open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τρίστομο Καρπάθου

Ο **Τρίστομος** ή το **Τρίστομο** είναι μικρός παραθαλάσσιος εποχικά κατοικούμενος οικισμός στη βόρεια Κάρπαθο.

## Τοποθεσία
Αποτελεί το φυσικό λιμανάκι της Βρουκούντας. Στην περιοχή βρίσκεται ο ομώνυμος μικρός υγρότοπος ιδιαίτερης οικολογικής αξίας όντας ο μοναδικός της βόρειας Καρπάθου. Στον κλειστό κόλπο του Τριστόμου, που σχηματίζει φυσικό λιμάνι και αποτελεί αλευτικό πεδίο με μεγάλη παραγωγικότητα, βρίσκεται ένα από τα πιο σημαντικά τμήματα της θαλάσσιας έκτασης της Καρπάθου. Από τον οικισμό Αυλώνα ξεκινάει μονοπάτι προς το Τρίστομο, διαδρομής 8,4 χλμ., διάρκειας πεζοπορίας 3,5 ωρών και υψομετρικής διαβάθμισης 280 μ. – 420 μ. – 0 μ. ενώ τα τελευταία 840 μέτρα αποτελούν χωματόδρομο.

## Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στην περιοχή βρισκόταν η αρχαία πόλη Βρουκούντα. Στην περιοχή του Τριστόμου βρίσκεται καμαροσκέπαστο βυζαντινό κτίσμα με κατάλοιπα οικιών δεξιά της εισόδου του λιμανιού. Οι Ιταλοί είχαν φτιάξει μικρό ναύσταθμο στην περιοχή.

## Διοικητική εξέλιξη
Κατόπιν της επίσημης ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα στις 7 Μαρτίου 1948, το Τρίστομο υπήχθη, σύμφωνα με το ΦΕΚ 248Α της 28 Σεπτεμβρίου 1948, στην τότε νεοσυσταθείσα Κοινότητα Ολύμπου. Σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καλλικράτης» (ΦΕΚ 87Α της 7 Ιουνίου 2010), και την επακόλουθη κατάργηση της Κοινότητας Ολύμπου, προσαρτήθηκε στο Δήμο Καρπάθου.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η περιοχή κατοικείται από παλιά. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), *Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912–2001)*, Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3.
* Περιφέρεια Νότιου Αιγαίου / Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής, «Επιχειρησιακό σχέδιο αγροτικής ανάπτυξης 2014–2020. Κάρπαθος».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Τριστόμου Δωδεκανήσου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 30/04/2020.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ολύμπου Δωδεκανήσου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 30/04/2020.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Καρπάθου Δωδεκανήσου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 30/04/2020.

Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Κατηγορία:Όλυμπος Καρπάθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρπάθου
Ναός Αγίας Σοφίας (Σόφια)

Ο **ναός της Αγίας Σοφίας** (βουλγαρικά: църква „Света София“) είναι ο παλαιότερος ναός που σώζεται στη Σόφια, Βουλγαρία. Ο σημερινός ναός κτίστηκε στα μέσα του 6ου αιώνα μ.Χ. στη θέση παλαιότερου ναού. Ο ναός εξελίχθηκε στο θρησκευτικό κέντρο της πόλης και το 14ο αιώνα η πόλη πήρε το όνομά της από το ναό, η οποία ήταν γνωστή μέχρι τότε ως Σρέντετς.

## Ιστορία
thumb|250px|left|Το εσωτερικό του ναού.
Η εκκλησία χτίστηκε στη θέση πολλών παλαιότερων εκκλησιών από τον 4ο αιώνα και τόπους λατρείας που χρονολογούνται από τις ημέρες που ήταν η νεκρόπολη της ρωμαϊκής πόλης Σερδική. Τον 2ο αιώνα, ήταν η θέση ενός ρωμαϊκού θεάτρου. Κατά τους επόμενους αιώνες, αρκετές άλλες εκκλησίες κατασκευάστηκαν, αλλά καταστράφηκαν από εισβολείς όπως οι Γότθοι και οι Ούννοι. Το σχέδιο της σημερινής βασιλικής, με τους δύο ανατολικούς πύργους και έναν πύργο-τρούλο, πιστεύεται ότι είναι η πέμπτη κατασκευή που κατασκευάστηκε στο χώρο και χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού στα μέσα του 6ου αιώνα (527-565). Είναι επομένως σύγχρονος της πιο γνωστής εκκλησίας της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Κατά τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, ο ναός απέκτησε το καθεστώς μητροπολιτικής εκκλησίας. Τον 14ο αιώνα, η εκκλησία έδωσε το όνομά της στην πόλη. Τον 16ο αιώνα, κατά την οθωμανική κυριαρχία, η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί: οι αρχικές τοιχογραφίες του 12ου αιώνα καταστράφηκαν και προστέθηκαν μιναρέδες. Τον 19ο αιώνα, δύο σεισμοί, ένας το 1818 και ένας το 1856 κατέστρεψαν έναν από τους μιναρέδες και το τζαμί εγκαταλείφθηκε. Μετά την αυτονομία της Βουλγαρίας το 1878, ο ναός ήταν μισοκατεστραμμένος. Ο ναός χρησίμευσε ως αποθήκη πετρελαίου και στην κορυφή της κτίστηκε πύργος της πυροσβεστικής. Οι εργασίες αποκατάστασης άρχισαν μετά το 1900 και λειτούργησε ως εκκλησία μετά το 1930. Το 1950 ανακηρύχθηκε μνημείο.

Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας είναι πλέον ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της παλαιοχριστιανικής αρχιτεκτονικής στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το σημερινό κτίριο είναι μια σταυροειδής βασιλική με τρεις βωμούς. Το δάπεδο της εκκλησίας είναι καλυμμένο με πολύπλοκα παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά με φυτικά και ζωικά μοτίβα. Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας βρίσκεται στη μέση μιας αρχαίας νεκρόπολης και έχουν ανακαλυφθεί πολλοί τάφοι, περίπου 100, κάτω και κοντά στην εκκλησία. Μερικοί από τους τάφους διαθέτουν ακόμη τοιχογραφίες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σόφια
Αγια Σοφια
Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες
Άγιος Νικόλαος Καρπάθου

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι μικρός τουριστικός παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της Καρπάθου στα Δωδεκάνησα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 7 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεια
Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και στα ανατολικά παράλιά του, σε απόσταση περίπου 22 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κάρπαθο (ή Πηγάδια) και 4 χλμ. ΝΑ. από τα Σπόα. Η περιοχή γύρω από το χωριό και μέχρι τα Σπόα, συνολικής έκτασης 7,72 τ.χλμ. έχει χαρακτηριστεί "καταφύγιο άγριας ζωής: Άσπρη Πέτρα - Πουά - Χάι". Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σπόων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Σπόα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σπόων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρπάθου του ομώνυμου Δήμου.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρπάθου
Θρησκευτική ελευθερία στο Μαυροβούνιο

Η **θρησκευτική ελευθερία στο Μαυροβούνιο** αναφέρεται στο βαθμό στον οποίο οι άνθρωποι στο Μαυροβούνιο είναι ελεύθερα ικανοί να ασκούν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις κυβερνητικές πολιτικές όσο και την κοινωνική στάση απέναντι σε θρησκευτικές ομάδες. Οι νόμοι του Μαυροβουνίου εγγυώνται την θρησκευτική ελευθερία και απαγορεύουν οποιασδήποτε μορφής θρησκευτικές διακρίσεις, ενώ θεωρούν επίσης ότι δεν υπάρχει μία επίσημη κρατική θρησκεία στο Μαυροβούνιο. Η κυβέρνηση παρέχει κάποια χρηματοδότηση σε ορισμένες οργανωμένες θρησκευτικές ομάδες.

Το Μαυροβούνιο έχει βιώσει λιγότερες θρησκευτικές συγκρούσεις από άλλα πρώην γιουγκοσλαβικά κράτη και ιστορικά είχε υψηλό βαθμό θρησκευτικής ανοχής και διαφορετικότητας. Ωστόσο, υπάρχει μια εκκρεμής διαφωνία μεταξύ της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Μαυροβουνίου, καθώς αμφότερες οι Εκκλησίες διεκδικούν τους Ορθόδοξους θρησκευτικούς χώρους της χώρας και αμφισβητούν τη νομιμότητα της άλλης.

Σύμφωνα με μελέτη του 2008, η κυβέρνηση του Μαυροβουνίου επιδίδεται σε μικρές διακρίσεις κατά της μουσουλμανικής μειονότητας και των σχισματικών Ορθόδοξων ομάδων που υπάρχουν στη χώρα. Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνα του 2017 που διεξήχθη από το Συμβούλιο της Ευρώπης σε συνεργασία με το Γραφείο Διαμεσολαβητή του Μαυροβουνίου, το 45% των ερωτηθέντων ανέφεραν ότι είχαν υποστεί κάποιας μορφής θρησκευτική διάκριση.

## Νομικό πλαίσιο
Το σύνταγμα εγγυάται την θρησκευτική ελευθερία, καθώς και το δικαίωμα αλλαγής θρησκείας κάποιου ατόμου, όπως και το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα σε σχέση με την θρησκεία κάποιου. Το σύνταγμα ορίζει ότι η ελευθερία έκφρασης θρησκευτικών πεποιθήσεων μπορεί να περιοριστεί μόνο εάν απαιτηθεί για την προστασία της ζωής και της υγείας των πολιτών, της ειρήνης και της τάξης ή άλλων δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από το σύνταγμα. Διευκρινίζει ότι δεν υπάρχει κρατική θρησκεία και εγγυάται την ισότητα και την ελευθερία για όλες τις θρησκευτικές κοινότητες σε θρησκευτικές δραστηριότητες και υποθέσεις.

Ο νόμος απαγορεύει «την κατάχρηση θρησκευτικών κοινοτήτων ή των θρησκευτικών χώρων τους για πολιτικούς σκοπούς».

Το σύνταγμα απαλλάσσει τους αντιρρησίες συνείδησης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αντιτίθενται για θρησκευτικούς λόγους, από τη στρατιωτική θητεία. Δεν προβλέπεται επίσης εναλλακτική υπηρεσία. Ένας νόμος του 2012 ορίζει ότι οι μουσουλμανικές θρησκευτικές ανάγκες, όπως τα τρόφιμα «χαλάλ» ή το δικαίωμα της μη εργασίας τις Παρασκευές, παρέχονται σε στρατιωτικούς και δημόσιους θεσμούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκεία στο Μαυροβούνιο
Στες Καρπάθου

Οι **Στες** είναι μικρός ορεινός οικισμός στην Κάρπαθο

## Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Στες βρίσκονται στο κέντρο του νησιού, σε απόσταση 13 χλμ. ΒΔ. από την Κάρπαθο (ή Πηγάδια) και 1 χλμ. Δ. από το Όθος. Είναι κτισμένοι στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Μέλουρα, που είναι στο νότιο μέρος της Λάστου, σε υψόμετρο 514 μέτρα, σε περιοχή με θέα την Κάσο, μπόλικα νερά και καλλιεργημένη γη. Το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, το οποίο βρίσκεται σε όμορφο φυσικό περιβάλλον, πανηγυρίζει στις 27 Ιουλίου, διαρκεί 3 ημέρες και είναι από τα μεγαλύτερο του νησιού. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε  κοινότητα Όθους Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Όθος και τις Κάλλενες αποτελούν την τοπική κοινότητα Όθους που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρπάθου του Δήμου Καρπάθου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 10 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρπάθου
Βικτώρια Φαρνέζε, δούκισσα της Μόντενα

Η **Βικτώρια Φαρνέζε** (*Vittoria Farnese*, 29 Απριλίου 1618 - 10 Αυγούστου 1649) ήταν κόρη του Ρανούτσο Α΄ Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1618 στην Πάρμα, και ήταν το όγδοο παιδί και η τέταρτη κόρη του Ρανούτσο Α΄ Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμα και της Μαργαρίτας Αλντομπραντίνι, μικρανιψιάς του πάπα Κλήμη Η΄. Είχε μια δίδυμη αδελφή την Μαρία που πέθανε κατά την γέννησή της.

Στις 12 Φεβρουαρίου 1648 παντρεύτηκε τον Φραγκίσκος Α΄ των Έστε, Δούκα της Μόντενα. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
*την Βικτώρια (1649-1656), πέθανε σε ηλικία 7 ετών.

Πέθανε δύο μέρες μετά την γέννηση της κόρη της, στις 10 Αυγούστου 1649 στη Μόντενα σε ηλικία 31 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αγίου Βικεντίου στη Μόντενα.

## Τίτλοι
*29 Απριλίου 1618 - 12 Φεβρουαρίου 1648: *Η Υψηλότητα* Βικτώρια Φαρνέζε, Πριγκίπισσα της Πάρμα και της Πλακεντίας
*12 Φεβρουαρίου 1648 - 10 Αυγούστου 1649: *Η Υψηλότητα* Η Δούκισσα της Μόντενα και του Ρέτζο

## Πρόγονοι

## Πηγές & Βιβλιογραφία
* G. Panini: *La famiglia Estense da Ferrara a Modena*, Ed. Armo, Modena 1996
* Riccardo Rimondi: Estensi*. Storie e leggende, personaggi e luoghi di una dinastia millenaria*. Cirelli & Zanirato, Ferrara 2008, ISBN 978-88-902193-6-8, S. 210–213.
* Vittoria ''Farnese, principessa di Parma'', geneall.net
* Farnese 2 , genealogy.euweb.cz
* Velf 10, genealogy.euweb.cz

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Κατηγορία:Δούκισσες της Μόντενα
Κατηγορία:Δούκισσες του Ρέτζο
Χρήστος Μπγιάλας

Ο **Χρήστος Μπγιάλας** (γενν. 8 Μαρτίου 1964) είναι Έλληνας οικονομολόγος, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Γρεβενών την περίοδο 2015-2019. Εξελέγη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 με το κόμμα του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Είχε διατελέσει επίσης δήμαρχος Δεσκάτης την περίοδο 2003-2006.

## Παραπομπές




Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ

Το **Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ** είναι ένα πολυλειτουργικό στάδιο στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου την Ποντγκόριτσα. Η χωρητικότητά του έχει αλλάξει με την πάροδο των ετών, λόγω αρκετών ανακαινίσεων. Το 2019 το στάδιο έφερε 11.264 θέσεις. Το στάδιο είναι η έδρα της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου του Μαυροβουνίου και της ομάδας Μπούντουτσνοστ.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ χτίστηκε το 1945, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πριν τον πόλεμο, η Μπούντουτσνοστ και άλλοι σύλλογοι της Ποντγκόριτσα διεξήγαγαν τους αγώνες τους σε ένα γήπεδο κοντά σε αυτή τη θέση.

Η αρχική χωρητικότητα του σταδίου ήταν περίπου 5.000 θεατές. Το στάδιο κάηκε ολοσχερώς το 1952, αλλά έπειτα ξαναχτίστηκε, με νέα χωρητικότητα περίπου 17.000 θέσεων. Το νέο στάδιο έχει τέσσερα τμήματα-πλευρές.

Το 1989, εγκαταστάθηκαν προβολείς στο Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ (τότε γνωστό ως «Στάδιο του Τίτογκραντ»). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η κύρια πλευρά θέσεων (δυτική) ανακατασκευάστηκε. Η νέα πλευρά απέκτησε χωρητικότητα 6.000 θέσεις και μοντέρνα οροφή.

Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, το στάδιο υπέστη πρόσθετες κατασκευαστικές εργασίες. Η ανατολική πλευρά του κατεδαφίστηκε, ενώ κατασκευάστηκε μια νέα βόρεια πλευρά. Η χωρητικότητα μειώθηκε σε 12.000 θέσεις.

Στις 27 Μαρτίου 2015, ακυρώθηκε προγραμματισμένος αγώνας στο στάδιο μεταξύ των εθνικών ομάδων του Μαυροβουνίου και της Ρωσίας για λόγους ασφάλειας των παικτών. Ο Ρώσος τερματοφύλακας Ίγκορ Ακινφέεφ χτυπήθηκε προηγουμένως στο κεφάλι από φωτοβολίδα και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο. Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία κέρδισε τον αγώνα 3-0 έπειτα από απόφαση της UEFA.

Η βόρεια πλευρά του σταδίου φιλοξενεί τους οπαδούς της Μπούντουτσνοστ, που είναι ευρύτερα γνωστοί ως «Varvari» (*Βάρβαροι*). Οι Varvari συχνά αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό φιλάθλων σε αγώνες της Μπούντουτσνοστ, η οποία θεωρείται ως η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα στο Μαυροβούνιο.

## Εξέδρες
Από το 2006, το Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ διαθέτει τέσσερις εξέδρες. Από το 1992 ως το 2006, υπήρχαν τρεις, καθώς η παλαιά ανατολική είχε κατεδαφιστεί. Παρακάτω παρουσιάζεται κατά προσέγγιση η χωρητικότητα κάθε εξέδρας με τεχνικές λεπτομέρειες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μαυροβούνιο
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Μαυροβούνιο
Λάστος (βουνό)

Η **Λάστος** ή **Καλή Λίμνη** είναι το ψηλότερο βουνό της Καρπάθου και της Δωδεκανήσου με υψόμετρο 1.215 μέτρα. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και το χωρίζει στην "Επάνω Μεριά" και την "Κάτω Μεριά", τα δε χωριά της περιοχής του ονομάζονται "Μεσοχώρια". Στις πλαγιές του βουνού, που μερικές χρονιές είναι χιονισμένες, υπάρχουν απόκρημνες χαράδρες, δαιδαλώδεις χείμαρροι, βαθιές σπηλιές, καταπράσινες κοιλάδες και πηγές με κρυστάλλινα νερά. Είναι κτισμένα τα χωριά Λάστος, Βωλάδα, Όθος και η περιοχή που καλύπτει το βουνό  αποτελεί το πιο δασικό και καταπράσινο τμήμα του νησιού (ειδικότερα οι ανατολικές πλαγιές του). Η Λάστος διαθέτει σημαντική χλωρίδα και πανίδα και για αυτό το λόγο περιλαμβάνεται στο δίκτυο Natura 2000 με κωδικό GR4210002. Υπάρχουν εκτεταμένα δάση κωνοφόρων του είδους *Pinus brutia* (αν και μεγάλο μέρος του είχε καεί) και φρύγανα σε καλή κατάσταση. Το έδαφός του χαρακτηρίζεται από δύο τύπους πετρωμάτων (απολιθώσεις): τις περιοχές του πυριτίου υποστρώματος, οι οποίες είναι πολύ λείες και τις περιοχές με ασβεστόλιθους που έχουν μια τραχιά ανακούφιση. Η μορφολογία του κυριαρχείται από εσωτερικούς βράχους, λιβάδια, χαλάσματα και μικρά φαράγγια (χαρακτηριστικά του νησιού) και πηγές με τρεχούμενο νερό που περιβάλλεται από τη χαρακτηριστική βλάστηση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Kali Limni, 1215 metrů nad mořem, Karpathos στο https://www.youtube.com/

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καρπάθου
Αντόνιο Σουμπιράνα

Ο **Αντόνιο Σουμπιράνα** (Βαρκελώνη, 1 Μαΐου 1932 – 3 Αυγούστου 2010) ήταν Ισπανός αθλητής της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης.

Γεννήθηκε το 1932 στη Βαρκελώνη και ήταν αθλητής της ΚΝ Μπαρτσελόνα.Ως αθλητής της κολύμβησης ήταν δύο φορές πρωταθλητής στη μεγάλη απόσταση στο Πρωτάθλημα κολύμβησης της Καταλονίας. Το 1950 και το 1951 ήτα ο πρώτος Καταλανός που κατατάχθηκε στο αγώνα Travessia del Port de Barcelona και διπλός κάτοχος ρεκόρ στα 1.000 και 1.500 μέτρα ελεύθερο.

Στην υδατοσφαίριση ήταν πρωταθλητής Ισπανίας το 1949, 1950, 1952, 1954 και το 1956. Με την εθνική ομάδα υδατοσφαιρίσεως της Ισπανίας ήταν τριάντα τρεις φορές διεθνής από το 1950 έως το 1956. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Α' Μεσογειακούς αγώνες της Αλεξάνδρειας το 1951 και το χάλκινο στους Μεσογειακούς αγώνες της Βαρκελώνης το 1955. Το 1952 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ελσίνκι στους οποίους κατέλαβε την 8η θέση και το 1955 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης του Τορίνο στο οποίο κατέλαβε την 7η θέση

Το 1952 κέρδισε το Μετάλλιο Αθλητικής Αξίας της πόλης της Βαρκελώνης και το 2007 έλαβε αναμνηστική πλάκα από την Καταλανική Ομοσπονδία. Πέθανε το 2010 στη Βαρκελώνη σε ηλικία 78 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΚΝ Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Μαρία Αικατερίνη Φαρνέζε

Η **Μαρία-Αικατερίνη Φαρνέζε** (*Maria Caterina Farnese*, 18 Φεβρουαρίου 1615 - 25 Ιουλίου 1646) ήταν κόρη του Ρανούτσο Α΄ Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1615 στην Πάρμα, και ήταν το έκτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Ρανούτσο Α΄ Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμα και της Μαργαρίτας Αλντομπραντίνι, μικρανιψιάς του πάπα Κλήμη Η΄. 

Ήταν υποψήφια νύφη για τον Κάρολο Β΄ της Αγγλίας, αλλά τα σχέδια γάμου δεν υλοποιήθηκαν ποτέ και αργότερα αρραβωνιάστηκε τον Φραγκίσκος Α΄ των Έστε, Δούκα της Μόντενα. Ο γάμος τους έγινε στις 11 Ιανουαρίου 1631 στην Πάρμα. Μαζί απέκτησαν εννιά παιδιά:
*τον Αλφόνσο (1632-1632), πέθανε σε βρεφική ηλικία.
*τον Αλφόνσο Δ΄ (1634-1662), παντρεύτηκε την Λάουρα Μαρτινότσι. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*την Ισαβέλλα (1635-1666), παντρεύτηκε τον Ρανούτσιο Β΄ Φαρνέζε της Πάρμας. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*την Ελεονόρα (1639-1640), πέθανε σε βρεφική ηλικία.
*τον Τεδάλντο (1640-1643), πέθανε σε βρεφική ηλικία.
*τον Αλμερίγκο (1641-1660), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*την Ελεονόρα (1643-1722), έγινε μοναχή καρμελίτα και πήρε το όνομα Μαρία Φραγκίσκη.
*τη Μαρία (1644-1684), παντρεύτηκε τον Ρανούτσιο Β΄ Φαρνέζε της Πάρμας. Απέκτησαν 9 παιδιά.
*τον Τεδάλντο (1646-1646), πέθανε σε βρεφική ηλικία.

Πέθανε μετά την γέννηση του γιου της, στις 25 Ιουλίου 1646 στο Δουκικό Παλάτι του Σασουόλο σε ηλικία 31 ετών.

## Τίτλοι
*18 Φεβρουαρίου – 11 Ιανουαρίου 1631: *Η Υψηλότητα* Μαρία Αικατερίνη Φαρνέζε, Πριγκίπισσα της Πάρμα και της Πλακεντίας
*11 Ιανουαρίου 1631 – 25 Ιουλίου 1646: *Η Υψηλότητα* Η Δούκισσα της Μόντενα και του Ρέτζο

## Πρόγονοι

## Παραπομπές



Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Κατηγορία:Δούκισσες της Μόντενα
Κατηγορία:Δούκισσες του Ρέτζο
Πλατύ Μεσσηνίας

Το **Πλατύ** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 488 κατοίκων.Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Πλατέος** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.

## Πληροφορίες
Το Πλατύ βρίσκεται σε υψόμετρο 27 μέτρων και απέχει 17 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν **Μπάστα**. Πήρε το όνομά του, από το πλάτωμα του Ποταμού Παμίσου, που βρίσκεται έξω από το χωριό. Με βάση την προσφορά τους στο χωριό, οι σημαντικότερες οικογένειες θεωρούνται η οικογένεια Τσώνη(προσφορά στην εκκλησία, στο σχολείο και στο οδικό δίκτυο), Χρονόπουλου (προσφορά στην εκκλησία), Ταχταμπα(επιχειρήσεις και άλλες προσφορές) και Τσάκωνα( προσφορά στη εκκλησία και στο οδικό δίκτυο).

## Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου
Σημαντικό μνημείο στο Πλατύ, είναι ο **Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου**, που άρχισε να κατασκευάζεται, το 1830, από τεχνίτες από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Το σχέδιο της εκκλησίας είναι του Τσίλλερ, για τον οποίο είχε τοποθετηθεί άγαλμα στον περίβολο της εκκλησίας, το οποίο κατέστρεψαν οι Γερμανοί κατακτητές κατά τη διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου. Την αγιογράφηση έκανε ο Μίμης Σπυρίδων Πελεκάσης, ο οποίος, ήταν δάσκαλος του Φώτη Κόντογλου. Τρεις οικογένειες του χωριού υποθήκευσαν τις περιουσίες τους, με σκοπό την δανειοδότηση από την  τράπεζα, για το χτίσιμο του Ιερού Ναού. Αυτές οι οικογένειες, ήταν η οικογένεια Τσώνη , Χρονόπουλου και Τσάκωνα.

## Μπαστογέφυρο
Κοντά στο Πλατύ, υπάρχει το **Μπαστογέφυρο**, ένα πέτρινο γεφύρι του 1950.

## Ιππικοί Αγώνες
Κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου, του Αγίου Γεωργίου, γίνονται **Ιππικοί Αγώνες** στο Πλατύ, που είναι έθιμο από την Τουρκοκρατία. Οι αγώνες γίνονται στο **Ιπποδρόμιο**, έναν χωμάτινο δρόμο, μήκους 1 χιλιομέτρου και πλάτους 10 μέτρων, από το εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, μέχρι το χωριό.

## Διοικητικές μεταβολές

* 21-04-1835, ο οικισμός Μπάστα προσαρτάται στο Δήμο Άριος.
* 31-08-1912, ο οικισμός Μπάστα αποσπάται από το Δήμο Άριος και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Μπάστας.
* 22-12-1927, ο οικισμός Μπάστα μετονομάζεται σε Πλατύ.
* 04-12-1997, ο οικισμός Πλατύ αποσπάται από την Κοινότητα Πλατέος και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
* 07-06-2010, ο οικισμός Πλατύ αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Εξωτερικοί δύνδεσμοι

*Πλατύ Καλαμάτας Μεσσηνίας
*
*Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Συρρόκα Μεσσηνίας

Η **Συρρόκα** Αρφαρών είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 32 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βελανιδιάς και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.

## Διοικητικές μεταβολές

* 09-05-2011, αναγνώριση του οικισμού Συρρόκα και προσάρτησή του στο Δήμο Καλαμάτας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Κάρλος Μαρτί

Ο **Κάρλος Μαρτί** (Βαρκελώνη, 22 Φεβρουαρίου 1919 – 25 Οκτωβρίου 1999) ήταν Ισπανός αθλητής της υδατοσφαίρισης. 

Γεννήθηκε το 1919 στη Βαρκελώνη και ήταν αθλητής της ΚΝ Μπαρτσελόνα.Στο πρωτάθλημα Καταλονίας ήταν πρωταθλητής το 1941 και το 1942 και στο πρωτάθλημα Ισπανίας το 1942, 1944, 1945, 1946, 1947, 1948, 1949, 1950 και το 1951. 

Με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ισπανίας ήταν είκοσι τέσσερις φορές διεθνής από το 1945 έως το 1951.Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Α' Μεσογειακούς αγώνες της Αλεξάνδρειας το 1951. Το 1948 κατέλαβε την 8η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Πέθανε το 1999 στη Βαρκελώνη σε ηλικία 80 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΚΝ Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Στις όχθες του Σηκουάνα

***Στις όχθες του Σηκουάνα*** (Πρωτότυπος τίτλος: Quai des Orfèvres) είναι αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1947 σε σκηνοθεσία Ανρί-Ζωρζ Κλουζό και πρωταγωνιστούν οι Σούζυ Ντελέρ, Μπερνάρ Μπλιέ και ο Λουί Ζουβέ.

## Πλοκή
Η Τζένη Λαμούρ είναι μία τραγουδίστρια του μουσικού θεάτρου και φιλοδοξεί ν' ανέβει ψηλότερα, κατακτώντας μέχρι και πρωταγωνιστικούς ρόλους στον
κινηματογράφο. Ο Μορίς Μαρτινό, είναι ο άντρας της, πιανίστας στο επάγγελμα, 
ο οποίος την ζηλεύει παράφορα, σε σημείο να της θέτει περιορισμούς στην επαγγελματική της δραστηριότητα.
Όταν ο Μπρινιόν, ένας εκκεντρικός και διεστραμμένος επιχειρηματίας με πολλές διασυνδέσεις στον χώρο του θεάματος θα προσεγγίσει την Τζένη, εκείνη θα ενδώσει και ο ζηλιάρης σύζυγος θα γίνει έξω φρενών απειλώντας την ζωή του Μπρινιόν. 
Η Τζένη λέγοντας ψέματα στον Μορίς θα πάει στο σπίτι του Μπρινιόν για να τον δει. 
Ο Μορίς θα το ανακαλύψει και θα σπεύσει οπλισμένος να τους σκοτώσει, πλην όμως εισερχόμενος στο σπίτι του Μπρινιόν θα τον βρει ήδη νεκρό.
Η τρίτη επισκέπτρια στο σπίτι του Μπρινιόν θα είναι η Ντόρα, φίλη του ζεύγους, η οποία πήγε για να καλύψει τα αποδεικτικά στοιχεία που άφησε η Τζένη. Έτσι οι τρεις πρωταγωνιστές θα βρεθούν μπλεγμένοι με το έγκλημα και θα προσπαθήσουν να βοηθηθούν μεταξύ τους.
Την υπόθεση θα την αναλάβει ο επιθεωρητής Αντουάν, του διάσημου αστυνομικού τμήματος του Παρισιού, με την ονομασία *Στην Οχθη του Σηκουάνα (Quai des Orfevres)*, 
ο οποίος μετά από συνεχείς έρευνες και ανακρίσεις θα φέρει  τα πάνω κάτω και θα εντοπίσει τον πραγματικό δολοφόνο την παραμονή των Χριστουγέννων.
 
## Διανομή ρόλων
* Σιζί Ντελέρ ως Τζένι Λαμούρ
* Μπερνάρ Μπλιέ ως Μορίς Μαρτινό  
* Λουί Ζουβέ ως Επιθεωρητής Αντουάν
* Σιμόν Ρενάντ ως Ντόρα Μονιέ
* Σαρλ Ντουλί ως Μπρινιόν 
* Ζακ Γκρετιλλό ως Ωγκίστ

## Παραγωγή
Η ταινία ηταν η πρώτη του Ανρί-Ζωρζ Κλουζό μετά από μια περιόδο 4 ετών, καθώς είχε σταμάτησει
να δουλεύει ως σκηνοθέτης μετά την διαμάχη που είχε προκάλεσει η προηγούμενη ταινία του Το Κοράκι (1943), η οποία σήμαινε και το τέλος της συνεργασίας του με την ναζιστική εταιρεία παραγωγής Continental Films.

## Υποδοχή
Η ταινία κυκλοφόρησε στο Παρίσι στις 3 Οκωβρίου 1947 και ήταν δημοφιλής τόσο στο κοινό όσο και στους κριτικούς. 
Κατά την επανέκδοση της ταινίας στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2002, συνέχισε να λαμβάνει επαίνους από κριτικούς ως μία από τις καλύτερες ταινίες του σκηνοθέτη. Η ταινία πήρε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και το βραβείο Edgar Allan Poe σαν καλύτερη ταινία.

Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 100%, με βάση 32 κριτικές και μέση βαθμολογία 8,34/10. 

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 
* 
*''Quai des Orfèvres'' δοκίμιο του Λυκ Σαντέ για το Criterion Collection

Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανρί-Ζωρζ Κλουζό
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι 
Κατηγορία:Ταινίες του 1947
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Δημοκρατικό Κόμμα Σοσιαλιστών Μαυροβουνίου

Το **Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών του Μαυροβουνίου** (σερβικά/μαυροβουνιακά: *Демократска партија социјалиста Црне Горе/Demokratska partija socijalista Crne Gore*) είναι ένα πολυσυλλεκτικό και λαϊκιστικό πολιτικό κόμμα στο Μαυροβούνιο, το οποίο βρίσκεται στην εξουσία από την εισαγωγή του πολυκομματικού συστήματος στη χώρα, το 1999.

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1991 ως διάδοχο πολιτικό σχήμα της Κοινωνίας των Κομμουνιστών του Μαυροβουνίου, η οποία κυβερνούσε το Μαυροβούνιο στο πλαίσιο της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από την ίδρυσή του και μετά, το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών έχει διαδραματίσει κυρίαρχο ρόλο στην πολιτική του Μαυροβουνίου, αποτελώντας τον πολιτικό πυρήνα κάθε κυβέρνησης συνασπισμού μέχρι σήμερα.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2012 που διεξήχθησαν στις 14 Οκτωβρίου, το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών συμμετείχε μαζί με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μαυροβουνίου (SDP) στο Συνασπισμό για ένα Ευρωπαϊκό Μαυροβούνιο, κερδίζοντας 39 από τις 81 έδρες του κοινοβουλίου. Αυτός ο συνασπισμός, μαζί με τον μακροχρόνιο εταίρο του, το Βοσνιακό Κόμμα, απέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου και προχώρησε στο σχηματισμό κυβέρνησης. Ο σημερινός Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου, Ντούσκο Μάρκοβιτς και ο Πρόεδρος της χώρας, Μίλο Ντουκάνοβιτς, είναι και οι δύο μέλη του κόμματος.

Το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών συνδέεται διεθνώς με τη Σοσιαλιστική Διεθνή και την Προοδευτική Συμμαχία, ενώ συνεργάζεται με το Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.

## Πρόεδροι του Δημοκρατικού Κόμματος των Σοσιαλιστών

## Εκλογικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα Μαυροβουνίου
Σταυρούλα Γενημανώλη

Η **Σταυρούλα Γενημανώλη**, είναι ελληνίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και προπονήτρια. Αθλήτρια αλλά κι έπειτα προπονήτρια του Ροδιακού Ο.Α.

Η Γενημανώλη στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίριης ήταν δεύτερη στο διπλό το 1988 με συμπαίκτρια την Λυδία Σούλτη. Στο Όπεν της Ρόδου το 2017 ήταν πρώτη στο απλό στην κατηγορία παλαιμάχων WS 40. Στους Παγκόσμιους νησιωτικούς αγώνες του 2007 ήταν πρώτη στο μεικτό με συμπαίκτη τον Σταύρο Χατζημιχάλη, και τρίτη, χάλκινο μετάλλιο, στο απλό, ενώ συμμετείχε και στο ομαδικό αγώνισμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Σίγκριντ της Σουηδίας

Η **Σίγκριντ της Σουηδίας** (*Sigrid av Sverige*, 15 Οκτωβρίου 1566 - 24 Απριλίου 1633) ήταν κόρη του Βασιλιά της Σουηδίας Ερρίκου ΙΔ΄.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1566 στο Παλάτι Σβάρτχο, και ήταν το νόμιμο μεγαλύτερο παιδί και μοναχοκόρη του Ερρίκου ΙΔ΄ της Σουηδίας και της ερωμένης του Κάριν Μάνσνταττερ.

Το 1597 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Κλάσον Τοττ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*τον Όκε (1598-1640), παντρεύτηκε την Σίγκριντ Μπιέλκε. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Άννα, πέθανε σε παιδική ηλικία.
*τον Ερρίκο (;-1621)

Στις 10 Σεπτεμβρίου 1609 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον επικεφαλής της κομητείας και τον δικαστή του βασιλικού συμβουλίου Νιλς Νίλσον. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε στις 24 Απριλίου 1633 στη Λιουκσάλα σε ηλικία 66 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό του Τούρκου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Lars-Olof Larsson : *Arvet efter Gustav Vasa* (Η διαδοχή του Γκούσταβ Βάσα)
* Wilhelmina Stålberg : *Anteckningar om svenska qvinnor* (Σημειώσεις για τις γυναίκες της Σουηδίας)
* Nordisk familjebok (1876–1926)

Κατηγορία:Οίκος των Βάσα
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Άγιος Φλώρος Μεσσηνίας

Ο **Άγιος Φλώρος** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 195 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Αγίου Φλώρου** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας. Η τοπική κοινότητα Αγίου Φλώρου περιλαμβάνει και τον οικισμό Χριστοφιλαίικα και είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 8,330 χμ² (2011).

## Πληροφορίες
Ο Άγιος Φλώρος ιδρύθηκε το 1863. Ο Άγιος Φλώρος βρίσκεται σε υψόμετρο 28 μέτρων, πάνω στην 7η Εθνική Οδό, Κορίνθου - Καλαμάτας και απέχει 18 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Εδώ βρίσκονται οι **Πηγές Παμίσου** και ο **Ιστορικός Πλάτανος** από το 1599.

Το όνομα του χωριού οφείλεται στο **Εξωκκλήσι των Αγίων Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου**, που ήταν χτισμένο στη θέση που βρίσκεται σήμερα, ο **Ιερός Ναός Αγίου Φλώρου**.

Το 1933 ήρθαν στο φως τα ερείπια από το **Ιερό Παμίσου**. Ο Πάμισος λατρευόταν ως θεός - θεραπευτής. Ο Παυσανίας μας πληροφορεί, ότι στις Πηγές Παμίσου, έβρισκαν γιατρειά τα παιδιά.

## Διοικητικές μεταβολές
* 04-10-1889, ο οικισμός Άγιος Φλώρος προσαρτάται στο Δήμο Αμφείας.
* 31-08-1912, ο οικισμός Άγιος Φλώρος αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αγίου Φλώρου.
* 04-12-1997, ο οικισμός Άγιος Φλώρος αποσπάται από την Κοινότητα Αγίου Φλώρου και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
* 07-06-2010, ο οικισμός Άγιος Φλώρος αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαμάτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Άγριλος Αρφαρών Μεσσηνίας

Ο **Άγριλος** Αρφαρών είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 140 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Αγρίλου** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 8,683 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Τοποθεσία
Ο Άγριλος βρίσκεται σε υψόμετρο 367 μέτρων.

## Μνημεία - Αξιοθέατα
**Άγιος Χαράλαμπος Αγρίλου**.

Σε ένα πλάτωμα του χωριού Άγριλος, νότια του ναού του Αγίου Σπυρίδωνος, βρίσκεται ο βυζαντινός ναός του Αγίου Χαραλάμπους, που σώζεται σε καλή κατάσταση. Ανήκει στην κατηγορία των σταυρεπίστεγων Α/1. Είναι χτισμένος με κοινή αργολιθοδομή και με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα στη δυτική όψη και στη βάση των τυμπάνων της καμάρας. Πλούσιος είναι ο κεραμοπλαστικός του διάκοσμος, κυρίως στη νότια και δυτική όψη του ναού. Το μνημείο χρονολογείται στο τέλος του 14ου αιώνα.

**Άγιος Σπυρίδων Αγρίλου.**

Βορειοανατολικά του χωριού Άγριλος, βρίσκεται ο βυζαντινός ναός του Αγίου Σπυρίδωνος, ο οποίος σώζεται σε καλή κατάσταση. Ο ναός είναι σταυρεπίστεγος της κατηγορίας Α/1. Η τοιχοποιία του ναού αποτελείται κυρίως από κοινή αργολιθοδομή, εκτός από τη δυτική θύρα και τα τύμπανα της καμάρας, που ακολουθούν το πλινθοπερίκλειστο σύστημα κατά τμήματα, ενώ έχουν και αξιοπρόσεκτο κεραμοπλαστικό διάκοσμο. Ο ναός ανάγεται στον 14ο αιώνα .

**Υπαπαντή Αγρίλου (Παναγίτσα).**

Βοριοανατολικά του χωριού Άγριλος, βρίσκεται ο βυζαντινός ναός της Υπαπαντής, ένα οικογενειακό και ταφικό παρεκκλήσι, που σώζεται σε καλή κατάσταση. Αρχιτεκτονικά πρόκειται για μικρή μονόκλιτη καμαροσκέπαστη βασιλική με μεταγενέστερο νάρθηκα. Έχει κτιστεί με κοινή αργολιθοδομή, εκτός από τη δυτική όψη, όπου εντοπίζεται κεραμοπλαστικός διάκοσμος, που συνίσταται σε μία οριζόντια πλίνθινη ταινία, μία κάθετη οδοντωτή ταινία και μία ζώνη πλίνθων από ομόρροπες γωνίες. Στο εσωτερικό υπάρχουν τοιχογραφίες του 19ου αιώνα. Το αρχικό μνημείο χρονολογείται στα τέλη του 14ου αιώνα.

## Διοικητικές μεταβολές
* 08-03-1841, ο οικισμός Άγριλος προσαρτάται στο Δήμο Αμφείας και ορίζεται χειμερινή έδρα του Δήμου Αμφείας.
* 12-07-1874, ο οικισμός Άγριλος ορίζεται έδρα του Δήμου Αμφείας.
* 07-02-1876, ο οικισμός Άγριλος παύει να είναι έδρα του Δήμου Αμφείας.
* 31-08-1912, ο οικισμός Άγριλος αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αγρίλου.
* 04-12-1997, ο οικισμός Άγριλος αποσπάται από την Κοινότητα Αγρίλου και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
* 07-06-2010, ο οικισμός Άγριλος αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαμάτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Τσακίρης

Το ελληνικό επώνυμο **Τσακίρης** (που ετυμολογικά προέρχεται από την τουρκική λέξη *çakir* = γαλανομάτης), μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Γιάννης Τσακίρης (γενν. περ. 1970), υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων
* Δημήτρης Τσακίρης (γενν. 1953), ηθοποιός, σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος
* Θανάσης Τσακίρης (γενν. 1965), διαθλητής και χιονοδρόμος αντοχής
* Ιωάννης Τσακίρης (ταγματάρχης) (θάν. 1880), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Ιωάννης Τσακίρης (Κρητικός οπλαρχηγός) (θάν. 1827), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Κωνσταντίνος Τσακίρης (γενν. περ. 1971), πλοιοκτήτης και τραπεζίτης στις ΗΠΑ
* Σταύρος Τσακίρης (1909 - περ. 1985), λογοτέχνης και εκδότης
* Σταύρος Τσακίρης (γενν. 1958), σκηνοθέτης και ηθοποιός
* Σων Τσακίρης (γενν. 1979), Ελληνοαμερικανός ποδοσφαιριστής
* Τζορτζ Τσακίρης (γενν. 1934), Ελληνοαμερικανός χορευτής και ηθοποιός του κινηματογράφου, βραβείο «Όσκαρ»

## Δείτε επίσης
* Τσακίρη

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Άνω Αρφαρά Μεσσηνίας

Το **Άνω Αρφαρά** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 25 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Αρφαρά και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρά, του Δήμου Καλαμάτας.

## Πληροφορίες
Το Άνω Αρφαρά βρίσκεται σε υψόμετρο 871 μέτρων και απέχει 3 χιλιόμετρα από την Πολιανή, και 17 χιλιόμετρα από το Αρφαρά.

Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία (κυρίως εκτροφή αιγοπροβάτων) και τη μελισσοκομία. Παράγουν ελαιόλαδο, σύκα, κτηνοτροφικές τροφές (κυρίως αραβόσιτο και σιτηρά) και κηπευτικά.

Βορειοανατολικά του Άνω Αρφαρά, βρισκόταν η **Αρχαία Κλόγκοβα**, αλλά έχουν απομείνει μόνο ερείπια.

## Διοικητικές μεταβολές
* 16-10-1940, αναγνώριση του οικισμού Άνω Αρφαρά και προσάρτησή του στην Κοινότητα Αρφαρά.
* 04-12-1997, ο οικισμός Άνω Αρφαρά αποσπάται από την Κοινότητα Αρφαρά και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
* 07-06-2010, ο οικισμός Άνω Αρφαρά αποσπάται από το Δήμο Αρφαρα και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρφαρά Μεσσηνίας - Διαδρομή στις ρίζες μας μέσα από φωτογραφίες, Σάββατο  14  Μαϊου 2016
* Λαογραφικό Μουσείο Ανω Αρφαρά Μεσσηνίας (Βίντεο στο youtube)
* Δήμος Καλαμάτας (Ιστοσελίδα Δήμου Καλαμάτας)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Άγιος Κωνσταντίνος Αρφαρών Μεσσηνίας

Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** Αρφαρών είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 105 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Αρφαρών και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Ο **Άγιος Κωνσταντίνος Αρφαρών** βρίσκεται σε υψόμετρο 35 μέτρων, πάνω στην 7η Εθνική Οδό, Κορίνθου - Καλαμάτας.

## Διοικητικές μεταβολές
* 14-03-1971, αναγνώριση του οικισμού Άγιος Κωνσταντίνος και προσάρτησή του στην Κοινότητα Αρφαρών.
* 04-12-1997, ο οικισμός Άγιος Κωνσταντίνος αποσπάται από την Κοινότητα Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
* 07-06-2010, ο οικισμός Άγιος Κωνσταντίνος αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαμάτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Αιλουρίδες (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Αιλουρίδες** μπορεί να αναφερόμαστε σε:
*Στην οικογένεια Felidae της υποτάξης των Αιλουρόμορφων (Feliformia) όπου ανήκουν οι γάτες γενικότερα.
*Στην οικογένεια Ailouridae της υποτάξης των Κυνόμορφων (Caniformia) όπου ανήκει το κόκκινο πάντα.
Αρφαρά Μεσσηνίας

Το **Αρφαρά** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 1.150 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην κοινότητα Αρφαρά και υπάγονται στη δημοτική ενότητα Αρφαρά, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Το Αρφαρά βρίσκεται σε υψόμετρο 100 μέτρων, στους πρόποδες του βουνού **Συρρόκα** και απέχει 18 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Περιβάλλεται από ελαιώνες, συκιές και οπωροφόρα.

Έχει τακτική συγκοινωνία με λεωφορεία του Κ.Τ.Ε.Λ. Μεσσηνίας.

Εξυπηρετούνταν σιδηροδρομικά, από τον σιδηροδρομικό σταθμό στο Πλατύ προς Καλαμάτα και Αθήνα.

## Εκκλησίες
Το 1870 θεμελιώνεται και αποπερατώνεται το 1879, ο *Ενοριακός Ιερός Ναός Αγίων Θεοδώρων*. Ο παλιός ενοριακός ναός *Άγιος Βασίλειος* χτίστηκε κατά την μετεγκατάσταση των κατοίκων του Άνω Αρφαρά, το 1838, όπως μαρτυρείται από πέτρινη πλάκα, που είναι εντοιχισμένη στο παράθυρο του ιερού, του ναού.

Ο *Προφήτης Ηλίας* έχει χτιστεί σε λόφο, νότια του Αρφαρά και παρέχει θέα του Μεσσηνιακού κάμπου και των βουνών της Νοτιοδυτικής Μεσσηνίας. Εδώ λειτούργησε γυναικεία Μονή από το 1999 έως το 2008.

## Διοικητικές μεταβολές
* 21-04-1835, ο οικισμός Αρφαρά προσαρτάται στο Δήμο Αμφείας.
* 29-08-1855, ο οικισμός Αρφαρά ορίζεται θερινή έδρα του Δήμου Αμφείας.
* 07-02-1876, ο οικισμός Αρφαρά ορίζεται έδρα του Δήμου Αμφείας.
* 31-08-1912, ο οικισμός Αρφαρά αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αρφαρά.
* 04-12-1997, ο οικισμός Αρφαρά αποσπάται από την Κοινότητα Αρφαρά και ορίζεται έδρα Δήμου (**[[Δήμος Αρφαρά]]**).
* 07-06-2010, ο οικισμός Αρφαρά αποσπάται από το Δήμο Αρφαρά και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αρφαρά είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 23,811 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Κωνσταντίνος και Άνω Αρφαρά. 

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Αθλητισμός
μικρογραφία|Αστέρας Αρφαρών
Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού ονομάζεται Αστέρας Αρφαρών. Αγωνίζεται στο Δημοτικό Γήπεδο Αρφαρά. Έχει συμμετάσχει στη Δ' Εθνική Κατηγορία τις σεζόν 2005-06, 2006-07 και 2007-08.

## Aρφαραίοι
* Ρούλα Κορομηλά, παρουσιάστρια.
* Νίκη Κάρτσωνα, μοντέλο.
* Σωτήρης Γεωργούντζος, αθλητικός δημοσιογράφος.
* Θανάσης Μπούρας, αντιδήμαρχος Γαλατσίου Αττικής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές
 

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Πυλές Καρπάθου

Οι **Πυλές** είναι ημιορεινό χωριό στην Κάρπαθο

## Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Πυλές είναι κτισμένες ψηλά, στα δυτικά παράλια του νησιού, σε απόσταση 13 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κάρπαθο (ή Πηγάδια) και 3,5 χλμ. ΝΔ. από το Όθος. Δημιουργήθηκαν σε υψόμετρο 330 μέτρα, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Μέλουρα, που αποτελεί τμήμα του νότιου συγκροτήματος της Λάστου, σε περιοχή με αρκετά περιβόλια, ελιές και θέα την Κάσο και τα βουνά της Σητείας στην Κρήτη. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού (17ος αιώνας) ήταν πρόσφυγες, οι οποίοι μετακινήθηκαν από τα παράλια του νησιού για να αποφύγουν τους πειρατές ενώ αργότερα, την περίοδο της Επανάστασης του 1821, εγκαταστάθηκαν νέοι από τη γειτονική Κρήτη και τη μαρτυρική Κάσο.

### Αξιοθέατα
Στις Πυλές υπάρχει "Υπαίθριο Αγροτικό μουσείο" στο οποίο παρουσιάζεται η αγροτική ζωή στην Κάρπαθο έχοντας σαν εκθέματα μία παραδοσιακή αγροικία, έναν ανεμόμυλο, ένα πατητήρι, ένα αλώνι, ένα ξυλόφουρνο, ένα μικρό αμφιθέατρο και ανάμεσά τους πλακόστρωτες διαδρομές.

Ανατολικά του χωριού και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. βρίσκεται η ιστορική Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Γεωργίου Βασσῶν, η οποία είναι το μοναδικό μοναστήρι του νησιού. Ο ιερός ναός της μονής έχει χαρακτηριστεί από το 1950 ιστορικό διατηρητέο μνημείο και εκεί παλιότερα λειτουργούσε σχολείο και ορφανοτροφείο. Σήμερα διατηρεί πλούσια μοναστηριακή βιβλιοθήκη και ασκεί σημαντικό πνευματικό και διδακτικό έργο.

## Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, αναφέρεται επίσημα το 1948 στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα "Καλλικράτης" αρχικά και εν συνεχεία με το "πρόγραμμα Κλεισθένης"  αποτελούν την κοινότητα Πυλών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρπάθου του Δήμου Καρπάθου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 216 κατοίκους.

## Δήμαρχοι, Κοινοτάρχες και Πρόεδροι της Κοινότητας Πυλών Καρπάθου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο ιστότοπος των Πυλών Καρπάθου

Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρπάθου
Λουίζα της Βάδης (1811-1854)

Η **Λουίζα** (*Luise von Baden*, 5 Ιουνίου 1811 - 19 Ιουλίου 1854) του Οίκου του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του Κάρολου της Βάδης.

## Βιογραφία
Η *Λουίζα Αμαλία Στεφανία* γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1811 στο Σβέτζινγκεν, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Κάρολου του Μπάντεν και της Στεφανίας ντε Μπωαρναί.

Στις 9 Νοεμβρίου 1830 παντρεύτηκε τον Γουσταύο, Διάδοχο Πρίγκιπα της Σουηδίας, στην Καρλσρούη. Μαζί απέκτησαν παιδιά:
*τον Λουδοβίκο (3 - 7 Μαρτίου 1832).
*την Καρόλα (1833 - 1907), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο της Σαξονίας. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Ο γάμος τους οργανώθηκε πολιτικά και συμμαχικά και ήταν δυσαρεστημένος ανάμεσα στο ζευγάρι. Ζούσαν στο Παλάτι Σενμπρούν της Βιέννης πριν το χωρισμό τους το 1843.

Πέθανε στις 19 Ιουλίου 1854 στην Καρλσρούη σε ηλικία 43 ετών. Αρχικά θάφτηκε στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας της Δρέσδης και αργότερα στην Εκκλησία του Λυτρωτή στο Ζιγκμαρίνγκεν.

## Τίτλοι
*5 Ιουνίου 1811 - 9 Νοεμβρίου 1830: *Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουίζα Αμαλία του Μπάντεν
*9 Νοεμβρίου 1830 - 1844: *Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα* Η Πριγκίπισσα των Βάσα, Κόμισσα του Ίττερμπουργκ, Πριγκίπισσα του Μπάντεν
*1844 - 19 Ιουλίου 1854: *Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουίζα Αμαλία του Μπάντεν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βάδης
Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Φυλή σκύλου

μικρογραφία|275x275εσ|Ζωγραφιά του 1897, η οποία απεικονίζει μια ποικιλία Ευρωπαϊκών φυλών σκυλιών
Η **φυλή σκύλου** (ή **ράτσα σκύλου**) είναι το κάθε συγκεκριμένο στέλεχος ή τύπος σκύλου, ο οποίος εκτρέφεται από τον άνθρωπο για να εκτελεί διάφορες εργασίες, όπως είναι το βόσκημα, το κυνήγι και η φύλαξη. Τα σκυλιά είναι το πιο μεταβλητό θηλαστικό στον κόσμο. Περίπου 450 παγκοσμίως αναγνωρισμένες φυλές σκύλων έχουν παραχθεί μέσω της διαδικασίας της τεχνητής επιλογής. Κάθε φυλή έχει διακριτά χαρακτηριστικά. Τα διακριτικά χαρακτηριστικά της κάθε φυλής σχετίζονται με τη μορφολογία (π.χ. σωματικό μέγεθος, μέγεθος κρανίου, φαινότυπος της ουράς), το τύπο του τριχώματος και το χρώμα του τριχώματος. Επίσης, οι διάφορες φυλές των σκύλων έχουν προσωπικά χαρακτηριστικά (π.χ. υπερκοινωνική συμπεριφορά, τόλμη, επιθετικότητα). Οι περισσότερες νέες φυλές των 200 τελευταίων χρόνων δημιουργήθηκαν από ένα μικρό αριθμό εκτροφέων. Λόγω της ποικιλίας των υπάρχουσων φυλών, οι σκύλοι είναι το πολυπληθέστερο και πιο εξαπλωμένο σαρκοφάγο είδος του κόσμου.

Μια νέα φυλή σκύλου θα εμφανίζει συνεχώς τα επιθυμητά χαρακτηριστικά (π.χ. φυσικές συνήθειες, κίνηση, ιδιοσυγκρασία) που αναπτύχθηκαν μετά από χρόνια εκτροφής. Για κάθε αναγνωρισμένη φυλή, οι σύλλογοι κυνοτρόφων και τα μητρώα των φυλών συνήθως διατηρούν και δημοσιεύουν το πρότυπο φυλής. Το πρότυπο φυλής είναι η γραπτή περιγραφή του επιθυμητού δείγματος της φυλής. Επίσης, υπάρχουν οι καθαρές φυλές, οι φυλές που προέκυψαν από διασταύρωση άλλων φυλών (διασταυρωμένες φυλές), οι μικτές φυλές και οι φυσικές φυλές.

## Παραπομπές
Αλέξανδρος ο Αιγαίος

Ο **Αλέξανδρος ο Αιγαίος** (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος περιπατητικός φιλόσοφος, που καταγόταν από τη μικρή πόλη Αιγές της Μυσίας, από όπου και η επωνυμία του. Τον αναφέρει το λεξικό της Σούδας.

Υπήρξε μαθητής του Σωσιγένη του Αλεξανδρέως (*όχι* του Σωσιγένη του Περιπατητικού). Ο Σωσιγένης ο Αλεξανδρεύς ήταν ο αστρονόμος και μαθηματικός που είναι γνωστός για την επινόηση του Ιουλιανού ημερολογίου.

Ο Αλέξανδρος ο Αιγαίος, μαζί με τον Χαιρήμονα, διετέλεσε δάσκαλος του διαβόητου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νέρωνα, τον οποίο αποκαλούσε *«πηλόν αίματι πεφυρμένον»* (δηλαδή «πηλό ανακατεμένο με αίμα»). Ο Αλέξανδρος αναφέρεται ότι είχε έναν γιο, που έφερε το ρωμαϊκό όνομα Καίλιος. Ο Σιμπλίκιος (6ος αι. μ.Χ.), ως σχολιαστής των έργων του Αριστοτέλη, γράφει ότι ο Αλέξανδρος ο Αιγαίος συνέγραψε υπομνήματα στις *[[Κατηγορίαι|Κατηγορίες]]* του Αριστοτέλη, τα οποία χρησιμοποίησε (ενάμιση αιώνα αργότερα) ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς, επίσης περιπατητικός φιλόσοφος με τον οποίο δεν πρέπει να συγχέεται. Αντιθέτως, η παλαιότερη άποψη ότι ο Αλέξανδρος ο Αιγαίος συνέγραψε σχόλια στο αριστοτελικό έργο *[[Περί ουρανού]]* δεν είναι σωστή, καθώς προήλθε από λανθασμένη απόδοση του σχετικού αποσπάσματος του Σιμπλίκιου (*Schol. Arist.* 494, 6, 31), όπου τα αρχικά ονόματος «A. S.» αποδόθηκαν ως «Αλέξανδρος», αντί του «Άδραστος», που είναι το πιθανότερο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 86

Κατηγορία:Περιπατητικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Νέρων