open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιερά Μητρόπολις Ζιμπάμπουε και Αγκόλας

Η **Ιερά Μητρόπολις Ζιμπάμπουε και Αγκόλας**, είναι μια τις επαρχίες του Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας.

Σημερινός μητροπολίτης διατελεί ο Σεραφείμ (Ιακώβου-Κυκκώτης).

## Ιστορικά στοιχεία
Από το 1927 μέχρι το 1968 οι χώρες της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε ανήκαν στην Ιερά Μητρόπολη Ιωαννουπόλεως. Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως Ισίδωρος τέλεσε και τα εγκαίνια του πρώτου ιερού ναού στο Μουτάρε, της Κοιμήσεως της Παναγίας που κτίσθηκε το 1931. 

H Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε ιδρύθηκε με συνοδικό τόμο με απόφαση της Ιεράς Πατριαρχικής Συνόδου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας  μετά από πρόταση του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Νικολάου ΣΤ΄ το 1968 με εκκλησιαστική δικαιοδοσία στις χώρες Ζιμπάμπουε, Μοζαμβίκη, Μποτσουάνα, Μαλάουι, Ζάμπια, Ανγκόλα, Μαδαγασκάρη και Μαυρίκιο. 

Το όνομα της Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε μέχρι το 1980 ήταν Ιερά Μητρόπολη Ροδεσίας. Με την απελευθέρωση της χώρας από τον αποικιακό ζυγό των Βρετανών φέρει το όνομα Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε. Πρώτος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε εκλέχθηκε ο Κύριλλος Α΄ (Παπαδόπουλος), ο οποίος διακόνησε από το 1968 μέχρι το 1986.

Από την Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε οργανώθησαν και λειτουργούν οι Μητροπόλεις Ζάμπιας και Μοζαμβίκης, Ανταναναρίβο και Λιλόγκουε και οι Ιερές Επισκοπές Γκαμπορόνε και Μποτσουάνας και Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης.

### Η Μητρόπολη σήμερα
Σήμερα, η ποιμαντική δικαιοδοσία της Ιεράς Μητροπόλεως εκτείνεται στα κράτη Ζιμπάμπουε και Ανγκόλα. Το έμψυχο δυναμικό της Ιεράς Μητροπόλεως, διαθέτει έξι πρεσβυτέρους εκ των οποίων οι πέντε είναι ιθαγενείς, ένα διάκονο, εννέα θεολόγους, και 16 κατηχητές και κατηχήτριες. 

Στη Μητρόπολη λειτουργούν πέντε Ελληνικές Κοινότητες στο Χαράρε, στο Μπουλαβάγιο, στο Μουτάρε, στο Σιλικούε και στο Ούτζι. Λειτουργούν 13 ιεροί ναοί, πέντε ιεραποστολικά κέντρα, δύο κλινικές, δύο ιεραποστολικά σχολεία, επτά κατηχητικά σχολεία, τρία ελληνικά σχολεία, δύο νηπιαγωγεία, ένα δημοτικό, δύο γυμνάσια και δύο λύκεια.

Λειτουργούν επίσης τα σωματεία των Αδελφοτήτων Ελλήνων Κυπρίων και Κεφαλλήνων, όπως επίσης και ο Σύλλογος Ελληνίδων Κυριών. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε και Αγκόλας/

Ζιμπάμπουε και Αγκόλας
Πανεπιστήμιο Ταρσού

**Το Πανεπιστήμιο Ταρσού** https://www.tarsus.edu.tr/Website/Default.aspx?LangID=2(τουρκικά: *Tarsus Üniversitesi*) είναι ένα δημόσιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα που βρίσκεται στην περιοχή Ταρσού, στην επαρχία Μερσίν της Τουρκίας. Η ίδρυσή του αποτελεί την κορύφωση μιας εκπαιδευτικής πορείας που ξεκίνησε το 1992 με την ίδρυση της Επαγγελματικής Σχολής Ταρσού, η οποία υπαγόταν διοικητικά στο Πανεπιστήμιο Μερσίνης. Το Πανεπιστήμιο Ταρσού ιδρύθηκε επίσημα στις 18 Μαΐου 2018 με τον Νόμο υπ’ αριθμ. 7141, αποκτώντας πλήρη ακαδημαϊκή και διοικητική αυτονομία. Το ίδρυμα αποσκοπεί στην παροχή υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης και στην ενίσχυση της ακαδημαϊκής έρευνας στην περιοχή της Κιλικίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κρατικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Τουρκία
Ωτία

Τα **ωτία** (ενικός: «ωτίν» που σημαίνει αυτί) είναι ένα παραδοσιακό ποντιακό γλύκισμα, το οποίο έχει σχήμα σαν αυτί. Προσφέρεται συνήθως ως κέρασμα σε γάμους και βαπτίσεις, αλλά και σε άλλες γιορτές.

Τα υλικά παρασκευής ποικίλουν. Στην πιο απλή τους εκδοχή περιέχουν νερό, ζάχαρη, μαγιά και αλεύρι. Μπορούν, ωστόσο, να χρησιμοποιηθούν άλλα υλικά όπως μπέικιν πάουντερ ή μαγειρική σόδα, αυγά, γιαούρτι, βούτυρο, γάλα κ.α. Τα ωτία είναι τηγανίτες, που σημαίνει ότι τηγανίζονται μέσα σε καυτό λάδι και αν γίνουν σωστά, προκύπτουν αφράτα και τραγανά. Πασπαλίζονται προαιρετικά συνήθως με ζάχαρη. Μπορούν, ωστόσο εναλλακτικά να πασπαλιστούν με άχνη ζάχαρη ή μέλι και κανέλα. Καταναλώνονται ζεστά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποντιακή κουζίνα
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Γκύστρο

Το **Γκύστρο** (, ) είναι πόλη στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, στη βορειοδυτική Γερμανία. Είναι πρωτεύουσα της περιοχής Ρόστοκ, καθώς το Ρόστοκ είναι ανεξάρτητη πόλη. Το 2023 είχε 29.582 κατοίκους. Είναι κτισμένο επί των όχθεων του ποταμού Νέμπελ, νότια του Ρόστοκ.

Το όνομα Γκίστρο προέρχεται από τη πολαβιανή λέξη Guščerov, η οποία σημαίνει τόπος σαυρών. To Γκίστρο, πρωτεύουσα του ομώνυμου δουκάτου της περιοχής των Βενέδων, αναπτύχθηκε γύρω από το κάστρο του Γκύστρο ήταν μέρος κάποιας σημασίας ήδη από τον 12ο αιώνα, και το 1219 έγινε η κατοικία του Ερρίκου Μπόρβιν Β΄, πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου. Το 1228 απέκτησε δικαιώματα πόλης. Από το 1316 έως το 1436 η πόλη ήταν η κατοικία των πριγκίπων των Βενέδων και από το 1556 έως το 1695 των δούκων του Μεκλεμβούργου-Γκίστρο. Το 1628 καταλήφθηκε από αυτοκρατορικά στρατεύματα, και ο Άλμπρεχτ φον Βάλλενσταϊν διέμεινε σε αυτή κατά μέρος των ετών 1628 και 1629.
Στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν μια από τις ακμαιότερες πόλεις του δουκάτου Μεκλεμβούργου-Σβερίν, με μηχανουργεία, χυτήρια, βυρσοδεψία, ζυθοποιία, αποστακτήρια, καπνοβιομηχανίες και παρήγαγε επίσης κόλλες, κεριά και σαπούνι, ενώ ήταν εμπορικό κέντρο της περιοχής για πολλά κτηνοτροφικά προϊόντα. Σήμερα η οικονομία του βασίζεται στην παραγωγή μηχανημάτων και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, ενώ είναι το εμπορικό κέντρο εύφορης περιοχής.

Η πόλη είναι γνωστή για το αναγεννησιακό παλάτι του Γκύστρο, πρώην δουκική κατοικία κτισμένη το 1558–64, την παλαιά πόλη και τον πλίνθινο καθεδρικό ναό, με το άγαλμα «Αιωρούμενος Άγγελος» του Ερνστ Μπάρλαχ. Η κατασκευή του καθεδρικού ξεκίνησε το 1226. Η Πφαρκίρχε είναι γνωστή για τους πίνακες στο τέμπλο της. Το δημαρχείο της πόλης χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Βινυλοσιλάνιο

Το **βινυλοσιλάνιο** (αγγλικά *vinylsilane*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και πυρίτιο, με μοριακό τύπο **[[C2H6Si|C<sub>2</sub>H<sub>6</sub>Si]]**, αν και συνήθως παριστάνεται από τον ημισυντακτικό του τύπο, **CH<sub>2</sub>=CHSiH<sub>3</sub>**, ή ακόμη και συντομογραφικά **ViSiH<sub>3</sub>**. Είναι ένα αλκενυλοσιλάνιο, δηλαδή ένα παράγωγο του σιλανίου. Η χημικά καθαρή χημική ένωση είναι, υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, ένα άχρωμο αέριο, που κυρίως έχει θεωρητικό ενδιαφέρον.

## Υποκατεστημένα βινυλοσιλάνια
Τα υποκατεστημένα βινυλοσιλάνια, με γενικό τύπο CR2=CRSiH3, όπου τα R μπορεί να είναι διαφορετικά μεταξύ τους, είναι πιο χρήσιμα από τη μητρική ένωση ως πρόδρομες ενώσεις  για οργανικές συνθέσεις.

Στη χημεία πολυμερών κάποια υποκατεστημένα βινυλοσιλάνια εξυπηρετούν ως μονομερή ολιγομερών και πολυμερών.

## Παραγωγή
Τα βινυλοσιλάνια συνήθως παράγονται με υδροσιλύωση κατάλληλων αλκινίων. Πιο συγκεκριμένα, μπορούν να παραχθούν από αλκινυλολιθιακές ή αλκινυλοαλομαγνησιακών ενώσεων με χλωροσιλάνια.
\mathrm{CR \equiv CX + 2Li \xrightarrow[|Et_2O|, -10^oC]{-LiX} CR \equiv CLi \xrightarrow{+ SiH_3Cl} CR=CHSiH_3 + LiCl}


## Πηγές
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Σιλυλαλκένια
Κατηγορία:C2
Διαδηλώσεις στο Λος Άντζελες (2025)

Στις 6 Ιουνίου 2025, ξεκίνησαν διαδηλώσεις στο Λος Άντζελες, όταν η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των Ηνωμένων Πολιτειών (ICE) έκανε έφοδο σε διάφορες τοποθεσίες της πόλης για να συλλάβει άτομα που φέρονται να είναι λαθρομετανάστες. Αρκετές από τις διαδηλώσεις εξελίχθηκαν σε βίαιες μετά από συγκρούσεις διαδηλωτών με την Αστυνομία του Λος Άντζελες (LAPD) και την ICE.

Στις 7 Ιουνίου, διαδηλωτές και ομοσπονδιακές δυνάμεις συγκρούστηκαν στο Παραμάουντ και το Κόμπτον κατά τη διάρκεια επιδρομών. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στη συνέχεια ενεργοποίησε την Εθνοφρουρά της Καλιφόρνια και ανέπτυξε 300 μέλη της φρουράς στην πόλη. Το Πεντάγωνο ενεργοποίησε 700 πεζοναύτες στις 9 Ιουνίου για να αναπτυχθούν στην πόλη. Οι επικριτές, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνήτη της Καλιφόρνια, Γκάβιν Νιούσομ, χαρακτήρισαν την στρατιωτική αντίδραση ως πρόωρη, εμπρηστική και για πολιτικό κέρδος. Δεκάδες διαδηλωτές έχουν συλληφθεί και πολλοί αξιωματικοί επιβολής του νόμου και διαδηλωτές έχουν τραυματιστεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λαθρομετανάστευση
Κατηγορία:Κοινωνική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κομητεία Λέικ (Ιλινόι)

Η **Κομητεία Λέικ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 714,342 κάτοικοι.Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) και μεγαλύτερη πόλη είναι το Γουόκιγκαν. Ιδρύθηκε την 1 Μαρτίου 1839 και ονομάστηκε έτσι από την Λίμνη Μίσιγκαν.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1.368 τετραγωνικών μιλίων (3.540 km2) , εκ των οποίων τα 444 τετραγωνικά μίλια (1.150 km2 ) είναι στεριά και τα 935 τετραγωνικά μίλια (2.420 km2 ) (67,6%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη κομητεία στο Ιλινόι σε συνολική έκταση και η μόνη που έχει μεγαλύτερη υδάτινη έκταση από ό,τι στεριά. Το μεγαλύτερο μέρος του νερού βρίσκεται στη λίμνη Μίσιγκαν.

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Κενόσα, Ουισκόνσιν  – βόρεια
* Κομητεία Κουκ – νότια
* Κομητεία ΜακΧένρι – δυτικά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Ιλινόι
Κομητεία Λέικ (Κολοράντο)

Η **Κομητεία Λέικ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Κολοράντο των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 7.436 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) και μεγαλύτερη πόλη είναι το Λέντβιλ.
 
Η κομητεία Λέικ ήταν μία από τις αρχικές 17 κομητείες που δημιουργήθηκαν από το νομοθετικό σώμα του Κολοράντο την 1η Νοεμβρίου 1861. Όπως ορίστηκε αρχικά, η κομητεία Λέικ περιελάμβανε ένα μεγάλο μέρος του δυτικού Κολοράντο νότια και δυτικά των σημερινών ορίων της. Η κομητεία ονομάστηκε έτσι από τις Δίδυμες Λίμνες.

## Γεωγραφία
Το υψηλότερο φυσικό σημείο στο Κολοράντο και σε ολόκληρα τα Βραχώδη Όρη είναι η κορυφή του όρους Έλμπερτ στην κομητεία Λέικ σε υψόμετρο 14.440 ποδιών (4.400 μέτρων).

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 384 τετραγωνικών μιλίων (990 τ.χλμ ) , εκ των οποίων τα 377 τετραγωνικά μίλια (980 τ.χλμ ) είναι γη και τα 7,0 τετραγωνικά μίλια (18 τ.χλμ ) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). Είναι η τέταρτη μικρότερη κομητεία στο Κολοράντο σε έκταση.

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Ήγκλ – βόρεια
* Κομητεία Σάμμιτ – βορειοανατολικά
* Κομητεία Παρκ – ανατολικά
* Κομητεία Τσάφι – νότια
* Κομητεία Πίτκιν – δυτικά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Κολοράντο
Κομητεία Λέικ (Καλιφόρνια)

Η **Κομητεία Λέικ** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 68,163 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Λέικπορτ.

Η κομητεία πήρε το όνομά της από τη λίμνη Κλίαρ, το κυρίαρχο γεωγραφικό χαρακτηριστικό της κομητείας και τη μεγαλύτερη μη εξαφανισμένη φυσική λίμνη που βρίσκεται εξ ολοκλήρου εντός της Καλιφόρνια.
 
## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1.329 τετραγωνικών μιλίων (3.440 τ.χλμ ) , εκ των οποίων 1.256 τετραγωνικά μίλια (3.250 τ.χλμ ) είναι γη και 73 τετραγωνικά μίλια (190 τ.χλμ) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Γκλεν - βορειοανατολικά
* Κομητεία Κολούσα - ανατολικά
* Κομητεία Γιόλο - νοτιοανατολικά
* Κομητεία Νάπα - νοτιοανατολικά
* Κομητεία Σονόμα - νοτιοδυτικά
* Κομητεία Μεντοσίνο - δυτικά

### Πόλεις
* Κλίαρλεϊκ
* Λέικπορτ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Καλιφόρνια
Κομητεία Λέικ (Μίσιγκαν)

Η **Κομητεία Λέικ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Μίσιγκαν των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 12,096 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Μπόλντουιν.
 
## Ιστορία
Η κομητεία δημιουργήθηκε από το Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν το 1840 ως Κομητεία Άισουμ, και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε κομητεία Λέικ το 1843, λόγω των πολλών λιμνών της. Διοικούνταν από μια σειρά άλλων κομητειών του Μίσιγκαν πριν από την οργάνωση της κομητειακής κυβέρνησης το 1871.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 574 τετραγωνικών μιλίων (1.490 τ.χλμ ) , εκ των οποίων τα 567 τετραγωνικά μίλια (1.470 τ.χλμ ) είναι στεριά και τα 6,9 τετραγωνικά μίλια (18 τ.χλμ ) (1,2%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Γουέξφορντ (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Οσεόλα (ανατολικά)
* Κομητεία Μεκόστα (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία Νεγουέιγκο (νότια)
* Κομητεία Οσεάνα (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Μέισον (δυτικά)
* Κομητεία Μανίστι (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Μίσιγκαν
Κεφτές νηστίσιμος

[μικρογραφία|[Φαλάφελ, νηστίσιμοι κεφτέδες από την αιγυπτιακή κουζίνα.]]
Οι **νηστίσιμοι κεφτέδες**, όπως υποδηλώνει το όνομα, είναι κεφτέδες χωρίς κρέας, φτιαγμένοι από φυτικά συστατικά που μιμούνται την υφή και τη γεύση των παραδοσιακών κεφτέδων. Συχνά παρασκευάζονται με φακές, μανιτάρια, ξηρούς καρπούς, φασόλια ή έναν συνδυασμό αυτών των συστατικών, μαζί με βότανα, μπαχαρικά και συνδετικά υλικά όπως τριμμένη φρυγανιά ή αλεύρι.

Η κάθε χώρα έχει τους δικούς της νηστίσιμους κεφτέδες. Στις χώρες με χριστιανικούς πληθυσμούς, π.χ. ορθόδοξους Χριστιανούς, Κόπτες Χριστιανούς κτλ. καταναλώνονται κυρίως κατά την περίοδο της νηστείας. Η αιγυπτιακή κουζίνα έχει τα φαλάφελ, τα οποία παρασκευάζονται από ρεβίθια, η τουρκική κουζίνα έχει τα μερσιμέκ κιοφτέ (τουρκ. mercimek köfte, κυριολ. κεφτεδάκια φακής), τα οποία φτιάχνονται από φακές. Υπάρχουν επίσης κεφτέδες, που ενώ παραδοσιακά παρασκευάζονται με κρέας, προσαρμόζονται εύκολα ώστε να είναι φυτικής προέλευσης, χρησιμοποιώντας συστατικά όπως πλιγούρι, φακές και διάφορα μπαχαρικά. Έτσι, στη λεβαντίνικη κουζίνα υπάρχουν τα βίγκαν κίμπε (με πλιγούρι εξωτερικά και διάφορες χορτοφαγικές γεμίσεις εσωτερικά) ή βίγκαν κοφτά (π.χ. vegan Çiğ köfte, vegan dawood basha), στην ισπανική κουζίνα υπάρχουν τα βίγκαν αλμποντίγιας κτλ. 

Στην ελληνική κουζίνα οι νηστίσιμοι κεφτέδες σερβίρονται ως μεζέδες. Στα Κυκλαδονήσια, στο παρελθόν, λόγω της οικονομικής δυσπραγίας οι κεφτέδες φτιάχνονταν από χόρτα, όσπρια και λαχανικά που υπήρχαν σε αφθονία στα νησιά. Οι κεφτέδες των φτωχών, όπως ονομάζονταν, φτιάχνονταν είτε από υλικά που είχαν πρόχειρα εκείνη τη στιγμή, είτε από αυτά που περίσσευαν από την προηγούμενη μέρα (γιατί γενικά δεν πετούσαν τίποτα). Έτσι έφτιαχναν έναν χυλό και τηγανίζαν τους κεφτέδες σε ελαιόλαδο. Το κάθε νησί έχει γίνει γνωστό για συγκεκριμένο είδος κεφτέδων λόγω των τοπικών υλικών που είχαν σε αφθονία. Για παράδειγμα, η Σαντορίνη έγινε γνωστή για τους ντοματοκεφτέδες που παρασκευάζονταν από την τοπική ποικιλία από ντοματίνια. 

Παραδείγματα νηστίσιμων κεφτέδων: 

* Τοματοκεφτέδες
* Κολοκυθοκεφτέδες
* Πατατοκεφτέδες
* Χορτοκεφτέδες
* Μαραθοκεφτέδες
* Ρεβιθοκεφτέδες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα
Γκέοργκ Χόφμαν

Ο **Γκέοργκ Χόφμαν** (γερμ. *Georg Hofmann*, Friesen 1 Νοεμβρίου 1885 - Ρώμη, 9 Αυγούστου 1956) ήταν Γερμανός θεολόγος και βυζαντινολόγος.

Ο Χόφμαν σπούδασε καθολική θεολογία και φιλοσοφία στο Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης και χειροτονήθηκε ιερέας στις 28 Οκτωβρίου 1912. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1918 έγινε μέλος της Εταιρείας του Ιησού (Ιησουίτες). Αφού ολοκλήρωσε μια διατριβή για τον Πέτρους Ράουχ (1494–1558) υπό τον Βάλτερ Όττο και έλαβε το διδακτορικό του στο Μόναχο το 1922, δίδαξε στο Ποντιφικό Ανατολικό Ινστιτούτο στη Ρώμη, το οποίο μόλις είχε μεταφερθεί στους Ιησουίτες.

Στις δημοσιεύσεις του, ο Χόφμαν ασχολήθηκε κυρίως με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και ιδιαίτερα με τις σχέσεις τους με το Βατικανό μετά το 1453.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Carmelo Capizzi: *Hofmann, Georg, SJ.* στο: *Lexikon für Theologie und Kirche.* τόμ. 5: *Hermeneutik bis Kirchengemeinschaft.* 3η έκδοση. Herder, Freiburg (Breisgau) u. a. 1996, ISBN 3-451-22005-9, Sp. 209.
* Vincenzo Poggi: *Patriarchi ecumenici e peregrinazioni archivistiche di Georg Hofmann S.J. (1885–1956).* στο: Frantz Olivié (Hrsg.): *Le patriarcat œcuménique de Constantinople aux XIVe – XVIe siècles: rupture et continuité. Actes du colloque international Rome, 5–6–7 décembre 2005* (= *Dossiers byzantins.* 7). Centre d’études byzantines – néo-helléniques et sud-est européennes – École des Hautes Études en Sciences Sociales, Paris 2007, ISBN 978-2-9518366-8-6, σελ. 73–90.

Κατηγορία:Γερμανοί βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Ιησουίτες
Οσμαντζίκ

Το **Οσμαντζίκ** (τουρκικά: Osmancik) είναι πόλη στη βορειοανατολική Τουρκία, μέρος της επαρχίας Τσορούμ, που ανήκει στην Περιοχή Μαύρης Θάλασσας. Είναι έδρα του δήμου Οσμαντζίκ και βρίσκεται 59 χλμ. βόρεια της πόλης του Τσορούμ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 30.573 κάτοικοι (2022). Το όνομα της θα πει «ο μικρός Οσμάν», παρατσούκλι του Οσμάν Γαζή Α΄, ο οποίος θρυλείται πως γεννήθηκε στην πόλη και έχτισε το κάστρο της. 

## Γεωγραφία και οικονομία
Βρισκόμενο στη διασταύρωση του ποταμού Άλυος και του πανάρχαιου Δρόμου του Μεταξιού, το Οσμαντζίκ είχε σημαντική στρατηγική θέση και εξακολουθεί να αποτελεί ένα δημοφιλές σημείο στάσης στη διαδρομή Κωνσταντινούπολη-Σαμψούντα, και ανατολικότερα. 

To Οσμαντζίκ απέχει 171 χλμ. από την Σαμψούντα, 304 χλμ. από την Άγκυρα και 570 χλμ. από την Κωνσταντινούπολη. Συνορεύει με την Σαμψούντα στα βόρεια, ανατολικά με την Αμάσεια και δυτικά με την Σινώπη. 

Η πόλη αποτελείται από τις εξής 18 συνοικίες: Γκεμιτζί, Γκιουνέι, Κιζίλιρμακ, Ουλούτζαμι, Γιαζί, Γενί, Γεσίλτσατμα, Σενιούρτ, Γκιουρλιίκ, Τεμεντσέ, Καραπινάρ, Τσιφτλίκλερ, Τζουμουριέτ, Τσάι, Εσέντεπε, Ιμίρ, Χιντιρλίκ και Κογιούνμπαμπα.

Σήμερα το Οσμαντζίκ είναι γνωστό για την παραγωγή ρυζιού του, μια ιδιαίτερης ποιότητας ποικιλία, που καλλιεργείται ειδικά για την περιοχή από το Τουρκικό Υπουργείο Γεωργίας. Το 1997 η ποικιλία ονομάστηκε «Osmancik-97» και σήμερα αποτελεί έναν από τους γνωστότερους τύπους ρυζιού στην Τουρκία.

## Ιστορία
Το παλαιό όνομα του Οσμαντζίκ είναι **Άφλανος**, ενώ κοντά του, στο σημερινό κάστρο Οσμαντζίκ Καντιμπέρ, βρισκόταν η αρχαία πόλη-οχυρό Πιμώλισα. Η περιοχή, που αναφέρεται ήδη από τον Στράβωνα και τον Κιατίπ Τσελεμπί, κατοικήθηκε από τη φυλή Καγί των Ογούζων Τούρκων καθώς μετανάστευσαν δυτικά, στην Μικρά Ασία, από την Κεντρική Ασία που κατοικούσαν αρχικά. Στην Οθωμανική περίοδο, Το Οσμαντζίκ ήταν ένας από τους σημαντικότερους προορισμούς, λόγω της δεινής γεωγραφικής θέσης του. Από το 1867 μέχρι το 1922 ανήκε στο Βιλαέτι της Άγκυρας.  

## Πληθυσμός

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Osmancık Pirinci.jpg|Λιβάδι με ρύζι
Αρχείο:Osmancık-Storks.jpg|Φωλιά γλάρων
Αρχείο:Koyunbaba Türbesi, Osmancık.jpg|Ο Τουρμπές του Κογιούνμπαμπα
Αρχείο:Osmancık Kalesi 02.jpg|Το κάστρο του Οσμαντζίκ
Αρχείο:Kızılırmak near the crab.jpg|Ένα καβούρι στις όχθες του Άλυ στο Οσμαντζίκ
Αρχείο:Osmancık Koyunbaba Bridge - night.jpg|Η γέφυρα του Κογιούνμπαμπα
Αρχείο:Osmancık Panorama 1.jpg|Πανοραμική άποψη του Οσμαντζίκ


## Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Περιοχή Μαύρης Θάλασσας


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Yaylahaber- Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα 
* Οsmancik.com. - Εβδομαδιαία Τοπική Εφημερίδα

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Le rêve passe

μικρογραφία|Εξώφυλλο της παρτιτούρας του τραγουδιού «Le rêve passe» (1906), με στίχους του Armand Foucher και μουσική των Charles Helmer και Georges Krier. Η εικόνα απεικονίζει ένα πεδίο μάχης υπό το φως της αυγής ή της νύχτας, συμβολίζοντας την ελπίδα και την ανάμνηση της δόξας. Το τραγούδι ανήκει στο είδος του '''στρατιωτικού ύμνου''' και φέρει έντονα ρεβανσιστικά στοιχεία. Εκδότης: Georges Krier, Παρίσι.
To ***Le rêve passe*** (στα ελληνικά σημαίνει «το όνειρο περνά») είναι γαλλικό πατριωτικό και ρεβανσιστικό τραγούδι. Συγγραφέας του είναι ο Αρμάν Φουσέ, συνθέτες του ο Σαρλ Ελμέρ και o Georges Krier, και στιχουργός ο Claude Joseph Rouget de Lisle

## Ιστορία του τραγουδιού
Το τραγούδι γράφτηκε προς τιμή των Γάλλων ναπολεόντειων στρατιωτών των οποίων η μνήμη επέστρεψε στον τότε γαλλικό λαό εξαιτίας του Γαλλοπρωσικού Πολέμου και την ήττα της Γαλλίας στη Μάχη του Σεδάν. Η ταπείνωση αυτή καθώς και ή κατάκτηση της Αλσατίας και Λωρραίνης από τη Γερμανία αναζωπύρωσαν τις πολιτικές ρεβάνς και με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε το «Le rêve passe».

## Περίληψη του τραγουδιού
Αποτελεί ένα κάλεσμα για εκδίκηση κατά της Γερμανίας και την αποκατάσταση της πρώην Γαλλικής δόξας κατά την Ναπολεόντειο περίοδο (δηλαδή την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία). Επιπλέον τονίζει ότι η επόμενη γενεά που θα έρθει στη *δοξασμένη* στιγμή να πολεμήσει για την πατρίδα οφείλει να επανακτήσει και να υιοθετήσει τη γενναιότητα των πολεμιστών της Γαλλικής Επανάστασης και της Μεγάλης Στρατιάς του Ναπολέοντα. Τέλος δηλώνει έντωνα την ελπίδα της ανάκτησης και λύτρωσης της Αλσατίας και Λωρραίνης και του γαλλικού λαού που κατοικούν αυτή την περιοχή.

## Στίχοι
Στίχοι στα Γαλλικά                                                                                 

**Les soldats sont là-bas endormis sur la plaine**      

**Où le souffle du soir chante pour les bercer,**

**La terre aux blés rasés parfume son haleine,**

**La sentinelle au loin va d'un pas cadencé.**

**Soudain voici qu'au ciel des cavaliers sans nombre**

**Illuminent d'éclairs l'imprécise clarté**

**Et le petit chapeau semble guider ces ombres**

**Vers l'immortalité.**

refrain:

**Les voyez vous,**

**Les hussards, les dragons, la Garde,**

**Glorieux fous**

**D'Austerlitz que l'Aigle regarde,**

**Ceux de Kléber,**

**De Marceau chantant la victoire,**

**Géants de fer**

**S'en vont chevaucher la gloire.**

## Πηγές
* https://www.histoiredefrance-chansons.com/index.php?param1=MI0222.php
* https://www.ina.fr/ina-eclaire-actu/video/i07088848/alain-vanzo-et-la-garde-republicaine-le-reve-passe?utm_source=chatgpt.com

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ναν

[μικρογραφία|Ψήσιμο ναν σε [ταντούρ.]]
[μικρογραφία|Ναν από την [Καμπούλ, Αφγανιστάν.]]
[μικρογραφία|Ναν με [βούτυρο και σκόρδο, ένα από τα πιο δημοφιλή είδη ναν.]]
Το **ναν** (χίντι नान *nān* από περσ. نان‎ *nān*) είναι ένα ζυμωτό, επίπεδο ψωμί, που συχνά ψήνεται σε ταντούρ, έναν κυλινδρικό πήλινο ή μεταλλικό φούρνο. Είναι γνωστό για την ελαφριά, αφράτη υφή του και τις χρυσοκαφέ κηλίδες του, που προκύπτουν από τη διαδικασία ψησίματος. Είναι ένα δημοφιλές ψωμί σε κουζίνες διαφόρων χωρών, κυρίως στην ινδική υποήπειρο. Η προέλευσή του αμφισβητείται, αλλά οι περισσότεροι ιστορικοί τροφίμων συμφωνούν ότι το ναν, που σημαίνει «ψωμί» στα περσικά, έχει ρίζες στην Κεντρική Ασία και εισήχθη στη Νότια Ασία μέσω εμπορίου και κατακτήσεων.

Παρασκευάζεται κυρίως από αλεύρι σίτου και μια διογκωτική ουσία (συνήθως μαγιά). Άλλα συστατικά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του περιλαμβάνουν ζεστό νερό, αλάτι, γκι (διαυγασμένο βούτυρο) και γιαούρτι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να προστεθεί γάλα, αυγά ή μέλι και η μαγιά μπορεί να αντικατασταθεί με μπέικιν πάουντερ ή μαγειρική σόδα, γεγονός που μειώνει τον χρόνο που απαιτείται για την προετοιμασία του ψωμιού. Διατίθεται σε μεγάλη ποικιλία γεύσεων και γεμίσεων, όπως σκόρδο, βούτυρο, κιμάς, τυρί, πατάτα κ.α. Επιπλέον, υπάρχουν γλυκές παραλλαγές όπως το πεσαβάρι ναν (από το Πεσαβάρ), και το κασμίρι ναν (από το Κασμίρ).

Εκτός από το ψήσιμο στο ταντούρ (στους 480 °C), μπορεί επίσης να παρασκευαστεί σε εστία μαγειρέματος σε ένα επίπεδο τηγάνι που ονομάζεται ταβάς. Μόλις ψηθεί, συνήθως αλείφεται με βούτυρο ή γκι και σερβίρεται ζεστό. Συχνά συνοδεύει κυρίως γεύματα με σάλτσες, όπως επίσης ξηρά γεύματα, όπως το κοτόπουλο ταντούρι.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα πρώτα τεκμηριωμένα ίχνη ναν βρίσκονται στις σημειώσεις του Αμίρ Κουσχάου, ενός Ινδοπέρση ποιητή, του 1300 μ.Χ.

Το ψωμί διαδόθηκε από τους Μογγόλους ηγεμόνες της ινδικής υποηπείρου τον 16ο αιώνα. Το ναν και το κίμα (κιμάς) ή το κεμπάπ (ψητό κρέας) ήταν ένα αγαπημένο πρωινό στην αυτοκρατορική αυλή του Δελχί. Παρασκευαζόταν αρχικά σε δύο εκδοχές - ναν-ε-τουνούκ (ελαφρύ ψωμί) και ναν-ε-ταντούρι (ψημένο στους πέτρινους τοίχους ενός φούρνου ταντούρ).

Πιθανόν, λόγω της βασιλικής του προέλευσης, το ψωμί δεν τρώγεται τακτικά στα σπίτια της Νότιας Ασίας. Είναι ιδιαίτερο, σπάνιο - ακόμη και εορταστικό. Αντίθετα, τα άζυμα ψωμιά ολικής αλέσεως, όπως το ρότι και το τσαπάτι, είναι πιο αντιπροσωπευτικά της νοτιοασιατικής κουζίνας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ψωμιά
Μονή Χριστού Δάσους Πάρου

Η **Μονή Χριστού Δάσους** ή **﻿Ιερά Μονή Αγίου Αρσενίου εν Πάρω** βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Πάρου σε απόσταση περίπου 7 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Παροικιά, σε υψόμετρο 150 μέτρα. 

Πρόκειται για γυναικεία Μονή η οποία ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα. Το μοναστηριακό συγκρότημα ήταν υποστατικό της οικογένειας Μαυρογένη μέχρι το 1793 και στη συνέχεια αφιερώθηκε στον δημοτικό ναό της Παναγίας Εκατονταπυλιανής. 

Το δεύτερο όνομα του μοναστηριού οφείλεται στον Άγιο Αρσένιο τον πολιούχο της Πάρου (1800-1877), ο οποίος απεβίωσε εδώ στις 31 Ιανουαρίου 1877 και του οποίου το λείψανο φυλάσσεται στον ομώνυμο ναό, στο βόρειο τμήμα της δυτικής εξωτερικής αυλής του μοναστηριού, όπου βρίσκεται και ο τάφος του.  

Ο ναός εορτάζει στις 31 Ιανουαρίου και στις 18 Αυγούστου. 

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να απογράφεται στην κοινότητα Πάρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πάρου του Δήμου Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 27 μοναχές ενώ με αυτήν του 2011 είχε 24. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μοναστήρια στην Πάρο
Vizion Plus

**Το Vizion Plus** είναι η τρίτη αλβανική εθνική τηλεόραση, η οποία άρχισε να εκπέμπει την πρώτη το 1999. Αρχικά σε τοπικό επίπεδο,  στη συνέχεια με επέκταση σε πάνω από το 90% του εδάφους της Αλβανίας, πλέον εκπέμπει σε όλη την Αλβανία.  Το τηλεοπτικό σήμα Vizion Plus διαδίδεται τώρα σε όλο τον κόσμο μέσω της πλατφόρμας Tring. 

## Ιστορία
Το **Vizion Plus** ξεκίνησε τις πρώτες εκπομπές το 1999. Αρχικά σε τοπικό επίπεδο,  στη συνέχεια σε πάνω από το 90% του εδάφους της Αλβανίας όπως: Τίρανα, Δυρράχιο, Φιέρι, Γκραμς, Αυλώνα, Βεράτι,Τεπελένι κ.λπ. Πλέον εκπέμπει σε όλη την Αλβανία .Η 24ωρη μετάδοση έχει μετατρέψει το Vizion Plus σε παράθυρο ενημέρωσης και ψυχαγωγίας για όλους τους Αλβανούς σε όλο τον κόσμο, αλλά έχει επίσης καταστήσει δυνατή την παρακολούθηση των προγραμμάτων του ακόμη και σε εκείνες τις περιοχές όπου δεν επιτυγχάνεται άμεση κάλυψη σήματος, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, όπως το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο και η ΠΓΔΜ.

Το **Vizion Plus** εκπέμπει 24/7  . Νικητής διαφόρων βραβείων για παραγωγές ντοκιμαντέρ. Κατατάσσεται ως μία από τις πιο αγαπημένα τηλεοπτικά κανάλια των Αλβανών στη Αλβανία και στο εξωτερικό.

Κατηγορία:Τηλεόραση στην Αλβανία
Τζάνες Πάρου

Ο **Τζάνες** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Πάρου στο Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Τζάνες βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού και τα παράλιά του, σε υψόμετρο 52 μέτρα. Απέχει περίπου 18 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το κέντρο της Παροικιάς (ή Χώρας - έδρα και λιμάνι του νησιού) και 15 χιλιόμετρα νότια από την Νάουσα. Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1991 στην κοινότητα Μαρπήσσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, υπάγεται στον Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 46 κατοίκους.

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Κομητεία Λέικ (Νότια Ντακότα)

Η **Κομητεία Λέικ** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Νότιας Ντακότα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 11,059 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) και μεγαλύτερη πόλη είναι το Μάντισον.Η κομητεία σχηματίστηκε το 1873.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 575 τετραγωνικά μίλια (1.490 τ.χλμ), εκ των οποίων 563 τετραγωνικά μίλια (1.460 τ.χλμ ) είναι στεριά και 12 τετραγωνικά μίλια (31 τ.χλμ ) (2,1%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Μπρούκινγκς - βορειοανατολικά
* Κομητεία Μούντι - ανατολικά
* Κομητεία Μινεχάχα - νοτιοανατολικά
* Κομητεία ΜακΚουκ - νοτιοδυτικά
* Κομητεία Μάινερ - δυτικά
* Κομητεία Κίνγκσμπερυ - βορειοδυτικά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Νότιας Ντακότα
Κομητεία Λέικ (Όρεγκον)

Η **Κομητεία Λέικ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 8,160 κάτοικοι.Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Λέικβιου.

Η κομητεία ιδρύθηκε στις  24 Οκτωβρίου 1874 και πήρε το όνομά της από τις πολλές λίμνες που βρίσκονται εντός των ορίων της, συμπεριλαμβανομένων των λιμνών Άμπερτ, Σάμερ, Χαρτ και Γκους.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 8.358 τετραγωνικών μιλίων (21.650 km2 ) , εκ των οποίων τα 8.139 τετραγωνικά μίλια (21.080 km2 ) είναι γη και τα 219 τετραγωνικά μίλια (570 km2 ) (2,6%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). Είναι η τρίτη μεγαλύτερη κομητεία στο Όρεγκον.

### Γειτονικές κομητείες
 
* Κομητεία Ντέσουτς (βόρεια)
* Κομητεία Χάρνεϊ (ανατολικά)
* Κομητεία Γουάσοου, Νεβάδα (νότια)
* Κομητεία Μόντοκ, Καλιφόρνια (νότια)
* Κομητεία Κλάμαθ (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Όρεγκον
Κολκυκίου × βυζαντινού

Tο **Βυζαντινό σαφράν** (λατ. Colchicum × byzantinum), είναι ένα είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Colchicaceae με μακρά ιστορία καλλιέργειας, και χωρίς συγκεκριμένο τόπο προέλευσης. Κάποιοι θεωρούν πως προέρχεται από την σύμπτυξη άλλων ειδών.

Μοιράζεται πολλά χαρακτηριστικά με τον Φθινοπωρινό κρόκο (λατ. Colchicum cilicicum). Τα λουλούδια, τα οποία εμφανίζονται το φθινόπωρο, δεν παρουσιάζουν κάποιο άρωμα και έχουν χρώμα ανοιχτό ροζ με μια εξέχουσα κεντρική λευκή λωρίδα. Κάθε σέπαλο είναι στην κορυφή μωβ ενώ στο κεντρικό σώμα άσπρο. Αυτό το φυτό είναι πολύ αξιόπιστο για κήπους, και έχει κερδίσει το Βραβείο Garden Merit της Βασιλικής Ορτικουλικής Εταιρείας (επιβεβαιωμένο το 2017).

Τα Colchicum μοιάζουν με κρόκους. Ωστόσο, ανήκουν σε μια διαφορετική οικογένεια και είναι τοξικά αν υπάρξει κατάποση.

Το συγκεκριμένο επίθετο *[[Βυζάντιο|Βυζαντινό]]* σημαίνει "από το Βυζάντιο" (τώρα Κωνσταντινούπολη ή Instanbul).

## Βιότοπος
Εμφανίζεται κυρίως στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, αλλά είναι εξαπλωμένο και παγκοσμίως. Προτιμάει καλά στραγγισμένα εδάφη και μερική σκιά. Όλα τα μέρη του είναι **τοξικά** για ανθρώπους και ζώα. Εάν έρθει κάνεις σε επαφή μαζί του είναι αναγκαίο να ξεπλύνει το μέρος αμέσως. Η κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε δηλητηρίαση.

## Δείτε επίσης

* *[[:en:Colchicum cilicicum|Colchicum cilicicum]]*

## Αναφορές

# 
# Autumn Bulbs by Roy Leeds (B.T. Batsford Ltd) 2006  
# 
# 
# Gledhill, David (2008). "The Names of Plants". Cambridge University Press.  (hardback),  (paperback).  pp 82, 114 

Κατηγορία:Χλωρίδα της Ρωσίας
Κατηγορία:Χλωρίδα του Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Χλωρίδα της Τουρκίας
Κατηγορία:Δηλητηριώδες φυτά
Κατηγορία:Τοξικολογία
Κατηγορία:Colchicum
Κατηγορία:Βυζαντινό σαφράν
Κομητεία Λέικ (Οχάιο)

Η **Κομητεία Λέικ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 232,603 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Πέινσβιλ.

Η κομητεία ιδρύθηκε στις 6 Μαρτίου 1840, από γη που παραχωρήθηκε από τις κομητείες Κουγιαχόγκα και Γκεάουγκα. Το όνομά της προέρχεται από την τοποθεσία της στη νότια όχθη της λίμνης Έρι και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της γης της κομητείας βρίσκεται κάτω από τη λίμνη Έρι. Η κομητεία είναι μέρος της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής του Κλίβελαντ.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 979 τετραγωνικών μιλίων (2.540 τ.χλμ ) , εκ των οποίων 227 τετραγωνικά μίλια (590 τ.χλμ ) είναι στεριά και 752 τετραγωνικά μίλια (1.950 τ.χλμ ) (77%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). Είναι η μικρότερη κομητεία του Οχάιο σε έκταση, αλλά η τρίτη μεγαλύτερη σε συνολική έκταση, με την εν λόγω έκταση να οφείλεται σε γη κάτω από τη λίμνη (η οποία ανήκει στην κομητεία).

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Ασταμπούλα (ανατολικά)
* Κομητεία Γκεάουγκα (νότια)
* Κομητεία Καγιαχόγκα (νοτιοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Οχάιο
Β' Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. καλαθοσφαίρισης ανδρών

Η Β' Κατηγορία Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε. είναι ένα Ελληνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο Ελληνικό σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης είναι το έκτο σε τάξη και ένα από τα δεκαεννέα τοπικά πρωταθλήματα, καθώς και το δεύτερο και πιο σημαντικό πρωτάθλημα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας (Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.).

Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1986 μετέπειτα απο την δημιουργία της Ένωσης Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ) με τις ομάδες να παίζουν 22 αγώνες η κάθε μία (κανονική περίοδος).

Από την έναρξη της Β' Κατηγορίας Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε. το 1986, πολλές ομάδες έχουν σηκώσει τον τίτλο με μια απο αυτές να είναι ο Γ.Σ. Εύβοιας (3). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η ομάδα Αναγέννηση Λαμίας, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2024−25.
Αχμέντ Τουμπά

Ο **Αχμέντ Τουμπά** (Αραβικά: أحمد توبة, γεννημένος στις 13 Μαρτίου 1998) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Παναθηναϊκό. Γεννημένος στη Γαλλία, αγωνίζεται με την εθνική ομάδα της Αλγερίας.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Τουμπά ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία στις ακαδημίες της Κλαμπ Μπρυζ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο την 1η Μαΐου 2017 στο βελγικό πρωτάθλημα απέναντι στην Ζούλτε Βάρεγκεμ, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 80ο λεπτό, αντικαθιστώντας τον Χοσέ Ισκιέρδο.

Στις 30 Ιουνίου 2022, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την τουρκική Ιστάνμπουλ Μπασακσεχίρ, με προοπτική επέκτασης για έναν επιπλέον χρόνο.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2024, παραχωρήθηκε δανεικός στη βελγική Μέχελεν, με οψιόν αγοράς.

Στις 13 Ιουνίου 2025, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.

## Εθνική ομάδα
Γεννημένος στη Γαλλία, ο Τουμπά είναι αλγερινής καταγωγής. Μετακόμισε σε μικρή ηλικία στο Βέλγιο και αγωνίστηκε με τις μικρές εθνικές ομάδες του Βελγίου. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική ομάδα της Αλγερίας σε φιλικό αγώνα στις 3 Ιουνίου 2021, σε νίκη με 4–1 απέναντι στη Μαυριτανία.

Τον Δεκέμβριο του 2023, συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Αλγερίας για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2023.

## Διακρίσεις
**Κλαμπ Μπρυζ**

* Προ Λιγκ Βελγίου: 2017–18, επιλαχών 2016–17

**Ιστάνμπουλ Μπασακσεχίρ**

* Κύπελλο Τουρκίας: επιλαχών 2023

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* (Αγγλικά) Προφίλ Αμέντ Τουμπά στην Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
* 

Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αλγερινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλγερίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάλεντζερ Προ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όουντ Χέβερλι Λέουβεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΣ Βάαλβαϊκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιστανμπούλ Μπασάκσεχιρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Λέτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Μέχελεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ιερά Επισκοπή Τζίντζας και Ανατολικής Ουγκάντας

Η **Ιερά Επισκοπή Τζίντζας και Ανατολικής Ουγκάντας** είναι από τις επισκοπές του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

Στη δικαιοδοσία της Επισκοπής περιλαμβάνεται η Ανατολική Ουγκάντα, δηλάδη η Ανατολική Περιφέρεια της Ουγκάντας και έδρα της είναι η πόλη Τζίντζα.

## Ιστορικά στοιχεία
Ελληνορθόδοξοι έμποροι της Καμπάλας συνέστησαν στους μετέπειτα 3 πρώτους ιθαγενείς ιεραποστόλους το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, ώστε το 1933 έφτασε η πρώτη ορθόδοξη ιεραποστολή στην Ουγκάντα υπό τον περιοδεύοντα ιερέα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Αρχιμανδρίτη π. Νικόδημο Σαρίκα, Μικρασιάτη καταγόμενο από την Σμύρνη.
Από τους πρώτους Ουγκαντέζους Ιερείς Ιεραποστόλους ήταν ο π. Οβαδίας (*Basa Giakitalo*), ο π. Ρουβήμ (*Sebanza Mukasa Spartas*) - μετέπειτα Επίσκοπος Νειλουπόλεως Χριστοφόρος και ο π. Γεώργιος (*Arthur Gaduna*). Οι λασποκαλύβες που δημιουργούσε ο π. Οβαδίας τις καθημερινές λειτουργούσαν ως σχολείο και τις Κυριακές ως εκκλησία.

αριστερά|μικρογραφία|205x205εσ|Επίσκοπος Νειλουπόλεως Χριστοφόρος.
Στις 28 Νοεμβρίου 1958, δημιουργήθηκε η Ιερά Μητρόπολις Ειρηνουπόλεως, η δικαιοδοσία της οποίας περιέλαβε την Ανατολική Αφρική και πιο συγκεκριμένα την Κένυα, την Τανζανία και την Ουγκάντα. Κατά την ίδρυση της νέας Μητροπόλεως υπήρχαν μόνο δύο Ορθόδοξοι ιερείς στην Ουγκάντα. Ο Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως Νικόλαος (μετέπειτα Πατριάρχης Νικόλαος ΣΤ΄) χειροτόνησε επτά ακόμη ιερείς. Το 1961 εγακινίασε τον πρώτη ορθόδοξο ναό στην Ουγκάντα.

Το 1963 η ιεραποστολή στην Ουγκάντα ξεκίνησε μέσω της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, αρχικά ως «Φίλοι της Ουγκάντας» με τους Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο και Παναγιώτη Παπαδημητρακόπουλο. Η Ουγκάντα ήταν η πρώτη χώρα κάτω από τη Σαχάρα που κάτοικοί της ασπάστηκαν την Ορθοδοξία. 

Στις 28 Νοεμβρίου 1994 σχηματίστηκε η νέα Ιερά Μητρόπολη Καμπάλας, με απόσπαση της Ουγκάντας από την Ιερά Μητρόπολη Ειρηνουπόλεως. Από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας εισήλθε στη νεότερη ιστορία της εξωτερικής ιεραποστολής με ελληνορθόδοξους ιεραποστόλους, τόσο με ίδιους πόρους όσο και με ενίσχυση από την Εκκλησία της Ελλάδος.

Στις 26 Νοεμβρίου 2018, κατόπιν εισήγησης του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β΄ και έγκρισης της Ιεραρχίας του Πατριαρχείου, δημιουργήθηκε η νέα Ιερά Επισκοπή Γκούλου και Ανατολικής Ουγκάντας διά αποσπάσεως από την Ιερά Μητρόπολη Καμπάλας. Στις 12 Ιανουαρίου 2022, κατόπιν εισήγησης του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β΄ και έγκρισης της Ιεραρχίας του Πατριαρχείου, η μέχρι πρότινος Ιερά Επισκοπή Γκούλου και Ανατολικής Ουγκάντας διαιρέθηκε σε δύο νέες Επισκοπές, την Ιερά Επισκοπή Γκούλου και Βορείου Ουγκάντας και την Ιερά Επισκοπή Τζίντζας και Ανατολικής Ουγκάντας.

Η Επισκοπή αποτελείται από 30 ιερείς, 50 κατηχητές, 19 ναούς από τους οποίους 7 είναι εγκαινιασμένοι, 50 κοινότητες, 5 ιατρικά κέντρα, και 7 σχολεία. 

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές

Τζίντζας και Ανατολικής Ουγκάντας
Αντιδάφνη

Η **αντιδάφνη** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Antidaphne*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια του γκυ, τα σανδαλιοειδή. Οι αντιδάφνες είναι φυτά ιθαγενή των αμερικανικών τροπικών και της Χιλής. Σημερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής εννέα είδη αντιδάφνης:

* *Antidaphne amazonensis*, Rizzini
* *Antidaphne andina*, Kuijt
* *Antidaphne antidaphneoides* (Rizzini), Kuijt
* *Antidaphne glaziovii* (Tiegh.), Kuijt
* *Antidaphne hondurensis*, Kuijt
* *Antidaphne punctulata* (Clos), Kuijt
* *Antidaphne schottii* (Eichler), Kuijt
* *Antidaphne viscoidea*, Poepp. & Endl.
* *Antidaphne wrightii* (Griseb.), Kuijt

## Παραπομπές


Αντιδαφνη
Μαυροκόκκινος ιξός

Ο **μαυροκόκκινος ιξός** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Plicosepalus acaciae*) είναι είδος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια λωρανθοειδή. Μάλιστα μια παλαιότερη άποψη κατατάσσει το είδος στο ομώνυμο της οικογένειας γένος λώρανθος, ως ***Loranthus acaciae***. Είναι ημιπαρασιτικό είδος, ιθαγενές στη βορειοανατολική Αφρική και τον Λεβάντε, συμπεριλαμβανόμενης της Αραβικής Χερσονήσου.

## Η φλεγόμενη βάτος
Δεδομένου ότι το *Plicosepalus acaciae* ευδοκιμεί και στη Χερσόνησο του Σινά, ο Σμιθ υποστηρίζει ότι η «φλεγομένη και μη καιομένη βάτος» που είδε ο Μωυσής κοντά στο όρος Σινά μπορεί να εξηγηθεί ως φαινόμενο από ένα ολάνθιστο τέτοιο φυτό: Τα κατακόκκινα άνθη του, που φαίνονται επάνω από τη θαμνώδη ακακία στην οποία παρασιτεί, δίνουν την εντύπωση από κάποια απόσταση ότι το φυτό είναι τυλιγμένο στις φλόγες (ιδίως όταν φυσά άνεμος). Σύμφωνα με τη βιβλική διήγηση (*`Εξοδ.* γ΄ 1-4), ο Μωυσής μάλλον δεν πλησίασε κοντά, καθώς άκουσε τη φωνή του Θεού που τού είπε να βγάλει τα υποδήματά του διότι «ο τόπος ήταν ιερός». O Keller προκρίνει την ερμηνεία αυτή έναντι εκείνης της πραγματικής αναφλέξεως των αναθυμιάσεων του είδους φυτού *[[Dictamnus albus]]*.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Λωρανθοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα του Λιβάνου
Ευβράχιο

Το **ευβράχιο** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Eubrachion*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια του γκυ, τα σανδαλιοειδή.  Τα ευβράχια είναι ιθαγενή φυτά της περιοχής της Καραϊβικής και της τροπικής Νότιας Αμερικής.

Σημερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής δύο είδη ευβραχίου:

* *Eubrachion ambiguum* (Hook. & Arn.) Engl.
* *Eubrachion gracile*, Kuijt

## Παραπομπές


Ευβραχιο
Καπράλος

Τo ελληνικό επώνυμο **Καπράλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Δημήτρης Καπράλος (1927-1994), σκακιστής και κριτής σκακιού
* Ιωάννης Καπράλος (20ός αιώνας), καλαθοσφαιριστής, πετοσφαιριστής και αθλητικός παράγοντας
* Κωνσταντίνος Καπράλος, λόγιος και ταξιδιωτικός συγγραφέας του β΄ μισού του 19ου αιώνα
* Σπύρος Καπράλος (γενν. 1955), αθλητής της υδατοσφαιρίσεως, μετέπειτα Πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και επιχειρηματίας
* Χρήστος Καπράλος (1909-1993), γλύπτης
Ακτινανθέλλη

Η **ακτινανθέλλη** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Actinanthella*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια λωρανθοειδή. Οι ακτινανθέλλες είναι ημιπαρασιτικά φυτά που συναντώνται στην Υποσαχάρια Αφρική, συγκεκριμένα στη Μοζαμβίκη, τη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε.

## Είδη
Σημερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής δύο είδη ακτινανθέλλης:

* *Actinanthella menyharthii* (Engl. & Schinz), Balle
* *Actinanthella wyliei* (Sprague), Wiens

## Περιγραφή
Είναι μικρά θαμνώδη ημιπαρασιτικά φυτά με ένα ριζοειδές προσάρτημα που απορροφά θρεπτικά συστατικά από το φυτό-ξενιστή. Το κάθε φυτό έχει μόνο ένα έως τρία άνθη, που εκφύονται από μίσχους όπως των φύλλων, ενώ τα βράκτια έχουν σχήμα κυπέλλου με μικρό χείλος. Η δομή των πετάλων είναι σωληνοειδής στο κάτω μέρος, με ακτινικά διατεταγμένους λοβούς. Ο ανθικός σωλήνας είναι ευρύς στη βάση και περιορισμένος με σχήμα στενής χοάνης στο επάνω μέρος. Οι καρποί είναι ράγες με σχήμα στενό ωοειδές.

## Οικολογία
Οι καταγεγραμμένοι ξενιστές της ακτινανθέλλης είναι τα γένη φυτών *[[Erythroxylum]]*, *[[Boscia]]* και *[[Olea]]*.

Καθώς συμβαίνει με αρκετά άλλα αφρικανικά γένη ημιπαρασιτικών θάμνων, η *Actinanthella* είναι ιδιαιτέρως εξειδικευμένη όσο αφορά την επικονίαση. Τα πέταλα στα άνθη τους αλλάζουν χρώμα όταν είναι ώριμα ώστε να προσελκύουν επικονιαστές, αλλά και το σύστημά τους σχίζεται ώστε να σχηματίσει ένα άνοιγμα μέσα από το οποίο μπορούν να εισχωρήσουν μόνο τα ράμφη των πτηνών της οικογένειας νεκταρινιίδες. Μόλις συμβεί αυτό, πυροδοτείται μια ταχεία απόκριση, που ανοίγει το άνθος και εναποθέτει γύρη στην κεφαλή του επικονιαστή.

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Λωρανθοειδή
Αννίμπαλε Α΄ Μπεντιβόλιο

Ο **Αννίμπαλε Α΄**, ιταλ.: *Annibale I Bentivoglio* (Αύγουστος 1415 – 24 Ιουνίου 1445) από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο, ήταν ο απόλυτος ηγεμόνας της ιταλικής πόλης Μπολόνια από το 1443 μέχρι το τέλος του.

Ήταν πιθανολογούμενος γιος του Αντονγκαλεάτζο Μπεντιβόλιο, αν και η μητέρα του, η Λίνα Κανιτζιάνι από τη Σιένα, λέγεται ότι δεν ήταν βέβαιη για την πατρότητα τού αγοριού, και το θέμα κρίθηκε με ψηφοφορία. Ονομάστηκε Αννίμπαλε από τον Καρχηδόνιο στρατηγό. Ως παιδί, εξορίστηκε από την πόλη καταγωγής του, λόγω της έντονης αντιπαπικής στάσης τού πατέρα του, και έζησε μία άτακτη ζωή κατά τα χρόνια της νεότητάς του. Το 1438 επέστρεψε στην Μπολόνια, συμβάλλοντας στην απελευθέρωσή της από την ξένη κυριαρχία των Βισκόντι του Μιλάνου. Το 1442 ωστόσο, φυλακίστηκε από τον Περουβιανό κοντοτιέρο Νικολό Πιτσινίνο (εκείνη την εποχή βρισκόταν σε πόλεμο με τον δούκα του Μιλάνου) στο κάστρο του Βαράνο, από όπου αργότερα απελευθερώθηκε το 1443 από τον Τιντέο και τον Γκαλεάτσο Μαρεσκότι.

Ο Μπεντιβόλιο έγινε στη συνέχεια αποτελεσματικός ηγεμόνας της Μπολόνια, αλλά μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα από ένα μέλος μίας αντίπαλης οικογένειας, τον Μπατίστα Κανελλόνι, με τη σιωπηλή υποστήριξη του πάπα Ευγένιου Δ΄. Γρήγορα τον διαδέχθηκε στην κυβέρνηση της Μπολόνια ένας ακαθόριστα υποτιθέμενος εξάδελφός του, ο Σάντε Μπεντιβόλιο, ο οποίος έγινε επίσης ο μοναδικός διδάσκαλος τού γιου εκείνου, Τζοβάννι (Β΄), που γεννήθηκε από τον γάμο εκείνου με τη Ντονίνα Βισκόντι.

Ένας έφιππος ανδριάντας του Aννίμπαλε Α΄ αποδίδεται στον Δαλματό γλύπτη της Πρώιμης Αναγέννησης Nικολό ντελ' Άρκα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα στο italica.rai.it 

Κατηγορία:Οίκος των Μπεντιβόλιο
Τζοβάννι Α΄ Μπεντιβόλιο

Ο **Τζοβάννι Α΄** (π. 1358 στη Μπολόνια - 26 Ιουνίου 1402 στη Μπολόνια) από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο, ήταν ο πρώτος ηγεμόνας της Μπολόνια από την οικογένειά του, ο οποίος ανήλθε στην εξουσία ανάμεσα στις φατριακές συγκρούσεις εντός της κοινότητας της Μπολόνια. Κυβέρνησε το 1401-1402.

Στις 14 Μαρτίου 1401 αυτοανακηρύχθηκε στην εξουσία ως *κυβερνήτης* (signore) και *σημαιοφόρος* (gonfaloniere di Giustizia) και εξασφάλισε την εξουσία του με τη βοήθεια της οικογένειας Βισκόντι. Όταν οι Βισκόντι στράφηκαν εναντίον του, σκοτώθηκε το 1402 στη μάχη του Καζαλέκιο. Αργότερα τάφηκε στην εκκλησία του Σαν Τζάκομο Ματζόρε. Τον διαδέχθηκε για λίγο ο γιος του, Αντονγκαλεάτζο Μπεντιβόλιο, ο οποίος σύντομα καθαιρέθηκε. Το επόμενο άτομο που αποκατέστησε πλήρως την εξουσία τού Οίκου, ήταν ο εγγονός του, Αννίμπαλε Α΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπεντιβόλιο
Ερμής Μπεντιβόλιο

Ο **Ερμής Μπεντιβόλιο**, ιταλ.: *Ermes Bentivoglio* (1475–1513) από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο, ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, γιος του Τζοβάννι Β΄ κυρίου της Μπολόνια, και της Τζινέβρα Σφόρτσα, κόρης του Aλεσσάντρο άρχοντα του Πέζαρο.

## Βιογραφία
Ο Ερμής γεννήθηκε στην Μπολόνια. Το 1492 χρίστηκε ιππότης από τον Έρκολε Α΄ των Έστε και κατατάχθηκε στη στρατιωτική υπηρεσία του τελευταίου. Έξι χρόνια αργότερα, μαζί με τον πατέρα και τους αδελφούς του, χρίστηκε αυτοκρατορικόςιππότης από τον Μαξιμιλιανό Α΄ της Γερμανίας. Πολέμησε συχνά στο πλευρό τού μεγαλύτερου αδελφού του Αννίμπαλε Β΄.

Το 1501, με εντολή τής μητέρας του Τζινέβρας, διέταξε τη δολοφονία αρκετών μελών της οικογένειας Μαρεσκότι, αντιπάλων των Μπεντιβόλιο. Το 1504 νυμφεύτηκε την Γιακόπα Ορσίνι, κόρη του Τζούλιο Ορσίνι. Το 1506, όταν ο πάπας Ιούλιος Β΄ διέταξε τους Μπεντιβόλιο να εγκαταλείψουν την Μπολόνια, κατέφυγε πρώτα στη Φερράρα και στη συνέχεια στη Μάντοβα, μαζί με τον Αννίμπαλε Β΄. Ο πάπας επέβαλε αμοιβή εναντίον τους· παρά ταύτα, τα δύο αδέλφια προσπάθησαν επανειλημμένα να ανακαταλάβουν την πόλη τους, μέχρι που τα κατάφεραν το 1511, χάρη στη βοήθεια των Γάλλων. Ο Αννίμπαλε Β΄ ανακηρύχθηκε νέος κύριος της Μπολόνια. Ωστόσο την επόμενη χρονιά, μόλις οι Γάλλοι έφυγαν, ο πληθυσμός εξεγέρθηκε εναντίον τους, και οι Μπεντιβόλιο αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη για πάντα.

Ο Eρμής σκοτώθηκε το 1513 από τον Πρόσπερο Κολόννα στη μάχη του Όλμo, κοντά στη Βιτσέντσα. Σύμφωνα με άλλες πηγές, πνίγηκε στον ποταμό Μπακιλιόνε κατά την υποχώρηση, μετά τη μάχη του Κρεάτζο εναντίον των Ισπανών.

Απεικονίζεται ως παιδί,στον *πίνακα βωμού των Μπεντιβόλιο*, του Λορέντζο Κόστα του Πρεσβύτερου στο Σαν Τζάκομο Ματζόρε.

## Δείτε επίσης
* Πόλεμος της Ένωσης του Καμπραί
* Μπαρτολομέο ντελα Ρόκα

## Πηγές
* Σελίδα στο condottieridiventura.it 

Κατηγορία:Οίκος των Μπεντιβόλιο