31η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η **31η Συμφωνία σε Ρε μείζονα, [[Κατάλογος του Κέχελ|K]]. 297/300a** (γερμανικά: *Sinfonie D-Dur Köchelverzeichnis 297*), γνωστή και ως η ***Συμφωνία του Παρισιού*** (*Pariser Sinfonie*), είμαι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε στο Παρίσι το 1778. Πρόκειται για μία από τις πιο γνωστές συμφωνίες του Μότσαρτ, και η πρώτη πιθανώς που εκδόθηκε, το 1779, από τον οίκο *Seiber*.

## Σύνθεση και πρεμιέρα
Η σύνθεση της Συμφωνίας έγινε το 1778, κατά την αποτυχημένη προσπάθεια του Μότσαρτ να βρει δουλειά στο Παρίσι. Ο συνθέτης τότε ήταν 22 ετών. Η πρεμιέρα της έγινε στις 12 Ιουνίου του 1778, σε μία ιδιωτική εμφάνιση στον οίκο του Κόντε Καρλ Χάινριχ Γιόζεφ φον Σίκιγκεν. Η πρεμιέρα της στο μπροστά στο κοινό έγινε έξι μέρες αργότερα, στο Concert Spirituel.

Η δημόσια πρεμιέρα έλαβε καλές κριτικές. Στις 26 Ιουνίου, στο τεύχος *Courrier de l'Europe*, που κυκλοφόρησε στο Λονδίνο, έγραψε:

:::*«Το Concert Spirituel, τη μέρα της [[Αγία Δωρεά|Αγίας Δωρεάς]], ξεκίνησε με μία συμφωνία, του Μ <small>(Monsieur)</small>. Μότσαρτ. Αυτός ο καλλιτέχνης, ο οποίος από την τρυφερή του ακόμα ηλικία έφτιαξε όνομα, μπορεί σήμερα να συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο ικανούς συνθέτες*».

Στις 15 Αυγούστου, στον ίδιο χώρο, η Συμφωνία εκτελέστηκε ξανά, αυτή τη φορά με ένα νέο δεύτερο μέρος, ένα *Andante*, που αντικατέστησε το *Andantino*, (σύμφωνα με τον Otto Erich Deutsch, το τελευταίο «είχε αποτύχει να ευχαριστήσει το κοινό»). Παρόλα αυτά, το έργο έγινε δημοφιλές. Ο Deutsch, έχει καταχωρίσει πολλές ακόμα εκτελέσεις του μέσα στο 1779, ακόμα και μέσα στο 1780.  Στις 11 Μαρτίου του 1783, η Συμφωνία παρουσιάστηκε και στο Burgtheater, στη Βιέννη, προς όφελος της νύφης του, της τραγουδίστριας Α. Γουέμπερ.

## Ενορχήστρωση
Η Συμφωνία διέθετε αξιοσημείωτα μεγάλη ενορχήστρωση για την εποχή της, κι αυτό λόγω του ότι ο Μότσαρτ εκμεταλλεύθηκε την τεράστια ορχήστρα που διέθετε το Παρίσι τότε. Το έργο γράφτηκε για τα εξής όργανα: 2 φλάουτα, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα (σε Λα), 2 φαγκότα, 2 κόρνα, 2 τρομπέτες, τυμπάνια και έγχορδα. Αυτή είναι και η πρώτη συμφωνία που ο Μότσαρτ χρησιμοποιεί κλαρινέτο.

Ο Στάνλι Σάντι σημειώνει ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη ορχήστρα για την οποία ο Μότσαρτ συνέθεσε στην καριέρα του. Ο αριθμός των εγχόρδων (συνήθως) δε σημειώνεται στην παρτιτούρα, όμως ο Σάντι αναφέρει: «στην πρεμιέρα υπήρχαν 22 βιολιά, 5 βιόλες, 8 τσέλα και 5 κοντραμπάσα», συμπληρώνοντας: «Ο πατέρας του Μότσαρτ, Λέοπολντ, φαίνεται να κρίνει τις παριζιάνικες συμφωνίες, και να λέει ότι μάλλον οι Γάλλοι αρέσκονται σε θορυβώδεις συμφωνίες».

## Δομή
:
\relative c* {
  \tempo "Allegro assai"
  \key d \major
  <d d,>1\f |
  q2 q |
  <d~ d,>2 d8 e16 fis g a b cis |
  d4 r r d8.(\p a16 |
  fis4 b8. g16 e4) a8.( fis16 |
  d4 g8. e16 cis4)
}
</score>

Η Συμφωνία αποτελείται από τρία μέρη και ακολουθεί παραδοσιακές φόρμες της κλασσικής περιόδου.

#[[Tempo|Allegro]] assai, 4/4
#[[Tempo|Andantino]], 6/8 σε Σολ μείζονα ή [[Tempo|Andante]], 3/4 σε Σολ μείζονα 
#Allegro, 2/2

Και τα δύο δεύτερα μέρη υπάρχουν ακόμα, όπως επίσης και μια παλιότερα παρτιτούρα, μιας διαφορετικής εκδοχής του *Andantino''.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* [Symphony No.31 in D major, K.297/300a (Mozart, Wolfgang Amadeus)](http://imslp.org/wiki/Symphony_No.31_(Mozart,_Wolfgang_Amadeus)) στο IMSLP.org
* Η παρτιτούρα της 31ης Συμφωνίας στο DME.at
* 
* 

Κατηγορία:Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1778