open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μποζιονελαίικα Αργολίδας

Τα **Μποζιονελαίικα** είναι ημιορεινό χωριό της Αργολίδας στην Πελοπόννησο. 

## Γενικά στοιχεία
Τα Μποζιονελαίικα βρίσκονται στην κοιλάδα του ποταμού Ξεριά μεταξύ των χωριών Σπαναίικα και Χούνη σε υψόμετρο 260 μέτρων. Ανήκουν στην κοινότητα Καρυάς της δημοτικής ενότητας Λυρκείας του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2021 καταγράφτηκαν 30 μόνιμοι κάτοικοι. 

Το χωριό πρωτοαναγνωρίστηκε το 1971 μετά την απόσπασή του από τα Σπαναίικα. Όπως και όλοι οι ημιορεινοί οικισμοί της κοινότητας Καρυάς υπήρξε άλλοτε το χειμαδιό των κατοίκων του ορεινού χωριού οι οποίοι εγκαταστάθηκαν μόνιμα μεταπολεμικά. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια ελιών, εσπεριδοειδών και αμυγδαλιών και λιγότερο με την κτηνοτροφία.  

## Πληθυσμός
Από την αναγνώριση του ο πληθυσμός του οικισμού έχει γνωρίσει σημαντική μείωση με επιτάχυνση τις δύο τελευταίες δεκαετίες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Αρνόβιος ο Νεότερος

Ο **Αρνόβιος ο Νεότερος** ήταν μοναχός και εκκλησιαστικός συγγραφέας.

## Βιογραφία
Πιθανώς διέφυγε από την εισβολή των Βανδάλων στη Βόρεια Αφρική. 

Έζησε στη Ρώμη μετά το 432 και πέθανε μετά το 455. Στην παλαιότερη βιβλιογραφία αναφέρεται ως επίσκοπος ή πρεσβύτερος από τη Γαλατία.

Ο συγκεκριμένος δεν ταυτίζεται με τον Αρνόβιο τον Πρεσβύτερο.

## Έργο
Το έργο του έχει μελετηθεί ελάχιστα.  

Έγραψε *Υπόμνημα στους Ψαλμούς* (*Commentarii in Psalmos*), πιθανόν στην Αφρική πριν το 428. Αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Έρασμο του Ρότερνταμ το 1522 (ο οποίος το απέδωσε στον Αρνόβιο τον Πρεσβύτερο) και το οποίο χρησιμοποιεί τυπολογική ερμηνεία για να συσχετίσει το κείμενο, ιδίως τις μεσσιανικές προφητείες, με τα γεγονότα της Καινής Διαθήκης.

Επίσης συνέγραψε μία πραγματεία κατά του Μονοφυσιτισμού (Conflictus Arnobii et Serapionis) το 449-451. Σε αυτή την πραγματεία υποστηρίζει τον Αυγουστίνο Ιππώνος και εκφράζεται κατά του Πελαγιανισμού.

Σε αυτόν αποδίδεται από τον G. Morin επιπλέον ένα κείμενο με ονομασία *Praedestinatus* (*Προορισμένος*). Το χειρόγραφο αυτό ανακαλύφθηκε το 1643 από τον Ιησουίτη Ζ. Σερμόντ στον καθεδρικό ναό της Ρενς. Στο συγκεκριμένο έργο ο Αρνόβιος εκθέτει ημιπελαγιανικές απόψεις, σε αντίθεση με τις απόψεις του κειμένου του *Conflictus Arnobii et Serapionis* (*Σύγκρουση Αρνοβίου με τον Σεραπίωνα*), και στρέφεται κατά της διδασκαλίας των συγγραμμάτων του Αυγουστίνου Ιππώνος περί θείας Χάριτος και θείου προορισμού. Δεδομένου ότι το ερμηνευτικό του σχόλιο στους Ψαλμούς στρεφόταν επίσης κατά του Αυγουστίνου, η κοινή συγγραφή των τριών έργων αμφισβητείται. Σύμφωνα όμως με τον Morin, ο Αρνόβιος αρχικά είχε πελαγιανικές απόψεις, αλλά τις απέρριψε, όταν έγινε εμφανής η καταδίκη της αίρεσης αυτής στη Ρώμη.

Είναι πιθανό να έγραψε και κάποια σύντομα σχόλια στα Ευαγγέλια (*Expositiunculae in Evangelium*).

Ο Morin του αποδίδει επίσης ένα έργο με τίτλο *Libellus ad Gregoriam* (απευθυνόμενο σε μία Ρωμαία κυρία που ζούσε στο αυτοκρατορικό ανάκτορο στον Παλατινό Λόφο της Ρώμης).

## Παραπομπές


## Πηγές
**Arnobii Iunioris opera omnia.* Brepolis 1992.
*H. A. Kayser: *Die Schriften des sogenannten Arnobius junior, dogmengeschichtlich und literarisch untersucht.* 1912.
* G. Morin: *Étude d’ensemble sur Arnobe le Jeune.* In: *Revue bénédictine*, Band 28, 1911, S. 154–190.
* Marianne Djuth: *Arnobius the younger.* In: Robert Benedetto (Hrsg.): *The New Westminster Dictionary of Church History.* Band 1, Westminster John Knox Press, Louisville/London 2008, S. 51 (online).
* Karla Pollmann: *Arnobius der Jüngere*. In: *Religion in Geschichte und Gegenwart* (RGG). 4. Auflage. Mohr-Siebeck, Tübingen 1998–2005. (Anfang des Artikels online)

Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Μπομπ Σφουγγαράκης (χαρακτήρας)

Ο **Μπομπ Σφουγγαράκης** είναι ο πρωταγωνιστής της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων. Ο Μπομπ δημιουργήθηκε και σχεδιάστηκε από τον Στίβεν Χίλενμπεργκ και, υποδυόμενος από τον Τομ Κένι, ο χαρακτήρας έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο πρώτο επεισόδιο της σειράς «Ζητείται Βοηθός» (1999). Χαρακτηρίζεται από την αισιοδοξία και την παιδική του συμπεριφορά. 

Ο Μπομπ Σφουγγαράκης είναι ένας από τους πιο γνωστούς χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών και θεωρείται ένας από τους καλύτερους.

## Ρόλος στο ''Μπομπ Σφουγγαράκης''
Ο Μπομπ Σφουγγαράκης είναι ένας αφελής και ενθουσιώδης θαλάσσιος σπόγγος. Στο *Μπομπ Σφουγγαράκης: Το Μιούζικαλ* αποκαλύπτεται πως ο χαρακτήρας είναι συγκεκριμένα *απλαιστίνα φιστουλάρις*. Ζει στην υποθαλάσσια πόλη του Βυθού του Μπικίνι μαζί με άλλα ανθρωπόμορφα θαλάσσια πλάσματα. Δουλεύει ως μάγειρας σε ένα τοπικό εστιατόριο φαστ φουντ ονόματι ο Τραγανός Κάβουρας, στο οποίο είναι πιστός. Το αφεντικό του είναι ο Ευγένιος Καβούρης, ένας τσιγγούνης κάβουρας που φέρεται στον Μπομπ σαν γιο του. Ο Καλαμάρης Πλοκάμιας, ένα χταπόδι και γείτονας του Μπομπ, δουλεύει ως ο ταμίας του εστιατορίου. Ο Μπομπ συχνά κυνηγά μέδουσες, εξασκείται στο καράτε με την φίλη του Σάντυ Φουντούκη (έναν σκίουρο από το Τέξας) και φυσά φούσκες.

Ο Μπομπ συχνά κάνει παρέα με τον γείτονα και καλύτερό του φίλο, τον Πάτρικ Αστέρη. Το σπίτι του είναι ένας βυθισμένος ανανάς, στον οποίο συγκατοικεί με το κατοικίδιο σαλιγκάρι του, τον Γκάρι. Ο μεγαλύτερος στόχος του Μπομπ είναι να καταφέρει να πάρει το πλήρωμα οδήγησης από την Σχολή Οδήγησης της Κυρίας Παφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μπομπ Σφουγγαράκης στην Don Markstein's Toonopedia

Κατηγορία:Μπομπ Σφουγγαράκης
Κατηγορία:Χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων
Αμφιθέα Κορινθίας

Η **Αμφιθέα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λαγκαδαίικων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ξυλοκάστρου, του δήμου δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.  
## Γεωγραφία
Η Αμφιθέα είναι οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές της κορυφής «Εκκλησάκι» (804 μέτρα) και στις όχθες του ρέματος της Φόνισσας (αρχαία ονομασία *Κριός*), στον δρόμο προς Ξανθοχώρι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380 μέτρων. Απέχει 52 χιλιόμετρα περίπου βορειοδυτικά της Κορίνθου.  
## Πληθυσμός
Η Αμφιθέα έχει παρουσιάσει πολύ μεγάλες αυξομειώσεις πληθυσμού. Την περίοδο 1907 - 1961 δεν υπάρχει κάποια τάση στην εξέλιξη του πληθυσμού της. Την περίοδο 1971 - 1991 ο πληθυσμός παραμένει σταθερός ενώ έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά. 

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1915 ως *Φικουλάζο* και ορίστηκε χειμερινή (sic) έδρα της κοινότητας Λαγκαδέικων (Λαγκαδαίικων) του -τέως- νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Κορινθίας και το 1955 μετονομάστηκε σε *Αμφιθέα*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λαγκαδαίικων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ξυλοκάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης. 
## Αξιοθέατα
*Το γεφύρι στο ρέμα της Φόνισσας, ανατολικά του οικισμού 
*Το αριστερό (δυτικό) τμήμα του φαραγγιού της Φόνισσας που, ωστόσο, απαιτεί τεχνικές γνώσεις κατάβασης φαραγγιών (canyoning) λόγω επικινδυνότητας
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Χάρτες «Ανάβαση» (Ορεινή Κορινθία 1:50:000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Παπαδιάνικα Λακωνίας

Τα **Παπαδιάνικα** ή **Παππαδιάνικα** (με δύο *"π"*) είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκουν στην κοινότητα Παπαδιανίκων και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Ασωπού, του Δήμου Μονεμβασιάς. Όνομα του οικισμού κατά το παρελθόν ήταν το «Καλύβια Φοινικίου» καθώς αποτελούνταν από σκόρπια κτίσματα που ανήκαν σε πλούσιους της γύρω περιοχής.

## Γενικά στοιχεία
### Γεωγραφικές πληροφορίες
Τα Παπαδιάνικα βρίσκονται σε υψόμετρο 59 μέτρων και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχουν 1.619 κατοίκους.

### Ιστορικές πληροφορίες
Τα Παπαδιάνικα κατοικήθηκαν το 1821, από ανθρώπους που ήρθαν στην περιοχή από την Κρήτη και πήραν το όνομά τους, από την πιο πολυμελή οικογένεια, την οικογένεια Παπαδάκη. Από τα Παπαδιάνικα καταγόταν ο διεθνής τερματοφύλακας Νίκος Σαργκάνης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παπαδιάνικα - Δήμος Μονεμβασίας
* Παπαδιάνικα Λακωνίας στο YouTube

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνίας) και τον Δήμο Σπάρτης είναι ο ομόηχος οικισμός Παππαδιάνικα (με δύο *"π"*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Μονεμβασιάς
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22

Το **Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22** αποτέλεσε το 24ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies FC για 12η φορά στην ιστορία της.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22 συμμετείχαν 9 ομάδες.

Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2022-23.

### Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

## Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.

## Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:


1Στον Απόλλων Λυμπιών επιβλήθηκε ποινή αφαίρεσης 4 βαθμών στις 5 Ιουλίου 2021.

Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια).

## Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:

## Παραπομπές


## Πηγές
*

## Δείτε ακόμη

* Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22

Κατηγορία:Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022
Αναλογική τηλεόραση

δεξιά|μικρογραφία| Πρώιμος μονόχρωμος αναλογικός δέκτης με μεγάλους επιλογείς για τον έλεγχο της έντασης του ήχου και την επιλογή καναλιού και μικρότερους για τη λεπτή ρύθμιση, τη φωτεινότητα, την αντίθεση και τις οριζόντιες και κάθετες ρυθμίσεις κράτησης.
Η **αναλογική τηλεόραση** είναι η αρχική τηλεοπτική τεχνολογία, που χρησιμοποιεί αναλογικά σήματα για τη μετάδοση εικόνας και ήχου. Σε μια αναλογική τηλεοπτική εκπομπή, η φωτεινότητα, τα χρώματα και ο ήχος αντιπροσωπεύονται από το πλάτος, τη φάση και τη συχνότητα ενός αναλογικού σήματος.

Τα αναλογικά σήματα μεταβάλλονται σε ένα συνεχές εύρος πιθανών τιμών, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να εισαχθεί ηλεκτρονικός θόρυβος και παρεμβολές. Έτσι, με το αναλογικό, ένα μέτρια ασθενές σήμα γίνεται χιονισμένο και υπόκειται σε παρεμβολές. Αντίθετα, η ποιότητα της εικόνας από το σήμα της ψηφιακής τηλεόρασης (DTV) παραμένει καλή έως ότου η στάθμη του σήματος πέσει κάτω από ένα όριο όπου η λήψη δεν είναι πλέον δυνατή ή γίνεται διακοπτόμενη.

Η αναλογική τηλεόραση μπορεί να είναι ασύρματη (επίγεια και δορυφορική τηλεόραση) ή να διανέμεται μέσω καλωδιακού δικτύου ως καλωδιακή τηλεόραση.

Όλα τα τηλεοπτικά συστήματα εκπομπής χρησιμοποιούσαν αναλογικά σήματα πριν από την άφιξη της DTV. Με κίνητρο τις μικρότερες απαιτήσεις σε εύρος ζώνης των συμπιεσμένων ψηφιακών σημάτων, από τη δεκαετία του 2000, η μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση συνεχίζεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου, με διαφορετικές προθεσμίες για την παύση των αναλογικών εκπομπών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορολογία τηλεόρασης
Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία
Κατηγορία:Τεχνολογία ταινίας και βίντεο
Κατηγορία:Ιστορία της τηλεόρασης
Πύθος Μαγνησίας

Ο **Πύθος** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της νησίδας Παλαιό Τρίκερι στον Παγασητικό κόλπο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της και στο θαλάσσιο πέρασμα Αλογόπορος. Πρόκειται για έναν από τους τέσσερεις οικισμούς της νησίδας (Αγία Σοφία, Άγιος Γεώργιος, Παλαιό Τρίκερι και Πύθος), δεν είναι οριοθετημένος και προσεγγίζεται είτε από μονοπάτι είτε με βάρκα. Το υψόμετρό του είναι 11 μέτρα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Τρικερίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 11  κατοίκους.

## Σημείωση
Στα βορειοδυτικά της νησίδας Παλαιό Τρίκερι υπάρχει η μικρότερη νησίδα Πυθού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κονσερβατόριο του Παρισιού

To **Κονσερβατόριο του Παρισιού** (), ευρύτερα γνωστό και ως **Ωδείο του Παρισιού**, είναι σχολή μουσικής και χορού στο Παρίσι που ιδρύθηκε το 1795. Η επίσημη ονομασία του είναι «Ανώτατο Εθνικό Ωδείο Μουσικής και Χορού του Παρισιού» και βρίσκεται στη Λεωφόρο «Ζαν Ζορές» στο 19ο δημοτικό διαμέρισμα. Το Κονσερβατόριο προσφέρει μαθήματα μουσικής και χορού, βασιζόμενo στις παραδόσεις της «γαλλικής σχολής».

Παλαιότερα στο ωδείο διδασκόταν και η υποκριτική τέχνη, όμως στις 7 Οκτωβρίου του 1946 το τμήμα μεταφέρθηκε σε ξεχωριστή σχολή, το Εθνικό Ωδείο Δραματικής Τέχνης. Σήμερα το Κονσερβατόριο λειτουργεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο Επιστημών και Γραμμάτων του Παρισιού, καθώς και με το Εθνικό Ωδείο Μουσικής και Χορού της Λυών.

## Αξιόλογοι καθηγητές

* Ζαν Αλάρ
* Σαρλ Μποντιό
* Φρανσουά Αντριέν Μπουαλντιέ
* Λουίτζι Κερουμπίνι
* Μορίς Εμανουέλ
* Γκαμπριέλ Φορέ
* Σεζάρ Φρανκ
* Πιερ Γκαβινιές
* Ίταμαρ Γκόλαν
* Ζιλ Μασνέ
* Ολιβιέ Μεσιάν
* Αντόλφ Σαξ
* Σαρλ-Μαρί Βιντόρ
* Μπενζαμέν Γκοντάρ
* Σαρλ Γκουνό

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Facebook
* Σελίδα στο Twitter
* Σελίδα στο Instagram
Μονή Παναγίας Μαγνησίας

Η **Μονή Παναγίας** ή **Μονή Παναγίας Ευαγγελίστριας Τρίκερι** είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στη νησίδα Παλαιό Τρίκερι του Παγασητικού κόλπου. Η μονή απ' έξω μοιάζει με φρούριο, είναι κτισμένη σε υψόμετρο 129 μέτρα και έχει θέα προς το Αιγαίο, την Εύβοια, τον Παγασητικό και ολόκληρο το Πήλιο. Κτίστηκε το 1825-1837, είναι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και πανηγυρίζει 9 με 10 Σεπτεμβρίου. Ο ναός του καθολικού είναι δίκλιτος και σπηλαιώδης ενώ το ένα κλίτος είναι αφιερωμένο στον Ιωάννη Πρόδρομο και στο άλλο στην Αγία Τριάδα. Έχει περιποιημένη πλακόστρωτη αυλή με πολλές όμορφες γλάστρες και αρκετά δένδρα. Υπάρχουν περίπου 100 κελιά στα οποία έμεναν οι πάνω από 5.000 γυναίκες-πολιτικοί εξόριστοι της Αριστεράς την περίοδο του εμφυλίου. Απογράφεται για πρώτη φορά ως οικισμός το 1961  στην κοινότητα Τρικερίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν απογράφεται κανείς. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* είναι:

## Παραπομπές


Μονη Παναγιας
Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Κατάλογος πρωθυπουργών του Μπαρμπάντος

Το παρόν λήμμα αποτελεί **κατάλογο των [[Πρωθυπουργός του Μπαρμπάντος|πρωθυπουργών]] του [[Μπαρμπάντος]].**

## Πρωθυπουργοί πριν την ανεξαρτησία (1952-1966)

## Πρωθυπουργοί μετά την ανεξαρτησία (1966-2021)

## Εγκαθίδρυση προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (2021-σήμερα)

## Δείτε επίσης

* Εκλογές στο Μπαρμπάντος
* Πρόεδρος του Μπαρμπάντος
* Πρωθυπουργός του Μπαρμπάντος

Κατηγορία:Μπαρμπάντος
Χονδρή Άμμος Μαγνησίας

Η **Χονδρή Άμμος** ή Χοντρή Άμμος είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία του Δήμου Νότιου Πηλίου και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Χονδρή Άμμος βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου και τα παράλια απέναντι από την Εύβοια στον ομώνυμο όρμο. Απέχει περίπου 57 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο, περίπου 16 χλμ. Ν. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου) και 13 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τον Λαύκο. Πιθανολογείται ότι στην περιοχή ήταν το ένα από τα δύο λιμάνια της «αμφιλίμενος» αρχαίας πόλης Ολιζών η οποία καταγράφεται στα ομηρικά έπη να συμμετέχει μαζί με τη Θαυμακία και τη Μεθώνη στον Τρωικό πόλεμο.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1920 να προγράφεται στην τότε κοινότητα Λαύκου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Λαύκο, τους Αγίους Αποστόλους, τον Άγιο Ανδρέα, τα Κουκουλαίικα, το Μικρό και τον Μαραθιά αποτελούν την κοινότητα Λαύκου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 15 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Φούλλοι

Οι **Φούλλοι** (πολυτονικώς: Φοῦλλοι), επίσης γνωστοί ως η **Φούλλα** ή αι **Φούλλαι**, ήταν βυζαντινή πόλη στη νότια Κριμαία.

Η τοποθεσία των Φουλλών παραμένει άγνωστη και αποτελεί αντικείμενο διαφορετικών απόψεων μεταξύ των ιστορικών. Οι προτεινόμενες ταυτίσεις με σύγχρονους οικισμούς περιλαμβάνουν το Σόλχατ και το Τέψεν στο ανατολικό τμήμα της Κριμαίας, καθώς και το Τσουφούτ-Καλέ και το Κυζ Κερμέν πλησίον του Μπαχτσισαράι στο δυτικό τμήμα της χερσονήσου. Σύμφωνα με τον Ο. Πριτσάν στο *[[Oxford Dictionary of Byzantium|Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης]]*, «πιθανότατα βρισκόταν στην διακριμαϊκή διαδρομή, περίπου στα μισά της διαδρομής μεταξύ Χερσώνος και Κιμμερίου Βοσπόρου».

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Βυζαντινό ιστορικό Μένανδρο προτήκτωρα του 6ου αιώνα. Εμφανίζεται στη συνέχεια στην αγιογραφία του αγίου Ιωάννη της Γοτθίας του ύστερου 8ου αιώνα, ο οποίος κρατήθηκε αιχμάλωτος στην πόλη το 787, και βάφτισε και θεράπευσε το παιδί του τοπικού άρχοντα, πριν καταφύγει στην Αμάστριδα. Τον 9ο αιώνα, η αγιογραφία του Κωνσταντίνου του Φιλοσόφου αναφέρει το «έθνος των Φουλλών», που τιμούσαν μια βελανιδιά και τους διοικούσε ένας πρεσβύτερος.

Οι Notitiae Episcopatuum (Επισκοπικοί Κατάλογοι) του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στα τέλη του 8ου και 9ου αιώνα αναφέρουν ότι ο επίσκοπος των Χοτζιρών διέμενε κοντά στους Φούλλους και σε ένα άλλο μέρος με το τουρανικό όνομα Καρά Σου («Μαύρο Νερό»), εξελληνισμένο ως Χαράσιον ή μεταφρασμένο ως Μάβρον Νερὸν στους Notitiae. Στους επόμενους Notitiae, οι ίδιοι οι Φούλλοι εμφανίζονται ως η έδρα μιας αρχιεπισκοπής. Μέχρι τον 14ο αιώνα, η τοπική έδρα είχε συγχωνευθεί με αυτήν της Σουγδαίας, και μια μητροπολιτική επισκοπή Σουγδαίας και Φουλλών μαρτυρείται καλά σε έγγραφα του 14ου-15ου αιώνα. Η τύχη της πόλεως μετά από αυτό είναι άγνωστη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνική Κριμαία
Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1995)

Αυτά είναι τα τραγούδια στον κατάλογο **[[Billboard Hot 100|''Billboard'' Hot 100]]** που ήταν στο νούμερο ένα το έτος 1995. 
Συνολικά 10 σινγκλ βρέθηκαν στην κορυφή τη χρονιά αυτή. Δώδεκα σινγκλ ήταν στην κορυφή του καταλόγου  κατά τη διάρκεια του έτους. Το "On Bended Knee" των Boyz II Men ξεκίνησε την πορεία του στην κορυφή το 1994. Το μακροβιότερο νούμερο ένα σινγκλ του 1995 είναι το "Fantasy" από τη Μαράια Κάρεϊ, η οποία έφτασε οκτώ εβδομάδες στην κορυφή του τσαρτ. Το δεύτερο μακροβιότερο νούμερο ένα σινγκλ είναι μια τριπλή ισοπαλία μεταξύ του "Take a Bow" της Madonna, "This Is How We Do It " από τον Montell Jordan και "Waterfalls" από το συγκρότημα TLC, με επτά εβδομάδες το καθένα.

Το "One Sweet Day" των Μαράια Κάρεϊ και Boyz II Men κατείχε το ρεκόρ για το μακροβιότερο τραγούδι στο νούμερο ένα στο ''Billboard'' Hot 100 με 16 εβδομάδες. Κατέρριψε επίσης το ρεκόρ 14 εβδομάδων που κατείχε το "I Will Always Love You" της Γουίτνεϊ Χιούστον και το "I'll Make Love to You" των Boyz II Men. Πέντε από αυτές τις εβδομάδες καταγράφηκαν το 1995 και οι άλλες 11 εβδομάδες καταγράφηκαν το 1996. Το "You Are Not Alone" του Μάικλ Τζάκσον έγινε το πρώτο σινγκλ που έκανε το ντεμπούτο στο νούμερο ένα στο ''Billboard'' Hot 100 και κατέχει το *[[Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες]]* ως το πρώτο τραγούδι στην 37χρονη ιστορία του ''Billboard'' Hot 100 για να κάνει ντεμπούτο στο νούμερο ένα. Επιπλέον, το "Fantasy", το "Exhale (Shoop Shoop)" της Γουίτνεϊ Χιούστον και το "One Sweet Day" έκαναν επίσης το ντεμπούτο τους στο νούμερο ένα στο Hot 100.

Εκείνη τη χρονιά, 5 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν να έχουν το πρώτο τους νούμερο ένα τραγούδι: οι TLC, Μόντελ Τζόρνταν, Seal, Coolio και L.V.. Οι Μαράια Κάρεϊ και TLC ήταν οι μόνοι ηθοποιοί που πέτυχαν το νούμερο ένα περισσότερες από μία φορές, με δύο τραγούδια το καθένα.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* 
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* 
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Nineties* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1995
Ασφοδελίνη η κίτρινη

[μικρογραφία|Η κίτρινη Ασφοδελίνη (''Asphodeline lutea''),  [Παγγαίο όρος|Όρος Παγγαίο, Καβάλα 11-4-2009]]
Η **Ασφοδελίνη η κίτρινη** (*Asphodeline lutea*), με κοινή ονομασία **περιδρομόχορτο**, ανήκει στην οικογένεια Λιλιίδες (LILIACEAE) και το γένος *Asphodeline* περιλαμβάνει 4 ευρωπαϊκά είδη, τα οποία απαντούν όλα στην Ελλάδα. Αναφορικά με το *Asphodeline lutea*, κατανέμεται σ’ όλη την περιοχή της Ανατολικής και Κεντρικής Μεσογείου, καθώς και σ’ όλη την Ελλάδα, σε ξηρές και πετρώδεις τοποθεσίες, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1800 μ. Ο βλαστός του είναι εύρωστος, έμφυλλος μέχρι την ταξιανθία, σε αντίθεση με την ασφοδελίνη την λιβουρνική (*Asphodeline liburnica*), που έχει βλαστό λεπτότερο και χωρίς φύλλα στο ανώτερο τμήμα. Τα τέπαλα του άνθους είναι κίτρινα με εμφανή καστανωπή μεσαία νεύρωση. Ανθίζει από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τον Ιούνιο.

## Πηγές

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου, Μουσείον Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 5, Cambridge University Press

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Ασφοδελοειδή
Κάστρο του Μπίτουφ

Το **Κάστρο του Μπίτουφ** (πολωνικά: Zamek w Bytowie) είναι γοτθικό τευτονικό κάστρο και πρώην προπύργιο των δουκών της Πομερανίας στο Μπίτουφ, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της Πολωνίας. 

## Ιστορία

### Τευτονικό Κάστρο
Οι Τεύτονες Ιππότες άρχισαν να χτίζουν το κάστρο το 1390 σε έναν λόφο στο νοτιοανατολικό Μπίτουφ. Ο Μικόουαϊ Φέλενσταϊν διηύθυνε τις κατασκευαστικές εργασίες του κάστρου το 1398–1406. Το κάστρο υψωνόταν στην κάτοψη ενός ορθογωνίου παραλληλόγραμου από πέτρα και τούβλο με διαστάσεις 49 μέτρα επί 70 μέτρα. Στις γωνίες του κάστρου χτίστηκαν τρεις κυλινδρικοί και ένας τετράγωνος πύργος. Η βορειοδυτική πτέρυγα του κάστρου ήταν ένα τριώροφο κτίριο που χρησίμευε ως κατοικίες. Τα πιο σημαντικά δωμάτια ήταν σε αυτό το κτίριο, συμπεριλαμβανομένης της τραπεζαρίας, του παρεκκλησίου και της αίθουσας του εισαγγελέα. Ο χώρος της αποθήκης βρισκόταν στον τρίτο όροφο.

Η νοτιοδυτική πτέρυγα του κάστρου στέγαζε μια κουζίνα και αποθήκη τροφίμων, και κοντά βρισκόταν ένα πηγάδι νερού. Η πύλη υψωνόταν από τη βορειοανατολική πλευρά του κάστρου. Κοντά στην πύλη, ήταν μια τάφρος και μια κινητή γέφυρα που χρησίμευε ως είσοδος. Οι τέσσερις πύργοι σε κάθε γωνία του κάστρου χρησίμευαν ως αμυντικές κατασκευές και στέγαση όπλων.

Το Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας υπό τη διοίκηση του Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο κατέλαβε το κάστρο το 1410.

### Κάστρο των Δούκων της Πομερανίας
Το Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας ανέλαβε τον έλεγχο του κάστρου κατά τη διάρκεια του Δεκατριετούς Πολέμου (1454-1466). Το 1466, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας παραχώρησε το κάστρο στο φέουδο, Δουκάτο της Πομερανίας, που τότε κυβερνούσε ο Έρικ Β΄ της Πομερανίας. Το 1500, το οχυρό περικυκλώθηκε με οχυρώσεις και προμαχώνες. Στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, το κάστρο ήταν η κατοικία του Οίκου της Πομερανίας, που τα χρόνια 1560-1570 είχε τις κατοικίες τους στη νοτιοανατολική πτέρυγα. Ο Τριακονταετής Πόλεμος προκάλεσε μικρή ζημιά στο οχυρό. Μαζί με τον θάνατο του τελευταίου μέλους του Οίκου της Πομερανίας το 1638, το κάστρο έγινε η κατοικία του σταρόστα.

Ο Σουηδικός Στρατός κατέστρεψε το κάστρο κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού. Τον 19ο αιώνα το κάστρο ανοικοδομήθηκε εν μέρει αφού ανέλαβε ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας, εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το κάστρο στέγαζε δικαστήριο και φυλακή. Οι πρώτες εργασίες συντήρησης πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των ετών 1930 και 1939. Το κάστρο αργότερα ξαναχτίστηκε σε διαστήματα μεταξύ των ετών 1957 και 1962 και μεταξύ των ετών 1969 έως 1990, όταν το κάστρο στέγαζε το Μουσείο της Δυτικής Πομερανίας (*Museum Zachodnio Pomorskie*), ένα ξενοδοχείο με εστιατόριο και βιβλιοθήκη.
δεξιά|μικρογραφία| Εσωτερική αυλή του κάστρου

## Παραπομπές



Μπιτουφ
Κατηγορία:Πόβιατ Μπίτουφ
Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα

Το **Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα** (γαλλικά: Grand prix des Meilleurs romans du demi-siècle) είναι γαλλικό λογοτεχνικό βραβείο που απονεμήθηκε σε δώδεκα καλύτερα γαλλόφωνα μυθιστορήματα που εκδόθηκαν μεταξύ 1900 και 1950. Ο κατάλογος δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουνίου 1950 στην εφημερίδα Le Figaro.

Ο κατάλογος των μυθιστορημάτων καταρτίστηκε από κριτική επιτροπή δώδεκα Γάλλων συγγραφέων και ανθρώπων των γραμμάτων με πρόεδρο τη συγγραφέα Κολέτ. Μια πρώτη λίστα περιλάμβανε 25 μυθιστορήματα που στην τελική συνάντηση της επιτροπής που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Ritz στο Παρίσι στις 26 Μαΐου 1950, περιορίσθηκαν σε 12.

Τα δώδεκα μυθιστορήματα επανεκδόθηκαν σε ειδική συλλογή πολυτελείας 3.000 αντιτύπων, εικονογραφημένη για κάθε τόμο από έναν διάσημο σχεδιαστή και με πρόλογο του Φρανσίς Καρκό, εμπνευστή του βραβείου. Στα δώδεκα επιλεγμένα μυθιστορήματα προστέθηκε ένας επιπλέον τόμος: *Η θεατρίνα* (*La Vagabonde*) της Κολέτ.

## Βραβευμένα μυθιστορήματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβεία Λογοτεχνίας
Χούντουφ

Το **Χούντουφ** (, ,  ή ) είναι χωριό του Πόβιατ Γκλιβίτσε Βοεβοδάτο Σιλεσίας, στην ιστορική περιοχή της Σιλεσίας στην Πολωνία. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά του Γκιεραουτοβίτσε, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Γκλιβίτσε και 16 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Κατοβίτσε. Έχει πληθυσμό 1.493 κατοίκων (2012).

## Ιστορία
[αριστερά|μικρογραφία| Πρωτότυπη εικονογράφηση καλλιτέχνη του 19ου αιώνα του Κάστρου του Χούντουφ από τον εκδότη [Αλεξάντερ Ντούνκερ.]]
Το χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1295 ως *Chudow* όπως μαρτυρείται στο λατινικό χειρόγραφο *[[Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis]]*. Το Χούντουφ ήταν ιδιόκτητο μεσαιωνικό αρχοντικό που αγοράστηκε το 1532 από τον Ρωμαιο-Γερμανικό Σιλεσικό οίκο ευγενών της οικογένειας Σασόφσκι, που είχε ήδη το γειτονικό αρχοντικό του Γκιεραουτοβίτσε. Το Χούντουφ είναι διάσημο για το αναγεννησιακό κάστρο του 16ου αιώνα, που χτίστηκε από τον ευγενή Γιον Σασόσφσκι φον Γκεραλτόβιτς (γνωστός και ως *Geraltowsky* στα γερμανικά, *Gierałtowski* στα πολωνικά). Το χωριό παρέμεινε μέρος των κτημάτων του Οίκου των Σασόφσκι και κατοικία των γονέων του με το ψευδώνυμο Γκεραουτόφσκι φον Γκεραλτόβιτς έως ότου πουλήθηκε το πρώτο μισό του 17ου αιώνα. Οι ιστορικές πηγές λένε ότι ήταν μια από τις πιο θαυμάσιες κατοικίες του κάστρου στην Άνω Σιλεσία, που φιλοξενούσε πολλά συμπόσια και αθλητικές δραστηριότητες κυνηγιού της αριστοκρατίας, ενώ σε μεταγενέστερους χρόνους περιλάμβανε ακόμη και το δικό της ζυθοποιείο και πανδοχείο. Η αρχική είσοδος στο κάστρο ήταν μέσω μιας κινητής γέφυρας πάνω από την τάφρο, η οποία οδηγεί απευθείας στον δεύτερο όροφο του πύργου του κάστρου.

Το 1706, νέοι ιδιοκτήτες του κάστρου ήταν η οικογένεια Φογκλάρουφ. Μετά το 1768, το κάστρο άλλαζε ιδιοκτήτες αρκετά συχνά, χάνοντας τη σημασία του. Το 1837, ο ιδιοκτήτης του κάστρου, Αλεξάντερ φον Μπάλι, έκανε αρκετές ανακατασκευές στο αρχικό σχέδιο του κάστρου. Το κάστρο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά το 1875 και ο τελευταίος ιδιοκτήτης του το άφησε ως ένα γραφικό ερείπιο. Εγκαταλελειμμένο σε ερείπια από τα τέλη του 19ου αιώνα, μόνο τμήματα των τειχών, ο τετράπλευρος πύργος και το περίγραμμα της τάφρου σώζονται μέχρι σήμερα. Το 1995, το νεοϊδρυθέν Ίδρυμα Κάστρου του Χούντουφ, ξεκίνησε από τότε τις σταδιακές εργασίες αποκατάστασης και ανοικοδόμησης του κάστρου. Από το 1966 τα ερείπια του κάστρου είναι υπό καταχώριση με αριθμό A/568 που χαρακτηρίζεται ως σημαντικής πολιτιστικής αξίας και παρακολουθείται ως αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς στην Πολωνία από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.

Σε έναν ήδη ανακαινισμένο πύργο, υπάρχει ένα μικρό μουσείο που δείχνει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκθέσεις κεραμικών μεσαιωνικών γοτθικών πλακιδίων που βρέθηκαν στην Πολωνία, που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή του κάστρου κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης και αρχαιολογικών ανασκαφών.

Από το 2000, το Ίδρυμα Κάστρου του Χούντουφ διοργανώνει κάθε Αύγουστο μια ετήσια μεσαιωνική έκθεση μαζί με ιστορικές αναπαραστάσεις μεσαιωνικών τουρνουά και πολεμικών συγκρούσεων στους χώρους του Κάστρου του Χούντουφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κωστάκης Ανάν

Ο **Κωστάκης Ανάν** είναι Έλληνας ή Ελληνίδα συγγραφέας ή αλλοδαπός ή αλλοδαπή συγγραφέας που γράφει στα Ελληνικά. Ποιος ή ποια ακριβώς κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Κωστάκης Ανάν ουδείς γνωρίζει. Βιβλία του Κωστάκη Ανάν είναι τα «... και ύστερα ήρθες και μ' έλυσες» (2005), «Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)» (2008), «Το ουράνιο talkshow» (2010), «Βολική αναισθησία» (2012) και «Φορμόλη» (2014). Την εικονογράφηση των βιβλίων του έχει επιμεληθεί ο Sotos Anagnos.

## Βιογραφία
Ο Κωστάκης Ανάν πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Βαβέλ δημοσιεύοντας αντισυμβατικά, ξεκαρδιστικά ημερολόγια της καθημερινής του ζωής αποκτώντας σκληροπυρηνικούς οπαδούς που αγαπούν τον εξτρίμ σουρεαλισμό. Παρ' όλ' αυτά, ελάχιστα, αν όχι τίποτα, είναι γνωστά για την πραγματική του ζωή, αφού κάθε βιβλίο του έχει και ένα διαφορετικό αυτοσαρκαστικό βιογραφικό. 

## ΄Εργο
Ο Κωστάκης Ανάν μέσα από τα σατιρικά βιβλία του κατακεραυνώνει τον δυτικό άνθρωπο που έχει γνώμη για οτιδήποτε στον κόσμο, ενώ δεν ζει σ' αυτόν, μόνο τον βλέπει από την τηλεόραση.

### Εργογραφία
* *... και ύστερα ήρθες και μ' έλυσες*. Εκδόσεις Βαβέλ. Αθήνα. 2005.
* *Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)*. Εκδόσεις Βαβέλ. Αθήνα. 2008.
* *Το ουράνιο talkshow*. Babelart. Αθήνα. 2010.
* *Βολική αναισθησία*. Babelart. Αθήνα. 2012.
* *Φορμόλη*. Babelart. Αθήνα. 2014.

## Διασκευές
Το 2023 ο σκηνοθέτης Σωτήρης Ρουμελιώτης, υπό τον τίτλο *Δε φάιναλ θολούθιον*, διασκεύασε και μετέφερε στην Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών του Εθνικού Θεάτρου κείμενα των Κωστάκη Ανάν και Suyako. «Δύο σύγχρονων συγγραφέων, παρατηρητών της νεοελληνικής πραγματικότητας και των αδιεξόδων της, που πίσω από το κυνικό χιούμορ τους, τη σουρεαλιστική υπερβολή αλλά και το βαθύ αυτοσαρκασμό, κρύβουν μια σπαραχτική τρυφερότητα για την ανθρώπινη ύπαρξη.» 

## Δείτε επίσης
* Τόμας Πίντσον

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιβλιονέτ, Κωστάκης Ανάν
* Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Κωστάκης Ανάν

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι
Χρίστος Μυλόρδος

Ο **Χρίστος Μυλόρδος** είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής. Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 30 Απριλίου 1991.

## Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2010, ο Μυλόρδος κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού του σόου ταλέντων *Performance* και, ως αποτέλεσμα, εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2011 στη Γερμανία, με τον κυπριακό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ).

Στις 20 Ιανουαρίου 2011, ανακοινώθηκε ότι το τραγούδι που θα τραγουδήσει ο Μυλόρδος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision θα είναι το "Σαν άγγελος σ'αγάπησα". Στον ημιτελικό ο Μυλόρδος δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό της Eurovision.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Κύπριοι τραγουδιστές
Κάστρο του Νταρουόβο

Το **Κάστρο του Νταρουόβο** (πολωνικά: Zamek w Darłowie), ή **Κάστρο των Πομεράνιων Δούκων** **στο Νταρουόβο** (πολωνικά: Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie), είναι κάστρο στο Νταρουόβο της Πολωνίας και το μόνο γοτθικό κάστρο που βρίσκεται στην ακτή της Βαλτικής Θάλασσας. Ο σχηματισμός του κάστρου είναι κοντά σε ένα τετράγωνο, με έναν πύργο ύψους 24 μέτρων. Η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε το 1352, την εποχή του Μπόγκισλαβ Ε΄ της Πομερανίας-Στολπ, του οποίου η βασιλεία ξεκίνησε τη συμμαχία με την Χανσεατική Ένωση. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη και φυλακή. Από το 1930, το κάστρο μετατράπηκε σε μουσείο.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|307x307εσ| Άποψη στην αυλή στο Κάστρο των Πομεράνιων Δούκων
Το Κάστρο των Πομεράνιων Δούκων χτίστηκε κατά το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα, το 1352. Κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μπόγκισλαβ Ε΄ της Πομερανίας-Στολπ και της Ελζμπιέτα, κόρης του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα. Αν και αυτή ήταν μόνο μια δευτερεύουσα κατοικία του Οίκου της Πομερανίας, το κάστρο διευρύνθηκε και εκσυγχρονίστηκε τον 15ο και τον 16ο αιώνα, και έγινε μια αξιόλογη βασιλική κατοικία. Στην πόλη Νταρουόβο δόθηκε ο τίτλος της *Βασιλικής Πόλης του Νταρουόβο* (*Królewskie Miasto Darłowo*).

Η μεγαλύτερη επέκταση του κάστρου έγινε υπό τη βασιλεία του Ερρίκου της Πομερανίας, ο οποίος ξαναέχτισε το κάστρο σύμφωνα με το σχέδιο της προηγούμενης κατοικίας του, το Κάστρο του Κρόνμποργκ. Είχε επίσης εκσυγχρονίσει τις αμυντικές οχυρώσεις του κάστρου και έχτισε μια δεύτερη αμυντική γραμμή, με τη μορφή αναχωμάτων γύρω από το κάστρο. Η ακόλουθη επέκταση του κάστρου έγινε επί Δούκα Μπόγκισλαβ Ι΄ της Πομερανίας. Όταν χτίστηκε μια νέα πτέρυγα. Οι επόμενες αλλαγές έγιναν από τον Δούκα Μπάρνιμ Θ΄ της Πομερανίας. Μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά, που κατέστρεψε το κάστρο το 1624, ο τελευταίος δούκας του Οίκου της Πομερανίας, ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ της Πομερανίας, είχε ξαναχτίσει το κάστρο. Ωστόσο, δεν επανέφερε το κάστρο στην αρχική του αρχιτεκτονική. Το κάστρο είχε χάσει πολλές από τις αμυντικές οχυρώσεις του και ένα παρεκκλήσι χτίστηκε μέσα στην αίθουσα του Δούκα. Μετά το θάνατο του δούκα, η χήρα του, η Δούκισσα Ελζμπιέτα, ανέλαβε το κάστρο, η οποία έζησε στο κάστρο μέχρι το θάνατο της.

## Παραπομπές



Νταρουοβο Καστρο
Γενικές εκλογές Μπαρμπάντος 2013

Οι **γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στo Μπαρμπάντος στις 21 Φεβρουαρίου 2013. Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά την ανεξαρτησία, όπου η ημερομηνία των εκλογών ανακοινώθηκε πέντε χρόνια μετά τις τελευταίες γενικές εκλογές. Το κυβερνών Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα επανεξελέγη με μειωμένη πλειοψηφία, κερδίζοντας 16 από τις 30 έδρες στη Βουλή της Συνέλευσης.

## Ιστορικό
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Μπαρμπάντος, οι εκλογές δεν πρέπει να γίνονται περισσότερο από κάθε πέντε χρόνια από την πρώτη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου. Οι τελευταίες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 15 Ιανουαρίου 2008, ενώ η πρώτη συνεδρίαση της τρέχουσας συνόδου του Κοινοβουλίου πραγματοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2008. Μετά τη διάλυση του Κοινοβουλίου, ο Γενικός Κυβερνήτης του Μπαρμπάντος, εξ ονόματος του Στέμματος του Μπαρμπάντος, πρέπει να εκδώσει ένταλμα για γενικές εκλογές για τα μέλη της Βουλής της Συνέλευσης και για διορισμό Γερουσιαστών στη Γερουσία εντός 90 ημερών. 

Οι ημερομηνίες εκλογών και υποψηφιοτήτων ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό Φρέντελ Στούαρτ στις 29 Ιανουαρίου 2013. Η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων για την εγγραφή των υποψηφίων είχε προγραμματιστεί για τις 6 Φεβρουαρίου 2013.

## Αποτελέσματα



2013
Μπαρμπαντος
Ραφαέλε Ιμπεριάλε

Ο **Ραφαέλε Ιμπεριάλε** (Ιταλική γλώσσα:Raffaele Imperiale, 24 Οκτωβρίου 1974) είναι Ιταλός ναρκέμπορας και μέλος της εγκληματικής οργάνωσης Καμόρα. Συμπεριλαμβανόταν στη λίστα με τους πλέον καταζητούμενους της Ιταλίας μέχρι και την σύλληψή του στις 4 Αυγούστου 2021 στο Ντουμπάι.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάπολη της Ιταλίας. Στις αρχές του 1990 άνοιξε coffee shop στο Άμστερνταμ και μετά άρχισε να εμπλέκεται με το εμπόριο κοκαΐνης συνεργαζόμενος με Ολλανδούς και Λατινοαμερικάνους διακινητές. Για την παράνομη αυτή δράση του καταδικάστηκε ερήμην από τις ιταλικές αρχές σε οκτώ χρόνια φυλάκιση.

Το 2016 δύο κλεμμένοι πίνακες του Βίνσεντ βαν Γκογκ από το Μουσείο Βαν Γκογκ του Αμστερνταμ βρέθηκαν σε βίλλα ιδιοκτησίας του Ιμπεριάλε. 

Στις αρχές Αυγούστου 2021 οι αστυνομικές αρχές του Ντουμπάι τον συνέλλαβαν με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Τον Ιανουάριο του 2022 οι αρχές του Ντουμπάι αρνήθηκαν να τον εκδώσουν στην Ιταλία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας
Vlospa

Ο **Vlospa** (Νίκαια Γαλλίας, 21 Απριλίου 1995) είναι Έλληνας ράπερ γαλλικής καταγωγής, ο οποίος δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά στην Ελλάδα.

## Βιογραφία
Γεννημένος από Έλληνα πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, ο Vlospa μεγάλωσε μεταξύ της Νίκαιας της Γαλλίας και της Καλαμαριάς, προαστίου της Θεσσαλονίκης. Έζησε σχεδόν για μία δεκαετία στη Νίκαια της Γαλλίας όπου και ηχογράφησε τα πρώτα του σινγκλ. Βαθιά συνδεδεμένος με την Γαλλική χιπ-χοπ κουλτούρα, μία από τις πιο γνωστές παγκοσμίως, από μικρή ηλικία ο Vlospa άρχισε να δουλεύει πάνω στην μίξη Γαλλικής με Ελληνική ραπ με τον δικό του μοναδικό τρόπο, πράγμα που άλλωστε τον έκανε γνωστό εν πρώτοις στην Ελλάδα. 

Ο ίδιος παράγει μουσική στα ελληνικά και τα γαλλικά. Τα σινγκλ του στο Spotify και το YouTube είναι δημοφιλή, συγκεντρώνοντας εκατομμύρια ακροάσεις και προβολές. Αυτό μάλιστα κορυφώθηκε και με το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ "Mektoub" που αποτελεί το τέλειο κροσόβερ στριτ στάιλ και φινέτσας. Το 2023 έβγαλε το Mektoub 2, με 12 κομμάτια. Συμμετέχουν με τη σειρά οι V9, ΛΕΞ, Strat & Bloody Hawk. Το 2023 συμμετείχε και στο μουσικό άλμπουμ του παραγωγού Beats Pliz, "Arte Povera" με το τραγούδι Pole Position in D Minor.

Ο Vlospa εμφανίζεται πάντα έχοντας γυαλιά ηλίου, τα οποία φοράει σε κάθε συναυλία και διαφημιστική φωτογράφιση, όπως και σε κάθε δημόσια εμφάνισή του. 

Μια σημαντική στιγμή τόσο για την μουσική πορεία του Vlospa όσο και για την ελληνική rap, αποτελεί η συνεργασία του με τον δημοφιλή Βρετανό παραγωγό Fumez the Engineer. Ο Vlospa μαζί με τον Nume εμφανίζονται στο σόου του Fumez The Engineer: Plugged Ιn. Στο συγκεκριμένο σόου του έχουν φιλοξενηθεί μερικά από τα κορυφαία ονόματα της Ευρωπαϊκής μουσικής σκηνής. Αυτό το άνοιγμα στην Ευρώπη σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την ελληνόφωνη ραπ, αφού όσες συνεργασίες έχει γίνει μέχρι τώρα ήταν κυρίως με Βαλκάνιους καλλιτέχνες.

## Δισκογραφία

*
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Κατηγορία:Έλληνες τράπερ
Κατηγορία:Έλληνες γαλλικής καταγωγής
Συνήγορος του Καταναλωτή

Ο **Συνήγορος του Καταναλωτή** είναι ανεξάρτητη αρχή με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, που λειτουργεί ως εξωδικαστικός μηχανισμός, εποπτευόμενος από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Ιδρύθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2004, με τον ν.3297/2004 - ΦΕΚ 259/Α/23-12-2004. Στην αρχή υπάγονται οι Επιτροπές Φιλικού Διακανονισμού με έδρα την εκάστοτε Π.Ε. Η Αρχή δεν αναλαμβάνει υποθέσεις που εκκρεμούν στη δικαιοσύνη. Δρα αυτεπαγγέλτως ή με ενυπόγραφη δήλωση σε διάστημα έως ενός έτους.

Η Αρχή έχει υιοθετήσει τις συστάσεις 98/257/EC και 2001/310/EC.

Κατηγορία:Ελληνικές ανεξάρτητες αρχές
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα
Αναγέννηση Λάρισας

Η **Αναγέννηση** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μελίας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πλατυκάμπου, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
*Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν *Σάρκολο*.
## Γεωγραφία
Η Αναγέννηση είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στον κάμπο της Λάρισας, δίπλα στην επαρχιακή οδό (ΕΟ1-ΕΟ6) και την σιδηροδρομική γραμμή Λάρισας-Βόλου, βορειοδυτικά από το Κιλελέρ και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 65 μέτρων. Απέχει 21 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά της Λάρισας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως *Σάρκολο* και προσαρτήθηκε στον δήμο Ογχήστου του νομού Λαρίσης. Το 1957 μετονομάστηκε σε *Αναγέννηση*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μελίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατυκάμπου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πλατυκάμπου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής στη βορειοδυτική έξοδο του οικισμού
*Το παρεκκλήσι του Αγίου Εφραίμ, βορειοδυτικά του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Σέρτζιο Σλίπακ

Ο **Σέρτζιο Ντέιβιντ Σλίπακ** (**', γενν. [[28 Ιουλίου]] [[1965]], [[Μπουένος Άιρες]]) είναι [[Αργεντίνοι|Αργεντινός]] [[Σκάκι|σκακιστής]] και προπονητής. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του [[Διεθνής Μαιτρ|Διεθνούς Μαιτρ]] το [[1990]] και ο ανώτατος σκακιστικός τίτλος του [[Γκρανμαίτρ]] το [[2001]]. Επίσης, απέκτησε τον τίτλο του Διεθνή Προπονητή [[FIDE]] το [[2015]]. Η μέγιστη [[Σύστημα αξιολόγησης ΕΛΟ|Βαθμολογία ΕΛΟ]] που κατάφερε να πετύχει ήταν 2535 βαθμοί, τον [[Ιανουάριος|Ιανουάριο]] του [[1996]].

== Βιογραφικά Στοιχεία ==

=== Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά ===

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων ====
Ο Σ. Σλίπακ εκπροσώπησε την [[Αργεντινή]] σε μία [[σκακιστική Ολυμπιάδα]]. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:


==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής ====
Ο Σ. Σλίπακ συμμετείχε επανειλημμένα στο [[Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής]]. Παρακάτω φαίνονται μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα αποτελέσματά του:

* ''1993:'' Κατέλαβε την **τέταρτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+3, =6, -0). Το τουρνουά κέρδισε ο [[Ουγκώ Σπάνγκενμπεργκ]].
* ''1996:''  Κατέλαβε την **τέταρτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+4, =10, -1). Το τουρνουά κέρδισε ο [[Πάμπλο Ρικάρντι]].
* ''1998:''  Κατέλαβε τη **δεύτερη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+3, =10, -0). Το τουρνουά κέρδισε ο [[Πάμπλο Ρικάρντι]].
* ''2002:''  Κατέλαβε τη **δεύτερη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+6, =3, -0). Το τουρνουά κέρδισε ο [[Μάρτιν Λαμπολλίτα]].
* ''2012:'' Κατέλαβε την **πέμπτη θέση** στο πρωτάθλημα Αργεντινής (8 βαθμοί σε 11 αγώνες), σε ισοβαθμία, όμως με τον δεύτερο, [[Φεντερίκο Πέρεζ Πόνσα]]. Το τουρνουά κέρδισε ο [[Μαρτίν Λορεντσίνι]].

==== Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά ====

* ''1995:'' Συμμετείχε στο Παναμερικανικό Ομαδικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα στο [[Κασκαβέλ]], όπου κατάφερε να αποσπάσει το **χρυσό μετάλλιο** για την ατομική συμμετοχή του στην τρίτη σκακιέρα, αλλά και το **αργυρό μετάλλιο**, καθώς η χώρα την οποία εκπροσωπούσε ([[Αργεντινή]]), κατόρθωσε να καταλάβει τη δεύτερη θέση συνολικά.
* ''1995:'' Κατέλαβε την **πρώτη θέση** σε ένα τουρνουά στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* ''1999:'' Κατέλαβε την **πρώτη θέση** σε ένα τουρνουά στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* ''2001:'' Κατέλαβε την **πρώτη θέση*' σε ένα τουρνουά στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].

=== Βιβλία ===
Ο Σ. Σλίπακ έχει συγγράψει ένα βιβλίο:

* *Secretos del ajedrez argentino (1992-1999)'', εκδοτικός οίκος Martelli Chess. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα παρουσιάζει μια ανασκόπηση των Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής που διεξήχθησαν τη χρονική περίοδο 1992-1999.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Εθνική Βιβλιοθήκη του Κουβέιτ

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Κουβέιτ** (αραβικά: مكتبة الكويت الوطنية) είναι η εθνική βιβλιοθήκη και το νόμιμο αποθετήριο πνευματικής ιδιοκτησίας στο Κουβέιτ. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην οδό Arabian Gulf Street στο τετράγωνο 15 της πόλης του Κουβέιτ. Η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει βιβλία και κείμενα στα αραβικά και σε ξένες γλώσσες.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1923 χάρη στις προσπάθειες πολλών Κουβεϊτιανών συγγραφέων και κληρονόμησε τη συλλογή της από τη Βιβλιοθήκη της Φιλανθρωπικής Εταιρείας του Κουβέιτ, που ιδρύθηκε το 1913. Λόγω της επιτυχίας της βιβλιοθήκης και του μεγάλου αριθμού επισκεπτών, η κυβέρνηση αποφάσισε το 1937 να την εντάξει στο Τμήμα Πληροφόρησης και να τη μετονομάσει σε Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφόρησης.

Από το 1979, το Εθνικό Συμβούλιο Πολιτισμού, Τεχνών και Λογοτεχνίας ανέλαβε την ευθύνη για τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφοριών και μετονομάστηκε σε Κεντρική Δημόσια Βιβλιοθήκη. Εν τω μεταξύ, η συλλογή της βιβλιοθήκης είχε αυξηθεί και περιλάμβανε περισσότερα από  50.000 βιβλία, καθώς και περισσότερα από 6.000 περιοδικά, αραβικά και ξένα, εκτός από ένα μεγάλο αριθμό σπάνιων χειρογράφων .

Το 1994, το διάταγμα Amiri αριθ. 52/1994 ανέθεσε επίσημα την ίδρυση της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Κουβέιτ και της ανέθεσε την ευθύνη της συλλογής, οργάνωσης, διατήρησης και τεκμηρίωσης της εθνικής κληρονομιάς του Κουβέιτ και της κατάστασης της πνευματικής και πολιτιστικής παραγωγής . Το σημερινό κτίριο της βιβλιοθήκης βρίσκεται στην οδό Arab Bay Street.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Κουβέιτ
* Κουβέιτ (πόλη)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Κουβέιτ
Κου
Πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ

Ο **πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ**, επίσημα Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του
Ανατολικού Τιμόρ, πορτογαλικά: Presidente da República Democrática de Timor-Leste, τετούμ: Prezidente Republika Demokratika Timor-Leste, είναι ο αρχηγός κράτους στο Ανατολικό Τιμόρ, ο οποίος εκλέγεται με τη λαϊκή ψήφο για θητεία πέντε ετών.

Ο πρόεδρος είναι *εξ οφίτσιο* αρχηγός του Συμβουλίου του Κράτους. Οι εκτελεστικές εξουσίες του προέδρου είναι περιορισμένες. Ο Πρόεδρος είναι ικανός να ασκεί αρνησικυρία για νομοθεσία. Έπειτα από τις εκλογές, ο πρόεδρος συνήθως διορίζει πρωθυπουργό τον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει την πλειοψηφία ή την πλειοψηφία σε περίπτωση συνασπισμού. Ως αρχηγός κυβέρνησης ο πρωθυπουργός προεδρεύει του υπουργικού συμβουλίου.

## Κλειδί
;*Πολιτικά κόμματα*
* 
* 
* 

;*Λοιπές παρατάξεις*
* 

;*Σύμβολα*
* † Δολοφονήθηκε

## Πρόεδροι του Ανατολικού Τιμόρ την περίοδο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας

## Πρόεδροι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ανατολικού Τιμόρ

## Τελευταίες εκλογές

## Δείτε επίσης
*Ανατολικό Τιμόρ
**Πολιτική του Ανατολικού Τιμόρ
**Πρωθυπουργός του Ανατολικού Τιμόρ

## Σημειώσεις

## Παραπομπές
Αλπέγιος Καντουαρίας

Ο Ελφεάχ (*Ælfheah*, &nbsp;– 19 Απριλίου 1012), πιο γνωστός σήμερα ως **Αλπέγιος** (*Alphege*, *Elphege*, ή *Alfege*), ήταν Αγγλοσάξωνας Επίσκοπος του Ουίντσεστερ, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας.

Έγινε αναχωρητής και εξελέγη ηγούμενος του Αβαείου του Μπαθ. Η φήμη του για την ευσέβεια και την αγιότητητά του οδήγησε στην προαγωγή του σε επίσκοπο και τελικά σε αρχιεπίσκοπο. Ο Αλπέγιος ενθάρρυνε ιδιαίτερα την μάθηση. Συνελήφθη από επιδρομείς Βίκινγκς το 1011 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Καντέρμπερι και φονεύθηκε από αυτούς τον επόμενο χρόνο, αφού αρνήθηκε να επιτρέψει να εξαγοραστεί. Ανακηρύχθηκε άγιος το 1078. Ο Τόμας Μπέκετ, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας, προσευχήθηκε σε αυτόν λίγο πριν από τη δολοφονία του στον Καθεδρικό του Καντέρμπερι το 1170.

Η μνήμη του τιμάται από την Αγγλικανική, την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 19 Απριλίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι του Καντέρμπερι