open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βάλραμ Β΄ του Νάσσαου

Ο **Βάλραμ Β΄**, γερμ. *Walram II.* (π. 1220-1276) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης μέρους του Νάσσαου (1249-1276). Η εξουσία του ήταν στις περιοχές Βίζμπαντεν, Ίντσταϊν, Βάιλμπουργκ, Ζόνενμπουργκ. Είναι ο ιδρυτής κλάδου του Οίκου και απόγονοί του έγιναν μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Νάσσαου και της Ματθίλδης του Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε & Τσύτφεν. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Όθων Α΄.

Το 1247 ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ του Όθωνα Α΄. Από το 1250 άρχισε να συμμετέχει στην εξουσία. Το 1251 ο πατέρας του απεβίωσε. Επειδή υπήρχαν συνεχείς διαφωνίες με τον αδελφό του, διαίρεσαν την κομητεία το 1255 και έτσι δημιουργήθηκαν δύο ξεχωριστοί κλάδοι του Οίκου. Ο Βάλραμ Β΄ έλαβε τις νότια του ποταμού Λαν περιοχές (Βίζμπαντεν, Ίντσταϊν, Βάιλμπουργκ, Ζόνενμπεργκ) και ο Όθων Α΄ τις υπόλοιπες (Ζίγκεν, Ντίλενμπουργκ, Χάνταμαρ).
Ήταν διοικητής της Αυλής του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων και μυστικοσύμβουλός του. 

Απώλεσε μερικές πόλεις στον αρχιεπίσκοπο του Τριρ. Συμμετείχε στη Διαμάχη για την περιοχή του Χέρμπορν από τους ιππότες του Ντέρνμπαχ και τον Οίκο της Έσσης. Μάλλον υπέφερε από διανοητική διαταραχή και απεβίωσε το 1276.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1250 την Αδελαΐδα, κόρη του Ντήτερ Δ΄ κόμη του Κάτσενελνμπογκεν και είχε τέκνα:
* Ιμάγκινα απεβ. πριν το 1276, ίσως παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Λίχτενμπεργκ.
* Ντήτερ απεβ. 1307, αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας του Τρηρ.
* Αδόλφος π. 1255-1298, κόμης του Νάσσαου, βασιλιάς της Γερμανίας.
* Ροβέρτος απεβ. 1305.
* Βάλραμ απεβ. 1324.
* Ριχάρντις απεβ. 1311, μοναχή στο αββαείο του Κλάρενταλ στο Βίζμπαντεν.
* Ματίλντα, απεβ. μικρή.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Dek, Dr. Adriaan Willem Eliza (1970). Genealogie van het vorstenhuis Nassau (Genealogy of the Ruling House of Nassau) (in Dutch). Zaltbommel: Eurpoese Bibliotheek. OCLC 27365371. Archived from the original on 2009-10-26. Retrieved 2009-01-28.
* Schwennicke, Detlev (1998). Europäische Stammtafeln (European Ruler Tables), Neue Folge Band I (in German). Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann GmbH. ISBN 3-465-02743-4.. Table 60.
* Thiele, Andreas (1994). Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, Band I, Teilband 2: Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser II (Annotated genealogical tables of rulers from European History, Volume 1, Part 2: German Emperor, King, Duke and Count Houses II) (in German) (2nd ed.). Frankfurt am Main: RG Fischer Verlag. ISBN 3-89501-023-5.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Genealogies of the Middle Ages

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ντούντο του Λάουρενμπουργκ

Ο **Ντούντο Ερρίκος**, γερμ. Dudo Heinrich (π. 1060 - π. 1123) θεωρείται ο ιδρυτής του Οίκου του Νάσσαου στη Γερμανία· απόγονοί του έγιναν βασιλείς της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου. Ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ (βρίσκεται στον παραπόταμο Λαν του Ρήνου) το διάστημα 1093-1123. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρούπρεχτ, διοικητή (Vogt) του Ζίγκερλαντ, διορισμένου από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Από τα πατρικά του κτήματα στο Λίπορν υποθέτουμε ότι ήταν απόγονος των Κυρίων του Λίπορν, που αναφέρονται από το 881. Το 950 ο Χέρμαν Α΄ των Κορραδιδών, δούκας της Σουαβίας τους παραχώρησε το Έστεραου. Το 991 ο Ντρούτβιν του Λίπορν ήταν κόμης του Κενιγκσζόντεργκαου.

Ο Ντούντο, μάλλον μαζί με τον πατέρα του, έκτισε το κάστρο του Λάουρενμπουργκ. Το 1093 ως κόμης του Λάουρενμπουργκ ίδρυσε το αββαείο Μαρία Λάαχ και το 1117 αναφέρεται ως διοικητής (Vogt) του Ζίγκερλαντ. Υποστήριξε τους Σάλιους βασιλείς εναντίον των αρχιεπισκόπων του Μάιντς, της Κολωνίας, του Τριρ και των κομήτων του Κατσενέλνμπογκεν. Το 1100 άρχισε την οικοδόμηση του κάστρου Νάσσαου, που θα γινόταν η έδρα του Οίκου. Το 1117 παραχώρησε γη για την ίδρυση μονής στο Λίπορν· ο γιος του Ρούπρεχτ Α΄ το 1126 έκτισε εκεί το αββαείο των Βενεδικτίνων Σέναου, όπου έζησε η αγία Ελισάβετ του Σέναου. 

Το 1122 έλαβε το κάστρο του Ίντσταϊν στην οροσειρά Τάουνους, ως φέουδο υποτελές στον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Επίσης έλαβε και τη διοίκηση (Vogtei) του πλούσια προικισμένου αββαείου των Βενεδικτίνων Μπλάιντενστατ (νυν Τάουνουσσταϊν).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αναστασία, κόρη του Λουδοβίκου Β΄, κόμη του Άρνσταϊν αν ντερ Λαν και είχε τέκνα:
* Ρούπρεχτ Α΄ 1123-1154 κόμης του Νάσσαου.
* Άρνολντ Α΄ 1123-1148, κόμης του Λάουρενμπουργκ.
* Ντεμούντις, παντρεύτηκε τον Έμιχ, κόμη του Ντιτς.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γενεαλογίες του Μεσαίωνα

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κοτύλη Ξάνθης

Η **Κοτύλη** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Έχει πληθυσμό 429 κατοίκων (απογραφή 2011). Μετά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2011, μαζί με τα χωριά Αιμόνιο, Δημάριο και Πάχνη συναποτελούν τη δημοτική κοινότητα Κοτύλης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοτύλης του δήμου Μύκης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κοτύλη βρίσκεται στα βόρεια της Ξάνθης, σε απόσταση 40 χλμ. Η δημοτική ενότητα έχει έκταση 79.119 χλμ2 με πληθυσμό 2.158 κατοίκους (2011) και αποτελείται από τους οικισμούς Κοτύλη, Αιμόνιο, Δημάρι και Πάχνη. Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το το 1924 με το ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Πομακοχώρια
Αχυρώνας

Ένας **αχυρώνας** ή μία **αχυρώνα** είναι ένα γεωργικό κτίριο συνήθως σε αγροκτήματα και χρησιμοποιείται για διάφορους σκοπούς. 

Συνήθως, ένας αχυρώνας χρησιμοποιείται ως δομή που φιλοξενεί ζώα, συμπεριλαμβανομένων των βοοειδών και των αλόγων, καθώς και για αποθήκευση ζωοτροφών, είδη γεωργίας όπως λιπάσματα, σπόρους. Επίσης χρησιμοποιείται και ως αποθήκη διαφόρων ειδών. 

Στα Βρετανικά Νησιά, ο όρος αχυρώνας περιορίζεται κυρίως σε δομές αποθήκευσης για σιτηρά και ζωοτροφές που δεν έχουν κοπεί, οι όροι ή τα σκεύη εφαρμόζονται στα καταφύγια των αγελάδων, ενώ τα άλογα φυλάσσονται σε κτίρια γνωστά ως στάβλοι. Επιπλέον, οι αχυρώνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση εξοπλισμού, ως καλυμμένο χώρο εργασίας και για δραστηριότητες όπως το αλώνισμα.

## Ιστορία
Ο σύγχρονος αχυρώνας αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τρία είδη μεσαιωνικών αχυρώνων, γνωστοί ως αχυρώνα ή μοναστήρι. Αυτό, με τη σειρά του, προήλθε από την παράδοση του κτιρίου του 12ου αιώνα, που εφαρμόζεται και σε αίθουσες και εκκλησιαστικά κτίρια. 

Τον 15ο αιώνα, αρκετές χιλιάδες από αυτούς τους τεράστιους αχυρώνες βρισκόταν στη Δυτική Ευρώπη. Με την πάροδο του χρόνου, η μέθοδος κατασκευής της υιοθετήθηκε από κανονικές εκμεταλλεύσεις και σταδιακά επεκτάθηκε σε απλούστερα κτίρια. Κατά κανόνα, ο ανοιχτός αχυρώνας είχε μεγάλες πόρτες εισόδου και διάδρομο διέλευσης για φορτωμένα βαγόνια. Τα δάπεδα αποθήκευσης μεταξύ των κεντρικών στύλων ή των διαδρόμων ήταν γνωστά ως κόλποι ή κούρνια.

Οι κύριοι τύποι ήταν μεγάλοι αχυρώνες με διόδους, συμπαγείς αχυρώνες με κεντρική είσοδο και μικρότερες αχυρώσεις με εγκάρσιο πέρασμα. Κάθε φορά που εφαρμόζονταν πέτρινοι τοίχοι, ο σκελετός από ξύλο συχνά έδινε τη θέση του σε μονόχωρα κτίρια. Ένας ειδικός τύπος ήταν διαμερίσματα. Όλοι όμως δεν εξελίχθηκαν από τον μεσαιωνικό αχυρώνα. Άλλοι τύποι προέρχονταν από τις προϊστορικές εκκλησίες ή άλλες οικοδομικές παραδόσεις. 

Μια από τις τελευταίες ήταν η χαμηλή γερμανική (αίθουσα) κατοικία, στην οποία η συγκομιδή φυλασσόταν στη σοφίτα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο αποικιακός αχυρώνας του Νέου Κόσμου εξελίχθηκε από το στυλ σπιτιού της Κάτω Γερμανίας, το οποίο μετατράπηκε σε πραγματικό αχυρώνα από αποικίες πρώτης γενιάς από την Ολλανδία και τη Γερμανία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Άχυρο

μικρογραφία|Ένα δεμάτι άχυρο ακουμπισμένο  σε τοίχο.
Το **άχυρο** αποτελεί γεωργικό παραπροϊόν, αποτελούμενο από τους αποξηραμένους βλαστούς των δημητριακών, και προκύπτει μετά την απομάκρυνση των κόκκων και των πηλών από το φυτό. Αντιπροσωπεύει περίπου το ήμισυ της συνολικής απόδοσης καλλιεργειών όπως το κριθάρι, η βρώμη, το ρύζι, η σίκαλη και το σιτάρι. Το άχυρο παρουσιάζει ευρεία ποικιλία εφαρμογών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η χρήση του ως καύσιμη ύλη, ως υλικό κλινοστρωμνής και ζωοτροφής, καθώς και για σκοπούς σίτισης ή χειροτεχνικής παραγωγής, όπως η κατασκευή καλαθιών. Συνήθως συλλέγεται και αποθηκεύεται σε αχυρώνες, ενώ στη συνέχεια δεματοποιείται σε συμπαγείς δέσμες, οι οποίες συγκρατούνται με σπάγκο ή σύρμα. Οι δέσμες αυτές (μπάλες άχυρου) μπορεί να έχουν τετράγωνο, ορθογώνιο ή κυλινδρικό σχήμα, ανάλογα με τον τύπο του χορτοδετικού μηχανήματος που χρησιμοποιείται.

## Ασφάλεια

Το αποξηραμένο άχυρο παρουσιάζει κίνδυνο πυρκαγιάς που μπορεί να αναφλεγεί εύκολα αν εκτίθεται σε σπινθήρες ή σε ανοικτή φλόγα. Μπορεί επίσης να προκαλέσει αλλεργική ρινίτιδα σε άτομα που παρουσιάζουν υπερευαισθησία στα αερομεταφερόμενα αλλεργιογόνα όπως η σκόνη αχύρου.

## Έρευνα

Εκτός από τις τρέχουσες και ιστορικές χρήσεις του, το άχυρο διερευνάται ως πηγή λεπτών χημικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένων αλκαλοειδών, φλαβονοειδών, λιγνινών, φαινολών και στεροειδών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιοδιασπώμενα υλικά
Κατηγορία:Φυσικά υλικά
Όθων Α΄ του Νάσσαου

Ο **Όθων Α΄**, (γερμανικά: Otto I, 1247-1290) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης μέρους του Νάσσαου (1255-1290). Εξουσίαζε τις περιοχές Ζίγκεν, Χάνταμαρ και Ντίλενμπουργκ. Είναι ο ιδρυτής κλάδου του Οίκου, του οποίου απόγονοι έγιναν οι  ηγεμόνες της Ολλανδίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Νάσσαου και της Ματθίλδης των Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε & Ζούτφεν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Βάλραμ Β΄.

Το 1249 ο πατέρας τους παραιτήθηκε υπέρ του Όθωνα Α΄. Το 1250 ο Βάλραμ Β΄ άρχισε να συμμετέχει στην εξουσία· την ίδια χρονιά ο Ερρίκος Β΄ απεβίωσε. Επειδή οι δύο αδελφοί συνέχεια διαφωνούσαν, διαίρεσαν το Νάσσαου το 1255 και ο Βάλραμ Β΄ πήρε τις περιοχές νότια του ποταμού Λαν (Βίζμπαντεν, Ίντσταϊν, Βάιλμπουργκ, Ζόννενμπεργκ), ενώ ο Όθων Α΄ τις βόρειες περιοχές (Ζίγκεν,  Χάνταμαρ, Ντίλενμπουργκ). Έτσι δημιουργήθηκαν δύο ξεχωριστοί κλάδοι. 

Αντιτάχθηκε στους τοπικούς ευγενείς, ιδιαίτερα τους κόμητες του Γκράιφενσταϊν και του Ντέρνμπαχ. Όταν κράτησε εδάφη που του είχε αφήσει ο θείος του, τα οποία ανήκαν στους ιππότες του Τευτονικού Τάγματος, ο βασιλιάς της Γερμανίας τον έθεσε υπό απαγόρευση. Αντίπαλοί του ήταν οι αρχιεπίσκοποι της Κολωνίας και του Τριρ, που είχαν εδαφικές διεκδικήσεις, οπότε απώλεσε τις κυριότητες των Έμσλαντ και Κόμπλεντς. Απεβίωσε το 1290 και οι τρεις γιοί του μοίρασαν την επικράτειά του: ο Ερρίκος έλαβε το Ζίγκεν, ο Εμίχο Α΄ το Χάνταμαρ και ο Ιωάννης το Ντίλενμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Έμιχ Δ΄ κόμη του Λάινινγκεν και είχε τέκνα:
* Ερρίκος πριν το 1288-1343, κόμης του Zήγκεν.
* Έμιχο Α΄ πριν το 1289-1334, κόμης του Χάνταμαρ.
* Όθων απεβ. 1302, δομικελάριος του καθεδρικού ναού του Βορμς.
* Ιωάννης απεβ. 1328, κόμης του Ντίλενμπουργκ.
* Ματθίλδη απεβ. 1319, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ του Σένεκεν.
* Γερτρούδη απεβ. 1359, ηγουμένη στο Αββαείο του Άλτενμπεργκ.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Χάινριχ, μοναχός στο Άρνσταϊν και ιερέας στο Νάσσαου.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Μακρινή Φωκίδας

Η **Μακρινή** είναι οικισμός της Δωρίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.

## Γεωγραφία - Διοικητικά - Αξιοθέατα
Η Μακρινή βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Ξηροβούνι σε υψόμετρο 680 μέτρα ενώ απέχει 52 χλμ. ΝΔ. της Άμφισσας και 22 χλμ. ΒΔ. της Ερατεινής. Το παλιό όνομά της ήταν *Μάκρυσι* και μετονομάστηκε σε *Μακρυνή* με το ΦΕΚ: 206/1927 και τελικά το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Μακρινή. Ο πολιούχος ναός είναι η Υπαπαντή του Σωτήρος Χριστού, ενώ υπάρχουν ακόμα ο ναός του Αγίου Τρύφωνα στο παλαιό νεκροταφείο και ο ναός της Αγίας Παρασκευής στο νέο, καθώς και τα εξωκλήσια του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Τριάδος, όπου πραγματοποιείται και το ετήσιο πανηγύρι, σε υψόμετρο 1.200 μ., στο δάσος του «Μακρυσιόλογγου». Έχει πληθυσμό 54 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την  Κοινότητα Μακρινής της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος.

### Απογραφές πληθυσμού

## Ιστορία
Αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή εντόπισαν ερείπια αρχαίας ακρόπολης και νεκροταφείου στη θέση «Κοκοβίστα» και συνδέουν τη Μακρινή με την αρχαία πόλη Μεσσαπία των Λοκρών, την οποία κατέστρεψαν οι Γότθοι, σύμμαχοι του αυτοκράτορα Μέγα Θεοδοσίου, ως ειδωλολατρική. Ο περιηγητής Πουκεβίλ αναφέρει για τον οικισμό το 1814 ότι ήταν αυτοτελής και κατοικείτο από 30 οικογένειες. Πιθανόν οι γεωργοκτηνοτρόφοι παλαιοί κάτοικοι της, που ζούσαν κατά φαμίλιες στην ευρύτερη περιοχή την περίοδο της Τουρκοκρατίας, να συνενώθηκαν στον τότε οικισμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Ιωάννης του Νάσσαου (επίσκοπος)

Ο **Ιωάννης**, γερμ.: Johann, ολλανδ. Jan (π. 1230 - 1309) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν επίσκοπος-εκλέκτορας της Ουτρέχτης (1267-90). 

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Νάσσαου και της Ματθίλδης του Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε & Τσύτφεν. 

Το 1262-65 ήταν αρχιδιάκονος του Κοντρόζ. Το 1267 απεβίωσε ο επίσκοπος της Ουτρέχτης και ο Σύλλογος του καθεδρικού εξέλεξε τον Ιωάννη: ήταν ικανός στρατιωτικός και εξάδελφος του Όθωνα Β΄, κόμη του Χέλρε και του Φλόρις Ε΄, κόμη της Ολλανδίας. Όμως ο Πάπας Κλήμης Δ΄ με την υποκίνηση του Ένγκελμπερτ Β΄ του Μπεργκ, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, δεν επιβεβαίωσε την εκλογή του· έτσι ο Ιωάννης δεν χειροτονήθηκε ποτέ, αλλά έμεινε επίσκοπος-εκλέκτορας.

## Οικογένεια
Από μια μη νόμιμη σχέση είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθος) Ιωάννης απεβ. 1352.
* (νόθος) Ιάκωβος απεβ. μετά το 1340.
* (νόθη) Ματθίλδη/Μέχτελντ απεβ. 1350, παντρεύτηκε τον Γ. Φράιχερτε.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Karl Theodor Wenzelburger (1881), "Johann I. von Nassau", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.:), τόμος 14, Leipzig: Duncker & Humblot, σελ. 430

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Άρνολντ Β΄ του Λάουρενμπουργκ

Ο **Άρνολντ Β΄**, γερμ.: Arnold II von Laurenburg (απεβ. 1158/59 ) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ και ένας από τους προγόνους του Οίκου του.

## Βιογραφία
δεξιά|μικρογραφία|Το κάστρο του Λάουρενμπουργκ.
Ο Άρνολντ Β΄ ήταν γιος του Ρούπρεχτ Α΄  κόμη του Λάουρενμπουργκ και της Βεατρίκης, κόρης του Βάλεραν του *Παγανιστή*, κόμη του Λίμπουργκ και δούκα της Κάτω Λωρραίνης  . 

## Βιογραφία
Η καταγωγή του επιβεβαιώνεται από ένα καταστατικό με ημερομηνία 1151, σύμφωνα με τον οποίο ο Ερρικος Β΄ του Λέετς, επίσκοπος της Λιέγης, επιβεβαίωνε τις δωρεές από την «*domina Jutta, nobilissima matrona uxor ducis Walrami de Lemburg*» στο αβαείο του Ρόλντουκ, το οποίο καταγράφει την παρουσία στην ταφή της στο Ρόλντουκ του «*… Arnoldus quoque filius Ruberti comitis de Lunneburg natus ex domina Beatrice filia præfatæ dominæ…*». 

Ο Άρνολντ Β΄ αναφέρεται ως κόμης του Λάουρενμπουργκ μεταξύ 1151 και 1158. Κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Ρούπρεχτ Β΄.   Ο Άρνολντ Β΄ και ο Ρούπρεχτ Β΄, μαζί με τη μητέρα τους, αναφέρονται για τελευταία φορά σε καταστατικό της 1ης Απριλίου 1158. 

## Οικογένεια
Λόγω της έλλειψης δεδομένων, υπάρχουν πολλά άγνωστα σχετικά με τους πρώτους κόμητες του Λάουρενμπουργκ και του Νάσσαου, συμπεριλαμβανομένων των ακριβών οικογενειακών σχέσεων. Δεν έχει αναφερθεί γάμος για τον Άρνολντ. Υποτίθεται ότι είναι ο πατέρας του Ρούπρεχτ Γ΄ κόμη του Nάσσαου. 

## Πηγές
* *Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το αντίστοιχο [[:nl:Rupert I van Laurenburg|ολλανδικό Wikipedia]] άρθρο, από 2018-08-25.*
* 
* 
* 
* 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Γλάστρα

Η **γλάστρα** είναι ένα δοχείο στο οποίο καλλιεργούνται λουλούδια και άλλα φυτά. Ιστορικά και ακόμα σε σημαντικό βαθμό σήμερα, κατασκευάζονται από τερακότα. Οι γλάστρες είναι πλέον συχνά κατασκευασμένες από πλαστικό, ξύλο, πέτρα, ή μερικές φορές βιοδιασπώμενο υλικό. Ένα παράδειγμα βιοαποδομήσιμων αγγείων είναι εκείνα που κατασκευάζονται από βαρύ καφέ χαρτί, χαρτόνι ή βρύα τύρφης στην οποία καλλιεργούνται νεαρά φυτά για μεταφύτευση.
Για τα δενδρύλλια που ξεκινούν σε εμπορικά θερμοκήπια ή πολυανίχνες, τα δοχεία συνήθως παίρνουν τη μορφή δίσκων με κύτταρα, με κάθε κύτταρο να λειτουργεί ως ένα μικρό δοχείο. Αυτοί οι δίσκοι ονομάζονται συχνά διαμερίσματα.
Υπάρχουν συχνά τρύπες στον πάτο των γλάστρων, για να επιτρέπεται η ροή του περίσιου νερού μερικές φορές σε ένα πιατάκι που τοποθετείται κάτω από την γλάστρα. Το φυτό μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το νερό με τις ρίζες του, όπως απαιτείται. Πρόσφατα, κάποιες γλάστρες έχουν κατασκευαστεί με αυτόματο σύστημα ποτίσματος, χρησιμοποιώντας μια δεξαμενή.

## Ιστορία
Οι γλάστρες έχουν πολλές χρήσεις, όπως η μεταφορά φυτών σε νέες τοποθεσίες, η εκκίνηση σπόρων, το αίθριο και η εσωτερική καλλιέργεια φυτών και η καλλιέργεια φυτών προσφοράς. Μέσα από τους αιώνες η χρήση των γλαστρών επηρέασε την φυτοκομική χρήση φυτών και οι Αιγύπτιοι ήταν μεταξύ των πρώτων που χρησιμοποιούσαν γλάστρες για να μεταφέρουν τα φυτά από τη μια θέση στην άλλη. Τον 18ο αιώνα, γλάστρες χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά σπορόφυτων ψωμιού από την Ταϊτή στις Δυτικές Ινδίες. Επίσης, ορχιδέες, αφρικανικές βιολέτες και γεράνια μεταφέρθηκαν σε γλάστρες από άλλα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.
Τον 18ο αιώνα, οι γλάστρες του Josiah Wedgwood ήταν τόσο δημοφιλείς που, συχνά χρησιμοποιούνταν και ως διακοσμητικές.
Στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ των Κήπων του Άδωνη, ρίχνωνταν πήλινες γλάστρες στη θάλασσα. 
Η κορυφή της γλάστρας κάτω από το χείλος μπορεί να βοηθήσει στη μεταφορά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Δοχεία
Κατηγορία:Φυτοκομία και κηπουρική
Ρούπρεχτ Δ΄ του Νάσσαου

Ο **Ρούπρεχτ Δ΄**, γερμ. Ruprecht IV (απεβ. π. 1240) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν συγκυβερνήτης του αδελφού του στην κομητεία του Νάσσαου (1198-1230).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Βάλραμ Α΄, κόμη του Νάσσαου και της Κουνιγούνδης, κόρης του Πόππο Β΄, κόμη της Νίντα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Β΄.

Το 1198 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Β΄ με συγκυβερνήτη τον Ρούπρεχτ Δ΄. Υποστήριξε τον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν στις διενέξεις των ετών 1170-80 και αμείφθηκε με το Βίζμπαντεν. Το 1214 ο Ερρίκος Β΄ έλαβε τη διοίκηση (Vogtei) του Βίζμπαντεν και της γύρω περιοχής, τα οποία κράτησε αυξάνοντας τις κτήσεις του Οίκου των Νάσσαου. 

Περί το 1200 οι δύο αδελφοί άρχισαν να κτίζουν στο ύψωμα Σπίτσκιπελ πάνω από το Βίζμπαντεν το κάστρο Ζόννενμπεργκ. Αυτό έγινε για προστασία από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς και τους υποτελείς του κυρίους του Έπσταϊν, που συνόρευαν με το Βίζμπαντεν. Ωστόσο ο Σύλλογος του καθεδρικού του Αγ. Μαρτίνου στο Μάιντς διεκδίκησε το Ζόννενμπεργκ. Το 1221 το Νάσσαου πλήρωσε 30 μάρκα ως αποζημίωση στον Σύλλογο του καθεδρικού, αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον αρχιεπίσκοπο ως επικυρίαρχο και απέκτησε το κάστρο ως φέουδο υποτελές στο Μάιντς. 

Το 1230 ο Ρούπρεχτ Δ΄ εισήλθε στο ιπποτικό Τάγμα των Τευτόνων. Όταν απεβίωσε περί το 1240 κληροδότησε την περιουσία του στο Τάγμα. Οι ανιψιοί του όμως τη διεκδίκησαν και συγκρούστηκαν με το Τάγμα γι' αυτήν. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1229 τη Γερτρούδη, ίσως κόρη του κόμη του Κλέεμπουργκ, από την οποία δεν απέκτησε τέκνα.

## Αναφορές


## Πηγές
* Thiele, Andreas (1994). Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, Band I, Teilband 2: Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser II (Annotated genealogical tables of rulers from European History, Volume 1, Part 2: German Emperor, King, Duke and Count Houses II) (γερμ.) (2nd ed.). Frankfurt am Main: RG Fischer Verlag. ISBN 3-89501-023-5.
Dek, Dr. Adriaan Willem Eliza (1970). Genealogie van het vorstenhuis Nassau (Genealogy of the Ruling House of Nassau) (ολλανδ.). Zaltbommel: Eurpoese Bibliotheek. OCLC 27365371. Archived from the original on 2009-10-26. Retrieved 2009-01-28.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Robert IV, Genealogies of the Middle Ages. Retrieved on 2009-01-31.
* Family tree of the early House of Nassau 

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Σπηλιά Φωκίδας

Η **Σπηλιά** είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 10 μέτρα. Έχει πληθυσμό 45 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τα Χάνια και τη νησίδα Τριζόνια συναποτελούν την **Τοπική Κοινότητα Τριζονίων** της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. Το χωριό βρίσκεται στον Κορινθιακό κόλπο, δίπλα ακριβώς στα Χάνια, απέναντι από το σύμπλεγμα των Τριζονιών. Η Σπηλιά απέχει 25 χλμ. από τη Ναύπακτο και σε απόσταση 7 χλμ. προς το παρακείμενο βουνό (με υψόμετρο 400μ.) βρίσκεται ο οικισμός της Ελαίας, ένα από τα «μπαλκόνια» του Κορινθιακού κόλπου.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Ρούπρεχτ Γ΄ του Νάσσαου

Ο **Ρούπρεχτ Γ΄** ο *φιλόνικος ή εριστικός*, γερμ. *Ruprecht III. der Streitbare* (απεβ. 1191) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν συγκυβερνήτης της κομητείας του Νασσάου (1160-91) μαζί με τον αδελφό του.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Άρνολντ Α΄ συγκυβερνήτη του Λάουρενμπουργκ και μίας γυναίκας αγνώστου ονόματος. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Α΄.

Από το 1160 ήταν συγκυβερνήτης του Νασσάου με τον αδελφό του Ερρίκο Α΄ και τον εξάδελφό τους Βάλραμ Α΄. Έγινε κύριος του Ζήγκεν το 1170 και διοικητής (vogt) των αββαείων του Σενώ το 1172 και του Κόμπλεντς το 1182. Ήταν πιστός υποστηρικτής του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν και τον ακολούθησε στη μάχη του Μόντε Πόρτσιο το 1167 του Λενιάνο το 1176. Επίσης συμμετείχε στους πολέμους του βασιλιά της Γερμανίας εναντίον του Ερρίκου ΙΒ΄ του *λέοντος* δούκα της Βαυαρίας και Γ΄ της Σαξονίας (1180-81).

Μαζί με τον αδελφό του έλαβαν μέρος στη Γ΄ Σταυροφορία (1189-90) ως σημαιοφόρος του Γερμανικού στρατού. Οι δύο αδελφοί έφτασαν ως αντιπρόσωποι στην Κωνσταντινούπολη για να προετοιμάσουν την άφιξη του στρατού του Φρειδερίκου Α΄. Αν και πιο πριν ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχε υποσχεθεί συνεργασία με τον Φρειδερίκο Α΄, ήταν δύσπιστος με την αντιπροσωπία, που την κράτησε σε ομηρία. 

Τελικά έφθασε στους Αγίους Τόπους, αλλά όταν ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής το 1191, απεβίωσε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Σάουμπουργκ, κόρη του Εμίχο Γ΄ κόμη του Λάινινγκεν και είχε τέκνα:
* Χέρμανν απεβ. μετά το 1240, αρχιμανδρίτης (canon) του καθεδρικού του Μάιντς.
* Λούιτγκαρντ απεβ. πριν το 1222, παντρεύτηκε τον Χέρμανν Γ΄ κόμη του Βίρνεμπουργκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (Ελλάδα)

Η **71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία** (71η Α/Μ ΤΑΞ «Πόντος») είναι στρατιωτικός σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού με έδρα τη Νέα Σάντα του Κιλκίς. Βρίσκεται υπό τη διοίκηση του Γ' Σώματος Στρατού.

## Ιστορία
Η 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία συγκροτήθηκε μετά από την αναδιοργάνωση της 52ης Ταξιαρχίας Πεζικού. H 52η ΤΠ συγκροτήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 5 Απριλίου 1948. Η Ταξιαρχία έδρασε κυρίως την περίοδο 1948 - 1950 και έλαβε μέρος σε δεκάδες επιχειρήσεις ανά τον Ελλαδικό χώρο. Από την Ρούμελη και την μάχη των Κρουσιών, μέχρι τα Αλβανικά σύνορα και την Μάχη του Γράμμου.

Η 52η Ταξιαρχία με τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και χωρίς να αλλάξει έδρα μετονομάζεται σε 5ο Σύνταγμα Πεζικού, παραμένοντας ενεργό για λίγα χρόνια μέχρι να διαλυθεί το 1954 στην ειρήνη. Το 1967 μετονομάζεται εκ νέου σε 71ο Σύνταγμα Πεζικού, μετασταθμεύοντας στη Λητή Θεσσαλονίκης. Το 1978 ενεργοποιείται και πάλι λειτουργώντας ως επιστρατευόμενο πλέον Σύνταγμα, σε χαμηλό επίπεδο ετοιμότητας. Την 1 Ιανουαρίου του 1994 μετονομάζεται σε 71η Ταξιαρχία Πεζικού και μετασταθμεύει στην Νέα Σάντα του Νομού Κιλκίς στο Στρατόπεδο «ΥΠΟΛΟΧΑΓΟΥ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ», όπου εδρεύει μέχρι και σήμερα. Από 1η Ιανουαρίου 1998 τελούσε υπό τις Δγες του Β΄ΣΣ σαν πλήρη δύναμη ταχείας επέμβασης.

Την 27 Οκτωβρίου 2001, η Ταξιαρχία μετονομάσθηκε σε 71 Α/Μ ΤΑΞ και από 26 Σεπ 2005 είχε τεθεί υπό Διοικητική Διοίκηση στην Ι ΜΠ και Επιχειρησιακό έλεγχο στο Β΄ΣΣ. Την 5 Οκτωβρίου 2009, με απόφαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου του Γενικού Επιτελείου Στρατού, η 71η ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ μετονομάσθηκε σε 71η ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ «ΠΟΝΤΟΣ». Από την 28 Νοεμβρίου 2013, μετά την κατάργηση του Β' ΣΣ, η Ταξιαρχία τέθηκε υπό Διοικητική Διοίκηση και Επιχειρησιακό Έλεγχο στην Ι ΜΠ.

## Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 71η Α/Μ ΤΑΞ είναι η εξής:

* 71η Α/Μ ΤΑΞ
** Λόχος Στρατηγείου (ΛΣ/71 Α/Μ ΤΑΞ), με έδρα τη Νέα Σάντα
** 71ος Α/Μ Λόχος Διαβιβάσεων (71 Α/Μ ΛΔΒ)
** 71ος Α/Μ Λόχος Μηχανικού (71 Α/Μ ΛΜΧ)
** 71η Α/Μ Πυροβολαρχία Ελαφρού Αντιαεροπορικού Πυροβολικού (71 Α/Μ ΠΕΑ/ΑΠ)
** 595ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (595 Α/Μ ΤΠ)
** 596ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (596 Α/Μ ΤΠ)
** 601ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (601 Α/Μ ΤΠ)
** 116η Α/Μ Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού (116 Α/Μ ΜΠΠ)
** 71ο Α/Μ Τάγμα Υποστήριξης (71 Α/Μ ΤΥΠ)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Γ.Ε.Σ.

Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κιλκίς
Τζέρι Τρέινορ

Ο **Τζέρι Τρέινορ** (γένν. 21 Ιανουαρίου 1977) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στις σειρές του Nickelodeon *[[Drake & Josh]]*, ως Τρελός Στιβ και iCarly, ως Σπένσερ Σέι.

## Προσωπική ζωή
Ο Τρέινορ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας και είναι γιος των Μπιλ και Μάντελιν Τρέινορ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα.

## Σταδιοδρομία
Η πρώτη εμφάνιση του Τρέινορ έγινε στη σειρά *Undressed* του MTV, ως Έρικ. Ο πρώτος δευτερεύων ρόλος του ήταν στη σειρά *Crossing Jordan*, ως Μπράιαν και ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στη σειρά iCarly, ως Σπένσερ.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

### Βιντεοπαιχνίδια

## Βραβεία και απονομές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Τζέρι Τρέινορ στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Βραΐλα Φωκίδας

Η **Βραΐλα** είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 550 μέτρα. Έχει πληθυσμό 20 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Βραΐλας της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Βραΐλα βρίσκεται στις νότιες προεκτάσεις της οροσειράς Κόρακα (Βαρδούσια) κάτω από τις βουνοκορφές Αετοβούνι και Βουνί, ενώ στα νότια κατεβαίνει ο χείμαρρος «Βαθύρεμα» ή «Χαρατσόρεμα». Είναι στα Ν του Λιδωρικίου σε απόσταση 15 χλμ., Δ από το Μαλανδρίνο και απέχει 65  χλμ. από την Άμφισσα. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ενοριακός της ναός, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που χρονολογείται από το 1882, η πλακοστρωμένη πλατεία με τα πλατάνια στο κέντρο του χωριού, το παλιό σχολείο, το παλιό κοινοτικό κατάστημα που έχει μετατραπεί σε ξενώνα και το γραφικό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία όπου γίνεται το ετήσιο καλοκαιρινό «αντάμωμα» των κατοίκων με τη «Γιορτή του Καλαμποκιού».

## Ιστορικά στοιχεία
Την περίοδο της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) το χωριό, όπως και τα γειτονικά Αιγίτιο, Καρούτες, Λιδωρίκι και Σκαλούλα κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς, οι δε κάτοικοι οδηγήθηκαν για ένα χρόνο, όμηροι στην Αθήνα. Μετά την απελευθέρωση, η πολιτεία αποφάσισε να δημιουργηθεί ο οικισμός της Πεντάπολης, με τους εναπομείναντες κάτοικους και από τα πέντε χωριά του ολοκαυτώματος. Οι κάτοικοι της Βραΐλας όμως αποφάσισαν να παραμείνουν στο τόπο και να ξανακτίσουν το χωριό.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Τσιμεντόλιθος

Ένας **τσιμεντόλιθος** είναι ένα ορθογώνιο τούβλο τυπικού μεγέθους που χρησιμοποιείται στην κατασκευή κτιρίων.
Επίσης ονομάζονται τεμάχια σκωρίας στη Βόρεια Αμερική, μπρικέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο και κοίλες μπλοκ στις Φιλιππίνες. Στη Νέα Ζηλανδία είναι γνωστά ως μπλοκ από σκυρόδεμα ή πιο συχνά ως τετράγωνα. Στην Αυστραλία είναι επίσης γνωστά ως μπλοκ Besser ή τούβλα Besser, επειδή η αμερικανική εταιρεία Besser Company ήταν σημαντικός προμηθευτής μηχανημάτων κατασκευής σκυροδέματος. Για την κατασκευή των τσιμεντόλιθων χρησιμοποιούνται κλίνκερ ως αδρανή.

## Σύνθεση

Οι τσιμεντόλιθοι κατασκευάζονται από χυτό σκυρόδεμα (π.χ. τσιμέντο Portland και αδρανή, συνήθως άμμο και λεπτό χαλίκι, για τεμάχια υψηλής πυκνότητας). Οι τσιμεντόλιθοι μπορούν να κατασκευαστούν επίσης ως αδρανή υλικά από βιομηχανικά απόβλητα, όπως ιπτάμενη τέφρα ή τέφρα πυθμένα. Οι ελαφριές τσιμεντογωνιές μπορούν επίσης να παραχθούν με τη χρήση αεριωθούμενου σκυροδέματος.

Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
Κατηγορία:Τοιχοποιία
Παλαιόκαστρο Φωκίδας

Το **Παλαιόκαστρο** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.

## Γενικά στοιχεία
Το Παλαιόκαστρο βρίσκεται στη Δωρίδα του πρώην Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 460 μέτρα. Έχει πληθυσμό 33 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, την Πεντάπολι και τη Σκαλούλα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος. Το χωριό βρίσκεται περίπου 8 χλμ. Ν. του Λιδωρικίου, 4 χλμ. Β.-ΒΔ. του Μαλανδρίνου και 41 χλμ. Δ.-ΝΔ. της Άμφισσας.

### Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Ιωάννης Β΄ του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

O **Ιωάννης Β΄**, γερμ.: Johann II (4 Απριλίου 1423 - 15 Ιουλίου 1472) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1429-1472). 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φίλιππου Α΄, κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ & Σααρμπρύκεν και κυρίου του Κομμερσύ. Μητέρα του ήταν η Ελισάβετ του Οίκου της Λωρραίνης, κόρη του Φρειδερίκου Α΄, κόμη του Βωντεμόν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φίλιππος Β΄.

Το 1429 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Φίλιππος Β΄ έλαβε το Βάιλμπουργκ, ενώ ο Ιωάννης Β΄ το Σααρμπρύκεν και το Κομμερσύ. Το 1444 πώλησε το Κομμερσύ στον Λουδοβίκο των Βαλουά-Ανζού, μαρκήσιο του Ποντ-α-Μουσόν, που απεβίωσε μερικούς μήνες μετά και μεταβιβάστηκε στον πατέρα αυτού Ρενέ της Νάπολης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ του Λουν και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ 1459-1479, παντρεύτηε τον Γουλιέλμο Δ΄, δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ.
* Ιωάννα 1464-1521, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ του Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν .

Το 1469 απεβίωσε η Ιωάννα και ο Ιωάννης Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄, κόμη της Βυρτεμβέργης-Ούραχ και είχε τέκνο:
* Ιωάννης Λουδοβίκος 1472-1545, κόμης του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Πλιθιά

Τα **πλιθιά** είναι ένα είδος τοιχοποιίας που παράγεται, χρησιμοποιώντας τούβλα και κονίαμα. Συνήθως, τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο για να δημιουργήσουν μια δομή όπως ένας τοίχος.
Τα πλιθιά είναι ένα δημοφιλές μέσο για την κατασκευή κτιρίων, ενώ παραδείγματα πλινθοδομών εντοπίζονται στην ιστορία ήδη από την Εποχή του Χαλκού. Τα πρόσωπα που πυροδότησαν τα πλιθιά του αρχαίου Dur-Kurigalzu στο Ιράκ χρονολογούνται γύρω στο 1400 π.Χ. και τα κτίρια πλιθιού του αρχαίου Mohenjo-daro στο Πακιστάν χτίστηκαν γύρω στο 2600 π.Χ. Πολύ παλαιότερα παραδείγματα τοιχοποιίας που κατασκευάστηκαν με αποξηραμένα (αλλά όχι καύσιμα) πλιθιά μπορεί να βρεθούν σε αρχαίες τοποθεσίες όπως η Ιεριχώ στην Ιουδαία, το Çatal Hüyük στην Ανατολία και το Mehrgarh στο Πακιστάν. Αυτές οι δομές έχουν επιβιώσει από την εποχή του λίθου μέχρι σήμερα.
Μέρη από πλιθιά περιλαμβάνουν, κρεβάτια και περσίδες. Το κρεβάτι είναι το κονίαμα πάνω στο οποίο τοποθετείται ένα πλιθί.
Οι διαστάσεις αυτών των τμημάτων είναι συνήθως συντονισμένες έτσι ώστε δύο τούβλα τοποθετημένα πλάι-πλάι διαχωρισμένα μόνο από το πλάτος ενός πείρου να έχουν συνολικό πλάτος όμοιο με το μήκος ενός ενιαίου τούβλου που τοποθετείται εγκαρσίως επάνω τους.
Σε αυτή την περίπτωση, το συντονιστικό μετρητικό έργο διότι το μήκος ενός ενιαίου πλιθιού 215 εκατοστά είναι ίσο με το συνολικό πλάτος ενός πλιθιού 102,5 εκατοστά.
Υπάρχουν πολλά άλλα μεγέθη πλιθιών παγκοσμίως, και πολλά από αυτά χρησιμοποιούν αυτή την ίδια αρχή συντονισμού.

## Σύνδεση
Ένας σχεδόν καθολικός κανόνας στην πλινθοδομή είναι ότι οι περσίδες δεν πρέπει να είναι συνεχόμενες μεταξύ τους.
Οι τοίχοι, που κινούνται γραμμικά και εκτείνονται προς τα πάνω, μπορούν να έχουν διαφορετικό βάθος ή πάχος. Τυπικά, τα τούβλα τοποθετούνται επίσης γραμμικά και εκτείνονται προς τα πάνω, σχηματίζοντας πλάκες ή φύλλα. Ιστορικά, η κυρίαρχη μέθοδος ενοποίησης των φύλλων ήταν η τοποθέτηση πλιθιών απέναντι τους, αντί να τρέχουν γραμμικά.
Τα τούβλα που τηρούν τις δύο συμβάσεις περιγράφονται ως τοποθετημένα σε έναν ή τον άλλο δεσμό. Επίσης στα παλιά χρόνια στο χτίσιμο τοποθετούνταν και ξύλα για να ξεχωρίζουν οι σειρές.

Κατηγορία:Τοιχοποιία
Φίλιππος Β΄ του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

Ο **Φίλιππος Β΄**, γερμ. Philipp II (25 Ιουλίου 1509 - 19 Ιουνίου 1554) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1545-1554).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης του Μερς. 

Το 1545 διαδέχθηκε τον αποβιώσαντα πατέρα του. Ο ίδιος απεβίωσε το 1554 στο Στρασβούργο άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ιωάννης Γ΄. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 την Αικατερίνη του Λάινινγκεν-Χάρτενμπουργκ· δεν απέκτησαν τέκνα.

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ιωάννης Λουδοβίκος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

Ο **Ιωάννης Λουδοβίκος**, γερμ.: Johann Ludwig (19 Οκτωβρίου 1472 - 4 Ιουνίου 1545) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της Ελισάβετ, κόρης του Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Βύρτεμπεργκ-Ούραχ.

Το 1429 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1545 σε ηλικία 73 ετών στο Σααρμπρύκεν και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φίλιππος Β΄ και έπειτα ο Ιωάννης Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1492 την Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ tvn Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
* Οτίλια 1492-1554, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ του Zάυν.
* Άννα 1493-1565.
* Ελισάβετ 1495-1559.
* Ιωάννα 1496-1566.

Το 1500 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ιωάννης Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο το 1506 με την Αικατερίνη του Μερς και είχε τέκνα:
* Φίλιππος Β΄ 1509-1554, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
* Ιωάννης Γ΄ 1511-1574, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
* Μαργαρίτα 1513-1562.
* Ελισάβετ 1515-1568.
* Αικατερίνη 1517-1553, παντρεύτηκε τον Έμιχ Θ΄ κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ.
* Αδόλφος 1526-1559.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ιωάννης Γ΄ του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

O **Ιωάννης Γ΄**, γερμ.: Johann ΙΙΙ (5 Απριλίου 1511 - 23 Νοεμβρίου 1574) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1554-1574).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης του Μερς. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φίλιππος Β΄.

Το 1545 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Β΄, που κι εκείνος απεβίωσε το 1554 άτεκνος, οπότε τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Γ΄. 

Ήταν ο τελευταίος του κλάδου του Σααρμπρύκεν. Τα τέκνα του απεβίωσαν πριν από αυτόν, έτσι όταν το 1574 απεβίωσε τον διαδέχθηκε ο εγγονός του δεύτερου εξαδέλφου του, Φίλιππος Δ΄, κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Αδόλφος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

Ο **Αδόλφος**, γερμ. Adolf Ι (22 Αυγούστου 1526 - 26 Νοεμβρίου 1559) ήταν από τον Οίκο του Νάσσαου.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος του Ιωάννη Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης του Μερς. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Φίλιππος Β΄ και ο Ιωάννης Γ΄.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1545 και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Β΄. Αυτός απεβίωσε το 1554 και τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Γ΄. Το 1559 απεβίωσε ο Αδόλφος. Έτσι ο Ιωάννης Γ΄ έμεινε ο τελευταίος του κλάδου του και όταν απεβίωσε το 1574 τον κληρονόμησε ο Φίλιππος Δ΄, κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1553 την Αναστασία του Ίζενμπουργκ-Γκρέντσαου· δεν απέκτησαν τέκνα. 

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Τετζέν

Το **Τετζέν** (τουρκμενικά: Tejen) είναι πόλη που βρίσκεται σε όαση της ερήμου Καρακούμ, στην Επαρχία Αχάλ του Τουρκμενιστάν. Βρίσκεται κατά μήκος της εθνικής οδού Μ37, μεταξύ του Ντουσάκ και Μέρυ, και οδικώς βρίσκεται 223 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ασγκαμπάτ. Έχει πληθυσμό περίπου 52,000 κατοίκων. Στα ανατολικά είναι η μεγαλύτερη πόλη Μερβ.

Η πόλη περιέχει το Τζαμί Τσαρμάν Αχούν, το Ξενοδοχείο Τετζέν, και υπάρχουν πολλά εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας.

## Ιστορία
Το 1883 καταλήφθηκε από τον Στρατηγό Κόμαροφ κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατάκτησης του Τουρκεστάν.
Το 1916, όταν οι Τουρκμένοι συμμετείχαν σε μια εξέγερση ενάντια στους Ρώσους, το Τετζέν ήταν ένας από τους χώρους δραστηριότητας.

## Οικονομία
Το Τετζέν είναι γνωστό για την παραγωγή πεπονιού και περιέχει πολλά εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας.
Είναι επίσης γνωστό για τα ναρκωτικά, τα οποία είναι γνωστά ως "Τσάι Τετζέν".

## Τοπία
Η πόλη περιέχει το Τζαμί Τσαρμάν Αχούν και το Ξενοδοχείο Τετζέν.

## Άγρια ζωή
Τα ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι η Κασπιακή τίγρη ζούσε σε αυτή την περιοχή.

## Μεταφορών
Η πόλη περιέχει μια στάση του Σιδηρόδρομου της Κασπίας, και το 1996 μια νέα γραμμή προς το Μασχάντ στο Ιράν εγκαινιάστηκε.

## Δείτε επίσης
* Σιδηροδρομικοί σταθμοί στο Τουρκμενιστάν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Ρι Τσουν-χι

Η **Ρι Τσουν-χι** είναι συνταξιούχος τηλεπαρουσιάστρια που εργαζόταν για την Κεντρική Τηλεόραση της Βορείου Κορέας (KCTV). Είναι γνωστή για τον παθιασμένο και συναισθηματικό τρόπο με τον οποίο εκφωνεί τις ειδήσεις, πολλές φορές κλαίγοντας και ουρλιάζοντας στην οθόνη. Η Ρι εκφώνησε την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του Κιμ Ιλ-σονγκ το 1994 και του Κιμ Τζονγκ-ιλ το 2011. Σε ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε για εκείνη το 2012, η Ρι Τσουν-Χι είπε ότι θέλει να αποσυρθεί από τις κάμερες για να δώσει την ευκαιρία σε νέες κοπέλες.  Περιοδικά επανεμφανίζεται στην τηλεόραση, κυρίως για να ανακοινώσει πυρηνικές δοκιμές και εκτοξεύσεις πυραύλων.

## Βιογραφία
Η Ρι γεννήθηκε το 1943 από φτωχή οικογένεια στο Τονγκτσόν της, τότε κατεχόμενης από την Ιαπωνία, Κορέας. Σπούδασε υποκριτική στο πανεπιστήμιο της Πιονγιάνγκ, και το 1971 προσελήφθη στη Κρατική Τηλεόραση της Βορείου Κορέας.  Το 1974 έγινε η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού, και μέχρι το 2012 έμεινε συνεχώς στον αέρα. Παρόλο που πολλοί συνάδελφοι της υποβιβάστηκαν ή απολύθηκαν από το καθεστώς, η καριέρα της συνεχίστηκε αδιάκοπη μέχρι τη συνταξιοδότηση της. Καθώς κατάγεται από φτωχή οικογένεια η σταδιοδρομία της καλλιεργήθηκε από την κυβέρνηση καθώς η καταγωγή της θεωρούταν σημάδι πολιτικής εμπιστοσύνης στη χώρα. Στο εξής επέστρεψε στην τηλεόραση για να ανακοινώσει την υποτιθέμενη δοκιμή Βόμβας υδρογόνου από τη Βόρεια Κορέα τον Ιανουάριο του 2016  και την επιτυχημένη εκτόξευση πυραύλου τον Φεβρουάριο του 2016. Καθώς και τις πυρηνικές δοκιμές του Σεπτεμβρίου του 2016 και του Σεπτεμβρίου του 2017.

### Ύφος
Η Ρι είναι γνωστή για το μελοδραματικό της ύφος. Μπορεί να κλαίει, να φωνάζει και να γελάει, ενώ μονολογεί. Μιλάει με ύφος δικτάτορα, όταν μεταδίδει τα μηνύματα των Βορειοκορεάτων ηγετών, και εκδηλώνει τον θυμό της όταν κατακρίνει τη δύση. Όταν εκφώνησε την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του Κιμ Τζονγκ-ιλ έκλαιγε γοερά κατά τη διάρκεια της παρουσίασης. Πάντα εμφανίζεται φορώντας την παραδοσιακή φορεσιά της Κορέας, το *Τσίμα τσόγκορι* ροζ χρώματος. Η εκφωνήτρια επιλέγει το μαύρο χρώμα μόνο όταν πρέπει να μεταδώσει την είδηση θανάτου Βορειοκορεάτων ηγετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βορειοκορεάτες
Κατηγορία:Τηλεπαρουσιαστές
Σουέτσι

Το **Σουέτσι** (Αλβανικά: *Shuec*) είναι χωριό στην Αλβανία στην επαρχία Δεάβολης, του νομού Κορυτσάς.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες ενός βουνού, στη βόρεια ακτή της λίμνης Μικρής Πρέσπας, βόρεια της Βίγλιστας.

## Δημογραφικά

Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορυτσάς
Σίλβιο Προτό

Ο **Σίλβιο Προτό** (αγγλικά: *Silvio Proto*, 23 Μαΐου 1983) είναι Βελγο-Ιταλός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Βελγίου, που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

Ο Προτό έχει αγωνιστεί, πέρα από τον Ολυμπιακό, μόνο σε βελγικές ομάδες, οι οποίες ήταν οι ΡΑΑ Λουβιερουάζ, Μπέρσχοτ ΑΚ και η ΡΣΚ Άντερλεχτ, με την τελευταία να είναι και ο μεγαλύτερος σταθμός στην καριέρα του. Στην Άντερλεχτ αγωνιζόταν για 10 χρόνια, συμμετέχοντας σε πάνω από 320 επίσημα ματς, κατακτώντας τέσσερις φορές το Πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ και μία το Κύπελλο. Κατά την περίοδο που ήταν δανεικός στη δεύτερη, πέτυχε και το πρώτο του και μοναδικό γκολ στην καριέρα του.

Ο Προτό υπήρξε μέλος πολλών τμημάτων της Εθνική Βελγίου, αγωνιζόμενος στου U18, U19 και U21. Από το 2004 έως και το 2011 υπήρξε μέλος της Εθνική Βελγίου, με την οποία έκανε 13 επίσημες εμφανίσεις. Το 2014, συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014, αλλά ένας τραυματισμός του στέρησε την ευκαιρία της συμμετοχής, και αντικαταστάθηκε από τον Σαμί Μποσού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* Silvio Proto στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Σαρλερουά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΑΑ Λουβιερουάζ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρσχοτ ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΒ Οστένδη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Ζαν Μπερά

Ο **Ζαν Μπερά** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Ζαν - Μαρί Μπερά**) (Νίκαια Γαλλίας 16 Φεβρουαρίου 1921 - τέως Δυτικό Βερολίνο 1η Αυγούστου 1959 ήταν Γάλλος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε από το 1952 μέχρι και το 1959. Συνολικά έλαβε μέρος σε 53 Γκραν Πρι. Το 1ο από αυτά ήταν το Ελβετικό Γκραν Πρι του 1952 και το τελευταίο το Γαλλικό Γκραν Πρι του 1959. Κατά τη συμμετοχή του αυτή το μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο σημείωσε ήταν 9 νίκες σε Γκραν Πρι. Την 1η Αυγούστου του 1959 διεξήχθη ένας αγώνας μονοθεσίων ανεξάρτητος απ' τη Φόρμουλα 1 στην πίστα AVUS μια εβδομάδα πριν το Γκραν Πρι Γερμανίας, στον οποίο ο Μπερά πήρε μέρος. Ο καιρός στην περιοχή στην οποία βρισκόταν η πίστα ήταν πολύ βροχερός κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα γύρω στο μέσο του αγώνα το μονοθέσιο το οποίο οδηγούσε ο Μπερά να ξεφύγει από την πορεία του και να πέσει με περισσότερα από 300 χλμ/ώρα επάνω στον τοίχο κι αυτός ν' ανασυρθεί απ' τα συντρίμμια νεκρός. Ήταν μόλις 38 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί της Φόρμουλα 1
Γρανιτσιώτης

Ο **Γρανιτσιώτης** είναι ποταμός στα βορειοδυτικά του νομού Ευρυτανίας. Είναι παραπόταμος του Αχελώου. Περνάει μέσα από το χωριό Γρανίτσα..

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ποταμοί της Στερεάς Ελλάδας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αχελώου
Ελατιά Δράμας

Η **Ελατιά**, που μέχρι το 1927 ήταν γνωστή ως *Καλύβια Κούτρα* ή *Καρά Ντερέ*, είναι δασικό χωριό στη βόρεια Μακεδονία της Ελλάδας κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Αποτελεί το διοικητικό κέντρο του δάσους Ελατιά. Ο οικισμός, ο οποίος έγινε μέρος της κοινότητας Σιδηρονέρου το 1927, διαλύθηκε το 1940.

## Ιστορία
Μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, το χωριό Ελατιά (Καλύβια Κούτρα ή Καράντερέ) παρέμεινε στα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο πληθυσμός του αποτελούνταν από Πομάκους και μερικές οικογένειες Σαρακατσάνων που έμεναν εκεί τα καλοκαίρια. Προσχώρησε στην Ελλάδα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το όνομά της άλλαξε σε Ελατιά το 1927. Από το χωριό αποχώρησαν οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του κατά την περίοδο του 1919-1934, πιθανότατα το 1923 ως αποτέλεσμα της Συνθήκης της Λωζάνης. Από τότε το χωριό παρέμεινε ένα μέρος για τους Σαρακατσάνους τα καλοκαίρια και σήμερα χρησιμεύει ως κέντρο δασοκομίας του βουνού Ελατιά και ως τουριστικός σταθμός και καταφύγιο στο βουνό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Καρά-ντερε (Ελατιά)
*Δάσος Ελατιάς (Καρά ντερέ)
*Καράντερε (Μαύρο ρέμα)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Παλμανόβα

Η **Παλμανόβα** (Ιταλικά: *Palmanova*) είναι πόλη και δήμος στη βορειοανατολική Ιταλία. Η πόλη είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα ενός φρουρίου σχήματος αστεριού της Ύστερης Αναγέννησης, που χτίστηκε από τους Βενετούς το 1593. Οι οχυρώσεις συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως μέρος των Βενετσιάνικων Έργων Άμυνας μεταξύ του 15ου και 17ου αιώνα: *Κράτος της Ξηράς* - δυτικό *Κράτος της Θάλασσας* το 2017.

## Γεωγραφία
Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της αυτόνομης περιφέρειας Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια και απέχει 20 χιλιόμετρα από το Ούντινε, 28 χιλιόμετρα από τη Γκορίτσια και 55 χιλιόμετρα από την Τεργέστη, κοντά στον κόμβο των αυτοκινητοδρόμων Α23 και Α4.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία
Μίχα Μέβλια

Ο **Μίχα Μέβλια** (), γεννημένος στις 12 Ιουνίου 1990, είναι Σλοβένος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και στην Εθνική Σλοβενίας.

## Καριέρα

### Σύλλογοι

Ξεκίνησε την καριέρα του στη ΝΝ Γκόριτσα, όπου αγωνίστηκε για 4 χρονιές (109 αγώνες και 5 τέρματα). Το 2013, ως ελεύθερος πράκτορας, μετεγράφη στη ΦΚ Λοζάν-Σπορ, όπου συμμετείχε σε 30 αγώνες και πέτυχε ένα τέρμα. Το επόμενο έτος μετεγράφη στη Χάποελ Μπνέι Σαχνίν. Στο Ισραήλ, ο Μίχα συμμετείχε σε 22 αγώνες, ενώ το 2015 μετεγράφη στη Ντιναμό Βουκουρεστίου, όπου αγωνίστηκε σε 41 αγώνες και έγινε αρχηγός της ομάδας. Στις 31 Αυγούστου 2016 μεταγράφη στη ΦΚ Ροστόφ. Στις 31 Αυγούστου 2017 μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο.

### Διεθνής

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Σλοβενίας κάτω των 19 το 2009, ενώ την περίοδο 2011-2012 αγωνιζόταν για την Εθνική Νέων Σλοβενίας. Στις 5 Ιουνίου 2016 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Σλοβενίας σε φιλικό αγώνα με την Εθνική Τουρκίας.

## Προσωπική ζωή

Ο Μίχα έχει δίδυμο αδερφό, τον Νέιτς, ο οποίος επίσης αγωνίζεται ως αμυντικός. Στις 24 Φεβρουαρίου 2017, ο Μίχα και η σύζυγος του, Εύα, απέκτησαν μια θυγατέρα ονόματι Νία.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Transfermartk» 
*  

Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβακίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβακίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβακίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοζάν-Σπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Μπνέι Σαχνίν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βουκουρεστίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Διεθνές Δίκτυο Μελετητών Γενοκτονιών

Το **Διεθνές Δίκτυο Μελετητών Γενοκτονιών** (αγγλικά: *International Network of Genocide Scholars*, συντμημένο ως *INoGS*) είναι μη κερδοσκοπική και χωρίς πολιτικό προσανατολισμό οργάνωση η οποία ασχολείται με την διεπιστημονική μελέτη και ανάπτυξη ακαδημαϊκού διαλόγου στο πεδίο της συγκριτικής μελέτης γενοκτονιών. 

## Περιγραφή
Ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2005 στο Βερολίνο, και αρχικά ήταν γνωστό ως *Ευρωπαϊκό Δίκτυο Μελετητών Γενοκτονιών* (*European Network of Genocide Scholars*, *ENOGS*), ενώ άλλαξε την ονομασία του σε *Διεθνές* το 2006. Η συμμετοχή στον οργανισμό είναι ανοικτή σε μελετητές, καθηγητές, και σπουδαστές από όλα τα ακαδημαϊκά πεδία τα οποία μελετούν τις γενοκτονίες και την μαζική βία, ενώ διατηρεί συνεργασίες και με αντίστοιχα ακαδημαϊκά ινστιτούτα. Το 2013 διέθετε 300 μέλη διεθνώς. 

Από το 2006 εκδίδει το ακαδημαϊκό περιοδικό έρευνας γενοκτονιών (*Journal of Genocide Research*), ενώ διοργανώνει διεθνές συνέδριο σχετικά με γενοκτονίες (*Global Conference on Genocide*) ανά 2 έτη.

Κατά την περίοδο 2010-2011 επιχειρήθηκε συγχώνευση του οργανισμού με την Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών, ξεχωριστό οργανισμό με παρόμοιο πεδίο δραστηριοποίησης που προϋπήρχε από το 1994, η ένωση όμως δεν προχώρησε.

## Διευθυντικό συμβούλιο
Τα εκλεγμένα μέλη του διευθυντικού συμβουλίου για την διετία 2017-2019 αποτελούνται από τους:
* Ελίζαμπεθ Χόουπ Μάρεϊ (*Elisabeth Hope Murray),* πανεπιστήμιο *Embry-Riddle*, ΗΠΑ, πρόεδρος
* Μοχάμεντ Αντχικάρι (*Mohamed Adhikari*), *πανεπιστήμιο Κέιπ Τάουν*, Νότια Αφρική, αντιπρόεδρος.
* Ραζ Σεγκάλ (*Jan Bart Gewald*), *πανεπιστήμιο Κλαρκ*, ΗΠΑ, εκτελεστικός γραμματέας
* Ρέιτσελ Ε. Μακγκίνις (*Rachel E. McGinnis*), *Ινστιτούτο Τεχνολογίας Rochester*, ΗΠΑ, αντιεκτελεστικός γραμματέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος
*''Journal of Genocide Research''

Κατηγορία:Γενοκτονίες
Κατηγορία:Διεθνές ποινικό δίκαιο
Κατηγορία:Μελετητές Γενοκτονιών