open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάξιμος Α΄ ο Κυνικός

Ο **Μάξιμος Α΄** ο λεγόμενος **Κυνικός** διετέλεσε για βραχύ διάστημα αντικανονικός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, το έτος 380, επί Πατριαρχίας Γρηγορίου του Θεολόγου.

Την εποχή εκείνη, η κατάσταση στην Εκκλησία δεν ήταν ομαλή, καθώς αρκετές φορές γίνονταν αντικανονικές χειροτονίες επισκόπων από άλλους επισκόπους, καθώς υπήρχαν ομαδοποιήσεις και αιρετικοί φατριασμοί, όπως συνέβαινε με τους Αρειανιστές. Δέκα χρόνια πριν, ο Ευάγριος είχε χειροτονηθεί από τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ευστάθιο. Το 380 λοιπόν, και ενώ είχε εκλεγεί Πατριάρχης ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ο Πέτρος ή ο Τιμόθεος Αλεξανδρείας χειροτόνησε Πατριάρχη τον συμπατριώτη του Μάξιμο.

Ο Μάξιμος ήταν Αιγύπτιος και αποκαλούνταν *Κυνικός*, καθώς ήταν κυνικός φιλόσοφος. Είχε κατηχηθεί στο Χριστιανισμό και είχε βαπτιστεί από τον Γρηγόριο το Ναζιανζηνό, ο οποίος τον αγαπούσε και τον είχε επαινέσει και δημοσίως. Όμως ο Μάξιμος επέδειξε ύπουλο χαρακτήρα και έπεισε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο ή τον Τιμόθεο να στείλει ανθρώπους του, για να τον χειροτονήσουν. Όταν αυτοί έφτασαν στην Πόλη, πήγαν μαζί με το Μάξιμο κρυφά στην εκκλησία, για να τον χειροτονήσουν, όμως κλήρος και λαός τους πέταξε έξω. Ο Μάξιμος πήγε στη Θεσσαλονίκη, για να ζητήσει τη στήριξη του Θεοδοσίου του Μεγάλου, ο οποίος όμως του την αρνήθηκε.

Παρά ταύτα ο Μάξιμος προχώρησε σε αντικανονικές ιερές πράξεις και χειροτονίες, οι οποίες ακυρώθηκαν από την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο. Η ίδια Σύνοδος καθαίρεσε τον Μάξιμο, τον αποκήρυξε ως αιρετικό, δέχτηκε την παραίτηση του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού και χειροτόνησε τον Νεκτάριο.

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Τιμόθεος Α΄ Αλεξανδρείας

Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας **Τιμόθεος Α΄** διαδέχθηκε στον πατριαρχικό θρόνο τον Πέτρο Β΄ και παρέμεινε Πατριάρχης για πέντε χρόνια, από το 380 μέχρι το 385, οπότε τον διαδέχθηκε ο Θεόφιλος.

Ήταν φανατικός πολέμιος του Αρειανισμού και διακρίθηκε για τη φιλανθρωπική του δράση.

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Αγκοστίνιο Νέτο

Ο **Αγκοστίνιο Νέτο** (*António Agostinho Neto*, 1922 - 1979) ήταν  επαναστάτης, πολιτικός και συγγραφέας, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της Ανγκόλας, από το 1975 ως το 1979. Ηγήθηκε του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA).

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Κατέτε της επαρχίας Μπένγκο, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1922 και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στη Λουάντα. Γιος Μεθοδιστή πάστορα, ο Νέτο έφυγε από τη χώρα του και σπούδασε στην Πορτογαλία, στα πανεπιστήμια της Κοΐμπρα και της Λισαβόνας. Το 1951 συνελήφθη για αυτονομιστικές δραστηριότητες και απελευθερώθηκε επτά χρόνια αργότερα. Ο Νέτο ολοκλήρωσε τις σπουδές του και παντρεύτηκε τη Μαρία Ευγενία ντα Σίλβα την ημέρα που αποφοίτησε. Επέστρεψε στην Ανγκόλα το 1959.

## Πολιτική καριέρα
Το Δεκέμβριο του 1956 το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ανγκόλας (PCA) ενώθηκε με το Κόμμα του Ενιαίου Αγώνα για τους Αφρικανούς στην Ανγκόλα (PLUA) σχηματίζοντας το Λαϊκό Κίνημα για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA), με Γενικό Γραμματέα το Βιριάτο ντα Κρους, αρχηγό του Κομμουνιστικού Κόμματος (PCA) και τον Νέτο ως πρόεδρο.

Οι αποικιακές αρχές της Πορτογαλίας συνέλαβαν το Νέτο στις  8 Ιουνίου 1960. Οι υποστηρικτές του πραγματοποίησαν πορεία από το Μπένγκο ως το Κατέτε απαιτώντας την απελευθέρωσή του. Ωστόσο, απωθήθηκαν από τον πορτογαλικό στρατό, που άνοιξαν πυρ σκοτώνοντας 30 και τραυματίζοντας άλλους 200 στη σφαγή του Icolo e Bengo. Έπειτα ο Νέτο εξορίστηκε από τους Πορτογάλους στο Πράσινο Ακρωτήριο και φυλακίστηκε στη Λισαβόνα. Η κυβέρνηση , έπειτα από διεθνείς πιέσεις, αναγκάστηκε να τον αποφυλακίσει και να τον θέσει σε κατ' οίκον περιορισμό στην πορτογαλική πρωτεύουσα. Ο Νέτο κατάφερε να δραπετεύσει στο Μαρόκο και έπειτα πήγε στο Ζαΐρ.

Το 1962 επισκέφτηκε τις ΗΠΑ και συνάντησε την άρνηση του Κένεντι να δοθεί βοήθεια για τον πόλεμο κατά των Πορτογάλων. Αντί αυτής, η κυβέρνηση του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι ενίσχυσε οικονομικά το αντικομμουνιστικό μέτωπο FNLA του Όλντεν Ρομπέρτο.

Το 1965 συναντήθηκε με τον Τσε Γκεβάρα και άρχισε να δέχεται υποστήριξη από την  Κούβα.

Υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη του MPLA, μιας από τις τρεις ομάδες που ανταγωνίζονταν για την εξουσία έπειτα από την αποχώρηση των Πορτογάλων από την Ανγκόλα. Στις 11 Νοεμβρίου 1975 η χώρα έγινε ανεξάρτητη και ο Νέτο πρώτος Πρόεδρος της. Η κυβέρνησή του σύναψε στενούς δεσμούς με τη Σοβιετική Ένωση μαζί με άλλα κράτη του Ανατολικού Μπλοκ και άλλα κομμουνιστικά κράτη. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία της Ανγκόλας αλλά και στην ηγεσία του MPLA ο Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος.

Πέθανε σε νοσοκομείο στη Μόσχα, κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης για καρκίνο, στις 10 Σεπτεμβρίου του 1979.

## Διακρίσεις και τιμές
Η ημέρα των γενεθλίων του εορτάζεται ως εθνική Εορτή των Ηρώων (αργία στην Ανγκόλα). Το όνομα του Νέτο δόθηκε στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας. Η Σοβιετική Ένωση τίμησε με το Βραβείο Λένιν τον Ανγκολέζο πολιτικό, για την ειρήνη (περίοδος 1975-76). Επίσης, προς τιμήν του πατέρα της ανεξαρτησίας της Ανγκόλας ο Τσινούα Ατσέμπε έγραψε το ποίημα *Agostinho Neto.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Encyclopedia

Νετο Αγκοστινιο
Νετο Αγκοστινιο
Πεπτίδιο

thumb|355px|Πεπτίδιο
Με το όνομα **πεπτίδιο** (*peptide*) χαρακτηρίζεται στη βιολογία και τη βιοχημεία οποιαδήποτε ομάδα οργανικών ενώσεων που αποτελείται από δύο ή περισσότερα αμινοξέα τα οποία και συνδέονται με χημικό δεσμό που ονομάζεται εν προκειμένω πεπτιδικός δεσμός ή δεσμός πεπτιδίων.

## Γενικά
Γενικά τα πεπτίδια είναι αζωτούχες οργανικές ενώσεις που αποτελούν δομικό συστατικό των πρωτεϊνών. Στα πεπτίδια ανήκουν και πολλές ορμόνες και αντιβιοτικά. Το χαρακτηριστικό των πεπτιδίων είναι ότι αποτελούνται από δύο ή περισσότερα αμινοξέα συνδεόμενα με πεπτιδικό δεσμό γεγονός που προσδιορίζει και τον ορισμό τους. Ο αριθμός των αμινοξέων σ΄ ένα πεπτίδιο υποδηλώνεται με αριθμητικό πρόθεμα π.χ. διπεπτίδιο (2 αμινοξέα), οκταπεπτίδιο (με 8), ή ακόμα ολιγοπεπτίδιο, ή πολυπεπτίδιο (περισότερα των 50). Η διάκριση μεταξύ πολυπεπτιδίου και πρωτεΐνης είναι μάλλον ασαφής, χωρίς καμιά πρακτική σημασία.

## Σχηματισμός πολυπεπτιδίου
Η ένωση δύο αμινοξέων πραγματοποιείται με την αντίδραση συμπύκνωσης, μεταξύ της καρβοξυλομάδας του ενός και της αμινομάδας του επομένου. Συνέπεια αυτής της ένωσης είναι η δημιουργία διπεπτιδίου. Αν στη συνέχεια στο δεύτερο αμινοξύ του δημιουργημένου διπεπτιδίου συνδεθεί κατά τον ίδιο τρόπο (αντίδρασης) ένα τρίτο αμινοξύ δημιουργείται τριπεπτίδιο κ.ο.κ. Έτσι στη πεπτιδική αλυσίδα μπορεί να προστίθεται οποιοδήποτε από τα 20 διαφορετικά αμινοξέα που απαντώνται στις πρωτεΐνες. Το πρώτο αμινοξύ στην αλληλουχία ενός πεπτιδίου έχει ελεύθερη την αμινομάδα (-NH2), ενώ το τελευταίο κάθε φορά αμινοξύ έχει ελεύθερη την καρβοξυλομάδα (-COOH).

## Σημείωση
Μερικοί ερευνητές βιοχημικοί συγγραφείς έχουν υιοθετήσει ως ανώτατο όριο μοριακού βάρους ενός πολυπεπτιδίου το 10.000 (δηλαδή για πεπτίδιο που αποτελείται από 1000 αμινοξέα).

## Δείτε επίσης
*Αλυσίδα πολυπεπτιδίων
*Πεπτιδάση
*Πρωτεόλυση

Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Αμινοξέα
*
Πεπτιδάση

Η **πεπτιδάση** (peptidase) είναι ένα πρωτεολυτικό ένζυμο ενεργό στα πεπτίδια και τα πολυπεπτίδια, όχι όμως σε πρωτεΐνες, που βρίσκεται στο παγκρεατικό υγρό το οποίο ευθύνεται για την απελευθέρωση αμινοξέων από αλυσίδα πολυπεπτιδίων.

Γενικά οι πεπτιδάσες παρατείνουν τη δράση της πεψίνης και της θρυψίνης κατά τη διάρκεια της πέψης. 

## Είδη
Διακρίνονται δύο είδη: 
* Οι *[[εξωπεπτιδάση|εξωπεπτιδάσες]]* (exopeptidases), οι οποίες διασπούν τα ακραία αμινοξέα, όπου και διακρίνονται ανάλογα σε τρεις επιμέρους ομάδες στις: "καρβοξυπεπτιδάσες", τις "αμινοπεπτιδάσες" και τις "διπεπτιδάσες", και 
* οι *[[ενδοπεπτιδάση|ενδοπεπτιδάσες]]* (endopeptidases) ή λεγόμενες και *πρωτεϊνάσες* που διασπούν ειδικότερα τους συνδέσμους της αλυσίδας των πολυπεπτιδίων.

## Δείτε επίσης
* Πρωτεόλυση 

Κατηγορία:Ένζυμα
Κάτα

Τα **Κάτα**  ()(όρος που σημαίνει *φόρμες*) είναι σειρά προδιαγεγραμμένων τεχνικών πολεμικών τεχνών που εκτελούνται με προκαθορισμένο τρόπο. Τα κάτα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες:

# Στα κάτα που εκτελούνται δίχως δεύτερο άτομο για αντίπαλο.
# Στα κάτα που εκτελούνται με την βοήθεια δευτέρου ατόμου.

Σημαντικό στοιχείο των κάτα είναι η απαίτηση πνευματικής συγκέντρωσης από τον ασκούμενο σε αυτά, ώστε να εκτελεστούν με αποδοτικό τρόπο. Μερικά από τα κύρια σημεία που πρέπει να προσέξει ο ασκούμενος στα κάτα, είναι η ακριβής απόδοση των διαφόρων λεπτομερειών, όπως η αυξομείωση της ταχύτητας και δύναμης στις διάφορες κινήσεις, το ποσό της ευλυγισίας που απαιτεί η κάθε τεχνική αλλά κυρίως η σωστή αναπνοή.

Η άσκηση στα κάτα έχει πολλά οφέλη για τον ασκούμενο σε αυτά. Μέσω των κάτα, ο ασκούμενος μαθαίνει τεχνικές αυτοάμυνας με ασφάλεια. Είναι 
ένας άριστος τρόπος εκγύμνασης σώματος και μυαλού. Επίσης βελτιώνει σημαντικά τα αντανακλαστικά του ασκούμενου, την αντίληψη του για τον
χώρο που τον περιβάλλει και επίσης βελτιώνει τον έλεγχο του σώματος.

Αρκετά συστήματα χρησιμοποιούν κάτα σαν μέρος της εξάσκησής τους. Μερικά από τα συστήματα που εξασκούν κάτα είναι:

*Καράτε ντο
*Κέντο
*Τζούντο
*Ιάιντο

## Πηγές
* Inside Japanese Martial Arts: The True Role of Kata in Karate
* 51 Awesome Ways to Practice Kata | KARATE by Jesse

Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες
Πολυπεπτιδική αλυσίδα

**Πολυπεπτιδική αλυσίδα** (αγγλ.: *polypeptide chain*) ονομάζεται οποιαδήποτε αλληλουχία αμινοξέων που ενώνονται με πεπτιδικούς δεσμούς προκειμένου να σχηματίσουν πρωτεΐνες.

Όμως η αλληλουχία αυτή των αμινοξέων καθορίζεται από τη διάταξη των βάσεων κατα μήκος των αλυσίδων πολυνουκλεοτιδίων του DNA σε μορφή γενετικού κώδικα.

## Δείτε επίσης
*Πεπτίδιο
*Πεπτιδάση
*Μετάφραση (βιολογία)

Κατηγορία:Αμινοξέα
Κατηγορία:Βιοχημεία
Ζακ Βιλνέβ

Ο **Ζακ Βιλνέβ** (πλήρες όνομα: *Ζακ Ζοζέφ Σαρλ Βιλνέβ*, γεν. 9 Απριλίου1971) είναι Καναδός παλαίμαχος οδηγός αγώνων.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Κεμπέκ του Καναδά και είναι γιος του αδικοχαμένου οδηγού Ζιλ Βιλνέβ ο οποίος σκοτώθηκε στα δοκιμαστικά του Βελγικού Γκραν Πρι στις 8 Μαΐου 1982. Ξεκίνησε την αγωνιστική οδήγηση από τα καρτ.

## Καριέρα
Το 1996 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 και την επόμενη χρονιά, το 1997, κατέκτησε τον ένα και μοναδικό Παγκόσμιο Τίτλο της καριέρας του. Από το 1998 η απόδοσή του έπεφτε χρόνο με το χρόνο.

Οι ομάδες με τα χρώματα των οποίων έτρεξε ο Βιλνέβ είναι οι ακόλουθες:

* Williams(1996 - 1998)
* British American Racing (BAR)(1999 - 2003)
* Renault(2004)
* Sauber(2005 - 2006)

## Απόσυρση
Στο γερμανικό Γκραν Πρι του 2006 ο Βιλνέβ είχε μια έξοδο εξ αιτίας της οποίας εγκατέλειψε τον αγώνα. Στον επόμενο, ο οποίος ήταν το ουγγρικό Γκραν Πρι, δεν συμμετείχε επειδή είχε ιλίγγους και τον αντικατέστησε ο Πολωνός Ρόμπερτ Κούμπιτσα (Robert Kubica), ο οποίος εκτελούσε χρέη δοκιμαστή. Μετά τη λήξη του ουγγρικού Γκραν Πρι ο διευθυντής της ομάδας, Μάριο Τίσεν (Mario Thissen) ανακοίνωσε στον Βιλνέβ πως η συνεργασία τους έλαβε τέλος. Από τότε και μέχρι σήμερα ο Βιλνέβ ασχολείται με τη μουσική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Jacques Villeneuve 
* Jacques Villeneuve Προφίλ και Στατιστικά
* Στατιστικά του Jacques Villeneuve
* BMW Sauber F1

Κατηγορία:Καναδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Κατηγορία:Οδηγοί καρτ
Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Ταχυδρόμος (περιοδικό)

μικρογραφία|Το λογότυπο του περιοδικού που καθιερώθηκε το 1976.|εναλλ.=

Ο ***Ταχυδρόμος*** ήταν εβδομαδιαίο ελληνικό περιοδικό ποικίλης ύλης, που εκδιδόταν από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1954 ως το 1993 ως αυτόνομο περιοδικό και από το 2000 ως ένθετο της εφημερίδας *[[Τα Νέα]] Σαββατοκύριακο* πριν διακόψει ξανά την κυκλοφορία του. Με τον *Ταχυδρόμο* είχαν κατά καιρούς συνεργαστεί μεγάλα ονόματα της δημοσιογραφίας.

## Ιστορία
μικρογραφία|Εξώφυλλο, δεκαετία 1960.|εναλλ.=Το πρώτο τεύχος του περιοδικού κυκλοφόρησε στις 17 Απριλίου 1954. Οπτικά έμοιαζε περισσότερο με μικρού μεγέθους ("ταμπλόιντ") εφημερίδα. Σαν λεζάντα αυτοπροσδιοριζόταν ως *Εβδομαδιαία πολιτική, οικονομική, φιλολογική, εγκυκλοπαιδική εφημερίς*. Η τιμή του πρώτου τεύχους ήταν 1.500 (πληθωριστικές) δραχμές. Στις 19 Φεβρουαρίου 1966 ο *Ταχυδρόμος* απόκτησε νέο σχήμα, έχοντας πλέον όψη περιοδικού, σε συνδυασμό με το ιλουστρασιόν εξώφυλλο που είχε ήδη καθιερωθεί από το 1961. Την επομένη του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967, το περιοδικό δεν κυκλοφόρησε. Από τον Ιούλιο του 1967 και μετά αρκετά τεύχη του περιοδικού λογοκρίθηκαν από το καθεστώς. Ο *Ταχυδρόμος* προχώρησε στην καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος στις 23 Οκτωβρίου 1975, 6 χρόνια πριν αυτό καθιερωθεί σαν επίσημη γραφή της ελληνικής γλώσσας. Το περιοδικό άλλαξε λογότυπο στις 25 Νοεμβρίου 1976. τα γράμματα έγιναν πεζά και *κυρτά*, ενώ καθιερώθηκε σαν έμβλημα το σκίτσο ενός περιστεριού.

Μετά από τέσσερις δεκαετίες, ο *Ταχυδρόμος* ανέστειλε την έκδοσή του στις 29 Δεκεμβρίου 1993. Η απόφαση του τότε εκδότη Γιάννη Καψή να στρέψει τη θεματογραφία στην παραδοσιακή πολιτική δημοσιογραφία σε βάρος του life style, δεν συνέπεσε με τις συνήθειες του αναγνωστικού κοινού. Η τιμή του τελευταίου τεύχους ήταν 400 δραχμές. Μετά από 6 ½ χρόνια, ο *Ταχυδρόμος* επανήλθε στις 4 Μαρτίου 2000, όχι όμως σαν αυτόνομο περιοδικό, καθώς η κρίση του περιοδικού τύπου τον έκανε ένθετο της εφημερίδας *[[Τα Νέα|Τα Νέα Σαββατοκύριακο]]*, ακολουθώντας την τακτική πολλών άλλων εφημερίδων. Η κυκλοφορία του συνεπώς σχετίστηκε άμεσα με την κυκλοφορία της εφημερίδας.

Το 2013 το περιοδικό έγινε εβδομαδιαία εφημερίδα με την ονομασία *Ταχυδρόμος Weekend,* ενώ το 2014 συγχώνευτηκε με το ένθετο *Ν-Συν* (το οποίο συνεχίζει ως στήλη από Δευτέρα έως Παρασκευή) και μετονομάστηκε σε *Ταχυδρόμος Weekend Πρόσωπα* (ή απλώς *Πρόσωπα*) και συνεχίζει έτσι μέχρι σήμερα, παραμένοντας ως ένθετο με *[[Τα Νέα]]* κάθε Σάββατο.

Ανάμεσα στους συνεργάτες του *Ταχυδρόμου* υπήρξαν οι Εριφύλη Μαρωνίτη, Μανώλης Μαθιουδάκης, Ρούλα Μητροπούλου, Βαγγέλης Παπαδόπουλος, Παύλος Τσίμας, Ζάχος Χατζηφωτίου κ.ά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Τρανσαμίνωση

Στη Βιολογία και Βιοχημεία **διαμίνωση** ή **τρανσαμίνωση**, (εκ του διεθνούς όρου *transamination*), ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία ομάδες αμινών χρησιμοποιώντας ένα ενδιάμεσο κετο-οξύ μεταβιβάζονται από ένα αμινοξύ προκειμένου να σχηματίσουν κάποιο άλλο.
Ο μηχανισμός αυτός, που λειτουργεί στο ήπαρ, είναι ιδιαίτερα σημαντικός στη διάσπαση των επιπλέον αμινοξέων και το σχηματισμό κετο-οξέων και εξ αυτών  νέων αμινοξέων που ίσως να μην υπάρχουν στη διατροφή.

*Σημειώνεται πως τα βασικά αμινοξέα δεν μπορούν να παραχθούν με τρανσαμίνωση. Το ένζυμο που πραγματοποιεί αυτή τη διαδικασία ονομάζεται τρανσαμινάση.

Κατηγορία:Αμινοξέα
Κατηγορία:Βιοχημεία
Αλληλουχία αμινοξέων

Με τον όρο **αλληλουχία αμινοξέων** (αγγλ.: *amino-acid sequence*) ονομάζεται η σειρά με την οποία ενώνονται τα αμινοξέα με πεπτιδικούς δεσμούς για να σχηματίσουν μια πρωτεΐνη. Συχνά αναφέρεται και ως **πρωτοταγής** δομή των πρωτεϊνών. Η δευτεροταγής και η τριτοταγής δομή των πρωτεϊνών εξαρτώνται ιδιαίτερα από την *αλληλουχία αμινοξέων*, η οποία και τελικά καθορίζει την λειτουργία του μορίου.

Η πληροφορία της αλληλουχίας των αμινοξέων βρίσκεται αποθηκευμένη στο DNA, που αποτελείται από βάσεις. Τρεις βάσεις κωδικοποιούν ένα αμινοξύ, που με τις διαδικασίες της μεταγραφής και της μετάφρασης, καθοδηγείται η σύνθεση των πρωτεϊνών. 

Κατηγορία:Δομή της πρωτεΐνης
Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Βιοπληροφορική
Βασικό αμινοξύ

Ως **βασικά αμινοξέα** (ή αλλιώς **απαραίτητα αμινοξέα**) χαρακτηρίζονται τα αμινοξέα που θα πρέπει να λάβει ένας οργανισμός με τη διατροφή του, σε αντίθεση με τα **μη βασικά αμινοξέα** (ή αλλιώς **μη απαραίτητα αμινοξέα**) που μπορούν να συντεθούν από τον ίδιο τον οργανισμό με τη διαδικασία της διαμίνωσης, που για αυτή τη διαδικασία ο οργανισμός χρησιμοποιεί τα βασικά αμινοξέα.

Ο ανθρώπινος (ενήλικος) οργανισμός χρειάζεται εννιά βασικά αμινοξέα τα οποία είναι τα εξής: η βαλίνη, η θρεονίνη, η ισολευκίνη, η ιστιδίνη, η λυσίνη, η λευκίνη, η μεθειονίνη, η τρυπτοφάνη και η φαινυλαλανίνη. Η αργινίνη είναι απαραίτητη για τα βρέφη και τα παιδιά. 
*Από τα παραπάνω αμινοξέα, η αργινίνη, η βαλίνη, η θρεονίνη, η ιστιδίνη, και η μεθειονίνη περιλαμβάνονται στα γλυκογονικά αμινοξέα 

Κατηγορία:Αμινοξέα
Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου
Άνκο Ιτόσου

thumb|200px|Ο Άνκο Ιτόσου γύρω στο 1910
Ο **Άνκο Γιασουτσούνε Ιτόσου** () (1831-1915) ήταν δάσκαλος του καράτε. Γεννήθηκε στο Σούρι της Οκινάουα (βασίλειο Ρίου Κίου) το 1831. Ο Ανκο Ιτόσου ήταν μαθητής του επίσης μεγάλου δασκάλου Σοκόν Ματσουμούρα (Sokon Matsumura). Θεωρείται ο δημιουργός των πέντε pinan (πίναν) ή heian (χέιαν) κάτα, τα οποία σήμερα περιλαμβάνονται στην ύλη των περισσότερων σχολών καράτε. 

Κυριότεροι μαθητές του ήταν οι:
Choyu Motobu, Choki Motobu, Kentsu Yabu, Chomo Hanashiro, Gichin Funakoshi, Moden Yabiku, Kanken Toyama, Chotoku Kyan, Shinpan Gusukuma (Shiroma), Anbun Tokuda, Kenwa Mabuni, Choshin Chibana.

Ιτοσου Ανκο
Οκινάουα

thumb|Ο νομός Οκινάουα
Η **Οκινάουα** () είναι ένα νησί της Ιαπωνίας και συγκεκριμένα το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της. Ο νομός Οκινάουα (η νήσος Οκινάουα και αλλα νησιά) ανήκει στο σύμπλεγμα νησιών Ρίου Κίου, ανάμεσα στη Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας και στη Θάλασσα των Φιλιππίνων, αποτελώντας το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος, νοτιοανατολικά της Ιαπωνίας. Ενώ αποτελεί μόνο το 0,6% του συνολικού εδάφους της χώρας, είναι η βάση του 75% των συνολικών αμερικάνικων δυνάμεων στην Ιαπωνία.

Η Οκινάουα έγινε γνωστή στην σύγχρονη ιστορία από την περίφημη Μάχη της Οκινάουα στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, γνωστή και ως "επιχείρηση παγόβουνο" μεταξύ Αμερικανών και Ιαπώνων που κράτησε 2 μήνες με πολύ μεγάλες απώλειες εκατέρωθεν.

Το βόρειο τμήμα του νησιού είναι ακατοίκητο και καλύπτεται από υποτροπικό δάσος της βροχής, όπου απαντούν πολλά ενδημικά είδη πτηνών, θηλαστικών, φυτών, ερπετών, αμφιβίων, εντόμων και ψαριών. Χαρακτηρίστηκε το 2021 φυσικό μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, μαζί με άλλα νησιά του συμπλέγματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Ιαπωνίας
Ρίου Κίου

**Ρίου Κίου** (, *ορθότερα*: Ρυοῡ Κυοῡ) ονομάζεται ένα σύμπλεγμα νήσων νοτιοανατολικά της Ιαπωνίας. Το πρώην ανεξάρτητο βασίλειο έγινε το 1879 τμήμα της Ιαπωνίας, αλλά διατηρεί και έναν ντόπιο πολιτισμό. Το γνωστότερο νησί είναι η Οκινάουα.

Κατηγορία:Νησιά της Ιαπωνίας
Μεθόδιος Αντιοχείας

Ο Πατριάρχης **Αντιοχείας Μεθόδιος** (κατά κόσμον *Μπαρότσης*), γεννήθηκε στη Νάξο και διετέλεσε, πριν την εκλογή του, διάκονος και Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολεως Παροναξίας.

Μετά το θάνατο του Μητροπολίτου Παροναξίας Νεοφύτου (Λαχωβάρη), το 1811, εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1824 εξελέγη Πατριάρχης Αντιοχείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1850 όπου και απέθανε. 
Ως Πατριάρχης Αντιοχείας αγωνίσθηκε έντονα κατά της ξένης αραβόφωνης χριστιανικής προπαγάνδας, ακόμα και αλλόθρησκης. Παρά ταύτα κατάφερε από πλούσιες συνδρομές ν΄ ανεγείρει εκ βάθρων τον σημερινό πατριαρχικό ναό στη Δαμασκό.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.13ος, σ.174

Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Αθωνιάδα Ακαδημία

thumb|right|250px|Τα ερείπια των προπυλαίων της Αθωνιάδος Ακαδημίας
thumb|αριστερά|250px|Από την τελετή έναρξης του σχολικού έτους 1930-1931.
μικρογραφία|αριστερά|250px|Η Αθωνιάδα χιονισμένη.
Η **Αθωνιάδα Ακαδημία** ή **Αθωνιάδα Σχολή** είναι σχολή η οποία λειτουργεί στις Καρυές του Αγίου Όρους.

## Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε αρχικά το 1749, επί Πατριαρχίας Κύριλλου Ε΄, και στεγάστηκε σε κτίριο της Μονής Βατοπεδίου. Αν και τα οικονομικά των μοναστηριών βρίσκονταν σε άθλια οικονομική κατάσταση την εποχή εκείνη, ιδρύθηκε η Σχολή αυτή με σκοπό τη διάδοση της ελληνικής παιδείας.

Από τους πρώτους διευθυντές της Ακαδημίας ήταν ο διαφωτιστής κληρικός Ευγένιος Βούλγαρης. Δίδασκαν δε λαμπρά ονόματα όπως ο Μελέτιος Βατοπεδινός, ο Νικόλαος Ζερζούλης, ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης, ο Νικόδημος ο Αγιορείτης και ο μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κυπριανός. Στους μαθητές διδάσκονταν θεολογία, φιλοσοφία και λογική. 

Η Ακαδημία σύντομα απέκτησε ιδιαίτερη φήμη και προσέλκυσε μεγάλο αριθμό σπουδαστών. Μεταξύ αυτών οι Κοσμάς ο Αιτωλός, Ιώσηπος Μοισιόδαξ, Χριστόφορος Μακραίος, Χριστόδουλος Παμπλέκης, Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη, Γαβριήλ Καλωνάς, Αθανάσιος Πάριος και ο Ρήγας Φεραίος.

### Η παρακμή της Αθωνιάδος
Μετά την παραίτηση του Βούλγαρη, η Αθωνιάδα Ακαδημία περιήλθε σε μαρασμό. Το 1821 διέκοψε την λειτουργία της. Τελευταίος δάσκαλός της ήταν ο Αθανάσιος Φιλιππίδης ή Φιλιππουπολίτης, που διορίστηκε στα 1804.

Ο άλλοτε μαθητής του Ευγενίου Βούλγαρη και γνωστός λόγιος Ιώσηπος Μοισιόδαξ, σχολάρχης στο Ιάσιο, στα 1769 έγραφε:

*«Μιά βολή όμματος θλιβερά επ΄εκείνη τη πολυκροτουμένη Σχολή του Άθωνος, η συμφορά και η ερημία της οποίας, ώστε να ομιλήσω τοιουτοτρόπως, έτι και νύν αχνίζει ενώπιον ημών. Που ο κλεινός [[Ευγένιος Βούλγαρης|Ευγένιος]], που η πολυπληθής χορεία των μαθητών, ήτις εν χαρά της Ελλάδος πάσης συνεκρότει ένα [[Ελικώνας|Ελικώνα]] νέων [[Μούσες|Μουσών]] και μουσοτρόφων! Εφυγαδεύθη εκείνος, εφυγαδεύθη αυτή. Βροντή [[Νέμεσις|νεμέσεως]] επέπεσε και εσκόρπισε διδάσκοντας και διδασκομένους, και η οικοδομική εκείνη, υπέρ της οποίας ο τοσούτος θρούς εν τη βασιλευούση και εν τη λοιπή Ελλάδι, κατήντησε οίμοι! η κατοικία, η φωλέα των κοράκων».*

### Η Νέα Αθωνιάδα
Η σχολή επανιδρύθηκε το 1842 και για ένα διάστημα λειτούργησε σε κτίριο που κτίστηκε το 1844 με εράνους στις Καρυές. 

Από το 1930 στεγάζεται στη Βατοπαιδινή Σκήτη του Αγίου Ανδρέα σε υψόμετρο 400 μέτρα περίπου μέσα στο καταπράσινο περιβάλλον του Αγίου Όρους. Λειτουργεί μέχρι σήμερα υπό τη σκέπη της Ιεράς Κοινότητος, με μία μόνο διακοπή λόγω του ελληνοϊταλικού πολέμου, μεταξύ των ετών 1940 και 1953.

## Παραπομπές


## Πηγές

*ΑΘΩΝΙΑΔΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ 2012-2013
*Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία 

Κατηγορία:Σχολεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Άγιο Όρος
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Συμφωνία Βελιγραδίου

Ο όρος **Συμφωνία Βελιγραδίου** ή **Συμφωνία του Βελιγραδίου** ή *Σύμφωνο* μπορεί ν΄ αναφέρεται στις παρακάτω συμφωνίες:

* Συμφωνία Βελιγραδίου (1904)
* Συμφωνία Βελιγραδίου (1920)
* Συμφωνία Βελιγραδίου (1921)
* Συμφωνο Βελιγραδίου (1929)
* Συμφωνία Βελιγραδίου (1937)

## Δείτε επίσης
* Συνθήκη Βελιγραδίου
* Σύμβαση Βελιγραδίου (1923)

Βελιγραδίου
Ιερόθεος Αριστάρχου

Ο **Ιερόθεος** (κατά κόσμον Αριστάρχης ή Αριστάρχου) ήταν Έλληνας επίσκοπος τον 19ο αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζαγορά Πηλίου περί το 1785. Από τα κείμενά του συμπεραίνουμε ότι έλαβε πολύ καλή μόρφωση, αλλά είναι άγνωστο σε ποιά σχολεία φοίτησε και πότε και από ποιόν επίσκοπο χειροτονήθηκε στους βαθμούς της ιερωσύνης.

Το 1811 ή 1812 χειροτονήθηκε επίσκοπος Βονδίτσης, υπαγόμενος στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων, θέση στην οποία παρέμεινε περίπου ως τον Μάιο του 1817, οπότε κατά την επικρατέστερη εκδοχή παρέμεινε ως «πρώην Βονδίτσης». Στις 8 Φεβρουαρίου του 1820, επί Πατριαρχίας Γρηγορίου του Ε΄ εξελέγη Μητροπολίτης Παροναξίας, σε διαδοχή του παραιτηθέντα ομώνυμού του αρχιερέα.

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία και δέχθηκε με ενθουσιασμό την Επανάσταση του 1821. Εξήγειρε τους Ναξίους κατά των Τούρκων και στις 6 Μαΐου 1821 ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στο Μητροπολιτικό Ναό Νάξου ενώπιον 2.000 Ναξίων. Συγκρότησε στρατιωτικό σώμα, στο οποίο συμμετείχε και ο ίδιος, λαβαίνοντας μάλιστα μέρος, φορώντας στρατιωτική στολή, στις μάχες της Ακρόπολης Αθηνών και της Πελοποννήσου. Το 1833 μετατέθηκε στην Επισκοπή Επιδαύρου Λιμηράς με έδρα τη Μονεμβασιά.

Τον Δεκέμβριο του 1841 εξελέγη επίσκοπος Ακαρνανίας και έφτασε στο Μεσολόγγι στις 24 Μαρτίου 1842. Μετά την ενσωμάτωση της επισκοπής Καλλιδρόμης μετονομάστηκε σε Ακαρνανίας και Αιτωλίας. Στις 8 Απριλίου 1847 κρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο της (ακόμη μη αναγνωρισμένης από το Οικουμενικό Πατριαρχείο) Εκκλησίας της Ελλάδος παραβάτης ορισμένων κανόνων και καθαιρέθηκε από το αρχιερατικό του αξίωμα. Πραγματικός λόγος της καθαίρεσής του αναφέρεται πάντως η σύγκρουσή του με τον τότε πρωθυπουργό Ιωάννη Κωλέττη.

Μετά την καθαίρεσή του εγκαταστάθηκε στην υπό αγγλική διοίκηση Ζάκυνθο και στις αρχές του 1851, αφού αναγνωρίστηκε κανονικώς το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος, επέστρεψε στην Αθήνα και επιχείρησε την αποκατάστασή του στην ακόμα χηρεύουσα Μητρόπολη Ακαρνανίας και Αιτωλίας.

Εκεί απεβίωσε την 1η Ιουλίου 1851. Την ίδια ημέρα συνήλθε εκτάκτως η Ιερά Σύνοδος, ήρε την καθαίρεσή του και τον αποκατέστησε στον βαθμό του, για να ταφεί ως Αρχιερέας. Σύμφωνα όμως με ρητή επιθυμία του κηδεύτηκε ως απλός μοναχός. Ετάφη στον περίβολο της Μονής Ασωμάτων Πετράκη. Ο τάφος του απομακρύνθηκε το 1972, κατά τη διάρκεια εργασιών ανάπλασης του χώρου.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


### Παραπομπές


## Πηγές
* Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας 
* 
* 

Κατηγορία:Μητροπολίτες Παροναξίας
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Κοσκώ

Στην ελληνική μυθολογία η **Κοσκώ** ήταν μία Θηβαία Μαινάδα που καταγόταν από την κόρη του Κάδμου, την Ινώ. Από επιγραφές των τελευταίων προχριστιανικών χρόνων παραδίδεται ότι οι κάτοικοι της Μαγνησίας βρήκαν κάποτε σε ένα πλάτανο που είχε ξεριζωθεί από τον άνεμο ένα *«αφίδρυμα»* (δηλαδή ένα άγαλμα) του θεού Διονύσου. Ρώτησαν σχετικά το Μαντείο των Δελφών και πληροφορήθηκαν ότι έπρεπε να ζητήσουν από τη Θήβα Μαινάδες, οι οποίες να οργανώσουν εκεί «όργια» και βακχικούς θιάσους.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κοσκω
Κοτυτώ

Στην ελληνική μυθολογία η **Κοτυτώ** ήταν μία Θρακική θεά αντίστοιχη με την Άρτεμη: ήταν προστάτιδα των ζώων και του κυνηγιού. Η λατρεία της διαδόθηκε και στην Αθήνα κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. από δούλους που εργάζονταν στα μεταλλεία του Λαυρίου. Στο ιερό της θεότητας αυτής που βρισκόταν στον Πειραιά, γίνονταν κάθε χρόνο γιορτές και λαμπαδηδρομίες προς τιμή της.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κοτυτ
Κατηγορία:Αρχαία Θράκη
Κράτος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία (τ)ο **Κράτος** ήταν η προσωποποίηση της ωμής εξουσίας κάθε μορφής. Ο Κράτος, η Βία, ο Ζήλος και η θεά Νίκη αναφέρονται από τον Ησίοδο στη *[[Θεογονία]]* του ως αδέλφια, τέκνα της Ωκεανίδος Στυγός και του Τιτάνα Πάλλαντα.

Σε άλλες εκδοχές, ο Κράτος είναι νόθο τέκνο του θεού Δία και μιας ανώνυμης θνητής γυναίκας, ή ένας Τιτάνας που δένει τον Προμηθέα στον βράχο.

Ο Αισχύλος, στην τραγωδία του *[[Προμηθεύς Δεσμώτης]]*, παρουσιάζει τον Κράτο και τη Βία, ως υπηρέτες και πιστούς εκτελεστές του θεού Δία, να βοηθούν τον θεό Ήφαιστο να δέσει τον Προμηθέα στα βράχια του Καυκάσου. Από τα λόγια του Κράτους ο θεατής πληροφορείται πως ο Προμηθέας τιμωρείται, επειδή έκλεψε τη φωτιά και την έδωσε στους ανθρώπους. Ο Κράτος συμπληρώνει ότι «ελεύθερος κανείς, μονάχα ο Δίας» («ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν Διός»). Αλλά δεν του πλέκει το εγκώμιο, αφού λέει, επίσης, πως ο Δίας είναι και πιο «πανούργος» από τον Προμηθέα, και πως «είναι σκληρόψυχος ο κάθε νέος αφέντης» («ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ»). 

Γενικώς, πάντως, ο Κράτος απλώς αποδέχεται τις εντολές του Δία, δίχως αντίθετη σκέψη. Ο λόγος δικαίου του Δία είναι για τον Κράτο η μόνη δυνατή δικαιοσύνη. Ο Κράτος είναι ανίκανος να αισθανθεί φιλία ή οίκτο, επειδή, δεν έχει δικό του σύστημα αξιών, παρεκτός αυτό που του έχει οριστεί από τον Δία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στάθης Ιω. Δρομάζος: «Αρχαίο δράμα - αναλύσεις», εκδ. Κέδρος, Αθήνα 1985
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Κράτος στο «Theoi.com»
* Ησιόδου "Θεογονία" (Βικιθήκη)
* Αισχύλου "Προμηθεύς Δεσμώτης" (Βικιθήκη)

Κρατος
Κρατος
Κρείος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κρείος** ή **Κριός** ήταν ένας από τους Τιτάνες, ο οποίος λατρευόταν, αρχικώς, ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο, θεωρούμενος ως προδωρική θεότητα (γνωστή, δηλαδή, πριν από την κάθοδο των Δωριέων). Ο Κρείος αναφέρεται ως σύζυγος της Ευρυβίης (κόρης του Πόντου) και πατέρας του Αστραίου, του Πάλλαντα και του Πέρση.

Ο Κρείος χαρακτηρίζεται ως «ηγεμονικός και βασιλικός». Η μορφή «Κριός» του ονόματός του είναι και η παλαιότερη και για τον λόγο αυτό, τον λάτρευαν, αρχικώς, με τη μορφή Κριαριού. Σε αυτό συνηγορεί και ένα άλλο όνομα του Τιτάνα, το **«Καρνείος»**, που, γενικώς, ετυμολογείται από τη λέξη *κάρνος* = κριάρι. Αργότερα, ο Κρείος-Καρνείος ταυτίσθηκε από τους Δωριείς με τον «δικό τους» Απόλλωνα, τον «Καρνείο Απόλλωνα».

Σε πολλά τοπωνύμια βρίσκουμε ίχνη του Κρείου. Από τον Τιτάνα αυτόν ονομάσθηκε Κρίος ένας χείμαρρος στην Πελλήνη της Αχαΐας. Οι κάτοικοι της Πελλήνης πίστευαν ότι το όνομα της πόλεώς τους προερχόταν από τον Πάλλαντα, τον υιό του Κρείου. Υπήρχε, επίσης, και το «Κρείον όρος» κοντά στο Άργος. Το όνομα το συναντάμε, επίσης, αργότερα, στη λατρεία των Καβείρων: σε μεταγενέστερη επιγραφή στην Ίμβρο, δίπλα στον Κασμίλο (Καδμίλο) αναφέρονται οι Τιτάνες Ιαπετός, Κοίος, Κρείος και Κρόνος.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Τιτάνες
Δυστοπία

**Δυστοπία** (από το ελληνικό δυς- και τόπος) ονομάζεται η κοινότητα ή κοινωνία που είναι ανεπιθύμητη ή τρομακτική. Θεωρείται ως ένα κακό μέρος, και πρόκειται για το αντίθετο της ουτοπίας, η οποία είναι το υπόδειγμα για μία ιδανική κοινωνία χωρίς εγκληματικότητα ή φτώχεια. Οι δυστοπικές κοινωνίες εμφανίζονται σε πολλά καλλιτεχνικά έργα, αλλά και σε ιστορίες που εξελίσσονται στο μέλλον. Συχνά χαρακτηρίζονται από τον απανθρωπισμό, τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, την περιβαλλοντική καταστροφή, ή άλλα χαρακτηριστικά συσχετισμένα με την κατακλυσμική πτώση της κοινωνίας. Οι δυστοπικές κοινωνίες εμφανίζονται σε πολλά υποείδη στη φαντασία και συχνά χρησιμοποιούνται για να τραβήξουν την προσοχή στα προβλήματα του πραγματικού κόσμου σχετικά με την κοινωνία, το περιβάλλον, την πολιτική, την οικονομία, τη θρησκεία, την ψυχολογία, την ηθική, την επιστήμη ή/και την τεχνολογία, τα οποία αν χάσουν την κατεύθυνσή τους θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε μία δυστοπική κατάσταση.

## Η δυστοπία στην τέχνη
Η δυστοπία στην τέχνη υπερτονίζει συγκεκριμένα αρνητικά γνωρίσματα των υπαρχουσών κοινωνιών, με σκοπό να αναδείξει το ενδεχόμενο κακό, χωρίς ωστόσο να αντιπροτείνει ένα θετικό πρότυπο. Γνωστά παραδείγματα του είδους υπάρχουν ήδη από τα αρχαία χρόνια (π.χ.. η *[[Αλληγορία του Σπηλαίου]]* από την *[[Πλάτωνος Πολιτεία|Πολιτεία]]* του Πλάτωνα), αλλά και μεταγενέστερα, για παράδειγμα *[[Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ]]* του Τζόναθαν Σουίφτ, ο *[[Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος]]* του Άλντους Χάξλεϋ, το *[[1984 (μυθιστόρημα)|1984]]* του Τζορτζ Όργουελ, το *[[Φαρενάιτ 451]] του [[Ρέι Μπράντμπερι]] ,* η κινηματογραφική ταινία *[[Blade Runner]]*, η τριλογία *[[Μάτριξ]]*, η ταινία άνιμε *[[Akira]],* η σειρά The Handmaid's Tale, αλλά και το βιντεοπαιχνίδι *[[Final Fantasy VII]],* ενώ η επιρροή της δυστοπίας στην τέχνη δεν σταματά εκεί.   Το Thrash metal συγκρότημα Megadeth εμπνεύστηκε και εξέδωσε τον δίσκο με το όνομα Dystopia. Επίσης οι Iced Earth εξέδωσαν δίσκο με το ίδιο όνομα, πριν τους Megadeth.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Θέματα επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία
Κατηγορία:Λογοτεχνικές ιδέες
Κατηγορία:Μεταμοντερνισμός
Κρήτη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κρήτη** είναι γνωστή η «επώνυμη ηρωίδα» της νήσου Κρήτης (δηλαδή το πρόσωπο που έδωσε το όνομά του στο νησί). Η Κρήτη ήταν είτε κόρη μιας από τις Εσπερίδες, είτε η ίδια Εσπερίδα, είτε κόρη του Αστερίου και σύζυγος του Μίνωα. Αναφέρεται ως μητέρα της Πασιφάης, την οποία είχε γεννήσει από τον θεό Ήλιο, και ως μητέρα του Κάρα, τον οποίο είχε γεννήσει από τον θεό Δία. Τέλος, η Κρήτη αναφέρεται και ως θυγατέρα του Δευκαλίωνα ή ενός από τους Κουρήτες. Απεικονίζεται στο «Αγγείο του Τάλω».

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Χέι-τίκι

Το **Χέι-τίκι** είναι ένα μικρό σκαλιστό φυλαχτό των Μαορί, συνήθως από νεφρίτη, που φοριέται με ένα κορδόνι γύρω από το λαιμό. 

## Η έννοια της λέξης τίκι
Είναι σημαντικό ότι η λέξη «τίκι» σημαίνει τόσο τον Πολυνήσιο θεό της Δημιουργίας όσο και τον πρώτο άνθρωπο, που έφτιαξε ο θεός. 

## Η μορφή του ειδώλου
Το Χέι-τίκι, που απεικονίζει μια ανθρώπινη μορφή με αλλόκοτα χαρακτηριστικά και άκρα, είναι ένα είδος τέχνης, που συναντάται σε πολλά νησιά  της Πολυνησίας. Τα τυποποιημένα μοτίβα, που σκαλίζονται στα τίκι, απαντώνται επίσης σε πολλά όπλα και εργαλεία. 

## Η σημασία του ειδώλου
Στις παραδοσιακές  κοινωνίες, το Χέι-τίκι αντιπροσώπευε ένα σημαντικό πρόγονο και θεωρείτο πολύτιμο οικογενειακό κειμήλιο, που κληροδοτείτο από γενιά σε γενιά. Σήμερα παράγεται σε μεγάλες ποσότητες ως ενθύμιο για τους τουρίστες, ιδιαίτερα στη Νέα Ζηλανδία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μάορι
Κυπριανός Αλεξανδρείας

Ο **Κυπριανός** ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 1766 και 1783.

Καταγόταν από την Κύπρο και ως διάκονος δίδαξε στην Αθωνιάδα Ακαδημία. Ήταν ενάρετος ιεράρχης. Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του, επανίδρυσε την Ελληνική Σχολή του Καΐρου και ασχολήθηκε με την επίλυση του Σιναϊτικού ζητήματος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πατριαρχείο Αλεξανδρείας 
*Kellion

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Καρόλα

Η **Καρόλα Χέγκκβιστ** (*Carola Maria Häggkvist*, 8 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Σουηδέζα τραγουδίστρια, πολύ δημοφιλής στην πατρίδα της και σε άλλες σκανδιναβικές χώρες.

Εκπροσώπησε τη χώρα της 3 φορές στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, αρχικά το 1983 στο Μόναχο (σε ηλικία μόλις 16 1/2 ετών) καταλαμβάνοντας την 3η θέση με το τραγούδι "Främling" (*Ξένος*), στη συνέχεια το 1991 στη Ρώμη, οπότε κατέλαβε την 1η θέση με το τραγούδι "Fångad av en stormvind" (*Αιχμάλωτη σε μια καταιγίδα*) και τέλος το 2006 στην Αθήνα, όταν και κατέλαβε την 5η θέση με το τραγούδι "Invincible" (*Ανίκητη*).Παραλληλα,εχει κυκλοφορησει 24 αλμπουμ τα οποια γνωρισαν μεγαλη επιτυχια με ηχους κυριως gospel αλλα και pop,rock.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σουηδές τραγουδίστριες
Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Σουηδία
Ναυτική Βάση Βριλησσίων

Η **Ναυτική Βάση των Βριλησσίων** είναι έκταση 52 στρεμμάτων στα Βριλήσσια Αττικής, στους πρόποδες του Πεντελικού Όρους που απαλλοτριώθηκε το 1958 με βασιλικό διάταγμα για την αξιοποίησή της ως "Αποθήκη Εθνικών Κειμηλίων" του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος (ΥΠΕΘΑ). Η έκταση αυτή χρησιμοποιήθηκε για την εγκατάσταση βάσης επικοινωνιών που συνδεόταν με παρακείμενη αμερικανική βάση της Νέας Μάκρης. Μετά το κλείσιμο της τελευταίας, μεταφέρθηκε μέρος του εξοπλισμού εκτός Βριλησσίων.

Το 1983 η έκταση χαρακτηρίζεται με το προεδρικό διάταγμα 456/83 ως "Ναυτικό Οχυρό" και η γύρω περιοχή των Άνω Βριλησσίων "επιτηρούμενη ζώνη". Το 1987 εγκρίνεται το πολεοδομικό σχέδιο της περιοχής, κηρύσσοντας το συγκεκριμένο οικοδομικό τετράγωνο 415 "χώρο πρασίνου και ήπιων αθλοπαιδιών" 30 στρεμμάτων αλλά ο χώρος παραμένει στην ιδιοκτησία του Ναυτικού.

Η έκταση παραμένει ως αποθηκευτικός χώρος με φύλαξη έως το 2001, οπότε και γνωστοποιείται πως η ΔΕΗ προτίθεται να εγκαταστήσει στο συγκεκριμένο χώρο κέντρο διανομής ηλεκτρικού ρεύματος με σκοπό να συνδέσει τα κέντρα υπερυψηλής τάσεως Αγίου Στεφάνου στα βόρεια προάστια με την Κάντζα στην Ανατολική Αττική εν όψει των αυξημένων ενεργειακών αναγκών των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Αργότερα η έκταση του Πολεμικού Ναυτικού παραδίδεται στο Δήμο, ενώ σήμερα στην έκταση αυτή βρίσκεται το Πάρκο "Μαρία Κάλλας".

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Επιτροπή Αγώνα Βριλησσίων, ανάκτηση 15/6/2008

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πάρκα της Αττικής
Κατηγορία:Βριλήσσια
Modus operandi

**Modus operandi**, είναι λατινική φράση, σημαίνει *τρόπος του λειτουργείν* και συνοψίζει όλες τις εφαρμοσμένες αρχές, μεθόδους, πρακτικές λειτουργίας που ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο (π.χ. μια επιχείρηση) χρησιμοποιεί στον εργασιακό χώρο ή στην προσέγγιση της επαγγελματικής και κοινωνικής του ζωής, που το χαρακτηρίζουν. Στις λατινογενείς γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά κλπ) η φράση χρησιμοποιείται κυρίως στον τομέα της εγκληματολογίας για να χαρακτηρίσει την μεθοδολογία ενός εγκληματία, όσον αφορά την εκτέλεση των εγκλημάτων. 

Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Νησώ (δορυφόρος)

**Νησώ** () ονομάζεται ένας από τους δορυφόρους του πλανήτη Ποσειδώνα. Το όνομά του προέρχεται από το όνομα μιας εκ των Νηρηίδων της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι **Ποσειδώνας XIII** (Neptune XIII, δηλαδή ο δέκατος τρίτος από τους δορυφόρους του Ποσειδώνα που έχει ονομαστεί). Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/2002 N 4**, ενώ το σημερινό του όνομα του δόθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 2007.

Έχει ακανόνιστο σχήμα και διάμετρο περίπου 60 χιλιόμετρα. Περιφέρεται γύρω από τον Ποσειδώνα με ακτίνα τροχιάς 49.285.000 χιλιόμετρα και περίοδο τροχιάς -9.740,73 ημέρες. Το αρνητικό πρόσημο περιόδου τροχιάς υποδηλώνει ότι η φορά της τροχιάς της είναι αντίθετη της φοράς αυτοπεριστροφής του Ποσειδώνα (retrograde orbit). Άλλο παράδειγμα αυτού του φαινομένου στο σύστημα του Ποσειδώνα είναι και η τροχιά του μεγαλύτερου φυσικού δορυφόρου του, Τρίτωνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νησώ  από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Ποσειδώνα από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ποσειδώνα
Σεβερίνα

Η **Σεβερίνα** είναι τραγουδίστρια κροατικής καταγωγής, γεννημένη στην πόλη Σπλιτ (Split). Εκπροσώπησε την Κροατία στη Γιουροβίζιον το 2006 όπου κατέλαβε την 12η θέση με 56 βαθμούς. Ακόμα είναι γνωστή για τη διαρροή ενός βίντεο με προσωπικές της στιγμές. Εκτός από το τραγούδι, έχει ασχοληθεί και με την υποκριτική, παίζοντας σε ταινίες τόσο του κροατικού, όσο και του βοσνιακού κινηματογράφου. Στον τελευταίο της δίσκο, με τίτλο Zdravo Marijo (Γεια σου Μαρία), πολλά από τα τραγούδια έχει συνθέσει ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς.

## Δισκογραφία

* *Severina* &ndash; 1989
* *Dalmatinka* &ndash; 1993
* *Trava zelena* &ndash; 1995
* *Moja stvar* &ndash; 1996
* *Djevojka sa sela* &ndash; 1998
* *Paloma nera - Live album* &ndash; 1999
* *Ja samo pjevam* &ndash; 1999
* *Pogled ispod obrva* &ndash; 2001
* *18 velikih hitova* &ndash; 2002
* *Virujen u te - Najbolje uživo* &ndash; 2002
* *Virujen u te - DVD* &ndash; 2003
* *Severgreen* &ndash; 2004
* *Moja štikla* &ndash; 2006
* *Zdravo Marijo* &ndash; 2008
* *Dobrodošao u klub &ndash;* 2012
* *Halo* &ndash; 2019

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κροάτες τραγουδιστές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Κροατία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Φαιστός Αχαΐας

Η **Φαιστός** ήταν πόλη της αρχαίας Αχαΐας. 

Σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο *Έστι και Αχαΐας, ως Ριανός εν Αχαϊκών τρίτω το εθνικόν ομοίως Φαίστιος*. Βρισκόταν πολύ κοντά στην αρχαία Ώλενο και στην Δύμη και ανήκε στην Δυμαία χώρα. Οι πολίτες της αποκαλούνταν Φαίστιος και Φαίστια. 

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Αλέξανδρο Ραγκαβή το 757 π.Χ. η Φαιστός συνενώθηκε με τις γύρω πόλεις και δημιουργήθηκε η Δύμη.

Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει βρεθεί, αλλά πιστεύεται ότι βρίσκεται στην περιοχή της σημερινής Φώσταινας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας
Αργυρά (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η **Αργυρά** *((Ἀργυρᾶ)* ήταν μία από τις Ναϊάδες Νύμφες που λατρευόταν στην αρχαία Αχαΐα. Επώνυμος της αρχαίας πόλης Αργυράς και την ομώνυμης πηγής.  

Η Αργυρά ήταν πολύ όμορφη και κάποτε την συνάντησε ένας νέος βοσκός, ο Σέλεμνος, ο οποίος την ερωτεύτηκε και κέρδισε τον ερωτά της. Μετά όμως από χρόνια όταν αυτός άρχισε να γερνά και να χάνει την ομορφιά του η νύμφη τον παράτησε και ο Σέλεμνος από την στενοχώρια του πέθανε. Η θεά Αφροδίτη τον μεταμόρφωσε σε ποτάμι και του έδωσε την δυνατότητα όποιος τον έχει εγκαταλείψει το ταίρι του, να λούζεται στα νερά του να ξεχνά τον πόνο του.

Από την νύμφη Αργυρά πήρε το όνομα της η πηγή που πηγάζει ο ποταμός, αλλά και η αρχαία Αχαϊκή πόλη που βρισκόταν κοντά στην Πάτρα σε άγνωστη θέση σήμερα. 

## Αναφορές


Αργυρά

Αργυρά
Πόνος

Ο **πόνος** είναι η δυσάρεστη αίσθηση που βιώνεται υποκειμενικά καθώς επηρεάζεται από την κατάσταση του εγκεφάλου μέσα στον οποίο σχηματίζεται η αίσθηση και ο πόνος ως προέκτασή της. Η συνήθεια, η ψυχική κατάσταση, το αν βρίσκεται κανείς σε ύπνωση, αν τελεί υπό ουσίες που επιδρούν στο κεντρικό νευρικό σύστημα κλπ κάνουν την αίσθηση του πόνου υποκειμενική.

## Ρόλος
Ο ρόλος του πόνου είναι η προστασία του ζωντανού οργανισμού. Όταν οποιαδήποτε αίσθηση φθάνει σε κορεσμό από υπερβολικά έντονα ερεθίσματα, τότε συνήθως ο οργανισμός φτάνει στα όριά του και κινδυνεύει να υποστεί απώλειες. Ο πόνος δρα ως προειδοποίηση για φύλαξη από τέτοιες δυσάρεστες συνέπειες. Όταν κάποιος δεν έχει αίσθηση του πόνου δεν μπορεί να φυλαχτεί και αυτό συμβαίνει είτε σε όποιον δεν λειτουργεί το κέντρο του πόνου στον εγκέφαλο είτε ο πόνος βρίσκεται σε καταστολή από φάρμακα, τοπική αναισθησία κλπ.

## Κλίμακα μέτρησης
Καθώς ο πόνος είναι υποκειμενικός, η ανάγκη να τον βαθμονομήσουμε οδήγησε στην επινόηση πολλών μεθόδων. Μία από αυτές είναι η κλίμακα McGill που αξιολογεί τον πόνο σε διαβάθμισε κλίμακα, όπου στο 0 αντιστοιχεί το «καθόλου πόνος» και στο 10 το «ανυπόφορος πόνος». Μία άλλη χρήσιμη κλίμακα αξιολόγησης του πόνου αποτελεί η αριθμητική κλίμακα πόνου "Numerical Rating Scale" (NRS). Η NRS πλεονεκτεί των άλλων κλιμάκων πόνου, διότι είναι πιο προσιτή στους ασθενείς. Επιπρόσθετα, αξιολογεί καλύτερα τις μεταβολές της έντασης του πόνου.

## Χαρακτηριστικά
Ο πόνος, ανάλογα με την χρονική του διάρκεια, χαρακτηρίζεται ως παροδικός, περιστασιακός και χρόνιος. Ανάλογα με την έντασή του, χαρακτηρίζεται ως αμβλύς, ήπιος και έντονος ή οξύς.

### Οξύς πόνος
Ως οξύς, ορίζεται ο πόνος που εμφανίζεται αιφνίδια και είναι έντονος. Εμφανίζεται γύρω από τον τραυματισμένο ή τον πάσχοντα ιστό. Μπορεί να προκαλεί ταχυκαρδία, ταχύπνοια και αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

### Χρόνιος πόνος
Ως χρόνιος, ορίζεται ο πόνος που κρατά πάνω από τρεις μήνες και η έναρξή του φαίνεται να προσδιορίζεται χρονικά με ασάφεια. Οι επώδυνες περιοχές, ειδικά αν ο πόνος είναι σπλαχνικός, αναγνωρίζονται δύσκολα

Ο πόνος, στη Δυτική Ιατρική, αντιμετωπίζεται φαρμακολογικά, με τα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμωνώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) και τα οπιοειδή, ανεξάρτητα μεταξύ τους ή και με συνδυασμό. Σε άλλες παραδόσεις έχει χρησιμοποιηθεί ο ηλεκτρισμός των ζώων τη Ρωμαϊκή εποχή, ο υπνωτισμός, ο κοινωνικός εναγκαλισμός, ο βελονισμός, η φυσιοθεραπεία και άλλα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόνος
Κατηγορία:Αισθητικά συστήματα
Λουδίας

Ο **Λουδίας** ή **Λυδίας**, ή και **Λοιδίας**, κοινώς **Μαυρονέρι** (επί τουρκοκρατίας *Καρά Ασμάκ*), είναι ποταμός της Κεντρικής Μακεδονίας που ρέει το μεγαλύτερο μέρος του στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, μέχρι τις εκβολές του Θερμαϊκού Κόλπου, στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού, όπου και φιλοξενεί τις καλύβες των μυδοκαλλιεργητών των Κυμίνων και των Νέων Μαλγάρων. Η λεκάνη απορροής του είναι 1,251 χλμ2.

## Μεταβολές στη ροή του ποταμού
Στο παρελθόν συγκέντρωνε τα νερά που πήγαζαν από τα όρη Βόρας, Βέρμιο και Πάικο, τα οποία κατέληγαν στη λίμνη των Γιαννιτσών και από εκεί έρεαν προς τον Θερμαϊκό. Μετά την αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών το 1930, το τμήμα του ποταμού που προερχόταν από τον Βόρα και αντιστοιχούσε στον τότε παραπόταμό του Μογλενίτσα εκτράπηκε ανατολικότερα και μέσω της τεχνητής κοίτης που δημιουργήθηκε καταλήγει πλέον στον Αλιάκμονα. Ο Λουδίας πλέον συγκεντρώνει νερό που προέρχεται κυρίως από τον Πάικο και οι κυριότερες πηγές του βρίσκονται κοντά στην Αραβησσό. Μεγάλο μέρος του έχει μετατραπεί σε τεχνητό κανάλι μέσω του οποίου επετεύχθη η αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών. Σε όλο το μήκος του, περίπου 60 χλμ., η περιοχή είναι εύφορη. Λόγω του γεγονότος ότι είναι πλωτός, στην πόλη των Γιαννιτσών από την οποία περνάει, υπάρχει και κωπηλατικό κέντρο στο οποίο από το 1979 έχει την έδρα του ο Ναυτικός Όμιλος Γιαννιτσών.

## Ιστορία
Οι περί του Λουδία ποταμού πληροφορίες των αρχαίων δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Ο μεν Ηρόδοτος τον αναφέρει να χωρίζει την Ημαθία από τη Βοττιαία, ο δε Σκύλαξ τον αναφέρει ως παραπόταμο των εκβολών, ενώ ο Στράβων τον υπολόγιζε σε μήκος 120 στάδια (περίπου 22 χλμ.).

Επί του ποταμού αυτού υπάρχουν τέσσερις γέφυρες, μία σιδηροδρομική (της γραμμής Θεσσαλονίκης&nbsp;- Μοναστηρίου) και τρεις αμαξωτές, της οδού Χαλκηδόνας&nbsp;- Βέροιας, της Εγνατίας Οδού και της επαρχιακής οδού Γιαννιτσών&nbsp;- Αλεξάνδρειας. Στην περιοχή των δύο πρώτων γεφυρών, στις 20 Οκτωβρίου του 1912 διεξήχθη η ομώνυμη μάχη του Λουδία, παράλληλα με τη μάχη των Γιαννιτσών.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Loudias River 2.jpg|Ο Λουδίας
Αρχείο:Loudias River 3.jpg|Παρόχθιος δρόμος κοντά στον Λουδία
Αρχείο:Loudias River 1.jpg|Άποψη του ποταμού με το πάρκο
Αρχείο:Καλύβες μυδοκαλλιεργητών στις εκβολές του Λουδία.jpg|Καλύβες μυδοκαλλιεργητών στις εκβολές του Λουδία



## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τ. 12ος, σ. 549
* Δέλτα Αξιού, περιγραφή περιοχής

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Λουδίας Κωπηλασία, Video για το ποτάμι
* Λουδίας στο Μένουμε Ελλάδα, Video από εκπομπή

Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας
Κατηγορία:Υγροβιότοποι
Λεόμπεν

thumb|250px|Το παλαιό Δημαρχείο.

Με το όνομα **Λεόμπεν** ή *Λέομπν*, (), φέρεται ιστορική πόλη της Αυστρίας στο κρατίδιο Στυρία (Steiermark) στην άνω κοιλάδα του ποταμού Μούρ, βορειοδυτικά του Γκρατς.

Πολύ κοντα στην πόλη υφίστανται μεγάλα ανθρακωρυχεία, ενώ στην ίδια την πόλη υπάρχουν εγκατεστημένες πολλές βιομηχανίες σιδήρου, καθώς και κλωστοϋφαντήρια. Το 1937 αριθμούσε 11.450 κατοίκους, ενώ το 1991 περίπου 9.000 κατοίκους. Από τα σημαντικότερα κτίρια πολλά των οποίων ανήκουν στον Μεσαίωνα, είναι το παλαιό ιστορικό Δημαρχείο καθώς επίσης και το ειδικό Πανεπιστήμιο Μεταλλειολογίας και Ορυκτολογίας που χρονολογείται από το 1840.

Η Λεόμπεν έγινε ιστορική πόλη από τον εξαίρετο μεσαιωνικό ομώνυμο πύργο που έκτισαν οι Βενεδικτίνοι και που βρίσκεται στην άκρη της πόλης, επί της όχθης του ποταμού Μουρ, στον οποίο και συνάφθηκε μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας η ομώνυμη συνθήκη ειρήνης Λεόμπεν στις 18 Απριλίου του 1797 που απετέλεσε και την προκαταρκτική της μετέπειτα από 6 μήνες σύναψης της Συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο που αφορούσε κυρίως την τύχη των Ενετικών χωρών.

## Εικονοθήκη

Αρχείο:Leoben.jpg|Η Λεόμπεν σε γκραβούρα το 1900
Leoben 20070923.jpg|Ο Πύργος των Βενεδικτίνων
Αρχείο:Montanuni1.jpg|Το ιστορικό Πανεπιστήμιο


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας