open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ντίνος Ποντίκας

Ο **Ντίνος Ποντίκας** (Λάρισα, 27 Φεβρουαρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κατέχει το ρεκόρ του νεότερου ποδοσφαιριστή που σημείωσε ποτέ χατ-τρικ.

## Ρεκόρ
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1996, στην αναμέτρηση Αμπελοκήπων - Χαραυγής (4-3) σε διοργάνωση κυπέλλου της ΕΠΣΛ του ελληνικού πρωταθλήματος σημείωσε και τα 3 γκολ των φιλοξενουμένων και έγινε σε ηλικία 14 ετών, και 7 μηνών ο νεότερος παίκτης που σημειώνει χατ-τρικ. Στην αντίπαλη ομάδα του ΑΟ Αμπελοκήπων αγωνιζόταν τότε ο πρωταθλητής Ελλάδος του 1988 με την ΑΕ Λάρισας Γιώργος Κολοβός, ο κυπελλούχος του 1985 και αρχηγός Χαράλαμπος Ντόσας και ο μετέπειτα διεθνής αμυντικός της Eθνικής Ελλάδας, Βαγγέλης Μόρας. Ο Ποντίκας κατέγραψε αξιοσημείωτες επιθετικές επιδόσεις σε δύο ακόμη περιπτώσεις, σε ανεπίσημους αγώνες. Το 1995 όταν σκόραρε 13 γκολ σε ηλικία 13 ετών σε αναμέτρηση επιλέκτων, και το 1997 σε αγώνα νέων στα 15 του, με 10 τέρματα. Επίσης, είναι ο νεότερος ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε τελικό νομού του πρωταθλήματος Λυκείων, σε ηλικία 14 ετών και 10 μηνών, τη σεζόν 1996-97.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ηλικία των 6 ετών από τις άτυπες ποδοσφαιρικές ομάδες της περιοχής του Σταθμού. Σε ηλικία εννέα ετών άρχισε προπονήσεις στην ακαδημία μπάσκετ του Γυμναστικού Λάρισας με προπονητή το Νίκο Χατζή, αλλά γρήγορα τον κέρδισε το ποδόσφαιρο. Το 1995 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Τοξότη Λάρισας. Η παρουσία του στον Τοξότη όπου χρησιμοποιούνταν ως λίμπερο ήταν σύντομη (εκείνη την εποχή αγωνιζόταν εκεί και ο Θεοφάνης Γκέκας). Aκολούθως μεταπήδησε στον Α.Π.Ο. Χαραυγή Λάρισας και αμέσως προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα σε ηλικία 14 ετών. Σημείωσε χατ-τρικ  στον πρώτο του αγώνα ως βασικός, ενώ είχαν προηγηθεί οι συμμετοχές του ως αλλαγή στις αναμετρήσεις με Ίκαρο Νεάπολης και Λαρισαϊκό.Ελάχιστα χρόνια αργότερα ο Ποντίκας αποχώρησε πρόωρα από το ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία, ύστερα και από τραυματισμό στα τέλη του 1998. Το 1997 η Χαραυγή είχε αρνηθεί την παραχώρηση του με υποσχετική στον Ίκαρο Νεάπολης, και ενώ ήδη ο Αθηναϊκός, πρώην ομάδα του προπονητή του στο εφηβικό τμήμα, Πάκη Αβραμούλη, είχε δείξει ενδιαφέρον. Ο Ποντίκας ήταν από τους ταχύτερους νεαρούς ποδοσφαιριστές της γενιάς του σημειώνοντας χρόνους κάτω από 11 δευτερόλεπτα στα 100 στα μέτρα. Το ρεκόρ του χατ-τρικ που σημείωσε ξεπερνά κατά 9 μήνες το ρεκόρ του Παουλίνο Αλκάνταρα από το 1912.

Tο 2000 δέχθηκε πρόταση για να επανέλθει ως ελεύθερος με την Αθηναΐδα Κυψέλης και τελικά επέστρεψε προσωρινά το 2009 χωρίς να αγωνιστεί σε επίσημη αναμέτρηση. Την σεζόν 2021-22 αγωνίστηκε σε ερασιτεχνική κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Αργότερα, επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Λάρισας απ' όπου είχε ξεκινήσει.  

## Παραπομπές


## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* RSSSF Ελλάδα 1996–97 από την RSSSF

 

 

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ορκάνια

[εναλλ.=Statue of Andrea Orcagna in the Uffizi outside gallery in Florence carved by Niccolò Bazzanti at Pietro Bazzanti e Figlio Art Gallery, Forence|μικρογραφία|378x378εσ| Άγαλμα του Αντρέα Ορκάνια στην εξωτερική γκαλερί [Ουφίτσι στη Φλωρεντία, σκαλισμένο από τον Niccolò Bazzanti στο Pietro Bazzanti e Figlio Art Gallery, Φλωρεντία]]

Ο **Αντρέα ντι Τσιόνε ντι Αρκάντζελο** (ιταλ.:Andrea di Cione di Arcangelo, 1308 - 25 Αυγούστου 1368), γνωστός ως **Ορκάνια** (Orcagna**))**, ήταν Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας που δραστηριοποιήθηκε στη Φλωρεντία. Εργάστηκε ως σύμβουλος στον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας και επόπτευσε την κατασκευή της πρόσοψης στον καθεδρικό ναό του Ορβιέτο. Το ρετάμπλ *Strozzi* του (1354–57) είναι αξιοσημείωτο ως καθορισμός νέου ρόλου για τον Χριστό ως πηγή καθολικής διδασκαλίας και παπικής εξουσίας. 

## Εργα
Τα έργα του Ορκάνια περιλαμβάνουν:

* "Ρετάμπλ του Λυτρωτή" (1354–57) στο παρεκκλήσι *Strozzi di Mantova* στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα, Φλωρεντία
* Η σκηνή στο Ορσανμικέλε (Orsanmichele,  ολοκληρώθηκε το 1359) που θεωρήθηκε ως «το πιο τέλειο έργο του είδους του στην ιταλική γοτθική τέχνη». 
* Η τοιχογραφία του « *Ο Θρίαμβος του Θανάτου»* ενέπνευσε το αριστούργημα του Φραντς Λιστ *Totentanz* .
* Τοιχογραφία *της Σταύρωσης* με ένα πλήθος αγγέλων γύρω από τον Σταυρό, απεικονίζονται, σε φόντο σκοτεινό, και μερικά τμήματα του Μυστικού Δείπνου (1365). 

Η ψηφιδωτή διακόσμηση και η ροζέτα του καθεδρικού ναού του Ορβιέτο αποδίδονται στον Ορκάνια, ο οποίος είχε γίνει Δάσκαλος Έργων το 1359.

## Μαθητές
Μεταξύ των μαθητών και της κληρονομιάς της Ορκάνια ήταν:
* Ο Νέλλο ντι Βάννι (Nello di Vanni), ζωγράφος από την Πίζα του 14ου αιώνα, ο οποίος εργάστηκε επίσης για το *Campo Santo* . Ο ντι Βάννι υποτίθεται ότι είναι το ίδιο πρόσωοι με τον Μπερνάρντο Νέλλο (Bernardo Nello) ή τον Τζοβάννι Φαλκόνε (Giovanni Falcone). 
* Τομμάσο ντελ Μάτσα Tommaso del Mazza), που αναγράφεται ως Tomasso di Marco από τον Τζόρτζο Βαζάρι 
* Γιάκοπο ντι Τσόνε (Jacopo di Cione), αδελφός του Αντρέα και κυρίως γλύπτης και αρχιτέκτονας 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Φερδινάνδος Έντσαρντ της Ανατολικής Φρισίας

Ο **Φερδινάνδος-Έντσαρντ**, γερμ.: Ferdinand Edzard von Ostfriesland von Cirksena (12 Ιουλίου 1636, Άουριχ - 1 Ιανουαρίου 1668, Nόρντεν) ήταν γνωστός ως κόμης του Νόρντεν.

## Βιογραφία
Ήταν μέλος του Οίκου των Σίρκσενα, που κυβερνούσε την Ανατολική Φρισία. Ήταν ο τρίτος γιος του Ούλριχ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Γιουλιάνας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμσταντ. 

Από την ηλικία των 14 ετών παρακολούθησε τις ακαδημίες των πόλεων Μπρέντα και Τύμπινγκεν. Στο πλαίσιο της εκπαίδευσής του, πραγματοποίησε εκτεταμένα ταξίδια στη Γαλλία, την Ελβετία, την Ιταλία και την Αγγλία. Το 1658 επέστρεψε στην Αυλή τού πρωτότοκου αδελφού του Έννο-Λουδοβίκου πρίγκιπα της ανατολικής Φρισίας, στο Άουριχ. Μετά το αιφνίδιο τέλος του Έννο-Λουδοβίκου το Μάρτιο του 1660, ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ ζήτησε να μοιραστεί η εξουσία μεταξύ αυτού και του δευτερότοκου αδελφού του Γεωργίου-Χριστιανού, αλλά δεν μπορούσε να επικρατήσει η άποψή του. Το αίτημά του το μερίδιό του στην κληρονομιά να καταβληθεί σε χρήματα, επίσης δεν ευδοκίμησε. Στις 18 Ιανουαρίου 1661 οι αδελφοί κατέληξαν σε συμφωνία. Ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ άφησε το αίτημά του για ένα μερίδιο εξουσίας, με αντάλλαγμα ένα ετήσιο χρηματικό ποσό και μία πρόσοδο, που την αποτελούσε η πόλη Nόρντεν. Έτσι ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ εγκαταστάθηκε στο Nόρντεν με μία μικρή Αυλή και από τότε ήταν γνωστός ως "κόμης του Νόρντεν".

Στις 22 Ιουλίου 1665 νυμφεύτηκε την Άννα-Δωροθέα του Κρήχινγκεν και Πύτινγκεν, με την οποία είχε δύο γιους.

Το αδόκητο τέλος του Γεωργίου-Χριστιανού τον Ιούνιο του 1665 αναβίωσε το ζήτημα τού ηγέτη τού πριγκιπάτου. Επειδή η χήρα τού Γεωργίου-Χριστιανού, η Χριστίνα-Καρλόττα της Βυρτεμβέργης ήταν έγκυος, ο Φεδινάνδος-Έντσαρντ ανέλαβε την προσωρινή διακυβέρνηση μέχρι τη γέννηση του παιδιού. Τελικά γεννήθηκε ο Χριστιανός-Έβερχαρντ: ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ και η Χριστίνα-Καρλόττα ανέλαβαν από κοινού την επιτροπεία της διακυβέρνησης και την κηδεμονία του νεογέννητου πρίγκιπα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1665 την Άννα-Δωροθέα του Κρήχινγκεν και Πύτινγκεν, με την οποία είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος-Ούλριχ (31 Δεκεμβρίου 1667 - 13 Μαρτίου 1710), νυμφεύτηκε τη Μαρία-Καρλόττα των Σίρκσενα (1689-1761), κόρη του Χριστιανού-Έμπερχαρντ πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας, εξαδέλφου του.
* ένας ακόμη γιος.

## Αναφορές και πηγές
* Wiarda, Tieleman Dothias: *Ostfriesische Geschichte*, τομ. 5, Aurich, 1795
* Esselborn, Ernst: *Das Geschlecht Cirksena, die Häuptlinge, Grafen und Fürsten von Ostfriesland*, Berlin-Pankow, 1945

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σίρκσενα
Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας (Κύπρος)

Το **Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας** της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 9 Ιουλίου 2021. Η έδρα του Υφυπουργείου βρίσκεται στη Λευκωσία.

## Ιστορικό και αρμοδιότητες
Το Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας δημιουργήθηκε την 1η Ιουλίου 2021. Στο υφυπουργείο εντάχθηκαν αρχικά οι Υπηρεσίας Κοινωνικές Ευημερίας ενώ αναμένεται να μεταφερθούν σε αυτό και όλα τα επιδόματα που παραχωρεί το κράτος. Η ίδρυση του υφυπουργείου από το υπουργικό συμβούλιο έγινε στις 27 Ιανουαρίου 2021, ενώ η έγκριση του σχετικού νομοσχεδίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων έγινε στις 23 Απριλίου 2021. Στις 22 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε η πρώτη Υφυπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας η οποία ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουλίου 2021.

## Διατελέσαντες υφυπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υφυπουργούς Κοινωνικής Πρόνοιας από την ίδρυση του υφυπουργείου έως σήμερα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νόμος λειτουργίας του Υφυπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας

Κοινωνικης Προνοιας
Κατηγορία:Υπουργεία Κοινωνικής Πρόνοιας
Κατηγορία:Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας (Κύπρος)
Τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020

Ο **Τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020** ήταν ο αγώνας για το τέλος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020. Ο τελικός αυτός είναι ο 16ος τελικός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ενός τουρνουά που παιρνουν μέρος οι εθνικές ομάδες ανδρών των ενώσεων μελών της UEFA για να αποφασιστεί ο πρωταθλητής Ευρώπης. Ο αγώνας διεξήχθη στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο της Αγγλίας στις 11 Ιουλίου 2021 ανάμεσα στην Ιταλία και την γηπεδούχο Αγγλία. Η Ιταλία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για 2η φορά στην ιστορία της και για πρώτη φορά μετά το 1968.

## Επιλογή σταδίου

Ο τελικός διεξήχθη στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο της Αγγλίας, που βρίσκεται στο Γουέμπλεϊ του Δήμου του Mπρέντ. Στις 6 Δεκεμβρίου 2012, η UEFA ανακοίνωσε ότι το τουρνουά θα διεξαχθεί σε πολλές πόλεις σε όλη την Ευρώπη για τον εορτασμό της 60ης επετείου του τουρνουά, χωρίς να προκριθούν αυτόματα οι φιλοξενούμενες ομάδες. Το Γουέμπλεϊ επελέγη ως τόπος διεξαγωγής των ημιτελικού και τελικού του τουρνουά από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, έχοντας επιλεγεί με επευφημίες μετά την απόσυρση της προσφοράς πακέτου τελικών της Allianz Arena στο Μόναχο. Μετά από να κερδίσει τα δικαιώματα φιλοξενίας, η τυποποιημένη προσφορά πακέτων του Λονδίνου για τους αγώνες φάσης ομίλων και ένας προηγούμενος νοκ-άουτ αγώνας αποσύρθηκαν. Ωστόσο, η Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA απομάκρυνε τις Βρυξέλλες ως διοργανώτρια πόλη στις 7 Δεκεμβρίου 2017 λόγω καθυστερήσεων στην οικοδόμηση του Eurostadium. Οι τέσσερις αγώνες (τρεις φάση ομίλων, ένας γύρος των 16) που είχαν αρχικά προγραμματιστεί να διεξαχθούν στις Βρυξέλλες μεταφέρθηκαν στο Λονδίνο, αφήνοντας το Γουέμπλεϊ με επτά αγώνες τουρνουά. Όμως στις 23 Απριλίου 2021, η UEFA απομάκρυνε το Δουβλίνο ως διοργανώτρια πόλη λόγω του ότι δεν μπορούσε να έχει κόσμο στις κερκίδες στους αγώνες που ήταν να φιλοξενήσει λόγω της πανδημίας COVID-19 και έτσι ο ένας αγώνας που είχε το Δουβλίνο για τον γύρο των 16, μεταφέρθηκε και αυτός στο Λονδίνο με αποτέλεσμα το Γουέμπλεϊ να φιλοξενήσει εν τέλει οχτώ αγώνες.

## Ο δρόμος προς τον τελικό

## Αγώνας
### Λεπτομέρειες





|style="width:60%; vertical-align:top;"|
**Κανόνες παιχνιδιού**
*90 λεπτά.
*30 λεπτά παράτασης αν είναι απαραίτητο.
*Πέναλτι αν το σκορ μένει ισόπαλο.
*Το πολύ δώδεκα ονομαζόμενων παικτών.
*Μέγιστος αριθμός αλλαγών οι πέντε, με μία έκτη να επιτρέπεται στην παράταση.
|}

## Συνθέσεις ομάδων
### Ιταλία

### Αγγλία

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020
Τζοβάννι Μποκκάτι

[μικρογραφία| Τζοβάννι Μποκκάτι, ''Η Μαρια στον θρόνο με τον Άγιο Ιουβενάλη, τον Άγιο Σαβίνο, τον Άγιο Αυγουστίνο, τον Άγιο Ιερώνυμο και έξι Αγγέλους'', 1473, Τέμπερα σε ξύλινο πάνελ, 186,5162 cm. Μουσείο Καλών Τεχνών, [Βουδαπέστη, Ουγγαρία]]
Ο **Τζοβάννι Μποκκάτι** (Giovanni Boccati ή Giovanni di Pier Matteo Boccati, περ. 1420 - μετά το 1480) ήταν Ιταλός ζωγράφος.

## Βιογραφία
Ο Μποκκάτι γεννήθηκε στο Καμερίνο, στην περιοχή του Μάρκε. Έζησε και εργάστηκε στο Καμερίνο, στην Πάδοβα, στην Περούτζια και στο Ουρμπίνο . Το πρώτο του τεκμηριωμένο έργο είναι η *Madonna del Pergolato* (1447), η *Madonna dell'Orchestra* και μία *Pietà* (1479) εκτίθενται στο Εθνική Πινακοθήκη της Ούμπρια της Περούτζα. Μέχρι το 1445 είχε γίνει πολίτης της Περούτζα .

Δεν είναι γνωστό πού εκπαιδεύτηκε, αλλά η ζωγραφική του υποδηλώνει τις επιρροές ζωγράφων όπως οι Φρα Αντζέλικο, Φιλίππο Λίππι και Ντομένικο Βενετσιάνο

Ζωγράφσε τοιχογραφίες στο Δουκικό Ανάκτορο στο Ουρμπίνο και ένα ρετάμπλ (1473) στο Ορβιέτο. Το 1480, έλαβε αμοιβή για δύο ρετάμπλ στην Περούτζα.   Ζωγράφισε *τηνΠαναγία και Βρέφος ένθρονους, που περιβάλλονται από Αγγέλους, Σεραφείμ, και Αγίους* (1447) στην Περούτζα . Το "Λατρεία των Μάγων" του Μπόκατι βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης Sinebrychoff στο Ελσίνκι της Φινλανδίας.

Ζωγράφισε ένα πολύπτυχο (1468) για τον κύριο βωμό της εκκλησίας "Sant'Eustachio a Belforte del Chienti" στην επαρχία Ματσεράτα, Μάρκε. Το πολύπτυχο απεικονίζει γεγονότα  από τη ζωή, το μαρτύριο και τη δόξα του Αγίου Ευσταχίου, προστάτη της πόλης. Απεικονίζει επίσης αρκετούς άλλους Αγίους, συμπεριλαμβανομένων της Μαγδαληνής, της Αγίας Βαρβάρας, της Αγίας Αγάθης, του Αγίου Βενάντιου και του Αγίου Αντόνιο Αμπάτε. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Γιαν Κρεκ

[δεξιά|μικρογραφία| [Κάρολος Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας. Έργο του Κρεκ]]
[μικρογραφία| ''Φίλιππος Εμμανουήλ της Σαβοΐας,σε  ηλικία πέντε ετών (1591), λάδι σε λινό, 128 x 91 cm, [Μαδρίτη, Μουσείο του Πράδο*]]
Ο *'Γιαν Κρεκ*' (Jan Kraeck, 1540, [[Χάαρλεμ]] &#x2013; 1607, [[Τορίνο]],     ), ήταν [[Ολλανδός]] [[Αναγέννηση|αναγεννησιακός]] [[ζωγράφος]], ο οποίος σταδιοδρόμησε στην [[Ιταλία]], στη βασιλική Αυλή  του [[Οίκος της Σαβοΐας|Οίκου της Σαβοΐας]] στο Τορίνο.

== Βιογραφία ==
Σύμφωνα με τον [[Κάρελ φαν Μάντερ]]  τον επισκέφθηκε ο [[Χέντρικ Κορνέλις Φρόομ]] το 1585 στο Τορίνο. 

Σύμφωνα με το RKD ήταν ο πεθερός του αρχιτέκτονα ζωγράφου Φρίντριχ Σούστρις (Friedrich Sustris) και έγινε αυλικός ζωγράφος του Εμμάνουελ Φίλιμπερτ, Δούκα της Σαβοΐας και μετά τον θάνατο του Δούκα το 1580, του διαδόχου του δούκα Καρόλου Εμμανουήλ Α΄.

== Εργα ==

* *Η Αγία Οικογένεια* (1568-1578), Πινακοθήκη Sabauda 
* *Τρεις οπλισμένοι άνδρες σε προσευχή μπροστά στην Παναγία και το Βρέφος* (1568-1585), Πινακοθήκη Sabauda 
* *Πορτρέτο του Καρόλου Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας* (1580), Fundacion Yannick y Ben Jakober 
* *Πορτρέτο του Φιλίππου Εμμανουήλ της Σαβοΐας σε ηλικία πέντε ετών* (1591), [[Μουσείο του Πράδο]]
* *Βίκτωρ Αμεδαίος Α'  της Σαβοΐας, Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Σαβοΐας και Φίλιππος Εμμανουήλ* (1593-1594), Fundacion Yannick y Ben Jakober 
* *Πορτρέτο του Φιλίππου Εμμανουήλ της Σαβοΐας* (περ. 1603, απόδοση), Fundacion Yannick και Ben Jakober

==Δείτε επίσης==
* [[Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων]]

== Παραπομπές ==
<references />

== Βιβλιογραφία ==
* Astrua Paola, Bava Anna Maria, Spantigati Carla Enrica, *Il nostro pittore fiamengo* ( *Our Flemish Painters'' ), Giovanni Carraca alla corte dei Savoia (1568-1607), Τορίνο, Umberto Allemandi & C, 1955, 2002 και 2006. ( )

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία στην ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια Museo del Prado (Ισπανικά)
* Jan Kraeck στο Artnet

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Μάριος Πελεκάνος

Ο **Μάριος Πελεκάνος** (Λευκωσία, 21 Αυγούστου 1979) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου επί προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη και υπήρξε αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μάριος Πελεκάνος γεννήθηκε στον Άγιο Βασίλειο. Από το 1999 εργαζόταν στην Τράπεζα Κύπρου. Ακολούθως, σπούδασε εξ αποστάσεως στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ αποκτώντας πτυχίο BSc in Banking & Finance. Από τότε κατέχει τον τίτλο του Associate of the London Institute of Banking and Finance. Επιπλέον, κατέχει τον τίτλο του Certified Professional Manager από το Institute of Certified Professional Managers των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Από το 2007 εργαζόταν στην Τράπεζα Πειραιώς. Το 2012 ανέλαβε θέση ως ανώτατο στέλεχος της θυγατρικής τράπεζας στα Τίρανα. Το 2015 επέστρεψε στην Κύπρο, οπότε και δημιούργησε δική του επιχείρηση ως σύμβουλος αφερεγγυότητας και χρηματοοικονομικός σύμβουλος. Επιπλέον, το 2017 ανέλαβε θέση ως διευθυντικό στέλεχος σε επενδυτικά ταμεία με έδρα την Κύπρο. 

Είναι νυμφευμένος με την Αννίτα Παπουή και έχει δύο υιούς και μία κόρη.

## Πολιτική καριέρα
Στις δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Στροβόλου με τον ΔΗΣΥ. Παραιτήθηκε το 2019 όταν διορίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο στη θέση του προέδρου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης.  

Τον Νοέμβριο του 2017 εκλέχθηκε πρόεδρος της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων του ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη το 2019.

Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην εκλογική περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχθηκε.

Στις 2 Ιουλίου 2021 ανέλαβε κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη.

Στις 6 Μαΐου 2023 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ μαζί με τη Σάββια Ορφανίδου και τον Γιώργο Κάρουλα, θέση από την οποία παραιτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2024, όταν ανακοινώθηκε πως το όνομά του απουσίαζε από τη λίστα των έξι υποψηφίων ευρωβουλευτών του κόμματος. Στις 22 Μαρτίου ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του ως ευρωβουλευτής με το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο ενώ ο ΔΗΣΥ απάντησε με την άμεση διαγραφή του από το μητρώο του κόμματος.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

|-

Κατηγορία:Κύπριοι τραπεζίτες
Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου
Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Ευρωπαϊκός ασβός

Ο **ευρωπαϊκός ασβός** ( *Meles meles* ), επίσης γνωστός ως **ευρασιατικός ασβός**, είναι είδος ασβού της οικογένειας Μουστελίδες που συναντάται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Κατατάσσεται ως ελαχίστης ανησυχίας στον Κόκκινο Κατάλογο της IUCN, καθώς έχει ευρεία κατανομή και μεγάλο σταθερό μέγεθος πληθυσμού, που θεωρείται ότι αυξάνεται σε ορισμένες περιοχές. Αρκετά υποείδη αναγνωρίζονται με το υποείδος *M. m. meles* να κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Στην Ευρώπη, όπου δεν συμβαίνει συνήθως κανένα άλλο είδος ασβού, συνήθως ονομάζεται «**[[ασβός]]**».

Ο ευρωπαϊκός ασβός είναι στιβαρό και μυώδες μαύρο, άσπρο, καφέ και γκρι ζώο με μικρό κεφάλι, κοντόχοντρο σώμα, μικρά μαύρα μάτια και κοντή ουρά. Το βάρος του κυμαίνεται, από 7–13&nbsp;kg την άνοιξη σε έως και 15-17&nbsp;κιλά το φθινόπωρο πριν από τη χειμερινή περίοδο ύπνου. Είναι νυχτόβιο και κοινωνικό ζωό, που κοιμάται σε λαγούμια κατά τη διάρκεια της ημέρας της περιοχής του. Αυτά τα λαγούμια έχουν πολλαπλούς θαλάμους και εισόδους και είναι εκτεταμένα συστήματα υπόγειων σηράγγων μήκους 35-80 μέτρων. Στεγάζουν πολλές οικογένειες ασβών που χρησιμοποιούν αυτά τα λαγούμια για δεκαετίες. Οι ασβοί είναι επιφυλακτικοί για την καθαριότητα του λαγούμι τους, μεταφέρουν φρέσκα υλικά και αφαιρούν λερωμένα υλικά, και αφόδευσαν σε τουαλέτες που βρίσκονται σε στρατηγική θέση έξω από το λαγούμι ή καθ 'οδόν προς άλλα λαγούμια.

Αν και κατατάσσεται ως σαρκοφάγο, ο ευρωπαϊκός ασβός τρέφεται με μια μεγάλη ποικιλία φυτικών και ζωικών τροφών, όπως με γαιοσκώληκες, μεγάλα έντομα, μικρά θηλαστικά, κουφάρια, δημητριακά και κονδύλους. Γεννούν έως πέντε μικρά την άνοιξη. Τα μικρά απογαλακτίζονται μερικούς μήνες αργότερα, αλλά συνήθως παραμένουν εντός της οικογένειας. Ο ευρωπαϊκός ασβός είναι γνωστό ότι μοιράζεται το λαγούμι του με άλλα είδη όπως κουνέλια, κόκκινες αλεπούδες και σκύλους ρακούν, αλλά μπορεί να γίνει άγριος όταν προκληθεί, ένα χαρακτηριστικό που έχει εκμεταλλευτεί το τώρα παράνομο άθλημα αίματος της μάχης ασβών και σκύλων. Οι ασβοί μπορούν να είναι φορείς της φυματίωσης των βοοειδών, η οποία επηρεάζει επίσης τα βοοειδή. Στην Αγγλία, η σφαγή πληθυσμών ασβών χρησιμοποιείται σε μια προσπάθεια να μειωθεί η συχνότητα εμφάνισης φυματίωσης των βοοειδών στα βοοειδή, αν και η αποτελεσματικότητα αυτής της πρακτικής είναι πολύ αμφισβητήσιμη, και οι σφαγές ασβών θεωρούνται ευρέως σκληρές και απάνθρωπες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θηλαστικά της Μέσης Ανατολής
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Κατηγορία:Μουστελίδες
Στέφη Δράκου

Η **Στέφη Δράκου** (Αθηένου Λάρνακας , 11 Μαΐου 1947) είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κύπρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Στέφη Δράκου σπούδασε νομική στο Μίτολ Τεμπλ. Έως το 2007 ήταν γενική διευθύντρια της Λαϊκής Ασφαλιστικής. Ακολούθως ανέλαβε Γενική Διευθύντρια του Συνδέσμου Ασφαλιστικών Εταιρειών Κύπρου (ΣΑΕΚ). Αποτελεί ένα εκ των ιδρυτικών μελών του Ασφαλιστικού Ινστιτούτου Κύπρου.

Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Ασφαλιστών, της Κοινοπραξίας Ασφαλιστών Οχημάτων Δημόσιας Χρήσης και του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσης. Ακόμη, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΡΙΚ, αντιπρόεδρος των Επαγγελματιών Επιχειρηματιών Γυναικών Λευκωσίας-Κερύνειας και αντιπρόεδρος της Κίνησης Ίσα Δικαιώματα-Ίσες Ευθύνες. 

## Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Στροβόλου. Στις 2 Ιουλίου 2021 ανέλαβε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι
Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Μιχάλης Χατζηπαντέλα

Ο **Μιχάλης Χατζηπαντέλα** (Αμμόχωστος, 20 Ιουνίου 1974) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και Ευρωβουλευτής. Διετέλεσε επίσης ως Υπουργός Υγείας της Κύπρου επί προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε στο Thames Valley University of London (Πανεπιστήμιο του Δυτικού Λονδίνου) και στο Πανεπιστήμιο Κουίν Μέρι του Λονδίνου από τα οποία απέκτησε τους τίτλους FCA, AIA, MSc (Econ) και BA (Hons). Είναι ορκωτός λογιστής.

Είναι ιδρυτής της εταιρείας HMI & Partners Ltd, Chartered Accountants και είναι μέλος του Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW).

Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής της Ελεγκτικής Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών και αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου.

## Πολιτική διαδρομή
Στις 2 Ιουλίου 2021 ανέλαβε υπουργός Υγείας στην κυβέρνηση Αναστασιάδη. Παράλληλα, υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ανόρθωσης Αμμοχώστου.

Στις Ευρωεκλογές τις 9ης Ιουνίου 2024 εκλέχθηκε Ευρωβουλευτής της Κύπρου, λαμβάνοντας τη 2η θέση από τους έξι υποψηφίους του Δημοκρατικού Συναγερμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

|-

Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Κατηγορία:Κύπριοι λογιστές
Αναστασία Ανθούση

Η **Αναστασία Ανθούση** είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Ήταν Υφυπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας της Κύπρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Αναστασία Ανθούση γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1977. Σπούδασε φαρμακευτική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθως απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη διαχείριση του δημόσιου τομέα (Master of Public Sector Management) από το Cyprus International Institute of Management. 

Διορίστηκε στη Δημόσια Υπηρεσία το 2001. Το 2013 διορίστηκε διευθύντρια του γραφείου του Υπουργού Υγείας.  Το 2019 προήχθη σε Ανώτερη Λειτουργό Υπηρεσιών Υγείας. Επιπλέον, έχει διατελέσει αναπληρώτρια διευθύντρια φαρμακευτικών υπηρεσιών Κύπρου. Είχε ενεργό ρόλο στην εφαρμογή του Γενικού Σχεδίου Υγείας και στην αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19 στην Κύπρο.

Επιπλέον, διετέλεσε Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ. και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Επαγγελματικού Κλάδου Φαρμακοποιών της ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ. για τρεις θητείες.

## Πολιτική διαδρομή
Στις 9 Ιουλίου 2021 ανέλαβε Υφυπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Υφυπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Κατηγορία:Κύπριοι φαρμακοποιοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επαρχία Λουάντα

Η **Λουάντα** είναι επαρχία της Ανγκόλας. Καλύπτει έκταση 18.835 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είχε πληθυσμό 6.945.386 κατά την απογραφή της 16ης Μαΐου 2014. Η τελευταία επίσημη εκτίμηση (για το 2019) είναι 8.247.688 κάτοικοι.

Η πόλη της Λουάντα είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας και της χώρας της Ανγκόλας. Λειτουργεί ως πρωτεύον λιμάνι της χώρας, πολιτιστικό και αστικό κέντρο και καταλαμβάνει 72 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Ιστορία
Η αρχική προπολεμική επαρχία Λουάντα αυξήθηκε σε μέγεθος κατά τον 20ό αιώνα λόγω της αστικοποίησης της Ανγκόλας. Χωρίστηκε στις επαρχίες Λουάντα και Μπένγκο το 1980.

Η μεταρρύθμιση του 2011 μετέφερε τους δήμους Ικόλο ε Μπένγκο και Κισάμα από την επαρχία Μπένγκο στην επαρχία Λουάντα. Η διοικητική μεταρρύθμιση αύξησε σημαντικά την έκταση της επαρχίας Λουάντα. Στο παρελθόν είχε έκταση 2.417 τετραγωνικά χιλιόμετρα και καταγεγραμμένο πληθυσμό 6.542.942 το 2014, πριν από την αναδιοργάνωση. Παρόλα αυτά, η πόλη καταλάμβανε 113 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ή λιγότερο από το 5% της συνολικής έκτασης της πρώην επαρχίας.

## Δήμοι και κοινότητες
Η επαρχία της Λουάντα περιέχει τις ακόλουθες κοινότητες (*comunas*), ταξινομημένες υπό τους αντίστοιχους δήμους τους:

* **Δήμος Βιάνα:** - **[[Βιάνα (Λουάντα)|Βιάνα]]**, Εμπάια, Ζάνγκο, Καλούμπο
* **Δήμος Ικόλο ε Μπένγκο:** - Κακούλο Καχάνγκο, Καλομπολόκα, Καμπίρι, **[[Κατέτε (Ικόλο ε Μπένγκο)|Κατέτε]]**, Μπομ Ζεζούς ντο Κουάνζα
* **Δήμος Κακουάκο:** - **[[Κακουάκο]]**, Κικόλο, Φούντα
* **Δήμος Καζένγκα:** - **[[Καζένγκα]]**, Καζένγκα Ποπουλάρ, Ντιστρίτο Ιντουστριάλ, Τάλα Χάντυ, Χότζι Για Χέντα
* **Δήμος Κιλάμπα-Κιάξι:** - Βίλα Εστορίλ, Γκόλφε, **[[Κιλάμπα Κιάξι|Κιλάμπα-Κιάξι]]**, Παλάνκα, Σαπού
* **Δήμος Κισάμα:** - Κάμπο Λέντο, Κισίνγκε, Ντέμπα Τσίο, Μουμπόντο, **[[Μουξίμα]]**
* **Δήμος Λουάντα:** - Ανγκόλα Κιλουάνζε, Ινγκομπότα, Μαϊάνγκα, Ρανγκέλ, Σάμπα, Σαμπιζάνγκα
* **Δήμος Μπέλας:** -  **[[Κιλάμπα (Ανγκόλα)|Κιλάμπα]]**, Μπάρα ντο Κουάνζα, Μπενφίκα ε Μουσούλο, Ραμίρος
* **Δήμος Ταλατόνα:** - Καμάμα, Κιφίκας, Μπενφίκα, **[[Ταλατόνα]]**, Φουτούνγκο ντε Μπέλας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Geoview.info: Πληροφορίες γεωγραφίας της επαρχίας Λουάντα

*
Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής

**Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής** (αγγλικά:*The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader*) είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα υψηλής φαντασίας του ΚΣ Λιούις , που εκδόθηκε από τον Geoffrey Bles το 1952. Ήταν το τρίτο βιβλίο απο τα επτά μυθιστορήματα των Χρονικών της Νάρνια (1950–1956),αν και ο ΚΣ Λιούις είχε τελειώσει την συγγραφή του συγκεκριμένου μυθιστορήματος το 1950, πριν κυκλοφορήσει το πρώτο βιβλίο. Είναι ο πέμπτος τόμος  στις πιο πρόσφατες εκδόσεις, οι οποίες αλληλουχίζονται σύμφωνα με την εσωτερική χρονολογία των μυθιστορημάτων. Όπως και όλα τα άλλα μυθιστορήματα, εικονογραφήθηκε από την Pauline Baynes και το έργο της διατηρήθηκε σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις. Είναι το μόνο βιβλίο της Νάρνια που δεν έχει έναν κύριο κακό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής στο worldcat
* 

Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας
Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα στην ποπ κουλτούρα
Κατηγορία:Τα χρονικά της Νάρνια
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1952
Νικκολό ντι Μπουονακκόρσο

μικρογραφία|386x386εσ| Γάμος της Πρθένου
Ο **Νικκολό ντι Μπουονακκόρσο** (ιταλ.:Niccolò di Buonaccorso, επίσης Niccolò di Niccolò di Buonaccorso ή Bonaccorso, ενεργός κατά το διάστημα 1355 - 1388) ήταν Ιταλός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Σιένα του 14ου αιώνα. Το μικρό τμήμα του έργου του που διασώζεται δείχνει την εξαιρετικά εκλεπτυσμένη τεχνική της μινιατούρας του καλλιτέχνη.  Ο καλλιτέχνης συμμετείχε επίσης για μικρό διάστημα στην τοπική πολιτική. 

## Βιογραφία
Πολύ λίγα είναι γνωστά για αυτόν τον ζωγράφο. Πιστεύεται ότι ο πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Μπουονακκόρσο ντι Πάτσε (δραστ. 1348 – περ. 1362). Το 1355 ο Νικκολό ντι Μπουονακκόρσο εγγράφηκε στη Συντεχνία ζωγράφων της Σιένα.

Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1372 και τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1376 ο καλλιτέχνης υπηρέτησε στην κυβέρνηση της Σιένα. Το 1381 εξελέγη επίτιμος *Gonfaloniere* (επί λέξει "σημαιοφόρος" αξίωμα στη Δημοτική Αρχή) στην ενορία του Αγίου Μαρτίνου. 

Στον Νικκολό ντι Μπουονακκόρσο ανατέθηκε να ζωγραφίσει το κάλυμμα επάνω από τον υψηλό βωμό του καθεδρικού ναού της Σιένα το 1376 και ένα πάνελ του *προφήτη [[Δανιήλ]]* για βωμό στον καθεδρικό ναό το 1383. 
μικρογραφία|479x479εσ| ''Παναγία Βρεφοκρατούσα''
Μόνο δύο υπογεγραμμένα έργα του καλλιτέχνη είναι γνωστά. Ένα από αυτά είναι *ο Γάμος της Παναγίας* ( Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου ), η οποία είναι μια από μια σειρά από πάνελ, ίσως ένα τρίπτυχο. Το άλλο είναι ένα πολύπτυχο (σήμερα κατακερματισμένο), με χρονολογία 1387. 

Το στυλ του καλλιτέχνη είναι κοντά σε αυτό των Σιενέζων δασκάλων του *trecento*, όπως ο Γιάκοπο ντι Μίνο ντελ Πελλικκάιο (Jacopo di Mino del Pellicciaio), τον οποίο μοιάζει με την ικανότητά του να αντιπροσωπεύει χώρο μέσω ψευδαισθήσεων .  Άλλες επιρροές είναι οι Αμπρότζο Λορεντσέττι και Πιέτρο Λορεντσέττι και οι παραδόσεις του Σιμόνε Μαρτίνι.

Ο καλλιτέχνης επιδεικνύει έντονο ύφος και εξαιρετικά εκλεπτυσμένη τεχνική ικανότητα.  Το έργο του δείχνει μια κάποια επανάληψη στα σχήματα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Miklòs Boskovitz, Su Niccolò di Bonaccorso, Benedetto di Bindo and Sienese painting in the early fifteenth century, Comparison, 1980.
* Pia Palladino, Art and devotion to Siena after 1350: Luca di Tommè, Nicolò di Buonaccorso, Timken Museum of Art, 1998.
* Juliet Dini, Five Centuries of Sienese painting (from Duccio to the Birth of the Baroque), Thames & Hudson, 1998.
*    (βλ. ευρετήριο · πλάκα 14-15)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Φιλίππο Ματσόλα

μικρογραφία|400x400εσ| Πολύπτυχο του Φιλίππο Ματσόλα, βασιλική του Κορτεματζόρε
Ο **Φιλίππο Ματσόλα** (ιταλ.:Filippo Mazzola, 1460-1505) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής περιόδου.

Γεννήθηκε στην Πάρμα, πατέρας του ήταν ο Βαρθολομαίος και έγινε μαθητής του Φραντσέσκο Τακκόνι (Francesco Tacconi). Εργάστηκε κυρίως στην περιοχή μεταξύ Πάρμα και Πιατσέντσα. Υπάρχει τεκμηρίωση ενός ταξιδιού στη Βενετία, όπου θεωρείται ότι πήγε να μελετήσει τις κύριες στυλιστικές αναφορές των: Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, Τζοβάννι Μπελίνι και Αλβίζε Βιβαρίνι. Το πιο αξιοσημείωτο έργο του είναι το πολύπτυχο που διατηρείται στη βασιλική του Κορτεματζόρε, αν και λείπουν σήμερα ένα - δυό τμήματά του. Ήταν ο πατέρας του ζωγράφου Παρμιτζανίνο (Girolamo Francesco Maria Mazzola).  Πέθανε σε ηλικία περίπου 45 ετών κατά τη διάρκεια επιδημίας πανώλους.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Roberto Lasagni, Biographical Dictionary of Parmigiani, εκδ. PPS, Πάρμα 1999

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Ζαβέν Κρικοριάν

O **Ζαβέν Κρικοριάν** (γενν. 1941) είναι Αρμένιος συγγραφέας, εκπαιδευτικός και δημοσιογράφος.

Γεννήθηκε στο Χαλέπιο και μεγάλωσε εντός της Αρμενικής Διασποράς της Συρίας, στους κόλπους πολυπληθούς οικογένειας, με αδελφό, μεταξύ άλλων, τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Βιέννης και Ομότιμο Καθηγητή στο Τμήμα Νεοελληνικών και Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου Βιέννης Μεσρόμπ Κρικοριάν (1932-2017). Σπούδασε Αραβική και Ισλαμική Ιστορία στο Αραβικό Πανεπιστήμιο Βυρηττού, ενώ, ακολούθως, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιέννη, στο Αυστριακό Technologisches Gewerbemuseum.

Εργάσθηκε ως διδάσκων σε Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Συρίας και της Ελλάδας, ενώ διετέλεσε Διευθυντής του Αρμενικού Εκπαιδευτηρίου Αρτάκι Καλπακιάν, υπό την σκέπη της Γενικής Αρμενικής Ένωσης Αγαθοεργίας, για περισσότερες από τέσσερεις δεκαετίες (1968-2009).

Έχει εκπονήσει πλήθος μελετών αναφορικά με επί μέρους ιστορικά, θεολογικά και γλωσσικά ζητήματα, ενώ έχει δημοσιεύσει ποιητικές συλλογές στην αραβική και την αρμενική γλώσσα.

Συνεργάζεται, ως αρθρογράφος, σε αραβικά και αρμενικά έντυπα ανά τον κόσμο, όπως, μεταξύ άλλων, στις εφημερίδες Baikar Weekly (Μασαχουσέτη Η.Π.Α.), [Ζartonk](https://en.wikipedia.org/wiki/Zartonk_(daily)) (Λίβανος), [Arev](https://en.wikipedia.org/wiki/Arev_(daily)) (Καϊρο Αιγύπτου) κ.α., ενώ έχει λάβει συνεντεύξεις από σημαίνουσες προσωπικότητες των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών, εντός και εκτός Ελλάδος, όπως ο Έλληνας ποιητής Γιάννης Ρίτσος, η Αρμένισσα λογοτέχνης Σίλβα Kαπουτικιάν, o ζωγράφος Ρισάρ Τζερανιάν και ο Αστροφυσικός Βίκτορ Αμπαρτσουμιάν. Παραμένει, μέχρι σήμερα, Διευθυντής Σύνταξης της Εφημερίδας Νορ Ασχάρ, την οποία εκδίδει η Ελληνοαρμενική Φιλολογική Ένωση «ΑΡΑΡΑΤ».

Τον Μάρτιο 2006 βραβεύθηκε από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Zartonk για την εν γένει προσφορά του στη δημοσιογραφία και τα αρμενικά γράμματα.

Είναι παντρεμένος με την Αλίς Νεκτάρ Κρικοριάν και έχει δύο κόρες.

Αποτελεί μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της εν Ελλάδι Αρμενικής παροικίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς
Γεωγραφία του Αζερμπαϊτζάν

[μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης του Αζερμπαϊτζάν σύμφωνα με την [κλιματική ταξινόμηση Κέππεν.]]
Το Αζερμπαϊτζάν είναι μια χώρα στην περιοχή του Καυκάσου, στη διασταύρωση της Ευρώπης και της Δυτικής Ασίας. Τρία φυσικά χαρακτηριστικά κυριαρχούν το Αζερμπαϊτζάν: η Κασπία Θάλασσα η οποία σχηματίζει ένα φυσικό σύνορο στα ανατολικά, ο Μεγάλος Καύκασος και οι εκτεταμένες επίπεδες εκτάσεις στα νότια της χώρας. Έχει περίπου το μέγεθος της Πορτογαλίας ή της αμερικανικής πολιτείας του Μέιν, με έκταση 86.600 τ.χλμ., καταλαμβάνοντας περίπου το 0.4% της έκτασης της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Από τα τρία κράτη της Υπερκαυκασίας τη μεγαλύτερη έκταση την έχει το Αζερμπαϊτζάν. Οι ειδικές διοικητικές διαιρέσεις της χώρας είναι η αυτόνομη δημοκρατία του Ναχιτσεβάν, το οποίο χωρίζεται από το υπόλοιπο αζερικό έδαφος από μια λωρίδα αρμενικής επικράτειας, και την αυτόνομη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που ανήκει εξολοκλήρου στο Αζερμπαϊτζάν. Το καθεστώς του Ναγκόρνο-Καραμπάχ είναι αμφισβητούμενο με την Αρμενία.

Βρίσκεται στο νότιο Καύκασο. Συνορεύει με την Κασπία Θάλασσα στα ανατολικά, με τη Ρωσία και τη Γεωργία στα βόρεια, με τη Γεωργία στα βορειοδυτικά και την Αρμενία στα νότια-νοτιοδυτικά και με το Ιράν στα νότια. Ένα μικρό τμήμα του Ναχιτσεβάν έχει σύνορο με την Τουρκία. Η πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν είναι η αρχαία πόλη του Μπακού, η οποία έχει το μεγαλύτερο και το καλύτερο λιμάνι στη Κασπία Θάλασσα και αποτελεί εδώ και πολύ καιρό το κέντρο της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Φίλιππος Α΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Φιλιππος Α΄** ο *Πρεσβύτερος*, γερμ.: Philipp I von Hanau-Lichtenberg (8 Νοεμβρίου 1417 - 10 Μαΐου 1480) από τον Οίκο του Χάναου ήταν jure auxoris κόμης του Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1458-1480. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ράινχαρντ Β΄ κόμη του Χάναου και της Αικατερίνης, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Νάσσαου-Μπάιλσταϊν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1456 την Άννα του Λίχτενμπεργκ (1442-1474), κληρονόμο της κυριότητας του Λίχτενμπεργκ και είχε τέκνα:

* Φίλιππος Β΄ 1462-1504, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Μαργαρίτα 1463-1504, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Γ΄ κόμη του Νάσσαου-Βήζμπαντεν-Ίντσταϊν.
* Λουδοβίκος 1464-1484, απεβ. 20 ετών.
* Άννα απεβ. 1491, μοναχή στο αβαείο Μαρίενμπορν.
* Αλβέρτος πριν το 1474-1491, απεβ. 17 ετών, Ιωάννης 1460-1473, απεβ. 13 ετών, Ντήτερ 1468-1473, απεβ. 5 ετών. Ο πρώτος τάφηκε στο Μπόυσβαϊλερ, οι δύο άλλοι στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου στο Μπάμπενχαουζεν.

## Πηγές
* Reinhard Dietrich: Die Landesverfassung in dem Hanauischen = Hanauer Geschichtsblätter , vol. 34, Hanau, 1996, ISBN 3-9801933-6-5
* Paul-Joachim Heinig: Kaiser Friedrich III. und Hessen, in: Hessisches Jahrbuch für Landesgeschichte, vol. 32, p. 63 ff
* J. G. Lehmann: Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse, 2 vols., 1862, reprinted: Pirmasens, 1970
* Sebastian Scholz: Die „Ewige Anbetung“ Philipps I. von Hanau-Lichtenberg und seiner Familie. Ausdrucksformen adeliger Memoria und Frömmigkeit im Spätmittelalter, in: Beiträge zur Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg. Herausgegeben zum 20-jährigen Jubiläum der Partnerschaft zwischen den beiden ehemaligen gräflichen Residenzstädten Babenhausen und Bouxwiller = Babenhausen einst und jetzt, vol. 31, 2004, p. 19 ff
* Sebastian Scholz: Die Inschriften der Stadt Darmstadt und des Landkreises Darmstadt-Dieburg und Groß-Gerau = Die deutschen Inschriften, vol. 49 = series Mainz, vol. 6, ed. by Akademie der Wissenschaften Mainz, Wiesbaden, 1999
* Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, in: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894, Hanau, 1894
* Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted: 1978.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Λουδοβίκος του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Λουδοβίκος**, γερμ. *Ludwig von Hanay-Lichtenberg* (5 Οκτωβρίου 1487 - 3 Δεκεμβρίου 1553) από τον Οίκος του Χάναου-Οίκο του Χάναου ήταν κληρικός και κύριος του Μπύσβαϊλερ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Άννας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν.

## Oικογένεια
Δεν νυμφεύθηκε, αλλά είχε μη νόμιμες σχέσεις, μάλλον με δύο: με την Αγνή και μετά με μία από το Ρούμπενχαϊμ. Είναι πιθανό να είναι ένα πρόσωπο, Αγνή του Ρούμπενχαϊμ. Είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθη) Φελίσιτας.
* (νοθη) Αγνή.

Υπάρχει ακόμη και ένας:
* (νόθος) Κάσπαρ του Χάναου. Ίσως όμως να είναι φυσικό τέκνο του Φιλίππου Β΄. 
** Λουδοβίκος γενν. 1612.

## Πηγές
* Reinhard Dietrich: Die Landesverfassung in dem Hanauischen, in the series Hanauer Geschichtsblätter, vol. 34, Hanau, 1996, ISBN 3-9801933-6-5
* M. Goltzené: Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler, in: Pay d’Alsace, issue 111/112, p. 64 ff
* E.Haug. Groß-Arnsburg im Baerental, in: Wasgaublick, vol. 19, issue 10, 1991, p. 364 ff and issue 11, p. 412 ff
* Joseph Heinzelmann: Das „Gothaer Liebespaar“ ist ein Liebespaar, in: Archiv für hessische * Geschichte und Altertumskunde, vol. 57, 1999, p. 209 ff
Gustav Knod: Deutsche Studenten in Bologna 1289 – 1562, 1889
* Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, in: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894, Hanau, 1894
* Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd. ed., Hanau, 1919, reprinted: 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Φίλιππος Β΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Φίλιππος Β΄**, γερμ.: Phillip II von Hanau-Lichtenberg (31 Μαΐου 1462 - 22 Αυγούστου 1504) από τον Οίκο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1489-1504.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Φιλίππου Α΄ και της Άννας κυρίας του Λίχτενμπεργκ, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ του Λίχτενμπεργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1480 την Άννα, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Ίζενπουργκ-Μπύντινγκεν και είχε τέκνα:
* Φίλιππος Γ΄ 1482-1538, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Άννα 1485-1559, μοναχή στο αβαείο Μαρίενμπορν.
* Μαργαρίτα 148601560, μοναχή στο αβαείο Μαρίενμπορν. 
* Λουδοβίκος 1487-1553, κληρικός, κύριος του Μπούσβαϊλερ.
* Μαρία π.1487-π.1526, ηγουμένη στο αβαείο Κλάρενταλ.
* Αμαλία 1490-1552, μοναχή.
* Ράινχαρντ γενν.1494, κληρικός.

## Πηγές
* M. Goltzené: Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler, in: Pay d’Alsace, vol. 111/112, p. 64 ff
* Hatstein, hand-written chronicle in the archives of the Hanauer Geschichtsverein
* E. Haug: Groß-Arnsburg bei Baerental, in: Wasgaublick, vol. 19, issue 10, 1991, p. 364-419.
* Bernhard Herzog: Chronicon Alsatiae. Elsasser Chronick unnd außführliche beschreibung des unteren Elsasses am Rheinstrom, Strasbourg, 1592
* J. G. Lehmann: Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse, two vols., 1862, reprinted: Pirmasens, 1970
* Eckhard Meise: Bernhard Hundeshagen - kein Denkmalschutz im Hanau des frühen 19. Jahrhunderts, in: Neues Magazin für Hanauische Geschichte, 2006, p. 3-62.
* Wilhelm Morhardt: Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten = Babenhausen einst und jetzt, vol. 10, Babenhausen, 1984
* Reinhold Röhricht and Heinrich Meisner: Deutsche Pilgerreisen nach dem Heiligen Lande, Berlin, 1880
* Sebastian Scholz: Die Inschriften der Stadt Darmstadt und des Landkreises Darmstadt-Dieburg und Groß-Gerau = Die deutschen Inschriften vol. 49, series Mainze, vol. 6. ed. by Akademie der Wissenschaften Mainz, Wiesbaden, 1999
* Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, in: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894, Hanau, 1894
* Georg Wittenberger: Stadtlexikon Babenhausen, Babenhausen, 1995
* Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau 1919, reprinted: 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Φίλιππος Γ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Φίλιππος Γ΄**, γερμ.: Philipp III von Hanau-Lichtenberg (18 Οκτωβρίου 1482 - 15 Μαΐου 1538) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1504-1538.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Β΄ κόμη ου Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Άννας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1504 τη Σίβυλλα των Τσέρινγεν, κόρη του Χριστοφόρου Α΄ κόμη του Μπάντεν-Μπάντεν και είχε τέκνα:
* Ιωάννα 1507-1572, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Έμπερσταϊν.
* Χριστοφόρα 1509-1582, μοναχή, μετά ηγουμένη του αβαείου Μαρίενμπορν.
* Αμαλία 1512-1578, μοναχή στο αβαείο Μαρίενμπορν.
* Φίλιππος Δ΄ 1514-1590, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Φελίσιτας 1516-1551, μοναχή στο Μπάμπενχαουζεν ή στο αβαείο Μαρίενμπορν.

## Πηγές
* Johannes Beinert: Der Zug Straßburgs gegen Graf Philipp III. von Hanau-Lichtenberg, in: Jahrbuch für Geschichte, Sprache und Literatur Elsaß-Lothringens, vol. 24, 1908, p. 33 ff
* M. Goltzené: Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler, in: Pay d’Alsace, vol. 111/112, p. 64 ff
* J. G. Lehmann: Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse. two vols., 1862 (?), reprinted Pirmasens, 1970.
* Wilhelm Morhardt: Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten = Babenhausen einst und jetzt, vol. 10, Babenhausen, 1984
* Sebastian Scholz: Die Inschriften der Stadt Darmstadt und des Landkreises Darmstadt-Dieburg und Groß-Gerau = Die Deutschen Inschriften vol. 49, Mainzer Reihe vol. 6, edited by the Akademie der Wissenschaften Mainz, Wiesbaden, 1999.
* Sebastian Scholz: Ein Totenschild für Graf Philipp III. von Hanau-Lichtenberg, in: Beiträge zur Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg. Herausgegeben zum 20-jährigen Jubiläum der Partnerschaft zwischen den beiden ehemaligen gräflichen Residenzstädten Babenhausen und Bouxwiller = Babenhausen einst und jetzt, vol. 31, 2004, p. 31 ff
* Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses. In: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894, Hanau, 1894
* Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, third edition, Hanau, 1919, reprinted 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Φίλιππος Δ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Φιλιππος Δ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ** (, 20 Σεπτεμβρίου 1514 - 19 Φεβρουαρίου 1590) από τον Οίκο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1538-1590.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φιλίππου Γ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Σιβύλλας, κόρης του Χριστοφόρου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1538 την Ελεονώρα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ και είχε τέκνα:
* Φίλιππος Ε΄ 1541-1599, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Άννα-Σίβυλλα 1542-1580, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Φλέκενσταϊν-Ντάγκστουλ.
* Ιωάννα 1543-1599.
* Ελονώρα 1544-1585, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ-Λάνγκενμπουργκ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Adrian Willem Eliza Dek: De Afstammelingen van Juliana van Stolberg tot aan het jaar van de vrede van Munster, Zaltbommel, 1968
* Reinhard Dietrich: Die Landesverfassung in dem Hanauischen = Hanauer Geschichtsblätter, vol. 34, Hanau, 1996, ISBN 3-9801933-6-5
* M. Goltzené: Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler, in: "Pay d’Alsace", vol. 111/112, p. 64 f
* Franz Domenicus Häberlein: Neueste Teutsche Reichsgeschichte vom Anfange des Schmalkaldischen Krieges bis auf unsere Zeiten, vols. 8 and 9, Halle, 1779, 1780
* Heinrich Hermelink: Die Matrikeln der Universität Tübingen, vol. 1, Stuttgart, 1906
* J. G. Lehmann: Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse, 2 vols, 1862 (?), reprinted: Pirmasens, 1970.
* Wilhelm Morhardt: Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten = "Babenhausen einst und jetzt", vol. 10, Babenhausen, 1984
* Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, in: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894, Hanau, 1894
* Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted 1978

Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Φίλιππος Ε΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Φίλιππος Ε΄**, γερμ.: Philipp V, von Hanau-Lichtenberg (21 Φεβρουαρίου 1541 - 2 Ιουνίου 1599) από τον Οίκο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεγκ το διάστημα 1590-1599.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φιλίππου Δ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Ελεονώρας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1560 τη Λουδοβίκα-Μαργαρίτα των Τσβάιμπρυκεν, κόρη του Ιακώβου κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς και είχε τέκνα:
* Ιωάννα-Σίβυλλα 1564-1636, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Βηντ-Ρούνκελ και Ίζενμπουργκ.
* Αλβέρτος 1566-1577, απεβ. 11 ετών, Φίλιππος 1565-1572, απεβ. 7 ετών.
* Αικατερίνη 1568-1636, παντρεύτηκε τον Σενκ-Έμπερχαρντ κόμη του Λίμπουργκ-Σπέκφελντ.
* Ιωάννης-Ράινχαρντ Α΄ 1569-1625, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

Το 1569 απεβίωσε η Λουδοβίκα-Μαργαρίτα και ο Φίλιππος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Αικατερίνη του Βηντ και είχε τέκνα:
* Αμαλία 1582-1627.
* Γιουλιάνα 1573-1582, απεβ. 9 ετών, Ελεονώρα γενν.1576 απεβ. μικρή, Φίλιππος 1579-1580 απεβ. 1 έτους.

Το 1584 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Φίλιππος Ε΄ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με τη Σένκες-Αγάθη, κόρη του Σενκ-Φρειδερίκου Ζ΄ κυρίου του Λίμπουργκ-Όμπερσοντχαϊμ και είχε τέκνα:
* Αγάθη 1587-μετά το 1605.
* Ράινχαρντ 1589, απεβ. νήπιο, Άννα-Μαγδαληνή 1589, απεβ. νήπιο.

## Πηγές
* Adrian Willem Eliza Dek: *De Afstammelingen van Juliana van Stolberg tot aan het jaar van de vrede van Munster*, Zaltbommel, 1968
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen* = *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Hanau, 1996, 
* M. Goltzené: *Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler*, in: "Pay d’Alsace", vol. 111/112, p.&nbsp;64 f
* Franz Domenicus Häberlein: *Neueste Teutsche Reichsgeschichte vom Anfange des Schmalkaldischen Krieges bis auf unsere Zeiten*, vols. 8 and 9, Halle, 1779, 1780
* Heinrich Hermelink: *Die Matrikeln der Universität Tübingen*, vol. 1, Stuttgart, 1906
* J. G. Lehmann: *Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse*, 2 vols, 1862 (?), reprinted: Pirmasens, 1970.
* Wilhelm Morhardt: *Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten* = "Babenhausen einst und jetzt", vol. 10, Babenhausen, 1984
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου