open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιντζιρλίκ

Το **Ιντζιρλίκ** (τουρκικά: *Incirlik*, ) είναι συνοικία στην περιοχή Γιουρεγίρ της πόλης των Αδάνων, 8 χιλιόμετρα (5 μίλια) ανατολικά του κέντρου της πόλης.

## Ετυμολογία
Η λέξη *incirlik*, στην τουρκική γλώσσα σημαίνει «συκιές».

## Διακυβέρνηση
Ο δήμος Ιντζιρλίκ ιδρύθηκε το 1971 και ενσωματώθηκε στο δήμο Γιουρεγίρ το 2008. Από το 2008, το Ιντζιρλίκ χωρίζεται σε τέσσερις γειτονιές και κάθε γειτονιά χορηγείται από τον Μουχτάρ και τη Δημογεροντία. Οι γειτονιές του Ιντζιρλίκ είναι οι Τζούμχουριγετ, Χουριγέτ, Κεμάλπασά και Γενί Μαχαλέ.

## Οικονομία
Η οικονομία του Ιντζιρλίκ στηρίζεται κυρίως στη γεωργία και στη βιομηχανία.

Το μεγαλύτερο ίδρυμα στο Ιντζιρλίκ είναι η Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ του NATO από την οποία αμερικανικά αεροσκάφη περιπολούσαν στη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στο βόρειο Ιράκ, μεταξύ του Πολέμου του Κόλπου το 1991 και της εισβολής στο Ιράκ το 2003.

## Μεταφορές
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Ιντζιρλίκ, ο οποίος άνοιξε το 1912, αυτή τη στιγμή εξυπηρετείται από δύο περιφερειακές γραμμές και μία γραμμή μεγάλων αποστάσεων.

Το Τμήμα Λεωφορείων Μητροπολιτικού Δήμου Αδάνων (ABBO) έχει δρομολόγια λεωφορείων από το κέντρο των Αδάνων προς Ιντζιρλίκ. Η Συνεταιριστική Μίνι Λεωφορείων Ιντζιρλίκ διεξάγει, επίσης, την τοπική συγκοινωνία από το κέντρο της πόλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Τουρκίας
Ιωάννης Κυριακός (ιατρός)

Ο **Ιωάννης Κυριακός** (1900 - 1967) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο της Λυών, του οποίου αναγορεύθηκε και διδάκτωρ. Ακολούθησε σταδιοδρομία στη στρατιωτική υγειονομική υπηρεσία, από την οποία αποστρατεύθηκε το 1949 με τον βαθμό του Γενικού Αρχίατρου. Κατόπιν ενεργειών του δημιουργήθηκε το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.), του οποίου διετέλεσε διευθυντής από το 1942 μέχρι και τον θάνατό του. Να σημειωθεί ότι πτέρυγα του νοσοκομείου ΝΙΜΤΣ φέρει το όνομά του.

Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Το 1953 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Κοινωνικής Προνοίας ενώ το 1963 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του ίδιου υπουργείου στην κυβέρνηση Πιπινέλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί γιατροί
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Ειμαρμένη

**Ειμαρμένη** είναι  η τύχη, η μοίρα, το αναπόφευκτο, το πεπρωμένο, αυτό που προκαθορίζει υπό ποιους όρους πρόκειται να συμβεί ένα γεγονός. Η ειμαρμένη δύναμη είναι σεβαστή από θεούς κ ανθρώπους και σχετίζεται με την ανώτερη ηθική τάξη. 

## Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα *μείρομαι*= παίρνω το μερίδιο που μου ανήκει. Ο Παρακείμενος του ρήματος είναι *είμαρμαι*, και η θηλυκή μετοχή του *ειμαρμένη.* Ειμαρμένος χρόνος είναι ο αυστηρά καθορισμένος χρόνος.

## Ιστορία
Την έννοια της *ειμαρμένης* την εισήγαγαν οι  Ίωνες φιλόσοφοι. Ο Ηράκλειτος αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει μια υπέρτατη αρχή στο σύμπαν, ο λόγος, σύμφωνα με τον οποίο γίνονται τα πάντα, υποστήριξε την ύπαρξη μιας νομοτέλειας στον κόσμο, της ειμαρμένης: τα πάντα γίνονται *‘’ καθ’ ειμαρμένην’’.* Γράφει  *“ἔστι γὰρ εἱμαρμένα πάντως...”.* απ.137. Γενικότερα, οι στωϊκοί φιλόσοφοι την θεωρούν τον υπέρτατο λόγο των πραγμάτων. Επίσης, ο Πυθαγόρας θεωρούσε την ειμαρμένη ως παγκόσμιο νόμο που επηρεάζει τον άνθρωπο από την ώρα που γεννιέται. Την ίδια αντίληψη μοιράζονταν και οι ατομικοί φιλόσοφοι Λεύκιππος και Δημόκριτος υποστηρίζοντας την επικράτηση της αναγκαιότητας και της Ειμαρμένης σε όλο τον κόσμο.

Δεν έχει όμως την έννοια της δύναμης ως τυφλή και άλογη, αλλά ως προϋπόθεση της λελογισμένης διακυβέρνησης και του προορισμού του κόσμου, των νόμων που διέπουν το σύμπαν.

Ο Αισχύλος αναφέρει την ειμαρμένη ως έκφραση του ηθικού νόμου.

## Δείτε επίσης
*Χρ. Ηλιόπουλος, ''Αιτιοκρατία και Ελευθερία της Βούλησης''
*

## Παραπομπές





## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ντετερμινισμός ή αιτιοκρατία από το ebooks.edu.gr
*ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Ελληνική κοσμολογία και Δυτική εσχατολογία, σελ. 47

Κατηγορία:Εκφράσεις
Ιωάννης Δαμιανός (υποναύαρχος)

Ο **Ιωάννης Δαμιανός** (1861 - 1920) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και υπουργός Ναυτικών σε τρεις κυβερνήσεις.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Ύδρα και ήταν εγγονός του Ιωάννη Δαμιανού, νομικού και πολιτικού. Αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Δαμιανός. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και υπήρξε ο πρώτος κυβερνήτης του θωρηκτού Αβέρωφ. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων υπήρξε αρχηγός των μοιρών Αμβρακικού και Εδρόμων ενώ το 1914 προήχθη σε υποναύαρχο κατ' εκλογήν. Διετέλεσε επίσης διοικητής Ναυτικής Εκπαίδευσης (1910), αρχηγός Στόλου (1913 - 1914 καθώς και διοικητής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (1915 - 1917).

Χρημάτισε υπουργός Ναυτικών στις κυβερνήσεις Μαυρομιχάλη, Λάμπρου και Καλογερόπουλου. Λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων με την έλευση των βενιζελικών κυβερνήσεων διώχθηκε και εξορίστηκε στην Κρήτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Γριζάνο Τρικάλων

Το **Γριζάνο** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Το Γριζάνο βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, νότια από τα Αντιχάσια όρη σε υψόμετρο 140 μέτρα. Απέχει 35 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από τα Τρίκαλα, 39 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τη Λάρισα και 6 χιλιόμετρα Β. από την Φαρκαδόνα (έδρα του δήμου). Αξιοθέατα είναι στα βόρεια του χωριού το βυζαντινής περιόδου Κάστρο του Γριζάνου και βορειοανατολικά το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου (14ος αιω. - μετόχι της μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, το 1883 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Φαρκαδόνας και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φαρκαδόνας του Δήμου Φαρκαδόνας ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 1.192 κάτοικοι.

## Αξιοθέατα
### Κάστρο Γριζάνου
Το κάστρο του Γριζάνου επιτηρούσε τα περάσματα από την Ελασσόνα-Κάτω Όλυμπο προς το Θεσσαλικό κάμπο. Βρισκόταν σε σημείο που διαχρονικά ήταν επάνω στα σύνορα που χώριζαν τη Δυτική Θεσσαλία από τη Δυτική Μακεδονία. Για αυτό το λόγο άλλωστε η περιοχή είναι διάσπαρτη από φυλάκια και οχυρά της μεθορίου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας κατά την περίοδο 1881-1912. Είναι από τα μεγαλύτερα κάστρα της ηπειρωτικής Ελλάδας, με έκταση που προσεγγίζει τα 140 στρέμματα.

### Οχυρό Γριζάνου
Ελληνικό οχυρό επί της ελληνοτουρκικής μεθορίου στη Θεσσαλία, η χάραξη της οποίας ίσχυε από το 1881 μέχρι την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων το 1912. 

## Πρόσωπα
Από το χωριό κατάγεται ο ιστορικός Χάρης Αθανασιάδης.

## Πολιτισμός
Ο Σύλλογος Απανταχού Διαμενόντων Γριζανιτών ασχολείται με την προώθηση της ιστορικής και πολιτιστικής διαδρομής του Γριζάνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Παράδοση

**Παράδοση** είναι η  μεταβίβαση - παραχώρηση ενός εθίμου ή ενός ήθους σε κάποιον ή σε κάποιους μεταγενέστερους (απογόνους). Με άλλα λόγια, η μουσική και η τοπική ενδυμασία, όπως και τα εδέσματα ενός τόπου θα μπορούσαν εύκολα να χαρακτηριστούν ως παράδοση του τόπου. Επίσης, είναι η μεταφορά ή η αποστολή αντικειμένων ή λόγων σε κάποια περιοχή ή κάποιο άτομο.

## Παραδόσεις
[μικρογραφία|Τα [Πάσχα|πασχαλινά φαγητά και γλυκά είναι μέρος της ορθόδοξης παράδοσης]]
Είναι ό,τι αναπτύσσεται ιστορικά και μεταδίδεται (σε ομάδα, στο κοινωνικό σύνολο κλπ.) από γενιά σε γενιά, σε συμπεριφορές, αντιλήψεις, ιδέες, έθιμα, θεσμούς κλπ., εξελισσόμενο παράλληλα με τις αλλαγές της κοινωνίας.

## Η σημασία της λέξης
Όταν λέμε *παράδοση* εννοούμε τις πληροφορίες που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά. Οι πληροφορίες αυτές συνήθως μας λένε για το τι πίστευαν παλιά οι άνθρωποι γύρω από διάφορα θέματα και τις συνέπειες που είχαν. Την παράδοση, όπως γίνεται κατανοητό, τη διαμορφώνει ο απλός λαός ανάλογα με το πνευματικό και πολιτιστικό του επίπεδο. 

## Ειδικότερα
Η μετάδοση στους μεταγενέστερους, ηθών, εθίμων, δοξασιών, διδαχών, αντιλήψεων, δραστηριοτήτων, πρακτικών κλπ. Το σύνολο των κληρονομικών μεταβιβασθέντων και δια μέσω των γενεών, τα παραδεδομένα, τα πατροπαράδοτα. Το σύνολο των στοιχείων του πολιτισμού(γνώση, έργα, αξίες, πρότυπα, τρόπος ζωής, έθιμα, ήθη) που μεταβιβάζονται από τη μια γενιά στην άλλη. Παράδοση ακόμη είναι ό,τι έχει επαναληφθεί πολλές φορές και έχει πλέον παγιωθεί.

## Παράδοση και Μικρά Ασία
Η Μικρά Ασία αποτελεί το δυτικό τμήμα της Ασίας. Ο όρος «Μικρά Ασία» αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον εκκλησιαστικό συγγραφέα Παύλο Ορόσιο (4ος – 5ος αι.) στο έργο του Historiae adversus Paganos.

## Παραπομπές
Οργάνωση της Καρφίτσας

Η «**οργάνωση της καρφίτσας**» ή «**συμμορία της καρφίτσας**» είναι όρος που αποδόθηκε σε παρακρατικό μηχανισμό που κορύφωσε τη δράση του τη δεκαετία του '60 και στον οποίο είχε κυρίαρχο ρόλο το μαχητικό τμήμα της οργάνωσης του Ξενοφώντα Γιοσμά: «Σύνδεσμος Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος». Οργανώσεις με αιχμή τον αντικομμουνισμό και τον φιλομοναρχισμό αλλά και φτωχοί πολίτες που αναζητούσαν διέξοδο στα προβλήματα στέγασης και εργασίας, συντονίζονταν από εκπροσώπους των σωμάτων ασφαλείας και καθοδηγούνταν από άτομα, όπως δωσίλογοι που βρήκαν καταφύγιο από τη μνήμη της προηγούμενης δράσης τους στη συνεργασία με την αστυνομία, εντασσόμενοι στο πλέγμα εξουσίας. Η δράση του μηχανισμού κορυφώθηκε με τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη το 1963.

## Χρήση του όρου
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε ευρέως και με αιχμηρότητα σε δημοσιεύσεις και πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής αμέσως μετά τη δολοφονία Λαμπράκη, ενώ χρησιμοποιείται και από τη σύγχρονη ιστοριογραφία αναφορικά για την εποχή, χωρίς όμως να καταγράφεται η καρφίτσα ως τυπική οργάνωση. 

## Εμφάνιση
Η «καρφίτσα» εμφανίστηκε με την επίσκεψη του Ντε Γκωλ στην Ελλάδα το 1963, για το πρόγραμμα εγκατάστασης πυρηνικών όπλων. Τότε, μέλη παρακρατικών οργανώσεων κλήθηκαν ως επικουρική βοήθεια στην προστασία του Γάλλου προέδρου. Λίγο αργότερα θα συνέδεαν το όνομά τους με την δολοφονία του Λαμπράκη.

## Υπόθεση Λαμπράκη
Στις 22 Μαΐου 1963 στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε φιλειρηνική συγκέντρωση με ομιλητή τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Από μέρες είχε αποφασιστεί η παρεμπόδιση και ματαίωση της συγκέντρωσης από την αστυνομία. Το σχέδιο ήταν αντισυγκέντρωση και επίθεση από «αγανακτισμένους εθνικόφρονες». Στη συνέχεια έγινε η επίθεση με το τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη, όπου επέβαινε και ο Εμμανουηλίδης, μέλη και οι δύο παρακρατικών οργανώσεων με πλούσιο ποινικό μητρώο επιθέσεων εναντίον εργατών και κακοποίησης πολιτών και, ο δεύτερος, και παιδιών. Ηθικός αυτουργός ήταν ο φον Γιοσμάς. Η δολοφονία του Λαμπράκη από τους παρακρατικούς έδειξε τη στενή σχέση ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και τον υπόκοσμο που το ίδιο συντηρούσε.

## Δείτε επίσης
*Παρακράτος
*Ξενοφών Γιοσμάς

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές πηγές
*
*Γιάννης Κάτρης. Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα, εκδόσεις Παπαζήση, 1974
*Δορδανάς Στράτος. Η γερμανική στολή στη ναφθαλίνη, εκδόσεις εστία, Αθήνα, 2012
*Ρήγος, Σεφεριάδης-Χατζηβασιλείου. Η "σύντομη" δεκαετία του '60 συλλογικό, Αθήνα, εκδόσεις Καστανιώτης, 2008, σελ.126-142, ΙSBN 9789600346176
*Meynaud. Πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, 1966, εκδόσεις Μπάυρον

## Επιπλέον πηγές
*Ραφαηλίδης Βασίλης ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους 1830-1974 εκδόσεις του 21ου Αθήνα 2010
*Επίκαιρα "ξενοκρατία" εκδόσεις Πάπυρος 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Ο ρόλος των παρακρατικών οργανώσεων στη δολοφονία Λαμπράκη'', Στ. Νιώτη στο tvxs.gr
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας
Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις
Τσιλίχουρδα

Τα **τσιλίχουρδα** είναι η κερκυραϊκή εκδοχή της μαγειρίτσας. Δεν είναι σούπα, όπως η μαγειρίτσα, αλλά έχει την υφή της πολύ πηχτής σούπας. Θυμίζει στη σύστασή της περισσότερο ένα υδαρές σπανακόρυζο, το οποίο τρώγεται με πηρούνι. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές αυτού του πιάτου αλλά το κύριο συστατικό είναι το ίδιο: η συκωταριά του πασχαλινού αρνιού. Περιλαμβάνει τα ίδια υλικά με την παραδοσιακή μαγειρίτσα και επιπλέον μπόλικο πιπέρι και άνηθο. Πολλές συνταγές περιλαμβάνουν επίσης αγριόχορτα, όπως οι καυκαλήθρες και τα μυρώνια, ενώ άλλες συνταγές περιλαμβάνουν μόνο τα έντερα του αρνιού μαζί με γλυκάδια, μαρούλι, αγριόχορτα και μυρωδικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Ζεστές σούπες
Κατηγορία:Πασχαλινά εδέσματα
Τυροκαυτερή

μικρογραφία|Έδεσμα τυροκαυτερής

Η **τυροκαυτερή** είναι ένα πικάντικο ορεκτικό το οποίο αποτελείται από πέντε υλικά ( φέτα,ελαιόλαδο, καυτερή πράσινη πιπεριά, ξίδι και αλάτι). Μπορεί επίσης να περιέχει γαλακτοκομικά υλικά (γάλα, γιαούρτι, τυρί φέτα κλπ) ή τριμμένη ντομάτα ώστε να μετριάζεται το κάψιμο της πιπεριάς.
Λεωνίδας Στρίγκος

Ο **Λεωνίδας Στρίγκος** (1900 - 1983) ήταν Κύπριος, πολιτικός, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και αντιστασιακός.

## Βιογραφία
Ο Λεωνίδας Στρίγκος γεννήθηκε στην Λεμεσό της Κύπρου το 1900. Από τα νεανικά του χρόνια ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και μαζί με ορισμένους άλλους πρωτοπόρους ίδρυσαν τον πρώτο μαρξιστικό πυρήνα στη Λεμεσό το 1922. Εργαζόταν στην Κύπρο ως υπάλληλος, ενώ στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα και έγινε μέλος του ΚΚΕ.

### Στην ηγεσία του ΚΚΕ
Το 1931, μετά την καθαίρεση της ΚΕ του ΚΚΕ από την Κομμουνιστική Διεθνή λόγω της φραξιονιστικής πάλης χωρίς αρχές, έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Στα Συνέδρια που ακολούθησαν, στο 5ο Συνέδριο (1934) και στο 6ο Συνέδριο (1935) εξελέγη μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. 

Μετέβη στη Μόσχα και φοίτησε στις κομματικές σχολές ΚUTV. Όλα αυτά τα χρόνια μέχρι τη σύλληψή του από τη Δικτατορία του Μεταξά, ήταν στην ηγετική ομάδα του Νίκου Ζαχαριάδη.

Συνελήφθη από τη Δικτατορία του Μεταξά και εκτοπίστηκε στη Γαύδο, από την οποία απέδρασε τον Μάιο του 1941, μεταβαίνοντας στην Κρήτη και αργότερα στην Αθήνα.

### Κατοχή-Αντίσταση-Εμφύλιος
Με εντολή της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ τον Φεβρουάριο του 1942 έγινε γραμματέας του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ στην Θεσσαλονίκη. Στη θέση αυτή παρέμεινε όλη τη διάρκεια της κατοχής. 

Στον εμφύλιο πόλεμο ήταν μέλος του Γενικού Στρατηγείου του ΔΣΕ. Επίσης, ήταν μέλος της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Επισιτισμού.

Μετά την ήττα του ΔΣΕ έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στις ανατολικές χώρες, παραμένοντας στην ΚΕ και στο ΠΓ του ΚΚΕ κατά διαστήματα.

Μεταπολιτευτικά επέστρεψε στην Ελλάδα και ήταν υπεύθυνος διαφώτισης της ΚΕ του ΚΚΕ. 
Πέθανε το 1983 στην Αθήνα.

## Πηγές
# Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
# Κώστας Γκριτζώνας "Κόκκινοι δραπέτες 1920-1944", Εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα 1985
# Άγγελος Ελεφάντης: "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976
# Γρηγόρης Φαράκος "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Ντομένικο Μετσάντρι

Ο **Ντομένικο Μαρία Μετσάντρι** (, Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο, 30 Ιανουαρίου 1867 - Κιότζα, 8 Δεκεμβρίου 1936) ήταν Ιταλός κληρικός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1867 στο Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο της Λομβαρδίας. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 11 Αυγούστου 1889. Από τις 2 Ιουλίου 1920 έως τον θάνατό του, διετέλεσε επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα την Κιότζα, παραλιακή πόλη του Μητροπολιτικού δήμου της Βενετίας, καθ' υπόδειξιν του πάπα Βενέδικτου ΙΕ΄, αντικαθιστώντας τον Αντόνιο Μπασσάνι. Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1936, σε ηλικία 69 ετών. Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό της Κιότζας.

## Τιμητικές ονοματοδοσίες
Από τον Ντομένικο Μετσάντρι έλαβε το όνομά της η πλατεία της ενοριακής εκκλησίας του Καζέλλε Λάντι, όπου είχε διετελέσει ιερέας κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Επίσης, ένας δρόμος προς τιμήν του υπάρχει στο Σαντ' Άντζελο Λοντιτζάνο της Λομβαρδίας, όπου διετέλεσε ιερέας κατά τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Επισκοπή της Κιότζας, επίσημη ιστοσελίδα. Aνακτήθηκε στις 3.11.2016.
* «Bishop Domenico Mezzadri†». *Catholic Hierarchy.org* (11 Νοεμβρίου 2015). Aνακτήθηκε στις 3.11.2016.

Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Το Αγόρι που Κλαίει

Το ***Αγόρι που Κλαίει*** είναι πίνακας ζωγραφικής μαζικής παραγωγής του Ιταλού ζωγράφου Μπρούνο Αμάντιο, γνωστού και ως Τζιοβάνι Μπραγκόλιν, που απεικονίζει ένα μικρό δακρυσμένο αγόρι. Ο πίνακας διανεμήθηκε ευρέως από τη 1969 και έπειτα. Ο πίνακας έχει κυκλοφορήσει σε πολλές διαφορετικές εκδοχές, οι οποίες απεικονίζουν και πάλι μικρά δακρυσμένα παιδιά και των δύο φύλων. Το *Αγόρι που Κλαίει* έχει προκαλέσει αστικούς μύθους σχετικούς με μία κατάρα.

## Κατάρα
Στις 5 Σεπτεμβρίου 1985, η βρετανική εφημερίδα *The Sun* ανέφερε ότι ένας πυροσβέστης από το Έσεξ, ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν συχνά στα ερείπια καμένων σπιτιών βρίσκονταν ανέπαφα αντίγραφα του πίνακα. Μέχρι τα τέλη του Νοεμβρίου, η πεποίθηση ότι ο πίνακας ήταν καταραμένος είχε τόση απήχηση, ώστε η *The Sun* οργάνωνε μαζικές πυρές των αντιγράφων που στέλνονταν από τους αναγνώστες.

Ο Στιβ Παντ, Βρετανός συγγραφέας και κωμικός, ερεύνησε την κατάρα του αγοριού που κλαίει σε μια παραγωγή του BBC Radio 4 που ονομάζεται *Punt PI*. Αν και η φύση του προγράμματος είναι κωμική, ο Παντ ερεύνησε την ιστορία του πίνακα. Το συμπέρασμα που έβγαλε το πρόγραμμα, μετά από ελέγχους στο κέντρο ερευνών Building Research Establishment, είναι ότι τα αντίτυπα του πίνακα είχαν περαστεί με βερνίκι που περιείχε επιβραδυντικό παράγοντα καύσης, και ότι η κλωστή που κρατούσε τον πίνακα στον τοίχο ήταν η πρώτη που διαλυόταν, με αποτέλεσμα ο πίνακας να προσγειωθεί φάτσα στο πάτωμα και έτσι να προστατευτεί, αν και δεν δόθηκε εξήγηση γιατί δεν βρίσκονταν και άλλοι πίνακες χωρίς φθορές. Ο πίνακας αναφέρθηκε επίσης σε ένα επεισόδιο για κατάρες στη τηλεοπτική σειρά *Weird or What?* το 2012.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλικοί πίνακες
Κατηγορία:Πίνακες του Τζιοβάνι Μπραγκόλιν
Κατηγορία:Αστικοί μύθοι
Κατηγορία:Κατάρες
Κατηγορία:Πίνακες με παιδιά
Ακροβάτης και Νεαρός Αρλεκίνος

Ο ***Ακροβάτης και Νεαρός Αρλεκίνος*** (γαλλικά: *Acrobate et jeune Arlequin*) είναι ελαιογραφία που φιλοτεχνήθηκε το 1905 από τον Πάμπλο Πικάσο.

Κατηγορία:Πίνακες του Πάμπλο Πικάσο
Κατηγορία:Πίνακες του 1905
Κορίτσι που Πνίγεται

Το ***Κορίτσι που Πνίγεται*** (αγγλικά: *Drowning Girl*, επίσης γνωστό ως *Κρυφές Καρδιές* ή *Δε με Νοιάζει! Καλύτερα να Πνιγώ*) είναι Ποπ Αρτ πίνακας ζωγραφικής με ελαιοχρώματα, που φιλοτεχνήθηκε το 1963 από το Ρόι Λίχτενσταϊν. Ο Λίχτενσταϊν χρησιμοποίησε τεχνικές από την τέχνη των κόμικ για τη δημιουργία του πίνακα.

Κατηγορία:Πίνακες του 1963
Κατηγορία:Πίνακες του Ρόι Λίχτενσταϊν
Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης (Νέα Υόρκη)
Κατηγορία:Πίνακες ποπ αρτ
Ναός του Γκαρνί

Ο **Ναός του Γκαρνί** (αρμενικά: Գառնիի հեթանոսական տաճար *Gařnii het'anosakan tačar*, μετάφραση: "ειδωλολατρικός Ναός της Γκαρνί", ) είναι ένας Κλασικός Ελληνιστικός Ναός στο Γκαρνί, της Αρμενίας. Είναι ίσως το πιο γνωστό κτίσμα και σύμβολο της προ-χριστιανικής Αρμενίας. Χτίστηκε πιθανότατα από τον βασιλιά Τιριδάτη Α´ στον πρώτο αιώνα μ.Χ. ως ναός του Θεού Ήλιου Μιχρ.

Μετά τον προσηλυτισμό των κατοίκων της Αρμενίας στον Χριστιανισμό στις αρχές του 4ου αιώνα, μετατράπηκε σε βασιλική θερινή κατοικία της Χοσροβιντούχτ, αδελφής του Τιριδάτη Γ'. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές δεν ήταν ναός αλλά τάφος και έτσι διεσώθη από την καθολική καταστροφή των παγανιστικών δομών. Κατέρρευσε στον σεισμό του 1679. Το ανανεωμένο ενδιαφέρον κατά τον 19ο αιώνα οδήγησε σε ανασκαφές στην περιοχή στα μέσα του 20ου αιώνα και την ενδεχόμενη ανακατασκευή του μεταξύ του 1969 και του 1975. Είναι το μόνο γνωστό ελληνορωμαϊκό περίστυλο κτίριο στην Αρμενία και το μόνο τέτοιου είδους οικοδόμημα που διασώζεται στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Είναι ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα στην Αρμενία και το κεντρικό ιερό του Αρμενικού Νεοπαγανισμού.

## Τοποθεσία
Ο ναός βρίσκεται στην άκρη ενός τριγωνικού γκρεμού και είναι μέρος του φρουρίου της Γκαρνί (αρμενικά: Գառնիի ամրոց, Gařnii amrots ή Գառնու ամրոց, Gařnu amrots). Ένα από τα παλαιότερα κάστρα στην Αρμενία, αναφέρεται ως Gorneas στο έργο Annals του πρώτου αιώνα του Τάκιτου. Η τοποθεσία είναι κοντά στο χωριό Γκαρνί, στην επαρχία Kotayk της Αρμενίας και είναι επισήμως γνωστό ως "Garni Historical and Cultural Museum Reserve" (αρμενικά: «Գառնի» պատմա-մշակութային արգելոց-թանգարան) και περιλαμβάνει τον ναό, ένα συγκρότημα λουτρών, ένα βασιλικό θερινό ανάκτορο, την εκκλησία του Αγίου Σιών του 7ου αιώνα και λοιπά στοιχεία ελάσσονος σημασίας (π.χ. μεσαιωνικούς Αρμενικούς σταυρόλιθους *[[χατσκάρ]]*). Συνολικά, ο κατάλογος των άυλων ιστορικών και πολιτιστικών μνημείων έχει εγκριθεί από την κυβέρνηση της Αρμενίας και περιλαμβάνει 11 είδη. Καταλαμβάνει 8,6 στρέμματα και εποπτεύεται από την Υπηρεσία για την Προστασία του Ιστορικού Περιβάλλοντος και του Μουσείου Διατήρησης των Πολιτιστικών στοιχείων, έναν οργανισμό που υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Αρμενίας.

## Ιστορία

Η ακριβής χρονολογία κατασκευής του ναού είναι άγνωστη και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Η κυρίαρχη άποψη είναι ότι χτίστηκε το 77 μ.Χ., κατά το ενδέκατο έτος της βασιλείας του βασιλιά Τιριδάτη Α'. Το 1945 ο ζωγράφος Μαρτιρός Σαριάν ανακάλυψε μια ελληνική επιγραφή, που έχρηζε τον Τιριδάτη τον Ήλιο ως ιδρυτή του ναού. Η επιγραφή, η οποία πιθανώς προήλθε από τον τοίχο του φρουρίου Γκαρνί και όχι από τον ίδιο τον ναό, έχει υποστεί βλάβη και είναι δυνατές διάφορες αναγνώσεις της γραφής. Μια πιθανή ανάγνωση και μετάφραση είναι: 

Αυθεντικό κείμενο:

## Παραπομπές
### Σημειώσεις


### Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*

## Περαιτέρω ανάγνωση
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*
* Το Γκαρνί στο Armenica.org
* Περιγραφή στο Cilicia.com

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρμενία
Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική
Αυτοκινητόδρομος 3 (Κύπρος)

Ο **Αυτοκινητόδρομος Α3** *(ή Αυτοκινητόδρομος [[Λάρνακα|Λάρνακας]] - [[Αγία Νάπα|Αγίας Νάπας]])* είναι ένας αυτοκινητόδρομος στο νησί της Κύπρου ο οποίος συνδέει το Αεροδρόμιο της Λάρνακας με την Αγία Νάπα και την Επαρχία της Αμμοχώστου. Είναι 55 χιλιόμετρα και σε όλο το μήκος του αποτελείται από 2 λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση *(και ΛΕΑ)*. Η κατασκευή του άξονα ξεκίνησε στο τέλος της δεκαετίας του 80, ως υπεραστικός δρόμος (Β3) με όπου ολοκληρώθηκε το 1993. Αργότερα προστέθηκαν 2 λωρίδες, αναβαθμίζοντας τον σε αυτοκινητόδρομο (Α3), με το έργο να ολοκληρώνεται το 2003.

## Τμήματα
### Αεροδρόμιο - Δεκέλεια ''(Παρακαμπτήριος Λάρνακας)''
Η παρακαμπτήριος της Λάρνακας ξεκίνησε να κατασκευάζεται την δεκαετία του 1980 και παραδόθηκε σε 2 φάσεις. Το πρώτο τμήμα ήταν από την Ριζοελιά μέχρι την Δεκέλεια το οποίο παραδόθηκε το 1993. Τότε κατασκευάστηκε και η σύνδεση του αυτοκινητοδρόμου με τον Α2 στον κόμβο της Ριζοελιάς. Το δεύτερο τμήμα ήταν από την Ριζοελιά μέχρι το Αεροδρόμιο της Λάρνακας το οποίο παραδόθηκε το 1999. Ουσιαστικά πρόκειται για το δυτικό κομμάτι της παράκαμψης της Λάρνακας. Μάλιστα το 2009 τροποποιήθηκε ο άξονας για να παρέχει άμεση πρόσβαση στον νέο τερματικό του αεροδρομίου.

### Δεκέλεια - Αγία Νάπα
Το υπόλοιπο τμήμα μήκους 33 χιλιομέτρων, είναι από την Δεκέλεια μέχρι την Αγία Νάπα. Τα πρώτα έργα ξεκίνησαν στα τέλη του 1997 από την Πύλα μέχρι την Ξυλοτύμβου ενώ από το 1998 επεκτάθηκαν και μέχρι την Αγία Νάπα. Η ολοκλήρωση του άξονα έγινε το 2003.

## Κατάλογος Κόμβων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μέγεθος Τροχαίας Κυκλοφορίας - Ετήσια Απογραφή Τροχαίας Κίνησης 2009 (Annual Traffic Census - 2010)
* Cyprus Business & Investment Opportunities Yearbook

Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι της Κύπρου
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Κύπρου
Game Gear

[μικρογραφία|δεξιά|300px|Το '''Game Gear''' της [Sega.]]
Το **Game Gear** (ιαπωνικά: ゲームギア, λατινισμός Χέπμπορν: Gēmu Gia) είναι φορητή κονσόλα παιχνιδιών 8-bit που κυκλοφόρησε από τη Sega στις 6 Οκτωβρίου του 1990 στην Ιαπωνία, τον Απρίλιο του 1991 στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη, και το 1992 στην Αυστραλία. Η αρχική του τιμή στην Ιαπωνία ήταν JP¥ 19.800 (γιέν).

Αρχικά, το Sega Game Gear ήταν αντίπαλος του Game Boy της Nintendo, του Atari Lynx και του TurboExpress της NEC (Nippon Electric Company). Σημειωτέον ότι από αυτές τις φορητές κονσόλες μόνο το Lynx ήταν 16-bit και τα άλλα τρία ήταν 8-bit. Το Game Gear μοιράζεται μεγάλος μέρος του hardware του με το Master System και μπορεί να παίξει και δικά του παιχνίδια, πράγμα που γίνεται δυνατό με τη χρήση σχετικού αντάπτορα. Αποτελούμενο από πλήρως έγχρωμη οθόνη με φορμά landscape (οριζόντιας ανάπτυξης οθόνη), η Sega έκανε το Game Gear τεχνολογικά ανώτερο από το Game Boy, που είχε απλοϊκά και ασπρόμαυρα γραφικά, με μαύρο και δύο αποχρώσεις του γκρι, σε πράσινη οθόνη. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι οι τότε τηλεοπτικές διαφημίσεις του Game Gear διεθνώς, άρχιζαν με τη φράση «όχι πια ασπρόμαυρα παιχνίδια!» για ευνόητους λόγους.

Το Game Gear κυκλοφόρησε βιαστικά στην αγορά, και η μοναδική του βιβλιοθήκη παιχνιδιών σε συνδυασμό με την ελκυστική τιμή του, του έδωσαν το προτέρημα απέναντι στα επίσης έγχρωμης οθόνης Atari Lynx και NEC TurboExpress. Ωστόσο, λόγο προβλημάτων με τη διάρκεια ζωής των μπαταριών (μόλις 3-4 ώρες, όταν ακόμα και το Atari Lynx που ήταν 16-bit έφτανε τις 4-5 ώρες), την έλλειψη γνήσιων τίτλων και τη μικρή υποστήριξη από την ίδια τη Sega, το Game Gear δεν μπόρεσε να πλησιάσει καν εμπορικά το Game Boy, πουλώντας 10,62 εκατομμύρια μέχρι το Μάρτιο του 1996, έναντι 118,69 εκατομμυρίων αντιτύπων διεθνώς του Game Boy και του έγχρωμου διαδόχου Game Boy Color μαζί. Ωστόσο, γνώρισε πολλαπλάσια μεγαλύτερη εμπορική απήχηση από τα Atari Lynx και NEC TurboExpress, τα οποία πούλησαν διεθνώς μόλις 2 εκατομμύρια και 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα αντίστοιχα.

Ο διάδοχος του Game Gear ήταν το Genesis Nomad το 1995 και το ίδιο σταμάτησε την κυκλοφορία του το 1997. Επανακυκλοφόρησε το 2000 ως σύστημα budget από τη Majesco, υπό την άδεια της Sega.

Η υποδοχή του Game Gear ήταν ανάμεικτη, με επαίνους για την πλήρως έγχρωμη οθόνη του και κριτική για τις μεγάλες του διαστάσεις και τη μικρή ζωή της μπαταρίας, καθώς και ανάμεικτες κριτικές για την ποιότητα της βιβλιοθήκης των παιχνιδιών του.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Game Gear Micro official website (Japanese)

Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών τέταρτης γενιάς
Κατηγορία:Κονσόλες της Sega
Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Master System
Κατάλογος παιχνιδιών του Game Gear

Παρακάτω ακολουθεί κατάλογος με τα 363 παιχνίδια που είναι διαθέσιμα και δημιουργήθηκαν για τη φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών Game Gear της Sega.

## Παραπομπές


## Πηγές
* gamegear.nl 
* Game Gear Parent / Clone List provided by the No-Intro project 
* Sega Game Gear complete release lists - All regions  
* Video Game Rebirth: Game Database - Game Gear
* Sega Game Gear Japanese Games List
* AllGame: Sega Game Gear - Games 

Game Gear
*
Odyssey: The Search for Ulysses

Το ***Odyssey: The Search for Ulysses*** είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας που αναπτύχθηκε από τις In Utero και Cryo Interactive Entertainment και κυκλοφόρησε το 2000 από τη DreamCatcher Interactive.

## Σενάριο
Το παιχνίδι είναι πιστό στο έπος *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου, συμπεριλαμβάνοντας χαρακτήρες του, όπως ο Ποσειδώνας, ο Δίας, ο Κέρβερος και ο Κύκλωπας.

## Ανάπτυξη
Το παιχνίδι χρησιμοποιεί τη μηχανή Cryogen, με τους χαρακτήρες να είναι τρισδιάστατοι πραγματικού χρόνο, σε pre-rendered περιβάλλοντα.

## Υποδοχή
Το παιχνίδι έχει βαθμολογία 58% στο Metacritic, βασισμένο σε 7 reviews κριτικών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Odyssey: The Search for Ulysses''  at Microïds
* ''Odyssey: The Search for Ulysses'' at Mobygames

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2000
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Microïds
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε μυθιστορήματα
Κατάλογος έργων του Έντβαρτ Μουνκ

Ακολουθεί κατάλογος έργων του Έντβαρτ Μουνκ. Σε αυτόν αναφέρονται τα έργα του Μουνκ, βάσει του catalogue raisonné (πλήρης και σχολιασμένος κατάλογος) της Gerd Woll του 2008 (1789 έργα).

Οι σημαντικότερες συλλογές έργων του Μουνκ βρίσκονται στο Όσλο, στο Munchmuseet (Μουσείο Μουνκ) και στην Nasjonalgalleriet (Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας). 

Ο αριθμός αριστερά είναι ο αριθμός έργου στον κατάλογο της Woll.

## Βιβλιογραφία

* 

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Αντικειμενισμός

Ο **αντικειμενισμός** (αγγλικά: objectivism) είναι φιλοσοφικό σύστημα που αναπτύχθηκε από τη Ρωσο-αμερικανή συγγραφέα Άυν Ραντ (1905–1982). Η Ραντ εξέφρασε για πρώτη φορά τον αντικειμενισμό στη μυθοπλασία της, κυρίως στο *[[Κοντά στον Ουρανό]]* (The Fountainhead, 1943) και το *[[Ο Άτλας Επαναστάτησε]]* (Atlas Shrugged, 1957), αλλά και αργότερα, σε μη-φανταστικά τεύχη και βιβλία. Ο Λέοναρντ Πεϊκόφ, επαγγελματίας φιλόσοφος και επιλεγμένος διανοητικός διάδοχός της, έδωσε στο σύστημα του αντικειμενισμού πιο επίσημη μορφή. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον αντικειμενισμό ως ένα "κλειστό κύκλωμα" που δεν είναι θέμα για να αλλάξει.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ayn Rand Institute: The Center for the Advancement of Objectivism
* The Atlas Society: The Center for Objectivism
* 
* Capitalism.org – an Objectivist website and publishers of *Capitalism* on-line magazine
* The Objectivism Reference Center

Κατηγορία:Φιλοσοφικά κινήματα
Κατηγορία:Μεταφυσικές θεωρίες
Κατηγορία:Σχολές και κινήματα της Ηθικής
Κατηγορία:Ατομοκρατία
Ένοπλες Δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας

Οι **Ένοπλες Δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας** (αραβικά: القوات المسلحة السعودية) αποτελούνται από πέντε κλάδους, τον Βασιλικό Σαουδικό Στρατό Ξηράς, το Βασιλικό Ναυτικό της Σαουδικής, τη Βασιλική Σαουδική Πολεμική Αεροπορία, τη Βασιλική Σαουδική Αεράμυνα και η Βασιλική Σαουδική Στρατηγική Δύναμη Πυραύλων.

Αντίθετα η Εθνική Φρουρά της Σαουδικής Αραβίας, είναι ένας από τους τρεις κύριους κλάδους των Μεικτών Δυνάμεων του Βασιλείου. Η Εθνική Φρουρά είναι υπό τον διοικητικό έλεγχο του Υπουργείου Εθνικής Φρουράς, αντί του Υπουργείου Άμυνας, όπως η Βασιλική Φρουρά της Σαουδικής Αραβίας και οι παραστρατιωτικές δυνάμεις.

Το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας έχει μία από τις καλύτερα χρηματοδοτούμενες δυνάμεις άμυνας στη Μέση Ανατολή. Το βασίλειο ξοδεύει το 25% του προϋπολογισμού του, ή περίπου 88 δισεκατομμύρια δολάρια, για τα στρατεύματά του. Από άποψη ανθρώπινου δυναμικού, η Σαουδική Αραβία διαθέτει περίπου 688.000 ενεργό προσωπικό, με 300.000 στρατιώτες. Η Σαουδική Αραβία έχει επίσης περισσότερους από 200.000 άνδρες στην εθνική φρουρά της, όπως και 25.000 στρατεύματα των φυλών, τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως για την εξασφάλιση από εσωτερικές απειλές. Αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό ως εκστρατευτικό σώμα. Το ναυτικό έχει περίπου 60.000 μέλη, ενώ οι δυνάμεις αεράμυνας και οι στρατηγικές δυνάμεις πυραύλων διαθέτουν 40.000 στρατιώτες. Εκτός από τις αεροπορικές δυνάμεις με πάνω από 63.000 ενεργούς υπαλλήλους, υπάρχει επίσης μια στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, η Γενική Υπηρεσία Πληροφοριών (GIP).

Η Εθνική Φρουρά της Σαουδικής Αραβίας δεν είναι ένα βιβλίο, αλλά μια δύναμη σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα στην πρώτη γραμμή, και προέρχεται από τη φυλετική στρατιωτικοθρησκευτική δύναμη του Αμπντούλ Αζίζ, την Ιχβάν. Η σύγχρονη ύπαρξή της, όμως, οφείλεται στο ότι αποτελεί έναν αποτελεσματικό ιδιωτικό στρατό του Αμπντάλα από το 1960 και, σε αντίθεση με το υπόλοιπο των ενόπλων δυνάμεων, είναι ανεξάρτητη από το Υπουργείο Άμυνας. Η Εθνική Φρουρά έχει ένα αντίβαρο στην παράταξη Σουμπαϊρί στη βασιλική οικογένεια, ο Σαλμάν μπιν Αμπντούλ-Αζίζ Αλ Σαούντ, ο βασιλιάς, είναι ένας από τους λεγόμενους «Επτά Σουμπαϊρί» και ελέγχει το υπόλοιπο των ενόπλων δυνάμεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Στρατός της Σαουδικής Αραβίας
Αναστάσιος Ποταμιάνος

Ο **Αναστάσιος (Τάσος) Ποταμιάνος** (1901 - 1975) ήταν Έλληνας εφοπλιστής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γόνος εφοπλιστικής οικογένειας από τον Πύλαρο της Κεφαλλονιάς, η οποία εισήλθε στον εφοπλισμό στις αρχές του 19ου αιώνα, στα τότε βρετανικά Επτάνησα. Πατέρας του ήταν ο εφοπλιστής Γεώργιος Ποταμιάνος. Το 1926 άρχισε να εργάζεται στην επιχείρηση του πατέρα ενώ αργότερα, μαζί με τα αδέλφια του, ίδρυσαν την Ηπειρωτική Ατμοπλοϊκή Εταιρεία, η οποία επικεντρώθηκε στην επιβατηγό ναυτιλία και εισήγαγε την κρουαζιέρα στην Ελλάδα. Ασχολήθηκε επίσης και με τις εισαγωγές αυτοκινήτων.

Κατά την διάρκεια της Κατοχής υπήρξε μέλος και χρηματοδότης της Οργάνωσης «''Χ''» του Γεωργίου Γρίβα.   

Υπήρξε πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (1948 - 1952) ενώ το 1963 διορίστηκε υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Πιπινέλη.

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ποταμιάνου, κόρη του πολιτικού Ανδρέα - Επαμεινώνδα Σουλτάνη και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά τους εφοπλιστές Γεώργιο Ποταμιάνο και Ανδρέα Ποταμιάνο, επίτιμο πρόεδρο της Ένωσης Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίωνκαι την δικηγόρο Βαρβάρα Ποταμιάνου Στοφοροπούλου,σύζυγο του πρέσβη Ευθυμίου Στοφορόπουλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός

**Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός** (κινεζικά: 中国人民解放军}) ονομάζονται οι ένοπλες δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και  απαρτίζεται από πέντε επαγγελματικούς υπηρεσιακούς κλάδους οι οποίοι είναι ο *Στρατός Ξηράς*, το *Πολεμικό Ναυτικό*, η *Πολεμική Αεροπορία*, η *Δύναμη Πυραύλων* και η *Δύναμη Στρατηγικής Υποστήριξης*.

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου, με περίπου 2.285.000 στρατιώτες, 0,18% του πληθυσμού της χώρας. Το Σεπτέμβριο του 2015, ο Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας Σι Τσινπίνγκ και ο διοικητής του στρατού, ανακοίνωσαν μια μείωση του αριθμού του στρατιωτικού προσωπικού κατά 300.000. Τα διακριτικά του ΛΑΣ είναι ένα κόκκινο αστέρι μέσα σε κύκλο και φέρουν τους κινεζικούς χαρακτήρες οκτώ (八) και ένα (一), που παραπέμπουν στην εξέγερση της Ναντσάνγκ που ξεκίνησε την 1η Αυγούστου του 1927, σηματοδοτώντας την αρχή του εμφύλιου πολέμου.

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός βρίσκεται υπό τον έλεγχο της «Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής του ΚΚΚ». Σύμφωνα με την αρχή του λαϊκού ελέγχου του στρατού, αρχιστράτηγος είναι ο «Πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής» (συνήθως ο Γ. Γ. του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας). Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τελεί υπό τον έλεγχο του Κρατικού Συμβουλίου, και δεν ασκεί καμία ουσιαστική εξουσία επί του στρατού. Το σύστημα των πολιτικών υπαλλήλων εντάσσεται στο πλαίσιο της στρατιωτικής εξασφάλισης της αρχής του κόμματος επί των ενόπλων δυνάμεων, έτσι ώστε ο ρόλος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας να περιορίζεται στη λειτουργία του σαν γραφείο διασύνδεσης με τα ξένα στρατεύματα.

Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία έχουν κάνει μια συντονισμένη προσπάθεια για να δημιουργήσουν μια επαγγελματική στρατιωτική δύναμη, η λειτουργία της οποίας περιορίζεται στην εθνική άμυνα και την παροχή βοήθειας στην εγχώρια οικονομική ανάπτυξη και την επείγουσα βοήθεια. Αυτή η αντίληψη του ρόλου του στρατού απαιτεί την προώθηση εξειδικευμένων αξιωματικών, οι οποίοι μπορούν να κατανοήσουν τα σύγχρονα όπλα και να χειρίζονται συνδυασμένα όπλα. Οι μονάδες σε όλη τη χώρα έχουν ανατεθεί σε κάθε μία από τις πέντε διοικήσεις με βάση τη γεωγραφική τοποθεσία.

Η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική από το νόμο. Ωστόσο, η υποχρέωση δεν έχει χρειαστεί να επιβληθεί ποτέ λόγω του μεγάλου αριθμού στρατιωτικού και παραστρατιωτικού προσωπικού. Σε περιόδους εθνικής έκτακτης ανάγκης, η «Λαϊκή Ένοπλη Αστυνομία» και η «Πολιτοφυλακή του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού» λειτουργούν ως εφεδρείες και στοιχείο στήριξης του Στρατού Ξηράς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Λ
Ένοπλες Δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν

Οι **Ένοπλες Δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν** (περσικά: نيروهای مسلح جمهوری اسلامی ايران) περιλαμβάνουν το Στρατό (Αρτές), το σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (Σεπάχ) και τη Δύναμη Επιβολής του Νόμου (Νατζά).

Αυτές οι δυνάμεις είναι συνολικά περίπου 545.000 ενεργό προσωπικό (μη συμπεριλαμβανομένης της Δύναμης Επιβολής του Νόμου). Όλοι οι κλάδοι των ενόπλων δυνάμεων βρίσκονται κάτω από την εντολή του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων. Το Υπουργείο Άμυνας και Επιμελητείας Ενόπλων Δυνάμεων είναι υπεύθυνο για το σχεδιασμό της επιμελητείας και της χρηματοδότησης των ενόπλων δυνάμεων και δεν συμμετέχει στο πεδίο της στρατιωτικής επιχειρησιακής διοίκησης.

Παρά την έλλειψη σύγχρονου εξελιγμένου στρατιωτικού εξοπλισμού, που διαθέτουν οι σύμμαχοι με τους Αμερικανούς, γείτονές της, τα στρατεύματα του Ιράν έχουν περιγραφεί από τον απόστρατο Στρατηγό των ΗΠΑ Τζον Αμπιζάιντ, ως η «πιο ισχυρή στρατιωτική δύναμη» της Μέσης Ανατολής (εξαιρώντας το Ισραήλ).

## Προϋπολογισμός
Ο αμυντικός προϋπολογισμός του Ιράν για το 2007, εκτιμήθηκε από το SIPRI ότι έφτανε τα 11,096 εκατομμύρια δολάρια (2,5% του ΑΕΠ). Κατά κεφαλήν ή το ποσοστό του ΑΕΠ, ήταν το χαμηλότερο ποσό από ότι για τα άλλα κράτη του Περσικού Κόλπου.

## Στρατιωτική βοήθεια
Το 2013, το Ιράν αναφέρθηκε ότι παρείχε χρήματα, εξοπλισμό, τεχνολογική τεχνογνωσία και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (drones) στην κυβέρνηση της Συρίας και της Χεζμπολάχ του Λιβάνου κατά τη διάρκεια του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου, καθώς και στην κυβέρνηση του Ιράκ, στους ιρακινούς Σιίτες πολιτοφύλακες και στους Πεσμεργκά κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Iranian armed forces, GlobalSecurity.org

Ε
Αντόνιο Γκουτέρες

Ο **Αντόνιο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα Γκουτέρες** (*António Manuel de Oliveira Guterres*, προφορά στα πορτογαλικά: [ɐ̃ˈtɔnju ɡuˈtɛʁɨʃ], γεν. 30 Απριλίου 1949) είναι Πορτογάλος πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος διατελεί από το 2017 Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών. O Γκουτέρες ήταν πρωθυπουργός της Πορτογαλίας από το 1995 μέχρι το 2002 και ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ήταν επίσης πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από το 1999 μέχρι το 2005. Ήταν ο δέκατος Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, από τον Ιούνιο του 2005 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015. Στις 13 Οκτωβρίου 2016, εξελέγη δια βοής από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να είναι ο επόμενος γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, διαδεχόμενος τον Μπαν Κι-μουν. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2017 και επανεξελέγη στη θέση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 18 Ιουνίου 2021. Η δεύτερη συνεχόμενη θητεία του αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2022.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ
Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
Γεώργιος Σωφρονόπουλος

Ο **Γεώργιος Σωφρονόπουλος** (27 Νοεμβρίου 1894 – Ιανουάριος 1975) του Ανδρέα, ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρος του ΑΣΔΥ.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1894. 
Υπήρξε διευθυντής του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων από το 1928. Διετέλεσε υπηρεσιακός υφυπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Σοφούλη, Πουλίτσα και Θεοτόκη καθώς και υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Πιπινέλη.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Τζίνη.

Πέθανε στις αρχές του 1975.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Μάικ Γουίντ

Ο **Μάικ Γουίντ** (*[[αγγλική γλώσσα|αγγλ.]]: "Mike Wead"*, 6 Απριλίου 1967) είναι Σουηδός κιθαρίστας της heavy metal μουσικής, γνωστός για την συμμετοχή του σε συγκροτήματα όπως οι Mercyful Fate, King Diamond, Candlemass, κ.α..

## Βιογραφία
Ο Γουίντ ξεκίνησε την καριέρα του από τους Hexenhaus το 1987, με τους οποίους κυκλοφόρησε τέσσερα άλμπουμ σε εννέα χρόνια. Την ίδια χρονιά, συνεργάστηκε με τους Candlemass για το άλμπουμ "*[[Nightfall (άλμπουμ των Candlemass)|Nightfall]]*", ενώ το 1990 εντάχθηκε στο συγκρότημα του King Diamond, όπου παρέμεινε ως το 1993.

Στα μέσα της δεκαετίας του '90, ηχογράφησε τέσσερα άλμπουμ με τους Memento Mori του Μεσάια Μάρκολιν, και παράλληλα συμμετείχε στον ομώνυμο δίσκο των Abstrakt Algebra του Λέιφ Έντλινγκ.

Το 1996, έγινε μέλος των Mercyful Fate, με τους οποίους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "*[[Dead Again]]*" και "*[[9 (άλμπουμ των Mercyful Fate)|9]]*" το 1998 και το 1999, αντίστοιχα.

Μετά την αλλαγή της χιλιετίας, εντάχθηκε και πάλι στο συγκρότημα του King Diamond, συμμετέχοντας σε τρεις στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο. Παράλληλα, σχημάτισε τους Kamlath και τους Bibleblack.

Έχει συνεργαστεί με πολλά ονόματα του χώρου, όπως οι Elvenking, The Project Hate MCMXCIX, Entombed, Memory Garden, Pharaoh, Deadlands, κ.α..

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Mike Wead - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* Mike Wead - Artist Directory | TeamRock
* Biography | King Diamond & Mercyful Fate

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Mike Wead - MySpace
* Mike Wead | Facebook

Κατηγορία:Κιθαρίστες
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Φυσικό Πάρκο του Μοναστηριού Ρίλα

Το **Φυσικό Πάρκο του Μοναστηριού Ρίλα** () συγκαταλέγεται μέσα στα μεγαλύτερα φυσικά πάρκα της Βουλγαρίας που εκτείνονται σε έκταση 252.535 χλμ.2 στο δυτικό τμήμα της οροσειράς Ρίλα, σε υψόμετρο μεταξύ 750 και 2713 μέτρων. Βρίσκεται στο Δήμο Ρίλα, της επαρχίας Κιουστεντίλ και περιλαμβάνει δάση, ορεινά λιβάδια, αλπικές περιοχές και 28 παγετωνικές λίμνες. Με λίγο περισσότερο από 1 εκατομμύριο επισκέπτες, είναι το δεύτερο πιο επισκέψιμο πάρκο στη χώρα, μετά το Φυσικό Πάρκο Βίτοσα.

Ιδρύθηκε το 1992, ως μέρος του νεοσύστατου Εθνικού Πάρκου Ρίλα. Το 2000, έδαφος του εθνικού πάρκου διατέθηκε εκ νέου στο Μοναστήρι της Ρίλα και κατηγοριοποιήθηκε εκ νέου ως φυσικό πάρκο, επειδή σύμφωνα με το νόμο όλες οι εκτάσεις των εθνικών πάρκων ανήκουν αποκλειστικά στην ιδιοκτησία του κράτους. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου ανήκει στο μοναστήρι. Το πάρκο περιλαμβάνει μια προστατευμένη περιοχή, το δάσος του Μοναστηριού Ρίλα, με έκταση 36,65 χλμ2 ή το 14% του συνολικού εδάφους.

Το πάρκο βρίσκεται εξ' ολοκλήρου μέσα στα "Μεικτά δάση" της χερσαίας οικοπεριοχής της Οροσειράς της Ροδόπης που ανήκει στο Μεγαοικοσύστημα "Εύκρατών δασών πλατύφυλλων και μεικτών" και στην Παλαιαρκτική οικοζώνη. Υπάρχουν περίπου 1400 είδη ανώτερων φυτών, 282 είδη από βρύα και 130 είδη από φύκη του γλυκού νερού. Η πανίδα αποτελείται από 52 είδη θηλαστικών, 122 είδη πουλιών, 12 είδη ερπετών, 11 είδη αμφιβίων και 5 είδη ψαριών, καθώς και 2600 είδη ασπόνδυλων.

Το πάρκο ονομάστηκε από το μοναστήρι της Ρίλα, ένα πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο της Βουλγαρίας, που ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της πρώτης βουλγαρικής Αυτοκρατορίας από τον ασκητή και Άγιο, Ιωάννη της Ρίλα του 10ου αιώνα. Χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1983.
## Δείτε ακόμα
*Γεωγραφία της Βουλγαρίας
*Κατάλογος προστατευομένων περιοχών στη Βουλγαρία
*Κατάλογος βουνών της Βουλγαρίας
*Ρίλα

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Φυσικά πάρκα της Βουλγαρίας
Ντομίνι Κρόσφιλντ

Η **Ντομίνι ή Ντομινί Κρόσφιλντ Ηλιάδη** (*[[αγγλικά]] : Lady Domini Crosfield*) (1884 - 15 Ιανουαρίου 1963) ήταν Βρετανή, ελληνικής καταγωγής, πολιτικός και αθλήτρια της  αντισφαίρισης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λανκσάιρ και ήταν κόρη του Ηλία Μιχαήλ Ηλιάδη (1843-1928) ευπόρου εμπόρου από τη Σμύρνη και της Μαρίας (Μαρίκα) Ομήρου (1843-1928) επίσης σμυρναϊκής καταγωγής. Το 1907 παντρεύτηκε τον Άρθουρ Κρόσφιλντ, βουλευτή του Φιλελεύθερου κόμματος το 1906-1910. Όταν ο σύζυγός της έγινε βαρονέτος το 1915 απέκτησε και η ίδια τον τίτλο της Λαίδης. Το όνομα της μητέρας της έχει σήμερα στην Ελλάδα το Μαιευτήριο "ίδρυμα Μαρίκα Ηλιάδη" στην Αθήνα.

## Σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, η Λαίδη Κρόσφιλντ ήταν επίτιμος σύμβουλος εκθέσεων και τέχνης στο Ελληνικό τμήμα πληροφοριών. Το 1919 έγινε πρόεδρος του κέντρου προστασίας νηπίων στο Ινσλίγκτον μια θέση που θα κρατήσει μέχρι το 1959. Ήταν ιδρυτής και πρόεδρος παιδικών σταθμών και μουσικής για παιδιά στην Ελλάδα. Ήταν μέλος του Συμβουλίου, για την κοινωνία των καθηγητών χορού. Ήταν μέλος του εκτελεστικής της εθνικής ομοσπονδίας μητρότητας  και παιδικής πρόνοιας. Ήταν μέλος της εκτελεστικής και πρόεδρος της μόνιμης επιτροπής της Αγγλοελληνικής ένωσης. Ήταν Αντιπρόεδρος και διευθυντής της φιλαρμονικής εταιρείας του Λονδίνου.

Η Λαίδη Κρόσφιλντ διατηρούσε προσωπική φιλία με την Έλενα Σκυλίτση, στο σπίτι της στο Λονδίνο πραγματοποίησε το 1921 η Σκυλίτση τον γάμο της με τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Το 1938, τιμήθηκε από το Ελληνικό κράτος με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α΄. Είχε τιμηθεί επίσης με το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικα και το Δίπλωμα του Τάγματος Πρόνοιας.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν μία φορά υποψήφια του Φιλελεύθερου κόμματος στην περιφέρεια του Βορείου Ινσλίγκτον το 1929 παίρνοντας 10.210 ψήφους χωρίς να εκλεγεί. Δεν έθεσε ποτέ πάλι υποψηφιότητα για βουλευτής.

## Αθλητική σταδιοδρομία
Ήταν αθλήτρια του τένις, και στο σπίτι της είχε προσωπικό γήπεδο όπου διοργάνωνε δικό της φιλανθρωπικό ετήσιο τουρνουά αμέσως μετά το Τουρνουά του Γουίμπλετον, με πολλούς από τους παίκτες του πρωταθλήματος που έμεναν στο Λονδίνο για την εκδήλωση του Γουίμπλετον. Σε ηλικία 12 ετών, το 1896, ήταν πρώτη σε αγώνες λόουν τένις κυριών που έγιναν στην Σμύρνη .

Η λαίδη Κρόσφιλντ ήταν επίσης μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών και συμμετείχε στα πανελλήνια πρωταθλήματα. Ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος στο απλό γυναικών το 1920 και δεύτερη το 1931 και το 1932. Με τον ΟΑΑ συμμετείχε και στους αγώνες Ανατολικής Μεσογείου.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 είχε συμμετάσχει, σαν Δομινίκη Ηλιάδη και αθλήτρια του τέννις κλαμπ Σμύρνης, με την Ελληνική αποστολή στην αντισφαίριση στο μόνο γυναικών και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ξ. Κάσδαγλη .

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βρετανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Μίκαελ Ντένερ

Ο **Μίκαελ Ντένερ** (αγγλ.: *Michael Denner*, 5 Νοεμβρίου 1958) είναι Δανός κιθαρίστας της heavy metal μουσικής, γνωστός για την συμμετοχή του σε συγκροτήματα όπως οι Mercyful Fate, King Diamond και Denner / Shermann.

## Βιογραφία
Ο Ντένερ ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία έντεκα ετών και τα πρώτα του συγκροτήματα ήταν οι Lucifers Airship και οι Iron Space. Αφού σχημάτισε τους Star Chaser, το 1979 εντάχθηκε στους Brats, με τους οποίους κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ στις 28 Απριλίου 1980. Αφού αποχώρησε από τους Brats, σχημάτισε τους Danger Zone, με τους οποίους ηχογράφησε δύο ντέμο με την συμμετοχή των King Diamond και Χανκ Σέρμαν. Λόγω της πολύ καλής συνεργασίας τους, ο Ντένερ εντάχθηκε τελικά στους νεοσύστατους Mercyful Fate, με τους οποίους κυκλοφόρησε τους δίσκους "*[[Melissa (άλμπουμ)|Melissa]]*" και "*[[Don't Break the Oath]]*".

Μετά την διάλυση του συγκροτήματος το 1985, εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του King Diamond, ηχογραφώντας μαζί του τα άλμπουμ "*[[Fatal Portrait]]*" και "*[[Abigail]]*", πριν αποχωρήσει το 1987. Στην συνέχεια, σχημάτισε μαζί με τον Χανκ Σέρμαν τους Zoser Mez, με τους οποίους κυκλοφόρησε το "*Vizier of Wasteland*" το 1991.

Το 1992, επανενώθηκαν οι Mercyful Fate, με τον Ντένερ να αποχωρεί το 1996 μετά την κυκλοφορία τριών δίσκων, λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε ο νεογέννητος υιός του. Το 2002, επανήλθε στην μουσική βιομηχανία με τους Force of Evil, οι οποίοι παρέμειναν ενεργοί ως το 2006 ηχογραφώντας δύο άλμπουμ.

Πραγματοποίησε διάφορες γκεστ συμμετοχές σε δίσκους καλλιτεχνών όπως οι Volbeat, Deadlands, Artillery και Critical Solution, ενώ τον Φεβρουάριο του 2015 έγινε γνωστό ότι σχηματίζει τους Denner / Sherman μαζί με τον Χανκ Σέρμαν, το ντράμερ Σνόουι Σο, τον τραγουδιστή Σον Πεκ και τον μπασίστα Μαρκ Γκραμπόφσκι. Πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος ήταν το ΕΡ "*Satan's Tomb*" το 2015, ακολουθούμενο από το άλμπουμ "*Masters of Evil*" ένα χρόνο αργότερα.

Ο Ντένερ είναι παντρεμένος από το 1988 και ιδιοκτήτης του δισκοπωλείου Beat-Bop στην Κοπεγχάγη.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Michael Denner Biography - Denner / Shermann
* Michael Denner - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* Michael Denner | Biography, Albums, Streaming Links | AllMusic

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Denner / Shermann | Official Website
* Denner / Shermann | Facebook

Κατηγορία:Κιθαρίστες
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Ηλίας Η. Παπαδόπουλος

Ο **Ηλίας Η. Παπαδόπουλος**  (1896 - 21 Οκτωβρίου 1983) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1896 και σπούδασε νομικά. Άσκησε τη δικηγορία μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Ήταν παντρεμένος με την Ευθυμία Παπαδοπούλου.

Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης το 1926 με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων και τα έτη 1928, 1932 και 1933 με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Στις εκλογές του 1946 ήταν ξανά υποψήφιος, λαμβάνοντας 244 ψήφους. 

Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 87 ετών και κηδεύτηκε από το Νεκροταφείο Ζωγράφου στις 22 Οκτωβρίου 1983.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων