open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ψηφιακοί νομάδες

Ως **ψηφιακοί νομάδες** αποκαλείται μία νέα κοινωνική ομάδα ατόμων οι οποίοι δεν έχουν σταθερή κατοικία αλλά περιπλανώνται στον κόσμο, ζώντας μόνιμα σε οχήματα, σκάφη ή μισθώνοντας κατοικίες βραχυχρόνια. Η κύρια πηγή εισοδήματός τους είναι η απασχόληση μέσω του διαδικτύου, ως ανεξάρτητοι επιχειρηματίες ή τηλεργαζόμενοι. Στην Ελλάδα ο όρος συχνά συγχέεται με τους ψηφιακούς μετανάστες, οι οποίοι επίσης απασχολούνται μέσω του διαδικτύου αλλα διαθέτουν μόνιμη κατοικία. Οι ψηφιακοί νομάδες και μετανάστες θεωρούνται πως θα αυξηθούν μέσα στα επόμενα χρόνια, κάτι που θα επιφέρει κοινωνιολογικές και οικονομικές μεταβολές σε παγκόσμια κλίμακα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός του Διαδικτύου
Τα Χελωνονιντζάκια στον κινηματογράφο

μικρογραφία|224x224εσ|Το λογότυπο της σειράς ταινιών 2014-16
Τα Χελωνονιντζάκια, μια υπερηρωική ομάδα που δημιουργήθηκε από τους Κέβιν Ίστμαν και Πίτερ Λερντ, έχουν εμφανιστεί σε εφτά κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους. Η πρώτη ταινία κυκλοφόρησε το 1990, και λόγω της εμπορικής της επιτυχίας, το ακολούθησαν δύο συνέχειες, *[[Χελωνονιντζάκια 2]]* (1991), και *[[Χελωνονιντζάκια 3: Πολεμιστές στην Ιαπωνία]]* (1993), που ήταν μέτριες εμπορικές επιτυχίες. Μια αυτόνομη συνέχεια της τριλογίας με τίτλο ''Χελωνονιντζάκια'' κυκλοφόρησε το 2007, αλλά οι συνέχειες του ακυρώθηκαν από την εξαγορά του franchise από την Viacom.

Η πέμπτη ταινία από την Paramount Pictures κυκλοφόρησε το 2014, και το ακολούθησε μια συνέχεια, *[[Χελωνονιντζάκια II]]*, που κυκλοφόρησε το 2016 και ήταν η πρώτη ταινία του franchise που έγινε εισπρακτική αποτυχία. Μια ταινία reboot κινουμένων σχεδίων υπολογιστή με τίτλο *[[Χελωνονιντζάκια: Μεταλλαγμένος Χαμός]]* κυκλοφόρησε το 2023. Οι έξι πρώτες ταινίες έχουν εισπράξει συνολικά $1.2 δισεκατομμύρια παγκοσμίως.

## Ταινίες

## Υποδοχή

### Εισπράξεις

### Ανταπόκριση κριτικών και κοινού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών
Κατηγορία:Κωμικές σειρές ταινιών
Κατηγορία:Paramount Pictures franchises
Κατηγορία:Χελωνονιντζάκια (ταινίες)
Λαγούνα δελ Διαμάντε

Η ***Λαγούνα δελ Διαμάντε*** (, «λίμνη του διαμαντιού» στα ισπανικά) είναι λίμνη στην επαρχία Μεντόσα της Αργεντινής, στον Νομό Σαν Κάρλος, περίπου 198&nbsp;χιλιόμετρα από τη Μεντόσα. Καλύπτει επιφάνεια περίπου 14,1&nbsp;km2 και είναι ένας από τους μεγαλύτερους πόρους γλυκού νερού στην επαρχία. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το ηφαίστειο Μαϊπό. Το ηφαίστειο και η αντανάκλασή του στη λίμνη σχηματίζουν εικόνα σε σχήμα διαμαντιού, η οποία δίνει στη λίμνη το όνομά της.

Είναι γνωστή για την εκπληκτική ομορφιά της.  Ωστόσο, λίγοι έχουν την ευκαιρία να την επισκεφθούν, επειδή είναι βατή μόνο τον Φεβρουάριο και μόνο μέσω οχήματος εκτός δρόμου.

Η λίμνη περιγράφηκε από τον Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ στο βιβλίο του *[[Άνεμος, άμμος και αστέρια]]* όπου αναφέρεται, "...αυτός [ο Γκυλωμέ] είδε μια σκοτεινή οριζόντια κηλίδα την οποία αναγνώρισε ως λίμνη Λαγούνα Διαμάντε".

thumb|none|Δορυφορική φωτογραφία της NASA η οποία απεικονίζει τη Λίμνη Διαμάντε και το Ηφαίστειο Μαϊπό

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Αργεντινής
Παλμ Σπρινγκς (Καλιφόρνια)

Το **Παλμ Σπρινγκς** (αγγλικά: *Palm Springs*)  είναι μια πόλη-θέρετρο στην έρημο στην κομητεία Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια των ΗΠΑ, εντός της κοιλάδας Κοατσέλα της ερήμου του Κολοράντο. Η πόλη καλύπτει περίπου , καθιστώντας την τη μεγαλύτερη πόλη στην κομητεία Ρίβερσαϊντ από χερσαία έκταση. Με πολλά οικόπεδα σε σχήμα σκακιέρας, περισσότερο από το 10% της πόλης είναι μέρος της γης Ακουα Καλιέντε Μπαντ των Ινδιάνων Καχουίλα και είναι η διοικητική πρωτεύουσα της πιο πυκνοκατοικημένης περιοχής στην Καλιφόρνια.

Ο πληθυσμός του Παλμ Σπρινγκς ήταν 44.575 κατά την απογραφή του 2020, αλλά επειδή το Παλμ Σπρινγκς είναι μια τοποθεσία για συνταξιούχους και ένας χειμερινός προορισμός για snowbird, ο πληθυσμός της πόλης τριπλασιάζεται μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου. 

Η πόλη είναι γνωστή για τη μοντέρνα αρχιτεκτονική των μέσων του αιώνα, τα σχεδιαστικά στοιχεία, τις τέχνες και την πολιτιστική σκηνή και τις ψυχαγωγικές της δραστηριότητες. 

Οσον αφορά το κλίμα το Παλμ Σπρινγκς έχει ένα ζεστό κλίμα ερήμου στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν (BWh), με περισσότερες από 300 ημέρες ηλιοφάνειας και  βροχοπτώσεων ετησίως.  Οι χειμερινοί μήνες είναι ζεστοί, με τις περισσότερες μέρες να φτάνουν τους 21 °C και τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο οι μέρες συχνά βλέπουν θερμοκρασίες στους 27 °C και περιστασιακά φτάνουν πάνω από τους 32 °C, ενώ, κατά μέσο όρο, υπάρχουν 17 νύχτες ετησίως που πέφτουν κάτω ή κάτω από τους 4 °C;  Οι θερμοκρασίες παγετού εμφανίζονται σε λιγότερο από μισά χρόνια. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί είναι −7 °C, στις 22 Ιανουαρίου 1937. 

Τα καλοκαίρια είναι εξαιρετικά ζεστά, με τις θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας να ξεπερνούν σταθερά τους 43 °C ενώ οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας συχνά παραμένουν πάνω από τους 27 °C. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 24,2 °C. Υπάρχουν κατά μέσο όρο 176,6 ημέρες με το υψηλό να φτάνει τους 32 °C και τους 38 °C που μπορεί να παρατηρηθεί σε 114,8 ημέρες.  Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στο Παλμ Σπρινγκς είναι 51 °C, που επιτεύχθηκε πιο πρόσφατα στις 17 Ιουνίου 2021.  Το κλίμα όλο το χρόνο είναι κατάλληλο για πολλούς φοίνικες σε αυτήν την περιοχή της Καλιφόρνια λόγω του αριθμού των ηλιόλουστων ημερών ετησίως, των μέσων υψηλών θερμοκρασιών και των ημερήσιων χαμηλών θερμοκρασιών.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια
Μπεατρίς Νταλ

Η **Μπεατρίς Νταλ** (γαλλικά: *Béatrice Dalle*, πραγματικό όνομα **Καμπαρού**, 19 Δεκεμβρίου 1964 - ) είναι Γαλλίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Η Νταλ γεννήθηκε στη Βρέστη του Φινιστέρ της Γαλλίας και λεγόταν Μπεατρίς Καμπαρού. Το 1985 παντρεύτηκε τον ζωγράφο Ζαν-Φρανσουά Νταλ, με τον οποίο χώρισε το 1988.

Εργαζόταν ως μοντέλο όταν γνώρισε τον σκηνοθέτη Ζαν-Ζακ Μπενέξ, ο οποίος της έδωσε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία *[[Μπέτυ Μπλου]]* του 1986, η οποία έλαβε υποψηφιότητες για BAFTA και Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας, και έκανε αστέρι την Νταλ.

Στη συνέχεια, εμφανίστηκε σε μια σειρά σημαντικών ρόλων σε γαλλικές ταινίες όπως η *Χίμαιρα* του 1989, η οποία συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1989.

Πρωταγωνίστησε στην ταινία *[[Μια νύχτα στον κόσμο]]* του Τζιμ Τζάρμους το 1991. Το 1997, πήρε έναν ρόλο στο *The Blackout*, την πρώτη της ταινία που γυρίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 2001, η Νταλ εμφανίστηκε στην αμφιλεγόμενη ταινία *Κάθε μέρα και χειρότερα*, στην οποία έπαιξε ένα βαμπίρ. Πρωταγωνίστησε στην ταινία *Μέσα μου* του 2007, στην οποία έπαιξε μια σκληρή ψυχοπαθή που καταδιώκει μια έγκυο.

Το 1988, η Νταλ είπε σε μια συνέντευξή της ότι είχε βαρεθεί το Παρίσι και ήθελε να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη.

### Αντιπαραθέσεις
Η Νταλ έχει συλληφθεί σε πολλές περιπτώσεις για κλοπές καταστημάτων, κατοχή ναρκωτικών και επίθεση. Τον Ιανουάριο του 2005, ενώ γύριζε μια ταινία για τη ζωή στη φυλακή στη Βρέστη, η Νταλ γνώρισε τον Γκεναέλ Μεζιανί, που εξέτιε ποινή φυλάκισης 12 ετών για επίθεση και βιασμό της πρώην κοπέλας του. Τον παντρεύτηκε μετά από 24 ωριαίες επισκέψεις και μίλησε εκ μέρους του στις ακροαματαικές διαδικασίες για πρόωρη αποφυλάκισή του. Το 2015, η Νταλ είπε ότι ο γάμος ήταν "πλήρης καταστροφή" και το διαζύγιό τους βγήκε τον Ιούλιο του 2014 .

Σε συνέντευξη σε γαλλικό τηλεοπτικό πρόγραμμα το 2016, η Νταλ δήλωσε ότι όταν δούλευε σε νεκροτομείο με τους φίλους της, πουλούσαν μέρη πτωμάτων και ενώ βρίσκονταν υπό την επήρρεια ναρκωτικών, έφαγαν το αυτί ενός νεκρού.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σκιρωνίδης

Ο **Σκιρωνίδης** (Αρχαία Ελληνικά : Σκιρωνίδης ; γενν. μέσα 5ου αι.π.Χ.- θ. μετά το 411 π.Χ.) ήταν Αθηναίος ναύαρχος.

## Βιογραφία
Το 412 π.Χ., ο Σκιρωνίδης διορίστηκε αρχηγός του στόλου των Αθηναίων και των Αργείων μαζί με τον Φρύνικο και τον Ονομακλή, και στάλθηκε αμέσως στη Μικρά Ασία. Μετά από μια νικηφόρα σύγκρουση με τους κατοίκους της Μιλήτου, που βοήθησαν τον Πέρση σατράπη Τισσαφέρνη και τον Σπαρτιάτη Χαλκιδέα, οι τρεις τους ξεκίνησαν να πολιορκήσουν την πόλη, αλλά όταν ο Πελοποννησιακός και Σικελικός στόλος ήρθε να σώσει τους Μιλήσιους, επέστρεψαν στη Σάμο μετά από σύσταση του Φρύνικου. Εκείνη τη χρονιά ο Σκιρωνίδης έμεινε στη Σάμο. Οι άλλοι στρατηγοί που ήταν διαθέσιμοι για να μείνουν στη Σάμο ήταν ο Κάρμινος και πιθανώς ο  Θρασίκλης, ενώ ο Στρομβιχίδης, ο Ονομακλής και ο Ευκτήμων απέπλευσαν εναντίον της Χίου με 30 πλοία και μέρος από τους χίλιους οπλίτες που είχαν πολεμήσει στη Μίλητο.

Το 411 π..Χ., ο Πείσανδρος κατηγόρησε τον Φρύνικο ενώπιον του λαού, ο οποίος τον απάλλαξε από τη θέση του όπως και τον Σκιρωνίδη και έστειλε τον Διομέδων και τον Λέων ως επικεφαλείς ναυάρχους του στόλου στη Σάμο. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιοφών

**Ιοφών** (αρχαία ελληνικά, Ἰοφῶν) ήταν αρχαίος Έλληνας τραγωδός, με καταγωγή από την Αθήνα. Ήταν γιος του Σοφοκλή και της Νικοστράτης. Έγραψε περισσότερες από 50 τραγωδίες, από τις οποίες καμία τους δεν έχει διασωθεί. Στον διαγωνισμό του έτους 428 π.Χ. Ο Ιοφών κέρδισε το δεύτερο βραβείο πίσω από τον Ευριπίδη (που συμμετείχε εκείνη τη χρονιά με την τραγωδία του *[[Ιππόλυτος (τραγωδία)|Ιππόλυτος]]*) και μετά από τον Ίον τον Χίο, αλλά κατηγορήθηκε ότι τον βοήθησε ο πατέρας του, Σοφοκλής.  Μερικοί τίτλοι των τραγωδιών του είναι γνωστοί από τη *[[Σούδα (λεξικό)|Σούδα]]* : *Οι Βάκχες*,  *Η Καταστροφή του Ίλιου*,  *Αχιλλέας*,  *Τήλεφος*,  *Ακταίων*,  *Δεξαμενός* και *Πενθέας* .    Λέγεται ότι ο Ιοφών είπε για τον πατέρα του, όταν ήταν 90 ετών, ότι στερείται λογικής και ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να μπορεί να διαχειρίζεται την περιουσία του. Το δικαστήριο, ωστόσο, συμφώνησε τον Σοφοκλή, όταν εκείνος, για να δείξει τη διαύγειά του, διάβασε μέρος της τραγωδίας του *[[Οιδίπους επί Κολωνώ]]*. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κόστα Άλεξιτς

Ο **Κόστα Άλεξιτς** (, γενν. 9 Μαρτίου 1998) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος/επιθετικός μέσος/επιθετικός για τον Παναιτωλικό.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Ηρακλής
Τον Ιανουάριο του 2022 ο Ηρακλής ανακοίνωσε την απόκτησή του. Την αγωνιστική περίοδο 2022-23, ο Άλεξιτς αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Super League 2 Βορρά, με 17 γκολ σε 26 εμφανίσεις.

### Πανσερραϊκός
Στις 3 Αυγούστου 2023, ο νεοφώτιστος στην Super League Πανσερραϊκός, ανακοίνωσε την απόκτηση του Άλεξιτς σε διετές συμβόλαιο. Πέτυχε το πρώτο του γκολ για τον  Πανσερραϊκό στις 26 Αυγούστου 2023 ενάντια της ΑΕΚ με τελικό σκορ 1-1.

## Εθνική ομάδα
Ο Άλεξιτς αγωνίστηκε 2 φορές με την Εθνική Σερβίας, σε φιλικούς αγώνες εναντίον της Δομινικανής Δημοκρατίας και του Παναμά τον Ιανουάριο του 2021.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* Προφίλ στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Μπέτσεϊ 1918
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Σερβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τσουκαρίτσκι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νάπρεντακ Κρούσεβατς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιντζίγια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβάν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αρμενίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αρμενία
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Δεξάμενος (βασιλέας της Ώλενου)

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Δεξαμενός** ήταν βασιλιάς της Ωλενού στην Αχαΐα, που εμφανίζεται στους άθλους του Ηρακλή .

## Μυθολογία
Ο Ηρακλής, επιστρέφοντας από στην Ήλιδα, όπου καθάρισε τους στάβλους του Αυγεία, επισκέπτεται τον Δεξαμενό του Ωλενού. Εκεί σκοτώνει τον κένταυρο Ευρυτίων, που προσπαθούσε να βιάσει την κόρη του Δεξαμενού. Στον ψευδο-Απολλόδωρο, αυτή η κοπέλα ονομάζεται Μνησιμάχη και αρραβωνιάστηκε με το ζόρι με τον Κένταυρο. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, την ονομάζει Ιππολύτη και ο κένταυρος προσπαθεί να τη βιάσει την ημέρα του γάμου της με τον Αζάνα.

Ο Καλλίμαχος παρουσιάζει τον Δεξαμενό ως γιο του Οικίου. Ο Παυσανίας του αναφέρει δύο επιπλέον κόρες, τη Θηρονίκη και τη Θηραιφόνη, παντρεύοντας τις με τον Κτεάτο και τον Εύρυτο, τους Μολιόνες, αντίστοιχα, και γεννώντας τον Αμφίμαχο και τον Θάλπιο αντίστοιχα.

Ο Υγίνος παρουσιάζει μια διαφορετική ιστορία, στην οποία η Δηιάνειρα είναι η κόρη του Δεξαμενού και όπου την υπόσχονται στον Ηρακλή. Ο ήρωας σκοτώνει τον κένταυρο Ευρυτίων που προσπαθεί να παντρευτεί την Δηιάνειρα με το ζόρι.

## Πηγές
* Απολλόδωρος, Bibliothèque [détail des éditions] [lire en ligne] (II, 5, 5)
* Διόδωρος ο Σικελιώτης, Bibliothèque historique [détail des éditions] [lire en ligne] (IV, 33, 1)
* Scholie D à Homère, *[[Οδύσσεια|Odyssée]]* (XXI, 295)
*  (VII, 18, 1; V, 3, 3)
* Καλλίμαχος, Hymnes [détail des éditions] (lire en ligne) (IV)
* Υγίνος, Fables [détail des éditions] [(la) lire en ligne] (31 et 33)

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αχαΐας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κοκοβιός

Ο **κοκοβιός**, επίσης **πετροκοκοβιός** ή **γωβιός του Κανεστρίνι** (επιστημονική ονομασία: *Potamoschistus canestrinii*), είναι μικρόσωμο είδος ψαριού που ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια του γωβιού.

Συναντάται σε αμμώδεις βυθούς, ρηχά νερά με άφθονες πέτρες, λίμνες και μεγάλα ποτάμια. Είναι από τα πιο συχνά ψάρια που απαντώνται στη Μεσόγειο. Το μήκος του σπάνια ξεπερνά τα 5 εκατοστά. Απαντάται σε ποικίλα χρώματα.

Το συγκεκριμένο είδος εισήχθη στη λίμνη Τραζιμένο της κεντρικής Ιταλίας.

Το ψάρι ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ιταλού βιολόγου Τζοβάνι Κανεστρίνι (1837 - 1892).

Η λέξη «κοκοβιός» χρησιμοποιείται στην νέα ελληνική γλώσσα ως παρατσούκλι για κάποιον που είναι αγαθός και ίσως ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία του ψαριού το οποίο παραδοσιακά θεωρείται ότι ψαρεύεται εύκολα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
NGC 110

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 110** είναι ανοικτό αστρικό σμήνος στον βόρειο αστερισμό Κασσιόπη.  Ανακαλύφθηκε από τον Άγγλο αστρονόμο Τζον Χέρσελ στις 29 Οκτωβρίου 1831.

Υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το εάν το NGC 110 είναι πραγματικά αστρικό σμήνος, δηλαδή εάν οι αστέρες-μέλη του συνδέονται βαρυτικά ή έχουν κοινή γένεση. Ξεχωρίζει με δυσκολία από το υπόβαθρο αστέρων του ουρανού και οι 25 περίπου αστέρες του φαίνεται να βρίσκονται σε διαφορετικές αποστάσεις από τη Γη. Αν το σμήνος είναι υπαρκτό, τότε απέχει τουλάχιστον δύο χιλιάδες έτη φωτός από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
0110
Κατηγορία:Κασσιόπη (αστερισμός)
Αμβρόσιος Ελευθερουπόλεως

Ο **Μητροπολίτης Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Ηλίας Νικολάου** (1917 – 27 Ιουλίου 1984), ήταν Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως.

Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε στη Ναύπακτο και σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1940 από τον Μητροπολίτη Φθιώτιδος (και πρώην Ναυπακτίας) Αμβρόσιο και πρεσβύτερος-αρχιμανδρίτης το 1946 από τον ίδιο αρχιερέα. Διετέλεσε προϊστάμενος του Ναού της Μεταμορφώσεως στον Πειραιά, ενώ κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου Πολέμου υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας. Το 1951 διορίσθηκε β΄ γραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και από τη θέση αυτή, στις 4 Μαρτίου 1956, χειροτονήθηκε επίσκοπος ως τιτουλάριος της Επισκοπής Χριστουπόλεως και ευθύς τοποθετήθηκε Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Μυτιλήνης, υπό τον Μητροπολίτη Ιάκωβο Α΄. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1958 εξελέγη Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως, διαδεχόμενος τον Σωφρόνιο Β΄, που παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Στη θέση αυτή ο Αμβρόσιος παρέμεινε μέχρι την ημέρα του θανάτου του, που συνέβη στην Αθήνα, σε ηλικία 67 ετών. Στον μητροπολιτικό θρόνο της Ελευθερουπόλεως τον διαδέχθηκε ο επίσκοπος Ευδόκιμος (κατά κόσμο Μιχαήλ Κοκκινάκης).

* Ο Αμβρόσιος διετέλεσε επιπροσθέτως και ως τοποτηρητής της Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, από τον Φεβρουάριο του 1962 μέχρι το 1966.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αμβρόσιος Νικολάου» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 711

Αμβροσιος
Αμβρόσιος Αντωνόπουλος

Ο **Μητροπολίτης Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Ανάργυρος Αντωνόπουλος** (1882-1959) ήταν μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε στη Σπάρτη και σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 24 Δεκεμβρίου 1906 και πρεσβύτερος-αρχιμανδρίτης στις 21 Ιουνίου 1909 (έτος της αποφοιτήσεώς του από τη Θεολογική Σχολή) από τον Επίσκοπο Μονεμβασίας και Σπάρτης Γερμανό. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Μονεμβασίας (1910-1934) και στη συνέχεια ως εφημέριος του Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου. Στις 7 Μαρτίου 1942 ανέλαβε Μητροπολίτης Κυθήρων, αμέσως μετά την ανασύσταση της Ιεράς Μητροπόλεως Κυθήρων. Παρέμεινε στη Μητρόπολη αυτή μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου 1946, οπότε τον διαδέχθηκε ως τοποτηρητής ο Μητροπολίτης Γυθείου καί Οιτύλου Δημήτριος Θεοδόσης.

Την ίδια ημέρα του 1946 ο Αμβρόσιος ανέλαβε καθήκοντα ως εκλεγείς Μητροπολίτης Παροναξίας, διαδεχόμενος τον Μητροπολίτη Χερουβείμ που είχε τοποθετηθεί Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών. Στον μητροπολιτικό θρόνο της Παροναξίας ο Αμβρόσιος παρέμεινε επί δωδεκαετία, μέχρι την ημέρα του θανάτου του σε ηλικία 76 ετών, στις 25 Ιανουαρίου 1959. Τον διαδέχθηκε ο Επιφάνιος Καλαφάτης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 710

Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυθήρων και Αντικυθήρων
Κατηγορία:Μητροπολίτες Παροναξίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Δροσονήσι Ρόδου

Το **Δροσονήσι** είναι πολύ μικρή βραχονησίδα των Δωδεκανήσων και της Ρόδου η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στα δυτικά της παράλια και στο ύψος του οικισμού Κρητηνία ενώ βορειοδυτικά και δυτικά της είναι η νησίδα Μακρύ και Στρογγύλη αντίστοιχα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ρόδου
ZIS-155

Το **ZIS-155**, (ρωσικά: ЗИС-155), ήταν ένα αστικό λεωφορείο κατασκευασμένο από τον σοβιετικό κατασκευαστή Zavod imeni Stalina, ZIS για συντομία. Είναι πολύ παρόμοιο με τον προκάτοχό του ZIS-154, αλλά είναι τεχνικά νέο σχέδιο. Ήταν ένα από τα πιο διαδεδομένα αστικά λεωφορεία στη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1950.

## Ιστορία

Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, η άδεια που είχε αποκτήσει η General Motors για την κατασκευή του ZIS-154 έληξε. Επιπλέον, το λεωφορείο αποδείχτηκε στην πράξη εντατικό σε συντήρηση και τεχνικά περίπλοκο. Για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, τα Κεντρικά Καταστήματα Επισκευής Αυτοκινήτων στη Μόσχα (ZARM) κατασκεύασαν διάφορα πρωτότυπα ενός νέου αστικού λεωφορείου με βάση το αμάξωμα του ZIS-154 αλλά το πλαίσιο του φορτηγού ZIS-150. Δεδομένου ότι η ντίζελ-ηλεκτρική κίνηση του ZIS-154 δεν υιοθετήθηκε, αλλά εγκαταστάθηκε μόνο ένας συνηθισμένος βενζινοκινητήρας με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, ο σχεδιασμός θα μπορούσε να απλοποιηθεί σημαντικά. Αυτό φαίνεται επίσης από το γεγονός ότι το απόβαρο του ZIS-155 σε σύγκριση με το ZIS-154 αυξήθηκε κατά σχεδόν δύο τόνους λιγότερους.

Η παραγωγή του λεωφορείου στη ZIS ξεκίνησε λίγο μετά την παρουσίαση των πρωτοτύπων, το 1949. Πολλά εξαρτήματα υιοθετήθηκαν από άλλα οχήματα, ειδικά τον προκάτοχο του και το φορτηγό ZIS-150. Από αυτό προέκυψε, για παράδειγμα, το σύστημα πέδησης και ο κινητήρας. Το σύστημα ψύξης, με κάποιες βελτιώσεις, προήλθε από το ZIS-154, όπως και βασικά το αμάξωμα. Ωστόσο, αυτό ήταν γύρω στο 1.25 μέτρα πιο κοντό από τον προκάτοχό του, καθιστώντας εύκολη τη διάκριση μεταξύ των δύο μοντέλων. Γι' αυτό οι οδηγοί έδωσαν στα λεωφορεία το παρατσούκλι "Kurze".

Πάνω από 21,000 παραδείγματα έγιναν μέχρι το 1957. Το ZIS-155 αντικαταστάθηκε από το ZIL-158. Από το 1956 κατασκευάστηκαν διάφορες εκδόσεις με μικρές αλλαγές, για παράδειγμα ZIS-155A και ZIS-155M είναι η μετάβαση στον διάδοχο ZIL-158.

Αν και ήταν βασισμένο σε σασί από φορτηγό, το ZIS-155 έφερε το τέλος λεωφορείων που ήταν απλά μετατροπές σε σώμα φορτηγού για την ZIS, αντικαθιστώντας επίσης τις μετατροπές λεωφορείου του ZIS-150.

Κατά τη χρήση, τα λεωφορεία εξακολουθούσαν πάλι να απαιτούν πολύ μεγάλη συντήρηση σε σύγκριση με τα σημερινά οχήματα. Κάθε 8,000 χιλιόμετρα έπρεπε να γίνεται μια μεγάλη συντήρηση. Στην πράξη, λοιπόν, είχε καθιερωθεί ένα σύστημα συντήρησης. Ένα στα δέκα λεωφορεία ήταν πάντα σταθμευμένο για τεχνική εξυπηρέτηση ή επισκευή.

## Τεχνολογία
Στη βιβλιογραφία υπάρχει περιστασιακή δήλωση ότι τα λεωφορεία ήταν εξοπλισμένα με κινητήρες ZIS-120, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο φορτηγό ZIS-150. Μάλιστα, ο κινητήρας του λεωφορείου ονομαζόταν ZIS-124 και ως εκ τούτου αναγραφόταν ως ξεχωριστό μοντέλο. Ορισμένα σχετικά εξαρτήματα, όπως η λεκάνη λαδιού, άλλαξαν σε σύγκριση με την έκδοση φορτηγού για να μπορούν να χωρέσουν ο κινητήρας στο πίσω μέρος του αμαξώματος του λεωφορείου. Ωστόσο, τα δεδομένα απόδοσης παρέμειναν τα ίδια.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20131113012714/http://bartrans.net/bus-zis155.ru.shtml
Οικίος

**Οικίος** (αρχαία ελληνικά: Οἰκίος) ήταν στην ελληνική μυθολογία βασιλιάς του Ωλένου. Σύμφωνα με τον Καλλίμαχο, ήταν πατέρας του Δεξαμενού, του πατέρα της Θηρονίκης, της Θηραιφόνης, του Ευρυπύλου και της Δηιανείρας, επίσης γνωστή ως Μνησίμαχη ή Ιππολύτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Τανάγρα (μυθολογία)

**Τανάγρα** στην ελληνική μυθολογία ήταν μια νύμφη που έδωσε το όνομά της στην πόλη της Τανάγρας, που βρίσκεται στη Βοιωτία.   Σχετικά με τη γενεαλογία του κοριτσιού υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη είναι ότι ήταν μια από τις κόρες του Αιόλου, αλλά το όνομα της μητέρας της δεν αναφέρεται. Η δεύτερη είναι ότι ήταν άλλο όνομα της νύμφης Ναϊάδας, κόρης του ποταμού Ασωπού -χωρίς να προσδιορισμό της μητέρας-   ή μητέρα της η νύμφη Μετόπη, κόρη του Λάδωνα. Κάποιοι από τους δώδεκα θεοί απήγαγαν τις κόρες του Ασωπού. Η ποιήτρια Κορίννα αναφέρει ότι λόγω της Τανάγρας οι θεοί Ερμής και Άρης έδωσαν αγώνα πυγμαχίας για να κερδίσουν τη αγάπη της Ναϊάδας.

Ο Παυσανίας έγραψε ότι οι Τανάγριοι πίστευαν ότι ο ιδρυτής τους ήταν ο  Ποίμανδρος -γιος του Χαιρησίλαου, εγγονός του Ιάσου και δισέγγονος του Ελευθήρα. Ο Ελεύθήρας ήταν γιος του Απόλλωνα και εγγονός του Ποσειδώνα. Ο Ποίμανδρος πήρε για γυναίκα του την Τανάγρα, κόρη του Αιόλου. Καθώς η Τανάγρα είχε μεγάλη ζωή, οι κάτοικοι την ονόμασαν Γραία και έτσι ονομαζόταν η πόλη που αναφέρει ο Όμηρος: «*[[Θεσπιές|Θέσπειαν]], Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον [[Μυκαλησσός|Μυκαλησσόν]]*» οι κάτοικοι της οποίας συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Η πόλη πήρε αργότερα το παλιό της όνομα Τανάγρα.  Ο Ποίμανδρος και η Τανάγρα απέκτησαν τον Λεύκιππο και τον Έφιπο. 

Μικρά ζωγραφισμένα αγαλματίδια από τερακότα που χρησίμευαν ως φυλακτά, στο τέλος της κλασικής περιόδου και στους ελληνιστικούς χρόνους, ονομάζονταν επίσης «τανάγρες».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πατρίς Λεκόντ

Ο **Πατρίς Λεκόντ** (γαλλικά: Patrice Leconte, 12 Νοεμβρίου 1947 - ) είναι Γάλλος σκηνοθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας κόμικς και σεναριογράφος.

## Ζωή και καριέρα
Ο Λεκόντ μεγάλωσε στην Τουρ και άρχισε να γυρίζει μικρές ερασιτεχνικές ταινίες στα 15 του. Πήγε στο Παρίσι το 1967 και σπούδασε στο Institut des hautes études cinématographiques. Ενώ παρακολουθούσε τη σχολή κινηματογράφου στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Λεκόντ εργάστηκε επίσης ως σκιτσογράφος, ιδιαίτερα για το γαλλοβελγικό περιοδικό κόμικς *Pilote*. Σκηνοθέτησε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία το 1976 και έκανε μια σειρά από σημαντικές επιτυχίες με κωμωδίες που μετά βίας διανέμονταν εκτός Γαλλίας. Κέρδισε για πρώτη φορά την παγκόσμια προσοχή το 1989 με το *Monsieur Hire*, το οποίο προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών το 1989 και ήταν ριζικά διαφορετικό από την προηγούμενη δουλειά του. Αν και είχε ήδη σκηνοθετήσει πάνω από έξι μεγάλου μήκους ταινίες, πολλοί ξένοι κριτικοί, που δεν ήταν εξοικειωμένοι με την προηγούμενη δουλειά του, τον αντιμετώπισαν ουσιαστικά ως νεοφερμένο. Έκτοτε, εναλλάσσεται μεταξύ ταινιών όπως *Ο περίγελος της Αυλής* και *Ο άνθρωπος του τρένου* που είχαν επιτυχία στη διεθνή αγορά και άλλων, όπως *Οι αρχιδούκες*, των οποίων η απήχηση περιορίστηκε στη Γαλλία.

Στη δεκαετία του 2000, ο Πατρίς Λεκόντ έλαβε μεγαλύτερη αναγνώριση στις Ηνωμένες Πολιτείες με τις επιτυχημένες κυκλοφορίες των *Το κορίτσι στη γέφυρα*, *Ο δήμιος του Σεν Πιερ*, *Ο άνθρωπος του τρένου* και *Εξομολογήσεις πολύ προσωπικές*. Το IndieWIRE έγραψε: "Θα μπορούσαμε ακόμη και να υποστηρίξουμε ότι κανένας άλλος ξένος σκηνοθέτης (συμπεριλαμβανομένου του Πέδρο Αλμοδόβαρ) δεν είχε τόσο ισχυρό αντίκτυπο στους κινηματογράφους τέχνης των Ηνωμένων Πολιτειών".

Ένα ριμέικ στην αγγλική γλώσσα της ταινίας του Λεκόντ *Ο άνθρωπος του τρένου* γυρίστηκε από ένα ανεξάρτητο στούντιο του Χόλιγουντ το 2011, ενώ δύο ακόμη βρίσκονται σε εξέλιξη: *Εξομολογήσεις πολύ προσωπικές* και *Ο κολλητός μου*.

Η ταινία του Πατρίς Λεκόντ *The Suicide Shop* προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Νιούπορτ Μπιτς στο της Καλιφόρνιας στις 28 Απριλίου και 2 Μαΐου 2013.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Πατρίς Λεκόντ at Allmovie
* Σύντομο βιογραφικό
* Συνέντευξη

Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς κόμικς
Τζαμοάτ

Τα **τζαμοάτ** του Τατζικιστάν (ρωσικά: **джамоаты**, τατζικικά: **ҷамоати деҳот**, "αυτοδιοικητική μονάδα στο επίπεδο μιας ενότητας χωριών") είναι οι διοικητικές υποδιαιρέσεις τρίτου επιπέδου, παραπλήσιες με τους δήμους, στη χώρα της Κεντρικής Ασίας. Από τον Ιανουάριο του 2020, υπάρχουν 368 τζαμοάτ, 65 κωμοπόλεις και 18 πόλεις στο Τατζικιστάν. Κάθε τζαμοάτ υποδιαιρείται περαιτέρω σε χωριά (ή deha ή qyshqol).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Τατζικιστάν
Κοινότητα Βρουχά

Η **Κοινότητα Βρουχά** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα την Βρουχά. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μυρωνικήτας και Πλάκα. 

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες Βρουχά
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
μικρογραφία|496x496εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κατηγορία:Επαρχία Μιραμπέλλου
Κοινότητα Έξω Ποτάμων

Η **Κοινότητα Έξω Ποτάμων** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Λασιθίου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

Συστάθηκε για πρώτη φορά το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και με έδρα τον οικισμό Έξω Ποτάμοι.

Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικογενειακούς οικισμούς Αργυρό Νερό, Μέσα Ποτάμοι και Ρουσσακιανά.

## Πληθυσμός
μικρογραφία|360x360px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
## Κοινοτάρχες Έξω Ποτάμων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κατηγορία:Επαρχία Λασιθίου
Μια γυναίκα στο παράθυρό της

Το ***Μια γυναίκα στο παράθυρό της*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Une femme à sa fenêtre***) είναι γαλλική δραματική ταινία του 1976 σε σκηνοθεσία του Πιερ Γκρανιέ-Ντεφέρ, με πρωταγωνιστές τους Ρόμι Σνάιντερ, Φιλίπ Νουαρέ, Βικτόρ Λανούξ και Ουμπέρτο Ορζίνι. Βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του 1929 του Πιερ Ντριε Λα Ροσέλ, αφηγείται την ιστορία μιας γυναίκας που βοηθά έναν ηγέτη συνδικάτου που αναζητείται από την αστυνομία στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1930.

Η ταινία έκοψε 1.205.887 εισιτήρια στη Γαλλία. Στα 2α Βραβεία Σεζάρ, η Σνάιντερ ήταν υποψήφια για την καλύτερη ηθοποιό και η Ζαν Ραβέλ για το καλύτερο μοντάζ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1976
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κοινότητα Ζενίων

Η **Κοινότητα Ζενίων** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 241Α - 15/07/1930 με την απόσπαση του οικισμού Ζένια από την κοινότητα Βρυσών και τον ορισμό του ως έδρα της. 

Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αδριανός, Αμυγδάλοι, Άνω Αμυγδάλοι και Ρουσσαπιδιά.

## Πληθυσμός
μικρογραφία|566x566px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
## Κοινοτάρχες Ζενίων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κατηγορία:Επαρχία Μιραμπέλλου
Αμβρόσιος Ιεράς και Σητείας

Ο **Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Δημήτριος Σφακιανάκης** (15 Σεπτεμβρίου 1856 – 5 Ιανουαρίου 1929), ήταν επίσκοπος της Εκκλησίας της Κρήτης.

Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε στο χωριό Χουδέτσιο του Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε αρχικώς στη Θεολογική Σχολή του Σταυρού, στα Ιεροσόλυμα, και όταν αυτή έπαυσε να λειτουργεί συνέχισε τις σπουδές του στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 5 Δεκεμβρίου 1876 και πρεσβύτερος στις 20 Ιουλίου 1888 από τον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο. Υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος του Πατριάρχη Σωφρονίου και ως ιεροκήρυκας στην Αλεξάνδρεια. Στις 28 Ιανουαρίου 1890 αναδείχθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης επίσκοπος Ιεράς και Σητείας, δηλαδή της σημερινής Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας, διαδεχόμενος τον αποθανόντα Γρηγόριο. Ο Αμβρόσιος παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τον θάνατό του το 1929 σε ηλικία 72 ετών, οπότε δεν εξελέγη διάδοχός του και η Επισκοπή συγχωνεύθηκε το 1932 με την Επισκοπή Πέτρας στη νέα Επισκοπή Νεαπόλεως.

Ο Αμβρόσιος διακρίθηκε για την πολυσχιδή δράση του, θρησκευτική, κοινωνική και εθνική, κυρίως όμως για τα φλογερά του κηρύγματα, τα οποία και δημοσίευσε τυπωμένα το 1902.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 712

Αμβροσιος
Αμβρόσιος Κωνσταντινίδης

Ο **Μητροπολίτης Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Κωνσταντινίδης** (1841 – Αύγουστος 1885), ήταν μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σε μητροπόλεις που ανήκουν σήμερα στις λεγόμενες «Μητροπόλεις των Νέων Χωρών» της ελληνικής επικράτειας.

Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε στο προάστιο Βαφειοχώρι (Μπογιατζήκιοϊ) της Κωνσταντινούπολης και ήταν νεότερος αδελφός του Μητροπολίτη Σερρών και μετέπειτα Κυζίκου Νικοδήμου, αλλά και συγγενής από την πλευρά της μητέρας του του καταγόμενου από τη Χίο Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Β΄.

Ο Αμβρόσιος σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και το 1868, σε ηλικία μόλις 27 ετών, χειροτονήθηκε επίσκοπος και του δόθηκε ο τίτλος του τιτουλάριου Επισκόπου Λαμψάκου. Το 1872 εξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης, ενώ το 1877 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου, διαδεχόμενος τον Γρηγόριο Γ΄. Στη Χίο αναδείχθηκε ιδίως με τις δράσεις αρωγής του μετά τον καταστρεπτικότατο σεισμό της Χίου την άνοιξη του 1881 (ο πλέον πολύνεκρος σεισμός στον ελλαδικό χώρο από το 1870 μέχρι σήμερα). Αλλά και παντού επέδειξε ζήλο και μεγάλη δραστηριότητα. Τον Αύγουστο του 1881 ο Αμβρόσιος τοποθετήθηκε από τον Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ στη Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης, αμέσως μετά την ανεξαρτητοποίησή της από τη Μητρόπολη Άρτης και Πρεβέζης (τη σημερινή Μητρόπολη Άρτης), την οποία και διεποίμανε μέχρι τον θάνατό του. Από το έργο του εκεί αξιολογότερη ήταν η ανέγερση του μητροπολιτικού μεγάρου, το οποίο ωστόσο καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς της Πρέβεζας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (το 1940). Ο Αμβρόσιος απεβίωσε ξαφνικά σε ηλικία 44 ετών ενώ βρισκόταν στη Λευκάδα και η σορός του μεταφέρθηκε στην Πρέβεζα, όπου και τάφηκε στο προαύλιο του ναού του Αγίου Χαραλάμπους.

* Στη Μητρόπολη Χίου τον διαδέχθηκε ο (φέρων το ίδιο ιερατικό όνομα) Αμβρόσιος, κατά κόσμο Χρηστίδης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σσ. 710-711

Κατηγορία:Μητροπολίτες Σισανίου και Σιατίστης
Κατηγορία:Μητροπολίτες Χίου, Ψαρών και Οινουσσών
Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικοπόλεως και Πρεβέζης
Διοσμεκτίτης

Ο **διοσμεκτίτης** (εμπορικές ονομασίες: **Smecta** και **Smecdral**) είναι φυσικό πυριτικό άλας αργιλίου και μαγνησίου, το οποίο χρησιμοποιείται ως εντερικό προσροφητικό στη θεραπεία αρκετών γαστρεντερικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της μολυσματικής και μη λοιμώδους οξείας και χρόνιας διάρροιας, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Άλλες χρήσεις περιλαμβάνουν: χρόνια διάρροια που προκαλείται από ακτινοβολία και χημειοθεραπεία και χρόνια διάρροια που σχετίζεται με HIV/AIDS.

Είναι αδιάλυτο στο νερό. Συνήθως λαμβάνεται από το στόμα ως εναιώρημα σε ζεστό νερό. Στον τομέα της γεωλογίας, είναι πιο γνωστός ως μοντμοριλλονίτης. Ο διοσμεκτίτης είναι μια συστολή του «διοκταεδρικού σμεκτίτη».

## Μηχανισμός δράσης
Η αποτελεσματικότητά του στη βελτίωση της συνοχής των κοπράνων είναι το αποτέλεσμα της υποτιθέμενης ικανότητάς του να απορροφά βακτήρια, ιούς και τοξίνες, καθώς και την ενίσχυση του φραγμού της εντερικής βλέννας για τη μείωση των αντιγόνων της κοιλότητας που διέρχονται από τον φραγμό της βλέννας, κάτι που με τη σειρά του βοηθά στη μείωση της φλεγμονής.

Ο διοσμεκτίτης μπορεί να είναι ένα χρήσιμο πρόσθετο στη θεραπεία της οξείας παιδικής διάρροιας. Καθώς τα στοιχεία είναι «χαμηλής ποιότητας», απαιτείται μελλοντική έρευνα με σχέδια υψηλότερης ποιότητας προτού γίνουν οποιεσδήποτε σταθερές συστάσεις.

## Δείτε επίσης
* Γεωφαγία
* Φαρμακευτικός άργιλος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Κατηγορία:Φαρμακευτικός άργιλος
Άντονι Χόουπ

Ο **Άντονι Χόουπ** (αγγλικά: Sir Anthony Hope Hawkins) με πλήρες όνομα σερ  **Άντονι Χόουπ Χώκινς** (9 Φεβρουαρίου 1863 – 8 Ιουλίου 1933), ήταν Βρετανός δικηγόρος, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Έγραψε μυθιστορήματα περιπέτειας, το πιο γνωστό του έργο είναι *[[Ο αιχμάλωτος της Ζέντα]]* (1894).

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άντονι Χόουπ γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1863. Ήταν γιος του αιδεσιμότατου Έντουαρντ Κόνερφορντ Χώκινς, ενός Αγγλικανού πάστορα, και της Τζέιν Ιζαμπέλα Γκράχαμ. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αποφοίτησε το 1885 με πτυχίο πρώτης τάξεως και έγινε δικηγόρος στο Λονδίνο. Άσκησε τη δικηγορία μέχρι το 1894 όταν αποφάσισε να αφιερώσει όλο τον χρόνο του στη συγγραφή. 

Περιόδευσε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1897 και έκανε αρκετά μεταγενέστερα ταξίδια εκεί. Σε ένα από αυτά γνώρισε την Αμερικανίδα Ελίζαμπεθ Σέλντον και παντρεύτηκαν το 1903, απέκτησαν δύο γιους και μια κόρη. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε στο Υπουργείο Πληροφοριών. Το 1918 χρίσθηκε ιππότης για τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Ο Χόουπ πέθανε το 1933 σε ηλικία 70 ετών στο εξοχικό του στο Σάρρεϋ. Η μνήμη του τιμάται με αναμνηστική πλακέτα στην πλατεία Μπέντφορντ του Λονδίνου, όπου έζησε για 14 χρόνια. 

## Συγγραφικό έργο
Το πρώτο του βιβλίο ήταν *το A Man of Mark* (1890), αργότερα έγραψε *τους Διάλογους της Ντόλι* (1894). Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν *[[Ο αιχμάλωτος της Ζέντα]]* (1894), που γνώρισε τεράστια επιτυχία, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, μεταφέρθηκε στη σκηνή του θεάτρου το 1896 και αργότερα στον κινηματογράφο. Διαδραματίζεται στη σύγχρονη φανταστική χώρα της Ρουριτανίας και προκάλεσε το είδος που είναι γνωστό ως *Ρουριτανικά μυθιστορήματα*, βιβλία περιπέτειας που διαδραματίζονται σε φανταστικές ευρωπαϊκές τοποθεσίες και περιλαμβάνουν ίντριγκες, σωσίες, διεκδικητές εξουσίας και απαγορευμένα ειδύλλια σε βασιλικές αυλές. Στη συνέχεια έγραψε το *Ρούπερτ του Χέντσαου* (1898), *Τα χρονικά του Κόμη Αντώνιου, Σοφία της Κραβωνίας, Διπλή πανοπλία,* συνολικά τριάντα δύο μυθιστορήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα. Το 1927 εξέδωσε ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο *Αναμνήσεις και Σημειώσεις*.

Η Wikisource έχει μια αγγλόφωνη σελίδα αφιερωμένη στο σύνολο των έργων του Άντονι Χόουπ.

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς
Curtiss O-52 Owl

Το **Curtiss O-52 Owl** ήταν μονοκινητήριο διθέσιο αεροσκάφος παρατήρησης το οποίο χρησιμοποιήθηκε από το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC) πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το O-52 αναπτύχθηκε το 1939 και ήταν το τελευταίο «βαρύ» αεροσκάφος αυτού του είδους που εντάχθηκε σε υπηρεσία με το USAAC. Το 1940 παραγγέλθηκαν 203 μονάδες όμως ήδη το 1941 είχε καταστεί σαφές πως επρόκειτο για παρωχημένη σχεδίαση που δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις των πολεμικών επιχειρήσεων.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Με τη παράδοσή τους τα O-52 δοκιμάστηκαν σε ασκήσεις, όμως έπειτα από την είσοδο των ΗΠΑ στον παγκόσμιο πόλεμο η Αεροπορία έκρινε τις επιδόσεις τους ανεπαρκείς για χρήση σε πολεμικές επιχειρήσεις. Έτσι αποφασίστηκε η χρήση τους ως αεροσκάφη επικοινωνίας/συνδέσμου εντός των ΗΠΑ καθώς και για ανθυποβρυχιακές περιπολίες στον Κόλπο του Μεξικού, τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό.

Το Νοέμβριο του 1942 η Σοβιετική Ένωση ζήτησε στο πλαίσιο του Lend-Lease την παράδοση τριάντα αεροσκαφών. Εν τέλει στάλθηκαν εικοσιέξι, εκ των οποίων μόνο τα δεκαεννέα παραδόθηκαν διότι τα άλλα δεκατρία χάθηκαν κατά την μεταφορά μέσω του Βόρειου Ατλαντικού. Μόνο δέκα εντάχθηκαν τελικά σε υπηρεσία με τη σοβιετικές αεροπορικές δυνάμεις και χρησιμοποιήθηκαν ως αεροσκάφη παρατήρησης για το πυροβολικό την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1943. Οι Σοβιετικοί αναγνώρισαν πως τα O-52 ήταν ανώτερα από τα πεπαλαιωμένα Polikarpov R-5 και Polikarpov R-Z εγχώριας προέλευσης.

## Χρήστες
;Βραζιλία
* Πολεμική Αεροπορία της Βραζιλίας

;ΕΣΣΔ
* Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία

;ΗΠΑ
* Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC)

## Διασωζόμενα αεροσκάφη
* Το O-52 με αριθμό 40-2746 εκτίθεται στο «*[[Pima Air & Space Museum]]*» στο Τούσον στην Αριζόνα.
* Το O-52 με αριθμό 40-2763 εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (National Museum of the United States Air Force) στο Ντέιτον στο Οχάιο.
* Το O-52 με αριθμό 40-2769 εκτίθεται στο «*[[Yanks Air Museum]]*» στο Τσίνο (Chino) στη Καλιφόρνια.
* Το O-52 με αριθμό 40-2804 είναι σε φάση αποκατάστασης στο Χάντιγκτον στην Ιντιάνα. Παλαιότερα ανήκει στη συλλογή Walter Soplata.

## Δείτε επίσης

; Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* Curtiss XF13C
* Douglas O-38
* Fieseler Storch
* North American O-47
* Thomas-Morse O-19
* Westland Lysander

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Donald, David. *American Warplanes of World War II*. London: Aerospace Publishing, 1995. . 
* Hardesty, Von. *Red Phoenix: The Rise of Soviet Air Power 1941-1945*. Washington, D.C.: Smithsonian Institution, 1991. .
* *United States Air Force Museum Guidebook*. Wright-Patterson AFB, Ohio: Air Force Museum Foundation, 1975.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
O-52 Owl
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Δώρα Αντωνίου

Η **Δώρα Αντωνίου** (γενν. 1970) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος, που εργάζεται στην εφημερίδα *[[Η Καθημερινή]]*.

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα, όπου και μεγάλωσε και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της στο 1ο Γενικό Λύκειο. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Το 1994 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα *[[Η Καθημερινή]]*, στην αρχή στο ελεύθερο ρεπορτάζ και στη συνέχεια στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Από το 2006 ασχολείται ιδίως με το διπλωματικό ρεπορτάζ και από το 2012 με την πολιτική δημοσιογραφία. Διετέλεσε υπεύθυνη του ελεύθερου ρεπορτάζ τη χρονική περίοδο 2018-2022. Το 2022, η Αντωνίου επέστρεψε στο πολιτικό ρεπορτάζ. 

Το 2002 βραβεύθηκε από το «Ιδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασιλείου Μπότση» για το έργο της και την προσήλωση της στους κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Άγριες Φράουλες

Το ***Άγριες Φράουλες*** (αγγλικά: *Wild Strawberries*, σουηδικά: *Smultronstället*) είναι Σουηδική δραματική ταινία του 1957 σε σενάριο και σκηνοθεσία από τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Πρωταγωνιστεί ο Βίκτορ Χόστρομ στην τελευταία του κινηματογραφική ερμηνεία, με τους Μπίμπι Άντερσον, Ίνγκριντ Τούλιν και Γκούναρ Μπιόρνστραντ σε δεύτερους ρόλους.

Το *Άγριες Φράουλες* έλαβε υψηλά θετικά σχόλια όταν κυκλοφόρησε, και κέρδισε Χρυσή Άρκτο για καλύτερη ταινία στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου. Θεωρείται η καλύτερη και πιο συγκινητική ταινία του Μπέργκμαν και μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1957
Κατηγορία:Σουηδικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σουηδία
Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Άρκτου
Κατηγορία:Σουηδικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες
Σαρτζά ΦΚ

**Η Σαρτζά ΦΚ** ( αραβικά : نادي الشارقة لكرة القدم) είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα των Εμιράτων με έδρα τη Σάρτζα και αγωνίζεται στην Επαγγελματική Λίγκα των ΗΑΕ .Το γήπεδό τους είναι το Στάδιο Σάρτζα

Ιδρύθηκε το 1966 και είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στο εμιράτο της Σάρτζα, κερδίζοντας 6 πρωταθλήματα, 9 κύπελλα προέδρων και 3 σούπερ καπ. Ο σύλλογος ήταν επίσης ο πρώτος επίσημος πρωταθλητής των ΗΑΕ από την ίδρυσή του το 1974.

## Ιστορία

### Χρυσή εποχή
Η Σάρτζα ιδρύθηκε το 1966 με το όνομα Αλ Ορούμπα, ήταν οι πρώτοι επίσημοι πρωταθλητές του πρωταθλήματος των ΗΑΕ, κερδίζοντας το το 1974, αφού κέρδισαν την Al Ahli και το Ομάν . Ο σύλλογος θα συγχωνευόταν με την Αλ Καλίτζ το 1974 με νέο όνομα το *Αλ Σάρτζα ΣΚΚ* και να μετεγκαταστήσει την έδρα τους στην πόλη Sharjah . Ο σύλλογος αργότερα κερδίσε το πρωτάθλημα σε 4 ακόμη περιπτώσεις κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '80 και του '90 και 8 από τους 22 παίκτες στην ομάδα των ΗΑΕ το 1990 ήταν παίκτες από τη Σάρτζα, περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα εκείνη την εποχή. 

### Πτώση
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ωστόσο, η Σάρτζα θα δει μια πτώση καθώς τερμάτισε στη μέση της βαθμολογίας διαδοχικά και το 2012, ο σύλλογος υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ωστόσο, κατάφεραν γρήγορα να προβιβαστούν ξανά στην πρώτη κατηγορία το 2013.

### Νέα εποχή
Η Σάρτζα κατάφερε να κερδίσει τον πρώτο της τίτλο από το 1996 το 2019 με ρεκόρ μόνο μίας ήττας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2019, κέρδισαν τον πρώτο τους τίτλο στο Super Cup των ΗΑΕ από το 1994, αφού κέρδισαν τη Shabab Al Ahli στα πέναλτι με τελικό σκορ 4-3.

## Διακρίσεις
**21** Επίσημα Πρωταθλήματα

**Εγχώρια**

### Πρωταθλήματα
**[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ΗΑΕ|Πρωτάθλημα ΗΑΕ]]**

* **Πρωταθλητές (6):** 1973–74, 1986–87, 1988–89, 1993–94, 1995–96, 2018–19

**Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Πρώτη Κατηγορία**

* **Πρωταθλητές:** 1992–93

### Κύπελλα
**Κύπελλο Προέδρου ΗΑΕ**

* **Νικητές (10):** 1978–79, 1979–80, 1981–82, 1982–83, 1990–91, 1994–95, 1997–98, 2002–03, 2021–22, 2022–23

**Λιγκ Καπ ΗΑΕ**

* **Νικητές (1):** 2022–23

* **[[ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ|AFC Champions League]] : 5 συμμετοχές**

:: 2004 : Προημιτελικά
:: 2009 : *Αποσύρθηκε*
:: 2020 : Φάση των ομίλων
:: 2021 : Φάση των 16
:: 2022 : Φάση των ομίλων

### Ιστορία στο AFC Champions League

## Ρεκόρ Pro-League

**Σημειώσεις** Η ποδοσφαιρική σεζόν 2019–20 των ΗΑΕ ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα .

* Pos. = Θέση
* Tms. = Αριθμός ομάδων
* Lvl. = Πρωτάθλημα

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα της Sharjah FC 

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τζάκσον Πορόσο

Ο **Τζάκσον Γκάμπριελ Πορόσο Βερνάσα** (ισπανικά: Jackson Gabriel Porozo Vernaza) (γενν. 4 Αυγούστου 2000) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τον Ισημερινό, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Κλουμπ Τιχουάνα, με μορφή δανεισμού από την Τρουά.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Σαν Λορένσο, ο Πορόσο ξεκίνησε την καριέρα του με τη Λίγκα Ντεπορτίβα Ουνιβερσιτάρια ντε Κίτο. Στη συνέχεια εκπροσώπησε τις Σαντίνο, Μάντα και Ιντεπεντιέντε ντελ Βάλε πριν επιστρέψει στη Μάντα το 2016  Ο Πορόσο έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του το 2017, στη 2η Κατηγορία του Ισημερινού. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 22 Απριλίου του ίδιου έτους, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ της ομάδας του σε μια εκτός έδρας ήττα με 3–1 εναντίον της Κολόν. Ο Πορόσο ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν με ένα γκολ σε 16 συμμετοχές και είχε επίσης μια δοκιμή στην Παλμέιρας τον Δεκέμβριο του 2017. 

### Σάντος
Στις 23 Μαρτίου 2018, μόλις ο Πορόσο συμφώνησε σε συμβόλαιο με τη Σάντος, αρχικά ανατέθηκε στην ομάδα Κ-20 της Σάντος. Μετά απο προβλήματα με το συμβόλαιό του,  εντάχθηκε στον σύλλογο τον Αύγουστο, μετά τα 18α γενέθλιά του.

### Μποαβίστα
Την 1η Οκτωβρίου 2020, ο Πορόσο ανακοινώθηκε από την Μποαβίστα συμφωνώντας σε πενταετές συμβόλαιο, με συνολικό 500.000 €. Η Σάντος έλαβε το 80% της αξίας και διατήρησε επίσης το 16% σε μελλοντική πώληση.

### Τρουά
Στις 24 Ιουνίου 2022, ο Πορόσο υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Τρουά.

### Ολυμπιακός
Στις 2 Αυγούστου 2023, ο Πορόσο ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό με μορφή δανεισμού.

## Εθνική ομάδα
Στις 14 Φεβρουαρίου 2017, ο Πορόσο κλήθηκε στην Εθνική Ισημερινού Κ17 για το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ17, όντας βασικός κατά τη διάρκεια τη; διοργάνωσης και σημειώνοντας ένα γκολ εναντίον της Ουρουγουάης στις 26 Φεβρουαρίου. Στις 2 Ιανουαρίου 2019, συμπεριλήφθηκε 23 μελή ομάδα Κ20 ετών για το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ20 του 2019.

Ο Πορόσο ήταν βασικός κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, καθώς συμπεριλήφθηκε στην Κορυφαία Ενδεκάδα της Διοργάνωσης, καθώς η ομάδα του στέφθηκε πρωταθλήτρια. Στις 12 Μαρτίου 2019, κλήθηκε στην Εθνική Ισημερινού ανδρών για φιλικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ονδούρα.

Ο Πορόσο έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, μπαίνοντας ως αλλαγή για τον Φέλιξ Τόρες στη νίκη με 3–0 εναντίον της Βολιβίας στην Κουένκα.
## Διακρίσεις
**Ισημερινός Κ20**

* Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ20: 2019 

* Καλύτερη Ενδεκάδα Πρωταθλήματος Νότιας Αμερικής Κ20: 2019 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Ισημερινό
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κ23
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κέλσι Γκράμερ

Ο **Άλεν Κέλσι Γκράμερ** (, 21 Φεβρουαρίου 1955 - ) είναι Αμερικανός ηθοποιός και παραγωγός. Έλαβε φήμη για τον ρόλο του ως Δρ. Φρέιζιερ Κρέιν στην τηλεοπτική σειρά του NBC *Cheers* (1984–1993) και το spin-off του *Frasier* (1993–2004). Έχει λάβει διάφορα βραβεία, συμπεριλαμβάνοντας πέντε Βραβεία Έμμυ, τρεις Χρυσές Σφαίρες, ένα Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών, και ένα Βραβείο Τόνυ. Βραβεύτηκε με ένα αστέρι στην Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ το 2000.

Στον κινηματογράφο, είναι γνωστός για τον ρόλο του ως Δρ. Χανκ ΜακΚόι / Beast στις υπερηρωικές ταινίες *[[X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση]]* (2006), *[[X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος]]* (2014), *[[The Marvels]]* (2023) και *[[Εκδικητές: Η Άνοδος του Doctor Doom]]* (2026). Είναι επίσης γνωστός για τους φωνητικούς του ρόλους στις ταινίες κινουμένων σχεδίων *[[Αναστασία (ταινία, 1997)|Αναστασία]]* (1997) και *[[Toy Story 2]]* (1999), και στην σειρά κινουμένων σχεδίων *[[The Simpsons]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony