open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γέφυρα της Γκρενέλ

Η **γέφυρα Γκρενέλ-Καντέ-ντε-Σωμύρ** (Γαλλικά:  Le pont de Grenelle-Cadets-de-Saumur), με παλαιότερη ονομασία  **γέφυρα της Γκρενέλ,** είναι γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό Σηκουάνα στο Παρίσι της Γαλλίας. Συνδέει το 15ο με το 16ο διαμέρισμα, διασχίζοντας το νησάκι Ιλ ω Σίνι στην νότια άκρη του, όπου υψώνεται ένα αντίγραφο του Αγάλματος της ελευθερίας.  

Η γέφυρα κατασκευάστηκε το 1966 - 1968, αντικαθιστώντας παλαιότερη γέφυρα που προϋπήρχε από το 1827.  

Η περιοχή εξυπηρετείται από τους σταθμούς μετρό Μιραμπώ και Σαρλ Μισέλ.

## Προέλευση του ονόματος
Το αρχικό όνομα της γέφυρας προήλθε από την πεδιάδα της Γκρενέλ, που έδωσε το όνομα και σε ένα χωριό στην περιοχή που το 1860 ενσωματώθηκε στο 15ο διαμέρισμα του Παρισιού.Στις 18 Ιουνίου 2016, η Γέφυρα της Γκρενέλ μετονομάστηκε σε «Γέφυρα Γκρενέλ-Καντέ-ντε-Σωμύρ» σε ανάμνηση των υπερασπιστών των γεφυρών του Λίγηρα τον Ιούνιο του 1940, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία
[μικρογραφία|Η γέφυρα Γκρενέλ πίσω από το αντίγραφο του [Άγαλμα της Ελευθερίας|Αγάλματος της Ελευθερίας]]
Η γέφυρα είναι κατασκευασμένη από χάλυβα. Αποτελείται από δύο κύρια μεταλλικά τμήματα 85 μέτρων, που διασχίζουν τον Σηκουάνα, ένα τμήμα 20 μέτρων πάνω από το νησάκι Ιλ ω Σίνι και δύο τμήματα  από σκυρόδεμα 15 μέτρων, που διασχίζουν τις αποβάθρες στη δεξιά όχθη και στην αριστερή όχθη. Το συνολικό μήκος της γέφυρας είναι 220 μέτρα, το πλάτος της 30 μέτρα (22 μέτρα για το οδόστρωμα και 8 μέτρα για τα δύο πεζοδρόμια). 

Στην εικόνα αριστερά, θέση της γέφυρας στον Σηκουάνα.

## Ιστορικό
[αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η γέφυρα Γκρενέλ στο νότιο άκρο του νησιού [Ιλ ω Σίνι (Παρίσι)|Ιλ ω Σίνι]]
Στη θέση της γέφυρας Γκρενέλ έχουν κατασκευαστεί τρεις διαδοχικές γέφυρες.

* Η πρώτη γέφυρα της Γκρενέλ κατασκευάστηκε το 1827 κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της περιοχής Μπωγκρενέλ και ήταν ξύλινη. Η γέφυρα ήταν ανοιχτή για πεζούς και άμαξες, αλλά υπήρχαν διόδια που κυμαίνονταν από 5 λεπτά  για πεζούς έως 25 λεπτά για άμαξα με δύο άλογα και, για τα ζώα, 1 λεπτό για τους χοίρους, πρόβατα ή αίγες, 2 λεπτά για ημίονους και 5 λεπτά για άλογα, βόδια ή αγελάδες. Το 1873, αυτή η γέφυρα κατέρρευσε εντελώς.

* Ένα χρόνο αργότερα, το 1874 κατασκευάστηκε μια νέα γέφυρα από χυτοσίδηρο με έξι καμάρες, τρεις σε κάθε πλευρά του νησιού Ιλ ω Σίνι. Όμως ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα η γέφυρα δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στη διαρκώς αυξανόμενη κυκλοφορία της περιοχής.

* Η σημερινή γέφυρα. Το έργο αντικατάστασης της γέφυρας Γκρενέλ αποφασίστηκε διαδοχικά μεταξύ 1959-1961 και 1962-1964, συγχρόνως με έργα ανάπλασης των παρόχθιων ζωνών της περιοχής. Οι εργασίες ανοικοδόμησης της γέφυρας πραγματοποιήθηκαν από το 1966 έως το 1968.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η γέφυρα της Γκρενέλ  (γαλλικά)

Γκρενελ
Ιωάννα Ελισάβετ του Νάσσαου-Χάνταμαρ

Η **Ιωάννα Ελισάβετ του Νάσσαου-Χάνταμαρ** (*Joanna Elizabeth von Nassau-Hadamar*, 17 Ιανουαρίου 1619 - 2 Μαρτίου 1647) ήταν κόρη του Ιωάννη Λουδοβίκου του Νάσσαου-Χάνταμαρ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου στο Ντίλενμπουργκ, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Ιωάννη Λουδοβίκου του Νάσσαου-Χάνταμαρ και της Ούρσουλας του Λίππε-Ντέτμολντ.

Στις 10 Αυγούστου 1642 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Άνχαλτ-Χαρτσγκερόντε στο Μπύκεμπουργκ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*τον Γουλιέλμο Λουδοβίκο (1643-1709), παντρεύτηκε (1) την Ελισάβετ Αλβερτίνη του Ζολμς-Λάουμπαχ. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) την Σοφία Αυγούστα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Άννα Ούρσουλα (1645-1647).
*την Ελισάβετ Καρλόττα (1647-1723), παντρεύτηκε (1) τον Γουλιέλμο Λουδοβίκο του Άνχαλτ-Κέτεν, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά· και (2) τον Αύγουστο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ, που απέκτησαν 5 παιδιά.

Απεβίωσε στις 2 Μαρτίου 1647 στο Χαρτσγκερόντε σε ηλικία 28 ετών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές
* http://genealogy.euweb.cz/nassau/nassau11.html


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Ιωάννης Λάμπρου

Ο **Ιωάννης Λάμπρου** (1899-1976), του Παναγιώτη, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Σάμου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1899. Υπηρέτησε ως πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου και διευθυντής του Γενικού Νοσοκομείου Σάμου.

Στις εκλογές του 1946 εκλέχθηκε βουλευτής με το Λαϊκό Κόμμα. Ειδικότερα, στις εκλογές εκείνες ήταν υποψήφιος με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και συγκέντρωσε 3.753 ψήφους.

Λίγους μήνες αργότερα, στις 4 Δεκεμβρίου 1946, ο Λάμπρου προσχώρησε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Σπύρου Μαρκεζίνη και στις 10 Φεβρουαρίου 1947 προσχώρησε στο Νέο Κόμμα (βλ. σελ. 107 στο Μητρώο της Βουλής).

Ήταν ιδρυτής και πρόεδρος του Πανσαμιακού Αθλητικού Συλλόγου.

Απεβίωσε στη Νέα Σμύρνη στις 29 Σεπτεμβρίου 1976 και κατέλιπε τη σύζυγό του και έναν γιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές Σάμου
Άμβλαδα

Τα **Άμβλαδα** (αρχ. ελλ. *Ἄμβλαδα*) ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας στην Πισιδία-Λυκαονία, κοντά στα σύνορα με τη Φρυγία, στα νοτιοδυτικά της Απολλωνίας.

Τα Άμβλαδα ήταν αποικία των Λακεδαιμονίων. Καθώς αναφέρει ο Στράβων, το κρασί των Αμβλάδων ήταν περίφημο και *«προς διαίτας ιατρικάς επιτήδειον»*. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή ήταν αυτόνομη και τον 2ο αιώνα μ.Χ. (ρωμαϊκή δυναστεία Αντωνίνων κ.ε.) έκοψε τα χάλκινα νομίσματα που διασώθηκαν μέχρι σήμερα, με την επιγραφή «ΑΜΒΛΑΔΕΩΝ» ή «ΑΜΒΛΑΔΕΩΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ» και παραστάσεις σχετικές με τον Ηρακλή, την Κυβέλη ή τη Νέμεσι. Κατά τη βυζαντινή εποχή τα Άμβλαδα έγιναν έδρα Ορθόδοξης επισκοπής, που υπαγόταν στον μητροπολίτη Ικονίου, αργότερα και Ρωμαιοκαθολικής επισκοπής, που υπαγόταν στον Λατίνο μητροπολίτη Λυκαονίας. Τα Άμβλαδα ερημώθηκαν τον 13ο αιώνα. Τα ελάχιστα ερείπιά της σώζονται κοντά στο σημερινό Χισάρτεπε της Τουρκίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 681

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Πισιδίας
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Ιωάννης Αμβροσίου

Ο **Ιωάννης Αμβροσίου** (γενν. 1794) ήταν Έλληνας έμπορος στην Οδησσό, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και πολιτικός παράγοντας στην πρώτη περίοδο της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821.

Ο Αμβροσίου γεννήθηκε στο χωριό Δροβολοβό των Καλαβρύτων. Νεός ακόμη μετανάστευσε στην Οδησσό σε αναζήτηση εργασίας και γρήγορα εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικούς εμπόρους της πόλεως. Παραλλήλως διατηρούσε επικοινωνία αλληλογραφίας με τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Αλέξανδρο Υψηλάντη και την Οικογένεια Κουντουριώτη. Υπήρξε έτσι ένας από τους πρώτους Έλληνες που μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία και συνέβαλε με διάφορους τρόπους στην οργάνωσή της. Το 1819 ο Κυριάκος Καμαρηνός επισκέφθηκε την Οδησσό με εντολή από τον Πετρόμπεη να εξακριβώσει την πηγή της Φιλικής Εταιρείας και τότε ο Αμβροσίου προσπάθησε να τον πείσει να επιστρέψει στη Μάνη.

Σύμφωνα με το περιοδικό *[[Ερμής ο Λόγιος|Λόγιος Ερμής]]* ο Ιωάννης Αμβροσίου προσέφερε αξιόλογα χρηματικά ποσά για την έκδοση διάφορων έργων. Στις 26 Μαρτίου 1821 έστειλε επιστολή προς τους αδελφούς Κουντουριώτη, με την οποία τους διαβεβαίωνε ότι «τα εταιρικά πράγματα [δηλαδή η κίνηση προς την επανάσταση] είναι βάσιμα και προστατεύονται δια της δεξιάς του Υψίστου». Ακόμα, προέτρεπε τους Έλληνες να έχουν ομόνοια και «σέβας προς το θείον, ίνα τούτο παράσχη το ύψιστον των αγαθών, την ελευθερίαν». Μετά τη διάλυση της Φιλικής Εταιρείας το 1821, ο Αμβροσίου επέστρεψε στην Πελοπόννησο και αναμείχθηκε στα πολιτικά πράγματα. Τα πολύτιμα όμως (ως ιστορική πηγή) έγγραφά του χάθηκαν στο αρχείο του Φωτάκου και δεν δημοσιεύθηκαν στο τέλος των *Βίων Πελοποννησίων ανδρών*.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 714

Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Αμγκά

Ο **Αμγκά** (ρωσ. Амга, γιακουτ. Амма) είναι μεγάλος ποταμός της ανατολικής ασιατικής Ρωσίας, στη Γιακουτία. Το μήκος του ποταμού είναι 1.462 χιλιόμετρα και αποτελεί τον μεγαλύτερο και σημαντικότερο παραπόταμο του ποταμού Αλντάν.

## Ρους
Ο Αμγκά πηγάζει στο Υψίπεδο Αλντάν και σχηματίζει το ανατολικό όριο του Υψιπέδου του Λένα. Εκβάλλει στον Αλντάν από τα αριστερά, μερικά χιλιόμετρα δυτικά της κωμοπόλεως Χαντύγκα. Η έκταση της λεκάνης απορροής του Αμγκά ανέρχεται σε 69.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η μέση παροχή νερού του σε 178 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Ο Αμγκά παγώνει συνήθως στα μέσα Οκτωβρίου και παραμένει παγωμένος μέχρι τον Μάιο. Το καλοκαίρι ωστόσο είναι πλωτός σε μήκος 440 χιλιομέτρων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 719

Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Κατηγορία:Δημοκρατία των Σαχά
Φλορεντίνο Αμεγκίνο

Ο **Φλορεντίνο Αμεγκίνο** (, 19 Σεπτεμβρίου 1853 – 6 Αυγούστου 1911) ήταν Αργεντινός φυσιοδίφης, παλαιοντολόγος, ανθρωπολόγος και ζωολόγος, του οποίου οι ανακαλύψεις απολιθωμάτων στις πάμπες της Αργεντινής, ιδίως την Παταγονία, υπήρξαν εξίσου σημαντικές με όλες όσες έγιναν στις δυτικές ΗΠΑ ολόκληρο τον ύστερο 19ο αιώνα. Από κοινού με τους δύο αδελφούς του, τον Κάρλος και τον Χουάν, ο Φλορεντίνο Αμεγκίνο ήταν μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες που θεμελίωσαν τη νοτιοαμερικανική παλαιοντολογία.

Από το 1887 μέχρι τον θάνατό του, ο Φ. Αμεγκίνο ήταν αφοσιωμένος στη μελέτη των απολιθωμένων θηλαστικών της Παταγονία, με την πολύτιμη υποστήριξη του μικρότερου αδελφού του Κάρλος (1865-1936).

## Βιογραφία
Ο Φλορεντίνο Αμεγκίνο γεννήθηκε στο Λουχάν, πόλη κοντά στο Μπουένος Άιρες, και ήταν γιος Ιταλών μεταναστών. Ο Φλορεντίνο υπήρξε αυτοδίδακτος φυσιοδίφης και δημιούργησε μία από τις μεγαλύτερες συλλογές απολιθωμάτων σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή. Αυτή του χρησίμευσε ως βάση για πολλές γεωολογικές και παλαιοντολογικές μελέτες. Ο Αμεγκίνο ήταν ένας από τους κυριότερους πρωτοπόρους στην ανάπτυξη της φυλογενέσεως και της παλαιοντολογικής προσεγγίσεως στην εξελικτική βιολογία. Διερεύνησε επίσης την πιθανή παρουσία του προϊστορικού ανθρώπου στις πάμπες και προέβη σε αρκετούς αμφιλεγόμενους ισχυρισμούς σχετικώς με την προέλευση των ιθαγενών της Νότιας Αμερικής. Κάποτε ο Δομίνγκο Φαουστίνο Σαρμιέντο, Πρόεδρος της Αργεντινής από το 1868 έως το 1874, χαρακτήρισε τον Φλορεντίνο Αμεγκίνο ως «έναν συμπατριώτη μας... ...που κανείς δεν τον γνωρίζει εδώ, αλλά θαυμάζεται από σοφούς σε όλο τον κόσμο».

Το έργο του *Οι αρχαίοι άνθρωποι του Ρίο δε λα Πλάτα* εκδόθηκε το 1878. Το *Φυλογονία* (1884) ήταν ένα θεωρητικό σύγγραμμα που ανέπτυσσε μία εξελικτική σύλληψη στο πνεύμα του λαμαρκισμού και οδήγησε στη θεμελίωση της ζωολογικής ταξινομικής πάνω σε μαθηματικές βάσεις. Αργότερα έγινε διευθυντής του Τμήματος Ζωολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα, το οποίο τον ανεκήρυξε επίτιμο διδάκτορα, και έγινε μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Αργεντινής.

Ο Φ. Αμεγκίνο συνεργάσθηκε με τον Φρανσίσκο Μορένο, ιδρυτή και διευθυντή του Μουσείου του Λα Πλάτα. Ο Αμεγκίνο εμπλούτισε το τμήμα Παλαιοντολογίας του Μουσείου με τη δική του συλλογή, την οποία πώλησε στην τοπική αυτοδιοίκηση της περιοχής για τον σκοπό αυτόν. Μόλις ένα έτος αργότερα, το σημαντικότερο ίσως έργο του δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών: ήταν το *Απολιθώματα θηλαστικών στην Αργεντινή Δημοκρατία*, που αποτελείτο από 1.028 σελίδες και μια συλλογή χαρτών. Αυτή η συνεισφορά στη γνώση των απολιθωμένων θηλαστικών της χώρας βραβεύθηκε με το χάλκινο μετάλλιο της Παγκόσμιας Εκθέσεως των Παρισίων του 1889.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Doctor Florentino Ameghino, 1854–1911 (στην ισπανική γλώσσα)
* Florentino Ameghino: su vida y sus obras (στην ισπανική)
* 
* 
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 719

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Παλαιοντολόγοι
Κατηγορία:Φυσιοδίφες
Κατηγορία:Αργεντινοί βιολόγοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Θεωρός

Ο **θεωρός** στην Αρχαία Ελλάδα ήταν ιερός πρεσβευτής, αγγελιαφόρος που στελνόταν από την πόλη-κράτος που επρόκειτο να διοργανώσει Πανελλήνιους Αγώνες ή Εορτές. Τους θεωρούς υποδέχτηκαν και φιλοξενούσαν οι θεωροδόκοι. Οι θεωροί ήταν κάτι σαν «παρατηρητές», απεσταλμένοι της πόλης-κράτους τους για να συμβουλευτούν μαντεία, να δώσουν προσφορές σε διάσημα ιερά ή να παρευρεθούν σε εορτές.

Η υπηρεσία τους ονομαζόταν «θεωρία». Αρχικά πιστεύεται ότι οι θεωροί ήταν αρμόδιοι για την επίβλεψη των αγώνων ή των εορτών που παρακολουθούσαν. Με την πάροδο του χρόνου ο ρόλος τους εξελίχθηκε ώστε να είναι πολύ πιο σημαντικός κατά την ετοιμασία και εκτέλεση των εκδηλώσεων. Οι θεωροί αντιμετωπίζονταν περίπου ως ιερές μορφές και με πολύ σεβασμό. Εκτός από την υποδοχή τους από τον καθορισμένο οικοδεσπότη (θεωροδόκο) σε κάθε πόλη στην οποία ταξίδευαν, τους δίνονταν και άλλα ειδικά προνόμια. Έτσι, λάμβαναν μέρος σε πολλές από τις ιερές τελετές ή τις θυσίες για την εκδήλωση, και είχαν τις δικές τους τιμητικές θέσεις για να παρακολουθήσουν τον αγώνα ή την γιορτή. Στις σημαντικές τους αρμοδιότητες συγκαταλεγόταν και η εκτέλεση θυσίας. Η πόλη-κράτος που τον έστελνε διέθετε αρκετά χρήματα για να πραγματοποιήσει ο θεωρός την απαραίτητη θυσία.

Αυτοί που επιλέγονταν ως θεωροί προέρχονταν από τις ελίτ της πόλης-κράτους τους. Ήταν εξέχοντα μέλη της κοινωνίας, ώστε να είναι διασφαλισμένο ότι θα δώσουν καλή εντύπωση και θα χειριστούν κατάλληλα την αποστολή τους. Συνήθως επιλέγονταν τρεις από κάθε πόλη-κράτος για κάθε εκδήλωση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιοι Αγώνες
Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Καντίρ Μισίρογλου

Ο **Καντίρ Μισίρογλου** (*Kadir Mısıroğlu*, Πλάτανα Τραπεζούντας, 24 Ιανουαρίου 1933 - Κωνσταντινούπολη, 5 Μαΐου 2019) ήταν Τούρκος συγγραφέας, δικηγόρος και πολιτικός.

Ήταν γνωστός για τις αντι-Κεμάλιστικές απόψεις του. Είπε σε ομιλία του: ¨Με κοροϊδεύουν αλλά μακάρι να ... είχαν νικήσει οι Έλληνες. Ούτε το χαλιφάτο θα είχε καταστραφεί. Ούτε η σαρία θα είχε καταργηθεί. Ούτε οι μεντρεσέδες θα διαλύονταν. Ούτε θα κρεμούσαν χοτζάδες. Τίποτε δεν θα συνέβαινε¨.

O πρόεδρος του ΚΕΔ Ντεβλέτ Μπαχτσελί στην ομιλία που έκανε στην κοινοβουλευτική του ομάδα, αντιδρώντας στις δηλώσεις του Καντίρ Μισίρογλου δήλωσε: ¨Είναι ντροπιαστικό να υπάρχουν κάποιοι που για να κακολογήσουν τον εθνικό αγώνα, δηλώνουν «Μακάρι να είχαν νικήσει οι Έλληνες». Aυτοί έχουν ως επάγγελμα να βρίζουν τον Ατατούρκ¨.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι λογοτέχνες
Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Αμεινίας ο Θηβαίος

Ο **Αμεινίας ο Θηβαίος** (ή **Αμινίας**) ήταν αρχαίος Έλληνας επικός και σατυρικός ποιητής, που έζησε κατά την αλεξανδρινή εποχή. Τα σατυρικά του δράματα παίχθηκαν στον καιρό του με επιτυχία, αλλά σύντομα μετά λησμονήθηκαν. Τα έργα αυτά είχαν εξασφαλίσει στον δημιουργό τους νίκες και διακρίσεις κατά τη διάρκεια διάφορων θρησκευτικών εορτών της αρχαίας Ελλάδας, όπως τα Χαριτήσεια στον Ορχομενό και τα Αμφιαράεια στον Ωρωπό. Ο Αμεινίας ο Θηβαίος, καθώς και οι σύγχρονοί του δημιουργοί Σοφοκλής ο νεώτερος και Δωρόθεος ο Ταραντίνος, έγιναν γνωστοί από μία επιγραφή της 245ης Ολυμπιάδας (200 π.Χ.), που ανακαλύφθηκε στον Ορχομενό.

## Πηγές
* Πετρής, Τάσος Ν.: Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 722

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες δραματικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σατιρικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Γεώργιος Αθ. Μούτσιος

Ο **Γεώργιος Αθ. Μούτσιος** (1926-2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής και υφυπουργός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πρώτη Σερρών στις 2 Απριλίου 1926. 

Πατέρας του ήταν ο ιατρός και πολιτευτής των Σερρών στις εκλογές του 1926 , ο βενιζελικός Αθανάσιος Μούτσιος, ο οποίος εκτελέστηκε από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ τον Σεπτέμβριο του 1944. 

Ο Γεώργιος σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ και ήταν δικηγόρος παρ' εφέταις στη Θεσσαλονίκη.

Εξελέγη βουλευτής στον Δήμο Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 και του 1981 στην Α΄ Θεσσαλονίκης..

Υπηρέτησε ως υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Καραμανλή από τις 28 Νοεμβρίου 1977 ως τις 10 Μαΐου 1980 και στην κυβέρνηση Ράλλη από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.

Τα τελευταία χρόνια διέμενε στην Καλαμαριά. Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 18 Φεβρουαρίου 2015. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Τσακμάνη, κόρη του Σεραφείμ Τσακμάνη, πρώην βουλευτή Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών
Μαρία της Οράγγης-Νάσσαου

Η **Μαρία της Οράγγης-Νάσσαου** (*Maria von Orange-Nassau*, 5 Σεπτεμβρίου 1642 - 20 Μαρτίου 1688) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Ερρίκου της Οράγγης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1642 στη Χάγη, και ήταν τo νεότερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Ερρίκου της Οράγγης και της Αμαλίας του Ζολμς-Μπράουνφελς.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1666 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Ερρίκο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμερν-Κάιζερσλαουτερν, στο Κλίβε. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε από πνευμονία στις 20 Μαρτίου 1688 στο Κάστρο Ορανίενχοφ της Ρηνανίας-Παλατινάτου σε ηλικία 45 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου του Ζίμμερν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1666 τον Λουδοβίκο-Ερρίκο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμερν-Κάιζερσλαουτερν. Δεν έκαναν παιδιά.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές
*''De kinderen van Prins Willem „de Zwijger“ (1533–1584) van Oranje-Nassau Prins van Oranje in 1544.'' 
*Wil Tiemes: ''Maria prinses van Oranje (1642–1688).'' In: *Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.* 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Σταύρος Καρατζάς

Ο **Σταύρος Καρατζάς** (1906-1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως δήμαρχος Καλαμαριάς από το 1951 έως το 1964, υπηρετώντας επί τρεις συναπτές θητείες. Ανήκε πολιτικά στην κεντροδεξιά, όχι όμως στην ΕΡΕ.

Γεννήθηκε στο Μαρμαρά το 1906 και σπούδασε νομικά.

Εξελέγη δήμαρχος για πρώτη φορά το 1951 με ποσοστό 70% των ψήφων. Το 1954 εγκαινίασε τη Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Καλαμαριάς. Την ίδια χρονιά επανεξελέγη ως φιλελεύθερος για μία δεύτερη θητεία, με 4.783 ψήφους έναντι 2.293 για τον Ανδρεάδη. Στις εκλογές του 1959 ο Καρατζάς θριάμβευσε για άλλη μία φορά, λαμβάνοντας 6.757 ψήφους έναντι 3.799 για το συνδυασμό "Αλλαγή".

Απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1982.
Μετά τον θάνατό του δόθηκε το όνομά του σε δρόμο της Καλαμαριάς και στήθηκε η προτομή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Καλαμαριάς
Δημοσθένης Αμπατζόπουλος

Ο **Δημοσθένης Αμπατζόπουλος** (1893-1957) του Ιωάννη, ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Θεσσαλονίκης και Κιλκίς. Επίσης, για βραχύβια θητεία ήταν και Νομάρχης Κιλκίς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1893 και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Θεσσαλονίκης στην δεύτερη κατανομή το 1926 με το κόμμα Ένωσις Φιλελευθέρων, λαμβάνοντας 2.080 ψήφους. Στις εκλογές του 1933 επανεξελέγη  βουλευτής Θεσσαλονίκης αλλά η εκλογή του ακυρώθηκε στις 23 Μαΐου της ίδιας χρονιάς.

Από τις 6 Σεπτεμβρίου 1944 ως τις 7 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς διατέλεσε Νομάρχης Κιλκίς.

Εξελέγη ξανά βουλευτής Κιλκίς το 1935 και το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα λαμβάνοντας 4.427 ψήφους.

Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 25 Φεβρουαρίου 1957 και κηδεύτηκε την επομένη στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Μαριόγκα.

## Πηγές
* Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Κιλκίς
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές Κιλκίς
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Οικογένεια Λεμού

Η **οικογένεια Λεμού** είναι μια σημαντική ελληνική οικογένεια πλοιοκτητών η οποία ασχολείται επαγγελματικά με τη ναυτιλία από τον 18ο αιώνα. Η οικογένεια από την Καρδαμύλη της Μάνης. Το αρχικό επώνυμο της οικογένειας κατά την παραμονή τους στην Μάνη ήταν το Λεμάκη. Ωστόσο, εν μέσω της αποδημίας της οικογένειας από τη Μάνη στη Χίο, η οικογένεια άλλαξε το επώνυμο της σε Λεμός για να μην εντοπιστεί. Από το 1860 έως το 1914 η οικογένεια είχε στην κατοχή της 52 εμπορικά πλοία.

## Ιστορικά στοιχεία για την οικογένεια

* Το 1905, ο καπετάνιος Χρήστος Μ. Λεμός ήταν συνιδιοκτήτης και καπετάνιος του ατμόπλοιου Μαριέττα Ράλλη, το οποίο είναι το πρώτο ατμόπλοιο που ανήκε σε ναυτικούς από τις Οινούσσες.
* Σε αναγνώριση της συνεισφοράς της οικογένειας στην πολεμική προσπάθεια, η οικογένεια Λεμού παρέλαβε ένα από τα 100 πλοία *[[Λίμπερτυ]]* που παραχωρήθηκαν από τις ΗΠΑ σε Έλληνες πλοιοκτήτες. Τα πλοία Λίμπερτυ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην άνοδο του ελληνικού εμπορικού ναυτικού μετά τον Β΄ ΠΠ. 
* Άλλος ένας σημαντικός εκπρόσωπος της οικογένειας στη ναυτιλία είναι ο καπετάνιος Λέων Γ. Λεμός, ιδρυτής της Efploia Shipping. Ήταν ένας από τους πιο καταξιωμένους Έλληνες πλοιοκτήτες της δεκαετίας του 1970 και του 1980. 
* Αφού πούλησε 15 από τα 17 εμπορικά πλοία του το 1980, ο κ. Λεμός επέστρεψε στην αγορά το 1985 παραγγέλνοντας 10 μπαλκ κάριερ από την Hyundai Heavy Industries.
* Τα περισσότερα μέλη της οικογένειας Λεμού ζουν στην Ελλάδα. Ωστόσο, σημαντικό μέρος των μελών της οικογένειας ζουν σε πανάκριβα σπίτια αξίας πολλών εκατομμυρίων λιρών στο Μέιφερ και το Σεντ Τζονς Γουντ του Λονδίνου.

## Παραπομπές


Λεμου
Μαργαρίτα Μάσα

Η **Μαργαρίτα Εουστάκια Μάσα Παράδα** (*Margarita Eustaquia Maza Parada*, 29 Μαρτίου 1826 - 2 Ιανουαρίου 1871) ήταν γνωστή ως Μαργαρίτα Μάσα ντε Χουάρες καθώς ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Μπενίτο Χουάρες.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1826 στην Οαχάκα, και ήταν κόρη του Γενοβέζου γεωργού Αντόνιο Μάσα και της Πέτρα Παράδα Σιγουένσα. Η αδερφή του Μπενίτο Χουάρες, Χοσέφα, εργάστηκε ως υπηρέτρια στην οικία των Μάσα-Παράδα. 

Ο Χουάρες είχε στενή σχέση με την οικογένεια Μάσα, και επίσης γνώριζε την Μαργαρίτα από την στιγμή που γεννήθηκε, καθώς ήταν 20 ετών μεγαλύτερος από αυτήν.

Στις 31 Ιουλίου 1843 σε ηλικία 17 ετών η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Μπενίτο Χουάρες στο Σαν Φελίπε Νέρι της Οαχάκα. Μαζί απέκτησαν 12 παιδιά από τα οποία μόνο τα επτά έζησαν μέχρι την ενηλικίωση τους.

Πέθανε από καρκίνο στις 2 Ιανουαρίου 1871 στην Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 44 ετών.

## Παραπομπές
*Mendieta Alatorre, Angeles. *Margarita Maza de Juárez: Antología, iconografía y efemérides*. Mexico City 1972.
*Velasco Pérez, Carlos. *Margarita Maza de Juárez: Primera dama de la nación*. Oaxaca 1986.


Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Μπρεσουίρ

Το **Μπρεσουίρ** (Γαλλικά: Bressuire) είναι κοινότητα στη δυτική-κεντρική Γαλλία, στο νομό Ντε-Σεβρ, του οποίου είναι μία από τις δύο υπονομαρχίες (η δεύτερη είναι το Παρτεναί), στην περιοχή Νέα Ακουιτανία.

Η πόλη βρίσκεται στα βόρεια του νομού, σε υπερυψωμένη τοποθεσία με θέα στον ποταμό Ντολό, παραπόταμο του Αρζαντόν. Ο πληθυσμός στην απογραφή του 2017 ανέρχονταν σε 19.519 κατοίκους και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 30.715 κατοίκους (2009).

Οι κάτοικοι ονομάζονται Μπρεσουιραί (ζ). 

## Τοπωνυμία
Το όνομα Bressuire προέρχεται από δύο όρους, το Berg (λόφος) και το Durum (φρούριο). Αυτά τα δύο συνδέονται με το όνομα «Berzoriacum» που καταγράφηκε το 1029 και «Bercorium» από την αρχή της εποχής των Σταυροφοριών το 1095. Το όνομα Μπρεσουίρ ορίζει έτσι ένα φρούριο σε λόφο. 

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο του Μπρεσουίρ
Το Μπρεσουίρ χρονολογείται από την κελτική εποχή και βρισκόταν στο σταυροδρόμι σημαντικών οδικών αρτηριών κατά τη διάρκεια της Γαλατο-ρωμαϊκής περιόδου. Τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη της πόλης, γύρω από το εκκλησάκι του Σαιν-Συπριέν, χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα.

Το μεσαιωνικό Μπρεσουίρ (Castrum Berzoriacum) ανήκε στους υποκόμητες του Τουάρ και περιλάμβανε, τον 10ο αιώνα, τρεις ενορίες: της Νοτρ Νταμ (Παναγίας), του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Νικολάου. Η ενορία του Αγίου Νικολάου, που έκτοτε εξαφανίστηκε, βρισκόταν μέσα στα τείχη του κάστρου και ανήκε στο αβαείο του Σαιν-Ζουέν-ντε-Μαρν.

Μεταξύ των καταστροφών που υπέστη πολλές φορές η πόλη, είναι η κατάληψή της από τους Άγγλους κατά τον Εκατονταετή πόλεμο και η επακόλουθη λεηλασία από τα γαλλικά στρατεύματα υπό τον ντυ Γκεκλέν το 1370.  

Κατά το παλαιό καθεστώς της Γαλλίας, το Μπρεσουίρ ήταν μέρος της επαρχίας Πουατού.

## Αξιοσημείωτα κτίρια
μικρογραφία|250x250εσ|Η εκκλησία του Σαιν-Συπριέν
Κτίρια αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στο Μπρεσουίρ:

* η εκκλησία της Νοτρ-Νταμ, η οποία χρονολογείται κυρίως από τον 12ο και τον 15ο αιώνα και έχει έναν επιβλητικό πύργο της Αναγεννησιακής περιόδου.
* το κάστρο, χτισμένο τον 11ο αιώνα από τους άρχοντες του Μπωμόν, υποτελείς του υποκόμητα του Τουάρ, με τάφρους και τείχη. Πρόσφατα ανακαινισμένο, έχει νεο-γοτθικό στιλ, υπάρχουν τα ερείπια των τειχών, μέρος του ακρόπυργου και μερικά απομεινάρια των προμαχώνων. Το σύνολο αποτελεί το καλύτερο συγκρότημα φεουδαρχικών ερειπίων στο Πουατού. 
* η παλιά εκκλησία του Σαιν-Συπριέν (10ος αιώνας) και η κρύπτη της, χαρακτηρισμένο ιστορικό μνημείο από το 1937.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας Μπρεσουίρ (γαλλικά)

Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας
Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 1994

**Στις 23 Ιουνίου 1994** **διεξήχθησαν οι [[Λευκορωσία|Λευκορωσικές]] προεδρικές εκλογές.** Ολοκληρώθηκαν σε δύο γύρους, με τον 2ο γύρο στις 10 Ιουλίου. Ήταν οι πρώτες εθνικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στη Δημοκρατία της Λευκορωσίας, που διαδέχθηκε τη ΣΣΔ της Λευκορωσίας το 1991. Οι εκλογή του Προέδρου έγινε σύμφωνα με το Σύνταγμα που τέθηκε σε ισχύ τον Μάρτιο του 1994. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον Αλεξάντερ Λουκασένκο, ο οποίος συγκέντρωσε το 80,6% των ψήφων στο δεύτερο γύρο. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 79,0% στον πρώτο γύρο και 70,6% στον δεύτερο.

## Αποτελέσματα

### Αποτελέσματα ανά περιφέρεια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
Διηπειρωτικό κύπελλο 2000

Το **Διηπειρωτικό Κύπελλο 2000** ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που διεξήχθη στις 28 Νοεμβρίου 2000 μεταξύ της ισπανικής Ρεάλ Μαδρίτης, νικήτρια του Τσάμπιονς Λιγκ και της Μπόκα Τζούνιορς, νικήτρια του Κόπα Λιμπερταδόρες. Ο αγώνας έγινε στο Εθνικό Στάδιο του Τόκιο.

Νικήτρια αναδείχθηκε για δεύτερη φορά η Μπόκα Τζούνιορς.

Ο Μαρτίν Παλέρμο πήρε το βραβείου του πολυτιμότερου παίκτη.

## Αγώνας

## Γήπεδο
[σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Yamazaki-nabisco-Cup_final_2004.jpg|αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Το Εθνικό Στάδιο του [Τόκιο, φιλοξένησε τον τελικό]]

Κατηγορία:Διηπειρωτικό Κύπελλο ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2000
Ύβλα η Ηραία

Η **Ύβλα η Ηραία** (, ) ήταν αρχαία πόλη της Σικελίας. Η τοποθεσία της ήταν στη σημερινή *Ibla*, στην *κοινότητα* της Ραγκούζα. Υπήρχαν τουλάχιστον τρεις (και πιθανώς έως και πέντε) πόλεις με το όνομα «Ύβλα» στη Σικελία, οι οποίες συχνά συγχέονται μεταξύ τους και μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο να διακριθούν. 

## Ιστορία
Η Ύβλα η Ηραία ονομάζεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο «», σε διάκριση με την Ύδρα Μεγίστη, και της δίνεται το προσωνύμιο «» ή «». Από τις πόλεις της Σικελίας που φέρουν το όνομα Ύβλα, είναι η λιγότερο γνωστή από αρχαίες πηγές. Δεν υπάρχει υπαινιγμός για αυτήν στον Παυσανία, ο οποίος διακρίνει τη «Μείζονα» από την «Ελάττονα», ούτε σε κανέναν άλλο γεωγράφο: βρίσκουμε όμως στα «Δρομολόγια» του Αντωνίνου μια πόλη Ύβλα, τοποθετημένη στον δρόμο από τις Συρακούσες προς το Ακράγαντα, που σίγουρα διαφέρει τόσο από τη Μείζονα Ύβλα, όσο και από την Ελάττονα (και από τα Μέγαρα Υβλαία και από την Ύβλα τη Γελεάτι που μπορεί να ταιριάζουν με αυτές), και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να είναι η τρίτη Ύβλα του Στεφάνου. Βρίσκεται 18 μίλια από τις Άκρες (σύγχρονο Palazzolo). (*Itinerarium Antonini Augusti,* σελ. 89, Χάρτης Πόιτινγκερ). Ένα απόσπασμα στο οποίο ο Κικέρων μιλά για μια πόλη που ονομάζεται «Ήρα», στη Σικελία (*ad Att.* ii. 1. § 5), πιστεύεται ότι αναφέρεται σε αυτήν την πόλη, αλλά η θεωρία αυτή είναι πολύ αμφίβολη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
Εστάδιο Σεντενάριο

Το **Εστάδιο Σεντενάριο** είναι ένα στάδιο στην Parque Batlle γειτονιά του Μοντεβιδέο, πρωτεύουσα της Ουρουγουάης, και χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες.  Το στάδιο κατασκευάστηκε μεταξύ 1929 και 1930 με σκοπό να φιλοξενήσει το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, αλλά και να αποτίσει φόρο τιμής για τα 100 χρόνια από το πρώτο σύνταγμα της Ουρουγουάης. Είναι στη λίστα της FIFA ως ένα από τα πιο κλασικά στάδια στον κόσμο. Στις 18 Ιουλίου 1983, ανακηρύχθηκε από τη FIFA ως το μοναδικό ιστορικό μνημείο του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου, το μοναδικό στο είδος του στον κόσμο.

Είναι η κύρια έδρα της Εθνικής ομάδας της Ουρουγουάης. Η Ουρουγουάη αποτελεί πάντα απειλή όταν αγωνίζεται στην έδρα της, πετυχαίνοντας σε σταθερή βάση νίκες απέναντι στις καλύτερες εθνικές ομάδες. Ακόμα και η πολυνίκης των Παγκοσμίων Κυπέλλων, Εθνική Βραζιλίας έχει επιτύχει μόνο 5 νίκες (1932, 1976, 2009, 2017, 2020).

## Χρήσεις
Εκτός από την Εθνική ομάδα της Ουρουγουάης, οποιαδήποτε ομάδα μπορεί να νοικιάσει το στάδιο για τους εντός έδρας αγώνες της. Η Πενιαρόλ έπαιζε όλους τους εντός έδρας αγώνες της από το 1933 έως και το 2016, η Νασιονάλ χρησιμοποιεί το στάδιο για ορισμένες διεθνείς αναμετρήσεις.

Συχνό φαινόμενο είναι οι άλλες ομάδες να νοικιάζουν το Σεντενάριο όταν πρόκειται να αναμετρηθούν με την Πενιαρόλ και την Νασιονάλ, τις δύο λαοφιλέστερες ομάδες της χώρας.

## Παγκόσμιο Κύπελλο 1930

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα σταδίου 

Κατηγορία:Εθνικά στάδια
Τσαρλς Σμιθ (καλαθοσφαιριστής, γενν. το 1975)

Ο **Τσαρλς Κορνίλιους Σμιθ** (αγγλικά: *Charles Cornelius Smith*, γενν. στις 22 Αυγούστου 1975) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ. Ήταν ο νικητής του Βραβείου Αλφόνσο Φορντ και επιλέχθηκε στη Δεύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα το 2005. 

## Κολεγιακή σταδιοδρομία
Σε κολεγιακό επίπεδο, ο Σμιθ ήταν αστέρας στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού με τους Νιου Μέξικο Λόμπος. 

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Σμιθ έπαιξε με τους Ντένβερ Νάγκετς, Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, Μαϊάμι Χιτ, Λος Άντζελες Κλίπερς και Σαν Αντόνιο Σπερς στο NBA. Ένας παραγωγικός σκόρερ, πρωταγωνίστησε σε ευρωπαϊκά εθνικά πρωταθλήματα με τους Μακεδονικό, Βίρτους Μπολόνια και Εφές. Με την ιταλική Σκαβολίνι Πέζαρο το 2005, κέρδισε το πρώτο Βραβείο Αλφόνσο Φορντ, καθώς ήταν ο κορυφαίος σκόρερ τη σεζόν 2004-05 της Ευρωλίγκα. 

Ονομάστηκε επίσης ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών του ULEB Cup (τώρα ονομάζεται EuroCup) τη σεζόν 2006–07, ενώ έπαιζε με την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης. Επέστρεψε στο Πρωτάθλημα Τουρκίας για τη σεζόν 2008–09, όταν υπέγραψε με την Εφές Πίλσεν. Μετακόμισε στην Ιταλία για τη σεζόν 2010–11, όταν υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τη Λοκομάτικα Ρόμα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Προφίλ στο acb.com (ισπανικά)
*Προφίλ στο euroleague.net
*Προφίλ στο nba.com
*Προφίλ  στο legabasket.it (ιταλικά)
*Προφίλ στο tblstat.net

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρόκφορντ Λάιτνινγκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 2001

**Στις 9 Σεπτεμβρίου 2001** **διεξήχθησαν οι [[Λευκορωσία|Λευκορωσικές]] προεδρικές εκλογές**. Κανονικά θα διεξάγονταν το 1999, όταν θα έληγε η πενταετής θητεία του Προέδρου που εξελέγη το 1994. Αντί αυτού, με τη συνταγματική τροποποίηση που εισήχθηκε το 1996, και εγκρίθηκε με το δημοψήφισμα του ίδιου έτους, η θητεία του Προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο παρατάθηκε για άλλα δύο χρόνια. 

Ο Λουκασένκο επανεκλέχθηκε από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας το 77,4% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 83,9%.  

## Αποτελέσματα

### Αποτελέσματα ανά όμπλαστ

## Εποπτεία
Οι εκλογές συνοδεύτηκαν από διαμαρτυρίες για πολυάριθμες παραβάσεις: ότι οι εκλογικές επιτροπές ενήργησαν παράνομα, ότι ο Λουκασένκο καταχράστηκε το αξίωμά του κατά την προεκλογική περίοδο, ότι οι εκλογές δεν ήταν ισότιμες για όλους τους υποψήφιους. Σχολιάστηκε ότι: το πολιτικό καθεστώς δεν είναι συνηθισμένο στην αντιπολίτευση και κάνει ότι μπορεί για να την εξοντώσει. Τα εκτελεστικά όργανα με εκτεταμένες δυνάμεις, που δεν έχουν εξισορροπηθεί με ανάλογους νομοθετικούς μηχανισμούς ελέγχου, επέτρεψαν να γίνουν πολλές αυθαίρετες αλλαγές στη διοργάνωση. Το νομοθετικό πλαίσιο δεν διασφάλισε την αντικειμενικότητα της εκλογικής επιτροπής, την ακεραιότητα της ψηφοφορίας, τη διαφάνεια στη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων και την ανάλυση των αποτελεσμάτων, τις ελεύθερες και δίκαιες συνθήκες κατά την προεκλογική περίοδο. Η ελευθερία που επιτράπηκε στους παρατηρητές των εκλογών ήταν περιορισμένη.

Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) σχολίασε ότι η διοργάνωση των εκλογών ήταν «*εντάξει*», αλλά επέκρινε το προεκλογικό περιβάλλον: «*δεν ήταν δημοκρατικά. Δεν μπορείς να πεις ελεύθερα και δίκαια*». Επίσης, σχολίασαν ότι: «*η απομόνωση της χώρας είναι αντίθετη με τα συμφέροντα του Λευκορωσικού λαού και δεν συνεισφέρει στην ανάπτυξη των δημοκρατικών διαδικασιών*». 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από τις Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 2001
*Αρχεία της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής για τις προεδρικές εκλογές του 2001

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
Κατηγορία:Εκλογές του 2001
Κλάρενς Μ. Ζένερ

Ο **Κλάρενς Μ. Ζένερ** (1 Δεκεμβρίου 1905 Ινδιανάπολη – 2 Ιουλίου 1993 Πίτσμπουργκ) ήταν Αμερικανός φυσικός και ήταν ο πρώτος που περιέγραψε την ιδιότητα σχετικά με την καταστροφή των ηλεκτρικών μονωτών το 1934. Αυτά τα ευρήματα χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από τον Μπελ Λαμπς στην ανάπτυξη της διόδου Ζένερ, η οποία πήρε το όνομά της από τον ίδιο. Ο Ζένερ ήταν ένας θεωρητικός φυσικός που διεξήγαγε έρευνα σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως η υπεραγωγιμότητα, η μεταλλουργία, η ελαστικότητα, η διάχυση, ο σιδηρομαγνητισμός, η μηχανική θραύσης και ο γεωμετρικός προγραμματισμός. 

Το 1957 έλαβε το μετάλλιο Μπίνγχαμ για το έργο του στη ρεολογία, το 1959 το μετάλλιο Τζον Πραις Γουέδεριλ από το Ινστιτούτο Φράνκλιν, το 1965 το βραβείο επίτεξυης "Albert Souveur", το 1974 το χρυσό μετάλλιο από την αμερικανική κοινωνία μετάλλων, το 1982 το βραβείο Von Hippel από την Εταιρεία Έρευνας Υλικών, και το 1985 έλαβε το Βραβείο ICIFUAS για την ανακάλυψη του φαινομένου Ζένερ και τις πρωτοποριακές μελέτες ανελαστικότητας στα μέταλλα. Το βραβείο Ζένερ (χρυσό μετάλλιο Ζένερ), στην επιστήμη των υλικών και τη φυσική πήρε επίσης το όνομά του το 1993.

Ένας σπουδαίος διδακτορικός φοιτητής του Ζένερ ήταν ο Τζον Γκούντεναφ (John B. Goodenough), βραβευμένος με Νόμπελ Χημείας το 2019 μεταξύ άλλων.

## Ονομάστηκαν προς τιμή του
• Φαινόμενο Ζένερ
• Δίοδος Ζένερ
• Παράμετρος Ζένερ – Hollomon
• Τύπος Landau – Ζένερ
• Αναλογία Ζένερ
• Βραβείο Ζένερ, Χρυσό Μετάλλιο Ζένερ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   Clarence M. Zener 1905-1993. A Biographical Memoir by John B. Goodenough". National Academy of Sciences.
*   Interview of Clarence Zener by Lillian Hoddeson on 1981 April 1, Niels Bohr Library and Archives, American Institute of Physics, College Park, MD USA.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Αφροδιτιανοί

Στην επιστημονική φαντασία και ουφολογία, οι  **Αφροδιτιανοί**  ή **Κυθηριανοί** είναι εγγενής κάτοικος του πλανήτη της Αφροδίτης . Πολλοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας έχουν φανταστεί πώς θα ήταν η εξωγήινη ζωή στην Αφροδίτη. 

## Ετυμολογία
Η λέξη *Αφροδιτιανός* είναι ένας απλός συνδυασμός του ονόματος του πλανήτη της *Αφροδίτης* και του επιθήματος *-ιανός*, όπως και στους γνωστούς Αρειανούς. 

Οι επιστήμονες μερικές φορές χρησιμοποιούν το επίθετο *Κυθηριανός* για θέματα που σχετίζονται με την Αφροδίτη, από την αρχαία ποιητική προσωνυμία της θεάς Αφροδίτης, «Κυθέρεια».  

## Στη επιστημονική φαντασία
Οι Αφροδιτιανοί που εμφανίζονται σε έργα μυθοπλασίας είναι συνήθως φανταστικοί, παραφυσικοί κάτοικοι του πλανήτη. Πριν από τα μέσα του 20ου αιώνα, λίγα ήταν γενικά γνωστά για τον πλανήτη, εκτός από το ότι ήταν συγκρίσιμο σε μέγεθος με τη Γη. Αυτό επέτρεψε στους συγγραφείς να υποθέσουν ότι οι Αφροδιτιανοί μπορεί να είναι παρόμοιοι με τους ανθρώπους ή άλλα είδη της Γης, όπως και για τους γνωστούς Αρειανούς. Καθώς μάθαμε περισσότερα για την Αφροδίτη και για της έλλειψη πιθανότητα ύπαρξης ζωής σε αυτήν, οι Αφροδιτιανοί έγιναν όλο και πιο ασυνήθιστοι στην επιστημονική φαντασία. 
δεξιά|μικρογραφία| Εξώφυλλο του 1950 από κόμικ.

## Στην ουφολογία
Τη δεκαετία του 1950, μια ομάδα ανθρώπων διηγήθηκε ιστορίες στις οποίες ισχυρίστηκαν ότι ήταν σε επαφή με φιλικούς, ελαφριούς, ανοιχτόχρωμους ανθρώπους από τον πλανήτη Αφροδίτη, καθώς και με άλλους πλανήτες στο ηλιακό σύστημα της Γης.  Ο πιο διάσημος , ήταν ο Τζορτζ Άνταμσκι όπου ισχυρίστηκε ότι στις 20 Νοεμβρίου 1952 συνάντησε έναν Αφροδιτιανό ονόματι Όρθων σε μια έρημο της Καλιφόρνια. Ο Άνταμσκι είπε ότι ο Όρθων είχε επικοινωνήσει μαζί του μέσω τηλεπάθειας σχετικά με τους κινδύνους του πυρηνικού πολέμου και ότι άφησε πίσω του ίχνη με μυστηριώδη σύμβολα.  Ο Άνταμσκι παρουσίασε επίσης πολλές φωτογραφίες που ισχυρίστηκε ότι έδειχναν τα ούφο των Αφροδιτιανών και είπε ότι μερικές από τις φωτογραφίες του είχαν δοθεί από τον Όρθων. Αντίγραφα αυτών των φωτογραφιών πουλήθηκαν, αλλά μετέπειτα μελέτες από ερευνητές ούφο έδειξαν ότι οι φωτογραφίες ήταν πλαστές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αφροδίτη (πλανήτης)
Τάσος Καριπίδης

Ο **Τάσος Καριπίδης** (Αχινός Σερρών, 1957) είναι Έλληνας μαθηματικός και πολιτικός, πρώην βουλευτής Σερρών με την Νέα Δημοκρατία. Επιπλέον διετέλεσε νομάρχης Σερρών (1995-02).

## Πολιτική

Κατά τις νομαρχιακές εκλογές του 1994 εξελέγη νομάρχης Σερρών έχοντας χρίσμα από την Νέα Δημοκρατία, κερδίζοντας από τον πρώτο γύρο των εκλογών έναντι των Θανάση Σεϊτανίδη, Σταύρου Παναγιώτου, Ευθύμιου Τζιώνη και Ελευθέριου Γεωργιάδη με ποσοστό 51,34% και εκλέγοντας 19 νομαρχιακούς συμβούλους. Στις νομαρχιακές εκλογές του 1998 έθεσε ξανά υποψηφιότητα έχοντας χρίσμα από την Νέα Δημοκρατία και την Πολιτική Άνοιξη, κερδίζοντας και πάλι από τον πρώτο γύρο των εκλογών έναντι των Απόστολου Καρύδα, Αθανασίου Πανταζόπουλου, Δημητρίου Σαμαρά και Θεοδώρου Καντζόγλου με ποσοστό 53,97% και εκλέγοντας 19 νομαρχιακούς συμβούλους. Κατά τις νομαρχιακές εκλογές του 2002, δεν ήταν υποψήφιος.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 ήταν υποψήφιος με την Νέα Δημοκρατία αλλά δεν εξελέγη. Στις 4 Νοεμβρίου 2005, κατά την διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου, ο βουλευτής Αχιλλέας Καραμανλής παραιτήθηκε και ο Καριπίδης ορκίστηκε στην θέση του βουλευτής ως πρώτος επιλαχών. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 και του 2009 επανεξελέγη. Ήταν υποψήφιος στις εκλογές του Μαΐου 2012 και του Ιουνίου 2012 και ήρθε πέμπτος πίσω από τους Μενέλαο Βλάχβεη, Φωτεινή Αραμπατζή, Θεόφιλο Λεονταρίδη (που εξελέγησαν) και Κώστα Τσιπλάκη χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Νομάρχες Σερρών
Κάρμεν Ρομάνο

H **Κάρμεν Ρομάνο Νολκ ντε Λόπεζ Πορτίγιο** (*Carmen Romano Nolk de López Portillo*, 10 Φεβρουαρίου 1926 - 9 Μαΐου 2000) ήταν η πρώτη σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Χοσέ Λόπες Πορτίγιο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 	10 Φεβρουαρίου 1926 στη Πόλη του Μεξικού, και ήταν κόρη του Αλφόνσο Ρομάνο Γκιγιεμίν, υψηλόβαθμο στέλεχος της αμερικανικής εταιρείας Ford Motor Company και της Μαργαρίτας Νολκ Τραβιέσο.

Το 1951 παντρεύτηκε τον Χοσέ Λόπες Πορτίγιο και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Την δεκαετία του 1970 ο Χοσέ είχε εξωσυζυγική σχέση με την ηθοποιό Φερνάντα Μοντενέγρο και το 1991 χώρισε την Κάρμεν για να παντρευτεί το 1995 την Μοντενέγρο.

Πέθανε στις 9 Μαΐου 2000 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 74 ετών. 

## Παραπομπές
* Orquesta Filarmónica de la Ciudad de México
* Creación del Centro de Convenciones en Acapulco en época de José López Portillo


Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Λεόν-Αντόλφ Αμέτ

Ο **Λεόν-Αντόλφ Αμέτ** (*Leon Adolphe Amette*, 6 Σεπτεμβρίου 1850 – 29 Αυγούστου 1920) ήταν Γάλλος Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος Παρισίων και Καρδινάλιος.

Ο Αμέτ γεννήθηκε στο χωριό Ντουβίλ-συρ-Αντέλ του Νομού Ερ της βόρειας Γαλλίας. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 20 Δεκεμβρίου 1873 και εκλέχθηκε επίσκοπος του Μπαγιέ το 1898. Στις 28 Ιανουαρίου 1908 έγινε Αρχιεπίσκοπος Παρισίων και το 1911 καρδινάλιος. Το όνομά του συνδέθηκε με τον εκσυγχρονισμό των ποιμαντικών μεθόδων, και μάλιστα στην Αρχιεπισκοπή Παρισίων η οποία μέχρι τότε ήταν περισσότερο από κάθε άλλη προσκολλημένη στην παράδοση. Επίσης διακρίθηκε για τις συμβιβαστικές λύσεις που έδινε στα πολιτικά ζητήματα. Τέλεσε τα θυρανοίξια του Ναού της Σακρέ-Κερ το 1919, ενώ ως καρδινάλιος συμμετέσχε στο κονκλάβιο του 1914, το οποίο εξέλεξε ως νέο Πάπα τον Βενέδικτο ΙΕ΄. Ο Λεόν-Αντόλφ Αμέτ απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών στο νότιο προάστιο Αντονύ των Παρισίων και η σορός του βρίσκεται στην Παναγία των Παρισίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αμέττ Λέων Αδόλφος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 806

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Αμέτ στην ''Catholic Hierarchy''

Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι στη Γαλλία
Κατηγορία:Γάλλοι καρδινάλιοι
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Παρισίων
Αμήστρατος

Η **Αμήστρατος** ήταν αρχαία πόλη της βόρειας Σικελίας, στους πρόποδες των Νευρωδών Ορέων, δέκα περίπου μίλια δυτικά της Καλής Ακτής. Αναφέρεται από τον Κικέρωνα και από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Στην εποχή της κυριαρχίας της Ρώμης, πλήρωνε φόρο στο ρωμαϊκό κράτος. Από τα νομίσματα της Αμηστράτου που διασώθηκαν, κάποια έχουν στη μία όψη απεικόνιση της κεφαλής του νεαρού Διονύσου και στην άλλη απεικονίζουν έφιππο οπλίτη και φέρουν την επιγραφή «ΑΜΑΣΤΡΑΤΙΝΩΝ», ενώ άλλα νομίσματα φέρουν στη μία όψη απεικόνιση της κεφαλής της θεάς Αρτέμιδας και στην άλλη απεικονίζουν τον θεό Απόλλωνα με τη λύρα του και την ίδια επιγραφή.

## Πηγές
* Το ομότιτλο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 809

Αμηστρατος
Αμήτωρ

Ο **Αμήτωρ** ήταν αρχαίος Έλληνας επικός και σατυρικός ποιητής, κιθαρωδός και συνθέτης ερωτικών τραγουδιών. Καταγόταν από τις Ελευθερνές της Κρήτης. Θεωρείται ως ο πρώτος στην ιστορία κιθαριστής της Κρήτης, από τον οποίο οι ομότεχνοί του έλαβαν το όνομα **Αμητορίδες**. Υπάρχει και η γνώμη ότι πρόκειται για μυθικό πρόσωπο, κάτι σαν σπουδαίος πρόγονος από τον οποίο ήθελαν να κατάγονται οι (υπαρκτοί) Αμητορίδες των ιστορικών χρόνων. Γιατί κατά τον μύθο η πόλη του, οι Ελευθερνές ή Ελεύθερνα, είχαν κτισθεί από τον Ελευθήρα, έναν από τους Κουρήτες, μυθικούς δαίμονες που στην Κρήτη θεωρούνταν οι εφευρέτες των μελωδιών και των χορών. Το όνομα «αμήτωρ» σημαίνει εκείνον που δεν έχει μητέρα, τον ορφανό από μητέρα, αλλά στην περίπτωση αυτή σημαίνει τον συνοδό ή απλώς τον αδελφό. Από αυτό μερικοί συμπεραίνουν ότι ο Αμήτωρ ήταν ακόλουθος της μητέρας των θεών, της Ρέας, και εξ αυτού ότι συμβόλιζε/εκπροσωπούσε την οργιαστική μουσική.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πάσχος, Βασίλειος: Το ομότιτλο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σσ. 809-810

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί
Ανρί Υβερνά

Ο **Ανρί Εζέν Ξαβιέ Λουί Υβερνά** (*Henri Eugene Xavier Louis Hyvernat*, 30 Ιουνίου 1858 – 30 Μαΐου 1941) ήταν Γαλλοαμερικανός κοπτολόγος και ανατολιστής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Υβερνά ήταν το πέμπτο από εννέα αδέλφια και γεννήθηκε στο Σαιν-Ζυλιέν, σήμερα μέρος της κωμόπολης Λορμ του Νομού Λουάρ της Γαλλίας. Ο πατέρας του, ο Κλωντ ήταν ανταποκριτής της εφημερίδας *Gazette de Lyon*. Ο Ανρί σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Αγίου Ιωάννου στη Λυών και στο Πανεπιστήμιο της Λυών. Από το 1882 έως το 1885 δίδαξε θεολογία στη Ρώμη.

Το 1897 διορίσθηκε ως καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Ανατολικών Σπουδών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής, ο πρώτος στην ιστορία του συγκεκριμένου τμήματος του πανεπιστημίου, το οποίο και ίδρυσε, στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον. Στην πορεία των ερευνών του ενδιαφέρθηκε για την ύστερη αρχαιότητα, τη μεσαιωνική και την πρώιμη νεότερη ιστορία της Χριστιανικής Ανατολής.

Ο Υβερνά απέκτησε μεγάλη συλλογή βιβλίων, που σήμερα αποτελεί τον πυρήνα της βιβλιοθήκης του Τμήματος Σημιτικών και Αιγυπτιακών Γλωσσών και Φιλολογίας, και του Ινστιτούτου Χριστιανικών Ανατολικών Ερευνών. Οι έρευνες του εστίαζαν στην κληρονομιά των χριστιανικών κοινοτήτων της Μέσης Ανατολής, πεδίο στο οποίο ήταν οι μοναδικές έρευνες σε όλες τις ΗΠΑ.
 
Το έργο του Υβερνά συνδέεται με αρκετές ανακαλύψεις αρχαίων χριστιανικών εγγράφων στην Αίγυπτο τον 20ό αιώνα, όπως τη βιβλιοθήκη των Κοπτών στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, στην περιοχή του Φαγιούμ της Αιγύπτου. Αυτή η βιβλιοθήκη είχε περί τα 50 χειρόγραφα από τον 9ο και τον 10ο αιώνα. Το 1911 αυτή η συλλογή αγοράσθηκε με αίτημα του Υβερνά από τον Αμερικανό τραπεζίτη Τζων Πήρποντ Μόργκαν. Ο Υβερνά πέρασε πάνω από τριάντα χρόνια μελετώντας και καταλογογραφώντας την κοπτική βιβλιοθήκη. Μια πλήρης έκδοση με φωτογραφημένα τα χειρόγραφα, υπό τον τίτλο *Bybliothecae Pierpont Morgan Codice photo graphice expressi*, σε 56 τόμους (Ρώμη 1922) υπό την επίβλεψη του Υβερνά, αποτελεί σήμερα μια σημαντική πηγή των κοπτικών μελετών.

Ο Υβερνά πέθανε στην Ουάσινγκτον σε ηλικία 82 ετών.

## Επιλεγμένα έργα
* *Album de Paleographie copte, pour servir a l' introduction of the actes des martyrs de l'Égypte*, εκδ. Leroux, Παρίσι 1888
* *Les actes des martyrs de l'Égypte tires of manuscrits Coptes Vaticane et de la Bibliothèque du Musée Borgia, avec introd. et commentaires par Henri Hyvernat*, εκδ. Leroux, Παρίσι 1886
* *Additis indicibus Totius operis, Corpus scriptorum Christianorum Orientalium*, 125, Louvain 1950

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Υβερνα, Α
Άλενταουν

Η **Άλενταουν** (αγγλικά: *Allentown*) είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της πολιτείας Πενσυλβάνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 118.032 κατοίκους στα όρια του δήμου, με αυξητικές τάσεις, ενώ η μητροπολιτική περιοχή της είχε πληθυσμό 821.623 κατοίκους. Η πόλη είναι η πρωτεύουσα (έδρα) της Κομητείας Λήχαϊ (Lehigh County). Το 2012 η πόλη εόρτασε τη 250ή επέτειο από την ίδρυσή της  το 1762.

Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του Ποταμού Λήχαϊ και είναι η μεγαλύτερη από τρεις γειτονικές πόλεις που βρίσκονται σε μια περιοχή της ανατολικής Πενσυλβάνια γνωστή ως Κοιλάδα του Λήχαϊ (οι άλλες δύο είναι η Μπέθλεχεμ και η Ήστον). Η Άλενταουν απέχει περίπου εκατό χιλιόμετρα από τη Φιλαδέλφεια, την 5η ή 6η σε πληθυσμό πόλη στις ΗΠΑ, 130 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Πενσυλβάνια Χάρρισμπεργκ, και μόλις 120 χιλιόμετρα από την πόλη της Νέας Υόρκης, τη μεγαλύτερη των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Πενσυλβάνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Πενσυλβάνια