open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπένο Γκούτενμπεργκ

Ο **Μπένο Γκούτενμπεργκ** (*Beno Gutenberg*, 4 Ιουνίου 1889 - 25 Ιανουαρίου 1960) ήταν Γερμανός σεισμολόγος με σημαντική επιστημονική συνεισφορά.  Ήταν συνεργάτης του Τσαρλς Ρίχτερ στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια και σύντροφός του στην επινόηση της κλίμακας Ρίχτερ για τη μέτρηση του μεγέθους των σεισμών.

## Βιογραφικό
Ο Γκούτενμπεργκ γεννήθηκε στο Ντάρμστατ της Γερμανίας και πήρε το διδακτορικό του στη φυσική από το πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν το 1911. Σύμβουλος του ήταν ο Εμίλ Βίχερτ. Κατείχε θέσεις στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, τις οποίες έχασε το 1918, όταν η πόλη περιήλθε στη δικαιοδοσία της Γαλλίας. Μερικά χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια των οποίων έπρεπε μεταξύ άλλων να διοικεί και το εργοστάσιο σαπουνιού του πατέρα του, απέκτησε μία θέση στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, από την οποία λάμβανε μια πενιχρή πληρωμή. Αν και ήδη στη δεκαετία το 1920 ήταν ένας από τους σημαντικότερους σεισμολόγους διεθνώς, και σίγουρα ο σπουδαιότερος σεισμολόγος της Γερμανίας, ήταν ακόμη εξαρτημένος από τη θέση του στο εργοστάσιο του πατέρα του. Το 1928, η απόπειρά του να διαδεχτεί τον καθηγητή του Εμίλ Βίχερτ στο Γκέτινγκεν απέτυχε. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η εβραϊκή καταγωγή του Γκούτενμπεργκ μπορεί να έπαιξε ρόλο σε αυτό, καθώς ήδη από τη δεκαετία του 1920 υπήρχαν έντονες αντισημιτικές τάσεις στα γερμανικά πανεπιστήμια. Για παρόμοιους λόγους δεν αποδέχτηκε θέση καθηγητή στο Πότσδαμ, όπου θα διαδεχόταν τον Γκουστάβ Ανγκενχάιστερ.

Καθώς ο Γκούτενμπεργκ δεν είχε πιθανότητες να διαχωρίσει τον εαυτό του από την επιστημονική του εργασία στη Γερμανία, αποδέχτηκε τη θέση του καθηγητή γεωφυσικής που του προσφέρθηκέ από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια στην Πασαντίνα το 1930. Αν και κατείχε ήδη θέση καθηγητή στη Γερμανία, θα την είχε χάσει ούτως ή αλλιώς το 1933, όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία, όπως τόσοι άλλοι επιστήμονες με εβραϊκές ρίζες, πολλοί από τους οποίους μετανάστευσαν στις ΗΠΑ.

Ο Γκούτενμπεργκ, κυρίως μέσω της συνεργασίας του με τον Ρίχτερ, έκανε το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια το σπουδαιότερο σεισμολογικό ινστιτούτο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σε συνεργασία με τον Ρίχτερ, ο Γκούτενμπεργκ ανέπτυξε μια σχέση μεταξύ του μεγέθους των σεισμών και της ενέργειας, η οποία αντιπροσωπεύεται από την εξίσωση

:\!\ \log E(s) = 11.8 + 1.5 M.

Ή εξίσωση αυτή δίνει την ενέργεια  E(s)  από σεισμούς και σεισμικά κύματα σε έργια. Ένα ακόμη γνωστό αποτέλεσμα είναι ο Νόμος Γκούτενμπεργκ-Ρίχτερ που δίνει την κατανομή πιθανοτήτων των σεισμών για δεδομένη ενέργεια.

Εργάστηκε επίσης στον καθορισμό του βάθους των ορίων πυρήνα - μανδύα και άλλων ιδιοτήτων της δομής της Γης.

Το 1960, αρρώστησε από μία ιώδη μορφή γρίπης, η οποία μετεξελίχθηκε σε πνευμονία και του στοίχισε τη ζωή.

## Δείτε επίσης
* Κλίμακα Ρίχτερ
* Τσαρλς Ρίχτερ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό του Γκούτενμπεργκ από την ιστοσελίδα της Αμερικανικής Γεωφυσικής Έκδοσης 

Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί
Κατηγορία:Γερμανοί σεισμολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί σεισμολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες
Πέρασμα του Πάνιξ

[thumb|right|200px|Τα στρατεύματα του Σουβόροφ διασχίζουν τις Ελβετικές Άλπεις. Πίνακας του [Βασίλι Σουρίκοβ]]

Το **Πέρασμα του Πάνιξ** ή **Πέρασμα του Πάνιξερ** (Ρομανσικά: Pass dil Veptga, Γερμανικά: Panixerpass) είναι ένα ορεινό μονοπάτι των Ελβετικών Άλπεων στο καντόνι του Γκραουμπύντεν.

Ήταν μια σημαντική ορεινή οδός που επέτρεπε τη ροή εμπορευμάτων από το καντόνι του Γκλάρους στην Ιταλία. Συνδέει το Έλμ (καντόνι Γκλαρούς) στην κοιλάδα του Σέρνφταλ με το Πίγκνιου (Πάνιξ) στην κοιλάδα του Βορντερχάιν (καντόνι του Γκραουμπύντεν). Βρίσκεται σε υψόμετρο 2407 μέτρων και δεν είναι διασχίσιμο με αυτοκίνητο.

Τον Οκτώβριο του 1799 ο Ρώσος στρατηγός Αλεξάντερ Σουβόροφ, εφαρμόζοντας τακτική (στρατηγική) υποχώρηση, χρησιμοποίησε το μονοπάτι για να διαφύγει από τα Γαλλικά Επαναστατικά στρατεύματα περνώντας στην Ιταλία και ανασυγκροτώντας μετέπειτα τα στρατεύματά του στην Αυστρία.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Ελβετίας
Πανιξ
Ρίτσμοντ (Βιρτζίνια)

Το **Ρίτσμοντ** (), είναι πόλη των ΗΠΑ και πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Βιρτζίνια. Ο πληθυσμός της πόλης του Ρίτσμοντ, ανέρχεται στους 232,866 κατοίκους (εκτιμήσεις για το 2021), ενώ της μητροπολιτικής περιοχής του Ρίτσμοντ, ξεπερνά τους 1,291,900 κατοίκους (2021). Είναι ανεξάρτητη πόλη από το 1871. 

## Ιστορία
Οι πρώτοι άποικοι που έφθασαν στην περιοχή ήταν μια ομάδα Άγγλων με αρχηγούς τους λοχαγούς Κρίστοφερ Νιούπορτ (*Christopher Newport*) και Τζον Σμιθ (*John Smith*). Το 1609 δημιουργήθηκε ο πρώτος οικισμός ο οποίος εγκαταλείφθηκε σύντομα. Στις επόμενες δεκαετίες έγιναν και άλλες προσπάθειες αποικισμού της περιοχής χωρίς όμως επιτυχία, λόγω έλλειψης προμηθειών και επιδρομές Ινδιάνων.

Το 1645 χτίζεται στις όχθες του ποταμού Τζέιμς, κοντά στο σημερινό Ρίτσμοντ, το οχυρό Τσαρλς. Στη συνέχεια όλο και περισσότεροι άποικοι κατέφθαναν και το οχυρό έγινε κέντρο εμπορίας γούνας, θηραμάτων και καπνού. Το 1673 η περιοχή οπού βρίσκεται σήμερα το Ρίτσμοντ δόθηκε στον Γουίλιαμ Μπέρντ Α' ο οποίος εγκαταστάθηκε εκεί και έχτισε ένα μικρό οχυρό. Ο γιος του, Γουίλιαμ Μπέρντ Β', ο οποίος κληρονόμησε τη γη του πατέρα του το 1704, ίδρυσε το 1737 την πόλη του Ρίτσμοντ. 

Η πόλη έπαιξε μεγάλο ρόλο κατά τη διάρκεια της αμερικανικής επανάστασης. Το 1780, καθώς ο πληθυσμός της επαναστατημένης Βιρτζίνιας μετακινούνταν δυτικά για να προστατευτεί από τα αντίποινα των Άγγλων, η πρωτεύουσα της πολιτείας μεταφέρθηκε από το Γουίλιαμσμπεργκ στο Ρίτσμοντ.

Κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, το Ρίτσμοντ γίνεται η πρωτεύουσα ολόκληρης της Ομοσπονδίας. Το 1865 ο στρατός της Ομοσπονδίας αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πόλη μετά τις ήττες που υπέστη και την πυρπολεί. Η καταστροφική πυρκαγιά κατέστρεψε το 25% των κτηρίων. Ευτυχώς η πόλη ανέκαμψε γρήγορα.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Richmond Virginia Skyline (3160434684).jpg|Άποψη του κέντρου του Ρίτσμοντ. 
Αρχείο:Richmond virginia (7185781784).jpg|Άποψη της πόλης από τον ποταμό Τζέιμς. 
Αρχείο:Va State Capitol retouched.jpg|Το πολιτειακό καπιτώλιο της Βιρτζίνια, στο Ρίτσμοντ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βιρτζίνια
Πρεμετή

Το Përmet είναι πόλη της Αλβανίας , στον νομό του Gjirokastër. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την τελευταία απογραφή είναι 5.945 κάτοικοι. Διαρρέεται από τον ποταμό Αώο, που ρέει κατά μήκος της οροσειράς Τρεμπεσίνα-Ντέμπελ-Δούσκο, ανάμεσα στα βουνά Τρεμπεσίνα και Ντέμπελ και στη συνέχεια στο φαράγγι Κέλτσιρε.

## Ιστορία
Το 15ο αιώνα η Πρεμετή περιήλθε στην κυριαρχία των Οθωμανών και έγινε πρώτα καζάς του σαντζακίου του Αργυρόκαστρου και αργότερα εκείνου των Ιωαννίνων. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα λειτουργούσε στην πόλη ελληνικό σχολείο. Μετά από μία ανεπιτυχή εξέγερση το 1833, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντικατέστησε τους Οθωμανούς αξιωματούχους της πόλης με ντόπιους Αλβανούς και εξήγγειλε γενική αμνηστία για όλους που είχαν συμμετάσχει στην εξέγερση. Οι τεχνίτες του καζά της Πρεμετής είχαν το μονοπώλιο των "όπιγκα" (παραδοσιακών παπουτσιών) στα βιλαέτια της Σκόδρας και των Ιωαννίνων μέχρι το 1841, οπότε αυτό το προνόμιο καταργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ. Το πρώτο αλβανόγλωσσο σχολείο της πόλης ιδρύθηκε το 1889-90 από δάσκαλους που δίδασκαν στον τοπικό Μουσουλμανικό μεντρεσέ και στο ελληνορθόδοξο σχολείο. Αργότερα οι Οθωμανικές αρχές απαγόρευσαν στους Μουσουλμάνους μαθητές να το παρακολουθούν και το σχολείο τελικά έκλεισε. Το 1909, κατά τη Δεύτερη Συνταγματική Περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι αρχές επέτρεψαν να διδάσκεται η αλβανική γλώσσα στον τοπικό μεντρεσέ.. Το 1912 η Πρεμετή καταλήφθηκε από ελληνικά στρατευματα και έμεινε υπό ελληνική διοίκηση έως το 1916.

Στις 4 Δεκεμβρίου 1940, κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου, η Πρεμετή περιήλθε σε ελληνικό έλεγχο από τα προελαύνοντα τμήματα του Β΄ Σώματος Στρατού. Το Μάιο του 1944 το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο του Ενβέρ Χότζα συγκάλεσε στην πόλη το συνέδριο που εξέλεξε την προσωρινή κυβέρνηση της Αλβανίας. Κατά την κομμουνιστική περίοδο η Πρεμετή είχε τον τίτλο της Ηρωικής Πόλης.

## Πολιτισμός
μικρογραφία|Πρεμετή 

Η Πρεμετή είναι γνωστή για την κουζίνα της, ιδιαίτερα τα πολλά διασφορετικά είδη μαρμελάδας και κομπόστας, γνωστά αντίστοιχα ως «ρέτσελ» και «κομπόστο» και την παραγωγή τοπικού κρασιού και ρακιού.

## Επιφανείς κάτοικοι

*Φίλιππος και Μάρκος Δ. Φιλίππου, Έλληνες ευεργέτες.
*Σταθάκης  Λούκας, Έλληνας  ευεργέτης.
*Ζώτος Ντούρος,΄Έλληνας  ευεργέτης, ο οποίος ζούσε στη Βιέννη, κληροδότησε τα χρήματα για τη δημιουργία και λειτουργία του πρώτου ελληνικού σχολείου στην Πρεμετή το 1878.
*Αδάμ Δούκας (1790-1860)  Έλληνας πολιτικός ηγέτης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
*Απόστολος Αρσάκης (1792-1874), Έλληνας ευεργέτης.
*Βασίλειος Ιωαννίδης (1896-1963), Έλληνας .θεολόγος και ακαδημαϊκός.
*Σίμων Στεφανής, Αλβανός πολιτικός ελληνικής καταγωγής.
* Οδισέ Πασκάλι, Αλβανός γλύπτης.
* Τουρχάν Περμέτι, πολιτικός και πρώην Πρωθυπουργός της Αλβανίας (1918-1920).
* Αμπντίλ Φρασέρι, από τους πρωτεργάτες της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης.
* Σάμι Φρασέρι, λόγιος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος
Αστική περιοχή

**Αστική περιοχή** χαρακτηρίζεται συνήθως μια περιοχή που συγκεντρώνει σε μεγάλο ποσοστό πληθυσμό που ασχολείται κυρίως με τον τριτογενή τομέα της οικονομίας. . Αυτό μπορεί να συνεπάγεται μεγαλύτερες εκτάσεις θεσμοθετημένης γης προς εκμετάλλευση εμπορικών δραστηριοτήτων και μικρές ή καθόλου εκτάσεις αγροτο-κτηνοτροφικής παραγωγής ή βιομηχανικής παραγωγής, πέρα από την οικιστική ζώνη. Μια αστική περιοχή μπορεί να χαρακτηρίζεται και περιοχή αμιγούς κατοικίας, αλλά ο πληθυσμός της να χαρακτηρίζεται αστικός, εφόσον δραστηριοποιείται στον τριτογενή τομέα σε γειτονικά αστικά κέντρα. Τέτοιες περιοχές συνήθως χαρακτηρίζονται προάστια.

## Οργάνωση αστικής περιοχής

Μια αστική περιοχή για να μπορέσει να υφίσταται ως αστική περιοχή, έχει ανάγκη μεγάλης οργάνωσης , έχει απαιτήσεις από τους κατοίκους της, αντί να υφίσταται ως οικισμός με πιο απλή εμφάνιση που έχει λιγότερες απαιτήσεις από τους κατοίκους του
* στην αστική περιοχή οι άνθρωποι χρειάζονται νερό γιατί συνηθίζουν να πίνουν νερό, γιατί έχουν ανάγκη το νερό χρειάζεται να λειτουργεί δικτυο υδροδότησης της αστικής περιοχής, χρειαζεται στα κτίρια να λειτουργούν εγκαταστάσεις υδροδότησης
* στην αστική περιοχή οι άνθρωποι χρειάζονται φαγητό γιατί συνηθίζουν να τρώνε φαγητό, χρειάζεται να λειτουργούν καταστήματα 'σούπερ μάρκετ', χρειαζεται οι άνθρωποι να μπορούν να μαγειρεύουν στις κουζίνες των σπιτιών τους, χρειάζεται οι άνθρωποι να μπορούν να γευματίζουν σε τραπεζαρίες των σπιτιών τους
* στην αστική περιοχή οι άνθρωποι χρειάζονται ρούχα γιατί συνήθως φοράνε ρούχα, χρειάζεται να λειτουργούν καταστήματα ένδυσης
* στην αστική περιοχή τα κτίρια προστατεύουν τους ανθρώπους από την υπερβολικά ζεστή ατμόσφαιρα, χρειάζεται τα κτίρια να διαθέτουν μηχανήματα κλιματισμού, οι άνθρωποι χρειάζεται να μπορούν να χειρίζονται τα μηχανήματα κλιματισμού, χρειαζεται στα κτίρια να λειτουργούν εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης χρειάζεται να λειτουργεί δίκτυο ηλεκτροδότησης
* στην αστική περιοχή τα κτίρια προστατεύουν τους ανθρώπους από την υπερβολικά κρύα ατμόσφαιρα, χρειαζεται τα κτίρια να έχουν μηχανήματα θέρμανσης, οι άνθρωποι χρειάζεται να μπορούν να λειτουργούν τα μηχανήματα θέρμανσης χρειάζεται να λειτουργεί δίκτυο ηλεκτροδότησης
* στην αστική περιοχή οι άνθρωποι χρειάζεται να ξέρουν να χειρίζονται 'κινητά τηλέφωνα’, χρειάζεται να λειτουργεί η τηλεφωνία
* στην αστική περιοχή οι άνθρωποι χρειάζεται να καθαρίζουν τα κτίρια από τις σκόνες γιατί τους βρωμίζουν, χρειάζεται οι άνθρωποι να δραστηριοποιούνται για την καθαριότητα των κτιρίων, χρειάζεται να λειτουργούν καταστήματα 'σούπερ μάρκετ' για την προμήθεια καθαριστικών
* στην αστική περιοχή οι άνθρωποι χρειάζεται να μπορούν να κάνουν μικρές επιδιορθώσεις στα κτίρια
* στην αστική περιοχή πρέπει να υπάρχουν δρόμοι και οι άνθρωποι χρειάζονται μηχανοκίνητα τροχοφόρα οχήματα

Κατηγορία:Πολεοδομία
Οι τέσσερεις ευγενείς αλήθειες

Οι **τέσσερις ευγενείς αλήθειες** (ή **οι τέσσερις αλήθειες των ευγενών**) (catvāri āryasatyāni, 'phags pa'i bden pa bzhi, ή cattāri ariyasaccāni) είναι μία από τις θεμελιωδέστερες βουδιστικές διδασκαλίες. Υπό την ευρεία έννοια αυτές οι τέσσερις αλήθειες σχετίζονται με τη φύση, την προέλευση, την απελευθέρωση και την ατραπό που οδηγεί στην απελευθέρωση από την οδύνη. Ταξινομούνται ανάμεσα στις αλήθειες που κατανόησε ο Γκοτάμα Βούδας κατά τη διάρκεια της εμπειρίας της φώτισης. 

Οι τέσσερις ευγενείς αλήθειες εμφανίζονται συχνά στα Χειρόγραφα Πάλι τα αρχαιότερα βουδιστικά κείμενα. Οι πρώιμες διδασκαλίες και η παραδοσιακή κατανόηση στην Τεραβάντα είναι ότι οι τέσσερις αλήθειες είναι προχωρημένη διδασκαλία για εκείνους που είναι έτοιμοι να τις κατανοήσουν. Ο Βουδισμός Μαχαγιάνα, αντίθετα, τις θεωρεί πρωταρχικές διδασκαλίες για ανθρώπους που δεν είναι έτοιμοι για τις διδασκαλίες του.

Ορισμένοι θεωρούν τον όρο αλήθειες ως λανθασμένη μετάφραση, κάποιος μάλιστα προτείνει τον όρο πραγματικότερες ως καλύτερη επιλογή από την άποψη της αρχικής γραμματικής. Ωστόσο, οι πρώτοι θιβετανοί Λοτσάβα (Σανσκρ.: locchāwa, Θιβετ.: lo ts'a ba), που μελέτησαν προσεκτικά τη σανσκριτική γραμματική, μετέφρασαν τον όρο από τα Σανσκριτικά στη θιβετιανή γλώσσα ως «bden pa» που σημαίνει «αλήθεια».

## Οι τέσσερεις ευγενείς αλήθειες επιγραμματικά
* η οδύνη
* η αιτία της οδύνης
* η εξάλειψη της οδύνης
* η ατραπός που οδηγεί στην εξάλειψη της οδύνης. Η τελευταία εξ αυτών δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ευγενής οκταπλή ατραπός.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Βιβλιογραφία

### Ελληνική

* Sangharakshita, *Όραμα και Μεταμόρφωση, Μια Εισαγωγή στο Ευγενές Οκταπλό Μονοπάτι του Βούδδα*, εκδόσεις Άφατον, 1999, μετάφραση: Σπύρος Δόικας, σ. 208. ISBN 960-8045-00-2. δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση
* Bhikkhu Bodhi, *Η Ευγενής Οκταπλή Ατραπός, Ο Δρόμος προς το Τέλος των Βασάνων*, Κυβέλη, μετάφραση: Τριαντάφυλλος Κοτζαμάνης, 1998, σ. 173. ISBN 960-7486-52-8

### Αγγλική

* Duff, Tony (2008), *Contemplation by way of the Twelve Interdependent Arisings*. Kathmandu, Nepal: Padma Karpo Translation Committee. Retrieved on 2008-8-19 from https://web.archive.org/web/20080123171458/http://www.tibet.dk/pktc/gelugpa.htm

* 

* 

* Gethin, Rupert (1988). *Foundations of Buddhism*. Oxford University Press.

* Harvey, Peter (1990). *Introduction to Buddhism*. Cambridge University Press. 

* 
* Thanissaro, Bhikkhu (trans.) (1997). *Tittha Sutta: Sectarians* (Anguttara Nikaya 3.61). Retrieved 2007-11-12 from "Access to Insight" at http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/an/an03/an03.061.than.html.

* 

* Yamamoto, Kosho (1999-2000, ed. & rev. by Dr. Tony Page). *The Mahayana Mahaparinirvana Sutra in 12 Volumes*. Nirvana Publications.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
### Ελληνικά
* Οι Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες στο: Sangharakshita, *Όραμα και Μεταμόρφωση, Μια Εισαγωγή στο Ευγενές Οκταπλό Μονοπάτι του Βούδδα*, εκδόσεις Άφατον, 1999, μετάφραση Σπύρος Δόικας (δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση)
### Αγγλικά
* The Four Noble Truths , Ajahn Sumedho
* The Sixteen Distorted Ways of Embracing the Four Noble Truths

Κατηγορία:Βουδισμός
Χέλμουτ Τσιλκ

Ο **Χέλμουτ Τσιλκ** (9 Ιουνίου 1927 &ndash; 24 Οκτωβρίου 2008) ήταν Αυστριακός δημοσιογράφος και πολιτικός.

## Βιογραφικό
Ο Τσιλκ γεννήθηκε στη Βιέννη στις 9 Ιουνίου του 1927. Σπούδασε παιδαγωγικά και στη συνέχεια φιλολογία και ψυχολογία. Αρχικά εργάστηκε σαν δάσκαλος τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Το 1955 πέρασε στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Αρχικά στο δημόσιο ραδιόφωνο, όπου ασχολήθηκε με νεανικές και εκπαιδευτικές εκπομπές. Στην τηλεόραση ασχολήθηκε  με την παρουσίαση της εκπομπής «Συζητήσεις της πόλης» (*Stadtgespräche*) στην οποία έπαιρνε συνεντεύξεις. Την περίοδο 1967 έως 1974 διετέλεσε διευθυντής προγράμματος της Αυστριακής Τηλεόρασης. 

Η ενασχόληση του με την πολιτική ξεκίνησε το 1979, όταν ανέλαβε τη θέση του αντιδημάρχου πολιτισμού στο δήμο της Βιέννης. Το 1983 τοποθετήθηκε στη θέση του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού για μια περίοδο δύο χρόνων. 

Διετέλεσε δήμαρχος Βιέννης από το 1984 έως και το 1994. Ήταν ιδιαίτερα λαοφιλής. Στις εκλογές του 1987 μάλιστα εξελέγη με ποσοστό 55% συγκεντρώνοντας την απόλυτη πλειοψηφία.

Το 1993 έχασε τμήμα του αριστερού του χεριού όταν άνοιξε γράμμα - βόμβα που προερχόταν από τον Αυστριακό τρομοκράτη Φραντς Φουξ.

thumb|200px|Ο τάφος του Χέλμουτ Τσιλκ
Το 2006 αντιμετώπισε προβλήματα με την καρδιά του και υποβλήθηκε σε επέμβαση τοποθέτησης βηματοδότη. Τον Οκτώβρη του 2008 αρρώστησε ενώ βρισκόταν σε διακοπές στην Πορτογαλία. Πέθανε στις 24 Οκτωβρίου σε νοσοκομείο της Βιέννης από καρδιακή ανεπάρκεια.

Ήταν παντρεμένος από το 1978 με την Αυστριακή τραγουδίστρια Ντάγκμαρ Κόλλερ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πέθανε ο λαοφιλής πρώην Δημάρχος Βιέννης Χ.Τσιλκ, Capital.gr, 24 Οκτωβρίου 2008, ανακτήθηκε 15 Σεπτεμβρίου 2019.
* Ex-Vienna Mayor Targeted By Letter Bomb Dies At 81, Javno, 24 Οκτωβρίου 2008, ανακτήθηκε 31 Οκτωβρίου 2008.
* Helmut Zilk, mayor committed to the fringes of Vienna society, boston.com, 25 Οκτωβρίου 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι
Τοντόρ Μπαρζόφ

Ο **Τοντόρ Μπαρζόφ** (*Тодор Барзов*) (γενν. 1953) είναι παλαίμαχος διεθνής Βούλγαρος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και ήταν σπεσιαλίστας στα χτυπήματα φάουλ, πέναλτι και κόρνερ.

## Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1953 στην Ντόλνα Μιτροπόλιγια του Πλέβεν, στην τοπική ομάδα της οποίας έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα.
Έκανε μακροχρόνια καριέρα στη Βουλγαρία στις Σπάρτακ Πλέβεν και Λέφσκι Σόφιας από το 1971 ως το 1982, με περισσότερες από 270 συμμετοχές και υπήρξε 18 φορές διεθνής με την εθνική Βουλγαρίας. Με τη Λέφσκι κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και τέσσερα κύπελλα Βουλγαρίας.

Στη συνέχεια έπαιξε τέσσερις σεζόν στην Ελλάδα (1982-1986) στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής, στη Δόξα Δράμας και στον Πανιώνιο. Τερμάτισε την καριέρα του στον Απόλλωνα Λεμεσού Κύπρου.

Κατέχει το ρεκόρ του ελληνικού πρωταθλήματος στα χτυπήματα πέναλτι με την απόλυτη επιτυχία 11 στα 11 πέναλτι.

## Καριέρα

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα Βουλγαρίας (2): 1977, 1979
* Κύπελλα Βουλγαρίας (4): 1976, 1977, 1979, 1982.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βίντεο για Μπαρζόφ.
* rsssf 1986.
* rsssf 1985.
* rsssf 1984.
* rsssf 1983.
* national-football-teams.
* NATIONAL TEAMS: appearances of Todor Barzov.
* Στατιστικά στο LevskiSofia.info 

Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέφσκι Σόφιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΦΚ Σπάρτακ Πλέβεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία)
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2001-02

Την **αγωνιστική περίοδο 2001-02** το κύπελλο πρωταθλητριών κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης για ένατη φορά (και για τρίτη τα τελευταία πέντε χρόνια) κερδίζοντας στον τελικό την Μπάγερ Λεβερκούζεν με 2-1. Ο τελικός διεξήχθη στο στάδιο Χάμπντεν Παρκ της Γλασκώβης.

## Πρώτος Προκριματικός γύρος

|}

## Δεύτερος Προκριματικός γύρος

|}

## Τρίτος Προκριματικός γύρος

|}

## Πρώτη φάση ομίλων

## Δεύτερη φάση ομίλων

## Αγώνες Νοκ Άουτ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
* RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 2001-02

Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2001
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2002
Ιφιγένεια Χρυσοχόου

Η **Ιφιγένεια Χρυσοχόου** (1909 - 3 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας.

Γεννήθηκε το 1909 στη Μαινεμένη της Μικρασίας. Μετά την τραγωδία του 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη. Εκεί έκανε σπουδές σε ξένες γλώσσες παράλληλα με μουσικές. Πρωτοεμφανίσθηκε στα Γράμματα το 1938 με το αφήγημά της *Ο Ήλιος βασιλεύει* που δημοσίευσε στη Φιλολογική Μακεδονία της Δευτέρας. Το 1943 εμφανίζεται με τη μετάφραση  της νουβέλας *Παιγνίδι στη Φλάντρα* του Χανς Βίλι Λίνκερ. Από το 1945 συνεργάζεται τακτικά με τον καθημερινό και περιοδικό Τύπο της Θεσσαλονίκης, ενώ τον επόμενο χρόνο μαζί με άλλες γυναίκες εκδίδει την «Εφημερίδα της Γυναίκας». Το 1947 αρχίζει  τη συνεργασία της με τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελλάδας και των Βαλκανίων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, από τον Χρίστο Τσιγγιρίδη, το 1951-1954 με τη Ραδιοφωνία της Βιέννης και από το 1955 με το Ε.Ι.Ρ.. Στο έργο της δίνει έμφαση στη Μικρασιατική Καταστροφή και στη θέση της γυναίκας. Το γράψιμό της χαρακτηρίζεται από τις ρεαλιστικές εικόνες και την αφηγηματική ζωντάνια.

Έδωσε πολλές διαλέξεις στην Αθήνα και την περιφέρεια. Υπήρξε μέλος της Ένωσης αλλοδαπών δημοσιογράφων της Αυστρίας, επίτιμη πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, καθώς επίσης, της Ένωσης Σμυρναίων Αθηνών,  της Ένωσης Σμυρναίων Μικρασιατών Βορείου Ελλάδος  και της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου. 

Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη το 1979 και με Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών, με το Αρώνειο ΄Επαθλο, το Βραβείο της Εστίας Νέας Σμύρνης  και το Βραβείο Ιπεκτσί. Εξάλλου, στο 1ο Γυμνάσιο Μαινεμένης στη Θεσσαλονίκη, έχει δοθεί το όνομά της.

Η Ιφιγένεια Χρυσοχόου πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 2008. 

## Εργογραφία
*Πυρπολημένη γη (1973)
*Μαρτυρική πορεία. Το χρονικό της ομηρίας 1922-1924 (1974)
*Ξεριζωμένη γενιά. Το χρονικό της προσφυγιάς στη Θεσσαλονίκη (1977)
*Εδώ Σμύρνη…Εδώ Σμύρνη (1985)
*Επάγγελμα οικιακά (1988)
*Θα διώξουμε τη μοναξιά (1990)
*Ο θάνατός σου, θάνατός μου (1991)
*Ντροπή (1992)
*Η μάνα (1993)
*Γυναίκες της Παλαιάς Διαθήκης (1997)
*Ο Δημήτρης Φωτιάδης και τα νεοελληνικά γράμματα (1984, μελέτη)
*Η άγνωστη λογοτεχνική προσφορά του Μιχαήλ Αναστασιάδη (1988, μελέτη)
*Ένα αδέσποτο σκυλί μιλάει για τη ζωή του (1979, για παιδιά)
*Εμείς οι φίλοι σας (1979, για παιδιά)
*Η αυλή που ήταν κήπος. Ένα βιβλίο για παιδιά και για μεγάλους (2000)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία
*Συζήτηση με τη συγγραφέα στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης".

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τόμος 61ος, σελ. 370.

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Πίγκνιου

Το **Πίγκνιου** (Γερμανικά:**Panix**) είναι δήμος της Ελβετίας. Βρίσκεται στο καντόνι του Γκραουμπύντεν, στη διοικητική περιφέρεια Συρσέλβα. Επίσημη γλώσσα του δήμου είναι η Ρομανσική.

Βρίσκεται στις Ελβετικές Άλπεις και καλύπτει έκταση 17,98 τετραγωνικών χιλιομέτρων με μέγιστο υψόμετρο τα 1.301 μέτρα. Αριθμεί 43 κατοίκους (απογραφή Δεκεμβρίου 2004) ενώ η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Το Πίγκνιου κατοικήθηκε αρχικά από τις γύρω περιοχές - πιθανόν από τη γειτονική κοινότητα του Άντιαστ. Το όνομα Pingyow πρωτοεμφανίζεται το 1403, ενώ το Γερμανικό όνομα Panix το 1522. Η εκκλησία του Αγίου Βαλεντίνου ανεγέρθηκε το 1465 και αποτέλεσε προορισμό προσκυνητών. Στις 7 Οκτωβρίου του 1799 το Πίγκνιου λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε από τα στρατεύματα του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Σουβόροφ που υποχωρούσαν δια μέσου του Περάσματος του Πάνιξ.

Το Πίγκνιου παραμένει μια παραδοσιακή αγροτική κοινότητα χωρίς βιομηχανία ή εμπορικές υποδομές. Το σχολείο του δήμου έκλεισε το 1974.

Την 1η Ιανουαρίου 2014 οι πρώην δήμοι Πίγκνιου, Castrisch, Ilanz, Ladir, Luven, Pitasch, Riein, Ruschein, Schnaus, Sevgein, Duvin, Rueun και συγχωνεύτηκαν, αποτελώντας τον νέο δήμο Ίλαντς/Γκλίον (Ilanz/Glion).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Μονή Αγίου Γεωργίου Κουδουνά

Η **μονή Αγίου Γεωργίου Κουδουνά** (τουρκικά: Aya Yorgi Manastırı), Πριγκήπου είναι από τις αρχαιότερες των Πριγκηπονήσων, αφού ήταν κτισμένη το 10ο αιώνα στα χρόνια του Νικηφόρου Φωκά.

Το 1204 ερειπώθηκε από τους Λατίνους επιδρομείς της Δ΄ Σταυροφορίας. Επίσης, το 1302 σε πειρατική επιδρομή τα κτίριά της καταστράφηκαν από φωτιά. Αναγκαστικά οι μοναχοί της την εγκατέλειψαν, αφού πρώτα έκρυψαν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου σε απόκρημνη, δυσπρόσιτη περιοχή. Την εικόνα ανακάλυψε πολλούς αιώνες αργότερα ένας τσοπάνος από την Πελοπόννησο, στον ύπνο του οποίου είχε εμφανιστεί ο άγιος, σύμφωνα με τοπική παράδοση. Έτσι ξαναχτίστηκε η μονή, στα 1751-1752 σύμφωνα με πατριαρχικά σιγίλια, από τον μοναχό Ησαΐα.

Το 1781 η μονή προσαρτήθηκε στην Αγία Λαύρα των Καλαβρύτων. Το 1806 κτίστηκε στο βουνό το συγκρότημα των «παλιών» κελιών, όπως αποκλήθηκαν μεταγενέστερα, από τον ηγούμενο Αρσένιο. Το 1821, με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, οι Τούρκοι γνωρίζοντας τη σχέση της μονής με τη Λαύρα της Πελοποννήσου επιτέθηκαν στο μοναστήρι και σκότωσαν τους καλογήρους. Σώθηκαν μόνο δύο, οι οποίοι διέφυγαν, ξυρισμένοι και μεταμφιεσμένοι. Τα επόμενα χρόνια η μονή κατάφερε να ξαναλειτουργήσει, έστω και με δυσκολία. Μάλιστα, το 1884 ανεγέρθηκε διώροφο πέτρινο κτίριο, από τον ηγούμενο Αρσένιο, ενώ το 1908 κτίστηκε νέο ευρύχωρο καθολικό από τον αρχιμανδρίτη Διονύσιο, ο οποίος μόνασε ως το 1936 που απεβίωσε σχεδόν αιωνόβιος. Στο μεταξύ μετά το 1922 η μονή έχασε την κτηματική περιουσία της, η οποία απαλλοτριώθηκε από το τουρκικό κράτος.

Μετά το θάνατο του Διονυσίου, στη μονή απέμεινε ως μοναδικός μοναχός, ο υποτακτικός του Κλεόνικος, που την υπηρέτησε ως το θάνατό του, το 1969. Τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Παϊκόπουλος. Μια πυρκαγιά που ξέσπασε το 1986 στις πλαγιές του βουνού, έφτασε ως τα ιστορικά κελιά της μονής καταστρέφοντάς τα. Έτσι έχασε την επιβλητικότητά της και την παραδοσιακή μορφή της. Οι μεταγενέστερες ατυχείς παρεμβάσεις αλλοίωσαν τη φυσιογνωμία της.

## Πηγές
* Ακύλα Μήλλα, *Πριγκηπόνησα*, εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008, ISBN 978-960-6731-91-4

Γεωργιου
Κατηγορία:Πρίγκηπος
Μονή του Σωτήρος Χριστού Πριγκήπου

Η «**Πατριαρχική και [[Σταυροπηγιακή Μονή]] της Θείας Μεταμορφώσεως του Σωτήρος**», πιο γνωστή ως «Χριστός», είναι κτισμένη στα νοτιοδυτικά της Χώρας της Πριγκήπου, στα δασωμένα υψώματα του ομώνυμου βουνού.

Η ίδρυσή της ανάγεται στα βυζαντινά χρόνια. Σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού του έτους 1158 υπονοείται η ύπαρξη μιας μονής στην Πρίγκηπο και θεωρείται ότι πρόκειται για τη μονή του Σωτήρος Χριστού. Το καθολικό της μονής είναι κτισμένο σε θεμέλια αρχαιότερου ναού, που χρονολογείτο από τα χρόνια της βασιλείας του Θεοδοσίου Α΄. Την πρώτη γραπτή μαρτυρία της ύπαρξης της μονής έχουμε το 1563 από οθωμανικό κατάστιχο, ενώ το 1597 ανακαινίζεται από δυο μοναχούς. Οι ιδιοκτησίες της εκτείνονταν σε όλο το ομώνυμο βουνό και στις κατάφυτες με αμπέλια και αγρούς πλαγιές του ως τις περιοχές του Νιζαμιού και του Διάσκελου. Στα ανατολικά οι κτήσεις της συνόρευαν με τις ιδιοκτησίες του ναού ή μοναστηριού του Αγ. Νικολάου.

Το 1753 η διαχείριση της μονής ανατέθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στη συντεχνία των μπεζηρτζήδων της Πόλης, οι οποίοι το 1782 την ανέθεσαν στη Μονή Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, μη δυνάμενοι περαιτέρω να συνεχίσουν να τη συντηρούν. Τελικά, το 1793 τέθηκε πάλι υπό τη διοίκηση του Πατριαρχείου, που ανέθεσε την επιστασία και ανακαίνισή της στον άρχοντα Παχάρνικο Χριστόδουλο Βλαχούτζη. Πέντε χρόνια αργότερα ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' την προσήλωσε στην «Κοινή Σχολή των ελληνικών μαθημάτων». Γενικά, στο θέμα της επιστασίας οι περιπέτειες της μονής συνεχίστηκαν και το 19ο αιώνα. Το 1866, έπειτα από τη θητεία του στον οικουμενικό θρόνο, ο τέως Πατριάρχης Σωφρόνιος Γ΄ αποσύρθηκε στο σπίτι του στην Πρίγκηπο. Έμεινε ως το 1870 που εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Την περίοδο της παραμονής του στο νησί, με δική του πρωτοβουλία ανακαινίστηκαν τα κτίρια της μονής και ανεγέρθηκε νέος μεγαλύτερος καθολικός ναός, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν το 1869. Το 1903 τα εισοδήματα της μονής εκχωρήθηκαν στο «Εθνικό Ορφανοτροφείο», εκτός από ένα τμήμα που θα πήγαινε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία ορίστηκε να εξαρτάται. Τα κτίρια του Ορφανοτροφείου ανεγέρθηκαν με χρήματα της ευεργέτιδος Ελένης Γεωργίου Ζαρίφη.

Μεταγενέστερα στα κελιά της μονής φιλοξενήθηκαν εργαζόμενες κοπέλες και πιο πρόσφατα ενοικιάζονταν ως θερινά καταλύματα σε οικογένειες της Πόλης. Ήδη από το 1964 είχε απαγορευτεί η λειτουργία του Ορφανοτροφείου, το οποίο είχε μόλις ανακαινιστεί. Το 1999, στο σεισμό της Νικομηδείας, το καθολικό της μονής έπαθε σοβαρές ζημιές και χρήζει επισκευής.

## Πηγές
* Ακύλα Μήλλα, *Πριγκηπόνησα*, εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008, ISBN 978-960-6731-91-4

Σωτηρος Χριστου
Κατηγορία:Πρίγκηπος
Μονή Αγίου Νικολάου Πριγκήπου

Στην περιοχή του παλιού οικισμού των Καρυών της Πριγκήπου, απέναντι από την Αντιρόβυθο, βρίσκεται η **Μονή του Αγίου Νικολάου**.

Η μονή καταλαμβάνει τη θέση παλιότερης μονής, που είχε ερειπωθεί σε πολύ παλιά εποχή, άγνωστο πότε. Μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, κάποια κατάλοιπα αυτής της παλαιάς μονής διακρίνονταν στο βυθό της θάλασσας, όπου είχαν καταποντιστεί. Πρόσφατες επιχωματώσεις τα εξαφάνισαν. Πάντως, η μονή αναφέρεται από περιηγητές στα τέλη του 17ου αιώνα: το 1680 από τον Thomas Smith και το 1688 από τον Όλφερτ Ντάπερ. Το 18ο αιώνα λειτουργούσε αλλά είχε περιέλθει σε παρακμή. Παρόλα αυτά το 1783 φιλοξενήθηκαν εδώ για ένα διάστημα οι μαθητές της Μεγάλης του Γένους Σχολής, που μεταφέρθηκαν επειγόντως από την Πόλη λόγω της επιδημίας πανώλους που είχε ενσκήψει εκεί.

Από τη δεκαετία του 1820 ως το 1850 περίπου τα κτίρια της μονής χρησιμοποιήθηκαν από τον τουρκικό στρατό για την εκπαίδευση των στρατιωτικών μουσικών. Τελικά, το 1850 αποδόθηκαν πάλι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο ενοικίαζε τα κελιά της σε παραθεριστές ως το 1852 που καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά. Στην επανοικοδόμησή της συνέβαλαν πολλοί φορείς και μεμονωμένοι ιδιώτες, αρκετοί Ρώσοι, μιας και ο χώρος είχε χρησιμοποιηθεί ως καταυλισμός αιχμαλώτων του Κριμαϊκού πολέμου. Νέες καταστροφές προκλήθηκαν από το σεισμό του 1894. Τελικά, την ριζική ανακαίνιση της μονής και την εκ βάρθων ανέγερση του ναού του Αγίου Νικολάου ανέλαβε και έφερε εις πέρας ο Παύλος Στεφάνοβικ Σκυλίτζης.

Στους χώρους της μονής φιλοξενήθηκαν Λευκορώσοι φυγάδες μετά την Οκτωβριανή επανάσταση, Μικρασιάτες πρόσφυγες μετά το 1922 καθώς και τα παιδιά του Ορφανοτροφείου μετά το κλείσιμό του το 1964. Στη συνέχεια παρέμεινε έρημο καθώς σε αυτό διέμενε μόνο ο φύλακας με την οικογένειά του. Σήμερα η ανακαίνιση του μοναστηριού βρίσκεται σε εξέλιξη με τη μέριμνα του πατριάρχη Βαρθολομαίου.

## Πηγές
* Ακύλα Μήλλα, *Πριγκηπόνησα*, εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008, ISBN 978-960-6731-91-4

Νικολάου
Κατηγορία:Πρίγκηπος
Σμυρτιά Ιωαννίνων

Η **Σμυρτιά** είναι οικισμός αλλά και κοινότητα της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, η οποία ανήκει στο Δήμο Δωδώνης (Δημοτική Ενότητα Λάκκας Σουλίου).

## Γενικά στοιχεία
Η Σμυρτιά είναι κτισμένη κοντά στους νότιους πρόποδες του όρους Τόμαρος (Ολύτσικα) σε υψόμετρο 411 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 30 χλμ. ΝΔ. από την Αγία Κυριακή (έδρα του Δήμου Δωδώνης) και 45 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Ιωάννινα. Το χωριό βρίσκεται μεταξύ των Δερβιζιανών και της Ελάφου στα νοτιοδυτικά του νομού και διαθέτει δυο εκκλησίες: τον Άγιο Νικόλαο στη Σμυρτιά και την Κοίμηση της Θεοτόκου στην Άνω Σμυρτιά. 
μικρογραφία|Το "Δέντρο του Βόγκλη" στην Άνω Σμυρτιά.|αριστερά|188x188εσ
Στο «Δέντρο του Βόγκλη» στην Άνω Σμυρτιά, όπου υπάρχει ο Ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού στις 15 Αυγούστου. Το «Δέντρο του Βόγκλη» έχει ηλικία πάνω των 400 ετών και ύψος άνω των 15 μέτρων με διάμετρο κορμού 5,5 μέτρα ενώ ανήκει στην ποικιλία «Δρύς η χνοώδης» (*Quercus Pubescens*). 

Παραπόταμος του Αχέροντα διαρρέει το χωριό και σχηματίζει όμορφες μικρές κοιλάδες που περιβάλλονται από πλατάνια. 

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία, ενώ πολύ διαδεδομένη δραστηριότητα είναι το κυνήγι λαγού και αγριόχοιρου.  
μικρογραφία|Το Πηγάδι της Σμυρτιάς.
μικρογραφία|Γέφυρα Άνω Σμυρτιάς.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά με το παλιό της όνομα από την τουρκοκρατία ως *Γκουλεμή* το 1934 στο ΦΕΚ 200Α - 26/06/1934 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1956 με το ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956 μετονομάστηκε σε  Σμυρτιά.**** Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 είχε 32 κατοίκους.

Κατά τις επίσημες απογραφές ο πληθυσμός του χωριού ήταν:
* 1940: κατ. 141
* 1951: κατ. 158
* 1961: κατ. 143
* 1971: κατ. 87
* 1981: κατ. 83
* 1991: κατ. 63
* 2001: κατ. 97
* 2011: κατ. 43
* 2021: κατ. 32

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1.Ο καιρός της Σμυρτίας

Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Χάινριχ Χάινε

Ο **Χάινριχ Χάινε** (Christian Johann Heinrich Heine, Ντίσελντορφ 13 Δεκεμβρίου 1797 – Παρίσι 17 Φεβρουαρίου 1856) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Γερμανούς ποιητές του 19ου αιώνα. Επίσης ήταν δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας.

## Βιογραφία
Οι ποιητικές του συλλογές επεδίωκαν τη διάλυση της αυταπάτης του ρομαντισμού και την αποκάλυψη των στερεοτύπων. Πολέμιος της καταπίεσης της ελεύθερης έκφρασης και γνώμης. Υπέστη λογοκρισία και απαγόρευση της κυκλοφορίας των έργων του στη Γερμανία το 1835. Το 1831 μετέβη στο Παρίσι, όπου και εργάστηκε έως το θάνατό του ως ανταποκριτής εφημερίδων.

Η νεότητα του Χάινριχ Χάινε σφραγίστηκε από την έντονη επιρροή και την οικονομική δύναμη του εκατομμυριούχου τραπεζίτη θείου του Σαλομόν Χάινε ο οποίος ήθελε να εξαγοράσει την υπακοή του ανηψιού του με τις οικονομικές του παροχές. Ο Χάινριχ σπούδασε σε διάφορα πανεπιστήμια της Γερμανίας και πήρε πτυχίο νομικής με τη χαμηλότερη επίδοση από το πανεπιστήμιο του Γκέτινκεν το 1825. Την ίδια χρονιά ασπάστηκε τον προτεσταντισμό, προκειμένου να μπορέσει να προσληφθεί στο δημόσιο, καθώς εκείνη την εποχή οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να εργαστούν στο δημόσιο. Τελικά δεν εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος, αλλά αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία.
 
Πέθανε σε ηλικία 58 ετών στο Παρίσι.

## Πηγές

* Χρονικό της ανθρωπότητας (εκδόσεις Δομική)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα,τ.52
* Δημητρακόπουλος, Μιχαήλ Φ.: Ο H. Heine και η κλασική γερμανική φιλοσοφία. Μεταξύ φιλοσοφικής ερμηνείας και επαναστατικής πράξεως. "Ο Ερμής", Αθ. 1990.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί κριτικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Ρομαντικοί ποιητές
Κατηγορία:Σαινσιμονιστές
Πάπας Ποντιανός

Ο **Ποντιανός** (... - 19 Νοεμβρίου 235) ήταν Πάπας από τις 21 Ιουλίου του 230 έως τις 28 Σεπτεμβρίου του 235.

Γεννήθηκε στη Ρώμη σε άγνωστο έτος. Για τον Πάπα Ποντιανό είναι περισσότερα πράγματα γνωστά από ό,τι για τους προκατόχους του, προφανώς από κάποιο απωλεσθέν παπικό χρονικό που ήταν διαθέσιμο σε εκείνον που συνέθεσε τον *[[Λιβεριανός Κατάλογος|Λιβεριανό Κατάλογο]]* των επισκόπων της Ρώμης, κατά τον 4ο αιώνα (*Καθολική Εγκυκλοπαίδεια*).

Επί της περιόδου του ως ποντίφηκος το σχίσμα του Ιππόλυτου έφθασε στο τέλος του. Ο Ποντιανός και άλλοι εκκλησιαστικοί ηγέτες, ανάμεσά τους και ο Ιππόλυτος, εξορίστηκαν από τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο Θράκα στη Σαρδηνία. Εξαιτίας της ποινής του παραιτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου ή 28 Σεπτεμβρίου 235. Δεν είναι γνωστό πόσο έζησε στην εξορία: σύμφωνα με το *[[Liber Pontificalis]]* πέθανε εξαιτίας της απάνθρωπης μεταχείρισης που έλαβε στα ορυχεία της Σαρδηνίας. Σύμφωνα με την παράδοση, πέθανε στο νησί Ταβολάρα.

Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στη Ρώμη από τον Πάπα Φαβιανό και θάφτηκαν στην κατακόμβη του Κάλλιστου Α΄. Ο επιτάφιός του επανανακαλύφθηκε το 1909 στην κρύπτη της Αγ. Καικιλίας, στη Ρώμη, κοντά στην παπική κρύπτη με τη γραφή PONTIANOS, EPISK. («Ποντιανός, επίσκοπος»). Η επιγραφή «MARTUR» («μάρτυρας») προστέθηκε από άλλο χέρι.

Εορταζόταν στις 19 Νοεμβρίου, αλλά τώρα εορτάζεται μαζί με τον άλλοτε πολέμιο και ανταγωνιστή του, Ιππόλυτο της Ρώμης, στις 13 Αυγούστου.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα
Ποντιανός
Πάπας Ανθηρός

Ο **Πάπας Ανθηρός** (*Papa Antero*, ... - 3 Ιανουαρίου 236) ήταν Πάπας από τις 21 Νοεμβρίου του 235 έως τον θάνατό του το 236. Σύμφωνα με τον κατάλογο των Παπών της Αγίας Έδρας, διαδέχθηκε τον πάπα Ποντιανό, που εκτοπίστηκε από τη Ρώμη μαζί με τον αντιπάπα Ιππόλυτο της Ρώμης στη Σαρδηνία.

Υπάρχει η άποψη ότι μαρτύρησε στη φυλακή κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Μαξιμίνου του Θράκα, αλλά υφίστανται ελάχιστες μαρτυρίες για αυτό, και το πιθανότερο είναι ότι πέθανε ειρηνικά κατά τη διάρκεια εκείνων των διωγμών. Τάφηκε στην παπική κρύπτη του κοιμητηρίου του πάπα Καλλίστου Α΄ στη Ρώμη και αργότερα αγιοποιήθηκε. 

Ο Αντέρως, που έγινε πάπας για ένα μήνα και δέκα ημέρες, θεωρείται ελληνικής καταγωγής. Το δυτικοποιημένο όνομά του Ανθηρός θεωρείται ότι προήλθε μετά από μικρή παραμόρφωση, όπως υποστηρίζει ο Λιστενμπερζέ, του ακραιφνώς ελληνικού Αντέρως, προς "ωραιοποίηση" για να μη θυμίζει περίοδο ειδωλολατρίας, που  όμως θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι ήταν απελεύθερος. 

Κατά τους Λατίνους συγγραφείς ο Αντέρως φέρεται να κατάγεται από την Ελλάδα, ενώ κατ΄ άλλους από την Μεγάλη Ελλάδα ως γιος κάποιου Ρωμύλου. Αν και θεωρείται ότι μαρτύρησε στη φυλακή χωρίς όμως να υφίστανται ιστορικά στοιχεία περί αυτού, αντίθετα υπάρχουν στοιχεία της περιόδου που κατείχε την Αγία Έδρα. Ο τάφος του ανευρέθηκε το 1854 και φέρει ελληνική επιγραφή "Αντέρως επι..", που ερμηνεύεται ως "Αντέρως επίσκοπος".

Σύμφωνα με το δυτικό εορτολόγιο ο Άγιος Ανθηρός εορτάζεται στις 3 Ιανουαρίου.

## Πηγές



Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Έλληνες Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα
Ανθηρός
ΑΜΑΝ τα καθάρματα

***ΑΜΑΝ Τα Καθάρματα*** (ή ***Α.Μ.Α.Ν. Τα Καθάρματα***) είναι η συνέχεια της κωμικής σατιρικής τηλεοπτικής εκπομπής *[[ΑΜΑΝ]]*. Την εκπομπή παρουσίαζαν ο Αντώνης Κανάκης, ο Σωτήρης Καλυβάτσης και ο Γιάννης Σερβετάς.

Αρχικά το κόνσεπτ της εκπομπής θεωρούνταν ότι δεν θα ήταν το ίδιο με αυτό του *ΑΜΑΝ* (τα πρώτα επεισόδια δεν είχαν καν το *ΑΜΑΝ* στον τίτλο). Η ιδέα ήταν στο πρώτο μισό της εκπομπής να παρουσιάζονται σκετς ζωντανά στον αέρα -κάτι που δεν είχε ξαναγίνει στο *ΑΜΑΝ*, αλλά θύμιζε περισσότερο το προγενέστερο *Comfuzio* και στο δεύτερο μισό να σχολιάζεται η επικαιρότητα με παρεμβάσεις από το κοινό. Η εκπομπή έκανε πρεμιέρα στις 16 Οκτωβρίου 2000 με τίτλο "Τα Καθάρματα" και μεταδιδόταν καθημερινά τα μεσάνυχτα. Ωστόσο το κόνσεπτ δεν πέτυχε και διακόπηκε στις 27 Οκτωβρίου, δύο εβδομάδες αργότερα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το πρόγραμμα να μείνει κενό για μια εβδομάδα.

Έτσι η εκπομπή μετεξελίχθηκε σε συνέχεια του *ΑΜΑΝ* με μαγνητοσκοπημένα σπονδυλωτά σατιρικά σκετς σχετικά με την επικαιρότητα. Η εκπομπή με τίτλο *ΑΜΑΝ Τα Καθάρματα* έκανε πρεμιέρα στις 6 Νοεμβρίου 2000 στις 21:00. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2002 προβαλλόταν επεισόδια σε εβδομαδιαία βάση, ενώ από το 2002 και μετά η εκπομπή προβαλλόταν με τη μορφή έκτακτων επεισοδίων, όποτε το απαιτούσε η επικαιρότητα. Μία από τις ενότητες που περιλάμβανε η εκπομπή ήταν οι τρεις φίλες οι οποίες βρίσκονταν σε μία καφετέρια και η ξανθιά της παρέας (Αντώνης Κανάκης) είχε πάντα τις πιο αστείες απορίες. Αργότερα αποφασίστηκε η ενότητα αυτή να γίνει αυτούσια εκπομπή.

## Επισκόπηση
* Η πρώτη σεζόν ολοκληρώθηκε τέλος Μαΐου και ακολούθησαν 4 επεισόδια Best Of με τις καλύτερες στιγμές των εκπομπών, ενώ 2 ακόμα επεισόδια Best Of προβλήθηκαν τη περίοδο των εορτών.

## Επεισόδια
### Α' Κύκλος (2000-2001)
* Προβαλλόταν κάθε Δευτέρα στις 21:00.

### Β' Κύκλος (2001-2002)
*Προβαλλόταν κάθε Τρίτη στις 21:00.
*Το 12ο (εορταστικό) επεισόδιο ονομάζεται "Τα Χριστούγεννα του Κακομοίρογλου".
*Ενώ στους τίτλους αρχής αναγράφεται και συμμετέχει ο Βασίλης Πιπέρης, τελικά δεν εμφανίζεται σε κανένα επεισόδιο εξαιτίας ενός σοβαρού προβλήματος υγείας που υπέστη.

### Έκτακτα επεισόδια (2002-2006)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Α.Μ.Α.Ν. Τα Καθάρματα'' στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές εκπομπές
Άννα Χατζησοφιά

Η **Άννα Χατζησοφιά** (Τύρναβος, 28 Δεκεμβρίου 1958) είναι Ελληνίδα σεναριογράφος, ηθοποιός και πολιτικός. Συνέγραψε πολλά ελληνικά σήριαλ, τα περισσότερα μαζί με τον Χάρη Ρώμα, ο οποίος πρωταγωνιστούσε σε αυτά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1958 στον Τύρναβο. Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ και τις δραματικές σχολές του Ωδείου Αθηνών και του Β. Ρίτσου. Έπαιξε επί μια πενταετία στο Θεσσαλικό Θέατρο, στην ερασιτεχνική σκηνή του οποίου σκηνοθέτησε το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, *Ο μπαμπάς ο πόλεμος*. Έγραψε επίσης πολλά κείμενα για επιθεωρήσεις.
Τα τελευταία έτη διδάσκει σεναριογραφία στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής "Tabula Rasa". 

Ήταν υποψήφια (έκτη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας) με τον ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ήταν υποψήφια στη Β' Αθηνών. Ως πρώτη επιλαχούσα, αντικατέστησε τον Μάιο του 2014 τον Δημήτρη Παπαδημούλη, που συμπεριλήφθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφια στον Βόρειο Τομέα Αθηνών. 

Το 2023, αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και εντάχθηκε στη Νέα Αριστερά, συμμετέχοντας μάλιστα στο Μεταβατικό Πανελλαδικό Συντονιστικό Νέας Αριστεράς.  

## Σενάρια τηλεόρασης
* Εξ αδιαιρέτου (ΕΤ1) 1992-1993
* Οι Μεν Και Οι Δεν (ΑΝΤ1) 1993-1996 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
* Ο κακός βεζύρης (ΜΕGA) 1997-1998 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
* Κωνσταντίνου και Ελένης (ΑΝΤ1) 1998-2000 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
* Λίφτινγκ (ΑΝΤ1) 2001-2002 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
* Το καφέ της Χαράς (ΑΝΤ1) 2003-2006 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
* Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον (ΑΝΤ1) 2007-2008 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
* Λόλα (ΑΝΤ1) 2008-2009
* Η μαμά λείπει ταξιδι για δουλειές (MEGAONE, νυν Omega) 2016-2017
* Το καφέ της Χαράς (ΑΝΤ1) 2019-2021 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
* Τα Νεοκλασικά (ALPHA) 2022-2023 (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)

## Σενάρια κινηματογράφου
*Ροζ ολοταχώς (2001) (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)
*Γυναίκες δηλητήριο (1993) (σε συνεργασία με τον Χάρη Ρώμα)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://senariografoi.gr/gr/members/members-list/i92 

Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αρθρικός χόνδρος

[thumb|right|Ο [μηνίσκος (ανατομία)|μηνίσκος του γονάτου όπως φαίνεται σε αρθροσκόπηση.]]
Ο **αρθρικός χόνδρος** είναι ένας αδιαφανής, λευκός, ελαστικός, λείος, στιλπνός και υγρός ιστός, ο οποίος καλύπτει τα οστά που έρχονται σε επαφή σε μία άρθρωση και επιτρέπει την ομαλή, με ελάχιστη τριβή, κίνηση των αρθρικών επιφανειών.

Βασική του λειτουργία είναι η κατανομή των φορτίων και η μείωση των πιέσεων στο υποχόνδριο οστό. Κατά τη διάρκεια της φόρτισης παραμορφώνεται, και μετά την άρση της λαμβάνει πάλι το αρχικό του σχήμα. Ο αρθρικός χόνδρος έχει ιδιότητες που του επιτρέπουν να δέχεται φορτία και να απορροφά κραδασμούς. Το 60-80% του συνολικού όγκου του αρθρικού χόνδρου αποτελείται από νερό, ενώ από το ξηρό βάρος του, το 50% αποτελείται από κολλαγόνο και το υπόλοιπο 50% από χονδροκύτταρα και από άλλες ενώσεις του μεσοκυτταρίου χώρου, όπως πρωτεογλυκάνες, λιπίδια, ανόργανα άλατα. Το πάχος του χόνδρου στις αρθρικές επιφάνειες ποικίλλει από 2-4 χιλιοστά και μειώνεται με τη γήρανση.

Τρέφεται με διάχυση από το αρθρικό υγρό. Αυτό παράγεται από τον αρθρικό υμένα και η ποσότητά του σε μια φυσιολογική άρθρωση είναι ελάχιστη.

## Δομή
Ο αρθρικός χόνδρος έχει λίγα χιλιοστά πάχος και χωρίζεται σε 4 ζώνες:
# Επιφανειακή ή ζώνη ολίσθησης
# Μέση ή μεταβατική
# Εν τω βάθει ή ακτινωτή
# Ζώνη του αποτιτανωμένου χόνδρου

Οι ζώνες διαφέρουν μεταξύ τους όσον αφορά τη σύσταση της θεμέλιου ουσίας, τη συγκέντρωση του ύδατος, τον προσανατολισμό των ινών του κολλαγόνου και τη μορφολογία και τη διάταξη των κυττάρων.

## Βιβλιογραφία
ΔΕΠ Α' Ορθοπαιδικής Κλινικής, "Ορθοπαιδική και Τραυματιολογία", εκδόσεις Κωνσταντάρας, Αθήνα 2001.

Κατηγορία:Αρθρώσεις
Κατηγορία:Συνδετικός ιστός
Καρσαμάκι

To **Καρσαμάκι** (φινλανδικά: *Kärsämäki*)  είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου ,στην Βόρειας Οστροβόθνιας. Έχει πληθυσμό 3.107 κατοίκων (απογραφή 2003) και καλύπτει έκταση 701,12 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 3,67 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 4,4 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

Στο Καρσαμάκι υπάγονται διοικητικά και 11 χωριά της γύρω περιοχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Δίρφυς

Η **Δίρφυς**, πλέον γνωστή και ως **Δίρφη**, είναι σημαντική οροσειρά της κεντροανατολικής Εύβοιας. 

## Περιγραφή
Το Δέλφι στα 1.743 μέτρα, αποτελεί την υψηλότερη κορυφή της. Εξαιρώντας τα βουνά της Κρήτης είναι το ψηλότερο βουνό της νησιωτικής Ελλάδας. Έχει έντονο ανάγλυφο και είναι αρκετά απότομη, κυρίως στην ανατολική της πλευρά. Η δυτική της πλευρά παρουσιάζει κωνικό σχήμα. Η Δίρφυς παρουσιάζει επίσης έντονες χιονοπτώσεις   κατά την διάρκεια του χειμώνα, γιατί είναι εκτεθειμένη στα ψυχρά  βορειανατολικά ρεύματα.

Η χλωρίδα και η πανίδα της Δίρφυος είναι αρκετά πλούσια και σε μεγάλα υψόμετρα απαντώνται σπουδαία ελατοδάση ενώ σε χαμηλότερα υψόμετρα απαντώνται καστανιές, δρυς, πλατάνια, πεύκα και διάφορα φυλλοβόλα.

Στην αρχαιότητα επί της κορυφής της φερόταν αρχαίο ιερό της Διρφύας Ήρας. Σημαντικότερα χωριά της Δίρφυος είναι η Στενή Δίρφυος, που αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου Διρφύων, που βρίσκεται στη δυτική παρυφή του όρους, οι Στρόπωνες που βρίσκονται στην ανατολική πλαγιά, πάνω στην οδό που ενώνει τη Στενή Δίρφυος με την παραλία Χιλιαδού και το Μετόχι που βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά, πάνω στην επαρχιακή οδό που ενώνει την Στενή Δίρφυος με την Κύμη.

## Χλωρίδα και πανίδα
Η βλάστηση του βουνού είναι μοναδική. Εκτεταμένοι δασότοποι από κεφαλληνιακή ελάτη, βελανιδιές, καστανιές και πεύκα που συνδυάζεται με την μεσογειακή μακία, τα πευκοδάση και τα φρύγανα στα χαμηλά και με την αλπική βλάστηση στις κορυφές. Στα ρέματα φυτρώνουν τεράστια πλατάνια, σφενδάμια και λεύκες. Στις νότιες πλαγιές του βουνού απλώνεται το αισθητικό δάσος Στενής που χαρακτηρίζεται από την χλωριδική ποικιλότητα, τις πολυάριθμες πηγές και την όμορφη γεωμορφολογία. Στην περιοχή φυτρώνουν πολλά σπάνια και ενδημικά λουλούδια με αρκετά περιορισμένη εξάπλωση.

Από τα ενδημικά είδη ξεχωρίζουν η φριτιλάρια της Εύβοιας, το τσάι της Εύβοιας, η σιλήνη, οι βιόλες, η ασπέρουλα και η ρίγανη. Άλλα ενδιαφέροντα φυτά είναι η παιώνια, ο κρίνος, οι καμπανούλες, το λυχναράκι και ο ελέβορος. Όλη η περιοχή είναι σημαντική για τα πουλιά, ιδιαίτερα ως περιοχή αναπαραγωγής για πολλά αρπακτικά και πουλιά του δάσους. Στο βουνό και στα δάση του ζούνε φιδαετοί, γερακίνες, κιρκινέζια, πετρίτες, χρυσογέρακα, μπούφοι, γκιώνηδες, κουκουβάγιες, κοράκια, πέρδικες, μπεκάτσες, τρυγόνια και τσίχλες.

Οι περιοχές της Δίρφης: δάσος Στενής και Δελφί είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000 κατά μία συνολική έκταση 13,6 τ.χλμ.

## Πινακοθήκη

Αρχείο:Dirfis waters.jpg|Καταρράκτης στη Δίρφυ.
Αρχείο:Dirfis woods 3.jpg|Δάσος Δίρφυος.
Αρχείο:Dirfis woods 4.jpg|Δάσος Δίρφυος.
Αρχείο:Dirfis woods and waters 2.jpg|Τοπίο στη Δίρφυ.
Αρχείο:Dirfis woods and waters.jpg|Ποτάμι στη Δίρφυ.
Αρχείο:Φανταστική Δίρφυς 20190421 120013.jpg|Άποψη της Δίρφυς από το δρόμο.
Αρχείο:Όρος Δίρφυς!.jpg|Το βουνό χιονισμένο.
Αρχείο:Δίρφυς!.jpg


## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τόμ.6ος, σελ.118
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τόμ.21ος, σελ.181.γ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Βουνά της Εύβοιας
Γιώργος Θεοδότου

Ο **Γιώργος Θεοδότου** (1 Ιανουαρίου 1974) είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.

## Βιογραφικό
Ο **Θεοδότου** γεννήθηκε την 1 Ιανουαρίου του 1974 στην Αμμόχωστο και έχει ύψος 173 εκ. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την Ε.Π.Α. Λάρνακας και το 1994 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ Λάρνακας.Το 2000 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του όταν αποκτήθηκε από την Ομόνοια Λευκωσίας.

Στην ομάδα της Λευκωσίας κέρδισε άμεσα θέση βασικού και έμεινε για οκτώ χρόνια έχοντας αρκετές γεμάτες σεζόν και πανηγυρίζοντας μια πλειάδα τίτλων μέχρι την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο του 2008 όταν αποφάσισε να συνεχίσει στην Ανόρθωση Αμμοχώστου με την οποία πανηγύρισε την ιστορική έξοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο **Θεοδότου** ήταν επίσης διεθνής με την Εθνική ομάδα της Κύπρου. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 1996. Έχει συνολικά 70 συμμετοχές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Κύπρου.

## Στατιστικά

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα (2) :2001, 2003
* Κύπελλα (1): 2005
* Ασπίδα ΚΟΠ (3) :2001, 2003, 2005

## Πηγές

* national football teams
* Προφίλ του ποδοσφαιριστή στον επίσημο ιστιότοπο της Ανόρθωσης

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΠΑ Λάρνακας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές