Τσαρλς Μπάρκλεϊ

Ο **Τσαρλς Ουέιντ Μπάρκλεϊ** (*Charles Wade Barkley*, γεννήθηκε  20 Φεβρουαρίου 1963) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Είναι δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, 11 φορές NBA All-Star και πολυτιμότερος παίκτης (MVP) του NBA το 1993. Ένας από τους κορυφαίους πάουερ φόργουορντ όλων των εποχών, συμπεριλήφθηκε στις Επετειακές Ομάδες των 50 και 75 χρόνων του NBA.

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια

Στην εφηβική του ηλικία το ύψος των 1,78 μέτρων και το υπέρβαρό του δεν του επέτρεψαν να διακριθεί. 
Ο Μπάρκλεϊ έπαιξε στο κολέγιο για το Πανεπιστήμιο Όμπορν αγωνιζόμενος κυρίως ως σέντερ, αν και το ύψος του την πρώτη χρονιά του, περίπου 1,85 μέτρα  ήταν μικρότερο από τον μέσο όρο για τους συνομηλίκους του. Στη συνέχεια το ύψος του αυξήθηκε στο 1,96, ενώ ταυτόχρονη αύξηση παρουσίαζε και το βάρος του που ξεπέρασε τα 130 κιλά στο κολέγιο. Το παρατσούκλι *The Round Mound of Rebound* ("το στρογγυλό βουνό του ριμπάουντ") ξεκινά από το διάστημα στο κολέγιο, όπου έγινε γνωστός για την παράδοση μιας πίτσας, ενώ καθόταν στον πάγκο κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού κανονικής περιόδου. Παρ' αυτά, ήταν γρήγορος και απρόσμενα αλτικός και διακρίθηκε κερδίζοντας δημοφιλία με τα καρφώματά του.

### NBA

Έκανε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ το 1984 με τους Φιλαδέλφεια 76ερς από τους οποίους έγινε ντραφτ στην πέμπτη θέση και στην πρώτη του χρονιά είχε 14,0 πόντους και  8,6 ριμπάουντ και επιλέχθηκε στην καλύτερη πεντάδα των ρούκι. Δίπλα στον Μόουζες Μαλόουν έμαθε τα μυστικά της διεκδίκησης των ριμπάουντ. Τη δεύτερη σεζόν του έγινε πρώτος ριμπάουντερ της ομάδας με μέσο όρο 12,8 ανά αγώνα και ανέβασε την παραγωγικότητά του στους 20 πόντους ανά παιχνίδι στη κανονική περίοδο.  Σταδιακά, και μετά την αποχώρηση των Μαλόουν (1986) και Τζούλιους Έρβινγκ (1987) έγινε ο ηγέτης της ομάδας, την οποία οδηγούσε στα πλέι οφ κάθε χρόνο μέχρι τη μεταγραφή του στους Φοίνιξ Σανς το 1992. Όμως, η ομάδα έχασε τις υψηλές προοπτικές που είχε πρωταγωνιστώντας επί σειρά ετών στο πρωτάθλημα.  Καθιερώθηκε στη θέση του πάουερ φόργουορντ και με βάρος στα περίπου 115 κιλά, ο όγκος και η δύναμή του τον ανέδειξαν ως ισχυρή αμυντική δύναμη και εξαιρετικό ριμπάουντερ κατακτώντας τον τίτλο του πρώτου ριμπάουντερ (το μοναδικό στη σταδιοδρομία του) τη σεζόν 1986–87. Τη σεζόν 1988–89 είχε την πρώτη επιλογή του στην Πρώτη Ομάδα της Χρονιάς. Το 1991 ήταν πολυτιμότερος παίκτης του All-Star Game έχοντας 17 πόντους και 22 ριμπάουντ. Με τη Φιλαδέλφεια είχε 24,3 πόντους μέσο όρο ανά αγώνα.

Στους Σανς ο Μπάρκλεϊ έγινε γρήγορα σύμβολο της ομάδας και ένας από τους πιο δημοφιλείς παίκτες όλων των εποχών για τους φιλάθλους της  αλλά ενεπλάκη και σε μερικά μικρά σκάνδαλα, συμπεριλαμβανομένου του  καυγά του με τον σέντερ των Ντιτρόιτ Πίστονς Μπιλ Λαϊμπίρ το 1990. Τη σεζόν 1989–90 ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία του πολυτιμότερου παίκτη του πρωταθλήματος έχοντας μέσο όρο 25,2 πόντους και 11,5 ριμπάουντ χάνοντας με πολύ μικρή διαφορά από τον Μάτζικ Τζόνσον. Τη σεζόν 1992–93 έλαβε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου έχοντας 25,6 και 12,2 ριμπάουντ και η ομάδα έφτασε στους τελικούς, όπου είχε μέσο όρο 27,3 πόντους, 13 ριμπάουντ και 5,5 ασίστ ανά παιχνίδι. Στους τελικούς του ΝΒΑ, ο Μπάρκλεϊ και οι Σανς δεν κατάφεραν να ανταπεξέλθουν απέναντι στον Μάικλ Τζόρνταν και τους Σικάγο Μπουλς που επιβλήθηκαν σε έξι αγώνες (4–2). Ήταν η πρώτη και τελευταία του εμφάνιση στους τελικούς. Το 1994 ήταν για άλλη μια φορά ο πρωταγωνιστής της σεζόν για το Φοίνιξ, το οποίο έχασε στα ημιτελικά της Δυτικής Περιφέρειας σε επτά αγώνες από τους μετέπειτα πρωταθλητές Χιούστον Ρόκετς. Το 1995 η ιστορία επαναλήφθηκε όπως και την προηγούμενη χρονιά στα πλέι οφ, και το 1996 ο Μπάρκλεϊ και οι Σανς είχαν επανέλθει σε μέτριες εμφανίσεις. 

Οι Χιούστον Ρόκετς  επιστρέφοντας από τον  αποκλεισμό στα πλέι οφ του 1996, έκριναν απαραίτητο να ενισχύσουν την ομάδα ειδικά μέσα στη ρακέτα, και αναγνώρισαν τον Μπάρκλεϊ ως τον κατάλληλο άνθρωπο. Οι Ρόκετς αντάλλαξαν τέσσερις παίκτες στους Σανς για αυτόν. Όταν ολοκληρώθηκε η συμφωνία, το Χιούστον φάνηκε αμέσως ως ένας από τους πιο αξιόπιστους διεκδικητές του τίτλου του ΝΒΑ. Αλλά ως μέλος της ομάδας του Τέξας, ο Μπάρκλεϊ υπέφερε συχνά από τραυματισμούς, ειδικά στην πλάτη του, που τον οδήγησαν στην αποχώρησή του το 2000. Παρά αυτά τα προβλήματα, ωστόσο, έπαιζε ακόμα σημαντικό ρόλο στους Ρόκετς: την πρώτη του χρονιά στο Χιούστον σημείωσε 19,2 πόντους και μάζεψε 13,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, φτάνοντας με την ομάδα του Τέξας σε ένα βήμα από τον μεγάλο τελικό (το Χιούστον ηττήθηκε στον τελικό της Περιφέρειας από τους Γιούτα Τζαζ). Η τελευταία του σεζόν στο ΝΒΑ τον σημείωσε 14 πόντους ανά παιχνίδι σε 19 αγώνες πριν τραυματιστεί σοβαρά τον δεξιό τετρακέφαλο του ισχίου στις 8 Δεκεμβρίου 1999 κατά τη διάρκεια ενός αγώνα της κανονικής περιόδου με αντίπαλο την πρώην ομάδα του Σίξερς. Καριέρα που έμοιαζε να έχει τελειώσει στο ίδιο γήπεδο στο οποίο είχε ξεκινήσει: στην πραγματικότητα, οι γιατροί του είπαν ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να παίξει ξανά. Τέσσερις μήνες αργότερα, ο Μπάρκλεϊ επέστρεψε μπροστά στους θαυμαστές του, σημειώνοντας ένα καλάθι στις 19 Απριλίου 2000 εναντίον των Βανκούβερ Γκρίζλις. Αμέσως μετά από αυτόν τον αγώνα, ανακοίνωσε την οριστική αποχώρησή του, έχοντας μέσους όρους καριέρας 22,1 πόντους και 11,7 ριμπάουντ. Οι Σίξερς και οι Σανς απέσυραν τη φανέλα με το νούμερο 34 που φορούσε.

### Διεθνής καριέρα
Το 1984 αποκλείστηκε από την ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες από τον Μπόμπι Νάιτ έχοντας φτάσει στην επιλογή των τελικών 20 παικτών, στην ίσως πιο αμφιλεγόμενη επιλογή του εκλέκτορα. Το 1992 επιλέχθηκε να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη εμφάνιση επαγγελματιών παικτών του NBA στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ως μέλος της Ντριμ Τιμ, του ισχυρότερου σχηματισμού μπάσκετ όλων των εποχών. Η πρώτη διάκριση ήρθε το 1992, όταν η εθνική ομάδα των ΗΠΑ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο του Αμερικανικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης του 1992 που λειτούργησε και ως προολυμπιακό τουρνουά. Στη διοργάνωση η ομάδα πέτυχε έξι νίκες σε ισάριθμους αγώνες και ο Μπάρκλεϊ ήταν πρώτος σκόρερ της εθνικής με μέσο όρο 16,3 πόντους και πρώτος ριμπάουντερ με 6,7. Ήταν και πρώτος σκόρερ του τελικού με αντίπαλο τη Βενεζουέλα (127–80) με 17 πόντους από κοινού με τον Καρλ Μαλόουν. Στην ομάδα αγωνίστηκε ως σμολ φόργουορντ, με τον Μαλόουν στη θέση του πάουερ φόργουορντ. Η προσαρμογή του ήταν ευκολότερη από ότι θα υπέθετε κάνεις καθώς στο φιλικό παιχνίδι που προηγήθηκε της διοργάνωσης με την Γαλλία στο Μονακό ήταν μαζί με τον Τζόρνταν οι πρώτοι σκόρερ με 21 πόντους (νίκη με 111–71). Το χρυσό μετάλλιο ήρθε με ιστορική ευκολία και ο Μπάρκλεϊ ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με μέσο όρο 18 πόντους, ενώ ήταν και ο πιο εύστοχος εντός πεδιάς με 71,1 %. Στον αγώνα με τη Βραζιλία (127–83) σημείωσε 30 πόντους, τους περισσότερους από οποιοδήποτε άλλο παίκτη των ΗΠΑ σε αγώνα της διοργάνωσης του 1992. Στον τελικό με αντίπαλο την Κροατία (117–85) σημείωσε 17 πόντους, ενώ είχε τέσσερα κλεψίματα, δύο ριμπάουντ και παρείχε τέσσερις ασίστ. Το 1996 επανέλαβε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα. Όπως και το 1992, ο Μπάρκλεϊ αγωνίστηκε στην ίδια θέση και ήταν πρώτος σκόρερ και ριμπάουντερ της αμερικανικής ομάδας με 12,4 πόντους και 6,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Το 1996 επιλέχθηκε στους 50 καλύτερους παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ, ενώ εισήχθη δύο φορές στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame τόσο ως παίκτης, όσο και ως μέλος της Ντριμ Τιμ. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.

### Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση
μικρογραφία|Σε φωτογραφία του 2008

Ο Μπάρκλεϊ ακολούθησε  επιτυχημένη καριέρα ως τηλεοπτικός αναλυτής του NBA (για την οποία έχει κερδίσει τρία Αθλητικά Βραβεία Έμμυ), με τις τοποθετήσεις του να προκαλούν συχνά διαμάχες. Επιπλέον, έχει γράψει βιβλία και έχει δείξει ενδιαφέρον για την πολιτική.

## Τίτλοι και διακρίσεις

* Χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο (2) : 1992, 1996
* Χρυσό μετάλλιο FIBA Americas : 1992
* ΝΒΑ πολυτιμότερος παίκτης : 1993 
* 11 × NBA All-Star : 1987 – 1997 
* MVP του NBA All-Star Game : 1991 
* 5 × Πρώτη ομάδα All-NBA  1988 – 1991 , 1993 
* 5 × All-NBA δεύτερη ομάδα: 1986 , 1987 , 1992 , 1994 , 1995 
* All-NBA Τρίτη ομάδα :  1996 
* NBA Ρούκι καλύτερη ομάδα : 1985 
* Πρώτος ριμπάουντερ NBA : 1988 
* Επετειακή ομάδα NBA (2) : 50 και 75 χρόνων 
* Νο. 34 αποσύρθηκε από τους Φιλαδέλφεια 76ερς
* Third-team All-American – NABC : 1984 
* SEC Παίκτης της Χρονιάς: 1984
* Πρώτη ομάδα All- SEC: 1984
* 2 × Δεύτερη ομάδα All-SEC 1982, 1983
* MVP τουρνουά SEC : 1984 
* Νο. 34 αποσύρθηκε από τους *Auburn Tigers*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
* Charles Barkley 
* Αναλυτικά στατιστικά καριέρας 

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κατηγορία:Αμερικανοί  Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame