open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άγιος Νικόλαος Φυτείας Ημαθίας

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Φυτείας, της δημοτικής ενότητας Δοβρά, του δήμου Βεροίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Ημαθίας, κοντά στους ανατολικούς πρόποδες του Βερμίου και στη σιδηροδρομική γραμμή προς Σκύδρα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 21 χλμ. περίπου ΒΔ. της Βέροιας.  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φυτείας του νομού Ημαθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Φυτείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Δοβρά. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Δοβρά και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός του Αγίου Νικολάου στην έξοδο προς τον οικισμό Πατρίδα
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Ιλέρ Μομί

Ο **Ιλέρ Ρομέο Βερντί Μομί** (*Hilaire Roméo Verdi Momi*, γεννήθηκε 16 Μαρτίου 1990) είναι ποδοσφαιριστής από την  Κεντροαφρικανική Δημοκρατία που αγωνίζεται ως επιθετικός.  Είναι συν-κάτοχος του ρεκόρ τερμάτων στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 8 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κεντροαφρικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κοτόν Σπορ Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Γκαρουά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΦΚ Σεραίν (167)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραζά Κλεμπ Ατλετίκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μπεσάμ

Ο **Σεΐχ Ελ Χαλίλ Μουλάγε Αχμέντ** (Αραβικά: شيخ مولاي أحمد , γνωστός ως **Μπεσάμ**, γεννήθηκε 4 Δεκεμβρίου 1987) είναι ποδοσφαιριστής από τη  Μαυριτανία που αγωνίζεται ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 13 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαυριτανοί ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαυριτανίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Σαράντα καράτια (ταινία)

Το ***40 καράτια*** είναι μια αμερικανική ρομαντική κωμωδία του 1973 σε σκηνοθεσία Μίλτον Κατσέλας. Βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του 1968 που έγραψε ο Τζέι Πρέσον Άλεν. Το σενάριο έγραψε ο Λέναρντ Γκέρσε (ο οποίος άλλαξε σημαντικά το τέλος της ιστορίας). 

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Λιβ Ούλμαν, Έντουαρντ Άλμπερτ, Τζιν Κέλι, Μπίνι Μπαρνς, Ντέμπορα Ράφιν, Νάνσι Γουόκερ και Νάταλι Σάφερ. Η Ούλμαν προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου για ταινία Μιούζικαλ ή Κωμωδία, και το Σωματείο Συγγραφέων της Αμερικής πρότεινε το σενάριο του Γκέρσε για Καλύτερη Κωμωδία Διασκευασμένη από Άλλο Μέσο.

## Πλοκή
Η Αν Στάνλεϊ, που είναι μεσίτρια ακινήτων στη Νέα Υόρκη, κάνει διακοπές με τη μητέρα της στην Ελλάδα. Όταν χαλάει το αυτοκίνητό της, έρχεται να τη βοηθήσει ένας νεαρός με μηχανάκι, ο Πίτερ Λάθαμ, ο οποίος δυσκολεύεται να πείσει την Αν να δεχτεί να ανέβει στο μηχανάκι του. Οι δυ τους γνωρίζονται καλύτερα, πίνουν ούζο και τελικά ολοκληρώνουν τη σχέση τους. Η Αν απολαμβάνει την παρέα του, αλλά εξακολουθεί να θεωρεί τη σχέση τους μια καλοκαιρινή περιπέτεια.

Πίσω στην πατρίδα, σε ένα πάρτι ένα βράδυ, η Αν μένει έκπληκτη όταν εμφανίζεται η μεγάλη κόρη της συνοδευόμενη από τον Πίτερ. Ο Πίτερ δεν ήταν συνοδός της κόρης της, αλλά έχει πάει να την πάρει από το σπίτι της αντί για τον συνοδό της. Αποδεικνύεται, ωστόσο, ότι στόχος του Πίτερ είναι να ξαναρχίσει τη σχέση του με την Αν, έχοντας αναπτύξει συναισθήματα για εκείνη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Η διαφορά ηλικίας φέρνει σε μεγάλη αμηχανία την Αν. Αυτός είναι 22 και εκείνη 40. Οι φίλοι και οι συνεργάτες της Αν έχουν μείνει κατάπληκτοι με τη συμπεριφορά της, καθώς ο επίμονος Πίτερ δεν δέχεται την άρνησή της. Με τον καιρό, αφού έχει δείξει μεγάλη απροθυμία, η Αν τελικά αναγνωρίζει ότι το μόνο πράγμα που έχει σημασία είναι η αληθινή αγάπη.

## Διανομή

* Λιβ Ούλμαν ως Αν Στάνλεϊ
* Έντουαρντ Άλμπερτ ως Πίτερ Λάθαμ
* Τζιν Κέλι ως Μπίλι Μπόιλαν
* Μπίνι Μπαρνς ως Μοντ Έρικσον
* Ντέμπορα Ράφιν ως Τρίνα Στάνλεϊ
* Μπίλι Γκριν Μπους ως Τζέι Ντι Ρότζερς
* Νάνσι Γουόκερ ως κυρία Μαργκόλιν
* Ντον Πόρτερ ως κύριος Λάθαμ
* Ρόζμαρι Μέρφι ως κυρία Λάθαμ

## Παραγωγή
Οι Όντρεϊ Χέπμπορν, Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Τζόαν Γούντγουορντ, Ντόρις Ντέι, Γκλέντα Τζάκσον, Σίρλεϊ Μακ Λέιν και Σοφία Λόρεν θεωρήθηκαν όλες πιθανές για τον ρόλο της Αν Στάνλεϊ πριν ο αρχικός σκηνοθέτης (Γουίλιαμ Γουάιλερ) αποχωρήσει από την παραγωγή. Η μουσική της ταινίας είναι του Μισέλ Λεγκράν.

Στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ το 1968, ο ρόλος ερμηνεύτηκε από την Τζούλι Χάρις, η οποία κέρδισε Βραβείο Τόνυ για την ερμηνεία της. Οι ηθοποιοί Τζουν Άλισον, Τζόαν Φοντέιν και Ζα Ζα Γκαμπόρ τη διαδέχτηκαν στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ, σε μια παραγωγή που διήρκεσε για 780 παραστάσεις.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Βολνοβάχα

Η **Βολνοβάχα** (ουκρανικά: Волноваха) είναι μικρή πόλη με σημασία διαμερίσματος στην Περιφέρεια Ντονέτσκ (όμπλαστ) της Ουκρανίας. Λειτουργεί ως το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας, μιας από τις 18 περιοχές στις οποίες χωρίζεται η Περιφέρεια Ντονέτσκ. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2023 έχει πληθυσμό 10.000 κατοίκους, ενώ το 2001 είχε  24.647. Η πόλη είναι αξιοσημείωτη για τον κυρίαρχο ελληνοουκρανικό πληθυσμό.

Εκτός από την ίδια την πόλη, ο δήμος (συμβούλιο) της πόλης περιλαμβάνει τα χωριά Νοβογρηγόριβκα, Νοβοπαύλιβκα και Τρούντοβε.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ντονμπάς, στις 13 Ιανουαρίου 2015, 12 άμαχοι σκοτώθηκαν και 18 τραυματίστηκαν, μετά από επίθεση σε επιβατικό λεωφορείο σε σημείο ελέγχου στο Μπουχάς, μια πόλη βορειοανατολικά της Βολνοβάχα. Τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου για όσους σκοτώθηκαν στην επίθεση έγιναν στις 13 Ιανουαρίου 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Περιφέρεια Ντονέτσκ

Η **Περιφέρεια Ντονέτσκ** (ουκρανικά: Доне́цька о́бласть) είναι περιφέρεια (όμπλαστ) της ανατολικής Ουκρανίας. Είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιφέρεια, με περίπου 4,1 εκατομμύρια κατοίκους. Το διοικητικό της κέντρο είναι το Ντονέτσκ αλλά η περιφερειακή κρατική του διοίκηση έχει μεταφερθεί προσωρινά στο Κραματόρσκ λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης στο Ντονέτσκ. Ιστορικά, η τοποθεσία αποτελεί σημαντικό τμήμα της περιοχής του Ντονμπάς. Μέχρι τον Νοέμβριο του 1961, έφερε το όνομα *Περιφέρεια Στάλινο* καθώς το Ντονέτσκ ονομαζόταν τότε «Στάλινο», προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν. Στο πλαίσιο της διαδικασίας αποσταλινοποίησης, μετονομάστηκε όπως το διοικητικό της κέντρο από τον Σεβέρσκι Ντονέτς, σημαντικό ποταμό της Ουκρανίας. Ο πληθυσμός υπολογίζεται σε 4.100.280 κατοίκους (εκτίμηση του 2021).

Η περιφέρεια είναι γνωστή για την άναρχη πολεοδομική της ανάπτυξη των Ντονέτσκ–Μακιγίβκα και Χόρλιβκα–Γενάκιεβε και συχνά συνδέεται με τη βιομηχανία εξορύξεως άνθρακα.

Στις 7 Απριλίου 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, μετά από δημοψήφισμα, υποστηριζόμενοι από τη Ρωσία ένοπλοι επαναστάτες που κατέλαβαν το διοικητικό κτίριο της Περιφέρειας Ντονέτσκ κήρυξαν την ανεξαρτησία του από την Ουκρανία και διεξήγαγαν ένα "μη αναγνωρισμένο" δημοψήφισμα για τον διαχωρισμό από την Ουκρανία στις 11 Μαΐου 2014. Στη συνέχεια, ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ντονμπάς. Αφότου έπεσε το Ντονέτσκ στα χέρια των αυτονομιστών, η διοίκηση της ελεγχόμενης από την Ουκρανία Περιφέρειας Ντονέτσκ μεταφέρθηκε στη Μαριούπολη και αργότερα στο Κραματόρσκ, αλλά και αυτό έπεσε στα χέρια των αυτονομιστών τον Απρίλιο του 2022.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουκρανίας
Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Μοναστήρι του Τζβάρι

Το **Μοναστήρι του Τζβάρι** (γεωργιανά: *ჯვრის მონასტერი*) είναι γεωργιανό ορθόδοξο μοναστήρι του έκτου αιώνα, μεταξύ 585 και 604, κοντά στη Μτσχέτα, στην ανατολική Γεωργία. Μαζί με άλλα ιστορικά κτίσματα της Μτσχέτα, έχει καταχωρηθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Το Τζβάρι είναι μια σπάνια περίπτωση της πρώιμης μεσαιωνικής γεωργιανής εκκλησίας που επέζησε μέχρι σήμερα σχεδόν αναλλοίωτο. Η εκκλησία έγινε ο ιδρυτής του τύπου της, της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής τύπου Τζβάρι, που επικρατούσε στη Γεωργία και την Αρμενία. Το μοναστήρι είναι κτισμένο στην κορυφή του όρους Τζβάρι (656 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) και αποτελεί παράδειγμα αρμονικής σύνδεσης με το φυσικό περιβάλλον, χαρακτηριστικό της γεωργιανής αρχιτεκτονικής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανατολικά Ορθόδοξα μοναστήρια
Πάνος Πουτούνης

εναλλ.=Ένα χειρόγραφο στο οποίο ο Πάνος Πουτούνης ζητάει να του δοθούν αξιώματα ανάλογα με τις υπηρεσίες του στην Πατρίδα|μικρογραφία|Το αυθεντικό χειρόγραφο που απέστειλε ο Πάνος Πουτούνης στη ‹‹Σεβαστή Διοίκηση ›› στο Ναύπλιο
Ο **Πάνος Πουτούνης** υπήρξε αγωνιστής της επανάστασης του 1821. Συμμετείχε σε πολλές από τις μάχες της Παλιγγενεσίας. Κάποιες από τις  μάχες αυτές αναφέρονται από τον ίδιο στην αίτηση προβιβασμού του σε Χιλίαρχο προς την «Σεβαστή Διοίκηση» που κατέθεσε το 1825 στο Ναύπλιο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς αγωνιστές και δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή του, την προσωπική του ζωή και το θάνατό του.

## Μάχες
Η συνεισφορά του στον αγώνα ξεκίνησε με την μάχη στο Δερβέν Φουρκά, στο πλάι του οπλαρχηγού  Κομνά Τράκα, στο σημερινό χωριό Καλαμάκι Λαμίας, όπου οι  Έλληνες προσπάθησαν να παρεμποδίσουν το πέρασμα του τουρκικού στρατού με αρχηγούς τους Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσσέ Μεχμέτ Πασά προς τη Νότια Ελλάδα, στις 17 Απριλίου του 1821.

Έλαβε μέρος στις μάχες που οδήγησαν στην ήττα του Δράμαλη και στην εκδίωξή του από την Πελοπόννησο.

Υπήρξε μέλος των ελληνικών δυνάμεων στο Χάνι της Γραβιάς, υπό τις εντολές του Οδυσσέα Ανδρούτσου, οι οποίες, με ελάχιστους άνδρες, στις 8 Μαΐου του 1821, αντιστάθηκαν στον Ομέρ Βρυώνη και προκάλεσαν μεγάλες απώλειες, αλλά δεν στάθηκαν ικανές να ανακόψουν την προέλασή του.

Συμμετείχε στη μάχη στα Βασιλικά Φθιώτιδας, η οποία διεξήχθη στις 26 Αυγούστου του 1821 ενάντια στον Μπεϊράν Πασά. Η νίκη των ελληνικών δυνάμεων, υπό την αρχηγία του Γιάννη Δυοβουνιώτη, υπήρξε σημαντική για την εξέλιξη της Επανάστασης, γιατί εμπόδισε τον στρατό του Μπεϊράν Πασά να ενωθεί με τις δυνάμεις του Κιοσσέ Μεχμέτ και του Ομέρ Βρυώνη και να εισβάλει στον επαναστατημένο Μοριά.

Αγωνίστηκε, στη συνέχεια, στη Μάχη του Κεφαλόβρυσου, ή  Μάχη του Καρπενησίου.  Εκεί, με αρχηγό τον Μάρκο Μπότσαρη και με δύναμη 450 Σουλιωτών, πολέμησαν, στις 8-9 Αυγούστου του 1823, ενάντια στις δυνάμεις του Μουσταή Πασά της Σκόδρας ή Σκόντραλη. Όπως αναφέρει ο ίδιος «συνεφώρμησα είς την σκηνήν του Σκόντραλη μετά του αοιδίμου Μάρκου Μπότζαρη». Σε αυτή τη μάχη έχασε τη ζωή του ο καπετάνιος των Σουλιωτών Μάρκος Μπότσαρης.

Συμμετείχε και σε διάφορες άλλες μάχες  στην Ήπειρο και στην Πελοπόννησο «τας δε άλλας γεγομένας εν Ηπείρω και Πελοποννήσω αποσιωπώ, ως μικράς και μη αξίας λόγου».

Στις 3 Μαρτίου 1825 υπέβαλε γραπτή αίτηση στο Υπουργείο Πολέμου ζητώντας να του αποδοθεί αξίωμα αντίστοιχο των υπηρεσιών του προς την Πατρίδα, επικαλούμενος τις μαρτυρίες των συναγωνιστών του από την Ανατολική Ελλάδα και από τα χωριά του Σουλίου.

Η αίτησή του έγινε δεκτή από το Υπουργείο Πολέμου  και αναγνώστηκε κατά τη συνέλευση του Βουλευτικού (Γ ' Βουλευτική περίοδος 1824-1826), προεδρεύοντος του κυρίου Πανούτζου Νοταρά, και Β’ Γραμματέα Ανδρέα Παπαδόπουλου στις 7 Μαρτίου του έτους 1825.

## Παραπομπές


## Πηγές

* https://library.parliament.gr
* https://www.mixanitouxronou.gr/to-chani-tis-gravias-pos-o-androytsos-kai-oi-120-andres-toy-metetrepsan-ena-kalyvaki-se-ochyro-kai-stamatisan-tin-stratia-toy-omer-vryoni-i-simasia-tis-machis-drone/

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μισανθρωπία

**Μισανθρωπία** ονομάζεται το γενικό μίσος, αντιπάθεια, δυσπιστία ή περιφρόνηση του ανθρώπινου είδους, της ανθρώπινης συμπεριφοράς ή της ανθρώπινης φύσης. Η προέλευση της λέξης προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «μίσος» και ἄνθρωπος. Μαρτυρείται ήδη από τον 17ο αιώνα. Η μισανθρωπία περιλαμβάνει την αρνητική αξιολογική στάση απέναντι στην ανθρωπότητα που βασίζεται σε μια αρνητική κρίση σχετικά με αυτήν και τα ελαττώματά της και θεωρείται ότι χαρακτηρίζει τη συντηρητική πλειοψηφία των ανθρώπων. Θεωρείται επίσης ότι είναι εδραιωμένες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανθρώπινη συμπεριφορά
Κατηγορία:Ψυχολογική στάση
Κατηγορία:Φιλοσοφία της ζωής
Συντριβή σοβιετικού MiG-23 στο Βέλγιο

μικρογραφία|MiG-23 της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας σε πτήση το 1989
Στις 4 Ιουλίου 1989 **ένα MiG-23 της [[Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία|Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας]] συνετρίβη πάνω σε ένα σπίτι, στη πόλη [[Κόρτρεϊκ]], στο βορειοδυτικό [[Βέλγιο]]**, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας άνθρωπος. Το αεροσκάφος είχε περάσει ακυβέρνητο πάνω από μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες αφού ο πιλότος του το είχε εγκαταλείψει κοντά στο Kołobrzeg, στη βόρεια Πολωνία λόγω τεχνικών προβλημάτων και συνετρίβη όταν ξέμεινε από καύσιμα.

## Η πτήση και η συντριβή του αεροσκάφους
Το MiG-23 με πιλότο τον αντισμήναρχο Nikolai Skuridin, απογειώθηκε στις 9.08 πμ (ώρα κεντρικής Ευρώπης) από την αεροπορική βάση Bagicz, κοντά στο Kołobrzeg της Πολωνίας, για να εκτελέσει εκπαιδευτική πτήση. Κατά τη διάρκεια της απογείωσης και ενώ βρισκόταν σε ύψος 150 μέτρων το αεροπλάνο παρουσίασε μερική απώλεια ισχύος και ο πιλότος αποφάσισε να το εγκαταλείψει. Ωστόσο ο κινητήρας συνέχισε να λειτουργεί και το αεροσκάφος παρέμεινε στον αέρα, πετώντας με τον αυτόματο πιλότο προς τα δυτικά.

Αφού βγήκε από τον εναέριο χώρο της Πολωνίας, πέταξε πάνω από την Ανατολική Γερμανία και στη συνέχεια μπήκε στον εναέριο χώρο της Δυτικής Γερμανίας, όπου αναχαιτίστηκε από ένα ζεύγος F-15, της 32ης Μοίρας Αεροπορικών Επιχειρήσεων (32nd Air Operations Squadron), των Αεροπορικών Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη. Οι πιλότοι των F-15, τα οποία απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Soesterberg στην Ολλανδία, ανέφεραν ότι το αεροπλάνο δεν είχε πλήρωμα. Έπειτα το αεροπλάνο πέρασε πάνω από την Ολλανδία και συνέχισε προς το Βέλγιο. Τα F-15 που το συνόδευαν είχαν εντολή να καταρρίψουν το αεροπλάνο πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα αλλά καθώς το MiG ξέμεινε από καύσιμα, άρχισε μια αργή στροφή προς τα νότια, γεγονός που έθεσε τη γαλλική πολεμική αεροπορία σε επιφυλακή. Τελικά το MiG συνετρίβη, περίπου μια ώρα μετά την απογείωσή του, πάνω σε ένα σπίτι κοντά στο Kortrijk, στο Βέλγιο, γύρω στα 10 χιλιόμετρα από τα γαλλικά σύνορα, προκαλώντας το θάνατο ενός 18χρονου.

Για το συμβάν η βελγική κυβέρνηση προέβη σε επίσημη διαμαρτυρία προς τη Σοβιετική Ένωση, η οποία κατέβαλε 685.000 δολάρια ως αποζημίωση στο Βέλγιο, στην οικογένεια του θύματος και τους κατοίκους της περιοχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα
Μάρτιν Χάουγκ

Ο **Μάρτιν Χάουγκ** (γερμανικά: *Martin Haug*, 30 Ιανουαρίου 1827 – 3 Ιουνίου 1876) ήταν Γερμανός ανατολιστής και ειδικότερα ινδολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον οικισμό Όστντορφ, σήμερα προάστιο του Μπάλινγκεν στη Βυρτεμβέργη. Το 1848 εισάχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, όπου σπούδασε ανατολικές γλώσσες, ιδίως τη σανσκριτική. Κατόπιν παρακολούθησε διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και το 1854 έγινε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Το 1856 ωστόσο πήγε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης.

Το 1859 αποδέχθηκε μια πρόσκληση να εργασθεί στην Ινδία, όπου έγινε καθηγητής της σανσκριτικής στην Πούνε. Εκεί η γνωριμία του με τη γλώσσα ζεντ και τη γραμματεία της του προσέφερε θαυμάσιες ευκαιρίες να επεκτείνει τις γνώσεις του πάνω στις ινδικές γλώσσες. Επιστρέφοντας στη Γερμανία (Στουτγάρδη) το 1866, μετακλήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ως καθηγητής της Σανσκριτικής και της Συγκριτικής φιλολογίας το 1868. Απεβίωσε στο Μπαντ Ράγκατς της Ελβετίας σε ηλικία 49 ετών. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Haug, Martin» στην *[[Encyclopædia Britannica]]* (11η έκδοση), Cambridge University Press

Κατηγορία:Γερμανοί ινδολόγοι
Άγιοι Πάντες Λασιθίου

Οι **Άγιοι Πάντες** είναι μικρό νησί στον Κόλπο Μιραμπέλου της ανατολικής Κρήτης με έκταση 0,436 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το σχήμα του είναι δίλοβο, με μέγιστο μήκος στη διεύθυνση βορρά-νότου, περίπου 820 μέτρα, και μέγιστο πλάτος περίπου 650 μέτρα. Η υψηλότερη κορυφή του έχει υψόμετρο περί τα 45 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Πολύ κοντά στο βόρειο άκρο του, κάπου 50 μέτρα υπάρχει μια μικρότερη νησίδα, το Μικρονήσι. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου των Αγίων Πάντων είναι 34°11΄51΄΄ Βόρειο πλάτος και 25°43΄49΄΄ Ανατολικό μήκος.

Το νησί στο κοντινότερο σημείο του απέχει μόλις 580 μέτρα από τον λιμενοβραχίονα του λιμανιού του Αγίου Νικολάου, της πρωτεύουσας του Λασιθίου, προστατεύοντας έτσι το λιμάνι από τους ανέμους. Πάνω στο νησί υπάρχουν δύο μικρά εξωκκλήσια: των Αγίων Πάντων στα βόρεια (στην υψηλότερη κορυφή) και του Αγίου Αντωνίου στα νότια. Ολόκληρη η έκταση του νησιού ανηκει στο δημόσιο, που τον 20ό αιώνα και μέχρι σήμερα συγκέντρωσε επάνω στο νησί για την προστασία τους κρι-κρι, τα γνωστά αγριοκάτσικα της Κρήτης (*κρητικός αίγαγρος*), όπως έγινε και σε άλλα δύο νησιά της βόρειας ακτής της Κρήτης: τους Αγίους Θεοδώρους στα δυτικά και τη Δία (Ντία) στο κέντρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ένα από τα λήμματα «Άγιοι Πάντες» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1, σσ. 405-406

Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Αγιομαυρίτης

Με το όνομα **Αγιομαυρίτης** έμεινε γνωστος στη νεοελληνική γραμματεία ο ανώνυμος και άγνωστος λόγιος που μετέφρασε τις επαναστατικές προκηρύξεις των Γάλλων προς τον επτανησιακό λαό, όταν η Γαλλία πήρε στην κατοχή της τα Επτάνησα το 1797. Οι μεταφράσεις αυτές του Αγιομαυρίτη είναι θαυμάσιες, με μεγάλη ζωντάνια και δύναμη, και είναι γραμμένες όλες σε καθαρή δημοτική γλώσσα. Ο Αγιομαυρίτης μετέφρασε και άλλες προκηρύξεις, καθώς και αρκετά έγγραφα και νόμους εκείνης της περιόδου από τη γαλλική γλώσσα.

Το προσωνύμιο «Αγιομαυρίτης» παραπέμπει άμεσα στην παλαιά ονομασία ολόκληρης της νήσου Λευκάδας ως «Αγία Μαύρα» (από τον ομώνυμο ναό και το Κάστρο της Αγίας Μαύρας που εμπεριέχει τον ναό), ωστόσο δεν είναι βέβαιο ότι ο μεταφραστής καταγόταν από εκεί.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1, σελ. 421

Αγιομαυριτης
Γεώργιος Αγιοπολίτης

Ο **Γεώργιος Αγιοπολίτης** (13ος ή 14ος αιώνας) ήταν Χριστιανός Ορθόδοξος υμνογράφος και ιεροκήρυκας της Εκκλησίας, που τοποθετείται στην υστεροβυζαντινή εποχή.

Ο Αγιοπολίτης διέπρεψε ως λόγιος και συγγραφέας, ωστόσο έγινε γνωστός κυρίως από έναν ύμνο σε μορφή εγκωμίου για τους αγγέλους. Το επώνυμο «Αγιοπολίτης» το έλαβε επειδή υποτίθεται πως προερχόταν από την «Αγία Πόλη», δηλαδή τα Ιεροσόλυμα, ή ότι είχε εργασθεί εκεί.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1, σελ. 478

Αγιοπολιτης, Γεωργιος
Φριτς Χόμελ

μικρογραφία|Ο τάφος του Φριτς Χόμελ στο κοιμητήριο Νόρντφριεντοφ, Μόναχο.
Ο **Φριτς Χόμελ** (*Fritz Hommel*,  31 Ιουλίου 1854 – 17 Απριλίου 1936) ήταν Γερμανός ανατολιστής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Άνσμπαχ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Υπέβαλε τη διατριβή του «επί υφηγεσία» το 1877 στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου έγινε έκτακτος καθηγητής σημιτικών γλωσσών το 1885. Εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής το 1892 και υπήρξε ο επιβλέπων τη διδακτορική διατριβή του Μουχάμαντ Ικμπάλ, η οποία είχε ως θέμα την «Ανάπτυξη της μεταφυσικής στην Περσία».

Του κινούσαν το ενδιαφέρον τα γλωσσολογικά προβλήματα, ενώ ενδιαφερόταν και για την ιστορία της Μέσης Ανατολής και τη σύνδεσή της με τον πολιτισμό και την πνευματική ζωή. Διακρίθηκε εξαιρετικά σε μελέτες της γραμματείας της σφηνοειδούς γραφής, της αραβικής ποιήσεως, των παλαιοτουρκικών επιγραφών και των αιγυπτιακών κειμένων των πυραμίδων.

Απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 81 ετών.

## Το έργο του
Από τις πιο καλογραμμένες συνεισφορές του ήταν μια ιστορία της Βαβυλωνίας και της Ασσυριας (*Geschichte Babyloniens und Assyriens*, 1885), καθώς και ένα πολύ εκτιμώμενο έργο πάνω στη γεωγραφία και την ιστορία της αρχαίας Μέσης Ανατολής, με τίτλο *Grundriss der Geographie und Geschichte des Alten Orients* (1904). Κάποια άλλα σημαντικά έργα του Χόμελ είναι τα εξής:

* *Die äthiopische Übersetzung des Physiologus* (1877)
* *Die Namen der Säugetiere bei den südsemitischen Völkern* (1879)
* *Zwei Jagdinschriften [Asurbanipals* (1879).
* *Die semitischen Völker und Sprachen*. Bd. 1 (1883)
* *Die älteste arabische Baarlam-Version* (1887)
* *Abriß der Geschichte des alten Orients* (1887)
* *Der babylonische Ursprung der ägyptischen Kultur* (1892)
* *Aufsätze und Abhandlungen arabistisch-Semitologischen Inhalts* Bd. I-III (1892–1901)
* *Südarabische Chrestomathie* (1893)
* *Sumerische Lesestücke* (1894)
* *Geschichte des alten Morgenlandes* (1904)
* *Die altisraelische Überlieferung in inschriftlicher Beleuchtung* (1896)
* *Der Gestirndienst der alten Araber und die altisraelische Überlieferung* (1900)
* *Vier neue arabische Landschaftsnamen im Alten Testament* (1901)
* *Zwei hundert sumero-türkische Wortvergleichungen* (1915)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ανατολιστές
Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος

Ο **Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος** ήταν μαζί με τον ξάδελφο του Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο οι δύο πρώτοι Ύπατοι όταν ανακηρύχτηκε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία, οι δύο άντρες ανέτρεψαν το Ρωμαϊκό Βασίλειο. Ο βασιλιάς Ταρκύνιος ο Υπερήφανος που ήταν ανεπιθύμητος από τον Ρωμαϊκό λαό αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να φύγει με την οικογένεια του σε εξορία. Σύμφωνα με την Ρωμαϊκή παράδοση ο Λεύκιος ήταν γιος του Εγέριου και εγγονός του Αρρούν που μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο πέμπτος Βασιλιάς της Ρώμης Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος. Ο πατέρας του είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στην φτώχεια επειδή είχε αποκληρωθεί από τον παππού του αλλά όταν ο θείος του Ταρκύνιος ο πρεσβύτερος υπέταξε την Κολλατία τον διόρισε αρχηγό της Ρωμαϊκής φρουράς, από εκεί έδωσε στον γιο του το προσωνύμιο *"Κολλατίνος"*. Ο Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος παντρεύτηκε την πανέμορφη και πιστή Λουκρητία, κόρη του θείου του Σπούριου Λουκρήτιου Τρικιπτίνου. 

Ο ξάδελφος του Σέξτος Ταρκύνιος και γιος του βασιλιά τον προκάλεσε σχετικά με την πίστη των συζύγων τους, η δική του σύζυγος Λουκρητία αποδείχτηκε η περισσότερο πιστή. Ο Σέξτος ζήλεψε θανάσιμα και αποφάσισε να την βιάσει, εκείνη το αρνήθηκε αλλά τελικά συμφώνησε αφού πρώτα την απείλησε ότι θα την κατηγορήσει για μοιχεία με έναν υπηρέτη. Η Λουκρητία κάλεσε τον σύζυγο και τον πατέρα της, τους αφηγήθηκε την τραγική ιστορία και στην συνέχεια αυτοκτόνησε από ντροπή με ένα μαχαίρι στο στήθος παρά τις εκκλήσεις τους να μην το κάνει. Ο Κολλατίνος, ο πεθερός του και ο ξάδελφος της συζύγου του Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ξεσήκωσαν τον λαό σε εξέγερση εναντίον του βασιλιά και των γιων του αφού διέδωσαν τον βιασμό του Σέξτου, κατέλαβαν τις πύλες της πόλης όταν έλλειπε ο βασιλιάς σε εκστρατεία και ανακήρυξαν την Δημοκρατία. Ο Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος και ο ξάδελφος του Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ανακηρύχτηκαν οι δυο πρώτοι Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας αλλά θα παραμείνει στην θέση πολύ λίγο. Ο ξάδελφος του Λεύκιος ζήτησε από τον Κολλατίνο να παραιτηθεί, ήταν ανεπιθύμητος από τον Ρωμαϊκό λαό επειδή ανήκε στην βασιλική οικογένεια των Ταρκύνιων, μαζί του συμφώνησε και ο πεθερός του με αποτέλεσμα να πάει ο Κολλατίνος εξορία στο Λαβίνιο. Ο Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ήταν ανεψιός του πρώην βασιλιά αλλά παρέμεινε Ύπατος επειδή ανήκε στην οικογένεια των Ιούνιων, έπεσε ωστόσο σε μάχη την ίδια χρονιά. Ο Πούμπλιους Βαλέριους Ποπλίκολα διορίστηκε Ύπατος στην θέση του Κολλατίνου και ο ηλικιωμένος Σπούριος Λουκρήτιος Τρικιπτίνος στην θέση του Λεύκιου αλλά πέθανε αμέσως μετά. Ο Οράτιος Μάρκους Πόλβιλλος διορίστηκε στην θέση του Σπούριου Λουκρήτιου Τρικιπτίνου σαν πέμπτος Ύπατος τον πρώτο χρόνο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Livy, i. 38, 57–60, ii. 2.
*Dionysius of Halicarnassus, iv. 64.
*Cassius Dio, Frag. 24.
*Cicero, De Republica, ii. 53, De Officiis, iii. 10.
*as quoted in the Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1870).

Κατηγορία:Ταρκύνιοι
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας
Μητρόπολη Ξανθείας

Η **Μητρόπολη Ξανθείας** ήταν ορθόδοξη χριστιανική μητρόπολη στην περιοχή της Θράκης.

Σύμφωνα με σχετικό έγγραφο του 1400, ο σχηματισμός της προήλθε από εδάφη τα οποία, προηγουμένως, υπάγονταν στη Μητρόπολη Τραϊανουπόλεως. Πιστεύεται πως σε ύστερη ημερομηνία, πιθανότατα κατά τα τέλη του 16ου αιώνα, η συγκεκριμένη μητρόπολη συγχωνεύτηκε με τη Μητρόπολη Περιθεωρίου, με αποτέλεσμα την έως σήμερα γνωστή ως Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Θράκης
Μιτσιάκι Τακαχάσι

Ο **Μιτσιάκι Τακαχάσι** (ιαπωνικά: 高橋 理明) (17 Φεβρουαρίου 1928 – 16 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ιάπωνας ιολόγος, περισσότερο γνωστός για την επινόηση του πρώτου εμβολίου κατά της ανεμοβλογιάς και για την εξασθένηση του ιού της ανεμοβλογιάς ζωστήρα για την παραγωγή του εμβολίου Όκα.

## Βιογραφία
Ο Τακαχάσι γεννήθηκε στην Οσάκα στις 17 Φεβρουαρίου 1928. Απέκτησε το διδακτορικό του το 1954 από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Οσάκα και ολοκλήρωσε το 1959 το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ιατρικής Επιστήμης, με εξειδίκευση στην ιολογία του ιού της ευλογιάς.

Μεταξύ 1963 και 1965 σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Μπέιλορ στο Τέξας και στο Ινστιτούτο Ερευνών Φελς του Πανεπιστημίου Τεμπλ στην Πενσυλβάνια.

Η εμπειρία του να παρακολουθεί τον μεγαλύτερο γιο του, Τερουγιούκι, να υποφέρει από ανεμοβλογιά ενώ σπούδαζε στις ΗΠΑ τον οδήγησε να ξεκινήσει την ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά της ανεμοβλογιάς το 1971. Η έρευνα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, αλλά ολοκληρώθηκε το 1973. Το 1984, το εμβόλιο πιστοποιήθηκε από τον ΠΟΥ ως το καταλληλότερο εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς και το 1986, το ιαπωνικό Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας το ενέκρινε για πρακτική χρήση σε χώρες σε όλο τον κόσμο.

Μετά τη συνταξιοδότηση από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα, του δόθηκε ο τίτλος του επίτιμου καθηγητή.

Πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου 2013, από καρδιακή ανεπάρκεια.

## Βραβεία

* Αναμνηστικό Βραβείο Πολιτισμού Σαμπούρο Κοτζίμα (1975)
* Τρίτο Βραβείο Επιστημονικών Επιτευγμάτων του VZVRF (1997)
* Βραβείο «Πρίγκιπας Μαχιντόλ» (2008)

## Διακρίσεις
Η Ιαπωνική Εταιρεία Εμβολιολογίας παρουσιάζει ένα ετήσιο βραβείο προς τιμήν του Τακαχάσι, το *Βραβείο Τακαχάσι της Ιαπωνικής Εταιρείας Εμβολιολογίας*, που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πρώτο Πρόσωπο: «Δημιούργησα το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς»
* Νεκρολόγια των NYTimes

Κατηγορία:Ιολόγοι
Κατηγορία:Ιάπωνες επιστήμονες
Πέρε Λουίς δε Μπόρχα

Ο **Πέρε Λουίς δε Μπόρχα**, ισπαν.: Pedro Luis de Borja, δούκας του Σπολέτo και μαρκήσιος της Τσιβιταβέκια (1432 – 26 Σεπτεμβρίου 1458) από τον Οίκο των Βοργία ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ροδρίγο Μπόρχια (μετέπειτα πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄ Βοργία) και ανιψιός του καρδινάλιου Aλόνσο ντε Μπόρχα, ο οποίος το 1455 έγινε ο πάπας Κάλλιστος Γ΄. Τον αποκαλούσαν δον Πέδρο Λούις.

## Βιογραφία
Μολονότι δεν ήταν ιερέας αλλά λαϊκός, λίγο μετά την ανάδειξη τού θείου του στην παπική εξουσία, ανέλαβε πολλά αξιώματα και τιμές. Την άνοιξη του 1456 ονομάστηκε στρατηγός της Εκκλησίας και καστελάνος του Σαντ'Άντζελo· το φθινόπωρο του ίδιου έτους ο πάπας τον έκανε κυβερνήτη των Tέρνι, Nάρνι, Tόντι, Ριέτι, Oρβιέτo, Σπολέτo, Φολίνιo, Nοτσέρα, Ασίζη, Αμέλια, Τσιβιτά Καστελλάνα και Nέπι· και στις αρχές του 1457 προστέθηκαν σε αυτά οι κυβερνήσεις των επαρχιών της Πατριμονία και της Τοσκάνα. Την ίδια περίοδο ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροδρίγκο Μπόρχια έγινε καρδινάλιος-διάκονος, αρχιστράτηγος των παπικών στρατευμάτων και αντιπρόεδρος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, ενώ ένας άλλος συγγενής του, ο Λούις Χουάν ντελ Μίλα ι Μπόρχα αναβιβάστηκε επίσης σε καρδινάλιο. Τέτοιες γρήγορες προαγωγές νεαρών συγγενών του Ισπανού πάπα Καλλίξτου Γ΄ επικρίθηκαν από πολλούς, μεγαλύτερους καρδινάλιους (π.χ. Ντομένικο Καπρανίκα) και συνάντησαν επίσης την αντίθεση του μάλλον ξενοφοβικού λαού της Ρώμης. Ιδιαίτερα η οικογένεια Ορσίνι αντιτάχθηκε στον Βοργία. Η εχθρότητά τους απέναντί στους Βοργίες αυξήθηκε, όταν ο δον Πέδρο Λούις στάλθηκε να ανακτήσει για την Εκκλησία μερικά φρούρια, που κρατούσαν οι Ορσίνι και στις 19 Αυγούστου 1457 διορίστηκε έπαρχος της Ρώμης, ως διάδοχος τού Αντόνιο Ορσίνι. Για να εξισορροπήσει τον Ορσίνι, ο Κάλλιστος Γ΄ συντάχθηκε με την οικογένεια Κολόνα, αντιπάλους των Ορσίνι, αλλά το σχέδιο τού γάμου τού δον Πέδρο Λούις με την οικογένεια Κολόνα δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Λέγεται ότι ο πάπας Κάλλιστος Γ΄ ήθελε να τον κάνει αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης μετά την ανάκτησή της από τους Οθωμανούς.

Ο δον Πέδρο Λούις ήταν μισητός στους Ρωμαίους, όπως όλοι σχεδόν οι συγγενείς και σύμμαχοι του Καλλίστου Γ΄, που τους αποκαλούσαν «Καταλανούς» λόγω της Ισπανικής καταγωγής τους. Στις 6 Αυγούστου 1458, την ίδια ημέρα που απεβίωσε ο θείος του ο πάπας, αναγκάστηκε να διαφύγει μακριά από τη Ρώμη, επειδή είχε ξεκινήσει μία εξέγερση κατά των «Καταλανών». Απεβίωσε καθοδόν προς τη Τσιβιταβέκια, εγκαταλειμμένος από σχεδόν όλους τους συντρόφους του· ήταν μόλις 26 ετών.

## Παραπομπές

## Πηγές
*  

Κατηγορία:Βοργίες
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Άγιος Νικόλαος Βολιμών Ζακύνθου

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της Ζακύνθου. Διοικητικά υπάγεται στην  τοπική κοινότητα Βολιμών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελατίων, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. 
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παράλιος οικισμός στη ΒΑ. Ζάκυνθο. Βρίσκεται στον μυχό μικρού όρμου που τον κλείνει η φερώνυμη νησίδα του Αγίου Νικολάου (Σκινάρι), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 32 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Ζακύνθου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βολιμών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βολιμών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελατίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελατίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
## Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι το κύριο λιμάνι της Β. Ζακύνθου που συνδέει το νησί με την Κεφαλονιά (Πεσάδα), καθώς και η αφετηρία για εκδρομικές εξορμήσεις στην περιοχή. Για το μέγεθός του έχει αξιόλογη τουριστική υποδομή (ξενοδοχεία, διαμερίσματα, επιπλωμένες κατοικίες).
## Αξιοθέατα
*Οι **Γαλάζιες Σπηλιές**, βορειοανατολικά του οικισμού και κοντά στο ακρωτήριο Σκινάρι. Είναι προσβάσιμες και από το Κορίθι και αποτελούν ένα από τα αξιολογότερα αξιοθέατα του νησιού αλλά και όλων των Επτανήσων.  Οι σπηλιές δημιουργού θαυμάσιους υδάτινους χρωματισμούς με την αντανάκλαση των ηλιακών ακτίνων
*Η «Δρακοσπηλιά», πολύ κοντά στο Σκινάρι
*Το ακρωτήριο Σκινάρι, που είναι το απώτατο βόρειο σημείο της Ζακύνθου, και ο φάρος του
*Το νησάκι του Αγίου Νικολάου, στην είσοδο του όρμου του οικισμού, με ερείπια παρατηρητηρίου («Βαρδιόλα») στην κορυφή του
*Η παραλία του οικισμού και η παραλία «Μαντράκια», νότια του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Ζάκυνθος 1:60.000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Άγιος Νικόλαος Πάρου

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της Πάρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Αρχιλόχου, του δήμου Πάρου, της περιφερειακής ενότητας Πάρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παράλιος οικισμός στο ανατολικό τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στον δίαυλο Πάρου-Νάξου, στον νότιο μυχό του όρμου Κεφάλου και στην αρχή του μικρού ακρωτηρίου Κράτζι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 8 μέτρα. Απέχει 18 χιλιόμετρα περίπου Α.ΝΑ. της Παροικιάς.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρχιλόχου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρχιλόχου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάρου. 
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου Φτωχού, σε θέση με την οποία ταυτίζεται κατ’ ουσίαν ό οικισμός, στον νότιο μυχό του όρμου Κεφάλου
*Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου Πλούσιου, στον βόρειο μυχό του όρμου Κεφάλου
*Η εκτεταμένη, αμμώδης παραλία του Μώλου που χωρίζει τις παραπάνω εκκλησίες. Ανήκει στο Δίκτυο NATURA 2000
*Η παραλία «Καλόγερος», νότια του οικισμού γνωστή για τον φυσικό της άργιλο. 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Χάρτες «ROAD» (Πάρος 1:50.000)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Άγιος Νικόλαος Κέας

Ο **Άγιος Νικόλαος** (επίσημη ονομασία *Άγιος Νικόλαος Νύχι* ) είναι οικισμός της Κέας. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Ιουλίδας, του δήμου Κέας, της περιφερειακής ενότητας Κέας - Κύθνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. 
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα της Κέας. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του υψώματος «Νύχι» -απ’ όπου πήρε την επίσημη ονομασία του ο οικισμός-, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300. Απέχει περίπου 5 χλμ. ΝΔ. της Ιουλίδας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Ιουλίδος του δήμου Κέας.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου βόρεια του οικισμού 
*Η παραλία «Μαυραμπέλι» στα νότια του ακρωτηρίου Κάστελας, δυτικά του οικισμού

## Πεζοπορία
Ανατολικά του οικισμού περνάει το σηματοδοτημένο μονοπάτι Ιουλίδας-Αγίας Μαρίνας, μήκους 7,5 χιλιομέτρων περίπου.
## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Χάρτες «TERRAIΝ» (Κέα 1:25.000)
*Χάρτες «ROAD» (Τζια 1:40.000)

Κατηγορία:Χωριά της Κέας
Προνόμια πόλης

[μικρογραφία|270x270εσ| Ο χάρτης δήμου του [Φλένσμπουργκ (1284)]]
[μικρογραφία|250x250εσ| Μεσαιωνική πλατεία στη Σπίσκα Σομπότα (Spišská Sobota), [Σλοβακία (τώρα Πόπραντ). Το προηγούμενο όνομα της πόλης σημαίνει κυριολεκτικά «Σάββατο στο Σπις» και προέρχεται από μια ημέρα της εβδομάδας κατά την οποία η πόλη είχε το δικαίωμα να οργανώσει μια αγορά.]]
Τα **προνόμια πόλης**, ή **δικαιώματα δήμου**, ήταν σημαντικά χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών πόλεων κατά το μεγαλύτερο μέρος της δεύτερης χιλιετίας. Το δίκαιο των πόλεων που συνηθίζεται στην Κεντρική Ευρώπη πιθανότατα ανάγεται στα ιταλικά πρότυπα, τα οποία με τη σειρά τους προσανατολίζονταν στις παραδόσεις της αυτοδιοίκησης των ρωμαϊκών πόλεων.

Από δικαστική άποψη, ένας δήμος (ή ελεύθερη πόλη) διακρίνονταν από την ύπαιθρο μέσω ενός καταστατικού χάρτη του κυβερνώντος μονάρχη που καθόριζε τα προνόμια και τους νόμους του. Τα κοινά προνόμια περιλάμβαναν το εμπόριο (αγορά, αποθήκευση αγαθών, κ.λπ.) και την ίδρυση συντεχνιών. Ορισμένα από αυτά τα προνόμια ήταν μόνιμα και θα μπορούσαν να υπονοήσουν ότι η πόλη απέκτησε το δικαίωμα να ονομάζεται δήμος, εξ ου και ο όρος «δικαιώματα δήμου» (, ). Θα μπορούσε επίσης να χορηγηθεί κάποιος βαθμός αυτοδιοίκησης, εκπροσώπηση μέσω δίαιτας και φορολογικές ελαφρύνσεις. Υπήρχαν πολλαπλές βαθμίδες. για παράδειγμα, στη Σουηδία, ο βασικός βασιλικός χάρτης που καθιέρωσε μια περιφέρεια επέτρεπε το εμπόριο, αλλά όχι το εξωτερικό εμπόριο, το οποίο απαιτούσε έναν χάρτη υψηλότερης βαθμίδας που παραχωρούσε βασικά δικαιώματα.

## Δείτε επίσης
* Confoederatio cum principibus ecclesiasticis
* Γερμανικός αστικός νόμος
* Ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη
* Νόμος του Κουλμ
* Νόμος του Λύμπεκ
* Δικαιώματα του Μαγδεμβούργου
* Αγορά της πόλης
* Ελεύθερη πόλη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλη
Μνημείο της Μάρια Κονοπνίτσκα (Βζέσνια)

Το **Μνημείο της Μάρια Κονοπνίτσκα στη Βζέσνια** () είναι χάλκινο άγαλμα, που βρίσκεται στην πόλη Βζέσνια, στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας της Πολωνίας, αφιερωμένο στη Μάρια Κονοπνίτσκα (1842–1910), μια Πολωνή ποιήτρια, συγγραφέα παιδική λογοτεχνίας και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και για την ανεξαρτησία της Πολωνίας.

## Ιστορία
Το μνημείο σχεδιάστηκε από τον γλύπτη Μιστσίσουαφ Βέλτερ (Mieczysław Welter) και αποκαλύφθηκε επίσημα το 1979. Το χάλκινο εκμαγείο του αγάλματος κατασκευάστηκε στο Εργαστήριο Μεταλλουργίας Πόμετ στο Πόζναν (*Zakłady Metalurgiczne "Pomet" w Poznaniu*). Η τοποθεσία του μνημείου επιλέχθηκε για να αποτίσει φόρο τιμής στην ποιήτρια για την υποστήριξή της και την υπεράσπιση των μαθητών που συμμετείχαν στη σχολική απεργία της Βζέσνια ενάντια στην πολιτική της γερμανοποίησης κατά τα έτη 1901–1904. Το μνημείο ανεγέρθηκε με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση των κατοίκων της Βζέσνια. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Πάρκο «Παιδιά της Βζέσνια». Κοντά στο μνημείο, έχουν τοποθετηθεί 8 χάλκινα γλυπτά βιβλίων, σχεδιασμένα από τον γεννημένο στο Πόζναν γλύπτη, Γιούζεφ Στασίνσκι.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Maria Konopnicka 1.jpg|Μάρια Κονοπνίτσκα
Αρχείο:Pomnik Marii Konopnickiej we Wrześni - panoramio.jpg|Το μνημείο
Αρχείο:Września - płyta w parku Dzieci Wrzesińskich - 6.jpg|Μία από τις αναμνηστικές πλακέτες αφιερωμένη στη Μάρια Κονοπνίτσκα
Αρχείο:Września - fontanna w parku Dzieci Wrzesińskich.jpg|Πάρκο «Παιδιά της Βζέσνια», όπου βρίσκεται το μνημείο


## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλυπτά γυναικών
Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία
Κατηγορία:Μνημεία στην Πολωνία
Γκβντα

Ο **Γκβντα** (πολωνικά: Gwda, ) είναι ποταμός στην Πολωνία, παραπόταμος του Νότετς. Έχει μήκος 140 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης 4.947 χλμ2. Ξεκινά από τη λίμνη Στουντνίτσα, βορειοανατολικά του Στσετσίνεκ. Η ανοδική πορεία του διατρέχει πολλές λίμνες. Διασχίζει την πόλη Πίουα.

Ειδικοί κανόνες και κανονισμοί αλιείας σχετικά με την πέστροφα ισχύουν για τα ακόλουθα τμήματα του Γκβντα:

* Καθοδικά από τα όρια του Πόβιατ Κοσάλιν και ανοδικά από την οδική γέφυρα στο Γουεντίτσεκ, εξαιρουμένης της δεξαμενής μεταξύ Βενγκορέβο και Γουομτσέβο.
* Καθοδικά από την οδική γέφυρα στο Γουεντίτσεκ και ανοδικά από το Καταφύγιο Ποντγκάγε.
* Καθοδικά από το φράγμα στην Ταρνόφκα και ανοδικά από την οδική γέφυρα στο Κρέπσκο.

Το νερό του Γκβντα ήταν ένα από τα πιο καθαρά στην Πολωνία το 1975. Ωστόσο, οι ροές του νερού έκτοτε υποβαθμίστηκαν λόγω των πόλεων που ρίχνουν μη επεξεργασμένα λύματα και των βιομηχανικών εγκαταστάσεων που ρίχνουν χημικά και πετρέλαιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Νότετς
Hyuna

Η **Κιμ Χιούν-α** (κορεάτικα: 김현아) (γενν. 6 Ιουνίου 1992), πιο γνωστή απλώς ως **Hyuna**, είναι Νοτιοκορεάτισσα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, ράπερ και μοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα της στην ηλικία των 14 ετών το Φεβρουάριο του 2007, ως μέλος του κοριτσίστικου συγκροτήματος, Wonder Girls. Αφού οι γονείς της την απέσυραν από το συγκρότημα και την JYP Entertainment λίγους μήνες αργότερα, υπέγραψε συμβόλαιο με την Cube Entertainment και έγινε μέλος ενός καινούργιου κοριτσίστικου συγκροτήματος ονόματι 4Minute το 2009. Το 2010, έκανε το ντεμπούτο της ως σόλο τραγουδίστρια, με το σίνγκλ Change.

Το 2011, το άλμπουμ της, Bubble Pop!, βρήκε μεγάλη επιτυχία, πουλώντας πολλά ψηφιακά αντίγραφα. Το 2012, έκανε εμφάνιση σε ένα ρίμιξ του πολύ επιτυχημένου Gangnam Style του Psy.

Το 2018, η Hyuna τερμάτισε το συμβόλαιό της με την Cube Entertainment, μετά από εσωτερικές συγκρούσεις. Την επόμενη χρονιά, υπέγραψε συμβόλαιο με την P Nation, δισκογραφική εταιρεία του συνεργάτη της, Psy.

## Βιογραφία

### 1992-2009
Η Hyuna γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1992 στη Σεούλ της Νότιας Κορέας. Φοίτησε στο Choongam Middle School και στο Korea High School of Music and Arts, και αργότερα στο Konkuk University, όπου σπούδασε μοντέρνες τέχνες.

Το 2006, η JYP Entertainment ανακοίνωσε πως η Hyuna θα αποτελούσε μέλος του τότε καινούργιου girl group, Wonder Girls. Το group έκανε το ντεμπούτο του στις 13 Φεβρουαρίου 2007, με το άλμπουμ The Wonder Begins. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, ωστόσο, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το group λόγω προβλημάτων υγείας.

To 2008, υπέγραψε συμβόλαιο με την Cube Entertainment. Τον Ιούνιο της επόμενης κιόλας χρονιάς, έγινε μέλος ενός καινούργιου girl group, των 4Minute. Το group κυκλοφόρησε το πρώτο τους σίνγκλ, Hot Issue, στις 15 Ιουνίου 2009.

### 2010–2015
Στις 4 Ιανουαρίου 2010, κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο σίνγκλ της, Change. Το τραγούδι ήταν επιτυχημένο, πουλώντας πάνω από 2.5 εκατομμύρια αντίγραφα.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες μοντέλα
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ράπερ
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες τραγουδίστριες ποπ
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες τραγουδοποιοί
Άγιος Νικόλαος Μονεμβασίας Λακωνίας

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται δυτικά της Μονεμβασιάς, στις βόρειες υπώρειες της κορυφής «Αλογομάνδρες» (424 μ.) και κοντά στην επαρχιακή οδό Βελίων-Νεαπόλεως, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 250 μέτρα. Απέχει 88 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά της Σπάρτης (μέσω Σκάλας). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 16,846 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασωπού του νομού Λακωνίας. Το 1841 προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Μονεμβασίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Δημητρίου Μονεμβασίας. Το 1919 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Δημητρίου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Νικολάου Μονεμβασίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.

## Αξιοθέατα
*Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, κτίσμα του 11ου αιώνα, με αξιόλογο καμπαναριό.

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο αλλά τη Δημοτική Ενότητα Βοίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Νικόλαος. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Μονεμβασιάς
Μεχταρλάμ

Το **Μεχταρλάμ** ή **Μεχτάρ Λαμ** ή και **Μιχταρλάμ** (περσ. και παστού: مهترلام) είναι η 16η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Αφγανιστάν, με 144.162 κατοίκους το 2020. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Λαγκμάν και το κέντρο ομώνυμου διαμερίσματος. Στην επαρχία της αποτελεί όχι μόνο τη μεγαλύτερη πόλη, αλλά και τον μοναδικό μεγάλο αστικό οικισμό. Η πόλη είναι κτισμένη στην κοιλάδα που σχηματίζουν οι ποταμοί Αλισάνγκ και Αλινγκάρ, και απέχει 47 χιλιόμετρα από τη μεγάλη πόλη Τζαλαλαμπάντ. Υπάρχει ασφαλτοστρωμένος δρόμος που συνδέει τις δύο πόλεις και η διαδρομή με αυτοκίνητο διαρκεί περίπου μία ώρα. Το Μεχταρλάμ βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 779 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 34°40΄06΄΄ Βόρειο πλάτος και 70°12΄32΄΄ Ανατολ. μήκος.

## Ετυμολογία
Η ονομασία της πόλεως είναι περσική και προέρχεται από το όνομα του Λάμεχ (*Λαμ* στην περσική γλώσσα), του πατέρα του βιβλικού Νώε. Η λέξη *mihtar* σημαίνει απλώς στην περσική «αρχηγός» ή «επικεφαλής».

## Αξιοθέατα
Περί το 1912–1913 ο Εμίρης Χαμπιμπουλάχ Χαν έκτισε το Καλά-ε-Σεράι, που σημαίνει ακριβώς αυτό που είναι, «φρούριο και παλάτι», στο Μεχταρλάμ, ώστε να το χρησιμοποιεί ως χειμερινό ανάκτορο. Το 2020 οι τοπικές αρχές δαπάνησαν μεγάλο ποσό για την αναστήλωση του Καλά-ε-Σεράι.

Αξιοσημείωτα στο Μεχτάρ Λαμ είναι επίσης:
* Το Χατζί-Ντουνιά Γκουλ Νιαζί Τζαμιά Μαστζίντ, διώροφο τζαμί που ανεγέρθηκε το 2017. 
* Το Πανεπιστήμιο του Λαγκμάν, που ιδρύθηκε το 2011.
* Κατά την παράδοση, ο τάφος του Λάμεχ (που έδωσε, όπως προαναφέρθηκε, το όνομά του στην πόλη) βρίσκεται σε μια τοποθεσία 50 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη, σε μια θέση όπου ο Γαζναβίδης σουλτάνος Μαχμούντ του Γκάζνι έκτισε τον 11ο αιώνα ιερό με κήπους.
* Το πρώτο στην ιστορία στάδιο στην Επαρχία Λαγκμάν εγκαινιάσθηκε στην πόλη το 2021.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Αφγανιστάν

## Παραπομπές


Μεχταρλαμ
Τσαγκτσαράν

Το **Τσαγκτσαράν** (νταρί: چغچران) ή **Φιροζκόχ** (νταρί: فیروزکوه) είναι η 15η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Αφγανιστάν, με 144.162 κατοίκους το 2020. Είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Επαρχίας Γκοούρ. Το Τσαγκτσαράν είναι κτισμένο στη νότια όχθη του ποταμού Χάρι, σε μέσο υψόμετρο 2.230 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 34°31΄21΄΄ Βόρειο πλάτος και 65°15΄06΄΄ Ανατολικό μήκος.

Η πόλη απέχει οδικώς 380 χιλιόμετρα από τη Χεράτ και 450 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας Καμπούλ.

## Ιστορία
[thumb|Ο [Μιναρές Τζαμ, έργο του 12ου αιώνα]]
Η περιοχή της πόλεως ήταν κατοικημένη από την προϊσλαμική εποχή, με τους κατοίκους να είναι πιστοί του Ζωροαστρισμού, του Βουδισμού και του Ινδουισμού. (Η ισλαμική κατάκτηση του Αφγανιστάν έγινε τον 10ο αιώνα από τον Μαχμούντ του Γκάζνι.) Μετά την ήττα των Γαζναβιδών τον 12ο αιώνα η περιοχή περιήλθε υπό τον έλεγχο της τοπικής δυναστείας των Γουριδών ή Γ(κ)οριδών. Οι Γουρίδες είχαν τη θερινή τους πρωτεύουσα, τη Φιρουζκούχ, κάπου κοντά στη σημερινή πόλη και ανέγειραν τον περίφημο Μιναρέ Τζαμ 69 χιλιόμετρα δυτικά του σημερινού Τσαγκτσαράν σε ευθεία γραμμή, σήμερα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Τον 13ο αιώνα η περιοχή δέχθηκε την εισβολή των Μογγόλων, που κατέστρεψαν τη Φιρουζκούχ. Το Ιλχανάτο κατείχε την περιοχή μέχρι που το διαδέχθηκε ο Ταμερλάνος τον 14ο αιώνα.

Η ονομασία «Τσαγκτσαράν» αναφέρεται στο *[[Μπαμπούρ-ναμά]]*, έργο του 16ου αιώνα, όπου περιγράφεται η επίσκεψη του Μπαμπούρ το έτος 1507 κατά το ταξίδι του προς την Καμπούλ. Τότε η πόλη υπαγόταν στο Γκαρτσιστάν, μεταξύ των επαρχιών της Χεράτ, του Γκουρ και του Γκαζνί.

### Τα σύγχρονα γεγονότα
thumb|Λιθουανός στρατιωτικός ιατρός εξετάζει μικρό τραυματία σε νοσοκομείο του Τσαγκτσαράν.
Τον Ιούνιο του 2005 η ΝΑΤΟϊκή Διεθνής Δύναμη Αρωγής για την Ασφάλεια (ISAF) εγκατέστησε στο Τσαγκτσαράν μια «Ομάδα Επαρχιακής Ανασυγκροτήσεως» υπό λιθουανική διοίκηση, στην οποία συμμετείχε προσωπικό από την Κροατία, τη Δανία, τις ΗΠΑ, την Ουκρανία, την Ισλανδία, ακόμα και από τη Γεωργία.

Τον Μάιο του 2020 οι Ταλιμπάν επιτέθηκαν σε ένα σημείο ελέγχου στην πόλη, σκοτώνοντας τρεις Αφγανούς στρατιώτες και αιχμαλωτίζοντας άλλους ένδεκα.

Τον Αύγουστο του 2021 το Τσαγκτσαράν καταλήφθηκε από μαχητές των Ταλιμπάν, καθιστάμενο έτσι η δέκατη έκτη πρωτεύουσα επαρχίας του Αφγανιστάν που κατέλαβαν οι Ταλιμπάν ως μέρος της ευρύτερης επιχειρήσεως ανακαταλήψεως της χώρας.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Αφγανιστάν

## Παραπομπές


Τσαγκτσαραν