Τουρίστες του Σικόρσκι

μικρογραφία| Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία και τα σύνορά της. Τα σύνορα που χρησιμοποιούσαν οι «τουρίστες του Σικόρσκι» περιελάμβαναν τη λιθουανικά στα βορειοανατολικά και τα ρουμανικά στα νοτιοανατολικά.
[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ζωγραφική σε [Hawker Hurricane της 303ης Πολωνικής Μοίρας κατά τη Μάχη της Βρετανίας, που δείχνει 126 γερμανικά αεροπλάνα που καταρρίφθηκαν από τους πιλότους του αεροπλάνου, μερικοί από αυτούς τουρίστες του Σικόρσκι.]]
Οι **τουρίστες του Σικόρσκι** (πολωνικά: *turyści Sikorskiego*) αναφέρονται στους χιλιάδες Πολωνούς που διέφυγαν την κατεχόμενη Πολωνία, μετά την ήττα της χώρας τον Σεπτέμβριο του 1939, και βρήκαν το δρόμο τους προς τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, για να καταταγούν στον αναμορφωμένο Πολωνικό Στρατό υπό τους Δυτικούς Συμμάχους.

## Προέλευση του όρου
Ο όρος «τουρίστες του Σικόρσκι» δημιουργήθηκε αρχικά από τη γερμανική προπαγάνδα. Αργότερα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε από άλλους, όπως από τον Βρετανό Βασιλιά Γεώργιο ΣΤ΄, καθώς και από τους ίδιους τους Πολωνούς. Ο Βουαντίσουαφ Σικόρσκι ήταν ο αρχιστράτηγος των Πολωνικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Δύση. Το κομμάτι του τουρισμού αναφέρεται στο γεγονός ότι για να ενταχθούν στη νέα δύναμη του Σικόρσκι στη Γαλλία, οι εθελοντές δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν την απευθείας διαδρομή (μέσω Γερμανίας) και αντίθετα έπρεπε να ξεκινήσουν μεγάλα ταξίδια μέσω ουδέτερων χωρών, συνήθως στα Βαλκάνια και στη συνέχεια στη λεκάνη της Μεσογείου.

## Αριθμοί και διαδρομές
Υπολογίζεται ότι περίπου 200.000 Πολωνοί άνδρες διέφυγαν από τη χώρα πριν καταληφθεί από τη ναζιστική Γερμανία στα τέλη Σεπτεμβρίου 1939, μετά την ήττα της Πολωνίας. Υπήρχαν δύο μεγάλοι δρόμοι διαφυγής, καθένας από τους οποίους αφορούσε ένα από τα δύο ουδέτερα κράτη που γειτνιάζουν με τη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, τη Λιθουανία και τη Ρουμανία. Η πρώτη ήταν βορειοανατολικά προς τη Λιθουανία, στη συνέχεια δυτικά πάνω από τη Βαλτική Θάλασσα. Η δεύτερη διαδρομή ήταν νοτιοανατολικά, διασχίζοντας τα πολωνικά σύνορα προς τη Ρουμανία. Αυτή η νότια διαδρομή διέσχιζε συνήθως τη Μεσόγειο, αναχωρώντας από διάφορα λιμάνια των Βαλκανίων, αλλά μερικοί ταξίδευαν μέσω χωρών της Μέσης Ανατολής, όπως η Συρία ή ο Λίβανος, και άλλοι ακολουθούσαν μια χερσαία διαδρομή μέσω της Ιταλίας. Ένας μικρός αριθμός Πολωνών εγκαταστάθηκε στη Λετονία, όπου μερικοί από αυτούς μεταφέρθηκαν αργότερα στη Λιθουανία ή τη Σουηδία.

Ενώ πολλοί είχαν αρχικά φυλακιστεί στις ουδέτερες χώρες, διαπίστωσαν ότι δεν ήταν δύσκολο να ξεφύγουν από τον εγκλεισμό.

Μετά την κατάληψη της Πολωνίας, μια δημοφιλής οδός διαφυγής οδήγησε τους εθελοντές πιο νότια στα Όρη Τάτρα στη Σλοβακία, στη συνέχεια διασχίζοντας τη Ρουμανία ή την Ουγγαρία.

Τους επόμενους μήνες, αυτά τα άτομα θα έβρισκαν το δρόμο τους σε εδάφη που ελέγχονταν από τους Δυτικούς Συμμάχους, κυρίως τη Γαλλία, όπου θα κατατάσσονταν στον αναμορφωμένο Πολωνικό Στρατό.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε επίσης για τους στρατιώτες του 2ου Σώματος Πολωνικού Στρατού, που δημιουργήθηκε από Πολωνούς εθελοντές στη Ρωσία το 1941 και μεταφέρθηκαν στη διοίκηση των Δυτικών Συμμάχων λίγο αργότερα. Αυτή η μονάδα είδε δράση στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ευρώπη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Πολωνίας το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο