open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ivan Kupala (συγκρότημα)

Οι **Ivan Kupala** (Ρωσικά: Иван Купала) είναι ένα ρωσικό μουσικό συγκρότημα από την Αγία Πετρούπολη το οποίο αποτελείται από τους Ντένις Φιόντοροφ, Αλεξέι Ρουμιάντσεφ και Αλεξέι Ιβάνοφ. Το συγκρότημα αναμειγνύει παραδοσιακά ρωσικά λαϊκά τραγούδια με ηλεκτρονικό ήχο,    παράγοντας ένα μοναδικό μείγμα παγκόσμιας μουσικής.

## Ονομασία
Το συγκρότημα πήρε το όνομά του από την παραδοσιακή σλαβική γιορτή Νύχτα του Κουπάλα, κατά την οποία, γιορτάζεται το θερινό ηλιοστάσιο, το οποίο είναι η μεγαλύτερη ημέρα όλου του χρόνου.  Με αυτήν την έννοια, οι Ivan Kupala έχουν παγανιστική προέλευση. Σύμφωνα με διάφορες λαϊκές δοξασίες, κατά το θερινό ηλιοστάσιο, η φύση φτάνει στο αποκορύφωμά της και τα όρια μεταξύ του κόσμου των ανθρώπων και του κόσμου πνευμάτων είναι θολά. 

Η θεότητα που ονομάζεται Κουπάλα (που σε διάφορες σλαβικές περιοχές έχει διαφορετικές αλλά παρόμοιες ονομασίες) ήταν ο ιερός απόγονος της φωτιάς και της νύχτας. Ο πατέρας του, ο Σίμαργκλ, είναι ο θεός της φωτιάς. Η μητέρα του είναι η Κουπάλνιτσα, η θεά της νύχτας. Ο Κουπάλα και η Κοστρόμα είναι αδέρφια και μαζί αντιπροσωπεύουν τη γονιμότητα. Η Νύχτα του Κουπάλα ταυτίζεται, στην ουσία, με τον εορτασμό του καλοκαιριού. Αν και στα περισσότερα μέρη η Νύχτα του Κουπάλα γιορτάζεται στις στις  24 Ιουνίου, στη Ρωσία, όπου ακολουθείται το Ιουλιανό Ημερολόγιο, η ημέρα γιορτάζεται στις 6 ή 7 Ιουλίου κάθε χρόνο. 

## Ιστορία και αντίκτυπος
Το πρώτο τους άλμπουμ με τον τίτλο *Kostroma* (που πήρε το όνομά του από την Κοστρομά, θεά της γονιμότητας των ανατολικών σλαβικών λαών) επαινέθηκε ιδιαίτερα από τους κριτικούς.     Το 1999 και το 2000, οι Ivan Kupala κέρδισα τα βραβεία Ovation ως το "Φολκ συγκρότημα της χρονιάς".   Το τραγούδι τους με τίτλο "Zdorovo, Kostroma" χρησιμοποιήθηκε στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2014. 

Το συγκρότημα έχει αφήσει τον αντίκτυπό του στον ρωσικό πολιτισμό, αναδημιουργώντας μια αυθεντική ρωσική λαογραφία.   Ορισμένοι Ρώσοι κριτικοί σημείωσαν ότι η επιτυχία του συγκροτήματος Γιαγιάδες του Μπουράνοβο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2012 είχε πατήσει πάνω στην επιτυχία των Ivan Kupala.   

Το συγκρότημα διαλύθηκε το 2017. 

## Δισκογραφία

### Άλμπουμ

* 1999 &#x2013; Кострома / Kostroma
* 2002 &#x2013; Радио Награ / *Radio Nagra*
* 2012 &#x2013; Родина / *Rodina*

### Σινγκλ

* 2008 &#x2013; Родина / *Rodina*
* 2011 &#x2013; Старый / *Staryi*

### Συλλογές

* 2000 &#x2013; Здорово, Кострома / Zdorovo, Kostroma (ρεμίξ)
* 2003 &#x2013; Лучшие песни 96-03 / *Καλύτερα τραγούδια 96-03*

## Βίντεο

* Кострома / Kostroma
* Молодость / Molodost'
* Ящер / Yashcher
* Пчёлы-2 / Pchyoly-2
* Ζωντανά στο Κόρσακοφ της Σαχαλίνης, στη Ρωσία. 2004, DVD5 με διάρκεια 28 λεπτά

## Βραβεία

* Χρυσό Γραμμόφωνο (2000) 

## Παραπομπές

## Εξωτερικός σύνδεσμος

* Επίσημος ιστότοπος
Κατηγορία:Ρωσικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα ανά είδος
Υπερσμήνος της Κόμης

Το **Υπερσμήνος της Κόμης** (**SCl 117**) είναι υπερσμήνος γαλαξιών που περιλαμβάνει τα σμήνη της Κόμης (Abell 1656) και του Λέοντα (Abell 1367).

Βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Απέχει 300 εκατομμύρια [έτη φωτός] από τη [Γη, είναι στο κέντρο του Μεγάλου Τείχους CfA2 και αποτελεί μέρος του κοσμικού νήματος της Κόμης. Το σχήμα του είναι κατά προσέγγιση σφαιρικό με διάμετρο περίπου 98 εκατομμυρίων ετών φωτός και περιέχει περισσότερους από 3.000 γαλαξίες.

Παρόλο που η έκταση του Σμήνους της Κόμης ήταν γνωστή ήδη από το 1900 περίπου, χρειάστηκαν αρκετές δεκαετίες για να ανακαλυφθεί η ύπαρξη του υπερσμήνους· αυτό οφειλόταν στη μεγάλη φυσική απόσταση (περίπου 21 Mpc) και τη γωνιακή απόσταση (περίπου 20°) μεταξύ των σμηνών της Κόμης και του Λέοντα. Το 1977 περαιτέρω ανάλυση της μετατόπισης προς το ερυθρό εκατοντάδων γαλαξιών εντός του υπερσμήνους επιβεβαίωσε ότι όλοι ανήκαν σε μια μεγαλύτερη ομάδα σμηνών. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα υπερσμήνη που ανακαλύφθηκαν και η μελέτη του βοήθησε τους αστρονόμους να κατανοήσουν καλύτερα τη μεγάλης κλίμακας δομή του Σύμπαντος.

## Περιγραφή
Στο Υπερσμήνος της Κόμης υπάρχουν τρεις διακριτοί πληθυσμοί γαλαξιών: αυτοί που βρίσκονται στους πυρήνες των δύο κύριων σμηνών (Κόμης και Λέοντα), γαλαξίες σε ομάδες χαμηλής μάζας καθώς και ορισμένοι απομονωμένοι γαλαξίες. Η κύρια δομή του Υπερσμήνους αποτελείται από τέσσερις διακριτές αλυσίδες σμηνών, καθεμία μήκους περίπου 80 Mpc. Οι περιοχές ανάμεσα στις αλυσίδες είναι σχετικά κενές.

; Πληθυσμός των δύο κύριων σμηνών
Οι γαλαξίες που βρίσκονται στους πυρήνες των σμηνών έχουν υψηλή πυκνότητα και υψηλή διασπορά ταχυτήτων: περίπου 1000 km/s στο Abell 1656 και ελαφρώς χαμηλότερη στο Abell 1367. Πρόκειται κατά κύριο λόγο για ελλειπτικούς ή φακοειδείς γαλαξίες, γεγονός που υποδηλώνει ότι έχουν υποστεί συγχωνεύσεις ή παλιρροϊκή απογύμνωση.

; Ομάδες χαμηλής μάζας
Οι γαλαξίες που βρίσκονται σε ομάδες χαμηλής μάζας είναι συνήθως σπειροειδείς και έχουν χαμηλότερες διασπορές ταχυτήτων, περίπου 300 km/s.

; Απομονωμένοι γαλαξίες
Οι απομονωμένοι γαλαξίες έχουν τη χαμηλότερη πυκνότητα και είναι διασκορπισμένοι. Είναι κυρίως σπειροειδείς, γεγονός που υποδηλώνει ενεργό σχηματισμό νέων αστέρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης

Κομης
Γιαν Τσάπνικ

Ο **Γιαν Γιούρεβιτς Τσάπνικ** (Ρωσικά, κυριλλικό αλφάβητο: Ян Ю́рьевич Ца́пник, λατινικό αλφάβητο: Yan Tsapnik, γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1968 στο Ιρκούτσκ της Ρωσίας) είναι Σοβιετικός και Ρώσος ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Τσάπνικ έχει πάρει μέρος σε περισσότερες από 200 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

## Βιογραφία
Ο Γιαν Τσάπνικ γεννήθηκε στο Ιρκούτσκ της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σοβιετικής Ένωσης (νυν Ρωσία). Ήταν γιος του διάσημου θεατρικού ηθοποιού Γιούρι Τσάπνικ, ο οποίος είχε ανακηρυχθεί Λαϊκός Καλλιτέχνης της Ρωσίας. 

Τον Μάρτιο του 2021, έκανε την εμφάνισή του στο διαδίκτυο ένα σύντομο βίντεο, στο οποίο ο Τσάπνικ βρίζει ένα μέλος ενός τηλεοπτικού συνεργείου που είχε αργήσει για τη δουλειά. «Μπορείτε να γαμηθείτε, μπορείτε να βιντεοσκοπήσετε». Στο βίντεο ακούγεται επίσης και ένα σχόλιο από τον αποδέκτη αυτών των λέξεων: «Βρίζεις περισσότερη ώρα από όση άργησα εγώ». Θεωρείται πιθανό το βίντεο να διέρρευσε από κάποιον από τους συμμετέχοντες στα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς *Po koleno* (2014). Σύμφωνα με κάποια εκδοχή, το περιστατικό αποτελούσε μέρος διαφημιστικού τρικ, έτσι ώστε να αυξηθεί η τηλεθέαση της σειράς. 

Στις 31 Ιανουαρίου 2014, ο Γιούρι Τσάπνικ μετάβη αεροπορικώς στην πόλη Τσελιάμπινσκ για να οργανώσει την κηδεία του πατέρα του, ο οποίος είχε νωρίτερα υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση την προηγούμενη μέρα του θανάτου του, μετά από καρδιακή προσβολή που υπέστη στις 2 Ιανουαρίου. Μετά την επέμβαση, η κατάστασή του ηθοποιού επιδεινώθηκε. Το Δραματικό Θέατρο της πόλης πραγματοποίησε επιμνημόσυνη δέηση για τον λαοφιλή καλλιτέχνη Γιούρι Τσάπνικ, ο οποίος απεβίωσε τη νύχτα της 26ης προς 27η Ιανουαρίου. Το ίδιο βράδυ, οι φίλοι του ανέβασαν προς τιμήν του το θεατρικό έργο «Τελευταία αγάπη», στο οποίο ο λαοφιλής ηθοποιός έπαιξε τον τελευταίο του ρόλο. Για να καταφέρει να παρευρεθεί στην κηδεία του πατέρα του, ο Γιαν Τσάπνικ οποίος έκανε ένα διάλειμμα από τα γυρίσματα ενός από τα νέα έργα τα οποία γύρισε εκείνη την περίοδο.  

## Επιλεγμένη φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γιαν Τσάπνικ στο kino-teatr.ru (στα Ρωσικά)
*  (στα Αγγλικά)

Κατηγορία:Ρώσοι παρουσιαστές
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Δολγάνοι

Οι **Δολγάνοι** ή **Ντολγ(κ)άνοι** (ρωσικά: Долганы, долган, дулҕан, Һака / dolgan, dulğan, haka, γιακουτικά: тыа-киһи / tıa-kihi) είναι τουρκική εθνοτική ομάδα, που κατοικεί κυρίως στο Κράι Κρασνογιάρσκ της Ρωσίας. Κατάγονται από διάφορες ομάδες, ιδιαίτερα από τους Σιβήρους, έναν από τους αυτόχθονες λαούς του ρωσικού βορρά. Οι Δολγάνοι είναι οι πιο στενά συγγενείς με αυτούς. 

Υιοθέτησαν μια τουρκική γλώσσα κάποια στιγμή στις αρχές του 7ου αιώνα. Η απογραφή του 2010 κατέγραψε 7.885 Δολγάνους. Αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει 5.517 άτομα στην περιοχή Ταϊμίρσκι Ντολγανο-Νενέτσκι.

Μιλούν την δολγανική γλώσσα, η οποία σχετίζεται στενά με τη γιακουτική γλώσσα.

## Ιστορία
Τον 17ο αιώνα, ζούσαν στις λεκάνες των ποταμών Όλενιοκ και Λένα. Μετακόμισαν στην τρέχουσα τοποθεσία τους, το Ταϊμίρ, τον 18ο αιώνα. 

Η ταυτότητα των Δολγάνων άρχισε να αναδύεται κατά τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα υπό την επίδραση τριών ομάδων, που μετανάστευσαν στην περιοχή του Κρασνογιάρσκ από την περιοχή του ποταμού Λένα και του ποταμού Όλενιοκ. Οι ομάδες αυτές ήταν οι Εβένκοι, οι Γιακούτιοι, οι Ενέτ και οι λεγόμενοι αγρότες της τούνδρας (ρωσικά: зату́ндренные крестья́не / zatúndrennye krest’jáne).

## Πολιτισμός και βιοπορισμός
Αρχικά, οι Δολγάνοι ήταν νομάδες κυνηγοί και κτηνοτρόφοι ταράνδων. Ωστόσο, κατά τη σοβιετική εποχή δεν τους επετράπη να ακολουθήσουν νομαδικό τρόπο ζωής και αναγκάστηκαν να σχηματίσουν *[[κολχόζ]]* (αγροτικές συλλογικότητες), όπου, εκτός από τις παραδοσιακές τους δραστηριότητες, ασχολούνταν με την εκτροφή ταράνδων, την αλιεία, την γαλακτοκομία και την κηπουρική. Το 1983, η ανθρωπολόγος Σιρίν Ακινέρ ισχυρίστηκε: 

## Θρησκεία
Οι περισσότεροι Δολγάνοι ασκούν παλιές σαμανιστικές πεποιθήσεις. Ωστόσο, οι περισσότεροι επηρεάζονται από τον Ανατολικό Ορθόδοξο Χριστιανισμό.

## Αξιοσημείωτοι Δολγάνοι
* Όγκντο Αξιόνοβα – ποιήτρια, η ιδρύτρια της λογοτεχνίας των Δολγάνων

## Εικονοθήκη

Αρχείο:Dolgan_with_reindeer.jpg|Ένας Δολγάνος.
Αρχείο:Dolgan_woman_Dudinka.jpg|Μια γυναίκα στην Ντουντίνκα.
Αρχείο:Расселение_долган_в_СФО_по_городским_и_сельским_поселениям,_в_%25.png|Οικισμός των Δολγάνων στην Ομοσπονδιακή Περιφέρεια της Σιβηρίας ανά αστικό και αγροτικό οικισμό σε %, απογραφή του 2010.
Αρχείο:Расселение_долган_в_ДФО_по_городским_и_сельским_поселениям,_в_%25.png|Οικισμός των Δολγάνων στην Άπω Ανατολική Ομοσπονδιακή Περιφέρεια από αστικούς και αγροτικούς οικισμούς σε %, απογραφή του 2010.


## Παραπομπές



Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Κατηγορία:Τουρκικοί λαοί της Ασίας
Κατηγορία:Ιθαγενείς λαοί της Σιβηρίας
Κατηγορία:Σύγχρονοι νομάδες
Εντουάρντ Μπαγκίροφ

Ο **Εντουάρντ Μπαγκίροφ** (Ρωσικά: Эдуард Исмаилович Багиров, 25 Οκτωβρίου 1975 – 12 Απριλίου 2023) ήταν Ρώσος συγγραφέας, ραδιοφωνικός παρουσιαστής και πολιτικός, καθώς και στενός συνεργάτης του Βλαντίμιρ Πούτιν στις ρωσικές προεδρικές εκλογές του 2012. Το 2016, έθεσε υποψηφιότητα για την Κρατική Δούμα με το κόμμα Πατριώτες της Ρωσίας. 

## Βιογραφία
Ο Εντουάρντ Ισμαήλοβιτς Μπαγκίροφ γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1975 στο Μαρί της τότε Τουρκμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σοβιετικής Ένωσης, που από το 1991 ανήκει στο Τουρκμενιστάν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετακόμισε στη Ρωσία. Το 1994, καταδικάστηκε από δικαστήριο της Μόσχας για «υπεξαίρεση που διαπράχθηκε από ομάδα ατόμων με προηγούμενη συνωμοσία» (κλοπή) και φυλακίστηκε. Αργότερα, ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν στη φυλακή «από βλακεία του νεαρού της ηλικίας».

Στις 12 Οκτωβρίου του 2011, το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Μολδαβίας απήγγειλε επίσημα κατηγορίες στον Μπαγκίροφ για υποκίνηση βίας στο Κισινάου τον Απρίλιο του 2009, όταν τουλάχιστον ένας διαδηλωτής σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με την αστυνομία, καθώς εκατοντάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια σε αυτό που θεώρησαν λανθασμένη νίκη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Μπαγκίροφ , μαζί με άλλα πρόσωπα, κατηγορούνται ότι σχεδίαζαν μια «Επανάσταση του Twitter». Η συλλήψη του Μπαγκίροφ στα μέσα Ιουνίου προκάλεσε εντάσεις στις μολδαβορορωσικές σχέσεις, με τη Μόσχα να προτρέπει τη Μολδαβία να αφήσει τον Μπαγκίροφ ελεύθερο και να διαμαρτύρεται για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κρατούνταν. Στις 13 Οκτωβρίου του 2011, ο δικηγόρος του προφυλακισμένου Μπαγκίροφ ανακοίνωσε ότι ο πελάτης του αφέθηκε ελεύθερος μετά από σχεδόν πέντε μήνες προφυλάκισης στο Κισινάου, με σκοπό να δικαστεί. 

Το 2012, ο Μπαγκίροφ έγινε στενός συνεργάτης του τότε υποψηφίου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.

Ο Μπαγκίροφ είναι γνωστός κυρίως ως συγγραφέας του ημιαυτοβιογραφικού *Gustarbeiter* το οποίο κυκλοφόρησε το 2007. Διηύθυνε επίσης ένα γραφείο σεναριογραφίας το οποίο συμμετείχε σε πολλά γνωστά ρωσικά έργα.

## Θάνατος
Ο Μπαγκίροφ πέθανε μετά από «πολλαπλή οργανική ανεπάρκεια και κώμα» σε ηλικία 47 ετών. Σύμφωνα με την συντάκτρια του RT Μαργκαρίτα Σιμόνιαν, φέρεται να πέθανε στις 12 Απριλίου 2023.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
NGC 3951

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3951** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 300 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) και ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών UGC 6846, μία από τις ομάδες γαλαξιών του Υπερσμήνους της Κόμης. Είναι επίσης γαλαξίας LINER και εντός του υπάρχει υπερμαζική μελανή οπή εκτιμώμενης μάζας 1 × 108 ηλιακών μαζών.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Γιερουτομόρ

Ο **Γιερουτομόρ,** *Yerutömör* (κινεζ.: , μογγολ.: ) ήταν πρίγκιπας της δυναστείας Γιουάν της Κίνας. Ήταν ο 3ος και τελευταίος βασιλιάς του Ανξί. Πατέρας του ήταν ο Αναντά, γιος του Μανγκαλά. Εξ αίματος, ήταν δισεγγονός του Κουμπλάι Χαν.

Ο Γιερουτομόρ συμμετείχε στη δολοφονία του αυτοκράτορα Γιουάν Γκεγκεέν Χαν μαζί με τον κύριο συνωμότη Τεγκσί (θετό γιο του Τεμουντέρ).  Το περιστατικό και ο θάνατος του Γκεγκεέν Χαν ήταν γνωστά ως το Περιστατικό Νανπό. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Γιεσούν Τεμούρ, ο Γιερουτομόρ ανακηρύχθηκε επίσημα βασιλιάς του Ανξί. 

Μετά το τέλος του Γιεσούν Τεμούρ, το αντι-Γκεγκεέν Χαν μερίδα στην αυλή αποδυναμώθηκε. Ο Τζαγιαατού Χαν, κατά την άνοδό του στο θρόνο, απέκλεισε άτομα που συμμετείχαν στη δολοφονία του Γκεγκεέν. Δεδομένου ότι ο Γιερουτομόρ ήταν ένα από τα βασικά πρόσωπα κατά τη διάρκεια του Περιστατικού Νανπό, στερήθηκε τον τίτλο του, και εξορίστηκε στην επαρχία Γιουνάν με την κατηγορία της προδοσίας. 

Το έτος 1332 ο Γιερουτομόρ εκτελέστηκε, επειδή σχεδίαζε μία νέα συνωμοσία εναντίον τού Τζαγιαατού Χαν.  Αρκετοί βουδιστές μοναχοί που συμμετείχαν στην πλεκτάνη του, εκτελέστηκαν επίσης. Ο θάνατός του σηματοδότησε το τέλος της γενεαλογίας του Μανγκάλα, του 3ου γιου του Κουμπλάι Χαν.

## Πηγές


Κατηγορία:Μπορτζίγκιν
Μανγκαλά

O **Μανγκαλά,** Μanggala (, μογγολ.:) ήταν πρίγκιπας της κινεζικής δυναστείας Γιουάν, υπό την ηγεσία των Μογγόλων. Ήταν γιος του ιδρυτή των Γιουάν, αυτοκράτορα Κουμπλάι Χαν.

## Βιογραφία
Ο Μανγκαλά γεννήθηκε γύρω στο 1242 από τον Κουμπλάι Χαν και την κύρια σύζυγό του, Τσαμπί, ως 2ος γιος τους.  Χρίστηκε πρίγκιπας του Ανξί (安西王) από τον πατέρα του το 1272, και του δόθηκε ένα κτήμα στο Σανσί.  Τον επόμενο χρόνο, του δόθηκε ο πρόσθετος τίτλος του πρίγκιπα του Τσιν (秦王). Τα εδάφη του αποτελούνταν από τεράστιες εκτάσεις που περιείχαν το πρώην βασίλειο Τανγκούτ, το Σετσουάν και ένα μέρος του Θιβέτ  Αναφέρεται ότι είχε δύο αυλές: μία χειμερινή αυλή στο Τζινγκζάο και μία θερινή κατοικία στο όρος Λιουπάν.  Πιθανότατα επέβλεπε τις ενέργειες άλλων πριγκίπων, του Γκοντάν (γιου του Ογκεντέι), του Γουάνγκ Σισιάν (πρίγκιπας των Ονγκούτ), του Τζικού Κουρεγκέν, του Τσουμπέι (γιου του Αλγκού). Στους συμβούλους του περιλαμβάνονταν οι Σανγκ Τινγκ, Λι Ντεχούι (1218–1280) και Ζάο Μπινγκ (1222-1280). Τα παλάτια του περιγράφηκαν από τον Μάρκο Πόλο ως τεράστια. 

Ο Μανγκαλά ήταν Βουδιστής, αλλά προστάτευε επίσης την Ταοϊστική Σχολή Κουαντζέν, επικυρώνοντας την απαλλαγή από τον φόρο για τον κλήρο.  Εντάχθηκε στον αγώνα κατά του Σιρεγκί με τον Μπαγιάν και άλλους επαναστάτες το 1277. Σύντομα, το 1280, πέθανε. Η αιτία θανάτου του δεν είναι γνωστή, αλλά ένας ιστορικός της εποχής Μινγκ , ο Τζενγκ Σιξιάο, ισχυρίστηκε ότι δολοφονήθηκε από τον Κουμπλάι. 

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με την Κουτούι ή Πούτρι, εγγονή  του Αλτσί Νογιάν, και είχε δύο ή τρεις γιους και μία κόρη:

* Αναντά (1273 - 1307), πρίγκιπας του Ανξί (1278-1307), πρίγκιπας του Τσιν (1278-1287)
* Aλτάν Μπουκά (π. 1323), πρίγκιπας του Τσιν (1287-1289)
* Aρσλάν Μπουκά *μαρτυρείται μόνο στο Τζαμί αλ-Ταβαρίχ* 
* πριγκίπισσα Νουγκουλάν, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Σουολανά, και γέννησε τον Σουτόν (μητέρα του Κουσαλά)

## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μπορτζίγκιν
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2025-2026

Το **[[Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών|Κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών]] για την περίοδο 2025–26** ήταν η 38η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Η συμμετοχή ήταν υποχρεωτική για τις ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ 2025-26, και προαιρετική για τις ομάδες της Πρε Λιγκ και της Α΄2 κατηγορίας. Συμμετείχαν συνολικά 16 ομάδες· οι 10 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ 2025-26, 5 ομάδες από την Πρε Λιγκ και 1 ομάδα από την Α΄2.
Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 3 Φεβρουαρίου 2026 και ολοκληρώθηκαν με το Φάιναλ-φορ, που διεξήχθη στη Λάρισα το διήμερο 19-20 Μαρτίου 2026. 

Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 7η φορά στην ιστορία του. 

## Τελική φάση (Φάιναλ-4)

### Ημιτελικοί

### Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 20 Μαρτίου 2026 και ξεκίνησε στις 21.30΄ ώρα Ελλάδας.

* **MVP:**  Θανάσης Πρωτοψάλτης (Παναθηναϊκός)
* **Διαιτητές: Βουδούρης, Βασιλειάδης
** **** ([[Δημήτρης Ανδρεόπουλος]]): Γκάσμαν 14 (7/17 επ., 2 άσσοι, 5 μπλοκ), Γιάντσουκ 16 (13/25 επ., 3 άσσοι, 48% υπ., 24% άριστες), Νίλσεν 22 (22/38), Βουλκίδης 13 (9/14 επ., 4 μπλοκ), Σπίριτο 4 (2 άσσοι, 2 μπλοκ), [[Θανάσης Πρωτοψάλτης|Πρωτοψάλτης]] 14 (10/19 επ., 2 άσσοι, 2 μπλοκ, 47% υπ., 18% άριστες) / Χανδρινός (78% υπ., 41% άριστες), Κασαμπαλής, Παπαλεξίου, [[Χαράλαμπος Ανδρεόπουλος|Ανδρεόπουλος]] 3 (3/7 επ., 44% υπ., 22% άριστες), Μανδηλάρης.
** **22px  ΑΟ Φλοίσβος Π.Φαλήρου''' (Κώστας Χριστοφιδέλης): Χαραλαμπίδης 4 (0/3 επ., 1 άσσος, 3 μπλοκ), Βαν Γκάρντερεν 11 (7/30 επ., 2 άσσοι, 2 μπλοκ, 50% υπ., 15% άριστες), Βουτσίσεβιτς 17 (15/31 επ., 1 άσσος, 1 μπλοκ), Καπετανίδης 13 (12/20 επ., 1 μπλοκ, 15% υπ., 6% άριστες), Αρμενάκης 11 (5/7 επ., 6 μπλοκ), Βιλμάνοβιτς 5 (4/5 επ., 1 μπλοκ) / Σωνάκης (λ, 32% υπ., 4% άριστες), Παπαδόπουλος, Μελλές, Κόβαρ 1 (1/4 επ.).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές

2025 2026
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2025 2026
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2025 2026
Σεργκέι Μινάεφ

Ο **Σεργκέι Σεργκέγιεβιτς Μινάεφ** (Ρωσικά, κυριλλικό αλφάβητο: Серге́й Серге́евич Мина́ев, λατινικό αλφάβητο: Sergey Minaev, γεννημένος στις 25 Ιανουαρίου 1975) είναι Ρώσος συγγραφέας, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παρουσιαστής, σεναριογράφος, μπλόγκερ και επιχειρηματίας.

Το πρώτο μυθιστόρημα του Σεργκέι Μινάεφ με τον τίτλο *Dukhless. Povest o nenastoyashchem cheloveke* (2006) σημείωσε σημαντική εμπορική επιτυχία.  Μέχρι το 2008, τα βιβλία του Μινάεφ είχαν κυκλοφορήσει πάνω σε από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Το 2012, το συγκεκριμένο βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τον τίτλο ''Άκαρδος''.

Από το 2009 έως το 2012, ο Μινάεφ παρουσίασε την εκπομπή Честный понедельник στο NTV, ενώ από το 2011 έως το 2013 ήταν ο συγγραφέας και παρουσιαστής της διαδικτυακής εκπομπής Минаев LIVE. Από το 2019, έχει το δικό του κανάλι στο YouTube το οποίο ασχολείται με ιστορικά θέματα.

Κατά το διάστημα από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Φεβρουάριο του 2022, ο Μινάεφ είχε διατελέσει αρχισυντάκτης για τη ρωσική έκδοση του περιοδικού *Esquire* και πλέον αρχισυντάκτης για το περιοδικό *Rules of Life* (το οποίο είναι πλάον το νέο όνομα του περιοδικού *Esquire* στη Ρωσία).

## Καριέρα
Ο Μινάεφ αποφοίτησε από το Ρωσικό Κρατικό Πανεπιστήμιο Ανθρωπιστικών Επιστημών το 1998. Κατά το διάστημα από το 2008 έως το 2011 εργάστηκε στο Radio Mayak και παρουσίασε την εκπομπή Танцы с волками (Χοροί με λύκους) και την εκπομπή Игры идиотов (Παιχνίδια ηλιθίων) στο Channel A One μαζί με τον Ιγκόρ Γκοντσάροφ.  Κατά το διάστημα από το 2009 έως το 2012 εργάστηκε στο κανάλι NTV και παρουσίαζε την τηλεοπτική εκπομπή Честный понедельник (Ειλικρινής Δευτέρα), ενώ από το 2011 έως το 2013 παρουσίαζε την διαδικτυακή εκπομπή Минаев LIVE. 

## Βιβλιογραφία

* 2006 — "Дyxless. Повесть о ненастоящем человеке" (Χωρίς ψυχή. Η ιστορία του ψεύτικου ανθρώπου) (στο 2012, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τον τίτλο ''Άκαρδος'') 
* 2007 — "Media Sapiens. Повесть о третьем сроке" (Media Sapiens. Η ιστορία της τρίτης περιόδου)
* 2007 — "Media Sapiens. Дневник информационного террориста" (Media Sapiens. Το ημερολόγιο του διεθνούς τρομοκράτη)
* 2008 — "Время героев" (Ο καιρός των ηρώων)
* 2008 — "The Тёлки. Повесть о ненастоящей любви" (Οι σκύλες. Η ιστορία ενός ψεύτικου έρωτα)
* 2009 — "Р.А.Б. Антикризисный роман" (S.L.A.V.E. Μυθιστόρημα κατά της κρίσης)
* 2010 — "Videoты, или The Тёлки. Два года спустя" (Vidiots, ή Οι σκύλες. Δύο χρόνια μετά)
* 2011 — "Москва, я не люблю тебя" (Μόσχα, δεν σ' αγαπώ)
* 2015 — "Духless 21 века. Селфи" (Άψυχος στον 21ο αιώνα. Σέλφι). Το 2018, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τον τίτλο *Σέλφι*.

## Προσωπική ζωή
Ο Μινάεφ έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει μια κόρη από τον πρώτο του γάμο και έναν γιο από τον δεύτερό του γάμο.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2021, ο Μινάεφ αποκλείστηκε από την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Clubhouse, έχοντας συμμετάσχει σε μια διαδικτυακή συζήτηση για τον φεμινισμό.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ρώσοι παρουσιαστές
Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρώσοι τηλεπαρουσιαστές
Αναντά (βασιλιάς του Ανξί)

Ο **Αναντά**, Ananda, κιναζ.: , μογγολ.:  ᠨᠠᠨᠳᠠ, ήταν αυτοκρατορικός πρίγκιπας της δυναστείας Γιουάν της Κίνας. Καταγόταν από τον Τζένγκις Χαν, εγγονός του Κουμπλάι Χαν και γιος του Μανγκαλά, 3ου γιου του Κουμπλάι Χαν. Κατείχε τον ευγενή τίτλο του βασιλιά του Ανξί (安西王).

Ο Αναντά ήταν ένας αφοσιωμένος μουσουλμάνος. Σύμφωνα με τον Πέρση ιστορικό Ρασίντ-αλ-Ντιν Χαμαντανί, ανατράφηκε από έναν μουσουλμάνο από την Κεντρική Ασία, ο οποίος ονομαζόταν Χασάν. Υπό την επιρροή τού θετού πατέρα του, ο Αναντά έγινε μουσουλμάνος. Ο Τιμούρ Χαν της Κίνας, εξάδελφος του Αναντά, προσπάθησε να προσηλυτίσει τον Αναντά στον Βουδισμό, αφού ανακάλυψε ότι ο Αναντά διέδιδε το Ισλάμ στη βορειοδυτική Κίνα, όπου βρισκόταν το φέουδό του. Η ενέργεια του πρίγκιπα θεωρήθηκε ανορθόδοξη, καθώς οι περισσότεροι Μογγόλοι ήταν συνδεδεμένοι με τον Βουδισμό. Ωστόσο, ο Γκαζάν Χαν της Περσίας, ένα άλλο μέλος της οικογένειας του Τζένγκις Χαν, ασπάστηκε επίσης το Ισλάμ. Ο Αναντά ανέφερε τον Γκαζάν, όταν κλήθηκε στην αυλή. Ο Τιμούρ δεν μπόρεσε να αλλάξει γνώμη στον Αναντά, και αποφάσισε να ανεχθεί την πρακτική της θρησκείας του.

Ο πατέρας του Αναντά είχε κληρονομήσει την περιοχή Χεξί, το Θιβέτ και την επαρχία Σετσουάν.  Το ευρύ φέουδο έκανε τον Αναντά έναν ανταγωνιστικό παράγοντα στην πολιτική της Κίνας. Συγκέντρωσε τον στρατό του κάτω από τη σκηνή του, και προσηλύτιζε τους στρατιώτες του στο Ισλάμ. Η τοποθεσία του θρόνου του Αναντά ήταν στα βουνά Λιουπάν της βορειοδυτικής Κίνας, όπου ο Τζένγκις Χαν πέρασε τις τελευταίες ημέρες του. Ο επίσημος τίτλος του Αναντά ήταν βασιλιάς του Ανξί. 

Το 1295 ο Αναντά ήταν υπεύθυνος για την άμυνα ενάντια στην εισβολή του Καϊντού στην Γιουάν Κίνα.  Μετά το τέλος του Τιμούρ Χαν, ο Αναντά στόχευσε στην κατάληψη του θρόνου της Κίνας. Διορίστηκε αντιβασιλιάς της Κίνας με την υποστήριξη του Ακουτάι, του αριστερού καγκελάριου. Ωστόσο, η φιλοδοξία του διαψεύστηκε από τον Κουλούγκ Χαν και τον δεξιό καγκελάριο Καραχεσούν το έτος 1307. Την ίδια χρονιά, εκτελέστηκε από τον Κουλούγκ. 

Το σχέδιο σφετερισμού του Αναντά, με την πρώτη ματιά, αποτράπηκε από τον Κουλούγκ. Ωστόσο, σύμφωνα με την *Ιστορία του Γιουάν*, ο Αγιουρμπαρβάντα, ο νεότερος αδελφός του Κουλούγκ, ήρθε στο Χανμπαλίκ πριν ο Αναντά αναλάβει την εξουσία, και τον φυλάκισε. 

Μετά την ήττα και το τέλος του, ο μουσουλμανικός πληθυσμός υπό την κυριαρχία του παρέμεινε και έγινε μία από τις κύριες πηγές του λαού Χουέι. Ο ενθουσιασμός του για το Ισλάμ το κατέστησε επίσης μία από τις σημαντικότερες θρησκείες στη βορειοδυτική Κίνα. 

Ο Αναντά απέκτησε έναν γιο, τον Γιερουτομόρ, ο οποίος κληρονόμησε τον τίτλο του και έγινε βασιλιάς του Ανξί.

## Δείτε επίσης
* Λαός Χουέι
* Γκαζάν Χαν
* Λαός Χαζαρά

## Αναφορές

Κατηγορία:Μπορτζίγκιν
Metamorphosis (άλμπουμ, Iron Butterfly)

Το ***Metamorphosis*** είναι το τέταρτο άλμπουμ των Iron Butterfly, που κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου του 1970. Έφτασε στο νούμερο 16 στα αμερικανικά charts και στο νούμερο 31 στον Καναδά.   Οι Μάικ Πινέρα και Λάρι «Ελ Ράινο» Ράινχαρτ συμμετείχαν στους Iron Butterfly για αυτό το άλμπουμ στις αρχές του 1970. Ήταν το τελευταίο άλμπουμ στο οποίο συμμετείχε ο αρχικός οργανίστας και τραγουδιστής Νταγκ Ινγκλ.

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο στούντιο American Recording και η παραγωγή έγινε από τον Ρίτσαρντ Πόλοντορ, ενώ η ηχοληψία έγινε από τον Μπιλ Κούπερ.

Το single "Easy Rider" έφτασε μέχρι το νούμερο 66 στο *[[Billboard]]* chart και μέχρι το νούμερο 48 στον Καναδά, καθιστώντας το τη μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος μετά το "In-A-Gadda-Da-Vida".   Το άλμπουμ είναι γνωστό για μια από τις πρώτες χρήσεις talk box σε rock άλμπουμ, όταν το χρησιμοποίησε ο Πινέρα στο κομμάτι "Butterfly Bleu".

## Υποδοχή
Ο Στίβεν Τόμας Έρλεβιν του AllMusic απένειμε στο *Metamorphosis* τρία στα πέντε αστέρια. Εξήγησε ότι «το συγκρότημα συνέχισε τις μουσικές του εξερευνήσεις, προσθέτοντας μια πολυεπίπεδη παραγωγή στον ήχο του». Δήλωσε επίσης ότι «[η] φιλοδοξία [...] κάνει την ακρόαση ενδιαφέρουσα». 

## Λίστα κομματιών

Συντελεστές σύνθεσης τραγουδιών σύμφωνα με την BMI Records. Το εξώφυλλο του άλμπουμ αποδίδει διφορούμενα τα τραγούδια στους "Iron Butterfly".

## Προσωπικό

### Iron Butterfly

* Ρον Μπούσι – ντραμς
* Λι Ντόρμαν – μπάσο κιθάρα
* Νταγκ Ινγκλ – όργανο, φωνητικά
* Μάικ Πινέρα – κιθάρα, φωνητικά
* Λάρι Ράινχαρντ – κιθάρα

### Επιπλέον προσωπικό

* Ρίτσαρντ Πόντολορ – παραγωγός, σιτάρ, δωδεκάχορδη κιθάρα
* Μπιλ Κούπερ – μηχανικός ήχου, δωδεκάχορδη κιθάρα
* Ρότζερ Γουέμπστερ – καλλιτεχνική διεύθυνση, φωτογραφία, εξώφυλλο
* Μπομπ Τζένκινς – καλλιτεχνική διεύθυνση, φωτογραφία (εσωτερικά)
* Ρόμπερτ Μπλου – εξώφυλλο

## Charts
"**Easy Rider (Let the Wind Pay the Way)**"

## Singles
**Singles στις ΗΠΑ**

* "Easy Rider (Let the Wind Pay the Way)" μαζί με το "Soldier in Our Town"
* "Stone Believer" μαζί με το "Silly Sally" (Κομμάτι εκτός LP)

**Singles εκτός ΗΠΑ**

* "Easy Rider (Let the Wind Pay the Way)" μαζί με το "Soldier in Our Town"
* "New Day" μαζί με το "Soldier in Our Town"
* "Best Years of Our Life" μαζί με το "Shady Lady"
* "Silly Sally" μαζί με το "Stone Believer"

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Κατηγορία:Άλμπουμ των Iron Butterfly
Επίσκοπος Λακεδαιμονίας Θεόφιλος

Ο **Επίσκοπος Λακεδαιμονίας Θεόφιλος** (κατά κόσμον *Γεώργιος Μαντζαβράκος*, Μυρτιά Λακωνίας, 1976) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Γεώργιος Μαντζαβράκος γεννήθηκε το 1976 στο χωριό Μυρτιά Λακωνίας.

Φοίτησε στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Κορίνθου και ακολούθως στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών.

Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων στα Χρύσαφα Λακωνίας, στις 16 Ιανουαρίου 2000. Στις 30 Ιανουαρίου του ιδίου έτους, χειροτονήθηκε διάκονος στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σπάρτης από τον Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευστάθιο και υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Σπάρτης. Στις 8 Μαρτίου 2002 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στην Ιερά Μονή Αγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων από τον ίδιο αρχιερέα. Στις 25 Μαρτίου 2009, επίσης από τον ίδιο αρχιερέα, έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σπάρτης. Λόγω έλλειψης ιερέων, υπηρέτησε σε 13 κενές ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως. Από το 2007 έως την εκλογή του σε επίσκοπο υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως, ως κατηχητής, ως πρόεδρος του φιλοπτώχου ταμείου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σπάρτης, ως εφημέριος - υπεύθυνος θρησκευτικής υπηρεσίας του Στρατοπέδου - Κέντρου Εκπαίδευσης Εφοδιασμού Μεταφορών (ΚΕΕΜ) Σπάρτης, ως επόπτης της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής «Πέτρος ο Λακεδαιμόνιος» και της Σχολής Αγιογραφίας «Φώτης Κόντογλου». Ακόμα, διετέλεσε πρόεδρος του Προσκυνηματικού Ιερού Ναού Οσίου Δαυίδ Εύβοιας Ποταμιάς Λακωνίας και του Προσκυνηματικού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Κατσαρού Λακωνίας, αλλά και ως αντιπρόσωπος - οικονόμος του Ιερού Μετοχίου Παναγίας Πορταΐτισσας Σπάρτης, μετοχίου της Ιεράς Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους.

Στις 8 Ιανουαρίου 2018, με απόφαση του Μητροπολίτη Ευσταθίου, ανέλαβε καθήκοντα πρωτοσύγκελλου της Ιεράς Μητροπόλεως.

Το 2022, μετά την επανασύσταση της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Ταϋγέτης, ανέλαβε ηγούμενος αυτής, ενώ έχει διατελέσει ηγούμενος της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής του Οσίου Θωμά του εν τω Μαλεώ και της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Καστρίου, μέχρι την σύσταση αδελφοτήτων.

Στις 9 Οκτωβρίου 2023, εξελέγη από τον Ιερά Συνοδό της Εκκλησίας της Ελλάδος τιτουλάριος Επίσκοπος Λακεδαιμονίας, βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης. Στις 23 Οκτωβρίου του ιδίου έτους, χειροτονήθηκε επίσκοπος στον Ιερό Ναό Οσίου Νίκωνος Σπάρτης από τον Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευστάθιο, συμπαραστατούμενο από αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος, του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Στις 11 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η διαβεβαίωση του, ενώπιον του Μητροπολίτη Ευσταθίου.

## Παραπομπές

Λακεδαιμονίας Θεόφιλος
Βαλτσαίικα Κορινθίας

Τα **Βαλτσαίικα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Βαλτσαίικα βρίσκονται προς τα νότια παράλια του Κορινθιακού κόλπου, σε υψόμετρο 110 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 4 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από το κέντρο του Κιάτου (έδρα του δήμου) και 30 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο. Απογράφονται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά, το 1981 στην κοινότητα Μεγάλου Βάλτου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Μεγάλο Βάλτο αποτελούν την Κοινότητα Μεγάλου Βάλτου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σικυωνίων του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 101 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 82.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες στα Βαλτσαίικα στον ιστότοπο greece.com.

## Παραπομπές


Βαλτσαίικα
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Καζακικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2026

250px|μικρογραφία|Ψηφοδέλτιο στα καζακικά και τα ρωσικά
Στις 15 Μαρτίου 2026 διεξήχθη στο Καζακστάν δημοψήφισμα για το σύνταγμα, με στόχο την έγκριση ενός νέου σχεδίου συντάγματος. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, το σχέδιο υποστηρίχθηκε από σχεδόν το 90% των ψηφοφόρων, με 10% κατά, και προσέλευση 73%, η υψηλότερη για οποιαδήποτε εθνική ψηφοφορία από το 2019 και η μεγαλύτερη για δημοψήφισμα από το 1995. Αυτό ήταν το πέμπτο δημοψήφισμα από την ανεξαρτησία του Καζακστάν και το τρίτο συνταγματικό δημοψήφισμα από το 2022.

Oι συζητήσεις εντός της ομάδας εργασίας για το δημοψήφισμα που ακολούθησαν το διάγγελμα προς το έθνος από τον πρόεδρο Τοκάγιεφ, διεύρυναν το πεδίο εφαρμογής των προτεινόμενων αναθεωρήσεων συμπεριλαμβανομένης της αναδιάρθρωσης του κοινοβουλίου, του επαναπροσδιορισμού της ισορροπίας εξουσιών μεταξύ των κρατικών θεσμών και της επέκτασης των συνταγματικών εγγυήσεων των ανθρωπίνων, ψηφιακών και περιβαλλοντικών δικαιωμάτων.

Το σχέδιο συντάγματος πρότεινε σημαντικές θεσμικές αλλαγές, αναδιατυπώνοντας περίπου το 84% του Συντάγματος του 1995 και εισάγοντας 95 άρθρα, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης του διθάλαμου Κοινοβουλίου του Καζακστάν με ένα μονοθάλαμο Kurultai, της επαναφοράς του αξιώματος του αντιπροέδρου, της διασφάλισης του διαχωρισμού θρησκείας και κράτους και της αναθεώρησης διατάξεων που σχετίζονται με τη δικαστική εξουσία, τα πολιτικά δικαιώματα και τη δομή της εκτελεστικής εξουσίας. Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών υποστήριξαν ότι ορισμένες διατάξεις θα μπορούσαν να ενισχύσουν την προεδρική εξουσία και να επηρεάσουν τη διαδοχή των προέδρων. Το προσχέδιο κωδικοποίησε επίσης συνταγματικά την απαγόρευση του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου στο Καζακστάν, ορίζοντας τον γάμο ως ένωση μεταξύ άνδρα και γυναίκας..Μετά την υποβολή του στον Τοκάγιεφ στις 11 Φεβρουαρίου 2026, υπέγραψε διάταγμα για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος την ίδια ημέρα.

Ενώ οι αρχές χαρακτήρισαν την ψηφοφορία ως προσπάθεια εκσυγχρονισμού, οι επικριτές ανέφεραν νομικές πιέσεις, πρόστιμα, λογοκρισία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και περιορισμούς στις ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις. 

Τα exit polls που δημοσιεύθηκαν γύρω στα μεσάνυχτα της 16ης Μαρτίου 2026 έδειξαν ισχυρή υποστήριξη για το προτεινόμενο σύνταγμα. Αργότερα το ίδιο πρωί, η Κεντρική Επιτροπή Δημοψηφίσματος ανακοίνωσε προκαταρκτικά αποτελέσματα επιβεβαιώνοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων είχε εγκρίνει την πρόταση. Τα τελικά αποτελέσματα επικυρώθηκαν στις 17 Μαρτίου. Την ίδια ημέρα, ο Τοκάγιεφ υπέγραψε διάταγμα με το οποίο υιοθετήθηκε επίσημα το νέο σύνταγμα, το οποίο πρόκειται να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2026. Σύμφωνα με την κεντρική επιτροπή δημοψηφίσματος, η αναθεώρσηση του συντάγκματος εγκρίθηκε από 7.954.667 ψηφοφόρος, που αντιστοιχεί στο 89,86%, ενώ απερρίφθη από 898.099, συγκεντρώνοντας το 10,14%. Τα έγκυρα ψηφοδέλτια ανήλθαν σε 8.852.766 (ποσοστό 96,99%), ενώ τα άκυρα ή λευκά ψηφοδέλτια ήταν 146.558 (1,61%). Το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 73,12%.

## Παραπομπές


Καζακσταν
2026
Επίσκοπος Φωτικής Νεκτάριος

Ο **Επίσκοπος Φωτικής Νεκτάριος** (κατά κόσμον *Ιωάννης Μηλιώνης*, Κεραμίτσα Θεσπρωτίας, 1942) είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ιωάννης Μηλιώνης γεννήθηκε στο χωριό Κεραμίτσα των Φιλιατών Θεσπρωτίας το 1942. 

Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή και νομικά στη Νομική Σχολή του Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Στις 7 Μαρτίου 1962 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Βαρλαάμ Μετεώρων από τον τότε ηγούμενο της Μονής Αρχιμανδρίτη Καλλίνικο. Στις 30 Αυγούστου 1964 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Διονύσιο και διορίστηκε διάκονος στο Ιδρυματικό Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Σάββα εντός του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου, επικουρώντας τον εφημέριο Αρχιμανδρίτη Γεώργιο Κουτή. Στις 22 Νοεμβρίου 1970, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Σεραφείμ στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων και διορίστηκε εφημέριος του Γενικού Αντικαρκινικού - Ογκολογικού Νοσοκομείου Αθηνών «Άγιος Σάββας». Στις 2 Σεπτεμβρίου 1972 εντάχθηκε στην αδελφότητα της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, όπου και εγκαταβιώνει έως σήμερα. Από τις 26 Οκτωβρίου 1972 και για 28 μήνες, υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στο 6ο Σύνταγμα Πεζικού - Στρατόπεδο Κορίνθου. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1973, ο Μητροπολίτης Νέας Πελαγονίας και Ενόπλων Δυνάμεων Νικόλαος του απένειμε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. 

Το 2005, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον τίμησε για την διακονία του με το παράσημο του Αποστόλου Παύλου.

Στις 10 Οκτωβρίου 2023 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος τιτουλάριος Επίσκοπος Φωτικής, βοηθός της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στις 5 Νοεμβρίου του ιδίου έτους χειροτονήθηκε επίσκοπος στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο Β´, συμπαραστατούμενο από αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Μετά την εκλογή και χειροτονία του σε επίσκοπο, συνεχίζει να διακονεί στο Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας».

## Παραπομπές

Επίσκοπος Φωτικής Νεκτάριος
Επίσκοπος Φωτικής Νεκτάριος
Φωτικής Νεκτάριος
Επίσκοπος Φωτικής Νεκτάριος
Βίλια Κορινθίας

Τα **Βίλια** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Βίλια βρίσκονται  προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας και Αχαΐας, ανάμεσα στα Αροάνια και τη Ζήρια (ή Κυλλήνη), στο βόρειο τμήμα της λεκάνης του Φενεού σε υψόμετρο 780 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 86 χιλιόμετρα Δ. από την Κόρινθο, 61 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου) και 3 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Αρχαία Φενεό.

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφονται με την ονομασία *Viliaes* να υπάγονται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 23 και συνολικό πληθυσμό: 109 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Βίλια στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Ζάχολης με αριθμό οικογενειών: 23 και συνολικό πληθυσμό: 100 άτομα.

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, γραμμένα *Βύλλια* (με "υ" και 2 "λ") το 1834 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Άνω Φενεού. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Βίλια. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αρχαία Φενεό και το Λούζι, αποτελούν την Κοινότητα Αρχαίας Φενεού, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φενεού του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 28 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 21.

## Παραπομπές


Βίλια
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Αρσένι Γιόβκοφ

Ο **Αρσένι Γιόβκοφ** (, , 25 Μαρτίου 1882 - 14 Σεπτεμβρίου 1924) ήταν Βούλγαρος Μακεδόνας επαναστάτης και ποιητής.

## Βιογραφία
Ο Γιόβκοφ γεννήθηκε στο Σέλστι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (σημερινή Βόρεια Μακεδονία) στις 25 Μαρτίου 1882. Σπούδασε σε σχολείο της Βουλγαρικής Εξαρχίας στην Μπίτολα. Ο Γιόβκοφ συμμετείχε στην Εξέγερση του Ίλιντεν. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν δήμαρχος της Πρίστινα, η οποία ήταν υπό βουλγαρική κατοχή. Μετά το 1919, έγινε ο ηγέτης της οργάνωσης Ίλιντεν στη Σόφια. Ήταν επίσης ποιητής, όπου κατά τη διάρκεια της ζωής του, δημοσίευσε δύο ποιήματα. Τόσο αυτός όσο και ο Γκεόργκι Ζάνκοφ υποστήριξαν τον μακεδονικό πολιτικό αυτονομισμό, δηλώνοντας την ιδέα του Βουλγαρικού κράτους και την ιδέα της Ανεξάρτητης Μακεδονίας ως ξεχωριστά το 1923. Τον Απρίλιο του 1924, ο Γιόβκοφ έστειλε μνημόνιο στην βουλγαρική κυβέρνηση, γράφοντας ότι οι Μακεδόνες ήταν ένα «ανεξάρτητο πολιτικό στοιχείο», που δεν ήθελε να έχει τίποτα κοινό με τη Βουλγαρία, ενώ επίσης έκανε διάκριση μεταξύ του «βουλγαρικού κρατικού πατριωτισμού» και του «μακεδονικού πατριωτιμού». Ωστόσο, ο Γιόβκοφ θεωρούσε τους Μακεδόνες συμπατριώτες του «καλούς Βούλγαρους». Κατά την περίοδο αυτή, ο Γιόβκοφ ήταν επίσης συντάκτης των εφημερίδων *Ίλιντεν*, *Πίριν* και *20 Ιουλίου*. Στην εφημερίδα *20 Ιουλίου* στις 14 Απριλίου 1924, ο Γιόβκοφ προσπάθησε να καταρίψει την ιστορική αφήγηση της Σερβίας για τον Άγιο Κλήμη της Αχρίδας, γράφοντας ότι οι Σλάβοι Μακεδόνες είχαν τη «φυσιογνωμία των Βουλγάρων» από την εποχή του Κλήμη. Σύμφωνα με τον Κρίστε Μισίρκωφ, ο Γιόβκοφ ισχυρίστηκε ότι το Μακεδονικό ζήτημα θα υπήρχε όσο υπήρχαν Βούλγαροι στη Μακεδονία. Λόγω της υποστήριξής του στο Μανιφέστο του Μαΐου, δολοφονήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1924 στο χωριό Μπαράκοβο της Βουλγαρίας, από μέλη της αντίπαλης φατριάς της Εσωτερικής Μακεδονικής Επανάστασης Οργάνωσης. Σκοτώθηκε ως συμμετέχων στη συνωμοσία για την δολοφονία του Τόντορ Αλεξάντρωφ.

Στα τέλη του 2018, το Περιφερειακό Μουσείο Ιστορίας του Μπλαγκόεβγκραντ έλαβε μια τεράστια ποσότητα αρχειακών εγγράφων - την λεγόμενη συλλογή «Αλεξάντερ Πελτέκοφ». Υπήρχε επίσης το αρχείο του Αρσένι Γιόβκοφ, το οποίο δεν ήταν γνωστό μέχρι τότε. Η Σλαβομακεδονική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών διατήρησε το αρχειακό του υλικό. Δύο βιβλία του, συμπεριλαμβανομένου του ποιητικού μυθιστορήματος *Ίλιντεν*, δημοσιεύθηκαν στα σλαβομακεδονικά στη Βόρεια Μακεδονία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βούλγαροι ποιητές
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες
Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες
Κατηγορία:Δολοφονημένοι
Λούζι Κορινθίας

Το **Λούζι** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Λούζι βρίσκεται στην λεκάνη / πεδιάδα του Φενεού, σε υψόμετρο 715 μέτρων ενώ απέχει περίπου 92 χιλιόμετρα Δ. από την Κόρινθο, 67 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου) και 6 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Αρχαία Φενεό.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1920 να προσαρτάται στην κοινότητα Καλυβίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αρχαία Φενεό και τα Βίλια αποτελούν την Κοινότητα Αρχαίας Φενεού, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φενεού του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 20 κάτοικοι ενώ με αυτήν αυτήν του 2011 ήταν 25. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* DOURDOVANA: Crossing Louzi - TRIANTAFYLLIA στον ιστότοπο wikiloc.com.

## Παραπομπές


Λούζι
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Κεντρικό Οικονομικό Μαθηματικό Ινστιτούτο

Το **Κεντρικό Οικονομικό Μαθηματικό Ινστιτούτο** (), γνωστό διεθνώς και ως **CEMI** (ЦЭМИ), της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών είναι οικονομικό ερευνητικό ινστιτούτο, το οποίο έχει την έδρα του στη Μόσχα. Το ινστιτούτο εστιάζει στην οικονομική θεωρία, τη μαθηματική οικονομική και την οικονομετρία. Ιδρύθηκε το 1963 ως ινστιτούτο της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ, αντικαθιστώντας το *Εργαστήριο Οικονομικών και Μαθηματικών Μεθόδων* το οποίο είχε ιδρυθεί το 1958 από τον Βασίλι Σεργκέιεβιτς Νεμτσίνοφ, ενώ το 1964, δημιουργήθηκε ένα παράρτημα του ινστιτούτου στο Ταλίν (σημερινή Εσθονία) και το 1966 ιδρύθηκε ένα παράρτημα στο Λένινγκραντ (σημερινή Αγία Πετρούπολη). 

Όταν ιδρύθηκε το Ινστιτούτο το 1963, ο κύριος στόχος του ήταν «μια εισαγωγή στις μαθηματικές μεθόδους και τους υπολογιστές στην πρακτική του σχεδιασμού, η δημιουργία της θεωρίας του βέλτιστου ελέγχου της εθνικής οικονομίας». Η ίδρυση του Κεντρικού Οικονομικού Μαθηματικού Ινστιτούτου της Ακαδημίας Επιστημών, το οποίο φιλοξένησε έναν ολόκληρο στρατό νεότερων ταλαντούχων μαθηματικών και προγραμματιστών, αποτέλεσε ξεκάθαρη εκδήλωση της επιρροής που είχε στη νέα γενιά επιστημόνων το έργο του Σοβιετικού μαθηματικού και οικονομολόγου Λεονίντ Καντορόβιτς (1912-1986), το οποίο συνδέεται δημόσια με τις μαθηματικές μεθόδους στην οικονομία. Παρά το γεγονός αυτό, η σχέση μεταξύ του ινστιτούτου του Καντορόβιτς και του Κεντρικού Οικονομικού Μαθηματικού Ινστιτούτου, δεν ήταν τόσο στενή όσο θα περίμενε κανείς. Ο Καντορόβιτς, σύμφωνα με τον γαμπρό του, Γιόζεφ Ρομανόφσκι, θεωρούσε τις προσδοκίες του ινστιτούτου υπερβολικές, και ειδικά εκείνες που σχετίζονταν με το λεγόμενο σύστημα βέλτιστης λειτουργίας της οικονομίας (SOFE) το οποίο είχε τη φιλοδοξία να «προγραμματίσει την ΕΣΣΔ».  Στην πραγματικότητα, το αρχικό όραμα για την ίδρυση του Ινστιτούτου ήταν πιο φιλόδοξο. Από τους έξι ιδρυτικούς ερευνητικούς στόχους που ανέφερε ο Νικολάι Φεντορένκο, διευθυντής του ινστιτούτου από το 1963 έως το 1985, σε σημειώσεις του από το 1964, τρεις από αυτούς σχετίζονταν άμεσα με την «ανάπτυξη ενός ενοποιημένου συστήματος οικονομικών πληροφοριών», τον «σχεδιασμό και τη δημιουργία ενός ενοποιημένου κρατικού δικτύου κέντρων υπολογιστών» και για την «παραγωγή εξειδικευμένων συστημάτων σχεδιασμού και διαχείρισης που βασίζονται σε μαθηματικές μεθόδους και σε τεχνολογία υπολογιστών». Αν και η αποτυχία του έχει έκτοτε επισκιάσει αυτή την ιστορία, το ινστιτούτο αρχικά προοριζόταν να γίνει ο κορυφαίος οργανισμός που είχε αναλάβει τη δημιουργία ενός πανεθνικού δικτύου οικονομικών πληροφοριών. 

## Διευθυντές
* Νικολάι Φεντορένκο, 1963-1985
* Βαλερί Μακάροφ, 1985-2017
* Άλμπερτ Μπαχτίζιν, 2017 -

## Εγκαταστάσεις
Το κτήριο του Κεντρικού Οικονομικού Μαθηματικού Ινστιτούτου διαθέτει μια μωσαϊκή σύνθεση ανάγλυφων με μια λωρίδα του Μέμπιους στην πρόσοψή του, που δημιουργήθηκε από τον αρχιτέκτονα Λεονίντ Παβλόφ και τους ζωγράφους / μνημειολόγους Β. Βαίλτσοφ και Ε. Ζαρένοβα το 1976. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημος Ιστότοπος του Ινστιτούτου

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μόσχα
Κατηγορία:Οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Δεξαμενές σκέψης
Τζιν Γκρέι

Η **Τζιν Γκρέι** (**Jean Grey**) είναι χαρακτήρας που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από τη Marvel Comics. Δημιουργήθηκε από τους Σταν Λι και Τζακ Κέρμπι και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο *[[Uncanny X-Men|The X-Men]]* #1 (Σεπτέμβριος 1963). Η Τζιν κατέχει ψιονικές ικανότητες ανήκει σε ένα υποείδος των ανθρώπων γνωστό ως οι «μεταλλαγμένοι»–άτομα που γεννήθηκαν με υπεράνθρωπες ικανότητες. Αρχικά η κύρια ικανότητά της ήταν η τηλεκίνηση, αλλά αργότερα ανέπτυξε και την τηλεπάθεια. Στις πρώτες τις εμφανίσεις με τους X-Men, χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο **Marvel Girl**.

Η Τζιν έρχεται σε επαφή με τη Δύναμη του Φοίνικα και μετατρέπεται στην **Phoenix** στην ιστορία «Το Έπος του Μαύρου Φοίνικα». Έπειτα, λόγω της χειραγώγησης του Mastermind, γίνεται ο **Μαύρος Φοίνικας** (**Dark Phoenix**) και θυσιάζεται για να αποτρέψει περαιτέρω χάος. Μετά από τον υποτιθέμενο θάνατό της, επέστρεψε και συνέχισε την ερωτική της σχέση με τον Cyclops, με τον οποίο παντρεύονται και κάνουν μαζί μια κόρη σε ένα εναλλακτικό μέλλον, την Ρέιτσελ Σάμερς, ενώ αναπτύσσει μια μητρική σχέση με τον Cable, τον γιο του Cyclops και του κλώνου της Τζιν, Μάντελαϊν Πράιορ.

Η Τζιν Γκρέι αποτελεί μία από τους πιο σημαντικούς και γνωστούς γυναικείους χαρακτήρες της Marvel Comics και έχει εμφανιστεί σε διάφορες προσαρμογές των κόμικς της. Αποτελεί κεντρικό χαρακτήρα στη σειρά ταινιών ''X-Men'' της 20th Century Fox, υποδυόμενη από την Φάμκε Γιάνσεν στις ταινίες *[[X-Men (ταινία)|X-Men]]* (2000), *[[X-Men 2 (ταινία)|X-Men 2]]* (2003), *[[X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση]]* (2006), *[[Γούλβεριν (ταινία)|Γούλβεριν]]* (2013) και *[[X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος]]* (2014) και από τη Σόφι Τέρνερ στις ταινίες πρίκουελ *[[X-Men: Apocalypse]]* (2016) και *[[X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας]]* (2019).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τζιν Γκρέι στο Marvel.com

Κατηγορία:Μέλη των X-Men
Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κέρμπι
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1963
Evolution: The Best of Iron Butterfly

Το ***Evolution: The Best of Iron Butterfly*** είναι το πέμπτο άλμπουμ και πρώτο με τις μεγαλύτερες επιτυχίες το οποίο κυκλοφόρησε το 1971 από το αμερικανικό rock συγκρότημα Iron Butterfly. Τραγούδια προέρχονται από τέσσερα από τα άλμπουμ τους: ''Heavy'', ''In-A-Gadda-Da-Vida'', ''Ball'' και ''Metamorphosis''.

## Λίστα κομματιών

### Πλευρά ένα

# "Iron Butterfly Theme" (Νταγκ Ινγκλ) – 4:34
# "Possession" (Ινγκλ) – 2:41
# "Unconscious Power" (Ινγκλ, Ντάνι Βάις, Ρον Μπούσι) – 2:29
# "Flowers and Beads" (Ινγκλ) - 3:05
# "Termination" (Έρικ Μπραν, Λι Ντόρμαν) - 2:50
# "In-A-Gadda-Da-Vida" (έκδοση single 45 RPM) (Ινγκλ) – 3:10

### Πλευρά δύο

# "Soul Experience" (Ινγκλ, Μπούσι, Μπραν, Ντόρμαν) – 2:50
# "Stone Believer" (Ινγκλ, Μπούσι, Ντόρμαν) – 5:20
# "Belda-Beast" (Μπραν) – 5:46
# "Easy Rider (Let the Wind Pay the Way)" (Ινγκλ, Μπούσι, Ντόρμαν, Ρόμπερτ Γουντ Έντμονσον) – 3:06
# "Slower Than Guns" (Ινγκλ, Μπούσι, Ντόρμαν, Έντμονσον) – 3:37

## Charts

## Μέλη συγκροτήματος

* Νταγκ Ίνγκλ – κύρια φωνητικά (εκτός όπου αναφέρεται), όργανο
* Ρον Μπούσι – ντραμς
* Τζέρι Πένροντ – μπάσο στα κομμάτια 1–3 της πλευράς 1
* Ντάριλ ΝτεΛόουτς – ντέφι και δεύτερα φωνητικά στα κομμάτια 1–3 της πρώτης πλευράς
* Ντάνι Βάις – κιθάρες στα κομμάτια 1–3 της πρώτης πλευράς
* Έρικ Μπραν – κιθάρες στα κομμάτια 4–6 της πρώτης πλευράς και στα κομμάτια 1 και 3 της δεύτερης πλευράς, κύρια φωνητικά στα "Termination" και "Belda-Beast"
* Λι Ντόρμαν – μπάσο και δεύτερα φωνητικά στα κομμάτια 4–6 της πλευράς 1 και σε όλα τα κομμάτια της πλευράς 2
* Μάικ Πινέρα – κιθάρα στα κομμάτια 2, 4 και 5 της δεύτερης πλευράς, επιπλέον κύρια φωνητικά στο "Stone Believer"
* Λάρι «Ράινο» Ράινχαρτ – κιθάρα στα κομμάτια 2, 4 και 5 της δεύτερης πλευράς

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1971
Κατηγορία:Compilation άλμπουμ των Iron Butterfly
Νικόδημος Κόμπζαρ

Ο **Νικόδημος** (κατά κόσμον *Βολοντίμιρ Στεπάνοβιτς Κόμπζαρ*, , Σούμι, 15 Μαρτίου 1971) είναι Ουκρανός θρησκευτικός ηγέτης που ηγείται, ως αυτοαποκαλούμενος Πατριάρχης, της μη αναγνωρισμένης Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Κιέβου).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1971 στην πόλη Σούμι. Από το 1988 έως το 1991, φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Αεροπορίας. Από το 1993 είναι κληρικός της Επαρχίας Σούμι της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Κιέβου).

Το 1998 εκάρη μοναχός με το όνομα Νικόδημος. Το 2000-2004 διετέλεσε γραμματέας της Επισκοπικής Διοίκησης του Σούμι της ΟΟΕ (ΠΚ) και προϊστάμενος του Καθεδρικού Ναού της Αναστάσεως στην πόλη Σούμι. Από το 2004, υπηρέτησε ως εφημέριος της εκκλησίας στο χωριό Χρουνίβκα, στην περιοχή Κρασνοπίλ, στην περιοχή Σούμι.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2019, με απόφαση της Ιερατικής Συνόδου, εξελέγη Επίσκοπος Σούμι και Αχτύρκας.

Στις 21 Μαρτίου 2026, εξελέγη ως «*Πατριάρχης Κιέβου και πάσης Ρωσίας-Ουκρανίας*» με διαδικτυακή ψηφοφορία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Επίσκοπος Σούμι και Αχτύρκας Νικόδημος Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου) (στα ουκρανικά)

Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ουκρανία