open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τυρ

right|250px|thumb|Ο Τυρ θυσιάζει το χέρι του
Ο **Τυρ** (*Týr*) είναι ο θεός του πολέμου και της μάχης στη σκανδιναβική μυθολογία, ο οποίος απεικονίζεται ως μονόχειρας. Ήταν γιος του Οντίν ή του Χύμιρ. Σε άλλες γερμανικές γλώσσες είναι επίσης γνωστός ως *Tyz*, *Ty*, *Ti*, *Tiw*, *Tiu*, *Tew* και *Ziu*.

## Προέλευση του ονόματος
Το όνομα Tyr σήμαινε θεός και προέρχεται από το Πρωτο-Γερμανικό *Tiwaz*, το οποίο συνεχίζει το Πρωτο-Ινδο-Ευρωπαϊκό *Dyeus*, τον αρχικά κύριο θεό, από το οποίο προέρχεται και ο Δίας-Ζευς της ελληνικής μυθολογίας και ο *Dyaus Pitar* της Βεδικής θρησκείας.

## Ο Τυρ στις Έντα
Σύμφωνα με τις Έντα, κάποια στιγμή οι θεοί αποφάσισαν να αλυσοδέσουν τον λύκο Φένρισουλφρ (*Fenrisulfr* ή *Fenris*), αλλά το κτήνος έσπαγε όποια αλυσίδα του έβαζαν. Τελικά οι νάνοι έφτιαξαν μια μαγική λουρίδα, την Γκλέιπνιρ, από υλικά όπως γένια γυναίκας και ρίζες βουνού. Ωστόσο ο Φένριρ υποψιάστηκε την εξαπάτηση των θεών και αρνήθηκε να δεθεί εκτός αν κάποιος εξ αυτών τοποθετούσε το δεξί του χέρι στο στόμα του. Ο Τυρ, γνωστός για το μεγάλο θάρρος του, συμφώνησε και οι υπόλοιποι θεοί έδεσαν τον λύκο. Ο Φένριρ κατάλαβε πως είχε εξαπατηθεί και έκοψε το χέρι του θεού. Ο Φένριρ θα μείνει δεμένος μέχρι τη μέρα του Ράγκναροκ. 

Κατά τη διάρκεια του Ράγκναροκ ο Τυρ θα σκοτώσει και θα σκοτωθεί από το Γκαρμ, τον φύλακα σκύλο του Χελχέιμ. 

## Ο Τυρ και η ημέρα Τρίτη
Τα ίχνη του θεού διατηρούνται στην ονομασία της Τρίτης (*Tuesday* = ημέρα του *Tiw*) στις Βόρειες και Δυτικές Γερμανικές γλώσσες. (Ανάλογη της *Martis dies* που είναι αφιερωμένη στον Ρωμαϊκό θεό Μαρς.)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες της δικαιοσύνης
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου
Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Γιοτουνχέιμ

Το **Γιοτουνχέιμ** (**Jotunheim,** αρχαία σκανδιναβικά: **Jǫtunheimr**) είναι ο κόσμος των γιγάντων (δύο τύποι: βράχων και πάγων, που συλλογικά ονομάζονται Γιοτούν) στη Σκανδιναβική μυθολογία. Από εκεί οι γίγαντες απειλούν τους ανθρώπους στο Μίντγκαρντ και τους θεούς στο Άσγκαρντ (από τους οποίους χωρίζονται από τον ποταμό Ίρβινγκ). 

Η βασική πόλη του είναι το Ούτγκαρντ. Στο Γιοτουνχέιμ βρίσκονταν και οι περιοχές Γκαστρόπνιρ και Θρυμχέιμ. Κυβερνήτης ήταν ο Βασιλιάς Θρυμ. 

Γιοτουνχέιμεν (*Jotunheimen*) είναι και η ονομασία μιας μεγάλης οροσειράς στη Νορβηγία. Η υψηλότερη κορυφή της, το Γκαλντχούπιγκεν (Galdhøpiggen) βρίσκεται σε υψόμετρο 2469 μέτρων και είναι επίσης το υψηλότερο βουνό της Σκανδιναβίας.

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:γερμανικός παγανισμός
Βαλκυρίες

Στη Σκανδιναβική μυθολογία οι **βαλκυρίες** (**valkyrjur**, ενικός : **valkyrja**) είναι θεραπαινίδες του Όντιν που συλλέγουν από τα πεδία των μαχών όσους σκοτώθηκαν πολεμώντας γενναία, με σκοπό να τους μεταφέρουν στη Βαλχάλα. Η ονομασία τους σημαίνει *αυτές που επιλέγουν τους σφαγιασθέντες*.

## Σύγχρονη τέχνη
Στην σύγχρονη τέχνη οι βαλκυρίες συχνά απεικονίζονται ως όμορφες κοπέλες με ασπίδες σε φτερωτά άλογα, οπλισμένες με κράνη και ακόντια. Ωστόσο η φράση *ίππος βαλκυρίας* περιέγραφε τον λύκο, άρα αντίθετα με το στερεότυπο δεν ίππευαν φτερωτά άλογα. Μάλλον ίππευαν αγέλες λύκων που σύχναζαν στα πτώματα νεκρών πολεμιστών. 

## Ιδιότητες
Οι ίδιες οι βαλκυρίες θεωρούνταν πως είχαν συγγένεια με τα κοράκια, τα οποία πετούσαν πάνω από τα πεδία μαχών και επέλεγαν πτώματα. Έτσι, οι αγέλες των λύκων και τα κοράκια που καθάριζαν το πεδίο μάχης μετά τη λήξη μπορεί να γίνονταν αντιληπτά ως υπηρέτες ενός υψηλότερου σκοπού. 

Ο στόχος των βαλκυριών ήταν να επιλέγουν τους πιο ηρωϊκούς από αυτούς που είχαν σκοτωθεί σε μάχη και να τους μεταφέρουν στη Βαλχάλλα. Αυτό ήταν απαραίτητο γιατί ο Οντίν χρειαζόταν πολεμιστές να πολεμήσουν με το μέρος του στην προκαθορισμένη μάχη στο τέλος του κόσμου, το Ράγκναροκ. 

Πολλές από τις βαλκυρίες αναφέρεται πως είχαν θνητούς γονείς. 

## Μείζονες βαλκυρίες
Διάφορες βαλκυρίες εμφανίζονται ως μείζονες χαρακτήρες σε σωζόμενους μύθους όπως οι:
* Μπρύνχιλντρ (*Brynhildr*)
* Χιλντρ (*Hildr*)
* Σιγκρντρίφα (*Sigrdrífa*)
* Σιγκρούν (*Sigrún*)
* Σβάφα (*Sváva*)
* Θρουντρ (*Þrúð*r)

Άλλες πηγές δεικνύουν πως και κάποιες άλλες Βαλκυρίες ήταν σημαντικοί χαρακτήρες της Σκανδιναβικής μυθολογίας, όπως η Γκουννρ (*Gunnr*) και η Σκόγκουλ (*Skögul*). Έχουν σωθεί επίσης τα ονόματα πολλών άλλων βαλκυριών.

## Οι βαλκυρίες του Βάγκνερ
Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ ενσωμάτωσε Σκανδιναβικές ιστορίες που περιελάμβαναν τη βαλκυρία Μπρύνχιλντρ και την τιμωρία της και τον επακόλουθο έρωτά της για τον Πολεμιστή Σίγκφριντ στις όπερές του *[[Βαλκυρία]]* (*Die Walküre*) και *[[Το Λυκόφως των Θεών]]* (*Götterdämmerung*). Στην βαγκνερική τους εκδοχή οι Βαλκυρίες είναι κόρες του Βοτάν (*Wotan* /Οντίν) και της Έρντα (*Erda*/Γιορντ, ‘Γη’) και ονομάζονται *Brünnhilde*, *Helmwige*, *Ortlinde*, *Gerhilde*, *Waltraute*, *Siegrune*, *Rossweisse*, *Grimgerde* και *Schwertleite*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Νάνοι Σκανδιναβικής μυθολογίας

Στη Σκανδιναβική μυθολογία οι **νάνοι** (**dvergar**, ενικός **dvergr**) είναι πολύ σημαντικές οντότητες που σχετίζονται με τους λίθους, τις υπόγειες τοποθεσίες και τη σιδηρουργία.

Οι νάνοι της Σκανδιναβικής μυθολογίας απέκτησαν ύπαρξη ενώ ο Οντίν και οι αδερφοί του Βίλι και Βε κατασκεύαζαν τον κόσμο από το πτώμα του κοσμικού γίγαντα Υμίρ. Αναπαράχθησαν αμέσως. Οι θεοί αργότερα τους έδωσαν το δώρο της νοημοσύνης και της ανθρωπόμορφης εμφάνισης. Περιγράφονται ως μικροί και άσχημοι στο ανθρώπινο μάτι. Φοβούνται το φως που μπορεί ακόμα και να τα μεταμορφώσει σε πέτρα από την οποία πήραν την ύπαρξή τους.

Η κατοικία τους είναι το υπόγειο βασίλειο Νινταβέλλιρ, ένας από τους εννέα κόσμους που είναι σταθεροποιημένοι στο παγκόσμιο δέντρο Υγκντράσιλ σύμφωνα με την Σκανδιναβική κοσμολογία.

Θεωρούνται κυρίως εγωϊστές, άπληστοι και επιδέξιοι. Είναι ικανότατοι μεταλλουργοί και κατασκευαστές των περισσοτέρων τεχνουργημάτων των θεών. Ανάμεσα στις πιο διάσημες δημιουργίες τους είναι το δόρυ Γκούνγκνιρ και το χρυσό δαχτυλίδι Ντράουπνιρ του Οντίν, το σφυρί Μγιόλνιρ του Θωρ, τα χρυσά μαλλιά της Σιφ, το κολιέ Μπρισινγκάμεν της Φρέγια και το πλοίο Σκιντμπλάντνιρ του Φρέι. Κατασκεύαζαν επίσης ένα συγκεκριμένο είδος κράνων, τα huliðshjálmr, ή μερικές φορές έναν μανδύα, με τα οποία μπορούσαν να γίνουν αόρατοι.

Επίσης μπορεί να ήταν ελάσσονες θεότητες, κάτι σαν τα (φωτεινά) ξωτικά, και ίσως έτσι εξηγείται και η ονομασία σκοτεινά ή μαύρα ξωτικά.

Ο ρόλος τους στο Ράγκναροκ δεν είναι σαφής. 
## Κατάλογος νάνων Σκανδιναβικής μυθολογίας
**Alvis*
**Andvari*
**Brokk*
**Durin*
**Dvalin*
**Eitri*
**Fafnir*
**Fjalar*
**Galar*
**Hreidmar*
**Otr*
**Regin*
**Sindri*

## Ο Τόλκιν και ο δανεισμός ονομάτων από τους νάνους
Ο Τόλκιν χρησιμοποίησε κάποια από τα ονόματα των νάνων της Σκανδιναβικής μυθολογίας για να ονομάσει νάνους των βιβλίων του  όπως: *Durin*, *Dwalin*, *Náin*, *Dáin*, *Bifur*, *Bofur*, *Bombur*, *Nori*, *Thorin*, *Thráin*, *Fili* και *Kili*.
Επίσης χρησιμοποίησε μερικά από τα ονόματα των νάνων για χαρακτήρες του που δεν ήταν νάνοι.

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Νορν

thumb|right|285px|Οι Νορν
thumb|right|''Οι Νορν'' (1889) του Johannes Gehrts.
Οι **Νορν** (**norn**, πληθυντικός **nornir**) της σκανδιναβικής μυθολογίας είναι τρεις θεότητες που ονομάζονται Ουρντ (*Urd*, δηλαδή *αυτό που έχει γίνει*), Βερντάντι (*Verdandi*, *αυτό που γίνεται*) και Σκουλντ (*Skuld*, *το πρέπον*).

Κατοικούν κάτω από τις ρίζες του Ύγκντρασιλ, του παγκόσμιου δέντρου στο κέντρο του κόσμου, και παίρνοντας νερό από το ιερό τους πηγάδι ποτίζουν το δέντρο στο κέντρο του σύμπαντος για να μη ξεραθεί (αν και κάποιες διηγήσεις αναφέρουν πως ζουν πάνω από τη Γέφυρα Μπίφροστ), όπου υφαίνουν το κέντημα των μοιρών. Αυτές οι τρεις Νορν περιγράφονται ως ισχυρές παρθενικές γιγάντισσες των οποίων η άφιξη από το Γιοτουνχέιμ τελείωσε τη χρυσή εποχή των θεών. Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι μια κλωστή στον αργαλειό τους, και το μήκος της κλωστής είναι το μήκος της ζωής του προσώπου.

Έτσι καθετί έχει τον προορισμό του στη Σκανδιναβική θρησκεία: ακόμα και οι θεοί έχουν τις δικές τους κλωστές, αλλά οι νορν δεν τους αφήνουν να τις δουν. Αυτή η υποταγή των θεών σε μια δύναμη πέρα από τον έλεγχό τους και η συνέπειά της, ότι δηλαδή και αυτοί θα έχουν ένα τέλος, είναι μείζονα θέματα της λογοτεχνίας που περιβάλλει τη σκανδιναβική μυθολογία.

Οι τρεις υφάντρες γριές που ελέγχουν το πεπρωμένο υπάρχουν σε ένα βαθύ μυθικό επίπεδο, αν και πιθανά όχι τόσο παλιό όσο η τέχνη της υφαντουργίας. Το αντίστοιχο των Νορν στους Έλληνες ήταν οι Μοίρες, που ήταν γνωστές στους Ρωμαίους ως Πάρκε (*Parcae*).

Στον *[[Μάκβεθ]]* του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ τρεις αδερφές λένε στον πρωταγωνιστή το πεπρωμένο του.

Σκουλντ ονομάζεται και μια βαλκυρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Χρηματιστήριο αξιών

Το πρώτο **χρηματιστήριο αξιών** ιδρύθηκε στη Φλάνδρα, πιθανότατα στην Αμβέρσα (σημερινό Βέλγιο) το 1460. Ο θεσμός διαδόθηκε γρήγορα στην περιοχή. Το 1602 στο χρηματιστήριο του Άμστερνταμ εισήχθη η πρώτη πολυμετοχική εταιρεία, η Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών (Dutch East India Company).

Σήμερα τα χρηματιστήρια είναι ένας απαραίτητος θεσμός για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Στις πλούσιες οικονομίες του κόσμου συναντάμε και τις πιο ανεπτυγμένες κεφαλαιαγορές που συνήθως βασίζονται σε ένα χρηματιστήριο αξιών, όπως το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE) στη Wall Street (όπου και το χρηματιστήριο NASDAQ), το χρηματιστήριο του Λονδίνου, του Παρισιού ή της Φρανκφούρτης.

## Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών

Στην Ελλάδα τα χρηματιστήρια δεν έχουν τόσο μακρόχρονη ιστορία. Το χρηματιστήριο Αθηνών ιδρύθηκε μόλις τον 19ο αιώνα. Όσο η ελληνική οικονομία όμως είχε μαζικό κρατικό έλεγχο και το τραπεζικό σύστημα ήταν μη ανταγωνιστικό, το χρηματιστήριο απευθυνόταν μόνο σε λίγες σχετικά μικρές εταιρείες και σε περιορισμένους επενδυτές. Μαζικά γνωστό και αγαπητό έγινε την δεκαετία του 1990, καθώς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα άρχισε να απελευθερώνεται, μεγάλες τράπεζες ιδιωτικοποιήθηκαν και τα επιτόκια άρχισαν να πέφτουν στον δρόμο προς την ΟΝΕ. Μετοχοποιήσεις μεγάλων δημόσιων εταιρειών όπως ο ΟΤΕ και αρκετά αργότερα η ΔΕΗ, βοήθησαν στο να διαδοθεί η κατοχή μετοχών στους Έλληνες. Κατά το τέλος της δεκαετίας το χρηματιστήριο είχε περίπου 1,5 εκατομμύρια ενεργούς μετόχους οι οποίοι έψαχναν για πιο αποδοτικές επενδύσεις από τα πενιχρά επιτόκια καταθέσεων και τα ελάχιστα άλλα επενδυτικά εργαλεία. Η μεγάλη πτώση του χρηματιστηρίου από το 1999 μέχρι το 2003 ονομάστηκε Χρηματιστηριακό κραχ του 1999 και επηρέασε σχεδόν ολόκληρη την οικονομική πορεία της Ελλάδας. Ο αριθμός των ενεργών επενδυτών σε μετοχές σήμερα (Μάιος 2006) είναι σημαντικά χαμηλότερος, λόγω της πτώσης των τιμών και την συνακόλουθη μείωση του ενθουσιασμού. Αυτή η αρκετά μεγάλη πτώση ήταν παράλληλη με την πτώση τιμών στα περισσότερα δυτικά χρηματιστήρια που ακολούθησε την *"φούσκα"* των μετοχών υψηλής τεχνολογίας. Στην Ελλάδα όμως, λόγω της μεγάλης απειρίας των μετόχων και του *"τυχοδιωκτικού"* χαρακτήρα των περισσότερων επενδυτών, η πτώση έγινε πιο αισθητή ψυχολογικά. Οι επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία όμως παρέμειναν πολύ περιορισμένες.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε μια σχετική άνοδο στο ΧΑΑ. Κυρίως δύναμη φαίνονται να είναι ξένα επενδυτικά κεφάλαια που βλέπουν προοπτικές ανόδου, κυρίως στις επιχειρήσεις που έχουν κάποια ανάμιξη σε βαλκανικά και μεσογειακά κράτη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι χρησεις του χρηματιστηριακου κεφαλαιου
*Το Χρηματιστηριο Αξιων Αθηνων
*Forum ανταλλαγής απόψεων για το Ελληνικό Χρηματιστήριο

Κατηγορία:Χρηματιστήρια
Κλάους Ερνστ

Ο **Κλάους Ερνστ** (*Klaus Ernst*, Μόναχο, 1 Νοεμβρίου 1954) είναι Γερμανός συνδικαλιστής και πολιτικός (Η Αριστερά). Πριν ο οικονομολόγος Ερνστ ήταν από το 2005 μέχρι το 2007 πρόεδρος του αριστερού κόμματος Εκλογικής Εναλλακτικής για την Κοινωνική Δικαιοσύνη (WASG), μέχρι που αυτό ενώθηκε με το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS).

## Βιογραφικά
Το 1970 μαθαίνει την τέχνη του ηλεκτρομηχανικού και ψηφίζεται αντιπρόσωπος νεολαίας στο εργατικό συμβούλιο. Το 1972 γίνεται μέλος του συνδικάτου IG Metall, το 1974 μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD).

Από το 1974 μέχρι το 1979 είναι πρόεδρος της τοπικής συνδικαλιστικής οργάνωσης νέων του Μονάχου. Το 1979 αρχίζει σπουδές στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου και τελειώνει το 1984 πολιτική οικονομία.

Το ίδιο έτος συμβάλλει στην Στουτγκάρδη για επτά εβδομάδες ως βοηθός στην απεργία εργατών της μεταλλοβιομηχανίας. Εκεί γίνεται μισό χρόνο αργότερα Γραμματέας του συνδικάτου (μέχρι το 1995), με αρμοδιότητα την οργάνωση, εργασία εκπαίδευσης και κοινωνικά προγράμματα.

## Πολιτική
Την άνοιξη του 2004 ο Ερνστ υποστηρίζει με έξι φίλους δημοσίως την *πρωτοβουλία για  εργασία και κοινωνική δικαιοσύνη*. Την κίνηση του αυτή δικαιολογεί ως απάντηση στην φιλελευθεροποίηση της γερμανικής οικονομίας μέσο της κυβέρνησης Σρέντερ, την συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Επίσης υποστηρίζει την δημιουργία πολιτικής συμμαχίας, *επιλέξιμη κοινωνική εναλλακτική λύση* για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006. Εντός μιας εβδομάδας βρίσκει 300 υποστηρικτές, μετά από έξι εβδομάδες 2.200.

Το καλοκαίρι του 2004 αποκλείεται από το SPD με πρωτοβουλία του προεδρείου. Το ίδιο έτος γίνεται πρόεδρος του Συλλόγου *Εκλογική Εναλλακτική για Εργασία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη (WAsG e.V. )*. Μέσα από τον σύλλογο αυτό ιδρύεται τον Ιανουάριο 2005 το κόμμα WASG. Ο Ερνστ είναι μέλος του ιδρυτικού συμβουλίου και πρόεδρος του κόμματος μέχρι τη συγχώνευσή του με το (PDS) στις 16 Ιουνίου 2007. Επίσης είναι μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα στο Συνδικάτο (γερμανικά)

Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κιλίκιες Πύλες

**Κιλίκιες Πύλες** ονομάζονται τα στενά περάσματα-δίοδοι των απόκρημνων βουνών της Κιλικίας από τα οποία οι αρχαίοι κάτοικοι της χώρας επικοινωνούσαν με τις όμορες αρχαίες χώρες Λυκαονία, Καππαδοκία και Συρία.

Κυριότερες εξ αυτών ήταν τρεις προς Β. στην οροσειρά του Ταύρου προς Λυκαονία και Καππαδοκία και ακόμη δύο ΝΑ στην οροσειρά του Αμανού όρους προς Συρία καλούμενες και Αμανίδες Πύλες. Εξ εκείνων του Ταύρου σημαντικότερη ήταν η ανατολική μεταξύ των Τυάνων (αρχ. πόλη της Καππαδοκίας) και Ταρσού (πόλης της Κιλικίας) με υψόμετρο 1000μ. καλούμενη σήμερα Γκιουλέκ Μπογκάζ.

Τη δίοδο αυτή που ο Ξενοφών χαρακτήριζε αδιάβατη διάβηκε η στρατιά του Κύρου του νεότερου το 401 π.Χ. και η στρατιά του Μ. Αλέξανδρου το 333πΧ. Αργότερα, κατά τους Αραβοβυζαντινούς πολέμους, η κατοχή των οχυρών που δέσποζαν στα περάσματα αυτά έπαιξε σημαντικό ρόλο.

Από δε τις Αμανίδες Πύλες ονομαστές στρατιωτικές διαβάσεις ήταν οι κατ΄ επανάληψη εκείνες του Μ. Αλεξάνδρου για στρατηγικούς λόγους και η κατά το 314 π.Χ. γενόμενη υποχώρηση του Αντιγόνου της Συρίας μετά την ανεπιτυχή εισβολή του στα εδάφη που κατείχε τότε ο Πτολεμαίος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Καππαδοκίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Κιλικίας
Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Τουρκίας
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Επαρχίας της Μερσίνης
Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας Μερσίνης
Αμανίδες Πύλες

**Αμανίδες πύλες** ονομάζονταν οι νότιες Κιλίκιες πύλες, δηλαδή τα στενά περάσματα από την Κιλικία προς τη Συρία. (Βλ. και Κιλίκιες πύλες). Ονομάσθηκαν έτσι από το βουνό Αμανός. Αποτελούνταν από δύο χαράδρες, τελείως ξεχωριστές η μία από την άλλη. Η μία από αυτές ήταν γνωστή τον Μεσαίωνα με την ονομασία **Πορτέλλα**, αργότερα από τους Τούρκους **Σακάλ-Τουτάν** και τέλος από τους Άγγλους *Cicilian Gates* (δηλ. «Κιλίκιες πύλες»).

Οι Αμανίδες Πύλες και η περιοχή τους είχαν στρατηγική σημασία, που εκτιμήθηκε όχι μόνο από τον Δαρείο Γ΄ (που οδήγησε μέσα από αυτές τα στρατεύματά του στην πεδιάδα της Ισσού, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Μέγα Αλέξανδρο), αλλά και στη νεότερη εποχή από σύγχρονους στρατιωτικούς, όπως τους Γερμανούς στρατιωτικούς συμβούλους του Οθωμανού Τζεμάλ Πασά κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην αρχή της χαράδρας Σακάλ-Τουτάν ήταν κτισμένη μια πύλη, που ήταν γνωστή στους ναυτικούς της Ανατολικής Μεσογείου ως «η Πύλη του Ιωνά». Αυτό γιατί κατά την παράδοση στο μέρος αυτό το θαλάσσιο κήτος έβγαλε από το στομάχι του τον Προφήτη Ιωνά. Το συγκεκριμένο μνημείο δεν σώζεται σήμερα, καθώς καταστράφηκε από τυμβωρύχους-αρχαιοκάπηλους που πίστευαν ότι ήταν θαμμένος εκεί ο Μέγας Αλέξανδρος και επομένως ότι ίσως να εύρισκαν εκεί θησαυρούς.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Κιλικία
Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Τουρκίας
Εξαπλά

Τα **Εξαπλά** είναι έργο του διακεκριμένου και πολυγραφότατου λόγιου Ωριγένη. Τα Εξαπλά αποτελούσαν μια κολοσσιαία "πολύγλωττη" (πολυγλωσσική) έκδοση των Εβραϊκών Γραφών σε 50 τόμους και γράφτηκαν γύρω στο 245 Κ.Χ. Ο Ωριγένης ταξινόμησε τα Εξαπλά σε έξι παράλληλες στήλες οι οποίες περιείχαν: (1) το εβραϊκό και το αραμαϊκό κείμενο σε τετράγωνη γραφή, (2) το ίδιο κείμενο με ελληνικούς χαρακτήρες, (3) την ελληνική μετάφραση του Ακύλα, (4) την ελληνική μετάφραση του Συμμάχου, (5) τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα την οποία αναθεώρησε ο Ωριγένης σημειώνοντας τις αποκλίσεις της (προσθήκες ή παραλείψεις) από το εβραϊκό ώστε να καταδείξει τη σχέση των δύο κειμένων και (6) την ελληνική μετάφραση του Θεοδοτίωνα.

 
Ο λόγιος των χειρογράφων της Αγίας Γραφής Τζον Χορτ σχολιάζει: «Με αυτόν το συνδυασμό κειμένων, ο Ωριγένης έλπιζε ότι θα έριχνε φως στο νόημα πολλών περικοπών οι οποίες είτε θα δημιουργούσαν σύγχυση στον Έλληνα αναγνώστη είτε θα τον παροδηγούσαν αν είχε διαθέσιμη μόνο τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα». Αντιθέτως, ο καθ. Καλαντζάκης θεωρεί ότι μία από τις αιτίες της αναθεώρησης ήταν να χρησιμοποιηθεί για την *αντίκρουση από μέρους των χριστιανών των περί αναξιοπιστίας της Μεταφράσεως των [[Μετάφραση των Εβδομήκοντα|Ο']] ιουδαϊκών διαβολών*.

Σήμερα σώζονται μόνο μερικά αποσπάσματα από αυτό το τεράστιο έργο, το οποίο εξαφανίσθηκε μετά την αραβική κατάκτηση της Καισάρειας της Παλαιστίνης το έτος 638 μ.Χ..

Μια επιστημονική Αναδημοσίευση των αποσπασμάτων των Εξαπλών είναι τώρα στην προετοιμασία από το "Hexapla Institute".

## Υποσημειώσεις


## Βλέπε επίσης
* Η Βίβλος online (Βιβλική έρευνα)

## Βιβλιογραφία
* *Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια*, λήμμα «Εξαπλά», στην αγγλική  http://www.newadvent.org/cathen/07316a.htm.
* *Εγκυκλοπαίδεια Κολούμπια* (*The Columbia Encyclopedia*), λήμμα «Εξαπλά», Έκτη έκδοση , στην αγγλική https://web.archive.org/web/20050324060611/http://www.bartleby.com/65/he/Hexapla.html.
* *[[Ενόραση στις Γραφές]]*, Τόμος 2, 1989, Β. &  Φ. Ε. Σκοπιά, στην αγγλική.
* *Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη*, Ελένη Π. Χριστινάκη, Εκδόσεις Συμμετρία, Αθήνα, 2004.

## Επιπλέον ανάγνωση
* Φωτογραφίες από σωζόμενα αποσπάσματα των ''Εξαπλών'' από το αρχείο του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας.
* *Origenis Hexaplorum : quae supersunt sive veterum interpretum graecorum in totus Vetus Testamentum fragmenta*, Fridericus Field, Oxford University Press, 1875:
** 
** 
* *Catholic Encyclopedia:* Hexapla 
* *Jewish Encyclopedia:* Origen: His "Hexapla" 

Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Θρουντρ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία η **Θρουντρ** (σωστότερα **[[Συζήτηση:Θρουντρ|Θρουδρ]]**,*Þrúðr*) ήταν κόρη του Θωρ και της  Σιφ. Ήταν μια βαλκυρία που υπηρετούσε τους εϊνχέργιαρ στη Βαλχάλλα. 

Η Θρουντρ δόθηκε ως υπόσχεση στον Άλβις, ένα νάνο, και ως αντάλλαγμα ο Άλβις κατασκεύασε όπλα για τους θεούς. Ο Θωρ μηχανεύτηκε ένα σχέδιο για να εμποδίσει τον γάμο μεταξύ του Άλβις και της κόρης του. Του είπε πως εξαιτίας του μικρού του ύψους έπρεπε να αποδείξει πως διέθετε σοφία. Ο Άλβις συμφώνησε και ο Θωρ τον έβαλε σε δοκιμασίες που διήρκεσαν ως την ανατολή του ηλίου. Όλοι οι νάνοι όμως που εκτίθενται στο ηλιακό φως μετατρέπονται σε πέτρες και έτσι ο Άλβις απολιθώθηκε και η Θρουντρ παρέμεινε ανύπαντρη. 

Η Θρουντρ αναφέρεται στην Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον.

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Ουλλρ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο **Ουλλρ** είναι γιος της Σιφ και θετός γιος του Θωρ. Παρόλο που οι επιζώσες πηγές είναι λίγες θεωρείται πως σε κάποιο σημείο υπήρξε μείζων θεός. 

Στην Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον υπάρχει μια σύντομη περιγραφή του Ουλλρ.

: *Ullr heitir einn, sonr Sifjar, stjúpsonr Þórs. Hann er bogmaðr svá góðr ok skíðfœrr svá at engi má við hann keppask. Hann er ok fagr álitum ok hefir hermanns atgervi. Á hann er ok gott at heita í einvígi*. 

: " Ο Ουλλρ, γιος της Σιφ και θετός γιος του Θωρ, είναι επίσης ένας. Είναι τόσο καλός τοξότης και δρομέας του σκι που κανείς δεν μπορεί να τον ανταγωνιστεί. Είναι επίσης όμορφος στην εμφάνιση και έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός πολεμιστή. Είναι επίσης καλό να τον επικαλεστείς σε μονομαχίες. "

Ο Σνόρρι πληροφορεί τους αναγνώστες του επίσης πως ο Ουλλρ μπορεί να αποκληθεί και θεός του σκι, θεός του τόξου, θεός του κυνηγιού και θεός της ασπίδας. Αντίστοιχα μια ασπίδα μπορεί να αποκληθεί και το πλοίο του Ουλλρ.

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες του κυνηγιού
Δευτεροκανονικά Βιβλία

Με τον όρο **Δευτεροκανονικά** ή **Αναγινωσκόμενα**, προσδιορίζουμε δέκα από τα σαράντα εννέα «*κανονικά βιβλία*» της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία «*περιέλαβε ως ιερά...η Αλεξανδρινή ευρύτερη ελληνική [[Βίβλος]] των [[Μετάφραση των Εβδομήκοντα|Ο']]*», όχι όμως και η «''Εβραϊκή Βίβλος''». 

Για τις εκκλησίες που τα ενσωματώνουν στον κανόνα τους, τα βιβλία αυτά δεν αποτελούν «*δευτερεύουσας αξίας βιβλία, που υπολείπονται ως προς τη θεοπνευστία και την αυθεντία τους έναντι των λοιπών κανονικών βιβλίων*», αλλά «*τοποθετούνται αδιακρίτως μεταξύ των πρωτοκανονικών...ως ισότιμα και ισόκυρα με τα πρωτοκανονικά, των οποίων τις θειες αλήθειες συμπληρώνουν*». Κατ' αυτή την έννοια επομένως «*καταχρηστική είναι και η χρήσις των όρων 'πρωτοκανονικός' και 'δευτεροκανονικός'...καίτοι δ' όμως οι όροι...έχουσι την ρίζαν αυτών εν τη γνωστή φράσει του αγ. Κυρίλλου του Ιεροσολύμων...δεν δηλούσι...ότι τα εν λόγω βιβλία είναι ήσσονος κύρους των πρωτοκανονικών*».

Τα βιβλία αυτά είναι:

* Α' Έσδρας ή Ιερεύς
* Τωβίτ
* Ιουδίθ
* Α' Μακκαβαίων
* Β' Μακκαβαίων
* Γ' Μακκαβαίων
* Σοφία Σολομώντος
* Σοφία Σειράχ
* Βαρούχ
* Επιστολή Ιερεμίου.

Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ως προς την «*αξίαν των δευτεροκανονικών βιβλίων ως ισοκύρων προς τα πρωτοκανονικά*», σημαντική είναι η «*μαρτυρία της αρχαιότατης Εκκλησίας, η οποία παρεδέχθη απ' αρχής ως θεόπνευστα και τα 49 βιβλία*» της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα.

## Υποσημειώσεις


## Βλέπε επίσης
*Απόκρυφα

Κατηγορία:Απόκρυφα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Θρησκευτικά κείμενα
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Εκλογική Εναλλακτική για την Κοινωνική Δικαιοσύνη

Η **Εκλογική Εναλλακτική για την Κοινωνική Δικαιοσύνη** (γερμ. Arbeit & soziale Gerechtigkeit – Die Wahlalternative, **WASG**) ήταν ένα πολιτικό κόμμα της Γερμανίας.

## Ιστορία
Το 2004, μέλη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), μεταξύ αυτών και ο κατοπινός πρόεδρος Κλάους Ερνστ, ανέλαβαν πρωτοβουλία για την ίδρυση του νέου κόμματος, επειδή δεν συμφωνούσαν με την πολιτική της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους και τα μέτρα φιλελευθεροποίησης της οικονομίας της τότε κυβέρνησης Σρέντερ. Αρχικά οργανώθηκαν σε σύλλογο, μέσα από τον οποίο ιδρύθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2005 το νέο κόμμα στο Γκέτιγκεν.

Τα μέλη του κόμματος δεν ήταν μονάχα πρώην μέλη του SPD όπως ο Όσκαρ Λαφοντέν, αλλά συχνά και άλλων αριστερών οργανώσεων. Ακόμη όμως και παλαιότερα μέλη του CDU http://www.stern.de/politik/deutschland/:Linkspartei-Oskars-Einheitssozialisten-/543253.html βρίσκονταν στο WASG.

Στις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2005, το WASG συνεργάστηκε με το ανατολικογερμανικό Κόμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS) (μετονομασία του πρώην κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας) σε ενιαία λίστα με όνομα *Κόμμα της Αριστεράς*. Τη συνεργασία αυτή χαρακτήρισε ο τότε πρόεδρος του SPD, Φραντς Μιντεφέρινγκ, ως "καθαρή πρόκληση" για το κόμμα του (εφημερίδα Handelsblatt στις 25 Μαΐου 2005).

Στις 16 Ιουνίου 2007 το WASG ενοποιήθηκε με το PDS και δημιουργήθηκε νέο αριστερό κόμμα «Η Αριστερά», το οποίο με 76.139 μέλη (30 Σεπτεμβρίου 2008) είναι το τρίτο μεγαλύτερο στη χώρα.

## Κοινοβουλευτικές εκλογές 2005
Η συμμαχία των αριστερών κομμάτων PDS και WASG είχε ως αποτέλεσμα να πάρουν σαν Κόμμα της Αριστεράς 8,7% των ψήφων (54 έδρες). Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2002, πριν δηλαδή από την ίδρυση του WASG το PDS είχε πάρει 4% των ψήφων. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2005 ο Όσκαρ Λαφοντέν ορίστηκε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας.

## Δείτε επίσης
Άλλα γερμανικά πολιτικά κόμματα:
* Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP)
* Η Αριστερά
* Οι Πράσινοι
* Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD)
* Χριστιανοκοινωνική Ένωση της Γερμανίας (CSU)
* Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Γερμανίας (CDU)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του WASG
* Στο δρόμο για τη νέα αριστερά (ελληνικά)

Κατηγορία:Γερμανικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Η Αριστερά (Γερμανία)
Μίντγκαρντ

Ως **Μίνγκαρντ**, επίσης, **Μιδγάρδη** (από το **Miðgarðr ***-προφορά: Μίδγαρδρ-* στα αρχαία σκανδιναβικά,  **Midgård **στα δανέζικα και σουηδικά ή **Middangeard **στα αρχαία αγγλικά) στη σκανδιναβική μυθολογία είναι η ονομασία για τον κόσμο των ανθρώπων. Στην κυριολεξία σημαίνει μέση περίφραξη. Στα Μεσαιωνικά Αγγλικά η ονομασία έγινε *Middel-erde* και από κει προήλθε το σύγχρονο όνομα *[[Μέση Γη]]* ή *Middle-earth*.

Το Μίντγκαρντ είναι το βασίλειο των ανθρώπων στη Σκανδιναβική μυθολογία. Απεικονίζεται τοποθετημένη κάπου στη μέση του Ύγκντρασιλ και περιβάλλεται από έναν υδάτινο κόσμο ή ωκεανό που είναι αδιαπέραστος. Ο ωκεανός κατοικείται από το γιγάντιο θαλάσσιο ερπετό Γιορμουνγκάντ που είναι τόσο μεγάλο που περικυκλώνει ολόκληρο τον κόσμο δαγκώνοντας την ουρά του (ουροβόρο). Το αρχικό όνομα αυτού που οι σημερινοί ερευνητές ονομάζουν Μίντγκαρντήταν *Μαννχέιμ* (*Mannheim*/το σπίτι των ανθρώπων) αλλά η αρχική έρευνα μπέρδεψε το Μαννχέιμ με το πιο εξέχον κτήριο του, το Μίντγκαρντ, που αρχικά ήταν το όνομα ενός κάστρου στη μέση του Μαννχέιμ.

Απεικονίζεται ως ενδιάμεσος κόσμος μεταξύ του κόσμου των θεών στον ουρανό (Άσγκαρντ) και της κόλασης (Χελχέιμ ή Νίφελχέιμ). Θεωρείται πως δημιουργήθηκε από τη σάρκα και το αίμα του παγωμένου γίγαντα Υμίρ. Η σάρκα του δημιούργησε τη γη και το αίμα του τους ωκεανούς. Συνδέεται με την Ασγάρδη με τη Γέφυρα Μπιφρόστ η οποία φυλάσσεται από τον θεό Χέιμνταλ. 

Σύμφωνα με το θρύλο, όπως καταγράφεται στα ισλανδικά έπη (Έντα), το Μίντγκαρντ θα καταστραφεί στο Ράγκναροκ, τη μάχη που θα σημάνει το τέλος του κόσμου. Ο Γιορμουνγκάντ θα βγει από τον ωκεανό και θα δηλητηριάσει τη γη και τη θάλασσα με το δηλητήριο του προκαλώντας την ανύψωση της θάλασσας που θα σκεπάσει στη γη. Η τελική μάχη θα δοθεί στην κοιλάδα του Βίγκροντ, κατά την οποία το Μίντγκαρντ και σχεδόν όλη η ζωή πάνω του θα καταστραφεί, ενώ η γη θα βυθιστεί στη θάλασσα. 

Το όνομα Μίντγκαρντ έγινε ευρύτερα γνωστό με τη μορφή *Μέση γη* (*Middle-earth*) από τον Τόλκιν, που τη χρησιμοποίησε έντονα στις μυθοπλασίες του. Αν και στα βιβλία του Τόλκιν η Μέση γη δεν έχει καμία σχέση με τον Σκανδιναβικό κόσμο.

Το όνομα *middangeard* συναντάται στο αγγλοσαξωνικό επικό ποίημα Μπέογουλφ (*Beowulf*) και στον*[[Ύμνος του Καίδμονος|Ύμνο του Κέντμον]]* και είναι η ίδια λέξη με το Μίντγκαρντ της αρχαίας σκανδιναβικής γλώσσας. Αντίστοιχη σημασία έχει και ο ελληνικός όρος *Οικουμένη*, ως αναφορά στον γνωστό και κατοικήσιμο κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Ανοιχτή Πόλη

right|200px|thumb|Το εξώφυλλο του 3ου τεύχους του περιοδικού «Ανοιχτή Πόλη» (1981)
Η *«Ανοιχτή Πόλη»* ήταν το μοναδικό ελληνικό αντεργκράουντ περιοδικό που υπήρξε μέλος του *Undergroud Press Syndicate (U.P.S.).* Εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1980 και έκλεισε οριστικά το 1993, έχοντας καταθέσει στην ελλαδική «υπόγεια» σκηνή 33 συνολικά τεύχη.

Το 1986 η "Ανοιχτή Πόλη" εξέδωσε και το περιοδικό "Πλατς!" με κόμικς αντεργκράουντ (μόνο 1 τεύχος).

Εκδότες της "Ανοιχτή Πόλης" ήταν οι Κ. Μανδηλάς και Βλ. Ρασσιάς.

## Σχετική ιστοσελίδα
*«Ανοιχτή Πόλη»

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Μυθολογία Τουμπούκα

Οι **Τουμπούκα** είναι εθνική ομάδα που ζει στο Μαλάουι. Ο σημαντικότερος θεός τους είναι ο Κιούτα ( *Chiuta* ), ο οποίος είναι παντοδύναμος, παντογνώστης και αυτοδημιούργητος. Επίσης είναι θεός της βροχής και της γονιμότητας. 

Η Τουμπούκα, όπως οι περισσότερες Αφρικανικές γλώσσες, έχει πολλούς μύθους που συνθέτουν την πολιτιστική της κληρονομιά. Οι μύθοι αυτοί λέγονται συνήθως γύρω από φωτιές αργά τη νύχτα, συχνά με τη συνοδεία τυμπάνων και χορικών. Σκοπό έχουν να διδάξουν στα παιδιά μια ηθική συμπεριφορά, αλλά και να διασκεδάσουν. 

Οι περισσότεροι από αυτούς τους μύθους έχουν χάσει τη δυναμή τους μετά την επαφή με τα δυτικά ήθη. Ωστόσο, αρκετοί έχουν υπερνικήσει τις δυσκολίες των αλλαγών και έχουν επιβιώσει. Γνωστές ως *vidokoni* (*φανταστικές ιστορίες*) οι ιστορίες αυτές έχουν πάντα ως υπόβαθρο ένα ηθικό δίδαγμα. 

Στη μυθολογία Τουμπούκα αναφέρονται τρία ζώα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλα: η *φούλου* (*fulu*/χελώνα) , ο *καλούλου* (*kalulu*/λαγός) και η *τσίμπβε* (*chimbwe*/ύαινα) . Η φούλου θεωρείται το πιο σοφό ζώο, η τσίμπβε κατεργάρα και ο καλούλου ο έξυπνος παραπλανητής που μπορεί να νικηθεί μόνο από τη φούλου. 

Κατηγορία:Αφρικανική μυθολογία
Μυθολογία Λοτούκο

Οι **Λοτούκο** είναι εθνική ομάδα από το Σουδάν . 

Ο σημαντικότερος θεός ονομάζεται *Αγιόκ* ( *Ajok* ) . Είναι γενικά καλός και ευεργετικός , αλλά μπορεί και να εξαγριωθεί . Μια φορά απάντησε στις προσευχές μιας γυναίκας που ζητούσε να αναστηθεί ο γιος της . Ο σύζυγός της όμως εκνευρίστηκε και σκότωσε ξανά το παιδί . Ο Αγιόκ ενοχλήθηκε από τις πράξεις του και ορκίστηκε ποτέ ξανά να μην αναστήσει κανένα Λοτούκο . Έτσι ο θάνατος είναι μόνιμος . 

Κατηγορία:Αφρικανική μυθολογία
Πύρρειος νίκη

[thumb|200px|right|Προτομή του βασιλιά [Πύρρος|Πύρρου, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι.]]
**Πύρρειος** ή **Καδμεία νίκη** ονομάζεται μεταφορικά το αποτέλεσμα μιας μάχης κατά την οποία ο ήρωας αναδεικνύεται μεν νικητής, όμως έχει υποστεί τόσο βαριές απώλειες, που μελλοντικά θα του είναι δύσκολο ή αδύνατο να συνεχίσει να αγωνίζεται για την επίτευξη των στόχων του.

## Προέλευση
Αμφότερες οι εκφράσεις, οι οποίες μάλιστα έχουν καθιερωθεί διεθνώς, προέρχονται από την αρχαία ελληνική γραμματεία:

* ***Καδμεία*** ήταν η νίκη των Θηβαίων (αλλιώς *Καδμείων*, δηλαδή των απογόνων του Κάδμου) επί των Αργείων που περιγράφεται στο Θηβαϊκό Κύκλο και συνέβη κατά τη μυκηναϊκή εποχή. Σύμφωνα με τον Παυσανία, «όλο το στράτευμα των Αργείων -εκτός του Αδράστου - καταστράφηκε. Όμως κι οι Θηβαίοι δεν απέφυγαν τις μεγάλες απώλειες, γι' αυτό έκτοτε ονομάζουν καδμεία τη νίκη που συνοδεύεται από τον όλεθρο αυτών που επικράτησαν».

* ***Πύρρειος*** ήταν η νίκη του Πύρρου στο Άσκλον (σημερινό Άσκολι Σατριάνο, Φότζια) το 279 π.Χ. επί των Ρωμαίων. Αν και τυπικά ο Μολοσσός βασιλιάς αναδείχθηκε νικητής, έχασε πολλούς άνδρες και τους πιο επίλεκτους αξιωματικούς του - αναγκάστηκε έτσι να μεταβάλει τα αρχικά σχέδιά του, τα οποία προέβλεπαν πορεία προς τη Ρώμη. Ο Πλούταρχος γράφει πως όταν ένας στρατιώτης πλησίασε τον Πύρρο για να τον συγχαρεί, αυτός του απάντησε αυτοσαρκαστικά, *«Μια ακόμα νίκη επί των Ρωμαίων και θα χαθούμε εντελώς»*.

## Νεότερη Ιστορία
Ένα παράδειγμα του όρου αποτελεί η Μάχη της Κρήτης:

Στις 20 Μαΐου 1941 χιλιάδες Γερμανοί αλεξιπτωτιστές (*<small>[[Γερμανικά]]:</small> Fallschirmjäger*) επιτέθηκαν στην Κρήτη. Ήταν η έναρξη της Μάχης της Κρήτης, της μεγαλύτερης γερμανικής αερομεταφερόμενης επιχείρησης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Γερμανοί πίστευαν ότι θα δαπανούσαν μόνο λίγες μέρες για την κατάληψη της νήσου, σκεπτόμενοι ότι για την κατάκτηση της Γαλλίας είχαν χρειαστεί για την κατάληψη του Παρισιού 7 μέρες. Δεν είχαν υπολογίσει την αντίσταση σε μάχη μέχρις εσχάτων των κατοίκων του νησιού από όλες τις ηλικίες, κάτι που τους ανάγκασε να δαπανήσουν 11 μέρες για την κατάληψη του νησιού σε μια πύρρειο νίκη μιας και οι Γερμανικές απώλειες επέδειξαν 6.200 – 22.000 νεκρούς, τραυματίες ή αιχμαλώτους και 370 κατεστραμμένα αεροσκάφη.

## Συγγενικοί όροι
Μια σχετική έκφραση, που επίσης έχει καθιερωθεί διεθνώς, είναι «ενώ κέρδισε την μάχη, έχασε τον πόλεμο», όταν κάποιος, λόγω κακής στρατηγικής, κερδίζει έναν λιγότερο καθοριστικό στόχο, αλλά τελικώς χάνει τον μεγαλύτερο και πλέον καθοριστικό στόχο.

Επίσης, μεγάλη απήχηση διεθνώς έχουν και οι όροι «κούφια νίκη» και «άδεια νίκη», όταν ο νικητής αποκομίζει ελάχιστο ή κανένα κέρδος.

## Πηγές



Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Πόλεμος
Μυθολογία Κχοϊκχόι

Οι Κχοϊκχόι ( *Khoikhoi* ) είναι μία εθνική ομάδα από τη νότια Αφρική. 

Ο ανώτερος θεός των Κχοϊκχόι είναι ο *Γκαμάμπ* ( *Gamab* ), θεός του ουρανού και της μοίρας. Ρίχνει βέλη από τους ουρανούς στους θνητούς, σκοτώνοντάς τους. 

Ο *Τσούι* ( *Tsui* ή *Tsui'goab* ) είναι ο θεός της μαγείας, της βροχής και του κεραυνού. Ο *Γκουνάμπ* ( *Gunab* ) είναι ένας κακός θεός. 

Ένας από τους σημαντικότερους ήρωες των Κχοϊκχόι ήταν ο *Χεϊτσί-εϊμπίμπ* ( *Heitsi-eibib* ) ή απλά *Χεϊτσί*, που ήταν γόνος μιας αγελάδας και του μαγικού χόρτου που η αγελάδα έφαγε. Ήταν θρυλικός κυνηγός, μάγος και πολεμιστής και αυτός που σκότωσε το *Γκα-γκορίμπ* ( *Gago-rib* ). Επίσης σε πολλές περιπτώσεις πέθαινε και επανερχόταν στη ζωή. Κηδευτικοί σωροί από πέτρες για τον Χεϊτσί υπάρχουν σε πολλές τοποθεσίες στη νότια Αφρική. Λατρεύεται ως θεός του κυνηγιού. 

Κατηγορία:Αφρικανική μυθολογία
Κόσμος

thumb|Universum – C. Flammarion, Ξυλογραφία, Παρίσι 1888
**Κόσμος**, που σημαίνει στολίδι, είναι η ονομασία του σύμπαντος
## Ιστορική και λογοτεχνική αναδρομή
Κόσμος είναι το εύτακτο τμήμα του όντως Όντος, που ορίζεται ως «Άπειρον διατεταγμένον και κεκοσμημένον». Για την ελληνική θρησκευτική, κοσμολογική και φιλοσοφική σκέψη, ο αιώνιος και σφαιρικός Κόσμος είναι άφθαρτος, αγέννητος (ως «αναδυθείς αφ’ εαυτού») και μόνος αρχιτέκτων της εσωτερικής του τάξεως, επιδέχεται λογική εξήγηση και είναι καθ' εαυτό ένα λογικώς οργανωμένο οικοδόμημα. 

Σύμφωνα προς τη μαρτυρία του Ιαμβλίχου και του Αετίου , πρώτος ο Πυθαγόρας ο Σάμιος απεκάλεσε «Κόσμο» το Σύμπαν, λόγω θαυμασμού για την ευταξία του: 

 

Ο Κόσμος, ο οποίος κατά τον Αναξαγόρα τέθηκε σε τάξη και διακοσμήθηκε από τον Νου  είναι τόσο θαυμαστός, ώστε ο ίδιος δηλώνει σαφώς πως οι όποιες ταλαιπωρίες του βίου των θνητών μηδενίζονται μπροστά στο προνόμιο της δυνατότητας "του θεωρήσαι τον ουρανόν και την περί τον όλον κόσμον τάξιν". 

Το ίδιο υποστηρίζει και ο Σενέκας, περιγράφοντας τον άνθρωπο ως φιλοπερίεργο θεωρητή των θαυμασίων της Φύσεως .

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοσμογραφία
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Κατηγορία:Θρησκειολογία
Ουδέν εξ ουδενός

Ο όρος **ουδέν εξ ουδενός** (*ex nihilo nihil*) αποτελεί ένα από τα αξιώματα που διατύπωσε ο Παρμενίδης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, συμφώνως προς το οποίο τίποτε δεν γεννάται από το τίποτε και τίποτε δεν ανάγεται εις το τίποτε. Ο Κόσμος δημιουργήθηκε αφ' εαυτού, χωρίς την ανάγκη κάποιου εξωτερικού αιτίου, είναι δε εφήμερος και ασταθής η ύπαρξη μόνον των ιδιαιτέρων πραγμάτων, σε αντίθεση προς την αρχική ύλη, πραγματική, δεδομένη, αιωνία και πάντοτε νέα, η οποία αν και μπορεί να υφίσταται διαρκείς μεταμορφώσεις, παραμένει μόνιμη και σταθερή. Η αρχική ύλη (στην οποία κατά τους αρχαίους Υλοζωιστές συμπεριλαμβάνεται και αυτό που σήμερα θεωρείται "ενέργεια") είναι πάντοτε και απομένει η αυτή διαμέσου όλων των αλλαγών, και δεν παύει να υπάρχει υπό τη μία μορφή παρά μόνον για να ξαναεμφανισθεί υπό μία άλλη.

Μολονότι στα νεότερα χρόνια, και με την επικράτηση του Χριστιανισμού, ο Κόσμος στο σύνολό του θεωρήθηκε κτιστός και όχι αυθύπαρκτος, η ιδέα αναβίωσε στη φυσική φιλοσοφία. Η ιδέα σχετίζεται με την αφθαρσία της ύλης, την αρχή διατήρησης της μάζας και την αρχή διατήρησης της ενέργειας. Σύμφωνα με τη διατύπωση του χημικού Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ: *Rien ne se crée, rien ne se perd, tout se transforme* (*τίποτε δεν δημιουργείται, τίποτε δεν καταστρέφεται, τα πάντα μεταμορφώνονται*).

Κατηγορία:Φιλοσοφία της φυσικής
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία
Αρμονία

Η λέξη **αρμονία**, εκ του ρήματος «αρμόζω»  ή «άρω» (βάση και της λέξεως «Αρετή») σημαίνει αρμογή, μουσική συμφωνία, συνομολογία, συναρμογή, σύνδεσμος και, κατ’ επέκτασιν, η εναρμόνιση των πραγμάτων.

Στον Εμπεδοκλέα αναφέρεται ως κύριο όνομα, στην θέση της Φιλότητος ή της Αφροδίτης. Στην ησιόδειο «Θεογονία» (937), καθώς και στην ευρυτέρα Εθνική θεολογία και λατρεία των Ελλήνων, η Αρμονία είναι θεά (βλ. Αρμονία). Στην πολιτειακή λατρεία της θεάς Αρμονίας, οι πολίτες και οι αρχές των πόλεων την επεκαλούντο για εύνομο κοινωνικοπολιτική ζωή.

Ως μουσικός όρος, ειδικά για την αρχαιοελληνική μουσική, **αρμονία** σημαίνει μέθοδος κατασκευής μουσικών κλιμάκων, δια της συναρμογής μουσικών διαστημάτων. Κατ' επέκταση ο όρος αρμονία σημαίνει «μουσική κλίμακα». Ταυτόσημοι όροι με την αρμονία είναι οι όροι τόνος και τρόπος. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν κατονομάσει και κατατάξει τις κλίμακές τους δίνοντάς τους ονομασίες που δηλώνουν φυλετική ή εθνική καταγωγή. Κατ' αυτό τον τρόπο προκύπτουν όροι όπως:

Δώριος τρόπος (= δώριος αρμονία, δώριος τόνος), Φρύγιος τρόπος (= φρύγιος αρμονία, φρύγιος τόνος) και αντίστοιχα Λύδιος, Μιξολύδιος, Ιωνικός, Αιολικός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αρμον
Γκιννουνγκαγκάπ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία, το **Γκιννουνγκαγάπ** (αρχαία σκανδιναβικά: **Ginnungagap**, προφορά: *Γκιννούγγαγαπ,* σημασία: *φαινομενική κενότητα*) ήταν το τεράστιο χάσμα που υπήρχε ανάμεσα στο Νιφλχέιμ και το Μουσπελχέιμ πριν τη δημιουργία. Βορείως του Γκιννουνγκαγκάπ βρίσκεται το έντονο κρύο του Νιφλχέιμ, ενώ νοτίως η αφόρητη ζέστη του Μουσπελχέιμ. Στην αρχή του χρόνου, οι δύο τοποθεσίες συναντήθηκαν στο Γκιννουνγκαγκάπ και έτσι η ζέστη συνάντησε τον πάγο και οι παγωμένες σταγόνες έλιωσαν και δημιούργησαν την ύλη έιτρ (eitr), η οποία απέκτησε ζωή στη μορφή του γίγαντα Υμίρ, πατέρα όλων των παγωμένων γιγάντων.

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Μουσπελχέιμ

Το **Μουσπελχέιμ** ή **Μούσπελ** (αρχαία σκανδιναβικά: **Múspellsheimr**, προφορά: *Μούσπελλχέιμρ,* **Múspell**, προφορά: *Μούσπελλ*, γη της φλόγας) είναι το βασίλειο της φωτιάς στη Σκανδιναβική μυθολογία. Είναι η κατοικία των γιγάντων της φωτιάς και του αφέντη τους, του Σουτρούρ. Αποτελείται από φωτιά, ενώ στο βορρά βρίσκεται το Νιφλχέιμ που είναι παγωμένο. Οι δύο αυτοί κόσμοι αναμείχθηκαν και δημιούργησαν νερό από τον λιωμένο πάγο στο Γκιννουνγκαγκάπ. 

Σπίθες από το Μουσπελχέιμ δημιούργησαν τους πλανήτες, τους κομήτες και τα αστέρια.

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Ύγκντρασιλ

μικρογραφία|Καλλιτεχνική απεικόνιση του δέντρου Υγκντρασιλ από τον Βίλχελμ Βάγκνερ. (1886)
Στη Σκανδιναβική μυθολογία το **Ύγκντρασιλ ή Ίγκντρασιλ** (Yggdrasill, επίσης αποκαλείται *Μιμαμάιντ* (*Mimameid*) ή *Λέραντ* (*Lerad*)), ήταν το παγκόσμιο δέντρο, ένα γιγαντιαίο δέντρο, μια τεράστια φλαμουριά που θεωρείται πως συνδέει τους εννέα κόσμους της Σκανδιναβικής κοσμολογίας. Το Ύγκντρασιλ δημιούργησε ο Πατέρας Πάντων, ένα παντοδύναμο ον. Το Ύγκντρασιλ αποκαλείται επισης δέντρο του σύμπαντος, του χρόνου ή της ζωής. 

## Κλαδιά
Οι κορυφές των κλαδιών του φτάνουν πάνω από τον ουρανό. Στα κλαδιά του Ύγκντρασιλ βρίσκονταν το Άσγκαρντ, το Άλφχαϊμ και το Βάναχαϊμ. Ο κορμός του αποτελούσε τον παγκόσμιο άξονα περνώντας μέσα από το κέντρο του Μίντγκαρντ, γύρω από τον οποίο βρισκόταν το Γιότουνχαϊμ και κάτω από τον οποίο ήταν το Νινταβέλλιρ ή *Σβαρταλφχάιμ*. 

## Ρίζες
Από τις τρεις ρίζες, μία διέσχιζε το Άσγκαρντ, μία πήγαζε από το Μίντγκαρντ και μία το Νίφλχεϊμ. Κάτω από τη ρίζα που διέσχιζε το Άσγκαρντ βρισκόταν το ιερό *Πηγάδι του Ουρντ ή πηγή Ούρνταρ* και εκεί κατοικούσαν οι τρεις Νορν, επί των οποίων οι θεοί δεν είχαν καμία δύναμη και οι οποίες κάθε μέρα πότιζαν το δέντρο από την πρωταρχική πηγή. Κάτω από τη ρίζα του Μιντγκαρντ βρισκόταν η πηγή ή πηγάδι του Μίμιρ και κάτω από αυτή του Νίφλχαϊμ το πηγάδι *Χβεργκελμίρ* (το *Βρυχώμενο Καζάνι*). 

Στην κορυφή του δέντρου κούρνιαζε ένας γιγάντιος κόκορας ή πιο συχνά ένας αετός με το όνομα *Βιντοφνίρ* (*Vidofnir*), στο μέτωπο του οποίου καθόταν ένα γεράκι, το *Βεντρφολνίρ* (*Veðrfolnír*). Οι ρίζες στο Νίφλχαϊμ κατατρώγονταν από ένα δράκο, τον *τρομερό πτωματοφάγο Νίντχογκ*. Ένας σκίουρος, ο *Ρατατόσκ*, έτρεχε πάνω κάτω στο δέντρο μεταφέροντας προσβολές ανάμεσα στον Νίντχογκ και τον αετό. Τέσσερα αρσενικά ελάφια τρέφονταν από τον φλοιό του Ύγκντρασιλ, ενώ αμέτρητα φίδια βρίσκονται στη βάση του κατατρώγοντας τις ρίζες του.

Σύμφωνα με τον μύθο ο Όντιν κρεμάστηκε επί εννέα νύχτες στο Ύγκντρασιλ προκειμένου να βρει τους ρούνους. Ίσως ο μύθος αυτός να έχει σχέση και με το Γερμανικό έθιμο να θυσιάζουν ανθρώπους κρεμώντας τους από δέντρα. 

Το Ύγκντρασιλ παίζει κεντρικό ρόλο και στον μύθο του Ράγκναροκ, στο τέλος του κόσμου. Οι μόνοι άνθρωποι που επιβίωσαν του Ράγκναροκ, οι *Λιφ και Λιφτχράσιρ*, κατάφεραν να ξεφύγουν βρίσκοντας καταφύγιο στα κλαδιά του Ύγκντρασιλ, όπου τρέφονται από τη δροσιά και προστατεύονται από το δέντρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Βαλχάλλα

thumb|150px|Η Βαλχάλλα
Στη Σκανδιναβική μυθολογία, **Βαλχάλλα** ( **Valhöll**, "*Αίθουσα των σφαγιασθέντων*") ονομάζεται η αίθουσα του Όντιν, σπίτι σε όσους σκοτώνονται ένδοξα στη μάχη, τους οποίους καλωσορίζει ο Μπράγκι και οι οποίοι συνοδεύονται στη Βαλχάλλα από τις βαλκυρίες. Διαθέτει πεντακόσιες σαράντα πόρτες, τοίχους φτιαγμένους από λόγχες, στέγη φτιαγμένη από ασπίδες και πάγκους καλυμμένους με θώρακες στήθους. Λέγεται πως υπάρχει χώρος για όλους όσους επιλεγούν. Όλοι αυτοί ονομάζονται Εϊνχέργιαρ. 

Εδώ, κάθε μέρα, οι σφαγιασθέντες πολεμιστές που θα βοηθήσουν τον Οντίν στο Ράουναροκ, την τελική μάχη των θεών εναντίον των γιγάντων, οπλίζονται και κατά χιλιάδες προπονούνται σε μάχες στις πεδιάδες της Ασγάρδης. Τη νύχτα επιστρέφουν στη Βαλχάλλα και δειπνούν με ψημένο αγριογούρουνο πίνοντας μεθυστικό ρόφημα. Αυτοί που δεν καταφέρνουν να εισέλθουν στη Βαλχάλλα καταλήγουν στην κατοικία των νεκρών (Χελχέιμ), ένα μέρος κάτω από τον κάτω κόσμο (Νιφλχέιμ) ή σε κάποιο άλλο μέρος. Παραδείγματος χάριν, όσοι χάνονται στη θάλασσα πηγαίνουν στην αίθουσα του Έγκιρ στον πάτο της θάλασσας. 

Πέρα από τις βαλκυρίες και τους Εϊνχέργιαρ στη Βαλχάλλα ζει και ένας κόκορας που ονομάζεται *Γκουλλινκάμπι* (*Gullinkambi*).

Στο Μπεογούλφ η Βαλχάλλα ονομάζεται *λαμπερό φρούριο*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Χελχέιμ

Το **Χελχέιμ** ή **Χέλγκαρντ** ( **Helgardh**, *σπίτι των ομιχλών* ), που είναι επίσης γνωστό ως **Χελ**, έχει το ίδιο όνομα με τη θεά που το κυβερνά. Στη Σκανδιναβική μυθολογία , το Χελ είναι ένας από τους εννέα κόσμους, κατοικία των νεκρών και κυβερνάται από την Χελ. Είναι γεμάτο με τρεμάμενα και σκιώδη φαντάσματα αυτών που έχουν πεθάνει άδοξα από ασθένειες ή γηρατειά. Το Χέλγκαρντ είναι κρύο και βρίσκεται χαμηλά στη συνολική οριοθέτηση του σύμπαντος. Βρίσκεται κάτω από την τρίτη ρίζα του Υγκντράσιλ και πλησίον των *Χβεργκελμίρ* και *Ναστρόντ*.

Δεν είναι σίγουρο αν το Χέλγκαρντ και το Νιφλχέιμ είναι εντελώς διαφορετικά μέρη, αν ένα είναι μέρος του άλλου ή αν είναι και τα δύο ονομασίες του ίδιου μέρους. 

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Κατηγορία:Νορβηγική μυθολογία
Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Βαναχέιμ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία, το **Βαναχέιμ** (**Vanaheim**) είναι η κατοικία των **Βανίρ**. Βρίσκεται στο Άσγκαρντ, στο υψηλότερο επίπεδο του σύμπαντος. Οι Βανίρ ήταν γενικά αγαθοεργοί θεοί της γεωργίας και της φύσης, σε αντίθεση με τους Εσίρ, που ήταν φιλοπόλεμοι και παθιασμένοι. Οι Βανίρ για σύντομο χρονικό διάστημα ήταν σε πόλεμο με τους Εσίρ, αλλά γρήγορα έκαναν ειρήνη. Ο Φρέιρ, η Φρέγια και ο Νγιορντ ήταν οι τρεις κύριοι Βανίρ.

Το Βαναχέιμ θεωρείτο ένας από τους εννέα κόσμους, καθώς αναφέρεται ως τόπος γέννησης του Νγιορντ και το μέρος στο οποίο θα επιστρέψει στο Ράγκναροκ. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει μάλλον πως το Βαναχέιμ θα μείνει άθικτο από το Ράγκναροκ. 

Περισσότερες πληροφορίες δεν θεωρείται πως υπάρχουν, καθώς λίγες έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα.

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Νιφλχέιμ

Το **Νιφλχέιμ** (αρχαία σκανδιναβικά: **Niflheimr**, προφορά: *Νίφλχεϊμρ*, σημαίνει *γη της ομίχλης*) είναι το βασίλειο του πάγου και του κρύου στην Σκανδιναβική μυθολογία. Βρίσκεται βόρεια του Γκιννουνγκαγκάπ και κατοικείται από τους γίγαντες του πάγου, Γιότουν. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές εκεί βρίσκεται και το Χέλμγκαρντ, που κυβερνάται από τη θεά Χελ, κόρη του Λόκι στην οποία ανατέθηκε ο ρόλος του κυβερνήτη του Νιφλχάιμ από τον Όντιν. Το μισό κορμί της είναι κανονικό, ενώ το άλλο μισό είναι πτώμα σε αποσύνθεση. 

Το Νιφλχάιμ χωρίζεται σε διαφορετικά επίπεδα. Ένα επίπεδο προορίζεται για τους ήρωες και τους θεούς. Ένα άλλο για τους ηλικιωμένους, τους αρρώστους και όσους δεν μπόρεσαν να πεθάνουν ένδοξα στη μάχη και να εισέλθουν στη Βαλχάλλα. Το κατώτατο επίπεδο έμοιαζε με τη χριστιανική εκδοχή της Κόλασης, όπου οι διεφθαρμένοι είναι αναγκασμένοι να ζήσουν για πάντα.

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
51

*Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 51 κατά το [[Γρηγοριανό ημερολόγιο]] *

## Γεγονότα
*Ο αυτοκράτορας Κλαύδιος και ο Βεσπασιανός είναι ύπατοι.

## Γεννήσεις

*24 Οκτωβρίου - Δομιτιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας

## Θάνατοι

*Γοτάρζης Β', βασιλιάς της Παρθίας
*Βονώνης Β', βασιλιάς της Παρθίας

Κατηγορία:Έτη
52

*Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 52 κατά το [[Γρηγοριανό ημερολόγιο]] *

## Γεγονότα
* Αποστολική Σύνοδος στην Ιερουσαλήμ.

## Γεννήσεις

## Θάνατοι

Κατηγορία:Έτη
Πέτρων

Ο **Πέτρων εξ Ιμέρας (ο Ιμεραίος)** ήταν αρχαίος Έλληνας Πυθαγόρειος φιλόσοφος, που έζησε τον 6ο ή τον 5ο αιώνα π.Χ. Υπήρξε υπερασπιστής της αριθμολογίας του διδασκάλου του. Για την ερμηνεία της τάξεως του Κόσμου, λαμβάνει ως βάση το ισόπλευρο τρίγωνο, το οποίο θεωρεί ως το τελειότερο γεωμετρικό σχήμα. Πληροφορίες γι’ αυτόν αντλούμε από το έργο του Πλουτάρχου με ενδιάμεσο τον Ίππυ από το Ρήγιο.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Μεγαρική σχολή

Η **Μεγαρική Φιλοσοφική Σχολή**, η οποία άνθισε τον 4ο αιώνα π.Χ., ιδρύθηκε από τον Ευκλείδη, μαθητή του Σωκράτη από τα Μέγαρα.

Ο Ευκλείδης, αποτολμά, με βάση τον Παρμενίδη, μία μονιστική διατύπωση περί *«Αγαθού»*, το οποίο, σύμφωνα με εκείνον, *«είναι ένα μόνον πράγμα που του δίνουμε πολλά ονόματα»*. Επιπροσθέτως, αρνείται την ύπαρξη αυτού που είναι αντίθετο προς το *«Αγαθόν»*.

Ορισμένοι από τους διαδόχους του Ευκλείδη ανέπτυξαν τη Λογική σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προκύψει μια νέα σχολή, γνωστή ως *«Διαλεκτική Σχολή»*.

## Παραπομπές




"Η ΜΕΓΑΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ " ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΑΜΟΥΡΗ. ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ - ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

http://users.sch.gr/avord/MEGARIKH%20SXOLI%20FILOSOFIAS.htm

## Βιβλιογραφία
*Döring, Klaus: *Die Megariker. Kommentierte Sammlung der Testimonien.* Grüner Amsterdam&nbsp;1971 (Studien zur antiken Philosophie&nbsp;2), ISBN 90-6032-003-4

Κατηγορία:Ελληνιστική φιλοσοφία
Κατηγορία:Μέγαρα
Κατηγορία:Φιλοσοφικές σχολές και παραδόσεις
Δαβίδ του Ντινάν

Ο **Δαβίδ του Ντινάν** (David de Dinant; 1160 - 1217) ήταν Γάλλος σχολαστικός πανεπιστημιακός, γεννημένος στο Βέλγιο.

Προσπαθώντας να εφαρμόσει στην εκκλησιαστική διδασκαλία τις αριστοτελικές αρχές (από τα πρόσφατα τότε μεταφρασμένα από τα αραβικά στα λατινικά «Φυσικά»), κατέληξε εκτός Χριστιανισμού σε έναν υλιστικό Πανθεϊσμό, όπου δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ «δημιουργού» και «δημιουργήματος» και ο Θεός ταυτίζεται με την αρχική υλική υπόσταση του κάθε όντος (ως «materia prima» σε μία τρισυπόστατη πραγματικότητα «ύλη» - «νους» - «Θεός » στην οποία η τρίτη υπόσταση εμπεριέχει όλες τις άλλες).

Για αυτές τις θέσεις του, που θεωρήθηκαν «ειδωλολατρικές», αφορίστηκε το 1209 από την Καθολική Εκκλησία. Το επόμενο έτος, που επίσης κάηκαν ζωντανοί δεκάδες πανθεϊστές Αμαλρικιανοί ή «Αμαυριανοί» (οπαδοί του φιλόσοφου Αμαλρίκου - Amalric de Bena), απαγορεύθηκε στο Παρίσι με παπική Βούλα η οποιαδήποτε ασχολία με την φιλοσοφία του Αριστοτέλους και καταστράφηκαν σε δημόσια πυρά τα βιβλία «Quaternuli» και «De Tomis, seu Divisionibus» του Δαβίδ του Ντινάν που είχε φύγει από την χώρα για να γλιτώσει την ζωή του και έκτοτε κανείς δεν γνωρίζει γι’ αυτόν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* George Leonard, «The Encyclopedia of Heresies and Heretics», London, 1995

Κατηγορία:Ιερά Εξέταση
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πανθεϊστές