open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πελίας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Πελίας** ήταν γιος της Τυρούς και του θεού Ποσειδώνα ή του βασιλιά της Ιωλκού Κρηθέα. Ο Πελίας ήταν δίδυμος αδελφός του Νηλέα και αδελφός του Αίσονα (γιου του Κρηθέα και της Τυρούς).

## Ο μύθος
Ο Πελίας και ο Νηλέας εγκαταλείφθηκαν σε βρεφική ηλικία και ανατράφηκαν από μια φοράδα και αργότερα από ένα βοσκό. Αργότερα, όταν μεγάλωσαν, αναγνωρίσθηκαν από τη μητέρα τους και φιλονίκησαν για τη βασιλεία. Ο Πελίας έδιωξε τον Νηλέα, όπως και τον Αίσονα, και έγινε βασιλιάς στην Ιωλκό της Θεσσαλίας, όπου πήρε ως σύζυγό του την Αναξιβία και απέκτησαν 4 κόρες, τις Πεισιδίκη, Πελοπία, Ιπποθόη και Άλκηστη, (γνωστές συλλογικά ως **Πελιάδες**) και ένα γιο, τον Άκαστο.

Μια μέρα, έφθασε στην πόλη ο Ιάσονας, γιος του Αίσονα, φορώντας μόνο ένα σανδάλι γιατί είχε χάσει το άλλο όταν πέρασε ένα ποτάμι. Ο Πελίας φοβήθηκε μήπως τον εκθρονίσει ο Ιάσονας γιατί, σύμφωνα με χρησμό, ο θρόνος του θα κινδύνευε από ένα «μονοσάνδαλο», οπότε ανέθεσε στον Ιάσονα να φέρει το «Χρυσόμαλλο δέρας», μια προσταγή που υπήρξε η αιτία για την περίφημη Αργοναυτική Εκστρατεία.

Πολλά χρόνια αργότερα ο Ιάσονας επέστρεψε με το δέρας και τη Μήδεια, οπότε θέλησε να εκδικηθεί τον θείο του τον Πελία για τα όσα είχε κάνει στον πατέρα του. Τότε η Μήδεια, αναλαμβάνοντας να ικανοποιήσει την εκδικητική του μανία, συνέλαβε, ως μάγισσα, το εξής παμπόνηρο σχέδιο: μπροστά στις κόρες του Πελία έσφαξε ένα κριάρι ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή τον αδελφό του τον Αίσονα, και αφού το έκοψε σε μικρά κομμάτια το ξαναζωντάνεψε ύστερα με φάρμακα-μαγικά φίλτρα και μάγια σε νεαρότερη ηλικία, δείχνοντας έτσι ότι μπορεί να επαναφερθεί με τον ίδιο τρόπο σε νεανική ηλικία κάθε γεροντικός οργανισμός, ακόμα και άνθρωπος. Οι θυγατέρες τότε κατέσφαξαν τον γέροντα Πελία προσδοκώντας τη μετατροπή του σε νέο, αλλά ο Πελίας δεν ξαναγύρισε πια στη ζωή. Οι Πελιάδες καταλήφθηκαν τότε από φρίκη για το τερατώδες έγκλημα που είχαν διαπράξει και κατέφυγαν στην Αρκαδία.

Μετά από αυτά ο Άκαστος έδρασε αμέσως, διαδεχόμενος τον Πελία στον θρόνο της Ιωλκού, και έδιωξε από την πόλη τη Μήδεια με τον Ιάσονα. Κατόπιν, μάζεψε τα λείψανα του πατέρα του και έκανε μια μεγαλοπρεπέστατη κηδεία του Πελία. Επίσης, διοργάνωσε πανελλήνιους αθλητικούς αγώνες προς τιμή του, στους οποίους έλαβαν μέρος οι άριστοι από τους Έλληνες ήρωες της εποχής, όπως οι Διόσκουροι, ο Άδμητος, ο Βελλεροφόντης, οι αδελφοί Βορεάδες, ο Γλαύκος, ο Κύκνος, ο Μελέαγρος, ο Ορφέας, ο Πηλέας κ.ά., ενώ υμνήθηκαν από τον ποιητή Στησίχορο στο ποίημά του **«Άθλα επί Πελία»**. Παραστάσεις των αγώνων αυτών υπήρχαν στους γλυπτούς διακόσμους του θρόνου του Αμυκλαίου Απόλλωνα και της Λάρνακας του Κυψέλου στην Ολυμπία, όπου φαινόταν ο Άκαστος να στεφανώνει τον νικητή του αγώνα δρόμου Ίφικλο.

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
* Ιάσονας
* Αργοναυτική Εκστρατεία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αργοναυτική εκστρατεία
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ιωλκού
Νενητούρια

Τα **Νενητούρια** αποτελούν ένα χωριό της βορειοδυτικής Χίου. Ανήκουν στο δήμο Χίου. Αποτελούνται από τέσσερις ευδιάκριτους οικισμούς με ξεχωριστά ονόματα. Το χωριό απέχει 66 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου (Χώρα).

## Οικισμοί
Τα ονόματα των τεσσάρων οικισμών του χωριού είναι: Κοσμάδος, αν και στις απογραφές αναφέρεται σαν ξεχωριστός οικισμός με 32 κατοίκους, Ψαρός, Χαμέτος και Αντραχλιάς, ο οποίος έχει πλέον εγκαταλειφθεί.

## Ιστορικό
Η ονομασία του χωριού με βάση το Γεώργιο Ζολώτα προέρχεται από το ρήμα ωνούμαι (έομαι), που σημαίνει αγοράζω. Άρα νεώνητα σημαίνει νεοαγορασμένα και αναφέρεται σε χέρσες εκτάσεις γης που αγοράστηκαν από τους πρώτους κατοίκους της περιοχής από τα γειτονικά κεφαλοχώρια. Τα ονόματα των οικισμών αποδίδονται  στους ιδρυτές τους.

## Πληθυσμός
Με βάση την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός των Νενητουρίων είναι 37 κάτοικοι.

## Αξιοθέατα
Ο καθεδρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στους Ταξιάρχες βρίσκεται στη μέση περίπου της απόστασης μεταξύ των οικισμών Χαμέτος και Ψαρός. Η ηλικία του αγγίζει τους δύο αιώνες.  Στον περίβολο του ναού υπάρχει υπαίθριος πέτρινος πρόναος (κιόσκι), ενώ ανατολικά  λιθόκτιστο κωδωνοστάσιο. Ο ναός γιορτάζει στις 6 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, οπότε και πραγματοποιείται το πανηγύρι του χωριού.

Άλλα αξιοθέατα του χωριού είναι τα εξωκλήσια, η  πολύ παλαιά «βρύση - καμάρα», που βρίσκεται δυτικά του χωριού, οι τρεις ερειπωμένοι νερόμυλοι κατά μήκος του χειμάρρου του χωριού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Στέφανος Β΄ του Μπλουά

Ο **Στέφανος Β΄ του Μπλουά** ή **Στέφανος Β΄ Ερρίκος** (*Étienne II de Blois*, 1045 - 19 Μαΐου 1102) κόμης του Μπλουά και του Σαρτρ (1089 - 1102) ήταν γιος και διάδοχος του Θεοβάλδου Γ΄ του Μπλουά και της Γαρσίνδης του Μαιν. Απαριθμείται ως Στέφανος Β΄ ακολουθώντας τον Στέφανο Α΄, κόμη του Τρουά. Ο πατέρας του είχε δώσει στον Στέφανο από το 1074 την διοίκηση των εδαφών του Μπλουά και του Σαρτρ ενώ βρισκόταν σε προχωρημένη ηλικία, με τον θάνατο του (1089) ορκίστηκε επίσημα κόμης, ήταν ο πατέρας του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας. 
Νυμφεύτηκε στο Σαρτρ (1080) την Αδέλα της Νορμανδίας κόρη του Γουλιέλμου του Κατακτητή.

Ο Στέφανος συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία σαν ένας από τους αρχηγούς της, έγραφε συνέχεια γράμματα γεμάτα από ενθουσιασμό στην σύζυγο του Αδελαΐδα για να της αναφέρει τις επιτυχίες του, ήταν αρχηγός του στρατού των Σταυροφόρων στην πολιορκία της Νίκαιας (1097). Επέστρεψε μετά την μακρά πολιορκία της Αντιόχειας (1098) έχοντας εκπληρώσει πολλούς από τους στόχους του αλλά απέτυχε στον κύριο στόχο της Σταυροφορίας να ανακαταλάβει τα Ιεροσόλυμα από τους Μουσουλμάνους. Μετά από πιέσεις της συζύγου του Αδελαΐδας προκειμένου να πετύχει το κύριο σκοπό του αποφάσισε να πραγματοποιήσει νέα Σταυροφορία (1101), πολέμησε γενναία στην *μάχη του Ράμλα* (1102) αν και 57 ετών και έπεσε στο πεδίο της μάχης.

## Οικογένεια

Με την σύζυγο του Αδέλα της Νορμανδίας απέκτησε:

* Γουλιέλμος π. 1085-π. 1150, κόμης του Συλλύ.
* Θεοβάλδος Β΄ 1090-1152, κόμης της Καμπανίας.
* Εύδης, απεβ. νέος.
* Στέφανος π. 1092/96-1154, βασιλιάς της Αγγλίας.
* Λουκία-Ματθίλδη/Μαώ, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο των Αβράνς κόμη του Τσέστερ.
* Αγνή, παντρεύτηκε τον Ούγο Γ΄ κύριο του Λε Πυζέ.
* Ελεονώρα, παντρεύτηκε τον Ραλφ Α΄ των Καπετιδών κόμη του Βερμαντουά.
* Αλίκη, παντρεύτηκε τον Ρενώ Γ΄ του Ζουανί.
* Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Μίλο Β΄ κύριο του Μονλερύ.
* Ερρίκος, επίσκοπος του Γουίντσεστερ
* Ουμβέρτος, απεβ. νέος.

Του αποδίδεται επίσης ένα μη νόμιμο τέκνο:
* (νόθη) Έμμα, παντρεύτηκε τον Χέρμπερτ καγκελάριο του θησαυροφυλακίου του Γουίντσεστερ και είχε τέκνο:
** Γουλιέλμος, αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, αλλά σύγχρονες έρευνες απέδειξαν, ότι είχε διαφορετική πατρότητα.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*Cartier, Étienne (1846) Recherches sur les monnaies au type chartrain frappées à Chartres, Blois, Vendoîns, Chateaudum, Nogent-le-Rotrou (Ferche), St. Aignan, Celles, Romorantin, Brosse, etc. Rollin, Paris
*Davis, R. H. C. King Stephen 1135–1154, Third Edition London: Longman 1990
*Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007)
*Tyerman, Christopher, God's war: a new history of the Crusades, (Harvard University Press, 2006)

Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά
Κατηγορία:Κόμητες της Σαρτρ
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Ιερό Προσκύνημα Αγίας Μαρκέλλας Χίου

Το **Ιερό Προσκύνημα Αγίας Μαρκέλλας** είναι μία μονή του νομού Χίου. Σήμερα στη μονή δεν υπάρχουν μοναχές.

## Η θέση της μονής
Το Ιερό Προσκύνημα απέχει 6 χιλιόμετρα από τη Βολισσό και 45 από την πόλη της Χίου. Βρίσκεται στον τόπο, όπου σύμφωνα με την παράδοση μαρτύρησε η Αγία Μαρκέλλα, περί το 1500 μ.Χ.

Ο ναός είναι χτισμένος σε κόλπο ανάμεσα σε τεράστια αιωνόβια πλατάνια. Σε κοντινή απόσταση από το ναό βρίσκεται ο τόπος μαρτυρίου της αγίας, όπου μέσα από τα βράχια αναβλύζει αγίασμα. Στον περίβολο του ναού υπάρχουν παλιά κελιά, που σήμερα χρησιμοποιούνται ως ξενώνες και προσφέρουν δωρεάν κατάλυμα στους προσκυνητές.

## Ιερά Πανήγυρις
Το πανηγύρι του Προσκυνήματος πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 22 Ιουλίου. 
300px|μικρογραφία|left|Ο τόπος μαρτυρίου της αγίας
Το πανηγύρι αυτό είναι το μεγαλύτερο παγχιακό πανηγύρι. Αποτελεί πόλο έλξης για μεγάλο πλήθος προσκυνητών που συρρέουν από διάφορα μέρη της χώρας για να τιμήσουν τη μνήμη της αγίας. 

Σύμφωνα με την παράδοση την ημέρα εκείνη η θάλασσα, που βρίσκεται πλησίον του προσκυνήματος παίρνει ένα σκούρο, σχεδόν κόκκινο χρώμα, όπως το αίμα της Αγίας, που χύθηκε στα νερά αυτά. Μέσα στα πλαίσια του γιορτής, οι προσκυνητές ζώνουν το ναό με  κερένιες κλωστές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ChiosOnline

Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Μαθητική Ηχώ

thumb|Το λογότυπο του περιοδικού|right|250px
Η ***Μαθητική Ηχώ*** είναι το περιοδικό που εκδίδεται κάθε χρόνο από τους μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου της Κάτω Τιθορέας. Είναι το μοναδικό που εκδίδεται κάθε χρόνο από το 1985 στην περιοχή της Κάτω Τιθορέας και των χωριών του δήμου της. Έχει καλύψει κάποια από τα σημαντικότερα γεγονότα της περιοχής, ενώ έχει βραβευθεί από πολλούς φορείς. Το πρώτο τεύχος εκδόθηκε το 1985 χάρη στη συμβολή του φιλόλογου και διευθυντή καθηγητή, κ. Θανάση Βελέντζα, με τη βοήθεια και άλλων καθηγητών κάθε χρόνο. 

## Σύνταξη
Κάθε χρόνο, μετά από πρόταση του διευθυντή του σχολείου, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη «διαιώνιση» του περιοδικού, κάποιοι καθηγητές δέχονται να ηγούνται της διαδικασίας κατασκευής του κάθε τεύχους. Στη συνέχεια, δίνουν την ευκαιρία σε όσους μαθητές θελήσουν, να συμμετάσχουν στη Συντακτική Ομάδα Μαθητών. Οι μαθητές που ανήκουν σε αυτή την ομάδα λειτουργούν ως δημοσιογράφοι, γράφουν άρθρα, κανονίζουν την προβολή του περιοδικού, φροντίζουν ώστε να σελιδοποιηθεί, να εκτυπωθεί, και τέλος να διανεμηθεί. Γενικά, οι μαθητές φτιάχνουν το περιοδικό κάθε χρόνο εξ’ ολοκλήρου από μόνοι τους. 

## Ιστορική εξέλιξη
Το τεύχος 27|thumb|right
*Μέχρι το 2006, όταν και συνταξιοδοτήθηκε, υπεύθυνος για τη σύνταξη του περιοδικού ήταν ο εμπνευστής του περιοδικού, κ. Θ. Βελέντζας. 
*Το περιοδικό αρχικά εκτυπωνόταν σε τυπογραφείο, με έξοδα του σχολείου (της Σχολικής Επιτροπής), και είχε συνήθως μικρό μέγεθος. 
*Από τις αρχές της νέας χιλιετίας, το περιοδικό άρχισε να αυξάνει σε μέγεθος, περιλαμβάνοντας έτσι περισσότερη ύλη. Το 2004 αγοράστηκε εκτυπωτής τύπου Laser, και έτσι η εκτύπωση γινόταν και γίνεται στους χώρους του σχολείου.
*Στις 28 Φεβρουαρίου 2007, το τεύχος 25 βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Μπότση, σε μία τελετή στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. Το βραβείο απένειμε ο γενικός γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, Λευτέρης Ζαγορίτης, και το παρέλαβαν οι καθηγήτριες κ. Μπεσίρη Χ. και Ιωάννου Μ. μαζί με τον αρχισυντάκτη μαθητή, Γιώργο Παπαγεωργίου, ο οποίος εκπροσώπησε τη Συντακτική Ομάδα.
*Τη περίοδο 2006-2007, έγινε προσπάθεια να διατηρηθεί ο θεσμός του περιοδικού, μετά από την αποχώρηση του κ. Βελέντζα. Νέα υπεύθυνη για το περιοδικό τέθηκε η κα. Ι. Δημητριάδου, που ήταν και η νέα διευθύντρια και η  κα. Ιωάννου Μ. Με αρχισυντάκτη το μαθητή Γ. Παπαγεωργίου, και με τα παιδιά της Α’ Γυμνασίου στη θέση της Συντακτικής Ομάδας, τα παιδιά κατάφεραν να υλοποιήσουν το νέο τεύχος 27.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος του περιοδικού

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Βόθωνας Θήρας

Ο **Βόθωνας** (επίσημη ονομασία **Βόθων**) είναι χωριό της Σαντορίνης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 3,3 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από τα Φηρά. Με βάση την απογραφή 2021 έχει 834 κατοίκους. Ανήκει διοικητικά στο Τοπικό διαμέρισμα Βόθωνος του Δήμου Θήρας.

Το μεγαλύτερο μέρος του οικισμού είναι υπόσκαφο: οι κάτοικοι του χωριού έσκαψαν τις κατοικίες τους στα τοιχώματα μιας χαράδρας μήκους πέντε χιλιομέτρων, κάτι που διευκολύνθηκε από το ηφαιστειακό υπέδαφος. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από αυτή τη χαράδρα. 

Κοντά στο χωριό βρίσκονται οι εκκλησίες της Αγίας Τριάδας, της Αγίας Άννας και η εκκλησία της Παναγίας του 1700.

Στο Βόθωνα υπάρχει το υπόσκαφο Μουσείο Οίνου, σε σχήμα λαβυρίνθου, το οποίο παρουσιάζει την ιστορία του κρασιού και των ντόπιων αμπελουργών της Σαντορίνης από το 1660 έως το 1970. Στη χαμηλότερη είσοδο του χωριού βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Ρούσσου, χτισμένο σε βράχο από ελαφρόπετρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σαντορίνη - Ιστορία

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θήρας
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Αυτοκράτορας

[thumb|left|Ο [Οκταβιανός Αύγουστος, ο πρώτος αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.]]
Ο **Aυτοκράτορας** είναι (άνδρας) ένας μονάρχης, και συνήθως η κυρίαρχη εξουσία μιας Αυτοκρατορίας ή άλλου είδους αυτοκρατορικής σφαίρας. Η λέξη «**Αυτοκράτειρα**», το θηλυκό αντίστοιχο, μπορεί να υποδηλώνει τη σύζυγο ενός αυτοκράτορα (αυτοκράτειρα σύζυγος), μητέρα/γιαγιά (χήρα αυτοκράτειρα/χήρα μεγάλη αυτοκράτειρα) ή γυναίκα που κυβερνά μόνη της και στο όνομά της (κυβερνώσα αυτοκράτειρα ή *suo jure*).

Οι αυτοκράτορες γενικά αναγνωρίζονται ως η υψηλότερη μοναρχική τιμή και αξία, ξεπερνώντας τους βασιλιάδες. Στην Ευρώπη, ο τίτλος του Αυτοκράτορα χρησιμοποιείται από τον Μεσαίωνα, που θεωρείται εκείνη την εποχή ισότιμος ή σχεδόν ίσος με την αξιοπρέπεια του Πάπα, λόγω της θέσης του τελευταίου ως ορατού αρχηγού της Εκκλησίας και πνευματικού ηγέτη του Καθολικού τμήματος της Δυτικής Ευρώπης.

Ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας είναι ο μόνος επί του παρόντος βασιλεύων μονάρχης του οποίου ο τίτλος μεταφράζεται στα αγγλικά ως "Αυτοκράτορας".

Τόσο οι αυτοκράτορες όσο και οι βασιλιάδες είναι μονάρχες ή κυρίαρχοι, τόσο ο αυτοκράτορας όσο και η αυτοκράτειρα θεωρούνται μοναρχικοί τίτλοι. Στο βαθμό που υπάρχει ένας αυστηρός ορισμός του αυτοκράτορα, αυτός είναι ότι ένας αυτοκράτορας δεν έχει σχέσεις που να υποδηλώνουν την ανωτερότητα οποιουδήποτε άλλου ηγεμόνα και συνήθως κυβερνά περισσότερα από ένα έθνη. Επομένως, ένας βασιλιάς μπορεί να είναι υποχρεωμένος να αποδίδει φόρο τιμής σε έναν άλλο ηγεμόνα, ή να περιορίζεται στις πράξεις του με κάποιον άνισο τρόπο, αλλά ένας αυτοκράτορας θα πρέπει θεωρητικά να είναι εντελώς απαλλαγμένος από τέτοιους περιορισμούς. 

Ωστόσο, οι μονάρχες που ηγούνταν αυτοκρατοριών δεν χρησιμοποιούσαν πάντα τον τίτλο σε όλα τα πλαίσια—η Βρετανίδα μονάρχης δεν ανέλαβε τον τίτλο Αυτοκράτειρα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ακόμη και κατά την ενσωμάτωση της Ινδίας, αν και ανακηρύχθηκε Αυτοκράτειρα της Ινδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μονάρχες (χρονολόγιο και γενεαλογία)
*Μονάρχες (περισσότερη γενεαλογία)


Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους
Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία
Κατηγορία:Αυτοκρατορικοί τίτλοι
Σύστημα διεύθυνσης

**Σύστημα διεύθυνσης** ονομάζουμε το σύνολο των μερών, συνδέσμων κτλ. που επιτρέπουν σε κάθε όχημα να ακολουθήσει την επιθυμητή πορεία. Εξαίρεση είναι το τρένο, στο οποίο την λειτουργία αυτή την επιτυγχάνουν οι σιδηροτροχιές, σε συνδυασμό με διακόπτες.

Στην πιο συμβατική του διαμόρφωση, το σύστημα διεύθυνσης περιλαμβάνει το τιμόνι, τους μπροστινούς τροχούς τον άξονα του τιμονιού που τα διασυνδέει καθώς και ένα σημείο κεντρικού ελέγχου.

Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
LVMH

Η **LVMH Moët Hennessy Louis Vuitton** (), ευρέως γνωστή ως **LVMH**, είναι γαλλική πολυεθνική εταιρεία και όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων που ειδικεύεται στα είδη πολυτελείας, με έδρα το Παρίσι. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1987 μέσω της συγχώνευσης του οίκου μόδας Louis Vuitton (ιδρύθηκε το 1854) με τη Moët Hennessy, η οποία ιδρύθηκε μετά τη συγχώνευση του 1971 μεταξύ της παραγωγού σαμπάνιας Moët & Chandon (ιδρύθηκε το 1743) και της παραγωγού κονιάκ Hennessy (ιδρύθηκε στο 1765). Τον Απρίλιο του 2023, η LVMH έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή εταιρεία που ξεπέρασε την αξία των 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η LVMH ελέγχει περίπου 60 θυγατρικές που διαχειρίζονται 75 επώνυμες μάρκες. Εκτός από τις Louis Vuitton και Moët Hennessy, το χαρτοφυλάκιο της LVMH περιλαμβάνει τις: Tiffany & Co., Christian Dior, Fendi, Givenchy, Marc Jacobs, Stella McCartney, Loewe, Loro Piana, Kenzo, Celine, Sephora, Princess Yachts, TAG Heuer και Bulgari. Οι θυγατρικές διοικούνται συχνά ανεξάρτητα, υπό τις ομπρέλες έξι υποκαταστημάτων: Μόδα, Κρασιά και Οινοπνευματώδη, Αρώματα και Καλλυντικά, Ρολόγια και Κοσμήματα, Επιλεκτική Διανομή και Άλλες Δραστηριότητες. Η LVMH είναι ιδιοκτήτρια της Les Echos-Le Parisien Group, της θυγατρικής της μέσων μαζικής ενημέρωσης. Το οινικό κτήμα Château d'Yquem, του οποίου η προέλευση χρονολογείται από το 1593, είναι υπό την ιδιοκτησία της LVMH. Ο Μπερνάρ Αρνό είναι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της LVMH.

## Ιστορία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Πράξη (μαθηματικά)

Στην πιο απλή της ερμηνεία στα μαθηματικά και τη λογική, μια **πράξη** είναι μια διαδικασία που παράγει μια νέα τιμή από μία ή περισσότερες τιμές εισόδου. Υπάρχουν δύο κοινοί τύποι πράξεων, οι μοναδιαίες (unary) και οι δυαδικές (binary). Οι μοναδιαίες πράξεις λειτουργούν πάνω σε μια μόνο τιμή, για παράδειγμα η άρνηση ή οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις.
Οι δυαδικές πράξεις, αντίθετα, παίρνουν δύο τιμές ως είσοδο και περιλαμβάνουν την πρόσθεση, την αφαίρεση, τον πολλαπλασιασμό, τη διαίρεση και την ύψωση σε εκθέτη.

Οι πράξεις μπορούν να επιδρούν και σε άλλες μαθηματικές οντότητες εκτός από αριθμούς. Οι λογικές τιμές *αληθές* (true) και *ψευδές* (false) μπορούν να συνδυαστούν με λογικές πράξεις όπως το *and*, το *or*, και το *not*. Διανύσματα μπορούν να προστεθούν και να αφαιρεθούν. Δυο περιστροφές μπορούν να συνδυαστούν με χρήση της πράξης της σύνθεσης δυο συναρτήσεων, πραγματοποιώντας πρώτα την μια περιστροφή και στη συνέχεια την άλλη. Πράξεις συνόλων περιλαμβάνουν τις δυαδικές πράξεις ένωση και τομή και την μοναδιαία πράξη της συμπλήρωσης. Πράξεις πάνω σε συναρτήσεις περιλαμβάνουν τη σύνθεση και τη συνέλιξη.

Πολλές πράξεις δεν ορίζονται για κάθε πιθανή τιμή. Για παράδειγμα, στους πραγματικούς αριθμούς δεν ορίζεται διαίρεση με το μηδέν ή η τετραγωνική ρίζα αρνητικής τιμής. Οι τιμές για τις οποίες ορίζεται μια πράξη, αποτελούν το πεδίο ορισμού της, και οι τιμές τις οποίες επιστρέφει αποτελούν το πεδίο τιμών της.

Οι πράξεις μπορεί να επιδρούν σε διαφορετικά αντικείμενα. Ένα διάνυσμα μπορεί να πολλαπλασιαστεί με έναν αριθμό για να δώσει ένα νέο διάνυσμα. Η πράξη του εσωτερικού γινομένου δύο διανυσμάτων παράγει έναν αριθμό. Μια πράξει μπορεί να έχει (ή να μην έχει) ιδιότητες όπως η προσεταιριστική, αντιμεταθετική, μεταβατική, κλπ.

Οι τιμές στις οποίες επιδρά μια πράξη λέγονται *όροι*, *ορίσματα* ή *είσοδοι* της πράξης και η τιμή που παράγεται λέγεται η *τιμή*, το *αποτέλεσμα* ή η *έξοδος* της πράξης.

Η έννοια της πράξης είναι παρόμοια με την έννοια του τελεστή αλλά ο τρόπος σκέψης διαφέρει. Για παράδειγμα, λέμε «η πράξη της πρόσθεσης» ή «η πρόσθεση» όταν τονίζουμε τα ορίσματα και το αποτέλεσμα, ενώ λέμε «ο τελεστής της πρόσθεσης» από την άποψη της συνάρτησης «+» με τύπο S×S→S ως μαθηματική οντότητα που έχει δυο ορίσματα και επιστρέφει το άθροισμά τους.

Κατηγορία:Μαθηματική λογική
Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα
Κάλι Γιούγκα

Το **Κάλι Γιούγκα** (κυριολεκτικά "Εποχή του Κάλι" ή "Εποχή της φαυλότητας") είναι ένα από τα τέσσερα στάδια της ανάπτυξης από τα οποία διέρχεται ο κόσμος, ως μέρος του κύκλου των Γιούγκα κατά τις Ινδουιστικές γραφές. Τα άλλα τρία είναι: Σατύα Γιούγκα, Τρέτα Γιούγκα και Ντβαπάρα Γιούγκα. Κατά το Σουρύα Σιντάντα, μια αστρονομική πραγματεία που αποτελεί τη βάση για όλα τα Ινδουιστικά και τα Βουδιστικά ημερολόγια, το Κάλι Γιούγκα ξεκίνησε τα μεσάνυχτα στις 18 Φεβρουαρίου του 3102 π.Χ. σύμφωνα με το προληπτικό Ιουλιανό ημερολόγιο ή στις 14 Ιανουαρίου του 3102 π.Χ. κατά το προληπτικό Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Θεωρείται επίσης από πολλούς Ινδουιστές ότι είναι η στιγμή που ο Κρίσνα έφυγε για την κατοικία του. Το Κάλι Γιούγκα θεωρείται παραδοσιακά ότι διαρκεί 432.000 χρόνια. Το Κάλι Γιούγκα αναγνωρίζεται ακόμη και αναφέρεται από τον Σιχισμό στο Γκουρού Γκράνθ Σαχίμπ. 

Οι περισσότερες ερμηνείες των Ινδουιστικών γραφών πιστεύουν ότι η Γη είναι ήδη στο Κάλι Γιούγκα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι η Γη βρίσκεται τώρα στην αρχή του Ντβαπάρα Γιούγκα. Οι Ινδουιστές πιστεύουν ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός εκφυλίζεται πνευματικά καθ' όλη τη διάρκεια του Κάλι Γιούγκα. Αναφέρεται ως η Σκοτεινή Περίοδος, κυρίως γιατί οι άνθρωποι βρίσκονται όσο πιο μακριά είναι δυνατό από τον Θεό. Η παρακάτω περιγραφή του Κάλι Γιούγκα είναι μια ένδειξη της ερμηνευτικής του σημασίας για τη σύγχρονη ύπαρξη.

Ο Ινδουισμός γενικά παρομοιάζει την ηθική με ένα ταύρο που λέγεται Ντάρμα. Στο Σατιά Γιούγκα, το πρώτο στάδιο ανάπτυξης, ο ταύρος είχε τέσσερα πόδια, και σε κάθε εποχή η ηθική μειώνεται κατά ένα τέταρτο. Ως την εποχή της Κάλι, η ηθική θα έχει μειωθεί στο ένα τέταρτο σε σχέση με τη χρυσή περίοδο. Επομένως, ο ταύρος θα έχει μόνο ένα πόδι, και η ηθική θα υστερεί στους ανθρώπους.

Το Κάλι Γιούγκα συνδέεται με τον δαίμονα της αποκάλυψης Κάλι, ο οποίος δεν πρέπει να συγχέεται με τη θεά Κάλι, καθώς αυτές είναι διαφορετικές λέξεις στη Σανσκριτική γλώσσα. Το "Κάλι" στο Κάλι Γιούγκα σημαίνει "διαμάχη, διχόνοια, διένεξη ή ανταγωνισμός," ενώ η Θεά "Καάλι" σημαίνει "χρόνος".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδουισμός
Προληπτικό ημερολόγιο

Μια δεδομένη ημερομηνία λέμε ότι ορίζεται με βάση το **προληπτικό ημερολόγιο**, όταν η ημερομηνία βρίσκεται χρονικά παλαιότερα από την εγκαθίδρυση του ημερολογίου, και υπολογίζεται εκ των υστέρων με επέκταση των κανόνων του ημερολογίου προς το παρελθόν.

Κατηγορία:Ημερολόγια
Στάδιο Αμμόχωστος Επιστροφή

Το **Στάδιο Αμμόχωστος Επιστροφή** είναι ένα ποδοσφαιρικό στάδιο και αποτελεί την προσωρινή έδρα της προσφυγικής κυπριακής ομάδας Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται στην πόλη της Λάρνακας στην Κύπρο.

## Ιστορία
Η πραγματική έδρα της Νέας Σαλαμίνας είναι το Στάδιο ΓΣΕ στην Αμμόχωστο. Όμως, λόγω της παράνομης κατοχής της Αμμοχώστου από τα τουρκικά στρατεύματα από το 1974, η Νέα Σαλαμίνα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το ΓΣΕ. Η ομάδα, μετά το 1974, επαναδραστηριοποιήθηκε προσωρινά στη Λάρνακα δημιουργώντας το δικό της γήπεδο. 
Η απόφαση για ανέγερση ιδιόκτητου γηπέδου πάρθηκε το 1989. Το Δεκέμβρη του ίδιου έτους ξεκίνησαν τα έργα. Για την κατασκευή του προσέφεραν οικονομικά οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας σε Κύπρο και εξωτερικό, καθώς και ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού

Πολλοί Σαλαμιναίοι δούλεψαν εθελοντικά για την ανέγερση του. Το γήπεδο εγκαινιάστηκε το 1991. Στο πρώτο της επίσημο αγώνα στο στάδιο Αμμόχωστος, η Νέα Σαλαμίνα κέρδισε τον Ευαγόρα με σκορ 4-1 (12 Οκτωβρίου 1991, Σάββατο).
 
Το 1998 έγιναν βελτιωτικά έργα στο στάδιο και αφαιρέθηκαν τα κιγκλιδώματα. Έχει χωρητικότητα 5000 θέσεων και σύντομα ξεκινούν τα έργα για την κατασκευή τρίτης κερκίδας ώστε η χωρητικότητα του να αυξηθεί σε 7500 θέσεις . Το γήπεδο διαθέτει και VIP Boxes.
thumb|200px|Πέταλο σταδίου
Από το 2007, κάτω από τη νότια κερκίδα του σταδίου βρίσκεται το οίκημα και τα γραφεία της Νέας Σαλαμίνας .
Το στάδιο εγκαινιάστηκε επίσημα το 1992, στις 17 Μαΐου, με τον τελικό Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U16 μεταξύ Γερμανίας και της Ισπανίας, με τη Γερμανία να κερδίζει 2-1.
thumb|200px|Κεντρική κερκίδα

## Ονομασία
Το στάδιο Αμμόχωστος πήρε την ονομασία του από την πόλη της Αμμοχώστου. Εκφράζει τον πόθο και την προσμονή των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας για επιστροφή στην πόλη τους, η οποία από το 1974 παραμένει μια πόλη-φάντασμα.

Η αίθουσα επισήμων του σταδίου ονομάζεται «Αίθουσα Νικής Γεωργίου», προς τιμή του Νική Γεωργίου, η προσφορά του οποίου μέσα από διάφορα πόστα και τρόπους κρίνεται ανεκτίμητη για το σωματείο.

## Άλλες ομάδες
Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε κατά περιόδους ως έδρα άλλων ομάδων που αγωνίζονταν στα πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας, μετά από συμφωνία με τη Νέα Σαλαμίνα. Οι ομάδες αυτές ήταν η Αλκή Λάρνακας (2007-2008, 2008-2009) , η ΑΕΛ Λεμεσού (το 2001, για μικρό χρονικό διάστημα λόγω βελτιώσεων της δικής της έδρας) , ο Ερμής Αραδίππου (2010-2011, 2011-2012, 2013-2014, 2014-2015, 2015-2016, 2018-) και η Δόξα Κατωκοπιάς (2012-13) . Την περιόδο 2016-17 χρησιμοποιείται και από την Αλκή Ορόκλινη.

## Φωτοθήκη

File:Ammochostosstadiumnew2.jpg
File:Ammochostosstadiumnew3.jpg
File:Ammochostosstadiumnew1.jpg
File:Ammochostos Stadium4.jpg
File:Ammochostos Stadium3.jpg
File:Ammochostos Stadium2.jpg
File:Ammochostos Stadium.jpg
File:Nea Salamina Fans10.jpg
File:NeaSalaminaFans14.jpg
File:Nea Salamina Fans03.jpg


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου 

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο
Κατηγορία:Λάρνακα
Α
Steyr 680M

[μικρογραφία|Στρατιωτικό Steyr 690M κουβαλάει [MIM-23 Hawk σε παρέλαση.]]
[μικρογραφία|[Πυροσβεστικό όχημα τύπου Steyr 680M3 σε επιφυλακή στη Φθιώτιδα.]]
[μικρογραφία|Δύο Έλληνες στρατιώτες στέκονται μπροστά από ένα φορτηγό Steyr 680 M (4x4) 4500 κιλών του [Ελληνικός Στρατός|Ελληνικού Στρατού. Βρίσκονται στη Βοσνία μέσω της αποστολής IFOR για την υποστήριξη των ειρηνευτικών συμφωνιών του Ντέιτον.]]
[μικρογραφία|Παλιό πυροσβεστικό όχημα Steyr 680 κοντά στην παραλία στο [Ελαφονήσι Χανίων|Ελαφονήσι της Κρήτης.]]
Το Steyr 680 *(επίσης Steyr 680M και Στάγιερ Μαραθών)* ήταν ένας τύπος φορτηγού φορτηγό της εταιρείας Steyr. Κατασκευαζόταν και στην Ελλάδα το διάστημα 1972 - 1984 από τη ΣΤΑΓΙΕΡ ΕΛΛΑΣ ΑΒΕ (σήμερα ΕΛΒΟ) και χρησιμοποιήθηκε ως επί το πλείστον από διαφορες δημόσιες υπηρεσίες. Τα στρατιωτικά οχήματα φέρουν τους τύπους *680M* και *680M3*.

Κατηγορία:Μοντέλα φορτηγών
Ντέιβιντ Γκρος

Ο **Ντέιβιντ Τζόναθαν Γκρος** (, γεννημένος στις 19 Φεβρουαρίου 1941 στην Ουάσινγκτον) είναι Αμερικανός φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων και θεωρητικός των χορδών. Μαζί με τους Φρανκ Ουίλτσεκ και Ντέιβιντ Πόλιτζερ, πήρε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2004 για την ανακάλυψη της ασυμπτωτικής ελευθερίας.

Το 1973, ο Γκρος, δουλεύοντας με τον μεταπτυχιακό φοιτητή του, Φρανκ Ουίλτσεκ, στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, ανακάλυψε την ασυμπτωτική ελευθερία, που λέει πως όσο πιο κοντά είναι τα κουάρκ μεταξύ τους, τόσο πιο μικρή είναι η ισχυρή αλληλεπίδραση ανάμεσά τους. Όταν τα κουάρκ είναι εξαιρετικά κοντά, σχεδόν στο ίδιο σημείο, η πυρηνική δύναμη είναι τόσο ασθενής μεταξύ τους, ώστε συμπεριφέρονται σχεδόν σαν ελεύθερα σωματίδια. Η ασυμπτωτική ελευθερία, που ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα από τον Ντέιβιντ Πόλιτζερ, στάθηκε πολύ σημαντική για την ανάπτυξη της κβαντικής χρωμοδυναμικής.

Ο Γκρος, μαζί με τους Τζέφρι Χάρβι, Έμιλι Μάτινεκ και Ράιαν Ρομ, ανακάλυψε επίσης την ετεροτική χορδή.

thumb|left|Ο Γκρος στο Kavli Institute

## Ακαδημαϊκή ζωή
Ο Γκρος πήρε το πτυχίο και το μεταπτυχιακό του από το *Hebrew University* της Ιερουσαλήμ, στο Ισραήλ, το 1962. Το 1966 ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια, υπό την επίβλεψη του Γκόφρι Σιου και δούλεψε στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον ως το 1997. Αυτή τη στιγμή είναι καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στο *[[Ινστιτούτο θεωρητικής φυσικής Κάβλι]]* του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Σάντα Μπάρμπαρα.

## Προσωπική ζωή
thumb|Ο Ντέιβιντ Γκρος και η γυναίκα του στη Σάντα Μπάρμπαρα
Ο Γκρος ήταν παντρεμένος με την *Shulamith Toaff*, αλλά τώρα είναι παντρεμένος με την *Jacquelyn Savani*. Έχει τρία παιδιά, τις *Ariela Gross*, *Elisheva Gross*, *Miranda Savani*. 
 
## Βραβεία
* Μετάλλιο Ντιράκ (1988)
* Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (2004)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Nobel citation
* Δημοσιεύσεις στο ArXiv
* Ιστοσελίδα στο Kavli Institute
* Scientific articles of David Gross (SLAC database)
* Συνεντεύξεις 

Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Θεωρητικοί των χορδών
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Φυσικοί του 21ου αιώνα
Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1922, ξέσπασε Κίνημα του Στρατού και του Ναυτικού στη Χίο και τη Λέσβο και σχηματίστηκε Επαναστατική Επιτροπή από τους πρωτεργάτες της, τους Συνταγματάρχες Νικόλαο Πλαστήρα, ως εκπρόσωπο του στρατού της Χίου, Στυλιανού Γονατά, ως εκπρόσωπο του στρατού της Λέσβου, και τον Αντιπλοίαρχο Δημήτριο Φωκά, ως εκπρόσωπο του Ναυτικού.

Η στρατιωτική ήττα και η καταστροφή του ελληνικού στοιχείου στην Μικρά Ασία, είχαν συγκλονίσει το πανελλήνιο και είχαν προκαλέσει τη γενική κατακραυγή εναντίον των υπευθύνων. Η κυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη παραιτήθηκε και στις 28 Αυγούστου τη διαδέχτηκε κυβέρνηση του Νικολάου Τριανταφυλλάκου. Η μεταβολή δεν είχε πλέον κανένα νόημα. Στα στρατιωτικά τμήματα που είχαν διασωθεί και είχαν περάσει στη Χίο και τη Λέσβο, καθώς και στις μονάδες του Ναυτικού της περιοχής, η αγανάκτηση είχε κορυφωθεί.

[thumb|left|Ο Αρχηγός της επαναστάσεως του 1922 [Νικόλαος Πλαστήρας με τον Πρωθυπουργό Στυλιανό Γονατά και τον τότε Συνταγματάρχη Λουκά Σακελαρόπουλο έξω από την Μητρόπολη.]]
Στις 9 Σεπτεμβρίου γίνονται από Ελληνικές και ξένες εφημερίδες οι πρώτες αναφορές για τον σχηματισμό κινήματος στα νησιά του Αιγαίου με σκοπό την καθαίρεση του Κωνσταντίνου και τη θέσπιση δημοκρατικού πολιτεύματος. Στις 11 Σεπτεμβρίου οι Κινηματίες κήρυξαν Επανάσταση. Την επόμενη μέρα, τα επαναστατημένα στρατεύματα επιβιβάστηκαν σε εμπορικά πλοία και με τη συνοδεία πολεμικών έπλευσαν στην Αθήνα. Πριν ακόμη το αποβατικό σώμα φτάσει στην Αττική, στρατιωτικό αεροπλάνο έριξε στην πρωτεύουσα προκηρύξεις της Επαναστατικής Επιτροπής με τις οποίες οι Κινηματίες ζητούσαν την παραίτηση του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ υπέρ του Διαδόχου, τη διάλυση της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, το σχηματισμό πολιτικά αχρωμάτιστης κυβέρνησης, που θα είχε την εμπιστοσύνη των συμμάχων της Αντάντ την άμεση ενίσχυση του Θρακικού Μετώπου και την τιμωρία των υπευθύνων της μικρασιατικής καταστροφής.

Στις 13 Σεπτεμβρίου τα πλοία με το στρατό έφτασαν στο Λαύριο και την επομένη ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ παραιτήθηκε και έφυγε για την Ιταλία. Βασιλιάς ανακηρύχτηκε ο γιος του και Διάδοχος Γεώργιος Β΄. Στις 14 Σεπτεμβρίου τα επαναστατικά στρατεύματα μπήκαν στην Αθήνα, όπου ματαίωσαν την προσπάθεια του αποστρατευμένου υποστράτηγου Θεόδωρου Πάγκαλου να επωφεληθεί από την επανάσταση και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του,  και στις 16 Σεπτεμβρίου σχηματίστηκε πολιτική κυβέρνηση με πρόεδρο το Σ. Κροκιδά. Την εξουσία όμως είχε ουσιαστικά η Επαναστατική Επιτροπή (αρχηγός της ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας), που ανέθεσε τη διεθνή εκπροσώπηση της Χώρας στον Ελευθέριο Βενιζέλο.

## Παραπομπές


1922
Κατηγορία:Ιστορία της Χίου
Κατηγορία:Ιστορία της Λέσβου
Κατηγορία:Βενιζελισμός
Κατηγορία:1922
Mercedes-Benz W462

[thumb|right|Mercedes-Benz W463 G 350 BlueTEC στη [Στουτγκάρδη.]]
[thumb|right|6-τροχο Mercedes-Benz G 63 AMG 6x6 στο [Λονδίνο.]]

To **Mercedes-Benz W462**, γνωστό και ως **Mercedes-Benz G-Klasse**, είναι ένα τετρακίνητο SUV όχημα παντός εδάφους, της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Mercedes-Benz. Κατασκευάζεται από το 1979 μέχρι σήμερα, σχεδόν αμετάβλητο αισθητικά, με βαθμιαίες μόνο βελτιώσεις στο τεχνολογικό του υπόβαθρο, στον εξοπλισμό και στην ενεργητική και παθητική ασφάλεια. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει στην αγορά πρακτικώς μόνο η εκδοχή για ειδικές υπηρεσίες. Οι διάφορες μορφές για ιδιωτική χρήση, τυπικώς συνεχίζουν να κατασκευάζονται, αλλά σε πάρα πολύ ελάχιστες ποσότητες και διατίθενται μόνο κατόπιν ειδικής παραγγελίας.

Επίσης, στα νεότερα χρόνια έχει κυκλοφορήσει και σε 6-τροχες εκδοχές 6x6 (6-κίνητες με δύο πίσω άξονες), πλην όμως με εξαιρετικά υψηλές τιμές πώλησης.

## Στην Ελλάδα και Κύπρο
Στην Ελλάδα κατασκευάζεται από την ΕΛΒΟ ως στρατιωτική σειρά **Mercedes-Benz W462** στα μοντέλα 240GD/24 (1,25 τόνοι) και 290GD/28 (1,5 τόνοι). Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί 10.000 οχήματα (και 250 δεξιοτίμονα για τον Κυπριακό Στρατό) σε διάφορες παραλλαγές, όπως: Μεταφορέας προσωπικού / φορτίου (η συνηθέστερη εκδοχή), Όχημα Διοίκησης, Ασθενοφόρο και Φορέας Οπλισμού.

Ειδικότερα στην Ελλάδα, αντικατέστησαν τα παλαιότερα *Willys Μ38Α1*, *Ford M151A1* και *Volkswagen Typ 181*.

## Εικόνες

Image:Mercedes-Benz_280_GE.jpg|3-πορτη έκδοση (W463)
Image:Mercedes G500 silber.jpg|5-πορτη έκδοση (W463)
Image:G 500 Cabrio obsidian.jpg|G-Klasse Cabriolet (W463)
Image:Mercedes-Benz Geländewagen Norwegian military fq.jpg|W461 σε στρατιωτικό όχημα, *παρόμοιο του Ελληνικού W462*.
Image:Greek Army Vehicle 3.JPG|Ελληνικό 240GD/24 διασκευασμένο σε ασθενοφόρο.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "Το G-wagen στον Ελληνικό Στρατό"
* ΕΛΒΟ

W462
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Θεοβάλδος Ε΄ του Μπλουά

Ο **Θεοβάλδος Ε' του Μπλουά** (γαλλ.: *Thibaut V de Blois*, 1130 - 20 Ιανουαρίου 1191), γνωστός και ως **Θεοβάλδος ο Καλός**, ήταν κόμης του Μπλουά (1151 - 1191). Ήταν ο δεύτερος γιος του Θεοβάλδου Β΄ της Καμπανίας και της Ματθίλδης της Καρινθίας.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Μπλουά, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ερρίκος Α΄ της Καμπανίας, έγινε ηγεμόνας στην πολύ σημαντικότερη κομητεία της Καμπανίας. 
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Σιβύλλη του Σατώ-Ρενώ με την οποία έγινε μαζί κυβερνήτης του Σατώ-Ρενώ. Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε την Αλίκη της Γαλλίας (1150-1197), κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Νεώτερου με την πρώτη σύζυγο του Ελεονώρα της Ακουιτανίας.
Σύμφωνα με Ευρωπαϊκές μεσαιωνικές πηγές ο Θεοβάλδος Ε΄ ήταν υπεύθυνος για το πρώτο Εβραϊκό ολοκαύτωμα στην ανατολική Ευρώπη, η Εβραία ερωμένη του Πουλτσίνα του Μπλουά προσπάθησε να τον αποτρέψει χωρίς επιτυχία. Το αποτέλεσμα ήταν να καούν σε πάσσαλο περίπου 30 Εβραίοι.
Ζούσε αρχικά στη Σαρτρ και στη συνέχεια συμμάχησε με τον αδελφό του Ερρίκο, με την υποστήριξη και άλλων ευγενών, κατά του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου Β΄. Αργότερα συμφιλιώθηκε με τον βασιλιά, τον ακολούθησε στην Α΄ Σταυροφορία και πέθανε κατά τη διάρκεια της Πολιορκία της Άκρας.

## Οικογένεια

Με την δεύτερη σύζυγό του Αλίκη της Γαλλίας (1150-1197) απέκτησε:
* Θεοβάλδος
* Φίλιππος
* Ερρίκος
* Λουδοβίκος του Μπλουά
* Αλίκη
* Μαργαρίτα του Μπλουά
* Ισαβέλλα (πέθανε 1248). Ο ανιψιός της Θεοβάλδος ΣΤ΄ του Μπλουά της άφησε τη Σαρτρ

## Πρόγονοι





## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Crosby, Everett U. (2013). The King's Bishops: The Politics of Patronage in England and Normandy, 1066-1216. Palgrave Macmillan.
*Thompson, Kathleen (2002). Power and Border Lordship in Medieval France: The County of the Perche, 1000-1226. The Boydell Press.
*Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press.

Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Θεοβάλδος Γ΄ της Καμπανίας

Ο **Θεοβάλδος Γ΄ ** της Καμπανίας, γαλλ.: *Thibaut III de Champagne*, (1179 - 24 Μαΐου 1201) από τον Οίκο του Μπλουά-Καμπανίας ήταν κόμης της Καμπανίας (1197 - 1201). Ήταν ο μικρότερος γιος του Ερρίκου Α΄ κόμη της Καμπανίας και της Μαρίας των Καπετιδών, κόρης του Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας. Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο Β΄ κόμη της Καμπανίας, μετά το δυστύχημα στο οποίο βρήκε τον θάνατο.

## Εκλογή του Θεοβάλδου Γ΄ ως αρχηγού της Δ΄ Σταυροφορίας

Το 1198 ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ κήρυξε την Δ΄ Σταυροφορία. Στην αρχή υπήρχε ελάχιστος ενθουσιασμός, μέχρι τις 28 Νοεμβρίου 1199, την ημέρα που οι ευγενείς συγκεντρώθηκαν στην αυλή του Θεοβάλδου Γ΄ για μία κονταρομαχία (tournois), μαζί με τον ιεροκήρυκα Φούλκωνα του Νεϊγύ. Μετά το κήρυγμα του Φούλκωνα αποφάσισαν να κηρύξουν την Δ΄ Σταυροφορία, εκλέγοντας τον Θεοβάλδο αρχηγό τους· αυτός όμως απεβίωσε πολύ πρόωρα, στις 24 Μαΐου 1201, και αντικαταστάθηκε από τον Βονιφάτιο μαρκήσιο του Μομφερράτου. Η χήρα του δέχτηκε 7 κάστρα και όλα τα έσοδα από αυτά, και διετέλεσε ως κηδεμόνας του μεταθανάτιου γιου τους Θεοβάλδου για 21 χρόνια. Η διαδοχή του αμφισβητήθηκε από τις ανιψιές τού συζύγου της Αλίκη και Φιλίππη. Ο γιος τους θα κληρονομήσει, από τον εκ μητρός θείο του Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας από τον Οίκο των Χιμένεθ, και το βασίλειο της Ναβάρρας (1234).
Ο Θεοβάλδος Γ΄ τάφηκε δίπλα από τον πατέρα του Ερρίκο Α΄ στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στο Τρουά.

## Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Λευκή των Χιμένεθ, κόρη του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας, την οποία παντρεύτηκε την 1 Ιουλίου 1199 στο Σαρτρ, απέκτησε : 
* Μαρία.
* Θεοβάλδος Α΄ 1201-1253, βασιλιάς της Ναβάρρας, και (ως Θεοβάλδος Δ΄) κόμης της Καμπανίας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007)

Κατηγορία:Δ΄ Σταυροφορία
Κατηγορία:Κόμητες της Καμπανίας (Γαλλία)
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Καλύβια Βαρικού

Τα **Καλύβια Βαρικού** είναι παραλιακός οικισμός του Δήμου Δίου-Ολύμπου, στη Πιερία. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του Δήμου Λιτοχώρου. Είναι γνωστά ως *Βαρικό* και σήμερα οι περισσότεροι τα γνωρίζουν από την παραλία τους, που προσελκύει λουόμενους. Οι κάτοικοι ανέρχονται στους 38, έχουν μέσο υψόμετρο 5 μέτρα, ενώ η θέση τους είναι περίπου 12 χιλιόμετρα νότια από την Κατερίνη.

Το 2007 δημιουργήθηκε στο Βαρικό το λεγόμενο "Χωριό των Ψαράδων". Πρόκειται για 40 περίπου μικρές κατοικίες, οι οποίες ξεκίνησαν να χτίζονται στα τέλη της δεκαετίας του '90 και ολοκληρώθηκαν το 2002 και στο οποίο θα εγκατασταθούν οι ψαράδες κατ' επάγγελμα και τα μέλη του αλιευτικού σωματείου Λιτοχώρου.

## Ιστορικά στοιχεία

Στα χρόνια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50, το Βαρικό ήταν έλος και το 1951 αποξηράθηκε. Η αποξήρανση έγινε για να αποκατασταθούν ακτήμονες αγρότες. Ως το 1953 η περιοχή διανεμήθηκε στα ενδιαφερόμενα χωριά (Λιτόχωρο, Καρίτσα και Μαλαθριά). Με την ανάπτυξη του τουρισμού στην Πιερία, πολλοί αγρότες εκμεταλλεύτηκαν την περιοχή και ξεκίνησαν την ενασχόλησή τους με τον τουρισμό. Σήμερα, οι κάτοικοι του ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία και τον τουρισμό.

## Βιβλιογραφία
*Σαλπιγγίδης Πολύκαρπος, *50 χρόνια Πλατανάκια*, έκδοση Δήμου Δίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Καλυβια Βαρικου
Καλυβια Βαρικου
Premiers Désirs

**Premiers désirs** είναι ο τίτλος μιας δραματικής-ερωτικής ταινίας γαλλο-γερμανικής παραγωγής, γυρισμένης το 1983 από τον Ντέηβιντ Χάμιλτον.

## Σχόλια
Όπως και με την πλειονότητα των ταινιών του Χάμιλτον είναι εμφανές ότι πρωτίστως πρόκειται για φωτογράφο παρά για σκηνοθέτη. Ο οπτικός τομέας της ταινίας υπερτερεί σαφώς του περιεχομένου. Οι θαυμάσιες οπτικές συνθέσεις με τα μαλακό φόκους και τα παστέλ χρώματα αποτελούν το βασικό κορμό της ταινίας που χρησιμοποιεί ένα μάλλον αδιάφορο σενάριο σαν αφορμή ύπαρξης. Αγαπημένο αντικείμενο και πάλι για τον Χάμιλτον είναι νεαρά κορίτσια κινηματογραφημένα με χάρη αλλά όχι τόσο τολμηρά όσο σε άλλες του ταινίες. Υπάρχει μια διάχυτη ερωτική διάθεση που σε κανένα σημείο δεν ξεπερνά τα όρια του αθώου αισθησιασμού.

Η Άνια Σουτ επιστρέφει για τρίτη φορά σε ταινία του Χάμιλτον μετά το *[[Laura, les ombres de l'été]]* (1979) και τις *[[Τρυφερές Εξαδέλφες]]* (1980). Η Εμμανουέλ Μπεάρ σε ηλικία 20 ετών και όντας ακόμα φοιτήτρια σε δραματική σχολή εντυπωσιάζει τον Χάμιλτον με την ομορφιά της και κερδίζει έτσι τον πρώτο της ρόλο σε κινηματογραφική ταινία.

## Περίληψη

Τρία νεαρά κορίτσια, η Ελέν, η Ντοροτέ και η Καρολίν περνούν τις καλοκαιρινές τους διακοπές στην Κυανή Ακτή. Το μόνο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι τα αγόρια. Επιχειρούν μια βόλτα με βάρκα και αφού πέφτουν σε μια καταιγίδα ναυαγούν σε ένα μικρό νησάκι. Εκεί θα γνωριστούν με τρεις νεαρούς, το Μαξ, τον Ραούλ και τον Ετιέν. Ενώ η Ελέν και η Ντοροτέ σμίγουν αμέσως με τον Μαξ και το Ραούλ η Καρολίν δεν νιώθει κάτι για τον Ετιέν, αντίθετα θα νιώσει τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα για τον πολύ μεγαλύτερο σε ηλικία και δυσπρόσιτο Τζόρνταν.

## Διανομή
* Μόνικα Μπρόικα : *Καρολίν*
* Άνια Σουτ : *Ντοροτέ*
* Εμμανουέλ Μπεάρ : *Ελέν*
* Πατρίκ Μποσώ : *Τζόρνταν*
* Μπορύνο Γκιλέν : *Ετιέν*
* Στέφαν Φράις : *Ραούλ*
* Σαρλί Σεμουνί : *Μαξ*
* Ινγκά Μαρία Γκράνζο : *Ζουλιέν*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για το soundtrack της ταινίας

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1983
Κατηγορία:Γαλλικές ερωτικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Θεοβάλδος Β΄ της Ναβάρρας

Ο **Θεοβάλδος Β΄ της Ναβάρρας** ή **Θεοβάλδος ο Νέος** (*Teobaldo II de Navarra*, 1239 - 4 Δεκεμβρίου 1270) κόμης της Καμπανίας και του Μπρι (ως **Θεοβάλδος Ε΄**) και βασιλιάς της Ναβάρρας (1253 - 1270) ήταν μεγαλύτερος γιος του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας και της τρίτης συζύγου του Μαργαρίτας των Βουρβόνων.  Κληρονόμησε όλους τους τίτλους από τον πατέρα του σε ηλικία 14 ετών, η μητέρα του μαζί με τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας διετέλεσαν κηδεμόνες μέχρι την ενηλικίωση του (1256).

## Εσωτερική πολιτική
Κοινοποιήθηκε το *φουέρο της Ναβάρρας* που περιόριζε τις βασιλικές εξουσίες, τοποθετήθηκε συμβούλιο 12 ευγενών που θα έπρεπε να επικυρώνει τις αποφάσεις του.
Η τελετή της στέψης έγινε από τον πάπα Αλέξανδρο Δ΄ (1257), προσπάθησε να περιορίσει την αδηφαγία των ευγενών ενισχύοντας τη μέση αστική τάξη, αν και έβαλε μεγάλους φόρους στηρίχτηκε από τους ευγενείς λόγω των αξιωμάτων που τους έδωσε. 
Ο Θεοβάλδος συνέχισε τη διαμάχη με τον επίσκοπο της Παμπλόνα που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του, προσπάθησε να βάλει ένα τέλος στις διαμάχες μεταξύ των τριών επισκόπων της Παμπλόνας με συνθήκη (1266) αλλά δεν απέφυγε τον καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο του 1276. Συνέχισε την πολιτική του πατέρα του σε θέματα διοίκησης και οικονομίας έκανε την πρώτη απογραφή πληθυσμού της Ναβάρρας το 1266 καταγράφοντας συνολικό πληθυσμό 150.000 κατοίκους. Η σπατάλη των βασιλικών εξόδων καταγράφηκε στο 6.75% σε θέματα γραφειοκρατίας, 33.84% σε θέματα στρατιωτικών δαπανών και 59.6% σε θέματα συντήρησης της βασιλικής αυλής.

## Συμμαχία με τη Γαλλία
Ο Θεοβάλδος υποστηρίχτηκε από τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας για να αντιμετωπίσει τους ατίθασους ευγενείς του, ο Γάλλος βασιλιάς θεώρησε καθήκον του να τον προστατεύσει. Τον Απρίλιο του 1255 παντρεύτηκε την Ισαβέλλα της Γαλλίας (1242-1271) μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου. Όταν η Βερεγκαρία, κόρη του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης αρραβωνιάστηκε τον δελφίνο Λουδοβίκο της Γαλλίας της επετράπη να χρησιμοποιήσει τις πύλες της Φενταραβίας και του Αγίου Σεβαστιανού στη Ναβάρρα (1/1/1256). 
Ακολούθησε τον πεθερό του στην Η΄ Σταυροφορία ο οποίος πέθανε από τη μεγάλη επιδημία πανώλης που ακολούθησε (1270).  Στην επιστροφή του στη Σικελία πέθανε και ο ίδιος αιφνίδια σε ηλικία 32 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος ο Παχύς, η χήρα του Ισαβέλλα πέθανε δυο μήνες αργότερα.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007)
*Elizabeth Hallam, Capetian France: 987-1328, (Longman Group Limited, 1980)
*W. A. Sibly, M. D. Sibly, The Chronicle of William of Puylaurens, (Boydell Press, 2003)
*(FR)Peter of Ickham, Le Livere de Reis de Brittanie, E, Le Livere de Reis de Engleterre, ed. John Glover, (Cambridge University Press, 2012)

|-

Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας
Κατηγορία:Ισπανοί Σταυροφόροι
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Κατηγορία:Κόμητες της Καμπανίας (Γαλλία)
Καμπανία (Γαλλία)

Η **Καμπανία** (γαλλικά: *Champagne*, ) είναι ιστορική περιοχή της Βορειοανατολικής Γαλλίας, ονομαστή σήμερα για την παραγωγή του λευκού αφρίζοντος οίνου που φέρνει και το όνομά της, ο "καμπανίτης οίνος" (κοινώς σαμπάνια). 
Η Καμπανία βρίσκεται 160 χιλιόμετρα ανατολικά του Παρισιού. Η περιοχή αυτή αρχικά εκτεινόταν στους σημερινούς νομούς: Ομπ, Άνω Μάρνης, Μάρνης και Αρδέννες. Το κεντρικό της τμήμα αποτελεί μια μεγάλη πεδιάδα, εξ ου και η αρχική ονομασία της, "Καμπανία", από τους Ρωμαίους.

Στην αρχαιότητα πρώτοι κάτοικοί της ήταν κάποια βελγικά φύλα συγγενικά με τους Κέλτες, αργότερα μετά την προσάρτησή της στο γαλλικό στέμμα, από τον Φίλιππο τον Τολμηρό το 1273, διετέλεσε κατά καιρούς ανεξάρτητη κομητεία 

Τον 13ο αιώνα η Καμπανία γνώρισε μεγάλη ακμή λόγω της ανεπτυγμένης της υφαντουργίας, ενώ ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Γαλλίας. Ήταν το κέντρο στο οποίο διασταυρώνονταν οι εμπορικοί δρόμοι του Βορρά και του Νότου. Σημειώνεται ότι κατά τον Μεσαίωνα περίφημες ήταν οι εμποροπανηγύρεις της Καμπανίας στις οποίες προσέρχονταν έμποροι από διάφορες χώρες δίνοντας σ΄ αυτές διεθνή χαρακτήρα. Στη δυτική Καμπανία βρίσκονται οι μεγάλες εκτάσεις όπου ακμάζει ιδιαίτερα η αμπελουργία.

## Νεότερη ιστορία
Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαίτερα στις τρεις ακόλουθες περιόδους α) από τον Δεκέμβριο του 1914 μέχρι τον Μάρτιο του 1915, β) από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Νοέμβριο του 1915 και γ) επίσης από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Νοέμβριο του 1918, η Καμπανία υπήρξε θέατρο πολύ σκληρών και αιματηρών μαχών από τις οποίες και υπέστη τεράστιες καταστροφές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Γαλλίας
Διηνέκης

Ο **Διηνέκης** ήταν ένας από τους 300 Σπαρτιάτες που έλαβαν μέρος στη μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. υπό τον βασιλιά Λεωνίδα.

Ο Διηνέκης έμεινε γνωστός εξαιτίας της απάντησης του «καλύτερα, θα πολεμήσουμε υπό σκιά», όταν κάποιος παρατήρησε ότι οι Πέρσες είναι τόσοι πολλοί ώστε τα βέλη τους θα σκέπαζαν τον ήλιο.
Η φράση αυτή έμελλε να γίνει συνώνυμη της ανδρείας, της τόλμης και της περιφρόνησης του θανάτου, μιας και αυτός όταν έρχεται στο πεδίο της μάχης, τιμημένα, αποτελεί το ύψιστο ιδανικό κάποιου για τη χώρα - πόλη του.

Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί ότι την τρίτη και τελευταία μέρα της μάχης και αφού ο Λεωνίδας είχε πληγωθεί θανάσιμα, ο Διηνέκης μαζί με ορισμένους από τους συντρόφους του 4 φορές τράβηξαν το πτώμα του από τα χέρια των εχθρών μέχρις ότου πέθαναν όλοι τους από τον καταιγισμό βελών.

Το παράδοξο με τον Διηνέκη ήταν πως κανονικά δεν είχε το δικαίωμα να πολεμήσει στην μάχη των Θερμοπυλών, διότι έπρεπε βάσει του σπαρτιατικού νόμου να έχει τουλάχιστον ένα γιο για να συνεχίσει την γενιά του. Ο Διηνέκης αντίθετα είχε τέσσερις κόρες, όμως μέσω της παρέμβασης μιας δούλης, που ισχυρίστηκε πως γέννησε το γιο του, του δόθηκε το δικαίωμα να λάβει μέρος στη μάχη.

Ήταν ένας από τους γενναιότερους και πιο διακεκριμένους Σπαρτιάτες, γνωστός για τη μεγάλη του εμπειρία, αφού είχε πολεμήσει σε πάρα πολλές μάχες. Ήταν αγαπητός στο Λεωνίδα και υπάρχουν αποσπάσματα που τους παρουσιάζουν να γευματίζουν μαζί.

Είναι σχετικά άσημο πρόσωπο, αφού δεν αναφέρεται σε πολλά βιβλία.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Γεώργιος Σφήκας

Ο **Γεώργιος Σφήκας** ήταν αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821 από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας Κυνουρία. Συμπολεμιστής του Γιαννάκη Κολοκοτρώνη και συνδιοικητής αποσπάσματος μαζί με τον εκατόνταρχο Σαχίνη, ο  Γεώργιος Σφήκας πήρε μέρος στις υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη επιχειρήσεις της Μολδοβλαχίας. 

Ο Γεώργιος Σφήκας πολέμησε στη μάχη της Μονής Νοτσέτου στη Βλαχία (27-28 Μαΐου 1821). Στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Νοτσέτο, στο δρόμο προς το Βουκουρέστι, που αποτελούσε σημαντική οχυρή θέση για τους¨Έλληνες, είχαν οχυρωθεί ο Γεώργιος Σφήκας μαζί με τον Σαχίνη, αναμένοντας τις ισχυρές τουρκικές δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη Χατζή Καρά Αχμέτ. 

Ο Γεώργιος Σφήκας και ο Σαχίνης πρόβαλαν ισχυρή αντίσταση. Έτρεψαν σε φυγή τους Τούρκους και τους προξένησαν σημαντικές απώλειες. Ο Κολοκοτρώνης, όπως κι ο Γεώργιος Σφήκας και ο Σαχίνης, διαπιστώνοντας ότι είναι επικίνδυνα εκτεθειμένοι απέναντι στις πολυάριθμες τουρκικές δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη και μην ελπίζοντας σε κάποια βοήθεια, ενώ είχαν εξαντληθεί και τα πυρομαχικά τους, αποχώρησαν μέσα στη νύχτα από τη Μονή Νοτσέτου. 

## Πηγές
* Ιωάν. Φιλήμων: *Ημερολόγιον των κατά την Βλαχίαν*
* Ιωαν. Φιλήμων: 'Ιστορικόν Δοκίμιον της 'Ελληνικής 'Επαναστάσεως', τόμ. Β, σελ. 174-175
* Σπ. Τρικούπης: " Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως", τόμ. Α', σελ. 96
* Διον. Α. Κόκκινος: 'Η Έλληνική 'Επανάστασις', 'Εκτη 'Εκδοση (1974), Τόμος Α, σελ. 142-144
* Νίκος Α. Βέης " Δημητρίου Σφήκα, Αναμνήσεις των εν Δακία γεγονότων του 1821"
* Εκδοτική Αθηνών 'Ιστορία του Ελληνικού Έθνους' 1975, Τόμος ΙΒ΄, σελ. 51

Σφηκας Γεωργιος
Επεξεργαστής εγγράφου

[thumb|350px|[LibreOffice Writer]] 
**Επεξεργαστής εγγράφων** (**word processor**) ή, πιο τυπικά, 
**σύστημα προετοιμασίας εγγράφων**, είναι μια συσκευή (παλαιότερα) ή μια εφαρμογή υπολογιστή που χρησιμοποιείται για την *δημιουργία* και την *επεξεργασία* (σύνθεση, διόρθωση, μορφοποίηση και, πιθανώς, εκτύπωση) διαφόρων εγγράφων. Σύγχρονοι επεξεργαστές εγγράφων, σε αντίθεση με τους επεξεργαστές κειμένου, προσφέρουν δυνατότητες μορφοποίησης του κειμένου (όπως αλλαγή γραμματοσειράς, χρώματος, κλπ.), προσθήκη πολυμέσων και εξωκειμενικών μετα-στοιχείων (όπως μέγεθος χαρτιού, περιθώρια, κλπ.).

## Λογισμικό επεξεργασίας κειμένου
Οι πρώτες εφαρμογές που μπορούσαν να χειριστούν ένα κείμενο ως έγγραφο εμφανίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του '70, με πρωτοπόρες το Electric Pencil του Michael Shrayer (για γραφικούς σταθμούς εργασίας) και το WordStar (για σειριακούς σταθμούς εργασίας).

Σημαντικά παραδείγματα σύγχρονων επεξεργαστών κειμένου αποτελούν το Microsoft Word (από το πακέτο Microsoft Office), η εφαρμογή LibreOffice Writer και το OnlyOffice (τα οποία διατίθενται ως ελεύθερο λογισμικό) και οι αντίστοιχες εφαρμογές των πακέτων WPS Office και SoftMaker Office (κλειστού κώδικα).

## Δείτε επίσης
* Επεξεργαστής κειμένου (text editor) 
* OpenOffice.org Writer από το πακέτο Apache OpenOffice
* LibreOffice Writer από το πακέτο LibreOffice
* Microsoft Word από το Microsoft Office
* Scrivener — κειμενογράφος για συγγραφείς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ελληνικός ιστοχώρος του LibreOffice

Κατηγορία:Επεξεργαστές κειμένου