Γεώργιος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Ο **Γεώργιος Αλεξάνδροβιτς** (ρωσ. *Георгий Александрович*, 9 Μαΐου 1871 - 10 Ιουλίου 1899) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το Μάιο του 1871 στο Ανάκτορο του Αλεξάνδρου στο Τσάρσγκογιε Σελό και ήταν το τρίτο παιδί και ο τρίτος γιος του Μεγάλου Δούκα Αλεξάνδρου Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας και της Δάγμαρ της Δανίας (''Μαρίας Φιόντοροβνας''), κόρης του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Έλαβε το όνομα του εκ μητρός θείου του, Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Νικόλαος, μελλοντικός Αυτοκράτορας. Ο αμέσως προηγούμενος αδελφός του, Αλέξανδρος, είχε αποβιώσει σε ηλικία 10 μηνών από μηνιγγίτιδα. Είχε, ακόμη, δύο νεότερες αδελφές και έναν αδελφό, το Μιχαήλ.

Από την παιδική ηλικία, ο Γεώργιος ήταν αδύναμος και ήταν αβέβαιο το αν θα επιζούσε. Ωστόσο, περιγράφηκε ως όμορφος και διασκεδαστικός, σ' αντίθεση με τον μεγαλύτερο αδερφό του Νικόλαο. Έκανε συχνά αταξίες αλλά, εξαιτίας της μεγάλης αδυναμίας που του είχε η μητέρα του, δεν τιμωρούταν. Ο ίδιος και τα αδέρφια του ανατράφηκαν απλά: κοιμόντουσαν σε σκληρά κρεβάτια, ξυπνούσαν τα χαράματα και λάμβαναν ένα κρύο λουτρό κάθε πρωί.

Το 1881 ο παππούς του, Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας, δολοφονήθηκε και ο πατέρας του έγινε αυτοκράτορας της Ρωσίας ως *Αλέξανδρος Γ΄*. Η αυτοκρατορική οικογένεια διέμενε κυρίως στο ασφαλές Παλάτι της Γκάτσινα και ήταν πολύ δεμένη λόγω της αγάπης που είχαν οι γονείς του μεταξύ τους αλλά και στα παιδιά τους. 

### Ενήλικη ζωή
Ο Γεώργιος περιγράφηκε ως το εξυπνότερο από τα παιδιά των Ρομανώφ. Ήταν επίσης εξωστρεφής, όπως η μητέρα του. Όπως και ο Νικόλαος, γνώριζε άπταιστα αγγλικά και γαλλικά και αρκετά καλά γερμανικά και δανικά. Φαινόταν πως θα ακολουθούσε μια σπουδαία καριέρα στο ναυτικό, πριν δείξει σημάδια φυματίωσης το 1890.

Το ίδιο έτος, οι γονείς του αποφάσισαν να στείλουν εκείνον και τον αδερφό του, Νικόλαο, σε ένα ταξίδι διάρκειας εννέα μηνών στην Ιαπωνία. Η Αυτοκράτειρα ήλπιζε ότι το κλίμα θα βοηθούσε την υγεία του Γεωργίου. Πέρασαν πρώτα από την Αθήνα και εκεί επιβιβάστηκε και ο ξάδερφός τους, Γεώργιος της Ελλάδας. Από εκεί πήγαν στην Αίγυπτο και έπειτα στην Ινδία. Αν και ο Γεώργιος πληροφόρησε τους γονείς του ότι ήταν πολύ καλά, όταν βρισκόταν στη Βομβάη (νυν ''Μουμπάι''), εκείνοι έμαθαν ότι είχε πυρετό κι ότι έπρεπε να επιστρέψει. Διαγνώστηκε με οξεία βρογχίτιδα και επέστρεψε στην Αθήνα. Τελικά, ο Γεώργιος επέστρεψε στην Πετρούπολη και σύντομα τον ακολούθησε ο Νικόλαος μετά από αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του στο Ότσου της Ιαπωνίας.  
### Τσάρεβιτς
 Το 1894, ο Αλέξανδρος Γ΄ πέθανε και τον διαδέχθηκε ο Νικόλαος Αλεξάνδροβιτς ως *Νικόλαος Β΄*. Καθώς εκείνη τη στιγμή δεν είχε παιδιά, ο Γεώργιος ονομάστηκε κληρονόμος (*Τσεζάρεβιτς*). Η υγεία του τον ανάγκασε να εγκατασταθεί στο Λικάνι, και δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει την κηδεία του πατέρα του. Ο Νικόλαος του έγραψε: "*[[Προσευχή|Προσεύχομαι]] διαρκώς στον Θεό να σου δώσει μια γρήγορη και ολοκληρωτική [[θεραπεία]]*". Ο Γεώργιος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στις βαφτίσεις των μεγαλύτερων θυγατέρων του Νικόλαου, Όλγας και Τατιάνας. Όταν γεννήθηκε η τρίτη κόρη του Νικόλαου, Μαρία, ο Γεώργιος έγραψε στον αδερφό του: "*Λυπάμαι φριχτά που δεν μπορώ ακόμα να δω τις κόρες σου και να τις γνωρίσω, αλλά τι να κάνω! Φαίνεται δεν είναι η μοίρα μου, κι όλα είναι επιθυμία του Θεού*".

Το 1895, ο Γεώργιος κι η μητέρα του επισκέφτηκαν τους συγγενείς του στη Δανία μετά από τέσσερα χρόνια. Εκεί, ξαφνικά, η υγεία του χειροτέρεψε, και η Αυτοκράτειρα τον είδε να "''φτύνει αίμα''". Ως εκ τούτου, του απαγορεύτηκε το κάπνισμα και παρέμεινε στο κρεβάτι μέχρι να μπορέσει να επιστρέψει στο Λικάνι. Όπως έγραψε στον Νικόλαο: "*Σίγουρα ήταν καλό που ξαναείδα την οικογένειά μου μετά από τέσσερα χρόνια, μα δεν μου έκανε πραγματικά κανένα καλό, έχασα πάνω από 5 πόντους τους οποίους είχα πάρει με μεγάλη δυσκολία και μου είναι δύσκολο να [[Αναπνοή|αναπνεύσω]]*".

### Θάνατος
Ο Γεώργιος πέθανε ξαφνικά τον Ιούλιο του 1899, σε ηλικία 28 ετών, στο Αμπαστουμάνι. Είχε βγει με τη μοτοσικλέτα του και, όταν άργησε να επιστρέψει, άρχισε αναζήτηση από το προσωπικό του. Τον βρήκε μια χωρική πεσμένο στο πλάι του δρόμου με αίμα στο στόμα του και με δυσκολία στην αναπνοή. Τον κράτησε στα χέρια της, έως ότου ξεψύχησε.

Ο Νικόλαος ήταν συγκλονισμένος με το θάνατο του αδερφού του και δυσκολεύτηκε να το ανακοινώσει στη μητέρα τους, που κατέρρευσε όταν το έμαθε. Η ίδια έγραψε: "*Ο φτωχός αγαπημένος γιος μου πέθανε μόνος. Είμαι συντετριμμένη*". Ο Γεώργιος ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη. Κατά τη διάρκεια της κηδείας του, η αυτοκράτειρα Μαρία βρισκόταν δίπλα στη μεγαλύτερη κόρη της, Ξένια, και ξαφνικά, κοιτάζοντας την κόρη της, είπε δυνατά: "*Ας πάμε σπίτι. Δεν μπορώ πλέον να αντέξω!*" και βγήκε έξω.

Ο τίτλος του Γεωργίου ως διαδόχου πέρασε στο μικρότερο αδερφό του, Μιχαήλ, μέχρι τη γέννηση του μοναδικού γιου του Νικόλαου, Αλεξίου Νικολάγιεβιτς (1904). Ο Μιχαήλ ονόμασε το γιο του, Γεώργιο, προς τιμήν του αδερφού του. Τόσο ο Μιχαήλ όσο και ο Αλέξιος και ο Γεώργιος θα πέθαιναν σε νεαρή ηλικία.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας