open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρωσικό Ισλαμικό Πανεπιστήμιο

Το **Ρωσικό Ισλαμικό Πανεπιστήμιο** είναι το πρώτο επίσημο ισλαμικό πανεπιστήμιο της Ρωσίας. Ιδρύθηκε το 1998 στο Καζάν του Ταταρστάν. Το Πανεπιστήμιο αποτελείται από τρία τμήματα (θεολογία, ισλαμικές σπουδές, προετοιμασία για τους χαφίζ) και τέσσερα υποτμήματα (ανθρωπιστικές σπουδές, ισλαμική νομική, ισλαμική θεολογία, φιλολογία). Το 2008 το πανεπιστήμιο είχε περίπου 70 σχολές και περισσότερους από 400 φοιτητές.

Το πανεπιστήμιο μετονομάστηκε σε ισλαμικό ινστιτούτο το 2009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του πανεπιστημίου  (στα ρώσικα)

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Ρωσία
Νομσέμπο Ζικόντε

Η **Νομσέμπο Νοτούλε Νκουανγιάνα**, γνωστή και ως **Νομσέμπο Ζικόντε** (*Nomcebo Nothule Nkwanyana* ή *Nomcebo Zikode*, γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1985 ), είναι Νοτιοαφρικανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στο Χάμαρσντεϊλ και για αρκετά χρόνια έκανε ακομπανιμέντο σε άλλους τραγουδιστές.

Η Νομσέμπο έγινε πολύ γνωστή όταν τραγούδησε στο σινγκλ του Master KG «Jerusalema» (2019), που ήρθε πρώτο σε πωλήσεις στις ΗΠΑ.

## Πρώιμα χρόνια και σπουδές
Η Ζικόντε γεννήθηκε στο Χάμαρσντεϊλ (γνωστό και ως Μπουμαλάνγκα), κοντά στο Ντέρμπαν, στην Επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ της Νότιας Αφρικής.

Εγγράφηκε στο Γυμνάσιο Ουκούζα και στη συνέχεια σπούδασε στο Κολέγιο Χάβατεκ, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο στην τεχνολογία πληροφοριών.

## Σταδιοδρομία
Από τότε που άφησε το σπιτικό της για να επιδιώξει να σταδιοδρομήσει στη μουσική, εργάσθηκε κυρίως ως δεύτερη φωνή (ακομπανιμέντο) σε τραγούδια άλλων τραγουδιστών, περισσότερο από 15 χρόνια. Συνεργάσθηκε με Νοτιοαφρικανούς και Νοτιοαφρικανές τραγουδίστριες, όπως οι Ντέμπορα Φρέιζερ, Ζαχάρα, Λούντι Τυαμάρα και Νχλάνχλα Νσίζα.

Υπέγραψε συμβόλαιο αρχικώς με την εταιρεία «Ganyani Entertainment», κάνοντας φωνητικά για τραγούδια όπως τα «NTO», «Jabulile» και «Emazulwini», κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για τον «Δίσκο της Χρονιάς» στα Νοτιοαφρικανικά Μουσικά Βραβεία (SAMA). Δεν επιτρεπόταν ωστόσο να ερμηνεύσει αυτά τα τραγούδια χωρίς τη συγκατάθεση της εταιρείας.

Κατόπιν η Νκουανγιάνα-Ζικόντε υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία «Open Mic Productions». Λίγο αργότερα έγινε ξαφνικά παγκοσμίως γνωστή μετά τη συνεργασία της με τον νεότερό της μουσικό και παραγωγό Master KG στο σινγκλ του 2019 «Jerusalema», που αργότερα σε ρεμίξ του Burna Boy έφθασε στο νο. 1 στα τσαρτς του ''Billboard''. Είναι ένα από τα ελάχιστα τραγούδια ερμηνευμένα στη γλώσσα των Ζουλού που έχουν επιτύχει ποτέ κάτι τέτοιο.

Στις 14 Αυγούστου 2020 κυκλοφόρησε το «Xola Moya Wam», ένα κομμάτι που πιστοποιήθηκε ως χρυσό σινγκλ από την ένωση των δισκογραφικών εταιρείων της Νότιας αφρικής (RISA) και έφθασε στο νο. 1 στο τσαρτ της Apple/iTunes. Τον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε και το πρώτο προσωπικό άλμπουμ της τραγουδίστριας, που είχε τον ίδιο τίτλο: *Xola Moya Wam*. Σε μερικά μόνο από τα τραγούδια του δίσκου αυτού συνεργάσθηκε με τον Master KG ή με την (επίσης νεότερή της) τραγουδίστρια και μουσικό Μαχάντζι (Makhadzi).
Το πρώτο τραγούδι του δίσκου, το «Xola Moya Wam», παίχθηκε τόσο πολύ στο ραδιόφωνο, ώστε οδήγησε το ίδιο έτος (2020) στη σύναψη παγκόσμιου δισκογραφικού συμβολαίου της Νκουανγιάνα-Ζικόντε με τη Sony Music Publishing.

## Προσωπική ζωή
Η Νομσέμπο Νκουανγιάνα-Ζικόντε είναι παντρεμένη με τον Σέλγουιν Φρέιζερ (*Selwyn Fraser*) και έχουν δύο παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Nomcebo Zikode στο AllMusic
* 

Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί τραγουδιστές
Άνα Τάσιτς

Η **Άνα Τάσιτς** (Σερβικά: *Ана Тасић*, γεννημένη το 1978) είναι Σέρβα κριτικός και ερευνήτρια του θεάτρου .Από τον Ιούλιο του 2005 γράφει θεατρικές κριτικές για την καθημερινή εφημερίδα Politika, με έδρα το Βελιγράδι.

## Βιογραφία
Η Τάσιτς πήρε το πτυχίο της από τη Σχολή Δραματικών Τεχνών στο Βελιγράδι το 2002 (στο τμήμα θεάτρου και ραδιοφωνικών παραγωγών). Έπειτα έκανε το μεταπτυχιακό της στη Θεατρολογία από την ίδια σχολή το 2008 υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Αλεξάντρας Γιοβίσεβιτς) Η μεταπτυχιακή της διατριβή έχει δημοσιευτεί - με τίτλο του βιβλίου "being Open Wounds/Body and Physicality in New Brutal Drama and Theatre*.

Ως προπτυχιακή φοιτήτρια εργάστηκε ως δημοσιογράφος και μουσικός συνεργάτης σε ραδιοφωνικούς σταθμούς . Εργάστηκε επίσης στο Εθνικό Θέατρο στο Βελιγράδι ως οργανώτρια προγραμμάτων, συνεργάτιδα σε έργα στο Ινστιτούτο Θεάτρου, Κινηματογράφου, Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης στη Σχολή Δραματικών Τεχνών και έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια στον τομέα της θεατρολογίας και του πολιτισμού. Αφού ολοκλήρωσε το πτυχίο της, έγραψε για το θέατρο για την [[εφημερίδα]] *Ludus*, τα περιοδικά Teatron και Scena, καθώς και για τις κριτικές ταινιών στο τμήμα κινηματογράφου του Εθνικού Κέντρου Τηλεόρασης και Κινηματογράφου της Σερβίας.

Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια στον τομέα της θεατρολογίας και της πολιτιστικής διαχείρισης ( Λονδίνο 2011, Βελιγράδι 2009, [[Νόβι Σαντ]] 2009, [[Κέμπριτζ]] 2000, [[Μόσχα]] 1997). Επίσης εμφανίστηκε ως συντονίστρια και συμμετέχει σε πολλές στρογγυλές τράπεζες και συζητήσεις φόρουμ σχετικά με διάφορες πτυχές της θεατρικής πρακτικής και ως μέλος της κριτικής επιτροπής σε πολλά φεστιβάλ θεάτρου.

Ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του 4ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου TIBA στο Βελιγράδι (2006), πρόεδρος της ειδικής επιτροπής για βραβεία του θεάτρου *Ντούσκο Ραντόβιτς* (2006), μέλος της κριτικής επιτροπής του Politika στο BITEF, το οποίο απονέμει το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη (2006–2011), μέλος της κριτικής κριτικής επιτροπής στο 12ο Φεστιβάλ Χορογραφικών Μινιατούρων (2008), πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του 60ου Φεστιβάλ επαγγελματικών θεάτρων στη [[Βοϊβοντίνα]] (2010) κ.λπ. Παρακολούθησε εργαστήρια για έμπειρους κριτικούς θεάτρου, που πραγματοποιήθηκαν στο [[Λονδίνο]] τον Ιανουάριο του 2011 και στην [[Πράγα]] τον Ιούνιο του 2011 (διοργανώθηκαν από το SPACE, έναν οργανισμό για την υποστήριξη της κυκλοφορίας των τεχνών στην Ευρώπη).

Από τον Οκτώβριο του 2005 έως τον Οκτώβριο του 2011 εργάστηκε στη Σχολή Δραματικών Τεχνών στο Βελιγράδι, με μερική απασχόληση, ως βοηθός διδασκαλίας, για το μάθημα «Ιστορία του παγκόσμιου δράματος και θεάτρου». Από τον Οκτώβριο του 2008 είναι μέλος της σύνταξης του θεατρικού περιοδικού Ludus. Από τον Ιούνιο του 2008 είναι μέλος της ομάδας ερευνητών δράματος στα προγράμματα του υπουργείου Επιστημών και Παιδείας της Σερβίας. Επίσης είναι αξιότιμο μέλος του *Urban Book Circle'' στον Καναδά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Malo je predstava bliskih Bitefu (Politika, 19 May 2008) 

Κατηγορία:Σέρβοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Γάμος συμφέροντος

Ο **κατά συνθήκην γάμος** (*αγγλ.* Marriage of convenience), ή **γάμος συμφέροντος**, ή γάμος από συμφέρον, 
είναι ένας γάμος -παράνομος σε ορισμένες χώρες του κόσμου- ο οποίος συνάπτεται για λόγους διαφορετικούς από αυτόν της πραγματικής αγάπης και της δέσμευσης, αλλά αμιγώς για διαφορετικούς λόγους που έχουν να κάνουν με το ίδιον συμφέρον.

Ένας τέτοιος γάμος συνάπτεται για προσωπικό κέρδος, για να *«κρυφτεί»* η ομοφυλοφιλία, για αποκόμιση χρηματικού κέρδους, για εξασφάλιση προσωρινής ή μόνιμης άδειας παραμονής σε ένα κράτος (λ.χ. ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία), ή κάποιον άλλο σκοπό. Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις στις οποίες εκείνοι που παντρεύονται δεν σκοπεύουν να ζήσουν μαζί ως ζευγάρι και συνήθως παντρεύτηκαν μόνο για έναν από αυτούς για να αποκτήσει το δικαίωμα διαμονής σε μια χώρα, που σημαίνει και προνόμια, δηλ. επιδόματα κτλ.

Σε ορισμένες χώρες λόγω των ιδιαίτερων κοινωνικών εθίμων, είναι συνηθισμένο για τους γονείς να αποφασίζουν τους γάμους των ενηλίκων παιδιών τους. Αυτό ονομάζεται τακτοποιημένος γάμος, και βέβαια είναι μια διαφορετική περίπτωση που σχετίζεται εν μέρει με τον κατά συνθήκην γάμο. Ένας γάμος συμφέροντος, σε ορισμένες χώρες, αποτελεί σοβαρό ποινικό αδίκημα και διώκεται.

Στην Ελλάδα αρκετοί τέτοιοι γάμοι τελούνται κάθε χρόνο.

## Παραπομπές


Συμφεροντος
Ουόλτερ Μοντέιλ

Ο **Ουόλτερ Φρέντερικ Μοντέιλ** (αγγλ. Walter Frederick "Fritz" Mondale, 5 Ιανουαρίου 1928 – 19 Απριλίου 2021), ήταν Αμερικανός πολιτικός, διπλωμάτης και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως 42ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1977-1981) υπό τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ. Ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Ήταν ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για το αξίωμα του Προέδρου των ΗΠΑ, στις εκλογές του 1984, εναντίον του Πρόεδρου Ρόναλντ Ρήγκαν, τις οποίες έχασε συντριπτικά κερδίζοντας μόνον την πολιτεία καταγωγής του, τη Μινεσότα, καθώς και την Περιφέρεια της Κολούμπια.

Επίσης, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Μινεσότα (1964-1976), ως Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ιαπωνία (1993-1996), καθώς και ως Γενικός Εισαγγελέας της Μινεσότα (1960-1964). 

Στις 19 Απριλίου 2021, ο Μοντέιλ, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών, κατά τη διάρκεια του ύπνου. Μέχρι τον θάνατό του, ήταν ο παλαιότερος εν ζωή πρώην Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Μινεσότα
Κατηγορία:Υποψήφιοι Πρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
IOS 14

Το **iOS 14** είναι η δέκατη τέταρτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS της Apple, και διάδοχος του iOS 13. Ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου προγραμματιστών της Apple, στις 22 Ιουνίου 2020. Κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.

## Αλλαγές

* App Clips
* Ενημέρωση CarPlay
* Προσθήκη Widgets
* Βιβλιοθήκη Εφαρμογών (Προστέθηκε μία Βιβλιοθήκη Εφαρμογών στην αρχική οθόνη).

* Βελτίωση Siri (Πλέον, η Siri δεν καταλαμβάνει όλη την οθόνη παρά μόνο την κάτω δεξιά πλευρά).

* ARKit 4
* Υποστήριξη Magsafe
* Picture-In-Picture Mode (Αυτή η επιλογή επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν δύο πράγματα ταυτόχρονα, πχ. να βλέπουν ένα βίντεο και ταυτόχρονα να συνομιλούν με τους φίλους τους. Αυτό δεν υποστηρίζεται σε όλες τις εφαρμογές).

* Δυνατότητα ορισμού τρίτων εφαρμογών ως προεπιλογή

* Ημερολόγιο
* Κάμερα (Πλέον, οι φωτογραφίες μπορούν να ληφθούν 90% πιο γρήγορα).

* FaceTime
* Apple HomeKit
* Καρφίτσωμα μηνύματος (iMessage)
* Ενημέρωση Apple Maps
* Βελτιώσεις Safari (Μπλοκάρισμα πρόσβασης ιστοσελίδων σε αποθηκευμένους κωδικούς. Προσθήκη ενσωματωμένης μετάφρασης στις εφαρμογές-λειτουργία που ήδη υπήρχε στον Chrome).

* Εφαρμογή Μετάφρασης (Αυτή η νέα εφαρμογή υποστηρίζει μετάφραση ανάμεσα σε 11 διαφορετικές γλώσσες).

Κατηγορία:IOS (Apple)
Περικλής Λιανός

Ο **Περικλής Λιανός** (γενν. 11 Μαΐου 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός περισσότερο γνωστός ως Θόδωρος Πιπίνης από την σειρά *[[Το καφέ της Χαράς]]*.

## Βιογραφία
Κατάγεται από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ξεκίνησε τις σπουδές του στην νομική επιστήμη. Το πτυχίο του το πήρε το 1988, ενώ παράλληλα, το χρονικό διάστημα 1981-84, φοιτούσε και στην Δραματική Σχολή Αθηνών (Γ. Θεοδοσιάδη), ακολουθώντας σπουδές δραματικής τέχνης. Στον χώρο της ενεργής δικηγορίας παρέμεινε μέχρι και το 1994. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, στράφηκε στον καλλιτεχνικό χώρο και άρχισε μια καριέρα, ακολουθώντας το επάγγελμα του ηθοποιού, συμμετέχοντας αρχικά σε παραστάσεις του παιδικού θεάτρου.

Έχει μια έντονη παρουσία στον χώρο του θεάτρου, ενδεικτικά, έχει συνεργαστεί με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Λάρισας, στο έργο «Γενικός Γραμματεύς», με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων στα έργα «Χρυσό κλειδί» & «Χαρτοπαίκτης», έπαιξε στην «Έντα Γκάμπλερ» του Χένρικ Ίψεν, στο «Καλοκαίρι και καταχνιά» του Τενεσί Ουίλιαμς, στο «Αταίριαστο ζευγάρι» – Νιλ Σάιμον και πιο πρόσφατα, στο «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας». Πολλές είναι ακόμα και οι επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έπαιξε, όπως η *[[Μαντάμ Σουσού (τηλεοπτική σειρά 1986)|Μαντάμ Σουσού]]* που προβαλλόταν από την ΕΡΤ2, *Οι τελευταίοι εγγονοί*, *[[Χάι ροκ]]* και *Λαβ σόρρυ* από το MEGA, *[[Κωνσταντίνου και Ελένης]]* και *[[Το καφέ της Χαράς]]* από τον ΑΝΤ1. Επιπλέον, μεγάλος είναι και ο αριθμός των κινηματογραφικών ταινιών στις οποίες συμμετείχε, όπως στην ταινία *Τέλος εποχής* και *[[Πάμπτωχοι Α.Ε.]]* του Αντώνη Κόκκινου, *[[Ροζ ολοταχώς]]* και *Βασιλιάς*. Ασχολείται ακόμα με τον χώρο του ραδιοφώνου, ενώ έχει αναλάβει εδώ και πολλά χρόνια την μεταγλώττιση πολλών τηλεοπτικών σειρών.

Ιδιαίτερα σημαντικός σταθμός στην μέχρι τώρα μακρόχρονη πορεία του, υπήρξε η συμμετοχή του στην ταινία *Καϊκτσής*, το 1998, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Μπικέτ Ιλχάν, καθώς ήταν η πρώτη ελληνοτουρκική ταινία που έγινε, με συμμετοχή στην παραγωγή και από τις δύο χώρες. Επίσης, εδώ και πολλά χρόνια, πέρα των καλλιτεχνικών και νομικών του ενασχολήσεων, δραστηριοποιείται και στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Σημαντική ήταν η εμπειρία που αποκόμισε όταν το 2006 αποφάσισε να διεκδικήσει θέση Δημοτικού Συμβούλου, συμμετέχοντας στις Δημοτικές Εκλογές, υποστηρίζοντας την παράταξη «Ανοιχτή Πόλη». Είναι μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Κάπο (μαφία)

**Κάπο** (αγγλικά: **Caporegime**,  **Capodecina** ή **Capo**) είναι ένας επίσημος βαθμός ή αξίωμα στην ιεραρχία της Σικελικής και της Αμερικανικής Μαφίας. Ένας Κάπο είναι ουσιαστικά ο αρχηγός ενός "πληρώματος", δηλαδή μιας ημιανεξάρτητης συμμορίας από μαφιόζους μέσα σε μια εγκληματική οικογένεια.  Οι Κάπο είναι σεβαστά μέλη αυτής της οικογένειας και θεωρούνται γενικά υψηλόβαθμα στελέχη της Μαφίας. Η λέξη **Caporegime** είναι ιταλική και αρχικά χρησιμοποιούνταν για αφεντικά της Μαφίας, αλλά σταδιακά ο όρος πήρε την σημερινή του σημασία. 
Η χρήση της λέξης στα αγγλικά άρχισε ουσιαστικά με την κυκλοφορία του μυθιστορήματος ''Ο Νονός. 

## Γνωστοί Κάπο

*Μάικλ Φραντσίζ, Κάπο της Οικογένειας Κολόμπο και αρχηγός του πληρώματος Φρανζέσι, που αργότερα άφησε πίσω το οργανωμένο έγκλημα και έγινε προσωπικότητα του διαδικτύου, motivational speaker, συγγραφέας και παραγωγός ταινιών
*Ρόι ΝτεΜέιο, διαβόητος αρχηγός του πληρώματος ΝτεΜέιο και Κάπο της Οικογένειας Γκαμπίνο, διαβόητος για τον μεγάλο αριθμό δολοφονιών που διέπραξε την δεκαετία του 1970
*Γκρέγκορι Σκάρπα, Κάπο και κύριος εκτελεστής της Οικογένειας Κολόμπο, αρχηγός του πολυπληθέστερου και ενός εκ των ισχυρότερων πληρωμάτων της Αμερικανικής Μαφίας, γνωστός για τις πολλές δολοφονίες που διέπραξε, καθώς και για τις σχέσεις του με το FBI
*Τζον Ροσέλλι, Κάπο της Μαφίας του Σικάγου, αρχηγός πληρώματος στο Χόλλυγουντ και στο Λας Βέγκας
*Άντονι Τζιακαλόνε, Κάπο της Μαφίας του Ντιτρόιτ, γνωστός για τις σχέσεις του με τον διεφθαρμένο συνδικαλιστή Τζίμι Χόφα

### Φανταστικοί χαρακτήρες

*Πίτερ Κλεμέντσα, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός
*Σαλβατόρε Τέσιο, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός 
*Ρόκκο Λαμπόνε, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός 2
*Τόνι Σοπράνο, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας ΝτιΜέο στην σειρά Οι Σοπράνος, που στην πραγματικότητα ελέγχει τις επιχειρήσεις της οικογένειας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαφία
Κυβερνήτης του Τέξας

Ο **Κυβερνήτης του Τέξας** (*Governor of Texas*), είναι ο αρχηγός της πολιτείας, ο επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης, και ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της Αμερικανικής πολιτείας του Τέξας. Ο Κυβερνήτης, διευθύνει την πολιτειακή κυβέρνηση του Τέξας και τις στρατιωτικές, αστυνομικές και ναυτικές δυνάμεις του Τέξας.

Σημερινός και 48ος Κυβερνήτης του Τέξας, είναι ο Ρεπουμπλικανός **[[Γκρεγκ Άμποτ]]**, από τις 20 Ιανουαρίου 2015. 

## Προϋποθέσεις
Για να θέσει κάποιο άτομο υποψηφιότητα για το αξίωμα του Κυβερνήτη του Τέξας, θα πρέπει να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών (να κατέχει την Αμερικανική υπηκοότητα), να είναι κάτοικος του Τέξας για τουλάχιστον πέντε χρόνια, και να είναι 30 ετών. 

## Δείτε ακόμα
* Τέξας
* Κυβερνήτης
* Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες)
* Κατάλογος τρεχόντων Κυβερνητών των ΗΠΑ

## Παραπομπές



Τεξας
Κυβερνητης Τεξας
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Πασχαλιά Ξάνθης

Η **Πασχαλιά** είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πασχαλιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας σε απόσταση 40 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 49 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 210 μέτρα ενώ βόρεια και ανατολικά του περνάει ο ποταμός Νέστος και η ΕΟ Ξάνθης - Δράμας που ακολουθεί παράλληλη πορεία. Νοτιοανατολικά και στη δυτική όχθη του ποταμού υπάρχει φρουριακός περίβολος στο ύψωμα Καλές που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως *Μπαϊρακλή* και κατοικούσαν μουσουλμάνοι οι οποίοι, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ πρόσφυγες από Εύξεινο Πόντο ήρθαν και εγκαταστάθηκαν (15 οικογένιες) και έτσι το χωριό θεωρείται αμιγές ποντιακό. Ως *Μπαϊρακλή* αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μουντζίνου. Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 μετονομάστηκε σε Πασχαλιά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Χαλέπι και τη Δρυμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πασχαλιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 130 κατοίκους ενώ ως οικισμός 80.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από την Πασχαλιά Ξάνθης στον ιστότοπο http://oladromoseinai.blogspot.com/
* Η πεζοπορική διαδρομή Χαλεπι-Κάστρο Αερικού-Καστανωτό-Πασχαλιά από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Δρυμιά Ξάνθης

Η **Δρυμιά **είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δρυμιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας σε απόσταση 42 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 51 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 160 μέτρα ενώ στα βορειοδυτικά του περνάει ο ποταμός Νέστος και η ΕΟ Ξάνθης - Δράμας που ακολουθεί παράλληλη πορεία. Δίπλα και βορειοδυτικά είναι οι εγκαταστάσεις της ορεινής κατασκήνωσης της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου.

Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως *Kιζ Mπουκιού* και ανήκε από το 1878 ως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Μετά την απελευθέρωση, οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ πρόσφυγες από Εύξεινο Πόντο (Μπάφρα, Σαμψούντα, Ταφλάνκο, Γουρούκοκτσε) ήρθαν και εγκαταστάθηκαν και έτσι το χωριό θεωρείται αμιγές ποντιακό. Έτσι αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μουντζίνου. Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 μετονομάστηκε σε Δρυμιά.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Χαλέπι και την Πασχαλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πασχαλιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από τη Δρυμιά Ξάνθης στον ιστότοπο http://oladromoseinai.blogspot.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Ναός Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα

Ο **ναός Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα** αποτελεί ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα του νησιού, στο οποίο συρρέει πλήθος κόσμου καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, τόσο για να προσκυνήσει τον τάφο του Αγίου Νεκταρίου όσο και για να θεραπευτεί. Ο ναός αυτός θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ναούς των Βαλκανίων. Το  του Αγίου Νεκταρίου θεωρείται θαυματουργό, καθώς ο Επίσκοπος Πενταπόλεως Νεκτάριος πιστεύεται ότι επιτέλεσε πολλά θαύματα τόσο όταν ήταν εν ζωή όσο και μετά θάνατον, και γι' αυτό το λόγο έχει ανακηρυχθεί Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Σε αυτό συνέβαλε και το γεγονός ότι το λείψανό του παρέμεινε αναλλοίωτο για περισσότερο από 30 χρόνια παρά τις τρεις ταφές και εκταφές. 

Ο ναός Αγίου Νεκταρίου βρίσκεται δίπλα στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος (γυναικείο Ιερό Ησυχαστήριο) κοντά στο χωριό Κοντός, απέναντι από τον λόφο της Παλαιοχώρας (αποκαλείται και νησιωτικός Μυστράς). Εκτός από το μοναστήρι, στην περιοχή υπάρχει η Μονή της Αγίας Αικατερίνης Αίγινας, αλλά και το εκκλησάκι του Σταυρού. Στο χώρο της μονής υπάρχει το πηγάδι του Αγίου Νεκταρίου απ' όπου αναβλύζει νερό (θεωρείται ), ενώ το μοναστήρι διαθέτει και ξενώνες για τους επισκέπτες. Όπως σε όλα τα ελληνικά ορθόδοξα μοναστήρια, η είσοδος στον χώρο επιτρέπεται με μακρύ ρούχο.
Στον ίδιο χώρο τα χρόνια του Βυζαντίου υπήρχε ένα άλλο μοναστήρι, το οποίο εγκαταλείφθηκε και ο Άγιος Νεκτάριος αποφάσισε να αναστηλώσει. Έτσι, το 1904 δημιούργησε τη μονή της Αγίας Τριάδος και το 1908 θεμελίωσε μια μικρή εκκλησία από δίπλα, μετά την παραίτησή του από διευθυντής της Ριζάρειου Σχολής. Μετά τον θάνατό του, ετάφη έξω από την εκκλησία αυτή, κάτω από τη σκιά ενός πεύκου που ο ίδιος είχε φυτέψει. Στη θέση του παλιού βυζαντινού μοναστηριού ανοικοδομήθηκε ο ναός Αγίου Νεκταρίου στη μνήμη του Αγίου (το χρονικό διάστημα 1973-1994), όπου φυλάσσεται το χέρι του. Ο ναός αυτός ανήκει διοικητικά στην Ιερά Μητρόπολη Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αττική
Κατηγορία:Αίγινα
Κοινωνική κατοικία

## Ανάπτυξη συλλογικών μοντέλων

Η Elinor Ostrom, η πρώτη γυναίκα που έλαβε το 2009 Νόμπελ Οικονομίας, επισημαίνει τη σπουδαιότητα μιας νέας σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον και ενός νέου τρόπου συμπεριφοράς προς αυτό. Σε συνέντευξη που έδωσε στην Fran Korten για την επιτυχή διαχείριση των κοινών αναφέρει χαρακτηριστικά: *Πρέπει να απομακρύνουμε τους ανθρώπους από την πεποίθηση πως αποτελούν ανάγκη τους τα πολυτελή αυτοκίνητα και τα τεράστια σπίτια. Μερικά από τα σπίτια που’ χουν χτιστεί τα τελευταία 10 χρόνια τα βρίσκω αποκρουστικά. Γιατί χρειάζονται οι άνθρωποι τεράστια σπίτια; […] Μέρος της νοοτροπίας μας σχετικά με το τι σημαίνει να έχεις μια καλή ζωή, θεωρώ ότι θα είναι εμπόδιο για τα επόμενο 50 χρόνια. Πρέπει να σκεφτούμε διεξοδικά και να επιλέξουμε μια ζωή με νόημα, όπου βοηθάμε ο ένας τον άλλο με τρόπους που πραγματικά βοηθούν τη Γη*.

Το ζήτημα της στέγασης είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, από τη μία πλευρά, η διεθνής πιστωτική κρίση του 2008 επέφερε επιδείνωση των στεγαστικών συνθηκών και από την άλλη η ραγδαία εξάπλωση του φαινομένου ενοικίασης σπιτιών μέσω της εταιρείας Airbnb, έχει οδηγήσει σε αύξηση ενοικίων και δυσκολία εύρεσης κατοικίας. Ως αποτέλεσμα αυτών των δυσχερειών και την ύπαρξη στεγαστικών αναγκών, έχουν αναδυθεί κοινωνικά εγχειρήματα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ με στόχο την εύρεση της βέλτιστης λύσης για την προάσπιση της κατοικίας ως συλλογικό αγαθό από την εμπορευματοποίηση της, μέσα στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομίας.

Κατά συνέπεια δημιουργήθηκε η ανάγκη για μελέτη και εφαρμογή πρακτικών δομών συλλογικής κατοίκησης μέσω συνεργατικών εγχειρημάτων και στην Ελλάδα. Αξίζει να σημειωθεί το ερευνητικό ενδιαφέρον της ομάδας «Co-Hab Athens» για μοντέλα συλλογικής κατοικίας και ιδιοκτησίας, ώστε να διασφαλίζεται μια πιο υψηλής ποιότητας κατοίκηση και ανάδυση συλλογικών μορφών ιδιοκτησίας .

## Συλλογικές μορφές ιδιοκτησίας και κατοικίας

Ενδεικτικά παραδείγματα **συλλογικής ιδιοκτησίας και κατοικίας** που αφορούν διαφορετικής μορφής κοινωνικά εγχειρήματα είναι τα εξής :
* Συνεταιρισμοί κατοικίας : ένα πετυχημένο παράδειγμα συνεταιρισμού κατοικίας είναι ο συνεταιρισμός Dreiek στη Ζυρίχη [5],
* Κοινοτικά καταπιστεύματα Γης (CLT) στις ΗΠΑ  : έγιναν προσπάθειες εισαγωγής του αμερικάνικου μοντέλου των CLT στην Ευρώπη, με πρώτο στεγαστικό εγχείρημα στις Βρυξέλλες,
* [Mietshäuser Syndikat] - Συνδικάτο ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων στη Γερμανία : το εν λόγω συνδικάτο δημιουργήθηκε σε απάντηση των αντιφάσεων των καταλήψεων στέγης .
 
## Παραπομπές

Κατηγορία:Κατοικία
Κατηγορία:Κοινά
Κατηγορία:Οικιστικά κοινά
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κωνσταντίνος Σαρακινιώτης

Ο **Κωνσταντίνος Σαρακινιώτης** ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Στεμνίτσα Αρκαδίας.

Γεννήθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα στο Σαρακίνι Γορτυνίας και έλαβε μέρος, μαζί με πλήθος Στεμνιτσιωτών, σε πολλές μάχες κατά των Τούρκων, Αλβανών και Αιγυπτίων. 

Αγωνίσθηκε γενναίως και εντίμως από την αρχή μέχρι το τέλος του υπέρ Ανεξαρτησίας ιερού αγώνα δείχνοντας διακαή ζήλο υπέρ της πατρίδος. Αυτά αναφέρει το Αριστείο που έλαβε το 1844 με επικύρωση του Νικήτα Σταματελόπουλου (Νικηταρά) και του Κανέλλου Δεληγιάννη και βρίσκεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (φάκελος 277).

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τράπεζα της Γεωργίας

Η **Τράπεζα της Γεωργίας** (, **BGEO Group PLC**) είναι μια μητρική μετοχική εταιρεία / τράπεζα με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο η οποία, μέσω των θυγατρικών της, πραγματοποιεί λιανικές τραπεζικές υπηρεσίες, υπηρεσίες πληρωμών, τραπεζικές εταιρικές επενδύσεις, πράξεις διαχείρισης πλούτου στη Γεωργία και τραπεζικές δραστηριότητες στη Λευκορωσία.

Τράπεζα της Γεωργίας είναι θυγατρική εταιρεία της Lion Finance Group plc, μιας βρετανικής εταιρείας συμμετοχών χρηματοοικονομικών υπηρεσιών της Γεωργίας, η οποία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου και αποτελεί συστατικό του Δείκτη FTSE 100.

## Ιστορία
Η τράπεζα ιδρύθηκε το 1903, εθνικοποιήθηκε από τους κομμουνιστές και έγινε γνωστή ως *Binsotsbank* πριν ιδιωτικοποιηθεί ξανά και μετονομαστεί σε *Τράπεζα της Γεωργίας* το 1994.

Η Τράπεζα της Γεωργίας εισήχθη για πρώτη φορά στο Χρηματιστήριο της Γεωργίας το 2001 και στη συνέχεια συγχωνεύτηκε με την *Tbiluniversalbank* το 2004.

Ξεκινώντας από το 2004, η Τράπεζα της Γεωργίας ολοκλήρωσε μια σειρά στρατηγικών εξαγορών, εισήγαγε μια σειρά συσκευασμένων προϊόντων λιανικής και ξεκίνησε σημαντικές αναβαθμίσεις υποδομής. Αυτό συνέβη όταν η Τράπεζα ξεκίνησε με την ιδιωτική της φύση και έθεσε τα πρώτα εταιρικά ομόλογα στο Χρηματιστήριο της Γεωργίας.

Η περίοδος μετά την καταχώριση χαρακτηρίστηκε από τις πρώτες εκδόσεις του ευρωομόλογου (ένα χρεωστικό μέσο εκφρασμένο σε νόμισμα διαφορετικό από το νόμισμα καταγωγής της χώρας ή της αγοράς στην οποία εκδίδεται), περαιτέρω εξαγορές και νέες συνεργασίες (π.χ. American Express).

Η Τράπεζα της Γεωργίας ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου μέσω συνολικών εσόδων από αποθεματικές μετοχές το 2007. Κέρδισε μια υπέρ το άρτιον θέστη στη λίστα του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου τον Απρίλιο του 2012. Στις 15 Ιουνίου 2012 η Τράπεζα της Γεωργίας εντάχθηκε στον Δείκτη FTSE 250 (*FTSE 250 Index*, ένας σταθμισμένος δείκτης κεφαλαιοποίησης που αποτελείται από την 101η έως την 350η μεγαλύτερη εταιρεία που είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου).

Η Τράπεζα της Γεωργίας διαφοροποίησε τις πηγές εσόδων της εισάγοντας μη τραπεζικούς τομείς στην υγειονομική περίθαλψη και στην ακίνητη περιουσία, που αργότερα έγινε ο βραχίονας των Επενδύσεων του Ομίλου.

Το 2017, αποφασίστηκε ο διαχωρισμός της *BGEO Group PLC* σε δύο ξεχωριστές εισηγμένες και ανεξάρτητες δημόσιες εταιρείες, τις *Bank of Georgia Group PLC*, *Banking Business* και *Georgia Capital PLC*, *the Investment Business*. Ο διαχωρισμός ολοκληρώθηκε στις 29 Μαΐου 2018.

Το 2018, η *Georgia Capital* εξέδωσε ευρωομόλογα που ήταν εισηγμένα και διαπραγματεύσιμα στο Χρηματιστήριο της Ιρλανδίας.

## Λειτουργίες
Η Τράπεζα της Γεωργίας προσφέρει μια σειρά χρηματοοικονομικών προϊόντων στη λιανική αγορά. Είχε δίκτυο 271 καταστημάτων, 886 μηχανημάτων μετρητών και 3.152 τερματικών ταχυμεταφορών έως τις 31 Μαρτίου 2019.

## Μέτοχοι
Στις 31 Μαρτίου 2019, οι τρεις πρώτοι μέτοχοι του Ομίλου ήταν η *JSC Georgia Capital* (19,90%), η *Harding Loevner LP* (4,58%) και η *JP Morgan Asset Management* (3,11%).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τράπεζα της Γεωργίας (Αγγλική ιστοσελίδα)

## Παραπομπές


Γεωργια
Καμπίνας

Το **Καμπίνας** (πορτογαλικά: Campinas) είναι δήμος στην πολιτεία του Σάο Πάολο της Βραζιλίας, μέρος της νοτιοανατολικής περιοχής της χώρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της πόλης είναι 1,213,792 κάτοικοι και έτσι είναι η δέκατη τέταρτη πολυπληθής πόλη της Βραζιλίας και ο τρίτος πολυπληθής δήμος στην πολιετία του Σάο Πάολο. Η μητροπολιτική περιφέρεια του Καμπίνας περιλαμβάνει είκοσι δήμους με συνολικό πληθυσμό 3,656,363 κατοίκους.

## Ετυμολογία
Η λέξη Καμπίνας σημαίνει *λιβάδια με γρασίδι* στα πορτογαλικά και αναφέρεται στο χαρακτηριστικό τοπίο το οποίο αρχικά περιλάμβανε μεγάλες εκτάσεις πυκνών τροπικών δασών που συναντώνται κατά μήκος των πολλών ποταμών, διασκορπισμένων στους χαμηλής βλάστησης λόφους.

Το επίσημο οικόσημο και σημαία του Καμπίνας είναι το μυθικό πουλί φοίνικας επειδή η πόλη αναγεννήθηκε μετά από μια καταστροφική επιδημία του κίτρινου πυρετού την δεκαετία του 1800, από την οποία πέθανε πάνω από το 25% των κατοίκων της πόλης.

## Σημαντικοί κάτοικοι

* Κάμπος Σάλες (πολιτικός, τέταρτος πρόεδρος της Βραζιλίας)
* Κάρλος Γκόμες (συνθέτης όπερας)
* Νελσίνιο Μπατίστα (ποδοσφαιριστής)
* Ολάβο ντε Καρβάλιο (φιλόσοφος και συγγραφέας)
* Ντανιέλ Ντίας (αθλητής της κολύμβησης στους Παραολυμπιακούς Αγώνες)
* Lovefoxxx (τραγουδιστής)
* Ρουμπέμ Άλβες (φιλόσοφος και συγγραφέας)
* Μαρσέλο Ντάμι (γιατρός)
* Ζιλμπέρτο ντε Νούτσι (φυσικός και βιοιατρικός ερευνητής)
* Ρενάτο Σαμπατίνι (βιοιατρικός επιστήμονας και συγγραφέας)
* Ρεγκίνα Ντουάρτε (ηθοποιός)
* Χάρκουλες Φλόρενς (εφευρέτης)
* Λουίς Φαμπιάνο (ποδοσφαιριστής)
* Κάρλος Ρομπέρτο Μαρτίνς (επιχειρηματίας)
* Κροντοβάλντο Παβάν (βιολόγος και επιστήμονας)
* Ζοζέ Αριστέοντεμο Πινότι (φυσικός, πρώην διευθυντής του UNICAMP)
* Ζεφερίνο Βαζ (φυσικός, πρώην διευθυντής του UNICAMP)
* Χίλντα Χιλνστ (συγγραφέας)
* Όλιβερ Μινατέλ (ποδοσφαιριστής)
* Ζοζέ Πανσέτι (ζωγράφος)
* Σάντι Λία (τραγουδίστρια)
* Φαμπίνιο (ποδοσφαιριστής)

## Αδελφοποιημένες πόλεις

Το Καμπίνας έχει αδελφοποιηθεί με τις πόλεις:

* Asunción, Παραγουάη (1973)
* Auroville, Ινδία (2004)
* Cabinda, Αγκόλα (2009)
* Cascais, Πορτογαλία (2012)
* Concepción, Χιλή (1979)
* Córdoba, Αργεντινή (1993)
* Cotorro (Havana), Κούβα (2009)
* Daloa, Ακτή Ελεφαντοστού (1982)
* Durban, Νότια Αφρική (2009)
* Fuzhou, Κίνα (1996)
* Gifu, Ιαπωνία (1982)
* Indianapolis, ΗΠΑ (2009)
* Jericho, Παλαιστίνη (2003)
* Malito, Ιταλία (2006)

* San Diego, ΗΠΑ (1995)
* Viseu, Πορτογαλία (2012)
* Zaragoza, Ισπανία (2013)

### Συμφωνίες
Το Καμπίνας υπέγραψε ένα Πρωτόκολλο Συνεργασίας με:
* Fundão, Πορτογαλία (2012)

### Συνεργασίες
Το Καμπίνας συνεργάζεται με:

* Belém, Pará (2003)
* Blumenau, Santa Catarina (1983)
* Camanducaia, Minas Gerais (2010)
* Peruíbe, Σάο Πάολο (2007)
* Salinas, Minas Gerais (2012)
* Ubatuba, Σάο Πάολο (2007)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official home page (in Portuguese).
* EncontraCampinas - Find everything about Campinas (in Portuguese)
* The Seven Wonders of Campinas (in Portuguese)
* Other Campinas Tourist Spots (in Portuguese)

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Κονστάτσια Ποτότσκα

Η Κόμισσα **Κονστάτσια Ποτότσκα** (πολωνικά: *Konstancja Potocka*) (1781 - 25 Δεκεμβρίου 1852) ήταν Πολωνή αριστοκράτισσα, μεταφράστρια και εικονογράφος.

Ήταν η κόρη του Στανίσουαφ Στσένσνι Ποτότσκι. Παντρεύτηκε τον Γιαν Ποτότσκι το 1798 και τον Έντβαρντ Ρασίνσκι το 1817. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου γάμου της, ήταν μια γνωστή φιγούρα στην πολωνική λογοτεχνική ζωή. Συνίδρυσε τη Βιβλιοθήκη Ρασίνσκι στο Πόζναν (1829) και μετέφρασε, εικονογράφησε και δημοσίευσε γερμανικά έργα.

## Παραπομπές


## Πήγες
* Γέζι Γουόζεκ: Potomkowie Szczęsnego: Dzieje fortuny Potockich z Tulczyna 1799-1921. Λούμπλιν: Wydawnictwo Lubelskie, 1983.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία

Κονστατσια Ποτοτσκα
Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές
Κατηγορία:Μεταφραστές του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Πολωνές του 19ου αίωνα
Αλ-Ιζιλίγια

H **Αλ-Ιζιλίγια ιμπντ αλ Αζιλί** (  )  ήταν κατασκευαστής αστρολάβων του 10ου αιώνα που δραστηριοποιήθηκε στο Χαλέπι, στη σημερινή βόρεια Συρία.  

Σε σύγχρονα κείμενα είναι γνωστή και ως **Μαριάμ αλ-Αστρολάμπια (Mariam al-Asṭurlābiyya)** ( ), αλλά το υποτιθέμενο πρώτο όνομα «Μαριάμ» δεν αναφέρεται καθόλου στη μοναδική πηγή που έχουμε για τη ζωή της.

## Βίος
Σύμφωνα με τον Άραβα ερευνητή Ιμπν αλ-Ναντίμ (ibn al-Nadim), ήταν η κόρη ενός κατασκευαστή αστρολάβων γνωστού ως al-ʻIjliyy. Μαζί με τον πατέρα της ήταν μαθητευόμενοι (*tilmīthah*) του Νάστουλου (Nasṭūlus), ενός κατασκευαστή αστρολάβων από τη Βαγδάτη. 

Η Al-'Ijliyyah κατασκεύαζε αστρολάβoυς, ένα αστρονομικό εργαλείο, κατά τη διάρκεια του 10ου αιώνα. Δούλευε για τον πρώτο Εμίρη του Χαλεπίου, τον Σαΐφ αλ-Ντάουλα, που βασίλεψε από το 944 έως το 967.  

Δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες για την Al-'Ijliyyah. Ακόμα και το υποτιθέμενο όνομά της, «Μαριάμ», δεν υποστηρίζεται από πηγές της εποχής της, ενώ η φράση «αλ-Αστρολάμπι» ("al-Asturlabiyy") στα ονόματα με τα οποία είναι γνωστή αυτή και ο πατέρας της σημαίνει απλά "δημιουργός αστρολάβων" και υποδεικνύει το επάγγελμά τους (οι αστρολάβοι ήταν από καιρό γνωστοί στην εποχή της).

## Κληρονομιά
Ο αστεροειδής κύριας ζώνης 7060 Al-'Ijliya, που ανακαλύφθηκε από τον Henry E. Holt στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ το 1990, πήρε το όνομα αυτό προς τιμήν της. Η ονομασία δημοσιεύτηκε στις 14 Νοεμβρίου 2016. 

Η Al-'Ijliyyah ενέπνευσε έναν χαρακτήρα του βραβευμένου βιβλίου του 2015, *[[:en:Binti_(novel)|Binti]]*.  Αποκαλέστηκε μια αξιοσημείωτη γυναίκα από το περιοδικό Islamic Golden Age της οργάνωσης 1001 Inventions. 

## Δείτε επίσης
* Η Αστρονομία στον μεσαιωνικό ισλαμικό κόσμο
* Λίστα μουσουλμάνων αστρονόμων
* Λίστα γυναικών αστρονόμων
* Χρονοδιάγραμμα των γυναικών στην επιστήμη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Astrolabe: το  iPhone του 13ο αιώνα - Daily Sabah
* Το GPS και η ισλαμική καταγωγή του, The Star Online, 3 Οκτωβρίου 2013

Κατηγορία:Σύροι αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες
Κατηγορία:Γυναίκες αστρονόμοι
Κατηγορία:Γυναίκες του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Σύροι επιστήμονες
Κατηγορία:Αστρονόμοι της Ισλαμικής περιόδου
Κολυμβητήριο

Το **Κολυμβητήριο** αποτελλεί, συνήθως δημόσια, δομή που περιέχει μία η περισσότερες πισίνες,  με σκοπό την ψυχαγωγία αλλά και την εκμάθηση κολύμβησης, υδατοσφαίρισης, κατάδυσης και συναφών δραστηριοτήτων σχετιζόμενων με το νερό. Στο εξωτερικό, αρκετά ακαδημαϊκά ιδρύματα διαθέτουν κολυμβητήρια. 

## Φωτοθήκη

 2020 UCSD Natatorium.jpg|Κολυμβητήριο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο
 Kalevan maauimala 3.jpg|Κολυμβητήριο στο Τάμπερε της Φινλανδίας


## Παραπομπές
Σβετλάνα Βέλμαρ-Γιάνκοβιτς

Η **Σβετλάνα Βέλμαρ-Γιάνκοβιτς** (, (1 Φεβρουαρίου 1933 - 9 Απριλίου 2014) ήταν μια Σέρβα μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, χρονικογράφος του Βελιγραδίου και πρώτη γυναίκα που έλαβε το βραβείο Ισιντόρα Σέκουλιτς. Θεωρήθηκε μια από τις σημαντικότερες Σέρβες γυναίκες συγγραφείς της εποχής της. Το 2001, ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ την τίμησε με το μετάλλιο Σεβαλιέ της Λεγεώνας της Τιμής γιατί πάντα φρόντιζε να διατηρήσει τις ανθρωπιστικές αξίες που ενώνουν την ίδια και τη χώρα της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

## Βιογραφία
Η Γιάνκοβιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι, την πόλη που ήταν το επίκεντρο της ζωής της μέχρι το θάνατο της. Μεγάλωσε στη συνοικία Ντόρτσολ και ήταν μία από τις δύο κόρες του Βλαντιμίρ Βέλκαρ Γιάνκοβιτς, διορισμένου αναπληρωτή υπουργού Παιδείας της Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας στη Γερμανική Κατοχή στη Σερβία, ο οποίος διέφυγε από τη Γιουγκοσλαβία τον Σεπτέμβριο του 1944 και άφησε πίσω τη γυναίκα και τα παιδιά του. Έπρεπε να αποδεχτούν σοβαρές κοινωνικές συνέπειες εξαιτίας αυτού του γεγονότος στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία, και δεν ήταν εύκολο να το αντέξουν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του.

Η Γιάνκοβιτς μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αποφοίτησε από το γυμνάσιο Θηλέων το 1951 και άρχισε να σπουδάζει γαλλική γλώσσα και λογοτεχνία στη Φιλολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, όπου και πήρε το πτυχίο της το 1963. Το 1953, ακόμα ενώ έκανε την εκπαίδευσή της στο πανεπιστήμιο, έγινε δημοσιογράφος και έγραψε άρθρα στα περιοδικά νεολαίας *Dečje štampe* και *Pioniri*. Από το 1959 έως το 1975, ήταν επιμελήτρια του λογοτεχνικού περιοδικού *Književnost* και το 1971 έγινε μέλος της συντακτικής επιτροπής, όπου εργάστηκε μέχρι το 1989.

Εκλέχθηκε αντίστοιχο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών της Σερβίας από το 2006 και έγινε πλήρες μέλος τρία χρόνια αργότερα. Από το 2007 έως το 2013, ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Σερβίας.

Η Γιάνκοβιτς παντρεύτηκε δύο φορές, ο πρώτος γάμος της με τον δημοσιογράφο Μιόντραγκ Πρότιτς έληξε με το θάνατό του το 1974, μετά από 21 χρόνια γάμου και μαζί του απέκτησε τον γιος της Ντόρντε (γεννημένος το 1966) . Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Ζάρκο Ρόσουλτζ (γεννήθηκε το 1940), ο οποίος εργάστηκε στη εκδόσεις Nolit ως γραφίιστας από το 1978 έως το 1996 και πέθανε το 2018.

## Συγγραφικό έργο
Το πλήρες έργο της περιλαμβάνει ήδη μία ή περισσότερες εκδόσεις στα βουλγαρικά, γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά, ουγγρικά, ιταλικά, κορεατικά, σλαβομακεδονικά και ισπανικά. Το διεθνώς γνωστότερο βιβλίο από το πλήρες έργο της είναι το μυθιστόρημα *Lagum*, το οποίο έχει επίσης εκδοθεί στα βουλγαρικά στα αγγλικά (δύο εκδόσεις το 1996 και 2002), στα γαλλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά και ισπανικά.   
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Εκατερίνα Πέτροβα Γιοσίφοβα

Η **Εκατερίνα Πέτροβα Γιοσίφοβα** (Βουλγαρικά : Екатерина Петрова Йосифова, γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1941)  είναι εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος και ποιήτρια από τη Βουλγαρία.

## Ζωή
Γεννήθηκε στο Κιουστεντίλ και σπούδασε ρωσικά στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Η Γιοσίφοβα εργαζόταν ως καθηγήτρια γυμνασίου στο Κιουστεντίλ και αργότερα ως συντάκτρια εφημερίδων.

Δημοσίευσε το *Kuso putuvane* (Σύντομο ταξίδι) το 1969 και το *Noshtem ide vyatur* (Ο άνεμος έρχεται τη νύχτα) το 1972. Η Γιοσίφοβα έγινε αρχισυντάκτρια του *Struma (Ρεύμα)*, ενός λογοτεχνικού περιοδικού.

## Βραβείο
Έχει λάβει το  .

## Έργα

* 1969 - *Kuso patuvane* (Σύντομο ταξίδι)
* 1972 - *Noshtem ide vyatar* (Ο άνεμος έρχεται τη νύχτα)
* 1978 - *Posveshtenie* (Αφιέρωση)
* 1983 - *Kushta v poleto* (Σπίτι στον αγρό)
* 1987 - *Ίμενα* (Ονόματα)
* 1993 - *Ποντοζρένια* (Υποψίες)
* 1994 - *Nenuzhno povedenie* (Άχρηστη συμπεριφορά)
* 1998 - *Malko stihotvorenia* (Λίγα ποιήματα)
* 2001 - *Nishto novo (100 stihotvorenia)* (Τίποτα νέο: 100 ποιήματα)
* 2004 - *Nagore nadolu* (Πάνω και κάτω)
* 2006 - *Ratse* (Χέρια)
* 2010 - *Tazi zmiya* (Αυτό το φίδι)
* 2014 - *Tunka knizhka* (Λεπτό φυλλάδιο)

## Έργα στα Αγγλικά
Το έργο της, μεταφρασμένο στα Αγγλικά, έχει εμφανιστεί στις ανθολογίες:

* *Παράθυρα στη Μαύρη Θάλασσα* (1992)
* *Πηλός και Αστέρι* (1992)
* *Το πολυφωνικό κύμα: Σύγχρονες γυναίκες ποιητές της Βουλγαρίας*, Μεταφραστές Τσβετελίνα Γκάνεβα, Ρίτσαρντ Σκόρτζα, Σαμκαλίν Πρακασάν, 1999,
* *Μία Ανθολογία Σύγχρονης Ποίησης* (1994).

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Βούλγαροι ποιητές
Κατηγορία:Βούλγαροι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Παλαιοχώρα Καλτεζών

Η Παλαιόχωρα, ή Παλιόχωρα, υπήρξε βυζαντινή πολιτεία και οχυρό σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου δυτικά της Ιεράς Μονή Καλτεζών, στα όρια περίπου των νομών Αρκαδίας και Λακωνίας. Βρίσκεται σε φυσικά οχυρή θέση στο σημείο που συγκλίνουν το φαράγγι  της Λαγκάδας στα δυτικά και η χαράδρα της Παλιόχωρας στα ανατολικά τα οποία με τα νερά τους τροφοδοτούν τον άνω ρου του ποταμού Ευρώτα.

Η θέση είχε ενισχυθεί με κτιστό τείχος και με ίδρυση αναλημμάτων στα σημεία που ήταν αναγκαίο καθώς και με πύργους. Με αυτό τον τρόπο διαμορφώθηκε το αμυντικό οχυρό που είχε σκοπό τη φύλαξη της μεθορίου χώρας Λακωνίας – Αρκαδίας και τον έλεγχο του σημαντικού οδικού άξονα της «Λαγκά­δας» ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα έως τα νεότερα χρόνια.

Ο χώρος της Παλιόχωρας εκτείνεται από την «Πάνω Παλιόχωρα» και το φρούριο του Αϊ-Γιώργη στα βόρεια έως  το κυρίως «Κάστρο» στο νοτιότερο σημείο της. Εδώ υπάρχουν ερείπια αγροτικών οικιών σε ύψος περίπου μισού μέτρου, και πολλών εκκλησιών, κυρίως μικρών. Ξεχωρίζουν τα ερείπια του συγκροτήματος της εκκλησίας της Παναγίας της «Μεσοσπορίτισσας». Η μνήμη της τιμάται στις 21 Νοεμβρίου, στα μέσα της περιόδου της σποράς με το παλιό ημερολόγιο.

Η κυρίως οικιστική ακμή της Παλιόχωρας προσδιορίζεται στους ύστερους βυζα­ντινούς χρόνους παράλληλα με την προς βορρά επέκταση του Δεσποτάτου του Μυστρά ενώ άρχισε να φθίνει όταν έπαψε να είναι σημαντικός ρόλος του οχυρού.

Σήμερα τα ερείπια της  Παλιόχωρας είναι καλυμμένα από πυκνή άγρια βλάστηση και η πρόσβαση είναι δυσχερής.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παλαιόχωρα Καλτεζών
* Παλιόχωρα Καλτεζών

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Μιρ-Γιαμ

Η **Μίλιτσα Γιακόβλεβιτς**, συγγραφικό ψευδώνυμο **Μιρ-Τζαμ**, (  ) ήταν Σέρβα συγγραφέας, της οποίας πολλά μυθιστορήματα εποχής έχουν προσαρμοστεί επιτυχώς σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1887 στην Γιάγκοντινα. Έζησε στο Κραγκούγιεβατς, αλλά μετακόμισε στο Βελιγράδι μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο *Beogradske Novosti* και αργότερα στη *Nedeljne Ilustracije*. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δημοσίευσε πολλές ιστορίες αγάπης και μυθιστορήματα με το ψευδώνυμο Μιρ-Τζαμ. Η δουλειά της αποτελείται από ευανάγνωστες ιστορίες αγάπης γραμμένες σε πολύ γραφικό και περιγραφικό στιλ, γεγονός που της φέρνει συνεχή δημοτικότητά μέχρι και σήμερα. Η αξία της δουλειάς της έγκειται στη λεπτομερή και ρεαλιστική αναπαράσταση της καθημερινής ζωής στη Γιουγκοσλαβία μεταξύ των παγκόσμιων πολέμων. Εξαιτίας αυτού, πήρε το παρατσούκλι της *Σέρβας [[Τζέιν Όστεν]]* .

Μιλούσε άπταιστα ρωσικά και γαλλικά. Αν και έγραφε συχνά για το γάμο, δεν παντρέυτηκε ποτέ. Πέθανε στο Βελιγράδι στις 22 Δεκεμβρίου 1952. Η Μιρ-Τζαμ ήταν η αδερφή του συγγραφέα Στίβαν Γιακόβλεβιτς.

Η δημοτικότητα της Μιρ-Τζαμ αναζωπυρώθηκε όταν το μυθιστόρημά της *Ranjeni orao* (Πληγωμένος Αετός) προσαρμόστηκε σε μία τηλεοπτική σειρά που σκηνοθετήθηκε από τον Ζντράβκο Σότρα και μεταδόθηκε από το RTS μεταξύ 2008 και 2009. Χάρη στη δημοτικότητα του *Ranjeni orao*, τα γυρίσματα του *Greh njene majke*, μίας άλλης τηλεοπτικής προσαρμογής μυθιστορήματος της Μιρ-Τζαμ, ξεκίνησαν στις 26 Ιουνίου 2009 και έφτασε επίσης σε υψηλά επίπεδα δημοτικότητας. Το έργο της Nepobedivo srce προσαρμόστηκε επίσης για τηλεοπτική σειρά μετά από λίγο καιρό.

## Εργα

### Μυθιστορήματα
* *Ranjeni orao*  (Πληγωμένος Αετός)
* *To je bilo jedne noći na Jadranu* (Ένα βράδυ στην Αδριατική θάλασσα)
* *Nepobedivo srce* (Αήττητη καρδιά)
* *Otmica muškarca* (Απαγωγή ενός άνδρα)
* *Greh njene majke* (Η αμαρτία της μητέρας της)
* *U slovenačkim gorama* (Στα Σλοβενικά Όρη)
* *Mala supruga* (Μια μικρή σύζυγος)
* *Samac u braku* (Άγαμος σε έναν γάμο)
* *Izdanci Šumadije* (Προέλευση της Sumadija)

### Συλλογές διηγημάτων
* *Dama u plavom* (Η κυρία στα μπλε)
* *Časna reč muškarca* (Λόγος τιμής ενός ανθρώπου)
* *Sve one vole ljubav* (Όλοι συμπαθούν την αγάπη)
* *Devojka sa zelenim ocima* (Το κορίτσι με τα πράσινα μάτια)
* *Prvi sneg* (Πρώτο χιόνι)

### Θεατρικά έργα
* *Tamo daleko* (Κάπου μακριά)
* *Emancipovana porodica* (Ελευθερωμένη οικογένεια)

## Δείτε επίσης
* Γέλενα Ντιμιτρίεβιτς
* Ισιντόρα Σέκουλιτς

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Νέο Κοιμητήριο Βελιγραδίου
Κατηγορία:Σέρβοι διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Σέρβοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γυναίκες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Σέρβοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Στέβαν Γιακόβλιεβιτς

Ο **Στέβαν Γιακόβλιεβιτς** (, 7 Δεκεμβρίου 1890 - 2 Νοεμβρίου 1962) ήταν Σέρβος συγγραφέας, βιολόγος και καθηγητής.

Είναι πιο γνωστός ως συγγραφέας του μυθιστορήματος *Likovi u senci* (Χαρακτήρες και Σκιές) και της τριλογίας *Srpska trilogija* (Σερβική τριλογία). 

## Βιογραφία
Ο Γιάκοβλεβιτς αποφοίτησε με πτυχίο βιολογίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, όπου αργότερα απέκτησε το διδακτορικό του. Ήταν καθηγητής στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου.

Ως αξιωματικός του Βασιλικού Σερβικού Στρατού, πολέμησε στη Σερβική Εκστρατεία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κρατήθηκε σε στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου της Ιταλίας και της Γερμανίας (POW).

Ο Γιάκοβλεβιτς ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και ο πρύτανης του από το 1945 έως το 1950. Ήταν, επίσης, μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών . 

## Δημοσιευμένο έργο
Έκανε ένα όνομα για τον εαυτό του στον λογοτεχνικό κόσμο με την τριλογία του των μυθιστορημάτων που δημοσιεύτηκε το 1937 με τίτλο *Srpska trilogija* (Σερβική Τριλογία) που αποτελείται από τα μυθιστορήματα *Devetstočetrnaesta* (1935), *Pod Krstom* (1936) και *Kapija slobode* (1937). Στα άλλα έργα του περιλαμβάνονται τα μυθιστορήματα *Smena generacija* (1939) σχετικά με την κοινωνική ζωή στο Βελιγράδι κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, *Velika zabuna* (1952) που είναι χρονικό πολέμου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και *Likovi u senci* (1956) που περιγράφει τη ζωή ως αιχμάλωτος πολέμου στην Ιταλία και τη Γερμανία.

Δημοσίευσε επίσης βοτανικές εργασίες.

## Προσωπική ζωή
Η αδερφή του ήταν η Σέρβα συγγραφέας Μίλιτσα «Μιρ-Γιαμ» Γιακόβλιεβιτς.

## Θάνατος και κληρονομιά
Ο Γιάκοβλεβιτς πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 1962 και ενέχεται στο Νέο Νεκροταφείο του Βελιγραδίου. Το γυμνάσιο στο Βλασότιντσε πήρε το όνομά του. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Νέο Κοιμητήριο Βελιγραδίου
Κατηγορία:Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών
Κατηγορία:Σέρβοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μαρίνα Μπλαγκόγιεβιτς

Η **Μαρίνα Μπλαγκόγιεβιτς** () (επίσης γνωστή και ως Μαρίνα Μπλαγκόγεβιτς Χάντσον), (1958 - 7 Ιουνίου 2020) ήταν Σέρβα κοινωνιολόγος, μελετητής φύλου, ειδική σε θέματα φύλου και φεμινίστρια.

## Βιογραφία
Η Μπλαγκόγιεβιτς σπούδασε κοινωνιολογία και πήρε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και το Τμήμα Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας, όπου έκανε και την πρώτη Διατριβή της με τίτλο: *Θεωρία Δημογραφικής Μετάβασης*, ενώ στη συνέχεια έκανε και το μεταπτυχιακό της πάλι στο ίδιο Πανεπιστήμιο.  

Το 1990, μαζί με τη Βέσνα Γκότζοβιτς, τη Μάγια Κόρατς, την Αντζέλικα Μίλιτς, την Ζαράνα Πάπιτς και την Λίνα Βούσκοβιτς, η Μπλαγκόγεβιτς ίδρυσε τη *Zenska Stranka* ("Γυναικείο Κόμμα"), ένα γυναικείο πολιτικό κόμμα.  Το 1991, μαζί με άλλα μέλη της φεμινιστικής ακτιβιστικής ομάδας "Γυναίκες και Κοινωνία", η Μπλαγκόγιεβιτς συν-ίδρυσε και υπηρέτησε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου Μελετών Γυναικών στο Βελιγράδι της Γιουγκοσλαβίας. Από το 1994 έως το 1998, ήταν η διοργανώτρια του πρώτου φεμινιστικού συνεδρίου στις μετα-κομμουνιστικές χώρες (που διοργανώθηκε από το Κέντρο Μελέτης Γυναικών στο Βελιγράδι) με δική της πρωτοβουλία. Το 1998 ήταν επίσης η διοργανώτρια της πρώτης Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης Φόρουμ στη Σερβία (διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Δημοκρατικού Κέντρου).

Η Μπλαγκόγιεβιτς υπήρξε πρώην πρόεδρος της Κοινωνιολογικής Εταιρείας της Σερβίας, καθώς ήταν επιστημονική σύμβουλος στο Ινστιτούτο Εγκληματολογικής και Κοινωνιολογικής Έρευνας στο Βελιγράδι. Επίσης ήταν διευθύντρια στο Ερευνητικό Κέντρο Altera MB για το φύλο και την εθνικότητα στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας. Η Μπλαγκόγιεβιτς έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο και στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης.  Το 2014, ήταν επισκέπτης καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Εργάστηκε ως διεθνής εμπειρογνώμονας για τα φύλα υπήρξε σε διάφορους οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης.  Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 100 ακαδημαϊκές και 20 ειδικές δημοσιεύσεις.

## Προσωπική ζωή
Η Μπλαγκόγιεβιτς παντρεύτηκε τον Τζον Χάντσον, καθηγητή Αθλητισμού και Πολιτιστικών Σπουδών και διευθυντή του Διεθνούς Ινστιτούτου Ποδοσφαίρου στο Πανεπιστήμιο του Κεντρικού Λανκασάιρ του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Curriculum Vitae

Κατηγορία:Σέρβοι επιστήμονες
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Γιαντβίγκα Βαϊσοτζάνσκα

Η **Γιαντβίγκα Βαϊσοτζάνσκα-Στρόσοβα** (24 Μαΐου 1927 - 31 Μαρτίου 2021) ήταν μία Τσέχα σοπράνο. Ήταν σολίστ του Εθνικού Θεάτρου στην Πράγα.

## Ζωή
Η Γιαντβίγκα Βαϊσοτζάνσκα γεννήθηκε στην Πράγα, έγινε σολίστ στο Εθνικό Θέατρο το 1960,    όπου ερμήνευσε τους ρόλους Σμετλάνα στο *[[Libuše (όπερα)|Libuše]]*, *[[Rusalka (όπερα)|Ρουσάλκα]] του Ντβόρακ*, *[[Αΐντα]] του Βέρντι* και πρωταγωνιστικούς ρόλους όπως Η Ντόνα Άννα στο *[[Ντον Τζοβάννι|Ντον Τζιοβάνι]]* του Μότσαρτ και η Τατιάνα στο Γιουτζίν Ονέγκιν του Τσαϊκόφσκι.  Συμμετείχε σε μία ηχογράφηση του Ρουσάλκα το 1961.

Η Βαϊσοτζάνσκα πέθανε στην Πράγα στις 31 Μαρτίου 2021, σε ηλικία 93 ετών. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Jadwiga Wysoczanská  (στα Τσεχικά) Εθνικό Θέατρο Πράγα

Κατηγορία:Τσέχοι τραγουδιστές όπερας