοιτήσει και ο ίδιος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* FitzSimons, Peter (2006). *Great Australian Sports Champions. Harper Collins Publishers.* ISBN 0-7322-8517-8.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφία του Φλακ στο adb

Κατηγορία:Αυστραλοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Σαγγάριος

Ο **Σαγγάριος** (τουρκικά: *Sakarya*) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος ποταμός της Τουρκίας. Βρίσκεται δυτικά της Άγκυρας. Πηγάζει από την επαρχία Αφιόν, βορειοανατολικά της ομώνυμης πόλης, ρέει βόρεια και εκβάλλει στον Εύξεινο Πόντο λίγα χιλιόμετρα μετά την πόλη Ανταπαζαρί. Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 824 χιλιόμετρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Σαγγάριος ήταν ο κύριος ποταμός της Φρυγίας. Στις όχθες του ήταν χτισμένη η πρωτεύουσά τους Γόρδιον. Τον τρίτο αιώνα π.Χ. στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Γαλάτες που είχαν εισβάλει στις περιοχές της ανατολικής Μεσογείου. Τον 6ο αιώνα ο Ιουστινιανός έκτισε μεγάλη γέφυρα πάνω στον Σαγγάριο για να διευκολύνει τη σύνδεση της Κωνσταντινούπολης με τις ανατολικές επαρχίες.

Στον Σαγγάριο, στην όχθη δίπλα από το Πόλατλι κοντά στο αρχαίο Γόρδιον (βλ. χάρτη), σταμάτησε η προέλαση του ελληνικού στρατού κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία ύστερα από μία πολύνεκρη μάχη τον Αύγουστο του 1921.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας
Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ιλιάδας
Ολβία Ποντική

Η **Ολβία Ποντική** (ονομαζόταν και **Βορυσθένης**) ήταν αρχαία ελληνική αποικία στις βορειοδυτικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη ήταν αποικία των Μιλήσιων και χτίστηκε κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό πιθανόν τον 7ο αιώνα π.Χ.. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο και άλλους αρχαίους συγγραφείς βρισκόταν στις εκβολές του ποταμού Μπουγκ του αρχαίου Υπανίου ενώ σύμφωνα με κάποιους αρχαίους συγγραφείς βρισκόταν πιο ανατολικά στις εκβολές του Δνείπερου που οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν Βορυσθένη. 

## Ιστορία
Οι άποικοι όπως μας πληροφορεί ο Ευσέβιος ο Καισαρείας, φαίνεται πως αρχικά εγκαταστάθηκαν στην απέναντι νησίδα το σημερινό Μπερεζάν, αλλά σταδιακά πέρασαν απέναντι στις εκβολές του Μπουγκ, ιδρύοντας την Ολβία. Η πόλη είχε κόψει από νωρίς νομίσματα φτιαγμένα σε σχήμα βέλους γεγονός που δείχνει πως η αποικία είχε σταθεροποιηθεί κατά τον 6ο αιώνα π.Χ και είχε αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με τους γειτονικούς λαούς. Στην Ολβία υπήρχε ναός αφιερωμένος στον Απόλλωνα Δελφίνιο. Οι κάτοικοι εκτός από τον Απόλλωνα λάτρευαν και τον Αχιλλέα, ως θεό. Ο Ηρόδοτος επισκέφτηκε την πόλη κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και έχει διασώσει μία περιγραφή της πόλης. Την εποχή αυτή η Ολβία είχε φτιάξει νομίσματα σε σχήμα δελφινιών που αναπηδούσαν στο νερό. Τα νομίσματα-δελφίνια αντικατέστησαν γρήγορα τα προηγούμενα νομίσματα με μορφή βέλους. Αξιοσημείωτη είναι η σπάνια επιγραφή του ύστερου 4ου αιώνα π.Χ. η οποία βρέθηκε στην περιοχή σκαλισμένη σε πέτρινη επιφάνεια και καταγράφει την βολή με τόξο του Αναξαγόρα πολίτη της Ολβίας ο οποίος έριξε το βέλος του στα 500 περίπου μέτρα, γεγονός που κάνει την βολή την παλαιότερη καταγεγραμμένη τόξευση μακρινών αποστάσεων στην ιστορία. 

Η Ολβία πολιορκήθηκε το 331 π.Χ. από τον στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ζωπυρίωνα, χωρίς τελικά αυτός να καταφέρει να κυριεύσει την πόλη. Τον 3ο αιώνα π.Χ. η πόλη αρχίζει να παρακμάζει. Αρχικά κατακτήθηκε από τον βασιλιά Σκίλουρο της Σκυθίας και στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στο βασίλειο του Πόντου, του Βασιλιά Μιθριδάτη. Τον 3ο αιώνα μ.Χ. η πόλη δέχτηκε απανωτές επιθέσεις, αρχικά των Γετών και στην συνέχεια των Γότθων, με αποτέλεσμα μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα να εγκαταλειφθεί εντελώς.

## Ανασκαφές
Η τοποθεσία Όλβια, έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος, βρίσκεται κοντά στο χωριό Parutino στην περιοχή Οτσακόβ της Ουκρανίας. Πριν από το 1901, η τοποθεσία ανήκε στους κόμητες  Musin-Pushkin, οι οποίοι δεν επέτρεψαν καμία ανασκαφή στα χωράφια τους. Οι πρώτες επαγγελματικές ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν το 1901-15 και το 1924-26 με επικεφαλής τον Μπόρις Φαρμακόφσκι. Καθώς η τοποθεσία ήταν απομονωμένη, οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις —ιδιαίτερα οι επιγραφές και τα γλυπτά— ήταν σημαντικές. Σήμερα οι αρχαιολόγοι βρίσκονται υπό πίεση να εξερευνήσουν την τοποθεσία έχει υποστεί μεγάλες διαβρώσεις από τη Μαύρη Θάλασσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποικίες της Μιλήτου
Κατηγορία:Σκυθία
Τάκης Θεοδωρόπουλος

Ο **Τάκης Θεοδωρόπουλος** (Αθήνα, 1954) είναι Έλληνας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος. 

Έχει σπουδάσει συγκριτική φιλολογία, θεατρολογία, και ανθρωπολογία του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού στο Παρίσι, την περίοδο 1972-1981. Με την επιστροφή του στη Ελλάδα ασχολήθηκε αρχικά με τη δημοσιογραφία και ήταν ο πρώτος διευθυντής σύνταξης (για τα τέσσερα πρώτα τεύχη) του πολιτιστικού περιοδικού *Το τέταρτο*, που εξέδιδε ο Μάνος Χατζιδάκις. Από το 1996 εργάζεται σε εφημερίδες, αρχικά στα ''Νέα'' και στη συνέχεια στην *[[Η Καθημερινή|Καθημερινή]]*.

## Συγγραφικό έργο και βραβεύσεις
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται τα έργα *Αδιανόητο τοπίο*, *Η Πτώση του Νάρκισσου*, *Η τρέλλα του μεσημεριού*, καθώς επίσης και η φιλοσοφική του παρωδία *Οι Εφτάψυχες των Αθηνών*, που έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί στην αγγλική, γαλλική και σερβική γλώσσα.  Επίσης το θεατρικό του έργο *Όσοι έχασαν τον ύπνο τους* ανέβηκε στο θέατρο «Αμόρε» της Αθήνας το 1997 . Το 2015 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» το έργο του  *Βερονάλ*, ένα αφήγημα, μείγμα μυθοπλασίας και ιστορίας, σχετικά με τον θάνατο του Ιωάννη Συκουτρή.

Το 1999 βραβεύτηκε από το ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημά του *Η Δύναμη του σκοτεινού Θεού*. Το 2004 η Γαλλική Ακαδημία τον τίμησε με το μετάλλιο για την ακτινοβολία της γαλλικής γλώσσας και λογοτεχνίας.

Τον Μάρτιο 2010 διορίστηκε από τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Οκτώβριο του 2011, οπότε και αποχώρησε για προσωπικούς-επαγγελματικούς λόγους.

## Απόψεις
Το 2012 υπήρξε ένας από τους 32 διανοούμενους που συνυπέγραψαν το κείμενο , το οποίο υποστήριζε την αποδοχή του μνημονίου.

Επίσης, έχει εκφραστεί ανοιχτά κατά της  πολυπολιτισμικότητας θεωρώντας ότι στην Ευρώπη τουλάχιστον έχει αποτύχει, και δηλώνει «Ισλαμόφοβος», καθώς θεωρεί το Ισλάμ μια ανελεύθερη και οπισθοδρομική θρησκεία. 

## Κριτική
Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, έχει προκαλέσει κατά καιρούς έντονες συζητήσεις, κυρίως εξαιτίας της αρθρογραφίας του στην Καθημερινή, όπου δε διστάζει να εκφράζει αντι-δημοφιλείς, ακόμα και ακραίες απόψεις που τον έχουν βάλει κατά καιρούς στο στόχαστρο δημοσιογράφων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης.  

Ελληνικά ΜΜΕ έχουν χαρακτηρίσει τα άρθρα του ρατσιστικά, ενώ σε άλλες περιπτώσεις αναφέρεται ότι έχουν ξενοφοβικό και ομοφοβικό χρώμα, με αφορμή δηλώσεις του για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Αντίστοιχα έχει επικριθεί για τους χαρακτηρισμούς του σε πρόσωπα όπως ο Κινέζος ακτιβιστής και καλλιτέχνης Άι Γουεϊ Γουέι, που τον αποκάλεσε «πιθηκόμορφο Κινέζο».

Από την άλλη, ο δημοσιογράφος Ηλίας Κανέλλης, σε άρθρο του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, χαρακτήρισε τις αντιδράσεις εναντίον του Θεοδωρόπουλου αλλά και εναντίον άλλων διανοούμενων ως προσπάθεια καταστολής της ελεύθερης έκφρασης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Βισμουθινίτης

Ο **βισμουθινίτης** (αγγλ. bismuthinite) είναι θειούχο ορυκτό του βισμουθίου και ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματά του.

Σχηματίζει ισόμορφη σειρά με τον αντιμονίτη, με τον οποίο μερικές φορές συγχέεται. Άλλες προσμίξεις στο ορυκτό περιλαμβάνουν τα στοιχεία μόλυβδο, χαλκό, σίδηρο αλλά και σελήνιο και τελλούριο.

Αποτελεί τυπικό ορυκτό υδροθερμικών φλεβικών αποθέσεων μέσων ή υψηλών θερμοκρασιών, ιδιαίτερα σε χαλκούχα μεταλλεύματα που περιέχουν τουρμαλίνη, σε γρανίτες, σε φλέβες χρυσού υψηλών θερμοκρασιών και σε αποθέσεις ηφαιστειακών αναθυμιάσεων.

Σχετίζεται με αυτοφυές βισμούθιο, αυτοφυή χρυσό, αρσενοπυρίτη, κασσιτερίτη, γαληνίτη, χαλκοπυρίτη, τουρμαλίνη, βολφραμίτη, χαλαζία, βήρυλλο, επίδοτο και βουλφενίτη.

Λόγω του τρόπου σχηματισμού του απαντά σε πολλά σημεία της Γης. Σημαντικά κοιτάσματά του απαντούν σε περιοχές της Βολιβίας, στην περιοχή Γκαναχουάτο στο Μεξικό, τη Νεβάδα των ΗΠΑ, την περιοχή Ρεζμπάνια της Ρουμανίας, στην Τσεχία, τις περιοχές Schneeberg Altenberg της Σαξωνίας (Γερμανία), την Κορνουάλλη στη Βρετανία, στην Ιταλία, στην Κίνα, τη Μαδαγασκάρη και το Κουήνσλαντ στην Αυστραλία. Αξιοσημείωτου μεγέθους κρύσταλλοι (μέχρι 12 εκ.) ανευρίσκονται στο Spind, Farsum της Νορβηγίας.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχή Καμάριζας), στη Χαλκιδική (Στρατώνι, ορυχείο Μαδέμ - Λάκκου), την Κομοτηνή (ορυχεία Μαρώνειας) και την Κίρκη της Ξάνθης.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Βισμουθινιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Ολβία

Με το όνομα **Ολβία** αναφέρονται οι παρακάτω αρχαίες ελληνικές αποικίες:
*Ολβία Ποντική: Αποικία στις βορειοδυτικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας
*Ολβία Σαρδηνίας: Αρχαία ελληνική αποικία στη Σαρδηνία και σύγχρονη ομώνυμη πόλη
*Ολβία Βιθυνίας: Αρχαία ελληνική αποικία στη Βιθυνία, στη θέση της αργότερα χτίστηκε η Νικομήδεια.
*Ολβία Κυρηναϊκής: Αρχαία πόλη της Κυρηναϊκής, μετέπειτα Θεοδωριάς.
Άρθουρ Μπλέικ

Ο **Άρθουρ Μπλέικ** (*Charles Arthur Blake*) (26 Ιανουαρίου 1872 – 22 Οκτωβρίου 1944), ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου και Ολυμπιονίκης το 1896.

Ο Μπλέικ πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Την περίοδο εκείνη ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Πήρε μέρος στα 1.500 μέτρα, όπου με επίδοση 4.34.0" ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης πίσω από τον Αυστραλό Έντουιν Φλακ. Έτρεξε και στον Μαραθώνιο, όπου εγκατέλειψε στο 13ο χιλιόμετρο. 

## Παραπομπές
* sports-reference.com https://web.archive.org/web/20170702055405/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/bl/arthur-c-blake-1.html
* Η Ιστορία των ολυμπιακών αγώνων (στα Γαλλικά) https://web.archive.org/web/20060620031048/http://www.crdp.ac-grenoble.fr/defi/03_04/3/pedajo/pedajo2.pdf

Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Τσατράν Ζορμπάς

Ο ** Τσατράν Ζορμπάς**  ήταν Έλληνας οπλομάχος και ολυμπιονίκης της ξιφασκίας το 1906.

Ο Ζορμπάς πήρε μέρος με την εθνική ομάδα στην Μεσολυμπιάδα του 1906 . Στους αγώνες ξιφασκίας που έγιναν στο Ζάππειο ήταν δεύτερος στο ομαδικό της σπάθης, μαζί με τους Κορδογιάννη και Σακοράφο.

## Παραπομπές

*Σαν Σήμερα Μεσολυμπιάδα 1906

Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Φιλόμουσος Εταιρεία

thumb|380x380px|Γράμμα της Φιλόμουσου Εταιρείας των Αθηνών
Με το όνομα **Φιλόμουσος Εταιρεία** φέρονται δύο φιλολογικές εταιρείες που δημιουργήθηκαν επί τουρκοκρατίας λίγο πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Κύριος στόχος και των δύο ήταν η ανάπτυξη του πνευματικού επιπέδου των Ελλήνων και την προετοιμασία τους για εθνική αποκατάσταση με την ίδρυση σχολείων, την περισυλλογή και διαφύλαξη των μνημείων της κλασικής αρχαιότητας, την ενημέρωση για τα πολιτιστικά και πολιτικά κινήματα της εποχής. Και οι δύο εταιρείες συνέβαλαν όμως στην ανάπτυξη του φιλελληνισμού. Αυτές ήταν:

* Η Φιλόμουσος Εταιρεία (Αθηνών), που ιδρύθηκε από Αθηναίους προκρίτους το 1813, με τη βοήθεια των Άγγλων, και
* Η Φιλόμουσος Εταιρεία (Βιέννης), που ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1814, υπό την αιγίδα του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Κατηγορία:Φιλέλληνες
Κατηγορία:Ιωάννης Καποδίστριας
Πάπας Κελεστίνος Β΄

Ο **Πάπας Κελεστίνος** ή **Καιλεστίνος Β΄** (*Papa Celestino II*, 1100/1105 - 8 Μαρτίου 1144), γεννημένος ως **Γκουίντο ντι Καστέλο** (*Guido Guelfuccio de Castello*), ήταν πάπας από το 1143 έως το 1144.   

## Πρώιμος βίος
Ο Γκουίντο ντι Καστέλλο, πιθανώς γιος ενός τοπικού ευγενή, του Νίκολο ντι Κάστελο, γεννήθηκε είτε στην Τσιτά ντι Καστέλλο, που βρίσκεται στην Paterna Santa Felicità στα Απέννινα, ή στην Μασεράτα στην Μεθόριο της Ανκόνα.

Ο Γκουίντο είχε μελετήσει υπό τον Πιέρ Αμπελάρ και τελικά έγινε ένας διακεκριμένος διευθυντής στις σχολές.  Τελικά ο Γκουίντο άρχισε την καριέρα του στη Ρώμη ως υποδιάκονος και *scriptor apostolicus* υπό τον Πάπα Κάλλιστο Β΄.  Χρίσθηκε Καρδινάλιος-Διάκονος της Σάντα Μαρία της Βία Λάτα από τον Πάπα Ονώριο Β΄ το 1127·υπό αυτήν την ιδιότητα υπέγραψε τις παπικές βούλες που εκδόθηκαν μεταξύ 3 Απριλίου 1130 και 21 Δεκεμβρίου 1133. Στην διπλή παπική εκλογή του 1130 τέθηκε υπό τις διαταγές του Πάπα Ιννοκέντιου Β΄. Τον Δεκέμβριο 1133 ο Ιννοκέντιος τον προήγαγε στη βαθμίδα του Καρδινάλιου-Ιερέα του Σαν Μάρκο. Υπέγραψε τις παπικές βούλες ως *S.R.E. indignus sacerdos* μεταξύ 11 Ιανουαρίου 1134 και 16 Μαΐου 1143.  Ως καρδινάλιος του Σαν Μάρκο υποστήριξε τις θέσεις του Ιννοκέντιου Β΄ αναφορικά με το Μόντε Κασίνο και ως σημάδι εμπιστοσύνης προς εκείνον, ο Ιννοκέντιος έχρισε τον Γκουίντο ρέκτορα του Μπενεβέντο. Αργότερα τον έκανε παπικό λεγάτο στη Γαλλία το 1140.

Συμμετείχε στην παπική εκλογή του 1143, την πρώτη απρόσκοπτη παπική εκλογή στη Ρώμη επί ογδόντα δύο έτη, και εκλέχθηκε πάπας δύο ημέρες μετά τον θάνατο του Ιννοκέντιου Β΄, στις 25 Σεπτεμβρίου 1143, λαμβάνοντας το όνομα Κελεστίνος.

## Παποσύνη
Ο Κελεστίνος Β΄ κυβέρνησε την Εκκλησία επί μόλις πέντε μήνες και δεκατρείς ημέρες, από την εκλογή του μέχρι τον θάνατό του στις 8 Μαρτίου 1144. Με την άνοδό του έγραψε στον Πέτρο τον Σεβάσμιο και τους μοναχούς του Κλυνύ, ζητώντας τους να προσευχηθούν για εκείνον ενώ δέχθηκε συγχαρητήρια από τον Αρνούλφο του Λισιέ..

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα
Αλμπέν Λερμυζιώ

Ο **Αλμπέν Λερμυζιώ** (γαλλικά: *Albin Lermusiaux*, 8 Απριλίου 1874 - 1940) ήταν Γάλλος αθλητής του στίβου, τρίτος Ολυμπιονίκης το 1896.

Ήταν πρωταθλητής Γαλλίας το 1895 στα 1.500 μέτρα και το 1896 είχε την καλύτερη παγκόσμια επίδοση στα 1.500μ. με 4.10.4" . Στους Θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα ήταν τρίτος Ολυμπιονίκης στα 1.500 μέτρα πίσω από τους Έντγουϊν Φλακ και Άρθουρ Μπλέικ με επίδοση 4.37". Στα 800 μέτρα με επίδοση 2.16.6" δεν κατάφερε να διακριθεί, όπως επίσης δεν κατάφερε να διακριθεί και στη σκοποβολή με τουφέκι από 200 μέτρα, είναι άγνωστη η επίδοση αλλά και η θέση που κατατάχτηκε αφού καταμετρήθηκαν οι 13 πρώτοι από τους 42 συμμετέχοντες. Συμμετείχε και στον μαραθώνιο όπου προπορευόταν μέχρι το 23ο χιλιόμετρο, όταν και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει από την κούραση.

## Βιβλιογραφία
* Michael LLewellyn Smith, *Olympics in Athens. 1896.*, Profile Books, Londres, 2004. ISBN 1-86197-342-X, (στα αγγλικά)
* James P. Verinis, « Spiridon Loues, the Modern *Foustanéla*, and the Symbolic Power of *Pallikariá* at the 1896 Olympic Games.», *Journal of Modern Greek Studies*, **23**:1 (May 2005), pp.&nbsp;139–175. (στα αγγλικά)

## Παραπομπές

* http://www.databaseolympics.com, (στα αγγλικά)
* Texte de présentation sur les Jeux olympiques de l’antiquité à l’époque moderne… Le premier vainqueur moderne du marathon en 1896 était grec. Voici son histoire., sur crdp.ac-grenoble.fr ,στα Γαλλικά)
* Ολυμπιακοί αγώνες 1896 - Αθήνα, από το olympicgamesmarathon.com (στα αγγλικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Τόμας Κέρτις

Ο **Τόμας Κέρτις** (Thomas Pelham "Tom" Curtis, 9 Ιανουαρίου 1873 - 23 Μαΐου 1944) ήταν Αμερικανός αθλητής και ολυμπιονίκης το 1896.

Ο Κέρτις το 1896 σπούδαζε στο τεχνολογικό ινστιτούτο της Μασαχουσέτης και στην Αθήνα ήρθε ως μέλος του αθλητικής ομοσπονδίας της Βοστόνης (*Boston Athletic Association*) και οποία σήμερα διοργανώνει τον Διεθνή μαραθώνιο της Βοστόνης. Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 πήρε μέρος αρχικά μέρος στα 100 μέτρα την πρώτη μέρα των αγώνων, με επίδοση 12.2" αλλά αποσύρθηκε από την συνέχεια για να συμμετάσχει στα 110 μ. εμπόδια. Η επιλογή του τον δικαίωσε αφού στα 110 εμπόδια ήταν πρώτος και χρυσός Ολυμπιονίκης με επίδοση 17.6" έναντι 17.7" ένα δέκατο του δευτερολέπτου μπροστά από τον δεύτερο Βρετανό Γκόλντιγκ, σύμφωνα με τους κριτές τερμάτισε 5 εκατοστά μπροστά από τον αντίπαλο του. 

Ο Κέρτις ήταν και ερασιτέχνης φωτογράφος και κατά την διάρκεια των αγώνων έβγαλε πολλές φωτογραφίες της Αθήνας, ενώ δημοσίευσε τις αναμνήσεις του από τους αγώνες σε βιβλία με γνωστότερο το *High Hurdles and White Gloves* (1932).

## Παραπομπές

* Some of Curtis' memories about the first modern Olympic Games

Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Μικροσκόπιο

thumb|Ένα από τα πρώτα μικροσκόπια.
Το **μικροσκόπιο** είναι όργανο που επιτρέπει την παρατήρηση αντικειμένων με πολύ μικρό μέγεθος.

## Ιστορία
Η εφεύρεση του πρώτου σύνθετου μικροσκοπίου έχει αποδοθεί στους Ολλανδούς Χανς Γιάνσεν, Ζακαρίας Γιάνσεν και Χανς Λιπερσέι το 1590. Τον 17ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε συστηματικά από τον φυσικό φιλόσοφο Ρόμπερτ Χουκ, ο οποίος δημοσίευσε το έργο *Micrographia* (1665), με εικόνες γνωστών αντικειμένων και εντόμων σε μικροσκοπική κλίμακα. Τα μικροσκόπια επέδρασαν σημαντικά στην ιστορία της βιολογίας, τουλάχιστον την εποχή που άρχισαν να χρησιμοποιούνται και συντέλεσαν στην ανακάλυψη των μικροβίων, καθυστερώντας έτσι την κατάρριψη της θεωρίας της αβιογένεσης.

## Είδη
Τα πρώτα μικροσκόπια ήταν οπτικά, δηλαδή συνδύαζαν διαφόρων ειδών φακούς για μεγέθυνση, αποτελώντας ουσιαστικά άμεση εξέλιξη των μεγεθυντικών φακών. Τον 20ό αιώνα εμφανίστηκαν και τα ηλεκτρονικά μικροσκόπια και αργότερα τα μικροσκόπια ηλεκτρονικής σάρωσης, που μπορούν να υπολογίσουν και να οπτικοποιήσουν το βάθος.

Τα μικροσκόπια κατηγοριοποιούνται κυρίως ανάλογα με την ακτινοβολία που χρησιμοποιούν. Οι πιο γνωστές κατηγορίες είναι τα οπτικά και τα ηλεκτρονικά. Τα οπτικά μικροσκόπια χρησιμοποιούνται σε εργαστήρια για μεγέθυνση και παρατήρηση διαφόρων αντικειμένων ενώ τα ηλεκτρονικά χρησιμοποιούνται για την εξέταση αντικειμένων σε λεπτομερή κλίμακα.

### Οπτικό μικροσκόπιο
Τα οπτικά μικροσκόπια έχουν μέγιστη μεγέθυνση μέχρι 2000Χ. Την μέγιστη μεγέθυνση την επιτυγχάνουν με την χρήση ειδικού ελαίου με κατάλληλο δείκτη διάθλασης, το κεδρέλαιο, που παρεμβάλλεται ανάμεσα στον φακό και την πλάκα του αντικειμένου. Ένα μικροσκόπιο μπορεί να είναι τριοφθάλμιο, διοφθάλμιο ή μονοφθάλμιο.

### Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο
Στις αρχές του 20ού αιώνα αναπτύχθηκε μια εναλλακτική του οπτικού μικροσκόπιου, ένα όργανο που χρησιμοποιεί μια δέσμη ηλεκτρονίων αντί για φως για τη παραγωγή μιας εικόνας. Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο λειτουργεί με παρόμοιες αρχές με το οπτικό, αλλά όμως χρησιμοποιεί ηλεκτρόνια αντί για φως και ηλεκτρομαγνήτες στη θέση των γυάλινων φακών. Η χρήση ηλεκτρονίων επιτρέπει πολύ υψηλότερη ανάλυση.

### Μικροσκόπιο σάρωσης
Από το 1981 έως το 1983 ο Γκερτ Μπίνιχ και ο Χάινριχ Ρόρερ εργάστηκαν στην εταιρεία IBM στη Ζυρίχη της Ελβετίας για να μελετήσουν το φαινόμενο σήραγγας. Δημιούργησαν ένα σχετικό πρακτικό όργανο, ένα μικροσκόπιο σάρωσης. Το 1986 μοιράστηκαν το Νόμπελ Φυσικής για το σχεδιασμό του μικροσκοπίου σάρωσης.

## Παραπομπές


## Φωτογραφίες

Αρχείο:STED microscopy - DNA replication factories in human cells (from BMC Cell Biology 2009, 10 88).jpg|Ψηφιακή εικόνα από μικροσκόπιο
Αρχείο:The parallel microscopic Universe I.jpg|Καλλιέργεια όπως φαίνεται από μικροσκόπιο
Αρχείο:ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος Εργαστήριο Συνεστιακό Μικροσκόπιο 2.jpg|ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος Εργαστήριο Συνεστιακό Μικροσκόπιο
Αρχείο:Αστροκύτταρα ποντικού σε καλλιέργεια.jpg|Αστροκύτταρα ποντικών.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών,πληροφορίες για το μικροσκόπιο

Κατηγορία:Οπτικά όργανα
Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Κατηγορία:Όργανα εργαστηρίου βιολογίας
Μαρία Δεσύλλα – Λαβράνου

[thumb|200px|right|Έργο της Μ. Δεσύλλα που απεικονίζει τον [Γεώργιος Σαμαρτζής|Γ. Σαμαρτζή]]

Η **Μαρία Δεσύλλα – Λαβράνου** ήταν Ελληνίδα ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα την 1η Φεβρουαρίου 1893. Καταγόταν από παλαιά μεγαλοαστική οικογένεια, μέλη της οποίας υπήρξαν προσωπικότητες της πολιτικής.

Το ταλέντο της Δεσύλλα εμφανίστηκε πολύ νωρίς. Σε ηλικία 12 ετών βραβεύεται σ’ έναν διαγωνισμό ζωγραφικής, που είχε διοργανώσει το Αρσάκειο της Κέρκυρας. Από το 1905 έως το 1910 σπούδασε την τέχνη των χρωμάτων δίπλα στο γνωστό ζωγράφο Γεώργιο Σαμαρτζή. Το 1911 πηγαίνει στη Φλωρεντία για ανώτερες σπουδές, Θα επιστρέψει στην Κέρκυρα το 1915, ενώ από το 1919 έως το 1930 ταξιδεύει σε χώρες της Ευρώπης, επισκεπτόμενη Μουσεία και Πινακοθήκες.
Το 1933 θα παντρευτεί τον Άγγελο Λαβράνο και θα εγκατασταθεί μόνιμα στην πατρίδα της, όπου αφοσιώνεται στη ζωγραφική.
 
Η Δεσύλλα δεν παρουσίασε εργασία της, ούτε σε ατομική, ούτε σε ομαδική έκθεση. Πέντε χρόνια μετά το θάνατό της οργανώθηκε μια αναδρομική παρουσίαση των έργων της στο Κέντρο Εικαστικών Τεχνών *«Υάκινθος»,* η οποία την ανέδειξε ως μια από τις πρώτες και πιο αξιόλογες Ελληνίδες ζωγράφους. Πέθανε στις 3 Μαΐου του 1987.

## Πηγές

* Εφημ. *«Η Βραδυνή»,* φ. 13.9.1940
* Περιοδικό *«Πόρφυρας»,* τευχ. Απρ. – Σεπτ. 1992
* Εφημ. *«Καθημερινή»* (ένθετο), (23.2.1997)

Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Γιββσίτης

Ο **γιββσίτης** (αγγλ. gibbsite), αποκαλούμενος επίσης και **υδραργιλλίτης** είναι ορυκτό υδροξείδιο του αργιλίου. Αποτελεί ένα από τα τρία κύρια συστατικά του πετρώματος βωξίτη (τα άλλα δύο είναι ο βαιμίτης και το διάσπορο). Αποτελεί, κατά συνέπεια, ένα από τα βασικότερα ορυκτά του αργιλίου. Το όνομά του προέρχεται από τον Αντισυνταγματάρχη Τζωρτζ Γκιμπς (George Gibbs, 1776 - 1833), έναν από τους πρώτους συλλέκτες ορυκτών στις ΗΠΑ, του οποίου τη συλλογή απέκτησε το Πανεπιστήμιο Γέιλ στις αρχές του 19ου αιώνα.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Δομικά έχει την ιδιομορφία να μοιάζει με τους μαρμαρυγίες, καθώς η βασική του δομή σχηματίζει στρώσεις συνδεδεμένων οκταέδρων υδροξειδίου του αργιλίου: Τα οκτάεδρα σχηματίζονται από ιόντα Al+3 συνδεδεμένα με οκταεδρικά διατεταγμένα ιόντα ΟΗ-. Κάθε ΟΗ-, όμως, συνδέεται με δύο μόνο άτομα αργιλίου. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ηλεκτρικά ουδέτερων παράλληλων στρώσεων, που, ελλείψει σχετικών δυνάμεων, συγκρατούνται ασθενώς, εξ ού και ο έντονος σχισμός που εμφανίζει το ορυκτό. Από αφυδάτωση του γιββσίτη προέρχεται το κορούνδιο (Al2O3), στη δομή του οποίου το ΟΗ- αντικαθίσταται από Ο−2. Στην περίπτωση αυτή κάθε "στρώση" δεν είναι ηλεκτρικά ουδέτερη, οι στρώσεις συγκρατούνται από ισχυρές ηλεκτρικές δυνάμεις, εξ ου και η έλλειψη σχισμού και η υψηλότατη σκληρότητα του κορουνδίου.

Σχηματίζεται σε λατεριτικές συνθήκες εξαλλοίωσης αργιλικών ορυκτών: Υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος, έντονη υγρασία, ισχυρές βροχοπτώσεις. Σχηματίζεται, επίσης σε χαμηλών θερμοκρασιών υδροθερμικές αποθέσεις καθώς και σε περιβάλλοντα χαμηλής μεταμόρφωσης, υποκαθιστώντας άλλα ορυκτά του αργιλίου.

Σχετίζεται με καολινίτη διάσπορο, βαιμίτη, κορούνδιο, γκετίτη ενώ παραλλαγές του αποτελούν ο μπαγιερίτης, ο νορστραντίτης και ο ντοϊλεϊτης (όλα με την ίδια χημική σύσταση).

Η εμφάνισή του είναι κοινότατη σε όλη τη Γη, καθώς αποτελεί συστατικό του βωξίτη. Σε αυτοτελή μορφή απαντά στις ΗΠΑ (Πενσιλβάνια, Μασσαχουσέτη, Καλιφόρνια, Τζώρτζια, Βόρεια Καρολίνα, στη Βραζιλία (Minas Gerais, αλλά και σε άλλες περιοχές), στη Νορβηγία (περιοχή του Λάρβικ), στα Ουράλια όρη (περιοχή Ζλάτουστ, Ρωσία), στη Γερμανία (ομόσπονδο κρατίδιο Βάδη-Βυρτεμβέργη, την Ινδία, τη Μαδαγασκάρη, την Τασμανία και την Κίνα.

Στην Ελλάδα αποτελεί κοινό ορυκτό σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Σούνιο, Μεγάλα Πεύκα, Σιγιά, Σουρέζα) και στο ορυχείο βωξίτη "Νησί" της Λοκρίδας (Νομός Φθιώτιδας).

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy 
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Γιββσιτης
Καρμινίτης

Ο **καρμινίτης** (αγγλ. carminite) είναι αρσενικικό ορυκτό του (τρισθενούς) σιδήρου και του μολύβδου. Έλαβε το όνομά του από το καρμινέρυθρο χρώμα του.

Δεν είναι από τα πολύ κοινά ορυκτά. Σχηματίζεται σε ζώνες εξαλλοίωσης μολυβδούχων ορυκτών ως προϊόν εξαλλοίωσης του αρσενοπυρίτη. Σχετίζεται με αρσενιοσιδηρίτη, σκοροδίτη, βουλφενίτη, μιμητίτη, κερουσίτη, αγγλεσίτη και τα πολύ λιγότερο κοινά βεουδαντίτη, μπεϊλντονίτη και δυσσερτίτη.

Σημαντικές και καλοσχηματισμένες αποθέσεις του απαντούν στο *Mina Ojuela, Mapimi, Durango*, Μεξικό - οι μεγαλύτεροι ανευρεθέντες κρύσταλλοι - και τις περιοχές Σάντα Άνα, Λα Μουρ και Σονόρα, τη Γερμανία (Παλατινάτο και Βέστερβαλντ), την Αγγλία (περιοχές Κάμπρια και Κορνουάλλη), την περιοχή Βαρ στη Γαλλία, τις ΗΠΑ (Νεβάδα, Γιούτα), το Τσουμέμπ της Ναμίμπια (επίσης μεγάλοι κρύσταλλοι), και τη δυτική Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία της Καμάριζας Λαυρίου. 

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Καρμινιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Δινιτρωδοξενοοκταφθορίδιο

μικρογραφία|Δινιτρωδοξενοοκταφθορίδιο
Το **δινιτρωδοξενοοκταφθορίδιο** ή **δινιτρωζοξενοοκταφθορίδιο** είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει ξένο (ένα ευγενές αέριο), άζωτο, οξυγόνο και φθόριο, χημικό τύπο **(NO)<sub>2</sub>(XeF<sub>8</sub>)**. Είναι μία ιονική ένωση νιτρωδοκατιόντων [(ΝΟ)+] και ανιόντων οκταφθοροξένου [(XeF8)2-]. Η μοριακή γεωμετρία του ανιόντος είναι τετραγωνική αντιπρισματική, με μήκη δεσμών Xe-F 197,1, 194,6, 195,8, 205,2 και 209,9 pm.

Παράγεται με την αντίδραση του εξαφθοριούχου ξένου (XeF6) με νιτρωδοφθορίδιο (NOF)


\mathrm{XeF_6 + 2NOF \xrightarrow{} (NO)_2[XeF_8]}


Άλλες ενώσεις που περιέχουν το ίδιο ανιόν είναι τα άλατά του με μέταλλα αλκαλίων, συμπεριλαμβάνουν τις ακόλουθες ενώσεις: δικαισιοξενοοκταφθορίδιο [Cs2(XeF8)] και διρουβιδιοξενοοκταφθορίδιο [Rb2(XeF8)], που είναι σταθερές ως τους 400&nbsp;°C.

## Παραπομπές και σημειώσεις


Κατηγορία:Ενώσεις ξένου
Κατηγορία:Οξειδωτικά αντιδραστήρια
Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Βραβείο Καντάφι

Το **Διεθνές Βραβείο αλ-Καντάφι για τα ανθρώπινα δικαιώματα** (Al-Gaddafi International Prize for Human Rights) ήταν ένα ετήσιο βραβείο, το οποίο θεσμοθετήθηκε από τον ηγέτη της Λιβύης, Μοαμάρ Καντάφι, του οποίου το όνομα έφερε.

Καθιερώθηκε το 1988 και συνοδευόταν αρχικά από το ποσό των 10 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ. Αρμόδιος για την απονομή ήταν ο οργανισμός Βορράς-Νότος, με έδρα την Ελβετία. Απονέμεται σε διεθνείς προσωπικότητες ή οργανισμούς για την ξεχωριστή συνεισφορά τους στο χώρο της βοήθειας προς τον άνθρωπο και της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με την υποστήριξη της διεθνούς ειρήνης. Σήμερα το ποσό που απονέμεται είναι της τάξης των 250.000 δολαρίων και σε περίπτωση που οι βραβευμένοι είναι πάνω από ένας, το ποσό αυτό διαμοιράζεται.

Το βραβείο καταργήθηκε το 2011 μετά την εκθρόνιση του Λίβυου ηγέτη.

## Βραβευθέντες

## Σειρά γραμματοσήμων
Τα  Λιβυκά Ταχυδρομεία αφιέρωσαν μια σειρά γραμματοσήμων στο διεθνές βραβείο Καντάφι το 1994, με ημερομηνία έκδοσης την τελευταία ημέρα του 1994. Η σειρά αποτελείται από ένα μικρό φυλλάδιο με 16 γραμματόσημα.

Κάθε οριζόντια λωρίδα από τα 4 γραμματόσημα είναι αφιερωμένη σε ένα συγκεκριμένο θέμα:
* Νέλσον Μαντέλα
* Αυτόχθονες λαοί της Αμερικής
* Πόλεμος στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Πρώτη Ιντιφάντα της Παλαιστίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος στην αγγλική
 
Κανταφι Βραβείο
Κατηγορία:Πρώην βραβεία
Εισαγωγή δεδομένων

Η **είσοδος δεδομένων** ή εισαγωγή δεδομένων (data entry) είναι όρος που υποδηλώνει νέα δεδομένα ή μεταβολές υπαρχόντων δεδομένων που εισέρχονται σε ένα σύστημα για να ενεργοποιήσουν ή να αλλάξουν μια διαδικασία. Είναι μια αφηρημένη έννοια, που χρησιμοποιείται για την μοντελοποίηση ενός συστήματος (-ων) ή το σχεδιασμός του συστήματος (ων) διαχείρισης δεδομένων. Συνδέεται συνήθως με άλλους όρους, π.χ., τμήμα εισόδου, μεταβλητή εισόδου, παράμετρος εισόδου, τιμή εισόδου, σήμα εισόδου, θύρα εισόδου, συσκευή εισόδου και αρχείο εισόδου.
Η εισαγωγή δεδομένων είναι συνήθως μέρος της επεξεργασίας δεδομένων (data processing).

Η εισαγωγή δεδομένων γίνεται συνήθως από κάποιο υπάλληλο εισαγωγής δεδομένων(data entry clerk).

Κατηγορία:Διαχείριση δεδομένων
Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου

Η **Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου** (1921 - 24 Ιουλίου 2008) ήταν ιδρύτρια του Μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του Δημήτριου Λόντου, βουλευτή και υπουργού, και της Μελπομένης Σκαμπαβία. Από την πλευρά του πατέρα της καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν δισέγγονη του Ανδρέα Χ. Λόντου καθώς και ανιψιά του Στέφανου Στρέιτ και του Δημήτριου Μάξιμου, ενώ από την πλευρά της μητέρας της καταγόταν από τη Σύρο και ήταν μικρανιψιά του ευεργέτη Ιωάννη Βαρδάκα (ήταν αδερφός της γιαγιάς της). Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου συμμετείχε ως εθελόντρια αδερφή, υπηρεσία για την οποία τιμήθηκε με πολεμικό μετάλλιο από το Υπουργείο Στρατιωτικών. Το 1972 , μαζί με τον σύζυγό της Παύλο Κανελλόπουλο, δώρισαν στο ελληνικό κράτος τη συλλογή αρχαίων που είχαν δημιουργήσει, ιδρύοντας παράλληλα το μουσείο "Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου" στην Πλάκα. Αργότερα, το 1999, η Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου ίδρυσε το ομώνυμο ίδρυμα, στο οποίο έχει διατελέσει πρόεδρος.

Επίσης χρημάτισε αντιπρόεδρος του Μουσικού Σωματείου «Τζίνα Μπαχάουερ», ενώ τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο από την Ακαδημία Αθηνών για τις ενέργειές της στην επέκταση του μουσείου και για τις δωρεές της προς το ελληνικό κράτος. Κατοικούσε στην Αθήνα σε διαμέρισμα επί της οδού Ηρώδου Αττικού.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 2008 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένη με τον Παύλο Κανελλόπουλο και δεν είχε παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αλεξανδρα
Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
286 Ικλέα

Η **Ικλέα (Iclea)** είναι μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,98. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ικλέας υπολογίζεται σε 97 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 953 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,048 (από δεδομένα του IRAS). Η Ικλέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 21 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ικλεα
Νικόλαος Λεβίδης

Ο **Νικόλαος Λεβίδης** (Κέρκυρα, 25 Αυγούστου 1868 – Αθήνα, 1942) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε νομικά και φιλολογία. Εκλέχθηκε επανειλημμένως βουλευτής Αττικής από το 1881 έως το 1920. Για τη ρητορική του δεινότητα τον αποκάλεσαν «αηδόνι της Βουλής». Διετέλεσε υπουργός των Ναυτικών (1895), υπουργός Δικαιοσύνης (Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη του 1903), και υπουργός Εσωτερικών (1908). Δυο φορές, επίσης, διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής. Δώρισε την προσωπική του βιβλιοθήκη στον Σύλλογο «Παρνασσός», ο οποίος κατήρτησε ιδιαίτερη αίθουσα για την τοποθέτηση των βιβλίων, μεταξύ άλλων, πλήρεις προϋπολογισμούς και απολογισμούς του ελληνικού κράτους μιας ολόκληρης εκατονταετίας, όλους τους τόμους της εφημερίδας της κυβερνήσεως, όλες τις συζητήσεις των νομοθετικών σωμάτων από ίδρυση του Ελληνικού κράτους, φακέλους όλων των μεγάλων ζητημάτων του Ελληνικού κράτους, καθώς και όλα τα έργα που δημοσίευσε ο Λεβίδης σε τόμους, περιοδικά και εφημερίδες. Η αίθουσα αυτή ονομάστηκε «αίθουσα Νικόλαου Λεβίδη». 

## Έργο του
Ως συγγραφέας ο Ν. Λεβίδης  υπήρξε πληθωρικός. Έγραψε πολλά άρθρα και μελέτες από τις οποίες οι πιο αξιόλογες είναι: *«Τα μοναστηριακά κτήματα»* (1892) και *«Βασιλεία συνταγματική μετά κοινοβουλευτισμού»* (1934). Τη σημαντική βιβλιοθήκη του την κληροδότησε στον Φ. Σ. *«Παρνασσός»,* του οποίου ήταν ιδρυτικό μέλος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Π. Δρανδάκη, *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*
* Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό* «Ηλίου»* κ.ά.
* Νέοι Δρόμοι, 1939, τεύχος 13ο, σελ. 5.

Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Νικολαος
Λ
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Delta Works

right|thumb|OosterscheldeKering
right|thumb|Maeslantkering
Το νερό από πάντα έπαιζε έναν κεντρικό ρόλο στην ιστορία της Ολλανδίας. Μετά τη μεγάλη πλημμύρα του 1953, αποφασίστηκε η ίδρυση της **Deltaworks**, ενός από τα μεγαλύτερα προγράμματα διαχείρισης νερού στον κόσμο. 

Η επιτροπή Delta συστάθηκε 20 μέρες μετά την πλημμύρα της Βόρειας Θάλασσας, στις 21 Φεβρουαρίου 1953. Η επιτροπή αυτή γνωμοδότησε πάνω στην αύξηση της ασφάλειας. Αυτή ήταν μια δύσκολη αποστολή, καθώς το Νιούε Βάτερβεγκ και το Βέστερσελντε (ολλανδικά: Westerschelde) έπρεπε να παραμείνουν ανοιχτά για την οικονομική επιβίωση των λιμανιών του Ρότερνταμ και της Αμβέρσας. Η επιτροπή Delta τελικά έδωσε πέντε γνωμοδοτήσεις, που αποτέλεσαν το σχέδιο Delta στις 18 Οκτωβρίου 1955. Όλα μαζί τα έργα της DeltaWorks κόστισαν περίπου 5 δις Ευρώ.

## Τα φράγματα

Το Οστερσέλντεκερινγκ (Oosterscheldekering) έγινε το μεγαλύτερο προστατευτικό φράγμα παγκοσμίως. Το προστατευτικό έναντι των κυματισμών κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας με συνολικό μήκος 3 χιλιόμετρα θα αποτελούνταν από 65 προκατασκευασμένους πυλώνες από σκυρόδεμα, μεταξύ των οποίων θα τοποθετούνταν 62 ατσάλινες θύρες. 

Το Μέσλαντκερινγκ (Maeslandkering) είναι το μοναδικό προστατευτικό καταιγίδας στον κόσμο που διαθέτει τόσο μεγάλα κινούμενα μέρη: οι θύρες του είναι 240 μέτρα η κάθεμία. Το προστατευτικό αυτό θα τοποθετούνταν στο Νιούε Βάτερβεχ (Nieuwe Waterweg). 

Η Deltaworks είναι ένα παγκόσμιο μοντέλο τεχνολογικής ανάπτυξης μέσω του οποίου η ανθρώπινη και οικολογική ασφάλεια έπαιξαν τον κεντρικό ρόλο. Έτσι, η Ολλανδία διεύρυνε την άποψή της σχετικά με την ασφάλεια και το νερό. Τα έργα της DeltaWorks συνθέτουν ένα μοναδικό συνδυασμό ανάμεσα στην ασφάλεια, την οικονομία την αναψυχή και τη φύση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της Δέλτα Έργων

Κατηγορία:Γεωγραφία της Ολλανδίας
Κατηγορία:Φράγματα της Ολλανδίας
Απλό σύστημα για τη μεταγραφή της βουλγαρικής γλώσσας

Το **Απλό σύστημα** ( *Streamlined System*) είναι το επίσημο σύστημα της Βουλγαρίας για την μεταγραφή της βουλγαρικής γλώσσας στο λατινικό αλφάβητο, που ορίζεται από τον ακόλουθο πίνακα:

Το σύστημα είναι επίσης υιοθετήθηκε επίσημα από τα Ηνωμένα Έθνη, καθώς και από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.

## Προέλευση και χρήση

Το Απλό αυτό σύστημα δημιουργήθηκε από τον Λιουμπομίρ Ιβανόφ στο Ινστιτούτο Μαθηματικών και Πληροφορικής της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών το 1995. Αρχικά, στις 2 Μαρτίου 1995, το σύστημα αυτό καθιερώθηκε για να εξυπηρετήσει τον εκλατινισμό των βουλγαρικών γεωγραφικών ονομάτων στην Ανταρκτική.  Στη συνέχεια το σύστημα εγκρίθηκε με διατάγματα της βουλγαρικής κυβέρνησης το 2000 και το 2006 και, τέλος, με το  που εγκρίθηκε το 2009. Ιβάνοφ προτίθεται να χρησιμοποιήσει την προσέγγιση του εκρωμαϊσμού για κυριλλικό αλφάβητο της άλλες σλαβικές γλώσσες, ιδιαίτερα το ρωσικό αλφάβητο.

## Ενδεικτικά

Παράδειγμα. (Το άρθρο 1 από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα):

## Δείτε επίσης

* Μεταγραφή
* Βουλγαρική γλώσσα
* Κυριλλικό αλφάβητο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλωσσολογία
Κατηγορία:Σλαβικές γλώσσες
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βουλγαρίας