open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ούγος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ

Ο **Ούγος** (απεβ. το 1105/06) ήταν κύριος του Φωκαμπέργκ (γερμ. Φάλκενμπερκ) στη Φλάνδρα και Πρίγκιπας της Γαλιλαίας & κύριος της Τιβεριάδας (1101-1106). Το Φωκαμπέργκ και το Σαιντ-Ομέρ βρίσκονται σε σχετικά κοντινή μεταξύ τους απόσταση. Ο Ούγος ήταν κύριος τού πρώτου και η οικογένειά του, η οποία έγινε ιδιαιτέρως γνωστή στη διάρκεια των Σταυροφοριών, καταγόταν από το δεύτερο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τερουάν· συνόδευσε τον Βαλδουίνο της Βουλώνης κατά την Α΄ Σταυροφορία στην Μεσοποταμία το 1098, όπου και δημιουργήθηκε η Κομητεία της Έδεσσας. Βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ το 1101, όταν ο Τανκρέδος 1ος πρίγκιπας της Γαλιλαίας (1099-1101, 1η φορά) κλήθηκε να αναλάβει την αντιβασιλεία τού πριγκιπάτου της Αντιόχειας. Ο Βαλδουίνος Α΄, που στο μεταξύ είχε γίνει βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, ήταν αντίπαλος του Τανκρέδου. Αυτός παραιτήθηκε του πριγκιπάτου και ο βασιλιάς το παραχώρησε στον Ούγο. Ο Ούγος τον συνέδραμε στον πόλεμο εναντίον των Φατιμιδών. Έκτισε το κάστρο του Τορόν (νυν Τεμπρίν) και του Καστέλ Νεφ (νυν Χουνίν). Πολέμησε εναντίον του Τογκτεκίν άταμπεγκ της Δαμασκού. Έκανε επιδρομές σε εδάφη των Σελτζούκων, όμως έπειτα από μία επιδρομή τα στρατεύματά του έπεσαν σε ενέδρα, με συνέπεια ο ίδιος να αιχμαλωτιστεί και να εκτελέστεί. Αντίστοιχη ήταν και η τύχη του διαδόχου του Ζερβέζ του Μπαζός (1106-1108), οπότε επέστρεψε ο Τανκρέδος (1109-1112, 2η φορά).

Μάλλον αδελφός του ήταν ο Γοδεφρείδος του Σαιντ-Ομέρ, ένας εκ των ιδρυτών του Τάγματος των Ναϊτών ιπποτών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Thomas Delvaux, *[http://www.morinie.com/PublicationSO.htm Le sang des Saint-Omer des Croisades à la quenouille]*, Tatinghem, 2007

Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Γαλιλαίας
Κατηγορία:Άρχοντες του Τορόν
Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Οξυάρτης

Ο **Οξυάρτης** (Περσικά: وخش‌ارد (Χουξάθρα), ήταν Βάκτριος πολέμαρχος, και πατέρας της Ρωξάνης, της συζύγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 

## Πρώτες αναφορές
Ο Οξυάρτης ήταν τοπικός πολέμαρχος της Βακτριανής και Σογδιανής, ορεινών περιοχών στα νοτιοανατολικά του σημερινού Αφγανιστάν και Τουρκμενιστάν. Το όνομα του αναφέρεται αρχικά ως ένας από τους άρχοντες που συνόδευσαν τον Πέρση Βήσσο, ο οποίος ήταν ο διοικητής της Βακτριανής και ο στρατηγός που δολοφόνησε τον Δαρείο  Γ΄ ώστε να γίνει ο ίδιος αυτοκράτορας στη θέση του μετά την ήττα στα Γαυγάμηλα. Κατά την υποχώρηση τους προς τον Ώξο ποταμό στη Σογδιανή το 329 π.Χ.., ο Βήσσος τελικά συνελήφθη από τους Μακεδόνες και εκτελέστηκε. Ο Οξυάρτης κατέφυγε πίσω στον τόπο καταγωγής του, και τοποθέτησε την γυναίκα και τις κόρες του στον βράχο της Σογδιανής, ισχυρό πέτρινο οχυρό σε απόκρημνη βουνοκορφή το οποίο φαινόταν απόρθητο και αδύνατο να κατακτηθεί, και έκανε ετοιμασίες ώστε να αντιμετωπίσει τα προελαύνοντα Μακεδονικά στρατεύματα προς το οχυρό.

## Ρωξάνη
Ο Αλέξανδρος βρήκε τρόπο με ένα έξυπνο τέχνασμα ψυχολογικού πολέμου να κατακτήσει το οχυρό, με πολύ λίγες απώλειες και για τις δύο πλευρές, κατά την Πολιορκία του βράχου της Σογδιανής. Με την παράδοση του οχυρού, ο Αλέξανδρος φέρθηκε στους αιχμάλωτους με σεβασμό και μεγαλοψυχία, και την ίδια στιγμή γοητεύτηκε από την ομορφιά της κόρης του Οξυάρτη, Ρωξάνης, και αποφάσισε να την κάνει γυναίκα του. Ο Οξυάρτης μαθαίνοντας τα νέα αυτά, επέσπευσε τις διαδικασίες για την πλήρη υποταγή της περιοχής που έλεγχε στον Αλέξανδρο, ο οποίος και τον δέχτηκε με μεγάλες τιμές και επισημότητα. Ο Οξυάρτης διοργάνωσε μια μεγάλη γιορτή και γιόρτασε τον γάμο της κόρης του με τον Αλέξανδρο το 327 π.Χ.. Σύντομα μετά, με την παρέμβαση του Οξυάρτη παραδόθηκαν και άλλα απομακρυσμένα οχυρά της περιοχής υπό άλλους πολέμαρχους, και κατόπιν ο Αλέξανδρος τον διόρισε επίσημα σατράπη της επαρχίας των Παροπαμισάδων στην βορειοδυτική Ινδία.

## Μετέπειτα
Στη θέση αυτή παρέμεινε και μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., κατά την Συμφωνία της Βαβυλώνας το 323 π.Χ. και την Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ.. 

Αργότερα, συμμάχησε με τον Ευμένη, αλλά μετά τον θάνατο του τελευταίου, σύναψε ειρήνη με τον Αντίγονο, ο οποίος ήταν ικανοποιημένος με την θεωρητική υποταγή του Οξυάρτη, μια και το έβρισκε δύσκολο να απαλλαγεί από αυτόν. Είναι πιθανό πως πέθανε πριν την εκστρατεία του Σέλευκου στην Ινδία, καθώς αναφέρεται πως η περιοχή των Παροπαμισάδων δόθηκε στον Τσαντραγκούπτα της Ινδίας από τον Σέλευκο, και δεν γίνεται καμιά αναφορά στο όνομα του Οξυάρτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Ινδοί ηγεμόνες
Κατηγορία:Ιστορία του Τουρκμενιστάν
Μεγάπτερη

Η **μεγάπτερη** *(Megaptera novaeangliae)* ή **μεγάπτερη φάλαινα** ή **καμπούρα φάλαινα** είναι ένα είδος φάλαινας με μπαλαίνες. Είναι ένα κητώδες θηλαστικό μεγάλου μεγέθους : οι ενήλικες φτάνουν συνήθως τα 13 με  σε μήκος και ζυγίζουν κατα μέσο όρο . Η μεγάπτερη πραγματοποιεί εντυπωσιακά άλματα έξω από το  νερό, διαθέτει μακριά στηθικά πτερύγια και το τραγούδι της είναι πολύ επιμελημένη. Ζει στους ωκεανούς και τις θάλασσες ολόκληρου του κόσμου. Είναι προνομιούχο θέμα για τον τουρισμό της παρατήρησης των φαλαινών.

## Γενική περιγραφή
left|thumb|Οι όζοι του κεφαλιού χαρακτηρίζουν την μεγάπτερη
Οι μεγάπτερες είναι εύκολα αναγνωρίσιμες από πληθώρα κριτηρίων. Το σώμα τους είναι ογκώδες. Το πάνω μέρος του ζώου  είναι εξ ολοκλήρου μαύρο, το κάτω μέρος είναι μάλλον υπόλευκο. Το κεφάλι και η άνω γνάθος είναι σκεπασμένα με εξογκώματα ονομαζόμενα όζοι, οι οποίοι είναι στην πραγματικότητα θύλακοι των τριχών και είναι χαρακτηριστικοί του είδους.

Το μεγάλο ουραίο πτερύγιο, μαύρο και λευκό, βγαίνει πολύ έξω από το νερό όταν η φάλαινα καταδύεται. Η ύστατη άκρη αυτού του πτερυγίου είναι κυματιστή. Το περίγραμμα αυτού του πτερυγίου είναι ιδιαίτερο για κάθε φάλαινα και μπορεί  να βοηθήσει στην ατομική της ταυτοποίηση .

[thumb|Η μορφή του κυματισμού, οι μαύρες και λευκές κηλίδες, οι [ουλή|ουλές του ουραίου πτερυγίου είναι ιδιαίτερες σε κάθε άτομο]]

Κάθε στηθικό πτερύγιο (εξίσου μαύρο και λευκό, και με ιδιαίτερο περίγραμμα σε κάθε άτομο) μπορεί να φτάνει έως το ένα τρίτο του μήκους σώματος. Είναι πολύ περισσότερο από ότι σε οποιοδήποτε άλλο κητώδες. Για να εξηγηθεί αυτή η σαφής διαφορά μήκους, πολυάριθμες υποθέσεις έχουν υποβληθεί. Θα μπορούσε να είναι ένα σημαντικό εξελικτικό πλεονέκτημα που εξασφαλίζει καλλίτερη ικανότητα προς ελιγμούς. Αυτό θα μπορούσε επίσης να επιτρέπει, χάρη σε μία μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής, καλύτερη ρύθμιση της  εσωτερική θερμοκρασία κατά τις μεταναστεύσεις σε ζώνες θερμού κλίματος και σε ζώνες ψυχρού κλίματος .

Όταν  η μεγάπτερη ανεβαίνει στην επιφάνεια και εξωθείται από την τρύπα της ο αέρας που προέρχεται από τους πνεύμονες, η εκπνοή προκαλεί ένα νέφος που μπορεί να φτάσει τα , σε σχήμα κουνουπιδιού.

Το ραχιαίο πτερύγιο, κοντόχοντρο, εμφανίζεται έξω από το νερό λίγο πριν την εκπνοή της. Συνεχίζει να είναι ορατό όταν το ζώο λυγίζει την ράχη για να επιχειρήσει μία κατάδυση, αλλά εξαφανίζεται πριν αναδυθεί το ουραίο πτερύγιο.
Όπως οι άλλοι φαλαινοπτερίδες, η μεγάπτερη διαθέτει κοιλιακές αύλακες και μπαλαίνες. Οι αύλακες είναι στην πραγματικότητα πτυχές που διατρέχουν παραλλήλως από την κάτω γνάθο μέχρι τον ομφαλό (περίπου έως την μέση της κοιλιάς του ζώου). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπαλενοπτερίδες
Εκκλησία Αγίας Άννης (Τραπεζούντα)

Η **Εκκλησία της Αγίας Άννης** είναι μία εκ των παλαιότερων εκκλησιών στην Τραπεζούντα της Τουρκίας.

## Αρχιτεκτονική
Το κτίριο είναι βυζαντινής αρχιτεκτονικής, με ένα καμαρωτό θολωτό κλίτος και πλαϊνά κλίτη, καθώς και ένα ιερό το οποίο πλαισιώνεται από δευτερεύοντα θάλαμο, ενώ η οροφή του αποτελείται από τρεις καμπυλωτές αψίδες. αρχιτεκτονικά θραύσματα έχουν χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση του κτιρίου, με αρχαία σαρκοφάγο να έχει χρησιμοποιηθεί ως τύμπανο επί της θύρας της κύριας εισόδου, στην οποία αναπαριστάται όρθιος ένας πολεμιστής και μία φτερωτή Νίκη.

Θεωρείται πιθανό η εκκλησία να ανεγέρθηκε περίπου τον 6ο ή 7ο αιώνα. Επί πλάκας η οποία ευρίσκεται επάνω από τη νότια θύρα υφίσταται επιγραφή η οποία αναφέρει πως η Αγία Άννα ανακαινίστηκε κατά την διάρκεια της περιόδου της συμβασιλείας των Βασιλείου Α΄, Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού και Αλεξάνδρου, το 884/85.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Τουρκία
Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική στην Τραπεζούντα
Jimi Plays Monterey

***Jimi Plays Monterey*** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Φεβρουάριο του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Reprise Records", μόνο στην Αμερική, τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία.

Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε κατά την εμφάνιση των Experience στο "Φεστιβάλ Ποπ του Μοντερέι", στις 18 Ιουνίου 1967. Η συγκεκριμένη εμφάνιση περιλαμβάνει εκτός από κομμάτια που είχαν αρχικά κυκλοφορήσει στον δίσκο "*[[Are You Experienced?]]*", διασκευές σε τραγούδια του Howlin' Wolf, του Μπομπ Ντίλαν, του B. B. King και των Troggs.

Η συγκεκριμένη εμφάνιση αποτυπώθηκε στο ομώνυμο βίντεο, με τον Χέντριξ να βάζει φωτιά στην κιθάρα του και να την σπάει στο τέλος του κομματιού "*Wild Thing*".

## Τραγούδια του δίσκου
**1. Killing Floor** *(Howlin' Wolf)* - 5:55
**2. Foxy Lady** *(Hendrix)* - 3:36
**3. Like a Rolling Stone** *(Dylan)* - 6:51
**4. Rock Me Baby** *(Josea, B. B. King)* - 3:45
**5. Hey Joe** *(Roberts)* - 4:48
**6. Can You See Me** *(Hendrix)* - 3:11
**7. The Wind Cries Mary** *(Hendrix)* - 3:40
**8. Purple Haze** *(Hendrix)* - 4:20
**9. Wild Thing** *(Taylor)* - 9:46

## Θέσεις τσαρτ
***Jimi Plays Monterey*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[Φεβρουάριος]] [[1986]]***

## Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Jimi Plays Monterey*" είναι οι εξής:
* **[[Τζίμι Χέντριξ]]** - κιθάρα, φωνητικά
* **[[Νόελ Ρέντινγκ]]** - μπάσο
* **[[Μιτς Μίτσελ]]** - τύμπανα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jimi Plays Monterey - Jimi Hendrix | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Jimi Hendrix - Jimi Plays Monterey at Discogs
* Jimi Hendrix Jimi Plays Monterey Album Review - Rolling Stone

Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Ααρών μπεν Ελιγιά

Ο **Ααρών μπεν Ελιγιά** (*γνωστός και ως* **Ααρών ο Νεώτερος**. [*Aaron ben Elijah*] 1300 - 1369) ήταν Καραΐτης Εβραίος θεολόγος και φιλόσοφος, και πιστεύεται ως ισάξιος του Μαϊμωνίδη, ο οποίος ήταν και ο κυριότερος εκπρόσωπος της Σχολής του Καΐρου. Υπήρξε ο μόνος λόγιος που έκανε αναζήτηση, σε επίπεδο φιλοσοφίας για τη δοξασία των Καραϊτών. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ααρών γεννήθηκε στο Κάιρο το 1300. Τη ζωή του την πέρασε, κατά κύριο λόγο, στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας. Ενώ πέθανε το 1396, στην Κωνσταντινούπολη. Και θεωρούταν άνθρωπος με μεγάλη οξύνοια.

Θρυλείται ότι δέχτηκε επιδράσεις των Ματζαλιτών, και η φιλοσοφία του, στηρίζεται στη λογική, ενώ οι θεωρίες του για τον κόσμο, αν και δεν αρνιόταν τη θεϊκή προέλευση του σύμπαντος, είναι υλιστικές. Σημαντικότερα έργα του Ααρών θεωρούνται: *Το δέντρο της ζωής* (1346), *Ο κήπος της Εδέμ* (1354), *Το στέμμα του νόμου*, το οποίο περιέχει σχόλια στην *Πεντάτευχο* (1362).

## Σημειώσεις

**α.**  Καραϊτισμός ήταν μια ιουδαϊκή κίνηση, η οποία έλκυε την καταγωγή της από την Περσία, και απέρριπτε την προφορική παράδοση καθώς και τον Ταλμούδ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* O ''Ααρών μπεν Ελιγιά'' στο Ygeiaonline.gr
* O ''Ααρών μπεν Ελιγιά'' στο enacademic.com
* O ''Ααρών μπεν Ελιγιά'' στο britannica.com

Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Θεολόγοι
Καζίμιες Μοτσάρσκι

Ο **Κάζιμιερτζ Μοτσάρσκι** (*Kazimierz Moczarski*, 1907–1975), ήταν Πολωνός νομικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος.

## Αντιστασιακή δράση
Συμμετείχε στην αντίσταση κατά των Ναζί εισβολέων με ηγετικό ρόλο, καθ’ όλη τη διάρκεια της κατοχής της χώρας του (1939 – 1945). Διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας τον Απρίλιο του 1943, ως υπεύθυνος μέσων μαζικής επικοινωνίας (Τύπος, Ραδιόφωνο). Μετά την απελευθέρωση της Πολωνίας συνελήφθη από τις Σοβιετικές αρχές για αντικαθεστωτική δράση και φυλακίσθηκε επί 11 έτη, έως τις 24 Απριλίου 1956, ενώ η φήμη του αποκαταστάθηκε έξι μήνες αργότερα.

## Συγγραφικό έργο
Εργάσθηκε σαν δημοσιογράφος επί σειρά ετών, ασχολούμενος με κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Στα 1968 απολύθηκε από την εργασία του επειδή υπερασπίσθηκε Εβραίους συναδέλφους του, που διώκονταν από την κυβέρνηση, η οποία τότε ελεγχόταν απόλυτα από το ΚΚΣΕ. Η εμπειρία του, όντας φυλακισμένος στο ίδιο κελί και καταδικασμένος σε θάνατο μαζί με δυο ναζί εγκληματίες, ο ένας εκ των οποίων ήταν ο διαβόητος Γιούργκεν Στρόοπ, επί 255 ημέρες, του έδωσε την ευκαιρία να ανταλλάξει ελεύθερα απόψεις μαζί τους, καρπός των οποίων συνεντεύξεων ήταν το πόνημά του «*Συνομιλίες με ένα δήμιο*». Ωστόσο δεν κατόρθωσε να πετύχει την έκδοση του βιβλίου, καθότι σε αυτό περιέχονταν στοιχεία Σταλινικής καταστολής του αντιστασιακού κινήματος των Πολωνών. Το σύγγραμμα του δημοσιεύθηκε μόνο από τις στήλες μιας ασήμαντης επαρχιακής εφημερίδας σε συνέχειες και εκδόθηκε τελικά πέντε έτη μετά το θάνατο του δημιουργού του (1980).

## Πηγή
* Όλγα Σέλλα, «Συνομιλώντας επί 255 ημέρες με έναν ναζί» στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», της Κυριακής 16 Νοεμβρίου 2014, στήλη «Βιβλίο».
## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς
Ταϊφά της Λισαβόνας

Το **Ταϊφά της Λισαβόνας** ήταν ισλαμικό μεσαιωνικό βασίλειο ταϊφά της Αλ-Γκαρμπ Αλ-Ανταλούς, του δυτικού τμήματος της μαυριτανικής αυτοκρατορίας της Αλ-Ανταλούς.

Το ταϊφά περιελάμβανε την ευρύτερη περιοχή της Λισαβόνας, στη σημερινή Πορτογαλία, το διάστημα μεταξύ 1022 και 1093.

## Κατάλογος Εμίρηδων του Ταϊφά της Λισαβόνας
### Δυναστεία Μπανού Σαμπούρ

*Αμπντ αλ-Αζίζ μπιν Σαμπούρ — 1022− ?
*Αμπντ αλ-Μαλίκ μπιν Σαμπούρ — ? − c. 1065 ?
**Πρόσκαιρη κατάληψη από την Λεόν: 1093–1095
**Στη Δυναστεία των Αλμοραβιδών: c. 1100−1145

## Πηγές
* Raex.com: Al-Ushbuna—Taifa of Lisbon

Λισαβονα
Κατηγορία:Περιφέρεια Λισαβόνας
Λισαβόνα
Άρχων της Πέλλας

Ο **Άρχων της [[Πέλλα]]ς** ήταν Μακεδόνας στρατιωτικός του 4ου αιώνα π.Χ. και διορίστηκε σατράπης της Βαβυλωνίας το 323 π.Χ. μετά τον θάνατο του Μέγα Αλεξάνδρου και σύμφωνα με την Συμφωνία της Βαβυλώνας που επακολούθησε. Είναι πιθανώς το ίδιο άτομο για το οποίο αναφέρεται από τον Αρριανό πως ο πατέρας του ήταν ο Κλεινίας και συμμετείχε στις εκστρατείες του Αλέξανδρου. Πέθανε το 321 π.Χ. σε μια διαμάχη με τον Αντίγονο Δόκιμο. Από επιγραφές που βρέθηκαν στους Δελφούς, φαίνεται πως ο Άρχων είχε πάρει μέρος στους Ίσθμιους αγώνες καθώς και στους Πύθιους το 333 με 332 π.Χ., όπου κέρδισε στο αγώνισμα της ιπποδρομίας.

Επίσης αναφέρεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Μάρκο Ιουστίνο(2ος - 3ος αιώνας μ.Χ.) ως ο σατράπης της *Πελασγίας* αντί της Βαβυλωνίας, με την *Πελασγία* επίσης να αναφέρεται από τον Ιουστίνο μόνο και όχι από άλλους ιστορικούς ως Μακεδονική επαρχία. Στη μετέπειτα Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ., δεν υπάρχει αναφορά στην επαρχία αυτή.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Τριήραρχοι του στόλου του Νεάρχου
Σκυθαίος

Το όνομα "**Σκυθαίος**" σχετίζεται με τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και αναφέρεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Μάρκο Ιουστίνο(2ος - 3ος αιώνας μ.Χ.) ως ο σατράπης της Σογδιανής, περιοχή που του ανατέθηκε το 323 π.Χ. με την Συμφωνία της Βαβυλώνας. Στη μετέπειτα Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ., η περιοχή ανατέθηκε στον Στασάνωρ σύμφωνα με τους ιστορικούς Διόδωρο Σικελιώτη και Φλάβιο Αρριανό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Ντομένικο Λεόνε

Ο *Ντομένικο Λεόνε* (... - ...) ήταν Ενετός αξιωματούχος και στρατηγός, βυζαντινής καταγωγής. Διετέλεσε *[[Magister Militum]]* του Δουκάτου της Βενετίας το 738.

## Βιογραφία
Ο Ντομένικο ανέλαβε την εξουσία στην Βενετία μετά την δολοφονία του Δόγη Όρσο Ιπάτο, ο οποίος είχε εκλεγεί δέκα χρόνια νωρίτερα από μια λαϊκή συνέλευση η οποία είχε εξεγερθεί ενάντια στην εξουσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και είχε απελευθερωθεί από τον αυτοκρατορικό ζυγό. Μετά τον θάνατό του, οι Έξαρχοι της Ραβέννας απαγόρευσαν την ανάδειξη νέου Δούκα, αναθέτοντας την διακυβέρνηση στον στρατιωτικό διοικητή Ντομένικο, έναν στρατιωτικό αξιωματούχο με μονοετή θητεία.

## Πηγές
* Samuele Romanin, *Storia documentata di Venezia*, Pietro Naratovich tipografo editore, Venezia, 1853.

Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Χανς φον Άαχεν

Ο **Χανς φον Άαχεν** (γερμανικά: *Hans von Aachen*. 1552 - 4 Μαρτίου 1615) ήταν Γερμανός μανιεριστής ζωγράφος.
## Βιογραφία
Ο Άαχεν γεννήθηκε το 1552 στην Κολωνία και σπούδασε στη Φλωρεντία και στη Ρώμη. Ακολούθησε το ρεύμα του μανιερισμού. Το όνομά του το απέκτησε, λόγω της γενέτειρας του πατέρα του. Κατόπιν, αφού διορίστηκε από τον Ροδόλφο Β' αυλικός ζωγράφος στην Πράγα το 1592, εγκαταστάθηκε εκεί το 1597.  Συνεισέφερε επίσης και σε διπλωματικό επίπεδο. Όταν πέθανε ο Ροδόλφος Β', ο Άαχεν συνέχισε  να εργάζεται και για τον διάδοχό του, τον Ματθία.

Τα έργα του έχουν διάφορα θέματα όπως: μυθολογικά, θρησκευτικά, αλληγορικά και (υπό την κάλυψιν όλων των προηγουμένων) ερωτικά. Ασχολήθηκε επίσης και με τη χαρακτική.


File:Hans_von_Aachen_-_Bacchus,_Ceres_and_Amor_(%3F)_-_Google_Art_Project.jpg|*Χωρίς Δήμητρα και Βάκχο η Αφροδίτη παγώνει*, 1595-1605,  Βιέννη, Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης
File:Hans_von_Aachen_-_Venus,_Amor_and_Satyr.jpg|*Αφροδίτη, Έρως και Σάτυρος*, 1595-98, Βιέννη, Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης
File:Hans_von_Aachen_-_Couple_with_a_mirror.jpg|*Οικογενειακό πορτραίτο* (!), 1596, Βιέννη, Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης
File:Hans_von_Aachen_-_Pan_and_Selene.jpg|*Παν και Σελήνη*, 1600-1605
File:Hans_von_Aachen_-_The_Procuress.jpg|*Η μαστροπός*, 1605-10, Βιέννη, Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης
File:Hans_von_Aachen_-_Portrait_of_Emperor_Rudolf_II.jpg|*Ο αυτοκράτορας Ροδόλφος Β΄ *, Βιέννη, Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*J. Neumann, *L'arte alla corte di Rodolfo II*, in "Emporium", 63, 1957 
*T. Gerszi, *Contribution à l'art des peintres allemands de la cour Rodolphe II*, Bull. du Mus. Nat. Hongrois des B.- A., 1958 
*N. Dacos, *Spranger e i pittori rudolfini*, Μιλάνο, 1966 
*E. Fucíková, *Über die Tätigkeit H. v. A.s in Bayern*, Μόναχο, 1970
*R. an der Heiden, *Die Porträtmalerei des H. v. A.*, Βιένη, 1970
*T. Gerszi, *Beitrage zur Kunst des H. v. A., in *Pantheon*, 29, 1971 
*H.-J. Ludwig, *Die Türkenkriegskizzen des H. v. A. für Rudolf I*, 1977
*R. Pallucchini, *La pittura veneziana del Seicento*, Μιλάνο, 1981

==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
* [http://www.hellenicaworld.com/Germany/Person/gr/HansVonAachen.html *Ο Χανς φον Άαχεν* στο hellenicaeorld.com]
* [http://www.ygeiaonline.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=1040:aaxen_xans_fon *Ο Χανς φον Άαχεν* στο ygeiaonline.gr]
* [http://www.nationalgallery.org.uk/artists/hans-von-aachen *Ο Χανς φον Άαχεν* στο Nationalgallery.org.uk]
* [https://web.archive.org/web/20140621192704/http://www.getty.edu/art/gettyguide/artMakerDetails?maker=3241 *Ο Χανς φον Άαχεν'' στο getty.edu]

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί χαράκτες
Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Μανιεριστές ζωγράφοι
Φελίτσε Κορνιόλα

Ο **Φελίτσε Κορνιόλα** ήταν Ενετός στρατηγός, βυζαντινής καταγωγής. Διετέλεσε *[[Magister Militum]]* του Δουκάτου της Βενετίας το 739.

## Βιογραφία

Ο Φελίτσε ένας απλός πολίτης του Μαλάμοκο υπήρξε ο δεύτερος Στρατιωτικός Μάγιστρος στην διαδοχή της διακυβέρνησης της Βενετίας μετά την δολοφονία του Δόγη Όρσο Ιπάτο. Έμεινε γνωστός για την ηπιότητα του χαρακτήρα του, κυβέρνησε με δικαιοσύνη και μετριοπάθεια. Έγινε τόσο δημοφιλής στους υπηκόους του που κατόρθωσε να ακυρώσει την εξορία του μετέπειτα δόγη Τεοντάτο που είχε αποφασιστεί μετά την ανατροπή και δολοφονία του πατέρα του δόγη Όρσο. Ο Τεοντάτο κέρδισε την εμπιστοσύνη των εκλεκτόρων όταν επέστρεψε από την εξορία, όταν έληξε η 12μηνη θητεία του Φελίτσε Κορνιόλα τον διαδέχτηκε στο αξίωμα ο ίδιος ο Τεοντάτο που πέτυχε αργότερα να κερδίσει και την θέση του Δόγη.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Samuele Romanin, *Storia documentata di Venezia*, Pietro Naratovich tipografo editore, Venezia, 1853.
*William Carew Hazlitt, History of the Venetian Republic: Her Rise, Her Greatness, and Her Civilization. Elder, Smith and Co.: London, 1860.

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Live at Eindhoven '87

***Live at Eindhoven '87*** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Prosthetic Records".

Μέρος των ηχογραφήσεων αυτού του δίσκου είχε κυκλοφορήσει το 1987 στο ΕΡ "*[[Live at Eindhoven (EP)|Live at Eindhoven]]*", το οποίο έχει σταματήσει πλέον να τυπώνεται. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στο φεστιβάλ "Dynamo Open Air" του Αϊντχόβεν, κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "*[[The Legacy]]*".

## Τραγούδια του δίσκου
**1. Disciples of the Watch** *(Billy, Peterson, Skolnick)* - 4:48
**2. The Haunting** *(Souza, Peterson, Skolnick, Christian)* - 4:49
**3. Apocalyptic City** *(Peterson, Skolnick)* - 5:54
**4. First Strike Is Deadly** *(Souza, Peterson, Skolnick, Christian)* - 3:52
**5. Burnt Offerings** *(Souza, Peterson, Skolnick, Christian)* - 5:08
**6. Alex Scolnick guitar solo** *(Skolnick)* - 1:52
**7. Over the Wall** *(Souza, Peterson, Skolnick, Christian)* - 4:37
**8. Do or Die** *(Billy, Peterson, Skolnick, Clemente)* - 5:23
**9. Curse of the Legion of Death (C.O.T.L.O.D.)** *(Ramirez, Peterson)* - 3:32
**10. Reign of Terror** *(Souza, Peterson, Skolnick)* - 5:18

## Τα μέλη των Testament
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Live at Eindhoven '87*" είναι οι εξής:
* **[[Τσακ Μπίλι]]** - φωνητικά
* **[[Άλεξ Σκόλνικ]]** - κιθάρα
* **[[Έρικ Πίτερσον]]** - κιθάρα
* **[[Γκρεγκ Κρίστιαν]]** - μπάσο
* **[[Λούι Κλεμέντε]]** - τύμπανα

## Πηγές
* Live at Eindhoven '87 - Testament | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Testament - Live at Eindhoven '87 (album review) | Sputnikmusic
* Testament - Live at Eindhoven '87 - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Testament
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Βαρλαάμ Αβανέσοφ

Ο **Βαρλαάμ Αλεξάντροβις Αβανέσοφ** (ρωσικά: *Варлаам Александрович Аванесов*. 1884 - 16 Μαρτίου 1930) ήταν Αρμένιος μπολσεβίκος και πολιτικός στη Σοβιετική Ένωση.

## Βιογραφία
Ο Αβανέσοφ γεννήθηκε το 1884, στο Κιαρσκ. Συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα του 1900 και ανήκε από το 1903, στο ρωσικό σοσιαλδημοκρατικό εργατικό κόμμα, μέχρι το 1914, που εντάχθηκε στις δυνάμεις των μπολσεβίκων. Με το πέρας της επανάστασης, έγινε μέλος, τον Φεβρουάριο (1914), του προεδρείου των Σοβιέτ της Μόσχας. Ακολούθως, τον Οκτώβρη ου 1917, εκλέχτηκε μέλος της Πολεμικής Επαναστατικής Επιτροπής του Πέτρογκαρντ. Για την επόμενη διετία (1917-1919) θα είναι στέλεχος της Πανρωσικής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής καθώς και γραμματέας της. Κατόπιν, με την εμφάνιση των λευκοφρουρών, συνέχισε τη δράση του, ως μέλος της επιτροπής, που είχε ως στόχο την άμυνα της Μόσχας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμένιοι κομμουνιστές
Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές
Κατηγορία:Αρμένιοι επαναστάτες
Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες
Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Κλείτος ο Λευκός

Ο **Κλείτος ο Λευκός** (πέθανε το 318 π.Χ.) ήταν αξιωματικός του Μεγάλου Αλεξάνδρου με την επωνυμία *Λευκός* ώστε να διακρίνεται από τον Κλείτο τον Μέλανα. Οι ιστορικοί του 3ου μ.Χ. αιώνα, Αθήναιος και ο Κλαύδιος Αιλιανός, αναφέρουν πως ξεχώριζε για την μεγαλοπρέπεια και πολυτέλεια που τον χαρακτήριζε, και είναι πιθανόν το ίδιο άτομο το οποίο ο ιστορικός Μάρκος Ιουστίνος αναφέρει πως συμμετείχε στην επιστροφή των βετεράνων πίσω στη Μακεδονία υπό τον στρατηγό Κρατερό το 324 π.Χ..

## Λαμιακός πόλεμος
Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ. ο Κλείτος επανεμφανίζεται ως ο διοικητής του Μακεδονικού στόλου του διοικητή της Μακεδονίας Αντίπατρου. Δραστηριοποιήθηκε στον Λαμιακό πόλεμο, όπου και νίκησε τον Αθηναίο ναύαρχο Ευετίωνα, στη .

## Αντιπαράθεση με τον Αντίγονο
Κατά την αναδιανομή των επαρχιών στην Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ., του δόθηκε από τον Αντίπατρο η σατραπεία της Λυδίας. Το 319 π.Χ., μετά τον θάνατο του Αντίπατρου, ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος διεκδίκησε την Λυδία και κινήθηκε για να την κατακτήσει. Ο Κλείτος τοποθέτησε φρουρές στις κύριες πόλεις της επαρχίας και ταξίδεψε πίσω στη Μακεδονία μέσω πλοίου για να ειδοποιήσει τον Πολυπέρχων -ο οποίος ήταν πλέον ο νέος διοικητής- για τα τεκταινόμενα. Το 318 π.Χ., ο Πολυπέρχων ήταν ο ίδιος απασχολημένος με την πολιορκία της Μεγαλόπολης εναντίoν των Αρκάδων, και έτσι οργάνωσε την αποστολή στρατευμάτων μέσω στόλου και υπό τον Κλείτο στις ακτές της Θράκης, ώστε να εμποδίσει τις δυνάμεις του Αντίγονου να περάσουν στην Ευρώπη, καθώς και για να εκμεταλλευτεί την παρουσία του Αρριδαίου, σατράπη της Ελλησποντινής Φρυγίας, ο οποίος επίσης αντιμαχόταν τον Αντίγονο και είχε οχυρωθεί στην πόλη της Κίου. 

## Μάχες στη Θράκη
Ο Κλείτος τελικά στη Θράκη αντιμετώπισε τον σύμμαχο του Αντίγονου, τον Νικάνορα, και στη μάχη που ακολούθησε κοντά στις ακτές της αποικίας του Βυζαντίου, ο Κλείτος κέρδισε μια αποφασιστική νίκη. Η επιτυχία του όμως τον έκανε απερίσκεπτο και επέτρεψε στα στρατεύματα του να στρατοπεδεύσουν στη στεριά αντί να γυρίσουν πίσω στα πλοία. Σύντομα αιφνιδιάστηκε από την επιστροφή του Νικάνορα, μαζί με τον Αντίγονο αυτή τη φορά, και έχασε το στράτευμα του και όλα του τα πλοία, εκτός από το ένα το οποίο χρησιμοποίησε για να διαφύγει. Αφού απομακρύνθηκε με ασφάλεια, αργότερα για κάποιο λόγο αποφάσισε να αποπλεύσει και να συνεχίσει οδικώς προς τη Μακεδονία. Κατά τη διάρκεια της πορείας του, συναντήθηκε με στρατιώτες του τοπικού κυβερνήτη της Θράκης Λυσίμαχου, με τους οποίους ήρθε σε διένεξη και σκοτώθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο

Ο **Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο** (πέθανε το 726) ήταν σύμφωνα με την παράδοση ο δεύτερος Δόγης της Βενετίας (717 - 726). Ανακηρύχτηκε Δόγης στην Ερακλέα (717), τα επτά χρόνια που κυβέρνησε βρέθηκε σε σκληρή σύγκρουση με τους γείτονες Λομβαρδούς. Πέθανε (726) και τον διαδέχθηκε ο τρίτος Δόγης της Βενετίας Όρσο.

## Βιογραφία

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο: πιθανότατα ήταν ο *"Στρατιωτικός Μάγιστρος"* που αναφέρεται στο σύμφωνο που υπεγράφη μεταξύ του Λοιουτπράνδου και του πρώτου δόγη Πάολο Λούτσιο Αναφέστο.
Το όνομα *"Τεγκαλλιάνο"* του αποδόθηκε αργότερα, όπως επίσης και η υποτιθέμενη συγγένειά του με κάποια ενετική οικογένεια, τους Φονικάλλι ή τους Μαρτσέλλο. 
Όπως και με τον Πάολο Λούτσιο πρώτο δόγη κατά την παράδοση, η ύπαρξή του δεν είναι ιστορικά εξακριβωμένη: είναι πιθανό ο μύθος αυτός να δημιουργήθηκε για να εμφανίζεται ο τίτλος αυτός παλαιότερος απ'ότι ήταν πραγματικά. Την ίδια περίοδο ξεκίνησε στην περιοχή της λιμνοθάλασσας να γίνεται χρήση του όρου «dux» (δούκας) ο οποίος μετατράπηκε σε «δόγης» στην Ενετική διάλεκτο. 

Αναμίχθηκε σε μια διαμάχη που προέκυψε μεταξύ των πατριαρχών της Ακουιληία και του Γκράντο, ενώ πήρε το μέρος του τελευταίου εμπρός στον Πάπα Γρηγόριο Β΄. Φαίνεται να απεβίωσε από φυσικά αίτια, η ταφή του έγινε στην Ερακλέα. Ο ιστορικός Τζον Τζούλιους Νόρυιτς (1929 - 2018) παρουσιάζει μιά διαφορετική εκδοχή με την οποία ο Πάολο Λούτσιο Αναφέστο ήταν Έξαρχος της Ραβένας, την ίδια εποχή ο Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο ήταν *"Στρατιωτικός Μάγιστρος"*.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Norwich, John Julius. A History of Venice. Alfred A. Knopf: New York, 1982.
*The Penny Cyclopædia of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge: Volume 26. Charles Knight: London, 1843.

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Βενετίας
Πατ και Μάικ

Το **Πατ και Μάικ** (αγγλ. **Pat and Mike**) είναι αμερικανική ρομαντική κομεντί του 1952 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Σπένσερ Τρέισι, Κάθριν Χέπμπορν, Άλντο Ρέι και Γουίλιαμ Τσινγκ. Το σενάριο της ταινίας έγραψαν η Ρουθ Γκόρντον και ο Κάρσον Κέινιν.

## Υπόθεση
Η Πατ Πέμπερτον (Κάθριν Χέπμπορν) είναι εκπληκτική αθλήτρια, εκτός από τις στιγμές που ο δεσποτικός της αρραβωναστικός, Κόλιερ Γουέλντ (Γουίλιαμ Τσινγκ) είναι κοντά. Φτάνει κοντά στο να κερδίσει το γυναικείο πρωτάθλημα γκολφ μέχρι τη στιγμή που εκνευρίζεται από την παρουσία του και χάνει την τελευταία στιγμή. Εκείνος θέλει να την κάνει να το ξεχάσει και της προτείνει γάμο, αλλά εκείνη δε θέλει να υποταχθεί τόσο εύκολα. Κάποια στιγμή γνωρίζεται με τον Μάικ Κόνοβαν (Σπένσερ Τρέισι) αναξιόπιστο μάνατζερ αθλητών και αποφαζίσει να ζητήσει τη βοήθεια του. Οι δυο τους μπλέκουν σε μια σειρά κωμικοτραγικών γεγονότων, όπου αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν μαφιόζους κι έναν ζηλιάρη μποξέρ, τον Ντέιβι Χάκο (Άλντο Ρέι) και αισθάνονται την ερωτική έλξη μεταξύ τους να μεγαλώνει.

## Πληροφορίες παραγωγής
Έβδομη, από τις εννιά στο σύνολο, συνεργασία του ζεύγους Τρέισι και Χέπμπορν. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από το ζεύγος Γκάρσον Κέινιν και Ρουθ Γκόρντον, που ήταν κοντινοί φίλοι των Τρέισι και Χέπμπορν με σκοπό να αναδειχτούν οι αθλητικές ικανότητες της ηθοποιού που είχε εξαιρετικές επιδόσεις τόσο στο τένις όσο και στο γκολφ (Η Χεπμπορν εμφανίζεται στην ταινία να παίζει τόσο γκολφ όσο και τένις). Τη σκηνοθεσία ανέλαβε για μια ακόμη φορά ο κοντινός φίλος του ζεύγους Τζορτζ Κιούκορ που τους είχε σκηνοθετήσει τρία χρόνια πριν στην ταινία *[[Από το Πλευρό του Αδάμ|Από το πλευρό του Αδάμ]] (Adam's Rib)* και που ήταν ικανότατος στο χώρο της σοφιστικέ κωμωδίας. Η ταινία γυρίστηκε στο Λος Άντζελες, ενώ στην ταινία εμφανίστηκαν πολλοί διάσημοι αθλητές της περίοδου όπως οι παίχτες γκολφ Μπέιμπ Ζαχαρίας, Μπέτι Χικς και Έλεν Ντετβάιλερ και οι τενίστες Ντον Μπατζ, Γκάσι Μοράν και Άλις Μαρμπλ. Άλλα αξιοσημείωτα μέλη του καστ είναι ένας νεότατος Τσαρλς Μπρόνσον, που εμφανίζεται με το πραγματικό του όνομα Τσαρλς Μπουκίνσκι, ο Καρλ Σβάιτσερ, ο Τζιμ Μπάρκους και ο Τσακ Κόνορς στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Ντέιβιντ Ράσκιν.

## Υποδοχή
Η ταινία είχε προϋπολογισμό 1.618.000 δολάρια και έκανε εισπράξεις της τάξης των 2.696.000 δολαρίων. 

Η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ταινίες του 1952
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ
Μάχη της Οδού Μπιζανίου

Η **Μάχη της Οδού Μπιζανίου** στην Καλλιθέα Αττικής, ήταν η μάχη που συνέβη στις 24 Ιουλίου 1944 μεταξύ ομάδας δέκα Επονιτών και των Γερμανών και Ελλήνων συνεργατών τους. Έμεινε με το όνομα «Το ολοκαύτωμα της οδού Μπιζανίου» στην ιστορία της Εθνικής Αντίστασης. 

## Η μάχη
Από τις αρχές του 1944 τα τμήματα πόλης του ΕΛΑΣ έλεγχαν ουσιαστικά τα προάστια της Αθήνας. Οι κατοχικές δυνάμεις επέδραμαν στα προάστια συνήθως στη διάρκεια της ημέρας και μετά αποσύρονταν στα στρατόπεδά τους.

Στις 23 Ιουλίου του 1944 μηχανοκίνητο τμήμα του συνταγματάρχη αστυνομίας Μπουραντά, συνεργάτη των Ες-Ες και της Γκεστάπο, και τμήματα ταγματασφαλιτών έκαναν μια επιδρομή στην Καλλιθέα Αττικής. 
Η επιδρομή αποκρούστηκε από τα τμήματα πόλης του ΕΛΑΣ. 
Στις 24 Ιουλίου Γερμανοί και ταγματασφαλίτες επανέλαβαν την επιδρομή. 
Σε ένα κτήριο της Οδού Μπιζανίου δέκα Επονίτες έδωσαν μάχη μέχρις εσχάτων επι 5 ώρες 

Τα ονόματα των πεσόντων της ΕΠΟΝ: 
* Γιάννης Ιωακειμίδης - 17 χρόνων
* Σπύρος Χατζηπουλημένος - 17 χρόνων
* Δημήτρης Γαλάτσης - 19 χρόνων
* Δ. Βασιλειάδης - 19 χρόνων
* Ιορδάνης Παπαδόπουλος - 20 χρόνων
* Γιώργος Γυμνόπουλος - 21 χρόνων
* Στέλιος Βιτζέντζος - 20 χρόνων
* Γαβριήλ Μυριδινός - 25 χρόνων
* Θανάσης Αλεξίου
* Παυλος Λιγνόπουλος

## Μνήμη
Η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη, η οποία έγραψε και τον ύμνο του ΕΛΑΣ, έγραψε ένα επίγραμμα–επιτάφιο στους Δέκα της Καλλιθέας. 

## Το ιστορικό κτήριο σήμερα
Το ιστορικό κτήριο πλέον ανακαινίστηκε και θα αποτελεί ένα σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης για την Καλλιθέα και έναν χώρο πολιτισμού. Την Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2021 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια και τελέστηκε τρισάγιο στη μνήμη των πεσόντων. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Καλλιθέας
Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ
Κατηγορία:Μάχες των Ταγμάτων Ασφαλείας
Πρόσωπο με πρόσωπο (ταινία, 1976)

Το ***Πρόσωπο με Πρόσωπο*** (σουηδικά **Ansikte mot Ansikte**) είναι ψυχολογικό δράμα παραγωγής 1976 σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η ταινία που έχει ως πρωταγωνιστές τους Λιβ Ούλμαν και Έρλαντ Γιόσεφσον πραγματεύεται την ιστορία μιας ψυχιάτρου που πλήττεται από ψυχική ασθένεια.

## Υπόθεση

Η ψυχίατρος Τζένι Ίσακσον (Λιβ Ούλμαν), σύζυγος επιτυχημένου ψυχιάτρου, του Έρικ αναγκάζεται να μείνει στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς της το καλοκαίρι, όσο ο σύζυγός της θα λείπει στην Αμερική σε συμβούλιο, ενώ η κόρη της θα βρίσκεται στην κατασκήνωση. Η Τζένι πρόκειται να περάσει το καλοκαίρι της δουλεύοντας στο νοσοκομείο, αντικαθιστώντας το διευθυντή της ψυχιατρικής πτέρυγας που λείπει σε διακοπές. Ο φόρτος εργασίας και μια σειρά από γεγονότα που ταράζουν την ψυχική ηρεμία της Τζένι την οδηγούν σε νευρικό κλονισμό. Η Τζένι εμφανίζει σημάδια ψύχωσης με ψευδαισθήσεις και οράματα που δυσκολεύουν τις καθημερινές της ασχολίες και θέτουν σε κίνδυνο την ίδια της τη ζωή.

## Πληροφορίες
Το σενάριο της ταινίας προοριζόταν αρχικά για μίνι τηλεοπτική σειρά τεσσάρων επεισοδίων. Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογραφικού αυτού έργου, μοντάρισε το 200 λεπτών υλικό του περιορίζοντάς το στα 130 λεπτά. Η έκδοση της ταινίας που κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. είχε διάρκεια 114 λεπτών. Η ταινία προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το Μάιο του 1976 εκτός συναγωνισμού.

## Βραβεία
Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν έλαβε τη δεύτερη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταίνια, το οποίο έχασε από τον Τζον Αβίλντσεν, σκηνοθέτη της ταινίας *[[Ρόκι: Τα χρυσά Γάντια]] (Rocky, 1976)*. Η Λιβ Ούλμαν προτάθηκε και εκείνη για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά έχασε από τη Φέι Ντάναγουεϊ που κέρδισε το βραβείο για την ερμηνεία της στην ταινία του Σίντνεϊ Λουμέτ *[[Το Δίκτυο]] (Network, 1976)*. 


Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

**Υποψηφιότητα:**
*Σκηνοθεσίας – Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
*Α’ Γυναικείου Ρόλου – Λιβ Ούλμαν

## Αναφορές
Αναφορές στην ταινία, καθώς και στο συνολικό έργο του Μπέργκμαν γίνονται από το Γούντι Άλεν στην ταινία *[[Ο Νευρικός Εραστής]] (Annie Hall, 1977)* στη σκηνή όπου ο Άλεν φτάνει καθυστερημένος στο σινεμά για την πρώτη προβολή του "Πρόσωπο με Πρόσωπο" και αρνείται να μπει στην αίθουσα ξέροντας ότι έχει χάσει τα πρώτα λεπτά της ταινίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες του 1976
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία

Η **Πέμπτη Δημοκρατία**, ή **5<sup>η</sup> Δημοκρατία**, είναι η τρέχουσα μορφή του δημοκρατικού πολιτεύματος σε ισχύ στη Γαλλία. Διαδέχθηκε, στις 4 Οκτωβρίου 1958, την Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε το 1946, και αποτελεί ένα βήμα απομάκρυνσης από την κοινοβουλευτική παράδοση της Γαλλικής Δημοκρατίας στην επιθυμία να ενισχυθεί ο ρόλος της εκτελεστικής εξουσίας.

Διέπεται από το Σύνταγμα της 4ης Οκτωβρίου 1958, που εγκρίθηκε με δημοψήφισμα. Εμπνευστής της είναι ο Σαρλ ντε Γκωλ, ο οποίος έγινε και ο πρώτος πρόεδρός της. Από πλευράς διάρκειας, η Πέμπτη Δημοκρατία, που εορτάζει τα 65 έτη της το 2023, είναι το πιο σταθερό γαλλικό ρεπουμπλικανικό καθεστώς μετά την Τρίτη Δημοκρατία (1870-1940). Χαρακτηριζόμενη ως ημιπροεδρικό σύστημα με βάση τις εξουσίες που χορηγούνται στον πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος νομιμοποιείται μέσω της καθολικής ψηφοφορίας, θεσπισμένης από το δημοψήφισμα του 1962, λειτούργησε κυρίως κατά τις τρεις περιόδους της συμβίωσης από το 1986.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Γαλλίας
Δημοκρατια 5
Φραταφέρνης

Ο **Φραταφέρνης** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Πέρσης σατράπης της Παρθίας και της Υρκανίας υπό τον Δαρείο Γ΄, και συμμετείχε με τις δυνάμεις του στη μάχη των Γαυγάμηλων το 331 π.Χ..

Μετά την ήττα από τις δυνάμεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, συνόδευσε τον Δαρείο στη φυγή του προς την Υρκανία, αλλά, μετά τον θάνατο του Δαρείου από τον σφετεριστή Βήσσο, αποφάσισε να παραδοθεί οικειοθελώς στον Αλέξανδρο ο οποίος και τον δέχτηκε με ευχαρίστηση και ευγένεια, και κατά τα φαινόμενα τον διατήρησε ως ηγεμόνα της σατραπείας του. Ο Αρριανός τον αναφέρει ως ηγεμόνα της Παρθίας υπό τον Αλέξανδρο πλέον, και πως του ανατέθηκε μαζί με τους Eρίγυιo και Κάρανο να καταστείλουν την εξέγερση του Σατιβαρζάνη το 329 π.Χ. στην περιοχή της Αρίας, ενώ ο Αλέξανδρος την ίδια στιγμή βρίσκονταν σε καταδίωξη του Βήσσου.

Επανένωσε τις δυνάμεις του με τον Αλέξανδρο στη Ζαριάσπα(σύγχρονο Μπαλχ στο Βόρειο Αφγανιστάν) το επόμενο έτος, και με τις μετακινήσεις κατά τον χειμώνα του 328 - 327 π.Χ. και τον Αλέξανδρο να φτάνει στη Ναύτακα(Σαχρίσαζ στο νότιο Ουζμπεκιστάν), δόθηκε στον Φραταφέρνη η εντολή να καταστείλει την νέα εξέγερση του Αυτοφραδάτη, σατράπη των Μαρδώνων και Ταπούριων, κάτι που και εξετέλεσε επιτυχώς και ο ηγέτης των εξεγερμένων εκτελέστηκε. Επανενώθηκε με τον Αλέξανδρο στην Ινδία, σύντομα μετά την ήττα του βασιλιά Πόρου, φέρνοντας στρατιωτικές ενισχύσεις για τον έλεγχο της περιοχής. Έπειτα επέστρεψε στην Παρθία, και αργότερα αναφέρεται πως έστειλε τον γιό του Φαρασμάνη με μεγάλο αριθμό καμηλών και υποζυγίων ζώων, φορτωμένα με παροχές για τις ανάγκες της δύσκολης επιστροφής του στρατού στη Βαβυλώνα μέσω της ερήμου της Γεδρωσίας.

Από το σημείο αυτό δεν αναφέρεται κάτι άλλο για τον Φραταφέρνη παρά μόνο πως μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., κατά την Συμφωνία της Βαβυλώνας το ίδιο έτος, διατήρησε την επαρχία του. Ωστόσο θεωρείται πιθανό πως πέθανε πριν την Συμφωνία του Τριπαραδείσου το 321 π.Χ., καθώς σε αυτή τη συμφωνία η Παρθία πέρασε στον έλεγχο του Φιλίππου ο οποίος προηγουμένως ήταν κυβερνήτης της Σογδιανής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Σιβύρτιος (σατράπης)

Ο **Σιβύρτιος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας αξιωματικός από την Κρήτη στις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με την επιστροφή του Αλέξανδρου από την Ινδία, διορίστηκε ως ο σατράπης της Καρμανίας.

Από το πόστο αυτό, σύντομα μετακινήθηκε στην επαρχία της Αραχωσίας, η οποία ήταν πιο σημαντική, καθώς και αυτή της Γεδρωσίας, η οποία του δόθηκε μετά τον θάνατο του πρώην κυβερνήτη Θώα. Με τον θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., σύμφωνα με τη Συμφωνία της Βαβυλώνας ο Σιβύρτιος διατήρησε την διοίκηση των επαρχιών του, όπως έγινε και με τους περισσότερους κυβερνήτες των απομακρυσμένων ανατολικών σατραπειών, όπως και τις διατήρησε επίσης και κατά την επακόλουθη Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ..

Με την έναρξη των πολέμων των διαδόχων το 320-319 π.Χ., και τις διαιρέσεις ανάμεσα στους κυβερνήτες των επαρχιών της αυτοκρατορίας στην ανατολή, ο Σιβύρτιος συμμάχησε με τον Πευκέστα εναντίον του Πείθωνα και του Σέλευκου, αλλά αργότερα συνόδευσε τον Πείθωνα όταν ενώθηκε με τον Ευμένη στα Σούσα το 317 π.Χ.. Η κύρια συμμαχία του όμως ήταν με τον Πευκέστα, και όχι τον Ευμένη -ο οποίος ήταν ο ανώτατος αξιωματικός-, και με τις διάφορες αντιπαλότητες που αναδείχθηκαν μεταξύ Πευκέστα και Ευμένη αργότερα, ο Σιβύρτιος υποστήριξε σθεναρά τον Πευκέστα, κάτι που προκάλεσε την οργή του Ευμένη ο οποίος τον απείλησε με δίκη για ανυποταξία, κάτι από το οποίο ο Σιβύρτιος δε θα μπορούσε να γλιτώσει παρά μόνο με φυγή. Η ανοιχτή του αυτή σύγκρουση με τον Ευμένη, έγινε αργότερα πλεονέκτημα μια και μετά την ήττα του Ευμένη από τον Αντίγονο, ο Αντίγονος έδειξε εύνοια στον Σιβύρτιο και τον διατήρησε στην σατραπεία του, δίνοντάς του και ένα σημαντικό αριθμό Αργυράσπιδων υπό τη διοίκησή του. Το μέτρο αυτό επιφανειακά είχε σκοπό τη φύλαξη των σατραπειών από τις επιδρομές των γειτονικών βαρβαρικών φυλών, αλλά στην ουσία σκόπευε στην εξασθένηση των Αργυράσπιδων, οι οποίοι πέρα από τη φήμη ισχυρών πολεμιστών, θεωρούνταν γενικώς ταραχοποιοί και απείθαρχοι.

Ο Αρριανός αναφέρει πως μετά τη συνθηκολόγηση του Σέλευκου με τον ηγεμόνα Τσαντραγκούπτα της Ινδίας, ο Μεγασθένης, ο οποίος ήταν ιστορικός και ο πρεσβευτής του Σέλευκου στην Ινδία, έζησε με τον Σιβύρτιο, κάτι που φανερώνει πως ο Σιβύρτιος διατήρησε την εξουσία του για πολλά χρόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Σκαθάρι (ψάρι)

Το **σκαθάρι** (***Spondyliosama cantharus***) είναι ψάρι των θαλασσίων υδάτων, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae) και συγγενεύει με τον σαργό, τον σπάρο και το μελανούρι. Επίσης, είναι γνωστό ως **ασκάθαρος**, **βαγιούνο** ή **βαζιούνο**. Είναι ερμαφρόδιτο, γεννιέται ως θηλυκό και στη συνέχεια γίνεται αρσενικό.

## Εξωτερικά Χαρακτηριστικά
Το σκαθάρι έχει ωοειδές σώμα, το οποίο είναι πεπιεσμένο στα πλευρά. Έχει μικρό κεφάλι και στόμα, κυρτό μέτωπο και μεγάλα μάτια. Η ράχη του έχει σκούρο μολυβί χρώμα, ενώ η κοιλιά τους πιο ανοιχτό. Στα πλευρά του υπάρχουν σταχτογάλανες, γαλανόμαυρες ή ασημόγκριζες γραμμές, οι οποίες όταν το ψάρι κινδυνεύει αλλάζουν χρώμα, σβήνουν ή παρουσιάζονται περισσότερες. Το μήκος του κυμαίνεται από 30 έως 50 εκατοστά, ενώ το βάρος του μπορεί να φτάσει τα 2 κιλά.

## Τόπος Διαβίωσης
Τα μικρά σκαθάρια ζουν σε βραχώδεις περιοχές ή φυκιάδες κοντά στις ακτές, ενώ όταν μεγαλώσουν προτιμούν τα βαθειά νερά με αμμώδεις βυθούς. 

## Τροφή
Το σκαθάρι τρέφεται κυρίως με οστρακοειδή, μικρά καρκινοειδή και γαρίδες.

## Πηγές

* http://www.homefood.gr/fishes/fish.asp?l=193&id=54
* https://web.archive.org/web/20150501013742/http://www.waterboys.gr/ta-psaria-pou-synethos-psareuoume-b
* https://web.archive.org/web/20150523131212/http://thalassamedia.gr/arthra/psarema-apo-skafos/katheti/481-gia-skatharia-kai-lithrinia.html

Κατηγορία:Σπαρίδες
Κατηγορία:Αλιεύματα
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Μένανδρος (στρατηγός)

Ο **Μένανδρος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αξιωματικός στην υπηρεσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και ήταν ένας από τους εταίρους, καθώς και είχε την διοίκηση των μισθοφόρων. 

Του απονεμείθηκε η διοίκηση της επαρχίας της Λυδίας, κατά την διευθέτηση των ζητημάτων της Ασίας που έκανε ο Αλέξανδρος μετά την κατάκτηση της Τύρου το 331 π.Χ.. Ο Μένανδρος φαίνεται να διατήρησε τον ρόλο του αυτό μέχρι το 323 π.Χ., οπότε και του δόθηκαν εντολές να φέρει ενισχύσεις στη Βαβυλώνα, όπου και έφτασε λίγο πριν τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Στη διαίρεση των επαρχιών που ακολούθησε, με τη Συμφωνία της Βαβυλώνας το 323 π.Χ., ο Μένανδρος διατήρησε την επαρχία της Λυδίας.

Κατά τους μετέπειτα πολέμους των διαδόχων, εμφανίζεται να πηγαίνει με την πλευρά του Αντίγονου του Μονόφθαλμου, και ήταν ο πρώτος που έδωσε στον Αντίγονο πληροφορίες σχετικά με το φιλόδοξο σχέδιο του Περδίκκα να παντρευτεί την αδελφή του Αλεξάνδρου, Κλεοπάτρα. Κατά την νέα αναδιανομή των περιοχών με τη Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ., έχασε την επαρχία της Λυδίας η οποία δόθηκε στον Κλείτο τον Λευκό, αλλά είναι πιθανό πως αυτό έγινε έτσι ώστε να είναι πιο εύκολο να συμμαχήσει με τον Αντίγονο, καθώς ο Μένανδρος εμφανίζεται αργότερα να ηγείται μέρος του στρατού του Αντίγονου στην εκστρατεία εναντίον του Ευμένη το 320 π.Χ. Το επόμενο έτος ο Μένανδρος, μαθαίνοντας τα νέα για την απόδραση του Ευμένη από την Νόρα της Καππαδοκίας, προχώρησε με τον στρατό του προς τη περιοχή αυτή για να του επιτεθεί, αναγκάζοντας τον Ευμένη να αναζητήσει καταφύγιο βορειότερα στην περιοχή της Κιλικίας. Αυτή αποτελεί και την τελευταία ιστορική αναφορά του ονόματος του Μενάνδρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Νικάνωρ (σατράπης)

:*Για άλλους με το ίδιο όνομα δες [[Νικάνωρ]]*
Ο **Νικάνωρ** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αξιωματικός του Αντίγονου του Μονόφθαλμου και σατράπης της Μηδίας, και πιθανώς ταυτίζεται με τον Νικάνορα των Σταγείρων ο οποίος υπηρέτησε υπό την αρχηγία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το 321 π.Χ., μετά τον θάνατο του Περδίκκα στην εκστρατεία του εναντίον της Αιγύπτου του Πτολεμαίου, και κατά την διανομή των επαρχιών στην Συμφωνία του Τριπαράδεισου το ίδιο έτος, απέκτησε την θέση του κυβερνήτη της Καππαδοκίας. Στους πολέμους των διαδόχων που σύντομα ακολούθησαν συντάχθηκε με το μέρος του Αντίγονου, τον οποίο και συνόδευσε στον πόλεμο εναντίον του Ευμένη. Μετά την μάχη της Γαβιηνής, η οποία ήταν η δεύτερη μάχη, οι Αργυράσπιδες πρόδωσαν τον Ευμένη και τον παρέδωσαν στον Αντίγονο. Ήταν ο Νικάνωρ αυτός που παρέλαβε τον αιχμαλωτισμένο Ευμένη για λογαριασμό του Αντίγονου.

Το 316 π.Χ., μετά την ήττα του Πείθονα και των συμμάχων του εναντίον του Αντίγονου, δόθηκε στον Νικάνορα η σατραπεία της Μηδίας και των κοντινών περιοχών, οι οποίες κοινώς αποκαλούνταν ως οι *άνω σατραπείες*. Συνέχισε να έχει τον έλεγχο στις περιοχές αυτές μέχρι το 312 π.Χ., οπότε και ο Σέλευκος ερχόμενος από τα ανατολικά κατέκτησε την Βαβυλώνα και ξεκίνησε τον πόλεμο εναντίον του Αντίγονου.

Ο Νικάνωρ συγκέντρωσε έναν ισχυρό αριθμό στρατευμάτων και εξεστράτευσε εναντίον των εισβολέων, αλλά αιφνιδιάστηκε και ηττήθηκε από τον Σέλευκο στο πέρασμα του ποταμού Τίγρη, και τα στρατεύματα του είτε εξοντώθηκαν πλήρως είτε λιποτάκτησαν προς τις δυνάμεις του αντιπάλου.

Το τι συνέβη στον Νικάνορα στη μάχη αυτή είναι αβέβαιο. Ο ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει πως ο Νικάνωρ δραπέτευσε από το μακελειό, και κατέφυγε στην έρημο όπου και έστειλε ειδοποίηση στον Αντίγονο για αποστολή βοήθειας. Ο ιστορικός Αππιανός όμως αναφέρει πως ο Νικάνωρ σκοτώθηκε στη μάχη. Το μόνο βέβαιο είναι, ότι δεν υπήρξαν άλλες ιστορικές αναφορές για αυτόν από το χρονικό σημείο και μετά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
The Neighbourhood

Οι **The Neighborhood** (μερικές φορές αποδίδεται ως **THE NBHD**) είναι αμερικανικό ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στο Newbury Park της Καλιφόρνια το 2011. Το συγκρότημα αποτελείται από τον τραγουδιστή Jesse Rutherford, τους κιθαρίστες Jeremy Freedman και Zach Abels, τον μπασίστα Mikey Margott και τον ντράμερ Brandon Alexander Fried.    

Μετά από την κυκλοφορία των δύο  τραγουδιών, "I'm sorry...", "Thank you" και "Female Robbery", το συγκρότημα "The Neighborhood" κυκλοφόρησε το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ "I Love You" στις 23 Απριλίου 2013, μέσω της Columbia Records.  Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το τραγούδι "The Love Collection" και τον Νοέμβριο του 2014, μία μίξη με τίτλο "# 000000 & #FFFFFF".    
Αρκετό διάσημο είναι το τραγούδι Daddy issues από το tik tok.
Ένα δεύτερο άλμπουμ, "Wiped Out!" κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου 2015.   

Στις 9 Μαρτίου 2018 κυκλοφόρησε ένα τρίτο με τίτλο Hard to imagine the Neighborhood ever changing".   

Αργότερα, το άλμπουμ Chip Chrome & The Mono-Tones κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2020.   

Ακόμα ένα διάσημο τραγούδι τους είναι το  που κυκλοφόρησε το 2013.

Κατηγορία:Αμερικανικά rock συγκροτήματα