open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ταλίν (Αρμενία)

Το **Ταλίν** () είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Αραγκατσότν της Αρμενίας. Από την απογραφή του 2011, το Ταλίν είχε πληθυσμό 5.310 κατοίκων. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, το Ταλίν έχει σήμερα πληθυσμό περίπου 3.800 κατοίκων. Η κοινότητα είναι αξιοσημείωτη για τον καθεδρικό ναό του Ταλίν του 7ου αιώνα.

## Τοπωνύμιο
Ανά τους αιώνες, το **Ταλίν** (Թալին) ήταν γνωστό με πολλές διαφορετικές προφορές, όπως *Ταλίνα* (Թալինա), *Ταλίν Μετς* (Թալին Մեծ), *Ταλίν Βερίν* (Թալին Վերին), *Ταλνό βοτν* (Թալնո ոտն), and *Χαγί Ταλίν* (Հայի Թալին). **Ταλίνα** είναι πιθανότατα η εξελληνισμένη εκδοχή του Ταλίν, που χρησιμοποιούταν από τον Πτολεμαίο κατά τον 2ο αιώνα.

Το όνομα Ταλίν είναι ένα πολύ κοινό γυναικείο όνομα στην αρμενική διασπορά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Βεντί

Το **Βεντί** (αρμενικά: *Վեդի*), είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Αραράτ της Αρμενίας, που βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Βεντή, 35 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Γερεβάν και 18 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του επαρχιακού κέντρου Αρτασάτ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 11.384. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, το Βεντί έχει πληθυσμό περίπου 10.600 κατοίκων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2022, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 11.066 κάτοικοι.

## Ετυμολογία
Η ονομασία *Βεντί* προέρχεται από την αραβική λέξη *ουάντι* (αραβικά: وادي), που σημαίνει *κοιλάδα*. Μπορεί να ενσωματώθηκε στα αρμενικά μέσω της περσικής γλώσσας. Η πόλη είναι περιστασιακά γνωστή ως *Βερίν Βεντί* (*Άνω Βεντί* στα αρμενικά), κι αντίστοιχα, *Böyük Vedi* (*Μεγάλο Βεντί* στις τουρκικές γλώσσες). Μετονομάσθηκε επισήμως *Βεντί* το 1946.

## Συλλογή

Vedi kaghaki mutqy (2).JPG|Μνημείο
Սուրբ Աստվածածին, Վեդի.JPG|Εκκλησία της Παναγίας, Βεντί


## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Μετσαμόρ

Το **Μετσαμόρ** (αρμενικά: *Մեծամոր*) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Αρμαβίρ της Αρμενίας. Είναι γνωστή για το ότι φιλοξενεί τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Μετσαμόρ της Αρμενίας, του μοναδικού πυρηνικού σταθμού στην περιοχή της Υπερκαυκασίας. Από την απογραφή του 2011, η πόλη είχε πληθυσμό 9.191 κατοίκους. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, το Μετσαμόρ έχει πληθυσμό περίπου 8.000 κατοίκων.

## Ετυμολογία
Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον ποταμό της περιοχής, τον Μετσαμόρ. Αποτελείται από 2 αρμενικές λέξεις: *μετς* (αρμενικά: մեծ) που σημαίνει *μεγάλος, -η, -ο*, και *μορ* (αρμενικά: մօր) που σημαίνει *μητέρας*, όντας η μορφή της γενικής του ενικού της λέξης *μάιρ* (αρμενικά: մայր) που σημαίνει *μητέρα*. Το όνομα πιθανότατα αναφέρεται στην Παναγία ως τη Μεγάλη Μητέρα του Θεού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Δασοκράταιγος

Ο **Δασοκράταιγος** ή **Δασοτρικουκιά** (*Crataegus orientalis*) είναι φυλλοβόλος θάμνος της οικογένειας των Ροδοειδών. Απαντάται σε μεγάλο μέρος της Μεσογείου, της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, σε ορεινούς βιότοπους. 

Είναι είδος πολύ ποικίλο. Ο Knud Ib Christensen στη μονογραφία του το διαχωρίζει σε 4 υποείδη, τα οποία ισχύουν ακόμα. Από αυτά οποία στην Ελλάδα απαντά το υποείδος *Crataegus o. orientalis*.

## Περιγραφή
Ο δασοκράταιγος είναι θάμνος πολύκλαδος, αγκαθωτός, φυλλοβόλος, μέχρι 4 μ. ύψος. Φύλλα μέχρι 4 εκ, πτερόλοβα επιμήκη-ωοειδή ή αναστρέψιμα, με απότομη ή οξεία κορυφή, στενή εριώδη και σφηνοειδή βάση και μίσχο μικρό και λεπτό. Φέρει λοβούς συνήθως πέντε, οδοντωτούς στην άκρη. Τα φύλλα σκεπάζονται από πυκνό χνούδι. Μπουμπούκια γενικά κωνικά, μήκους 3 χιλιοστών. 

Ταξιανθίες πυκνές, με άνθη λευκά, διαμέτρου 1,5-2 εκ. που βγαίνουν ανά 4 έως 18, τα οποία διαθέτουν 2-6 στύλους. Οι καρποί είναι σφαιρικές δρύπες, πορτοκαλόχρωμες, με διάμετρο μέχρι 2 εκ. Ανθίζει την περίοδο Μαΐου - Ιουλίου. Οι καρποί βγαίνουν τον Σεπτέμβριο.

## Εξάπλωση και βιότοπος
Η φυσική εξάπλωση του δασοκράταιγου περιλαμβάνει την Τουρκία, την Αρμενία, τη Γεωργία, την Ουκρανία (συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας ), την Αλβανία, την Ελλάδα, τη Σικελία, τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και την Ισπανία **(1)**.  Βρέθηκε επίσης στη Ρωσία και στο Βόρειο Καύκασο. Συναντάται σε πετρώδεις πλαγιές, ξέφωτα δασών και υποαλπικά λιβάδια, σε υψόμετρο 700-2050 μέτρων.

Στην Ελλάδα ζει στα ορεινά δάση της ηπειρωτικής χώρας και σε μερικά νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου.

## Πινακοθήκη

Αρχείο:Crataegus orientalis habit PG.jpg|Δασοκράταιγος
Αρχείο:Crataegus orientalis 1.jpg|Δασοκράταιγος με μη γινωμένους καρπούς 
Αρχείο:Crataegus orientalis fruit c PG.jpg|Δρύπη δασοκράταιγου
Αρχείο:Crataegus orientalis, Pirianda Garden, Victoria, Australia - 20061126.jpg|Άνθη του υποείδους *orientalis*
Αρχείο:Crataegus orientalis kz03.jpg|Φύλλα δασοκράταιγου, στα οποία φαίνεται και το χνούδι


## Σημειώσεις

* **(1)**: Σύμφωνα με τον δικτυακό τόπο του GRIN

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αμυγδαλοειδή
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Δρύπες
Τσαμπαράκ

Το **Τσαμπαράκ** (αρμενικά: Ճամբարակ) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Γκεγαρκουνίκ της Αρμενίας. Ήταν γνωστό ως *Μιχαηλόβκα* μέχρι το 1920, *Καρμίρ Γκιουγ* μεταξύ 1920 και 1972, και *Κρασνοσέλσκ* μεταξύ 1972 και 1991. Το Τσαμπαράκ ιδρύθηκε το 1835-40 ως *Μιχαηλόβκα* στον ποταμό Γκετίκ από ρώσους μετανάστες. Καρμίρ Γκιουγ και Κρασνοσέλσκ σημαίνουν και τα δυο «Κόκκινο Χωριό» στα αρμενικά και στα ρωσικά αντίστοιχα. Υπάρχουν πολλά χατσκάρ του 13ου αιώνα στην πόλη. Το όνομα Τσαμπαράκ αναφέρεται σε έναν αρχαίο οικισμό που υπήρχε στην σημερινή πόλη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.

Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης είναι 5.850.

## Οικονομία
*Το Τσαμπαράκ φιλοξενεί το Εργοστάσιο Τυριού του Τσαμπαράκ καθώς και το εργοστάσιο «Εξόρυξη Πέτρας Λα-Μαρ».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Μαρτουνί, Γκεγαρκουνίκ

Το **Μαρτουνί** είναι πόλη και αστική δημοτικά κοινότητα στην επαρχία Γκεγαρκουνίκ της Αρμενίας, που βρίσκεται στις νότιες ακτές της λίμνης Σεβάν. Από την απογραφή του 2011, η πόλη είχε πληθυσμό 12.894 κατοίκων. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός του Μαρτουνί είναι περίπου 11.200.

## Ετυμολογία
Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, η περιοχή του σημερινού Μαρτουνί ήταν γνωστή ως **Μετς Κζνουτ**. Μεταξύ του 1830 και 1922 ονομάστηκε **Νερκίν Γαρανλούγ**. Το 1926 ονομάστηκε Μαρτουνί προς τιμήν του μπολσεβίκου ηγέτη και προέδρου του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτροπών της Αρμενίας Αλεξάντρ Μιασνικιάν, του οποίου το ψευδώνυμο ήταν *Μαρτουνί*.

## Διεθνείς σχέσεις
### Συνεργασίες
* Καβάλα, Ελλάδα, από το 2001.

## Συλλογή

File:Martuni central square, Armenia.jpg|Κεντρική πλατεία του Μαρτουνί
File:Martuni Armenia2.jpg|Το Μαρτουνί το σούρουπο
File:Martuni city stadium, cropped.jpg|Στάδιο του Μαρτουνί


## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Αχταλά

Η **Αχταλά** (αρμενικά: Ախթալա) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Λορί της Αρμενίας, που βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Σαμλούγ, στις πλαγιές του βουνού Λαλβάρ, σε απόσταση 186 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας Γερεβάν και 62 χλμ βόρεια του επαρχιακού κέντρου Βαναντζόρ.

Κατά την απογραφή του 2011, η Αχτάλα είχε πληθυσμό 2.092 κατοίκων. Βάσει της επίσημης εκτίμησης του 2016, ο σημερινός πληθυσμός της Αχταλά είναι περίπου 1.300.

## Ετυμολογία
Το σύγχρονο όνομα της Αχταλά καταγράφηκε για πρώτη φορά σε βασιλικό διάταγμα του 1438. Η ετυμολογία του ονόματος Αχταλά πιστεύεται ότι είναι τουρκικής προέλευσης, σημαίνοντας *λευκό ξέφωτο*. Το αρχικό αρμενικό όνομα του οικισμού όπου βρίσκεται χτισμένο το μοναστήρι είναι *Πγιντζαχάνκ* (αρμενικά: Պղնձահանք), το οποίο σημαίνει κυριολεκτικά *ορυχείο χαλκού*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 2019

Ο **Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 2019** είναι ο 16ος Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2018, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω απουσίας ραδιοτηλεοπτικού φορέα που θα ήθελε να διοργανώσει τον διαγωνισμό. Την ημερομηνία της ακύρωσης, μόνο η Μάλτα και η Πολωνία είχαν εκφράσει τον ενδιαφέρον τους για συμμετοχή στον διαγωνισμό.

## Μορφή
Στον διαγωνισμό συμμετέχουν μη επαγγελματίες χορευτές ηλικίας από 16 έως 21 ετών, οι οποίοι πραγματοποιούν μία χορευτική ρουτίνα της επιλογής τους, την οποία έχουν προετοιμάσει πριν τον διαγωνισμό. Επιπλέον, όλοι οι συμμετέχοντες χορευτές πραγματοποιούν μαζί ένα ομαδικό χορευτικό.

### Κριτική Επιτροπή
Τα μέλη της κριτικής επιτροπής (οι οποίοι είναι επαγγελματίες και γνώστες του μπαλέτου, του σύγχρονου και του μοντέρνου χορού) βαθμολογούν τον κάθε χορευτή τόσο στην ατομική του ρουτίνα όσο και στο ομαδικό χορευτικό. Όταν καταμετρηθούν οι ψήφοι της κριτικής επιτροπής, οι χορευτές με τα δύο υψηλότερα σκορ προκρίνονται στον τελικό γύρο. Ο τελικός γύρος περιλαμβάνει ένα "διπλό χορό" 90 δευτερολέπτων όπου κάθε χορευτής έχει 45 δευτερόλεπτα να πραγματοποιήσει μια τυχαία χορευτική ρουτίνα. Ο τελικός νικητής θα αποφασιστεί και αυτός από την κριτική επιτροπή αμέσως μετά τον τελικό γύρο.

## Λίστα συμμετεχόντων
Οι παρακάτω χώρες είχαν εκφράσει το ενδιαφέρον τους για συμμετοχή στον διαγωνισμό.

## Άλλες χώρες
Για να μπορεί μια χώρα να συμμετάσχει στον Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision θα πρέπει να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Την ημερομηνία της ακύρωσης του διαγωνισμού, μόνο δύο χώρες είχαν επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους.

Οι παρακάτω χώρες συμμετείχαν το  αλλά δεν είχαν ανακοινώσει κάτι σχετικά με τη συμμετοχή τους το 2019.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Δείτε επίσης
* Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
* Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
* Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision 2019
* Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision Ασίας 2019

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διαγωνισμοί Νέων Χορευτών Eurovision
Μασίς (πόλη)

Η **Μασίς** (αρμενικά: Մասիս) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Αραράτ της Αρμενίας, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Ραζντάν, σε απόσταση 9 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από το Γερεβάν προς το Όρος Αραράτ. Η πόλη έχει ένα μεγάλο σιδηροδρομικό εμπορευματικό σταθμό που εξυπηρετεί το Γερεβάν και συνέδεε την πρωτεύουσα με την Αυτόνομη Σοσιαλιστική Δημοκρατία Ναχιτσεβάν μέχρι που έκλεισαν τα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν.

Η Μασίς είναι μια από τους πλησιέστερους οικισμούς στο Όρος Αραράτ και το Μικρό Αραράτ. Τα βουνά είναι ορατά από τις περισσότερες περιοχές της πόλης.

Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 20.215. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, η πόλη έχει πληθυσμό 18.500 κατοίκων.

## Ετυμολογία
Μασίς είναι το αρμενικό όνομα για την κορυφή του Όρους Αραράτ. Το βιβλίο *Ιστορία της Αρμενίας* πηγάζει το όνομα από τον βασιλιά *Αμασία*, προπάππου του αρμενικού πατριάρχη Χάικ, ο οποίος λέγεται ότι ονόμασε το βουνό *Μασίς* με το δικό του όνομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Νογιεμπεριάν

Το **Νογιεμπεριάν** (αρμενικά: **', έως το [[1938]] γνωστό ως **Μπαράν**) είναι πόλη στα βορειοανατολικά της [[Αρμενία]]ς, ευρισκόμενη εντός του ''[[περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]'' του [[Ταβούς]], σε απόσταση 187 χιλιομέτρων από το [[Ερεβάν]], σε κοντινή απόσταση από τα [[σύνορα Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν]]. Διασχίζεται από τον ποταμό ''Κογμπ''.

Η πόλη, της οποίας η οικονομία βασίζεται κυρίως στη [[γεωργία (δραστηριότητα)|γεωργία]], το [[2008]], αριθμούσε  κατοίκους.

== Ετυμολογία ==
Το Νογεμπεριάν ήταν γνωστό ως **Μπαράν*' μέχρι το 1937. Σύμφωνα με τον ιστορικό *Μακάρ Μπαρχουνταριάντς*, το παλιό όνομα *Μπαράν* ή *Παράν* (αρμενικά: Պարանա) είναι μια διαλεκτική μορφή της αρμενικής λέξης *απαράν* (αρμενικά: ապարան), που σημαίνει *παλάτι*.

Το 1938, μετονομάστηκε σε Νογεμπεριάν (που σημαίνει *πόλη του Νοεμβρίου'') από τους Σοβιετικούς, για να τιμήσει την είσοδο του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού στην Αρμενία που έλαβε χώρα στις 29 Νοεμβρίου 1920.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αστικές κοινότητες του Ταβούς
Πιέτρο Λάντο

Ο **Πιέτρο Λάντο** (Ιταλικά : *Pietro Lando*, 1462 - 9 Νοεμβρίου 1545) ήταν ο 78ος Δόγης της Βενετίας (28 Δεκεμβρίου 1538 - 9 Νοεμβρίου 1545). 

## Τριετής φυλάκιση

Σπούδασε Πλατωνική φιλοσοφία και ασχολήθηκε με το εμπόριο, διορίστηκε από την Δημοκρατία της Βενετίας πρέσβης στο Βατικανό, στην συνέχεια επέστρεψε στην Βενετία και διακρίθηκε σαν Ναύαρχος του Βενετσιάνικου στόλου. Ο Πιέτρο Λάντο απέκτησε πολλές διοικητικές ευθύνες με αποτέλεσμα μετά την ήττα της Βενετίας από την *"Συμμαχία του Καμπραί"* στην *μάχη του Αγκναντέλλο* (1509) κρίθηκε υπεύθυνος και φυλακίστηκε. Ελευθερώθηκε ύστερα από τρία χρόνια αλλά η αιχμαλωσία του στοίχισε σε μεγάλο βαθμό ψυχολογικά και αποχώρησε από την πολιτική μέχρι το 1534, μετά την επιστροφή του έγινε συνεργάτης του προηγούμενου δόγη Αντρέα Γκρίττι και ο ευνοούμενος του για την διαδοχή .

## Δόγης της Βενετίας

Εξελέγη Δόγης της Βενετίας μετά τον θάνατο του προκατόχου του Αντρέα Γκρίττι (28 Δεκεμβρίου 1538). Μετά την  εκλογή του αναγκάστηκε να γράψει ταπεινωτική συνθήκη με τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή με την οποία παραχωρούσε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τις τελευταίες κτήσεις της Βενετίας στην Πελοπόννησο (1540). Μετά τις αποτυχίες του είχε ελάχιστη συμμετοχή στην κυβέρνηση της Βενετίας ενώ πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι καθαιρέθηκε λόγω ανικανότητας. Τάφηκε στον Ναό του Αγίου Πέτρου στο Καστέλο που κατεδαφίστηκε το 1807. Παντρεύτηκε την Μαρία Πασκουαλίγκο.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δόγισσες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Βασίλειο της Μπόρα Μπόρα

μικρογραφία|Σημαία
μικρογραφία|Η θέση και οι κτήσεις του βασιλείου
Το **Βασίλειο της Μπόρα Μπόρα** ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της αρχές του 19ου αιώνα, με την ενοποίηση του νησιού Μπόρα Μπόρα και την επίσημη αναγνώριση του από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο το 1847 μέσω της σύμβασης Ζαρνάκ. Αποτελούσε μέλος μιας σειράς ανεξάρτητων Πολυνησιακών κρατών των νησιών Εταιρείας, μαζί με την Ταϊτή, το Χουαχίνε και το Ραϊατέα τον 19ο αιώνα, τα οποία μοιράζονταν παρόμοια γλώσσα και κουλτούρα. Επίσης, οι ηγεμόνες τους αλληλοσυνδέονταν με γάμο. Εκτός από το Μπόρα Μπόρα, το βασίλειο περιλάμβανε τα νησιά Τουπάι, Μαουπίτι, Μαουπιχάα, Μοτού Όνε και Μανουάε. Το βασίλειο προσαρτήθηκε τελικά στη Γαλλία το 1888 και η τελευταία βασίλισσα Τεριιμαεβαρούα Γ΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 1895.

Η πρώτη σαφής αναφορά για το νησί είναι από τον Ολλανδό εξερευνητή Γιάκομπ Ρογκεβίν το 1722. Ο Τζέιμς Κουκ το είδε το 1769 και αποβιβάστηκε εκεί το 1777.

## Παραπομπές

Μπορα Μπορα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028

Το **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028**, γνωστό ως **UEFA Euro 2028** ή απλώς **Euro 2028**, θα είναι η 18η έκδοση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, του διεθνούς πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ανδρών που διοργανώνει κάθε τέσσερα χρόνια η UEFA. Δεδομένου ότι η διαδικασία επιλογής και το χρονολόγιο που χρησιμοποιήθηκαν στο Euro 2024 εφαρμόστηκε ξανά, ο οικοδεσπότης επιλέχθηκε  το φθινόπωρο του 2022 και είναι το Ηνωμένο Βασίλειο με την Ιρλανδία. 

## Διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων

#### Επιβεβαιωμένες υποψηφιότητες

*  /  /  /  – Στη συνάντηση μεταξύ των υπουργών αθλητισμού της Ρουμανίας (Constantin Bogdan Matei), της Βουλγαρίας (Krasen Kralev), της Σερβίας (Vanja Udovičić), και του πρώην αναπληρωτή υπουργού πολιτισμού και αθλητισμού της Ελλάδας (Γιώργος Βασιλειάδης), επιβεβαιώθηκε επίσημα ότι αυτές οι τέσσερις χώρες θα υπέβαλαν μια κοινή υποψηφιότητα για την οργάνωση του Euro 2028 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA 2030.
*  - Στις 15 Αυγούστου 2019, η Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι η Τουρκία θα θέσει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσει το Euro 2028. Είναι η έκτη συνεχόμενη υποψηφιότητα της Τουρκίας, η οποία έχει ήδη απορριφθεί πέντε φορές (2008, 2012, 2016, 2020, 2024).

#### Χώρες που εξέφρασαν ενδιαφέρον να υποβάλλουν υποψηφιότητα

:*  – Το 2019, ο πρόεδρος της Ιταλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Γκαμπριέλε Γκραβίνα δήλωσε στο Sky Sport Italia ότι η ομοσπονδία σκεφτόταν να υποβάλλει υποψηφιότητα.
:*  – Το 2015 και 2016, οι αξιωματικοί της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας δήλωσαν ενδιαφέρον για μια υποψηφιότητα της Αγγλίας να φιλοξενήσει το Euro 2028.

:* /// – Στις 4 Μαρτίου 2016, η Δανέζικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ανακοίνωσε την προετοιμασία κοινής πρότασης μαζί με τις ομοσπονδίες της Σουηδίας, της Νορβηγίας και της Φινλανδίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028.
:* / – Στις 12 Σεπτεμβρίου 2018, η Βασιλική Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ανακοίνωσε τις προθέσεις για κοινή υποψηφιότητα μαζί με την Πορτογαλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028 ή το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2030.
:*  - Στις 12 Ιουνίου 2021 ο Αλεξέι Σορόκιν, ο διευθυντής της οργανωτικής επιτροπής του UEFA Euro 2020, πρότεινε την υποβολή υποψηφιότητας από τη Ρωσία για το UEFA Euro 2028 ή το UEFA Euro 2032.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Στέργιος Δημόπουλος

Ο **Στέργιος Δημόπουλος** (γενν. 20 Μαΐου 1990) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ομάδα του Λεβαδειακού, ως Αριστερό Μπακ-Χαφ.

## Καριέρα
Αγωνιζόταν στις ακαδημίες της Αναγέννησης Καρδίτσας από το 2006 έως το 2009, μέχρι την προαγωγή του στην πρώτη ομάδα. Στις 25 Ιουλίου 2012 υπέγραψε 1+2 χρόνια συμβόλαιο με την ΑΕΛ 1964, αποχώρησε όμως ένα χρόνο αργότερα και επέστρεψε στην Αναγέννηση. Πραγματοποίησε 81 εμφανίσεις με την φανέλα της ομάδας, μέχρι την δεύτερη του αποχώρηση, το 2017. Το καλοκαίρι του 2017, εντάχθηκε στην νεοσύστατη ομάδα Βόλος Ν.Π.Σ. Έπειτα από 3 χρόνια παρουσίας στην ομάδα της Μαγνησίας, υπέγραψε στον Λεβαδειακό ως ελεύθερος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στατιστικά Στέργιου Δημόπουλου transfermarkt.bg
* Ιστορικό μεταγραφών Στέργιου Δημόπουλου transfermarkt.bg
* Scoresway.com Προφίλ 
* sportlarissa.gr

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Δημογραφία της Γαλλικής Πολυνησίας

Αυτό το άρθρο αναφέρεται στα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Γαλλικής Πολυνησίας, συμπεριλαμβανομένης της πυκνότητας πληθυσμού, της εθνικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης, την υγεία, την οικονομική κατάσταση, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και άλλες πτυχές του πληθυσμού.

## Γεννήσεις και θάνατοι


## Δημογραφικά στατιστικά του CIA World Factbook
Τα ακόλουθα δημογραφικά στατιστικά στοιχεία προέρχονται από το CIA World Factbook, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

### Ηλικιακή δομή

* 0-14 ετών: 23.31% (33.894 άνδρες, 32.005 γυναίκες)
* 15-24 ετών: 16.36% (23.980 άνδρες και 22.270 γυναίκες)
* 25-54 ετών: 44.1% (63.931 άνδρες και 60.749 γυναίκες)
* 55-64 ετών: 8.83% (12.847 άνδρες και 12.120 γυναίκες)
* 65 ετών και άνω: 7.4% (10.142 άνδρες και 10.765 γυναίκες) (εκτίμηση 2015)

### Ρυθμός αύξησης του πληθυσμού

* 0.95%

### Ποσοστό γεννήσεων

* 15.22 γεννήσεις ανά 1.000 άτομα

### Ποσοστό θανάτου

* 5.02 θάνατοι ανά 1.000 άτομα

### Καθαρό ποσοστό μετανάστευσης

* -0.84 μετανάστες ανά 1.000 άτομα

### Αναλογία φύλων

* Κατά τη γέννηση: 1.05 άνδρες ανά μια γυναίκα
* 0-14 ετών: 1.06 άνδρες ανά μια γυναίκα
* 15-24 ετών: 1.08 άνδρες ανά μια γυναίκα
* 25-54 ετών: 1.05 άνδρες ανά μια γυναίκα
* 55-64 ετών: 1.06 άνδρες ανά μια γυναίκα
* 65 ετών και άνω: 0.94 άνδρες ανά μια γυναίκα

### Ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας

* Συνολικά: 4.73 θάνατοι ανά 1.000 γεννήσεις
* Άνδρες: 5.25 θάνατοι ανά 1.000 γεννήσεις
* Γυναίκες: 4.18 θάνατοι ανά 1.000 γεννήσεις (εκτίμηση 2015)

### Προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση

* Συνολικός πληθυσμός: 76.98 χρόνια
* Άνδρες: 74.72 χρόνια
* Γυναίκες: 79.36 χρόνια (εκτίμηση 2015)

### Συνολικό ποσοστό γονιμότητας

* 1.92 παιδιά για κάθε γυναίκα

### Εθνοτικές ομάδες

* Πολυνήσιοι - 78%
* Κινέζοι - 12%
* Ντόπιοι Γάλλοι - 6%
* Μητροπολιτικοί Γάλλοι - 4%

### Θρησκείες

* Προτεστάντες - 54%
* Ρωμαιοκαθολικοί - 30%
* Άλλες θρησκείες - 10%
* Καμία θρησκεία - 6%

### Γλώσσες

* Γαλλικά (επίσημη) - 61.1%
* Ταϊτιανά (επίσημη) - 31.4%
* Ασιατικές γλώσσες - 1.2%
* Άλλες - 0.3%
* Απροσδιόριστο - 6%

## Δείτε επίσης

* Γαλλική Πολυνησία
* Ευρωπαίοι στην Ωκεανία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλική Πολυνησία
Βέρθα-Ευδοκία της Προβηγκίας

Η **Βέρθα - Ευδοκία** (ιταλικά : Berta) ήταν η πρώτη σύζυγος του αυτοκράτορα Ρωμανού Β΄.

Η Βέρθα ήταν νόθα κόρη του βασιλιά Ούγου της Προβηγκίας και της παλλακίδας του Πεζόλα. Τον γάμο διαπραγματεύτηκε και κανόνισε ο Πασχάλιος στρατηγός Λογγοβαρδίας. Η Βέρθα όταν έγινε σύζυγος του Ρωμανού σύμφωνα με την συνήθεια της εποχής πήρε το όνομα Ευδοκία. Πέθανε το 949 πέντε χρόνια μετά τον γάμο της χωρίς να αφήσει απογόνους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Άγιος Γεώργιος Καλυβίων Αιτωλοακαρνανίας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)]]*

Ο **Άγιος Γεώργιος** Καλυβίων είναι πεδινός οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 30 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται ανατολικά του Αχελώου ποταμού και νοτιοανατολικά της λίμνης Οζερός. Το χωριό είναι κτισμένο δίπλα και δυτικά από τα Καλύβια και απέχει 12 χλμ. δυτικά από το Αγρίνιο. Το όνομά του οφείλεται από το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου που προϋπήρχε του οικισμού από την περίοδο της τουρκοκρατίας και γύρω από το οποίο αναπτύχθηκε ο οικισμός. και δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’40. Αρχικά βρισκόταν στη τοποθεσία "Νησί", βορειότερα της σημερινής όπου μετακινήθηκε εξ΄αιτίας των συχνών πλημμυρών του Αχελώου. Οι κάτοικοι κατάγονται κυρίως από την Ευρυτανία και την επαρχία Βάλτου της Αιτωλοακαρνανίας που εγκαταστάθηκαν στο χωριό μετά την κατοχή.. Τον Δεκέμβριο του 1962 με την υπερχείλιση των νερών του Αχελώου έγιναν μεγάλες καταστροφές στα σπίτια και τα χωράφια της περιοχής. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1961 ως μέρος της τότε κοινότητας Καλυβίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Καλύβια και τον Πλάτανο αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλυβίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 266 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιεροί ναοί και εξωκλήσια στα Καλύβια από τον ιστότοπο https://iaitoloakarnania.gr

## Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Γεώργιος Κλεισορρευμάτων, Άγιος Γεώργιος Μεσολογγίου και Άγιος Γεώργιος Παλαιοκαρυάς.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μακόμα Λεκαλακάλα

Η **Μακόμα Λεκαλακάλα** (αφρικάανς: *Makoma Lekalakala*) είναι Νοτιοαφρικανή οικολογική ακτιβίστρια, διευθύντρια του κλάδου της Earthlife Africa στο Γιοχάνεσμπουργκ.

## Στράτευση
Το 2018, έλαβε, μαζί με τη Λιζ ΜακΝταιντ, το Περιβαλλοντικό Βραβείο Γκόλντμαν έπειτα από τον δικαστικό αγώνα τον οποίον έδωσαν από κοινού προκειμένου να σταματήσουν την επανεκκίνηση του νοτιοαφρικανικού εθνικού πυρηνικού προγράμματος. Τον Απρίλιο του 2017, το δικαστήριο του Κέιπ Τάουν τελικώς ανέστειλε τη συμφωνία συνεργασίας η οποία είχε υπογραφεί από τη Νότια Αφρική με τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα σχετικά με το συγκεκριμένο πρόγραμμα ανέγερσης μεταξύ έξι και οκτώ πρόσθετων πυρηνικών σταθμών (η Νότια Αφρική διέθετε, ήδη, τους δύο μοναδικούς πυρηνικούς σταθμούς της αφρικανικής ηπείρου, στο Κόεμπεργκ). 

Λίγο καιρό νωρίτερα, τον Μάρτιο του 2017, η οργάνωση Earthlife Africa είχε πετύχει εκ μέρους του δικαστηρίου της Πρετόρια την απόφαση υποχρεωτικής σοβαρής μελέτης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων προ της ανέγερσης θερμικού σταθμού με καύση άνθρακα με παραγώμενη τιμή ενέργειας της τάξεως των 1200 MW εντός της Επαρχίας του Λιμπόπο, στα βόρεια της χώρας.

Οι Μακόμα Λεκαλακάλα και Λιζ ΜακΝταιντ είχαν, και οι δύο τους, υπάρξει κατά το παρελθόν ακτιβίστριες εναντίον του καθεστώτος του απαρτχάιντ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοτιοαφρικανές
Κατηγορία:Νικητές του Περιβαλλοντικού Βραβείου Γκόλντμαν
Κατηγορία:Πρόσωπα σχετιζόμενα με την ενέργεια
Ιωάννης Χοιρινάς

Ο **Ιωάννης Χοιρινάς** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος του 9ου αιώνα.

Κατείχε τους τίλους του μέγα εταιριάρχη, στρατιωτικός τίτλος, του παραδυναστεύοντως και του πρώτου της συγκλήτου. Όταν έγινε αυτοκράτορας ο Ρωμανός Β΄ αναφέρεται από τα πρόσωπα που εμπιστευόταν και έπειτα τους στενούς του συνεργάτες κατά την βασιλεία του. Είναι άγνωστο αν μετά τον θάνατο του Ρωμανού βοήθησε τον Βρίγα και τι απέγινε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί συγκλητικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Παραδυναστεύοντες
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Φραντσέσκο Ντονά

Ο **Φραντσέσκο Ντονά** (Ιταλικά : *Francesco Dona*, 1468 – 23 Μαΐου 1553) ήταν ο 79ος Δόγης της Βενετίας (24 Νοεμβρίου 1545 - 23 Μαΐου 1553). Από τα νεανικά του χρόνια έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον στην κλασσική λογοτεχνία και αναδείχτηκε σε διακεκριμένο διπλωμάτη και νομικό, δεν είχε στρατιωτικές ικανότητες το ενδιαφέροντα του ήταν γύρω από τα διοικητικά θέματα. Νυμφεύθηκε σε πρώτο γάμο την Τζιοβάνα ντα Μούλα με την οποία απέκτησε τρία παιδιά και σε δεύτερο γάμο την Αλικία Ιουστινιάνι. Ο Φραντσέσκο Ντονά ήταν βαθιά θρησκευόμενος λόγω της άσχημης υγείας του, η θρησκοληψία του γινόταν όλο και μεγαλύτερη όσο μεγάλωνε σε ηλικία, ενώ διακρίθηκε για τη ρητορική του ικανότητα.

## Διοίκηση
Στέφθηκε δόγης στις 24 Νοεμβρίου 1545, κυβέρνησε χωρίς αυταρχισμό και στηρίχθηκε στα θεσμικά όργανα της Δημοκρατίας όπως το «Μεγάλο Συμβούλιο». Ακολούθησε την Αντιμεταρρύθμιση την οποία δεν έβλεπαν με καλό μάτι οι γνήσιοι Βενετοί επειδή έδινε εμπορικά προνόμια σε άπιστους μέσα στο έδαφος της Βενετίας. Καθιέρωσε την Ιερά Εξέταση (1547) αλλά με περιορισμένες αρμοδιότητες και υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης επειδή ήταν πάντοτε διστακτικός να κάνει ριζικές παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή της Βενετίας, ο βασικός στόχος του ήταν να εξασφαλίσει την αυτονομία της πόλης. Η έλλειψη πληρωμάτων στις γαλέρες τον οδήγησαν στην απόφαση να χρησιμοποιήσει κατάδικους για την καταπολέμηση των πειρατών στην Αδριατική Θάλασσα. Στην εξωτερική του πολιτική διατήρησε την ουδετερότητα στον πόλεμο που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον Κάρολο Κουίντο και τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.

## Πολιτισμός
Ο Φραντσέσκο Ντονά πλούτισε την Βενετία με μεγάλα έργα υπό την επίβλεψη του διάσημου αρχιτέκτονα Τζάκοπο Σανσοβίνο όπως το νομισματοκοπείο, τα γλυπτά στην βάση του καμπαναριού του Αγίου Μάρκου, μέγαρα, δημόσια κτίρια και ναοί. Η Δημοκρατία της Βενετίας σε περίοδο ειρήνης ήταν πάντοτε πλουσιότερη, η ανακάλυψη της Αμερικής είχε ελάχιστες επιπτώσεις στην οικονομία της. 
Ο Φραντσέσκο Ντονά ζήτησε να παραιτηθεί λόγω μεγάλης ηλικίας και άσχημης υγείας (1550) αλλά το Συμβούλιο δεν το έκανε δεκτό. Πέθανε στις 23 Μαίου του 1553 και τάφηκε στην Σάντα Μαρία ντέι Σέρβι, στις αρχές του 19ου αιώνα τα οστά του μεταφέρθηκαν στο παρεκκλήσι του Βίλα Ντονάτο στο Μαρένο ντι Πιάβε, είναι ο μοναδικός δόγης που έχει ταφεί εκτός Βενετίας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Rosse, J. Willoughby; Blair, John (1859): An index of dates: Comprehending the principal facts in the chronology and history of the world, from the earliest to the present time
*Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι δόγισσες της Βενετίας
*[Φραντσέσκο Ντονά](http://www.treccani.it/enciclopedia/francesco-dona_(Dizionario-Biografico)/)

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Άγιος Γεώργιος Κλεισορρευμάτων Αιτωλοακαρνανίας

*Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: [[Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)]]*

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας ο οποίος βρίσκεται στα σύνορα των δήμων Αγρινίου και Μεσολογγίου απέναντι από τον κοιμητηριακό Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου ανάμεσα στα χωριά Κλεισορρεύματα και Χρυσοβέργι. Περιλαμβάνει τα Χειμωνέικα και τα Κατσιρέικα. Παρότι βρίσκεται δίπλα στο χωριό Φραγκουλαίικα χωρίζονται με φυσικό σύνορο το ρέμα, με αποτέλεσμα η κοινότητα του Αγίου Γεωργίου να ανήκει διοικητικά στα Κλεισορρεύματα.  Είναι κτισμένο δίπλα στην εθνικό οδό Αντιρρίου – Αγρινίου και απέχει 15 χλμ. Ν.-ΝΑ. από αυτό. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1991. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Κλεισορρεύματα και το Μπρέσιακο αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλεισορρευμάτων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγγελοκάστρου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκους. (Βρίσκεται σε λάθος θέση στο Google Maps καθώς παρουσιάζεται εντός του κυρίως χωριού των Κλεισορρευμάτων)
## Πληθυσμός

## Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Γεώργιος Παλαιοκαρυάς, Άγιος Γεώργιος Μεσολογγίου και Άγιος Γεώργιος Καλυβίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2018-2019 (Γυναίκες)

Για την **περίοδο 2018–19**,η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης ΒΔ Ελλάδος είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος και πρωταθλημάτων υποδομών,στην ΒΔ Ελλάδα.

Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Α2 γυναικών.

## Γυναικών
Το πρωτάθλημα γυναικών ΕΣΚΑΒΔΕ γίνεται σε έναν όμιλο.Οι ομάδες που συμμετέχουν παίζουν σε δυο γύρους μέσα-έξω με τους αντιπάλους τους.Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Α2 γυναικών.

Δεν συμμετέχει σε σχέση με πέρυσι η Νικόπολη και ο ΠΑΣ Γιάννινα που ανέβηκε στην Α2 γυναικών.Αντίθετα σε σχέση με πέρυσι συμμετέχουν η ΑΕ Δόξα Πύρρου και η Κ-20 του ΠΑΣ Γιάννινα.Ο τελευταίος δεν έχει δικαίωμα ανόδου ή συμμετοχής στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο.

ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες

ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες

ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες

## Υποδομές
Διεξάγονται πρωταθλήματα νεανίδων,κορασίδων και μίνι.Στις νεανίδες πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΠΑΣ Γιάννινα.Στις κορασίδες πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασος Αγρινίου ενώ στα μίνι η Νίκη Λευκάδας.

## Ομάδες σε εθνικές κατηγορίες
Στην Α1 γυναικών συμμετέχει η Νίκη Λευκάδας ενώ στην Α2 γυναικών συμμετέχει ο ΠΑΣ Γιάννινα.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε.

Κατηγορία:Περίοδοι Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε.
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2018
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2019
Λιζ ΜακΝταιντ

Η **Λιζ ΜακΝταιντ** (αφρικάανς: *Liz McDaid*) είναι Νοτιοαφρικανή ακτιβόστρια, υπεύθυνη *Eco-Justice * για την περιοχή της Νότιας Αφρικής, για λογαριασμό του Southern African Faith Communities' Environment Institute (SAFCEI). Μαζί με τη Μακόμα Λεκαλακάλα, έλαβε, το 2018, το Περιβαλλοντικό Βραβείο Γκόλντμαν, έπειτα από τον από κοινού δικαστικό αγώνα τους προκειμένου να σταματήσουν την επανεκκίνηση του νοτιοαφρικανικού εθνικού προγράμματος. Οι οργανώσεις τους, Earthlife Africa και Southern African Faith Communities' Environment Institute, συνεργάστηκαν μεταξύ τους, καθώς και με άλλες ομάδες και δικηγόρους, προκειμένου να καταγγείλουν την κυβέρνηση ενώπιον της δικαιοσύνης, σχετικά με παρατυπίες κατά τη διάρκεια της σχετικής διαδικασίας. Οι Μακόμα Λεκαλακάλα και Λιζ ΜακΝταιντ είχαν, και οι δύο τους, υπάρξει κατά το παρελθόν ακτιβίστριες εναντίον του καθεστώτος του απαρτχάιντ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Τον Απρίλιο του 2017, το δικαστήριο του Κέπι Τάουν τελικώς ανέστειλε τη συμφωνία συνεργασίας η οποία είχε υπογραφεί από τη Νότια Αφρική με τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα σχετικά με το συγκεκριμένο πρόγραμμα ανέγερσης μεταξύ έξι και οκτώ πρόσθετων πυρηνικών σταθμών (η Νότια Αφρική διέθετε, ήδη, τους δύο μοναδικούς πυρηνικούς σταθμούς της αφρικανικής ηπείρου, στο Κόεμπεργκ).

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Νοτιοαφρικανές
Κατηγορία:Νικητές του Περιβαλλοντικού Βραβείου Γκόλντμαν
Κατηγορία:Πρόσωπα σχετιζόμενα με την ενέργεια
Γκαζιαντέπ (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Γκαζιαντέπ** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Γκαζιαντέπ, πόλη της Τουρκίας.
* Επαρχία Γκαζιαντέπ, η ομώνυμη επαρχίες της Τουρκίας με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη.
* Γκαζιαντέπ Μπασκετμπόλ, τουρκική ομάδα καλαθοσφαίρισης.
Η Δικαστίνα

**Η Δικαστίνα** (πρωτότυπος τίτλος: La Pretora) είναι ιταλική κωμωδία του 1976 σε σκηνοθεσία του Λούτσιο Φούλτσι και πρωταγωνίστρια την Έντβιτζε Φένεκ. Δεν προβλήθηκε ποτέ στις ΗΠΑ.

## Πλοκή
Η Βιόλα Ορλάντο, δικαστίνα μιας μικρής πόλης στο Βένετο, είναι άκαμπτη και σοβαρή. Μερικοί κερδοσκόποι, ορκισμένοι εχθροί της δικαστίνας, ανακαλύπτουν ότι η δίδυμη αδελφή της Βιόλας, η Ρόζα, είναι διάσημη πορνοστάρ. Επομένως προσπαθούν να τη χρησιμοποιήσουν για να δυσφημήσουν τη Βιόλα.

## Ηθοποιοί
* Έντβιτζε Φένεκ ως Βιόλα Ορλάντο/Ρόζα Ορλάντο
* Τζιανκάρλο Ντετόρι ως Κόμης Ρενάτο Αλτιέρι
* Τζιάνι Άγκους ως Άντζελο Σκότι
* Ορέστε Λιονέλλο ως Φρανσέσκο Λο Πρέστι
* Ραφ Λούκα ως Ραφαέλε Εσποσίτο
* Μάριο Μαρανζάνα ως δικηγόρος Μπορτολόν
* Καρλέτο Σποσίτο ως Εισαγγελέας
* Λούκα Σπορτέλι ως Τόνι
* Πιέτρο Τόρντι ως Παβανίν
* Μαρίνα Λόταρ ως Ρεγκίνα
* Λούτσιο Φούλτσι ως Θεατής του πρατηρίου καυσίμων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1976
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λούτσιο Φούλτσι
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Άγιος Γεώργιος Παλαιοκαρυάς Αιτωλοακαρνανίας

Ο **Άγιος Γεώργιος** Παλαιοκαρυάς είναι πεδινός οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 150 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται βόρεια της λίμνης Τριχωνίδας, ανάμεσα στο Θέρμο και το Αγρίνιο. Μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Παραβόλας - Θέρμου και απέχει 15 χλμ. Α. από το Αγρίνιο και 17 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1961 ως μέρος της τότε κοινότητας Παλαιοκαρυάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Παλαιοκαρυά αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοκαρυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 92 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Γεώργιος Κλεισορρευμάτων, Άγιος Γεώργιος Μεσολογγίου και Άγιος Γεώργιος Καλυβίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Αιμόφιλος της γρίπης τύπου Β

Ο **αιμόφιλος της γρίπης τύπου Β** (αγγλ.: *Haemophilus influenzae* *type b*) αποτελεί έναν από τους 6 τύπους του βακτηρίου αιμόφιλος της γρίπης (*Haemophilus influenzae*) ο οποίος προκαλεί λοίμωξη και προσβάλλει το εγκεφαλονωτιαίο υγρό προκαλώντας μηνιγγίτιδα.

## Δείτε επίσης
* Εμβόλιο αιμόφιλου ινφλουέντζας τύπου Β

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παστερελλοειδή
Αγία Μαρίνα Αιτωλοακαρνανίας

Η  **Αγία Μαρίνα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ματαράγκας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρακύνθου, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης* καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μεσολογγίου του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
* Η παλαιά ονομασία του οικισμού ήταν *Χασάναγα* ή *Χασάναγας*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές όχθες της Τριχωνίδας, ανάμεσα στα χωριά Ματαράγκα στα δυτικά και Γραμματικό στα ανατολικά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Από τον οικισμό περνάει ο επαρχιακός δρόμος που συνδέει τα χωριά Ζευγαράκι και Κάτω Μακρινού, ενώ στα ανατολικά ρέει ο χείμαρρος Κουρκούτα ή Μπογλάστης. Απέχει περίπου 19 χλμ. ΝΔ. του Αγρινίου και 28 χλμ. ΝΔ. του Θέρμου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως *Χασάναγα* ή *Χασάναγας*, και προσαρτήθηκε με το ΦΕΚ 19Α-07/12/1835 στον δήμο Κερασιάς του, τέως, νομού Αιτωλίας $ Ακαρνανίας. Διατήρησε αυτό το όνομα μέχρι το 1953 και με το ΦΕΚ 86Α - 11/04/1953 μετονομάστηκε σε *Αγία Μαρίνα*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ματαράγκας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρακύνθου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010  οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Αρακύνθου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Λαζάρου στα βορειοδυτικά του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή,  Αθήνα: Τεγόπουλος – Μανιατέας, εκδ. 1996. σελ. 98, τομ.1. και εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Google Earth
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων

Το **Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων** ιδρύθηκε από την Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917, με το Βασιλικό Διάταγμα της 14/14 Ιουν. 1917 (ΦΕΚ 112/ 14.06.1917) «Περί συστάσεως Υπουργείου Γεωργίας και Δημοσίων κτημάτων».

Στο υπουργείο υπήχθησαν τα τμήματα Γεωργίας, Γεωργικής Οικονομίας, Δασών, Αλιείας, Ζωοτεχνικής και Κτηνιατρικής υπηρεσίας από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και η διεύθυνση Κτημάτων η οποία μέχρι τότε ήταν στην εποπτεία του υπουργείου Οικονομικών.

Αυτή ήταν η δεύτερη φορά δημιουργίας υπουργείου σχετικά με τα γεωργικά. Η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1910 είχε ιδρύσει το υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας στις 28 Απριλίου του 1910, αλλά σύντομα οι υπηρεσίες του απορροφήθηκαν στο νεοσυσταθέν υπουργείο Εθνικής Οικονομίας στις 31 Μαΐου 1912.

Το Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων συστάθηκε στις 14 Ιουνίου 1917 και με τον νόμο 853 της 2/8 Σεπτεμβρίου 1917, μετονομάστηκε σε υπουργείο Γεωργίας.

## Υπουργός Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων

## Αναφορές


Κατηγορία:Πρώην υπουργεία της Ελλάδας
Κατηγορία:Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων
Καμένα

Ο όρος **Καμένα** μπορεί να αναφέρεται σε: 

* Καμένα Βούρλα, οικισμός στον νομό Φθιώτιδας.
* Καμένα Ηλείας, οικισμός στο νομό Ηλείας.
Κοκόρινα (Ίστοτσνι Μόσταρ)

Η **Κοκόρινα** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Ίστοτσνι Μόσταρ και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό αποτελούσε, στο σύνολό του, μέρος του Δήμου του Μόσταρ.  Ωστόσο, μετά το πέρας του πολέμου, τμήμα του εδάφους του ενσωματώθηκε στον νεοϊδρυθέντα Δήμο του Ίστοτσνι Μόσταρ, ενώ, ταυτόχρονα, εντάχθηκε στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.

## Γεωγραφία

## Ιστορία

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

## Δείτε επίσης
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Ίστοτσνι Μόσταρ
Κατηγορία:Οικισμοί της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας με βοσνιακή πληθυσμιακή πλειοψηφία
Seventeen (Ινδονησιακό συγκρότημα)

Οι **Seventeen** είναι Ινδονησιακό συγκρότημα ροκ μουσικής με έδρα την Τζακάρτα. Η ομάδα αυτή ιδρύθηκε το 1999 στη Γιογκιακάρτα. Τα μέλη τους είναι ο Μπάνι (μπάσο), ο Γιούντι (κιθάρα), ο Χερμάν (κιθάρα), ο Άντι (τύμπανα), και ο Ιφάν (φωνητικά). Έχουν κυκλοφορήσει έξι
άλμπουμ: τα *Bintang Terpilih* (1999), *Sweet_Seventeen* (2005), *Lelaki Hebat* (2008), *Dunia Yang Indah* (2011), *Sang Juara* (2013) και *Pantang Mundur (2016)*

Κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Ταντζούνγκ Λεσούνγκ στις 22 Δεκεμβρίου 2018, όταν το τσουνάμι στο στενό Σούντα χτύπησε τη συναυλία τους, ο Μπάνι και ο μάνατζέρ τους σκοτώθηκαν, ενώ οι Χερμάν και Άντι βρέθηκαν νεκροί αρκετές ώρες αργότερα.

## Δισκογραφία
* *Bintang Terpilih* (2003)
* *Sweet Seventeen* (2005)
* *Lelaki Hebat* (2008)
* *Dunia Yang Indah* (2011)
* *5ang Juara* (2013)
* *Pantang Mundur* (2016)

## Μέλη
### Τρέχοντα μέλη
* Ριεφιάν "Ιφάν" Φατζαρσιάχ - φωνητικά (2008-σήμερα)
### Πρώην μέλη
* Γιοχάν "Ντόνι" Σαπούτρο - φωνητικά, κιθάρα (2000-2008)
* Ζουλιάντο "Ζόζο" Άνγκα - κιθάρα (1999-2008)
* Γιούντι Ρους Χαρτζάντο - κιθάρα (1999-2013)
* Μουχαμάντ Αουάλ "Μπάνι γιάνι" Πουρμπάνι - μπάσο (1999-2018)
* Χερμάν Σικούμπανγκ - κιθάρα (1999-2018)
* Ουίντου Άντι Νταρμαουάν - τύμπανα (1999-2008, 2009-2018)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Κατηγορία:Ινδονησιακά μουσικά συγκροτήματα
Θεοφύλακτος Αβάστακτος

Ο **Θεοφύλακτος ο Αβάστακτος ή Αβάσταγος ή Αβάκτιστος** ήταν βυζαντινός στρατηγός υπό τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ και Βασίλειο Α΄.

Ο Θεοφύλακτος ήταν πατέρας του μετέπειτα αυτοκράτορα Ρωμανού Α΄ και ο γενάρχης της οικογένειας Λεκαπηνών ή Λακαπηνών. Σε μία εκστρατεία κατά των Αράβων και παυλικανών στην Τεφρική ο αυτοκράτορας Βασίλειος περικυκλώθηκε από εχθρούς και κινδύνευε άμεσα η ζωή του, με επέμβαση του Θεοφύλακτου σώθηκε. Ο Βασιλέας έπειτα αναζήτησε τον σωτήρα του μην γνωρίζοντας ποιος είναι, όλοι του έλεγαν "εγώ είμαι", τέλος όταν ο Βασίλειος τον αναγνώρισε τον τίμησε δωρίζοντας του μεγάλη έκταση στην Λακάπη. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες με τους δύο αυτοκράτορες και στην εκστρατεία στην Κρήτη.

Στα λαϊκά δημοτικά τραγούδια του Διγενή Ακρίτα αναφέρεται σε κάποιο και ο Θεοφύλακτος ο οποίος ανέλαβε μία δύσκολη αποστολή από τον αυτοκράτορα και χάρη στην γενναιότητα του την έφερε σε πέρας παρά την δυσκολία και τις μικρές πιθανότητες που είχε, σύμφωνα με σύγχρονους ερευνητές πιστεύεται ότι μιλά για πραγματικό γεγονός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Θεοφυλακτος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Ίστοτσνι Μόσταρ

Το **Ίστοτσνι Μόσταρ** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι δήμος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

Έδρα του δήμου αποτελεί το χωριό του Ζίγιεμλιε.

## Γεωγραφία

## Ιστορία
Ο Δήμος του Ίστοτσνι Μόσταρ, στα ελληνικά «Ανατολικό Μόσταρ», δημιουργήθηκε μετά το πέρας του Πολέμου της Βοσνίας επί του εδάφους του παλαιού προπολεμικού Δήμου του Μόσταρ, με το υπόλοιπο τμήμα του δήμου να αποτελεί τμήμα της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έως το 2004, έφερε την ονομασία *Σρπσκι Μόσταρ*, το «Σερβικό Μόσταρ». Ο όρος *Ίστοτσνι Μόσταρ* είναι δυνατό, επίσης, να αναφέρεται στο ανατολικό τμήμα της Πόλεως του Μόσταρ, εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Οικισμοί
[thumb|center|upright=0.8|Τοποθεσία του Δήμου του Ίστοτσνι Μόσταρ εντός της [Βοσνία και Ερζεγοβίνη|Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.]]

Πέραν του Ζίγιεμλιε, ο δήμος περιλαμβάνει τα χωριά Κοκόρινα και Κάμενα.

## Πολιτική
Έπειτα από τις τοπικές εκλογές του 2012, οι 11 έδρες της δημοτικής συνελεύσεως διαμοιράστηκαν όπως ακολουθεί:

Ο Ράντοβαν Παλάβεστρα, μέλος του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος (SDS), εξελέγη δήμαρχος του δήμου.

## Δείτε επίσης

* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές
Τέοτσακ (Τούζλα)

Το **Τέοτσακ** (κυριλλικά: ) είναι πόλη και δήμος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης εντός του Καντονιού της Τούζλα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, η πόλη αριθμούσε  κατοίκους και ο δήμος  κατοίκους.

Το Τέοτσακ είναι επίσης γνωστό ως *Τέοτσακ-Κρστατς*.

## Γεωγραφία
Η πόλη του Τέοτσακ ευρίσκεται στα βορειοανατολικά της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, βόρεια της Καλέσιγια και βορειοανατολικά της Τούζλα, επί των βόρειων πλαγιών του όρους Μαγιέβιτσα. Το δημοτικό έδαφος ευρίσκεται σε υψόμετρο κυμαινόμενο μεταξύ 300 και 600 μ. Στα νοτιοδυτικά του δήμου ευρίσκεται η Λίμνη της Σνιγιέζνιτσα.

[μικρογραφία|κέντρο|Άποψη της [Λίμνη της Σνιγιέζνιτσα|Λίμνης της Σνιγιέζνιτσα.]]

## Ιστορία
Ο Δήμος του Τέοτσακ δημιουργήθηκε μετά το πέρας του Πολέμου της Βοσνίας και κατόπιν των Συμφώνων του Ντέιτον (1995), επί του εδάφους του παλαιού δήμου του Ούγκλιεβικ, με το υπόλοιπο τμήμα του προπολεμικού δήμου να ενσωματώνεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Προ του πολέμου, το Τέοτσακ αποτελούσε μέρος της τοπικής κοινότητας του Τέοτσακ-Κρστατς.

μικρογραφία|κέντρο|Άποψη του τζαμιού του Τέοτσακ.

## Οικισμοί
[thumb|center|upright=0.8|Τοποθεσία του Δήμου του Τέοτσακ εντός της [Βοσνία και Ερζεγοβίνη|Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.]]

Ο Δήμος του Τέοτσακ αριθμεί 10 οικισμούς:

* Μπιλάλιτσι
* Μπρίγιεστ
* Γκόρνια Κρτσίνα
* Γιάσενιε
* Γιασίκοβατς
* Πρίμποϊ
* Σνιγιέζνιτσα
* Στάρι Τέοτσακ
* Τέοτσακ-Κρστατς
* Τουρσούνοβο Μπρντο

## Δημογραφία
### Πόλη
#### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού της πόλεως





#### Κατανομή του πληθυσμού της πόλεως ανά εθνότητα (1991)

### Δήμος
#### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του δήμου

Ο αριθμός ο οποίος δίδεται για το 1991 αντιστοιχεί σε εκείνον του πληθυσμού ο οποίος κατοικούσε, την εποχή εκείνη, εντός του εδάφους του σημερινού δήμου του Τέοτσακ.

## Πολιτική
Έπειτα από τις τοπικές εκλογές του 2012, οι 15 έδρες της δημοτικής συνελεύσεως διαμοιράστηκαν όπως ακολουθεί:

Ο Ταγίμπ Μουμίνοβιτς, μέλος του Κόμματος Δημοκρατικής Δράσης (SDA), εξελέγη δήμαρχος του δήμου.

## Πολιτισμός

## Αθλητισμός

## Εκπαίδευση

## Οικονομία

## Δείτε επίσης

* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Επίσημη ιστοσελίδα 
* 

*
Κατηγορία:Οικισμοί του Τέοτσακ
Α.Π.Σ. Σούλι Παραμυθιάς

Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Παραμυθιάς «το Σούλι»**  είναι ένας αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας. Ιδρύθηκε το 1934 και πήρε το όνομά του από το ηρωικό Σούλι. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και στο παρελθόν διέθετε και τμήμα στίβου.

Έδρα της αποτελεί το Δημοτικό στάδιο Παραμυθιάς «49 Προκριτών», ονομασία που είναι προς τιμήν των 49 ανθρώπων που εκτελέστηκαν της 29 Σεπτεμβρίου 1943 από τους Γερμανούς κατακτητές.Τα χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το άσπρο.

## Ιστορία
Το Σούλι Παραμυθιάς συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΕΠΣ Θεσπρωτίας. Κατέκτησε για πρώτη φορά το τοπικό πρωτάθλημα την σεζόν 1992-93 και ανέβηκε στην Δ΄ Εθνική. Δεν κατάφερε να σταθεί στην κατηγορία και υποβιβάστηκε άμεσα στα τοπικά. Την σεζόν 2006-07 κατάφερε ξανά να κερδίσει το πρωτάθλημα και να ανέλθει για δεύτερη φορά στην Δ΄ Εθνική. Όμως, ούτε αυτήν την φορά δεν κατάφερε να σταθεί στην κατηγορία και υποβιβάστηκε άμεσα.

Την σεζόν 2008-09 κατέκτησε το τρίτο του πρωτάθλημα και κέρδισε ξανά την άνοδο στην Δ΄ Εθνική. Την σεζόν 2009-10 κατάφερε για πρώτη φορά να παραμείνει στην κατηγορία σε σχέση με τις προηγούμενες φορές. Την επόμενη σεζόν όμως υποβιβάστηκε ξανά στο τοπικό πρωτάθλημα.

Την σεζόν 2017-18 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα αήττητο και ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Γ΄ Εθνική. Την επόμενη σεζόν 
(2018-19) τερμάτισε στην 7η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία στην παρθενική του παρουσία. Την σεζόν 2019-20 συμμετείχε στην Γ΄ Εθνική αλλά στην ουσία στην τέταρτη κατηγορία εξαιτίας της αναδιάρθρωσης που πραγματοποιήθηκε. Το πρωτάθλημα διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του COVID-19, με το Σούλι να τερματίζει στην τρίτη θέση με 41 βαθμούς. Το Σούλι παρότι είχε δικαίωμα συμμετοχής στην Γ΄ Εθνική, δήλωσε συμμετοχή στο τοπικό πρωτάθλημα.

## Υποστηρικτές
Οι υποστηρικτές του Σουλίου Παραμυθιάς είναι ο Σύνδεσμος Οπαδών ΣΟΥΛΙ GATE 49. Ο σύνδεσμος επανιδρύθηκε το 2018 μετά από 10 χρόνια αδράνειας.

## Τίτλοι και διακρίσεις
* **4** Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας: 1992-93, 2006-07, 2008-09, 2017-18
* **5** Κύπελλα Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας: 2011-12, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2018-19
*Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας: 1990-91, 1999-00
* **3** Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας: 2012, 2015, 2016
*Φιναλίστ Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας: 2018
*Ημιτελικά Κυπέλλου Ερασιτεχνών: 2015

## Παρουσίες σε εθνικές Κατηγορίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934
Μπιλάλιτσι (Τέοτσακ)

Το **Μπιλάλιτσι** (κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Τέοτσακ, εντός του Καντονιού της Τούζλα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

Προ του 1991, το χωριό αποτελούσε τμήμα του οικισμού του Στάρι Τέοτσακ, ενώ, από το 1991, καταγράφεται ως ξεχωριστή διοικητική οντότητα. Προ του Πολέμου της Βοσνίας, αποτελούσε μέρος του Δήμου του Ούγκλιεβικ. Ωστόσο, μετά το πέρας του πολέμου, ενσωματώθηκε τμηματικά στον νεοϊδρυθέντα Δήμο του Τέοτσακ, ενώ, ταυτόχρονα, εντάχθηκε στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Γεωγραφία

## Ιστορία

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

## Δείτε επίσης
* Μπιλάλιτσι (Ούγκλιεβικ)
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Τέοτσακ