Εκλογές στην Αλγερία

Η Αλγερία είναι ημιπροεδρική δημοκρατία και με βάση το Σύνταγμα διεξάγονται **εκλογές**. Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται για πενταετή θητεία.  Ο πρόεδρος είναι επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου και του Ανωτάτου Συμβουλίου Ασφαλείας. Διορίζει τον Πρωθυπουργό, ο οποίος είναι επίσης αρχηγός κυβερνήσεως. Το υπουργικό συμβούλιο διορίζεται από τον Πρωθυπουργό.

Το Κοινοβούλιο αποτελείται από δύο σώματα, την Κάτω Βουλή, που ονομάζεται Εθνική Λαϊκή Συνέλευση (APN) και απαρτίζεται από 380 μέλη, και την Άνω Βουλή που έχει 144 μέλη και ονομάζεται Συμβούλιο του Έθνους. Τα μέλη της APN εκλέγονται για πενταετή θητεία.

Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι και όλες οι πολίτες που είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Με βάση το Σύνταγμα του 1976 (τροποποιήθηκε το 1979 και αναθεωρήθηκε τα έτη 1988, 1989 και 1996) η Αλγερία είναι πολυκομματικό κράτος. Όλα τα κόμματα θα πρέπει να εγκρίνονται από το Υπουργείο Εσωτερικών. Ως σήμερα η χώρα είχε περισσότερα από 40 νόμιμα πολιτικά κόμματα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα απαγορεύεται η ίδρυση οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος ή οργάνωσης, το οποίο βασίζεται σε διαφορές στη θρησκεία, τη φυλή, το φύλο και την περιοχή.

Το Νοέμβριο του 2008, το αλγερινό Κοινοβούλιο τάχτηκε υπέρ της αναθεώρησης του συνταγματικού νόμου, ο οποίος περιόριζε σε δύο τις προεδρικές θητείες . Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για να διεκδικήσει και τρίτη θητεία ο Μπουτεφλίκα.

## Πρόσφατες προεδρικές εκλογές (2024)

Πρόεδρος επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο ο πρώην πρωθυπουργός, Αμπντελματζίντ Τεμπούν.

## Προηγούμενες προεδρικές εκλογές
### 1963
Διεξήχθησαν για πρώτη φορά προεδρικές εκλογές στην Αλγερία στις 15 Σεπτεμβρίου 1963. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Αχμέντ Μπεν Μπελά του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (το μοναδικό νόμιμο κόμμα) ήταν ο μόνος υποψήφιος και επανεξελέγη με ποσοστό 99,61%, με συμμετοχή 89%.

### 1976
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Δεκεμβρίου 1976.Ο εν ενεργεία πρόεδρος Χουαρί Μπουμεντιέν, ηγέτης του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (το μοναδικό νόμιμο κόμμα της χώρας), ήταν ο μόνος υποψήφιος και εξελέγη χωρίς αντίπαλο με ποσοστό 99,46%.

### 1979
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Φεβρουαρίου 1979, έπειτα από το θάνατο του Μπουμεντιέν το 1978.Ο αντικαταστάτης του στην ηγεσία του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου  Τσαντλί Μπεντζεντίτ, εξελέγη χωρίς αντίπαλο με ποσοστό 99% των ψήφων και με προσέλευση 99%.

### 1984
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Ιανουαρίου 1984.Ο εν ενεργεία πρόεδρος Τσαντλί Μπεντζεντίντ, ηγέτης του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (το μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα της χώρας), επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο με ποσοστό 99,42%, βάσει συμμετοχής 96%.

### 1988
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τις 22 Δεκεμβρίου 1988. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Τσαντλί Μπεντζεντίντ, ηγέτης του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (το μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα της χώρας), επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο με ποσοστό 93%, βάσει συμμετοχής 89%.
### 1995
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στηνστις 16 Νοεμβρίου 1995, εν μέσω του Αλγερινού Εμφυλίου Πολέμου. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη του Λιαμίν Ζερουάλ, επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου του Κράτους εκείνη την περίοδο, ο οποίος έλαβε το 61% των ψήφων. Η Ένοπλη Ισλαμική Ομάδα της Αλγερίας απείλησε ότι θα σκοτώσει οποιονδήποτε ψηφίσει, με το σύνθημα «μία ψήφος, μία σφαίρα», ωστόσο η επίσημη συμμετοχή ανήλθε στο 76%.

Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν εν μέσω μποϊκοτάζ από κόμματα της αντιπολίτευσης και απειλών θανάτου από Ισλαμιστές μαχητές.

### 1999
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 15 Απριλίου 1999. Ο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα εξελέγη με ποσοστό 74% των ψήφων, αφού οι άλλοι έξι υποψήφιοι αποσύρθηκαν την παραμονή των εκλογών. Η ημερομηνία των εκλογών ορίστηκε αργότερα για τις 15 Απριλίου και η επίσημη προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου. Η κυβέρνηση δημιούργησε την Ανεξάρτητη Εθνική Επιτροπή για την Παρακολούθηση των Προεδρικών Εκλογών (CNISEP) για την εποπτεία της εκλογικής διαδικασίας, και ο Λιαμίν Ζερουάλ κάλεσε όλους τους κρατικούς αξιωματούχους να διατηρήσουν ουδετερότητα.

Οι εκλογές διεξήχθησαν σε ένα περιβάλλον συνεχιζόμενης σύγκρουσης κατά τη διάρκεια του Αλγερινού Εμφυλίου Πολέμου. Η αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα αποτέλεσε το κυρίαρχο προεκλογικό ζήτημα.

### 2004
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Απριλίου 2004 πρόεδρος επανεξελέγη ο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα με ποσοστό 85% των ψήφων.

:Πρόεδρος, 8 Απριλίου 2004

### 2009
Στις 9 Απριλίου 2009 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές με τη συμμετοχή έξι υποψηφίων. Περίπου 20 εκατομμύρια ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες παρά την έκκληση της αντιπολίτευσης για μη συμμετοχή. Ο πρόεδρος Μπουτεφλίκα , ο οποίος είναι ο επικρατέστερος για τη νίκη, εξέφρασε την επιθυμία του να εκλεγεί με συντριπτική πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο. Ανάμεσα στους υποψηφίους ήταν και μια γυναίκα, η Λουίζα Χανούν. Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 10 Απριλίου και η συμμετοχή ήταν πολύ υψηλή της τάξης του 74,54%, περισσότερο από τις προηγούμενες εκλογές. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών της χώρας, ο Μπουτεφλίκα επανεξελέγη για τρίτη θητεία με ποσοστό 90,24% των ψήφων. Τη 2η θέση με 4,22% κατέλαβε η τροτσκίστρια Λουίζα Χανούν. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε ότι στη διάρκεια της ψηφοφορίας σημειώθηκαν εκτεταμένες παρατυπίες, ενώ την ημέρα της ψηφοφορίας έγινε και επίθεση από ενόπλους σε εκλογικό τμήμα.

## Αποτελέσματα
**Πρόεδρος, 9 Απριλίου 2009 **
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιοι και κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|align=left|**[[Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα]]** – **Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης**
|align="right" | **12.911.705**
|align="right" |**90,24**
|-
|align=left|Λουίζα Χανούν – Κόμμα των Εργατών
|align="right" | 604.258
|align="right" |4,22
|-
|align=left|Μουσά Ταουτί – Αλγερινό Εθνικό Μέτωπο
|align="right" | 330.570
|align="right" |2,31 
|-
|align=left|Τζαχίντ Γιουνσί – Κίνημα για την Εθνική Μεταρρύθμιση
|align="right" | 176.674
|align="right" |1,37
|-
|align=left|Αλί Φαουζί Ρεμπέν – Ahd 54
|align="right" | 133.129
|align="right" |0,93 
|-
|align=left|Μοχάμετ Σαΐντ – Κόμμα για τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία
|align="right" | 132.242
|align="right" |0,92
|-
|align=left|*Άκυρα ψηφοδέλτια*
|align="right" | 1.042.727
|align="right" |7,25
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|**Σύνολο** (συμμετοχή 74,54%)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|15.351.305
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|&nbsp;
|-
|colspan="3" align=left|Πηγή: presse-dz.com 
|}
### 2014
:
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Απριλίου 2014 και είχαν ως αποτέλεσμα την επανεκλογή του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα για 4η θητεία.

### 2019
:

## Βουλευτικές εκλογές
### Γερουσία (2025)

### Πρόσφατες (2021)

## Πριν την ανεξαρτησία
Προτού κηρυχθεί ανεξάρτητη η χώρα, διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές τα έτη  1948, 1951 και 1954, με χαρακτηριστικό την εκτεταμένη  νοθεία από τις γαλλικές αποικιακές αρχές, ώστε να ηττηθούν οι εθνικιστές στις εκλογές.

## Μετά την ανεξαρτησία
## Εκλογές Συντακτικής Συνέλευσης 1962

Εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 20 Σεπτεμβρίου 1962, αποτελώντας τις πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την ανεξαρτησία τον Ιούλιο. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα με δημοψήφισμα που επιβεβαίωσε τις εξουσίες και τη διάρκεια της θητείας της Συνέλευσης.

Η Συντακτική Συνέλευση είχε ετήσια εντολή για να συντάξει και να προκηρύξει σύνταγμα. Μια ενιαία λίστα με 196 υποψήφιους του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου τέθηκε στην κρίση των ψηφοφόρων προς έγκριση, εκ των οποίων οι 180 ήταν Άραβες και οι 16 ευρωπαϊκής καταγωγής. Σύμφωνα με αναφορές, το 99,6% ψήφισε υπέρ, με συμμετοχή 84%.

Το σύνταγμα εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα τον Σεπτέμβριο του 1963, και η θητεία της Συνέλευσης παρατάθηκε κατά ένα έτος σύμφωνα με το άρθρο 77. Ωστόσο, ο πρόεδρος Αχμέντ Μπεν Μπέλα ανέστειλε τη λειτουργία της Συνέλευσης και ανέλαβε πλήρεις εξουσίες στις 3 Οκτωβρίου 1963.

### 1964
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 20 Σεπτεμβρίου 1964. Η χώρα ήταν τότε μονοκομματικό κράτος, με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN) ως το μόνο νόμιμο κόμμα. Το FLN υπέβαλε μια ενιαία λίστα 138 υποψηφίων για τις 138 έδρες, εκ των οποίων οι 72 ήταν εν ενεργεία βουλευτές. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 85%.

### 1977

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 25 Φεβρουαρίου 1977 για την ανάδειξη μελών της νέας Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης. Ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά τις εκλογές του 1964, καθώς η προηγούμενη Εθνοσυνέλευση είχε διαλυθεί το 1965, και διεξήχθησαν ως αποτέλεσμα της νέας συνταγματικής και εκλογικής νομοθεσίας που θεσπίστηκε το προηγούμενο έτος.

Η νέα Εθνοσυνέλευση απαρτιζόταν από 261 μέλη, τα οποία εκλέχθηκαν από 160 εκλογικές περιφέρειες (*νταΐρα*). Οι περιφέρειες με λιγότερους από 80.000 κατοίκους εξέλεγαν έναν αντιπρόσωπο· οι περιφέρειες με περισσότερους από 80.000 κατοίκους εξέλεγαν έναν επιπλέον αντιπρόσωπο για κάθε 20.000 κατοίκους πάνω από το όριο των 80.000.

Καθώς η χώρα ήταν τότε μονοκομματικό κράτος, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ήταν το μοναδικό κόμμα που συμμετείχε στις εκλογές. Υπέβαλε 783 υποψηφίους (εκ των οποίων οι 39 ήταν γυναίκες) και κατέλαβε και τις 261 έδρες (εκ των οποίων 9 σε γυναίκες υποψηφίους). Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 76%.

### 1982
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 5 Μαρτίου 1982. Η χώρα ήταν τότε μονοκομματικό κράτος, με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN) ως το μόνο νόμιμο κόμμα. Το FLN υπέβαλε 846 υποψηφίους για τις 282 έδρες, με τους ψηφοφόρους να καλούνται να εκφράσουν την προτίμησή τους διαγράφοντας ονόματα στο ψηφοδέλτιο. Μόνο 69 από τους 136 εν ενεργεία βουλευτές που έθεσαν εκ νέου υποψηφιότητα επανεξελέγησαν. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 67,34%.

### 1987
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 26 Φεβρουαρίου 1987. Η χώρα ήταν τότε μονοκομματικό κράτος, με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN) ως το μόνο νόμιμο κόμμα. Το FLN υπέβαλε 885 υποψηφίους για τις 295 έδρες, με τους ψηφοφόρους να καλούνται να εκφράσουν την προτίμησή τους διαγράφοντας ονόματα στο ψηφοδέλτιο. Μόνο 67 από τους 132 εν ενεργεία βουλευτές που έθεσαν εκ νέου υποψηφιότητα επανεξελέγησαν.

Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 87%.

### 1991
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 26 Δεκεμβρίου 1991. Ήταν οι πρώτες πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές από την ανεξαρτησία της χώρας, όμως ο δεύτερος γύρος που επρόκειτο να διεξαχθεί στις 16 Ιανουαρίου 1992 ακυρώθηκε πέντε ημέρες νωρίτερα από στρατιωτικό πραξικόπημα, αφού ο στρατός εξέφρασε ανησυχίες ότι το Ισλαμικό Μέτωπο Σωτηρίας, το οποίο ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα κέρδιζε την πλειοψηφία των δύο τρίτων που απαιτείται για την αλλαγή του συντάγματος, θα σχημάτιζε Ισλαμικό κράτος. Αυτό οδήγησε στο ξέσπασμα του Αλγερινού Εμφυλίου Πολέμου.

Από τις 430 έδρες που διεκδικήθηκαν, οι 232 κερδήθηκαν άμεσα με ποσοστό 50% ή περισσότερο από τον πρώτο γύρο· οι υπόλοιπες 198 θα περνούσαν σε δεύτερο γύρο, στον οποίο θα συμμετείχαν μόνο οι δύο υποψήφιοι με τις περισσότερες ψήφους. Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο ανήλθε στο 59%.

### 1997
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 5 Ιουνίου 1997. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Συναγερμός για τη Δημοκρατία (RND), ένα νέο κόμμα που είχε δημιουργηθεί στις αρχές του 1997 για τους υποστηρικτές του προέδρου Λιαμίν Ζερουάλ, και το οποίο κέρδισε 156 από τις 380 έδρες. Ακολούθησαν το Κίνημα της Κοινωνίας για την Ειρήνη (όπως είχε μετονομαστεί το Χαμάς) με 69 έδρες, το ΕΑΜ με 62 έδρες και το ισλαμιστικό Κίνημα Ισλαμικής Αναγέννησης με 34 έδρες. Τα δύο βερβερικά κόμματα, το FFS και το RCD, έλαβαν 20 και 19 έδρες αντίστοιχα.

Οι απόψεις για τις εκλογές ήταν διχασμένες· τα περισσότερα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης υπέβαλαν ενστάσεις, ενώ η επιτυχία του εντελώς νέου RND προκάλεσε καχυποψία. Το RND, το ΕΑΜ και το ΚΚΕ (Κίνημα Κοινωνίας για την Ειρήνη) σχημάτισαν κυβερνητικό συνασπισμό, με πρωθυπουργό τον Αχμέντ Ουγιαχία του RND.

Η συμμετοχή ανήλθε σε 66%.

### 2002
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Μαΐου 2002 για την εκλογή μελών της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης. Το κυβερνών Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών. Η εκλογική διαδικασία σημαδεύτηκε από χαμηλή συμμετοχή, βία και μποϊκοτάζ από ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Στις εκλογές συμμετείχαν 10.052 υποψήφιοι από 23 πολιτικά κόμματα. Από αυτούς, 694 ήταν γυναίκες και 1.266 ανεξάρτητοι υποψήφιοι.

Πέντε κόμματα της αντιπολίτευσης ανακοίνωσαν μποϊκοτάζ: το Μέτωπο Σοσιαλιστικών Δυνάμεων (FFS), ο Συναγερμός για τον Πολιτισμό και τη Δημοκρατία (RCD), η Εθνική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία (ANR), το Κίνημα Δημοκρατών και Σοσιαλιστών (MDS) και το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (PST). Τα κόμματα αυτά υποστήριξαν ότι οι εκλογές του 1997 και του 1999 ήταν νοθευμένες και ότι το ίδιο θα συνέβαινε και τώρα.
Δημοσκόπηση της εφημερίδας «El Watan» έδειξε ότι το 70% των ερωτηθέντων σκόπευαν να ψηφίσουν ένα από τα τρία κόμματα της κυβερνητικής συμμαχίας: το ΕΑΜ, τον Εθνικό Συναγερμό για τη Δημοκρατία (RND) και το Κίνημα της Κοινωνίας για την Ειρήνη.

Η προεκλογική περίοδος χαρακτηρίστηκε από απάθεια, καθώς πολλοί πολίτες θεωρούσαν το κοινοβούλιο ανίσχυρο και ότι η πραγματική εξουσία παρέμενε στα χέρια του στρατού. Το ΕΑΜ προσπάθησε να προσελκύσει τους νέους, μεταξύ άλλων και με ραπ τραγούδι, αλλά το ενδιαφέρον παρέμεινε χαμηλό. Σε περιοχές όπως η Μπαμπ ελ-Ουέντ, οι προεκλογικές αφίσες ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Η υψηλή ανεργία, καθώς και οι ελλείψεις σε νερό και στέγαση, συνέβαλαν στην απογοήτευση των πολιτών.

Την παραμονή των εκλογών, 23 άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Σεντζάς από την Ένοπλη Ισλαμική Ομάδα (GIA), σε συνεχιζόμενες επιθέσεις που σχετίζονταν με τον εμφύλιο πόλεμο. 
Στην περιοχή της Καβυλίας οργανώθηκε γενική απεργία και ξέσπασαν συγκρούσεις στην πρωτεύουσα Τιζί Ουζού σε μια προσπάθεια αποτροπής της εκλογικής διαδικασίας. Πολλά εκλογικά κέντρα παρέμειναν κλειστά ή ήταν άδεια.

Το ΕΑΜ κατήγαγε σαφή νίκη, τριπλασιάζοντας τις έδρες του σε σύγκριση με το 1997, από 64 σε 199. Το RND υπέστη σημαντική ήττα, χάνοντας 109 έδρες και πέφτοντας στις 47. Τα μετριοπαθή ισλαμικά κόμματα σημείωσαν συνολική πτώση: το Κίνημα της Κοινωνίας για την Ειρήνη έχασε τις μισές του έδρες, ενώ το Κίνημα Εθνικής Μεταρρύθμισης κατέγραψε κέρδη και έλαβε 43 έδρες.

Η εκλογική συμμετοχή ήταν η χαμηλότερη από την ανεξαρτησία της χώρας το 1962, καθώς μόλις το 47% των εγγεγραμμένων ψήφισε, έναντι 63% το 1997. Συνολικά εξελέγησαν 25 γυναίκες, οι 18 από το ΕΑΜ. Μετά τις εκλογές, ο αριθμός των γυναικών υπουργών στην κυβέρνηση αυξήθηκε από μία σε πέντε.

### 2007
Οι βουλευτικές εκλογές στην Αλγερία διεξήχθησαν στις 17 Μαΐου 2007. Συνολικά, 24 πολιτικά κόμματα και περίπου 100 ανεξάρτητες λίστες με πάνω από 12.000 υποψηφίους διεκδίκησαν τις 389 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Ενώ η πλειονότητα των Αλγερινών ψήφισε στις 17 Μαΐου, οι μετανάστες Αλγερινοί σε άλλες χώρες (ιδιαίτερα στη Γαλλία), καθώς και οι κάτοικοι της Σαχάρας (νότια Αλγερία) και οι νομάδες και ημινομάδες ψήφισαν στις 16 Μαΐου λόγω των αποστάσεων από την πρωτεύουσα, Αλγέρι.

Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν 36%, η χαμηλότερη στην ιστορία της Αλγερίας. Πολλές πολιτικές οργανώσεις, όπως το FFS, το πρώην κομμουνιστικό Δημοκρατικό και Κοινωνικό Κίνημα, κορυφαία μέλη του πρώην Ισλαμικού Μετώπου Σωτηρίας (Αμπάσι Μαντάνι και Άλι Μπελχάντζ), η κύρια ομάδα του διασπασμένου ισλαμιστικού κόμματος Islah και η νεοσύστατη οργάνωση Rachad κάλεσαν τους υποστηρικτές τους να μποϋκοτάρουν τις εκλογές. Αυτές οι πολιτικές ομάδες υποστήριζαν ότι οι εκλογές είναι συστηματικά νοθευμένες από την κυβέρνηση και ότι η συμμετοχή θα έδινε ψευδή νομιμοποίηση σε μια βαθιά διεφθαρμένη διαδικασία.

Η μόνη σημαντική ένοπλη οργάνωση που παρέμενε στην Αλγερία, η Αλ-Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ, εξέδωσε βίντεο όπου χαρακτήριζε τη συμμετοχή στις εκλογές «μεγάλη αμαρτία», στηρίζοντας τις εκκλήσεις για μποϋκοτάζ. Για την προστασία της εκλογικής διαδικασίας εφαρμόστηκαν αυστηρά μέτρα ασφαλείας· ωστόσο, δύο βομβιστικές επιθέσεις σημειώθηκαν στην πόλη Κωνσταντίνη την ημέρα πριν από τις εκλογές, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός αστυνομικού και τον τραυματισμό πέντε άλλων.

Ο Σαΐντ Μπουσέιρ, επικεφαλής της εθνικής επιτροπής ελέγχου των βουλευτικών εκλογών, αρχικά ανέφερε ότι σε ορισμένες περιοχές γεμίζονταν οι κάλπες με ψηφοδέλτια του FLN, ότι οι παρατηρητές εμποδίζονταν να παρακολουθήσουν και ότι κάποιες περιοχές αρνούνταν να ανοίξουν τις κάλπες πριν από την ψηφοφορία, ώστε να διαπιστωθεί ότι ήταν άδειες. Στη συνέχεια, όμως, ανακάλεσε τις δηλώσεις του και ζήτησε συγγνώμη. Περίπου το 15% των ψηφοδελτίων κρίθηκε άκυρο.

Το Συνταγματικό Συμβούλιο επιβεβαίωσε τα αποτελέσματα των εκλογών, κάνοντας μικρές αλλαγές στα ποσοστά συμμετοχής και στις έδρες που κέρδισαν ορισμένα κόμματα, στις 21 Μαΐου. Απορρίφθηκαν οι προσφυγές σχετικά με τις εκλογές στις 30 Μαΐου.
Στις εκλογές οι γυναίκες κέρδισαν 31 έδρες, αριθμός που αντιπροσωπεύει αύξηση κατά οκτώ σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.

**Εθνοσυνέλευση, 17 Μαΐου 2007**

### 2012
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Μαΐου 2012.Ο κυβερνών συνασπισμός του FLN του προέδρου Μπουτεφλίκα και του RND του πρωθυπουργού Ουγιαχία διατήρησαν την εξουσία, ενώ απώλειες σημείωσαν τα ισλαμικά κόμματα του Πράσινου Συνασπισμού.

### 2017

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Μαΐου 2017. Ο κυβερνών συνασπισμός του προέδρου Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα κέρδισε καθαρή νίκη, με το Εθνικό Μέτωπο Απελευθέρωσης να κερδίζει 164 έδρες από τις συνολικά 462 στην Εθνοσυνέλευση.

### Γερουσία

Οι τελευταίες έμμεσες εκλογές διεξήχθησαν το 2022.

## Δημοψηφίσματα
### 1962
#### Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας, Ιούλιος 1962
Δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία πραγματοποιήθηκε στην Γαλλική Αλγερία την 1η Ιουλίου 1962. Το δημοψήφισμα ακολούθησε την έγκριση των Συμφωνιών της Εβιάν σε δημοψήφισμα που διεξήχθη τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Οι ψηφοφόροι καλούνταν να απαντήσουν αν η Αλγερία θα έπρεπε να γίνει ανεξάρτητο κράτος, σε συνεργασία με τη Γαλλία. Το 99,72% ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας, με ποσοστό συμμετοχής 91,88%.

Μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, η Γαλλία κήρυξε την ανεξαρτησία της Αλγερίας την 3η Ιουλίου 1962. Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας την επόμενη μέρα. Οι ηγέτες της Αλγερίας όρισαν την 5η Ιουλίου, επέτειο 132 ετών από την άφιξη των Γάλλων στο Αλγέρι, ως Ημέρα Ανεξαρτησίας.

Με τη λήξη της γαλλικής κυριαρχίας, η Αλγερία έπαψε επίσης να αποτελεί μέρος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

#### Δημοψήφισμα Σεπτεμβρίου 1962
Ένα δημοψήφισμα για τις εξουσίες και τη διάρκεια της θητείας της Συντακτικής Συνέλευσης διεξήχθη στις 20 Σεπτεμβρίου 1962, παράλληλα με τις|εκλογές για τη Συνέλευση.

Το δημοψήφισμα είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 20 Αυγούστου,  πριν αναβληθεί για τις 2 Σεπτεμβρίου,  και στη συνέχεια για τις 20 Σεπτεμβρίου.

Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν: «Θέλετε η Συνέλευση που εκλέχθηκε σήμερα να συγκροτηθεί σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που επισυνάπτεται στο Διάταγμα αριθ. 62-011 της 17ης Ιουλίου 1962, σχετικά με τις εξουσίες και τη διάρκεια των εξουσιών της Εθνοσυνέλευσης;»

Η πρόταση εγκρίθηκε από το 99,65% των ψηφοφόρων.

### 1963
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στις 8 Σεπτεμβρίου 1963. Το νέο σύνταγμα είχε συνταχθεί από τη Συντακτική Συνέλευση που εκλέχθηκε 1962, και εγκρίθηκε από το 98% των ψηφοφόρων, με ποσοστό συμμετοχής 83%.

### 1976
#### Δημοψήφισμα Ιουνίου 1976
Ένα δημοψήφισμα για έναν Εθνικό Χάρτη διεξήχθη στις 27 Ιουνίου 1976. Ο χάρτης δέσμευε τη χώρα στον σοσιαλισμό προσαρμοσμένο στις συνθήκες του τρίτου κόσμου, και εγκρίθηκε από το 98% των ψηφοφόρων με συμμετοχή 92%. 
#### Δημοψήφισμα Νοεμβρίου 1976
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στις 19 Νοεμβρίου 1976. Οι τροποποιήσεις αποκατέστησαν την Εθνοσυνέλευση (η οποία είχε ανασταλεί από το πραξικόπημα του 1965) και επέτρεψαν την άμεση εκλογή του Προέδρου, καθώς και τη δημιουργία ενός σοσιαλιστικού κράτους και την επιβεβαίωση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου ως του μοναδικού νόμιμου κόμματος. Εγκρίθηκε από το 99% των ψηφοφόρων με συμμετοχή 93%, το αναθεωρημένο σύνταγμα δημοσιεύθηκε στις 22 Νοεμβρίου.

### 1986
Ένα δημοψήφισμα για τον εμπλουτισμό του Εθνικού Χάρτη (που εγκρίθηκε αρχικά σε δημοψήφισμα του 1976) διεξήχθη στις 16 Ιανουαρίου 1986. Οι αλλαγές εγκρίθηκαν από το 98% των ψηφοφόρων με ποσοστό συμμετοχής 98%.

### 1988
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στις 3 Νοεμβρίου 1988. Οι αλλαγές προτάθηκαν από την κυβέρνηση και συνιστούσαν τροποποιήσεις σε δεκατέσσερα άρθρα (με σκοπό τη μείωση της δύναμης του κυβερνώντος κόμματος, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου). Ωστόσο, στις αλλαγές αντιτάχθηκαν οι ηγέτες της αντιπολίτευσης, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι οι αλλαγές έπρεπε να προχωρήσουν περαιτέρω προς την κατεύθυνση του πολιτικού πλουραλισμού και κάλεσαν το κοινό να μποϊκοτάρει την ψηφοφορία. Παρ' όλα αυτά, οι τροποποιήσεις εγκρίθηκαν από το 92% των ψηφοφόρων με συμμετοχή 83%.

### 1989
Ένα συνταγματικό δημοψήφισαν διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου 1989. Μετά τιςταραχές του Οκτωβρίου του 1988, το νέο σύνταγμα αφαίρεσε τις αναφορές στον σοσιαλισμό και επέτρεψε την πολυκομματική δημοκρατία. Παρά τις εκκλήσεις για μποϊκοτάζ από ριζοσπάστες ισλαμιστές και την αντίθεση από συνδικάτα και μέλη του FLN, οι τροποποιήσεις εγκρίθηκαν από το 73% των ψηφοφόρων με συμμετοχή 79%. Τοπικές εκλογές προγραμματίστηκαν για το επόμενο έτος, με τις βουλευτικές εκλογές να ορίζονται για το 1991.

### 1996
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στις 28 Νοεμβρίου 1996. Διεξήχθη εν μέσω του Αλγερινού Εμφυλίου Πολέμου, οι τροποποιήσεις θα απαγόρευαν τη χρήση του Ισλάμ και της εθνικής ταυτότητας στην εσωτερική πολιτική. Παρά τις εκκλήσεις για μποϊκοτάζ, οι τροποποιήσεις εγκρίθηκαν από το 85,8% των ψηφοφόρων με συμμετοχή 79,8%. Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το επόμενο έτος.

### 1999
Ένα δημοψήφισμα για τον νόμο περί Κοινωνικής Ομόνοιας διεξήχθη στις 16 Σεπτεμβρίου 1999. Ο νόμος περί Κοινωνικής Ομόνοιας ήταν ένας νόμος αμνηστίας που παρείχε το νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή του νόμου "rahma" του 1995 που θεσπίστηκε από τον πρώην πρόεδρο Λιαμίν Ζερουάλ. Εισηγήθηκε από τον πρόεδρο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα και εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο στις 8 Ιουλίου 1999. Σκοπός του νόμου ήταν ο τερματισμός του Αλγερινού Εμφυλίου Πολέμου και το σημαντικότερο στοιχείο του ήταν η θέσπιση ενός συστήματος επιείκειας για τους ισλαμιστές μαχητές. Ο νόμος εγκρίθηκε από το 98% των ψηφοφόρων με ποσοστό συμμετοχής 85%. Ένας παράγοντας που συνέβαλε στο υψηλό επίπεδο υποστήριξης που έλαβε το δημοψήφισμα είναι η έλλειψη καθοδήγησης που έδωσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης στους υποστηρικτές τους, καθώς δεν ήθελαν να εμφανιστούν να ψηφίζουν "ενάντια στην ειρήνη".

### 2005
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2005 οι κάτοικοι ενέκριναν με ποσοστό άνω του 97% σχέδιο ειρήνευσης και εθνικής συμφιλίωσης, που προβλέπει αμνηστία για τους ακραίους ισλαμιστές. Στο δημοψήφισμα η συμμετοχή ήταν της τάξης του 80%.

### 2020

## Παραπομπές


Εκλογες
*