open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρία Εκμετσίογλου

Η **Μαρία Εκμεκτσίογλου** (γενν. 1977) είναι Ελληνίδα σεφ, συγγραφέας και τηλεοπτική προσωπικότητα, γνωστή για την προώθηση της πολίτικης κουζίνας και της γαστρονομικής κληρονομιάς της Κωνσταντινούπολης. Έχει συμβάλει στη διάδοση των παραδοσιακών συνταγών της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης, τόσο μέσω των βιβλίων της όσο και από τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1977 και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη, σε μια οικογένεια με βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινότητα της Πόλης. Η αγάπη της για τη μαγειρική ξεκίνησε από μικρή ηλικία, παρακολουθώντας τη μητέρα και τις θείες της να ετοιμάζουν παραδοσιακά πιάτα. Σπούδασε φαρμακευτική στην Κωνσταντινούπολη, αλλά η αγάπη της για τη μαγειρική την οδήγησε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη γαστρονομία.

Η Εκμεκτσίογλου άνοιξε το πρώτο της εστιατόριο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο λειτουργούσε για 27 χρόνια μέχρι το 2025, όταν αναγκάστηκε να το κλείσει λόγω ανοικοδόμησης στην περιοχή. Στη συνέχεια, δημιούργησε το εστιατόριο «Mayikas» σε ένα νησάκι απέναντι από το Φετιγιέ της Τουρκίας.

Έχει επίσης ανοίξει εστιατόριο στην Αθήνα, το «Maria's», το οποίο προσφέρει συνταγές εμπνευσμένες από την πολίτικη και την αιγαιοπελαγίτικη κουζίνα.

Η Εκμεκτσίογλου έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές μαγειρικής, προβάλλοντας την πολίτικη κουζίνα και τις παραδοσιακές συνταγές. Έχει επίσης συγγράψει βιβλία μαγειρικής, στα οποία καταγράφει παραδοσιακές συνταγές και προσωπικές της εμπειρίες από την κουζίνα της Πόλης.

Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Okan γαστρονομία και είναι ιδιοκτήτρια και επικεφαλής σεφ μαζί µε τους γιους της των εστιατορίων Maria’s στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα.

Είναι µέλος της Chaine des Rotisseurs, του Συλλόγου Γαστρονομίας Τουρκίας, του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου «Χαμένες Γεύσεις του Αιγαίου» και του Chef Club Ελλάδας.

Κάνει τηλεοπτικές εκπομπές στην Ελλάδα και στην Τουρκία και έχουν κυκλοφορήσει 6 βιβλία της και στις δύο χώρες.

## Συνεισφορά στην πολίτικη κουζίνα
Η Εκμεκτσίογλου θεωρείται από πολλούς ως πρέσβειρα της πολίτικης κουζίνας. Μέσα από τη δουλειά της, έχει συμβάλει στην αναγνώριση και την εκτίμηση των γεύσεων και των παραδόσεων της Κωνσταντινούπολης. Η προσέγγισή της συνδυάζει τον σεβασμό στην παράδοση με τη δημιουργικότητα, προσφέροντας νέες ερμηνείες σε κλασικές συνταγές.

## Εργογραφία
* "Οι τεντζερέδες της Μαρίας"
* "Με άρωμα κανέλας"
* "Ερωτικά μπαχαρικά της Πολίτικης Κουζίνας"
* "Γεύσεις και αρώματα από τις δυο μεριές του Αιγαίου" 

## Προσωπική ζωή
Ζει μόνιμα στην Κωνσταντινούπολη και έχει τρία ενήλικα παιδιά, τον Αλέξανδρο, τον Απόλλωνα και τον Πασχάλη, από τον πρώτο γάμο της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα
* Βιογραφία

Κατηγορία:Έλληνες μάγειρες
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες τηλεπαρουσιαστές
Tupolev ANT-10

Το **Tupolev ANT-10** ή **R-7** ήταν σοβιετικό μονοκινητήριο ελαφρύ βομβαρδιστικό/αναγνωριστικό αεροσκάφος των αρχών της δεκαετίας του 1930. Κατασκευάστηκε ένα μονάχα πρωτότυπο καθώς προτιμήθηκε το ανταγωνιστικό Polikarpov R-5.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το 1928 το Γραφείο Σχεδιασμού με επικεφαλής τον Νικολάι Πολικάρποφ δημιούργησε το R-5 για να αντικατασταθούν τα R-1 που ήταν αντίγραφα των βρετανικών Airco DH.9A και αποτελούσαν τότε τον κορμό της δύναμης ελαφρών βομβαρδιστικών/αναγνωριστικών της Σοβιετικής Αεροπορίας. Ο Τουπόλεφ ανέπτυξε το ανταγωνιστικό ANT-10 έχοντας ως βάση το προγενέστερο Tupolev R-3. Το νέο αεροσκάφος, όπως και το R-3, ήταν ένα μονοκινητήριο διπλάνο κατασκευασμένο από ντουραλουμίνιο, αλλά με άνω πτέρυγα πολύ μεγαλύτερου εκπετάσματος. Προωθούνταν από μια βελτιωμένη εκδοχή του κινητήρα BMW VI, όπως και το R-5. Μπορούσε να μεταφέρει έως και 500&nbsp;kg βομβών σε εσωτερική αποθήκη.

Το ANT-10 πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 30&nbsp;Ιανουαρίου 1930 και αποδείχθηκε πως σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις του ήταν ελάχιστα καλύτερο από το R-5. Από την άλλη το R-5 ήταν κατασκευασμένο κατά κύριο λόγο από ξύλο σε αντίθεση με το ολομεταλλικής κατασκευής ANT-10, αξιοσημείωτο πλεονέκτημα σε μία περίοδο που η ΕΣΣΔ αντιμετώπιζε ελλείψεις. Για αυτό τον λόγο η σχεδίαση του Τουπόλεφ απορρίφθηκε και επιλέχθηκε το R-5.

## Δείτε επίσης

; Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του ANT-10
*Tupolev R-3

; Συγκρίσιμα αεροσκάφη
*Polikarpov R-5

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Duffy, Paul and Andrei Kandalov. *Tupolev,: The Man and His Aircraft*. Shrewsbury, UK: Airlife Publishing, 1996. .
* Gunston, Bill. *The Osprey Encyclopedia of Russian Aircraft 1875–1995*. London:Osprey, 1995. .

ANT-10
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κένεθ Γουόλτς

Ο **Κένεθ Νιλ Γουόλτς** (, 8 Ιουνίου 1924 – 12 Μαΐου 2013) ήταν Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας, μέλος του διδακτικού προσωπικού τόσο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Μπέρκλεϊ όσο και στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και ένας από τους πιο εξέχοντες ακαδημαϊκούς στον τομέα των διεθνών σχέσεων. Ήταν βετεράνος τόσο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου όσο και του Πολέμου της Κορέας.

Ο Γουόλτς ήταν ένας από τους αρχικούς ιδρυτές του νεορεαλισμού, ή δομικού ρεαλισμού, στη θεωρία των διεθνών σχέσεων και αργότερα συνδέθηκε με τη σχολή του αμυντικού νεορεαλισμού. Οι θεωρίες του Γουόλτς έχουν συζητηθεί εκτενώς στον τομέα των διεθνών σχέσεων. Το βιβλίο του «Θεωρία της Διεθνούς Πολιτικής» του 1979 είναι το βιβλίο με τις περισσότερες αναθέσεις στην εκπαίδευση μεταπτυχιακών σπουδών στις Διεθνείς Σχέσεις σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ.

Στις 6 Μαΐου 2011 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαίκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες
Λινγκουίνι

μικρογραφία|Ωμά λινγκουίνι.
μικρογραφία|Λινγκουίνι με θαλασσινά.
Τα **λινγκουίνε** είναι πεπλατυσμένα ζυμαρικά παρόμοια με τα σπαγγέτι. Προέρχονται από την περιοχή της Λιγυρίας στην Ιταλία. Στα ιταλικά σημαίνουν «μικρές γλώσσες».

Το ιδιαίτερο σχήμα των λινγκουίνε χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για συνταγές με βάση το ψάρι ή για να συνοδεύσει θαλασσινά, όπως ψάρια και οστρακοειδή. Λόγω του σχήματός τους, προσαρμόζονται σε κάθε είδους σάλτσα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ιταλικών ζυμαρικών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζυμαρικά
Tupolev ANT-41

Το **Tupolev ANT-41** ήταν σοβιετικό δικινητήριο τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό της δεκαετίας του 1930. Κατασκευάστηκε ένα μονάχα πρωτότυπο το οποίο συνετρίβη. Ο τύπος δεν εντάχθηκε σε παραγωγή καθώς αποφασίστηκε η χρήση των Ilyushin DB-3 στον ρόλο των τορπιλοπλάνων-βομβαρδιστικών.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Τον Μάρτιο του 1934 ξεκίνησε στο Γραφείο Σχεδιασμού Tupolev η ανάπτυξη ενός αεροσκάφους πολλαπλών ρόλων για τη Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία. Το αεροσκάφος θα ήταν ένα ταχύ τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό και αναγνωριστικό μακράς ακτίνας δράσης το οποίο θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί και ως βαρύ μαχητικό μακράς ακτίνας δράσης και θα επιχειρούσε από αεροδρόμια ή ως υδροπλάνο. Τον σχεδιασμό του ανέλαβε ομάδα υπό τον Βλαντίμιρ Μιασίσεφ.

Είχε παρόμοια γενική διάταξη με το βομβαρδιστικό SB αλλά ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων και είχε ισχυρότερους κινητήρες Όπως και το SB ήταν ένα μεσοπτέρυγο μονοπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής. Προωθούνταν από δύο κινητήρες Mikulin AM-34 που έστρεφαν τρίφυλλες έλικες και είχαν επιμήκη αποθήκη βομβών εντός της οποίας μπορούσαν να μεταφερθούν δύο τορπίλες των 880&nbsp;kg ή αντίστοιχο φορτίο βομβών. Διέθετε, στην εκδοχή που θα επιχειρούσε από αεροδρόμια, ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης βασισμένο σε αυτό του SB.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στη Μόσχα στις 2&nbsp;Ιουνίου 1936 και παρατηρήθηκαν σοβαροί κραδασμοί στην ουρά. Συνετρίβη στις 3&nbsp;Ιουλίου 1936 στη 14η δοκιμαστική πτήση του εξαιτίας των προαναφερθέντων κραδασμών. Αργότερα εντός του 1936 αποφασίστηκε η χρήση των DB-3 από τη Ναυτική Αεροπορία και η ανάπτυξη του ANT-41 ακυρώθηκε.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Duffy, Paul and Andrei Kandalov. *Tupolev: The Man and His Aircraft*. Shrewsbury, UK: Airlife, 1996. .
* Gordon, Yefim and Vladimir Rigmant. *OKB Tupolev: A History of the Design Bureau and its Aircraft*. Hinckley, UK: Midland Publishing, 2005. .
* Gunston, Bill. *The Osprey Encyclopedia of Russian Aircraft 1875–1995*. London: Osprey, 1995. .
* Gunston, Bill. *Tupolev Aircraft since 1922*. Annapolis, Maryland, USA: Naval Institute Press, 1995, .

ANT-41
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Ριγκατόνι

μικρογραφία|Ωμά ριγκατόνι.
μικρογραφία|Ριγκατόνι μπολονέζ.
Τα **ριγκατόνι** είναι ένα είδος ζυμαρικού σε σχήμα σωλήνα με αυλακώσεις στην εξωτερική τους επιφάνεια. Ο σκοπός αυτών των τραχιών αυλακώσεων, όπως επίσης της μεγάλης διαμέτρου των ζυμαρικών, είναι να παρέχουν μεγαλύτερη επιφάνεια για σάλτσες και υγρά συνοδευτικά σε ορισμένα πιάτα. Τα ριγκατόνι είναι κατάλληλα με χοντρές σάλτσες με βάση το κρέας ή τα λαχανικά, με εκλεπτυσμένες σάλτσες με βάση τα γαλακτοκομικά, όπως σάλτσα κρέμας μανιταριών, σάλτσες ντομάτας ή πικάντικες σάλτσες. Eπίσης ταιριάζουν σε ψητά πιάτα κατσαρόλας, γνωστά ως «pasta al forno». 

Τα ριγκατόνι είναι λίγο μεγαλύτερα από τις πέννες και τα ζιτί. Διαφέρουν από τα ζυμαρικά αυτά στο ότι η άκρη τους δεν είναι κομμένη διαγώνια.

Στα ιταλικά τα ριγκατόνι σημαίνουν «με ραβδώσεις», «με γραμμές». Έχουν δημιουργηθεί στη Ρώμη, ωστόσο, χρησιμοποιούνται κυρίως στις κουζίνες της νότιας και της κεντρικής Ιταλίας. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ιταλικών ζυμαρικώνν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζυμαρικά
Προεδρικό Παλάτι (Κισινάου)

Το **Προεδρικό Παλάτι** (Ρουμανικά: Palatul Președinției) είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Μολδαβίας. 

## Ιστορία
[μικρογραφία|Ο [Βλαντιμίρ Βορόνιν|Βλαντιμίρ Βόρονιν και ο Ντόναλντ Ράμσφελντ στην είσοδο του παλατιού.]]
Το κτίριο χτίστηκε μεταξύ του 1984 και 1987 από τους Γιούρι Τουμάνεν, Άρκαντι Ζάλτμαν και Βίκτορ Ιαβόρσκι. Ο σκοπός της κατασκευής του κτιρίου ήταν να γίνει το Ανώτατο Σοβιέτ της Μολδαβικής ΣΣΔ. Η Διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Μολδαβίας στις 27 Αυγούστου του 1991 υπογράφηκε και εγκρίθηκε στο παλάτι από το Ανώτατο Σοβιέτ. Μετά την ανεξαρτησία της Μολδαβίας, το κτίριο έγινε η κατοικία του προέδρου της Μολδαβίας από το 2001 με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Βόρονιν. Το κτίριο υπέστη υλικές ζημιές κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στις 7 Απριλίου 2009 κατά του Προέδρου Βόρονιν. Ως αποτέλεσμα των γεγονότων αυτών το παλάτι δεν κατοικούταν εώς ότου επισκευαστεί το 2012.

### Ανακαινίσεις
Στα πρώτα χρόνια της προεδρίας του Ίγκορ Ντόντον (2017-18), έγιναν βήματα για την ανακαίνιση του παλατιού με τη βοήθεια της Τουρκικής Κυβέρνησης. Το πρόσφατα ανακαινισμένο παλάτι άνοιξε στις 17 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του προέδρου Ντόντον και του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τον Ιανουάριο του 2019, ο Ντόντον κάλεσε τους πρώην προέδρους Πιτρού Λουτσίντσι και Μίρτσεα Σνεγκούρ σε μια ξενάγηση στο πρόσφατα ανακαινισμένο παλάτι.  

## Γκαλερί

Αρχείο:MD.C.C - Presidential Palace - dec 2020 - 03.jpg|Όψη του παλατιού το 2020
Αρχείο:Chisinau_riot_2009-04-07_27.jpg|Κατά την διάρκεια διαδηλώσεων το 2009
Αρχείο:Stamp_of_Moldova_312.gif|Το παλάτι σε Μολδαβικό γραμματόσημο.
Αρχείο:Gheorghe_Ghimpu_arboreaza_Tricolorul.jpg|Ο μολδαβός πολιτικός Γκιόργκε Γκίμπου υψώνει την Ρουμανική σήμαια στο παλάτι το 1990.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Προεδρικές κατοικίες
Κατηγορία:Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Κατηγορία:Μολδαβία
Κατηγορία:Κισινάου
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μολδαβία
Σούπερ Καπ Ελλάδας 2025

Το **Σούπερ Καπ Ελλάδας 2025**https://www.gazzetta.gr/football/super-cup-elladas/2503591/olympiakos-ofi-i-proistoria-sto-super-cup, γνωστό και με την ονομασία **Betsson** **Super Cup Ελλάδας 2025** λόγω της χορηγίας από την εν λόγω εταιρεία, ήταν η 10η διοργάνωση του θεσμού, ενός ποδοσφαιρικού αγώνα που διεξάγεται μεταξύ των νικητών του προηγούμενου πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ και του Κυπέλλου Ελλάδας. Ο αγώνας διεξήχθη στις 3 Ιανουαρίου 2026 στο Παγκρήτιο Στάδιο στο Ηράκλειο. Οι ομάδες που συμμετείχαν είναι ο πρωταθλητής της Σούπερ Λιγκ Ελλάδας 2024–25 και Κυπελλούχος Ελλάδας 2024–25, Ολυμπιακός, καθώς και ο φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας 2024–25, ο Ο.Φ.Η., αφού ο Ολυμπιακός κατέκτησε το νταμπλ την προηγούμενη σεζόν. Ήταν το πρώτο Σούπερ Καπ που διεξήχθη μετά το 2007, καθώς στο ενδιάμεσο διάστημα το γενικό ενδιαφέρον για τον θεσμό είχε μειωθεί, κυρίως λόγω της συχνής κατάκτησης του νταμπλ από τις ίδιες ομάδες, γεγονός που καθιστούσε περιττή τη διεξαγωγή του αγώνα.

Μετά από έναν αγώνα που έφτασε στην παράταση, ο Ολυμπιακός επιβλήθηκε με σκορ 3–0.

## Έδρα
Αυτό ήταν το πρώτο Σούπερ Καπ Ελλάδας που διοργανώθηκε στο Παγκρήτιο Στάδιο.

Το Παγκρήτιο Στάδιο κατασκευάστηκε το 2004 και βρίσκεται στο Ηράκλειο της Κρήτης. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αθλητικές εγκαταστάσεις της Ελλάδας και χρησιμοποιήθηκε ως έδρα ποδοσφαιρικών αγώνων κατά τη διάρκεια τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει αγώνες της Εθνική Ελλάδας καθώς και διεθνείς διοργανώσεις σε συλλογικό επίπεδο. Η χωρητικότητά του ανέρχεται σε περίπου 26.000 θεατές, ενώ αποτελεί την έδρα της Ο.Φ.Η. Το στάδιο διαθέτει σύγχρονες υποδομές και έχει ανακαινιστεί επανειλημμένα για να πληροί τις προδιαγραφές διεξαγωγής μεγάλων αθλητικών γεγονότων.

## Ιστορικό
Ο Ολυμπιακός έχει συμμετάσχει στο Σούπερ Καπ Ελλάδας τέσσερις φορές, κερδίζοντας και τις τέσσερις. Η τελευταία φορά που αγωνίστηκε στο Σούπερ Καπ ήταν το 2007, όπου νίκησε την Α.Ε.Λ. με 1–0.

Ο Ο.Φ.Η. έχει συμμετάσχει στο Σούπερ Καπ Ελλάδας μία φορά, χωρίς να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Η τελευταία φορά που έπαιξε στο Σούπερ Καπ ήταν το 1987, όπου έχασε από τον Ολυμπιακό με 1–0, αγώνας που είναι και ο μοναδικός ανάμεσα στους 2 αντιπάλους στον θεσμο.

## Αγώνας
### Πληροφορίες




## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Τίτος Σέξτιος Μάγιος Λατερανός (ύπατος το 94)

Ο **Τίτος Σέξτιος Μάγιος Λατερανός**, λατιν.: *Titus Sextius Magius Lateranus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε κατά το δεύτερο μισό του 1ου και το πρώτο μισό του 2ου αι. Ο Λατερανός υπηρέτησε ως κανονικός ύπατος το 94, ως συνάδελφος του Λεύκιου Νόνιου Καλπούρνιου Τορκουάτου Ασπρένα.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

Στη μονογραφία της σχετικά με τις ρωμαϊκές πρακτικές ονοματοδοσίας, η Όλλι Σαλόμιες επισημαίνει ότι η σύντομη μορφή του ονόματός του ήταν *Τίτος Σέξτιος Λατερανός*, γεγονός που δείχνει ότι ήταν μέλος του γένους των Σεξτίων. Με βάση την επιγραφή CIL VI, 1518 στους συγγενείς του περιλαμβανόταν ο Τίτος Σέξτιος Αφρικανός, αντικαταστάτης  ύπατος το 59. Το τρίτο στοιχείο στο όνομά του, «Μάγιος», μπορεί να υποδηλώνει ότι η μητέρα του Μαγία καταγόταν από το πραιτοριανό γένος των Μαγίων. 

Ο Λατερανός εύτηκενυμφ τη Ρωμαία ευγενή Βολουσία Τορκουάτα, ένα από τα παιδιά του Κόιντου Βολούσιου Σατουρνίνου και της συζύγου του Noνίας Τορκουάτας.  Ανάμεσα στα παιδιά τους ήταν ο Τίτος Σέξτιος Κορνήλιος Αφρικανός, ο οποίος υπηρέτησε ως ύπατος το 112. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Τζούλιαν Μπένετ, *Τραϊανός: Optimus Princeps: Μια ζωή και μια εποχή*, Routledge, 1997
* *Biographischer Index der Antike* (Google eBook), Walter de Gruyter, 2001

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Πόπλιος Μετίλιος Νέπως

Ο **Πόπλιος Μετίλιος Νέπως**, λατιν.: *Publius Metilius Nepos* (π. 45 &#x2013; 127 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός στα τέλη του 1ου αι. Είναι γνωστό ότι ήταν ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 91,  και διορίστηκε kυβερνήτης της Βρετανίας από τον Αυτοκράτορα Δομιτιανό, πριν από το τέλος εκείνου το 96, και κατείχε τη θέση μέχρι το 98. 

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως κυβερνήτη, ιδρύθηκαν οι αποικίες *Colonia Domitiana Lindensium* (Λίνκολν) και *Colonia Nervia Glevensium* (Γκλόστερ). 

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τον Νέπωτα είναι πιο δύσκολο να ληφθούν με βεβαιότητα. Οι επιγραφές των αδελφών των αγρών (fratres arvales) καταγράφουν έναν *Πόπλιο Μετίλιο Σαβίνο Νέπωτα* ως μέλος της αδελφότητάς τους, που παρακολούθησε τις συναντήσεις τους τα έτη 105, 110 και 111, ο οποίος απεβίωσε στις 26 Φεβρουαρίου 118, όταν ένας διάδοχος διορίστηκε στη θέση του.  Από την άλλη πλευρά, ένας πάπυρος από τη Ρωμαϊκή Αίγυπτο καταγράφει την κοινή θητεία του Π. Μετίλιου Νέπωτα Β΄ και του Μάρκου Άννιου Λίβωνα για το 128. Προφανώς ο Νέπως απεβίωσε στα τέλη του 127, και η θητεία του ανατέθηκε σε άλλο άτομο. Κάποια βοήθεια παρέχεται από την παρουσία ενός «Mετίλιου» --ο οποίος θα μπορούσε να είναι ο Πόπλιος Μετίλιος Νέπως ή ο Πόπλιος Μετίλιος Σαβίνος Νέπως-- ως αντικαταστάτης ύπατος στο 103. Είναι πιθανό να έχουμε δύο υπατικούς συγκλητικούς με παρόμοια ονόματα: ο ένας απεβίωσε πριν από τον Φεβρουάριο του 118, ο άλλος στα τέλη του 127. 

Ο Πλίνιος ο Νεότερος απηύθυνε αρκετές επιστολές σε έναν Νέπωτα, και τουλάχιστον μία ακόμη σε έναν Σαβίνο. Δεν είναι ακόμη δυνατό να προσδιοριστεί σε ποιον Νέπωτα έγραφε ο Πλίνιος, ούτε είναι βέβαιο ότι έγραφε σε κάποιον από αυτούς τους Μετίλιους Νέπωτες.

Το ζήτημα των παιδιών και των απογόνων είναι ανοικτό. Από τη μία πλευρά υπάρχει ο Πόπλιος Μετίλιος Σεκούνδος, Πόπλιου υιός, ύπατος το 123, ο οποίος θα μπορούσε να είναι γιος ενός από τους δύο Μετίλιους Νέπωτες· από την άλλη, ο Άντονι Μπίρλεϊ σημειώνει ότι υπάρχουν δύο πολυώνυμοι συγκλητικοί της επόμενης γενιάς, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνουν το "Μετίλιος" ως μέρος της ονοματολογίας τους: ο Μάρκος Σεδάτιος Σεβηριανός, ύπατος το 153, και ο Μάρκος Μετίλιος Ακουίλιος Ρέγουλος, ύπατος το 157.  Για τη λύση αναμένονται περαιτέρω πληροφορίες.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος

Ο **Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος**, λατιν.: *Lucius Neratius Priscus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και κορυφαίος νομικός, υπηρετώντας για ένα διάστημα ως επικεφαλής της σχολής του Πρόκουλου.  Διετέλεσε σντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) του Μαΐου-Ιουνίου 97 ως συνάδελφος του Μάρκου Άννιου Βέρου. 

## Καταγωγή
Η προέλευση του γένους των Νερατίων βρίσκεται στην ιταλική πόλη Σαιπινόν, στην καρδιά του Σάμνιου·  ο πατέρας του Πρίσκου ήταν ο ομώνυμος ύπατος Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος του έτους 87. Είναι γνωστό ότι είχε έναν μικρότερο αδελφό, τον Λεύκιο Νεράτιο Μάρκελο, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον θείο τους Μάρκο Ίριο Φρόντωνα Νεράτιο Πάνσα, ο οποίος έγινε ύπατος το 73 ή το 74 και εντάχθηκε στην τάξη των Πατρικίων. Ο Μάρκελος έγινε ύπατος το 129. 

Η ύπαρξη ενός γιου με το ίδιο όνομα και υπάτου είτε το 122 είτε το 123, που συνάγεται από την ύπαρξη του πιθανού κυβερνήτη της Κάτω Παννονίας, διαψεύστηκε από μία εργασία του 1976, που γράφτηκε από τον Γκ. Καμοντέκα, τα ευρήματα της οποίας υιοθετήθηκαν από τον Ρόναλντ Σάυμ. 

## Σταδιοδορμία
Το μεγαλύτερο μέρος της προόδου του Πρίσκου μέσω της *[[Cursus honorum|σειράς αξιωμάτων (cursus honorum)]]* έχει καθιερωθεί.  Το πρώτο γνωστό αξίωμά του ήταν ως στρατιωτικού τριβούνου στη Λεγεώνα XXII Primigenia μεταξύ περίπου 79 και 80, στο Μογοντιάκον (σημερινό Μάιντς). Στη συνέχεια κατείχε το αξίωμα του ταμία (quaestor, περί το 83/84) και μετά την ολοκλήρωση αυτής της παραδοσιακής δημοκρατικής θητείας, ο Πρίσκος θα εγγράφονταν στη Σύγκλητο.  Ακολούθησαν οι δύο άλλες δικαστικές θέσεις: του τριβούνου των πληβείων (περί το 85/86) και του πραίτορα (περί το 88/89). Συνήθως, ένας συγκλητικός κυβερνούσε είτε μία δημόσια είτε μία αυτοκρατορική πραιτοριανή επαρχία πριν γίνει ύπατος, αλλά καμία δεν είναι γνωστή για τον Πρίσκο. Αφού υπηρέτησε ως αντικαταστάτης ύπατος, ο Πρίσκος έγινε δεκτός στον *σύλλογο* (collegium) των *[[Epulones|επτά ανδρών των εορτασμών]]* (septemviri epulonum), ενός από τα τέσσερα πιο διάσημα αρχαία ρωμαϊκά ιερατεία. Του ανατέθηκε επίσης η διακυβέρνηση, διαδοχικά, των αυτοκρατορικών επαρχιών της Κάτω Γερμανίας (98–101),  και στη συνέχεια της Παννονίας (102–105). 

Ο *[[Πανδέκτης]]* (Digesta) του Ιουστινιανού αναφέρει ότι ο Αυτοκράτορας Τραϊανός επικαλέστηκε τη βοήθεια του Πρίσκου και του Τίτιου Αρίστου σε ένα νομικό ζήτημα.  Σύμφωνα με την *[[Ιστορία των Αυγούστων]]*, υπήρχε μία φήμη ότι ο Τραϊανός σκεφτόταν να κάνει τον Πρίσκο κληρονόμο της Αυτοκρατορίας, προτού τελικά αποφασίσει να τον διαδεχθεί ο Αδριανός.  Παρά το γεγονός ότι ήταν πιθανός αντίπαλος για τον θρόνο, ο Πρίσκος ήταν ένας από τους νομικούς εμπειρογνώμονες, στους οποίους βασιζόταν για συμβουλές ο Αυτοκράτορας Αδριανός.  Ο σερ Ρόναλντ Σάυμ φαίνεται να θεώρησε τον Πρίσκο ως ένα άλλο όνομα, που χρησιμοποιήθηκε από ή για τον Πόπλιο Κορνήλιο Τάκιτο.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Σέξτος Ερμεντίδιος Καμπανός

Ο **Σέξτος Ερμεντίδιος Καμπανός**, λατιν.: *Sextus Hermentidius Campanus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων. Ήταν ο 6ος λεγάτος της Ιουδαίας από το 93 έως το 97, και ήταν αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο του 97, ως συνάδελφος του Λεύκιου Δομίτιου Απολλινάρι.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

## Βιογραφία
Το *όνομα γένους* (gentilicium) «Ερμεντίδιος», που προέρχεται από τον θεό Ερμή, υποδηλώνει ότι η προέλευση του Καμπανού βρίσκεται στην Καππαδοκία, όπου υπάρχουν ενδείξεις για έναν αριθμό ονομάτων, που ενσωματώνουν το όνομα αυτής της θεότητας.  Σε κάθε περίπτωση, είναι το μόνο μέλος της οικογένειάς του που είναι γνωστό, ότι έχει προσέλθει στην υπατεία.

Το μόνο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ο Καμπανός, εκτός από το ύπατο αξίωμα, είναι το ''λεγάτος λεγεώνας'' (legatus legionis), ήτοι διοικητής της ΛΕγεώνας X Fretensis μεταξύ των ετών 93 και 97, η οποία βρισκόταν εκείνα τα χρόνια στην Ιερουσαλήμ. Η διοίκηση αυτής της λεγεώνας έκανε επίσης τον Καμπανό de facto λεγάτο της Ιουδαίας. 

Ο Έντουαρντ Τσάμπλιν έχει αποκαταστήσει το όνομά του στο *Testamentum Dasumii*, το οποίο θα πιστοποιούσε ότι ο Καμπανός έζησε τουλάχιστον μέχρι το έτος 108.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Νικολέτα

Το **Νικολέτα** ή **Νικολέττα** είναι ένα γυναικείο όνομα. Αποτελεί το θηλυκό του ελληνικού ονόματος Νικόλαος  που σημαίνει «νικητής του λαού». Συνηθισμένα υποκοριστικά του ονόματος είναι τα Νίκη και Νικόλ.

## Άτομα με το όνομα Νικολέτα

* Νικολέτα Αρναούτογλου, η πρώτη Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια που που αγωνίστηκε στο εξωτερικό (1958) 
* Νικολέτα Βλαβιανού (1959 - ), Ελληνίδα ηθοποιός 
* Νικολέτα (Νικόλ) Ελευθεριάδου (1998 - ), Ελληνίδα υδατοσφαιρίστρια
* Νικολέττα Καρρά (1979), Ελληνίδα παρουσιάστρια και ηθοποιός 
* Νικολέτα Κοιλιά (2001 - ), Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια 
* Νικολέττα Κουτουξίδου (1980 - ), Ελληνίδα πετοσφαιρίστρια 
* Νικολέτα (Νικόλ) Κυπριτίδου (1985 - ), Ελληνίδα τενίστρια 
* Νικολέτα (Νικόλ) Κυριακοπούλου (1986 - ), Ελληνίδα ακοντίστρια
* Νικολέτα Μπράσκι (1960 - ), Ιταλίδα ηθοποιός, σύζυγος του Ρομπέρτο Μπενίνι 
* Νικολέτα Πίτσιου (2000 - ), Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια
* Νικολέττα Ράλλη (1983 - ), Ελληνίδα παρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός και πρώην μοντέλο 
* Νικολέτα Τσαγκάρη (γεν. 1990), Ελληνίδα αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής

## Φανταστικοί χαρακτήρες

* Νικολέτα, η υπηρέτρια του ζεύγους Ζουρντέν, στο θεατρικό έργο *[[Ο Αρχοντοχωριάτης|Ο αρχοντοχωριάτης]]* (*Le Bourgeois gentilhomme,* 1670) του Μολιέρου 
* κυρα-Νικολέτα (Ν. Παπαδοπούλου), προξενήτρα στη Ζάκυνθο στην ελληνοτουρκική ταινία ''Ο κακός δρόμος'' (1933) σε σκηνοθεσία Μουσχίν Ερτογρούλ και σενάριο Ναζίμ Χικμέτ και Γρηγορίου Ξενόπουλου με βάση το ομότιτλο μυθιστόρημα του τελευταίου 
* Νικολέτα Παπαστάμου (Νάντια Κοντογεώργη), μέλος ενός από τα ζευγάρια της κωμικής σειράς *[[Μην αρχίζεις τη μουρμούρα]]* (2016-2024) σε σκηνοθεσία Αντώνη Αγγελόπουλου και Διονύση Φερεντίνου, το οποίο εμφανίστηκε μόνο στον 4ο κύκλο 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γυναικεία ονόματα
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Τίτος Πομπώνιος Βάσσος

Ο **Τίτος Πομπώνιος Βάσσος**, λατιν.: *Titus Pomponius Bassus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που κατείχε διάφορους αυτοκρατορικούς διορισμούς. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinium) του Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 94, ως συνάδελφος του Λεύκιου Σίλιου Δεκιανού. 

Εισέρχεται στην ιστορία ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος]]* (legatus) ήτοι βοηθός του ανθυπάτου (κυβερνήτη) της Ασίας Mάρκου Ούλπιου Τραϊανού το 79/80.  Αν και η ιδιότητα ως λεγάτος ανθυπάτου ήταν μία θέση που μπορούσε να οδηγήσει σε μία σειρά από ισχυρές επαφές, πέρασαν δεκαπέντε χρόνια μέχρι να αναλάβει ο Βάσσος την υπατεία.

Όπως βεβαιώνεται από στρατιωτικό δίπλωμα, ο Βάσσος ήταν κυβερνήτης της Ιουδαίας το 90. Πιθανότατα ανέλαβε τα καθήκοντά του το 89.  Γύρω στο έτος 94, είτε αφού παραιτήθηκε από την υπατεία, είτε ενώ εξελέγη σε αυτό το αξίωμα εν απουσία *(in absentia)*, ο Βάσσος ξεκίνησε τη θητεία του ως κυβερνήτης της Καππαδοκίας - Γαλατίας. Ενώ οι περισσότερες θητείες ως κυβερνήτη είναι περίπου τρία χρόνια, η δική του παρατάθηκε για έξι χρόνια, αποχωρώντας το έτος 100.  Με την επιστροφή του στη Ρώμη, διορίστηκε επιμελητής (curator) του *alimenta*, ενός προγράμματος που παρείχε δημόσια χρηματοδότηση για την ανατροφή παιδιών που είχαν ανάγκη στην Κεντρική Ιταλία,  και εξελέγη από το συμβούλιο του Φερεντίνου ως προστάτης της πόλης. 

Η τελευταία του αναφορά στην ιστορία είναι ως παραλήπτη επιστολής του Πλίνιου του Νεότερου. Ο Πλίνιος έγραψε στον Βάσσο μία επιστολή συγχαίροντάς τον για την αποχώρησή του από τη Σύγκλητο, προσβλέποντας σε μία ζωή γεμάτη αναψυχή και αυτομόρφωση, μετά από μία σταδιοδορμία, στην οποία κατείχε «εξαιρετικά διακεκριμένα αξιώματα», και είχε «διοικήσει στρατούς».  Αυτή η επιστολή πιθανότατα χρονολογείται από το έτος 104 ή 105.

Είναι πιθανό ότι ο Λεύκιος Πομπόνιος Βάσσος, αντικαταστάτης ύπατος το 118, είναι γιος του. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Νίκη (όνομα)

**Νίκη** είναι ένα γυναικείο όνομα όνομα που συναντάται σε διάφορους πολιτισμούς και προέρχεται από την ελληνική λέξη . 

Η προέλευσή του εντοπίζεται στη Νίκη, αρχαιοελληνική θεά της νίκης, από την οποία προήλθαν και τα ονόματα Νικόλαος και Νικολέτα. Αποτελεί, εξάλλου, συχνό χαϊδευτικό του ονόματος Νικολέτα.

## Άτομα με το όνομα Νίκη
[μικρογραφία|[Νίκη Λινάρδου]]
[μικρογραφία|[Νίκη Παλληκαράκη]]
* Νίκη Ανδρεάδου (1975-), Ελληνίδα πολιτικός 
* Νίκη Βακάλη (1992 -), Ελληνίδα ηθοποιός
* Νίκη Γκαραγκούνη (1977-), Ελληνίδα πετοσφαιρίστρια 
* Νίκη Γουλανδρή (1925-2019), Ελληνίδα ευεργέτιδα και ζωγράφος, πρόεδρος του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας 
* Νίκη Γρανά (1987-), Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια 
* Νίκη Ελευθεριάδη (1954-), Ελληνίδα ζωγράφος 
* Νίκη Καραγάτση (1914-1986), Ελληνίδα ζωγράφος, σύζυγος του Μ. Καραγάτση 
* Νίκη Λαδάκη-Φιλίππου (1937-2003), Ελληνοκύπρια λογοτέχνιδα 
* Νίκη Λινάρδου ή Μπέμπη Κούλα (1939-2012), Ελληνίδα ηθοποιός και τηλεοπτική παραγωγός, σύζυγος του Αλέκου Σακελλάριου 
* Νίκη Λυμπεράκη (1982-), Ελληνίδα δημοσιογράφος 
* Νίκη Μπακογιάννη (1968-), Ελληνίδα άλτρια ύψους 
* Νίκη Ξάνθου (1973-), Ελληνίδα άλτρια μήκους 
* Νίκη Παλληκαράκη (1965-), Ελληνίδα ηθοποιός 
* Νίκη Σερέτη (1971-), Ελληνίδα ηθοποιός με καταγωγή από το Κογκό 
* Νίκη Τζαβέλλα (1947-), Ελληνίδα οικονομολόγος και πολιτικός 
* Νίκη Τριανταφυλλίδη (1942-2013), Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτρια 
* Νίκη Φούντα (1980-), Ελληνίδα αρχιτέκτονας και πολιτικός 

## Φανταστικοί χαρακτήρες

* Νίκη (Δανάη Γρίζου), μια ηθοποιός που συνδέεται ερωτικά με έναν φοιτητή (Στέλιος Τατασόπουλος), τον εγκαταλείπει και καταλήγει στην πορνεία, στη βωβή ταινία *[[Κοινωνική σαπίλα]]* (1932) του Στέλιου Τατασόπουλου 
* Νίκη (Άννα Βαγενά), η κοπέλα με την οποία είχε παλιότερα δεσμό ο Κωστής Κρεούζης (Νίκος Γαλανός) ο οποίος τελικά αυτοκτονεί, στο κοινωνικό δράμα *[[Ορατότης μηδέν]]* (1969) του Νίκου Φώσκολου 
* Νίκη (Βάσω Καβαλιεράτου), φοιτήτρια που συγκατοικεί στην Αθήνα με την αδελφή της με την οποία έχουν εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες στη δραματική ταινία ''Ώρες κοινής ησυχίας'' (2006) 
* Νίκη Αγγελίδου (Σμαράγδα Καρύδη), χωρισμένη μητέρα δύο παιδιών που έχει σπουδάσει σχέδιο μόδας και αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, η οποία δημιουργεί την πρώτη ομάδα κέρλινγκ στην Ελλάδα στη σειρά ''Εθνική Ελλάδος'' (2015) του Mega  
* Νίκη Βάρσου (Τζένη Καρέζη), πολιτική υπάλληλος στο Γενικό Επιτελείο Στρατού που κινδυνεύει να καταδικαστεί σε θάνατο για προδοσία στην πολεμική ταινία *[[Κοντσέρτο για πολυβόλα]]* (1967) του Ντίνου Δημόπουλου  

## Δείτε επίσης

* Νίκη (μυθολογία)
* Νίκη (κόμμα)
* ΝΙΚΗ (στρατιωτική επιχείρηση)
* Νίκη Βόλου (ομάδα)
* Νίκη Εύβοιας (οικισμός)
* Νίκη της Σαμοθράκης
* Νίκη Φλώρινας (οικισμός)
* 307 Νίκη (αστεροειδής)
* Αγία Νίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Κατηγορία:Γυναικεία ονόματα
Αφροδισιασμός

**Αφροδισιασμός** είναι ένας νεολογισμός φιλοσοφικής και ανθρωποκεντρικής προσέγγισης που περιγράφει την ερωτική πράξη ως διαδικασία συνειδητής ένωσης και δημιουργίας, με σκοπό την εξυγίανση των διαπροσωπικών σχέσεων και την προαγωγή της υγείας.

Σε αντίθεση με τον όρο *sex* που έχει επικρατήσει κυρίως στη δυτική κουλτούρα ως απόλαυση ή ψυχαγωγία, ο όρος *αφροδισιασμός* βασίζεται στην αντίληψη ότι η ερωτική πράξη αποτελεί μια ιερή, υγιή και ουσιαστική ένωση που μπορεί να οδηγήσει σε σύλληψη και, κατά συνέπεια, να ορίζεται ως η αληθινή στιγμή γέννησης του ανθρώπου.

Ο αφροδισιασμός δεν απορρίπτει την ηδονή, αλλά την εντάσσει στο πλαίσιο της υπευθυνότητας, της κατανόησης και της συνειδητής επιλογής δύο προσώπων να δημιουργήσουν ζωή ή να βαθύνουν τον δεσμό τους μέσα από σεβασμό και επίγνωση.

## Σχετικά

* Συνουσία
* Έρωτας
* Αναπαραγωγή
* Ανθρώπινη σεξουαλικότητα

## Πηγές

* Εκδοτικός Οίκος **π cubic**
* Περιοδικό **Φυσιολογισμοί**
* Ιστότοπος ofiouxos.wixsite.com
Μοναστήρι Τσούφλη

Το **Μοναστήρι του Τσούφλη** (ρουμανικά: *Mănăstirea Ciuflea*) είναι ένα Μολδαβικό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Μολδαβίας, στο Κισινάου. Είναι αφιερωμένο στον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρων. 

## Ιστορία
Το μοναστήρι χρηματοδοτήθηκε από τον Αναστάσιο Τσούφλη (1801 - 1870) για να τιμήσει την τελευταία θέληση του αδελφού του, Θεόδωρου Τσούφλη (1796 - 1854). Οι δύο αδελφοί ήταν Βλάχοι έμποροι με καταγωγή από το Τσεπέλοβο Ιωαννίνων και μετανάστευσαν στην Βεσσαραβία το 1821. Ο Αναστάσιος πήρε την άδεια να ξεκινήσει την κατασκευή της εκκλησίας για τον αδελφό του το 1854, έργο το οποίο ολοκληρώθηκε στις 6 Ιουνίου 1858. Τα λείψανα του Θεόδωρου τοποθετήθηκαν στην νότια πτέρυγα του κτιρίου όπως και του αδελφού του μετά τον θάνατο του το 1870.

Το 1962, πολλές εκκλησίες της Μολδαβικής ΣΣΔ έκλεισαν ή άλλαξαν σκοπό. Τότε, η κύρια εκκλησία του Κισινάου, ο Καθεδρικός Ναός της Γεννήσεως του Χριστού μετατράπηκε σε εκθεσιακό κτίριο. Έτσι, το μοναστήρι του Τσούφλη πήρε καθεστώς καθεδρικού ναού από την εκκλησία της Μολδαβίας και μετονομάστηκε σύμφωνα με τον ευεργέτη του. Το 2002, περίπου μια δεκαετία μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, έγινε ξανά μοναστήρι.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Catedrala_Sf._Teodor_Tiron.jpg|Το μοναστήρι την νύχτα
Αρχείο:Ciuflea.jpg|Όψη από τον δρόμο
Αρχείο:Monasterio_de_Ciuflea,_Chisináu,_Moldavia,_2023-11-03,_DD_05.jpg|Πηγάδι
Αρχείο:Monasterio_de_Ciuflea,_Chisináu,_Moldavia,_2023-11-03,_DD_03.jpg|Παρεκκλήσι
Αρχείο:Monasterio_de_Ciuflea,_Chisináu,_Moldavia,_2023-11-03,_DD_04.jpg|Είσοδος


## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Catedrala episcopală Sf. Teodor Tiron
* "Αναστάσιος Τσούφλης, ο εθνικός ευεργέτης από το Τσεπέλοβο Ζαγορίου."

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μολδαβία
Κατηγορία:Κισινάου
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στην Μολδαβία
Πολύκλειτος Ιακωβίδης

Ο **Πολύκλειτος Νικόλα Ιακωβίδης** (Μόρφου, 1912 - Λευκωσία, 1976) ήταν δήμαρχος Μόρφου και γιατρός στην Κύπρο. 

## Εκπαίδευση
Ο Δρ Ιακωβίδης φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο της Λευκωσίας. Σπούδασε γιατρός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου αρίστεψε. Πήρε το βραβείο > το 1935. 

## Δήμαρχος Μόρφου
Αφού εξασκήθηκε γιατρός σε πολλά μέρη της Κύπρου και της Ελλάδας, όπως το Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, εξελέγη Δήμαρχος, από τον Μάρτιο-Σεπτέμβριο 1953. Το 1969 όμως ξανακέρδισε τις εκλογές με αποτέλεσμα να γίνει ξανά δήμαρχος τον Ιούλιο του 1969. Ήταν επίσης δήμαρχος κατά τη διάρκεια της Τουρκικής Εισβολής (1974) και του πραξικοπήματος της Χούντας.

Κατηγορία:Δήμαρχοι Μόρφου
Σέξτος Βετουλένος Κιβίκα Κεριάλις

Ο **Σέξτος Βετουλένος Κιβίκα Κεριάλις**, λατιν.: *Sextus Vettulenus Civica Cerialis*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός των αρχών του 2ου αι. Ήταν κανονικός ύπατος το 106 μ.Χ. ως συνεργάτης του Λεύκιου Κειόνιου Κόμμοδου.  Δεν υπάρχουν περισσότερες λεπτομέρειες για τη σταδιοδρομία του.

Ο Κεριάλις θεωρείται γιος του Σέξτου Βετουλένου Κεριάλι, στρατηγού και αντικαταστάτη υπάτου το 72 είτε το 73. Ο νεότερος Κεριάλις νυμφεύτηκε δύο φορές. Με την πρώτη του σύζυγο, το όνομα της οποίας δεν είναι γνωστό, απέκτησε τουλάχιστον έναν γιο, τον Σέξτο Βετουλένο Κιβίκα Πομπηιανό, ύπατο το 136. Από τη δεύτερη σύζυγό του, το όνομα της οποίας έχει υποτεθεί ότι είναι Πλαυτία, ο Κεριάλις απέκτησε έναν άλλο γιο, τον Mάρκο Βετουλένο Κιβίκα Βάρβαρο, ύπατο το 157.  

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Μάρκος Βετουλένος Κιβίκα Βάρβαρος

Ο **Μάρκος Βετουλένος Κιβίκα Βάρβαρος**, λατιν.: *Marcus Vettulenus Civica Barbarus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός του 2ου αι. μ.Χ. Μέλος της τάξης των πατρικίων, κατείχε το αξίωμα του *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|κανονικού υπάτου]]* το 157 με έναν άλλο πατρίκιο, τον Μάρκο Μετίλιο Ακουίλιο Ρέγουλο, ως συνάδελφό του.  Ο Βάρβαρος ήταν επίσης μέλος των *ιερέων του Αντωνίνου (sodales Antoniniani)*, μίας θρησκευτικής αδελφότητας που τελούσε τη λατρεία του Αυτοκράτορα Aντωνίνου Πίου. 

## Καταγωγή
Οι Βετουλένοι ήταν μία ιταλική οικογένεια, πιθανώς από το Σαβίνον.  Ο ίδιος ο Βάρβαρος ήταν ετεροθαλής αδελφός του Λεύκιου Αίλιου, του βιολογικού πατέρα του Αυτοκράτορα Λεύκιου Βέρου· είχαν την ίδια μητέρα, την Πλαυτία. Ενώ η ταυτότητα του πατέρα του Λεύκιου Αίλιου είναι βέβαιη (Λεύκιος Κειόνιος Κόμμοδος, κανονικός ύπατος του 106), οι αρχές διίστανται ως προς την ταυτότητα του πατέρα του Βάρβαρου. Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει ότι μία ελληνική επιγραφή από το Άργος βεβαιώνει την καταγωγή του ως "Σέξτου. υιός." και τη φυλή του ως "Κουίρνα",  αλλά λίγα περισσότερα είναι γνωστά για τον πατέρα του. Ο Γκέζα Αλφέλντυ ισχυρίζεται ότι ήταν γιος του Σέξτου Βετουλένου Κιβίκα Πομπηιανού, του κανονικού υπάτου του 136,  ενώ ο Άντονυ Μπίρλεϋ δηλώνει ότι ο ΚΙβίκα Πομπήιος ήταν ένας άλλος ετεροθαλής αδελφός του Bαρβάρου, και ο κοινός πατέρας τους ήταν ο Σέξτος Βετουλένος Κιβίκα Κεριάλις, κανονικός ύπατος του 106 

## Σταδιοδρομία
Η σειρά αξιωμάτων του ξεκίνησε στην εφηβεία του ως ένας από τους *[[Εικοσιέξι άνδρες|είκοσι άνδρες]]* (vigintiviri), και ιδιαίτερα ως ένας από τους *[[Triumvir monetalis|τρεις άνδρες του νομισματοκοπείου]]* (tresviri monetalis)· οι θέσεις σε αυτό το συμβούλιο συνήθως ανατίθεντο σε πατρίκιους ή ευνοούμενα άτομα. Ακολούθησε στην ηλικία των 25 ετών ως ταμίας (quaestor) στην υπηρεσία υψηλού κύρους του Αυτοκράτορα.  Στο 32ο ή 33ο έτος της βασιλείας του, ο Βάρβαρος διορίστηκε ύπατος, η συνήθης ηλικία για τους πατρίκιους. 

Μετά την υπατεία του, ο Βάρβαρος ενδιαφέρθηκε για πνευματικά ζητήματα. Ο Γκ. Γου. Μπόουερσοκ αναφέρει ότι από το 162 έως το 165 ο Βάρβαρος παρακολουθούσε τακτικά τις επιδείξεις ανατομίας του Γαληνού στη Ρώμη. Άλλοι διακεκριμένοι Ρωμαίοι στο ακροατήριο ήταν ο Λεύκιος Σέργιος Παύλος, ύπατος για δεύτερη φορά το 168 και αστικός έπαρχος, και ο Γναίος Κλαύδιος Σεβήρος, ύπατος για δεύτερη φορά το 173.  Ο Βάρβαρος ήταν επίσης γνωστός του Ηρώδη του Αττικού, εξέχοντος μέλους της Δεύτερης Σοφιστικής: ο Φιλόστρατος μας λέει ότι ο Ηρώδης έγραψε στον Βάρβαρο έναν αριθμό επιστολών.  Γύρω στο έτος 164, έγινε ένας από τους ακολούθους του Αυγούστου (*comes Augustalis)*, τον στενό κύκλο των συμβούλων που υπηρετούσαν τον Αυτοκράτορα. Τότε ήταν που ο Βάρβαρος και η αυτοκράτειρα Φαυστίνα η Νεότερη συνόδευσαν τη Λουκίλλα στην Έφεσο, όπου παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βέρο. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα
Εραστές του Βαλτάρο

μικρογραφία|Οι Εραστές του Βαλτάρο στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Μάντοβα στην Ιταλία. Ο ανδρικός σκελετός βρίσκεται στα αριστερά και ο γυναικείος σκελετός στα δεξιά.
Οι **Εραστές του Βαλτάρο** (Στα Ιταλικά: Amanti di Valdaro), είναι ένα ζεύγος ανθρώπινων σκελετών ηλικίας περίπου 6.000 ετών.  Ανακαλύφθηκαν από αρχαιολόγους σε Νεολιθικό τάφο στο Σαν Τζόρτζιο κοντά στη Μάντοβα τηςΙταλίας, το 2007. Οι δύο άνθρωποι βρέθηκαν θαμμένοι αντικριστά, με τα χέρια τους περασμένα ο ένας γύρω από τον άλλον, σε στάση που θυμίζει "ερωτική αγκαλιά ".

Η αρχαιολόγος Έλενα Μαρία Μενόττι ηγήθηκε της ανασκαφής. Το ζεύγος αποτελείται από έναν άντρα και μια γυναίκα και οι δύο ηλικίας έως 20 ετών κατά τον θάνατο, με ύψος περίπου 1,57 μέτρα.   Ο σκελετός του άντρα βρέθηκε με λίθινη αιχμή βέλους κοντά στο λαιμό. Η γυναίκα είχε μια μακριά λεπίδα από πυριτόλιθο κατά μήκος του μηρού, καθώς και δύο μαχαίρια από πυριτόλιθο κάτω από την λεκάνη. Η Οστεολογική εξέταση δεν εντόπισε ενδείξεις βίαιου θανάτου, κατάγματα ή  μικροτραυματισμούς, ως εκ τούτου η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι τα πυρολιθικά εργαλεία είχαν ταφεί μαζί με τους νεκρούς ως ταφικά κτερίσματα.

Τα σκελετικά ευρήματα παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά δημόσια τον Σεπτέμβριο 2011 στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Μάντοβα, χάρη στις προσπάθειες του συλλόγου Εραστές στη Μάντοβα που αναζητούσε μόνιμη στέγη για το αρχαίο ζευγάρι.  

Επτά χρόνια μετά την ανακάλυψή τους, στις 11 Απριλίου 2014, εκτέθηκαν μόνιμα σε γυάλινη προθήκη του μουσείου, το οποίο βρίσκεται εντός του συγκροτήματος του Δουκικού  παλατιού της Μάντοβας.

## Δείτε επίσης
* Σκελετοί αγκαλιασμένου ζεύγους της Αλεπότρυπας
* Εραστές του Χασάνλου
* Κατάλογος των ακαλυμμένων θανάτων
* Εραστές του Κλουζ-Ναπόκα
* Εραστές της Μοδενής
* Εραστές του Τερούελ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταφικά μνημεία και κατασκευές
Ρουί Ντουάρτε ντε Μπάρος

Ο **Ρουί Ντουάρτε ντε Μπάρος** (γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1960) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισάου, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Γουινέας-Μπισσάου από τις 17 Ιανουαρίου 2024 έως τις 7 Αυγούστου 2025. Προηγούμενες θέσεις του περιλαμβάνουν αυτή του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, καθώς και του μεταβατικού πρωθυπουργού από τις 16 Μαΐου 2012 έως τις 3 Ιουλίου 2014, έπειτα από στρατιωτικό πραξικόπημα.

## Καριέρα
Ο Ντουάρτε ντε Μπάρος εκπαιδεύτηκε ως μηχανικός στην Αβάνα της Κούβας. Από το 2001 έως το 2003 ήταν υφυπουργός Οικονομικών και κατόπιν υπουργός Οικονομικών. Το 2003 διορίστηκε επίτροπος της Γουινέας-Μπισάου για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση Δυτικής Αφρικής, θέση που διατήρησε έως το 2011.

Μετά από πραξικόπημα τον Απρίλιο του 2012, η Στρατιωτική Διοίκηση υπέγραψε συμφωνία πολιτικής μετάβασης με 36 πολιτικά κόμματα, αποκλείοντας το προηγουμένως κυβερνών PAIGC. Ως αποτέλεσμα, ο Ντουάρτε ντε Μπάρος – άνηκε στο Κόμμα Κοινωνικής Ανανέωσης – διορίστηκε μεταβατικός πρωθυπουργός στις 16 Μαΐου 2012. Ο Κάρλος Γκόμες Τζούνιορ, πρώην πρωθυπουργός, αντιτάχθηκε στον διορισμό του Ντουάρτε ντε Μπάρος, δηλώνοντας ότι «είναι μια κυβέρνηση που δεν αναγνωρίζουμε». Ο επόμενος πρωθυπουργός επιλέχθηκε στις γενικές εκλογές του 2014.

Τον Δεκέμβριο του 2023 ο πρόεδρος Ουμάρο Σισόκο Εμπαλό διέλυσε το κοινοβούλιο λόγω μιας υποτιθέμενης απόπειρας πραξικοπήματος. Κατόπιν επαναδιόρισε τον Ζεράλντου Μαρτίνς ως πρωθυπουργό με εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης· ο Μαρτίνς ήταν πρωθυπουργός από τη νίκη του συνασπισμού Συμμαχική Πλατφόρμα Ενσωμάτωσης – Τέρα Ράνκα υπό το PAIGC στις εκλογές του Ιουνίου 2023. Στις 20 Δεκεμβρίου ο Σισόκο Εμπαλό απέπεμψε τον Μαρτίνς και διόρισε τον Ντουάρτε ντε Μπάρος πρωθυπουργό. Εκείνη την περίοδο, ο Ντουάρτε ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνοσυνέλευσης, καθώς και βουλευτής του PAIGC.

Ο Ντουάρτε απολύθηκε από πρωθυπουργός με απόφαση του προέδρου Εμπαλό στις 7 Αυγούστου 2025 και αντικαταστάθηκε από τον Μπραΐμα Καμαρά.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.

## Παραπομπές

Μπαρος
Μπαλγκόγκο

Το **Μπαλγκόγκο** είναι ένα χωριό στο επαρχιακό Τμήμα Ου, κοντά στον ποταμό Κομοέ, στην νοτιοδυτική περιοχή της Μπουρκίνα Φάσο. Το χωριό έχει πληθυσμό περίπου 558 κατοίκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Μπουρκίνα Φάσο
Μετεωρίτης της λίμνης Γκουζ

Ο μετεωρίτης της Γκουζ Λεϊκ είναι ένας μετεωρίτης που βρέθηκε στην λίμνη Γκουζ (μτφρ: λίμνη Χήνα) των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής από δύο κυνηγούς από το Όκλαντ της Καλιφόρνιας στις 13 Οκτωβρίου 1938.

Κατά την διάρκεια του 1939 εξαγοράστηκε από το Εθνικό Μουσείο των Ηνωμένων Πολιτειών. Από το 1939 έως τις 14 Ιανουαρίου 1941 ήταν σε έκθεση στην Διεθνή Έκθεση Golden Gate πριν μεταφερθεί στην Ουάσιγκτον, DC. Εκεί έγινε έκθεμα στο διάδρομο με τους μετεωρίτες του Εθνικού Μουσείου μέχρι το κλείσιμο του διαδρόμου κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Την σημερινή εποχή, ο μετεωρίτης είναι στην έκθεση του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας.

Δεν έχει βρεθεί κρατήρας από τον εν λόγω μετεωρίτη, γεγονός που δηλώνει ότι η ταχύτητα της πρόσκρουσης του μετεωρίτη ήταν ελάχιστη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γκουζ
PDF.js

μικρογραφία|PDF.js
**PDF.js** είναι μία βιβλιοθήκη JavaScript που αποδίδει αρχεία PDF χρησιμοποιώντας το HTML5 Canvas, σύμφωνα με τα πρότυπα του Ιστού. Το έργο αναπτύσσεται από τη Mozilla Corporation, αφού ξεκίνησε το 2011 από τον Ανδρέας Γκαλ ως πειραματικό πρότζεκτ.

## Ιστορία και χρήση

Το PDF.js δημιουργήθηκε αρχικά ως πρόσθετο προγράμματος περιήγησης για τον Firefox, και ενσωματώθηκε στον Firefox από την έκδοση 15 (2012), ενώ ενεργοποιήθηκε εξ ορισμού από την έκδοση 19 (2013). Ενσωματώθηκε επίσης στον Firefox for Android το 2023 (έκδοση 111).

Το έργο δημιουργήθηκε για να παρέχει δυνατότητα προβολής PDF εγγράφων απευθείας στον φυλλομετρητή, μειώνοντας πιθανούς κινδύνους ασφαλείας από το άνοιγμά τους σε εξωτερικές εφαρμογές, αφού ο κώδικας αποδίδεται εντός sandbox. Η υλοποίησή του βασίζεται στο στοιχείο Canvas του HTML5, επιτρέποντας γρήγορη απόδοση των εγγράφων.

Το PDF.js χρησιμοποιείται επίσης στο Thunderbird, στο ownCloud, στο Nextcloud, και είναι διαθέσιμο ως πρόσθετο για τον Google Chrome/Chromium, τον Pale Moon και τον SeaMonkey.

Μπορεί να ενσωματωθεί σε διαδικτυακές ή εγγενείς εφαρμογές, επιτρέποντας την απεικόνιση και προβολή αρχείων PDF, καθώς και προηγμένες δυνατότητες, όπως απόδοση στην πλευρά του διακομιστή.

Πολλές διαδικτυακές υπηρεσίες, όπως το Dropbox, το Slack, και το LinkedIn Learning, χρησιμοποιούν το PDF.js για την προεπισκόπηση PDF εγγράφων.

## Συμπεριφορά

Σύμφωνα με μετρήσεις της Mozilla, το PDF.js προσφέρει ικανοποιητική απόδοση για τα περισσότερα αρχεία PDF, αν και ενδέχεται να παρουσιάσει προβλήματα με μεγάλα ή γραφικά-βαριά έγγραφα.

Υποστηρίζει το μεγαλύτερο μέρος των προδιαγραφών του PDF (περιλαμβανομένων φορμών ή XFA), αλλά ορισμένες δυνατότητες δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί, γεγονός που μπορεί να επηρεάζει την απόδοση ορισμένων εγγράφων.

Χαρακτηριστικά που δεν υποστηρίζονται επί του παρόντος περιλαμβάνουν:

* Προφίλ χρωμάτων ICC
* Spot χρώματα
* Εξομοίωση overprint
* Ομάδες διαφάνειας (knockout/isolation)
* Εκτύπωση υψηλής πιστότητας

Η συμπεριφορά του PDF.js μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τη συμβατότητα του προγράμματος περιήγησης με τις απαιτούμενες τεχνολογίες. Η καλύτερη απόδοση και αξιοπιστία παρατηρείται στους Chrome και Firefox, στους οποίους πραγματοποιούνται αυτοματοποιημένες δοκιμές.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

* 
* 
* 
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες JavaScript
Κατηγορία:Mozilla Firefox
Κόιντος Σερουίλιος Καιπίων (υιοθέτησε τον Βρούτο)

Ο **Κόιντος Σερουίλιος Καιπίων**, λατιν.: *Quintus Servilius Caepio* (άκμασε το 68–58 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος αριστοκράτης, και θετός πατέρας του Μ. Ι. Βρούτου, τού δολοφόνου του Ιουλίου Καίσαρα.

## Βιογραφία
Ο Γκάιγκερ υπέθεσε ότι ο Καιπίων ήταν γιος του Κόιντου Σερουίλιου Καιπίωνα ταμία το 103 π.Χ., από μία άγνωστη σύζυγο (πριν από τη Λιβία Δρούσα). Αυτό θα καθιστούσε τον νεότερο Καιπίωνα μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό της Σερβίλιας της Πρεσβύτερης, μητέρας του Μ. Ι. Βρούτου, και διαφορετικό άνδρα από τον ετεροθαλή αδελφό του Μ. Π. Κάτωνα του Νεότερου, Σερουίλιο Καιπίωνα.  Ο Μάρσαλ βρήκε το επιχείρημα του Γκάιγκερ πειστικό,  όπως και ο Στράχαν,  αλλά ο Τρετζιάρι ήταν σκεπτικός. 

Μπορούμε να εικάσουμε τη ζωή του: ο Καιπίων μπορεί να κατείχε τη θέση του ταμία (quaestor) περί το 69 π.Χ., γεγονός που θα του έδινε συγκλητικό αξίωμα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως βοηθός (*[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|legatus]]*) του στρατηγού Πομπήιου στην εκστρατεία εναντίον των Κιλίκων πειρατών, και στη συνέχεια στον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο.

Μέχρι το 59 π.Χ. είχε υιοθετήσει τον ανιψιό του Μ. Ι. Βρούτο. Το 58 π.Χ. εμφανίζεται για τελευταία φορά στην ιστορία ως πιστωτής του Κόιντου Τούλιου Κικέρωνα, και πιθανότατα απεβίωσε λίγο αργότερα.  Πιστεύεται ότι ήταν νυμφευμένος με μία κόρη του Κόιντου Ορτένσιου (πιθανώς τη ρήτορα Ορτενσία) , καθώς μία επιγραφή περιγράφει τον γιο τού Ορτένσιου, Ορτάλο, ως θείο του Βρούτου. 

## Ταύτιση με τον αρραβωνιαστικό της Ιουλίας
Το 59 π.Χ. ο Σερουίλιος Καπίων υποστήριξε τον Ιούλιο Καίσαρα εναντίον του άλλου υπάτου εκείνης της χρονιάς, του Μάρκου Βιβύλου, που μέχρι τότε ήταν αρραβωνιασμένος με την κόρη του Καίσαρα, την Ιουλία, αλλά τελικά αυτή δόθηκε στον σύμμαχο του Καίσαρα, τον Πομπήιο.   Σε αυτόν τον Καιπίωνα του υποσχέθηκαν στη συνέχεια την κόρη του Πομπήιου,  αλλά είναι άγνωστο αν η ένωση έγινε ποτέ.  Αυτή η ανακατασκευή βασίζεται στην ταυτότητα αρκετών Σερβιλίων Καιπιώνων σε διάσπαρτες αναφορές, κάτι που αμφισβητείται από τον Tρετζιάρι. Ο Πέλινγκ αμφισβητεί επίσης την ταυτότητα του αρραβώνα της Ιουλίας με τον θετό πατέρα τού Βρούτου. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Βιβλική προφητεία

**Βιβλική προφητεία** ή **Βιβλική πρόρρηση** είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα αποσπάσματα της Αγία Γραφής τα οποία θεωρείται ότι περιέχουν μηνύματα από τον Θεό προς τους ανθρώπους, όπως μεταδόθηκαν μέσω των προφητών. Στη θρησκευτική παράδοση του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού, οι Βιβλικοί προφήτες θεωρούνται πρόσωπα που έλαβαν θεία αποκάλυψη και ενήργησαν ως μεσολαβητές μεταξύ Θεού και ανθρώπων.

## Ιουδαΐσμός

### Γένεσις
Στη Γένεση 15:18 υποσχέθηκε στον Αβραάμ και στους απογόνους του τη γη της Χαναάν από το ποτάμι της Αιγύπτου μέχρι τον Ευφράτη, και στο Γένεσις 17:8 λέει:

### Έξοδος, Δευτερονόμιον, Ιησούς του Ναυή και Κριτές
Ο Θεός παρουσιάζεται ως εγγυητής ότι οι Ισραηλίτες θα εκδιώξουν τους Αμορραίους, τους Χαναναίους, τους Χετταίους, τους Φερεζαίους, τους Ευαίους και τους Ιεβουσαίους από τις χώρες τους, ώστε οι Ισραηλίτες να μπορέσουν να τις ιδιοποιηθούν (Έξοδος 34:10–11). Το ίδιο ισχύει και για τους Γεργεσαίους (Δευτερονόμιο 7:1–2). Στην Έξοδο 34:10–27, αυτό αναφέρεται ως διαθήκη, με εντολές που δίνονται.

Στο βιβλίο των Κριτών, οι Ισραηλίτες περιγράφονται ως παραβάτες της εντολής να μην λατρεύουν άλλους θεούς (Κριτές 3:6) και, ως αποτέλεσμα, δεν κατάφεραν να εκδιώξουν τους Ιεβουσαίους (Ιησούς του Ναυή 15:63). Οι Ισραηλίτες δεν εκδίωξαν όλες τις φυλές των Χαναναίων κατά τη διάρκεια της ζωής του Ιησού του Ναυή. Τα βιβλία του Ιησού του Ναυή και των Κριτών (Κεφάλαια 1) αναφέρουν πόλεις που δεν μπόρεσαν να κατακτηθούν.

Σύμφωνα με το Β' Σαμουήλ, οι Ισραηλίτες κατέλαβαν τη Χαναάν, αλλά η πλήρης κατάκτηση συνέβη μόνο όταν ο Δαβίδ νίκησε τους Ιεβουσαίους στην Ιερουσαλήμ και την έκανε πρωτεύουσα του Βασιλείου του Ισραήλ (Β' Σαμουήλ 5:6–7).

### Ησαΐας

* Όταν οι Ιουδαίοι άκουσαν ότι η Συρία (Ἀράμ) συμμαχούσε με τον Εφραΐμ λέγεται ότι ο Θεός τους είπε:

 Τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ γένηται ταῦτα οὐδ᾿ οὐ μὴ ἔσται.  (Ησαΐας 7:1-9) 

## Χριστιανσμός
[μικρογραφία|Ρωσορθόδοξη [Αγιογραφία|εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, 14ος αιώνας, Βόρεια Μακεδονία]]

### Ευαγγέλια

* Στο Ματθαίος 10, όταν ο Ιησούς έστειλε τους δώδεκα μαθητές, τους είπε:

 Ὅταν δὲ διώκωσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, φεύγετε εἰς τὴν ἑτέραν· ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ τελέσητε τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραὴλ ἕως ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. (Κατά Ματθαίον 10:23)

* Στο Κατά Ματθαίον 12:40 ο Ιησούς λέει:

**Ὥσπερ γὰρ Ἰωνᾶς ἐγένετο ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας,**
**οὕτως ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας. (Κατά Ματθαίον 12:40)**

## Ισλάμ
Τα αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης που απευθήνονται σε  από τους Χριστιανούς αναφέρονται στον Σωτήρα Χριστό (ή το Άγιο Πνεύμα σε ορισμένες περιπτώσεις), το Ισλάμ υποστηρίζει πως είναι ο Μωάμεθ.

## Βλέπε επίσης

* Αντίχριστος
* Προφήτης
* Δευτέρα Παρουσία
* Ψευδοπροφήτης
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία