Γάιος Μανίλιος

Ο **Γάιος Μανίλιος** ήταν Ρωμαίος τριβούνος των πληβείων (tribunus plebis) το 66 π.Χ. Είναι κυρίως γνωστός για τη Lex Manilia του, το νομοσχέδιο που έκανε τον Πομπήιο Μάγνο αρχηγό του πολέμου κατά του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου.

## Σταδιοδρομία

### Ψήφος στους απελεύθερους
Στην αρχή του έτους της θητείας του ως τριβούνου (Δεκέμβριος 67 π.Χ.), επέτυχε την ψήφιση ενός νόμου (*de libertinorum suffragiis*), ο οποίος έδινε στους απελεύθερους το προνόμιο να ψηφίζουν, μαζί με εκείνους που τους είχαν απελευθερώσει (δηλαδή στην ίδια φυλή με τον *προστάτη* τους). Ωστόσο, αυτός ο νόμος κηρύχθηκε σχεδόν αμέσως άκυρος από τη Σύγκλητο.  

### Μιθριδατικός πόλεμος και η ''lex Manilia''
Αργότερα το έτος 66 π.Χ. ο Μανίλιος πρότεινε μία νομοθεσία, τη *lex Manilia*, με την οποία παραχωρούσε στον Πομπήιο Μάγνο την αρχηγία στον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο. Από το 73 έως το 68 π.Χ. ο Λεύκιος Λικίνιος Λούκουλλος είχε σημειώσει σημαντική επιτυχία στην Ανατολή, νικώντας τόσο τον Μιθριδάτη ΣΤ' του Πόντου, όσο και τον σύμμαχό του Τιγράνη Β΄ τον Μέγα. Ωστόσο, τα στρατεύματα του Λούκουλλου στασίασαν υπό την ηγεσία του Πόπλιου Κλόδιου Πούλχερ το 67 π.Χ., επιτρέποντας στον Μιθριδάτη ΣΤ΄ και τον Τιγράνη Β΄ να εισβάλουν ξανά στον Πόντο και την Καππαδοκία.  Ο άμεσος αντικαταστάτης του Λούκουλλου, ο Mάνιος Ακίλιος Γλαβρίων ήταν αναποτελεσματικός, και μέχρι το τέλος του 67 π.Χ. ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ είχε ανακτήσει όλο το πρώην βασίλειό του 

Η νομοθεσία του Μανίλιου ανακάλεσε και τους τρεις στρατηγούς που βρίσκονταν ακόμη στην Ανατολή (Λούκουλλος στον Πόντο, Γλαβρίων στη Βιθυνία και Κόιντος Μάρκιος Ρεξ στην Κιλικία). Μετέφερε τη διοίκησή τους και ολόκληρη τη διεξαγωγή του ανατολικού πολέμου στον Πομπήιο, ο οποίος βρισκόταν ήδη στην Ανατολή και ολοκλήρωνε την εκστρατεία του κατά των πειρατών (όπως τού είχε παραχωρηθεί από τη *[[Γαβίνειος Νόμος|lex Gabinia]]* του 67 π.Χ.). 

Στο νομοσχέδιο του Mανίλιου αντιτάχθηκε ο Κόιντος Ορτένσιος και ο Κόιντος Λουτάτιος Κάτουλος.  Το κρίσιμο, ωστόσο, ήταν ότι υποστηρίχθηκε από αρκετούς επιφανείς πρώην υπάτους (σε αντίθεση με τη *lex Gabinia*, η οποία είχε σχεδόν καθολικά αντιταχθεί από τη Σύγκλητο), με αποτέλεσμα να ψηφιστεί ομόφωνα στη Συνέλευση των πληβείων (*comitia tributa).*  Αυτοί οι πρώην ύπατοι περιλάμβαναν τον Σερουίλιο Βατία Ισαυρικό, τον Γάιο Σκριβώνιο Κουρίωνα, τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο και τον Γναίο Κορνήλιο Λέντουλο Κλοδιανό.   Υποστηρίχτηκε επίσης από τον Κικέρωνα, που τότε υπηρετούσε ως πραίτωρ, στον σωζόμενο λόγο του *pro lege Manilia* (επίσης γνωστός ως *de Imperio Cn. Pompei*). 

Ο Πομπήιος κινήθηκε σύντομα εναντίον του Μιθριδάτη ΣΤ΄ και του Τιγράνη Β΄, και νίκησε και τους δύο μέχρι το τέλος του 65 π.Χ. (αν και ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ σκοτώθηκε μέχρι το 63 π.Χ.).

### Δίκη και εξορία
Ο Μανίλιος διώχθηκε δύο φορές, όταν εγκατέλειψε το αξίωμά του τον Δεκέμβριο του 66 π.Χ., αν και η έλλειψη πηγών καθιστά τις λεπτομέρειες αβέβαιες. Φαίνεται ότι τον υπερασπίστηκε ο Κικέρων από μία αρχική κατηγορία εκβίασης (*de repetundis*), και ότι η δίκη σταμάτησε εν μέσω βίας και αναταραχών. Ωστόσο, ο Mανίλιος διώχθηκε εκ νέου με την κατηγορία της προδοσίας (*maiestas)*: καθώς δεν αναφέρεται ποτέ ξανά στις πηγές, φαίνεται ότι κρίθηκε ένοχος και εξορίστηκε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί