open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τιάνα Ράτσα

Η **Τιάνα Ράτσα** (σερβικά: *Тијана Раца*), γεννημένη στις 28 Οκτωβρίου 1997 στη Λάρνακα, είναι Κύπρια και Σέρβα αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Διαθέτοντας ύψος 181 εκατοστά, αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ. Από τον Ιούλιο του 2025 αγωνίζεται με τα χρώματα του Π.Α.Ο.Κ. Από το το 2018 μετρά συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου Γυναικών.

## Στατιστικά διεθνών διοργανώσεων
*Τελευταία ενημέρωση*: *22 Ιουλίου 2025*

#### Διοργανώσεις με την Εθνική Κύπρου
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Ράτσα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς επίσημες διοργανώσεις με την Εθνική Κύπρου Γυναικών: 

#### Διοργανώσεις νέων με την Εθνική Κύπρου
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Ράτσα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς νεανικές διοργανώσεις: 

#### Διασυλλογικές διοργανώσεις
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Ράτσα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις: 

## Εξωαγωνιστική ζωή
Η Τιάνα είναι κόρη του Ντράγκαν και της Μπράνκα Ράτσα. Ο πατέρας της είναι πρώην αθλητής και νυν διακεκριμένος προπονητής της καλαθοσφαίρισης. Η αδερφή της, Ιβάνα, είναι επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια. Πέρασε μέρος της εφηβείας της στην Πυλαία, όπου και φοίτησε στο Αριστοτέλειο Κολλέγιο. Σπούδασε Οικογενειακές και Καταναλωτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Ουαϊόμινγκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tijana Raca, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA. 
* Tijana Raca, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA για τα Πρωταθλήματα 3x3. 
* Tijana Raca, στατιστικά στον ιστότοπο EuroBasket.com. 
* Tijana Raca, στατιστικά στον ιστότοπο ProBallers.com. 
* Tijana Raca, στατιστικά στον ιστότοπο FlashScore.com. 
* Tijana Raca, στατιστικά στον ιστότοπο SofaScore.com. 
* Tijana Raca, στατιστικά στον ιστότοπο του ESPN για την κολλεγιακή γυναικεία καλαθοσφαίριση. 
* Tijana Raca, στατιστικά στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου του Ουαϊόμινγκ. 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κύπριες καλαθοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Κύπρου Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Κύπρου 3x3 Open
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Ε. Λεμεσού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πρωτέα Βούλας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες NCAA
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ανόρθωσης Αμμοχώστου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ο.Α. Χανίων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Χάμαρ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης

Ο **Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης** (1 Αυγούστου 1902 - 29 Ιανουαρίου 1975) ήταν Έλληνας κληρικός του 20ού αιώνα, πατέρας εννέα παιδιών, που αγιοκατατάχθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία το 2025 και τιμάται στις 29 Ιανουαρίου, ημέρα της κοιμήσεώς του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1902 στην Βάνια (νυν Πλάτανος) Τρικάλων και από νεαρή ηλικία βρισκόταν κοντά στην Εκκλησία. Λόγω οικονομικών αντιξοοτήτων αναγκάστηκε να εργαστεί ως βοσκός πριν προλάβει να ολοκληρώσει το Δημοτικό. Το 1921 κατετάγη στη Χωροφυλακή, με την οποία έλαβε μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, μετατάχθηκε στον Στρατό Ξηράς, ολοκληρώνοντας τη θητεία του το 1924.

Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο και έπειτα φοίτησε στην Ιερατική Σχολή Τρίπολης, καθώς επιθυμούσε να γίνει κληρικός. Λίγα χρόνια μετά τον γάμο του, χειροτονήθηκε ιερέας από τον Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Πολύκαρπο. Κατόπιν διετέλεσε εφημέριος του Πλατάνου μέχρι το 1973, όταν και αποσύρθηκε λόγω προβλημάτων υγείας. Ως ιερέας διακρίθηκε για το ήθος, τη φιλανθρωπία, τη σεμνότητα και την αφοσίωσή του στην ορθόδοξη πίστη. Σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή, ήταν παντρεμένος από το 1928 με την Ελισάβετ Κουτσιμπίρη, με την οποία απέκτησε 9 κόρες. Απεβίωσε στις 29 Ιανουαρίου του 1975 από καρκίνο.

## Αγιοκατάταξη
Τον Ιούλιο του 2025, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εκτιμώντας τον βίο και τις αρετές του πατρός Δημητρίου Γκαγκαστάθη, προχώρησε στην επίσημη αγιοκατάταξή του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Συλλογικό, *Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης (1902-1975). Εφημέριος Πλατάνου Τρικάλων*, Εκδόσεις «Ορθόδοξος Τύπος», Θεσσαλονίκη 2015.

Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χωροφύλακες
Συνέλευση του Τουρκμενιστάν

Η **Εθνοσυνέλευση** () αποτελεί το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα του Τουρκμενιστάν. Μεταξύ Μαρτίου 2021 και 21 Ιανουαρίου 2023, αποτέλεσε την κάτω βουλή του Εθνικού Συμβουλίου του Τουρκμενιστάν. Αποτελείται από 125 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες.

## Δομή
Εκτός από τον πρόεδρο (πρόεδρο της συνέλευσης) και τον αντιπρόεδρο, η Mejlis οργανώνεται σε επιτροπές, οι οποίες καθορίζονται στην αρχή κάθε νομοθετικής περιόδου. Ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και οι πρόεδροι των επιτροπών σχηματίζουν το προεδρείο, το οποίο είναι υπεύθυνο για την οργάνωση του έργου της Mejlis.

## Ιστορικό
[thumb|Η ''Mejlis'' στο χαρτονόμισμα των [μανάτ Τουρκμενιστάν|50 μανάτ]]
Αρχικά, η Εθνοσυνέλευση μοιραζόταν τις εξουσίες με το Συμβούλιο του Λαού του Τουρκμενιστάν. Μεταξύ 2018 και Ιανουαρίου 2023, το Συμβούλιο του Λαού επανήλθε ως νομοθετικό σώμα, ρύθμιση που θεσμοθετήθηκε το 2020.

Ο νόμος του 2003 περιόρισε τις εξουσίες της Εθνοσυνέλευσης και ενίσχυσε εκείνες του Συμβουλίου του Λαού. Έως το 2008, η Εθνοσυνέλευση μπορούσε νομίμως να διαλυθεί από το Συμβούλιο του Λαού, τελούσε υπό την ηγεσία του Προέδρου και δεν είχε πλέον τη δυνατότητα τροποποίησης του Συντάγματος. Στη συνέχεια, το Συμβούλιο του Λαού υποβιβάστηκε και αναδιοργανώθηκε ως Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων με το νέο σύνταγμα του Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ το 2008, καθιστώντας τη Mejlis και πάλι μονοθάλαμο κοινοβούλιο.

Ωστόσο, με την υιοθέτηση νέου συντάγματος τον Σεπτέμβριο του 2016, ο πρόεδρος Μπερντιμουχαμέντοφ υπέγραψε διάταγμα στις 10 Οκτωβρίου 2017 που μετέτρεπε το Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων και πάλι σε Συμβούλιο του Λαού. Η πρώτη συνεδρίαση της επανιδρυθείσας άνω βουλής πραγματοποιήθηκε μετά τις περιφερειακές και τοπικές εκλογές του 2018. Οι εκλογές για την άνω βουλή διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου 2021.

Τον Ιανουάριο του 2023, και τα δύο σώματα του κοινοβουλίου πρότειναν την κατάργηση του Συμβουλίου του Λαού (Halk Maslahaty) ως νομοθετικού οργάνου, τη μετατροπή του σε ανεξάρτητο φορέα και τη μεταβίβαση όλων των νομοθετικών εξουσιών στη μονοθάλαμη Mejlis. Στις 22 Ιανουαρίου 2023 σε κοινή συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου υπερψησίστηκαν ομόφωνα οι αλλαγές, επανιδρύοντας το μονοθάλαμο κοινοβούλιο με μοναδική του σύνθεση τη Mejlis.

Στις 16 Μαρτίου 2023 ο πρόεδρος Σερντάρ Μπερντιμουχαμέντοφ υπέγραψε τον νέο «Νόμο περί Mejlis». Στο άρθρο 2 επιβεβαιώνεται ότι η Mejlis αποτελείται από 125 βουλευτές, το άρθρο 18 καθορίζει τις αρμοδιότητές της, ενώ το άρθρο 40 αποκλείει από την ιδιότητα του βουλευτή όποιον είναι «μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, κυβερνήτης, δήμαρχος, δικαστής ή εισαγγελέας».

Οι εκλογές για την έβδομη σύνθεση της Mejlis διεξήχθησαν στις 26 Μαρτίου 2023. Στις 6 Απριλίου 2023 η Ντουνιαγκιοζέλ Ακμουχαμέντοβνα Γκουλμάνοβα εξελέγη πρόεδρος της Mejlis. Προηγούμενη πρόεδρος της Mejlis ήταν η Γκιουλσάτ Μαμμέτοβα από τις 30 Μαρτίου 2018 έως τις 6 Απριλίου 2023. Η Μαμμέτοβα διαδέχθηκε την Άκτζα Νουρμπερντιγιέβα.

## Πρόεδροι της Συνέλευσης

## Παραπομπές


Τουρκμενισταν
Θεώρημα Ιπποκράτη

Στην γεωμετρία, το **θεώρημα του Ιπποκράτη** λέει ότι ο λόγος των περιμέτρων δύο κύκλων είναι ανάλογος των ακτινών τους.

Συγκεκριμένα, έστω δύο κύκλοι με ακτίνες R και R' αντίστοιχα. Αν L και L' οι περίμετροί τους, τότε 
:\frac{L}{L'} = \frac{R}{R'}.

Το θεώρημα παίρνει το όνομά του από τον μαθηματικό Ιπποκράτη τον Χίο.

## Απόδειξη

## Πόρισμα
Αν ορίσουμε ως L' = 2\pi την περίμετρο του κύκλου με ακτίνα R' = 1, τότε από το θεώρημα του Ιπποκράτη προκύπτει ότι o κύκλος με ακτίνα R έχει περίμετρο
:L = L' \cdot \frac{R}{R'} = 2\pi \cdot R

## Δείτε επίσης
* Τύπος του Αρχιμήδη
* Κανονικό πολύγωνο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολύγωνα
Κατηγορία:Κύκλος
Κατηγορία:Θεωρήματα στη Γεωμετρία
Βασιλική Κατοικία της Λα Μαρέτα

Η **Βασιλική Κατοικία της Λα Μαρέτα** (ισπανικά: *Residencia Real de La Mareta*) είναι μία από τις κατοικίες της βασιλικής οικογένειας της Ισπανίας, που βρίσκεται στον οικισμό Κόστα Τεγκίσε του κανάριου νησιού Λανθαρότε. Τελεί υπό τη διαχείριση του δημόσιου οργανισμού Εθνική Κληρονομιά. Πρόκειται για μία σύγχρονη έπαυλη, την οποία σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Φερνάντο Ιγκέρας και ο καλλιτέχνης Θέσαρ Μανρίκε. Το όνομά της το οφείλει στο γεγονός ότι στον ίδιο χώρο υπήρχε μια «μαρέτα», δηλαδή μια κατασκευή που χρησίμευε για τη συλλογή του βρόχινου νερού και για ποτίστρα ζώων.

Κατασκευάστηκε με έξοδα του Βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Αν και ο Χουσεΐν δεν φιλοξενήθηκε ποτέ στην έπαυλη, ένας από τους γιους του τη χρησιμοποίησε για τον μήνα του μέλιτος. Στα τέλη του 1980 ο Χουσεΐν δώρισε το ακίνητο στον Βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄ της Ισπανίας, ο οποίος το παραχώρησε με τη σειρά του στον οργανισμό Εθνική Κληρονομιά.

Η ισπανική βασιλική οικογένεια έχει επιλέξει κατά καιρούς την Λα Μαρέτα ως τόπο διακοπών της. Το έκανε για πρώτη φορά το 1993, μετά τον θάνατο του Χουάν, Κόμη της Βαρκελώνης. Σε αυτή την κατοικία πέθανε, στις 2 Ιανουαρίου του 2000, η μητέρα του Βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄, η Πριγκίπισσα Μαρία ντε λας Μερθέδες, καθώς η οικογένεια πέρασε εκεί την Πρωτοχρονιά. Παράλληλα, η έπαυλη έχει χρησιμοποιηθεί ως κατοικία ανάπαυσης κάποιων πρωθυπουργών της Ισπανίας, όπως του Χοσέ Μαρία Αθνάρ, του Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο και του Πέδρο Σάντσεθ.

Εκτός από τα μέλη της βασιλικής οικογένειας και Ισπανούς αξιωματούχους, η έπαυλη έχει φιλοξενήσει κατά καιρούς και ξένους ηγέτες υψηλού κύρους. Ανάμεσα στους πιο διάσημους φιλοξενούμενούς της συγκαταλέγονται οι πρώην Γερμανοί καγκελάριοι Χέλμουτ Κολ και Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο πρώην πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ο Καζάκος Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μοναρχία της Ισπανίας
Χαβιέρ Βιγιαουρούτια

Ο **Χαβιέρ Βιγιαουρούτια υ Γονσάλες** (ισπαν. *Xavier Villaurrutia y González*, 27 Μαρτίου 1903 – 25 Δεκεμβρίου 1950) ήταν Μεξικανός θεατρικός συγγραφέας με βασκική καταγωγή, του οποίου τα γνωστότερα έργα του είναι τα σύντομα δράματά του με τον συλλογικό τίτλο *Autos profanos*, που περιέχονται στον τόμο *Poesía y teatro completos* (εκδόθηκε μεταθανατίως, το 1953). Υπήρξε επίσης ποιητής, μεταφραστής και κριτικός της λογοτεχνίας.

Ο Χαβιέρ Βιγιαουρούτια γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού και σπούδασε στη Νομική Σχολή (*Escuela de Jurisprudencia*), ωστόσο την ίδια εποχή αισθάνθηκε μια τάση για συγγραφή, οπότε απεφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στη λογοτεχνία. Μαζί με τον Σαλβαδόρ Νόβο ίδρυσαν το περιοδικό *Ulises* το 1927, όπου ο Βιγιαουρούτια δημοσίευσε το μόνο του μυθιστόρημα, το *Dama de corazones*. Το 1928 εντάχθηκε στην ομάδα *[[Los Contemporáneos]]* και το 1935 έλαβε μια υποτροφία του Ιδρύματος Ροκφέλερ για να σπουδάσει θέατρο στο Πανεπιστήμιο Γέιλ των ΗΠΑ. Επιστρέφοντας στο Μεξικό το 1937, άρχισε να εργάζεται στην εφημερίδα *Letras de Mexico* και λίγο αργότερα ίδρυσε το πρώτο πειραματικό θέατρο στην ιστορία του Μεξικού.

Στην ποίησή του είναι εμφανής η επίδραση του έργου του Ραμόν Λόπες Βελάρδε, ενώ ο ίδιος ο Βιγιαουρούτια επηρέασε ισχυρά με τη σειρά του τον Οκτάβιο Πας (ο οποίος υπήρξε μαθητής του) και τον Αλί Τσουμασέρο. Από το 1955 ήδη υπάρχει σημαντικό λογοτεχνικό βραβείο στο Μεξικό που φέρει το όνομά του (*Premio Xavier Villaurrutia*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεξικανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Μεξικανοί ποιητές
Τζούλι Όκοχ

Η δρ. **Τζουλιάνα Ομονούκπον Ομοΐφο Όκοχ**, γνωστή απλώς ως **Τζούλι Όκοχ** (αγγλ. *Juliana Omonukpon Omoifo Okoh* ή *Julie Okoh*, γενν. 5 Αυγούστου 1947) είναι Νιγηριανή θεατρική συγγραφέας, ακτιβίστρια επί φεμινιστικών θεμάτων και καθηγήτρια Θεωρίας του θεάτρου στο Πανεπιστήμιο του Πορτ Χάρκορτ από το 2004 έως το 2017. Τα έργα της αντλούν τα θέματά τους από ζητήματα της θέσεως των γυναικών στην κοινωνία και μερικά από αυτά είναι τα *The Mannequins* (1997), *Edewede* (2000) και *Closed Doors* (2007).

Γεννήθηκε σε χωριό στην Πολιτεία Έντο της νότιας Νιγηρίας, ήταν το πέμπτο από τα οκτώ τέκνα μιας οικογένειας και πήγε σε ρωμαιοκαθολικό γυμνάσιο. Αφού εργάσθηκε για λίγο στο Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας της, έγινε δεκτή στο ρωμαιοκαθολικό Πανεπιστήμιο Λογιόλα του Σικάγου, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο γαλλικής και αγγλικής φιλολογίας το 1976. Συνέχισε παίρνοντας master στη γαλλική φιλολογία από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα (Καναδάς). Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Μονταίν του Μπορντώ με δεύτερο master (1989) και διδακτορικό το 1991 πάνω στο γαλλικό και αγγλικό θέατρο. Είναι έγγαμη με τον Τον Τζόζεφ Ντ. Όκοχ, καθηγητή παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο του Πορτ Χάρκορτ, και έχουν 4 τέκνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νιγηριανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Νιγηριανοί ακτιβιστές
Γουλιέλμος ΣΤ΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Γουλιέλμος ΣΤ΄**, γαλλ.: *Guillaume VI Taillefer, comte d'Angoulême* (απεβ. το 1179  ) από τον Οίκο του Ταγιεφέρ, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βυλγκρέν Β΄ κόμη του Ανγκουλέμ και της πρώτης συζύγου του, Πονσίας,  κόρης του Ρογήρου του Πουατεβέν και της Αλμοντίς. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως επικεφαλής της κομητείας του Ανγκουλέμ το 1140.

Ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε πρώτα την Έμμα του Λιμόζ.  Νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά τη Μαργαρίτα του Τυρέν,  κόρη του Ραϋμόνδου Α΄ υποκόμη του Τυρέν.

Η επικράτεια του Βυλγκρέν Β΄ πέρασε στον Γουλιέλμο ΣΤ΄, και στη συνέχεια στους γιους τού Γουλιέλμου ΣΤ΄: τον Βυλγρέν Γ΄ ο οποίος ήταν ο μεγαλύτερος, τον Γουλιέλμο Ζ΄ και τον Αϋμέρ Γ΄.

Μετά το τέλος τού Αϋμέρ Γ΄, η περιοχή δεν πέρασε στην κόρη τού Αϋμέρ, Ισαβέλλα του Ανγκουλέμ, σύζυγο του Ιωάννη της Αγγλίας, αλλά στην κόρη του Βυλγκρέν Γ΄, Ματθίλδη του Ανγκουλέμ, η οποία είχε παντρευτεί τον Ούγο Θ΄ κύριο του Λουζινιάν, πατέρα του Ούγου Ι΄ κυρίου του Λουζινιάν. Η Ματθίλδη και ο Ούγος Θ΄ δεν απέκτησαν μαζί παιδιά, και ο θετός γιος της Ματθίλδης, Ούγος Ι΄, αργότερα νυμφεύτηκε την κόρη τού Αϋμέρ Γ΄, Ισαβέλλα, μετά το τέλος τού πρώτου συζύγου της, βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας. Έπειτα ο μεγαλύτερος γιος του Ούγου Ι΄ και της Ισαβέλλας, Ούγος ΙΑ΄, κληρονόμησε το Ανγκουλέμ (και όχι τα πέντε παιδιά της Ισαβέλλας από τον βασιλιά Ιωάννη).

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Ματθίλδη του Ανγκουλέμ

Η **Ματθίλδη**/Μαώ, γαλλ.: *Mathilde Taillefer d'Angoulême* (π. 1181–1233) από τον Οίκο των Ταγιεφέρ, ήταν η μοναδική κόρη του Βυλγκρέν Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ.  Μετά το τέλος τού πατέρα της, ο τίτλος πέρασε στον θείο της, Γουλιέλμο Ζ΄, που έγινε κόμης του Ανγκουλέμ. Μετά τον γάμο της με τον Ούγο Θ΄ κύριο του Λουζινιάν,  έγινε η σύζυγός του και το κέντρο της δυναστικής διαμάχης μεταξύ των βασιλέων της Αγγλίας και της Γαλλίας, μετά το τέλος τού Αϊμέρ Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ. Η ήττα του Ιωάννη της Αγγλίας διασφάλισε ότι ο τίτλος πέρασε στον Οίκο των Λουζινιάν, και αργότερα στον Οίκο των Βαλουά και στο στέμμα της Γαλλίας.

## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Γουλιέλμος Ζ΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Γουλιέλμος Ζ΄**, γαλλ.: *Guillaume VII Taillefer, comte d'Angoulême* (απεβ. το 1186) από τον Οίκο του Ταγιεφέρ, ήταν κόμης του Ανγκουλέμ από το 1181.

Ο δεύτερος από τους τρεις γιους του Γουλιέλμου ΣΤ΄ κόμη του Ανγκουλέμ, κληρονόμησε τον τίτλο του κόμη του Ανγκουλέμ και της επικράτειάς του, μετά το τέλος τού αδελφού του, Βυλγρέν Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ, ο οποίος με τη σειρά του είχε αποκτήσει μόνο μία κόρη, τη Ματθίλδη.

Ο Γουλιέλμος Ζ΄ απεβίωσε άτεκνος, και ο τίτλος πέρασε στον νεότερο αδελφό του, Αϋμέρ Γ΄.

## Πηγές
* Histoire P@ssion - Chronologie historique des Comtes d'Angoulême (στα γαλλικά) 
* L'art de Verifier des Faits historiquws, des Chartes, des Chroniques, et Autres Anciens Monuments, Depuis la Naissance de Notre-Seigner *by Moreau et Yalade*, 1818, Σελίδα 190
* Τα νομίσματα της ευρωπαϊκής ηπείρου, *από τον Swan Sonnenschein*, 1893, Σελίδα 276
* Annuaire Historique Pour L'annee 1854, *από την Société de l'histoire de France*, Σελίδα 180
* Nouvelle Encyclopedie Theologique, *του Jacques-Paul Migne*, 1854, Σελίδα 903

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Μαρκούμπ

μικρογραφία| Ένα ζευγάρι μαρκούμπ
Το **μαρκούμπ** (Αραβικά: مركوب) είναι ένα είδος υποδήματος το οποίο σχεδιάζεται για Σουδανούς άνδρες και κατασκευάζεται από δέρματα ζώων.  Μαζί με το λευκό τουρμπάνι, την τζαλαμπίγια, το γιλέκο, το μπλουζάκι και το παντελόνι, το μαρκούμπ αποτελεί μέρος της εθνικής φορεσιάς του Σουδάν. Στο παρελθόν, υπήρχε και γυναικείο αντίστοιχο, αν και πλέον έχει γίνει σπάνιο.  Το μαρκούμπ έχει μια ιστορική εξέλιξη η οποία ξεκινά με το παπούτσι «κλάουντο» και οδηγεί στο διαχρονικό παραδοσιακό σουδανικό παπούτσι. 

Η χειροτεχνία του μαρκούμπ είναι μια ξεχωριστή σουδανική μορφή τέχνης, με διάφορα στιλ και μεγέθη να είναι διαθέσιμα.  Αξιοσημείωτες παραλλαγές είναι το μαρκούμπ αλ Φασάρι, το οποίο κατασκευάζεται στην πόλη Αλ Φασίρ του δυτικού Σουδάν,  το μαρκούμπ Τζενέινα και το μαρκούμπ Τζαζίρα Άμπα, το οποίο διακρίνεται για το έντονο κόκκινο χρώμα του. 

Τα υλικά τα οποία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των μαρκούμπ περιλαμβάνουν μια σειρά από επιλογές, όπως το δέρμα πυθωνίδων, το δέρμα αγελάδας, το δέρμα προβάτου, ακόμη και το δέρμα κροκοδείλου, το οποίο συνήθως φοριέται από τους εύπορους. 

Το παπούτσι σε στιλ «δέρμα αγελάδας» ξεχωρίζει για την αντοχή και την αισθητική του. Η παραγωγή του περιλαμβάνει τη βυρσοδεψία, την επένδυση με δέρμα κατσίκας για προσθήκη ελαφρότητας, τη διαμόρφωση του κάτω μέρους του παπουτσιού και το ράψιμο με φυσικά βαμβακερά νήματα. Το τελευταίο βήμα περιλαμβάνει το τρίψιμο της σόλας για λείανση. Τα σουδανική παπούτσια τα οποία κατασκευάζονται από γνήσιο δέρμα που προέρχεται από τη Νιγηρία και το νότιο Σουδάν θεωρούνται τα υψηλότερης ποιότητας και είναι τα πιο ακριβά από όλα τα υπόλοιπα είδη μαρκούμπ. Υποβάλλονται σε παρόμοια στάδια παραγωγής, ανάμεσα στα οποία είναι και το γυάλισμα με πέτρα και επεξεργασία με λεμόνι για προσθήκη λάμψης.  

Το χειροποίητο σουδανικό μαρκούμπ αποτελείται από μια δερμάτινη σόλα από δέρμα αγελάδας, βαμμένη με πίσσα, και ένα άνω μέρος, το οποίο συνήθως είναι κατασκευασμένο από δέρμα κατσίκας έτσι ώστε να έχει αντοχή και ποιότητα. Η διαδικασία του ραψίματος γίνεται επίσης με το χέρι και αναφέρεται ως «βούρτσισμα». Μια αξιοσημείωτη παράδοση είναι η προτίμηση των Σουδανών να φορούν μαρκούμπ κατά τη διάρκεια των προσευχών του Ιντ καθώς και σε ειδικές περιστάσεις. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτισμός του Σουδάν
Κατηγορία:Παραδοσιακές φορεσιές
Γιόχαν Νόρνταλ Μπρουν

Ο **Γιόχαν Νόρνταλ Μπρουν** (νορβηγ. *Johan Nordahl Brun*, 21 Μαρτίου 1745 – 26 Ιουλίου 1816) ήταν Νορβηγός δραματουργός, επίσκοπος (1804-1816) και πολιτικός, που συνεισέφερε σημαντικά στην ανάπτυξη του εθνικού ρομαντισμού στη Νορβηγία και εξ αυτού στην αναπτυσσόμενη εθνική συνείδηση.

Ο Μπρουν γεννήθηκε στο Byneset, έξω από την πόλη Τρόντχαϊμ, και ήταν γιος του επιχειρηματία Σβεντ Μπους Μπρουν (1703-1784) και της συζύγου του, της Μέτε Καταρίνα Νόρνταλ (*Mette Catharina Nordal*). Ο Γιόχαν ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη το 1767, όπου πέρασε εξετάσεις στην προτεσταντική θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, έγινε αρχικώς γραμματέας στον επίσκοπο του Τρόντχαϊμ, το 1772. Νυμφεύθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1773 την Ίνγκεμποργ Λιντ (ο Νόρνταλ Γκρηγκ ήταν ένας από τους απογόνους τους). Το 1774 κλήθηκε να γίνει ο εφημέριος του Ναού του Τιμίου Σταυρού στο Μπέργκεν, όπου και παρέινε μέχρι το 1793, οπότε προάχθηκε σε *δεκανό* του Μπέργκεν και της Νορδορλάνδης. Τέλος το 1804 ο Μπρουν διορίσθηκε Επίσκοπος του Μπιέργκβιν, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε έως τον θάνατό του.

Ο Μπρουν συνέγραψε το πρώτο στην ιστορία νορβηγικό ρομαντικό εθνικό θεατρικό έργο, το *Einer Tambeskielver*, το 1772. Το έργο αυτό αφύπνισε τη νορβηγική εθνική συνείδηση και παίχθηκε πολλές φορές. Ο Μπρουν συνέθεσε και πολλά ποιήματα, μεταξύ των οποίων και τον πρώτο (ανεπίσημο) εθνικό ύμνο της χώρας, τον «Norges Skaal» (1771), αλλά και ένα βιβλίο με εκκλησιαστικούς ύμνους (1786).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νορβηγοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Νορβηγοί ποιητές
Κατηγορία:Λουθηρανοί επίσκοποι
Βυλγκρέν Β΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Βυλγκρέν Β΄** (επίσης **Μπουγκρέν**) **Ταγιεφέρ** ή **Ρουντέλ**, γαλλ.: *Vulgrin II Taillefer ou Vulgrin Rudel, comte d’Angoulême* (απεβ. 16 Νοεμβρίου 1140) από τον Οίκο του Ταγιεφέρ, ήταν κόμης του Ανγκουλέμ από το 1120 ως το τέλος του στις 16 Νοεμβρίου 1140. Ήταν γιος του Γουλιέλμου Ε΄ κόμη του Ανγκουλέμ.

Νυμφεύτηκε πρώτα την Ποντία του Λα Μαρς, κόρη του Ρογήρου του Πουατεβέν και της Aλμοντίς, κόρης του κόμη Aλδεβέρτ Β΄ του Λα Μαρς. Είχαν μόνο έναν γιο:
* Γουλιέλμος ΣΤ΄ κόμης του Ανγκουλέμ.

Μετά το τέλος της πρώτης συζύγου του, ο Βυλγκρέν έκανε 2ο γάμο, με την Αμάμπλ/Αγαπητή του Σατελερώ, και απέκτησε τρία παιδιά:
* Φουλκ.
* Ζοφρουά «Μαρτέλ».
* μία κόρη, άγνωστο όνομα.

Ανέκτησε το Μπλάιγ από τον Γουλιέλμο Ι΄ δουκα της Ακουιτανίας το 1127, και ανακατασκεύασε το κάστρο εκεί το 1140. 

Ο τροβαδούρος Ζωφρέ Ρουντέλ μπορεί να είναι ο γιος του, ή ο γαμπρός του. 

## Πηγές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Histoire P@ssion - Chronologie historique des Comtes d'Angoulême (στα γαλλικά) 
* L'art de Verifier des Faits historiquws, des Chartes, des Chroniques, et Autres Anciens Monuments, Depuis la Naissance de Notre-Seigner *by Moreau et Yalade*, 1818, Σελίδα 185
* Τα νομίσματα της ευρωπαϊκής ηπείρου, *από τον Swan Sonnenschein*, 1893, Σελίδα 276
* Annuaire Historique Pour L'annee 1854, *από την Société de l'histoire de France*, Σελίδα 179
* Nouvelle Encyclopedie Theologique, *του Jacques-Paul Migne*, 1854, Σελίδα 903

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Γουλιέλμος Ε΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Γουλιέλμος Ε΄**, γαλλ.: *Guillaume V Taillefer, comte d’Angoulême* (απεβ. 1120) από τον Οίκο του Ταγιεφέρ, ήταν ο 12ος κόμης του Ανγκουλέμ.

Ο Γουλιέλμος Ε΄ γεννήθηκε το 1084, ως γιος του Φουλκ κόμη του Ανγκουλέμ και εγγονός του Γοδεφρείδου κόμη του Ανγκουλέμ, και της Πετρονίλης του Αρχιάκ. Η εξουσία του Γουλιέλμου Γ΄ διήρκεσε από το 1089 έως το 1118/1120.

Το 1108 νυμφεύτηκε τη Βιταπουά ντε Μπενώζ. Απέκτησαν έναν γιο, ο οποίος διαδέχθηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ ως 13ος κόμης του Ανγκουλέμ:
* Βυλγρέν Β΄, κόμης του Ανγκουλέμ.

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Histoire P@ssion - Chronologie historique des Comtes d'Angoulême (στα γαλλικά) 
* L'art de Verifier des Faits historiquws, des Chartes, des Chroniques, et Autres Anciens Monuments, Depuis la Naissance de Notre-Seigner *by Moreau et Yalade*, 1818, Σελίδα 184
* Τα νομίσματα της ευρωπαϊκής ηπείρου, *από τον Swan Sonnenschein*, 1893, Σελίδα 276
* Annuaire Historique Pour L'annee 1854, *από την Société de l'histoire de France*, Σελίδα 179
* Nouvelle Encyclopedie Theologique, *του Jacques-Paul Migne*, 1854, Σελίδα 903

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Γαλενιανό Ηρακλείου

Το **Γαλενιανό** είναι χωριό της κοινότητας Αρχαγγέλου του δήμου Μινώα Πεδιάδας, στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι κτισμένο στους πρόποδες του λόφου Μαμουλούκου. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδας.

## Ιστορικά στοιχεία
Στον λόφο Μαμουλούκου, πάνω από το χωριό, έχει ανασκαφεί ιερό κορυφής από τον Νίκο Παναγιωτάκη. Το όνομα του χωριού πιθανότατα προέρχεται από την οικογένεια η οποία το συνοίκησε. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό χρονολογείται από το 1670, με την ονομασία Galanyano. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Γαλανιανώ και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 27 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 αναφέρεται ως Γαλανιανά, με 28 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε 27 κατοίκους και αναφέρεται ως Γαλενιανό.

Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Καστελλίου Πεδιάδος και αργότερα το ίδιο έτος στην κοινότητα Βαρβάρως, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1997, όταν με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Καστελλίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Μινώα Πεδιάδας.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στην κορυφογραμμή του λόφου Μαμουλούκου πάνω από το χωριό σώζονται τέσσερις ερειπωμένοι ανεμόμυλοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Βυλγκρέν Γ΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Βυλγκρέν Γ΄**, γαλλ.: *Vulgrin III Taillefer, comte d'Angoulême* (απεβ. 1181) ήταν από τον Οίκο του Ταγιεφέρ. Κληρονόμησε τον τίτλο του κόμη του Ανγκουλέμ και των εδαφών της από τον πατέρα του, Γουλιέλμο ΣΤ΄ κόμη του Ανγκουλέμ, το 1179. 

Το πρόωρο τέλος του ήταν η πρώτη διάλυση του Οίκου των Ταγιεφέρ, ο οποίος κυβερνούσε το Ανγκουλέμ από την εποχή των Καρολιγγείων. Καθώς είχε μόνο μία κόρη, τη Ματθίλδη, η περιοχή πέρασε στον νεότερο αδελφό του, Γουλιέλμο Ζ΄ κόμη του Ανγκουλέμ. Η κόρη του Βυλγκρέν, Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Ούγο Θ΄ κύριο του Λουζινιάν, ο οποίος τελικά θα κληρονομούσε το βασίλειο, επί των αξιώσεων του βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας, μέσω της Ισαβέλλας των Ταγιεφέρ, κόρης του Αϋμέρ Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ, του τρίτου και νεότερου αδελφού.

## Αναφορές

## Πηγές
* Histoire P@ssion - Chronologie historique des Comtes d'Angoulême (στα γαλλικά) 
* L'art de Verifier des Faits historiques, des Chartes, des Chroniques, et Autres Anciens Monuments, Depuis la Naissance de Notre-Seigner *από Moreau et Yalade*, 1818, Σελίδα 189
* Τα νομίσματα της ευρωπαϊκής ηπείρου, *από τον Swan Sonnenschein*, 1893, Σελίδα 276
* Annuaire Historique Pour L'annee 1854, *από την Société de l'histoire de France*, Σελίδα 180
* Nouvelle Encyclopedie Theologique, *του Jacques-Paul Migne*, 1854, Σελίδα 903
* Γοδεφρείδος του Βιζεουά . "Chronica Gaufredi coenobitae monasterii D. Martialis Lemovicensis, ac prioris Vosiensis coenobii." Στο *Novae bibliothecae manuscriptorum librorum tomus secundus: rerum aquitanicarum. . . .* Επιμέλεια Philippe Labbe, 279–342. Παρίσι: Sebastian Cramoisy, 1657. (Το χρονικό του, στα λατινικά, για τη Γαλλική)
* Γουάτσον, Ρόουαν Τσαρλς. «Οι Κόμητες της Ανγκουλέμ από τον 9ο έως τα μέσα του 13ου αιώνα». Διδακτορική διατριβή. , Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας, 1979.

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Τζέιμς Γκλίκενχαους

Ο **Τζέιμς Γκλίκενχαους** (αγγλ. *James Glickenhaus*, γενν. 24 Ιουλίου 1950) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου, και επιχειρηματίας στον χώρο του αυτοκινήτου. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα σκηνοθέτησε και παρήγαγε περιπετειώδεις ταινίες, όπως τις:

* *[[Μαντ Τζων: Ο εξολοθρευτής]]* (1980)
* *[[Κωδικό όνομα: Στρατιώτης]]* (1982)
* *[[Πύρινος εξολοθρευτής]]* (1985, ένα «όχημα» για την ανάδειξη του Τζάκι Τσαν)
* *[[Shakedown]]* (1988)
* *[[Η σφαγή των αθώων]]* (1993)

Μετά την πορεία του στον χώρο του κινηματογράφου, ο Γκλίκενχαους δραστηριοποιήθηκε στον επενδυτικό τομέα και την αυτοβιομηχανία, όντας συνιδρυτής της εταιρείας Scuderia Cameron Glickenhaus και διευθυντής της οικογενειακής Glickenhaus & Co., την οποία είχε αρχίσει ο πατέρας του. Επιπλέον, είναι μανιώδης συλλέκτης σπορ αυτοκινήτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί συλλέκτες αυτοκινήτων
Λαγός Ηρακλείου

Ο **Λαγός** είναι χωριό της κοινότητας Καστελλίου του δήμου Μινώα Πεδιάδας, στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι κτισμένο 8,7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Καστελλίου, σε υψόμετρο 400 μέτρων. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδας.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού πιθανότατα προέρχεται από την οικογένεια η οποία το συνοίκησε, όμως δεν είναι γνωστό πότε συνοικίστηκε. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην οθωμανική απογραφή του 1671, με την ονομασία Lagu με 4 χαράτσια. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Λαγού και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 42 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 52 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε 99 κατοίκους.

Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Πηγαϊδουρίου, το 1927 στην κοινότητα Καρουζανών και το 1928 στην κοινότητα Καστελλίου Πεδιάδος, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1997, όταν με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Καστελλίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Μινώα Πεδιάδας.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Το χωριό διατηρεί την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του και κάποια από τα σπίτια του έχουν αποκατασταθεί. Στο χωριό βρίσκεται ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο. Κοντά στο χωριό βρίσκεται η Μονή Καλλέργη, της οποίας το καθολικό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Στην μονή είχε φιλοξενηθεί ο Ιωσήφ Βρυέννιος στα τέλη του 14ου αιώνα. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας εγκαταλείφθηκε και το 1874 αγοράστηκε από τον ηγούμενο της Μονής Βιδιανής. Η μονή σήμερα έχει αναστηλωθεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Τζίγκουνα Ηρακλείου

Η **Τζίγκουνα** είναι μικρό χωριό της κοινότητας Πολυθέας του δήμου Μινώα Πεδιάδας, στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι κτισμένο βορειοανατολικά του Καστελλίου, σε υψόμετρο 330 μέτρων. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδας.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού προέρχεται από την κρητική λέξη για την μικρή πηγή νερού στην οποία το νερό τρέχει λίγο-λίγο ή «τσίγκου-τσίγκου». Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στον *Κώδικα των Θυσειών* κατά την επανάσταση του 1821. Επίσης αναφέρεται στα *Κρητικά* του Μιχαήλ Χουρμούζη (1832). Στις απογραφές αναφέρεται για πρώτη φορά το 1900, όταν είχε 112 χριστιανούς κατοίκους μαζί με το Μπιτζαριανό. Το 1903 αναφέρεται ως Τσίγκουνας, με 30 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε 40 κατοίκους. Από το 1940 απογράφεται ως Τζίγκουνα.

Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πηγαϊδουρίου (μετέπειτα μετονομάστηκε σε Πολυθέας), όπου και παρέμεινε μέχρι το 1994, προσαρτήθηκε στον δήμο Καστελλίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Μινώα Πεδιάδας.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημείωση
Στην Κρήτη και τον Δήμο Φαιστού υπάρχει ο οικισμός Τζίγκουνας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Τζάδος Τήνου

Ο **Τζάδος** είναι μικρός οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Τζάδος βρίσκεται στο κέντρο του νότιου τμήματος του νησιού και είναι κτισμένος στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Κεχροβούνι, σε υψόμετρο 430 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 9 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πόλη της Τήνου και 2 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Στενής.

Αναφέρεται επίσημα ξεχωριστός οικισμός το 1845 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Στενής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Στενής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του Δήμου Τήνου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 25 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Γοδεφρείδος του Ανγκουλέμ

Ο **Γοδεφρείδος**, γαλλ.: *Geoffroi Taillefer, comte d'Angoulême* (απεβ. το 1048) από τον Οίκο του Ταγιαφέρ, ήταν κόμης του Ανγκουλέμ από το 1032. Ο αδελφός του Αλντουέν Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα τους, Γουλιέλμο Β΄, ως κόμης το 1028, αλλά τα αδέλφια διαφώνησαν για την κληρονομιά τους στο Μπορντώ. Σε έναν οικισμό εκείνο το έτος, ο Αλντουέν παραχώρησε τα τρία τέταρτα του νεότερου κάστρου (το παλαιό σωζόταν ακόμα) στη Μπλάβια (Μπλάιγ) στον Γοδεφρείδο *in beneficio*, κρατώντας το υπόλοιπο ένα τέταρτο για τον εαυτό του ως allod.  Η διαμάχη τους, έδωσε την ευκαιρία στην επαρχία Σαιντόνζ να επαναστατήσει και οι κόμητες έχασαν τον έλεγχο, με αποτέλεσμα να υποβαθμιστούν σε «ανήλικους ευγενείς, που εξαρτώνταν από τους δούκες της Ακουιτανίας». 

Το 1047 ο Γοδεφρείδος Α΄ κόμης του Ανζού εισήγαγε νομισματοκόπους από την Ανγκουλέμ, για να στελεχώσει το νέο του νομισματοκοπείο στο Σαιντ, το οποίο ο πατέρας του είχε αναλάβει κατά την προηγούμενη εξέγερση. 

Απέκτησε έναν γιο με την Πετρονίλα του Αρχιάκ, ο οποίος τον διαδέχθηκε σε τίτλους και εδάφη:
* Φουλκ κόμης του Ανγκουλέμ.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Βυλγκρέν Α΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Βυλγκρέν** (ή Βουλγκρέν) **Α΄**, γαλλ.: *Vulgrin I, comte d’Angoulême* (π. 830 – 3 Μαΐου 886) από τον Οίκο του Ταγιεφέρ, ήταν κόμης του Ανγκουλέμ, του Περιγκέ και πιθανώς του Σαιντόνζ από το 866 ως το τέλος του. Οι γονείς του ήταν ο Βυλφάρντ κόμης του Φλαβινύ, και η Σουζάνα, κόρη του Μπέγκο Α΄ κόμη του Παρισιού. Ο αδελφός του Χιλντουέν ο Νέος ήταν ηγούμενος του Σαιν-Ντενί. Ένας άλλος αδελφός ήταν ο Αδαλάρδος του Παρισιού. ''Ο'' Αντεμάρ ντε Σαμπάν είναι η κύρια πηγή για την ενεργό εξουσία του στη διατήρηση και διαμόρφωση του Ανγκουλέμ.

Αν και ξένο, ο Κάρολος Β΄ ο Φαλακρός εγκαθίδρυσε τον Βυλγκρέν Α΄ ως κόμη του Ανγκουμουά, του Περιγκόρ και πιθανώς του Σαιντάνζ, το 869.  Ήταν το τελευταίο παράδειγμα στη Δυτική Φραγκία, όπου η βασιλική θέληση επέβαλε τον προτιμώμενο διαχειριστή της σε μία περιοχή, υποδεικνύοντας την παρακμή τής εξουσίας τής κεντρικής διοίκησης στις διαιρέσεις της πρώην αυτοκρατορίας μετά τη Συνθήκη του Βερντέν.

Μεταξύ 869 και 878 έκτισε πολλά κάστρα για να αμυνθεί ενάντια στους Βίκινγκς, και σημείωσε κάποια επιτυχία περιορίζοντας τις κινήσεις τους στην Ακουιτανία.  Διόρισε έναν ονόματι Ρανούλφ ως υποκόμη για το φρούριο που ονομαζόταν Μάτας, και έναν άλλο ονόματι Γκίζελμπερτ για το Μωριλάκ.

Ο Βυλγκρέν Α΄ νυμφεύτηκε τη Ρεγελίνδη (Ροζελίνδη), κόρη του Βερνάρδου δούκα της Σεπτιμανίας και κόμη της Βαρκελώνης. Τα παιδιά τους ήταν:
* Aλντουέν Α΄ (απεβ. 916), κόμης του Ανγκουλέμ .
* Γουλιέλμος Α΄ (απεβ. 920), κόμης του Περιγκόρ και του Αζάν, ιδρυτής κλάδου .
* Σάντσα (;), παντρεύτηκε τον Aντεμάρ, κόμη του Aνγκουλέμ .

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* Histoire P@ssion – Chronologie historique des Comtes d’Angoulême (in French) 
* *The Descent, Name and Arms of Borlase of Borlase in the County of Cornwall* by William Copeland Borlase, Page 13

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Αλντουέν Α΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Αλντουέν** (ή Ιλντουέν) **Α΄**, γαλλ.: *Auduin I, comte d’Angoulême* (απεβ. στις 27 Μαρτίου 916) από τον Οίκο του Ταγιεφέρ, ήταν κόμης του Ανγκουλέμ από το 886.

Ήταν γιος του Βυλγκρέν Α΄ κόμη του Ανγκουλέμ, τον οποίο διαδέχθηκε στις 3 Μαΐου 886. Όπως και ο πατέρας του, είχε αναλάβει την υπεράσπιση τμημάτων της Ακουιτανίας από τους Βίκινγκ εισβολείς.

Η σύζυγος του Αλντουέν είναι άγνωστη, αλλά απέκτησαν έναν γιο, τον Γουλιέλμο Β΄ του Ανγκουλέμ (926–945), κόμη του Ανγκουλέμ. 

## Αναφορές

## Πηγές
* http://homepages.rootsweb.ancestry.com/~cousin/html
* Ιστορία της Π@σης (στα γαλλικά)

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Γουλιέλμος Β΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Γουλιέλμος Β΄**, γαλλ.: *Guillaume Taillefer, comte d’Angoulême* (απεβ. τον Αύγουστο του 962) από τον Οίκο του Ταγιαφέρ, διετέλεσε κόμης του Ανγκουλέμ από το 926 έως το 945. Ήταν γιος του Αλντουέν Α΄ κόμη του Ανγκουλέμ. 

Σύμφωνα με μία πηγή,  το επώνυμό του, που ήταν παρωνύμιο, αποκτήθηκε «...από τον τρόπο, με τον οποίο σκότωσε έναν Νορμανδό βασιλιά από τη θάλασσα: τον έκοψε στα δύο, αυτόν με τον θώρακά του, με το ξίφος του». Αυτός ο Νορμανδός βασιλιάς της θάλασσας ταυτοποιείται ως ο Στόρις.  Το όνομα Taillefer χρησιμοποιήθηκε από τα επόμενα μέλη αυτής της οικογένειας, ιδίως από τον κλάδο των κομήτων του Ανγκουλέμ.

Ο Γουλιέλμος δεν ήταν νυμφυμένος, αλλά είχε τουλάχιστον έναν, και πιθανώς δύο, νόθους γιους, που αργότερα θα διεκδικούσαν τον τίτλο του κόμη του Ανγκουλέμ.
* Αϋμέρ Β΄, πιθανώς κυβέρνησε ως κόμης από μετά το 945 έως πριν το 952.
* Αρνόλντ Β΄ «Μάντσερ», κόμης του Ανγκουλέμ από το 975 έως το 988. 

## Πηγές
* 
* Histoire P@ssion - Chronologie historique des Comtes d’Angoulême (in French) 
* L'art de Verifier des Faits historiquws, des Chartes, des Chroniques, et Autres Anciens Monuments, Depuis la Naissance de Notre-Seigner *by Moreau et Yalade*, 1818, Page 179
* The coinage of the European continent, *by Swan Sonnenschein*, 1893,  
* Annuaire Historique Pour L'annee 1854, *by Société de l'histoire de France*, Page 178
* Nouvelle Encyclopedie Theologique, *by Jacques-Paul Migne*, 1854, Page 903

## Αναφορές

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Αρνόλντ Β΄ του Ανγκουλέμ

Ο **Αρνόλντ Β΄ «Μαντσέρ»**, γαλλ.: *Arnaud ΙΙ «Manzer» Taillefer, comte d'Angoulême* (απεβ. 988) από τον Οίκο των Ταγιεφέρ, ήταν κόμης του Ανγκουλέμ από το 975 ως το τέλος του το 988.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Γουλιέλμου Β΄ κόμη του Ανγκουλέμ και αδελφός του Αϋμέρ Β΄ κόμη του Ανγκουλέμ.

Μετά την αποχώρηση τού πατέρα του σε μοναστήρι το 945, ο εξάδελφος εκείνου, Βερνάρδος κόμης του Περιγκόρ, ανέλαβε την κομητεία εκ μέρους του. Το 975, παρά την νόθη γέννησή του, ο Αρνόλντ διεκδίκησε το Ανγκουλέμ, και έλαβε την υποστήριξη του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα της Ακουιτανίας. Σε μία μάχη σκότωσε τον 2ο εξάδελφό του Ραλφ Α΄, και ανακατέλαβε το Ανγκουλέμ. 

Τα επόμενα χρόνια, ο Αρνόλντ εδραίωσε και επέκτεινε την εξουσία του εις βάρος του Ούγου επισκόπου του Ανγκουλέμ. Επίσης, αυτοανακηρύχθηκε επίτροπος (*advocatus)* της μονής του Σαιν-Κυμπάρ. 

Ο Αρνόλντ υποστήριξε τον Γουλιέλμο Δ΄ της Ακουιτανίας στη διαμάχη του εναντίον του Μπόζο Α΄ του Λα Μαρκ, και αιχμαλώτισε τον γιο εκείνου Γκωζμπέρτ, τον οποίο παρέδωσε στον δούκα. Το 988 έδωσε τους μοναχικούς όρκους, και αποσύρθηκε στο αβαείο του Σαιν-Κυμπάρ, όπου απεβίωσε λίγο αργότερα. 

## Οικογένεια
Ο Αρνόλντ νυμφεύτηκε πρώτα τη Ραινγάρδη και μετά την Αλδεάρδη, η πρώτη εκ των οποίων ήταν η μητέρα τού γιου του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Ανγκουλέμ.

## Αναφορές

Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Οίκος του Ταγιεφέρ
Γεωργία ακριβείας

Η **γεωργία ακριβείας** (ή **γεωργία ακριβείας υψηλής τεχνολογίας**) είναι μια σύγχρονη γεωργική πρακτική που χρησιμοποιεί τεχνολογικά προηγμένα εργαλεία και τεχνικές για τη βελτιστοποίηση της παραγωγής, την αποδοτική χρήση των πόρων και τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Στόχος της είναι η αντιμετώπιση της χωρικής και χρονικής μεταβλητότητας εντός των αγροτεμαχίων, ώστε να παρέχονται ακριβείς και στοχευμένες παρεμβάσεις ανάλογα με τις ανάγκες κάθε καλλιέργειας και περιοχής.

## Ιστορική εξέλιξη
Η γεωργία ακριβείας ξεκίνησε να αναπτύσσεται τη δεκαετία του 1990, με την αξιοποίηση δορυφορικής τεχνολογίας, όπως τα πρώτα συστήματα GPS και οι χάρτες απόδοσης. Από τότε, οι δυνατότητες έχουν εξελιχθεί με την ενσωμάτωση αισθητήρων, drones, λογισμικών ανάλυσης δεδομένων, τεχνητής νοημοσύνης (AI), Internet of Things (IoT) και δεδομένων παρατήρησης της Γης, κυρίως μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος **Copernicus** και των δορυφόρων **Sentinel**.

## Βασικές τεχνολογίες
Η γεωργία ακριβείας περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις εξής τεχνολογίες:

* Συστήματα Παγκόσμιας Πλοήγησης (GPS)
* Δορυφορική τηλεπισκόπηση και πολυφασματικοί χάρτες
* Drones με θερμικές και φασματικές κάμερες
* Αισθητήρες εδάφους και καιρικών συνθηκών
* Συστήματα μεταβλητής δόσης εφαρμογών (VRT)
* Λογισμικά υποστήριξης αποφάσεων (DSS)
* Ανάλυση μεγάλων δεδομένων (Big Data) και AI
* Πλατφόρμες παρακολούθησης και ελέγχου καλλιεργειών εξ αποστάσεως

## Οφέλη
Η γεωργία ακριβείας προσφέρει πολλαπλά πλεονεκτήματα σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο:

* Βελτιστοποίηση χρήσης εισροών (νερό, λιπάσματα, φυτοφάρμακα)
* Μείωση κόστους παραγωγής και καυσίμων
* Αύξηση αποδόσεων και ποιότητας προϊόντων
* Ενίσχυση της ιχνηλασιμότητας και της ασφάλειας τροφίμων
* Προστασία του περιβάλλοντος και μείωση εκπομπών
* Στήριξη στη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων

## Εφαρμογές
Η γεωργία ακριβείας εφαρμόζεται σε:

* Άρδευση ακριβείας, μέσω συλλογικών ή σημειακών συστημάτων.
* Λίπανση και φυτοπροστασία με μεταβλητές δόσεις
* Ολοκληρωμένη διαχείριση εντόμων και ασθενειών με drones, αισθητήρες και εργαλεία AI
* Παρακολούθηση καλλιεργειών και πρόβλεψη συγκομιδής μέσω τηλεπισκόπησης
* Υδροπονία ακριβείας με αυτοματοποιημένα συστήματα θρέψης και ελέγχου περιβαλλοντικών συνθηκών

## Προκλήσεις
Η υιοθέτηση της γεωργίας ακριβείας αντιμετωπίζει προκλήσεις όπως:

* Έλλειψη εκπαίδευσης και τεχνολογικής εξοικείωσης των παραγωγών
* Υψηλό αρχικό κόστος εξοπλισμού
* Περιορισμένη πρόσβαση σε διαδίκτυο σε αγροτικές περιοχές
* Δυσκολία επεξεργασίας και αξιοποίησης μεγάλου όγκου δεδομένων

## Προοπτικές
Η εξέλιξη της γεωργίας ακριβείας συνδέεται με:

* Ανάπτυξη αυτόνομων μηχανημάτων και ρομποτικής
* Ενσωμάτωση τεχνολογιών blockchain για ιχνηλασιμότητα
* Εφαρμογή βιοτεχνολογίας για ενίσχυση ανθεκτικότητας των φυτών
* Πράσινη και ψηφιακή μετάβαση της γεωργίας εντός της Ε.Ε. (π.χ. **Green Deal**, **Farm to Fork**)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Βακιώτες Ηρακλείου

Οι **Βακιώτες** είναι μικρό χωριό της κοινότητας Σκινιά του δήμου Μινώα Πεδιάδας, στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι κτισμένο σε ύψωμα στο δρόμο που ενώνει το Ίνι με τον Σκινιά. Περιβάλλεται από ελαιώνες και αμπελώνες. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του 1301. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως *Vachiotes*, όπως και ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vacchiotes και είχε 59 κατοίκους. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Vakiotes με 7 υπόχρεους σε φόρο. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Vakhiotes με 4 μουσουλμανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Βακιώταις και είχε 21 χριστιανούς και 46 μουσουλμάνους κατοίκους. Αναφέρεται ανάμεσα στα κατεστραμμένα μουσουλμανικά χωριά το 1896. Στην απογραφή του 1900 είχε 34 χριστιανούς και 5 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 92 κατοίκους. 

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και στις 6 Αυγούστου, μετά τη Θεία Λειτουργία, λαμβάνει χώρα πανηγύρι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Λιβάδα Τήνου

Η **Λιβάδα** ή **Λειβάδα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Η Λιβάδα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού και είναι κτισμένη στις πλαγιές του όρους Τσικνιάς, σε υψόμετρο 370 μέτρα. 
αριστερά|μικρογραφία|Ο φάρος της Λειβάδας.
Το χωριό απέχει περίπου 18 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πόλη της Τήνου και 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Στενής. Είναι γνωστή για την ομώνυμη απόμερη παραλία της, βορειοανατολικά του χωριού (περίπου 2,5 χιλιόμετρα), με χαρακτηριστικούς "γλυπτούς βράχους" δίπλα στην ακτή, μαύρη άμμο και ψιλό χαλίκι. Στην ίδια κατεύθυνση, ανατολικά της παραλίας, στο ακρωτήριο του Παπάργυρα, βρίσκεται ανενεργός φάρος με ύψος 10 μέτρα και εστιακό ύψος στα 41 μέτρα.

Αναφέρεται επίσημα ξεχωριστός οικισμός το 1971 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Στενής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Στενής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του Δήμου Τήνου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 6 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Ποταμιά Τήνου

Η **Ποταμιά** είναι οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Η Ποταμιά βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού (Πάνω Μεριά), στις πλαγιές του όρους Τσικνιάς, σε υψόμετρο 300 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πόλη της Τήνου και 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Στενής. Είναι κτισμένη ανάμεσα σε λαγκάδια (σε τοποθεσία όπου συναντώνται τρεις ρεματιές του βουνού), με τρεχούμενα νερά που παλαιότερα κινούσαν τους νερόμυλους της περιοχής. Στο κέντρο του χωριού είναι η εκκλησία της Παναγίας του Καρμίλου (ή Καρμελιτάνα) ενώ στα νοτιοανατολικά του οι παραλίες της Σάντα Μαργαρίτας και της Λυχναφτιάς.

Αναφέρεται επίσημα ξεχωριστός οικισμός το 1971 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Στενής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Στενής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του Δήμου Τήνου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 37 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Χεντάα

μικρογραφία| Καμηλιέρης με το κοπάδι του
Η **Χεντάα** (Αραβικά: حداء الإبل) είναι μια προφορική παράδοση που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, με την οποίαο καμηλιέρης καλεί ένα κοπάδι από καμήλες.  Πρόκειται για μία από τις προφορικές παραδόσεις οι οποίες τηρούνται στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, στο σουλτανάτο του Ομάν και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.  

## Περιγραφή
Η χεντάα μπορεί να οριστεί ως ένα σύνολο από ήχους τους οποίους βγάζουν οι καμηλιέρηδες για να επικοινωνήσουν με τα κοπάδια τους και να μεταδώσουν ένα συγκεκριμένο μήνυμα σε διαφορετικές περιστάσεις. Οι καμήλες αντιδρούν σε αυτούς τους ήχους ανάλογα με τον τόνο τους και ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο έχουν εκπαιδευτεί από τους βοσκούς. 

## Περιοχές
Η χεντάα απαντά σε κάθε μέρος στο οποίο εκτρέφονται καμήλες, π.χ. στην Αραβική Χερσόνησο. 

## Εισαγωγή στην UNESCO
Στις 30 Νοεμβρίου 2022, το βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, σε συνεργασία με το σουλτανάτο του Ομάν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, πέτυχε την εισαγωγή της χεντάα στον αντιπροσωπευτικό κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Εκπαιδευτικής Επιστημονικής και Πολιτιστικής Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO). 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχεία 2022 υπό επεξεργασία - άυλη κληρονομιά - Τομέας Πολιτισμού - UNESCO   

Κατηγορία:Αραβία
Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Κατηγορία:Πολιτισμός των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Κατηγορία:Καμηλίδες
Κατηγορία:Αραβικός πολιτισμός
Κατηγορία:Πολιτισμός της Μέσης Ανατολής
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σαουδικής Αραβίας
Θεοδέρικ Δ΄ του Ωτύν

Ο **Θεοδέρικ Δ΄**, γαλλ.: *Thierry I, comte d'Autun* (άκμασε , 770 - 793 ) απότον Οίκο των Γουλιελμιδών ήταν Φράγκος ευγενής και βασιλικός *απεσταλμένος* (missius) . 

Η καταγωγή του Θεοδέρικ δεν μαρτυρείται άμεσα. Οι εικασίες σχετικά με το πώς ο εγγονός του, Βερνάρδος δούκας της Σεπτιμανίας, χαρακτηρίστηκε ως κληρονόμος του αίματος των Καρολιδών ηγεμόνων, έχουν οδηγήσει σε υποθέσεις σχετικά με την καταγωγή του Θεοδέρικ. Μία πιθανή διασύνδεση αφορούσε μία σχέση με την προγιαγιά του Καρλομάγνου από την πλευρά της μητέρας, Βερτράδα του Πρυμ. Μία δωρεά που πραγματοποίησε, μαρτυρούν πρώτα ο μοναχογιός της, Χαριβέρτος, και στη συνέχεια ο Βερνάρδος, η Χροδλάνδα και ο Θεοδέρικ. Οι Βερνάρδος και Χροδλάνδα φαίνεται να ταιριάζουν με τους Γουαρνάριο και Ροτλίνδις, που εμφανίζονται σε ένα έγγραφο του 751. Με βάση την εξέχουσα θέση τους σε αυτή τη δωρεά, έχει υποστηριχθεί ότι η Χροδλάνδα/Ροτλίντις ήταν κόρη (είτε αδελφή) τής Βερτράδας. Ο τελευταίος μάρτυρας της δωρεάς της Βερτράδας του Πρυμ, ο Θεοδέρικ, υποστηρίζεται ότι είναι ίδιος με τον Θεοδέρικ Δ΄ (είτε ο πατέρας του). 

Μία δεύτερη πιθανή σύνδεση για μία σχέση προέρχεται από τη σύζυγο τού Θεοδέρικ, την Άουτα, της οποίας η καταγωγή δεν καταγράφεται άμεσα, αλλά η οποία γνώριζε τις αδελφές Χιλτρούδις και Λανδράδα. Το όνομα Χιλτρούδις ήταν μία τεκμηριωμένη κόρη του Καρόλου Μαρτέλου και αδελφή του Πεπίνου Γ΄, ενώ ένας *Βίος* ενός μεσαιωνικού αγίου, αβέβαιης αξιοπιστίας, δίνει επίσης στον Μαρτέλο μία κόρη, τη Λανδράδα, οδηγώντας στην υπόθεση ότι η Άουτα/Αλδάνα ήταν επίσης κόρη του.  Οι δύο πιθανές σχέσεις με τους Καρολίδες δεν χρειάζεται να θεωρηθούν ως αμοιβαία αποκλειόμενες. 

Ο Θεοδόρικ Δ΄ είναι γιος (ή αδελφός) του Νιβελόν Α΄, γιου του Χιλδεβράν Α΄. Στους γιους του περιλαμβάνονται ο Άγιος Γουλιέλμος του Ζελόν και ο Βαρέν της Προβηγκίας. Ο Θεοδόρικ Δ΄ μπορεί να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Χιλδεβράν Γ΄. Ο γιος τού Νιβελόν Β΄, Χιλδεβράν Γ΄, είχε έναν γιο ονόματι Θεοδόρικ Δ΄, τον θησαυροφύλακα του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού και αδελφό του Εκάρδ του Μακόν, ο οποίος νυμφεύτηκε την Ντούνα. Αυτό θα έπρεπε να υπονοεί ότι ο Θεοδ΄όρικ Δ΄, πατέρας του Γουλιέλμου του Ζελόν, θα έπρεπε να αριθμείται ως Θεοδέρικ Γ΄, καθώς δεν υπάρχει κανένα γνωστό πρόσωπο με το όνομα Θεοδόρικ Γ΄ εκτός από τον βασιλιά της Νευστρίας. Όλοι αυτοί οι Θεοδόρικ πήραν το όνομά τους από τον Θεοδόρικ Β΄, βασιλιά της Βουργουνδίας και της Αυστρασίας. Ο Θεοδόρικ Ε΄ δόθηκε στον Τερίκ Τιρέλ, εγγονό του Νιβελόν Δ΄ και αδελφό του Βαλεράν ντε Βεξίν.

## Οικογένεια
Ο Θεοδέρικ και η Αλδάνα είχαν:
* Γουλιέλμος του Ζελόνε (755 – 28 Μαΐου 812/814) .
* Θεοδίνο, πατέρας ενός Θεοδέρικ (άκμασε 815-819) .
* Αδαλχέλμ του Ωτύν .
* Αλμπάνα 
* Μπερτάνα 

## Αναφορές

## Πηγές

Κατηγορία:Κόμητες της Τουλούζης
Κατηγορία:Οίκος των Γουλιελμιδών