Η σειρήνα του Μισισιπή

***Η σειρήνα του Μισισιπή*** (Πρωτότυπος τίτλος: *La Sirène du Mississipi*) είναι Γαλλική ρομαντική δραματική ταινία του 1969, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φρανσουά Τρυφώ, βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1947 *Βαλς στο Σκοτάδι* του Γουίλιαμ Άιρις. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Πολ Μπελμοντό και Κατρίν Ντενέβ.

Η ταινία ακολουθεί έναν καλλιεργητή καπνού στο νησί Ρεϋνιόν, ο οποίος αρραβωνιάζεται μέσω αλληλογραφίας με μια γυναίκα που δεν γνωρίζει. Όταν φτάνει, διαπιστώνει ότι δεν είναι η ίδια γυναίκα στη φωτογραφία, αλλά την παντρεύεται ούτως ή άλλως.

Γυρισμένη στη Νότια Γαλλία και στη Ρεϊνιόν, *Η σειρήνα του Μισισιπή* ήταν η 16η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1969 στη Γαλλία, με συνολικά 1.227.657 εισιτήρια. Επανακυκλοφόρησε το 2001 ως *[[Απόλυτη αμαρτία]]*, με πρωταγωνιστές τους Αντζελίνα Τζολί και Αντόνιο Μπαντέρας.

## Πλοκή
Ο Λουί Μαέ, ένας πλούσιος ιδιοκτήτης φυτείας καπνού στο νησί Ρεϋνιόν στον Ινδικό Ωκεανό, περιμένει την άφιξη της μέλλουσας νύφης του, Ζουλί Ρουσέλ, την οποία δεν έχει γνωρίσει ποτέ. Γνωρίστηκαν μέσω της στήλης προσωπικών αγγελιών μιας γαλλικής εφημερίδας και αλληλογραφούν. Στο ξενοδοχείο Mascarin, συναντά την συνεργάτιδά του, Ζαρντίν, η οποία τον συνοδεύει για να παραλάβει το δαχτυλίδι. Ο Λούι οδηγεί στην αποβάθρα για να υποδεχτεί την Τζούλι, η οποία φτάνει με το ατμόπλοιο *'Μισισιπή* από τη Νουμεά, την πρωτεύουσα της Νέας Καληδονίας. Όταν συναντιούνται, εκπλήσσεται από την ομορφιά της και δεν την αναγνωρίζει, καθώς δεν είναι η γυναίκα στη φωτογραφία που του είχε στείλει. Αυτή του εξηγεί ότι έστειλε τη φωτογραφία μιας γειτόνισσας για να βεβαιωθεί για την ειλικρίνειά του. Ομολογεί ότι ούτε ο ίδιος έχει πει όλη την αλήθεια, έχοντας κρύψει ότι ήταν πλούσιος.

Παντρεύονται γρήγορα, και η λατρεία του τον κάνει να παραβλέπει τις ασυνέπειες μεταξύ των σχολίων της και των επιστολών της. Δίνει στην Τζούλι πρόσβαση στους τραπεζικούς του λογαριασμούς και τυπώνει την εικόνα της στα πακέτα τσιγάρων που κατασκευάζει η εταιρεία του. Αφού λαμβάνει μια οργισμένη επιστολή από την αδερφή της Τζούλι, την Μπερτ Ρουσέλ, στην οποία απαιτεί να μάθει πού βρίσκεται η Τζούλι, ο Λουί επιστρέφει σπίτι για να ανακαλύψει ότι η Τζούλι έχει φύγει με σχεδόν 28 εκατομμύρια φράγκα, σχεδόν αδειάζοντας τους τραπεζικούς του λογαριασμούς. Λίγο αργότερα, η Μπερτ φτάνει και τον ενημερώνει ότι η σύζυγός του δεν ήταν η Τζούλι και ότι είδε την αδερφή της να επιβιβάζεται στο *Μισισιπή* . Προσλαμβάνουν έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, τον Κομόλι, για να εντοπίσει την απατεώνισσα.

Σε μια πτήση προς τη Νίκαια της Γαλλίας, ο Λούι καταρρέει από εξάντληση. Ενώ αναρρώνει στο σανατόριο Clinique Heurtebise, βλέπει την απατεώνισσα της Τζούλι στην τηλεόραση να χορεύει σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στην Αντίμπ. Αγοράζει ένα όπλο και ταξιδεύει στην Αντίμπ, όπου εισβάλλει στο δωμάτιό της στο ξενοδοχείο Monorail, με σκοπό να τη σκοτώσει. Όταν αυτή επιστρέφει και έρχεται αντιμέτωπη με τον Λούι, δεν προβάλλει καμία αντίσταση. Εξηγώντας ότι το πραγματικό της όνομα είναι Μάριον Βεργκάνο, του λέει για το άθλιο παρελθόν της, για τα χρόνια της στη φυλακή και τη σχέση της με έναν άκαρδο γκάνγκστερ, τον Ρίτσαρντ, ο οποίος ήταν μαζί της στο *Μισισιπή* . Αφηγείται ότι όταν γνώρισαν την Τζούλι Ρουσέλ και έμαθαν για τον επικείμενο γάμο της, ο Ρίτσαρντ σκαρφίστηκε ένα σχέδιο για να σκοτώσει την Τζούλι και να στείλει τη Μάριον στη θέση της για να ληστέψει τον Λούι. Στη συνέχεια, ο Ρίτσαρντ την ανάγκασε να προβεί στη ληστεία και μετά την εγκατέλειψε. Λέει στον Λούι ότι τον αγαπάει και αυτός τη συγχωρεί.

Αγοράζουν ένα κάμπριο και οδηγούν στην Αιξ-αν-Προβάνς, όπου μετακομίζουν σε ένα σπίτι και περνούν τις μέρες τους ταξιδεύοντας στην περιοχή και κάνοντας έρωτα. Η ευτυχία τους διακόπτεται από τον Κομόλι, ο οποίος έχει φτάσει στην Αιξ στα ίχνη της απατεώνισσας. Αφού αποτυγχάνει να δωροδοκήσει τον ντετέκτιβ για να αποσύρει την υπόθεση, ο Λούι τον πυροβολεί και τον θάβει στο κελάρι. Ο Λουί και η Μάριον καταφεύγουν στη Λυών, αλλά εκείνη νιώθει δυσαρεστημένη με την φυγή τους και λαχταρά μια ζωή γεμάτη πολυτέλεια στο Παρίσι. Ο Λούι επιστρέφει για λίγο στη Ρεϋνιόν και πουλάει το μερίδιό του στη φυτεία στη σύντροφό του, Ζαρντίν. Με την επιστροφή του, βρίσκει την αστυνομία στα ίχνη του. Αναγκάζονται και πάλι να φύγουν, αφήνοντας πίσω τα περισσότερα από τα χρήματά του.

Κατευθύνονται προς τα βουνά όπου βρίσκουν μια απομονωμένη καλύβα. Ελπίζουν να περάσουν στην Ελβετία, αλλά η Μάριον είναι δυσαρεστημένη με τη ζωή τους ως φυγάδες. Ο Λούι αρρωσταίνει ολοένα και περισσότερο και, αφού σχεδόν καταρρέει, υποψιάζεται ότι η Μάριον έχει δηλητηριάσει τον καφέ του. Προσπαθεί να δραπετεύσει, αλλά η Μάριον τον φέρνει πίσω. Καθώς του σερβίρει άλλο ένα ποτήρι καφέ, εκείνος αποκαλύπτει ότι γνωρίζει το σχέδιό της, αποδέχεται τη μοίρα του χωρίς τύψεις και της εκφράζει την αγάπη του. Ντροπιασμένη για τις πράξεις της, η Μάριον ρίχνει το ποτήρι από το χέρι του Λούι και ορκίζεται να επανορθώσει. Αναγνωρίζει ότι καμία γυναίκα δεν αξίζει να αγαπηθεί τόσο πολύ, αλλά τον διαβεβαιώνει ότι τον αγαπάει κι αυτή και ότι μπορούν ακόμα να φύγουν μαζί. Κλαίγοντας στην αγκαλιά του, η Μάριον του λέει: *Μαθαίνω τι είναι η αγάπη, Λούι. Είναι επώδυνο.* Αφού ο Λούι ανακτά τις δυνάμεις του, φεύγουν μέσα σε μια χιονοθύελλα και κατευθύνονται προς τα σύνορα.

## Διανομή ρόλων

* Ζαν Πολ Μπελμοντό ως Λουί Μάε
* Κατρίν Ντενέβ ως Ζιλί Ρουσέλ / Μαριόν Βεργκάνο
* Νέλι Μποργκό ως Μπερτ Ρουσέλ
* Ιβ Ντρουέ ως ντετέκτιβ
* Μισέλ Μπουκέ ως Κομόλι
* Ρολάν Θενό ως Ρίτσαρντ 

## Παραγωγή
Τα κύρια γυρίσματα ξεκίνησαν από τις 2 Δεκεμβρίου 1968 έως τις 28 Φεβρουαρίου 1969.

## Υποδοχή

### Εισπράξεις
Η ταινία ήταν η 16η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1969 στο γαλλικό box office, με συνολικά 1.227.657 εισιτήρια.

### Κριτικές
Στην κριτική του στους *[[The New York Times|New York Times]]*, ο Βίνσεντ Κάνμπι έγραψε ότι η ταινία «αψηφά τον εύκολο ορισμό και θριαμβεύει με ξένοιαστο τρόπο πάνω σε αυτό που αρχικά φαίνεται να είναι δομική σχιζοφρένεια».

Ο Κάνμπι σημείωσε τις ερμηνείες των Μπελμοντό, Ντενέβ και Μπουκέ, οι οποίες «παίχτηκαν με θαυμάσιο στυλ». Ο Κάνμπι κατέληξε στο συμπέρασμα:

Στην κριτική του στην εφημερίδα *[[San Francisco Chronicle]]* το 1999, ο κριτικός κινηματογράφου Έντουαρντ Γκούθμαν επαίνεσε την ταινία, γράφοντας:

Στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 82% με βάση 17 κριτικές, με μέση βαθμολογία 7,2/10.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φρανσουά Τρυφώ
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφώ
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960