open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κοινότητα Κάτω Ασιτών

Η **Κοινότητα Κάτω Ασιτών** είναι κοινότητα του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Νίση καθώς και την Μονή Γοργολαΐνη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Ιερά Μονή Γοργολαΐνη, η (2)
* Κάτω Ασίτες, οι (1.076)
* Νίση, η (7)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.083 κατοίκους.

## Κοινοτάρχες Κάτω Ασιτών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κάτω Ασιτών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Αμμούδι Ηρακλείου

Το **Αμμούδι** είναι χωριό της κοινότητας Αχλάδας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γαζίου, του δήμου Μαλεβιζίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. 
## Γεωγραφία
Το Αμμούδι είναι πεδινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στην ευρύτερη τουριστική περιοχή της Αγίας Πελαγίας, πάνω από τον βόρειο μυχό του όρμου Ροδιάς και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 115. Απέχει 22 χλμ. περίπου ΒΔ. του Ηρακλείου (μέσω Αλικαρνασσού).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Αχλάδας του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Γαζίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαλεβιζίου.
## Αξιοθέατα
*Η παραλία «Τρυπητή», ανατολικά του οικισμού
*Η παραλία «Παναγιά», νότια του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*buk.gr
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κοινότητα Αχεντριά

Η **Κοινότητα Αχεντριά** είναι κοινότητα του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 38Α - 11/03/1927 με την απόσπαση του οικισμού Αχεντριά από την Κοινότητα Μεσοχωριού και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Παρασκευή, Άγιος Νικήτας και Άγιος Παντελεήμονας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 33,420 χμ² (2011).  Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αγία Παρασκευή, η (Πέρα Τσούτσουρος, ο) (26)
* Άγιος Νικήτας, ο (4)
* Άγιος Παντελεήμονας, ο (Μαριδάκι, το) (9)
* Αχεντριάς, ο (264)

Συνολικά η κοινότητα έχει 303 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο.

## Κοινοτάρχες Αχεντριά
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αχεντριά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Ρομπέρτο Γκράου

Ο **Ρομπέρτο Γκράου** (**', γενν. [[18 Μαρτίου]] [[1900]], [[Μπουένος Άιρες]] - [[12 Απριλίου]] [[1944]], Μπουένος Άιρες) ήταν [[Αργεντίνοι|Αργεντινός]] [[Σκάκι|σκακιστής]].

== Βιογραφικά Στοιχεία ==

=== Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά ===

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων ====
Ο Ρ. Γκράου εκρποσώπησε την [[Αργεντινή]] σε αρκετές [[Σκακιστική Ολυμπιάδα|σκακιστικές Ολυμπιάδες]]. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:

Ο Ρ. Γκράου ήταν ένας από τους αρχικούς υπογράφοντες του σχηματισμού της [[FIDE]] στο [[Παρίσι]] το 1924 ''(1η ανεπίσημη Σκακιστική Ολυμπιάδα)'', στην οποία και συμμετείχε. Η χώρα που εκπροσώπησε, η [[Αργεντινή]], κατάφερε να αναδειχθεί πέμπτη ανάμεσα σε 18 χώρες.

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής ====
Ο Ρ. Γκράου συμμετείχε επανειλημμένα στο [[Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής]]. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:


==== Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά ====

* ''1921 - 1922:'' Κέρδισε το 1ο Νοτιοαμερικανικό Τουρνουά Σκακιού στο [[Μοντεβιδέο]].
* ''1923:'' Κέρδισε ένα τουρνουά στο [[Μπουένος Άιρες]].
* ''1924:'' Απέσπασε τη 2η θέση, πίσω από τον [[Μαξ Όυβε]], στο [[Παρίσι]].
* ''1925:'' Ισοβάθμισε στη 2η-3η θέση στο [[Μπουένος Άιρες]], μαζί με τον [[Ντάμιαν Ρέκα]] και πίσω από τον [[Λουίς Αργεντίνο Παλάου]], σε ένα τουρνουά στο [[Μοντεβιδέο]].
* ''1928:'' Κέρδισε το [[Τουρνουά Σκακιού της Μαρ ντελ Πλάτα]].
* ''1929:'' Κέρδισε ένα τουρνουά στο [[Ροζάριο (Αργεντινή)|Ροσάριο]].
* ''1930:'' Ισοβάθμισε στη 2η - 3η θέση στο [[Μπουένος Άιρες]] (νικητής αναδείχθηκε ο [[Βιρτζίλιο Φενόγκλιο]]).
* ''1930:'' Κατέλαβε την 5η θέση σε ένα τουρνουά στο [[Μπουένος Άιρες]] (κέρδισε ο Μπολμποχάν).
* ''1930:'' Κατετάγη δέκατος πέμπτος σε ένα τουρνουά στο [[Σαν Ρέμο]] (κέρδισε ο [[Αλεξάντρ Αλιέχιν]]).
* ''1934:'' Πήρε τη δεύτερη θέση σε ένα τουρνουά, πίσω από [[Άαρον Σβάρτσμαν]], στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* ''1934 - 1935:'' Κατέλαβε την 5η θέση στο σε ένα τουρνουά στο [[Μπουένος Άιρες]] (κέρδισε ο [[Λουίς Πιατσίνι]]).
* ''1938:'' Ισοβάθμισε στην 5η - 6η  θέση σε ένα τουρνουά στο Μοντεβιδέο (Καράσκο), μια διοργάνωση που κέρδισε ο Αλεχίν.
* ''1939:'' Πήρε την 4η θέση, πίσω από τους Φενόγκλιο, Γκιμάρντ και [[Χούλιο Μπολμποχάν]] στο [[Ρίο ντε Τζανέιρο]].
* ''1939:'' Πήρε την 7η θέση στο [[Μπουένος Άιρες]] (κέρδισαν οι [[Μιγκέλ Νάιντορφ]] και [[Πολ Κέρες]]).

=== Άλλες Πληροφορίες ===
Ο Ρ. Γκράου συνέγραψε μια σειρά τεσσάρων βιβλίων για το [[σκάκι]] με τίτλο **"Tratado General de Ajedrez"*' *(Γενική Πραγματεία για το Σκάκι)*, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το [[1940]].

Συμπληρωματικά, η παραλλαγή 1. d4 d5 2. c4 Bf5 3. Qb3 e5 της [[Βαλτική Άμυνα|Βαλτικής Άμυνας]], έχει ονομαστεί *Γκαμπί Γκράου'', προς τιμήν του μεγάλου αυτού Αργεντινού σκακιστή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Αμονακλιός Άνδρου

Ο **Αμονακλιός** (ή *Αμονακλειό* ) είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Κορθίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κορθίου, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
*Ο Αμονακλιός με την αρχιτεκτονική των εκκλησιών του έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

## Γεωγραφία
Ο Αμονακλιός είναι ηπειρωτικός οικισμός της Άνδρου. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού, ανάμεσα στα χωριά Κόρθι και Πίσω Μεριά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει 24 χλμ. περίπου Ν. της Χώρας Άνδρου (μέσω Μεσαριάς).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορθίου της Άνδρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κορθίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.

## Αξιοθέατα και διατηρητέα
Ο Αμονακλιός έχει πολλές εκκλησίες που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία:
*Ταξιάρχης 
*Αγία Ειρήνη
*Άγιος Παντελεήμων
*Άγιος Δημήτριος, κάτωθεν της Αγίας Ειρήνης 
*Αγία Βαρβάρα 
*Άγιος Πέτρος
*Παναγία (κοιμητηριακός)
*Άγιος Νικόλαος στου Σερντάρη 
*Άγιος Δημήτριος στου Κούρβου 
*Άγιος Ιωάννης στο Μπενετιάνο 
*Άγιος Θεόδωρος
*Άγιος Νικήτας 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Άνδρος 1:50.000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Εθνική Βιβλιοθήκη Κούβας Χοσέ Μαρτί

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη Κούβας Χοσέ Μαρτί** (ισπανικά: *Biblioteca Nacional de Cuba José Martí* ή *BNCJM*) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Κούβας, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Αβάνα και ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1901. Η βιβλιοθήκη είναι αφιερωμένη στον συγγραφέα και εθνικό ήρωα Χοσέ Μαρτί.

## Ιστορία
Η αρχική βιβλιοθήκη βρισκόταν σε μια αίθουσα του Castillo de la Fuerza με μια συλλογή 3151 τόμων που κληροδότησε ο πρώτος διευθυντής της o Ντομίνγκο Φιγκαρόλα-Κανέντα. Λίγους μήνες αργότερα μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Δημόσιας Εκπαίδευσης και τρεις μήνες αργότερα στη Maestranza de Artillería, όπου παρέμεινε μέχρι το 1925. Το 1929, το βιβλιογραφικό της αρχείο μετακόμισε και πάλι, αυτή τη φορά στο Εθνικό Καπιτώλιο και την άλλη στις σοφίτες της παλιάς φυλακής της Αβάνας, όπου καταστράφηκε από πυρκαγιά.

Λόγω της πολυετούς εγκατάλειψης, το 1936 η Εταιρεία Φίλων της Εθνικής Βιβλιοθήκης, με επικεφαλής τον ιστορικό Emilio Roig de Leuchsenring, κατήγγειλε το εκπαιδευτικό και πολιτιστικό χάος στην Κούβα, ιδίως για την κατάσταση που επικρατούσε στα πολιτιστικά  ιδρύματα της χώρας. Το 1938, η Εθνική Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε και πάλι από τη Maestranza de Artillería στο Castillo de la Fuerza.

Στη συνέχεια, ο συγγραφέας Χοσέ Αντόνιο Ράμος  άρχισε να καταγράφει και να ταξινομεί την υπάρχουσα συλλογή. Στις 21 Μαρτίου 1941, δημιουργήθηκε ένας ειδικός φόρος με σκοπό να βοηθήσει στην αγορά  οικοπέδου και στην κατασκευή ενός κτιρίου για τη στέγαση της νέας βιβλιοθήκης.

## Εθνική Βιβλιοθήκη Χοσέ Μαρτί
Το 1949, με πρόταση του Δον Φερνάντο Ορτίζ, αποφασίστηκε να δοθεί το όνομα του Χοσέ Μαρτί στο κτίριο που θα κατασκευαζόταν χρόνια αργότερα. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1952. Στις 12 Ιουνίου 1957, η Εθνική Βιβλιοθήκη μετακόμισε στις νέες εγκαταστάσεις.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Κούβα
*Αβάνα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Κούβα 
Κ
Ηράκλειο Θεσσαλονίκης

Το χωριό **Ηράκλειο** βρίσκεται έξω από τον Λαγκαδά και ανήκει στον Νομό Θεσσαλονίκης και στην περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας.

## Πληθυσμός
Στην απογραφή του 2021 είχε 1,171 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 1.278.

## Αξιοθέατα
*Η **πλατεία Υποσμηναγού Ελευθερίου Τσότρα**.
*Η **κεντρική πλατεία** του χωριού.
*Η **κοιλάδα** στο βόρειο τμήμα του χωριού.

## Αριθμητικά δεδομένα



### Αποστάσεις από γειτονικά χωριά

### Αποστάσεις αστικών κέντρων



## Γειτονικές περιοχές

## Συγκοινωνία
Το χωριό εξυπηρετείται από τον ΟΑΣΘ. Πιο συγκεκριμένα από την γραμμή *91Η (Λαγκαδάς - Ηράκλειο - Περιβολάκι - Λαγυνά (Κυκλική))*. Το δρομολόγιο της γραμμής είναι κυκλικό και ξεκινάει από τον Λαγκαδά, έπειτα στο Ηράκλειο, Περιβολάκι και τέλος στα Λαγυνά.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Διαχείριση γης

Η **διαχείριση γης** είναι η διαδικασία διαχείρισης της χρήσης και της ανάπτυξης (τόσο σε αστικά όσο και σε αγροτικά περιβάλλοντα, αλλά η διαχείριση γίνεται κυρίως σε αστικά μέρη) των εδαφικών πόρων. Οι εδαφικοί πόροι χρησιμοποιούνται για διάφορους σκοπούς που μπορεί να περιλαμβάνουν βιολογική γεωργία, αναδάσωση, διαχείριση υδάτινων πόρων και έργα οικοτουρισμού. Η διαχείριση της γης μπορεί να έχει θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις στα χερσαία οικοσυστήματα. Η υπερβολική ή κακή χρήση της γης μπορεί να υποβαθμίσει και να μειώσει την παραγωγικότητα και να διαταράξει τις φυσικές ισορροπίες.

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Dale P. D. και McLaughlin, J. D. 1988. Land Information Management, Clarendon Press: Οξφόρδη. 
* Larsson G. 2010. Land Management as Public Policy, University Press of America. . 
* Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών Ατζέντα 21 https://web.archive.org/web/20090510093432/http://www.un.org/esa/sustdev/documents/agenda21/english/agenda21toc.htm
* 

Κατηγορία:Διαχείριση Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων
Κατηγορία:Έδαφος
Διαχείριση επιχειρήσεων

Η **διαχείριση επιχειρήσεων** είναι ένας κλάδος της διοίκησης επιχειρήσεων που επικεντρώνεται στην καινοτομία και την πρόκληση στην εισαγωγή ενός εντελώς νέου προϊόντος ή στην είσοδο σε μια πολλά υποσχόμενη νέα αναδυόμενη αγορά.

Ο κλάδος επικεντρώνεται στις δεξιότητες, τις πρακτικές και την τεχνολογία που απαιτούνται για τη διαχείριση της ταχείας ανάπτυξης νέων επιχειρήσεων σε ιδιαίτερα δυναμικά περιβάλλοντα. Τα περιβάλλοντα αυτά χαρακτηρίζονται συχνά από ταχείες τεχνολογικές αλλαγές.

Ανταποκρινόμενη σε πιο ευμετάβλητες και βασικά άγνωστες ή ανώριμες αγορές, η διαχείριση επιχειρηματικών συμμετοχών είναι εκ κατασκευής προσανατολισμένη στις ευκαιρίες και αντιδραστική στα δεδομένα της αγοράς και στη συμπεριφορά των καταναλωτών. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές έννοιες διαχείρισης που βασίζονται σε επιχειρηματικά σχέδια, το μάρκετινγκ επιχειρηματικών σχεδίων είναι επαναληπτικό και πειραματικό, λειτουργώντας σε σύντομους επαναλαμβανόμενους κύκλους εφαρμογής και προσαρμογής. Οι τεχνικές διαχείρισης επιχειρήσεων εφαρμόζονται εξίσου καλά σε επιχειρήσεις που χρηματοδοτούνται από επιχειρηματικά κεφάλαια, σε αυτοχρηματοδοτούμενες επιχειρήσεις και σε επιχειρηματικές οντότητες που διοικούνται με μεγάλο βαθμό ανεξαρτησίας στο πλαίσιο μιας μεγάλης καθιερωμένης επιχείρησης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ένας ορισμός της διαχείρισης επιχειρήσεων σε αντιδιαστολή με την παραδοσιακή διαχείριση.
Κατηγορία:Διαχείριση ανά είδος
Δημόσια Βιβλιοθήκη Τσαρλς Α. Χάλμπερτ

Η **Δημόσια Βιβλιοθήκη Τσαρλς Α. Χάλμπερτ** (αγγλικά: *Charles A. Halbert Public Library*) είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις.

## Ιστορία
Από τις αρχές του 19ου αιώνα υπήρχαν ιδιωτικές λέσχες βιβλίου στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις. Το 1890, ο τότε κυβερνήτης Ουίλλιαμ Χαίηνες Σμιθ ίδρυσε δημόσια βιβλιοθήκη. Αποθήκες βιβλίων εγκαταστάθηκαν σε διάφορα σημεία της χώρας όπως:  Καγιόν, Λοτζ, Μολινέ, Βερτσίλντς, Σάντλερς, Ντιέπ Μπέι και Sandy Point Town. Το 1894, η βιβλιοθήκη απέκτησε το δικό της κτίριο στην Πλατεία της Ανατολικής Ανεξαρτησίας. Το 1982, μια πυρκαγιά κατέστρεψε ολόκληρο το κτίριο. Στη συνέχεια, από το 1985 έως το 1997, η βιβλιοθήκη βρισκόταν στο Shirley House, Mitchell Street. Από Αύγουστο του 1997 βρήκε μόνιμη στέγη σε ένα νέο κτίριο  στην οδό Cunningham.

Η βιβλιοθήκη πήρε το όνομά της από τον φιλάνθρωπο Τσαρλς Α. Χάλμπερτ .

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
*Μπαστέρ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις
Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Ανυπότακτη Γαλλία

Το κόμμα **Ανυπότακτη Γαλλία** (·, αρκτικόλεξο: **LFI** ή **FI**), με επίσημο λογότυπο το πεζό ελληνικό γράμμα **[[φ]]**, είναι αριστερό γαλλικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 2016 από τον τότε Ευρωβουλευτή Ζαν-Λυκ Μελανσόν. Κύριες ιδεολογίες του κόμματος, είναι ο δημοκρατικός σοσιαλισμός, η εθνική κυριαρχία και ο οικοσοσιαλισμός.

Το κόμμα, με υποψήφιο τον Μελανσόν, συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2017 όπου έλαβε 19,5% και στις προεδρικές του 2022 όπου έλαβε 22%. Ενώ παλαιότερα είχε ισχνή παρουσία στην Εθνοσυνέλευση, στις βουλευτικές εκλογές του 2022 ηγήθηκε της συμμαχίας NUPES, η οποία έλαβε ποσοστό 31,5% και 131 έδρες (από τις οποίες οι 72 ανήκουν στην Ανυπότακτη Γαλλία), καθιστώντας έτσι το κόμμα δεύτερη δύναμη στην χώρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Κατηγορία:Εναλλακτική παγκοσμιοποίηση
Κατηγορία:Δημοκρατικά σοσιαλιστικά κόμματα στην Ευρώπη
Κατηγορία:Οικοσοσιαλιστικά κόμματα
Κατηγορία:Οικολογικά κόμματα στη Γαλλία
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στη Γαλλία
Κατηγορία:Ακροαριστερά στη Γαλλία
Κατηγορία:Αριστερά εθνικιστικά κόμματα
Κατηγορία:Αριστερός λαϊκισμός στη Γαλλία
Κατηγορία:Αντίθεση στον νεοφιλελευθερισμό
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα στη Γαλλία
Κατηγορία:Ζαν-Λυκ Μελανσόν
Ιβάν Σιμόνοβιτς

Ο **Ιβάν Σιμόνοβιτς** ( ; γεννημένος στις 2 Μαΐου 1959) είναι Κροάτης διπλωμάτης, πολιτικός και νομικός. Τον Οκτώβριο του 2008 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης της Κροατίας.  Στις 3 Μαΐου 2010, ο Σιμόνοβιτς διορίστηκε Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

## Εκπαίδευση και καριέρα
Ο Σιμόνοβιτς αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ το 1982. Έχει κάνει μεταπτυχιακά στη δημόσια διοίκηση και πολιτική. Ήταν επισκέπτης υπότροφος στα Πανεπιστήμια του Γκρατς και του Γέιλ. Απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα το 1990, σε ηλικία 31 ετών.  Ο Σιμόνοβιτς εντάχθηκε στο κροατικό διπλωματικό σώμα μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Υπήρξε βοηθός του Υπουργού Εξωτερικών Μάτε Γκράνιτς κατά τη δεκαετία του 1990, αν και δεν εντάχθηκε ποτέ στο κυβερνών κόμμα, την Κροατική Δημοκρατική Ένωση (HDZ).

Το 1997, ο πρόεδρος της Κροατίας Φράνιο Τούτζμαν τον διόρισε πρεσβευτή στα Ηνωμένα Έθνη.   Ο Σιμόνοβιτς υπηρέτησε εκεί μέχρι το 2002. Ενώ υπηρετούσε εκεί, ο Σιμόνοβιτς προήδρευσε του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών. 

Τον Μάιο του 2000 διορίστηκε στο Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης Αντιπρόσωπος της κυβέρνησης της Κροατίας  κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, για την υπόθεσή της πιθανής γενοκτονίας.

Το 2002, ο Σιμόνοβιτς διορίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Ίβιτσα Ράτσαν.  Παρέμεινε ανεξάρτητος και δεν προσχώρησε στο κυβερνών SDP. Όταν το HDZ επανήλθε στην εξουσία το 2003, στον Σιμόνοβιτς δεν προσφέρθηκαν καθήκοντα στη νέα κυβέρνηση. Το 2004 έγινε καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ, όπου διετέλεσε Προϊστάμενος του Τμήματος Νομικής Θεωρίας, Αντιπρόεδρος και Αντιπρύτανης Διεθνούς Συνεργασίας και όπου διδάσκει γενική θεωρία του δικαίου και κρατικές και διεθνείς σχέσεις. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και εργασίες πάνω σε θέματα των διεθνών σχέσεων, του δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανάπτυξης των εθνικών θεσμών. 

Ο Σιμόνοβιτς διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης της Κροατίας από τον πρωθυπουργό Ίβο Σανάντερ στις 6 Οκτωβρίου 2008. Η προκάτοχός του, Άνα Λόβριν, είχε παραιτηθεί την ίδια μέρα μετά από μια σειρά ανεξιχνίαστων επιθέσεων και δολοφονιών, που συνδέονται με το κροατικό οργανωμένο έγκλημα που κορυφώθηκε με τη δολοφονία της Ιβάνα Χόντακ, κόρης του αμφιλεγόμενου Κροάτη δικηγόρου Ζβόνιμιρ Χόντακ.  Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι τη σκότωσε ένας άστεγος, σε κάποια προφανή πράξη αντιποίνων εναντίον του πατέρα της. 

Τον Μάιο του 2010 ο Σιμόνοβιτς διορίστηκε από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν ως Βοηθός Γενικός Γραμματέας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. 

## Προσωπική ζωή
Ο Σιμόνοβιτς είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κροάτες πολιτικοί
Κατηγορία:Κροάτες νομικοί
Αμάδο Καρίγιο Φουέντες

Ο **Αμάδο Καρίγιο Φουέντες** (17 Δεκεμβρίου 1956 - 7 Ιουλίου 1997) ήταν Μεξικάνος ναρκέμπορας που ανέλαβε τον ελέγχο του Καρτελ του Χουάρεζ αφού δολοφόνησε το αφεντικό του Ραφαέλ Αγκιλάρ Γκουαχάρδο. Έγινε γνωστός με το προσωνύμιο "Ο κύριος των ουρανών" εξαιτίας του μεγάλου στόλου αεροπλάνων που διέθετε και χρησιμοποιούσε για να μεταφέρει ναρκωτικά.

Πέθανε τον Ιούλιο του 1997 σε νοσοκομείο της πόλης του Μεξικού και αφού είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες πλαστικές εγχειρήσεις για να αλλάξει την εμφάνισή του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ναβολάτο της Σιναλόα του Μεξικού και ήταν ανηψιός του Ερνέστο Φονσένκα Καρίγιο, γνωστού και ως "Δον Νιέτο" και αρχηγού του Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα, απ' όπου ξεκίνησε και την σταδιοδρομία του. 

Συνεργάστηκε κατά καιρούς με τον Πάμπλο Εσκομπάρ, τον Ελ Τσάπο και με το Καρτέλ του Κάλι εισάγοντας παράνομα ναρκωτικά από την Κολομβία προς το Μεξικό και τις ΗΠΑ. Κατόρθωσε να χτίσει μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων. Υπολογίζεται ότι το εμπόριο των ναρκωτικών του είχε αποφέρει πάνω από 25 δισεκατομμύρια δολάρια.

Υπήρξε ιδιαίτερα διακριτικός ως προς την προσωπική του ζωή και ελάχιστες πληροφορίες ήταν δημοσίως γνωστές για τον ίδιο πριν τον θάνατό του. 

## Θάνατος
Ήδη τον τελευταίο χρόνο πριν τον θάνατό του και λόγω των έντονων πιέσεων από τις αμερικανικές και μεξικάνικες αρχές, ο Φουέντες είχε αρχίσει να διερευνά την πιθανότητα μεταφοράς των παράνομων δραστηριοτήτων του στη Χιλή. Στο πλαίσιο αυτό πιστεύεται ότι αποφάσισε να πραγματοποιήσει πλαστική εγχείρηση έτσι ώστε να μην αναγνωρίζεται. Κατέληξε σε ιδιωτική κλινική στην πόλη του Μεξικού στις 7 Ιουλίου 1997. 

Μόλις ο θάνατός του έγινε γνωστός, και πριν οι συγγενείς του προλάβουν να θάψουν την σορό του, οι μεξικανικές αρχές την κατέσχεσαν προκειμένου να επιβεβαιώσουν ότι ήταν ο ίδιος. Αν και οι αμερικανικές αρχές επιβεβαίωσαν την ταυτότητα του Φουέντες μέχρι και σήμερα πιστεύεται ευρέως ότι ο Φουέντες κατόρθωσε να δραπετεύσει. Στην άποψη αυτή συνέβαλε σημαντικά και η δημοσίευση από τις αρχές φωτογραφίας της παραμορφωμένης σορού του καθώς και η δολοφονία μερικούς μήνες αργότερα των ιατρών που πραγματοποίησαν την χειρουργική επέμβαση. 

## Τηλεοπτικές ενσαρκώσεις

* Στην τηλεοπτική σειρά Ελ Τσάπο (2017) του Netflix σχετικά με την ζωή του Χοακίν "Ελ Τσάπο" Γκουζμάν, ο Καρίγιο ενσαρκώνεται από τον Ροντρίγο Αμπεντ.
* Στις τηλεοπτικές σειρές Narcos (2017) και Narcos: Mexico (2018 - 2021), ο Καρίγιο ενσαρκώνεται από τον Χοσέ Μαρία Γιασπικ.
* Στην τηλεοπτική σειρά Ο αμερικάνικος πόλεμος των Ναρκωτικών του History Channel, ο Καρίγιο ενσαρκώνεται από τον Τάτσου Καρβάλιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεξικανοί εγκληματίες
Χρήστος Μαρκίδης

μικρογραφία|Φιγούρα 160×100 εκ., λάδι σε καμβά, 1990
Ο **Χρήστος Μαρκίδης** είναι Έλληνας ζωγράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στη Δράμα το 1954. Σπούδασε ζωγραφική, νωπογραφία, ιστορία τέχνης, ρυθμολογία και παιδαγωγική ψυχολογία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1974–1979). Στη συνέχεια έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι. Την περίοδο 1985–1988 ήταν υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.

Παρουσίασε τη δουλειά του σε δεκατέσσερις ατομικές εκθέσεις: Γκαλερί Νέες Μορφές, Αθήνα 1984, 1987, 1990, Γκαλερί Ζαλοκώστα 7, Αθήνα 1987, Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι, Αθήνα 1992, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών 1995, 2001, Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα 1995, Ζ. Αθανασιάδου Art Gallery, Θεσσαλονίκη 1996, Πολύεδρο, Πάτρα 1997, Γκαλερί Titanium, Αθήνα 1997, Αίθουσα Τέχνης Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2002, Thanassis Frissiras Gallery, Αθήνα 2007, Gallery 7, Αθήνα 2022. Συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Στην θεματολογία του κυριαρχούν από νωρίς οι προσωπογραφίες, η ανθρώπινη μορφή σε διάφορες παραλλαγές και οι νεκρές φύσεις, θέματα στα οποία επανέρχεται συχνά κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σχέση της φιγούρας με το χώρο και στην εκφραστική φόρτιση των προσώπων. Η συχνή χρήση των σκούρων τόνων και η όλη επεξεργασία των χρωμάτων τονίζουν τον συμβολικό ή μεταφυσικό ρόλο του φωτός, δημιουργώντας μια υποβλητική ατμόσφαιρα, με ευδιάκριτες αναφορές σε μορφές της καλλιτεχνικής παράδοσης.

Από το 1992, κείμενα και ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά. Παράλληλα έχουν κυκλοφορήσει τα ποιητικά του βιβλία Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα, Διάττων 1999 (εκτός εμπορίου), Έως, Διάττων 2001 (εκτός εμπορίου), Άτια στο σκοτεινό νερό, Εκδόσεις του Φοίνικα 2003 (εκτός εμπορίου), Αμώεν, Εριφύλη 2004 (εκτός εμπορίου), Κιννάβαρι, Άγρα 2009, Δράκων κατήλθες, Τυπωθήτω-Λάλον Ύδωρ 2013, Έρεβος ή το άλλο φως,  Εκδόσεις του Φοίνικα 2020 και τα δοκιμιακά του πεζογραφήματα Επτά κείμενα περί Τέχνης, Εκδόσεις του Φοίνικα 2002, Κατάματα, Γαβριηλίδη  2005, 2014, Αρμός 2022. Τον Σεπτέμβριο του 2022 κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το CD Γενέθλια Ζέμπρα (Ποίηση-απαγγελία: Χρήστος Μαρκίδης / Μουσική-επεξεργασία ήχου: Γιάννης Μουρτζόπουλος).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Αρνώ Μισέλ ντ'Αμπαντί

Ο **Αρνώ-Μισέλ ντ'Αμπαντί** (, 24 Ιουλίου 181513 Νοεμβρίου 1893)  ήταν ιρλανδικής καταγωγής Γάλλος και Βάσκος γεωγράφος, και μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αντουάν Τόμσον ντ'Αμπαντί έγινε γνωστός για τα ταξίδια του στην Αιθιοπία.

## Βίος
Ο Αρνώ-Μισέλ γεννήθηκε στο Δουβλίνο στις 24 Ιουλίου 1815. Ενώ η μητέρα του ήταν Ιρλανδή, ο πατέρας του ήταν Γάλλος και το 1818 η οικογένεια μετακόμισε στη Γαλλία. Όσο βρισκόταν στη Γαλλία, ο Αρνώ και ο αδελφός του, Αντουάν, σπούδασαν σχετικά με τις επιστήμες.

Ο Αρνώ πέρασε λίγο χρόνο στην Αλγερία και στη συνέχεια το 1837, μαζί με τον αδελφό του ταξίδεψαν στην Αιθιοπία. Τον Φεβρουάριο του 1838, ξεκίνησαν την επιστημονική τους αποστολή από τη Μασάουα. Τα αδέλφια ταξίδεψαν σε όλη τη βόρεια Αιθιοπία, φτάνοντας νότια ως την Ενναρέα και το Βασίλειο του Κάφφα, άλλοτε μαζί και άλλοτε χωριστά. Αν και η αποστολή ήταν επιστημονική, ο Αρνώ εμβάθυνε στην πολιτική αρένα και επηρέασε τον Πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ΄ να στείλει ιεραποστόλους στην Αιθιοπία. Αυτός και ο αδελφός του επέστρεψαν στη Γαλλία το 1848 με τις σημειώσεις τους για τη γεωγραφία, τη γεωλογία, την αρχαιολογία και τη φυσική ιστορία της Αιθιοπίας.

Ο Αρνώ επισκέφτηκε άλλη μια φορά την Αιθιοπία το 1853.

Η γενική περιγραφή των ταξιδιών των δύο αδελφών δημοσιεύτηκε από τον Αρνώ το 1868 με τον τίτλο *Douze ans dans la Haute-Ethiopie* («Δώδεκα χρόνια στην Άνω Αιθιοπία»). Ο Αρνώ έλαβε το μεγάλο μετάλλιο της Γεωγραφικής Εταιρείας του Παρισιού το 1850.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Γάλλοι εξερευνητές
Πηγάδι της Ζωής (γλυπτό)

δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| ''Πηγάδι ζωής'' μπροστά από το Κροατικό Εθνικό Θέατρο στο Ζάγκρεμπ
Το ***Πηγάδι της Ζωής*** (μερικές φορές και ***στο Πηγάδι της Ζωής*** ή το ***Σιντριβάνι της Ζωής,*** ) είναι γλυπτό του Κροάτη γλύπτη και αρχιτέκτονα Ίβαν Μέστροβιτς, που τοποθετήθηκε μπροστά από το Κροατικό Εθνικό Θέατρο στην πλατεία Δημοκρατίας στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας. Απεικονίζει ανθρώπους σε διάφορες φάσεις της ζωής, που κουλουριάζονται και τυλίγουν το σώμα τους γύρω από ένα πηγάδι, που συμβολίζει τη ζωή, τη νεότητα και την πηγή της αιώνιας ομορφιάς.

## Περιγραφή
Το γλυπτό είναι κυκλικό με ανάγλυφες δέκα γυμνές φιγούρες, ένα παιδί, ένα ερωτευμένο ζευγάρι και έναν γέρο, σε φυσικό μέγεθος, που σκύβουν και στρίβουν το σώμα τους γύρω από ένα πηγάδι, που περιέχει νερό. Οι έντονες εκφράσεις του προσώπου των μορφών δείχνουν τη χαρά της ζωής, που εναλλάσσεται ρυθμικά και κάνει τον κύκλο της ζωής. Οι φιγούρες παρακολουθούν τις ανταύγειές τους στο νερό, ενώ τα σώματά τους φαίνεται να έχουν παγώσει σε κίνηση. Οι φιγούρες είναι διατεταγμένες έτσι ώστε να δείχνουν στον θεατή τον σκοπό του πηγαδιού, δηλαδή την επιθυμία για ζωή και χαρά, κάτι που φαίνεται καλύτερα στους νεαρούς χαρακτήρες, που αγκαλιάζονται και φιλιούνται σε αντίθεση με τον γέρο, που βρίσκεται στο τέλος της ζωής και κοιτάζει με θλίψη στο πηγάδι, σύμβολο της ζωής. Το γλυπτό απεικονίζει τον φυσικό κύκλο του ανθρώπου, από τη γέννηση μέχρι το θάνατο.

Το γλυπτό είναι λείο και στρογγυλεμένο χωρίς αιχμηρές άκρες ή κανονικές γεωμετρικές μορφές. Είναι κατασκευασμένο από μπρούτζο, του οποίου το σκούρο χρώμα έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με τη λευκότητα του βράχου στον οποίο είναι τοποθετημένος. Οι μεταβάσεις μεταξύ φωτός και σκιάς είναι ήπιες. Το γλυπτό είναι ταυτόχρονα κυρτό και κοίλο. 

Η επιρροή του Ωγκύστ Ροντέν στον Μέστροβιτς φαίνεται σε αυτό το γλυπτό. Όπως λέει η καθηγήτρια ιστορικού τέχνης Λιλιάνα Τσέρινα, «Με την αστραφτερή επιφανειακή επεξεργασία του σώματος, ο Μέστροβιτς φέρνει τον ιμπρεσιονισμό του Ροντέν στο Ζετσεσιονισμό (Secession) της Βιέννης, κάτι που αποδεικνύει ότι είναι ροδινιστής μεταξύ των αποσχιστών, ενώ αργότερα στο Παρίσι αποδεικνύει ότι είναι αποσχιστής μεταξύ των ροδινιστών».

## Έκθεση
Το γλυπτό κατασκευάστηκε το 1905 και εκτέθηκε το 1909 στην γκαλερί του συγγραφέα στην οδό Ίλιτσα αρ. 12. Το έτος 1912, το γλυπτό αγοράστηκε από τον Ιζιντόρ Κρσνιάβι και εγκαταστάθηκε στην πλατεία Δημοκρατίας της Κροατίας. Τοποθετήθηκε στην κοιλότητα, που περιβάλλεται από τοίχους, έτσι ώστε τα γυμνά σώματα πάνω του να μην προκαλούν έκπληξη και επικριτικά σχόλια των, τότε, συντηρητικών κατοίκων του Ζάγκρεμπ. Σε αλληλογραφία με τον Άντε Τρούμπιτς, ο Μέστροβιτς εξέφρασε ξεκάθαρα την επιθυμία του να τοποθετηθεί το *Πηγάδι της Ζωής* στο Σπλιτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ανάλυση του γλυπτού (κροατικά)

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Ζάγκρεμπ
Σεχμπάζ Σαρίφ

Ο **Σεχμπάζ Σαρίφ** (Πουντζάμπι και Ουρντού: میاں محمد شہباز شریف 23 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Πακιστανός πολιτικός, ο 23ος πρωθυπουργός της χώρας από τον Μάρτιο του 2024  και  πρόεδρος του Πακιστανικού Μουσουλμανικού Συνδέσμου. Προηγουμένως, έχει υπηρετήσει ως πρωθυπουργός του Πακιστάν από το 2022 έως το 2023 και ως πρωθυπουργός του  Παντζάμπ τρεις φορές, καθιστώντας τον τον μακροβιότερο πρωθυπουργό του Παντζάμπ.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Σεχμπάζ εξελέγη στην Επαρχιακή Συνέλευση του Παντζάμπ το 1988 και στην Εθνοσυνέλευση του Πακιστάν το 1990. Εξελέγη ξανά στη Συνέλευση του Παντζάμπ το 1993 και χρίστηκε ηγέτης της αντιπολίτευσης. Εξελέγη πρωθυπουργός της πολυπληθέστερης επαρχίας του Πακιστάν, Παντζάμπ, για πρώτη φορά στις 20 Φεβρουαρίου 1997. Μετά το πακιστανικό πραξικόπημα του 1999, ο Σεχμπάζ μαζί με την οικογένειά του πέρασαν χρόνια αυτοεξορίας στη Σαουδική Αραβία, επιστρέφοντας στο Πακιστάν το 2007. Ο Σεχμπάζ διορίστηκε πρωθυπουργός για δεύτερη θητεία μετά τη νίκη του PML-N στην επαρχία Παντζάμπ στις γενικές εκλογές του Πακιστάν το 2008. Εξελέγη πρωθυπουργός του Παντζάμπ για τρίτη φορά στις γενικές εκλογές του 2013 και υπηρέτησε τη θητεία του μέχρι την ήττα του κόμματός του στις γενικές εκλογές του 2018. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Σεχμπάζ απολάμβανε τη φήμη της εξαιρετικά ικανού και επιμελούς διαχειριστή. Ξεκίνησε φιλόδοξα έργα υποδομής στο Παντζάμπ και διακρίθηκε για την αποτελεσματική διακυβέρνησή του. Ο Σεχμπάζ διορίστηκε πρόεδρος του Πακιστανικού Μουσουλμανικού Συνδέσμου-Ν, αφού ο αδερφός του, Ναουάζ Σαρίφ, αποκλείστηκε από το αξίωμα μετά την υπόθεση των Panama Papers. 

Τον Δεκέμβριο του 2019 η Εθνική Γραμματεία Ευθύνης πάγωσε 23 ακίνητα που ανήκαν στον Σεχμπάζ και τον γιο του, κατηγορώντας τους για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2020 ο Σεχμπάζ συνελήθφθη στο Ανώτατο Δικαστήριο της Λαχόρης και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Φυλακίστηκε εν αναμονή της δίκης. Στις 14 Απριλίου 2021 αφέθη ελεύθερος με εγγύηση.

### Πρωθυπουργίες
Εν μέσω της πολιτικής κρίσης του Πακιστάν 2020–2022, εξελέγη πρωθυπουργός στις 11 Απριλίου 2022 μετά την πρόταση μομφής κατά του Ίμραν Χαν.

Στις 12 Αυγούστου 2023 το κοινοβούλιο θα έληγε λόγω της συμπλήρωσης της πενταετούς θητείας του. Προκειμένου να κερδίσουν περισσότερο χρόνο για εκλογές και άλλα πολιτικά οφέλη, ο Σαρίφ και η συμμαχία PDM συμφώνησαν να διαλύσουν το κοινοβούλιο στις 9 Αυγούστου 2023, κάτι που εγκρίθηκε από τον πρόεδρο του Πακιστάν..

Στις 3 Μαρτίου 2024 ο Σαρίφ επανεξελέγη πρωθυπουργός του Πακιστάν για δεύτερη θητεία, συγκεντρώνοντας 201 ψήφους έναντι 92 για τον υποστηριζόμενο από το PTI Ομάρ Αγιούμπ Χαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Πακιστάν
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Γκρεγκ Ντάικ

Ο **Γκρεγκ (Γκρέγκορι) Ντάικ** (αγγ.: *Gregory Dyke*) (γεννημένος στις 20 Μαΐου 1947) είναι Βρετανός διευθυντής μέσων ενημέρωσης, διαχειριστής ποδοσφαίρου, δημοσιογράφος και παρουσιαστής. Από τη δεκαετία του 1960, ο Ντάικ είχε μια μακρά καριέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο στον έντυπο τύπο και στη συνέχεια στη δημοσιογραφία . Του πιστώνεται η εισαγωγή της "σκανδαλοθηρικής" τηλεόρασης στη βρετανική ραδιοτηλεόραση και η αναζωογόνηση της τηλεθέασης του TV-am. Στη δεκαετία του 1990, κατείχε θέσεις διευθύνοντος συμβούλου στην LWT Group, την Pearson Television και το Channel 5.

Διετέλεσε γενικός διευθυντής του BBC από τον Ιανουάριο του 2000 έως τον Ιανουάριο του 2004- παραιτήθηκε μετά την έντονη κριτική που ασκήθηκε στη διαδικασία ειδησεογραφικής πληροφόρησης του BBC στο πλαίσιο της έρευνας Hutton.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανοί παρουσιαστές
Σερβική Λίστα

Η **Σερβική Λίστα** (σερβικά: Српска листа· αλβανικά: Lista Serbe) είναι πολιτικό κόμμα της Σερβικής μειονότητας στο αμφισβητούμενο Κοσσυφοπέδιο. Το κόμμα διατηρεί στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση της Σερβίας, υπό την ηγεσία του λαϊκιστικού Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος και τον Πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς.

## Ιστορία
Ο συγκεντρωτικός αριθμός ψήφων για τη Σερβική Λίστα ήταν 38.169 (5,30%) στις βουλευτικές εκλογές του Κοσσυφοπεδίου το 2014. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, η Σερβική Λίστα ανακοίνωσε ότι θα εντασσόταν στο κυβερνητικό υπουργικό συμβούλιο μονάχα εάν το αλβανικό εθνικιστικό κόμμα Vetëvendosje δεν ήταν μέρος της. Ο Αλεξάνταρ Γιαμπλάνοβιτς, Υπουργός Επαναπατρισμού και Κοινοτήτων στην κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου, απολύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015, κατόπιν απαιτήσεως της αντιπολίτευσης για την απόλυσή του, αφότου αποκάλεσε ομάδα Αλβανών η οποία επιτέθηκε με πέτρες σε εσωτερικά εκτοπισμένους Σέρβους στην Τζιακόβιτσα την παραμονή των Χριστουγέννων «αγρίμια». Η δήλωσή του συνέβαλε στις διαδηλώσεις του 2015 στο Κοσσυφοπέδιο. Η Σερβική Λίστα αποφάσισε να μην παραστεί στην επόμενη συνεδρίαση της συνέλευσης του Κοσσυφοπεδίου. Μετά τις βουλευτικές εκλογές στο Κοσσυφοπέδιο του 2017, η Σερβική Λίστα συμφώνησε να σχηματίσει την κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου υπό την ηγεσία του Ραμούς Χαραντίναϊ της Συμμαχίας για το Μέλλον του Κοσσυφοπεδίου, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ότι θα δημιουργηθεί η Κοινότητα Σερβικών Δήμων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική του Κοσσυφοπεδίου
Μάρκας Λούκις

Ο **Μάρκας (Μάρκος) Λούκις** (**', γενν. [[17 Ιανουαρίου]] [[1905]], [[Πσκοφ]] - [[9 Φεβρουαρίου]] [[1973]], [[Μπουένος Άιρες]]) ήταν [[Αργεντίνοι|Αργεντινός]] [[Σκάκι|σκακιστής]] λιθουανικής καταγωγής.

== Βιογραφικά Στοιχεία ==

=== Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά ===

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων ====
Ο Μ. Λούκις εκπροσώπησε τη [[Λιθουανία]] σε αρκετές [[Σκακιστική Ολυμπιάδα|σκακιστικές Ολυμπιάδες]]. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:

Ο Μ. Λούκις απέσπασε από τις παραπάνω διοργανώσεις **τρία μετάλλια**:

* **Ασημένιο** στην ''Τρίτη Ανεπίσημη Σκακιστική Ολυμπιάδα'' στο [[Μόναχο]], το [[1936]].
* **Χάλκινο** στην ''Έκτη Επίσημη Σκακιστική Ολυμπιάδα'' στη [[Βαρσοβία]], το [[1935]].
* **Χάλκινο*' στην *Έβδομη Επίσημη Σκακιστική Ολυμπιάδα* στη [[Στοκχόλμη]], το [[1937]].

==== Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής ====
Ο Μ. Λούκις συμμετείχε και σε πολλά [[Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής|Σκακιστικά Πρωταθλήματα Αργεντινής]]. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:


==== Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά ====

* *1927:* Κέρδισε το Πρωτάθλημα Σκακιού της πόλης του [[Κάουνας]].
* *1928:* Κέρδισε το Πρωτάθλημα Σκακιού της πόλης του [[Κάουνας]] για δεύτερη φορά.
* *1939:* Κατετάγη όγδοος στο [[Σκακιστικό Τουρνουά Μπουένος Άιρες 1939]] (κέρδισε ο [[Μιγκέλ Νάιντορφ]]).
* *1941:* Πήρε την πέμπτη θέση στο τουρνουά *Sao Pedro de Piracaba* (κέρδισε ο [[Έριχ Ελισκάζες]]).
* *1941:* Πήρε τη δεύτερη θέση, πίσω από τον Ελισκάζες, σε ένα τουρνουά στο [[Μοντεβιδέο]].
* *1942:* Ισοβάθμισε στην 6η - 7η θέση στο τουρνουά σκακιού στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* *1946:* Ισοβάθμισε στην 5η - 8η θέση στο τουρνουά σκακιού στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* *1947:* Πήρε τη δέκατη έκτη θέση στο τουρνουά σκακιού της [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* *1948:* Ισοβάθμισε στην 10η - 12η θέση στο τουρνουά σκακιού στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* *1949:* Πήρε την πέμπτη θέση στο τουρνουά σκακιού της [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* *1950:* Πήρε τη δέκατη έβδομη θέση στο τουρνουά σκακιού της [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* *1948:* Ισοβάθμισε στην 11η - 13η θέση στο τουρνουά σκακιού στο [[Μαρ ντελ Πλάτα]].
* *1962:'' Ισοβάθμισε στην 7η - 8η θέση στο τουρνουά σκακιού στο Μαρ ντελ Πλάτα.

### Άλλες Πληροφορίες
Ο Μ. Λούκις, όπως και πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι σκακιστές, υπό την απειλή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, το 1939 μόνιμα. Αργότερα, έλαβε και την Αργεντίνικη υπηκοότητα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Άγιος Ιωάννης Θεολόγος Χώρας Κύθνου

Ο **Άγιος Ιωάννης Θεολόγος** είναι Ορθόδοξος Χριστιανικός Ναός στη Χώρα της Κύθνου.

## Θέση και περιγραφή
Βρίσκεται στη θέση Πανωχώρι, πλησίον της Πλατείας Μαζαράκη. Είναι τυπικό δείγμα ναοδομίας της Κύθνου και χαρακτηρίζεται διατηρητέο  ιστορικό μνημείο.Ο Ναός είναι βυζαντινού ρυθμού με μονόχωρο συνεπτυγμένο σταυροειδή με τρούλο, ξυλόγλυπτο τέμπλο, αξιόλογες αγιογραφίες και μεταβυζαντινές εικόνες. Στη νότια εξωτερική πλευρά, πάνω από τη νότια είσοδο υπάρχει εντοιχισμένο ηλιακό ρολόι.

## Ιστορικά στοιχεία
Ανακαινίσθηκε το 1846 με δαπάνη του ιερέως και διδασκάλου Γεωργίου Αισωπίδου. Εκείνη την εποχή ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου διακοσμήθηκε με αγιογραφίες.

## Αγιογράφηση
Πλουτίστηκε με πολυτελή ιερά σκεύη αρίστης Ρωσικής Τέχνης, με δαπάνες του Πανοσιολογιωτάτου Μελετίου Βαϊανέλλη, ο οποίος  εκείνη την εποχή διέμενε στο Κίεβο. Υπάρχουν δυο εικόνες έργα του αγιογράφου Δημητρίου Χαλκιώτου. Η μία αναπαριστά την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, ο οποίος βρίσκεται σε κατάνυξη. Η άλλη εικόνα αναπαριστά την Παναγία με τον Ιησού αγκαλιά, την   Ελισάβετ με αγκαλιά τον Ιωάννη, την Αγία Άννα και τη Μαρία. Ο Ιησούς, η Μαρία και ο Ιωάννης αναπαριστώνται σε παιδική ηλικία. Κύριο χαρακτηριστικό της εικόνας αυτής είναι ότι οι Άγιοι δεν κάθονται σε θρόνο, όπως συνηθίζεται, αλλά είναι βαδίζοντες καθώς και ότι επικρατούν ζωηρά χρώματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Ιωάννης
Αμπελάκι Αρκαδίας

Το **Αμπελάκι** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βαλτετσίου, του δήμου Τρίπολης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μαντινείας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
*Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν *Μπαρμπίτσα*.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Αμπελάκι είναι ορεινό χωριό στη νοτιοκεντρική Αρκαδία. Βρίσκεται στις δυτικές κλιτύς της κορυφής «Αγριοκερασιά» (1.143 μ.), κοντά στη νότια όχθη των απαρχών του Αλφειού ποταμού και νότια του αυτοκινητοδρόμου Κεντρικής Πελοποννήσου (Α7), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 690 μέτρα. Απέχει 18 χλμ. περίπου ΝΔ. της Τρίπολης (μέσω Ασέας).

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αμπελακίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 8,975 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Λιανός.

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως *Μπαρμπίτσα* και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασέας του νομού Αρκαδίας. Το 1927 μετονομάστηκε σε *Αμπελάκι*. Το 1936 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αμπελακίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμπελακίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βαλτετσίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βαλτετσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρίπολης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Αντώνης Συκάρης

Ο **Αντώνης Συκάρης** (13 Μαΐου 1962 - 12 Απριλίου 2022) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και ορειβάτης. Θεωρείτο ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ορειβάτες, έχοντας κατακτήσει έξι από τις 14 κορυφές άνω των 8.000 μέτρων στον κόσμο.

Ξεκίνησε να ασχολείται με την ορειβασία και την αναρρίχηση το 1990. Κατά τη διάρκεια της αθλητικής σταδιοδρομίας του κατόρθωσε να σκαρφαλώσει έξι από τις 14 κορυφές άνω των 8.000 μέτρων στον κόσμο. Ειδικότερα, το 2017 σκαρφάλωσε στο Έβερεστ (8.848 μ.), το 2018 στο Κανγκτσενγιούνγκα (8.586 μ.) όντας ο πρώτος Έλληνας που το κατάφερε, επίσης το 2018 στο Μανασλού, το 2019 στο Λότσε (8.516 μ.), το 2021 στην Αναπούρνα (8.091 μ.) και το 2022 το Νταουλαγκίρι (8.167 μ.). Παράλληλα είχε συμμετάσχει σε δεκάδες διεθνείς αποστολές είτε ως μέλος είτε ως αρχηγός.

Την περίοδο 2020 - 2021, ως μέλος διεθνούς χειμερινής αποστολής, επιχείρησε να ανέβει στο Κ2 χωρίς επιτυχία ενώ το 1998 ως αρχηγός ελληνικής αποστολής είχε επιχειρήσει να ανέβει στο Νταουλαγκίρι, αποστολή η οποία εγκαταλείφθηκε μετά τον θάνατο του Νίκου Παπανδρέου στα 7.000 μέτρα.

Υπήρξε αθλητής της Marmot Mountain Europe και μέλος της Team Garmin Greece.

Στις 12 Απριλίου 2022, και αφού λίγες ώρες πριν είχε κατακτήσει την κορυφή του Νταουλαγκίρι στην τέταρτη του προσπάθεια, απεβίωσε καθώς βρισκόταν στα 7.400 μέτρα. Για τον θάνατό του απέστειλαν συλληπητήρια μηνύματα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Υπήρξε ιδιοκτήτης της αλυσίδας καταστημάτων ηλεκτρονικών συσκευών «ΣΥΚΑΡΗΣ» μέχρι το 2006, οπότε και ίδρυσε την εταιρεία ΑΛΠΙ Α.Ε.

Ήταν παντρεμένος με την Καλλιόπη Κονή και είχε αποκτήσει δύο παιδιά και μια εγγονή, την Ίριδα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ορειβάτες
Τριμορφισμός

Στη βιολογία, **τριμορφισμός** είναι η ύπαρξη σε ορισμένα φυτά και ζώα τριών διαφορετικών μορφών, ιδίως σε σχέση με τα αναπαραγωγικά όργανα.

Στα τρίμορφα φυτά υπάρχουν τρεις μορφές, οι οποίες διαφέρουν ως προς το μήκος των στημόνων και των στημόνων, ως προς το μέγεθος και το χρώμα των γυρεόκοκκων και ως προς ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά- και, καθώς σε καθεμία από τις τρεις μορφές υπάρχουν δύο σειρές στημόνων, οι τρεις μορφές διαθέτουν συνολικά έξι σειρές στημόνων και τρία είδη στημόνων. Τα όργανα αυτά είναι τόσο αναλογικά σε μήκος μεταξύ τους ώστε οι μισοί στήμονες σε δύο από τις μορφές να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με το στίγμα της τρίτης μορφής. Για να επιτευχθεί πλήρης γονιμότητα με αυτά τα φυτά, είναι απαραίτητο το στίγμα του ενός να γονιμοποιηθεί από γύρη που λαμβάνεται από στήμονες αντίστοιχου ύψους σε άλλη μορφή. Ως εκ τούτου, έξι ενώσεις είναι νόμιμες, δηλαδή πλήρως γόνιμες, και 12 είναι παράνομες ή λιγότερο ή περισσότερο άγονες. Ο Wallace έδειξε ότι τα θηλυκά ορισμένων πεταλούδων από το Αρχιπέλαγος της Μαλαισίας εμφανίζονται σε τρεις εμφανώς διακριτές μορφές χωρίς ενδιάμεσους συνδέσμους.

Στην κρυσταλλογραφία, ο τριμορφισμός αναφέρεται στην εμφάνιση ορισμένων μορφών σε ορυκτά που έχουν την ίδια χημική σύσταση, αλλά αναφέρονται σε τρία συστήματα κρυστάλλωσης.

## Σημειώσεις

* Κείμενο από τη *Νέα Εγκυκλοπαίδεια του Collier* (1921).
Κατηγορία:Επικονίαση
Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Βλέφαρο

μικρογραφία| Αιμοφόρα αγγεία των βλεφάρων, μπροστινή όψη
Το **βλέφαρο** είναι λεπτή πτυχή δέρματος που καλύπτει και προστατεύει το μάτι. Ο ανελκτήρας μυς μαζεύει το βλέφαρο, εκθέτοντας τον κερατοειδή, με αποτέλεσμα να είναι εφικτή η όραση. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε εκούσια είτε ακούσια. Το ανθρώπινο βλέφαρο διαθέτει σειρά τριχών, τις βλεφαρίδες, κατά μήκος του άκρου του, οι οποίες χρησιμεύουν για την ενίσχυση της προστασίας του ματιού από τη σκόνη και τα ξένα υπολείμματα, καθώς και από τον ιδρώτα. Η βασική λειτουργία του βλεφάρου είναι να απλώνει τακτικά τα δάκρυα και άλλες εκκρίσεις στην επιφάνεια του ματιού για να το διατηρεί υγρό, αφού ο κερατοειδής πρέπει να είναι συνεχώς υγρός. Προστατεύουν τα μάτια από το να στεγνώσουν κατά τη διάρκεια του ύπνου. Επιπλέον, το αντανακλαστικό του βλεφαρίσματος προστατεύει το μάτι από ξένα σώματα.

Η εμφάνιση του ανθρώπινου άνω βλεφάρου συχνά ποικίλλει μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών. Ο επιπολασμός της επικάνθιας πτυχής που καλύπτει την εσωτερική γωνία του ματιού αντιπροσωπεύει την πλειονότητα των πληθυσμών της Ανατολικής Ασίας και της Νοτιοανατολικής Ασίας και βρίσκεται επίσης σε διάφορους βαθμούς μεταξύ άλλων πληθυσμών. Ξεχωριστά, αλλά και με παρόμοιο τρόπο ποικίλλει μεταξύ των πληθυσμών, η πτυχή του υπολοίπου του βλεφάρου μπορεί να σχηματίσει είτε ένα «μονό βλέφαρο», ένα «διπλό βλέφαρο» ή μια ενδιάμεση μορφή.

Τα βλέφαρα υπάρχουν και σε άλλα ζώα, μερικά από τα οποία μπορεί να έχουν τρίτο βλέφαρο ή νηκτική μεμβράνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανθρώπινη ανατομία
Κατηγορία:Ανατομία ανθρώπινου ματιού
Πύργος Μανουήλ Παλαιολόγου

μικρογραφία|Πύργος του Μανουήλ Παλαιολόγου
Ο Πύργος του Μανουήλ Παλαιολόγου βρίσκεται στα Βόρεια Τείχη της Θεσσαλονίκης και η κατασκευή του ανάγεται πιθανά στον 14ο αιώνα. Ο πύργος φέρει στη βόρεια πλευρά του πλινθόγραφη εντειχισμένη τεσσάρων σειρών επιγραφή η οποία αναφέρει: “ΣΘΕΝ(Ε)Ι ΜΑΝΟΥΗΛ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΣΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΟΥ ΉΓΕΙΡΕ ΤΟΝΔΕ ΠΥΡΓΟΝ (ΑΥ). (ΣΥΝ) ΤΩ ΤΕΙΧΙΩ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΟΥΞ ΑΠΟΚΑΥΚΟΣ ΕΚ ΒΑΘΡΩΝ ΣΘΕΝ(ΕΙ) ΜΑΝΟΥΗΛ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΣΤΟΥ (ΔΕΣΠΟΤΟΥ)”, δηλαδή ότι οι εργασίες ανέγερσης έγιναν από τον Δούκα Γεώργιο Απόκαυκο με εντολή καοι έξοδα του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄Παλαιολόγου. Ο Γεώργιος Απόκαυκος ήταν μέλος της  οικογένειας Απόκαυκος που είχε εξέχουσα θέση στην Βυζαντινή αυτοκρατορία από τον 10o μέχρι τον 15o αιώνα και το 1403 όταν ήταν αυτοκράτορας ο Μανουήλ Β’ ο Παλαιολόγος, ήταν άρχοντας της Κωνσταντινούπολης.

## Πηγές

* Ασπιώτη Λ. (1985) Τα Κάστρα της Θεσσαλονίκης
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί Πύργοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Θεσσαλονίκη
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μογγολίας

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Μογγολίας** (μογγολικά: *Монгол Улсын Үндэсний Номын Сан*) είναι δημόσια βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Μογγολίας, Ουλάν Μπατόρ. Είναι κρατικό ίδρυμα που υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Επιστημών και Αθλητισμού της Μογγολίας. Από τις αρχές του 2018, επικεφαλής της Εθνικής Βιβλιοθήκης είναι ο Μπ. Ιτσινχορλόο.

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1921, όταν - τέσσερις μήνες μετά την επανάσταση του 1921 και την ανεξαρτησία της Μογγολίας - εκδόθηκε διάταγμα για την ίδρυση του Ινστιτούτου Χειρογράφων και συλλογή από σούτρα με σκοπό τη διατήρηση του εθνικού πολιτισμού και τη δημιουργία της πρώτης θέσης βιβλιοθηκάριου στο ίδρυμα.Με τη βοήθεια του προκατόχου της σημερινής Μογγολικής Ακαδημίας Επιστημών, δημιουργήθηκε η πρώτη βιβλιοθήκη, με συλλογή 2.000 βιβλία. Τα καθήκοντα της βιβλιοθήκης περιλάμβαναν τη συλλογή και τη μετάφραση υλικού σχετικά με την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας. Το 1940, η βιβλιοθήκη χαρακτηρίστηκε κρατική βιβλιοθήκη και ψηφίστηκε σχετικός νόμος. Ταυτόχρονα, ο προϋπολογισμός και το προσωπικό της βιβλιοθήκης αυξήθηκαν. Το 1951 κατασκευάστηκε ειδικό κτίριο για την Κρατική Βιβλιοθήκη  όπου μεταφέρθηκε η βιβλιοθήκη. Παράδειγμα της μεγάλης επιρροής του κομμουνισμού και της Σοβιετικής Ένωσης ήταν το άγαλμα του Στάλιν μπροστά από το κτίριο, το οποίο αφαιρέθηκε το 1990. Το 1991, η βιβλιοθήκη εντάχθηκε στη Διεθνή Ομοσπονδία Ενώσεων Βιβλιοθηκών (IFLA).

Το καθεστώς της Εθνικής Κεντρικής Βιβλιοθήκης παραχωρήθηκε στη Μογγολική Κυβέρνηση με τον Νόμο Νο. 23 του 1994. Το καθεστώς της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μογγολίας βασίζεται στο διάταγμα της μογγολικής κυβέρνησης αριθ. 196 (2004). Στη Βιβλιοθήκη ανατέθηκε η ευθύνη για την αποθήκευση και τη διατήρηση της εθνικής λογοτεχνικής κληρονομιάς, την παροχή επαγγελματικής μεθοδολογικής υποστήριξης στις δημόσιες βιβλιοθήκες και τη δημιουργία συλλογής ξένων βιβλίων και περιοδικών που εκδίδονται στη Μογγολία και σημαντικών ξένων βιβλίων και περιοδικών για κοινή χρήση από τις βιβλιοθήκες.

## Συλλογές
Από τα περίπου 3 εκατομμύρια βιβλία και εκδόσεις στη συλλογή της Βιβλιοθήκης, το 1 εκατομμύριο είναι σπάνια και πολύτιμα βιβλία, σούτρα και χειρόγραφα, μεταξύ των οποίων αντίγραφα και πολλά βουδιστικά κείμενα.

Παρά τη σημασία της βιβλιοθήκης για τον πολιτισμό και την ιστορία της Μογγολίας, πολλά κείμενα είναι σε κακή κατάσταση και στεγάζονται σε ακατάλληλες συνθήκες. Επειδή πρόκειται για μια τεράστια συλλογή έργων και ο χώρος είναι περιορισμένος, μεγάλο μέρος της συλλογής στοιβάζεται χωρίς καταλογογράφηση στην αποθήκη της βιβλιοθήκης.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Μογγολία
* Ουλάν Μπατόρ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Mongolia: Preservation Challenges Confront Trove of Buddhist Texts

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Μογγολία
Μ
Βιασμοί στον Πόλεμο της Βοσνίας

**Κατά τη διάρκεια του [[Πόλεμος της Βοσνίας|Πολέμου της Βοσνίας]]** υπήρξαν χιλιάδες περιστατικά **[[Βιασμός|βιασμών]]** με θύματα γυναίκες, παιδιά και άνδρες από όλες τις εθνοτικές ομάδες που κατοικούσαν στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη. Μολονότι βιασμοί διαπράχτηκαν από όλες τις πλευρές στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι δράστες ήταν μέλη του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (VRS) και των σερβικών παραστρατιωτικών μονάδων, που χρησιμοποίησαν το βιασμό ως βασική τακτική στο πλαίσιο του προγράμματος εθνοκάθαρσης. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός σύμφωνα όμως με εκτιμήσεις κυμαίνεται μεταξύ 10.000 και 50.000. Υπολογίζεται ότι σε κάθε καταγεγραμμένη περίπτωση αντιστοιχούν 15 με 20 μη καταγεγραμμένες περιπτώσεις.. Η συστηματικότητα και οι περιοχές στις οποίες διεπράχθησαν τα εγκλήματα δείχνουν ότι ο βιασμός χρησιμοποιήθηκε ως μέσο τρομοκράτησης των αντίπαλων εθνικών ομάδων με σκοπό να εγκαταλείψουν τις περιοχές που κατοικούσαν μέχρι τότε.

Το 1993 το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία χαρακτήρισε τους βιασμούς που έγιναν στη διάρκεια του πολέμου, κυρίως στη Βοσνία, ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που μαζί με τη σεξουαλική εκμετάλλευση και βία, χρησιμοποιήθηκε για τη πραγματοποίηση της Γενοκτονίας στη Βοσνία. 

Στους βιασμούς στο Πόλεμο της Βοσνίας αναφέρεται η ταινία *[[Σεράγεβο σ' αγαπώ]]* της Γιασμίλα Ζμπάνιτς, που βραβεύτηκε με τη Χρυσή Άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 2006, η ταινία *In the Land of Blood and Honey* το 2011, σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή της Αντζελίνας Τζολί και το ντοκιμαντέρ *Calling the Ghosts: A Story about Rape, War and Women* το 1997.  

## Παραπομπές


Πολεμος Βοσνιας
Πολεμος Βοσνιας
Κατηγορία:Βιασμός