Πανεπιστήμιο του Κιούσου

Το **Πανεπιστήμιο του Κιούσου** (ιαπωνικά:九州大学, Kyūshū Daigaku?), συντομογραφία Kyudai (九大, Kyūdai?), είναι ιαπωνικό εθνικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στη Φουκουόκα, στο νησί Κιούσου. Ιδρύθηκε το 1903 ως Ιατρική Σχολή πριν αποκτήσει το καθεστώς Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου το 1911, και ανήκει στην Ένωση Εθνικών Πανεπιστημίων της Ιαπωνίας από το 2004.

Το πανεπιστήμιο διαθέτει τρεις κύριες πανεπιστημιουπόλεις στη Φουκουόκα, στο Οχάσι, στο Τσικούσι και στο Ίτο. Στο πανεπιστήμιο σπουδάζουν περίπου 18.743 φοιτητές, εκ των οποίων 1.713 αλλοδαποί, και εργάζονται 4.940 άτομα σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την έρευνα ή τη διδασκαλία. Είναι διαρθρωμένο σε δώδεκα Τμήματα για προπτυχιακές σπουδές και δεκαεπτά για μεταπτυχιακές σπουδές. Διαθέτει επίσης νοσοκομείο, βιβλιοθήκες με λίγο πάνω από τέσσερα εκατομμύρια τίτλους και μουσείο.

## Ιστορία
### Δημιουργία του πανεπιστημίου

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η ιαπωνική κυβέρνηση δημιούργησε ένα σύστημα αυτοκρατορικών πανεπιστημίων, ανοίγοντας το πρώτο τέτοιο πανεπιστήμιο στο Τόκιο το 1877, ενώ ακολούθησε το Κιότο το 1897. Ένα σχέδιο για τη δημιουργία δύο νέων αυτοκρατορικών πανεπιστημίων στην περιοχή Tοχόκου και στο νησί Κιούσου προτάθηκε στην κυβέρνηση από την ιαπωνική βουλή το 1900. Ωστόσο, η πρόταση έπεσε στο κενό λόγω έλλειψης κονδυλίων, καθώς η χώρα προτιμούσε τις στρατιωτικές δαπάνες λόγω του κινδύνου σύγκρουσης με τη Ρωσία. Ένα νέο αίτημα υποβλήθηκε από τη Δίαιτα το 1902, αλλά απέτυχε για τους ίδιους λόγους. Η δημιουργία ιατρικής σχολής στη Φουκουόκα το 1903 από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Κιότο επιτεύχθηκε παρά ταύτα. Η κατάσταση ξεμπλόκαρε τελικά με δωρεές από το Furukawa zaibatsu4 και το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιανουαρίου 1911 με την ονομασία Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο Κιούσου (九州帝國大學, Kyūshū teikoku daigaku;)..

Τα δύο πρώτα τμήματα, ιατρικής και μηχανικής, άνοιξαν το 1911. Τον Απρίλιο του 1919, όταν τέθηκε σε ισχύ ο αυτοκρατορικός νόμος για τα πανεπιστήμια, το ίδρυμα έπρεπε να αναδιοργανώσει για πρώτη φορά την εσωτερική του δομή και τα τμήματα αναδιαρθρώθηκαν σε σχολές. Την ίδια χρονιά προστέθηκε μια Γεωπονική Σχολή, ενώ το 1924 ακολούθησαν μια Νομική Σχολή και μια Σχολή Τεχνών. Το 1922 άνοιξε η πρώτη πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη.

### Ανάπτυξη και Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Μια νέα πανεπιστημιούπολη άνοιξε το 1921 στη συνοικία Ροπονμάτσου της Φουκουόκα, και μια Σχολή Θετικών Επιστημών εγκαινιάστηκε το 1939. Η ερευνητική ικανότητα του πανεπιστημίου επεκτάθηκε από το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1930, με την έναρξη λειτουργίας ενός ερευνητικού ινστιτούτου για τη λουτροθεραπεία το 1931, ακολουθούμενου από ένα ερευνητικό ινστιτούτο για τη μηχανική ρευστών το 1942 και ένα ερευνητικό ινστιτούτο για την ελαστικότητα το 1943 .

Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, τα βιβλία της βιβλιοθήκης μεταφέρθηκαν σε ένα ναό στο Νταζάιφου και σε άλλες πόλεις εκτός του νομού για να αποφευχθούν πολεμικές ζημιές. Εγκλήματα πολέμου διαπράχθηκαν επίσης στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου: οκτώ Αμερικανοί αιχμάλωτοι πολέμου υποβλήθηκαν σε ζωοτομία εκεί το 1945, γεγονός που οδήγησε τον στρατηγό Ισάμου Γιοκογιάμα να καταδικαστεί σε θάνατο μετά τον πόλεμο για τις ευθύνες του ως διοικητή.

### Αναδιάρθρωση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο

Μετά την ήττα της Ιαπωνίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το ιαπωνικό πανεπιστημιακό σύστημα αναδιαρθρώθηκε από τους Αμερικανούς κατακτητές. Το 1947, το πανεπιστήμιο πήρε το σημερινό του όνομα Πανεπιστήμιο του Κιούσου (九州大学, Kyūshū daigaku;). Τον Μάιο του 1949, ένας νόμος για την εκπαίδευση μεταρρύθμισε το ιαπωνικό πανεπιστημιακό σύστημα. Η διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών αυξήθηκε από τρία σε τέσσερα χρόνια. Την ίδια χρονιά, το πανεπιστήμιο ενσωμάτωσε επίσης το Λύκειο Φουκουόκα (福岡高等学校, Fukuoka koto gakkō;) και την Πολυτεχνική Σχολή Κουρούμε (久留米工業専門学校, Kurume kougyou senmon gakkō;).

Νέες Σχολές άνοιξαν εκείνη την περίοδο με την ίδρυση της Παιδαγωγικής Σχολής το 1949 και τη μεταρρύθμιση του πρώτου κύκλου την ίδια χρονιά, ο οποίος αυξήθηκε σε οκτώ σχολές. Ο δεύτερος κύκλος μεταρρυθμίστηκε επίσης το 1953 και διαρθρώθηκε γύρω από οκτώ μεταπτυχιακές σχολές.

### Πρόσφατες αλλαγές

Το πανεπιστήμιο άνοιξε νέα ερευνητικά εργαστήρια τη δεκαετία του 1970 και του 1980 και επέκτεινε τα μεταπτυχιακά και μεταπτυχιακά του μαθήματα κατά τη δεκαετία που ακολούθησε, ενώ το Πανεπιστήμιο Σχεδιασμού Κιούσου ενσωματώθηκε το 2003 . Το 1991, αποφασίστηκε να συγκεντρωθούν οι δραστηριότητες των δύο πανεπιστημιουπόλεων της Σχολής σε μία ενιαία νέα πανεπιστημιούπολη στα δυτικά της Φουκουόκα, και η νέα πανεπιστημιούπολη Ito άνοιξε το 2005 . Η αποδόμηση της πανεπιστημιούπολης του Ροππονμάτσου, η οποία χρησιμοποιούνταν από το πανεπιστήμιο από το 1921 και της οποίας οι δραστηριότητες είχαν μεταφερθεί στην πανεπιστημιούπολη του Ίτο, πραγματοποιήθηκε μεταξύ Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 2011.

Από το 2004, βάσει ενός νέου νόμου που εφαρμόζεται σε όλα τα εθνικά πανεπιστήμια, το πανεπιστήμιο έγινε εθνική πανεπιστημιακή εταιρεία. Παρά την αλλαγή αυτή, η οποία αύξησε την αυτονομία του, ιδίως σε οικονομικό επίπεδο, το Πανεπιστήμιο του Κιούσου εξακολουθεί να ελέγχεται εν μέρει από το Υπουργείο Παιδείας. Το 2010, το Πανεπιστήμιο του Κιούσου επιλέχθηκε από το Υπουργείο Παιδείας ως ένα από τα δεκατρία πρώτα πανεπιστήμια που θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα «Global 30», το οποίο έχει ως στόχο την αύξηση του αριθμού των ξένων φοιτητών στην Ιαπωνία.

## Κατάλογος προέδρων

Ο σημερινός πρόεδρος, ο Σετσούο Αρίκαβα (有川節夫;), που εξελέγη το 2008, είναι ο 22ος πρόεδρος του πανεπιστημίου.





## Τμήματα

Οι διδακτικές και ερευνητικές δραστηριότητες του πανεπιστημίου είναι οργανωμένες σε σχολές προπτυχιακών σπουδών (学部?), οι οποίες είναι υπεύθυνες για τους προπτυχιακούς φοιτητές, σε μεταπτυχιακές σχολές (学府? ), επίσης γνωστές ως μεταπτυχιακές Σχολές, οι οποίες είναι υπεύθυνες  για την εκπαίδευση των φοιτητών του 2ου και 3ου κύκλου σπουδών, καθώς και ερευνητικά ινστιτούτα (研究院, kenkyūin;) και ερευνητικές Σχολές, οι οποίες είναι υπεύθυνες για μέρος της ερευνητικής προσπάθειας. Το πανεπιστήμιο διαθέτει επίσης κοινές υπηρεσίες, οι οποίες συγκεντρώνουν ορισμένες από τις διεπιστημονικές δραστηριότητες του ιδρύματος.

### Τμήματα διδασκαλίας

Το πανεπιστήμιο διαθέτει δώδεκα προπτυχιακές Σχολές (学部, gakubu;)16 στις οποίες φοιτούσαν 11.752 φοιτητές το 2010. Κάθε σχολή ειδικεύεται στους ακόλουθους τομείς: λογοτεχνία, εκπαίδευση, δίκαιο, οικονομία, θετικές επιστήμες, ιατρική, οδοντιατρική, φαρμακευτική, μηχανική, σχεδιασμός, γεωργία και πρόγραμμα σπουδών του 21ου αιώνα.

Η Σχολή διαθέτει επίσης 17 μεταπτυχιακές σχολές (学府, gakufu;)16 με 6.568 φοιτητές το 2010. Η διάρκεια των μαθημάτων τους είναι δύο έτη για τον δεύτερο κύκλο και τρία έτη για τον τρίτο κύκλο. Τα πεδία εξειδίκευσης του καθενός από αυτά είναι τα εξής: ανθρωπιστικές επιστήμες, Νομκή, οικονομία, θετικές επιστήμες, ιατρική, οδοντιατρική, φαρμακευτική, μηχανική, σχεδιασμός, βιολογικοί πόροι και περιβαλλοντικές επιστήμες, μελέτες ανθρώπινου περιβάλλοντος, επιστήμες της πληροφορικής και ηλεκτρολογία, πολιτιστικές και κοινωνικές σπουδές, μαθηματικά, επιστήμες συστημάτων ζωής, διεπιστημονικές επιστήμες μηχανικής, καθώς και προηγμένες επιστήμες. Το σύστημα περιλαμβάνει επίσης τέσσερις επαγγελματικές σχολές που προσφέρουν μαθήματα νομικής, οικονομίας, ιατρικής και επιστημών περιβάλλοντος, στις οποίες φοίτησαν 445 σπουδαστές το 2010 .

### Ερευνητικά τμήματα

Τέσσερα ερευνητικά ινστιτούτα διοικούνται από το πανεπιστήμιο: το Ιατρικό Ινστιτούτο Βιορρύθμισης, το οποίο αποτελείται από έξι τμήματα- το Ερευνητικό Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Μηχανικής, το οποίο αποτελείται από πέντε τμήματα- το Ινστιτούτο Μηχανικής και Έρευνας Υλικών, το οποίο αποτελείται από τέσσερα τμήματα- και το Ινστιτούτο Επιστημών Υγείας, το οποίο αποτελείται από ένα τμήμα.

Δεκαέξι ερευνητικές Σχολές αναλαμβάνουν τις ερευνητικές δραστηριότητες των μεταπτυχιακών σχολών, και συγκεκριμένα οι ερευνητικές Σχολές των ανθρωπιστικών επιστημών, των κοινωνικών και πολιτιστικών σπουδών, των περιβαλλοντικών σπουδών για τον άνθρωπο, του δικαίου, των οικονομικών, των γλωσσών και πολιτισμών, των θετικών επιστημών, των μαθηματικών, των ιατρικών επιστημών, των οδοντιατρικών επιστημών, των φαρμακευτικών επιστημών, της μηχανικής, του σχεδιασμού, της γεωργίας, των μηχανικών επιστημών και των επιστημών της πληροφορικής και των ηλεκτρικών επιστημών.

Τέλος, το πανεπιστήμιο διαθέτει 42 άλλες ερευνητικές εγκαταστάσεις που μοιράζεται με άλλα ιδρύματα και τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιούν οι ερευνητές του.

#### Βιβλιοθήκες

Οι συλλογές του πανεπιστημίου διαχειρίζονται από ένα κοινό σύστημα από το 1922, όταν δημιουργήθηκε η πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη, και το πρώτο κτίριο άνοιξε το 1924 στην πανεπιστημιούπολη Χακοζάκι8. Οργανώνονται γύρω από μια κεντρική βιβλιοθήκη στην οποία προστίθενται έξι δευτερεύουσες βιβλιοθήκες, καθώς και αρκετές βιβλιοθήκες που διαχειρίζονται διάφορα εργαστήρια και τμήματα. Το 2010 αριθμούσαν συνολικά περίπου 4.016.028 βιβλία και 92.741 περιοδικά, με περίπου τα τρία πέμπτα αυτών των αποθεμάτων στην ιαπωνική γλώσσα και τα υπόλοιπα σε άλλες γλώσσες, ενώ το ίδιο έτος τα διαθέσιμά τους αυξήθηκαν κατά 52.635 βιβλία και 15.991 περιοδικά, με συνολικό προϋπολογισμό 1,2 δισ. γεν..

Η κύρια βιβλιοθήκη βρίσκεται στην πανεπιστημιούπολη Χακοζάκι. Οικοδομήθηκε το 1924 και μεταφέρθηκε σε νέες εγκαταστάσεις το 1972- διαθέτει συλλογή 937.970 βιβλίων. Η ιατρική βιβλιοθήκη άνοιξε το 1947 και μεταφέρθηκε σε νέες εγκαταστάσεις το 1956 και ξανά το 19818- έχει συλλογή 351.512 βιβλίων, η βιβλιοθήκη σχεδιασμού άνοιξε το 19688 και έχει συλλογή 170.288 βιβλίων, η βιβλιοθήκη Χικούσι άνοιξε το 2000 και έχει συλλογή 142.595 βιβλίων , και η βιβλιοθήκη ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών άνοιξε το 20058 και διαθέτει συλλογή 1.405.804 βιβλίων, το ίδιο έτος, άνοιξε η βιβλιοθήκη επιστήμης και τεχνολογίας8 στην πανεπιστημιούπολη Ito, με συλλογή 921.198 βιβλίων.

Οι βιβλιοθήκες διαθέτουν περισσότερες από εκατό ιδιωτικές συλλογές , η πρώτη από τις οποίες συγκεντρώθηκε το 1926. Εκεί φυλάσσονται ορισμένα σημαντικά πολιτιστικά αγαθά, συμπεριλαμβανομένου ενός αντιγράφου του Γιαμάτο μονόγκαταρι.

### Μουσείο

Το ίδρυμα διαθέτει Μουσείο από τον Απρίλιο του 2000, αλλά παραμένει μια απλή διοικητική δομή για τη διαχείριση συλλογών που είναι διάσπαρτες σε διάφορες σχολές. Δεν υπάρχει κτίριο για να στεγάσει όλες αυτές τις συλλογές, αλλά το πανεπιστήμιο σχεδιάζει να κατασκευάσει αυτού του είδους τη δομή στην πανεπιστημιούπολη Ίτο 22. Δύο εκθεσιακοί χώροι παρέχουν πρόσβαση σε ορισμένες από τις συλλογές στην πανεπιστημιούπολη Χακοζάκι, στο κτίριο της Πολυτεχνικής Σχολής και στο μνημειακό αμφιθέατρο.

Οι συλλογές ομαδοποιούνται σε πέντε κύριες κατηγορίες. Τα αποθέματα περιλαμβάνουν περίπου 400.000 δείγματα που στεγάζονται στη Σχολή Πολιτιστικών και Κοινωνικών Σπουδών. Περίπου 280.000 αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων 3.300 απολιθωμάτων, φυλάσσονται στη Σχολή Θετικών Επιστημών. Η Ιατρική Σχολή διαθέτει 100.000 αντικείμενα που σχετίζονται με το ανθρώπινο σώμα ή τα παράσιτα. Η Σχολή Βιολογικών και Περιβαλλοντικών Επιστημών διαθέτει δύο συλλογές: η μία περιέχει περίπου 5 εκατομμύρια δείγματα από 10.000 είδη εντόμων και η δεύτερη 66.000 δείγματα από 300 είδη φυτών22.

Διαθέτει επίσης τρία ερευνητικά εργαστήρια που ασχολούνται με τη συντήρηση, την ανάλυση και την ανάπτυξη αυτών των συλλογών, με προσωπικό περίπου 70 ακαδημαϊκών. Σε τακτική βάση διοργανώνονται θεματικές εκθέσεις .

### Νοσοκομείο

Το πανεπιστήμιο διαθέτει Νοσοκομείο με τη σημερινή του μορφή από τον Οκτώβριο του 2003. Δημιουργήθηκε εκείνη τη χρονιά από τη συγχώνευση τριών άλλων νοσοκομείων: του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ιατρικής Σχολής, το οποίο λειτουργούσε από το 1903- του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Οδοντιατρικής Σχολής, το οποίο χρονολογείται από το 1922- και του Νοσοκομείου του Ιατρικού Ινστιτούτου Βιορρύθμισης, το οποίο λειτούργησε το 1982 στο Μπέπου.

Το κύριο συγκρότημα βρίσκεται στην πανεπιστημιούπολη Κατακασού, όπου τα τρία κύρια κτίρια κατασκευάστηκαν το 2001, το 2006 και το 2009. Οι ιατρικές δραστηριότητες μεταφέρθηκαν για πρώτη φορά μεταξύ 2001 και 2006, ενώ το 2009 ακολούθησαν οι οδοντιατρικές δραστηριότητες.

Το 2010, το προσωπικό του νοσοκομείου περιελάμβανε 640 ιατρούς, 251 οδοντιάτρους, 884 νοσηλευτές και 582 άλλα άτομα που εργάζονταν σε μη ιατρικούς ρόλους. Διαθέτει επίσης 1.415 κλίνες σε 41 τμήματα. Το 2005, το νοσοκομείο περιέθαλψε περίπου 425.956 ασθενείς.

### Διδασκαλία και έρευνα

#### Εκπαίδευση

Όποιος επιθυμεί να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο του Κιούσου ως φοιτητής πρέπει πρώτα να περάσει μια εθνική εξέταση, το τεστ του Εθνικού Κέντρου Εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο. Οι υποψήφιοι που έχουν αρκετά καλή βαθμολογία σε αυτές τις εξετάσεις μπορούν να συμμετάσχουν στις εξετάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο. Η είσοδος σε ένα πανεπιστήμιο επιτυγχάνεται μετά από αυτή τη δεύτερη επιλογή, όπου οι εξετάσεις είναι συγκεκριμένες για τη σχολή για την οποία υποβάλλεται αίτηση. Το 2010, περίπου 8.990 άτομα συμμετείχαν στις εξετάσεις αυτές, ενώ τελικά κατανεμήθηκαν συνολικά 2.654 θέσεις.

Το 2009, το πανεπιστήμιο απένειμε συνολικά 129.069 πανεπιστημιακά πτυχία, 42.480 μεταπτυχιακά, 16.493 διδακτορικά και 908 επαγγελματικά πτυχία από την ίδρυσή του. Σύμφωνα με έρευνα του περιοδικού Weekly Economist του 2011, το ίδρυμα τοποθετεί περίπου το 15,3% των αποφοίτων του σε μία από τις 400 κορυφαίες εταιρείες του αρχιπελάγους, δηλαδή συνολικά 2.529 αποφοίτους, σε μια από τις 400 κορυφαίες εταιρείες του αρχιπελάγους.

Το 1999 ιδρύθηκε μια εθνική ένωση αποφοίτων, η οποία συγκέντρωσε τις ενώσεις αποφοίτων που διατηρούν 13 σχολές σε διάφορες περιοχές της Ιαπωνίας. Άλλοι σύλλογοι αποφοίτων υπάρχουν επίσης στο εξωτερικό, όπως στην Κορέα, όπου δημιουργήθηκε το 1948, και πιο πρόσφατα στην Κίνα, όπου δημιουργήθηκε το 2004.

## Σημαντικά πρόσωπα που σχετίζονται με το Πανεπιστήμιο του Κιούσου

File:Koichi_wakata.jpg|Ο Κοΐτσι Γουακάτα (若田 光一) PhD, κοσμοναύτης, ο πρώτος Ιάπωνας κυβερνήτης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.
File:Toyoki_Kunitake_cropped_1_Toyoki_Kunitake_201411.jpg|Ο Τογιόκι Κουνιτάκε (國武 豐喜), χημικός και επιστήμονας υλικών, κάτοχος του βραβείου Κιότο 2015.
File:Seiji_Shinkai.jpg|Ο Σέιτζι Σινκάι (Seiji Shinkai, 新海 征治), πρωτοπόρος στη μοριακή αυτοσυναρμολόγηση, έχασε το Νόμπελ Χημείας του 2016.
File:Kosuke_Morita_cropped_2_Kosuke_Morita_20161201.jpg|Ο Κοσούκε Μορίτα (森田 浩介), πειραματικός πυρηνικός φυσικός, γνωστός ως ο επικεφαλής της ιαπωνικής ομάδας που ανακάλυψε το στοιχείο 113.
File:Babak_Hodjat.png|Ο Μπαμπάκ Χοντζάτ PhD, εφευρέτης του Σίρι, Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Sentient Technologies.


## Δείτε επίσης
* Πανεπιστήμιο της Ναγκόγια
* Πανεπιστήμιο Στάνφορντ
* Μοριακή βιολογία 
* Νουκλεοτίδιο
* Νουκλεϊκά οξέα
* Μοριακή βιολογία
* Βιοχημεία

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Degree programs in English (G30) 
* Graduate School of Law - Programs in English
* Guía de Ciudades: Fukuoka

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ιαπωνία