Arado Ar 95

Το **Arado Ar&nbsp;95** ήταν μονοκινητήριο αναγνωριστικό υδροπλάνο που ανέπτυξε η γερμανική εταιρεία Arado Flugzeugwerke την δεκαετία του 1930.

Αναπτύχθηκε διότι το Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ (, RLM) επεδίωξε να αντικαταστήσει τα υδροπλάνα Heinkel He&nbsp;60 που επιχειρούσαν από τις κύριες μονάδες επιφανείας του *[[Kriegsmarine]]*. Παρόλο που εν τέλει επιλέχθηκε το ανταγωνιστικό Heinkel He&nbsp;114 για τις ανάγκες του γερμανικού στόλου, το Υπουργείο Αεροπορίας ενθάρρυνε την Arado να συνεχίσει την ανάπτυξη του Ar&nbsp;95. Επίσης, έξι αεροσκάφη δόθηκαν στη Λεγεώνα Κόνδορ, τη γερμανική δύναμη που πολεμούσε στο πλευρό των Εθνικιστών στον Ισπανικό Εμφύλιο. Επίσης αποτέλεσε τη βάση για το τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό Ar&nbsp;195, που προορίζονταν για τα μελλοντικά αεροπλανοφόρα του *Kriegsmarine*.

Προκειμένου να προσελκύσει δυνητικούς πελάτες και να μπορέσει να εξάγει το Ar&nbsp;95, η κατασκευάστρια εταιρεία ανέπτυξε και μια εκδοχή του αεροσκάφους με συμβατικό σταθερό σύστημα προσγείωσης (Ar&nbsp;95L) αντί για πλωτήρες. Δύο χώρες εξέφρασαν ενδιαφέρον, συγκεκριμένα η Χιλή και η Τουρκία, όμως η δεύτερη δεν παρέλαβε αεροσκάφη εξαιτίας του ξεσπάσματος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα τούρκικα Ar&nbsp;95 πέρασαν τελικά στην κατοχή του *Kriegsmarine* που τα αξιοποίησε ως εκπαιδευτικά και για να πραγματοποιούν περιπολίες στις ακτές της Λετονίας, της Εσθονίας και στον Κόλπο της Φινλανδίας. Παρέμειναν ενεργά μέχρι και τα τέλη του 1944, ενώ τα αεροσκάφη που πέρασαν στην κατοχή των Ισπανών μετά το τέλος του Εμφυλίου συνέχισαν να επιχειρούν μέχρι το 1948.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 πολλές γερμανικές εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών ανέπτυξαν διπλάνα, συμπεριλαμβανομένων υδροπλάνων, που θα μπορούσαν να καλύψουν διάφορους ρόλους όπως του εκπαιδευτικού ή του μαχητικού. Η τάση αυτή οφείλονταν στην επέκταση του γερμανικού στόλου επιφανείας, που θα χρειάζονταν να εξοπλιστεί με αεροσκάφη αυτού του είδους. Στις αρχές του 1935 ήταν σαφές πως τα He&nbsp;60 του ναυτικού υστερούσαν σε επιδόσεις και έτσι το Υπουργείο Αεροπορίας αποφάσισε την αντικατάσταση  του συγκεκριμένου τύπου.

Το Ar&nbsp;95 σχεδιάστηκε έτσι ώστε να μπορεί να αναλάβει πολλά είδη αποστολών, όπως της παράκτιας περιπολίας/επιτήρησης, της αναγνώρισης, της κατάδειξης στόχων για τα πυροβόλα των πολεμικών πλοίων, της ρυμούλκησης ιπτάμενων στόχων καθώς και να μπορεί να επιχειρεί σαν τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό. Επικεφαλής της σχεδιαστικής ομάδας ήταν ο αεροναυπηγός Βάλτερ Μπλούμε (Walter Blume). Παρουσίασε ένα αεροσκάφος ολομεταλλικής κατασκευής, με κύριο υλικό το ντουραλουμίνιο που το καθιστούσε ανθεκτικό στις δύσκολες συνθήκες του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Οι πτέρυγές του  ήταν αναδιπλούμενες ώστε να εξοικονομείται χώρος στα πλοία. 

Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3&nbsp;Δεκεμβρίου 1936, προωθούμενο από αστεροειδή κινητήρα BMW&nbsp;132. Ακολούθησε το δεύτερο πρωτότυπο, με υδρόψυκτο εν σειρά κινητήρα Junkers Jumo&nbsp;210. Τα δύο Ar&nbsp;95 αξιολογήθηκαν σε σύγκριση με το ανταγωνιστικό Focke-Wulf Fw&nbsp;62. Η εκδοχή με τον κινητήρα BMW κρίθηκε αρκετά ενδιαφέρουσα για περαιτέρω εξέταση και έτσι αποφασίστηκε να σταλούν έξι τέτοια αεροσκάφη στην Ισπανία για να συμμετάσχουν στις πολεμικές επιχειρήσεις με τη Λεγεώνα Κόνδορ.

Στο τρίτο πρωτότυπο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τρίφυλλη έλικα μεταβλητού βήματος καθώς και αυτοματοποιημένο σύστημα που έλεγχε τις στροφές ανά λεπτό. Επίσης ήταν το πρώτο με τριμελές πλήρωμα, αποτελούμενο από πιλότο, πολυβολητή και ασυρματιστή/παρατηρητή. Το τέταρτο πρωτότυπο διέθετε συμβατικό σταθερό σύστημα προσγείωσης για να μπορεί να επιχειρεί από την ξηρά.

Ήδη πριν από την έναρξη των δοκιμών ήταν εμφανές πως το Υπουργείο Αεροπορίας προτιμούσε το ανταγωνιστικό Heinkel He&nbsp;114, παρόλα αυτά ενθάρρυνε την περαιτέρω ανάπτυξη του Arado με ορισμένες αλλαγές που θα του επέτρεπαν να πωληθεί σε άλλες χώρες. Επιπλέον προτάθηκε η ανάπτυξη  μιας παραλλαγής του αεροσκάφους, που θα κάλυπτε τον ρόλο του τορπιλοπλάνου-βομβαρδιστικού και ονομάστηκε Ar&nbsp;195. Το Ar&nbsp;195 προορίζονταν για το αεροπλανοφόρο *[[Graf Zeppelin (αεροπλανοφόρο)|Graf Zeppelin]]* που ναυπηγούνταν εκείνη την περίοδο.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις δεν παρήγγειλαν το Ar 95. Αναζητήθηκαν ξένες αγορές, με πρώτη εξαγωγική επιτυχία την Χιλή η οποία και παρέλαβε έξι αεροσκάφη λίγο πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Τουρκία επίσης παρήγγειλε ορισμένα αεροσκάφη, όμως κανένα από αυτά δεν παραδόθηκε εξαιτίας του ξεσπάσματος του πολέμου.

Εν τέλει τα τούρκικα Ar&nbsp;95 εντάχθηκαν σε υπηρεσία με την *[[Luftwaffe]]* ως Ar&nbsp;95A-1 και εντάχθηκαν σε μονάδες ναυτικής αναγνώρισης που επιχειρούσαν κατά κύριο λόγο στη Βαλτική. Τα ισπανικά Ar&nbsp;95 παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι το 1948.

## Χρήστες

; Γερμανία
* *[[Luftwaffe]]*

; Ισπανία
* Ισπανική Πολεμική Αεροπορία

; Χιλή
* Πολεμική Αεροπορία της Χιλής

## Δείτε επίσης

; Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Ar&nbsp;95
* Arado Ar&nbsp;195

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Επιπλέον ανάγνωση
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ar 095
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Κατηγορία:Υδροπλάνα
Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου