Ωδείο Φραντσέσκο Βενέτσε

Το **Ωδείο «Francesco Venezze»** είναι ένα ανώτερο μουσικό ίδρυμα που εδρεύει στην πόλη Ροβίγκο της βόρειας Ιταλίας. Από το 2001 είναι ενταγμένο στο ιταλικό πανεπιστημιακό σύστημα ως Conservatorio Statale di Musica «Francesco Venezze».

## Ιστορία
Το ίδρυμα ιδρύθηκε το 1970, όταν ο τότε Υπουργός Παιδείας Riccardo Misasi έστειλε τηλεγράφημα στον δήμαρχο του Ροβίγκο, με το οποίο κανόνιζε την κατασκευή ενός ξεχωριστού τμήματος του Ωδείου της Βερόνα στην πρωτεύουσα της περιοχής Πολεζίνε. Ο Λάσλο Σπετσαφέρρι (1912-1989) ανέλαβε την αξιολόγηση της καταλληλότητας του χώρου, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στο Palazzo Venezze του 18ου αιώνα. Το οριστικό διάταγμα που αναγνώρισε επίσημα το Ωδείο του Ροβίγκο εκδόθηκε τον Μάιο του 1975 από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Giovanni Leone. Πριν από αυτή την ημερομηνία, η μουσική εκπαίδευση του εικοστού αιώνα στο Ροβίγκο παρεχόταν από μια Φιλαρμονική Εταιρεία, η οποία αργότερα μετατράπηκε σε Δημοτικό Μουσικό Λύκειο (1922), με επικεφαλής εκείνα τα πρώτα χρόνια τον Marino Cremesini (1890-1973). Αιώνες πριν, υπήρχε ήδη μια ιδιωτική σχολή τραγουδιού στην πόλη (1595), το μουσικό παρεκκλήσι του Καθεδρικού Ναού (1664) και άλλων εκκλησιών, τα θέατρα Campagnella (1694), Manfredini (1698) και Teatro Sociale (1819).

### Μερικές μουσικές αναμνήσεις από το Ροβίγκο
Η προσωποποίηση της πόλης του Ροβίγκο μνημονεύεται στην καντάτα RV 688 του Αντόνιο Βιβάλντι, με τίτλο *Le gare del dovere* (1708). Το Ροβίγκο αποτέλεσε επίσης σκηνικό για το *Pazzia senile* (1598) του Αντριάνο Μπανκιέρι. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Κλάουντιο Μοντεβέρντι φέρεται να συνέθεσε την καντάτα *Il rosaio fiorito* (1629) με αφορμή τη γέννηση του γιου του Βίτο Μοροζίνι, δημάρχου και καπετάνιου του Ροβίγκο.

Μεταξύ των σημαντικών μουσικών προσωπικοτήτων της περιοχής συγκαταλέγονται ο πολυφωνιστής Αντόνιο Μπουρλίνι (1577–1623), ο Κάρλο Φιλάγκο (1589–1644), ο βιολονίστας και συνθέτης Ντομένικο Μπραζολίνι (ενεργός περ. 1689–1707), ο Ντομένικο Τοσαρίνι (1794–1884), ο συνθέτης Φραντσέσκο Μαλιπιέρο (1824–1887) και ο Λεάντρο Καμπανάρι. Από την Άντρια κατάγονταν ο Ιννοκέντιο Βιβαρίνο (περ. 1575–1626) και ο Αντόνιο Μπουτσόλα.

Εξίσου αξιόλογες φυσιογνωμίες του Πολεζάνου ήταν ο εκδότης Ατίλιο Μπαριόν, ο οποίος αμφισβήτησε τον οίκο Ricordi στο ζήτημα του λιμπρέτου, ο συνθέτης Στέφανο Γκομπάτι και ο πιανίστας και συνθέτης Νικολό Τσέλεγκα (1846–1906). Ο Ιταλός αντιφασίστας μάρτυρας Τζάκομο Ματεότι υπήρξε επίσης δεκτικός στη μουσική κουλτούρα της εποχής του· τούτο τεκμηριώνεται από τα ιστορικά πιάνα που σώζονται στη γενέτειρά του, τη Φράτα Πολεζίνε, από τις μουσικές αναφορές στις πολυάριθμες επιστολές προς τη σύζυγό του Βέλια Τίττα, καθώς και από τη στενή φιλία του με τον γαμπρό του, τον διάσημο βαρύτονο Τίττα Ρούφο.

Τέλος, ο βιολονίστας Τζουζέπε Τορέλι (1658–1709) καταγόταν από οικογένεια με ρίζες στο Ροβίγκο.

### Ιστορικοί χώροι και αίθουσες συναυλιών
Πέραν του Palazzo Venezze, το Ωδείο διαθέτει τρεις ακόμη αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις στην πόλη. Η πρώτη βρίσκεται πλησίον της εκκλησίας του Αγίου Αυγουστίνου (1588), μνημείου αντιπροσωπευτικού της φερραϊκής αρχιτεκτονικής στο Ροβίγκο. Η δεύτερη στεγάζεται στο Palazzo ex Vescovado (1608), όπου λειτουργεί το Λύκειο Venezze· το ίδρυμα αυτό συνεργάζεται επισήμως με το Ωδείο και φιλοξενεί πληθώρα μαθημάτων θεωρίας, ανάλυσης και σύνθεσης, καθώς και τα τμήματα πνευστών, τζαζ και ποπ-ροκ.

Το 2009 εγκαινιάστηκε το Αμφιθέατρο «Marco Tamburini», στο οποίο διεξάγονται πολυάριθμα μαθήματα, συνέδρια και συναυλίες, αποτελώντας παράλληλα την κύρια αίθουσα εκδηλώσεων του Ωδείου. Η αίθουσα συναυλιών του Palazzo Venezze φιλοξενεί ένα μηχανικό εκκλησιαστικό όργανο Mascioni με τρεις χειροπληκτρολόγιες. Το Ωδείο διαθέτει, επίσης, τέσσερα πιάνα με ουρά συναυλιών: δύο της Steinway & Sons, ένα της Yamaha και ένα της Bösendorfer.

### Εγγεγραμμένοι φοιτητές
Στις 31 Οκτωβρίου 2024, υπήρχαν 745 εγγεγραμμένοι φοιτητές. Οι φοιτητές προέρχονται από τοπικό, διαπεριφερειακό και διεθνές υπόβαθρο. Μεταξύ των τελευταίων, ένα καλό ποσοστό προέρχεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Εκτός από τις διδακτικές, παραγωγικές και ερευνητικές δραστηριότητες, στους εγγεγραμμένους φοιτητές προσφέρεται η ευκαιρία να συμμετάσχουν σε συναυλίες, μουσικές δωμάτιες, χορωδιακές και θεατρικές παραγωγές σε όλη την επαρχία και την περιφέρεια Βένετο. Μέχρι το 2019, 1726 φοιτητές έχουν αποφοιτήσει από το Ωδείο Ροβίγκο.

## Πανεπιστημιακές υποδομές
μικρογραφία|Εξωτερική άποψη της Βιβλιοθήκης του Ωδείου Ροβίγκο
Η Βιβλιοθήκη του Ωδείου του Ροβίγκο είναι μια ερευνητική υποδομή με πάνω από 30.000 βιβλιογραφικές μονάδες που μπορούν να συμβουλευτούν στον εθνικό OPAC SBN. Μια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, η οποία αναπτύχθηκε από το 2024, λειτουργεί, με δικό της εργαστήριο ψηφιοποίησης που βρίσκεται εντός της Βιβλιοθήκης. Αυτή τη στιγμή διαθέτει ήδη πάνω από δύο χιλιάδες ελεύθερα διαθέσιμα ψηφιακά αντικείμενα (χειρόγραφα και έντυπη μουσική, υπογεγραμμένες επιστολές, αρχαία και ιστορική μουσική λογοτεχνία). Η Βιβλιοθήκη διατηρεί μουσικές συλλογές ιστορικής-μουσικής σημασίας, όπως το αρχείο του μαέστρου από την Πολωνία, Φερνάντο Πρεβιτάλι (1907-1985), την προσωπική βιβλιοθήκη του Αυστριακού Εβραίου συνθέτη Κουρτ Σόνενφελντ (1921-1997), ο οποίος κρατούνταν σε ιταλικά φασιστικά στρατόπεδα κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, και το προσωπικό αρχείο του Μάριο Ζαργκάνι (1895-1951), ενός μουσικού ορχήστρας που απολύθηκε το 1938 μετά την ψήφιση των φασιστικών φυλετικών νόμων . Η Βιβλιοθήκη διατηρεί σημαντικό αριθμό ρολλών για πιάνο, μερικά από τα οποία ηχογραφήθηκαν μεταξύ 1920 και 1929 από διάσημους πιανίστες, μεταξύ άλλων: Λεβ Πίσνοφ, Γιόζεφ Χόφμαν, Ίγκναζ Φρίντμαν, Άρθουρ Ρουμπινστάιν. Κατά τη διάρκεια του 2024, ενεργοποιήθηκαν δύο ειδικά τμήματα της Βιβλιοθήκης, το πρώτο με την ονομασία *Porta orientalis*, που αποτελείται από εκατοντάδες κείμενα μουσικολογικής λογοτεχνίας στα κινέζικα και το δεύτερο με την ονομασία *Musica perseguitata*, που περιλαμβάνει ισάριθμους τόμους διεθνούς εξειδικευμένης μουσικολογικής λογοτεχνίας για τη μουσική και τους μουσικούς που διώκονται από τις πολιτικές του καθεστώτος.

### Τμήμα Ηλεκτρονικής Μουσικής
Η εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου, χτισμένη το 1588 από τους Πατέρες του Τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου της Συνάθροισης του Μόντε Ορτόνε (Αμπάνο Τέρμε), αποτελεί ένα λειτουργικό παράδειγμα επαναχρησιμοποίησης εγκαταλελειμμένων εκκλησιαστικών περιουσιακών στοιχείων. Φιλοξενεί εκπαιδευτικά μαθήματα Ηλεκτρονικής Μουσικής και Σύνθεσης για Μουσική Εφαρμοσμένη σε Εικόνες . Χάρη στη σημαντική συλλογή ψηφιακών και ηλεκτρονικών οργάνων, που ενημερώνεται και διατηρείται συνεχώς εκεί, αποτελεί επίσης χώρο για ηχογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις.

## Έρευνα και Παραγωγή

### Διδακτορικά
Με το Διάταγμα αριθ. 470 της 21ης Φεβρουαρίου 2024 του Υπουργείου Πανεπιστημίων και Έρευνας, για πρώτη φορά τα Ωδεία Μουσικής είχαν επίσης πρόσβαση στην πιστοποίηση διδακτορικών μαθημάτων. Στο Ωδείο του Ροβίγκο, ιδρύθηκαν δύο διδακτορικά μαθήματα (Κύκλος XL) με τους τίτλους ''Ιταλική Μουσική για Πιάνο'' και ''Διωκόμενη Μουσική και Μουσική Κληρονομιά''. Επιπλέον, ενεργοποιήθηκε ένα τρίτο διδακτορικό σε συνδεδεμένη μορφή σε συνεργασία με το Ωδείο της Βιτσέντζα με τον τίτλο *Τέχνη και Πολιτιστική Κληρονομιά ως Πρακτικά Εργαλεία Έρευνας για Διεθνή Ερευνητικά Έργα*.

Το Ωδείο ηγείται επίσης ενός ερευνητικού έργου νευροεπιστημών για δύο ερευνητές σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα.

### Παραγωγή
Εκδηλώσεις, φεστιβάλ και κριτικές των διαφόρων τμημάτων χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα το Ωδείο Venezze. Το εργαστήριο συναυλιών *Μουσική και Ζωγραφική-Μουσική και Ποίηση* λειτουργεί από το 1996 με δημόσιες εκδηλώσεις ανοιχτές στην πόλη του Ροβίγκο, οι οποίες επί του παρόντος διοργανώνονται από τους φοιτητές με τον συντονισμό των καθηγητών του Μουσικού Συνόλου. Στις συναυλίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1996-2024 συμμετείχαν 515 φοιτητές και 181 καθηγητές του Ωδείου.

Από το 2016, ο Εθνικός Διαγωνισμός Marco Tamburini διεξάγεται ως ετήσια ολοκλήρωση των συναυλιακών δραστηριοτήτων του τμήματος τζαζ, και από το 2022, ο Εθνικός Διαγωνισμός Κιθάρας Paolo Ambroso. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, το Ωδείο οργάνωσε μια σειρά μαθημάτων χρησιμοποιώντας την πρωτοφανή για εκείνη την εποχή μορφή εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, η οποία στη συνέχεια οδήγησε στην έκδοση ενός τόμου που επιμελήθηκαν καθηγητές και μαθητές.

Το Φεστιβάλ Ποπ Ροκ, το φεστιβάλ σύνθεσης Dialoghi, το Φεστιβάλ Πιάνου Rovigo, η Ορχήστρα Progetto Fiati Venezze και το Rovigo Cello City, το τελευταίο που διοργανώνεται από τον Μουσικό Σύλλογο Venezze, είναι ενεργά. Το Ωδείο συνεργάζεται με το Teatro Sociale: ειδικότερα, η όπερα Pigmalione του Giovanni Alberto Ristori (διευθυνόμενη από τον Federico Guglielmo με τη συμμετοχή φοιτητών από το Μπαρόκ Μάθημα Βιολιού ) κέρδισε το βραβείο Abbiati 2024 για την καλύτερη ιταλική μουσική πρωτοβουλία.

Σε επίπεδο προγράμματος Erasmus+, αξίζει να αναφερθεί το διεθνές έργο Soundtrack Europe, το οποίο παρήγαγε το soundtrack για την ταινία «Snot & Splash» (2023) του Φινλανδού σκηνοθέτη Teemu Nikki.

## Εκκλησιαστικά όργανα
Το όργανο μελέτης του Ωδείου κατασκευάστηκε το 1981 από την εταιρεία Mascioni του Azzio (Βαρέζε) και βρίσκεται σε μια αίθουσα του Palazzo Venezze. Είναι ένα όργανο επέκτασης, με 73 αγωγούς drone 8' και 61 κύριους αγωγούς 4'. Το όργανο συναυλιών, που κατασκευάστηκε επίσης το 1983 από την εταιρεία Mascioni (έργο 1064), βρίσκεται στην μνημειώδη αίθουσα του Palazzo Venezze. Το όργανο διαθέτει μηχανική δράση, τρία χειροκίνητα και ένα κοίλο-ακτινικό πεντάλ 32 νοτών.

* Το όργανο ολοκληρώνεται με όλες τις συνδέσεις μεταξύ των πληκτρολογίων και με το πεντάλ, έξι προγραμματιζόμενους ηλεκτρονικούς συνδυασμούς, πεντάλ Crescendo και Expression.

## Οργάνωση

### Τμήματα
Το Ωδείο είναι οργανωμένο στα ακόλουθα τμήματα:

* Λυρική τραγουδιστική;
* Διδασκαλία;
* Τζαζ;
* Ποπ Ροκ;
* Ηλεκτρονική μουσική και σύνθεση για μουσική εφαρμοσμένη σε εικόνες.
* Έγχορδα και δοξαρένια όργανα.
* Πνευστά όργανα;
* Πληκτρολόγια και κρουστά όργανα·
* Θεωρία και ανάλυση, σύνθεση και διεύθυνση.
* Αρχαία μουσική;
* Μουσικολογία;
* Μουσική συνόλων
### Διευθυντές
* Λάσλο Σπετσαφέρρι (1970-1974, διευθυντής του Ωδείου της Βερόνα)
* [Riccardo Castagnone](https://www.treccani.it/enciclopedia/riccardo-castagnone_(Dizionario-Biografico)/) (1974-1976, διευθυντής του Ωδείου της Πάρμα)
* Τζαν Φράνκο Πίβα (1976-1977)
* Μπιάνκα Μαρία Φουργκέρι (1977-1979)
* Άντζελο Μπελισάριο (1978-1979)
* Ντομένικο Σεραντόνι (1979-1980)
* Βαλέρια Μπαρουτσέλο Λαγκανά (1980-1981, 1983-1996)
* Εφραίμ Καζαγκράντε (1981-1982)
* Λουίτζι Αντρέα Τζιγκάντε (1982-1983)
* Μάσιμο Κοντιέρο (1996-2004)
* Λούκα Πακανέλα (2004-2010)
* Βιντσέντσο Σοραβία (2010-2016; 2021-2025)
* Τζουζέπε Φανκότσι (2016-2019)

## Περιέργεια
* Το Ωδείο Ροβίγκο, σε αντίθεση με σχεδόν όλα τα ιταλικά μουσικά ωδεία αφιερωμένα σε διακεκριμένους μουσικούς, πήρε το όνομά του από τον Φραντσέσκο Αντόνιο Βενέτσε (1792-1864), ένα εξέχον μέλος της οικογένειας Βενέτσε, για τη γενναιοδωρία της δωρεάς ολόκληρου του αρχιτεκτονικού συγκροτήματος, που σήμερα αποτελεί την έδρα ακαδημαϊκών και διοικητικών δραστηριοτήτων.
* Η σημερινή κύρια είσοδος ήταν είσοδος ποταμού μέχρι το 1937, λόγω της παρουσίας του Adigetto, ο οποίος τότε ήταν πλεύσιμος αλλά στη συνέχεια καλύφθηκε εκείνη την ημερομηνία.
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Leobaldo Traniello, Luigi Stocco, *Il Teatro sociale, gli altri teatri e l'attività musicale a Rovigo*, Rovigo, Minelliana, 1970.
* Nicoletta Confalone, *Cent'anni di musica 1922-2022. L'associazione musicale F. Venezze protagonista di un secolo di musica a Rovigo*, Rovigo Associazone Musicale F. Venezze, 2023.

## Σχετικές καταχωρήσεις

* Ωδείο Μουσικής
* Ροβίγκο
* Κοινωνικό Θέατρο (Ροβίγκο)

## Άλλα έργα

* Συνεργατικό έργο με την Universal Publisher της Βιέννης
* Εθνική έκδοση των μουσικών έργων του Giuseppe Tartini σε συνεργασία με τον Bärenreiter

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι