Επανάσταση του Μαΐου

Η **Επανάσταση του Μαΐου** (, ήταν μια σειρά εκδηλώσεων διάρκειας μιας εβδομάδας που έλαβε χώρα από τις 18 έως τις 25 Μαΐου 1810, στο Μπουένος Άιρες, πρωτεύουσα της Αντιβασιλείας του Ρίο ντε λα Πλάτα. Αυτή η ισπανική αποικία περιλάμβανε περίπου τα εδάφη της σημερινής Αργεντινής, της Βολιβίας, της Παραγουάης, της Ουρουγουάης και τμήματα της Βραζιλίας. Το αποτέλεσμα ήταν η απομάκρυνση του Αντιβασιλέα Μπαλτάσαρ Ιντάλγκο ντε Θισνέρος και η εγκαθίδρυση μιας τοπικής αυτοδιοίκησης, της Πρώτης Χούντας ( *Primera Junta* ), στις 25 Μαΐου.

Η Επανάσταση του Μαΐου ήταν μια άμεση αντίδραση στην εισβολή του Ναπολέοντα στην Ισπανία. Το 1808, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Ζ΄ παραιτήθηκε υπέρ του Ναπολέοντα, ο οποίος παραχώρησε τον θρόνο στον αδελφό του, Ιωσήφ Βοναπάρτη. Μια Ανώτατη Κεντρική Χούντα ηγήθηκε της αντίστασης στην κυβέρνηση του Ιωσήφ και στη γαλλική κατοχή της Ισπανίας, αλλά τελικά υπέστη μια σειρά από ανατροπές που οδήγησαν στην ισπανική απώλεια του βόρειου μισού της χώρας. Την 1η Φεβρουαρίου 1810, τα γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Σεβίλλη και απέκτησαν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Ανδαλουσίας. Η Ανώτατη Χούντα υποχώρησε στο Κάδιθ, σχημάτισε το Συμβούλιο της Αντιβασιλείας της Ισπανίας και των Ινδιών για να κυβερνήσει και μετά διαλύθηκε. Τα νέα για αυτά τα γεγονότα έφτασαν στο Μπουένος Άιρες στις 18 Μαΐου, τα οποία έφεραν βρετανικά πλοία.

Ο Αντιβασιλέας Θισνέρος προσπάθησε να διατηρήσει το πολιτικό status quo, αλλά μια ομάδα δικηγόρων Κριόλο και στρατιωτικών αξιωματούχων οργάνωσε μια ανοιχτή cabildo (μια ειδική συνάντηση επιφανών της πόλης) στις 22 Μαΐου για να αποφασίσει το μέλλον της Αντιβασιλείας. Η Αντιβασιλεία της Ισπανίας ήταν το προοίμιο των Ισπανικών Κορτών του Κάντιθ του 1810 και του Ισπανικού Συντάγματος του 1812. Όλες αυτές οι ισπανικές κυβερνήσεις θεώρησαν την Αργεντινική Χούντα επαναστατική και της αρνήθηκαν οποιαδήποτε νομιμότητα να κυβερνά τα εδάφη της αντιβασιλείας. Από την άλλη πλευρά, οι αντιπρόσωποι της Χούντας αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το Συμβούλιο της Αντιβασιλείας στην Ισπανία και ίδρυσαν μια χούντα για να κυβερνήσει στη θέση του Θισνέρος, καθώς η κυβέρνηση που τον είχε διορίσει Αντιβασιλέα δεν υπήρχε πλέον. Για να διατηρήσει μια αίσθηση συνέχειας, ο Θισνέρος διορίστηκε αρχικά πρόεδρος της Χούντας. Ωστόσο, αυτό προκάλεσε μεγάλη λαϊκή αναταραχή και έτσι ο Θισνέρος παραιτήθηκε υπό πίεση στις 25 Μαΐου. Η νεοσύστατη κυβέρνηση, η Πριμέρα Χούντα, περιλάμβανε μόνο εκπροσώπους από το Μπουένος Άιρες και κάλεσε άλλες πόλεις της Αντιβασιλείας να στείλουν εκπροσώπους για να συμμετάσχουν. Ο επαναστατικός στρατός ξεκίνησε τον πόλεμο και αυτό είχε ως αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός αποσχιστικού εμφυλίου πολέμου μεταξύ των περιοχών που αποδέχτηκαν την έκβαση των γεγονότων στο Μπουένος Άιρες και εκείνων που παρέμειναν πιστές στην Ισπανία.

Η Επανάσταση του Μαΐου ξεκίνησε τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Αργεντινής, αν και εκείνη την εποχή δεν εκδόθηκε καμία διακήρυξη ανεξαρτησίας από την Ισπανία και η Πριμέρα Χούντα συνέχισε να κυβερνά στο όνομα του βασιλιά, Φερδινάνδου Ζ΄, ως υποτελής βασιλιάς στη λαϊκή κυριαρχία. Καθώς παρόμοια γεγονότα συνέβησαν σε πολλές άλλες πόλεις της ηπείρου, η Επανάσταση του Μαΐου θεωρείται επίσης ένα από τα πρώτα γεγονότα των Ισπανοαμερικανικών πολέμων ανεξαρτησίας. Το ζήτημα της θέσης του Φερδινάνδου είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο στην ιστορία της Αργεντινής. Οι ιστορικοί σήμερα συζητούν αν οι επαναστάτες ήταν πραγματικά πιστοί στο ισπανικό στέμμα ή αν η διακήρυξη πίστης στον βασιλιά ήταν ένα απαραίτητο τέχνασμα για να κρύψουν τον πραγματικό στόχο - την επίτευξη ανεξαρτησίας - από έναν πληθυσμό που δεν ήταν ακόμη έτοιμος να δεχτεί μια τόσο ριζική αλλαγή, αλλά υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για την πραγματικά πιστή πίστη στο ισπανικό στέμμα. Η Διακήρυξη Ανεξαρτησίας της Αργεντινής εκδόθηκε στο Συνέδριο του Τουκουμάν στις 9 Ιουλίου 1816.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαφωτισμός
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Κατηγορία:Ιστορία της Αργεντινής