open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ίγκορ Μπίσκαν

Ο **Ίγκορ Μπίσκαν**, ή Μπίστσαν, (Igor Bišćan, γενν. 4 Μαΐου 1978, Ζάγκρεμπ) είναι Κροάτης παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίο αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Κροατίας.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

## Διεθνής σταδιοδρομία

## Σταδιοδρομία ως προπονητής

## Ομάδες
* 1999-2000 : Ντιναμό Ζάγκρεμπ 
* 2000-2005 : Λίβερπουλ 
* 2005-2007 : Παναθηναϊκός 
* 2008-2012 : Ντιναμό Ζάγκρεμπ 

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Κροατίας: (2) 1999, 2000
* Κύπελλο Κροατίας: (1) 2001
* Λιγκ Καπ Αγγλίας: (1) 2003
* Τσάμπιονς Λιγκ: (1) 2005

Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Σάμομπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Κροάτες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΧΝΚ Ριέκα
Αντρέας Ίβανσιτς

Ο **Αντρέας Ίβανσιτς** (γερμανικά: Andreas Ivanschitz, 15 Οκτωβρίου 1983) είναι Αυστριακός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Άιζενσταντ της Αυστρίας στις 15 Οκτωβρίου του 1983.

Έχει ύψος 1,83, αγωνίζεται ως μέσος, χρησιμοποιεί θαυμάσια το αριστερό του πόδι και συνεισφέρει στην οργάνωση και ανάπτυξη του παιχνιδιού έχοντας πλούσιες επιθετικές αρετές. Είναι διεθνής με την Εθνική Αυστρίας και ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του αυστριακού ποδοσφαίρου, ενώ έγινε αρχηγός της Εθνικής Αυστρίας μόλις στα 23 του χρόνια.

Στον Παναθηναϊκό αγωνίζεται δανεικός από τη Σάλτσμπουργκ από τη σεζόν 2006-2007, ενώ ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα του Παναθηναϊκού και θα αγωνίζεται δανεικός τη σεζον 2007-2008 και έπειτα αποκτείται από την αθηναϊκή ομάδα έναντι 500.000 ευρώ για δύο χρόνια, έπειτα μετακινείται στην γερμανική Μάιντς μέχρι το 2013 όπου η Λεβάντε τον αποκτά έναντι 2.500.000 ευρώ και με την Μάιντς είχε σημειώσει 15 γκολ σε 50 αγώνες.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα του Αντρέας Ίβανσιτς

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΣΦ Μάιντς 05
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βιέννης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βικτόρια Πλζεν
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γιώργος Θεοδωρίδης

Ο **Γιώργος Θεοδωρίδης** (Φρανκφούρτη, 3 Ιουλίου 1980) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στη Γερμανία σε ηλικία 5 ετών στον ερασιτεχνικό σύλλογο **FV Biebrich**, αλλά στα 17 του χρόνια βρέθηκε στην Ελλάδα στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης όταν αγωνιζόταν στη Β' Εθνική (1997-98), ενώ από εκεί για ένα διάστημα παραχωρήθηκε ως δανεικός στον Αθηναϊκό (δεύτερο μισό της περιόδου 1998-99). Η πρώτη του συμμετοχή στην Α' εθνική έγινε στις 25 Ιανουαρίου 1998, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον του Εθνικού Αστέρα (τελικό σκορ 1-1).

Το 2002 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη και από τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς συνέχισε για τα επόμενα δυόμισι χρόνια στον ΠΑΟΚ, για να ακολουθήσει μία διετία (2005-07) στον Παναθηναϊκό, όπου όμως δεν πήρε πολλές ευκαιρίες.

Την περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε στον Εργοτέλη, ενώ την επόμενη χρονιά επέστρεψε έπειτα από δέκα χρόνια στη Γερμανία και τη γενέτειρά του Φρανκφούρτη, αγωνιζόμενος στη Β΄ κατηγορία με την ΦΣΦ Φραγκφούρτης. Το 2009 γύρισε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναιτωλικού, όπου αγωνίστηκε επί τρία χρόνια. Ακολούθησε ένα πέρασμα από το κυπριακό πρωτάθλημα, την περίοδο 2012-13 όταν για έναν χρόνο αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Λεμεσού, όμως το 2013 επέστρεψε ξανά στην Ελλάδα για να αγωνιστεί και πάλι με τα χρώματα του Παναιτωλικού.

Τον Ιούλιο του 2015 συμφώνησε αρχικά με τον Αγροτικό Αστέρα, δύο μήνες αργότερα όμως αποφάσισε να εγκαταλείψει την ενεργό δράση, πραγματοποιώντας μόλις δύο συμμετοχές στις αρχές Σεπτεμβρίου στους αγώνες εναντίον της Καλλιθέας για την πρώτη φάση του κυπέλλου Ελλάδας.

### Στις εθνικές ομάδες
Με την εθνική ομάδα έχει πραγματοποιήσει δύο συνολικά συμμετοχές, άξιο αναφοράς είναι όμως το γεγονός ότι αυτές πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα δέκα ολόκληρων ετών, η πρώτη το 2001 υπό την τεχνική καθοδήγηση του Βασίλη Δανιήλ στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ρωσίας (3-3) και η δεύτερη με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος το 2011 εναντίον της Ρουμανίας. Την περίοδο 2000-01 είχε υπάρξει διεθνής και με την εθνική Ελπίδων, καταγράφοντας 3 συμμετοχές.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ο Γιώργος Θεοδωρίδης στο soccerway 
* Η καριέρα του Γιώργου Θεοδωρίδη στο national football teams
* Δημήτρης Τσακίρης, «Who is Who 2004», Εκδόσεις Αθλότυπο, Αθήνα 2003, σελίδα 162, ISBN 960-7378-47-4 
* Το προφίλ του Γιώργου Θεοδωρίδη στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΣΦ Φραγκφούρτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ.
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Θανάσης Τσίγκας

Ο **Θανάσης Τσίγκας** (20 Σεπτεμβρίου 1982) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,86 και αγωνίζεται ως επιθετικός.

## Καριέρα
Ο Θανάσης Τσίγκας γεννήθηκε στο Αριστεινό του Έβρου στις 20 Σεπτεμβρίου του 1982. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Πανηλειακό το 2000. Στην ομάδα του Πύργου είχε 48 εμφανίσεις και 7 γκολ.Το 2004 ο Παναθηναϊκός απέκτησε τα δικαιώματά του και τον παραχώρησε δανεικό στην Καλλιθέα (2004-06), (26 συμμ., 7 γκολ) και στον ΠΑΟΚ (2006-07 α') σαν αντάλλαγμα στην μεταγραφή του Δημήτρη Σαλπιγγίδη, όμως το χειμώνα του 2006 ο Τσίγκας επέστρεψε στην Παιανία. Ενάμιση χρόνο μετά και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2008 έφυγε για τον Ατρόμητο μιας και σ' αυτό το χρονικό διάστημα δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του. Το καλοκαίρι του 2008 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην ομάδα της Λάρισας έμεινε για μόλις μια σεζόν και συνέχισε στην  Κέρκυρα αγωνίστηκε για τρεις σεζόν, πετυχαίνοντας 13 γκολ σε 74 αγώνες. Την σεζόν 2012-2013 επέστρεψε στην Α.Ε. Λάρισα στην Β' Εθνική και είχε 29 συμμετοχές και 4 γκολ.Το καλοκαίρι του 2013 συμφώνησε με τον Α.Ο. Γλυφάδας που ανέβηκε στην Β'Εθνική
.

## Στατιστικά

## Πηγές-Παραπομπές
* Το προφίλ του παίκτη στο transfermarkt.co.uk
* Τα στατιστικά του παίκτη στην Guardian
* Βιογραφικό του Τσίγκα

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανηλειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Γλυφάδας
Ώτος ο Αλωέως

Ο **Ώτος** φέρεται ως μυθικός γίγαντας της ελληνικής μυθολογίας. Μαζί με τον Εφιάλτη είναι γνωστοί και ως Αλωάδες, οι γιοί του Αλωέως. Εισήγαγαν την λατρεία των Μουσών στον Ελικώνα, και ήταν ιδρυτές της Άσηρας καθώς και άλλων πόλεων. Οι τάφοι τους κατά μια εκδοχή βρίσκονται στην Ανθηδόνα της Βοιωτίας, αλλά και κατά μια άλλη στη Νάξο, όπου τιμώνταν ως ήρωες.

Ο Ώτος και ο Εφιάλτης, έπλευσαν στο νησί που τότε ονομαζόταν Στρογγύλη, πολέμησαν και νίκησαν τους Θράκες, και μετονόμασαν το νησί, με το όνομα Δίας. Οι Θράκες έμειναν εκεί περισσότερα από 200 χρόνια οπότε και το εγκατέλειψαν λόγω ξηρασίας. Οι Κάρες διαδέχθηκαν τους Θράκες και από τον βασιλιά τους Νάξο πήρε το νησί το σημερινό του όνομα.

Κατά τον ψ-Απολλόδωρο (Βιβλιοθήκη)

Κανάκη δὲ ἐγέννησεν
ἐκ Ποσειδῶνος Ὁπλέα καὶ Νιρέα καὶ Ἐπωπέα καιὶ Ἀλωέα καὶ Τρίοπα. Ἀλωεὺς μὲν οὒν ἐγημεν
(παντρεύτηκε) Ἰφιμέδειαν τὴν Τρίοπος, ἥτις Ποσειδῶνος ἠράσθη (ερωτεύτηκε), καὶ
συνεχῶς φοιτὼσα ἐπὶ τὴν θάλασσαν, χερσίν ἀρυομένη τὰ κύματα τοῖς κόλποις ἐνεφόρει
(παίρνοντας με τα χέρια τα κύματα τα έριχνε στον κόλπο της). Συνελθὼν δε αυτῇ
Ποσειδὼν (Και αφού κοιμήθηκε μαζί της ο Ποσειδώνας) δύο ἐγέννησε παίδας, Ὦτον
καὶ Ἐφιάλτην, τοὺς Ἀλωάδας λεγομένους. Οὗτοι κατ’ ἐνιαυτὸν ηὔξανον (μεγάλωναν κάθε
χρόνο) πλᾶτος μὲν πηχιαῖον, μῆκος δὲ ὀργυιαῖον, ἐννέα δὲ ἐτῶν γενόμενοι καὶ τὸ
μὲν πλᾶτος πηχῶν ἔχοντες ἐννέα τὸ δὲ μέγεθος ὀργυιῶν ἐννέα, πρὸς θεοὺς μάχεσθαι διενοοῦντο (σκέφτηκαν να τα βάλουν με
τους θεούς), καὶ τὴν μὲν Ὀσσαν ἐπὶ τὸν Ὄλυμπον ἔθεσαν, ἐπὶ δὲ τὴν Ὄσσαν θέντες
τὸ Πήλιον διὰ τῶν ὀρῶν τούτων ἠπείλουν εἰς οὐρανὸν ἀναβήσεσθαι (από αυτά τα
βουνά απειλούσαν ν’ ανέβουν στον ουρανό), καὶ τὴν μὲν θάλασσαν χώσαντες τοῖς ὄρεσι
ἐκποιήσειν ἔλεγον ἤπειρον (και να κάνουν τη θάλασσα γη παραχώνοντάς την με βουνά), τὴν δὲ γῆν θάλασσαν (ενώ τη γη να την κάνουν θάλασσα). Ἐμνῶντο δὲ (ήθελαν δε να πάρουν γυναίκα) Ἐφιάλτης μὲν Ἧραν, Ὦτος δὲ Ἄρτεμιν. Ἔδησαν (δέσανε) δὲ καὶ Ἄρην, τοῦτον μὲν οὖν Ἑρμῆς ἐξέκλεψεν (απελευθέρωσε). Ἀνῆλε δὲ τοὺς Ἀλωάδας ἐν Νάξῳ Ἄρτεμις δι’ ἀπάτης, ἀλλάξασα γὰρ τὴν ἰδέαν εἰς ἔλαφον διὰ μἐσων αὐτῶν ἐπήδησεν, οἱ δὲ βουλόμενοι εὐστοχῆσαι του θηρίου ἐφ’ ἑαυτοὺς ἠκόντισαν (Η Άρτεμις εξολόθρευσε τους Αλωάδες με απάτη. Άλλαξε τη μορφή της σε ελάφι και πήδησε ανάμεσά τους, κι εκείνοι θέλοντας να πετύχουν το ζώο, αλληλοακοντίστηκαν)

Κατά τον Αριστοφάνη, στο ‘Συμπόσιον’ του Πλάτωνος, κατά την προσπάθειά τους ν’ ανέβουν στον ουρανό τους κεραυνοβόλησε
ο Δίας, ο οποίος επιπλέον (κατά τον Αριστοφάνη του Συμποσίου μόνο) τους χώρησε, επειδή ήσαν κολλημένοι σε ένα σώμα με διπλά μέλη, χέρια, πόδια, και τα υπόλοιπα όργανα.

Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Νάξος
Κατηγορία:Γίγαντες
Γλώσσα Αφρικάανς

Τα **αφρικάανς** (*Afrikaans*) ή **αφρικανολλανδικά** είναι δυτική γερμανική γλώσσα, με προέλευση τα ολλανδικά. Απαντάται κυρίως στη Νότια Αφρική και τη Ναμίμπια και σε μικρότερη συχνότητα και στην Μποτσουάνα, τη Ζιμπάμπουε και τη Ζάμπια. Λόγω της μετανάστευσης πολλών Αφρικάνερ, υπάρχουν τουλάχιστον επιπλέον 300.000 ομιλούντες τη γλώσσα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ σχετικά μεγάλες κοινότητες συναντά κανείς και στις Βρυξέλλες, το Άμστερνταμ, το Περθ, το Τορόντο και το Ώκλαντ. Είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Νότιας Αφρικής, αλλά μετά το τέλος του απαρτχάιντ η χρήση της έχει υποχωρήσει προς όφελος των αγγλικών.

Γεωγραφικά, η αφρικάανς είναι η γλώσσα της πλειονότητας του ενός τρίτου της δυτικής Νότιας Αφρικής (στο Βόρειο και Δυτικό Ακρωτήριο ομιλείται από το 69% και το 58% αντίστοιχα). Είναι επίσης η κυριότερη γλώσσα στο γειτονικό νοτιότερο ένα τρίτο της Ναμίμπιας. 

Η λέξη *αφρικάανς* είναι ολλανδικής προέλευσης και σημαίνει *αφρικανικός*. Είναι η γλώσσα που μιλούν οι Μπόερς, οι έγχρωμοι του Ακρωτηρίου (Αφρικανοί ιθαγενείς που έχουν αναμειχθεί με Ολλανδούς αποικιστές), κάποιοι Ινδοί της Νότιας Αφρικής και γενικά σχεδόν όλοι οι Ολλανδικής καταγωγής αποικιστές και άτομα που κατέφθασαν στο Ακρωτήριο κατά την ολλανδοκρατία και έπειτα.

## Ιστορία
Τα Αφρικάανς άρχιζαν να εμφανίζονται τον 17ο αιώνα από την επαφή των Ολλανδών αποικιστών με ιθαγενείς της περιοχής και αποικιστές από άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην ολλανδική αποικία του νότιου Ακρωτηρίου. Έως τα τέλη του 19ου αιώνα τα Αφρικάανς ήταν κυρίως προφορική γλώσσα και από τα τέλη αυτού του αιώνα άρχισε η προσπάθεια ανάδειξης των διαφορών της από το ολλανδικό πρότυπο.

Το 1925 έγινε επίσημη γλώσσα της Νότιας Αφρικής, ως αποτέλεσμα των προσπαθειών του κινήματος Κοινότητα Αληθινών Αφρικανών, μαζί με τα ολλανδικά και τα αγγλικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δυτικές γερμανικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Μποτσουάνας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ναμίμπιας
Κατηγορία:Γλώσσες της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Γλώσσες του Εσουατίνι
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1990

Οι **[[Βουλή των Ελλήνων|ελληνικές βουλευτικές]] [[εκλογές]] του 1990** διεξάχθηκαν στις 8 Απριλίου. Ήταν πρόωρες εκλογές, οι οποίες προκλήθηκαν από την αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, καθώς, σύμφωνα με το Σύνταγμα, τότε, έπειτα από τρεις ψηφοφορίες πρέπει να διαλυθεί η Βουλή και να προκηρυχθούν εκλογές.  

Πρώτο κόμμα αναδείχτηκε η Νέα Δημοκρατία με 46,89% και 150 έδρες, δεύτερο το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα με 38,61% και 123 έδρες, τρίτο ο Συνασπισμός με 10,28% και 19 έδρες. Ο συνδυασμός ΠΑΣΟΚ - Συνασπισμού με κοινούς υποψήφιους στις μονοεδρικές περιφέρειες συγκέντρωσε με 1,02% και 4 έδρες, πέμπτο κόμμα ήταν οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί με 0,77% και 1 έδρα, έκτο η Εμπιστοσύνη Πεπρωμένο με 0,70% 2 έδρες, και έβδομο η Δημοκρατική Ανανέωση με 0,67% και 1 έδρα. 

Μετά το εκλογικό αποτέλεσμα σχηματίστηκε η κυβέρνηση υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ύστερα από συμφωνία του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου, προέδρου της ΔΗ.ΑΝΑ., με τον Μητσοτάκη για παραχώρηση της μιας έδρας ώστε να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση. Μετά τον σχηματισμό κυβερνήσεως, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση ότι είχε γίνει λάθος στην κατανομή των εδρών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ στην Κέρκυρα, οπότε στη Νέα Δημοκρατία δόθηκε και η δεύτερη έδρα της Κέρκυρας που αφαιρέθηκε από το ΠΑΣΟΚ και πλέον η κυβέρνηση βρέθηκε με 152 έδρες στη Βουλή και το ΠΑΣΟΚ με 122 έδρες.

## Το πολιτικό πλαίσιο
Η αρχική ιδέα που οδήγησε στο σχηματισμό της οικουμενικής κυβέρνησης ήταν να διαρκέσει μέχρι τον Απρίλιο του 1990, οπότε το κοινοβούλιο θα έπρεπε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η συγκεκριμένη ιδέα υλοποιήθηκε εν μέρει, δεδομένου ότι η Βουλή δεν μπορούσε να εκλέξει νέο Πρόεδρο αφού δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ των κομμάτων για κοινό υποψήφιο. Η διάλυση της Βουλής ήταν αναπόφευκτη και η πιο πιθανή ερμηνεία για τους λόγους διάλυσής της έχει σχέση με τη στρατηγική της ΝΔ: Ο Κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ θεωρούσαν ότι το κόμμα είχε το προβάδισμα και ότι σε περίπτωση νέων εκλογών θα μπορούσε να εξασφαλίσει οριακά την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. 

## Αποτελέσματα εκλογών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Κατηγορία:Εκλογές του 1990
Περδίκκας Α΄ της Μακεδονίας

Ο **Περδίκκας Α**' ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας που έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. Ήταν γιος του Τυρίμμα. Σύμφωνα με τον Ευσέβιο της Καισάρειας βασίλευσε για 42 χρόνια.

Υπήρξε, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο ιδρυτής του κράτους της Μακεδονίας και του βασιλικού οίκου των Τημενιδών Αργεαδών ενώ στα Ιστορικά του αναφέρει:

«Από το Άργος έφθασαν στους Ιλλυριούς τρία αδέλφια, απόγονοι των Τημενιδών, ο Γαυάνης, ο Αέροπος και ο Περδίκκας. Και αφού πέρασαν από τους Ιλλυριούς, στο ανώτερο τμήμα της Μακεδονίας έφθασαν στην πόλη της Λεβαίας».

Σύμφωνα με τον θρύλο που περιγράφει ο Ηρόδοτος για την καταγωγή του Αλέξανδρου Α΄ (απόγονου του Περδίκκα) και των Μακεδόνων, τα τρία αδέλφια προσλήφθηκαν για να υπηρετήσουν τον βασιλιά, με τον έναν να αναλαμβάνει τα άλογα, τον δεύτερο τις αγελάδες και τον Περδίκκα, ο οποίος ήταν ο νεαρότερος, την ευθύνη των μικρότερων βοειδών.

Η σύζυγος του βασιλιά, η οποία ετοίμαζε τα φαγητά των εργαζόμενων, παρατήρησε πως το ψωμί που έψηνε για τον Περδίκκα φούσκωνε πάντα στο διπλάσιο από το φυσικό του μέγεθος. Κάτι που εκμυστηρεύτηκε στον σύζυγό της, ο οποίος θεώρησε πως πρόκειται για κάποιο θεϊκό σημάδι. Έστειλε λοιπόν να βρουν τους τρεις εργάτες και τους διέταξε να φύγουν από την περιοχή του.

Οι τρεις αδελφοί απάντησαν πως ήταν πρόθυμοι να φύγουν, αρκεί να τους πληρωθούν πρώτα τα οφειλόμενα. Όπως περιγράφει ο Ηρόδοτος, την ώρα που ο ήλιος έμπαινε στο δωμάτιο μέσα από μια καμινάδα, ο βασιλιάς οργισμένος τους απάντησε πως «υπάρχουν μισθοί που τους αξίζουν» και τους έδειξε να πάρουν τον ήλιο.

Ο Γαυάνης και ο Αέροπος στάθηκαν άναυδοι με την απάντηση τον βασιλιά. Αντίθετα, ο Περδίκκας, που είχε ένα μαχαίρι στο χέρι του, σημάδεψε με αυτό το πάτωμα του δωματίου, στο σημείο που έπεφτε το φως, και είπε στον βασιλιά πως αποδέχονται την πληρωμή. Τότε έκανε πως λαμβάνει το φως του ήλιου τρεις φορές και έφυγε μαζί με τα αδέλφια του.

Όταν έφυγαν, κάποιος ενημέρωσε στον βασιλιά τι έκανε ο Περδίκκας αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρέπει να είχε κάποιο ιδιαίτερο νόημα να δεχτεί τον συγκεκριμένο «μισθό». Τότε ο βασιλιάς θύμωσε και έστειλε ιππείς για να σκοτώσουν τους τρεις αδελφούς. Ωστόσο, οι ιππείς δεν μπορούσαν να περάσουν ένα ποτάμι της περιοχής, στο οποίο είχαν φουσκώσει τα νερά, και τα αδέλφια κατάφεραν να διαφύγουν σε ένα άλλο μέρος της Μακεδονίας, κοντά στον τόπο που ονομαζόταν «οι κήποι του Μίδα, γιου του Γόρδιου». Σε αυτούς τους κήπους, συνεχίζει ο Ηρόδοτος, υπάρχουν τριαντάφυλλα που φυτρώνουν μόνα τους, με άνθη που έχουν εξήντα πέταλα το ένα. Πάνω από τους κήπους βρίσκεται το όρος Βέρμιο.

Από αυτό το μέρος, βαθμιαία τα τρία αδέλφια κατέκτησαν όλη τη Μακεδονία.

Σύμφωνα με τον Ιουστίνο ο Περδίκκας ήταν αυτός που αποφάσισε η νεκρόπολη των βασιλιάδων της Μακεδονίας να είναι στις Αιγές, διατάσσοντας να ταφούν εκεί αυτός και οι διάδοχοί του. Αναφέρει επίσης μια πρόβλεψη του Περδίκκα πως «όσο οι στάχτες τους βρίσκονταν εκεί, το σκήπτρο θα παρέμενε στον οίκο του».

Τον Περδίκκα διαδέχθηκε ο γιος του Αργαίος Α΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες
Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Ξερολιθιά

Η **ξερολιθιά**, ή συνήθως και **ξηρολιθιά** (*αγγλ.* dry stone walling, dry stone, drystack), είναι είδος τοιχοποιίας με πέτρα ακανόνιστου σχήματος, χωρίς συνεκτικό κονίαμα. Είναι δηλαδή τοίχος για την κατασκευή του οποίου έχουν χρησιμοποιηθεί μόνο πέτρες χωρίς συνδετικό υλικό. Ως τεχνική συναντάται σε όλο τον κόσμο, από τα Κυκλώπεια τείχη στις Μυκήνες και το αρχαίο κάστρο της Μήλου στην Ελλάδα, έως την πόλη Λουβαντούν των Μάγια και το Μάτσου Πίτσου των Ίνκας στο Περού. 

Οι συνηθέστερες δομές με ξερολιθιά είναι τοίχοι αλλά υπάρχουν και έργα τέχνης, κτίρια, γέφυρες κ.α. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η δομική σταθερότητα γιατί αποτελούνται από πέτρες οι οποίες «κλειδώνουν» η μια με την άλλη. Οι ξερολιθιές αποτελούν πέτρινα τοιχία αντιστήριξης, χάρη στα οποία δημιουργούνται αναβαθμίδες χωρίς τις οποίες, οι απότομες πλαγιές των Ελληνικών ορεινών περιοχών δεν θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν. Επίσης, προστατεύουν από τις πλημμύρες και τη διάβρωση του εδάφους. Η τεχνική λέγεται «εν ξηρώ» και οι πέτρες που χρησιμοποιούνται συλλέγονται από τον γύρο χώρο ώστε να καθαρίζεται και να γίνεται καλλιεργήσιμος.

Στην Ελλάδα είναι χαρακτηριστικές στον Αιγιακό χώρο οι ξερολιθιές που στηρίζουν αναβαθμίδες, κοινώς *χαλιά*, ή *πεζούλες*, ή *αιμασιές*, ή *σέτια*, που στόχο έχουν τη δημιουργία καλλιεργήσιμης γης (σε μορφή βαθμίδων) μιας πλαγιάς και την προστασία έτσι του εδάφους από τη διάβρωση, καθώς αυτές οι ξερολιθιές χρησιμεύουν ως φράκτες. Με την τεχνική αυτή χτίζονται επίσης μικρές γέφυρες και κτίσματα, π.χ. μιτάτοι, βαθμιδωτά μονοπάτια κ.λπ. 

Για τη δόμηση της ξερολιθιάς χρησιμοποιούνται πέτρες ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους:
*Οι πιο μεγάλες σαν πέτρες θεμελίωσης
*Όσες, μέτριου μεγέθους, έχουν μια επίπεδη επιφάνεια, σαν πέτρες δόμησης
*Οι μικρότερες πέτρες ως πέτρες πλήρωσης
*Οι μακρύτερες πέτρες χρησιμοποιούνται ως πέτρες σύνδεσης
*Τέλος, άλλες πέτρες χρησιμοποιούνται για επικάλυψη, ανάλογα με τις τοπικές τεχνικές

Η τέχνη της ξερολιθιάς σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία και η Ισπανία, εγγράφηκε το 2018 στην αντιπροσωπευτική λίστα της UNESCO για την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πρόγραμμα για τη μελέτη των ξηρολιθικών κατασκευών στο Αιγαίο, στη Θράκη και στην Κρήτη από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου 
* Τεύχος 1ο – Ιανουάριος 2004 Ενημερωτικό δελτίο του δικτύου «Ευρωπαϊκό Σταυροδρόμι για την Ξερολιθιά»
* Τοίχοι από Ξερολιθιά, Εγχειρίδιο για κατασκευές και επισκευές
* Η τέχνη της ξερολιθιάς, Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ξηρολιθικές κατασκευές
Κατηγορία:Φυσικό περιβάλλον
Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Εδαφολογία
Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
Κατηγορία:Φυσικά υλικά
Κατηγορία:Λίθος (υλικό)
Κλίση συνάρτησης

Η γενική διατύπωση γραμμικών συναρτήσεων είναι g(x) = mx+b. Η **κλίση** μιας γραμμικής **συνάρτησης** (δηλ. μιας ευθείας) είναι
thumbnail|Η κλίση μιας γραμμικής συνάρτησης.|400px
:m=\frac {g(x_2)-g(x_1)}{x_2 - x_1}
για δύο οποιαδήποτε σημεία (x_1, \, g(x_1) \, ), (x_2, \, g(x_2) \, ) , όταν  x_1  διάφορο  x_2  .Αν   x_1 = x_2  Τότε ΔΕΝ ορίζεται κλίση ευθείας.
thumb|Η κλίση μιας μη γραμμικής συνάρτησης.|400px
Σε μη γραμμικές συναρτήσεις, π.χ. καμπύλες στο δισδιάστατο χώρο (ως παραστατική περίπτωση) η κλίση ποικίλλει. Ένας τρόπος για να οριστεί η κλίση μιας (μη γραμμικής)
συνάρτησης \,f(x) σε κάποιο σημείο \,x_1  είναι να ταυτιστεί η κλίση της συνάρτησης στο σημείο  (x_1, \, f(x_1))  με την κλίση της εφαπτομένης που έρχεται σε επαφή με την συνάρτηση στο συγκεκριμένο σημείο. Η επόμενη ερώτηση είναι λοιπόν πώς να υπολογιστεί η κλίση της εφαπτομένης. Είναι εύκολο να κατανοηθεί ότι αν επιλεχτεί ένα σημείο \,x_2  κοντά στο \, x_1  η τέμνουσα που διέρχεται από τα σημεία
 (x_1, \, f(x_1))  και  (x_2, \, f(x_2))  έχει περίπου την ίδια κλίση με την εφαπτόμενη. Η κλίση της τέμνουσας είναι

:
\frac {f(x_2)-f(x_1)}{x_2 - x_1}


Το παραπάνω κλάσμα ονομάζεται *μέσος ρυθμός μεταβολής*. Όσο πλησιέστερα επιλεχτεί το σημείο \,x_2 στο σημείο \,x_1, τόσο καλύτερη είναι η προσέγγιση της κλίσης της εφαπτομένης. Η άπειρη προσέγγιση του σημείου \,x_2 στο σημείο \,x_1 και μαζί της ο υπολογισμός της κλίσης της εφαπτομένης εκφράζεται στα μαθηματικά ως ακολούθως

:
f'(x_1) = \lim_{x_2 \rightarrow x_1} \frac{f(x_2) - f(x_1)}{x_2 - x_1}


:
= \lim_{h \rightarrow 0} \frac{f(x_1+h)-f(x_1)}{h}


Η τιμή \,f'(x_1) ονομάζεται παράγωγος της συνάρτησης \,f(x) στο σημείο \,x_1. Επίσης μπορεί να ειπωθεί πως η παράγωγος είναι το όριο του μέσου ρυθμού μεταβολής εάν το \,x_2 τείνει στο \,x_1. Αν αυτό το όριο υπάρχει τότε η συνάρτηση \,f(x) ονομάζεται *διαφορίσιμη*, αν δεν υπάρχει το όριο , *μη διαφορίσιμη*. 

Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά
Κατηγορία:Αναλυτική γεωμετρία
Μετρική

Ο όρος **Μετρική** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα ακόλουθα:

*Μετρική (Λογοτεχνία), ως φιλολογικός όρος.
*Μετρική (μαθηματικά), ως μαθηματικός όρος.
Νέα Πέλλα Πέλλας

Η **Νέα Πέλλα** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.

## Γενικά - ιστορικά στοιχεία
Η Νέα Πέλλα είναι κτισμένη πάνω στο δρόμο Θεσσαλονίκης - Γιαννιτσών σε υψόμετρο 40 μέτρα και απέχει περίπου 10 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Γιαννιτσά (έδρα του δήμου). Έχει όμορφα σπίτια, πολλά από αυτά κατασκευασμένα από πέτρα, και συμμετρική ρυμοτομία.

Κατοικείται από πρόσφυγες που προέρχονται από το Τσιφλίκιοϊ της Ανατολικής Θράκης οι οποίοι μετά από μια περιπλάνηση στις γύρω περιοχές, το 1924 εγκαταστάθηκαν δίπλα από τα Αρχαία Λουτρά, μια περιοχή με άφθονα νερά και πλούσια βλάστηση, για να αρχίσουν μια νέα ζωή στον καινούριο οικισμό που ονόμασαν Νέα Πέλλα. Ασχολήθηκαν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Μαζί τους μετέφεραν κι έναν νέο πολιτισμικό χαρακτήρα, τον οποίο διατηρούν ως σήμερα με έθιμα και παραδόσεις.

Η μεγάλη ενοριακή εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, βυζαντινού ρυθμού, χτίστηκε το 1942 και βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο της πόλης. Το μικρό εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής χτίστηκε το 1967 για να φυλάξει τη σεβάσμια εικόνα που έφεραν οι κάτοικοι, μοναδικό κειμήλιο από την παλαιά τους πατρίδα. Κάθε χρόνο η Νέα Πέλλα πανηγυρίζει στη μνήμη της Αγίας με εορταστικές εκδηλώσεις.

### Κατά την Οθωνική περίοδο
Προσπάθειες για να ιδρύσουν δικό τους συνοικισμό στα χρόνια του Όθωνα κατέβαλαν και οι Μακεδόνες πρόσφυγες. Από την Ελευσίνα, όπου βρίσκονταν, ζήτησαν και πέτυχαν να ιδρύσουν συνοικισμό στη Στερεά Ελλάδα, στην περιοχή της Αταλάντης. Ο συνοικισμός τους πήρε το όνομά > και εκεί εγκαταστάθηκαν αρχικά 70 οικογένειες (βλ. *[[Μακεδόνες πρόσφυγες στην Αταλάντη]]*).

## Απογραφές πληθυσμού
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πέλλας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Πατριάρχης Ιωαννίκιος Γ΄

Ο **Ιωαννίκιος Γ΄** (κατά κόσμον *Καρατζάς*) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1761-1763.

Η ζωή του φαίνεται πως δεν ήταν ανεπίληπτη και υπάρχουν πολλές αναφορές γι' αυτόν. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περί το 1700. Ήταν γόνος οικογένειας Φαναριωτών και ο πατέρας του λεγόταν Γεώργιος. Το 1727, επί Πατριάρχη Παϊσίου Β΄ έγινε Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Πατριαρχείου και ορίστηκε προϊστάμενος του ναού του Εγρικαπίου, τον οποίο όμως βύθισε στα χρέη και γι'αυτό επαύθη από τους επιτρόπους του ναού.

Τον Μάιο του 1739 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Ιπεκίου. Και εκεί όμως έκανε πολύ κακή οικονομική διαχείριση και το 1746 πώλησε την Αρχιεπισκοπή σε άλλον για να εξοφλήσει τα χρέη του και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1748 τοποθετήθηκε προεδρικώς στην Μητρόπολη Χαλκηδόνος από τον Πατριάρχη Παΐσιο Β΄. Ως Μητροπολίτης Χαλκηδόνος αγόρασε τη Μονή Αγίου Γεωργίου Κρημνού Χάλκης και το 1758 την ανακαίνισε. Το 1750 περιόδευσε, ως έξαρχος του Πατριάρχη, στη Μολδοβλαχία, Θράκη, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Κέρκυρα και Κεφαλονιά για συγκέντρωση οικονομικής βοήθειας. Αν και φαίνεται ότι συγκέντρωσε αρκετή ελεημοσύνη, όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη είχε ξοδέψει σχεδόν τα πάντα και ζήτησε και 25 πουγγιά που υποτίθεται ότι ξόδεψε στην περιοδεία του.

Εξελέγη Πατριάρχης στις 26 Μαρτίου 1761, μετά την καθαίρεση του προκατόχου του Σεραφείμ Β΄. Η εκλογή του ήταν αντικείμενο έντονης διαφωνίας και διχασμού των Φαναριωτών. Φαίνεται ότι δεν ήταν πρόσωπο κοινής αποδοχής λόγω διοικητικών και οικονομικών ατασθαλιών που του αποδίδονταν, ενώ και η οθωμανική εξουσία τον θεωρούσε αναξιόπιστο και αφερέγγυο. Ως Πατριάρχης αντιμετώπισε με ψυχρότητα τον Ευγένιο Βούλγαρη.

Η Πατριαρχία του διήρκεσε δύο χρόνια. Στις 21 Μαΐου 1763 παραιτήθηκε και εξορίστηκε στο Άγιο Όρος και μετά από ένα έτος στη Χάλκη, όπου διέμενε στη Μονή Αγίου Γεωργίου Κρημνού. Αφιέρωσε τη μονή στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, μετόχι της οποίας παραμένει μέχρι και σήμερα. Από εκεί συνέχισε να αναμειγνύεται στις υποθέσεις του Οικουμενικού Θρόνου, υποσκάπτοντας τον διάδοχό του Σαμουήλ με το να βάζει διάφορους να στέλνουν καταγγελίες εναντίον του στον Σουλτάνο Μουσταφά Γ΄. Πέθανε στις 20 Σεπτεμβρίου 1793 σε βαθιά γεράματα και ετάφη εντός του ναού της μονής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Δημήτρη Σοφιανού, Ιερά Μονή Κεχροβουνίου Τήνου
* Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων
* 
* 

Ιωαννικιος Γ
Κατηγορία:Μητροπολίτες Χαλκηδόνος
Ιωαννικιος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Μίλο Μανάρα

Ο **Μίλο Μανάρα** (Milo Manara, γεν. Λουσόν 12 Σεπτεμβρίου 1945, πραγμ. όνομ. Maurilio Manara) είναι Ιταλός δημιουργός κόμικς και ζωγράφος, παγκόσμια φημισμένος ιδιαίτερα για τον ερωτισμό των έργων του. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σκιτσογράφους των κόμικς.

## Έργο
Ο Μανάρα σπούδασε αρχιτεκτονική και ζωγραφική. Άρχισε να δουλεύει πάνω στα ερωτικά κόμικς το 1969. Γρήγορα ξεχώρισε για το ρεαλιστικό του σχέδιο και για τις αισθησιακές γυναίκες των ιστοριών του. Στα περισσότερα έργα του κάνει ο ίδιος και το σενάριο και το σχέδιο, έχει συνεργαστεί όμως και με άλλους συγγραφείς όπως ο Ούγκο Πρατ.

Στην Ελλάδα είναι αρκετά δημοφιλής και πολλά έργα του έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά από εταιρίες όπως η Βαβέλ, οι Εκδόσεις Λιβάνη, αλλά και το περιοδικό 9 της *Ελευθεροτυπίας*.
Ενδεικτικά άλμπουμ:
* Η σειρά *Το κουμπί της*
* *Το άρωμα του αόρατου*
* *Μοιραίο ραντεβού*
* *HP και Τζιουζέπε Μπέργκμαν*
* *Γκιουλιβεριάνα*
* *Candid Camera*
* *Ινδιάνικο καλοκαίρι*
* *Όνειρο, ίσως*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
* Ο Μανάρα στην εκδοτική

 
Κατηγορία:Ιταλοί δημιουργοί κόμικς
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Νικητές Inkpot Award
Πατριάρχης Σεραφείμ Β΄

Ο **Πατριάρχης Σεραφείμ Β΄** ήταν Έλληνας επίσκοπος και Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος καταγόταν από την Ήπειρο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως από το 1746 έως το 1757, οπότε εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Το Φεβρουάριο του 1759 εξέδωσε πατριαρχική και συνοδική πράξη, με την οποία καθιερώθηκε η 30ή Νοεμβρίου, εορτή του Αποστόλου Ανδρέα, ως θρονική εορτή του Πατριαρχείου και έκτοτε εορτάζεται ως τέτοια μέχρι σήμερα. Το 1759 επίσης έδωσε έγγραφη ευλογία στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό να ξεκινήσει τις περιοδείες του.

Το 1760 προέκυψε ένταση στη Σύνοδο με αφορμή τη διαδοχή στη Μητρόπολη Ηρακλείας, κατά την οποία δεν υπερίσχυσε η άποψή του και παρεκτράπη. Τελικά καθαιρέθηκε από τον σουλτάνο Μουσταφά Γ΄ στις 26 Μαρτίου 1761 και εξορίστηκε στο Άγιο Όρος. Από εκεί έδρασε υπέρ της εξέγερσης των Ελλήνων. Το 1769 κάλεσε τους Έλληνες να συμμετάσχουν στην επανάσταση που είχε υποκινήσει η Ρωσία κατά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο. Μετά την αποτυχία της επανάστασης αυτής, εγκαταστάθηκε στο Κίεβο, όπου και πέθανε το 1779. Ετάφη στη Μονή Mhar.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* 
* 
* 

Σεραφειμ Β
Σεραφειμ Β
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Κατηγορία:Δέλβινο
Μεθόδιος Γ΄

Ο **Μεθόδιος Γ´** (ο επιλεγόμενος *Μορώνης*, ή *Μαρώνης*) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1668-1671.

Καταγόταν από την Κορωνία της Κρήτης. Υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Θεοτόκου Χρυσοπηγής στο Γαλατά ως τις 17 Δεκεμβρίου 1646, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Ηρακλείας.

Στις 5 Ιανουαρίου 1668 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Πατριάρχη Κλήμεντα. Επί της πατριαρχίας του εκδόθηκαν κανονικές διατάξεις για εκκλησιαστικά ζητήµατα, σηµαντικότερη από τις οποίες θεωρείται η σχετική µε τον Πατριάρχη Ιεροσολύµων Δοσίθεο, ο οποίος το 1670 στο Βουκουρέστι ευλόγησε Άγιο Μύρο που είχε παρασκευαστεί χωρίς προηγούµενη έγκριση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Επίσης επί των ημερών του εκδόθηκε για πρώτη φορά σιγίλλιο για την ίδρυση ελληνορθόδοξου σχολείου, αυτού της Άρτας.

Πολεμούμενος όμως από τον πρώην Πατριάρχη Παρθένιο αναγκάσθηκε τον Μάρτιο του 1671 να παραιτηθεί και να μονάσει αρχικά στη Νέα Μονή Χίου και κατόπιν στη Μονή Στροφάδων της Ζακύνθου. Το 1677 εγκαταστάθηκε στη Βενετία, όπου ανέλαβε αρχιερατικός επίτροπος του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου και της εκεί ελληνικής  κοινότητας μέχρι το 1679, οπότε και πέθανε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ.13ος, σελ.172.
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ηρακλείας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Τζακάρτα

Η **Τζακάρτα** είναι πόλη, πρώην πρωτεύουσα  και μεγαλύτερη πόλη της Ινδονησίας. Βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της Ιάβας, του πιο πυκνοκατοικημένου νησιού στον κόσμο και είναι επίσης η μεγαλύτερη πόλη στη Νοτιοανατολική Ασία και λειτουργεί ως η διπλωματική πρωτεύουσα του ASEAN. Η πόλη είναι το κέντρο της οικονομίας, του πολιτισμού και της πολιτικής της Ινδονησίας. Έχει διοικητικό καθεστώς σε επίπεδο επαρχίας με πληθυσμό 10.562.088 από το 2020. Αν και εκτείνεται σε μόνο 664,01 τ.χλμ, και επομένως έχει τη μικρότερη έκταση από οποιαδήποτε επαρχία της Ινδονησίας, ωστόσο η μητροπολιτική της έκταση καλύπτει 9.957,08 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η οποία περιλαμβάνει τις δορυφορικές πόλεις: Μπόγκορ, Ντέποκ, Τανγκεράνγκ και Μπεκάσι, και έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 35 εκατομμυρίων από το 2021, καθιστώντας την ως την μεγαλύτερη αστική περιοχή στην Ινδονησία και την δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο (μετά το Τόκιο). Η Τζακάρτα κατατάσσεται πρώτη μεταξύ των επαρχιών της Ινδονησίας στον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης. Οι επιχειρηματικές ευκαιρίες της Τζακάρτα και η ικανότητά της να προσφέρει ένα δυνητικά υψηλότερο βιοτικό επίπεδο από αυτό που είναι διαθέσιμο σε άλλα μέρη της χώρας, έχουν προσελκύσει μετανάστες από όλο το ινδονησιακό αρχιπέλαγος, καθιστώντας το ένα χωνευτήρι πολλών πολιτισμών.

thumb|280px|Το Εθνικό Μουσείο της Ινδονησίας στην Τζακάρτα.
Η Τζακάρτα είναι μια από τις παλαιότερες κατοικήσιμες πόλεις της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ιδρύθηκε τον τέταρτο αιώνα ως Σούντα Κελάπα και έγινε ένα σημαντικό εμπορικό λιμάνι για το Βασίλειο Σούντα. Κάποτε, ήταν η ντε φάκτο πρωτεύουσα των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών, όταν ήταν γνωστή ως Μπατάβια. Η Τζακάρτα ήταν επίσημα πόλη εντός της Δυτικής Ιάβας μέχρι το 1960, όταν το επίσημο καθεστώς της άλλαξε σε επαρχία με ειδική διάκριση ως περιφέρειας πρωτεύουσας. Η Τζακάρτα είναι η έδρα της γραμματείας του ASEAN και στην πόλη βρίσκονται χρηματοπιστωτικά ιδρύματα όπως η Τράπεζα της Ινδονησίας, το Χρηματιστήριο της Ινδονησίας και τα κεντρικά γραφεία πολλών ινδονησιακών εταιρειών και πολυεθνικών εταιρειών. Το 2017, το ΑΕΠ της πόλης υπολογίστηκε σε 483,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Οι κύριες προκλήσεις της Τζακάρτα περιλαμβάνουν την ταχεία ανάπτυξη των πόλεων, την οικολογική καταστροφή, τη κυκλοφοριακή συμφόρηση και τις πλημμύρες. Η Τζακάρτα βυθίζεται έως και 17 εκατοστά ετησίως, γεγονός που, σε συνδυασμό με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, έχει κάνει την πόλη πιο επιρρεπή στις πλημμύρες. Είναι μια από τις πιο γρήγορα βυθιζόμενες πρωτεύουσες στον κόσμο. Εξαιτίας αυτών των προκλήσεων, τον Αύγουστο του 2019, ο Πρόεδρος Τζόκο Γουίντοντο ανακοίνωσε ότι η πρωτεύουσα της Ινδονησίας θα μεταφερθεί από την Τζακάρτα στην προγραμματισμένη πόλη Νουσαντάρα, στην επαρχία του Ανατολικού Καλιμαντάν στο νησί Βόρνεο.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδονησίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Ντομ Περινιόν

Ο **Ντομ Πιερ Περινιόν** (*Dom Pierre Pérignon*, Σαιν-Μενεούλντ, Δεκέμβριος 1638 – Αββαείο Σαιν-Πιέρ ντ'Ωτβιγιέ, 24 Σεπτεμβρίου 1715) ήταν Βενεδικτίνος μοναχός στον οποίο συχνά αποδίδεται η εφεύρεση της σαμπάνιας. 

Ο Ντομ Περινιόν γεννήθηκε στην περιοχή Καμπανία (Champagne) της Γαλλίας. Σε ηλικία 19 ετών κατετάγη στο τάγμα των Βενεδικτίνων, υπηρετώντας στο Αββαείο του Σεν Βαν στην πόλη Βερντέν. Το 1668 μεταφέρθηκε στο Αββαείο Οτβιγιέ (Saint-Pierre d'Hautvillers) κοντά στην πόλη Επερναί, όπου και έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, με την ιδιότητα του επιστάτη του κελαριού. Υπό την επίβλεψή του το Αββαείο διπλασίασε τους αμπελώνες του. 

Αν και ο Περινιόν δούλεψε σκληρά και κατάφερε να βελτιώσει την ποιότητα των κρασιών της περιοχής, δεν ήταν ο πρώτος που εφηύρε το αφρώδες κρασί ούτε την σαμπάνια. Νέα στοιχεία υποδηλώνουν ότι για πρώτη φορά αφρώδες κρασί κυκλοφόρησε στην Αγγλία αρκετές δεκαετίες πριν παραχθεί στη Γαλλία.

Η διάσημη σαμπάνια *Dom Pérignon* της γαλλικής οινοποιίας *[[Moët & Chandon]]* ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι Βενεδικτίνοι
Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έμποροι κρασιού
Κατηγορία:Γάλλοι οινοποιοί
Κατηγορία:Γάλλοι επιχειρηματίες του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι επιχειρηματίες του 18ου αιώνα
Φρανκ Λέιν

Ο **Φράνκι Λέιν  (Frankie Laine)**, γεννήθηκε ως **Francesco Paolo LoVecchio** (30 Μαρτίου 1913 - 6 Φεβρουαρίου 2007), ήταν ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς τραγουδιστές του εικοστού αιώνα.

Έχει στο ενεργητικό του 21 χρυσούς δίσκους και πούλησε διεθνώς πάνω από 260.000.000 δίσκους.
Ξεκίνησε από την τζαζ και ριθμ και μπλουζ αλλά τελικά τον κέρδισε η ποπ μουσική. Το 1993 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Γουίλι Γουάιτ

Η **Γουίλι Γουάιτ** (*Willye White*, 31 Δεκεμβρίου 1939- 6 Φεβρουαρίου 2007)  ήταν Αμερικανίδα ολυμπιονίκης του στίβου. Αγωνίστηκε κυρίως στα 100 μέτρα και στο άλμα εις μήκος. Ήταν η μόνη  Αμερικανίδα, η οποία εκπροσώπησε τη χώρα της σε πέντε διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων. Έκανε το 1956 στη Μελβούρνη την πρώτη της εμφάνιση, σε ηλικία 16 ετών και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο μήκος. Το 1964 στο Τόκιο κατέκτησε για δεύτερη φορά το ασημένιο μετάλλιο με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100, ενώ εκπροσώπησε ακόμη τη χώρα της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, του 1968 και του 1972. Πέθανε το 2007, από καρκίνο του παγκρέατος.

## Παραπομπές


  

Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Παπαρούνα

εναλλ.=Παπαρούνες σε γειτονιά της Θεσσαλονίκης|μικρογραφία|Παπαρούνες στη γειτονιά
μικρογραφία|Λιβάδι με παπαρούνες τον Μάιο
Η **παπαρούνα** είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες φυτό η οποία ανήκει στην τάξη των Μηκωνωδών (Papaverales) και στην οικογένεια Μηκωνοειδών (Papaveraceae).

Οι παπαρούνες βρίσκονται στις εύκρατες και ψυχρές περιοχές της Γης. Χαρακτηριστικά τους είναι τα φύλλα τους, που είτε αναπτύσσονται μέσα σε λοβό είτε είναι κομμένα σε διάφορα μέρη διασκορπισμένα, η ύπαρξη ενός γαλακτώδους υγρού στον βλαστό, καθώς και τα μεγάλα τους άνθη που φύονται μεμονωμένα σε μίσχους άφυλλους ή σε φυλλώδεις βλαστούς.

Ο καρπός της παπαρούνας είναι πολύσπερμη κάψα.

Υπάρχουν πολλά είδη παπαρούνας (100 περίπου) που είτε είναι αυτοφυή λουλούδια των αγρών είτε καλλιεργούνται.

thumb|right|250px|Λιβάδι με παπαρούνες
thumb|right|250px|Μήκων η υπνοφόρος

## Είδη
Το πιο σημαντικό είδος του γένους είναι η **[[Μήκων η υπνοφόρος]]** (Papaver somniferum) γνωστή με τις ονομασίες παπαρούνα και αφιόνι. Είναι ιθαγενές της Ελλάδας, ετήσιο φυτό που ανθίζει την άνοιξη. Τα φύλλα της είναι οδοντωτά ασημοπράσινα και τα άνθη της είναι  πλατιά κυανοπορφυρά.
Το φυτό καλλιεργείται για τους καρπούς του που από το χυμό  τους λαμβάνεται το όπιο και για τα  σπόρια του, που δεν έχουν υπνωτικές ιδιότητες, και χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό και ζωοτροφή. Αυτό το είδος παπαρούνας είναι γνωστό από την αρχαιότητα και τα σπόρια της τα χρησιμοποιούσαν ως μπαχαρικό από τα αρχαία χρόνια. Τέτοια σπόρια βρέθηκαν σε ανασκαφές που έγιναν σε παραλίμνιους οικισμούς στην Ελβετία.

Άλλες ποικιλίες καλλιεργούνται για τα πολύχρωμα άνθη τους και είναι καλλωπιστικά φυτά σε κήπους και πάρκα.
## Στην Ελλάδα
Πάντως το πιο γνωστό είδος στην Ελλάδα είναι η κοινή παπαρούνα των αγρών, επιστημονική ονομασία **[[Μήκων η ροιάς]]** (Papaver rhoeas), μικρό λουλούδι με κόκκινα άνθη μαύρα στη βάση τους, που ανθίζουν την άνοιξη, δίνοντας  μαζί με τις μαργαρίτες ένα χαρακτηριστικό χρώμα στην Ελληνική ύπαιθρο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μηκωνοειδή
Κατηγορία:Διεγερτικά φυτά
κατηγορία:Αγριολούλουδα
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα
Κατηγορία:Άνθη
Κύπελλο Εθνών Αφρικής

Το **Κύπελλο Εθνών Αφρικής** (γαλλικά: *Coupe d'Afrique des Nations*, γνωστό και ως *CAN*) είναι η σημαντικότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση της Αφρικής. Διοργανώνεται από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και διεξάγεται κάθε δύο χρόνια.

## Σύστημα διεξαγωγής

Το 1957 συμμετείχαν μόνο τρεις χώρες: η Αίγυπτος, το Σουδάν και η Αιθιοπία. Αρχικά, είχε προγραμματιστεί να πάρει μέρος στη διοργάνωση και η Νότια Αφρική, ωστόσο αποκλείστηκε λόγω των πολιτικών απαρτχάιντ της κυβέρνησης που βρισκόταν τότε στην εξουσία. Από τότε, το τουρνουά έχει αναπτυχθεί και αναβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, γεγονός που κατέστησε αναγκαία τη διεξαγωγή προκριματικών αγώνων. Ο αριθμός των συμμετεχόντων στην τελική φάση της διοργάνωσης ανήλθε σε 16 ομάδες από το 1998 (ενώ το 1996 είχε αρχικά προγραμματιστεί η συμμετοχή 16 ομάδων, όμως η αποχώρηση της Νιγηρίας μείωσε τον αριθμό σε 15). Η μορφή αυτή παρέμεινε αμετάβλητη για αρκετά χρόνια, με τις δεκαέξι ομάδες να τοποθετούνται σε τέσσερις ομίλους των τεσσάρων, και τις δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου να προκρίνονται στη νοκ-άουτ φάση των προημιτελικών. Ωστόσο, από το 2019 η διοργάνωση επεκτάθηκε περαιτέρω και πλέον συμμετέχουν 24 εθνικές ομάδες. Οι ομάδες αυτές χωρίζονται σε έξι ομίλους των τεσσάρων, με τις δύο πρώτες κάθε ομίλου, καθώς και τις τέσσερις καλύτερες ομάδες που καταλαμβάνουν την τρίτη θέση, να προκρίνονται στη φάση των 16. Από εκεί και έπειτα, το τουρνουά διεξάγεται αποκλειστικά με νοκ-άουτ αγώνες μέχρι την ανάδειξη του πρωταθλητή.

## Τελικοί Κυπέλλου Εθνών Αφρικής

**Σημειώσεις**
:[1] Το 1957, η Νότια Αφρική αποκλείστηκε, εξαιτίας της ρατσιστικής πολιτικής της.

:[2] Το 1959, οι τρεις ομάδες έπαιξαν από μία φορά η καθεμιά.

:[3] Δεν διεξήχθη επίσημος τελικός το 1976.

:[4] Το 1978, η Νιγηρία πήρε την Τρίτη θέση με –2-0 "άνευ αγώνος" μετά την αποχώρηση της Τυνησίας στο παιχνίδι που ήταν ισόπαλο 1–1 στο 42ο λεπτό.

:[5] Δε δόθηκε καμία παράταση.

:[6] Από το 2013, η διοργάνωση διεξάγεται πλέον σε μονά έτη, για να μη συμπίπτει με το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της ΦΙΦΑ.

## Πρωταθλήτριες χώρες

thumb|70px|Το τρόπαιο σε μορφή svg

## Δείτε επίσης
* Κύπελλο Ποδοσφαίρου Εθνών Αφρικής Κ-17
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου
* Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας
* Ασιατικό Κύπελλο Εθνών
* ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ
* Τρόπαιο Αρτέμιο Φράνκι
* Κόπα Αμέρικα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Όλοι οι Τελικοί του Κόπα Αφρικα
* Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2025

*
Λάμορακ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Σερ Λάμορακ** (αγγλ. *Sir Lamorak*) είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, γιος του Πέλλινορ και αδερφός του Πέρσιβαλ και του Άγκλοβαλ. 

Ο Λάμορακ ήταν εραστής της Μοργκάουζ, βασίλισσας του Όρκνεϊ και χήρας του Βασιλιά Λοτ, ο οποίος είχε σκοτωθεί στη μάχη από τον πατέρα του Λάμορακ, Πέλλινορ. Όταν τους ανακαλύπτει ο γιος της, Γκάχερις (σε άλλες εκδοχές της ιστορίας παρουσιάζεται διαφορετικός γιος), σκοτώνει τη μητέρα του, αλλά χαρίζει τη ζωή στον Λάμορακ, επειδή ήταν άοπλος. Ο Γκάγουεν και τα υπόλοιπα αδέρφια του Γκάχερις σκοτώνουν τον Λάμορακ για εκδίκηση. 

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Γκάχερις

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο **Σερ Γκάχερις** (αγγλ. *Sir Gaheris*) είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, γιος του Λοτ και της Μοργκάουζ και αδερφός του Γκάγουεν, του Άγκραβαϊν, του Γκάρεθ και του Μόρντρεντ (όταν ο τελευταίος εμφανίζεται ως γιος της Μοργκάουζ αντί της Μοργκάνα λε Φέι). 

Ο Γκάχερις δολοφονεί τη μητέρα του, όταν την ανακαλύπτει με τον εραστή της, Λάμορακ. Πεθαίνει μαζί με τον αδερφό του, Γκάρεθ, στη μάχη που ακολούθησε τη διάσωση της Γκουίνεβιρ απ' την πυρά από τον Λάνσελοτ.

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Βίκτωρ Βοσσέρ

Ο **Βικτόρ Βοσσέρ** (γαλλ.*Victor Vosseur*, 17 Αυγούστου 1831 - 9 Απριλίου 1911) ήταν Γάλλος αξιωματικός του πεζικού.

Μετακλήθηκε στην Ελλάδα το 1884, επικεφαλής της πρώτης οργανωτικής γαλλικής στρατιωτικής αποστολής μαζί με τους λοχαγούς Σεβαλιέ και Περουσιόν του πυροβολικού. Ο Βοσσέρ, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Στρατιωτική Πολυτεχνική Σχολή του Παρισιού, υπηρέτησε στη συνέχεια στον αποικιακό γαλλικό στρατό της Αφρικής.

Έλαβε μέρος στον Γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870, όπου και διακρίθηκε και ως μαχητής και ως επιτελικός αξιωματικός. Όταν ήλθε στην Ελλάδα έφερε τον βαθμό του υποστρατήγου και επί μία τριετία (1884-1887) εργάσθηκε για την οργάνωση του ελληνικού στρατού.

Εκείνες οι μελέτες του στρατηγού Βοσσέρ φυλάσσονται μέχρι σήμερα στο ιστορικό αρχείο του Ελληνικού Υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Γκάρεθ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Σερ Γκάρεθ** είναι γιος του βασιλιά Λοτ και της Μοργκάουζ του Όρκνεϊ, ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Ο χαρακτήρας του εμφανίζεται στο έργο του Τόμας Μάλορυ "*Le Morte d'Arthur*", όπου αποτελεί παράδειγμα ιπποτισμού.

Όταν η Γκουίνεβιρ καταδικάζεται στην πυρά κι ο Λάνσελοτ οργανώνει τη διάσωσή της, κατά λάθος σκοτώνει στη μάχη τον Γκάρεθ και τον Γκάχερις. Ο Γκάγουεν απαιτεί την τιμωρία του Λάνσελοτ και στρέφει τον Αρθούρο εναντίον του, οδηγώντας έτσι στη ρήξη μεταξύ των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*King Arthur & His Knights

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Νικόλαος Βότσης

Ο **Νικόλαος Βότσης** (1877 - 5 Σεπτεμβρίου 1931) ήταν ανώτατος αξιωματικός του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που διετέλεσε ύπατος  αρμοστής στη Κωνσταντινούπολη.

## Βιογραφία
### Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1877 και ήταν γιος του Ιωάννη Βότση και της Μαρίας Κουντουριώτη. Καταγόταν από παλιές οικογένειες και ήταν ανιψιός του Παύλου και του Ιωάννη Κουντουριώτη, καθώς και δισέγγονος του Γεωργίου Κουντουριώτη. Αποφοιτώντας από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων τοποθετήθηκε στο Θ/Κ ΥΔΡΑ όπου και έλαβε μέρος στον θαλάσσιο αποκλεισμό της Κρήτης στις αρχές 1897.

Υπήρξε μέλος του πληρώματος των πρώτων ωκεανοπόρων του Βασιλικού Ναυτικού το 1900, όπου με το Εύδρομο "ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ" έφθασαν στις Η.Π.Α. 

### Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
μικρογραφία|αριστερά|Ο τορπιλισμός του «Φετίχ Μπουλέντ», στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Στη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου πέτυχε κάτι που θεωρούνταν ακατόρθωτο. Με τις πρώτες ναυτικές συμπλοκές στις 18 Οκτωβρίου του 1912, κυβερνώντας το Τορπιλοβόλο 11 εισήλθε στο οχυρωμένο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, χωρίς να γίνει αντιληπτός, όπου και εκτόξευσε τρεις τορπίλες κατά του τουρκικού θωρηκτού «Φετίχ Μπουλέντ» 2806 τόνων, με αποτέλεσμα οι δύο τορπίλες να ευστοχήσουν, το τουρκικό πολεμικό πλοίο να βυθιστεί και ο Ν. Βότσης να αποχωρήσει χωρίς καμία απώλεια.

Η πρωτοβουλία αυτή που ανέλαβε ο Ν. Βότσης πέτυχε χάρη στην ψύχραιμη εκτίμηση και τη γενναιότητα του, καθώς δεν κινδύνευε μόνο να αναγνωρισθεί από τον εχθρό, αλλά και από το ναρκοπέδιο το οποίο προσπέρασε.

Την επομένη της επιτυχίας αυτής του Ν. Βότση, στις 19 Οκτωβρίου εκδίδεται από το Υπουργείο Ναυτικών το ακόλουθο τηλεγράφημα προς όλες τις ναυτικές μονάδες:

"Τορπιλοβόλο 11" υπό Κυβερνήτην Υποπλοίαρχον Ν. Βότσην εισελθόν εσπέρας χθες εις λιμένα Θεσσαλονίκης
ετορπίλισεν επιτυχώς τουρκικόν πολεμικόν "ΦΕΤΙΧ ΜΠΟΥΛΕΝ" αφήσαν βυθισμένο. Κατέπλευσεν Αικατερίνη αβλαβές. 
Συγχαίρω από καρδίας Ελληνικόν Στόλον, πεποιθώς ότι η δράση του, μέχρι τέλους νικηφόρου αγώνος 
είναι ανταξία ενδόξων παραδόσεων Ελλήνων ναυμάχων. Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

### Ύστερα χρόνια
Μετά από την επιτυχία του αυτή κυβέρνησε τα θωρηκτά Κιλκίς και Λήμνος και διετέλεσε Ύπατος Αρμοστής στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1921 - 1922. Προήχθη σε υποναύαρχο και αποστρατεύθηκε κατόπιν αιτήσεώς του το 1922.

Απεβίωσε στο Παρίσι της Γαλλίας τον Σεπτέμβριο του 1931, ενώ η κηδεία του έλαβε χώρα στις 24 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Σήμερα, προς τιμήν του, το όνομά του φέρει η πυραυλάκατος του Πολεμικού Ναυτικού, ΤΠΚ ΒΟΤΣΗΣ (Ρ-72). Η προτομή του βρίσκεται στημένη στην πλατεία του Λευκού Πύργου, στην βάση της οποίας επιγράφονται οι στίχοι του ποιητή Γεωργίου Σουρή :  "***Λοιπόν αλήθεια πως κι εμείς στο πέρασμα του χρόνου τορπίλη Βότση κάναμε το ψαριανό μπουρλότο***". 

μικρογραφία|Η προτομή του Νικολάου Βότση

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τομ. 15ος, σελ.120. 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Β
Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη
Κατηγορία:Αρβανίτες
Κατηγορία:Α.Π.Σ. Ναύαρχος Βότσης
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Προσπέρ Ζολιό ντε Κρεμπιγιόν

Ο **Προσπέρ Ζολιό ντε Κρεμπιγιόν** (*Prosper Jolyot de Crébillon* αποκαλούμενος και "Κρεμπιγιόν πατέρας" προς διάκρισιν από τον επίσης λογοτέχνη γιο του Κλωντ Προσπέρ Ζολιό ντε Κρεμπιγιόν) ήταν Γάλλος δραματικός ποιητής (13 Ιανουαρίου 1674 – 17 Ιουνίου 1762). Γεννήθηκε στην πόλη Ντιζόν όπου ο πατέρας του ήταν βασιλικός γραμματέας. Ακολούθησε εγκύκλιες σπουδές στο Κολέγιο των Ιησουϊτών της πόλης και στη συνέχεια φοίτησε στο Κολέγιο Μαζαρέν (Collège Mazarin). Αρχικά ασχολήθηκε με τη δικηγορία βρίσκοντας εργασία στο δικηγόρο Πριέρ (Prieur) στο Παρίσι. 

Από το 1705 μέχρι το 1711 ανέβηκαν στη σκηνή με μεγάλη επιτυχία τέσσερις τραγωδίες του. Η αποτυχία του *Ξέρξη* (1714) και της *Σεμιράμιδος* (1917) τον απομάκρυναν από το θέατρο. Επανήλθε επιτυχώς το 1726 με τον *Πύρρο* και μετά από άλλη μια περίοδο σιωπής 22 χρόνων, με τον *Κατιλίνα* και την Τριανδρία*. Το 1731 εξελέγη μέλος της [[Γαλλική Ακαδημία|Γαλλικής Ακαδημίας]] και το 1745 εξασφάλισε σύνταξη και αργομισθία από την [[Μαρκησία ντε Πομπαντούρ|Μαντάμ ντε Πομπαντούρ]].<br />

Στις τραγωδίες του έντεχνα εναλλάσσονται το απρόοπτο, ο τρόμος, το πάθος και η σκευωρία. Ορισμένοι τον έκριναν ανώτερο από τον [[Βολταίρος|Βολταίρο]] στην δραματική τέχνη. Ο τελευταίος, εκνευρισμένος από την σύγκριση, έγραψε έργα πάνω σε θέματα του Κρεμπιγιόν για ν' αποδείξει την ανωτερότητά του.

==Οι τραγωδίες του==
**Idoménée* (Ιδομενέας, 29)
**Atrée et Thyeste* (Ατρέας και Θυέστης, 1707)
**Électre* (Ηλέκτρα, 1708 )
**Rhadamiste et Zénobie* (*Ραδάμιστος και Ζηνοβία*, 1711)
**Xerxès* (Ξέρξης, 1714)
**Sémiramis* (Σεμίραμις, 1717)  
**Pyrrhus* (Πύρρος, 1726)  
**Catilina* (Κατιλίνας, 1748)  
**Le Triumvirat, ou la Mort de Cicéron'' (Η Τριανδρία ή Ο θάνατος του Κικέρωνα, 1754)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς