open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νίκου Αλιφαντής

Ο **Νίκου Αλιφαντής** (ρουμανικά: *Nicu Alifantis*, Βραΐλα, 31 Μαΐου 1954) είναι Ρουμάνος τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ηθοποιός και ποιητής Ελληνικής καταγωγής. Με μουσική καριέρα άνω των πενήντα ετών, ο Αλιφαντής είναι περισσότερο γνωστός για τη δισκογραφία του με το συγκρότημα "*Alifantis & Zan*" και για τις συνεργασίες του με άλλα λαϊκά συγκροτήματα.

## Βιογραφία
Ο Νίκου Αλιφαντής γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1954 στη Βραΐλα από Ελληνομακεδόνες γονείς. Η μητέρα του, Ευδοκία, ήταν Βλάχα και ο πατέρας του, Μενέλαος, ήταν Έλληνας. Ο Αλιφαντής σπούδασε μουσική ιδιωτικά και έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή το 1973. Το 1975 προσλαμβάνεται στο θέατρο «*Μαρία Φιλότι*» στη Βραΐλα και γίνεται αρκετά γνωστός και αγαπητός στο κοινό, έτσι ώστε το 1976 η δισκογραφική εταιρεία *Electrecord* εκδίδει το πρώτο του δισκογραφικό υλικό, το "*Cântec de noapte*", με τέσσερα κομμάτια.

Έγινε μέλος του "*Cenacle Flacăra*", με επικεφαλή τον ποιητή Αντριάν Παουνέσκου, και συμμετείχε στις περισσότερες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, με τα τραγούδια του να εμφανίζονται στις συλλογές *Folk 1* και *Folk 2* που εκδόθηκαν από την *Electrecord* το 1977 και το 1978 αντίστοιχα.

Το 1983, κατά την κυκλοφορία του τριπλού δίσκου "*LP*" που σηματοδότησε τα 10 χρόνια δραστηριότητας του συλλόγου, ο Αλιφαντής είναι ο καλύτερα εκπροσωπούμενος τραγουδοποιός σε αυτό το άλμπουμ, εμφανιζόμενος με τρία κομμάτια.

Το 1995 ίδρυσε το συγκρότημα "*Alifantis & Zan*". Τον Απρίλιο του 1999, ίδρυσε το ίδρυμα "Νίκου Αλιφαντής" με στόχο την «προώθηση καλλιτεχνικών έργων στα οποία η αξία, η δύναμη και η αυθεντικότητα θα είναι πρωταρχικής σημασίας».

Μεταξύ 1973 και 2002, συμμετείχε συνολικά σε 4.036 συναυλίες.

### Τιμές
*Επίτιμος Κάτοικος της Βραΐλας (2017)
*Στις 10 Δεκεμβρίου 2004, ο πρόεδρος της Ρουμανίας Ιόν Ιλιέσκου απένειμε στον Νίκου Αλιφαντή το *Παράσημο του Τάγματος Πολιτιστικής Αξίας* με τον βαθμό του Ιππότη, Κατηγορίας Β - «Μουσική», για την «ιδιαίτερη συμβολή του στην καλλιτεχνική και πολιτιστική δραστηριότητα της χώρας» και για την «προώθηση του ρουμανικού πολιτισμού και ιστορίας».
*Στις 22 Οκτωβρίου 2024, η Βασιλική Οικογένεια της Ρουμανίας απένειμε στον Αλιφαντή το «Τάγμα του Στέμματος με τον βαθμό του Ιππότη» για την ιδιαίτερη συμβολή του στην καλλιτεχνική και πολιτιστική δραστηριότητα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το επίσιμο σαιτ του Αλιφαντή
* 

Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Ρουμάνοι ποιητές
Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής
Φραγκομαχαλάς

Ως **φραγκομαχαλάς** ήταν γνωστές οι συνοικίες και τόποι κατοικίας των Φραγκολεβαντίνων ανά τις πόλεις της Ανατολικής Μεσογείου.

Μερικές εξ'αυτών ήσαν οι κάτωθι:
* Φραγκομαχαλάς (Θεσσαλονίκη)
* Φραγκομαχαλάς (Σμύρνη)
Αμπντουλάχ αλ Λαφί

Ο **Αμπντουλάχ αλ Λαφί** (*Abdullah al-Lafi*, γενν. το 1968) είναι Λίβυος πολιτικός, ο οποίος υπηρετεί ως αντιπρόεδρος 
της χώρας  και αντιπρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης. Επίσης, είναι αντιπρόσωπος του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης.

## Προεδρικό Συμβούλιο
Ο Λαφί ανέλαβε καθήκοντα ως αντιπρόεδρος στο Προεδρικό Συμβούλιο της Λιβύης στις 15 Μαρτίου 2021 με πρόεδρο τον Μοχάμεντ αλ Μενφί.
Το Προεδρικό Συμβούλιο (*al-Majlis ar-Rīʾāsiy*) είναι ένα όργανο που δημιουργήθηκε βάσει των όρων της Λιβυκής Πολιτικής Συμφωνίας, η οποία υπογράφηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2015. Το Συμβούλιο εκτελεί τα καθήκοντα του αρχηγού του κράτους της Λιβύης και προτείνεται να αναλάβει τη διοίκηση των Ένοπλων Δυνάμεων της Λιβύης.

Η συμφωνία εγκρίθηκε ομόφωνα από τα Ηνωμένα Έθνη και το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο καλωσόρισε τη δημιουργία του Προεδρικού Συμβουλίου και αναγνώρισε ότι η Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας αποτελεί τη μοναδική νόμιμη εκτελεστική κυβέρνηση της Λιβύης. Μετά την παύση αναγνώρισης της κυβέρνησης εθνικής ενότητας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων το 2022 και την εγκαθίδρυση μιας αντίπαλης κυβέρνησης, το Προεδρικό Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας.

Ο Λάφι δήλωσε τον Νοέμβριο του 2025 ότι η ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας παραμένει ουσιαστική εγγύηση για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών και τον σεβασμό του κράτους δικαίου. Τόνισε ότι οι δικαστικές αποφάσεις είναι δεσμευτικές και αυτομάτως εκτελεστές και πρέπει να γίνονται σεβαστές χωρίς εξαίρεση από όλους τους κρατικούς θεσμούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίβυοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Πρίγκιπας των Αστουριών

**Πρίγκιπας** ή **Πριγκίπισσα των Αστουριών** (ισπανικά: *Príncipe/princesa de Asturias*) είναι ο σημαντικότερος τίτλος που απονέμεται στον διάδοχο του ισπανικού στέμματος, σύμφωνα με όσα προβλέπει το ισπανικό Σύνταγμα. Ιστορικά, αποτέλεσε τον τίτλο του διαδόχου του Στέμματος της Καστίλης. Από το 2014, κάτοχος του τίτλου είναι η Πριγκίπισσα Ελεονώρα της Ισπανίας, μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά Φιλίππου ΣΤ΄.

Η απαρχή του τίτλου ανάγεται στο έτος 1388, όταν ο Ιωάννης Α΄ της Καστίλης, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής συμφιλίωσης μεταξύ των αντίπαλων οίκων της Βουργουνδίας και των Τραστάμαρα, παραχώρησε στον πρωτότοκο γιο του, Ερρίκο, τον τίτλο του Πρίγκιπα των Αστουριών, συνοδευόμενο από πλήρη δικαιοδοτική εξουσία στην περιοχή. Ο τίτλος απονεμήθηκε επίσης, τιμητικά, και στη σύζυγό του, Αικατερίνη του Λάνκαστερ. Το νεοσυσταθέν πριγκιπάτο αποτέλεσε το σημαντικότερο σε κύρος φεουδαρχικό αξίωμα, που μπορούσε να παραχωρεί απευθείας ο μονάρχης. Η πρακτική σύμφωνα με την οποία ο μονάρχης παραχωρεί στον διάδοχό του έναν ειδικό τίτλο, που συχνά συνοδεύεται από εδαφική δικαιοδοσία ή προνόμια, υπήρχε ήδη στην Αραγωνία (Πριγκιπάτο της Χερόνας), την Αγγλία (Πριγκιπάτο της Ουαλίας) και στην Γαλλία (Δελφινάτο του Βιενουά). Αυτοί οι τίτλοι είχαν στόχο να εδραιώσουν τη διαδοχή και να δώσουν στον διάδοχο μια σαφή και αναγνωρισμένη θέση εντός του πολιτικού συστήματος. Ο τίτλος, επομένως, είχε διττή χρήση: αφενός, όριζε τον εκάστοτε διάδοχο του καστιλιανού θρόνου· αφετέρου, συνεπαγόταν τη μεταβίβαση μιας εδαφικής επικράτειας με δικαιώματα διακυβέρνησης και είσπραξης εσόδων.

Με την δυναστική ένωση Καστίλης και Αραγωνίας, ο τίτλος έγινε επίσημο και αναγνωρισμένο αξίωμα της ενιαίας ισπανικής μοναρχίας. Ο διάδοχος, πέρα από τον τίτλο του Πρίγκιπα των Αστουριών, κατείχε και τους τίτλους του Πρίγκιπα της Χερόνας, του Πρίγκιπα του Βιάνα, της Ισπανίας και του Νέου Κόσμου, αντανακλώντας την αυτοκρατορική αντίληψη της μοναρχίας. Μετά τον πόλεμο της ισπανικής διαδοχής (1701–1715) και την άνοδο του Οίκου των Βουρβόνων στον ισπανικό θρόνο, ο τίτλος ενισχύθηκε και προωθήθηκε θεσμικά, ως αναγνώριση της καθοριστικής υποστήριξης που παρείχε η Καστίλη στους Βουρβόνους. Στις αρχές του 19ου αιώνα, το πρώτο συνταγματικό σχέδιο διατήρησε, σύμφωνα με την παράδοση, τον τίτλο για τον διάδοχο του Στέμματος. Ωστόσο, σε μεταγενέστερα συντάγματα, ο τίτλος έπαψε να συνδέεται ρητά με την ιδιότητα του διαδόχου. Ύστερα από αλλεπάλληλες συνταγματικές μεταβολές, η σύνδεση αποκαταστάθηκε με την επαναφορά της συνταγματικής μοναρχίας το 1978.

## Κατάλογος Πριγκίπων των Αστουριών

## Σημειώσεις


## Παραπομπές
Τανωμένος σορβάς

Ο **τανωμένος σορβάς** είναι η γιαουρτόσουπα της ποντιακής κουζίνας. Είναι μια δημοφιλής σούπα που φτιάχνεται στον Πόντο και συναντάται σε πολλές παραλλαγές. Τα βασικά συστατικά που χρησιμοποιούνται είναι το ταν ή το πασκιτάν (ένα είδος ξινόγαλου), το βούτυρο, το κρεμμύδι, ο δυόσμος, και το κορκότο ή το πλιγούρι. Το κορκότο είναι αποφλοιωμένο και σπασμένο σκληρό σιτάρι, το οποίο σε αντίθεση με το πλιγούρι δεν είναι βρασμένο. Αντί για βούτυρο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ελαιόλαδο, όπως επίσης να προστεθούν διαφορετικά υλικά στην περίπτωση που δεν υπάρχουν αυτά που χρησιμοποιούνται συνήθως, όπως το γιαούρτι, η ρίγανη ή το ρύζι.

Ετυμολογικά, η λέξη «τανωμένος» προέρχεται από το «ταν», που είναι το υπόλειμμα από το χτύπημα αγελαδινού ή βουβαλίσιου γιαουρτιού. Η λέξη «σορβάς» στα ποντιακά σημαίνει σούπα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Μουσά αλ Κονί

Ο **Μουσά αλ Κονί** (*Musa Al-Koni* (αραβικά:موسى الكوني; γενν. στις 5 Ιουνίου 1951) είναι Λίβυος πολιτικός και διπλωμάτης. Υπηρέτησε ως αναπληρωτής πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης από τον Μάρτιο του 2016 έως τις 2 Ιανουαρίου 2017. Εκπροσωπούσε τη νότια Λιβύη, από όπου και κατάγεται. Υπήρξε επίσης ένας από τους αντιπροέδρους του Προεδρικού Συμβουλίου μέχρι την παραίτησή του. Ο Αλ-Κόνι παραιτήθηκε λόγω της αποτυχίας της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας να κυβερνήσει τη χώρα.

Από το 2005 έως περίπου την εποχή του εμφυλίου πολέμου του 2011, υπηρέτησε ως γενικός πρόξενος της Λιβύης στο Μάλι. Κατηγορήθηκε από την κυβέρνηση του Μάλι ότι προσπαθούσε να στρατολογήσει μισθοφόρους Τουαρέγκ για να πολεμήσουν υπέρ του Καντάφι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίβυοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Βάιλος

Ο **βάιλος** ή **βαΐλος** είναι βενετσιάνικος τίτλος, που προέρχεται από τον λατινικό όρο **', που σημαίνει «αχθοφόρος, κομιστής». Στα αγγλικά, απαντάται ως bailliff ή bailey. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε στη βυζαντινή μεσαιωνική περίοδο ως **μπαΐουλος*', αλλά [[Νικηφόρος Γρηγοράς|ο Νικηφόρος Γρηγοράς]] τον μετέφρασε ἐπίτροπος ή ἔφορος.

Κατά τον [[Μεσαίωνας|Μεσαίωνα]], ο *βάιλος* ήταν μόνιμος πρεσβευτής της [[Βενετική Δημοκρατία|Δημοκρατίας της Βενετίας]]. Οι πιο διάσημοι *βάιλοι* ήταν [[Βάιλος της Κωνσταντινούπολης|αυτοί της Κωνσταντινούπολης]], οι οποίοι ήταν, από το 1268, οι Βενετοί πρεσβευτές στη [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|βυζαντινή αυλή]] και, μετά το 1453, στην [[Υψηλή Πύλη|οθωμανική κυβέρνηση]]. Υπήρχαν επίσης μόνιμοι βάιλοι στο [[Βάιλος του Νεγρεπόντε|Νεγρεπόντε]] ([[Χαλκίδα|Χαλκίδας]]), το Δυρράχιο και [[Βάιλος της Κέρκυρας|την Κέρκυρα]]. 

Οι *Βάιλοι* στέλνονταν επίσης για να εκπροσωπήσουν τα βενετσιάνικα συμφέροντα στις αυλές της [[Βασίλειο της Κύπρου|Κύπρου]], [[Βασίλειο της Ιερουσαλήμ|της Άκρας]] (Ιερουσαλήμ), [[Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας|της Αρμενίας]] και [[Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας|της Τραπεζούντας]]. Στα μέσα του 13ου αιώνα, οι Βενετοί πρόξενοι στην [[Τύρος|Τύρο]] και [[Κομητεία της Τρίπολης|την Τρίπολη]] στο βασίλειο της Άκρας αναβαθμίστηκαν στον βαθμό του *βάιλου*. Η Βενετία έστειλε επίσης *βάιλους* για να επιβλέπουν τις αποικίες της στο [[Χαλέπι]], [[Μπαρ (Μαυροβούνιο)|το Μπαρ]], [[Κορώνη|την Κορώνη]], [[Μεθώνη Μεσσηνίας|τη Μεθώνη]], [[Ναύπλιο|το Ναύπλιο]], [[Πάτρα|την Πάτρα]] και [[Τένεδος|την Τένεδο]].

Ο όρος *baiulus* χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε βενετσιάνικα έγγραφα που μεταφράστηκαν από [[Αραβική γλώσσα|τα αραβικά]] τον 12ο αιώνα. Αρχικά χρησιμοποιούνταν για να αναφέρεται σε Μουσουλμάνους αξιωματούχους, αλλά τον 13ο αιώνα άρχισε να εφαρμόζεται σε ειδικούς απεσταλμένους, που έστελνε η Βενετία για να κυβερνήσουν τις αποικίες της στην [[Λατινοκρατία|λατινοκρατούμενη Ελλάδα]]. Αυτοί οι κυβερνήτες λειτουργούσαν και ως διπλωμάτες. Λειτουργούσαν δικαστήρια για τους Βενετούς αποίκους, εισέπρατταν φόρους και επέβλεπαν το βενετσιάνικο εμπόριο. Κάθε ένα από αυτά επικουρούνταν από μια γραμματεία (η οποία διοικούνταν από έναν καγκελάριο) και ένα Συμβούλιο των Δώδεκα, το οποίο αποτελούνταν από τους κορυφαίους άνδρες της αποικίας και είχε ως πρότυπο το [[Συμβούλιο των Δέκα]] στη Βενετία. Κάθε ένα είχε έναν ιερέα, έναν γιατρό και έναν διερμηνέα (ή [[Δραγουμάνος|δραγουμάνο]]). Ο καθένας έστελνε τακτικές αναφορές στη Βενετία σχετικά με την τοπική πολιτική, τις υποθέσεις της αποικίας και, το πιο σημαντικό, τις τιμές και τις ποσότητες των αγαθών στην τοπική αγορά. Ήταν ο ανώτερος των προξένων που λειτουργούσαν στην ίδια χώρα. 

Μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, το αξίωμα του *βάιλου* είχε ως επί το πλείστον εξαφανιστεί, με όσους λειτουργούσαν σε ξένο έδαφος να υποβαθμίζονται σε προξένους και όσους κυβερνούσαν τα βενετικά εδάφη να ονομάζονται πρύτανεις, καπετάνιοι ή *ποδεστά''. Τα βαϊλάτα της Κωνσταντινούπολης και της Κέρκυρας, ωστόσο, επέζησαν μέχρι το τέλος της δημοκρατίας το 1797.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βενετικής Δημοκρατίας
Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Λιβύης

Το παρόν άρθρο παραθέτει τους **[[Αρχηγός κυβέρνησης|αρχηγούς κυβέρνησης]] της [[Λιβύη|Λιβύης]]** από την ανεξαρτησία της χώρας το 1951.

Η Λιβύη βρίσκεται σε κατάσταση αναταραχής από την έναρξη της Αραβικής Άνοιξης και της σχετικής Λιβυκής κρίσης το 2011· η κρίση οδήγησε στην κατάρρευση της Λιβυκής Αραβικής Τζαμαχιρίας και στη θανάτωση του Μουαμάρ Καντάφι, εν μέσω του Πρώτου Εμφυλίου Πολέμου και της ξένης στρατιωτικής επέμβασης. Η κρίση επιδεινώθηκε από τη φυλετική βία κατά την μετεμφυλιακή περίοδο του Πρώτου Εμφυλίου, οδηγώντας στην έκρηξη του Δεύτερου Εμφυλίου Πολέμου το 2014.

Ο έλεγχος της χώρας είναι σήμερα διχασμένος μεταξύ της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (GNU) στην Τρίπολη και της αντίπαλης Κυβέρνησης Εθνικής Σταθερότητας (GNS)—που υποστηρίζεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων (HoR)—καθώς και των υποστηρικτών τους, διάφορων τζιχαντιστικών ομάδων και φυλετικών στοιχείων που ελέγχουν μέρη της χώρας.

## Αρχηγοί κυβέρνησης της Λιβύης (1951-σήμερα)

## Παραπομπές
Κέρβιλ

Το **Κέρβιλ** (αγγλ. *Kerrville*) είναι πόλη του Τέξας, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Είχε πληθυσμό 24.278 κατοίκους κατά την απογραφή του 2020 και είναι έδρα και ο μεγαλύτερος οικισμός της Κομητείας Κερ. Αμφότερες η κομητεία και η πόλη πήραν το όνομα του ιατρού, πολιτικού και ταγματάρχη στην Επανάσταση του Τέξας Τζέιμς Κερ (1790-1850). Η πόλη είναι κτισμένη στη λοφώδη περιοχή του Τέξας (έχει υψόμετρο 490 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας), στις όχθες του ποταμού Γκουανταλούπ, κατά μήκος των οποίων υπάρχουν ωραία πάρκα. Κοντά στην πόλη υπάρχουν ράντσα για κυνήγι, μαθητικές κατασκηνώσεις και τοποθεσίες αναψυχής.

## Ιστορία
Αρχαιολογικές ανακαλύψεις, μεταξύ των οποίων λίθινα τέχνεργα και θραύσματα κεραμικών του Μισσισσίππειου πολιτισμού, υποδεικνύουν ότι άνθρωποι κατοικούσαν στην τοποθεσία του Κέρβιλ ήδη από το 8000 π.Χ. περίπου. Φυλές Ινδιάνων που κατοικούσαν στην περιοχή ήταν οι Λιπάν Απάτσι, οι Καϊόβα, οι Κομάντσι και άλλες. Μεταξύ των πρώτων λευκών εποίκων της τοποθεσίας ήταν ο τεχνίτης Τζόσουα Ντ. Μπράουν, και ο πρώτος καταυλισμός στη θέση της σημερινής πόλεως ονομάσθηκε **Μπράουνσμπορω** (*Brownsborough*).

Ο οικισμός υδροδοτήθηκε το 1894 και ήδη από το 1896 άρχισε τηλεφωνική υπηρεσία, αλλά μέχρι και το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου είχε πληθυσμό χωριού. Η μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση παρατηρήθηκε μεταξύ 1920 και 1930, όταν ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά 93,2%, από 2.353 σε 4.546 κατοίκους.

Στις 4-5 Ιουλίου η πόλη έπαθε ζημιές από την πλημμύρα του ποταμού Γκουανταλούπ, που προκάλεσε δεκάδες θανάτους από την κοντινή κατασκήνωση κοριτσιών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κερβιλ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Τέξας
Αλεξάντερ Μπερναρντάτσι

Ο **Αλεξάντερ Οσίποβιτς Μπερναρντάτσι** (ρωσ. Александр Осипович Бернардацци, μεταγραφές στο λατ. αλφάβητο *Aleksander Osipovich Bernardazzi*, *Alexandr Bernardacci* και στη ρουμανική *Alexandru Bernardazzi*, 2 Ιουλίου 1831 – 14 Αυγούστου 1907) ήταν Ρώσος αρχιτέκτονας ελβετικής καταγωγής. Αναφέρεται και με τα αρχικά Α.Ι. Μπερναρντάτσι (το Οσίποβιτς-Ιοσίποβιτς είναι από το «Ιωσήφ»). Είναι γνωστός για τα έργα του στην Οδησσο και στο Κισινάου, μεγάλο μέρος των οποίων του είχε ανατεθεί από εύπορους Έλληνες της Οδησσού και από τον Έλληνα δήμαρχο του Κισινάου Παντελεήμονα Ι. Σιναντίνο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπερναρντάτσι γεννήθηκε στο Pyatigorsk, μια πόλη η οποία είχε κτισθεί σε μεγάλο μέρος από τον πατέρα του Ιωσήφ (αρχικώς Τζουζέππε Μάρκο Μπερναρντάτσι) και τον θείο του, οι οποίοι προέρχονταν από το χωριό Πάμπιο της Ελβετίας. Από πολύ νωρίς ο Αλεξάντερ επέδειξε καλλιτεχνικό ταλέντο και τελικώς στάλθηκε να σπουδάσει στη Μόσχα. Το πρώτο μέρος της σταδιοδρομίας του ήταν στο Κισινάου από το 1856 έως το 1878, όπου ήταν ο αρχιτέκτονας του δήμου. Το 1878 Ο Α.Ι. Μπερναρντάτσι εγκαταστάθηκε στην Οδησσό, όπου παρέμεινε επί τριακονταετία. Το 1879 έγινε και εκεί ο αρχιτέκτονας του δήμου και το 1885 διορίσθηκε και στο Novaya Rossiya University. Αργότερα γράφηκε ότι «η Οδησσός που βλέπετε σήμερα είναι το έργο αυτού του πληθωρικού και ταλαντούχου αρχιτέκτονα».

Ο Αλεξάντερ Μπερναρντάτσι πέθανε στην πόλη Φάστιβ της Ουκρανίας σε ηλικία 76 ετών, αλλά τάφηκε δίπλα στον τάφο της μητέρας του στο Chişinău.

## Κυριότερα έργα

* Ο παλαιός σιδηροδρομικός σταθμός της Οδησσού (1879-1883), που κατεδαφίσθηκε από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις το 1944
* Το κτήριο της Διεθνούς Τεχνικής Εταιρείας της Οδησσού, οδός Μπαράνοβα 1 (1887)

**Κτήρια κατοικίας και μέγαρα:**

* οδός Преображенська 15 (1891)
* Пастера 34 (1891)
* Гоголя 23
* Троїцька 20
* Базарна 20 (1893)
* Дерібасівська 31, καπνοπωλείο (1894)
* Дідрихсона 7, μέγαρο (1894)

**Δημόσια κτήρια:**
* Κλινική της Ιατρικής Σχολής
* Νοσοκομείο, οδός Belinsky 9 (1892)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι αρχιτέκτονες
Μαιζονσέλ (Ωτ-Μαρν)

Το **Μαιζονσέλ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Μαρν, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Μαρν
Χαρίκλεια Νταρκλέ

Η **Χαρίκλεια Νταρκλέ** (Βραΐλα, 10 Ιουνίου 1860 – Βουκουρέστι, 12 Ιανουαρίου 1939), πραγματικό όνομα **Χαρίκλεια Χαρικλή**, ήταν μια διάσημη Ρουμάνα σοπράνο της όπερας ελληνικής καταγωγής, με καριέρα τριών δεκαετιών.

Ο Τζάκομο Πουτσίνι λέγεται ότι τη θεωρούσε «την πιο όμορφη και εξαίσια Μανόν». Η Νταρκλέ θεωρούνταν το αντίστοιχο, στον κόσμο της όπερας, της Σάρα Μπερνάρ.

## Βιογραφία
Η Νταρκλέ γεννήθηκε ως Χαρίκλεια Χαρικλή στη Βραΐλα των τότε Ηνωμένων Ηγεμονιών από οικογένεια με ελληνικές ρίζες. Ο πατέρας της, Ίον Χαρικλής, ήταν γαιοκτήμονας και η μητέρα της, Μαρία Ασλάν, ήταν συγγενής της ευγενούς οικογένειας Μαυροκορδάτου. Ξεκίνησε τις σπουδές της στο *[[Ωδείο]] Μουσικής του [[Ιάσιο|Ιάσιου]]*, κάνοντας επαγγελματικές εμφανίσεις ως ερμηνεύτρια συναυλιών το 1884. Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι. 

Υιοθέτησε το ψευδώνυμο "Νταρκλέ" όταν έκανε το ντεμπούτο της στην Όπερα του Παρισιού το 1888 ως η *Μαργαρίτα* στην όπερα "*Faust*" του Σαρλ Γκουνό. Το 1890, η Νταρκλέ σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο ντεμπούτο της στη Σκάλα του Μιλάνου ως η *Σιμέν* στην όπερα "*Le Cid*" του Ζυλ Μασνέ και αμέσως κίνησε το ενδιαφέρον όλων των κορυφαίων ιταλικών θεάτρων. Στα σημαντικότερα σημεία της μετέπειτα καριέρας της στην Ιταλία από το 1890 και μετά περιλαμβάνονταν ο ρόλος της στην όπερα "*La Wally*" του Αλφρέντο Καταλάνι το 1892, ο ρόλος της στην όπερα "*I Rantzau*" του Πιέτρο Μασκάνι το ίδιο έτος και ο ρόλος της στην *[[Τόσκα (όπερα)|Τόσκα]]* του Τζάκομο Πουτσίνι το 1900.

Μεταξύ 1893 και 1910 εμφανιζόταν συχνά στη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη, τη Λισαβόνα, τη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη και το Μπουένος Άιρες. Ήταν πολύ δημοφιλής στην Ισπανία και τη Νότια Αμερική, όπου συμμετείχε σε πολλές τοπικές πρεμιέρες νέων όπερων των Πουτσίνι, Μασκάνι και Μασνέ.

Η τελευταία της παράσταση στην καριέρα της ήταν ως η *Ιουλιέτα* στην όπερα Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Σαρλ Γκουνό στο Μιλάνο το 1918.

### Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε έναν νεαρό αξιωματικό, τον Γιόργκου Χαρτουλάρη, και έγινε γνωστή για ένα διάστημα ως Χαρίκλεια Χαρτουλάρη-Νταρκλέ. Ο γιος της Νταρκλέ ήταν ο συνθέτης Ίον Χαρτουλάρη-Νταρκλέ (1886–1969), ο οποίος έγινε ιδιαίτερα γνωστός ως συγγραφέας οπερετών. 

Η Χαρίκλεια Νταρκλέ πέθανε σε ηλικία 78 ετών στις 12 Ιανουαρίου 1939 στο Βουκουρέστι. Η ίδια και ο γιος της είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο Μπέλου (*Bellu*) του Βουκουρεστίου.

### Κληρονομία
Η ρουμανική ταινία "*Darclee*" του 1961, βασίζεται στην ιστορία της ζωής της. 

Το Φεστιβάλ και ο Διεθνής Διαγωνισμός Φωνητικής "Χαρίκλεια Νταρκλέ", που ξεκίνησε το 1995, διεξάγεται κάθε δύο χρόνια στη Βραΐλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγουδίστριες όπερας
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Σιορ Διονύσιος

Ο **Σιορ Διονύσιος**, γνωστός και ως **Νιόνιος**, είναι φανταστικός χαρακτήρας του ελληνικού λαϊκού θεάτρου σκιών. Δημιουργήθηκε από τον καραγκιοζοπαίκτη Δημήτρη Σαρδούνη στις αρχές του 20ού αιώνα, ο οποίος ήθελε να σατιρίσει την «υπερηφάνεια» των κατοίκων της Ζακύνθου για το Βενετικό παρελθόν τους. Έκτοτε η φιγούρα του Σιορ Διονύσιου, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες που επινόησε ο Μίμαρος, κέρδισε ιδιαίτερη δημοφιλία και σήμερα αποτελεί έναν από τους βασικούς ήρωες των ιστοριών του θέατρου σκιών. Η φιγούρα του Σιορ Διονύσιου είναι εμπνευσμένη από την φιγούρα του *Φράγκου* (Frenk) του τουρκικού θεάτρου σκιών, ο οποίος αποτελεί και τον προκάτοχό του.

## Περιγραφή
Ο Σιορ Διονύσιος αντιπροσωπεύει τον ξεπεσμένο αριστοκράτη που υπερηφανεύεται συνεχώς για την ανύπαρκτη αρχοντική του καταγωγή και περιουσία. Πάντα εμφανίζεται ντυμένος επίσημα, με βελάδα, φράκο και ψηλό καπέλο, τραγουδώντας μια ζακυνθινή καντάδα: «*Ωραία που, ωραία που ’ναι η Ζάκυνθος, να ‘τανε πιο μεγάλη, πό’χει τα σπίτια τα ψηλά, κάτου στο περιγιάλι*». Ο Καραγκιόζης τον αποκαλεί χαϊδευτικά Νιόνιο. Κωμικότερο χαρακτηριστικό του είναι η ομιλία του· μπερδεμένη με ελληνικές και ιταλικές λέξεις, ουσιαστικά η στερεοτυπική επτανησιακή διάλεκτος, η οποία μπερδεύει όχι μόνο τον Καραγκιόζη αλλά και όλο το κοινό: «*Σιόρο-Διονύσιος Φρίγκος αγαθού ποτέ Αγγέλου, μέσα από το Τζάντε...*». Μόλις ανοίξει το στόμα του, αρχίζει να μιλάει γρήγορα και αδιάκοπα για το νησί του, τους συγγενείς του, το κατάστημά του, τα κατοικίδιά του κ.α. Αν και κάποιες φορές οξύθυμος, είναι αξιοπρεπής, πολιτισμένος και ευγενικός - αποτελώντας τον αντίποδα του Μπάρμπα-Γιώργου. Είναι μαθημένος στους λεπτούς τρόπους, γι' αυτό και, όταν βωμολοχεί, χρησιμοποιεί τις πιο σπάνιες και περιποιημένες βρισιές. Το κοινό τον βρίσκει τον πιο συμπαθητικό από τους χαρακτήρες του θεάτρου σκιών, λόγω της ζωντάνιας του, της όρεξης του για τραγούδι και της αφέλειάς του, την οποία ο Καραγκιόζης εκμεταλλεύεται. Έτσι ο Σιορ Διονύσιος πάντα πέφτει θύμα των πονηρών του σχεδίων και καταλήγει στο τέλος να τρώει ξύλο.

Ο Σιορ Διονύσιος, σε πιο σπάνιες φορές, εμφανίζεται στη σκηνή με τον αδελφό του, Άτζουλο, ο οποίος είναι ίδιος εξωτερικά και στη συμπεριφορά αλλά με ψηλότερη φωνή. Επίσης, σε αντίθεση με τους άλλους ήρωες, συμμετέχει στα ηρωικά έργα, ως πατριώτης και βοηθός των Ελλήνων. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χαρακτήρες του ελληνικού θεάτρου σκιών
Κατηγορία:Έλληνες φανταστικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Λαογραφία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Θέατρο σκιών
Κατηγορία:Ζάκυνθος
Κατηγορία:Πολιτισμός των Επτανήσων
1 Ευρώ (άλμπουμ)

Το ***1 Ευρώ*** είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του Έλληνα ράπερ Bloody Hawk το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου 2019 από τη Minos EMI και έλαβε θετική ανταπόκριση από τους κριτικούς. Έντονο χαρακτηριστικό του άλμπουμ είναι οι αυτοβιογραφικοί του στίχοι. Την παραγωγή ανέλαβαν οι Chico Beatz, Trouf και Nps. 

Το τραγούδι «Το εικοσάλεπτο» έλαβε την περισσότερη αναγνώριση από όλα τα τραγούδια του άλμπουμ.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* *[https://www.youtube.com/playlist?list=PLEaWXpLoxDDptgWjTUCLsbfDeUB_umf-d 1 Ευρώ]* στο YouTube
* *[https://open.spotify.com/album/1iKTnH0B418nEdzGvNZmNq 1 Ευρώ]* στο Spotify
* *[https://music.apple.com/gr/song/mi-stamatas/1687064483?l=el 1 Ευρώ]* στο Apple Music
* Μουσικό βίντεο του τραγουδιού «Μη σταματάς» στο YouTube

Κατηγορία:Άλμπουμ του 2019
Κατηγορία:Δισκογραφία του Bloody Hawk
Mediterranean Cosmos

250px|μικρογραφία|Το νέο λογότυπο του εμπορικού (03/2025)
Το **Mediterranean Cosmos** είναι εμπορικό κέντρο που βρίσκεται στην Πυλαία, δήμο της Θεσσαλονίκης. Είναι το μεγαλύτερο εμπορικό και ψυχαγωγικό συγκρότημα της Βορείου Ελλάδος.

## Πληροφορίες
Η κατασκευή του ξεκίνησε το 2002 από τη Focal PM και την κοινοπραξία μεταξύ της Lamda Development (60,1%) και τη Sonae Charagionis (39,9%) σε έκταση 60.000τμ, σε έκταση που ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
μικρογραφία|Το παλαιό σιντριβάνι μπροστά από τον κινηματογράφο (2012)

Εγκαινιάστηκε στις 19 Οκτωβρίου 2005, παρουσία του τότε Νομάρχη, Παναγιώτη Ψωμιάδη, του Υπουργού Ανάπτυξης, Δημήτρη Σιούφα κ.α., ενώ η εμπορική του λειτουργία ξεκίνησε την επομένη. Στις 18 Νοεμβρίου ξεκίνησε η λειτουργία των κινηματογράφων έντεκα οθονών και χωρητικότητος 2.811 θέσεων, εκτάσεως 6.100 τ.μ. Το 2017, αμερικανικό επενδυτικό fund αγόρασε μερίδιο του Κόσμος ενώ το 2022 αποφασίστηκε η αποεπένδυση

Χωρίζεται σε έξι κύρια σημεία, 9.189 τ.μ., σούπερ μάρκετ 4.332 τ.μ, 168 καταστήματα εμπορικού και λιανικού ενδιαφέροντος 20.443 τ.μ. και 3.470 τ.μ υγειονομικού ενδιαφέροντος. Διαθέτει επίσης αμφιθέατρο και ιερό ναό.

Πλησίον, βρίσκεται Πλανητάριο αλλά και το Magic Park, ψυχαγωγικό πάρκο (λούνα παρκ).

## Πρόσβαση
Το εμπορικό κέντρο βρίσκεται μόλις 11 χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της Θεσσαλονίκης και περίπου 5 χιλιόμετρα μακριά από το αεροδρόμιο. Οδικά, η πρόσβαση γίνεται μέσω της Εθνικής Οδού 67, του αυτοκινητόδρομου που συνδέει την Θεσσαλονίκη με την Χαλκιδική. Λεωφορειακός, από τις ακόλουθες αστικές γραμμές του ΟΑΣΘ:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Mediterranean Cosmos

Κατηγορία:Εμπορικά κέντρα στην Ελλάδα
Φοσάν Λονγκ Λάιονς

Οι **Φοσάν Λονγκ Λάιονς** (αγγλικά: *Guangzhou Loong Lions*, απλοποιημένα κινεζικά: 广州龙狮, παραδοσιακά κινεζικά: 廣州龍獅, πινγίν: Guǎngzhōu Lóng Shī) είναι μια κινεζική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Γκουανγκτζόου, στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ. Αγωνίζονται στη Νότια Περιφέρεια του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κίνας (CBA).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

* Φοσάν Λονγκ Λάιονς στο Weibo.com (στα κινέζικα)

Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2000
Κατηγορία:Κινέζικες ομάδες καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σύλλογοι Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Γιαννάτου

Το ελληνικό επώνυμο **Γιαννάτου** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Μαρκέλλα Γιαννάτου (γενν. 1981), ηθοποιός
* Σαβίνα Γιαννάτου (γενν. 1959), τραγουδίστρια και συνθέτρια
* Σπυριδούλα Γιαννάτου (20ός αιώνας), ηθοποιός του θεάτρου
* Χαρά Μάτα Γιαννάτου (γενν. 1989), ηθοποιός της τηλεοράσεως και του κινηματογράφου

## Δείτε επίσης
* Γιαννάτος
Τσιάρας

Το ελληνικό επώνυμο **Τσιάρας** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αναστάσιος Τσιάρας (1889-1988), αγρότης και βουλευτής Θεσσαλονίκης
* Αντώνης Τσιάρας (γενν. 1993), ποδοσφαιριστής
* Γιώργος Τσιάρας (γενν. 1982), καλαθοσφαιριστής
* Κώστας Τσιάρας (γενν. 1966), βουλευτής και υπουργός
* Φίλιπ Τσιάρας (γενν. 1952), Ελληνοαμερικανός φωτογράφος
Χιονοδρομικό Κέντρο Μιχαήλοβο

Το **Χιονοδρομικό Κέντρο Μιχαήλοβο** (σλαβομακεδονικά: Скијачки центар „Михајлово“) βρίσκεται κοντά στο χωριό Κονόπιστε, στον δήμο Καβάνταρτσι της Βόρειας Μακεδονίας. Είναι χτισμένο στους βόρειους πρόποδες του όρους Τζένα, σε υψόμετρο περίπου 1.200 μέτρων. Απέχει λιγότερο από 4 χλμ. από τα ελληνικά σύνορα και περίπου 35 χιλιόμετρα από την πόλη του Καβάνταρτσι, με την οποία συνδέεται μέσω οργανωμένης μεταφοράς. Το κέντρο ξεκίνησε τη λειτουργία του την 1η Ιανουαρίου 2025.

Διαθέτει μία κύρια πίστα σκι μήκους περίπου 400 μέτρων και μία βοηθητική πίστα για αρχάριους και παιδιά. Περιλαμβάνει τεχνητά κανόνια χιονιού και φωτιζόμενη πίστα για νυχτερινό σκι. Εκτός από τον βασικό αναβατήρα τύπου άγκυρας, το κέντρο διαθέτει και αναβατήρα-ζώνη, μοναδικό στο είδος του στη Βόρεια Μακεδονία, ο οποίος εξυπηρετεί κυρίως νέους σκιέρ και αρχάριους κατά τη διαδικασία εκμάθησης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Καβάνταρτσι
Μερτρύ

Το **Μερτρύ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Μαρν, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Μαρν
Ξενοφυσέλλη

Η **ξενοφυσέλλη** (επιστημονική και λατινική ονομασία *Xenophysella*) είναι γένος εντόμων που ανήκει στην υπόταξη Κολεόρρυγχα (*Coleorrhyncha*), μια αρχαία κατηγορία εντόμων που τρέφονται με βρύα.  

Μέχρι σήμερα έχουν ταυτοποιηθεί μόνο δύο είδη ξενοφυσάλλης, τα εξής:

* *Xenophysella greensladeae*, Burckhardt, 2009
* *Xenophysella stewartensis*, Woodward, 1952 (=*Xenophysella pegasusensis*, Evans, 1982). Βρίσκεται μόνο στη Νήσος Στιούαρτ, νοτίως της Νέας Ζηλανδίας.

## Παραπομπές


Ξενοφυσελλη
Παγκόσμιο Βραβείο Τροφίμων

Το **Παγκόσμιο Βραβείο Τροφίμων** (*World Food Prize*) είναι ένα διεθνές βραβείο που αναγνωρίζει τα επιτεύγματα ατόμων που έχουν προάγει την ανθρώπινη ανάπτυξη βελτιώνοντας την ποιότητα, την ποσότητα ή τη διαθεσιμότητα τροφής στον κόσμο. Επινοήθηκε από τον βραβευμένο με Νόμπελ Ειρήνης Νόρμαν Μπορλάουγκ και θεσπίστηκε το 1986 με τη στήριξη της General Foods, το βραβείο προωθείται ως τα Νόμπελ ή η ύψιστη τιμή στον τομέα της διατροφής και της γεωργίας. Σήμερα απονέμεται από το Ίδρυμα World Food Prize με τη στήριξη πολλών χορηγών. Από το 1987, το βραβείο απονέμεται ετησίως για την αναγνώριση συνεισφορών σε οποιονδήποτε τομέα σχετίζεται με την παγκόσμια διατροφική αλυσίδα, όπως η επιστήμη των ζώων, η υδατοκαλλιέργεια, η επιστήμη εδαφών, η διατήρηση νερού, η διατροφή, η υγεία, η φυτική επιστήμη, η τεχνολογία σπόρων, η φυτοπαθολογία, η φυτοπροστασία, η τεχνολογία τροφίμων, η ασφάλεια τροφίμων, η πολιτική, η έρευνα, οι υποδομές, η επείγουσα βοήθεια, η μείωση της φτώχειας και η εξάλειψη της πείνας.

Οι βραβευθέντες τιμώνται και λαμβάνουν επίσημα το βραβείο τους στο Ντε Μόιν της  Αϊόβα, κατά τη διάρκεια τελετής απονομής στο Πολιτειακό Καπιτώλιο της Αϊόβα. Οι τιμώμενοι λαμβάνουν δίπλωμα, αναμνηστικό γλυπτό σχεδιασμένο από τον Saul Bass και χρηματικό έπαθλο $500.000.  Το Ίδρυμα στοχεύει επίσης στο να "εμπνεύσει εξαιρετικά επιτεύγματα για τη διασφάλιση επαρκούς τροφής και διατροφής για όλους". Μια σειρά από παράλληλες εκδηλώσεις και διακρίσεις περιλαμβάνουν το Διεθνές Συμπόσιο Borlaug, το Βραβείο Πεδίου Norman Borlaug, τη Σύνοδο για την Πείνα στην Αϊόβα και εκπαιδευτικά προγράμματα νέων όπως το Διεθνές Πρόγραμμα Πρακτικής Άσκησης Borlaug-Ruan.

## Βραβευθέντες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβεία
2Δ

**2Δ** ή **Δισδιάστατη, Διδιάστατη** μπορεί να αναφέρεται σε:

## Σχετικά με δύο διαστάσεις

* Δισδιάστατο χώρο
* Δισδιάστατο ευκλείδωτο χώρο
* 2Δ γεωμετρικό μοντέλο
* 2Δ γραφική υπολογιστή
* 2DΔ κινούμενα σχέδια ή παραδοσιακή κινούμενη ταινίαπαραδοσιακή ινιματική
* Δισδιάστατη ανάλυση συσχετισμού

## Άλλες χρήσεις

* 2Δ συντομία *δεύτερη*, ο αριθμός τάξης που αντιστοιχεί σε δύο
* 2-Δ (πρόσωπος), μέλος της εικονικής μπάντας Gorillaz
* Δείκτης δάχτυλος, δεύτερος αριθμός (αφούτωμα 2Δ) του χεριού
* Το στρατόπεδο των κρατουμένων πολέμου Oflag II-D
* Στάλαγκ ΙΙ-Δ, στρατόπεδο κρατουμένων πολέμου
* Γενικός παράγοντας μεταγραφής ΙΙ Δ
* Δύο Dickinson Street Co-op, μια μαθητική εστιατορική συνεταιριστική στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον
* Η Nintendo 2Δς, η τρίτη επανάληψη της σειράς Nintendo 3DS, κυκλοφόρησε το 2013
* Νέα Nintendo 2Δς XL, η έκτη επανάληψη της σειράς Nintendo 3DS, που κυκλοφόρησε το 2017 και μια μεγαλύτερη έκδοση του 2Δς
* Δυοπένς (Βρετανικό προδεκαδικό νόμισμα), συνήθως συντομευμένο *2Δ.*
Ούλριχ Φούγκερ ο Νεότερος

Ο **Ούλριχ Φούγκερ ο Νεότερος**, γερμ.: *Ulrich Fugger der Jüngste* (1490 - 1525) ήταν Γερμανός έμπορος και επιχειρηματίας από την οικογένεια Φούγκερ, από τον κλάδο με θυρεό τον κρίνο.

Δραστηριοποιήθηκε στο Άουγκσμπουργκ και ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος γιος του Ούλριχ του Πρεσβύτερου και της Βερόνικας Λάουγκινγκερ. Το 1516 νυμφεύτηκε τη Βερόνικα Γκάσνερ. Ήταν ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, και ο θείος του Γιάκομπ Β΄ ο Νεότερος σχεδίαζε να τον κάνει διάδοχό του στην ηγεσία της οικογενειακής επιχείρησης, αλλά ο Ούλριχ ο Νεότερος απεβίωσε πριν συμβεί αυτό. Η διαθήκη του Ούλριχ παρέβλεψε τον μικρότερο αδελφό του Ιερώνυμο, ως ακατάλληλο για τη διαδοχή (ο μεγαλύτερος αδελφός τους, Χανς, είχε αποβιώσει το 1515), οπότε ο τελικός διάδοχος τού Γιάκομπ ήταν ένας άλλος ανιψιός του, ο Άντον Φούγκερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ουρλιχ
Γκέοργκ Φούγκερ

Ο **Γκέοργκ Φούγκερ** με θυρεό τον κρίνο, γερμ.: *Georg Fugger von der Lilie* (1453 - 1506) ήταν Γερμανός έμπορος του Οίκου των Φούγκερ.

## Βιογραφία
Γιος του Γιάκομπ Α΄ του Πρεσβύτερου και της Μπάρμπαρα Μπέσινγκερ (των οποίων γιοι ήταν επίσης ο Ούλριχ ο Πρεσβύτερος και ο Γιάκομπ Β΄ ο Νεότερος), ο Γκέοργκ γεννήθηκε και απεβίωσε στο Άουγκσμπουργκ. Από νωρίς στη ζωή του έγινε σαφές ότι θα γινόταν έμπορος. Η επιχείρηση *Ούλριχ Φούγκερ και η εταιρεία του* (Ulrich Fugger und seine Gesellschaft) ήταν η πρώτη ομόρρυθμη εταιρεία στην Ευρώπη, και σύντομα άλλαξε το όνομά της σε *Ούλριχ Φούγκερ και Αδελφοί του Άουγκσμπουργκ* (Ulrich Fugger und Gebrüder von Augsburg) όταν ο Γκέοργκ προσχώρησε σε αυτήν. Ο Ούλριχ διηύθυνε την έδρα της στο Άουγκσμπουργκ, ο Γκέοργκ ήταν επικεφαλής του παραρτήματός της στη Νυρεμβέργη, και ο Γιάκομπ Β΄ χειριζόταν τις διεθνείς υποθέσεις.

Η εταιρεία σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία, που ο Γκέοργκ μπόρεσε να παραγγείλει το πορτρέτο του στον Βενετό ζωγράφο Τζιοβάνι Μπελίνι το 1474. Το 1494 η εταιρεία είχε έσοδα περισσότερα από 54.000 φιορίνια, και τα τρία αδέλφια ήταν επίσης συνιδρυτές του Φούγκεραϊ, του παλαιότερου έργου κοινωνικής στέγασης στον κόσμο. Ο οίκος "Φούγκερ του Ελαφιού" (Fugger vom Reh) διαχειριζόταν επίσης μία διαφορετική εταιρεία Φούγκερ εκείνη την εποχή, αν και αυτή σύντομα επρόκειτο να χρεοκοπήσει.

## Οικογένεια
Το 1486 νυμφεύτηκε τη Ρεγκίνα Ίμχοφ, κόρη ενός πατρικίου της Νυρεμβέργης. Ο γιος τους,
* Μάρκους (Μαρξ) Β΄, γεννήθηκε το 1488, και ακολούθησε ο:
* Ράιμουντ το 1489. Αυτοί οι γιοι έκαναν τον Γκέοργκ τον ιδρυτή των κλάδων "φον Κίρχμπεργκ" και "φον Βάισενχορν " της οικογένειας Φούγκερ. Ένας άλλος γιος, ο:
* Άντον, γεννήθηκε το 1493: αργότερα έγινε επικεφαλής της οικογενειακής επιχείρησης του Γιάκομπ Β΄ του Νεότερου και ιδρυτής των πριγκιπικών γραμμών «φον Γκλοτ» και «φον Μπάμπενχαουζεν» του Οίκου των Φούγκερ. Αυτό καθιστά τον Γκέοργκ Φούγκερ τον ιδρυτή όλων των σωζόμενων υποκλάδων του κλάδου "Φούγκερ με θυρεό τον κρίνο".

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Franz Herre: *Die Fugger in ihrer Zeit*, Wißner Verlag, Augsburg 12. Auflage, 2005 
* Martin Kluger: *Die Fugger. Die deutschen Medici in und um Augsburg*, Context Verlag, Augsburg 2009 
* Martha Schad: *Die Frauen des Hauses Fugger. Mit sanfter Macht zu Weltruhm*, Piper Verlag, München 2009 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γκεοργκ
Ούλριχ Φούγκερ ο Πρεσβύτερος

Ο **Ούλριχ Φούγκερ** με θυρεό τον κρίνο, γερμ.: *Ulrich Fugger von der Lilie* (1441 - 1510) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας του Οίκου των Φούγκερ.  Επίσημα ηγήθηκε της οικογενειακής επιχείρησης από το τέλος τού πατέρα του το 1469 μέχρι το δικό του τέλος το 1510, μετά από χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση μίας πέτρας στην ουροδόχο κύστη, αν και οι επιχειρηματικές του ικανότητες δεν συνδυάστηκαν ποτέ με αυτές του νεότερου αδελφού του, Γιάκομπ Β  του Νεότερου.

## Βιογραφία
Ο Ούλριχ γεννήθηκε και απεβίωσε στο Άουγκσμπουργκ. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γιάκομπ Α΄ του Πρεσβύτερου και της συζύγου του Βαρβάρας Μπέσινγκερ. Ήταν αδελφός και επιχειρηματικός εταίρος του Γιάκομπ Β΄ του Νεότερου και του Γκέοργκ. Άλλοι αδελφοί του ήταν ο Γκέοργκ Αντρέας (να μη συγχέεται με τον Αντρέα Φούγκερ με θυρεό το ελάφι, *vom reh*), ο Γιόχαν (γνωστός ως Χανς: να μην συγχέεται με τον ανιψιό τού Ούλριχ, Χανς Φούγκερ) και ο Πέτερ.

## Οικογένεια
Το 1479 νυμφεύτηκε τη Βερόνικα Λάουγκινγκερ, με την οποία απέκτησε:
* Άννα (γενν. 1484).
* Ούρσουλα (γενν. 1485).
* Ούλριχ ο Νεότερος (γενν. 1490).
* Σίβυλλα (γενν. 1493).
* Ιερώνυμος (1499-1538).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Bayerische Staatsbibliothek München: *Die Fugger im Bild. Selbstdarstellung einer Familiendynastie in der Renaissance*, Ausstellungskatalog, Quaternio Verlag, Luzern 2010 
* Johannes Burkhardt: *Das Ehrenbuch der Fugger*, Faksimile, Transkription und Kommentar, 2 Bände, Wißner Verlag, Augsburg 2004 
* Martin Kluger: *Die Fugger. Die deutschen Medici in und um Augsburg*, Context Verlag, Augsburg 2009 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ούλριχ Φούγκερ προς τον Χ. Βέμπερ

Ουρλιχ
Σάμιουελ Ντ. Γκρος

Ο **Σάμιουελ Ντ. Γκρος** (αγγλ. *Samuel David Gross*, 8 Ιουλίου 1805 – 6 Μαΐου 1884) ήταν Αμερικανός ιατρός, καθηγητής της χειρουργικής. Ο βιογράφος Isaac Minis Hays είχε αποκαλέσει τον Γκρος «Νέστορα της αμερικανικής χειρουργικής». Ο Γκρος απαθανατίσθηκε στον ζωγραφικό πίνακα του Τόμας Ίκινς «Η Κλινική Γκρος» (1875), ενώ ένας ορειχάλκινος ανδριάντας του βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο Τόμας Τζέφερσον στη Φιλαδέλφεια.

Ο Γκρος γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα κοντά στην πόλη Ήστον (Πενσυλβάνια) και ανέπτυξε από παιδί ενδιαφέρον για τα φυτά. Μεγάλωσε μιλώντας τη γερμανική διάλεκτο της Πενσυλβάνια και υποτίθεται ότι απεφάσισε να γίνει γιατρός από τότε που ήταν 5 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Κατηγορία:Αμερικανοί χειρουργοί
Γιάκομπ Φούγκερ ο Πρεσβύτερος

Ο **Γιάκομπ Α΄ Φούγκερ** ο *Πρεσβύτερος*, γερμ.: *Jakob Ι. Gugger der Ältere*, (1398 στο Άουγκσμπουργκ - 1469 στο Άουγκσμπουργκ) ήταν Γερμανός υφαντής, δημοτικός σύμβουλος και έμπορος, καθώς και ο ιδρυτής του Οίκου των Φούγκερ. Αργότερα έγινε γνωστός ως Γιάκομπ Α΄ ο Πρεσβύτερος για να διακρίνεται από τον γιο του Γιάκομπ Β΄ τον Νεότερο, ο οποίος ανέλαβε την εταιρεία τού πατέρα του και επέβλεψε την άνοδό της, ώστε αυτή να γίνει ο μεγαλύτερος και πλουσιότερος εμπορικός οίκος στην Ευρώπη.

## Βιογραφία
Ο πατέρας τού Γιάκομπ Α΄ ήταν ο Χανς Α΄ Φούγκερ. Ο Χανς Α΄ ήρθε από το Γκράμπεν στην ελεύθερη πόλη του Άουγκσμπουργκ ως υφαντής το 1367. Μετά το τέλος του το 1408, χάρη στη σκληρή δουλειά και τους διαδοχικούς γάμους του με δύο εργατικές και εύπορες γυναίκες, ο Χανς Α΄ άφησε στην οικογένειά του μία συνεχιζόμενη επιχείρηση και μία μεγάλη περιουσία. Η χήρα του, Ελίζαμπεθ Γκάτερμαν, συνέχισε να διευθύνει την υφαντική και εμπορία υφασμάτων της επιχείρησης μέχρι το τέλος της το 1436. Στην ηγεσία της βοήθησε ο Χανς Α΄ (αρχικά) και οι γιοι της, Αντρέας και Γιάκομπ Α΄ (και οι δύο μαθητευόμενοι χρυσοχόοι). Κατά τις πρώτες τρεις δεκαετίες του 15ου αι. η επιχείρηση άνθισε, και η οικογένεια συσσώρευσε μία σημαντική περιουσία. Μετά το τέλος τής μητέρας του, ο Αντρέας ανέλαβε την ηγεσία τής επικερδούς, αλλά ακόμη χαμηλού επιπέδου, επιχείρησης. Αφού διαχωρίστηκε η οικογενειακή επιχείρηση το 1454, ο Γιάκομπ Α΄ άρχισε να εργάζεται μόνος του. Μέχρι το 1461 ο Γιάκομπ Α΄ είχε γίνει ένας από τους δώδεκα πλουσιότερους πολίτες του Άουγκσμπουργκ.

## Οικογένεια
Στις 13 Απριλίου 1441 ο Γιάκομπ Α΄ νυμφεύτηκε την Μπάρμπαρα Μπέσινγκερ, κόρη του *χρηματιστή* (münzmeister) Φραντς Μπέσινγκερ. Απέκτησαν ένδεκα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των:
* Ούλριχ ο Πρεσβύτερος, 
* Γκέοργκ, και 
* Γιάκομπ Β΄ ο Νεότερος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bayerische Staatsbibliothek München: *Die Fugger im Bild. Selbstdarstellung einer Familiendynastie der Renaissance.* Exhibition catalogue, Quaternio Verlag, Luzern 2010, .
* Johannes Burkhardt: *Das Ehrenbuch der Fugger*. Facsimile, transcription and commentary, 2 Bände, Wißner Verlag, Augsburg 2004, .
* Götz von Pölnitz: *Die Fugger.* 6. Auflage. Mohr & Siebeck, Tübingen 1999, .
* Franz Herre: *Die Fugger in ihrer Zeit.* 12. Auflage. Wißner-Verlag, Augsburg 2005, .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γιακομπ
Άντον Φούγκερ

Ο **Άντον Φούγκερ**, γερμ.: *Anton Fugger* (10 Ιουνίου 1493 - 14 Σεπτεμβρίου 1560) ήταν Γερμανός έμπορος, τραπεζίτης και μέλος τoυ Οίκου των Φούγκερ. Ήταν ανιψιός του Γιάκομπ Β΄ του Νεότερου. 

## Βιογραφία
Ο Άντον ήταν ο τρίτος και νεότερος γιος του Γκέοργκ Φούγκερ και της Ρεγκίνας Ίμχοφ. Γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ στις 10 Ιουνίου 1493. Μετά το τέλος του στις 30 Δεκεμβρίου 1525, ο Γιάκομπ Φούγκερ Β΄ ο Νεότερος κληροδότησε στον ανιψιό του Άντον Φούγκερ εταιρικά περιουσιακά στοιχεία συνολικού ύψους 2.032.652 φιορινιών. Διηύθυνε την επιχείρηση τού θείου του μαζί με τον αδελφό του Ράιμουντ και τον εξάδελφό του Ιερώνυμο Φούγκερ. Ως αποτέλεσμα, επέκτεινε το εμπόριο στο Μπουένος Άιρες, το Μεξικό και τις Δυτικές Ινδίες. Υποστήριξε τον αυτοκράτορα Φερδινάνδο Α΄ και τον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας. Θεωρούνταν ο «πρίγκιπας των Εμπόρων». Το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν να χαράξει την πορεία για το μέλλον της οικογένειας Φούγκερ. Προετοίμασε την επόμενη γενιά της οικογένειας μέσω προκαθορισμένων γάμων των γιων και των θυγατέρων του με τους ευγενείς. 

## Οικογένεια
Το 1527 νυμφεύτηκε την Άννα Ρέλινγκερ.  Είχαν τα εξής τέκνα:
* Μάρκους.
* Χανς Γ΄.
* Καταρίνα.
* Ιερόνυμους.
* Ρεγκίνα.
* Σουζάννα.
* Γιάκομπ Γ΄.
* Μαρία.
* Βερόνικα.
* Πέτερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αντον
Ον-λε-Βαλ

Το **Ον-λε-Βαλ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Μαρν, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Μαρν
Μάρκους Φούγκερ

Ο **Μάρκους** (γεννημένος ως Μαρξ) **Φούγκερ**, γερμ.: *Marcus Fugger* (14 Φεβρουαρίου 1529 - 18 Ιουνίου 1597) ήταν Γερμανός πολιτικός και επιχειρηματίας από τον Oίκο των Φούγκερ. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Άντον Φούγκερ. Ανέλαβε πολλά υψηλά αξιώματα: θαλαμηπόλος του αρχιδούκα Ερνέστου της Αυστρίας, πρόεδρος του Συμβουλίου, μέλος του βαυαρικού συμβουλίου, αρχιεπίσκοπος στο Λάντσχουτ και δημοτικός σύμβουλος στο Άουγκσμπουργκ.

## Βιογραφία
Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1560, αυτός και οι αδελφοί του Χανς Γ΄ και Γιάκομπ Γ΄ διαχειρίστηκαν από κοινού την επιχείρηση τού πατέρα τους. Όταν χώρισαν την επιχείρηση το 1575, ο Μάρκους κατέλαβε το βόρειο τμήμα της. Μαζί με άλλα μέλη της οικογένειας, ανέλαβε μέρος του Φούγκερχαουζερ στο Άουγκσμπουργκ. Ομοίως, μετά το τέλος τού πατέρα του, ως ο μεγαλύτερος γιος, ο Μάρκους ηγήθηκε της νεοσύστατης εταιρείας *Mαρκους Φούγκερ και Αδελφοί* (Firma Marx Fugger und Gebrüder) για 30 χρόνια. Ενδιαφερόταν για την εκκλησιαστική ιστορία, ενεργούσε ως προστάτης καλλιτεχνών και συνέλεγε βιβλία και αρχαιότητες, λαμβάνοντας τον Νίκολαους Γιούβενελ ως προσωπογράφο στο Άουγκσμπουργκ. Διοργάνωσε πολυτελή συμπόσια με ωριαίες επιδείξεις πυροτεχνημάτων. Το 1595 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο, από το οποίο δεν ανάρρωσε ποτέ, και έτσι η επιχείρηση πέρασε στον αδελφό του Χανς Γ΄.

## Οικογένεια
Το 1557 νυμφεύτηκε τη Σίβυλλα κόμισσα του Έμπερσταϊν (1531–1589), συμμαχώντας την οικογένεια Φούγκερ με μία σειρά από ευγενείς οικογένειες στη νοτιοδυτική Γερμανία: τους μαργράβους του Μπάντεν-Σπόνχαϊμ, τους κόμητες του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και τους κόμητες του Έμπερσταϊν. Ο γάμος έφερε 13 παιδιά (8 κορίτσια και 5 αγόρια), αν και οι άρρενες απόγονοι του Μάρκους εξέλειπαν το 1671.

## Βιβλιογραφία
* Klaus Lötzsch: *Historische Beziehungen der Grafschaft Hanau-Lichtenberg nach Schwaben im 16.* *Γιάρχουντερτ.* *Dynastische Verbindung zum Hause Fugger – Graf Philipp IV.* *auf dem Reichstag zu Augsburg 1566.* Στο: Babenhäuser Mosaik = Babenhausen einst und jetzt 20. Μπάμπενχαουζεν 1990. Σ. 7–19.
* Μαρκ Χάμπερλαϊν: *Ο Φούγκερ.* *Geschichte einer Augsburger Familie (1367–1650).* Kohlhammer, Στουτγάρδη 2006,
* Franz Herre: *Die Fugger in ihrer Zeit*, Wißner Verlag, Augsburg, 12. Auflage, 2005
* Μάρτιν Κλούγκερ: *Ο Φούγκερ.* *Die deutschen Medici in und um Augsburg*, Context Verlag, Augsburg 2009
* Λογοτεχνία για και από τον Markus Fugger στον κατάλογο της Deutschen Nationalbibliothek

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαρκους
Γιάκομπ Γ΄ Φούγκερ

μικρογραφία| Η Άννα Ίλσουνγκ φον Τράτσμπεργκ, σύζυγος του Γιάκομπ Γ΄ Φούγκερ.

Ο **Γιάκομπ Γ΄** **Φούγκερ**, γερμ.: *Jakon III. Fugger* (30 Μαρτίου 1542, στο Μπάμπενχαουζεν της Βαυαρίας – 7 Φεβρουαρίου 1598, στο Μπάμπενχαουζεν της Βαυαρίας) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας και γαιοκτήμονας από τον Οίκο των Φούγκερ.  Ήταν επίσης κύριος του kάστρου Μπάμπενχαουζεν στο Ούντεραλγκαου. 

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Άντον Φούγκερ και της Άννας φον Ρέλινγκεν. Μετά το τέλος τού πατέρα τους το 1560, αυτός και τα αδέλφια του διαχειρίζονταν από κοινού την εταιρεία και τις εκτάσεις της οικογένειας, οι οποίες πλέον ήταν και τα δύο σημαντικού μεγέθους.  Το 1573 όλες οι εκτάσεις μοιράστηκαν μεταξύ των αδελφών, με τον Γιάκομπ να αποκτά τις κυριότητες του Μπάμπενχαουζεν, του Βέλενμπουργκ και του Μπους, μεταξύ άλλων. Το 1583 αυτός και τα αδέλφια του έλαβαν Αυτοκρατορική θέση (Reichsstandschaft) στο Σύλλογο αυτοκρατορικών κομήτων της Σουαβίας (Schwäbischen Reichsgrafenkollegium) και το καθεστώς του κόμη στον Αυτοκρατορικό κύκλο (Reichskreis) της Σουαβίας. 

## Οικογένεια
Το 1570 ο Γιάκομπ νυμφεύτηκε την Άννα Ίλσουνγκ φον Τράτσμπεργκ. Οι δύο τους απέκτησαν τα εξής παιδιά:
* Σίβυλλα (1572–1616).
* Ιερόνυμους βαρόνος Φούγκερ (1574–1579).
* Kαταρίνα (1575–1607).
* Γκέοργκ κόμης Φούγκερ, δικαστικός (landvogt) στο Σβάμπεν (1577–1643).
* Βερόνικα (1578-1645).
* Ρεγκίνα (1581–1633).
* Άννα (1582–1633).
* Γιόχαν ο Πρεσβύτερος, κύριος του Μπάμπενχαουζεν (1583–1633).
* Ιερόνυμους κόμης Φούγκερ, κύριος του Βέλενμπουργκ (1584–1633).
* Mαξιμίλιαν κόμης Φούγκερ, κύριος του Μπόος (1587–1629).
* Γιάκομπ βαρόνος Φούγκερ (1588-1607).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γιακομπ
Γιόχαν Κρίστοφ Φούγκερ

δεξιά|μικρογραφία|206x206εσ|Οικόσημο του κλάδου Φούγκερ με το ελάφι (vom Reh).

Ο **Γιόχαν Κρίστοφ Φούγκερ**, γερμ.: *Johann Christoph Fugger* (1561 - 1612) από τον Οίκο των Φούγκερ, του κλάδου με τον θυρεό με το ελάφι (vom reh), ήταν Γερμανός ευγενής και επιχειρηματίας.

## Πρώιμη ζωή και καταγωγή
Γεννήθηκε ως το 10ο παιδί και 6ος γιος του Βόλφγκανγκ (γιου του Γκάστελ. γιου του Χανς του Πρεσβύτερου, γιου του Αντρέα) Φούγκερ με το ελάφι (1519/20–1568) και της Μαργαρίτας Τέτσελ, η οικογένεια της οποίας ανήκε στους πατρίκιους της αυτοκρατορικής πόλης της Νυρεμβέργης. Ήταν το τελευταίο επιζόν μέλος αυτού του κλάδου του Οίκου των Φούγκερ.

## Βιογραφία
Εργάστηκε στην βασιλική αυλή της Πράγας. Το 1603 νυμφεύτηκε τη Ρεγκίνα Γκράινερ (γενν. 1565), χήρα του Κρίστοφ Μπούρονερ από το Άουγκσμπουργκ (1535-1601). Ο Γιόχαν Κρίστοφ ήταν μέλος των ευγενών της Γερμανίας. Στον παππού του, Γκάστελ Φούγκερ (1475–1539), είχε χορηγηθεί δίπλωμα ευγενείας. Ο Γιόχαν Κρίστοφ Φούγκερ δεν είχε απογόνους. Τα σύγχρονα μέλη της οικογένειας Φούγκερ vom reh είναι απόγονοι του Mαττάους Φούγκερ (1442-1489/92), αδελφού των Λούκας και Χανς Β΄. Ο νυν επικεφαλής της οικογένειας είναι ο Μάρκους Φούγκερ vom Reh (γενν. 1970).

## Παραπομπές

Γιοχαν Κριστοφ
Γιόχαν Φούγκερ ο Πρεσβύτερος

μικρογραφία| Η σύζυγός του Mαρία των Χοεντσόλερν.

Ο **Γιόχαν Φούγκερ ο Πρεσβύτερος**, γερμ.: *Johan Fugger der Ältere* (1 Ιουνίου 1583 - 28 Απριλίου 1633, Τελφς) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας, γαιοκτήμονας και ευγενής από τον Οίκο των Φούγκερ.   Ήταν κύριος του κάστρου Μπάμπενχαουζεν και του Μπόος.

Ήταν ένας από τους γιους του Γιάκομπ Γ΄ Φούγκερ και της Άννας Ίλσουνγκ.  Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1598, διηύθυνε, μεταξύ άλλων, τις κυριότητες του Μπάμπενχαουζεν και του Μπόος. Οι ιδιοκτησίες των Φούγκερ διαιρέθηκαν το 1620, και ανταλλάχθηκαν μεταξύ της οικογένειας λίγο αργότερα. Ο Γιόχαν έγινε κύριος του Μπόος, ενώ ο αδελφός του Mαξιμίλιαν (1587–1629) έγινε κύριος του Μπάμπενχαουζεν. 

## Οικογένεια
Το 1605 νυμφεύτηκε τη Μαρία Ελεονώρα κόμισσα του Χοεντσόλερν (1586-1668), κόρη του Καρόλου Β΄ κόμη του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν, από την πρώτη του σύζυγο. Ο Γιόχαν και η Μαρία Ελεονώρα απέκτησαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Γιάκομπ, κόμης Φούγκερ (1606–1632), απεβ. 26 ετών.
* Mαρία Ελεονώρα (1607–1607), απεβ. νήπιο.
* Μαρία Άννα (1608–1649).
* Μαρία Καταρίνα (1609–1685).
* Mαρία Ευφροσύνη, μοναχή στη μονή Χόλτσεν (1610–1630).
* Mαρία Ιακωβαία, ηγουμένη στο Katharinenkloster Augsburg (π. 1611–1693).
* Μαρία Σίβυλλα, κόμισσα Φούγκερ, μοναχή στο Katharinenkloster Augsburg (1612–1632).
* Γιόχαν Φραντς, κύριος του Μπάμπενχαουζεν (1613–1668).
* Μαρία Μαργαρέτα, μοναχή στη μονή Χόλζεν και στη συνέχεια στο Ίντσιγκοφεν (1614–1656).
* Kαρλ (1615-1615), απεβ. νήπιο.
* Μαρία Μαξιμιλιάνα, βοηθός ηγουμένη στη μονή Χόλτσεν (1616–1687).
* Γιόχαν, κύριος του Μπόος, Χάιμερτινγκεν, Πλες και Λέντερ (1618–1663).

## Παραπομπές


Γιοχαν
Ζίγκμουντ Φούγκερ του Κίρχμπεργκ και Βάισενχορν

Ο **Ζίγκμουντ Φρήντρηχ Φούγκερ**, γερμ.: *Sigmund Friedrich Fugger von Kirchberg und Weißenhorn* (1542 - 15 Νοεμβρίου 1600) ήταν Γερμανός κληρικός από τον Οίκο των Φούγκερ, πιο αξιοσημείωτος ως επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ από τις 2 Ιουλίου 1598 έως το 1600. 

## Βιογραφία
Γιος του επιχειρηματία και ουμανιστή Γιόχαν Γιάκομπ Φούγκερ (γενν. 23 Δεκεμβρίου 1516) και της Ούρσουλας φον Χάραχ (1522–1554). Στους αδελφούς του Ζίγκμουντ περιλαμβάνονταν θρησκευτικοί αξιωματούχοι, μαζί με τον Κάρολο και τον Φερδινάνδο (οι οποίοι ήταν συνταγματάρχες στον ισπανικό στρατό) και τον Μαξιμιλιανό (έναν διοικητή στο Τευτονικό Τάγμα). Έγινε επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ το 1598, αναλαμβάνοντας την επισκοπή όταν αυτή μαστιζόταν από πόλεμο, χρέη και κακές σοδειές. Προσπάθησε να συνεχίσει το μεταρρυθμιστικό έργο του Γιάκομπ Μίλερ, ο οποίος από το 1587 έως το 1597 είχε μεταρρυθμίσει την επισκοπή για τον επίσκοπο και καρδινάλιο Φίλιππο Βίλχελμ. Σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Συνόδου του Τρέντο για μεταρρύθμιση, ο Ζίγκμουντ παρότρυνε τους λαϊκούς στην επισκοπή του να πηγαίνουν συχνά σε εξομολόγηση, επέβαλε αυστηρά την ιερατική αγαμία, και παρακολουθούσε τη θρησκευτική εκπαίδευση στις ενορίες της επισκοπής. Απεβίωσε από πέτρα στα νεφρά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Michael Buchberger (Hrsg.): *1200 Jahre Bistum Regensburg*. Regensburg 1939, S.54.
* Karl Hausberger: *Geschichte des Bistums Regensburg*. Band 1: *Mittelalter und frühe Neuzeit*. Regensburg 1989, S. 329f.
* Josef Staber: *Kirchengeschichte des Bistums Regensburg*. Regensburg 1966, S. 128f.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ζιγκμουντ