open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τούμπα (κορυφή)

Η **Τούμπα** είναι κορυφή της Κερκίνης (Μπέλες) στη Μακεδονία.  Η κορυφή έχει υψόμετρο 1.880 μέτρα και έχει σχήμα θόλου απ' όπου έλκει και το όνομά της. Καλύπτεται από υποαλπική χλωρίδα και διαμορφώθηκε από Μεταμορφωσιγενές πέτρωμα. Η *Τούμπα* είναι γνωστή ως το Τριεθνές μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας και επί Ελληνικού εδάφους βρίσκεται στο δήμο Σιντικής στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών.  Αποτελεί το νοτιοανατολικότερο σημείο της Βόρειας Μακεδονίας και το νοτιοδυτικότερο σημείο της Βουλγαρίας.

## Αναφορές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ταξιδιωτικά σημειώματα της Ιωάννας Γιάντσεβα από την ανάβαση στην Τούμπα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κερκίνη (οροσειρά)
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Κατηγορία:Κορυφές της Ελλάδας
Κατηγορία:Σύνορα Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Συνοριακά τριεθνή σημεία
Μάχη στους Εκατό βουνούς

Η **Μάχη στους Εκατό βουνούς ή Μάχη του Διάκενε** έγινε το 1050 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στην Θράκη και στην, άγνωστη σήμερα, τοποθεσία *Εκατό Βουνοί* (*εκατό λόφοι*) κάπου μετά τον Αίμο στην σημερινή Βουλγαρία. Ο Σκυλίτσης αναφέρει ότι οι εκατό βουνοί βρίσκονταν μεταξύ του Ίστρου και του Αίμου σε πεδιάδα με πολλά νερά, πηγές, και άλση.

Μετά την ήττα στην Μάχη της Διάμπολης το 1049 ο βυζαντινός αυτοκράτορας ανακάλεσε από τα ανατολικά σύνορα στρατεύματα για την επιτυχή αντιμετώπιση των Πετσενέγων. Διορίσθηκε αρχηγός της εκστρατείας ο ευνούχος και πρώην μοναχός, Νικηφόρος, και είχε υπό την διοίκηση του στρατεύματα υπό τους Ερβρέ Φραγκόπουλο, διοικητή των φράγκων μισθοφόρων, τον Κωνσταντίνο Αριανίτη, τον Κατακαλών Κεκαυμένο και ο Πετσενέγος Τυράχ.

Ο Βυζαντινός στρατός ξεκίνησε περνώντας τον Αίμο από τις *[[Σιδηρόκαστρο Σερρών|Σιδηρές πύλες]]* και έστησε στρατόπεδο στην τοποθεσία εκατό βουνοί, κοντά στους Πετσενέγους που είχαν στρατοπεδεύσει στο Διάκενε. Ο Τυράχ ο οποίος προπορευόταν αρχικά μίλησε στους συμπατριώτες του και προσπάθησε να τους πείσει να εγκαταλείψουν τις επιδρομές και να επιστρέψουν στα εδάφη τους αλλά μόλις έφτασαν οι βυζαντινοί ενώθηκε μαζί τους αλλάζοντας στρατόπεδο.  

Ο Νικηφόρος προφανώς άπειρος από στρατηγική ήθελε να επιτεθεί άμεσα στους Πετσενέγους ενώ οι στρατηγοί δεν ήθελαν να επιτεθούν στον εχθρό σε παράταξη κι ενώ ήταν διασκορπισμένος. Ο Νικηφόρος μην ακούγοντας τους στρατηγούς του την επόμενη ημέρα παρέταξε τον στρατό για μάχη, στα δεξιά της παράταξης τοποθέτησε τον Κεκαυμένο στα αριστερά τον Φραγκόπουλο με τους μισθοφόρους και στο κέντρο ο ίδιος. Όταν η μάχη φάνηκε να γέρνει προς τους Πετσενέγους ο Νικηφόρος αναφέρεται ότι πρώτος από όλους τους Βυζαντινούς το έβαλε στα πόδια, βλέποντας τον οι υπόλοιποι στρατιώτες τράπηκαν και αυτοί σε φυγή. Ο Κεκαυμένος έπεσε βαριά τραυματισμένος κατά την φυγή αυτή πολεμώντας με λίγους πιστούς που είχαν μείνει δίπλα του και θεραπεύτηκε από έναν Πετσενέγο που τον πίρε στη σκηνή του και τον περιποιήθηκε. 

Οι νικητές λεηλάτησαν το βυζαντινό στρατόπεδο αποκομίζοντας πολλά λάφυρα και συνέχισαν για πέντε χρόνια να λεηλατούν τα εδάφη των Θεμάτων Μακεδονίας, Θράκης και Βουλγαρίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Μέμμο ντι Φιλιππούτσιο

Ο **Μέμμο ντι Φιλιππούτσιο** (ιταλικά: **Memmo di Filippuccio**), ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά την περίοδο 1301-1345, ήταν Ιταλός ζωγράφος από τη Σιένα.

## Βίος
Η ακριβής χρονολογία γέννησής του δεν είναι εξακριβωμένη.  Καταγράφεται για πρώτη φορά στα αρχεία της Σιένα όταν, το 1288, του επιβλήθηκε πρόστιμο, μαζί με τον αδελφό του Μίνο, ο οποίος ήταν επίσης ζωγράφος, όπως ζωγράφοι έγιναν και τα παιδιά του, μεταξύ των οποίων και ο Λίππο Μέμμι, κουνιάδος και συνεργάτης του σημαντικού, επίσης ζωγράφου, Σιμόνε Μαρτίνι.

Ο Μέμμο καταγράφεται στα δημοτικά αρχεία ως ζωγράφος ορισμένων έργων που έγιναν στο Δημαρχείο του Σαν Τζιμινιάνο το 1303. Οι διακοσμητικές τοιχογραφίες βρίσκονται στη δημαρχιακή αίθουσα και παριστάνουν σκηνές της καθημερινής ζωής. Οι πλέον γνωστές από αυτές είναι οι δύο σκηνές της έγγαμης ευδαιμονίας: Στην πρώτη σκηνή, οι δύο σύζυγοι παίρνουν μαζί το μπάνιο τους σε μια μεγάλη μπανιέρα, περιβαλλόμενοι από ριγωτό παραπέτασμα και υπό την παρακολούθηση μιας καμαριέρας, ενώ η δεύτερη σκηνή απεικονίζει την κρεβατοκάμαρα, με την καμαριέρα να ανασηκώνει τις κουρτίνες για να αποκαλύψει τη σύζυγο ξαπλωμένη ενώ ο σύζυγος ανασηκώνει τα σκεπάσματα του κρεβατιού για να ξαπλώσει πλάι της. Οι τοιχογραφίες αυτές "είναι τα πλέον συχνά αναπαραγόμενα ντοκουμέντα που χρησιμοποιούνται για την αποτύπωση της καθημερινής ζωής των αρχών του 14ου αιώνα". Στον Μέμμο δόθηκε ένα σπίτι και ένα εργαστήριο στο Σαν Τζιμινιάνο.

Ο Μέμμο είχε δύο γιους, και οι δύο ζωγράφοι: Τον Λίππο Μέμμι και τον Φεντερίκο Μέμμι. Γαμπρός του ήταν ο Σιμόνε Μαρτίνι, ένας από τους πλέον σημαντικούς και με ισχυρή επίδραση ζωγράφους της Σχολής της Σιένα. Το 1317 ο Λίππο Μέμμι έλαβε μια παραγγελία για να ζωγραφίσει μια μεγάλη *Maestà* στην κεντρική αίθουσα του Δημαρχείου. Πιστεύεται ότι ο Μέμμο βοήθησε τον γιο του στην εκτέλεση αυτής της εργασίας. Είναι, επίσης, πιθανόν να συνεργάστηκε με τον Λίππο Μέμμι στην εκτέλεση της σειράς τοιχογραφιών με θέματα της Καινής Διαθήκης στην εκκλησία "Collegiata di Santa Maria Assunta" του Σαν Τζιμινιάνο, που ολοκληρώθηκε το 1345. Το έργο αυτό επί μακρόν αποδιδόταν στον αποκαλούμενο ανώνυμο "Barna of Siena" αλλά σήμερα είναι γενικά παραδεκτό ότι πρόκειται για δουλειά του Λίππο Μέμμι και του εργαστηρίου του..  

## Δείτε επίσης
*Ντούτσιο ντι Μπουονινσένια
*Τσιμαμπούε
*Τζιότο

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Μπέρναρντ Κάουν

Ο **Μπέρναρντ Κάουν** (αγγλικά: *Bernhard Kaun*, 5 Απριλίου 1899 - 3 Ιανουαρίου 1980) ήταν, γεννηθείς στις Ηνωμένες Πολιτείες, με γερμανική καταγωγή, συνθέτης μουσικής ταινιών. Η καριέρα του ξεκίνησε, ως μαέστρος, στο θέατρο *Alhambra Theatre*, του Μιλγουόκι. Από το 1930 εργάσθηκε στο Χόλιγουντ, για την Universal, τη Warner Bros. και την Paramount, συχνά σε ταινίες τρόμου, ως συνθέτης  ή, ακόμα, κάνοντας και την επιμέλεια της μουσικής.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*W. H. Rosar: *Music for the Monsters: Universal Pictures' horror Film Scores of the thirties* Quarterly Journal of the library of congress, xl (1983), p. 390-421
*C. McCarty: *Film composers in America. a Filmography 1911-1970*, (Oxford, forthcoming)

Κατηγορία:Συνθέτες μουσικής ταινιών
Όουεν Μαρκς

Ο **Όουεν Μαρκς** (αγγλικά: *Owen Marks*, 8 Αυγούστου 1899 - 18 Σεπτεμβρίου 1960) ήταν Άγγλος μοντέρ. Γεννήθηκε στην Αγγλία, και ξεκίνησε να εργάζεται ως πυγμάχος,  έως ότου, το 1928, η Warner Bros., του έκανε συμβόλαιο, αρχίζοντας έτσι την καριέρα του ως μοντέρ. Έκανε μοντάζ, σε πάνω από 95 ταινίες. Ενώ, υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ, για τη δουλειά του στην ταινία Καζαμπλάνκα  (1942) αλλά και στο *Janie* (1944), παρόλα αυτά, δεν το κέρδισε ποτέ. Ο Όουεν πέθανε στο Λος Άντζελες, και η τελευταίες ταινίες που συμμετείχε ήταν το *The Sins of Rachel Cade* και το *Parrish*, οι οποίες κυκλοφόρησαν μετά θάνατον. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Owen Marks at the Internet Movie Database

Κατηγορία:Άγγλοι μοντέρ
Ρόμπερτ Σέργουντ

Ο **Ρόμπερτ Έμετ Σέργουντ** (*Robert Emmet Sherwood*, 4 Απριλίου 1896 – 14 Νοεμβρίου 1955) ήταν Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και συντάκτης. Το πρώτο του θεατρικό που παίχθηκε στο Μπρόντγουεϊ ήταν το *The Road to Rome* (1927). Ωστόσο, η γενικότερη επιτυχία του στο θέατρο τον έφερε στο Χόλιγουντ. Αρκετά έργα του δεν πιστώθηκαν σε αυτόν, ένα από τα πιο γνωστά του είναι το σενάριο για την ταινία ''Ρεβέκκα'' του Άλφρεντ Χίτσκοκ, σενάριο που έγραψε μαζί με τον Τζόαν Χάρισον. 

Επίσης, το 1949, έλαβε το βραβείο Πούλιτζερ, για το βιβλίο του *Roosevelt and Hopkins: An Intimate History*, αλλά και το *Bancroft Prize*. Ενώ το 1947, είχε κερδίσει Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, για την ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ  *[[Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας]]*. 

Ο Σέργουντ πέθανε από καρδιακή προσβολή στη Νέα Υόρκη, το 1955.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοί κριτικοί του κινηματογράφου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου
Λιούις Μάιλστοουν

Ο **Λιούις Μάιλστοουν** (αγγλικά: *Lewis Milestone*, 30 Σεπτεμβρίου 1895 - 25 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Ρώσος σκηνοθέτης, με καριέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.  Γεννήθηκε στο Κισινάου της σημερινής Μολδαβίας. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις ταινίες του, *[[Ιππότες της αρβύλας]]* (1927) και *[[Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία 1930)|Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο]]* (1930), ενώ και στα δύο βραβεύθηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Genovés, Fernando R. (2013), *Mervyn LeRoy y Lewis Milestone. Cine de variedades vs. de trinchera*, Amazon-Kindle. ISBN 978-84-616-7452-7
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Lewis Milestone στο Virtual History
* Lewis Milestone papers , Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Τίτος Φλάβιος Αρτεμίδωρος

Ο **Τίτος Φλάβιος Αρτεμίδωρος** (γιος του Αρτεμίδωρου, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος ή αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τα Άδανα, ο οποίος στέφθηκε νικητής 2 φορές στο αγώνισμα του παγκράτιου, κατά τους 216ους (85 μ.Χ.) και 217ους (89 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως υπήρξε επίσης νικητής και στους αγώνες των Ίσθμιων, Νέμεων και Πύθιων, καθώς και στους αγώνες των Καπιτωλίων στη Ρώμη. Ο σύγχρονος του ποιητής Μαρτιάλης τον εγκωμιάζει σε ένα από τα γραπτά του για τη σωματική δύναμη του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Κιλικία
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Αρχίβιος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Αρχίβιος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:

* Αρχίβιος (ηγεμόνας) (1ος αιώνας π.Χ.), ηγεμόνας του Ινδοελληνικού βασιλείου
* Αρχίβιος (ιατρός), (1ος αιώνας π.Χ. ή μ.Χ.), ιατρός που μνημονεύεται από τον Γαληνό
* Αρχίβιος ο Αλεξανδρεύς (ή Λευκάδιος, 1ος/2ος αιώνας μ.Χ.), γραμματικός
* Τίτος Φλάβιος Αρχίβιος (2ος αιώνας μ.Χ.), ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκράτιου
Τίτος Φλάβιος Αρχίβιος

Ο **Τίτος Φλάβιος Αρχίβιος** (1ος/2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος ή αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος στέφθηκε νικητής 2 φορές στο αγώνισμα του παγκράτιου, κατά τους 220ους (101 μ.Χ.) και 221ους (105 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως υπήρξε επίσης νικητής και στους αγώνες των Ίσθμιων, Νέμεων και Πύθιων, καθώς και στους αγώνες των Καπιτωλίων στη Ρώμη. Υπήρξε επίσης νικητής και στο αγώνισμα της πάλης στους αγώνες των Βαλβίλλειων στην Έφεσο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Τισικράτης ο Κροτωνιάτης

Ο **Τισικράτης ο Κροτωνιάτης** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τον Κρότωνα, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 71ους (496 π.Χ.) και 72ους (492 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Χέρλινγκ

Το **χέρλινγκ** (αγγλικά: *Hurling*, ιρλανδικά: *Iománaíocht*, *Iomáint*) είναι ένα υπαίθριο ομαδικό παιχνίδι, αρχαίας γαελικής και ιρλανδικής καταγωγής, με διοικητική αρχή τη Γαελική Αθλητική Ομοσπονδία (GAA). Το άθλημα έχει προϊστορική προέλευση καθώς παίζεται για πάνω από 3.000 χρόνια, ενώ θεωρείται ότι είναι το ταχύτερο γηπεδικό άθλημα στον κόσμο. Ως ένα από τα γηγενεί γαελικά παιχνίδια της Ιρλανδίας, μοιράζεται μια σειρά από χαρακτηριστικά με το ιρλανδικό ποδόσφαιρο, όπως το γήπεδο και τα τέρματα, τον αριθμό των παικτών και πολλές ορολογίες. Υπάρχει ένα παρόμοιο παιχνίδι για τις γυναίκες που ονομάζεται καμόγκι (αγγλικά: *camogie*, ιρλανδικά: *camógaíocht*) και έχει επίσης κοινή γαελική ρίζα με το άθλημα του σίντι (αγγλικά: *shinty*, σκωτικά γαελικά: *camanachd*, *iomain*), το οποίο παίζεται κυρίως στη Σκωτία.

Στόχος του παιχνιδιού είναι, οι παίκτες με τη χρήση ενός ξύλινου ραβδιού που ονομάζεται *χέρλι* (αγγλικά: *hurley*) ή *κάμαν* (ιρλανδικά: *camán*,  ή ) για να χτυπήσει μια μικρή μπάλα που λέγεται *σλιόταρ* (ιρλανδικά: *sliotar*,   μεταξύ των κάθετων δοκαριών των αντιπάλων, είτε πάνω από την οριζόντια δοκό για να κέρδισει η ομάδα του ένα πόντο, ή κάτω από την οριζόντια δοκό, μέσα στα δίχτυα, στο χώρο που φυλάσσεται από έναν τερματοφύλακα, για να πετύχει ένα γκολ, το οποίο ισοδυναμεί με τρεις πόντους. Η *σλιόταρ* μπορεί κρατηθεί στα χέρια και να μεταφερθεί για όχι περισσότερα από τέσσερα βήματα, χτυπώντας τη εν συνεχεία στον αέρα, ή χτυπώντας τη στο έδαφος με το *χέρλι*. Μπορεί να χτυπηθεί ή να πλασαριστεί με ανοιχτό το χέρι (πάσα με το χέρι) για πάσα σε μικρή απόσταση. Ένας παίκτης που θέλει να μεταφέρει την μπάλα για περισσότερα από τέσσερα βήματα, πρέπει να εξισορροπήσει τη *σλιόταρ* στην άκρη του ραβδιού και η μπάλα μπορεί να μετατωπιστεί μόνο δύο φορές, ενώ είναι στην κατοχή του.

Υπό την προϋπόθεση ότι ένας παίκτης έχει τουλάχιστον ένα πόδι στο έδαφος, μπορεί να απωθήσει τον αντίπαλο (α) που έχει στην κατοχή του την μπάλα, ή (β) που παίζει την μπάλα, ή (γ), όταν και οι δύο παίκτες κινούνται προς την κατεύθυνση της μπάλας για να τη θέσουν υπό την κατοχή τους. Επίσης οι παίκτες φορούν μία προστατευτική επένδυση. Ένα πλαστικό κράνος με προστατευτικό δίχτυ στο πρόσωπο είναι υποχρεωτικό για όλες τις ηλικιακές ομάδες, από το 2010. Το παιχνίδι έχει περιγραφεί ως «ένα προπύργιο της ταπεινότητας», με τα ονόματα των παικτών να απουσιάζουν από τις φανέλες και τον αριθμό του παίκτη να αποφασίζεται με βάση τη θέση του στο γήπεδο.

## Δείτε επίσης
* Σύνθετοι κανόνες σίντι-χέρλινγκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κανόνες Παιχνιδιού
* Καταστατικό και Κανονισμοί της GAA

Χέρλινγκ
Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Βικτώρια του Ηνωμένου Βασιλείου (1868-1935)

Η **Βικτωρία** (αγγλ. *Victoria of the United Kingdom*, 6 Ιουλίου 1868 - 3 Δεκεμβρίου 1935) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα (μετέπειτα ''Ουίνδσορ'') ήταν πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Βιογραφία
Η *Βικτωρία Αλεξάνδρα Όλγα Μαρία* γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1868 στο Μέγαρο Μάρλμπορω του Λονδίνου. Ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Εδουάρδου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Αλεξάνδρα της Δανίας Βαπτίσθηκε στις 6 Αυγούστου του ίδιου χρόνου από τον Επίσκοπο του Λονδίνου, Άρτσιμπαλντ Τέητ. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της, Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας, ο τσάρεβιτς Αλέξανδρος της Ρωσίας, οι θείοι της, Αρθούρος, Δούκας του Κόννωτ και Στράδερν, και Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, ο Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Κάσσελ, η θεία της Όλγα, Βασίλισσα της Ελλάδας, η Καρολίνα Αμαλία του Αουγκούστενμπουργκ, η Μαρία της Έσσης-Κάσσελ, η Μαρία Αδελαΐδα του Καίμπριτζ και η Μαρία Λουίζα Καρλόττα της Έσσης-Κάσσελ. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή ως "*Τόρια*".

Η Βικτωρία είχε ιδιωτική εκπαίδευση και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Μέγαρο Μάρλμπορω και το Σάντριγχαμ. Ήταν ιδιαίτερα κοντά στον αδελφό της, Γεώργιο, Δούκα της Υόρκης. Με τις αδελφές της, ήταν παράνυμφος στο γάμο της θείας της, Βεατρίκης, με τον Ερρίκο του Μπάττενμπεργκ το 1885. Ήταν και πάλι παράνυμφος στο γάμο του Δούκα της Υόρκης και της Μαρίας του Τεκ στις 6 Ιουλίου 1893.

Παρά το γεγονός ότι είχε μια σειρά από μνηστήρες, με πιο διάσημο από αυτούς τον Κάρολο Α΄ της Πορτογαλίας, η Βικτωρία δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Η μητέρα της, Αλεξάνδρα, θεωρείται ότι την αποθάρρυνε σημαντικά από το γάμο. Παρέμεινε, μάλιστα, δίπλα τους γονείς της, ιδιαίτερα στη μητέρα της. Τα τελευταία της χρόνια απέκτησε δικό της σπίτι στην Οικία Κόππινς στο χωριό Άιβερ του Μπάκιγχαμσιρ, όπου εκεί έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωή του χωριού και έγινε επίτιμος πρόεδρος της Κοινότητας Οπωροκηπευτικών του Άιβερ.

Πέθανε στο σπίτι της στις 3 Δεκεμβρίου 1935 σε ηλικία 67 ετών και η κηδεία της έγινε στις 7 Δεκεμβρίου στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Αργότερα, στις 8 Ιανουαρίου 1936, η σορός της μεταφέρθηκε στο Φρόγκμορ. Ο θάνατός της θεωρείται ότι επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το Γεώργιο Ε΄, ο οποίος πέθανε ένα μήνα αργότερα.

## Πρόγονοι


## Τίτλοι
***6 Ιουλίου 1868 - 22 Ιανουαρίου 1901**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Βικτωρία της Ουαλίας
***22 Ιανουαρίου 1901 - 3 Δεκεμβρίου 1935**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Πριγκίπισσα Βικτωρία

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Νησί των Μουσείων

**Νησί των Μουσείων** (**Museumsinsel** - μουζέουμσίνζελ) στο Βερολίνο ονομάζεται το βόρειο τμήμα του νησιού Spreeinsel (Σπρέεΐνζελ, νησί του Σπρέε), που βρίσκεται στον ποταμό Σπρέε που διασχίζει το Βερολίνο και είναι γνωστό για τα πέντε σημαντικά μουσεία που φιλοξενεί. Από το 1999, το πολιτιστικό και αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα του Νησιού των Μουσείων έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Τα μουσεία που βρίσκονται στο μουζέουμσίνζελ είναι τα:

*Παλαιό Μουσείο (Altes Museum)  
*Νέο Μουσείο (Neues Museum)  
*Παλαιά Εθνική Πινακοθήκη (Alte Nationalgalerie)  
*Μουσείο Μπόντε (Bode-Museum, γνωστό ως Μουσείο Κάιζερ-Φρίντριχ (Kaiser-Friedrich-Museum) πριν το 1904)
*Μουσείο της Περγάμου (Pergamonmuseum)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γεωγραφία του Βερολίνου
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία
*
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου
Μουσειων
Κατηγορία:Μνημεία στη Γερμανία
Βασίλης Φόρης

Ο **Βασίλης Φόρης** (1925 – 2 Ιανουαρίου 1996) ήταν Έλληνας φιλόλογος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κοζάνη και ήταν πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Το 1952 άρχισε τη διδασκαλία του στην Εμπορική Σχολή της γενέτειράς του (φιλόλογος).
Διατέλεσε Διευθυντής του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη). Δημοτικιστής, εισηγήθηκε το μονοτονικό σύστημα στην Ελλάδα (ως μέλος των επιτροπών για το θέμα αυτό από το 1976), το οποίο άρχισε να εφαρμόζεται το 1982.

Συνταξιοδοτήθηκε το 1991.

Δημοσίευσε, ανάμεσα στα άλλα, άρθρα στην εφημερίδα ''Καθημερινή'', στη στήλη «Γλωσσολογικά μελετήματα» (από τη δεκαετία του '50).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Fiat CR.20

Το **Fiat CR.20** ήταν ιταλικό μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό το οποίο χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920 και του 1930. Σχεδιαστής του ήταν ο Τσελεστίνο Ροζατέλι (Celestino Rosatelli).

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Επρόκειτο για αεροσκάφος συμβατικής για την εποχή του σχεδίασης. Προωθούνταν από υδρόψυκτο κινητήρα Fiat A.20 μέγιστης ισχύος 410 hp. Αναπτύχθηκαν αρκετές παραλλαγές, όπως το υδροπλάνο-μαχητικό CR.20 Idro, το CR.20 Asso με ισχυρότερο κινητήρα Isotta-Fraschini των 450&nbsp;hp και το CR.20bis που διέθετε τροποποιημένο σύστημα προσγείωσης.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το 1933 το CR.20 εξόπλιζε 27 σμήνη της Ιταλικής Βασιλικής Αεροπορίας (*Regia Aeronautica*). Χρησιμοποιήθηκε σε επιχειρήσεις ενάντια στους αντάρτες στη Λιβύη και στην αρχική φάση του Δεύτερου Ιταλο-Αβυσινιακού Πολέμου. Σταδιακά τα μαχητικά αντικαταστάθηκαν από πιο σύγχρονους τύπους στις τάξεις της Βασιλικής Αεροπορίας. Παρέμειναν όμως σε υπηρεσία σε άλλους ρόλους, κυριότερα ως ακροβατικά και εκπαιδευτικά. Το 1933 η Ιταλία πούλησε πέντε CR.20 στην Παραγουάη, που ήταν τότε σε πόλεμο με τη Βολιβία. Μάλιστα αυτά ήταν τα μοναδικά μαχητικά της Παραγουάης μέχρι το τέλος της σύρραξης.

## Εκδόσεις
; CR.20 Idro
: Υδροπλάνο-μαχητικό.

; CR.20bis
: Μαχητικό με τροποποιημένο σύστημα προσγείωσης..

; CR.20bisAQ
: Έκδοση του CR.20bis με κινητήρα Fiat A.20 A.Q..

; CR.20 Asso
: Μονοθέσιο μαχητικό με κινητήρα Isotta Fraschini Asso Caccia των 450&nbsp;hp.

; CR.20B
: Διθέσιο εκπαιδευτικό/αεροσκάφος συνδέσμου.

## Χρήστες
; Αυστρία
* Αυστριακή Πολεμική Αεροπορία (1927-1938)

; Ουγγαρία
* Ουγγρική Πολεμική Αεροπορία

; Ιταλία
* Ιταλική Βασιλική Αεροπορία (*Regia Aeronautica*)
* *[[Aviazione Legionaria]]*

; Λιθουανία
* Λιθουανική Πολεμική Αεροπορία

; Παραγουάη

; Πολωνία
* Πολωνική Πολεμική Αεροπορία

; Ισπανία
* Ισπανική Πολεμική Αεροπορία

; ΕΣΣΔ
* Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία (δύο αεροσκάφη για αξιολόγηση)

## Δείτε επίσης

### Κατάλογοι
* Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Angelucci, Enzo. *The Rand McNally Encyclopedia of Military Aircraft, 1914-1980*. San Diego, California: The Military Press, 1983. ISBN 0-517-41021-4.
* Green, William and Gordon Swanborough. *The Complete Book of Fighters*. New York:Smithmark, 1994. ISBN 0-8317-3939-8.
* von Rauch, Gerd. "The Green Hell Air War". *[[Air Enthusiast|Air Enthusiast Quarterly]]*, Number Two, 1976, pp.&nbsp;207–213. Bromley, UK:Pilot Press. 
* Taylor, Michael J.H. *Warplanes of the World 1918-1939*. London: Ian Allen, 1981. ISBN 0-7110-1078-1.

Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
CR.20
Κατηγορία:Υδροπλάνα
Βοηθητικό ρήμα

Βοηθητικό ρήμα λέγεται εκείνο που χρησιμοποιείται για το σχηματισμό άλλου ρήματος.

## Σχηματισμός Χρόνων

Στην ελληνική γλώσσα, τα ρήματα “έχω” και “είμαι”  χρησιμοποιούνται για το σχηματισμό του παρακείμενου, του υπερσυντέλικου και του συντελεσμένου μέλλοντα. Παραδείγματα:

### Ενεργητική Φωνή

* Παρακείμενος: έχω γράψει / έχω γραμμένο
* Μετοχή παρακείμενου: έχοντας γράψει / έχοντας γραμμένο
* Υπερσυντέλικος: είχα γράψει / είχα γραμμένο
* Συντελεσμένος μέλλοντας: θα έχω γράψει / θα έχω γραμμένο

Η πρώτη μορφή, που χρησιμοποιείται πιο συχνά, σχηματίζεται με το ενεργητικό απαρέμφατο αορίστου, ενώ η δεύτερη με τη μετοχή του παθητικού παρακείμενου στην αιτιατική.

### Παθητική Φωνή

* Παρακείμενος: έχω χτενιστεί / είμαι χτενισμένος
* Υπερσυντέλικος: είχα χτενιστεί / ήμουν χτενισμένος
* Συντελεσμένος μέλλοντας: θα έχω χτενιστεί / θα είμαι χτενισμένος

## Σχηματισμός Περιφραστικών Ρημάτων

Όλες οι γλώσσες υιοθετούν μερικές λέξεις από άλλες γλώσσες ακόμα κι όταν έχουν δικές τους. Στην ελληνική, δύσκολα μπορεί να σχηματιστεί ρήμα από ξενικό ουσιαστικό και σε τέτοιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται το ρήμα “κάνω”. Για παράδειγμα, “κάνω ντεμπούτο” αντί “πρωτοεμφανίζομαι”. Αλλά κάποτε και ουσιαστικά με ελληνική κατάληξη δεν έχουν ρήμα και απαιτείται η περιφραστική προσέγγιση: “κάνω φασαρία”.

Το “κάνω” και το “είμαι” πολλές φορές χρησιμοποιούνται χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος. Σε τέτοια περίπτωση, φτωχοποιούν τη γλώσσα. Παραδείγματα:

* “Ο γιατρός έκανε λόγο για νέα δεδομένα” αντί “Ο γιατρός μίλησε για νέα δεδομένα”.
* “Ο Ρωμανός Δ’ ήταν καλός στρατηγός, αλλά έχασε στο Μανζικέρτ διότι τον πρόδωσε ο Κωνσταντίνος Δούκας” αντί “Άνκαι ικανός στρατηγός, ο Ρωμανός Δ’ έχασε στο Μανζικέρτ διότι τον πρόδωσε ο Κωνσταντίνος Δούκας”.

Κατηγορία:Γραμματική
Λίνος Κόκοτος

Ο **Λίνος Κόκοτος** (Αγρίνιο, 8 Φεβρουαρίου 1945) είναι Έλληνας συνθέτης, από τους γνωστότερους εκπροσώπους της γενιάς του λεγόμενου Νέου Κύματος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 8 Φεβρουαρίου του 1945 και τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στο Αιγάλεω. Μέλος της χορωδίας του σχολείου του από πολύ μικρός, πραγματοποίησε αργότερα σπουδές στο Ωδείο Αθηνών (1961). Ο πρώτος καλλιτέχνης που πίστεψε στο ταλέντο του και τον ενθάρρυνε έμπρακτα στο ξεκίνημά του την ίδια χρονιά, ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος τότε, τον έφερε σε επαφή με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Πέντε χρόνια αργότερα (1966) παρουσίασε τη δουλειά του στις μπουάτ της Πλάκας μαζί με άλλους συνθέτες του "*[[Νέο Κύμα του ελληνικού τραγουδιού|Νέου Κύματο]]<nowiki/>ς*", όπου και τον καθιέρωσε το τραγούδι "Μικρό παιδί" με τη φωνή του Γιώργου Ζωγράφου. Ο πρώτος του δίσκος που κυκλοφόρησε ήταν οι «*Ώρες*» (1969) από την εταιρεία Lyra του Αλέκου Πατσιφά. 

Εν συνεχεία γνωρίσθηκε ή συνεργάσθηκε με μια πλειάδα ερμηνευτών και στιχουργών, μεταξύ των οποίων οι Αργύρης Βεργόπουλος, Άκος Δασκαλόπουλος, Τάσος Μωραΐτης, Γιώργος Ζωγράφος, Νίκος Καλλίτσης, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Σπανός, Μάνος Λοΐζος, Νίκος Ξυλούρης, Καίτη Χωματά, Πόπη Αστεριάδη, Μιχάλης Βιολάρης, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Σωτηρία Μπέλλου, Δήμητρα Γαλάνη, Μανώλης Μητσιάς, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννης Πουλόπουλος, Νίκος Εμ. Ανδρουλάκης  Μαρία Δουράκη, ενώ δούλεψε μαζί με τους Λευτέρη Παπαδόπουλο, Γιώργο Αρμένη, τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου και μελοποίησε στίχους του Οδυσσέα Ελύτη (1972, "*Θαλασσινό Τριφύλλι*"). Το 2015 επέστρεψε στο προσκήνιο με νέες δημιουργίες.

Τα έργα του κινούνται από το χώρο της δισκογραφίας έως του θεάτρου, στο οποίο επίσης συνεισέφερε, γράφοντας τη μουσική πολλών παραστάσεων.

## Επιλεγμένη δισκογραφία
*1969 «Οι Ώρες» (Σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου και Αργύρη Βεργόπουλου)
*1971 «Ο Κήπος»
* 1972 «Το Θαλασσινό Τριφύλλι» (Σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη)
* 1975 «Αποχαιρετισμός» (Σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου)
* 1978 «Τα Αντιπολεμικά» (Σε στίχους Δημήτρη Χριστοδούλου)
* 1983 «Να’ ταν η Ζωή Τραγούδι»
* 1986 «Το Ποτάμι» (Σε στίχους Φώντα Λάδη)
* 1992 «Ζωγραφιές και Χρώματα»
* 2000 «Τα Όνειρά μας Άσπρα»

## Παραπομπές


## Πηγές
* «''Ένας μεγάλος του Νέου Κύματος από το Αγρίνιο''»

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μονόγραμμα-ΕΡΤ https://webtv.ert.gr/ert2/monogramma/02dek2019-monogramma-linos-kokotos-synthetis/

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Νέο Κύμα
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά

***Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά*** (Ισπανικά: *Vivir es fácil con los ojos cerrados*) είναι ισπανική δραματική κομεντί παραγωγής 2013 σε σκηνοθεσία του Νταβίντ Τρουέμπα και με πρωταγωνιστή τον Χαβιέ Κάμαρα. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από ένα στίχο του τραγουδιού *Strawberry Fields Forever* των Μπιτλς.

Η ταινία κέρδισε έξι Βραβεία Γκόγια, συμπεριλαμβανομένων Καλύτερης ταινίας, Καλύτερου σκηνοθέτη και Καλύτερου πρωταγωνιστή. Η ταινία ήταν η Ισπανική υποψήφιότητα για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2014 αλλά δεν κέρδισε.

## Πλοκή

Στην Ισπανία του 1966 ο Αντόνιο (Χαβιέ Κάμαρα), ένας δάσκαλος αγγλικών, όντας μεγάλος θαυμαστής του Τζον Λένον, συνηθίζει να διδάσκει Αγγλικά στους μαθητές του μέσω των στίχων των τραγουδιών των Μπιτλς. Όταν πληροφορείται ότι ο Λένον βρίσκεται στην Ισπανία για τα γυρίσματα της ταινίας *Πώς κέρδισα τον πόλεμο* (*How I Won the War*), σε σκηνοθεσία του Ρίτσαρντ Λέστερ, αποφασίζει να ξεκινήσει ένα οδικό ταξίδι με προορισμό την Αλμερία και στόχο να τον συναντήσει από κοντά. Στο δρόμο θα συναντήσει την Μπελέν (Ναταλία ντε Μολίνα) ένα νεαρό κορίτσι τριών μηνών έγκυο, και τον Χουάνχο (Φρανσέσκ Κολομέρ), ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι που το έσκασε από το σπίτι του εξαιτίας του άκρως καταπιεστικού πατέρα του. Οι τρεις τους θα συνεχίσουν μαζί το ταξίδι και χαμένοι στην αναζήτηση του Λένον θα ανακαλύψουν τελικά ο καθένας το όνειρό του.

## Διανομή ρόλων

* Χαβιέ Κάμαρα ως Αντόνιο
* Ναταλία ντε Μολίνα ως Μπελέν
* Φρανσέσκ Κολομέρ ως Χουάνχο
* Τζοργκ Σανζ ως πατέρας του Χουάνχο
* Αριάντα Γκιλ ως μητέρα του Χουάνχο
* Ραμόν Φοντσερέ ως Ραμόν
* Ρογκέλιο Φερνάντες ως Μπρούνο

## Βραβεία & υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Ταινίες του 2013
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Βραβείο Γκόγια καλύτερης ταινίας
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία
Μτσχέτα

Η **Μτσχέτα** (γεωργιανά: მცხეთა μτσχέτα) ή μερικές φορές η **Μετσχέτα** στην ελληνική ορθογραφία, και ιστορικά επίσης η **Μεστλήτα** σε ελληνικές πηγές (αρχ. Μεστλῆτα, λατ. Mestleta) είναι πόλη στην περιοχή (μχάρε) Μτσχέτα-Μτιανέτι της Γεωργίας. Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Γεωργίας και βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας Τιφλίδας ακριβώς στην συμβολή των ποταμών Κύρου και Άραγου.
 
Λόγω της ιστορικής σημασίας της και των πολλών πολιτιστικών μνημείων, τα ιστορικά μνημεία της πόλης έγιναν παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO το 1994. Ως γενέτειρα του Χριστιανισμού στην Γεωργία αλλά και ως ένα από τα πιο ζωντανά κέντρα του Χριστιανισμού στη χώρα, η Μτσχέτα ανακηρύχθηκε ως η "Ιερή Πόλη" από την  Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία το 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ανδρέας Πασχάλη

Ο **Ανδρέας Πασχάλη**, γνωστός με το προσωνύμιο **Φώκκης**, ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της άμυνας. Αγωνίστηκε για 13 χρόνια στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Ανόρθωση. Το 1952 εγκατέλειψε την Ανόρθωση και εντάχθηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα της νεοσύστατης Νέας Σαλαμίνας, η οποί αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της ΚΕΠΟ. Η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) του επέβαλλε διετή αποκλεισμό για την μετακίνηση του αυτή.

Το 1953 με την ενοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου η ποινή του διαγράφεται από την ΚΟΠ. Για τα επόμενα 12 χρόνια αγωνίστηκε με τη Νέα Σαλαμίνα στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας. Αγωνιζόταν ως κεντρικής αμυντικός και ως σέντερ φορ. Την περίοδο 1964-65 ολοκλήρωσε την καριέρα του σε ηλικία 33 ετών. Είχε συμμετοχές και στη Μικτή Κύπρου (μετέπειτα Εθνική Κύπρου).

Την περίοδο 1965-66 ανέλαβε προπονητής στον ΑΠΟΠ Πάφου. Την περίοδο 1968-69 ανέλαβε προπονητής της Νέας Σαλαμίνας.  

Ήταν αδελφός του ποδοσφαιριστή Πασχάλη Φώκκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*
*
*
*

## Βιβλιογραφία

*
*
*

Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου
NGC 6822

Ο **NGC 6822** ή **Γαλαξίας του Μπάρναρντ**, (γνωστός και με τις ονομασίες του από καταλόγους ως **IC 4895**, PGC 63616, DDO 209, **[[Κατάλογος Caldwell|Caldwell]] 57**) είναι ραβδωτός ακανόνιστος γαλαξίας που βρίσκεται περίπου 1,6 εκατομμύριο έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό Τοξότη. Είναι μέλος της Τοπικής ομάδας γαλαξιών και ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο E.E. Μπάρναρντ το 1884, με τη βοήθεια ενός μικρού διοπτρικού τηλεσκοπίου 15 διαμέτρου εκατοστών. Είναι ένας από τους κοντινότερους γαλαξίες, παρόμοιος σε δομή και σύσταση με το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου. Οι διαστάσεις του είναι περίπου 7000 έτη φωτός.

## Ιστορία παρατηρήσεων
Ο Έντγουιν Χαμπλ έγραψε και δημοσίευσε το 1925 την ιστορικής σημασίας εργασία *N.G.C. 6822, A Remote Stellar System* (= «N.G.C. 6822, ένα απομακρυσμένο αστρικό σύστημα»), στην οποία δημοσιεύεται η ανακάλυψη 15 μεταβλητών αστέρων (11 εκ των οποίων ήταν κηφείδες). Ο Χαμπλ διερεύνησε επίσης την κατανομή των αστέρων του γαλαξία αυτού μέχρι φαινόμενο μέγεθος 19,4 και έδωσε φασματικά χαρακτηριστικά, λαμπρότητες και διαστάσεις για τα 5 φωτεινότερα διάχυτα νεφελώματά του (γιγάντιες περιοχές Η II), δίνοντας και έναν υπολογισμό του απόλυτου μεγέθους ολόκληρου του γαλαξία.

Η ανίχνευση των 11 κηφείδων από τον Χαμπλ υπήρξε ένα ορόσημο για την αστρονομία, καθώς χρησιμοποιώντας τη σχέση περιόδου-λαμπρότητας ο διάσημος Αμερικανός αστρονόμος υπελόγισε την απόσταση του NGC 6822 από τη Γη σε περισσότερο από 700 χιλιάδες έτη φωτός. Ο γαλαξίας αυτός έγινε έτσι το πρώτο αστρικό σύστημα στην ιστορία πέρα από τα Νέφη του Μαγγελάνου του οποίου προσδιορίσθηκε η απόσταση με κάποια ακρίβεια. (Ο Χαμπλ συνέχισε με τον Μέγα Γαλαξία της Ανδρομέδας και τον Γαλαξία του Τριγώνου). Η απόσταση των 700.000 ετών φωτός ήταν πολύ μεγαλύτερη από τις διαστάσεις του Σύμπαντος όπως τις είχε υπολογίσει ο Χάρλοου Σάπλεϋ, δηλαδή 300.000 έτη φωτός. Με αυτή την εργασία του ο Χαμπλ έκρινε οριστικά τον νικητή στη «Μεγάλη δημόσια συζήτηση» ("Great Debate") του 1920 ανάμεσα στον Χέμπερ Κέρτις και τον Σάπλεϋ για το πόσο μεγάλο ήταν το Σύμπαν και ποια ήταν η φύση των αστρικών αυτών συστημάτων.

Το 1977 ο Πωλ Χοτζ (Paul W. Hodge) ταυτοποίησε και άλλες περιοχές Η II στον NGC 6822, αυξάνοντας σε 16 τον αριθμό τους, ενώ σήμερα έχουν καταγραφεί περισσότερες από 150.

## Εικόνες

Αρχείο:NGC 6822 GALEX WikiSky.jpg|Ο NGC 6822 στο υπεριώδες φως από τον GALEX.
Αρχείο:Glowing Gas Cloud in the Star-Forming Region of Galaxy NGC 6822 (Hubble).jpg|Περιοχή αστρογενέσεως στον NGC 6822.
Αρχείο:Region of NGC 6822.jpg|Νεφέλωμα εκπομπής στον NGC 6822.
Αρχείο:Barnard's Galaxy.jpg|Ο NGC 6822 απεικονισμένος από το τηλεσκόπιο των 2,2 μέτρων του ESO.


## Δείτε επίσης
* Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου - άλλος ένας ακανόνιστος γαλαξίας της Τοπικής Ομάδας
* Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου - άλλος ένας ακανόνιστος γαλαξίας της Τοπικής Ομάδας

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* «Ο μικρός αλλά σκληροτράχηλος γείτονας του Γαλαξία μας — Δελτίο τύπου του ESO

Κατηγορία:Ακανόνιστοι γαλαξίες
Κατηγορία:Τοπική ομάδα γαλαξιών
Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
6822
4895
063616
Κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell
Άνοιγμα Ρέτι

Το **Άνοιγμα Ρέτι** (Réti Opening) είναι υπερμοντέρνο σκακιστικό άνοιγμα το οποίο αρχίζει με τις κινήσεις 1.Ιζ3 δ5 2.γ4 (κωδικοί ECO A04–A09).

## Ιστορία
Σύμφωνα με τον Ριχάρδο Ρέτι το άνοιγμα εισήχθη στο κύριο παιχνίδι στις αρχές του 1923. Ο Ρέτι χρησιμοποίησε επιτυχώς το άνοιγμα αυτό για να νικήσει τον τότε παγκόσμιο πρωταθλητή σκακιού, Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα, σε μια παρτίδα κατά το τουρνουά της Νέας Υόρκης το 1924.

Το άνοιγμα αποτελεί μια κύρια γραμμή του ανοίγματος Ζούκερτορτ. Στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων κατατάσεται στους κωδικούς ECO A04–A09.

## Απαντήσεις
Στατιστικά για την δεύτερη κίνηση του μαύρου.

**Πηγή:** Βάση δεδομένων "chessgames.com" (2 Ιανουαρίου 2016)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Ρόμπερτ Ρόσσεν

Ο **Ρόμπερτ Ρόσεν**    (αγγλικά: *Robert Rossen*, 16 Μαρτίου 1908 - 18 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός, με την καριέρα του να απλώνεται σε περίπου τρεις δεκαετίες. Το 1949, η ταινία του *[[Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά]]*,  έλαβε 3 Όσκαρ ένα Ά' Ανδρικού Ρόλου, ένα Β΄ Γυναικείου Ρόλου και ένας Καλύτερης Ταινίας, με τον ίδιο να είναι και υποψήφιος για το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Ωστόσο, βραβεύθηκε με Χρυσή Σφαίρα για τη σκηνοθεσία του, ενώ η ταινία πήρε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίες. Το 1961, σκηνοθέτησε τον Πολ Νιούμαν και τον Τζορτζ Σι Σκοτ σε άλλη μία επιτυχημένη ταινία το *[[Ο κόσμος είναι δικός μου]] (The Hustler)*, το οποίο ήταν υποψήφιο για εννέα Όσκαρ, κερδίζοντας, τελικά, δύο.

Ο Ρόσεν σκηνοθετούσε και έγραφε σενάρια σε θέατρα στη Νέα Υόρκη, μέχρι το 1937, που μετακόμισε στο Χόλιγουντ. Εκεί δούλεψε ως σεναριογράφος στη Warner Bros., έως και το 1941, που εντάχθηκε στο στρατό και παρέμεινε σε αυτόν μέχρι το 1944. Υπηρέτησε ως αρχηγός της *Hollywood Writers Mobilization*, που οργάνωνε σεναριογράφους για τις ανάγκες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1945 συμμετείχε σε απεργία εναντίον της Warner Bros.. Κατόπιν συνεργάστηκε με τη νεοϊδρυθείσα εταιρεία του Χαλ Ουόλις, αλλά και την Columbia Pictures, όμως, κυρίως, με τις δικές του εταιρείες, συνήθως, σε συνεργασία με την Columbia.

Ο Ρόσεν υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Αμερικής από το 1937 μέχρι και το 1947 περίπου, το οποίο για αυτόν *«ήταν αφιερωμένο σε κοινωνικούς σκοπούς με τέτοιο τρόπο ώστε εμείς που είμαστε Εβραίοι να ενδιαφερθούμε»*. Ωστόσο, μέχρι και το 1949 σταμάτησε οποιαδήποτε σχέση/ασχολία με το Κόμμα. Εν πάση περιπτώσει για αυτή του τη δράση, κλήθηκε δις από την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων, μία το 1951 και μία τοπ 1953. Αρνήθηκε πως ουδέποτε υπήρξε κομμουνιστής. Παρόλα αυτά, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μπει στη μαύρη λίστα του Χόλιγουντ, και συν τις άλλοις να μην μπορεί να ανανεώσει το διαβατήριό του. Το 1953, όμως στη δεύτερή του εμφάνιση, ονόμασε 57 πρώην οι νυν μέλη του Κόμματος, με αποτέλεσμα να σταματήσει να βρίσκεται στη μαύρη λίστα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Περαιτέρω μελέτη
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* Robert Rossen profile στο Internet Broadway Database

Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Κατηγορία:Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ
Εξόρυξη γνώμης

**Εξόρυξη γνώμης** (αγγλικά: opinion mining, OM) είναι η διαδικάσία ανάλυσης της γνώμης των χρηστών σχετικά με συγκεκριμένα κοινωνικά ή πολιτικά θέματα, προϊόντα, υπηρεσίες κλπ. Τα αποτελέσματα της διαδικασίας ενδιαφέρουν τους επιστήμονες, καθώς και τις επιχειρήσεις, που τα χρησιμοποιούν στις διαδικασίες προώθησης των προϊόντων τους και εξυπηρέτησης πελατών,  και τις κυβερνήσεις στα πλαίσια της διαμόρφωσης πολιτικών.

Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό, ανάκτηση και επιλογή πληροφοριών και απόψεων από τον τεράστιο όγκο του παγκόσμιου ιστού περιλαμβάνουν την επεξεργασία φυσικής γλώσσας και την εξόρυξη δεδομένων.

Πολύ συχνά οι τεχνικές της εξόρυξης γνώμης και της ανάλυσης συναισθήματος χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό και αναφέρονται ως ταυτόσημες. Στην πραγματικότητα, η εξόρυξη γνώμης, σε αντίθεση με τη ανάλυση συναισθήματος, εστιάζει στον εντοπισμό πόλωσης, δηλαδή στην αναγνώριση θετικών ή αρνητικών θέσεων, όπως για παράδειγμα «μου αρέσει» - «δε μου αρέσει».  

## Δείτε επίσης

* Ανάλυση συναισθήματος
* Πληθοπορισμός

## Πηγές

* Cambria, E. et al., New Avenues in opinion mining and sentiment analysis, IEEE Intelligent Systems ( Volume: 28, Issue: 2, March-April 2013), doi: 10.1109/MIS.2013.30

Κατηγορία:Επεξεργασία φυσικής γλώσσας
Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Βαν Χέφλιν

[μικρογραφία|260x260εσ|Με τον Τζον Κέλογκ (αριστερά) στην ταινία ''[Αμαρτωλές γυναίκες* (1946)]]
Ο *'Βαν Χέφλιν*' (*Van Heflin*, 13 Δεκεμβρίου 1908 - 23 Ιουλίου 1971) ήταν [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|Αμερικανός]] ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και του ραδιοφώνου. Στις ταινίες του, κυρίως, έπαιζε δευτερεύοντες ρόλους, όμως περί τη δεκαετία του '40, ερμήνευσε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους. Επίσης, έχει βραβευθεί με [[Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου]], για την ερμηνεία του στην ταινία *Αιχμάλωτοι του πάθους (Johnny Eager)'', το 1942.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* Encyclopedia of Oklahoma History and Culture - Heflin, Van
*Photographs and literature on Van Hefln

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί ραδιοφώνου
Μαρία της Ρουμανίας

Η **Μαρία του Εδιμβούργου** (αγγλ. *Marie of Edinburgh*, 29 Οκτωβρίου 1875 – 18 Ιουλίου 1938), ήταν πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου και βασίλισσα της Ρουμανίας.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Αλεξάνδρα Βικτωρία* γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1875 ως *Πριγκίπισσα Μαρία του Εδιμβούργου*. Ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Αλφρέδου, Δούκα του Εδιμβούργου, και της Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Αλεξάνδροβνας της Ρωσίας.Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στο Κεντ, τη Μάλτα και το Κοβούργο. 

Μετά την άρνηση μιας πρότασης γάμου από τον ξάδελφό της, Γεώργιο, Δούκα της Υόρκης, επέλεξε να παντρευτεί τον Φερδινάνδο, Διάδοχο της Ρουμανίας. Ο γάμος τους έγινε στις 10 Ιανουαρίου 1893 στο Κάστρο Ζίγκμαρινγκεν με τρεις τελετές, μία πολιτική, μία ρωμαιοκαθολική και μία αγγλικανική. Παρών στο γάμο τους ήταν ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας.

Η Μαρία και ο Φερδινάνδος απέκτησαν έξι παιδιά:
*τον Κάρολο Β΄ (1893 - 1953)
*την Ελισάβετ (1894 - 1956)
*την Μαρία (1900 - 1961)
*τον Νικόλαο (1903 - 1978)
*την Ιλεάνα (1909 - 1991)
*και τον Μίρτσεα (1913 - 1916)

Ο Κάρολος Α΄ της Ρουμανίας απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου 1914 και, την επόμενη μέρα, η Μαρία και ο Φερδινάνδος ανακηρύχθηκαν βασιλείς της Ρουμανίας στη Ρουμανική Βουλή των Αντιπροσώπων.
 
Τον Αύγουστο του 1916 η Ρουμανία πήρε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Με την Πτώση του Βουκουρεστίου από τα αυστριακά στρατεύματα, η βασιλική οικογένεια κατέφυγε στο Ιάσιο, πρωτεύουσα της Μολδαβίας. Εκεί, η Μαρία φορώντας στολή νοσοκόμας παραλάμβανε τραυματισμένους στρατιώτες και τους μετέφερε στο νοσοκομείο. Μετά το τέλος του πολέμου, ταξίδεψε στη Γαλλία και την Αγγλία, όπου συναντήθηκε με σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, προκειμένου να πετύχει όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη για τη Ρουμανία.

Τον Οκτώβριο του 1922 ο Πατριάρχης Μύρων της Ρουμανίας έστεψε τον Φερδινάνδο και την Μαρία ως Βασιλείς της Μεγάλης Ρουμανίας, εορτάζοντας έτσι την ένωση της Ρουμανίας με την Τρανσυλβανία. Το 1926 η Μαρία μεταστράφηκε στην Ορθοδοξία, προκειμένου να έρθει ακόμα πιο κοντά με το λαό.

Με την άνοδο του γιου της, Καρόλου, στο θρόνο το 1930, αυτός προσπάθησε να αφαιρέσει τη Μαρία από την πολιτική σκηνή και να μειώσει τη δημοτικότητά της. Εκείνη, απογοητευμένη από τις πράξεις του γιου της, εγκατέλειψε το Βουκουρέστι και πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της στην επαρχία και στο σπίτι της στη Μαύρη Θάλασσα. Πέθανε από κίρρωση του ήπατος στις 18 Ιουλίου 1938.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Ρουμανίας (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Λιου Ουάλλας

Ο **Λιου Ουάλλας** (*Lewis "Lew" Wallace*, 10 Απριλίου 1827 - 15 Φεβρουαρίου 1905) ήταν Αμερικανός δικηγόρος,  πολιτικός , διπλωμάτης, συγγραφέας, στρατηγός της Ένωσης στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και  κυβερνήτης της επικράτειας του Νέου Μεξικού, από την Ιντιάνα. Μεταξύ των μυθιστορημάτων και των βιογραφιών του, ο Ουάλλας είναι περισσότερο γνωστός για την ιστορική περιπέτεια *[[Μπεν Χουρ]]* (1880), η οποία θεωρήθηκε ως "το πιο επιδραστικό χριστιανικό βιβλίο του 19ου αιώνα".

Η στρατιωτική σταδιοδρομία του Ουάλλας περιλαμβάνει την υπηρεσία του στον Αμερικανομεξικανικό πόλεμο και τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Ήταν διοικητής του 11ου συντάγματος πεζικού της Ιντιάνα. Ο Ουάλλας, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του υποστράτηγου, συμμετείχε μεταξύ άλλων στη μάχη του Σάιλο. Υπηρέτησε, επίσης, στη στρατιωτική επιτροπή για τις δίκες των συνωμοτών της δολοφονίας του Αβραάμ Λίνκολν.

Ο Ουάλλας παραιτήθηκε από τον αμερικανικό στρατό το Νοέμβριο του 1865 και υπηρέτησε ως υποστράτηγος στον μεξικανικό στρατό, πριν επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Ουάλλας διορίστηκε κυβερνήτης στο Νέο Μεξικό (1878-1881) και ως πρεσβευτής των Η.Π.Α. στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (1881-1885). Στη συνέχεια αποσύρθηκε στο σπίτι του στο Κράουφορντσβιλ της Ιντιάνα, όπου συνέχισε να γράφει μέχρι το θάνατό του το 1905.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αμερικανοί στρατηγοί
Κατηγορία:Νέο Μεξικό
Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αβραάμ Λίνκολν
Λίζαμπεθ Σκοτ

Η **Λίζαμπεθ Βιρτζίνια Σκοτ** (αγγλικά: *Lizabeth Virginia Scott*, 29 Σεπτεμβρίου 1922 - 31 Ιανουαρίου 2015) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, γνωστή για τη βραχνή της φωνή, αλλά και για "το πιο όμορφο πρόσωπο" σε ταινίες φιλμ νουάρ, στη δεκαετία του 1940 και 1950.  Μετά την καλή της ερμηνεία ως Σαμπίνα σε θέατρα της Βοστώνης και του Μπρόντγουεϊ, της παράστασης *The Skin of Our Teeth*, αναδύθηκε διεθνώς, με τις επιτυχίες της στο *[[Αμαρτωλές γυναίκες]]* (1946), στο *[[Πολύ αργά για δάκρυα]]* (1949) και * [[Ανθρώπινη Κόλαση]] * (1947) κ.ά.. Στις συνολικά 22 εμφανίσεις της στον κινηματογράφο, πρωταγωνίστησε σε όλες, εκτός από μία. Επιπλέον εμφανίστηκε τόσο στην τηλεόραση όσο και στο ραδιόφωνο, από το 1940 έως το 1970.

## Ενδεικτική Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Lizabeth Scott 1996 Interview Part 1 of 8, Soapbox & Praeses Productions
* Lizabeth Scott at the American Film Institute
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Ανδρέας Παρίδης

Ο **Ανδρέας Παρίδης** (1910 - 2000) ήταν Έλληνας αρχιμουσικός, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.Ριζοσπάστης: "Σίγησε η μαγική μπαγκέτα", 15-04-2000

## Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Παρίδης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1910 όπου τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Ανήκε σε μουσική οικογένεια. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στην Εθνική Ακαδημία Μουσικής της Αγίας Καικιλίας. Το 1951 έγινε μόνιμος αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και αργότερα διετέλεσε πολλές φορές Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Διετέλεσε διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών για έξι έτη (1968-74). Διετέλεσε επίσης Διευθυντής Ορχήστρας της τότε Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και πολλές φορές διηύθυνε μεγάλες Ορχήστρες του εξωτερικού, όπως η ορχήστρα της Ρώμης, της Μόσχας, του Λένιγκραντ και του Βουκουρεστίου. Έχει διευθύνει Ορχήστρες και Συναυλίες και Όπερες στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ και κράτη του τ. Ανατολικού Συνασπισμού. Το 1999, ο Παρίδης βραβεύθηκε για την προσφορά του από την Ενωση Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Νιοστός (μαθηματικά)

**Νιοστός-ή-ό** είναι ένα επίθετο, που αναφέρεται σε ή συσχετίζεται με την μεταβλητή ν, κυρίως σε μαθηματικές εκφράσεις, στις οποίες το ν συμβολίζει έναν πεπερασμένο ή μη, αόριστο ή τυχαίο φυσικό αριθμό.

Ετυμολογικά, προέρχεται από το γράμμα *[[νι]]* και τη κατάληξη *-στός* (π.χ. εικοστός, εκατοστός, χιλιοστός κ.ο.κ.).

Παρόμοια σύμβολα, που χρησιμοποιούνται ευρέως στα μαθηματικά, ως αόριστοι φυσικοί αριθμοί, είναι το μ (μιοστός), το i (i-οστός), το j (j-οστός), το k (k-οστός), το ℓ (ℓ-οστός), το m (m-οστός), το n (n-οστός) και άλλοι.

Γενικά, η μεταβλητή ν χρησιμοποιείται, για να αριθμήσει καθένα από τα στοιχεία ενός πεπερασμένου (ή μη) συνόλου: *S<sub>a</sub>* = *{a<sub>1</sub>, a<sub>2</sub>, a<sub>3</sub>, ..., a<sub>v</sub>, ..., a<sub>N</sub>}*. Η επίκληση του (τυχαίου) νιοστού στοιχείου av του συνόλου ισοδυναμεί με την επίκληση ενός **οποιουδήποτε** εκ των Ν στοιχείων του συνόλου.

## Παραδείγματα
*ο νιοστός όρος μιας ακολουθίας: a_v.
*η νιοστή δύναμη ενός αριθμού: b^v.
*η νιοστή ρίζα ενός αριθμού: \sqrt[{\nu}]{c} \,.
*ο νιοστός όρος ενός πολυωνύμου: dx^v.
*η νιοστή παράγωγος μιας συνάρτησης: {\operatorname{d}^v\!y\over\operatorname{d}\!x^v}.
*η νιοστή συνιστώσα ενός διανύσματος \vec{e}: e_v.
*η νιοστό στοιχείο της i-οστής γραμμής ενός πίνακα: ***<big>G</big><sub>i,v</sub>***.

Κατηγορία:Μαθηματική ορολογία
Αλεξάνδρα της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας

Η **Αλεξάνδρα** (αγγλ. *Alexandra of Saxe-Coburg and Gotha*, 1 Σεπτεμβρίου 1878 - 16 Απριλίου 1942) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κοβούργου και Γκότα και μετέπειτα πριγκίπισσα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ.

## Βιογραφία
Η *Αλεξάνδρα Λουίζα Όλγα Βικτωρία* γεννήθηκε την 1 Σεπτεμβρίου 1878 στο Κάστρο του Ρόζεναου στο Κοβούργο και βαπτίσθηκε στις 2 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Ήταν το τέταρτο παιδί και η τρίτη κόρη του Αλφρέδου, Δούκα του Εδιμβούργου, και της Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Αλεξάνδροβνας της Ρωσίας. Ήταν επίσης εγγονή της Βικτωρίας τού Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλέξανδρου Β΄ της Ρωσίας.

Πέρασε τα παιδικά της χρόνια αρχικά στην Αγγλία και έπειτα στη Μάλτα, τότε βρετανική αποικία, όπου ο πατέρας της υπηρετούσε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Το 1889 η οικογένεια μετακόμισε στο Κοβούργο, καθώς ο πατέρας ήταν ο διάδοχος της Δουκάτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα. Το 1885 η Αλεξάνδρα έγινε παράνυμφος στο γάμο της θείας της, Βεατρίκης του Ηνωμένου Βασιλείου, με τον Ερρίκο του Μπάττενμπεργκ, καθώς και το 1893 στον γάμο του εξαδέλφου της, Γεωργίου, Δούκα της Υόρκης, και της Μαρίας του Τεκ.

Κατά τα τέλη του 1895, η μητέρα της σχεδίασε τον αρραβώνα της με τον Ερνέστο του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ (1863-1950). Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 20 Απριλίου 1896 στο Κοβούργο. Το ζεύγος απέκτησε πέντε παιδιά.

Η Αλεξάνδρα έζησε την υπόλοιπη ζωή της στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού. Στον Μεσοπόλεμο η Αλεξάνδρα μαζί με παιδιά της, υποστήριξαν το Ναζιστικό Κόμμα. Πέθανε εν μέσω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 16 Απριλίου 1942 στο Σβέμπις Χαλ.

## Οικογένεια
Απέκτησε πέντε παιδιά:
* Γοδεφρείδος (1897 - 1960), Πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα της Ελλάδας.
* Μαρία Μελίτα (1899 - 1967).
* *Αλεξάνδρα Βεατρίκη* Λεοπολδίνη (1901 - 1963)
* *Ίρμα* Ελένη (1902 - 1986).
* *Αλφρέδος* Χριστιανός (16 - 18 Απριλίου 1912).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας