open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αυστραλιανός ποιμενικός

Ο **αυστραλιανός ποιμενικός** είναι φυλή σκύλου. Έχει πυκνό τρίχωμα με κατεβασμένα, τριγωνικά αυτιά. Το χρώμα του ποικίλει από πορτοκαλί, γκρι, μαύρο ή καφέ.

Το σκυλί αναπτύχθηκε από φυλή ή φυλές από τη Χώρα των Βάσκων στη Δυτική Ευρώπη. Οι Βάσκοι το έφεραν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν προηγουμένως ζήσει μόνο για λίγο στην Αυστραλία πριν μετακομίσουν στην Αμερική. Η φυλή δεν έχει καμία σχέση με την Αυστραλία.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με τη σχέση της φυλής με την Αυστραλία, αλλά δεν υπάρχει συναίνεση. Είναι παρόμοια σε εμφάνιση με τις δημοφιλείς φυλές του Αγγλικού Ποιμενικού και Μπόρντερ Κόλλι, με έρευνες να έχουν διαπιστώσει ότι οι Αυστραλοί Ποιμενικοί και οι Μπόρντερ Κόλλι είναι στενά συνδεδεμένοι μεταξύ τους.

## Απήχηση
Οι Αυστραλοί Ποιμενικοί αυξήθηκαν σε δημοτικότητα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό μέσω ροντέο, εκθέσεων αλόγων και ταινιών της Ντίσνεϋ για την τηλεόραση.

Οι αυστραλιανοί ποιμενικοί είναι εξαιρετικά εκτιμημένοι για τις δεξιότητές τους στην υπακοή. Όπως όλες οι φυλές εργασίας, ο ποιμενικός έχει σημαντική ενέργεια και συνήθως χρειάζονται μια δουλειά για να τους κρατήσουν απασχολημένους. Συχνά υπερέχουν στα αθλήματα σκυλιών, όπως η ευκινησία των σκύλων και το φρίσμπι και είναι επίσης εξαιρετικά επιτυχημένα ως σκυλιά αναζήτησης και διάσωσης, σκυλιά καταστροφών, σκυλιά ανίχνευσης, σκυλιά-οδηγοί, σκυλιά σέρβις και σκυλιά θεραπείας. Θεωρούνται η 17η δημοφιλέστερη φυλή σκυλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Χαρακτηριστικά
Ο αρσενικός Αυστραλιανός ποιμενικός φτάνει μέχρι τα 58 εκατοστά ύψος και τα 30 κιλά, ενώ ο θηλυκός τα 53 εκατοστά ύψος και τα 25 κιλά σωματικού βάρους. Συχνά το ένα του μάτι έχει διαφορετικό χρώμα από το άλλο, το γεγονός αυτό μαζί με τα διάφορα χρώματα του τριχώματος του και των χρωματικών σχημάτων γύρω από τα μάτια του, έχουν οδηγήσει ορισμένους να τον αποκαλούν ώς «το μάτι του φαντάσματος».


## Χαρακτήρας
Ως ποιμενικός σκύλος εργασίας είναι ιδιαίτερα ευφυής σκύλος, η φιλική του και παιχνιδιάρικη διάθεση σε συνδυασμό με την αγάπη του για τα παιδιά, τον κάνουν ιδανικό σκύλο για μια οικογένεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας
Ζωολογικός κήπος του Μπρονξ

Ο **ζωολογικός κήπος του Μπρονξ** (αγγλικά:Bronx Zoo) είναι μεγάλος ζωολογικός κήπος, με πολλά σπάνια ζώα, στην Νέα Υόρκη. Είναι ο μεγαλύτερος μητροπολιτικός ζωολογικός κήπος στις Ηνωμένες Πολιτείες και μεταξύ των μεγαλύτερων στον κόσμο. Κατά μέσο όρο έχει 2,15 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο και περιλαμβάνει 265 στρέμματα πάρκων και φυσικών οικοτόπων τα οποία διασχίζει ο ποταμός Μπρονξ.

Ο ζωολογικός κήπος αποτελεί μέρος ενός ολοκληρωμένου συστήματος τεσσάρων ζωολογικών κήπων και ενός ενυδρείου που διαχειρίζεται η Εταιρεία Διατήρησης της Άγριας Ζωής και είναι διαπιστευμένο από τον Σύνδεσμο Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (AZA). Είναι παγκοσμίως γνωστός για τη μεγάλη συλλογή ζώων του, καθώς και για τις βραβευμένες εκθέσεις του.


Αρχείο:California Sea Lion Zalophus californianus at Bronx Zoo 2 cropped.jpg|Ένα από τα θαλάσσια λιοντάρια
Αρχείο:Malayan Tapir Tapirus indicus at Bronx Zoo cropped.jpg|Μαλαισιανός τάπιρος, ζωολογικός κήπος του Μπρόνξ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μπρονξ
Κατηγορία:Νέα Υόρκη
Ζανγκ Ξιαν

Ο **Ζανγκ Ξιαν** (γενν. 30 Ιουλίου 1985) είναι Κινέζος αθλητής της σκοποβολής. Γεννήθηκε στην πόλη Άντα της Χεϊλονγκτσιάνγκ. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στα 25 μέτρα πιστόλι ταχείας βολής, όπου κατατάχθηκε 5ος. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018 κατατάχθηκε 2ος στο ίδιο αγώνισμα και 1ος στο ομαδικό αυτού του αγωνίσματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητές σκοποβολής στην Κίνα
Μαρία του Γκουιμαράες

Η **Μαρία του Γκουιμαράες** (*Maria de Guimarães*, 12 Αυγούστου 1538 - 7 Σεπτεμβρίου 1577) από τον Οίκο των Αβίς ήταν κόρη του δούκα του Γκοιμαράες και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πάρμας και της Πλακεντίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1538 στο Παλάτι Ριμπέϊρα στη Λισαβόνα και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Ντουάρτε 4ου δούκα τού Γκουιμαράες και της Ισαβέλλας των Μπραγκάνσα, κόρης του Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα.

Η Μαρία πέθανε στις 7 Σεπτεμβρίου 1577 στην Πάρμα σε ηλικία 39 ετών.

## Οικογένεια
Στις 11 Νοεμβρίου 1565 παντρεύτηκε στις Βρυξέλλες τον Αλέξανδρο Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμας και της Πλακεντίας. Μαζί απέκτησαν τα εξής παιδιά:
* Μαργαρίτα 1567-1643, παντρεύτηκε τον Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντοβα. Δεν απέκτησαν παιδιά.
* Ρανούτσο 1569-1622, δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο. Νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα Αλντομπραντίνι και απέκτησαν 9 παιδιά.
* Οδοάρδος 1573-1626, δεν παντρεύτηκε ποτέ. Έγινε καρδινάλιος.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Stephens, Henry Morse (1903). The Story of Portugal. G.P. Putnam's Sons. p. 139. Retrieved 17 September 2018.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πορτογαλίας
Ζαν Κικαμπουά

Ο **Ζαν Κικαμπουά** (γενν. 3 Νοεμβρίου 1995) είναι Γάλλος αθλητής της σκοποβολής. Συμμετείχε στο αγώνισμα των 25 μέτρων πυροβόλο όπλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, κερδίζοντας το ασημένιο μετάλλιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015
Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Αλέξεϊ Κλίμοφ

Ο **Αλέξεϊ Κλίμοφ** (ρωσικά: Алексей Васильевич Климов, γενν. 27 Αυγούστου 1975 στο Τομσκ) είναι Ρώσος αθλητής της σκοποβολής. Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ με 35 βαθμούς από το 2006 στα 25 μέτρα πιστόλι ταχείας βολής, στο οποίο εξειδικεύεται. 

Έχει συμμετάσχει σε 2 Ολυμπιακούς Αγώνες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ρανούτσο Β΄ Φαρνέζε της Πάρμας

Ο **Ρανούτσο Β΄**, ιταλ. Ranuccio II (17 Σεπτεμβρίου 1630 - 11 Δεκεμβρίου 1694) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν δούκας της Πάρμας & Πλακεντίας (1646-94) και τού Κάστρο (1646-49).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Οδοάρδου 4ου δούκα της Πάρμας & Πλακεντίας και της Μαργαρίτας των Μεδίκων, κόρης τού Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1646 αιφνίδια και ο Ρανούτσο Β΄ τον διαδέχθηκε. Ήταν ανήλικος και για δύο έτη επιτροπεύθηκε από τον θείο του Φραγκίσκο-Μαρία και τη μητέρα του.

Κατά τη διακυβέρνησή του το δουκάτο, που ήταν σε παρακμή, ενεπλάκη στους Πολέμους τού Κάστρο, ένα φέουδο εντός τού Παπικού κράτους, βόρεια της Ρώμης. Ο ισχυρός Οίκος των Μπαρμπερίνι τού πάπα Ουρβανού Η΄ ήταν πρόθυμος να το αποκτήσει. Βρήκαν αφορμή, όταν ο δούκας δεν μπορούσε να πληρώσει τους πιστωτές του. Αυτοί απευθύνθηκαν στον Ουρβανό Η΄ για βοήθεια, ο οποίος κατέλαβε το Κάστρο. Ακολούθησε ο Α΄ Πόλεμος τού Κάστρο, που έληξε με ήττα τού πάπα.

Ο Ρανούτσο Β΄ αρνήθηκε να πληρώσει τους πιστωτές τού πατέρα του, αν και αρχικά είχε υπογράψει συμφωνητικό. Ο διάδοχος τού Ουρβανού Η΄, ο Πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ έστειλε νέο επίσκοπο στο Κάστρο, αλλά ο Ρανούτσιο Β΄ αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει. Το 1649 ο νέος επίσκοπος Κριστόφορο Τζιάρντα, καθ' οδόν προς το Κάστρο, φονεύτηκε. Ο πάπας κατηγόρησε τον δούκα για το φόνο και ως αντίποινα, στρατός πιστός στον Ιννοκέντιο Ι΄ πολιόρκησε το Κάστρο και το ισοπέδωσε. Τον Αύγουστο ο στρατός τού Ρανούτσο Β΄ συντρίφθηκε κοντά στη Μπολόνια. Ο δούκας προσπάθησε να αγοράσει με χρήματα το φέουδό του, αλλά μάταια.

Το 1672 αγόρασε το πριγκιπάτο τού Μπάρντι & Κομπιάνο από τη Τζιαναντρέα Ντόρια Λάνντι και έτσι η επικράτειά του απέκτησε την τελική της έκταση. Κατά τα τελευταία έτη της εξουσίας του το δουκάτο υπέφερε βαριά από την παρουσία των Γερμανικών στρατευμάτων, που συμμετείχαν στη διαμάχη τού Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας με τη Γαλλία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1660 τη Μαργαρίτα-Γιολάντα, κόρη τού Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε δύο τέκνα, που απεβίωσαν πρόωρα.

Το 1663 απεβίωσε η Μαργαρίτα-Γιολάντα και το 1664 ο Ρανούτσο Β΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την εξαδέλφη του Ισαβέλλα των Έστε, κόρη τού Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Μόντενα και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα-Μαρία 1664-1718, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Έστε δούκα της Μόντενα.
* Τερέζα 1665-1702, μοναχή στη μονή Βενεδικτίνων του Σαντ' Αλεσσάνντρο στην Πάρμα.
* Οδοάρδος Β΄ 1666-1693, διάδοχος της Πάρμας.

Το 1666 απεβίωσε η Ισαβέλλα και ο Ρανούτσο Β΄ έκανε το 1668 τρίτο γάμο, με τη Μαρία των Έστε, αδελφή της Ισαβέλλας και είχε τέκνα:
* Ισαβέλλα-Φραντσέσκα-Μαρία 1668-1718, μοναχή στη μονή Βενεδικτίνων στης Σάντα Μαρία ντι Καμπάνα στη Πλακεντία.
* Φραγκίσκος 1678-1727, δούκας της Πάρμα.
* Αντώνιος 1679-1731, δούκας της Πάρμας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*https://web.archive.org/web/20050204142743/http://www.comune.piacenza.it/english/history/Ifarnese.htm 
*https://web.archive.org/web/20110526032759/http://www.italycyberguide.com/History/factspersons/wxyz.htm
*https://web.archive.org/web/20110517114544/http://page.freett.com/mako_vl/name/hausf.html

Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Γιν Τζονγκ-οχ

Ο **Γιν Τζονγκ-οχ** (Κορεατικά: 진종오, γενν. 24 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Νοτιο-Κορεάτης αθλητής της σκοποβολής. Συμμετέχει στα αγωνίσματα των 50 μέτρων και 10 μέτρων αεροβόλο πιστόλι.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στην Γκάνγουον-ντο της Νότιας Κορέας. Έχει κερδίσει 3 χρυσά και 1 ασημένιο στο αγώνισμα των 50 μέτρων με πιστόλι, ενώ 1 χρυσό και ένα ασημένιο σε αγώνισμα 10 μέτρων με αεροβόλο πιστόλι, όλα αυτά σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Έχει 5 χρυσά, 2 αργυρά και 2 χάλκινα σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Έχει επίσης μετάλλια σε Ασιατικό Πρωτάθλημα Σκοποβολής, αλλά και σε Ασιατικούς Αγώνες.

## Παραπομπές

* Προφίλ
* Ο Γιν Τζονγκ-οχ στην ISSF.

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες αθλητές της σκοποβολής
Εδουάρδος Β΄ Φαρνέζε

Ο **Οδοάρδος**, ιταλ. Odoardo (12 Αυγούστου 1666 - 6 Σεπτεμβρίου 1693) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν διάδοχος στο Δουκάτο της Πάρμαςς & Πλακεντίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ρανούτσο Β΄ δούκα της Πάρμας & Πλακεντίας και της Ισαβέλλας των Έστε, κόρης τού Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Μόντενα. Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο στο Κολόρνο, έξω από την Πάρμα. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια. Ο Οδοάρδος είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, τη Μαργαρίτα-Μαρία και την Τερέζα.

Ο πατέρας του είχε τρεις γάμους: πρώτα με τη Γιολάντα της Σαβοΐας, 2η εξαδέλφη τού Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, χωρίς επιζώντα τέκνα. Έπειτα με την Ισαβέλλα των Έστε και όταν αυτή απεβίωσε, αφήνοντας τον Οδοάρδο 12 ετών, ο Ρανούτσο Β΄ έκανε τρίτο γάμο με την αδελφή της Μαρία των Έστε, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τους Φραγκίσκο και τον Αντώνιο.

Τον γάμο του κανόνισε ο κόμης Φάμπιο Περλέττι, σύμβουλος και πρέσβης τού δούκα, με τη Δωροθέα-Σοφία, κόρη τού εκλέκτορα τού Παλατινάτου. Η σύζυγός του έφερε μεγάλη προίκα και είχε τρεις αδελφές, που έγιναν βασίλισσες στην Πορτογαλία, την Ισπανία και τη Γερμανία.

Το 1693 απεβίωσε ο Οδοάρδος· το επόμενο έτος απεβίωσε ο Ρανούτσο Β΄ και τον διαδέχθηκε ο Φραγκίσκος, ο οποίος το 1695 νυμφεύτηκε τη χήρα του Οδοάρδου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1690 τη Δωροθέα-Σοφία των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα τού Παλατινάτου και είχε τέκνο:
* Ελισάβετ 1692-1766, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Ε΄ των Βουρβόνων, βασιλιά της Ισπανίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Philip V of Spain: The King Who Reigned Twice, by Henry KAMEN, ISBN 0-300-08718-7 
* ISBN 978-0-300-08718-5 Editorial: Yale Univ Press, Cumberland, Rhode Island, U.S.A. (2001). Hardcover. This highly readable account is the first biography of Philip V in English.

Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Αρτέμ Τσερνούσοφ

Ο **Αρτέμ Ανατολίεβιτς Τσερνούσοφ** (ρωσικά: Артём Анатольевич Черноусов, γενν. 10 Ιανουαρίου 1996) είναι Ρώσος αθλητής της σκοποβολής.

Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018.

## Παραπομπές
* Ο Αρτέμ Τσερνούσοφ στην ISSF.

Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ινστιτούτο Κροατικής Γλώσσας και Γλωσσολογίας

μικρογραφία|Έδρα του Ινστιτούτου Κροατικής Γλώσσας και Γλωσσολογίας
Το **Ινστιτούτο Κροατική Γλώσσας και Γλωσσολογίας** () είναι επίσημο ινστιτούτο της Κροατίας που σκοπεύει στη διατήρηση και ενίσχυση της κροατικής ποικιλίας της σερβοκροατικής γλώσσας. Χρονολογείται από το 1948, όταν ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (στη Κροατία είναι η σημερινή Κροατική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών). Το σύγχρονο ινστιτούτο χρονολογείται από την Κροατική ανεξαρτησία το 1991.

## Διευθυντές
* Άντουν Μπάρατς
* Στιέπαν Μούσουλιν (1948-1958)
* Μάτε Χράστε (1958-1965)
* Λιουντεβίτ Γιόνκε (1965-1973)
* Μπόζινταρ Φίγκα (1973-1977)
* Αντούν Σόγιατ (1977-1982)
* Μπόζινταρ Φίγκα (1982-1987)
* Μίγιο Λοντσάριτς (1987-1996)
* Μίρο Κάτσιτς (1996-2001)
* Μάρκο Σαμαρντζίγια (2001-2002)
* Ντούνια Μπρόζοβιτς-Ρόντσεβιτς (2003-2011)
* Ζέλικο Γιόζιτς (2012–σήμερα)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κροατική γλώσσα
Ντουμπροβάτσκο Πριμόριε

Ο **Ντουμπροβάτσκο Πριμόριε** (Dubrovačko Primorje, Παράλιο Ντουμπρόβνικ) είναι δήμος που βρίσκεται βορειοδυτικά του Ντουμπρόβνικ στην κομητεία Ντουμπρόβνικ-Νέρετβα στη νότια Κροατία. Ο δήμος σύνορα εκτείνονται σε όλη τη διαδρομή μέχρι το Νέουμ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Είναι υπανάπτυκτος δήμος και χαρακτηρίζεται στατιστικά ως η Περιοχή Ειδικής Κρατικής μέριμνας Πρώτης Κατηγορίας από την Κυβέρνηση της Κροατίας.

Ο δήμος αποτελείται από τους παρακάτω οικισμούς:

* Μπανίτσι - 139
* Τσεπικούτσε - 63
* Ντόλι - 189
* Ιμότιτσα - 122
* Κρούτσιτσα - 34
* Λίσατς - 36
* Μαϊκόβι - 194
* Μράβνιτσα - 38
* Όσλιε - 120
* Πόντγκορα - 19
* Πόντιμοτς - 52
* Σλάνο - 579
* Σμοκοβλιάνι - 66
* Στούπα - 77
* Στέντριτσα - 58
* Τοτσιόνικ - 23
* Τόπολο - 154
* Τρνόβα - 44
* Τρνόβιτσα - 35
* Βισότσανι - 130

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ζουπανία του Ντούμπροβνικ-Νερέτβα
Μαλτέζικη τίγρη

thumb|Καλλιτεχνική αναπαράσταση μαλτέζικης τίγρεως
Η **μαλτέζικη τίγρη** ή **μπλε τίγρη** είναι αναφερομένη αλλά μη αποδεδειγμένη χρωματισμένη μορφή μιας τίγρης, αναφερόμενη κυρίως στο Φουτσιάν της Κίναςς.

Λέγεται ότι έχει μπλε γούνα με σκούρες γκρι λωρίδες. Οι περισσότερες από τις μαλτέζικες τίγρεις αναφέρθηκαν ως προερχόμενες από το πληθυσμό της τίγρης της Νότιας Κίνας. Η νότια κινεζική τίγρη σήμερα είναι εξαιρετικά απειλούμενη λόγω της παράνομης και συνεχιζόμενης χρήσης της στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική και οι «μπλε» αποχρώσεις μπορεί να έχουν εξαφανιστεί ολοκληρωτικά. Μπλε τίγρεις έχουν αναφερθεί και στη Κορέα.

Ο όρος «μαλτέζικη» προέρχεται από τη ορολογία της σπιτικής γάτας για το μπλε τρίχωμα και αναφέρεται στο σχιστολιθικό γκρι. Πολλές γάτες με αυτό το χρώμα υπάρχουν στη Μάλτα, γεγονός που μπορεί να έχει συμβάλει στη χρήση του επιθέτου σε αυτή την περίπτωση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αιλουρίδες
Venceremos (τραγούδι)

Το **Venceremos** είναι χιλιανό τραγούδι, το οποίο γράφτηκε από τον Κλαούδιο Ιτούρα (μια εναλλακτική εκδοχή των στίχων γράφτηκε από τον Βίκτορ Χάρα) και το οποίο συνέθεσε ο Σέρχιο Ορτέγα για την προεκλογική εκστρατεία του Σαλβαδόρ Αγιέντε το 1970. Ο τίτλος σημαίνει "Θα νικήσουμε".

Το "Venceremos" είναι ένα παράδειγμα του κινήματος Nueva canción (Νέο τραγούδι) της χιλιανής μουσικής διαμαρτυρίας, η οποία είχε κερδίσει δυναμική για μεγάλο μέρος της προηγούμενης δεκαετίας. Αυτό το τραγούδι σηματοδοτεί μία σημαντική αναγνώριση της πολιτικής ώθησης αυτού του κινήματος στη χρήση του ως εργαλείου προπαγάνδας για τον συνασπισμό της Λαϊκής Ενότητας. Μετά την επιτυχία του "Venceremos", ο Αγιέντε δήλωσε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει επανάσταση χωρίς τραγούδι», αποκρυσταλλώνοντας τη σημασία του.

## Στίχοι


Desde el hondo crisol de la patria
se levanta el clamor popular;
ya se anuncia la nueva alborada,
todo Chile comienza a cantar.

Recordando al soldado valiente
cuyo ejemplo lo hiciera immortal
enfrentemos primero a la muerte:
traicionar a la patria jamás.

Venceremos, venceremos
mil cadenas habrá que romper
venceremos, venceremos,
la miseria (al fascismo) sabremos vencer!

Campesinos, soldados y obreros,
la mujer de la patria también,
estudiantes, empleados, mineros
cumpliremos con nuestro deber.

Sembraremos la tierra de gloria;
socialista será el porvenir,
todos juntos haremos la historia,
a cumplir, a cumplir, a cumplir.

Venceremos, venceremos…




Από τη βαθιά χοάνη της πατρίδας
Υψώνονται οι κραυγές του λαού,
Μια νέα αυγή ανατέλλει στον ορίζοντα,
Κι' όλη η Χιλή ξεκινά να τραγουδά! 

Εις μνήμην του γενναίου στρατιώτη
Που το παράδειγμά του τον έκανε αθάνατο,
Πρώτα θα αντιμετωπίσουμε το θάνατο
Και την πατρίδα μας δε θα προδώσουμε ποτέ! 

Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Χίλιες αλυσίδες πρέπει να σπάσουμε!
Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Τη δυστυχία ξέρουμε πως θα τη νικήσουμε! 

Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Χίλιες αλυσίδες πρέπει να σπάσουμε!
Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Τη δυστυχία ξέρουμε πως θα τη νικήσουμε! 

Αγρότες, στρατιώτες, ανθρακωρύχοι,
Κι' οι γυναίκες της πατρίδος ακόμη.
Φοιτητές, υπάλληλοι κι' εργαζόμενοι,
Θα εκπληρώσουμε το καθήκον μας! 

Θα σπείρουμε στα εδάφη μας τη δόξα
Του σοσιαλιστικού μας μέλλοντος,
Όλοι μαζί θα φτιάξουμε την ιστορία μας,
Θα την εκπληρώσουμε, θα την εκπληρώσουμε! 

Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Χίλιες αλυσίδες πρέπει να σπάσουμε!
Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Τη δυστυχία ξέρουμε πως θα τη νικήσουμε! 

Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Χίλιες αλυσίδες πρέπει να σπάσουμε!
Θα νικήσουμε! Θα νικήσουμε!
Τη μιζέρια ξέρουμε πως θα τη νικήσουμε!


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χιλιανά τραγούδια
Κατηγορία:Ισπανόφωνα τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Κατηγορία:Σαλβαδόρ Αλιέντε
Γλώσσα Αμπιντζί

Η **γλώσσα Αμπιντζί** (ISO 639-3: *abi*, Ethnologue: *abi*, Glottolog: *abid1235*) κατατάσσεται στις γλώσσες Ατλαντικού-Κονγκό και ομιλείται στην Ακτή Ελεφαντοστού. Χρησιμοποιείται από 50.500 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 1993, και για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή. Διαθέτει 2 διαλέκτους, τις Ενυέμπε και Όγκμπρου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γλώσσες της Ακτής Ελεφαντοστού
Σγιουρ Ρέφσνταλ

Ο **Σγιουρ Ρέφσνταλ** (*Sjur Refsdal*, 30 Δεκεμβρίου 1935 – 29 Ιανουαρίου 2009) ήταν Νορβηγός αστρονόμος, και συγκεκριμένα αστροφυσικός, γεννημένος στο Όσλο. Είναι γνωστός κυρίως για τις πρωτοποριακές του έρευνες στο θέμα των βαρυτικών φακών, όπως των φακών Chang-Refsdal.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το 1970 ο Ρέφσνταλ πήρε το διδακτορικό του από το Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου του Όσλο. Αργότερα το ίδιο έτος διορίσθηκε αστροφυσικός στο Αστεροσκοπείο του Αμβούργου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2001.

Το 1964 και το 1966 ο Ρέφσνταλ δημοσίευσε μία σειρά εργασιών πάνω στα αποτελέσματα και τις δυνητικές εφαρμογές των βαρυτικών φακών. Ειναι ιδιαιτέρως γνωστός για τη «Μέθοδο Refsdal», που περιγράφει έναν τρόπο υπολογισμού του ρυθμού διαστολής του Σύμπαντος (σταθερά του Χαμπλ) με τη χρήση των μετρούμενων χρονικών καθυστερήσεων στην άφιξη των φωτεινών ακτίνων ενός κβάζαρ που κάμπτονται από την παρουσία ενός βαρυτικού φακού. Αργότερα ο Νορβηγός αστροφυσικός άρχισε έρευνες πάνω στην αστρική εξέλιξη, αλλά επέστρεψε στους βαρυτικούς φακούς λίγο πριν από την πρώτη παρατηρησιακή ανακάλυψη ενός βαρυτικά εστιασμένου σώματος, του Δίδυμου Κβάζαρ.

Ο Ρέφσνταλ ήταν μέλος της Νορβηγικής Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων, όπως και ομότιμος καθηγητής στο Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου του Όσλο. Την 1η Φεβρουαρίου 2005 τιμήθηκε με το χρυσό Βασιλικό Μετάλλιο της Αξίας.

Ο πρώτος βαρυτικά εστιασμένος υπερκαινοφανής αστέρας με πολλαπλά είδωλα που ανακαλύφθηκε ονομάσθηκε ανεπισήμως «Υπερκαινοφανής του Ρέφσνταλ» (SN Refsdal) προς τιμή του Σγιουρ Ρέφσνταλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νορβηγοί αστρονόμοι
Ποταμός Ακονκάγκουα

right|thumb|Ο ρους του ποταμού Ακονκάγκουα
Ο **Ακονκάγκουα** (*Río Aconcagua*, ορθή προφορά *Ακονκάγουα*) είναι ποταμός της Χιλής με μήκος 142 χιλιομέτρων, που σχηματίζεται από τη συμβολή δύο χειμάρρων σε υψόμετρο 1.430 μέτρων στις Άνδεις: του Χουνκάλ από τα ανατολικά (που πηγάζει από το όρος Νεβάδο Χουνκάλ) και του Ρίο Μπλάνκο (= «Λευκού Ποταμού») από τα νοτιοανατολικά. Ο ποταμός Ακονκάγκουα ρέει προς τα δυτικά μέσα στην πλατιά κοιλάδα του (Κοιλάδα του Ακονκάγκουα) και εκβάλλει στον Ειρηνικό Ωκεανό πολύ κοντά στην κωμόπολη Κονκόν, 20 χλμ. βορείως του Βαλπαραΐσο και εγγύτερα στη Βίνια δελ Μαρ. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 7.575 τετραγων. χιλιόμετρα.

Τα νερά του ποταμού αρδεύουν τα πιο πυκνοκατοικημένα τμήματα των χιλιανών επαρχιών Σαν Φελίπε δε Ακονκάγουα και Λος Άντες και αποτελεί τον σημαντικότερο οικονομικό πόρο αυτών των περιοχών. Δέχεται νερά από πολλούς παραποτάμους και έλη, φθάνοντας κοντά στις εκβολές του να έχει μέση ροή 39 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Η Κοιλάδα του Ακονκάγκουα χρησίμευσε ως δίοδος για τη σιδηροδρομική γραμμή που διέσχιζε τις Άνδεις (*Ferrocarril Trasandino*), ενώ κατά μήκος του έχουν χαραχθεί και εθνικές οδοί.

Παρά το ότι έχει το ίδιο όνομα, ο ποταμός Ακονκάγκουα δεν πηγάζει από το ομώνυμο βουνό, το υψηλότερο της Νότιας Αμερικής και του Νότιου Ημισφαιρίου, το οποίο υψώνεται περίπου 20 χιλιόμετρα από τις πηγές των χειμάρρων που σχηματίζουν τον ποταμό. Οι πηγές βρίσκονται στο έδαφος της Χιλής, ενώ το βουνό βρίσκεται ολόκληρο στο έδαφος της Αργεντινής.

## Παραπόταμοι
* Ρίο Κολοράδο
* Εστέρο Ποκούρο
* Ρίο Πουταένδο
* Εστέρο Κιλπουέ (Estero Quilpué)
* Εστέρο Κατέμου
* Εστέρο Λος Λόρος
* Εστέρο Λος Λίτρες
* Εστέρο Λιμάτσε

## Παραπομπές


## Πηγές
* Niemeyer, Hans και Cereceda, Pilar: *Geografía de Chile — Tomo VIII: Hidrografía*, 1η έκδ., Instituto Geográfico Militar, Santiago de Chile 1983
* Υπουργείο Δημόσιων Έργων της Χιλής, γεν. διεύθυνση Υδάτων: Cuenca del Río Aconcagua, Diagnóstico y Clasificación de los Cursos y Cuerpos de Agua Según Objetivos de Calidad (2004)

Ακονκαγκουα
Ουλφ φον Όιλερ

Ο **Ουλφ φον Όιλερ** (*Ulf Svante Hansson von Euler-Chelpin*, 7 Φεβρουαρίου 1905 – 9 Μαρτίου 1983) ήταν Σουηδός φυσιολόγος και φαρμακολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη. Πατέρας του ήταν ο καθηγητής χημείας Χανς φον Όιλερ-Τσέλπιν και μητέρα του η Άστριντ Κλέβε, καθηγήτρια της βοτανικής και της γεωλογίας. Το 1970 ο φον Όιλερ βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής, το οποίο μοιράστηκε με τους Μπέρναρντ Κατς, από τη Μεγάλη Βρετανία, και Τζούλιους Άξελροντ, από τις ΗΠΑ, διότι ανακάλυψαν -εργαζόμενοι ξεχωριστά- τον τρόπο που λειτουργούν τα κύτταρα του νευρικού συστήματος..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Κατηγορία:Σουηδοί νομπελίστες
Σλαβομακεδονική νοηματική γλώσσα

Η **Σλαβική νοηματική γλώσσα** είναι η νοηματική γλώσσα της κοινότητας κωφών στα Σκόπια. Όπως όλες οι νοηματικές γλώσσες, η σλαβική νοηματική γλώσσα είναι επίσης βασισμένη σε χειρονομίες και κινήσεις του σώματος, ιδιαίτερα σε κινήσεις με τα χέρια. Ο ακριβής αριθμός χρηστών της νοηματικής γλώσσας στα Σκόπια δεν είναι γνωστός, αλλά 6.000 άτομα είχαν ζητήσει ειδήσεις στη νοηματική γλώσσα στη τοπική τηλεόραση. Η εκμάθηση, χρήση της γλώσσας καθώς και τα δικαιώματα της κοινότητας των κωφών στα Σκόπια ρυθμίζονται από το εθνικό δίκαιο.

## Αλφάβητο
Το αλφάβητο αποτελείται από 31 νοήματα, τα οποία ισοδυναμούν στους 31 ήχους της σλαβικής. Κάθε γράμμα έχει το δικό του νόημα. Υπάρχουν δύο τύποι του αλφαβήτου, αυτό που εκφράζεται με ένα χέρι και το αλφάβητο που εκφράζεται με δύο χέρια.

## Νομοθεσία
Η σλαβική νοηματική γλώσσα ρυθμίζεται από τον εθνικό νόμο της 21ης Αυγούστου 2009. Ο σλαβικός  νόμος το ορίζει ως εξής:

Ωστόσο, ο νόμος περιλαμβάνει πολλά πράγματα, όπως: ορισμός της γλώσσας, δικαιώματα των κωφών τωνΣκοπίων, μελέτη της γλώσσας και την προετοιμασία κατάλληλων διερμηνέων, ορισμός των καθηκόντων της Εθνικής Ένωσης Κωφών των Σκοπίων.Επίσης ορίζει την χρηματοδότησή της και εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή του δικαιώματος των κωφών. Βασικά, κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να ζητήσει διερμηνέα της νοηματικής γλώσσας και ο φορέας όπου υποβλήθηκε το αίτημα ή το ίδιο το άτομο είναι υποχρεωμένο να βρει ένα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σλαβομακεδονικό νοηματικό αλφάβητο στην ιστοσελίδα της NADPM.
* Εθνική ένωση κωφών της Βόρειας Μακεδονίας
* Το MTV εγκαινιάζει νέα για τους κωφούς

Κατηγορία:Γλώσσες της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Νοηματικές γλώσσες
Φιλίππα της Καμπανίας

μικρογραφία|Φιλίππα της Καμπάνιας
Η **Φιλίππα**, γαλλ. Philippa (π. 1197 - 20 Δεκεμβρίου 1250) από τον Οίκο τού Μπλουά ήταν πριγκίπισσα της Ιερουσαλήμ.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη τού Ερρίκου Β΄ κόμη της Καμπανίας και της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ.

Τον πατέρα της στην Καμπανία είχε διαδεχθεί ο μικρότερος αδελφός του Θεοβάλδος Γ΄ και 4 έτη μετά ο γιος εκείνου Θεοβάλδος Δ΄ ο υστερότοκος, ο οποίος ήταν βρέφος. Ο σύζυγος της Φιλίππας την έπεισε να διεκδικήσει την κομητεία της Καμπανίας, αλλά σε αυτό αντέδρασε η σύζυγος τού Θεοβάλδου Γ΄, η Λευκή των Χιμένεθ. Ακολούθησε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή στην Καμπανία, όπου τη Λευκή υποστήριξε ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας (εξάδελφος τού Θεοβάλδου Γ΄), ο Φρειδερίκος Β΄ της Γερμανίας και ο Εύδης Γ΄ δούκας της Βουργουνδίας (2ος εξάδελφος τού Θεοβάδου Δ΄), οι οποίοι νίκησαν. Η Φιλίππα παραιτήθηκε των αξιώσεών της το 1222 και ο Θεοβάλδος υποχρεώθηκε να πληρώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στη Φιλίππα και τον σύζυγό της για τα δικαιώματά του επί της κομητείας.

Απεβίωσε το 1250, έξι έτη μετά από τον Εράρ, σε ηλικία 53 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τον Εράρ των Μπριέν κύριο τού Ραμρύ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος απεβ. 1250, κύριος τού Ραμρύ & Βενιζύ.
* Εράρ απεβ. 1250.
* Μαρία 1215-π. 1251, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκωσέ κύριο τού Ναντέιγ-λα Φος και μετά τον Ούγο Β΄ κύριο τού Κονφλάν.
* Μαργαρίτα απεβ. 1275, πντρεύτηκε τον Ντιρκ φαν Μπέβερεν μπουργκράβο τού Γκραντπρέ.
* Ελοΐζ.
* Ιζαμπώ απεβ. 1274/7, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Ε΄ κόμη τού Γκραντπρέ και μετά τον Ζαν ντε Πικινύ. Η κόρη τους:
** Ισαβέλλα ντε Γκραντπρέ, παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄ κόμη τού Ρετέλ και η κόρη τους:
*** Ιωάννα κόμισσα τού Ρετέλ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη του Νεβέρ.
* Ιωάννα, κυρία τού Σαάν-αν-Οτ, παντρεύτηκε τον Ματθαίο Γ΄ κύριο τού Μονμορανσύ (εγγονό του Ματθαίου Β΄ του Μονμορανσύ).
* Σιβύλλα, ηγουμένη στο Ραμρύ.
* Αλίκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Charles Cawley, Medieval Lands, Jerusalem
Ruth Mazo Karras, Joel Kaye, E. Ann Matter, Law and the Illicit in Medieval Europe, pp. 144–45, Google Books, retrieved 1 July 2009

Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Τσίμπα

Η **Τσίμπα** (, *Chiba-shi*), που κυριολεκτικά σημαίνει «Χιλιάδες Φύλλα», είναι η πρωτεύουσα του νομαρχιακού διαμερίσματος Τσίμπα της Ιαπωνίας. Βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Τόκιο στον κόλπο του Τόκιο. Η πόλη της Τσίμπα έγινε πόλη που ορίστηκε από την κυβέρνηση το 1992. Τον Φεβρουάριο του 2016, ο πληθυσμός της ήταν 972.861, με πληθυσμιακή πυκνότητα 3.580 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η πόλη έχει έκταση 271,76 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η πόλη της Τσίμπα είναι ένας από τους κύριους λιμένες της περιοχής Καντό και φιλοξενεί το λιμάνι της Τσίμπα, το οποίο χειρίζεται έναν από τους υψηλότερους όγκους φορτίου στο έθνος. Μεγάλο μέρος της πόλης είναι οικιστικό, αν και υπάρχουν πολλά εργοστάσια και αποθήκες κατά μήκος της ακτής. Υπάρχουν πολλά μεγάλα αστικά κέντρα στην πόλη, συμπεριλαμβανομένου του Μακουχάρι, μια πρωταρχική επιχειρηματική συνοικία στην οποία βρίσκεται το Μακουχάρι Μέσσε και η κεντρική Τσίμπα, στην οποία βρίσκονται το νομαρχιακό γραφείο της κυβέρνησης και το δημαρχείο.

Η Τσίμπα είναι γνωστή για τον Αστικό Μονοτρόχιο Σιδηρόδρομό της, ο μεγαλύτερος ανεσταλμένος μονοτρόχιος σιδηρόδρομος στον κόσμο. Ορισμένοι δημοφιλείς προορισμοί στην πόλη περιλαμβάνουν: το Σωρό Οστράκων Κασόρι, η μεγαλύτερη στιβάδα οστράκων στον κόσμο με 134.000 τ.μ., την Παραλία Ινάγκε, την πρώτη τεχνητή παραλία στο έθνος που αποτελεί μέρος της μακρύτερης τεχνητής παραλίας στην Ιαπωνία, και το ζωολογικό πάρκο της πόλης της Τσίμπα, δημοφιλές λόγω του κόκκινου πάντα ονόματι Φούτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Εσωτερικoί δορυφόροι του Δία

Οι **εσωτερικοί δορυφόροι του Δία** (ή **ομάδα της Αμάλθειας**) είναι μια ομάδα φυσικών δορυφόρων του Δία. Σε αυτήν συγκαταλέγονται η Μήτις, η Αδράστεια, η Αμάλθεια και η Θήβη. Οι δορυφόροι αυτοί πειρφέρονται γύρω από το Δία σε πολύ μικρές αποστάσεις από αυτόν. Μάλιστα, η Μήτις και η Αδράστεια, που είναι οι δύο εγγύτεροι σε αυτόν, ολοκληρώνουν μια περιφορά γύρω από τον πλανήτη σε λιγότερο από μία μέρα του Δία. Η Αμάλθεια και η Θήβη αποτελούν τον πέμπτο και έβδομο μεγαλύτερο δορυφόρο του Δία, αντίστοιχα. Διάφορες παρατηρήσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον ο μεγαλύτερος δορυφόρος της Ομάδας, η Αμάλθεια, δεν σχηματίστηκε στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η τροχιά της, αλλά πολύ πιο μακριά, ή ήταν ένα αντικείμενου του Ηλιακού Συστήματος που αιχμαλωτίστηκε από το Δία. Αυτοί ου δορυφόροι, μαζί με άλλους μικρούς δορυφόρους που δεν έχουν ακόμα εντοπιστεί, αναπληρώνουν και συντηρούν το λεπτό σύστημα δακτυλίων του Δία. Η Μήτις και η Αδράστεια συτνηρούν τον κύριο δακτύλιο του Δία, ενώ η Αμάλθεια και η Θήβη διατηρεί η κάθε μία τον δικό της λεπτό δακτύλιο.

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Κύνθος

Το **όρος Κύνθος** βρίσκεται στο νησάκι της Δήλου, που είναι μέρος των Κυκλάδων. Είναι το υψηλότερο σημείο του νησιού και το ύψος του είναι 112 μέτρα. Το βουνό βρίσκεται στο ανατολικό κεντρικό τμήμα του νησιού, νότια του αρχαιολογικού χώρου της Δήλου.

Κατά την ελληνική μυθολογία, η Λητώ γέννησε τον Απόλλωνα και την Αρτέμιδα σε αυτό το νησί, την οποία απεύφευγε η Ήρα, η σύζυγος του Δία, η οποία ήταν εξαιρετικά ζηλότυπη για το δεσμό του με τη Λητώ. Αντίστοιχα φέρουν τους επιθετικούς προσδιορισμούς Κύνθιος και Κυνθία.

Ως το κέντρο των κυκλαδίτικων νησιών του Αιγαίου, το όρος Κύνθος προσφέρει εξαιρετική θέα στα νησιά: Μύκονος, Νάξος, Πάρος, Σύρος και Ρήνεια.

Στη σύγχρονη εποχή, το νησί είναι σημαντικός αρχαιολογικός χώρος και τουριστικό σημείο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χάρτης της Δήλου

Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Ημέρα της Λαϊκής Επανάστασης του Απριλίου

[μικρογραφία|Αφιέρωμα στη [πλατεία Αλά-Τόο το 2011.]]

Η **Ημέρα της Λαϊκής Επανάστασης του Απριλίου** είναι εθνική αργία στην Κιργιζία που τιμά την Κιργιζική Επανάσταση του 2010. Ο Κιργίζιος πρόεδρος Αλμαζμπέκ Αταμπάγιεφ υπέγραψε το προεδρικό διάταγμα που εξουσιοδοτούσε την αργία στις 4 Απριλίου του 2016. Στις 7 Απριλίου 2010, οι διαδηλωτές οι οποίοι οδηγούνταν από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης εισέβαλαν στο κτίριο του κοινοβουλίου στο Μπισκέκ και κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία πολλών μεγάλων ραδιοτηλεοπτικών φορέων. Η Ρόζα Οτουνμπάγιεβα εκλέχθηκε στη συνέχεια επικεφαλής της Προσωρινής Κυβέρνησης. Η επέτειος της Επανάστασης κηρύχθηκε εθνική αργία το 2011. Το 2016 αναβαθμίστηκε σε εργατική αργία.

## Δείτε επίσης

*Δημόσιες αργίες στην Κιργιζία

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτισμός της Κιργιζίας
Εδουάρδος Α΄ Φαρνέζε

Ο **Οδοάρδος**, ιταλ. Odoardo (28 Απριλίου 1612 - 11 Σεπτεμβρίου 1646) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστο (1622-46).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος τού Ρανούτσο Α΄ δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Μαργαρίτας Αλντομπραντίνι, κόρης τού Τζοβάννι Φραντσέσκο Αλντομπρανντίνι και μικρανιψιάς τού πάπα Κλήμη Η΄.

Ο πατέρας του πριν τον γάμο του είχε το 1598 έναν νόθο γιο, τον Οκτάβιο, που ελλείψει νόμιμου γιού τον είχε νομιμοποιήσει ως διάδοχό του. Όταν το 1612 γεννήθηκε ο Οδοάρδος, ο Ρανούτσιο Α΄ τον έκανε διάδοχό του. Τότε ο Οκτάβιος εξεγέρθηκε, αλλά φυλακίστηκε. Το 1622 ο Οδοάρδος διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 10 ετών υπό την επιτροπεία τού θείου του καρδιναλίου Οδοάρδου Φαρνέζε. Όταν αυτός απεβίωσε το 1626, τον διαδέχθηκε στην επιτροπεία η Μαργαρίτα Αλντομπρανντίνι.

Ο Οδοάρδος ενηλικιώθηκε το 1628 και τότε έγινε ο γάμος του με τη Μαργαρίτα των Μεδίκων. Η πρώτη αξιοσημείωτη ενέργειά του ήταν η συμμαχία του με τη Γαλλία το 1633, μία κίνηση που έγινε για εξισορρόπηση της Ισπανικής κυριαρχίας στη βόρειο Ιταλία και για να υποστηρίξει τις εδαφικές διεκδικήσεις του. Ζήτησε δάνειο για να βελτιώσει τη στρατό του, αλλά οι πρώτες εκστρατείες ήταν αναποτελεσματικές: η Πλακεντία καταλήφθηκε από Ισπανικό στρατό και ο δικός του στρατός ηττήθηκε από τον Φραγκίσκος Α΄ των Έστε δούκα της Μόντενα. Ισπανικά στρατεύματα διέτρεχαν τη χώρα του και κατέστρεφαν την επαρχία, δεν επιχείρησαν όμως πολιορκία πόλης. Επειδή δεν ερχόταν Γαλλική συνδρομή, πείστηκε από τον πάπα Ουρβανό Η΄ να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με την Ισπανία το 1637.

Η επιθετική εξουσία του επί τού Κάστρο, φέουδου εντός τού Παπικού κράτους βόρεια της Ρώμης που οι Μπαρμπερίνι (ο Οίκος τού πάπα) επιθυμούσαν να αποκτήσουν, προκάλεσε τον αφορισμό τού Οδοάρδου το 1641. Αντί να συμφιλιωθεί, ζήτησε συμμαχία με τη Βενετία, τη Φλωρεντία και τη Μόντενα και εισέβαλε στο Λάτιο με 7000 άνδρες. Ο στρατός του απετελείτο κυρίως από ιππείς, που δεν μπορούσαν να ανακτήσουν το Κάστρο με πολιορκία. Αν και ο στόλος τού Οδοάρδου καταστράφηκε και ο δούκας αποδείχθηκε συχνά δύστροπος, στην ειρήνη τού 1644 η πόλη τού Κάστρο τού επεστράφη· ο δούκας συμφιλιώθηκε με την Καθολική Εκκλησία και έγινε πάλι αποδεκτός στα μυστήρια.

Ο Οδοάρδος απεβίωσε στην Πλακεντία, το ενδιαίτημα που προτιμούσε, το 1646 σε ηλικία 34 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1628 τη Μαργαρίτα των Μεδίκων, κόρη τού Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα:
* Ρανούτσο Β΄ 1630-1694, δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο.
* Αλέξανδρος 1635-1689, πρίγκιπας της Πάρμας και κυβερνήτης των Αψβουργικών Κάτω Χωρών.
* Οράτιος 1636-1656, απεβ. 20 ετών.
* Αικατερίνη 1637-1684, μοναχή των Καρμηλιτών.
* Πέτρος 1639-1677, απεβ. 38 ετών.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Williams, George L. (2004). Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Pope. McFarland. p. 106. ISBN 0-7864-2071-5.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Αιμιλία Δάφνη

Η **Αιμιλία Δάφνη** (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της **Αιμιλίας Κούρτελη**, 1881–1941) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και πεζογράφος. Ήταν σύζυγος του Στέφανου Δάφνη (ψευδώνυμο του *Θρασύβουλου Ζωιόπουλου*).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1881 στη Μασσαλία της Γαλλίας, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Σε σχετικά νεαρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Η στροφή της στη λογοτεχνία οφείλεται στο περιβάλλον του σπιτιού της, μιας και ο πατέρας της Ιωάννης υπήρξε εκδότης της εφημερίδας *Semaphore* στη Μασσαλία αλλά και του λογοτεχνικού περιοδικού *Ιλισσός* στην Αθήνα. Σημαντική επίδραση στην στροφή της αυτή οφείλεται και στον νονό της, Αχιλλέα Παράσχο. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο, όπου διορίστηκε καθηγήτρια. Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο *Χρυσάνθεμα* εκδόθηκε το 1902, ενώ στη δεύτερη της ποιητική συλλογή *Τα χρυσά κύπελλα*, τον πρόλογο έγραψε ο Κωστής Παλαμάς. Πέθανε το 1941 στην Αθήνα.

## Εργογραφία
Εκτός από ποιήματα, έγραψε και θεατρικά μονόπρακτα, διηγήματα και μυθιστορήματα. Το θεατρικό της *Gloria Victis* βραβεύθηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, ενώ πολλά της έργα έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες (γαλλικά, γερμανικά). Η ποίησή της χαρακτηρίζεται από την αισθαντικότητά της και τον ελεγειακό της στοχασμό. Μερικά από τα σημαντικότερα έργα της είναι τα εξής:

;Ποίηση
**Χρυσάνθεμα. Λυρικαί ποιήσεις*, 1902.
**Τα χρυσά κύπελλα*, 1923.
;Πεζογραφία
**Το τάλαντο της Σμαρώς*, 1923.
**Η ξένη γη*, 1937.
;Μεταφράσεις
*Μπορντώ Ανρύ, *Η αλαφρωίσκιωτη*, 1922.
;Θέατρο
**Gloria victis*, 1921.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Αιμιλία Δάφνη στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
*Δημοσιεύσεις της Αιμιλίας Δάφνη  στη *[[Νέα Εστία]]*.

Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Αλέξανδρος Φαρνέζε, πρίγκιπας

Ο **Αλέξανδρος**, ιταλ. Alessandro (10 Ιανουαρίου 1635 - 18 Φεβρουαρίου 1689) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν πρίγκιπας της Πάρμας και κυβερνήτης των Αψβουργικών Κάτω Χωρών (1678-82).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Οδοάρδου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Μαργαρίτας των Μεδίκων, κόρης τού Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Γεννήθηκε στην Πάρμα. Είχε το ίδιο όνομα με τον προπάππο του Αλέξανδρο δούκα της Πάρμας, κλπ.

Έγινε στρατηγός στον στρατό της Βενετίας και πολέμησε τους Τούρκους. Έπειτα έγινε ναύαρχος τού Ισπανικού στόλου. Αργότερα διορίστηκε ως κυβερνήτης των Ισπανικών Κάτω Χωρών, έπειτα από τον Γαλλο-Ολλανδικό Πόλεμο (1672–78), που διεξήχθη κυρίως στις Κάτω Χώρες, αλλά στον οποίο η Ισπανία δεν έλαβε μέρος.

Απεβίωσε το 1689 στη Μαδρίτη.

## Οικογένεια
Από την ερωμένη του Μαρία δε Λάο υ Καρίγιο είχε τέκνα:
* (νόθος) Αλέξανδρος-Μαρία 1664-1726, συνταγματάρχης τού Ισπανικού στρατού.
* (νόθη) Μαργαρίτα 1665-1718, μοναχή στην Πάρμα.
* (νόθη) Ισαβέλλα 1666-1741, μοναχή στην Πάρμα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Αυτοκράτορας Ταϊσό

Ο **Αυτοκράτορας Ταϊσό** (大正天皇 Taishō-tennō, 31 Αυγούστου 1879 – 25 Δεκεμβρίου 1926) ήταν ο 123ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής, βασιλεύοντας από τις 30 Ιουλίου 1912 μέχρι το θάνατό του το 1926.

Το προσωπικό όνομα του Αυτοκράτορα ήταν **Γιοσιχίτο** (嘉仁). Σύμφωνα με την Ιαπωνική παράδοση, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ο αυτοκράτορας ονομάζεται *ο (παρών) Αυτοκράτορας*. Μετά το θάνατό του ονομάζεται με ένα νέο μεταθανάτιο όνομα που, σύμφωνα με μια πρακτική που χρονολογείται από το 1912, είναι το όνομα του της εποχής που συμπίπτει με τη βασιλεία του. Έχοντας βασιλεύσει κατά την περίοδο Ταϊσό, είναι μετά θάνατον γνωστός ως «Αυτοκράτορας της Ταϊσό» ή απλά «Αυτοκράτορας Ταϊσό».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες
Κατηγορία:Ιάπωνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Ζαλούχος Ιωαννίνων

Ο **Ζαλούχος** είναι ορεινό χωριό στη περιοχή των Βορείων Τζουμέρκων (Αθαμανικά Όρη) του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 540 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα όρια με το νομό Άρτας ανατολικά του Άραχθου ποταμού. Απέχει 49 χλμ. ΝΑ. από τα Ιωάννινα και 50 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Άρτα. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή επίσημα για πρώτη φορά το 1940 ως μέρος της κοινότητας Ραφταναίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Βουνόρεια, τη Μεγάλη Ράχη, το Μυλοκοπειό, το Παλαιομοχούστι, το Παλληκάρι, τη Πλάκα, τους Ραφταναίους, τη Ρούγα και τον Φράξο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ραφταναίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πραμάντων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1 μόνο κάτοικο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Οράτιος Φαρνέζε του Κάστρο

Ο **Οράτιος**, ιταλ. Orazio (Φεβρουάριος 1532 - 18 Ιουλίου 1553) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν δούκας του Κάστρο (1547-53).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Πέτρου-Λουδοβίκου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Γερόλαμα Ορσίνι, κόρης τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1552 τη Ντιάν των Βαλουά, νόθη κόρη τού Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας.

Αδέλφια του ήταν ο Αλέξανδρος καρδινάλιος, συλλέκτης έργων Τέχνης και αρχαίων γλυπτών, ο Οκτάβιος δούκας της Πάρμας & Πλακεντίας και ο Ρανούτσο καρδινάλιος. To 1547 ο Οράτιος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας τού Κάστρο. Ήταν στο Εντέν (Hesdin) της Φλάνδρας, όταν ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας πολιόρκησε την πόλη. Σκοτώθηκε το 1553 σε ηλικία 21 ετών και το Κάστρο περιήλθε στον Οκτάβιο.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Edoardo del Vecchio, I Farnese, Istituto di Studi Romani Editore, 1972.
* Emilio Nasalli Rocca, I Farnese, Milano, Dall'Oglio, 1969.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Εδουάρδος Φαρνέζε (καρδινάλιος)

Ο **Οδοάρδος** (ιταλ. *Odoardo*, 6 Δεκεμβρίου 1573 - 21 Φεβρουαρίου 1626) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Μαρίας των Αβίς, κόρης του Εδουάρδου 4ου δούκα του Γκουιμαράες.

Έγινε καρδινάλιος το 1591 και επίτροπος (1622-26) του ανήλικου ανιψιού του Οδοάρδου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο. Ο Οδοάρδος έμεινε γνωστός για την παραγγελία στον Αννίμπαλε Καρράτσι από τη Μπολόνια της νωπογραφίας του *μικρού Δωματίου* (Camerino) στο παλάτσο Φαρνέζε στη Ρώμη. O ζωγράφος εκτέλεσε το έργο το διάστημα 1595-97, πριν ξεκινήσει τη διακόσμηση της πιο διάσημης και περίτεχνης *Γκαλερί των Φαρνέζε* στο ίδιο ανάκτορο.

Το *μικρό Δωμάτιο* ήταν το προσωπικό σπουδαστήριο του Οδοάρδου. Το θέμα της κεντρικής σκηνής της οροφής ήταν η επιλογή του Ηρακλή. Η σκηνή περιβάλλεται από μία κορνίζα, που δίνει την ψευδαίσθηση ότι το έργο είναι κρεμασμένος πίνακας, ενώ στην πραγματικότητα όλη η σύνθεση είναι τοιχογραφία. Η τεχνική αυτή λέγεται *μεταφερόμενο κάδρο (quadro riportato)* και χρησιμοποιήθηκε πολύ από τον Καρράτσι λίγα έτη μετά στη Γκαλερί Φαρνέζε.

[thumb|left|300px|Ο καρδινάλιος [Αλέξανδρος Φαρνέζε, καρδινάλιος|Αλέξανδρος και ο μικρανιψιός του καρδινάλιος Οδοάρδος. Στο βάθος ο ναός του Ιησού στη Ρώμη.]]

Επιπρόσθετα ο καρδινάλιος παρήγγειλε διάφορες ελαιογραφίες στον Καρράτσι, όπως το έργο *Ρινάλντο και Αρμίντα*, που τώρα βρίσκεται στο Μουσείο Καποντιμόντε της Νάπολης. Με την υπόδειξη του Καρράτσι παρήγγειλε το έργο *Ντομενιτσίνο* στη νωπογραφία του πρεκκλησίου του Αγ. Νείλου στο αββαείο της Γκροτταφερράτα. Ο Οδοάρδος επίσης ανέθεσε στον Καρράτσι το έργο *Η κοιμώμενη Αφροδίτη*.

Η προστασία του σε αρχιτέκτονες ήταν μικρότερη: σε αυτόν οφείλεται η Οικία Προφέσσα για τους Ιησουίτες, πλησίον του ναού τού Ιησού στη Ρώμη, από τον αρχιτέκτονα .

## Πρόγονοι

## Πηγές
* van Gastel, Joris (2013). Il Marmo Spirante: Sculpture and Experience in Seventeenth-Century Rome. Walter de Gruyter. ISBN 3050059486.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Ρανούτσο Φαρνέζε, καρδινάλιος

O **Ρανούτσιο** (ιταλ.: *Ranuccio*, 11 Αυγούστου 1530 - 20 Οκτωβρίου 1565) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν καρδινάλιος στο ναό της Σάντα Λουτσία ιν Σέλτσι στη Ρώμη (1545-65).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Πέτρου-Λουδοβίκου δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Γερόλαμα Ορσίνι, κόρης του Λουδοβίκου κόμη του Πιτιλιάνο. Γεννήθηκε στο Βαλεντιάνο. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος του πάπα Παύλου Γ΄.

Όταν ήταν 12 ετών έγινε ιερέας στο Σαν Τζοβάννι ντέι Φορλάνι, σημαντικής ιδιοκτησίας των Ιπποτών της Μάλτας στη Βενετία. Μόλις ο πάππος του έγινε πάπας τον έκανε καρδινάλιο, αν και ήταν 15 ετών, έτσι τον αποκαλούσαν cardinalino (μικρό καρδινάλιο).

Έγινε διοικητής της αρχιεπισκοπής της Νάπολης και του δόθηκαν αρκετές επισκοπές· Ανέλαβε τιτουλάριος Λατίνος Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης (1546-50, 54-65). Ήταν προστάτης του Φεντερίκο Κομμανντίνο ενός σημαντικού μεταφραστή  αρχαιοελληνικών μαθηματικών έργων.

Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Αλέξανδρος επίσης καρδινάλιος, μεγάλος συλλέκτης αρχαίων γλυπτών και έργων Τέχνης και ο Οκτάβιος δούκας της Πάρμας.

Ο Ρανούτσο απεβίωσε το 1565 σε ηλικία 35 ετών και τάφηκε στη βασιλική του Αγ. Ιωάννη του Λατερανού στη Ρώμη.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Οκτάβιος Φαρνέζε (1598-1643)

Ο **Οκτάβιος**, ιταλ. Ottavio (20 Οκτωβρίου 1598 - 1643) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν Ιταλός ευγενής, κύριος των Borgo San Donnino, Fiorenzuola, Val di Nure, Leonessa, Cittaducale, Montereale, Penne, Campli, Ortona, Altamura, Castellamare και Roccaguglielma.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Ρανούτσο Α΄ δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της ερωμένης του Μπρισέιντε Τσερέτολι, που ήταν άγαμη, κόρη τού Οττάβιο Τσερέτολι, διοικητή που απεβίωσε στη Φλάνδρα ακολουθώντας τον Αλέξανδρο δούκα της Πάρμας. Το ζεύγος είχε ένα ακόμη τέκνο, την Ισαβέλλα.

Το 1600 ο Ρανούτσιο Α΄ νυμφεύτηκε τη Μργαρίτα Αλντομπρανντίνι, εγγονή τού πάπα Κλήμη Η΄. Αργούσε να κάνει τέκνα, έτσι το 1605 ο δούκας νομιμοποίησε τον Οκτάβιο και τον αναγνώρισε ως διάδοχό του με σκοπό να εξασφαλίσει τη διαδοχή στο δουκάτο. Το διάστημα 1607-20 ο Οκτάβιος έγινε κύριος των Borgo San Donnino, Fiorenzuola, Val di Nure, Leonessa, Cittaducale, Montereale, Penne, Campli, Ortona, Altamura, Castellamare και Roccaguglielma.

Το 1610 ο Ρανούτσο Α΄ απέκτησε γιο τον Αλέξανδρο, που όμως ήταν κωφός και ανίκανος να τον διαδεχθεί· απεβίωσε την ίδια ημέρα. Όμως το 1612 απέκτησε τον Οδοάρδο, μετά δύο κόρες και έναν γιο ακόμη. Δώδεκα έτη μετά τον γάμο του είχε τώρα νόμιμο διάδοχο, τον οποίο αναγνώρισε ως κληρονόμο του αντί τού Οκτάβιου. Τότε ο Οκτάβιος οργάνωσε συνωμοσία εναντίον τού πατέρα του, αλλά απέτυχε. Του αφαιρέθηκαν οι ιδιοκτησίες και φυλακίστηκε το 1621 στην Πάρμα. Απεβίωσε 21 έτη μετά, μάλλον από επιδημία πανώλης.

## Οικογένεια
Η υπόθεση ότι νυμφεύτηκε τη Σωφρονία Σανβιτάτε, κόρη τού Τζιρόλαμο μαρκησίου της Σάλα Μπαγκάντσα & Κολόρνο είναι πλαστή· η γυναίκα αυτή δεν υπήρξε ποτέ.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφία
* Dario Busolini (1995) FARNESE, Ottavio. Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 45 (in Italian). Rome: Istituto della Enciclopedia Italiana. Accessed May 2013.
* Raissa Teodori (2007) MARGHERITA Aldobrandini, duchessa di Parma e Piacenza. Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 70 (in Italian). Rome: Istituto della Enciclopedia Italiana. Accessed May 2013.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Άγιος Γεώργιος (συνοικία Αγίου Δομετίου)

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι συνοικία του Δήμου Αγίου Δομετίου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το μεγαλύτερο μέρος της διοικητικής έκτασης της συνοικίας και γενικά του Δήμου Αγίου Δομετίου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος αυτό ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τον Άγιο Παύλο, στα ανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα (Δήμος Λευκωσίας), στα νότια με τον Δήμο Έγκωμης και στα ανατολικά με τον Γερόλακκο.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Γεωργίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Ιεροί ναοί
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο. Ολοκληρώθηκε το 1902. Επιπλέον, στη συνοικία υπάρχει βυζαντινό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Δομέτιο, κτίσμα του 19ου αιώνα.

## Διάφορα
Στον Άγιο Γεώργιο βρίσκεται ο μοναδικός ιππόδρομος της Κύπρου.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αγίου Δομετίου
Φραγκίσκος Μαρία Φαρνέζε

Ο **Φραγκίσκος-Μαρία**, ιταλ. Francisco-Maria (15 Αυγούστου 1619 - 12 Ιουλίου 1647) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γνήσιος γιος τού Ρανούτσο Α΄ δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Μαργαρίτας Αλντομπραντίνι, μικρανιψιάς τού πάπα Κλήμη Η΄.

Ορίστηκε ως καρδινάλιος της Ρωμαιο-Καθολικής Εκκλησίας από τον πάπα Ιννοκέντιο Ι΄ το 1644, αλλά δεν ήλθε ποτέ στη Ρώμη για να αναλάβει τον ερυθρό πίλο τού καρδιναλίου. Το 1646 απεβίωσε ο αδελφός του Οδοάρδος δούκας της Πάρμας και τον διαδέχθηκε ο 16ετής γιος εκείνου Ρανούτσο Β΄. Ο Φραγκίσκος-Μαρία ανέλαβε επίτροπος τού ανιψιού του για δύο έτη, ώσπου αυτός ενηλικιώθηκε.

Απεβίωσε στην Πάρμα το 1647 σε ηλικία 28 ετών.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*  "Farnese family (Italian family)". Enyclopædia Britannica. britannica.com. Retrieved 23 December 2009.
* Ceriotti, Luca; Dallasta, Federica (2008-06-30). Il posto di Caifa. L'Inquisizione a Parma negli anni dei Farnese: L'Inquisizione a Parma negli anni dei Farnese (in Italian). FrancoAngeli. ISBN 9788846493804.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε