open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οικία Τσρβέντσανιν

Η **Οικία Τσρβέντσανιν** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) ευρίσκεται στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας, εντός του αστικού δήμου του Στάρι Γκραντ. Ανεγερθείσα το 1887, είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.

## Παρουσίαση
Η οικία του εμπόρου Τσρβέντσανιν, ευρισκόμενη επί του αριθμού 15 της Οδού *[[Κράλια Πέτρα]]*, ανεγέρθηκε το 1887 σύμφωνα με σχέδια του αρχιτέκτονα Γιόβαν Ίλκιτς. Διαθέτει υπόγειο, ισόγειο, καθώς και δύο ορόφους. Η σοφίτα και η κεκλιμένη οροφή είναι χωρισμένες μεταξύ τους από σειρά θόλων. Το γείσο της οροφής υποστηρίζεται από ημικίονες ιωνικού ρυθμού, οι οποίοι ορθώνονται και στους δύο ορόφους. Η εσωτερική αρχιτεκτονική, με τον ημιόροφο επάνω από το ισόγειο, καθιστά την οικία του εμπόρου Τσρβέντσανιν ως ασυνήθιστο παράδειγμα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής της συγκεκριμένης περιόδου.

Η οικία ευρίσκεται εντός μίας εκ των παλαιότερων εμπορικών οδών του Βελιγραδίου. Το ισόγειο και ο ημιόροφος ήσαν εμπορικής χρήσεως, ενώ οι ανώτεροι όροφοι χρησίμευαν ως κατοικία.

Το κτίριο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της Αρχιτεκτονικής Μπωζ-Αρ στο Βελιγράδι, καθώς και μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες δημιουργίες του αρχιτέκτονα Γιόβαν Ίλκιτς.

## Δείτε επίσης
* Αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι
* Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)

## Παραπομπές



Τσρβεντσανιν
Atzat Nefesh

Η **Atzat Nefesh** (εβραϊκά: עצת נפש, συμβουλή της ψυχής) είναι ορθόδοξη ιουδαϊστική οργάνωση θεραπείας μεταστροφής με έδρα το Ισραήλ, η οποία προωθεί την μεταβολή του σεξουαλικού προσανατολισμού.

## Ιστορία
Η Atzat Nefesh ιδρύθηκε το 2001 από τον ραβίνο Σλόμο Αβινέρ. Απευθύνεται, συγκεκριμένα, σε άτομα τα οποία φέρουν βαρέως την εκ μέρους τους πρακτική του αυνανισμού, της ομοφυλοφιλίας και της πορνογραφίας ή της πορνείας. Ισχυρίζεται, επίσης, πως είναι σε θέση να θεραπεύσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.

Η συγκεκριμένη οργάνωση διαθέτει ομάδες υποστήριξης, καθώς και μία τηλεφωνική πράσινη γραμμή, των οποίων υπεύθυνοι είναι εθελοντές οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι στην γιεσιβά. Οργανώνει, επίσης, εργαστήρια διάρκειας τριών ημερών κατά την διάρκεια των οποίων ο κόσμος έχει την δυνατότητα να εξερευνήσει την αρσενικότητά του. Στην συνέχεια, η οργάνωση τους παραπέμπει προς φερόμενους ως θεραπευτές οι οποίοι χρησιμοποιούν την θεραπεία μετατροπής.

## Σκάνδαλο
Τον Οκτώβριο του 2014, η Υπουργός Υγείας του Ισραήλ, Γιαέλ Γκερμάν, υιοθέτησε την διακήρυξη των βασικών αρχών της Israel Psychological Association, η οποία απαγορεύει την χρήση θεραπειών μεταστροφής, ενώ, ταυτόχρονα, προειδοποίησε τους πολίτες ενάντια σε παρόμοιες θεραπείες. Ο Σλόμο Αβινέρ, ως απάντηση, δήλωσε πως η οργάνωση θα συνέχιζε την δράση της παρά την αντίθετη άποψη της Υπουργού Υγείας.

Τον Μάρτιο του 2015, ο Ισραηλινός μπλόγκερ και γκέι ακτιβιστής Νατάν Αζουλάι πραγματοποίησε έρευνα αποδεχόμενος *«θεραπεία»* εντός της Atzat Nefesh, ενώ, στην συνέχεια, δημοσίευσε το ρεπορτάζ του στην ιστοσελίδα *Mako*. Εντός του συγκεκριμένου ρεπορτάζ, αναφέρει πως η οργάνωση εξακολουθεί να στέλνει τον κόσμο προς *«θεραπευτές»* οι οποίοι ήταν ανεκπαίδευτοι ή δεν είχαν ουδεμία σχέση με τον χώρο της υγείας. Κατόπιν του συγκεκριμένου δημοσιεύματος, ο μπλόγκερ βρήκε στον τοίχο της κατοικίας του απειλητικό μήνυμα το οποίο ανέφερε: *«Αδερφή, θα σε σκοτώσουμε»*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οργανώσεις στο Ισραήλ
Κατηγορία:Ιουδαϊστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Ψευδοεπιστημονική θεραπεία της ομοφυλοφιλίας
Κατηγορία:ΛΟΑΤ θεματολογία και Ιουδαϊσμός
Γκλαντζόρ

Το **Γκλαντζόρ** ή **Γκλατζόρ** (αρμενικά: **) ήταν αρμενικό μοναστήρι ευρισκόμενο εντός του *[[περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]* του Βαγιότς Ντζορ, στην Αρμενία. Κατά την διάρκεια του 13ου και του 14ου αιώνα, το συγκεκριμένο μοναστήρι αποτέλεσε πρώτης τάξεως πανεπιστημιακό κέντρο και κέντρο παραγωγής εικονογραφημένων χειρογράφων στη Ζακαριδική Αρμενία.

## Ιστορία

Ιδρυθέν υπό την αιγίδα των πριγκίπων Προσιάν και ευρισκόμενο υπό την προστασία τους, το μοναστήρι αποτέλεσε σημαντικό κέντρο του πολιτισμού της Ζακαριδικής Αρμενίας κατά την διάρκεια του 13ου αιώνα: το πανεπιστήμιό του (*χαμαλσαράν*) γνώριζε, ήδη, ακμή κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1260, σύμφωνα με τον Βαρντάν Αρεβελτσί, ενώ έφτασε στο απόγειό του κατά την περίοδο στην διάρκεια της οποίας ευρισκόταν υπό τους δύο διάσημους *βαρνταπέτ* του, τους Νερσές του Μους (από το 1280 έως το 1284) και Γιεσαγί του Νιτς (από το 1284 έως το 1338), στο πλευρό των οποίων ευρισκόταν αριθμός *ραμπουναπέτ* (« αρχηγών των διδακτόρων »). Έφτασε να αριθμεί άνω των 300 μαθητών ορισμένες χρονιές (εκ των οποίων ορισμένοι προέρχονταν από την Κιλικία), ενώ ήταν γνωστό ως « δεύτερη Αθήνα » από τους συγχρόνους του. Το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο « σχεδόν σύγχρονο ενός εκ των κυριότερων κέντρων της ευρωπαϊκής σκέψεως, του Πανεπιστημίου του Παρισιού, ήταν σε θέση να ανταγωνιστεί με το τελευταίο τόσο στο επίπεδο της πολιτισμικής εκπαιδεύσεως, όσο και στον πλούτο της βιβλιοθήκης του και την ευρύτητα των εντός αυτού διδασκόμενων μαθημάτων ». Το μοναστήρι, κέντρο του αγώνα ενάντια στην επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας, στήριζε μεγάλο μέρος των μαθημάτων του στην βιβλική εξήγηση.

Μετά τον θάνατο του Γιεσαγί, το πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε στο Τατέβ. Όσο για το ίδιο το μοναστήρι, δεν επιβίωσε της μογγολικής περιόδου. Η ακριβής τοποθεσία του παραμένει άγνωστη. Ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, ορισμένες φορές ταυτοποιείται με το Ταναχάτ.

## Παραγωγή χειρογράφων

Το Γκλαντζόρ ήταν επίσης γνωστό για τα χειρόγραφα και τις μικρογραφίες του: εντός αυτού εκπαιδεύτηκαν, μεταξύ άλλων, οι Μομίκ, Τορός του Ταρόν και Αβάγκ. Μόνον εξήντα εννέα εκ των χειρογράφων τα οποία συνεγράφησαν εντός του μοναστηριού έχουν διατηρηθεί, μεταξύ αυτών το φημισμένο Ευαγγέλιο του Γκλαντζόρ (Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, Ms. Arm. 1). Σε αντίθεση με άλλα κέντρα, η παραγωγή προοριζόταν κυρίως για την διδασκαλία η οποία παρεχόταν εντός του μοναστηριού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια στην Αρμενία
Κατηγορία:Αρμενικά εικονογραφημένα χειρόγραφα
Χαβιέρ Ερνάντες

Ο **Χαβιέρ Ερνάντες Μπαλκάζαρ** (ισπανικά: *Javier Hernández Balcázar*, γεννήθηκε 1 Ιουνίου 1988) γνωστός με το ψευδώνυμο **Τσιτσαρίτο** (ελλ. μικρούλης) είναι Μεξικανός διεθνής ποδοσφαιριστής των Λ.Α. Γκάλαξι της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ. 

Στη δεκαετία του 2010 αγωνίστηκε με σχετική επιτυχία σε μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. 
Είναι, επίσης, διεθνής με την Εθνική Μεξικού, στην οποία είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία με 52 γκολ σε 109 παιχνίδια (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ). Έχει παίξει σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα, το 2014 και το 2018, ένα Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 2017, καθώς και στο Γκολντ Καπ της Κεντρικής Αμερικής.

## Στατιστικά σταδιοδρομίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μεξικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Γουαδαλαχάρα
Ουντμουρτική κουζίνα

Η **Ουντμουρτική κουζίνα** αποτελείται από την κουζίνα της Ουντμουρτίας και των Ουντμούρτ, και χαρακτηρίζεται από την πλούσια χρήση τοπικών τροφίμων. Οι παλιές παραδόσεις περιλαμβάνουν τρόφιμα που παρασκευάζονται από δημητριακά και από άλευρα, ειδικά από λευκασμένη σίκαλη, κριθάρι, σιτάρι, και φαγόπυρο. Το κρέας, τα λαχανικά και το μαύρο ψωμί είναι βασικά τρόφιμα στην Ουντμουρτική κουζίνα. Πρόσθετα τρόφιμα περιλαμβάνουν τα πελμένι, τις τηγανίτες, τα γλυκά και τις μικρές τάρτες. Το γάλα είναι σπάνιο αγαθό και αυτό που υπάρχει συχνά φτιάχνεται σε αϊράνι, ένα είδος ξινόγαλου.

Οι Ουντμούρτιοι ιστορικά εμπλέκονται στην κτηνοτροφία, τη γεωργική παραγωγή και το κυνήγι. Η μελισσοκομία είναι μια κοινή πρακτική μεταξύ των Ουντμούρτιων και άλλων ομάδων στην περιοχή. Η εκτροφή χοίρων, επίσης υπάρχει. Οι πατάτες, τα λαχανικά και το λινάρι παράγονται σε σημαντικές ποσότητες στην Ουντμουρτία. Για το σύνολο της γεωργικής παραγωγής στη Ρωσία, η Ουντμουρτία κατετάγη ως 33η.

## Πελμένι
μικρογραφία|Πελμένι
Τα ζυμαρικά (πελμένι) είναι το πιο γνωστό Ουντμουρτικό εθνικό πιάτο, και στα Ουντμουρτικά ονομάζεται πελνάν, που σημαίνει "ψωμί αυτιού" (пельнянь: пель − αυτί, нянь – ψωμί). Αυτό το "ψωμί αυτιού" γίνεται με τη χρήση διαφόρων σφραγισμάτων που κυμαίνονται από μανιτάρια και μούρα έως κρέας και λάχανο. Η δημιουργία του πελμένι γίνεται παραδοσιακά το φθινόπωρο. Ετοιμάζεται σε μεγάλες ποσότητες, διατηρούνται στο κρύο, και στη συνέχεια τρώγονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Η σημασία του πελμένι στον Ουντμουρτικό πολιτισμό τονίζεται από το γεγονός ότι το 2004 παρουσιάστηκε στην Ουντμουρτική πρωτεύουσα του Ιζκάρ (Ιζέφσκ) ένα μνημείο, το οποίο απεικονίζει ένα πελμένι ενός μέτρου μακρύ στο τέλος ενός πιρουνιού τριών μέτρων μακρύ.

## Δείτε επίσης
* Ρωσική κουζίνα
* Ταταρική κουζίνα

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα
Lactarius resimus

Το ***Lactarius resimus*** είναι είδος μανιταριών του γένους *Lactarius*, το οποίο θεωρείται έδεσμα στη Ρωσία και ορισμένες άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όταν παστώνεται με αλάτι. Εκεί θεωρείται ως ένα από τα τρία πιο νόστιμα βρώσιμα μανιτάρια, μαζί με το *[[Βωλίτης ο εδώδιμος|Boletus edulis]]* και το *Lactarius deliciosus*, αν και δεν είναι χαίρει μεγάλης εκτίμησης αλλού. Το μανιτάρι αποτελεί ένα μυκόριζη σχέση με τη σημύδα.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ειδών Lactarius

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εδώδιμοι μύκητες
Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα
Σχολή του Παρισιού (Μεσαίωνας)

μικρογραφία|Σελίδα από τη ''Σύνοψη προσευχών του Μπελβίλ'' του Ζαν Πυσέλ, δεκαετία του 1320.
Η **Σχολή του Παρισιού** είναι όρος ο οποίος αναφέρεται στον σημαντικό αριθμό δημιουργών εικονογραφημένων χειρογράφων, των οποίων η ταυτότητα είναι, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, άγνωστη, οι οποίοι κατέστησαν το Παρίσι σημαντικό διεθνές κέντρο εικονογράφησης κατά την διάρκεια της Ρομανικής και Γοτθικής περιόδου του Μεσαίωνα, καθώς και για ορισμένο διάστημα της περιόδου της Αναγέννησης. Οι σημαντικότεροι εκ των συγκεκριμένων καλλιτεχνών ήσαν ο Δάσκαλος Ονορέ, ο Ζαν Πυσέλ και ο Ζαν Φουκέ. 

Οι Αδελφοί Λίμπουρχ, καταγόμενοι από τις Κάτω Χώρες, επίσης παρέμειναν για ορισμένο διάστημα στο Παρίσι, καθώς και στη Βουργουνδία και τη Μπουρζ, ωστόσο το στυλ τους δεν είναι αντίστοιχο εκείνου της Σχολής του Παρισιού εκείνης της περιόδου.

Αριθμός εκ των ζωγράφων των παριζιάνικων εργαστηρίων ήσαν γυναίκες.

## Δείτε επίσης
Δάσκαλος του Ρομπέρ Γκαγκέν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Γαλλικά εικονογραφημένα χειρόγραφα: ύστερος 14ος έως αρχές 16ου αιώνα - British Library 
*  France 1400-1600, Heilbrunn Timeline of Art History - Δεν αναφέρεται στην ίδια την Σχολή του Παρισιού, ωστόσο δίνει γενικότερο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο.


Κατηγορία:Δυτική τέχνη
Master Honore
Κατηγορία:Εικονογράφοι χειρογράφων
Κατάλογος δημάρχων Κομοτηνής

Ο **Δήμαρχος** Κομοτηνής είναι ο επικεφαλής του Δήμου Κομοτηνής. Ο Απόστολος Σούζος ήταν ο πρώτος Έλληνας δήμαρχος, υπηρετώντας από το 1920 έως το 1925. Ο μακροβιότερος σε θητεία στα χρονικά του δήμου ήταν ο δήμαρχος Δημήτριος Μπλέτσας. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Γιάννης Γκαράνης.

## Δήμαρχοι Κομοτηνής

## Παραπομπές



Κομοτηνη
Άντριαν Κάμπος

Ο **Άντριαν Κάμπος** 17 Ιουνίου 1960 - 27 Ιανουαρίου 2021) ήταν Ισπανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 συμμετείχε το 1987 και το 1988 με την ομάδα Minardi χωρίς να σημειώσει κάποιο σημαντικό αποτέλεσμα. Το 1988 δεν έτρεξε για όλη τη χρονιά. Μετά το τέλος του Καναδικού Γκραν Πρι 
εκείνου του Πρωταθλήματος αντικαταστάθηκε από τον Ιταλό Πιερλουίτζι Μαρτίνι. Ο λόγος ήταν πως στο συγκεκριμένο Γκραν Πρι και στα 2 τα οποία προηγήθηκαν δεν είχε καταφέρει να καταταγεί. Αρχικά είχε για teammate τον Ιταλό Αλεσάντρο Νανίνι κι ύστερα το συμπατριώτη του Λουίζ Περέζ Σαλά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Κατηγορία:Παράγοντες της Φόρμουλα 1
Μορίς Νογκές

Ο **Μορίς Νογκές** (*Maurice Nogues*, 1889-1934) ήταν Γάλλος πρωτοπόρος της αεροπορίας.

## Βιογραφία
Το 1910 πήρε το πτυχίο διεθνούς πιλότου από την Αερολέσχη της Γαλλίας και συμμετείχε προ του πολέμου σε διάφορες αεροπορικές επιδείξεις.

Μετά την απόκτηση και του στρατιωτικού πτυχίου πιλότου, ενεπλάκη σε αερομαχίες (1915).

Το 1922 προσλήφθηκε στη γαλλο-ρουμανική αεροπορική εταιρεία.

Προήχθη σε αρχικυβερνύτη (1923) και εξετέλεσε τις πρώτες πολιτικές νυκτερινές πτήσεις προς Βελιγράδι και Βουκουρέστι.

Το 1926 εγκαινίασε την πρώτη ταχυδρομική υπηρεσία Γαλλίας - Ινδοκίνας (1931).

Το 1933 ονομάστηκε αναπληρωτής γενικός διευθυντής της εταιρίας Αιρ Φρανς.

Βρήκε τον θάνατο κατά την επιστροφή μιας πτήσης Παρίσι - Σαϊγκόν - Παρίσι (1934).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αεροπόροι
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Αξιωματικοί της Λεγεώνας της Τιμής
Κουζίνα Νησιών του Διοικητή

μικρογραφία|Πιρόγκ, η παραδοσιακή πίτα ψαριού
μικρογραφία|''Γιούκολα'', τα αποξηραμένα ψάρια
Η **Κουζίνα των Νήσων του Διοικητή** (ρωσικά: Командорская кухня) είναι μείγμα παραδοσιακής ρωσικής κουζίνας και της κουζίνας των Αλεούτιων, που κατοικούν στις Νήσους του Διοικητή. Αυτή η κουζίνα βασίζεται στο ψάρι, το κρέας, τα θαλασσινά, τα μανιτάρια, το κρέας των θαλάσσιων θηλαστικών (φώκιες, φάλαινες), το κρέας και τα λαχανικά (πατάτα, κρεμμύδι, σκόρδο, καρότο), τα οποία εισήχθησαν στον νησί του Διοικητή από τους Ρώσους.

## Τυπικά πιάτα
Τυπικά πιάτα περιλαμβάνουν:

### Ψάρια

* **Σνακ ψαριού** (ρωσικά: рыбная закуска) - κομμάτια ψαριού με λαχανικά (κρεμμύδι, μπιζέλι, πιπεριά) αρωματισμένο με ξύδι, αλάτι και πιπέρι.
* **Πίτα ψαριού** (ρωσικά: пирог рыбный) - πίτα (πιρόγκ) από ζύμη, ψάρι, κρεμμύδι και πατάτες ή ρύζι.
* **Γιούκολα** (ρωσικά: юкола) - αποξηραμένα ψάρια.
* **Κεφτέδες μπακαλιάρου** (ρωσικά: котлеты из трески) - κοτολέτες μπακαλιάρου σε κιμά.

### Σαλιγκάρια

* **Τσιμιγκίν **(ρωσικά: чимигин) - βραστά σαλιγκάρια,  παραδοσιακό αλεουτικό πιάτο.

### Φώκιες

* **Τάτσι** (ρωσικά: тачи) - ψητό κρέας από ωμοπλάτη βόρειας φώκιας γούνας. 
* **Αλατισμένα πτερύγια** (ρωσικά: соленые ласты) - φώκια λιμανιού ή η πτερύγια φώκιας γούνας σε αλάτι τουρσί.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα
Κόζινο

μικρογραφία|Δύση ηλίου στο Κόζινο
Το **Κόζινο **(κροατικά: Kožino) είναι ένα χωριό που βρίσκεται 9&#x20;χλμ. βορειοδυτικά του Ζάνταρ, στη βόρεια Δαλματία της Κροατίας. Έχει πληθυσμό 815 κατοίκων (σύμφωνα με την απογραφή του 2011).

Η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ του Αρχάγγελου χτίστηκε το 1522.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Τσβελφέριγια

μικρογραφία|Χάρτης της Τσβελφέριγια
Η **Τσβελφέριγια **(κροατικά: Cvelferija) είναι μια γεωγραφική περιοχή του Κροατικού μέρους της Συρμίας στην ανατολική Κροατία. Τα χωριά της περιοχής περιλαμβάνουν τη Βρμπάνια, το Σολιάνι, το Στρόσιντσι, το Ντρένοβτσι, το Τζουρίτσι, το Ρατσίνοβτσι, τη Γκούνια, το Ράγιεβο Σέλο και το Ποσάβσκι Ποντγκάιτσι.

Το όνομα της περιοχής προέρχεται από τη γερμανική λέξη *zwölf* που σημαίνει δώδεκα. Συγκεκριμένα, τα χωριά ήταν μέρος των Σλαβονικών Στρατιωτικών Συνόρων στο παρελθόν, όπου αποτελούσαν μέρος της Δωδέκατης Συνοριακής Εταιρείας. Εκείνη την εποχή η περιοχή αυτή συνόρευε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ προς το παρόν η περιοχή συνορεύει με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (στα νότια) και τη Σερβία (στα ανατολικά).

Διοικητικά, ολόκληρη η περιοχή υπάγεται στην κομητεία Βούκοβαρ-Σρίγιεμ, στη νότια άκρη της.

Κάθε χρόνο σε ένα από αυτά τα χωριά λαμβάνει χώρα η πολιτιστική εκδήλωση Ρασπιεβάνα Τσβελφερίγια (στα ελληνικά: "Τραγουδιστή Τσβελφερίγια"). Στην εκδήλωση συμμετέχουν λαογραφικές ομάδες από τη Τσβελφερίγια και οι επισκέπτες τους.

## Πληθυσμός

## Δείτε επίσης

* Γεωγραφία της Κροατίας

## Παραπομπές

Κατηγορία:Περιοχές της Κροατίας
Ερρίκος Νέβιλ, 5ος κόμης του Γουέστμορλαντ

Ο **Ερρίκος Νέβιλ, 5ος κόμης του Γουέστμορλαντ** (1525 - 1563) επιφανής Άγγλος ευγενής, 5ος Κόμης του Γουέστμορλαντ μέλος της Βουλής των Λόρδων και του Τάγματος της Περικνημίδας ήταν μεγαλύτερος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 4ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της Αικατερίνης Στάφορντ. Η μητέρα του ήταν κόρη του Εδουάρδου Στάφορντ, 3ου δούκα του Μπάκινγκχαμ και της Ελεονώρας Πέρσι, δούκισσας του Μπάκινγκχαμ. Ο Ερρίκος Νέβιλ στέφτηκε ιππότης (1544) και διαδέχθηκε τον πατέρα του (1550), έγινε μέλος του βασιλικού συμβουλίου και απεσταλμένος στην Σκωτία (1552). Έγινε ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας και στις 7 Μαΐου 1552 *Υπολοχαγός του Ντάραμ*, με τον πρόωρο θάνατο του Εδουάρδου ΣΤ΄ της Αγγλίας υποστήριξε την Μαρία Α΄ της Αγγλίας και συμμετείχε στην τελετή της στέψης. Την περίοδο ανάμεσα στον Ιανουάριο του 1558 και τον Δεκέμβριο του 1559 έγινε γενικός Υπολοχαγός του βορά.

## Οικογένεια

Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Άννα Μάννερς, κόρη του Τόμας Μάννερς, 1ου κόμη του Ράτλαντ, η κόρη τους Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Γουίλιαμ Πέλχαμ. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Τζέιν, την κόρη του Σερ Ρογήρου Τσολμέλυ και σε τρίτο γάμο την Μαργαρίτα κόρη του Σερ Ερρίκου Γκασκόιν.

Ο Ερρίκος Νέβιλ πέθανε τον Αύγουστο του 1563 και τον διαδέχθηκε ο γιος του από τον πρώτο του γάμο Κάρολος Νέβιλ, 6ος κόμης του Γουέστμορλαντ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Cokayne, George Edward (1959). The Complete Peerage, edited by Geoffrey H. White. XII, Part II. London: St. Catherine Press
*Stephen, Leslie. "Henry Neville, 5th Earl of Westmorland", Dictionary of National Biography, Smith, Elder, & Company, 1894

Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Κατηγορία:Κόμητες του Γουέστμορλαντ
Μπόρις και Γκλεμπ

Οι **Μπορίς και Γκλεμπ**, ουκρανικά: Борис и Глѣб (απεβ. 24 Ιουλίου (Π.Η.) / 6 Αυγούστου (Ν.Η.) 1015-19) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν οι πρώτοι άγιοι των Ρώσων τού Κιέβου (Ρως) έπειτα από τον εκχριστιανισμό των Ρώσων. Είχαν βαπτιστεί Ρόμαν και Νταβίντ αντίστοιχα· η εορτή τους τιμάται στις 24 Ιουλίου / 6 Αυγούστου.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με δύο *Βίους των Μπόρις και Γκλεμπ* τού 11ου αι., που αποδίδονται στους Νέστορα τον Χρονικογράφο και Ιάκωβο τον Μοναχό, ήταν τα νεότερα τέκνα τού Βλαδίμηρου Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου, που τα αγαπούσε περισσότερο από τα άλλα παιδιά του. Το *Πρώτο Χρονικό* αναφέρει ότι η μητέρα τους ήταν η Αντέλα από τη Βουλγαρία ή η Άννα η Πορφυρογέννητη, κόρη τού Ρωμανού Β΄ των Μακεδόνων Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, αλλά οι πιο πολλοί λόγιοι αναφέρουν ότι ήταν από διαφορετική μητέρα: ο Μπόρις ήταν μεγαλύτερος, νυμφευμένος, πρίγκιπας τού Ροστόβ και μάλλον διάδοχος τού Κιέβου, ενώ ο Γκλεμπ ήταν μικρότερος και πρίγκιπας τού Μούρομ, της πιο ανατολικής πόλης.

Και οι δύο φονεύθηκαν κατά τους ζηλόφθονους πολέμους των ετών 1015-19. Το *Πρώτο Χρονικό* κατηγορεί τον Σβιατοπόλκ Α΄ του Κιέβου τον *αθεόφοβο*, ότι σχεδίασε τη δολοφονία τους. Όταν ο Μπόρις επέστρεψε με τον στρατό των Ρως από την Άλτα, έμαθε το τέλος τού πατέρα του και ότι ο Σβιατοπόλκ έσπευσε να τον αντικαταστήσει στο θρόνο. Τότε είπε ο Μπόρις: "Ας μην είναι σε εμένα να κινηθώ εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού μου· τώρα που ο πατέρας μου έφυγε, εκείνος ας πάρει τη θέση του στην καρδιά μου". Αν και παραμέρισε, ο Σβιατοπόλκ επέμεινε να τον εκτελέσει: έστειλε τον Πουτσχά και τους βογιάρους τού Βισέγκοροντ για την εκτέλεσή του. Ο Μπόρις με τον υπηρέτη του κοιμόταν στη σκηνή, όταν μαχαιρώθηκαν. Βρέθηκε να αναπνέει ακόμη· μεταφέρθηκε μέσα σε ένα τσουβάλι στο Κίεβο, όπου οι Βάραγγοι τον αποτέλειωσαν με ξίφος.

Ο Γκλεμπ, με την εντύπωση ότι ο πατέρας του δεν είχε ακόμη αποβιώσει, εστάλει από τον Σβιατοπόλκ εσπευσμένα στην επιθανάτιο κλίνη τού πατέρα του. Στη διαδρομή ο αδελφός του Γιαροσλάβ Α΄ έμαθε την προδοσία τού Σβιατοπόλκ και προειδοποίησε τον Γκλεμπ να μην τον συναντήσει. Καθώς ο Γκλεμπ προσευχόταν για τον σκοτωμένο αδελφό του Μπόρις, ο μάγειράς του Τορτσίν με ένα μαχαίρι κουζίνας τού έκοψε τον λαιμό.

## Πηγές
* Critical examination of Boris and Gleb's story
* Princes Boris and Gleb: Proto-martyrs and Passion-Bearers of Old Russia
* Nestor: The Martyrdom of Boris and Gleb
* Martyrs and Passion-Bearers Boris and Gleb Orthodox icon and synaxarion for July 24
* Translation of the relics of the Holy Passionbearer Boris and Gleb May 2
* "The Transfer of the Relics of the Holy Passion-Bearers, Princes of Russia Boris and Gleb, -- in Holy Baptism Roman and David", St. Luke the Evangelist Orthodox Church

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 11ου αιώνα
Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα του Γουόρικ

Η **Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα του Γουόρικ** (1425 - 26 Ιουλίου 1450) ήταν κόρη του Ριχάρδου Νέβιλ, 5ου κόμη του Σόλσμπερι και της Αλίκης Μόνταγκιου, 5ης κόμισσας του Σόλσμπερι. Τα αδέλφια της ήταν : o Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ, o Ιωάννης Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου, o αρχιεπίσκοπος Τζωρτζ Νέβιλ, η Αικατερίνη Νέβιλ, βαρόνη του Χέιστινγκς, η Αλίκη Νέβιλ και ο Θωμάς Νέβιλ. Πήρε το όνομα της θείας της, μικρότερης αδελφής του πατέρα της Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσας της Υόρκης. Τα πρώτα ξαδέλφια της ήταν : η Άννα της Υόρκης, δούκισσα του Έξετερ, ο Εδμόνδος, κόμης του Ράτλαντ, η Ελισάβετ της Υόρκης, δούκισσα του Σάφολκ, η Μαργαρίτα της Υόρκης, ο Γεώργιος Πλανταγενέτης, 1ος δούκας του Κλάρενς και οι βασιλείς Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας και Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ερρίκο Μπωσάμπ 1ο δούκα του Γουόρικ, που ήταν ο μοναδικός βασιλιάς στην νήσο Γουάιτ, στο Γκέρνσεϊ και στο Τζέρσεϊ. Η κόρη τους:
* Άννα Μπωσάμπ έγινε 15η κόμισσα του Γουόρικ. Όταν απεβίωσε η 15η κόμισσα, ο τίτλος πέρασε στην από πατέρα θεία της Άννα Μπωσάμπ 16η κόμισσα του Γουόρικ, που παντρεύτηκε τον αδελφό τής Σεσίλ, τον Ριχάρδο Νέβιλ 16ο κόμη του Γουόρικ.
 
Με τον δεύτερο σύζυγό της Τζων Τίπτοφτ 1ο κόμη του Γούστερ, δεν απέκτησε παιδιά. 

Η Σεσίλ τάφηκε μαζί με τον πρώτο σύζυγό της, τον δούκα του Γουόρικ, στο *αβαείο του Τιούκσμπουρι*.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*David Baldwin. The Kingmaker’s Sisters: Six Powerful Women in the Wars of the Roses, The History Press; First Edition, 1 August 2009.
*Michael Hicks. Warwick, the Kingmaker, John Wiley & Sons, 15 April 2008
*G.E. Cokayne; with Vicary Gibbs, H.A. Doubleday, Geoffrey H. White, Duncan Warrand and Lord Howard de Walden, editors, The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed., 13 volumes in 14 (1910-1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K.: Alan Sutton Publishing, 2000)

Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες
Γλώσσα Αφσάρι

Η **Αφσάρ** ή **Αφσάρι** (, افشار تورکجهسی, Әфшар түркҹәси, ) είναι τουρκική γλώσσα που ομιλείται στην Τουρκία, το Ιράν, τη Συρία, και μέρη του Αφγανιστάν από τους Αφσάρ. Ο ''Εθνολόγος'' την συμπεριλαμβάνει ως διάλεκτο της Νότιας Αζερικής γλώσσας.

Η Αφσάρ διακρίνεται από ένα μεγάλο αριθμό δανεικών λέξεων από την περσική και τη στρογγυλοποίηση του φωνήματος  στο , όπως συμβαίνει και στα Ουζμπεκικά. Σε πολλές περιπτώσεις, τα φωνήεντα που έχουν στρογγυλοποιηθεί στα Αζερικά δεν στρογγυλοποιούνται στο Αφσάρ. Ένα παράδειγμα αυτού είναι  (που σημαίνει *100*), το οποίο είναι  στα Πρότυπα Αζερικά.

## Δείτε επίσης

* Αφσάρ
* Αφσαρίδες

## Βιβλιογραφία

* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράν
Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράκ
Κατηγορία:Γλώσσες της Συρίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Τουρκίας
Κατηγορία:Ογουζικές γλώσσες
Ντάλι

Το **Ντάλι** (σερβικά Κυριλλικά: Даљ, ουγγρικά: *Dálya*) είναι ένα χωριό στο Δούναβη, στην ανατολική Κροατία, κοντά στη συμβολή του ποταμού Δράβου και του Δούναβη, στα σύνορα με τη Σερβία. Συνδέεται με την εθνική οδό D519 και διοικητικά, βρίσκεται στο δήμο Ερντούτ της κομητείας Όσιγιεκ-Μπαράνια. Ενώ ο δήμος φέρει το όνομα του κυρίως Κροατικού χωριού Ερντούτ, ο μεγαλύτερος οικισμός του δήμου και έδρα των οργάνων του είναι το Ντάλι.

## Ιστορία
[δεξιά|μικρογραφία|Το σπίτι στο Ντάλι όπου γεννήθηκε ο [Μιλουτίν Μιλάνκοβιτς|Μιλούτιν Μιλάνκοβιτς]]

### Κροατικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας
Κατά τη διάρκεια του Κροατικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, το χωριό έγινε ο τόπος της σφαγής του Ντάλι&mdash;όπου δολοφονήθηκαν 39 αιχμάλωτοι πολέμου τον Αύγουστο του 1991. Οι κρατούμενοι πιάστηκαν ως κροάτες αστυνομικοί, στρατεύματα της Κροατικής Εθνικής Φρουράς και μέλη της πολιτικής προστασίας και σκοτώθηκαν από τον Γιουγκοσλαβικό Λαϊκό Στρατό και Σέρβους παραστρατιωτικούς που κατέλαβαν το Ντάλι την 1 Αυγούστου. Ο Γκόραν Χάτζιτς, Κροάτης Σέρβος πολιτικός ηγέτης εκείνη την εποχή, κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου.

Ως τον Ιούλιο του 2013 ο Χάτζιτς δικάζεται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY). Το ICTY, επίσης, χρεώνει τον Χάτζιτς για την παράνομη κράτηση εκατοντάδων αμάχων στο αστυνομικό τμήμα του Ντάλι και σε ένα υπόστεγο κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού. Οι κρατούμενοι ξυλοκοπήθηκαν και άλλοι κακοποιήθηκαν σωματικά.

## Δημογραφικά στοιχεία
Στην απογραφή του 1991, η πόλη είχε την παρακάτω εθνοτική σύνθεση:

* Σέρβοι: 2.882 άτομα (52.25%)
* Κροάτες: 1.805 άτομα (32.72%)
* Ούγγροι: 314 άτομα (5.69%)
* Άλλοι, που δεν είχαν δηλωθεί: 514 άτομα (9.32%)

## Εκπαίδευση

### Δημοτικό

### Δευτεροβάθμια
Το **λύκειο Ντάλι** είναι σε δημόσιο σχολείο στο Ντάλι. Το σχολείο προσφέρει στους φοιτητές τα ακόλουθα εκπαιδευτικά προγράμματα: Οικονομολόγος, Εμπορικός Διευθυντής (στα σερβικά), Γεωργικός Τέχνος και Γενικός Τεχνικός Γεωργίας.

## Αξιοσημείωτες οι ντόπιοι και οι κάτοικοι

* Μιλούτιν Μιλάνκοβιτς, Σέρβος επιστήμονας
* Βασίλιε Τρμπιτς, Σέρβος διοικητής των Τσέτνικ 
* Τσάσλαβ Ότσιτς, Σέρβος οικονομολόγος και ακαδημαϊκός

## Δείτε επίσης

* Δήμος Έρντουτ
* Πολιτιστικό και Επιστημονικό Κέντρο "Μιλούτιν Μιλάνκοβιτς"
* Λύκειο του Ντάλι
* Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου (Ντάλι)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις
Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Σβέτι Φιλίπ ι Γιακόβ

Το **Σβέτι Φιλίπ ι Γιακόβ** (κυριολεκτική μετάφραση: Άγιοι Φιλίπ και Ιακώβ) είναι δήμος στην Κροατία στη κομητεία Ζάνταρ. Έχει συνολικό πληθυσμό 4.606 κατοίκων, στους παρακάτω οικισμούς:

* Ντόνιε Ραστάνε, με πληθυσμό 499 κατοίκων
* Γκόρνιε Ραστάνε, με πληθυσμό 456 κατοίκων
* Σίκοβο, με πληθυσμό 374 κατοίκων
* Σβέτι Φιλίπ ι Γιακόβ, με πληθυσμό 1.667 κατοίκων
* Σβέτι Πετάρ να Μόρου, με πληθυσμό 403 κατοίκων
* Τουράνι, με πληθυσμό 1.207 κατοίκων

Κατά την απογραφή του 2011, το 98% των κατοίκων ήταν Κροάτες.

Η Εκκλησία του Αγίου Ροκ () του δήμου έχει χαρακτηριστεί από την κυβέρνηση της Κροατίας ως τουριστική τοποθεσία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Ιζιασλάβ Α΄ του Κιέβου

Ο **Ιζιασλάβ Α΄ Γιαροσλάβιτς**, ρωσικά: Изяслав Ярославич (1024 - 3 Οκτωβρίου 1078) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Τουρόβ (1045-52) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1054).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βλαδίμηρου Α΄, μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Ίνγκεγκερντ των Μούνσο, κόρης του Όλαφ Σκότκονουνγκ της Σουηδίας. Βαπτίστηκε Δημήτριος.

Το 1054 διαδέχθηκε τον πατέρα του, μια και ο μεγαλύτερος αδελφός του Βλαντίμιρ του Νόβγκοροντ είχε αποβιώσει. Ο Ιζιασλάβ Α΄ είναι ένας από τους συγγραφείς της *Πράβντα Γιαροσλάβιτσιβ*, μέρος του πρώτου Δικαίου των Ρως, που ονομάστηκε *Ρούσκαγια Πράβντα*.

Του αποδίδεται επίσης η ίδρυση της μονής Πετσέρσκ του Κιέβου: ο Ιζιασλάβ Α΄ παραχώρησε ένα ολόκληρο όρος στους Αντωνίτες μοναχούς, που έκτισαν μονή με αρχιτέκτονες από την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με το *Πρώτο Χρονικό*, στις αρχές τού 11ου αιώνα ο Αντώνιος, Ορθόδοξος μοναχός από τη μονή Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, που καταγόταν από το Λιούμπετς του Τσέρνιγοβ, επέστρεψε στη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στο Κίεβο ως ιεραπόστολος της μοναστικής παράδοσης στους Ρως του Κιέβου. Επέλεξε ένα σπήλαιο στο όρος Μπέρεστοβ, που επέβλεπε επί του Δνείπερου και σύντομα άρχισε να αναπτύσσεται μία κοινότητα μαθητών του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γκέρτρουντε και είχε τέκνα:
* Γιαροπόλκ απεβ. 1087, πρίγκιπας του Τουρόβ και Βολίν(ιας).
* Μστισλάβ απεβ. 1069, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1054-67), που το έχασε από τον 2ο εξάδελφό του Βσεσλάβ του Πολότσκ. Ο γιος του Ροστισλάβ απεβίωσε το 1093.
* Ευπραξία, ίσως παντρεύτηκε τον Μιέσκο πρίγκιπα της Κρακοβίας, γιο του Μπολέσλαφ Β΄ του *Γενναιόδωρου*, δούκα, μετέπειτα βασιλιά της Πολωνίας.
* Σβιατοπόλκ Β΄ 1050-1113, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ, Τουρόβ, Πολότσκ, Κιέβου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Martin, Janet. Medieval Russia, 980–1584 (Cambridge Medieval Textbooks)

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Παναγιώτης Νικολούδης

Ο **Παναγιώτης Νικολούδης** (1949) είναι Έλληνας νομικός και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1949 στη Μάνη και σπούδασε στη Νομική Αθηνών και στις ΗΠΑ. Έχει διατελέσει αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ενώ το 2010 ανέλαβε επικεφαλής στην Αρχή για το Ξέπλυμα του Βρώμικου Χρήματος.

Διετέλεσε υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και στην υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Δήμος Κβαρέλι

Ο **Δήμος Κβάρελι** () είναι δήμος της Γεωργίας, στην περιφέρεια Καχετία. Η κύρια πόλη είναι το Κβάρελι. Έχει πληθυσμό 29.827 κατοίκων (απογραφή 2014) και έκταση 1.000,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Δείτε επίσης
* Επαρχίες της Γεωργίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επαρχίες της Γεωργίας, Statoids.com

Δημος Κβαρελι
Κβαρελι
Γιαροπόλκ Ιζιασλάβιτς

Ο **Γιαροπόλκ Ιζιασλάβιτς**, ρωσικά: Ярополк Изяславич (απεβ. 1087) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Τουρόβ & Βολίν (1078-87) και βασιλιάς της Ρωσίας (Ρουθηνίας τού Κιέβου) (1076-78).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιζιασλάβ Α΄ πρίκγιπα τού Τουρόβ, Νόβγκοροντ & βασιλιά της Ρουθηνίας και της Γκέρτρουντε των Πιάστ, κόρης τού Μιέζκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας.

Αναφέρεται σε παπικά έγγραφα από το 1070, όχι όμως σε ρωσικά ως το 1078, οπότε απεβίωσε ο πατέρας του. Κατά την εξορία τού πατέρα του  τη δεκαετία τού 1070, ενεργούσε στο όνομα τού πατέρα του, προσπαθώντας να κερδίσει την εύνοια των βασιλέων της Γερμανίας και της παπικής Αυλής τού Γρηγορίου Ζ΄. Ο πατέρας του επέστρεψε το 1077 στο Κίεβο και ο Γιαροπόλκ τον ακολούθησε.

Όταν ο Ιζιασλάβ Α΄ απεβίωσε, ο Γιαροπόλκ ορίστηκε πρίγκιπας της Βολινίας και του Τουρόβ το 1078 από τον θείο του Βσέβολοντ Α΄ νέο μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου. Ως το 1085 είχε έρθει σε εχθρότητα με τον θείο του και κατ' επέκταση με τον γιο εκείνου Βλαδίμηρο Β΄ Μονομάχο, ο οποίος τον ανάγκασε να διαφύγει στην Πολωνία, χώρα της μητέρας του. Επέστρεψε το 1086 και έκανε ειρήνη με τον Μονομάχο, αλλά το ίδιο έτος, καθώς ταξίδευε προς το Ζβενίγκοροντ, δολοφονήθηκε. Οι πηγές των Ρως τον θυμούνται ως υπερβολικά ευλαβή και γενναιόδωρο προς την Εκκλησία· έχει αναγνωριστεί ως άγιος της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κουνιγκούντε, κόρη τού Όθωνα Α΄ μαργράβου τού Μάισσεν (τού Οίκου της Βαϊμάρης) και είχε τέκνα:
* Αναστασία, παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφό της Γκλεμπ Βσεσλάβιτς πρίγκιπα τού Μινσκ.
* Μέχτιλντ, παντρεύτηκε τον Γκύντερ Α΄ (τού Οίκου τού Σβάρτσμπουρκ) και είχε γιο τον Σίζο Γ΄.
* Γιαροσλάβ απεβ. 1102.
* Βιατσεσλάβ απεβ. 1104.
* Βασίλκο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bartlett, Robert (1993), The Making of Europe: Conquest, Colonization and Cultural Change, 950–1350, London: Penguin Books, ISBN 978-0140154092
* Cowdrey, H. E. J. (1998), Pope Gregory VII, 1073–1085, Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-820646-1
* Cawley, Charles (December 7, 2010), Medieval Lands: RUSSIA, RURIKID:KUNIGUNDE von Weimar, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed];
* Cawley, Charles (November 27, 2010a), Medieval Lands: THURINGIA, NOBILITY, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy, retrieved 2008-02-27,[self-published source][better source needed]
* Curtin, Jeremiah (1908), "Chapter 1: Early History of Russia", The Mongols in Russia, Little, Brown and Company, Boston, p. 31, ISBN 978-1-4400-4917-0, retrieved January 22, 2011
* Dmytryshyn, Basil, ed. (1991), Medieval Russia: A Source Book, 850–1700 (3rd ed.), Fort Worth: Harcourt Brace Jovanovich, ISBN 0-03-033422-5
* Franklin, Simon; Shepard, Jonathan (1996), The Emergence of Rus, 750–1200, Longman History of Russia, London & New York: Longman, ISBN 0-582-49091-X
* Martin, Janet (1995), Medieval Russia, 970–1584, Cambridge Medieval Textbooks, Cambridge: Cambridge University Press, ISBN 0-521-36832-4

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης παμπαίδων

Το **πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης παμπαίδων**, διεξάγεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 2000 με πρωταθλητή τον Ηρακλή. Η διεξαγωγή της διοργάνωσης διεκόπη το 2010, κι επανήλθε το 2018. Τους περισσότερους τίτλους (5) έχει κατακτήσει ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης.

## Τρόπος διεξαγωγής
Οι ομάδες παίδων αγωνίζονται στα πρωταθλήματα των:
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Αθήνας-Ανατολικής Αττικής (ΕΣΠΑΑΑ) 
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Αττικής (ΕΣΠΕΔΑ) 
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Θεσσαλονίκης, (ΕΠΕΣ Θεσσαλονίκης) 
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Θράκης/Ανατολικής Μακεδονίας (ΕΣΠΕ Θράκης/Ανατολικής Μακεδονίας) 
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Μακεδονίας (ΕΣΠΕ Μακεδονίας)
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Ελλάδας (ΕΣΠΕ Δυτικής Ελλάδας) 
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας (ΕΣΠΕ Κεντρικής Ελλάδας)
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Πελοποννήσου (ΕΣΠΕ Πελοποννήσου) 
*Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κρήτης (ΕΣΠΕ Κρήτης)
*Ζ’ Περιφέρειας.

## Πρωταθλήτριες

## Πηγές
* Λίστα πρωταθλητών  Ιστοτοπος volleynews.gr

Κατηγορία:Πετοσφαίριση στην Ελλάδα
Πετοσφαίριση
Νοζεμίαση

Η **νοζεμίαση** είναι ασθένεια των μελισσών που οφείλεται σε μικροσποριδιακά παράσιτα της οικογένειας των μυκήτων, Nosema apis και Nosema ceranae, τα οποία προσβάλλουν τον πεπτικό σωλήνα της ενήλικης μέλισσας. Η λοίμωξη σχετίζεται επίσης με τον ιό των κυττάρων της μαύρης βασίλισσας. Συνήθως είναι πρόβλημα μόνο όταν οι μέλισσες δεν μπορούν να αφήσουν την κυψέλη για την εξάλειψη των αποβλήτων (για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια μιας εκτεταμένης κρύας περιόδου το χειμώνα).

Κατηγορία:Μελισσοκομία
Κατηγορία:Ασθένειες ζώων
Σβιατοπόλκ Β΄ του Κιέβου

Ο **Σβιατοπόλκ Β΄ Ιζιασλάβιτς**, ρωσικά: Святополк ΙΙ Изяславич (1050 - 16 Απριλίου 1113) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1078-88) και μετά τού Τουρόβ (1088-93). Δεν ήταν δημοφιλής και η διακυβέρνησή του σημαδεύτηκε από τις αδιάκοπες έριδες με τον εξάδελφότου Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχο. Όταν απεβίωσε ο Σβιατοπόλκ Β΄, οι πολίτες τού Κιέβου εξεγέρθηκαν εναντίον των Εβραίων εμπόρων και των Βαράγγων αξιωματούχων για το μονωπόλιο στα σιτηρά και το άλας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιζιασλάβ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της παλακίδας του. Βαπτίστηκε Μιχαήλ.

Όσο ζούσε ο αδελφός του Γιαροπόλκ, δεν εθεωρείτο ότι θα μπορούσε να διεκδικήσει τον θρόνο τού Κιέβου. Το 1069 εστάλη στο Πολότσκ, πόλη που είχε προσωρινά καταλάβει ο πατέρας του από τον Βσεσλάβ (2ο εξάδελφο τού Σβιατοπόλκ Β΄)· τα επόμενα δέκα έτη ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκορντ (1078-88). Όταν απεβίωσε ο αδελφός του, τον διαδέχθηκε στο Τουρόβ, το οποίο έμεινε στους απογόνους του ως τον 17ο αι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία πριγκίπισσα της Βοημίας από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών, μάλλον κόρη τού Σπυτίνιεφ Β΄ δούκα της Βοημίας και είχε τέκνα: 
* Ζμπυσλάβα 1085/90-π. 1114, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Γ΄ των Πιαστ τον *Στραβόστομο*, δούκα της Πολωνίας.
* Πρεντσλάβα άκμασε 1104-07, παντρεύτηκε τον Άλμος των Άρπαντ πρίγκιπα της Ουγγαρίας.
* Γιαροσλάβ δεκαετία τού 1070-1123/4, πρίγκιπας τού Τουρόβ και Βολινίας. Δεν έγινε μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου, έτσι οι απόγονοί του εξαιρέθηκαν της διαδοχής σε αυτό.

Έπειτα ο Σβιατοπόλκ Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1094 με την Ολένα, κόρη τού Τουγκόρ χαν των Κιπτσάκων και είχε τέκνα:
* Άννα απεβ. 1136, παντρεύτηκε τον Σβιατοσλάβ Νταβίντοβιτς από το Τσερνίγοβ, που έγινε μοναχός μετά τον θάνατό της και μετέπειτα έγινε ο άγιος Νικολάι Σβιατοσλάβ Νταβίντοβιτς του Τσέρνιγοβ.
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Πιοτρ Βουοστόβικ καστελλάνο του Βρόκλαβ και παλατινό κόμη της Πολωνίας.
* Μπριατσισλάβ 1104-1127, μάλλον εκθρόνισε τον αδελφό του Γιαροσλάβ και έγινε πρίγκιπας τού Τουρόβ (1118-23). 
* Ιζιασλάβ απεβ. 1127, μάλλον πρίγκιπας τού Τουρόβ (1123).

Το 1104 έκανε τρίτο γάμο με τη Βαρβάρα Κομνηνή.

Μερικές πηγές αναφέρουν ένα νόθο τέκνο του:
* (νόθος) Μστισλάβ πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι (1095-97) και Βολίν (1097-99). Φαίνεται πως αργότερα δολοφονήθηκε στο Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dmytryshyn, Basil (2000). Medieval Russia: A Source Book, 850-1700. Academic International Press.
* Franklin, Simon; Shepard, Jonathan (2013). The Emergence of Rus 750-1200. Routledge.
* Raffensperger, Christian (2012). Reimagining Europe. Harvard University Press.
* Vernadsky, George (1976). Kievan Russia. Yale University Press.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Τελάβι (δήμος)

Το **Τελάβι **() είναι ένας δήμος της Γεωργίας, στην περιφέρεια Καχέτι. Η κύρια πόλη είναι το Τελάβι.

Έχει πληθυσμό 38.721 κατοίκων (απογραφή 2014).

Η έκταση είναι 1.095 τ.χλμ.

## Δείτε επίσης

* Επαρχίες της Γεωργίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επαρχίες της Γεωργίας, Statoids.com

Κατηγορία:Γεωργίας γεωγραφία-επέκταση
Κατηγορία:Δήμοι του Καχέτι
Γιαροσλάβ Σβιατοπολκόβιτς

Ο **Γιαροσλάβ Σβιατοπολκόβιτς**, ρωσικά: Ярослав Святополчич (δεκαετία τού 1070 - 1124) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ-στη-Βολινία (1100-18).

## Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος τού Σβιατοπόλκ Β΄ βασιλιά της Ρουθηνίας (γιου τού Ιζιασλάβ Α΄) και μίας πριγκίπισσας της Βοημίας των Πρεμυσλιδών, πιθανόν κόρης τού Σπύτινιεβ Β΄ δούκα της Βοημίας.

Ο πάππος του Ιζιασλάβ Α΄, όταν οι αδελφοί του Σβιατοσλάβ Β΄ του Κιέβου και Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου τον εκθόνισαν, διέφυγε στην Πολωνία. Ο Σβιατοπόλκ Β΄ τον συνόδευσε στην εξορία. Η ιστορικός Μάρτα Φοντ προτείνει ότι ο Σβιατοπόλκ Β΄ είχε ήδη αποκτήσει τα παιδιά του, όταν άφησε τους Ρως τού Κιέβου.

Ένας *Γερασκλάβους*, γιος τού βασιλιά της Ρουθηνίας, αναφέρεται μεταξύ των μαρτύρων στο συμβόλαιο ίδρυσης τού αββαείου Σομογκιβάρ το 1091. Το έγγραφο αναφέρει ότι ήταν γαμπρός τού Λαδίσλαου Α΄ της Ουγγαρίας. Η Φοντ ταυτίζει τον Γερασλάβο με τον Γιαροσλάβ, μια και η καλή σχέση του με τους βασιλείς της Ουγγαρίας είναι στέρεα τεκμηριωμένη. Η ιστορικός θεωρεί πως ο Γιαροσλάβ νυμφεύτηκε μία κόρη τού Λαδισλάου Α΄. Το 1097 ο πατέρας του έστειλε τον Γιαροσλάβ στην Ουγγαρία για να πείσει τον Κολομάν της Ουγγαρίας (ανιψιό τού Λαδισλάου Α΄) να τον υποστηρίξει.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dimnik, Martin (2016). Power Politics in Kievan Rus': Vladimir Monomakh and His Dynasty, 1054–1246. Pontifical Institute of Mediaeval Studies. ISBN 978-0-88844-202-4.
* Font, Márta (2005). Árpád-házi királyok és Rurikida fejedelmek [Árpádian Kings and Rurikid Princes] (in Hungarian). Szegedi Középkorász Műhely. ISBN 963-482726-8.
* Franklin, Simon; Shepard, Jonathan (1996). The Emergence of Rus 750–1200. Longman. ISBN 0-582-49091-X.
* Makk, Ferenc (1989). The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century. Akadémiai Kiadó. ISBN 963-05-5268-X.
* Martin, Janet (1993). Medieval Russia, 980–1584. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-67636-6.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Νοησιαρχία

Ως **νοησιαρχία** αποδίδεται στα ελληνικά ο λατινικός όρος intellectualismus (από το intellectus = νους). Ο όρος γενικά σημαίνει την κυριαρχία ή προτεραιότητα του νου, της νόησης έναντι των άλλων αρχών ή στοιχείων που καθορίζουν στην ουσία τους τον κόσμο, την γνώση, τον ψυχικό και πρακτικό βίο.

Ειδικότερα στην περιοχή της **οντολογίας**, ως νοησιαρχική χαρακτηρίζεται κάθε φιλοσοφική στάση που θεωρεί τον νου ως ουσία και πρώτη αρχή των όντων και κατά συνέπεια υποστηρίζει ότι ο υλικός κόσμος είναι αναγώγιμος σε νοητικά στοιχεία (ιδέες, απόλυτες αλήθειες).

Η νοησιαρχία, δίδοντας προτεραιότητα στον νου, βρίσκεται σε ριζική αντίθεση προς τον **βολουνταρισμό**, ο οποίος θεωρεί την βούληση κυρίαρχο στοιχείο της πραγματικότητας.

Στην ακραία εκδοχή της - όπως αυτή, για παράδειγμα, που υποστηρίχθηκε από τον Λάιμπνιτς και αργότερα από τους εκπροσώπους του γερμανικού ιδεαλισμού - η θέση αυτή ταυτίζει απολύτως το είναι με το νοείν. Σε μία μετριοπαθέστερη εκδοχή της - όπως αυτή, για παράδειγμα, που διατυπώθηκε από τον Καρτέσιο - η νόηση (res cogitans) διαφέρει ως προς την ουσία της από τον υλικό κόσμο (res extensa) αλλά η res cogitans νοεί την res extensa) και έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει πλήρη και ακριβή εικόνα της. Στην ριζική της αντίθεση προς τον βολουνταρισμό, η νοησιαρχία υποστηρίζει ότι η πραγματικότητα ως προς το βαθύτερο είναι της και αιτία της είναι νους ή λόγος και όχι βούληση.

Στην περιοχή της **ψυχολογίας**, η νοησιαρχία υποστηρίζει την προτεραιότητα της νόησης έναντι των άλλων ψυχικών ιδιοτήτων είτε από την άποψη ότι αυτή καθορίζει την ουσία της ευδαιμονίας (Αριστοτέλης, Θωμάς ο Ακινάτης) είτε από την εσφαλμένη άποψη ότι οι ψυχικές λειτουργίες - βούληση, συναίσθημα κ.α. - μπορούν να αναχθούν σε νοητικές γιατί είναι συγκεχυμένα νοητικά φαινόμενα ή αποτελέσματα νοητικών φαινομένων είτε γιατί είναι μεν μη αναγώγιμα αλλά δευτερεύουσας σημασίας.


Κατηγορία:Έννοιες στην επιστημολογία
Κατηγορία:Έννοιες στη μεταφυσική
Κατηγορία:Ιστορία των ιδεών
Κατηγορία:Φιλοσοφία της εκπαίδευσης
Ιγκόρ Γιαροσλάβιτς

Ο **Ιγκόρ Γιαροσλάβιτς**, ρωσικά: Игорь Ярославич (1036 - 1060) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Βολίν (1054-57) και μετά του Σμολένσκ (1057-60).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γιαροσλάβ Α΄ του *σοφού* μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Ίνγκεγκερντ των Μούνσο, κόρης του Όλαφ Σκότκονουνγκ της Σουηδίας. Ο ίδιος βαπτίστηκε Γεώργιος.

Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 1034-35, ενώ άλλοι ότι γεννήθηκε μετά από το μετακίνηση τού Γιαροσλάβ Α΄ στο Κίεβο το 1036. Όταν το 1054 ο πατέρας του απεβίωσε, ο Ιζιασλάβ Α΄, μεγαλύτερος αδελφός του Ιγκόρ, τον όρισε πρίγκιπα του Βολίν. Το 1059 απεβίωσε ο Βιατσεσλάβ πρίγκιπας του Σμολένσκ, άλλος αδελφός του Ιγκόρ, υπό αδιευκρίνηστες συνθήκες και ο Ιγκόρ μεταφέρθηκε στο Σμολένσκ. Περίπου την ίδια εποχή ο Ροστισλάβ, ανιψιός του Ιγκόρ, του άφησε να κυβερνήσει το πριγκιπάτο του Τμουταρακάν.

Όπως και ο Βιατσεσλάβ, ο Ιγκόρ απεβίωσε νέος, στα 24 έτη του, αφήνοντας πίσω δύο τέκνα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την κόμισσα του Ορλαμύνντε, όπως είχε ο πατέρας του σχεδιάσει όσο ζούσε και είχε τέκνα:
* Νταβίντ, πρίγκιπας του Βολίν (1086-99). Ήταν σταθερά σε πόλεμο με τον γείτονά του Βασίλκο του Τερεμπόβλ.
* Βσέβολοντ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Profile at spsl.nsc.ru

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Βιατσεσλάβ Γιαροσλάβιτς

Ο **Βιατσεσλάβ Γιαροσλάβιτς**, ρωσικά: Вячеслав Ярославич (απεβ. 1059) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Σμολένσκ (1054-59).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γιαροσλάβ Α΄ τού *σοφού* μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Ίνγκεγκερντ (βαπτίστηκε Ειρήνη) των Μούνσο, κόρης τού Όλαφ Σκότκονουνγκ της Σουηδίας.

Αδέλφια του ήταν ο Βλαντίμιρ του Νόβγκοροντ, ο Ιζιασλάβ Α΄ του Κιέβου, ο Σβιατοσλάβ Β΄ του Κιέβου, ο Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου και ο Ιγκόρ Γιαροσλάβιτς. Δεν έχουμε πολλές πληροφορίες γι' αυτόν. Απεβίωσε υπό αδιευκρίνηστες συνθήκες και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ιγκόρ, που έγινε πρίγκιπας τού Σμολένσκ.

## Οικογένεια
Μερικά έγγραφα υποδεικύουν, ότι είχε έναν γιο:
* Μπόρις απεβ. 1078, πρίγκιπας τού Τσέρνιγκοβ.

## Πηγές
* Dimnik, Martin (1994). The Dynasty of Chernigov, 1054–1146. Pontifical Institute of Mediaeval Studies. ISBN 0-88844-116-9.
* Franklin, Simon; Shepard, Jonathan (1996). The Emergence of Rus 750–1200. Longman. ISBN 0-582-49091X.
* The Russian Primary Chronicle: Laurentian Text (Translated and edited by Samuel Hazzard Cross and Olgerd P. Sherbowitz-Wetzor) (1953). Medieval Academy of America. ISBN 978-0-915651-32-0.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Μπόρις Βιατσεσλάβιτς

Ο **Μπόρις Βιατσεσλάβιτς**, ρωσικά: Борис Вячеславич (απεβ. 3 Οκτωβρίου 1078) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Τσέρνιγοβ για οκτώ ημέρες (1077).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βιατσεσλάβ πρίγκιπα τού Σμολένσκ.

Το 1057 απεβίωσε ο πατέρας του νέος και ο Μπόρις, που -σύμφωνα με τον ιστορικό Μάρτιν Ντιμνίκ- ήταν παιδί, απορρίφθηκε από την κληρονομία. Ο πατέρας του δεν είχε προλάβει να γίνει μέγας πρίγκιπας τού Κιέβου και έτσι οι απόγονοί του ήταν izgoi (εξαιρετέοι της διαδοχής). Ο θείος του Ιγκόρ έγινε ο νέος πρίγκιπας τού Σμολένσκ. Ο Μπόρις είχε καλές σχέσεις με τα εξαδέλφια του, τους γιους τού Σβιατοσλάβ Β΄ του Κιέβου και αυτό -κατά τον Ντιμνίκ- υποδηλώνει ότι ο θείος του θα τον κατεύναζε, δίνοντάς του μία πόλη.

Το 1077 απεβίωσε ο θείος του Σβιατοσλάβ Β΄ και οι αδελφοί εκείνου Βσέβολοντ Α΄ πρίγκιπας τού Τσέρνιγοβ και Ιζιασλάβ Α΄ πρίγκιπας τού Τουρόβ άρχισαν έναν πικρό ανταγωνισμό για τον θρόνο τού Κιέβου: όταν ο Ιζιασλάβ Α΄ ξεκίνησε εκστρατεία προς το Κίεβο, ο Βσέβολοντ Α΄ άφησε το Τσέρνιγοβ και κατευθύνθηκε εναντίον τού Ιζιασλάβ Α΄. Τότε ο Μπόρις, εκμεταλλευόμενος την απουσία τού θείου του από την πόλη, κατέλαβε το Τσέρνιγοβ και έγινε πρίγκιπάς του. Όμως οκτώ ημέρες μετά ο Βσέβολοντ Α΄ ξεκίνησε να επιστρέψει· μόλις ο Μπόρις άκουσε την είδηση, διέφυγε στο Τμουταρακάν.

Εκεί έγινε δεκτός από τον εξάδελφό του Ρόμαν πρίγκιπα του Τμουταρακάν, γιο τού αποβιώσαντος Σβιατοσλάβ Α΄. Σε αυτούς προστέθηκε ο αδελφός τού Ρόμαν, ο Ολέγκ Α΄, τον οποίο είχαν εκτοπίσει οι θείοι του από πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ. Ο Μπόρις και ο Ολέγκ Α΄ συμμάχησαν με τους Κουμάνους και επιτέθηκαν στον Βσέβολοντ Α΄ στον ποταμό Σοζχ. Μετά από μία αιματηρή μάχη νίκησαν τον στρατό του και κατέλαβαν το Τσέρνιγοβ το 1078. Σύντομα όμως ο Βσέβολοντ Α΄ και ο Ιζιασλάβ Α΄ συγκέντρωσαν, με τη βοήθεια των γιων τους, νέο στρατό και βάδιζαν επί το Τσέρνιγοβ.

Ο Μπόρις και ο Ολέγκ Α΄ έφυγαν από την πόλη, αλλά οι πολίτες έκλεισαν τις πύλες και ετοιμάστηκαν για πολιορκία. Οι επιτιθέμενοι έκαψαν πρώτα τα εκτός της πόλεως μέρη, όταν έμαθαν ότι οι Μπόρις και Ολέγκ Α΄ πλησίαζαν για να σώσουν την πόλη. Ο Ολέγκ Α΄ προσπάθησε να πείσει τον Μπόρις να μην αντιμετωπίσουν κατά μέτωπο τους τέσσερις πρίγκιπες, αλλά ο Μπόρις επέμενε και στην άγρια μάχη που ακολούθησε, σκοτώθηκε σύμφωνα με το *Πρώτο Ρωσικό Χρονικό*.

## Πηγές
* Dimnik, Martin (1994). The Dynasty of Chernigov, 1054–1146. Pontifical Institute of Mediaeval Studies. ISBN 0-88844-116-9.
* Franklin, Simon; Shepard, Jonathan (1996). The Emergence of Rus 750–1200. Longman. ISBN 0-582-49091X.
* The Russian Primary Chronicle: Laurentian Text (Translated and edited by Samuel Hazzard Cross and Olgerd P. Sherbowitz-Wetzor) (1953). Medieval Academy of America. ISBN 978-0-915651-32-0.

Κατηγορία:Ρουρικίδες