open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιωάννης Δημητριάδης

Ο **Ιωάννης Δημητριάδης** (Αδριανούπολη 1890-;) ήταν αρχιτέκτονας, που σπούδασε στην Ecole Speciale d'Architecture Paris στο Παρίσι και από το 1924 έγινε ιδρυτής και διευθυντής της Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

## Έργα του
* Ξενοδοχείο «Νέα Μητρόπολις», Έτος κατασκευής 1924, Οδός Συγγρού & Πτολεμαίων, Θεσσαλονίκη
* Μέγαρο Ι. Τέτου, Έτος κατασκευής 1925, Οδός Ολύμπου & Αριστοτέλους, Θεσσαλονίκη
μικρογραφία|Εμπορικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο (1929), Τσιμισκή 29, Θεσσαλονίκη
*Εμπορικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο, Έτος κατασκευής 1929, Οδός Τσιμισκή 29, Θεσσαλονίκη
μικρογραφία|Ξενοδοχείο «Νέα Μητρόπολις» (1924), Συγγρού & Πτολεμαίων, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Νεγκάγκε

Το **Νεγκάγκε** () είναι πόλη και δήμος (*município*) της επαρχίας Ουίγκε στην Ανγκόλα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 137.559 κατοίκους το 2014. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Νεγκάγκε.

Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Καουά. Το έδαφος είναι καλλιεργήσιμο και η περιοχή είναι γνωστή για την παραγωγή καφέ. Η πόλη διαθέτει ιεραποστολή Καπουτσίνων, μια εκκλησία που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1970, και δύο γήπεδα ποδοσφαίρου που βρίσκονται στη γειτονιά Καπάπα. Έχει νοσοκομείο και κλινική με περισσότερες από 40 κλίνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Κουινάριος

Ο **κουινάριος**, λατιν. quinarius, πληθ. quinarii ήταν ένα μικρό αργυρό Ρωμαϊκό νόμισμα, που άξιζε όσο το ήμισυ του δηναρίου. 

Ο κουινάριος κόπηκε για λίγα έτη, μαζί με τον αργυρό σηστέρτιο, έπειτα από την εισαγωγή του δηναρίου (denarius = δεκάρικο, 10 ασσάρια) το 211 π.Χ. Την εποχή αυτή ο κουινάριος άξιζε 5 ασσάρια. Το νόμισμα επανεισήχθη το 101 π.Χ. ως αντικατάσταση του βικτοριάτου, αλλά τώρα ο κουινάριος άξιζε 8 ασσάρια, λόγω του ότι επανακαθορίστηκε η ισοτιμία του δηναρίου στα 16 ασσάρια το 118 π.Χ. Για λίγα έτη μετά την επανεισαγωγή του, παρήχθησαν μεγάλες ποσότητες από κουινάριους κυρίως για κυκλοφορία στη Γαλατία. Το νόμισμα παρήχθη σποραδικά ως τον 3ο αι.

Ο όρος *[[χρυσός]] κουινάριος* (quinarius aureus) χρησιμοποιείται για να περιγράψει το ήμισυ του aureus, δηλαδή του ρωμαϊκού χρυσού νομίσματος, και άξιζε 12,5 δηνάρια. Ο όρος δεν είχε αρχαία χρήση. 

## Αξία

### Το 211 π.Χ.
1 aureus = 12,5 δηνάρια

1 δηνάριο = 2 κουινάριοι

1 κουινάριο = 5 ασσάρια

### Το 118 π.Χ.
1 δηνάριο = 2 βικτοριάτοι/κουινάριοι

1 βικτοριάτος/κουινάριος = 8 ασσάρια

## Πηγές
* Oxford English Dictionary, Webster's Third New International Dictionary of the English Language, Unabridged.

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Κουαδριγάτος

Ο **κουαδριγάτος**, λατιν. quadrigatus, ήταν ένα μεσαίου μεγέθους αργυρό νόμισμα, που παρήχθη από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατά τον 3ο αι. π.Χ. Στον εμπροσθότυπο παριστάνεται μία Ιανόμορφη προτομή νέου και στον οπισθότυπο παριστάνεται ηνίοχος να οδηγεί τέθριππο (quadriga), από όπου πήρε το νόμισμα το όνομά του· κάτω υπάρχει η επιγραφή ROMA.

Το νόμισμα ζυγίζει 6,8 γραμ. (6 scuples), όσο και το δίδραχμο (*νόμος*) της Κάτω Ιταλίας (Μεγάλης Ελλάδας). Κόπηκε για έναν αριθμό ετών, ως λίγο πριν την εισαγωγή του αργυρού δηνάριου (λίγα έτη πριν το 211 π.Χ.). Χρυσά νομίσματα με όμοια εμπρόσθια όψη εκδόθηκαν επίσης, περίπου την εποχή που ο κουαδριγάτος είχε διακοπεί, ως στατήρες και ήμισυ στατήρων. Αυτά έχουν την ίδια εμπρόσθια όψη με τους κουαδριγάτους, αλλά η αντίστροφη όψη έχει δύο στρατιώτες να ορκίζονται επάνω σε έναν τρίτο που κρατεί χοίρο, με επιγραφή κάτω ROMA. Η επιλογή του Ιανού γι' αυτά τα νομίσματα πιστεύεται ότι συμπίπτει με τις κλειστές πόρτες του Ιανού, που δηλώνουν την απουσία πολέμου, μία σπάνια περίπτωση. Ο Μάικλ Κρώφορντ ωστόσο προτείνει ότι η Ιανόμορφη κεφαλή είναι πιθανότερο να παριστά τους δίδυμους Διόσκουρους, μια και ο Ιανός είναι συνήθως ώριμος άνδρας με γενειοφόρο μορφή.

Οι ιστορικοί της Ρωμαϊκής περιόδου, όπως ο Λίβιος και ο Πλούταρχος, συχνά αναφέρονται σε αυτά τα πρώιμα νομίσματα ως *δηνάρια*, αλλά οι νομισματολόγοι της εποχής μας τα θεωρούν ως ανώνυμα αργυρά της Ρώμης, που παρήχθησαν πριν τη σταθεροποίηση του δηναρίου, μόλις πριν το 211 π.Χ. Το όνομα *κουαδριγάτος* προέρχεται από το *τέθριππο (quadriga)* της οπίσθιας όψης, που πρωτοεμφανίστηκε στα Ελληνικά νομισματοκοπεία και ήταν το αρχέτυπο για τα πιο συνηθισμένα σχέδια, που χρησιμοποιήθηκαν στα Ρωμαϊκά αργυρά για τα επόμενα 150 έτη. 

Ο βικτοριάτος ήταν ένα μετέπειτα αργυρό νόμισμα, που άξιζε όσο το ήμισυ του κουαδριγάτου (3 scuples). Το όνομά του προέρχεται από την παράσταση μίας προσωποποιημένης Νίκης (Victoria) στην οπίσθια όψη, που θέτει ένα στέφανο επάνω σε ένα τρόπαιο. 

## Αξία πριν το 101 π.Χ.
1 αργυρός κουαδριγάτος/δίδραχμο = 2 αργυροί βικτοριάτοι/δραχμές
1 αργυρός βικτοριάτος = 3/4 δηνάριου

## Πηγές
* Roman Republican coinage, Michael H. Crawford. Cambridge Press, 1974
* Michael H. Crawford, Roman Republican Coinage (Cambridge University Press, 1974), p. 715.
* Handbook to Life in Ancient Rome, Lesley Adkins and Roy A. Adkins. Oxford University Press, New York 1994.
* Plutarch's Lives, Vol 2, John Langhorne, DD, William Langhorne, AM, London 1813
* Coinage and history of the Roman empire: c. 82 B.C. - A.D. 480, Volume 2, David L. Vagi, Fitzroy Dearborn, Chicago 2000

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Καλό Χωριό Κρήτης

Η ονομασία **Καλό Χωριό** μπορεί να αφορά τους παρακάτω οικισμούς στην Κρήτη:

* Καλό Χωριό Πεδιάδος Ηρακλείου, χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Χερσονήσου και της τέως Επαρχίας Πεδιάδος.
* Καλό Χωριό Μονοφατσίου Ηρακλείου, χωριό της Κοινότητος Λευκοχωρίου του δήμου Μινώα Πεδιάδας και τέως Επ. Μονοφατσίου.
* Καλό Χωριό Μιραμπέλλου Λασιθίου, χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αγίου Νικολάου και της τ. Επ. Μιραμπέλλου.
* Καλό Χωριό Σητείας Λασιθίου, χωριό της Κοινότητος Ζίρου του δήμου και της τέως Επαρχίας Σητείας.

## Δείτε επισης
Καλό Χωριό

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Panel truck

Ένα **panel truck** είναι ένα αγροτικό pickup το οποίο έχει μια τελείως κλειστή κουκούλα στην καρότσα, δίνοντάς του την ικανότητα να είναι όσο πρακτικό όσο ένα βανάκι. Αυτά τα φορτηγά φτιάχνονται από το 1919 μέχρι σήμερα. Επίσης υπήρχαν και τα **carryall** τα οποία ήταν επιβατικές εκδόσεις από τα panel truck. Αυτά τα οχήματα οδήγησαν στην κατασκευή των Αμερικάνικων SUV. Ο όρος χρησιμοποιούταν κυρίως στην Βόρεια Αμερική. Η General Motors ήταν ο πιο γνωστός παραγωγός τέτοιων οχημάτων, αλλά η Dodge και η Ford επίσης παρήγαγαν panel truck μέχρι την το 1970 και 1959 αντίστοιχα, ενώ η Ford συνέχιζε να παράγει τέτοια οχήματα για την αγορά της Νότιάς Αμερικής μέχρι το 1990. Ο όρος panel truck μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για ένα SUV το οποίο χρησιμοποιείται σαν επαγγελματικό βαν, αν και αυτό ισχύει πιο πολύ στην Αμερική οπού τα περισσότερα μεγάλα SUV βασίζονται σε αγροτικά.

Το πρώτο panel truck που φτιάχτηκε ήταν το 1919 από την Ford όταν άρχιζαν να πουλάνε το **[[Ford Model TT]] Panel Delivery** το οποίο ουσιαστικά ήταν ένα Model TT αγροτικό pickup με ένα κάλυμμα στην καρότσα που το έκανε να μοιάζει αλλά και να λειτουργεί σαν βαν. Αξίζει να σημειωθεί πως η Ford κατασκεύαζε επίσης και εκδόσεις βαν από τα επιβατικά Model T. Αυτά ήταν μικρότερο και πιο ελαφριά οχήματα σε σχέση με τα panel truck.
[δεξιά|μικρογραφία|Ένα Αμερικάνικο Chevrolet panel truck της δεκαετίας του 1950, βασισμένο στο [Chevrolet Suburban της εποχής]]

Το 1935, η Chevrolet έφτιαξε μια επαγγελματική έκδοση από το Chevrolet Suburban με όνομα **Chevrolet Panel Truck**. Αυτό το όχημα ήταν μια έκδοση του Chevrolet Suburban χωρίς τις πίσω θέσεις και παράθυρα. Μετά από αυτό, όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές αυτοκινήτων στην Αμερική άρχιζαν να παράγουν πιο ενεργά panel truck. Αυτά τα οχήματα βασιζόντουσαν είτε ή στα επιβατικά carryall τους ή στα τα αγροτικά pickup τους, που μετά όμως γινόντουσαν η βάση για τα carryall. Η Chevrolet συνέχιζε να κατασκευάζει panel truck εκδόσεις στο Chevrolet Suburban μέχρι το 1972.
[δεξιά|μικρογραφία|[Ford F-Series|Ford F100 panel truck]]
[δεξιά|μικρογραφία|Ένα μοντέρνο παράδειγμα του panel truck, ένα [Toyota SUV χρησιμοποιείται σαν επαγγελματικό όχημα]]

Τα κανονικά βανάκια και τα βανάκια φτιαγμένα σε πλατφόρμα από επιβατικά αυτοκίνητα όμως πουλούσαν καλύτερα με αποτέλεσμα οι περισσότερες βιομηχανίες να σταματήσουν την κατασκευή τέτοιου τύπου οχημάτων. Στην Βόρεια Αμερική, τα panel truck συγχωνεύτηκαν έμμεσα με τα βαν, αφού πολλά Αμερικάνικα βαν της δεκαετίας του 1970 άρχιζαν να μοιράζονται πολλά εξαρτήματα με τα αγροτικά της αντίστοιχης εταιρίας αν και είχαν τελείως διαφορετικό αμάξωμα. Σήμερα μόνο ελάχιστοι κατασκευαστές προσφέρουν panel truck, όπως η Range Rover, που προσφέρει panel truck εκδόσεις από το Range Rover (L405).

Το στυλ από αυτούς τους τύπων φορτηγών, ήταν η κύρια έμπνευση για το Chrysler PT Cruiser και το Chevrolet HHR.

## Παραπομπές
Ασύνδετο σχήμα

Στην γραμματική, όταν έχουμε **ασύνδετο σχήμα** οι προτάσεις δεν ενώνονται μέσω κάποιας λέξης ή κάποιου συνδέσμου. Αντίθετα χωρίζονται μόνο από κόμμα, ενώ η μία ακολουθεί την άλλη. Ασύνδετο σχήμα ονομάζεται η απλή παράθεση στοιχείων (λέξεων, φράσεων, προτάσεων), που βρίσκονται στον λόγο η μία μετά την άλλη, χωρίς κάποια συνδετική λέξη μεταξύ τους. Όταν χρησιμοποιούμε το ασύνδετο σχήμα στον γραπτό λόγο, βάζουμε κόμμα ανάμεσα στις λέξεις ή τις φράσεις που παρατίθενται ασύνδετα. Προσδίδει στο ύφος και τον τόνο χαρακτήρα λιτό, γοργό, κοφτό (ελλειπτικός λόγος), ενώ η απόδοση του νοήματος αποτυπώνεται συσσωρευτικά.

## Παράδειγμα
*Ξύπνησε, σηκώθηκε, πλύθηκε, έφαγε, ντύθηκε.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Συντακτικό
Ερρίκος Α΄ του Ε

Ο **Ερρίκος Α΄ του Ε** Κόμης του Ε και κύριος του Χέιστινγκς (περί το 1075 - 12 Ιουλίου 1140) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Ε ήταν γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Β΄ κόμη του Ε, που θανατώθηκε (1096) σε εξέγερση εναντίον του βασιλιά της Αγγλίας Γουλιέλμου Ρούφου, πρόγονος του ήταν ο Ριχάρδος Α΄ της Νορμανδίας.

## Βιογραφία
Την εποχή που βρέθηκαν σε σύγκρουση για τον Αγγλικό θρόνο ο Ροβέρτος Β΄ της Νορμανδίας και ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας υποστήριξε τον Ροβέρτο, αλλά τον θρόνο κατέλαβε τελικά ο Ερρίκος. Ο Ροβέρτος αποφάσισε να επιτεθεί στην Αγγλία αλλά σύμφωνα με τον Όρντερικ Βιτάλις ο Ερρίκος Α΄ του Ε δήλωσε από την Νορμανδία την υποταγή του στον βασιλιά (1104), συμμετείχε στην *"μάχη του Τινσεμπραί"* (1106) στην οποία ο Ροβέρτος αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε μέχρι τον θάνατο του. Αργότερα συμμάχησε με τον γιο του Ροβέρτου Γουλιέλμο Κλίτο εναντίον του βασιλιά, στην συμμαχία συμμετείχαν επίσης ο Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας, ο Φούλκων της Ιερουσαλήμ και ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Ερρίκος Α΄ του Ε΄ συνελήφθη από τον βασιλιά Ερρίκο Α΄ στην Ρουέν (1117), αποφυλακίστηκε σύντομα με αίτημα του Γουίλιαμ ντε Γουάρεν αφού πρώτα υποσχέθηκε καλή συμπεριφορά στον βασιλιά. Αργότερα ενώθηκε ξανά με τον Στέφανο του Ωμάλ σε νέα εξέγερση, έληξε τον Σεπτέμβριο του 1118 όταν τραυματίστηκε θανάσιμα ο Βαλδουίνος Ζ΄. Ο Ερρίκος Α΄ του Ε δήλωσε στην συνέχεια την υποταγή του στον βασιλιά Ερρίκο Α΄.
Σε λίγους μήνες (20 Αυγούστου 1119) συνόδευσε τον Ερρίκο Α΄ σε μάχη εναντίον των Γάλλων. Οι Γάλλοι ηττήθηκαν και ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ δραπέτευσε στο κάστρο του Λεζ Αντελί, τον επόμενο μήνα υπερασπίστηκε το Μπρετέιγ που δέχθηκε επίθεση από τον βασιλιά της Γαλλίας και τον σύμμαχο του Αμωρί Γ΄ του Μονφόρ, οι Γάλλοι ηττήθηκαν ξανά. Ο γιος του Ερρίκου Α΄ του Ε Γουλιέλμος του Γκραντκούρ συνέλαβε τον Αμωρί Γ΄ αλλά αρνήθηκε να τον παραδώσει στον Άγγλο βασιλιά, ο ίδιος ο Ερρίκος Α΄ του Ε συμμάχησε ξανά με τον Γουλιέλμο Κλίτο (1127).

## Οικογένεια
Με τις δύο πρώτες συζύγους του Ματθίλδη και Ερμεντρούνδη άγνωστης καταγωγής δεν απέκτησε παιδιά. Με την τρίτη σύζυγό του Μαργαρίτα του Σαλλί κόρη του Γουλιέλμου του Σαλλί απέκτησε:
* Ιωάννης του Ε, επίσης λόρδος του Χέιστινγκς
* Βεατρίκη του Ε
* Ματθίλδη του Ε
* Στέφανος του Ε
* Γουλιέλμος του Γκραντκούρ, ίσως νόθος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Hollister, C. Warren (2001). Henry I. Yale University Press.

Κατηγορία:Κόμητες του Ε
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Καλό Χωριό Σητείας Λασιθίου

:*Για συνώνυμους οικισμούς στην Κρήτη δείτε: [[Καλό Χωριό Κρήτης]]*

Το **Καλό Χωριό** Σητείας ή Ζίρου είναι χωριό της Κοινότητος Ζίρου του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης**** σε υψόμετρο 560 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καλό Χωριό βρίσκεται προς τα νοτιοανατολικά του νομού, σε απόσταση 32 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Σητεία και 3,5 χλμ. ΝΑ. από τη Ζίρο. Το χωριό δεν αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 ενώ στην τουρκική του 1671 πιστεύεται ότι είναι αυτό με την ονομασία *Νικουριό*, η οποία προήλθε από την παραφθορά των λέξεων Νέο Χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται για πρώτη φορά ως Καλό Χωριό με 136 κατοίκους, ενώ του 1928 είχε 155 κατοίκους. Το 1925 αναφέρεται στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζήρου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Ζίρο, την Αγία Ειρήνη, την Αγριλιά, το Λαμνώνι, τον Ξηρόκαμπο και το Χαμαίτουλο αποτελούν την Κοινότητα Ζίρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκης του Δήμου Σητείας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Έριδα της Περιβολής

Η **Έριδα της Περιβολής** ή Ανταγωνισμός για την Περιβολή ήταν μία σύγκρουση μεταξύ της Εκκλησίας και της Πολιτείας στη μεσαιωνική Ευρώπη για το προνόμιο επιλογής και εγκατάστασης επισκόπων (*περιβολή* του αξιώματός τους), ηγουμένων αββαείων και του ίδιου του πάπα. Μία σειρά από πάπες τον 11ο και τον 12ο αι. υπέσκαψαν τη δύναμη του Γερμανού βασιλιά και άλλων μοναρχών της Ευρώπης και η έριδα οδήγησε σε σχεδόν 50 έτη εμφυλίου πολέμου στη Γερμανία.

Ξεκίνησε ως αγώνας εξουσίας μεταξύ του πάπα Γρηγορίου Ζ΄ και του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας το 1076. Η σύγκρουση έληξε το 1122, όταν ο πάπας Κάλλιστος Β΄ και ο Ερρίκος Ε΄ της Γερμανίας συμφώνησαν στο κονκορδάτο της Βορμς. Η συμφωνία απαιτούσε από τους επισκόπους να ορκίζονται όρκο πίστης στον κοσμικό μονάρχη, που κατείχε την εξουσία «από το δόρυ», αλλά άφηνε την εκλογή στην εκκλησία. Επιβεβαίωσε το δικαίωμα της Εκκλησίας να ενδύει τους επισκόπους με ιερή εξουσία, που συμβολιζόταν με έναν δακτύλιο και μία ράβδο. Στη Γερμανία -όχι όμως στην Ιταλία και τη Βουργουνδία- ο βασιλιάς διατήρησε επίσης το δικαίωμα να προεδρεύει στις εκλογές των ηγουμένων και των επισκόπων με τις εκκλησιαστικές αρχές και να ασκεί διαιτησία στις διαφορές. Οι βασιλείς της Γερμανίας παραιτήθηκαν από το δικαίωμα της εκλογής του πάπα.

## Βιβλιογραφία
### Πρωτογενείς πηγές
* Henry IV, Holy Roman Emperor (1076). "Henry IV.'s Answer to Gregory VII., Jan. 24, 1076". In Henderson, Ernest F. (ed.). Select Historical Documents of the Middle Ages. Translated by Henderson, Ernest F. London: George Bell and Sons (published 1903). pp.&nbsp;372–373. Retrieved 13 October 2017.
* Pope Gregory VII (1076). "First Deposition and Banning of Henry IV. by Gregory VII., February 22, 1076". In Henderson, Ernest F. (ed.). Select Historical Documents of the Middle Ages. Translated by Henderson, Ernest F. London: George Bell and Sons (published 1903). pp.&nbsp;376–377. Retrieved 13 October 2017.
* Kohn, George Childs (1999). Dictionary of Wars (Revised ed.). New York: Facts On File, Inc. ISBN 0-8160-3928-3.
* Robinson, I.S. (2003). Henry IV of Germany 1056-1106. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0521545900. Retrieved 18 March 2020.
* Slocum, Kenneth, ed. (2010). "The Investiture Controversy". Sources in Medieval Culture and History. Boston: Prentice Hall. pp.&nbsp;170–175. ISBN 978-0-13-615726-7.
* Bettenson, Henry, and Chris Maunder, eds. (2011). Documents of the Christian Church. Oxford University Press.
* Slocum, Kenneth, ed. (2010). Sources in Medieval Culture and History. pp.&nbsp;170–75.

Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Νταννίμπαλντο της Γκαέτα

Ο **Νταννίμπαλντο**  (Λατινικά : Danimboldus; Ιταλικά : Dannibaldo), ήταν δούκας της Γκαέτα την περίοδο 1066-1067.

Ο Νταννίμπαλντο, άγνωστης προέλευσης, ονομάστηκε δούκας της Γκαέτα από τους Ριχάρδο Α΄ και Ζουρντέν Α΄ της Αβέρσα, συν-πρίγκιπες της Κάπουα. Αντικατέστησε τον Λομβαρδό Λάντο και έχει ως διάδοχο τον Ιταλό-Νορμανδό Γκοντφρουά μετά από μια σύντομη θητεία κατά την οποία, εντούτοις, εγγράφεται σε τρεις χάρτες που προσαρτώνται στον *Codex Caietanus*.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  Patricia Skinner *Family Power in Southern Italy: The Duchy of Gaeta and its Neighbours, 850-1139*. Cambridge University Press: 1995.

Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Centenionalis

O **centenionalis**, πληθ. centenionales, ήταν μπρούτζινο νόμισμα στην προσπάθεια του Κώνστα και του Κωνστάντιου Β΄ να επανεισάγουν ένα μεγάλο νόμισμα μεταξύ των ετών 320 και 340, καθώς οι φόλλεις είχαν συρρικνωθεί δραματικά. 

Ο πρώτος centenionalis ήταν, όπως λέει και το όνομα, το 1/100 του σόλιδου (centum = εκατό). Ήταν ένα μπρούτζινο νόμισμα που περιείχε άργυρο και έκοψε πρώτα ο Διοκλητιανός, αλλά γρήγορα μειώθηκε η περιεκτικότητά του σε άργυρο, ώσπου εξαλείφθηκε ο άργυρος από αυτό. 

Δεν είναι σίγουρο ποιος ήταν ακριβώς ο τύπος του νομίσματος, αλλά οι νομισματολόγοι έχουν κατηγοριοποιήσει μεγάλα μπρούτζινα νομίσματα της ανωτέρω περιόδου με την ονομασία αυτή. Ο centenionalis πάντως δεν κράτησε πολύ. Ως το τέλος του Θεοδοσίου Α΄, κόπηκαν μόνο μικρότερες παραλλαγές μπρούτζινων νομισμάτων, τα λεγόμενα μπρούτζινα του Κωνσταντίνου. 

## Πηγές
* Denomination of Roman coins

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Νομίσματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Αμπού Νιντάλ

Ο **Αμπού Νιντάλ** (πραγματικό όνομα **Σάμπρι Χαλίλ αλ –Μπάννα** /Αμπού Νιντάλ σημαίνει στα αραβικά **πατέρας της μάχης** ) (1937 – 2002) ήταν Παλαιστίνιος τρομοκράτης, ιδρυτής της οργάνωσης Φατάχ-Επαναστατικό Συμβούλιο, που είναι πιο γνωστή ως *Οργάνωση Αμπού Νιντάλ*.

Ο Αμπού Νιντάλ και η οργάνωσή του πιστεύεται ότι σχεδίασαν και εκτέλεσαν επιθέσεις σε περισσότερες από 20 χώρες, προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 300 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 650. Πέθανε στις 16 Αυγούστου 2002, στο διαμέρισμά του στη Βαγδάτη, από πυροβολισμό. Σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές σκοτώθηκε με εντολή του Σαντάμ Χουσεΐν ενώ αντίθετα ιρακινοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι αυτοκτόνησε κατά τη διάρκεια μιας ανάκρισης.

Σύμφωνα με το δημοσιογράφο του Guardian, Ντέιβιντ Χιρστ, ο Αμπού Νιντάλ ήταν ο τέλειος μισθοφόρος, ένας πατριώτης που μετατράπηκε σε ψυχοπαθή και υπηρετούσε πλεόν μόνο τον εαυτό του, με τα στρεβλά προσωπικά του κίνητρα να τον οδηγούν σε απεχθή εγκλήματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρομοκρατία
Κατηγορία:Παλαιστίνιοι
Μπρούτζινα του Κωνσταντίνου

Τα **μπρούτζινα του Κωνσταντίνου ** είναι μία σειρά από νομίσματα, που εισήχθησαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα μέσα του 4ου αι. από τον Κωνσταντίνο Α΄. Οι ιδιαίτερες ονομασίες είναι ασαφείς και αμφιλεγόμενες από τους ιστορικούς και τους νομισματολόγους. Αναφέρονται σε αυτές κατά σειρά μεγέθους ως ΑΕ1, ΑΕ2, ΑΕ3 και ΑΕ4, όπου το πρώτο (το μεγαλύτερο) έχει διάμετρο 27 χλστ. και το τελευταίο (το μικρότερο) έχει 15 χλστ. 

Ο χαλκός στα λατινικά είναι Aeris και ο ορείχαλκος και ο μπρούντζος είναι Aes, έτσι τα μέταλλα αυτά τα συμβολίζουμε με AE. 

Τον Νοέμβριο του 2013 ανακαλύφθηκε ο μεγαλύτερος θησαυρός νομισμάτων του Κωνσταντίνου Α΄ στην περιοχή Ντέβον της Αγγλίας. Ο θησαυρός ήταν στο Σήτον Ντάουν και περιλαμβάνει 22.888 Ρωμαϊκά νομίσματα, από αυτά τα περισσότερα ήταν μπρούτζινα του Κωνσταντίνου Α΄ και των γιών του Κωνστάντιου Β΄ και Κώνστα. 

## Πηγές
* Seaton Down Hoard 

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Οικονομία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Argenteus

O **argenteus**, ελλ. ο *αργυρός*, ήταν ασημένιο νόμισμα που παρήχθη από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την εποχή της νομισματικής μεταρρύθμισης του Διοκλητιανού, δηλ. το διάστημα 294-310 μ.Χ.. Ήταν όμοιο σε βάρος και μέγεθος με το δηνάριο της εποχής του Νέρωνα. Το νόμισμα εισήχθη σε θεωρητικό βάρος του 1/96 της Ρωμαϊκής λίβρας (περίπου στα 3,4 γραμ.) όπως δείχνει ο αριθμός ΧC VI (96) στην οπίσθια όψη του.

Ο *argenteus*, που σημαίνει αργυρός στα λατινικά, αναφέρεται πρώτα τον 1ο αι. μ.Χ. από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο στο έργο του *Historia Naturalis* στη φράση "argenteus nummus" (αργυρό νόμισμα). Τον 4ο αι. ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος χρησιμοποιεί την ίδια φράση, ωστόσο δεν υπάρχει ένδειξη ότι αυτό είναι το επίσημο όνομα του νομίσματος. Η *[[Historia Augusta]]* (4ος-5ος αι.) χρησιμοποιεί τη φράση για να αναφερθεί σε αρκετά φανταστικά νομίσματα.

## Πηγές
* *Historia Naturalis* Πλίνιου του Πρεσβύτερου.
* *Res Gestae* Αμμιανού Μαρκελλίνου.
* *Historia Augusta*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Δακικός (νόμισμα)

Ο **δακικός**, λατιν. dacicus ήταν χρυσό νόμισμα, που εκδόθηκε από τον Ρωμαία Αυτοκράτορα Δομιτιανό (βασ. 81-96) προς τιμή της νίκης του εναντίον των Δακών τον 1ο αι. 

Οι όροι της ειρήνης με τον Δεκέβαλο, βασιλιά των Δακών, επικρίθηκαν σοβαρά από του σύγχρονούς του συγγραφείς, που θεώρησαν την συμφωνία ντροπιαστική για τους Ρωμαίους, καθώς η συμφωνία χορηγούσε στον Δεκέβαλο ετήσιο επίδομα των 8.000.0000 σηστέρτιων. Για το υπόλοιπο της βασιλείας του Δομιτιανού η Δακία παρέμεινε ένα σχετικά ειρηνικό υποτελές βασίλειο, αλλά ο Δεκέβαλος χρησιμοποίησε τα ρωμαϊκά χρήματα για να οχυρώσει την άμυνά του και συνέχισε να προκαλεί τη Ρώμη ως τη βασιλεία του Τραϊανού. 

Ο όρος *δακικός* είναι επίσης επίθετο νίκης, που ελάμβαναν οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες, καθώς σημαίνει "ο κατακτητής της Δακίας". Ο Τραϊανός και ο Κωνσταντίνος Α΄ επιβραβεύθηκαν με τον τίτλο αυτόν. 

## Πηγές
* Dācicus ī, m a gold coin of Domitian, conqueror of the Dacians. Lewis, Charlton, T. An Elementary Latin Dictionary. New York, Cincinnati, and Chicago. American Book Company. 1890.
* "The Dacian Wars". msersch.ancients.info. Retrieved 09.10.2009.

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
Λάντο της Γκαέτα

Ο **Λάντο**  (Λατινικά : Ladone), ήταν Λομβαρδός δούκας της Γκαέτα την περίοδο 1064–1065. Διορίστηκε από τους Ριχάρδο Α΄ και Ζουρντέν Α΄ της Αβέρσα, συν-πρίγκιπες της Κάπουα, μετά την εξέγερση του Γκιγιώμ ντε Μοντρέιγ, ο οποίος προσπάθησε να χωρίσει την κόρη του Ριχάρδου και να παντρευτεί τη Μαρία της Γκαέτα.

Ο Λάντο μπορεί να ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Λάντο του Τραέττο που ήταν αδελφός του Ατενούλφου Β΄ και γαμπρός της Μαρίας. Επαναστάτησε μαζί με τον γιο του Πέτρο, τον αδερφό του Ατενούλφου και τον Γιγιόμ το 1064.

Ο Λάντο αποσύρθηκε στη Ρώμη, όπου ζούσε ακόμα το 1093, σε κάποιο σημείο και έδωσε στο Μόντεκασσίνo όλα τα εδάφη του στο Δουκάτο του Γκαέτα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  Patricia Skinner *Family Power in Southern Italy: The Duchy of Gaeta and its Neighbours, 850-1139*. Cambridge University Press: 1995.

Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Διπλός σηστέρτιος

Ο **διπλός σηστέρτιος** ήταν μεγάλο νόμισμα, φτιαγμένο από ορείχαλκο ή μπρούντζο, που εκδόθηκε πρώτα από τον Δέκιο (βασ. 259-251) ως απάντηση στις πληθωριστικές πιέσεις της εποχής, που είχαν υποτιμήσει την αγοραστική δύναμη του συμβατικού σηστέρτιου. Στην πραγματικότητα το νέο νόμισμα ήταν λίγο μεγαλύτερο από τον παραδοσιακό σηστέρτιο, ο οποίος κατασκευαζόταν σε μικρότερο βάρος και μέγεθος από ό,τι είχε αρχικά και δεν είχε επιτυχία. Το νέο νόμισμα εξέπεσε από τη χρήση. 

Αναβίωσε από τον σφετεριστή Πόστουμο (259-268), που απέσπασε τη Βρετανία, τη Γαλατίακαι τμήματα της Γερμανίας από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και κυβερνούσε την επικράτεια αυτή ως αυτοκράτορας. Ο Πόστουμος θέλησε να συνδέσει την εξουσία του με μία νομισματική μεταρρύθμιση. Εξέδωσε τη δική του εκδοχή του *διπλού σηστέρτιου*, παίρνοντας συχνά πολύ παλαιούς, φθαρμένους σηστέρτιους και χρησιμοποιώντας τους για να χτυπήσει επάνω το δικό του πορτραίτο και τις επιγραφές του, ίσως λόγω έλλειψης μετάλλου. Έπειτα από τη βασιλεία του, το Ρωμαϊκό νομισματικό σύστημα εκφυλίστηκε περαιτέρω, με σχεδόν τα μόνα κυκλοφορούντα κομμάτια να είναι πολύ υποτιμημένα νομίσματα διπλού δηνάριου, γνωστά σε εμάς ως αντωνινιανοί ή *ακτινωτά*, από την παράσταση ενός ακτινωτού στέμματος στο κεφάλι του Αυτοκράτορα. 

Παράδειγμα είναι ο *διπλός σηστέρτιος* του Πόστουμου, διαμ. 34 χλστ. Το ακτινωτό στέμμα είναι ένδειξη διπλής αξίας. Το νόμισμα έγινε ξαναχτυπώντας έναν παλαιό σηστέρτιο, μάλλον του 1ου αι. Το νέο σχέδιο είναι μικρότερο από το παλιό και υπάρχουν ίχνη της αρχικής επιγραφής.

Παλαιότερα νομίσματα, όπως οι σηστέρτιοι, σύντομα έμειναν εντελώς εκτός χρήσης, με πολλά να έχουν υποστεί τήξη προκειμένου να δημιουργηθουν νέα ακτινωτά. Μέχρι τον 5ο αι. ακόμη και αυτά είχαν σταματήσει και έπρεπε να δημιουργηθεί ένα εντελώς νέο σύστημα νομισμάτων.

## Πηγές
* Caley, Earle Radcliffe (1964). Orichalcum and Related Ancient Alloys: Origin, Composition, and Manufacture: With Special Reference to the Coinage of the Roman Empire, Issues 151-154 Front Cover. American Numismatic Society. pp. 2, 92, 105.

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Ευρώπη (ναρκοθηρευτικό)

Το «**Ευρώπη**» είναι ένα ναρκοθηρευτικό πλοίο και αποτελεί το ένα από τα 12 Ναρκοθηρευτικά τύπου «Χαντ» τα οποία κατασκευάστηκαν απο τα ναυπηγεία της VOSPER THORNYCROFT στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας. Eίναι κατασκευασμένo από Πλαστικό Ενισχυμένο με Υαλονήματα (GRP) για την ελαχιστοποίηση του μαγνητικού ίχνους και διαθέτει υψηλή αντοχή.  Το «Ευρώπη» κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού και είχε το όνομα «HMS BICESTERΜ-36».

## Ιστορικό
Το «Ευρώπη» αποδόθηκε στην ενεργό δράση τον Μάϊο του 1986 και έκτοτε τέθηκε στη 2η Μοίρα Ναρκοθηρευτικών του Αγγλικού Ναυτικού με βάση το Πόρτσμουθ. Συμμετείχε σε επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκών στον Περσικό Κόλπο μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου αλιεύοντας εβδομήντα πέντε (75) νάρκες.

Στις 31 Ιουλίου 2000 το «HMS BICESTER» πουλήθηκε και παραδόθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό υπό την διοίκηση του Πλωτάρχη (ΠΝ) Ευάγγελου Μαρίνου και μετονομάστηκε σε «Ν/ΘΗ Ευρώπη» (Μ - 62). Στις 25 Αυγούστου 2000 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι του Πόρτσμουθ πλέοντας πρoς τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας όπου και κατέπλευσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2000 και μέχρι σήμερα υπάγεται στη Διοίκηση Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ) και στην 3η Μοίρα Ναρκαλιευτικών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκοθηρευτικά
Ραιμόν Ζανέν

Ο **Ραιμόν Ζανέν** (), γεννημένος ως **Ζαν-Εμιλιέν Ζανέν** () στις 31 Αυγούστου 1882 στο Μποζέβ (Άνω Σαβοΐα) και αποβιώσας στις 12 Ιουλίου 1972 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος ασσομψιονιστής ιερέας και βυζαντινολόγος. Συγγραφέας ερευνητικών εργασιών επί της ιστορίας των ανατολικών εκκλησιών, καθώς και της εκκλησιαστικής γεωγραφίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εξέδωσε αριθμό βιβλίων επί της συγκεκριμένης θεματολογίας.

## Εργογραφία

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές

*  

Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινολόγοι
Π.Α.Σ. Θύελλα Μοναστηρακίου

Ο **Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Θύελλα  Μοναστηρακίου**, συντμημένα **Π.Α.Σ. Θύελλα  Μοναστηρακίου** και επίσης γνωστός απλά ως **Θύελλα  Μοναστηρακίου** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Μοναστηράκι Αιτωλοακαρνανίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1961 και τα χρώματά του είναι το μπλε και το κίτρινο. Αγωνίζεται στο Δημοτικό γήπεδο Μοναστηρακίου.

## Ιστορία
Τα πρώτα χρόνια συμμετείχε στις τοπικές διοργανώσεις της (τότε) Ε.Π.Σ. Ηπείρου, από το 1981-82 εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας και από το 2015 στην Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Στο πέρασμα των χρόνων συνέβη μετονομασία της ομάδας σε Α.Ο. Μοναστηρακίου. Αυτό όμως δεν άρεσε σε πολλούς και εν τέλει, το ιστορικό σωματείο πήρε πάλι την παλιά ονομασία Π.Α.Σ. Θύελλα Μοναστηρακίου, προσθέτοντας και το έτος της αλλαγής, το 2015. Πριν από μερικά χρόνια, η Θύελλα ήταν στη Β’ ερασιτεχνική κατηγορία.  Με προπονητή τον παλαιό ποδοσφαιριστή της Αναγέννησης Άρτας κ.α. ομάδων Ηρακλή Στασινό, η Θύελλα κατακτά την άνοδο για πρώτη φορά στα χρονικά, στη Γ΄Εθνική, τη σπουδαιότερη διάκριση στην ιστορία της.

Το 2019-20 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας και ανέβηκε στην Γ΄ Εθνική κατέλαβε την πρώτη θέση με 61 βαθμούς, αφήνοντας πολύ πίσω άλλες ιστορικές ομάδες, όπως τον Εθνικό Φιλιππιάδας και τον  Απόλλωνα Πάργας που είχαν 50 βαθμούς αλλά  και τον Πανλευκάδιο που είχε 46 βαθμούς. Σε 24 παιχνίδια σημείωσε 94 γκολ και δέχτηκε 21. Περίπου 4 γκολ σε κάθε παιχνίδι, με αρχισκόρερ τον Αποστόλη Τσιούνη που έβαλε τα μισά και παραπάνω τέρματα της ομάδας του.

Μεταξύ 2021 και 2025, η Θύελλα δεν είχε δηλώσει συμμετοχή σε καμία διοργάνωση της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Το 2025 έγινε και πάλι νέο ξεκίνημα.

## Τίτλοι – Διακρίσεις
* Πρωταθλήματα ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (2019-20)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1961
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961
Βιγάτος

Ο **βιγάτος**, λατιν. bigatus, πληθ. bigati, ήταν αργυρό νόμισμα της Αρχαίας Ρώμης, στον τύπο του δηναρίου με το σχέδιο ενός άρματος (biga) με δύο άλογα στην πίσω όψη. Ξεκίνησε να εμφανίζεται την πρώτη δεκαετία του 2ου αι. ως εναλλακτικό του βικτοριάτου και οι πιο πολλοί νομισματολόγοι πιστεύουν ότι δεν χρησιμοποιήθηκε πριν το 190 π.Χ. Ένας κουαδριγάτος (δηνάριο με τέθριππο άρμα) ήταν ήδη σε χρήση για κάποιο διάστημα, που ονομάστηκε όμοια από την παράσταση του τεθρίππου (quadriga) στην πίσω όψη· στην εμπρόσθια είχε Ιανόμορφη κεφαλή, μάλλον τους διδύμους Διοσκούρους.

Ο κουαδριγάτος ήταν το αντίστοιχο του δίδραχμου της Μεγάλης Ελλάδας και ο βιγάτος το αντίστοιχο της δραχμής. Τα νομίσματα αυτά χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι στις αγορές τους με τους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας. Ο πρώτος βιγάτος παρίστανε τη θεά Σελήνη με άρμα δύο ίππων. Συνέχισε να χρησιμοποιείται μαζί με τον κουαδριγάτο (με τον Ιανό/Διόσκουρους) ως το 170 π.Χ., όταν το δηνάριο ήταν προσωρινά σε περιστολή. Αναβίωσε περί το 157 π.Χ. με τον τύπο των Διοσκούρων και έναν νέο βιγάτο, που παρίστανε Νίκη στο άρμα της (biga), μάλλον σε ανάμνηση της κυριαρχίας της Ρώμης μετά από τη μάχη της Πύδνας. Ο Τάκιτος και ο Πλούταρχος αναφέρουν ένα άγαλμα της νίκης σε biga.

Η ημερομηνία στην οποία ο *βιγάτος* ξεκίνησε να εκδίδεται είναι ασαφής, λόγω της - όχι με σιγουριά - χρήση της λέξης *βιγάτοι* από τον ιστορικό του Αυγούστου, τον Λίβιο. Γράφοντας για τα γεγονότα του 216 π.Χ., πριν οι βιγάτοι γίνουν γνωστοί στην κυκλοφορία, ο Λίβιος χρησιμοποιεί τη λέξη για να αναφερθεί σε αργυρά χρήματα, που πάρθηκαν ως λάφυρα από την Εντεύθεν Γαλατία ή την Ισπανία και μετά επιδείχθηκαν σε θριάμβους μεταξύ των ετών 197 και 190 π.Χ. Η λέξη *βιγάτοι* ίσως να χρησιμοποιήθηκε γενικά για αργυρά δηνάρια και όχι για ειδική χρήση. Επίσης έχει υποτεθεί ότι ο *βιγάτος* έγινε λαϊκός όρος για το δηνάριο σε μία ευρεία έννοια των "δύο ίππων" (με την έννοια του διπλού), που μπορεί να επίσης να εφαρμοστεί στην εικόνα των Διοσκούρων ως δύο ιππέων. Ωστόσο οι εξηγήσεις αυτές δεν έχουν γίνει καθολικά αποδεκτές.

Στην εθνογραφία της Γερμανίας, ο Τάκιτος (56 μ.Χ.-117) αναφέρει ότι ενώ οι πιο πολλοί Γερμανικοί λαοί στην εποχή του ακόμη στηριζόταν στις ανταλλαγές αγαθών, όσοι ζούσαν στα σύνορα με την Αυτοκρατορία και ασχολήθηκαν με το εμπόριο, χρησιμοποιούσαν νομίσματα. Αυτοί όμως εμπιστευόταν μόνο την αξία των "παλαιών και γνωστών" *βιγάτων* και *οδοντωτών* (τα τελευταία είχαν οδοντωτή περίμετρο). Δεδομένου ότι τα επιχρυσωμένα (πλαστά) νομίσματα είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν κατά την περίοδο του Ιουλίου Καίσαρα και μετά, οι έμποροι είχαν λόγο να είναι προσεκτικοί. Έτσι παλαιότερα νομίσματα τους απάλλασσαν από τον φόβο τους. Ωστόσο υπήρχαν και επάργυροι βιγάτοι, ώστε ο λόγος προτίμησής τους δεν ήταν πλήρως ασφαλής. 

## Πηγές
* Rudi Thomsen, Early Roman Coinage (1957, 1961).

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Εγγύηση Hermes

Η ***εγγύηση Hermes*** είναι κάλυψη ρίσκου εξωτερικού εμπορίου από την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υπέρ Γερμανών εξαγωγέων και πιστωτικών ιδρυμάτων .

Η κρατική ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων αποτελεί σημαντικό μέρος της προώθησης του εξωτερικού εμπορίου της Γερμανίας. Οι εγγυήσεις εξαγωγικών πιστώσεων προστατεύουν τις γερμανικές εταιρείες από κινδύνους πληρωμών λόγω μη πληρωμής από τους αλλοδαπούς επιχειρηματικούς εταίρους τους: εάν ο ξένος εισαγωγέας δεν πληρώσει, το γερμανικό κράτος αναλαμβάνει. Η κάλυψη Hermes οδηγεί σε έξοδα μόνο εάν ο εν λόγω πελάτης δεν πληρώσει.  Τέλη χρεώνονται για την εξασφάλιση πίστωσης εξαγωγής. Μέχρι το τέλος του 2014, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε δημιουργήσει συνολικά 3,884 δισεκατομμύρια ευρώ με την εγγύηση Hermes. 

Ήδη από το 1949, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ανέθεσε σε δύο ιδιωτικές εταιρείες, τη σημερινή Euler Hermes SA και την PricewaterhouseCoopers GmbH, με τη διαχείριση των εγγυήσεων εξαγωγικών πιστώσεων. Δεδομένου ότι η Euler Hermes βρίσκεται στην πρώτη θέση σε αυτήν τη συνεργασία μέχρι σήμερα, ο όρος «Hermes Cover» έχει καθιερωθεί στον επιχειρηματικό κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεθνής οικονομική
Ju-On: Η Κατάρα

Το ***Ju-On: Η Κατάρα*** (ιαπωνικά: *呪怨じゅおん*, Χέπμπορν: *Juon*,  διεθνώς: *Ju-On: The Grudge*) είναι ιαπωνική ταινία τρόμου του 2002, σε σκηνοθεσία και σενάριο Τακάσι Σιμίζου. Είναι η τρίτη ταινία της σειράς *[[Ju-On]]* και η πρώτη που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους (με τις δύο προηγούμενες να κυκλοφόρησαν απευθείας-σε-βιντεοκασέτα). Πρωταγωνιστούν οι Μεγκούμι Όκινα, Μισάκι Ίτο, Τακάσι Ματσουγιάμα και Γιούι Ιτσικάγουα. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Screamfest Film Festival, στις 18 Οκτωβρίου 2002, σε διανομή Lions Gate Films. Η ταινία σε γενικές γραμμές, έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, όχι όμως όμοιες με αυτές του *Ring* (1998). Παρόλα αυτά, η ταινία δημιούργησε franchise και ακολούθησε το αμερικανικό remake, *[[Η Κατάρα]]* (2004), καθώς και άλλες δύο ταινίες μία το 2006 και το 2009. Το 2020 κυκλοφόρησε με τον ίδιο τίτλο κι ένα sidequel. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε στο Netflix και σειρά βασισμένη στο franchise, με τίτλο *JU-ON: Origins*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές ψυχολογικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ιαπωνικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Κατάρες στις ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Η Παριζιάνα

Ο τίτλος **Παριζιάνα** μπορεί να αναφέρεται:

## Τέχνη
* Η Παριζιάνα (τοιχογραφία) 
* Η Παριζιάνα (ταινία)
Paranormal Activity 2: Tokyo Night

Το ***Paranormal Activity 2: Tokyo Night*** (ιαπωνικά: *パラノーマル・アクティビティ 第2章 TOKYO NIGHT*, Χέπμπορν: *Paranōmaru Akutibiti Dai Ni Shō: Tōkyō Naito*) είναι ιαπωνική ανεξάρτητη υπερφυσική ταινία τρόμου του 2010, σε σκηνοθεσία και σενάριο Τοσικάζου Ναγκάε. Η διανομή της ταινίας έγινε από την ιαπωνική Presidio Corporation και βασίστηκε στην αμερικανική ταινία *[[Paranormal Activity]]* (2007), του Όρεν Πέλι. Πρακτικά, πρόκειται για ένα εναλλακτικό σίκουελ, χωρίς να έχει σχέση με το βασική σειρά ταινιών. Πρωταγωνιστούν οι Αόι Νακαμούρα και Νορικό Αογιάμα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official website
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2010
Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ιαπωνικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ιαπωνικές ψυχολογικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ιαπωνικές ανεξάρτητες ταινίες
Αββαείο Αγίου Αγγέλου της Πέτρας

Το **Αββαείο Αγίου Αγγέλου της Πέτρας** (γαλλικά: *Abbaye Saint-Ange de Pétra*) είναι πρώην κιστερκιανό αββαείο στην Κωνσταντινούπολη, πρωτεύουσα της βραχύβιας Λατινικής Αυτοκρατορίας (σημερινή Ιστανμπούλ της Τουρκίας), επί της ευρωπαϊκής ακτής του Βοσπόρου. Η ύπαρξή του, καθώς και η θυγατρική σχέση του, είναι επιβεβαιωμένες, ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο για την τοποθεσία του. Πιθανώς, επρόκειτο για τη Μονή Παντοκράτορος.

## Ιστορία
Έπειτα από την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους κατά την Δ΄ Σταυροφορία, η τελευταία κατέστη η έδρα της Λατινικής Αυτοκρατορίας, η οποία και διήρκεσε έως το 1261. Μοναχοί προερχόμενοι από τη Δύση κλήθηκαν προκειμένου να προχωρήσουν στην ίδρυση μοναστικών κοινοτήτων εντός των βυζαντινών εδαφών. Καθώς το Τάγμα των Κιστερκιανών βρισκόταν, εκείνη την περίοδο, στο απόγειό του, οι Φράγκοι απηύθυναν κάλεσμα, μεταξύ άλλων, στο Αββαείο του Ωτκόμπ. Από εκεί, Κιστερκιανοί μοναχοί κατέφθασαν και ίδρυσαν το αββαείο, κατά πάσα πιθανότητα εντός προϋπαρχόντων κτιρίων.

Ο Ραιμόν Ζανέν εικάζει, δίχως, ωστόσο, να είναι απόλυτα σίγουρος, πως το αββαείο ιδρύθηκε εντός της Μονής Παντοκράτορος.

Κατά τη διάρκεια της βραχύχρονης περιόδου ύπαρξής του, το αββαείο της Πέτρας άκμασε, προχωρώντας, παράλληλα, στην ίδρυση δύο θυγατρικών αββαείων, ένα ανδρικό το 1225, των Ρουφινιανών, και ένα γυναικείο το 1221, του Περχειό.

Το 1261, έπειτα από την ανακατάληψη της πόλης από τους Βυζαντινούς, τα αββαεία έπαυσαν την λειτουργία τους και οι μοναχοί τους εκδιώχθηκαν. Οι μοναχοί των ανδρικών αββαείων επέστρεψαν στο Ωτκόμπ, ενώ οι Κιστερκιανές μοναχές του Περχειό προχώρησαν στην ίδρυση νέου αββαείου στη Σικελία ή στο Ρίμινι.

## Δείτε επίσης

## Παραπομπές

## Πηγές

*  
*  
*  

Κατηγορία:Κιστερκιανά αββαεία στην Τουρκία
Κατηγορία:Λατινική Αυτοκρατορία
Ανατόλιος της Τερρακίνα

Ο **Ανατόλιος** (λατινικά: *Anatolius*) ήταν ευγενής του Δουκάτου της Γκαέτα, δούκας της πόλης Τερρακίνα, τμήμα η πόλη του δουκάτου, την περίοδο 906- 924.

Γα την καταγωγή του Ανατόλιου υπάρχουν δύο εκδοχές, η πρώτη και επικρατέστερη ότι ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Α΄ Δούκα της Γκαέτα και της *Ματρόνας* παντρεμένος με την *Μαρία*. Η δεύτερη ότι ήταν παντρεμένος με την *Μαρία* κόρη του Ντοκιμπίλη Α΄. 

Ο Ανατόλιος έγινε ο πρώτος δούκας της Τερρακίνα, όταν η πόλη που έως τότε ανήκε στα Παπικά εδάφη δόθηκε στον Ντοκιμπίλη μετά, σε άλλη εποχή, από το Φοντί και Τραέττο από τον Πάπα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Δουκάτο της Γκαέτα
Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Σινουάλντο της Γκαέτα

Ο **Σινουάλντο**  (λατινικά : Sinualdo) ήταν βυζαντινός Κυβερνήτης-διοικητής της Γκαέτα και του Τραέττο με το αξίωμα του *προέδρου* (Rettore - rector), το 835- 837.

Ο Σινουάλντο είναι γνωστός από περγαμηνή του Επίσκοπου Μίντουρνο Λέων, από την περγαμηνή προκύπτει ότι ήταν διοικητής της Γκαέτα τουλάχιστον από το 835, πιθανότατα μετά τον Ανατόλιο. Αντικαταστάτης του πιστεύεται ήταν ο Κωνσταντίνος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόεδροι
Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο
Γκρόσσο της Γκαέτα

Ο **Ενέα Γκρόσσο**  (ιταλικά : Enea Grosso) ήταν βυζαντινός κυβερνήτης της Γκαέτα και του Τραέττο με το αξίωμα του ρέκτορα και υπάτου.

Δεν είναι γνωστή η ακριβής θητεία του. Είναι γνωστός από περγαμηνή του Επίσκοπου Μίντουρνο Λέων. Η περγαμηνή αναφέρει ότι ήταν διοικητής της πόλης επί Πάπα Γρηγορίου, άγνωστο ποιου. Αν ήταν ο Πάπας Γρηγόριος Δ΄ ήταν περίπου το 841 σε αυτή την εκδοχή υπηρέτησε επί τους Δούκες Κωνσταντίνο και Μαρίνο Α΄ Αν ήταν ο Γρηγόριος Β΄ ή ο Γρηγόριος Γ΄ τότε ήταν το 726 ή 781.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόεδροι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο
Μερκούριος του Τραέττο

Ο **Μερκούριος**  (λατινικά : Mercurius) ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του Δουκάτου της Γκαέτα, δούκας της πόλης του Τραέττο, κατείχε και το αξίωμα του πρόξενου (Rector).

Ο Μερκούριος είναι γνωστός από δύο περγαμηνές που χρονολογούνται το 851 και το 862. Η πρώτη περγαμηνή αναφέρει ότι ήταν Δούκας στο Τραέττο την περίοδο επισκοπίας του Πάπα Λέων Δ΄. Η δεύτερη περγαμηνή δεν αναφέρει τον πάπα αλλά το πρόσωπο ταυτίζεται με αυτόν τον Μερκούριο και τον αναφέρει με το αξίωμα του *Eminentisimo*. Μαρτυρίες για πρόξενους και δούκες του Τραέττο εκείνη την εποχή δεν αναφέρουν ημερομηνία και είναι δύσκολο να ταυτιστούν. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
I Am Not Okay with This

**I Am Not Okay With This** είναι ο τίτλος αμερικανικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που βασίζεται στο ομώνυμο κόμικ του Charles Forsman. Κυκλοφόρησε στο Netflix στις 26 Φεβρουαρίου 2020. Η σειρά έλαβε θετικά σχόλια, με επαίνους για τις ερμηνείες των ηθοποιών, ιδιαίτερα της Σοφία Λιλς και του Γουάιατ Όλεφ. Τον Αύγουστο του 2020, διακόπηκαν τα γυρίσματα της σειράς λόγω της πανδημίας COVID-19.

## Καστ και χαρακτήρες

* Σοφία Λιλς ως Σίντι Νόβακ, μια 17χρονη κοπέλα που αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι έχει τηλεκινητικές δυνάμεις
* Γουάιατ Όλεφ ως Στάνλεϊ Μπάρμπερ, γείτονας και φίλος της Σίντι
* Σόφια Μπράιαντ ως Ντίνα, η καλύτερη φίλη της Σίντι με την οποία η Σίντι είναι κρυφά ερωτευμένη
* Κάθλιν Ρόουζ Πέρκινς ως Μάγκι Νόβακ, η χήρα μητέρα τις Σίντι
* Ρίτσαρντ Έλις ως Μπράντ Λιούις, το αγόρι της Ντίνας που δεν συμπαθεί η Σίντι
* Ζάκαρι Σ. Ουίλιαμς ως Ρίκι Μπέρι, ο πλούσιος φίλος του Μπράντ
* Αίνταν Βότακ-Χισσόνγκ ως Λίαμ Νόβακ, ο μικρότερος αδελφός της Σίντι

## Επεισόδια

## Παραγωγή
Στις 12 Δεκεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι το Netflix είχε στα σκαριά μία σειρά οκτώ επεισοδίων, εκ των οποίων μόνο τα επτά γυρίστηκαν. Η σειρά δημιουργήθηκε από τους Τζόναθαν Έντουϊστλ και Κρίστι Χολ. Ο Έντουϊστλ σκηνοθέτησε επίσης τη σειρά. Η σειρά κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου 2020 και το Netflix ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει και δεύτερη σεζόν. Στις 21 Αυγούστου 2020, το Netflix ακύρωσε τα γυρίσματα της δεύτερης σεζόν λόγω της πανδημίας COVID-19.

### Κάστινγκ
Παράλληλα με την ανακοίνωση της σειράς, ανακοινώθηκε ότι η Σοφία Λιλς, η Σόφια Μπράιαντ, ο Γουάιατ Όλεφ και η Κάθλιν Ρόουζ Πέρκινς θα πρωταγωνιστούν στη σειρά.

### Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στο Πίτσμπεργκ τον Ιούνιο του 2019. Η πόλη του Μπράουνσβιλ της Πενσυλβανίας χρησίμευσε ως πρωταρχική τοποθεσία, ενώ το σχολείο του Wilmerding Westinghouse Arts Academy χρησιμοποιήθηκε ως τον εξωτερικό χώρο του Λυκείου.

## Κριτικές
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η σειρά έχει βαθμολογία έγκρισης 87% με 67 κριτικές και με βαθμολογία 6,82 / 10. Η ιστοσελίδα αναφέρει, «Η σειρά είναι τόσο αμήχανη και γοητευτική όσο η εφηβεία, αλλά με τις συνεχείς υπερφυσικές ανατροπές, το "I Am Not Okay With This" με αυτήν την πρώτη σεζόν κατά καιρούς καταλήγει σε επιφανειακά συμπεράσματα, αλλά η δυνατή απόδοση της Σοφία Λιλς κρατάει το ενδιαφέρον του τηλεθεατή.» Το Metacritic έδωσε στη σειρά βαθμολογία 68 στα 100 με βάση 16 κριτικούς, δίνοντας γενικά ευνοϊκές κριτικές. Η σειρά προτάθηκε για το "Best Adaptation from Comic Book / Graphic Novel" στα Βραβεία Harvey 2020.

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Σμαράγδα Διαμαντίδου

Η **Σμαράγδα Διαμαντίδου** (3 Σεπτεμβρίου 1965) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή στο τηλεοπτικό κοινό μέσω του πρωταγωνιστικού της ρόλου  στην κωμική σειρά "Εμείς κι εμείς".

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές
  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σμαράγδα Διαμαντίδου
* Εκείνες κι εγώ - Επεισόδιο 28 "Χριστός Ανέστη"
* Όλη η δόξα... Όλη η χάρη...

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γεώργιος Κουρζούπος

Ο **Γεώργιος Κουρζούπος**, ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας που αποφοίτησε το 1917 από την Ανώτατη Οικοδομική και Γεωδαιτική Σχολή του Τεχνικού Ινστιτούτου της Μόσχας, το 1917. Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας από το 1926 στη Φλώρινα.

## Έργα του
* μικρογραφία|Οικία «Σ. Παπαστεφάνου» (1925), Οδός Κ. Παλαιολόγου 9, ΦλώριναΟικία «Σ. Παπαστεφάνου», Έτος κατασκευής 1925, Οδός Κ. Παλαιολόγου 9, Φλώρινα
* Μέγαρο «Ι. Ρώμπαπα», Έτος κατασκευής 1928, Οδός Τυρνόβου & Παύλου Μελά, Φλώρινα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Ινστιτούτο Γενετικής και Γονιδιωματικής της Γενεύης

Το **Ινστιτούτο Γενετικής και Γονιδιωματικής της Γενεύης**, επίσης γνωστό ως iGE3, είναι ερευνητικό ινστιτούτο στη Γενεύη της Ελβετίας. Το ινστιτούτο υπάγεται στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και επικεντρώνεται στη διεξαγωγή βιοϊατρικής έρευνας και διδασκαλίας με βάση τη γενετική και τη γονιδιωματική επιστημονική ανάλυση. Η συντομογραφία "iGE3" επινοήθηκε από τον πρώην διευθυντή του Στυλιανό Αντωνάρακη συνδυάζοντας τις λέξεις "institute" και "GEnetics, GEnomics, GEneva". Η τελετή εγκαινίων του ινστιτούτου πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2012 και από τον Οκτώβριο του 2020  το ινστιτούτο διευθύνει ο Εμμανουήλ Δερμιτζάκης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος iGE3

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα
Κατηγορία:Ινστιτούτα
Τατσούγια Νακαντάι

Ο **Τατσούγια Νακαντάι** (ιαπωνικά: 仲代 達矢, γεννημένος ως **Μοτοχίσα Νακαντάι**, 13 Δεκεμβρίου 1932 – 8 Νοεμβρίου 2025) ήταν Ιάπωνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, ιδιαίτερα γνωστός από τις συνεργασίες του με σπουδαίους Ιάπωνες σκηνοθέτες, όπως ο Ακίρα Κουροσάβα και ο Μασάκι Κομπαγιάσι, του οποίου μάλιστα συμμετείχε σε 11 ταινίες του. 

Ο Νακαντάι γεννήθηκε σε μία φτωχική οικογένεια, η οποία δεν μπορούσε να του προσφέρει εκπαίδευση, κι από νωρίς, αν και του άρεσε ο κινηματογράφος, αποφάσισε να μην ασχοληθεί με αυτόν τον τομέα. Του άρεσε ιδιαιτέρως ο αμερικανικός κινηματογράφος και ηθοποιοί όπως ο Τζον Γουέιν και ο Μάρλον Μπράντο. Αργότερα του άρεσε και το μουσικό θέατρο, όπου πήγαινε μία φορά τον χρόνο στο Μπρόντγουεϊ να παρακολουθήσει έργα.

Η κινηματογραφική του καριέρα ξεκίνησε τυχαία, αφού ενόσω εργαζόταν ως υπάλληλος μαγαζιού, συναντήθηκε με τον Κομπαγιάσι, ο οποίος του προσέφερε ρόλο στην ταινία του *The Thick Walled Room*. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε σε cameo εμφάνιση και στην ταινία *[[Οι Επτά Σαμουράι]]* (1954), του Κουροσάβα. Πρακτικά, αυτή η συμμετοχή θεωρείται και το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, καθώς η προαναφερθείσα ταινία, για κάποιους λόγους δεν κυκλοφόρησε για τα επόμενα τρία χρόνια. Η συμμετοχή όμως που τον έκανε διάσημο στην Ιαπωνία ήταν αυτή στην ταινία του Κομπαγιάσι *Black River*, το 1957. Ίσως από τις συνολικά 11 συμμετοχές του σε ταινίες του Κομπαγιάσι, η πιο επιτυχημένη του —αλλά και πιο αγαπημένη του — ήταν αυτή στην ταινία *Harakiri*, το 1962. Συμπεριλαμβανομένης αυτής, πρωταγωνίστησε σε άλλες δύο ταινίες (*Samurai Rebellion* και *Kwaidan*) καθώς και στην τριλογία *The Human Condition*.

Ο ρόλος του στην ταινία *Harakiri*, του έδωσε και την πρώτη του βράβευση στα Blue Ribbon Awards. Με τον Κουροσάβα συνεργάστηκε σε πέντε περιπτώσεις με σπουδαιότερες ίσως τη δεκαετία του 1980, όπως στην ταινία *Kagemusha* (1980), συμμετοχή που του έδωσε το δεύτερο βραβείο Blue Ribbon, καθώς και στην ταινία *[[Ραν (ταινία)|Ραν]]* (1985). Και στις δύο ταινίες υποδύθηκε έναν *νταΐμιο*. Στο πλευρό, τα επόμενα χρόνια, διδάχτηκαν μερικοί από τους πιο γνωστούς Ιάπωνες ηθοποιούς όπως ο Κότζι Γιακούσο, η Γιακούμι Γουακαμούρα, ο Κενίτσι Τακίτο, η Αζούσα Γουατανάμπε και άλλοι. Το 2015, έλαβε τον τιμητικό μετάλλιο του Τάγματος του Πολιτισμού. Η πλούσια καριέρα του συνεχίζεται έως και σήμερα, συμμετέχοντας τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην τηλεόραση. 

Απεβίωσε από πνευμονία στις 8 Νοεμβρίου 2025, σε ηλικία 92 ετών. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  by Chuck Stephens
* 
* http://www.criterion.com/explore/195-tatsuya-nakadai
* http://www.tohokingdom.com/people/tatsuya_nakadai.htm
* https://www.amc.com/talk/2008/06/an-evening-with 

Κατηγορία:Ιάπωνες ηθοποιοί
Άννα της Αγγλίας (1637-1640)

Η **Άννα Στιούαρτ** (17 Μαρτίου 1637 - 5 Νοεμβρίου 1640) ήταν η κόρη του Βασιλιά Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και από τη σύζυγό του, Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας. Ήταν ένα από τα τρία παιδιά του ζευγαριού που πέθανε στην παιδική ηλικία.
## Ζωή
Η Άννα γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1637 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, το έβδομο παιδί και την τρίτη κόρη του Βασιλιά Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και της βασίλισσάς του, Εριέττας Μαρίας της Γαλλίας.

Τα αδέλφια της ήταν, κατά σειρά γέννησης: ο Κάρολος-Ιάκωβος, που πέθανε ως βρέφος, ο μελλοντικός Κάρολος Β΄ της Αγγλίας, η Μαρία, μελλοντική πριγκίπισσα της Οράγγης, ο μελλοντικός Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας και η Πριγκίπισσα Ελισάβετ της Αγγλίας. Η Άννα βαφτίστηκε ως Αγγλικανική στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στις 30 Μαρτίου, από τον Γουίλιαμ Λοντ, τον Αγγλικανικό Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρυ. Η Άννα έζησε μόνο για να δει τη γέννηση δύο αδελφών: την Αικατερίνη, που πέθανε στη γέννα (29 Ιουνίου 1639) και τον Ερρίκο. Λέγεται ότι ήταν ένα ιδιοφυές παιδί και η αγαπημένη των γονιών της. Σε ένα πορτρέτο απεικονίζεται στην αγκαλιά της κατά δύο χρόνια μεγαλύτερης αδερφής της, Ελισάβετ.

## Θάνατος
Η Άννα αρρώστησε από φυματίωση, μια ασθένεια που αργότερα θα σκότωνε την πιο διάσημη αδερφή της, Ελισάβετ. Σε ηλικία μόλις τριών ετών, η Άννα πέθανε στο Παλάτι του Ρίτσμοντ, βυθίζοντας την οικογένειά της στο πένθος. Μία από τις συνοδούς της ανέφερε ότι μπόρεσε να πει έναν μικρό ψαλμό πριν πεθάνει. «Σκεφτείτε και ακούστε με, Κύριε, Θεέ μου: ελαφρύνετε τα μάτια μου, καθώς θα κοιμάμαι τον ύπνο του θανάτου». Θάφτηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, δίπλα στον αδερφό της Κάρολο-Ιάκωβο. 
## Πηγές
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας