open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δέκιμος Ιούνιος Σιλανός (ύπατος)

Ο **Δέκιμος Ιούνιος Σιλανός** (, 107 – μετά το 62 π.Χ.) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν γιος ενός Μάρκου, μπορεί τού Μάρκου Ιούνιου Σιλανού υπάτου το 109 π.Χ., και εγγονός ενός Δέκιμου. Ήταν ο πατριός του Mάρκου Ιούνιου Βρούτου, έχοντας παντρευτεί τη μητέρα τού Bρούτου, Σερουιλία την Πρεσβύτερη.

## Βιογραφία

### Νεανικά χρόνια
Γεννημένος το 107 π.Χ.  ως Δέκιμος Ιούνιος [M. f., D. n.] Σιλανός ήταν γιος ενός Μάρκου Ιούνιου Σιλανού. Πιθανώς ο Δέκιμος είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, που ονομαζόταν Μάρκος, αλλά μπορεί να απεβίωσε νέος. 

### Οικογένεια
Ο Σιλανός νυμφεύτηκε τη Σερουιλία, αφού απεβίωσε ο πρώτος της σύζυγος. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά, έναν γιο, τον Mάρκο Ιούνιο Σιλανό, και τρεις κόρες, την Ιουνία Πρίμα, την Ιουνία Σεκούνδα και την Ιουνία Τέρτια. Η Τέρτια φημολογείτο ότι ήταν κόρη τού Ιουλίου Καίσαρα, ο οποίος ήταν εραστής της Σερουιλίας. (Το μεγαλύτερο παιδί της Σερουιλίας από τον πρώτο της γάμο, ο Mάρκος Ιούνιος Βρούτος, φημολογείτο επίσης ότι ήταν νόθο παιδί τού Ι. Καίσαρα. )  Ο Σιλανός μπορεί επίσης να ήταν ο πατέρας ενός Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού. 

### Πολιτική καριέρα
Ήταν αγορανόμος (aediles) το 70 π.Χ., αλλά έχασε τις εκλογές τού να γίνει ύπατος (το 63). Ήταν επιτυχής το επόμενο έτος, και ως συνέπεια της ιδιότητάς του ως *υπάτου*, ζητήθηκε για πρώτη φορά η γνώμη του από τον Κικέρωνα στη συζήτηση στη Σύγκλητο σχετικά με την τιμωρία των μελών της συνωμοσίας τού Κατιλίνα. Στην αρχή μίλησε υπέρ της «ύψιστης ποινής» για τους συνωμότες, αλλά όταν ο Ιούλιος Καίσαρας πρότεινε ισόβια κάθειρξη, ο Σιλανός επέμεινε ότι αυτό εννοούσε πραγματικά. Ως εκ τούτου, αφέθηκε στον Κάτωνα τον Νεότερο να τροποποιήσει την απόφαση και να τους εκτελέσει πραγματικά.

Ήταν ύπατος το 62 με τον Λεύκιο Λικίνιο Μουρένα. Πρότειναν τον νόμο τους *[[lex Junia Licinia]]*, ο οποίος προέβλεπε ότι ένας *[[rogatio]]* (προτεινόμενος νόμος) πρέπει να εκδοθεί σε τρία nundinae, ή σε διαστήματα αγοράς, προτού ο κόσμος το ψηφίσει. Επιβεβαίωσε επίσης τον lex Caecilia Didia. 

## Παραπομπές


## Πηγές

* Appian, *Bellum Civilum*, ii.5.
* Cicero, *de* Officiis, ii.57; *ad Atticum*, i.1, ii.9, iv.16, xii.21.7; *στο Catilinam*, iv.4; *pro Sestio*, 64; *στο Vatinum*, 14; *Philippics*, ii.5.
* Cicero, *Η αλληλογραφία του M. Tullius Cicero*, Volume 1, Edition 2 1885 (Google Books)
* Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *Naturalis Historia*, ii.35.
* Πλούταρχος, *Κικέρων*, 20, 21; *Cato Minor*, 22.
* Sallust, *Bellum Catilinae*, 50.
* Σουητώνιος, *Καίσαρας*, 14.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Βοεβοδάτο Κιέλτσε

Το **Βοεβοδάτο Κιέλτσε** () είναι πρώην μονάδα διοικητικής διαίρεσης και τοπικής αυτοδιοίκησης στην Πολωνία. Δημιουργήθηκε αρχικά κατά την επιστροφή της Πολωνίας στην ανεξαρτησία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αναδημιουργήθηκε εντός των νέων πολωνικών συνόρων μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Ιστορία

### 1921-1938
Το Βοεβοδάτο Κιέλτσε ήταν μονάδα διοικητικής διαίρεσης και τοπικής αυτοδιοίκησης στην Πολωνία τα έτη 1921-1939. Τότε, κάλυπτε ένα μεγάλο κομμάτι του κεντρικού τμήματος της χώρας, συμπεριλαμβανομένων πόλεων όπως το Ράντομ, η Τσενστοχόβα και το Σοσνόβιετς. Την 1η Απριλίου 1938 άλλαξαν τα σύνορά της.

Μετά την αλλαγή, η έκταση του βοεβοδάτου ήταν 22.204 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με πληθυσμό 2.671.000 κατοίκους. Μεταξύ 1 Απριλίου 1938 - 1 Σεπτεμβρίου 1939 αποτελούνταν από 18 πόβιατ (κομητείες).

Η πρωτεύουσα ήταν το  Κιέλτσε. Σύμφωνα με την πολωνική απογραφή του 1931, οι μεγαλύτερες πόλεις στο βοεβοδάτο ήταν:

* Τσενστοχόβα (πληθ. 117 200),
* Σοσνόβιετς (πληθ. 109 000),
* Ράντομ (πληθ. 77 900),
* Κιέλτσε (πληθ. 58 200),
* Μπέντζιν (πληθ. 47 600),
* Ντομπρόβα Γκουρνίτσα (πληθ. 36 900),
* Ζαβιέρτσιε (πληθ. 32 900),
* Οστρόβιετς Σφιεντοκσίσκι (πληθ. 25 900).

### 1945-1975
Το Βοεβοδάτο Κιέλτσε ήταν μονάδα διοικητικής διαίρεσης και τοπικής αυτοδιοίκησης στην Πολωνία τα έτη 1945 &#x2013; 1975. Περιορίστηκε το 1975, με τμήματα της επικράτειάς του να πηγαίνουν στο Βοεβοδάτο Ράντομ και μερικά στο Βοεβοδάτο Ταρνόμπζεγκ.

Πρωτεύουσα: Κιέλτσε

### 1975-1998
Στα έτη 1975&#x2013;1998, αντικαταστάθηκε από το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού.

Πρωτεύουσα: Κιέλτσε

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Maly rocznik statystyczny 1939, Nakladem Glownego Urzedu Statystycznego*, Warszawa 1939 (*Συνοπτικό στατιστικό έτος-βιβλίο της Πολωνίας*, Βαρσοβία 1939).

Βοεβοδατο Κιελτσε
Κατηγορία:Πρώην βοεβοδάτα της Πολωνίας (1945–1975)
Κατηγορία:Πρώην βοεβοδάτα της Πολωνίας (1975–1998)
Κατηγορία:Ιστορία του Βοεβοδάτου της Μικράς Πολωνίας
Αλφιδία

Η **Αλφιδία**, λατιν.: *Αlfidia*, ήταν η μητέρα της πρώτης αυτοκράτειρας της Ρώμης, της Λιβίας. Ο Σουητόνιος την αποκαλούσε λανθασμένα *Αυφιδία*, και αυτό υποτίθεται ότι ήταν το όνομά της για αιώνες, αλλά οι επιγραφές που βρέθηκαν δείχνουν, ότι το όνομά της ήταν το σπάνιο όνομα Αλφιδία.

## Βιογραφία
Κάποτε πίστευαν ότι ήταν κόρη τού Ρωμαίου αξιωματούχου Mάρκου Αυφίδιου Λούρκο. Στην πραγματικότητα το όνομά της ήταν *[[Alfidia gens|Αλφιδία]]*, ένα όνομα που ήταν αρκετά σπάνιο. 

Παντρεύτηκε τον μελλοντικό πραίτορα Mάρκο Λίβιο Δρούσο Κλαυδιανό. Είχαν τουλάχιστον ένα παιδί, τη Λιβία Δρουσίλα (58 π.Χ.-29 μ.Χ.). Ο σύζυγός της υιοθέτησε επίσης τον Mάρκο Λίβιο Δρούσο Λίβο, ο οποίος υπηρέτησε ως Ρωμαίος ύπατος. Η Λιβία επρόκειτο να γίνει η πρώτη Ρωμαία αυτοκράτειρα και τρίτη σύζυγος τού πρώτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου. Η Αλφιδία θα γινόταν η εκ μητρός γιαγιά τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου Κλαύδιου Νέρωνα και τού Ρωμαίου στρατηγού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου. Τρεις Ρωμαίοι Αυτοκράτορες ήταν οι άμεσοι απόγονοί της: ο Δρούσος είχε γιο τον Κλαύδιο, εγγονό τον Καλιγούλα και δισεγγονό τον Νέρωνα.

## Πολιτιστικές απεικονίσεις
Η Ντέμπορα Μουρ εμφανίζεται ως Aλφιδία, μητέρα μίας φανταστικής Λιβίας, σε δύο επεισόδια τού 2007 της σειράς HBO / BBC *[[Ρώμη (τηλεοπτική σειρά)|Rome]]*. Στο *[[Μια απαραίτητη μυθοπλασία|Μία απαραίτητη μυθοπλασία]]* είναι παρούσα, όταν μία παντρεμένη Λιβία τραβάει το βλέμμα τού νεαρού Oκταβιανού, και οι δύο γυναίκες είναι ευχαριστημένες, όταν εκείνος επιμένει να χωρίσει η Λιβία από τον σύζυγό της για να τον παντρευτεί. Αργότερα, στο *[[De Patre Vostro (Σχετικά με τον πατέρα σου)|Ο δικός σου πατέρας]]*, η Aλφιδία αμφισβητεί ελαφρά την πίστη της αδελφής τού Oκταβιανοιύ στην οικογένειά της στο δείπνο και είναι παρούσα, όταν η μητέρα τού Οκταβιανού, η Aτία των Ιουλίων, έχει έναν καβγά με τη νύφη Λιβία.

## Δείτε επίσης

* γένος Αυφιδίων

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές

* Σουητώνιος, Οι Δώδεκα Καίσαρες, ο Τιβέριος και ο Καλιγούλας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Livia: Σύζυγος του Αυγούστου, Roman-Emperors.org

Κατηγορία:Ρωμαίοι
Μάρκος Λίβιος Δρούσος Λίβων

Ο **Μάρκος Λίβιος Δρούσος Λίβων**, λατιν.: *Marcus Livius Drusus Libo*, ήταν Ρωμαίος ύπατος της πρώιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν γιος τού Λεύκιου Σκριβώνιου Λίβο από άγνωστη σύζυγο  και υιοθετημένος αδελφός της Ρωμαίας αυτοκράτειρας Λιβίας. Η φυσική εκ πατρός θεία του ήταν η Σκριβωνία, η δεύτερη σύζυγος τού Αυγούστου, με συνέπεια να είναι εξάδελφος της Ιουλίας της Πρεσβύτερης από τη μητέρα της.

## Βιογραφία
Πιστεύεται ότι υιοθετήθηκε από τον Mάρκο Λίβιο Δρούσο Κλαυδιανό, πατέρα της Λιβίας Δρουσίλας, η οποία ήταν η τρίτη σύζυγος τού Aυγούστου.

Ωστόσο, ως αποτέλεσμα τού «L. f. (Leucius filius)» στο όνομά του, όπως πιστοποιείται στο βιβλίο 54 της *Ρωμαϊκής Ιστορίας* του Δίωνα Κάσσιου, πιστεύεται ότι η υιοθεσία του ήταν μόνο κατά τη διαθήκη  (όπου ο υιοθετημένος επιτρέπεται να χρησιμοποιεί, και επομένως να φέρει το όνομα τού υιοθετούντος).

Η σταδιοδρομία τού Μάρκου Λίβιου Δρούσου Λίβωνα είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, εκτός από το ότι ήταν απλός ύπατος το 15 π.Χ. με τον Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα. Ο Λίβιος Δρούσος υπηρέτησε ως αγορανόμος (aedilis) το 28 π.Χ., λίγο πριν ολοκληρωθεί το Πάνθεον στη Ρώμη. Ο ιστορικός Πλίνιος ο Πρεσβύτερος  τον αναφέρει μεταξύ εκείνων στη Ρώμη, που οργάνωσαν τους αγώνες τού αιώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Αυγούστου. Υπάρχει επίσης πιθανότητα να ήταν μέλος των αδελφών Άρβαλ (ιερέων των αγρών).

## Οικογένεια
Δεν υπάρχει σύζυγος για τον Mάρκο Λίβιο Δρούσο Λίβωνα, αλλά υπήρξαν εικασίες, ότι ήταν νυμφευμένος με μία Πομπηία. Ο Κρίστιαν Σετιπάνι εικάζει ότι μπορεί να ήταν μία Κορνηλία. Η Λιβία Μεδουλίνα Καμλλα, την οποία ο Κλαύδιος επρόκειτο να νυμφευτεί στα 8, αλλά απεβίωσε την ημέρα τού γάμου τους, υποτίθεται ότι είναι η εγγονή του, με βάση το όνομά της. Το όνομά της οδήγησε σε εικασίες: ότι ήταν κόρη τού Mάρκου Φούριου Κάμιλου και μίας γυναίκας, που ονομαζόταν «Λιβία», που θεωρήθηκε ότι ήταν κόρη τού Mάρκου Λίβιου Δρούσου Λίβωνα. Αυτή η εικαζόμενη γυναίκα έχει το υποκοριστικό *Λιβία Σκριβωνιανή* από τους ιστορικούς.

Οι άνδρες Mάρκος Σκριβώνιος Λίβων Δρούσος και Λεύκιος Σκριβώνιος Λίβων (ύπατος το 16 π.Χ.) μπορεί επίσης να ήταν γιοι ή εγγονοί του, ή πιθανώς υιοθετημένοι ως γιοί ανιψιοί του.

## Υποσημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

* Cassius Dio, *Ρωμαϊκή Ιστορία* https://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html
* Gardner, JF; *Family and familia in Roman Law and Life* (Oxford University Press, 1998) ,
* Syme, Ronald; Augustan Aristocracy (Oxford University Press, 1989).ISBN&nbsp; ,
* Σουετώνιος, *Η ζωή του Κλαύδιου* https://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Suetonius/12Caesars/Claudius*.html https://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Suetonius/12Caesars/
* Weinrib, EJ; 'The Family Connections of M. Livius Drusus Libo', *Harvard Studies in Classical Philology*, 72 (1968), σελ. 247–278.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Τσιλεσίτο

Το **Τσιλεσίτο** () είναι πόλη στην επαρχία Λα Ριόχα της Αργεντινής και έδρα του νομού Τσιλεσίτο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 33.724 κατοίκους.

Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο .

## Περιγραφή
Η πόλη βρίσκεται στην κοιλάδα που σχηματίζουν οι οροσειρές Σιέρρας δε Βελάσκο στα ανατολικά και Σιέρρας δε Φαματίνα στα δυτικά. Η πόλη ιδρύθηκε το 1715 από Ισπανούς αποίκους. Στο Τσιλεσίτο διατηρείται ακόμη το τελεφερίκ του ορυχείου Λα Μεχικάνα που κατασκευάστηκε από την εταιρεία Bleichert και αποτελεί μέρος του μεταλλευτικού παρελθόντος της πόλης, το οποίο γνώρισε την ακμή του στα τέλη του 19ου αιώνα.

Το Τσιλεσίτο περιβάλλεται από μια αρδευτική όαση, η οποία έχει επεκταθεί με συμπληρώματα από υπόγεια νερά. Μεγάλο μέρος της γεωργικής γης χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια αμπελώνων, επειδή η σημαντικότερη βιομηχανική δραστηριότητα βασίζεται στα οινοποιεία. Καλλιεργούνται επίσης καρυδιές και οπωροφόρα δέντρα και το προϊόν τους μεταποιείται τοπικά.

Ο Αργεντινός εκπαιδευτικός, δικηγόρος, γερουσιαστής, κυβερνήτης και ιστορικός Χοακίν Β. Γκονσάλες μεγάλωσε στην περιοχή του Τσιλεσίτο. Συνήθιζε επίσης να περνάει τις διακοπές του σε ένα σπίτι που έχτισε στην περιοχή αυτή στα τελευταία του χρόνια. Το ακίνητο, το οποίο ονόμασε *Samay Huasi* («οικία ανάπαυσης») κληροδοτήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Λα Πλάτα για χρήση ως καλλιτεχνικό κέντρο.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το πανεπιστήμιο του Τσιλεσίτο, το οποίο εξακολουθούσε να ανήκει στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Λα Ριόχα, έγινε το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Τσιλεσίτο. Η απόφαση αυτή επικρίθηκε έντονα από διάφορους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς τομείς, ιδίως από εκείνους που αφορούσαν τον τότε πρόεδρο της Αργεντινής Κάρλος Μένεμ.
 

## Κλίμα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Ιέμψαλος Β΄ της Νουμιδίας

Ο **Ιέμψαλος Β΄**, *Hiempsal II*, ήταν βασιλιάς της Νουμιδίας (κυβέρνησε 88 π.Χ. - 60 π.Χ.). Ήταν γιος τού Γαύδα, ετεροθαλούς αδελφού τού Ιουγούρθα, και ήταν ο πατέρας τού Ιόβα Α΄.

## Βιογραφία

Το 88 π.Χ., μετά τον θρίαμβο τού Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα, όταν ο Γάιος Μάριος και ο γιος του Γάιος Μάριος ο Νεότερος κατέφυγαν από τη Ρώμη στην Αφρική, ο Ιέμψαλος Β΄ τους δέχθηκε με φαινομενική φιλικότητα, με την πραγματική του πρόθεση να τους κρατήσει αιχμαλώτους. Ο Μάριος ανακάλυψε έγκαιρα αυτή την πρόθεση και κατάφερε να διαφύγει με τη βοήθεια της κόρης τού βασιλιά.

Το 81 π.Χ., ο Ιέμψαλος Β΄ εκδιώχθηκε από τον θρόνο του από τους ίδιους τους Νουμίδες ή από τον Ιάρβα, ηγεμόνα τμήματος τού βασιλείου, υποστηριζόμενος από τον Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο V, τον ηγέτη τού κόμματος τού Μάριου στην Αφρική. Λίγο αργότερα ο Γναίος Πομπήιος Μάγνος στάλθηκε στην Αφρική από τον Σύλλα για να αποκαταστήσει τον Ιέμψαλος Β΄, του οποίου η επικράτεια αυξήθηκε στη συνέχεια με την προσθήκη ορισμένων εκτάσεων στην ακτή, σύμφωνα με μία συνθήκη που συνήφθη με τον Λεύκιο Αυρήλιο Κότα.

Όταν ο τριβούνος Πόπλιος Σερουίλιος Ρούλος εισήγαγε τον αγροτικό του νόμο (63 π.Χ.), αυτά τα εδάφη, τα οποία είχαν αρχικά εκχωρηθεί στο ρωμαϊκό λαό από τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Αφρικανό, εξαιρέθηκαν ρητά από την πώληση, γεγονός που προκάλεσε την αγανάκτηση του Mάρκου Τύλιου Κικέρωνα (*De lege agraria*, i.4, ii.22). Από τον Σουητόνιο (*Καίσαρας*, 71) είναι φανερό ότι ο Ιέμψαλος Β΄ ζούσε το 62 π.Χ.

Σύμφωνα με τον Σαλούστιο (*Jugurtha*, 17), ήταν ο συγγραφέας ενός ιστορικού έργου στην Καρχηδονιακή γλώσσα.

## Παραπομπές


## Bιβλιογραφικές αναφορές
*  This work in turn cites:
** Plutarch, *Marius*, 40, Pompey, 12
** Appian, *Bell. civ.*, i. 62. 80
** Dio Cassius xli. 41

## Εξωτερικός σύνδεσμος

Κατηγορία:Νουμιδία
Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
NGC 3319

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3319** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 3 Φεβρουαρίου 1788. Διαθέτει μεγάλες ποσότητες αερίων ενώ από την άλλη δεν έχει γαλαξιακό εξόγκωμα. Είναι σχετικά απομονωμένος. Ανήκει σε μικρή ομάδα γαλαξιών που περιλαμβάνει επίσης τους NGC 3104, NGC 3184 και NGC 3198. Ο εγγύτερος εξ αυτών είναι πιθανότατα ο NGC 3198 που απέχει 4,2 εκατομμύρια έτη φωτός.

Ο NGC 3319 είναι γαλαξίας Σίφερτ με ενεργό γαλαξιακό πυρήνα. Επίσης ενδέχεται να υπάρχει μελανή οπή ενδιάμεσης μάζας.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3319
05789
31671
+07-22-036
NGC 3316

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3316** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ύδρα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 26 Μαρτίου 1835 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Ύδρας. Φαίνεται να έχει ένα «μικρό» γαλαξία-συνοδό γνωστό ως τον HCC 15.  

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός)
3316
31571
Κατηγορία:Σμήνος της Ύδρας
-04-25-046
Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 79 π.Χ.)

Ο **Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ**, λατιν.: *Appius Claudius Pulcher*, (π. 129 π.Χ. &#x2013; 76 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος ευγενής, στρατηγός και πολιτικός τού 1ου αι. π.Χ. Ήταν ο πατέρας πολλών διάσημων Ρωμαίων, από τους οποίους οι πιο αξιόλογοι είναι οι διαβόητοι Κλόδιος και Κλοδία.

## Βιογραφία
Υπάρχει αβεβαιότητα για το ποιος ήταν ο πατέρας του. Πιθανότατα ήταν ο Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ, που ήταν ύπατος το 143 π.Χ.  Υπήρξε υποστηρικτής τού Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα και υπηρέτησε ως πραίτορας το 88 π.Χ. Εξορίστηκε εκείνη τη χρονιά από τον Γάιο Μάριο, ενώ ο Σύλλας έλειπε στα ανατολικά. Επέστρεψε στη Ρώμη μετά το τέλος τού Λεύκιου Κορνήλιου Κίννα το 84 π.Χ., και υπηρέτησε ως ύπατος το 79 π.Χ. και ως κυβερνήτης της Ρωμαϊκής Μακεδονίας από το 78 π.Χ. έως το 76 π.Χ.

## Οικογένεια
Ήταν πιθανότατα παντρεμένος με μία Καικιλία Μετέλλα (κόρη του Bαλεαρικού), αν και αυτό δεν συμφωνείται καθολικά, ο T. Π. Γουάζμαν πιστεύει ότι η σύζυγός του ήταν Σερουιλία Καιπιόνη  (είναι γνωστό ότι υπήρχε μία Σερουιλία περίπου αυτή την εποχή και ήταν η σύζυγος ενός Πούλχερ, αλλά δεν είναι γνωστό ποιού από τους δύο). Ο Τζέφρι Τέιταμ πιστεύει, ότι υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες, για να είμαστε σίγουροι σε κάθε περίπτωση. 

Είχε γνωστά παιδιά:
* Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ ύπατος το 54 π.Χ.
* Γάιος Άππιος Πούλχερ.
* Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ, ο οποίος άλλαξε το όνομά του σε Κλόδιος.
** Κλοδία Πούλχρα, παντρεύτηκε τον Οκταβιανό Αύγουστο ως η 1η του σύζυγος.
* Κλαυδία Πρίμα.
* Κλαυδία Σεκούνδα.
* Κλαυδία Τέρτια, η οποία παντρεύτηκε τον Κόιντο Μάρκιο Ρεξ.
* Κλαυδία Κουάρτα (μετά γνωστή ως Κλοδία), η σύζυγος του Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Κέλερ.
* Κλαυδία Κουίντα (π. 90 π.Χ. - μετά το 66 π.Χ.), πρώτη σύζυγος τού Λεύκιου Κορνήλιου Λούκουλου, τον οποίο χώρισε το 66 π.Χ.

Ο T. Π. Γουάιζμαν υπέθεσε επίσης ότι η Κλοδία, η σύζυγος τού Aύλου Οφίλιου, μπορεί να ήταν μία από τις κόρες του. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Κρίστιαν Σετιπάνι . *[[:fr:Continuité gentilice et continuité sénatoriale dans les familles sénatoriales romaines à l'époque impériale (Christian Settipani)|Continuité gentilice et continuité sénatoriale dans les familles sénatoriales romaines à l'époque impériale]]*, 2000, σελ. 62.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 143 π.Χ.)

Ο **Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ** (λατινικά : APP•CLAVDIVS•C•F•APP•N•PVLCHER ) ήταν Ρωμαίος πολιτικός του 2ου αι. π.Χ.

## Βιογραφία
Γιος τού Γάιου Κλαύδιου Πούλχερ (ο οποίος ήταν ύπατος το 177 π.Χ.), εξελέγη ύπατος για το 143 π.Χ. και, για να αποκτήσει πρόσχημα για θρίαμβο, επιτέθηκε στους Σαλάσι, μία φυλή των Άλπεων. Στην αρχή ηττήθηκε, αλλά στη συνέχεια, ακολουθώντας τις οδηγίες των Σιβυλλικών Βιβλίων, κέρδισε μία νίκη.    Κατά την επιστροφή του, ο τέλεση θριάμβου απορρίφθηκε, αλλά έκανε έναν θρίαμβο με δικά του έξοδα, και όταν ένας από τους τριβούνους προσπάθησε να τον πάρει από το άρμα του, η κόρη του Κλαυδία, μία από τις Εστιάδες Παρθένες, περπάτησε στο πλευρό του μέχρι την πρωτεύουσα.   Το επόμενο έτος ήταν ανεπιτυχής υποψήφιος για την τιμητεία, αν και στη συνέχεια κατείχε αυτό το αξίωμα με τον Κόιντο Φούλβιο Νοβίλιορ, πιθανότατα το 136 π.Χ.   Συμμάχησε με τον Τιβέριο Γράκχο, που νυμφεύτηκε την κόρη του Κλαυδία. Ο Άππιος υποστήριξε το νομοσχέδιο για την αγροτική μεταρρύθμιση τού Τιβέριου Γράκχου και το 133 π.Χ. μαζί με τον Τιβέριο Γράκχο και τον αδελφό τού Τιβέριου, Γάιο Γράκχο, επιλέχθηκε επίτροπος για τη διαίρεση των εδαφών.    Η θέση τους τους επέτρεψε να ερευνήσουν το *ager publicus*, τη δημόσια γη που ήθελε να μοιράσει ο Τιβέριος Γράκχος σε πολίτες, που είχαν χάσει την περιουσία τους. Μία άλλη μερίδα της Συγκλήτου αντιτάχθηκε, και ο Τιβέριος Γράκχος δολοφονήθηκε το 133 π.Χ. Ο Άππιος ήταν εχθρός τού Σκιπίωνα Αιμιλιανού.   Απεβίωσε λίγο μετά τον Τιβέριο Γράκχο , πιθανότατα το 130 π.Χ.  Έγινε ένας από τους Σαλίους ιερείς, ένας οιωνοσκόπος (augur), και *πρώτος της συγκλήτου* (princeps senatus).   Ο Κικέρων  λέει ότι ο τρόπος ομιλίας του ήταν ρεαλιστικός και ζωηρός. Παντρεύτηκε την Αντιστία. Η δισέγγονή του ήταν η Κλοδία.

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* William Smith (επιμ. ), *Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας*, 1870.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Καικιλία Μετέλλα (κόρη του Βαλεαρικού)

Η **Καικιλία Μετέλλα**, λατιν.: *Caecilia Metella*, (άκμασε τον 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαία δέσποινα τού 1ου αι. π.Χ., η οποία ανήκε στην ισχυρή οικογένεια των Καικιλίων Μετέλλων. Πιθανώς ήταν η μητέρα τού Κλόδιου.

## Προσωπική ζωή
Ήταν κόρη τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Βαλεαρικού, υπάτου το 123 π.Χ.

Πιθανώς ήταν παντρεμένη με τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ, έναν πολιτικό μίας παλαιάς, κάπως φτωχής, οικογένειας πατρικίων. Ως μέλος μίας σημαντικής οικογένειας και με επιγαμία με άλλη, η Mετέλλα θα ήταν μία από τις πιο αξιόλογες δέσποινε*ς* της Ρώμης. Ο Πούλχερ είχε έξι γνωστά παιδιά: τρεις γιους, ο Άππιος, ο Γάιος και ο διάσημος Πόπλιος, και τρία κορίτσια, μία παντρεύτηκε τον Λούκουλλο, μία παντρεύτηκε τον Κόιντο Μάρκιο Ρεξ και μία (γνωστή ως Κλοδία) παντρεύτηκε τον Mέτελλο Κέλερ.

## Προστάτης
Κατά τη διάρκεια των προγραφών τού Σύλλα, η Μετέλλα προστάτευσε τον Σέξτο Ρόσκιο μετά τη δολοφονία τού πατέρα του. Αργότερα, ο Ρόσκιος υπερασπίστηκε τον νεαρό Κικέρωνα, με τη βοήθεια των ανιψιών της Mετέλλας, Mέτελλου Κέλερ και Mέτελλου Νέποτα, στην περίφημη ομιλία *[[Pro Roscio Amerino]]* .

## Ναός της Juno
Αυτή η γυναίκα έχει ταυτιστεί με εκείνη, που το 90 π.Χ. είδε σε ένα όνειρο τη Juno Sospita να παραπονιέται για την παραμέληση του ναού της. Η Mετέλλα καθάρισε τον ναό και της πιστώθηκε ότι έσωσε τη λατρεία της Sospita.

## Πολιτιστικές απεικονίσεις
Η συγγραφέας Κόλιν ΜακΚάλοφ συμπεριέλαβε τη Mετέλλα ως χαρακτήρα στο μυθιστόρημά της *[[Τα αγαπημένα του Fortune|Ευνοούμενοι από την Τύχη]]*, μία φανταστική αφήγηση τού τέλους τού Σύλλα και της ανόδου τού Ιουλίου Καίσαρα. Περιγράφει το Μετέλλα ως «πρώην Εστιάδα», έναν ισχυρισμό για τον οποίο δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία.

## Δείτε επίσης

* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη
* Γένος Καικιλίων
* Οικογενειακό δένδρο Καικιλίων Μετέλλων

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 177 π.Χ.)

Ο **Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ**, λατιν.: *Gaius Claudius Pulcher*, (απεβ. το 167 π.Χ.), ύπατος το 177 π.Χ., ήταν γιος τού Αππίου Κλαύδιου Πούλχερ υπάτου το 212 π.Χ., και ήταν πατέρας τού Αππίου Κλαύδιου Πούλχερ υπάτου το 143 π.Χ. 

## Βιογραφία
Έγινε oιωνοσκόπος (augur) το 195 π.Χ., αντικαταστάτης ύπατος peregrinus το 180 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του το 177 π.Χ. ξεκίνησε να πολεμήσει εναντίον των Ιστρίων,  αλλά δεν κατάφερε να εκτελέσει τις κατάλληλες τελετές και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Ρώμη.  Ξεκινώντας ξανά, νίκησε τους Ιστρίους και προχώρησε για να πολεμήσει τους Λιγουρίους, ανακτώντας την πόλη Mutina. 

Το 169 π.Χ., εξελέγη τιμητής (censor) με τον Τιβέριο Σεμπρώνιο Γράκχο, πρώην συνύπατό του. Η τιμητεία τους ήταν αρκετά αυστηρή, με αποτέλεσμα να παραπεμφθούν. Αθωώθηκαν λόγω της δημοτικότητας τού Γράκχου στον κόσμο.  Αργότερα, το 167 π.Χ., πήγε -ως μέρος μίας πρεσβείας- στη Μακεδονία.  Εκείνη τη χρονιά απεβίωσε. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Όλζα (ποταμός)

Ο **Όλζα** (πολωνικά: Olza, , ) είναι ποταμός στην Πολωνία και την Τσεχία, δεξιός (ανατολικός) παραπόταμος του ποταμού Όντερ. Ρέει από τα όρη Σιλεσικά Μπεσκίντι μέσω της νότιας Σιλεσίας του Τσιέσιν στην Πολωνία και των περιοχών Φρίντεκ-Μίστεκ και Καρβινά στην Τσεχία, συχνά σχηματίζοντας τα σύνορα με την Πολωνία. Ρέει στον ποταμό Όντερ βόρεια του Μποχουμίν. Η συμβολή Όλζα-Όντερ αποτελεί επίσης μέρος των συνόρων.

Ο Όλζα έχει επίσης εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες. Μεταξύ αυτών που έχουν γράψει για τον ποταμό είναι οι: Άντολφ Φιέρλα, Πόλα Γκογιαβιτσίνσκα, Εμανούελ Γκριμ, Γιούλιαν Πσίμπος, Βλαντισλάφ Βαντσουρά και Άνταμ Βάβρος. Ο τραγουδιστής Γιαρομίρ Νοχαβίτσα έχει χρησιμοποιήσει τον Όλζα ως μοτίβο σε πολλά από τα τραγούδια του.

## Όνομα
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά που έχει διασωθεί είναι σε μια επιστολή που χρονολογείται από το 1290, η οποία αναφέρεται στον ποταμό *Olza*. Ο ποταμός αναφέρθηκε τότε σε γραπτό έγγραφο το 1611 ως *Oldza*. Στα τέλη του 19ου αιώνα, με την άνοδο του μαζικού εθνικισμού, τόσο οι Πολωνοί όσο και οι Τσέχοι ακτιβιστές ισχυρίστηκαν ότι το όνομα *Olza* δεν ήταν αρκετά πολωνικό, αφενός, και ανεπαρκώς τσέχικο, από την άλλη. Μερικοί Πολωνοί ακτιβιστές πρότειναν το όνομα *Olsza* και Τσέχοι ακτιβιστές το όνομα *Olše*.

Ο Τσέχος γλωσσολόγος και συγγραφέας Βινσέντ Πρασέκ έδειξε το 1900 ότι το όνομα *Olza* έχει, στην πραγματικότητα, μια ανεξάρτητη παλαιοσλαβική προέλευση, που προηγείται τόσο της πολωνικής όσο και της τσέχικης. Αυτή η αποκάλυψη έχει επιβεβαιωθεί από διάφορες ετυμολογικές μελέτες τον 20ό αιώνα. Η τοπικά χρησιμοποιούμενη μορφή *Olza* προέρχεται από την αρχαία *Oldza*. Το γερμανικό *Olsa* είναι μια επαναγραφή του *Olza* αλλά προφέρεται το ίδιο. Οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν πάντα τη μορφή *Olza*, ανεξάρτητα από την εθνική ή εθνοτική καταγωγή τους.

Ωστόσο, η κεντρική διοίκηση στην Πράγα είδε το *Olza* ως πολωνικό όνομα και όταν το μεγαλύτερο μέρος του ποταμού έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας το 1920 προσπάθησε να αλλάξει το όνομά του στην τσέχικη μορφή, *Olše*. Ωστόσο, ένας βαθμός δυϊσμού στην ονομασία παρέμεινε μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν η Κεντρική Κρατική Διοίκηση Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας αποφάσισε ότι η μόνη επίσημη μορφή στην Τσεχία είναι *το Olše*. Οι ντόπιοι και στις δύο πλευρές των συνόρων και από τις δύο εθνικότητες συνεχίζουν να αναφέρονται στον ποταμό ως *Olza*.

## Εικόνες

Αρχείο:Olše v Bukovci.jpg|Ο Όλζα στο Μπούκοβετς
Αρχείο:Olza grodek.jpg|Ο Όλζα στο Χράντεκ
Αρχείο:Olše v Karviné.jpg|Ο Όλζα στην Καρβίνα
Αρχείο:Olza1.jpg|Ο Όλζα στο Βεζνιοβίτσε


## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Παραπόταμοι του Όντερ
Κατηγορία:Σιλεσία του Τσιέσιν
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Κατηγορία:Σύνορα Πολωνίας-Τσεχίας
Άλαν Μπέικερ

Ο **Άλαν Μπέικερ** FRS (γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1939 και πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 2018) ήταν Άγγλος μαθηματικός, γνωστός για το έργο του πάνω στις αποτελεσματικές μεθόδους στη θεωρία των αριθμών, ιδίως αυτές που προκύπτουν από τη θεωρία των υπερβατικών αριθμών.

## Βιογραφία
Ο Άλαν Μπέικερ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 19 Αυγούστου 1939. Φοίτησε στο Stratford Grammar School, στο ανατολικό Λονδίνο, και η ακαδημαϊκή του καριέρα ξεκίνησε ως φοιτητής του Χάρολντ Ντάβενπορτ, στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου και αργότερα στο κολλέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ, όπου έλαβε το διδακτορικό του. Ήταν επισκέπτης υπότροφος στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών το 1970, όταν του απονεμήθηκε το μετάλλιο Φιλντς σε ηλικία 31 ετών.  Το 1974 διορίστηκε καθηγητής Θεωρητικών Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 2006, οπότε και έγινε ομότιμος. Ήταν μέλος του Κολλεγίου Τρίνιτι από το 1964 μέχρι το θάνατό του.

Τα ενδιαφέροντά του αφορούσαν τη θεωρία αριθμών, την υπερβατικότητα, τις λογαριθμικές μορφές, τις αποτελεσματικές μεθόδους, τη διοφαντική γεωμετρία και τη διοφαντική ανάλυση.

Το 2012 έγινε μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας. Έχει επίσης γίνει ξένος συνεργάτης της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ινδίας.

## Έρευνες
Ο Μπέικερ γενίκευσε το θεώρημα Γκέλφοντ-Σνάιντερ, το οποίο αποτελεί λύση του έβδομου προβλήματος του Χίλμπερτ. Συγκεκριμένα, ο Μπέικερ έδειξε ότι αν \alpha_1,...,\alpha_n είναι αλγεβρικοί αριθμοί (εκτός από 0 ή 1), και  αν \beta_1,..,\beta_n είναι άρρητοι αλγεβρικοί αριθμοί τέτοιοι ώστε το σύνολο \{1,\beta_1,...,\beta_n\} είναι γραμμικά ανεξάρτητος στους ρητούς αριθμούς, τότε ο αριθμός \alpha_1^{\beta_1}\alpha_2^{\beta_2}\cdots\alpha_n^{\beta_n} είναι υπερβατικός.

Ο Μπέικερ συνέβαλε σημαντικά σε διάφορους τομείς της θεωρίας των αριθμών, όπως το πρόβλημα των αριθμών κλάσεων Gauss,  η διοφαντική προσέγγιση και οι διοφαντικές εξισώσεις, όπως η καμπύλη Mordell

## Σημαντικές δημοσιεύσεις
*
*
*
*; 
*

## Βιβλία
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Alan Baker *Mathematics Genealogy Project*.

Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές
Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Digger (ταινία, 2020)

Το ***Digger*** είναι ελληνική δραματική ταινία του 2020 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Τζώρτζη Γρηγοράκη. Πρωταγωνιστούν οι Βαγγέλης Μουρίκης, Αργύρης Πανταζάρας, Σοφία Κόκκαλη, Τεό Αλεξάντερ, Βασίλης Μπισμπίκης και Μιχάλης Ιατρόπουλος.

Έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο πλαίσιο του τμήματος Πανόραμα στο 70ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όπου κέρδισε το βραβείο Art Cinema για το Πανόραμα 2020 της ανεξάρτητης κριτικής επιτροπής International Confederation of Art Cinemas (CICAE). Η ταινία έχει προβληθεί και ήταν υποψήφια σε διεθνή φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, κερδίζοντας 19 βραβεία. Ήταν υποψήφια για 14 βραβεία στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και κέρδισε δέκα, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Καλύτερης Φωτογραφίας. Επιλέχθηκε ως η ελληνική συμμετοχή για την καλύτερη διεθνή ταινία στα 94α Όσκαρ.

Στην Ελλάδα έκοψε 24.353 εισιτήρια.

## Πλοκή
Ο Νικήτας είναι ένας πατέρας που ζει στην επαρχία της Βόρειας Ελλάδας, όπου μια εταιρεία εξόρυξης απειλεί το φυσικό τοπίο και αναστατώνει την καθημερινότητά του. Ο γιος του, Τζόνι, τον επισκέπτεται απροσδόκητα μετά από 20 χρόνια απουσίας, φέρνοντας μια διαφορετική ένταση στη ζωή του Νικήτα, όταν ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του έχει πεθάνει. Ο γιος του απαιτεί πλέον τη μισή του κληρονομιά, προκαλώντας ένταση.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2020
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κόμμα Αρετής

Το **Κόμμα της Αρετής** (τουρκ. : Fazilet Partisi, FP ), ήταν τουρκικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1997. 

Η λειτουργία του απαγορεύθηκε στις 22 Ιουνίου 2001, με απόφαση του «Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας». Το Συνταγματικό δικαστήριο θεώρησε ότι η ιδεολογία και οι πολιτικές θέσεις του κόμματος, παραβίαζαν τα άρθρα του Συντάγματος για τον κοσμικό χαρακτήρα  του κράτους. 
Μετά την κατάργησή του, οι βουλευτές του κόμματος, χωρίστηκαν σε δυο φράξιες: τους *μεταρρυθμιστές*, που υπό την ηγεσία και επιρροή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ίδρυσαν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, και τους *παραδοσιακούς*, που υπό την ηγεσία του Ρετσάι Κουτάν, ίδρυσαν το Κόμμα της Ευτυχίας.

Το κόμμα της Αρετής απετέλεσε ακόμα ένα ισλαμικό κόμμα, στη μακριά αλυσίδα των κομμάτων του πολιτικού Ισλάμ που δημιουργούνταν και απαγορεύονταν στην Τουρκία, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.  
Συγκεκριμένα, υπήρξε το διάδοχο κόμμα, μετά την απαγόρευση και διάλυση του Κόμματος της Ευημερίας το 1998. 

Το έμβλημα του κόμματος, ήταν ένα κόκκινο μισοφέγγαρο που συνδέεται μέσω πέντε γραμμών με μια κόκκινη καρδιά. Σύμφωνα με τον αρχηγό του κόμματος, Ισμαήλ Αλπτεκίν:  «Η ημισέληνος αντιπροσωπεύει την εθνική μας ταυτότητα, την εθνική ιστορία, τις εθνικές παραδόσεις και τον εθνικό πολιτισμό. Η καρδιά εκφράζει τα συναισθήματα συμπόνιας, αδελφοσύνης και αγάπης που χρειαζόμαστε περισσότερο ως έθνος, ειδικά σε αυτή την περίοδο». Οι πέντε γραμμές πάλι συμβόλιζαν την Δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία, το κράτος δικαίου και την ανάπτυξη, πολιτικές θέσεις για τις οποίες το κόμμα θα αγωνιζόταν. 

## Ίδρυση
Τα μέλη και στελέχη του κόμματος της Ευημερίας, η λειτουργία του οποίου απαγορεύτηκε επισήμως τον Ιανούαριο του 1998, για *συμμετοχή σε δραστηριότητες που αποσκοπούσαν στην κατάλυση της συνταγματικής τάξης*  οργάνωσαν το νέο κόμμα της Αρετής, τον Δεκέμβριο του 1997, προκειμένου να αντικαταστήσουν το κόμμα της Ευημερίας. Οι 150 βουλευτές του διαλυθέντος Κόμματος της Ευημερίας προσχώρησαν μαζικά στο νέο κόμμα, τον Φεβρουάριο του 1998. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εκλεγμένος  δήμαρχος Κωνσταντινούπολης με το Κόμμα Ευημερίας, και μετέπειτα Πρόεδρος της Τουρκίας, προσχώρησε στις 25 Φεβρουαρίου 1998.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1999 το κόμμα πήρε 15% περίπου, και εξέλεξε 111 βουλευτές. Σάλος προκλήθηκε όταν η βουλεύτρια του κόμματος, Μερβέ Καβακτσί, προσήλθε στην ορκωμοσία της νέας Βουλής, φορώντας μαντίλα. 

Η Εισαγγελία ξεκίνησε έρευνες, προκειμένου να διαπιστώσει αν το νέο κόμμα της Αρετής, μπορούσε να θεωρηθεί διάδοχος του κόμματος της Ευημερίας. Όταν του ζητήθηκε, ο ιδρυτής του κόμματος, Ισμαήλ Αλπτεκίν, δήλωσε ότι το κόμμα του δεν ήταν διάδοχο κανενός. Ο Εισαγγελέας όμως, θεώρησε ότι τα δυο κόμματα μοιράζονταν τις ίδιες - ισλαμικές - αρχές, και συνεπώς ούτε αυτό το κόμμα πληρούσε τις συνταγματικές προϋποθέσεις. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμματα ισλαμικών αρχών
Α
Κατηγορία:Δεξιά πολιτικά κόμματα
NGC 3893

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3893** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και η διάμετρός του εκτιμάται στα 70.000 έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 9 Φεβρουαρίου 1788 και αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γαλαξία-δορυφόρο NGC 3896.

## Χαρακτηριστικά
Ο NGC 3893 είναι «γαλαξίας μεγάλου σχεδίου». Έχει δύο κύριους βραχίονες, με περιοχές μεγάλης επιφανειακής φωτεινότητας και πολυάριθμες περιοχές HII. Ένας αχνός βραχίονας εκτείνεται από τη νότια προς τη βόρεια πλευρά σχηματίζοντας τόξο στην ανατολική πλευρά του γαλαξία. Ο αστρικός δίσκος του εκτιμάται πως έχει μάζα 2,3x1010 ηλιακών μαζών ενώ ο ρυθμός σχηματισμού νέων αστέρων είναι περίπου 5,62 ηλιακές μάζες ανά έτος.

## Παρακείμενοι γαλαξίες
Ο NGC 3893 αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον μικρότερο γαλαξία NGC 3896 με συνέπεια να είναι εμφανή χαρακτηριστικά που οφείλονται στην αλληλεπίδραση αυτή. Μια «γέφυρα» υλικού που συνδέει τους δύο γαλαξίες είναι ορατή σε απεικονίσεις HI. Ο λόγος των μαζών των δύο γαλαξιών είναι περίπου 0,025 - 0,031.

Τόσο NGC 3893 όσο και ο συνοδός του ανήκουν στην ομάδα γαλαξιών NGC 3877, που με τη σειρά της ανήκει στο νότιο Σμήνος γαλαξιών της Μεγάλης Άρκτου και εν τέλει στο Υπερσμήνος της Παρθένου. Άλλοι γαλαξίες στην προαναφερθείσα ομάδα είναι οι NGC 3726, NGC 3928, NGC 3949, NGC 3985 και NGC 4010.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3893
36875
06778
Κατηγορία:Σμήνος της Μεγάλης Άρκτου
+08-22-007
NGC 3384

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3384** (ή **NGC 3371**) είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Λέοντα ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) το 1784. Η ηλικία των αστέρων της κεντρικής περιοχής του γαλαξία είναι μεγάλη. Πάνω από το 80% εξ αυτών έχουν ηλικία άνω του ενός δισεκατομμυρίου ετών. Στο κέντρο του υπάρχει υπερμαζική μελανή οπή που εκτιμάται στις  ηλιακές μάζες. Ο NGC 3384 ανήκει επίσης στην Ομάδα γαλαξιών Μ96, στην οποία περιλαμβάνονται επίσης οι Μεσιέ 95, Μεσιέ 96 και Μεσιέ 105. Οι προαναφερθέντες γαλαξίες είναι εμφανώς κοντά ο ένας στον άλλο στον ουρανό.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
3384
32292
05911
Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 212 π.Χ.)

Ο **Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ**, λατιν.: *Appius Claudius Pulcher*, (απεβ. το 211 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός του 3ου αι. π.Χ., ενεργός στον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο.

## Καταγωγή
Ήταν γιος τού Πόπλιου Κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 249 π.Χ.) και ο πατέρας των Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 185 π.Χ.), Πόπλιου Κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 184 π.Χ.) και Γάιου Κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 177 π.Χ.) . Η κόρη του, Κλαυδία, παντρεύτηκε τον Πακούβιο Καλάβιο, τον αρχιδικαστή της Καπύης (Capua) το 217 π.Χ. 

## Σταδιοδρομία
Το 217 π.Χ., ο Κλαύδιος ήταν αγορανόμος (aedilis).  Την επόμενη χρονιά, ήταν στρατιωτικός τριβούνος και πολέμησε στις Κάννες. Μαζί με τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα ανέβηκε στην ανώτατη διοίκηση από τα στρατεύματα, που είχαν καταφύγει στο Κανούσιον (Canusium). Το 215 π.Χ. έγινε πραίτορας και οδήγησε τους επιζώντες τού ηττημένου στρατού στη Σικελία, όπου οι προσπάθειές του να αποσπάσει τον Ιερώνυμο, τον εγγονό τού Ιέρωνα Β΄, από τη σύνδεσή του με τους Καρχηδονίους, απέβησαν ανεπιτυχείς.  Παρέμεινε στη Σικελία το επόμενο έτος ως αντιπραίτωρ και απεσταλμένος (legatus) τού Mάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου,   και ήταν επικεφαλής τού στόλου και τού στρατοπέδου στους Λεοντίνους.  Το 212 π.Χ. εξελέγη ύπατος και σε συνεργασία με τον συνάδελφό του Κόιντο Φούλβιο Φλάκο ανέλαβε την πολιορκία της Καπύης. Στο τέλος τού έτους της θητείας του, κατ' εφαρμογή ενός διατάγματος της Συγκλήτου, πήγε στη Ρώμη και δημιούργησε δύο νέους υπάτους. Η δική του διοίκηση παρατάθηκε άλλο έναν χρόνο. Στη μάχη κατά των δυνάμεων τού Αννίβα πριν από την Καπύη, έλαβε μία πληγή, από τα αποτελέσματα της οποίας απεβίωσε λίγο μετά την παράδοση της πόλης. Αναποτελεσματικά εναντιώθηκε στην επιβολή της αιματηρής εκδίκησης, που πήρε ο Φούλβιος εναντίον των Καπυηνών.  

## Στη λαϊκή κουλτούρα
Τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ υποδυόταν ο Dimitri Diatchenko στην ταινία τού 2006 *[[The Secret Under the Rose|Tο μυστικό κάτω από το ρόδο]]*.

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* William Smith (ed.), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 1870.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 185 π.Χ.)

Ο **Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ**,  λατιν.: *Appius Claudius Pulcher*, ήταν Ρωμαίος πολιτικός τού 2ου αι. π.Χ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 212 π.Χ.) και αδελφός τού Πόπλιου Κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 184 π.Χ.) . Το 197 π.Χ. και τα τρία επόμενα χρόνια, υπηρέτησε ως στρατιωτικός τριβούνος υπό τον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο στην Ελλάδα στον πόλεμο με τον Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας.  Βρέθηκε ξανά στην Ελλάδα το 191 π.Χ., υπηρετώντας αρχικά υπό τον Μάρκο Βαίβιο Ταμφίλο στον πόλεμο με τον Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο  και στη συνέχεια υπό τον ύπατο Μάνιο Ακίλιο Γλάβριο κατά των Αιτωλών.  Το 187 π.Χ. έγινε πραίτορας και κυβερνήτης τού Τάραντα (Tarentum), που τού έπεσε με κλήρο ως επαρχία του.  Το 185 π.Χ. εξελέγη ως ύπατος και κέρδισε ορισμένα πλεονεκτήματα έναντι των Ινγαύνων, μίας φυλής της Λιγουρίας, και, με τη βίαιη παρέμβασή του στην επιτροπή, επέτυχε την εκλογή τού αδελφού του Πόπλιου στην υπατεία.  Το 184 π.Χ., όταν ο Φίλιππος Ε΄ προετοιμαζόταν για νέο πόλεμο με τους Ρωμαίους, ο Άππιος στάλθηκε επικεφαλής πρεσβείας στη Μακεδονία και την Ελλάδα, για να παρατηρήσει τις κινήσεις του και να αποσπάσει από τα χέρια του εκείνες τις πόλεις, στις οποίες είχε γίνει κύριος.  Το 176 π.Χ. ήταν μέλος μίας πρεσβείας, που στάλθηκε στους Αιτωλούς για να σταματήσει τις εσωτερικές εχθροπραξίες τους και να αντιταχθεί στις μηχανορραφίες τού Περσέα της Μακεδονίας. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* William Smith (επιμ. ), *Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας*, 1870.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 184 π.Χ.)

Ο **Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ**, λατιν.: *Publius Claudius Pulcher*, ήταν γιος τού Άππιου κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 212 π.Χ.) και αδελφός τού Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ (υπάτου το 185 π.Χ.). 

## Βιογραφία
Το 189 π.Χ., ήταν αγορανόμος καθέδρας (curule aedile) και το 188 π.Χ. πραίτορας.  Εξελέγη στην υπατεία μέσω των μηχανισμών τού αδελφού του το 184 π.Χ.,  και το 181 π.Χ. ήταν ένας από τους τρεις επιτρόπους, που διορίστηκαν για τη φύτευση αποικίας στις Γραβίσκαι (Graviscae), μία πόλη στην ακτή της Ετρουρίας μεταξύ Cosa και Castrum Novum. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* William Smith (επιμ. ), *Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας*, 1870.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 249 π.Χ.)

Ο **Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ**, λατιν.: *Publius Claudius Pulcher*, (απεβ. το 249 π.Χ./246 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός.

## Οικογένεια
Γιος τού Άππιου Κλαύδιου Καίκου, ο Πόπλιος ήταν ο πρώτος από τους Κλαυδίους στον οποίο δόθηκε το επίθετο (cognomen) *Pulcher* (όμορφος). Ήταν επίσης πατέρας τού Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ, υπάτου το 212 π.Χ.

## Καριέρα
Έγινε *αγορανόμος καθέδρας* (curule aedile) το 253 π.Χ., ενώ ως πρόξενος το 249 του δόθηκε η διοίκηση τού ρωμαϊκού στόλου κατά τον Α΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο. Έχασε τη μάχη της Δρεπάνας εναντίον των Καρχηδονίων, αφού αγνόησε έναν κακό οιωνό: σύμφωνα με τον Βαλέριο Μάξιμο, τον Σουητόνιο  και τον Κικέρωνα,  όταν οι ιερές όρνιθες αρνήθηκαν να φάνε, ο Κλαύδιος τα πέταξε στη θάλασσα λέγοντας: «Bibant, quoniam edere nollent» (Να πιούν, αφού να φάνε δεν θέλουν). Ανακλήθηκε στη Ρώμη και διετάχθη να διορίσει έναν δικτάτορα: η υποψηφιότητα για τον υφιστάμενό του Μάρκο Κλαύδιο Γκλικία απορρίφθηκε. Δικάστηκε για ανικανότητα και ασέβεια, αποφεύγοντας τη θανατική ή σωματική τιμωρία λόγω διπλού κινδύνου και αντ' αυτού τού επιβλήθηκε πρόστιμο 120.000 ασσάρια, 1.000 για κάθε πλοίο που είχε χάσει η Ρώμη στη μάχη εναντίον της Καρχηδόνας.  Απεβίωσε αμέσως μετά, πιθανώς από αυτοκτονία.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Ραφαέλ Λεάο

Ο **Ραφαέλ Λεάο** (*Rafael Leão*, γεννήθηκε 10 Ιουνίου 1999) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στο ιταλικό πρωτάθλημα για τη Μίλαν, καθώς και για την Εθνική Πορτογαλίας. 

Αποφοίτησε από την ακαδημία της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα το 2018, κέρδiσε το Λιγκ Καπ 2017–2018, πριν λύσει μονομερώς το συμβόλαιο του, μετά από επεισόδιο του εντός του συλλόγου. Λίγο αργότερα, εντάχθηκε στην ομάδα της Λιγκ 1, Λιλ με ελεύθερη μεταγραφή. Υπέγραψε στη Μίλαν το 2019 έναντι 35 εκατομμυρίων ευρώ. Στην τρίτη του σεζόν στο σύλλογο, βοήθησε την ομάδα να κερδίσει τη Σέριε Α 2021–2022. Ήταν επίσης ο πολυτιμότερος παίκτης της Σέριε Α και ψηφίστηκε μεταξύ των 30 ανδρών για τη Χρυσή Μπάλα.

Ο Ραφαέλ Λεάο είναι πρώην διεθνής σε διάφορα νεανικά κλιμάκια της Εθνικής Πορτογαλίας, συμμετέχοντας στην ομάδα κάτω των 17 ετών που κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016. Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του στην εθνική ανδρών το 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Πορτογάλοι ανγκολέζικης καταγωγής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Μανώλης Πατλάκας

Ο **Μανώλης Πατλάκας** (1935–2022) ήταν Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής, προπονητής και διαιτητής. Σε επίπεδο συλλόγων αγωνίστηκε για τον Εθνικό Πειραιώς. Υπήρξε από τις εμβληματικές προσωπικότητες της ελληνικής υδατοσφαίρισης και με διάφορους ρόλους.

Κατέκτησε με τον Εθνικό 15 συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 1954 έως και το 1968 ενώ πραγματοποίησε και 28 συμμετοχές με την Εθνική Ομάδα. Έπειτα υπήρξε πρωταθλητής του Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου και του Ν.Ο. Καλαμακίου.

Το 1983 ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης αλλά και στους Μεσογειακούς της ίδιας χρονιάς στην Καζαμπλάνκα (23 παιχνίδια, 11 νίκες, 2  ισοπαλίες, 10 ήττες συνολικά). Το 1993 υπήρξε προπονητής της Εθνικής Εφήβων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Βένεντααλ (4η θέση).

Υπήρξε διεθνής διαιτητής υδατοσφαίρισης ενώ διετέλεσε Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας και Παρατηρητής, ενώ υπήρξε και Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Διαιτητών Υδατοσφαίρισης (ΣΕΔΥ).

## Τίτλοι

* **15** Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1954–1968
* **5** Κύπελλα Ελλάδος: 1954–1958
* **9** Πρωταθλήματα ΕΚΟΦ Κέντρου (Αθηνών–Πειραιώς): 1954–1957, 1959–1963

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές της υδατοσφαίρισης
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Ιερά Μητρόπολις Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού

Η **Ιερά Μητρόπολις Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού** είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Περιλαμβάνει στη δικαιοδοσία της την Καισαριανή, τον Βύρωνα και τον Δήμο Δάφνης-Υμηττού. 

Μητροπολίτης της είναι από το 2000 ο Δανιήλ (Πουρτσουκλής).

## Ιστορικά στοιχεία
Η Μητρόπολη δημιουργήθηκε στις 16 Μαΐου 1974, με απόσπαση εδαφών από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
### Επισκοπικός κατάλογος

## Η Μητρόπολη σήμερα

### Ενορίες

#### Καισαριανή
* Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Νικολάου Καισαριανής
* Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καισαριανής
* Ιερός Ναός Αγίων Τριών Ιεραρχών Καισαριανής

[μικρογραφία|249x249εσ|Άποψη της [Μονή Καρέα|Μονής Καρέα.]]

#### Βύρωνας
* Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας Βύρωνος
* Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Βύρωνος
* Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βύρωνος
* Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Καρέα
* Ιερός Ναός Αποστόλου Παύλου και Παναγίας Προυσιωτίσσης Καρέα

#### Υμηττός
* Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου - Αγίας Φωτεινής Υμηττού
* Ιερός Ναός Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Υμηττού

[μικρογραφία|249x249εσ|Άποψη [Μονή Καισαριανής|Ιεράς Μονής Καισαριανής.]]
### Μονές
Εντός των ορίων της Μητρόπολης βρίσκεται η περίφημη Μονή Καισαριανής. Στην Μητρόπολη λειτουργούν σήμερα οι παρακάτω μονές:

* Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βύρωνα (Ανδρώα)
* Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Καρέα (Γυναικεία)
* Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Καισαριανής (Γυναικεία)

## Υποσημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικές συνδέσεις
* 
* Επίσημο κανάλι YouTube

Καισαριανης
Αρμοστικότητα

**Αρμοστικότητα** στη βιολογία είναι όρος που περιγράφει την ικανότητα ενός πληθυσμού, που χαρακτηρίζεται από έναν συγκεκριμένο γονότυπο, να αναπαράγεται και να κληροδοτεί στην επόμενη γενεά τα γενετικά χαρακτηριστικά του γονότυπου αυτού. Με άλλα λόγια, αναφέρεται στον ρυθμό με τον οποίο ο πληθυσμός ενός είδους με έναν συγκεκριμένο γονότυπο, αυξάνεται ή μειώνεται, συγκρινόμενος πολλές φορές με πληθυσμούς του ίδιου είδους, που έχουν διαφορετικό γονότυπο. Για παράδειγμα, πληθυσμοί οργανισμών με υψηλή αρμοστικότητα τείνουν να να έχουν υψηλά ποσοστά επιβίωσης, μιας και ο πληθυσμός τους με τον συγκεκριμένο γονότυπο αυξάνεται από γενεά σε γενεά. Αντίθετα, πληθυσμοί με χαμηλή αρμοστικότητα, τείνουν να μην επιβιώνουν σε κάποιο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται. Πολλές φορές η αρμοστικότητα αναφέρεται συγκεκριμένα στον φαινότυπο και όχι στον γονότυπο ενός πληθυσμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία
Κατηγορία:Γενετική των πληθυσμών
Κατηγορία:Δαρβινισμός
Τζορτζ Χάμιλτον Γκόρντον

Ο **Τζορτζ Χάμιλτον-Γκόρντον, 4ος κόμης του Αμπερντίν** (, 28 Ιανουαρίου 1784, Εδιμβούργο - 14 Δεκεμβρίου 1860, Λονδίνο) ήταν Σκωτσέζος πολιτικός.

## Βιογραφία
Ο Τζορτζ Χάμιλτον-Γκόρντον ήταν, μετά την πτώση του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ένας από τους υπογράφοντες τη συνθήκη με τον Λουδοβίκο ΙΗ΄. Συμμετείχε στο υπουργικό συμβούλιο του δούκα του Ουέλινγκτον (1828) και του Ρόμπερτ Πιλ (1834 και 1841) και προήδρευσε σε ένα μικτό υπουργικό συμβούλιο Ουίγων, υποστηρικτών του Πιλ και Ριζοσπαστών, το οποίο επέφερε μια επιθετική και αμυντική συμμαχία με τη Γαλλία (1852-1855). Ασχολήθηκε επίσης με τη διάσπαση του Βελγίου και της Ολλανδίας.

Ως διπλωμάτης, υπουργός Εξωτερικών (1841-1846) και στη συνέχεια πρωθυπουργός το 1852, προσπάθησε να διευθετήσει ειρηνικά τις διεθνείς διαφορές (συμφωνία με τον Φρανσουά Γκιζό, τον Κλέμενς Βένζελ φον Μέττερνιχ και τον Νικόλαο Α΄, υπογραφή των συνθηκών Γουέμπστερ-Άσμπαρτον και Όρεγκον μεταξύ του Καναδά και των Ηνωμένων Πολιτειών). Παρά την αντίθεσή του στον Κριμαϊκό Πόλεμο, θεωρήθηκε υπεύθυνος γι' αυτόν και παραιτήθηκε το 1855.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Σκωτσέζοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου
Ένας έξυπνος, δύο συνέταιροι κι ένα κορόιδο

Το **Ένας έξυπνος, δύο συνέταιροι κι ένα κορόιδο** (πρωτότυπος τίτλος: *Un genio, due compari, un pollo*) είναι σπαγκέτι γουέστερν του 1975 με πρωταγωνιστή τον Τέρενς Χιλ σε σκηνοθεσία του Νταμιάνο Νταμιάνι και του Σέρτζιο Λεόνε. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στον γερμανικό κινηματογράφο τον Δεκέμβριο του 1975.

## Πλοκή

Ο Τζο Θενκς (Τέρενς Χιλ) είναι ένας ιδιοφυής απατεώνας. Επινοεί διάφορα σχέδια με τους δύο φίλους του: τον Μπιλ (Ρόμπερτ Σαρλεμπουά) και τη φίλη του Λούσυ (Μιού-Μιού). Η Λούσι αγαπά και τους δύο άντρες και με τη σειρά τους ανταγωνίζονται για τη αγάπη της.

Ο Τζο εκπονεί ένα εξαιρετικά περίτεχνο σχέδιο για να κλέψει 300.000 δολάρια από τον ταγματάρχη του Ιππικού, Κάμποτ (Πάτρικ ΜακΓκούαν),  που μισεί τους Ινδιάνους, και με αυτόν τον τρόπο να σώσει την ινδιάνικη γη που προσπαθεί να κλέψει. Κάθε φορά που το σχέδιο φαίνεται να αποτυγχάνει, ο Τζο έχει άλλο ένα κόλπο στο μανίκι του. Η ταινία κορυφώνεται με μια καταδίωξη με άμαξες και μια γιγαντιαία έκρηξη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1975
Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Λεόνε
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία