open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
TCL Corporation

Η **TCL Technology** (Κινέζικα: 
**TCL科技**, TCL kējì , αρχικά ήταν συντομογραφία του Telephone Communication Limited) είναι κινεζική πολυεθνική εταιρεία ηλεκτρονικών με έδρα το Χουεϊτσόου της επαρχίας Κουανγκτούνγκ. Σχεδιάζει, αναπτύσσει, κατασκευάζει και πωλεί προϊόντα όπως τηλεοράσεις, κινητά τηλέφωνα, κλιματιστικά, πλυντήρια, ψυγεία και μικρές ηλεκτρικές συσκευές. Το 2010 ήταν ο 25ος μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης στον κόσμο. Από το 2015 παραμένει ο τρίτος μεγαλύτερος κατασκευαστής τηλεοράσεων ανά μερίδιο αγοράς.

Η TCL περιέχει τέσσερις εισηγμένες εταιρείες: την TCL Technology η οποία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Σεντζέν, την TCL Electronics Holdings, Ltd. (κωδικός στο Πανεπιστήμιο Χονγκ Κονγκ: 1070), την TCL Communication Technology Holdings, Ltd.(πρώην κωδικός: 2618, αποεισήχθη το 2016), την TCL Display Technology και Tonly Electronics οι οποίες είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ.

Το εταιρικό σλόγκαν της εταιρείας είναι το "Η Δημιουργική Ζωή" (The Creative Life).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Κίνας
Κατηγορία:Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων
Αχτερούζζαμαν Ελίας

Ο **Αχτερούζζαμαν Ελίας** (আখতারুজ্জামান ইলিয়াস, Akhtaruzzaman Iliyas, 12 Φεβρουαρίου 1943 – 4 Ιανουαρίου 1997) ήταν Μπανγκλαντεσιανός μυθιστοριογράφος και συγγραφέας σύντομων ιστοριών. Αν και έγγραψε μόνο δύο μυθιστορήματα, οι κριτικοί τοποθετούν τον Ελίας "στο πάνθεο των μεγάλων Βεγγαλέζων μυθιστοριογράφων". Ο Ελίας "αναδύθηκε ως ένας δυνατός συγγραφέας σύντομων ιστοριών" στη δεκαετία του 1960. Έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα το 1987 και ο τίτλος του ήταν *Chile Kotar Sepai*. Το δεύτερο και τελευταίο μυθιστόρημα του ήταν *Khowabnama* το 1996 λίγο πριν τον θάνατό του στις 4 Ιανουαρίου 1997.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ελίας γεννήθηκε στο σπίτι του θείου του στην επαρχία Γκαϊμπάντα. Το πατρικό του σπίτι βρισκόταν στην Τσελοπάρα, κοντά στη Μπόγκρα. Ο πατέρας του, ο Μπαντιούζαμαν Μοχάμεντ Ελίας, ήταν μέλος της Επαρχιακής Συνέλευσης της Ανατολικής Βεγγάλης και Κοινοβουλευτικός υφυπουργός του Μουσουλμανικού Συνδέσμου.

Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Ντάκα.

## Καριέρα
Ο Ελίας ξεκίνησε την καριέρα του ως λέκτορας στο Κολλέγιο Τζαγκανάθ και εργάστηκε εκεί μέχρι το 1983. Στην συνέχεια εργάστηκε ως Αναπληρωτής Διευθυντής στη Διεύθυνση δημοτικής Εκπαίδευσης, Υποδιευθυντής μουσικού πανεπιστημίου και καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Βεγγαλικών στο Κολλέγιο Ντάκα.

## Μυθιστορήματα

* *[[Τσιλεκοθάρ Σεπάι|Chilekothar Sepai]]* (Ο Στρατιώτης στη Σοφίτα) (1987) - περιγράφει το ψυχολογικό ταξίδι ενός ανθρώπου κατά τη διάρκεια της ταραχώδους περιόδου πριν από την ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές το 1971. Το μυθιστόρημα περιέχει αναμφισβήτητα τη πιο αυθεντική περιγραφή της ζωής στην Πουράν Ντάκα, το παλιό και το διακριτικό μέρος της Ντάκα.
* *[[Χοαμπνάμα|Khoabnama]]* (Παραμύθι των Ονείρων) (1996) - το Χοαμπνάμα απεικονίζει την κοινωνικοπολιτική σκηνή στο αγροτικό Μπανγκλαντές προ της διαίρεσης της Ινδίας.

## Συλλογές διηγημάτων

* *Dojokher Om* (Η Ζεστασιά της Κόλασης)
* *Dudhbhate Utpat* (Χωρίς Ειρήνη στο Γάλα και Ρύζι)
* *Onno Ghore Onno Shor* (Άλλη Νότα σε Άλλο Δωμάτιο)
* *Khoari*
* *Jal Shopno, Shopner Jal*

## Συλλογές δοκιμίων

* *Shongskritir Bhanga Shetu* (Σπασμένη Γέφυρα του Πολιτισμού)

## Βραβεία

* 1977: Χουμαγιούν Καμπίρ Σμρτι Πουρασκάρ
* 1983: Λογοτεχνικό Βραβείο της Βεγγαλικής Ακαδημίας στη Λογοτεχνία
* 1987: Αλαόλ Σαχίτγια Πουρασκάρ - *Chilekothar Sepai*
* 1996: Ανάντα Πουρασκάρ - *Khwabnama*
* 1996: Σααντάτ Αλί Αχάντ Πουρασκάρ - *Khwabnama*
* 1996: Χρυσό Μετάλλιο Καζί Μαχμπουμπουλάχ - *Khwabnama*
* 1999: Εκουσέι Παντάκ (μετά θάνατον)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Όνειρα, Μύθοι και Πραγματικότητες του Αχτερούζζαμαν Ελίας

Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μπανγκλαντεσιανοί συγγραφείς
Βόγισλαβ Στανιμίροβιτς (πολιτικός)

Ο **Βόγισλαβ Στανιμίροβιτς** (, γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1953) είναι Κροάτης Σέρβος πολιτικός και πρώην πρόεδρος του Ανεξάρτητου Δημοκρατικού Σερβικού Κόμματος. Αυτή την περίοδο υπηρετεί ως μέλος του Σάμπορ.

## Βιογραφία
Ο Στανιμίροβιτς γεννήθηκε στο Τοβάρνικ κοντά στο Βούκοβαρ. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.

Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βούκοβαρ το 1991, ο Στανιμίροβιτς ήταν έφεδρος αξιωματικός που οδήγησε το ιατρικό σώμα του Γιουγκοσλαβικού λαϊκού Στρατού. Το 1992 ο Γιουγκοσλαβικός στρατός τον ονόμασε διευθυντή του νοσοκομείου του Βούκοβαρ και το 1993 έγινε πολιτικός. Ο Στανιμίροβιτς υπηρέτησε ως δήμαρχος του Βούκοβαρ διάρκεια του χρόνου όταν η πόλη βρισκόταν υπό σερβική κατοχή.

Σε άρθρο του για την τοπική εφημερίδα "Vojska Krajine" το 1993, το Βούκοβαρ Νοσοκομείο περιγράφηκε ως "το τελευταίο φρούριο των Ούστασε". Λόγω της σχετικής σφαγής της Όβτσαρα. η κατάσταση αντιμετωπίστηκε με οργή σε κροατικά μέσα ενημέρωσης όταν δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2003. Ο Στανιμίροβιτς είπε ο ισχυρισμός αυτός είχε τροποποιηθεί το άρθρο.

Το 1995, ο Στανιμίροβιτς τιμήθηκε στο Ποντουνάβλιε από τον Ράντοβαν Κάρατζιτς στη Μπάνια Λούκα.

Ήταν μέλος του Κροατικού Κοινοβουλίου από τις 22 Δεκεμβρίου 2003 έως τις 11 Ιανουαρίου του 2008. Εξελέγη επίσης στις εκλογές του 2007, αλλά υπηρέτησε μόνο μέχρι τον Οκτώβριο του 2008, όταν ο αναπληρωτής του τον αντικατέστησε.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κροάτες πολιτικοί
Κανταχάρ (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Κανταχάρ** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Κανταχάρ, πόλη του Αφγανιστάν 
* Κανταχάρ (ταινία), ιρανική ταινία του 2001
* Κανταχάρ (περιοχή), περιφέρεια του Αφγανιστάν
Σταθμός Σιντριβάνι (Μετρό Θεσσαλονίκης)

Ο **Σταθμός Σιντριβάνι** είναι σταθμός του μετρό Θεσσαλονίκης. Τέθηκε σε λειτουργία τον Νοέμβριο του 2024.

Μέχρι τις 21 Ιουλίου 1957 ο Σταθμός Σιντριβάνι υπήρξε ως στάση με την ονομασία "Σιντριβάνι" της τελευταίας τροχιοδρομικής γραμμής και αστικού μέσου σταθερής τροχιάς που είχε επιβιώσει στην Θεσσαλονίκη και συνέδεε την τότε Πλατεία Μεταξά (σήμερα Πλατεία Δημοκρατίας) με την Αποθήκη (Ντεπώ). Με την κατάργηση του τραμ εξακολουθούσε να αποτελεί στάση των λεωφορειακών γραμμών του ΟΑΣΘ.

Ο σταθμός συμπεριλαμβανόταν σε όλες τις προγενέστερες μελέτες για τον μητροπολιτικό σιδηρόδρομο Θεσσαλονίκης με το όνομα *Σιντριβάνι* ή *Εθνικής Αμύνης*, αναλόγως με την μελέτη.

## Σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία
Στον σταθμό ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία που βρίσκεται πλησίον του σταθμού του μετρό έχoυν αφετηρία/τέρμα ή διέρχονται 16 λεωφορειακές γραμμές.

## Είσοδοι - Έξοδοι
* **Είσοδος:** Οδός Εθνικής Αμύνης / Άσυλο Παιδιού  
* **Έξοδος:** Οδός Αγγελάκη / Δ.Ε.Θ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος σταθμών Μετρό Θεσσαλονίκης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σιντριβανι/Εκθεση
Σιντριβανι/Εκθεση
Φρούριο του Τσέστιν

Το **Φρούριο του Τσέστιν** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) ευρίσκεται στο Τσέστιν, εντός του Δήμου του Κνιτς και εντός του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια, στη Σερβία. Είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 251).

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος φρουρίων της Σερβίας
*Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια

## Παραπομπές


## Εξωτερικός Σύνδεσμος
*

Τσεστιν
Τσεστιν
Τσεστιν
Τσεστιν
Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία
Τσεστιν
Μάικ Μακμάχον

Ο **Μάικ Μακμάχον** (**Michael** «**Mike**» **McMahon**, γεν. 23 Ιανουαρίου 1954) είναι Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων, δημιουργός κόμικς. Έγινε περισσότερο γνωστός σαν ο πρώτος εικονογράφος της μελλοντολογικής σειράς -επιστημονικής φαντασίας- Δικαστής Ντρεντ («Judge Dredd») για το περιοδικό «2000 AD» το 1976. Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης καριέρας του συνεργάστηκε με αρκετούς συγγραφείς του είδους (όπως ο John Wagner, Alan Grant, Pat Mills κ.α.) δημιουργώντας πολλές σειρές για λογαριασμό αρκετών περιοδικών. Η δουλειά του έχει δεχτεί επιρροή από άλλους γνωστούς καλλιτέχνες, όπως οι Ούγκο Πρατ, Τζο Κολκάχουν, Ντον Λόρενς, Βίκτορ Ντε Λα Φουέντε και Χάρβεϊ Κούρτζμαν.

## Εργογραφία
* «A.B.C. Warriors»
* «Slaine»
* «Warhammer 40K»
* «Batman: Legends of the Dark Knight»
* «Galaxy’s Greatest Comic»
* «RoBusters»
* «Super Bean»
* «One - Offs»
* «The last American»
* «The V.C.’s»
* «Doctor Who»

## Πηγές
* Colin M. Jarman και Peter Acton, «Judge Dredd: The Mega-History» (1995)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Ίναχος (ποταμός)

[μικρογραφία|Ο ποταμός Ίναχος ακριβώς πριν την εκβολή του στη [Νέα Κίος|Νέα Κίο.]]
Ο **Ίναχος** ή Πάνιτσα είναι ο μεγαλύτερος χείμαρρος του νομού Αργολίδας στο Δήμο Άργους-Μυκηνών.

## Ετυμολογία
H λέξη Ίναχος προέρχεται από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα ακw: νερό. Το στοιχείο "αχ" ή "ακ" προέρχεται από την παραπάνω ρίζα και απαντάται και αλλού: π.χ. Αχελώος, Αχέρων, Αξιός. Από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα ακw: νερό προέρχεται και η λατινική λέξη aqua.

To νεώτερο όνομά του Πάνιτσα ή Μπάνιτσα είναι σλάβικο.

## Ιστορία
Πηγάζει είτε από το Αρτεμίσιο όρος κι εκβάλλει στον Αργολικό Κόλπο καταλήγοντας στη Νέα Κίο. Διανύει μία διαδρομή 38 χλμ. Στην Τουρκοκρατία στις εκβολές του υπήρχε ο μύλος Μπερμπέρ Αλή και τα στάσιμα νερά του ποταμού σχημάτιζαν εκτεταμένα έλη.

Σύμφωνα με τη μυθολογία η λέξη Ίναχος ήταν το τρίτο όνομα του ποταμού. Στην αρχή ονομαζόταν Καρμάνωρ, μετά Αλιάκμονας από τον ομώνυμο κάτοικο της Τίρυνθας, που σε μια κρίση τρέλας έπεσε στον ποταμό. Ύστερα, ονομάστηκε ο ποταμός Ίναχος από τον ομώνυμο ήρωα. Ο Ίναχος ήταν πατέρας της Ιούς. Ο Δίας είδε μια μέρα την Ιώ και την ερωτεύτηκε. Όταν ο πατέρας της, Ίναχος, προσπάθησε να κυνηγήσει τον Δία, που είχε αρπάξει την Ιώ, ο Δίας έστειλε μια Ερινύα, την Τισιφόνη, που τον βασάνισε τόσο μέχρι που τον έσπρωξε στον ποταμό Αλιάκμονα. Έτσι ο ποταμός μετονομάστηκε σε Ίναχο.

Στο παρελθόν ο ποταμός ήταν σημαντικότατος και διέσχιζε περιμετρικά τα τείχη του Άργους. Πιστεύεται ότι μετά από μια μεγάλη πλημμύρα, ο ποταμός κατέβασε τους ανθρώπους στα πεδινά, δίνοντας ζωή στην αργολική πεδιάδα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Κωνσταντίνος Π. Δάρμος, Οι Αρχαίοι Ποταμοί της Αργολίδας, Έκδοση: Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Άργος 2013, ISBN 978-960-9650-05-2
* Ελληνική Μυθολογία, Οι ήρωες, τοπικές παραδόσεις, τόμος 3, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1986. σελ. 164-165.

Κατηγορία:Ποταμοί της Αργολίδας
Τσέστιν (Κνιτς)

Το **Τσέστιν** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου του Κνιτς, ο οποίος βρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 595 κατοίκους.

## Δημογραφία





## Δείτε επίσης
* Φρούριο του Τσέστιν
* Οικία του Πέταρ Τουτσάκοβιτς στο Τσέστιν
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Κνιτς
Νίκος Φιλάρετος

Ο **Νίκος Φιλάρετος** (Αθήνα, 26 Μαρτίου 1925 - 27 Αυγούστου 2007) ήταν μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασχολήθηκε με τα διοικητικά στον ελληνικό αθλητισμό διατελώντας γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (1974 - 1985), μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (1981 - 2005), γενικός γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής στον οργανωτικό τομέα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 καθώς και πρόεδρος της Ακαδημίας της ΔΟΕ (1987 - 1993, 1997 - 2007). 

Το 2001 του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, Ζακ Σιράκ, το παράσημο του «Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής» για τη διάδοση της ολυμπιακής παιδείας σε παγκόσμιο επίπεδο.  

Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Λιβεράκου και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Νικόλαος Νησιώτης

Με το ονοματεπώνυμο **Νικόλαος Νησιώτης** αναφέρονται οι:

* Νικόλαος Νησιώτης (λόγιος), Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα από τη Χίο
* Νίκος Νησιώτης (Νικόλαος Α. Νησιώτης) (1924-1986), Έλληνας θεολόγος, φιλόσοφος και καθηγητής πανεπιστημίου, μέλος της ΔΟΕ
Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας

Η **Φρειδερίκη Καρλόττα** (γερμ. *Friederike Charlotte von Preußen*, 7 Μαΐου 1767 - 6 Αυγούστου 1820) του Οίκου των Χοεντσόλλερν ήταν πριγκίπισσα της Πρωσίας και έπειτα δούκισσα της Υόρκης και του Ώλμπανυ.

## Βιογραφία
Η *Φρειδερίκη Καρλόττα Ουλρίκα Αικατερίνη* γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1767 στο Σαρλόττενμπουργκ της Γερμανίας και ήταν το μοναδικό παιδί του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Ελισάβετ Χριστίνας, κόρης του Καρολου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ.

Οι γονείς της Φρειδερίκης Καρλόττας δεν είχαν ευτυχισμένο γάμο. Αμφότεροι ήταν άπιστοι μέσα στο γάμο τους. Το 1769 η μητέρα της ήταν έγκυος από έναν εραστή της και σχεδίαζε να φύγει για την Πρωσία μαζί του, αλλά προδόθηκε και συνελήφθη, προκαλώντας δημόσιο σκάνδαλο. Ο πατέρας της πήρε γρήγορα το διαζύγιο και η Ελισάβετ Χριστίνα τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στο Kάστρο του Στέττιν, όπου παρέμεινε για τα επόμενα εβδομήντα ένα χρόνια μέχρι το θάνατό της το 1840. 

Η Φρειδερίκη Καρλόττα ήταν δύο ετών τη στιγμή του σκανδάλου και δεν ξαναείδε ποτέ την μητέρα της. O Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας φέρεται να αισθάνθηκε συμπόνια για τη μητέρα της και ανέθεσε τη Φρειδερίκη Καρλόττα στη φροντίδα της συζύγου του, Ελισάβετ Χριστίνας του Μπράουνσβικ-Βόλφενμπυττελ-Μπέβερν. Η Φρειδερίκη Καρλόττα είχε αναμφισβήτητα μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία με τη βασίλισσα Ελισάβετ Χριστίνα, η οποία δεν είχε δικά της παιδιά. Η Βασίλισσα ήταν επίμονη με την μικρανηψιά και θετή της κόρη, και συνέχισε την αλληλογραφία με ανάδοχη μητέρα της όλη της τη ζωή.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1791 η Φρειδερίκη Καρλόττα παντρεύτηκε το Φρειδερίκο, Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ στο Παλάτι Σαρλόττενμπουργκ. Η νέα ''Δούκισσα της Υόρκης'' έγινε δεκτή με ένα ενθουσιώδες καλωσόρισμα στο Λονδίνο. Ο γάμος μεταξύ Φρειδερίκης Καρλόττας και Φρειδερίκου, οργανώθηκε προκειμένου να παρασχεθεί ο βρετανικός θρόνος με κληρονόμους, καθώς ο Γεώργιος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, ήταν εκείνη τη στιγμή κρυφά παντρεμένος και η κατάσταση του γάμου του ήταν περίπλοκη.

Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος, και μετά από τρία χρόνια, κατέστη προφανές ότι ο Δούκας και η Δούκισσα της Υόρκης δεν θα είχαν απογόνους. Η Φρειδερίκη Καρλόττα και Φρειδερίκος χώρισαν και η Δούκισσα αποσύρθηκε στο Όουτλαντς Παρκ στο Σάρρεϋ, όπου έζησε εκκεντρικά μέχρι το θάνατό της. Η σχέση τους μετά τον χωρισμό φαίνεται να ήταν φιλική, αλλά ποτέ δεν υπήρχε ζήτημα συμφιλίωσης.

Πέθανε στις 6 Αυγούστου 1820 στο Όουτλαντς Παρκ σε ηλικία 53 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Ουέυμπριτζ. Οι πολίτες του Ουέυμπριτζ ανήγειραν μνημείο προς τιμήν της στο Μόνιουμεντ Γκρην.

## Τίτλοι
*7 Μαΐου 1767 - 29 Σεπτεμβρίου 1791: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Φρειδερίκη Καρλόττα της Πρωσίας
*29 Σεπτεμβρίου 1791 - 6 Αυγούστου 1820: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Δούκισσα της Υόρκης και του Ώλμπανυ

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Φερδινάνδος Αλφόνσος της Πορτογαλίας

O **Φερδινάνδος-Αλφόνσος**, πορτογαλ. Fernando Αfonso (1135 - 1207) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν ιππότης των Ιωαννιτών (1202-1206).

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Αλφόνσου Α΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Καμόα Γκόμες, κόρης τού Γκόμες Νούνες κόμη τού Τούι. Γεννήθηκε πριν τον γάμο τού πατέρα του.

Για μία σύντομη περίοδο ήταν *σημαιοφόρος (alferes-mor)* της Πορτογαλίας. Έπειτα προσχώρησε τους Ναΐτες ιππότες και μετά στους ιππότες τού Αγ. Ιωάννου (τού Νοσοκομείου). Στους τελευταίους έγινε διδάσκαλος (μάγιστρος) για την Ιβηρική χερσόνησο το 1198 και έπειτα έγινε μέγας μάγιστρος τού Τάγματος το 1202. Λίγα έτη μετά παραιτήθηκε από τη θέση του και επέστρεψε στην Πορτογαλία.

Έλαβε μέρος στην Δ΄ Σταυροφορία. Τάφηκε στο Σανταρέμ, στο ναό τού Σάο Ζοάο ντε Αλποράο.

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Mattoso, José (2014). D. Afonso Henriques (in Portuguese) (2º ed.). Lisbon: Temas e Debates. ISBN 978-972-759-911-0.
* Oliveira e Costa, João Paulo (2013). Episódios da monarquia portuguesa (in Portuguese). Lisbon: Temas e Debates. ISBN 978-989-644-248-4.
* Vasconcelos e Sousa, Bernardo. "Do Condado Portucalense à Monarquia Portuguesa (Séculos XI–XII". In Rui Ramos. História de Portugal (in Portuguese).

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Αλτάι (πόλη)

Η **Αλτάι** είναι πόλη νομαρχιακού επιπέδου στο νομό Αλτάι εντός του αυτόνομου καζακικού νομού Ιλί, στο βόρειο Σιντσιάνγκ της Κίνας. Το κέντρο της πόλης βρίσκεται στις πλαγιές του ποταμού Κελάν.

## Μεταφορές

* Κινεζική Εθνική Οδός 216
* Κινεζική Εθνική Οδός 217
*Αεροδρόμιο του Αλτάι
* Τρένο προς το Μπεϊτούν. Απέχει περίπου μια ώρα οδικώς από το Αλτάι.

Το Ουρούμτσι (πρωτεύουσα του Σιντσιάνγκ) απέχει περίπου μία ώρα με το αεροπλάνο, 9 ώρες με το λεωφορείο, 12 ώρες με το νυχτερινό λεωφορείο και περίπου 14 ώρες με το τρένο (μέσω Μπεϊτούν) από το Αλτάι.

## Πολιτισμός
Όπως και άλλες πόλεις στο Σιντσιάνγκ, υπάρχουν πολλές μειονότητες στο Αλτάι, ιδίως Ουιγούροι και Καζάκοι.

## Εκπαίδευση
Στα σχολεία, τα μαθήματα παραδίδονται κυρίως στα κινέζικα, αλλά υπάρχουν μαθήματα για τα ουιγουρικά και καζακικά.

## Τουρισμός
Ο πιο σημαντικός τουριστικός χώρος είναι η λίμνη Κανάς, όπου υπάρχει ένας θρύλος όπου σύμφωνα με τον οποίο κατοικεί εκεί ένα μεγάλο πλάσμα.

## Αξιοσημείωτα άτομα

*Μα Φουσιάνγκ (1876-1932), στρατιωτικός διοικητής του Αλτάι
*Ρεμπίγια Καντίρ (γεννήθηκε το 1947), πολιτικός ακτιβιστής
*Κανάτ Ισλάμ (γεννήθηκε το 1984), μποξέρ

## Γεωγραφία

### Κλίμα
Το Αλτάι έχει κρύο ημίξηρο κλίμα (τύπος *BSk* της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), χωρίς την ισχυρή επιρροή των μουσώνων στις εποχικές βροχοπτώσεις. Οι μουσώνες καθορίζουν το κλίμα σε μεγάλο μέρος της Κίνας και η πόλη λαμβάνει συνολική ετήσια βροχόπτωση μόνο 191 χιλιοστά. Οι χειμώνες είναι πολύ κρύοι και ξηροί. Η μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου είναι −15.5 °C, ωστόσο, η παρουσία των Ορέων Αλτάι στα βόρεια βοηθά στη μετρίαση της σοβαρότητας του χειμωνιάτικου κρύου, σε σύγκριση με τις θέσεις περαιτέρω προς τα ανατολικά. Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι σύντομα αλλά ήπια. Τα καλοκαίρια είναι πολύ ζεστά και ξηρά. Τον Ιούλιο η μέση θερμοκρασία φτάνει τους +21.8 °C. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 4.53 °C. Το ποσοστό μηνιαίας πιθανής ηλιοφάνειας κυμαίνεται από 50% το Δεκέμβριο σε 74% τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο. Η ηλιοφάνεια είναι άφθονη όλο το έτος και η πόλη δέχεται κατά μέσο όρο 2.993 ώρες ηλιοφάνειας σε ετήσια βάση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα καζακικά
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Ζαν-Λουί Μπερτουτσελί

Ο **Ζαν-Λουί Μπερτουτσελί** (γαλλικά: Jean-Louis Bertucelli), (3 Ιουνίου 1942 - 6 Μαρτίου 2014) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Πέθανε στις 6 Μαρτίου 2014 σε ηλικία 71 ετών.
## Φιλμογραφία

* *[[Ramparts of Clay]]* (1971)
* *[[Docteur Françoise Gailland]]* (1976)
* *[[The Accuser]]* (1977)
* *[[A Day to Remember]]* (1991)
* *[[Sur un air de mambo]]* (1996), τηλεταινία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο  

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Φερδινάνδος της Φλάνδρας

Ο **Φερδινάνδος, κόμης της Φλάνδρας**, (Πορτογαλική γλώσσα : *Fernando*, Κοΐμπρα 24 Μαρτίου 1188 - 27 Ιουλίου 1233), Ινφάντης της Πορτογαλίας και μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Κόμης της Φλάνδρας και του Αινώ χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του (1212 - 1233). Ο Φερδινάνδος ήταν ο τρίτος γιος του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης. 

## Βιογραφία

thumb|250px|left|Ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας
Παντρεύτηκε στο Παρίσι (1212) την Ιωάννα της Κωνσταντινούπολης, κόμισσα της Φλάνδρας και μεγαλύτερη κόρη του Βαλδουίνου Α΄ της Κωνσταντινούπολης. Κατά τη διαδρομή τους προς τη Φλάνδρα ο Φερδινάνδος και η Ιωάννα αιχμαλωτίστηκαν από τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας μεγαλύτερο γιο του Φιλίππου Αυγούστου και της Ισαβέλλας του Αινώ. 
Ο Λουδοβίκος Η΄ ζητούσε πίσω την προίκα της μητέρας του που περιείχε το Αρτουά, ο πατέρας της Ιωάννας την είχε πάρει με την βία. Οι δύο νέοι το επέστρεψαν και έτσι ελευθερώθηκαν, ακολούθησαν τους συμμάχους τού πατέρα της Ιωάννας Ιωάννη του Ακτήμονα και Όθων Δ΄ της Γερμανίας εναντίον της Γαλλίας. Νικήθηκαν αποφασιστικά στη μάχη του Μπουβίν (1214) και ο Φερδινάνδος φυλακίστηκε. Την εποχή που ο Φερδινάνδος ήταν φυλακισμένος την εξουσία ασκούσε μόνη της η Ιωάννα, παρέμεινε φυλακισμένος 12 χρόνια. Ο Φερδινάνδος ελευθερώθηκε με τον θάνατο του Λουδοβίκου του Λέοντα και την άνοδο στον θρόνο του Λουδοβίκου του Αγίου (1226) από την βασιλομήτωρ Λευκή της Καστίλης. Ο Φερδινάνδος πέθανε στην Νογιόν σε ηλικία 45 ετών (27 Ιουλίου 1233). Το μοναδικό παιδί που είχαν αποκτήσει η Μαρία πέθανε άτεκνη, με τον θάνατο της Ιωάννας η κομητεία πέρασε στην μικρότερη αδελφή της Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας (1244).

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 	


## Πηγές

*Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy:The House of Savoy in Thirteenth century Europe. Princeton University Press.
*Weiler, B, Burton, J, Schofield, P and Stöber, K (2007). Thirteenth century England: Proceedings of the Gregynog Conference, 2007. The Boydell Press.
*Wheeler, B.; Parsons, John C., eds. (2003). Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady. Palgrave Macmillan.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Πιέρ Καρντινάλ

Ο **Πιέρ Καρντινάλ** (γαλλικά: Pierre Cardinal), (8 Ιουνίου 1924 - 16 Μαΐου 1998), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

* 1952 : *Au coeur de la Casbah*
* 1955 : *Fantaisie d'un jour*

### Τηλεόραση
* 1961 : *Le rouge et le noir*
* 1962 : *Candide ou l'optimisme*
* 1965 : *La grande peur dans la montagne*
* 1967 : *L'oeuvre*
* 1968 : *La bonifas*
* 1969 : *Le ciel et l'enfer*
* 1971 : *Vipère au poing*
* 1971 : *Sous le soleil de satan*
* 1972 : *Les fossés de Vincennes*
* 1975 : *Saint-Just et la force des choses*
* 1978 : *68 dans le monde*
* 1980 : *La vie de Pierre de Coubertin*
* 1961 : *Elan blanc*
* 1964 : *La route*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Φερδινάνδος της Σέρπα

Ο **Φερδινάνδος της Πορτογαλίας** (Πορτογαλική γλώσσα: *Fernando* 1217 - 1246) μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Ινφάντης της Πορτογαλίας που έγινε Κύριος της Σέρπα και του Λαμέγκο (1223 - 1246). Ο Φερδινάνδος ήταν ο τρίτος γιος τού Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας και της Ουρράκα, κόρης του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης. Έγινε κύριος της Σέρπα και τού Λαμέγκο το 1223. Για τη βία που έδειξε σε ορισμένους κληρικούς, ταξίδεψε στη Ρώμη το 1237 για να ζητήσει τη συγγνώμη τού πάπα Γρηγορίου Θ΄. Απεβίωσε σε ηλικία 29 ετών (19 Ιανουαρίου 1246).
Ο ιστορικός Φαουστίνο Μενένντεθ-Πιδάλ από την Ισπανία ανακατασκεύασε τον θυρεό τού Φερδινάνδου: ένας όφις/δράκος (πορτογαλ. serpa) και στο γύρω πλαίσιο εναλλασσόμενοι οι θυρεοί της Πορτογαλίας (τού πατέρα του) και της Καστίλης (της μητέρας του).

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Φερνάντες ντε Λάρα, κόρη τού Φερδινάνδου-Νούνες ντε Λάρα. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μία μη νόμιμη σχέση με τη Σάντσα Φερνάντες ντε Σέρπα, είχε ένα φυσικό τέκνο:

*(νόθος), ιερέας στο Σάντο Εστεμπάν ντε Αλφάμα. Είναι ο γενάρχης της οικογένειας Σέρπα.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Mattoso, José (1991). "A nobreza medieval Portuguesa no contexto peninsular" (PDF). Revista da Faculdade de Letras: História (in Portuguese). Porto: Universidade do Porto. VIII (III): 1019–1044. 
*Sánchez de Mora, Antonio (2003). "La nobleza castellana en la plena Edad Media: el linaje de Lara. Tesis doctoral. Universidad de Sevilla" (in Spanish).
*Sotto Mayor Pizarro, José Augusto (1997). Linhagens Medievais Portuguesas: Genealogias e Estratégias (1279-1325) (in Portuguese). Oporto: Doctorate thesis, author’s edition.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Γκραμπόβιτσα (Ντεσπότοβατς)

Η **Γκραμπόβιτσα** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου του Ντεσπότοβατς, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Πομόραβλιε. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 670 κατοίκους.

## Δημογραφία





## Δείτε επίσης
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Ντεσπότοβατς
Μπουραζάνι

Το **Μπουραζάνι** είναι ημιορεινή περιοχή που βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού Ιωαννίνων στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και δυτικά της Κόνιτσας. 

## Γεωγραφία
Η περιοχή περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους του Γράμμου, της Τύμφης και της Νεμέρτσικας (Δούσκο), που σχηματίζουν την κοιλάδα του Μπουραζανίου και διασχίζεται από τους ποταμούς Αώο και Σαραντάπορο. Η γεωμορφολογία της συμπληρώνεται από εύφορα χωράφια και πολλούς λόφους που καλύπτονται από πυκνά δάση δρυός. Ως κυριότεροι οικισμοί της καταγράφονται τα χωριά Αετόπετρα, Αηδονοχώρι, Ηλιορράχη, Μελισσόπετρα και στη περιοχή υπάρχουν σημαντικά ιστορικά και πολιτιστικά.  

### Ονομασία
Για την προέλευση του ονόματος της περιοχής υπάρχουν αρκετές εκδοχές. Σύμφωνα με μία από αυτές το όνομα Μπουραζάνι προέρχεται από την τούρκικη λέξη *“Bourazan”*, που σημαίνει σάλπιγγα και ακουγόταν την περίοδο της τουρκοκρατίας από το τουρκικό φυλάκιο που υπήρχε. Σύμφωνα με δεύτερη, από τη  βενετσιάνικη λέξη *“Boragan” =* τόπος με άσχημες καιρικές συνθήκες. Τέλος αναφέρεται και η σύνθεση της ελληνικής λέξης *“βοράς” + “ζάνι”*, που στα σλάβικα σημαίνει πλούτος.

### Αξιοθέατα
Τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι:

*Οι γέφυρες του Μπουραζανίου (Μεσαιωνική, Μεσογέφυρα, Νέα γέφυρα)
*το Περιβαλλοντικό Πάρκο και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας δίπλα στον ποταμό Αώο.
* ο νερόμυλος Μπουραζανίου προς το Αηδονοχώρι (μνημείο)
*η πρώην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου στη Μελισσόπετρα της οποίας το καθολικό έχει χαρακτηριστεί από το 1958 αρχαίο μνημείο.
*Το εργαστήρι ιδιότυπης ξυλογλυπτικής τέχνης "Δημήτρη Χρηστίδη" στο Αηδονοχώρι.

## Ιστορία
Στην περιοχή του Μπουραζανίου υπάρχουν αρκετά ίχνη κατοίκησης που ξεκινούν από την Ελληνιστική περίοδο και φθάνουν μέχρι την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Πύρρου. Τέτοια ευρήματα υπάρχουν  στις τοποθεσίες "Αγία Τριάδα" και "Μπίχλη" της Ηλιορράχης όπως και "Παναγιά" της Αετόπετρας, οι οποίες έχουν χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικοί χώροι. Η διέλευση της αρχαίας Εγνατίας Οδού από αυτήν την καθιστούσε σημαντικό οδικό κόμβο καθώς και τα γεφύρια που υπήρχαν στην περιοχή.  

Την περίοδο της τουρκοκρατίας θεωρείται ότι αποτελούσε ιστορικό και πολιτισμικό κομμάτι του Πωγωνίου και γεωγραφικά εκτεινόταν μέχρι και τη σημερινή νότια Αλβανία. 

Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου αλλά και του Εμφυλίου έγιναν πολλές μάχες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα γεφύρια της περιοχής από τον ιστότοπο Πέτρινα γεφύρια της Ελλάδος
* Μπουραζάνι: Η κοιλάδα των Ιωαννίνων  από τον ιστότοπο http://www.mariailiaki.gr
* Παραδοσιακή φορεσιά από το Μπουραζάνι Ηπείρου 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ιωαννίνων
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
Αλφόνσος του Πορταλέγρε

Ο **Αλφόνσος**, πορτογαλ. Afonso lord de Portalegre (1263 - 1312) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας, κύριος τού Πορταλέγρε, καστέλο ντε Βίντε, Αρρόντσες, Μαρβάο και Λοουρίνα.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας και της Βεατρίκης από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, κόρης τού Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης.

Του δόθηκε η κυριότητα τού Πορταλέγρε, τού καστέλο ντε Βίντε, τού Αρρόντσες, τού Μαρβάο και της Λοουρίνα. Απεβίωσε το 1312 στη Λισαβόνα σε ηλικία 49 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1287 τη Βιολάντε Εμμανουέλα από τον Καστιλινό Οίκο της Ιβρέα, κόρη τού Εμμανουήλ κυρίου της Βιγιένα & Πενιάφιελ, Θουέγιαρ και Εσκαλόνα και είχε τέκνα:
* Αλφόνσος π. 1288-π. 1300, κύριος της Λεϊρία, απεβ. 12 ετών.
* Μαρία γενν. π. 1290, παντρεύηκε πρώτα τον Τέλο Αλφόνσο ντε Μενέσες κύριο τού Μενέσες, γιο τού Αλφόνσου Τέλλες ντε Μολίνα (γιου τού Αλφόνσου κυρίου της Μολίνα) και μετά τον Φερδινάνδο-Ντιάθ δε Άρο κύριο της Ορδούνια και Βαλμασέδα.
* Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη δε Καστίγια υ Άρο κύριο τού Θουέγιαρ και κύριο τού Βίσκαϋ.
* Κονστάνσα, παντρεύτηκε τον Νούνιο Γκονθάλεθ δε Λάρα κύριο τού Αλεγρέτε, Βίδε & Σίντρα.
* Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Πέδρο Φερνάντεθ δε Κάστρο κύριο τού Λέμος & Σαρρία.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* García Fernández, Manuel (1999). "La política internacional de Portugal y Castilla en el contexto peninsular del Tratado de Alcañices (1267-1297). Relaciones diplomáticas y dinásticas" (PDF). Work da Faculdade de Letras, Serie Historia (in Spanish). Universidade de Porto (XV): 901–943. OCLC 632487275.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Νορμπέρ Καρμπονό

Ο **Νορμπέρ Καρμπονό** (γαλλικά *Norbert Carbonnaux*, 28 Μαρτίου 1918 – 6 Νοεμβρίου 1997), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.

## Φιλμογραφία
### Σκηνοθεσία
* 1951: *[[90 degrés à l'ombre]]*
* 1953: *[[La Tournée des grands ducs]]*
* 1954: *[[Les Corsaires du Bois de Boulogne]]*
* 1956: *[[Courte tête]]*
* 1958: *[[Le Temps des œufs durs]]*
* 1960: *[[Candide ou l'Optimisme au XXe siècle]]*
* 1962: *[[The Dance]]*
* 1967: *[[Toutes folles de lui]]*
* 1971: *[[L'Ingénu]]*

## Σενάρια
* 1947: *[[Les Atouts de Monsieur Wens]]*
* 1952: *[[Bille de clown]]* 
* 1952: *[[Le Costaud des Batignolles]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο

Ο **Μαρτίμ Αλφόνσος Σισόρρο**, πορτογαλ. Martim Afonso Chichorro (1250 - 1313) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν ευγενής της Πορτογαλίας στην Αυλή τού αδελφού του Διονυσίου της Πορτογαλίας.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Μαντραγκάνα, κόρης τού Αλοάνντρο Μπεν Μπέκαρ.

Αμφιθαλής αδελφή του ήταν η Ουρράκα. Ετεροθαλή αδέλφια ήταν ο Διονύσιος της Πορτογαλίας, ο Αλφόνσος κύριος τού Πορταλέγρε, ο νόθος Ροδρίγο Αλφόνσος διοικητής αποικιών και άλλα δέκα γνήσια ή νόθα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ινές Λοουρένσο ντε Σόουσα, κόρη τού Λοουρένσο Σοάρες κυρίου τού Βαλαντάρες & Τάνγκιλ και είχε τέκνα:
* Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄ γενν. 1280, ευγενής της Πορτογαλίας.
* Μαρία Αλφόνσο Σισόρο 1280-1379.
* Κονστάνσα.
* Μαργκαρίτα.
* Βάσκο Αφόνσο ντε Σόουσα.

## Πρόγονοι


## Πηγές
* s Pinto Coelho Da Cunha. By Wendel Albert Oliveira Pereira.
* Secret Genealogy III - From Jewish Anglo-Saxon Tribes to New France Acadians. By Suellen Ocean.
* Corografia portugueza e descripçam topografica do famoso famoso reyno de Portugal. By Antonio Carvalho da Costa.
* El gran diccionario histórico o Miscellanea curiosa de la Historia Sagrada. By Louis Moreri.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Αλφόνσος της Λεϊρία

Ο **Αλφόνσος**, πορτογαλ. Afonso (π. 1288 - π. 1300) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν κύριος της Λεϊρία.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Αλφόνσου κυρίου τού Πορταλέγρε και της Βιολάντε-Εμμανουέλας από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, κόρης τού Εμμανουήλ κυρίου της Βιγιένα, Πενάφιελ, Κουέγιαρ & Εσκαλόνα.

Του δόθηκε η κυριότητα της Λεϊρία. Απεβίωσε το 1300 σε ηλικία 12 ετών, άγαμος.

## Πρόγονοι



## Πηγές
* González-Doria, Fernando (2000). Diccionario heráldico y nobiliario de los Reinos de España (1ª ed.). San Fernando de Henares (Madrid): Ediciones Trigo S. L. ISBN 84-89787-17-4.
* De Loaysa, Jofré; García Martínez, Antonio (1982). Academia Alfonso X el Sabio, Colección Biblioteca Murciana de bolsillo Nº 27, ed. Crónicas de los Reyes de Castilla Fernando III, Alfonso X, Sancho IV y Fernando IV (1248-1305). latín y castellano (2ª ed.). Murcia. ISBN 84-00-05017-7.
* Menéndez Pidal de Navascués, Faustino (1982). Instituto Luis de Salazar y Castro, ed. Heráldica medieval española. Volumen I: La Casa Real de Castilla y León. Hidalguía. ISBN 8400051505.
* Menezo Otero, Juan José (2005). Reinos y Jefes de Estado desde el 712 (5ª ed.). Madrid: Historia Hispana. ISBN 84-604-9610-4.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Έτορε Τζανίνι

Ο **Εττόρε Τζιανίνι** (ιταλικά: *Ettore Giannini*, 15 Δεκεμβρίου 1912 - 15 Νοεμβρίου 1990) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.

Μεταξύ του 1940 και 1967 σκηνοθέτησε οκτώ ταινίες.

## Φιλμογραφία
* *[[The White Angel]]* (1943)
* *[[Europa '51]]* (1952 - ηθοποιός)
* *[[The City Stands Trial]]* (1952 - σεναριογράφος)
* *[[Neapolitan Carousel]]* (1954 - σκηνοθέτης και σεναριογράφος)
* *[[Master Stroke]]* (1967 - σεναριογράφος)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο  

Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄

Ο **Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄**, πορτογαλ. Martim Afonso Chichorro II (γενν. 1280) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν ένας ευγενής της Πορτογαλίας στην Αυλή τού θείου του Ντενίς/Διονυσίου της Πορτογαλίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Α΄ ευγενούς της Πορτογαλίας και της Ινές Λοουρένσο ντε Βαλαντάρες. Ο Μαρτίμ Α΄ ήταν νόθος γιος τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας από την ερωμένη του Μαντραγκάνα.

Ο Μαρτίμ Β΄ έγινε ένας πλούσιος ευγενής στην Αυλή τού Διονυσίου της Πορτογαλίας, αδελφού τού Μαρτίμ Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αλντόνσα Άνες ντε Μπριτέιρος, μακρινή απόγονο τού Μεμ Γκέντας Γκεντεάο και είχε τέκνα:
* Βάσκο Μαρτίνς ντε Σόουσα Σισόρο 1320-1387, κύριος της Μοντάγκα, Πεναγκιάο & Γκεστάσο, υψηλός καγκελάριος τού Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας.
** Αφόνσο Βάσκες ντε Σόουσα π. 1370-1425, ιππότης.
*** Μέσια ντε Σόουσα γενν. π. 1410), παντρεύτηκε τον Φερνάντο ντε Κάστρο π. 1380-1441, κύριος τού Πάουλ ντο Μποκιλόμπο, Άκσα, Σ. Λοουρένσο ντο Μπάιρρο & Πένα Βέρντε, κυβερνήτης της Οικίας τού Ερρίκου τού *θαλασσοπόρου* πρίγκιπα της Πορτογαλίας.
**** Μαργαρίτα γενν. π. 1440, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Νεσατέλ κύριο τού Μοντγκύ & Φοντενουά. Ένατη απόγονός τους ήταν η Καρλόττα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, σύζυγος τού Γεωργίου Γ΄ τού Ηνωμένου Βασιλείου.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Estudos em homenagem a José Amadeu Coelho Dias (2 Vol.). By Dctp, Dhepi - Flup.
* Memorias historicas, e genealogicas dos grandes de Portugal: que contém a. António Caetano de Sousa.
* Corografia portugueza e descripçam topografica do famoso reyno de Portugal. Antonio Carvalho da Costa.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Αλφόνσος Σάντσες του Αλμπουκέρκε

Ο **Αλφόνσος-Σάντσες** (Πορτογαλική γλώσσα : *"Afonso Sanches"*, 1289-1329) μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας ήταν κύριος τού Αλμπουκέρκε και της Σέρβα. Γεννημένος στην Πορτογαλία ο Αλφόνσος-Σάντσες ήταν νόθος γιος τού Ντενίς της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Αλντόνσα Ροντρίγκες Τάλα. Ο ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας εναντίον του οποίου εξεγέρθηκε και βρέθηκε σε εμφύλια σύγκρουση. 

## Οικογένεια
Ο Αλφόνσος-Σάντσες νυμφεύτηκε την Τερέσα Μαρτίνς Τέγιο, κόρη του Ιωάννη-Αλφόνσου 1ου κόμη τού Μπάρσελος και της Τερέζας Σάντσες από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα (νόθης κόρης τού Σάντσο Δ΄ της Καστίλης). Γιος τους ήταν ο:
* Ιωάννης Αλφόνσος (1304-1354), 6ος κύριος τού Αλμπουκέρκε. Ο Αλφόνσος-Σάντσες και η σύζυγος του ίδρυσαν τη μονή της Σάντα Κλάρα στη Βίλα ντο Κόνντε, όπου και οι δύο ετάφησαν.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Braamcamp Freire, Anselmo (1927). Brasões da Sala de Sintra, Livro Segundo (in Portuguese). Coimbra: Imprenta da Universidade. OCLC 794223590.
*Sotto Mayor Pizarro, José Augusto (1997). Linhagens Medievais Portuguesas: Genealogias e Estratégias (1279-1325) (in Portuguese). Oporto: Thesis, published by author.
*Sotto Mayor Pizarro, José Augusto P. (1987). Os Patronos do Mosteiro de Grijo: Evolução e Estrutura da Familia Nobre Séculos XI a XIV (in Portuguese). Oporto.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

Η **Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων** είναι διεθνής ημέρα δράσης για τα δικαιώματα των ζώων και την καλή διαβίωση. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου, η ημέρα γιορτής του Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτης άγιος των ζώων.

## Στόχος
Η αποστολή της Παγκόσμια Ημέρας των Ζώων είναι "Να καλυτερεύσει την κατάσταση των ζώων, προκειμένου να βελτιώσει τα πρότυπα καλής διαβίωσης σε όλο τον κόσμο. Το χτίσιμο του εορτασμού της Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων ενώνει το κίνημα καλής διαβίωσης των ζώων, κινητοποιώντας το σε παγκόσμια δύναμη για να κάνει τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για όλα τα ζώα. Γιορτάζεται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε χώρα, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, τη θρησκεία, την πίστη ή την πολιτική ιδεολογία. Μέσω της αύξησης της ευαισθητοποίησης και της εκπαίδευσης μπορεί να δημιουργηθεί ένας κόσμος όπου τα ζώα θα αναγνωρίζονται πάντα ως αισθανόμενα όντα και θα πληρώνεται πλήρη ευγένεια πάντα για τη καλή διαβίωση τους."

## Ιστορία
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων προέρχεται από τον Χάινριχ Τσίμερμαν, ο οποίος οργάνωσε την πρώτη Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων στις 24 Μαρτίου 1925 στο Αθλητικό Παλάτι στο Βερολίνο της Γερμανίας. Πάνω από 5.000 άτομα παρευρέθησαν σε αυτή την πρώτη εκδήλωση. Η εκδήλωση ήταν αρχικά προγραμματισμένη για τις 4 Οκτωβρίου, για να συμπέσει με την ημέρα της γιορτής του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτη αγίου της οικολογίας, ωστόσο ο χώρος δεν ήταν διαθέσιμος εκείνη την ημέρα. Η εκδήλωση εορτάστηκε στις 4 Οκτωβρίου για πρώτη φορά το 1929. Αρχικά ο θεσμός εορταζόταν μόνο στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία και την Τσεχοσλοβακία, όπου ζούσε μια μεγάλη Γερμανική μειονότητα μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κάθε χρόνο ο Τσίμερμαν εργαζόταν ακούραστα για την προώθηση της Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων. Τέλος, σε ένα Συνέδριο Διεθνούς Προστασίας των Ζώων στη Φλωρεντία της Ιταλίας τον Μάιο του 1931 πρότεινε την καθιέρωση της 4ης Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Η πρόταση εγκρίθηκε ως ψήφισμα και έγινε ομόφωνα δεκτή.

Μερικές φορές αναφέρεται λανθασμένα ότι η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων άρχισε το 1931 στο συνέδριο των οικολόγων στη Φλωρεντία της Ιταλίας, όπου ήθελαν να τονίσουν την δεινή θέση των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση.

Σήμερα, η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων είναι μια παγκόσμια εκδήλωση που ενώνει το κίνημα προστασίας των ζώων. Επικεφαλής και σημαντικός χρηματοδότης είναι το ίδρυμα Naturewatch από το 2003, ένα ίδρυμα για την καλή διαβίωση των ζώων με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Ιωάννης Αλφόνσος του Αλμπουκέρκε

Ο **Ιωάννης-Αλφόνσος**, πορτογαλ. João Afonso (π. 1304 - 28 Σεπτεμβρίου 1354) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν 6ος κύριος τού Αλμπουκέρκε.

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού Αλφόνσου-Σάντσες κυρίου τού Αλμπουκέρκε, γιου τού Ντενίς της Πορτογαλίας. Μητέρα του ήταν η Τερέσα Μαρτίνς ντε Μενέσες, κόρη τού Χουάν Αλφόνσου Τέγιο 1ου κόμη τού Μπάρσελος και της Τερέσα Σάντσες, νόθης κόρης τού Σάντσο Δ΄ της Καστίλης.

Ήταν ευγενής της Πορτογαλίας και αναδείχθηκε ως ένας ευφυής πολιτικός. Καταγόταν από τους βασιλείς της Πορτογαλίας και της Καστίλης, αν και από νόθα τέκνα τους. Έγινε κύριος τού Αλμπουκέρκε, Ασαγκάλα, Κοντοσέρα, Αλκόνσελ, Μεντελίν, Μενέσες και Τιέντρα. Είχε το αξίωμα τού *σημαιοφόρου (alférez)* τού Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης (1333-36) και μαγιορδόμος τού Πέτρου τού *ωμού*, πρίγκιπα (μετέπειτα βασιλιά) της Καστίλης. Ο τελευταίος είναι ύποπτος για τη δηλητηρίαση τού Ιωάννη-Αλφόνσου το 1354. Απεβίωσε 50 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1323/4 την εξαδέλφη του Ισαβέλλα Τέγιες ντε Μενέσες 10η κυρία τού Μενέσες, κόρη τού Τέγιο Αλφόνσο ντε Μενέσες και είχε τέκνο:
* Μαρτίν-Γκιλ π. 1325-1365, κύριος τού Αλμπουκέρκε, νομάρχης (adelantado) της Μούρσια. Εκτελέστηκε από τον Πέτρο τον *ωμό*, που κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες του.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαρία Ροντρίγκες Μπάρμπα, κόρη τού Ρούι Μαρτίνς Μπάρμπα είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθος) Φερνάντο π. 1327-1387, κύριος της Βίλα Νόβα ντε Άνσος και μάγιστρος τού Τάγματος τού Σαντιάγκο.
* (νόθη) Βεατρίκη-Αλφόνσα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Αλφόνσο Τέλο 6ο κόμη τού Μπάρσελος.
* (νόθη) Μαρία-Αλφόνσα, παντρεύτηκε τον Γκονσάλο Τέλες ντε Μενέσες, 1ο κόμη της Νέιβα και κύριο της Φάρια, αδελφό τού Ιωάννη-Αλφόνσου 6ου κόμη τού Μπάρσελος.

Από τη Μαρία Γκιλ είχε φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Πέδρο Γκιλ.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla (in Spanish). Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11366237.
* Costa, Marisa (2004). "Poder e autoridade de fundar um mosteiro" (PDF). De arte: work de la historia del arte (in Portuguese) (4): 23–38. ISSN 1696-0319.
* Díaz Martín, Luis Vicente (1992). "Pedro I y los primeros Trastámaras". Historia General de España y América (in Spanish). V. Madrid: Rialp. ISBN 84-321-2119-3.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Φρειδερίκη του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Η **Φρειδερίκη του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς** (*Frederica von Mecklenburg-Strelitz*, 3 Μαρτίου 1778 - 29 Ιουνίου 1841) ήταν η σύζυγος του Ερνέστου Αύγουστου Α΄ του Αννόβερου.

## Βιογραφία
Η *Φρειδερίκη Λουίζα Καρολίνα Σοφία Αλεξανδρίνα* γεννήθηκε στο Παλαιό Ανάκτορο του Αννόβερου. Ήταν η πέμπτη κόρη του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της πρώτης συζύγου του Φρειδερίκης της Έσσης-Ντάρμστατ.

Η Φρειδερίκη έκανε τρεις γάμους. Ο πρώτος ήταν με τον Λουδοβίκο Κάρολο της Πρωσίας στις 26 Δεκεμβρίου 1793 στο Βασιλικό Ανάκτορο του Βερολίνου. Τρία χρόνια αργότερα ο Λουδοβίκος Κάρολος απεβίωσε από διφθερίτιδα. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
* Φρειδερίκος (1794-1863), νυμφεύτηκε τη Λουίζα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
* Κάρολος (1795-1798).
* Φρειδερίκη (1796-1850), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Δ΄ του Άνχαλτ. Απέκτησαν 6 παιδιά.

Ο δεύτερος γάμος ήταν με τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Ζολμς-Μπράουνφελς στις 10 Δεκεμβρίου 1798. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος, αλλά ο Πρίγκηπας δεν ήθελε να τη χωρίσει. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
* Σοφία (27 Φεβρουαρίου-20 Οκτωβρίου 1799).
* Φρειδερίκος (11-14 Σεπτεμβρίου 1800).
* Γουλιέλμος (1801-1868), νυμφεύτηκε τη Μαρία Κίνσκι φον Βχίνιτς ουντ Τέταου.
* Αυγούστα (1804-1865), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
* θνησιγενής κόρη (1805).
* Αλέξανδρος (1807-1867), νυμφεύτηκε τη Λουίζα του Λάντσμπεργκ-Φέλεν.
* Κάρολος (1812-1875), νυμφεύτηκε τη Σοφία του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ. Απέκτησαν 5 παιδιά.

Ο τρίτος γάμος ήταν με τον Ερνέστο, Δούκα του Κάμπερλαντ και Τίβιοτντεϊλ στις 29 Μαΐου 1815 στο Νοϊστρέλιτς. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
* Φρειδερίκη (1817), απεβίωσε λίγες ώρες μετά την γέννησή της.
* θνησιγενής κόρη (1818).
* Γεώργιος Ε΄ (1819 - 1878), Βασιλιάς του Αννόβερου, νυμφεύτηκε τη Μαρία της Σαξονίας-Αλτεμβούργου. Απέκτησαν 3 παιδιά.

Η Φρειδερίκη πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια στις 29 Ιουνίου 1841 στο Αννόβερο σε ηλικία 63 ετών και τάφηκε στο Παλάτι Χερρενχάουζεν.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*3 Μαρτίου 1778 – 26 Δεκεμβρίου 1793: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Δούκισσα Φρειδερίκη του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
*26 Δεκεμβρίου 1793 – 10 Δεκεμβρίου 1798: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουδοβίκου Καρόλου της Πρωσίας
*10 Δεκεμβρίου 1798 – 29 Αυγούστου 1815: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Ζολμς-Μπράουνφελς
*29 Αυγούστου 1815 – 29 Ιουνίου 1841: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Δούκισσα του Κάμπερλαντ και Τίβιοτντεϊλ
*20 Ιουνίου 1837 – 29 Ιουνίου 1841: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Βασίλισσα του Αννόβερου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*"Friederike Luise Karoline Sophie Charlotte Alexandrine Herzogin von Mecklenburg-Strelitz" at *The Peerage*

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Κατηγορία:Βασίλισσες του Ανόβερου
Νομικισμός (αποσαφήνιση)

Ο όρος **νομικισμός** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:

* Κινεζικός νομικισμός, κινεζική πολιτική θεωρία σχετικά με τη λειτουργία του κράτος
* Νομικισμός (δυτική φιλοσοφία), έννοια της δυτικής νομολογίας
* Νομικισμός (θεολογία), η προσήλωση σε ορισμένους κανόνες της χριστιανικής θεολογίας
* Φιλελεύθερος νομικισμός, θεωρία σχετικά με τη σχέση μεταξύ πολιτικής και δικαιοσύνης
Ορχήστρα κιθαριστών VeriArtisti

Η **Ορχήστρα κιθαριστών VeriArtisti** είναι ορχήστρα που ανήκει στο δημοτικό ωδείο Βέροιας.

## Επισκόπηση

Η ορχήστρα ιδρύθηκε την άνοιξη του 1997 από τον Λάμπρο Μπέκιο, καθηγητή κιθάρας του Δημοτικού Ωδείου Βέροιας. Η ορχήστρα αποτελείτο κυρίως από μαθητές του Δημοτικού Ωδείου. Για τα έτη 2015-2017 διευθυντής της ορχήστρας ήταν ο Βασίλης Βαλαβάνης, καθηγητής στο δημοτικό ωδείο της Βέροιας.

Η ορχήστρα έχει εμφανιστεί σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Βέροια, Μακροχώρι, Βεργίνα, Γιαννιτσά, Νέα Μουδανιά, Περαία, Επανομή, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Αριδαία). Έχει συμμετάσχει σε διάφορες εκδηλώσεις, όπως το 1ο Φεστιβάλ Κιθάρας Μακεδονίας στη Καστοριά (2016), στο 2ο και 3ο Φεστιβάλ Μουσικής «Βέροια - Εύηχη Πόλη» (2010, 2011, 2012, 2016), στην εβδομάδα Ελληνικής δημιουργίας (διοργάνωση Δημοτικού Ωδείου Βέροιας, Απρίλιος 2012) και σε δέκα Πανελλήνιες Συναντήσεις Κουαρτέτων και Ορχηστρών Κιθάρας (από το 2011 και μετά).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέροια
Γλώσσα Κοκμοντσάκ

Η **Κοκμοντσάκ** είναι μικτή γλώσσα που βασίζεται στα καζακικά, τα μογγολικά και τη Σόλον. Η γλώσσα ομιλείται από περίπου 200 άτομα (1995)στην Αυτόνομη Περιοχή των Ουιγούρων των Σιντσιάνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας
Ντενίς του Θιφουέντες

O **Ντενίς του Θιφουέντες** ή περιστασιακά **Ντενίς Κάστρο**, (Πορτογαλική γλώσσα : *Dinis*, περί το 1354 - περί το 1403) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν λόγω της συζύγου του κύριος του Θιφουέντες (Cifuentes), Εσκαλόνα υ Άλβαρ ντε Τόρμες και του Βίλαρ-Ντομπάρντο.
Ο Ντενίς ήταν δεύτερος γιος του Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας και της Ινές ντε Κάστρο κόρης τού Πέδρο Φερνάνδεθ δε Κάστρο. Η Ινές ήταν ευγενής από τη Γαλικία (Ισπανία) που είχε μεταφέρει με την συνοδεία της στην Πορτογαλία η Κωνσταντία του Πενιαφιέλ, πρώτη σύζυγος του Πέτρου Α΄.

## Βιογραφία

Ο Πέτρος Α΄ την είχε ερωμένη, όταν ακόμη ήταν διάδοχος. Ο πατέρας του Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας δεν ήθελε τη σχέση και διέταξε τον φόνο της. Όταν τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Α΄, ομολόγησε ότι την είχε νυμφευτεί μυστικά. Αν οΝτενίς θεωρηθεί νόθος έχει το επώνυμο ντε Κάστρο, αν είναι νόμιμος τότε είναι πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας. Ήταν ο δεύτερος γιος της Ινές και ο τρίτος τού Πέτρου Α΄, καθώς ο Πέτρος από την Κωνσταντία είχε έναν μεγαλύτερο γιο που έγινε ο Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας. Επίσης ο Πέτρος Α΄ από την ερωμένη του Τερέσα Λοουρένσο είχε έναν τέταρτο γιο, τον νόθο Ιωάννη Α΄ Μάγιστρο τού Τάγματος τού Αβίς.

Το 1355 απεβίωσε η Ινές και ο Ντενίς με τον αδελφό του Ιωάννη έφυγαν στο Βασίλειο της Καστίλης. Κατά την κρίση στην Πορτογαλία των ετών 1383-1385 διεκδίκησαν τον θρόνο η Βεατρίκη της Πορτογαλίας (κόρη τού Φερδινάνδου Α΄), ο Ιωάννης ντε Κάστρο, ο Διονύσιος και ο Ιωάννης Α΄ τού Αβίς. Ο Ντενίς ανακηρύχθηκε βασιλιάς στην πόλη τού Σανταρέμ, αλλά οι υποστηρικτές του στην Καστίλη τελικά έχασαν τον θρόνο την εποχή που έγινε η Μάχη της Αλζουμπαρότα (1385), όπου ο Ιωάννης Α΄ τού Αβίς επικράτησε ως βασιλιάς.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1372 την Ιωάννα από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, νόθη κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης. Η Ιωάννα ήταν κυρία τού Θιφουέντες και μαζί είχαν τέκνα:
* Φερδινάνδος γενν. π. 1380, κύριος τού Θιφουέντες, νυμφεύτηκε δύο φορές και είχε απογόνους. 
* Πέτρος γενν. π. 1385, κύριος τού Κολμενάρεζο, έκανε γάμο και είχε τέκνα.
* Βεατρίκη απεβ. 1470, άγαμη.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Fernandes, Fátima Regina (2006). "Estratégias de Legitimação Linhagística em Portugal nos Séculos XIV e XV" (PDF). Revista da Faculdade de Letras: História. III (in Portuguese). Vol. 7. University of Porto. pp.&nbsp;263–284. ISSN 0871-164X. Archived (PDF) from the original on 7 January 2014.
*Olivera Serrano, César (2005). Beatriz de Portugal: La pugna dinástica Avís-Trastámara (PDF) (in Spanish). Archived (PDF) from the original on 13 March 2011.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας