open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
HMS Saga

Το **HMS&nbsp;''Saga*** ήταν [[υποβρύχιο]] [[κλάση πλοίου|κλάσης]] *S*, συγκεκριμένα ένα από τα σκάφη της τρίτης ομάδας. Ναυπηγήθηκε στα τέλη του [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]] και εντάχθηκε σε υπηρεσία με το [[Βασιλικό Ναυτικό]]. Μεταπολεμικά πωλήθηκε στην [[Πορτογαλία]].

== Περιγραφή ==

Στα δεκαεπτά σκάφη της τρίτης ομάδας υποβρυχίων κλάσης *S* ενσωματώθηκαν σημαντικές βελτιώσεις και αλλαγές. Ενισχύθηκε το κήτος τους, μπορούσαν να μεταφέρουν μεγαλύτερη ποσότητα καυσίμων και έγιναν αλλαγές στον οπλισμό τους. Είχαν ολικό μήκος 66,1&nbsp;m, πλάτος 7,2&nbsp;m και [[βύθισμα]] 4,3&nbsp;m. Το [[εκτόπισμα|εκτόπισμά]] τους ήταν 827&nbsp;t (814&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 1006&nbsp;t (990&nbsp;LT) σε κατάδυση και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 48 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Επίσης μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 106,7&nbsp;m.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο [[ντηζελοκινητήρας|ντηζελοκινητήρες]] μέγιστης ισχύος 950&nbsp;bhp ενώ εν καταδύσει το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο [[ηλεκτροκινητήρας|ηλεκτροκινητήρες]] των 650&nbsp;hp. Μπορούσαν να φθάσουν τους 14,75 [[Κόμβος|kn]] στην επιφάνεια και τους 9&nbsp;kn σε κατάδυση και η εμβέλειά τους ήταν  με ταχύτητα πλεύσης 10&nbsp;kn και  με ταχύτητα πλεύσης 3&nbsp;kn αντιστοίχως.

Διέθεταν έξι [[τορπιλοσωλήνας|τορπιλοσωλήνες]] των 533&nbsp;mm στην πλώρη και μπορούσαν να μεταφέρουν δώδεκα [[τορπίλη|τορπίλες]] συνολικά. Εναλλακτικά μπορούσαν να μεταφέρουν δώδεκα [[νάρκη θαλάσσης|νάρκες]] αντί των τορπιλών. Το σκάφος ήταν επίσης εξοπλισμένο με ένα πυροβόλο των 102&nbsp;mm.

== Επιχειρησιακή ιστορία ==
Το *Saga* [[ναυπηγείο|ναυπηγήθηκε]] στις εγκαταστάσεις της Cammell Laird και [[καθέλκυση|καθελκύστηκε]] στις 14&nbsp;Μαρτίου 1945. Μέχρι σήμερα παραμένει το μοναδικό σκάφος του Βασιλικού Ναυτικού με αυτό το όνομα. Καθώς ολοκληρώθηκε όταν πια ο παγκόσμιος πόλεμος βρισκόταν στα καταληκτικά του στάδια, δεν έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις. Στις 10&nbsp;Φεβρουαρίου 1946 συγκρούστηκε στη [[Μάγχη]] με την τράτα *Girl Lena* την οποία και βύθισε. Πωλήθηκε στην Πορτογαλία το 1948 και συνέχισε την πορεία του ως *Náutilo''.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης S (1931)
Κατηγορία:Βρετανικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ρειχέα Λακωνίας

Η **Ρειχέα** ή **Ρειχιά** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Ρειχέα βρίσκεται προς τα ανατολικά παράλια και το Μυρτώο Πέλαγος, στα ανατολικά των Ανατολικών Ορέων Λακωνίας και σε υψόμετρο 480 μέτρα. Απέχει περίπου 82 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Σπάρτη (μέσω Αγίου Δημητρίου) και 24 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από τους Μολάους (έδρα του δήμου). Ανατολικά του χωριού, στην κατεύθυνση προς τους όρμους της Βληχάδας και Παλουγγέρι (ή Μπαλογκαίρι) υπάρχει σε ερειπωμένη κατάσταση το Κάστρο Ρειχέας (ή Καστρί Ρειχιάς ή Καστράκι Αγίου Δημητρίου). Είναι υστεροβυζαντινής περιόδου (περί τον 14ο αιώνα) όταν η περιοχή περιήλθε (μετά το 1260 και μέχρι την Οθωμανική κατάκτηση) στο δεσποτάτο του Μυστρά και σκοπός του ήταν να προστατεύει το λεκανοπέδιο της Ρειχιάς από τις θαλασσινές επιδρομές. 

Αξιοθέατα του χωριού είναι το Λαογραφικό Μουσείο, που δημιουργήθηκε το 1985 και το οποίο στεγάζεται σε διώροφο πετρόκτιστο οίκημα, χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής του Ζάρακα και το φαράγγι Μπαλογκαίρι που καταλήγει βορειοανατολικά στην ομώνυμη παραλία και την παραλία Βλυχάδας που αποτελεί καλοκαιρινό προορισμό της περιοχής.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Rhikhia* να υπάγεται στην Επαρχία Μονεμβασίας (*Monembasie*), με αριθμό οικογενειών 54 και συνολικό πληθυσμό 247 άτομα. Στα Γενικά Αρχεία Κράτους / Ρήγα Παλαμήδη (1829) αναφέρεται ως *Ριχιά*.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, γραμμένη *Ρηχέα* (με "η") να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Ζάρακος. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Ρειχέα. Το 1961 προσαρτήθηκε ο καταργούμενος οικισμός Κουλουραίϊκα ενώ το 1991 καταργούμενος οικισμός Αχλαδόκαμπος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Μπελεσαίικα αποτελούν την Κοινότητα Ρειχέας, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ζάρακα του  Δήμου Μονεμβασιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 300 κάτοικοι. 

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Ρειχέα από τον Δήμο Μονεμβασιάς.
* Το Φαράγγι Μπαλοκέρι στον ιστότοπο topoguide.gr.

## Παραπομπές


Ρειχέα
Ρειχέα
Λογγάρι Λακωνίας

Το **Λογγάρι** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Λογγάρι βρίσκεται προς τα ανατολικά παράλια και το Μυρτώο Πέλαγος, στα Ανατολικά Όρη Λακωνίας (στο νοτιότερο ορεινό τμήμα της κορυφογραμμής της Κουλοχέρας) και σε υψόμετρο περίπου 480 μέτρα. Απέχει περίπου 82 χιλιόμετρα Α. από την Σπάρτη και 55 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από τους Μολάους (έδρα του δήμου). Το χωριό έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 2012. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Longaria* να υπάγεται στην Επαρχία Μονεμβασίας (*Monembasie*), με αριθμό οικογενειών 34 και συνολικό πληθυσμό 168 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Λογγάρια* στην Επαρχία Μονεμβασίας με τον ίδιο αριθμό οικογενειών και συνολικό πληθυσμό (άνδρες: 41, γυναίκες: 79, παιδιά 47).

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ζάρακος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Γεράκι, τον Άγιο Ιωάννη, την Αριάνα και το Λιμάνι Γέρακα αποτελούν την Κοινότητα Ιέρακος που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ζάρακα του  Δήμου Μονεμβασιάς ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 5 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο άγνωστος, ερειπωμένος εδώ και 40 χρόνια, οικισμός της Λακωνίας!!! στο youtube.com.

## Παραπομπές


Λογγάρι
Λογγάρι
Αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας

Ο **Αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας** (), επίσημα γνωστός ως **Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας** (), είναι η δεύτερη σημαντικότερη και υψηλότερη πολιτική θέση στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Ο αντιπρόεδρος είναι ο άμεσος συνεργάτης του προέδρου της Βενεζουέλας σύμφωνα με το Σύνταγμα. Το αξίωμα του αντιπροέδρου υπήρχε στο Σύνταγμα του 1830 έως το Σύνταγμα του 1858 και επανεμφανίστηκε στο Σύνταγμα του 1999. Ωστόσο, στη σύγχρονη (1999) μορφή του, το αξίωμα είναι περισσότερο αντίστοιχο με έναν πρωθυπουργό σε συστήματα όπως αυτά της Γαλλίας και της Νότιας Κορέας.

Από τις 14 Ιουνίου 2018 until 5 January 2026, η Ντέλσι Ροδρίγκες από το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας υπηρετεί ως αντιπρόεδρος, συνεργαζόμενη με τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο.

## Αξίωμα του εκτελεστικού αντιπροέδρου
### Λειτουργίες και καθήκοντα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1999, τα καθήκοντα του εκτελεστικού αντιπροέδρου είναι:

Να συνεργάζεται με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας στη διεύθυνση των ενεργειών της κυβέρνησης.
Να συντονίζει τη Δημόσια Εθνική Διοίκηση σύμφωνα με τις οδηγίες του προέδρου της Δημοκρατίας.
Να προτείνει τον διορισμό και την παύση των υπουργών στον πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Να προεδρεύει στο Υπουργικό Συμβούλιο εάν ο πρόεδρος απουσιάζει ή έχει δώσει προηγούμενη έγκριση.
Να συντονίζει τις σχέσεις της Εθνικής Εκτελεστικής Εξουσίας με την Εθνική Συνέλευση.
Να προεδρεύει στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Κυβέρνησης.
Να διορίζει και να παύει, σύμφωνα με τον νόμο, τους κρατικούς αξιωματούχους των οποίων ο διορισμός δεν ανήκει σε άλλη αρχή.
Να αντικαθιστά τον πρόεδρο της Δημοκρατίας σε περιπτώσεις προσωρινής ή απόλυτης απουσίας.
Να ασκεί τα καθήκοντα που του αναθέτει ο πρόεδρος της Δημοκρατίας.
### Διορισμός και απομάκρυνση
Ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος διορίζεται και παύεται από τον πρόεδρο. Ο αντιπρόεδρος μπορεί επίσης να παυθεί με περισσότερα από τα δύο τρίτα των ψήφων στην Εθνοσυνέλευση. Εάν η Εθνοσυνέλευση παύσει τρεις αντιπροέδρους κατά τη διάρκεια μίας εξαετούς προεδρικής θητείας, ο πρόεδρος έχει το δικαίωμα να διαλύσει το Κοινοβούλιο.

### Προεδρική διαδοχή
Ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος είναι ο πρώτος στη σειρά διαδοχής του προέδρου της Βενεζουέλας, όταν ο πρόεδρος αδυνατεί να ασκήσει τα καθήκοντά του στις εξαιρετικές περιπτώσεις που προβλέπονται στα Άρθρα 233 και 234 του Εθνικού Συντάγματος.

Οι πρώην αντιπρόεδροι Άντρες Ναβάρτε, Κάρλος Σουμπλέτε, Ντιοσδάδο Καμπέγιο (τον Απρίλιο του 2002) και Νικολάς Μαδούρο (το 2012–2013) διετέλεσαν όλοι υπηρεσιακοί πρόεδροι της Βενεζουέλας. Ο Σουμπλέτε και ο Μαδούρο εκλέχθηκαν αργότερα και πρόεδροι.

## Κατάλογος αντιπροέδρων της Βενεζουέλας
### Κράτος της Βενεζουέλας (1830–1864)

### Ηνωμένες Πολιτείες της Βενεζουέλας (1901–1928)

### Πέμπτη Δημοκρατία (1999–2026)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Vicepresidency of the Republic  

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική της Βενεζουέλας
Βενεζουελα
Simple Simon (τραγούδι)

Το "**Simple Simon**" είναι το πρώτο single του αυστραλιανού rock συγκροτήματος INXS, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1980 μέσω της Deluxe Records.

## Παρασκήνιο
Το κομμάτι γράφτηκε από κοινού από πέντε μέλη του συγκροτήματος, τους Γκάρι Γκάρι Μπιρς, Άντριου Φάρις, Τζον Φάρις, Τιμ Φάρις και Μάικλ Χάτσενς. Η δεύτερη πλευρά, "We Are the Vegetables", γράφτηκε από κοινού από τους A Φάρις, Τζ Φάρις, T Φάρις, Χάτσενς και Κερκ Πένγκιλι. Αυτός ο τίτλος αναφέρεται σε ένα πρώιμο όνομα του συγκροτήματος, το Vegetables, που χρησιμοποίησαν όταν εμφανίστηκαν στο Περθ το 1978.

Πέρα από την Αυστραλία, το single κυκλοφόρησε και στη Γαλλία (μέσω της RCA Victor). Δεν συμπεριλήφθηκε στο πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, *[[INXS (άλμπουμ)|INXS]]*, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1980, αλλά εμφανίστηκε σε ένα άλμπουμ συλλογής, ονόματι *[[INXSIVE]]*, το 1982.

Το τραγούδι έχει επηρεαστεί έντονα από τα στυλ της ska και του punk.

## Λίστα κομματιών

# "Simple Simon" (Γκάρι Γκάρι Μπιρς, Άντριου Φάρις, Τζον Φάρις, Τιμ Φάρις, Μάικλ Χάτσενς) – 2:32
# "We Are the Vegetables" (A Φάρις, Τζ Φάρις, T Φάρις, Χάτσενς, Κερκ Πένγκιλι)  – 1:53

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τραγούδια του 1980
Κατηγορία:Τραγούδια των INXS
Δούκας του Κάμπερλαντ και του Τέβιοτντεϊλ

Ο **Δούκας του Κάμπερλαντ και του Τέβιοτντεϊλ** (Αγγλικά: *Duke of Cumberland and Teviotdale*) ήταν τίτλος στο Τάγμα των Ευγενών της Μεγάλης Βρετανίας που κατείχαν τα νεότερα μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. 

Πήρε το όνομά του από την κομητεία Κάμπερλαντ στην Αγγλία και από την Τέβιοτντεϊλ στη Σκωτία. Κατείχε η βασιλική οικογένεια του Ανόβερου και ανεστάλη βάσει του Νόμου περί Στέρησης Τίτλων του 1917, ο οποίος ανακάλεσε τους τίτλους που ανήκαν σε εχθρούς του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου.

## Δούκες του Κάμπερλαντ και του Τέβιοτντεϊλ
: επίσης: *Βασιλιάς του Ανόβερου, Κόμης του Άρμα*
*Ερνέστος Αύγουστος του Αννόβερου (1799-1851)
*Γεώργιος του Κάμπερλαντ (1851-1878)
*Ερνέστος Αύγουστος του Ανοβέρου (1878-1919)

Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Σκωτσέζικοι βασιλικοί τίτλοι
Στοά Χατζοπούλου (Κωνσταντινούπολη)

Η Στοά Χατζοπούλου («Passage Hazzopulo» στα γαλλικά ή «Hazzopulo Pasaji» στα τουρκικά) στην Μεγάλη Οδό του Πέραν στην Κωνσταντινούπολη αποτελεί ένα συγκρότημα με κεντρική αυλή που περιλαμβάνει μια στοά που συνδέει τη Λεωφόρο Ιστικλάλ με το Μεσρουτιέτ (παλιά οδό Μνηματακίων) και τρία κύρια κτήρια. 

## Ιστορία
Σύμφωνα με διαφορετικές πηγές το πέρασμα πήρε το όνομά του είτε από τον πλούσιο Έλληνα έμπορο Μ. Χατζόπουλο, είτε από τον Κυριάκο Ιωάννη Χατζόπουλο, έναν από τους διάσημους Έλληνες τραπεζίτες της Κωνσταντινούπολης και πρώην δήμαρχο των Πριγκιποννήσων, ή τέλος από τον τραπεζίτη του Γαλατά Γιώργο Ζαρίφη Χατζόπουλο. Η κατασκευή του κτηρίου ξεκίνησε τη δεκαετία του 1850 σε σχέδια των Μάρκου Λάγγα & Antoine Perpignani και ολοκληρώθηκε στις 15 Απριλίου 1871. Η στενή πρόσοψη της στοάς στην πλευρά της Ιστικλάλ παρουσιάζει νεοκλασικά χαρακτηριστικά, ενώ οι κατασκευές που βλέπουν στην εσωτερική αυλή είναι περισσότερο νεοαναγεννησιακού ρυθμού. Το δάπεδο της στοάς είναι κατασκευασμένο από «Πέτρα από το Πόδημα», μια παραδοσιακή τεχνική με ένθετα βότσαλα που προέρχονται από τις ακτές του Γιαλίκιοϊ (παλιά ονομασία Πόδημα) στην περιοχή Τσατάλτζα στη Μαύρη Θάλασσα. Μέχρι τη δεκαετία του 1950, αυτά τα βότσαλα ήταν βασικό υλικό για κήπους και πλακοστρώσεις σε δρόμους και στοές της Κωνσταντινούπολης, προσδίδοντας έναν ιδιαίτερο, παραδοσιακό χαρακτήρα. 

## Τρέχουσα χρήση
Η Στοά Χατζόπουλου στην Κωνσταντινούπολη αποτελεί ένα σημείο αναφοράς που γεφυρώνει το λογοτεχνικό παρελθόν με το παρόν. Η Μαρία Ιορδανίδου, στο έργο της «Λωξάντρα», την απαθανατίζει μέσα από τις αφηγήσεις για τον Γιώργο, τον συγγενή που διατηρούσε εκεί ένα ψιλικατζίδικο. Ενώ στο παρελθόν έσφυζε από εμπορική κίνηση με καταστήματα ψιλικών και ειδών ραπτικής, σήμερα η στοά έχει αλλάξει φυσιογνωμία. Ωστόσο, διατηρεί ζωντανή τη μνήμη εκείνης της εποχής φιλοξενώντας εμβληματικά μαγαζιά, όπως το ιστορικό καπελάδικο της Μαντάμ Κάτια, που λειτουργεί από τη δεκαετία του 1930.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κολώνας Β. (2005) Έλληνες αρχιτέκτονες στην οθωμανική αυτοκρατορία (19ος - 20ός αιώνας), Εκδόσεις Ολκός
* https://web.archive.org/web/20191118163036/http://www.smartbeyoglu.com/firma/20370/hazzo-pulo-pasaji.html
* https://nomadicniko.com/turkey/istanbul/istiklal-street/#Ravouna_Building

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Just Keep Walking

Το "**Just Keep Walking**" είναι ένα τραγούδι το οποίο ηχογραφήθηκε από το αυστραλιανό rock συγκρότημα INXS. Η Deluxe Records κυκλοφόρησε το τραγούδι τον Οκτώβριο του 1980 ως το μοναδικό single από το πρώτο άλμπουμ τους, *[[INXS (άλμπουμ)|INXS]]*. Το τραγούδι έφτασε στην 38η θέση στη λίστα με τα Top 40 και έγινε η πρώτη τους επιτυχία στο αυστραλιανό Top 40, χαρίζοντας στο συγκρότημα διεθνή φήμη.

## Παρασκήνιο
Το μοναδικό single από το άλμπουμ το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, είναι το τραγούδι το οποίο βοήθησε το συγκρότημα να ξεκινήσει τη διεθνή του καριέρα. Μέχρι τότε, οι INXS είχαν ήδη τρία χρόνια εμπειρίας και είχαν κυκλοφορήσει το πρώτο τους single "Simple Simon".

Το "Just Keep Walking" είναι επίσης το θέμα του πρώτου μουσικού βίντεο του συγκροτήματος, που γυρίστηκε σαν ζωντανή εμφάνιση σε ένα μινιμαλιστικό σκηνικό, ενός λευκού φόντου μαζί με το λογότυπο των INXS στο μαύρο πάτωμα.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε remix έκδοση το 2001 με τον τίτλο "I'm So Crazy" του ιταλικού συγκροτήματος Par-T-One.

Η Β-πλευρά είναι το τραγούδι "Scratch", που δεν κυκλοφόρησε σε άλμπουμ μέχρι την ένταξή του στο άλμπουμ συλλογή του 2002, με τίτλο *[[Stay Young 1979–1982]]* .

## Λίστα κομματιών

## Προσωπικό

* Γκάρι Γκάρι Μπιρς – μπάσο
* Τζον Φάρις – ντραμς, φωνητικά
* Τιμ Φάρις – κιθάρα
* Κερκ Πένγκιλι – κιθάρα, φωνητικά
* Άντριου Φάρις – πλήκτρα
* Ντάνκαν ΜακΓκουάιρ – παραγωγός
* Μάικλ Χάτσενς – φωνητικά

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Τραγούδια των INXS
Κατηγορία:Singles του 1980
Κατηγορία:Τραγούδια του 1980
Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του

***Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αισθηματική κωμική ταινία του 1964, σε σκηνοθεσία Στέλιου Ζωγραφάκη και σενάριο του Νέστορα Μάτσα. Πρωταγωνιστούν οι Ορέστης Μακρής, Σμάρω Στεφανίδου, Μίρκα Καλατζοπούλου, Νίκη Λινάρδου, Κλεοπάτρα Ρώτα, Θανάσης Μυλωνάς, Βασίλης Μαυρομάτης και Τόλης Βοσκόπουλος.

Η υπόθεση επικεντρώνεται σε ένα πατέρα συνταξιούχο, ο οποίος όντας παλαιών αρχών, καταπιέζει τις τρεις κόρες του. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα τα αγόρια των κοριτσιών για να μπορέσουν να τις βλέπουν μεταμφιέζονται σε γυναίκες και να πηγαίνουν στο σπίτι τους.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 22 Δεκεμβρίου 1964 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αθηναίον», «Έσπερος» και «Ιρις» της Αθήνας καθώς και στο «Παλλάς» του Πειραιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1964
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ανζερβός
Τα μαναβάκια

***Τα μαναβάκια*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1957,
σε σκηνοθεσία Πέτρου Γιαννακού, ο οποίος έγραψε και το σενάριο μαζί με τον Νίκο Φατσέα. Πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Γιαννακός, Νίκος Φέρμας, Βασίλης Ανδρεόπουλος, Ντίνα Τριάντη και Λιάνα Μιχαήλ.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Κοκοβιό και τον Κάβουρα, δύο πλανόδιους μανάβηδες που γυρνάνε μέσα στους δρόμους της Αθήνας για να βγάλουν το ψωμί τους και μπλέκουν συνεχώς σε περιπέτειες.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 12 Μαϊου 1957 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Σταρ» και «Πάνθεον» της Αθήνας καθώς και στο «Χάι Λάιφ» του Πειραιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1957
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Δυο κοθώνια στο ναυτικό

Τα ***Δυο κοθώνια στο ναυτικό*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1952, σε σκηνοθεσία Κώστα Δρίτσα και σενάριο του Άκη Φαρά. Πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Γιαννακός και
Μίμης Φωτόπουλος.

Η υπόθεση επικεντρώνεται σε δύο φίλους και συνεταίρους, τον
Μάκη και τον Κοκκοβιό που όταν καλούνται να καταταγούν στο βασιλικό ναυτικό, θα βρεθούν να είναι μπλεγμένοι σε ερωτικές περιπέτειες.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 31 Μαρτίου 1952 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Ιντεάλ» και «Άστορ» της Αθήνας, με ταυτόχρονη προβολή στους κινηματογράφους «Σπλέντιτ» του Πειραιά, «Ορφεύς» της Λάρισας και «Άστυ» της Πάτρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1952
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία
Σοσιαλιστική οικονομία της αγοράς

Η **σοσιαλιστική οικονομία της αγοράς** είναι οικονομικό σύστημα και μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης το οποίο προσαρμόζει τον σοσιαλισμό στους κανόνες της οικονομίας της αγοράς, με την κυριαρχία της δημόσιας ιδιοκτησίας και κρατικών επιχειρήσεων, κάτι που συνδέεται και με τον σοσιαλισμό της αγοράς. Το σύστημα αυτό επιτρέπει στην αγορά να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην κατανομή των πόρων, αξιοποιώντας παράλληλα τον ρόλο της κυβέρνησης με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Είναι γνωστή, ως η πρακτική η οποία χρησιμοποιείται κυρίως στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Ο όρος «σοσιαλιστική οικονομία της αγοράς» εισήχθη από τον Τζιανγκ Ζεμίν κατά τη διάρκεια του 14ου Εθνικού Συνεδρίου του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ) το 1992 για να περιγράψει τον στόχο των οικονομικών μεταρρυθμίσεων της Κίνας. Προερχόμενη από τις κινεζικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν το 1978 που ενσωμάτωσαν την Κίνα στην παγκόσμια οικονομία της αγοράς, η σοσιαλιστική οικονομία της αγοράς αντιπροσωπεύει ένα προκαταρκτικό ή «πρωτογενές στάδιο» ανάπτυξης του σοσιαλισμού. 

Ορισμένοι αναλυτές την περιγράφουν ως μια πρωτότυπη εξέλιξη του μαρξισμού, σύμφωνα με τον μαρξισμό-λενινισμό, παρόμοια με τη «Νέα Οικονομική Πολιτική» της Σοβιετικής Ένωσης, προσαρμοσμένη στη συμβίωση με τις διεθνείς αγορές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοσιαλισμός
Κατηγορία:Οικονομία της Κίνας
Νιούπορτ (Ρόουντ Άιλαντ)

Το **Νιούπορτ** (αγγλικά: *Newport*) είναι παραθαλάσσια πόλη στο νησί Άκουιντνεκ στο Ρόουντ Άιλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι η έδρα της κομητείας Νιούπορτ. Η πόλη βρίσκεται στον κόλπο Ναραγκάνσιτ, περίπου 53 χλμ. νοτιοανατολικά του Πρόβιντενς, 32 χλμ. νότια του Φολ Ρίβερ της Μασαχουσέτη, 119 χλμ. νότια της Βοστώνης και 290 χλμ. βορειοανατολικά της Νέας Υόρκης. Είναι ένα δημοφιλές θερινό θέρετρο στη Νέα Αγγλία και φημίζεται για τα ιστορικά αρχοντικά του και την πλούσια ιστορία του στην ιστιοπλοΐα. Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 25.000 κατοίκων.

Το Νιούπορτ φιλοξένησε τα πρώτα τουρνουά Αμερικανικό Όπεν τόσο στο τένις όσο και στο γκολφ, καθώς και κάθε πρόκληση για το America's Cup μεταξύ 1930 και 1983. Ήταν μια σημαντική πόλη-λιμάνι του 18ου αιώνα και έχει πολλά κτίρια από την αποικιακή εποχή.

## Γεωγραφία και κλίμα
Σύμφωνα με την Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 11.4 τετραγωνικά μίλια (29.5 km2). 7.7 τετραγωνικά μίλια (19.9 km2) από αυτό είναι γη και 3.7 τετραγωνικά μίλια (9.6 km) από αυτό, ή 32.64%, είναι νερό. Η Γέφυρα του Νιούπορτ, η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στη Νέα Αγγλία, συνδέει το Νιούπορτ με το γειτονικό νησί Κόνανικατ μέσω του Ανατολικού Περάσματος του Ναραγκανσέτ.

Το Νιούπορτ έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα, μαζί με υγρό υποτροπικό κλίμα και ωκεάνιο κλίμα. Περιτριγυρισμένο από θαλασσινό νερό, το Νιούπορτ είναι συχνά πιο δροσερό το καλοκαίρι από ορισμένες παράκτιες πόλεις βορειότερα, όπως η Βοστώνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ρόουντ Άιλαντ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ρόουντ Άιλαντ
Οι χαραμοφάηδες

***Οι χαραμοφάηδες*** γνωστό και ως **Δουλέψτε για να φάτε** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1961, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο του Στέφανου Φωτιάδη. Πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος, Θανάσης Βέγγος, Μπεάτα Ασημακοπούλου, Γιάννης Μαλούχος και Κατερίνα Γιουλάκη (στο κινηματογραφικό ντεμπούτο της).

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Έξαρχο, ιδιοκτήτη ενός μικρού ναυπηγείου το οποίο κληρονόμησε από τον πατέρα του, μαζί με τα δύο αδέρφια του. Αν και η δουλειά του πάει καλά, ωστόσο τα αδέρφια του θα πέσουν θύματα ενός απατεώνα, πείθωντας τον Έξαρχο να πουλήσει το ναυπηγείο για να αγοράσει έναν παλιό μύλο τον οποίο θα μετατρέψουν σε πρότυπη βιομηχανική μονάδα. Όταν όπως το σχέδιό τους αποτυγχάνει παταγωδώς, ο Έξαρχος θα επιστρέψει στο ναυπηγείο ως προϊστάμενος και θα προσλάβει τα αδέρφια του για να εργαστούν εκεί ως απλοί εργάτες.
## Διανομή ρόλων
*Μίμης Φωτόπουλος - Έξαρχος
*Μπεάτα Ασημακοπούλου - Ελένη
*Θανάσης Βέγγος - Αυγουστής
*Γιάννης Μαλούχος - Λαλάκης
*Δημήτρης Νικολαΐδης - Γέρακας
*Γιάννης Φέρμης - Γιακουμής
*Άρης Μαλιαγρός - Λέανδρος
*Μαρίκα Κρεβατά - Μάγδα Σκαρμούτσου
*Λαυρέντης Διανέλλος - Τριαντάφυλλος
*Κατερίνα Γιουλάκη - Αμαλία
*Μαρία Βούλγαρη - Κλειώ

## Κυκλοφορία & Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Δεκεμβρίου 1961 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Ίρις», «Κοσμοπόλιτ», «Ρόδον» και «Ριβόλι» της Αθήνας. Έκοψε 13,781 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 43ή θέση ανάμεσα σε 68 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1961–62.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Βουλευτικές εκλογές 2025 στην Γκαμπόν

Πραγματοποιήθηκαν κοινοβουλευτικές εκλογές στη Γκαμπόν στις 27 Σεπτεμβρίου 2025 ταυτόχρονα με τις δημοτικές εκλογές, με δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 11 Οκτωβρίου σε εκλογικές περιφέρειες όπου κανένας υποψήφιος δεν έλαβε την πλειοψηφία. Τρίτος γύρος έλαβε χώρα στις 18 Οκτωβρίου σε οκτώ εκλογικές περιφέρειες.  Το Γκαμπονέζικο Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο κυριαρχούσε στην πολιτική της Γκαμπόν από την ανεξαρτησία το 1961 έως το πραξικόπημα στη Γκαμπόν το 2023, υπέστη την πρώτη του εκλογική ήττα από την ανεξαρτησία, καταλήγοντας σε ένα υπόλειμμα 15 εδρών στην Εθνοσυνέλευση.

## Ιστορικό
Τον Ιούλιο του 2025 ο πρόεδρος Μπρις Ολιγκί Νγκεμά, που ανέλαβε την εξουσία μετά το πραξικόπημα του 2023, δημιούργησε το δικό του πολιτικό κόμμα, την Δημοκρατική Ένωση Οικοδόμων (UDB).

## Εκλογικό σύστημα
Τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται μέσω του συστήματος δύο γύρων: 143 εκλογικές περιφέρειες βρίσκονται στην ίδια τη Γκαμπόν, ενώ δύο έδρες εκλέγονται από Γκαμπονέζους του εξωτερικού.

Οι εκλογικοί κατάλογοι αναθεωρήθηκαν από τις 14 Ιουλίου έως τις 12 Αυγούστου. Οι τοπικές εκλογικές επιτροπές συστάθηκαν έως τις 26 Ιουλίου, ενώ η υποβολή υποψηφιοτήτων έλαβε χώρα από τις 27 Ιουλίου έως τις 7 Αυγούστου.

## Υποψήφιοι
Περίπου 1.600 υποψήφιοι διεκδικούσαν 145 έδρες στο κοινοβούλιο, ενώ περίπου 17.000 άτομα διεκδικούσαν διάφορες θέσεις σε δημοτικά και νομαρχιακά συμβούλια.

## Προεκλογική εκστρατεία
Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου.

## Διεξαγωγή
Περισσότεροι από 900.000 άνθρωποι ήταν εγγεγραμμένοι να ψηφίσουν. Η ψηφοφορία καθυστέρησε ελαφρώς στη Λιμπρβίλ λόγω πρωινής βροχής.

Η αντιπολίτευση διατύπωσε καταγγελίες για νοθεία και κακοδιαχείριση της διαδικασίας. Ένας αποτυχημένος υποψήφιος εξέφρασε τη λύπη του για μια "επιστροφή στο παλιό σύστημα". Ο πρώην πρωθυπουργός Ρεϊμόν Ντονγκ Σιμά αναφώνησε: "Πίσω στο μηδέν! ... Συνεχίζουμε το σύστημα που υποτίθεται ότι έπρεπε να έχουμε εγκαταλείψει προς όφελος όλων". Ένα άρθρο έθεσε το ερώτημα αν απλώς ανταλλάσσεται ένα μη δημοκρατικό καθεστώς με ένα άλλο.

Παρατηρητές από το Μπενίν, το Τόγκο, τη Μαυριτανία και τη Γουινέα δήλωσαν ότι ο δεύτερος γύρος διεξήχθη σε ήρεμη ατμόσφαιρα παρά την έλλειψη ενθουσιασμού.

## Αποτελέσματα
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών έδειξαν ότι η Δημοκρατική Ένωση Οικοδόμων προηγούνταν, ακολουθούμενη από το Γκαμπονέζικο Δημοκρατικό Κόμμα του καθεστώτος Μπονγκό. Δεύτερος γύρος ψηφοφορίας διατάχθηκε για τις 11 Οκτωβρίου σε 77 εκλογικές περιφέρειες όπου κανένας υποψήφιος δεν έλαβε πλειοψηφία.

Στις εκλογικές περιφέρειες του Πρώτου Διαμερίσματος Ντουμ και του Πρώτου Ντουινί οι εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Οκτωβρίου με δεύτερο γύρο στις 2 Νοεμβρίου. Οι εκλογές ακυρώθηκαν στις εκλογικές περιφέρειες Λεκόνι-Λεκόρι Α΄, Εντούγκου Β΄ και Ντεμ Β'.

## Παραπομπές


2025
Γκαμπον βουλευτικες
Τρεις μάγκες στο παρθεναγωγείο

Οι ***Τρεις μάγκες στο παρθεναγωγείο*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1959, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αθανασιάδη και σενάριο του Γιάννη Δαλιανίδη. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Σταυρίδης, Κούλης Στολίγκας, Γιώργος Καμπανέλλης, Χριστίνα Σύλβα, Βαγγέλης Πλοιός και Νίκη Λινάρδου.

Η υπόθεση επικεντρώνεται σε τρεις φίλους που μεταμφιέζονται σε γυναίκες στην απεγνωσμένη προσπάθεια τους να συναντήσουν τις αγαπημένες τους που φοιτούν σε ένα αυστηρό σχολείο θηλέων.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 23 Νοεμβρίου 1959 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Έλλη», «Αστρον» και «Ριβόλι» της Αθήνας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1959
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Κατηγορία:Χαμένες ταινίες
Ο Κοκοβιός πρωτευουσιάνος

***Ο Κοκοβιός πρωτευουσιάνος*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1953, σε σκηνοθεσία Α.Γ. Δημήτριεφ και σενάριο του Πέτρου Γιαννακού. Πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Γιαννακός, Σάσα Ντάριο, Τάκης Λαμπίρης, Ράλλης Αγγελίδης και Νίκος Φέρμας.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στον αγαθιάρη Κοκκοβιό, ο οποίος φεύγει από τον τόπο του και πηγαίνει στην Αθήνα, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 2 Μαρτίου 1953 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Ιντεάλ» και «Μόντιαλ» της Αθήνας καθώς και στο «Χάι Λάιφ» του Πειραιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1953
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Χαμένες ταινίες
Living the Dream (άλμπουμ, Uriah Heep)

Το ***Living the Dream*** είναι το 24ο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού rock συγκροτήματος Uriah Heep, που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2018 από την Frontiers Records. Η παραγωγή έγινε από τον Τζέι Ράστον.  Η παραγωγή του δίσκου διήρκεσε 19 ημέρες, με το συγκρότημα να ηχογραφεί τα πάντα «ζωντανά». 

Το *Living the Dream* κατέστη δυνατό μέσω μιας καμπάνιας συλλογικής χρηματοδότησης στο PledgeMusic. 

## Κριτική υποδοχή
Το άλμπουμ έλαβε θετικές αξιολογήσεις από τους κριτικούς. Ο Ντομ Λόσον γράφοντας για το *[[Classic Rock (περιοδικό)|Classic Rock]]* δήλωσε ότι «το *Living the Dream* είναι τόσο δυνατό όσο οτιδήποτε έχει δημιουργήσει το συγκρότημα σε δύο, ίσως και τρεις δεκαετίες». Ο Μάρτιν Ποπόφ του *[[Goldmine (περιοδικό)|Goldmine]]* είπε ότι το άλμπουμ «βρίσκει το συγκρότημα να αφήνει στην άκρη οποιεσδήποτε πρόσφατες τεχνολογικές ή στυλιστικές τάσεις προς τον μοντερνισμό, ασκώντας μια ανυπακοή η οποία αφήνει μόνο αγνή και διαχρονική αγαλλίαση στους Heep». 

## Λίστα κομματιών
 

Τα κομμάτια "Waters Flowin'" και "Rocks in the Road" μεταφέρονται στην κυκλοφορία του βινυλίου - το δεύτερο αποτελεί το τελευταίο στην Α-πλευρά, ενώ το πρώτο αποτελεί την αρχή της Β-πλευράς.
  

## Προσωπικό
**Uriah Heep**

* Μικ Μποξ – κιθάρα, δεύτερα φωνητικά
* Φιλ Λάνζον – πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά
* Μπέρνι Σο – κύρια φωνητικά
* Ράσελ Γκίλμπρουκ – τύμπανα, κρουστά
* Ντέιβ Ρίμερ – μπάσο, δεύτερα φωνητικά

**Παραγωγή**

* Τζέι Ράστον – παραγωγός, μηχανικός ήχου 

## Charts

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2018
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep
Νικολάι Μπορίσοβιτς Γκαλίτσιν

O πρίγκιπας **Νικολάι Μπορίσοβιτς Γκαλίτσιν** (ρωσικά: Николай Борисович Голицын, εναλλακτικά μεταγεγραμμένο ως **Γκολίτσιν** · 8 Δεκεμβρίου/19 Δεκεμβρίου 1794 – 22 Οκτωβρίου/3 Νοεμβρίου 1866) ήταν Ρώσος αριστοκράτης της οικογένειας Γκολίτσιν και στρατιωτικός αξιωματικός. Ήταν στρατιωτικός ιστορικός, ερασιτέχνης μουσικός και είναι ιδιαίτερα γνωστός για την παραγγελία τριών κουαρτέτων εγχόρδων — αντίτυπα 127, 130 και 132 — από τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, τα οποία συγκαταλέγονται στην ομάδα των ύστερων κουαρτέτων εγχόρδων του συνθέτη.

## Οικογένεια
Οι γονείς του ήταν ο Μπόρις Αντρέεβιτς Γκολίτσιν και η σύζυγός του, Άννα, και μία από τις αδερφές του ήταν η φιλάνθρωπος Τατιάνα Ποτέμκινα. Έγινε αξιωματικός του Ρωσικού Στρατού (Σύνταγμα Δραγώνων του Κιέβου) μαζί με τον πατέρα του και τους δύο αδελφούς του, Αλεξάντερ και Αντρέι (στο σύνταγμα ιππικού της Φρουράς Ζωής). Συμμετείχε τον Ιούλιο του 1812, συμπεριλαμβανομένων των μαχών του Σμολένσκ, του Μποροντίνο, του Ταρουτίνο, του Βιάζμα και της κατάληψης του Παρισιού. 

Ο γιος του, Γιούρι Νικολάεβιτς Γκολίτσιν (1823–1872), ήταν συνθέτης και μαέστρος. 

## Παραγγελία του Μπετόβεν
Ο πρίγκιπας είχε ζήσει για ένα διάστημα στη Βιέννη και γνώριζε τη μουσική των Χάυντν, Μότσαρτ και Μπετόβεν. Έπαιζε τσέλο. Η σύζυγός του ήταν καταξιωμένη πιανίστρια. Διασκεύασε έργα του Μπετόβεν για πιάνο για κουαρτέτο εγχόρδων και κουιντέτο εγχόρδων.

Τον Νοέμβριο του 1822 ανέθεσε στον Μπετόβεν να γράψει κουαρτέτα εγχόρδων. Έγραψε στα γαλλικά από την Αγία Πετρούπολη στον συνθέτη:Ως παθιασμένος ερασιτέχνης όσο και θαυμαστής του ταλέντου σας, παίρνω την ελευθερία να σας γράψω για να σας ρωτήσω αν θα ήσασταν πρόθυμος να συνθέσετε ένα, δύο ή τρία νέα κουαρτέτα. Θα χαρώ πολύ να σας πληρώσω για τον κόπο, όποιο ποσό κρίνετε επαρκές.Ο Μπετόβεν συμφώνησε με αυτό, ζητώντας 50 δουκάτα για κάθε κουαρτέτο. 

Δεν είχε γράψει κουαρτέτο εγχόρδων από το έργο 95 του το 1810. Το 1823 ασχολήθηκε με τη συγγραφή της Ένατης Συμφωνίας του και ξεκίνησε σοβαρή δουλειά πάνω στα κουαρτέτα το 1824. Το πρώτο από αυτά, το *Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 12 σε Μι ύφεση μείζονα, έργο 127*, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1825. Το κουαρτέτο αργότερα παρουσίασε τα άλλα δύο έργα που είχε παραγγείλει, το *Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 13 σε Σι ύφεση μείζονα, έργο 130* και το *Κουαρτέτο Εγχόρδων Αρ. 15 σε Λα ελάσσονα, έργο 132**.*

Ο Μπετόβεν έλαβε την αμοιβή για το πρώτο κουαρτέτο. Παρόλο που ο πρίγκιπας αναγνώρισε το χρέος του για τα άλλα κουαρτέτα, αυτό δεν καταβλήθηκε όσο ζούσε ο συνθέτης και το ζήτημα διευθετήθηκε τελικά με τους κληρονόμους του Μπετόβεν το 1852. 

### Άλλες συσχετίσεις με τον Μπετόβεν
Ο πρίγκιπας ήταν μεσάζων στην πώληση ενός αντιγράφου του χορωδιακού έργου του Μπετόβεν *[[Missa solemnis (Μπετόβεν)|Missa solemnis]]* στη ρωσική αυλή. Μέσω αυτού πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκτέλεση του έργου στην Αγία Πετρούπολη τον Απρίλιο του 1824.

Η εισαγωγή του Μπετόβεν *«Η Καθαγίαση του Σπιτιού»*, που εκδόθηκε το 1825, αφιερώθηκε στον πρίγκιπα. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ευγενείς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Νικολαι Μπορισοβιτς
Άννα Γρουζίνσκαγια Γκολίτσινα

Η πριγκίπισσα **Άννα Γρουζίνσκαγια Γκολίτσινα** (ρωσικά: Анна Грузинская-Голицына, 17 Αυγούστου 1763 — 11 Οκτωβρίου 1842) ήταν Ρωσίδα αριστοκράτισσα γεωργιανής βασιλικής καταγωγής. 

## Νεανικά χρόνια
Ήταν κόρη του Πρίγκιπα Αλεξάνδρου του Κάρτλι, εγγονή του Πρίγκιπα Μπακάρ του Κάρτλι και δισέγγονη του Βασιλιά Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι. Είχε έναν αδελφό, τον Πρίγκιπα Γεώργιο Μπαγκρατιόν-Γρουζίνσκι. Η μητέρα της, Πριγκίπισσα Ντάρια Αλεξάντροβνα Μενσίκοβα, ήταν εγγονή του Πρίγκιπα Αλεξάνδρου Ντανίλοβιτς Μενσίκοφ, ο οποίος ήταν ο de facto ηγεμόνας της Ρωσίας από το 1725 έως το 1727.

## Γάμος
Ο πρώτος γάμος της ήταν με τον Αλεξάντερ Αλεξάντροβιτς Λίτσιν, ο οποίος πέθανε το 1789. Την επόμενη χρονιά, το 1790, η Άννα παντρεύτηκε τον τρίτο ξάδερφό της, Πρίγκιπα Μπόρις Αντρέεβιτς Γκολίτσιν, μέλος του Οίκου των Γκολίτσιν, ο οποίος ήταν στενός φίλος του Γεωργιανού στρατηγού Πρίγκιπα Πέτρου Μπαγκρατιόν-Μουχάνσκι (ο οποίος ήταν και ανιψιός της). Ο σύζυγός της πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο το 1822.

Ήταν γνωστή για τη φιλοξενία εκδηλώσεων.

## Θάνατος
Η Άννα πέθανε στις 11 Οκτωβρίου 1842 στην Αγία Πετρούπολη και είναι θαμμένη στο παράκτιο μοναστήρι του Αγίου Σεργίου.

## Παιδιά

* Πριγκίπισσα Ελιζαβέτα Γκολίτσινα (1790–1870)
* Πρίγκιπας Αντρέι Γκολίτσιν (1791-1861)
* Πρίγκιπας Αλέξανδρος Γκολίτσιν (1792–1865)
* Πρίγκιπας Νικολάι Γκολίτσιν (1794–1866)
* Πριγκίπισσα Σοφία Γκολίτσινα (1795–1871)
* Πριγκίπισσα Τατιάνα Γκολίτσινα-Ποτέμκινα (1797–1869)
* Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Γκολίτσινα (1798–1876)
* Πριγκίπισσα Ιρίνα Γκολίτσινα (1800–1802)

Αρχείο:Johann-Baptist_Lampi_d._Ä._002.jpg|εναλλ.=Boris Golitsyn, husband| Μπόρις Γκολίτσιν, σύζυγος
Αρχείο:P.F._Sokolov_053.jpg|εναλλ.=Yelizaveta, daughter| Ελιζαβέτα, κόρη
Αρχείο:Poltorackaya_Golitsyna.jpg|εναλλ.=Sofia, daughter| Σοφία, κόρη
Αρχείο:TatyanaPotemkinaNeff.jpg|εναλλ.=Tatiana, daughter| Τατιάνα, κόρη


## Παραπομπές

Αννα Γρουζινσκαγια
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Βασιλάκι Λακωνίας

Το **Βασιλάκι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Το Βασιλάκι βρίσκεται στους πρόποδες του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 380 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 26 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη, 23 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Σκάλα και 9 χιλιόμετρα Δ. από τις Κροκεές ενώ ανατολικά του περνάει η ΕΟ Σπάρτη - Γύθειο.

Αξιοθέατα είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, το εξωκλήσι του Άι-Γιαννάκη (ερειπωμένο, με ενδιαφέρουσες  τοιχογραφίες και με υλικό κατασκευής του από αρχαίο οικοδομικό υλικό) και το μικρό Κάστρο Τάραψας, (ή Πύργος Ζαλούμη), το οποίο κτίστηκε τον 15ο αιώνα από τον γενάρχη της οικογένειας Ζαλούμη, περιβόητο πειρατή της εποχής και το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα φρουριακής αρχιτεκτονικής της εποχής της Τουρκοκρατίας στη Λακωνία.. Στις 26 Ιουλίου, το χωριό πανηγυρίζει την Αγία Παρασκευή ενώ το πρώτο Σαββατοκύριακο του Νοεμβρίου διοργανώνεται η "Γιορτή Τσίπουρου".

## Διοικητικά - πληθυσμιακά
Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ το αναφέρει ως *Tarápsa* (*Morea I,* *19*5*,* *265)*. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Tarapsa* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Μπαρδουνοχώρια *(Bardounia-Khoria)*, με αριθμό οικογενειών 26 και συνολικό πληθυσμό 140 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Τάραψα* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με ίδιο αριθμό οικογενειών και συνολικό πληθυσμό (άνδρες: 70, γυναίκες: 70). 

Απογράφεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, με το παλιό του όνομα *Τάραψα* το 1835 στον τότε κοινότητα Δήμο Κροκεών. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1955 μετονόμαστηκε σε Βασιλάκιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους Κουμάνους και τα Χάνια αποτελούν την Κοινότητα Βασιλακίου, που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Κροκεών του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 97 κάτοικοι. 

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

 *απογράφηκε ως Τ**άραψα*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Βασιλάκιο απο το 746 έως το 1821 από το βιβλίο "ΒΑΣΙΛΑΚΙΟΝ" του Παπα-Δημήτρη Χριστάκου.
* Κάστρο Τάραψας ή Κάστρο Βασιλακίου ή Πύργος Ζαλούμη από τον Καστρολόγο.

## Παραπομπές


Βασιλάκι
Βασιλάκι
ISO 37301

**ISO 37301** είναι ένα διεθνές πρότυπο που δημοσιεύθηκε από τον ISO και καθορίζει τις απαιτήσεις για την εγκαθίδρυση, εφαρμογή, αξιολόγηση και συνεχή βελτίωση ενός Συστήματος Διαχείρισης Συμμόρφωσης (Compliance Management System, CMS). Το πρότυπο μπορεί να εφαρμοστεί από κάθε οργανισμό, ανεξαρτήτως μεγέθους, κλάδου ή γεωγραφικής περιοχής.

Το ISO 37301 ήρθε να αντικαταστήσει το πρότυπο ISO 19600:2014, προσφέροντας πλέον σαφείς και συγκεκριμένες απαιτήσεις αντί για γενικές κατευθυντήριες οδηγίες, γεγονός που το καθιστά πλήρως πιστοποιήσιμο.

## Ιστορικό
Το πρότυπο δημιουργήθηκε από την τεχνική επιτροπή ISO/TC 309, με στόχο να ενισχύσει τα διεθνή πλαίσια εταιρικής διακυβέρνησης και συμμόρφωσης. Δημοσιεύτηκε επίσημα τον Απρίλιο του 2021.

Η ανάπτυξή του προέκυψε ως απάντηση στη συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη για περισσότερη διαφάνεια, μεγαλύτερη λογοδοσία και αποτελεσματικότερες διαδικασίες διαχείρισης κινδύνων που σχετίζονται με τη συμμόρφωση.

## Σκοπός και εφαρμογή
Το ISO 37301 παρέχει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και τη λειτουργία ενός συστήματος συμμόρφωσης. Οι κύριοι στόχοι του περιλαμβάνουν:

* αναγνώριση και αξιολόγηση υποχρεώσεων συμμόρφωσης,
* προώθηση κουλτούρας ακεραιότητας και δεοντολογίας,
* καθιέρωση μηχανισμών πρόληψης, εντοπισμού και αντιμετώπισης παραβάσεων,
* ενίσχυση της διαφάνειας και της εταιρικής λογοδοσίας,
* συνεχή βελτίωση διεργασιών και πρακτικών συμμόρφωσης.

Το πρότυπο μπορεί να λειτουργήσει είτε ως ανεξάρτητο σύστημα είτε να ενσωματωθεί σε υφιστάμενα συστήματα διαχείρισης.

## Δομή
Το ISO 37301 ακολουθεί τη **High Level Structure** (HLS), κοινή σε όλα τα σύγχρονα πρότυπα ISO, και βασίζεται στον κύκλο Plan–Do–Check–Act (PDCA). Τα κύρια κεφάλαια περιλαμβάνουν:

# Πλαίσιο του οργανισμού
# Ηγεσία
# Σχεδιασμός
# Υποστήριξη
# Λειτουργία
# Αξιολόγηση απόδοσης
# Βελτίωση

## Αρχές
Τα θεμελιώδη στοιχεία του προτύπου περιλαμβάνουν:

* ακεραιότητα,
* διαφάνεια,
* λογοδοσία,
* ηγεσία και δέσμευση,
* κουλτούρα συμμόρφωσης,
* διαχείριση κινδύνων,
* συνεχή βελτίωση.

## Σχέση με άλλα πρότυπα
Το ISO 37301 συνδέεται με τα ακόλουθα πρότυπα:

* ISO 19600
* ISO 37001
* ISO 37002
* ISO 31000
* Συστήματα διακυβέρνησης και συμμόρφωσης

## Πιστοποίηση
Το πρότυπο παρέχει συγκεκριμένες απαιτήσεις και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για επίσημη πιστοποίηση από διαπιστευμένους φορείς σύμφωνα με το ISO/IEC 17021-1. Η πιστοποίηση δεν είναι υποχρεωτική, αλλά υιοθετείται από οργανισμούς που επιθυμούν να ενισχύσουν την αξιοπιστία και την εταιρική τους διακυβέρνηση.

## Οφέλη
Η εφαρμογή του ISO 37301 μπορεί να προσφέρει:

* μείωση κινδύνων μη συμμόρφωσης,
* βελτίωση εταιρικής φήμης,
* ενίσχυση εμπιστοσύνης ενδιαφερομένων μερών,
* αποτελεσματικότερη διαχείριση υποχρεώσεων και κινδύνων,
* εδραίωση κουλτούρας ακεραιότητας.

## Δείτε επίσης
* ISO 37001
* ISO 37002
* ISO 31000
* Εταιρική διακυβέρνηση

## Παραπομπές




## Κατηγορίες
Κατηγορία:Πρότυπα ISO
Κατηγορία:Εταιρική διακυβέρνηση
Κατηγορία:Διαχείριση κινδύνου
Βαλτάκι Ευρώτα Λακωνίας

Το **Βαλτάκι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Βαλτάκι βρίσκεται κοντά στον μυχό του Λακωνικού κόλπου σε υψόμετρο 8 μέτρων ενώ απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Σκάλα (έδρα του δήμου) και 4 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Γύθειο. Είναι γνωστό στη περιοχή για την κοντινή της αμμώδη παραλία "Ναυάγιο" ή "Γλυφάδα" με μήκος της ακτής 430 μέτρα, μέσο πλάτος 15 μέτρα και προσανατολισμό νότιο ενώ στο όριο της παράκτιας ζώνης της εμφανίζεται θαμνώδης βλάστηση. Αποτελεί φυσικό βιότοπο για την αναπαραγωγή των θαλασσίων χελωνών καρέτα-καρέτα ενώ στο ανατολικό άκρο της έχει προσαράξει μεταλλικό «κουφάρι» πλοίου, στο οποίο οφείλεται και το όνομα της παραλίας. 

Απογράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 στην κοινότητα Λάγιου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Λάγιο και την Γλώσσα αποτελούν την Κοινότητα Λάγιου, που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Κροκεών του  Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 23 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 14. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παραλία Γλυφάδας Βαλτάκι από τον Δήμο Ευρώτα.

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνία) αλλά τον Δήμο Μονεμβασιάς και την Λακωνική Χερσόνησο είναι ο συνώνυμος παραθαλάσσιος οικισμός Βαλτάκι.
## Παραπομπές


Βαλτάκι Ευρώτα
Βαλτάκι
The John Peel Session (EP, Νικ Ντρέικ)

Το ***The John Peel Session*** είναι ένα EP του Άγγλου folk μουσικού Νικ Ντρέικ, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2014 από την Universal Music Catalogue και την Antar Records, σε βινύλιο 10 ιντσών και σε ψηφιακή μορφή.

Οι ηχογραφήσεις προέρχονται από δύο ηχογραφήσεις του Τζον Πιλ στο BBC: μία από τον Αύγουστο του 1969 και μία από τον Μάρτιο του 1970 με τον Κόλιν Νίκολ, που κυκλοφόρησαν μαζί με τη βιογραφία *Nick Drake: Remembered For A While*. Παράχθηκαν μόνο 1.000 αντίτυπα.

## Ιστορικό ηχογράφησης
Τα κομμάτια 1–3 ηχογραφήθηκαν στις 5 Αυγούστου του 1969 και μεταδόθηκαν στις 6 Αυγούστου του 1969. Τα κομμάτια 4–5 ηχογραφήθηκαν στις 23 Μαρτίου του 1970 και μεταδόθηκαν στις 13 Απριλίου του ίδιου έτους.

Τα κομμάτια "Time Of No Reply" και "Three Hours" κυκλοφορούσαν προηγουμένως σε εμπορικούς κύκλους και κυκλοφόρησαν σε ανεπίσημη μορφή το 2006.

## Λίστα κομματιών
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Νικ Ντρέικ.

# "Time of No Reply" – 2:42
# "River Man" – 4:06
# "Three Hours" – 5:01
# "Bryter Layter" – 3:17
# "'Cello Song" – 4:10

## Προσωπικό

* Νικ Ντρέικ – φωνητικά, ακουστική κιθάρα
* Πιτ Ριτζέμα – παραγωγός
* Κόλιν Νίκολ - μηχανικός ήχου (ηχογραφήσεις 1970)
* Μάικ Χάρντινγκ – μηχανικός ήχου (ηχογραφήσεις 1969)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δισκογραφία του Νικ Ντρέικ
Stay Young (τραγούδι, INXS)

Το "**Stay Young**" είναι ένα τραγούδι του αυστραλιανού rock συγκροτήματος INXS. Κυκλοφόρησε ως το πρώτο single από το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, *[[Underneath the Colours]]*, τον Σεπτέμβριο του 1981. Το "Stay Young" έφτασε στον αριθμό 21 στα αυστραλιανά charts singles τον Νοέμβριο. 

Στο τραγούδι συμμετείχαν οι Ντέιβ Μέισον και Κάρεν Άνσελ από το αυστραλιανό συγκρότημα The Reels στα δεύτερα φωνητικά.

## Βίντεο
Το βίντεο σκηνοθετήθηκε από τον Πίτερ Κλίφτον, που σκηνοθέτησε την ταινία συναυλίας των Led Zeppelin του 1976, *[[The Song Remains the Same (ταινία)|The Song Remains the Same]]*. Το βίντεο γυρίστηκε στην παραλία Κλόνταρφ, στο Κλόνταρφ του Σίδνεϊ, Αυστραλία. Η εταιρεία παραγωγής ήταν η ECV (Enterprise Colour Video) στο Crow's Nest του Σίδνεϊ, στην Αυστραλία. Κάμερα: Τζιμ Γουάλπολ, Μοντάζ: Ντέιβιντ Γκίλις, Μοντάζ εκτός σύνδεσης: Γκραντ Σανκς.

## Λίστα κομματιών
**Λίστα κομματιών 7" single**

## Charts

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "Stay Young" στο Allmusic
* "Stay Young" στο Discogs
Κατηγορία:Singles του 1981
Κατηγορία:Τραγούδια του 1981
Κατηγορία:Τραγούδια των INXS
Χειρόγραφο Σιάνγκ'ερ

Το **''<nowiki/>'<nowiki/>**χειρόγραφο Σιάνγκ Ερ* (απλοποιημένα κινεζικά : 想尔, παραδοσιακά κινεζικά : 想爾; πιν γιν: Xiǎng'ěr; Wade-Giles: Hsiang3-erh3) είναι ένα σχολιαστικό κείμενο που πραγματεύεται διδασκαλίες του [[Τάο Τε Τζινγκ]]. Είναι περισσότερο γνωστό ως ένα από τα πρωιμότερα σωζόμενα κείμενα του ρεύματος του Ταοϊσμού που λέγεται "Οδός των Ουρανίων Διδασκάλων." Το νόημα του τίτλου αποτελεί θέμα επιστημονικών στυζητήσεων, αλλά μπορεί να αποδοθεί ως "Σε σκέπτομαι".

== Ιστορία ==
Το *Σιάνγκ'ερ* πιθανότατα γράφτηκε μεταξύ 190 και 220 μ.Χ., σε μια εποχή που οι Ουράνιοι Δάσκαλοι έλεγχαν ένα θεοκρατικό κράτος στο [[Σιτσουάν (επαρχία)|Σιτσούαν]]. Οι πρώιμες πηγές δείχνουν ότι το κείμενο γράφτηκε από τον Ζανγκ Λου, τον τρίτο Ουράνιο Δάσκαλο και εγγονό του [[Τζανγκ Τάο Λινγκ]], ιδρυτή της αίρεσης.

Το κείμενο που σώζεται σήμερα ανακαλύφθηκε στις βουδιστικές σπηλιές του Μογκάο στο Ντουν Χουάνγκ στις αρχές του 20ου αιώνα και ήταν μέρος του θησαυρού που ταξίδεψε στο Λονδίνο μαζί με  Άουρελ Στάιν. Ωστόσο, το *Σιάνγκ Ερ* που επιβιώνει σχολιάζει μόνο τα 3α έως τα 37α κεφάλαια του [[Τάο Τε Τζινγκ]]. Υποτίθεται ότι υπήρχε και ένα δεύτερο μέρος του *Σιάνγκ'ερ*, το οποίον δεν σώζεται πλέον. Το κείμενο Xiang'er που βρέθηκε στο Ντουν Χουάνγκ πιθανότατα χρονολογείται από τον 5ο ή τον 6ο αιώνα μετά Χριστόν.

== Διδάγματα ==
Το *Σιάνγκ'ερ* αποκαλύπτει πολλά για την πρώιμη σκέψη και τις πρακτικές της σέκτας των Ουρανίων Διδασκάλων. Ειδικότερα, το κείμενο προσφέρει συμβουλές σε άτομα και στην κοινωνία συνολικά.

Όσον αφορά την ατομική συμβουλή, ο *Σιάνγκ Ερ*, όπως και ο υπόλοιπος Ταοϊσμός, συζητά τρόπους με τους οποίους ένας άνθρωπος μπορεί να αποκτήσει αθανασία. Σύμφωνα με το κείμενο του *Σιάνγκ Ερ'', το σώμα κατοικείται από πνεύματα που επιβιώνουν στην παρουσία του Τσι. Για να αποκτήσει αθανασία, το άτομο έπρεπε να διατηρήσει και να διατηρεί αυτά τα εσωτερικά πνεύματα. Ο συγγραφέας του κειμένου ισχυρίζεται ότι αυτά τα πνεύματα θα μπορούσαν να αναπτυχθούν μέσω του διαλογισμού, αλλά το Σιανγκ Ερ προσφέρει πολύ λίγες οδηγίες για το τι είδος διαλογισμού πρέπει να ασκηθεί. Το Σιάνγκ Ερ επίσης υποτιμά τις Ταοϊστικές σεξουαλικές πρακτικές και παροτρύνει τους αναγνώστες του να μην τις ασκούν.

Αν και απευθύνεται σε ένα ευρύ και λαϊκό κοινό, το Σιάνγκ Ερ περιέχει επίσης συμβουλές που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από κυβερνήτες. Αυτοί οι κυβερνήτες ενθάρρυναν την αναδιαμόρφωση της κοινωνίας κατά τα πρότυπα του Ταοϊσμού. Μια τέτοια κοινωνία δεν θα βασίζεται στην επιθυμία για πλούτο και φήμη, αλλά στο φόβο και τον σεβασμό του Ουρανού. Ο συγγραφέας του κειμένου ελπίζει ότι, όταν οι άνθρωποι μάθουν να σέβονται και να φοβούνται τον Ουρανό, θα αποκτήσουν και ηθική συμπεριφορά.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ταοϊσμός
Αγορά της Ρωμυλίας (Κωνσταντινούπολη)

Η **Αγορά της Ρωμυλίας** ( ή ), από κοινού με τα Αναντολού Χαν () και Αφρίκα Χαν (), είναι ένα από τα τρία καραβανσεράι, που κατασκευάστηκαν από τον Σαρίτζα Πασά στο Πέραν και πήραν την ονομασία τους από τις τρεις ηπείρους στις οποίες εκτεινόταν τότε η Οθωμανική Αυτοκρατορία: Ευρώπη (Ρωμυλία/Rumeli), Ασία (Ανατολία/Anadolu) και Αφρική (Afrika). 

## Ιστορία
Η Αγορά της Ρωμυλίας εγκαινιάστηκε το 1894 και πιστεύεται ότι μεταξύ των αρχιτεκτόνων ήταν ο Αυστριακός αρχιτέκτονας Αύγουστος Τζάσμουντ ή ο Έλληνας Κωνσταντίνος Παππάς. 

Ο συνολικός χαρακτήρας του κτιρίου είναι νεοκλασικός, αλλά η κύρια είσοδος παρουσιάζει εκλεκτικιστικό στυλ με εκτεταμένες μπαρόκ και αυτοκρατορικές διακοσμήσεις. Στην είσοδο της οδού Ιστικλάλ, το όνομα του πανδοχείου είναι γραμμένο με οθωμανικά γράμματα ως «Rumeli Han», γαλλικά ως «Cité Roumeli», καθώς και ελληνικά ως «Αγορά Ρωμυλίας». 

Το κτίριο σχεδιάστηκε ως ένα πενταόροφο πανδοχείο με μια στοά με καταστήματα στο ισόγειο και χώρους κατοικίας και γραφείων στους επάνω ορόφους. Κατά την αρχική περίοδο, στέγαζε διάφορους τεχνίτες, όπως ψιλικατζήδες, ποδηλάτες και κατασκευαστές χαλιών. Το 1895 άνοιξε εδώ το διάσημο φαρμακείο «Parisienne» του Ζαν Σεζάρ Ρεμπούλ, που αργότερα μετονομάστηκε σε «Rebul», ενώ μεταξύ 1915 και 1960 λειτούργησε επίσης το διάσημο εστιατόριο Abdullah Efendi.

## Σήμερα
Μετά τη δεκαετία του '90, άρχισε να φιλοξενεί πολιτιστικούς χώρους όπως θέατρα και αίθουσες συναυλιών, εργαστήρια καλλιτεχνών και καφετέριες. Σήμερα, στεγάζει επίσης καφετέριες, εστιατόρια και διάφορα εμπορικά καταστήματα. Κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης που ξεκίνησαν το 2017, ανακαλύφθηκε μια μυστική σήραγγα, η οποία πιστεύεται ότι ήταν μέρος ενός κελαριού κάτω από το πανδοχείο. Αυτή η σήραγγα συνδέεται με τα άλλα δύο πανδοχεία, το Αναντολού Χαν και το Αφρίκα Χαν. Αναφέρεται ότι στο παρελθόν, ευγενείς και πλούσιοι άνθρωποι, που δεν ήθελαν να συναναστρέφονται με το κοινό, χρησιμοποιούσαν τη σήραγγα για να περνούν ανάμεσα από κτίρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη