open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρχιπέλαγος Αρακάν

Το **Αρχιπέλαγος Αρακάν** αποτελείται από μια συστάδα νήσων που βρίσκεται στο μέγα Κόλπο της Βεγγάλης παρά τις ακτές της ομώνυμης περιοχής (σήμερα διαμέρισμα Ρακχάιν). Κυριότερες νήσοι του αρχιπελάγους Αρακάν είναι η Ράμρι και η Τσεντόμπα που φέρονται ν΄ αποσπάσθηκαν από την απέναντι ακτή από γεωλογικά αίτια. 
Και οι δύο αυτές νήσοι φέρουν κρατήρες ηφαιστείων που χαρακτηρίζονται σβησμένοι.

Κατηγορία:Νησιά του Ινδικού Ωκεανού
Κατηγορία:Αρχιπελάγη
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μιανμάρ
Πάρμα (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Πάρμα** συναντάται στα άρθρα:

* Πάρμα, πόλη της Ιταλίας
* Δουκάτο της Πάρμας, ιστορικό όνομα της περιοχής γύρω απ'την πόλη
* Πάρμα (επαρχία), επαρχία της περιφέρειας Εμίλια-Ρομάνια της Ιταλίας
* Πάρμα Π.Σ., επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος

Με το όνομα Πάρμα είναι επίσης γνωστά: 

* Ένας τύπος καπνιστού κρέατος (προσούτο Πάρμα).
* Ένας ποταμός.
Τζο Σάκο

Ο **Τζο Σάκο**, με καταγωγή από τη Μάλτα, είναι διεθνώς αναγνωρισμένος δημιουργός κόμικς και δημοσιογράφος, ο οποίος το 1996 κέρδισε το *Βραβείο Αμερικανικού Βιβλίου* (*American Book Award*) για το έργο του *Palestine*. Άλλο γνωστό του έργο είναι το *Safe Area Goražde* που αναφέρεται στον πόλεμο στη Βοσνία.

## Βιογραφικό
μικρογραφία|Ο Τζο Σάκο στο Ιράκ, 2005. Ειδικότερα μέσα στο φράγμα Χαντίθα που βρισκόταν η 1η μεραρχία, 23η του Ναυτικού.
Γεννήθηκε στη Μάλτα το 1960 και σε ηλικία ενός έτους μετακόμισε με τους γονείς του στην Αυστραλία όπου έζησε δώδεκα χρόνια. Το 1972 η οικογένεια μετακόμισε στο Λος Άντζελες. Ο Σάκο τελείωσε το Sunset High School το 1978, όπου για πρώτη φορά ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία συμμετέχοντας στην έκδοση της σχολικής εφημερίδας. Κατόπιν σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον από όπου αποφοίτησε το 1981. Αφού εργάστηκε για λίγο ως δημοσιογράφος στις Η.Π.Α (μεταξύ άλλων εργάστηκε στην εφημερίδα της *Εθνικής Εταιρίας Συμβολαιογράφων*), απογοητεύτηκε, καθώς σε καμία από τις δουλειές που έκανε δε βρήκε κάποιο ενδιαφέρον και αποφάσισε να γυρίσει στη Μάλτα και να ασχοληθεί με τα κόμικς. Έτσι το 1983 δημιούργησε το πρώτο του κόμικ, στα Μαλτέζικα, το *Imħabba Vera* (*Αληθινή Αγάπη*).

Λίγο αργότερα εγκαταστάθηκε εκ νέου στις Η.Π.Α και το 1985 ξεκίνησε την έκδοση ενός σατυρικού, εναλλακτικού περιοδικού κόμικ, του Portland Permanent Press, στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Στη συνέχεια εργάστηκε για το *The Comics Journal* για το οποίο δημιούργησε το κόμικ *Centrifugal Bumble-Puppy*. Το 1988 άφησε τις Η.Π.Α και ταξίδεψε σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη. Τις εμπειρίες του από αυτό το ταξίδι αποτύπωσε στο κόμικ *Yahoo (1-6)* που δημιούργησε από το 1988 μέχρι το 1992.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαλτέζοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δημιουργοί κόμικς
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Χριστιανική απολογητική

Η **χριστιανική απολογητική** θεωρείται σήμερα αυτοτελής επιστήμη και επιμέρους συστηματικός κλάδος της χριστιανικής θεολογίας, με ιδιαίτερο αντικείμενο, επί ειδικού σκοπού, ακολουθώντας συγκεκριμένη μέθοδο. 

Η έννοια της απολογητικής είναι τελείως διάφορη με εκείνη της *[[απολογία]]ς*. Μπορεί η απολογία κατά κυρία έννοια να συμπίπτει με την απολογητική, στην εκκλησιαστική φιλολογία, πλην όμως υφίστανται διαφορές. Η απολογία έχει γενικά τον χαρακτήρα της άμυνας και της υπεράσπισης απέναντι σε αντιρρήσεις, επιθέσεις, κατηγορίες κ.λπ. Η απολογητική είναι η με καθορισμένες γενικές αρχές, σε επιστημονικό σύστημα, δικαιολόγηση του συνόλου της χριστιανικής πίστης έναντι οποιασδήποτε και οσοδήποτε δυνατής προσβολής του χριστιανικού δόγματος. 

Εξ αυτού και οι πρώτες συγγραφές των χριστιανών απολογητών και οι διάφορες κατά καιρούς που ακολούθησαν ονομάζονται "απολογίες" ως αναιρούσες κατηγορίες και συκοφαντίες κατά του ακολουθούμενου βίου των χριστιανών. Και όπως οι ασκούμενες τότε κατηγορίες είτε από πρόσωπα λεγόμενα εθνικά, είτε από την Πολιτεία, είτε από τους Ιουδαίους, είτε και από τους Μουσουλμάνους αργότερα είχαν ως όπλα τη φιλοσοφία και θετικές επιστήμες, κατ΄ ανάγκη και η απολογία άρχισε να συστηματικοποιείται και να απαρτίζει ιδιαίτερη επιστήμη, προοδευτικά σύμμορφη και συγχρονιζόμενη στις επιστημονικές απαιτήσεις.

Έτσι από τα παραπάνω προκύπτει ότι η μεταξύ των σχέση της χριστιανικής απολογίας και χριστιανικής απολογητικής είναι κατά λόγο και θεωρία η αυτή μεταξύ χριστιανικής κατήχησης και χριστιανικής κατηχητικής, χριστιανικής λατρείας και χριστιανικής λειτουργικής κ.λπ. Πάντως η χριστιανική απολογία δεν μπορεί να είναι και χριστιανική απολογητική, ενώ αντίθετα η χριστιανική απολογητική μπορεί να εκπληρεί το έργο της χριστιανικής απολογίας.

Μέσα της απολογητικής με τα οποία εκπληρώνονται οι σκοποί της είναι οι "*ενδείξεις*" και τα "*πιστεύματα*" ή "*πίστεις*" με τα οποία «κατασκευάζονται» τα διάφορα επιχειρήματα. Οι λαμβανόμενες ενδείξεις είναι δύο ειδών: οι *εξωτερικές* (εξωτερική απολογητική) και οι *εσωτερικές ενδείξεις* (εσωτερική απολογητική). Σπουδαία δε ανάγκη της απολογητικής είναι η Ιστορία όχι τόσο για την ανάδειξη των αιτιών των διαφόρων γεγονότων, όσο την "πίστωση" αυτών ως ιστορικά γεγονότα.

Αντίθετα, κύρια ενάντια της απολογητικής θεωρούνται τα διάφορα λεγόμενα "φιλοσοφήματα" που προσβάλλουν τη χριστιανική αλήθεια και τα οποία διακρίνονται σε τέσσερις κύριες κατηγορίες: στον ορθολογισμό, τον πανθεϊσμό, τον υλισμό και την αγνωσία.

## Δείτε επίσης
*Χριστιανοί απολογητές

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ε΄, σελ.193
* Μπέγζος, Μάριος, «Μεταξύ απολογητικής και αποκαλυπτικής. Πίστη και επιστήμη σε ορθόδοξη θεολογική προοπτική». Σύναξη 17 (1986), 35-51. 

Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Ολιβιέ Σορλέν

Ο **Ολιβιέ Σορλέν** είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Απριλίου 1979 στην πόλη Σαιντ-Ετιέν. Ο Σορλέν αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του ΠΑΟΚ.Απο το καλοκαίρι του 2010 ανήκει στη Γαλλική Εβιάν.

## Καριέρα
Ο Σορλέν αγωνίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη Γαλλία έχοντας αγωνιστεί με τις ομάδες Βαλένς, Μονπελιέ, ΑΣ Μονακό και Ρεν. Τον Ιανουάριο του 2008 ήρθε ως δανεικός στον ΠΑΟΚ από τη Ρεν όπου εντυπωσίασε με την απόδοση του. Το Ιούνιο του 2009 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα της Θεσσαλονίκης που τον απέκτησε με μεταγραφή από τη Ρεν. Στις 29 Αυγούστου 2010, ο Σορλέν ζήτησε να συναντηθει με τον προεδρο του ΠΑΟΚ. Στη συνάντηση που είχαν του ανακοινωσε ότι αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά οικογενειακά προβληματα τα οποία τον αναγκάζουν να επιστρέψει στη Γαλλία και ζήτησε να λυθεί το συμβόλαιο του. Συνέχισε την καρίερα του στην ποδοσφαιρικη ομάδα του Εβιάν, η οποία αγωνίζεταν στη Β' Γαλλίας στο τέλος της σεζόν 2010-11 πανηγύρισε την άνοδο με την ομάδα στη μεγάλη κατηγορία στο Γαλλικό πρωτάθλημα.

## Πηγές-Συνδέσεις
* Τα στατιστικά του Ολιβιέ Σορλέν στο Γαλλικό πρωτάθλημα
* Τα στατιστικά του Σορλέν στο Ελληνικό πρωτάθλημα

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΟΑ Βαλάνς
Ιωάννα της Γαλλίας (1391-1433)

Η **Ιωάννα της Γαλλίας** (1391 – 1433) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ισαβέλλας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Στεφάνου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας. Η Ιωάννα ήτα αδελφή του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και της Αικατερίνης, συζύγου πρώτα του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας και μετά του Όουεν Τυδώρ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ των Ντρε-Μονφόρ, δούκα της Βρετάνης. Οι κόμητες του Παντιέβρ δεν είχαν ακόμη δεχτεί το γεγονός ότι έχασαν τη Βρετάνη το 1365, κατά τη διάρκεια του Βρετονικού πολέμου διαδοχής, που έληξε με τη συνθήκη του Γκεράντ. Το 1420 προσκάλεσαν σε ένα συμπόσιο τον σύζυγό της Ιωάννη Ε΄, όπου τον απήγαγαν και τον έκλεισαν φυλακή, διαδίδοντας φήμες ότι πέθανε. Η Ιωάννα πολιόρκησε όλα τα κάστρα του Παντιέβρ, εξαναγκάζοντας τελικά τη χήρα κόμισσα του Παντιέβρ, Μαργαρίτα, να ελευθερώσει τον δούκα.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ των Ντρε-Μονφόρ δούκα της Βρετάνης, με τον οποίο έκανε 7 παιδιά μεταξύ των οποίων:
* Ισαβέλλα (1411 – 1442), παντρεύτηκε τον Γκυ ΙΔ΄ κόμη του Λαβάλ.
* Φραγκίσκος Α΄ 1414-π.1450, δούκας της Βρετάνης.
* Πέτρος Β΄ 1418-π.1457, δούκας της Βρετάνης.
* Ζιλ 1420-1450, κύριος του Σαντοσέ.
* Άννα 1409-π.1415, Μαργαρίτα 1412-π.1421, Αικατερίνη 1416-π.1421, απεβίωσαν μικρά.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Μιχαέλα του Βαλουά

Η **Μιχαέλα του Βαλουά** (*Michelle de Valois*, 11 Ιανουαρίου 1395 – 8 Ιουλίου 1422) ήταν κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ισαβέλλας της Βαυαρίας. 

## Βιογραφία
Σαν κορίτσι ήταν μαζί με την μικρότερη αδελφή της, Αικατερίνη, παραμελημένες από τους γονείς τους. Ο πατέρας τους υπέφερε από σχιζοφρένεια και η μητέρα τους ήταν απασχολημένη με τον ερωμένο της, Λουδοβίκο της Ορλεάνης. Παρά τις φήμες ωστόσο ότι παραμελήθηκε η μητέρα της είχε δώσει πολλά πολυτελή δώρα και υφάσματα, σε περίοδο πανώλης την έστειλε για ασφάλεια στην ύπαιθρο. 

Όταν ο πατέρας τους απέκτησε προσωρινά διαλείμματα ίασης, η μητέρα τους και ο Λουδοβίκος Βαλουά δούκας της Ορλεάνης τις απήγαγαν μαζί με τα παιδιά του Ιωάννη του Ισχυρού. Τον Ιούνιο του 1409 παντρεύτηκε τον Φίλιππο Γ΄, δούκα της Βουργουνδίας, ενώ έπεσε σε μελαγχολία (1419) όταν έμαθε την ανάμειξη του αδελφού της στον φόνο του πεθερού της, Ιωάννη του ισχυρού. Η Μιχαέλα αρρώστησε και πέθανε (1422) στη Γάνδη, την εποχή που ο σύζυγος της ετοιμαζόταν για την μάχη του Κον. Ο πρόωρος θάνατός της έφερε μεγάλη θλίψη στον λαό, γιατί ήταν πολύ αγαπητή. Φήμες έλεγαν ότι δηλητηριάστηκε από μια Γερμανίδα έμπιστη αυλική της που είχε απολύσει μόλις λίγο πριν από τον θάνατό της.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Rachel Gibbons; Isabeau of Bavaria, Queen of France (1385-1422): The Creation of an Historical Villainess

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Κόμισσες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Κόμισσες του Αρτουά
Απολλώνιο

Στην ελληνική αρχαιότητα με το όνομα **Απολλώνιο** (Απολλώνιον), ονομάζονταν οτιδήποτε  ανήκε, από αφιέρωση, στον θεό Απόλλωνα. Συνηθέστερα όμως καλούνταν Απολλώνια οι αρχαίοι ναοί και μαντεία που ήταν αφιερωμένα στον Απόλλωνα. Κυριότερα Απολλώνια ήταν:
# Το Ιερό των Δελφών, με το ομώνυμο μαντείο, που ήταν και το διασημότερο.
# Το Ιερό της Δήλου, που ήταν το δεύτερο σε διασημότητα.
# Το Απολλώνιο της Αβύδου, στην Αίγυπτο.
# Το Απολλώνιο του Ακτίου.
# Το Απολλώνιο στην Απολλωνία του Ευξείνου, απ΄ όπου ο Λούκουλος αφαίρεσε τον κολοσσό του Απόλωνα, έργο του Καλαμίδα, και τον μετέφερε στο Καπιτώλιο της Ρώμης.
# Το Απολλώνιο της Αδράστειας στο οποίο υπήρχε και μαντείο
# Το περίφημο ιερό των Αμυκλών που το κοσμούσε ο περιβόητος θρόνος του Απόλλωνα έργο του Βαθυκλή.
# Το Απολλώνιο της Ανάφης, που ονομαζόταν και ιερό του Αιγλήτου Απόλλωνα.
# Το Απολλώνιο της Βοιωτίας, στην ομώνυμη πόλη των Ταναγραίων.
# Το Απολλώνιο των Βραγχιδών αφιερωμένο στον Διδυμαίο Απόλλωνα το οποίο πυρπόλησε ο Ξέρξης.
# Το Απολλώνιο του Γρυνείου
# Το Ιερό του Δηλίου, εντός του Αργολικού κόλπου, στην αριστερή ακτή κατά τον είσπλου.
# Το Ιερό της Καλιδώνης, αφιερωμένο στον Λάφριο Απόλλωνα.
# Το Απολλώνιο της Καρχηδόνας.
# Το Απολλώνιο ιερό των Κλαζομενών.
# Το Απολλώνιο του άλσους της Κολοφώνος όπου υπήρχε και μαντείο
# Το Απολλώνιο του Κρότωνα.
# Το Απολλώνιο της Νάξου
# Το Απολλώνιο της Ναυπάκτου.
# Το Απολλώνιο των Οροβιών στην Εύβοια, στο οποίο υπήρχε και μαντείο.
# Το Απολλώνιο στο Παλατίνο λόφο της Ρώμης.
# Το Απολλώνιο της Ρόδου, αφιερωμένο στον Ερυθίβιο Απόλλωνα.
# Το Ιερό του Σελινουντίου Απόλλωνα, στη Σελινούντα.
# Το Απολλώνιο της Σικυώνας.
# Το Απολλώνιο της Τενέας στη Κορινθία.
# Το Απολλώνιο στη Χίο.
# Το Απολλώνιο στη Χρύση της Τροίας, αφιερωμένο στον Σμυνθέα Απόλλωνα, κ.ά.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ιερά
Καφεόδεντρο

thumb|right|200px|Καρποί και φυτό της ''Coffea Arabica''.
[thumb|Coffea arabica-καρποί και φύλα-Enchanting Floral Gardens στο Kula-Maui της [Χαβάης.]]
Το **καφεόδεντρο** (επιστημονικά ***Καφέα'', ''Coffea***) αποτελεί γένος φυτών υπό μορφή αειθαλούς και κορμώδους θάμνου που μοιάζει πολύ με την κερασιά. Από τους κόκκους του προέρχεται ο καφές. Ανήκει στην οικογένεια των Ερυθροδανοειδών και έχει 66 αναγνωρισμένες ποικιλίες. Τα καφεόδενδρα ζουν περίπου 25 - 30 χρόνια και ευδοκιμούν κυρίως σε τροπικά κλίματα. Τα άγρια φτάνουν σε ύψος τα 10 μέτρα, το ύψος όμως των καλλιεργούμενων περιορίζεται, για ευκολότερη συγκομιδή. Υπάρχουν δυο βασικά είδη καφεόδενδρου, η *[[Καφέα η αραβική]]* (*Coffea arabica*) που προέρχεται από την Αιθιοπία και δίνει τους καρπούς με την καλύτερη γεύση και άρωμα, και η *Coffea canephora (robusta - Καφέα η εύρωστη)*, οι καρποί της οποίας περιέχουν περισσότερη καφεΐνη, και προέρχεται απ' την Ουγκάντα.

Οι κάλυκες του καφέ (καρπού) αναπτύσσονται κατά μήκος των κλαδιών και χρειάζονται σχεδόν ένα χρόνο μέχρι να ωριμάσουν, παίρνοντας ένα κοκκινωπό χρώμα. Ο κόκκος του καφέ είναι ο πυρήνας (κουκούτσι) του καρπού του δέντρου· βρίσκεται στο κέντρο του, κάτω από τη σάρκα και το φλοιό του καρπού, που απομακρύνονται κατά την προεπεξεργασία του καφέ. Ο κόκκος χωρίζεται συνήθως σε δύο μέρη ή μπορεί να είναι ακόμη και μονός, γνωστός και ως μαργαριταρένιος (Pearl Coffee).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ερυθροδανοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής
Κατηγορία:Αφέψημα
Κατηγορία:Διεγερτικά φυτά
Κατηγορία:Θάμνοι
Κατηγορία:Φυτικά και μυκητιακά διεγερτικά
Κατηγορία:Καφές
Κόπερ

Το **Κόπερ** (σλοβενικά: *Koper*, ιταλικά: *Capodistria*, κροατικά: *Kopar*) είναι πόλη επί της Αδριατικής και το μοναδικό λιμάνι της Σλοβενίας. Μέχρι το 1954 κατοικούσαν στην πόλη ως επί το πλείστον Ιταλοί. Εκτός από το λιμάνι σημαντικό είναι και το πανεπιστήμιο που διαθέτει η πόλη. Απέχει 10 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Τεργέστης. Σήμερα το πολεοδομικό συγκρότημα έχει πληθυσμό 53.292 κατοίκους και αποτελεί την 4η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, εκ των οποίων οι 1.200 περίπου αποτελούν την Ιταλική μειονότητα της πόλης. 

Ο Ιωάννης Καποδίστριας καταγόταν από την πόλη. Το όνομα της οικογένειας ήταν Βιτόρι (Vitori) ή Βιττόρι (Vittori).

## Ονόματα
Το ιταλικό όνομα της πόλης στην αρχαιότητα ήταν γραμμένο ως *Capo d'Istria*, Capo δηλαδή η κεφαλή ή η πρωτεύουσα, di Istria, της Ίστριας, και αναφέρεται έτσι σε χάρτες και πηγές σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Τα αρχαία ονόματα της πόλης περιλαμβάνουν τα *Αιγίδα* και *Ιουστινόπολις*. Τα σύγχρονα ονόματα της πόλης περιλαμβάνουν: κροατικά: *Kopar*, σερβικά: *Копар*, γερμανικά: *Gafers*. Ο σλαβόφωνος πληθυσμός αποκαλεί την πόλη «Κόπερ». Ο σλαβόφωνος πληθυσμός, ο οποίος υπήρχε στην περιοχή τουλάχιστον από τα τέλη του 7ου αιώνα, βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην προφορική παράδοση μέχρι την εφεύρεση της τυπογραφίας. Το σλοβενικό όνομα *Koper* επιβεβαιώθηκε για πρώτη φορά γραπτώς το 1557, αλλά με την ορθογραφία *Copper*.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Κέρκυρα, Ελλάδα
*  Φερράρα, Ιταλία
*  Σαμάρα, Ρωσία
*  Μούτζια, Ιταλία
*  Σαν Ντορλίγκο ντέλλα Βάλλε, Ιταλία
*  Μπούζετ, Κροατία
*  Ζίλινα, Σλοβακία
*  Τζιουτζιάνγκ, Κίνα
*  Άγιος Ιωάννης, Καναδάς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Λιμάνι του Κόπερ

Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβενίας
Κατηγορία:Ίστρια
Internet Archive

Το **Internet Archive** είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός που θέτει ως στόχο τη δημιουργία μιας ελεύθερης ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης στο διαδίκτυο. Στα εγχειρήματα που συντηρεί περιλαμβάνεται και αρχείο, στο οποίο αποθηκεύονται σελίδες του διαδικτύου περιοδικά κατά τη διαχρονική τους παρουσία. Ο χρήστης είναι δυνατόν να αναζητήσει σελίδες μέσω της μηχανής οπισθοδρόμησης (Wayback Machine). Πέραν των δικτυακών σελίδων στον συγκεκριμένο δικτυακό τόπο βρίσκονται αποθηκευμένα ηχητικά αρχεία, video αρχεία, εκπαιδευτικό υλικό και άλλα. Ιδρύθηκε το 1996 και η έδρα του βρίσκεται στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ. 

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 
* Internet Archive Mirror at the Bibliotheca Alexandrina, Egypt
* Web Archiving at archive.org, details of Internet Archive operations
* 
* 
* 
* Internet Archive (recursive archive)
* Early websites from 1996

## Δικτυακοί τόποι

*The Internet Archive

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστότοποι
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Ιστορία του Διαδικτύου
Φυτικές ίνες

εναλλ.=Ένας κύλινδρος από ίνες καρύδας πάνω σε ένα τραπέζι.|μικρογραφία|Φυτικές ίνες καρύδας για χρήση σε γλάστρες για την απορρόφηση του επιπλέον νερού.
μικρογραφία|Εικόνα μικροσκόπιου μίας ίνας λιναριού.
Με τον όρο **φυτικές ίνες** ή **ακατέργαστες ίνες** εννοούμε το σύνολο των οργανικών συστατικών των μεμβρανών των φυτικών κυττάρων και των σκελετικών συστατικών του φυτού, οι οποίες παραμένουν κατά την χημική ανάλυση των τροφίμων μετά την απομάκρυνση της πρωτεΐνης, του λίπους και των μη αζωτούχων εκχυλίσιμων υλών. Οι φυτικές ίνες είναι πολυσακχαρίτες (σύνθετοι υδατάνθρακες). **Διαιτητικές ίνες** είναι οι φυτικές ίνες οι οποίες μπορούν να καταναλωθούν από τον άνθρωπο.

Στις φυτικές ίνες ανήκουν:

* Μη αμυλούχοι πολυσακχαρίτες 
** Κυτταρίνη 
** Ημικυτταρίνη  
** Πηκτίνες  
** Κόμμεα 

* Ινουλίνη  
* Λιγνίνη  

και άλλα συστατικά. 

## Βιολογικός Ρόλος
Οι φυτικές ίνες  αποτελούν συστατικά των τροφών των οποίων η κατανάλωση προκαλεί διάφορες ευεργετικές ενέργειες στον οργανισμό μας. Οι ουσίες αυτές, δεν πέπτονται από το γαστρεντερικό σύστημα και μεταφέρονται ανέπαφες στο παχύ έντερο και εκεί υφίστανται μικρότερου ή μεγαλύτερου βαθμού ζύμωση από τα βακτήρια που αποικούν φυσιολογικά το έντερο. 

Επίσης, συγκρατούν νερό από το έντερο, καταπολεμώντας τη δυσκοιλιότητα και συμβάλλοντας στην πρόληψη του καρκίνου του εντέρου. Δίαιτες πλούσιες σε φυτικές ίνες έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα από 3% μέχρι 8%, ελαττώνουν ελαφρώς την αρτηριακή πίεση, αυξάνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη και μεταβάλλουν τους παράγοντες πήξης. 

Κάποιες τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες είναι:
*Τα δημητριακά ολικής άλεσης
*Τα ζυμαρικά ολικής άλεσης
*Τα ποπ-κορν
*Η αγκινάρα
*Τα φασόλια
*Οι φακές
*Η βρώμη
*Οι γλυκοπατάτες

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Ηλιόπουλου, Γ. *Χημεία Τροφίμων*, ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1994, σελ.80

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Κλωστοϋφαντουργία
Μολότοφ

Ο όρος **Μολότοφ** συναντάται στα άρθρα:

*Κοκτέιλ μολότοφ, εμπρηστική βόμβα
*Βιατσεσλάβ Μιχαήλοβιτς Μόλοτοφ, σοβιετικός πολιτικός και διπλωμάτης
*Σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ, γνωστό και ως Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης
*Γραμμή Μολότοφ, σειρά οχυρωματικών έργων
*Σχέδιο Μολότοφ, σχέδιο της Σοβιετικής Ένωσης για παροχή βοήθειας στις σύμμαχες χώρες της

Κατηγορία:Επώνυμα
SS (αποσαφήνιση)

Ο όρος **SS** (**Ες-Ες**) μπορεί να αναφέρεται:

*Στη Schutzstaffel (συντομογραφία: SS), εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση της Ναζιστικής Γερμανίας
*Στα Waffen SS, πολεμικό παρακλάδι της Schutzstaffel
*Στο Νότιο Σουδάν, χώρα κατά ISO 3166-2
** Στον .ss top-level domain κωδικό για το Νότιο Σουδάν στο διαδίκτυο.
*Στον καταχωρητή μικροεπεξεργαστών τύπου x86, **SS**.
Άπις (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Άπις** μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα και οικισμοί:

:**Πρόσωπα**:
* Άπις, μυθικός βασιλιάς του Άργους.
* Άπις ο Τελχίου, μυθικός βασιλιάς της Σικυώνας.
* Άπις ο Ιάσονος, γιος του Ιάσονα.
* Άπις, θεός των αρχαίων Αιγυπτίων.

: **Οικισμοί**:
* Άπις, κώμη της αρχαίας Αιγύπτου κοντά στο Λούξορ.
* Άπις, κώμη της αρχαίας Αιγύπτου στη Μεσόγειο.
* Άπις, κώμη της αρχαίας Αιγύπτου στη Μεσόγειο.
Άπις ο Τελχίου

Ο **Άπις** ήταν μυθικός βασιλιάς της Σικυώνας. 

Ήταν γιος του Τελχίνου και πατέρας του Θελξίωνα. 

Ο Άπις ήταν τόσο ισχυρός ήρωας, που η Πελοπόννησος στην εποχή του ονομαζόταν Απία..

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικυώνας
Κόρινθος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Κόρινθος** μπορεί να αναφέρεται: 

* Στη σύγχρονη πόλη: Κόρινθος
* Στο σύγχρονο χωριό πλησίον της αρχαίας πόλης: Αρχαία Κόρινθος Κορινθίας
* Στην αρχαία πόλη: Αρχαία Κόρινθος
* Στην αρχαία αποικία: Κόρινθο της Ιταλίας
* Στο μυθικό βασιλιά της Κορίνθου: Κόρινθος (μυθολογία)
Ερτουγρούλ Οσμάν

Ο **Οσμάν Ερτουγρούλ** (*Ertuğrul Osman Osmanoğlu*, 18 Αυγούστου 1912 – 23 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν πρώην πρίγκιπας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και εγγονός του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Ο πλήρης τίτλος του ήταν *Devletli Necabetli Ertuğrul Osman Efendi Hazretleri* και ο 43ος στην αυτοκρατορική διαδοχή στη δυναστεία των Οσμάν, η οποία κυβέρνησε από το 1281 ως το 1922. Έπειτα από την κατάργηση της μοναρχίας το 1923, η Τουρκία έγινε δημοκρατία. Ο τελευταίος εναπομείνας διεκδικητής του θρόνου, θεωρούνταν στην Τουρκία ως ο "τελευταίος Οθωμανός".

## Ζωή
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Γιλντίζ (Yıldız Sarayı) στην Κωνσταντινούπολη ή στο Νισάντασι του Πέρα (σημερινό Μπέιογλου). Ήταν ο νεότερος γιος του πρίγκιπα (σεχζαντέ) Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι(Şehzade Mehmed Burhaneddin Efendi, 1885 - 15 Ιουνίου 1949), βασιλέα της Αλβανίας το 1914.

Το 1924 έμαθε, ενώ ο ίδιος σπούδαζε στη Βιέννη, ότι όλα τα μέλη της οικογένειας του σουλτάνου επρόκειτο να σταλούν στην εξορία. Δεν επέστρεψε στην Τουρκία παρά μόνο τη δεκαετία του 1990, οπότε και του δόθηκε η τουρκική υπηκοότητα. Από το 1933 έζησε στη Νέα Υόρκη. Έγινε ο 45ος αρχηγός της Αυτοκρατορικής Δυναστείας των Οσμάν το 1994.

Έζησε στη Νέα Υόρκη σε ένα λιτό διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια. 

Μιλούσε τουρκικά, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά με ευφράδεια, ενώ καταλάβαινε και ισπανικά, όπως επίσης και ιταλικά.

Ο Ερτουγρούλ Οσμάν Ε΄ απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 97 ετών στις 23 Σεπτεμβρίου του 2009. Σύμφωνα με το υπουργείο πολιτισμού της Τουρκίας ο θάνατός του επήλθε από νεφρική ανεπάρκεια. Ο Οσμάν νοσηλευόταν επί μία εβδομάδα σε νοσοκομείο λίγο πριν το θάνατό του.

## Γάμοι
Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα στη Νέα Υόρκη, στις 20 Ιανουαρίου του 1947 με την Γκούλντα ("Gulda Twerskoy Hanım Efendi" , 20 Μαρτίου 1915 - 16 Σεπτεμβρίου 1985), χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Η δεύτερη σύζυγός του, την οποία παντρεύτηκε στη Νέα Υόρκη στις 27 Σεπτεμβρίου 1991, ήταν η Ζεϊνέπ (Zeynep Tarzi Hanım Efendi, γενν. στις 16 Δεκεμβρίου 1940), ανεψιά του πρώην βασιλιά του Αφγανιστάν, Αμανουλάχ Χαν. Ο τελευταίος γάμος διήρκεσε ως το θάνατό του, το 2009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* άρθρο στους New York Times
* Γενεαλογικό δένδρο 
* άρθρο για τον Οσμάν στην τουρκική εφημερίδα Zaman Gazetesi

Κατηγορία:Οθωμανοί
Νόβα Γκορίτσα

Η **Νόβα Γκορίτσα** (σλοβένικα: *Nova Gorica*, Νέα Γκορίτσα) είναι πόλη στη Σλοβενία στα σύνορα της Ιταλίας, κοντά στην ιταλική πόλη Γκορίτσια (*Gorizia*), της οποίας ήταν παλαιότερα προάστιο. Έχει 21.082 κάτοικους. Όταν υπογράφηκε η συνθήκη των Παρισίων του 1947 (Συνθήκη με την Ιταλία του 1947), η πόλη Γκορίτσια βρέθηκε εκτός της τότε Γιουγκοσλαβίας και έτσι, το 1948, χτίστηκε η Νόβα Γκορίτσα (Νέα Γκορίτσα) μέσα σε Γιουγκοσλαβικό έδαφος.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Αλεξάντροβατς, Σερβία
*  Κλάγκενφουρτ, Αυστρία
*  Ότοτσατς, Κροατία
*  Σαν Βεντεμιάνο, Ιταλία

Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβενίας
Υδροβρωμικό οξύ

Το **υδροβρωμικό οξύ** είναι ισχυρό ανόργανο οξύ που σχηματίζεται από τη διάλυση του υδροβρωμίου στο νερό. Αποδίδεται από τον ίδιο χημικό τύπο με το υδροβρώμιο, HBr και πολλές φορές αυτές οι δύο ουσίες συγχέονται μεταξύ τους. 
Το υδροβρωμικό οξύ είναι άχρωμο υδατικό διάλυμα που αποστάζει στους 124,3°C σχηματίζοντας αζεοτροπικό μίγμα με το νερό που περιέχει 47,63% w/w HBr.
Το υδροβρωμικό οξύ είναι ένα από τα ισχυρότερα γνωστά ανόργανα οξέα, έχει pKa = -9 και είναι ισχυρότερο από το υδροχλωρικό, αλλά όχι τόσο ισχυρό όσο το υδροϊωδικό οξύ.

## Παρασκευές

Για να παρασκευαστεί το υδροβρωμικό οξύ στο εργαστήριο, συνήθως πρώτα παρασκευάζεται το άνυδρο υδροβρώμιο το οποίο στη συνέχεια διαλύεται στο νερό. Απευθείας, μπορεί να παρασκευαστεί από την αντίδραση Br2, SO2 και νερού.
Στη βιομηχανία, το υδροβρωμικό οξύ παρασκευάζεται συνήθως από αντίδραση του βρωμίου με θείο ή φωσφόρο και νερό. Μερικές φορές παρασκευάζεται και ηλεκτρολυτικά. Μπορεί να παρασκευαστεί επίσης από την κατεργασία βρωμιούχων ενώσεων με μη-οξειδωτικά οξέα όπως το φωσφορικό ή το οξικό.
Στο εμπόριο διατίθεται σε διαλύματα ποικίλων συγκεντρώσεων και με διάφορες καθαρότητες.

## Χρήσεις
Το υδροβρωμικό οξύ χρησιμοποιείται κυρίως για την παρασκευή ανόργανων βρωμιούχων ενώσεων και κυρίως βρωμιούχου ψευδαργύρου (ZnBr2), βρωμιούχου ασβεστίου (CaBr2) και βρωμιούχου νατρίου (NaBr) π.χ. :
: Zn + 2HBr → ZnBr2 + H2
:  
Είναι χρήσιμο αντιδραστήριο για τη δημιουργία οργανοβρωμιούχων ενώσεων. Ορισμένοι αιθέρες διασπώνται από HBr. Καταλύει επίσης αντιδράσεις αλκυλίωσης και εξορύξεις κάποιων μεταλλευμάτων.
Βιομηχανικά σημαντικές οργανικές ενώσεις που παρασκευάζονται από υδροβρωμικό οξύ είναι οι φαινόλες και το βρωμοξικό οξύ.

Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου
Λυγαριά

[μικρογραφία|Η Λυγαριά (''Vitex agnus-castus'') δίπλα στη θάλασσα, Νταμούχαρη [Πήλιο|Πηλίου, Μαγνησία, Θεσσαλία, 11-7-2021]]

Η **Λυγαριά** (επιστ. ονόμ.: *Άγνος η κοινή*, *Άγνος ο αγνός*, λατ. *Vitex agnus-castus*) ανήκει στην οικογένεια Verbenaceae (Βερβενίδες) και είναι θάμνος πολύ διαδεδομένος στην ελληνική ύπαιθρο. Το όνομά της οφείλεται στα ευλύγιστα κλαδιά της. Είναι είδος με μεσογειακή κατανομή και το συναντάμε σε χαμηλά υψόμετρα, κυρίως σε κοίτες ποταμών, σε υγρά σημεία στο πίσω μέρος των αμμολόφων στη θάλασσα και σε ακτές λιμνών.  Το όνομα του γένους “Vitex” προέρχεται από το λατ. “viere” που σημαίνει πλέκω, εξαιτίας της χρήσης των ευλύγιστων κλαδιών της λυγαριάς στην καλαθοπλεκτική. Ο όρος **agnus–castus** προέρχεται από την ελληνική **ἁγνός** («αγνός») και τη λατινική **castus** («αγνός»). Η λυγαριά από την αρχαιότητα είχε επίσης, τη φήμη του αναφροδισιακού. Κατά το Διοσκορίδη, αναφέρεται ως “άγονος” (=χωρίς απογόνους) και οι γυναίκες στις θεσμοφορίες χρησιμοποιούσαν τα κλαδιά της για κρεβάτι, ώστε να διατηρήσουν την αγνότητα τους. Κατά το Μεσαίωνα, το “άγονος” μεταλλάχθηκε σε “agnus” =αμνός αποκτώντας την έννοια της αγνότητας, προσθέτοντας επίσης το επίθετο “castus”=αμόλυντος. Η λυγαριά μπορεί να φτάσει σε ύψος τα τρία μέτρα. Τα φύλλα της λυγαριάς είναι λογχοειδή και ανά πέντε ενωμένα με τον κεντρικό βλαστό. Τα άνθη της αναπτύσσονται στις κορυφές των μίσχων διαμορφώνοντας ένα κωνικό σχήμα. Έχουν χρώμα συνήθως μωβ, αλλά και λευκό. Η λυγαριά ανθίζει όλο το καλοκαίρι μέχρι και τον Νοέμβριο, τα άνθη της, όπως και τα παλαμοειδή φύλλα της έχουν ωραίο άρωμα. Οι καρποί της (δρύπη) είναι σφαιρικοί, σαν “πιπέρι”, ερυθροί-μελανοί όταν ωριμάζουν. Συχνά καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό σε κήπους και γλάστρες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αξιώτη Μ. & Αξιώτη Β. 2011, Φυτά της Ελλάδας, Η Έρευνα στη Λέσβο.
*Μπάουμαν Ε. 1984, Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία
*Παπιομύτογλου Β. 2006 
*Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών
*Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. II).
*Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ιεροβοτανοειδή
Κατηγορία:Θάμνοι
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Άνθη
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Ποταμούλα Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας

*Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: [[Ποταμούλα Μακρυνείας Αιτωλοακαρνανίας|Ποταμούλα Μακρυνείας]]*

Η **Ποταμούλα** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας και τον πρώην δήμο Παρακαμπυλίων. 

## Γενικά στοιχεία
Η Ποταμούλα βρίσκεται πάνω στην  εθνική οδό Αγρινίου-Καρπενησίου και είναι το τελευταίο πεδινό χωριό αυτής της διαδρομής. Είναι αραιοκατοικημένο χωριό και αυτό οφείλεται στο ότι ο κάθε κάτοικος, έχτιζε το σπίτι του εκεί που ήταν και το κτήμα του. Περιλαμβάνει μεγάλη έκταση, το μάκρος του είναι γύρω στα πέντε χιλιόμετρα. Το χωριό διασχίζουν στην αρχή δύο ποτάμια, το ένα έρχεται από το χωριό Αμπέλια (Αύλακες) και το άλλο από το χωριό Κυπάρισσος. Στο μέσον του χωριού τα δύο αυτά ποτάμια ενώνονται σε ένα, όπου τα νερά του χύνονται λίγο πιο κάτω, στον ποταμό Ζέρβα.

Το χωριό Ποταμούλα έχει τακτική αστική συγκοινωνία από την πόλη του Αγρινίου. Έχει αστυνομικό τμήμα, διθέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Οι οικογένειες που κατοικούν στο χωριό είναι περίπου εκατό. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (ελιές κ.ά.) και με την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα).

Από το 1950 έως το 1997 το χωριό Ποταμούλα ήταν κοινότητα. Κατόπιν με το νόμο «Καποδίστρια» εντάχθηκε στο Δήμο Παρακαμπυλίων με έδρα τον Άγιο Βλάσιο. Γειτονικά χωριά που συνορεύει είναι, δυτικά με το χωριό Σαργιάδα, βόρεια με το χωριό Αμπέλια (Αύλακες), ανατολικά με το χωριό Κυπάρισσος και νότια με το χωριό Μαλεβρός, που βρίσκεται απέναντι από τον ποταμό Ζέρβα. Αποτελείται από δύο οικισμούς, τα Τσουναίικα, που είναι και ο μεγαλύτερος και τον Κελανίτη. Η ονομασία του πρώτου οφείλεται στην πληθώρα των κατοίκων που φέρουν το επώνυμο Τσούνης. Στα Τσουνέϊκα υπάρχει και ο παλιός οικισμός με την ίδια ονομασία και βρίσκεται σε μικρή απόσταση βορειοανατολικά του νέου οικισμού. Η μετεγκατάσταση στον νέο έγινε στις αρχές του 1970. Η αιτία της ήταν οι αγρότες να είναι πιο κοντά στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις τους καθώς και πιο κοντά στο κεντρικό οδικό δίκτυο που οδηγεί στο Αγρίνιο. Σήμερα εκσυγχρονισμένος πλέον ο νέος οικισμός στερείται νέου κόσμου διότι νόσησε στο φαινόμενο τις αστυφιλίας. Τα Τσουνέικα είναι σχετικά πιο εύφορα από το υπόλοιπο χωριό γιατί βρίσκονται πολύ κοντά στον ποταμό Ζέρβα. Σε μικρή απόσταση έχουν βρεθεί (στους πρόποδες του βουνού Παλιόκαστρο) και τα απομεινάρια ενός αρχαίου ναού ο οποίος πιθανολογείται ότι ήταν αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη.

Από την Ποταμούλα κατάγεται η ηθοποιός και παρουσιάστρια Ζέτα Μακρυπούλια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Αλίκη της Βρετάνης

Η **Αλίκη της Βρετάνης** (, 1200 – 21 Οκτωβρίου 1221) από τον Οίκο του Τουάρ, ήταν νόμιμη δούκισσα της Βρετάνης (1203 – 1221) και κόμισσα του Ρίτσμοντ σαν δώρο στην Αγγλία. Η Αλίκη ήταν κόρη της Κωνσταντίας, δούκισσας της Βρετάνης, και του Γκυ του Τουάρ. Σύμφωνα με τους Γάλλους ιστορικούς η μητέρα της πέθανε από επιπλοκές όταν γεννήθηκαν οι δίδυμες μικρότερες αδελφές της Αικατερίνη του Τουάρ και Μαργαρίτα. Τα μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια της ήταν ο Αρθούρος Α΄ της Βρετάνης και η Ελεονώρα της Βρετάνης, παιδιά της Κωνσταντίας και του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη. Όταν πέθανε ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος ξέσπασε διαμάχη ανάμεσα στον νέο βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα και τα αδέλφια της, όπου στην *"μάχη του Μιρεμπώ"* (1202) συνελήφθησαν, η Ελεονώρα φυλακίστηκε και ο Αρθούρος δολοφονήθηκε.

Οι βαρόνοι της Βρετάνης αναγνώρισαν αμέσως την Αλίκη σαν νόμιμο κληρονόμο του Αρθούρου αντί για την Ελεονώρα, ο λόγος ήταν ο φόβος μην τυχόν ο Ιωάννης ο Ακτήμονας διεκδικήσει την αντιβασιλεία της Βρετάνης στο όνομα της φυλακισμένης Ελεονώρας. Ο πατέρας της Γκυ έγινε αντιβασιλιάς στο όνομά της ως το 1206, οπότε ο ίδιος ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας έγινε αντιβασιλιάς της Βρετάνης στο όνομα της μικρής Αλίκης. Ο Γάλλος βασιλιάς έσπασε τον δεσμό της μικρής Αλίκης με τον πρίγκιπα των Βρετόνων Ερρίκο του Πεντιέβρ, την πάντρεψε με τον ξάδελφο του Πέτρο του Ντρε. Ο Πέτρος παντρεύτηκε την Αλίκη (27 Ιανουαρίου 1213) και πλήρωσαν φόρο υποτέλειας στον Γάλλο βασιλιά για λογαριασμό της Βρετάνης. Ο Πέτρος και η Αλίκη αναγνωρίστηκαν από τον Γουίλιαμ Μαρσάλ, 1ο κόμη του Πέρμπροκ αντιβασιλέα της Αγγλίας σαν κόμητες του Ρίτσμοντ στην θέση της Ελεονώρας που δεν ελευθερώθηκε ποτέ από την φυλακή. Η Αλίκη πέθανε στην γέννα του τελευταίου παιδιού της (21 Οκτωβρίου 1221) χωρίς να εξασκήσει ποτέ έλεγχο στην κληρονομιά της, την διαδέχθηκε ο γιος της Ιωάννης Α΄ αλλά ο σύζυγος της Πέτρος ήταν ο πραγματικός κυβερνήτης σαν αντιβασιλιάς μέχρι το 1227.

## Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Πέτρο του Ντρε απέκτησε :

*Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης, παντρεύτηκε τη Λευκή της Καμπανίας και είχε γιο τον Ιωάννη Β΄, δούκα της Βρετάνης.
*Γιολάντα της Βρετάνης, παντρεύτηκε τον Ούγο ΙΑ΄, κόμη του Λουζινιάν.
*Αρθούρος της Βρετάνης (1220 - 1224)

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
* Brittany, Julia M.H. Smith, Medieval France: An Encyclopedia, Ed. William W. Kibler, (Garland Publishing Inc., 1995 )
* François Manet, Histoire de la Petite-Bretagne, ou Bretagne Armorique, depuis ses premiers habitans connus
* John W. Baldwin, The Government of Philip Augustus: Foundations of French Royal Power in the Middle Ages, (University of California Press, 1986)
* Pierre-Hyacinthe Morice, Histoire ecclésiastique et civile de Bretagne, Tome premier

Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Ασβέστι Φθιώτιδας

Το **Ασβέστι** (ή *Ασβέστης*, επίσημη ονομασία *Ασβέστιον*) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης Δημοτικής Κοινότητας, της Δημοτικής Ενότητας Μακρακώμης, του Δήμου Μακρακώμης, ο οποίος υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα (τέως νομό) Φθιώτιδας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το Πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Φθιώτιδας του νομού Φθιώτιδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφία
Το Ασβέστι είναι ορεινός οικισμός στο Δ. ΒΔ. τμήμα του νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές της κορυφής «Μακρυά Ράχη» (624 μ.) και στις πηγές του ρέματος Ρούζα, στο τέλος του επαρχιακού δρόμου από το Αρχάνι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 530. Απέχει 14 χλμ. περίπου Β. της Μακρακώμης και 38 χλμ. περίπου ΒΔ. της Λαμίας.  Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 13,312 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάκριδος του, τέως, νομού Φωκίδος & Λοκρίδος. Το 1841 προσαρτήθηκε στον δήμο Μακρακώμης. Εντάχθηκε διαδοχικά στους νομούς Φθιώτιδος (1899) και Φθιώτιδος και Φωκίδος (1909). Το 1932 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Φθιώτιδος. Το 1996 προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασβεστίου Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον Δήμο Μακρακώμης.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία Γέννησης της Θεοτόκου στη νότια είσοδο του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Χάρτες «Ανάβαση» (Στερεά Ελλάδα, 1:50.000)
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*http://asvesti.blogspot.com/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Υμέναιος

Ο **Υμήν** ή **Υμέναιος** ήταν αρχαία ελληνική θεότητα που προστάτευε τον θεσμό του γάμου. 

Απεικονίζεται ως όμορφο νεαρό αγοράκι που επικαλείται στον γαμήλιο ύμνο των αρχαίων Ελλήνων. Το όνομά του προέρχεται από την λέξη *ύμνος*, ενώ η θεότητα προέκυψε από την προσωποποίηση του ύμνου. Παριστάνεται ως νεανίας. Είναι ψηλότερος και πιο σοβαρός από τον Έρωτα, ενώ στο χέρι του κρατάει ένα γαμήλιο δαυλό.

## Ο μύθος
Για πρώτη φορά μνημονεύεται από τον Ευριπίδη και από την Σαπφώ.

Είναι γιος του Απόλλωνα και μιας από τις τρεις Μούσες, την Καλλιόπη, την Ουρανία ή την Τερψιχόρη, γι' αυτό και μνημονεύεται με τα άλλα τέκνα των Μουσών, τον Λίνο και τον Ιάλεμο και τον Ορφέα.

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή είναι απλά φίλος του Απόλλωνα ή του Θάμυρι και γιος του Μάγνη και της Καλλιόπης, ή του Διόνυσου και της Αφροδίτης. 
## Άλλες εκδοχές
[μικρογραφία|''Τρεις νεαρές στολίζουν μια στήλη του Υμέναιου'', [Τζόσουα Ρέινολντς, 18ος αιώνας]]
Σε αρχαιότερες παραδόσεις αναφέρεται σαν θνητός. Σε κάποιο αργίτικο μύθο, ο Υμέναιος ήταν ένας νεανίας από το Άργος. Κάποια μέρα που έπλεε με το καράβι του ανοιχτά της Αττικής, απελευθέρωσε μερικές κοπέλες από τα χέρια Πελασγών πειρατών. Οι κοπέλες αυτές τον εξύμνησαν στα γαμήλια τραγούδια τους. 

Σύμφωνα με τους μύθους της Αττικής, ο Υμέναιος ήταν ένας νεανίας, τόσο όμορφος που έμοιαζε για κορίτσι. Ερωτεύτηκε μια κόρη που δεν ανταπόδωσε τα αισθήματά του. Ο Υμέναιος έβαλε γυναικεία ρούχα και την ακολούθησε κρυφά στην Ελευσίνα στη γιορτή της Δήμητρας. Εκεί έπεσε στα χέρια ληστών που τον έκλεψαν μαζί με τις άλλες γυναίκες και τις πήγαν σε μια ξένη χώρα μακρινή. Όταν οι ληστές έπεσαν να κοιμηθούν, ο Υμέναιος τους σκότωσε όλους και απελευθέρωσε τα κορίτσια επιστρέφοντας πίσω στην Αθήνα. Εκεί ζήτησε για αντάλλαγμα την κόρη που αγαπούσε. Οι πολίτες της Αθήνας του έδωσαν την συγκατάβαση τους. Ο γάμος που ακολούθησε ήταν τόσο οι γιορταστικός, και η ατμόσφαιρα τόσο ευτυχισμένη, που ο Υμέναιος εξυμνήθηκε στα τραγούδια τους. 

Μια τρίτη εκδοχή λέει ότι ήταν ένας νέος που σκοτώθηκε μέσα στο σπίτι του όταν αυτό κατέρρευσε την ημέρα του γάμου του. Από τότε τον εξυμνούσαν στα τραγούδια του γάμου για να τον εξευμενίσουν. Σε έναν ορφικό μύθο αναφέρεται ότι τον επανέφερε στη ζωή ο Ασκληπιός.

Μια άλλη εκδοχή λέει ότι τραγούδησε στον γάμο του Διονύσου και της Αριάδνης όταν ξαφνικά έχασε την φωνή του.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεότητες γονιμότητας της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας
Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές 2009

Οι δέκατες έβδομες **Ομοσπονδιακές εκλογές** στη Γερμανία πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009, τέσσερα χρόνια μετά τις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2005. Οι εκλογές διεξήχθησαν στο τέλος της τετραετούς διακυβέρνησης από τον μεγάλο συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλιστών, υπό την ηγεσία της Άνγκελα Μέρκελ.

## Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα των εκλογών έδωσαν στην καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ μία δεύτερη θητεία, καθώς οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) επικράτησαν με ποσοστό 33,8% αλλά μείωσαν το ποσοστό τους σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές του 2005. 

Οι Χριστιανοδημοκράτες δεν απέκτησαν απόλυτη πλειοψηφία αλλά θα προχωρήσουν σε σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με το Κόμμα Ελεύθερων Πολιτών (FDP) που αύξησε εντυπωσιακά τα ποσοστά του συγκεντρώνοντας 14,5%. 

Οι σοσιαλιστές (SPD) ήταν οι μεγάλοι χαμένοι των εκλογών καθώς υποχώρησαν περίπου 11 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2005 και περιορίστηκαν στο 23,1%. Το ποσοστό αυτό είναι το χειρότερο του SPD στη σύγχρονη ιστορία του. Εντυπωσιακή άνοδο παρουσίασαν τα μικρότερα κόμματα που κατέγραψαν ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά. 

Το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) κατέλαβε την τρίτη θέση με ποσοστό 14,5%, η αριστερά συγκέντρωσε ποσοστό 12,5% συγκεντρώνοντας πολύ υψηλά ποσοστά σε περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και οι πράσινοι συγκέντρωσαν 10,1%.

## Προεκλογική περίοδος
Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν λίγες μέρες πριν τις εκλογές τους Χριστιανοδημοκράτες να προηγούνται με ένα ποσοστό που κυμαίνεται γύρω στο 36% και τους Σοσιαλιστές να ακολουθούν με 24%. Ακολουθούσαν οι πράσινοι και το κόμμα ελεύθεροι πολίτες με ποσοστά που κυμαίνονται γύρω στο 12% και στη συνέχεια η αριστερά με ποσοστά που άγγιζαν το 5%. Μεγάλη έκπληξη τελικά αποτέλεσε η Αριστερά που συγκέντρωσε διπλάσιο ποσοστό απ' αυτό που φαινόταν να συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις.

## Οι πρόσφατες Ευρωεκλογές
Στις πρόσφατες Ευρωεκλογές του 2009 είχε επικρατήσει ο Χριστιανοδημοκρατικός σχηματισμός (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ που συγκέντρωσε το 30,7 των ψήφων και 34 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Ακολούθησαν οι Σοσιαλιστές (SPD) με 20,8% και 23 έδρες και οι Πράσινοι με 12,1% και 14 έδρες. Τέταρτη δύναμη είχαν αναδειχθεί οι ελεύθεροι πολίτες (FDP) με 12 έδρες ενώ η αριστερά (DIE LINKE) είχε συγκεντρώσει 7,5% και 8 έδρες όσες κατέλαβαν και οι Βαυαροί Χριστιανοδημοκράτες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ναυτεμπορική - ''Αποτελέσματα Γερμανικών εκλογών'' 
* eupolitics - ''Γερμανικές εκλογές''

2009
Κατηγορία:Εκλογές του 2009
Προμηθέας (δέντρο)

thumb|right|250px|Η θέση που φύτρωνε το δέντρο «Προμηθέας».
Με το όνομα **Προμηθέας** (Prometheus, γνωστό και ως **WPN-114**) ήταν γνωστό ένα δέντρο που βρισκόταν στην περιοχή της Νεβάδα, στο πάρκο Wheer. Ο Προμηθέας είναι μία υπεραιωνόβια πεύκη του είδους *[[Πεύκη η μακραίωνη]]* (*Pinus longaeva*). Το δέντρο αυτό θεωρούταν ο αρχαιότερος μη-κλωνικός ζωντανός οργανισμός της Γής. Η ηλικία του υπολογιζόταν ότι έφτανε τουλάχιστον τα 4.862 έτη, ενώ εικάζεται πως πλησίαζε ή ξεπερνούσε τα 5.000 έτη. Το 1964 το δέντρο κόπηκε για την έρευνα του τελειόφοιτου φοιτητή Donald R. Currey και της υπηρεσίας δασών των ΗΠΑ. Μετά την κοπή υπολογίστηκε η ηλικία του. Η απόφαση για την διαδικασία που οδήγησε στην κοπή του δέντρου παραμείνει αμφισβητούμενη, ενώ υπάρχουν διάφορες εκδοχές για αυτή. Στο δέντρο δόθηκε το όνομα του Προμηθέα, ενώ το όνομα WPN-114 δόθηκε από τον Donald R. Currey και δηλώνει πως είναι το 114ο δέντρο που ερεύνησε στη περιοχή White Pine country της Νεβάδα. Μετά την κοπή του δέντρου και την ανακάλυψη ότι πρόκειται για ένα τόσο παλιό οργανισμό, το πάρκο Wheer απέκτησε τον τίτλο του εθνικού πάρκου ώστε να προστατευθούν τα υπεραιωνόβια δέντρα του, ενώ η θέση ενός άλλου δέντρου που θεωρείται αυτή την στιγμή ως ο αρχαιότερος μη-κλωνικός οργανισμός, και φέρει το όνομα *[[Μαθουσάλα (δέντρο)|Μαθουσάλα]]* (από το ομώνυμο πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης), κρατείται μυστική από την υπηρεσία δασών των ΗΠΑ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορικά δέντρα
Κατηγορία:Προμηθέας
Κυβερνήτης της Αρούμπα

Ο **Κυβερνήτης της Αρούμπα** είναι ο αντιπρόσωπος του αρχηγού κράτους των Κάτω Χωρών στην Αρούμπα. Σήμερα αρχηγός κράτους της Ολλανδίας είναι η βασίλισσα Βεατρίκη. Τα καθήκοντα του κυβερνήτη είναι διπλά, καθώς αντιπροσωπεύει και διασφαλίζει τα γενικά συμφέροντα του Βασιλείου και είναι επίσης αρχηγός της Κυβέρνησης της Αρούμπα. Είναι υπόλογος στην κυβέρνηση του Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Ως αρχηγός της κυβέρνησης, ο Κυβερνήτης απολαμβάνει ασυλίας. Ασκεί την εκτελεστική εξουσία υπό την ευθύνη του υπουργικού συμβουλίου, που είναι υπεύθυνοι στο κοινοβούλιο ("Estates of Aruba"). Ο Κυβερνήτης δεν αποτελεί μέλος του υπουργικού συμβουλίου και δεν έχει πολιτικές ευθύνες. Επιτελεί σημαντικό ρόλο κατά τη σύνθεση της κυβέρνησης. Διορίζεται από τη Βασίλισσα για εξαετή θητεία. Η θητεία του μπορεί να επεκταθεί για μία ακόμα εξαετία. Ο κυβερνήτης υποστηρίζεται από τη γραμματεία του υπουργικού συμβουλίου του κυβερνήτη και δέχεται συμβουλές από το Συμβούλιο επί των Συμβουλών (Raad van Advies), το οποίο απαρτίζεται από τουλάχιστον 5 μέλη που διορίζονται από τον ίδιο τον κυβερνήτη.

## Κατάλογος κυβερνητών
Την 1η Ιανουαρίου του 1986 η Αρούμπα έγινε αυτόνομη και της δόθηκε καθεστώς *Status Aparte*. Τα προηγούμενα χρόνια κυβερνήτης της Αρούμπας ήταν ο αντικυβερνήτης των Ολλανδικών Αντιλλών (ολλανδικά: *gezaghebber*  ). Ο πρώτος κυβερνήτης, ο Φελίπε Τρομπ διορίστηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1985 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου του 1986.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του Κυβερνήτη της Αρούμπα

Κατηγορία:Αρούμπα
Μπρονξ

Το **Μπρονξ** (αγγλικά: **Bronx, New York**), είναι ένα από τα πέντε διαμερίσματα της Νέας Υόρκης. Είναι το βορειότερο διαμέρισμα και η νεότερη επαρχία από τις 62 της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Το Μπρονξ βρίσκεται βορειοανατολικά του Μανχάτταν και νότια της επαρχίας Ουέσττσεστερ. Είναι το μόνο διαμέρισμα το οποίο βρίσκεται κυρίως στην ηπειρωτική Βόρεια Αμερική (ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονται σε νησιά, εκτός από το Μάρμπλ Χιλ (*Marble Hill*) , ένα πολύ μικρό τμήμα του Μανχάτταν. 

Στην απογραφή του 2020, εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του Μπρονξ ανέρχεται στους 1.472.654 κατοίκους, σε μια περιοχή 109 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το Μπρονξ είναι το τέταρτο σε πληθυσμό από τα πέντε διαμερίσματα της Νέας Υόρκης και το τρίτο σε πυκνότητα πληθυσμού.
[thumb|right|Γέφυρα του Γουάιτστοουν στο Μπρονξ[Αρχείο:Co-op City Hutch River.jpg|thumb|right|Τμήμα του Μπρονξ]]
Το Μπρονξ χωρίζεται από τον ποταμό Μπρονξ σε ένα λοφώδες τμήμα στα δυτικά, κοντά στο Μανχάτταν, και στο πιο επίπεδο Ανατολικό Μπρονξ, πιο κοντά στο Κουίνς και στο Λονγκ Άιλαντ. Το δυτικό Μπρονξ εντάχθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης το 1874 και οι περιοχές ανατολικά του ποταμού Μπρονξ το 1895. Το Μπρονξ απέκτησε ιδιαίτερη ταυτότητα όταν έγινε διαμέρισμα της ευρύτερης Νέας Υόρκης το 1898.

## Ιστορία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Νέας Υόρκης
Σαναά

thumb|right|270px|Άποψη της Σαναά
Η **Σαναά** ( προφορά στην αραβική της Υεμένης: ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 1.747.627 κατοίκους, σύμφωνα με απογραφή του 2004.

Η παλιά οχυρωμένη πόλη κατοικείται για περισσότερα από 2.500 χρόνια και περιλαμβάνει σπάνιο αρχιτεκτονικό πλούτο. Έχει ανακηρυχθεί Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από τα Ηνωμένα Έθνη το 1986 και ήταν η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ασίας για το 2004. Καταβάλλονται προσπάθειες για να διατηρήσει μερικά από τα παλαιότερά της κτίρια, ορισμένα από τα οποία είναι πάνω από 400 ετών. Περιβάλλεται από αρχαία τείχη ύψους 6-9 μέτρων. Η παλιά πόλη διαθέτει πάνω από 100 τζαμιά, 12 χαμάμ και 6.500 σπίτια. Πολλά από τα σπίτια μοιάζουν με αρχαίους ουρανοξύστες, φθάνοντας αρκετά ψηλά και συμπληρώνονται με επίπεδες στέγες. Είναι διακοσμημένα με περίτεχνα πηχάκια και περίπλοκα σκαλισμένα πλαίσια και βιτρώ παράθυρα.

Ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα είναι η Αγορά του Αλατιού (suq al-Milh), όπου είναι δυνατόν να αγοράσει κάποιος αλάτι, αλλά και ψωμί, μπαχαρικά, σταφίδα, βαμβάκι, χαλκό, κεραμικά, ασημικά, αντίκες (ρέπλικες ή πραγματικές). Άλλα αξιοθέατα είναι το Μεγάλο Τζαμί (Jami' al-Kabir), το οποίο χτίστηκε τον 7ο αιώνα αποτελώντας ένα από τα παλαιότερα στον μουσουλμανικό κόσμο.

Η Πύλη της Υεμένης (Bab al-Yemen) αποτελεί σημείο εισόδου από τα τείχη της πόλης και είναι πάνω από 700 χρονών. Μια εμπορική περιοχή της Παλιάς Πόλης είναι η Αλ Μαντίνα (Al Madina), όπου η ανάπτυξη προχωρά με ταχείς ρυθμούς. Εκτός από τρία μεγάλα ξενοδοχεία, υπάρχουν πολλά καταστήματα και εστιατόρια. Η περιοχή περιλαμβάνει επίσης τρία πάρκα και το Προεδρικό Παλάτι.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη της Υεμένης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παλαιά Πόλη της Σαναά, UNESCO

Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Κατηγορία:Πόλεις της Υεμένης
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Μπαμπάνε

Η **Μπαμπάνε** () είναι η διοικητική πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Εσουατίνι. Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Μπαμπάνε στην περιοχή του Χνόχο, της οποίας είναι και η πρωτεύουσα. Το όνομά της προέρχεται από τον Μπαμπάνε Κουνέν, φύλαρχο που κατοικούσε στην περιοχή όταν έφτασαν οι Βρετανοί έποικοι. Είναι επίσης σημαντικό εμπορικό κέντρο για τη γύρω περιοχή, όπου εξορύσσονται κασσίτερος και σίδηρος.

Κατηγορία:Γεωγραφία του Εσουατίνι
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Δρόμος

thumb|270px|right|Ο Δρόμος του περάσματος Γκόταρντ στις Ελβετικές Άλπεις.
Ο **δρόμος** είναι μία αναγνωρίσιμη λωρίδα εδάφους ανάμεσα σε δύο μέρη, που με ανθρώπινη παρέμβαση έχει ομαλοποιηθεί ή έχει υποστεί κάποια άλλη προετοιμασία ώστε να καθιστά ευκολότερη την προσπέλαση της από ανθρώπους, ποδήλατα ή μηχανοκίνητα τροχοφόρα οχήματα. Ιστορικά υπάρχουν όμως και δρόμοι που δεν έχουν υποστεί καμία παρέμβαση κατασκευής ή συντήρησης.

Σε αστικές περιοχές, ένας δρόμος που διέρχεται μέσα από μία πόλη ή χωριό ονομάζεται οδός ή λεωφόρος αν είναι μεγάλος και αποκτά διπλή λειτουργία, ως κοινόχρηστος αστικός χώρος και διαδρομή. Η οικονομία και η κοινωνία βασίζονται έντονα σε αποτελεσματικούς δρόμους. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 44% όλων των αγαθών μετακινούνται με φορτηγά και το 85% όλων των ανθρώπων μετακινούνται με αυτοκίνητα και λεωφορεία μέσω δρόμων.
[thumb|270px|right|Ο διαπολιτειακός 80, ο δεύτερος μεγαλύτερος αυτοκινητόδρομος των [ΗΠΑ. Εκτείνεται από την Καλιφόρνια μέχρι το Νιού Τζέρσεϊ.]]
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν το μεγαλύτερο δίκτυο δρόμων, με μήκος 6.430.366 (2005) χιλιόμετρα. Η Ινδία έχει το δεύτερο μεγαλύτερο οδικό δίκτυο, με μήκος 3.383.344 χιλιόμετρα (2002). Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας είναι τρίτη, με μήκος δρόμων 1.870.661 χιλιόμετρα (2004).

## Οδοποιία
Για την κατασκευή ενός δρόμου, γίνεται εκσκαφή στο φυσικό έδαφος και τοποθετούνται στερεά υλικά μέχρι το ύψος της στάθμης του καταστρώματος (οδός σε επίχωμα). Στα τμήματα οδών που βρίσκονται σε όρυγμα κατασκευάζονται στις δύο μεριές του καταστρώματος χανδάκια (τάφροι).

Κατηγορία:Οδικό δίκτυο