open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μουσείο Τέχνης της Εσθονίας

Το **Μουσείο Τέχνης της Εσθονίας** (εσθονικά: Eesti Kunstimuuseum) αποτελεί το εθνικό μουσείο τέχνης στην Εσθονία, το οποίο ιδρύθηκε το 1919. Αρχικά βασιζόταν στο παλάτι Κάντριοργκ, ωστόσο το μουσείο έχει επεκταθεί σε διάφορες τοποθεσίες κατά την διάρκεια της ιστορίας του. Τα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνουν εγχώρια και διεθνή έργα. Στο τέλος της δεκαετίας του 1970 και κατά τη δεκαετία του 1980 ιδρύθηκαν τα πρώτα παραρτήματα του Μουσείου Τέχνης της Εσθονίας. Από το 1995, όλα τα παραρτήματα προσφέρουν διαφορετικά εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και νέους. Το 1996, άνοιξε ο νέος εκθεσιακός χώρος στον πρώτο όροφο της αποθήκης Ρότερμαν Σαλτ, ωστόσο το παράρτημα έκλεισε τον Μάιο του 2005.

## Επισκόπηση
Το Μουσείο τέχνης της Εσθονίας αποτελείται από τους εξής κλάδους:

* Στη περιοχή πάρκου του Κάντριοργκ:
** Μουσείο Τέχνης Κούμου (κεντρικό κτίριο του Εσθονικού Μουσείου Τέχνης) - εμφανίζει την εσθονική τέχνη από τον 18ο αιώνα μέχρι σήμερα.
** Μουσείο Τέχνης Κάντριοργκ – το ξενοδοχείο βρίσκεται στο παλάτι Κάντριοργκ, εμφανίζει τις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές συλλογές της Ρωσικής και Δυτικής Ευρωπαϊκής τέχνης που εκτείνονται από τον 16ο έως τον 20ό αιώνα.
** Μουσείο Μίκελ - εμφανίζει την συλλογή έργων τέχνης του Γιοχάνες Μίκελ.
* Αλλού στο Τάλιν: 
** Μουσείο Νιγκουλίστε (στεγάζεται στο πρώην Ναό του Αγίου Νικολάου) – εμφανίζει μια συλλογή από ιστορική εκκλησιαστική τέχνης που εκτείνεται σε σχεδόν επτά αιώνες, συμπεριλαμβανομένης της μεσαιωνικής και μεταμεταρρυθμισιακής τέχνης στην Εσθονία.
** Μουσείο Άνταμσον-Έρικ – εμφανίζει το έργο του το Άνταμσον-Έρικ, ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους στην Εσθονία. Η συλλογή περιλαμβάνει πίνακες, κεραμικά, δερμάτινα, κοσμήματα, υφάσματα και έπιπλα.

## Γκαλερί

## Δείτε επίσης

* Πολιτισμός της Εσθονίας
* Κατάλογος μουσείων στην Εσθονία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Μουσείο τέχνης της Εσθονίας την ιστοσελίδα σας
* Ψηφιακό Μουσείο Τέχνης
* το έργο Εντοπισμού Bosch και Bruegel – Τέσσερις Πίνακες Μεγεθύνονται  (Hieronymus Bosch (1450-1516) και Pieter Bruegel the Elder)

Κατηγορία:Μουσεία μοντέρνας τέχνης
Ο εχθρός του λαού

Το ***Ο εχθρός του λαού*** ή ***Ένας εχθρός του λαού*** (νορβηγικά: *En folkefiende*) είναι θεατρικό έργο του 1882 του Ερρίκου Ίψεν με πέντε πράξεις.

## Πλοκή
Το δράμα λαμβάνει χώρα σε μια παράκτια πόλη στη νότια Νορβηγία. Ο τόπος ζει από στον τουρισμό, κυρίως λόγω των νέων λουτρών, τα οποία ο δήμαρχος της πόλης περιγράφει ως την «πιο διακεκριμένη πηγή της ζωής στην πόλη». Ο πρωταγωνιστής είναι ο γιατρός στα δημοτικά λουτρά, Δρ. Τόμας Στόκμαν. Ζει μαζί με τη σύζυγό του Κατρίνε, την κόρη του Πέτρα, δασκάλα, και τους δύο γιους Άιλιφ (13 ετών) και Μόρτεν (10 ετών) εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα στην περιοχή. Ανταγωνιστής του είναι ο δήμαρχος, πρόεδρος των δημοτικών λουτρών και μεγαλύτερος αδελφός του, ο Πέτερ Στόκμαν.

## Χαρακτήρες
* Δρ. Τόμας Στόκμαν, ο γιατρός στα δημοτικά λουτρά και πρωταγωνιστής.
* Κατρίνε Στόκμαν, η σύζυγός του.
* Πέτρα, η κόρη τους και δασκάλα.
* Άιλιφ και Μόρτεν, οι γιοι τους.
* Πέτερ Στόκμαν, ο μεγαλύτερος αδελφός του Τόμας, δήμαρχος και επομένως ανώτερος του Τόμας.
* Μόρτεν Κίιλ, βυρσοδέψης και πεθερός του Τόμας.
* Χόφσταντ, αρθρογράφος του Λαϊκού Ταχυδρόμου, της τοπικής εφημερίδας.
* Μπίλινγκ, αρθρογράφος.
* Χόρστερ, καπετάνιος που πηγαίνει στην Αμερική και φίλος του Τόμας.
* Άσλαξεν, εκδότης (χαρακτήρας και στο *[[Ο σύνδεσμος των νέων]]*).
* Άνδρες διαφόρων επαγγελμάτων, μερικές γυναίκες, και ένα πλήθος μαθητών - το κοινό σε μια δημόσια συνεδρίαση.

## Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Ο εχθρός του λαού"

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του 'Ιψεν
Κατηγορία:Πολιτικά θεατρικά έργα
Ο Μαρξ στο Σόχο

***Ο Μαρξ στο Σόχο*** (αγγλικά: *Marx in Soho*) είναι θεατρικό έργο του 1999 με έναν πρωταγωνιστή, γραμμένο από τον Αμερικανό ιστορικό Χάουαρντ Ζιν για τη ζωή του φιλόσοφου Καρλ Μαρξ. Ο Ζιν έγραψε το έργο για να «δείξει τον Μαρξ όπως λίγοι τον γνώριζαν, ως άνθρωπο της οικογένειας, αγωνιζόμενο να στηρίξει τη γυναίκα του και τα παιδιά του». Το έργο είναι τοποθετημένο στη γειτονιά Σόχο της Νέας Υόρκης, ένα χιουμοριστικό νεύμα για τη συνοικία του Λονδίνου με το ίδιο όνομα, στην οποία ο Μαρξ πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του.

Στο έργο παρουσιάζεται ότι ο Μαρξ αναστήθηκε για να υπερασπιστεί τα ιδανικά του κομμουνισμού ενάντια στην αποκτηνωμένη έκδοση του που ασκήθηκε στην  Σοβιετική Ένωση και για να υπερασπιστεί την ανθρωπότητα από τον καπιταλισμό.

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Αμερικανικά θεατρικά έργα
Κατηγορία:Πολιτικά θεατρικά έργα
Κατηγορία:Καρλ Μαρξ
Λάδη Έβρου

Η Λάδη είναι ένας πεδινός οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου σε υψόμετρο 90 μέτρων.

## Γενικά στοιχεία
Η Λάδη βρίσκεται βόρεια του Ερυθροπόταμου που καταλήγει στον ποταμό Έβρο και ανατολικά της μεθοριακής γραμμής με τη Βουλγαρία. Απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα ΒΔ. του Διδυμοτείχου και 35 χιλιόμετρα  Δ.-ΝΔ. της Ορεστιάδας. 

Την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι Τούρκου αγά, αναφερόταν με την ονομασία "*Εμπλιντίν*" ή "*Ιμπλιντίν*" και αποτελούσε ενδιάμεσο σταθμό μεταξύ του Ορτάκιοϊ (σημερινό Ιβαΐλοβγκραντ της Βουλγαρίας) – Διδυμοτείχου. Οι ντόπιοι Έλληνες εργάτες που δούλευαν στο τσιφλίκι αγόρασαν τα κτήματα και ίδρυσαν τη Λάδη. Με το όνομα αυτό αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητας Τραύας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Λάδης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του Δήμου Διδυμοτείχου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 91 κατοίκους και με την απογραφή 2011 είχε πληθυσμό 180 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Λαοδίκη (σύζυγος του Μιθριδάτη Δ΄)

H **Λαοδίκη** η Φιλάδελφος και Επιφανής (έζησε τον 2ο αιώνα π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα τού Πόντου.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη Γ΄ τού Πόντου και της Λαοδίκης των Σελευκιδών, ίσως κόρης τού Αντιόχου Δ΄ Επιφανούς. Αδέλφια της ήταν ο Φαρνάκης Α΄ του Πόντου και ο Μιθριδάτης Δ΄ του Πόντου.

Οι ιστορικές πηγές δεν αναφέρουν τη Λαοδίκη. Είναι γνωστή από νομίσματα, αγάλματα και επιγραφές. Κάποια στιγμή παντρεύτηκε τον αδελφό της Μιθριδάτη Δ΄· δεν φαίνεται να απέκτησαν τέκνα.

Τα νομίσματα που έχουν διασωθεί με αυτήν και άλλα μαζί με τον σύζυγό της, δείχνουν ότι ήταν βασίλισσα τού Πόντου από το 162 ως τη δεκαετία τού 150. Από τα νομίσματα φαίνεται πιθανό να ήταν συμβασίλισσα με τον Μιθριδάτη Δ΄. Δείχνουν ένα ωραίο, διπλό πορτραίτο κατά το πρότυπο των Πτολεμαϊκών κοπών.

Ένα από αυτά δείχνει τους δύο συζύγους σε προτομή στη μία όψη. Στην άλλη ο Ζεύς και η Ήρα (τα αδέλφια σύζυγοι) όρθιοι, μετωπικοί. Ο δαφνοστεφής Ζεύς κρατεί σκήπτρο στο δεξί και κεραυνό στο αριστερό· η Ήρα κρατεί σκήπτρο στο δεξί χέρι της. Υπάρχει η επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΙΘΡΙΔΑΤΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΛΑΟΔΙΚΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΩΝ. Η σχεδίαση τού νομίσματος είναι μία δήλωση Ελληνισμού.

Στα νομίσματα που εμφανίζεται μόνη της, η επιγραφή είναι ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΛΑΟΔΙΚΗΣ. Σε άλλα αργυρά νομίσματα ο τίτλος της είναι σε μονόγραμμα. Σε ένα η μορφή της είναι με πέπλο και στην άλλη όψη η Ήρα, όρθια, μετωπική με μακρύ ένδυμα να κρατά σκήπτρο στο δεξί. Σε άλλο υπάρχει η μορφή της με πέπλο και στην άλλη όψη κέρας Αμάλθειας, εξάκτινο άστρο και επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΛΑΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΥ. Είναι η μόνη βασίλισσα στα νομίσματα με το επίθετο Επιφανής. Στη νήσο Δήλο έχει τιμηθεί με άγαλμα με επιγραφή.

Σύμφωνα με τεκμήρια είχε καλές σχέσεις με τα βασίλεια της εποχής της και ήταν καλή γνώστης της Ελληνικής και Περσικής κοινωνίας. Φαίνεται να ήταν μία διακεκριμένη μονάρχης με επιρροή και αξιόλογη ισχύ. Πρέπει να ήταν ευλαβής, υπερήφανη για την Ελληνική και Περσική καταγωγή της· να κυβέρνησε δίκαια και ισότιμα για τις δύο κοινωνίες.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον αδελφό της Μιθριδάτη Δ΄ τού Πόντου. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* B.C. McGing, The foreign policy of Mithridates VI Eupator, King of Pontus, BRILL, 1986
* M. Getzel, Hellenistic settlements in Europe, the islands and Asia Minor, Cohen University of California Press, 1995
* The First Royal Coinage of Pontos (from Mithridates III to Mithridates V), Francois de Callatay
* The Dynastic History of the Hellenistic Monarchies of Asia Minor According to Chorography of George Synkellos by Oleg L. Gabelko



Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Ισαάκιο Έβρου

Το **Ισαάκιο** είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 45 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Ισαάκιο βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. του Διδυμοτείχου, προς τη μεθοριακή γραμμή με την Τουρκία και τον ποταμό Έβρο. Παλιότερα, επί τουρκοκρατίας, αναφερόταν ως *"Ισάκ Πασά"* και συμμετείχε στο ξεσηκωμό της περιοχής την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με πρωτεργάτη τον αγωνιστή Γεώργιο Λιόλογλου. Η προσπάθεια αυτή κατέληξε σε αποτυχία, μετά την ήττα των επαναστατικών δυνάμεων στη *Μάχη του [[Λάβαρα Έβρου|Σαλτίκιοϊ]]* και το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τον Τούρκο προύχοντα Χατζηεστρέφ αγά. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Διδυμοτείχου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ισαακίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή του  2021 είχε 316 κατοίκους από 407 το 2011.

## Προσωπικότητες
* Τάσος Δημοσχάκης, πολιτικός και Αρχηγός της Ελληνική Αστυνομίας ε.α.
* Ζωή Δημοσχάκη, Μεσογειονίκης κολυμβήτρια με καταγωγή από το Ισαάκιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tο θρακικό ιδίωμα στο Ισαάκιο Διδυμοτείχου και στο Λυκοδρόμιο της Ξάνθης από τον ιστότοπο http://www.paratiritis-news.gr
* Το έθιμο του Πουρπούρη αναβίωσε στο Ισαάκιο από τον ιστότοπο https://www.youtube.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Βέικο Όουνπουου

Ο **Βέικο Όουνπουου** (εσθονικά: Veiko Õunpuu, γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1972 στη Σάαρεμαα) είναι Εσθονός σκηνοθέτης και σεναριογράφος που είναι γνωστός για τις καλλιτεχνικές ταινίες *Μπάλα του Φθινοπώρου* (*Sügisball*, 2007) και *Τον Πειρασμό του Αγίου Τόνι* (*Püha Tõnu kiusamine*, 2009). Οι ταινίες του Όουνπουου είναι συνήθως καλλιτεχνικές ταινίες με εκκεντρικούς χαρακτήρες και αργό ρυθμό. 

## Κινηματογραφική εργασία
Το 2006 έγραψε και σκηνοθέτησε την ανεξάρτητη ταινία μικρού μήκους *Άδειο* (*Tühirand*). Το 2007 προσάρμοσε στον κινηματογράφο το μυθιστόρημα του Μάτι Ουντ Μπάλα του Φθινοπώρου (*Sügisball*) που κέρδισε το Βραβείο Ορίζοντα στο 64ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Σήμερα, αυτή η διάκριση παραμένει ως η υψηλότερη διεθνή αναγνώριση που έχει λάβει ποτέ μια εσθονική ταινία. 

Το 2010, το δεύτερο χαρακτηριστικό δράμα του Όουνπουου *Ο Πειρασμός του Αγίου Τόνι* (*Püha Tõnu kiusamine*) προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς. Η ταινία είχε επιλεγεί ως η υποψηφιότητα της Εσθονίας για το Όσκαρ Καλύτερης ξενόγλωσσης Ταινίας στα 83α Βραβεία Όσκαρ, αλλά δεν τερμάτισε στην τελική λίστα.

## Φιλμογραφία

; Ως σκηνοθέτης

* Ελεύθερο Εύρος (2013, κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013)
* *Ο Πειρασμός του Αγίου Τόνι* (2009) (*Püha Tõnu kiusamine*)
* *Η Μπάλα του Φθινοπώρου* (2007) (*Sügisball*)
* *Άδειο* (2006) (*Tühirand*) (ταινία μικρού μήκους).

## Βραβεία

; Φεστιβάλ Βενετίας

* Κέρδισε: Βραβείο Ορίζοντα της Βενετίας για τη *Μπάλα του Φθινοπώρου* (2007) (*Sügisball*)

## Παραπομπές


### Συνεντεύξεις

* Γιάαν Ρούους, "Õunpuu ränk heitlus ja elu kunsti nimel", Eesti Ekspress, 18 Οκτωβρίου 2009

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Εσθονοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λαοδίκη (σύζυγος του Μιθριδάτη Γ΄)

Η **Λαοδίκη** (άκμασε τέλος τού 3ου-αρχές τού 2ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Σελευκιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και με τον γάμο της έγινε βσίλισσα τού Πόντου.

## Βιογραφία
Η καταγωγή της δεν είναι σαφής. Θα μπορούσε να ήταν κόρη τού Αντιόχου Δ΄ τού Επιφανούς, καθώς ο Αλέξανδρος Α΄ Βάλας (που δήλωνε γιος τού Αντιόχου Δ΄) εμφανίστηκε στη Ρώμη το 153 π.Χ. με την αδελφή του Λαοδίκη, η οποία μετά παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη Γ΄ τού Πόντου. Ο Αντίοχος Δ΄ είχε δύο κόρες: από τη σύζυγό του Λαοδίκη Δ΄ είχε τη Λαοδίκη ΣΤ΄ και από την παλλακίδα του είχε την Αντιοχίδα. Ώστε είτε ο Αντίοχος Δ΄ είχε τρίτη κόρη, είτε η σύζυγος τού Μιθριδάτη Δ΄ ταυτίζεται με τη Λαοδίκη ΣΤ΄.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη Γ΄ τού Πόντου και είχε τέκνα:
* Φαρνάκης Α΄, βασιλιάς τού Πόντου (π. 190-π. 155)
* Μιθριδάτης Δ΄ απεβ. 150, βασιλιάς τού Πόντου (π. 155-π. 150)
* Λαοδίκη 2ος αι., παντρεύτηκε τον αδελφό της Μιθριδάτη Δ΄.

## Πηγές
* M. Getzel, Hellenistic settlements in Europe, the islands and Asia Minor, Cohen University of California Press, 1995
* J.D. Grainger, A Seleukid prosopography and gazetteer, BRILL 1997
* 
* The First Royal Coinage of Pontos (from Mithridates III to Mithridates V), Francois de Callatay

Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Μητροπολίτης Αχελώου Ευθύμιος Στύλιος

Ο **Μητροπολίτης Αχελώου Ευθύμιος Στύλιος** (κατά κόσμον **Ευθύμιος Κ. Στύλιος**), γεννήθηκε 1 Μάϊου 1929, στο Αγρίνιο ήταν Έλληνας αρχιερέας και συγγραφέας. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1952 και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ το 1980. Διετέλεσε γραμματέας του Συνδέσμου Παγκόσμιας Ενώσεως Ορθόδοξης Νεολαίας από το 1955 έως το 1964.

Ήλκε την καταγωγή του από το Βουλγαρέλι Άρτας. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1962 και Πρεσβύτερος το 1963 από τον Μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδας και Σουφλίου Κωνσταντίνο. Στις 22 Δεκεμβρίου 1968 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Αχελώου, ως βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει πλείστα βιβλία, στα οποία διαφαίνεται ο συνδυασμός της επιστημοσύνης με την ποιμαντική πράξη. Χαρακτηριστικό των συγγραμμάτων του, αυτοτελών βιβλίων, μονογραφιών, άρθρων και μελετών, είναι η αξιοποίηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, λόγω της γλωσσομάθειάς του, προσανατολισμένη στη σύγχρονη πραγματικότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 2000 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον ανύψωσε, τιμής ένεκεν, σε τιτουλάριο Μητροπολίτη Αχελώου. Είχε διετελέσε επι πολλά έτη Πρόεδρος στην Ειδική Συνοδική Επιτροπή Θείας και Πολιτικής Οικονομίας και Οικολογίας.

Στις 5 Μαρτίου 2019 βραβεύτηκε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών Αρχιερατείας. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής στην Αφρική, την Ασία και την Άπω Ανατολή.

Εκοιμήθη στις 24 Δεκεμβρίου 2019.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μητροπολίτες
Δήμος Καβάνταρτσι

Ο **Δήμος Καβάνταρτσι** ( ) είναι δήμος στο νότιο μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Καβάνταρτσι ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Καβάνταρτσι.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Καβάνταρτσι συνορεύει με:
*τον Δήμο Πρίλεπ στα δυτικά
*τον Δήμο Τσάσκα και τον Δήμο Ρόσομαν στα νότια
*τον Δήμο Νεγκότινο στα δυτικά
*τον Δήμο Ντέμιρ Κάπιγια και τον Δήμο Γευγελής στα ανατολικά
*την Ελλάδα στα νότια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Μονίμη

H **Μονίμη** (απεβ. 72/71 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα με καταγωγή από τη Μακεδονία, που έζησε στη Μ. Ασία και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα τού Πόντου, ως 2η σύζυγος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές γεννήθηκε και ζούσε στη Μίλητο ή τη Στρατονίκεια της Καρίας. Ήταν κόρη τού Φιλοποίμενος, εξέχοντος πολίτη. Ήταν όμορφη, έξυπνη και συζητούσαν γι' αυτήν μεταξύ τους οι Έλληνες.

Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ και ο στρατός του κατέλαβαν την πόλη της το 89/88 π.Χ., η ομορφιά της έκανε μεγάλη εντύπωση στον Μιθριδάτη ΣΤ΄. Ο βασιλιάς ελκύστηκε σφοδρά από αυτήν, καθώς τού άρεσαν οι ισχυρές προσωπικότητες, που η ευφυΐα τους συμπλήρωνε τη δική του. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ νόμισε, ότι θα την έκανε το διαμάντι στις παλλακίδες τού ανακτόρου του και άρχισε τις συζητήσεις με τον Φιλοποίμενα. Τού πρόσφερε 1500 χρυσά νομίσματα. Η Μονίμη απέρριψε την προσφορά και ζήτησε περισσότερα. Τού ζήτησε γάμο και να γίνει βασίλισσα με διάδημα. Ο βασιλιάς την έβρισκε ακαταμάχητη και συμφώνησε.

Οι γραφείς προετοίμασαν το συμβόλαιο γάμου. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έδεσε μία πορφυρή και χρυσή ταινία γύρω από το κεφάλι της Μονίμης και το ζεύγος αποσύρθηκε στα ιδιαίτερα διαμερίσματα της Σινώπης. Παντρεύτηκαν το 89/88 π.Χ. και με τον γάμο της έγινε η δεύτερη σύζυγος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ και βασίλισσα τού Πόντου. Ο πατέρας της έλαβε το ποσό και τοποθετήθηκε έφορος της Εφέσου. Η Μονίμη γέννησε την Αθηναΐδα.

Στο ξεκίνημα τού γάμου της άσκησε μεγάλη επιρροή στον άνδρα της· όμως αυτό δεν κράτησε πολύ. Στο τέλος ο γάμος δεν ήταν ευτυχής και ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ δυσαρεστήθηκε με αυτή. Η Μονίμη μετάνοιωσε για τον γάμο της, την άνοδό της και που άφησε την πόλη της.

Το 72/71 π.Χ., όταν ο σύζυγός της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το βασίλειό του και να καταφύγει στην Αρμενία, η Μονίμη εκτελέστηκε στη Φαρνάκεια. Η αλληλογραφία της με τον Μιθριδάτη ΣΤ΄, που ήταν έκφυλος, έπεσε στα χέρια τού Ρωμαίου στρατηγού Γ. Πομπήιου, όταν κατέλαβε το Καινόν Φρούριον.

### Στη λογοτεχνία
Είναι ένας ρόλος στην τραγωδία τού Ρακίνα *[[Μιθριδάτης (Ρακίνας)|Μιθριδάτης]]*· η ηθοποιός Μαρία Σαμεσλέ και η Ραχήλ έπαιξαν τον χαρακτήρα τού έργου αυτόν. Επίσης είναι μία ηρωίδα στο μυθιστόρημα τού Στέβεν Σέυλορ *Η οργή της μανίας*.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου ως η 2η σύζυγός του και είχε τέκνο:
* Αθηναΐς Φιλόστοργος Β΄, παντρεύτηκε τον Αριοβαρζάνη Β΄ της Καππαδοκίας (βασ. 63/62-51 π.Χ.).

## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20110220182649/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/2220.html
* Mayor, A. The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy, Princeton University Press, 2009

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας
Μεσημβρινή Αφρική

Ως **Μεσημβρινή Αφρική** (ενίοτε αναφέρεται και ως  **νότια** ή **Νότια Αφρική**, με τη γεωγραφική έννοια) αποκαλείται η νότια περιοχή της αφρικανικής ηπείρου. Τα κράτη της Μεσημβρινής Αφρικής, όπως ορίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη, περιλαμβάνουν το Εσουατίνι, το Λεσότο, την Μποτσουάνα, τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2024, εκτιμάται σε 73.139.000 κατοίκους, αποτελώντας το 4,8% του συνολικού πληθυσμού της Αφρικής και το 0,90% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η Μεσημβρινή Αφρική περιλαμβάνει και την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι και τη Μοζαμβίκη, αν και η Ανγκόλα περιλαμβάνεται στην Κεντρική Αφρική και η Ζάμπια, η Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι και η Μοζαμβίκη στην Ανατολική Αφρική. Η Τελωνειακή Ένωση της Μεσημβρινής Αφρικής (SACU)  περιλαμβάνει τις πέντε χώρες της Νότιας Αφρικής ενώ η Κοινότητα για την Ανάπτυξη της Μεσημβρινής Αφρικής  (αρκτικόλεξο στα αγγλικά: *SADC*· στα ελληνικά: *KAMA*) περιλαμβάνει τις πέντε χώρες της Μεσημβρινής Αφρικής μαζί με την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι, τη Μοζαμβίκη, τις Κομόρες, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Μαδαγασκάρη, το Μαυρίκιος, τις Σεϋχέλλες και την Τανζανία.

## Δημογραφικά στοιχεία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Περιοχές της Αφρικής
Βερενίκη της Χίου

Η **Βερενίκη** (απεβ. π. 72/71 π.Χ.) καταγόταν από τη Χίο και έγινε βασίλισσα του Πόντου, ως η 3η σύζυγος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄.

## Βιογραφία
Το 86 π.Χ. ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου διέταξε έναν στρατηγό του να εκτοπίσει τους κατοίκους της πόλης της Χίου, πρωτεύουσας τού νησιού. Μοίρασε τη γη σε Πόντιους εποίκους, που εγκατάστησε εκεί.

Κάποια στιγμή συνάντησε τη Βερενίκη, που ήταν από την πόλη της Χίου. Την έκανε αρχικά ερωμένη του και μετά τρίτη σύζυγό του. Λίγα είναι γνωστά για τη σχέση τους. Υπάρχει η πιθανότητα ο βασιλιάς να μετονόμασε την πόλη της Χίου σε Βερενίκεια προς τιμήν της. Η πόλη έφερε το όνομα της Βερενίκης, ώσπου οι Ρωμαίοι προσάρτησαν τη νήσο το 85 π.Χ..

Περί το 72/71 π.Χ. ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ πρόσταξε στα μέλη της οικογένειάς του να αυτοκτονήσουν για να μην αιχμαλωτιστούν από τον Ρωμαίο ύπατο Λ. Λ. Λούκουλλο, που ερχόταν κατόπιν του. Η Βερενίκη αποφάσισε να δηλητηριαστεί· η μητέρα της, που ήταν δίπλα της, ζήτησε να το μοιραστούν. Το δηλητήριο σκότωσε τη μητέρα της, που ήταν γηραιότερη, όχι όμως τη Βερενίκη, έτσι στραγγαλίστηκε από έναν φρουρό τού ανακτόρου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου ως η 3η σύζυγός του. Δεν αναφέρονται τέκνα.

## Πηγές
* Plutarch (1844). The civil wars of Rome: select lives. Translated by Long, George. Charles Knight & Co. p.&nbsp;67.
* Mayor, A. (2009). The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy. Princeton University Press.
* Getzel, Cohen M. (1995). Hellenistic settlements in Europe, the islands, and Asia Minor. University of California Press. p.&nbsp;141.

Κατηγορία:Βασίλειο του Πόντου
Ευάγγελος Κουσουλάκος

Ο **Ευάγγελος Κουσουλάκος** (1861–1903) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και σατιρικός ποιητής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1861 στην Καλαμάτα και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια άρχισε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία αρθρογραφώντας σε στήλες της εφημερίδας *[[Ασμοδαίος (εφημερίδα)|Ασμοδαίος]]* του Εμμανουήλ Ροΐδη. Στη συνέχεια δημοσίευε ποιήματα αλλά και σχολιασμούς στις εφημερίδες *[[Άστυ (εφημερίδα)|Άστυ]]* και *Χρόνος*, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Πελαργός». Υπήρξε ανταποκριτής στην εφημερίδα *[[Νεολόγος]]* της Κωνσταντινούπολης και διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Τυπογραφείου και γραφείων της Βουλής.

Στις 22 Αυγούστου του 1893 ξεκίνησε την έκδοση της εφημερίδας *[[Σκριπ]]*. Αρχικά εκδιδόταν μία φορά την εβδομάδα και είχε σατιρικό περιεχόμενο, ωστόσο από το 1895 και έπειτα η εφημερίδα έγινε πολιτική και εκδιδόταν καθημερινά. Σε σύντομο διάστημα έγινε μία από τις πλέον αξιόλογες εφημερίδες που κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα την εποχή εκείνη, συμβάλοντας στην ανάπτυξη της δημοσιογραφίας στη χώρα. Το 1896, και έπειτα από λανθασμένη πληροφόρηση, το *Σκριπ* έγραψε για διάλυση των αρραβώνων του Γεώργιου Μιχαήλοβιτς με την Πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας. Ο εκδότης της εφημερίδας, Ευάγγελος Κουσουλάκος, κατηγορήθηκε για εξύβριση προς τον βασιλιά της Ελλάδος Γεώργιο Α΄. Δικάστηκε από το Κακουργιοδικείο της Λαμίας, ωστόσο αθώωθηκε.

Ο Ευάγγελος Κουσουλάκος πέθανε σε ηλικία 42 ετών τα ξημερώματα της 18ης Ιανουαρίου 1903, μετά από μακροχρόνια ασθένεια. Στην κηδεία του παρευρέθησαν πολιτικές προσωπικότητες της εποχής, λόγιοι, αλλά και καθηγητές του πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ο Κουσουλάκος τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Το *Σκριπ* συνέχισε να εκδίδεται μέχρι το 1929.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Νέοι Ψαθάδες Έβρου

Οι **Νέοι Ψαθάδες** είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 40 μέτρων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Νέοι Ψαθάδες βρίσκονται περίπου 5 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. του Διδυμοτείχου, δίπλα στη μεθοριακή γραμμή με την Τουρκία και δυτικά του ποταμού Έβρου. Δίπλα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αρδανίου - Ορεστιάδας.

Ιδρύθηκε το 1923 και την ανταλλαγή πληθυσμών από πρόσφυγες των Ψαθάδων της Ανατολικής Θράκης που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του ποταμού και σε απόσταση μόλις 4 χιλιόμετρων.

Αξιοθέατα θεωρούνται η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα που εγκαινιάστηκε το 1938 όπου μεταφέρθηκαν η καμπάνα και όλα τα κειμήλια του παλιού καθώς και το μουσείο Λαογραφίας και Φυσικής ιστορίας του ιεροδιδασκάλου Γεώργιου Κομνίδη που μεταφέρθηκε το 1975 από τους Γιατράδες.

Το όνομά του οφείλεται στον παλιό οικισμό και το κύριο επάγγελμα των  κατοίκων του, που ήταν πλέκτες ψαθών. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Λαβάρων.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Διδυμότειχο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Διδυμοτείχου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 70 κατοίκους ενώ με αυτή του 2011 ήταν 104.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναζητώντας τις ρίζες των Ψαθάδων από τον ιστότοπο http://www.psathades.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Υψικράτεια

Η **Υψικράτεια** (άκμασε το 63 π.Χ.) ήταν από τον Καύκασο και έγινε βασίλισσα του Πόντου, όταν παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ ως 5η σύζυγός του. Από το όνομά της υπονοείται ότι η οικογένειά της ήταν από τον Κιμμέριο Βόσπορο.

Ήταν αρρενωπή, εξοικειωμένη με τα όπλα και τον πόλεμο και τον ακολουθούσε αφοσιωμένα στις μάχες και τις περιπλανήσεις του, όταν εκείνος έγινε φυγάς.

## Βιογραφία
Ήταν η πιο διάσημη σύζυγός του και τον αγάπησε τόσο, που φορούσε ανδρική αμφίεση και έμαθε πολεμικές δεξιότητες. Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ηττήθηκε και άρχισε τη φυγή, τον ακολούθησε στην εξορία, όπου και αν εκείνος ζητούσε καταφύγιο, ακόμη και στην πιο ερημική απομόνωση. Θεωρούσε, ότι όπου ήταν ο άνδρας της, εκεί ήταν το βασίλειό της, ο πλούτος της, η χώρα της· έγινε η μεγαλύτερη ευχαρίστηση και παρηγοριά τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ στις κακοτυχίες του. Τον βοήθησε σε όλες τις κακουχίες, ακόμη και στους κινδύνους τού πολέμου. Ίππευε μαζί του στη μάχη, για να κατασταλούν εξεγέρσεις ή για να πολεμήσουν εναντίον των Ρωμαίων.

Κατά την ήττα τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ από τον Γ. Πομπήιο η Υψικράτεια έσπασε τον κλοιό του Πομπήιου και, ενώ οι περισσότεροι σκορπίστηκαν, έμεινε μαζί με άλλους δύο στην πλευρά τού βασιλιά. Ο Πλούταρχος γράφει, ότι "ήταν ανδροπρεπής και πολύ σκληρή, έτσι ο βασιλιάς αρεσκόταν να την καλεί Υψικράτη". Ο Βαλέριος Μάξιμος παρατηρεί: 

Πέθανε μάλλον κατά τη διάρκεια εξέγερσης στη Φαναγορία το 63 π.Χ. Το 2004, στην Φαναγορία ανακαλύφθηκε σε υποβρύχιες ανασκαφές επιταφειακή επιγραφή, που αναφέρει:

Η επιγραφή επιβεβαιώνει την αναφορά του Πλουτάρχου και τονίζει την αντίθεση του ανδρικού ονόματος με τον προσδιορισμό "γύναι". Βρισκόταν πάνω σε μάρμαρο, που αποτελούσε τμήμα μπρούντζινου αγάλματος της Υψικράτειας, το οποίο δεν έχει διασωθεί, οπότε είναι άγνωστο το πώς ήταν η εμφάνισή της.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου· δεν αναφέρονται τέκνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλειο του Πόντου
Κατηγορία:Αρχαίες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες
Γιατράδες Έβρου

Οι **Γιατράδες** ή **Ιατράδες** είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Γιατράδες βρίσκονται νότια του Ερυθροποτάμου και προς τη μεθοριακή γραμμή με τη Βουλγαρία σε υψόμετρο 150 μέτρων. Απέχουν περίπου 22 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από το Διδυμότειχο και 34 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Ορεστιάδα. Μέχρι την απελευθέρωση οι κάτοικοί του ήταν Τούρκοι και αναφερόταν με το όνομα *"Χικιμλί"* που σημαίνει "Γιατροχώρι". Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την περιοχής της Μακράς Γέφυρας της Ανατολικής Θράκης. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 με το όνομα *Ιατράδες* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βρυσικών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Ασπρονέρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ασπρονερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους και με την απογραφή 2011 είχε 72.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Δρυπετίνα

Η **Δρυπετίνα** (απεβ. π. 66 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και ήταν αφοσιωμένη στον πατέρα της Μιθριδάτη ΣΤ΄.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της συζύγου και αδελφής του Λαοδίκης.

Το όνομά της είναι υποκοριστικό τού Δρυπέτις, όνομα που είχε η κόρη τού Δαρείος Γ΄ της Περσίας. Είχε διπλή σειρά δοντιών. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, κατά τον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο η Δρυπετίνα ασθένησε βαριά, έτσι κατά την υποχώρηση τού πατέρα της εκείνη έμεινε πίσω στο φρούριο της Σινώπης, στην προστασία τού ευνούχου Μηνοφίλου. Όταν οι Ρωμαίοι υπό τον Μάλλιο Πρίσκο πολιόρκησαν το φρούριο, ο Μηνόφιλος τη σκότωσε για να μην αιχμαλωτιστεί η Δρυπετίνα από τους Ρωμαίους· ο ίδιος έπειτα αυτοκτόνησε. (ΧVΙ 7.10).

Εμφανίζεται στο έργο *Περί διασήμων γυναικών* τού Τζοβάννι Βοκάκιου ως "Δρυπετίνα, βασίλισσα της Λαοδίκειας".

## Πηγές
* Mayor, Adrienne (2011). The Poison King: The Life and Legend of Mithradates, Rome's Deadliest Enemy. Princeton University Press. ISBN 0691150265.



Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Ίνφιρτελ

δεξιά|μικρογραφία| Χάρτης του Ίνφιρτελ στην επαρχία της Άνω Αυστρίας
μικρογραφία|400x400εσ| Τοπίο γύρω από το Μαρία Σμολν.

Το **Ίνφιρτελ** (μτφρ.: "Τεταρτημόριο του Ιν") είναι παραδοσιακή αυστριακή περιοχή νοτιοανατολικά του ποταμού Ιν. Αποτελεί το δυτικό τμήμα της επαρχίας της Άνω Αυστρίας και συνορεύει με το γερμανικό κρατίδιο της Βαυαρίας. Το Ίνφιρτελ είναι ένα από τα τέσσερα παραδοσιακά "τεταρτημόρια" της Άνω Αυστρίας, ενώ τα άλλα είναι το Χάουσρουκφιρτελ, το Μύλφιρτελ και το Τράουνφιρτελ. Η ονομασία Ίνφιρτελ είναι μεταγενέστερη των υπολοίπων και καθιερώθηκε μετά το 1779, όταν έγινε η τεταρτοτόμηση της Άνω Αυστρίας και συνάμα η ως τότε βαυαρική περιοχή, επονομαζόμενη Ίνμπαϊερν (Βαυαρία του Ιν), προσαρτήθηκε στην Αυστρία, αρχικά ως το "πέμπτο τεταρτημόριο" και έπειτα ως Ίνφιρτελ, μετά τη συγχώνευση του Μάχλαντφιρτελ στο Μύλφιρτελ.

## Γεωγραφία
Το τεταρτημόριο του Ιν περιλαμβάνει τις αυστριακές διοικητικές περιφέρειες Σέρντινγκ, Ριντ ιμ Ίνκραϊς, Μπράουναου αμ Ιν και Γκρισκίρχεν. Οι κύριες πόλεις περιλαμβάνουν τις ομώνυμες αντίστοιχες πρωτεύουσες των περιφερειών (Σέρντινγκ, Ριντ ιμ Ίνκραϊς, Μπράουναου αμ Ιν, Γκρισκίρχεν) καθώς και τις πόλεις Ματιγκχόφεν και Άλτχαϊμ.
μικρογραφία|400x400εσ|Τοπίο στο Μπουργκκίρχεν, περιφέρεια Μπράουναου αμ Ιν
Ευρισκόμενο στους πρόποδες των Άλπεων, καταλαμβάνει έκταση 2.250 τ.χλμ. και αποτελείται από τη μεγάλη κοιλάδα του Ιν, που είναι σε μεγάλο βαθμό παραγωγική και εύφορη, ενώ στα ανατολικά είναι πλούσιο σε γρανίτη και στα βόρεια πλούσιο σε άνθρακα.

## Ιστορία
Από τον Πρώιμο Μεσαίωνα το Ίνφιρτελ ανήκε στο γερμανικό δουκάτο της Βαυαρίας και ονομαζόταν *Ίνμπαϊερν*. Διοικούμενο από το Μπουργκχάουζεν, οι γαίες πέρα από τον ποταμό Ιν είχαν για αιώνες δύο σημαντικούς ρόλους: στρατηγικά ως ανατολική αμυντική γραμμή εναντίον του Αρχιδουκάτου της Αυστρίας και οικονομικά ως καλλιεργήσιμη γη. Την περίοδο της βαυαρικής εξέγερσης κατά του Αψβούργου αυτοκράτορα Ιωσήφ Α΄, η βραχύβια βουλή του Μπράουναου συνήλθε το 1705· μια πρώιμη περίπτωση κοινοβουλίου στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Ακολουθώντας τον Πόλεμο της Βαυαρικής Διαδοχής και τη Συμφωνία του Τέσεν, το 1779 η περιοχή παραχωρήθηκε στην Αυστρία. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων η περιοχή επεστράφη στη Βαυαρία, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Σενμπρούν το 1809, αλλά σύμφωνα με το Συνέδριο της Βιέννης επεστράφη στην Αυστρία το 1816.
μικρογραφία|400x400εσ|Ηλιοβασίλεμα στο Μπουργκκίρχεν

## Δημογραφία
Σήμερα το Ίνφιρτελ κατοικείται από περίπου 215.000 άτομα. Οι βαυαρικές ρίζες της περιοχής επηρεάζουν την τοπική γερμανική διάλεκτο, τα Ινφιρτλερικά (Innviertlerisch), μια δυτική Μεσοβαυαρική διάλεκτο, παρόμοια με αυτές που ομιλούνται στην Κάτω Βαυαρία.

## Αξιοσημείωτα άτομα
* Άντον Τσάιλινγκερ, φυσικός
* Φραντς Ξάφερ Γκρούμπερ, συνθέτης
* οικογένεια Σβάνταλερ, γλύπτες μπαρόκ 
* Ερνστ Κάλτενμπρουνερ, στρατηγός των SS
* Φραντς Γέγκερστετερ, εκτελεσθείς αντιρρησίας συνείδησης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
* Αδόλφος Χίτλερ, πολιτικός, φύρερ της Ναζιστικής Γερμανίας
* Έγκον Ράντσχοφεν-Βέρτχαϊμερ, διπλωμάτης

## Δείτε επίσης
* Άνω Αυστρία
** Χάουσρουκφιρτελ
** Μύλφιρτελ
** Τράουνφιρτελ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστρίας
Αδοβογιόνα η Νεότερη

Η **Αδοβογιόνα** (άκμασε π. 70 - π. 30 π.Χ.) ήταν νόθη κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου.

## Βιογραφία
Ήταν νόθη κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της παλλακίδας του Αδοβογιόνας της Πρεσβύτερης, κόρης τού ευγενούς Δειοτάρου, από τους Γαλάτες της Μ. Ασίας.

Εκ μητρός θείος της ήταν ο Βρογίταρος από τη φυλή των Τολισοβογίων, βασιλιάς των Γαλατών. Δεύτερη εξαδέλφη της ήταν η Αδοβογιόνα η Πρεσβύτερη, κόρη τού Δειοτάρου της Γαλατίας στη Μ. Ασία και της Βερενίκης (μάλλον κόρης τού Αττάλου Γ΄ της Περγάμου).

Όταν το 63 π.Χ. απεβίωσε ο πατέρας της, η Αδοβογιόνα παντρεύτηκε τον ευγενή Κάστορα Σαικονδάριο, τετράρχη όλων των φυλών των Γαλατών (41-37 π.Χ.).

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον ευγενή Κάστορα Σαικονδάριο τετράρχη όλων των Γαλατών και είχε τέκνο:
* Δειόταρος Φιλάδελφος, βασιλιάς της Παφλαγονίας (πριν το 31 π.Χ. - 6 μ.Χ.).

## Πηγές
* Ton Derks/Nico Roymans, Ethnic Constructs in Antiquity: The Role of Power and Tradition, Amsterdam: Amsterdam University Press, 2009, p. 137.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Νάρεν Σάμμο

Η Νάρεν Σάμμο (**Nareen Shammo**), γεννημένη το 1986 στη Μπασίκα του Ιράκ, είναι Γιαζίντι δημοσιογράφος και ερευνήτρια, καθώς και γνωστή για το έργο της ως υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

## Βιογραφία
Σπούδασε Αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Αλ-Χάντμπα της Μοσούλης, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και τηλεοπτική παραγωγός και επί του παρόντος ασχολείται με εκστρατείες υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών Γιαζίντι.

Το 2017 κέρδισε το βραβείο ακτιβισμού Γιο Ντόνα. Νωρίτερα, το 2014, η Σάμμο εγκατέλειψε την εργασία της ως δημοσιογράφος, όταν έμαθε ότι το Ισλαμικό Κράτος συστηματικά απαγάγει και υποδουλώνει γυναίκες και κορίτσια στο Ιράκ. Λόγω αυτού, ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην απελευθέρωση των αιχμάλωτων κοριτσιών και γυναικών Γιαζίντι, καταγγέλλοντας την γενοκτονία των Γιαζίντι.

Η Σάμμο είναι η πρώτη γυναίκα που μίλησε για τις καταχρήσεις κατά των γυναικών Γιαζίντι στο Κούρδικο Περιφερειακό Κοινοβούλιο και έπειτα ζήτησε την παρέμβαση τους.

Το 2015 βραβεύτηκε με το Βραβείο Γυναικών Κλάρα Τσέτκιν (Clara-Zetkin-Frauenpreis) του γερμανικού κόμματος Η Αριστερά για το εξαιρετικό της έργο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρακινοί
Γιολάντα Οκέλι

Η **Γιολάντα Οκέλι** (), γεννημένη στη Γουατεμάλα, είναι ηγέτιδα της κοινότητας στην περιοχή του San José del Golfo (Guatemala) FRENAM (Frente Norte Metropolitan Area). Μία εξέχουσα ακτιβίστρια η οποία έχει δεχθεί επίθεση για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιώματα της κοινότητας της.

Τον Ιούνιο του 2012 τραυματίστηκε σοβαρά από πυροβολισμό σε απόπειρα δολοφονίας λόγω της έντονης αντίθεσής της για την κατασκευή του χρυσωρυχείου στην πόλη της.

Η υπόθεση της απόπειρας δολοφονίας δεν έχει διαλευκανθεί, καθώς δε βρέθηκε ο υπαίτιος. Η οικογένεια και το σπίτι της έχουν υποστεί πολλαπλές απειλές και επιθέσεις. Για μήνες αναγκαζόταν να αλλάζει συνεχώς τη διεύθυνσή της για να διατηρήσει τη φυσική της ακεραιότητα.

Από το Σεπτέμβριο του 2012 η Γιολάντα και η οικογένειά της χαίρουν την κρατική προστασία της Γουατεμάλα, χάρις την απόφαση της Διαμερικανικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Πάραυτα, ακόμη και με αυτή την προστασία, υπάρχει ο κίνδυνος περαιτέρω επιθέσεων.

Η Διεθνής Αμνηστία, ειδικά το τμήμα του Καναδά, έχει μελετήσει την υπόθεση της Οκέλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι
Αδοβογιόνα η Πρεσβύτερη

Η **Αδοβογιόνα η Πρεσβύτερη** (άκμασε π. 90-50 π.Χ.) ήταν μία από τις παλλακίδες του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου.

## Βιογραφία
Καταγόταν από τους Γαλάτες της Μ. Ασίας. Ήταν κόρη του Δειοτάρου ευγενούς Κέλτη. Αδελφός της ήταν ο Βρογίταρος βασιλιάς της Γαλατίας στη Μ. Ασία, από τη φυλή των Τολιστοβογίων. Εξάδελφός της ήταν ο Δειόταρος ο Φιλορωμαίος, τετράρχης των Τολιστοβιγίων και βασιλιάς της Γαλατίας, πατέρας της Αδοβαγιόνας της Νεότερης.

Η Αδοβογιόνα αρχικά παντρεύτηκε τον Μηνόδοτο, πλούσιο πατρίκιο από την Πέργαμο. Κάποια στιγμή η Αδοβογίνα σε ένα συμπόσιο κινδύνευσε να δηλητηριαστεί, αλλά σώθηκε και έγινε ερωμένη του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε αρχικά τον Μηνόδοτο, πλούσιο πατρίκιο στην πόλη της Πεγάμου.

Αργότερα έγινε παλλακίδα του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου και με αυτόν είχε τέκνα:
* Μιθριδάτης 1ος αι. π.Χ., τετράρχης της φυλής των Τρόκμι, βασιλιάς του Κιμμερίου Βοσπόρου, υποτελής των Ρωμαίων.
* Αδοβογιόνα η Νεότερη άκμασε 70-30 π.Χ., παντρεύτηκε τον Κάστορα Σαικονδάριο τεράρχη όλων των Γαλατών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες του Πόντου
Κατηγορία:Γαλάτες (Μικρά Ασία)
Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Ορσάβαρις

Η **Ορσάβαρις** ή Ορσόβαρις, που στα Περσικά σημαίνει λαμπρή Αφροδίτη (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου.

## Βιογραφία
Η καταγωγής της ήταν Ελληνική (Μακεδονική) και Περσική. Ήταν η νεότερη, νόθη κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου από μία ανώνυμη παλλακίδα του. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο.

Μνηστεύθηκε και ίσως παντρεύτηκε τον Σωκράτη Χρηστό -δευτερότοκο γιο τού Νικομήδη Γ΄ της Βιθυνίας- και σφετεριστή τού θρόνου της Βιθυνίας. Αυτός ήταν σύμμαχος τού πατέρα της και μικρανιψιός του. Το ενδεχόμενο τού γάμου βασίζεται σε νομίσματα, που κόπηκαν μετά το 72 π.Χ., τα οποία βρέθηκαν στην Προυσιάδα παρά την θάλασσαν (Κίο, πόλη της Βιθυνίας) και φέρουν σε επιγραφή το όνομά της.

Τα νομίσματα αυτά έχουν το όνομά της και τον τίτλο της στα Ελληνικά. Ένα από αυτά που διασώθηκαν, αναγράφει στη μία πλευρά ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΜΟΥΣΗΣ ΟΡΣΑΒΑΡΙΟΣ και στην άλλη φέρει την κεφαλή τού Ηρακλή με επιγραφή ΠΡΟΥΣΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΗ. Από την πόλη αυτή καταγόταν οι εκ πατρός πρόγονοί της. Ο Σωκράτης Χρηστός απεβίωσε την εποχή, που το βασίλειο τού Πόντου προσαρτήθηκε το 63 π.Χ. από τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήιο.

Τότε η Ορσάβαρις συνελήφθη από τον Πομπήιο και φαίνεται, πως ήταν ένα από τα λίγα εναπομείναντα μέλη της οικογένειας τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, που δεν αυτοκτόνησαν ή φονεύθηκαν από τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ για να μην αιχμαλωτιστούν. Έγινε πολιτική κρατούμενη τού Πομπήιου και κόσμησε τον θρίαμβό του, όταν αυτός εισήλθε στη Ρώμη το 61 π.Χ. Έπειτα από την πανηγυρική αυτή παρέλαση η Ορσάβαρις ελευθερώθηκε και επέστρεψε στη Μ. Ασία. 

Εκεί παντρεύτηκε τον Λυκομήδη, ευγενή στη Βιθυνία, που καταγόταν από Έλληνες της Καππαδοκίας. Αυτός ήταν αρχιερέας-βασιλιάς στην πόλη Κόμανα της Καππαδοκίας (47-μετά το 30 π.Χ.) Έτσι η Ορσάβαρις έγινε βασίλισσα της θεοκρατικής πόλης Κόμανα. Γέννησε την Ωροδάλτη.

Οι Ρωμαίοι επικύρωσαν τη θέση τού Λυκομήδη και της οικογένειάς του, καθώς κυβερνούσε τα Κόμανα για αρκετό καιρό. Η Ορσάβαρις και ο σύζυγός της μπορούν να ειδωθούν ως συνεχιστές τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, το βασίλειο τού οποίου είχε κατατμηθεί: ο κυρίως Πόντος δόθηκε στον Φαρνάκη Β΄, ετεροθαλή αδελφό της, ως βασίλειο υποτελές στους Ρωμαίους, ο Κιμμέριος Βόσπορος, περιοχές της Καππαδοκίας, κ.ά. είχαν επίσης δοθεί. Τους γιους τού Φαρνάκη Β΄ διαδέχθηκε ο Πολέμων Α΄ του Πόντου.

## Οικογένεια
Μάλλον παντρεύτηκε πρώτα τον Σωκράτη Χρηστό των Νικομηδιδών της Βιθυνίας.

Έπειτα παντρεύτηκε τον Λυκομήδη αρχιερέα-βασιλιά στην πόλη Κόμανα της Καππαδοκίας και είχε τέκνο:
* Ωροδάλτις 1ος αι. π.Χ.

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* A. Mayor, The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome's deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
* The Dynastic History of the Hellenistic Monarchies of Asia Minor According to Chronography of George Synkellos by Oleg L. Gabelko

Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Όσιος Αρσένιος ο ασκητής

Ο **Αρσένιος** (Όσιος Αρσένιος ο ασκητής ή ο εν Λάτρω), 10ος-11ος αιώνας, ήταν βυζαντινός αξιωματικός που εκάρη μοναχός, μετά από ένα άτυχο συμβάν στην στρατιωτική του καριέρα.

Ο Αρσένιος καταγόταν από αριστοκρατική και πλούσια οικογένεια της Κωνσταντινούπολης κι ακολούθησε καριέρα στρατιωτικού. Αρχικά πατρίκιος κι έπειτα στρατηγός-διοικητής του Θέματος Κιβυρραιωτών. Σαν διοικητής του στόλου του έπεσε με αυτόν σε δυνατή θαλασσοταραχή όπου καταστράφηκε όλος ο στόλος κι επέζησε μόνο αυτός, τότε ο Αρσένιος αποφάσισε να γίνει μοναχός.

Αρχικά μόνασε σε άγνωστη τοποθεσία κι έπειτα στο όρος Λάτρος και τέλος στην Μονή Κελλιβάρων, όπου και πέθανε. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Δεκεμβρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Κιβυρραιωτών
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μοναχοί
Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέντο Γκαρσία

Το ***Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέντο Γκαρσία*** () είναι 
αμερικανική αστυνομική δραματική περιπέτεια  του 1974 σε σενάριο και σκηνοθεσία Σαμ Πέκινπα. Πρωταγωνιστούν οι Γουόρεν Όουτς, Ιζέλα Βέγκα και Εμιλίο Φερνάντεζ.

Γυρισμένη στο Μεξικό με χαμηλό προϋπολογισμό μετά την εμπορική αποτυχία των ταινιών Pat Garrett και Billy the Kid (1973), η ταινία ήταν, όπως ισχυρίστηκε ο Πέκινπα, η μόνη από τις ταινίες του που κυκλοφόρησε όπως είχε σχεδιάσει. Ωστόσο κατά την κυκλοφορία της ήταν μια κριτική και εμπορική αποτυχία εκείνη την εποχή, αλλά έχει κερδίσει νέο κοινό και κύρος τις δεκαετίες που ακολούθησαν.

## Πλοκή
Ένας Μεξικανός μεγαλοκτηματίας, του οποίου η κόρη έμεινε έγκυος, διατάζει να του  φέρουν το κεφάλι του υπαίτιου. Δύο μπράβοι του θα αρχίσουν να τον ψάχνουν σε διάφορα μέρη, ώσπου θα συνάντησουν τον Μπένι (Γουόρεν Όουτς), έναν μέθυσο πιανίστα που θα δεχθεί να βρει τον Αλφρέντο Γκαρσία ενάντι 10 χιλιάδων δολαρίων αμοιβή.

Ο Μπένι μαθαίνει από την πόρνη φίλη του, Ελίτα (Ιζέλα Βέγκα) ότι ο Γκαρσία είναι νεκρός και ξεκινούν μαζί να βρουν τον τάφο, να αποσπάσουν το κεφάλι και να πάρουν την αμοιβή. Όμως καθώς ταξιδεύουν στα ερημικά μεξικανικά σύνορα η ένταση ανεβαίνει και το τοπίο γίνεται  όλο και πιο ανατριχιαστικό, αιματηρό και σκληρό με τα θύματα που αφήνουν στο πέρασμά τους.

## Διανομή ρόλων
*Γουόρεν Όουτς - Μπένι 
*Ιζέλα Βέγκα - Ελίτα
*Ρόμπερτ Γουέμπερ - Σαπενσλάι
*Γκιγκ Γιανγκ - Τζόνι
*Χελμούτ Νταντίν ως Μαξ
*Εμιλίο Φερνάντεζ - *το αφεντικό*
*Κρις Κριστόφερσον - μηχανόβιος

## Υποδοχή
### Κριτικές
Παρά τη γενικά αρνητική υποδοχή της ταινίας κατά την κυκλοφορία της, έκτοτε έχει βρει ένα σύγχρονο κοινό, διατηρώντας μια βαθμολογία αποδοχής 78% στο Rotten Tomatoes με βάση 32 κριτικές, με σταθμισμένο μέσο όρο 7,3/10. Η κριτική συναίνεση αναφέρει: «Το «Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέντο Γκαρσία» προσθέτει μια ιδιόρρυθμη - αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά διασκεδαστική - εξαίρεση στην πλούσια φιλμογραφία του Σαμ Πέκινπα».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σαμ Πέκινπα
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1974
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Βαβύλας ο παιγνιότος

Ο **Βαβύλας** ήταν Βυζαντινός ηθοποιός, παιγνιότος, αντίστοιχο του σημερινού γελωτοποιού, ενώ αναφέρεται και μίμος, που είναι γνωστός για τη μεταστροφή του από τα θεάματα της εποχής στον μοναχικό βίο. Άγνωστο πότε έζησε πιθανότατα τον 3ο-5ο αιώνα.

Ο Βαβύλας καταγόταν κι έμενε στην Ταρσό όπου είχε κάποιο είδος θιάσου , μαζί με δυο συνεργάτιδες του την Κομιτώ και την Νικώσα ασκούσαν το επάγγελμα του γελωτοποιού. Κάποια μέρα ο Βαβύλας μπήκε σε μία εκκλησία την ώρα που διάβαζε ο ιερέας το «μετανωίτε ήγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών» και τον έπιασαν κλάματα. Βγαίνοντας από την εκκλησία φώναξε κοντά του τις δύο φίλες του και τους ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να γίνει μοναχός, το ίδιο έκαναν και οι δύο συνεργάτιδες του.

Μάλιστα έπειτα δίπλα σε κάποιο πύργο των τειχών της πόλης έφτιαξε κελί όπου μόνασε και ζούσε από την φιλευσπλαχνία των πιστών.

## Παραπομπές


## Επιπλέον αναφορές
* Procopiu, tu Gazaiu, christianu sophistu kai hermēneutu, ta ..., Τόμος 3, σελ. 2831
* Η βασιλισσα και αι βυζαντιναι αρχοντισσαι, Σελ. 143
* Patrologiae Cursus Completus, Σελ. 2879

Κατηγορία:Βυζαντινοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Χριστιανοί μοναχοί
Καρολάιν Γκόμεζ

Η Αξιότιμη **Καρολάιν Γκόμεζ** (Carolyn Gomez), O.J. (γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 1958 στο Κίνγκστον της Τζαμάικα) είναι μία τζαμαϊκανή ακτιβίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι επίσης συνιδρυτής και τώρα εκτελεστική διευθύντρια της Jamaicans for Justice. Η Γκόμεζ παραιτήθηκε από το ρόλο της εκτελεστικής διευθύντριας Jamaicans for Justice, λόγω της διαμάχης που περιβάλλει το JFJ, το οποίο εισάγει ακατάλληλο υλικό σεξουαλικής εκπαίδευσης σε μια σειρά από ιδιωτικά ορφανοτροφεία στην Τζαμάικα.

Στις 10 Δεκεμβρίου 2008, η Γκόμεζ έλαβε το περίφημο βραβείο του ΟΗΕ στον Τομέα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στις 19 Οκτωβρίου του επόμενου έτους τιμήθηκε με το Τάγμα της Τζαμάικα, σε αναγνώριση της υπεράσπισης της για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί
Κατηγορία:Ακτιβιστές
Αθηναΐς Φιλόστοργος Β΄

Η **Αθηναΐς** (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας με το επίθετο *Φιλόστοργος*.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της 2ης συζύγου του Μονίμης, κόρης τού Φιλοποίμενα εξέχοντος πολίτη της Μιλήτου. Η Αθηναΐδα είχε καταγωγή Ελληνική (Μακεδονική) και Περσική· γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο.

Παντρεύτηκε τον Αριοβαρζάνη Β΄, τότε πρίγκιπα και μετά βασιλιά της Καππαδοκίας, επίσης Ελληνο-Περσικής καταγωγής. Το βασίλειο ήταν υποτελές στους Ρωμαίους. Αυτός διαδέχθηκε τον πατέρα του, όταν εκείνος παραιτήθηκε το 63/62 π.Χ.. Έτσι η Αθηναΐς έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας και έλαβε το επίθετο *Φιλόστοργος*, που είχε δοθεί και στη μητέρα τού βασιλιά, την Αθηναΐδα Φιλόστοργο Α΄.

Η Αθηναΐδα ήταν συγγενής με την προηγούμενη δυναστεία της Καππαδοκίας, των Αριαραθιδών: η αδελφή τού πατέρα της Λαοδίκη ήταν σύζυγος τού Αριαράθη ΣΤ΄, έτσι η Αθηναΐδα ήταν εξαδέλφη των τέκνων τους Αριαράθη Ζ΄ και Αριαράθη Η΄. Ο Αριαράθης Θ΄ ήταν ετεροθαλής αδελφός της. Επίσης οι Μιθριδατίδες, όπως και οι Αριαραθαρίδες, ήταν απόγονοι Σελευκιδών συζύγων, άρα ήταν μεταξύ τους συγγενείς.

Διασώθηκαν ποικίλες τιμητικές επιγραφές, αφιερωμένες στην Αθηναΐδα. Περί το 31 π.Χ. ο Αριοβαρζάνης Β΄ φονεύθηκε. Είχαν αποκτήσει τέκνα τον Αριοβαρζάνη Γ΄ και τον Αριαράθη Ι΄, που ήταν οι τελευταίοι βασιλείς της Καππαδοκίας. Το όνομα Αριοβαρζάνης υπήρχε και στον Οίκο της: ήταν 6η απόγονος τού Αριοβαρζάνη τού Πόντου και μάλλον συγγενείς της ήταν οι Αριοβαρζάνης της Φρυγίας (5ος αι. π.Χ.) και Αριοβαρζάνης Β΄ της Κίου (4ος αι. π.Χ.).

Έπειτα από το τέλος τού άνδρα της ανέλαβε βασιλιάς ο πρώτος γιος της. Η χήρα Αθηναΐδα δεν ξαναπαντρεύτηκε· ήταν η βασιλομήτωρ. Κατά τη βασιλεία τού Αριοβαρζάνη Γ΄ ο Μ. Τ. Κικέρων Ρωμαίος διοικητής της Κιλικίας, προειδοποίησε τον βασιλιά, ότι μπορεί να κινδυνεύσει από τη μητέρα του. Αυτό βασιζόταν, στο ότι η Αθηναΐς φθονούσε τους δύο υπουργούς τού γιού της, τον Μήθρα και τον Αθηναίο, ευνοούμενούς του. Λόγω της ζήλιας της τους εκδίωξε από την Αυλή της Καππαδοκίας. Αργότερα ο Κικέρων τους ανακάλεσε.

Η απομάκρυνσή τους ήταν μέρος τού σχεδίου της να εκτοπίσει τον Αριοβαρζάνη Γ΄ και να ανεβάσει στον θρόνο τον 2ο γιο της. Ο Κικέρων και ο βασιλιάς την έπιασαν, προς μεγάλη λύπη τού βασιλιά για τις ενέργειες της μητέρας του. Την αποστέρησε από την εξουσία· η μετέπειτα μοίρα της δεν είναι γνωστή.

## Πηγές
* Syme, R., Birley, A.R., Anatolica: studies in Strabo, Oxford University Press, 1995
Hornblower, S., Spawforth A., The Oxford Classical Dictionary, Oxford University Press, 1996
* Mayor, A. The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome's deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
* Muirhead, J.H, Cicero M.T, Letters of Cicero, READ BOOKS, 2010



Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Ασπρονέρι (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ασπρονέρι** μπορεί να αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:

* Ασπρονέρι Έβρου
* Ασπρονέρι Καστοριάς
* Ασπρονέρι Φθιώτιδας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ασπρονέρι Έβρου

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Ασπρονέρι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Ασπρονέρι**, επίσημα **Ασπρονέριον**, είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 120 μέτρων.

## Γενικά στοιχεία
Το Ασπρονέρι βρίσκεται νότια του Ερυθροποτάμου σε απόσταση 20 χιλιομέτρων Δ.-ΒΔ. από το Διδυμότειχο και 32 χιλιομέτρων ΝΔ. από την Ορεστιάδα. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα χωριά των Μάρηδων, μιας ομάδας γηγενών Θρακών με δική τους ενδυμασία και γλωσσικά ιδιώματα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητας Βρυσικών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τους Γιατράδες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ασπρονερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 466 κατοίκους.  έχει πληθυσμό 377 κατοίκους, από 538 το 2011. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 23,829 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ασπρονέρι  Έβρου από το Εργαστήριο Λαογραφίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας
* Ασπρονέρι από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20170707024614/http://www.greece.terrabook.com/

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου