open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χόκαν Σάντμπεργκ

Ο **Χόκαν Σάντμπεργκ** (στα σουηδικά Håkan Sandberg, γεν. 27 Ιουλίου 1958 Ludvika, Σουηδία) είναι Σουηδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού, με σημαντική καριέρα στη χώρα του αλλά και στην Ελλάδα.

Με εντυπωσιακή εμφάνιση (κατάξανθος, ύψος 1,88 μ.) δυνατό διασκελισμό και τεχνικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του, ήταν το ίδιο αποτελεσματικός τόσο στο χαμηλό όσο και στο ψηλό παιχνίδι.

Στη Σουηδία αγωνίσθηκε με τα χρώματα των Orebro και Γκέτεμποργκ αλλά και στην Εθνική Ομάδα της Σουηδίας, πριν μεταγραφεί στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 1984, στο απόγειο της καριέρας του. Ωστόσο, στον πρώτο του επίσημο αγώνα με το Αιγάλεω εκτός έδρας (0-0) εξουδετερώθηκε αναπάντεχα από τον αντίπαλο κεντρικό αμυντικό των γηπεδούχων, Παναγιώτη Σκόνδρα. Ακολούθησαν εντυπωσιακές του εμφανίσεις τα τρία επόμενα χρόνια και το καλοκαίρι του 1987 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό, αλλά δεν κατάφερε να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο απόδοσης και το Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποχώρησε και υπέγραψε στη σουηδική Sundsvall. Με την ΑΕΚ έλαβε μέρος σε συνολικά 80 αγώνες πρωταθλήματος, σημειώνοντας 30 τέρματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ & ΠΡΟΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", 2000)

Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεμπρο ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΙΦ Σούντσβαλ
Myst IV: Revelation

Το ***Myst IV: Revelation*** είναι το τέταρτο μέρος της σειράς βιντεοπαιχνιδιών περιπέτειας *[[Myst]]*, που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Ubisoft για τον Υπολογιστή. Το *Revelation* είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς που κυκλοφόρησε αποκλειστικά σε μορφή DVD-ROM. Όπως το *[[Myst III: Exile]]*, το *Revelation* συνδυάζει pre-rendered γραφικά με ψηφιακά βίντεο, αλλά διαθέτει επίσης και τρισδιάστατα εφέ σε πραγματικό χρόνο για επιπλέον ρεαλισμό.

Η πλοκή του *Revelation* λύνει εκκρεμότητες από το αρχικό *Myst*. Ο παίκτης καλείται από τον Atrus, έναν άνθρωπο ο οποίος δημιουργεί συνδέσμους προς άλλους κόσμους γνωστό ως Ages, γράφοντας ειδικά βιβλία σύνδεσης. Σχεδόν είκοσι χρόνια νωρίτερα, ο Atrus έχει δύο γιους που κατέστρεψαν σχεδόν όλα τα βιβλία του και ήταν φυλακισμένοι, ο Atrus επιθυμεί τώρα να δούμε αν φυλάκιση των γιων του έχει αλλάξει. Ο παίκτης καταλήγει να ταξιδεύει στη φυλακή καθενός από τα αδέλφια, σε μια προσπάθεια να πάρει ο Atrus την κόρη του Yeesha από τους αδελφούς.

Η ανάπτυξη του *Revelation* διήρκεσε περισσότερο από τρία χρόνια, η Ubisoft είχε σχεδόν ογδόντα υπαλλήλους που εργάζονταν για το παιχνίδι. Ο μουσικός Πίτερ Γκάμπριελ δάνεισε τη φωνή του και ένα τραγούδι για τη μουσική του παιχνιδιού. Η πρωτότυπη μουσική γράφτηκε από τον συνθέτη του *Exile*, Τζακ Γουόλ. Γενικότερα, το παιχνίδι έλαβε θετική υποδοχή, καθώς οι κριτικοί το επαίνεσαν τα εντυπωσιακά γραφικά, τον ήχο, και τους γρίφους του. Περιοδικό όπως το *[[Computer World Gaming]]* πήραν το θέμα με το σύστημα ελέγχου του παιχνιδιού. Το *Revelation* είναι το τελευταίο παιχνίδι της σειράς *Myst* που χρησιμοποίησε και τεχνικές pre-rendered γραφικών για τα περιβάλλοντα και full motion videos.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Myst
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2004
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας πρώτου προσώπου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Ubisoft
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Τζακ Γουόλ
Συντηρητικό κόμμα Βουλγαρίας

Το **Συντηρητικό Κόμμα** (*[[βουλγαρικά]] : Консервативна партия*) ήταν ένα βουλγαρικό κόμμα που υπήρχε μεταξύ 1879 και 1884, και συνδεόταν με τις εφημερίδες "Βίτοσα", "Μπαλγκάρσκι Γκλας" και "Οτέχεστβο".

Το Συντηρητικό κόμμα ήταν κυβερνών κόμμα στις δύο πρώτες κυβερνήσεις της απελευθερωμένης από τους Οθωμανούς Βουλγαρίας, αλλά δεν μπόρεσε να κερδίσει ποτέ βουλευτικές εκλογές. Υποστήριξε το πραξικόπημα του 1881 και την μεσολάβηση του καθεστώς του πρίγκιπα Αλέξανδρου Α΄ που ανέστειλε το Σύνταγμα του Τάρνοβο, μετά από αυτό έχασε την αξιοπιστία του απαξιώθηκε και κατέρρευσε.

Μόλις το 1882 η ομάδα του Μάρκο Μπαλαμπάνοφ αποχώρησε από το κόμμα και προσχώρησε στην μετριοπαθή πτέρυγα του Κόμματος των Φιλελευθέρων με επικεφαλής τον Ντράγκαν Τσάνκοφ που αργότερα αποτέλεσαν το ΠΠροοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα. Μετά την πολιτική κρίση του 1886 και 1887 ορισμένα μέλη του κόμματος, όπως ο Ντιμιτάρ Γξρέκοφ ή ο Γκρίγκορ Νάχοβιτς εντάχθηκαν στο Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα του Στέφαν Σταμπολόφ. Οι άλλοι ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος εντάχθηκαν στο Λαϊκό κόμμα που σχηματίστηκε το 1894 από τον Κοσταντίν Στοΐλοφ στο οποίο περιλαμβάνονται και τα μέλη του Λαϊκού κόμματος Ανατολικής Ρωμυλίας.

## Πηγές
* Ташев Ташо, *Министрите на България 1879-1999*, София, АИ "Проф. Марин Дринов" / Изд. на МО, 1999, ISBN 978-954-430-603-8 / ISBN 978-954-509-191-9
* Dimitar Iliev Popov, ''"Партийната структура в България от 1879 до 1901 година"''

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Φιλελεύθερο Κόμμα (Βουλγαρία)

Το **Φιλελεύθερο Κόμμα** () ήταν πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία και η κύρια δύναμη στην εσωτερική πολιτική μεταξύ της ανεξαρτησίας το 1878 και τα μέσα της δεκαετίας του 1880, όταν διαλύθηκε σε πολλές διαφορετικές πολιτικές ομάδες.

## Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε μετά τις εκλογές για τη συνέλευση τον Ιανουάριο του 1879 από τους Πέτκο Καραβέλοφ, Πέτκο Σλαβέτκο και Ντράγκαν Τσάνκοφ. Στις βουλευτικές εκλογές τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, το κόμμα κέρδισε 140 από τις 170 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Οι εκλογές το επόμενο έτος έφεραν το Φιλελεύθερο κόμμα σε θέση να διατηρήσει την πλειοψηφία στη Συνέλευση, κερδίζοντας 103 από τις 162 έδρες. Στις εκλογές του 1884 κέρδισε 100 από τις 171 έδρες.

Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1880 το κόμμα διαλύθηκε σταδιακά και διασπάστηκε σε πολλά νέα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του Προοδευτικού κόμματος των Φιλελευθέρων (1884), του Λαϊκού Φιλελεύθερου κόμματος (1886) και το Φιλελεύθερου κόμματος (Ραντοσλαβίστς) (1887). Το Φιλελεύθερο κόμμα ανασυστάθηκε το 1890, κερδίζοντας τρεις έδρες στις εκλογές του 1894, πριν γίνει το Δημοκρατικό κόμμα το 1896.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στη Βουλγαρία
Γιώργος Πίσσας

Ο **Γιώργος Πίσσας** (γενν. Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 1956) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού μέσου.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από το σύλλογο του Γ.Σ. Ηλιούπολης σε νεαρή ηλικία, περίοδο κατά την οποία κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ερασιτεχνών. Έχει, επίσης, αγωνισθεί στην Εθνική Μεσογειακή Ομάδα. Το 1978 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Νότιο Όμιλο της Β΄Εθνικής με 23 τέρματα, για λογαριασμό της Κορίνθου, με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα το 1979 και ανέβηκε στην Α΄Εθνική. Σημαντική καριέρα έκανε και με τις ομάδες του Απόλλωνα Αθηνών, αλλά και του Αθηναϊκού Βύρωνα. Έχει λάβει μέρος σε **152 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος** της Α΄ Εθνικής (92 με την Κόρινθο, 60 με τον Απόλλωνα Αθηνών) και έχει πετύχει **35 τέρματα** (20 και 15, αντίστοιχα).

## Πηγές
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (έκδοση περιοδικού "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", τεύχη ετών 1994-1996)
* "40 χρόνια ποδόσφαιρο & ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", Αθήνα, 2000)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Youtube: Ο Γιώργος Πίσσας σκοράρει σε αγώνα Απόλλωνα Αθηνών-ΑΕΚ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού
Προοδευτικό Φιλελεύθερο Κόμμα (Βουλγαρία)

Το **Προοδευτικό Φιλελεύθερο Κόμμα** () ήταν πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

## Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε από τον Ντράγκαν Τσάκοφ μετά την αποχώρησή του από το Φιλελεύθερο κόμμα και είχε φιλορωσικό προσανατολισμό. Στις εκλογές του 1894 κέρδισε οκτώ από τις 167 έδρες όπου τις διατήρησε και στις εκλογές του 1899. Στις εκλογές του 1901 το κόμμα αναδείχθηκε το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 40 από τις 164 έδρες. Παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα μετά τις εκλογές του 1902 κερδίζοντας 89 έδρες, αλλά μειώθηκε σε έξι έδρες στις εκλογές του 1903.

Στις εκλογές του 1908 το κόμμα κέρδισε μόλις τρεις έδρες. Για τις εκλογές για τη Συνταγματική Συνέλευση του 1911 κατέβηκε σε συμμαχία με το Λαϊκό κόμμα με κοινό κατάλογο κερδίζοντας 342 από τις 410 έδρες. Η συμμαχία συνεχίστηκε για τις βουλευτικές εκλογές αργότερα μέσα στο ίδιος έτος, με τα δύο κόμματα να κερδίζουν 190 από τις 213 έδρες, εκ των οποίων το κόμμα πήρε τις 91. Ο Τσάνκοφ πέθανε το 1911, και αντικαταστάθηκε ως αρχηγός του κόμματος από τον Στόγιαν Ντάνεφ, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός για λίγο περισσότερο από ένα μήνα το καλοκαίρι του 1913.

Στις εκλογές του Νοέμβρη του 1913 το κόμμα κέρδισε μόλις μία έδρα, αν και κέρδισε άλλη μία στις εκλογές του επόμενου έτους. Στις εκλογές του 1919 κέρδισε οκτώ έδρες, τις οποίες διατήρησε και στις εκλογές του 1920.

Αργότερα, το 1920, το κόμμα συγχωνεύθηκε με το Λαϊκό κόμμα για να σχηματίσουν το Ηνωμένο Λαϊκό Προοδευτικό κόμμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Τζανλουίτζι Μπάρνι

Ο **Τζιανλουίτζι Μπάρνι** (27 Μαΐου 1909 - 26 Νοεμβρίου 1981) ήταν Ιταλός ιστορικός του 20ού αιώνα.

Καθηγητής πανεπιστημίου, υπήρξε ο συγγραφέας αριθμού συγγραφικών έργων με θέμα την Ηπειρωτική Ιταλία, την περιοχή καταγωγής του, καθώς και τους Λομβαρδούς.

Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Παβίας μετά το 1950, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του *« [[Rotary]] Club Milano Est »* (15 Ιανουαρίου 1958), του οποίου και ανέλαβε πρόεδρος την περίοδο 1958/1959 και 1959/1960.

## Παραπομπές


## Τμηματική Βιβλιογραφία

* *I Longobardi in Italia*, Paris, 1972.
* *Insediamenti longobardi e terre arimanniche nella Liguria orientale*, in *Studi in onore di G.M. De Francesco*, Milan, 1957.
* *La conquête de l'Italie par les Lombards* Albin Michel, Paris Le Mémorial des Siècles (1975).
* (με την Gina Fasoli), *L'Italia nell'Alto Medioevo*, Turin, 1986.
* (με τον Antonio Viscardi), *L'Italia nell'età comunale. Società e costume. Panorama di storica sociale e technologica*, Turin, 1980.

Κατηγορία:Ιταλοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί
Φιλίσκος ο Μιλήσιος

Ο **Φιλίσκος ο Μιλήσιος** ήταν ρητοροδιδάσκαλος του 4ου π.Χ. αιώνα, μαθητής του Ισοκράτη. Πριν ασχοληθεί με την ρητορική υπήρξε γνωστός αυλητής (*"παραδοξότατος"*) και γι' αυτό ο Ισοκράτης τον αποκαλούσε *αυλοτρύπη*. Αργότερα ίδρυσε την δική του σχολή στην Αθήνα, όπου μαθήτευσαν οι ιστορικοί Τίμαιος ο Ταυρομενίτης και Νεάνθης ο Κυζικηνός.

Έγραψε ένα εγχειρίδιο ρητορικής τέχνης αποτελούμενο από δύο βιβλία, την βιογραφία του Αθηναίου ρήτορα και πολιτικού Λυκούργου και μια συλλογή αποφθεγμάτων και ρητορικών παραδειγμάτων του δασκάλου του Ισοκράτη. 
Διασώθηκε ένα επιτάφιο επίγραμμά του για τον Λυσία (από τον ψευδο-Πλούταρχο), καθώς και ένα απόσπασμα κάποιου έργου του σε πάπυρο της Οξυρρύγχου. 

Σύμφωνα με τον άγνωστο συγγραφέα του παπύρου αυτού (του 2ου - σημειωτέον - μ.Χ. αιώνα) ο Φιλίσκος έγραψε για την ιστορία του παιδιού που, επειδή το διεκδικούσαν ως δικό τους δυο διαφορετικές μητέρες, ο κριτής έδωσε διαταγή να το κόψουν στα δύο και η καθεμιά τους να πάρει από ένα κομμάτι του. 
Το απόσπασμα αυτό, που θυμίζει προφανώς την αντίστοιχη βιβλική ιστορία του Σολομώντα (βλ. Σολομώντεια λύση), προκάλεσε ενδιαφέροντα σχόλια. Ορισμένοι μελετητές ισχυρίσθηκαν ότι η απόλυτη ομοιότητα των δύο ιστοριών αποδεικνύει πως ο Φιλίσκος (και άρα οι Έλληνες του 4ου π.Χ. αιώνα) γνώριζαν ήδη τις ιστορίες της Βίβλου. Αντιθέτως κάποιοι άλλοι υποστήριξαν ότι αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο, επειδή η ιστορία του Φιλίσκου, όπως και η αντίστοιχη της Βίβλου, θα μπορούσαν κάλλιστα να προέρχεται από κάποια παλαιότερη - ινδική- πηγή.

## Παραπομπές


κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι
Μπάσρα (Μαρόκο)

Η **Μπάσρα** (البصرة, *al-Baṣra*) ήταν πόλη στο Μαρόκο, είκοσι χιλιόμετρα νότια της αλ-Κασρ αλ-Καμπίρ, χτισμένη, κατά μία εκδοχή στη θέση της ρωμαϊκής πόλης Tremulae. Το όνομά της το πήρε από την πόλη Μπάσρα (Βασόρα) του Ιράκ, ενώ ονομάστηκε και *al-Ḥamrāˀ* (*η κόκκινη*) εξαιτίας του κοκκινωπού εδάφους στην περιοχή της. Χτίστηκε πιθανώς από τον Ιντρίς Β' τον 9ο αιώνα ΚΕ (3ο Εγίρας) με σκοπό να αποτελεί την θερινή κατοικία των Ιντρισιδών του Φας. Τον δέκατο αιώνα ΚΕ ήταν η πρωτεύουσα βασιλείου των Ιντρισιδών που προέκυψε από το μοίρασμα του βασιλείου του Ιντρίς Β', έως ότου καταλήφθηκε από τον Ομεϋάδη χαλίφη της Κόρδοβας, αλ-Χακάμ Β'. Στην πόλη εγκαταστάθηκε κυβερνήτης ο Γιάχγια μπιν Χάμντουν μέχρι να τον εκτοπίσει ο Μπουλούγκιν μπiν Ζίρι, ο οποίος ισοπέδωσε τις οχυρώσεις της πόλης. Τον 10ο και 11ο αιώνα η πόλη ευημερούσε, όμως την εποχή του Λέοντος του Αφρικανού (16ος αιώνας ΚΕ) είχε ήδη παρακμάσει πολύ. Σήμερα σώζεται μόνο το πέτρινο τείχος της πόλης.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Κατηγορία:Ιστορία του Μαρόκου
Σπύρος Χατζάρας

Ο **Σπύρος Χατζάρας** (Αγία Παρασκευή Αττικής, Οκτώβριος 1955) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και παρουσιαστής εκπομπών στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1955 στην Αγία Παρασκευή Αττικής. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Χατζάρας και μητέρα του η Ευαγγελία Σχοινά. Είναι έγγαμος με την δημοσιογράφο Μίριανα Χατζάρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βελιγράδι, όπου και συναντήθηκαν.

Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς (σημερινό Πανεπιστήμιο Πειραιώς) και θέατρο στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Τον Νοέμβριο του 1973 συμμετείχε ενεργά στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και συνελήφθη στις διαδηλώσεις της 18ης Νοεμβρίου από τη Χούντα.

Το 1974 ήρθε πρώτος στο διαγωνισμό Χορν του τότε ΕΙΡΤ (η μετέπειτα ΕΡΤ)  για παρουσιαστές - δημοσιογράφους αλλά τελικά δεν προσλήφθηκε για πολιτικούς λόγους. Στην επαγγελματική δημοσιογραφία μπήκε το 1976 από την ''Ελευθεροτυπία'' ως καλλιτεχνικός συντάκτης. Έχει εργαστεί στον ''Ριζοσπάστη'', τη *Νέα Εφημερίδα*, την *[[Αυριανή]]*, τις *24 Ώρες*, την *Ελεύθερη Γνώμη*, τον *Δημοκρατικό Λόγο*, τη *Νίκη*, τον *Αναγνώστη*, και τον *Δημοσιογράφο* και τα τελευταία χρόνια συνεργάστηκε με την *ΑλφαΕΝΑ*, και τον *[[Ελεύθερος Κόσμος|Ελεύθερο Κόσμο]].*

Το 1977, πήρε μέρος στην τηλεοπτική σειρά *[[Πορφύρα και αίμα]]* της ΥΕΝΕΔ σε σενάριο και σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου.

Το 1978 εξέδωσε το μηνιαίο πολιτιστικό περιοδικό *Καλλιτεχνική Επιθεώρηση*, και αργότερα ένα περιοδικό κόμικς με τίτλο *Tarkidi*. Το 1981, μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, προσλήφθηκε στην ΕΡΤ, όπου αρχικά έκανε το ρεπορτάζ του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, και στη συνέχεια πολιτικό και διπλωματικό ρεπορτάζ.

Μετά το 1989 έπαιξε ρόλο στη δημιουργία του τηλεοπτικού σταθμού Κανάλι 29 (συμφερόντων Κουρή), και μαζί με άλλους πήρε την πρωτοβουλία έκδοσης της καθημερινής εφημερίδας *Νίκη*. Το 1993 εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό STAR και το 1994 ο Σπύρος Χατζάρας τοποθετήθηκε προϊστάμενος στο Γραφείο Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι. Το 1999 ανέλαβε το Γραφείο Τύπου στην ελληνική πρεσβεία της Μόσχας, έως τον Οκτώβριο του 2004. Στη Ρωσία, ίδρυσε την ρωσική επιτροπή για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, και εξέδωσε στα ρωσικά την μηνιαία *Ελληνική Εφημερίδα*. Το 2007 ξεκίνησε το *Δελτίο των 11*, στον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky, που διακόπηκε (όπως ισχυρίζεται ο ίδιος) με πολιτική παρέμβαση τον Σεπτέμβριο του 2011. Σήμερα παρουσιάζει διαδικτυακές και ραδιοφωνικές εκπομπές στο axisradio.gr.

Το 2009 ίδρυσε την Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας. Το 2012 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην Β΄ Αθηνών με τον ΛΑΟΣ. Το 2015 εκφώνησε λόγο στους εορτασμούς του μνημοσύνου για τη μάχη του Μελιγαλά όπου ανέφερε ότι έγινε γενοκτονία. 

Έχει εκδώσει τρία βιβλία: *Οι αθέατοι* (2010), *Η επανάσταση των Φιλογενών* (2012), *ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ*, (2015).

## Ισχυρισμοί
Ισχυρίζεται ότι η Μικρασιατική Καταστροφή και η Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν αποτέλεσμα εβραϊκής συνωμοσίας, ότι δεν υπήρξε Φιλική Εταιρεία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αντισιωνισμός στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αντικομμουνιστές
Κώστας Καλαντζής

Ο **Κώστας Καλαντζής** (1908 - Δεκέμβριος 1980) ήταν Έλληνας συγγραφέας και ιστορικός. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη της λογοτεχνίας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Πλατάνια Τριφυλίας.. Σπούδασε στην Κέρκυρα. Εργάστηκε ως ανώτερος υπάλληλος στην ΑΤΕ.

Έγραψε ποιήματα, όπως τα «Ηλιοτρόπια», «Ο Επιτάφιος Θρήνος» και «Ο λαός της Ραχήλ», πεζά όπως το «Πυρπόλημα της Δύσης» και ιστορικά έργα όπως «Η σφαγή των Καλαβρύτων», «Ιστορία της Μεγάλης Ελληνικής Επαναστάσεως», «Πετιμεζάδες», «Ο Αμβρόσιος Φραντζής», το έμμετρο «Φραγκιάδα», «Ο Μεθώνης Γρηγόριος» και άλλα.

Πέθανε σε ηλικία 72 ετών και κηδεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Ιωσήφ Πέκκιο

Ο **Ιωσήφ Πέκκιο** (ή και *Πέκιο*) ιταλικά: *Giuseppe Pecchio*) (Μιλάνο 15 Νοεμβρίου 1785-Μπράιτον 4 Ιουνίου 1837) ήταν Ιταλός φιλέλληνας, νομομαθής, λόγιος και δημοσιογράφος. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οικονομική συγκρότηση, του τότε, νεοσύστατου κράτους.

Τον Μάρτιο του 1825, στάλθηκε στην Ελλάδα, από το Φιλελληνικό Κομιτάτο της Αγγλίας, ώστε να παρακολουθήσει τη χρήση του δανείου, που είχε δοθεί στην ελληνική διοίκηση. Το δάνειο είχε συναυθεί κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, από το Κομιτάτο που έδρευε στο Λονδίνο.

Για αυτό το σκοπό, ο Πέκκιο, ταξίδεψε μέχρι το Ναύπλιο και έγραψε τα πορίσματά του. Έτσι, ο Ιωσήφ Πέκκιο, το 1826, εξέδωσε στα ιταλικά και στα αγγλικά το «*Έκθεσιν περί των εν Ελλάδι κατά το έαρ 1825*», που κατόπιν η έκδοση αυτή έγινε και στα ελληνικά.

Ο Πέκκιο, ωστόσο, δημοσίευσε και ταξιδιωτικά κείμενα και εντυπώσεις, για χώρες που επισκέφτηκε (Ελβετία, Αγγλία, Ισπανία, Σμύρνη).  Επίσης έγραψε για την αγγλική ποίηση αλλά και για διάφορες άλλες διάφορες μελέτες. Σημαντική μελέτη του Πέκκιο ήταν η βιβλιογραφική μελέτη για τον ποιητή Ούγο Φώσκολο.

Ο Πέκκιο αναχώρησε από την Ελλάδα την 11η Ιουνίου 1825. Περιόδευσε στην Πελοπόννησο και συνάντησε μεγάλες μορφές της Επανάστασης.

## Συνάντηση με Θεόδωρο Κολοκοτρώνη
[150px|thumb|right| Ο [Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.]]
Ο Πέκκιο, το 1825, που ήλθε στην Ελλάδα, κατάφερε να συναντήσει τον φυλακισμένο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που μεταξύ άλλων συζήτησαν για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Ο Πέκκιο έγραψε για τον Κολοκοτρώνη: 

Είπε επίσης:

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Camillo Ugoni, *Vita e scritti di Giuseppe Pecchio*, Paris, Baudry, 1836

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* C. Ugoni: ''Vita e scritti di Giuseppe Pecchio''
* Articolo su Treccani.it

Κατηγορία:Ιταλοί φιλέλληνες
Κατηγορία:Ιταλοί λόγιοι
Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1949

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 18 Δεκεμβρίου 1949. Ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν κάτω από τον απροκάλυπτο έλεγχο του κομμουνιστικού καθεστώτος, με όλο το νόημα της αντιπολίτευσης να έχει καταστραφεί, Στους ψηφοφόρους παρουσιάστηκε ένας ενιαίος κατάλογος κι μία ενιαία παράταξη το Πατριωτικό μέτωπο που βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού κόμματος. 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, περίπου 4,7 εκατομμύρια άνθρωποι προσήλθαν στις κάλπες και μόνο 980 από αυτούς καταψήφισαν την ενιαία λίστα, ενώ άλλα 109.963 ψηφοδέλτια ήταν άκυρα ή λευκά. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 98,9 τοις εκατό σύμφωνα με πληροφορίες.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
D-waste

Η **D-Waste** είναι ελληνική συμβουλευτική εταιρεία πάνω σε θέματα διαχείρισης και ανακύκλωσης απορριμμάτων η οποία ιδρύθηκε το 2012. Η εταιρεία αναπτύσσει εφαρμογές κινητής τηλεφωνίας και παρέχει υπηρεσίες διαδικτύου που συνδέονται με τη διαχείριση των απορριμμάτων ,. Οι δράσεις της εντοπίζονται τόσο στον Ελλαδικό χώρο όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, με έτονη δραστηριότητα σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Βόρειας Αφρικής  και της Ευρώπης .

## Ιστορία

Η εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Απρίλιο του 2012 και το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου σε συνεργασία με την πρωτοβουλία του Ιδρύματος Οικογένειας Κέησον συμμετείχε στη δημιουργία του Ιδρύματος για Βιώσιμα Απορρίμματα/Πόρους που ανακοινώθηκε από την Παγκόσμια Πρωτοβουλία Κλίντον (Global Clinton Initiative) για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών και υγειονομικών προβλημάτων που αποδίδονται στην ετήσια παραγωγή απορριμμάτων , .

Τον Οκτώβριο του 2012 η D-Waste ανακοίνωσε τη συνεργασία της με την Παγκόσμια Ένωση Στερεών Απορριμμάτων (International Solid Waste Association,ISWA), τη GIZ-SWEEP-NET, το Πανεπιστήμιο του Leeds, το Συμβούλιο Ενεργειακής Αξιοποίησης Αποβλήτων (Waste to Energy Research Council,WTERT) και το Δίκτυο Στερεών Απορριμμάτων Ασίας και Νήσων του Ειρηνικού Ωκεανού (Solid Waste Network of Asian and Pacific Islands (SWAPI)), για το Waste Atlas, μια πλατφόρμα ελεύθερης πρόσβασης σε αξιόπιστα δεδομένα διαχείρισης απορριμμάτων.

Το 2013 η D-Waste λαμβάνει για το Waste Atlas το πρώτο βραβείο στην κατηγορία Waste Management ICT Innovation στην τελετή απονομής των ΔΕΗ Environmental Awards 2013 ,που πραγματοποιήθηκε υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων και του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλάγης  .

Το 2014 η D-Waste προσλαμβάνεται ως σύμβουλος ανακύκλωσης, καθαριότητας και διαχείρισης απορριμμάτων από την περιφέρεια του Σάο Πάολο κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου , όπου μέσω ενημερωτικών ημερίδων ενημερώνει το βραζιλιάνικο δημόσιο για τη διαχείριση απορριμμάτων και προσδιορίζει την αμοιβή των εταιρειών επεξεργασίας απορριμμάτων .

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Επίσημο site
*Πλατφόρμα Waste Atlas 

Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ζάρα (τραγουδίστρια)

Η **Ζαριφά Πασάεβνα Μγκογιάν** (Ρωσικά: Зарифа Пашаевна Мгоян), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

## Βιογραφία
Η Ζάρα, γεννήθηκε 26 Ιουλίου του 1983 σε οικογένεια Γιαζίντι (Αρμενία). Σπούδασε στο γυμνάσιο № 2. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο με αριθμό 56 στην Αγία Πετρούπολη. 

*Πατέρας - Πασά Μπιμπάσιεβιτς Μγκογιάν - Υποψήφιος Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών, που εργάζονταν στον τομέα της μηχανολογίας. 
*Μητέρα - Νάντι Τζαμάλοβνα Μγκογιάν. 

Η Ζάρα έχει επίσης έναν μικρότερο αδελφό, τον Ρομάν και μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Λιάνα. 

Πριν από το 2004, η Ζάρα ακολουθούσε τον Γιαζιντισμό, στη συνέχεια ασπάστηκε τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό.

## Ράδιοσινγκλς


«—» песня отсутствовала в чарте


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Πάμελα Λύντον Τράβερς

Η **Πάμελα Λύντον Τράβερς** (γεν **Έλεν Λύντον Γκοφ**; 9 Αυγούστου 1899 – 23 Απριλίου 1996) ήταν Άγγλο-Αυστραλέζα συγγραφέας και ηθοποιός, γνωστή από το έργο της με ηρωίδα τη Μαίρη Πόππινς, που έχει γυριστεί σε ταινία της Ντίσνεϋ με πρωταγωνίστρια την Τζούλι Άντριους.

## Μαίρη Πόππινς και άλλα έργα
Γεννήθηκε το 1899 και πέθανε το 1996. Η Τράβερς δημοσίευσε τα ποιήματά της στην εφηβική της ηλικία, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως ηθοποιός. Περιόδευσε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία με έναν σαιξπηρικό θίασο, μέχρι που εγκαταστάθηκε το 1924 στην Αγγλία, όπου άρχισε να γράφει μυθιστορήματα ως P.&nbsp;L.&nbsp;Travers.
Η πρώτη συγγραφική της επιτυχία ήταν η σειρά της με ηρωίδα τη Μαίρη Πόππινς (έξι βιβλία συνολικά, από το 1934 έως 1988). Έγραψε μυθιστορήματα και ποιητικές συλλογές.

## Θάνατος
Πέθανε σε ηλικία 97 ετών στο Λονδίνο.

## Παραπομπές σημείωσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* , 12 vol., reprinted on the ''International Gurdjieff Review''.
* .
* .
* 
* .

Κατηγορία:Αυστραλοί συγγραφείς
Ζασμίν (τραγουδίστρια)

Η **Ζασμίν** (, πραγματικό όνομα **Σάρα Λβόβνα Σορ**, , γεννηθείσα **Μαναχίμοβα**, 12 Οκτωβρίου 1977) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, μοντέλο και ηθοποιός.

## Βιογραφία
Η Ζασμίν γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1977 στο Ντερμπέντ σε οικογένεια Εβραίων. 
*Πατέρας της ήταν ο χορογράφος, Τιμημένος Καλλιτέχνης της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν Λεβ Γιάκοβλεβιτς Μαναχίμοφ (γενν. 1950). 
*Μητέρα της ήταν η Μαργκαρίτα Σεμιόνοβα Μαναχίμοβα (1956-1996) - διευθύντρια ορχήστρας.
*Αδελφός - Ανατόλι Λβόβιτς Μαναχίμοφ, που είναι δύο χρόνια μεγαλύτερος της. 
*Ανίψια - Λεβ και Σεργκέι. 

Ως παιδί, η Σάρα δεν περίμενε να γίνει ηθοποιός. Ήθελε να σπουδάσει αγγλική γλώσσα και, ως εκ τούτου, προορίζονται να εγγραφεί στην φιλολογία. Αλλά στο Ντερμπέντ δεν υπήρχε το σωστό σχολείο, και στην πρωτεύουσα οι γονείς της δεν είχαν πάει. Η μαμά της την έπεισε να πάει στην ιατρική σχολή, στην οποία αποφοίτησε με άριστα η Σάρα (ήταν η καλύτερη απ'όλους). Ενώ στο κολέγιο, το μέλλον της ως τραγουδίστρια εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή. Στα μέσα του 1995, στη μητέρα της Σάρας διαγνώστηκε καρκίνο του εγκεφάλου. Πέθανε την ημέρα των τεσσαρακοστών γενεθλίων της - τον Φεβρουάριο του 1996.

## Δημιουργία

### Άλμπουμ

### Σινγκλς
# 1999 — «Так бывает»
# 2000 — «Падал снег»
# 2000 — «Летний день»
# 2000 — «Долгие дни»
# 2001 — «Лёли-лёли»
# 2001 — «Перепишу любовь»
# 2001 — «Торопишься слишком»
# 2001 — «Не говори мне»
# 2002 — «Ты далеко»
# 2002 — «Не отпускай меня»
# 2002 — «Головоломка»
# 2002 — «Мамино сердце»
# 2003 — «Холодно»
# 2003 — «Дольче Вита»
# 2003 — «Да!»
# 2004 — «Самый любимый»
# 2004 — «Капля лета»
# 2004 — «Разгадай любовь»
# 2005 — «Как ты мне нужен»
# 2005 — «Индийское диско»
# 2005 — «Тебе понравится»
# 2006 — «Давай объявим между нами мир»
# 2006 — «История»
# 2006 — «Загадай»
# 2006 — «Первый близкий»
# 2007 — «Боль»
# 2007 — «Дежа Вю»
# 2008 — «Пей любовь»
# 2008 — «Ресничка»
# 2009 — «Ночь»
# 2009 — «Виновата»
# 2010 — «Не жалею»
# 2010 — «Здравствуй, новая любовь»
# 2011 — «Лабу-Дабу»
# 2011 — «Можно»
# 2011 — «Как в детстве»
# 2012 — «От любви до любви»
# 2012 — «Руки в рукава»
# 2013 — «Дважды»
# 2013 — «Нет, не надо»
# 2014 — «Свадебные истории»
Самые успешные синглы, которые занимали первые места в хит-парадах страны: «Долгие дни», «Перепишу любовь», «Торопишься слишком», «Головоломка», «Дольче Вита», «Да!», «Самый любимый», «Как ты мне нужен», «Индийское диско», «Дежа Вю», «Ночь», «Виновата», «Лабу-Дабу», «От любви до любви».

### Τσαρτς

### Βίντεο κλιπ

### Βίντεο άλμπουμ
* 2005 — «Да!» (сольный концерт в ГЦКЗ «Россия»)
* 2005 — «Jasmin. Grand Collection» (включает в себя 18 музыкальных видеоклипов)

### Βιβλιογραφία
* 2007 — «Заложница»

### Τουρ
* 2005 — «Да!» (Россия)
* 2009 — «Мечта» (США)
* 2012 — «Лабу-Дабу» (США)
* 2012—2014 — «От любви до любви» (Россия, Молдавия)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Κατηγορία:Ρωσίδες μοντέλα
Κατηγορία:Φωτομοντέλα
Τατιάνα Μπουλάνοβα

Η **Τατιάνα Ιβάνοβνα Μπουλάνοβα** (Ρωσικά: Татья́на Ива́новна Була́нова), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

## Προσωπική ζωή
* Πρώτος σύζυγος: Νικολάι Τάγκριν, μουσικός και συνθέτης, ήταν μαζί 13 χρόνια.
** Γιος: Αλεξάντρ (γενν. 19 Μαρτίου 1993)
* Δεύτερος σύζυγος: Βλαντισλάφ Ραντίμοφ (από το 2005)
** Γιος: Νικίτα (γενν. 8 Μαρτίου 2007), Ρώσος ποδοσφαιριστής.

## Βιντεογραφία

## Ντουέτα
* Τατιάνα Μπουλάνοβα и А. Билль — «Ночное купание»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Νατάσα Κορολιόβα, А. Апина — «Ромашки спрятались» (Старые песни о главном 2)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Μιχαήλ Μπογιάρσκι, И. Корнелюк, проф. Лебединский — «5 минут»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Λάντα Ντενς — «Mamma Mia»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, гр. «Русский размер» — «В городе весна», «В Питере весна»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, гр. ΖΒΕΡΙ (γκρουπ) — «Дожди — пистолеты»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Νατάσα Κορολιόβα — Еврейские песни-попурри
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Τατιάνα Οβσιένκο — Женское счастье (кавер версия)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Ζασμίν, Αλσού, Λέρα Κουντριάβτσεβα, Ιρίνα Ντουμπτσόβα — «Спи, моё солнышко»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Μαρκ Τίσμαν — «Офицерские жёны»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Σεργκέι Λιουμπάβιν — «Цветок»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Αφίνα — «Женская дружба»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Приключения Электроников — «Колыбельная Медведицы»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Μιχαήλ Μπογιάρσκι — «Сколько стоит любовь?», «Любовь», «Единственный дом»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, А. Алексин — «В новогоднюю ночь»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Τσάι Βντβογιόμ — «Москва слезам не верит» (проект «Суперстар 2008»)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Λολίτα (τραγουδίστρια), Л. Сенчина — «Бриллианты» (проект «Суперстар 2008»)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, М. Швыдкой — «Одинокая гармонь», «Как много девушек хороших» (Проект «Две звезды»)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Е. Дятлов — «Петербург-Ленинград» (Проект «Две звезды»)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Ανίτα Τσόι, Αναστασία Στότσκαγια — «Хорошие девчата» (Новый год в деревне «Глухарёво» 2010)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, кардинал — «Антилюбовь»,
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, кардинал — «Wreaht of barbs» (кавер на группу :Wumpscut:)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, кардинал — «Пусть всегда будет солнце» (Rammstein cover)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, О. Попков — «Просто ветер»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Н. Каблуков — «Обещай»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, С. Переверзев — «Раненые птицы»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Обжигающие — «Как закончится дождь» (Телесериал «ОБЖ»)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, С. Пенкин — «Любовь, которой больше нет» (Суперстар 2008)
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, С. Рогожин — «Грустить не будем!»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, А. Попов — «Вбил себе в голову»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, А. Иншаков — «Разведены мосты»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, К. Костомаров — «С этого дня»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, А. Ломинский — «Никогда не говори никогда»
* Τατιάνα Μπουλάνοβα, Φιλίπ Κιρκόροφ -«Анисья»

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Σαρλ Ντεσπιώ

Ο **Σαρλ Ντεσπιώ** (Charles Despiau) (4 Νοεμβρίου 1874 – 30 Οκτωβρίου 1946) ήταν Γάλλος γλύπτης.

Ο Ντεσπιώ γεννήθηκε στο Μοντ ντε Μαρζάν στο Νομό Λαντ της Ακουιτανίας και σπούδασε αρχικά στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών και μετέπειτα στη Σχολή Καλών Τεχνών.     

Ξεκίνησε να εκθέτει στο Σαλόνι Γάλλων Καλλιτεχνών από το 1898 έως το 1900, αργότερα στη λιγότερο ακαδημαϊκή Ένωση Καλών Τεχνών όπου εξέθεσε από το 1901 έως το 1921 και τελικά στο Salon des Tuileries, όπου εξέθεσε από το 1923 έως το 1944.    

Το 1907 ο Ωγκύστ Ροντέν τον προσέλαβε ως βοηθό. Ο Ντεσπιώ εργάστηκε με τον Ροντέν, ενώ έκανε και τη δική του γλυπτική, έως το 1914, όταν κλήθηκε να υπηρετήσει στη μονάδα καμουφλάζ του στρατού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.     

Επιστρέφοντας στην ενασχόλησή του με τη γλυπτική μετά τον πόλεμο, η επιτυχία του δόθηκε με ατομική έκθεση στην Γκαλερί Brummer της Νέας Υόρκης στα τέλη του 1927. Πέθανε το 1946 στο Παρίσι. Ο Ντεσπιώ δεν ήταν παραγωγικός γλύπτης, καθώς προτιμούσε να εργάζεται όσο διάστημα χρειαζόταν έως ότου πραγματοποιήσει το όραμά του. Υπάρχουν πολλά σωζόμενα γύψινα γλυπτά στα οποία επαναλαμβάνει το μοντέλο με ελάχιστες διαφοροποιήσεις.     

Τα έργα του, κυρίως πορτραίτα και γυμνά που εκπέμπουν έναν απλό κλασικισμό, βρίσκονται στις συλλογές περισσοτέρων των 30 μουσείων στη Γαλλία και περισσοτέρων των 100 μουσείων παγκοσμίως συμπεριλαμβανομένων του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης κατέχει το ορειχάλκινο έργο Assia, το γνωστότερο ίσως έργο του. Η μεγαλύτερη συλλογή βρίσκεται στη γενέτειρά του, σε μουσείο που μοιράζεται με τον Robert Wlerick.     

Ο Ντεσπιώ στην πεντηκονταετή πορεία του παρήγαγε συνολικά 150 γλυπτά και 1000 σχέδια.    

## Παραπομπές
    

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Charles Despiau , επίσημος ιστότοπος.
* www.ilovefiguresculpture.com 

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Υπαίθρια Γλυπτοθήκη Ψυχικού

Η **Υπαίθρια Γλυπτοθήκη Ψυχικού** βρίσκεται στην Πλατεία «Γιώργου Ζογγολόπουλου» στο Ψυχικό, επί της Λεωφόρου Δημοκρατίας δίπλα στον ναό του Αγ. Δημητρίου. Είναι η μοναδική δημοτική υπαίθρια γλυπτοθήκη στην Ελλάδα που είναι αφιερωμένη στο έργο ενός καλλιτέχνη.

## Ιστορικό
Δημιουργήθηκε και εγκαινιάστηκε το 2010 όταν ο Δήμος Φιλοθέης - Ψυχικού και το Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου που εδρεύει στο Ψυχικό, θέλησαν να τιμήσουν τον διεθνούς φήμης ‘Έλληνα γλύπτη Γιώργο Ζογγολόπουλο δίνοντας το όνομά του σε μια από τις κεντρικές πλατείες του δήμου και δημιουργώντας μια υπαίθρια γλυπτοθήκη ελεύθερα προσβάσιμη σε όλους, συμβαδίζοντας με την πεποίθηση του ίδιου του τιμώμενου καλλιτέχνη για το έργο του και την Τέχνη γενικότερα.  

Ο Γιώργος Ζογγολόπουλος, ένας από τους πρώτους κατοίκους του Ψυχικού, έζησε και δημιούργησε μαζί με τη σύζυγό του, ζωγράφο Ελένη Πασχαλίδου, για περίπου έξι δεκαετίες στην κατοικία και το ατελιέ τους σε δρόμο κοντά στη συγκεκριμένη πλατεία. Συνολικά στο Δήμο Φιλοθέης – Ψυχικού υπάρχουν οκτώ μεγάλης κλίμακας έργα του Ζογγολόπουλου με γνωστότερο τις «Ομπρέλες» στην είσοδο του Ψυχικού επί της Λεωφόρου Κηφισίας. 

Στο χώρο της γλυπτοθήκης πραγματοποιούνται δωρεάν ξεναγήσεις και ειδικά προγράμματα για σχολεία σε συνεργασία του Ιδρύματος Ζογγολόπουλου και δημοτικών φορέων.  

## Τα έργα της Γλυπτοθήκης
Στο χώρο βρίσκονται έξι μεγάλης κλίμακας γλυπτά του Ζογγολόπουλου (τα «Αλέξανδρος», «Ποσειδώνας», «Γλυπτό ΔΕΘ», «Ολυμπιακοί Κύκλοι», «Στήλη» και «Ειράνα») που καλύπτουν διαφορετικές χρονικές περιόδους της δημιουργίας του καλλιτέχνη και τοποθετήθηκαν μετά από παραχωρήσεις του Ιδρύματος Ζογγολόπουλου (παραχώρησε πέντε από τα γλυπτά) και του συλλέκτη Ζαχαρία Πορταλάκη (παραχώρησε τον «Αλέξανδρο»).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου
* Δήμος Φιλοθέης – Ψυχικού 
* George Zongolopoulos Foundation Facebook Official Page
Κατηγορία:Γλυπτική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Υπαίθρια μουσεία
Κατηγορία:Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Γλυπτό ΔΕΘ

Το **Γλυπτό ΔΕΘ** ή «Cor-ten» είναι έργο του Έλληνα γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου και τοποθετήθηκε στην Πλατεία Σιντριβανίου, στη βορεινή πύλη της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) το 1966.

## Ιστορικό
Το γλυπτό, έχοντας κερδίσει το Α΄ βραβείο, τοποθετήθηκε το 1966 στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, ο οποίος είχε προκηρυχθεί από τη ΔΕΘ για την κατασκευή της νέας πύλης. Το 1966 ήταν μια χρονιά σημαντικών αλλαγών για τη ΔΕΘ, που περιλάμβανε αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις στη βάση του εκμοντερνισμού της. Το «Γλυπτό ΔΕΘ»  έχει ύψος 17μ., ενώ κατά τον δημιουργό του, αναπαριστά αφαιρετικά τη Νίκη της Σαμοθράκης.

Η τοποθέτηση του γλυπτού αρχικά προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, καθώς διέφερε από τη δημόσια γλυπτική στην Ελλάδα της τότε εποχής. Το γλυπτό βρήκε πολλούς υπερασπιστές, μεταξύ αυτών οι Πάτροκλος Καραντινός, Μανόλης Ανδρόνικος, Δημήτρης Φατούρος, Χρύσανθος Χρήστου, ενώ δημοσιεύματα της εποχής διχάζονταν για το νέο απόκτημα της πόλης. Το γλυπτό βρίσκεται στο ίδιο σημείο έως σήμερα, χαρακτηρίζοντάς το ως ένα από τα πρώτα αφαιρετικά γλυπτά αυτής της κλίμακας, που στήθηκαν στον ελληνικό δημόσιο χώρο.

## Το υλικό

Το «Γλυπτό ΔΕΘ» έχει κατασκευαστεί από κράμα μετάλλου Cor-ten (εκ του οποίου προέρχεται και η δευτερεύουσα ονομασία του γλυπτού) το οποίο έφερε από τη Γαλλία ο Ζογγολόπουλος ειδικά για τη δημιουργία του συγκεκριμένου γλυπτού.

Το Cor-ten, που αποτελείται κατά κύριο λόγο από χάλυβα και χαλκό, χωρίς να απαιτεί ειδική προστατευτική βαφή ή επάλειψη με αντισκωριακά υλικά, είναι ανθεκτικό υλικό με αντοχή στην ατμοσφαιρική διάβρωση. Το συγκεκριμένο κράμα μετάλλου, αν αφεθεί ελεύθερο στο περιβάλλον, δημιουργεί στην επιφάνειά του μια φυσική αντιδιαβρωτική πατίνα, καθώς αναπτύσσει μια αρχική οξείδωση, η οποία δεν εισχωρεί στα βαθύτερα στρώματα του μετάλλου και παράλληλα παρέχει την απαραίτητη προστασία που δεν επιτρέπει περαιτέρω διάβρωση στο υλικό.

Το Cor-ten αποκτά μια σκούρα καφέ απόχρωση, η οποία σταθεροποιείται στο χρόνο, προσδίδοντας μια ιδιαίτερη αισθητική στο υλικό, που προσομοιάζει σε πρωτόγονα ακατέργαστα υλικά.

Μεγάλης κλίμακας γλυπτά φτιαγμένα από Cor-ten είναι επίσης το Chicago Picasso του Pablo Picasso (1967) και το Angel of the North του Antony Gormley (1998). Άλλες αρχιτεκτονικές κατασκευές με Cor-ten είναι Barclays Center, Australian Center of Contemporary Art, Museum of Old and New Art.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Μπίκας Παναγιώτης, Η διαμάχη για την αφαίρεση στη Θεσσαλονίκη, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης: τομ. 7ος, Θεσσαλονίκη 2008.
* Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου, Αρχείο
 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γλυπτό Cor-ten Ζογγολόπουλου, η μοναδική ιστορία του, thessalonikiartsandculture
* Έργα σε Δημόσιους χώρους | Ελλάδα| Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου 

ΔΕΘ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1953

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 20 Δεκέμβρη του 1953. Το Πατριωτικό μέτωπο ήταν ο μόνος πολιτικός οργανισμός για να αμφισβητήσει τις εκλογές, και οι ψηφοφόροι είχαν την επιλογή της ψήφου υπέρ ή κατά του κόμματος, με μόνο το 0,2% των ψήφων να είναι κατά. Η προσέλευση των ψηφοφόρων φέρεται να ήταν 99,5%.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Πιάτζε

Το **Πιάτζε** (ιταλ. *Piagge*) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Πέζαρο-Ουρμπίνο, στα Μάρκε, κεντρική Ιταλία. Βρίσκεται 45 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αγκόνα και 20 χιλιόμετρα νότια από το Πέζαρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2014 ο πληθυσμός της είναι 1.019 κάτοικοι.

Κατηγορία:Πόλεις της Μάρκε
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1902

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 17 Φεβρουαρίου 1902. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Προοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα το οποίο κέρδισε 89 από τις 189 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 49,8%.

## Αποτέλεσμα

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Γιούρι Ντανίλοβ

Ο **Γιούρι (Γκεόργκι) Νικίφοροβιτς Ντανίλοβ** (ρωσ. *Ю́рий (Георгий) Ники́форович Дани́лов*) (1866-1937) ήταν Ρώσος Στρατηγός του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Από το 1907 μέχρι το 1914, ο Ντανίλοβ ήταν Διοικητής του Τομέα Κατασκοπίας του Γενικού Επιτελείου του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Κατά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ντανίλοβ ήταν Στρατηγός-Επιμελητής (Αρχηγός Επιχειρήσεων) της Στάβκα, τρίτος τη τάξει μετά τον Μέγα Δούκα Νικολάι Νικολάγεβιτς και τον Αρχηγό Επιτελείου, Νικολάι Γιανουσκέβιτς.

Τον Αύγουστο του 1915, ο Τσάρος Νικόλας Β' αποφάσισε να αναλάβει την αρχιστρατηγία, γι' αυτό και ο Μέγας Δούκας και ο Ντανίλοβ έχασαν τις θέσεις τους. Μετά, ο Ντανίλοβ υπηρέτησε ως Αρχηγός Επιτελείου του 25ου Σώματος (1915-1916), ως Αρχηγός Επιτελείου του Βορείου Μετώπου (1916-1917) και ως Διοικητής της 5ης Στρατιάς (1917).

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 μετανάστευσε στη Γαλλία, όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του το 1937.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* *Россия в мировой войне 1914-1915 гг.* - Берлин, 1924.
** Γερμανική μετάφραση: *Russland im Weltkriege, 1914-1915. Jena. 1925.*
** Γαλλική μετάφραση: *La Russie dans la guerre mondiale (1914-1917). Traduction française d'Alexandre Kaznakov. Payot. 1927*
* The Red Army. Foreign Affairs, Vol. 7, No. 1 (Oct., 1928), pp.&nbsp;96-109.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Μικρό βιογραφικό

κατηγορία:Ρώσοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1903

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 19 Οκτωβρίου του 1903. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Λαϊκό κόμμα το οποίο κέρδισε 134 από τις 169 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 41,2%.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Φιλελεύθερο Κόμμα (Ραντοσλαβιστές)

Το **Φιλελεύθερο Κόμμα** (), επίσης γνωστό ως οι **Ραντοσλαβιστές** (), ήταν πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία από το 1887 μέχρι το 1920.

## Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε από τον Βασίλ Ράντοσλαβοφ όταν αποχώρησε από το Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα το 1887.

Στις εκλογές του 1894 το κόμμα κερδίζει 27 έδρες. Κατά τη διάρκεια του 1899 το κόμμα θα συγχωνευθεί σύντομα με το Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα για να σχηματίσουν το Ηνωμένο Φιλελεύθερο κόμμα, αλλά χωρίζονται και πάλι μέσα στο ίδιο έτος. Τον Απρίλιο του 1899 κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση με 89 από τις 169 έδρες. Ωστόσο το κόμμα μείωσε τη δύναμη του σε μόλις πέντε έδρες στις εκλογές του 1901. Θα κερδίσει επτά έδρες το 1902 και εννέα το 1903. Το 1904 μια ομάδα μελών εκδιώχθηκαν όταν προσπάθησαν να καθαιρέσουν από αρχηγό του κόμματος τον Ραντοσλαβοφ, και ίδρυσαν το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα'

Στις εκλογές του 1908 το κόμμα είδε να μειώνεται η δύναμή του σε πέντε έδρες. Στις εκλογές για τη συνταγματική συνέλευση του 1911 κέρδισε 6 από τις 410 έδρες, αργότερα κέρδισε επτά έδρες στις κοινοβουλευτικές εκλογές μέσα στο έτος.

Για τις εκλογές του 1913 το κόμμα συμμάχησε με το Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα και το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα για να σχηματίσουν τη Φιλελεύθερη συμμαχία, με τη συμμαχία να αναδείχνεται ως η μεγαλύτερη παράταξη στην Εθνοσυνέλευση κατέχοντας 88 από τις 204 έδρες. Το Φιλελεύθερο κόμμα ήταν η μεγαλύτερη από τις τρεις ομάδες της συμμαχίας με 54 έδρες, και ο Βασίλ Ράντοσλαβοφ έγινε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά. Η συμμαχία συνεχίστηκε στις εκλογές του 1914όπου κέρδισε απόλυτη πλειοψηφία και ο Ράντοσλαβοφ παραμένει πρωθυπουργός. Ο Ράντοσλαβοφ απολύθηκε από πρωθυπουργός μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο και το κόμμα δεν αμφισβήτησε τις εκλογές του 1919. Στις εκλογές του 1920 το κόμμα συμμετείχε σε συμμαχία με το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα και την πολιτική ομάδα Γκαναδίφ του Λαϊκού Φιλελεύθερου κόμματος αλλά απέτυχε να κερδίσει μια έδρα. Τα τρία αυτά κόμματα συγχωνεύθηκαν το ίδιο έτος για να σχηματίσουν το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στη Βουλγαρία
Far Cry 3

Το ***Far Cry 3*** είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και βολών πρώτου προσώπου, τρίτη προσθήκη της σειράς *[[Far Cry]]*. Αναπτύχθηκε κυρίως από την Ubisoft Montreal, σε συνεργασία με τη Ubisoft Massive, την Ubisoft Red Storm, την Ubisoft Shanghai και Ubisoft Reflections. Κυκλοφόρησε από την Ubisoft για τα PlayStation 3, Xbox 360, PlayStation 4 και τα Microsoft Windows.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 29 Νοεμβρίου του 2012 στην Αυστραλία, στις 30 Νοεμβρίου στην Ευρώπη και στις 4 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους στη βόρεια Αμερική. Επίσης, στις 30 Απριλίου του 2013 κυκλοφόρησε και μία επέκταση του παιχνιδιού, με τον τίτλο *[[Far Cry 3: Blood Dragon]]*. Μετά την επιτυχία του παιχνιδιού, η Ubisoft ανακοίνωσε ένα sequel, το *[[Far Cry 4]]*.

## Πλοκή
Το *Far Cry 3* διαδραματίζεται σε ένα τροπικό νησί ανάμεσα στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Μια παρέα φίλων πήγε διακοπές εκεί, άλλα όλα πήγαν στραβά, και ο πρωταγωνιστής Jason Brody πρέπει να σώσει τους φίλους του, οι οποίοι έχουν απαχθεί από πειρατές, ώστε να ξεφύγουν από το νησί και τους ανισόρροπους κατοίκους της.

## Υποδοχή
Το *Far Cry 3* έλαβε διθυραμβικές κριτικές, με τους κριτές να επαινούν την "καλά δεμένη" πλοκή του παιχνιδιού, τον σχεδιασμό του κόσμου του και την ελευθερία που προσέφερε ο τρόπος παιχνιδιού. Επιπλέον, ξεχώρισε ιδιαιτέρως η ερμηνεία του Μάικλ Μάντο ως Vaas Montenegro, καθώς ένας συντάκτης του GamesRadar ανέφερε ότι η παρουσία του έκανε κάποιες αποστολές "αξιομνημόνευτες". Η λειτουργία του multiplayer, η οποία τερματίστηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 2022, επικρίθηκε. Επιπλέον, κατακρίθηκε ο τρόπος που το παιχνίδι χειρίστηκε το θέμα του μισογυνισμού και της ομοφοβίας, αλλά και τη χρήση του κλισέ του "λευκού σωτήρα".

## Ανάπτυξη

### Διανομή
* Gianpaolo Venuta ως Jason Brody
* Michael Mando ως Vaas Montenegro
* Mylène Dinh-Robic ως Liza Snow
* Alex Harrouch ως Riley Brody
* Faye Kingslee ως Citra Talugmai
* Martin Kevan ως Dr. Alec Earnhardt
* Dylan Taylor ως Hurk

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Far Cry
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς
Κατηγορία:Νικητές BAFTA (βιντεοπαιχνίδια)
Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Γεώργιος Παραβάντης

Ο **Γεώργιος Παραβάντης** του Νικολάου (1898 - 19 Μαρτίου 1971)  ήταν Έλληνας  δικηγόρος και πολιτικός από την Αργολίδα. Υπηρέτησε ως βουλευτής και υφυπουργός.
## Βιογραφία
Εξελέγη αρχικά βουλευτής το 1932 και το 1933 (Άργους).
Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη το 1936  και το 1946  με το ίδιο κόμμα.

Υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά.

Υπηρέτησε ως υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη  από τις 18 Απριλίου 1946 ως τις 4 Νοεμβρίου 1946.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Συνήγορος του Παιδιού

Ο **Συνήγορος του Παιδιού** είναι ανεξάρτητη αρχή προάσπισης των δικαιωμάτων των παιδιών, ένας θεσμός που υπάρχει στην παγκόσμια κοινότητα από το 1981, όταν διορίστηκε η πρώτη Συνήγορος του Παιδιού στη Νορβηγία. Σήμερα, υπάρχει μεγάλος αριθμός Συνηγόρων του Παιδιού σε όλο τον κόσμο. Στην Ευρώπη, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνηγόρων του Παιδιού (ENOC) αριθμεί περισσότερα από 40 μέλη. Στην Ελλάδα, το ρόλο του Συνηγόρου του Παιδιού ασκεί ο **Συνήγορος του Πολίτη**, στον οποίο με βάση ειδική νομοθετική ρύθμιση (ν.3094/2003) διορίζεται ένας Βοηθός Συνήγορος για το Παιδί και λειτουργεί ένας κύκλος δραστηριότητας που ασχολείται αποκλειστικά με την προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού. Πρώτος Βοηθός Συνήγορος για το Παιδί ορίστηκε το 2003 ο Γιώργος Μόσχος, ο οποίος επανατοποθετήθηκε στη θέση αυτή το 2008, το 2011 και το 2016. Τον Ιανουάριο του 2018 υπέβαλε την παραίτησή του. Νέα Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού ορίστηκε η Θεώνη Κουφονικολάκου, η οποία ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 13 Φεβρουαρίου 2018.

Η διαφορά του Συνηγόρου του Παιδιού από το Συνήγορο του Πολίτη έγκειται κυρίως στο ότι ασχολείται με όλο το φάσμα των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των παιδιών (δηλαδή και στον ιδιωτικό χώρο, την οικογένεια, κλπ), ενώ ο Συνήγορος του Πολίτη ασχολείται με παραβιάσεις δικαιωμάτων πολιτών από δημόσιες υπηρεσίες μόνο, αλλά και στο γεγονός ότι οι Συνήγοροι του Παιδιού παγκοσμίως αναλαμβάνουν μεγάλο αριθμό πρωτοβουλιών για την προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών, με τακτικές επισκέψεις σε σχολεία και ιδρύματα, επικοινωνίες με τα παιδιά, τους επαγγελματίες που εργάζονται μαζί τους και τους γονείς, συναντήσεις με εκπροσώπους υπουργείων και φορέων, οργάνωση εκδηλώσεων, παραγωγή και διάχυση ενημερωτικού υλικού, διοργάνωση εκστρατειών ευαισθητοποίησης, κ.α.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* www.0-18.gr Πληροφορίες για τη δράση του Συνηγόρου του Παιδιού στην Ελλάδα
* Ενημέρωση για το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνηγόρων του Παιδιού (ENOC)

Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα
Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές

Η **Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές** (*Vilafranca del Penedès*) είναι μία κωμόπολη της Καταλονίας στην επαρχία της Βαρκελώνης, πρωτεύουσα της κομητείας του Άνω Πενεδές. Είναι γνωστή για την παραγωγή αφρόδων οίνων (η καταλανική σαμπάνια (*cava*) και το κρασί Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης της περιοχής του Πενεδές) και για την τοπική ομάδα των «καστελιές» της, τους *Castellers de Villafranca*.

## Ιστορία
Θεωρείται ότι η Μπιλαφράνκα ιδρύθηκε μεταξύ των ετών 1108 και 1151 μετά την παρακμή του κοντινού οικισμού της Ολέρδολα. Η ένταξή της στην Κομητεία της Βαρκελώνης την μετέτρεψε, αρχικά, σε κέντρο του Πενεδές, κι έπειτα σε μια από τις σημαντικότερες πόλεις κι εμπορικά κέντρα της Καταλονίας. Ως τυπική μεσαιωνική πόλη αρθρωνόταν γύρω από την ενοριακή της εκκλησία, προστατευόταν από τείχος και από τον 13ο αιώνα περιελάμβανε και μια εβραϊκή συνοικία. 

Στους επόμενους αιώνες ακολούθησε τις πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις του Πριγκιπάτου, για να φτάσει μετά την δεκαετία του 1960 να ανελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες πόλεις μεσαίου μεγέθους της Καταλονίας, με σημαντική βιομηχανική παραγωγή και οινοποιία.

## Σημεία ενδιαφέροντος

Η Μπιλαφράνκα έχει τον τυπικό αέρα των καταλανικών πόλεων που συνδυάζει αρχιτεκτονικά έργα από τις δύο στιγμές ακμής της ιστορίας της Καταλονίας, τους αιώνες 12ο-13ο και τα τέλη του 19ου. Στην πρώτη περίοδο ανοίκουν το βασιλικό παλάτι (*Palau Reial*), του 13ου αιώνα με ίχνη από τον 12ο, που σήμερα φιλοξενεί το Μουσείο της Κουλτούρας του Κρασιού της Καταλονίας, και η βασιλική της Αγίας Μαρίας, η πρώτη εκκλησία της Καταλονίας που χτίστηκε σε γοτθικό ρυθμό. Το *Palau Baltà*, η *Casa Gomà* και η *Casa Macià* είναι επίσης δείγματα οίκων ντόπιων ευγενών του τέλους του Μεσαίωνα. Αντίστοιχα, στην δεύτερη περίοδο ανοίκουν τα κτίρια που κατασκευάστηκαν σε μοντερνιστικό ή μεσαιωνίζοντα ρυθμό από καταλανούς αρχιτέκτονες όπως τον Σαντιάγο Γκουέλ (η *Casa Guasch Estadella *ή το *Cal Figarot*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας