open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sunrise Avenue

Οι **Sunrise Avenue** είναι ροκ συγκρότημα από τη Φινλανδία. Το μουσικό τους είδος ποικίλλει από χαρντ ροκ όπως στο  "Forever Yours", έως μελωδικές μπαλάντες όπως στο "Heal Me".

## Μέλη
* Σάμου Χαμπέρ (2 Απριλίου 1976)  - τραγουδοποιός, τραγούδι, κιθάρα
* Ραούλ Ρουούτου (28 Αυγούστου 1975)  - μπάσο, φωνητικά 
* Ρίκου Ρατζαμά (4 Δεκεμβρίου 2007)  - κιθάρα, φωνητικά
* Σάμι Οσάλα (10 Μαρτίου 1980)  - ντραμς (από το 2005)

### Πρώην μέλη
* Γιάνε Κερκέινεν (27 Νοεμβρίου  1976)  - κιθάρα, φωνητικά, απολύθηκε από το συγκρότημα στις 17 Αυγούστου 2007

## Ιστορία
Οι Sunrise Avenue δημιουργήθηκαν στο Ελσίνκι το 2002 και από τότε παίζουν ζωντανά σε όλη τη Φινλανδία.

Ο Σάμου Χάμπερ ξεκίνησε το συγκρότημα μαζί με τον κιθαρίστα Γιάνε Κερκέινεν. Τα πρώτα τους τραγούδια κυκλοφόρησαν το 2006 και ήταν τα "All Because of You" και  "Romeo" . Ακολούθησε η κυκλοφορία του πρώτου προσωπικού τους άλμπουμ , με τίτλο "On the Way to Wonderland". Το τρίτο single, "Fairytale Gone Bad",  κυκλοφόρησε στις 23 Αυγούστου  και έφτασε στην πέμπτη θέση των μουσικών καταλόγων με επιτυχίες στη Φινλανδία και την 7η στην Πολωνία.

Στις 20 Οκτωβρίου το άλμπουμ τους έγινε πλατινένιο στην πατρίδα τους και χρυσό στη Σουηδία και στη Γερμανία. Στις αρχές του 2007, το συγκρότημα κέρδισε σε 4 κατηγορίες βραβεία  στα   NRJ Radio Awards για το καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο συγκρότημα, για το καλύτερο τραγούδι (Fairytale Gone Bad), tτο καλύτερο  album (On The Way To Wonderland) και καλύτερου Σκανδιναβού καλλιτέχνη.

Τον Απρίλιο του 2007, η επιτυχία "Fairytale Gone Bad"  έγινε χρυσή στη Γερμανία, έχοντας πουλήσει περισσότερα από 150.000 αντίτυπα. Το σινγκλ αυτό έγινε χρυσό και στη Σουηδία, με 30.000 αντίτυπα. Οι Sunrise Avenue έκαναν μια εμφάνιση στα Mad Video Music Awards (Ελλάδα)τον Αύγουστο του 2007 όπου τραγούδησαν το "Fairytale Gone Bad"  αλλά έκαναν και την απονομή ενός βραβείου. Μερικές μέρες μετά εμφανίστηκε ο Σάμου Χάμπερ στην εκπομπή OK του Mad TV οπου τραγούδησε unplagged. Μίλησε για τις Ελληνίδες, την "αφόρητη ζέστη", το ξεκίνημα του γκρουπ και άλλα.

## Δισκογραφία

### Singles

* *All Because of You* (2006)
* *Romeo* (2006)
* *Fairytale Gone Bad* (2006)
* *Forever Yours* (2007)
* *Diamonds* (2007)
* *Heal Me* (2007) 
* *The Whole Story* (2009)

### Albums

* *On the Way to Wonderland* (2006)
* * Popgasm* (2009)

### DVD
* *Live in Wonderland* (2007)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Στίχοι του δημοφιλούς τραγουδιού τους "Fairytale gone bad"

Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Θανάσης Λεβέντης

Ο **Θανάσης Λεβέντης** είναι Έλληνας γιατρός, καθηγητής Νευροχειρουργικής και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ανεξαρτητοποιήθηκε το 2010. Είναι ιδρυτικό μέλος και βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Γεννήθηκε στα Βίλλια Αττικής το 1937. Τελείωσε την Ιατρική Σχολή Αθηνών, της οποίας ανακηρύχθηκε διδάκτωρ, και στη συνέχεια επίκουρος καθηγητής Νευροχειρουργικής. Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία και έχει εργαστεί για πολλά χρόνια ως Α' Επιμελητής στην Πολυκλινική και τον Ευαγγελισμό και ως διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στο Μεταξά και το Κρατικό Αθηνών. Έχει χρηματίσει Πρόεδρος της Ελληνικής Νευροχειρουργικής Εταιρείας, εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή Εκπαίδευσης Ευρωπαίων Νευροχειρουργών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΙΝΑΠ, του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, του ΚΑΤ και μέλος της Επιτροπής Ανέγερσης του Νοσοκομείου Ελευσίνας *Θριάσιο*. Είναι ιδρυτής του περιοδικού *Ελληνική Νευροχειρουργική*. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 220 εργασίες σε Ελληνικά και ξένα Ιατρικά περιοδικά, ανάμεσά τους 9 Ελληνικά και 3 ξενόγλωσσα βιβλία.
 
Υπήρξε στέλεχος της προδικτατορικής ΕΔΑ, της Νεολαίας Λαμπράκη και του ΚΚΕ. Στέλεχος του Συνασπισμού από την ίδρυσή του, σήμερα μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του. Εκλέχτηκε βουλευτής Αττικής του ΣΥΝ και έπειτα του ΣΥΡΙΖΑ το 1989, το 2000, το 2004 και το 2007. Είναι μέλος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής και της Επιτροπής Αποτίμησης Τεχνολογίας. Επικεφαλής Νομαρχιακού ψηφοδελτίου στις εκλογές του 1994, 1998 και 2002 και Νομαρχιακός Σύμβουλος Δυτικής Αττικής την ίδια περίοδο. Δραστηριοποιείται ιδιαίτερα στους τομείς υγείας, πρόνοιας και προστασίας του περιβάλλοντος. Έχει δημοσιεύσει στον Αθηναϊκό και Τοπικό Τύπο πάνω από 400 εργασίες για κοινωνικά, ιατρικά, πολιτικά και οικολογικά θέματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Έλληνες νευροχειρουργοί
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Αριστερά
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Nek

Ο  **Φιλίπο Νεβιάνι**  (*Filippo Neviani*, 6 Ιανουαρίου 1972), περισσότερο γνωστός ως **Nek**, είναι δημοφιλής Ιταλός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Ο Νεκ τραγουδάει τόσο στα ιταλικά όσο και στα ισπανικά.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σασσουόλο στις 6 Ιανουαρίου 1972 και ξεκίνησε την καριέρα του σε πολύ μικρή ηλικία. Το 1984 δημιούργησε ντουέτο με τον Τζιανλούκα Βακάρι, που έγινε πολύ διάσημο στους νεολαίους της εποχής.

Το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1992, όμως μόλις το 1996 πέτυχε διεθνή φήμη. Έλαβε μέρος δύο φορές στο Φεστιβάλ στο Σαν Ρέμο. Το 1997 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ στα ισπανικά, με τον τίτλο Nek και έκανε μεγάλη επιτυχία στις ισπανόφωνες χώρες. Το 2003 είδε την κυκλοφορία μιας δουλειάς με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συν τρία καινούργια τραγούδια.

Το 2005, κυκλοφόρησε το νέο album *Una parte di me*  που υποσκέλισε το #1 τραγούδι- επιτυχία στην Ιταλία "Lascia che io sia". Το άλμπουμ αυτό έγινε επίσης #1 στο Πουέρτο Ρίκο. Ο Nek έλαβε μέρος στην ιταλική συναυλία Live 8  στις 2 Ιουλίου 2005, στη Ρώμη.

Στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες ακούστηκε ιδιαίτερα η μπαλάντα "Instabile" (2006). Ένα τραγούδι του που έκανε επιτυχία το 1996, το "Laura non c'è' διασκευάστηκε και τραγουδήθηκε στα ελληνικά από το Νεκτάριο Σφυράκη ως "Σκέψου καλά" (το 2000) . Επίσης, το 2008 διασκευάστηκε στα ελληνικά και το "Instabile" σε ερμηνεία του Γιώργου Λιανού], με τίτλο "Πάντα θα πονάει".

Είναι παντρεμένος με την πρώην υπάλληλό του, Πατρίτσια Βακόντιο, από τις 2 Σεπτεμβρίου 2006.

## Δισκογραφία
### Albums
* *Nek* (ιταλ., 1992)
* *In te* (ιταλ., 1993)
* *Calore umano*(ιταλ., 1995)
* *Lei, gli amici e tutto il resto* (ιταλ.) / *Nek* (ισπ.) – 1996
* *In due* (ιταλ.) / *Entre tu y yo* (ισπ.) – 1998
* *La vita e* (ιταλ.) / *La vida es* (ισπ.) – 2000
* *Le cose da difendere* (ιταλ.) / *Las cosas que defendere* (ισπ.) – 2002
* *L'anno zero. The Best of Nek* (ιταλ.) / *El año cero. Lo mejor de Nek* (ισπ.) – 2003
* *Una parte di me* (ιταλ.) / *Una parte de mi* (ισπ.) – 2005
* *Esencial* (ισπ.) – 2006
* *Nella stanza 26 * (ιταλ.)- 2006
* *El cuarto 26* (ισπ.) - 2007
* *Un'altra direzione* (2009)

## Singles
* In te (1993)
* Angeli nel ghetto
* Cuori in tempesta
* Calore umano
* Dimmi cos'è
* Tu sei, tu sai
* Laura non c'è (ιταλ.) (1996)/ Laura no está (ισπαν.)
* Sto con te
* Se una regola c'è
* Ci dei tu (1998)
* Sul treno (1998)
* La vita e' (ιταλ.) / La vida es (ισπ.) (2000)
* Sei solo tu (ιταλ.) / Tan solo tú (ισπ.) με τη Laura Pausini (2002)
* Parliamo al singolare (2002) (ιταλ.) /Hablemos en pasado (ισπαν.)
* Cielo e terra (ιταλ.) /Cielo y tierra (ισπαν.) (2002)
* Almeno stavolta (ιταλ.) / Al menos ahora (2003)
* L'anno zero / El año cero (2004)
* Contromano / A contramano (2005)
* Lascia che io sia / Para ti sería (2005)
* L'inquietudine / La inquietud (2006)
* Instabile (2006)
* Notte di febbraio (2007)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Nek
Ιωσήφ Μομφεράτος

Ο **Ιωσήφ Μομφεράτος ή Μομφερράτος** (1 Σεπτεμβρίου 1816-7 Απριλίου 1888) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Κεφαλονιά.

Ιωάννης Λυσγαράς

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μομφεράτος ήταν από τους αρχηγούς του Ριζοσπαστικού κόμματος των Ηνωμένων πολιτειών των Ιόνιων νήσων, δικηγόρος που είχε σπουδάσει σε πανεπιστήμια της Ιταλίας και της Γαλλίας. Διατέλεσε μέλος του Κερκυραϊκού κοινοβουλίου επί αγγλικής κατοχής και της Β΄Εθνοσυνέλευσης της Αθήνας 1864, όταν τα Ιόνια νησιά είχαν παραχωρηθεί στην Ελλάδα από τους Άγγλους. Επίσης από τις 9 Απριλίου του 1849 έως το 1859 εξέδιδε στην Κεφαλονιά την εφημερίδα Αναγέννησις της Κεφαλονιάς. Αγωνίστηκε για την ένωση των νήσων με την Ελλάδα και για την πολιτική του δράση φυλακίστηκε και εξορίστηκε από την Αγγλική αρμοστεία. 

Το 1862 συμπαρατάχθηκε  με τον Ηλία Ζερβό που πρότεινε ψήφισμα για την αναστολή της ένωσης και την ψήφιση μέτρων για την ανακούφιση του επτανησιακού λαού. Το ψήφισμα αυτό ήταν η αιτία να διασπαστεί το Κόμμα των Ριζοσπαστών σε Κόμμα Αληθινών Ριζοσπαστών, με ηγέτες του Μομφεράτο και Ζερβό, και σε Κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών με ηγέτη τον Κων/νο Λομβάρδο. 

Στις 21 Μαΐου 1864 γίνεται η ένωση των Ιονίων νήσων με την Ελλάδα, αλλά ο Μομφεράτος αρνείται να υπογράψει την ένωση και απουσιάζει από τους πανηγυρισμούς -παρόλο που ήταν αντιπρόεδρος του Ιόνιου κοινοβουλίου- διαφωνώντας με τους όρους της ένωσης. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές της Ιονίου Βουλής
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Ασημένιος Ύφαλος

Ο **Ασημένιος Ύφαλος** είναι μια υφαλογενής περιοχή στον Ατλαντικό Ωκεανό βόρεια της Δομινικανής Δημοκρατίας και νοτιοανατολικά του Εδάφους των Τερκς και Κέικος. Χωρίζεται από τον Ύφαλο Μουτσουάρ στα δυτικά από το Πέρασμα του Ασημένιου Ύφαλου και από τον Ύφαλο Ναβιδάδ στα ανατολικά από το Πέρασμα του Ύφαλου Ναβιδάδ, Είναι μια ρηχή υποθαλάσσια περιοχή που σχεδόν φτάνει την επιφάνεια του ωκεανού σε πολλά σημεία της (18 μέτρα στα ρηχά τμήματα της), αλλά είναι τελείως βυθισμένη. Στα βόρεια άκρα της πολλές κοραλλιογενείς κεφαλές φτάνουν την επιφάνεια του ωκεανού, ειδικά στην χαμηλότερη στάθμη (*άμπωτη*) της παλίρροιας. Επίσης, ανάμεσα στις κοραλλιακές κεφαλές είναι το βυθισμένο φορτηγό πλοίο *Πολυξένη*, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού. Η άνοδος στο *Πολυξένη* επιτρέπεται μόνο με κυβερνητική άδεια.

Επειδή ο Ασημένιος Ύφαλος είναι ρηχός, η περιοχή δεν είναι κατάλληλη για μεγάλα πλοία να χρησιμοποιούν την περιοχή ως πέρασμα. Στην πραγματικότητα, κάθε βάρκα στην περιοχή πρέπει να κατέχει άδεια προτού εισέλθει στον ύφαλο. 

Αυτή η περιοχή θεωρείται τμήμα της Δομινικανής Δημοκρατίας, όπως και ο Ύφαλος Ναβιδάδ στα ανατολικά της. Στις 14 Οκτωβρίου 1986, η Δομινικανή Δημοκρατία ίδρυσε το "Καταφύγιο Ασημένιου Ύφαλου" για την προστασία αυτής της περιοχής ως καταφύγιο (θαλάσσιο πάρκο) για τα θαλάσσια θηλαστικά. Στις 5 Ιουλίου 1996, μια νεότερη απόφαση της Δομινικανής κυβέρνησης διεύρυνε την περιοχή και την ανακήρυξε ως Καταφύγιο Θαλάσσιων Θηλαστικών. Ο Ασημένιος Ύφαλος για πολύ καιρό είναι τόπος αναπαραγωγής και θηλασμού της καμπούρας φάλαινας (του γένους megaptera).

Για το λόγο αυτό, τουρίστες ξεναγούνται στην περιοχή για να δουν τις φάλαινες και άλλα άγρια είδη.

Μόλις στα νοτιοανατολικά βρίσκεται ο Ύφαλος Ναβιδάδ, επίσης στην δικαιοδοσία της Δομινικανής Δημοκρατίας.

Ο Ασημένιος Ύφαλος, η Ανύψωση Ναβιδάδ, καθώς και ο Ύφαλος Μουτσουάρ (τμήμα των Νήσων Τερκς και Κέικος) μακρύτερα στα βορειοδυτικά, θεωρούνται γεωγραφικά μια συνέχεια του Αρχιπελάγους Λουκάγιαν (πιο γνωστό ως Αρχιπέλαγος των Μπαχάμας).

## Αναφορές
* Silverbank.de
* Island Expedition
* Conscious Breath Adventures
* Aquatic Adventures
* WhaleRoute.com
* Silverbank Humpback Whales
*Áreas protegidas de la República Dominicana - Santuario de los Bancos de la Plata y de la Navidad

Υφαλος Ασημενιος
Κατηγορία:Θαλάσσια πάρκα
Κατηγορία:Ύφαλοι
Ασύμμετρη Διμεθυλυδραζίνη

thumb|right|150px|Χημική ένωση της ασύμμετρης διμεθυλυδραζίνης
thumb|right|150px|Φυσικό μοντέλο του μορίου της ασύμμετρης διμεθυλυδραζίνης.

Η ***ασύμμετρη Διμεθυλυδραζίνη*** (χημ., C2H8N2
, αγγλ. *Unsymmetrical dimethylhydrazine*, *UDMH*) είναι χημική ένωση που χρησιμοποιείται ως υπεργολικό συστατικό καυσίμων πυραύλων, συχνά σε συνδυασμό με το οξειδωτικό τετροξείδιο του διαζώτου και λιγότερο συχνά με IRFNA ή με υγρό οξυγόνο. 

Η UDMH είναι ένα παράγωγο της υδραζίνης και λέγεται επίσης υδραζίνη, αφού ανήκει στην ίδια ομάδα με αυτήν. Ως καύσιμο περιγράφεται στην προδιαγραφή MIL-D-25064.

## Ιστορία
Εφευρέθηκε την δεκαετία του 1950.

## Φυσικές πηγές και συμπεριφορά στο φυσικό περιβάλλον
Δεν έχουν παρατηρηθεί φυσικές πηγές. 

## Παραγωγή
Παράγεται μέσα από καταλυτική αντίδραση της Διμεθυλαμίνης με Ammoniak. 

## Φυσικές και χημικές ιδιότητες
Η UDMH είναι ένα τοξικό, πτητικό, υγροσκοπικό και διαφανές υγρό, με σημείο τήξης -57&nbsp;°C, σημείο ζέσης 63&nbsp;°C, πυκνότητα 0,793 gr/cm³. Εξατμίζεται γρήγορα και παράγει πυκνό ατμό.

Έχει αιχμηρή μυρωδιά αμμωνίας, κάπως σαν ψαρίλα, η οποία είναι χαρακτηριστική για τις οργανικές αμίνες. Επηρεάζει τα μάτια, το αναπνευστικό σύστημα και το δέρμα. Σε ισχυρές δόσεις δημιουργεί εγκαύματα.

Αν έρθει σε επαφή με τον αέρα παίρνει χρώμα κιτρινωπό και απορροφά οξυγόνο και διοξείδιο του άνθρακα. 

Είναι διαλυτή σε νερό, αιθανόλη (οινόπνευμα) και κηροζίνη. 

Σε συγκέντρωση μεταξύ 2,5% και 95% στον αέρα, οι ατμοί της είναι εύφλεκτοι. Δεν επηρεάζεται από κρούση ή κλονισμό. 

Είναι τοξική ουσία και απορροφάται από το δέρμα.

Η UDMH είναι αποθηκεύσιμη και μπορεί μετά την τροφοδοσία να μείνει στο ντεπόζιτο για πολύ καιρό. Η UDMH είναι πιο ανθεκτική από την υδραζίνη, ειδικά σε ψηλές θερμοκρασίες. 

## Κίνδυνοι
Η UDMH είναι εκρηκτική, δηλητηριώδης, καυστική, καθώς και καρκινογόνος ουσία.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 παρουσιάστηκε ανησυχία για πιθανή μόλυνση από UDMH στα διάφορα τρόφιμα, ειδικά στο χυμό μήλων. 

## Χρήσεις

* Ως καύσιμοΕπειδή είναι ανθεκτική χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της υδραζίνης ή και συμπληρωματικό της. Επειδή είναι αποθηκεύσιμη εφαρμόζεται ουσιαστικά σε όλους τους πυραύλους που καίνε υγρά καύσιμα και πρέπει να παραμένουν καιρό στο σιλό τους πριν από την εκτόξευση. Μόνο σε μερικές περιπτώσεις, π.χ. σε μηχανές ελιγμού που απαιτούν μεγαλύτερη προωθητική δύναμη αντ' αυτού χρησιμοποιείται μονομεθυλυδραζίνη. Χρησιμοποιείται σε πολλούς ευρωπαϊκούς, ρωσικούς, ινδικούς και κινεζικούς τύπους πυραύλων. Οι πύραυλοι τύπου Πρωτονίου, Τιτάν, GSLV και Δέλτα χρησιμοποιούν μίγμα ίσων μερών υδραζίνης και ασύμμετρης διμεθυλυδραζίνης, την Αεροζίνη 50. 

### Αλλες χρήσεις
* Η UDMH χρησιμοποιείται επίσης ως πηγή αζώτου στην ατμιδική φάση της διεργασίας μεταλλοργανικής απόθεσης λεπτού φιλμ.
* Χρησιμοποιείται στην παραγωγή χρωστικών ουσιών, στην φαρμακοβιομηχανία και στην παραγωγή χημικών ινών.
* Επίσης ως φίλτρο απορροφήσεως διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  ιστοσελίδα για πυραύλους

Κατηγορία:Οργανικές υδραζίνες
Ύφαλος Ναβιδάδ

Η **Ανύψωση Ναβιδάδ** (ισπανικά: *Ανύψωση Χριστουγέννων*) είναι μια περιοχή στον Ατλαντικό Ωκεανό βόρεια της Δομινικανής Δημοκρατίας και νοτιοδυτικά του Εδάφους Τερκς και Κέικος. Χωρίζεται από την Ασημένια Ανύψωση από το πλατύ Πέρασμα της Ανύψωσης Ναβιδάδ. Είναι μια ρηχή υποθαλάσσια περιοχή που αποτελείται από κοράλλια και άμμο που σχεδόν φτάνει την επιφάνεια του ωκεανού, αλλά είναι εντελώς βυθισμένη. Στην χαμηλή παλίρροια, μερικές μικρές τοποθεσίες φαίνονται να πλυμμηρίζουν στην επιφάνεια του νερού. Τα γενικά βάθη είναι λιγότερο από 36,6 μέτρα. Υπάρχει τουλάχιστον ένα γνωστό βάθος των 12,8 μέτρων που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του βόρειου άκρου της ανύψωσης. Δεν είναι κατάλληλη για κανενός είδους ναυσιπλοΐα, εκτός από μικρά σκάφη, που οι χειριστές τους πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί. Από τα πρώτα αποικιακά χρόνια, η Ανύψωση Ναβιδάδ έχει υπάρξει το θέατρο πολλών ναυαγίων. 

Αυτή η περιοχή θεωρείται τμήμα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Μια απόφαση της κυβέρνησης της στις 5 Ιουλίου 1996, συμπεριέλαβε την περιοχή ως τμήμα του Καταφυγίου Θαλάσσιων Θηλαστικών της Δομινικανής Δημοκρατίας. 

Η Ανύψωση Ναβιδάδ έχει πλούτο κοραλλιών και είναι ασφαλές καταφύγιο για τα θαλάσσια θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένης της καμπούρας φάλαινας. Οι καμπούρες φάλαινες χρησιμοποιούν για πολύ καιρό την ανύψωση ως τόπο αναπαραγωγής και θηλασμού.

Για το λόγο αυτό, οι τουρίστες την επισκέπτονται για να δουν τις φάλαινες και άλλα θαλάσσια είδη. Την Ανύψωση επισκέπτονται και δύτες.

Μόλις στα βορειοδυτικά της είναι η Ασημένια Ανύψωση, επίσης υπό την δικαιοδοσία της Δομινικανής Δημοκρατίας.

Η Ανύψωση Ναβιδάδ, η Ασημένια Ανύψωση, καθώς και η Ανύψωση Μουτσουάρ μακρύτερα στα βορειοδυτικά, θεωρούνται γεωγραφικά ως συνέχεια του Αρχιπελάγους των Μπαχάμας (ή Λουκάγιαν κατά το αυθεντικότερο).

## Αναφορές
* Aquatic Adventures
* WhaleRoute.com 
* Provincetown Center for Coastal Studies
* Sailing Directions, Caribbean Sea Vol. I)
*Áreas protegidas de la República Dominicana - Santuario de los Bancos de la Plata y de la Navidad

Ναβιδαδ
Κατηγορία:Ύφαλοι
Σαρλεβίλ-Μεζιέρ

Το **Σαρλεβίλ-Μεζιέρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ. Βρίσκεται κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μεύση και σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από τα σύνορα του Βελγίου. Ιδρύθηκε το 1966 με τη συνένωση των δίδυμων πόλεων Σαρλεβίλ και Μεζιέρ, καθώς και των μικρότερων κοινοτήτων Μοόν, Ετιόν και Μονσύ-Σεν Πιέρ. Καταλαμβάνει έκταση 31,44 τετρ. χιλιομέτρων και κατά την απογραφή του 1999 είχε πληθυσμό 55.490 κατοίκων.

Η Σαρλεβίλ ιδρύθηκε το 1606 και έλαβε το όνομά της προς τιμή του δούκα του Νεβέρ Σαρλ ντε Γκονζάγκ. Μέχρι την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης, η ανάπτυξή της ευνοήθηκε χάρη σε οικονομικά προνόμια που είχε αποκτήσει. Το παλάτι του δούκα (*Place Ducale*), στο κέντρο της πόλης, αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατά της και συγχρόνως σημαντικό δείγμα της κλασικής αρχιτεκτονικής στη Γαλλία του 17ου αιώνα. Στη Σαρλεβίλ γεννήθηκε ο ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ (1854-91), στη μνήμη του οποίου ιδρύθηκε το Μουσείο Ρεμπώ που βρίσκεται βόρεια, στην τοποθεσία του παλαιού νερόμυλου της πόλης. Η Μεζιέρ, πόλη που οχυρώθηκε κατά τον 16ο αιώνα και υπέστη σημαντικές φθορές κατά τη διάρκεια των γαλλικών θρησκευτικών πολέμων, διακρίνεται κυρίως για τους προμαχώνες της.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Charleville-Mézières." Encyclopædia Britannica. 2007. Encyclopædia Britannica Online.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
Εθνόσημο της Πορτογαλίας

thumb|300px|right|Το μεγαλύτερο εθνόσημο της Πορτογαλίας

Το **[[εθνόσημο]] της [[Πορτογαλία]]ς** καθιερώθηκε επίσημα, μαζί με τη σημαία της χώρας, στις 30 Ιουνίου 1911.

## Ιστορία και συμβολισμοί
Το πορτογαλικό εθνόσημο είναι αποτέλεσμα αλλαγών σχεδόν μιας χιλιετίας. Ξεκινώντας από τον Ερρίκο της Βουργουνδίας, ο οποίος είχε μπλε εθνόσημο με ασημένιο σταυρό, πολλά άλλα στοιχεία προστέθηκαν κατά τους επόμενους αιώνες. Οι τροποποιήσεις ολοκληρώθηκαν το 1911, οπότε και το εθνόσημο πήρε τη σημερινή μορφή του. Οι δύο λωρίδες φέρουν τα χρώματα της σημαίας της Πορτογαλίας: πράσινο και κόκκινο.

Έπειτα από την επίσημη αναγνώριση του Βασιλείου της Πορτογαλίας ως ανεξάρτητου κράτους, το 1143, στο εθνόσημο προστέθηκαν αργυροί κύκλοι, συμβολίζοντας την εξουσία που είχε ο μονάρχης να κόβει νομίσματα. Στη συνέχεια, έπειτα από μάχες, ο θυρεός απώλεσε πολλά από τα στοιχεία του, μεταξύ των οποίων και ο σταυρός. Ο Βασιλιάς Σάντσο Α΄ κληρονόμησε τον θυρεό από τον πατέρα του, Αλφόνσο, με 5 ασπίδες με οικόσημα, (*quinas*), που αντικατέστησαν τα προηγούμενα σύμβολα εξουσίας. Στη συνέχεια τα οικόσημα σε κάθε ασπίδα μειώθηκαν από 11 σε 5 από τον Βασιλιά Σεβαστιανό Α΄, μάλλον για να συμβολίζουν τις πέντε πληγές του Χριστού.

Επί βασιλείας Αλφόνσου Γ΄, προστέθηκαν οι κόκκινες άκρες με τα χρυσά κάστρα, των οποίων ο αριθμός ποίκιλε, για να σταθεροποιηθεί από τον Σεβαστιανό Α΄ σε 7, πιθανότατα σύμβολα των κάστρων των Αράβων, τα οποία εκπόρθησαν οι Πορτογάλοι.

Μια σημαντική προσθήκη από τον 15ο αιώνα είναι ο αστρολάβος, ένα ναυτικό όργανο με το οποίο υπολόγιζαν αποστάσεις και δείχνει το σημαίνοντα ρόλο που διαδραμάτισε η Πορτογαλία κατά την Εποχή των Ανακαλύψεων, όπως και τον πλούτο της αποικιακής αυτοκρατορίας.

## Πηγές
* Ιστορία του εθνόσημου.html)

Πορτογαλια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Πορτογαλίας
WikiScanner

thumb|150px

Το **WikiScanner** (επίσης γνωστό ως **Wikipedia Scanner**, δηλαδή «σαρωτής της Βικιπαίδειας») είναι λογισμικό εργαλείο που κατασκευάστηκε στις 14 Αυγούστου 2007 από τον Βίρτζιλ Γκρίφιθ, χάκερ, φοιτητή του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια και ερευνητή του Ινστιτούτου Σάντα Φε στο Νέο Μεξικό, το οποίο αποτελείται από μια δημόσια βάση δεδομένων με δυνατότητα αναζήτησης η οποία συνδέει, ή αντιστοιχίζει, εκατομμύρια ανώνυμες επεξεργασίες της Βικιπαίδειας με οργανισμούς από όπου προφανώς προήλθαν αυτές οι επεξεργασίες, μέσω διασταύρωσης των επεξεργασιών με τα δεδομένα των ιδιοκτητών των σχετικών ομάδων διευθύνσεων ΙP. Το *WikiScanner* δεν καλύπτει επεξεργασίες που γίνονται από χρήστες που είναι συνδεδεμένοι στη Βικιπαίδεια με το προσωπικό όνομα χρήστη.

Ο Γκρίφιθ αναφέρει ότι «γενικά—ειδικά για μη αμφιλεγόμενα θέματα—η Βικιπαίδεια δουλεύει ήδη καλά» αλλά «για αμφιλεγόμενα θέματα, η Βικιπαίδεια μπορεί να γίνει πιο αξιόπιστη μέσω τεχνικών όπως το WikiScanner».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* wikiscanner.virgil.gr: ο ιστότοπος

Κατηγορία:Βικιπαίδεια
Κατηγορία:Ιδιωτικότητα στο Διαδίκτυο
Ανύψωση Μουτσουάρ

Η **Ανύψωση Μουτσουάρ** ( σημαίνει *μαντήλι χεριού*, στα ισπανικά λέγεται επίσης και *Banco de Pañuelo Blanco* δηλαδή *Ανύψωση λευκού μαντηλιού χειρός*) βρίσκεται νοτιοανατολικά των Νήσων Τερκς στις γεωγραφικές συντεταγμένες 20°57′Β, 70°42′Δ, και γεωγραφικά είναι συνέχεια του Αρχιπελάγους των Μπαχάμας (ή Λουκάγιαν). Είναι τμήμα των Νήσων Τερκς και Κέικος και πέφτουν εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης τους. Το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας πλευράς της πλυμμηρίζεται από 2 ομάδες κοραλλιογεννών υφάλων. Ένας βράχος βάθους 1,8 μέτρων βρίσκεται ανάμεσα στις 2 ομάδες. Υπάρχουν πολυάριθμα ρηχά τμήματα στην ανύψωση όπου σπάει το κύμα. Ο Βορειοανατολικός Κυματοθραύστης είναι ένας επικίνδυνος βράχος στα βορειοανατολικά.

Το Πέρασμα Μουτσουάρ, που χωρίζει την Ανύψωση Μουτσουάρ από τις Νήσους Τερκς, είναι περίπου 26 χλμ. πλατύ και πολύ βαθύ. Το Πέρασμα της Ασημένιας Ανύψωσης χωρίζει την Ανύψωση Μουτσουάρ από την Ασημένια Ανύψωση μακρύτερα στα νοτιοανατολικά, που ανήκει στη Δομινικανή Δημοκρατία.

Κατηγορία:Τερκς και Κέικος
Κατηγορία:Ύφαλοι
Σημαία της Πορτογαλίας

thumb|250px|Λόγος σημαίας 2:3
thumb|250px|Παλιότερη σημαία (1830-1910)
Η **[[σημαία]] της [[Πορτογαλία|Πορτογαλίας]]** αποτελείται από ένα ορθογώνιο σε λόγο 2:3, με δύο ανισομεγέθη χρωματικά μέρη, ένα πράσινο και ένα κόκκινο. Το φόντο χωρίζεται κάθετα και στη μέση υπάρχει η μικρότερη έκδοση του εθνοσήμου της χώρας. Το εθνόσημο βρίσκεται σε ίση απόσταση από τις άνω και κάτω γωνίες.

Η επίσημη καθιέρωση της σημαίας έγινε στις 30 Ιουνίου 1911. Η σημαία αυτή αντικατέστησε τη σημαία που χρησιμοποιούνταν από το μοναρχικό καθεστώς την περίοδο 1834-1910.

Τα χρώματα στο φόντο -ιδιαίτερα το πράσινο- δεν είναι παραδοσιακά. Από την εποχή της αποτυχημένης επανάστασης στις 31 Ιανουαρίου 1891 για δημοκρατία, το πράσινο και το κόκκινο είχαν καθιερωθεί στη συνείδηση του λαού ως τα χρώματα του Δημοκρατικού Κόμματος της χώρας και των συναφών κινημάτων. Η κορύφωση της δράσης των τελευταίων οδήγησε στην Επανάσταση του 1910, με την οποία αποτινάχθηκε η μοναρχία στη χώρα, στις 5 Οκτωβρίου. 

Στις επόμενες δεκαετίες, έγινε εκτεταμένη προπαγάνδα για τα χρώματα αυτά και δόθηκε έμφαση στο πράσινο ως χρώμα του έθνους και της ελπίδας και στο κόκκινο για το αίμα των αγωνιστών.

Η σημερινή σημαία διαφέρει τα μάλα από την πρώτη βασιλική του Αλφόνσου της Πορτογαλίας, η οποία είχε ως βασικά χρώματα το λευκό και το γαλάζιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μουσείο της Προεδρίας της Πορτογαλικής Δημοκρατίας

Πορτογαλία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Πορτογαλίας
Ρευστότητα

Γενικά με τον όρο **Ρευστότητα** στη Χημεία και στη Φυσική χαρακτηρίζεται μία από τις ιδιότητες της ύλης, ιδίως των υγρών αλλά και των αερίων, και συγκεκριμένα  η ικανότητά τους να ρέουν στο εσωτερικό αγωγών. Για παράδειγμα, διαφορετικα ρέουν το μέλι, το λάδι και το νερό.

Ο ίδιος επίσης όρος χρησιμοποιείται προκειμένου να χαρακτηρίσει την ιδιότητα αυτή ως φυσικό μέγεθος αντίστροφο του ιξώδους. Το μέτρο της ρευστότητας είναι ο συντελεστής ρευστότητας του ρευστού. Όσο πιο λεπτόρρευστο είναι ένα υγρό, τόσο μεγαλύτερη ρευστότητα λέμε ότι έχει, π.χ. το νερό έχει μεγαλύτερη ρευστότητα από το λάδι.

*Μονάδα μέτρησης της ρευστότητας στο μετρικό σύστημα (cgs) είναι το **ρε** (rhé).
*Η ρευστότητα των ρευστών εξετάζεται από την Μηχανική των ρευστών και ιδιαίτερα από την Υδροδυναμική.

Κατηγορία:Ιδιότητες της ύλης
Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Φρανσουά - Μαρί Ραούλ

Ο **Φρανσουά - Μαρί  Ραούλ** (γαλλ.: *François-Marie Raoult*, 10 Μαΐου 1830 - 1 Απριλίου 1901) ήταν σημαντικός Γάλλος χημικός.

Γεννήθηκε στη Φουρν-αν-Βεπ (Fournes-en-Weppes) στις 10 Μαΐου του 1830 και πέθανε στη Γκρενόμπλ το 1901. Ήταν καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γκρενόμπλ. Είναι αυτός που επινόησε και ανέπτυξε μεθόδους στη ζεσεοσκοπία και κρυοσκοπία καθώς και τεχνική προσδιορισμού της τάσης ατμών, ειδικά στα διαλύματα. Το 1882 διατύπωσε τον φερώνυμο σχετικό νόμο («Νόμο του Ραούλ») που αφορά κυρίως τα αραιά διαλύματα. Πέραν όμως αυτών ασχολήθηκε εκτενέστατα και με τις ηλεκτρεγερτικές δυνάμεις των ηλεκτρικών στοιχείων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί
Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
Φατσούλες

**Φατσούλες** ή **emoticons**, ονομάστηκαν τα χαρακτηριστικά σύμβολα της ηλεκτρονικής  (online) επικοινωνίας, τα οποία χρησιμοποιούνται σε emails, chats, instant messages, sms, στην πληροφορική και τις επικοινωνίες. 
Ο emoticon  χρησιμοποιείται ευρέως τα τελευταία 25 χρόνια και όπως σε πολλούς μηχανογραφικούς όρους, προτιμάται από την ελληνική του μετάφραση.

## Ιστορία
Τα σύμβολα αυτά ξεκίνησαν με την χρήση σημείων στίξης (παρένθεση, κόμμα, άνω και κάτω τελεία, παύλα κ.λπ.), περιγράφοντας συναισθήματα όπως χαρά  και λύπη   με  αμέτρητους και ιδιαίτερα ευφάνταστους συνδυασμούς.  Αποτελούν έναν ευρύτατα διαδεδομένο τρόπο έκφρασης στο επονομαζόμενο «ηλεκτρονικό λεξιλόγιο». Η πρώτη **φατσούλα** που χρησιμοποιήθηκε σε ηλεκτρονική επικοινωνία στις 19 Σεπτεμβρίου 1982, ήταν το χαμογελαστό πρόσωπο (smiley face) με την χρήση άνω και κάτω τελείας, παύλας και δεξιάς παρένθεσης :-). Η πατρότητά του αποδόθηκε στον καθηγητή του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon, τον Σκοτ Ε. Φέλμαν).

## Εξέλιξη
Τα σύμβολα αυτά είναι δημοφιλή στους χρήστες ηλεκτρονικής επικοινωνίας, γιατί αποδίδουν τα συναισθήματά τους, εκφραστικά και σε μικρό χώρο. Στα 25 χρόνια που ακολούθησαν, η γλώσσα των «emoticons» εμπλουτίστηκε με πολλές νέες προσθήκες, μέσω συμβόλων που απεικονίζουν μια πληθώρα συναισθημάτων, όπως αγάπη, απογοήτευση, οργή, μειδίαμα κ.λπ. Μεγάλη ανάπτυξη παρουσίασε και το εικαστικό μέρος, καθώς εμφανίζονται σε υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και chatrooms σε μορφή σχεδίων (cartoon), και όχι μόνον σαν συνδυασμός σημείων στίξης. 

## Γλωσσολόγοι
Οι γλωσσολόγοι, αντιμετωπίζουν επιφυλακτικά το φαινόμενο αυτό, μολονότι αναγνωρίζουν την σημασία τους στην σύγχρονη ηλεκτρονική εποχή, αλλά και την αξία τους στην έκφραση των συναισθημάτων την οποία συχνά στερεί ο ηλεκτρονικός λόγος λόγω της δομής του. Η επικρατούσα άποψη, υποστηρίζει ότι η μορφή αυτή επικοινωνίας δεν αποτελεί απειλή για τον παραδοσιακό γραπτό λόγο, καθώς παρέχει ένα επιπλέον εκφραστικό μέσο στους χρήστες των νέων τεχνολογιών, παρά τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την υπεραπλούστευση των γλωσσικών μέσων.

*
Κατηγορία:Αργκό του Διαδικτύου
Ονήσανδρος

Ο **Ονήσανδρος** ή **Ονόσανδρος** ήταν αρχαίος Έλληνας πλατωνικός φιλόσοφος που άκμασε τον 1ο αιώνα μ.Χ..

Ο Ονήσανδρος συνέγραψε το έργο *«Τακτικά»* ή *«Στρατηγικά»*, καθώς και *υπομνήματα* στην *«[[Πολιτεία του Πλάτωνα|Πολιτεία]]»* του Πλάτωνα, τα οποία έχουν χαθεί. Σώζεται μόνο το πρώτο έργο, γνωστό και ως *«Στρατηγικός»*, ένα σύντομο αλλά περιεκτικό έργο που περιγράφει τα καθήκοντα ενός στρατηγού. Είναι αφιερωμένο στον Κόιντο Βεράνιο Νέπω, ύπατο το 49 μ.Χ. και λεγάτο της Βρετανίας. Τα «Στρατηγικά» απετέλεσαν την κυριότερη αυθεντία και πηγή για τα στρατιωτικά κείμενα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Μαυρικίου και Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού, και πολύ αργότερα του Μαυρικίου της Σαξονίας, ο οποίoς συμβουλευόταν τη γαλλική του μετάφραση και εξέφραζε την υψηλή του εκτίμηση για αυτό. Παραμένει μία από τις σημαντικότερες πραγματείες επί των αρχαίων στρατιωτικών ζητημάτων. Παρέχει πληροφορίες που δεν είναι διαθέσιμες σε άλλα αρχαία έργα σχετικώς με τις αρχαίες ελληνικές στρατιωτικές τακτικές, ιδίως για τη χρήση του ελαφρού πεζικού στη μάχη.

Τον *Στρατηγικό* εξέδωσε ο Αδαμάντιος Κοραής το 1822. Της έκδοσης αυτής έγινε επανέκδοση το 1978, σε επιμέλεια Δέσποινας Αλάτση.

## Δείτε επίσης
* Αιλιανός ο Τακτικός
* Στρατηγικόν του Μαυρικίου
* Τακτικά του Λέοντα ΣΤ΄

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 205

Ονησανδρος
Κένεθ Έντζγουορθ

Ο αντισυνταγματάρχης **Κένεθ Έσεξ Έντζγουορθ** (, 26 Φεβρουαρίου 1880 – 10 Οκτωβρίου 1972) ήταν Ιρλανδός αστρονόμος, οικονομολόγος και μηχανικός. Είναι κυρίως γνωστός από το ότι πρότεινε κατά τη δεκαετία του 1940 την ύπαρξη ενός δίσκου από παγωμένα ουράνια σώματα πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα, παρόμοιου με αυτό που πρότεινε δέκα χρόνια αργότερα ο Γκέραρντ Κάιπερ. Μεταγενέστερες παρατηρήσεις επιβεβαίωσαν την ύπαρξη αυτής της ζώνης, που έγινε γνωστή, κάπως άδικα, ως Ζώνη του Κάιπερ.

## Βιογραφία
Ο Έντζγουορθ γεννήθηκε στο Streete της Κομητείας Ουέστμιθ, όπου ο θείος του κατασκεύασε ένα αστεροσκοπείο. Αφού κέρδισε μια υποτροφία για σπουδές στη Μεγάλη Βρετανία, άρχισε μία στρατιωτική σταδιοδρομία ως αξιωματικός του Σώματος Μηχανικού του βρετανικού στρατού, κερδίζοντας παράσημα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρξε ένας από τους τελευταίους βραβευμένους με το Μετάλλιο Πόλοκ. Επέστρεψε στην Ιρλανδία τη δεκαετία του 1930, και ασχολήθηκε τόσο με δημοσιεύσεις σε θέματα διεθνούς οικονομίας, όσο και με την πλανητική Αστρονομία.

Προς τιμή του ονομάσθηκε ο αστεροειδής 3487 Έντζγουορθ (3487 Edgeworth).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό σημείωμα στη Βρετανική Αστρονομική Ένωση 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρλανδοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ιρλανδοί οικονομολόγοι
Παγκράτι Αχαΐας

Το **Παγκράτι** Αχαΐας είναι χωριό του Νομού Αχαΐας που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του Νομού και απέχει από την Αθήνα 192 χλμ, 112 χλμ. από την Πάτρα, 15 χλμ. από την Κλειτορία, 37,5 χλμ. από τα Καλάβρυτα και 52 χλμ. από την Τρίπολη. Επίσης, βρίσκεται κοντά στο πασίγνωστο *[[Σπήλαιο των Λιμνών]]* (στα Καστριά Αχαΐας) και πολύ κοντά στο *Κλήμα του Παυσανία* (στα Σελλά Καλαβρύτων).

## Ιστορία
Το **Παγκράτι Αχαΐας** υπάρχει πριν από το 1697. Ενετικά έγγραφα δείχνουν ότι έγιναν μετακινήσεις πληθυσμών από την Ήπειρο εκείνη την εποχή προκειμένου να κατοικηθεί η Πελοπόννησος (πιο συγκεκριμένα από το Παγκράτι Θεσπρωτίας).

Ακόμα το Παγκράτι έχει προσφέρει σε όλους τους αγώνες του έθνους χρησιμεύοντας ως κέντρο ανεφοδιασμού κατά την Επανάσταση. Από το Παγκράτι καταγόταν ο ιερομόναχος Αγάπιος, διδάσκαλος και αγωνιστής του 1821. Επίσης πολλοί Παγκρατιώτες έδωσαν την ζωή τους στους Βαλκανικούς Πολέμους, όπως και στον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Παγκράτι, μάλιστα, πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, όταν κάηκε δυο φορές από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής, στις 5 Δεκεμβρίου 1943 και στις 20-22 Ιουλίου 1944.

Σήμερα ο οικισμός αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί Παγκραταίικα Καλύβια, Σελλά και Στενό. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός έχει 63 μόνιμους κατοίκους. Οι περισσότεροι από αυτούς σε προχωρημένη ηλικία.

## Πολιτισμός
Κάθε χρόνο από το 1995 κ.εξ. λαμβάνει χώρα στο χωριό το «Παγκρατέικο Αντάμωμα». Πρόκειται για ένα τριήμερο ή τετραήμερο εκδηλώσεων κατά το οποίο το χωριό σφύζει από ζωή. Το αντάμωμα περιλαμβάνει αγώνες δρόμου και διάφορα παιχνίδια. Την τελευταία μέρα το βράδυ στήνεται μεγάλο πανηγύρι στην πλατεία του χωριού όπου οι κάτοικοι του χωριού, οι επισκέπτες του και οι επισκέπτες από τα γύρω χωριά μπορούν να έρθουν και να απολαύσουν τις εκδηλώσεις δωρεάν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* φύλλα της εφημερίδας *Παγκρατέϊκα Νέα. Τριμηνιαία έκδοση του Συλλόγου των απανταχού Παγκρατιωτών Καλαβρυτινών*.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Λουζιτανική μυθολογία

Η **Λουζιτανική μυθολογία** είναι η μυθολογία των Λουζιτανών, των κατοίκων της δυτικής Ιβηρικής χερσονήσου.

Οι Λουζιτανικές θεότητες είναι βαθιά επηρεασμένες από τη λατρεία των Κελτικών και Ρωμαϊκών θεοτήτων μετά την εισβολή που υπέστη η περιοχή από τους δύο αυτούς πολιτισμούς.

Το Λουζιτανικό πάνθεον επικεντρώνεται γύρω από μία τριάδα:

* ο Εντοβέλικους, ο υπέρτατος (αρχικός) Θεός, και θεός της υγείας
* η Αταετζίνα, η θεά της υγείας, της σελήνης, και της αναγέννησης (σημαντικό θέμα στην Λουζιτανική μυθολογία)
* ο Ρουνοσοτσέσιους, ο θεός του ακόντιου

## Θεότητες

* Εντοβέλικους
* Αταετζίνα
* Ρουνοσοτσέσιους
* Καριότσεκους
* Άρες Λουζιτάνι
* Μπορμανίκο
* Ντουμπερντίκους
* Νάμπια
* Τονγκοεναμπιάγκους
* Τρεμπαρούνα
* Μπαντόνγκα
* Τουριάκους

**Τούι**

* Μαρς Καριοτσέκους

**Κέλτες**

* Ναντοσβέλτα
* Σουτσέλους

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Religiões da Lusitânia (στα Πορτογαλικά)
* Λεπτομερής χάρτης των Προ-Ρωμαϊκών Λαών της Ιβηρίας (γύρω στο 200 π.Χ.)


Κατηγορία:Μυθολογίες της Ευρώπης
Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Αταετζίνα

Η **Αταετζίνα** (πορτογαλικά: *Atégina*) είναι η Θεά της αναγέννησης (Άνοιξη), γονιμότητας, φύσης, και θεραπείας στη Λουζιτανική μυθολογία. Θεωρείται επίσης ώς η Λουζιτανική θεά της σελήνης. Πιστεύεται πώς το όνομα της Αταετζίνα προέρχεται από τα Κέλτικα *Ate* + *Gena*, που σημαίνει «αναγεννημένος». Ο συγγραφέας και ερευνητής Moisés Espírito Santo ισχυρίζεται πως το όνομα συνδυάζει τα *Atta* και *Jana*, το πρώτο ως επίθετο της αρχετυπικής μητέρας-θεάς και το δεύτερο να δεικνύει της Ρωμαϊκή θεότητα *Jana* (σύντροφο του Ιανού) ή, αρκετά πιθανά, της σεληνιακής θεάς Ντιάνα. Ο Espírito Santo ισχυρίζεται επίσης πως η Αταετζίνα είναι σύνθετη θεότητα που προέρχεται από συγκρητικές τάσεις.

Το ιερό ζώο της Αταετζίνα ήταν η κατσίκα.

Λατρευόταν στη Λουζιτανία και την Μπέτικα. Ιερά υπήρχαν επίσης αφιερωμένα στην Αταετζίνα στο Έλβας (Πορτογαλία), και στις Μεντίνα και Καθέρες στην Ισπανία, καθώς και σε άλλα μέρη, ιδιαίτερα κοντά στον ποταμό Γουαδιάνα. Ήταν μία από τις βασικές θεές που λατρευόταν στη Μυρτίλις (σημερινή Μέρτολα, Πορτογαλία), Παξ Γιούλια (Μπέχα, Πορτογαλία) και ιδιαίτερα στην πόλη της Τουρομπρίγκα, της οποίας η ακριβής τοποθεσία είναι αβέβαιη. Η περιοχή αυτή ήταν γνωστή ως η κέλτικη Μπαετούρια. 

Κάποιες επιγραφές σχετίζουν τη θεά αυτή με την Προσερπίνα: ATAEGINA TURIBRIGENSIS PROSERPINA. Η σύνδεση αυτή επήλθε περίπου κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο.

## Πηγές
**Espírito Santo, Moisés. *Origens Orientais da Religião Popular Portuguesa*. Λισαβόνα: Assírio & Alvim, 1988. (Ο τίτλος του βιβλίου σημαίνει: «Ανατολικές Ρίζες της Πορτογαλικής Παραδοσιακής Πίστης/Θρησκείας»)* 

Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Ρουνοσοτσέσιους

Ο **Ρουνοσοτσέσιους** ήταν ο Θεός των ακοντίων στην Λουζιτανική μυθολογία. Είχε μια μυστηριώδη φύση και πολεμικό χαρακτήρα. Μαζί με την Αταετζίνα και τον Εντοβέλικους, σχημάτιζε την υπέρτατη τριάδα της Λουζιτανικής θρησκείας.

:

Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Ιρλανδική μυθολογία

**Η μυθολογία της προ-Χριστιανικής [[Ιρλανδία|Ιρλανδίας]]** δεν επεβίωσε ολόκληρη από τον προσηλυτισμό στον Χριστιανισμό, αλλά μεγάλο μέρος αυτής διατηρήθηκε, αποκομμένο από τα θρησκευτικά του σημαινόμενα, στην μεσαιωνική Ιρλανδική λογοτεχνία, το οποίο αντιπροσωπεύει τον πλέον εκτεταμένο και καλύτερα διατηρημένο από όλους τους κλάδους της Κέλτικης μυθολογίας. Αν και πολλά από τα χειρόγραφα δεν επεβίωσαν, και ένα μεγάλο μέρος πιθανότατα δεν έλαβε ποτέ γραπτή μορφή, υπάρχει αρκετό υλικό που δίνει τη δυνατότητα ταυτοποίησης τεσσάρων διακριτών, ή και υπέρθετων, κύκλων: ο Μυθολογικός Κύκλος, ο Κύκλος του Όλστερ, ο Κύκλος Φένιαν και ο Ιστορικός Κύκλος. Υπάρχει επίσης ένας αριθμός σωζώμενων μυθολογικών κειμένων που δεν ανήκουν σε κάποιον κύκλο. Επιπροσθέτως, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός καταγεγραμμένων παραδοσιακών ιστοριών οι οποίες, αν και όχι αυστηρά μυθολογικές, εμπεριέχουν προσωπικότητες από έναν ή περισσότερους από τους τέσσερεις αυτούς κύκλους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τμήμα Ιρλανδικής Λαογραφίας, Δουβλίνο. Εμπεριέχει τα Εθνικά Λαογραφικά Αρχεία
*Η Συλλογή Κέλτικης Λογοτεχνίας - πάνω από εκατό αρχαία κείμενα διαθέσιμα δωρεάν

*
*
Καριότσεκους

Ο **Καριότσεκους** (Πορτογαλικά: *Cariocecus*) ήταν ο θεός του πολέμου στη λουζιτανική μυθολογία. Ήταν αντίστοιχος του Ρωμαϊκού θεού Μαρς και του Ελληνικού Άρη.

Οι Λουζιτανοί έκαναν ανθρωποθυσίες και όταν ένας ιερέας τραυμάτιζε έναν αιχμάλωτο στο στομάχι έκαναν προβλέψεις με βάση τον τρόπο που το θύμα έπεφτε κάτω και από την εμφάνιση των εντοσθίων του θύματος. Οι θυσίες δεν περιορίζονταν στους φυλακισμένους αλλά συμπεριλάμβαναν ζώα, άλογα και κατσίκες ιδιαίτερα. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον Στράβωνα: «*Προσφέρουν μια κατσίκα και φυλακισμένους και άλογα*». Οι Λουζιτανοί έκοβαν το δεξί χέρι των αιχμαλώτων και το αφιέρωναν στον Καριότσεκους.

Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου
Άρες Λουζιτάνι

Ο **Άρες Λουζιτάνι** (Πορτογαλικά:*Ares Lusitani*) είναι ο Θεός των αλόγων στην Λουζιτανική μυθολογία. Λατρευόταν στη Λουζιτανία και στην περιοχή της σημερινής ισπανικής Γαλικίας. 
Πιθανολογείται ότι η θεότητα αυτή προστέθηκε στο παλαιότερο τοπικό πάνθεον κατά τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους. 

## Παραπομπές
*Εγκυκλοπαίδεια Mythica

Αρες Λουζιτανι
Μπορμανίκο

Ο **Μπορμανίκο** (Πορτογαλικά:*Bormanico*) ήταν ο θεός των θερμοπηγών και θεραπευτής στην Λουζιτανική και στην Κέλτικη μυθολογία. Το όνομα αυτό δεν ήταν το μόνο με το οποίο ήταν γνωστός, και συναντάται με αυτό κυρίως στην περιοχή Κάλντας ντε Βιζέλα στην Πορτογαλία. 

Η ίδια θεότητα συναντάται και σε άλλες περιοχές της νοτιοδυτικής Ευρώπης με διαφορετικά ονόματα. Από τους Γαλάτες, λατρεύτηκε ιδιαίτερα στη περιοχή Μπουρμπόν-λε-Μπεν, ενώ υπάρχουν καταγραφές και στις περιοχές Εντρέν-συρ-Νοέν και Αιξ-αν-Σαβουά (Gallia Narbonensis) . Στην περιοχή αυτή ονομαζόταν **Μπόρβο** και οι επιγραφές δείχνουν πως οι προσφορές προς αυτόν γίνονταν για την θεραπεία κάποιου.  Στοιχεία για την ύπαρξη λατρείας προς αυτόν έχουν βρεθεί ακόμα στην Ολλανδία (Ουτρέχτη), όπου αναφερόταν με το όνομα **Boruoboendua Vabusoa Labbonus**, στη Γερμανία (Μπούρτσαϊντ και Βορμς), με το όνομα **Borbetomagus**. Στη περιοχή Αιξ-αν-Προβάνς εμφανίζεται με το όνομα **Μπορμπάνος**, ενώ στην περιοχή της Πορτογαλίας Ιντάνα α Βέλα αποκαλούταν και με το όνομα **Μπόρος** και ήταν αντίστοιχος με τον θεό Άρη.

Θεωρούνταν πως είχε την δύναμη να θεραπεύει και θεωρείται πως ήταν αντίστοιχος του Απόλλωνα, ενώ κάποιες ομοιότητες είχε και με τη θεά Σιρόνα της Κέλτικης μυθολογίας, προστάτιδας των πηγών. Ως σύζυγος του τις περισσότερες φορές αναφέρεται η θεά Νταμόνα, ενώ μερικές φορές η θεά Μπορμάνα, που σε μερικές περιοχές λατρευόταν ξεχωριστά από αυτόν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας
Ντουμπερντίκους

Ο **Ντουμπερντίκους** (Πορτογαλικά:*Duberdicus*) ήταν ο θεός των πηγών και του νερού στη Λουζιτανική μυθολογία. Λατρευόταν στην πολιτιστική περιοχή της Λουσιτανίας, στα όρια της σημερινής Πορτογαλίας.

Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Νάμπια

μικρογραφία|Απεικόνιση της θεάς Νάμπιας της Γαλικιανής και Λουζιτανικήςμυθολογίας
Η **Νάμπια** (Πορτογαλικά:*Nabia*) ήταν η κέλτικη θεά των ποταμών και του νερού στην Γαλικιανή και Λουζιτανική μυθολογία. Η ρίζα του ονόματός της προέρχεται από τα αρχαία Πορτογαλικά.

Ο σημερινός ποταμός Νάβια στην Γαλικία (Ισπανία), ονομάστηκε προς τιμήν της θεότητας. Ομοίως, ο ποταμός Νέιβα, κοντά στην Μπράγκα, παλιά πρωτεύουσα της Γαλικίας, έχει επίσης ονομαστεί προς τιμήν της. Η θεά Νάμπια ήταν πολύ δημοφιλής στην περιοχή των Καλλαΐκι Μπρακάρι με αρκετές επιγραφές, όπως αυτή σε κέλτικη γλώσσα στο ιερό του *Φόντε ντο Ίντολο* στην Μπράγκα (Μπρακάρα Αουγκούστα). 

Σε άλλο πλάισιο, οι Κόγκι (προκολομβιανή φυλή) στην Κολομβία πίστευαν στην Νάμπια ως μητέρα της μοιχείας και θεά ιαγουάρο.

## Παραπομπές

* Coutinhas, José Manuel - Aproximação à identidade etno-cultural dos Callaici Bracari.Porto. 2006.
* García Fernández-Albalat, Blanca - Guerra y Religión en la Gallaecia y la Lusitania Antiguas. A Coruña. 1990.
* Olivares Pedreño, Juan Carlos - Los Dioses de la Hispania Céltica. Madrid. 2002.

Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Δήμος Ζαρού

*Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Ζαρού.*

*Για τον σημερινό δήμο βλέπε: [[Δήμος Φαιστού]].*

Ο **Δήμος Ζαρού** ήταν δήμος του Νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το Πρόγραμμα 'Καποδίστριας', με τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, οι οποίες απετέλεσαν τα δημοτικά διαμερίσματα (Δ.δ.) του δήμου. Λειτούργησε κατά την περίοδο 1999 -2010, με το πέρας της οποίας καταργήθηκε, βάσει του Προγράμματος Καλλικράτης, και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Φαιστού. Βρισκόταν στα νοτιοδυτικά του Νομού Ηρακλείου, κατελάμβανε έκταση 71.803 στρεμμάτων και έδρα του είχε οριστεί το χωριό Ζαρός. Επρόκειται για ημιορεινό δήμο, καθώς τα περισσότερα χωριά βρίσκονται κτισμένα στους πρόποδες του Ψηλορείτη. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, ο δήμος αριθμούσε 3.370 κατοίκους.

Ο δήμος περιελάμβανε 3 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζαρού Ηρακλείου|Δ.δ. Ζαρού]] **
::* ο Ζαρός
::* οι Κούρτες 
::* η Μονή Αγίου Αντωνίου Βροντησίου 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βοριζίων Ηρακλείου|Δ.δ. Βοριζίων]] **
::* τα Βορίζια
::* ο Λαλουμάς
::* το Μεσήσκλι
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μορονίου Ηρακλείου|Δ.δ. Μορονίου]] ** 
::* το Μορόνι 
::* οι Μάκρες 
::* η Παναγία 
::* το Φαρί

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Στοιχεία για τον δήμο Ζαρού από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Ζ
Δήμος Μοιρών

*Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Μοιρών.*

*Για τον σημερινό δήμο βλέπε: [[Δήμος Φαιστού]].*

Ο **Δήμος Μοιρών** ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Φαιστού. Βρισκόταν στα νοτιοδυτικά του νομού Ηρακλείου και είχε σαν έδρα του την ομώνυμη κωμόπολη Μοίρες. Πρόκειται για πεδινό και παραθαλάσσιο δήμο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου βρισκόταν στον κάμπο της Μεσσαράς, ενώ βρεχόταν από το Λιβυκό πέλαγος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 10.857 κατοίκους και έκταση 181.885 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 12 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μοιρών Ηρακλείου|Δ.δ. Μοιρών]] **   
::* οι Μοίρες 
::* ο Άγιος Αντώνιος  
: ** Δ.δ. Αληθινής ** -- η Αληθινή
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αντισκαρίου Ηρακλείου|Δ.δ. Αντισκαρίου]] **
::* το Αντισκάρι
::* η Μονή Απεζανών
::* τα Πλατιά Περάματα
::* ο Τζίγκουνας
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γαλιάς Ηρακλείου|Δ.δ. Γαλιάς]] **
::* η Γαλιά 
::* ο Απόλυχνος 
::* το Μονόχωρο
: ** Δ.δ. Καστελλίου ** -- το Καστέλλι
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κουσέ Ηρακλείου|Δ.δ. Κουσέ]] ** 
::* ο Κουσές
::* ο Λίσταρος
: ** Δ.δ. Περίου ** -- το Πέρι
: ** Δ.δ. Πετροκεφαλίου ** -- το Πετροκεφάλι
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πηγαϊδακίων Ηρακλείου|Δ.δ. Πηγαϊδακίων]] ** 
::* τα Πηγαϊδάκια 
::* ο Άγιος Μάρκος
::* οι Καλοί Λιμένες 
::* το Μακρονήσι (νησίδα) 
::* το Μικρονήσι (νησίδα) 
::* η Μονή Οδηγητρίας 
::* η Τράφος (νησίδα) 
::* ο Χρυσόστομος 
: ** Δ.δ. Πόμπιας ** -- η Πόμπια
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ρουφά Ηρακλείου|Δ.δ. Ρουφά]] ** 
::* ο Ρουφάς
::* η Πλουτή 
: ** Δ.δ. Σκουρβούλων ** -- τα Σκούρβουλα

## Δήμαρχοι Μοιρών
### Πριν το 1999
...
*1975-1978 Μιχαήλ Κουρμούλης
*1979-1982 Μιχαήλ Μπριλάκης
*1983-1990 Ιωάννης Ρομπογιαννάκης (1940-2018)
*1991-1998 Γεώργιος Βολικός (1943-2022)

### Καποδιστριακοί
*1999-2002 Γεώργιος Αρμουτάκης
*2003-2006 Παναγιώτης Σφακιανάκης
*2007-2010 Γεώργιος Αρμουτάκης

:Πηγή:  ΕΕΤΑΑ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοιχεία για τον δήμο Μοιρών από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Μοι
Δήμος Ρούβα

*Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Ρούβα.*

*Για τον σημερινό δήμο βλέπε: [[Δήμος Γόρτυνας|Δήμος Γορτύνης]].*

Ο **Δήμος Ρούβα** ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Γόρτυνας. Βρισκόταν στα δυτικά του νομού Ηρακλείου και είχε έδρα του το χωριό Γέργερη. Πρόκειται για ημιορεινό δήμο με τα χωριά να βρίσκονται στους πρόποδες του Ψηλορείτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.324 κατοίκους και έκταση 62.725 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 3 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γέργερης Ηρακλείου|Δ.δ. Γέργερης]] **
::* η Γέργερη
::* τα Απομαρμά
::* τα Καρδαμιανά
::* τα Μαστραχιανά
::* ο Ράπτης
::* τα Τζανιανά
::* η Ψαλίδα
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Νυβρίτου Ηρακλείου|Δ.δ. Νυβρίτου]] **
::* η Νύβριτος
::* οι Δρόσοι
: ** Δ.δ. Πανάσου ** -- ο Πανασός.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοιχεία για το δήμο Ρούβα από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Ρ
Τρεμπαρούνα

Η **Τρεμπαρούνα** (Πορτογαλικά:*Trebaruna*), πιθανότατα από το κέλτικο *trebo* (σπίτι) και *runa* (μυστικό, μυστήριο), ήταν η Θεά του Οίκου, των Μαχών και του Θανάτου στη Λουζιτανική μυθολογία.

Έχουν βρεθεί δύο μικροί βωμοί στην Πορτογαλία που είναι αφιερωμένοι στη θεά αυτή, ένας στη Ρωμαϊκή-Λουζιτανική Egitania (σημερινή Proença-a-Velha) και ένας άλλος στη Lardosa. Το Περιφερειακό Μουσείο Tavares Proença στο Καστέλο Μπράνκο διαθέτει σήμερα τον βωμό από τη Λαρντόζα. Ο βωμός αυτός, κατά το παρελθόν, είχε ένα άγαλμα της θεάς, αλλά χάθηκε. Ωστόσο, διατηρεί ακόμα τις ακόλουθες επιγραφές:


```
TREBARON
NE.
V. S.
OCONVS
OCONIS .F.
```


```
TREBARONNE V(otum)
S(Olvit) Oconus,
Oconis f (ilius)
```

Μεταφράζεται ως: *Ο Οκόνους, γιος του Όκο, ολοκλήρωσε το τάμα του στην Τρεμπαρούνα.*

Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου
Φασματοσκοπία Ράμαν

Η **Φασματοσκοπία Ράμαν** (spectroscopy Raman), είναι ειδική φασματοσκοπική τεχνική που εφαρμόζεται για την έρευνα και μελέτη στοιχείων και πληροφοριών που αφορούν τη δομή των μορίων, των ιόντων, καθώς και των κρυστάλλων. Η τεχνική αυτή στηρίζεται στο γνωστό αποκαλούμενο οπτικό φαινόμενο Ράμαν, που οφείλεται στον Ινδό φυσικό Ράμαν ο οποίος και το ανακάλυψε το 1928.

Με τη τεχνική αυτή είναι δυνατός ο προσδιορισμός των μορίων των διαφόρων χαρακτηριστικών ομάδων των οργανικών χημικών ουσιών. 
Επίσης η τεχνική αυτή εφαρμόζεται παράλληλα ή και εναλλακτικά με τη φασματοσκοπία υπερύθρου.

## Δείτε σχετικά
*Φασματοσκοπία

Κατηγορία:Φασματοσκοπία
Δήμος Ηρακλείου (πρόγραμμα Καποδίστριας)

*Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Ηρακλείου.*

*Για τον σημερινό δήμο βλέπε: [[Δήμος Ηρακλείου]].*

Ο **Δήμος Ηρακλείου** βρίσκεται στα βόρεια του νομού Ηρακλείου και έχει σαν έδρα του την πρωτεύουσα του νομού Ηράκλειο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος έχει συνολικά 137.711 κατοίκους και έκταση 108.773 στρέμματα.

Ο δήμος περιλαμβάνει 6 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ηρακλείου|Δ.δ. Ηρακλείου]] **
::* το Ηράκλειο
::* η Αγία Ειρήνη
::* οι Αθάνατοι
::* η Βλυχιά
::* οι Γούρνες
::* ο Δρακουλιάρης
::* η Κνωσός
::* η Λοφούπολη
::* ο Μαραθίτης
::* η Σέμελη
::* η Φοινικιά
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βασιλειών Ηρακλείου|Δ.δ. Βασιλειών]] **
::* οι Βασιλείες
::* ο Άγιος Βλάσιος
::* ο Σίλαμος
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βουτών Ηρακλείου|Δ.δ. Βουτών]] **
::* οι Βούτες
::* τα Γιοφυράκια
: ** Δ.δ. Δαφνών ** -- οι Δαφνές
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σκαλανίου Ηρακλείου|Δ.δ. Σκαλανίου]] **
::* το Σκαλάνι
::* τα Σπήλια
: ** Δ.δ. Σταυρακίων ** -- τα Σταυράκια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Ηρακλείου 
*Στοιχεία για το δήμο Ηρακλείου από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Η
Κατηγορία:Ηράκλειο