open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σταύρος Γιαννικάκης

Ο **Σταύρος Γιαννικάκης** (1948-1977) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1948 στο χωριό Βαρύπετρο του Νομού Χανίων της Κρήτης. Ο πατέρας του ονομαζόταν Μιχαήλ.

Εισήλθε στο Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Πολεμικής Αεροπορίας, την επονομαζόμενη τότε Σχολή Αεροπορίας (νυν Σχολή Ικάρων), τον Οκτώβριο του 1966 και αποφοίτησε τέσσερα χρόνια μετά το Σεπτέμβριο του 1969 με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού. 

Σκοτώθηκε στις 3 Οκτωβρίου του 1977 σε ηλικία μόλις 29 ετών, εν ενεργεία αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας με τον βαθμό του Σμηναγού και επί το καθήκον, όταν εκτελώντας εκπαιδευτική αποστολή με το αεροσκάφος F-4E Phantom II της 339 Μοίρας Διώξεως - Βομβαρδισμού (ΜΔ/Β) της 117 Πτέρυγας Μάχης (117 Π.Μ.) του οποίου ήταν κυβερνήτης με συγκυβερνήτη τον Ανθυποσμηναγο Πετρούτσο Παναγιώτη, αυτό κατέπεσε και συντρίβει στο Αιγαίο πέλαγος στη θαλάσσια περιοχή των Βορείων Σποράδων και συγκεκριμένα της νήσου της Σκύρου. Το συγκεκριμένο περιστατικό συγκλόνισε και συγκίνησε την τότε κοινή γνώμη. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και η Πολεμική Αεροπορία, τίμησαν τους δύο πεσόντες ήρωες στρατιωτικούς. Προς τιμήν τους μάλιστα συνέταξαν το εγχειρίδιο κανόνων εμπλοκής «Γιαννικάκης - Πετρούτσος», το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πανελλήνιος Σύλλογος Οικογενειών Πεσόντων Αεροπόρων (ΠΑ.Σ.ΟΙ.Π.Α.) - Σταύρος Γιαννικάκης του Μιχαήλ. Ιστοσ.: Pasoipa.org.gr.
* Ελληνική Πολεμική Αεροπορία - 339 Μοίρα Παντός Καιρού Ιστοσ.: Haf.gr.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Νήσος Αγίου Γεωργίου (Φλόριντα)

Το **νησί του Αγίου Γεωργίου** (Αγγλικά: St. George Island) είναι ένα επίμηκες νησί που βρίσκεται ανάμεσα στον κόλπο Απάλαχηκολα και τον κόλπο του Μεξικού στην επαρχία Φράνκλην της Φλόριντα. Το νησί είναι μήκους 28 μιλίων με πολλές παραλίες λευκής άμμου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά των Ηνωμένων Πολιτειών
Μαρία Χριστίνα της Σαβοΐας-Αόστας

Η **Μαρία Χριστίνα της Σαβοΐας-Αόστας** (*Maria Cristina di Savoia*, 12 Σεπτεμβρίου 1933 - 18 Νοεμβρίου 2023) είναι η κόρη του Αμεντέο, 3ου Δούκα της Αόστας. 

## Βιογραφία
Η *Μαρία Χριστίνα Ιουστίνη Ελένη Ιωάννα* γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1933 στο Μιραμάρε κοντά στην Τεργέστη και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Αμεντέο, 3ου Δούκα της Αόστας, αντιβασιλιά και γενικού κυβερνήτη της Ιταλικής Ανατολικής Αφρικής κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και της Πριγκίπισσας Άννας της Ορλεάνης.

Απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου 2023 σε ηλικία 90 ετών

## Οικογένεια
Στις 29 Ιανουαρίου 1967 η Μαρία Χριστίνα παντρεύτηκε τον Καζιμίρ πρίγκιπα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών στο Ζακαρεζίνιο της Βραζιλίας. Αυτός ήταν γιος του Γκαμπριέλ πρίγκιπα των Δύο Σικελιών. Η Μαρία-Χριστίνα απέκτησε τα εξής παιδιά:
* *Λουδοβίκος* Αλφόνσος γενν. 1970, νυμφεύτηκε (1) την Χριστίνα Περέιρα Αποβιάν. Απέκτησαν 1 παιδί; και (2) την Μαρία ντα Γκλόρια Γκάνεμ Ρουμπαίο. Απέκτησαν 3 παιδιά.
* *Άννα* Σεσίλια γενν. 1971, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο ντε Κάουσανς. Απέκτησαν 2 παιδιά.
* *Έλενα* Σοφία γενν. 1973.
* *Αλέξανδρος* Ερρίκος γενν. 1974, χειροτονήθηκε ιερέας στη Ρώμη στις 22 Δεκεμβρίου 2007

## Τίτλοι
***12 Σεπτεμβρίου 1933 – 12 Μαΐου 1946**: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Χριστίνα της Σαβοΐας-Αόστας
***12 Μαΐου 1946 – 29 Ιανουαρίου 1967**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Χριστίνα της Σαβοΐας-Αόστας
***29 Ιανουαρίου 1967 – μέχρι σήμερα**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Χριστίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Πριγκίπισσα της Σαβοΐας-Αόστας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Γέρι Μίνα

Ο **Γέρι Φερνάντο Μίνα Γκονσάλες** (ισπανικά: *Yerry Fernando Mina González*, προφορά: *[[ΔΦΑ|ˈɟʝeri ˈmina]]*, 23 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Κολομβιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στην Εθνική Κολομβίας και για την Έβερτον. 

Το 2013, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Ντεμπορτίβο Πάστο, κατόπιν αγωνίστηκε στην Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε και το 2016-17, στη βραζιλιάνικη Παλμέιρας. Τον Ιανουάριο του 2018 υπέγραψε στην Μπαρτσελόνα, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ στην Ισπανία. Από τον Αύγουστο του 2018 αγωνίζεται με την Έβερτον.

Από το 2016, ξεκίνησε να αγωνίζεται και στην Εθνική Κολομβίας U23, ενώ την ίδια χρονιά έκανε και το ντεμπούτο του στην Εθνική Κολομβίας ανδρών, με την οποία έχει συμμετάσχει, έως τώρα, στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο, το 2016 και στο Μουντιάλ του 2018.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Πάστο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Βοϊβόδας Πετρίλο

Ο **Βοϊβόδας Πετρίλο** () ήταν Σέρβος *[[βοϊβόδας]]* (*στρατιωτικός διοικητής*) του 11ου αιώνα στην υπηρεσία του Σέρβου Βασιλέα Κωνσταντίνου Μπόντιν.

Ο Μπόντιν στέφτηκε ως *Αυτοκράτορας της Βουλγαρίας* το 1072 και ξεκίνησε ετοιμασίες για επίθεση εναντίον των βυζαντινών εδαφών βουλγαρικών συμφερόντων, μαζί με τον Γκεόργκι Βόιτεχ (στην γνωστή ως *[[Εξέγερση του Γκεόργκι Βόιτεχ]]* ή *Σλαβική Εξέγερση στο Πομόραβλιε*, όπως αναφέρεται στις σερβικές πηγές).

Ο Πετρίλο ηγήθηκε στρατεύματος 300 ανδρών κατευθυνόμενο προς τα νότια, εντός της Μακεδονίας, όπου κατέλαβε την Οχρίδα, της οποίας οι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν ως απελευθερωτής, καθώς και τη Δεάβολη (Καβάνταρτσι), η οποία συνθηκολόγησε. Την πορεία του σταμάτησαν βυζαντινά στρατεύματα και κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής στην Καστοριά, ευρισκόμενοι υπό την ηγεσία Βυζαντινού στρατηγού (βουλγαρικής καταγωγής), οι οποίοι τον νίκησαν, υποχρεώνοντας τον Πετρίλο να υποχωρήσει προς την Διόκλεια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί ηγέτες του Μεσαίωνα
Θερινή ώρα στα Φίτζι

Τα Φίτζι επανεκκίνησαν τη θερινή ώρα το 2009, αρχίζοντας στις 29 Νοεμβρίου και τελειώνοντας στις 26 Απριλίου 2010, και αυξάνοντας την ζώνη ώρας κατά μια ώρα στην UTC+13. Το καλοκαίρι του 2010-2011, η θερινή ώρα ξεκίνησε την τέταρτη Κυριακή του Οκτωβρίου και τελείωσε την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου.

## Παραπομπές


Φιτζι
Κατηγορία:Ώρα στα Φίτζι
Θερινή ώρα στη Γουατεμάλα

Η Γουατεμάλα σήμερα δεν ακολουθεί τη θερινή ώρα, και χρησιμοποιεί την Κεντρική Χειμερινή Ώρα (UTC−06:00) όλο το χρόνο. Η θερινή ώρα (Κεντρική Θερινή Ώρα , CDT, UTC−05:00) έχει χρησιμοποιηθεί σε μερικά προηγούμενα έτη-η τελευταία φορά ήταν το 2006.

Η CDT χρησιμοποιήθηκε στις ακόλουθες περιόδους:

* 25 Νοεμβρίου 1973 – 24 Φεβρουαρίου 1974
* 21 Μαΐου 1983 – 22 Σεπτεμβρίου 1983
* 23 Μαρτίου 1991 – 7 Σεπτεμβρίου 1991
* 30 Απριλίου 2006 – 1 Οκτωβρίου 2006

## Δείτε επίσης
* Θερινή ώρα ανά χώρα

## Παραπομπές


Γουατεμάλα
Κατηγορία:Ώρα στη Γουατεμάλα
Νικόλαος Α' Αχριδών

Ο **Νικόλαος Α' Αχριδών** ή **Νικολάι Α**' ήταν Αρχιεπίσκοπος Αχριδών το 1346.

Ανήμερα Πάσχα, στις 16 Απριλίου 1346, ο Σέρβος Βασιλέας Στέφαν Ντούσαν συγκάλεσε μεγάλη σύνοδο στα Σκόπια, όπου παρευρέθηκαν ο Σέρβος Αρχιεπίσκοπος Ιωαννίκιος Β΄, ο Νικόλαος Α΄, ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Συμεών, καθώς και αριθμός θρησκευτικών ηγετών προερχόμενων από το Άγιον Όρος. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης συνόδου, η αυτοκέφαλη Σερβική Αρχιεπισκοπή αναβαθμίστηκε σε Πατριαρχείο. Ο νέος Πατριάρχης, Ιωαννίκιος Β΄, στην συνέχεια, προχώρησε στην επίσημη στέψη του Ντούσαν ως «Βασιλέα και Αυτοκράτορα των Σέρβων και των Ρωμαίων (Ελλήνων)».

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ανατολικοί Ορθόδοξοι επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Αχρίδος
Κατηγορία:Πρόσωπα της Σερβικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Θερινή ώρα στην Κολομβία

Από το Φεβρουάριο του 1992 έως τον Μάρτιο του 1993 η Κολομβία υπέστη συνεχιζόμενες διακοπές ρεύματος έως και 10 ώρες την ημέρα, λόγω μιας ιδιαίτερα ισχυρής εποχής Ελ Νίνιο, η οποία αποξήρανε τους ταμιευτήρες σε υδροηλεκτρικούς σταθμούς σε μια χώρα που το 70% της παραγωγής ενέργειας προερχόταν από υδροηλεκτρικές πηγές. Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση αποφάσισε να χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα για να βοηθήσει στην εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας. Το πείραμα απέτυχε να δώσει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, πιθανώς λόγω του χαμηλού γεωγραφικού πλάτους της χώρας, και το πείραμα θερινής ώρας διακόπηκε.

## Δείτε επίσης
* Θερινή ώρα ανά χώρα
* Κολομβιανή ενεργειακή κρίση (1992)

## Παραπομπές


Κολομβια
Κατηγορία:Ώρα στην Κολομβία
Ώρα στις Νήσους Φώκλαντ

Οι Νήσοι Φώκλαντ επίσημα χρησιμοποιούν την Χειμερινή Ώρα Νήσων Φώκλαντ (UTC−3) όλο το χρόνο από τις 5 Σεπτεμβρίου 2010. Ωστόσο, πολλοί κάτοικοι του Καμπ χρησιμοποιούν τη UTC−4, που είναι γνωστή στα Φώκλαντ ως "Ώρα Καμπ" (σε αντιδιαστολή με την "ώρα Στάνλεϊ" ή "Κυβερνητικά ρολόγια").

Τα Φώκλαντ χρησιμοποιούσαν την ώρα Στάνλεϊ (UTC−3:51:24) μέχρι τις 11 Μαρτίου 1912, όταν η ώρα Νήσων Φώκλαντ (FKT, UTC−4) τέθηκε σε ισχύ. Η FKT χρησιμοποιούταν όλο το χρόνο μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου 1983, όταν η Θερινή Ώρα Νήσων Φώκλαντ (FKST, UTC−3) εισήχθη για πρώτη φορά για τη θερινή περίοδο του έτους. Η FKT χρησιμοποιούταν κατά τη χειμερινή περίοδο (Απρίλιος-Σεπτέμβριος) και η FKST κατά τη θερινή περίοδο (Σεπτέμβριος-Απρίλιος) έως τον Απρίλιο του 2011 όταν οι Νήσοι Φώκλαντ Κυβέρνηση αποφάσισε να μην γυρίσει πίσω και να παραμείνει στη θερινή ώρα όλο το χρόνο, με την ελπίδα να κερδίζει περισσότερο χρόνο για επικοινωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της ημέρας και φωτεινότερα βράδια τον χειμώνα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

*
Ώρα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη

Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη χρησιμοποιεί μια ενιαία ζώνη ώρας, που συμβολίζεται ως Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET, UTC+01:00). Επίσης χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα, μεταβαίνοντας στην Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET, UTC+02:00).

Η αλλαγή στη θερινή ώρα συμβαίνει με βάση τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1983, όταν το σύστημα εισήχθη στο πρώην ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας.

## Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA
Η βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στο αρχείο zone.tab, που ονομάζεται Europe/Sarajevo.

## Παραπομπές
Σάλτο

Το **Σάλτο** (ισπανικά: Salto) είναι πόλη της Ουρουγουάης. Έχει πληθυσμό 104.028 κατοίκων το 2011 και είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της χώρας.

## Τοποθεσία και γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στη διαδρομή 3 περίπου 496 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μοντεβιδέο και στην ανατολική όχθη του ποταμού Ουρουγουάη απέναντι από την πόλη της Κονκόρντια στην Αργεντινή. Περίπου 12 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης, η γέφυρα Σάλτο Γκράντε, χτισμένη στην κορυφή του φράγματος Σάλτο Γκράντε, ενώνει τις δύο πλευρές.

Χτισμένο σε λόφους, η πόλη βρίσκεται κοντά στις πτώσεις του μεγάλου άλματος του ποταμού Ουρουγουάη, η οποία είναι και η θέση του φράγματος Σάλτο Γκράντε. Η γη που βρίσκεται δίπλα στην όχθη του ποταμού είναι χαμηλή, με υψόμετρο 48 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ουρουγουάης
Μπίστριτσα (Μόικοβατς)

Η **Μπίστριτσα** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

## Δημογραφία

### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

### Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόικοβατς
Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου

Ο **Μστισλάβ Α΄ Βλαντιμίροβιτς** o *μέγας*, ρωσικά: Мстислав Владимирович Великий (1 Ιουνίου 1076 - 14 Απριλίου 1132) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1088-93, 95-1117), τού Ροστόβ (1093-1095) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1125-1132). Περιγράφεται στις Νορβηγικές σάγκες ως Χάραλντ, όνομα που οφείλεται στον πάππο του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας· το χριστιανικό του όνομα ήταν Θεόδωρος.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της γκύθας του Ουέσσεξ, κόρης τού Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας.

Ως διάδοχος τού πατέρα του κυβέρνησε το Μεγάλο Νόβγκοροντ (1088-1093, 1095-1117)· έπειτα έγινε συγκυβερνήτης του στο Μπέλγκοροντ Κιέβσκι. Τον διαδέχθηκε το 1125. Ανήγειρε πολλούς ναούς στο Νόβγκοροντ, από τους οποίους ο καθεδρικός του Αγ. Νικολάου (1113) και ο καθεδρικός της μονής του Αγ. Αντωνίου (1117) επιζούν ως τις ημέρες μας. Επίσης οικοδόμησε τον ταφικό ναό του Οίκου του στο Μπερέστοβο και τον ναό της Παναγίας στο Πόντιλ.

Η ζωή του αναλώθηκε σε σταθερή αντιπαράθεση με τους Κουμάνους (1093, 1107, 1111, 1129), τους Εσθονούς (1111, 1113, 1116, 1130) τους Λιθουανούς (1131) και τους πρίγκιπες τού Πολότσκ (1127, 1129). Το 1096 νίκησε τον εξάδελφο τού πατέρα του Ολέγκ του Τσέρνιγοβ στον ποταμό Κολόκσα, αλλά αυτό έγινε αφορμή για εχθρότητα μεταξύ των απογόνων τους. Ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας όλων των Ρώσων· όταν απεβίωσε, "οι περιοχές των Ρώσων διαμερίστηκαν", όπως αναφέρει ο χρονικογράφος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1095 τη Χριστίνα των Στένκιλ, κόρη τού Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας και είχε τέκνα:
* Ίνγκεμπορκ άκμασε 1137, παντρεύτηκε τον Κνούτο Λαβάρντ δούκα της Νότιας Ιουτλάνδης (Οίκος των Έστριντσεν).
* Μάλμφρεντ π. 1098/99 - 1137, παντρεύτηκε πρώτα τον Σίγκουρντ της Νορβηγίας (Οίκος των Χάρντραντα) και μετά τον Ερρίκος Β΄ της Δανίας (Οίκος των Έστριντσεν).
* (Ντομπροντεία) Ευπραξία απεβ. μετά το 1122, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Κομνηνό διάδοχο (γιο του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων).
* Βσέβολοντ 1103-1138, πρίγκιπας του Πσκοβ, Τούροβ, Περεγιασλάβλ, Νόβγκοροντ.
* Μαρία απεβ. 1179, παντρεύτηκε τον Βσέβολοτ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.
* Ιζιασλάβ Β΄ π. 1096-1154, πρίγκιπας του Τούροβ, Περεγιασλάβλ, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.
* Ροστισλάβ Α΄ π. 1110-1167, πρίγκιπας του Σμολένσκ, Νόβγκοροντ, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.
* Σβιατοπόλκ, πρίγκιπας του Πσκόβ.
* Ρογκνέντα, παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ πρίγκιπα της Βολίνια. 
* Ξένια, παντρεύτηκε τον Μπριτσισλάβ πρίγκιπα του Ιζιασλάβλ.

Το 1122 απεβίωσε η Χριστίνα και το ίδιο έτος ο Μστισλάβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Λιουμπάβα των Σαβίντιτς, κόρη τού Ντμίτρι ευγενούς από το Νόβγκοροντ. Είχε τέκνα:
* Βλαντίμιρ Γ΄ 1132-1173, μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου.
* Ευφροσύνη π. 1130-π. 1193, παντρεύτηκε τον Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* The Kiev State and Its Relations with Western Europe, F. Dvornik, Transactions of the Royal Historical Society, Vol. 29 (1947), 41.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ιζιασλάβ Β΄ του Κιέβου

Ο **Ιζιασλάβ Β΄ Μστισλάβιτς**, ρωσικά: Ізяслав Мстиславич (π. 1096 - 13 Νοεμβρίου 1154) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Περεγιασλάβλ (1132, 42-45), τού Τούροβ (1132-34) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1146-49, 51-54).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μστισλάβ Α΄ πρίγκιπα του Νόβγοροντ, Ροστόβ και μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Χριστίνας των Στένκιλ, κόρης τού Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας.

Βαπτίστηκε Παντελεήμων. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, ο Οίκος του χωρίστηκε σε δύο κλάδους: τού Ιζιασλάβ Β΄ πριγκίπων του Κιέβου και τού Γιούρι Α΄ τού *μακρόχειρος*, τού οποίου οι απόγονοι ήταν πρίγκιπες του Βλαντίμιρ και αργότερα της Μόσχας.

Ανέλαβε πρίγκιπας του Περεγιασλάβλ (!132, 43-45), τού Τούροβ (1132-34), τού Ροστόβ (1134), της Βολινίας (!134-42) και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1146-49, 51-54).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και είχε τέκνα:
* Μστισλάβ Β΄ απεβ. 1170, μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου.
* Γιαροσλάβ Β΄ απεβ. 1180, μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου.
* Γιαροπόλκ, πρίγκιπας τού Σούμσκ. Γιος του ήταν ο Βασίλκο 1151-1182, πρίγκιπας τού Σούμσκ.
* Ευδοξία, παντρεύτηκε τον Μιέσκο Γ΄ τον *Γηραιό*, υψηλό δούκα της Πολωνίας. 
* (κόρη), παντρεύτηκε τον Ρόγκβολντ Ρογκβολντόβιτς, πρίγκιπα τού Ντρούτσκ.

Όταν απεβίωσε η πρώτη του σύζυγος, ο Ιζιασλάβ Β΄ έκανε το 1154 δεύτερο γάμο με την Ρουσουντάν των Μπαγκρατιόνι, κόρη τού Δημητρίου Α΄ της Γεωργίας, αλλά έπειτα από μερικούς μήνες ο Ιζιασλάβ Β΄ απεβίωσε.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Monomakh branch (Mstyslavychi) at Izbornik

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Μστισλάβ Β΄ του Κιέβου

Ο **Μστισλάβ Β΄ Ιζιασλάβιτς**, ρωσικά: Мстислав Изяславич (απεβ. 19 Αυγούστου 1170) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1167-69, 70).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. Έγινε πρίγκιπας τού Περεγιασλάβλ, τού Βολοντιμίρ-Βολίνσκι και τέλος μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1167-69, 70).

Μαζί με τον πατέρα του συμμετείχε στους πολέμους εναντίον τού Γιούρι Α΄ τού *μακρόχειρος* (dolgoruky) πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ και των πριγκίπων του Τσέρνιγοβ. Το 1153 νίκησε τους Κουμάνους, αλλά αργότερα νικήθηκε από αυτούς στον ποταμό Πσιόλ. Ο Γιούρι Α΄ τον ανάγκασε να διαφύγει στην Πολωνία το 1155, αλλά το επόμενο έτος ο Μστισλάβ Β΄ επέστρεψε με νέο στρατό και νίκησε τον Γιούρι Α΄ στο Βολοντιμίρ-Βολίνσκι. Το 1157 απεβίωσε ο Γιούρι Α΄ και ο Μστισλάβ Β΄ έστεψε τον εαυτό του στο Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

Το 1169 ο Αντέι μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ λεηλάτησε το Κϊεβο και εκτόπισε τον Μστισλάβ Β΄ από μεγάλο πρίγκιπα. Ο Μστισλάβ Β΄ πέρασε την εξορία του στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων τού απένειμε την περιοχή της Οτσκαλάνα. Απεβίωσε το 1172.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1151 την Αγνή των Πιάστ, κόρη τού Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
* Ρόμαν ο *μέγας* π. 1152-1205, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ, Γαλικίας και Βλαντίμιρ της Βολινίας.
* Σβιατοσλάβ, πρίγκιπας του Μπρεστ.
* Βσέβολοντ απεβ. 1196, πρίγκιπας του Μπελτς και του Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Rus'-Byzantine Princely Marriages in the Eleventh and Twelfth Centuries, Alexander Kazhdan, Harvard Ukrainian Studies, Vol. 12/13, Proceedings of the International Congress Commemorating the Millennium of Christianity in Rus'-Ukraine (1988/1989), 414.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ρόμαν ο Μέγας

Ο **Ρόμαν Β΄ Μστισλάβιτς** ο *μέγας*, ουκρανικά: Роман Мстиславич (π. 1152 - 19 Ιουνίου 1205) από τον Οίκο των Ρουρκιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1168-70), τού Βλαντίμιρ της Βολινίας (1170-89, 89-1205) και της Γαλικίας (1189, 98/99-1205).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μστισλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Αγνής των Πιαστ, κόρης τού Μπολέσλαβ Γ΄ δούκα της Πολωνίας.

Όταν κατέλαβε το θρόνο της Γαλικίας, έγινε κύριος των δυτικών Ρώσων. Έγινε γαμπρός τού Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης τού 1204 οι χρονικογράφοι τού αποδίδουν τον τίτλο τού *αυτοκράτορα*, αλλά δεν φαίνεται πως ο ίδιος τον ανέλαβε επίσημα. Επιχείρησε δύο εκστρατείες εναντίον των Κουμάνων με επιτυχία και επέστρεψε με πολλούς αιχμαλώτους. Όμως το αποτέλεσμα της νίκης του υπονομεύτηκε από νέες διαμάχες μεταξύ των Ρουρικιδών πριγκίπων.

Στη μάχη εναντίον των Πολωνών στο Ζάβιχοστ, απεβίωσε. Οι απόγονοί του κυβέρνησαν το Βλαντίμιρ της Βολινίας και τη Γαλικία ως το 1340.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη 2η εξαδέλφη του Πρεντσλάβα, κόρη τού Ρούρικ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και είχε τέκνα:
* Φεντόρα (Θεοδώρα) απεβ. μετά το 1200, παντρεύτηκε τον Βασίλκο Βλαντιμίροβιτς πρίγκιπα της Γαλικίας. 
* Ελένα/Μαρία απεβ. πριν το 1241, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ πρίγκιπα των Περεγιασλάβλ, Τσέρνιγοβ, Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Κιέβου.

Το 1197/1200 έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα-Ευφροσύνη Αγγελίνα, κόρη του Ισαακίου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
* Ντανίλο 1201-1264, βασιλιάς της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας). 
* Βασίλκο 1203-1269, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.

## Πηγές
* Dimnik, Martin. The Dynasty of Chernigov - 1146-1246

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ελισάβετ της Βυρτεμβέργης (1933-2022)

Η **Ελισάβετ** (γερμ. *Elisabeth, Herzogin von Württemberg*, Στουτγκάρδη, 2 Φεβρουαρίου 1933 - Μπρίστολ, 22 Ιανουαρίου 2022) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν δούκισσα της Βυρτεμβέργης και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.

## Βιογραφία
Η *Ελισάβετ Μαρία Μαργαρίτα Αλίκη Ελένη Ρόζα Φιλιππίνη Χριστίνα Ιωσηφίνα Θηρεσία του Θείου Βρέφους* γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1933 στη Στουτγκάρδη. Ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φίλιππου Αλβέρτου της Βυρτεμβέργης και της Ρόζας της Αυστρίας.

Στις 18 Ιουλίου 1958 η Ελισάβετ παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Αντώνιο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών και στις 19 Ιουλίου 1958 τελέστηκε και ο θρησκευτικός τους γάμος στο Άλτσχαουζεν στη Βάδη-Βυρτεμβέργη. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
* το *Φραγκίσκο* Φίλιππο Μαρία Ιωσήφ Γαβριήλ (γενν. 1960), παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα του Σένμπορν-Βίζενταιτ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
* τη *Μαρία Καρολίνα* Ιωάννα Ρόζα Καικιλία (γενν. 1962), παντρεύτηκε τον Αντρέας Μπάουμπαχ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
* τον *Ιανοουάριο* Μαρία Πίο Κασίμιρο (γενν. 1966).
* τη *Μαρία Ευαγγελία* Ουράκα Μαργαρίτα Ελισάβετ (γενν. 1973), παντρεύτηκε τον Κάρολο Φρειδερίκο, Κόμη του Κρόυτς. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Η Ελισάβετ της Βυρτεμβέργης πέθανε στο Μπρίστολ του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου ζούσε με τη μικρότερη κόρη της από τότε που χήρεψε, μετά από μακρά ασθένεια, στις 22 Ιανουαρίου 2022, σε ηλικία 88 ετών. Τάφηκε στις 4 Φεβρουαρίου στην κρύπτη του Ναού του Αγίου Μιχαήλ στο Κάστρο Άλτσχαουζεν, κατοικία του Οίκου της Βυρτεμβέργης.

## Τίτλοι
* 2 Φεβρουαρίου 1933- 18 Ιουλίου 1958: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Δούκισσα Ελισάβετ της Βυρτεμβέργης
* 18 Ιουλίου 1958 - 22 Ιανουαρίου 2022: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελισάβετ των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Δούκισσα της Βυρτεμβέργης
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ψήνα Ιωαννίνων

Η **Ψήνα** είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης της Ηπείρου στο νομό Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Ψήνα είναι κτισμένη στους νοτιοανατολικές πλαγιές του βουνού Προφήτης Ηλίας σε υψόμετρο 660 μέτρων. Το χωριό βρίσκεται 37 χλμ. (οδικά) ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων 28 χλμ., 60 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα και 11 χλμ. βόρεια από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. 

Στη τοποθεσία «Καστρί» υπάρχουν ίχνη  αρχαίας ακρόπολης που έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος αλλά δεν έχει ανασκαφεί ακόμα. Πιθανολογείται ότι πρόκειται για την ακρόπολη της αρχαίας πόλης Λύγγου. Η ευρύτερη περιοχή, την περίοδο της τουρκοκρατίας - γύρω στα 1800, ανήκε στην Ιερά Μονή Παναγίας της Ελεούσας (του νησιού Ιωαννίνων), η οποία οικοδόμησε το σχολείο και την εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου (1880 με 1882), που αποτελούν σημερινά αξιοθέατα του χωριού. 

Για την προέλευση της ονομασίας του υπάρχουν τρεις εκδοχές. Η πρώτη ότι προέρχεται από κάποιον Γιαννιώτη με όνομα ή παρατσούκλι Ψήνας που είχε μεγάλη περιουσία στην περιοχή. Η δεύτερη ότι είναι από την βυζαντινή περίοδο και τη λέξη «καρβούνοψις» που σημαίνει αυτός που έχει όψη σαν κάρβουνο, δηλ. καρβουνιάρης και η τρίτη ότι είναι σλαβικής προέλευσης από την περίοδο της καθόδου των Σλάβων στην περιοχή της Ηπείρου μετά το 550.

## Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919, ο οικισμός Ψήνα ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ψήνας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο οικισμός έχει πληθυσμό 66 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ψήνα Δωδώνης || Psina Dodoni || Epirus Greece από το https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Τουρκίας

thumbnail|Τουρκική πινακίδα κυκλοφορίας
Οι **πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Τουρκίας** χρησιμοποιούν ένα σύστημα αρίθμησης που σχετίζεται με γεωγραφικές πληροφορίες. Στην Τουρκία, οι πινακίδες κυκλοφορίας κατασκευάζονται από εξουσιοδοτημένα ιδιωτικά συνεργεία.

Η πινακίδα είναι ορθογωνίου σχήματος και είναι κατασκευασμένη από αλουμίνιο. Στα αριστερά υπάρχει ο κωδικός χώρας "TR" σε μπλε λωρίδα όπως στις χώρες της ΕΕ (χωρίς τα 12 χρυσά αστέρια). Οι χαρακτήρες έχουν μαύρο χρώμα και το φόντο είναι λευκό. Τα γράμματα που χρησιμοποιούνται είναι αυτά της τουρκικής λατινικής αλφαβήτου εκτός από τα Ç, Ş, İ, Ö, Ü και Ğ.

## Σύστημα αρίθμησης

Η μορφή των χαρακτήρων στις πινακίδες είναι μία από τις ακόλουθες:

*"99 X 9999", "99 X 99999"
*"99 XX 999", "99 XX 9999" ή
*"99 XXX 99", 

Όπου, 99 - πρόθεμα δύο ψηφίων που υποδηλώνει τη θέση, δείχνει τον κωδικό αριθμό της επαρχίας της κύριας κατοικίας του κατόχου αυτοκινήτου. Υπάρχουν 81 επαρχίες όπως αναφέρονται παρακάτω:

Όπου, X / XX / XXX - ένα, δύο ή τρία γράμματα.

Όπου, 9999/999/99 - τέσσερα, τρία ή δύο ψηφία, ανάλογα με τον αριθμό των προηγούμενων γραμμάτων, που δεν υπερβαίνει συνολικά τα έξι γράμματα και ψηφία. 
## Κωδικοί τοποθεσίας
500px|thumb|right|Χάρτης με τους κωδικούς των επαρχιών
Τα πρώτα δύο ψηφία δηλώνουν τον κωδικό της επαρχίας:

Τα ονόματα των επαρχιών μέχρι και τον κωδικό 67 κατατάσσονται αλφαβητικά, σύμφωνα με το λατινικό αλφάβητο, με εξαίρεση τις επαρχίες Μερσίνης, Καχραμανμαράς και Σανλιούρφα γιατί τα προηγούμενα ονόματά τους ήταν Ιτσέλ, Μαράς και Ούρφα, αντίστοιχα. Μετά τις αρχικές 67 επαρχίες οι νεότερες προσθήκες πηγαίνουν χρονολογικά.
## Άλλα εγχειρήματα

Κατηγορία:Μεταφορές στην Τουρκία
Τουρκία
Διάλεκτος Νταλιάν

Η **διάλεκτος Νταλιάν** (Κινέζικα: 大连话, Πινγίν: *dalian hua*, Ρομάτζι: *Dairen-ben*) είναι διάλεκτος της Κινεζικής γλώσσας, που ομιλείται στην Χερσόνησο Λιαοντόνγκ, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Νταλιάν και μέρη του Νταντόνγκ και Γινγκκόου. Η διάλεκτος Νταλιάν μοιράζεται πολλές ομοιότητες με την διάλεκτο Τσινγκντάο που ομιλείται στη Χερσόνησο Σάοντονγκ (χερσόνησος Τζιαοντόνγκ), σε όλη το στενό Μποχάι, εξ ου και η ονομασία Μανδαρινικά Τζιάο Λιάο (胶辽官话). Η διάλεκτο Νταλιάν είναι αξιοσημείωτη μεταξύ των Κινεζικών διαλέκτων για τα δάνεια από τα ιαπωνικά και τα ρωσικά, αντανακλώντας την ιστορία της ξένης κατοχής.

Αξιοσημείωτη λέξεις στη διάλεκτο Νταλιάν περιλαμβάνουν τις 飆 ("ανόητος") και 熊 ("για να εξαπατήσει ή να παραπλανήσει").

## Αναφορές


Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας
Γκογιακόβιτσι (Μόικοβατς)

Το **Γκογιακόβιτσι** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

## Δημογραφία

### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

### Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόικοβατς
Ντανίλο της Γαλικίας

Ο **Ντανίλο Ρομανόβιτς**, ουκρανικά: Данило Романович (1201 - 1264) από τον Οίκο των Ρουρκιδών ήταν πρίγκιπας της Γαλικίας (1205-55), Περεμίσλ (1211) και Βολοντιμίρ (1212-31). Ένας αρχιεπίσκοπος τού πάπα τον έστεψε βασιλιά της Ρουθηνίας (1253-64).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ρόμαν Β΄ του *μεγάλου*, πρίγκιπα της Γαλικίας και της Βολινίας και της Άννας Αγγελίνας, κόρης του Ισαακίου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Το 1205 απεβίωσε ο πατέρας του και ο οι βογιάροι της Γαλικίας τον εκτόπισαν σε εξορία μαζί με τη μητέρα του και τον αδελφό του Βασίλκο. Όταν οι βογιάροι ανακήρυξαν έναν βογιάρο ως πρίγκιπα το 1213, οι Πολωνοί και οι Ούγγροι εισέβαλαν στη Γαλικία, φαινομενικά για να υποστηρίξουν τα δικαιώματα τού Ντανίλο και τού Βασίλκο και διαίρεσαν τη χώρα μεταξύ τους. Ο Ντανίλο το 1219 αποκήρυξε το δικαίωμά του στη Γαλικία υπέρ τού πεθερού του Μστισλάβ τού *σκληρού* πρίγκιπα του Νόβγκοροντ.

Το 1221 επανήλθε ως πρίγκιπας στη Βολινία, όπου οι βογιάροι και ο λαός παρέμειναν πιστοί στη δυναστεία. Το 1234 νίκησε τον Αλεξάντρ Βσεβολόντοβιτς και πήρε το δουκάτο τού Μπελτς. Ως το 1238 είχε νικήσει τους Ντομπρζίν Ιππότες και ανέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της Γαλικίας, περιλαμβανομένης και της πρωτεύουσάς της. Ενώ οι Πρώσοι ήταν υπό πίεση από τους Τεύτονες Ιππότες, ο Ντανίλο προσπάθησε να κατακτήσει τους Γιοτβίνγκιους, τη Βαλτική φυλή μεταξύ Πρώσων και Λιθουανών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Άννα των Ρουρικιδών, κόρη του Μστισλάβ του *σκληρού* πρίγκιπα του Νόβγκοροντ και Τόρτσεκ και είχε τέκνα:
* Ηρακλή π. 1223-1240, πρίγκιπας της Ρουθηνίας.
* Λέων Α΄ π.  1228-π. 1301, βασιλιάς της Ρουθηνίας, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.
* Ρόμαν π. 1230 - π. 1261, πρίγκιπας της Μαύρης Ρουθηνίας.
* Μστισλάβ απεβ. μετά το 1300, πρίγκιπας τού Λουτσκ και της Βολινίας.
* Σβαρν απεβ. 1269, μέγας δούκας της Λιθουανίας.
* Περεγιασλάβα απεβ. 1283, παντρεύτηκε τον Σιεμόβιτ Α΄ των Πιαστ, δούκα της Μασοβίας.
* Ουστίνια, παντρεύτηκε τον Αντρέι Β΄ μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ.
* Σοφία, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ του Σβάρτσμπουρκ-Μπλάνκενμπουρκ. Απόγονοί τους είναι οι Ρόις.

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με μία κόρη τού Μιντάουγκας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

## Πηγές
* Danylo Romanovych at the Encyclopedia of Ukraine
* 



Κατηγορία:Ρουρικίδες
Πολύγυρος Ιωαννίνων

Ο **Πολύγυρος** είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης της Ηπείρου στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 680 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Πολύγυρος είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές των Ορέων Κουρέντων, επάνω στην επαρχιακή οδό Κούρεντα - Ψήνα. Το χωριό βρίσκεται  νοτιοδυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων στα 31 χλμ., ανατολικά από την Ηγουμενίτσα στα 62 χλμ. και 12 χλμ. βόρεια από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Έχει θέα προς το όρος Τόμαρος και αξιοθέατα είναι η εκκλησία της Αγίας Κυριακής με σημαντικές τοιχογραφίες και επιγραφές του 1812 και το λαογραφικό μουσείο όπου εκτίθενται παραδοσιακά αντικείμενα και φορεσιές από την ιστορία και τις παραδόσεις της περιοχής. Το χωριό έχει μετακινηθεί σε νέα τοποθεσία, έχει πολύ αραιά δόμηση και καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη έκταση (25.000 στρέμματα γης) από όλα τα χωριά του Δήμου Δωδώνης. Στη παλιά τοποθεσία έχουν βρεθεί σημαντικά ευρήματα από τάφους, κεραμιδένια κιούπια κ.λ.π. που αποτελούν ίχνη αρχαίας κατοίκησης της περιοχής. Το παλιό χωριό αποτελείτο από τους οικισμούς *Μάγειρα*, *Κεντρώματα* (τοποθεσία "Aη-Γιάννη") και *Γκρούτζα*, αρκετά μακριά τον ένα από τον άλλο. Ο παλιός οικισμός Μάγειρα μετονομάστηκε σε Ταξιάρχες, αλλά σήμερα έχει καταργηθεί.

## Ονομασία - διοικητικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία, μέχρι το 1940, ήταν *Ζαγόρτσα*, σλαβικής προέλευσης από τις λέξεις *Za=πίσω*, *gori=βουνό*, *goritse=βουναλάκι* και σημαίνει *"χωριό πίσω από το βουναλάκι"*. Η νέα του ονομασία Πολύγυρος προέρχεται από τις μεγάλες διαδρομές (πολύ + γύρος) που διανύει κάποιος λόγω της μεγάλης έκτασης του χωριού. Μετά την απελευθέρωση, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919, ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Ζαγόρτσας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ελευθεροχώρι, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πολυγύρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο οικισμός έχει πληθυσμό 128 κατοίκους ενώ η κοινότητα συνολικά 148 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Άποψη του χωριού Πολύγυρος με την Αγία Κυριακή από το 6ο Δημοτικό σχολείο Ιωαννίνων
*Πολύγυρος Ιωαννίνων από τον ιστότοπο http://polygyros-dodonis.blogspot.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Όρη Κουρέντων

Τα **Όρη Κουρέντων** είναι οροσειρά της Ηπείρου στα δυτικά του νομού Ιωαννίνων, βρίσκονται ανάμεσα στο όρος Τόμαρος και Κασιδιάρης ενώ κατά μήκος τους κυλά ένα μέρος του ποταμού Καλαμά (στην αρχαιότητα Θύαμις). Αποτελούν τμήμα μιας οροσειράς που ξεκινά από τα σύνορα Ελλάδας - Αλβανίας, κινείται με κατεύθυνση από ΒΔ. προς ΝΑ. και περιλαμβάνει τα όρη Μακρύκαμπος, Κασιδιάρης, Κουρέντων και Τόμαρος. Η υψηλότερη κορυφή τους έχει υψόμετρο 1.173 μέτρα. 

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων
Διάλεκτος Τσινγκντάο

Η **διάλεκτος Τσινγκντάο** είναι η τοπική διάλεκτος της πόλης Τσινγκντάο και τις κοντινές πόλεις της Κίνας στην επαρχία Σαντόνγκ.

Συχνά χαρακτηρίζεται ότι απαιτεί "παχιά γλώσσα", καθώς η διάλεκτος συχνά προσθέτει έναν ήχο // ("θ") στο Μανδαρινικό ήχο // ("sh"), // ("x"), και // ("s"). Επίσης, εξαφανίζει πολλούς Μανδαρινικούς ήχους.

Η βασική, αν όχι σε όλα καθολικός κανόνας για τη μετατροπή Πουτονγκχουά στη διάλεκτο Τσινγκντάο στο πινγίν είναι ότι ένας τόνος 1 των Μανδαρινικών θα γίνει 3, το 2 γίνεται 4, το 3 γίνεται 1 και το 4 παραμένει τέσσερις. Ο τόνος 1 της διαλέκτους (μανδαρινικά: 3), επίσης, έχει μια προφορά. (οι ήχοι πινγίν είναι οι: 1ˉ 2ˊ 3ˇ 4ˋ)

Υπάρχουν και άλλες φωνητικές αλλαγές από τα μανδαρινικά στη διάλεκτο Τσινγκντάο:

* "gá •la" (蛤蜊), το τοπικό πικάντικο πιάτο μυδιών, γνωστή στην κινεζική γλώσσα ως "gé •la"
* "hā pì jiū" (喝啤酒), ποτό, μπύρα
* "bài dào •dao" (别叨叨), που σημαίνει "δεν χρειάζεται να πω περισσότερα", αλλά είναι καλύτερα κατανοητό ότι λέγεται "σκάσε". Κυριολεκτικά μεταφράζεται ως "να μην φλυαρώ".
* "Zhei Ba (窄巴), στενό (窄 προφέρεται ως Zhei στη διάλεκτο, διαφορετική από το Ζάι στο Πουτόνγκχουα)
* "Biao (彪)/ Chao (嘲)/ Ban Xian (半仙)/ Yu (愚), σημαίνει ηλίθιος

Σχεδόν όλοι ντόπιοι του Τσινγκντάο μπορούν να καταλάβουν τη κινεζική γλώσσα, αλλά συχνά θα ανταποκριθεί στη διάλεκτο Τσινγκντάο, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι το κάνουν. Η διάλεκτος Τσινγκντάο δεν είναι απαραίτητα τυποποιημένα σε όλο το Τσινγκντάο. Διαφορετικές γειτονιές, όπως το Ζανζάν, το Σιντσιαζουάνγκ και το Μαϊντάο θα έχουν τις δικές τους παραλλαγές.

Οι λέξεις της αστικής διαλέκτου προήλθαν μεταξύ των δεκαετιών του 1940 και του 1960. Έχει αναπτύξει σιγά-σιγά τους "-ισμούς" της και την αργκό με την πάροδο των ετών.

## Δείτε επίσης

* Μανδαρινικά Τζιαολιάο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 鲁葱的母语：青岛话 (στα Κινέζικα)
* 青岛市志•方言志 (στα Κινέζικα)
* 鲁葱的母语：青岛话 (στα Κινέζικα)

Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας
Γκουμαίικα Αχαΐας

Τα **Γκουμαίικα** είναι πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Κραθίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.

## Ονομασία
Η ονομασία του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο της οικογένειας Γκούμα που οίκισε την περιοχή, αρχικά δημιουργώντας καλύβια που με τη σειρά τους οδήγησαν στη δημιουργία μόνιμου οικισμού, οικογένεια η οποία είχε καταγωγή από τη Βελά.

## Διοικητική εξέλιξη
Με το ΦΕΚ 251Α της 04/10/1889 αναγνωρίστηκαν ως οικισμός με την ονομασία «Γκουμέικα» και προσαρτήθηκαν στον τότε Δήμο Ακράτας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των δήμων, προσαρτήθηκσν στην τότε Κοινότητα Ποροβίτσας στην οποία υπάγονταν μέχρι την 04/02/1927, όταν, με το ΦΕΚ 20Α, προσαρτήθηκαν στην τότε Κοινότητα Παραλίας Ακράτας. Στις 07/04/1951 καταργήθηκαν ως οικισμός και αναγνωρίστηκαν εκ νέου στις 19/03/1961 με τη διορθωμένη ονομασία «Γκουμαίικα». Με το ΦΕΚ 99Α της 28/05/1985 ο οικισμός Γκουμαίικα καθώς και η τότε κοινότητα Κραθίου προσαρτήθηκαν στο σύγχρονο Δήμο Ακράτας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκαν στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Κραθίου.

## Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), *Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001)*, Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3.
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Γκουμαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/07/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κραθίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/07/2018.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ακράτας
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Χειμερινή Ώρα Πακιστάν

μικρογραφία|Χειμερινή Ώρα Πακιστάν σε σχέση τις γειτονικές χώρες.
Η **Χειμερινή Ώρα Πακιστάν** (ούρντου: پاکستان معیاری وقت, συντομογραφία **PST** ή μερικές φορές **PKT**) βρίσκεται πέντε ώρες μπροστά (UTC+05:00) από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα. Η ζώνη ώρας είναι σε χρήση κατά τη διάρκεια της επίσημης ώρας στην Ασία.

## Ιστορία
μικρογραφία|300x300εσ|Χρήση της ζώνης ώρας UTC+05 το 2010: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιους), Κίτρινο (όλο το χρόνο), Ανοικτό μπλε - Θαλάσσιες περιοχές
Το Πακιστάν χρησιμοποιούσε την ζώνη ώρας UTC+05:30 από το 1907 (κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας) και συνέχισαν να τη χρησιμοποιεί μετά από την ανεξαρτησία της το 1947. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1951, σύμφωνα με τα πορίσματα του μαθηματικού Μαχμούντ Ανουάρ, εισήχθησαν δύο ζώνες ώρας. Η Ώρα Καράτσι (KART) εισήχθη στο Δυτικό Πακιστάν αφαιρώντας μισή ώρα από την UTC+05:30 στην UTC+05:00, ενώ η Ώρα Ντάκα (DACT) εισήχθη στο Ανατολικό Πακιστάν , προσθέτοντας 30 λεπτά από την ζώνη ώρας UTC+05:30 στην UTC+06:00. Οι αλλαγές άρχισαν να ισχύουν από τις 1 Οκτωβρίου 1951. Η PKT μετριέται στο Γκιλγίτ, κοντά στο χωριό Ναλτάρ. Το 1971, μετά την ανεξαρτησία του Μπανγκλαντές, η ώρα Καράτσι μετονομάστηκε σε χειμερινή Ώρα Πακιστάν.

## Θερινή ώρα
Η θερινή ώρα δεν χρησιμοποιείται πλέον στο Πακιστάν.

## Δείτε επίσης
* UTC+05:00
* Ώρα Καράτσι
* Asia/Karachi
* Ώρα Γιεκατερινμπούργκ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ώρα στο Πακιστάν
Ελευθεροχώρι Ιωαννίνων

Το **Ελευθεροχώρι** είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης της Ηπείρου στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 610 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Ελευθεροχώρι είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές των Ορέων Κουρέντων, επάνω στην επαρχιακή οδό Κούρεντα – Ψήνα και νοτιοανατολικά από τον Πολύγυρο. Το χωριό βρίσκεται νοτιοδυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων σε απόσταση 27 χλμ., ανατολικά από την Ηγουμενίτσα στα 58 χλμ. και 8 χλμ. βόρεια από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Σύμφωνα με τη τοπική παράδοση πήρε το όνομα Ελευθεροχώρι γιατί την περίοδο της τουρκοκρατίας δεν πλήρωνε φόρους στους Τούρκους. Αξιοθέατο της ευρύτερης περιοχής θεωρείται η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε το 1770 με αξιόλογες τοιχογραφίες και επιγραφές. Πρόκειται για τρίκλιτη-τετράστυλη βασιλική με τρούλο και τετράρριχτη στέγη, ενώ τα πλευρικά μέρη της καλύπτονται από ημικυλινδρικές καμάρες. Έχει ανακηρυχθεί από το 1965 ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πολύγυρο, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πολυγύρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφία της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20190417113036/http://www.520greeks.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Παιδικός γάμος

[μικρογραφία|Παρουσίαση της [Μαρία Αντουανέτα|Μαρίας Αντουανέτας στο Λουδοβίκο Αύγουστο στις Βερσαλλίες, πριν από το γάμο τους. Παντρεύτηκε σε ηλικία 15 ετών, στις 16 Μαΐου του 1770.]]
Ο **παιδικός γάμος **είναι επίσημος γάμος ή άτυπη συμβίωση όπου τουλάχιστον ένα από τα δύο μέρη είναι άτομο που δεν έχει συμπληρώσει μια ορισμένη ηλικία και θεωρείται παιδί ή ανήλικος. Κατά τη UNICEF, αυτή η ηλικία είναι τα 18 έτη. Η νόμιμη ηλικία γάμου σε ορισμένα κράτη και νομικά συστήματα είναι κάτω των 18 ετών, ειδικά στην περίπτωση κοριτσιών. Ακόμα και όταν η νόμιμη ηλικία γάμου ορίζεται στα 18 έτη, πολλές χώρες επιτρέπουν τον γάμο νωρίτερα, με τη συγκατάθεση των γονέων ή σε ειδικές περιπτώσεις, όπως η εγκυμοσύνη στην εφηβεία. Σε ορισμένες χώρες, οι πολιτισμικές παραδόσεις υπερισχύουν του νόμου. Ο παιδικός γάμος θεωρείται ότι παραβιάζει τα δικαιώματα των παιδιών. Αφορά τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια, αλλά είναι πιο συχνός μεταξύ των κοριτσιών. Έχει εκτεταμένες και μακροπρόθεσμες συνέπειες για τα παιδιά νύφες και γαμπρούς. Σύμφωνα με διάφορες υπηρεσίες του ΟΗΕ, η ολοκληρωμένη ερωτική εκπαίδευση μπορεί να αποτρέψει ένα τέτοιο φαινόμενο.

[μικρογραφία|Ο 4χρονος [Ριχάρδος του Σριούσμπερι, δούκας της Υόρκης|Ριχάρδος του Σριούσμπερι δούκας της Υόρκης, νυμφεύεται την 5χρονη Άννα ντε Μόουμπρεϋ, κόμισσα του Νόρφολκ στα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ το 1478.]]

Ο παιδικός γάμος σχετίζεται με τον παιδικό αρραβώνα και περιλαμβάνει την αστική συμβίωση και γάμους με έγκριση δικαστηρίου. Σε πολλές περιπτώσεις, μόνο ο ένας από το ζευγάρι είναι παιδί, συνήθως το κορίτσι. Στις αιτίες των γάμων παιδιών περιλαμβάνονται η φτώχεια, οι λόγοι τιμής της νύφης, η προίκα, οι πολιτιστικές παραδόσεις, οι νόμοι, οι θρησκευτικές και κοινωνικές πιέσεις, τα τοπικά έθιμα, ο φόβος μήπως μείνει κανείς άγαμος, ο αναλφαβητισμός και η αδυναμία των γυναικών να εργάζονται έναντι χρήματος.

Οι παιδικοί γάμοι ήταν συνηθισμένοι σε όλη την ιστορία για διάφορους λόγους. Σήμερα, ο παιδικός γάμος είναι ακόμα αρκετά διαδεδομένος, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως σε τμήματα της Αφρικής, στη νότια Ασία, στη νοτιοανατολική Ασία, στη δυτική Ασία, στη Λατινική Αμερική και στην Ωκεανία. Ωστόσο, ακόμη και σε ανεπτυγμένες χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες οι νομικές εξαιρέσεις συνεπάγονται ότι 25 πολιτείες δεν έχουν ελάχιστο όριο ηλικίας για γάμο. Η συχνότητα του παιδικού γάμου μειώνεται στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά γάμων κάτω από την ηλικία των 18 ετών είναι ο Νίγηρας, το Τσαντ, το Μάλι, το Μπανγκλαντές, η Γουινέα και η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, με ποσοστό πάνω από 60%. Στο Νίγηρα, το Τσαντ, το Μπαγκλαντές, το Μάλι και την Αιθιοπία η συχνότητα γάμων παιδιών κάτω των 15 ετών ήταν μεγαλύτερη του 20% σύμφωνα με έρευνες του 2003-2009.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος της UNICEF για τους παιδικούς γάμους Παραπομπές σε σχετικές δημοσιεύσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παιδική ηλικία
Κατηγορία:Κοινωνική ανθρωπολογία
Κατηγορία:Οικογενειακό Δίκαιο
Κατηγορία:Γάμος
Λέων Α΄ της Γαλικίας

Ο **Λέων Α΄ Ντανίλοβιτς**, ουκραν. Лев Дани́лович (π. 1228 - π. 1301) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μπελτς (1245-64), Πρέμισλ, Γαλικίας (1264-69), μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1271-1301) και βασιλιάς της Γαλικίας-Βολινίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ντανίλο βασιλιά της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας) και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης τού Μστισλάβ τού *σκληρού* πρίγκιπα τού Νόβγοροντ. Ο πατέρας του ήταν 3ος εξάδελφος τού Αλεξάνδρου *Νέβσκι*· και οι δύο τους απόγονοι τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Μετακίνησε την πρωτεύουσα τού πατέρα του από τη Γαλικία στη νεοϊδρυθείσα πόλη του Λβιβ. Ο πατέρας του, όταν ίδρυσε την πόλη, της έδωσε το όνομα του Λέοντα (ρωσικά: Λεβ). Αντίθετα με τον πατέρα του, που προσέγγιζε τη Δύση, ο Λέων εργάστηκε στενά με τους Μογγόλους και μαζί τους εισέβαλε στην Πολωνία. Είχε προχωρήσει δυτικά ως τη Ρασιμπόρτς της Σιλεσίας και έστειλε πολλούς αιχμαλώτους και λεία πίσω στη Γαλικία, αλλά τελικά δεν κέρδισε πολύ έδαφος. Καλλιέργησε στενή σχέση με τον Νογκάι χαν των Τατάρων.

Προσπάθησε να επιβάλει τους συγγενείς του στη Λιθουανία, χωρίς όμως επιτυχία: όταν το 1267 ο αδελφός του Σβαρν ανήλθε στον θρόνο της Λιθουανίας, ο Λέων οργάνωσε το φόνο τού Βαϊσβίλκας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Επειδή το 1269 ο Σβαρν απώλεσε τον θρόνο, ο Λέων συγκρούστηκε με τη Λιθουανία. Το 1274-76 πολέμησε τον νέο ηγεμόνα της Τραϊντένις, αλλά ηττήθηκε και έτσι η Λιθουανία προσάρτησε τη Μαύρη Ρουθηνία με την πόλη της Ναβαρούντακ.

Το 1279 συμμάχησε με τον Βεγκέσλαο Β΄ της Βοημίας και εισέβαλε στην Πολωνία· η προσπάθεια κατάληψης της Κρακοβίας το 1280 κατέληξε σε αποτυχία. Το ίδιο έτος νίκησε την Ουγγαρία και προσάρτησε -προσωρινά- μέρος της Υπερκαρπαθίας, που περιείχε την πόλη Μουκάσεβο. Η νίκη του το 1292 επί της Πολωνίας, του επέτρεψε να προσθέσει το Λουμπλίν και τις γύρω περιοχές στην Γαλικία-Βολινία. Το 1301 που απεβίωσε, το κράτος του ήταν στο μέγιστο της ισχύος του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1247 την Κωνσταντία των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας (κόρης του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων) και είχε τέκνα:
* Γιούρι Α΄ 1252/7-1308, βασιλιάς της Ρουθηνίας. 
* Σβιατοσλάβα, απεβ. 1302, μοναχή.
* Αναστασία απεβ. 1335, παντρεύτηκε τον Σιέμοβιτ των Πιαστ δούκα του Ντόμπζινι.
* (;)Ελένη απεβ. ως το 1323, παντρεύτηκε τον Καζιμίρ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Μπύτομ, Οπόλε.

## Πηγές
*
*Lev Danylovych at the Encyclopedia of Ukraine, vol. 3 (1993).



Κατηγορία:Ρουρικίδες
Φαχούντ

Το **Φαχούντ **είναι μόνιμος χώρος εξόρυξης πετρελαίου και πετρελαϊκό πεδίο στη μέση της κεντρικής πεδινής περιοχής του Ομάν. Παίρνει το όνομά του από το Τζεμπέλ Φαχούντ που πιστεύεται ότι σημαίνει "Νήσος της Λεοπάρδαλης" από τη στιγμή που οι άγριες λεοπαρδάλεις συνήθιζαν να περιφέρονται στην περιοχή. Το κύριο πετρελαϊκό πεδίο ανήκει στην Πετρελαϊκή Ανάπτυξη του Ομάν (ΠΑΟ), η εθνική εταιρεία πετρελαίου.

Οι πετρελαϊκές εργασίες ξεκίνησε το 1954 όταν κλιμάκιο της εταιρείας ήρθε στο Φαχούντ και άρχισε να επιθεωρεί. Το πρώτο πηγάδι στο Τζεμπέλ Φαχούντ ολοκληρώθηκε στα 12.235 πόδια τον Μάιο του 1957. Δυστυχώς, ήταν μια στεγνή τρύπα, εκτός από μια πολύ μικρή ποσότητα  φυσικού αερίου και πετρελαίου.
Τρία από τους εταίρους της εταιρείας αποφάσισαν να αποσυρθούν από την ομανική εκχώρηση, αφήνοντας τις Shell (85%) και Partex (15%) να το αναλάβουν και να συνεχίσουν την εξερεύνηση. Μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον αρχικό χώρο δοκιμών, έγινε δοκιμαστική γεώτρηση και σε δεύτερο πηγάδι το 1964, βρίσκοντας πετρέλαιο σε εμπορεύσιμες ποσότητες.

Σήμερα, το Φαχούντ είναι η κεντρική βάση των εργασιών της ΠΑΟ στο εσωτερικό του Ομάν. Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας βρίσκονται στο Μίνα αλ Φαχάλ στο Μουσκάτ. Πολλές ανάδοχες εταιρείες έχουν κατοικίες για τους εργαζόμενους και εξοπλισμό στο Φαχούντ. Στις 1 Ιουνίου 2008, στις 3 μ.μ. καταγράφηκε θερμοκρασία 54.5 βαθμών Κελσίου, ένα νέο ρεκόρ για το Φαχούντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομία του Ομάν
Λέων Β΄ της Γαλικίας

Ο **Λέων Β΄ Γιούργιεβιτς**, ουκραν. Лев Юрійович (απεβ. 1323) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Λουτσκ και της Γαλικίας, ένας από τους δύο τελευταίους βασιλείς της Γαλικίας-Βολινίας (1308/15-1323) μαζί με τον αδελφό του Αντρέι Β΄.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ της Γαλικίας-Βολινίας και της Ευφημίας των Πιάστ, κόρης τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιάβια.

Το 1308 διαδέχθηκε τον πατέρα του και κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του: ο Λέων Β΄ εγκαταστάθηκε στη Γαλικία και ο Αντρέι στη Βολινία. Μερικές πηγές αναφέρουν αντίστροφα τις έδρες τους· ίσως να μην κυβερνούσαν από κοινού, αλλά να διαίρεσαν την επικράτεια.

Σε επιστολή τους το 1316 στο Τευτονικό Τάγμα αναφέρουν, ότι θα πολεμήσουν εναντίον των Τατάρων και άλλου εισβολέα, εννοώντας τους Λιθουανούς, που απειλούσαν τη Γαλικία και τους Τεύτονες. Τη δεκαετία τού 1320 οι Λιθουανοί αύξησαν την πίεσή τους στη Γαλικία και της απέσπασαν το Ντοροχίτσιν και τη Μπερέστια. Η διακυβέρνηση των δύο αδελφών πέρασε με συνεχείς πολέμους με τον Οίκο των Γενιμινιδών της Λιθουανίας και με τους Μογγόλους της Χρυσής Ορδής, στους οποίους οι Ρώσοι ήταν τυπικά υποτελείς.

Έκαναν σταθερή συμμαχία με τον Βλαδίσλαο Α΄ τον *βραχύ* και προσπάθησαν να ελαχιστοποιήσουν τις σχέσεις τους με τους Μογγόλους. Το 1323 υπερασπιζόμενοι την Μπερέστια (Πιντλιάσια) από τους Τατάρους, οι δύο αδελφοί απεβίωσαν. Στη Δύση έχαιραν μεγάλης εκτίμησης και ο Βλαντίσλαβ Β΄ έγραφε στον πάπα με λύπη: "οι δύο τους ήταν η ασπίδα της Πολωνίας έναντι των Μογγόλων· τώρα η Πολωνία είναι υπό απειλή".

Ο γιος τού Λέοντα Β΄, ο Γεώργιος είχε αποβιώσει από το 1321 υπεραμυνόμενος το κάστρο του Λουτσκ έναντι τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Ήταν ο τελευταίος τού κλάδου τού Κιέβου. Οι βογιάροι της Γαλικίας προσπάθησαν να αναλάβουν την εξουσία· μερικοί φοβούμενοι προσάρτηση από τον Βλαντίσλαβ Α΄, ζήτησαν την προστασία των Τατάρων. Τελικά επικράτησαν εκείνοι, που έδωσαν τον θρόνο στον Μπόλεσλαβ των Πιαστ, γιο της Μαρίας, αδελφής τού Λέοντα Β΄. Ο Μπόλεσλαβ ονομάστηκε Γιούρι Β΄ και κυβέρνησε το διάστημα 1323-38.

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Γιούρι (Γεώργιος), πρίγκιπας τού Λουτσκ.

## Πηγές
* Worldroots
* Great history of Ukraine: Galician-Volhynian state



Κατηγορία:Ρουρικίδες
Λέπενατς (Μόικοβατς)

Το **Λέπενατς** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

## Δημογραφία

### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

### Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόικοβατς