open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λέα Περίκολι

Η **Λέα Περίκολι** (*[[ιταλικά]]: Lea Pericoli*, Μιλάνο, 22 Μαρτίου 1935 - 4 Οκτωβρίου 2024) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, τηλεπαρουσιάστρια και δημοσιογράφος.

## Βιογραφία
Έζησε τα παιδικά της χρόνια στην Αφρική, αρχικά στην Αντίς Αμπέμπα και την Ασμάρα όπου ο πατέρας της Φίλιππος ήταν επιχειρηματίας, αντιπρόσωπος αυτοκινήτων κι έπειτα διευθυντής των μεταφορών στην Αιθιοπία. Είχε έναν αδελφό και δυο ακόμα αδελφές. Η Περίκολι στην συνέχεια φοίτησε σε σχολή καλογραιών στο Ναϊρόμπι, στην Κένυα, τότε βρετανική αποικία, δεκαεπτά ετών επέστρεψε στην Ιταλία.

Μετά το τέλος της καριέρας της στον αθλητισμό έγινε δημοσιογράφος, το 1974 ξεκίνησε από την εφημερίδα "Indro Montanell". Αργότερα έγινε σχολιαστής αγώνων αντισφαίρισης για την τηλεόραση, παρουσιαστής σε τηλεοπτικό πρόγραμμα το 1977 ενώ έπαιξε και σε σειρά της τηλεόρασης.  Το 1981 κέρδισε το βραβείο "Telegatto" για το ραδιοφωνικό πρόγραμμα "Λευκής Βίβλος".

Απεβίωσε στις 4 Οκτωβρίου 2024, σε ηλικία 89 ετών.

## Καριέρα στην αντισφαίριση
Είχε συμμετάσχει στο Ρολάν Γκαρός με καλύτερη επίδοση το 1964 όπου στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Συλβάνα Λαζαρίνι έφτασαν στα ημιτελικά. Στο Γουίμπλεντον με καλύτερη επίδοση ξανά στο διπλό με την Λαζαρίνι το 1960 στα προημιτελικά. Είχε συμμετάσχει και στο Αμερικανικό Όπεν και σε πολλά ανά τον κόσμο τουρνουά.
 
Στο πρωτάθλημα Ιταλίας στο απλό ήταν πρώτη το 1955, 1956, 1957, 1958, 1960, 1962, 1967, 1970, 1973, 1974 και 1975, το 191958, 1962, , 1966, 1967, 1968, 1970, 1971, 1973, 1974 και το 1975, διπλό μεικτό ήταν πρώτη το 1954, 1955, 1967, 1971, 1972 και το 1975.

Με την Ιταλία αγωνίστηκε στα Φεντ Καπ του 1963 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1974 και 1975.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερη στο απλό το 1958. Στο τουρνουά του Μόντε Κάρλο ήταν πέντε φορές πρώτη στο διπλό γυναικών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ιταλίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί αυτοβιογράφοι
Γιανίνα Λεβαντόφσκα

Η **Γιανίνα Αντονίνα Λεβαντόφσκα** (, 22 Οκτωβρίου 1908 - 1940) ήταν Πολωνή πιλότος και αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας. Ήταν η μοναδική γυναίκα αιχμάλωτη πολέμου που εκτελέστηκε από την NKVD στη σφαγή του Κατύν.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1908 στο Χάρκοβο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (νυν έδαφος της Ουκρανίας) και ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του Πολωνού στρατηγού Γιούζεφ Ντόφμπορ-Μουζνίτσκι, ο οποίος σταδιοδρόμησε πρώτα στον Ρωσικό και αργότερα στον Πολωνικό στρατό.

To 1918 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στο Λούσοβο κοντά στο Πόζναν. Εξαιρετικά ανεξάρτητη προσωπικότητα, ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με την οδήγηση ανεμόπτερων και με την ελεύθερη πτώση (συγκεκριμένα έγινε η πρώτη γυναίκα αλεξιπτωτίστρια που πραγματοποίησε ελεύθερη πτώση από ύψος ανώτερο των 5.000 μέτρων) και ήταν ενεργό μέλος της αερολέσχης του Πόζναν. Το 1937 εκπαιδεύτηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ραδιοτηλεγραφητών του Λβιβ, ενώ τον Ιούνιο του 1939, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, παντρεύτηκε τον εκπαιδευτή της πολεμικής αεροπορίας Μιέτσισλαφ Λεβαντόφσκι. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, μετά την επιστράτευση έλαβε τον βαθμό της υποσμηναγού και τοποθετήθηκε σε αεροπορική βάση του Πόζναν και την 1η Σεπτεμβρίου μετά την γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας κατευθύνθηκε στα ανατολικά της χώρας. 

Στις 22 Σεπτεμβρίου αιχμαλωτίστηκε από τα σοβιετικά στρατεύματα που είχαν εισβάλει με τη σειρά τους στην Πολωνία λίγες μέρες νωρίτερα. Κατά τη διάρκεια της ομηρίας της φέρεται να έδωσε ψευδή στοιχεία στους ανακριτές της, λόγω του γεγονότος πως ο πατέρας της ήταν μισητή προσωπικότητα για τους Σοβιετικούς εξαιτίας της αντικομμουνιστικής δράσης του. Αφού μεταφέρθηκε διάφορα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου υπολογίζεται πως εκτελέστηκε από την NKVD στο δάσος του Κατύν την 21η ή 22α Απριλίου του 1940.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Δολοφονημένοι
Κατηγορία:Αεροπορία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Αλεξάντερ Κλούμπεργκ

Ο **Αλεξάντερ Κλούμπεργκ** (εσθονικά: *Aleksander Klumberg*, 17 Απριλίου 1899 - 10 Φεβρουαρίου 1958) ήταν Εσθονός αθλητής του στίβου και χάλκινος ολυμπιονίκης. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να διακριθεί σε μια σειρά αθλημάτων που περιλάμβανε το δέκαθλο, το πένταθλο και τον ακοντισμό.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1899 στο Τάλιν της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (νυν πρωτεύουσα της Εσθονίας) και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τον αθλητισμό στην ηλικία των 13 ετών. Χάρη στις επιδόσεις του σε διάφορα αθλήματα κατάφερε να ξεχωρίσει ήδη από την περίοδο 1915 - 1917 σε πανρωσικό επίπεδο. Το 1918-1919 συμμετείχε ως εθελοντής στον εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και αργότερα επέστρεψε στις αθλητικές του δραστηριότητες συμμετέχοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 και του 1924.

Στους Αγώνες του 1920 που διεξήχθησαν στην Αμβέρσα, συμμετείχε σε τρία αγωνίσματα, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στον ακοντισμό με ρίψη στα 63,39 μ. και την όγδοη θέση στο πένταθλο (όπου στη δισκοβολία πραγματοποίησε την καλύτερη επίδοση από όλους τους αγωνιζόμενους), ενώ στο αγώνισμα του δεκάθλου δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τα αθλήματα για να βαθμολογηθεί.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, συγκέντρωσε 7.329,3600 πόντους (σύμφωνα με το σύστημα μέτρησης εκείνης της εποχής) στο αγώνισμα του δεκάθλου και αναδείχτηκε χάλκινος ολυμπιονίκης πίσω από τους Αμερικανούς αθλητές Χάρολντ Όσμπορν (χρυσό μετάλλιο) και Έμερσον Νόρτον (ασημένιο). Παράλληλα συμμετείχε και στο αγώνισμα του ακοντισμού όπου κατετάγη δέκατος έβδομος. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση διετέλεσε προπονητής των εθνικών ομάδων στίβου της Πολωνίας και της Εσθονίας, ιδιότητες με τις οποίες συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ (1928), του Λος Άντζελες (1932) και του Βερολίνου (1936).

Πέρα από τον αθλητισμό ο Κλούμπεργκ εργάστηκε επί σειρά ετών ως καθηγητής φυσικής αγωγής στον εσθονικό στρατό και τα σώματα ασφαλείας της χώρας. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής της Εσθονίας εργάστηκε στην κρατική υπηρεσία αθλητισμού και στη σχολή αστυνομίας. Το 1944, μετά την κατάληψη της χώρας από τα σοβιετικά στρατεύματα, συνελήφθη από την NKVD και εκτοπίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της ρωσικής Άπω Ανατολής όπου παρέμεινε κρατούμενος μέχρι το 1956. Μετά την αποφυλάκισή του επέστρεψε στο Τάλιν όπου και απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1958.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εσθονοί αθλητές
Κατηγορία:Εσθονοί Ολυμπιονίκες 
Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1920
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Κατηγορία:Ακοντιστές
Κατηγορία:Εσθονοί γυμναστές
Κατηγορία:Εσθονοί προπονητές
Κατηγορία:Δεκαθλητές
Ρόντα ντε Μπελεγκάρντε

Η **Ρόντα ντε Μπελεγκάρντε ντε Σεντ Λαρί** (*[[ιταλικά]] : Rhoda de Bellegarde de Saint Lary*) (Φλωρεντία 8 Αυγούστου 1890- Νόλε 13 Οκτωβρίου 1918) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Κατά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε ως νοσοκόμα και τιμήθηκε με τον αργυρό σταυρό στρατιωτικής αξίας.

Πατέρας της ήταν ο Ρομπέρτο ντε Μπελεγκάρντε που καταγόταν από παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Γαλλίας, τους Σεντ-Λαρί βαρόνοι του Μπελεγκάρντε (γαλλικά : de Saint-Lary, baron de Bellegarde). 

Ήταν η πρώτη πρωταθλήτρια στο Εθνικό πρωτάθλημα της Ιταλίας στην αντισφαίριση και στο μονό γυναικών το 1913 και το 1914, πρώτη ήταν και στο μεικτό διπλό, το πρώτο που έγινε, το 1913 με συμπαίκτη τον Σούζι. Συμμετείχε και στα διπλά γυναικών με συμπαίκτρια της την αδελφή της Μαργκερίτα. 

Το 1916 κατατάχτηκε ως νοσοκόμα κατά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο και το 1918 έγινε εθελόντρια νοσοκόμα του Ερυθρού σταυρού. Το ίδιο έτος προσβλήθηκε από την Ισπανική γρίπη και πέθανε. Προς τιμήν της η Ιταλική ομοσπονδία αντισφαίρισης διοργάνωνε κύπελλο με το όνομα της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ματεγκριφφόν

Το **Ματεγκριφφόν** ή **Ματεγκριφόν** ήταν μεσαιωνικό κάστρο ευρισκόμενο κοντά στην Μεσσίνα της Σικελίας, αρχικά χτισμένο ως ξύλινο κάστρο από τον Ριχάρδο Α΄, Βασιλέα της Αγγλίας, και κατεστραμμένο προ της αναχώρησης του τελευταίου, το 1191, από την Μεσσίνα με σκοπό την κατάληψη της Κύπρου. Ακόμη μία αναφορά στο συγκεκριμένο κάστρο γίνεται στην διάρκεια των Σικελικών Εσπερινών, ως η τοποθεσία όπου ο Βικάριος του Καρόλου Α΄ της Νάπολης, Ερβέρτος, μαζί με την οικογένειά του, βρήκαν ασφαλές καταφύγιο κατά την διάρκεια της εξέγερσης και μέχρι την επίτευξη συμφωνίας για την ασφαλή τους αναχώρηση.

Το **Ματτεγκριφφόν** ήταν επίσης εναλλακτική ονομασία για το Κάστρο της Άκοβας στην Πελοπόννησο, το οποίο και αποτέλεσε έδρα της Βαρωνίας της Άκοβας, εντός του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, στη διάρκεια του 13ου και 14ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κάστρα στη Σικελία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μεσσίνα
Million Reasons

Το "**Million Reasons**" είναι ένα τραγούδι από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Lady Gaga για το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της, *[[Joanne (Άλμπουμ)|Joanne]]* (2016). Αρχικά κυκλοφόρησε ως promotional single και στις 8 Νοεμβρίου 2016 κυκλοφόρησε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ως δεύτερο single. Το κομμάτι γράφτηκε από την Gaga, τη Hillary Lindsey και τον Mark Ronson και παραγωγοί του είναι ο Ronson, η Gaga και ο BloodPop. Πρόκειται για τραγούδι με country επιρροές, που στιχουργικά αναφέρεται στην  σε μια σχέση.

## Track listing και μορφές
*; Digital Download&#x20;– remix
# "Million Reasons" (KVR remix)&#x20;– 3:27
# "Million Reasons" (Andrelli remix)&#x20;– 4:00

## Κυκλοφορία

## Αναφορές


Κατηγορία:Τραγούδια του 2016
Κατηγορία:Τραγούδια της Lady Gaga
Κατηγορία:Singles του 2016
Ορεινό Ιωαννίνων

Το **Ορεινό** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.   

## Γενικά στοιχεία
Το Ορεινό βρίσκεται δίπλα στα βορειοδυτικά σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία σε υψόμετρο 841 μέτρα και ιστορικά ανήκει στα χωριά του Πωγωνίου. Η παλιά του ονομασία είναι *Μποζανίκο* και έτσι αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ξηροβάλτου. Το 1922 με το ΦΕΚ 19Α - 11/02/1922 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Μποζανίκου ενώ το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Ορεινό. Μέχρι το 2010 ανήκε στο τοπικό διαμέρισμα Ορεινού Ξηροβάλτου του πρώην Δήμου Δελβινακίου του Νομού Ιωαννίνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ξηρόβαλτο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ορεινού Ξηροβάλτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δελβινακίου του Δήμου Πωγωνίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 14 μόνιμους κατοίκους ενώ το 2001 είχε πληθυσμό 14 κατοίκους.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Βάργαλα

thumb|upright=2|Ερείπια των Βαργάλων.
Τα **Βάργαλα** () ήσαν αρχαία πόλη στη Βόρεια Μακεδονία, ενώ ευρίσκονται εντός του σημερινού Δήμου του Κάρμπιντσι, σε κοντινή απόσταση του χωριού Κοζυάκ και σε απόσταση 15 χιλιομέτρων στα βόρεια της πόλης του Στιπ. Ο αρχαιολογικός τόπος καλύπτει έκταση πέντε στρεμμάτων και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ερείπια ενός αμυνικού τείχους, τριών βασιλικών και δύο δεξαμενές οι οποίες χρησίμευαν για το πάτημα των σταφυλιών.

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά το 371, ενώ, στην συνέχεια, εκ νέου το 415, εντός των πρακτικών της Συνόδου της Χαλκηδόνας. Το όνομά της είναι θρακικής προελεύσεως, ενώ ευρισκόταν επί των συνόρων μεταξύ των ρωμαϊκών επισκοπών της Μακεδονίας, της Θράκης και της Δακίας. Τα Βάργαλα ήσαν αρχικώς αποικία, η οποία φιλοξένησε ρωμαϊκές λεγεώνες στα τέλη του 4ου αιώνα, ενώ στην συνέχεια αποτέλεσαν επισκοπική έδρα στην διάρκεια του 5ου και 6ου αιώνα. Δέχθηκαν επίθεση από τους Αβάρους, ενώ στην συνέχεια κατελήφθησαν από τους Σλάβους στην διάρκεια του 7ου αιώνα και εγκαταλείφθηκαν.

Στα νοτιοανατολικά του αρχαιολογικού τόπου, πλησίον του αμυντικού τείχους, ευρίσκεται η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ανεγερθείσα μεταξύ του 9ου και 10ου αιώνα.

## Δείτε επίσης
* Καρμπιντσί
* Ιστορία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας
* Ύστερη Αρχαιότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Δήμος Καρμπίντσι
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις
Εκκλησία Αγίου Γεωργίου του Γκορνί Κοζυάκ

Η **Εκκλησία Αγίου Γεωργίου** () είναι Ορθόδοξη εκκλησία ευρισκόμενη πλησίον του αρχαιολογικού τόπου των Βαργάλων, εντός του Δήμου του Καρμπιντσί, στα ανατολικά της Βόρειας Μακεδονίας.

## Περιγραφή
Η ημερομηνία ανέγερσης της εκκλησίας είναι άγνωστη, ωστόσο η αρχιτεκτονική της αντιστοιχεί σε εκείνη των περιόδων βασιλείας του Συμεών Α΄ και του Μπορίς Α΄ της Βουλγαρίας, οι οποίοι έζησαν στην διάρκεια του 9ου αιώνα. Η εκκλησία είναι τετραγωνικού σχήματος, με δύο τρούλους. Το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με τρία στρώματα τοιχογραφιών, οι οποίες φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ του 13ου και του 14ου αιώνα. Οι πλέον πρόσφατες εξ'αυτών φαίνεται να φιλοτεχνήθηκαν από εικονογράφους.

## Δείτε επίσης
* Κοζυάκ
* Βάργαλα
* Εκκλησία Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Στιπ)
* Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανατολική Ορθοδοξία στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Δήμος Καρμπίντσι
Γκορνι Κοζυακ
Κοζυάκ

Το **Κοζυάκ** ή **Κοζιάκ** () είναι χωριό ευρισκόμενο στα ανατολικά της Βόρειας Μακεδονίας, εντός του Δήμου του Καρμπιντσί. Το χωριό αριθμούσε 147 κατοίκους το 2002. Ευρίσκεται σε κοντινή απόσταση των Βαργάλων, αρχαία ρωμαϊκή πόλη της οποίας σώζονται ερείπια, καθώς και η Εκκλησία Αγίου Γεωργίου του Γκορνί Κοζυάκ, μια εκ των παλαιότερων της Βόρειας Μακεδονίας.

## Δημογραφία
Στην διάρκεια της απογραφής του 2002, το χωριό αριθμούσε:
* Σλαβομακεδόνες: 145
* Σέρβους: 2

## Δείτε επίσης
* Δήμος του Καρμπιντσί

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά Δήμου Καρμπίντσι
Βατιάς Μεσσηνίας

Ο **Βατιάς** είναι μικρός οικισμός κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.

## Τοποθεσία
Ο οικισμός βρίσκεται στην πεδιάδα-κάμπο του Λαγκουβάρδου, βορειοδυτικά των Γαργαλιάνων, σε υψόμετρο 42-50 μέτρα. Σε απόσταση περίπου 800 μέτρων από τον οικισμό βρίσκεται η παραλία του Λαγκουβάρδου και οι ακτές του Ιονίου Πελάγους. Η απόστασή του από τους Γαργαλιάνους είναι περίπου 4,5 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 3,5 χιλιόμετρα.

## Ιστορία
Ο Βατιάς είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1981, και προσαρτήθηκε στη δημοτική κοινότητα Γαργαλιάνων, ως και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Γαργαλιάνων, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

## Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 13 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, εκτός από τους ελαιώνες, και διάφορες άλλες εποχικές και ποτιστικές καλλιέργειες.

## Κτίρια και αξιοθέατα
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων ή εκκλησία, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στους Γαργαλιάνους και τον Μάραθο. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το εκκλησάκι της Παναγούλας του Λαγκουβάρδου (Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου), το οποίο υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας και στο οποίο κάθε χρόνο γιορτάζεται η Εορτή της Παναγίας, παραμονή και ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο. Σημαντικό αξιοθέατο στην περιοχή του Βατιά είναι η *Παραλία του Λαγκουβάρδου*.

## Φωτογραφίες

Vatias-Lagouvardos-Panagoula08.jpg|Το εκκλησάκι της "Παναγούλας" του Λαγκουβάρδου (Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου).
Vatias07-Proti.jpg|Άποψη της νήσου Πρώτης από τον Βατιά.
Vatias06-Lagouvardos.jpg|Η θέα του Λαγκουβάρδου από τον Βατιά.


## Δείτε επίσης
* Γαργαλιάνοι
* Δήμος Τριφυλίας
* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
* Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας
* πρώην Δήμος Γαργαλιάνων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Τριφυλίας , από την ιστοσελίδα: www.dimostrifylias.gr του Δήμου Τριφυλίας.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Τζιοβάνι Μπαλμπί ντι Ρομπέκο

Ο **Τζιοβάνι "Μίνο" Μπαλμπί ντι Ρομπέκο** (*[[ιταλικά]] : Giovanni Balbi di Robecco*) (Γένοβα 19 Νοεμβρίου 1893- Νόλε 24 Νοεμβρίου 1964) ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και ποδοσφαιριστής. Καταγόταν από παλιά οικογένεια ευγενών της Αλεσσάντρια που κατείχαν τον τίτλο του κόμη. Μετά από μικρή καριέρα στο ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την αντισφαίριση κατακτώντας τίτλους.

## Καριέρα στο ποδόσφαιρο
Έπαιξε ποδόσφαιρο στην Τζένοα όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα δεύτερων ομάδων το 1904 νικώντας στον τελικό την Γιουβέντους. Ήταν στους αναπληρωματικούς της δεύτερης ομάδας κι την επόμενη χρονιά έπαιξε στον αγώνα με την Αντρέα Ντόρια (4-0) όπου η Τζένοα κέρδισε την πρόκριση στα ημιτελικά της περιφέρειας Λιγουρίας.

Στην Τζένοα έπαιξε πέντε σεζόν κι έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ομάδα στις 9 Μαρτίου 1905 σε αγώνα εναντίον της Μιλανέζε. Την χρονιά αυτή η Τζένοα κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Ιταλίας με τον Μπαλμπί να έχει δύο συμμετοχές.

## Καριέρα στην αντισφαίριση
Στην αντιφαίριση ήταν μέλος του "τένις κλαμπ Γένοβας", όπου γράφτηκε αφού σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1905. 

Ήταν πρωταθλητής Ιταλίας στο απλό το  1914, 1921, 1926 και 1927, στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1914, 1920, 1921, 1922 και το 1926. Το 1914 κέρδισε το διεθνές τουρνουά της Νάπολης.

Με την Ιταλία έπαιξε στο Κύπελλο Ντέιβις δύο φορές. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920 στο απλό όπου αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο και στο διπλό αντρών όπου με συμπαίκτη τον Τσέζαρε Κολόμπο αποκλείστηκαν στα προημιτελικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα
Απολλώνιος ο Ηροφίλειος

Ο **Απολλώνιος ο Ηροφίλειος** ήταν ιατρός, ο οποίος άκμασε το δεύτερο μισό του 1ου αι. π.Χ. ή το αργότερο το πρώτο μισό του 1ου μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια. Υπήρξε οπαδός του Ηροφίλου, διάσημου ιατρού της ελληνιστικής περιόδου, ιδρυτή ομώνυμης ιατρικής σχολής, και μαθητής του Χρυσέρμου.

Υπήρξε σύγχρονος του Στράβωνα, ο οποίος τον μνημονεύει ως ιατρό, που ανήκει στη Σχολή του Ηροφίλου. Επίσης, ο Αθήναιος ο Nαυκρατίτης στο έργο του *[[Δειπνοσοφισταί]]* αναφέρεται στον Απολλώνιο τον Ηροφίλειο και το σύγγραμμά του *Περὶ μύρων*. Ο Γαληνός, από τον οποίο προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος των γνώσεών μας για τον Απολλώνιο και ειδικότερα για το φαρμακολογικό του έργο, τον αποκαλεί ως *ὁ Ἀπολλώνιος* ή *Ἀπολλώνιος ὁ Ηροφίλειος*.

Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι, αν και στην ιστορία της ελληνορωμαϊκής ιατρικής επιβιώνουν αρκετοί ιατροί με το όνομα *Ἀπολλώνιος*, η σύγχρονη ιστοριογραφία  θεωρεί ότι ο *Ἀπολλώνιος ὁ Ἡροφίλειος* και ο *Ἀπολλώνιος ὁ Μῦς* ταυτίζονται στο ίδιο πρόσωπο.

## Έργα
Από τα έργα του, τα οποία έχουν απολεσθεί, είναι γνωστοί τρεις τίτλοι: 
* Περὶ εὐπορίστων φαρμάκων 
* Περὶ τῆς Ἡροφίλου αἱρέσεως 
* Περὶ μύρων

## Πηγές
* Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήναː Ε.Κ.Π.Α. 2016.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Αφρόδας

Ο **Αφρόδας** ήταν ιατρός ο οποίος έζησε περί το δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ.  Αποσπάσματα των έργων του έχουν διασωθεί μέσω του Αρχιγένη και του Γαληνού. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φαρμακολογία και έγραψε μεγάλο αριθμό φαρμακολογικών έργων καθώς είναι συχνές οι παραθέσεις από τον Γαληνό χωρίων με τον χαρακτηρισμό «*ἐκ τῶν ᾿Αφρόδα*». Επίσης, φαίνεται ότι ο Ανδρόμαχος ο νεότερος εκτιμούσε ιδιαίτερα το έργο του Αφρόδα. Σε σύνολο δεκαέξι αναφορών στη Γαληνική Συλλογή σχετικά με φαρμακοθεραπείες του Αφρόδα οι επτά περιέχονται σε αποσπάσματα έργων του Ανδρομάχου.

## Πηγές
Κουτρούμπας Δημήτριος. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήναː Ε.Κ.Π.Α. 2016.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Τσέζαρε Κολόμπο

Ο **Τσέζαρε Κολόμπο** (*[[ιταλικά]] : Cesare Colombo*)  (Λα Σπέτσια 1899 - 1945), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Στο εθνικό πρωτάθλημα της Ιταλίας ήταν πρώτος στο απλό το 1919 και το 1922, στο διπλό αντρών το 1913, 1919, 1921, 1922, και στο διπλό μεικτό το 1919, 1920 και το 1925. 

Είχε συμμετάσχει στο  "International Lawn Tennis Challenge" το 1920, το 1922, και το 1925. Στο Γουίμπλεντον το 1922 όπου δεν κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο. Στο Ρολάν Γκαρός συμμετείχε το 1926 όπου αποκλείστηκε πάλι στον πρώτο γύρο. Συμμετείχε και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σε σκληρό τερέν το 1921 και το 1923, στο Διεθνές πρωτάθλημα της Ιταλίας και σε άλλα μικρότερα τουρνουά.

Στο Κύπελλο Ντέιβις συμμετείχε με την Ιταλία το 1922, 1923, 1924 και το 1925 σημειώνοντας 11 ήττες.

Είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920 στο απλό όπου αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο και στο διπλό αντρών όπου με συμπαίκτη τον Μίνο Μπαλμπί αποκλείστηκαν στα προημιτελικά και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Ροζέτα Γκαλιαρντί αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Τζίνο ντε Μαρτίνο

Ο **Τζίνο ντε Μαρτίνο** () ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και διοικητικός παράγοντας του ίδιου αθλήματος.

Ο Μαρτίνο το 1894 έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ιταλικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης και ταυτόχρονα ήταν και αθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν ο πρώτος πρωταθλητής Ιταλίας το 1895 στο απλό αλλά και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον αδελφό του Ουμπέρτο.

Ήταν ο πρώτος Ιταλός αντισφαιριστής που αγωνίστηκε σε τουρνουά Γκράντ Σλαμ, το 1911 έπαιξε στο Γουίμπλεντον όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο. Την ίδια χρονιά (1911) ήταν και πάλι πρωταθλητής Ιταλίας στο απλό και παίρνει μια σημαντική νίκη επί του Άντονι Γουίλντινγκ στο Γουίμπλεντον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Λιονέλο ντε Μινερμπί

Ο **Λιονέλο ντε Μινερμπί** (*[[ιταλικά]] : Lionello De Minerbi*)  (Παρίσι 20 Οκτωβρίου 1873 - Ρώμη 17 Δεκεμβρίου 1937), ήταν Ιταλός, Γαλλικής καταγωγής, πρωταθλητής της αντισφαίρισης, ποδοσφαιριστής και πολιτικός.

## Βιογραφία
Αφού αφιέρωσε τον εαυτό του στον αθλητισμό σε υψηλό επίπεδο τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στην αντισφαίριση, ταυτόχρονα είχε πτυχίο μηχανικού και ήταν αναπληρωτής βουλευτής για περισσότερο από δέκα χρόνια, από τον Μάρτιο του 1909 έως τον Σεπτέμβριο του 1919 κατά τη διάρκεια της ΧΧΙΙΙ και XXIV νομοθετικής βουλής του Βασιλείου της Ιταλίας.

Ο γιος του Όσκαρ, που γεννήθηκε και αυτός στο Παρίσι το 1908, ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αφιερώνοντας τον εαυτό του στην αντισφαίριση.

## Αθλητική καριέρα
Κέρδισε τρία πρωταθλήματα Ιταλίας στην αντισφαίριση στο απλό το 1896, 1897 και το 1898. Στη συνέχεια, το 1931, ο γιος του Όσκαρ κατέκτησε κι αυτός το πρωτάθλημα Ιταλίας ακολουθώντας τα βήματα του.

Ο Μινερμπί ήταν μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας Τορίνο από το 1897 με την οποία συμμετείχε στο πρώτο ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου το 1898 όπου αποκλείστηκε στα ημιτελικά της τελικής φάσης του πρωταθλήματος διεκδικώντας τον τίτλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ιταλοί βουλευτές και γερουσιαστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ
Κατάλογος ηφαιστείων στην Ελλάδα

Αυτή είναι μια λίστα των ενεργών και ανενεργών ηφαιστείων στην Ελλάδα.

## Παραπομπές
* Schwandner, F.M. (1998). Polyphase Meso-Cenozoic Structural Development on Poros Island (Greece). *Bulletin of the Geological Society of Greece* **32** + (1): 129-136. 
* Aegina island History.
* Richard V. Fisher, Grant Heiken, Jeffrey Hulen, Volcanoes: Crucibles of Change, Princeton University Press, 1997
* G. C. Georgalas, Catalogue of the Active Volcanoes of the World: Greece, 1951

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ελλάδας
Όρος Μαχιάδα

Η **Μαχιάδα** ή **Μαχιά** (Βουλγαρικά: Махиада, Τούρκικα: Mahya Dağı) (1031 μ) είναι κορυφή ενός βουνού στην Τουρκία. Είναι η υψηλότερη κορυφή του ορεινού όγκου Στράντζα, καθώς και του ευρωπαϊκού τμήματος της Τουρκίας.

## Κλίμα
Το κλίμα που περιβάλλει το βουνό είναι μεσογειακό, με τη μέση ετήσια θερμοκρασία να είναι 12 °C. Θερμότερος μήνας είναι ο Αύγουστος, στους 22 °C, και ο πιο κρύος ο Δεκέμβριος, στους 0 °C. Η μέση βροχόπτωση είναι 890 χιλιοστά ετησίως. Ο πιο υγρός μήνας είναι ο Οκτώβριος, με 126 χιλιοστά βροχής και ο πιο ξηρός ο Ιούλιος, με 20 χιλιοστά.

Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία του Κιρκλαρελί
Ανεμόμυλος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ανεμόμυλος** είναι γνωστά τα:

*ο ανεμόμυλος, αιολική μηχανή οριζόντιου άξονα περιστροφής η οποία χρησιμοποιήθηκε για την άλεση των δημητριακών και την άντληση νερού

οι οικισμοί:
*ο Ανεμόμυλος Καλαμάτας Μεσσηνίας
*ο Ανεμόμυλος Μεθώνης Μεσσηνίας
*ο παλαιότερος οικισμός Ανεμόμυλος Αχαΐας, αυτόνομος από το 1961 έως και το 2001. Σήμερα ανήκει στα Τσουκαλαίικα Αχαΐας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ανεμόμυλος Μεσσηνίας

Υπάρχουν δυο οικισμοί με το όνομα **Ανεμόμυλος Μεσσηνίας**:

*ο Ανεμόμυλος Καλαμάτας Μεσσηνίας
*ο Ανεμόμυλος Μεθώνης Μεσσηνίας
Αμπαζούρ

thumb|right|300px|Λάμπα με αμπαζούρ
Το **αμπαζούρ** είναι στοιχείο της αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων. Είναι χρήσιμο και συχνά καλαίσθητο κάλυμμα του λαμπτήρα για την επίτευξη κάποιου από τους εξής σκοπούς:
# την προστασία των οφθαλμών από το πολύ έντονο και απευθείας φως,
# τον περιορισμό της προβολής του φωτός στο συγκεκριμένο μέρος κάτω από το λαμπατέρ,
# την δημιουργία απαλής ατμόσφαιρας μέσω των ρομαντικών χρωμάτων και του ημίφωτου.

## Πηγές
* Wilhelm Gerster: *Moderne Beleuchtungssysteme für drinnen und draussen.* Compact Verlag, München 1997, ISBN 3-8174-2395-0.
* Winfrid Hauke, Rolf Thaele, Günter Reck: *RWE Energie Bau-Handbuch.* 12. Ausgabe, Energie-Verlag, Heidelberg 1998, ISBN 3-87200-700-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Φωτισμός
Κατηγορία:Έπιπλα
Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
Τζόρτζιο ντε Στέφανι

Ο **Τζόρτζιο ντε Στέφανι** (*[[ιταλικά]] : Giorgio De Stefani*)  (Βερόνα 4 Φεβρουαρίου 1904 - Ρώμη 28 Οκτωβρίου 1992), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Εξελέγη το 1951 μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, πρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας αντισφαίρισης το 1955 και το 1962-1967, και πρόεδρος της Ιταλικής ομοσπονδίας την περίοδο 1958-1969.

Ως παίκτης ήταν νούμερο ένα στην Ιταλική αντισφαίριση για το 1933. Πρωταθλητής Ιταλίας στο απλό το 1930 και στο διπλό το 1939. Το 1932 ήταν η πρώτος Ιταλός που αγωνίσθηκε σε τελικό του Ρολάν Γκαρός όπου έχασε από τον Ανρί Κοσέ με 6-0 6-4 4-6 6-3. Το 1934 ήταν φιναλίστ στο Διεθνή πρωτάθλημα της Ιταλίας. Στο Ρολάν Γκαρός, εκτός από τον τελικό του 1932, έφτασε στους ημιτελικούς το 1934 και στα προημιτελικά το 1931. Το 1934 έφτασε στην ένατη θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο απλό το 1934 και το 1938 και δεύτερος το 1937.

Στο Κύπελλο Ντέιβις με την Ιταλία σε 12 διοργανώσεις όπου πήρε μέρος, σημείωσε 41 νίκες και 21 ήττες στο απλό και 3 νίκες και 1 ήττα στο διπλό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Φεντερίκο Μπαρότσι

Ο **Φεντερίκο Μπαρότσι** (ιταλ.:*Federico Barocci*, περ. 1535 - 30 Σεπτεμβρίου 1612) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Ουρμπίνο και, εκτός από δύο ταξίδια στην Ρώμη στην αρχή της σταδιοδρομίας του, εκεί έζησε και δημιούργησε. Λέγεται ότι εγκατέλειψε τις τοιχογραφίες του στο Καζίνο του Πίου Δ΄ στους Κήπους του Βατικανού, φοβούμενος μήπως οι αντίζηλοί του τον δηλητηριάσουν. Αυτή η υπερευαίσθητη ιδιοσυγκρασία του φαίνεται στο έργο του που αποτελείται κυρίως από θρησκευτικά θέματα, με επιρροές από τους Κορρέτζο και Ραφαήλ (που προερχόταν κι αυτός από το Ουρμπίνο), οι οποίες διοχετεύτηκαν σε μιαν άκρως προσωπική και ευαίσθητη απόδοση.   

Τα χρώματά του είναι έντονα αλλά αρμονικά και μολονότι οι εικόνες του προδίδουν εσώτερη τρυφερότητα, ο συνολικός χειρισμός έχει μεγάλο σφρίγος. Μολονότι εργάστηκε μακριά από τα κύρια κέντρα τέχνης, τα έργα του είχαν μεγάλη ζήτηση και ανάμεσα στους πάτρωνές του περιλαμβάνεται και ο αυτοκράτορας Ροδόλφος Β΄.  

Ο Μπαρότσι ισχυριζόταν μονίμως ότι ήταν άρρωστος αλλά είχε μια μακρά και παραγωγική σταδιοδρομία τόσο ως σχεδιαστής όσο και ως ζωγράφος. Ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες που έκαναν χρήση της χρωματιστής κιμωλίας. Θεωρείται ο μεγαλύτερος και περισσότερο προσωπικός ζωγράφος της εποχής του στην κεντρική Ιταλία και ορισμένα χαρακτηριστικά των έργων είναι εντελώς μανιεριστικά, όπως η ασαφής μεταχείριση του χώρου και τα κυματιστά ενδύματα. Αλλά η σταθερότητα και η ζωντάνια του παραπέμπουν στο μπαρόκ. Ο διακεκριμένος ιστορικός του μπαρόκ Μπελόρι, τον θεωρούσε τον μεγαλύτερο Ιταλό ζωγράφο της εποχής του και τον οίκτιρε που «μαράζωνε στο Ουρμπίνο».


File:Deposizione-dalla-croce_federico-barocci.png|* Αποκαθήλωση*, 1569, Περούτζα, Cattedrale di San Lorenzo
File:Federico_Barocci_-_La_Madonna_del_Gatto.jpg|*Madonna del Gatto *, 1575, Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη
File:Federico_Barocci_-_Madonna_del_Popolo_-_Google_Art_Project.jpg|* Madonna del Popolo*, 1579, Φλωρεντία, Ουφίτσι
File:Federico_Barocci_-_Annunciation_-_WGA1286.jpg|*Ευαγγελισμός*,  μεταξύ 1582 και 1584, Ρώμη, Βατικανή Πινακοθήκη
File:Federico_Barocci,_Portrait_de_jeune_homme.jpg|*Προσωπογραφία νέου*, μεταξύ 1580 και 1590, Στρασβούργο, Musée des Beaux-Arts 
File:Barocci-Circoncision-Louvre.jpg|*Η Περιτομή*, 1590, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου     
File:Barocci_Annunciation.jpg|*Ευαγγελισμός*, 1592–96, Περούτζα, Santa Maria degli Angeli
File:Barocci1.jpg|*Η Γέννηση*, 1597, Μαδρίτη, Μουσείο του Πράδο
File:Aeneas'_Flight_from_Troy_by_Federico_Barocci.jpg|*Η φυγή του Αινεία από την Τροία*, 1598, Ρώμη, Γκαλλερία Μποργκέζε	
File:Barocci_Entombment.jpg|*Η Ταφή*, Nysa (Πολωνία), Muzeum


## Παραπομπές


## Πηγή
“The Consice Oxford Dictionary of Art and Artists”, Ian Chilvers (editor) – Oxford University Press 1990

 
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Βάλντεμαρ Γ΄, δούκας του Σλέσβιχ

Ο **Βάλντεμαρ Γ΄, δούκας του Σλέσβιχ** ή **Βάλντεμαρ Άβελσον** (*Valdemar 3. af Slesvig*, ... - 1257), δούκας του Σλέσβιχ (1253 - 1257) ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Άβελ της Δανίας και της Ματθίλδης του Χόλσταϊν. Την εποχή που δολοφονήθηκε ο πατέρας του (1252) βρισκόταν αιχμάλωτος του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας κάτι που επέτρεψε στον μικρότερο αδελφό του πατέρα του Χριστόφορο Α΄ να εκλεγεί νέος βασιλιάς της Δανίας. Οι συγγενείς της μητέρας του ωστόσο οι οποίοι κατείχαν το δουκάτο του Σλέσβιχ κατόρθωσαν να τον ελευθερώσουν (1253) κάτι που επέτρεψε στον Βάλντεμαρ να γίνει δούκας του Σλέσβιχ και να πολεμήσει τον θείο του Χριστόφορο ο οποίος ήθελε να ακυρώσει την γενεαλογική γραμμή του πατέρα του και να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στον θρόνο της Δανίας. Τα 4 χρόνια που ο Βάλντεμαρ ήταν δούκας του Σλέσβιχ τα σπατάλησε σε εμφύλιους πολέμους εναντίον του θείου του. 
Πέθανε πολύ πρόωρα (1257) και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Έρικ Α΄, δούκας του Σλέσβιχ, τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σλέσβιχ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ
Έρικ Α΄, δούκας του Σλέσβιχ

Ο **Έρικ Α΄, δούκας του Σλέσβιχ** ή **Έρικ Άβελσον** (*Erik Abelsøn*, 1241 - 27 Μαΐου 1272) Δανός πρίγκιπας και δούκας του Σλέσβιχ (1260 - 1272) ήταν δεύτερος γιος του Άβελ της Δανίας και της Ματθίλδης του Χόλσταϊν. Μετά τον πρόωρο θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Βάλντεμαρ Γ΄ του Σλέσβιχ τον διαδέχθηκε στο δουκάτο του Σλέσβιχ (1257) αλλά ο θείος και επικυρίαρχος του Χριστόφορος Α΄ της Δανίας αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει. Ο Έρικ Α΄ συμμετείχε σε συνασπισμό του επισκόπου Πέτερ Μπάνγκ του Ρόσκιλε και του πρίγκιπα Τζαρομάρ Β΄ του Ρύγκεν εναντίον του θείου του Χριστόφορου, έλαβε μέρος και στην στρατιωτική εκστρατεία που είχε ως αποτέλεσμα την κατάκτηση της Κοπεγχάγης (1259), μετά τον θάνατο του Χριστόφορου δημιουργήθηκε το δουκάτο του Σλέσβιχ υπό τον νέο δούκα Έρικ Ε΄ (1260). Η βασιλομήτωρ Μάργκαρετ Σαμπίρια και κηδεμόνας του ανήλικου Έρικ Ε΄ της Δανίας φοβήθηκε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του δούκα ο οποίος κατόρθωσε να νικήσει τον βασιλικό στρατό στην *μάχη του Λοχέντ*ε συλλαμβάνοντας τον νεαρό βασιλιά Έρικ και την μητέρα του, το αποτέλεσμα ήταν να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα με την συνθήκη του 1264. Πέθανε αιφνίδια στις 27 Μαΐου 1272 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σλέσβιχ.

## Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Μαργαρίτα, κόρη του Γιαρομάρ Β΄ πρίγκιπα του Ρύγκεν παιδιά του ήταν:
* Μαργαρίτα απεβ. μετά το 1313, παντρεύτηκε τον Χέλμολντ Γ΄ κόμη του Σβερίν.
* Βάλντεμαρ Δ΄ π.1265-1312, δούκας του Σλέσβιχ.
* Έρικ ο *Μακροσκελής* 1272-1310, κύριος του Λάνγκελαντ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ
Βάλντεμαρ Δ΄, δούκας του Σλέσβιχ

Ο **Βάλντεμαρ Δ΄, δούκας του Σλέσβιχ** ή **Βάλντεμαρ Δ΄ Έρικσον** (1265 - 1312), δούκας του Σλέσβιχ (1283 - 1312) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Έρικ Α΄ του Σλέσβιχ και της Μαργαρίτας της Ρουγκίας. Όταν πέθανε ο πατέρας του ήταν μόνο 10 ετών, ο φεουδαρχικός του κυρίαρχος και θείος του Έρικ Ε΄ της Δανίας αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει δούκα του Σλέσβιχ. Το 1283 μετά από μια συνάντηση στο Βόρντινγκμποργκ και ύστερα από μεγάλη πίεση από Δανούς ευγενείς ο βασιλιάς δέχθηκε να τον αναγνωρίσει δούκα του Σλέσβιχ και να του παραχωρήσει το Φλένσμπουργκ.

Ο Βάλντεμαρ ωστόσο δεν έμεινε ικανοποιημένος με τις πενιχρές παραχωρήσεις του Δανού βασιλιά, ζήτησε το νησί του Αλς και τα εδάφη του Σλέσβιχ αλλά ο Έρικ Ε΄ πάλι το αρνήθηκε (1284). Ο Βάλντεμαρ κατέλαβε την Αλς με στρατό, προχώρησε βορειότερα προκειμένου να ζητήσει τη βοήθεια των βασιλέων της Νορβηγίας και της Σουηδίας αλλά συνελήφθη από τον Δανό βασιλιά (1285) που τον φυλάκισε για έναν χρόνο στο κάστρο του Σόμποργκ, όταν ελευθερώθηκε παραιτήθηκε από τα δικαιώματα του.

Τον Νοέμβριο του 1286 ο Έρικ Ε΄ δολοφονήθηκε η χήρα του Αγνή του Βρανδεμβούργου τον θεώρησε ύποπτο αλλά φοβήθηκε τη δύναμη του δούκα έλλειψη του συζύγου της γι'αυτό αποφάσισε να συμφιλιωθεί μαζί του, να αποδεχτεί τα δικαιώματα του και να τον ορίσει κηδεμόνα του ανήλικου γιου της Έρικ Μένβεντ. Το 1289 επανήλθε η σύγκρουση μεταξύ του δούκα του Σλέσβιχ και της βασιλομήτωρος, ο δούκας συμμάχησε πάλι με τον Έρικ Β΄ της Νορβηγίας εναντίον των Δανών αλλά γνώρισε τη συντριβή στη ναυμαχία του Γκρόνσουντ (1295), αναγκάστηκε να παραιτηθεί από όλα τα δικαιώματα του όπως και από τη νήσο Αλς. Τα επόμενα χρόνια μέχρι τον θάνατο του είχε καλές σχέσεις με τη βασιλική οικογένεια, τον υποστήριξε στους πολέμους του με τη Σουηδία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, συμμετείχε και σε ένα εκπληκτικό τουρνουά που διοργανώθηκε από τον Έρικ ΣΤ΄ στο Ροστόκ.

Ο Βάλντεμαρ Δ΄ Έρικσον πέθανε την άνοιξη του 1312 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σλέσβιχ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Β΄ του Σλέσβιχ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνο:
* Ερρίκος Β΄ 1290-1325, δούκας του Σλέσβιχ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφικό Λεξικό της Δανίας

Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ
Γκάους (μονάδα μέτρησης)

Το **γκάους** **(gauss)**, συντομογραφία G ή Gs, είναι μονάδα μέτρησης της πυκνότητας της μαγνητικής ροής (ή μαγνητικής επαγωγής) (**Β**) του cgs. Η ονομασία προέρχεται από τον  Γερμανό μαθηματικό και φυσικό Καρλ Φρίντριχ Γκάους. Ένα gauss ορίζεται ως ένα maxwell ανά τετραγωνικό εκατοστό. Το σύστημα cgs έχει αντικατασταθεί από το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI), το οποίο χρησιμοποιεί το Τέσλα (μονάδα T), όπως η μονάδα της πυκνότητας της μαγνητικής ροής. Ένα gauss ισούται με 10 −4 tesla (100 μΤ), οπότε 1 tesla = 10.000 gauss.

## Όνομα μονάδας και σύμβαση
Όπως και με όλες τις μονάδες, τα ονόματα των οποίων προέρχονται από επώνυμο προσώπου, το πρώτο γράμμα από το σύμβολο του είναι κεφαλαίο (G), αλλά όταν  είναι γραμμένο, θα πρέπει να είναι γραμμένο με πεζά (gauss), εκτός και αν ξεκινά μια πρόταση.

## Μετατροπές μονάδων
Σύμφωνα με το σύστημα CGS (ή cgs), το γκάους (gauss) είναι  μονάδα  πυκνότητας της μαγνητικής ροής **Β** και το ισοδύναμο του esu/cm2, ενώ oersted είναι η μονάδα μαγνητ<nowiki/>ικού πεδίου **H**. Ένα Τέσλα είναι ίσο με 104 gauss και ένα Αμπέρ ανά μέτρο είναι ίσο με το 4 × 10−3 oersted.

Οι μονάδες για τη μαγνητική ροή Φ, το οποίο είναι το ολοκλήρωμα του μαγνητικού πεδίου πάνω σε μια περιοχή, είναι το Βέμπερ (Wb) στο SI και το maxwell (Mx) στο σύστημα cgs. Ο συντελεστής μετατροπής είναι 108, αφού ροή είναι το ολοκλήρωμα του πεδίου πάνω σε μια περιοχή, έχοντας τις μονάδες του τετραγώνου της απόστασης, έτσι 104 (μαγνητικό πεδίο συντελεστής μετατροπής) φορές το τετράγωνο του 102 (γραμμική απόσταση συντελεστής μετατροπής, *δηλαδή*, εκατοστών ανά μέτρο). 108=104X
(102)2.

## Τυπικές τιμές
* **10<sup>−9</sup>-10<sup>−8</sup> gauss** – το μαγνητικό πεδίο του ανθρώπινου εγκεφάλου
* **10<sup>−6</sup>-10<sup>−3</sup> gauss** – το μαγνητικό πεδίο στα Γαλαξιακά μοριακά σύννεφα
* **0,25–0,60 gauss** – το Γήινο μαγνητικό πεδίο στην επιφάνειά του.
* **25 gauss** – το μαγνητικό πεδίο του πυρήνα της Γης
* **50 gauss** – ένα τυπικό ψυγείο μαγνήτη
* **100 gauss** – ο μαγνήτης σιδήρου
* **1500 gauss** - εντός ενός sun spot 
* **16.000 22.000 gauss** - κορεσμός σε υψηλής διαπερατότητας κράματα σιδήρου που χρησιμοποιείται στους μετασχηματιστές
* **600-70.000 gauss** – μαγνητική τομογραφία στην ιατρική
* **10<sup>12</sup>-10<sup>13</sup> gauss** – η επιφάνεια ενός αστέρα νετρονίων
* **4×10<sup>13</sup> gauss** – το όριο στην κβαντική ηλεκτροδυναμική.
* **10<sup>15</sup> gauss** – το μαγνητικό πεδίο σε ορισμένα πρόσφατα δημιουργημένα μάγναστρα
* **10<sup>17</sup> gauss** – το ανώτατο όριο μαγνητισμού για έναν αστέρα νετρονίων

## Δείτε επίσης
* Καρλ Φρίντριχ Γκάους
* Μαγνητικό πεδίο

## Αναφορές


Κατηγορία:Σύστημα μονάδων CGS
Κατηγορία:Μονάδες ηλεκτρομαγνητισμού
Ορλάντο Σίρολα

Ο **Ορλάντο Σίρολα** (*[[ιταλικά]] : Orlando Sirola*)  (Φιούμε 30 Απριλίου 1928 - Μπολόνια 13 Νοεμβρίου 1995), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Σίρολα ξεκίνησε να παίζει αντισφαίριση  σαν παιδί δείχνοντας το ταλέντο του αλλά λόγω του πολέμου αναγκάστηκε να σταματήσει προσωρινά και στη συνέχεια να ασχοληθεί με το άθλημα ξανά το 1951. Με τον Νίκολα Πιετραντζέλι στα διπλά ανδρών έγραψαν ιστορία στο Ιταλικό τένις με τη νίκη τους στο Ρολάν Γκαρός το 1959 και φτάνοντας στον τελικό Γουίμπλεντον το 1956. Το δίδυμο αυτό στα διπλά αντρών είχαν ρεκόρ 42 νίκες, 34 στο Κύπελλο Ντέιβις. Το ίδιο δίδυμο ήταν πρωταθλητές Ιταλίας στο διπλό το 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964 και το 1965.

Στο απλό, στο Γαλλικό Όπεν έφτασε στους ημιτελικούς το 1960 και στο δεύτερο γύρο το 1958. Στο Γουίμπλεντον έφθασε στο δεύτερο γύρο το 1959 και το 1962. Στο Διεθνές πρωτάθλημα Ιταλίας ήταν τρεις φορές στα προημιτελικά (1954, 1958 και 1960). Φιναλίστ ήταν στο ιταλικό πρωτάθλημα το 1957 χάνοντας από τον Μπέπε Μέρλο και το 1959 χάνοντας από τον Πιετραντζέλι σε τρία σετ.

Στο μικτό διπλό συνεργάστηκε με την Λέα Περίκολι κι έφθασαν στους προημιτελικούς στο Γουίμπλεντον το 1955. Επίσης ήταν δύο φορές πρωταθλητής Ιταλίας το 1956 και το 1959.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο απλό το απλό, και πρώτος στο διπλό αντρών.

Το 1963 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες της Νάπολης.
Στην εθνική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις κατά την περίοδο 1953-1963 ο Σίρολα κέρδισε 22 παιχνίδια κι έχασε 23 στο απλό, έκανε 35 νίκες στο διπλό. Το 1960 και το 1961 στο διπλό, ήταν μέλος της Ιταλικής ομάδας που έφτασε στον τελικό του τουρνουά, πριν χάσει από την Αυστραλία με 1-4 και 0-5. 

Ποτέ δεν έγινε επαγγελματίας και συμμετείχε μόνο σε μεγάλα τουρνουά που προορίζονταν για ερασιτέχνες. Μεταξύ 1969 και 1971 ήταν αρχηγός της εθνικής για το Ντέιβις καπ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Ουμπέρτο Μπέργκαμο

Ο **Ουμπέρτο "Μπίτι" Μπέργκαμο** (*[[ιταλικά]] : Umberto "Bitti" Bergamo*)  (Βερόνα 1 Ιανουαρίου 1930 - Πράτο 12 Οκτωβρίου 1979), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και προπονητής. 

Έφτασε στο δεύτερο γύρο στο μονό στο Ρολάν Γκαρός το 1951, το 1953, το 1955 και το 1957, και έφτασε στον τελικό του τουρνουά της Αθήνας, το Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου, το 1953. Στο διπλό έφθασε στο τρίτο γύρο του Ρολάν Γκαρός το 1951 με συμπαίκτη Γκιουζέπε Μέρλο. Όταν σταμάτησε την αντισφαίριση δούλεψε σε εταιρεία εισαγωγών-εξαγωγών.

Το 1978 κλήθηκε από την Ιταλική ομοσπονδία αντισφαίρισης να αναλάβει την Εθνική ομάδα για το Κύπελλο Ντέιβις. Μετά από μια απογοητευτική πρώτη σεζόν (αποκλεισμός στον πρώτο γύρο 4-1 την Ουγγαρία), στην διοργάνωση του 1979 η Ιταλία του Μπέργκαμο νικά τη σειρά τη Δανία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Μεγάλη Βρετανία και στα ημιτελικά την Τσεχοσλοβακία φτάνοντας στον τελικό του τουρνουά, που θα παιχτεί στα μέσα Δεκεμβρίου στο Σαν Φρανσίσκο εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Μπέργκαμο δεν θα καθήση ποτέ στον πάγκο της Ιταλίας στον τελικό, στις 12 Οκτωβρίου 1979 σε ηλικία  49 ετών σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές της αντισφαίρισης
WB

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **WB** ή **Wb** ή **wb** μπορεί να αναφέρεται:

*Δυτική Βεγγάλη πολιτεία της Ινδίας ως **WB**
*Βέμπερ (μονάδα μέτρησης) ως **Wb**
*Warner Bros. ως **WB**
Φραγκίσκη της Ορλεάνης (1902-1953)

Η **Φραγκίσκη** (γαλλ. *Françoise d'Orléans*, 25 Δεκεμβρίου 1902 – 25 Φεβρουαρίου 1953) του Οίκου της Ορλεάνης ήταν πριγκίπισσα της Ορλεάνης και μετέπειτα πριγκίπισσα της Ελλάδας της Δανίας ως δεύτερη σύζυγος του Χριστόφορου της Ελλάδας και της Δανίας.

## Οικογένεια
Η *Φραγκίσκη Ισαβέλλα Λουίζα Μαρία* γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1902 στο Παρίσι. Ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Ιωάννη, Δούκα του Γκιζ, και της Ισαβέλλας της Ορλεάνης, κόρης του Φιλίππου, Κόμη του Παρισιού. Ο μοναδικός αδελφός της Φραγκίσκης, Ερρίκος, Κόμης του Παρισιού, διαδέχθηκε τον πάτερα τους ως επικεφαλής του Οίκου της Ορλεάνης με το όνομα *Ερρίκος ΣΤ΄*.

Στις 11 Φεβρουαρίου 1929, παντρεύτηκε το Χριστόφορο της Ελλάδας και της Δανίας στο Παλέρμο. Αυτός ο βασιλικός γάμος ήταν ασυνήθιστος για εκείνη την εποχή, καθώς μια Καθολική παντρευόταν έναν μη Καθολικό (ο Χριστόφορος ήταν Έλληνας Ορθόδοξος).  Η Φραγκίσκη και ο Χριστόφορος απέκτησαν ένα παιδί:
* Μιχαήλ (1939 - 2024), Πρίγκιπας της Ελλάδας. Νυμφεύτηκε τη Μαρίνα Καρέλλα και είχε δύο τέκνα:
** Αλεξάνδρα (γενν. 1968), Πριγκίπισσα της Ελλάδας, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Μιρζαγιάντζ.
** Όλγα (γενν. 1971), μέλος της πρώην βασιλική οικογένειας της Ελλάδας, παντρεύτηκε τον Αίμονα του Οίκου της Σαβοΐας.

Η Φραγκίσκη απεβίωσε σε ηλικία 50 ετών στις 25 Φεβρουαρίου 1953 στο Παρίσι και τάφηκε δίπλα στο Χριστόφορο (που είχε αποβιώσει το 1940), στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Τατοΐου.

## Πρόγονοι


## Τίτλοι
*25 Δεκεμβρίου 1902 - 11 Φεβρουαρίου 1929: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Φραγκίσκη της Γαλλίας
*11 Φεβρουαρίου 1929 - 25 Φεβρουαρίου 1953: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Φραγκίσκη της Ελλάδας και της Δανίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Χριστόφορος της Ελλάδας, *Memoirs of HRH Prince Christopher of Greece*, The Right Book Club, London, 1938.
*  Michael of Greece and Henri of Orléans, comte de Paris, *Mon album de famille*, Perrin, 1996. ISBN 2-262-01237-7
*  Michael of Greece, *Mémoires insolites*, Xo, Paris, 2004 ISBN 2-84563-186-3
*  Isabelle, countess of Paris, *Tout m'est bonheur*, Éditions Robert Laffont, Coll. « Vécu », Paris, 1978. ISBN 2-221-00107-9
*  Ricardo Mateos Sainz de Medrano, *La Familia de la Reina Sofίa, La Dinastίa griega, la Casa de Hannover y los reales primos de Europa*, La Esfera de los Libros, Madrid, 2004 ISBN 84-9734-195-3

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας
Φ
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία
Κατηγορία:Έλληνες ευγενείς
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Τατοΐου
Βαλεντίνο Ταρόνι

Ο **Βαλεντίνο Ταρόνι** (*[[ιταλικά]] : Valentino Taroni*)  (Καράτε Ούριο, Κόμο 1915 - Μιλάνο 1997), ήταν Ιταλός πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης.

Προερχόταν από οικογένεια αγροτών, και έγινε αθλητής τυχαία όταν δούλευε ως το παιδί που μάζευε τις μπάλες (Ball boy) στο τένις κλαμπ του Κόμο. Εκεί πρόσεξαν το ταλέντο του και αφού βοηθήθηκε οικονομικά από ένα μέλος του συλλόγου ξεκίνησε την αντισφαίριση.

Στο πρωτάθλημα Ιταλίας ήταν πρώτος στο απλό το 1937, στο διπλό αντρών το 1933, 1935, 1936 και το 1937 και στο διπλό μεικτό το 1937.

Το 1933 κλήθηκε από την ιταλική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1939. Αγωνίστηκε και στο Ρολάν Γκαρός το 1934, το 1937 και το 1938. Αποσύρθηκε από την αντισφαίριση στο ξέσπασμα του Β Παγκοσμίου Πολέμου και μετά τον πόλεμο μετακόμισε στη Νάπολη όπου έγινε προπονητής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές της αντισφαίρισης
Ρολάντο ντελ Μπέλο

Ο **Ρολάντο ντελ Μπέλο** (*[[ιταλικά]] : Rolando Del Bello*)  (Ρώμη 26 Οκτωβρίου 1925 - Νερβιάνο 1 Ιανουαρίου 2002), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης αδελφός του επίσης αντισφαιριστή Μαρτσέλο Ντελ Μπέλο.

Ως παίκτης έφτασε στο τέταρτο γύρο του Γούιμπλεντον το 1949 και στο Ρολάν Γκαρός το 1952. Στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι δύο φορές έφτασε στον τελικό στο διεθνές πρωταθλήματος της Ιταλίας, χάνοντας το 1951 από τους Γιάροσλαβ Ντρόμπνι και Ντίκ Σαβίτ και το 1952 πάλι από τον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι αλλά με συμπαίκτη τον Φρανκ Σέντγκαμ.

Στο Κύπελλο Ντέιβις κατά την περίοδο 1950-1953 κέρδισε 14 και έχασε 10. Ήταν μέλος της Ιταλικής ομάδας που το 1952, έπαιξε στον τελικό των ζωνών στο γρασίδι Αυστραλίας, νικώντας την Ινδία 3-2 και έχασε 5-0 από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο Ιταλικό πρωτάθλημα ήταν πρώτος το 1950, στον απλό και τον τίτλο του διπλού, με συμαπαίκτη με το Μάριο Μπελαρντινέλλι το 1949 και το 1951. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1971 ήταν πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
WISE 1506+7027

Ο ** WISEPC J150649.97+702736.0** (ονομασία, συντομογραφία WISE** 1506+7027**, ή WISE** J1506+7027**) είναι ένας καφέ νάνος που ανήκει στη φασματική κατηγορία T6, και βρίσκεται στον αστερισμό της Μικράς Άρκτου. Απέχει  11,1 (+2,3, -1,3) έτη φωτός από τη Γη, και είναι ένας από τους πλησιέστερους γείτονες. Καφέ νάνοι πιο κοντά στον Ήλιο είναι οι Luhman 16 και WISE 0855-0714. Άλλoι καφέ νάνοι που μπορεί να είναι πιο κοντά στον Ήλιο είναι οι ε Indi Ba και ε Indi Bb σε 11,8 έτη φωτός και WISE 0350-5658 στα 12,1 (+5,2, -1,3) έτη φωτός.

## Ανακάλυψη
Ο **WISE 1506+7027** ανακαλύφθηκε το 2011 από τα δεδομένα που συλλέγονται από το *Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE)* στο υπέρυθρο φως σε μήκος κύματος 40&#x20;cm (16&#x20;in), του οποίου η αποστολή διήρκεσε από το Δεκέμβριο του 2009 έως τον Φεβρουάριο του 2011. Το 2011, o Κιρκπάτρικ και συνάδελφοί του δημοσίευσαν  στο *The Astrophysical Journal Supplement*, την ανακάλυψη 98 νέων καφέ νάνων που βρέθηκαν από το  WISE με στοιχεία που περιλάμβαναν  φασματικούς τύπ<nowiki/>ους M, L, T και Y, μεταξύ των οποίων ήταν και ο WISE 1506+7027.

## Απόσταση
Η τριγωνομετρική παράλλαξη του WISE 1506+7027, που δημοσιεύθηκε το 2013 από *Marsh et al.*, είναι 0,310"  0.042   που αντιστοιχεί σε απόσταση 3,4 (+0,7, -0,4) pc , ή 11,1 (+2,3, -1,3) έτη φωτός.
Η φωτομετρική απόσταση  που εκτιμήθηκε για τον WISE 1506+7027, και δημοσιεύθηκε στην ανακάλυψη του το 2011, είναι 4,9&#x20;pc (16&#x20;έτη φωτός).

## Χώρος κίνησης
Ο WISE 1506+7027 έχει μεγάλη ιδία κίνηση η οποία υπολογίζεται στα 1623 milliarcseconds ανά έτος.

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων της Μικράς Άρκτου

Κατηγορία:Φαιοί νάνοι
Κατηγορία:Αστέρες τύπου T
Κατηγορία:Μικρά Άρκτος