Μίρα Μίχελιτς

Η **Μίρα Μίχελιτς**, επίσης γνωστή ως **Μίρα Κράμερ Πουτς** (14 Ιουλίου 1912 - 4 Σεπτεμβρίου 1985), ήταν Γιουγκοσλάβα συγγραφέας και μεταφράστρια.

## Βιογραφία
Η Μίρα Μίχελιτς γεννήθηκε στο Σπλιτ της Κροατίας στις 14 Ιουλίου 1912, το οποίο τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία, ως **Μίρα Κράμερ**. 

Πήγε σχολείο στη Λιουμπλιάνα και σπούδασε νομικά για ένα διάστημα. Στη συνέχεια έγινε επαγγελματίας συγγραφέας και μεταφράστρια, μια από τις πιο γνωστές Σλοβένες λογοτεχνικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα. 

Ήταν μακροχρόνιο μέλος σλοβενικών και διεθνών ενώσεων συγγραφέων, διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Σλοβένων Συγγραφέων και του Σλοβενικού PEN από το 1973 και αντιπρόεδρος του Διεθνούς PEN. Χάρη σε μεγάλο βαθμό στις προσπάθειές της ξεκίνησαν οι διεθνείς συναντήσεις, οι οποίες διοργανώνονται από το Σλοβενικό PEN, μια ετήσια εκδήλωση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. 

Ήταν παντρεμένη με τον ζωγράφο Φράνσε Μίχελιτς.

Πέθανε στη Λιουμπλιάνα το 1985.

## Έργο
μικρογραφία|Η πλάκα στην κατοικίαι στη Λιουμπλιάνα, όπου έζησαν και δημιούργησαν η Μίρα και ο Φράνσε Μίχελιτς
Τα πρώτα μυθιστορήματα της Μίχελιτς*, Obraz v zrcalu* (*Πρόσωπο στον Καθρέφτη*) (1941) και *Tiha Voda* (*Ήσυχα Νερά*) (1942), περιγράφουν τη ζωή στον άνετο κόσμο και την αριστοκρατική ατμόσφαιρα των οικογενειακών παραδόσεων, όπου κυριαρχεί μια κουλτούρα δίκαιου κερδισμένου πλούτου, σεβασμού και υπερηφάνειας. Σύντομα ανακάλυψε τη δική της προσωπική άποψη για τον περιγραφικό κόσμο της λογοτεχνίας, στον οποίο αντιπαραθέτει τον σεβασμό με την ειρωνεία, τον ενθουσιασμό με την αποστροφή, την ταξική αφοσίωση με τις προσπάθειες διαφυγής από αυτόν κ.λπ.  

Οι χαρακτήρες της διχάζονται ανάμεσα στις παραδόσεις, τον σεβασμό και τον έλεγχο των συναισθημάτων τους από τη μία πλευρά και τη λαγνεία και τη φιλοδοξία από την άλλη, με τον έρωτα, την ίντριγκα, την πολιτική εξουσία και τον πλούτο να παίζουν βασικό ρόλο. Ιδιαίτερη θέση δίνεται στην χειραφετημένη και ανεξάρτητη σύγχρονη γυναίκα, η οποία επαναστατεί ενάντια στον παραδοσιακό ρόλο των αφοσιωμένων γυναικών της γενιάς της μητέρας και της γιαγιάς της υπέρ της συναισθηματικής ολοκλήρωσης, αν και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα την εξιδανίκευση των γυναικών. 

Ένα παράδειγμα αυτού είναι η ηρωίδα του μυθιστορήματός της, *April*, του 1959, το οποίο διαδραματίζεται τους πρώτους μήνες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στα *Stolpnica osamelih žensk* (1969) και *Vrnite se, sinovi* (1972) αναπτύσσει περαιτέρω την ειρωνεία στις περιγραφές χαρακτήρων και χειρονομιών της. *Τα Tujec v Emoni* (1978) και *Cesta dveh cesarsjev* (1981) είναι ιστορικά μυθιστορήματα για δολοπλοκίες στην αρχαία Ήμονα το ένα και μια ιστορία αγάπης την εποχή του Συνεδρίου του Λάιμπαχ το άλλο, αντίστοιχα. 

Το τελευταίο της μυθιστόρημα *Ure mojih dni* (1985) είναι αυτοβιογραφικό έργο. Έγραψε επίσης μυθιστορήματα για νεότερους αναγνώστες, όπως τα *Pridi, moj mili Ariel* (1965) και *Puhkova kresna noč* (1972). 

Το 1963 της απονεμήθηκε το βραβείο Σόβρε για τις σλοβενικές μεταφράσεις του έργου *Φως τον Αύγουστο του [[Γουίλιαμ Φώκνερ]]*, του έργου *Look Homeward, Angel*  του Τόμας Γουλφ και του έργου *The Pickwick Papers του* Κάρολου Ντίκενς. Το 1983 κέρδισε το βραβείο Πρέζερεν για το συνολικό της έργο.

## Επιλεγμένα έργα

* Απρίλιος (1959)
* Vrnite se, sinovi (Γυρίστε πίσω, παιδιά μου) (1972)
* Plamen in dim (Φωτιά και Καπνός) (1973)
* Pridi, moj mili Ariel (Έλα, μικρή μου Άριελ) (1965)
* Tujec v Emoni (Ένας ξένος στην Ήμονα) (1978)
* Cesta dveh cesarjev (Ο δρόμος των δύο αυτοκρατόρων) (1981)
* Svet brez sovraštva (Ένας κόσμος χωρίς μίσος) (1945), θεατρικό έργο
* Operacija (Επιχείρηση) (1950), έργο
* Ure mojih dni (Οι ώρες των ημερών μου) (1985)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σλοβένοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σλοβένες
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβες