open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χρήστος Χρυσοφάκης

Ο **Χρήστος Χρυσοφάκης** (18 Ιανουαρίου 1990, Ιεράπετρα) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Α.Σ. Ιεράπετρας. 

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον τοπικό σύλλογο της πατρίδας του, Ο.Φ. Ιεράπετρας, πριν κάνει το άλμα στις ακαδημίες του Εργοτέλη. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον σύλλογο στις 22 Ιουλίου 2008. Πέρασε τα επόμενα επτά χρόνια με τον Εργοτέλη, έχοντας συνολικά 33 συμμετοχές και σημειώνοντας 2 γκολ. Στις 2 Ιανουαρίου 2014, μετακινήθηκε με δανεισμό στον Παναιγιάλειο της Φούτμπολιγκ, μέχρι το τέλος της σεζόν. Στις 28 Ιανουαρίου 2015, επέστρεψε στην πατρίδα του Ιεράπετρα, υπογράφοντας με τον τοπικό σύλλογο Ο.Φ. Ιεράπετρας. Το καλοκαίρι του 2017, μετακινήθηκε στον έτερο τοπικό σύλλογο, τον Α.Σ. Ιεράπετρας.

## Διεθνής σταδιοδρομία
Είναι πρώην διεθνής με τις Εθνικές Νέων και Ελπίδων της Ελλάδας, έχοντας κάνει το ντεμπούτο του σε έναν προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2008 εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης U19. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ομάδα του Εργοτέλη στο uefa.com 
*   
* Προφίλ στο Onsports.gr  

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ο.Φ. Ιεράπετρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Φιλοσοφική θεωρία

μικρογραφία|La scuola di Athene
Μια **φιλοσοφική θεωρία** ή **φιλοσοφική θέση** είναι σύνολο πεποιθήσεων που εξηγεί ή λογαριασμούς για μια γενική φιλοσοφία ή συγκεκριμένο κλάδο της φιλοσοφίας. Ενώ κάθε είδους διατριβή ή γνώμη μπορεί να ονομαστεί θέση, στην αναλυτική φιλοσοφία είναι καλύτερο να διατηρούμε τη λέξη "θεωρία" για τη συστηματική, ολοκληρωμένη προσπάθεια λύσης προβλήματος.

## Επισκόπηση
Τα στοιχεία που συνθέτουν μια φιλοσοφική θέση αποτελούνται από δηλώσεις που πιστεύεται ότι είναι αλήθεια από τους στοχαστές που τους δέχονται, και μπορεί να είναι ή να μην είναι εμπειρική. Οι επιστήμες έχουν μια πολύ σαφή ιδέα του τι είναι θεωρία, ωστόσο στις τέχνες, όπως είναι η φιλοσοφία, ο ορισμός είναι πιο θολός. Οι φιλοσοφικές θέσεις δεν είναι κατανάγκη επιστημονικές θεωρίες, αν και μπορεί να αποτελούνται τόσο από εμπειρικές όσο και μη-εμπειρικές καταστάσεις.

Στην ουσία, οι συλλογικές δηλώσεις από όλα τα φιλοσοφικά κινήματα, σχολές σκέψης, και τα συστήματα πεποιθήσεων αποτελείται από φιλοσοφικές θέσεις. Επίσης, στις φιλοσοφικές περιλαμβάνονται πολλές αρχές, δόγματα, παραδοχές, κανόνες, παράδοξα, νόμους, καθώς και "ολογίες," ισμοί, " ις, και εφέ.

Μερικά παραδείγματα φιλοσοφικών θέσεων περιλαμβάνουν:

* Μεταθεωρία: θέσεις για τον σχηματισμό και το περιεχόμενο των θεωρημάτων, όπως το θεώρημα μη πληρότητας του Κουρτ Γκέντελ.
* Πολιτική θεωρία: Θέσεις που αποτελούν τη βάση για μια πολιτική φιλοσοφία, όπως τη θεωρία της δικαιοσύνης του Τζον Ρωλς.
* Ηθική θεωρία και μεταηθική: Θέσεις για τη φύση και το σκοπό των ηθικών δηλώσεων, όπως η ηθική θεωρία του Ιμμάνουελ Καντ.
* Κριτική θεωρία: με τη στενή έννοια, μια Δυτική Ευρωπαϊκή έκδοση της φρανκφουρτιανής σχολής της Μαρξιστικής σκέψης που αποσκοπεί στην κριτική και τη μετατροπή, όχι μόνο στην εξήγηση των κοινωνικών δομών. Με την ευρύτερη έννοια, η "κριτική θεωρία" αναφέρεται σε μια ευρεία ποικιλία πολιτικών, λογοτεχνικών και φιλοσοφικών θέσεων που έχουν λάβει τουλάχιστον κάποια από την έμπνευση τους από τη Σχολή της Φρανκφούρτης και τις διαλεκτικές, και που συνήθως ανταγωνίζονται τη δυνατότητα αντικειμενικότητας και αποστασιοποίησης από πολιτικές θέσεις και προνόμια.

Φιλοσοφικές θέσεις μπορούν επίσης να λάβουν τη μορφή της θρησκείας, της φιλοσοφίας της ζωής, της ιδεολογία, της κοσμοθεωρίας, ή της στάσης ζωής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φιλοσοφικές θεωρίες
Κατηγορία:Θεωρίες
Αμάλιενμπουργκ

Το **κυνηγετικό περίπτερο Αμάλιενμπουργκ**, γερμαν. jagdschloss Amalienburg είναι ένα περίτεχνο κτήριο στην έκταση του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ στο Μόναχο της νότιας Γερμανίας. Κατασκευάστηκε το 1734-39 από τον Φρανσουά ντε Κυβιγιέ σε ρυθμό ροκοκό για τον Κάρολο Ζ΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα της Βαυαρίας και μετέπειτα βασιλιά της Βοημίας και της Γερμανίας και τη σύζυγό του Μαρία-Αμαλία των Αψβούργων, από την οποία ονομάστηκε το ανάκτορο.

## Αρχιτεκτονική
Το μεγαλύτερο μέρος του ισογείου καταλαμβάνει η κυκλική αίθουσα των Κατόπτρων, στο κέντρο του κτηρίου, όπου καθρέπτες στους τοίχους ανακλούν την έξω φύση. Σχεδιάστηκε από τον Γιόχαν-Μπάπτιστ Τσίμμερμανν (απεβ. 1758) και τον Γιόακιμ Ντήτριχ (απεβ. 1753). Έχει μία αιθέρια ατμόσφαιρα σε χρώματα του αργύρου και του γαλάζιου.

Στο νότιο μέρος της αίθουσας η θύρα οδηγεί στο δωμάτιο ανάπαυσης του εκλέκτορα και στο μπλε δωμάτιο, με πρόσβαση στο ιδιαίτερο υπνοδωμάτιο. Το μπλέ δωμάτιο ήταν το δωμάτιο της συζύγου του εκλέκτορα και το περίπτερο επίσης περιέχει ένα κύριο δωμάτιο για τα κυνηγόσκυλα.

Βόρεια της αίθουσας των Κατόπτρων είναι η είσοδος στο δωμάτιο των Φασιανών και στο δωμάτιο του Κυνηγιού. Γειτονικά με το πρώτο είναι η κουζίνα, η οποία είναι διακοσμημένη με πολύτιμα πλακίδια από το Ντελφτ, που όμως τοποθετήθηκαν σε λάθος θέση. Τα μπλε και λευκά πλακίδια σε κινεζικό στυλ δείχνουν άνθη και πτηνά. Η στόφα Castrol του 1735 κατασκευάστηκε για την κουζίνα και διαθέτει πολλές θέσεις καλυμμένες με διάτρητες πλάκες. Είναι γνωστή και ως στόφα ατμού και ήταν η πρώτη που σχεδιάστηκε για να καλύπτει τελείως τη φωτιά.

Στην κεντρική κόγχη της ανατολικής πρόσοψης είναι ένα γύψινο ανάγλυφο του Τσίμμερμανν, που παριστά μία κυνηγετική σκηνή με την Άρτεμη ανακεκλιμμένη. Η στέγη έγινε το 1737 σε σχέδια του Τσίμμερμανν με διακοσμητικά βάζα, που όμως εξαφανίστηκαν άγνωστο πότε. Το 1992 ξαναφτιάχτηκαν από τον Χανς Γκάιγκερ: 4 κοσμούν την πρόσοψη και 12 τη μεριά προς τον κήπο. Η στέγη έχει ένα δαντελένιο, κυκλικό κιγκλίδωμα στο κέντρο της, που είναι μία κρυψώνα για το κυνήγι του φασιανού. Τα πτηνά δηλ. οδηγούντο στο Αμάλιεμπουρκ από το πρώην πτηνοτροφείο, όπου εκτρεφόταν οι φασιανοί. Το κτήριο μπορούσε να τροφοδοτηθεί από την κουζίνα του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ, έτσι δεν διαθέτει ιδιωτικό αγρόκτημα, σε αντίθεση με τα άλλα δύο περίπτερα στο πάρκο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser

Κατηγορία:Ανάκτορα στη Γερμανία
Σιδηροχώρι Έβρου

*Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: [[Σιδηροχώρι (αποσαφήνιση)]]*

To **Σιδηροχώρι**, επίσημα *Σιδηροχώριον*, είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 450 μέτρων και ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Σιδηροχώρι βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 75,5 χιλιομέτρων Β.-ΒΑ.της Αλεξανδρούπολης και 53 Δ.-ΒΔ. από το Σουφλί. Βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει ο Ερυθροπόταμος και θεωρείται αμιγώς "Πομακοχώρι". Οι κάτοικοί του μετανάστευσαν από τον Κέχρο στις αρχές της δεκαετίας του 1950 σε διάσπαρτους γειτονικούς μικρούς οικισμούς, αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο και ασχολούνταν με την κτηνοτροφία. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1961. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Μικρού Δερείου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 346 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πομακοχώρια – Θράκη από τον ιστότοπο https://www.ecothraki.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Πομακοχώρια
Τεχνητή Λίμνη Λευκάρων

Η **Τεχνητή Λίμνη Λευκάρων** είναι τεχνητή λίμνη στα Πάνω Λεύκαρα στην Επαρχία Λάρνακας στην Κύπρο.

## Ιστορικό και πληροφορίες
Η Τεχνητή Λίμνη Λευκάρων δημιουργήθηκε το 1973 για ύδρευση της Λάρνακας και της Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, δημιουργήθηκαν μεγαλύτερες ανάγκες για άρδευση με αποτέλεσμα η Τεχνητή Λίμνη Λευκάρων να ενταχθεί στα διάφορα σχέδια άρδευσης. Συνέχισε όμως να χρησιμοποιείται και για ύδρευση της ελεύθερης επαρχίας Αμμοχώστου, της πόλης της Λάρνακας και διαφόρων χωριών της επαρχίας Λάρνακας.

Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε φράγμα. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1973. Το φράγμα είναι χωμάτινο και λιθόρριπτο. Το νερό που συγκεντρώνει η τεχνητή λίμνη προέρχεται από τον ποταμό Συργάτη.

Η Τεχνητή Λίμνη Λευκάρων έχει χωρητικότητα 13,85 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού όντας η έβδομη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στην Κύπρο. Έχει υπερχειλίσει τρεις φορές από την ημέρα κατασκευής της, το 2004, το 2020 και το 2022. Αποτελεί μέρος του Σχεδίου Νότιου Αγωγού.

Η Τεχνητή Λίμνη Λευκάρων εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Λευκάρων υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λαβράκι, κυπρίνος, κουνουπιέρης, κοκκινοφτέρα, λουτσιοπέρκα, αλβούρνος, αστακός, άσπιος, ιριδίζουσα πέστροφα.

## Δείτε ακόμη
* Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λάρνακας
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου
Κατηγορία:Πάνω Λεύκαρα
Ανάκτορο του Βερολίνου

Το **ανάκτορο του Βερολίνου** ή ανάκτορο της πόλης του Βερολίνου, γερμ. Berliner Schloss ή Stadtschloss είναι ένα κτήριο στο κέντρο του Βερολίνου, που βρίσκεται στο Νησί των Μουσείων στη Σλόσπλατς, έναντι του πάρκου Λούστγκαρτεν. Ήταν η κατοικία του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, του βασιλιά της Πρωσίας και του αυτοκράτορα της Γερμανίας. Τη δεκαετία του 1950 γκρεμίστηκε από την κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας, αλλά ανακατασκευάστηκε και οι εργασίες τελειώνουν το 2019. Θα είναι η έδρα του *Χούμπολτ Φόρουμ*, ενός μουσείου για τον πολιτισμό του κόσμου, συνέχεια του δωματίου της Αρχαίας Πρωσσικής Τέχνης, μουσείου που περιεχόταν στο ανάκτορο του Βερολίνου. Το Χούμπολτ Φόρουμ έχει περιγραφεί ως το γερμανικό ισοδύναμο του Βρετανικού Μουσείου.

Το ανάκτορο κτίστηκε αρχικά τον 15ο αι., άλλαξε όμως στους πρώτους αιώνες λειτουργίας του. Έφερε χαρακτηριστικά του ρυθμού Μπαρόκ και το σχήμα του, που τελειοποιήθηκε στα μέσα του 18ου αι., αποδίδεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του στον Γερμανό αρχιτέκτονα Αντρέας Σλύτερ· τα πρώτα του σχέδια είναι μάλλον από το 1702, αν και το ανάκτορο περιέλαβε παλαιότερα τμήματα του 1688 του Νικόντεμους Τέσσιν. Υπηρέτησε ως διαμονή των διαφόρων εκλεκτόρων του Βρανδεμβούργου. Ήταν η κύρια και η χειμερινή κατοικία των Χοεντσόλλερν βασιλέων της Πρωσσίας από το 1701 ως το 1918. Έπειτα από την ενοποίηση της Γερμανίας το 1871, έγινε επίσης η κεντρική κατοικία των αυτοκρατόρων (κάιζερ) της Γερμανίας. Έπειτα από τη διακήρυξη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης το 1918, το ανάκτορο έγινε μουσείο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπέστη βαριές ζημιές από τον βομβαρδισμό των Συμμάχων. Αν και μπορούσε να επισκευαστεί, γκρεμίστηκε το 1950 από τις αρχές της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, παρά την κριτική. Στη δεκαετία του 1970 κτίστηκε στη θέση του το ανάκτορο της Δημοκρατίας, αλλά αυτό γκρεμίστηκε το 2008 για να επανοικοδομηθεί το παλαιό ανάκτορο.

Έπειτα από την ενοποίηση της Γερμανίας, αποφασίστηκε να ξανακτισθεί όλο το εξωτερικό τού ανακτόρου, με το αρχικό στυλ του, εκτός από την ανατολική πλευρά. Το εσωτερικό θα είναι σύγχρονο, εκτός από τις προσόψεις μίας των αυλών του, που κατασκευάζονται με το αρχικό στυλ (αυλή του Σλύτερ, Σλύτερχοφ). Πάντως το δάπεδο σχεδιάστηκε, ώστε να επιτρέπει δυνατή ανακατασκευή αξιοσημείωτων ιστορικών δωματίων. Το κτήριο θα στεγάσει το μουσείο Χούμπολτ Φόρουμ και το σύνολο των γραφείων του κοινοβουλίου· προγραμματίστηκε να τελειώσει στις 14 Σεπτεμβρίου 2019.

## Πηγές
*  Wolf Burchard. "What's the point of rebuilding Germany's palace". Apollo Magazine. Retrieved 2018-09-07.
* Tim Adams. "Neil MacGregor: 'Britain forgets its past. Germany confronts it' | Culture". The Guardian. Retrieved 2017-06-07.
* "So verlief das Richtfest am Berliner Schloss (Topping-out wreath ceremony at the Palace, German article)". Tagesspiegel. Retrieved 13 June 2015.

## Παραπομπές


Βερολινο
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο
Συργάτης

Ο **Συργάτης** (ή **Συρκάτης**) είναι ποταμός στην επαρχία Λάρνακας. Στην πορεία του ποταμού κατασκευάστηκε φράγμα το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Τεχνητής Λίμνης Λευκάρων, η οποία παρέχει νερό άρδευσης και ύδρευσης σε μια μεγάλη περιοχή. Στην περιοχή *Διπόταμος*, ο Συργάτης ενώνεται με τον ποταμό Μύλο, σχηματίζοντας τον ποταμό Πεντάσχοινο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Λάρνακας
Η νύχτα του Σαν Λορέντζο

***Η νύχτα του Σαν Λορέντζο*** (πρωτότυπος τίτλος: ***La notte di San Lorenzo***) είναι ιταλική ταινία του 1982 σε σκηνοθεσία των αδελφών Ταβιάνι.

## Πλοκή
Η ταινία αναφέρεται σε διάφορους κατοίκους μιας ιταλικής πόλης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η ήττα είναι σίγουρη για τον γερμανικό στρατό και το μέτωπο επιστρέφει στη Γερμανία, αφήνοντας ένα δρόμο καταστροφής στο πέρασμά του. Οι Γερμανοί σκοπεύουν να ανατινάξουν πολλά κτίρια στην πόλη και έχουν πει σε όλους τους χωρικούς να συγκεντρωθούν στην εκκλησία της πόλης. Περίπου η μισή πόλη αποφασίζει να μείνει και να δείξει εμπιστοσύνη στην εκκλησία. Η υπόλοιπη πόλη ντύνεται στα μαύρα και βγαίνει να αναζητήσει τους Αμερικανούς, οι οποίοι φημολογείται ότι βρίσκονται κοντά, απελευθερώνοντας τις πόλεις, καθώς κατευθύνονται προς αυτούς.

## Διανομή
* Ομέρο Αντονούτι ως Γκαλβάνο
* Μαργκαρίτα Λοζάνο ως Κοντσέτα
* Κλαούντιο Μπιγκάλι ως Κοράντο
* Μίριαμ Γκουιντέλι ως Μπελίντια
* Μάσιμο Μπονέτι ως Νίκολα
* Ενρίκα Μαρία Μοντούνιο ως Μάρα

## Βραβεία/Διακρίσεις
Στο 35ο φεστιβάλ των Καννών κέρδισε το Μέγα Βραβείο. Επίσης, ήταν η πρόταση της Ιταλίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 55α βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές πολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία αδερφών Ταβιάνι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τονίνο Γκουέρα
Κατηγορία:Ταινίες του 1982
Κατηγορία:Νικητές Μέγα Βραβείου Φεστιβάλ Καννών
Σαντιγκτζάν

Ο **Μίρζα Σαντίγκ** (), γεννήθηκε με το όνομα **Σαντίγκ Ασάντογλου** (1846, Σούσα – 1902, Σούσα), ήταν Αζέρος μουσικός γνωστός για την ανάπτυξη της αζέρικης πίσσας (ή πίσσα του Καύκασου, γνωστή και ως Καυκάσια πίσσα ή πίσσα με 11 χορδές) χρησιμοποιώντας ως έμπνευση την ιρανική πίσσα.

## Ζωή και φήμη
Ο Σαντίγκ γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια ενός φύλακα στη Σούσα. Ως έφηβος, παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής, αλλά έχασε τη φωνή του στην ηλικία των 18 ετών. Στη συνέχεια έπαιξε διάφορα μουσικά όργανα, καταλήγοντας στη πίσσα μετά από το καμαντσέχ. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1890 ήταν ήδη γνωστός παίκτης της πίσσας στον Νότιο Καύκασο και τις γειτονικές περιοχές. Στη δεκαετία του 1890 ίδρυσε μουσικό σύνολο που περιλάμβανε επιφανείς λαϊκούς τραγουδιστές και μουσικούς που τραγούδησαν λαϊκά τραγούδια του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας και της Γεωργίας.

## Ανάπτυξη της αζέρικης πίσσας
Κατά τη διάρκεια της αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Σαντίγκ χρησιμοποίησε τη παραδοσιακή περσική πίσσα για να αναπτύξουν τη νέα έκδοση αυτού του οργάνου, το οποίο αργότερα έγινε γνωστό ως Αζερική ή Καυκάσια πίσσα. Η περσική πίσσα έχει 6 χαλύβδινες χορδές. Η αζέρικη πίσσα που εφύηρε ο Σαντίγκ, έχει επιπλέον μια επιπλέον χορδή μπάσου από την πλευρά της, σε υπερυψωμένο καρύδι, και συνήθως 2 χορδές διπλής αντήχησης μέσω μικρών μετάλλινων καρυδιών στη μέση του λαιμού. Όλες αυτές οι χορδές τρέχουν δίπλα στις κεντρικές χορδές. Συνολικά, το Αζερμπαϊτζάν πίσσα έχει 11 έγχορδα και 17 τόνους.

Οι πρώτοι παίκτες της πίσσας κρατούσαν το όργανο στα γόνατά τους. Ο Σαντίγκ ανέπτυξε νέο τρόπο για να μειώσει το μέγεθος της συσκευής. Επίσης παρουσίασε για πρώτη φορά την εργασία με μια πίσσα κρατώντας τη από το στήθος. Η αζέρικη πίσσα έγινε σύμβολο της αζερικής μουσικής του 20ου αιώνα.

Η πίσσα απεικονίζεται στην εμπρόσθια όψη του αζέρικου τραπεζογραμμάτιου 1 μανάτ που εκδόθηκε το 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αζέροι μουσικοί
Ημέρα του Υπερασπιστών της Ουκρανίας

Η **Ημέρα του Υπερασπιστών της Ουκρανίας** () είναι επίσημη αργία στην Ουκρανία και εορτάζεται κάθε χρόνο την 1 Οκτωβρίου. Αρχής γενομένης από το 2015, η ημέρα αυτή θεωρείται αργία (συνεπώς είναι ρεπό στην Ουκρανία). Η πρώτη του γιορτή ήταν το 2015 (αλλά στη συνέχεια μέχρι το 2023 γιορταζόταν στις 14 Οκτωβρίου).

## Ιστορία
Στις 14 Οκτωβρίου 2014, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο ανακοίνωσε τη νέα αργία με διάταγμα, λόγω της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία (2014–σήμερα) και της αποκομμουνιστικοποίησης στην Ουκρανία. Αυτό το διάταγμα εγκρίθηκε από το Ουκρανικό Κοινοβούλιο στις 5 Μαρτίου 2015. Στις 24 Αυγούστου 2014 (Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας) ο Πρόεδρος Ποροσένκο δήλωσε ότι η Ουκρανία δεν πρέπει να γιορτάζει τις αργίες του "στρατιωτικού-ιστορικού ημερολογίου της Ρωσίας", αλλά "θα τιμήσουμε τους υπερασπιστές της πατρίδας μας, όχι κάποιου άλλου".

Η αργία αντικατέστησε την αργία της Ημέρας του Υπερασπιστή της Πατρίδας (εορταζόταν στις 23 Φεβρουαρίου) η οποία έχει την καταγωγή της από την Σοβιετική Ένωση. Ως Ουκρανική ΣΣΔ, η Ουκρανία ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1922 μέχρι την κήρυξη της ανεξαρτησίας της από τη Σοβιετική Ένωση στις 24 Αυγούστου 1991.

## 14 Οκτωβρίου στην ουκρανική ιστορία
Ο πρόεδρος του Ουκρανικού Ινστιτούτου Εθνικής Μνήμης Βολοντιμίρ Βιάτροβιτς ηγήθηκε της πρότασης για την καθιέρωση της 14ης Οκτωβρίου στην ουκρανική ιστορική παράδοση, τιμώντας τον ουκρανικό στρατό, την ημέρα της Μεσιτείας της Θεοτόκου. Αυτή η γιορτή γιορτάζεται από τους Ουκρανούς από το 12ο αιώνα. Οι αργία αυτή ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των Ουκρανών Κοζάκων, ο οποία εορταζόταν τουλάχιστον από το 17ο αιώνα, καθώς πίστευαν ότι η Μητέρα του Θεού (επίσης γνωστή ως Θεοτόκος) είναι η προστάτιδα. Η 14η Οκτωβρίου είναι επίσης η Ημέρα των Ουκρανών Κοζάκων.

Σε μια προσπάθεια να υιοθετήσει μερικές από τις παραδόσεις των Κοζάκων, ο ουκρανικός επαναστατικός Στρατός επέλεξε την ημέρα της Μεσιτείας της Θεοτόκου να ως επίσημη μέρα της ίδρυσης τους.

Στις 12 Οκτωβρίου 2015, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας, έθεσε σε κυκλοφορία 50.000 κομμάτια κερμάτων 5 χρβίνια με την επιγραφή "Ημέρα του Υπερασπιστή της Ουκρανίας".

## Δείτε επίσης
* Δημόσιες αργίες στην Ουκρανία
* Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνία της Ουκρανίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουκρανίας
Φουγιάρα

Η **φουγιάρα** προέρχεται από την κεντρική Σλοβακία ως και αποτελεί φλάουτο με μοναδικό σχεδιασμό.  Τεχνικά είναι κοντραμπάσο στην τάξη των σωλήνων Τάμπορ. 

Έχει μήκος που κυμαίνεται από τα 160 έως τα 200 εκατοστά και συντονίζεται σε A, G ή F. Έχει τρεις οπές τόνων (που ονομάζονται επίσης *τρύπες δακτύλων*) και βρίσκονται στο κάτω μέρος του κύριου σώματος. Ο ήχος παράγεται από ένα φάρο στο άνω άκρο του κύριου σώματος του φουγιάρα.  Ο αέρας οδηγείται στο φάτλο μέσω ενός μικρότερου παράλληλου σωλήνα, που ονομάζεται *βζντουχόβοντ* στα σλοβακικά (δηλαδή "κανάλι αέρα"), το οποίο τοποθετείται πάνω στο κύριο σώμα του οργάνου.  Ενώ η αναπαραγωγή της θεμελιώδους συχνότητας στα φουγιάρα είναι δυνατή, η κανονική τεχνική αναπαραγωγής βασίζεται στην υπερβολική εκτόξευση του οργάνου. Λόγω του υψηλού λόγου διαστάσεων του θαλάμου ήχου (μεγάλο μήκος έναντι μικρής εσωτερικής διαμέτρου), ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει τους υπερτόνους για να παίξει μια διατονική κλίμακα χρησιμοποιώντας τρεις οπές τόνων. Το φουγιάρα τυπικά παίζεται ενώ στέκεται, με το όργανο να κρατιέται κάθετα και συνήθως στηρίζεται στον δεξιό μηρό. 

## Τεχνική και ρόλος

μικρογραφία| Ένας παίκτης φουγιάρα.
Ο άτυπος σχεδιασμός παράγει μια βαθύ, διαλογιστική χροιά. Τα διακοσμητικά στοιχεία προστίθενται παραδοσιακά στις βασικές μελωδίες, οι οποίες συνήθως εμφανίζονται στη μιξολυδιανή λειτουργία . Δύο συνηθισμένοι τύποι διακοσμητικών αντικειμένων είναι το *πρέφουκ*, το γρήγορο υπερφύσηγμα μιας ενιαίας νότας από το   και το ρόζφουκ, μια φθίνουσα σειρά υπερτόνων, από το . 

Παραδοσιακά, το φουγιάρα παιζόταν από βοσκούς για αναψυχή. Σήμερα, το φουγιάρα έχει μετακομίσει από τα βοσκοτόπια στη σκηνή λαϊκών φεστιβάλ στις πόλεις Βιχοντνά και Ντέτβα της Σλοβακίας. Το όργανο έχει επίσης φύγει από τη Σλοβακία και παίζεται σε όλο τον κόσμο. ιδιαίτερα από τους λάτρεις των φυσικών φλογών στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.  Παρ 'όλα αυτά, το φουγιάρα δεν έχει κερδίσει δημοτικότητα ή μεγάλη αναγνώριση έξω από τη Σλοβακία. Είναι όργανο για σόλο εμφανίσεις, αλλά είναι υπάρχουν σύνολα από δύο και τρία μέλη, όπως η οικογένεια Κούμπινετς ή το τρίο Γιαβοροβά Χούζβα.  

Η φουγιάρα δηλώθηκε στον κατάλογο της UNESCO για τα Αριστουργήματα της προφορικής και άυλης κληρονομιάς της ανθρωπότητας το 2005. Το "Φουγιάρα και η μουσική του" εγγράφηκε στον κατάλογο αντιπροσωπευτικών της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας το 2008 από την UNESCO. 

## Δείτε επίσης

* Κοντσόβκα, ένα άλλο σλοβακικό φλάουτο με χροιά και χωρίς πλευρικές τρύπες τόνων 
* Ο αγωγός του Τάμπορ, άλλα λαϊκά φλάουτα τριών οπών 

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
*  
*  
*  
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.   Fujara.sk   Δείγματα Fujjara 
* www.  Fujaraflutes.com  Δείγματα Fujara 

Κατηγορία:Πνευστά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Μουσική στη Σλοβακία
Γλώσσα Μανίνκα

Η **Μανίνκα** (Μαλίνκε), ή πιο συγκεκριμένα το **Ανατολική Μανίνκα**, είναι το όνομα πολλών στενά συνδεδεμένων γλωσσών και διαλέκτων της νοτιοανατολικής υποομάδας Μαντίνγκ του κλάδου Μάντε των νιγηροκογγολέζικων γλωσσών.  Είναι η μητρική γλώσσα του λαού των Μαντίνκα και ομιλείται από 3.300.000 ομιλητές στη Γουινέα , όπου είναι η κύρια γλώσσα στην περιοχή της Άνω Γουινέας και στο Μάλι, όπου η στενά συνδεδεμένη Μπαμπάρα είναι εθνική γλώσσα, καθώς και στη Λιβερία, τη Σενεγάλη, τη Σιέρρα Λεόνε και την Ακτή του Ελεφαντοστού , όπου δεν έχει επίσημο καθεστώς. Ήταν η αυλική γλώσσα και επίσημη γλώσσα κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του Μάλι .

## Γραφή
Η Μανίνκα, στη Γουινέα, γράφεται σε Λατινικό αλφάβητο, σε μια παλαιότερη επίσημη ορθογραφία από το λατινικό αλφάβητο και το αλφάβητο Νκο.

## Παραπομπές


* Vydrine, Valentin. *Manding–English Dictionary (Maninka, Bomana). Volume 1: A, B, D–DAD, Supplemented by Some Entries From Subsequent Volumes* (1999). Dimitry Bulanin Publishing House, 315 pp.&nbsp;.

## εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αναφορά σχετικά με το Malinke στο Μάλι και τη Σενεγάλη 
* Κάποιο κείμενο από το Μουσείο Γλωσσών 
* Μουσείο γλώσσας στο κανάν

Κατηγορία:Γλώσσες της Σενεγάλης
Κατηγορία:Γλώσσες της Λιβερίας
Κατηγορία:Γλώσσες του Μάλι
Κατηγορία:Γλώσσες της Γουινέας
Πολιτική της Ουκρανίας

Η **πολιτική της [[Ουκρανία]]ς** λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μιας ημιπροεδρικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής δημοκρατίας και ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από το Υπουργικό Συμβούλιο (από κοινού με τον Πρόεδρο ). Η νομοθετική εξουσία ασκείται στο κοινοβούλιο (*[[Βερχόβνα Ράντα]]*). Οι μελετητές περιέγραψαν το πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας ως "αδύναμο, κατακερματισμένο, άκρως προσωπικό και ιδεολογικά κενό, ενώ η δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης αποτυγχάνουν να λογοδοτήσουν τους πολιτικούς" (άποψη του Ταράς Κούζιο το 2009).    Η ουκρανική πολιτική χαρακτηρίστηκε ως υπερκεντρωμένη, η οποία θεωρείται τόσο κληρονομιά του σοβιετικού συστήματος όσο και από φόβο απόσχισης . Η διαφθορά στην Ουκρανία είναι ασταθής και ευρέως αναφερθείσα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ως καθοριστικό χαρακτηριστικό (και καθοριστικό μειονέκτημα) της ουκρανικής κοινωνίας, της πολιτικής και της κυβέρνησης.     Η Economist Intelligence Unit αξιολόγησε την Ουκρανία ως " υβριδικό καθεστώς " το 2016. 

## Σύνταγμα της Ουκρανίας
Λίγο μετά την Ανεξαρτησία της το 1991, η Ουκρανία όρισε κοινοβουλευτική επιτροπή για την προετοιμασία ενός νέου συντάγματος, υιοθετώντας το πολυκομματικό σύστημα και ενέκρινε νομοθετικές εγγυήσεις για αστικά και πολιτικά δικαιώματα για τις εθνικές μειονότητες. Ένα νέο, δημοκρατικό σύνταγμα εγκρίθηκε στις 28 Ιουνίου 1996, το οποίο καθιερώνει πλουραλιστικό πολιτικό σύστημα με προστασία των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και ημιπροεδρικό καθεστώς διακυβέρνησης.

Το Σύνταγμα τροποποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2004 για να διευκολύνει την επίλυση της κρίσης των προεδρικών εκλογών του 2004. Η συνδικαλιστική συμφωνία μετασχημάτισε τη μορφή κυβέρνησης σε ημιαρχηγικό στον οποίο ο Πρόεδρος της Ουκρανίας έπρεπε να συνεργαστεί με έναν ισχυρό πρωθυπουργό. Οι συνταγματικές τροποποιήσεις τέθηκαν σε ισχύ μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2006.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουκρανίας τον Οκτώβριο του 2010 ανακάλεσε τις τροποποιήσεις του 2004, θεωρώντας τις αντισυνταγματικές. Το ισχύον Σύνταγμα της Ουκρανίας είναι επομένως το κείμενο του 1996.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ουκρανικές σπουδές
Τζαμί Σελιμίγιε

Στην πόλη Λέζα, στη βόρεια Αλβανία, βρίσκονται τα ερείπια του **Ναού του Αγίου Νικολάου**, όπου υπάρχει το Μαυσωλείο του Σκεντέρμπεη. Ο ναός είναι γνωστός και ως **Τζαμί Σελιμίγιε** (στα αλβανικά: **Xhamia e Selimies**), καθώς μετά την επικράτηση των Οθωμανών στην περιοχή μετατράπηκε σε τζαμί, αλλά και ως **εκκλησία –τζαμί** (**Kisha-Xhami**). 

Ο ναός του Αγίου Νικολάου χτίστηκε το 1459 και έχει 18μ. μήκος και 8μ. πλάτος. Το 1468 τάφηκε εκεί ο Σκεντέρμπεης. Δέκα χρόνια αργότερα, όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, οι Οθωμανοί στρατιώτες βανδάλησαν τον τάφο και αφαίρεσαν οστά του Σκεντέρμπεη με τα οποία έφτιαχναν φυλαχτά.  Αργότερα ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί (προστέθηκαν ντίκκα (dikka), μιχράμπ και ο μιναρές) από τον Σουλτάνο Σελίμ τον Α' και πήρε το όνομά του (Τζαμί Σελιμίγιε).

Το τζαμί έκλεισε το 1968 όταν ο Ενβέρ Χότζα ανακήρυξε την Αλβανία ως το πρώτο άθεο κράτος. Το 1981 τα ερείπια του κτιρίου μετατράπηκαν στο μνημείο του Σκεντέρμπεη, αφού το 1978 είχε ανακαλυφθεί εκεί ο τάφος του. Προηγήθηκαν εργασίες αποκατάστασης, που ήταν αναγκαίες και λόγω του σεισμού του 1979 που είχε πλήξει την περιοχή και είχε προκαλέσει ζημιές και στο τζαμί, αφαιρέθηκαν οι Οθωμανικές προσθήκες και τοποθετήθηκε στέγη για την προστασία του μνημείου. Στο χώρο υπάρχει προτομή του Σκεντέρμπεη και αντίγραφο του κράνους και του ξίφους του. Διατηρείται επίσης, όχι σε καλή κατάσταση, μια τοιχογραφία του Αγίου Νικολάου, από την εποχή που το κτίσμα ήταν εκκλησία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμικά Μνημεία της Αλβανίας
Κατηγορία:Τζαμιά στην Αλβανία
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αλβανία
Μαρκ Άντι

Ο **Μαρκ Ίαν Άντι** (*Mark Ian Addy*, 14 Ιανουαρίου 1964) είναι Άγγλος ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1964 στο Γιορκ και σπούδασε υποκριτική στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου.

Τη δεκαετία του '80 και του '90 εμφανίστηκε στις τηλεοπτικές σειρές *The Thin Blue Line*, *[[Παντρεμένοι... με Παιδιά|Παντρεμένοι με παιδιά]]* και *Heartbeat*. Στη συνέχεια, έπαιξε στις σειρές *Still Standing* και *Bonkers*.

Στον κινηματογράφο, είχε κεντρικό ρόλο στην ταινία *[[Άντρες με τα όλα τους]]* και κέρδισε Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών με όλο το καστ, ενώ προτάθηκε για BAFTA και Satellite Β' Ανδρικού ρόλου.

Επίσης, έπαιξε στην πρώτη σεζόν της σειράς *[[Game of Thrones]]* στον ρόλο του Ρόμπερτ Μπαράθηον και το 2018 εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της σειράς *[[Doctor Who]]*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Τσιανγκ (εθνότητα)

Οι **Τσιανγκ** (Αγγλικά: Qiang people) είναι εθνότητα της Κίνας. Αποτελούν μία από τις 56 εθνότητες που έχουν αναγνωριστεί επίσημα από το κράτος της Κίνας, και το 1990 είχαν πληθυσμό περίπου 200.000 ατόμων. Ζουν κυρίως στην ορεινή περιοχή στο βορειοδυτικό τμήμα του Σιτσουάν, στις ανατολικές άκρες του Οροπεδίου του Θιβέτ.

Μια ομάδα πληθυσμού με την ονομασία *Τσιανγκ* αναφερόταν στα αρχαία κινεζικά κείμενα καθώς και σε επιγραφές σε κόκκαλα θυσιών 3.000 χρόνια πριν. Παρόλα αυτά, η ονομασία αυτή αναφερόταν σε μια ποικιλία εθνοτήτων, που ίσως να μην έχει σχέση με τους σημερινούς Τσιανγκ. Ίσως πάλι, οι σημερινοί Τσιανγκ να είναι απόγονοι μιας από εκείνες τις εθνότητες που συλλογικά αναφέρονταν ως Τσιανγκ στα αρχαία χρόνια της Κίνας.

Πολλοί από τους ανθρώπους που αναφέρονταν ως *Τσιανγκ* παλαιότερα, σταδιακά στα κινεζικά κείμενα έπαυσαν να αναφέρονται ως τέτοιοι, καθώς αφομοιώθηκαν στα ήθη και έθιμα των Κινέζων Χαν ή αναταξινομήθηκαν στα αυτοκρατορικά αρχεία, με αποτέλεσμα στα χρόνια των δυναστειών Μινγκ και Τσινγκ, ο όρος *Τσιανγκ* ν΄ αναφέρεται πλέον μόνο στους μη Κινέζους Χαν που ζούσαν στην άνω κοιλάδα του ποταμού Μιν και την περιοχή Μπεϊτσουάν, εκεί όπου διαβιούν οι σημερινοί *Τσιανγκ*.

Η περιοχή των Τσιανγκ βρίσκεται ανάμεσα στην κατοικημένη από Θιβετιανούς περιοχή του Θιβέτ και την κατοικημένη από Κινέζους Χαν περιοχή της Κίνας αντίστοιχα, με αποτέλεσμα ιστορικά οι Τσιανγκ να υπάρξουν υποτελείς τόσο των Θιβετιανών όσο και των Κινέζων. Παράλληλα όμως, υπήρχαν εσωτερικές συγκρούσεις ανάμεσα σε διαφορετικά χωριά των Τσιανγκ, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να κατασκευάζουν πύργους παρατήρησης και οικίες με παχείς πέτρινους τοίχους και μικρά παράθυρα και πόρτες, εξαιτίας της συνεχούς υφιστάμενης απειλής επιθέσεων. Κάθε χωριό ίσως διέθετε έναν ή περισσότερους λίθινους πύργους στο παρελθόν, και οι κατασκευές αυτές, οι λεγόμενοι *Πύργοι των Ιμαλαΐων*, παραμένουν ένα ξεχωριστό αξιοθέατο σε μερικά σημερινά χωριά των Τσιανγκ.

Οι σημερινοί *Τσιανγκ* μιλούν μια συγκολλητική γλώσσα του Θιβετοβιρμανικού κλάδου της Σινοθιβετιανής γλωσσικής οικογένειας, υπάρχουν όμως πολλές διαφορετικές διάλεκτοι της γλώσσας τους με αποτέλεσμα πολλές φορές άτομα διαφορετικής διαλέκτου να συνεννοούνται στα μανδαρινικά Κινεζικά για να γίνονται κατανοητοί.

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Κίνα
Azerspace-1

Ο **Azerspace-1 (πλήρες όνομα:Azerspace-1/Africasat-1a)**, είναι ο πρώτος δορυφόρος του Αζερμπαϊτζάν. Ο πύραυλος κατασκευάστηκε από την Orbital Sciences Corporation και εκτοξεύτηκε με το διαστημόπλοιο Ariane 5 στις 7 Φεβρουαρίου του 2013 από το Κουρού στη Γαλλική Γουιάνα. Τέθηκε σε τροχιά στην θέση 46° ανατολικά. Ο δορυφόρος καλύπτει την Ευρώπη και μεγάλο μέρος της Ασίας και της Αφρικής. Ιδιοκτήτρια εταιρεία είναι η αζερική Azercosmos και έχει δυνατότητες μετάδοσης στη τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο.

Ο δορυφόρος έχει αναμενόμενη διάρκεια ζωής 15 χρόνων.

## Κόστος
Πιστεύεται ότι το κόστος του δορυφόρου έφτασε τα 120.000.000 δολάρια και κατασκευάστηκε από την Orbital Sciences Corporation. Ο πρόεδρος της Arianespace Ζαν-Υβ Λε Γκαλ τόνισε ότι το βάρος του δορυφόρου θα είναι τρεις τόνοι. Τον Απρίλιο του 2011, η Τράπεζα Εξαγωγών-Εισαγωγών των Ηνωμένων Πολιτειών ενέκρινε τη χρηματοδότηση του έργου και το 85 τοις εκατό του κόστους κατασκευής θα δοθεί στην αζέρικη πλευρά με τη μορφή δανείου, ενώ το υπόλοιπο 15% θα καταβληθεί από κρατικά ταμεία. Τα κεφάλαια θα δοθούν στην Azercosmos OJSC.

## Τροχιά
Ο δορυφόρος βασίζεται στη πλατφόρμα STAR-2 και παράγει ωφέλιμο φορτίο περίπου 5 κιλοβατώρων για 36 ενεργούς αναμεταδότες. Ο επιχειρησιακός έλεγχος του δορυφόρου παραδόθηκε στο Υπουργείο Επικοινωνιών και Πληροφορικής του Αζερμπαϊτζάν μετά τις δοκιμές τροχιάς.  

## Λειτουργία
Οι λειτουργίες του δορυφόρου ελέγχονται από την κρατική κυβερνητική εταιρεία Azercosmos. Ο Azerspace-1/Africasat-1A είναι κοινοπραξία δύο φορέων: του Αζερμπαϊτζάν και του φορέα εκμετάλλευσης δορυφόρων MEASAT Satellite Systems με έδρα τη Μαλαισία, ο οποίος κατέχει τα δικαιώματα για τη τροχιακή θέση 46 μοιρών ανατολικά. Η εταιρεία χρησιμοποιεί περίπου το 40 τοις εκατό της συνολικής χωρητικότητας του δορυφόρου. Το Αζερμπαϊτζάν χρησιμοποιεί το 20% και το υπόλοιπο ποσοστό διατίθεται για άλλους πελάτες.

Το 2014, ο δορυφόρος μετέδιδε 13 ραδιοφωνικούς σταθμούς και 128 τηλεοπτικά κανάλια, ενώ παρέχει και υπηρεσίες προς την κυβέρνηση. Το 2018, ο δορυφόρος μετέδιδε περίπου 100 ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς και συνεχίζει να προσφέρει έργο προς τη κυβέρνηση.

## Επόμενες δραστηριότητες
Η εκτόξευση του δορυφόρου συνέβαλε αποφασιστικά στην αρχή της διαστημικής βιομηχανίας του Αζερμπαϊτζάν. Τον Απρίλιο του 2011, ο αναπληρωτής διευθυντής της Εθνικής Αεροδιαστημικής Υπηρεσίας του Αζερμπαϊτζάν Τοφίγκ Σουλεϊμάνοφ άφησε να εννοηθεί ότι το Αζερμπαϊτζάν σχεδίαζε να εκτοξεύσει δεύτερο δορυφόρο, με σκοπό την μελέτη του εσωτερικού και της ατμόσφαιρας της Γης. Στις 26 Νοεμβρίου του 2011, ο επικεφαλής της Azercosmos, Ρασάντ Ναμπίγιεφ, επιβεβαίωσε την έναρξη της ανάπτυξης νέου δορυφόρου.

Η Azercosmos εκτόξευσε τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο Azerspace-2 στις 22:38 ΠΣΧ στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 παρέχοντας ευρυζωνικές και άλλες υπηρεσίες προς χρήστες στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Υποσαχάρια Αφρική, την Κεντρική και Νότια Ασία. Ο νέος δορυφόρος είναι εξοπλισμένος με 35 αναμεταδότες και η τροχιά του είναι ορισμένη στο γεωγραφικό μήκος 45° ανατολικά. Η διάρκεια ζωής του Azerspace-2 αναμένεται να είναι 15 έτη.

## Παραπομπές
 
Κατηγορία:Αζερμπαϊτζάν
Μονή Δαδιάς Έβρου

Η **Μονή Δαδιάς** ή **Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Δαδιάς** βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου σε απόσταση 10,5 χλμ. ΝΔ. από το Σουφλί και 63 χλμ. ΒΑ. από την Αλεξανδρούπολη.  Βρίσκεται μέσα στο Εθνικό πάρκο Δαδιάς - Λευκίμμης - Σουφλίου και στην τοποθεσία "Παλαιοχώρα". Περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους με άφθονα νερά και είναι κτισμένη στη βάση ενός κατάφυτου και επιβλητικού βράχου που έχει ύψος 80 μέτρα.

## Ιστορία
Η χρονολογία ίδρυσής της δεν είναι ακριβής αλλά υπάρχουν αναφορές για την ύπαρξη μοναστηριού στις αρχές του 17ου αιώνα. Ένα μεσοβυζαντινό θωράκιο και μια σπασμένη βάση από μανουάλι που βρέθηκαν χρονολογούνται στη βυζαντινή περίοδο και πιστοποιούν την ύπαρξη εκκλησίας στην περιοχή. Γύρω στα 1850 η μονή αναφέρεται να παρουσιάζει μεγάλη ακμή και να κατέχει μεγάλη περιουσία. Το 1912 οι τότε μοναχοί θανατώνονται από τους Τούρκους και το μοναστήρι ανατινάζεται. Από το 1974, μετά την εισβολή στη Κύπρο και μέχρι το 1995 λειτούργησε ως στρατόπεδο. Στον ξενώνα της μονής που υπήρχε πριν από την καταστροφή του 1912 υπήρχε εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα με ανάγλυφο τον Θράκα Ιππέα, η οποία διασώζεται και βρίσκεται στο μουσείο της Σόφιας.

Το καθολικό της μονής χρονολογείται το 1842 ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου που είναι αφιέρωμα του Τούρκου λήσταρχου της περιοχής Χαλίλ Αγά.

Η μονή Δαδιάς είναι ανδρικό μοναστήρι αφιερωμένο στη Γενέσιο της Θεοτόκου, πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου και υπάγεται στη Μητρόπολη Διδυμοτείχου Ορεστιάδας και Σουφλίου. Στις εγκαταστάσεις υπάρχουν μαθητικές κατασκηνώσεις που λειτουργούν από το 1962.

## Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δαδιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τη Δαδιά και την Κοτρωνιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Δαδιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σουφλίου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 1 κάτοικο.

## Παραπομπές


Δαδιας
Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Μονές της Μητρόπολης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου
Σιδηρώ Έβρου

Η **Σιδηρώ** είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 340 μέτρων και ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Σιδηρώ βρίσκεται σε απόσταση 85,5 χιλιομέτρων ΒΑ.της Αλεξανδρούπολης και 19,5 Δ.-ΒΔ. από το Σουφλί. Οι περισσότεροι κάτοικοί του, από την ίδρυση του χωριού, είναι Πομάκοι στους οποίους μετά το 1959 προστέθηκε ένας αριθμός προσφύγων και ακτημόνων χωρικών από το Σουφλί, τη Μάνη και την Καρωτή  που εγκαταστάθηκαν στην τοποθεσία "Δομπράβα". Ασχολούνται γενικά με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ειδικότερα με την καλλιέργεια καπνών, δημητριακών και ηλιόσπορου καθώς και με την μελισσοκομεία. Στο χωριό υπάρχουν διώροφο τζαμί με μιναρέ, μειονοτικό δημοτικό σχολείο καθώς και η χριστιανική εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Στην είσοδό του βρίσκεται τοξωτό πέτρινο γεφύρι με καμάρα ύψους 25 μέτρων από τη χαράδρα ενώ στο γειτονικό ύψωμα "Σεϊτάν - Καλέ" υπάρχουν ερείπια φρουριακού περιβόλου. Η περιοχή έχει κηρυχθεί από το 2003 αρχαιολογικός χώρος.

## Ονομασία - διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1961. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με το Σουφλί και τη Γιαννούλη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Σουφλίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σουφλίου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 465 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Δήμος Δίβρης

Ο **Δήμος Δίβρης** ( , ) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοδυτικής Στατιστικής Περιφέρειας. Δίβρη ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Δίβρης.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Δίβρης συνορεύει με:
*τον Δήμο Μαυρόβο και Ροστούσα στα βορειοανατολικά
*τον Δήμο Κίτσεβο στα νοτιοανατολικά
*τον Δήμο Τσεντάρ Ζούπα στα νότια
*την Αλβανία στα δυτικά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Άγρια Ορχιδέα

Η ***Άγρια Ορχιδέα*** (αγγλικά: Wild Orchid) είναι ερωτική ταινία αμερικανικής παραγωγής του 1989 σε σκηνοθεσία Ζάλμαν Κινγκ και πρωταγωνιστούν οι: Μίκι Ρουρκ, Κάρε Ότις, Ζακλίν Μπισέ και Μπρους Γκρίνγουντ.

## Υπόθεση
Μια νεαρή δικηγόρος, η Έμιλυ Ριντ (Κάρε Ότις) ταξιδεύει στη Βραζιλία, προκειμένου να παραστεί σε κάποια συμφωνία μεταξύ εταιρειών. Στο Ρίο ντε Τζανέιρο θα γνωριστεί με έναν εκκεντρικό 
πολυεκατομμυριούχο, τον Τζέιμς Γουίλερ (Μίκι Ρουρκ) που τη μυεί σε πρωτόγνωρες ερωτικές καταστάσεις.

## Διανομή ρόλων
* Μίκι Ρουρκ ως Τζέιμς 
* Κάρε Ότις ως Έμιλυ
* Ζακλίν Μπισέ ως Κλώντια
* Μπρους Γκρίνγουντ ως Τζερόμ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ερωτικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζάλμαν Κινγκ
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1989
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κοτρωνιά Έβρου

Η **Κοτρωνιά** είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 400 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κοτρωνιά βρίσκεται σε απόσταση περίπου 56 χιλιόμετρα ΒΑ. της Αλεξανδρούπολης και 23 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Σουφλί, στα δυτικά όρια του Εθνικού Πάρκου Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου. Νοτιοδυτικά του χωριού, στις τοποθεσίες "Πετρότοπος", "Τσαγίρια" και "Παλιά Μύτη" έχουν βρεθεί τρεις ομάδες ταφικών μνημείων που χρονολογούνται στην Πρώιμη εποχή του Σιδήρου. Μεταξύ αυτών και ντολμέν - μεγαλιθικό μνημείο. 

Η Κοτρωνιά πριν την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμών κατοικείτο από τουρκικές και βουλγαρικές οικογένειες (περίπου 350 άτομα). Το 1922 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από το χωριό Σουργάς της Ανατολικής Ρωμυλίας (Θράκης). Την περίοδο του εμφυλίου πολλοί κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στο Σουφλί και έκτοτε σε συνδυασμό με τη μετανάστευση που ακολούθησε άρχισε να ερημώνει. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δαδιάς. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τη Δαδιά και τη Μονή Δαδιάς αποτελούν την τοπική κοινότητα Δαδιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σουφλίου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 12 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Γναίος Πομπήιος (γιος του Πομπήιου)

Ο **Γναίος Πομπήιος**, λατιν. Gnaeus Pompeius (π. 75 - 12 Απριλίου 45 π.Χ.), γνωστός επίσης ως Πομπήιος ο Νεότερος, ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός της ύστερης Δημοκρατίας (1ος αι. π.Χ.).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος από τους δύο γιους του Γναίου Πομπήιου του Μεγάλου και της 3ης συζύγου του Μουκίας Τέρτιας. Αυτός και ο νεότερος αδελφός του Σέξτος Πομπήιος μεγάλωσαν στη σκιά του πατέρα τους, ενός από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της Ρώμης, που ήταν αρχικά με τους Populares, όταν όμως ο Ιούλιος Καίσαρας έγινε απειλή, μεταστράφηκε στους Optimates. Όταν ο Καίσαρας διέσχισε τον Ρουβίκωνα το 49 π.Χ. και έτσι ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο, ο Γναίος ακολούθησε τον πατέρα του στη διαφυγή του στην Ανατολή, όπως έκαναν οι περισσότεροι συντηρητικοί συγκλητικοί. Ο στρατός του Πομπήιου χάθηκε στη μάχη των Φαρσάλων το 48 π.Χ. και ο Πομπήιος ο ίδιος έτρεξε για να σώσει τη ζωή του. Μετέβη στην Αίγυπτο, αλλά εκεί τον πρόδωσαν και τον φόνευσαν στις 29 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Έπειτα από τον φόνο, ο Γναίος και ο αδελφός του Σέξτος ενώθηκαν εναντίον του Καίσαρα στην επαρχία της Αφρικής. Εκεί, μαζί με τον Μέτελλο Σκιπίωνα, τον Κάτωνα τον Νεότερο και άλλους συγκλητικούς, προετοιμάστηκαν να εναντιωθούν στον Καίσαρα και τον στρατό του ως το τέλος. Ο Καίσαρας νίκησε στη μάχη της Θάψου το 46 π.Χ. τον Μέτελλο Σκιπίωνα και τον Κάτωνα, ο οποίος ακολούθως αυτοκτόνησε. Ο Γναίος διέφυγε, αυτή τη φορά στις Βαλεαρίδες νήσους, όπου ενώθηκε με τον Σέξτο. Μαζί με τον Τίτο Λαβιηνό, πρώην στρατηγό του Καίσαρα, οι αδελφοί Πομπήιοι διέσχισαν την Ισπανία (έτσι ονομαζόταν τότε όλη η Ιβηρική), όπου συγκέντρωσαν άλλο στρατό.

Ο Καίσαρας σύντομα τους ακολούθησε και στις 17 Μαρτίου 45 π.Χ. οι στρατοί συναντήθηκαν στη μάχη της Μούνντα. Και οι δύο ήταν μεγάλοι στρατοί, καθοδηγούμενοι από ικανούς στρατηγούς. Η μάχη ήταν εκ του σύνεγγυς, αλλά τελικά ένα σώμα ιππικού από τον Καίσαρα έγειρε το αποτέλεσμα προς το μέρος του. Στη μάχη και στην άτακτη φυγή που ακολούθησε, ο Τίτος Λαβιηνός και 30.000 άνδρες (σύμφωνα με εκτιμήσεις) από τη μεριά των Πομπηίων, σκοτώθηκαν. Ο Γναίος και ο Σέξτος κατάφεραν να δραπετεύσουν ακόμη μία φορά, αλλά ήταν δύσκολο να βρουν υποστηρικτές. Ήταν πια ξακάθαρο, ότι ο Καίσαρας είχε κερδίσει τον εμφύλιο. Μέσα σε λίγες εβδομάδες ο Γναίος στη μάχη του Λάουρο στην Καμπανία στριμώχτηκε και σκοτώθηκε από τον Λεύκιο Καισέννιο Λέντο. Ο Σέξτος ήταν ικανός να κρατηθεί ένα βήμα εμπρός από τους εχθρούς του και επέζησε του αδελφού του, αγωνιζόμενος για μία δεκαετία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κλαυδία Πούλχρα, που επέζησε αυτού· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Jones, Tom B (1976). "Pompeius Magnus, Sextus". In William D. Halsey. Collier's Encyclopedia. 19. Macmillan Educational Corporation. p. 234.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ηρώδης της Χαλκίδας

Ο **Ηρώδης Ε΄** (απεβ. 48-49 μ.Χ.) ήταν κυβερνήτης ("βασιλιάς") της Χαλκίδας στη Συρία, υποτελής βασιλιάς στη Ρώμη.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Αριστοβούλου διαδόχου της Ιουδαίας (γιου τού Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου) και της Βερενίκης. Μητέρα της Βερενίκης ήταν η Σαλώμη Α΄, αδελφή του Ηρώδη Α΄, δηλ. οι γονείς του ήταν εξαδέλφια. Αδέλφια του Ηρώδη ήταν ο Ηρώδης Αγρίππας Α΄ βασιλιάς της Ιουδαίας και η Ηρωδιάς.

Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του, Μαριάμνη, και απέκτησε γιο τον Αριστόβουλο, που επίσης έγινε κυβερνήτης της Χαλκίδας. Όταν η Μαριάμνη απεβίωσε, ο Ηρώδης νυμφεύτηκε την ανιψιά του Βερενίκη, κόρη του αδελφού του Ηρώδη Αγρίππα Α΄.

Περί το 41 μ.Χ., έπειτα από αίτημα του Ηρώδη Αγρίππα Α΄, ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος του χορήγησε τον τίτλο του κυβερνήτη της Χαλκίδας, μίας περιοχής βόρεια της Ιουδαίας, με τον τίτλο του βασιλιά. Τρία έτη μετά, έπειτα από το τέλος τού αδελφού του αυτού, τού δόθηκε η αρμοδιότητα του ναού της Ιερουσαλήμ και ορίστηκε αρχιερέας του ναού. Κατά τα επόμενα 4 έτη που ασκούσε το δικαίωμά του, όρισε δύο αρχιερείς, τον Ιωσήφ γιο του Καμύδους (44-46) και τον Ανανία, γιο του Νεδεβέου (π. 47-52).

Απεβίωσε το 48 μ.Χ. και η Χαλκίδα δόθηκε στον ανιψιό του Ηρώδη Αγρίππα Β΄ βασιλιά της Ιουδαίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαριάμνη Ε΄, κόρη του Ιωσήφ Β΄ (γιου του Ιωσήφ Α΄, αδελφού του Ηρώδη Α΄) και της Ολυμπιάδας (κόρης του Ηρώδη Α΄) και είχε τέκνο:
* Αριστόβουλος, κυβερνήτης της Χαλκίδας (στη Συρία).

Έπειτα έκανε 2ο γάμο με την ανιψιά του, Βερενίκη, κόρη του αδελφού του Ηρώδη Αγρίππα Α΄ και είχε τέκνα:
* Βερενικιανός.
* Υρκανός.

## Πηγές
* "HEROD II. - JewishEncyclopedia.com". jewishencyclopedia.com.
* History of Jewish Coinage, and of Money in the Old and New Testament– Google Knihy. Books.google.cz. January 1, 1864. Retrieved 2016-09-24.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Αγαθή Δημητρούκα

Η **Αγαθή Δημητρούκα** είναι Ελληνίδα συγγραφέας, κυρίως παραμυθιών και παιδικής λογοτεχνίας, μεταφράστρια και στιχουργός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πεντάλοφο Αιτωλοακαρνανίας το 1958.

Η Δημητρούκα σε νεαρή ηλικία ήλθε σε επαφή, το 1974 όταν ήταν μόλις 16 χρονών, με τον ποιητή και στιχουργό Νίκο Γκάτσο, των οποίων η ζωή και η πορεία έκτοτε συνδέθηκε ανεξίτηλα, καθώς η Δημητρούκα έζησε «στο πλευρό του ποιητή της *Αμοργού* για 17 χρόνια, από το 1975 έως τον θάνατο του, το 1992». Η πρώτη επαφή της με το γνωστό ποιητή έγινε εξ αποστάσεως, «όταν του τηλεφώνησε δειλά-δειλά από το χωριό της για να του εκφράσει τον θαυμασμό της». Δια ζώσης συναντήθηκαν για πρώτη φορά το Μάιο του 1975, όταν ο Γκάτσος επισκέφτηκε το Μάιο του 1975 το Μεσολόγγι με σκοπό να γνωρίσει από κοντά την έφηβη θαυμάστριά του από την επαρχία. «Τον ήξερα μόνο από τα τραγούδια», εξομολογήθηκε πολύ αργότερα, «ούτε καν πώς έμοιαζε εμφανισιακά. Είδα την εικόνα ενός αστού, εγώ που τότε έτρεχα με τις αριστερές μαθητικές οργανώσεις».

To 1976 ξεκίνησε η στιχουργική δουλειά της Δημητρούκα, με την πρώτη συνεργασία με το Μάνο Χατζιδάκι, που στη συνέχεια επεκτάθηκε και με άλλους Έλληνες συνθέτες και τραγουδοποιούς, όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Νίκος Μαμαγκάκης, Ηλίας Λιούγκος, Γιώργος Φιλιππάκης (των Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω) κ.ά.

## Εργογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Γιόχαν Μοστ

O **Γιόχαν Μοστ** (*Johann Joseph "Hans" Most*, 5 Φεβρουαρίου 1846, Άουγκσμπουργκ, Βαυαρία – 17 Μαρτίου 1906, Σινσινάτι, Οχάιο) ήταν γερμανοαμερικανός αναρχικός και εκδότης εφημερίδας. Έχει επινοήσει τον όρο προπαγάνδα δια της πράξης.

Από τη δεκαετία του 1860, ο Μοστ έγινε υποστηρικτής του Μαρξισμού και το 1873 έγραψε μια περίληψη του Κεφαλαίου του Μαρξ. Υποστήριζε τον επαναστατικό σοσιαλισμό. Ο Μοστ συνελήφθη επανειλημμένως για τις επιθέσεις του στον πατριωτισμό, τη συμβατική ηθική και την υποστήριξή του στην τρομοκρατία. Τελικά στάλθηκε σε εξορία, αρχικά στη Γαλλία, μετά στην Αγγλία και τέλος στην Αμερική. Εξέδιδε την εφημερίδα Freiheit.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί αναρχικοί
Σύντροφος

Ο όρος **σύντροφος** χρησιμοποιείται από μέλη της αριστεράς και οπαδούς του κομμουνισμού. Μετά την Ρωσική επανάσταση, συνήθως συσχετίζεται με τον Κομμουνισμό.

Οι μπολσεβίκοι κατά τα πρώτα χρόνια της Οκτωβριανής επανάστασης άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο ταβάρις () για να απευθυνθούν στους φιλικά προσκείμενους συμπολίτες τους, ενώ και οι Λευκοί χρησιμοποιούσαν τον όρο υποτιμητικά. 
Ωστόσο η λέξη ταβάρις είχε αρχίσει να χρησιμοποιείται ήδη από τους Δεκεμβριστές στις αρχές του 19ου αιώνα.
Στην προεπαναστατική Ρωσία, ο όρος σήμαινε "βοηθός" ή "αναπληρωτής (π.χ., товарищ министра: υφυπουργός). 
Στην ΕΣΣΔ, η λέξη ταβάρις είχε αντικαταστήσει τη λέξη "κύριος"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομμουνισμός
Το Κεφάλαιο

***To Κεφάλαιο*** () είναι βιβλίο από τον Καρλ Μαρξ, θεμελιώδες για το φιλοσοφικό υλισμό, την πολιτική και την οικονομία. Ο Μαρξ επεδίωκε να αποκαλύψει το οικονομικό πρότυπο στο οποίο βασιζόταν ο καπιταλισμός. Η θεωρία του ερχόταν σε αντίθεση με άλλους κλασικούς οικονομολόγους όπως οι Άνταμ Σμιθ, Ρικάρντο και Τζον Στιούαρτ Μιλ.

## Πηγές


Κατηγορία:Πολιτικά βιβλία
Κατηγορία:Μαρξισμός
Κατηγορία:Καρλ Μαρξ
Κατηγορία:Βιβλία του 19ου αιώνα
Λέων Τσόλγκος

Ο **Λέον Φρανκ Τσολγκός** (5 Μαΐου 1873 – 29 Οκτωβρίου 1901) ήταν πολωνοαμερικάνος αναρχικός και βιομηχανικός εργάτης, ο οποίος δολοφόνησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ Γουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ τον Σεπτέμβριο του 1901. Ο Τσόλγκος εκτελέστηκε 7 εβδομάδες αργότερα. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Σκότωσα τον Πρόεδρο γιατί ήταν εχθρός των καλών ανθρώπων, των καλών εργαζομένων ανθρώπων. Δεν λυπάμαι για το έγκλημα μου. Λυπάμαι που δεν μπορώ να δω τον πατέρα μου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί αναρχικοί