open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αμφαρετίδες

Οι **αμφαρετίδες** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Ampharetidae*) είναι οικογένεια σκουληκιών που ανήκουν στην ομοταξία πολύχαιτοι των δακτυλιοσκωλήκων. Φαίνεται να συγγενεύουν περισσότερο με την ιδιόμορφη οικογένεια αλβινελlίδες (*Alvinellidae*), που ζουν στα βάθη της θάλασσας και κάπως λιγότερο στενά με τις γνωστότερες πεκτιναριίδες (*Pectinariidae*, τα λεγόμενα «σκουλήκια-τρομπέτες»). Οι τρεις αυτές οικογένειες συναποτελούν έναν από τους κύριους κλάδους της υποτάξεως τερεβέλλιδα.

Σχεδόν όλα τα είδη των αμφαρετιδών (όπως και οι πολύχαιτοι γενικότερα) είναι θαλάσσιοι οργανισμοί. Μερικά είδη ωστόσο ζουν σε υφάλμυρο ή και γλυκό νερό. Τα περισσότερα είναι μάλλον μικρά σκουλήκια που τρέφονται με σωματίδια τροφής που καθιζάνουν στον βυθό, και περνούν τη ζωή τους μέσα σε μικρούς σωλήνες που κατασκευάζουν τα ίδια από λάσπη ή παρόμοιο υλικό του βυθού, ή μέσα σε μικρά λαγούμια μέσα στην άμμο. Το σώμα τους έχει χαρακτηριστικό σχήμα, σημαντικά χονδρότερο στο εμπρόσθιο μέρος και λεπτότερο στο πίσω μέρος. Οι δακτύλιοι του σώματος (που έδωσαν στους δακτυλιοσκώληκες την ονομασία τους) είναι στην οικογένεια αυτή από 20 έως 40 και σπανίως έως 10. Διακρίνουμε δύο τμήματα: τον κεφαλοθώρακα και το κύριο σώμα. Ο *κεφαλικός λοβός* σκεπάζει το στόμα και το μετωπικό τμήμα του φέρει βαθιές αυλακώσεις. Πολλές νηματόμορφες προσακτρίδες (σκληρές τρίχες), λείες ή βλεφαρωτές, περιβάλλουν τη στοματική κοιλότητα, ιδίως στο πάνω μέρος της. Τα βράγχια, 4 κατά κανόνα, μοιάζουν με μικρά φυλλαράκια και βρίσκονται στους κεφαλικούς δακτυλίους. Στα περισσότερα είδη υπάρχει μπροστά από τα βράγχια ένα ζεύγος από δακτυλιοειδή τόξα με χρυσαφένιο χρώμα.

## Υποοικογένειες και γένη
Το 2001 οι Rouse & Pleijel κατέταξαν τα γένη των αμφαρετιδών σε τρεις *υποοικογένειες*: τη μεγάλη (σε αριθμό γενών) υποοικογένεια *Ampharetinae*, την πολύ μικρότερη *Melinninae*, και τη μονοτυπική (δηλαδή περιλαμβάνουσα μόνο ένα γένος) *Uschakovinae*. Επίσης δέχθηκαν την ύπαρξη μερικών ανεξάρτητων γενών που δεν μπορούν να υπαχθούν εύκολα σε κάποια οικογένεια (*[[incertae sedis]]*): *Aryandes*, *Pavelius* και *Rytocephalus*.

Σήμερα (τέλη του 2021) η  βάση ταξινομικών δεδομένων *[[World Register of Marine Species]]* αναγνωρίζει τις εξής υποδιαιρέσεις της οικογένειας:

**Υποοικογένειες:**
* *Amaginae*, Holthe, 1986
* *Ampharetinae*, Malmgren, 1866
* *Amphicteinae*, Holthe, 1986

**Ανεξάρτητα γένη:**
* *Rytocephalus*, Quatrefages, 1866
* *Uschakovius*, Laubier, 1973

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «αμφαρετίδαι» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σ. 202-203

Αμφαρετιδες
Λοφοφόρα

Τα **λοφοφόρα** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Lophophorata* ή *Tentaculata*) είναι ευρύς κλάδος των αμφίπλευρων ζώων, ο οποίος ανήκει στα λοφοτροχόζωα. Με τη σειρά τους, τα λοφοφόρα υποδιαιρούνται σε 4 συνομοταξίες: τα βρυόζωα, τα καμπτόζωα ή ενδόπρωκτα, τα βραχιόποδα και τα φορωνίδια. 

Τα λοφοφόρα οφείλουν την ονομασία τους στο ότι έχουν λοφοφόρο, δηλαδή μια βλεφαριδωτή στεφάνη από μικρά πλοκάμια (από όπου και το *Tentaculata*, από το λατινικό *tentaculum* = πλοκάμι) που περιβάλλει το στόμα και χρησιμεύει για την πρόσληψη της τροφής. Μοριακές φυλογενετικές αναλύσεις (δειγμάτων DNA) υποδεικνύουν ότι τα λοφοφόρα ανήκουν γενετικώς στα πρωτοστόμια, ωστόσο μορφολογικώς έχουν «αποτιμηθεί» ως δευτεροστόμια. Απολιθώματα του εξαφανισμένου σήμερα γένους λοφοφόρου *[[Wufengella]]* υποδεικνύουν ότι εξελίχθηκαν από ζώα που έμοιαζαν με τριχωτά σκουλήκια, παρόμοια με δακτυλιοσκώληκες.

## Υποδιαιρέσεις
Μια γενικότερα αποδεκτή αναλυτικότερη ταξινόμηση των κατηγοριών ζώων που υπάγονται στα *Lophophorata* είναι η εξής:

**Κλάδος: «Βρυόζωα με την ευρεία έννοια» (''Bryozoa s.l.'')**
* Συνομοταξία βρυόζωα ή πολύζωα ή εκτόπρωκτα (*Bryozoa / Ectoprocta*)
** Oμοταξία φυλακτόλαιμα (*Phylactolaemata*)
** Oμοταξία στενόλαιμα (*Stenolaemata*)
** Oμοταξία γυμνόλαιμα (*Gymnolaemata*)
* Συνομοταξία ενδόπρωκτα ή καμπτόζωα (*Entoprocta / Kamptozoa*)

**Κλάδος: [[Βραχιόζωα]] (''Brachiozoa'')**
* Συνομοταξία βραχιόποδα ή βραχιονόποδα (*Brachiopoda*)
** Υποσυνομοταξία κρανιόμορφα (*Craniiformea*)
** Υποσυνομοταξία λινγκουλίμορφα (*Linguliformea*)
** Υποσυνομοταξία ρυγχονελλίμορφα (*Rhynchonelliformea*)
* Συνομοταξία φορωνίδια ή φορωνίδες (*Phoronida*)

## Παραπομπές


Λοφοφορα
Αμφορίτης αγών

Ο **Αμφορίτης αγών** ήταν αρχαία ελληνική τοπική εορτή, που λάβαινε χώρα στην Αίγινα. Θεσπίσθηκε, κατά την παράδοση, από τότε που οι Αργοναύτες υποτίθεται ότι πέρασαν από το νησί.

Η εορτή αυτή είχε αθλητικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, δρομείς έτρεχαν από το λιμάνι της Αίγινας μέχρι τη λεγόμενη Ασωπίδα Πηγή. Από εκεί γέμιζαν τους αμφορείς που κρατούσαν (από τους οποίους προέρχεται και η ονομασία της εορτής αυτής) με νερό από την πηγή, και επέστρεφαν στο λιμάνι, μεταφέροντας τους αμφορείς στους ώμους τους.  Ο Αμφορίτης αγών ήταν ετήσια εορτή και ετελείτο κατά τη διάρκεια του μήνα Δελφινίου.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 264

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κατηγορία:Αρχαία Αίγινα
NGC 7060

O **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7060** είναι ενδιάμεσος σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 200 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Μικροσκόπιον. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 2 Σεπτεμβρίου 1836.

Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του NGC 7060 είναι πως οι βραχίονές του φαίνεται πως αλληλοεπικαλύπτονται. Επίσης είναι το σημαντικότερο μέλος της ομώνυμης ομάδας γαλαξιών στην οποία ανήκουν επίσης οι NGC 7057, NGC 7072 και NGC 7072A.

## Παραπομπές


## Αναφορές

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μικροσκόπιον (αστερισμός)
7060
66732
-07-44-006
NGC 7072

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7072** ήταν σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 210 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Γερανό. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 5 Σεπτεμβρίου 1834. Ανήκει επίσης στην ομάδα γαλαξιών του NGC 7060.

## Παραπομπές


## Αναφορές

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γερανός (αστερισμός)
7072
66874
NGC 7069

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7069** είναι φακοειδής γαλαξίας που απέχει περίπου 400 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Υδροχόο. Πρόκειται για γαλαξία LINER τον οποίο ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 12 Οκτωβρίου 1863.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
Κατηγορία:Υδροχόος (αστερισμός)
7069
66807
11747
Bluebird Airways

Η **Bluebird Airways** είναι ελληνική αεροπορική εταιρεία, με έδρα τον Κρατικό Αερολιμένα Ηρακλείου «Νίκος Καζαντζάκης», στο Ηράκλειο της Κρήτης. 

## Ιστορία
Η Bluebird Airways είναι ελληνική αεροπορική εταιρεία, που ιδρύθηκε το 2008 στο Ηράκλειο Κρήτης. Είναι η 3η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στην Ελλάδα και εκτελεί πτήσεις εξωτερικού και εσωτερικού. Ασχολείται κυρίως με τακτικές και ναυλωμένες πτήσεις επιβατών. Πρόσφατα, η Blue Bird Airways ξεκίνησε πτήσεις εσωτερικού στην Ελλάδα. Τα αεροδρόμια βάσης της εταιρίας είναι ο Διεθνής Αερολιμένας Ηρακλείου «Νίκος Καζαντζάκης» και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος». Η Blue Bird Airways διαθέτει 4 αεροσκάφη επόμενης γενιάς τύπου Boeing 737-800, με συνολική χωρητικότητα 189Y θέσεων.

## Προορισμοί

## Στόλος
μικρογραφία| Bluebird Airways Boeing 737-800Ο στόλος της Bluebird Airways περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη τον Απρίλιο του 2023:

Από το 2019, η Blue Bird Airways επιχειρεί μόνο με αεροσκάφη επόμενης γενιάς τύπου Boeing 737-800, ενώ σε εποχική βάση μισθώνει επιπλέον αεροσκάφη για την υποστήριξη των αναγκών της.

### Ιστορικός Στόλος
Στο παρελθόν, η Blue Bird Airways επιχειρούσε επίσης με τους ακόλουθους τύπους:

Boeing 737-4Q8

Boeing 737-3YO

Boeing 737-33A

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες
Μόνα Μπέικερ

Η **Μόνα Μπέικερ** (αγγλικά: *Mona Baker*, γενν. 29 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Βρετανή καθηγήτρια μεταφραστικών σπουδών και διευθύντρια του Κέντρου Μετάφρασης και Διαπολιτισμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία.
## Επιλεγμένα έργα
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα της Μόνα Μπέικερ

Κατηγορία:Βρετανοί μεταφραστές
Κατηγορία:Βρετανοί γλωσσολόγοι
Uniqlo

Η **Uniqlo Co., Ltd.** (Kyūjitai: 株式会社ユニクロ) είναι μια ιαπωνική εταιρεία που σχεδιάζει, κατασκευάζει και πουλά casual ρούχα. Αρχικά ιδρύθηκε στην Ιαπωνία, η εταιρεία επεκτάθηκε πέρα από την Ιαπωνία τον 21ο αιώνα και γρήγορα έγινε μια μεγάλη μάρκα ρούχων, συγκρίσιμη με εταιρείες όπως η H&M. Η Uniqlo είχε περισσότερα από 2.400 καταστήματα σε όλο τον κόσμο το 2023.

## Ιστορία
Η Uniqlo ιδρύθηκε το 1949 στο Ube (γιαμαγκούτσι) ως μέρος του ομίλου εταιρειών Fast Retailing, τότε με την επωνυμία «Ogori Shori».

Το 1984, άνοιξε ένα κατάστημα unisex casual ρούχων στη Χιροσίμα με το όνομα «Unique Clothing Warehouse», που αργότερα συντομεύτηκε σε «Uniqlo».

Η Uniqlo άνοιξε το πρώτο της κατάστημα εκτός Ιαπωνίας στο Λονδίνο το 2001 και το πρώτο της κατάστημα στη Σαγκάη το 2002. Το πρώτο Uniqlo στις ΗΠΑ άνοιξε στη Νέα Υόρκη το 2005.

Η Uniqlo απασχολεί σήμερα περισσότερα από 30.000 άτομα και δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 25 χώρες. Υπάρχουν πάνω από 800 καταστήματα Uniqlo στην Ιαπωνία (πάνω από 100 μόνο στο Τόκιο) και πάνω από 70 καταστήματα στην Ευρώπη, τα περισσότερα από αυτά στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

## Λογότυπα

File:Uniqlo 1999.svg|πρώην λογότυπο Uniqlo (1998-2009)
File:UNIQLO logo.svg|Το λογότυπο Uniqlo στο αλφάβητο
File:UNIQLO logo (Japanese).svg|Λογότυπο Uniqlo στα Ιαπωνικά


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Μάρκες ειδών ένδυσης
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Καταστήματα μόδας
Φελισιάνο Τσικλάνα

Ο **Φελισιάνο Αντόνιο Τσικλάνα** (, 9 Ιουνίου 1761, Μπουένος Άιρες &#x2013; 17 Σεπτεμβρίου 1826, Μπουένος Άιρες) ήταν Αργεντινός δικηγόρος, στρατιωτικός και δικαστής.

## Βιογραφία
Ο Φελισιάνο Τσικλάνα σπούδασε στο Κολέγιο του Σαν Κάρλος και το 1783 ολοκλήρωσε τις σπουδές του με πτυχίο νομικής στο Πανεπιστήμιο της Χιλής.

Το 1791 επέστρεψε στο Μπουένος Άιρες, όπου έγινε γραμματέας του δημάρχου του Καμπίλντο του Μπουένος Άιρες. Κατά τη διάρκεια της βρετανικής εισβολής στο Ρίο ντε λα Πλάτα το 1806 πολέμησε ως λοχαγός του 1ου Συντάγματος Πεζικού των Πατρικίων. Μετά την ανακατάληψη της πόλης εντάχθηκε στο κόμμα του στρατηγού Κορνέλιο Σααβέδρα.

Το 1810, βοήθησε στον σχεδιασμό της επανάστασης του Μαΐου ως νομικός σύμβουλος του Καμπίλντο. Ήταν μέλος της ομάδας των μετριοπαθών που ήθελε το Καμπίλντο να αναλάβει τη διοίκηση της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της ναπολεόντειας εισβολής στην Ισπανία, για να την επιστρέψει αργότερα στο ισπανικό στέμμα. Ως εκ τούτου, στις 22 Μαΐου 1810 ψήφισε υπέρ της καθαίρεσης του αντιβασιλέα.

Η Πριμέρα Χούντα τον διόρισε επιθεωρητή του Βοηθητικού Στρατού του Άνω Περού με τον βαθμό του συνταγματάρχη και τον Αύγουστο του 1810 διορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας Σάλτα (σημερινή επαρχία Χουχούι).

Τον Νοέμβριο του 1810 έλαβε διαταγή από την κυβέρνηση Μπουένος Άιρες να εγκαταλείψει τη θέση του και να αναλάβει νέα θέση ως νέος κυβερνήτης του Ποτοσί και το 1811 επέστρεψε στο Μπουένος Άιρες και έγινε μέλος της Πρώτης Τριανδρίας, μαζί με τον Χουάν Χοσέ Πάσο και τον Μανουέλ ντε Σαρατέα. Υπήρξε μέλος της τριανδρίας μέχρι την καθαίρεσή του στις 8 Οκτωβρίου 1812.

Τον Νοέμβριο του 1812 διορίστηκε και πάλι κυβερνήτης της Σάλτα, όπου συνεργάστηκε στενά με τον Μανουέλ Μπελγράνο κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκστρατείας στο Άνω Περού. Αναφερόταν στην κυβέρνηση του Μπουένος Άιρες, δεδομένου ότι ο λαός της Σάλτα ύψωσε τη σύγχρονη σημαία της Αργεντινής κατά τη διάρκεια του τρίτου εορτασμού της επανάστασης του Μαΐου. Παρέμεινε κυβερνήτης της Σάλτα μέχρι τις 26 Οκτωβρίου 1813, όταν τον διαδέχθηκε ο Φρανσίσκο Φερνάντες ντε λα Κρους.

Μεταξύ 1814 και 1816 ήταν υπεύθυνος τροφοδοσίας του Βοηθητικού Στρατού του Άνω Περού.

Το 1817 βρέθηκε σε πολιτική αντιπαράθεση με τον ανώτατο διοικητή Χουάν Μαρτίν ντε Πουιρεδόν και εξορίστηκε στη Βαλτιμόρη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Το 1818 του επετράπη να επιστρέψει στην Αργεντινή, για να εξοριστεί και πάλι, αυτή τη φορά στη Μεντόσα, αλλά λόγω ασθένειας δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το ταξίδι.

Τέλος, το 1819, διατηρώντας το βαθμό του συνταγματάρχη, διατάχθηκε στην τελευταία του αποστολή, να διαπραγματευτεί την ειρήνη με την ιθαγενή φυλή των Ρανκέλ. Κατάφερε να συνάψει συνθήκη ειρήνης με τη φυλή.

Αποστρατεύτηκε το 1822 και πέθανε στο Μπουένος Άιρες τον Σεπτέμβριο του 1826. Ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Λα Ρεκολέτα στο Μπουένος Άιρες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Αργεντινοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αργεντινοί στρατιωτικοί
Γαμπρός για κλάματα

Το ***Γαμπρός για κλάματα*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική ρομαντική και κωμική ταινία του 1962 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κώστα Καραγιάννη. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος, Νίκος Φέρμας, Ράλλης Αγγελίδης, Βασίλης Αυλωνίτης,  Δέσποινα Στυλιανοπούλου και η Λιάνα Ορφανού. 
## Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον περιπλανώμενο Λουκά (Θανάση Βέγγο), ο οποίος μετά από μια λογομαχία με έναν χωροφύλακα θα καταλήξει να συλληφθεί και να βρεθεί στη φυλακή για 20 μέρες. Εκεί θα γνωρίσει τον Περικλή (Νίκο Φέρμα), ο οποίος θα του αναθέσει μια δουλειά και σε αντάλλαγμα να του δώσει μερίδιο. Ο Περικλής εξηγεί στον Λουκά ότι θα πρέπει να πάει στην κοπέλα του, την Λιάνα (Λιάνα Ορφανού) και να βρούνε μαζί ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που έχει κρυμμένο, που όμως πρώτα θα πρέπει να αποκρυπτογραφήσει ένα σημείωμα που κατέχει η ίδια. Την ίδια στιγμή και ο διευθυντής της φυλακής (Ράλλης Αγγελίδης) φαίνεται να ενδιαφέρεται για τα κρυμμένα λεφτά του Περικλή και βάζει δύο έμπιστους του να παρακολουθούν τον Λουκά συνεχώς. Ωστόσο μετά την αποφυλάκιση του, ο Λουκάς θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί σφόδρα την κόρη του σπιτονοικοκύρη του, την παντελώς αθώα Μαρία (Δέσποινα Στυλιανοπούλου) η οποία θα μπει ολοκληρωτικά στη ζωή του και θα καταφέρει να τον βάλει τον στον ίσιο δρόμο.

## Κυκλοφορία

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 31 Δεκεμβρίου 1962 στις κινηματογραφικές αίθουσες Ζίνα, Ίρις, Κοσμοπόλιτ και Κνωσσός στην Αθήνα, ενώ συγχρόνως ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους Διονύσια της Λάρισας, Αττικόν της Πάτρας και Τρίανον της Καλαμάτας. Λίγο αργότερα άρχισε να προβάλλεται και σε άλλες πόλεις όπως τη Θεσσαλονίκη, 
την Δράμα  και την Κομοτηνή.
 
## Υποδοχή
Συνολικά έκοψε 15.250 εισιτήρια στο εγχώριο box office, καταλαμβάνοντας την 43η θέση ανάμεσα σε 82 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1962-1963.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1962
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χρήστου Μουραμπά
Τρία κορίτσια απ' την Αμέρικα

Το ***Τρία κορίτσια απ' την Αμέρικα*** είναι ελληνική κωμική ταινία του 1964 σε σκηνοθεσία του Ντίμη Δαδήρα και σενάριο του Απόλλωνα Γαβριηλίδη.****** Πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Αυλωνίτης, Μαρίκα Κρεβατά, Γκιζέλα Ντάλι, Τζοάννα Παππά, Μαρί Πανταζή, Ανδρέας Μπάρκουλης, Γιάννης Μαλούχος και ο Νώντας Καστανάς.

## Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τις τρεις κόρες του πλούσιου ελληνοαμερικάνου Χαρίλαου Στούρου (Βασίλη Αυλωνίτη), που έρχονται στην Ελλάδα μαζί με τους γονείς τους για να γνωρίσουν τον τόπο καταγωγής τους. Οι τρες κόρες του Στούρου, Μάρτζι (Γκιζέλα Ντάλι), Τζούλι (Τζοάννα Παππά) και Έλεν (Μαρί Πανταζή) σε μία βόλτα που θα κάνουν με ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο, θα γνωρίσουν και θα ερωτευτούν τρία νεαρά φτωχόπαιδα, που υποδυώνται τους πλούσιους επιχειρηματίες. Όταν ο Χαρίλαος Στούρος μάθει πως οι τρεις κόρες του έφυγαν κρυφά από το ξενοδοχείο και γνώρισαν τους τρεις νεαρούς θα γίνει έξω φρενών.

## Διανομή

* Βασίλης Αυλωνίτης - Χαρίλαος Στούρος
* Μαρίκα Κρεβατά - κυρία Στούρου
* Γκιζέλα Ντάλι - Μάρτζι Στούρου
* Ανδρέας Μπάρκουλης - Νίκος Νικολαΐδης
* Γιάννης Μαλούχος - Κώστας Κωνσταντόπουλος
* Νώντας Καστανάς - Γιώργος Πετρίδης
* Τζοάννα Παππά - Τζούλι Στούρου
* Μαίρη Πανταζή - Έλεν Στούρου
* Γιώργος Βελέντζας - σερβιτόρος

## Υποδοχή
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου 1964 στις κινηματογραφικές αίθουσες Άμλετ, Άνεσις, Άστορ, Γρανάδα, Έλλη και Πιγκάλ στην Αθήνα, ενώ ήδη προβάλλονταν στον κινηματογράφο Ιλύσια της Θεσσαλονίκης για 3η συνεχόμενη εβδομάδα.Συνολικά έκοψε 146.384 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 35η θέση ανάμεσα σε 92 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1963-1964.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1964
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία
Σαν (Σον-ε-Λουάρ)

Το **Σαν** (γαλλικά: *Chânes*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σον-ε-Λουάρ, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Σον-ε-Λουάρ
NGC 7029

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7029 ** είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 120 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Ινδό. Η διάμετρός του εκτιμάται στα 129 χιλιάδες έτη φωτός και σχηματίζει ζεύγος με τον NGC 7022. Την ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 10 Οκτωβρίου 1834. 

Επίσης ανήκει στην λεγόμενη «Τριπλέτα του Ινδού» στην οποία περιλαμβάνονται επίσης οι NGC 7041 και NGC 7049.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής τύπου Ia στον γαλαξία αυτόν και ονομάστηκε **SN 2023qov**.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Ινδός (αστερισμός)
7029
66318
NGC 166

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 166** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 2,6 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει φαινόμενο μέγεθος 15,18. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Φράνσις Πριζέρβντ Λίβενγουορθ (Francis Preserved Leavenworth) το 1886.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
0166
02143
Κατηγορία:Ινδός (αστερισμός)
Μετρολογία

[μικρογραφία| Μια πλάστιγγα Κιμπλ (Kibble balance), που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση του [Βάρος|βάρους μέσω ηλεκτρικού ρεύματος και τάσης. Με αυτό το όργανο, η μέτρηση της μάζας δεν εξαρτάται πλέον από ένα καθορισμένο πρότυπο μάζας, αλλά από ορισμένες φυσικές σταθερές.]]
Η **μετρολογία** είναι η επιστημονική μελέτη της μέτρησης. Στους βασικούς σκοπούς της συγκαταλέγεται η διαμόρφωση μιας ευρέως αποδεκτής συμφωνίας για τις μονάδες μέτρησης. 

## Ιστορία
Η σύγχρονη μετρολογία έλκει την καταγωγή της από τη Γαλλία, όπου στο πλαίσιο των οικονομικών και πολιτικών αλλαγών της Γαλλικής Επανάστασης παρατηρήθηκε μια οργανωμένη προσπάθεια τυποποίησης των μονάδων μέτρησης. Ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση έγινε με την πρόταση ενός ορισμένου φυσικού μεγέθους ως πρότυπο μέτρησης μήκους. Για τον σκοπό αυτό, η Εθνική Αντιπροσωπεία της Γαλλίας ανέθεσε σε ομάδα επιστημόνων τον προσδιορισμό του μήκους του μεσημβρινού Δουνκέρκης–Παρισίων–Βαρκελώνης. Ακολούθησε η καθιέρωση του δεκαδικού μετρικού συστήματος (μονάδες SI) το 1795, που, εν συνεχεία, υιοθετήθηκε από πολλά κράτη. 

Το 1875, το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (BIPM) ιδρύθηκε για τη ρύθμιση των μετρικών συστημάτων σε διακρατικό επίπεδο. Το 1960, ως αποτέλεσμα ψηφίσματος στην 11η Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών (CGPM), ανέκυψε το λεγόμενο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI).

## Αντικείμενο
Η μετρολογία αφορά στην περάτωση τριών βασικών στόχων:

* Ορισμός των μονάδων μέτρησης.
* Εφαρμογή των μονάδων μέτρησης στην πράξη.
* Ιχνηλασιμότητα, ήτοι σύνδεση των πραγματικών μετρήσεων με τα πρότυπα αναφοράς.

Οι διεργασίες αυτές, που συχνά αλληλεπικαλύπτονται, αντιστοίχιζονται στα τρία βασικά πεδία της μετρολογίας: 

* *Επιστημονική* ή *θεμελιώδης μετρολογία*, που ασχολείται με τον καθορισμό μονάδων μέτρησης
* *Εφαρμοσμένη*, *τεχνική* ή *βιομηχανική μετρολογία* - η εφαρμογή της μέτρησης στην παραγωγή και σε άλλες διαδικασίες στην κοινωνία
* *Νομική μετρολογία*, που αφορά στη ρύθμιση των κανονιστικών και νομοθετικών ζητημάτων για τα όργανα και τις μεθόδους μέτρησης.

## Εθνικοί Φορείς Μετρολογίας
Τα κράτη διαθέτουν Εθνικούς Φορείς Μετρολογίας (ΕΦΜ) που επικουρούνται από ένα σχετικό δίκτυο εργαστηρίων, εγκαταστάσεων βαθμονόμησης και ελεγκτικών φορέων. ΟΙ ΕΦΜ ορίζουν τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι μετρήσεις στην επικράτεια μιας χώρας και τη διασύνδεσή τους με τα διεθνή πρότυπα. Συνεπώς, ρυθμίζουν ζητήματα που αφορούν τομείς όπως η οικονομία, η ενέργεια, το περιβάλλον, η υγεία, η μεταποίηση, η βιομηχανία, και η εμπιστοσύνη των καταναλωτών. Οι επιπτώσεις της μετρολογίας στο εμπόριο και την οικονομία από τις πλέον πρόδηλες, καθώς είναι σαφές το ότι το δίκαιο εμπόριο είναι εφικτό μόνο όταν υπάρχει ένα κοινώς αποδεκτό σύστημα μέτρησης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του Ελληνικού Ινστιτούτου Μετρολογίας, Εθνικού Φορέα Μετρολογίας της Ελλάδας
* Αβεβαιότητα στις μετρήσεις Επιστήμης και Τεχνολογίας, Springer 2005
* Εκπαίδευση στη Μετρολογία στη Χημεία (TrainMiC) 
* Μετρολογία στη Χημεία

## Παραπομπές



Κατηγορία:Φυσική
Κατηγορία:Μέτρηση
Γιάννης Κύρου

Ο **Γιάννης Κύρου** (Θεσσαλονίκη, 1942 - Χανιά, 1991) ήταν Έλληνας σκηνογράφος και ενδυματολόγος. 

Σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία.

Η καριέρα του Κύρου ξεκίνησε  το 1967 με τη συμμετοχή του στο Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου όπου ανέλαβε τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία στα έργα *Πιθοπρακτά* του Ιάννη Ξενάκη και *Απολογία της Κλυταιμνήστρας* του Θόδωρου Αντωνίου . Τα έργα αυτά παρουσιάστηκαν με επιτυχία σε διεθνή φεστιβάλ, όπως το Φεστιβάλ Τέχνης Σιράζ στο Ιράν 

Στον τομέα της τηλεόρασης, ο Κύρου είχε μια εξαιρετικά ενεργή παρουσία από το 1975, δημιουργώντας σκηνικά και κοστούμια για πάνω από εκατό θεατρικά έργα, καθώς και για διάφορες τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές. Επίσης, συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Κακογιάννη στην ταινία "*Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά*" (1966) και σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια για την ταινία "Πονηρό Θηλυκό κατεργάρα γυναίκα" (1980) του Κώστα Καραγιάννη

Ο Κύρου δεν περιορίστηκε μόνο στην επαγγελματική του δραστηριότητα, αλλά ασχολήθηκε ενεργά με την προώθηση του θεάτρου και της καλλιτεχνικής έκφρασης σε επαρχιακές και δυσπρόσιτες περιοχές, όπως στην εργατούπολη του ΛαυρίουΤο 1982, μετακόμισε στα Χανιά, όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό-Πειραματικό Θέατρο ΑΡΕΝΑ, με στόχο να προσφέρει μια πλατφόρμα για θεατρική έκφραση πέρα από τον επαγγελματισμό.

Ο Γιάννης Κύρου απεβίωσε το 1991.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνεργασίες του Γιάννη Κύρου με το Εθνικό Θέατρο Βορείου Ελλάδοςe
* Συνεργασίες του Γιάννη Κύρου με το Εθνικό Θέατρο 
* Προγράμματα θεατρικών έργων του Γιάννη Κύρου

Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ενδυματολόγοι
Γιούρι Στούπελ

Ο **Γιούρι Στούπελ** (γεννημένος στις 26 Δεκεμβρίου 1953, στη Σόφια της Βουλγαρίας) είναι ένας Βούλγαρος συνθέτης και εκτελεστής, γνωστός για το εκτεταμένο έργο του στη θεατρική μουσική. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα για πάνω από δύο δεκαετίες.

## Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Στούπελ είναι γιος του συνθέτη Πέτερ Στούπελ. Η μητέρα του, Λίντια, είναι λυρική τραγουδίστρια, γνωστή για τις καμεράτες εμφανίσεις της. Ξεκίνησε το μουσική του σταδιοδρομία από νεαρή ηλικία, παίρνοντας μαθήματα πιάνου και δοκιμάζοντας τη σύνθεση σε ηλικία μόλις έξι ετών. Ο Στούπελ αποφοίτησε από την Ακαδημία Μουσικής και Χορού στην Πλόβντιβ, Βουλγαρία.

## Σταδιοδρομία
Στη δεκαετία του '70, ο Στούπελ δημιούργησε το συγκρότημα Association με τους φίλους του Χαϊγκασότ Αγκασιάν, Κριστιάν Μπογιάντζιεβ και Γκεόργκι Ντένκοβ. Απέκτησε αναγνώριση ως συνθέτης ποπ μουσικής, κερδίζοντας βραβεία για τις συνθέσεις του στη δεκαετία του '70. Ο Στούπελ είναι επίσης γνωστός για τη σύνθεση μουσικής για πάνω από 250 τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές και κουκλοθεατρικές παραγωγές, μερικές από τις οποίες κέρδισαν εθνικά και διεθνή βραβεία.

Το έργο του Στούπελ στην Ελλάδα περιλαμβάνει τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία δύο έργων του φίλου και συνεργάτη του Στέφαν Τσανεφ, "Το τελευταίο βράδυ του Σωκράτη" και "Το αληθινό θάνατο της Ζαν ντ' Αρκ". Επίσης δημιούργησε το δικό του μιούζικαλ για παιδιά *Ο βιολιστής της θάλασσας.*

Ο Στούπελ έχει συνθέσει μουσική για πάνω από 350 θεατρικές παραγωγές. Πιστεύει στη στενή ακολούθηση της σκηνοθετικής άποψης, διασφαλίζοντας ότι η μουσική συμπληρώνει τη συνολική παραγωγή. Η προσέγγισή του στη σύνθεση για το θέατρο είναι να δημιουργήσει ένα ενιαίο έργο, όπου η μουσική δεν υπερισχύει των άλλων στοιχείων της παραγωγής.

Πρόσφατα, ο Στούπελ έχει συμμετάσχει σε έργα όπως ένα μονόπρακτο αφιερωμένο στη ζωή της μπαλαρίνας Ισιδώρα Ντάνκαν, όπου συμμετέχει ως πιανίστας. Οι συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα ελληνικά φεστιβάλ, με το Φεστιβάλ Επιδαύρου να αποτελεί για αυτόν σημαντική εμπειρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βούλγαροι μουσικοί
Έιν Μποκέκ

Το **Έιν Μποκέκ** (εβραϊκά: עֵין בּוֹקֵק) είναι τουριστική πόλη του Ισραήλ, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ταμάρ του Νοτίου Διαμερίσματος. Βρίσκεται περίπου 390 μέτρα υπό της επιφανείας της θαλάσσης κάτω από τα ερείπια του ρωμαϊκού κάστρου Μετσάντ Μποκέκ. Το Μποκέκ εμφανίστηκε το 1960 ως τουριστικό κέντρο με την κατασκευή του πρώτου ξενοδοχείου. Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια, κλινικές υγείας, μπαρ και εμπορικά κέντρα στην πόλη. Το θέρετρο απέχει περίπου 60 χλμ. από την Ιερουσαλήμ και είναι ένα από τα πιο ανεπτυγμένα θέρετρα διακοπών στις ακτές της Νεκράς Θαλάσσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ισραήλ
Κατηγορία:Παραθαλάσσια θέρετρα
Μιτσπέ Γεριχό

Το **Μιτσπέ Γεριχό** (εβραϊκά: מִצְפֵּה יְרִיחוֹ, σημ.: *Παρατηρητήριο [[Ιεριχώ|Ιεριχούς]]*) είναι θρησκευτικός ισραηλινός οικισμός στη Δυτική Όχθη του Ισραήλ, στο Διαμέρισμα Ιουδαίας και Σαμάρειας, δίπλα στην αραβική πόλη Ιεριχώ, από όπου πήρε και το όνομά του. Βρίσκεται 20 χλμ ανατολικά της Ιερουσαλήμ και 10 χλμ ανατολικά του Μααλέ Αντουμίμ κατά μήκος της εθνικής οδού 1 στην Ιουδαϊκή Έρημο. Είναι οργανωμένος ως κοινοτικός οικισμός και υπάγεται στη δικαιοδοσία του Περιφερειακού Συμβουλίου Ματέχ Μπινιαμίν. Το 2021 είχε πληθυσμό 2.638 κατοίκους.

Το 2009, ο πληθυσμός του Μιτσπέ Γεριχό αυξήθηκε με ετήσιο ρυθμό 5,6%. Από το 2010, κατοικούν στην πόλη περισσότερες από 450 οικογένειες.

## Δείτε επίσης
*Ιεριχώ
*Διαμέρισμα Ιουδαίας και Σαμάρειας
*Δυτική Όχθη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Θέατρο Δάσους

Το **Θέατρο Δάσους** είναι ένα από τα ανοικτά θέατρα της Θεσσαλονίκης, χτισμένο στην πλαγιά του Κέδρινου Λόφου (Σέιχ Σου). Με θέα σε ολόκληρη την πόλη και το λιμάνι της, το θέατρο λειτουργεί αδιάλειπτα από τη δεκαετία του 1970.

Η αρχική ιδέα για την ανέγερση του Θεάτρου Δάσους χρονολογείται από το 1965, με την επιλογή του δάσους του Σέιχ Σου από τον ΕΟΤ για την τουριστική ανάπτυξη. Το αρχικό σχέδιο του θεάτρου από τον Πάτροκλο Καραντινό ήταν μια λυόμενη κατασκευή με μεταλλικές στηρίξεις και ξύλινες κερκίδες, εμπνευσμένη από την αντίληψη του κλασικού αμφιθεάτρου.

Το 1976, το Θέατρο Δάσους υλοποιήθηκε ως μόνιμη κατασκευή βάσει των σχεδίων του καθηγητή Νικολάου Μουτσόπουλου. Η σημερινή του μορφή προέκυψε από την ανακατασκευή του 1997, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης – Θεσσαλονίκη, με μελετητές τους αρχιτέκτονες Σουζάνα και Δημήτρη Αντωνακάκη και Ματίνα Καλογεράκου. Η χωρητικότητά του ανέρχεται σε 3.894 θέσεις.

Το Θέατρο Δάσους διατίθεται για θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες, με τη διαχείριση του χώρου να ανήκει στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Μπορεί κανείς να πάει στο Θέατρο Δάσους χρησιμοποιώντας τη γραμμή 24 του ΟΑΣΘ, η οποία ξεκινά από την Πλατεία Ελευθερίας και τερματίζει στη στάση «Χίλια Δένδρα» στο θέατρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Θέατρο Δάσους - Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στη Θεσσαλονίκη
Κοιλάδα Χούλα

[thumb|Χωράφι με σιτάρι στην κοιλάδα Χούλα, με φόντο το [Όρος Ερμών, Μάρτιος 2007.]]
thumb|Καλλιεργούμενη γη στην κοιλάδα Χούλα
Η **κοιλάδα Χούλα** (εβραϊκά: עמק החולה) είναι γεωργική περιοχή στο βόρειο Ισραήλ με άφθονο γλυκό νερό, η οποία κάποτε ήταν η λίμνη Χούλα, πριν από την αποστράγγιση της. Αποτελεί σημαντικός σταθμός για τα πουλιά που αποδημούν κατά μήκος της Συροαφρικανικής Ρηξιγενούς Κοιλάδας μεταξύ Αφρικής, Ευρώπης και Ασίας.

Η λίμνη Χούλα και ο βάλτος που την περιέβαλλε ήταν τόπος αναπαραγωγής κουνουπιών που μετέφεραν ελονοσία, και έτσι αποστραγγίστηκαν τη δεκαετία του 1950. Ένα μικρό τμήμα της κοιλάδας αργότερα πλημμύρισε εκ νέου σε μια προσπάθεια να αναβιώσει ένα σχεδόν εξαφανισμένο οικοσύστημα. Εκτιμάται ότι 500 εκατομμύρια αποδημητικά πουλιά περνούν τώρα από την κοιλάδα Χούλα κάθε χρόνο.

Η λίμνη Χούλα αναφέρεται ιστορικώς με διαφορετικά ονόματα. Οι Αιγύπτιοι τον 14ο αιώνα π.Χ. ονόμαζαν τη λίμνη *Σαμτσούνα*, ενώ η Εβραϊκή Βίβλος την καταγράφει ως *Μερώμ* ή *Μαρών*. Τον 1ο αιώνα μ.Χ., ο Εβραιορωμαίος ιστορικός Ιώσηπος Φλάβιος την αναφέρει ως ***Σημεχωνίτις***, ο Τζον Λάιτφουτ την κατέγραψε ως *Σαμοχωνίτις*, ενώ στο Ταλμούδ ονομάζεται Γιαμ Σουμχί – δηλαδή Θάλασσα των Σουμχί. Επί του παρόντος, η λίμνη αποκαλείται Μπουχέιρατ ελ Χούλεχ στα αραβικά και Αγκάμ χα-Χουλά στα εβραϊκά, που προέρχεται από το αραμαϊκό Χούλατα ή Ούλατα. Τα «ύδατα της Μερώμ» έχουν χρησιμοποιηθεί μερικές φορές στην επιστημονική βιβλιογραφία, αν και αυτός ο όρος αναφέρεται ειδικά σε πηγές στη δυτική πλευρά της κοιλάδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοιλάδες του Ισραήλ
Κατηγορία:Λίμνες του Ισραήλ
Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Ισραήλ
Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς
GAZ-3102

Το μοντέλο **GAZ-3102 Volga** κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά το 1982 ως μια πιο πολυτελή και εκσυγχρονισμένη έκδοση του GAZ-24 Volga και πωλήθηκε (επίσημα) μόνο στη Σοβιετική Ένωση.

## Ιστορία
Στη σειρά επιβατικών αυτοκινήτων GAZ, τοποθετήθηκε ανάμεσα από το GAZ-24 και το μεγαλύτερο GAZ-14. Διαφέρει από το 24 Volga στα νέα εμπρός και πίσω τμήματα, ένα τροποποιημένο εσωτερικό με νέο ταμπλό και τριάκτινο τιμόνι, καθώς και χωνευτές εξωτερικές χειρολαβές θυρών. Αρχικά, εγκαταστάθηκε το ZMZ-4022, ένας τετρακύλινδρος εν σειρά βενζινοκινητήρας φόρτισης με 105 ίππους (78 kW), παρόμοιος με τη διαδικασία Honda CVCC, αλλά ο οποίος αποδείχθηκε επιρρεπής σε αποτυχία λόγω έλλειψης συντήρησης, και ως εκ τούτου αντικαταστάθηκε από τον φθηνότερο ZMZ-402.10 με 100 ίππους (73 kW).

Ορισμένες λεπτομέρειες του 3102 υιοθετήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως μέρος του λίφτινγκ για το 24 Volga (πλέον Volga GAZ-2410), όπως για παράδειγμα το εσωτερικό του και οι αλλαγμένες πόρτες. 

Μέσα στα επόμενα χρόνια, το GAZ-3102 παρέμεινε ως το πολυτελές μοντέλο στην παλέτα της Volga, πιο πάνω από τα ακόλουθα GAZ-31029, GAZ-3110, και GAZ-31105.

Έγιναν μερικές προσπάθειες να αντικατασταθεί το παλιό GAZ-3102 με ένα εντελώς νέο και πιο σύγχρονο όχημα, όπως με το GAZ-3105 και μετά με το GAZ-3111, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία, και έτσι το GAZ-3102 συνέχιζε να παράγεται μέχρι το 2009.
[left|thumb|GAZ-3102 καμπριολέ σε παρέλαση του [Ρωσικός Στρατός Ξηράς|Ρωσικού στρατού.]]
left|thumb|GAZ-3102 σεντάν πίσω μέρος.

### Μοντέλα με τον κινητήρα V8
Ο βενζινοκινητήρας V8 ZMZ-505 5,53 λίτρων με ισχύ 195 ίππους (143&nbsp;kW) ήταν ακόμα διαθέσιμος για τις δυνάμεις ασφαλείας, όπως η KGB, η Σοβιετική αστυνομία, και οι μυστικές υπηρεσίες. 

Αυτές οι εκδόσεις V8 έφεραν τα ονόματα GAZ-31011 και GAZ-31013. Ειδικά αυτό το όνομα ήταν παράγωγο του αρχικού ονόματος GAZ-3101 που προοριζόταν για το GAZ-3102 και χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα πρωτότυπά του, αλλά δεν επιλέχθηκε λόγω του τελευταίου.

Αν και τα περισσότερα αυτοκίνητα χρησιμοποιούσαν τον κινητήρα V8 5,5 λίτρων από τις λιμουζίνες GAZ-13 και GAZ-14 Chaika, τουλάχιστον μερικά από αυτά τα αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν με τον πιο οικονομικό κινητήρα GAZ-53 4,3 λίτρων, ο οποίος είναι επίσης παράγωγο από τον προαναφερόμενο κινητήρα της λιμουζίνας.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα


Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Μια του κλέφτη...

Το ***Μια του κλέφτη...*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αισθηματική κωμική ταινία του 1960 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, η οποία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου "Μια του Κλέφτη, Δυο του Κλέφτη" του σκηνοθέτη. Πρωταγωνιστούν οι: Δημήτρης Χορν, Κάκια Αναλυτή, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Αλίκη Ανδρέου, Θόδωρος Μορίδης και ο Κώστας Ρηγόπουλος.

## Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον καταξιωμένο δικηγόρο Παύλο Λιγνό (Δημήτρη Χορν), ο οποίος κατά την διάρκεια των θερινών διακοπών του στην Πάρο συναντά μια παντρεμένη γυναίκα που τον ερωτεύεται παράφορα. Ωστόσο ο σύζυγός της, αρχίζει να υποπτεύεται ότι κάτι σκαρώνει η γυναίκα του και θα κάνει μια αιφνιδιαστική έφοδο στο δωμάτιο του Παύλου, η οποία θα γίνει αφορμή για να γνωριστεί ο Παύλος με την νεαρή Λένα (Κάκια Αναλυτή). Εκείνη θεωρώντας ότι είναι κάποιος κλέφτης, θα τον φυγαδεύσει. Τα πράγματα όμως θα αλλάξουν όταν ανακαλύπτει ότι δεν είναι κλέφτης, αλλά ένας από τους πιο πετυχημένους δικηγόρους της Αθήνας. Ανάμεσα τους θα αναπτυχθεί ένα ειδύλλιο, που έχει σαν αποτέλεσμα οι δύο νέοι να ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας.

## Διανομή

* Δημήτρης Χορν ... Παύλος Λιγνός**
* Κάκια Αναλυτή ... Λένα Χαρτά
* Διονύσης Παπαγιαννόπουλος ... Παυσανίας Μπρούτζος
* Αλίκη Ανδρέου ... Τασία Μπρούτζου 
* Κώστας Ρηγόπουλος ... Ανδρέας
* Θόδωρος Μορίδης ... καθηγητής Χαρτάς
* Κατερίνα Χέλμη ... Άννα Μαρίδη
* Άννα Μαρία Ράλλη ... Μήτση Βιτρή
* Νανά Παπαδοπούλου ... κα Βιτρή, κυρία στο πινάκλ
* Λέλα Πατρικίου ... κυρία στο πινάκλ
* Παμφίλη Σαντοριναίου ... κυρία στο πινάκλ
* Γιώτα Σοϊμοίρη ... γυναίκα στο πλοίο
* Κάκια Κοντοπούλου ... Μαρία, υπηρέτρια
* Άγγελος Θεοδωρόπουλος ... Τζώρτζης, αρραβωνιαστικός της Μήτσης
* Τάκης Καβαλιεράτος ... φίλος Άννας
* Δημήτρης Φωτιάδης ... Γιάννης, σερβιτόρος
* Θανάσης Βέγγος ... πωλητής παπουτσιών

## Προβολή και απήχηση
Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τον Δημήτρη Χορν να κερδίζει το βραβείο Α' Αντρικού Ρόλου για την ερμηνεία του. Άρχισε να προβάλλεται ευρέως από τις 23 Ιανουαρίου 1961 με τις κινηματογραφικές αίθουσες Άνεσις, Αττικόν και Τρίανον στην Αθήνα να είναι οι πρώτες. Συνολικά έκοψε 22.740 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 23η θέση ανάμεσα σε 58 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1960-1961.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1960
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ιωαννόπουλου
NGC 6352

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6352** (καταγράφεται και ως **Caldwell 81** στον ομώνυμο κατάλογο) είναι σφαιρωτό αστρικό σμήνος στον αστερισμό Βωμό. Απέχει περίπου 18,3 χιλιάδες έτη φωτός από τον Ήλιο και το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 14 Μαΐου 1826. Η τάξη συγκέντρωσης Shapley–Sawyer του είναι XI. 

Η ηλικία του σμήνους εκτιμάται στα 12,67 δισεκατομμύρια χρόνια και αποτελείται από δύο διακριτούς αστρικούς πληθυσμούς, με τη δεύτερη γενιά αστέρων να είναι κατά μόλις δέκα εκατομμύρια χρόνια νεώτερη της πρώτης. Απέχει περίπου 13 χιλιάδες φωτός από το γαλαξιακό κέντρο και 1,6 χιλιάδες έτη φωτός από το γαλαξιακό επίπεδο. Η τροχιακή κίνηση του σμήνους διαμέσου του Γαλαξία μας υποδηλώνει πως ανήκει στο γαλαξιακό «εξόγκωμα» ή στον γαλαξιακό δίσκο. Η μεταλλικότητά του είναι σχετικά υψηλή, συγκεκριμένα –0,70. Η ακτίνα του πυρήνα του είναι 49,8″.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη
Κατηγορία:Βωμός (αστερισμός)
6352
081
Δημοκρατική Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία (1943 - 1945)

## Ιστορία
Η Δημοκρατική Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία, ήταν ένα προσωρινό κράτος που ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στις 29 Νοεμβρίου 1943 μέσω της Δεύτερης Συνόδου του Αντιφασιστικού Συμβουλίου για την Εθνική Απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας (AVNOJ). Η Εθνική Επιτροπή για την Απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας (NKOJ) ήταν το αρχικό εκτελεστικό της όργανο. Καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του κυβερνήθηκε από τον στρατάρχη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο ως πρωθυπουργό.

Αναγνωρίστηκε από τους Συμμάχους στη Διάσκεψη της Τεχεράνης, μαζί με το AVNOJ ως το διαβουλευτικό όργανό του. Η εξόριστη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση του βασιλιά Πέτρου Β' στο Λονδίνο, εν μέρει λόγω πιέσεων από το Ηνωμένο Βασίλειο, αναγνώρισε την κυβέρνηση AVNOJ με τη Συνθήκη του Vis, που υπογράφηκε στις 16 Ιουνίου 1944 μεταξύ του πρωθυπουργού της εξόριστης κυβέρνησης, Ιβάν Σούμπασιτς και του Τίτο. Με τη Συνθήκη του Vis, η εξόριστη κυβέρνηση και το NKOJ συμφώνησαν να συγχωνευθούν σε μια προσωρινή κυβέρνηση το συντομότερο δυνατό. Η μορφή της νέας κυβέρνησης συμφωνήθηκε σε μια δεύτερη συμφωνία Τίτο-Σούμπασιτς που υπογράφηκε την 1η Νοεμβρίου 1944 στην πρόσφατα απελευθερωμένη γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα του Βελιγραδίου. Η Γιουγκοσλαβία έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Ηνωμένων Εθνών με την υπογραφή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών τον Οκτώβριο του 1945.

Το κράτος δημιουργήθηκε για να ενώσει το γιουγκοσλαβικό κίνημα αντίστασης στην κατοχή της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του Άξονα. Η συμφωνία άφησε σκόπιμα αναποφάσιστο το ζήτημα εάν το κράτος θα ήταν μοναρχία ή δημοκρατία μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος, οπότε η θέση του αρχηγού του κράτους ήταν κενή. Μετά τη συγχώνευση των κυβερνήσεων, το κράτος μεταρρυθμίστηκε σε μονοκομματική Ομοσπονδιακή Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας με πρωθυπουργό τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και υπουργό Εξωτερικών τον Ιβάν Σούμπασιτς.
Σταθμός Πανεπιστήμιο (Μετρό Θεσσαλονίκης)

Ο **Σταθμός Πανεπιστήμιο** είναι σταθμός του μετρό που εξυπηρετεί τη Γραμμή 1 και τη Γραμμή 2 του Μετρό Θεσσαλονίκης. Ο σταθμός πήρε το όνομά του από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και επίσης εξυπηρετεί το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Η κατασκευή του σταθμού καθυστέρησε λόγω σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων και έχει χαρακτηριστεί επίσημα ως *μεσαίας σημασίας [[αρχαιολογικός χώρος]]* από την Ελληνικό Μετρό, την εταιρεία που επιβλέπει την κατασκευή του δικτύου. Τέθηκε σε λειτουργία στις 30 Νοεμβρίου του 2024.

Ο σταθμός Πανεπιστήμιο εμφανίζεται, επίσης, στην πρόταση του Μετρό Θεσσαλονίκης του 1987 - 1988 και η κατασκευή ενός τμήματος 650 μέτρων του συστήματος ξεκίνησε μέσα στο 1988 πριν εγκαταλειφθεί τελικώς το 1989 λόγω ελλείψεως χρηματοδότησης.

Επί του παρόντος, ο σταθμός Πανεπιστήμιο είναι, επίσης, ο βαθύτερος σταθμός του Μετρό Θεσσαλονίκης, με μέγιστο βάθος 37 μέτρα, και μάλιστα είναι ο μοναδικός με 3 εξόδους (μία προς το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και δύο προς την Εγνατία).

## Σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία
Στον σταθμό ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία που βρίσκεται πλησίον του σταθμού του μετρό έχoυν αφετηρία/τέρμα ή διέρχονται 15 λεωφορειακές γραμμές.

## Είσοδοι - Έξοδοι
* **Είσοδος:** Οδός Εγνατία / Οδός 3ης Σεπτεμβρίου / Α.Π.Θ.
* **Έξοδος:** Οδός Εγνατία / Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος σταθμών Μετρό Θεσσαλονίκης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Πανεπιστημιο
Πανεπιστημιο
Περ-Όλοφ Όστραντ

Ο **Περ-Όλοφ Όστραντ** (σουηδικά: Per-Olof Åstrand) (21 Οκτωβρίου 1922 – 2 Ιανουαρίου 2015) ήταν Σουηδός καθηγητής φυσιολογίας. Δίδαξε στη Σουηδική Σχολή Επιστημών Αθλητισμού και Υγείας (GIH) στη Στοκχόλμη τα έτη 1970–1977 και στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη τα έτη 1977–1988. Ήταν μέλος της Συνέλευσης Νόμπελ στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα (1977–1988). Ο Όστραντ θεωρείται «πρωτοπόρος», «θρύλος» και ένας από τους «ιδρυτές» της σύγχρονης εργοφυσιολογίας.

## Καριέρα
Ο Όστραντ αποφοίτησε από το Βασιλικό Κεντρικό Ινστιτούτο Γυμναστικής (GCI/GIH) στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, που τώρα ονομάζεται Σουηδική Σχολή Επιστημών Αθλητισμού και Υγείας (GIH), το 1946. Στη συνέχεια ήταν ήδη γραμματέας στο Τμήμα Φυσιολογίας του, όπου ξεκίνησε τη διατριβή του. Το 1952 υπερασπίστηκε τη διατριβή του και πήρε το διδακτορικό του στην ιατρική σχολή του Ινστιτούτου Καρολίνσκα, αφού το GCI/GIH εκείνη την εποχή δεν είχε τέτοια δικαιώματα ως πανεπιστημιακό κολέγιο. Έγινε καθηγητής φυσιολογίας στο GCI/GIH το 1970. Ο Όστραντ είχε πάνω από 200 ερευνητικές δημοσιεύσεις και οι τομείς έρευνάς του περιελάμβαναν τη φυσιολογία της εργασίας και το σύστημα μεταφοράς ανθρώπινου οξυγόνου, τη σωματική απόδοση, την υγεία και τη φυσική κατάσταση, την προληπτική ιατρική και την φυσικοθεραπεία.

Ο Όστραντ είναι γνωστός για την ανάπτυξη της Δοκιμασίας Εργομετρικού Κύκλου Όστραντ-Ρίχμινγκ το 1954 σε συνεργασία με τη μελλοντική σύζυγό του, Ίραμ Ρίχμινγκ. Το βιβλίο του, *Textbook of Work Physiology*, έχει μεταφραστεί σε οκτώ γλώσσες.

Ο Όστραντ ήταν επίτιμος καθηγητής σε οκτώ πανεπιστήμια. Ήταν επίσης επίτιμο μέλος του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας, του Βασιλικού Αυστραλιανού Κολεγίου Ιατρών και του Αμερικανικού Κολεγίου Αθλητιατρικής. Το 2000, ο Όστραντ τιμήθηκε με το πρώτο Βραβείο Επιτεύγματος ζωής στην εργοφυσιολογία από την Αμερικανική Εταιρεία Εργοφυσιολόγων (ASEP).

## Δείτε επίσης
* Αύγουστος Κρογκ
* Μπενγκτ Σάλτιν

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περ-Όλοφ Όστραντ στη Nationalencyklopedin
* Δημοσιεύσεις στο DiVA
* Απόσπασμα από συνέντευξη στη σουηδική εθνική τηλεόραση, Hylands hörna, 1963

Κατηγορία:Σουηδοί φυσιολόγοι
Κατηγορία:Εργοφυσιολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σουηδικής Σχολής Επιστημών Αθλητισμού και Υγείας
Μπενγκτ Σάλτιν

Ο **Μπενγκτ Σάλτιν** (σουηδικά: Bengt Saltin) (3 Ιουνίου 1935 - 12 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Σουηδός καθηγητής εργοφυσιολογίας, ο οποίος πέρασε μέρη της καριέρας του στη Δανία.

## Καριέρα
Αφού ξεκίνησε τις ιατρικές του σπουδές στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, τη δεκαετία του 1950, ξεκίνησε τις διδακτορικές του σπουδές στο Τμήμα Φυσιολογίας στο Βασιλικό Κεντρικό Ινστιτούτο Γυμναστικής (GCI/GIH) στη Στοκχόλμη το 1960. Ο Περ-Όλοφ Όστραντ έγινε δάσκαλός του και το 1964 παρουσίασε τη διδακτορική του διατριβή. Στη συνέχεια, προχώρησε στην εισαγωγή των μελετών μυϊκής φυσιολογίας και βιοχημείας στο ίδιο τμήμα.

Τη δεκαετία του 1970, ξεκίνησε με τον ίδιο τύπο σπουδών στο Ινστιτούτο «Αύγουστος Κρογκ» στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Στη δεκαετία του 1990, επέστρεψε στη Στοκχόλμη και στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα για μερικά χρόνια, και αργότερα επέστρεψε στην Κοπεγχάγη για να ιδρύσει το Ινστιτούτο Μυϊκής Έρευνας της Κοπεγχάγης.

Η συνολική συνεισφορά του στην εργοφυσιολογία είναι από τις μεγαλύτερες που έχουν επιτευχθεί στην ιστορία.

Ο Σάλτιν πέθανε στη Στοκχόλμη στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, μετά από μακρά ασθένεια.

## Δημοσιεύσεις

* *Muscle Fatigue Mechanisms in Exercise and Training: 4th International Symposium on Exercise and Sport Biology, 1990 (Medicine and Sport Science)* (1992) 
* *Άσκηση και κυκλοφορία στην υγεία και τις ασθένειες* (1999) 

## Δείτε επίσης
* Αύγουστος Κρογκ
* Περ-Όλοφ Όστραντ

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Schantz, P. 2015. Κατά μήκος μονοπατιών που συγκλίνουν με τις πρώτες συνεισφορές του Μπενγκτ Σάλτιν στη εργοφυσιολογία. Scand J Med Sci Sports 25 (Suppl. 4): 7-15

Κατηγορία:Σουηδοί φυσιολόγοι
Κατηγορία:Εργοφυσιολόγοι
Κατηγορία:Επιστήμονες του αθλητισμού
NGC 6362

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6362** είναι σφαιρωτό αστρικό σμήνος στον αστερισμό Βωμό, κοντά στον αστερισμό Πτηνόν. Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 30 Ιουνίου 1826, απέχει περίπου 25 χιλιάδες έτη φωτός και στον αστρικό πληθυσμό του συμπεριλαμβάνονται και ορισμένοι μπλε περιπλανώμενοι αστέρες.

## Φωτογραφίες

File:NGC 6362 globular cluster HST.jpg|Φωτογραφία του NGC 6362 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. 


## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

6362
Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη
Κατηγορία:Βωμός (αστερισμός)
Θμούις

Η **Θμούις** ήταν πόλη στην Κάτω Αίγυπτο, η οποία βρισκόταν στο κανάλι ανατολικά του Νείλου, ανάμεσα στον Τανιτικό και Μενδήσιο βραχίονά του. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στη σύγχρονη πόλη Τιμάι αλ-Ιμντίντ.

Οι κάτοικοι της Θμούιδος ονομάζονταν Θμουίτες.

## Ιστορία
[thumb|[Ψηφιδωτό από την Θμούιδα της Αιγύπτου, δημιουργημένο από τον Έλληνα καλλιτέχνη Σοφίλο (υπογραφή) περί το το 200 π.Χ., ευρισκόμενο σήμερον στο Ελληνορωμαϊκό Μουσείο στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου· η εικονιζόμενη γυναίκα είναι η βασίλισσα των Πτολεμαίων Βερενίκη Β΄ (η οποία κυβέρνησε από κοινού με τον σύζυγό της Πτολεμαίο Γ΄) ως η προσωποποίηση της Αλεξάνδρειας, με το στέμμα της να δείχνει μια πλώρη πλοίου, ενώ φοράει μια αγκυρωτή πόρπη για τον πέπλο της, σύμβολα της ναυτικής ανδρείας και των επιτυχιών της Πτολεμαϊκής Αυτοκρατορίας στη Μεσόγειο Θάλασσα.]]
Κατά την Πτολεμαϊκή περίοδο, η Θμούις διαδέχθηκε την Μένδητα ως πρωτεύουσα της 16ης νομής της Κάτω Αιγύπτου (Ηρόδοτος (Β΄, 166)). Οι δύο πόλεις απείχαν μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα μεταξύ τους. Ο Πτολεμαίος αναφέρει επίσης ότι η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Μενδήσιας νομής. Από την Πτολεμαιο-Ρωμαϊκή περίοδο σώζονται τα θεμέλια ενός ναού.

Η Θμούις ήταν επισκοπική έδρα στη ρωμαϊκή επαρχία Αυγουσταμνικής Α΄, βοηθητικής επισκοπής του Πηλουσίου. Σήμερα αποτελεί τμήμα της Κοπτικής Ιεράς Μητροπόλεως της Μπεχέιρα (Θμούις & Ερμούπολις η Μικρά), Μαρεώτιδος, Μάρσα Ματρούχ (Αντίφραι & Παραιτόνιον), Λιβύης και Πενταπόλεως Κυρηναϊκής.

Τον τέταρτο αιώνα εξακολουθούσε να είναι σημαντική ρωμαϊκή πόλη, έχοντας δική της διοίκηση εξαιρουμένη από τη δικαιοδοσία του Νομάρχη Αλεξανδρείας. Υπήρχε την εποχή της μουσουλμανικής εισβολής στην Αίγυπτο το 642 μ.Χ., και αργότερα ονομάστηκε Αλ-Μουράντ.

Τα ερείπιά της βρίσκονται στο Τελλ Ελ-Τιμάι, περίπου οκτώ χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Σινμπελλαουέιν, ενός σταθμού στον σιδηρόδρομο από το Ζαγκαζίγκ προς την Μανσούρα, στο κεντρικό Δέλτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πτολεμαϊκές αποικίες
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Αφρικής
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Δέλτα Ποταμού Νείλου
Λαύρις Ρεθύμνης

Η **Λαύρις** βρίσκεται στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης, δίπλα στα βόρεια παράλια του νησιού, σε υψόμετρο 35 μέτρα. Απέχει περίπου 17 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Ρέθυμνο, 12 χλμ. ΒΔ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου) ενώ γειτονεύει ανατολικά με τον Πάνορμο. Πρόκειται για αμιγώς τουριστική περιοχή όπου έχουν κτιστεί μεγάλες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις με ιδιωτικές παραλίες, μικρές μαρίνες αλλά και εγκαταστάσεις θαλάσσιου πάρκου.

Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 στην κοινότητα Πανόρμου, στην οποία, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει ενώ υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του Δήμου Μυλοποτάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν απογράφονται κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης