open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
T.A.T.u.

Οι **t.A.T.u.** () ήταν ρωσικό μουσικό συγκρότημα που αποτελούνταν από τις Έλενα Κάτινα και Γιούλια Βόλκοβα. To όνομα Тату είναι η σύντομη εκδοχή της ρωσικής φράσης "Эта девочка любит ту девочку" (eta devochka lyubit tu devochku), που σημαίνει "αυτό το κορίτσι αγαπάει εκείνο το κορίτσι". Σχηματίστηκαν στις 31 Μαΐου του 1999 από τον Ιβάν Σαποβάλοφ. 

## Ιστορία
Οι t.A.T.u.  καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας τους πούλησαν σχεδόν 15.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως, γεγονός που τις έκανε το πιο επιτυχημένο συγκρότημα στη μουσική ιστορία της Ρωσίας. Ήταν το πρώτο συγκρότημα που έλαβε IFPI Ευρωπαικό πλατινένιο βραβείο για το ίδιο άλμπουμ σε δύο διαφορετικές γλώσσες. Τα αγγλικά και τα ρωσικά, έκαναν τις t.A.T.u. να επιτύχουν και σε άλλες χώρες εκτός από τη Ρωσία, όπως στην Αμερική, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιαπωνία και σε πολλές άλλες. Το 2003, συμμετείχαν στο διαγωνισμό της Eurovision καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Το Μάρτιο του 2011 το συγκρότημα ανακοίνωσε τη διάλυση του μέσω της ιστοσελίδας του, με τη Γιούλια και την Έλενα να ακολουθούν σόλο καριέρες.

## Δημόσια εικόνα

Τον πρώτο καιρό, η Έλενα και η Γιούλια έδιναν την εντύπωση πως είχαν λεσβιακό δεσμό μεταξύ τους, αλλά όπως υποστήριξαν το 2003 σε ένα ντοκουμέντο γι' αυτές, ξεκαθάρισαν πως αυτό ήταν απλά και μόνο το ύφος του συγκροτήματος και ότι δεν υπήρχε ερωτική σχέση μεταξύ τους. Η Γιούλια είχε δηλώσει ανοιχτά την αμφισεξουαλικότητα της.

## Δισκογραφία

## Κυκλοφορία singles

Κατηγορία:Νικητές World Music Awards
Κατηγορία:Ρωσικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Ντουέτα ηλεκτρονικής μουσικής
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρωσία
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Υλίκη (υδροφόρο)

**Υλίκη ([[Υδροφόρο (πλοίο)|Υδροφόρο]]) / Υ/Φ 8, Α-474, Α-472**. Αυτοκίνητη.

Ναυπηγήθηκε στην Ιταλία και είναι χωρητικότητας 120 τόνων. Καθελκύστηκε το 1941 και έγινε ύψωση της Ελληνικής Σημαίας τον Νοέμβριο του 1944 στην Πρέβεζα από τον Δήμαρχο Πρεβέζης, από Γερμανούς κι από Ιταλούς.

Στις 10 Απριλίου 1979 παροπλίστηκε και μετατράπηκε σε φορτηγίδα ποσίμου, λόγω παλαιότητας της μηχανής του.

Κατηγορία:Ελληνικά υδροφόρα πλοία
Σύνοδος του Αλχεθίρας

μικρογραφία
Η λεγόμενη "**Συνθήκη Αλχεθίρας**"  είναι η Διεθνής Συνθήκη που συνομολογήθηκε από την ομώνυμη Διεθνή Διάσκεψη Αλχεθίρας που συνήλθε από τις 16 Ιανουαρίου μέχρι τις 7 Απριλίου του 1906, στην ισπανική πόλη Αλχεθίρας, εξ ου και η ονομασία της, η οποία και υπήρξε πολύ σημαντική στην ιστορία του Μαρόκου.

Η Διάσκεψη αυτή συνήλθε στη "Κάζα Κονστουτοριάλ" (Δημαρχείο) της Αλχεθίρας κατά την οποία συνομολογήθηκε ή ομώνυμη συνθήκη με την οποία και εγκρίθηκαν τα σχέδια της Γαλλίας για την παρεμβολή της στο Μαρόκο, έναντι των οποίων η Αυτοκρατορία της Γερμανίας επεδίωκε, φαινομενικά, τη διατήρηση της ανεξαρτησίας του Μαρόκου.

Τη Συνθήκη αυτή αναγνώρισε και επικύρωσε στη συνέχεια ο τότε Σουλτάνος (Μουλάι) του Μαρόκου Αμπντούλ Αζίζ ο Δ' με ιδιαίτερο διάταγμα στις 18 Ιουνίου του ίδιου έτους. Σημειώνεται ότι της συνθήκης αυτής είχε προηγηθεί η Συμφωνία της Μαδρίτης (1880) με την οποία αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του Μαρόκου. Συνέχεια δε της συνθήκης Αλχεθίρας ακολούθησε, έξι χρόνια μετά, το 1912, η Συνθήκη της Φεζ με την οποία αναγνωρίστηκε η μετάπτωση του Μαρόκου από κυρίαρχο κράτος σε  Προτεκτοράτο της Γαλλίας. 

Αιτία αυτής της μετάπτωσης ήταν αφενός  μεν οι συνεχείς εξεγέρσεις των Βερβέρων και η αδυναμία εκ μέρους του τότε νεαρού Σουλτάνου να τις καταστείλει και αφετέρου οι μόνιμα αποικιοκρατικές βλέψεις της Γαλλίας και της διασφάλισης του δανείου που είχε παραχωρήσει στο Μαρόκο για την οργάνωση και ανόρθωση της χώρας.

## Σημειώσεις
Η Συνδιάσκεψη της Αλχεθίρας αποτελεί σταθμό στη διπλωματική ιστορία της Ευρώπης. Η ολοκλήρωση και η συνομολόγηση της  ομώνυμης συνθήκης συντελέστηκε μετά από ένα μακροχρόνιο έντονο παρασκήνιο εμπλοκών Ηγεμόνων, πρωθυπουργών, υπουργών Εξωτερικών και διπλωματών της Ευρώπης ακόμα και των ΗΠΑ. Με την συνομολόγηση του τελικού κειμένου έληξε και η λεγόμενη κρίση του Μαρόκου.
 
Χαρακτηριστική υπήρξε σχετική γελοιογραφία της εποχής που παρουσίαζε τον ερυθρό αετό της Γαλλίας και τον εστεμμένο μαύρο αετό της Γερμανίας να "αετομαχούν" στο τραπέζι της Συνδιάσκεψης υπό τα έκπληκτα μάτια των συνέδρων, ενώ κάποια άλλη γελοιογραφία (του Πωντς) παρουσίαζε Γάλλο Αξιωματικό να ερωτοτροπεί με την δεσποινίδα Μαρόκο υπό τον τίτλο «*Η συντροφιά των δύο*» υπό τα έκπληκτα μάτια Άγγλου και Γερμανού αξιωματικού που ομολογούσαν πως ίσως είναι ανεπιθύμητοι αυτοί εκεί.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.6ος, σελ.222.
* "Ιστορία του 20ου Αιώνος" τομ. 6, Εκδ. ΠΑΡΝΕΛ - Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974, τομ.1ος, σελ.131.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γενική Πράξη Διάσκεψης της Αλχεθίρας: (στα γαλλικά)

Αλχεθίρας
Κατηγορία:Ιστορία του Μαρόκου
Κατηγορία:Αλχεθίρας
Κατηγορία:Αποικιοκρατία
Καλλιρρόη Ι (υδροφόρο)

**Καλλιρρόη Ι ([[Υδροφόρο (πλοίο)|Υδροφόρο]]) / 124, Υ/Φ 2**

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Italy – Officine do Barni, Livarno’. Στην ενεργεία το 1913. Λεία πολέμου. Χωρητικότητας 120 τόνων. Εγκαταλείφθηκε στο νεώριο της Λέρου. Το 1950 εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου και παρέμεινε μέχρι το 1965.

Κατηγορία:Ελληνικά υδροφόρα πλοία
Καβαλούδης (περιπολικό)

**Καβαλούδης ([[Περιπολικό]]) Σημαιοφόρος / Ρ-24**
Περιπολικό τύπου ‘COMBATTANTE III B’’

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Σκαραμαγκά’. Καθελκύστηκε στις 10 Νοεμβρίου 1979. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 14 Ιουλίου 1980 στον Σκαραμαγκά.

Παροπλίστηκε σε επίσημη τελετή στις 25 Ιουλίου 2024.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Καβαλούδης’, ‘Κωστάκος, ‘Ντεγιάννης’, ‘Ξένος’, ‘Σιμιτζόπουλος’ και ‘Σταράκης’.

## Πηγές
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Κωστάκος (περιπολικό)

**Κωστάκος ([[Πυραυλάκατος|ΤΠΚ]]) Ανθυποπλοίαρχος/ Ρ-25**

Πυραυλάκατος τύπου ‘COMBATTANTE III B’’

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Σκαραμαγκά’. Η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έλαβε χώρα στις 24 Ιουνίου 1980 στον Σκαραμαγκά. Στις 4 Νοεμβρίου 1996 την νύχτα και ενώ ήταν αγκυροβολημένο στα Αυλάκια της Σάμου, έπεσε πάνω του το επιβατηγό ΣΑΜΑΙΝΑ με αποτέλεσμα την βύθιση του σκάφους και τον θάνατο 4 μελών του πληρώματος. Το σκάφος ανελκύστηκε στις 15 Μαρτίου 1997 και μεταφέρθηκε στον Ναύσταθμο, αλλά η επισκευή του κρίθηκε ασύμφορη.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Καβαλούδης’, ‘Κωστάκος’, ‘Ντεγιάννης’, ‘Ξένος’, ‘Σιμιτζόπουλος’ και ‘Σταράκης’.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Ξένος (περιπολικό)

**Ξένος ([[Περιπολικό]]) Σημαιοφόρος / Ρ-27**
Περιπολικό τύπου ‘COMBATTANTE III B’’

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Καθελκύστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1980 . Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 24 Μαρτίου 1981 στον Σκαραμαγκά.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Καβαλούδης’, ‘Κωστάκος, ‘Ντεγιάννης’, ‘Ξένος’, ‘Σιμιτζόπουλος’ και ‘Σταράκης’.

## Πηγές
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη

Ο ** Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη** (**ΟΑΣΕ**) (αγγλικά: **Organization for Security and Co-operation in Europe** - **OSCE**) είναι ο μεγαλύτερος διακρατικός οργανισμός για τη διαφύλαξη της ασφαλείας στον κόσμο. Ιδρύθηκε το 1975 στο Ελσίνκι ως **Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη** και μετονομάστηκε στο όνομα που έχει σήμερα το 1995. 

Στο πεδίο ευθύνης του Οργανισμού περιλαμβάνεται ο έλεγχος της διάδοσης όπλων, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία του τύπου και η δίκαιη και ελεύθερη διεξαγωγή εκλογών. Οι περισσότεροι από τα 3.500 μέλη του προσωπικού του απασχολούνται σε επιχειρησιακό επίπεδο, με μόλις ένα 10% να απασχολούνται στην έδρα του οργανισμού. 

Σκοπός της δημιουργίας του είναι η έγκαιρη αντιμετώπιση, η αποτροπή συγκρούσεων, η διαχείριση κρίσεων και η αποκατάσταση μετά από συγκρούσεις, καθώς και να προάγει τη συνεργασία στην περιοχή. Οι 57 χώρες που συμμετέχουν βρίσκονται στην Ευρώπη, τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Βόρεια Αμερική και καλύπτουν το σύνολο του Βορείου ημισφαιρίου. Ως επίσημοι συνεργάτες του Οργανισμού αναγνωρίζονται επιπλέον 6 μεσογειακά κράτη, 4 ασιατικά και η Αυστραλία. Δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ως φόρουμ Ανατολής - Δύσης. 

## Κράτη-μέλη
Τα κράτη που συμμετέχουν σήμερα είναι:




*  
* 
* 
*  
* 
*  
* 
* 
*  
* 
* 
*  
* 
* 
* 
*  
*  
*  
*  


*  
*  
*  
*   
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
*  
*  
*  
* 
* 
* 
*  


*  
*  
* 
* 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* 
* 
*  
*  
*  
* 
*  
*  




## Γενικοί Γραμματείς
*15 Ιουνίου 1993 έως 15 Ιουνίου 1996 Βίλχελμ Χόινκ (Γερμανία) (γ. 1933)
*15 Ιουνίου 1996 έως 15 Ιουνίου 1999  Τζιανκάρλο Αραγκόνα (Ιταλία)          (γ. 1942)
*15 Ιουνίου 1999 έως 21 Ιουνίου 2005  Γιαν Κούμπις (Σλοβακία)               (γ. 1952)
*21 Ιουνίου 2005 έως  1 Ιουλίου 2011  Μαρκ Περέν ντε Μπρισομπό (Γαλλία)(γ. 1948)                           
*1 Ιουλίου 2011  έως 30 Ιουνίου 2017  Λαμπέρτο Τσανιέρ (Ιταλία)           (γ. 1954)
*30 Ιουνίου 2017 έως 18 Ιουλίου 2017  Κενή θέση
*18 Ιουλίου 2017 έως 18 Ιουλίου 2020  Τόμας Γκρέμινγκερ (Ελβετία)     (γ. 1961)
*19 Ιουλίου 2020 έως 3 Δεκεμβρίου 2020: Τούλα Ιρίολα (Tuula Yrjölä) (υπηρεσιακή) (γ. 1962)
*4 Δεκεμβρίου 2020 έως σήμερα: Χέλγκα Σμιντ

## Προεδρία
Στην προεδρία του ΟΑΣΕ εναλλάσσονται σε ετήσια βάση τα μέλη του. Το 2026 την ανέλαβε η Ελβετία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Ομιλία της Ελληνίδας ΥΠΕΞ Ντόρας Μπακογιάννη ενόψει ανάληψης Ελληνικής Προεδρίας ΟΑΣΕ 
* Η Ελληνική Προεδρία ΟΑΣΕ 

Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Κατηγορία:Βιέννη
Κατηγορία:Διακυβερνητικοί οργανισμοί
Τζέιμς Τάνις

Ο **Τζέιμς Τάνις** (αγγλικά: *James Tanis*) είναι πρώην αυτονομιστής αντάρτης και χρημάτισε πρώτος πρόεδρος της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπουγκαινβίλ. Υπηρέτησε ενωρίτερα ως αντιπρόεδρος στο Κογκρέσο του Λαού του Μπουγκαινβίλ..

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1965και μεγάλωσε στο χωριό Πανάμ της Λαμάνε, στα σύνορα του νότιου και κεντρικού Μπουγκαινβίλ . Ο Τάνις είναι πρώην αντάρτης και ήταν διοικητής του Αντιστασιακού Στρατού του Μπουγκαινβίλ Επίσης έχει περιγραφεί ότι "κάποτε είχε στενούς δεσμούς με τον αυτονομιστή ηγέτη, Φράνσις Όνα." Στη συνέχεια έγινε "σημαντικός παράγοντας στη σύναψη της ειρηνευτικής συμφωνίας του 2001" έπειτα από τον εμφύλιο πόλεμο στο Μπουγκαινβίλ.. 

## Πρόεδρος
Ο προκάτοχος του Τάνις, Τζόζεφ Καμπούι, απεβίωσε εν ενεργεία έπειτα από καρδιακή προσβολή, τον Ιούνιο του 2008, οδήγησε στη διενέργεια των προεδρικών εκλογών του 2008, το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο. Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν την περίοδο 8-20 Δεκεμβρίου του 2008, ο Τζέιμς Τάνις εξελέγη πρόεδρος επικρατώντας του Σαμ Ακοϊτάι και 12 ακόμα υποψηφίων. Η νίκη του Τάνις ήταν με διαφορά 13.547 ψήφων από το δεύτερο Ακοϊτάι Στις εκλογές υπήρξε χαμηλή προσέλευση που αποδόθηκε στα μπλόκα και στη μεγάλη παρουσία ενόπλων, τις τοπικές διενέξεις και τα παράπονα πολλών κατοίκων του Μπουγκαινβίλ ότι δεν είχαν εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους.

Ο Τάνις ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Δεκεμβρίου για την πλήρωση του υπολοίπου της θητείας του Καμπούι (ως το 2010). Η ορκωμοσία του έγινε σε τελετή στις 6 Ιανουαρίου του 2009.
Οι ειδικοί είδαν την εκλογή του Τάνις ως τη μετάβαση σε μια νέα γενιά πολιτικών.

Η φαντασμαγορική τελετή έγινε στην Αράουα της Παπούα Νέας Γουινέας.. Η τελετή διήρκεσε μία ολόκληρη ημέρα και περιελάμβανε παραδοσιακή μουσική και χορό. 

## Εκλογές 2010
Ο Τάνις έλαβε μέρος στις προεδρικές εκλογές, το Μάιο του 2010, ηττήθηκε όμως από τον Τζον Μόμις, που έλαβε ποσοστό 52% των ψήφων και ορκίστηκε πρόεδρος στις 15 Ιουνίου 2010. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Island Business: New Bougainville president on peace mission

Τανις
Δεκέμβριος 2005

20ος αιώνας | **[[21ος αιώνας]]** | 22ός αιώνας



Δεκαετία 2000 | **[[Δεκαετία 2010]]**| Δεκαετία 2020



2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | **[[2005]]** | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010


Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | **Δεκέμβριος**
----

## [[31 Δεκεμβρίου]] [[2005]] (Σαββάτο)
* Έκλεισε η Ελληνική υπηρεσία του BBC, μετά από 66 χρόνια συνεχούς λειτουργίας στο ραδιόφωνο και αργότερα στο διαδίκτυο. Μαζί με την Ελληνική υπηρεσία, διακόπηκαν ακόμα εννέα τμήματα, επτά από τα οποία είναι ευρωπαϊκά. Η απόφαση ελήφθη στο πλαίσιο εξοικονόμησης χρημάτων, τα οποία θα επενδυθούν στη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού στα αραβικά. (BBC)

## [[30 Δεκεμβρίου]] [[2005]] (Παρασκευή)
* Αιματηρή απόδραση κρατουμένων με θύματα δυο αρχιφύλακες του τμήματος Μεταγωγών Ιωαννίνων (apn)

* Δέκα νεκροί στο Κάιρο σε συγκρούσεις της αιγυπτιακής αστυνομίας με Σουδανούς πρόσφυγες (BBC)

## [[29 Δεκεμβρίου]] [[2005]] (Πέμπτη)
* Στη Χιλή οι διωκτικές αρχές φωτογράφησαν και πήραν τα δακτυλικά αποτύπωματα του πρώην δικτάτορα της χώρας, Αουγούστο Πινοσέτ, στα πλαίσια της διαδικασίας παραπομπής του στη δικαιοσύνη για την εξαφάνιση και δολοφονία πλέον 100 πολιτικών αντιφρονούντων τη δεκαετία του 70. (BBC)

## [[28 Δεκεμβρίου]] [[2005]] (Τετάρτη)
* Ευρωπαϊκό άλμα στο Διάστημα (BBC)

## [[27 Δεκεμβρίου]] [[2005]] (Τρίτη)
* Σε ιστορικό ναό της Μάλτας τελέσθηκε η πρώτη Θεία Λειτουργία ύστερα από 500 χρόνια. Η λαμπρή τελετή έγινε προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Ιταλίας και Μελίτης Γεννάδιου. (apn)

Κατηγορία:Μήνες Ετών
Κατηγορία:2005
Θηριόποδα

Τα **θηριόποδα** (Theropoda) ήταν ομάδα δεινοσαύρων που ήταν κυρίως σαρκοφάγοι. Τρέφονταν με νεκρά ζώα ή κυνηγούσαν (σε ομάδες ή ατομικά) τα θηράματα τους μέχρι θανάτου. Τα θηριόποδα είναι πρόγονοι των σύγχρονων πτηνών. Τα μεγαλύτερα θηριόποδα αναπτύχθηκαν κυρίως την Κρητιδική Περίοδο. 

## Ταξινόμηση
Θηριόποδα γενικότερα θεωρούνται οι δίποδοι σαυρίσχιοι δεινόσαυροι που συνήθως έχουν τρία δάκτυλα στο κάθε πόδι και μπροστινό άκρο. H βασική μεγάλη κατηγορία είναι τα νεοθηριόποδα. Άλλες κατηγορίες πιο πρώιμων ειδών των οποίων η ταξινόμηση είναι αβέβαιη είναι η οικογένεια Ερρερασαυρίδια, και τα γένη Ηωράπτορ, Ηωδρομέυς, Δαιμονόσαυρος και Τάγουα.

## Καρνόσαυροι
Υπήρχαν μεγαλόσωμα θηριόποδα (**Καρνόσαυροι**) που τα περισσότερα κυνηγούσαν ατομικά και ήταν εξοπλισμένα με τεράστιες σιαγόνες που μπορούσαν να καταβροχθίσουν έναν άνθρωπο. Διέθεταν κυρτά πριονωτά δόντια μήκους πάνω από 18 εκ. με τα οποία ξέσκιζαν τις σάρκες της λείας τους. Αυτά τα ζώα κυμαίνονταν σε μήκος από 6-15 μ. ενώ το βάρος τους έφτανε τους 6,5 τόνους. Οι Καρνόσαυροι έζησαν από την Πρώιμη Ιουρασική περίοδο έως την Ύστερη Κρητιδική περίοδο πριν από 208-65 εκατομ. χρόνια. Κύρια χαρακτηριστικά τους ήταν το μεγάλο κεφάλι, ο κοντός μυώδης λαιμός, τα ισχυρά πίσω άκρα και η δύσκαμπτη δυνατή ουρά με την οποία κρατούσαν ισορροπία. Απολιθώματα τους έχουν βρεθεί σε όλα τα μέρη του κόσμου.

## Δεινονυχόσαυροι, μικρά θηριόποδα
thumb|left|Μοντέλο απεικόνισης ποδιού '''Δεινονυχόσαυρου''' (έμφαση στο γαμψό νύχι)
Υπήρχαν επίσης και μικρόσωμα θηριόποδα (**Δεινονυχόσαυροι,μικρά θηριόποδα**) με μέγεθος από 40 εκ. έως 4 μέτρα διέθεταν γαμψά νύχια για να γαντζώνονται πάνω στο θύμα τους και να ξεσκίζουν τη σάρκα του. Έζησαν κατά την Κρητιδική περίοδο πριν από 144-65 εκατομ. χρόνια. Κύρια χαρακτηριστικά τους ήταν το γαμψό δρεπανοφόρο νύχι στα πίσω πόδια και η πολύ μακριά και λεπτή ουρά η οποία χρησιμοποιούνταν ως πηδάλιο για να στρέφουν το σώμα τους όταν έτρεχαν με μεγάλες ταχύτητες. Τα γαμψά νύχια στα πίσω άκρα χρησιμοποιούνταν όταν το θηριόποδο ορμούσε στο θύμα του και τα έχωνε στη σάρκα του καθώς ταυτόχρονα κρέμονταν από πάνω του μέχρι αυτό να πέσει νεκρό. Λόγω του μικρού μεγέθους τους και των ισχυρών πίσω άκρων τα ζώα αυτά ήταν εξαιρετικά γρήγορα και ευκίνητα.

## Νωδά θηριόποδα
thumb|right|Απεικόνιση '''Νωδού θηριόποδου'''
Τα **Νωδά θηριόποδα** έζησαν κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο πριν από 97-65 εκατομ. χρόνια. Αναπτύχθηκαν στα εδάφη της σημερινής Ασίας, Β. Αμερικής και Αφρικής. Αυτά τα ζώα είχαν μήκος ως και 4 μ. και ζύγιζαν μέχρι και 1,5 τόνους. Έμοιαζαν πολύ με τις σημερινές στρουθοκαμήλους. Διέθεταν ράμφος χωρίς δόντια σε αντίθεση με τους Δεινονυχόσαυρους. Το μικρό τους κεφάλι βρισκόταν αρκετά πιο ψηλά από το σώμα και ενωνόταν με αυτό με μακρύ λαιμό σαν σωλήνα. Τα πανίσχυρα μυώδη πίσω άκρα τους και το αεροδυναμικό τους σώμα τους έδινε τη δυνατότητα να τρέχουν γρηγορότερα από οποιοδήποτε άλλο ερπετό με ταχύτητες μέχρι και 50-70 χλμ. την ώρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σαυρίσχια
Γιάννος Κρανιδιώτης

Ο **Γιάννος Κρανιδιώτης** (Λευκωσία, 25 Σεπτεμβρίου 1947 - Βουκουρέστι, 14 Σεπτεμβρίου 1999) ήταν Ελληνοκύπριος διεθνολόγος, διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, συνιδρυτής του ΕΔΕΚ - Σοσιαλιστικό Κόμμα της Κύπρου και σύμβουλος στο γραφείο του Ανδρέα Παπανδρέου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 25 Σεπτεμβρίου 1947. Ήταν γιος του Κύπριου διπλωμάτη, ποιητή και συγγραφέα Νίκου Κρανιδιώτη. Αποφοίτησε με Άριστα από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις στο Χάρβαρντ των ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν επίσης επίτιμος διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

### Πολιτική Σταδιοδρομία
Από το 1976 ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ και την περίοδο 1981-1984 υπηρέτησε ως σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για το Κυπριακό. Την περίοδο 1981–1989 διετέλεσε ειδικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών με αρμοδιότητα τα ευρωπαϊκά θέματα, και κατόπιν ως γενικός γραμματέας (1993-1994) από το 1988 ως το 1990 ήταν πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών και από τις 8 Ιουλίου 1994 υφυπουργός Εξωτερικών, έως τον Ιανουάριο του 1995. Το 1995 έγινε Ευρωβουλευτής στη θέση του Χρήστου Παπουτσή, ο οποίος ορίστηκε τότε Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις 3 Φεβρουαρίου 1997 ορίστηκε ξανά υφυπουργός Εξωτερικών. Τον Μάρτιο του 1999 το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον εξέλεξε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής, ενώ στις 19 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους ανέλαβε αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του, στις 14 Σεπτεμβρίου 1999.

### Θάνατος
Την ημέρα εκείνη ο Γιάννος Κρανιδιώτης μαζί με το γιο του και άλλους υπηρεσιακούς παράγοντες μετέβαινε με το υπηρεσιακό αεροσκάφος τύπου Φάλκον της Ελληνικής Κυβέρνησης στο Βουκουρέστι, προκειμένου να συμμετάσχει σε Διαβαλκανική Διάσκεψη των υπουργών Εξωτερικών. Είκοσι λεπτά πριν την προσγείωση, το αεροσκάφος υπέστη σφοδρές αναταράξεις και έχασε απότομα ύψος, πέφτοντας από τα 25.000 στα 5.000 πόδια. Αποτέλεσμα ήταν να βρουν τραγικό θάνατο έξι από τους 13 συνολικά επιβαίνοντες που εκείνη την ώρα δεν ήταν δεμένοι στις θέσεις τους: ο Γιάννος Κρανιδιώτης, ο γιος του, Νικόλας, οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Πανταζόπουλος (της ΕΡΤ) και Νίνα Ασημακοπούλου (της ΕΡΑ), ο εικονολήπτης της ΕΡΤ Παναγιώτης Πούλος, ο συνοδός της φρουράς του, αστυνόμος Νίκος Ασημακόπουλος και ο μηχανικός του αεροσκάφους Μιχάλης Παπαδόπουλος.

### Προσωπική Ζωή
Ήταν κάτοικος Αθηνών, νυμφευμένος με τη διπλωματική υπάλληλο Αικατερίνη Μπούρα και από προηγούμενο γάμο είχε έναν γιο, το Νικόλα, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί του στο ίδιο δυστύχημα. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη με τιμές εν ενεργεία Υπουργού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γιάννος Κρανιδιώτης στον ''Πανδέκτη'' του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Φόραρλμπεργκ

Το **Φόραρλμπεργκ** () είναι το πιο δυτικό και δεύτερο μικρότερο ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας. Έχει έκταση 2.601 τ. χλμ. και πληθυσμό 409.973 κατοίκους (1η Ιανουαρίου 2024). Η πρωτεύουσα είναι το Μπρέγκεντς με 28.000 κατοίκους ενώ η μεγαλύτερη πόλεις είναι το Ντόρνμπιρν (44.589) το Φέλντκιρχ (30.373). Το μεγαλύτερο και σημαντικότερο ποτάμι είναι ο Ρήνος. Οικονομική σημασία έχει και η λίμνη της Κωνσταντίας στα σύνορα με την Ελβετία και Γερμανία.

Το κρατίδιο με το σύνταγμα του είναι επίσημα συγχρόνως απόλυτα ανεξάρτητο αλλά επίσης και κομμάτι τις Αυστριακής Ομοσπονδίας. Ως πολιτιστική διαφορά δεν ομιλείται η αυστριακή-βαυαρική διάλεκτος της Γερμανικής γλώσσας, αλλά η αλεμανική διάλεκτος (που ομιλείται και στην Ελβετία).

## Διοικητική διαίρεση
Οι τέσσερις νομοί του κρατίδιο από βορά προς νότο είναι:
*Μπρέγκεντς
*Ντόρνμπιρν
*Φέλντκιρχ
*Μπλούντεντς

## Πολιτική
Ο Μάρκους Βάλνερ από το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα είναι κυβερνήτης από τις 7 Δεκεμβρίου 2011. Στις κρατιδιακές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Οκτωβρίου 2019, το Λαϊκό Κόμμα ήρθε πρώτο κερδίζοντας 17 έδρες στην τοπική βουλή από τις συνολικά 56.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας
Ντόρνμπιρν

thumb|250px|Το κέντρο της πόλης όπως φαίνεται από το βουνό Βάτσενεγκ.
thumb|200px|Εκκλησία στην Ντόρνμπιρν.

Η **Ντόρνμπιρν** () είναι με 46.080 κατοίκους (2012) η μεγαλύτερη πόλη του ομοσπονδιακοί κρατιδίου Φόραρλμπεργκ της Αυστρίας. Η πόλη σχετικά αργά έγινε βιομηχανικό κέντρο της περιοχής τον δέκατο ένατο αιώνα. Οι εγκαταστάσεις του ORF, τα ΤΕΙ και τα μεγάλα καταστήματα είναι οι μεγαλύτεροι εργοδότες της.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Ηθολογία

Η **ηθολογία** είναι ο κλάδος της ζωολογίας που μελετά τη συμπεριφορά των ζώων. Εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1930 με τις εργασίες των ζωολόγων Κόνραντ Λόρεντς, Καρλ φον Φρις και Nikolaas Tinbergen, οι οποίοι το 1973 βραβεύθηκαν με το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία ή την Ιατρική (σουηδικά: *Nobelpriset i fysiologi eller medicin*) *"για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με την οργάνωση και την πρόκληση ατομικών και κοινωνικών προτύπων συμπεριφοράς"*.
 
Ο **ορισμός** της λέξης είναι ελληνογενής και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις *"έθος"* (= η συνήθεια) + *"λογία"* (= διήγηση, έρευνα, ερμηνεία). Τον όρο καθιέρωσε για πρώτη φορά το 1902 ο Αμερικανός μυρμηγκολόγος Γουίλιαμ Μόρτον Γουίλερ , ορίζοντας ως "**ethology**" την επιστήμη που ασχολείται με τη συμπεριφορά (τις συνήθειες) των ζώων. Σήμερα στην ελληνική έχει επικρατήσει ο όρος **ηθολογία** ("ήθος" + "λογία"), αντί του ετυμολογικά ορθότερου "εθολογία", ως άμεση απόδοση του ακούσματος του ορισμού από την αγγλική γλώσσα.

Αντικείμενο έρευνας της ηθολογίας είναι η εξήγηση της συμπεριφοράς των ζώων, κυρίως στο φυσικό τους περιβάλλον, και η μελέτη του τρόπου με τον οποίο η συμπεριφορά τους συμβάλλει στην επιβίωση τους. Η ηθολογία μελέτα επομένως τα ερεθίσματα των ζώων, με τα οποία αυτά αντιδρούν στις διάφορες αλλαγές στο περιβάλλον, τις συνήθειες που κληρονομούνται και που αποκτώνται με την πάροδο του χρόνου και τη συσσώρευση των εμπειριών. Επιχειρεί επίσης να ερμηνεύσει το σύστημα επικοινωνίας που χρησιμοποιούν τα ζώα, ακόμα και τον βαθμό κατανόησης που διαθέτουν.

Συχνά οι ηθολόγοι διατυπώνουν ισχυρισμούς ομοιότητας της ζωικής με την ανθρώπινη συμπεριφορά. Αυτό όταν τεκμηριωθεί για συγκεκριμένο συμπεριφορικό μοτίβο γίνεται δεκτό, όμως τις περισσότερες φορές εγείρει διαμάχες. Στην ηθολογία κατατάσσονται και συμπεριφορικές μελέτες που αφορούν τον άνθρωπο οι οποίες εστιάζουν περισσότερο στις φυσιολογικές ανάγκες του ατόμου, στη θέση του στο κοινωνικό σύνολο και στα μοτίβα των αλληλεπιδράσεών του με άλλα άτομα, με λιγότερη έμφαση στις πολιτισμικές πτυχές της συμπεριφοράς τις οποίες μελετά η κοινωνική ανθρωπολογία και η ψυχολογία (γενικά μοτίβα ανθρώπινης συμπεριφορικής ανάλυσης, με λιγότερη έμφαση στο ποια πολιτισμικά μέσα χρησιμοποιούνται κατά την εκδήλωση της συμπεριφοράς).

## Δείτε επίσης
* Ένστικτο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20041112095117/http://www.oeaw.ac.at/klivv/ Ινστιτούτο Ηθολογίας Κόνραντ Λόρεντς


Κατηγορία:Κλάδοι της ζωολογίας
Κάτω Αυστρία

[thumb|right|280px|Η Κάτω Αυστρία και οι τέσσερις περιοχές τις: ([Waldviertel (πράσινο), Weinviertel (κόκκινο), Mostviertel (κίτρινο) και Industrieviertel (μπλε). Το κενό στη μέση είναι η Βιέννη.]]
Η **Κάτω Αυστρία** (, Νίντερεστερραϊχ) είναι με 19.186 τ. χλμ. το μεγαλύτερο ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας και από πλευράς πληθυσμού το δεύτερο με 1.723.723 κατοίκους (1η Ιανουαρίου 2024). Πρωτεύουσα είναι από το 1986 το Σανκτ Πέλτεν, ενώ πολλές υπηρεσίες είναι στη Βιέννη, όπου βρισκόταν η έδρα του κρατιδίου μέχρι το 1986. Μεγαλύτερος ποταμός και σημαντική αρτηρία είναι ο Δούναβης.

## Διοικητική διαίρεση
### Ανεξάρτητες πόλεις ()
* Κρεμς αν ντερ Ντόναου ()
* Σανκτ Πέλτεν ()
* Βαϊντχόφεν αν ντερ Υμπς ()
* Βίνερ Νόιστατ ()

### Περιφέρειες ()
* Αμστέττεν (Amstetten)
* Μπάντεν (Baden)
* Μπρουκ αν ντερ Λάιτα (Bruck an der Leitha)
* Γκένζερντορφ (Gänserndorf)
* Γκμυντ (Gmünd)
* Χόλαμπρουν (Hollabrunn)
* Χορν (Horn)
* Κορνόυμπουργκ (Korneuburg)
* Κρεμς - επαρχία (Krems-Land)
* Λίλιενφελντ (Lilienfeld)
* Μελκ (Melk)
* Μίστελμπαχ (Mistelbach)
* Μέντλινγκ (Mödling)
* Νοϊνκίρχεν (Neunkirchen)
* Σανκτ Πέλτεν - επαρχία (St. Pölten-Land)
* Σάιμπς (Scheibbs)
* Τουλν (Tulln)
* Βαϊντχόφεν αν ντερ Τάια (Waidhofen an der Thaya)
* Βίνερ Νόιστατ - επαρχία (Wiener Neustadt-Land)
* Περιοχή Βιέννης (Wien-Umgebung)
* Τσβετλ (Zwettl)

## Πολιτική
## Εκλογές

Η Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ είναι κυβερνήτρια από τις 19 Απριλίου 2017.

### 2023
Στις κρατιδιακές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 29 Ιανουαρίου 2023 το κυβερνών συντηρητικό κόμμα ÖVP απώλεσε σχεδόν 10% σε ποσοστό, σημειώνοντας το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του. 
Ως αποτέλεσμα, το κόμμα έχασε και την πλειοψηφία των εδρών στη βουλή (23 από 56 έδρες, -9). Το κεντροαριστερό
SPÖ είχε επίσης το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του, λαμβάνοντας 20,7% των ψήφων. Για πρώτη φορά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήρθε στην 3η θέση. 

Αντίθετα, το ακροδεξιό FPÖ είχε το καλύτερο αποτέλεσμα στην ιστορία του, πετυχαίνοντας ποσοστό 24% και οι Πράσινοι επίσης ενίσχυσαν τα ποσοστά τους

με γύρω στο 8 % των ψήφων.

Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 71,6 %.
## Αποτελέσματα

### 2018

Στις κρατιδιακές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Ιανουαρίου 2018, το κυβερνών Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα διατήρησε την πλειοψηφία του στην τοπική βουλή, με 29 έδρες από τις συνολικά 56.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας
Σανκτ Πέλτεν

thumb|200px|Ο καθεδρικός ναός του Σανκτ Πέλτεν, μπαρόκ ρυθμού.
Το **Σανκτ Πέλτεν** () είναι από το 1986 η πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Κάτω Αυστρίας. Έχει 108,48 τ.χλμ. και 52.048 κατοίκους (2012).

## Ιστορία
Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους και ήταν μαζί με το Βελς ένα από τα διοικητικά και εμπορικά κέντρα. Επί αυτοκράτορα Αδριανού απέκτησε δικαιώματα πόλης. Το 1529 και το 1683 τα τείχη της πλέον μικρής πόλης άντεξαν στην εισβολή τον Τούρκων στην Αυστρία. Μετά τα εγκαίνια του σιδηροδρομικού σταθμού το 1858, η πόλη σύντομα έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. 

Στην πόλη γεννήθηκε ο πρωθυπουργός της Αυστρίας, από τον Ιανουάριο του 2007 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2008, Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Τετραγωνικό κύμα

200px|thumb|Το τετραγωνικό κύμα
Το **τετραγωνικό κύμα** είναι περιοδική μη ημιτονική κυματομορφή η οποία έχει τη μορφή διαδοχικών παλμών σταθερού πλάτους και διάρκειας. Το πλάτος ενός ιδανικού τετραγωνικού κύματος εναλλάσσεται συνεχώς μεταξύ δύο συγκεκριμένων τιμών σε τακτά χρονικά διαστήματα. 

Το τετραγωνικό κύμα μπορεί να προκύψει ως άθροισμα ημιτονικών κυμάτων των οποίων οι συχνότητες είναι ακέραια πολλαπλάσια της δικής του συχνότητας. Οι συχνότητες αυτές ονομάζονται αρμονικές, οπότε το τετραγωνικό κύμα μπορεί να αναλυθεί σε ένα άθροισμα απείρων όρων, οπού οι όροι είναι οι αρμονικές. Πρακτικά το κύμα αυτό μπορεί να προκύψει από μία διάταξη που περιλαμβάνει έναν διακόπτη που ανοιγοκλείνει συνεχώς σε τακτά χρονικά διαστήματα. 

Όταν το τετραγωνικό κύμα αφορά ηλεκτρικό μέγεθος, τότε λέγεται τετραγωνικό σήμα ή ψηφιακό σήμα. Αυτό βρίσκει πολύ μεγάλη εφαρμογή στην Ηλεκτρονική και συγκεκριμένα στην ψηφιακή τεχνολογία

Τετραγωνικ
Τετραγωνικο κυμα
Ταϋγέτη (μυθολογία)

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Ταϋγέτη** είναι γνωστή μία από τις Πλειάδες, τις κόρες του Τιτάνα Άτλαντα και της Ωκεανίδας Πλειόνης.

Η Ταϋγέτη ζευγάρωσε με τον θεό Δία και απέκτησε από αυτόν ένα τέκνο, τον Λακεδαίμονα. Κατά μία άλλη παράδοση, η Ταϋγέτη υπήρξε σύζυγος του Λακεδαίμονα και παιδιά τους ήταν ο Ίμερος και ο Ευρώτας. Θεωρείται βέβαιο ότι η Ταϋγέτη, αρχικά, ήταν η τοπική θεότητα της οροσειράς του βουνού Ταϋγέτου στη Λακωνία (όπου και κυνηγούσε συχνά) και ανήκε στην ακολουθία της θεάς Αρτέμιδος, μαζί με την οποία αναφέρεται συχνά. Μια άλλη πηγή αναφέρει ότι η Ταϋγέτη κατάφερε να γλιτώσει από τον Δία. Ενώ κατακτούσε μία-μία τις τοπικές Νύμφες, ο Δίας κάποια στιγμή άρχισε να φλερτάρει την Ταϋγέτη, και εκείνη με τη σειρά της ζήτησε την βοήθεια της Άρτεμις. Η θεά μεταμόρφωσε την Ταϋγέτη σε ένα ελάφι με χρυσά κέρατα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ταϋγετη
Κατηγορία:Πλειάδες της Ελληνικής μυθολογίας
Στρατίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Στρατίος** (που προέρχεται από τη λέξη *στράτιος* = στρατιώτης, στρατιωτικός) είναι γνωστός ένας γιος του σοφού βασιλιά Νέστορα της Πύλου και της συζύγου του, της Αναξιβίας ή Ευρυδίκης. Αδέλφια του Στρατίου ήταν οι Αντίλοχος, Άρητος, Εχέφρονας, Θρασυμήδης, Πεισιδίκη, Πεισίστρατος, Περσέας και Πολυκάστη.

Ο Στρατίος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου (γ 413). Η *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Α΄ 9, 9) τον αναφέρει ως **Στράτιχο**.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 829

Στρατιος
Κατηγορία:Νηλείδες
Κατηγορία:Οδύσσεια
Σφήλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σφήλος** αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ο, στίχος 338) ένα από τα μέλη του εκστρατευτικού σώματος των Αθηναίων κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Σφήλος, σύμφωνα με την *Ιλιάδα*, ήταν γιος του Βουκόλου και πατέρας του Ιάσου.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 842

Σφηλος
Ταλαιμένης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ταλαιμένης** είναι γνωστός ο πατέρας των δύο ηγεμόνων των Μαιόνων, του Μέσθλη και του Αντίφου, οι οποίοι βοήθησαν τους Τρώες κατά το ένατο έτος του Τρωικού Πολέμου. Ο Ταλαιμένης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Β, στίχος 865).
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 846
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 684

Ταλαιμενης
Ελβετική Φρουρά

Η **Ελβετική Φρουρά** είναι το όνομα που δίνεται στους Ελβετικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς που υπηρετούν ως σωματοφύλακες, φρουροί παλατιού και διάφορων τελετών στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης, από τα τέλη του 15ου αιώνα. Αναβιώνονται συμβολικά μέσω της Παπικής Ελβετικής Φρουράς. Φημίζονται ιδιαίτερα για την πειθαρχία και την αφοσίωση στους εργοδότες τους. Πέρα από τα καθήκοντα φρούρησης, μερικές μονάδες έχουν υπηρετήσει στα πεδία των μαχών. Σχηματισμοί Ελβετών μισθοφόρων έχουν υπηρετήσει ως τακτικά στρατεύματα (με πιο γνωστούς του Ελβετούς σαρισοφόρους) σε διάφορους στρατούς, κυρίως της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Νάπολης, μέχρι και τον 19ο αιώνα.

Η πρώτη Ελβετική μονάδα του είδους που αναφέρεται είναι η "Cent Garde", δηλαδή "φρουρά των εκατό" (1497 - 1830), στη βασιλική αυλή της Γαλλίας. Αυτό το σώμα συμπληρώθηκε το 1567 από ένα Σύνταγμα Ελβετών Φρουρών. Η Παπική Ελβετική Φρουρά στο Βατικανό ιδρύθηκε το 1506 και είναι η μοναδική που υπάρχει ακόμα.

## Παπική Ελβετική Φρουρά

Η **Παπική Ελβετική Φρουρά** (γερμανικά: *Päpstliche Schweizergarde*, γαλλικά: *Garde suisse pontificale*, ιταλικά: *Guardia Svizzera Pontificia*, λατινικά: *Pontificia Cohors Helvetica* ή *Cohors Pedestris Helvetiorum a Sacra Custodia Pontificis*) αποτελεί εξαίρεση στις ελβετικές αποφάσεις του 1874 και 1927. Μια μικρή δύναμη διατηρείται από την Αγία Έδρα, η οποία είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια του Πάπα, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας του στο Αποστολικό Παλάτι. Η Ελβετική Φρουρά χρησιμεύει ως ο *de facto* Στρατός του Βατικανού.

### Στελέχωση και υπηρεσία
Η υπηρεσία στην Παπική Ελβετική Φρουρά διαρκεί από 2 έως 25 έτη. Για την ένταξη στις τάξεις της πρέπει ο υποψήφιος να είναι Καθολικός στο θρήσκευμα, να έχει Ελβετική υπηκοότητα, να έχει λάβει βασική εκπαίδευση στον Ελβετικό στρατό και συστάσεις καλής διαγωγής, καθώς και ηλικία από 19 έως 30 έτη. 

Τωρινός διοικητής της Παπικής Ελβετικής Φρουράς είναι ο Κριστόφ Γκραφ. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα της Ελβετικής Φρουράς
* Ιστοσελίδα της Παπικής Φρουράς

Φρουρα
Κατηγορία:Βατικανό
Ταλαός

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Ταλαός** ήταν βασιλιάς στο Άργος που αναφέρεται στην τοπική μυθική παράδοση ότι συμμετείχε στην Αργοναυτική εκστρατεία. Ο Ταλαός ήταν γιος του Βία και της Πηρώς, η σύζυγος του Λυσιμάχη ή Ευρυνόμη ή Λυσίππη ήταν εγγονή του Μελάμποδα. Τα παιδιά τους ήταν ο Άδραστος, ο Αριστόμαχος του Ταλαού, ο Μηκιστέας, ο Παρθενοπαίος, ο Πρώνακτας και η Εριφύλη.

## Δείτε επίσης
* Ο Μηκιστέας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (, ) ως **Ταλαϊονίδης**, πατρωνυμικό που σχηματίσθηκε με τον συνδυασμό αμφότερων των πατρωνυμικών καταλήξεων από το Ταλαός, αντί δηλαδή του **Ταλαΐων** ή του **Ταλαΐδης**.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 684
*Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 846
*Apollonius Rhodius, Argonautica translated by Robert Cooper Seaton (1853-1915), R.C. Loeb Classical Library Volume 001. London, William Heinemann Ltd, 1912. 
*Apollonius Rhodius, Argonautica. George W. Mooney. London. Longmans, Green. 1912. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Barthall, Edward E. Gods and Goddesses of Ancient Greece. University of Miami Press, 1971.
*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies.
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Pindar, Odes translated by Diane Arnson Svarlien. 1990. 
*Pindar, The Odes of Pindar including the Principal Fragments with an Introduction and an English Translation by Sir John Sandys, Litt.D., FBA. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1937.
*Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Sir William Smith. Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.

Ταλαος
Ταλαος
Τάραντας (μυθολογία)

Ο **Τάραντας** ή **Τάρας** σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία ήταν ο επώνυμος ιδρυτής της πόλης Τάραντας στην Μεγάλη Ελλάδα στην σημερινή νότια Ιταλία. Ο Τάρας ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα και της Σατυρίας που ήταν μία από τις Νύμφες ή κόρη του Μίνωα.
Όταν ναυάγησε ο πατέρας του έστειλε ένα δελφίνι να τον σώσει που ταξίδευσε από το Ακρωτήριο Ταίναρο μέχρι την Απουλία, όταν ο Τάρας βγήκε στην στεριά ίδρυσε το *"Ταρεντούμ"* που πήρε το δικό του όνομα για να τον τιμήσει. Ο Παυσανίας γράφει ότι οι κάτοικοι τον λάτρεψαν σαν ήρωα, έδωσαν το όνομα του τόσο στην πόλη όσο και στο ποτάμι.  

Σύμφωνα με άλλη πολύ διαδεδομένη εκδοχή ο Τάραντας ήταν γιος του ήρωα Ηρακλή που ήρθε από την Σπάρτη μαζί με τον Φάλανθο.Το Τόρρε Σάτυρο είναι ένα λιμάνι περίπου 15 χιλιόμετρα νότια από τον Τάραντα, το όνομα προέρχεται από το αντίστοιχο της μητέρας του Σατυρίας, στο λιμάνι ήρθαν οι πρώτοι άποικοι από την Αρχαία Σπάρτη, αργότερα κατέκτησαν την πόλη του Τάραντα από τους Ιάπυγες. Τα αρχαία νομίσματα της πόλης απεικονίζουν τον γιο του Ποσειδώνα πάνω σε ένα δελφίνι να κρατά την τρίαινα του πατέρα του, η ίδια εικόνα απεικονίζεται στο έμβλημα της σύγχρονης πόλης.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Βιργίλιος, *"Γεωργικά"*, Βιβλίο 2 
*Παυσανίας, *"Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων"*
*Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Παιδί σε ένα δελφίνι
*Παιδί σε ένα δελφίνι

Ταραντας

Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Ταρχήτιος

Στην ιταλική μυθολογία με το όνομα **Ταρχήτιος** είναι γνωστός ένας βασιλιάς της `Αλβας, ο οποίος βασίλευσε στη θέση του Αμουλίου. Ο Ταρχήτιος είχε τη φήμη άδικου και σκληρού ανθρώπου. Ετυμολογικά, η ρίζα του εξελληνισμένου αυτού ονόματος βρίσκεται στην ετρουσκική γλώσσα και είναι η ίδια με τη ρίζα του ονόματος **«[[Τάρχωνας]]»** (***Τάρχων***).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 685

Ταρχητιος
Ταρχητιος
Τάρχωνας

Στην Ετρουσκική μυθολογία ο **Τάρχων** και ο αδελφός του Τυρρηνός ήταν θρυλικοί ήρωες γιοι του βασιλιά της Μυσίας Τήλεφου που ίδρυσαν την Ετρουσκική Δωδεκάπολη. Ο Βυζαντινός συγγραφέας του 6ου αιώνα μ.Χ. Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός διακρίνει δύο πρόσωπα με το όνομα **Τάρχων ο Πρεσβύτερος** και ο γιος του **Τάρχων ο Νεότερος**. Ο Τάρχων ο Πρεσβύτερος δέχτηκε την Ετρουσκική θρησκεία από τον Τάγη, ο Νεότερος πολέμησε στο πλευρό του Αινεία όταν έφτασε στην Ιταλία. Ο Τάρχων ο Πρεσβύτερος ήταν μάντης, έμαθε την τέχνη από τον Τυρρηνό, ίδρυσε την Ταρκυνία και την Ετρουσκική Δωδεκάπολη. Ο Λυδός δεν το αναφέρει αλλά η σύνδεση έγινε πριν τον Τζορτζ Ντένις. Τα γραπτά του Λυδού έχουν το πλεονέκτημα της αξιοπιστίας αφού το τμήμα της Ετρουσκικής θρησκείας που αφορούσε τον Τάγη και οι διάλογοι του Τάρχωνα ήταν γραμμένοι σε «αυθεντικά Ιταλικά», που δεν τα γνώριζε, ήταν δύσκολο να τα διαβάσει και έπρεπε να τα μεταφράσει. 

Στην Αινειάδα που έγραψε ο Βιργίλιος ο Τάρχων ήταν βασιλιάς των Τυρρηνών που οδήγησε τους Ετρούσκους σε συμμαχία εναντίον του Τούρνου και των υπόλοιπων Λατινικών φυλών. Ο θρύλος ταιριάζει απόλυτα με τον Τάρχων τον Νεότερο που δραστηριοποιήθηκε όταν είχε λήξει ο Τρωικός Πόλεμος. Δεν έρχεται τίποτα από αυτά σε αντίθεση με τους Ετρουσκικούς θρύλους που έχουν όλοι δημιουργηθεί όταν ξεκίνησε η Εποχή του Σιδήρου γύρω στο 1000 π.Χ. Οι θρύλοι τονίζουν ότι ο Αινείας δεν ήταν Ετρούσκος, αλλά ήρθε στην Ετρουρία (το σημερινό Κορνέτο) από την ανατολή αμέσως μετά τα Τρωικά. Ο Στράβων στο έργο του Γεωγραφικά τον καταγράφει ως *Τάρχων* ή *Τάρκων*, στην Ετρουσκική γλώσσα μεταφράζεται ως *"Ταρχούν"*. Με το ίδιο όνομα εμφανίζονται στους ιστορικούς χώρους δύο από τους επτά πρώτους θρυλικούς βασιλείς στην Αρχαία Ρώμη: Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος και Ταρκύνιος ο Υπερήφανος από την οικογένεια Βακχιάδαι της Κορίνθου. Ο γλωσσολόγος συνδέει το όνομα του με τον Λουβικό θεό των καιρικών φαινομένων Τάρκων που λάτρευαν οι Χετταίοι. Ο ίδιος θεός εμφανίζεται στην Σκανδιναβική μυθολογία ως Θωρ και στην Κελτική μυθολογία ως Ταρανίς. Ο γλωσσολόγος Κάρλο ντι Σιμόνε απορρίπτει ωστόσο αυτή την σύνδεση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 685
* Dennis, George (2009) [1848], Thayer, William (επιμ.): "Chapter XIX Tarquinii - The City". The Cities and Cemeteries of Etruria. London, Chicago: John Murray, University of Chicago.
* Bonfante, Giuliano; Bonfante, Larissa (2002): The Etruscan Language: an Introduction, Revised Edition. Manchester: University of Manchester Press. 
* Green, Alberto R. W. (2003): *The storm-god in the ancient Near East*, Winona Lake, Ind.: Eisenbrauns
* Golan, Ariel (1991): *Prehistoric religion : mythology, symbolism*, Jerusalem

Ταρχωνας
Ασφάκα Θεσπρωτίας

Η **Ασφάκα** είναι ημιορεινός οικισμός του δήμου Σουλίου στον νομό Θεσπρωτίας της περιφέρειας Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 10 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεία
Η Ασφάκα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Θεσπρωτίας, κτισμένη σε υψόμετρο 220 μέτρων, στις δυτικές απολήξεις των Ορέων της Παραμυθιάς. Αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940, ως οικισμός της κοινότητας Ζερβοχωρίου, με 39 κατοίκους. Το 1997 υπήχθη στον δήμο Παραμυθιάς, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Σουλίου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Ασφάκα Ιωαννίνων

Η **Ασφάκα** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων. Το όνομα της προέρχεται από την παλιά τοπωνυμία της περιοχής όπου αφθονούν ασφάκες. Βρίσκεται σχεδόν στο μέσο του νομού, στην πρώην επαρχία της Δωδώνης, στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Μιτσικέλι σε υψόμετρο 500 μέτρα. Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Ζίτσας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στο δήμο Ιωαννιτών ενώ το 1931 με το ΦΕΚ 80Α - 31/03/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ασφάκας της δημοτικής ενότητας Εκάλης που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 269 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,064 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Ταυροβόλιο

μικρογραφία|Ταυροβόλιο

Το **ταυροβόλιο** ήταν μία αρχαία θρησκευτική τελετή του Μιθραϊσμού, που αρχικά γινόταν στην Περσία. Σκοπός της τελετής ήταν να καθαρθούν οι λάτρεις με το αίμα του θυσιασμένου ταύρου. Το θυσιαζόμενο ζώο μπορεί να ήταν κριάρι (οπότε η τελετή ονομαζόταν «κριοβόλιο») ή αίγα. Κατά την ελληνιστική εποχή το ταυροβόλιο διαδόθηκε στη Μικρά Ασία, στη Ρώμη και αλλού.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 684

Ταυροβολιο
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Κατηγορία:Ρωμαϊκή θρησκεία
Κατηγορία:Θυσία ζώων
Ασφάκα (αποσαφήνιση)

Με τον όρο **Ασφάκα** ονομάζουμε το γνωστό φυτό και δύο οικισμούς της Ελλάδας:

*Ασφάκα, ή σφάκα , Φλωμίς η θαμνώδης (Phlomis fruticosa)
*τον οικισμό Ασφάκα Θεσπρωτίας.
*τον οικισμό Ασφάκα Ιωαννίνων.
Ασφακερό Άρτας

Το **Ασφακερό** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βελεντζικού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηρακλείας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

## Γεωγραφία
Το Ασφακερό είναι ορεινός οικισμός στο ΑΚ. τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές κλιτύς των ορέων Βάλτου, πάνω στην επαρχιακή οδό Άρτας-Πηγών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 730. Απέχει 39 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας .

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βελεντζικού του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βελεντζικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηρακλείας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηρακλείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Αξιοθέατα
*Η «κόκκινη» εκκλησία στη θέση «Τέμπλες». Είναι μικρή ξυλόστεγη βασιλική χωρίς τρούλλο και εσωτερική γραπτή διακόσμηση, κτίσμα του 1615.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.imartis.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%B1/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B2%CF%85%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%AC-%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%B1/67-%CE%B7-%CE%BA%CF%8C%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D.html

Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Ασφάκα

Η **ασφάκα** (Φλωμίς η θαμνώδης, Phlomis fruticosa), είναι ξυλώδες φυτό - θάμνος της οικογένειας των χειλανθών της τάξης των σωληνανθών. Ευδοκιμεί στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία, την Αλβανία, την Κύπρο, σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, καθώς και σε άλλες περιοχές της λεκάνης της Μεσογείου. 

Φυτρώνει κυρίως σε βραχώδη ή πετρώδη εδάφη και φτάνει έως και ενάμιση μέτρο μέγιστο ύψος. Ανθίζει ανάλογα την περιοχή από τα τέλη του Μαρτίου έως τις αρχές του Ιούνιου. Τα άνθη της έχουν χρώμα κίτρινο και σχηματίζονται στις κορυφές του φυτού. 

Η ασφάκα παρότι έχει πλούσια νεκταροέκκριση, είναι ένα από τα λίγα φυτά που οι μέλισσες δεν συλλέγουν το νέκταρ τους και αυτό λόγω του βάθους του καμπανοειδή κάλυκα των ανθών της, εκτός βέβαια από σπάνιες περιπτώσεις στο τέλος της ανθοφορίας της ή σε ευνοϊκές περιπτώσεις καιρικών φαινομένων, θερμοκρασίας και υγρασίας.. Το μέλι της ασφάκας είναι λεπτοκρύσταλλο, διαυγές υποκίτρινο με πολύ ωραίο άρωμα και θεωρείται πολύ καλής ποιότητος.

Είναι αρκετά διαδεδομένη στην Ελλάδα και κυρίως στην Ήπειρο, στην Στερεά Ελλάδα, στην Πελοπόννησο και στα νησιά και απαντάται σε οκτώ είδη, εκ των οποίων ένα είναι ενδημικό της Κρήτης.  

Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν για γιατροσόφια αλλά και για την κατασκευή μπαρούτης. Οι φαρμακευτικές της ιδιότητες ήταν γνωστές στους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι την χρησιμοποιούσαν για διάφορα γιατροσόφια. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του ’21 χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή ενός είδος μπαρουτιού για τις ανάγκες του αγώνα. 

Επίσης χρησιμοποιείται και ως καύσιμη ύλη, ενώ σε κάποιες χώρες, όπως η Γερμανία και η Αγγλία, χρησιμοποιείται και ως καλλωπιστικό φυτό.


Phlomis fruticosa in Epirus, Greece.jpg|Phlomis Fruticosa - Ασφάκα στην Ηπείρο 
Phlomis fruticos.jpg|Phlomis fruticosa - Ασφάκα
0 Phlomis fruticosa - Samoëns (2).JPG|Samoëns - Haute-Alpes (Γαλλία).
0 Phlomis fruticosa - Yvoire (1).JPG|Yvoire - Haute-Alpes (Γαλλία).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θάμνοι
Κατηγορία:Χειλανθή
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Βελγική Σχολή Αθηνών

Η **Βελγική Σχολή Αθηνών** (Ολλανδ.: Belgische School te Athene, Γαλλ.: École Belge d'Athènes) είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που δρουν στην Ελλάδα. 

Η Βελγική Σχολή ιδρύθηκε επίσημα το 1985, αν και αρχαιολογικές δραστηριότητες Βέλγων στην Ελλάδα είχαν ξεκινήσει από τις αρχές του 20ού αιώνα, κυρίως σε συνεργασία με τη Γαλλική Σχολή Αθηνών. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80, η Σχολή αντιμετώπιζε προβλήματα. Τελικά, το 1999 η Βελγική Κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια διάσωσης των βελγικών αρχαιολογικών ερευνών στην Ελλάδα, ενέκρινε μια ετήσια επιχορήγηση για τη διοικητική μέριμνα της Σχολής.

Η Σχολή έχει συνδέσει το όνομά της με το Θορικό Αττικής, όπου πραγματοποιεί ανασκαφές εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ αρχαιολογικές έρευνες διενεργεί και στις περιοχές Τιτάνη κοντά στην Κόρινθο και Σίσι στην Κρήτη.

Η Σχολή φιλοξενεί επίσης βιβλιοθήκη με βελγικές εκδόσεις περί ελληνικής αρχαιολογίας. 

Το 2007, νέος διευθυντής της Σχολής ορίστηκε ο Δρ. Στίβεν Σέτενς, πρώην συνεργάτης του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών και επίκουρος καθηγητής στο Ινστιτούτο Γεωαρχαιολογίας και Βιοαρχαιολογίας στο Άμστερνταμ. Από τον Μάιο 2012, διευθυντής είναι ο Jan Driessen. 

Η Βελγική Σχολή Αθηνών Βρίσκεται στην οδό Αναγνωστοπούλου, στο Κολωνάκι.

## Βιβλιογραφία
* Κόρκα, E. κ.α., *Ξένες αρχαιολογικές σχολές στην Ελλάδα: 160 χρόνια*, Αθήνα 2005

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα της Βελγικής Σχολής Αθηνών

Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα