open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βιοϊατρική τεχνολογία

Η **βιοϊατρική τεχνολογία** ή **βιοϊατρική μηχανική** είναι η εφαρμογή των αρχών των θετικών επιστημών και των παραγώγων τους (π.χ. επιστήμες μηχανικού) στην ανάλυση και την επίλυση προβλημάτων στους τομείς της ιατρικής και της βιολογίας. Ο όρος *βιοϊατρική* υπονοεί έμφαση στην ανάπτυξη τεχνολογιών για τη διάγνωση και θεραπεία ασθενειών, ενώ η βιοϊατρική τεχνολογία από κοινού με τη βιοτεχνολογία αποκαλούνται και *βιολογική μηχανική*.

Σκοπός της βιοϊατρικής τεχνολογίας είναι να συμβάλλει στην κατανόηση των βασικών αρχών λειτουργίας των βιολογικών συστημάτων και στην ανάπτυξη αποδοτικών τεχνολογιών, βασισμένων στη βιολογία, για να καλύψει έναν ευρύ φάσμα κοινωνικών αναγκών. Οι ανάγκες αυτές μπορεί να αφορούν τους τομείς της διάγνωσης, πρόληψης και θεραπείας ασθενειών, την ανάπτυξη νέων υλικών, συσκευών και διαδικασιών ακόμα και την αντιμετώπιση ευρύτερων περιβαλλοντικών προβλημάτων. 

Η βιοϊατρική τεχνολογία χωρίζεται σε δύο βασικούς επιστημονικούς κλάδους, τη **βιοϊατρική μηχανική** (biomedical engineering) και τη **βιολογική μηχανική** (biological engineering).

Η βιοϊατρική μηχανική έχει ως επίκεντρο την ιατρική και εφαρμόζει γνώσεις από την βιολογία και άλλες επιστήμες στην επίλυση ιατρικών προβλημάτων. Από την άλλη πλευρά η βιολογική μηχανική εστιάζει κυρίαρχα σε προβλήματα και ερωτήματα που ανακύπτουν μέσα από την ανάπτυξη της ίδιας της επιστήμης της βιολογίας και σκοπό έχει την εύρεση νέας γνώσης, είτε αυτή βρίσκει εφαρμογή στην ιατρική, είτε όχι.

## Πηγές
* Βιοϊατρική Τεχνολογία 
*Η επιστήμη της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιστήμες Υγείας
Κατηγορία:Τεχνολογία
Κατηγορία:Βιολογική μηχανική
Επαρχία Ισπάρτας

Η **επαρχία Ισπάρτας** είναι επαρχία της νοτιοδυτικής Τουρκίας που ανήκει στην Περιοχή Μεσογείου. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 8.993 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 547.525 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Ισπάρτα, με πληθυσμό 190.084 κατοίκων

Η επαρχία αντιστοιχεί σε τμήμα της αρχαίας Πισιδίας. Σημαντικότερη αρχαία πόλη της περιοχής ήταν η Αντιόχεια της Πισιδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ωάριο

thumb|right|
Το **ωάριο** είναι το γεννητικό κύτταρο (γαμέτης) των θηλυκών οργανισμών το οποίο βρίσκεται στην ωοθήκη.

Σε κάθε ωοθήκη από την γέννηση της γυναίκας υπάρχουν πάρα πολλά ειδικά κύτταρα, που στην εφηβεία θα αρχίσουν να εξελίσσονται σε ωάρια. Κάθε ωάριο ωριμάζει και ελευθερώνεται κάθε 28 μέρες (έμμηνος κύκλος που επαναλαμβάνεται μέχρι την εμμηνόπαυση) και αυτή η διαδικασία γίνεται εναλλάξ και στις 2 ωοθήκες.

Μετά την απελευθέρωσή του, το ωάριο προχωρεί στον ωαγωγό για να καταλήξει στη μήτρα. Με την παραγωγή και την ελευθέρωση του ωαρίου παρατηρείται αύξηση της έκκρισης ορμονών από την ωοθήκη, που προκαλούν πάχυνση και εμπλουτισμό με αίμα του βλεννογόνου του τοιχώματος της μήτρας. Οι αλλαγές αυτές προετοιμάζουν την μήτρα να θρέψει το έμβρυο αν το ωάριο γονιμοποιηθεί.

Για να γίνει η γονιμοποίηση του ωαρίου χρειάζεται κατά τη σεξουαλική επαφή το πέος, το γεννητικό όργανο του άνδρα, να βρίσκεται σε στύση και τα σπερματοζωάρια να εισχωρήσουν στη μήτρα, όπου θα βρίσκονται 72 ώρες. Σε αυτό το διάστημα το σπερματοζωάριο πρέπει να γονιμοποιήσει το ωάριο. Αν το ωάριο δεν γονιμοποιηθεί, η προετοιμασία της μήτρας δεν χρειάζεται και αρχίζει μια αντίστροφη διαδικασία απομάκρυνσης διαμέσου του κόλπου, των ουσιών (βλέννα) και του αίματος που μαζεύτηκε. Μετά την καταστροφή του ωαρίου ωριμάζει νέο ωάριο.

Αν και η ύπαρξη είχε διατυπωθεί ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα, το ωάριο παρατηρήθηκε για πρώτη φορά μικροσκοπικά το 1826 από τον Καρλ Ερνστ φον Μπάερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αναπαραγωγή
Κατηγορία:Ανθρώπινο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα
Κατηγορία:Γαμετικά κύτταρα
Τεστ εγκυμοσύνης

thumb|
Το **τεστ εγκυμοσύνης** είναι ένα γρήγορο τεστ με το οποίο η γυναίκα μαθαίνει αν είναι έγκυος ή όχι. Το τεστ αυτό πωλείται και στα φαρμακεία. Κάποιες φορές το τεστ μπορεί να δείξει λάθος αποτέλεσμα για αυτό πρέπει να γίνει επιβεβαίωση από γυναικολόγο. Τα τεστ αυτά βασίζονται στην ανίχνευση χημικών ουσιών (δεικτών) που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, ουσίες που βρίσκονται στα ούρα και το αίμα. Ο πρώτος τέτοιος δείκτης που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (human chorionic gonadotropin - hCG) που ανακαλύφθηκε το 1930. Τεστ οικιακής χρήσεως είναι διαθέσιμα από τη δεκαετία του 1970.

Κατηγορία:Γυναικολογία
Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
Κατηγορία:Μαιευτική
Άντολφ Σμαλ

Ο ** Άντολφ Σμαλ** (Felix Adolf Schmal, Ντόρτμουντ, 18 Σεπτεμβρίου 1872 - Σάλτσμπουργκ, 28 Αυγούστου 1919) ήταν Αυστριακός οπλομάχος και ποδηλάτης, Ολυμπιονίκης το 1896.

## Βιογραφία
Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης στην ποδηλασία όπου συμμετείχε σε τέσσερα αγωνίσματα. Ήταν πρώτος στην κούρσα 12 ωρών όπου διένυσε 314,997 χιλιόμετρα έναντι 314,664 χλμ. του δεύτερου Φρανκ Κίπινγκ, τρίτος ήταν στην κούρσα 10 χλμ. και στην κούρσα ταχύτητας 333 μ. με χρόνο 26,6΄΄. Πήρε μέρος και στην ξιφασκία κάνοντας μόνο μία νίκη επί του Γιώργου Ιατρίδη και τερματίζοντας 5ος. 

Ο γιος του, επίσης Άντολφ Σμαλ είχε πάρει μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Mallon, Bill; Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson: McFarland. ISBN 0-7864-0379-9. 
* De Wael, Herman (2001). "Herman's Full Olympians". .

Κατηγορία:Αυστριακοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της ξιφασκίας
Κατηγορία:Ξιφομάχοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Δήμος Μίκρας

Ο **δήμος Μίκρας** ήταν δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον δήμο Θέρμης. Βρισκόταν στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού νότια της Θεσσαλονίκης. Ο δήμος αποτελούνταν από τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 80,827 τ.χλμ., και ο πληθυσμός του ήταν 10.427 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Τρίλοφος.

Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του δήμου:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Τριλόφου Θεσσαλονίκης|Δ.δ. Τριλόφου]] ** [ 3.581 ]  
::* ο Τρίλοφος [ 3.517 ]  
::* το Άνω Σχολάρι [ 64 ]  
: ** Δ.δ. Καρδίας ** -- η Καρδία [ 1.437 ]
: ** Δ.δ. Κάτω Σχολαρίου ** -- το Κάτω Σχολάριον [ 1.639 ]
: ** Δ.δ. Πλαγιαρίου ** -- το Πλαγιάρι [ 3.770 ]

## Παραπομπές


Μ
Χρυσά και ασημένια συλλεκτικά νομίσματα Ευρώ (Κύπρος)

thumb|300px|right|Κυπριακή Δημοκρατία

Τα **[[Χρυσά και ασημένια συλλεκτικά νομίσματα Ευρώ|χρυσά και ασημένια συλλεκτικά νομίσματα ευρώ]]** είναι ειδικά νομίσματα ευρώ, τα οποία κόβουν και θεματίζουν οι χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, κυρίως με χρυσό και ασήμι, παρόλο που και άλλα πολύτιμα μέταλλα χρησιμοποιούνται σε σπάνιες περιπτώσεις. Η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου του 2008. Σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα, η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου έχει παραγάγει το πρώτο ασημένιο νόμισμα ευρώ (2008). Το 2010 δημιουργήθηκαν ένα χρυσό και ένα ακόμα ασημένιο αναμνηστικό νόμισμα ευρώ από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου.

Τα νομίσματα αυτά έχουν νόμιμη αξία μόνο στην Κύπρο, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κυπριακά νομίσματα ευρώ, τα οποία είναι νόμιμα σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει ότι τα χρυσά και ασημένια νομίσματα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως χρήματα σε άλλες χώρες. Επιπρόσθετα, τα νομίσματα αυτά υπερβαίνουν την ονομαστική τους αξία, λόγω του υλικού κατασκευής τους και για το λόγο αυτό δεν χρησιμοποιούνται στις συναλλαγές. Σε αυτό οφείλεται η ονομασία τους ως **Συλλεκτικά νομίσματα**.

Τα νομίσματα αυτά απεικονίζουν ιστορικές επετείους ή έχουν επίκεντρο συγκεκριμένα γεγονότα ξεχωριστής σημασίας.

## Περίληψη
Το πρώτο κυπριακό ασημένιο νόμισμα ευρώ κόπηκε τον Οκτώβριο του 2008. 
Ο ακόλουθος πίνακας παρουσιάζει των αριθμό των νομισμάτων που κόβονται ανά έτος. Στο πρώτο μέρος, τα νομίσματα ταξινομούνται ανά μέταλλο κατασκευής και στο δεύτερο ανά ονομαστική αξία.

## Νομίσματα του 2008

## Νομίσματα του 2010
### Χρυσό

### Ασημένιο

## Δείτε ακόμη
*Χρυσά και ασημένια συλλεκτικά νομίσματα Ευρώ
*Κυπριακά κέρματα ευρώ
*Κέρματα ευρώ
*Αναμνηστικά κέρματα των 2 ευρώ

## Πηγές
*Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου
*Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

## Παραπομπές


Χ
Κατηγορία:Οικονομία της Κύπρου
Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Κατηγορία:Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Ανδρέας Λέκκας

Ο **Ανδρέας Λέκκας** (1922-2005) υπήρξε Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Πανιώνιο.

## Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Λέκκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην θέση του ενδιάμεσου δεξιού κυνηγού. Ξεκίνησε στην Πράσινη Θύελλα Κουκακίου, από την οποία μεταπήδησε στην ιδρυτική ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου το 1940 που εγκαταστάθηκε στη Νέα Σμύρνη.

Αγωνίστηκε στην πρώτη μεταπολεμική ομάδα του Πανιωνίου σαν βασικό στέλεχος και μαζί με τον Φώτη Τσολιά και το Νίκο Ζαρκάδη αποτέλεσαν την επιθετική τριπλέτα της ομάδας. Αγωνίστηκε μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950.

Ήταν αυτοδίδακτος, γεννημένο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Διακρινόταν για την τεχνική του και την ντρίπλα του. Οι φίλοι του Πανιωνίου τον φώναζαν *"Πανεπιστήμιο"*.

Όπως προαναφέρθηκε, εντάχθηκε στην οικογένεια του Πανιωνίου το 1940, προερχόμενος από μία γειτονική ομάδα της Νέας Σμύρνης την Πράσινη Θύελλα. Μαζί με τους Βασίλη Στάικο, Νίκο Ζαρκάδη και Ιάκωβο Ζαρκάδη ήταν οι πρώτοι της μετέπειτα oμάδας θαύμα, την οποία συμπλήρωσαν σχεδόν αμέσως οι Ιωάννης Σκορδίλης, Φώτης Τσολιάς, Νίκος Πεντζαρόπουλος, Γιάννης Κερδεμελίδης και άλλοι. Πρώτος προπονητής αλλά και τερματοφύλακας της ομάδας ήταν ο Γιώργος Ρουσόπουλος.

Όλη αυτή η γενιά υπηρέτησε με ανιδιοτέλεια τον Πανιώνιο, σε πραγματικά δύσκολους και χαλεπούς καιρούς.

Για την μακρόχρονη προσφορά του στην ομάδα, του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός Πανιωνίου.

Ο Ανδρέας Λέκκας πέθανε τον Ιούνιο 2005.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ρωμαίικο Βοιωτίας

Το ** Ρωμαίικο ** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Ρωμαίικο είναι μικρός πεδινός οικισμός του Δήμου Λεβαδέων ο οποίος βρίσκεται κοντά στον Ορχομενό, στη δυτική πλευρά του όρους Ακόντιο, δίπλα στις όχθες του Κηφισού σε υψόμετρο 100 μέτρα. Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 232 κάτοικοι, κάποιοι από τους οποίους ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

### Λαογραφία
Επίσης σημαντικό τμήμα του πληθυσμού είναι Παλαιοημερολογίτες, γεγονός που από άποψη κουλτούρας το διαφοροποιεί από την υπόλοιπη δυτική Βοιωτία.

## Ιστορικά στοιχεία και αξιοσημείωτα
Το Ρωμαίικο αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας που συστάθηκε το 1912 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, το 1998, οπότε εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Λεβαδέων. Η κοινότητα Ρωμαίικου περιλάμβανε αρχικά και τους οικισμούς Θούριο και Προσήλιο που αποτέλεσαν στη συνέχεια ξεχωριστές κοινότητες και τον οικισμό Άγιος Ανδρέας που εντάχθηκε αργότερα στην κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνα. Ο πληθυσμός του παρουσίαζε αύξηση μέχρι τη δεκαετία το 1940, ενώ στη συνέχεια παρουσιάζει ελαφριά μείωση:

Πορεία του πληθυσμού

Μέχρι τη δεκαετία του 1990 στο χωριό λειτουργούσε μύλος από ηπειρώτικη οικογένεια που είχε εγκατασταθεί στον οικισμό. Αυτός ήταν και ο μοναδικός μύλος που έχει λειτουργήσει ποτέ στον οικισμό αυτό και αποτελούσε το κύριο αξιοθέατο της περιοχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Δήμος Λεβαδέων, τα δημοτικά διαμερίσματα.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Τζιλ Σκοτ-Χίρον

Ο **Τζιλ Σκοτ-Χίρον** (*Gilbert "Gil" Scott-Heron *, Σικάγο, 1 Απριλίου 1949 - Νέα Υόρκη, 27 Μαΐου 2011) ήταν Αμερικανός μουσικός και φέρεται ως ένας από τους σημαντικότερους προγόνους της ραπ μουσικής. Με την επιθετική του ποίηση θεωρείται ότι ενέπνευσε πολλούς από τους μεταγενέστερους ράπερ. Γεννήθηκε στο Σικάγο αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της νεανικής ζωής του στο Μπρονξ, όπου και βίωσε από πρώτο χέρι τις εμπειρίες που περιγράφει στα τραγούδια του. Οι ηχογραφήσεις του Τζιλ Σκοτ-Χίρον συνδέονται συχνά μμε τον ακτιβισμό του κινήματος *Μαύρη Δύναμη* και του ασκήθηκε ιδιαίτερη κριτική για μία από τις γνωστότερες συνθέσεις του *The Revolution Will Not Be Televised*. Το ποιητικό του στιλ άσκησε επίσης επιδράσεις σε όλες τις γενιές του χιπ χοπ, από τη στιγμή που άρχισε να γίνεται γνωστός.

Πέθανε στη Νέα Υόρκη στις 27 Μαΐου 2011.

## Δισκογραφία
### Στούντιο ηχογραφήσεις

### Ζωντανές ηχογραφήσεις

### Συνθέσεις

## Φιλμογραφία
* *Black Wax* (1982), σε διεύθυνση Ρόμπερτ Μαγκ (Robert Mugge).
* *Word Up* (2005) σε διεύθυνση Μαλίκ αλ Ναζίρ (Malik Al Nasir) για την Fore-Word Press UK.
* *The Paris Concert* (2007).

## Παραπομπές-σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος διαδικτυακός τόπος
* Gil Scott-Heron στο Discogs
* Gil Scott-Heron στο WhoSampled
* Βιογραφία του BBC αγγλ.
* Κείμενο and ηχητικό αρχείο του "The Revolution Will Not Be Televised"
* Συνέντευξη με τον Gil Scott-Heron 11 Δεκ., 2007 (αγγλ)
* Κριτική για τη συλλογή I'm New Here 
* Εκπληκτικός δίσκος από τον Gil Scott Heron από το *NPR*
* Συλλογή  I'm New Here του Gil Scott-Heron - από την online εφημερίδα The Guardian

Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Οικογένεια Καλλιβάζη

Η **Οικογένεια Καλλιβάζη** αποτέλεσε ισχυρή οικογένεια Ελλήνων της ομογένειας στις αρχές του 20ου αιώνα. 

Στις αρχές του 20ού αιώνα, αποτέλεσαν δωρητές και ευεργέτες του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας.

## Απαρχές
Πατριάρχης της οικογένειας ήταν ο Σταύρος Καλλιβάζης, που στα μέσα του 19ου αιώνα μετοίκησε από τον Πόντο στην πόλη του Νοβοροσίσκ στη Ρωσία, όπου είχε κληρονομήσει ένα ορυχείο άλατος. Εκεί ίδρυσε την επιχείρησή του, που σταδιακά μεγάλωσε σε δύναμη και σημασία. Όταν οι γιοι του, Ηλίας και Θεόδωρος Καλλιβάζης ανέλαβαν τα ηνία της επιχείρησης, η οικογένεια Καλλιβάζη έφτασε να μονοπωλεί το εμπόριο άλατος στον Εύξεινο Πόντο. Οι δραστηριότητές τους επεκτάθηκαν στο λιανικό εμπόριο με το άνοιγμα του μεγαλύτερου πολυκαταστήματος της εποχής στο Νοβοροσίσκ. 

## Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση
Μετά το ξέσπασμα της Οκτωβριανής επανάστασης, η οικογένεια μετοίκησε στην Κωνσταντινούπολη όπου άνοιξε μία μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα, η οποία απέτυχε ως επιχείρηση. Τότε η οικογένεια αποφάσισε να μετοικήσει στην Αθήνα, και μάλιστα είχε υποβάλει πρόταση για να αγοράσει το Μέγαρο Μαξίμου ως μόνιμη κατοικία της. Μολαταύτα, ο στόλος της οικογένειας βυθίστηκε στα Στενά των Δαρδανελίων στα 1920, καταφέροντάς της ένα ισχυρό οικονομικό πλήγμα.

Καλλιβαζη
Σπερματοζωάριο

thumb|290px
Τα **σπερματοζωάρια** είναι τα γεννητικά κύτταρα (γαμέτες) των ζωικών οργανισμών. Τα σπερματοζωάρια δημιουργούνται στους όρχεις. Μετά την παραγωγή τους αποθηκεύονται στις επιδιδυμίδες, οι οποίες εμπλουτίζουν τα σπερματοζωάρια με θρεπτικό υλικό και υγρά για την ευκολότερη μετακίνηση τους. Κάθε επιδιδυμίδα είναι ένας μακρύς σωλήνας στο πίσω μέρος του κάθε όρχεος. Μετά τα σπερματοζωάρια από την επιδιδυμίδα διέρχονται από το σπερματαγωγό και διαμέσου της ουρήθρας βγαίνουν έξω από το σώμα.

Κατά την πορεία τους τα σπερματοζωάρια εμπλουτίζονται με εκκρίματα τόσο από την επιδιδυμίδα όσο και από άλλους αδένες, όπως είναι οι σπερματοδόχες κύστεις και ο προστάτης. Τα εκκρίματα αυτά διευκολύνουν την κίνηση των σπερματοζωαρίων και τα προμηθεύουν με θρεπτικές ουσίες. Τα σπερματοζωάρια μαζί με τα εκκρίματα αποτελούν το σπέρμα. Στα αγόρια που δεν έχουν σεξουαλική επαφή τα σπερματοζωάρια απορροφώνται. Μετά τη σεξουαλική επαφή τα σπερματοζωάρια έχουν 3 μέρες για να γονιμοποιήσουν το ωάριο.

## Πηγές
* Ανθρωπολογία Α' Γυμνασιου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γαμετικά κύτταρα
Κατηγορία:Βιολογία-επέκταση
Κατηγορία:Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα
Κατηγορία:Σπέρμα
Τάσος Χατζής

thumb|right|Τάσου Χατζή: «Περιστέρι,κοράκι,ήλιος» (Χαρακτικό)
Ο **Τάσος Χατζής** (31 Οκτωβρίου 1927 – 15 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κερατέα Αττικής και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1949 – 1954) στο εργαστήριο του Ανδρέα Γεωργιάδη. Με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι, στη  Σχολή Επαγγελμάτων Τέχνης και στην Ανώτερη Σχολή Γραφικών Τεχνών. Από το 1960 ως το 1973 ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις γραφικές τέχνες και το όνομά του στο διάστημα αυτό συνδέθηκε με  αξιόλογες καλλιτεχνικές εκδόσεις. Το 1964 ίδρυσε τη Σχολή Γραφικών Τεχνών της Χριστιανικής Ένωσης Νέων  και επί μια τριετία δίδαξε στο Κέντρο Λιθογραφικών Σπουδών.

Έργα του παρουσίασε σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εννέα φορές συμμετείχε στις Πανελλήνιες  και το 1968 στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο, το 1972 στη Διεθνή Έκθεση της Φρανκφούρτης και το 1969 στο Διεθνές Φεστιβάλ Ζωγραφικής στη Cagnes – sur - mer .

Εκτός από το ζωγραφικό του έργο, επιμελήθηκε πολλά λευκώματα. Τα πιο αξιοσημείωτα είναι αυτά με τους τίτλους: *«Ύδρα – Ζάκυνθος»*  με δικά του σχέδια, * «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως»* (Βραβείο της Ακαδημίας)  του Δ. Κόκκινου,  *«Μεγάλοι Έλληνες Ζωγράφοι»*  και  *«Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος»*  του Δημήτρη Φωτιάδη. Επίσης εικονογράφησε κι επιμελήθηκε βιβλία των Ν. Καζαντζάκη, Ηλία Βενέζη, Μενέλαου Λουντέμη, Γεωργίου Κάρτερ, Ελένης Ουράνη καθώς και τα βιβλία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που εισήγαγε ο Ευάγγελος Παπανούτσος.

Ο Χατζής τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1971) και με βραβείο της UNESCO (1969). Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Ιστορικό Μουσείο Βουκουρεστίου, σε πολλές πινακοθήκες και ιδιωτικές συλλογές.Έφυγε απρόσμενα και κηδεύτηκε στη αγαπημένη του Κερατέα.

## Πηγές
* Στέλιου Λυδάκη: *«Λεξικό Ελλήνων ζωγράφων»* , σελ. 479-480
* Τώνη Σπητέρη:   *«3 αιώνες Νεοελληνικής Τέχνης», * τ. Γ΄, σελ. 307-308
*"Τάσος Χατζής / "Τα ΄Ελγίνεια΄", Περιοδικό "Τέχνη", τ.2, 1983 
*Ευάγγελος Ανδρέου, *Ο ζωγράφος Τάσος Χατζής - Η ζωγραφική ιδιομορφία μιάς πρωτοπορίας που δεν αυθαιρετεί και η αναποίηση της εικαστικής "ορθοδοξίας",* Περ. Κατοικία, τεύχος 13ο 1983
*"Περιοδική Βιογραφική Ιστορία και Εγκυκλοπαιδεία των Εικαστικών Τεχνών", Περιοδικό "ΕΙ" , τ. 8 1994 (*Χατζής, Τάσος*  ένθετο, σ. 20)
* Who is who,  1979
* Who is who, εκδ.  *«Μέτρον»*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό του Τάσου Χατζή στην ιστοσελίδα του δήμου Κερατέας

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Άννα της Αυστρίας (1528-1590)

Η **Άννα της Αυστρίας** (*Anna von Österreich*, 7 Ιουλίου 1528 – 16 Οκτωβρίου 1590), μέλος του αυτοκρατορικού Οίκου των Αψβούργων, ήταν δούκισσα της Βαυαρίας από το 1550 έως το 1579, μετά το γάμο της με τον δούκα Αλβέρτο Ε΄ της Βαυαρίας.

## Καταγωγή
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας και της Άννας των Γιαγκελόνων (1503–1547), κόρης και διαδόχου τού Βλαδίσλαου Β΄ της Ουγγαρίας & Βοημίας. Ήταν το τρίτο από δεκαπέντε παιδιά. Τα αδέλφια της περιελάμβαναν: την Ελισάβετ βασίλισσα της Πολωνίας, τον Μαξιμιλιανό Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον Φερδινάνδο Β΄ αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας, τη Μαρία δούκισσα της Κλέβης-Γύλιχ-Μπεργκ, την Αικατερίνη βασίλισσα της Πολωνίας, την Ελεονώρα δούκισσα της Μάντουας, την Βαρβάρα δούκισσα της Φερράρας, τον Κάρολο Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας, την Ιωάννα μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης και τις Μαγδαληνή, Μαργαρίτα και Ελένη, ιδρύτριες αββαείου και μοναχές.

Γονείς τού πατέρα της ήταν ο Φίλιππος Α΄ της Καστίλης και η Ιωάννα Α΄ της Καστίλης. Γονείς της μητέρας της ήταν ο Βλαδίσλαος Β΄ της Ουγγαρίας και η (τρίτη) σύζυγός του Άννα του Φουά.

## Βίος
thumb|left|Η Άννα και ο σύζυγός της Αλβέρτος παίζουν σκάκι, 1552.
Αρραβωνιάστηκε πολλές φορές ως παιδί, πρώτα με τον Θεόδωρο των Βίττελσμπαχ, γιο του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας, που όμως απεβίωσε οκταετής και μετά με τον Κάρολο Β΄ Βαλουά δούκα της Ορλεάνης, γιο του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας, που απεβίωσε 23 ετών.

Η Άννα τελικά παντρεύτηκε στις 4 Ιουλίου του 1546 στο Ρέγκενσμπουρκ σε ηλικία 18 ετών, τον Αλβέρτο Ε΄ μέλλοντα δούκα της Βαυαρίας, αδελφό του πρώτου αρραβωνιαστικού της. Αυτός ο γάμος ήταν μέρος ενός πλέγματος συμμαχιών, με το οποίο ο θείος της Κάρολος Ε΄ ήλπιζε να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Αλβέρτου Ε΄ πριν από την έναρξη του πολέμου του Σμάλκαλντικ. Το γαμήλιο δώρο ήταν 50.000 φιορίνια. Το ζεύγος έζησε στο κάστρο Τράουσνιτς στο Λάντσχουτ, μέχρι που ο Αλβέρτος Ε΄ έγινε δούκας.

Η Άννα και ο Αλβέρτος Ε΄ είχαν μεγάλη επιρροή στην πνευματική ζωή του δουκάτου και ενίσχυσαν την φήμη του Μονάχου ως πόλη της τέχνης, ιδρύοντας πολλά μουσεία και την Μπαγέρισε Στάατσμπιμπλιοτεκ (Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη). 

Η Άννα και ο Αλβέρτος Ε΄ ήταν επίσης προστάτες του ζωγράφου Χανς Μίλιχ και του συνθέτη Ορλάντο ντι Λάσσο. Το 1552, ο Αλβέρτος Ε΄ ανέθεσε την απογραφή των κοσμημάτων, που ήταν στην κατοχή του ζευγαριού. Το προκύπτον χειρόγραφο, το οποίο εξακολουθεί να τηρείται στη Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, ήταν το *Βιβλίο Κοσμημάτων της Δούκισσας Άννας της Βαυαρίας* ("Kleinodienbuch der Herzogin Anna von Bayern") και περιέχει 110 σχέδια του Χανς Μίλιχ.

## Oικογένεια
* Γουλιέλμος Ε΄ 1548-1626, δούκας της Βαυαρίας.
* Φερδινάνδος 1550–1608.
* Μαρία-Άννα 1551–1608, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας.
* Μαξιμιλιανή-Μαρία 1552–1614, άγαμη.
* Ερνέστος 1554–1612, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας.
* Κάρολος 1547, Φρειδερίκος 1553-1554, απεβίωσαν νήπια.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Ιστορία της Βοημίας
Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας
Περιποσειδώνειο

[thumb|300px|right|Ο [Ποσειδώνας (πλανήτης)|Ποσειδώνας (πάνω) και ο Τρίτωνας (κάτω), *[[Βόγιατζερ 2]]*.]]
**Περιποσειδώνειο** ονομάζεται η κοντινότερη απόσταση στον  Ποσειδώνα, στην οποία φτάνει ένας δορυφόρος του.

## Οι δορυφόροι και περιπoσειδώνειά τους

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ποσειδώνα
Ναμουβίτης

Ο **ναμουβίτης** (αγγλικά: *namuwite*) είναι ορυκτό θειικό άλας του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στο αρκτικόλεξο *NAtional MUseum of Wales* (Εθνικό Μουσείο της Ουαλίας, Κάρντιφ), στη συλλογή δειγμάτων του οποίου πρωτοεντοπίστηκε το ορυκτό.

Δεν είναι σύνηθες. Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό σχηματιζόμενο στη ζώνη οξείδωσης υδροθερμικά σχηματισμένων χαλκούχων - ψευδαργυρούχων μεταλλευμάτων ή σε υπολείμματα σκωρίας (όπως συμβαίνει στο Λαύριο).

Σχετίζεται με υδροζινκίτη, σουλενβεργίτη, σερπιερίτη, δεβιλλίνη, γλαυκοκερινίτη και γύψο.

Ανευρίσκεται στις περιοχές Aberllyn και Dyfed στην Ουαλία, στην Αγγλία (Κάμπρια), τη Γερμανία (όρη Χαρτς, Ρηνανία-Παλατινάτο, Άαχεν, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία), την περιοχή Vicenta στην Ιταλία, το κοίτασμα Tsumeb στη Ναμίμπια, την περιοχή Saint Lawrence στη Νέα Υόρκη και τη Γιούτα των ΗΠΑ, και στο ορυχείο "Broken Hill" (Νέα Νότια Ουαλία) στην Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα) και υπό μορφήν επιφλοιώσεων στις σκωρίες παλαιότερων εξορύξεων.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy 
*Mindat.org
*Athena Mineralogy 
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Ναμουβιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Κατηγορία:Άλατα
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2004-2005

Η **[[Ελληνικό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών|Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών]] 2004–05** ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 2004 και ολοκληρώθηκε στις 11 Μαΐου 2005 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 21η φορά στην ιστορία του και για έβδομη συνεχόμενη χρονιά.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

**Β**= Βαθμοί, **Α**= Αγώνες, **Ν**= Νίκες, **Ι**= Ισοπαλίες, **Η**= Ήττες, **ΓΥ**= Γκολ υπέρ, **ΓΚ**= Γκολ κατά, **ΔΤ**= Διαφορά τερμάτων

**Σημείωση**: Ο Ολυμπιακός έχει ποινή –2 βαθμών

### Πίνακας αποτελεσμάτων

**Σημείωση**: Ο αγώνας Ολυμπιακός-Πανιώνιος διακόπηκε λόγω επεισοδίων στο δεύτερο δεκάλεπτο ενώ το σκορ ήταν 3–3 και κατοχυρώθηκε υπέρ του Πανιωνίου με 5–0

## Πλέι οφ
### Α' Φάση

### Ημιτελικοί

### Θέσεις 5–6

### Θέσεις 3–4

### Τελικοί

#### Σκόρερ τελικών

## Τελική κατάταξη

**Σημείωση**: Αρχικά η ΛΕΝ είχε ανακοινώσει ότι η Ελλάδα είχε δικαίωμα συμμετοχής με τρεις ομάδες στην Ευρωλίγκα, όμως με έγγραφό της αργότερα ενημέρωσε ότι η χώρα θα εκπροσωπηθεί με δύο ομάδες στην κορυφαία διοργάνωση, με αποτέλεσμα ο Πανιώνιος να συμμετέχει στο Λεν Τρόφι και τα Χανιά να μείνουν εκτός Ευρώπης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η κανονική περίοδος στο sport.gr
*Τα πλέι οφ στο sport.gr
*Το πρωτάθλημα στην ιστοσελίδα του Εθνικού Πειραιώς 



2004 2005
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2004
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2005
Πυρροτίτης

Ο **πυρροτίτης** (αγγλ. Pyrrhotite) είναι θειούχο ορυκτό του σιδήρου. Το όνομά του αποδόθηκε από την ελληνική λέξη "πυρρός" (=κοκκινωπός), λόγω του χρώματος που συνηθέστερα εμφανίζουν οι κρύσταλλοί του. Συνώνυμο του πυρροτίτη (αναφερόμενο κυρίως στη γερμανική βιβλιογραφία) είναι ο **μαγνητοπυρίτης**. Ο πυρροτίτης εμφανίζει ιδιομορφία ως προς τη συμμετρία των κρυστάλλων του: Μονοκλινή συμμετρία παρουσιάζουν οι κρύσταλλοι με μεγαλύτερη αναλογία θείου, εξαγωνική αυτοί με μεγαλύτερη αναλογία σιδήρου. Στον φυσικό πυρροτίτη συνυπάρχουν και οι δύο μορφές κρυστάλλων. Ανάλογα με τα "κενά" των ατόμων σιδήρου που εμφανίζονται στο κρυσταλλικό πλέγμα, εμφανίζει ισχυρές ή ασθενείς μαγνητικές ιδιότητες.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Απαντά σε βασικά εκρηξιγενή πετρώματα, υπό μορφή μαγματικών διαχωρισμών. Επίσης σε πηγματίτες και υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών. Επίσης σε ορισμένα μεταμορφωμένα και ιζηματογενή πετρώματα. Η παραλλαγή του **τροϊλίτης** απαντάται σε μετεωρίτες και δεν εμφανίζει μαγνητικές ιδιότητες.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σιδηροπυρίτης, ο μαρκασίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο πεντλανδίτης, ο μαγνητίτης, ο ανκερίτης, ο χαλαζίας, ο ασβεστίτης και ο δολομίτης.

Απαντά σε πολλές περιοχές της Γης. Ιδιαίτερα καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι ανευρίσκονται στην περιοχή Baia Mare στη Ρουμανία, στο ορυχείο *Stari Trg* στη Σερβία, την Τοσκάνη και την Άνω Αδίγη στην Ιταλία, τα όρη Χαρτς στη Γερμανία, την Ελβετία, τη Γαλλία, την Αυστρία το Falun της Σουηδίας, την Αυστραλία, την Κίνα, το Μεξικό (περιοχή Santa Eulalia), την Αργεντινή, πολλές περιοχές της Ναμίμπια, τη Γκάνα τον Καναδά και τις ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα απαντά στη νήσο Τήνο (παραλία Απηγανιάς), τα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Καμάριζα, Πλάκα), το Στρατώνι Χαλκιδικής (Μαδέμ Λάκκος), τη Μαρώνεια στο Νομό Ροδόπης και την Ξάνθη (μολυβδοψευδαργυρούχες αποθέσεις στην περιοχή Αγίου Φιλίππου).

## Πηγές
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com 
* Webmineral.com

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Πέτρα Βοιωτίας

Η **Πέτρα** είναι χωριό του δήμου Αλιάρτου, της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας, της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται στους πρόποδες του Ελικώνα σε υψόμετρο 200 μέτρων. Έχει πληθυσμό 347 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν "Σιάχος" οπότε μετονομάστηκε σε Πέτρα, σε ανάμνηση της ιστορικής μάχης της Πέτρας που διεξήχθη στην περιοχή αυτή.

## Ιστορία
Πρόκειται για ιστορικό χωριό η ύπαρξη του οποίου μαρτυρείται από τα βυζαντινά χρόνια και συγκεκριμένα ήδη από τον 10ο μεταχριστιανικό αιώνα.

Στην Πέτρα έγινε η τελευταία μάχη της επανάστασης του 1821, γνωστή ως μάχη της Πέτρας.

Στην μάχη αυτή ο Δημήτριος Υψηλάντης, διοικητής ενός ελληνικού στρατιωτικού σώματος καθήλωσε ένα τουρκικό στράτευμα που κατευθυνόταν προς τη Θράκη να ενισχύσει τον τουρκικό στρατό στην αντιμετώπιση των Ρώσων. Η μάχη που διεξήχθη τον Σεπτέμβριο του 1829 ήταν νικηφόρα και οριστικοποίησε την εκκένωση της ανατολικής Στερεάς από τους Τούρκους.

Η Πέτρα υπήρξε έδρα κοινότητας στο διάστημα 1912-1998, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στον δήμο Αλιάρτου οπού παραμένει έως σήμερα.

## Αξιοθέατα
Σε κοντινή απόσταση από το χωριό υπάρχουν οι ομώνυμοι καταρράκτες που διεκδικούν τη θέση του ψηλότερου καταρράκτη στην Ελλάδα.

## Δημογραφία
Ο πληθυσμός της παρουσίασε μέγιστο την δεκαετία του 1960 και στη συνέχεια παρουσίασε μικρή ελάττωση.

### Πορεία του πληθυσμού

## Φωτογραφίες

File:PetraBoeotiachurch.jpg|.
File:PetraBoeotiawaterfall.jpg|.
File:PetraBoeotiacommunityhall.jpg|.
File:Petra war memorial.jpg|.
File:PetraBoeotiasquare.jpg|.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Πιπεραζίνη

thumb|140px|Πιπεραζίν
thumb|200px|Πιπεραζίνη
Η **πιπεραζίνη** είναι λευκή, κρυσταλλική οργανική ένωση που αποτελείται από εξαμελή δακτύλιο άνθρακα, που περιέχει δυο άτομα αζώτου σε απέναντι (-π-) θέσεις. Στη φύση απαντά στη μορφή μικρών υγροσκοπικών κρυστάλλων με αλατούχα γεύση.

## Χημεία
Γενικότερα, οι πιπεραζίνες είναι μια ευρεία ομάδα χημικών ενώσεων, αρκετές από τις οποίες έχουν χρήσιμες φαρμακολογικές ιδιότητες. Κοινό χαρακτηριστικό τους, από χημική άποψη, το ότι περιέχουν τη λειτουργική ομάδα της πιπεραζίνης και είναι ισχυρές βάσεις. Διαλύονται στο νερό αλλά όχι στον διαιθυλαιθέρα. Επίσης, απορροφούν εύκολα υγρασία και διοξείδιο του άνθρακα από τον ατμοσφαιρικό αέρα.

## Χρήσεις
Οι πιπεραζίνες (τα προϊόντα της πιπεραζίνης) χρησιμοποιούνται ως αντιρευματικό φάρμακο. Επίσης, καταπολεμούν τους έλμινθες (εντερικούς σκώληκες). Σε υγρή μορφή χρησιμοποιούνται σε καθαριστικές μηχανές.

Τα τελευταία χρόνια (μετά το 2007) γίνονται έρευνες, με βάση τις πιπεραζίνες, που στοχεύουν σε μια νέα κατηγορία συνθετικών χαπιών για τη διασκέδαση και την ευφορία, σε αντικατάσταση της μεγάλης κατηγορίας των αμφεταμινών του τύπου «ecstasy».

## Πηγές
* Π.Δ. 339/2001 - Τροποποίηση του π.δ 307/86 «προστασία της υγείας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ορισμένους χημικούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της εργασίας τους». (Πιπεραζίνη : (άρθ. 2§3)
* http://www.drugs.com/cons/piperazine.html
* Φαρμακολογία, R.A.Harvey-P.C.Champe, Εκδ.Παρισιάνου
* Ιατρική Μικροβιολογία, Αντωνιάδης-Αντωνιάδης-Λεγάκης-Τσελέντης, Εκδ.Πασχαλίδη


Κατηγορία:C4
Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες
Μάζι Βοιωτίας

Το **Μάζι** είναι χωριό του Δήμου Αλιάρτου του Νομού Βοιωτίας. Είναι χτισμένο πάνω από τον γειτονικό Αλίαρτο στις πλαγιές του Ελικώνα σε υψόμετρο 240 μέτρων. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, 445 κατοίκους και οι κάτοικοι του προέρχονται από το Πολύδωρο Ιωαννίνων (παλαιότερα Μάζι). Το Μάζι ήταν το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα αλλά στη συνέχεια μεγάλο μέρος του πληθυσμού του εγκαταστάθηκε στον Αλίαρτο ο οποίος μετά την αποξήρανση της Κωπαΐδας  άρχισε να αναπτύσσεται.

Πορεία του πληθυσμού:

Το Μάζι υπήρξε έδρα κοινότητας την περίοδο 1912-1965 οπότε και εντάχθηκε στον νεοσύστατο τότε Δήμο Αλιάρτου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Μάζι

Η ονομασία **Μάζι**, που προέρχεται από αρβανίτικη λέξη η οποία σημαίνει το οργωμένο χωράφι που είναι έτοιμο για σπορά, σχετίζεται με τους παρακάτω οικισμούς της Ελλάδας:

* Μάζι Βοιωτίας, οικισμός της Βοιωτίας του δήμου Αλιάρτου
* Μάζι Ιωαννίνων, οικισμός των Ιωαννίνων του δήμου Κόνιτσας
* Μάζι Πρέβεζας, οικισμός της Πρέβεζας του δήμου Ζαλόγγου
* Μάζι Φθιώτιδας, οικισμός της Φθιώτιδας του δήμου Μαλεσίνας

Επίσης με το όνομα αυτό αναφέρονταν στο παρελθόν οι οικισμοί:

* Ελατόφυτο Αχαΐας
* Μάζι Πατρών, πολύ παλιός οικισμός της περιφέρειας Πατρών, που σήμερα δεν υπάρχει παρά μόνο ως τοπωνύμιο

* Άνω Κουρτέσι Ηλείας
* Αρία Αργολίδας
* Καστράκι Κορινθίας
* Οινόη Αττικής
* Πευκοχώρι Φθιώτιδας
* Πολυδένδρι Αττικής
* Πολύδωρο Ιωαννίνων
* Σκιλλουντία Ηλείας
* Σπάρτα Αττικής

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λίμνη Πολυφύτου

Η **λίμνη Πολυφύτου** είναι τεχνητή λίμνη του ποταμού Αλιάκμονα, στο νομό Κοζάνης. Σχηματίστηκε το 1973, μετά την κατασκευή του ομώνυμου φράγματος (Πολυφύτου) στον ποταμό και καλύπτει έκταση 73 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η λίμνη αποτελεί ιδιοκτησία της ΔΕΗ, έχει παραχωρηθεί όμως στους γύρω κατοίκους προς αλιευτική και οικοτουριστική εκμετάλλευση. Διασχίζεται από την Υψηλή Γέφυρα Σερβίων και τη μικρότερη Γέφυρα Ρυμνίου. Η μεγαλύτερη έκταση της τεχνητής λίμνης (περίπου 70%) βρίσκεται στην επικράτεια του Δήμου Σερβίων.

Στα νερά της λίμνης έχουν καταγραφεί 17 είδη ψαριών του γλυκού, ενώ στο Δέλτα του ποταμού Αλιάκμονα απαντώνται και πολλά ευρύαλα είδη. Η περιοχή του ταμιευτήρα Αλιάκμονα είναι σημαντικός βιότοπος για τα αρπακτικά πουλιά, διότι τους προμηθεύει τροφή, φώλιασμα και καταφύγιο. Η περιοχή χρησιμοποιείται επιπλέον και από μεταναστευτικά είδη σαν χειμερινό καταφύγιο. Αναφέρονται επίσης αρκετά είδη ερπετοπανίδας, ενώ σε ότι αφορά την πανίδα των θηλαστικών στη λίμνη και γύρω απ’ αυτήν, έχουν αναφερθεί 10 διαφορετικά είδη θηλαστικών. 

μικρογραφία|αριστερά|Η Υψηλή Γέφυρα Σερβίων

Καλύπτει επιφάνεια 57 τ.χλμ. (κατακλυζόμενη) και δέχεται κυρίως τα νερά του ποταμού Αλιάκμονα και μερικών χειμάρρων από λεκάνη απορροής συνολικής έκτασης 5.630 τ.χλμ. Οι μεταβολές στάθμης των νερών είναι της τάξης των 15μ. Η ταχεία ανανέωση του νερού της λίμνης της δίνει τη δυνατότητα γρήγορης απομάκρυνσης των ρυπογόνων φορτίων, με αποτέλεσμα η λίμνη να διατηρεί τη «μεσοτροφική» της κατάσταση. Προσφέρεται, λοιπόν, για μια σειρά δραστηριοτήτων: ιχθυοπαραγωγικές διαδικασίες (ψάρεμα και ιχθυοκαλλιέργεια), αθλητικές δραστηριότητες (κωπηλασία), αναψυχή κ.α.. Καλύπτει επίσης τις ανάγκες άρδευσης των καλλιεργήσιμων εδαφών της περιοχής. Περί τις 60 οικογένειες ζούνε από την αλιεία στη λίμνη· μέρος της ψαριάς εξάγεται στην Ευρώπη.

Σε πρόσφατη έρευνα διαπιστώθηκαν υπερβάσεις ως προς τη συγκέντρωση μολύβδου, ενώ η κατάσταση της λίμνης χαρακτηρίστηκε «μέτρια».

Στις όχθες της λίμνης, κοντά στο χωριό Ροδίτης, βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Οσίου Βαραδάτου, κτισμένος από Μικρασιάτες πρόσφυγες οι οποίοι σε ανάμνηση του ναού του αγίου στα Κουβούκλια Προύσας έκτισαν ομώνυμο ναό στη νέα τους πατρίδα. Στο ίδιο σημείο επίσης βρίσκεται μνημείο θανόντων κατά τη Μικρασιατική καταστροφή με την επιγραφή: «ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΩΝ ΕΝ Μ. ΑΣΙΑ Κ ΠΟΝΤΩ ΤΕΛΕΙΩΘΕΝΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΗΜΩΝ».

## Παραπομπές


Πολυφύτου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κοζάνης
Κατηγορία:Λίμνες της Μακεδονίας
Πολυφυτου
299 Θώρα

Η **Θώρα (Thora)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,4. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από τον θεό Θωρ της σκανδιναβικης μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Θώρας υπολογίζεται σε 17 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,167. (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Θώρα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε περίπου 95 ως 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Θωρα
300 Γεραλδίνη

Η **Γεραλδίνη (Geraldina)** είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,6. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Γεραλδίνης εκτιμάται σε 80,2 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 540 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,040 (από δεδομένα του IRAS). Η Γεραλδίνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 49 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία της επιφάνειάς της εκτιμάται σε περίπου 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γεραλδινη
Σωληνάρι Βοιωτίας

Το ** Σωληνάρι ** είναι χωριό του Δήμου Αλιάρτου του Νομού Βοιωτίας. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του Ελικώνα, πάνω από την πεδιάδα της Κωπαΐδας, σε υψόμετρο 260 μέτρων. Έχει πληθυσμό 340 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011..

Πορεία του πληθυσμού:

## Ιστορικά στοιχεία
Με την πρώτη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας, το Σωληνάρι εντάχθηκε στον Δήμο Κορώνειας που λειτούργησε στο διάστημα 1835-1840. Το 1840 εντάχθηκε στον νεοσύστατο Δήμο Πέτρας, του οποίου υπήρξε και έδρα μέχρι το 1859. Στο διάστημα 1912-1919 εντάχθηκε στην κοινότητα Υψηλάντη ενώ από το 1919 αποτέλεσε έδρα ανεξάρτητης κοινότητας,. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας το 1999 εντάχθηκε στον Δήμο Αλιάρτου, οπού παρέμεινε και μετά την τελευταία διοικητική μεταβολή του προγράμματος Καλλικράτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Υψηλάντης Βοιωτίας

Ο ** Υψηλάντης **είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Υψηλάντης βρίσκεται στον Νομό Βοιωτίας, είναι οικισμός της κοινότητας Υψηλάντου, του Δήμου Αλιάρτου - Θεσπιέων, της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και είναι κτισμένος στις πλαγιές του Ελικώνα, πάνω από την πεδιάδα της Κωπαΐδας και σε υψόμετρο 220 μέτρων. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, 353 κατοίκους. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν *Βρασταμίτες*, ονομασία που διατήρησε μέχρι το 1953. Το σημερινό του όνομα το οφείλει στον αγωνιστή της επανάστασης του 1821, Δημήτριο Υψηλάντη ο οποίος αντιμετώπισε επιτυχώς τους Τούρκους στην μάχη της Πέτρας που διεξήχθη στην περιοχή το 1829.

### Μεταφορές
Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον του χωριού συνδέοντάς το με τη Θήβα, τη Λειβαδιά και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό με τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό.

## Ιστορικά στοιχεία
right|thumb| Κοντά στον Υψηλάντη, στις 8 Ιανουαρίου 1944, οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν 50 Έλληνες, που κρατούνταν στις φυλακές Λιβαδειάς. Αιτία για την μαζική αυτή εκτέλεση αγωνιστών υπήρξε ο θάνατος ενός Γερμανού στρατιώτη μέσα στο χωριό Υψηλάντης, από αντάρτες που δρούσαν στον Ελικώνα. Στην περιοχή που έγινε η εκτέλεση υπάρχει μνημείο πεσόντων.

Ο Υψηλάντης αποτέλεσε έδρα κοινότητας στο διάστημα 1912-1998, ενώ στην συνέχεια με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας εντάχθηκε στον Δήμο Αλιάρτου. Ο πληθυσμός του χωριού παρουσίαζε αύξηση κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα και μικρή μείωση προς το τέλος της δεκαετίας.
## Δημογραφικά στοιχεία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Χαονία

Η **Χαονία** ή **Χάων** ήταν η ονομασία του βορειοδυτικού τμήματος της Ηπείρου, πατρίδας του ελληνικού φύλου των Χαόνων. Κύρια πόλη της ήταν η Φοινίκη. Σύμφωνα με τον Βιργίλιο, ο Χάων από την Τροία, πιθανότατα γιος του Πριάμου και αδελφός του Έλενου ήταν ο επώνυμος πρόγονος των Χαόνων. Ο Βιργίλιος συνεχίζει στην Αινειάδα ότι ο Αινείας στον δρόμο του για την μελλοντική Ρώμη σταμάτησε στην Χαονία για να συναντήσει την 
Ανδρομάχη και τον Έλενο, εκεί συνάντησε την Σίβυλλα που του ανήγγειλε το λαμπρό μέλλον των απογόνων του.

## Γεωγραφία
Ο Στράβων εντός του έργου του υπό τον τίτλο *Γεωγραφία*, τοποθετεί γεωγραφικά την Χαονία ως ευρισκόμενη μεταξύ των Κεραυνίων Ορέων προς τα βόρεια και του Ποταμού Θύαμη προς τα νότια. Ο Ρωμαίος ιστορικός, Αππιανός, αναφέρει τη Χαονία ως το νότιο σύνορο στην περιγραφή του και γεωγραφία της Ιλλυρίας.

Σημαντικές πόλεις στην Χαονία ήσαν η Χίμαιρα (σημερινή Χειμάρρα), το Βουθρωτό, η Φοινίκη, η Πάνορμος, ο Όγχησμος (σημερινοί Άγιοι Σαράντα) και η Αντιγόνεια.

## Δείτε επίσης
*Χάονες
*Θεσπρωτοί
*Μολοσσοί

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πλούταρχος - Πύρρος 
*Βιργίλιος - Αινειάδα 

*
Κούκουρα

Το όνομα **Κούκουρα** συναντάται ως τοπωνύμιο σε περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν αλβανόφωνοι πληθυσμοί κατά το παρελθόν. 
Με το όνομα **Κούκουρα** αναφέρονταν στο παρελθόν οι οικισμοί:
*Αγία Άννα Βοιωτίας
*Σαλμώνη Ηλείας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πεντλανδίτης

Ο **πεντλανδίτης** (αγγλ. pentlandite) είναι σημαντικό θειούχο ορυκτό του νικελίου. Οφείλει το όνομά του στον Joseph Barclay Pentland (1797–1873), Ιρλανδό φυσιοδίφη, ο οποίος τον πρωτοπαρατήρησε στο Sudbury του Οντάριο.

## Εμφανίσεις, παραγενέσεις
Σχετίζεται ισχυρά με πυρροτίτη - σπάνια τα δύο ορυκτά απαντούν χωριστά. Ο πεντλανδίτης σχηματίζει σειρά από σπάνια ορυκτά, τα οποία συνιστούν την **ομάδα πεντλανδίτη**, η οποία έχει γενικό χημικό τύπο AB8(S, Se)8, όπου Α = άργυρος , μαγγάνιο, κάδμιο, μόλυβδος και Β = χαλκός, νικέλιο, κοβάλτιο, σίδηρος. Τα ορυκτά της ομάδας είναι τα εξής:

*Αργυροπεντλανδίτης: Περιέχει άργυρο και σίδηρο
*Κοβαλτιοπεντλανδίτης: Περιέχει κοβάλτιο και σίδηρο
*Γεφφροΐτης (Geffroyite): Περιέχει άργυρο, χαλκό, σίδηρο, μόλυβδο και σελήνιο
*Μαγγανιοσαντλουνίτης (Manganese-shadlunite): Περιέχει μαγγάνιο και νικέλιο
***Πεντλανδίτης**
*Σαντλουνίτης (Shadlunite): Περιέχει σίδηρο, χαλκό, μόλυβδο και κάδμιο

Σπάνια ανευρίσκονται σχηματισμένοι κρύσταλλοι. Η συνηθέστερη μορφή του είναι σε κοκκώδη συμπαγή συσσωματώματα σχεδόν πάντα με πυρροτίτη, από τον οποίο διαφέρει στο ότι δεν είναι μαγνητικός. Εμφανίζεται σε υπερβασικά και βασικά εκρηξιγενή πετρώματα και αποχωρίζεται από αυτά μέσω μαγνητικού φυσικού διαχωρισμού. Εμφανίζεται, επίσης, σε ξενολίθους και σε υδροθερμικές υποθαλάσσιες διεξόδους - θερμές πηγές ("black smokers"), που είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε διαλυμένα μικτά θειούχα. Έχει, επίσης, ανευρεθεί και σε μετεωρίτες.

Εκτός από τον πυρροτίτη, σχετίζεται επίσης και με χαλκοπυρίτη, κουβανίτη, μαγνητίτη, σιδηροπυρίτη, μιλλερίτη, βιοτίτη.

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματά του είναι στο Sudbury του Οντάριο, στα οποία περιέχονται και ποσότητες μετάλλων της ομάδας του λευκοχρύσου όπως επίσης (μικρότερα) στο Κεμπέκ, το Λαμπραντόρ και τη Μανιτόμπα (Καναδάς). Σημαντικές εμφανίσεις του, επίσης, είναι στη Σκωτία (Strathclyde), στην Αγγλία (Κορνουάλλη), το Λιλεχάμερ της Νορβηγίας, αρκετές περιοχές στη Φινλανδία, στο σύμπλεγμα Bushveld της Νότιας Αφρικής, τη νότια Αυστραλία, την Τασμανία και τη Νέα Ζηλανδία, τη Σιβηρία στη Ρωσία, την Κίνα, τη Ναμίμπια, την Bahia στη Βραζιλία και αρκετές μεσοανατολικές Πολιτείες των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα απαντάται στην περιοχή του Κιλκίς (Κορωνούντα, μαζί με χρυσό και χαλκό), την περιοχή του Βούρινου στην Κοζάνη (Ορυχείο Αετορράχης), τη Λαμία (όρος Όρθρυς), την Ερέτρια και τη Μαρώνεια (μαζί με χαλκό και μολυβδαίνιο).

## Πηγές
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com 
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Πεντλανδιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του νικελίου
Billboard

Το ***Billboard*** (που έχει ως λογότυπο το ***billboard***) είναι εβδομαδιαίο αμερικανικό μουσικό περιοδικό, που ανήκει στο Hollywood Reporter-Billboard Media Group. Δημοσιεύει διάφορα που σχετίζονται όμως με ειδήσεις, βίντεο, απόψεις, κριτικές, events και style. Είναι επίσης γνωστό και για τα μουσικά charts του, συμπεριλαμβανομένων των ''Billboard'' Hot 100 και Billboard 200, τα οποία παρακολουθούν τα δημοφιλέστερα singles και άλμπουμς διαφορετικών μουσικών ειδών. Επίσης, φιλοξενεί εκδηλώσεις, κατέχει έναν εκδοτικό οίκο, ενώ διαχειρίζεται και αρκετές τηλεοπτικές εκπομπές. Το *Billboard*  ιδρύθηκε το 1894, από τους William Donaldson και τον James Hennegan ως εμπορική έκδοση για τους αφισοκολλητές. Ο Donaldson στη συνέχεια το 1900 αγόρασε τα διακιώματα του Hennegan για $500.

Κατά τη δεκαετία του 1900, βοηθούσε στη βιομηχανία του θεάματος, δηλαδή σε τσίρκο, πανηγύρια και σατιρικές παραστάσεις. Δημιούργησε επίσης μια ταχυδρομική υπηρεσία για τους περιοδεύοντες ηθοποιούς. Το *Billboard* επικεντρώθηκε στη μουσική βιομηχανία από τη στιγμή που το Jukebox, το γραμμόφωνο και το ραδιόφωνο άρχισαν να διαδίδονται ευρέως. Πολλά από τα θέματα που κάλυπτε δόθηκαν στην πορεία σε άλλα περιοδικά, όπως δόθηκε η κάλυψη παραστάσεων σε εξωτερικό χώρο στο *Amusement Business* το 1961, για να μπορεί το Billboard να επικνετρωθεί στη μουσική. Αφότου ο Donaldson πέθανε το 1925, το *Billboard* και τα δικαιώματά του πέρασαν στα παιδιά του και στα παιδιά του Hennegan, μέχρι που πωλήθηκε σε ιδιωτικούς επενδυτές το 1985, ενώ από τότε έχει αλλάξει αρκετές φορές ιδιοκτήτες.

## Ιστορία του Billboard

### Πρώιμη Ιστορία
Το πρώτο τεύχος του Billboard δημοσιεύτηκε στο Σινσινάτι του Οχάιο την 1η Νοεμβρίου, 1894 από τον Wlliam Donadlson και τον James Hennegan. Αρχικά, κάλυπτε τη βιομηχανία της διαφήμισης και της αφισοκόλλησης και γι'αυτό ονομαζόταν *Billboard Advertising.* Εκείνη την εποχή, τα βασικά μέσα διαφήμισης ήταν οι αφίσες, οι διαφημιστικές πινακίδες και τα φυλλάδια.

## Αναφορές

## Περισσότερη μελέτη
*Durkee, Rob. *American Top 40: The Countdown of the Century*. Schriner Books, New York City, 1999.
*Battistini, Pete, *American Top 40 with Casey Kasem The 1980s. Authorhouse.com, January 31, 2005.  ISBN 978-1-4184-1070-4*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* ''Billboard'' archive on Google Books

Κατηγορία:Μουσικά περιοδικά
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα
Δολιανά Ιωαννίνων

Τα **Δολιανά** είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων,  2 χιλιόμετρα από τον οδικό άξονα Ιωαννίνων-Κακαβιάς (σύνορα Ελλάδας - Αλβανίας). Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλιότερα χωριά του Δήμου Πωγωνίου περιτριγυρισμένο από δάση βελανιδιάς. Είναι χτισμένο πάνω σε πέντε λόφους από τους οποίους είναι ορατή ολόκληρη η κοιλάδα του Ποταμού Καλαμά,  θεωρείται δε το πνευματικό κέντρο ολόκληρης της περιοχής. Το όνομα του χωριού αναφέρεται με τη σημασία «τόπος χαμηλός» και ετυμολογείται από τη σλάβικη λέξη *Doljane* «ο κάτοικος της κοιλάδας».

## Ιστορία
Ο πρώτος πυρήνας εγκαταστάθηκε εδώ πριν το 1480. Τα Δολιανά ανήκαν στα προνομιούχα χωριά του Ζαγορίου, αναπτύχθηκαν γρήγορα και απέκτησαν την φήμη του πλούσιου χωριού. Ο Αλή πασάς το 1792 το απέσπασε από το Ζαγόρι και το έκανε τσιφλίκι του, υποχρεώνοντας έτσι τους κατοίκους του να γίνουν από ιδιοκτήτες, γεωργοί στην δούλεψη των Τούρκων. Αυτό το γεγονός δεν αποθάρρυνε τους Δολιανίτες να αναπτύξουν αξιοζήλευτες πρωτοβουλίες. Τότε ιδρύονται τα πρώτα σχολεία, πολλοί ξενιτεύονται για σπουδές στην Ιταλία ή για αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης στην Μολδοβλαχία. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1919 με Βασιλικό Διάταγμα. 

## Αξιοθέατα
Στην είσοδο του χωριού υπάρχει ένα από τα πιο παλιά μνημεία βυζαντινής εποχής. Είναι ο Άγιος Δημήτριος παλιό Μετόχι, που χτίστηκε σύμφωνα με εντοιχισμένη επιγραφή το 1127. Ανάμεσα στα σχολεία, Δημοτικό και Γυμνάσιο - Λύκειο, δεσπόζει η προτομή του μεγάλου δασκάλου του Γένους Γεωργίου Γενναδίου. Δίπλα του στέκει ακόμη το "πουρνάρι του πάτερ-Κοσμά" με μαρμάρινη επιγραφή "εδώ μίλησε ο άγιος Κοσμάς το 1776".

Στην πλατεία υπάρχει η κεντρική εκκλησία αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου, η οποία χτίστηκε μετά από υπόδειξη του πατρός Κοσμά, στα 1790 και με χρηματική βοήθεια του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Η πέτρινη εκκλησία με το ξυλόγλυπτο τέμπλο και την καθολική του εσωτερική αγιογράφησή  προκαλεί δέος και θαυμασμό στον επισκέπτη.

Εντός του οικισμού υπάρχουν πολλά διώροφα και τριώροφα καλοδιατηρημένα αρχοντικά που μαρτυρούν μια πλούσια και αποδοτική γεωργία, κτηνοτροφία και αμπελοκαλλιέργεια. Στη θέση  "Λυκοσκούφι"  είναι ορατά τα υπέροχο τοπία της Τύμφης.
Το μοναστήρι του Αγίου Ιακώβου  χτίστηκε τον 12ο αιώνα και πήρε το όνομα του από τον πρώτο ηγούμενο της μονής. Είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και υπήρξε το πρώτο κέντρο αγιογραφίας στην περιοχή, όπου μαθήτευσαν πολλοί Δολιανίτες και όχι μόνο αγιογράφοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Πωγωνίου

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου