open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ο έφηβος της Πρέβεζας

thumb|right|Ο Εφηβος της Πρέβεζας ή ''Γελαστός Έφηβος, ορειχάλκινο άγαλμα του 4ου αιώνα π.Χ., Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθάνα.''
Ο **γελαστός έφηβος** είναι ορειχάλκινο άγαλμα χρονολογούμενο στον τέταρτο αιώνα π.Χ. που βρέθηκε από αρχαιοκάπηλους στην Πρέβεζα, στο θαλάσσιο χώρο του Ιονίου. Απεικονίζει μορφή νέου και λείπουν, από θραύση, παντελώς τα δύο άνω άκρα από το βραχίονα. Εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

## Έκθεση σε μουσεία
Στις 21 Δεκεμβρίου 2008 εκτέθηκε στο κοινό για πρώτη φορά, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας ένα ορειχάλκινο άγαλμα τεράστιας αρχαιολογικής αξίας με γνωστό τίτλο «Ο Έφηβος της Πρέβεζας» μετά από συντήρηση οκτώ ετών. Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, άλλαξε το όνομα του εκθέματος από «Ο έφηβος της Πρέβεζας» σε «Γελαστός Έφηβος», ή «ορειχάλκινο άγαλμα εφήβου»:βρέθηκε στο θαλάσσιο χώρο του Ιονίου».

## Ιστορία ανεύρεσης
Την περίοδο 1997-1998 οι γερμανικές εφημερίδες «Berliner Zeitug» και «Frangfurter Algemeine», είχαν κάνει ρεπορτάζ για μπρούτζινο (ορειχάλκινο) άγαλμα που βρέθηκε στον ενάλιο χώρο της Πρέβεζας από αρχαιοκάπηλους, συλληφθέντες στη Γερμανία. Την εποχή εκείνη πραγματοποιούνταν τα αρχικά έργα δημιουργίας της αύλακας για την κατασκευή της υποθαλάσσιας σήραγγας Πρέβεζας - Ακτίου (Preveza - Actium Immersed Tunnel) το οποίο έργο παραδόθηκε το έτος 2003.
Στην κατασκευή αυτή εργάσθηκαν δεκάδες αλλοδαποί δύτες. Έκτοτε αγνοούνταν η τύχη του αγάλματος αυτού. Τελικά από δημοσιογραφικές πληροφορίες αποκαλύφθηκε ότι κάποια μέλη της σπείρας αρχαιοκαπήλων που κατείχε το άγαλμα συνελήφθησαν και το άγαλμα παραδόθηκε από την Ιντερπόλ στην Αρχαιολογική Υπηρεσία Αθηνών. Το γλυπτό τελικά μετά από συντήρηση 8 ετών τοποθετήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2008 σε κεντρικό σημείο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών έτσι ώστε να φωτίζονται όλες οι πλευρές του και είναι πλέον στη διάθεση των επισκεπτών.

## Αποτίμηση
Κατά πληροφορίες, οι αρχαιοκάπηλοι διαπραγματεύονταν την πώληση του αγάλματος στο Μουσείο Γκετί μέσω αντιπροσώπου έναντι 6-7.000.000 δολαρίων, ενώ Ιάπωνας βιομήχανος προσέφερε 6.000.000 δολάρια.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

*Εφημερίδα το «Βήμα της Κυριακής»: «Ο Έφηβος της Πρέβεζας», φύλλο 21 Δεκ.2008, σελίδα 10/44/Β2. 
*Α.Αποστολίδης: «Αρχαιοκαπηλία και Εμπορία Αρχαιοτήτων», εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 2008. 
*Θ.Αρταβάνης: «Μέτοικος ο Έφηβος της Πρέβεζας», Εφημερίδα «Τοπική Φωνή» φύλλο της 13ης Οκτωβρίου 2000 και φύλλο 3ης Ιουνίου 2009, σελίδα 1 και 9.

Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας‎
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Πρέβεζα
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Στυρονήσια

Τα **Στυρονήσια** ή Στουρονήσια είναι νησιωτικό σύμπλεσμα του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου, που βρίσκονται ανάμεσα στο μικρό λιμάνι της Αγίας Μαρίνας Αττικής και του οικισμού των Νέων Στύρων της Εύβοιας. Μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος είναι η νήσος Στύρα ή Μεγάλο Στυρονήσι. Τα υπόλοιπα νησιά που αποτελούν τα Στυρονήσια είναι το Μεγάλο  και Μικρό Κουνέλι, ο Φονιάς, ο Άγιος Ανδρέας, το Πετούσι και το Τηγάνι. Στα Στυρονήσια έχουν εντοπιστεί ναυάγια αρχαίων πλοίων που μετέφεραν αμφορείς σημαντικού αρχαιολογικού ενδιαφέροντος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ευβοίας
Κατηγορία:Βραχονησίδες Εύβοιας
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Αρχίας (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Αρχίας** αναφέρονται:
*Αρχίας ο Κορίνθιος, οικιστής των Συρακουσών
*Αρχίας ο Θηβαίος, ολιγαρχικός ηγέτης της Θήβας
*Αρχίας της Πέλλας, τριήραρχος, γεωγράφος
*Αρχίας των Θουρίων, αξιωματικός του Αντίπατρου
*Αρχίας ο Κύπριος, ηγεμόνας της Κύπρου κατά την ελληνιστική περίοδο
*Αρχίας ο Αντιοχεύς, επιγραμματοποιός των χρόνων του Κικέρωνα
*Αρχίας ο Μυτιληναίος, επιγραμματοποιός
*Αρχίας ο νεότερος, επιγραμματοποιός
*Αρχίας ο Μακεδών, επιγραμματοποιός
*Αρχίας ο Βυζάντιος, επιγραμματοποιός
*Αρχίας ο Θούριος, ηθοποιός

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μεσοχώρι Ροδόπης

Το **Μεσοχώρι** είναι πεδινό χωριό της Θράκης, στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μεσοχώρι βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής, με υψόμετρο 40 μέτρων, σε απόσταση περίπου 7 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Βόρεια του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός και στα νοτιοδυτικά του είναι η Παραδημή, ενώ στα βόρεια οι Υφαντές. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1928, και προσαρτάται στον δήμο Κομοτηνής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κομοτηνής, που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 99 κατοίκους ενώ με την απογραφή του 2001 αριθμούσε 161 κατοίκους.

Μετά την καταστροφή της Σμύρνης, οι κάτοικοι του χωριού Ορταξί (Ορτακτσί) (*Ortakçı*) της Αδριανούπολης στην Ανατολική Θράκη έφυγαν τον Οκτώβριο του 1922, αφήνοντας πίσω τις ακίνητες περιουσίες και τη σοδειά εκείνης της χρονιάς. Διαμοιράστηκαν σε τέσσερα χωριά: τον Κριό και τον Βάλτο του Νομού Έβρου, το Μεσοχώρι του νομού Ροδόπης και τη Μεσοκώμη του νομού Σερρών.
   
Φεύγοντας, πήραν μαζί τους την καμπάνα της εκκλησίας του χωριού, που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο, εγκαθιστώντας την στο Μεσοχώρι. Η εκκλησία γιορτάζει την ημέρα του Τιμίου Σταυρού και έχει δύο καμπάνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Αρχίας ο Θηβαίος

Ο **Αρχίας** ήταν ένας από τρεις Θηβαίους ολιγαρχικούς που κατέλαβαν την εξουσία της Θήβας το 382 π.Χ. με την βοήθεια της Σπάρτης. Εγκατέστησαν ολιγαρχικό καθεστώς και ανετράπησαν τρία χρόνια μετά με συνωμοσία που οργάνωσε ο Πελοπίδας.

## Ιστορικό
Το 382 π.Χ. οι τρεις Θηβαίοι ολιγαρχικοί Αρχίας, Λεοντιάδας και Φίλιππος, ζήτησαν την βοήθεια της Σπάρτης για να καταλάβουν την εξουσία στη Θήβα. Οι σπαρτιάτες έσπευσαν στη Θήβα με τον στρατηγό Φοιβίδα και κατέλαβαν την Καδμεία, την ακρόπολη της πόλης, παραδίδοντας την εξουσία στους τρεις ολιγαρχικούς. Ο Πελοπίδας σε συνεργασία με τους δημοκρατικούς Θηβαίους οργάνωσε συνωμοσία που οδήγησε στην δολοφονία των τριών αρχηγών τρία χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αρχίας διασκέδαζε στο σπίτι του συνεργάτη του Φυλλίδα και κατά την διάρκεια του συμποσίου δέχτηκε μία επιστολή. Η επιστολή τον προειδοποιούσε για την συνωμοσία και πως κινδύνευε να τον σκοτώσουν εκείνη την ημέρα. Ο Αρχίας όμως προτίμησε να συνεχίσει την διασκέδαση του και άφησε την επιστολή για τη διαβάσει την επομένη ημέρα, λέγοντας την παροιμιώδη φράση: «Ἐς αὔριον τά σπουδαῖα». Την ίδια νύχτα εισέβαλαν στο σπίτι του Φυλλίδα οι σύντροφοι του Πελοπίδα σκοτώνοντας τον μαζί με άλλους ολιγαρχικούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι
Νεοπτολέμειος τιμωρία

thumb|right|200px|Ο Θάνατος του Πριάμου από τον Νεοπτόλεμο
**Νεοπτολέμειος τιμωρία** ή **Νεοπτολέμειος τίσις** ονομάζεται η τιμωρία που υφίσταται κάποιος όταν έχει πάθει το ίδιο κακό με αυτό που έχει κάνει.

## Προέλευση
Η φράση έχει προέλθει από τον γιο του Αχιλλέα, Νεοπτόλεμο που σκότωσε τον βασιλιά της Τροίας Πρίαμο πάνω στον βωμό του Ερκείου Διός και που αργότερα σκοτώθηκε ο ίδιος στον βωμό του Απόλλωνα στους Δελφούς από ιερείς.

## Αναφορά
Η πρώτη αναφορά σε αυτήν την έκφραση γίνεται από τον Παυσανία στα *Μεσσηνιακά* και τη χρησιμοποιεί για τους Λακεδαιμονίους οι οποίοι κατά τη διάρκεια του Β' Μεσσηνιακού Πολέμου δωροδόκησαν τον βασιλιά της Αρκαδίας Αριστοκράτη για να αποσύρει τα στρατεύματά του την κρίσιμη ώρα της μάχης. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου (300 χρόνια μετά) όμως οι Σπαρτιάτες ενώ βρίσκονταν στο υψηλότερο σημείο της ακμής τους, είχαν καταστρέψει τον στόλο των Αθηναίων και κατείχαν τα περισσότερα μέρη της Ασίας οι Μήδοι έστειλαν δώρα στην Κόρινθο, στο Άργος, στην Αθήνα, στη Θήβα και ξέσπασε ο Κορινθιακός πόλεμος που ανάγκασε τον Αγησίλαο να εγκαταλείψει τη Μικρά Ασία.

## Πηγές
* *Παυσανίας, "Ελλάδος Περιηγήσεις - Μεσσηνιακά", (1992, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα), σελ. 109 ISBN 960-352-100-0*

Κατηγορία:Εκφράσεις
Μπαλίκεσιρ

Το **Μπαλίκεσιρ** () είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Το Μπαλικεσίρ βρίσκεται στο Διαμέρισμα του Μαρμαρά στην Τουρκία και έχει πληθυσμό 259.157 κατοίκους. Το παλαιό όνομα της πόλης ήταν Καρεσί.

## Ιστορία
Κοντά στη σημερινή πόλη βρισκόταν η Ρωμαϊκή πόλη **Αδριανού Θήραι**, η οποία ιδρύθηκε, όπως και το ίδιο το όνομα της μαρτυράει, από τον Αυτοκράτορα Ανδριανό. Στη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου αυτή η μικρή πόλη ήταν γνωστή ως **Αχυράους** και ύστερα **Παλαιόκαστρον**. Στην περιοχή βρίσκονται και ερείπια από μια παλιά ρωμαϊκή γέφυρα, τη γέφυρα του Μακεστού, καθώς και ερείπια ενός κάστρου. Μέλη της βυζαντινής δυναστείας χρησιμοποιούσαν αυτό το κάστρο ως μέρος για διακοπές αλλά και κυνήγι. Επίσης όταν οι Τουρκομάνοι ήρθαν από τη Μέση Ανατολή στη Μυσία, την είπαν **Μπαλάκ Χισάρ** εξ αιτίας του κάστρου, καθώς χισάρ σημαίνει 'κάστρο' στα τουρκικά.

Το 1897 ένας σεισμός κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της πόλης. Το 1920 η πόλη είχε απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό στη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας αλλά στις 6 Σεπτεμβρίου 1922, ο τουρκικός στρατός πήρε ξανά υπό τον έλεγχο του την πόλη.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Τουρκίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Balıkesir Municipality Web Page 
* Balıkesir Government Web Page 
* Balıkesir University Web Page  , 
* Lots of pictures of the city of Balıkesir 
* Balıkesir sport the best populer team 
* Balikesir Photos  

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Μπαλικεσίρ
Μπιλετζίκ

Το **Μπιλετζίκ** είναι μια κωμόπολη στη βορειοδυτική Τουρκία, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ο πληθυσμός της πόλης αγγίζει τις 46.403 (2007).
Η πόλη είναι γνωστή κυρίως για την παραδοσιακή Ελληνική αρχιτεκτονική που βρίσκεται στο βάθος τεχνητής λίμνης από το 2000 και μετά ! Πρόκειτε  για την αρχαιοελληνική **Λινόη** και τη βυζαντινή **Βηλοκώμα**. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Μπιλετσίκ
Μανίσα

Η **Μανίσα** (τουρκικά: *Manisa*, ελληνικά: Μαγνησία), είναι πόλη της δυτικής Τουρκίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. 

## Ιστορία
Στη θέση της σημερινής πόλης βρισκόταν η αρχαία Μαγνησία του Σιπύλου, πιθανόν αιολική αποικία των κατοίκων της θεσσαλικής Μαγνησίας. Το 190 π.Χ., κατά τη διάρκεια των Συριακών πολέμων, οι Ρωμαίοι νίκησαν στη μάχη της Μαγνησίας τον Μέγα Αντίοχο, βάζοντας τέλος στην κυριαρχία των Σελευκιδών στη Μικρά Ασία. Με τη συνθήκη της Απάμειας το 188 π.Χ. η Μαγνησία περιήλθε στο βασίλειο της Περγάμου και το 133 π.Χ., όταν πέθανε ο βασιλιάς της Περγάμου Άτταλος Γ΄, περιήλθε οριστικά στη Ρώμη. Κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους τον 11ο μ.Χ. αιώνα, αλλά ξαναπέρασε στον έλεγχο των Βυζαντινών με την Α΄ Σταυροφορία και εξελίχθηκε σε σημαντική πόλη κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας τον 13ο αιώνα.

Το 1313 κατακτήθηκε από τον Τούρκο μπέη Σαρουχάν, ιδρυτή της ομώνυμης δυναστείας. Το 1410 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς που διατήρησαν την ονομασία Σαρουχάν για την επαρχία της Μαγνησίας. Κατά την πρώιμη οθωμανική περίοδο την πόλη συχνά διοικούσαν ως μέρος της εκπαίδευσής τους οι διάδοχοι του θρόνου («σαχζαντέ» στα περσικά και οθωμανικά), δίνοντάς της το παρατσούκλι *şehzadeler şehri* (πόλη των διαδόχων), που απαντάται μέχρι σήμερα. 

Μετά τη λεγόμενη επανάσταση των Νεότουρκων (1908) η ελληνική κοινότητα της Μαγνησίας ήταν αντικείμενο εκτεταμένου οικονομικού αποκλεισμού (μποϊκοτάρισμα) από τις τοπικές αρχές. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο πληθυσμός της Μαγνησίας ήταν κατά πλειοψηφία μουσουλμανικός. Ωστόσο, με τη συνθήκη των Σεβρών η πόλη συμπεριλήφθηκε στην ελληνική ζώνη της Σμύρνης και καταστράφηκε από τον ελληνικό στρατό σε αντίποινα κατά την υποχώρησή του το 1922. Ξαναχτίστηκε κατά την κεμαλική περίοδο και διατηρεί δείγματα αντιπροσωπευτικής τουρκικής αρχιτεκτονικής της δεκατίας του 1930, καθώς και το τζαμί Μουραντιγιέ του 16ου αιώνα. 

## Σήμερα
Η σύγχρονη Μανίσα γνώρισε ιδιαίτερη βιομηχανική ανάπτυξη από τη δεκαετία του 1980 με την εγκατάσταση εργοστασίου της εταιρείας ηλεκτρονικών και οικιακών συσκευών Βεστέλ του ομίλου Ζορλού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012 ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν σε 356.702 άτομα και ολόκληρης της επαρχίας σε 1.346.162.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Ουσάκ

Το **Ουσάκ** ή **Ακμονία** (τουρκικά: Uşak· προφορά:  [ˈuʃɑk]) είναι μία πόλη στην δυτική Τουρκία και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του Αιγαίου. Η πόλη έχει πληθυσμό 187.886 (2012) κατοίκων και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ουσάκ. Είναι κτισμένη πάνω στην αρχαία ελληνική πόλη **Τημένου θύραι** που την αναφέρει ο Λυδός περιηγητής Παυσανίας 
Η πόλη απέχει 210 χλμ. από την Σμύρνη, το διοικητικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής. 
Λόγω της θέσης της που αποτελούσε διασταύρωση πολλών αρχαίων σημαντικών οδών η Ουσάκ ια έπαιξε σημαντικό ιστορικό ρόλο από την αρχαιότητα μέχρι και το 1922, ειδικότερα για τους Έλληνες.

Στην πόλη σώζονται λίγα κτίρια από την προ το 1922 περίοδο. Ένα από αυτά είναι το σημερινό κέντρο νεότητας, ελληνικής ιδιοκτησίας (τότε), μεγάλο διώροφο κτίσμα, το οποίο κατά την μικρασιατική εκστρατεία του Ελληνικού Στρατού, χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο. Σημερινή ονομασία: Tekesoglu Haci Abdulkadir Konagi. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Ουσάκ
Κέβης εκ Θηβών

150px|right|thumb|Εξώφυλλο από έκδοση του 1521, του έργου Πίνακας του Κέβη
Ο **Κέβης** ήταν μαθητής επιστήθιος του Σωκράτη και του Φιλόλαου και φίλος του Σιμμία. Καταγόταν από τη Θήβα. Ήταν ένας από τους ομιλητές στον διάλογο Φαίδων του Πλάτωνα. 
Το λεξικό Σούδα και ο Διογένης ο Λαέρτιος των αναφέρουν ως συγγραφέα τριών διαλόγων, της Εβδόμης, του Φρύνιχου και του Πίνακα. Το έργο Πίνακας διασώζεται, όμως θεωρείται έργο άγνωστου μεταγενέστερου συγγραφέα, του 1ου αιώνα π.Χ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μαθητές του Σωκράτη
Σιμμίας

Με το όνομα **Σιμμίας** αναφέρονται:
*Σιμμίας ο Θηβαίος, φιλόσοφος, μαθητής του Σωκράτη
*Σιμμίας ο Μακεδόνας, στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου
*Σιμμίας ο Ρόδιος, ποιητής και γραμματικός
*Σιμμίας ο εξερευνητής, εξερευνητής της Ερυθράς Θάλασσας
Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας

Το **Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας** (2011-2012) δημιουργήθηκε στις 27 Ιουνίου 2011 με τη συγχώνευση του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και του Υπουργείου Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας. Το Υπουργείο έδρευε στην οδό Νίκης 5-7 στην Αθήνα.

Στις αρμοδιότητες του Υπουργείου περιλαμβάνονταν κυρίως οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (Ε.Σ.Π.Α.) (πρώην Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης), οι κρατικές ενισχύσεις, οι κρατικές προμήθειες, οι συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.), οι πολιτικές για τη βιομηχανία, το εμπόριο και τον ανταγωνισμό, η ναυτιλία, η νησιωτική πολιτική και η αλιεία.

Τελευταίος Υπουργός ήταν ο Ιωάννης Στουρνάρας. Στις 21 Ιουνίου 2012 το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας καταργήθηκε και υπηρεσίες του συγχωνεύτηκαν στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου.

## Ιστορία
* Στις 3 Αυγούστου 1976 με το Ν. 400/1976 το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Συντονισμού.
* Στις 2 Ιουλίου 1982 με το Ν. 1266/1982 το Υπουργείο Συντονισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
* Στις 21 Μαρτίου 2002 με το Π.Δ. 81/2002, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Οικονομικών στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.
* Στις 7 Οκτωβρίου 2009 με το Π.Δ. 185/2009, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με την ταυτόχρονη ανασύσταση του Υπουργείου Οικονομικών, μετονομάστηκε σε Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και συγχωνεύθηκαν σε αυτό τα Υπουργεία Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.
* Στις 28 Σεπτεμβρίου 2010 με το Π.Δ. 96/2010, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, συνεστήθη το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας συγκροτούμενο από υπηρεσίες που αποσπάστηκαν, μεταξύ άλλων, και από το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Παρά τις συγκεκριμένες αλλαγές και την εξαγγελία για μετονομασία του Υπουργείου σε "Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας", δε δημοσιεύθηκε ποτέ στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σχετική πράξη.
* Στις 27 Ιουνίου 2011 με το Π.Δ. 65/2011, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
* Στις 21 Ιουνίου 2012 με το Π.Δ. 85/2012, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας συγχωνεύθηκε στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

## Διατελέσαντες Υπουργοί

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας


Κατηγορία:Ελληνική ναυτιλία
Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας
Βενετοτουρκικοί πόλεμοι

Οι **Βενετοτουρκικοί πόλεμοι** ήταν μία σειρά συγκρούσεων ανάμεσα στους Βενετούς και τους Οθωμανική Αυτοκρατορία στο διάστημα μεταξύ 15ου και 18ου αιώνα. Οι πόλεμοι που διεξήχθησαν ήταν:

*Η σύγκρουση με κύριο γεγονός τη , ανάμεσα στο 1414 και το 1419, δεν αναφέρεται επίσημα ως Βενετοτουρκικός πόλεμος
*Η πολιορκία της Θεσσαλονίκης (1422–1430), δεν αναφέρεται επίσημα ως Βενετοτουρκικός πόλεμος
*Ο πρώτος Βενετοτουρκικός πόλεμος (1463–1479), με αποτέλεσμα την κατάκτηση της Χαλκίδας, της Λήμνου και της Αλβανίας από τους Οθωμανούς
*Ο δεύτερος Βενετοτουρκικός πόλεμος (1499–1503), με αποτέλεσμα την κατάκτηση κάποιων Βενετικών οχυρών της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς
*Ο τρίτος Βενετοτουρκικός πόλεμος (1537–1540), με αποτέλεσμα την κατάκτηση των Κυκλάδων εκτός από την Τήνο, των Σποράδων και των τελευταίων Βενετικών οχυρών της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς
*Ο τέταρτος Βενετοτουρκικός πόλεμος (1570–1573), με αποτέλεσμα την κατάκτηση της Κύπρου από τους Οθωμανούς
*Ο πέμπτος Βενετοτουρκικός ή Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος (1645–1669), με αποτέλεσμα την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς
*Ο έκτος Βενετοτουρκικός πόλεμος ή Πόλεμος του Μοριά (1684–1699), με αποτέλεσμα την κατάκτηση της Πελοποννήσου, της Αίγινας, της Λευκάδας, της Πρέβεζας και περιοχών των Δαλματικών ακτών από τους Βενετούς
*Ο έβδομος Βενετοτουρκικός πόλεμος ή Δεύτερος Πόλεμος του Μοριά (1714–1718), με αποτέλεσμα την κατάκτηση της Τήνου, Αίγινας και της Πελοποννήσου από τυς Οθωμανούς


Κατηγορία:Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Υπουργείο Ανάπτυξης (Ελλάδα)

Το **Υπουργείο Ανάπτυξης** (**ΥΠ.ΑΝ.**) επανασυστάθηκε στις 27 Ιουνίου 2023 από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αντικατέστησε το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Υπουργός ανέλαβε ο Τάκης Θεοδωρικάκος με Υφυπουργούς Ανάπτυξης τον Σταύρο Καλαφάτη και τον Λάζαρο Τσαβδαρίδη. Επιπλέον υπήρξε και κατά το διάστημα 1996-2009.

## Ιστορία
Με την Μεταπολίτευση το 1974 συστάθηκαν μεταξύ άλλων το Υπουργείο Βιομηχανίας και το Υπουργείο Εμπορίου. Το 1977 το Υπουργείο Βιομηχανίας μετονομάζεται σε Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας. Το 1982 το ίδιο Υπουργείο διασπάται σε Υπουργείο Έρευνας και Τεχνολογίας και σε Υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, αλλά 3 χρόνια αργότερα το 1985 ενώνονται και πάλι για να σχηματίσουν το Υπουργείο Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας.

Στις 1η Φεβρουαρίου 1996 σχηματίζεται το Υπουργείο Ανάπτυξης, απορροφώντας το Υπουργείο Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, το Υπουργείο Εμπορίου και το Υπουργείο Τουρισμού. Το 2004 το αποσπάται και πάλι το Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο το 2009 ενώνεται με το Υπουργείο Πολιτισμού.

Στις 7 Οκτωβρίου 2009 το Υπουργείο Ανάπτυξης συγχωνεύεται με το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών και με το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και μετονομάζεται σε Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.

## Διατελέσαντες υπουργοί

## Διάρθρωση Υπουργείου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

*
Κατηγορία:Νυν υπουργεία της Ελλάδας
Ντενιζλί

Το **Ντενιζλί** (ελληνικά: **Άττουδα**) είναι μία αναπτυσσόμενη τουρκική πόλη η οποία βρίσκεται στην νοτιοδυτική Μικρά Ασία και στην άκρη μιας κοιλάδας η οποία έχει διαμορφωθεί από τον ποταμό Μαίανδρο που βρίσκεται εκεί κοντά. Η πόλη είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, η οποία βρίσκεται στην περιοχή του Αιγαίου. Η πόλη έχει πληθυσμό 611.158 κατοίκους (εκτίμηση 2018). 

Κοντά της βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης της *[[Ιεράπολη Φρυγίας|Ἱεραπόλεως]]*, καθώς και αυτά της Λαοδίκειας, αρχαίας πρωτεύουσας της Φρυγίας.

Ο καιρός τα καλοκαίρια είναι ζεστός, ενώ τους χειμώνες μπορεί ο καιρός να είναι πολύ κρύος με χιόνι στα βουνά γύρω από την πόλη. Το φθινόπωρο και την άνοιξη ο καιρός είναι βροχερός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Denizli Government Web Site 
* Denizli Telephone Address, Business Guide
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Το **Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων** (**ΥΠ.Α.Α.Τ.**) εδρεύει στη Λεωφόρο Αχαρνών 2, στην Αθήνα.

Στις αρμοδιότητές του περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η γεωργική και κτηνοτροφική πολιτική, η φυτική και ζωική παραγωγή και η κτηνιατρική δημόσια υγεία (υγειονομική πολιτική).

Ήταν το 11ο στη σειρά τάξης των Υπουργείων, σύμφωνα με απόφαση (ΦΕΚ Β’/1594/ 25-6-2013) του τότε Πρωθυπουργού.

Καταργήθηκε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον Ιανουάριο του 2015 και εντάχθηκε στο υπερυπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, με επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, αναπληρωτή υπουργό τον Ευάγγελο Αποστόλου και υφυπουργό τον Παναγιώτη Σγουρίδη.

Κατά τη δεύτερη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (Σεπτέμβριος του 2015) επανήλθε σε καθεστώς αυτονομίας, με την ίδια ονομασία (Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) και επικεφαλής τον Ευάγγελο Αποστόλου και αναπληρωτή υπουργό τον Μάρκο Μπόλαρη.

Ήταν μέχρι το 2019 το 14ο και τελευταίο στη σειρά τάξης των Υπουργείων, σύμφωνα με απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2076/2015) του πρώην Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

## Ιστορία
* Στις 10 Μαρτίου 2004, με την απόφαση Υ 1/10.3.2004 του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή το Υπουργείο Γεωργίας μετονομάστηκε σε Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Για περίπου 7 μήνες μέσα στο 2015 υπαγόταν στο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, αλλά στη συνέχεια επανήλθε στη σημερινή μορφή του.

## Διοικητική διάρθρωση
**Υπουργός:** 

Κώστας Τσιάρας

**Υφυπουργοί:**

Χρήστος Κέλλας

Γιάννης Ανδριανός

### Εποπτευόμενοι φορείς
* Ελληνικός Γεωργικός Οργανισμός - Δήμητρα
* Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων
* Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων
* Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων

## Διατελέσαντες Υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (2004–Σήμερα)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

*
Κατηγορία:Νυν υπουργεία της Ελλάδας
Ελλάδα
Μπουρντούρ

Το **Μπουρντούρ** (τουρκ. Burdur) αλλά και Μπουλντούρ (Buldur), στα ελληνικά **Πολυδώριο****,** είναι πόλη στην νοτιοδυτική Τουρκία και το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Επίσης βρίσκεται στην όχθη της ομώνυμης λίμνης. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με εκτιμήσεις φτάνει τους 71.911 κατοίκους. Το αρχαιοελληνικό της όνομα ήταν **Λιμόβραμα**. Υπολογίζεται ότι η πόλη κατοικείται εδώ και 8000 χρόνια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Επαρχία Μπουρντούρ
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κρίστιαν Γκόλντμπαχ

Ο **Κρίστιαν Γκόλντμπαχ** (αγγλικά: *Christian Goldbach*, 18 Μαρτίου 1690 &ndash; 1 Δεκεμβρίου 1764) ήταν Γερμανός μαθηματικός, ο οποίος σπούδασε επίσης νομικά. Είναι γνωστός για την εικασία που έλαβε το όνομά του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Καίνιξμπεργκ, την πρωτεύουσα του Δουκάτου της Πρωσίας, τμήμα του Βραδεμβούργου-Πρωσίας και ήταν γιος πάστορα. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Καίνιξμπεργκ (Royal Albertus University).
Μετά το τέλος των σπουδών του, έκανε για αρκετό καιρό εκπαιδευτικά ταξίδια στην Ευρώπη, από το 1710 έως το 1724, επισκεπτόμενος άλλα κρατίδια της Γερμανίας, την Αγγλία, την Ολλανδία, την Ιταλία και τη Γαλλία και συναντώντας άλλους διάσημους μαθηματικούς, όπως ο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, ο Λέοναρντ Όιλερ και ο Νικόλαους Α' Μπερνούλι. Στο Καίνιξμπεργκ γνώρισε τον Γκέοργκ Μπέρναρντ Μπίλφινγκερ και τον Γιάκομπ Χέρμαν.

Εργάστηκε στην Ακαδημία Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης, η οποία είχε μόλις ανοίξει. Αργότερα, υπήρξε εκπαιδευτής του Τσάρου Πέτρου Β΄ το 1728. Το 1742 μπήκε στο Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών.

## Συνεισφορά
Ο Γκόλντμπαχ είναι κυρίως γνωστός για την αλληλογραφία του με τον Λάιμπνιτς, τον Όιλερ και τον Μπερνούλι, και ειδικά για το γράμμα του προς τον Όιλερ το 1742, στο οποίο περιέγραφε την εικασία του. Επίσης μελέτησε και απέδειξε θεωρήματα των τέλειων δυνάμεων, όπως το θεώρημα Γκόλντμπαχ-Όιλερ, και πρόσφερε κάποια αποτελέσματα στην ανάλυση.

## Έργο
* *De transformatione serierum* (1729)
* *De terminis generalibus serierum* (1732)

## Δείτε επίσης
* Εικασία του Γκόλντμπαχ
* Θεώρημα Γκόλντμπαχ-Όιλερ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η αλληλογραφία του Όιλερ με τον Γκόλντμπαχ σε ηλεκτρονική μορφή 

Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα
Ισπάρτα

Η **Ισπάρτα** ή **Σπάρτη Μικράς Ασίας** (τουρκικά: *Isparta*, αρχαία ελληνικά: *Σπάρτη της Πισιδίας*, βυζαντινά ελληνικά: *Βάρις*) είναι πόλη της νοτιοδυτικής Τουρκίας καθώς επίσης και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Αποκαλείται αλλιώς και *Πόλη των ρόδων*. Είναι πατρίδα του Τούρκου πρώην πρωθυπουργού Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ και έδρα του ομώνυμου πανεπιστημίου. 

## Τοποθεσία
Η πόλη βρίσκεται στη δυτική Μικρά Ασία και είναι κτισμένη σε οροπέδιο, ανάμεσα στις λίμνες Μπουρντούρ ή Βουρδούριο (στα δυτικά) και Εγιρντίρ (στα ανατολικά).

## Ιστορικά στοιχεία
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η πόλη είχε μικτό πληθυσμό με τουρκική πλειοψηφία, σημαντική κοινότητα Ελλήνων, καθώς και ορισμένους Αρμένιους. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ακόλουθη ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, εγκαταστάθηκαν στην Ισπάρτα Μουσουλμάνοι από τη Μακεδονία, οι οποίοι ήταν κυρίως ελληνόφωνοι και προερχόμενοι από την Καστοριά και την Πτολεμαΐδα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Επαρχία Ισπάρτας
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Μελλοντολογία

Η **µελλοντολογία**, που μπορεί να αναφέρεται και ως πρόβλεψη του μέλλοντος, είναι η μελέτη των δυνάμει πιθανών μελλοντικών καταστάσεων στον Κόσμο μας. Γενικά μπορεί να θεωρηθεί ως παρακλάδι μιας γενικότερης θεώρησης της μελέτης της ιστορίας. Η μελλοντολογία έχει σκοπό να καταλάβει πώς είναι δυνατό να εξελιχθεί το παρελθόν στο μέλλον, τι δηλαδή από το παρόν έχει πιθανότητες να συνεχιστεί, τι να αλλάξει και τι από αυτά που θα επιθυμούσαμε να γίνουν θεωρείται μύθος και δε θα συμβεί. Αντίθετα με την επιστήμη, που συνήθως περιορίζεται στενεύοντας με παραδοχές το υπό μελέτη σύστημα, η μελλοντολογία μελετά τον κόσμο ως ένα τεράστιο και πολύπλοκο σύστημα και δε μπορεί να είναι το ίδιο σαφής στα συμπεράσματά της. Προσπαθώντας να περιορίσει την ασάφεια των συμπερασμάτων της και να αποκλείσει τους μύθους, η μελλοντολογία επιχειρεί να τεκμηριώνει τις προβλέψεις της υποβοηθούμενη από την επιστήμη και τις τάσεις που προβλέπονται από τομείς της όπως η βιοτεχνολογία, η νανοτεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη κλπ όπως η αύξηση του προσδόκιμου της ανθρώπινης ζωής και οι κβαντικοί υπολογιστές καθώς και με τη βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών της φύσης, όπως η Φυσική των πολύπλοκων συστημάτων, με σκοπό τη χειραγώγησή τους (π.χ. έλεγχος του "καιρού της ιονόσφαιρας" με το Haarp). 

## Μέθοδοι ανάλυσης

Στον πολυεπιστημονικό τομέα της μελλοντολογίας, οι μελλοντολόγοι χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα των μεθόδων πρόβλεψης, όπως:
# Πρωτόκολλα θεωρητικής πρόβλεψης (Anticipatory thinking protocols)
#* Μέθοδος Ντέλφι (Delphi method)
#* Αιτιώδης πολυεπίπεδη ανάλυση (Causal layered analysis - CLA)
#* Ανάλυση περιβάλλοντος (Environmental scanning)
#* Αποκλεισμός μη πιθανών λύσεων πολύπλοκου προβλήματος (Morphological analysis)
#* Σχεδιασμός σεναρίων (Scenario planning)
#* Ιστορία του Μέλλοντος (Future history)
#* Αξιολόγηση γεγονότων (Monitoring)
#* Ανάλυση περιεχομένου πηγών (Content analysis)
# Βήματα σχεδιασμού προς το επιθυμητό μέλλον (Backcasting) 
#* Διαχείριση του ανθρώπινου φόβου για το μέλλον (Back-view mirror analysis)
#* Ανάλυση των επιπτώσεων παράλληλων μελλοντικών γεγονότων (Cross-impact analysis)
# Οραματισμός, σχεδιασμός και υλοποίηση μέλλοντος (Futures workshops)
#* Ανάλυση πιθανών αστοχιών και επιπτώσεων (Failure mode and effects analysis)
#* Υπολογισμός κινδύνων υλοποίησης (Measured Action)
#* Συλλογή και μελέτη προσδοκιών (Futures biographies)
#* Κύκλοι συνεπειών μιας τάσης (Futures wheel)
#* Δενδροειδής ανάλυση (Relevance tree)
# Προσομοίωση και μοντελοποίηση (Simulation and modelling )
#* Διαδικτυακή ανάλυση (Social network analysis)
#* Σχεδιασμός και διαχείριση Έργων Μηχανικής (Systems engineering)
#* Οραματσιμός (Visioning)
# Ανάλυση τάσεων (Trend analysis )
#* Ανάλυση διαδραστικών παιχνιδιών προσομοίωσης (Adaptive role-playing)

## Σημειώσεις

## Πηγές

*Dr. Michio Kaku: "The World in 2030"
*
*

## Παραπομπές


## Δείτε ακόμη
* Χρονολόγιο του μακρινού μέλλοντος
*Κλίμακα Καρντάσεφ
*Νόμος του Μουρ
*Τεχνολογία
*Αειφόρος ανάπτυξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Εξέλιξη
Νεφέλωμα του Αετού

Το **νεφέλωμα του Αετού** (γνωστό και ως *Μεσιέ16*, *M16*, *NGC 6611* και *IC 4703*) είναι ανοικτό σμήνος και μέσα σε ένα νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός στον αστερισμό Όφις. Οφείλει το όνομά του στο σχήμα του, που μοιάζει με αετό με ανοιχτά φτερά. Ήταν θέμα μίας από τις γνωστότερες φωτογραφίες που τράβηξε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (ΔΤΧ), η οποία απεικονίζει πυλώνες αερίου και σκόνης δημιουργίας μέσα στο νεφέλωμα.

## Ανακάλυψη και προσδιορισμοί
Το Μεσιέ 16 αποτελείται από δύο αντικείμενα, ένα νεφέλωμα και ένα ανοικτό σμήνος. Ο Φιλίπ ντε Σεζώ, που ανακάλυψε το αντικείμενο το 1745 με 1746, περιγράφει μόνο το ανοικτό σμήνος. Ο Σαρλ Μεσιέ είναι πιθανότατα ο πρώτος που παρατήρησε ότι το ανοικτό σμήνος βρίσκεται μέσα σε ένα νεφέλωμα το 1764. Οι Χέρσελ δεν παρατήρησαν το νεφέλωμα, γι´αυτό το λόγο δεν έχει το νεφέλωμα αριθμό NGC, αλλά μόνο το ανοικτό σμήνος. Το νεφέλωμα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο IC II το 1908 και του δίνει τον αριθμό IC 4703.

## Ιστορικό παρατηρήσεων
Κατά πάσα πιθανότητα το νεφέλωμα φωτογραφήθηκε πρώτη φορά από τον E.E. Barnard το 1895 και τον Ισαάκ Ρόμπερτς το 1897 και πιθανότατα αυτές οι φωτογραφίες ήταν η αιτία που το νεφέλωμα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο IC.

## Χαρακτηριστικά

Το νεφέλωμα του αετού είναι μέρος ενός διάχυτου νεφελώματος εκπομπής ή περιοχή ΗΙΙ, που έχει τον αριθμό καταλόγου IC 4703. Ο πύργος αερίου που φαίνεται έχει ύψος σχεδόν 10 έτη φωτός. Το νεφέλωμα έχει διάμετρο περίπου 55 με 70 έτη φωτός και μέσα σε αυτή την περιοχή γεννώνται ακόμη άστρα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός, στον βραχίονα του Τοξότη ή Τοξότη-Τρόπιδος. Το κοντινό νεφέλωμα Ωμέγα βρίσκεται περίπου στην ίδια απόσταση και μπορεί να ανήκουν και τα δύο στο ίδιο γιγάντιο σύμπλεγμα αερίων.

Το ανοικτό σμήνος έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός και ηλικία μόλις 5,5 εκατομμυρίων ετών, με τα λαμπρότερα μέλη να είναι άστρα φασματικού τύπου Ο6. Είναι ένα από τα φωτεινότερα ανοικτά σμήνη. Το λαμπρότερο άστρο του ανοικτό σμήνους έχει μέγεθος +8,24 και είναι ορατό με καλά κιάλια.

## Εικόνες

Αρχείο:Eaglefairy hst big.jpg|Μία κολώνα μέσα στο νεφέλωμα (ΝΑΣΑ / ESA).
Αρχείο:Eagle nebula pillars.jpg|Η διάσημη φωτογραφία του ΔΤΧ:  "Οι Πυλώνες της Δημιουργίας".
Αρχείο:M16 - Eagle nebula.jpg|Η ίδια περιοχή στο υπέρυθρο φως.
Αρχείο:NGC 6611 Hubble WikiSky.jpg|Μέρος του σμήνους NGC 6611.


## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Seds.org , SEDS Messier page on M16
* Spacetelescope.org, Hubble telescope images on M16
* Darkatmospheres.com, Eagle Nebula M16 (wide
* 
* NASA.gov, APOD February 8, 2009 picture Eagle Nebula

Αετός
Αετός
16
6611
Κατηγορία:Όφις (αστερισμός)
Μπρέντφορντ ΦΚ

thumb|130px|Παλαιό λογότυπο

Η **Μπρέντφορντ ΦΚ** (αγγλικά: *Brentford F.C.*) είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αγγλίας με έδρα το προάστιο Μπρέντφορντ του Λονδίνου. Επίσημο έτος ίδρυσης της ομάδας είναι το 1889 και έδρα της ήταν το Γκρίφιν Παρκ από το έτος 1904 έως το 2020, όταν μεταφέρθηκε σε νέο στάδιο στο Μπρέντφορντ. Ο σύλλογος το 2020–21 αγωνίστηκε στη Β' Κατηγορία, ενώ στο παρελθόν είχε συμμετάσχει πέντε φορές στο πρωτάθλημα Α' κατηγορίας, με τελευταία φορά τη σεζόν 1946–47. Στις 29 Μαΐου του 2021 απέκτησε το δικαίωμα να αγωνιστεί ξανά στην Α' Κατηγορία τη νέα σεζόν, ύστερα από 74 χρόνια, νικώντας 2–0 τη Σουόνσι στον τελικό ανόδου των play-off.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1889
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1889
Αδαμάντιος Αδαμαντίου

Ο **Αδαμάντιος Αδαμαντίου** (1875 – 13 Νοεμβρίου 1937) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στην «École normale supérieure» στο Παρίσι. Διετέλεσε καθηγητής της Ιστορίας της Βυζαντινής και αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Ήταν πρώτος έφορος των αρχαιοτήτων του χριστιανισμού και του μεσαιωνικού Ελληνισμού και διευθυντής του Βυζαντινού Μουσείου. Εργάστηκε στα Μετέωρα, Μυστρά, Δαφνί και Σπάρτη.
 
Απεβίωσε έπειτα από μακρά και επώδυνη ασθένεια το 1937.

## Συγγράμματα
Ανάμεσα στα συγγράμματά του είναι και μια σπουδή περί των «Χρονικών του Μωρέα» καθώς και μια πραγματεία περί της «Αγνείας πείρας της Θεοτόκου».
 

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων
Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Κότσυφας

μικρογραφία
To **κοτσύφι** (επιστημονικό όνομα *Turdus merula*) είναι ένα είδος πουλιού της τάξης στρουθιόμορφα που αναπαράγεται στην Ευρώπη, Ασία, Βόρεια Αμερική και στην Ωκεανία, στην οποία εμφανίστηκε πρόσφατα. Έχει ένα αριθμό υποειδών τα οποία ζουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη, ενώ κάποια ασιατικά υποείδη θεωρούνται διαφορετικά είδη. Ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, το κοτσύφι μπορεί να είναι ενδημικό ή μεταναστευτικό είδος.

## Περιγραφή
Το αρσενικό είναι ολόμαυρο, με εξαίρεση το κίτρινο ράμφος και τον κίτρινο δακτύλιο γύρω από τα μάτια, ενώ το ενήλικο θηλυκό και τα νεαρά πουλιά έχουν σκούρο καφέ φτέρωμα. Αυτό το είδος αναπαράγεται στους κήπους ή στα δάση, κατασκευάζοντας μία τακτοποιημένη, καλλυμένη με λάσπη φωλιά σε σχήμα μπολ. Είναι παμφάγο, τρώγοντας μία μεγάλη ποικιλία από έντομα, γεωσκώληκες, καρπούς και φρούτα. Έχει μήκος 23 με 29 εκατοστά, μακριά ουρά και βάρος 80 με 120 γραμμάρια. Το αρσενικό έχει πολλά διαφορετικά μελωδικά καλέσματα.

Και τα δύο φύλα έχουν περιοχές όσον αφορά την περιοχή αναπαραγωγής, με χαρακτηριστικές επιδείξεις απειλών, αλλά είναι πιο αγελαία κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης και στις περιοχές διαχείμασης.Γεννά 3-5(το πολύ 9) γαλαζοπράσινα αυγά με καστανοκόκκινες κηλίδες .Μπορεί να γεννήσει έως και 5 φορές το χρόνο.Το θηλυκό κλωσά τα αυγά του για 12 έως 15 ημέρες.Τα μικρά εγκαταλείπουν τη φωλιά περίπου στην ηλικία των 2 εβδομάδων.Τα ζευγάρια θα μείνουν στην περιοχή τους όλο το χρόνο αν η θερμοκρασία είναι αρκετά υψηλή. Υπάρχουν πολλές λογοτεχνικές και πολιτιστικές αναφορές σχετικά με το είδος, συχνά σχετιζόμενες με το τραγούδι του.

Στην Κύπρο λέγεται και μαυρότζικλα.

## Πολυμέσα


File:Female Blackbird.jpg|Θηλυκό κοτσύφι
File:Jajka.JPG|Φωλιά με αυγά
File:Turdus merula distribution.jpg|Κατανομή του κότσυφα στον παγκόσμιο χάρτη
Turdus merula merula  MHNT.ZOO.2010.11.186.11.jpg |*Turdus merula merula * 


## Παραπομπές



Κατηγορία:Κιχλίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Χριστόδουλος Αινιάν

Ο **Χριστόδουλος Αινιάν** (Μαυρίλο Τυμφρηστού 1794 - Λαμία 1852) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε μέλος του Πανελληνίου συμβουλίου που ιδρύθηκε το 1828 από τον Ιωάννη Καποδίστρια, και κατόπιν δικαστής για λίγο καιρό, συνιδρυτής της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μαυρίλο Τυμφρηστού το 1794. Πατέρας του ήταν ο Ζαχαρίας Αινιάν, ιερέας και διδάσκαλος, ο οποίος αρχικά λεγόταν Οικονόμου ή Αναγνώστου ή Αναγνωστόπουλος, αλλά άλλαξε το επίθετό του σε Αινιάν, από τους αρχαίους κατοίκους της περιοχής, τους Αινιάνες. Στις αρχές του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την οικογένειά του (μαζί με τα παιδιά του Γεώργιο 1788, Δημήτριο 1800 και τον Χριστόδουλο 1794) όπου εργαζόταν ως οικοδιδάσκαλος. Συνδέθηκε με τους Φαναριώτες και το 1818 έγινε Φιλικός. Το σπίτι των Αινιάνων στα Θεραπειά ήταν τόπος συγκεντρώσεως των Φιλικών. Όταν έγινε η επανάσταση, οι Τούρκοι συνέλαβαν όσους βρισκόταν στο σπίτι, τον πατέρα του Παπά-Ζαχαρία και τον Χριστόδουλο και τους φυλάκισαν. Κατάφεραν με δωροδοκία να ελευθερωθούν και εγκαταστάθηκαν στην Κίο της Βιθυνίας. Επέστρεψαν στην Ελλάδα το 1827, όπου ήδη βρισκόταν τα αδέλφια του Γεώργιος (που ήταν σημαντικό πολιτικός, είχε χρηματίσει Υπουργός της Αστυνομίας και έγινε Γερουσιαστής επί Καποδίστρια) και Δημήτριος (που είχε υπηρετήσει ως στρατιώτης στην επανάσταση και ως γραμματέας του Καραϊσκάκη, μέλος του Εφετείου των Νήσων επί Καποδίστρια). Εκεί, ο Χριστόδουλος διορίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια στο Πανελλήνιον, το συμβουλευτικό σώμα που αντικατέστησε το Βουλευτικό. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας του Όθωνα έγινε δικαστής όπως και ο αδελφός του Δημήτριος, αλλά έπαθε βαρηκοΐα και παραιτήθηκε. Απεβίωσε στη Λαμία το 1852.

## Πηγές
* 

## Επιπλέον βιβλιογραφία
*«Η Δυτική Φθιώτιδα στη φωτιά του '21», Νικόλαος Κ. Αντωνόπουλος, Οι Αινιάνες

Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Σταύρος Ανδρόπουλος

Ο **Σταύρος Ανδρόπουλος** ήταν Έλληνας νομικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Διετέλεσε Αρεοπαγίτης, και σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Δημοσίευσε τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Φωτάκου. Δώρισε την αρχαιολογική συλλογή του στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Απεβίωσε το 1915.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Γεώργιος Αντωνιάδης

Ο **Γεώργιος Αντωνιάδης** ήταν Έλληνας νομικός και λογοτέχνης του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1833. Σπούδασε νομική στη Γερμανία. Διετέλεσε σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Μετάφρασε την *«[[Θεία Κωμωδία]]»* του Δάντη.

Απεβίωσε το 1895.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Άννα Αποστολάκη (αρχαιολόγος)

Η **Άννα Αποστολάκη** (Ρέθυμνο, 1880–1958), ήταν Ελληνίδα αρχαιολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1880 στο Ρέθυμνο Κρήτης. Τελείωσε το Αρσάκειο στην Αθήνα και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της φιλολογίας. Ο ιδρυτής του Μουσείου Κοσμητικών Τεχνών Γεώργιος Δροσίνης την προσέλαβε ως την πρώτη διευθύντρια το 1924. Εργάστηκε εκεί ως το 1954. Μελέτησε τα κοπτικά υφάσματα που είχαν παραχωρηθεί από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και δημοσίευσε ένα σύγγραμμα με τον τίτλο *«Τὰ Κοπτικὰ ὑφάσματα τοῦ ἐν Ἀθήναις Μουσείου Κοσμητικῶν Τεχνῶν»* το 1932. Το 1933 το Μουσείο Μπενάκη της ανέθεσε τον κατάλογο των κοπτικών υφασμάτων του. Το χειρόγραφο χάθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά δημοσίευσε πολλές αυτοτελείς μελέτες για αρχαία κεντήματα του μουσείου. Απεβίωσε το 1958.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Απόστολος Αρβανιτόπουλος

Ο **Απόστολος Αρβανιτόπουλος** (1874 – Μάρτιος 1942) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 20ου αιώνα.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1874 στην Τρίπολη. Σπούδασε στην Αθήνα, Γερμανία, Αγγλία και Ιταλία. Διετέλεσε καθηγητής στην Αλεξάνδρεια, Χάλκη, και διευθυντής του διδασκαλείου της Τρίπολης. Έγινε έφορος Αρχαιοτήτων Θεσσαλίας, και κατόπιν Αττικής. Διηύθυνε πολλές ανασκαφές στην Θεσσαλία και ιδίως στη Δημητριάδα.

Πέθανε τον Μάρτιο του 1942.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Απόστολος Αρβανιτόπουλος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Μιχαήλ Ασπιώτης

Ο **Μιχαήλ Ασπιώτης** ήταν Έλληνας αρχαιολόγος του 19ου αιώνα.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1873 στην Τήνο. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Διετέλεσε διευθυντής του γραφείου της Αρχαιολογικής Εταιρείας από το 1931. Ήταν επίσης Γενικός γραμματέας επί της στρατιωτικής κατάληψης της Αλεξανδρούπολης το 1913.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Ειρήνη Βαρούχα-Χριστοδουλοπούλου

Η **Ειρήνη Βαρούχα-Χριστοδουλοπούλου** ήταν Ελληνίδα αρχαιολόγος του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1898 στην Πάρο. Σπούδασε στην Αθήνα και Γερμανία. Μπήκε στην αρχαιολογική υπηρεσία το 1921 και έγινε έφορος αρχαιοτήτων το 1930. Διετέλεσε επίσης έφορος στο Εθνικό Νομισματικό Μουσείο. Δημοσίευσε αρχαιολογικές και νομισματικές μελέτες.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Νομισματολόγοι
Γεώργιος Βέλτσος (νομικός)

Ο **Γεώργιος Νικ. Βέλτσος** (1891-1980) ήταν Έλληνας νομικός και διακεκριμένο μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας (Αθηνών).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά το χρονικό διάστημα 1910-1917 υπήρξε υπάλληλος της διοίκησης και επιμελητής της Βιβλιοθήκης της Αρχαιολογικής Εταιρείας, της οποίας διετέλεσε σύμβουλος (1924-1954), αντιπρόεδρος (1954-1968) και πρόεδρος (1968-1980). Εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην Αθήνα, σε δικαστήρια και στον Άρειο Πάγο, μέχρι το 1937. Στη συνέχεια έγινε έφορος των γραφείων της Ακαδημίας Αθηνών. Συνέβαλε αποφασιστικά στην ταξινόμιση και οργάνωση του αρχείου της Εταιρείας, η οποία έγινε από το 1959 και έπειτα, με τη συνδρομή των Λέανδρου Βρανούση, Μενέλαου Τουρτόγλου, Βασίλειου Πετράκου και Βασίλη Σφυρόερα, υπό την εποπτεία του Μανούσου Μανούσακα.

Ο Γεώργιος Ν. Βέλτσος υπήρξε μέλος διαφόρων ιδρυμάτων και διετέλεσε σύµβουλος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. Υπήρξε επίσης τέκτων, αντεπιστέλλον μέλος της Στοάς «Ορφεύς» της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, φτάνοντας μέχρι του 32ου βαθμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Φρειδερίκος Βερσάκης

Ο **Φρειδερίκος Βερσάκης** ήταν Έλληνας αρχαιολόγος του 19ου και 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1880 στον Πειραιά. Σπούδασε αρχαιολογία στη Γερμανία. Έγινε Έφορος Αρχαιοτήτων Κερκύρας στην αρχή και αργότερα Λακωνικής και Μεσσηνίας. Διεύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κέρκυρα και ανακάλυψε το περίφημο αρχαϊκό αέτωμα της Γοργούς. Δημοσίευσε μελέτες περί του Ολυμπίου της Αθήνας και περί των μνημείων της Ακρόπολης.
 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Μιχαήλ Βλαστός

Ο **Μιχαήλ Βλαστός** (Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 1874 – 4 Σεπτεμβρίου 1936) ήταν Έλληνας συλλέκτης νομισμάτων και στέλεχος εμπορικών επιχειρήσεων.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Παντελή Βλαστού (Τεργέστη 1836 – Μασσαλία 1914) και της Πηνελόπης Κάπαρη (Κωνσταντινούπολη 1846 – Μασσαλία 1920). Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στη Μασσαλία, όπου και εργάστηκε στον εμπορικό οίκο των αδελφών Ράλλη, ενώ έζησε για μεγάλα χρονικά διαστήματα στη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ. 

Ασχολήθηκε με τη συλλογή νομισμάτων και σύντομα απέκτησε μια άριστη συλλογή νομισμάτων του Τάραντα. Το 1932 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και σχημάτισε επίσης αξιόλογη συλλογή πρωτοαττικών αγγείων. Πρέπει να σημειωθεί ότι, αν και ευκατάστατος, ο Βλαστός δεν διέθετε σημαντική οικονομική επιφάνεια. Διετέλεσε σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας και ήταν ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Εταιρείας των Φίλων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Δημοσίευσε επιστημονική μελέτη περί νομισμάτων του Τάραντα και τιμήθηκε από τη γαλλική Ακαδημία Επιγραφών και Γραμμάτων με το βραβείο Αλλιέ ντε Ωτερός.

Ο Βλαστός νυμφεύθηκε στη Μασσαλία τη Ρεγγίνα Λιδωρίκη (κόρη του Γεωργίου Λιδωρίκη και της Ερατώς Δάρα), με την οποία απέκτησε δυο παιδιά, τον Παντελή (1900–1974) και την Πηνελόπη Ιουλία (Ντιντί Βλαστό) (1903–1985), αθλήτρια της αντισφαίρισης και ολυμπιονίκισσα το 1924. Απεβίωσε το 1936.

Το 1988 ο γαμπρός του Ιωάννης Σερπιέρης και τα εγγόνια του Πατρίτσια Λαυρία Σερπιέρη-Παπαδημητρίου, Σαβίνα Σερπιέρη και Φερνάνδος Σερπιέρης δώρησαν τη σημαντική αρχαιολογική συλλογή του πεθερού και παππού τους στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, τη γνωστή ως συλλογή Βλαστού-Σερπιέρη.

## Πηγές
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Μιχαήλ Βολονάκης

Ο **Μιχαήλ Βολονάκης** (1875-1950) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1875 στη Σύμη. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στην Αγγλία. Διορίστηκε γυμνασιάρχης στο Παγκύπριο Γυμνάσιο της Λευκωσίας στην Κύπρο και σε Αίγιο και Αθήνα. Το 1925 διορίστηκε τακτικός καθηγητής νεότερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 1939 εξελέξη ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου αυτού. Μεταξύ 1935 και 1936 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε επίσης, έπειτα από αναγνώριση του έργου του από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας (1912-1917), Διευθυντής της Ανωτάτης Εκπαίδευσης και Πρόεδρος του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου. Ήταν επίσης σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας και της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών. Το 1925 είχε πάρει μέρος στις συζητήσεις της Συνθήκης των Βερσαλλιών αλλά και στο Λονδίνο, με σκοπό την ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα. Μάλιστα, η Ακαδημία Αθηνών, του απένειμε αργυρό μετάλλιο για τις προσπάθειες που κατέβαλε για την ένωσε των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα. Στο έργο του συμπεριλαμβάνεται επίσης, η αναδιοργάνωση της εκπαίδευσης στα Δωδεκάνησα μετά την προσάρτηση τους στην Ελλάδα. Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 8 Μαρτίου 1950. 

## Συγγράμματα
Συνέγραψε αρκετά βιβλία που σκοπό είχαν να αμβλύνουν τις διαφορές μεταξύ καθαρεύουσας και δημοτικής γλώσσας. Δημοσίευσε πολλές πραγματείες, τις «Ελληνικές σελίδες», την «Αγωγή του πολίτου» και άλλα πολλά. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι