open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αμπούντ Τζούμπε

Ο **Αμπούντ Τζούμπε Μβίνι** (*Aboud Jumbe Mwinyi*, 14 Ιουνίου 1920 - 14 Αυγούστου 2016) ήταν πολιτικός της Ζανζιβάρης. Κατείχε διάφορα αξιώματα, καθώς ήταν ο δεύτερος πρόεδρος της Ζανζιβάρης, πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου, Αντιπρόεδρος της Ένωσης, και αντιπρόεδρος του κόμματος Τσάμα Τσα Μαπιντούζι (*Chama Cha Mapinduzi*, CCM).. 

Ο Τζούμπε ήταν πρόεδρος της Ζανζιβάρης από τις 11 Απριλίου 1972 έως τις 30 Ιανουαρίου 1984. Διαδέχθηκε τον Αμπέιντ Καρούμε μετά την δολοφονία του στις 7 Απριλίου 1972. Αρχικά εκλέχθηκε από το Επαναστατικό Συμβούλιο. Κατά την θητεία του, το 1977, τα δύο κυβερνώντα κόμματα της Τανζανίας συνενώθηκαν. Συγκεκριμένα,το ASP και η Ταγκανικανή Αφρικανική Εθνική Ένωση (*Tanganyika African National Union*, TANU) ενώθηκαν και σχημάτισαν το κυβερνών κόμμα της Τανζανίας, CCM.

Το 1979 ο Τζούμπε εισήγαγε το πρώτο μετά-επαναστικό σύνταγμα της Ζανζιβάρης. Με αυτό διαχωρίστηκαν οι εξουσίες του Επαναστατικού Συμβουλίου από της Βουλής των Αντιπροσώπων. Επιπλέον, το νέο σύνταγμα καθιέρωσε εκλογές με καθολική ψηφοφορία, αντί για εκλογή από το Επαναστατικό Συμβούλιο.

Απεβίωσε στην οικία του στο Κιγκαμπόνι της Νταρ ες Σαλάμ, στις 14 Αυγούστου 2016.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Ζανζιβάρης
Χαμούντ μπιν Μουχάμεντ

Ο **Σαΐντ Σερ Χαμούντ μπιν Μοχάμεντ Αλ-Σαΐντ** (1853 - 18 Ιουλίου 1902) ήταν ελεγχόμενος από την Βρετανία Σουλτάνος του προτεκτοράτου της Ζανζιβάρης, ο οποίος απαγόρευσε την δουλεία στο νησί.
 
Ο Χαμούντ έγινε σουλτάνος με την υποστήριξη του βρετανού πρόξενου, σερ Μπάζιλ Κέιβ, μετά τον θάνατο του Χαμάντ μπιν Θουγουαΐνι. Πριν αναλάβει την εξουσία, ένας άλλος διεκδικητής του θρόνου, ο Χαλίντ μπιν Μπαργκάς κατέλαβε το παλάτι και αυτοανακηρύχθηκε σουλτάνος. Οι Βρετανοί αντέδρασαν την επόμενη ημέρα, στις 26 Αυγούστου 1896 στέλνοντας τελεσίγραφο στον Χαλίντ ώστε να εκκενώσει το παλάτι μέχρι τις 9:00 π.μ. της 27ης Αυγούστου. Όταν ο Χαλίντ αρνήθηκε τα Βρετανικά πολεμικά πλοία βομβάρδισαν το παλάτι και άλλους στρατηγικούς στόχους στην πόλη αναγκάζοντας τον Χαλίντ και την ομάδα του να διαφύγουν. Σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες ο επακόλουθος Αγγλο-Ζανζιβαρινός Πόλεμος ήταν ο συντομότερος πόλεμος της Ιστορίας, και την ίδια μέρα ο Χαμούντ ανέβηκε στον θρόνο ως Σουλτάνος.

Ο Χαμούντ απαίτησε την απαγόρευση της δουλείας στη Ζανζιβάρη και την ελευθέρωση όλων των δούλων.

Πέθανε στις 18 Ιουλίου 1902 και τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος του, Αλί μπιν Χαμούντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σουλτάνοι της της Ζανζιβάρης
Άρθουρ Ράικς

Ο **Άρθουρ Ράικς** (*Arthur Edward Harington Raikes*, 5 Φεβρουαρίου 1867 &ndash; 3 Μαρτίου 1915) ήταν Βρετανός αξιωματικός του στρατού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1867 και ήταν γιος του *Charles Hall Raikes and Charlotte d'Ende Arbuthnot*. Υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο Σύνταγμα *Wiltshire* πριν μεταβεί στη Ζανζιβάρη ότι διορίστηκε ταξίαρχος στον στρατό του Σουλτάνου. Το 1896 αναμίχθηκε στον Αγγλο-Ζανζιβαρινό Πόλεμο, ο οποίος είχε αιτία την άνοδο στον θρόνο ενός σουλτάνου που δεν είχε βρετανική έγκριση, ηγούμενος φιλοβρετανικών στρατεύματων 900 ασκάρι κατά την διάρκεια του βομβαρδισμού του παλατιού του Σουλτάνου.

Ο Ράικς υπηρέτησε ως Βεζύρης της Ζανζιβάρης από το 1906 ως το 1908 και ήταν κάτι σαν πρωθυπουργός της χώρας. Παντρεύτηκε την Geraldine Arbuthnot στις 16 Δεκεμβρίου 1899 με την οποία απέκτησε ένα γιο. Πέθανε στις 3 Μαρτίου 1915 στο Λονδίνο.

## Παραπομπές


### Πηγές
*.

Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί της Ζανζιβάρης
HMS Thrush (1889)

240px|thumb|Το HMS ''Thrush''

Το **HMS ''Thrush*** ήταν σύνθετη κανονιοφόρος κλάσης *Redbreast* και το τρίτο πλοίο με αυτό το όνομα που υπηρέτησε στο [[Βασιλικό Ναυτικό]]. Τα πλοία της κλάσης *Redbreast* σχεδιάστηκαν από τον σερ [[Γουίλιαμ Χένρι Γουάιτ]], Διευθυντή Ναυτικών Κατασκευών του Βασιλικού Ναυτικού το 1888.

Το *Thrush* εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουνίου 1889 στο Γκρίνοκ. Ο τριπλής εκτόνωσης εμβολοφόρος κινητήρας του φτιάχτηκε στο χυτήριο Γκρίνοκ παρήγαγε ισχύ 890&nbsp;kW, αρκετή ώστε το πλοίο να αναπτύσσει ταχύτητα 24&nbsp;km/h.

Η πρώτη στάση του πλοίου ήταν στον Σταθμό Βορείου Αμερικής και Δυτικών Ινδιών που βρίσκονταν στην Πόλη του Χάλιφαξ όπου, το 1891, κυβερνιόνταν από τον [[Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου|Πρίγκηπα Γεώργιο]], τον μετέπειτα Βασιλιά Γεώργιο Ε' του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1896 το *Thrush* μαζί με το [[HMS Sparrow (1889)|*Sparrow*]], συμμετείχαν στον 40λεπτο [[Αγγλο-Ζανζιβαρινός Πόλεμος|Αγγλο-Ζανζιβαρινό Πόλεμο]]. Το πλοίο ήταν σε υπηρεσία κατά τον [[Δεύτερος Πόλεμος των Μπόερ|Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερ]] μεταξύ Οκτωβρίου 1899 και Ιουνίου 1902 όπου κυβερνώνταν από τον Υποπλοίαρχο  W Η D'Oyly.

Από το 1906 το *Thrush'' υπηρετούσε την Βασιλική Ακτοφυλακή πριν μετατραπεί σε Καλωδιακό πλοίο το 1915. Το 1916 μετατράπηκε σε ναυαγοσωστικό και στις 11 Απριλίου 1917 αποσύρθηκε στο Γλέναρμ στη Βόρεια Ιρλανδία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κανονιοφόροι
Αρχιδικαστής της Ζανζιβάρης

Ο **Αρχιδικαστής της Ζανζιβάρης** είναι ο ανώτερος δικαστικός της Ζανζιβάρης, τμήματος της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας. Διορίζεται από τον Πρόεδρο της Ζανζιβάρης μετά από συνένωση με την Επιτροπή Δικαστικών Υπηρεσιών και προεδρεύσει στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ζανζιβάρης.

Η Ζανζιβάρη έγινε Βρετανικό προτεκτοράτο μετά την Συνθήκη Χέλγκολαντ-Ζανζιβάρης του 1890. Το 1897 δημιουργήθηκε το Δικαστήριο της Ζανζιβάρης (*Her Britannic Majesty's Court for Zanzibar*) με διάταγμα. και με ένα άλλο διάταγμα δημιουργήθηκε το ανώτατο δικαστήριο το 1925. Το προτεκτοράτο απέκτησε την ανεξαρτησία του τον Δεκέμβριο του 1963 ως συνταγματική μοναρχία και, μετά από τη Ζανζιβαρινή Επανάσταση ένα μήνα αργότερα, έγινε δημοκρατία ως η Δημοκρατία της Ζανζιβάρης και της Πέμπα.

Το 1964 συνενώθηκε με την Τανγκανίκα για τον σχηματισμό της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανγκανίκας και της Ζανζιβάρης η οποία αργότερα την ίδια χρονιά μετονομάστηκε σε Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανγκανίκας. Παρά την συνένωση και τα δύο μέρη του νέου κράτους διατήρησαν το προηγούμενο δικαστικό τους σύστημα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ζανζιβάρη
Μπουζουμπούρα

thumb|right|300px| Το αεροδρόμιο της Μπουζουμπούρα
Η **Μπουζουμπούρα** (κιρούντι: *Bujumbura*) ήταν η πρωτεύουσα του Μπουρούντι έως τις 16 Ιανουαρίου του 2019. Από τις 16 Ιανουαρίου του 2019 πρωτεύουσα του Μπουρούντι είναι η Γκιτέγκα ενώ η Μπουζουμπούρα παραμένει η μεγαλύτερη πόλη του, το οικονομικό κέντρο καθώς και το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπουζουμπουρά-Μαιρί. Στην πόλη διακινούνται πολλά εμπορεύματα, μεταξύ αυτών: καφές (που είναι το κύριο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας), βαμβάκι, δέρματα και κασσίτερος. Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή της λίμνης Τανγκανίκα.

## Ιστορία
Η Μπουζουμπούρα ήταν αρχικά ένα χωριό, το οποίο με το πέρασμα του χρόνου μεγάλωσε και επεκτάθηκε αφού έγινε ταχυδρομικός σταθμός του στρατού της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής το 1889. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Μπουζουμπούρα έγινε διοικητικό κέντρο της Βελγικής Διοίκησης στην Αφρική. Η πόλη έχει γίνει θέατρο μαχών μεταξύ των φυλών Χούτου και Τούτσι, που προκάλεσαν τη γενοκτονία των δεύτερων.

## Οικονομία
Στα τέλη Ιανουαρίου 2013 ξέσπασε μεγάλης έκτασης φωτιά στη κεντρική Αγορά της πόλης, η οποία έκαιγε για ώρες, κυρίως λόγω της ανικανότητας των υπηρεσιών Πολιτικής προστασίας και της Πυροσβεστικής για άμεση και αποτελεσματική επέμβαση. Συνεπώς, καταστράφηκαν ή έπαθαν σοβαρές υλικές ζημιές δεκάδες κτίρια, κάηκαν ολοσχερώς εμπορεύματα, πραγματοποιήθηκαν απολύσεις και οι τιμές των αγαθών το επόμενο διάστημα εκτοξεύτηκαν.

## Κοινότητες
Η Επαρχία Μπουζουμπουρά-Μαιρί διαιρείται σε 13 κοινότητες:

* Γκιχόσα
* Καμένγκε
* Κανυόσα
* Κινάμα
* Κινίντο
* Μουσάγκα
* Μπουγένζι
* Μπουζουμπουρά-Μαιρί
* Μπουίζα
* Μπουτέρε
* Νγκαγκάρα
* Νυακαμπίγκα
* Ροχέρο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπουρούντι
Μάκης Γεωργαράς

Ο **Συμεών "Μάκης" Γεωργαράς** (1973) είναι Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης και της κολύμβησης. Αγωνίζεται στην θέση του περιφερειακού και είναι πάνω από 60 φορές διεθνής με την εθνική ομάδα.

Ξεκίνησε από τον ΝΟ Πατρών το 1993 έως το 2005 που αγωνίστηκε στην ομάδα σημείωσε 621 γκολ στην Α1 κατηγορία. Το 1999 όπου συμμετείχε με τον ΝΟΠ στο κύπελλο ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ήταν τρίτος σκόρερ σε όλα τα ευρωπαϊκά κύπελλα με 20 γκολ . Με τον Ναυτικό Όμιλο Πατρών κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος του 1995 ενώ ήταν φιναλίστ το 1992, 1996, 1997, 1998 και το 2005, επίσης ήταν φιναλίστ στο ευρωπαϊκό κύπελλο Λεν Τρόφυ το 1999.

Το 2005 πήρε μεταγραφή για τον Πανιώνιο, την επόμενη χρονιά μετακόμισε στον Παναθηναϊκό και το 2007 στον Ν.Ο. Κέρκυρας, από το 2009 αγωνίζεται στην Ν.Ε. Πατρών.

Ήταν βασικό μέλος της εθνικής Ελλάδος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 στην Ατλάντα όπου κατέλαβε την 6η θέση. Αδελφός του είναι ο Ντίνος Γεωργαράς επίσης διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης.

Ο Γεωργαράς ήταν και στο τμήμα κολύμβησης του ΝΟ Πατρών, όπου το 1988 ήταν 2ος στους  πανελλήνιους αγώνες κατηγοριών και πρώτος με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100. Το 1993 ήταν δεύτερος στα 200, 400 και 1.500 ελευθέρας στο χειμερινό πρωτάθλημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Ν.Ε. Πατρών
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Περιφερειακοί υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Σάλπιγγα

Το λήμμα **Σάλπιγγα** μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω:

*Σάλπιγγα, γυναικείο γεννητικό όργανο.
*Σάλπιγγα, πνευστό μουσικό όργανο.
*Σάλπιγγα του Γαβριήλ, σχήμα με άπειρο εμβαδό, αλλά πεπερασμένο όγκο. 
*Σάλπιγξ Ελληνική, η πρώτη έντυπη εφημερίδα στην Ελλάδα.
Αυγουσταίον

[thumb|297x297px|Χάρτης της περιοχής του Μεγάλου Παλατιού της [Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη|Κωνσταντινούπολης στον οποίο διακρίνεται το Αυγουσταίον. Η διάταξη των κτιρίων του ανακτορικού συμπλέγματος βασίζεται σε λογοτεχνικές και ιστορικές αναφορές.]]
To **Αυγουσταίον** ήταν πλατεία της Κωνσταντινούπολης που βρισκόταν μεταξύ της νότιας πλευράς της Αγίας Σοφίας και της εισόδου του Μεγάλου Παλατίου. Αναφέρεται και ως *Αυγουστεών* ή *Αυγουστείον*. 

## Λειτουργία
Χώρος με ιδιαίτερη αίγλη, θεωρείται πως είχε ιδεολογική και συμβολική σημασία, καθώς συνέδεε τον ορθόδοξο ναό με το αυτοκρατορικό εθιμοτυπικό. Λειτούργησε λιγότερο ως δημόσια πλατεία και περισσότερο ως προαύλιος χώρος για τις αυτοκρατορικές πομπές, προσαρτημένος στην Αγία Σοφία. Η ύπαρξη πυλών καθώς και το γεγονός ότι ήταν περίκλειστο μαρτυρούν ότι η πρόσβαση στον χώρο δεν ήταν πάντα ελεύθερη. Ο Προκόπιος είναι ο μοναδικός ιστορικός που περιγράφει το Αυγουσταίον ως «αγορά». 

## Κατασκευή και Μνημεία
Αποδίδεται στον Μεγάλο Κωνσταντίνο, ο οποίος τοποθέτησε εκεί στήλη της μητέρας του. Πιθανολογείται πως κατέλαβε ένα μέρος του παλαιότερου «Τετραστώου» που κατασκευάστηκε από τον Σεπτίμιο Σεβήρο. Στην πλατεία είχε τοποθετηθεί ανδριάντας του Κωνσταντίνου, τον οποίο περιέβαλλαν τα αγάλματα των τριών γιων του, του Λικίνιου και αργότερα του Ιουλιανού. Επί της βασιλείας του Μεγάλου Θεοδοσίου, το σύμπλεγμα αντικαταστάθηκε από ασημένιο έφιππο ανδριάντα του ιδίου. Το Αυγουσταίον επανασχεδιάστηκε το 459 και αργότερα εκ νέου από τον Ιουστινιανό Α΄, καθώς είχε προηγηθεί καταστροφή του από πυρκαγιά κατά τη στάση του Νίκα. Τότε τοποθετήθηκε η περίφημη στήλη του Ιουστινιανού, που έφερε στην κορυφή της μπρούτζινο έφιππο ανδριάντα μεγάλων διαστάσεων. Λεπτομερή περιγραφή του παραδίδει ο Προκόπιος: ο αυτοκράτορας κρατούσε στο αριστερό χέρι μία σφαίρα (υδρόγειο), που συμβόλιζε την υποταγή όλης της Γης σε εκείνον, ενώ το δεξί του χέρι ήταν υψωμένο προς την Ανατολή. Μπροστά από τη στήλη του Ιουστινιανού είχαν τοποθετηθεί τα αγάλματα τριών βάρβαρων βασιλιάδων σε στάση απόδοσης φόρου τιμής. Τον 7ο αιώνα, στα νοτιοανατολικά του Αυγουσταίου χτίστηκε ο λεγόμενος Θωμαΐτης, μια τρίκλιτη αψιδωτή αίθουσα ακροάσεων, που σχετιζόταν με το Μεγάλο Παλάτι και αποδίδεται στον πατριάρχη Θωμά Α΄.

Στην ανατολική πλευρά του Αυγουσταίου βρισκόταν η μία από τις δύο Συγκλήτους, που οικοδόμησε ο Μέγας Κωνσταντίνος και η Χαλκή πύλη. Νοτιοδυτικά βρίσκονταν οι Θέρμες του Ζευξίππου, ενώ βορειοδυτικά εκτεινόταν το Μίλιον από το οποίο ξεκινούσε η Μέση οδός. Το Αυγουσταίον διατηρήθηκε ως ελεύθερος ανοιχτός χώρος μέχρι το τέλος της αυτοκρατορίας, αν και τα ίχνη ερήμωσής του ήταν εμφανή από τις αρχές του 15ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Mango, C., “Augustaion,” στο A. Kazhdan (εκδ.), *Oxford Dictionary of Byzantium*, τόμος 1ος, New York–Oxford, 1991, σ. 232
* 

Κατηγορία:Πλατείες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Ρωμαϊκές αγορές της Κωνσταντινούπολης
Μεσσιανισμός

Με τον όρο **Μεσσιανισμός** χαρακτηρίζεται γενικότερα το σύνολο των παραδόσεων που ανέπτυξαν διάφοροι λαοί, οι οποίες και αποτέλεσαν ή συνεχίζουν να αποτελούν πίστη για την έλευση κάποιου Λυτρωτή - με την έννοια του Μεσσία -, ως απεσταλμένου από τον Θεό της πίστεώς τους, που θα τους απαλλάξει από διάφορα δεινά. Κατά άλλον ορισμό, ο οποίος περιλαμβάνει και μη θρησκευτικές εκδοχές, μεσσιανισμός είναι η πίστη ότι μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων έχει με κάποιον τρόπο εκλεγεί για να εκπληρώσει κάποιο σκοπό.

Τέτοιες αντιλήψεις απαντώνται συνηθέστερα από θρησκευτικούς συγγραφείς - ερευνητές που άλλοτε προσδιορίζουν σαφώς τον χρόνο της έλευσης του αναμενόμενου Μεσσία και άλλοτε, τις περισσότερες φορές, με συγκεχυμένο προσδιορισμό με αοριστίες και αλληγορίες, π.χ. ο Μαχντί για τους Μουσουλμάνους, ο Μαιτρέγια για τους Βουδιστές, ο Σαοσιάντ των οπαδών του Ζωροάστρη ως και ο Κάλκι των Ινδουιστών. Σύγχρονοι διανοητές, όπως ο Ζακ Ντεριντά και ο Βάλτερ Μπέγιαμιν, έχουν επεκτείνει την έννοια του μεσσιανισμού έξω από τα θρησκευτικά του όρια.

## Ιστορία του όρου
Ειδικότερα ο Μεσσιανισμός αναπτύχθηκε από Εβραίους συγγραφείς που ομιλούν σε μεγάλη έκταση για τον Μεσσία ως αναμενόμενο Σωτήρα που θα αποκαταστήσει το ιουδαϊκό έθνος. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν στον Σωτήρα Δία όχι όμως σε μεσολάβηση ενός Μεσσία.

Μετά την ενανθρώπιση του Ιησού Χριστού, που συνέβη επί τούτου στο γεωγραφικό χώρο που διέμεναν οι Εβραίοι, αφενός μεν οι «πιστεύσαντες» - Χριστιανοί -  έπαψαν να πιστεύουν σε άλλο Μεσσία, οι δε όμως  “μη πιστεύσαντες” Εβραίοι διατήρησαν τις αντιλήψεις αυτές των προγόνων τους και εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να εμμένουν σε παρόμοιες παραδόσεις αναμένοντας την έλευση του Μεσσία.

## Πηγές

*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.350.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Θρησκευτική ορολογία
Κατηγορία:Θρησκευτικές πίστεις, παραδόσεις και κινήματα
Κατηγορία:Εσχατολογία
Χρυσοβήρυλλος

Η **χρυσοβήρυλλος** (αγγλ. chrysoberyl) είναι ορυκτό οξείδιο του αργιλίου και του βηρυλλίου. Οφείλει το όνομά της στην ελληνική λέξη "χρυσός" (λόγω χρώματος) και το συστατικό της (βηρύλλιο).

Είναι χαρακτηριστικό ορυκτό ορισμένων γρανιτικών πηγματιτών, ενώ απαντάται σε μαρμαρυγιακούς σχιστολίθους στις ζώνες μεταμόρφωσης υπερβασικών πετρωμάτων.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται, όταν απαντά σε γρανιτικούς πηγματίτες είναι ο χαλαζίας, ο μοσχοβίτης, ο αλβίτης, η βήρυλλος (με την οποία δεν πρέπει να συγχέεται λόγω ονόματος), ο τουρμαλίνης, ο κυανίτης, ο σταυρόλιθος. Στις άλλες περιπτώσεις σχετίζεται με απατίτη, φθορίτη, τουρμαλίνη, γρανάτες και αστρίους.

Εμφανίζει διδυμία κατά {110}, επαναλαμβανόμενη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση χαρακτηριστικών "κυκλικών διδύμων". Δείγματα αυτών των διδύμων είναι αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες ορυκτών. Η χρυσοβήρυλλος είναι ημιπολύτιμος λίθος και χρησιμοποιείται ως τέτοιος. Η πλέον περιζήτητη παραλλαγή της, ο **αλεξανδρίτης**, έχει την ιδιότητα να μεταβάλει το χρώμα του ανάλογα με το περιβάλλον  φως: Στο φως του ήλιου εμφανίζεται σχεδόν σμαραγδόχρους, σε τεχνητό φωτισμό (από λαμπτήρες πυράκτωσης) εμφανίζεται με χρώμα ερυθροϊώδες. Το χαρακτηριστικό αυτό εμφανίζεται επίσης στον σάπφειρο, ενώ τεχνητοί σάπφειροι έχουν κάνει την εμφάνισή τους στις αγορές ως "αλεξανδρίτες". Μια άλλη παραλλαγή της χρυσοβηρύλλου με έγκλειστα σε σχήμα βελόνης δημιουργεί, κατά τη διέλευση του φωτός από τον κρύσταλλο, την εικόνα του "ματιού της γάτας". Η παραλλαγή αυτή ονομάζεται **κυμοφανής** (cymophane).

Η χρυσοβήρυλλος απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Αξιομνημόνευτες εμφανίσεις, λόγω μεγέθους και σχήματος κρυστάλλων είναι στη Βραζιλία - ιδιαίτερα στις περιοχές *Tancredo, Itaguacu* και *Colatina* του *Espírito Santo*, στη Minas Gerais και στην Bahia - στα Ουράλια όρη, στη Μαδαγασκάρη, τη Σρι Λάνκα και τη Μπούρμα. Δεν απαντά στην Ελλάδα.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*http://www.jewelpedia.com/lex227_xrysobirillos+chrysoberyl.html

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Χρυσοβηρυλλος
Κατηγορία:Ορυκτά του βηρυλλίου
Εθνική Γκόζο (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Γκόζο είναι η επίσημη ομάδα ποδοσφαίρου που αντιπροσωπεύει την Μαλτέζικη νήσο του Γκόζο. Δεν αναγνωρίζεται επίσημα από την FIFA, αλλά είναι μέλος της ΝΦ-Μπόουρτν από τις 23 Σεπτεμβρίου του 2007. Ο πρώτος του αγώνας αποτελεί την μοναδική και μεγαλύτερη τους νίκη (με 4-3 επί της Μάλτα) στις 3 Ιουνίου του 1997. Η μεγαλύτερή του ήττα είναι 7-2 από την Λαπωνία στις 24 Ιουνίου του 2009.

## Διοργάνωση των αγώνων κυπέλλου ΒΙΒΑ 2010
Το Γκόζο θα φιλοξενήσει το επόμενο τουρνουά στο πρόσφατα ανακαινισμένο τεχνητό χλοοτάπητα εδάφους των πρωταθλητών 2009-10 Champions Sannat Lions, καθώς και στο Gozo Xewkija Στάδιο των 4.000 θέσεων. Από 31 Μαΐου έως 6 Ιουνίου, οι ομάδες της Παδανία, του ιρακινού Κουρδιστάν, την Προβηγκία και της Οσιτάνια θα αγωνιστούν για το τρόπαιο. Η Λαπωνία, καθώς και δύο ακόμη ομάδες μένει να επιβεβαιωθεί από το NF-συμβούλιο ότι θα διαγωνιστούν για το Νέλσον Μαντέλα Trophy. Το Θιβέτ αναζητά χορηγούς για να συμμετάσχει στο VIVA World Cup 2010.

## Ομάδα 2009

* (GK) Mark Grima - Victoria Hotspurs
* (GK) Paul Galea - Sannat Lions
* Mark Formosa - Sannat Lions
* Josmar Vella - Xewkija Tigers
* Mario Azzopardi - Zebbug Rovers
* Brian Meilak - Ghajnsielem
* Elton Vella - Sannat Lions
* Mark Camilleri Xewkija Tigers
* Milos Stojanovic - Kercem Ajax
* John Camilleri - Xaghra United
* Christian Bugeja - Xewkija Tigers
* Rodney Buttigieg - Xewkija Tigers
* Joseph Cefai - Xewkija Tigers
* Mark Buttigieg - Victoria Wanderers
* Daniel Farrugia - Victoria Hotspurs
* Mark Muscat - Sannat Lions
* Alex Tramboo - Zebbug Rovers
* Benneth Njoku - Sannat Lions

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνική Μάλτας (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές εθνικές και επίσημες ομάδες μη συνδεδεμένες με τη FIFA
Δισκογραφική εταιρεία

Στην μουσική βιομηχανία, η **δισκογραφική εταιρεία** είναι μια μουσική εταιρεία που σε συνεργασία με καλλιτέχνες που αναδεικνύει, παράγει μουσική. Η δισκογραφική εταιρεία είναι αυτή που μέσα στα στούντιο ηχογράφησης της ή εξωτερικά συνεργαζόμενα, οι καλλιτέχνες ηχογραφούν τα τραγούδια τους. Μια δισκογραφική εταιρεία μπορεί να έχει έστω και μια μικρή ομάδα από μουσικοσυνθέτες, οι οποίοι γράφουν τραγούδια για τους τραγουδιστές που προωθεί η εταιρεία, μια από μάνατζερ, οι οποίοι με την σειρά τους διοργανώνουν περιοδείες και προωθούν άλμπουμ και σινγκλ των τραγουδιστών οι οποίοι είναι πελάτες τους. 

Κατηγορία:Δισκογραφία
Ηχογράφηση

**Ηχογράφηση** είναι η διαδικασία καταγραφής ήχου σε κάποιο μέσο, με σκοπό την επεξεργασία και αναπαραγωγή του. Προκειμένου για καλλιτέχνες, η ηχογράφηση είναι η διαδικασία κατά την οποία ο τραγουδιστής ή το συγκρότημα ηχογραφεί τα τραγούδια και τα άλμπουμ του σε μαγνητικό ή άλλο μέσο. Η ηχογράφηση γίνεται σε ειδικά στούντιο ηχογράφησης που πρέπει να έχει κάθε δισκογραφική εταιρεία. Τα στούντιο ηχογράφησης διαθέτουν μικρόφωνα, ακουστικά και ειδικές συσκευές για την επεξεργασία του ήχου. Επίσης μπορεί και οποιοσδήποτε ερασιτεχνικά με μια απλή συσκευή (κασσετόφωνο παλαιότερα, υπολογιστής, κινητό τηλέφωνο) να πραγματοποιήσει μια ηχογράφηση.

## Δίσκοι, κασέτες και CD

Τα τραγούδια που ηχογραφούνταν περιλαμβάνονται σε δίσκους ή σε κασσέτες. Τις δεκαετίες του 1950-1970 τα τραγούδια που ηχογράφουνται περιλαμβάνονταν σε δίσκους βινυλίου ή κασέττες. Με την πρόοδο της τεχνολογίας, τα τραγούδια άρχισαν να συμπεριλαμβάνονται και σε μουσικούς δίσκους (ή αλλιώς CD) κυρίως από τη δεκαετία του ΄90. Το 1998 σταμάτησε η κυκλοφορία δίσκων και κασσετών και συνεχίστηκε των CD. Αυτό γίνεται μέχρι σήμερα. Η κυκλοφορία των δίσκων βινυλίου γίνεται και σήμερα αλλά σε συγκεκριμένες παραγωγές.

## Δείτε επίσης
* Ηχοληψία
* Ήχος

Κατηγορία:Μουσική τεχνολογία

Κατηγορία:Τεχνολογία των μέσων ενημέρωσης
Κατηγορία:Επαγγέλματα σχετικά με τη μουσική
Ντοκιμαντέρ

Το **ντοκιμαντέρ** είναι είδος κινηματογραφικής ταινίας που πραγματεύεται ιστορικά, πολιτικά, καλλιτεχνικά ή άλλα θέματα, για την παρουσίαση των οποίων βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία. Ο όρος αποδίδεται στον Τζον Γκρίερσον και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για να περιγράψει την ταινία του Ρόμπερτ Φλάχερτι *Moana* (1926). Ο Γκρίερσον όρισε το ντομαντέρ ως την «καλλιτεχνική αναπαράσταση της πραγματικότητας». Η ιστορία του είδους ξεκινά ωστόσο από τα τέλη περίπου του 19ου αιώνα, όταν προβάλλονται οι πρώτες ταινίες που σήμερα μπορούν να καταχωρηθούν στα ντομαντέρ.

## Πηγές
* Patricia Aufderheide, *Domentary Film: A Very Short Introduction*, Oxford University Press, USA 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Νόβι Ντβουρ Κρουλέφσκι

Το **Νόβι Ντβουρ Κρουλέφσκι** (πολωνικά: *Nowy Dwór Królewski*, γερμανικά: *Königlich Neudorf*) είναι χωριό του Πόβιατ Χέουμνο στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της νοτιοανατολικής Πολωνίας, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στο Χέουμνο και το Τόρουν.

## Ιστορία

## Βιβλιογραφία
* Βαλντέμαρ Ροντζινκόφσκι: *Zarys dziejów gminy Papowo Biskupie.* 1996 (πολωνικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Βασίλης Γούδας

Ο **Βασίλειος Γούδας** (περίπου 1779 - 1838) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και μετέπειτα αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα ή στο Γραμμένο γύρω στα 1779 και συμμετείχε στην επανάσταση του 1821, όντας στενά συνδεδεμένος με την φάρα των Μποτσαραίων. Αρχικά διατέλεσε γραμματέας και υπαρχηγός του Μάρκου Μπότσαρη, υπό την αρχηγία του οποίου συμμετείχε σε αρκετές μάχες. Μάλιστα αναφέρεται πως τον Ιούλιο του 1821 συνέβαλε στον ξεσηκωμό της περιοχής του Γραμμένου. 

Το 1823 μερίμνησε, για λογαριασμό της επαναστατικής κυβέρνησης, για την αξιοποίηση της λείας που απέκτησε η ελληνική πλευρά έπειτα από την επίταξη ιταλικού πλοίου, ενέργεια που απέδωσε στους επαναστάτες έσοδα 8.000 γροσίων. Μετά το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη, χρημάτισε γραμματέας του, επίσης οπλαρχηγού και αδελφού του Μάρκου, Κώστα Μπότσαρη.

Τον Σεπτέμβριο του 1824, μετά από αναφορά του Κώστα Μπότσαρη που περιέγραφε θετικά την μέχρι τότε συνεισφορά του στην υπόθεση της ελληνικής επανάστασης, εγκρίθηκε από το Εκτελεστικό, η προαγωγή του Γούδα στο βαθμό του χιλίαρχου. Αργότερα, κατά τις αρχές Ιανουαρίου του 1826, παρουσιάστηκε στην έδρα του Βουλευτικού Σώματος στο Ναύπλιο ως απεσταλμένος της φρουράς του μοναστηρίου του Μεγάλου Σπηλαίου που τελούσε υπό την ηγεσία του Τούσια Μπότσαρη.

Από τα τέλη του 1827 μέχρι τα μέσα του 1828, με αφορμή σοβαρό πρόβλημα υγείας, ο Γούδας μετέβη πρώτα στα Επτάνησα και στη συνέχεια σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις (μεταξύ άλλων επισκέφτηκε την Ανκόνα, την Πίζα, τη Μασσαλία, τη Γενεύη, το Παρίσι κλπ), συναντώντας παράλληλα διάφορες προσωπικότητες της εποχής όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Ιγνάτιος Ουγγαροβλαχίας, ο Γάλλος στρατηγός Λαφαγιέτ και ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος.

Ο Βασίλειος Γούδας απεβίωσε στο Μεσολόγγι το 1838, τρεις ημέρες πριν λάβει τον βαθμό του Ταγματάρχη της Βασιλικής Φάλαγγας. Άφησε την σύζυγό του Ελένη και την δεκαετή κόρη του σε άκρα πενία. Με Βασιλικό Διάταγμα στις 24/7/1839 επετράπη στη χήρα του να εκποιήσει το πιστωτικό γραμμάτιο που του είχε δοθεί για τις στρατιωτικές του εκδουλεύσεις. Αδελφός του ήταν ο επίσης αγωνιστής της επανάστασης και μετέπειτα ιερομόναχος Σταύρος Γούδας και ανιψιός του ο γιατρός, συγγραφέας και πολιτικός Αναστάσιος Γούδας.

## Παραπομπές

## Βιβλογραφία
*Νικολάου Σπηλιάδου, *Απομνημονεύματα*, Εκ του Τυπογραφείου Χ. Ν. Φιλαδελφέως, Αθήνησιν, 1851.
**Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη*, τόμος 7ος.
*Περιοδικό *Ζωσιμάδες*, τεύχος 43.

## Πηγές
**Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας*, Έκδοσις της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, τόμοι 7ος, 10ος, 13ος.
**Γενική Εφημερίς της Ελλάδος*, 30 Ιουνίου 1828.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βασίλης Γούδας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ιραρσίτης

Ο **ιραρσίτης** (αγγλ. irarsite) είναι αρσενικούχο) / θειούχο ορυκτό του ιριδίου, το οποίο συχνά περιέχει και ρουθήνιο, ρόδιο και λευκόχρυσο. Οφείλει το όνομά του στα συστατικά του **ιρ**ίδιο και **αρσ**ενικό.

Είναι συνοδό ορυκτό του χρωμίτη ανευρισκόμενο σε δουνίτες και εν γένει οφιολιθικά συμπλέγματα. Απαντάται, επίσης, ως κυκλική επιφλοίωση σε φυσικά κράματα μετάλλων της ομάδας του λευκοχρύσου.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται, εκτός από τα προαναφερόμενα, είναι ο χολινγουορθίτης, με τον οποίο σχηματίζει παραμικτική σειρά, άλλα αρσενικούχα ορυκτά της ομάδας λευκοχρύσου (ρουθηναρσενίτης, ρουθηνιδοσμυρίτης κ. ά.), ο χαλκοπυρίτης, ο χαλκοσίνης, ο γερσδορφίτης, ο πεντλανδίτης, ο νικελίνης, ο μαγνητίτης και ο ολιβίνης.

Δεν είναι από τα ιδιαιτέρως διαδεδομένα ορυκτά. Απαντάται στο Σύμπλεγμα Bushveld της Νότιας Αφρικής (Merensky reef), όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό της περιοχής (type locality), στη δυτική Φινλανδία (περιοχή Hitura), τη Βουλγαρία (εντός χρωμιοπικοτιτών), την περιοχή *Zvenyhorodka* της Ουκρανίας, τη Στυρία της Αυστρίας, τις νήσους Σέτλαντ, τον Καναδά (Οντάριο), τη Νέα Γουινέα, τη Ρωσία και τις Πολιτείες Καλιφόρνια και Αλάσκα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα απαντά σε μικρές ποσότητες στο Βούρινο του Νομού Κοζάνης και συγκεκριμένα στο ορυχείο "Αετορράχες".

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Ιραρσιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Ποσείδιππος (κωμικός ποιητής)

Ο **Ποσείδιππος**, αναφερόμενος και ως **Ποσείδιππος ο Κασσανδρεύς** ήταν κωμικός ποιητής από την Κασσάνδρεια της Χαλκιδικής. Ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς συγγραφείς κωμωδιών στην εποχή του και αναδείχθηκε τέσσερις φορές νικητής σε δραματικούς αγώνες από το 289 π.Χ. και μετά. Η εκτίμηση του κοινού προς το πρόσωπό του προκύπτει και από το γεγονός ότι του είχαν φτιάξει δύο τουλάχιστον αγάλματα (το ένα σώζεται στο Βρετανικό Μουσείο ενώ από το άλλο διασώθηκε μόνο η βάση του, που βρέθηκε στη Δήλο).

Είναι γνωστό ότι έγραψε τριάντα κωμωδίες, γνωρίζουμε όμως μόνο τους τίτλους από δεκαεφτά από αυτές ενώ έχουν διασωθεί και ορισμένα αποσπάσματα από κάποια από τα έργα του. Από την κωμωδία του με τίτλο *Αποκλειομένη* γνωρίζουμε τους έξι τελευταίους στίχους που έχουν ομοιότητες με τους τελευταίους στίχους του *Δύσκολου* του Μενάνδρου. Κατά τον Αύλο Γέλλιο οι κωμωδίες του Ποσείδιππου παίχτηκαν ακόμα και στην Ρώμη, μεταφρασμένες ή διασκευασμένες.

Ο Ποσείδιππος δημιούργησε ένα νέο κωμικό πρόσωπο, τον δούλο μάγειρο, που σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία, φαίνεται δε ότι στα έργα του η μορφή αυτή είχε πρωτεύοντα ρόλο.

Με δαπάνες του Ποσείδιππου κατασκευάστηκε στην Αθήνα το Ποσειδίππειο, ειδικό αφιέρωμά του στο ιερό των τεχνιτών της πόλης.
## Πηγή
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα,τ.43
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Ξινγκζονγκίτης

Ο **ξινγκζονγκίτης** (αγγλ. Xingzhongite) είναι μικτό θειούχο ορυκτό που περιέχει μόλυβδο, χαλκό, σίδηρο, ιρίδιο, λευκόχρυσο και ρόδιο. Οφείλει το όνομά του στην περιοχή της Κίνας όπου αναφέρεται ότι εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1974. Το όνομα του αποδόθηκε επίσημα το 1980.

Είναι σπάνιο ορυκτό και συναντάται σε δουνιτικές αποθέσεις λευκοχρυσιούχων μεταλλευμάτων, σχετιζόμενος με τη μεταλλογένεση του χρωμίου, συνήθως σε επιφλοιώσεις οσμιριδίου ή ιριδοσμίου. Σχετίζεται με τις αυτοφυείς μορφές αυτών των μετάλλων. Άλλα ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κουπερίτης, ο ιραρσίτης, ο χρωμίτης, ο μαγνητίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο ολιβίνης, ο τάλκης και ο σερπεντίνης.

Απαντά στην Κίνα (περιοχή στην οποία οφείλει το όνομά του, μη καθοριζόμενη σαφώς), τη Νέα Καληδονία, τη Λαπωνία (Φινλανδία) και την Αλάσκα.

## Πηγές

*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Ξινγκζονγκιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του ιριδίου
Κατηγορία:Ορυκτά του λευκόχρυσου
Σάλπιγγα (ανατομία)

Η **σάλπιγγα** είναι ένας λεπτός σωλήνας στο αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας, ο οποίος εξασφαλίζει την επικοινωνία μεταξύ της μήτρας και της κοιλιάς. Οι σάλπιγγες διακρίνονται σε αριστερή και δεξιά.

## Περιγραφή και ρόλος
Το εσωτερικό της σάλπιγγας είναι αποπλατυσμένο για να έρχεται σε επαφή με την ωοθήκη, παραγωγό των ωαρίων.

Όταν το σπερματοζωάριο εισχωρήσει στον οργανισμό της γυναίκας, πρέπει να βρει ένα ωάριο για να το γονιμοποιήσει. Αλλά το σπερματοζωάριο και το ωάριο θα βρίσκονται σε αντίθετες κατευθύνσεις για να συναντηθούν στο κέντρο της σάλπιγγας και να σχηματίσουν το ζυγωτό, το οποίο θα εξελιχθεί σε έμβρυο.

## Κίνδυνοι για τη σάλπιγγα
Οι γυναίκες που έχουν σοβαρό πρόβλημα με τη σάλπιγγα δυσκολεύονται να μείνουν έγκυες περισσότερο από άλλες γυναίκες. Ο πιο σημαντικός έλεγχος για τις γυναίκες αυτές είναι να μάθουν εάν οι σάλπιγγες είναι «ανοιχτές» ή «κλειστές». Σε περίπτωση όμως που οι γυναίκες αυτές καταφέρουν να μείνουν έγκυες, έχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες το έμβρυο να αναπτυχθεί στη σάλπιγγα και όχι στη μήτρα, όπως γίνεται συνήθως. Αυτό ονομάζεται εξωμήτρια εγκυμοσύνη. Αυτό το πρόβλημα δεν θεραπεύεται, ακόμα και εάν οι γυναίκες αυτές κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση.

### Θεραπείες - λύσεις
Για τις γυναίκες που έχουν πρόβλημα με τη σάλπιγγά τους, η χειρουργική-πλαστική των σαλπιγγών πιθανά μπορεί να βοηθήσει. Άλλη λύση είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση.

#### Χειρουργική-πλαστική
Με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα η χειρουργική-πλαστική των σαλπιγγών έχει μεγαλύτερη επιτυχία σε περίπτωση που η βλάβη της σάλπιγγας είναι μερική.

#### Εξωσωματική γονιμοποίηση
Η εξωσωματική γονιμοποίηση πρέπει να γίνεται από ειδικό γιατρό, ο οποίος με την σειρά του πρέπει να κάνει έναν σωστό έλεγχο και προετοιμασία. Το μόνο πράγμα που ενοχλεί και μειώνει τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι οι διογκωμένες σάλπιγγες. Αν ο ιατρός βρει τέτοιες σάλπιγγες στον οργανισμό της γυναίκας, ίσως να τις αφαιρέσει πριν από τη διαδικασία.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Γονιμότητα - σάλπιγγα

Κατηγορία:Ανθρώπινο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα
Κατηγορία:Γεννητικά όργανα
Σουανγκφενγκίτης

Ο **σουανγκφενγκίτης** (αγγλ. shuangfengite) είναι τελλουριούχο ορυκτό του ιριδίου. Οφείλει το όνομά του στο ομώνυμο χωριό της Κίνας στην περιοχή του οποίου εντοπίστηκε (190 χλμ νότια - νοτιοανατολικά του Πεκίνου, στην επαρχία Chengde). Το όνομά του εγκρίθηκε προς καταχώρηση στην IMA μόλις το 1994 και αποτελεί type locality για το χωριό.

Προς το παρόν δεν έχει εντοπιστεί σε άλλη περιοχή του κόσμου πλην των χωριών Shuangfeng, Gaotai και Maying (στην περιοχή της κοιλάδας του ποταμού Luan He). Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο συλβανίτης, ο καλαβερίτης, ο μολυβδαινίτης και ο βολφραμίτης.

## Πηγές
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

Σουανγκφενγκιτης
American IG

Η **American IG** είναι αμερικανική εταιρεία που χρωστά τη γέννησή της στην γερμανική κοινοπραξία IG Farben. Η οικονομική και βιομηχανική αυτοκρατορία της IG έχει περιγραφεί ως «κράτος εν κράτει».

Το καρτέλ της Farben δημιουργήθηκε το 1925, όταν ο Χέρμαν Σμιτς (Hermann Schmitz), ο κύριος οργανωτής, με την οικονομική υποστήριξη της Γουώλ Στριτ, δημιούργησε την υπεργιγάντια χημική βιομηχανία, ενώνοντας οκτώ - μερικές από αυτές ήδη γιγαντιαίες - γερμανικές εταιρίες χημικών — την Badische Anilin- und Sodafabrik Ludwigshafen (BASF), τη Bayer, την Agfa, τη Hoechst, τη Weiler-ter-Meer, και την Griesheim-Elektron. Αυτές οι επιχειρήσεις ενώθηκαν σχηματίζοντας Internationale Gesellschaft Farbenindustrie AG, γνωστότερη ως IG Farben.

Το 1928 τα Αμερικανικά συμφέροντα της IG Farben, δηλαδή η Αμερικανική παρουσία της Bayer, της General Aniline Works, της Agfa Ansco, και της χημικής βιομηχανίας Winthorp, οργανώθηκαν σε μια Ελβετική εταιρεία που ονομάστηκε Internationale Gesellschaft für Chemische Unternehmungen AG ή IG Chemie. Τον έλεγχο αυτής της εταιρείας είχε η IG Farben στη Γερμανία. Το επόμενο έτος, το 1929, μόνο μια δεκαετία πριν το Δεύτερο Παγκοσμιο Πόλεμο, αυτές οι Αμερικανικές επιχειρήσεις ενώθηκαν για να γίνουν η American IG Chemical Corporation, ή πιο απλά American IG, που αργότερα μετονομάστηκε σε General Aniline & Film.

Όταν ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος η Γερμανική χημική κοινοπραξία IG Farben ήταν η μεγαλύτερη βιομηχανία στον κόσμο και είχε εξαιρετικά ισχυρή οικονομική και πολιτική επιρροή στη Ναζιστική Γερμανία. Το 1936, η βιομηχανία ήταν η κύρια πηγή του Κυκλώνα Β (Zyklon B), του δηλητηριώδους παρασκευάσματος που χρησιμοποιήθηκε στα Γερμανικά στρατόπεδα εξόντωσης. Από το 1942 ως το 1945, η εταιρεία χρησιμοποίησε καταναγκαστική εργασία χρησιμοποιώντας εργατικά χέρια που προέρχονταν από τους κρατουμένους στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μετά το 1945, τρία μέλη του διοικητικού συμβουλίου της American IG δικάστηκαν και καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου. Το 1952 η IG Farben διαλύθηκε σε 12 εταιρείες από τις οποίες γνωστότερες είναι οι σημερινές BASF, Bayer, και Hoechst.

Η General Aniline & Film (ή GAF) αργότερα παρήγαγε το View-Master, ένα παιδικό παιχνίδι, που σήμερα παράγεται από το τμήμα Fisher-Price της Mattel. Η GAF σήμερα υπάρχει ακόμη με το όνομα GAF Materials Corporation, και παράγει άσφαλτο και άλλα υλικά για οικοδομές.

## Πηγές
* Η Wall Street ανοίγει το δρόμο στον Χίτλερ 
* Η IG Farben στην Αμερική:  Οι τεχνολογίες της General Aniline and Film 
* Mira Wilkins *The history of foreign investment in the United States, 1914-1945*, Harvard University Press.

Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Κατηγορία:IG Farben
Μουρίκι Βοιωτίας

Το ** Μουρίκι** είναι χωριό  του δήμου Θηβαίων του νομού Βοιωτίας. Είναι χτισμένο κοντά στις όχθες της λίμνης Υλίκης, στα δυτικά της λίμνης. Έχει πληθυσμό 501 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Με τους οικισμούς Καστρί και Πλατανάκια συναποτελεί την *Τοπική Κοινότητα Μουρικίου*, συνολικού πληθυσμού 680 κατοίκων.

## Δημογραφία
Πορεία του πληθυσμού:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Χέρμαν Σμιτς

thumb|right|Ο Χέρμαν Σμιτς το 1931
Ο **Χέρμαν Σμιτς** (*Hermann Schmitz*) (1 Ιανουαρίου 1881 - 8 Οκτωβρίου 1960) ήταν Γερμανός βιομήχανος και διευθύνων σύμβουλος (CEO) της IG Farben από το 1935 έως το 1945. Καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση μετά τη δίκη της IG Farben.

Ο Σμιτς γεννήθηκε στο Έσσεν την 1η Ιανουαρίου του 1881, γιος του βιομηχανικού εργάτη Diedrich Schmitz και της Luise Wöhrmann. Το 1898 άρχισε τη μαθητεία του στη Σχολή *Ahrenbergische Aktiengesellschaft für Bergbau und Hüttenbetrieb* στο Έσσεν και το 1905 γράφτηκε στο Εμπορικό Κολλέγιο στη Νυρεμβέργη. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του προσλήφθηκε στην "Μεταλλουργική Εταιρεία" (Metallurgische Gesellschaft), όπου ύστερα από κάποιο διάστημα έγινε σύμβουλος του Wilhelm Merton, μέλους του συμβουλίου επιθεωρητών της εταιρείας, ο οποίος συνέβαλε στην προώθηση της σταδιοδρομίας του.

Το 1914 κλήθηκε να υπηρετήσει στο Στρατό. Τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και, όταν ανάρρωσε από τον τραυματισμό του, τοποθετήθηκε ως επιθεωρητής του Ράιχ για την παραγωγή χημικών προϊόντων στο τμήμα πρώτων υλών πολεμικής παραγωγής (1915).

Το 1919 συμμετέχει, ως αυθεντία στα λιπάσματα και τα νιτρικά άλατα, στην αντιπροσωπεία που διαπραγματεύεται τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Εκεί συναντά τον Καρλ Μπος (Carl Bosch), χημικό παγκόσμιας φήμης. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ο Μπος τον φέρνει στην εταιρεία BASF ως οικονομικό του σύμβουλο. Εκεί διακρίνεται και προάγεται σε διευθυντή του τμήματος εξωτερικού της εταιρείας και διατηρεί αυτή τη θέση και όταν η BASF συμμετέχει στην Κοινοπραξία που έγινε γνωστή ως IG Farben. Στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει επαφές με μεγάλες εταιρείες, όπως η Standard Oil, με την οποία διεξήγε και διαπραγματεύσεις, πάντα έχοντας την υποστήριξη των τότε κυβερνήσεων προς όφελος του κοινοπρακτικού κολοσσού.

Το 1933 εκλέγεται στο Ράιχσταγκ υπό το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα και, δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Carl Duisberg, ως τότε διευθύνων Σύμβουλος της IG Farben πεθαίνει, τον διαδέχεται. Το 1938 αναγορεύεται σε "ηγέτη της στρατιωτικής οικονομίας" (Wehrwirtschaftsführer). Το 1941 ο ίδιος ο Χίτλερ του χαρίζει ένα πορτρέτο του με ιδιόχειρη αφιέρωση, για την προσωπική του αφοσίωση στους σκοπούς της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Ο Σμιτς ηγείται της IG Farben μέχρι τη λήξη του Πολέμου. Ο ίδιος συλλαμβάνεται και προσάγεται σε δίκη, η οποία έγινε γνωστή ως Δίκη της IG Farben. Στη δίκη αυτή καταδικάζεται σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης. Αποφυλακίζεται στις αρχές της δεκαετίας του '50 και γίνεται μέλος του Δ. Σ. της Deutsche Bank στο Βερολίνο, ενώ παράλληλα του αποδίνεται τιμητικά η προεδρία της "Rheinische Stahlwerke AG". 

Ο Σμιτς απεβίωσε στη Χαϊδελβέργη στις 8 Οκτωβρίου 1960.

## Πηγές
* Wollheim Memorial
* Jewish Virtual Library
* Online Academy: Profit over life
* Joseph Borkin, *The Crime and Punishment of IG Farben*, Andre Deutch Ltd, Free Press, London 1979, ISBN 0233 9712 6 

Σ
Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
Σωληνάρι

Με το όνομα **Σωληνάρι** αναφέρονται δύο χωριά της Ελλάδας:
*Σωληνάρι Βοιωτίας: Χωριό του νομού Βοιωτίας, του δήμου Αλιάρτου
*Σωληνάρι Αργολίδας: Χωριό του νομού Αργολίδας, του δήμου Ερμιόνης
Αντώνιος Μηλιαράκης

Ο **Αντώνιος Μηλιαράκης** (Αθήνα, 7 Απριλίου 1841 - Αθήνα, 8 Απριλίου 1905) ήταν Έλληνας γεωγράφος, πανεπιστημιακός και ιστορικός του 19ου αιώνα. Διακρίθηκε για τις ιστορικές και γεωγραφικές μελέτες του.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου του 1841. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε το 1864. Αργότερα εργάστηκε ως ιστορικός, γεωγράφος και καθηγητής νομικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών και παράλληλα, διετέλεσε από το 1862 στενογράφος στo κοινοβούλιο, θέση την οποία κράτησε μέχρι το θάνατό του.

Το διάστημα 1867 - 68, διετέλεσε γραμματέας της «Κεντρικής Επιτροπής» που διηύθυνε την Κρητική Επανάσταση που βρισκόταν σε εξέλιξη ενώ το 1879 συμμετείχε στην ακολουθία της τριμερούς επιτροπής που στάλθηκε από την Ελλάδα στην οθωμανική, τότε, Πρέβεζα για να διαπραγματευτεί τον καθορισμό των νέων συνόρων μεταξύ των δύο κρατών. 

Το 1882, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, στην οποία διετέλεσε έφορος του αρχείου και αργότερα ισόβιος γραμματέας, αναπτύσσοντας ποικίλο και σημαντικής σημασίας ερευνητικό έργο μέσω μελετών που κάλυπταν ζητήματα ιστορικού και γεωγραφικού περιεχομένου.

Απεβίωσε στις 8 Απριλίου του 1905 στην Αθήνα όπου και κηδεύτηκε.

## Συγγράμματα
Ο Μηλιαράκης συνέγραψε μια πληθώρα αξιόλογων ιστορικών και γεωγραφικών έργων τα οποία διακρίνονται για την επιστημονική μεθοδολογία και την έμφαση στα ιστορικά, δημογραφικά, εθνολογικά, πολιτισμικά, λαογραφικά στοιχεία. Τρία από αυτά τα έργα, τα «*Κυκλαδικά*» ( 1874 ), η «*Νεοελληνική γεωγραφική φιλολογία, ήτοι, κατάλογος των από του 1800-1889 γεωγραφηθέντων υπό Ελληνών*» ( 1889 ) και η «*Ιστορία του βασιλείου της Νικαίας και του Δεσποτάτου της Ηπείρου*» βραβεύτηκαν από τον *Σύλλογο προς προαγωγήν των ελληνικών σπουδών* του Παρισιού.

Άλλα συγγράμματα του Μηλιαράκη είναι τα «*Υπομνήματα περιγραφικά των Κυκλάδων νήσων κατά μέρος*» ( 1880, 1901 ), το εκδοθέν το 1876 «*Ολίγαι λέξεις περί της καταγωγής του Σκενδέρμπεη*» με το οποίο προσπάθησε να αντικρούσει τα επιχειρήματα Γερμανών ιστορικών περί σλαβικής καταγωγής του Γεωργίου Καστριώτη, η «*Γεωγραφία Πολιτική Νέα και Αρχαία του Νομού Κεφαλληνίας*» κ.ά. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Αδαμάντιος Αδαμαντίου, «Αντώνιος Μηλιαράκης », Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. ΣΤ', σελ.676-681
*
* Εμπρός, 10 Απριλίου 1905.
* Νέος Ελληνομνήμων, 1905, Τεύχος Β, σελ. 251-255

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Ελλάδος.
* Αντώνιος Μηλιαράκης βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες γεωγράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 19ου αιώνα
Αμπελοχώρι Βοιωτίας

Το ** Αμπελοχώρι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Θηβαίων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται δυτικά της Θήβας, χτισμένο ανάμεσα σε λόφους σε υψόμετρο 300 μέτρων. Το παλιό του όνομα, το οποίο ακόμα ακούγεται, ήταν Σαλισάτι.  Έχει πληθυσμό 314 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την αμπελουργία και την κτηνοτροφία. Στο Αμπελοχώρι γεννήθηκε ο αγιορείτης ασκητής Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης (1912-1998). Η τοπική κοινότητα Αμπελοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 10,647 χμ² (2011). 

## Ετυμολογία
Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Αμπελοσάλεσι οπότε και μετονομάστηκε σε Αμπελοχώρι.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Δημήτρης Χασιώτης

Ο **Δημήτρης Χασιώτης** (1846 - 1897) ήταν Έλληνας καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κατά τον 19ο αιώνα, ενώ διακρίθηκε και για τα πατριωτικά του αισθήματα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βίτσα του Ζαγορίου το 1846. Μετά την αποφοίτησή του από τη Ζωσιμαία Σχολή αρχικά διετέλεσε επί μία πενταετία δάσκαλος στο χωριό Καστανιά της Καλαμπάκας και στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και ιατρική στα Πανεπιστήμια της Χάλλε και του Βύρτσμπουργκ στη Γερμανία. Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του και την επιστροφή του στην Ήπειρο, εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα. Το 1878 συμμετείχε στο Συνέδριο του Βερολίνου ως αντιπρόσωπος των Ελλήνων της Ηπείρου και παρουσίασε τις επιδιώξεις τους για ένωση με το Βασίλειο της Ελλάδας.

Για την ενέργεια του αυτή καταδιώχτηκε από τις οθωμανικές αρχές με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να καταφύγει στην ελεύθερη Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Εκεί σταδιοδρόμησε στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συγκεκριμένα, το 1880 έγινε υφηγητής και το 1890 ορίστηκε καθηγητής ιατρικής (ιστολογίας και παθολογικής ανατομίας).

Δημοσίευσε πολλές εργασίες ιατρικού περιεχομένου και απεβίωσε στην Αθήνα κατά το 1897.

### Συγγραφικό έργο
* *Η Ήπειρος και το ελληνικό ζήτημα* (γαλλικά), Παρίσι 1879.
* *Παρατηρήσεις τινές επί της θεραπευτικής δυνάμεως της κινίνης*, Αθήναι 1879.
* *Περί ρευματοειδών νοσογενών παθήσεων*, Αθήναι 1880.
* *Περί λέπρας*, 1881.
* *Ιστολογικά μελετήματα περί του υαλίνου χόνδρου*, τόμ. Α΄ 1881 και τόμ. Β΄ 1882 Αθήναι.
* *Ο αμοιβαίος θαυμασμός εν τη του Ασκληπιού τέχνη και τα έργα αυτού*, Αθήναι 1887.
* *Διατριβαί και Υπομνήματα περί Ηπείρου* (από του 1874 έως του 1879), Αθήναι 1887.
* *Περί της εμβρυακής αναδείξεως των ραβδωτών μυϊκών ινών των μαστοφόρων ζώων*, Αθήναι 1888.
* *Ιστολογία φυσιολογική του ανθρώπου και των ζώων*, Αθήναι 1888.
* *Η Διαθήκη της Αγγελικής Αλ. Παπάζογλου*, Αθήναι 1891.
* *Έργον του παθολογικού ανατομείου*, Αθήναι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δημήτρης Χασιώτης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Νεοχωράκι Βοιωτίας

Το ** Νεοχωράκι** είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων της Βοιωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Νεοχωράκι βρίσκεται νοτιοανατολικά της Θήβας, στην κοιλάδα του Ασωπού. Έχει πληθυσμό 515 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Μέχρι το 1953 ονομαζόταν Νεοχώρι οπότε και μετονομάστηκε σε Νεοχωράκι, για να ξεχωρίζει από το γειτονικό Νεοχώρι του δήμου Θεσπιέων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Λεοντάρι Βοιωτίας

Το ** Λεοντάρι** είναι χωριό του Δήμου Αλιάρτου του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται δυτικά της Θήβας, πολύ κοντά στις Θεσπιές. Έχει πληθυσμό 904 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1930 ονομαζόταν Κασκαβέλι, οπότε και μετονομάστηκε σε Λεοντάρι. Τη νέα του ονομασία οφείλει σε ένα άγαλμα λιονταριού που ανασκάφηκε κοντά στο χωριό και ανήκε σε τύμβο των Θεσπιέων.

## Παραπομπές


Λεονταρι
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Μουρίκι

Με το όνομα **Μουρίκι** αναφέρονται δύο χωριά της Ελλάδας
*Μουρίκι Βοιωτίας: Χωρίο της Βοιωτίας , του δήμου Θηβαίων
*Μουρίκι Αχαΐας: Χωριό της Αχαΐας, του δήμου Καλαβρύτων

και ένα βουνό:
*Μουρίκι (όρος): ορεινός όγκος του Ασκίου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άγιος Νικόλαος Βοιωτίας

Με το όνομα **Άγιος Νικόλαος** αναφέρονται τρεις οικισμοί του νομού Βοιωτίας:
*Άγιος Νικόλαος Λιβαδειάς
*Άγιος Νικόλαος Διστόμου, παραθεριστικός οικισμός
*Άγιος Νικόλαος Θίσβης, παραθεριστικός οικισμός

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Επαμεινώνδας Κριεζής

Ο **Επαμεινώνδας Κριεζής** (1834 - 1894) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, βουλευτής και Υπουργός της νεοσύστατης Ελλάδας του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1834. Πατέρας του ήταν ο Αντώνιος Κριεζής που επανειλημμένα διετέλεσε πρωθυπουργός επί Όθωνα. Από τη μητέρα του Κυριακούλα, κόρη του Δημητρίου Βούλγαρη, ήταν μέλος της επιφανούς Υδραϊκής Οικογένειας Βούλγαρη

Ο πατέρας του τον προώθησε στην ναυτική σταδιοδρομία και τον εισήγαγε στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε με τον βαθμό του δόκιμου, λίγες ημέρες μετά την έξωση του Όθωνα.

Με τον βαθμό του ανθυποπλοίαρχου το 1868 υπηρέτησε σε γαλλικό πλοίο για να συμπληρώσει την εκπαίδευσή του. Από το 1874 άρχισε να αναμιγνύεται στην πολιτική, βάζοντας υποψηφιότητα βουλευτή στην Ύδρα. Εκλέχτηκε το 1874 και αργότερα πολλές ακόμα φορές, μέχρι που έγινε Υπουργός των Ναυτικών κατά την Πρωθυπουργία του Σωτηρίου Σωτηρόπουλου τον Μάιο του 1893 (Κυβέρνηση Σωτηρίου Σωτηρόπουλου 1893).

Στο ναυτικό έφερε τον βαθμό του αντιπλοιάρχου.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1894.

## Πηγές
* Επαμεινώνδας Κριεζής βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας
Επαμεινωνδας
Επαμεινωνδας
Νεοχώρι Βοιωτίας

Το ** Νεοχώρι** είναι μικρό χωριό του Δήμου Αλιάρτου του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Ελικώνα, δυτικά των Θεσπιών, χτισμένο σε υψόμετρο 340 μέτρων. Ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, είναι 281 κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Γεώργιος Αγγελόπουλος

Ο **Γεώργιος Αγγελόπουλος** (Αθήνα, 1852 – Αθήνα, 1935) ήταν Έλληνας νομικός επιστήμονας του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1852 και σπούδασε στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Παρισίου, Λονδίνου και Βιέννης. Διορίστηκε υφηγητής διοικητικού δικαίου το 1880, έκτακτος καθηγητής το 1887 και καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1890 ως το 1923. Πολλές φορές διετέλεσε κοσμήτορας και συγκλητικός, αντιπρύτανης και πρύτανης από το 1916 ως το 1920. Δίδαξε επιπλέον στη Σχολή Ευελπίδων (1883-1885) και στη Σχολή των Βιομηχανικών Τεχνών (1902-1905). Διετέλεσε επίσης σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας από το 1918 ως το 1920.

Απεβίωσε στη γενέτειρά του το 1935.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Αγγελόπουλος - Βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* 
* 

Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λονδίνου
Λουτούφι Βοιωτίας

Το **Λουτούφι** ή **Λουτουφί** είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Θήβας, κτισμένο ανάμεσα σε λόφους και σε υψόμετρο 350 μέτρων. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 337 κατοίκους, οι περισσότεροι από τους οποίους ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας