open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ζαν Ρενουάρ

Ο **Ζαν Ρενουάρ** (), (15 Σεπτεμβρίου 1894 - 12 Φεβρουαρίου 1979) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, καθώς αποτελεί τον *πατέρα του [[Ποιητικός ρεαλισμός|ποιητικού ρεαλισμού]]*.

## Βιογραφία
Ο Ρενουάρ γεννήθηκε στη Μονμάρτρη του Παρισιού το 1894. Πατέρας του ήταν ο θρυλικός ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ και αδελφός του ο Πιερ Ρενουάρ, ο οποίος ήταν ηθοποιός. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο τραυματίστηκε σοβαρότατα στο πόδι του. Αυτό το μοιραίο γεγονός, όμως, του έδωσε και τη δυνατότητα να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο, αρχικά βλέποντας και παρατηρώντας ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν και του Ντ. Γ. Γκρίφιθ, αλλά και πολλών άλλων αξιόλογων σκηνοθετών. Έμεινε επίσης έκπληκτος και από τις πρωτοπορίες του σινεμά του Έριχ φον Στρόχαϊμ.

Τη δεκαετία του '30 δημιουργεί τις πρώτες του ταινίες, πολλές από τις οποίες έμελλαν να γράψουν ιστορία στην τέχνη του κινηματογράφου. Συγκεκριμένα, *[[Ο Κανόνας του παιχνιδιού|Ο κανόνας του παιχνιδιού]]* θεωρείται μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου.

Στη συνέχεια στράφηκε προς το Χόλιγουντ, όπου έδωσε κάποιες εξαιρετικές ταινίες, μερικές από τις οποίες ήταν αντιναζιστικές. Συνέχισε να σκηνοθετεί ταινίες μέχρι το τέλος της ζωής του, όταν άρχισε να κλονίζεται σοβαρά η υγεία του. Οι πολιτικές του απόψεις ήταν κομμουνιστικές, κάτι το οποίο μπορεί να διακρίνει κανείς από το σύνολο της φιλμογραφίας του, παρόλο που ο ίδιος δεν είχε ενταχθεί ποτέ σε κάποιο πολιτικό κόμμα.
## Ενδεικτική φιλμογραφία
* 1928: ''Το κοριτσάκι με τα σπίρτα''
* 1931: *Η σκύλα*
* 1934: *Μαντάμ Μποβαρί*
* 1936: *[[Εκδρομή στην εξοχή]]*
* 1937: ''Η μεγάλη χίμαιρα''
* 1938: ''Το ανθρώπινο κτήνος''
* 1939: ''Ο κανόνας του παιχνιδιού''
* 1945:*[[Σκλάβος της γης]]* (Ο άνθρωπος του νότου)
* 1953: *[[Η χρυσή άμαξα]]*
* 1955: *[[Καν-Καν]]*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Δημήτριος Παππάς

Ο **Δημήτριος Παππάς** (και **Παπάς**, 1888 — 22 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Έλληνας μηχανικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως Γερουσιαστής και ως βουλευτής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888. Αρχικά εξελέγη γερουσιαστής με τον Εκλογικό Σύλλογο Εργατών και υπηρέτησε από τις 21 Απριλίου 1929 ως τις 24 Σεπτεμβρίου 1932.

Εξελέγη επίσης βουλευτής Ψαρών το 1932 με το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα και επανεξελέγη το 1933 ως ανεξάρτητος.  

Πέθανε σε ηλικία 77 ετών το 1966 και κηδεύτηκε στις 23 Φεβρουαρίου.
Ήταν παντρεμένος με τη Μερόπη Παππά, η οποία απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1981.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ψαρών
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Στυλιανός Δημητρακάκης

Ο **Στυλιανός Δημητρακάκης** του Μάρκου (1903 - 7 Μαρτίου 1947) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και υπουργός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά το 1903 και ήταν γιος του αγωνιστή, εφέτη και βουλευτή Ρεθύμνου, Μάρκου Δημητρακάκη (1864 - 1916). Ακολούθησε νομικές σπουδές στην Αθήνα και μετά πολιτικές επιστήμες στο Παρίσι. Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Το 1929 διορίστηκε Νομάρχης Δράμας, υπηρετώντας ως το 1932. Στην εξόριστη κυβέρνηση του Τσουδερού στο Κάιρο ήταν υπουργός Δικαιοσύνης από τις 21 Απριλίου 1941 ως τις 2 Μαΐου 1942, προσωρινά υπουργός Στρατιωτικών (2 Ιουνίου 1941 - 2 Μαΐου 1942) και Εργασίας (υπουργός Δικαιοσύνης και Εργασίας παρέμεινε ως τις 14 Απριλίου 1944).  Νωρίτερα (1932) υπήρξε γενικός γραμματέας της Γενικής Διεύθυνσης Μακεδονίας. Είχε ουσιαστικές εξουσίες μέχρι τη Μάχη της Κρήτης. Μετά τη θητεία του στην κυβέρνηση του Καΐρου έφυγε για τις ΗΠΑ.

Πέθανε ξαφνικά σε ηλικία μόλις 44 ετών, στις 7 Μαρτίου 1947.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφία του υπουργού Δημητρακάκη ενώ συγχαίρει αξιωματικό

Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Λάβαρο

thumb|right|350px|Λάβαρο με το χριστιανικό σύμβολο ΧΡ μέσα σε στεφάνι.
Το **λάβαρο** ήταν σημαία του ρωμαϊκού στρατού από την εποχή του αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνου και μετά.

Όπως μας μεταφέρει ο χριστιανός ιστοριογράφος Λακτάντιος, πριν την μάχη της Μιλβίας γέφυρας το 312 ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ έδωσε διαταγή στους στρατιώτες να βάλουν έναν σταυρό στις ασπίδες τους. Επίσης ο Ευσέβιος γράφει στην επισκόπηση του βίου του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, ότι ο Κωνσταντίνος Α΄ έδωσε εντολή να φτιάξουν λάβαρο με το μονόγραμμα του Χριστού. Πιστεύεται όμως, ότι τα λάβαρα πρωτοεμφανίστηκαν το 320 στους πολέμους του Ρωμαίου συναυτοκράτορα Λικίνιου. Η ετυμολογία του όρου είναι ανατολίζουσα προρωμαϊκή.

## Περιγραφή
Το λάβαρο ήταν χρυσό ακόντιο με πλευρικά προσαρμοσμένη ορθογώνια δοκό, από την οποία κρεμόταν πορφυρό ύφασμα. Στην κορυφή του δόρατος ήταν το χριστιανικό μονόγραμμα (ΧΡ) και τρία αγάλματα: του Αυτοκράτορα και των δύο μεγαλύτερων γιων του. 

Η φύλαξη του λαβάρου ήταν επιφορτισμένη σε πενήντα εκ των πλέον ικανών πολεμιστών του στρατού, οι οποίοι και ονομάζονταν λαβάριοι.

## Πηγές
* Rudolf Egger: *Das Labarum. Die Kaiserstandarte der Spätantike*. Verlag Rohrer, Wien 1960.
* Gerhard Wirth: *Labarum*. In: Lexikon des Mittelalters, Bd. 5, Sp. 1601

Κατηγορία:Στρατός της Αρχαίας Ρώμης
Παναγίτσα Φθιώτιδας

Η **Παναγίτσα** είναι οικισμός στη Στερεά Ελλάδα και την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γενικά στοιχεία
Η Παναγίτσα βρίσκεται ανάμεσα στον Βοιωτικό Κηφισό και στο βουνό Παλιοαηλιάς σε υψόμετρο 240 μέτρα και προάστιο της Ελάτειας, από την οποία απέχει 3 χλμ. βορειοδυτικά. Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας και η πλατεία με γραφικό γεφυράκι. Την χαρακτηρίζουν τα χαμηλά σπίτια με τις περιποιημένες αυλές και τα στενά δρομάκια ενώ κύρια ασχολία των κατοίκων της είναι η καλλιέργεια γεωργικών εκτάσεων.

Το χωριό έχει πληθυσμό 226 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Παλιά ονομαζόταν Σουλέ μπέη (στου μπεη το μέρος).

### Ιστορικό διοικητικών μεταβολών Παναγίτσας
Κ. Παναγίτσας (Φθιώτιδος και Φωκίδος)
*ΦΕΚ 72Α - 31/03/1943 

Η κοινότητα αποσπάται από το νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος και υπάγεται στο νομό Φθιώτιδος

Κ. Παναγίτσας (Φθιώτιδος)
*ΦΕΚ 72Α - 31/03/1943 https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1943/fek_72a_1943.pdf

Η κοινότητα αποσπάσθηκε στο νομό Φθιώτιδος από το νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος

*ΦΕΚ 135Α - 29/08/1986 

Ο οικισμός Παναγίτσα αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Ελάτειας

Η κοινότητα καταργείται.

### Διατελέσαντες Πρόεδροι Κοινότητας Παναγίτσας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Σεβασμιώτατος

Ο όρος **Σεβασμιώτατος** ή **Σεβασμιότατος** αποτελεί προσφώνηση των μητροπολιτών και επισκόπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στην Εκκλησία της Κύπρου αποδίδεται η προσφώνηση **Πανιερώτατος**.

Σεβασμιώτατος ή στην δημοτική Σεβασμιότατος είναι ο υπερθετικός βαθμός του επιθέτου *σεβάσμιος*, δηλαδή εκείνος που του αποδίδεται σεβασμός, ο αξιοσέβαστος. Κατ' εξαίρεση ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης προσφωνείται Παναγιώτατος, μόνο εντός των ορίων της Μητροπόλεώς του και Σεβασμιώτατος εκτός των ορίων της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Γιαννικοδάσκαλος

Ο **Ιωάννης Γιαννικάκης**, γνωστότερος ως **Γιαννικοδάσκαλος** (1864 - 1917) ήταν Έλληνας σατιρικός και λαϊκός ποιητής από την Ιεράπετρα. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα. Εργάστηκε ως δάσκαλος και ως συμβολαιογράφος (από το 1894 και μετά). Τα έργα του είναι γραμμένα στο γλωσσικό ιδίωμα της Ανατολικής Κρήτης.
Η σάτιρά του επικεντρωνόταν στην πολιτική της εποχής του και τους εκπροσώπους της, αλλά και στους ίδιους του τους συγγενείς. 
Από τα γνωστότερα έργα του είναι η "Καλαμαυκιάδα", στο οποίο υμνεί ανάμεσα στα άλλα τα βουνά και το φυσικό τοπίο της Καλαμαύκας.

Πέθανε το 1917.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας

Η **εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας** είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Αιτωλοακαρνανίας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 7 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 240.000.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην Αιτωλοακαρνανία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

### Ευρωεκλογές

### Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας 1974-σήμερα
Ακολουθούν οι βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας της περίοδου 1974-2015

## Παραπομπές



Αιτωλοακαρνανιας
Κεφαλάς

Το όνομα **Κεφαλάς** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

## Ως ελληνικό επώνυμο
* Αναστάσιος Κεφαλάς, το κατά κόσμο ονοματεπώνυμο του Επισκόπου Πενταπόλεως **[[Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης|Αγίου Νεκταρίου]]**
* Γεώργιος Κεφαλάς (1887-;), καθηγητής της στοματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
* Δαυίδ Κεφαλάς (16ος αι.), επίσκοπος Πολυφέγγου Πελοποννήσου
* Δημήτριος Κεφαλάς (18ος-19ος αι.), νομομαθής και γερουσιαστής 
* Ηλίας Κεφαλάς (γενν. 1951), ποιητής
* Θεόφιλος Κεφαλάς, το πραγματικό ονοματεπώνυμο του λαϊκού ζωγράφου **[[Θεόφιλος Κεφαλάς - Χατζημιχαήλ|Θεόφιλου]]** (1870-1934), παρότι αναφέρεται και ως Θεόφιλος Χατζημιχαήλ
* Ιωάννης Κεφαλάς (1794-1876), αγωνιστής και εθνικός ευεργέτης
* Κωνσταντίνος Κεφαλάς (9ος - 10ος αι.), Βυζαντινός λόγιος («Ανθολογία του Κεφαλά»)
* Κωνσταντίνος Κεφαλάς (1898-1989), εκπαιδευτικός και διευθυντής μουσείων
* Νικόλας Κεφαλάς ή Καπεταν-Κεφαλάς (18ος - 19ος αι.), ναυτικός και συγγραφέας
* Παναγής Κεφαλάς (18ος αι.), ποιητής
* Χριστόδουλος Κεφαλάς (1922-2009), μουσικός (βιολιστής)
* Χρύσανθος Κεφαλάς (1736-1818), κληρικός και δάσκαλος

## Ως τοπωνύμιο
* Κεφαλάς Αποκορώνου, παραλιακή περιοχή της Κρήτης
* Κεφαλάς Εύβοιας, ακρωτήριο της Εύβοιας
* Κεφαλάς Λακωνίας, χωριό του Νομού Λακωνίας
* Κεφαλάς Ρόδου, ακρωτήριο της Ρόδου
* Κεφαλάς Χανίων, χωριό του Νομού Χανίων
* Άλλη ονομασία του ακρωτηρίου Δρέπανο της Κρήτης

## Διάφορα
* Το πτηνό αετομάχος (*Lanius collurio*) και συγγενικά είδη
* Μικρό ψάρι παρόμοιο με τον σπάρο (δεν πρέπει να συγχέεται με τον κέφαλο)
* Κάθε Έλληνας τιμαριούχος ευπατρίδης που διατηρούσε τα προνόμιά του επί Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο

## Δείτε επίσης
* Κεφάλας
* Μάχη στις Κυνός Κεφαλάς
Βήτα Αετού

Ο **β (βήτα) Αετού** (Beta Aquilae, β Aql) είναι ο έβδομος σε φωτεινότητα αστέρας του αστερισμού Αετού. Είναι γνωστός και με την παραδοσιακό όνομα **Αλσαΐν**. Το γεγονός ότι φαίνεται να λάμπει λιγότερο από 3 μοίρες νότια-νοτιοανατολικά του φωτεινότερου αστέρα του αστερισμού, του α, γνωστού και ως Αλτάιρ, αλλά και σχετικώς κοντά στον γ Αετού, οδήγησε στη συσχέτισή του με αυτούς στις παραδόσεις των διάφορων πολιτισμών. Είναι ένας οπτικώς διπλός αστέρας, με τον συνοδό του, τον 11ου μεγέθους β Αετού B (β Aql B), να βρίσκεται σε απόσταση 13 δευτερολέπτων της μοίρας.

## Ονομασίες και ιστορικά στοιχεία
Το παραδοσιακό όνομα «Αλσαΐν» προέρχεται από την περσο-αραβική λέξη الشاهين (*aš-šāhīn*), που σημαίνει πετρίτης. Σε αραβικό κατάλογο αστέρων, ο β αναφέρεται ως **Unuk al Ghyrab** (عنق ألغراب - únuq al-ghuraab), που μεταφράσθηκε αργότερα στη λατινική ως **Collum Corvi**, δηλαδή «ο λαιμός του κορακιού».

Στην Κίνα, η ονομασία 河鼓 (Hé Gŭ), που σημαίνει «τύμπανο του ποταμού», αναφέρεται και πάλι σε σχέση με την ομάδα που σχηματίζουν οι αστέρες α, β και γ Αετού. Ο ίδιος ο β Αετού είναι γνωστός ως 河鼓 (Hé Gŭ yi, δηλαδή «ο πρώτος αστέρας του τυμπάνου του ποταμού»). Κατά την κινεζική παράδοση της πριγκίπισσας και του γελαδάρη, ο γ και ο β Αετού ήταν παιδιά του Niulang (牛郎 = ο γελαδάρης, α Αετού) και της Zhinü (織女 = η πριγκίπισσα, ο αστέρας Βέγας).

Οι ιθαγενείς Koori της Βικτώριας έλεγαν ότι οι β και γ Αετού ήταν οι μαύροι κύκνοι-σύζυγοι του Bunjil (α Αετού), που και πάλι ήταν ένας αετός (του είδους *Aquila audax*).

Επίσης, στη νεότερη αστρονομία, ο αστέρας φέρει τα ονόματα **60 Αετού** (αριθμός Φλάμστηντ), **Gl 771, HR 7602, BD +06°4357, HD 188512, LHS 5350a, LTT 15822, SAO 125235, FK5 749** και **HIP 98036**, που αντιστοιχούν στην αναφορά του σε διάφορους καταλόγους αστέρων.

## Αστροφυσικά χαρακτηριστικά
Ο β Αετού είναι ένας γηραιός κίτρινος αστέρας, με ηλικία της τάξεως των 10 δισεκατομμυρίων ετών. Παρότι η μάζα του είμαι συγκρίσιμη με αυτή του Ήλιου μας (20% ως 30% μεγαλύτερη), είναι ένας εξελιγμένος αστέρας: έχει καταναλώσει σχεδόν όλο το υδρογόνο στον πυρήνα του και κατατάσσεται στους υπογίγαντες, με διάμετρο, στην εποχή μας, 3,3 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και λαμπρότητα εξαπλάσια από την ηλιακή. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του είναι 5.100 K (περίπου 700 βαθμούς μικρότερη της ηλιακής). Σύντομα θα αρχίσει να διογκώνεται σε ερυθρό γίγαντα. Αρκετά αργότερα, αφού τα εξωτερικά του στρώματα διαφύγουν στο διάστημα, ο πυρήνας του θα συμπιεσθεί σε έναν λευκό νάνο.

Ο β Αετού πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 40,3 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (145 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα).

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Αετού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφία

Κατηγορία:Υπογίγαντες αστέρες τύπου G
Κατηγορία:Αετός (αστερισμός)
Κατηγορία:Αστέρες με ονομασία κατά Bayer
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2013

Το **Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2013** ήταν η 2η διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ημιμαραθωνίου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Οράντεα, στη Ρουμανία, στις 15 Σεπτεμβρίου του 2013.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν μόνο αγώνες ανδρών και γυναικών και όχι ομάδων. Συμμετείχαν 13 αθλητές, 8 άνδρες και 5 γυναίκες από 8 χώρες της Ένωσης. Πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Νικολάε Αλεξάνδρου Σοάρε με επίδοση 1:04:26, από τη Ρουμανία και πρωταθλήτρια στις γυναίκες η Ολιβέρα Γέβτιτς με επίδοση 1:14:39, από τη Σερβία. Οι επιδόσεις αυτές αποτέλεσαν και ρεκόρ του πρωταθλήματος.

Το Πρωτάθλημα πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα με το Ρουμάνικο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου το οποίο διεξήχθη για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην Οράντεα. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 9:55 στην πλατεία Φέρντιναντ από τον δήμαρχο της πόλης και άλλους επίσημους της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Στίβου. Στο τέλος του αγώνα οι εκπρόσωποι της ομοσπονδίας παρέδωσαν διπλώματα, μετάλλια, τρόπαια, χρηματικά έπαθλα και μπουκέτα λουλουδιών στους νικητές του Βαλκανικού και του Ρουμάνικου Πρωταθλήματος Ημιμαραθωνίου.

Οι χρόνοι των Ρουμάνων αθλητών συμπεριλήφθηκαν στο Εθνικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου. Ο Νικολάε Αλεξάνδρου Σοάρε με την επίδοση 1:04:26 κατέρριψε το Εθνικό ρεκόρ Ρουμανίας Νέων που διήρκησε 20 χρόνια.

## Χρηματικά έπαθλα
Στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου δόθηκαν συνολικά βραβεία αξίας 4.000 ευρώ: 1.000 ευρώ για την πρώτη θέση στους άνδρες και τις γυναίκες, 700 για τη δεύτερη και 300 για την τρίτη θέση αντίστοιχα.

## Κάτοχοι μεταλλίων

## Αποτελέσματα Αγώνα
### Ανδρών

### Γυναικών
thumb|Η Πρωταθλήτρια στις γυναίκες, Ολιβέρα Γέβτιτς.

## Μετάλλια ανά χώρα

## Συμμετέχουσες χώρες
Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών από τις συνολικά 8 ομοσπονδίες μέλη της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου που ανταγωνίζονται σε αυτό το πρωτάθλημα.

* (1)
* (2)
* (2)
* (1)

* (1)
* *(διοργανώτρια)* (2)
* (2)
* (2)

## Παραπομπές



Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2013
Κατηγορία:Στίβος το 2013
Γενικές εκλογές του Ομάν (2015)

**Γενικές εκλογές** για την ανάδειξη των μελών της Συμβουλευτικής Συνέλευσης διεξήχθησαν στο Ομάν στις 25 Οκτωβρίου 2015.

## Πλαίσιο
Έπειτα από τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας που έγιναν το 2011, οι εξουσίες της Συνέλευσης των Συμβούλων διευρύνθηκαν και δόθηκε η δυνατότητα στα μέλη της να προτείνουν νόμους και να εξετάζουν τους υπάρχοντες για αναθεώρηση.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 84 μέλη της Συμβουλευτικής Συνέλευσης εκλέγονται από 61 περιφέρειες. Οι 23 είναι διεδρικές και οι 38 μονοεδρικές. Δεν επιτρέπεται να κατέρχονται στις εκλογές πολιτικά κόμματα. Σε περίπτωση ισοψηφίας μεταξύ 2 υποψηφίων, οι τελευταίοι θα πρέπει να παραστούν ενώπιον της οργανωτικής επιτροπής προκειμένου να αποφασιστεί ο νικητής. Πήραν μέρος 611.906 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι,και χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικές συσκευές για εκείνους που είχαν ενεργοποιήσει το ηλεκτρονικό ψηφοφορίας. Τα εκλογικά τμήματα ήταν ανοικτά από τις 7 το πρωί ως τις 7 το βράδυ και οι εργαζόμενοι έλαβαν άδεια μετ' αποδοχών προκειμένου να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα.

## Εκστρατεία
Ο αριθμός των γυναικών που ήταν υποψήφιες ήταν μικρότερος από εκείνες που πήραν μέρος στις προηγούμενες εκλογές του 2011. 
Συνολικά 20 γυναίκες κατήλθαν ως υποψήφιες στις εκλογές του 2015 και εξελέγη μόνο μία. Η προεκλογική εκστρατεία εποπτεύτηκε ασφυκτικά από τις αρχές, οι οποίες προειδοποίησαν τους υποψηφίους για αυστηρές κυρώσεις σε περίπτωση που αποπειρώντο να αγοράσουν ψήφους. Έγινε χρήση των κοινωνικών δικτύων από τους υποψηφίους μαζί με τα συμβατικά μέσα όπως οι αφίσες.

## Αποτελέσματα
Οι ψηφοφόροι έκαναν μεγάλου μήκους ουρές μπροστά από τα εκλογικά κέντρα από νωρίς το πρωί. Η τελική συμμετοχή έφτασε το ποσοστό του 56,66%. Η πλήρης λίστα των εκλεγέντων υποψηφίων δημοσιοποιήθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών αργά το βράδυ της ημέρας της ψηφοφορίας. Όπως και το 2011, μόνο μία γυναίκα εξελέγη στη συνέλευση. Η Εκλογική Επιτροπή ανέφερε ότι η ψηφοφορία ήταν ομαλή.

**Συμβουλευτική Συνέλευση (''Majlis al-Shura''), [[25 Οκτωβρίου]] [[2015]]**

|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Μέλη
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
|-
|align=left |Ανεξάρτητοι 
|align="right" | 84
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|**Σύνολο** (συμμετοχή %)
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"| **56,66**
|-
|align="left" colspan=4|
|}

## Παραπομπές


2015
Ομαν
Εκλογές στο Ομάν

Στο Ομάν διεξάγονται **εκλογές** για τα μέλη της Συμβουλευτικής Συνέλευσης. Δεν επιτρέπεται η λειτουργία πολιτικών κομμάτων. Τα μέλη της Συνέλευσης αυτής έχουν μόνο καθήκοντα συμβούλου.

Το Κοινοβούλιο έχει δύο σώματα: τη Συμβουλευτική Συνέλευση (Majlis al-Shura) με 85 εκλεγμένα μέλη που έχουν μόνο εθιμοτυπικές αρμοδιότητες και το Συμβούλιο του Κράτους (Majlis al-Dawla). Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 21 ετών και άνω.

## Βουλευτικές εκλογές
### Πρόσφατες (2023)

### 1991
Οι πρώτες γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 1991. Τον Νοέμβριο του 1990, λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών, ανακοινώθηκε από το Σουλτάνο η σύσταση της Συμβουλευτικής Συνέλευσης, που αντικατέστησε το Κρατικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο.

### 1994
Οι επόμενες γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 1994. Ήταν οι πρώτες εκλογές σε αραβική χώρα του Περσικού Κόλπου όπου οι γυναίκες μπορούσαν να είναι και υποψήφιες και ψηφοφόροι.

### 1997
Στις 16 Οκτωβρίου 1997 έγιναν οι επόμενες εκλογές Εξελέγησαν 82 μέλη στη Συνέλευση επί συνόλου 736 υποψηφίων. Το εκλογικό σώμα (γύρω στα 51.000 άτομα) επιλέχθηκαν από αρχηγούς φυλών.

### 2000
Οι πρώτες άμεσες εκλογές διεξήχθησαν στις 14 Σεπτεμβρίου 2000. Ο αριθμός των μελών της συνέλευσης αυξήθηκε από τα 82 στα 83 μέλη. Συνολικά 556 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 83 έδρες, από τους οποίους οι 21 ήταν γυναίκες.

### 2003
Και στις εκλογές του 2003 που έγιναν στις 4 Οκτωβρίου, εξελέγησαν μόνο ανεξάρτητοι.

### 2007
Στις εκλογές του 2007, που διεξήχθησαν στις 27 Οκτωβρίου, όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι, καθώς απαγορεύονται τα πολιτικά κόμματα στο Ομάν. Συνολικά 632 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές και μειώθηκαν σε 631 μετά το θάνατο ενός από αυτούς λίγο πριν διεξαχθεί η ψηφοφορία. Ανάμεσα στους υποψηφίους ήταν και 21 γυναίκες. Για πρώτη φορά δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι άντρες και όλες οι γυναίκες ηλικίας άνω των 21 ετών.
### 2011
Εκλογές διεξήχθησαν στις 15 Οκτωβρίου 2011 για την εκλογή 84 μελών της Συνέλευσης των Συμβούλων. Οι εκλογές εκείνες έγιναν υπό τα γεγονότα της Αραβικής Άνοιξης, τα οποία οδήγησαν στην εξαγγελία μεταρρυθμίσεων από τον Σουλτάνο. Στα πλαίσια αυτών, το Συμβούλιο (Σούρα) θα αποκτήσει κάποιες νομοθετικές εξουσίες, ενώ θα ξεκινήσουν προγράμματα με στόχο τη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας και την πάταξη της διαφθοράς. Στις εκλογές του 2011 έλαβαν μέρος 1.300 υποψήφιοι, 77 από τους οποίους ήταν γυναίκες, ο μεγαλύτερος αριθμός σε σχέση με όλες τις προηγούμενες εκλογές.

**Συμβουλευτική Συνέλευση (''Majlis al-Shura''), 15 Οκτωβρίου 2011**

|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Μέλη
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
|-
|align=left |Ανεξάρτητοι 
|align="right" | 84
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|**Σύνολο** (συμμετοχή %)
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"| **76**
|-
|align="left" colspan=4|
|}

### 2015

### 2019

## Παραπομπές


*
Άνθρωπος της Ειρήνης

Ο τίτλος **Άνθρωπος της Ειρήνης** δημιουργήθηκε το 1999 από την ετήσια Παγκόσμια Σύνοδο των βραβευθέντων με Νόμπελ Ειρήνης στη Ρώμη. Σκοπός του βραβείου είναι να αναγνωρίσει «προσωπικότητες από τον κόσμο του πολιτισμού και της ψυχαγωγίας που όρθωσαν το ανάστημά τους για τα δικαιώματα του ανθρώπου και για τη διάδοση των αρχών της ειρήνης και της αλληλεγγύης στον κόσμο, έκαναν μια εξαιρετική συμβολή στη διεθνή κοινωνική δικαιοσύνη και την ειρήνη».

Μια πρωτοβουλία από τον πρώην ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, ο ίδιος βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης, το βραβείο απονέμεται στο Καπιτώλιο της Ρώμης από τον ο Πρόεδρο Γκορμπατσόφ, τον Βάλτερ Βελτρόνι, Δήμαρχο της Ρώμης, και τους βραβευθέντες με Νόμπελ Ειρήνης που παρακολουθούν την ετήσια σύνοδο.

Στα πρώτα χρόνια του, το βραβείο  αναφερόταν ως «Άνθρωπος για την Ειρήνη» στην Ευρώπη και «Άνθρωπος της Ειρήνης» στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2006 ο τίτλος του άλλαξε επίσημα σε «Άνθρωπος της Ειρήνης», και επίσης «Βραβείο Συνόδου Ειρήνης».

Οι παραλήπτες του βραβείου είναι:

* 2002: Ρομπέρτο Μπενίνι
* 2003: Ομάδα Ποδοσφαίρου Ιταλών Εθνικών Τραγουδιστών
* 2004: Κατ Στίβενς
* 2005: Μπομπ Γκέλντοφ και το Ίδρυμα PeaceJam
* 2006: Πίτερ Γκάμπριελ
* 2007: Ντον Τσιντλ και Τζορτζ Κλούνεϊ
* 2008: Μπόνο
* 2009: Άνι Λένοξ
* 2010: Ρομπέρτο Μπάτζιο
* 2012: Σον Πεν
* 2013: Σάρον Στόουν
* 2014: Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
* 2015: Μπρους Λαντ

Επιπλέον, η σύνοδος απένειμε επίσης το «Βραβείο Συνόδου Ειρήνης για τον Κοινωνικό Ακτιβισμό» σε «ενώσεις που έχουν διακριθεί για την εξαιρετική συμβολή τους στη διεθνή ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη».

* 2005: PeaceJam
* 2010: Nihonhidankyo (Ιαπωνική Συνομοσπονδία Οργανισμού Πασχόντων από Ατομική και Υδρογονική Βόμβα)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβεία Ειρήνης
Αντόνιο Σαλαμάνκα

thumb|300 px|Η ναυμαχία της Πρέβεζας, 1538, Χαλκογραφία του Αντόνιο Σαλαμάνκα
Ο **Αντόνιο Σαλαμάνκα** ή **Μαρτίνεθ ντε Σαλαμάνκα** (Σαλαμάνκα, 1479 - Ρώμη, 1562) ήταν Ισπανός που εγκαταστάθηκε στη Ρώμη και δραστηριοποιήθηκε ως βιβλιοπώλης, εκδότης και χαράκτης.

Γεννήθηκε στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας το 1479 και περί το 1510 φαίνεται να μετοίκησε στη Ρώμη της Ιταλίας, όπου παντρεύτηκε. Είναι γνωστό ότι το 1517 δραστηριοποιήθηκε ως βιβλιοπώλης στο Κάμπο ντε Φιόρι της Ρώμης και το 1526 είχε ένα ανθηρό εκδοτικό οίκο στην Αιώνια πόλη. Το 1532 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή χαρακτικών με έργα μυθολογικού ενδιαφέροντος, που περιελάμβανε και έργα του Ραφαήλ. Από το 1553 συνεργάστηκε με τον γαλλικής καταγωγής εκδότη και έμπορο χαρτών Αντόνιο Λαφρέρι (1512-1577), με τον οποίο εξέδωσαν το βιβλίο του Χουάν Βαλβέντε ντε Αμούσκο (Juan Valverde de Amusco) που εικονογράφησε ο Νικολά Μπεατριζέ (Nicolas Beatrizet). Η συνεργασία του με τον Λαφρέρι στη χάραξη και έκδοση χαρτών, απόψεων πόλεων και ενημερωτικών φυλλαδίων για τα σημαντικά γεγονότα της εποχής διήρκεσε για μια περίπου δεκαετία, μέχρι τον θάνατό του.

Μετά τον θάνατό του, το 1562, η συνεργασία με τον Αντόνιο Λαφρέρι συνεχίστηκε από τον γιο του Francesco Salamanca.

Φιλοτέχνησε μεταξύ άλλων, ένα αντίγραφο του πρώτου παγκόσμιου χάρτη του Μερκάτορ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί χαράκτες
Κατηγορία:Ισπανοί χαρτογράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες
Κατηγορία:Ιταλοί χαρτογράφοι
Παναγία Μπενουά (Ντα Βίντσι)

Η **Παναγία Μπενουά** είναι πίνακας του Λεονάρντο ντα Βίντσι, ελαιογραφία σε καμβά, που χρονολογείται στην περίοδο μεταξύ 1478 και 1482. Εκτίθεται στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης.

## Περιγραφή του έργου
Το έργο απεικονίζει την Παναγία με τον μικρό Χριστό μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, ενώ στο φόντο υπάρχει ένα δίλοβο παράθυρο απ’ όπου φαίνεται ο ουρανός. Η Μαρία χαμογελαστή, είναι καθισμένη και κρατάει στα γόνατα της το θείο βρέφος προσφέροντας του ένα λουλουδάκι. Άξια αναφοράς είναι η καρφίτσα που φοράει η Παναγία, όπου αντικατοπτρίζεται το λουλούδι και που την βλέπουμε να την φοράει και στην «Παναγία με το Γαρύφαλλο», αλλά και στην «Παναγία των Βράχων», τόσο του Παρισιού, όσο και του Λονδίνου. Υπάρχει μια στενή στοργική σχέση ανάμεσα στις δύο μορφές. Η στάση του σώματος της Παναγίας είναι στροφική, ένα από τα χαρακτηριστικά του Ντα Βίντσι. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του, που μπορούμε να παρατηρήσουμε στον πίνακα, είναι οι πολλαπλές πτυχές στο ρούχο της Παναγίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο καλλιτέχνης έκανε πολλά σκίτσα-μελέτες που αφορούσαν τις πτυχές των ρούχων. Μάλιστα ο Τζόρτζο Βαζάρι αναφέρει ότι ο Ντα Βίντσι ξεκινούσε να σχεδιάζει τις πτυχές πάνω σε πολύ λεπτό καμβά με την άκρη του πινέλου του, πράγμα που αναδείκνυε την μοναδικότητα του. Οι «Παναγίες» του Ντα Βίντσι συμβαδίζουν ηλικιακά μαζί του. Η συγκεκριμένη είναι πολύ νεαρή, επομένως μπορούμε να συμπεράνουμε ότι την ζωγράφισε όταν και ο ίδιος ήταν σε νεαρή ηλικία.

Η φιγούρα του μωρού είναι ρεαλιστική.

Το σχήμα του λουλουδιού με τα τέσσερα πέταλα που μοιάζουν με σταυρό, παραπέμπει σε μια αλληγορία της μελλοντικής σταύρωσης του Χριστού και μια αποκάλυψη για το μέλλον. Υπάρχει και η άποψη ότι ο Ντα Βίντσι χρησιμοποίησε αυτό το λουλουδάκι γιατί θυμίζει τα λουλουδάκια που υπήρχαν ζωγραφισμένα στο οικόσημο των Μεδίκων.

Το έργο είναι ημιτελές και μπορούμε να το συμπεράνουμε από το γεγονός ότι η Παναγία δεν έχει δόντια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Benois Madonna - Leonardo DaVinci
* *"Storia dell' Arte italiana"*, Giulio Carlo Argan, έκδοση *RCS Libri*, Μιλάνο Ιούλιος 2008, ISBN 978-88-383-1914-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Leonardo da Vinci : anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Λεονάρντο ντα Βίντσι
Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ

Το **Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ** είναι ολλανδική μουσική ακαδημία και βρίσκεται στο Άμστερνταμ. Η σχολή είναι κλάδος του Πανεπιστημίου Τεχνών του Άμστερνταμ. Το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ (**CvA**) είναι η μεγαλύτερη ακαδημία μουσικής στην Ολλανδία και προσφέρει προγράμματα στην κλασική μουσική, την τζαζ, την ποπ, την πρώιμη μουσική και την όπερα, όπως επίσης στη μουσική εκπαίδευση.

## Ιστορικό
Ο πρόγονος του σημερινού κονσερβατορίου ήταν το *Amsterdamsch Conservatorium, με έτος ίδρυσης* το 1884, τέσσερα χρόνια πριν την ολοκλήρωση του Royal Concertgebouw. Το 1920 ιδρύθηκε στο Άμστερνταμ ανταγωνιστική μουσική ακαδημία από έναν οργανισμό που ονομαζόταν *Muzieklyceum* (Μουσικό Λύκειο). Το κτήριο Bachzaal που χρησιμοποιούσε το *Amsterdamsch Conservatorium*, ολοκληρώθηκε το 1931. 

Το 1976 το *Amsterdamsch Conservatorium*, το *Κονσερβατόριο Muzieklyceum Society* και το *Haarlems Muzieklyceum* ενώθηκαν σχηματίζοντας το *Sweelinck Conservatorium*. Η «νέα» μουσική ακαδημία χρησιμοποίησε τα κτήρια μιας τράπεζας στην Van Baerlestraat το 1985. Το 1994 το *Sweelinck Conservatorium* ενώθηκε με το *Hilversums Conservatorium* για να σχηματιστεί το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ. Από το 1998 τα εκπαιδευτικά προγράμματα λάμβαναν χώρα στις εγκαταστάσεις της Van Baerlestraat και της Nieuwe Vaart. Το 2008 η σχολή μετακόμισε στην Oosterdokseiland.

## Παραπομπές σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official Website in Dutch
* Official Website in English 

Κατηγορία:Μουσικές σχολές
Περίκλειστος κήπος

[250px|thumb|''"Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου" του [Φρα Αντζέλικο, όπου στο βάθος απεικονίζεται ο περίκλειστος κήπος*]]
*'Περίκλειστος κήπος*' (στα [[Λατινική γλώσσα|λατινικά]]:*Hortus Conclusus'') είναι οι κλειστοί κήποι που αναπαρίστανται στους μεσαιωνικούς πίνακες. Πρόκειται για τις κλειστές αυλές-κήπους κυρίως των μοναστηριών. Στους πίνακες διακοσμούνταν πάντα από λουλούδια και δέντρα και περικλείονταν από έναν ψηλό τοίχο. Στους χριστιανικούς μεσαιωνικούς πίνακες γινόταν προσεκτική επιλογή των λουλουδιών που πολλές φορές είχαν συμβολική σημασία. Η απεικόνιση κήπων στους πίνακες δεν είναι μόνο διακοσμητική αλλά και μεταφορική: ο κήπος σε ένα έργο συμβολίζει τον επίγειο παράδεισο και την αγνότητα της Παναγίας, για τον λόγο αυτό συχνά ο Ευαγγελισμός ή άλλες σκηνές από την ζωή της Παναγίας διαδραματίζονται σε έναν κήπο ή μια αυλή με λουλούδια.

## Πηγές
* The Enclosed Garden: Pleasure, Contemplation and Cure in the Hortus Conclusus 1100-1450
* Hortus Conclusus - The History and Symbolic Meaning of Enclosed “Secret” Gardens 

Κατηγορία:Εικόνες της Παναγίας
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Κατηγορία:Μεσαιωνική τέχνη
Κατηγορία:Άσμα Ασμάτων
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαρόκου

Το **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαρόκου** (αραβικά: البطولة المغربية, γαλλικά: *Botola Pro 1*) είναι επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών του Μαρόκου. Βρίσκεται στην κορυφή του μαροκινού συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου, αποτελώντας την ποιο σημαντική ποδοσφαιρική διοργάνωση της χώρας. Αποτελείται από 16 συλλόγους και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού από και προς τη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Botola Pro.

## Ιστορία
Η πρώτη διοργάνωση του πρωταθλήματος, στο πλαίσιο της Βασιλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Μαρόκου (FRMF), πραγματοποιήθηκε το 1956 με 1957, όταν το Μαρόκο έγινε ανεξάρτητη χώρα.

## Διοργάνωση
Κάθε χρόνο 16 ομάδες μετέχουν στο πρωτάθλημα. Οι δύο τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες υποβιβάζονται στη δεύτερη κατηγορία και οι δύο πρώτες ομάδες της δεύτερης κατηγορίας προβιβάζονται στην Μποτολά Προ 1.

Η πρωταθλήτρια και πρώτη επιλαχούσα συμμετέχουν στο Τσάμπιονς Λιγκ της Αφρικής. Η ομάδα που τερματίζει στην τρίτη θέση και κυπελλούχος, κερδίζουν από μία θέση στο Κονφεντερέισον Καπ της Αφρικής.

## Πρωταθλητές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαροκο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μαρόκο
Κύπελλο Μαρόκου (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το **Κουπ ντυ Τρον** (γαλλικά: *Coupe du Trône*, αραβικά: كأس العرش المغربي لكرة القدم) είναι το εθνικό κύπελλο ποδοσφαίρου ανδρών του Μαρόκου. Μετέχουν σε αυτό ερασιτεχνικοί και επαγγελματικοί σύλλογοι. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του κυπέλλου είναι η Βασιλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μαρόκου (FRMF).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαροκο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μαρόκο
Περί του οίκου

To **Περί του οίκου** είναι έργο του Λουκιανού (c.c. 160-Terminus ante quem- c. 170), που ανήκει στις προλαλιές ή έκφραση και εκφωνούνταν, συνήθως, για να προλειάνουν το έδαφος, τόσο για τον αγορεύοντα όσο και για τους ακροατές, σε μια μακρύτερη ομιλία που θ΄ ακολουθούσε.

## Η διάρθρωση του λόγου
Το όλον έργο, σύντομο, από τον προορισμό του, αποτελείται από  398 στ. και διαιρείται σε τέσσερα μέρη μαζί με τον επίλογο και την εισαγωγή. Στην εισαγωγή του περιγράφει τη συμμετρία του οικοδομήματος που φωτίζεται ευχάριστα και την αξιοθαύμαστη οροφή με το διάκοσμό της και γενικά τη μεγαλοπρέπεια της αίθουσας που όμως όλα αυτά δελεάζουν το ρήτορα και αποσπούν την προσοχή των ακροατών. Αναφέρεται στον Αχιλλέα που η οργή του επιτάθηκε με τη θέα των νέων όπλων που του έφερε η μητέρα του Θέτιδα. Στη συνέχεια παραθέτει παραδείγματα σχετικά με τη δύναμη των λόγων που δεν πρέπει να είναι αντάξια αντίπαλος της όρασης. Αυτό μπορεί να το αποδείξει και ο μύθος των Σειρήνων συγκρινόμενος με εκείνον των Γοργόνων. Οι πρώτες μάγευαν τους περαστικούς ταξιδιώτες στη θάλασσα παίζοντας μελωδική μουσική και κολακεύοντας τους με τα τραγούδια τους και όταν αυτοί προσόρμιζαν τους κρατούσαν για πολύ. Και κάποιος, σίγουρα, πέρασε δίπλα τους, αδιαφορώντας για τη μουσική τους. Αντίθετα, το κάλλος των Γοργόνων, επειδή ήταν υπερβολικά ισχυρό και μιλούσε στα πιο ευαίσθητα σημεία της ψυχής, αμέσως αποσβόλωνε όσους τις έβλεπαν και τους άφηνε άφωνους, έτσι ώστε, πέτρωναν από το θαυμασμό. Και για το παγόνι η ελκυστικότητα βρίσκεται στην εμφάνιση και όχι στη φωνή. Και αν κάποιος βάλει δίπλα του το αηδόνι και τον κύκνο και τα προστάξει να κελαηδούν το παγόνι θα μείνει σιωπηλό. Τόσο ακαταμάχητη φαίνεται να είναι η απόλαυση των ματιών. Δεν πρέπει όμως να απορεί κανείς για το για την πεποίθησή μου, ότι όποιος ομιλήσει στην αίθουσα αυτή, θα τα καταφέρει.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έργα του Λουκιανού
Κατηγορία:Προλαλιές
Κατηγορία:Έκφραση
Φρούριο της Δυναστείας Χο

Το **Φρούριο της Δυναστείας Χο** (βιετναμέζικα: **Thành nhà Hồ** ενώ ονομάζεται και **Κάστρο Tây Đô** και **Κάστρο Tây Giai**) βρίσκεται στην επαρχία Thanh Hóa, στο βόρειο Βιετνάμ.

## Ιστορικό
Κατασκευάστηκε το 1397. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν μεγάλοι ογκόλιθοι, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν μήκος 2 μ., πλάτος 1 μ. και ύψος 70 εκ.

Το φρούριο έχει ορθογώνιο σχήμα: η βόρεια και η νότια πλευρά του έχουν μήκος 870,5 μ. ενώ η ανατολική και δυτική πλευρά του έχουν μήκος 883,5 μ. Σε κάθε μια από τις πλευρές υπάρχει και μια πύλη. Η πύλη στην νότια πλευρά έχει 9,5 μ. ύψος και 15,17 μ. πλάτος.

Εκτός από τις πύλες, το μεγαλύτερο τμήμα του φρουρίου είναι κατεστραμμένο.

Το 2011 το Φρούριο της Δυναστείας Χο συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.


File:Tay Do castle South gate.JPG|Η νότια πύλη
File:Tay Do castle North gate.JPG|Η βόρεια πύλη
File:Tay Do castle East gate.JPG|Η ανατολική πύλη
File:Dan da thanh Tay Do.png|Πέτρινη μπάλα κανονιού που βρέθηκε μέσα στο Φρούριο Tây Đô


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://whc.unesco.org/en/list/1358

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βιετνάμ
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Βιετνάμ
Μαουρίσιο Μάκρι

Ο **Μαουρίσιο Μάκρι** (ισπαν.*Mauricio Macri*, 
, 8 Φεβρουαρίου 1959) είναι Αργεντινός πολιτικός και κυβερνήτης του Μπουένος Άιρες, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Αργεντινής από τον Δεκέμβριο του 2015 ως το 2019.

Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2015 με αντίπαλο τον Ντανιέλ Σιόλι και εξελέγη πρόεδρος της χώρας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1959, γιος του Φρανσίσκο Μάκρι, διακεκριμένου Ιταλού επιχειρηματία στον βιομηχανικό και κατασκευαστικό τομέα. Το 1991 έπεσε θύμα απαγωγής από την αργεντίνικη ομοσπονδιακή αστυνομία και η περιπέτειά του εκείνη τον ώθησε να ασχοληθεί με την πολιτική.
Εκπροσώπησε το Φρανσίσκο Μάκρι στην Κάτω Βουλή της χώρας και διατήρησε αυτό το αξίωμα από τις 10 Δεκεμβρίου 2007.

Θεωρούνταν πιθανός υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2011, αλλά αρνήθηκε την υποψηφιότητα αυτή και υπήρξε υποψήφιος για την δημαρχία της πρωτεύουσας. Στον πρώτο γύρο πήρε 47% των ψήφων.

Έγινε επίσης γνωστός και ως πρόεδρος της δημοφιλούς ποδοσφαιρικής ομάδας Μπόκα Τζούνιορς, εκλεγείς το 1995 και επανεκλεγείς το 1999 και το 2003.

Πρόεδρος εξελέγη στον δεύτερο γύρο, τον Νοέμβριο του 2015, κερδίζοντας τον αντίπαλό του, Ντανιέλ Σιόλι με οριακή πλειοψηφία. Η ορκωμοσία του έγινε στις 10 Δεκεμβρίου και δεν παρέστη στην τελετή η απερχόμενη πρόεδρος, Κριστίνα Φερνάντες, εξαιτίας της μεταξύ τους διαμάχης.

## Παραπομπές


Μακρι
Ανάργυρος Δημητρακόπουλος

Ο **Ανάργυρος Δημητρακόπουλος** (Αθήνα, 1885 - 1966) του Ιωάννη, ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, καθηγητής και υπουργός. Υπήρξε πρόεδρος της ΔΕΗ από το 1951 ως το 1955.

## Σταδιοδρομία
Σπούδασε φυσικομαθηματικός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Αρχικά εισήλθε στην υπηρεσία του Υπουργείου Συγκοινωνιών ως μηχανικός και εν συνεχεία στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων, του οποίου υπήρξε Γενικός Διευθυντής ως το 1946. Την περίοδο 1936-1938 ήταν πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Από το 1938 ως το 1946 δίδαξε πολεοδομία στο ΕΜΠ.
Από τις 8 Απριλίου ως τις 22 Νοεμβρίου 1945 ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων στην πρώτη και στην δεύτερη κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη και μετά στην κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Την περίοδο 11-18 Αυγούστου 1945 εκτός από υπουργός Δημοσίων Έργων ήταν και προσωρινά υπουργός ΤΤΤ.
Εξελέγη  βουλευτής Αθηνών το 1946 με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου.

Ήταν παντρεμένος με την Άννα Μπουρνιά.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η μελέτη του Ανάργυρου Δημητρακόπουλου «Η πολεοδομία ως ιδεολογία»http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:http://search.lib.auth.gr/Record/ikee-229810&gws_rd=cr&ei=dEhSVprbEsuosgH337XQAg

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Διασωστικό υποβρυχίων

300px|thumb|Το ιαπωνικό διασωστικό υποβρυχίων «Τσιγιόντα»
Με τη γενική ονομασία **Διασωστικό υποβρυχίων** (*submarine rescue ship*) φέρεται εξειδικευμένος τύπος πολεμικού πλοίου της γενικότερης κατηγορίας των βοηθητικών σκαφών, ιδιαίτερης κατασκευής, εφοδιασμένο με ανάλογα μέσα και εφόδια, του οποίου κύρια αποστολή και έργο του είναι η υποβρύχια έρευνα και διάσωση.

Τα Διασωστικά υποβρυχίων είναι μηχανοκίνητα πλοία διάφορου εκτοπίσματος με μεγάλη ισχύ μηχανών που  διακρίνονται  σε *μικρού βάθους επιχειρήσεων* (κλειστών θαλασσών ή εσωτερικών – χωρικών υδάτων) και σε *μεγάλου βάθους επιχειρήσεων* ή *ωκεάνια*. Έχουν πλούσιο εξοπλισμό σε ναυτιλιακά όργανα ναυσιπλοΐας, επικοινωνίας, υποβρυχίων ανιχνευτών ραδιοεντοπισμού, έρευνας, διάσωσης, και μέσων πόντισης, πολύ ισχυρά βαρούλκα ανέλκυσης, συρματόσχοινα, γερανούς, μέσα απάντλησης κ.λπ. καθώς και βαθυσκάφη μέχρι και ελικοδρόμιο.

Τα σκάφη αυτά τελούν συνηθέστερα υπό τις διοικήσεις ναυτικής μέριμνας, η διοικήσεις υποβρυχίων ναυτικών χωρών. Λόγω του πολύ εξειδικευμένου χαρακτήρα  τους συχνά χρησιμοποιούνται και ως ωκεάνια ερευνητικά επιστημονικού ενδιαφέροντος. Χώρες των οποίων το πολεμικό ναυτικό τους διαθέτει τέτοια σκάφη είναι η Βραζιλία, οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Ιταλία, η Κίνα, η Νότια Κορέα, η Σουηδία, η Σιγκαπούρη και η Τουρκία.

## Πηγές
* "JANE'S Fighting Ships 1987-88" - Λονδίνο, σελ. 778
## Δείτε επίσης
*Ναυάγιο
*Ναυαγοσωστικό
*Υποβρύχιο
*Ανέλκυση ναυαγίου

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Βοηθητικά πλοία
Σιάμισιη

Το **σιάμισιη** (ΔΦΑ: ) είναι είδος παραδοσιακής τηγανιτής πίτας που παρασκευάζεται στην Κύπρο.

## Περιγραφή
Το σιάμισιη είναι μικρή τηγανιτή γλυκιά πίτα με γέμιση από διάφορα υλικά όπως χαλβάς και σιμιγδάλι. Αποτελεί παραδοσιακό έδεσμα της κυπριακής κουζίνας που παρασκευάζεται τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Φτιάχνεται κυρίως σε περιστάσεις όπως οι ονομαστικές γιορτές (ιδίως στα κατά τόπους πανηγύρια) ενώ προσφέρεται και στους γάμους. Προσφέρονται ζεστοί και συνήθως μαζί με λουκουμάδες.Για την παρασκευή του σιάμισιη υπάρχουν διάφορες συνταγές. Οι κυριότερες εκδοχές είναι δύο: η πρώτη συνταγή απαιτεί για τη γέμιση ένα ποτήρι σιμιγδάλι, μερικά ποτήρια νερό, ένα φλιτζάνι τσαγιού με ανθόνερο, μισό κουτάλι μαστίχα και ένα ποτήρι ζάχαρη. Επίσης για το φύλλο χρησιμοποιούνται νερό, τρία ποτήρια αλεύρι και τρία κουτάλια ελαιόλαδο. Η δεύτερη συνταγή απαιτεί ποσότητες νερού, σιμιγδαλιού, ζάχαρης και μαστίχας για τη γέμιση ενώ για τη ζύμη δύο φλιτζάνια αλεύρι, περίπου μισό φλιτζάνι αραβοσιτέλαιο, κοφτό αλάτι και νερό για το ζύμωμα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Κατηγορία:Πίτες
Σιαμισιη
Στέλιος Σεραφείδης

Ο **Στέλιος Σεραφείδης** (Αιγάλεω, 6 Αυγούστου 1935 - 4 Ιανουαρίου 2022) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Ήταν ο μικρότερος αδερφός του επίσης διεθνή ποδοσφαιριστή Λάμπη Σεραφείδη, με τον οποίον συνυπήρξαν αγωνιστικά τόσο στον Απόλλωνα Αθηνών όσο και στην ΑΕΚ. Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών στις 4 Ιανουαρίου του 2022 από καρκίνο.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε από τους Παίδες Αιγάλεω της γειτονιάς όπου μεγάλωσε φτωχικά, με τον πατέρα του να είναι τραμβαγέρης και στη συνέχεια βρέθηκε για έναν χρόνο (1950-51) στον Απόλλωνα Αθηνών. Το 1951 σε ηλικία 16 ετών εντάχθηκε στην ΑΕΚ, ακολουθώντας τον μεγαλύτερο αδερφό του Λάμπη, όπου παρέμεινε επί μία και πλέον εικοσαετία, έως το 1972, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, σε ηλικία 37 ετών. Με την κιτρινόμαυρη φανέλα αγωνίστηκε συνολικά σε περισσότερους από 300 αγώνες.

### Στην εθνική Ελλάδας
Χρίστηκε 1 φορά διεθνής με την Ελλάδα, όταν αγωνίστηκε στις 22 Μάη 1963 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πολωνίας.

## Προπονητική καριέρα
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική, εργαζόμενος κυρίως στα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ. Για αρκετά χρόνια υπήρξε ο προπονητής τερματοφυλάκων της ΑΕΚ, θέση από την οποία αποχώρησε το 1995, συνέχισε στις ακαδημίες του συλλόγου, ενώ είχε ασχοληθεί και με την ομάδα ποδοσφαίρου σάλας του σωματείου. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του Συνδέσμου Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ.

## Τίτλοι
Με την ΑΕΚ:
* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 3 (1963, 1968, 1971)
* Κύπελλα Ελλάδας: 3 (1956, 1964, 1966)

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ο Στέλιος Σεραφείδης στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΕΚ
* 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Τυραννοκτόνος

[thumb|right|160px|[Τυραννοκτόνοι (γλυπτό)|Τυραννοκτόνοι. Γλυπτό σύνταγμα προς τιμή των Αρμόδιου και Αριστογείτονα.]]
Ο **Τυραννοκτόνος** είναι ρητορικό έργο  του Λουκιανού με δημιουργική φαντασία, που υπαινίσσεται τον Αρμόδιο που σκότωσε τον Ίππαρχο υπολαμβάνοντάς τον, μέσα στο σκοτάδι, ως  τον αδελφό του τύραννο Ιππία. Ο Έρασμος που υπήρξε ο συγγραφέας της λατινικής μετάφρασης του Τυραννοκτόνου και του Αποκηρυττόμενου στην αυθεντική μορφή τους έγραψε στα λατινικά ένα συνοδευτικό (companionate) χωρίο, μια πλαστή αγόρευση αντίθετη με αυτή που εξετάζουμε η οποία βρίσκεται σε μερικές από τις παλιές εκδόσεις του Λουκιανού.

Την όλη υπόθεση την αναγάγει ως δοκιμασία, θεσμό του Αττικού δικαίου, στην οποία υποβάλλονταν κάθε Αθηναίος που απαιτούσε κάποιο πολιτικό προνόμιο. Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για έναν που προβάλλεται ως τυραννοκτόνος και ζητά ανάλογη αμοιβή. Κάποιος, όμως, από τους συμπολίτες του έχει ήδη προσβάλει το δικαίωμα του προσφεύγοντος να διεκδικήσει την αμοιβή που προφέρει ο δήμος. Οι αρχές έχουν παραπέμψει την υπόθεση στο δικαστήριο και ο αντίδικος θεωρείται ότι έχει ήδη μιλήσει.
 

Ο τυραννοκτόνος ισχυρίζεται ότι αυτός είναι που κατέλυσε ολοκληρωτικά την τυραννίδα, η πράξη του όμως μοιράζεται σε πολλούς, όπως γίνεται στα δράματα: Ο πρωταγωνιστής ήταν αυτός, δευτεραγωνιστής ο γιος, τριταγωνιστής ο ίδιος ο τύραννος, όσο για το σπαθί, μας υπηρέτησε όλους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έργα του Λουκιανού
Σοσιαλιστικός ρεαλισμός

Ο **σοσιαλιστικός ρεαλισμός** είναι ένα στιλ ρεαλισμού που αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση και αναδείχθηκε σε κυρίαρχο στιλ σε διάφορες άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός χαρακτηρίζεται από την ένδοξη απεικόνιση των κομμουνιστικών αξιών, όπως η χειραφέτηση του προλεταριάτου, με ρεαλιστικό τρόπο.  Αν και συναφές, δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον κοινωνικό ρεαλισμό, ένα ευρύτερο είδος της τέχνης που απεικονίζει με ρεαλιστικά θέματα κοινωνικού ενδιαφέροντος. 

Ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός ήταν κυρίαρχη μορφή τέχνης στη Σοβιετική Ένωση από την ανάπτυξή του στις αρχές της δεκαετίας του 1920 έως την τελική πτώση του στα τέλη του 1960. Ενώ άλλες σοσιαλιστικές χώρες χρησιμοποίησαν και άλλους κανόνες της τέχνης, ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός στη Σοβιετική Ένωση επιβίωσε περισσότερο από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη.

## Φωτοθήκη ζωγραφικής

file:Rylov Blue Expanse.jpg|A. Rylov. Επέκταση στο μπλε (1918)
File:Sergey Malyutin 07.jpg|S. Malyutin. Παρτιζάνος
file:Brodski lenin.jpg|*Lenin in Smolny*, Ισάακ Μπρόντσκι, 1930.
File:Lenin_attempt.jpg|Vladimir Pchelin. Προσπάθεια δολοφονίας του Λένιν (1927)
file:Furmanov by Malutin.jpg| S. Malyutin. Πορτραίτο του συγγραφέα Φουρμάνοφ
file:Slushajut moskvu.jpg|"Ακούν Μόσχα" (poster).
file:Картина Н. А. Касаткина «За учёбу. Пионерка с книгами», 1925.jpg|N. Kasatkin. Πιονιέρα με βιβλίο (1926)


## Φωτοθήκη γλυπτικής

File:Socrealizm.jpeg|Σοσιαλιστικές ρεαλιστικές αλληγορίες Ανάκτορο Πολιτισμού και Επιστήμης, στη Βαρσοβία.
File:Letna stalin sousosi.jpg|Μνημείο του Στάλιν στην Πράγα-Λετνά (1955–1962)


## Παραπομπές-σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Moderna Museet in Stockholm, Sweden: Socialist Realist Art Conference
* Marxists.org Socialist Realism page
* Virtual Museum of Political Art – Socialist Realism
* ''Sergei V. Ivanov.'' The Leningrad School of painting. Historical outline.
* Research Guide to Russian Art
* Socialist realism: Socialist in content, capitalist in price


Κατηγορία:Ρεαλισμός (καλλιτεχνικό ρεύμα)
Αντίταυρος

thumb|230px|Η κορυφή Αργαίος του Αντιταύρου
Ο **Αντίταυρος**, () είναι μεγάλη οροσειρά της νότιας και της ανατολικής Τουρκίας. Αποτελεί τμήμα του μεγάλου ορεινού όγκου του Ταύρου, εξ ου και η ονομασία του. Ο Αντίταυρος εκτείνεται με κατεύθυνση από ΝΔ προς ΒΑ καλύπτοντας τμήματα της Κιλικίας και Καππαδοκίας στην κεντρική Ανατολία, ή γενικότερα φερόμενη ως Μικρά Ασία. 
Το υψηλότερο σημείο του Αντιταύρου είναι η κορυφή **[[Αργαίος (Τουρκία)|Αργαίος]]**, με υψόμετρο 3.917 μ., που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του. Σημαντικότερος ποταμός που πηγάζει στον Αντίταυρο είναι ο Σάρος. Βόρεια του Αντιταύρου βρίσκεται η Καισάρεια, ενώ νοτιοδυτικά αυτού τα Άδανα. Τον Αντίταυρο αναφέρει ο σπουδαίος αρχαίος Έλληνας γεωγράφος Στράβων, στα Γεωγραφικά του, με την πληροφορία ότι από τις μονίμως χιονοσκεπείς κορυφές του είναι ορατές τόσο η Μεσόγειος θάλασσα, όσο και η Μαύρη Θάλασσα (Εύξεινος Πόντος).

Σημειώνεται ότι η κορυφή Αργαίος, του Αντιταύρου, η ψηλότερη κορυφή της Κεντρικής Ανατολίας, κατά τους γεωλόγους - ηφαιστειολόγους αποτελεί πανάρχαιο ηφαίστειο, της κατηγορίας των στρωματοηφαιστείων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.Γ΄, σελ.122
* Στράβων, Γεωγραφικά 12.2.7.

Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
Κατηγορία:Μικρά Ασία
Κατηγορία:Κιλικία
Κατηγορία:Καππαδοκία
Δημήτριος Ιωάννου (βουλευτής Ιωαννίνων)

Ο **Δημήτριος Ιωάννου του Νικολάου** (1915 - 2005) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής Ιωαννίνων για πολλές θητείες. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τέροβο των Ιωαννίνων το 1915.

Σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός. Μετά την αποστρατεία του ως αξιωματικού σε πολεμική διαθεσιμότητα, πολιτεύτηκε και εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1946 συγκεντρώνοντας 3.944 ψήφους με το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος του Ναπολέοντα Ζέρβα. Επανεξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1950 ως ανεξάρτητος, το 1951 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και με την ΕΡΕ τα έτη  1956 (Θεσπρωτίας-Ιωαννίνων), 1958, 1961, 1963 και 1964.

Είχε 1 γιο.

Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 90 ετών τον Ιούνιο του 2005.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων-Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ