open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σχολή Πολωνικών για Ξένους Πανεπιστημίου του Λοτζ

Η **Σχολή Πολωνικών για Ξένους Πανεπιστημίου του Λοτζ** είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα και μέρος του Πανεπιστημίου του Λοτζ. Ο κύριος σκοπός της είναι να προετοιμάσει τους ξένους φοιτητές να σπουδάσουν σε πολωνικά πανεπιστήμια.

Η Σχολή Πολωνικών για Ξένους ιδρύθηκε το 1952 στο Λοτζ. Αρχικά επικεντρώθηκε μόνο στο να επιτρέψει σε άτομα από άλλες χώρες να σπουδάσουν στα πολωνικά πανεπιστήμια, αλλά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μετατράπηκε σε ακαδημαϊκή και εκπαιδευτική εγκατάσταση.

Η Σχολή Πολωνικών για Ξένους στο Λοτζ είναι το παλαιότερο ίδρυμα αυτού του είδους στην Πολωνία και για πάνω από τριάντα χρόνια ήταν η μόνη τέτοια σχολή στη χώρα. Έχει εκπαιδεύσει ανθρώπους από περισσότερες από 80 χώρες στον κόσμο. Κάθε χρόνο περίπου 300 φοιτητές αποφοιτούν από τη σχολή. Κατά τη διάρκεια όλων των ετών της δραστηριότητας της σχολής, οι υπάλληλοί του κατάφεραν να δημιουργήσουν μοναδικά βιβλία εργασίας για αλλοδαπούς που επιθυμούν να μάθουν την πολωνική γλώσσα. Έχουν επίσης ετοιμάσει, με σημαντική βοήθεια από τους ίδιους τους μαθητές, διαφορετικά λεξιλόγια πολλαπλών γλωσσών - μια πολύτιμη βοήθεια για όποιον διδάσκει και μαθαίνει την πολωνική γλώσσα. Τα βιβλία εργασίας που παρήχθησαν στο σχολείο έγιναν μια βάση για τα μαθήματα που δημιουργήθηκαν σε άλλες τέτοιες εγκαταστάσεις στη χώρα. Το σχολείο προετοιμάζει ξένους μαθητές για να πραγματοποιήσουν σπουδές σε πολλούς διαφορετικούς τομείς ενδιαφέροντος. Οι μαθητές παρακολουθούν, μεταξύ άλλων, τεχνικά, ιατρικά και οικονομικά μαθήματα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Πανεπιστήμιο του Λοτζ
Πιστοποιητικό εμβολιασμού COVID-19

**Πιστοποιητικό εμβολιασμού [[COVID-19]]** είναι ένα πιστοποιητικό που έχει προταθεί για άμεση εφαρμογή στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Συγκεκριμένα, εντός του 2021, όσοι πολίτες εμβολιάζονται ενάντια στον κορωνοϊό θα έχουν το δικαίωμα να αποκτούν σε έντυπη μορφή ένα σχετικό – ενιαίο ευρωπαϊκό πιστοποιητικό, το οποίο θα διασφαλίζει την ταχύτερη δυνατή αποκατάσταση της ελεύθερης κυκλοφορίας των Ευρωπαίων πολιτών. Η πρόταση για τη θεσμική κατοχύρωσή του έγινε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Όπως τόνισε ο Κ. Μητσοτάκης κατά την εισαγωγή του: *«αυτό (το πιστοποιητικό εμβολιασμού) θα προσφέρει επίσης ένα κίνητρο για να διασφαλιστεί ότι οι πολίτες ενθαρρύνονται να προχωρήσουν σε εμβολιασμό» και αναφέρει ότι «αυτό μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά η μακρά εμπειρία που έχουμε για την ανάπτυξη ενός κοινού Εντύπου Εισερχομένων Επιβατών (PLF) κατέστησε σαφές ότι είναι επείγουσα η ανάγκη για υψηλού επιπέδου κινητοποίηση σε επίπεδο ΕΕ προκειμένου να προχωρήσουν τα πράγματα».*

Στις 15 Ιανουαρίου 2021, η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με δημόσια δήλωσή της, συμφώνησε με την ιδέα του ευρωπαϊκού πιστοποιητικού εμβολιασμού κατά της Covid-19.

Yπέρ της πρότασης αυτής για τον καθορισμό κοινού πιστοποιητικού εμβολιασμού, το οποίο θα ενέχει θέση και «διαβατηρίου» για τις μετακινήσεις και τη διευκόλυνση των ταξιδιών στην Ευρώπη, τάχθηκε με δημόσια ανακοίνωσή της, η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών (ΙΑΤΑ) στις 19 Ιαν. 2021. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει τον καθορισμό ενός πρωτοκόλλου για την έκδοση πιστοποιητικών εμβολιασμού κατά της COVID-19. *«Η διαδικασία εμβολιασμού ανοίγει τη συζήτηση για την πιστοποίηση. Θα συζητήσουμε την καταλληλότητα μιας κοινής προσέγγισης για την πιστοποίηση, καθώς και εάν χρειάζεται, υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πιστοποιητικά»* αναφέρει, στις 19 Ιανουαρίου 2021, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, σε επιστολή πρόσκλησης που απέστειλε προς τους ηγέτες των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Ωστόσο, υπάρχουν και απόψεις που είναι κατά της εν λόγω εφαρμογής του πιστοποιητικού αυτού. Υπέρ ενός "διαβατηρίου εμβολιασμού" τάχθηκε στις 25-02-2021 ο καγκελάριος της Αυστρίας, Σεμπάστιαν Κουρτς. Η Γερμανία τάσσεται υπέρ μιας τέτοιας θέσπισης, δηλ. ενός Ευρωπαϊκού πιστοποιητικού εμβολιασμού.

Τελικά, η Κομισιόν, στις 17 Μαρτίου 2021, τάχθηκε *υπέρ* της δημιουργίας ενός ***ψηφιακού πράσινου πιστοποιητικού*** για τη διευκόλυνση της ασφαλούς ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ε.Ε. κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.

## Παραπομπές


Κατηγορία:COVID-19
Αρμάμπελα Ευρυτανίας

Τα **Αρμάμπελα** είναι μικρός ορεινός οικισμός στον δήμο Αγράφων της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας  της Στερεάς Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 30 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Αρμάμπελα βρίσκονται στα ευρυτανικά Άγραφα, κτισμένα σε υψόμετρο 568 μέτρων. Απέχει 30 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του τοπικού δήμου), 68 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 5 χλμ. (οδηγικά) Ν. από τη Γρανίτσα της οποίας θεωρείται συνοικισμός και τους χωρίζει ο χείμαρρος Γρανιτσιώτης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά επίσημα το 2001 όταν απογράφηκε στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Γρανίτσης του δήμου Απεραντίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Γρανίτσα, την Άνω Ποταμιά και την Κάτω Ποταμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Γρανίτσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου

Η **βασιλική του Αγίου Αχιλλείου** είναι ερειπωμένος χριστιανικός ναός του 10ου-11ου αιώνα αιώνα, ο οποίος βρίσκεται στο νησί του Αγίου Αχιλλείου, στη λίμνη Μικρή Πρέσπα. Οικοδομήθηκε στο σημείο όπου βρισκόταν μεγαλύτερος παλαιοχριστιανικός ναός του 6ου αιώνα. Ο ναός λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Αλαμανούς περίπου το 1045 και τόσο οι πηγές όσο και η αρχαιολογική έρευνα δείχνουν ότι στη συνέχεια ανακαινίσθηκε από τον δραστήριο επίσκοπο Αχριδών Θεόφραστο που διοργάνωνε εκεί Επισκοπικές και Αρχιερατικές Συνόδους.

Με τις ανασκαφές δεν έχει βρεθεί κεραμικό ή νόμισμα από τα νομισματοκοπεία της εποχής που να συνδέει το κτίσμα με τον Τσάρο Σαμουήλ, για τον λόγο αυτό η αρχική θεωρία πως κτίστηκε από αυτόν ώστε να τοποθετηθεί το σκήνωμα του Αγίου Αχιλλείου (που απέσπασε από τη Λάρισα) δεν ευσταθεί. Οι Βούλγαροι είχαν καταλάβει την περιοχή για 15 έτη και μετά την ανάκτησή της από τους τους Βυζαντινούς έγινε έδρα επισκοπής μέχρι τον 15ο αιώνα.

## Περιγραφή
Από αρχιτεκτονικής άποψης, ο ναός είναι τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική. Τα κλίτη του ναού χωρίζονται από πεσσούς, που ενώνονται μεταξύ τους με δύο σειρές από τόξα.

Στο δυτικό τμήμα του ναού υπήρχε νάρθηκας. Το ιερό του ναού έχει μεγάλη κόγχη με σύνθρονο. Το διακονικό και πρόθεση στεγάζονταν με κυλινδρικό τρουλίσκο και έμοιαζαν με μικρούς σταυροειδείς εγγεγραμμένους ναούς.

Το δάπεδο του ναού είναι στρωμένο με πέτρινες πλάκες. Οι τοίχοι αποτελούνται από αργολιθοδομή με ασβεστοκονίαμα ενώ οι τρουλίσκοι αποτελούνταν από ισόδομο σύστημα με πλίνθους και λίθους. Από τα παράθυρα του ναού σώζεται μόνο το τρίλοβο παράθυρο της κόγχης του ιερού.

Στο διακονικό εντοπίστηκε πέτρινος κτιστός τάφος, ο οποίος μάλλον προοριζόταν για το σκήνωμα του Αγίου Αχιλλείου, ενώ στο νότιο κλίτος βρέθηκαν λάρνακες, οι οποίες μάλλον ήταν τάφοι σημαντικών προσωπικοτήτων. Σε επαφή με το νότιο τοίχο βρίσκεται κτίριο μάλλον ταφικού χαρακτήρα, της υστεροβυζαντινής περιόδου, ενώ ο χώρος γύρω από τον ναό χρησιμοποιήθηκε από τους Βυζαντινούς ως κοιμητήριο.

Ο ναός φέρει δύο στρώματα τοιχογραφιών. Το παλαιότερο χρονολογείται από τον 11ο αιώνα και εντοπίζεται στην κόγχη και είναι ανεικονικός διάκοσμος κόκκινου χρώματος, που δείχνει αψίδες. Το νεότερο στρώμα περιλαμβάνει τοιχογραφίες, που χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα και αφορούν τοιχογραφίες με μορφές αγίων, αγγέλου και της Παναγίας. Αυτές αποκολλήθηκαν και εκτίθενται στη Φλώρινα.

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Μουτσόπουλος Νικόλαος Κ. (1966), Η βασιλική του Αγίου Αχιλλείου στη Μικρή Πρέσπα (πίν. 38-42). *Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας*, *Περίοδος Δ',* *4*, σελ.163–203.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πρεσπών
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Δυτική Μακεδονία
Ρον Κλάιν

Ο **Ρόναλντ Άλαν Κλάιν** (αγγλικά: *Ronald Alan Klain*, 8 Αυγούστου 1961), είναι Αμερικανός δικηγόρος, πολιτικός αναλυτής και πρώην λομπίστας, που υπηρέτησε ως 30ος Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου από τις 20 Ιανουαρίου 2021 έως τις 7 Φεβρουαρίου 2023. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Έχει υπηρετήσει επίσης, Προσωπάρχης στον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ (1995-1999) και (2009-2011), ενώ επίσης ήταν και Συντονιστής του Λευκού Οίκου για τον ιό Έμπολα (2014-2015). 

## Βιογραφία
Ο Ρον Κλάιν, γεννήθηκε το 1961 στην Ιντιανάπολη της Ιντιάνα, από τον Στάνλεϊ Κλάιν και την Σαράν Ουόρνερ. Έχει Εβραϊκή καταγωγή. 

Σπούδασε Νομική, στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζτάουν (1983) και είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (JD), από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (1987). 

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του, ως νομικός σύμβουλος σε μέλη του Κογκρέσου (1987-1995). 

### Προσωπάρχης στον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ

#### Προσωπάρχης του Αλ Γκορ (1995-1999)
Από τον Νοέμβριο του 1995 έως τον Αύγουστο του 1999, διατέλεσε Επικεφαλής του Επιτελείου του 45ου Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Αλ Γκορ. 

Το 1999, παραιτήθηκε από την θέση. 

#### Προσωπάρχης του Τζο Μπάιντεν (2009-2011)
Από τις 20 Ιανουαρίου 2009 έως τις 14 Ιανουαρίου 2011, διατέλεσε Επικεφαλής του Επιτελείου του 47ου Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν. 

### Συντονιστής Απόκρισης για τον Έμπολα (2014-2015)
Ο Μπαράκ Ομπάμα, ανέθεσε στον Κλάιν, στις 17 Οκτωβρίου 2014, τον συντονισμό για την κατάσταση του ιού έμπολα, θέση στην οποία παρόλο που δεν είχε κάποια εμπειρία, έλαβε εύσημα. 

## Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου
μικρογραφία|Ο Ρον Κλάιν στην Κάπιτολ Χιλ στις 27 Φεβρουαρίου 2015.
Στις 11 Νοεμβρίου 2020, ο νεοεκλεγμένος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε ότι ο Ρον Κλάιν. Ο Κλάιν, ανέλαβε το αξίωμα του Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, στις 20 Ιανουαρίου 2021. 

Τον Ιανουάριο του 2023, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο. Παραιτήθηκε από την θέση του Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, επίσημα στις 7 Φεβρουαρίου 2023.

## Προσωπική Ζωή
Ο Ρον Κλάιν, είναι παντρεμένος με την δικηγόρο και περιβαλλοντική ακτιβίστρια, Μόνικα Μεντίνα, η οποία διατέλεσε Αναπληρώτρια Υφυπουργός Εμπορίου αρμόδια για τους Ωκεανούς και την Ατμόσφαιρα από το 2009 έως το 2013 στην Κυβέρνηση Ομπάμα. Έχουν τρια παιδιά. 

## Δείτε ακόμα

* Προεδρία του Τζο Μπάιντεν 
* Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου 
*Γραφείο του Λευκού Οίκου 
* Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση των ΗΠΑ 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προσωπάρχες του Λευκού Οίκου
Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Χρίσοβα Ευρυτανίας

Η **Χρίσοβα** ή **Χρύσοβα** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφία - ιστορία
Η Χρίσοβα βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 28 χλμ. Δ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 66 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Είναι κτισμένο στα Ευρυτανικά Άγραφα σε υψόμετρο 415 μέτρων και πολύ κοντά στις βόρειες όχθες της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Νοτιοανατολικά του χωριού σε απόσταση περίπου 5 χλμ. είναι η σύγχρονη γέφυρα της Τατάρνας που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1960 μαζί με το φράγμα. Ως οικισμός αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, γραμμένη *Χρύσοβα* το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Απεραντίων. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Χρίσοβα και το 1970 με το ΦΕΚ 170Α - 17/09/1987 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Σιβίστης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Πρατοβούνι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σιβίστης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 52 κατοίκους.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Πουζόλ (Ερώ)

Το **Πουζόλ** (γαλλικά: *Poujols*, οξιτανικά: *Pojòls*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πουζολαίν (γαλλικά: *Poujolains*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ρουχάνκι

Το **ρουχάνκι** (πολωνικά: *ruchanki*) είναι επίπεδο, ωοειδές ρατσούχι από ζύμη ψωμιού (που παρέχει μία ελαφριά ξινή γεύση) ή παντεσπάνι (γλυκιά γεύση), το οποίο είναι τηγανισμένο σε λίπος.

Παλαιότερα, το ρουχάνκι παραγόταν από τα υπολείμματα της ζύμης ψωμιού. Η έκδοση με ζύμη ψωμιού τρώγεται ευρέως αντί για ψωμί, μεταξύ άλλων για πρωινό. Το ρουχάνκι από αλεύρι σίτου και η μαγιά ψήνεται παραδοσιακά στο καρναβάλι, τα οποία σερβίρονται ζεστά, επικαλυμμένα με ζάχαρη άχνη ή λευκή ζάχαρη. Στην Κασουβία σερβίρονται με μήλα.

Το ρουχάνκι βρίσκεται στον κατάλογο των παραδοσιακών προϊόντων του Βοεβοδάτου Πομερανίας. Ο επίσημος κατάλογος αναφέρει ότι η μέση διάμετρος του ρουχάνκι πρέπει να είναι μεταξύ 5 και 7 εκατοστόμετρων και το πάχος τους στα 0,5 εκατοστόμετρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα
Κατηγορία:Πομερανική κουζίνα
Κατηγορία:Κασουβία
Κατηγορία:Πομερανία
Κατηγορία:Πολωνικά παραδοσιακά προϊόντα
Πρόεδρος της Ουγκάντας

Ο **Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ουγκάντας** είναι ο αρχηγός του κράτους και ο αρχηγός της κυβέρνησης της Ουγκάντας . Ο Πρόεδρος είναι επικεφαλής του εκτελεστικού τμήματος της κυβέρνησης της Ουγκάντας και είναι αρχηγός της Λαϊκής Δύναμης Άμυνας της Ουγκάντας. 

Ο σημερινός πρόεδρος Γιουέρι Μουσέβενι ήρθε στην εξουσία το 1986 και είναι ο μακροβιότερος πρόεδρος της Ουγκάντας, μπροστά από τον Ίντι Αμίν που κυβέρνησε από το 1971 έως το 1979.

## Όρια
Το 2005 καταργήθηκαν τα όρια των προεδρικών θητειών και το 2017 ανακοινώθηκε επίσης η κατάργηση του προηγούμενου ανώτατου ορίου των 75 ετών. 

## Κατάλογος προέδρων της Ουγκάντας (1963 – σήμερα)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχηγών κράτους της Ουγκάντας

## Παραπομπές
Πυλώνας ηλεκτρικού ρεύματος

Ο **πυλώνας ηλεκτρικού ρεύματος** είναι μια ψηλή δομή, αποτελούμενη συνήθως από χαλύβδινο πλέγμα πύργου και χρησιμοποιείται για να υποστηρίξει μια εναέρια γραμμή ρεύματος.

Στα ηλεκτρικά δίκτυα γενικά χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ρεύματος υψηλής τάσης που μεταφέρουν ηλεκτρική ενέργεια από σταθμούς παραγωγής σε ηλεκτρικούς υποσταθμούς. Οι πόλοι χρησιμότητας χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν την υπομετάδοση χαμηλότερης τάσης και τις γραμμές διανομές που μεταφέρουν ρεύμα από υποσταθμούς προς τους πελάτες. Το σύνηθες ύψος τους είναι από 15 με 55 μέτρα, αν και ο υψηλότερος πυλώνας έχει ύψος 380 μέτρων και βρίσκεται μεταξύ των νησιών Τσιντάνγκ και Τσεσί της Κίνας. Η μεγαλύτερη έκταση υδροηλεκτρικής διέλευσης έχει μήκος 5.376 μέτρων και βρίσκεται στο φιόρδ Αμεραλίκ. Εκτός από τον χάλυβα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα υλικά, συμπεριλαμβανομένου του σκυροδέματος και του ξύλου.

Υπάρχουν τέσσερις μεγάλες κατηγορίες των πυλώνων. Κάποιοι πυλώνες συνδυάζουν αυτές τις βασικές λειτουργίες. Συχνά οι πυλώνες με τα καλώδια μετάδοσης θεωρούνται μορφή οπτικής ρύπανσης. Μια από τις μεθόδους για τη μείωση της οπτικής επίδρασης τους είναι η υπογειοποίησή τους.

## Σχέδια

Powerline han19.jpg|Ξύλινος πυλώνας
Comanesti-Borzesti power line.jpg|Πυλώνας από σκυρόδεμα
Strommast Forbach 1.jpg|Μεταλλικός πυλώνας δικτυωτός
Charles Treasure Park 2 - transmission line.jpg|Σωληνοειδής πυλώνας
Power Portal 1 Lagiewniki.jpg|πυλώνας πύλης
NIGRES-StromleitungsmastOkaDserschinsk1994-06-01.jpg|Υπερβολοειδής πυλώνας
Freileitungen Langwaden Verdrillmast 2024-01-05 01.jpg|πυλώνας μετατόπισης


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Ουγκάντας

Αυτός είναι ένας κατάλογος των **αρχηγών κρατών της Ουγκάντας**, από την ανεξαρτησία της Ουγκάντας το 1962 έως σήμερα.

Από το 1962 έως το 1963, ο αρχηγός του κράτους βάσει του νόμου περί ανεξαρτησίας της Ουγκάντας ήταν η βασίλισσα της Ουγκάντας, η Ελισάβετ Β΄, η οποία ήταν επίσης μονάρχης των άλλων σφαιρών επιρροής της Κοινοπολιτείας . Η Βασίλισσα εκπροσωπήθηκε στην Ουγκάντα από έναν Γενικό Κυβερνήτη. Η Ουγκάντα έγινε δημοκρατία σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1963, όταν ο μονάρχης και ο γενικός κυβερνήτης αντικαταστάθηκαν από έναν εθιμοτυπικό πρόεδρο, ο οποίος αντικαταστάθηκε από εκτελεστική προεδρία το 1966.

## Μονάρχης (1962–1963)
Η διαδοχή στο θρόνο ήταν η ίδια με τη διαδοχή στο βρετανικό θρόνο .

### Γενικός Κυβερνήτης
Ο γενικός κυβερνήτης ήταν ο εκπρόσωπος του μονάρχη στην Ουγκάντα και ασκούσε τις περισσότερες από τις εξουσίες του μονάρχη. Ο Γενικός Κυβερνήτης διοριζόταν για αόριστη θητεία, υπηρετώντας κατά βούληση του Μονάρχη, και διοριζόταν αποκλειστικά έπειτα από συμβουλή του Υπουργικού Συμβουλίου της Ουγκάντας χωρίς τη συμμετοχή της βρετανικής κυβέρνησης. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο Ανώτατος Δικαστής ήταν ο αξιωματούχος που θα διαχειριζόταν την κυβέρνηση .

; Κατάσταση

## Πρώτη Δημοκρατία (1963-1971)
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Ουγκάντας του 1963, ο πρόεδρος αντικατέστησε τον μονάρχη ως εθιμοτυπικό αρχηγό του κράτους. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονταν από την Εθνοσυνέλευση για πενταετή θητεία από τους παραδοσιακούς ηγέτες και τους συνταγματικούς αρχηγούς των περιοχών. 

Το 1966 οι εξουσίες του προέδρου αυξήθηκαν, με τη σύσταση της εκτελεστικής προεδρίας, αλλά εφαρμόστηκαν οι ίδιοι κανόνες σχετικά με την κενή θέση του προέδρου. Εφαρμόστηκε επίσης στα Συντάγματα του 1967 και του 1995.

### Κατάσταση

## Στρατιωτικό καθεστώς (1971–1979)

## Δεύτερη Δημοκρατία (1979–1985)

## Στρατιωτικό καθεστώς (1985–1986)
Ο στρατηγός Μπαζίλιο Ολάρα-Οκέλο ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος που ανέτρεψε τον πρόεδρο Ομπότε και την κυβέρνησή του. Μετά το πραξικόπημα, ο Οκέλο αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος.

## Τρίτη Δημοκρατία (1986–σήμερα)
Με βάση το Σύνταγμα της Ουγκάντα, ο Πρόεδρος είναι ο εκτελεστικός αρχηγός κράτους. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία. Σε περίπτωση κενής θέσης, υπηρεσιακά τα καθήκοντά του ασκεί ο Αντιπρόεδρος της Ουγκάντας.

### Κατάσταση

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος πρωθυπουργών της Ουγκάντας

## Παραπομπές
Μεταξάδες Ευρυτανίας

Οι **Μεταξάδες** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γενικά στοιχεία
Οι Μεταξάδων βρίσκεται  προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και Καρδίτσας. Το χωριό είναι κτισμένο στα  Δυτικά Άγραφα σε υψόμετρο 870 μέτρα και νοτιοδυτικά της κορυφής Λακκώματα (υψομ. 1.883 μ.) ενώ νότια του χωριού περνάει ο χείμαρρος Πρασιάς. Απέχει 54 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 93 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Νοτιοανατολικά είναι τα Φουσιανά ενώ δίπλα και ανατολικά η Πρασιά, της οποίας από παλιά θεωρείται συνοικισμός. Η ονομασία τους οφείλεται στην ενασχόληση των κατοίκων του (όπως και της Πρασιάς) με τη σηροτροφία και την καλλιέργεια του μεταξιού.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να απογράφεται στον τότε κοινότητα Πρασιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Πρασιά, τον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο, το Βασιλέσι και τα Φουσιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πρασιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από τους Μεταξάδες στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/evrytania/HomePage.htm 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Μορόκαμπος

μικρογραφία|Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου Μορόκαμπος Βαγίων Βοιωτίας
Παλαιός οικισμός σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων ανατολικά των Βαγίων Βοιωτίας.

Ο **Μορόκαμπος** ήταν η πατρίδα του οπλαρχηγού του 1821 Μήτρου Μπινιάρη ο οποίος είχε ταφεί στο εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου το οποίο σήμερα είναι ερειπωμένο.

## Ιστορία
Ο Μορόκαμπος πιθανότατα δημιουργήθηκε κατά τους Βυζαντινή περίοδο. Υπήρξε δε αξιόλογο εμπορικό κέντρο με βιομηχανίες εκτροφής μεταξοσκωλήκων, παραγωγής μεταξιού, κατασκευής ταπήτων και βαφής υφασμάτων.

Σύμφωνα με την περιγραφή του Γ. Τσεβά: *Η Βοιωτία και ιδίως αι Θήβαι επεδόθησαν τάχιστα μετά ζήλου εις την καλλιέργειαν της μετάξης. Η πέριξ των Θηβών περιφέρεια και μάλιστα η προ αυτών θαυμάσια πεδιάς, ήτις και σήμερον έτι διατηρεί το όνομα Μορόκαμπος, επληρώθη τάχιστα μορέων, τα φύλλα των οποίων απετέλουν την τροφήν των μεταξοσκωλήκων *.

Από τις  αναφορές για τον Μορόκαμπο και την μεταξοκαλλιέργεια, οδηγούμαστε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο οικισμός υπήρχε πριν από την γραπτή αναφορά του 1146. Πιθανότατα η σηροτροφία στην περιοχή να άρχισε πολύ πριν από το έτος 1146, αν λάβουμε υπόψη ότι οι Νορμανδοί ήλθαν στην περιοχή μας για να αιχμαλωτίσουν ειδικευμένους και έμπειρους μεταξουργούς τεχνίτες.

Η δημιουργία όμως άριστης ποιότητας μεταξιού, που η φήμη του έφτασε μέχρι την Ιταλία, η παραγωγική γνώση, η εμπειρία των τεχνιτών, όπως και η καλλιέργεια εκτάσεων μορέων δεν μπορεί να είναι υπόθεση μόνο ετών αλλά δεκαετιών ή και αιώνων.

Συνεπώς μπορούμε να υποθέσουμε ότι η εμφάνιση της σηροτροφίας στην περιοχή του Μορόκαμπου, όπως και η ίδρυση του οικισμού, προσεγγίζει τον χρονικό ορίζοντα της μεταφοράς του σπόρου του μεταξιού στη Βυζαντινή αυτοκρατορία (550 μ.Χ.).

## Θέση

Ως προς τη θέση του Μορόκαμπου έχουμε τις εξής αναφορές: Ο αρχαιολόγος και περιηγητής Edward Dodwell (1767-1832) που πέρασε μεταξύ 1801-1806 από την περιοχή, αναφέρει ότι ο Μορόκαμπος  (Morokambi) απέχει από την Θήβα μία και μισή ώρα δρόμο.

Ο Γερμανός περιηγητής Karl Baedeker (1801-1859) πέρασε από την περιοχή μεταξύ 1840 και 1850. Ερχόμενος από την Αλίαρτο διαμέσου της Στενής μπήκε στο μονότονο Τηνέριο πεδίο (Βαρυκό), που βόρεια συνορεύει με το όρος Σφίγγα ( Σφίγγειο, ή Φίκιον, η Φαγάς) και νότια με τα υψώματα Μαυρομματίου, Κασνεσίου, Βαγίων και Μοροκάμπου.

## Πληθυσμός
Κατά την Τουρκοκρατία από το 1466 έως 1667 και σύμφωνα με τα Οθωμανικά στοιχεία ο πληθυσμός του κυμαινόταν από 23 έως 35 οικογένειες.

Μετά την απελευθέρωση το έτος 1835 είχε πληθυσμό 77 άτομα.

Περί το 1860 οι τελευταίοι κάτοικοι του Μορόκαμπου μετακόμισαν  στα Βάγια.

## Παραπομπές


## Βιβλία
* Βιβλίο: Γιώργος Ε. Αντωνίου, "ΒΑΓΙΑ-ΚΑΣΝΕΣΙ (Βοιωτίας): Διαδρομή στο χώρο και το χρόνο", Αθήνα: A.D.M. Press, 2016. Ιστοσελίδα του βιβλίου: 
*Βιβλίο: Τσεβάς, Γεώργιος. (1928). Η Ιστορία των Θηβών και της Βοιωτίας. Αθήνα: Τυπογραφείο > - Γεωργίου κ. Ροδή.

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Χασιδισμός

Ο **Χασιδισμός** είναι υποκατηγορία των Υπερορθόδοξων Εβραίων που αναπτύχθηκε στην περιοχή της δυτικής Ουκρανίας κατά τον 18ο αιώνα και εξαπλώθηκε γρήγορα στην υπόλοιπη Ανατολική Ευρώπη. Σήμερα, οι περισσότεροι ακόλουθοι του θρησκευτικού ρεύματος ζουν στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Πατέρας της θρησκείας θεωρείται ο Ισραέλ Μπεν Ελιέζερ, γνωστός και ως Μπααλ Σεμ Τοβ, δηλαδή Δάσκαλος του Καλού Ονόματος, του ονόματος του Θεού. Ο **Χασιδισμός** χαρακτηρίζεται από τον θρησκευτικό και κοινωνικό συντηρητισμό αλλά και την κοινωνική απομόνωση. Τα μέλη του ακολουθούν πιστά το δόγμα και του Ορθόδοξου Ιουδαϊσμού αλλά και τις παραδόσεις των Εβραίων της Ανατολικής Ευρώπης, εκ των οποίων αρκετές πλέον συσχετίζονται σχεδόν αποκλειστικά με τους **Χασιδιστές**.

Οι ιδέες του Χασιδισμού πηγάζουν αρκετά από την Λουριανική Καμπάλα, μία σχολή της Καμπάλα που έχει πάρει το όνομα της από τον ραβίνο που την ανέπτυξε, Ισάακ Λούρια. Αυτές επικεντρώνονται στην έμφυτη ύπαρξη του Θεού στον κόσμο, την ανάγκη ο πιστός να είναι ένα με τον Θεό, την ευλάβεια στην θρησκευτική άσκηση και την σημασία στην πνευματική διάσταση της καθημερινότητας.

Οι **Χασίμιδες** ή **Χασιμιστές** μιλούν μεταξύ τους Γίντις, ένα κράμα Γερμανικής και Εβραϊκής γλώσσας. Η κοινωνία τους είναι διαχωρισμένη σε ανεξάρτητες σέκτες γνωστές και ως δυναστείες. Κάθε δυναστεία έχει και τον ηγέτη του, τον λεγόμενο Ρέμπε. Σεβασμός και υποταγή στον Ρέμπε είναι μεγάλης σημασίας καθώς αυτός θεωρείται πνευματική αυθεντία με την οποία ο πιστός πρέπει να έχει κοντινή σχέση για να έρθει πιο κοντά στον Θεό.

Το 2016 υπήρχαν πάνω από 130.000 νοικοκυριά **Χασιδιστών** παγκοσμίως, συγκεντρώνοντας περίπου το 5% του συνολικού Εβραϊκού πληθυσμού.

Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Πραντ-λε-Λε

Το **Πραντ-λε-Λε** (γαλλικά: *Prades-le-Lez*, οξιτανικά: *Pradas de Les*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πραντεέν (γαλλικά: *Pradéens*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Πρεμιάν

Το **Πρεμιάν** (γαλλικά: *Prémian*, οξιτανικά: *Prumian*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρεμιαναί (γαλλικά: *Prémianais*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Κάτω Μοίραλι Αχαΐας

Το **Κάτω Μοίραλι** ήταν, εγκαταλελειμμένος σήμερα, οικισμός της Αχαΐας.

Το χωριό βρισκόταν κοντά στο σημερινό Μίραλι, που τότε αποτελούσε το Άνω Μοίραλι, και στην σημερινή τοποθεσία *Βίλλες*, σε απόσταση 550 μέτρα από το σημερινό χωριό και σε υψόμετρο 440 μέτρα. 

Άγνωστο πότε δημιουργήθηκε ο οικισμός. Έχουν βρεθεί κεραμικά Βυζαντινής περιόδου και τάφοι. Πιθανότατα εγκαταλείφθηκε πριν την Επανάσταση του 1821 και κατά τα Ορλωφικά. Είχε λίγους κατοίκους, 3 με 4 οικίες, και από μαρτυρίες γερόντων εκεί έμεναν οι πιο πλούσιοι του Άνω Μοιραλίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Μαρία Δασκαλογιάννη

Η **Μαρία Δασκαλογιάννη** ήταν αγωνίστρια της Ελληνικής επανάστασης του 1770 και της επανάστασης του 1821. 

Καταγόταν από την Ανώπολη Σφακίων και ήταν κόρη του Ιωάννη Δασκαλογιάννη, ηγέτη των επαναστατών στα Σφακιά κατά την Επανάσταση του 1770. Η μητέρα της ήταν γνωστή σαν *Σγουρομάλλινη* και αδέλφια της ήταν ο Νικόλαος, ο Ανδρέας, η Ελευθερούσσα και η Ανθούσα. 

Πιάστηκε αιχμάλωτη κατά την Μάχη της Ανώπολης και δόθηκε για σύζυγος στον διερμηνέα του Πασά, Αμπλουσαμέτ Πασά. Με τον άντρα της έπειτα πήγαν στην Κωνσταντινούπολη όπου είχε αυτός οικία και περιουσία. Όταν πέθανε ο Οθωμανός σύζυγός της, η Μαρία πήγε στην Τήνο και έγινε μοναχή. 

Όταν ξέσπασε η επανάσταση του 1821 προσέφερε όλα της τα χρήματα για να αγοράσει ένας ανιψιός της ένα πολεμικό μπρίκι (πλοίο) και να ενισχύσει των αγώνα.

Στις 18 Ιουνίου 1821 ένας εγγονός του Δασκαλογιάννη ύψωσε πάλι τη σημαία της Κρητικής επανάστασης στα Σφακιά.

Πέθανε στην Τήνο το 1823 και όση περιουσία της είχε απομείνει, καθώς δεν απέκτησε παιδιά, την άφησε στην Ευαγγελίστρια της Τήνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα
Γάβρινα Ευρυτανίας

Η **Γάβρινα** είναι μικρό ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του πρώην νομού σε απόσταση 55 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 19 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένο στα νότια των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 800 μέτρα, νοτιοδυτικά της κορυφής Κόψι (υψομ. 1.939 μέτρα) και νότια του Προσηλιάκου (υψομ. 1.861 μέτρα). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χρύσου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Δημήτριο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες της Γάβρινας από τον ιστότοπο https://www.technovision.gr/evrytania/HomePage.htm

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Σφεντούρι Αίγινας

Το **Σφεντούρι** πρόκειται για χωριό της νήσου Αίγινας, το οποίο ανήκει στην τοπική κοινότητα Πέρδικας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 247 μέτρων σε σχετικά κοντινή απόσταση από την θάλασσα. Είναι το νοτιότερο χωριό του νησιού. Στο χωριό λειτουργεί τυροκομείο στο οποίο παρασκευάζονται γραβιέρα, χαλούμι, γιαούρτι, ρυζόγαλο, γαλατόπιτα, κρέμες και παγωτό από γάλα ντόπιων αιγοπροβάτων.

Το 2011 είχε πληθυσμό 52 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αίγινα
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Παραλία Φάρου Μύτικα

Η **παραλία «Φάρος» του Μύτικα Πρέβεζας** ή **παραλία Φάρου Μύτικα** βρίσκεται στον οικισμό του Μύτικα Πρέβεζας και απέχει 10 χιλιόμετρα από την πόλη της Πρέβεζας.

Πρόκειται για μια αμμώδη παραλία με ψιλή άμμο και μερικά βότσαλα η οποία βαθαίνει ομαλά. Υπάρχουν λίγες ξαπλώστρες και ομπρέλες και είναι μια παραλία. Πολύ κοντά είναι και ο φάρος, που έχει συνδεθεί με την ταυτότητα της περιοχής. Βρίσκεται 500 μέτρα από το αισθητικό δάσος του Μονολιθίου.

Ο γιαλός αρχίζει με λεπτή άμμο, στη συνέχεια, κατά τόπους, υπάρχουν βοτσαλάκια και ακολουθεί η πατημένη - βρεγμένη από το κύμα άμμος. Σε κοντινή απόσταση υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα και ξενοδοχεία και ψαροταβέρνες.

Η παραλία πήρε το όνομά της από τον φάρο που υπάρχει απέναντί της. Το αρκετά ψηλό ανάχωμα στην πλάτη της παραλίας, που αν το κοιτάξει κανείς από πάνω είναι γκρεμός, προσφέρει σκιά μέχρι τις μεσημεριανές ώρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πρέβεζας
Κατηγορία:Παραλίες της Ελλάδας
Τρισεύγενη Δεληβοριά

Η **Τρισεύγενη Δεληβοριά** ή **Ντελή Βοριά** ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Τρισεύγενη ήταν από την Λαγκάδια Αρκαδίας, κόρη του Παναγιώτη Καζή, σύζυγος του Πανάγου Δεληβοριά με τον οποίο απέκτησαν τρία παιδιά. . Η Τρισεύγενη προτίμησε να αυτοκτονήσει παρά να πέσει στα χέρια των Οθωμανών του Ιμπραήμ που εισέβαλε στην Πελοπόννησο το 1826.  Οι Οθωμανοί ήρθαν στη Δημητσάνα και έφυγε κυνηγημένη μαζί τα παιδιά της για να σωθούν, βλέποντας ότι θα την πιάσουν πετάει τα δύο παιδιά της που ήταν μωρά στον Λάδωνα και πέφτει και η ίδια και σκοτώνονται. Σώθηκε μόνο το μεγάλυτερο παιδί της, κορίτσι, που έφυγε τρέχοντας στο δάσος και ξέφυγε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Λιέλουπε

Ο **Λιέλουπε** (*Lielupė*) είναι ποταμός της κεντρικής Λετονίας, ο όγδοος μακρύτερος της χώρας, με μήκος 119 χιλιόμετρα (το μήκος του φθάνει τα 310 χιλιόμετρα εάν ο ποταμός Νέμουνελις, γνωστός και ως Μέμελε, θεωρηθεί τμήμα του). Η λεκάνη απορροής του Λιέλουπε έχει έκταση 17.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 8800 βρίσκονται σε λετονικό έδαφος, αν και ολόκληρος ο ρους του ίδιου του Λιέλουπε βρίσκεται εντός της Λετονίας. Στη λετονική γλώσσα «Lielupė» σημαίνει απλώς «μεγάλος ποταμός». Οι Γερμανοί της Βαλτικής αποκαλούσαν τον ποταμό, στη γερμανική γλωσσα, *Kurländische Aa*, δηλαδή «Άα της Κουρλάνδης» («Άα» είναι το όνομα διάφορων ποταμών στη Γερμανία).

## Φυσική γεωγραφία
thumb|left|225px|Ο Λιέλουπε κοντά στο χωριό Μέζοτνε
Ο Λιέλουπε σχηματίζεται από τη συμβολή των ποταμών Νέμουνελις (Μέμελε) και Μούσα, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 56°24′09″ Βόρειο πλάτος και 24°09′22″ Ανατολικό μήκος, κοντά στην κωμόπολη Μπάουσκα. Στο ανώτερο τμήμα του ρου του, ρέει μέσα σε μια δολομιτική κοιλάδα με λίγα μικρά μέρη ταχείας ροής, μέχρι που φθάνει στο χωριό Μέζοτνε, όπου η κοίτη του πλαταίνει και βαθαίνει, καθώς εισέρχεται στην πεδιάδα της Σεμιγαλλίας (Ζέμγκαλε). Επί αιώνες ο Λιέλουπε ξεχείλιζε συχνά από τις χαμηλές όχθες του και πλημμύριζε τους γύρω αγρούς και τα γύρω χωριά, ιδίως κατά το λιώσιμο των χιονιών την άνοιξη. Σήμερα σε πολλά τμήματα του ρου του στην πεδιάδα οι όχθες του περιβάλλονται από χωμάτινα αναχώματα, ώστε να προλαμβάνονται καταστροφικές πλημμύρες. Μεγάλο μέρος της επιφάνειας του ποταμού καλύπτεται από υδρόβια φυτά. Στο τελευταίο τμήμα του ρου του ο Λιέλουπε ρέει παράλληλα με την ακτογραμμή του Κόλπου της Ρίγας (Βαλτική Θάλασσα) επί σχεδόν τριάντα χιλιόμετρα και η πόλη Γιούρμαλα βρίσκεται στη λωρίδα γης μεταξύ του ποταμού και της θάλασσας. Τελικώς ο Λιέλουπε εκβάλλει στον Κόλπο της Ρίγας, ενώ ένας εκβολικός κλάδος του, ο Μπούλουπε, χύνεται στον Νταουγκάβα. Το σημερινό στόμιο του ποταμού, στη θέση με γεωγραφικές συντεταγμένες 57°00′31″ Βόρειο πλάτος και 23°55′39″ Ανατολικό μήκος, εμφανίσθηκε το 1755, ενώ μέχρι τότε ο κύριος κλάδος του ήταν ο Μπούλουπε.

Η μέση υψομετρική διαφορά (βαθμίδα) στον ρου του Λιέλουπε είναι περίπου 9 εκατοστόμετρα ανά χιλιόμετρο ρου (κλίση 0,09 ‰). Η μέση παροχή του είναι 106 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, αν και κατά τις πλημμύρες του έχει φθάσει και τα 1380 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Περίπου το 50 έως 55% του νερού του ποταμού προέρχεται από την τήξη των χιονιών. Ο Λιέλουπε είναι πλωτός επί περίπου εκατό χιλιόμετρα, το μεγαλύτερο τέτοιο μήκος από όλους τους ποταμούς της Λετονίας.

Μεταξύ των πόλεων/δήμων κατά μήκος του ποταμού ξεχωρίζουν οι Μπάουσκα, Μέζοτνε, Γιέλγκαβα, Κάλντσεμς, Γιούρμαλα και Ρίγα. Ο Λιέλουπε δίνει το όνομά του σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό και σε μία συνοικία της πόλεως Γιούρμαλα.

### Παραπόταμοι
Οι ακόλουθοι ποταμοί είναι παραπόταμοι του Λιέλουπε (αναφέρονται κατά σειρά από τις πηγές προς τις εκβολές του):

* Αριστεροί: Μούσα, Ίσλιτσε, Σβίτενε, Σέσαβα, Βίρτσαβα, Πλάτονε, Σβέτε
* Δεξιοί: Νέμουνελις (Μέμελε), Γκάροζε, Ιέτσαβα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Λετονίας
Κατηγορία:Ρίγα
Ελένη Λιαροπούλου

Η **Ελένη Λιαροπούλου** ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Ελένη ήταν από την Βυτίνα και σύζυγος του Ανδρίκου Λιάρου, γι΄αυτό την φώναζαν και "Ανδρίκαινα". Όταν οι Οθωμανοί του Ιμπραήμ, το 1826, ήρθαν στη Βυτίνα οι κάτοικοι και κυρίως τα γυναικόπαιδα προσπάθησαν να ξεφύγουν. Ενώ ο άντρας της σκοτώθηκε, η Ελένη έτρεξε προς την θέση "Κότρωνος" και από εκεί έπεσε στον γκρεμό, μαζί με το παιδί της που ήταν 20 μηνών, και τον ποταμό Λούσιο όπου σκοτώθηκε. Πριν πέσει ένας τούρκος της φώναξε κάνοντας της και νοήματα να την σταματήση, αυτή αφού γύρισε τον μούτζωσε κι έπεσε στον γκρεμό.

Στο ίδιο σημείο έπεσαν πολλά γυναικόπαιδα για να αποφύγουν την αιχμαλωσία, λόγω μάλιστα του ότι είχε δέντρα κάποιοι, πεθαμένοι, πιάστηκαν σε αυτά από τα ρούχα τους, τότε οι Τούρκοι κατέβασαν κάποιον με σχοινί και τους μάζεψε τα χρυσαφικά και ότι είχαν αξίας. 

Στην Βυτίνα σήμερα υπάρχει σε κεντρικό σημείο της πόλης προτομή της Ελένης Λιαροπούλου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Σαιντ-Ετιέν-ντ'Αλμπανιάν

Το **Σαιντ-Ετιέν-ντ'Αλμπανιάν** (γαλλικά: *Saint-Étienne-d'Albagnan*, οξιτανικά: *Lo Mas de la Glèisa*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Στεφανουά (γαλλικά: *Stéphanois*) και ως Αλμπανιαναί (γαλλικά: *Albagnanais*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Σαιν-Ντρεζερί

Το **Σαιν-Ντρεζερί** (γαλλικά: *Saint-Drézéry*, οξιτανικά: *Sant Dreseri*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ντρεζεριέν (γαλλικά: *Saint-Drézériens*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Μαρία Μοναρχίδη

Η **Μαρία Μοναρχίδη** (Ψαρά 1803 - Αθήνα 1847) ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 και έπειτα κυρία επί των τιμών της βασίλισσας Αμαλιας. 

Η Μαρία ήταν κόρη του Νικολή Αποστόλη, παντρεύτηκε με τον Αναγνώστη Μοναρχίδη με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά. Κατά την Καταστροφή των Ψαρών το 1822 πήδησε στη θάλασσα με τα δύο παιδιά της αγκαλιά για να γλιτώσει από τους Τούρκους. Την διέσωσε ένα πλοίο αλλά το ένα της παιδί παρασύρθηκε από τα κύματα και χάθηκε. 

Εγκαταστάθηκε με τον σύζυγο της στην Αθήνα όπου προσελήφθη στα ανάκτορα σαν επίτιμη κυρία, ανώτερη των επί των τιμών, της βασίλισσας Αμαλίας. Η παραδοσιακή φορεσιά που φορούσε εκτίθεται σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Αρχή διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου

Η **αρχή διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου** είναι μια αρχή της φυσικής, μια από τις πιο σημαντικές της σημερινής φυσικής. Σύμφωνα με αυτή την αρχή, η αιτία της φόρτισης των σωμάτων είναι η μετακίνηση των ηλεκτρονίων. Ο αριθμός των ηλεκτρονίων παραμένει σταθερός καθώς ούτε παράγονται νέα αλλά ούτε καταστρέφονται παλαιότερα, με αποτέλεσμα να μην μεταβάλλεται ο αριθμός τους σε οποιαδήποτε διαδικασία, ανεξάρτητα αν συμβαίνει στον μικρόκοσμο ή στο μακρόκοσμο, με αποτέλεσμα το ολικό ηλεκτρικό φορτίο να παραμένει σταθερό.  

## Δείτε επίσης

* Αρχή διατήρησης της ενέργειας, άλλη μια σημαντική αρχή της φυσικής

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχές
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Τσεμπερού

Η **Τσεμπερού** είναι ένα βουνό που βρίσκεται στη νότια Αρκαδία, στην κεντρική Πελοπόννησο. Το υψόμετρο της κορυφής του είναι 1.254 μ. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πεδιάδας της Μεγαλόπολης, 12 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Παλαιότερα συναντάται και με το όνομα "Τσιμπαρού" ή "Τσιμπερού" ενώ η ονομασία κατά την αρχαιότητα δεν είναι γνωστή.

Στη κορυφή υπάρχει παλαιό μοναστήρι με τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου ενώ λειτουργεί κέντρο εκπομπής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, κεραιών κινητής τηλεφωνίας καθώς και αιολικό πάρκο με 8 ανεμογεννήτριες.

Ο ορεινός όγκος της Τσεμπερούς χωρίζει το υψίπεδο της Ασέας (ασεατικό πεδίο) από την Μεγαλοπολίτιδα, τα σημαντικότερα περάσματα της οποίας βρίσκονται το ένα νότια του χωριού Ραψομμάτη, από όπου περνά ο αυτοκινητόδρομος κεντρικής Πελοποννήσου (Α7) Κορίνθου-Καλαμάτας και το άλλο στην Παλιόχουνη, από το οποίο περνά η εθνική οδός Τρίπολης - Μεγαλόπολης (Ε7).

Με κέντρο την Τσεμπερού οριοθετήθηκε το 1980 καταφύγιο άγριας ζωής έκτασης 25500 στρεμμάτων μεταξύ των πρώην κοινοτήτων Πάπαρη-Αγριακόνας-Σκορτσινού-Αθηναίου (οικισμός Μαρμαριά)-Ρουτσίου-Ανεμοδούριου-Αναβρυτού-Γραικού .

Η Τσεμπερού πλήγηκε από τις πυρκαγές του 2011-2012.

Ο ποταμός Αλφειός ρέει βόρεια του βουνού και από το φαράγγι της Νικολακάκαινας βρίσκει διέξοδο προς τη λεκάνη της Μεγαλόπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αρκαδίας
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Αρκαδίας
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Πελοποννήσου
Αυξητικά υλικά

**Αυξητικά υλικά**, απλώς **αυξητικά** (αγγλ. *Auxetics, Auxetic structures*) είναι δομές ή υλικά τα οποία έχουν αρνητικό λόγο *Poisson*. 

## Αρνητικό λόγος Poisson
Ο λόγος αυτός, στην επιστήμη των υλικών αλλά και στη μηχανική, είναι ένα μέτρο του φαινομένου Poisson, δηλ. όταν τα υλικά αυτά επιμηκύνονται δηλ. τεντώνονται, γίνονται παχύτερα κάθετα στην εφαρμοζόμενη δύναμη. Αυτό συμβαίνει λόγω της ιδιαίτερης εσωτερικής τους δομής και του τρόπου παραμόρφωσης όταν το δείγμα φορτίζεται σε έναν μόνο άξονα (μονοαξονικά). Μπορεί επίσης να παραμένουν μορφολογικά ίδια (κάθετα δηλαδή στη φόρτιση). Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της ιδιαίτερης μορφής τους (βλ. κυψέλες - honeycombs) ή της εσωτερικής σύστασής τους.

## Τι είναι;
Τα αυξητικά υλικά μπορεί να είναι απλά μόρια, ή κρυσταλλικά ή να είναι συνήθως χημικές δομές από μακρομόρια. Μπορεί να έχουν εφαρμογές σε εξειδικευμένες χρήσεις, όπως αλεξίσφαιρα γιλέκα, υλικά αποθήκευσης ή στοίβαξης, απορροφητικά υλικά, ειδικά αθλητικά είδη (προφύλαξης), πολύστρωτα σύνθετα, κ.α.

## Προέλευση όρου
Ο διεθνής τεχνικός όρος, Auxetics, προέρχεται από την ελληνική λέξη *«αὐξητικός»* (auxetikos) και καθιερώθηκε το 1996 από τον καθηγητή  Ken Evans του Πανεπιστημίου Exeter.

## Παραδείγματα
Ορισμένα παραδείγματα αυξητικών υλικών, συμπεριλαμβάνουν:
* Αφρός αυξητικής πολυουρεθάνης
* Χριστοβαλίτης (Cristobalite) 
* Πολυμερή υγρής κρυστάλλωσης
* Κρυσταλλικά υλικά με βάση: Li, Na, K, Cu, Rb, Ag, Fe, Ni, Co, Cs, Au, Be, Ca, Zn, Sr, Sb, MoS_2, BAsO_4
* Ορισμένα πετρώματα και ορυκτά
* Γραφένιο
* Μη ανθρακούχοι νανοσωλήνες
* Ιστοί ορισμένων οστών 
* Τένοντες 
* Πολυμερή τύπου Gore-Tex
* Χαρτί (ορισμένου τύπου)
* Οριγκάμι (ήτοι, Ιαπωνία καλλιτεχνία διπλώματος χαρτιού) and other periodic patterns derived from it. 
*Τεχνητές δομές με μηδενικό Poisson's ratio.
* Ορισμένα υφαντά
* Φελλός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υλικά
Μάκης Μαΐλης

Ο **Μάκης Μαΐλης** ήταν Έλληνας πολιτικός και δημοσιογράφος, από τα ιστορικά στελέχη του ΚΚΕ την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Προερχόταν από οικογένεια βιοπαλαιστών και ο πατέρας του ήταν μέλος του ΕΑΜ.

Ο Μαΐλης φοιτητής ακόμη στη Νομική Σχολή, εντάχθηκε το 1969 στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ), το 1973 έγινε μέλος του ΚΚΕ και πήρε μέρος στον αντιχουντικό αγώνα. Συμμετείχε στην εξέγερση της Νομικής και του Πολυτεχνείου.

Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ (1978) εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής (ΚΕ) και στο 12ο Συνέδριο (1987) εκλέχτηκε τακτικό μέλος της. Την περίοδο 1989-1991 υπερασπίστηκε μαχητικά τον επαναστατικό χαρακτήρα του Κόμματος. Διετέλεσε επίσης μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ ανέλαβε σειρά υπεύθυνων χρεώσεων, όπως υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας και του Γραφείου Τύπου της ΚΕ, στον «Ριζοσπάστη» και τον «902» κ.α. Είχε πλούσια αρθρογραφία καθώς και συγγραφικό έργο.

Απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών, ύστερα από μακρά ασθένεια. Ήταν νυμφευμένος με την Κατερίνα, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Μαϊλης Μακης
Ανακτορική Κατοικία Μπιούλη

Η **Ανακτορική Κατοικία Μπιούλη** (αγγλ.: Beaulieu Palace House· στα γαλλικά Beaulieu σημαίνει καλός τόπος, προφ. Μπωλιέ)  είναι ένα μέγαρο του 13ου αι. στο Μπιούλη, στο Χάμσαϊρ του Ηνωμένου Βασιλείου. Αρχικά ήταν μέρος του αββαείου Μπιούλη, μετά όμως το κτήμα αγοράστηκε το 1538 από τον Τόμας Ράιθσλυ, 1ο κόμη του Σάουθαμπτον, μετά τη Διάλυση των Μοναστηριών. Εξακολουθεί να ανήκει και να καταλαμβάνεται από τους απογόνους του κόμη, τους βαρόνους Μόνταγκιου του Μπιούλη.

## Ιστορία

μικρογραφία|Η νότια όψη της Ανακτορικής Κατοικίας Μπιούλη. Αριστερά η δυτική όψη.

Η Ανακτορική Κατοικία Μπιούλη είχε κτιστεί αρχικά τον 13ο αι. ως το κτήριο της πύλης του αββαείου Μπιούλη. Μετά τη Διάλυση των Μοναστηριών, το κτήμα αγοράστηκε το 1538 από τον σερ Τόμας Ράιθσλυ, αργότερα  1ο κόμη του Σάουθαμπτον. Η κατοικία περιήλθε μέσω γάμου στην οικογένεια Μόνταγκιου και εξακολουθεί να ανήκει στον απόγονο του 1ου κόμη, τον 4ο βαρόνο Μόνταγκιου του Μπιούλη.

Το κτήριο επεκτάθηκε τον 16ο αι., και πάλι τον 19ο αι., και είναι σήμερα ένα καλό παράδειγμα γοτθικής εξοχικής κατοικίας. Το σπίτι έχει θέα στον ποταμό Μπιούλη και περιβάλλεται από χλοοτάπητες και μονοπάτια. Το εσωτερικό του σπιτιού έχει διατηρηθεί σε βικτωριανό στιλ.

Αν και εξακολουθεί να φιλοξενεί τον σημερινό λόρδο και τη λαίδη Μόνταγκιου, τμήματα του σπιτιού και των κήπων είναι ανοιχτά καθημερινά για το κοινό. Είναι μέλος της κοινοπραξίας *Πολύτιμες Κατοικίες της Αγγλίας*.

Η Ανακτορική Κατοικία είναι ανοιχτή για το κοινό ως μέρος αξιοθέατου επισκεπτών γνωστό ως "Μπιούλη", το οποίο περιλαμβάνει:
* το αββαείο Μπιούλη
* το Εθνικό Μουσείο Αυτοκινήτων
* την Ανακτορική Κατοικία Μπιούλη
* τον Κόσμο του Top Gear
* την Έκθεση του Μυστικού Στρατού: μία έκθεση σχετικά με την Εκπαίδευση των Επιχειρήσεων Ειδικών Αποστολών στο Μπιούλη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
* τους Κήπους
* έναν σιδηρόδρομο
* βόλτες

## Τοπική λαογραφία και θρύλοι
Το Μπιούλη, σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο, είναι ένα από τα πιο στοιχειωμένα μέρη στη Βρετανία, με αναφορές που παρατηρούνται εδώ και εκατό χρόνια, και πιθανώς μέχρι τα μέσα του 16ου αι. Πολλοί παραφυσικοί ερευνητές έχουν πραγματοποιήσει έρευνα στο αββαείο, συμπεριλαμβανομένου του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι έκανε επαφή με ένα φάντασμα κατά τη διάρκεια μίας παραμονής του στην Ανακτορική Κατοικία.

Μία κυρία με μπλε ή γκρι χρώμα, που φέρεται να την έχουν δει να περπατάει μέσα από τους τοίχους και να κάνει πολύ θόρυβο στα ιδιωτικά διαμερίσματα, πιστεύεται ότι είναι το φάντασμα της κόμισσας του Μπιούλη, της λαίδη Ιζαμπέλλας, που απεβίωσε το 1786. Η οσμή θυμιάματος, που λέγεται ότι προοιωνίζει κάτι δυσάρεστο για τους ανθρώπους του αββαείου ή του χωριού, έχει επίσης αναφερθεί από τον Έντουαρντ Ντάγκλας-Σκοτ-Μόνταγκιου 3ο βαρόνο Μόνταγκιου του Μπιούλη μεταξύ άλλων, σε μία αίθουσα της Ανακτορικής Κατοικίας, που εχρησιμοποιείτο ως παρεκκλήσιο τον Μεσαίωνα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Πολύτιμες Κατοικίες της Αγγλίας
Citroën NAMCO Pony

[μικρογραφία|Ένα Namco Citroën Pony στο [Σαιν-Ντιζιέ, 2022]]
Το **Citroën NAMCO Pony** ήταν μικρό οικονομικό τζιπ που παρήχθη από την ελληνική εταιρεία NAMCO από το 1974 μέχρι το 1983, πουλώντας παγκοσμίως 30.000 μονάδες μέσω του δικτύου εξαγωγών της Citroën. 

Σχεδιασμένο από την Namco γύρω από την πλατφόρμα του Citroën 2CV, το αυτοκίνητο χρησιμοποίησε το αμάξωμα από το Citroën Acadiane, που ήταν πιο σκληρό και ανθεκτικό από αυτό του Dyane, του Fourgonette και του Citroën 2CV. Πουλήθηκε ως έκδοση τζιπ του Citroën 2CV, αν και μηχανικά είχε λίγα κοινά στοιχεία με αυτό το μοντέλο.

Το 1972 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην 37η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Το τζιπάκι Pony ήταν πολύ δημοφιλές στην Ελλάδα, όπου τελικώς το 1985 το Namco Pony Super αντικατέστησε το παλαιό Pony. 

Στην Ελλάδα το Citroën NAMCO Pony πούλησε 17.000 μονάδες, με εξαγωγές 30.000 μονάδων σε άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και τις ΗΠΑ.

Το μοντέλο Pony γνώρισε επιτυχία επειδή το κόστος λειτουργίας και συντήρησής του ήταν στο 1/5 από ένα τζιπ μεγάλου κυβισμού, ενώ για τον λόγο αυτό ο Ελληνικός Στρατός, η Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό έδειχναν την προτίμησή τους στα Pony, τα οποία παράγονταν σε 8-10 αυτοκίνητα ημερησίως, γεγονός πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα.

Η παραγωγή του σταμάτησε το 1983.

## Δείτε επίσης

* Namco (αυτοκινητοβιομηχανία)

## Παραπομπές
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Ελληνικά αυτοκίνητα
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2020 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 2020 πραγματοποιήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου στην Κλουζ Αρένα.

Στο αγώνισμα αυτό, η Ρουμανία κέρδισε το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αρμένιος Λεβόν Αγκασιάν για δεύτερη φορά μπροστά από τον Φλορίν-Αλεξάντρου Βισάν. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Αλεξάντρου Γκεόργκε Τάτσε. Έλαβαν μέρος 7 αθλητές από 5 χώρες.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου, ώρα 18:52.

## Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 7 αθλητές από 5 χώρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 2020
2020
Πικραμνιώδη

Τα **Πικραμνιώδη** (λατ. *Picramniales*) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των μαλαχίδων (malvids) του κλάδου των ροδίδων (rosids). Είναι μονοτυπική τάξη με μόνο μία οικογένεια - Πικραμνιοειδή (*Picramniaceae*) στην οποία κατατάσσονται 3 γένη και 49 είδη.

## Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Πικραμνιώδων περιλαμβάνει μόνο μία οικογένεια των Πικραμνιοειδών η οποία περιέχει τα 3 γένη:
* *[[Picramnia]]*
* *[[Nothotalisia]]*
* *[[Alvaradoa]]*

## Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των  ροδίδων που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Πικραμνιώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
 

 
## Παραπομπές
Μαρία (Ζαφείρης)

Η **Μαρία**, *Μαριώ* ή *Μαριγώ* και *Ζαφείρης* ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

## Βιογραφία
Η Μαρία ήταν Οθωμανή που την βρήκε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης κοντά στην Τριπολιτσά. Τη βάφτισε χριστιανή με το όνομα Μαρία. Τον ακολουθούσε παντού σε όλες τις εκστρατείες του και στις συναντήσεις με άλλους καπετάνιους, γι' αυτό και ήταν γνωστή ως η Μαριώ του Καραϊσκάκη. Του μαγείρευε και τον φρόντιζε.  Μάλιστα, για να μην δημιουργούνται σχόλια από τους άλλους στρατιώτες, ντυνόταν αντρικά, έφερε άρματα, πολεμούσε μαζί με τον Καραϊσκάκη, και χρησιμοποιούσε το όνομα *Ζαφείρης.*  

Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για την καταγωγή της, ίσως ήταν από την Πελοπόννησο ή από την Κωνσταντινούπολη. Λέγεται ότι ήταν όμορφη. Παραδίδεται ένα περιστατικό με πρωταγωνιστές τον Καραϊσκάκη, τη σύζυγο του και τη Μαριώ: πήγαν κάποτε ο Καραϊσκάκης και η Μαριώ μαζί στο σπίτι της οικογένειας του Καραϊσκάκη. Εκεί η γυναίκα του Γκόλφω Ψαρογιαννοπούλου, που δεν κατάλαβε ότι ήταν γυναίκα, έκανε παράπονα στον Καραϊσκάκη ότι ο Ζαφείρης πείραζε τις ψυχοκόρες της.  

Λίγο πριν πεθάνει ο Καραϊσκάκης, την πάντρεψε με έναν στρατιώτη του, της έδωσε προίκα και με τη διαθήκη του 4.000 γρόσια. Έκτοτε δεν υπάρχει καμία αναφορά στη Μαρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Σαιν-Ζαν-ντε-Μινερβουά

Το **Σαιν-Ζαν-ντε-Μινερβουά** (γαλλικά: *Saint-Jean-de-Minervois*, οξιτανικά: *Sant Joan de Menerbés*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζαναί (γαλλικά: *Saint-Jeannais*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Σαιν-Ζυστ (Ερώ)

Το **Σαιν-Ζυστ** (γαλλικά: *Saint-Just*, οξιτανικά: *Sant Just*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζυστουά (γαλλικά: *Saint-Justois*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Σαιν-Ματιέ-ντε-Τρεβιέ

Το **Σαιν-Μαρτέν-ντε-Τρεβιέ** (γαλλικά: *Saint-Mathieu-de-Tréviers*, οξιτανικά: *Sant Matieu de Trevièrs*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρεβιεζουά (γαλλικά: *Tréviésois*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ