open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάρολος του Αρτουά

Ο **Κάρολος** (π. 1300 - Σεπτέμβριος 1346) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κόμης της Αγ. Αγάθης των Γότθων. Έγινε αρχιθαλαμηπόλος στην Αυλή της Νάπολης.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Ροβέρτου του *Σοφού* της Νάπολης και της ερωμένης του Καντέλμας Καντέλμο, η οποία ήταν κυρία του κοιτώνα της συζύγου του Σάντσιας της Μαγιόρκας.

Γεννήθηκε, όταν ο πατέρας του ήταν διάδοχος της Νάπολης. Το 1309 ο Ροβέρτος διαδέχθηκε τον πατέρα του και ο Κάρολος μεγάλωσε στην Αυλή του βασιλείου.  Το 1317 έγινε αρχιθαλαμηπόλος του πατέρα του και του δόθηκε η περιοχή Πενναλούτσε. Το επόμενο έτος έγινε φύλακας του κάστρου της Σάντα Μαρία ντελ Μόντε. Το 1322 του δόθηκαν και άλλες γαίες: η βαρονία του Ροκαρομάνα. Επειδή ο νόμιμος γιος του Ροβέρτου, ο Κάρολος δούκας της Καλαβρίας είχε αποβιώσει από το 1328, ο Ροβέρτος λίγο πριν αποβιώσει το 1343, όρισε τον Ροβέρτο και τη Σάντσα επιτρόπους των εγγονών του Ιωάννας Α΄ και Μαρίας.

Η ανιψιά του Ιωάννα Α΄ έγινε βασίλισσα της Νάπολης και όρισε τον Κάρολο του Αρτουά καγκελάριο και προσωπικό της Σύμβουλο το 1345. Τότε τον έκανε κόμη της Αγ. Αγάθης των Γότθων. Όταν η Ιωάννα Α΄ παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Ανδρέα δούκα της Καλαβρίας, ο Κάρολος του Αρτουά έγινε ένας από τους κυριότερους συνωμότες εναντίον του. Το 1345 ο Ανδρέας δολοφονήθηκε και ο Κάρολος καταδικάστηκε σε θάνατο. Διέφυγε -μαζί με τον γιο του Μπέρτραντ- στην κομητεία του. Εκεί η σύζυγος του θείου του Αικατερίνη του Βαλουά-Κουρτεναί και ο γιος της Λουδοβίκος πρίγκιπας του Τάραντα τον συνέλαβαν· ο Κάρολος απεβίωσε από το άγχος ή από δηλητήριο στο Μέλφι το 1346 και τάφηκε στο ναό του Αγ. Φραγκίσκου στην κομητεία της Αγ. Αγάθης των Γότθων.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαριάννα Σκόττο και είχε τέκνα:
* Μπέρτραντ, δολοφόνησε τον (2ο εξάδελφό του) Ανδρέα, σύζυγο της Ιωάννας Α΄ της Νάπολης.
* Λουδοβίκος, κόμης της Αγ. Αγάθης των Γότθων.
* Καρλόττο.
* Ροστάινο.

## Πρόγονοι


## Πηγές
* Van Kerrebrouck, Patrick (2000). Les Capétiens: 987-1328. 2. Franz Steiner Verlag. ISBN 2950150942.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Νάπολης
Στέφανος της Σλαβονίας

O **Στέφανος** (20 Αυγούστου 1332 - 9 Αυγούστου 1354) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν δούκας της Σλαβονίας (1339-1346), της Τρανσυλβανίας και του Σέπες & του Σάρος.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας και της Ελισάβετ των Πιάστ, κόρης του Βλαδισλάου Α΄ του *βραχύ*, βασιλιά της Πολωνίας.

Του δόθηκε ο τίτλος του δούκα της Σλαβονίας χωρίς να συμμετέχει στη διοίκηση της επαρχίας αυτής. Ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας το 1346 του έδωσε τις κομητείες Σέπες & Σάρος και έφτιαξε εκεί το σπίτι του. Το 1349 τον έκανε δούκα της Τρανσυλβανίας και σύντομα τον όρισε διοικητή της Σλαβονίας (ανατολικής Κροατίας).

Ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν άτεκνος, έτσι όταν το 1345 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός Ανδρέας δούκας της Καλαβρίας, ο Στέφανος έγινε διάδοχος της Ουγγαρίας. Το 1350 που ο αδελφός του έκανε εκστρατεία στη Νάπολη, ο Στέφανος κυβέρνησε την Ουγγαρία μαζί με τη μητέρα τους Ελισάβετ. Το ίδιο έτος έγινε πάλι δούκας της Τρανσυλβανίας και το διάστημμα 1352-53 δούκας του Σέπες & Σάρος. Του ανετέθη η διοίκηση της Κροατίας, Δαλματίας και Σλαβονίας. Μετά από μία εκστρατεία του εναντίον της Σερβίας, κατά την επιστροφή απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης στο δουκάτο της Σλαβονίας. Ο γιος του απεβίωσε το 1360, η σύζυγός του το 1374 και ο Λουδοβίκος Α΄ το 1382.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1350 τη Μαργαρίτα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ 1352-πριν το 1380, παντρεύτηκε τον εξάδελφο του πάππου της Φίλιππο Β΄ των Καπετιδών-Ανζού πρίγκιπα του Τάραντα.
* Ιωάννης 1354-1360, δούκας της Σλαβονίας· απεβίωσε 6 ετών.

## Πρόγονοι


## Πηγές
* The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing. ISBN 0-8008-4015-1.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Ουγγαρίας
Άγιος Αιμιλιανός Χίου

Ο **Άγιος Αιμιλιανός** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Χίου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, επάνω στη νήσο Χίο, στη δυτική-νοτιοδυτική ακτή της, με πληθυσμό 52 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένος σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 20 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων νότια από την πόλη της Χίου.

## Γεωγραφία-δημογραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Αγίου Αιμιλιανού είναι πλάτος 38°17΄ Βόρειο και μήκος 26°07΄ Ανατολικό. Κοντινότεροι οικισμοί είναι κατά σειρά η Μονολιά στα βορειοανατολικά (400 μέτρα σε ευθεία γραμμή), ο Βουδότοπος στα δυτικά (μισό χιλιόμετρο περίπου) και η Αγιά Φωτιά στα βορειοανατολικά (1 χιλιόμετρο σε ευθεία γραμμή). Κοντινότερο σημαντικό χωριό όμως είναι η Καλλιμασιά, 1,5 χιλιόμετρο στα βορειοδυτικά. Ως παραθαλάσσιος οικισμός, ο Άγιος Αιμιλιανός έχει οικονομία που βασίζεται στον θερινό τουρισμό, με μικρή γεωργική παραγωγή, κυρίως από ελαιόδεντρα. Η παραλία του Αγίου Αιμιλιανού είναι βοτσαλωτή και απόμερη, χωρίς οργάνωση, και προσφέρεται για ήσυχο μπάνιο. Κοντά στη Μονολιά υπάρχει επίσης η παραλία του Αγίου Ιωάννη, όπου και λιμανάκι. Κάθε χρόνο στην εορτή του αγίου, στις 8 Αυγούστου, γίνεται πανηγύρι με λιτάνευση της εικόνας του και προσφορά χταποδοπίλαφου.

Διοικητικά ο Άγιος Αιμιλιανός υπάγεται σήμερα στη Δημοτική Κοινότητα Καλλιμασιάς της Δημοτικής Ενότητας Ιωνίας του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82100. 

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Αγίου Αιμιλιανού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το πανηγύρι του Αγίου Αιμιλιανού

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Λιμιά Χίου

Τα **Λιμιά** ή **Λημνιά**, γνωστά και με την παλαιότερα επίσημη ονομασία **Λιμνιά**, είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Χίου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, επάνω στη νήσο Χίο, στο βορειοδυτικό της τμήμα, με πληθυσμό 29 κατοίκων (απογραφή 2011).

Είναι κτισμένα σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 41 χιλιομέτρων βορειοδυτικά από την πόλη της Χίου.

## Γεωγραφία - δημογραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των Λιμιών είναι πλάτος 38°28΄ Βόρειο και μήκος 25°55΄ Ανατολικό. Κοντινότεροι οικισμοί είναι η Λήμνος στα δυτικά (1 χιλιόμετρο οδικώς), ο Σκαριώτης στα βορειοανατολικά (1 χιλιόμετρο σε ευθεία γραμμή), ο Κοσκινάς και η Χωρή στα ανατολικά, πρωτίστως όμως το κύριο κεφαλοχώρι της βορειοδυτικής Χίου, η Βολισσός, της οποίας αποτελεί το επίνειο. 

Τα Λιμιά βρίσκονται σε απόσταση 1,5 χιλιόμετρο νοτίως της Βολισσού. Το φυσικό λιμάνι διαμορφώθηκε με μικρό λιμενοβραχίονα και προβλήτες. Το λιμάνι και η ακτή «βλέπουν» προς νότια-νοτιοδυτικά, οπότε υπάρχει προστασία από τους βόρειους ανέμους. Από το 2015 λειτουργεί και ως καταφύγιο τουριστικών σκαφών («μαρίνα»), και αποτελεί σταθμό της ετήσιας ιστιοδρομίας Aegean Regatta. Η παραλία των Λιμιών είναι βοτσαλωτή, χωρίς οργάνωση. Υπάρχουν όμως ταβέρνες, εστιατόρια, καφέ, ακόμα και μπαρ το καλοκαίρι.

Διοικητικά τα Λιμιά υπάγονται σήμερα στην Δημοτική Κοινότητα Βολισσού (της οποίας αποτελούν τον δεύτερο σε πληθυσμό από τους οκτώ οικισμούς, μετά βεβαίως τη Βολισσό) της Δημοτικής Ενότητας Αμανής του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. 

Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν οικισμός της Δημοτικής Κοινότητας Βολισσού, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 821 03.   

Η εξέλιξη του πληθυσμού των Λιμιών στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

αριστερά|μικρογραφία|Άποψη της Μαρίνας των Λιμιών.
Τα Λιμιά υπάγονται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική επιτροπεία Βολισσού της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Υπάρχει παλαιός ναός της Ζωοδόχου Πηγής, χωρίς όμως εφημέριο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 16, σελ. 853

Λιμια
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ιωάννης της Σλαβονίας

Ο **Ιωάννης**, ουγγρικά: János (1354 - 1360) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν δούκας της Σλαβονίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Στεφάνου δούκα της Κροατίας, Δαλματίας & Σλαβονίας και τη Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας.

Ο πατέρας του απεβίωσε λίγο μετά τη γέννησή του και ο Ιωάννης τον διαδέχθηκε ως δούκας της Κροατίας, Δαλματίας & Σλαβονίας. Ο θείος του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας & της Πολωνίας ήταν άτεκνος, έτσι ο Ιωάννης ήταν και διάδοχος της Ουγγαρίας & της Πολωνίας. Η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος και επειδή υπήρχε πόλεμος με τη Βενετία, όρισε έναν μπάνο για να διοικεί την Κροατία & Δαλματία και έναν λοχαγό για τη Σλαβονία.

Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1360 σε ηλικία έξι ετών. Το 1374 απεβίωσε η μητέρα του Μαργαρίτα και το 1382 ο θείος του Λουδοβίκος Α΄.

## Πηγές
* B. Halász, Éva (2016). "Anjou István herceg (1332–1354)". In Zsoldos, Attila. Hercegek és hercegségek a középkori Magyarországon [Dukes and Dukedoms in Medieval Hungary] (in Hungarian). Városi Levéltár és Kutatóintézet. pp. 81–93. ISBN 978-963-8406-13-2.
* Csukovits, Enikő (1994). "Stephen 7.". In Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc. Korai magyar történeti lexikon (9–14. század) [Encyclopedia of the Early Hungarian History (9th–14th centuries)] (in Hungarian). Akadémiai Kiadó. p. 294. ISBN 963-05-6722-9.
* Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
* Knoll, Paul W. (1972). The Rise of the Polish Monarchy: Piast Poland in East Central Europe, 1320–1370. The University of Chicago Press. ISBN 0-226-44826-6.
## Πρόγονοι


## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Ουγγαρίας
Μπορνίτο ντε Σόουζα

Ο **Μπορνίτο ντε Σόουζα** (*Bornito de Sousa Baltazar Diogo*, γενν. 23 Ιουλίου 1953) είναι πολιτικός από την Ανγκόλα, ο οποίος ήταν αντιπρόεδρος από το 2017 έως το 2022. Υποψήφιος με το MPLA στις γενικές εκλογές του 2017 μαζί με τον Ζοάο Λουρένσο και μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης από το 2010, ορκίστηκε επίσημα ως αντιπρόεδρος στις 26 Σεπτεμβρίου 2017.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο ντε Σόουζα γεννήθηκε στον δήμο Κέσουα (Quéssua), γιος του δασκάλου και μεταφραστή Ζομπ Μπαλτάζαρ Ντιόγκο (Job Baltazar Diogo), ο οποίος κάποτε είχε φυλακιστεί από το πορτογαλικό καθεστώς. Μητέρα του ήταν η οικοκυρά Καταρίνα Μανουέλ Σιμάου Μπέντου Κατίκα (Catarina Manuel Simão Bento "Katika").

Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο "Amor e Alegria" στην αποστολή Μεθοδιστών της Κέσουα στο Μαλάντζε και στο Ενωμένο Εκκλησιαστικό Σχολείο των Μεθοδιστών στη Λουάντα. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στο Εθνικό Λύκειο Σαλβαδόρ Κορέια ντε Σα ε Μπενεβίντες στη Λουάντα. Απέκτησε πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο Αγκοστίνιο Νέτο και επιστημονικό πτυχίο από την Ανωτέρα Σχολή του Παρτίντο (Escola Superior do Partido).

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την πολεμική του δράση στους κόλπους του MPLA το 1969, σε ηλικία 16 ετών, έχοντας επηρεαστεί από τα γεγονότα στο γειτονικό Κονγκό, τη σύλληψη του πατέρα του Ζομπ και του θείου του από την πλευρά της μητέρας του, Δρα Λουίς Μικόλο. Φυλακίστηκε στις φυλακές του Αγίου Παύλου στη Λουάντα και στο Σάο Νικολάου (σημερινό Πράσινο Ακρωτήρι) από τον Ιανουάριο του 1971 ως τον Μάιο του 1974. Απελευθερώθηκε μαζί με τον αδερφό του, έπειτα από την Επανάσταση των γαριφάλων. Η σταδιοδρομία του στα κοινά άρχισε με τον διορισμό του ως εθνικού γραμματέα στη νεολαία του MPLA (JMPLA). Το 1976 έγινε πολιτικός επίτροπος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ανγκόλας.

Ήταν επίσης πρόεδρος της Συνταγματικής Επιτροπής της Εθνοσυνέλευσης, που ήταν αρμόδια για την εκπόνηση του συντάγματος του 2010. Έγινε και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του MPLA Parliamentary Group ως τον Φεβρουάριο του 2010, οπότε διορίστηκε υπουργός Διοίκησης Εδαφών. Έπειτα από τις εκλογές του 2012 επαναδιορίστηκε στο αξίωμα την 1η Οκτωβρίου 2012.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Ζοζέ Ροντρίγκες Φερέιρα Ντιόγκο (Maria José Rodrigues Ferreira Diogo) και έχει 4 κόρες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Ανγκόλας
Όσκαρ Κάλις

Ο **Όσκαρ Κάλις** (εσθονικά: *Oskar Kallis*, 23 Νοεμβρίου 1892 - 1 Ιανουαρίου 1918) ήταν Εσθονός καλλιτέχνης των αρχών του 20ού αιώνα. Η καλλιτεχνική του παραγωγή περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, βιβλιόσημα, κατασκευή υφασμάτων και ταπήτων κ.ά.

## Βιογραφία
Ο Κάλις γεννήθηκε το 1892 στο Τάλιν της Εσθονίας (το οποίο τότε ανήκε στην επικράτεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας). Σπούδασε σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους στο εργαστήριο του ζωγράφου Αντς Λάικμαα (1906 - 1907 και 1913 - 1916) και ενδιάμεσα παρακολούθησε από το 1912 ως το 1913 μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου στον Σύνδεσμο Εσθονών Καλλιτεχνών. Το 1917 συμμετείχε στην ίδρυση του καλλιτεχνικού συνδέσμου *Vikerla*. Απεβίωσε την Πρωτοχρονιά του 1918 στη Γιάλτα της Κριμαίας, προσβλημένος από φυματίωση.

Δημιουργίες του βρίσκονται σε διάφορα μουσεία και ιδρύματα όπως το Μουσείο Τέχνης του Τάλιν, του Τάρτου κ.α.

## Αποτίμηση
Ο Κάλις θεωρείται μαζί με άλλους ζωγράφους όπως οι Κρίστιαν Ράουντ, Αλεξάντερ Ούουριτς, Νικολάι Τρίικ και Άουγκουστ Γιάνσεν, ως ένας από τους κύριους εκπροσώπους της τάσης του εσθονικού εθνικού ρομαντισμού. Παρά το γεγονός ότι πέθανε σε νεαρή ηλικία, κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους Εσθονούς ζωγράφους της εποχής του κυρίως χάρη στην τολμηρή χρήση των χρωμάτων στα έργα του.

Παράλληλα, όντας επηρεασμένος από την φινλανδική καλλιτεχνική παραγωγή υφασμάτων του προηγούμενου αιώνα, η οποία διακατεχόταν από πατριωτική - ρομαντική θεματολογία, προχώρησε στην κατασκευή υφασμάτων και ταπήτων εμπνευσμένων από την αντίστοιχη παράδοση της πατρίδας του. Πολλά από τα έργα του έχουν αντλήσει τη θεματολογία τους από το εσθονικό επικό ποίημα του 19ου αιώνα, *[[Καλεβιπόεγκ]]* του Φρίντριχ Ράινχολντ Κράουτζβαλντ.

## Έργα

Αρχείο:Autoportree Kallis, Oskar.jpg|Αυτοπροσωπογραφία (1912).
Αρχείο:TKM 0498A, Päikese suudlus, Oskar Kallis.jpg|Φιλί από έναν ήλιο (1917).
Αρχείο:Oskar Kallis, Kalevipoeg allilmas.jpeg|Ο γιος του Καλέβ στον Κάτω Κόσμο (1915).
Αρχείο:Oskar Kallis. Siuru-linnu Kalevipojast. 1915.jpg|Το πτηνό Σιούρου από το επικό ποίημα Καλεβιπόεγκ (1915).
Αρχείο:Oskar Kallis. Linda kivi kandmas. 1917.jpg|Η Λίντα κουβαλώντας έναν βράχο (1917).
Αρχείο:Oskar Kallis. Elutants. 1916.jpg|Ο χορός της ζωής (1916).


## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Arrak, Jüri (1999). *101 eksliibrist. Trūkitud Oma Kulu ja Kirjadega*.
*Loit, Aleksander (1990). *The Baltic countries 1900-1914. Proceedings from the 9th Conference on Baltic Studies in Scandinavia, Stockholm, June 3-6, 1987. Part 1 and 2*. Stockholm: Centre for Baltic Studies at the University of Stockholm.
*Taylor, Neil (2010) [1995]. *Estonia* (6η έκδοση). Bradt Travel Guides.
*Teder, Inge (1985). *A Guide to the Applied Art Museum in Tallinn. Branch of the State Art Museum of the Estonian SSR*. Perioodika.

Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι
Σιδηροδρομικός σταθμός του Μινσκ

Ο **Μινσκ-Πασαζίρσκι** (λευκορωσικά: Мінск-Пасажырскі, ρωσικά: Минск-Пассажирский) είναι ο κύριος επιβατικός σιδηροδρομικός σταθμός στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Βρίσκεται στο κέντρο του Μινσκ. Μερικές φορές ονομάζεται Μινσκ Πλοστσάντ Λένινα λόγω του σταθμού του μετρό που εξυπηρετεί το τερματικό σταθμό, ή απλώς Μινσκ.

## Ιστορία
Ο σταθμός χτίστηκε το 1873 ως Βιλένσκι βακζάλ (σταθμός του Βίλνιους, λευκορωσικά: Віленскі вакзал, ρωσικά: Виленский вокзал). Το αρχικό ξύλινο κτίριο κατεδαφίστηκε το 1890 και ξαναχτίστηκε πέτρινο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο σιδηροδρομικός σταθμός του Μινσκ καταστράφηκε εντελώς. Ανακατασκευάστηκε το 1945-1946 και λειτούργησε έως το 1991. Το νέο κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού Μινσκ-Πασαζίρσκι χτίστηκε από το 1991 έως το 2002. Η κατασκευή του καθυστέρησε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Ωστόσο, τώρα το Μινσκ διαθέτει έναν από τους πιο σύγχρονους και ενημερωμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς στην ΚΑΚ. Υπάρχουν σχέδια να μετακινηθούν όλες οι προαστιακές σιδηροδρομικές μεταφορές από το Μινσκ-Πασαζίρσκι σε μικρότερους σταθμούς, τους Μινσκ-Ουσχόντνι (Ανατολή), τον Μινσκ-Παουντνιόβι (Νότος) και Μινσκ-Παουνότσνι (Βόρεια) μέχρι το 2020.

## Κυκλοφορία

### Εθνικός σιδηρόδρομος
Ο Μινσκ-Πασαζίρσκι είναι το κέντρο των εθνικών επιβατικών μεταφορών. Εξυπηρετείται επίσης από πολλά διεθνή τρένα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, κυρίως προς ρωσικούς και ουκρανικούς προορισμούς. Μερικές από τις διεθνείς συνδέσεις που περνάνε από το Μινσκ είναι η Βιέννη-Μόσχα, ο σιδηρόδρομος EuroCity Άμστερνταμ-Μόσχα, η σύνδεση Σόφια-Μινσκ, η ταχεία σύνδεση Μινσκ-Ιρκούτσκ, η ταχεία Ρίγας-Οδησσού και η ταχεία Βερολίνου-Νοβοσιμπίρσκ. Επίσης υπάρχουν διαδρομές προς την Ουφά, την Αστανά (στο Καζακστάν), το Αντλέρ και άλλους προορισμούς της Ρωσίας.

Είναι το κέντρο, με το γειτονικό σταθμό Μινσκ Ινστιτούτ Κουλτούρι, ενός προαστιακού σιδηροδρόμου που συνδέει την πρωτεύουσα με πολλές πόλεις και τα προάστιά της στην επαρχία και την περιφέρεια Μινσκ.

### Αστικές μεταφορές
Ο σταθμός εξυπηρετείται από το μετρό του Μινσκ στον σταθμό Πλοστσάντ Λένινα (πλατεία Λένιν), τμήμα της γραμμής Μοσκόφσκαγια. Ο σταθμός εξυπηρετείται επίσης από το τραμ και το τρόλεϊ.

## Γκαλερί

Αρχείο:Minsk Central Train Station.jpg|Το εσωτερικό του σταθμού
Αρχείο:Belarus-Minsk-Railway Station Square-4.jpg|Η σταλινική αρχιτεκτονική δύο κτιρίων στην Πλατεία Σταθμού, η οποία βρίσκεται μπροστά από το τερματικό σταθμό


## Δείτε επίσης
* Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Λευκορωσία
* Λευκορωσικοί Σιδηρόδρομοι
* Σιδηροδρομικός Σταθμός Φανιπόλ, μέρος του προαστιακού σιδηροδρόμου

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Minsk railroad terminal - Pictures
* Pictures of a building from within
* Fototour: Minsk Railway station at night

Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στη Λευκορωσία
Εναλλακτική Τράπεζα Ελβετίας

μικρογραφία|Κεντρικά της ABS στο Όλτεν
Η **Εναλλακτική Τράπεζα Ελβετίας AG** (Alternative Bank Schweiz - ABS) με έδρα στο Όλτεν (Olten) της Ελβετίας, είναι ένα ελβετικό πιστωτικό ίδρυμα με στόχο όχι τη μεγιστοποίηση του κέρδους, αλλά την προώθηση οικολογικών και κοινωνικών έργων. Η ABS εγκρίνει τα δάνεια μόνο εάν ο σκοπός τους εντάσσεται στο πλαίσιο των δεοντολογικών και ηθικών κατευθυντήριων γραμμών της. Παραχωρεί δάνεια και επιχορηγήσεις σε οκτώ τομείς χρηματοδότησης (π. χ. ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, βιολογική γεωργία, υγεία & πρόληψη), καθώς και την οικολογική κατασκευή και την ανακαίνιση. Το σήμα κατατεθέν της ABS είναι η διαφάνεια: δημοσιεύει τα ονόματα των δανειοληπτών και τους σκοπούς της πιστώσεως τους.
## Τομείς δραστηριότητας

Η Εναλλακτική Τράπεζα Ελβετίας AG είναι ενεργή στε τομείς όπως η εξοικονόμηση, η κατάθεση και η χρηματοδότηση.  Εκτός από την ιδιότητα της ως χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, η ABS είναι ένας κοινωνικο-πολιτικός θεσμός: Στο πλαίσιο των δημοσίων σχέσεων θέλει να ευαισθητοποιήσει τον πληθυσμό στο θέμα της καλύτερης σχέσης με το χρήμα.

## Μέθοδοι λειτουργίας
Εσωτερικά, η ABS ακολουθεί δημοκρατικές πολιτικές,  καθώς η συμμετοχή και οι ίσες ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες έχουν υψηλή προτεραιότητα στην αντζέντα της. Έχει υιοθετήσει επίσης ένα σύστημα ποσοστώσεων για το διοικητικό συμβούλιο, σύμφωνα με το οποίο κανένα φύλο δε μπορεί να κατέχει περισσότερο από το 60&#x20;% των εδρών.
## Στοιχεία και αριθμοί
Μέχρι το τέλος του 2014, η ABS εξυπηρετούσε 33.224 πελάτες. Το σύνολο της περιουσίας της ανήλθε σε 1,586&#x20;δισ. ελβετικά φράγκα. Στην ABS συμμετέχουν περισσότεροι από 5.000 στους μετόχους.

## Ιστορία

### Ίδρυση
Η Εναλλακτική Τράπεζα Ελβετίας AG ιδρύθηκε στις 29  Οκτωβρίου του 1990 στο Όλτεν από αυτο-διαχειριζόμενες οικολογικές και αναπτυξιοκεντρικές οργανώσεις και σχετικά κινήματα. Οφείλει την ίδρυσή της, μεταξύ άλλων, στις προπαρασκευαστικές εργασίες της Διακήρυξης της Βέρνης (EvB).

### Επέκταση
Το 1997 η ABS άνοιξε το πρώτο της υποκατάστημα στη γαλλόφωνη Ελβετία, στη Λοζάνη ενώ, το 2005, ακολούθησε ένα γραφείο πληροφοριών στην ιταλόφωνη Ελβετία στην Μπελλιντσόνα, το οποίο εν τω μεταξύ έκλεισε πάλι. Το 2010 άνοιξε στη Ζυρίχη ένα συμβουλευτικό γραφείο.

### Ριζοσπαστικές ενέργειες
Σύμφωνα με την απόφαση της Ελβετικής Εθνικής Τράπεζας, η ABS εισήγαγε τον Οκτώβριο του 2015 τα αρνητικά επιτόκια για ιδιώτες πελάτες και υπήρξε η πρώτη τράπεζα που προέβησε σε μια τέτοια ενέργεια.

Η Τράπεζα είναι μέλος της Παγκόσμιας Συμμαχίας για τις Τραπεζικές Εργασίες με Αξίες (Global Alliance for Banking on Values).

## Δείτε επίσης
* Ηθικές Επενδύσεις
* Ινστιτούτο Κοινωνικoύ Banking

## Συνδέσεις
* Ιστοσελίδα της Εναλλακτικής Τράπεζας Ελβετίας AG

## Επιμέρους στοιχεία


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικονομία της Ελβετίας
Ευτυχής αριθμός

Στα μαθηματικά, **ευτυχής αριθμός** είναι κάθε φυσικός αριθμός ο οποίος καταλήγει στο 1 μετά από την ακόλουθη διαδικασία:  Ο αριθμός αντικαθίσταται διαδοχικά από το άθροισμα των τετραγώνων των ψηφίων του (στο δεκαδικό σύστημα).  

Γενικότερα, μπορεί να οριστεί ευτυχής αριθμός σε οποιοδήποτε σύστημα άλλο από το δεκαδικό, ακολουθώντας την ίδια διαδικασία.

## Παραδείγματα
### Για τον αριθμό 7
7² = 49 (παίρνουμε το 4 και το 9 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο)
4² + 9² = 16 + 81 = 97 (παίρνουμε το 9 και το 7 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο)
9² + 7² = 81 + 49 = 130 (παίρνουμε το 1, το 3 και το 9 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο)
1² + 3² + 0² = 1 + 9 + 0 = 10 (παίρνουμε το 1 και το 0 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο)
1² + 0² = **1** (κατέληξε σε 1, αρά είναι ευτυχής)
### Για τον αριθμό 19
1² + 9² = 82
8² + 2² = 64 + 4 = 68
6² + 8² = 36 + 64 = 100
1² + 0² + 0² = 1 + 0 + 0 =  **1**

### Για τον αριθμό 131
1² + 3² + 1² = 1 + 9 + 1 = 11
1² + 1² = 1 + 1 = 2
2² = **4** (κατέληξε σε 4, άρα είναι δυστυχής).

## Λίστα ευτυχών αριθμών

Οι 143 ευτυχείς αριθμοί από το 1 - 1.000 είναι: 
:1, 7, 10, 13, 19, 23, 28, 31, 32, 44, 49, 68, 70, 79, 82, 86, 91, 94, 97, 100, 103, 109, 129, 130, 133, 139, 167, 176, 188, 190, 192, 193, 203, 208, 219, 226, 230, 236, 239, 262, 263, 280, 291, 293, 301, 302, 310, 313, 319, 320, 326, 329, 331, 338, 356, 362, 365, 367, 368, 376, 379, 383, 386, 391, 392, 397, 404, 409, 440, 446, 464, 469, 478, 487, 490, 496, 536, 556, 563, 565, 566, 608, 617, 622, 623, 632, 635, 637, 638, 644, 649, 653, 655, 656, 665, 671, 673, 680, 683, 694, 700, 709, 716, 736, 739, 748, 761, 763, 784, 790, 793, 802, 806, 818, 820, 833, 836, 847, 860, 863, 874, 881, 888, 899, 901, 904, 907, 910, 912, 913, 921, 923, 931, 932, 937, 940, 946, 964, 970, 973, 989, 998, 1000

## Πρόγραμμα
Το ακόλουθο πρόγραμμα σε Python μας απαντάει αν ένας αριθμός είναι ευτυχής ή δυστυχής και τυπώνει την ακολουθία των αριθμών που συναντήσαμε:


```python
def isHappy(num):
   while num != 1 and num != 4:
      # Αθροίζουμε τα τετράγωνα των ψηφίων του num.
      next_num = 0
      while num > 0:
         digit = num % 10 # Βρίσκουμε το τελευταίο ψηφίο του num.
         next_num += digit * digit
         num //= 10 # Αφαιρούμε το ψηφίο από το num.
      
      print(f" -> {next_num}")
      num = next_num
   
   return num == 1
   
# Παραδείγματα:
isHappy(7)
isHappy(131)
```


Και παρακάτω είναι ο ισοδύναμος αναδρομικός κώδικας:


```python
def isHappyRec(num):
   print(f" -> {num}")
   if num == 1:
      return True
   if num == 4:
      return False
      
   # Αθροίζουμε τα τετράγωνα των ψηφίων του num.
   next_num = 0
   while num > 0:
      digit = num % 10 # Βρίσκουμε το τελευταίο ψηφίο του num.
      next_num += digit * digit
      num //= 10 # Αφαιρούμε το ψηφίο από το num.
   
   return isHappyRec(next_num)
```


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακολουθίες ακεραίων
Ultraviolence (τραγούδι)

Το ***Ultraviolence*** είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια και στιχουργό Λάνα Ντελ Ρέι για το τρίτο της ομότιτλο στούνιο άλμπουμ, Ultraviolence. Γράφτηκε από την Ντελ Ρέι και τον Ντανιέλ Χιθ και παράχθηκε από τον Νταν Άουερμπακ. Κυκλοφόρησε στις 4 Ιουνίου 2014 από τις εταιρείες Polydor και Interscope Records, ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ. Ένα μουσικό βίντεο σε σκηνοθεσία Φραντσέσκο Καροτσίνι, κυκλοφόρησε στις 30 Ιουλίου 2014.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 2014
Κατηγορία:Singles του 2014
Κατηγορία:Τραγούδια της Λάνα Ντελ Ρέι
Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Θρησκεία στη Βουλγαρία

300px|thumb|O Καθεδρικός Ναός της Σόφιας που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αλέξανδρο Νιέφσκι
Η Βουλγαρία είναι παραδοσιακά ένα χριστιανικό κράτος από την εποχή της υιοθέτησης του χριστιανισμού ως επίσημη θρησκεία το 865. Το κυρίαρχο δόγμα στη χώρα είναι το ανατολικό ορθόδοξο, το οποίο εκφράζεται εκεί από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής των Βαλκανίων, το Σουνιτικό Ισλάμ επεκτάθηκε και στα εδάφη της Βουλγαρίας. Μικρότερες επιρροές στη χώρα έχει η καθολική εκκλησία και ο προτεσταντισμός.

Το Σύνταγμα της Βουλγαρίας ορίζει τον ορθόδοξο χριστιανισμό ως «παραδοσιακή» θρησκεία της χώρας, αλλά εγγυάται την ελεύθερη άσκηση όλων των θρησκειών. Η Βουλγαρία δεν έχει βιώσει κάποια σημαντική εθνική ή θρησκευτική αντιπαράθεση, σε αντίθεση με την περίπτωση της πρώην Γιουγκοσλαβίας στη δεκαετία του 1990. Οι θρησκευτικές κοινότητες στη χώρα συνυπάρχουν ειρηνικά. Στην πραγματικότητα, η πρωτεύουσα Σόφιας είναι γνωστή για τη λεγόμενη πλατεία Θρησκευτικής Ανοχής. Η εκκλησία της Αγίας Νεδέλια, ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωσήφ, το Τζαμί Μπάνια Μπασί και η συναγωγή της Σόφιας βρίσκονται εντός του ιστορικού κέντρου της πόλης.

## Δημογραφικά στοιχεία
### Απογραφές

### Ανάλυση των δεδομένων της απογραφής του 2011
Τα αποτελέσματα της βουλγαρικής απογραφής του 2011, στην οποία η ένδειξη της απάντησης σχετικά με την ερώτηση για τη θρησκεία ήταν προαιρετική, είναι τα εξής:

## Χριστιανισμός στη Βουλγαρία
Η κυρίαρχη θρησκεία στη Βουλγαρία είναι ο Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός, που ομολογείται από την κυρίαρχη εθνική ομάδα, τους Βούλγαρους, οι οποίοι είναι μέλη της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Άλλες ορθόδοξες εκκλησίες που εκπροσωπούνται στη χώρα από μειονότητες είναι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο χριστιανισμός καθιερώθηκε στην πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία υπό τον βασιλιά Μπόρις Α΄, στα μέσα του 9ου αιώνα, παρότι είχε ρίζες στα Βαλκάνια από τον 1ο αιώνα και τα κηρύγματα του Αποστόλου Παύλου. Η άνοδος της αυτοκρατορίας θα συμβάλει στη δημιουργία της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Βουλγαρικής Εκκλησίας το 919. Η Ορθόδοξη Βουλγαρική Εκκλησία είναι η αρχαιότερη μεταξύ των Σλαβικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και τις επηρέασε σημαντικά μέσω της πλούσιας λογοτεχνικής και πολιτιστικής της δραστηριότητες στον Μεσαίωνα, καθώς και της καθιέρωσης της κυριλλικής γραφής στη Βουλγαρία.

## Παραπομπές
Εογκάναν μακ Οένγκουσα

Ο **Εογκάναν μακ Οένγκουσα** (Γαελικά : *Óengus II mac Fergusa*, πέθανε το 839) βασιλιάς των Πίκτων (837 - 839) ήταν γιος του Όνγκους Β΄ των Πίκτων, διαδέχθηκε τον ξάδελφο του Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων. Η μόνη αναφορά στα *Ιρλανδικά Χρονικά* για τον Εογκάναν ήταν ο θάνατος του μαζί με τον αδελφό του Μπραν, τον *"Εντ μακ Μποάντα και αναρίθμητους άλλους"* σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ (839). Η ήττα ήταν το τέλος της μακροχρόνιας κυριαρχίας των απογόνων του Όνγκους Α΄ των Πίκτων στο βασίλειο των Πίκτων. Καταγράφεται σύμφωνα με τον μύθο του Αγίου Ανδρέα σαν ένας από τους γιους του Όνγκους που συναντήθηκε με τον Άγιο Ρήγουλο στο Φορτεβιώ όταν ο άγιος μετέφερε τα οστά του Αγίου Ανδρέα στην Σκωτία. Ο Εογκάναν και ο θείος του Κονσταντίν μακ Φέργκουσα ήταν προστάτες μοναστηριών στην Νορθουμβρία που περιείχαν καταλόγους με τις σημειώσεις των προσκυνητών τους από το 840.

Ο Εογκάναν, o πατέρας του, ο θείος του και ο ξάδελφος του Ντόναλντ μακ Κονσταντίν εμφανίζονται στο *Ντουάν Αλμπανάχ* ένα επικό ποίημα την εποχή του Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας που παρουσιάζει τους προκατόχους του βασιλείς της Σκωτίας, της Άλμπα και της Νταλ Ριάτα από τον Φέργκους Μορ και μετέπειτα. Οι πληροφορίες που παρέχει είναι σημαντικές για τις παραδόσεις ίδρυσης των επισκοπών του Ντάνκελντ και του Αγίου Ανδρέα.
Σύμφωνα με τα *Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων* τον Εογκάναν διαδέχτηκε ο Ούουραντ, οι τρεις γιοι του Μπρίντει ΣΤ΄ των Πίκτων, Κίνιοντ Β΄ των Πίκτων και Ντρεστ Ι΄ των Πίκτων, και ο Μπρίντει Ζ΄ των Πίκτων. Τελικός νικητής θα είναι ο Κένεθ Α΄ της Σκωτίας ο γενάρχης του Οίκου των Αλπινιδών ο οποίος θα μετασχηματίσει το βασίλειο των Πίκτων στο βασίλειο της Άλμπα. 

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Anderson, Alan Orr, Early Sources of Scottish History A.D 500–1286, volume 1. Reprinted with corrections, Stamford: Paul Watkins, 1990. 
*Broun, Dauvit, "Pictish Kings 761-839: Integration with Dál Riata or Separate Development" in Sally Foster (ed.) The St Andrews Sarcophagus: A Pictish masterpiece and its international connections. Dublin: Four Courts Press, 1998. 
*Clancy, Thomas Owen, "Caustantín son of Fergus (Uurgust)" in M. Lynch (ed.) The Oxford Companion to Scottish History. Oxford & New York: Oxford UP, 2002. 
*Forsyth, Katherine, "Evidence of a lost Pictish source in the Historia Regum Anglorum of Symeon of Durham", in Simon Taylor (ed.) Kings, clerics and chronicles in Scotland, 500-1297: essays in honour of Marjorie Ogilvie Anderson on the occasion of her ninetieth birthday. Dublin: Four Courts Press, 2000. 
*Smyth, Alfred P. Warlords and Holy Men: Scotland AD 80-1000. Reprinted, Edinburgh: Edinburgh UP, 1998.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Χρονικά του Ούλστερ
*Ντουάν Αλμπανάχ
*Τα Χρονικά των Πίκτων

Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Γιόχαν Γκότφριντ Ζόιμε

μικρογραφία|Αναμνηστική πλάκα στο κτίριο που χτίστηκε πάνω στα θεμέλια του πατρικού του σπιτιού.
μικρογραφία|Ο πρώην εκδοτικός οίκος Γκέσεν στην πόλη Γκρίμμα το 1952. Σήμερα φέρει το όνομα του Ζώημε.
Ο **Γιόχαν Γκόττφριντ Ζόιμε** (γερμ. *Johann Gottfried Seume*, 1763-1810) ήταν Γερμανός συγγραφέας και ποιητής, που έγινε γνωστός κυρίως για το έργο του «Οδοιπορικό στις Συρακούσες».

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1763 από αγροτική οικογένεια. Γονείς του ήταν ο Ανδρέας Ζώημε, βαρελάς το επάγκελμα, και η Ρεγκίνα το γένος Λείμπιγκ. Αφού έβγαλε το δημοτικό στη γενέτειρά του, πήγε γυμνάσιο στην Μπόρνα και μετά φοίτησε από το 1776 έως το 1777 στη Σχολή του Νικολάου στη Λειψία.

Στη διετία 1780-81, ενώ σπούδαζε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, μια μέρα που πήγαινε για το Παρίσι έπεσε σε μπλόκο που είχαν στήσει στρατολόγοι. Τον συνέλαβαν και τον έστειλαν μισθοφόρο του Λαντγκράβου της Έσσης υπέρ της Αγγλίας στον Αμερικανικό πόλεμο της ανεξαρτησίας. Με το πλοίο χρειάσθηκε μήνες ώσπου να φθάσει στον προορισμό του. Ξεμπάρκαρε τον Αύγουστο του 1782 στο Χάλιφαξ του Καναδά, αλλά εκεί δεν γίνονταν εχθροπραξίες. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του έγραψε ποιήματα και γνωρίστηκε με τον Καρλ φον Μινχάουζεν.

Γύρω στα μέσα του 1783 επέστρεψε στη Βρέμη και από εκεί βρήκε καταφύγιο στο Έμντεν, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1787 υπηρετώντας ως τυφεκιοφόρος. Δύο φορές αποπειράθηκε να λιποτακτήσει, αλλά απετυχε και τον έβαλαν στο μπουντρούμι. 

Με αναρρωτική άδεια που του χορηγήθηκε με χρηματική εγγύηση κατάφερε να δραπετεύσει και κατέφυγε στη Λειψία, όπου σπούδασε νομικά, φιλοσοφία, φιλολογία και ιστορία. Απεφοίτησε και διορίστηκε καθηγητής, ενώ εκτέλεσε και χρέη διαχειριστού. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις και έζησε την πολωνική εξέγερση από κοντά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες
Κατηγορία:Ταξιδιωτική λογοτεχνία
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Οδοιπορικό στις Συρακούσες

Με τον τίτλο **Οδοιπορικό στις Συρακούσες** ο γερμανός Ζώημε κατέγραψε τα βιώματά του ενώ διάνυσε την απόσταση 6000 χιλιομέτρων από την Λειψία της Γερμανιας μέχρι τις Συρακούσες στη Νότια Ιταλία, και πάλι πίσω. Το έργο του έκανε πάταγο στην εποχή του. Οι δρόμοι τότε ήταν γεμάτοι κινδύνους, Προκρούστες παραμόνευαν παντού, και οι διαβάτες διακινδύνευαν τη ζωή τους.

Ο Ζώημερ, Ηρακλής και οδοιπόρος ατρόμητος, περιηγήθηκε τις εκτάσεις, ξενύχτησε σε καπηλιά, αναζήτησε σε κάθε σταυροδρόμι τον δρόμο της αρετής, και έφτασε μέχρι το ναό του Ποσειδώνα στη Σικελία. Οι διηγήσεις του αφύπνισαν το πνεύμα της Ευρώπης.

Κατηγορία:Βιβλία
Χρυσό Κουφέτο

Το ***Χρυσό Κουφέτο*** ήταν μία τηλεοπτική εκπομπή με παρουσιάστρια την Αννίτα Πάνια που μεταδιδόταν κάθε Σαββατοκύριακο. Συμμετείχε η Εβίτα Ηλιοπούλου, κόρη του γνωστού ηθοποιού Ντίνου Ηλιόπουλου, και στη συνέχεια και ο Νίκος Κατέλης, τον οποίο γνώρισε σε μια εκπομπή η Αννίτα. Αρχικά, έκανε πρεμιέρα τον Ιούνιο του 1995 στο Μακεδονία TV, μετά από έξι μήνες μετακόμισε στο New Channel και μετέπειτα το STAR αποτέλεσε τον τελικό προορισμό του.

Η Αννίτα με τον Όμηρο Ευστρατιάδη δοκίμασαν μια πρωτόγνωρη ιδέα για τα τηλεοπτικά δεδομένα της τότε εποχής. Στην εκπομπή συμμετέχουν άγνωστοι άνθρωποι με σκοπό να βρουν ένα σύντροφο. Σημείωσε τεράστια επιτυχία, αφού η γενική ιδέα της εκπομπής και η σουρεαλιστική ατμόσφαιρα κίνησε το ενδιαφέρον του τηλεοπτικού κοινού και την αντάμειψε με υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, ενώ την Αννίτα την αποκαλούσαν «εθνική προξενήτρα».

Δέχθηκε όμως και αρκετές αρνητικές αντιδράσεις, πολλοί θεώρησαν ότι εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους που συμμετέχουν και υποτιμάν την νοημοσύνη τους αλλά και του τηλεοπτικού κοινού. Η παρουσιάστρια απάντησε λέγοντας ότι «τα πάντα στην ζωή είναι εκμετάλλευση. Εγώ εκμεταλλεύομαι αυτούς και αυτοί εμένα. Το θέμα είναι πόσο δημιουργική είναι αυτή η εκμετάλλευση και στην εκπομπή έχει αποδειχτεί πως όλο και κάτι βγαίνει».

## Επισκόπηση εκπομπής

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Χέλβιγκ του Χόλσταϊν

Η **Χέλβιγκ του Χόλσταϊν** (γερμ. *Helvig von Holstein*, σουηδ. *Helvig av Holstein*, πριν το 1264 - 1325) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1264 και ήταν κόρη του Γεράρδου Α΄ του Χόλσταϊν-Ίτσεχοε. Στις 11 Νοεμβρίου 1276 παντρεύτηκε τον μέλλοντα βασιλιά της Σουηδίας Μάγκνους Γ΄ Λάντουλας. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
* Ίνγκεμποργκ Μάγκνουσντοττερ της Σουηδίας 1277-1319, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Δανίας. Δεν απέκτησαν παιδιά.
* Μπίργιερ, βασιλιάς της Σουηδίας (1280-1321), νυμφεύτηκε τη Μάρθα της Δανίας. Απέκτησαν 4 παιδιά.
* Ερρίκος του Σέντερμανλαντ (1282-1318), νυμφεύτηκε την Ίνγκεμποργκ Χάακονσντοττερ της Νορβηγίας. Απέκτησαν 2 παιδιά. Απεβίωσε από πείνα το 1318 στο κάστρο Νίκεπινγκσχους (Nyköpingshus), καθώς είχε φυλακιστεί από τον αδελφό του, βασιλιά Μπίργιερ.
* Βάλντεμαρ, δούκας της Φινλανδίας (μετά το 1282-1318), νυμφεύτηκε την Ίνγκεμποργκ Έρικσντοττερ της Νορβηγίας. Δεν απέκτησαν παιδιά.
* Ρίκισσα Μάγκνουσντοτερ της Σουηδίας, Ηγουμένη της Μονής της Αγίας Κλάρας (1285-1348), δεν παντρεύτηκε.

Η Χέλβιγκ απεβίωσε το 1325 σε ηλικία περίπου 61 ετών και τάφηκε στην Εκκλησία Ρίνταρχολμ.

## Παραπομπές


* Dick Harrison: Jarlens Sekel, Ordfront Förlag, 2002
* Nordisk Familjebok, Uggleupplagan, band 11, sida 373, Stockholm 1909
* Åke Ohlmarks: *Alla Sveriges drottningar* (All the queens of Sweden) (σουηδ.)
* Svenska Familje-Journalen, band XI, årgång 1872, s. 194

Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Μπεστασένι

Το **Μπεστασένι** () είναι χωριό κοντά στην Τσάλκα στην περιοχή Κβέμο Κάρτλι της νότιας Γεωργίας.
Σχεδόν όλος ο πληθυσμός αποτελείται από Έλληνες. Αυτοί οι Έλληνες Πόντιοι είναι επίσης γνωστοί ως Ουρούμ της Τσάλκας.

## Δείτε επίσης
*Κβέμο Κάρτλι
*Τσάλκα
*Πόντιοι
*Ουρούμ

## Δείτε επίσης
*Χάρτης κοινότητας Google Earth
*  Geo-links για το Μπεστασένι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Στόγιαν Κοτσόφ

Ο **Στόγιαν Κοτσόφ** (, 25 Δεκεμβρίου 1930 – 5 Ιανουαρίου 2023) ήταν Σλαβομακεδόνας ιστορικός, επιστήμονας και εκδότης.

Γεννήθηκε στην Φλώρινα το 1930. Από το 1946 έως το 1949 πολέμησε ως αντάρτης στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου και συμμετείχε επίσης στις Σλαβομακεδονικές κομμουνιστικές οργανώσεις στη βόρεια Ελλάδα (ΝΟΦ). Μετά την ήττα των κομμουνιστών στον Εμφύλιο Πόλεμο, ο Κοτσόφ διέφυγε στη Σοβιετική Ένωση, όπου έζησε και σπούδασε από το 1950 έως το 1957. Το 1957 μετανάστευσε στην ΣΔ Μακεδονίας. Ο Στόγιαν Κοτσόφ είναι ένας από τους πιο ενεργούς ερευνητές της συμμετοχής των Σλαβομακεδόνων στον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο και έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία που σχετίζονται με το θέμα.

Μερικά από τα πιο διάσημα έργα του Στόγιαν Κοτσόφ:
* Идеолошкиот активизам над Македонците под Грција
* Ѓорѓи Пејков - Македонскиот воин низ историјата на ДАГ (1945-1949)
* Мртвото лице на војната
* Средба
* Една мртва војска

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε
Κατηγορία:Σλαβομακεδόνες
Arisen My Senses

Το "**Arisen My Senses**" είναι τραγούδι της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ από το ένατο στούντιο άλμπουμ της *[[Utopia (άλμπουμ)|Utopia]]*. Κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 2018 ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ από την One Little Indian. Το τραγούδι γράφτηκε και παράχθηκε από τη Μπιορκ και τον Arca, με τον οποίο συνεργάστηκε για την παραγωγή όλου του άλμπουμ.

## Ιστορικό
Σε συνέντευξή της για την προώθηση του άλμπουμ στο *Fact Magazine,* η Μπιορκ δήλωσε πως το "Arisen My Senses" ήταν το πρώτο τραγούδι που έγραψε με την Arca για το *Utopia*. Χρησιμοποίησε ένα σύντομο απόσπασμα από το τραγούδι του δεύτερου, "Little Now A Lot" από το mixtape του *Baron Foyel*.

## Κυκλοφορία
Αν και στα τέλη του 2017 έκανε πρεμιέρα το μουσικό βίντεο του "Arisen My Senses", ωστόσο αυτό δεν κυκλοφόρησε σαν σινγκλ, μέχρι τον επερχόμενο Μάρτιο. Στις 21 Μαρτίου 2018 κυκλοφόρησε ψηφιακά ένα EP με τρία ρεμίξ του τραγουδιού. Περιελάμβανε τις εκδοχές του τραγουδιού από τον IDM μουσικό Lanark Artefax, τον παραγωγό ηλεκτρονικής μουσικής Jlin και την μουσικό και τραγουδίστρια Kelly Lee Owens. Την ίδια μέρα ξεκίνησαν οι προπαραγγελίες για τη φυσική του εκδοχή, ένα 12" βινύλιο σε "slug genitalia" (γεννητικών οργάνων γυμνοσάλιαγκα) χρώμα. Θα κυκλοφορήσει στις 25 Μαΐου 2018, δύο μέρες πριν η Μπιορκ ξεκινήσει το Utopia Tour στο All Points East του Λονδίνου.

## Μουσικό Βίντεο
Το "Arisen My Senses" ήταν το τέταρτο τραγούδι του *Utopia,* για το οποίο κυκλοφόρησε μουσικό βίντεο. Παρουσιάζει την αναγέννηση της Μπιορκ, δείχνοντάς τη "να ξεπροβάλλει από μια μήτρα, πριν εισέλθει σε ένα φανταστικό κόσμο ως ένα εκρηκτικό και φτερωτό πλάσμα". Για τη δημιουργία του βίντεο συνεργάστηκε με τον Jesse Kanda, με τον οποίο είχε συνεργαστεί ξανά το 2015, για το εικονικής πραγματικότητας βίντεο του "Mouth Mantra", αλλά και με την Arca. Οι φιγούρες του βίντεο κατασκευάστηκαν από τον Tristan, γιο του καλλιτέχνη οπτικών εφε John Schoonraad. Ο ίδιος είχε βοηθήσει τον πατέρα του για το καλούπι της Μπιορκ στο μουσικό βίντεο του "Hunter", που αργότερα επαναχρησιμοποιήθηκε στο "All is Full of Love". Το βίντεο έκανε πρεμιέρα στο WeTransfer, στις 18 Δεκεμβρίου 2017, τρεις μήνες πριν την κυκλοφορία του ως σινγκλ. Το *Paste Magazine* το χαρακτήρισε ως "το πιο καυτό βίντεό της μέχρι σήμερα", αλλά η εμφάνιση της Arca στο βίντεο προκάλεσε αρνητικές κριτικές από τους θαυμαστές της.

## Εκδοχές
* Album version – 5:00
* Lanark Artefax Remix – 5:12
* Jlin Rework – 3:27
* Kelly Lee Owens Remix – 6:38

## Ιστορικό Κυκλοφοριών

## Χρήσιμοι σύνδεσμοι
WeTransfer presents: 'Arisen My Senses' a video by Bjork and Jesse Kanda

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 2017
Κατηγορία:Τραγούδια της Μπιορκ
Κατηγορία:Singles της One Little Indian Records
Κατηγορία:Singles του 2018
Αιγυπτιακό Παζάρι Μπαχαρικών

Το **Παζάρι Μπαχαρικών** (τουρκικά: **Mısır Çarşısı**, *Αιγυπτιακό Παζάρι*) στην Κωνσταντινούπολη αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αγορές της πόλης. Βρίσκεται στο Εμίνονου του Φατίχ της Κωνσταντινούπολης. Είναι το δεύτερο πιο διάσημο στεγασμένο εμπορικό συγκρότημα μετά το Μεγάλο Παζάρι, από το οποίο βρίσκεται σε μικρή απόσταση.

Είναι ανοικτό επτά ημέρες την εβδομάδα και λειτουργεί από το 1664. Το παζάρι έχει σχήμα Γ και έξι πύλες. Φιλοξενεί στο εσωτερικό του καφενεία και μικρά εστιατόρια. Η οροφή του είναι υψηλότερη από αυτή του Μεγάλου Παζαριού και καλύπτεται και αυτή από τρούλους.

Το παζάρι κατά τα μέσα του 17ου αιώνα κατασκευάσθηκε αρχικά από ξύλο και πήρε τη τελική του μορφή στα μέσα της δεκαετίας του ’40.  

## Ιστορία
Υπάρχουν πολλά έγγραφα που υποδηλώνουν ότι η αρχική του ονομασία ήταν "Νέο Παζάρι".

Το όνομά του (τουρκικά: Mısır Çarşısı) προέρχεται από το γεγονός ότι χτίστηκε με έσοδα από το οθωμανικό εγιαλέτι της Αιγύπτου το 1660 και οι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν για να πωλούν τα μπαχαρικά τους, ενώ η εναλλακτική του ονομασία ως Αγορά Μπαχαρικών προέρχεται από την εξειδίκευσή του στην πώληση μπαχαρικών και βοτάνων, φαρμακευτικών φυτών και φαρμάκων.  

Η λέξη *mısır* έχει διπλή σημασία στα τουρκικά: "Αίγυπτος" και "αραβόσιτος". Το παζάρι ήταν (και ακόμα είναι) το κέντρο του εμπορίου μπαχαρικών στην Κωνσταντινούπολη, αλλά τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα καταστήματα άλλου τύπου αντικαθιστούν τα καταστήματα μπαχαρικών.

Το συγκρότημα σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα της αυλής Κότζα Κασίμ Αγά, αλλά οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν υπό την επίβλεψη άλλου αρχιτέκτονα της Αυλής, του Μουσταφά Αγά, κατά τους τελευταίους μήνες του 1660. Η Μεγάλη Πυρκαγιά του 1660 στις 24 Ιουλίου διήρκεσε για περισσότερες από δυο ημέρες και κατέστρεψε πολλές γειτονιές στην πόλη. Μια μεγάλης έκτασης ανακατασκευή και ανάπλαση ξεκίνησε στην πόλη μετά την πυρκαγιά, η οποία περιελάμβανε την συνέχιση των εργασιών για το Νέο Τζαμί και την εκκίνηση της κατασκευής για το Παζάρι των Μπαχαρικών κατά το ίδιο έτος. 

Η κατασκευή όλων των κτιρίων στο κουλιγιέ του Νέου Τζαμιού, συμπεριλαμβανομένου και του Παζαριού των Μπαχαρικών, είχε διαταχθεί από την Σουλτάνα Τουρχάν Χατιτζέ, Βαλιντέ Σουλτάνα του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ'.)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.misircarsisi.org.tr/
* Αιγυπτιακό Παζάρι - Φωτογραφίες με πληροφορίες
* Σημεία Από Την Τουρκία, Κωνσταντινούπολη - *[https://web.archive.org/web/20070505172938/http://www.pointsfromturkey.com/Egyptian_Spice_Bazaar.html Αιγυπτιακή Αγορά Μπαχαρικών]*
* "Μια Βόλτα στα πολύχρωμα παζάρια της Κωνσταντινούπολης"  - Newspost, 17/01/14.

Κατηγορία:Φατίχ
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Εμπορικά κέντρα
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κωνσταντινούπολη
Μλίντσι

**Mλίντσι** (mlinci, млинци) είναι ένα πιάτο στην κροατική, σερβική και σλοβενική κουζίνα. Είναι μια λεπτή τραγανή πίτα, εύκολη στην παρασκευή, με βρασμένο αλατισμένο νερό ή σούπα πάνω από το *μλίντσι*.

Κατά την προετοιμασία, παρασκευάζεται ζύμη από αλεύρι, αλάτι και νερό, μερικές φορές επίσης και με αυγά και λίπος. Η ζύμη στη συνέχεια πλάθεται 1&nbsp;χιλιοστό πάχος και 20 και 30&nbsp;εκατοστά πλατιά και ψήνεται στο φούρνο ή σε θερμή εστία. Αργότερα, κόβεται σε κομμάτια περίπου 5&nbsp;εκατοστά μέγεθος πριν από την τελική προετοιμασία με ζεστό νερό ή σούπα.

Πριν το σερβίρισμα, το *μλίντσι* επίσης μπορεί και να τηγανιστεί γρήγορα μέσα σε λίπος πουλερικών. Η γαλοπούλα με *μλίντσι* είναι μια σπεσιαλιτέ της κροατικής παραδοσιακής κουζίνας, ειδικά στις περιοχές Ζαγκόργιε και Σλαβονία. Στη Σλοβενία, τρώγεται πάπια ή χήνα με μλίντσι παραδοσιακά κατά την Ημέρα του Αγίου Μαρτίνου. Στη Σερβία, συνήθως παρασκευάζονται στην επαρχία της Βοϊβοντίνα, όπου σερβίρονται με χοιρινό ή κοτόπουλο φιλέτο με σάλτσα σμέτανα.

*Mλίντσι* μπορεί επίσης να σερβιριστεί βουτώντας τα αποξηραμένα κομμάτια σε λίπος από ψητό κρέας. Το ψητό κρέας έχει αφαιρεθεί από το τηγάνι και τα κομμάτια μλίντσι τοποθετούνται στο λίπος στο δίσκο και στη συνέχεια ψήνονται για λίγο. Το μλίντσι στη συνέχεια σερβίρεται ως συνοδευτικό του κυρίως ψητού.

## Εξωτερικές συνδέσεις
* Σλοβένικη συνταγή για πάπια με μλίντσι
* Βοϊβοντίνα: ''mlinci'' με χοιρινό φιλέτο
* Πάπια με κροατικά ''mlinci'' και αγγούρια σε ξινή κρέμα 

Κατηγορία:Κροατική κουζίνα
Κατηγορία:Σλοβενική κουζίνα
Κατηγορία:Σερβική κουζίνα
Κατηγορία:Σλαβική κουζίνα
Δείκτης Ράνεϊ

Ο **δείκτης Ράνεϊ** είναι ένας τρόπος μέτρησης του ανταγωνισμού σε μια πολιτεία των ΗΠΑ μεταξύ των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων της χώρας, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που δημιουργήθηκε από τον Όστιν Ράνεϊ, εξέχοντα πολιτικό επιστήμονα και εμπειρογνώμονα στα πολιτικά κόμματα. Μια βαθμολογία Ράνεϊ κυμαίνεται από 0 μέχρι 1, με 0.0 να σημαίνει πλήρη Ρεπουμπλικανικό έλεγχο και 1.0 να σημαίνει πλήρη Δημοκρατικό έλεγχο.

## Τρόπος υπολογισμού
Ο δείκτης Ράνεϊ επικεντρώνεται σε τρεις παράγοντες επιτυχίας του κόμματος κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου: το ποσοστό της λαϊκής ψήφου για τους κυβερνητικούς υποψηφίους των κομμάτων, το ποσοστό των εδρών που κατέχουν τα κόμματα στο κρατικό νομοθετικό σώμα και το χρονικό διάστημα συν το ποσοστό του χρόνου μέσα στον οποίον τα κόμματα κατείχαν τόσο την κυβέρνηση όσο και την πλειοψηφία στο κρατικό νομοθετικό σώμα. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη
Κατηγορία:Δείκτες
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Αναστασία Νταβίντοβα

H **Αναστασία Νταβίντοβα** () είναι Ρωσίδα αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης και πέντε φορές ολυμπιονίκης.

Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1983 στη Μόσχα της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Η Αναστασία κέρδισε χρυσά μετάλλια στο ντουέτο με την Αναστασία Γιερμάκοβα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, του 2008 στο Πεκίνο και ως μέλος της γυναικείας ομάδας της Ρωσίας το 2004, 2008 και 2012. 

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, η Νταβίντοβα ανακοίνωσε ότι θα άρχιζε να ασχολείται ως προπονήτρια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της κολύμβησης
Ιβόνα Γιούκα

Η **Ιβόνα Γιούκα** είναι σκηνοθέτρια από την Κροατία και το Μαυροβούνιο.

Επιλέχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου ως μία από εκ των 5 συμμετοχών για την παραγωγή μικρού μήκους ταινιών για την τελετή βράβευσης στο Βερολίνο και για να συμμετάσχουν στο συνέδριο Κινηματογράφος του Αύριο στη Βαρσοβία ως μια από τους πιο ελπιδοφόρους σκηνοθέτες στην Ευρώπη.

Το προηγούμενο μικρού μήκους έργο της, *Θέα από το πηγάδι*, τιμήθηκε με βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Αμερικάνικο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, όπου η Γιούκα πήρε το βραβείο Σκηνοθεσίας.

Είναι η σεναριογράφος και σκηνοθέτρια του μεγάλου μήκους δημιουργικού ντοκιμαντέρ *Κοιτάζοντας τη Μέρα*, το πιο πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ της Κροατίας. Τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στο φεστιβάλ κινηματογράφου goEast στο Βισμπάντεν, στο φεστιβάλ κινηματογράφου DokMa, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο, ενώ βραβεύτηκε και από τους Κροάτεςμ Κριτικούς Κινηματογράφου. Η ταινία κέρδισε το Grand Prix στις Κροατικές Ημέρες Κινηματογράφου. Η ταινία είχε επιτυχημένες διανομές στην Κροατία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και στη Βόρεια Μακεδονία.

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει φυλακισμένους στη Λεπογκλάβα της Κροατίας, οι οποίοι αφηγούνται αποσπάσματα από τη ζωή τους, ενώ παρουσιάζεται η προσπάθειά τους να ανεβάσουν την «Δωδέκατη Νύχτα» του Σαίξπηρ.  

Η Ιβόνα Γιούκα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20150928231228/http://www.youcarryme.com/cast-crew-eng.html
* Clickatlife: "Κοιτάζοντας τη μέρα"
* 

Κατηγορία:Κροάτες σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων

Ο **Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων**, βασιλιάς των Πίκτων (834 - 837) ήταν γιος του Κονσταντίν μακ Φέργκουσα και διάδοχος του θείου του Όνγκους Β΄ των Πίκτων.  Το μήκος της βασιλείας του βασίστηκε σε καταλόγους βασιλέων των Πίκτων που τον σχετίζουν με τον Τάλοργκαν γιο του Ουθουάλ, άλλοι ιστορικοί όπως ο Ιωάννης του Φορντάν συγχέουν τους δυο βασιλείς ως *"Ντρέστολοργκερ"* υπό την επίδραση του παλιότερου Τάλοργκαν Β΄ των Πίκτων. 
Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι οι βασιλείς των Πίκτων εκείνη την περίοδο ήταν και βασιλείς της Νταλ Ριάτα αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί.

## Πηγές

*Anderson, Alan Orr, Early Sources of Scottish History A.D 500–1286, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
*Broun, Dauvit. "Pictish Kings 761-839: Integration with Dal Riata or Separate Development" in Sally Foster (ed.) The St Andrews Sarcophagus: A Pictish masterpiece and its international connections. Dublin: Four Courts Press, 1998. 

Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων