open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ερνέστος Κάρτερ

Ο **Ερνέστος Κάρτερ** (1924 - 1992) ήταν Έλληνας ζωγράφος. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1924 στην Κέρκυρα και πέθανε στην Αθήνα το 1992.

Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (δυο χρόνια) με τον Μαθιόπουλο και τον Μπισκίνη. Λόγοι υγείας δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει τις σπουδές του εκεί.

Ωστόσο, είναι αυτός ο πρώτος, που το 1951 εισάγει την αφηρημένη ζωγραφική στην Ελλάδα. Ο καθ. Στέλιος Λυδάκης βεβαιώνει ότι ο Ερνέστος Κάρτερ  «*είναι, δίχως άλλο, ένα στέλεχος πρωτοπορίας /…/ και το έργο του έχει κιόλας ιστορική σημασία*. 

Πίνακές του παρουσίασε σε 10 Πανελλήνιες και 26 ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.  Έργα του υπάρχουν σε Δημόσιες Πινακοθήκες, όπως της Βουλής, του Υπουργείου Παιδείας, του Παντείου Πανεπιστημίου, της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, στο Μέγαρο του ΑΣΔΥ, στο Δήμο Πατρέων,  στην Αναγνωστική Εταιρία της Κέρκυρας κ. α., καθώς επίσης, σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. Υπήρξε μέλος του Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου.

Ο τεχνοκριτικός Βάσος Κουντουρίδης είχε γράψει το 1976 για τον Ερνέστο Κάρτερ πως: «*συνταιριάζει την υπέροχη χρωματική ποιότητα της παραστατικής του ζωγραφικής με τα διδάγματα της ανεικονικής, με μια λεπτότητα και διακεκριμένη ευαισθησία, δημιουργώντας έτσι ένα ύφος προσωπικό, που φέρει την σφραγίδα μεγάλου καλλιτέχνη*».

Synthesi se ble, painting by Ernestos Carter.jpg|Σύνθεση σε μπλε
Violonistria, painting by Ernestos Carter.jpg|Η βιολονίστρια Ι.Κ.-Χ


## Πηγές

#Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό «Ήλιος»
#Εγκυκλοπαίδεια «Υδρία»
#Στέλιου Λυδάκη: Λεξικό Ελληνικής Ζωγραφικής (γερμανική έκδοση)
#Τώνη Σπητέρη: Τρεις αιώνες Ελληνικής Τέχνης
#Έλληνες Ζωγράφοι (εκδ. «Μέλισσα»
#Who is Who 1992  (εκδ, «Μέτρον)

## Ενδεικτικές κριτικές

#Μ. Κοτζαμάνη: περ. «Εικόνες» 27.11.64
#Στ. Λυδάκη: εφ. «Ελεύθερος Κόσμος» 5.5.76
#Β. Κουντουρίδη: «Πειραϊκή Πατραϊκή» , Σεπτ. 1976
#Επίσης βλ. «Ο ζωγράφος Ερνέστος Κάρτερ» (εκδ. «Λωτός»)  1996.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
ORF

thumb|Το μέγαρο του σταθμού στην Οδό Αργεντινών (Argentinierstrasse) της Βιέννης, σήμερα έδρα μόνο ραδιοφωνικών προγραμμάτων
thumb|Τα στούντιο και κεντρικά της εταιρίας στο Κίνιγκλμπερκ (Küniglberg)
Το **ORF** (Österreichischer Rundfunk, μετάφραση: Αυστριακή Ραδιοφωνία) είναι η κρατική ραδιοφωνία και τηλεόραση της Αυστρίας. Συνολικά απασχολεί 4.280 άτομα και χρηματοδοτείται από μια φορολογία ραδιοφωνίας.

Τα κεντρικά βρίσκονται στη Βιέννη, ενώ σε κάθε κρατίδιο, και στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο της Ιταλίας, διαθέτει από ένα στούντιο. Τα βασικά τηλεοπτικά κανάλια είναι το *ORF 1* και το *ORF 2*, για αθλητικές εκπομπές υπάρχει το *ORF Sport +*. Μαζί με το κρατικό κανάλι ZDF της Γερμανίας και την *Schweizer Fernsehen* της Ελβετίας, εκπέμπει το πολιτιστικό κανάλι *3Sat*.

Δημοφιλής ραδιοφωνικά προγράμματα είναι το *Hitradio Ö3* και το νεανικό ραδιόφωνο *FM4*

## Κανάλια
* ORF 1
* ORF 2
* ORF 2 Europe
* ORF III
* ORF Sport +

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αυστριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί
Μανόλης Πολέντας

Ο **Μανόλης Πολέντας** είναι Έλληνας συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1955 στα Χανιά. Σπούδασε οικονομικά, πολιτική οικονομία και συγκριτική λογοτεχνία. Είναι διδάκτωρ της συγκριτικής λογοτεχνίας, με έμφαση στη δημιουργική συγγραφή. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και συντάκτης/εκφωνητής δελτίων ειδήσεων.

## Εργοραφία
*Βροχή στο Ναύπλιο και Άλλα Ποιήματα" Ταξιδευτής, 2014
*" Evil I", Ταξιδευτής 2012.

**Ο Άγιος μισάνθρωπος *, Ηριδανός 1983. 
**Ζώα μικρά*, Μεταίχμιο 2003.
*

## Μεταφράσεις
**Ο απαρηγόρητος: Μυθιστόρημα*, Καζούο Ισιγκούρο, Καστανιώτης 1997.
**Ο Ζαχαρίας και ο κόσμος: Τα χρωματικά σύμβολα = Zacharias and the world: The colour symbols* / πίνακες Ζαχαρίας ; κείμενα Ελισάβετ Σπαθάρη ; αγγλική μετάφραση Μαν. Πολέντας,  Αρσενίδης 1999. 
**Η τέχνη του έρωτα* Χονγκ Γινγκ (Hong Ying), Μεταίχμιο 2004. 
**Φλεγόμενη πεταλούδα*, Ιβόν Βέρα (Yvonne Vera, Μεταίχμιο 2006.
**Τα αναστενάρια της Αγίας Ελένης*, Λόρινγκ Ντάνφορθ, Πλέθρον.
**Τα ανέκδοτα του πεπρωμένου*, Κάρεν Μπλίξεν, Αλεξάνδρεια 1989.

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Βαρανάσι

270px|thumb|Βαρανάσι
Το **Βαρανάσι** (Σανσκριτικά: वाराणसी, προφορά: ), επίσης γνωστό και ως **Μπενάρες** είναι μία πόλη δύο εκατομυρίων κατοίκων, κτισμένη στη δυτική όχθη του ποταμού Γάγγη, στο ινδικό κρατίδιο Ούταρ Πραντές. Η πόλη, θεωρείται ιερή από τους Ινδουιστές, τους Βουδιστές, και τους Τζαϊνιστές, ενώ πρόκειται για μία από της παλαιότερες συνεχόμενα κατοικημένες πόλεις στην Ιστορία.

Η καθημερινότητα και ο πολιτισμός στο Βαρανάσι είναι στενά συνδεδεμένα με τον ποταμό Γάγγη και τη θρησκευτική του σημασία. Η πόλη, εδώ και χιλιάδες χρόνια έχει υπάρξει πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο της βόρειας Ινδίας. Πολλοί διάσημοι Ινδοί φιλόσοφοι, ποιητές, συγγραφείς και μουσικοί έζησαν εκεί, μέχρι και τις μέρες μας. Στο Βαρανάσι κήρυξε για πρώτη φορά ο Σιντάρτα Γκαουτάμα. 

Στο Βαρανάσι, βρίσκεται η έδρα του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της Ινδίας, Πανεπιστήμιο Χίντου του Μπαρανάς. Οι κάτοικοι της πόλης ομιλούν μία διάλεκτο των Χίντι. Προσωνύμια που αναφέρονται στην πόλη είναι: "πόλη των ναών", "η ιερή πόλη της Ινδίας", "η θρησκευτική πρωτεύουσα της Ινδίας", "η πόλη των φώτων", "η πόλη της μάθησης" και "η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ινδίας". 

Ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουαίην έγραψε για την πόλη: "Το Μπενάρες είναι παλαιότερο από την ιστορία, παλαιότερο από την παράδοση, παλαιότερο ακόμα και από τον μύθο, και φαίνεται δύο φορές πιο παλιό από όλα αυτά μαζί".

## Ετυμολογία
Το όνομα *Βαρανάσι* προέρχεται πιθανότατα από τα ονόματα των ποταμών *Βαρούνα* και *Άσσι* οι οποίοι ρέουν κοντά στην πόλη και χύνονται στον ποταμό Γάγγη. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, το παλαιότερο όνομα του ποταμού Βαρούνα ήταν *Βαρανάσι*, και από αυτόν η πόλη πήρε το όνομά της. Αν και πολλοί ιστορικοί διαφωνούν με αυτή την εκδοχή, παλαιότερα κείμενα επιβεβαιώνουν την εκδοχή αυτή. 

Το όνομα Βαρανάσι γράφονταν *Μπαρανάσι* στην αρχαία γλώσσα Πάλι και σταδιακά μετατράπηκε σε *Μπαναράς*. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας διάφορα ονόματα που είχε η πόλη ήταν: Αβιμουκτάκα, *Αναντκακανάνα*, *Μαχασμασάνα*, *Σουραντχάνα*, Βράχμα *Βάρντχα*, *Σουνταρσάνα*, *Ράμγια, και Κάσι*.

## Πηγές


## Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ

*
*
*

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Κατηγορία:Ιερές πόλεις της Ινδίας
Κατηγορία:Ινδουισμός
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - 50 χιλιόμετρα βάδην

Το αγώνισμα των **[[50 χιλιόμετρα βάδην|50 χιλιομέτρων βάδην]]** του πρόγραμμα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής 22 Αυγούστου 2008 και συμμετείχαν 59 δρομείς. Ολυμπιονίκης αναδείχτηκε ο Ιταλός Άλεξ Σβάτσερ με χρόνο 3 ώρες 37 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα, επίδοση που αποτελεί νέο ολυμπιακό ρεκόρ. Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Αυστραλός Τζάρεντ Τάλεντ και το χάλκινο ο Ρώσος Ντένις Νιζεγκορόντοφ.

## Παραπομπές
* Επίσημα αποτελέσματα, IAAF
* Men's 50 Km Race Walk - FINAL, αναφορά για την κούρσα των 50 χλμ. βάδην στην ιστοσελίδα της IAAF

Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Πήγασος Ι (περιπολικό)

Το περιπολικό **Πήγασος Ι / 2221, Ρ-236** (πρώην αμερικανικό ‘BYMS 2221’, πρώην 'USS YMS 221') ήταν πλοίο τύπου ‘YMS’ που κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Hubbards South Cost Co’. Ένα από τα 6 Ν/Α που μετατράπηκαν σε περιπολικά μεταξύ 1959-1960. Χρησιμοποιήθηκαν για την δίωξη του λαθρεμπορίου. Ομοίου τύπου πλοία : 'Θάλεια ΙΙ', Κλειώ ΙΙ, Ανδρομέδα Ι, Προκύων, **Πήγασος Ι** και Λαμπαδιάς. 	

Διαγράφηκε από τον Στόλο το 1968

## Πηγές
* http://www.hellasarmy.gr 
* http://www.navsource.org
* http://uboat.net

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Προκύων (περιπολικό)

**Προκύων ([[Περιπολικό]]) / Π/Π 2076, P-232**
Περιπολικό τύπου ‘YMS’

Πρώην ‘BYMS 2076', πρώην 'USS YMS 76'.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Hubbards South Cost Co’. Ένα από τα 6 Ν/Α που μετατράπηκαν σε περιπολικά μεταξύ 1959-1960. Χρησιμοποιήθηκαν για την δίωξη του λαθρεμπορίου. Ομοίου τύπου πλοία : 'Θάλεια ΙΙ', Κλειώ ΙΙ, Ανδρομέδα Ι, **Προκύων**, Πήγασος Ι και Λαμπαδιάς.

Διεγράφη από τη δύναμη του στόλου το 1968.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.navsource.org
* http://www.hellasarmy.gr/ 
* http://www.uboat.net

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Αλογονάνθρακες

Στη Χημεία με τη χαρακτηριστική ονομασία **αλογονάνθρακες** φέρονται οι χημικές ενώσεις που αποτελούνται από άνθρακα (C), και ένα ή περισσότερα αλογόνα (δηλαδή Br, Cl, F και I). Συνεπώς, εφόσον φέρουν άνθρακα πρόκειται για οργανικές ενώσεις.

Σημαντικότερες ιδιότητες των αλογονανθράκων είναι η χαμηλή δραστικότητα και τοξικότητά τους καθώς και ότι δεν είναι αναφλέξιμοι.

Υποκατηγορίες των αλογονανθράκων, λόγω της σημαντικότητάς τους αποτελούν οι **χλωράνθρακες** (ενώσεις χλωρίου και άνθρακα), π.χ. τετραχλωράνθρακας, και οι **φθοράνθρακες** (αντίστοιχα ενώσεις φθορίου και άνθρακα), όπως π.χ. το περισσότερο γνωστό "τεφλόν" ή "πολυτετραφθορο-αιθυλική ρητίνη", καθώς και πολλά είδη φρέου.

Γενικότερα οι αλογονάνθρακες κατατάσσονται στα αλογονοπαράγωγα.

Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με αλογόνα
Αλογονίδια

Στη Χημεία με τη χαρακτηριστική ονομασία **αλογονίδια**, φέρονται σε αντιδιαστολή με τους **αλογονάνθρακες**, οι χημικές ενώσεις που αποτελούνται από αλογόνα (δηλαδή Br, Cl, F και I). με χημικά στοιχεία εκτός του άνθρακα ή με οργανικές ρίζες, οπότε και πρόκειται για οργανικές ενώσεις.

Αλογονίδια που προέρχονται από ενώσεις αλογόνων και στοιχείων χαρακτηρίζονται με το όνομα του στοιχείου, π.χ. αλογονίδιο του φωσφόρου κ.λπ., ενώ εκείνα που προέρχονται με οργανική ένωση λαμβάνουν αυτή ως πρόθεμα π.χ. αλκυλαλογονίδια (αλκύλιο + αλογόνο)

Γενικότερα τα αλογονίδια κατατάσσονται στα αλογονοπαράγωγα.


Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις
Κατηγορία:Αλογόνα
Κατηγορία:Αλογονοπαράγωγα
Ποσειδών ΙΙ (πετρελαιοφόρο)

**Ποσειδών ΙΙ ([[Πετρελαιοφόρο]]) / Α-375, Α-345**

Πρώην βρετανικό ‘EMPIRE FHUN’.

Παραχωρήθηκε από το βρετανικό Ναυτικό το 1946 ως δάνειο. ‘ΠΟΣΕΙΔΩΝ’ έως το 1957. Μετονομάστηκε σε ‘ΣΕΙΡΙΟΣ’. Το 1962 αγοράστηκε από τον ελληνικό Στόλο. Είχε χωρητικότητα 850 τόνους. Παροπλίστηκε στις 26 Αυγούστου 1977.

Κατηγορία:Ελληνικά πετρελαιοφόρα
Ατμοτελωνίδες Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Οι **[[ατμοτελωνίς|ατμοτελωνίδες]]** που υπηρέτησαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ήταν οι εξής:
## Κεφαλληνία, Πάτραι, Ερμούπολις
Αναφέρονται κατά την περίοδο από το 1885 μέχρι και τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, οπότε και παροπλίστηκαν.

Ήταν ξύλινα σκάφη και είχαν εκτόπισμα 35 τόνων, μήκος 16,45 μέτρα, πλάτος 4 μέτρα και βύθισμα 1,5 μέτρα.

## Κέρκυρα, Πειραιεύς
Αναφέρονται ότι έδρασαν κατά την χρονική περίοδο από το 1885 μέχρι και τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, οπότε και παροπλίστηκαν.

Είχαν εκτόπισμα 66 τόνων, μήκος 21,95 μέτρα, πλάτος 4,25 μέτρα και βύθισμα 1,8 μέτρα.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Αμφιτρίτη IV (θαλαμηγός)

Η θαλαμηγός **Αμφιτρίτη IV** ναυπηγήθηκε το 1864 και ήταν σιδηράς κατασκευής. Αγοράστηκε το 1873 από την Αγγλία για την μεταφορά στην Ελλάδα των νέων λεβήτων της θωρακοβαρίδος Βασιλεύς Γεώργιος Α', των μικρών σκαφών τύπου *Δήλος* και μερικών πυροβόλων Άρμστρονγκ, διότι η τιμή της αγοράς του βρέθηκε μικρότερη από την τιμή του ζητούμενου ναύλου.

Αρχικά έφερε το όνομα *Μαλβίνα* και κατόπιν μετασκευάστηκε σε οπλιταγωγό με το όνομα *Μπουμπουλίνα*. Το 1895 μετατράπηκε σε βασιλική θαλαμηγό και ονομάστηκε *Αμφιτρίτη*. Από το 1917 χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως (βασιλική θαλαμηγός, εκπαιδευτικό δοκίμων υπαξιωματικών και ναυτικών δοκίμων, βοηθητικό πλωτό νοσοκομείο). Το 1927 παραχωρήθηκε στον ανώτατο διοικητή υποβρυχίων. Καταστράφηκε τον Απρίλιο του 1941 σε αεροπορική επιδρομή ενώ μετασκευαζόταν σε πλωτή γαιοανθρακαποθήκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές θαλαμηγοί
Ευφροσύνη Ι (θαλαμηγός)

Η **«Εφροσύνη Ι»** ήταν θαλαμηγός του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Αποτελούσε βασιλική λέμβο εποχής του Όθωνα. Αναφέρεται στην σύνθεση του ελληνικού στόλου από το 1833 μέχρι και το 1862, οπότε και διαλύθηκε λόγω παλαιότητας.

Ευφροσ
Ηρακλής Ι (βρίκι)

Το βρίκιον **Ηρακλής Ι** φέρει το όνομα του Ηρακλή της ελληνικής μυθολογίας και είναι το πρώτο πλοίο του ναυτικού με αυτό το όνομα. Ήταν πλοίο χωρητικότητας 298 τόνων. Είχε οπλισμό 10 καρρονάδες των 42 λιβρών και 2 πυροβόλα των 9 λιβρών. 

Αναφέρεται στη σύνθεση του στόλου από το 1830. Αρχικά ανήκε στον Ψαριανό Ανδρέα Γιαννίτση που ήταν κυβερνήτης του, υπό τον οποίο έλαβε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Πουλήθηκε στην Ελληνική κυβέρνηση αντί 7500 ταλλήρων. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως σαν μεταγωγικό οπότε και του αφαιρέθηκε ο οπλισμός. Τον Μάρτιο του 1840 παροπλίσθηκε και πουλήθηκε σαν ανεπισκεύαστο στον παλιό ιδιοκτήτη του αντί 5.255 δραχμών.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά βρίκια
Θεμιστοκλής Ι (βρίκιον)

Το βρίκιον **Θεμιστοκλής Ι** εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου από το 1830 και είχε πλήρωμα 80 άτομα. Δεν αναφέρεται στη δύναμη του στόλου το 1833.

Κατηγορία:Ελληνικά βρίκια
Σέριφος Ι (αποβατικό)

Το αποβατικό αρμάτων **Σέριφος Α/Β 1227, Α/Β 246** παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1227’. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Σέριφος, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

## Χαρακτηριστικά

*Εκτόπισμα: 320 τόνοι (400 έμφορτο)
* Ταχύτητα: 7 κόμβων
* Πρόωση: Ντίζελ. 
* Οπλισμός 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

## Πηγές
* LCT Mk 6 - From the Bureau of Ships Navy Department 

Κατηγορία:Ελληνικά αποβατικά
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1987-88

Στην **46η** διοργάνωση του **κυπέλλου Ελλάδας 1987-88** μετείχαν συνολικά 70 ομάδες (16 Α΄ εθνικής, 18 Β' εθνικής και 36 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Επίσης υπήρξε κι ένας συμπληρωματικός γύρος ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο, με μόλις 3 ζευγάρια, ώστε οι ομάδες που θα συνέχιζαν να είναι 32.

Ήταν μια αρκετά επεισοδιακή χρονιά και σημαδεύτηκε από αρκετά σκληρές αναμετρήσεις στις περιπτώσεις όπου κληρώθηκαν «δυνατά» ζευγάρια. Στον Γ' γύρο ο Ολυμπιακός απέκλεισε την ΑΕΚ με ισοπαλία 1-1 εντός έδρας και νίκη 3-1 εκτός έδρας, σ' έναν πολυσυζητημένο αγώνα. Στη φάση των ημιτελικών ο Ολυμπιακός απέκλεισε τον κάτοχο του τροπαίου ΟΦΗ και ο Παναθηναϊκός τη μετέπειτα πρωταθλήτρια της χρονιάς εκείνης, Α.Ε.Λ..

Ο τελικός ανάμεσα στους δύο αιωνίους αντιπάλους ήταν μία ευκαιρία «εξιλέωσης», καθώς και οι δύο πραγματοποίησαν μέτρια πορεία στο πρωτάθλημα. Ο αγώνας ήταν νευρικός και άτεχνος, κράτησε όμως ζωηρό το ενδιαφέρον ως το φινάλε, μιας και κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι μετά από ισοπαλία 2-2 (όπου κι εδώ τα 3 από τα 4 γκολ προήρθαν από πέναλτυ). Ο Νίκος Σαργκάνης αναδείχθηκε "ήρωας" αποκρούοντας 2 και ευστοχώντας σε ένα σουτ σ' αυτή τη διαδικασία. 

Για τον Ολυμπιακό ήταν η τρίτη φορά που έχανε το κύπελλο στα πέναλτι, μετά τις ήττες του 1974 και 1976. Με την κατάκτηση αυτή, ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε σε κατακτήσεις κυπέλλων την ΑΕΚ (10 έναντι 9). Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Δημήτρης Σαραβάκος που πέτυχε 10 γκολ.

## Οι αγώνες

## Ο τελικός
* Αθήνα, Ολυμπιακό Στάδιο, Κυριακή 8 Μαΐου 1988
* 24px **[[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός]]** -  Ολυμπιακός **2-2 ([[παράταση]]), 4-3 [[Πέναλτι (ποδόσφαιρο)|πέναλτι]]** (κανονικός αγώνας: 1-1, ημίχρονο: 1-0)
* **Σκόρερς**: Σαραβάκος (31' 13px|Πετυχημένο πέναλτι), Χ. Δημόπουλος (102' 13px|Πετυχημένο σουτ) -- Φούνες (59' 13px|Πετυχημένο πέναλτι, 98' 13px|Πετυχημένο πέναλτι)
* **Τα [[Πέναλτι (ποδόσφαιρο)|πέναλτι]]:**

* **Αποβολή**: 79' 10px Μπατσινίλας
* **Διαιτητής**: Μελέτης Βουτσαράς (Αθήνας) -- Επόπτες: Νικάκης, Δημητριάδης
* **Εισιτήρια**: 73.375
* **Τηλεοπτική μετάδοση**: ΕΤ 2 (Αλέκος Θεοφιλόπουλος)

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1987-1988
Λίλι Σομπιέσκι

Η **Λίλι Σομπιέσκι** (αγγλ.:*Liliane Rudabet Gloria Elsveta "Leelee" Sobieski*, 10 Ιουνίου 1983) είναι βραβευμένη Αμερικανίδα ηθοποιός. Ο πατέρας της είναι Γάλλος και η μητέρα της Πολωνή, ενώ έχει έναν μικρότερο αδελφό.

## Βιογραφία
Η Λίλι Σομπιέσκι γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, στις 10 Ιουνίου του 1983. Άρχισε να ασχολείται με την ηθοποιία από την ηλικία των δέκα ετών. Ο πατέρας της όντας συγγραφέας και η μητέρα της ζωγράφος ούσα, δεν την αποθάρρυναν σε αυτό της το τόλμημα. Έτσι, από πολύ νωρίς βρέθηκε στα πλατώ του Χόλυγουντ έχοντας ήδη στο ενεργητικό της πολλές συνεργασίες. 
## Καριέρα
Έχει συμπρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες με διάσημους συναδέλφους της, όπως ο Αλ Πατσίνο, ο Νίκολας Κέιτζ, ο Τζόνι Ντεπ, ο Τομ Κρουζ και η Νικόλ Κίντμαν, η Ντρου Μπάριμορ, ο Ρέι Λιότα, ο Τζον Κιούζακ, κ.α.

## Βραβεύσεις και διακρίσεις
Σύμφωνα με το IMDB, η ηθοποιός διακρίθηκε στις εξής περιπτώσεις:
* Βραβεία νεαρών ηθοποιών. 
1999 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση σε μελλοντολογική ταινία", για το: "A Soldier's Daughter Never Cries" (1998). 
* Βραβεία Έμμυ. 
1999- Υποψήφια: - "Εξέχουσα πρωταγωνίστρια σε μίνι σειρές ή ταινία", για το: "Joan of Arc" (1999). 
* Βραβεία νεαρών σταρ. 
1999 - Κερδισμένο: - "Καλύτερη εμφάνιση από νεαρό ηθοποιό σε μια μίνι σειρά για ταινία της T.V.", για το: "Joan of Arc" (1999). 
* 1999 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση από νεαρό ηθοποιό σε μία κωμική ταινία", για το: "Never Been Kissed" (1999). 
* Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγο. 
1999 - Υποψήφια: - "Περισσότερο υποσχόμενη ηθοποιός" για το: "A Soldier's Daughter Never Cries" (1998). 
   
* Βραβεία νεαρών ηθοποιών του Χόλυγουντ. 
2000 - Κερδισμένο: - "Σταρ του αύριο - Γυναίκα". 
* Βραβεία "Χρυσού Δορυφόρου". 
2000 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση από ηθοποιό σε μίνι σειρά ή αισθηματική ταινία για την T.V." για το: "Joan of Arc" (1999). 
* "Χρυσές σφαίρες". 
2000 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση από έναν ηθοποιό σε μίνι σειρές ή αισθηματική ταινία για την T.V." για το: "Joan of Arc" (1999).

2002 - Υποψήφια: - "Καλύτερη εμφάνιση από έναν ηθοποιό σε μίνι σειρές ή αισθηματική ταινία για την T.V." για το: "Uprising" (2001).

## Φιλμογραφία
* "Finding Bliss"
* "Night Train"
* "Public Enemies"
* "Walk All Over Me"
* "88 Minutes"
* "In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale"
* "The Glass House"
* "Joy Ride"
* "L'Idole"
* "London"
* "Max"
* "Uprising"
* "The Wicker Man"
* "Joan of Arc"
* "Never Been Kissed"
* "Eyes Wide Shut"
* "A Soldier's Daughter Never Cries"

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα της Λίλι Σομπιέσκι

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καστρί Ιωαννίνων

Η ονομασία **Καστρί Ιωαννίνων** μπορεί να αναφέρεται σε δύο χωριά του Νομού Ιωαννίνων:

* Στο Καστρί Βασιλοπούλου του Δήμου Ευρυμενών.
* Στο Καστρί Εγνατίας του Δήμου Εγνατίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κάλυμνος (ναρκαλιευτικό)

Το ναρκαλιευτικό **«Κάλυμνος Μ-201»** (πρώην *BYMS-33*, *HMS J-833* και *HMS BYMS-2033*) ήταν αμερικανικής κατασκευής πολεμικό πλοίο βρετανικού τύπου *BYMS* που παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό και την Επιτροπή Ρευστοποίησης Εξωτερικού των Η.Π.Α., στις αρχές του 1946.

## Ιστορία
Ναυπηγήθηκε την 1η Ιουνίου 1942 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στα ναυπηγεία "American Car and Foundry Co., Wilmington" στο Ντέλαγουερ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ως «*BYMS-33*» ναρκαλιευτικό βρετανικού τύπου *BYMS*. Καθελκύστηκε στις 6&nbsp;Ιανουαρίου 1943 και μπήκε στην υπηρεσία του πολεμικού ναυτικού της Μεγάλης Βρετανίας στις 6&nbsp;Απριλίου 1943, ως «*HMS J-833*». Ολοκληρώθηκε την 1η Ιουνίου 1943 και μεταφέρθηκε στις 3 Ιουνίου 1943 στη Μεγάλη Βρετανία, όπου στη συνέχεια μετονομάστηκε εκ νέου σε «*HMS BYMS-2033*».

### Μετάταξη
Την 1η Ιανουαρίου 1946, ο έλεγχός του μεταφέρθηκε στην Επιτροπή Ρευστοποίησης Εξωτερικού του Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, όπου παραχωρήθηκε ως δάνειο στο Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών. Λίγο αργότερα, στις 12&nbsp;Ιουλίου 1952, μεταφέρθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.

### Δράση
Το πλοίο έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ο Λέοναρντ Τσαρλς Τσάπμαν, κυβερνήτης του πλοίου από την 1η Οκτωβρίου του 1943, το παρέδωσε στον Ντέιβιντ Φράνσις Κλάττερμπακ στις 7 Ιουνίου του 1945. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις για την εκκαθάριση των ελληνικών θαλασσών από τα ναρκοπέδια. Στη συνέχεια, και ενώ είχε ενταχθεί στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Μεταξύ 6 και 8 Σεπτεμβρίου του 1948, με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο Ε. Βερνίκο, προστάτευσε με επιτυχία την περιοχή μεταξύ Ιερισσού και Ασπροβάλτας Χαλκιδικής από επίθεση ανταρτών. Στις 11 Ιουνίου 1949, μαζί με το ιδίου τύπου ναρκαλιευτικό Καρτερία Μ-203 και το παράκτιο βοηθητικό Ελασσών FF-12, υπεστήριξαν απόκρουση επίθεσης ανταρτών στην περιοχή μεταξύ Ιερισσού και Νέων Ρόδων. Παροπλίστηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1973.

## Πλοία με το όνομα «''Κάλυμνος''»
Το ναρκαλιευτικό «*Κάλυμνος*» *Μ-201* είναι μέχρι  το μοναδικό πλοίο στον ελληνικό στόλο που έφερε το όνομα αυτό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Εάφα του Ουέσσεξ

Ο **Εάφα του Ουέσσεξ**, ήταν μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ (730 - περί το 789), γιος του Εόππα του Ουέσσεξ, απευθείας απόγονος του Κέρντικ.

Παντρεύτηκε μια πριγκίπισσα του Κεντ αγνώστου ταυτότητας, με την οποία απέκτησε τον μετέπειτα βασιλιά του Κεντ Ίλμουντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
Μυκάλη Ι (κανονιοφόρος)

**Μυκάλη Ι ([[Κανονιοφόρος]])**

Κανονιοφόρος - Ιστιοφόρο - 52 τόνων

Πρώην ‘ΕΝΔΕΚΑΤΗ’. Πρώην ‘ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΘΕΙΣΑ’.

Ιδίου τύπου ‘Άστιγξ Ι’, ‘Αποστόλης Ι’, ‘Τσαμαδός’, ‘Τομπάζης Ι’, ‘Μιαούλης Ι’, ‘Καχράν’, ‘Σαχτούρης Ι’, 'Ανδρούτσος’, ‘ΚΡΙΕΖΗΣ’, 'Κανάρης Ι', ‘11Η (Μυκάλη Ι)’ και ‘12η (ΣΦΑΚΤΗΡΙΑ)’.	

Το 1843 του δόθηκε το όνομα «ΜΥΚΑΛΗ». Στις 17 Φεβρουαρίου 1839 ενώ ήταν αγκυροβολημένο στον όρμο Μαντούδι της Ευβοίας, έσυρε στις άγκυρες του και βυθίστηκε. Ανελκύσθηκε όμως και μετατράπηκε σε γολέτα με οπλισμό 4 καρρονάδες των 12 λιβρών. Χρησιμοποιήθηκε για πολλαπλές αποστολές και για την καταδίωξη της πειρατείας. Τέθηκε σε παροπλισμό το Σεπτέμβρη του 1860.

## Πηγές
*http://www.hellasarmy.gr 

Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Μυκάλη ΙΙΙ (οπλιταγωγό)

Το οπλιταγωγό **Μυκάλη** (πρώην *Eldorado*) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ναυπηγήθηκε το 1884.

Συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913 και στην Μικρασιατική εκστρατεία (1920-1922).

Τον Νοέμβριο του 1900 συμμετείχε στην ανέλκυση του αρχαίου ναυαγίου στο οποίο βρέθηκε ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων.

Πουλήθηκε το 1904 σε ιδιωτική εταιρεία αλλά επιτάχθηκε εκ νέου στη διάρκεια των μετέπειτα πολέμων.

Το 1929 μετονομάστηκε "Μυκάλη Τόγια"  και το 1933 πουλήθηκε για διάλυση στη Savoia της Ιταλίας.

## Πηγές


Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Πολυβόλο

thumb|right|Πολυβόλο Μ60 τοποθετημένο σε σκάφος περιπολίας
Το **πολυβόλο** είναι ένα πλήρως αυτόματο προσαρμόσιμο ή φορητό πυροβόλο όπλο. Συνήθως σχεδιάζεται για να βάλλει βολίδες που τροφοδοτούνται στη θαλάμη από ζώνη (ταινία) φυσιγγίων ή από γεμιστήρα μεγάλης χωρητικότητας. Ο ρυθμός βολής είναι αρκετές εκατοντάδες βολίδες το λεπτό.

## Αρχές λειτουργίας
Η εξέλιξη του πολυβόλου χωρίζεται σε δύο μεγάλες περιόδους. Στην περίοδο του χειροκίνητου πολυβόλου και στην περίοδο του αυτόματου πολυβόλου. Η περίοδος των χειροκίνητων όπλων που ήταν σε θέση να βάλλουν πολλαπλά βλήματα εκτείνεται δεκάδες χρόνια στο παρελθόν. Η εξέλιξη όμως χειροκίνητων και αυτόματων πολυβόλων πραγματοποιήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Τα χειροκίνητα πολυβόλα χρειάζονταν την περιστροφή κάποιου στροφάλου για το γέμισμα και την εκπυρσοκρότηση του φυσιγγίου (σε αντίθεση με τα αυτόματα πολυβόλα που χρειάζεται μόνο η πίεση στη σκανδάλη).

Η πρώτη χρήση χειροκίνητων πολυβόλων έγινε στον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο. Το πιο διαδεδομένο πολυβόλο εκείνη την περίοδο και μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα ήταν το πολυβόλο Γκάτλινγκ. Το πρώτο αυτόματο πολυβόλο ήταν το Μαξίμ που χρησιμοποιούσε συνδεδεμένες σε ζώνη σφαίρες και εκμεταλλευόταν την ανάκρουση του όπλου για την τροφοδοσία του. Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί η ενέργεια της ανάκρουσης του όπλου οδήγησε στην εξέλιξη σχεδόν όλων των αυτόματων και ημιαυτόματων πυροβόλων όπλων τον 20ο αιώνα.

Οι δύο κύριοι τρόποι λειτουργίας του αυτόματου πολυβόλου εκμεταλλεύονται την πίεση των αερίων από τη εκπυρσοκρότηση του φυσιγγίου ή την ανάκρουση του όπλου. Χρησιμοποιώντας μία από τις δύο μεθόδους λειτουργίας επιτυγχάνεται η κυκλική διαδικασία γεμίσματος και εκπυρσοκρότησης του φυσιγγίου. Το πρώτο αυτόματο πολυβόλο αερίων ήταν το Colt-Browning M1895. 

Υπάρχει και μία μικρότερη κατηγορία αυτόματων πολυβόλων στα οποία προσφέρεται ενέργεια για την κυκλική διεργασία από έναν εξωτερικό κινητήρα. Τέτοια πολυβόλα χρησιμοποιούνται συνήθως σε ελικόπτερα ή αεροπλάνα και προσφέρουν μεγαλύτερη αξιοπιστία και ρυθμό βολής.

Οι βολές των πολυβόλων μπορεί να είναι είτε «βολή κατά βολή» (μία μία βολίδα), είτε «βολή ριπαία» ή «βολή κατά ριπάς» (πολλές συνεχόμενες βολίδες με διακοπές).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Μάρτιν Βάινεκ

Ο **Μάρτιν Βάινεκ** (*Martin Weinek*), γεννημένος στις 30 Ιουνίου του 1964 είναι Αυστριακός ηθοποιός, επιχειρηματίας και διασκεδαστής. Είναι κυρίως γνωστός λόγω της συμμετοχής του  στην τηλεοπτική σειρά Υπαστυνόμος Ρεξ.

Ασχολείται επίσης με την παραγωγή κρασιού στην Αυστρία

Ο Βάινεκ σπούδασε υποκριτική από το 1983 έως το 1986 με καθηγητή τον Πίτερ Π. Γιοστ.

Από το 1986 ήταν μέλος του *Group 80*στα θέατρα της Βιέννης και είχε μία μικρή συμμετοχή στην ταινία *After-season*.
    
Το 1987 συμμετείχε στα φεστιβάλ του Ρεκλινγκχάουζεν υπό την καθοδήγηση του Γκέοργκ Μιτερντάιν στο *The Lechner Edi looks into Paradise*  και υποδύθηκε έναν οδοκαθαριστή στην ταινία *Müllomania* με σκηνοθέτη τον Ντίτερ Μπέρνερ. Η δέσμευση του στο Jura Soyfertheater, θέατρο της Βιέννης , συνεργασίες με άλλες θεατρικές σκηνές καθώς και η σκηνοθετική του δραστηριότητα σηματοδότησαν την καριέρα του τη διετία 1988-1989. Την περίοδο 1990-1991 ασχολήθηκε με την καλλιτεχνική διεύθυνση του θεάτρου Hernalser city.

Εν τω μεταξύ συμμετείχε συνεχώς σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όπως για παράδειγμα το 1989 οπότε και έλαβε μέρος στην τηλεοπτική σειρά *Calafati Joe*.

Πέρα από την ηθοποιία ο Βάινεκ ασχολείται και με την αμπελουργία μαζί με τη σύζυγό του Εύα, η οποία εργαζόταν ως δραματουργός. Η ενασχόληση του ζευγαριού με την οινοπαραγωγή ξεκίνησε το 1993 σαν χόμπι και σήμερα καλλιεργούν έκταση 30 στρεμμάτων κοντά στο Heiligenbrunn.

## Φιλμογραφία
* 1989: *Calafati Joe* (τηλεόραση)
* 1999-2004, 2008- : *[[Υπαστυνόμος Ρεξ]]* (τηλεόραση)
* 2004: *Silentium*
* 2005: *Grenzverkehr*
* 2006: *Unter weißen Segeln* (τηλεόραση, επεισόδιο *Träume am Horizont*)
* 2007: *Die Rosenheim-Cops* (τηλεόραση, επεισόδιο *Liebe bis zum Ende*)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για τον Μάρτιν Βάινεκ από την imdb
* Πληροφορίες για τον Μάρτιν Βάινεκ από την Αυστριακή Κρατική Τηλεόραση (ORF) 
* Ο Βάινεκ ως οινοπαραγωγός 

Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Κασπάρ Καπαρόνι

Ο **Κασπάρ Καπαρόνι** (ιταλ.: *Kaspar Capparoni*) (Ρώμη, 1 Αυγούστου 1964) είναι Ιταλός ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Ο Κασπάρ Καπαρόνι έγινε ηθοποιός του θέατρο σε ηλικία μόλις 18 ετών, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Τζουζέπε Πατρόνι Γκρίφι. Το 1984 εμφανίστηκε στην ταινία Φαινόμενα (*Phenomena*) σκηνοθετημένη από τον Ντάριο Αρζέντο.

Έχει συμμετάσχει επίσης και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Το 2007 πρωταγωνίστησε στη μίνι σειρά *Donna Detective* και την επόμενη χρονιά στον *[[Υπαστυνόμος Ρεξ|Υπαστυνόμο Ρεξ]]* και στη σειρά *Capri 2*.
[250px|right|thumb|Ο Κασπάρ Καπαρόνι με  τη  Ντενίζ Ζιχ και τον [Μάρτιν Βάινεκ]]

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

**Phenomena* (1984)
**Colpi di luce* (1985)
**Gialloparma* (1999)
**Encantado* (2002)
**Il ritorno del Monnezza* (2005)
**Two families* (2007)
**Il sole nero* (2007)

### Τηλεόραση

**Addio e ritorno* (1995)
**Tequila e Bonetti* (2000)
**La casa delle beffe* (2000)
**Ricominciare* (2000-2001)
**Piccolo mondo antico* (2001)
**Incantesimo 4* (2001)
**Elisa di Rivombrosa* (2003)
**La caccia* (2005)
**Provaci ancora Prof* (2005)
**Capri* (2006)
**Donna Detective* (2007)
**[[Υπαστυνόμος Ρεξ]]* (2008)
**Capri 2* (2008)
**Il giudice Mastrangelo 3* (2009)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Kaspar Capparoni - Η επίσημη ιστοσελίδα του ηθοποιού
*Πληροφορίες για τον ηθοποιό από την imdb

Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κυρά Παναγιά Αλοννήσου

Η **Κυρά Παναγιά** ή **Πελαγονήσι** είναι το μεγαλύτερο από τα ερημονήσια των Βορείων Σποράδων. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Αλοννήσου σε μικρή απόσταση από αυτή. Η έκταση του νησιού είναι 24,973 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του νησιού σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 10 κάτοικοι. Το νησί είναι ιδιοκτησία της μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Υπάρχει και στο νησί μοναστήρι στο οποίο οφείλει και το όνομά του. Διαμένει συνήθως ένας μοναχός. Το νησί καλύπτεται από πυκνή μεσογειακή χαμηλή μακία βλάστηση σκληρόφυλλων θάμνων με κυρίαρχο είδος το σχίνο (*Pistacia lentiscus*), τα πουρνάρια (*Quercus coccifera*) και κουμαριές, γλιστροκουμαριές, ρείκια . Το νησί βρίσκεται στο θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου και είναι ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας. Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι 302 μ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνικό θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου, Βορείων Σποράδων

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
Κατηγορία:Σποράδες
Γιούρα Αλοννήσου

Τα **Γιούρα** ή **Γεροντία** είναι νησί των Βορείων Σποράδων και βρίσκονται βόρεια της Αλοννήσου. Έχουν έκταση 11,052 τ.χλμ.. Το νησί είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας. Το νησί είναι εξαιρετικά απόκρημνο με το υψηλότερο σημείο του να βρίσκεται στα 570μ. Επίσης στο νησί βρίσκεται ένα αξιόλογο σπήλαιο με την ονομασία σπήλαιο του Κύκλωπα, το οποίο είναι ιδιαίτερα φημισμένο. Στο σπήλαιο βρέθηκε η Πινακίδα της Γιούρας, που χρονολογείται μεταξύ 5500 και 5000 π.Χ και περιλαμβάνει εγχάρακτα σύμβολα.

## Οικοσύστημα
Τα Γιούρα είναι ένα κυρίως βραχώδες, απόκρημνο και άγονο νησί. Η βλάστηση αποτελείται κυρίως από Φρύγανα, μεσογειακή Μακία, και πολύ μικρά δάση από Πουρνάρια (Quercus coccifera και Quercus ilex). Επίσης υπάρχουν πολλά χασμόφυτα, αρκετά από τα οποία είναι ενδημικά και σπάνια. Στο νησί επιβιώνουν Αίγαγροι (Capra aegagrus), όμοια με τα Κρι-κρι της Κρήτης (Capra aegagrus creticus). Ένα πολύ κοινό είδος ερπετού είναι το Σιλιβούτι (Podarcis erhardii), ενώ στις απότομες πλαγιές φωλιάζουν πτηνά όπως ο Σπιζαετός (Aquila fasciata) και ο Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae). Οι ακτές και οι σπηλιές του είναι πολύ σημαντικοί βιότοποι για την Μεσογειακή φώκια (Monachus monachus).  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εθνικό θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου, Βορείων Σποράδων
* 

Κατηγορία:Θαλάσσιο_Πάρκο_Αλοννήσου_Βορείων_Σποράδων
Κατηγορία:Νησιά των Σποράδων
Κατηγορία:Αλόννησος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Σχίζα Μεσσηνίας

Η **Σχίζα** είναι το μεγαλύτερο νησί των Μεσσηνιακών Οινουσσών, με έκταση 12,3 τ.χλμ.. Στο παρελθόν ονομαζόταν Καμπρέρα και Καβρέρα. Είναι ένα βραχώδες νησί το οποίο χρησιμοποιείται από την πολεμική αεροπορία ως πεδίο βολής. Στην πραγματικότητα δεν έχει μόνιμο πληθυσμό, αν και στην απογραφή του 2001 αναφέρεται να έχει 2 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Πύλου-Νέστορος, ενώ την περίοδο 1999 -2010 ανήκε στον Δήμο Μεθώνης. Νοτιοδυτικά της Σχίζας είναι το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, γνωστό ως τάφρος ή φρέαρ των Οινουσσών με βάθος 5.121 μ. Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι 201 μ.

## Αξιοθέατα
Σημαντικότερο αξιοθέατο της Σχίζας είναι το σπήλαιο Μαύρη Τρύπα. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού, σε απόσταση 400 μέτρων από τη θάλασσα διανοιγμένο μέσα σε Ηωκαινικό ασβεστολιθικό βράχο. Το νησί είναι ενταγμένο στο δίκτυο Natura 2000, μαζί με τη γειτονική Σαπιέντζα και την περιοχή του ακρωτηρίου Ακρίτας, με τον κωδικό GR2550003.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Μεθώνης, σύμπλεγμα Οινουσσών

Κατηγορία:Ιόνιες Νήσοι
Κατηγορία:Νησιά της Πελοποννήσου
Κατηγορία:Νησιά της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Αντίμηλος

Η **Αντίμηλος** είναι μικρό απόκρημνο νησί των Κυκλάδων δυτικά της Μήλου, στο Μυρτώο Πέλαγος. Είναι ένα βραχώδες και εξαιρετικά απόκρημνο νησί, με το υψηλοτερό του σημείο να βρίσκεται στα 671 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει έκταση 8,801 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο. 

Οι ντόπιοι το αποκαλούν και **Ερημόμηλο**, ονομασία με την οποία ήταν γνωστό και κατά το Μεσαίωνα, ενώ στην αρχαιότητα ήταν γνωστό ως Έφυρα ή Εφόρα. Τα αρχαιολογικά ευρήματα υποδεικνύουν την ύπαρξη οικισμών από τους προϊστορικούς χρόνους.

Ήταν ενεργό ηφαίστειο έως την αρχή της Τεταρτογενούς περιόδου: ακόμα και σήμερα υπάρχει ανενεργός κρατήρας στην κορυφή του νησιού. Το νησί είναι ένας ηφαιστειακός δόμος αποτελούμενος από ανδεσιτική και δακιτική λάβα, τόφφους και ροές που καταλήγουν σε απότομους γκρεμούς. Η ηλικία τους έχει προσδιοριστεί στα 320.000 έτη. Στον υποθαλάσσιο χώρο ανατολικά της Αντιμήλου έχουν εντοπιστεί άλλοι τρεις ηφαιστειακοί δόμοι.

Έχει θαμνώδη βλάστηση και έχει χαρακτηριστεί από το δίκτυο Φύση 2000 ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ). Φιλοξενεί ένα σπάνιο είδος αιγάγρων) (*Capra aegagrus pictus*), παρόμοιο με της Κρήτης, το σπάνιο είδος των μαυροπετριτών γερακιών, καθώς και ένα σπάνιο είδος φιδιών, το είδος macrovipera schweizeri, γνωστό και ως "οχιά της Μήλου". Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, οι εναπομείναντες αίγαγροι του είδους απειλούνται με εξαφάνιση λόγω των επιμειξιών και λόγω λειψυδρίας.

Η επίσκεψη στο νησί γίνεται μόνο με άδεια της Διεύθυνσης Θήρας Κυκλάδων.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πολιτιστική Πύλη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου - Αντίμηλος 
*Οδηγός ξενάγησης στη Μήλο - Κοντινά νησιά
*Οχιά της Μήλου 

Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μήλου
Αρωματικοί υδρογονάνθρακες

**«Αρωματικοί υδρογονάνθρακες»**  χαρακτηρίζονται οι κυκλικοί υδρογονάνθρακες που εμφανίζουν μια σειρά χαρακτηριστικών ιδιοτήτων που είναι γνωστές με τη συνοπτική ονομασία «αρωματικός χαρακτήρας».

Οι αρωματικοί υδρογονάνθρακες διακρίνονται σε **«αρένια»** ή **«βενζολιοειδείς»**, που περιέχουν έναν ή περισσότερους εξαμελείς δακτυλίους βενζολίου, και σε **«μη βενζολιοειδείς»** που δεν έχουν κανέναν.

## Ιστορία
Από τα μέσα του 19ου αιώνα ήταν ήδη γνωστή η ύπαρξη μεγάλης κατηγορίας οργανικών ενώσεων με σαφείς διαφορετικές ιδιότητες εκείνων των αλειφατικών ενώσεων που αν και παρουσίαζαν ακόρεστο χαρακτήρα δεν αντιδρούσαν ως ακόρεστες ενώσεις. Παρουσίαζαν ευχάριστη οσμή αφού μπορούσαν να εξαχθούν από αρωματικά έλαια γαρίφαλων, κανέλας, βανίλιας κ.λπ. εξ ου και αρχικά η ονομασία τους.

Το 1861, ένας Αυστριακός χημικός, ο Ιωσήφ Λόσμιντ (Josef Loschmidt), αναγνώρισε πως πολλές αρωματικές ενώσεις μπορούσαν επίσης να παραχθούν από το βενζόλιο, με αντικατάσταση ενός ή περισσοτέρων ατόμων του υδρογόνου, από άλλα άτομα ή ομάδες ατόμων. Μετά την παρατήρηση αυτή ο όρος αρωματικός έχασε την αρχική σημασία, όπου για τους χημικούς σημαίνει πλέον κάθε ένωση προϊόν του βενζολίου, αν και όχι μόνο.

Στη δεκαετία του 1930 η έννοια της αρωματικότητας διευρύνθηκε ακόμη περισσότερο επί των διακρίσεων των αρωματικών υδρογονανθράκων. Ήταν η εποχή που άρχισε να μελετάται η χημεία των αρωματικών ενώσεων κυρίως στην Αγγλία και Γερμανία κατά την παραγωγή φωταερίου και του κοκ από την ξηρή απόσταξη των λιθανθράκων. Η λιθανθρακόπισσα που αποτελεί προϊόν τέτοιας κατεργασίας περιέχει περίπου 25% (κατά βάρος) αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Σήμερα περισσότερο από το 80% της παραγωγής τους βασίζεται στο πετρέλαιο.

*
Κατηγορία:Καρκινογόνα
Μορράφιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μορράφιος**, απαντώμενο και με την παραλλαγή **Μαράφιος**, είναι γνωστός ένας γιος του βασιλιά της Σπάρτης Μενελάου και της συζύγου του, της Ωραίας Ελένης. Αδέλφια του Μορραφίου ήταν η Ερμιόνη, ο Νικόστρατος, ο Αιθιόλας, ο Θρόνιος, ο Πλεισθένης ο Νεότερος και η Μελίτη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969.

Μορραφιος
Μορφέας

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Μορφέας** (στα αρχαία **Μορφεύς**, δηλαδή αυτός που δίνει μορφή, σχήμα) είναι γνωστός ένας από τους χίλιους γιους του Ύπνου, ή ένας από τους αδελφούς του, ώστε η Νυξ ήταν είτε μητέρα, είτε γιαγιά του Μορφέως κατα τον Ησίοδο. Άλλη εκδοχή παρουσιάζει ως μητέρα του, την Πασιθέα. Ο Μορφέας ήταν επιφορτισμένος με την «αποστολή» να παίρνει διάφορες ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στο έργο του τον υποβοηθούσαν υπηρέτες που ονομάζονταν Όνειροι, όπως ο Φοβήτορας και ο Φάντασος. Γενικότερα, ο Μορφέας θεωρήθηκε ως ο θεός των ονείρων, ιδίως στη ρωμαϊκή και στη μεταγενέστερη δυτική παράδοση. Ο Οβίδιος αναφέρει ότι ο Μορφέας επικεντρωνόταν στις ανθρώπινες μορφές των ονείρων, ενώ ο Φοβήτορας στις ζωικές μορφές και ο Φάντασος στα άψυχα αντικείμενα. Εξάλλου αναφέρεται ότι ο Μορφέας, ως επικεφαλής, είχε ιδιαίτερη ευθύνη για τα όνειρα των βασιλιάδων και των ηρώων. Ο Μορφεύς παριστάνεται με φτερούγες, που ήταν τόσο δυνατές και ανθεκτικές ώστε μπορούσαν να τον μεταφέρουν στα πέρατα της Γης.

## Εικόνες

Αρχείο:Guerin Pierre Narcisse - Morpheus and Iris 1811.jpg|Μορφέας και Ίρις (1811) Μουσείο Ερμιτάζ
Αρχείο:Luca Giordano 009.jpg|Η βάρκα του Χάρωντα, ο ύπνος της Νύχτας και ο Μορφέας (1684–1686)


## Δείτε επίσης
* Το φάρμακο μορφίνη (αρχικώς «μόρφιον», morphium) πήρε το όνομά του από τον Μορφέα.
* Κόσμος των ονείρων (μυθολογία)

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μορφεας
Μόψοπος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μόψοπος** είναι γνωστός ένας πανάρχαιος βασιλιάς ή τοπικός ήρωας της Αττικής, από τον οποίο ολόκληρη η Αττική επονομάσθηκε **Μοψοπία**. Είναι τελείως άγνωστο το αν ο Μόψοπος είχε κάποια σχέση με κάποιο από τα δύο διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας που ονομάζονται Μόψος.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μοψοπος
Μυίαγρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μυίαγρος** είναι γνωστός ένας τοπικός ήρωας που λατρευόταν στην αρκαδική πόλη Αλίφηρα, όπου κατά την εορτή της θεάς Αθηνάς (ή και του Δία) του προσέφεραν *προθυσία*. Οι λατρευτές επικαλούνταν τον Μυίαγρο έτσι ώστε στην κυρίως θυσία να εξαφανίζονται οι μύγες. Αυτό εξάλλου σημαίνει και το όνομα «μυίαγρος»: εκείνος ο οποίος «αγρεύει» (συλλαμβάνει) τις μύγες.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μυιαγρος
Μυιώδης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μυιώδης** είναι γνωστός ένας τοπικός θεός που λατρευόταν στην Ολυμπία. Στον Μυιώδη θυσίαζαν ένα ταύρο κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, και έτσι πίστευαν ότι οι μύγες απομακρύνονταν από την περιοχή του ιερού. Σύμφωνα όμως με μία άλλη μαρτυρία, οι Ηλείοι για να απομακρύνουν τις μύγες, που έφερναν ασθένειες, θυσίαζαν στον ήρωα Μυίαγρο.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μυιωδης

Κατηγορία:Αρχαία Ηλεία
Σιούτιστα

Το σλαβογενές τοπωνύμιο **Σιούτιστα** μπορεί να αναφέρεται στις παρακάτω περιοχές της Ελλάδας:

* Στο όρος Κασιδιάρη του νομού Ιωαννίνων.

* Στο χωριό Καστρί του δήμου Ζίτσας, το οποίο είναι χτισμένο κοντά στην κορυφή του Κασιδιάρη.

* Σε χείμαρρο της Καστοριάς.
ΑΝΤ1 Κύπρου

Ο **Antenna TV Κύπρου** (**ANT1 Κύπρου**, με ελληνικούς χαρακτήρες **Αντέννα Κύπρου**) είναι ένας κυπριακός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός εθνικής (παγκύπριας) εμβέλειας. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 28 Ιουνίου του 1993 στις 2 το μεσημέρι. Κάθε χρόνο προβάλλει πολλές από τις τηλεοπτικές παραγωγές του ομώνυμου σταθμού ΑΝΤ1 Ελλάδος, αλλά και αρκετές δικές του, κυπριακές παραγωγές.

Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ενημέρωση και ψυχαγωγία, με δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές, Κυπριακές, Ελληνικές και ξένες σειρές, ταινίες, τηλεπαιχνίδια κ.ά.

Περιστασιακά έχουν μεταδοθεί σειρές κινουμένων σχεδίων (*[[Power Rangers]]*, *[[Sailor Moon (anime, 1992)|Sailor Moon]]* και *[[Οι Τρεις Σωματοφύλακες (άνιμε)|Οι Τρεις Σωματοφύλακες]]*) και Λατινικές τηλενουβέλες (*[[Μαρία Μερσέντες]]*, *[[Αϊμέ, αγάπη μου]]*, *[[Ανυπότακτες Καρδιές]]*, *[[Η Μαριάννα της νύχτας]]*, *[[Φλορισιέντα, μία σύγχρονη Σταχτοπούτα|Φλορισιέντα]]*, *[[Η Άσχημη που έγινε όμορφη]]*, *[[Τσικιτίτας (παιδική τηλενουβέλα)|Τσικιτίτας]]*, *[[Μαρία Άγγελε Μου]]*, *[[Ο Θρίαμβος της Αγάπης]]*, *[[Αληθινή αγάπη]]*, *[[Η Εκδίκηση]]*, *[[Μαρίνα (τηλενουβέλα, 2013)|Μαρίνα]]*, *[[Μονσεράτ (τηλενουβέλα)|Μονσεράτ]]*, *[[Η Γάτα]]*, *[[Δεν σε συγχωρώ]]*).

## Δείτε επίσης
*ΑΝΤ1

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ιστοσελίδα του σταθμού

Κατηγορία:Όμιλος ΑΝΤ1
Κατηγορία:Κυπριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1993
Μυκηνέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μυκηνέας** (***Μυκηνεύς***) είναι γνωστός ο ιδρυτής κατά μία παράδοση και επώνυμος ήρωας που έδωσε το όνομά του στις Μυκήνες. Ο Μυκηνέας ήταν γιος του Σπάρτωνα και εγγονός του Φορωνέα. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Μυκηνέας ήταν εγγονός του Φηγέα και δισέγγονος του Ινάχου και της Ωκεανίδας Μελίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μυκηνεας
Μυκήνη

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Μυκήνη** ήταν κόρη του ποτάμιου θεού και γενάρχη της βασιλικής δυναστείας του Άργους Ίναχου και αδελφή του Φορωνέως, είναι η επώνυμη στις μετέπειτα Μυκήνες. Ο Όμηρος στην Ιλιάδα καταγράφει την Μυκήνη μαζί με την Τυρώ και την Αλκμήνη στις πανέμορφες γυναίκες από βασιλικό γένος. Ο Παυσανίας στο έργο του Μεγάλαι Ηοίαι καταγράφει την Μυκήνη σαν κόρη του Ίναχου και σύζυγο του Αρέστορα χωρίς να αναφέρει το όνομα της μητέρας της. Σύμφωνα με έναν μελετητή της Οδύσσειας του Ομήρου η Μυκήνη ήταν κόρη του Ίναχου και της Ωκεανίδας Μελίας, σύμφωνα με τον Τρωικό κύκλο γιος της Μυκήνης και του Αρέστορος ήταν ο Άργος ο Πανόπτης. Ο Ίναχος θεωρείται ο πρώτος κάτοικος γηγενής του Άργους που διασώθηκε από τον Μεγάλο κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Σύμφωνα με τον Παυσανία η Μυκήνη έδωσε το όνομα της στην ομώνυμη Αργολική πόλη.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*Fowler, R. L. (2013), Early Greek Mythography: Volume 2: Commentary, Oxford University Press, 2013. 
*Gantz, Timothy, Early Greek Myth: A Guide to Literary and Artistic Sources, Johns Hopkins University Press, 1996.
*Hard, Robin, The Routledge Handbook of Greek Mythology: Based on H.J. Rose's "Handbook of Greek Mythology", Psychology Press, 2004, 
*Homer, The Odyssey with an English Translation by A.T. Murray, PH.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1919. 
*Most, G.W., Hesiod: The Shield, Catalogue of Women, Other Fragments, Loeb Classical Library, No. 503, Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press, 2007, 2018. 
*Pausanias, Pausanias Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Tripp, Edward, Crowell's Handbook of Classical Mythology, Thomas Y. Crowell Co; First edition (June 1970).
*West, M. L., Greek Epic Fragments: From the Seventh to the Fifth Centuries BC. Edited and translated by Martin L. West. Loeb Classical Library No. 497. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2003.
*Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London (1867). 

Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αργολίδας
Κατηγορία:Ναϊάδες
Κατηγορία:Νύμφες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Μύλας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μύλας** ή **Μύλαντας** είναι γνωστός ένας από τους Τελχίνες. Μυθολογείται ότι αυτός πρώτος εφεύρε τον μύλο, εφεύρεση η οποία πήρε το όνομά του. Από τον Μύλαντα επίσης είχε ονομασθεί η Μυλαντία άκρα. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει και μία σχετική προσωνυμία-επίκληση του Δία: ήταν ο **«Ζευς Μυλεύς»**, που απέκτησε τρεις γιους από τη Νύμφη Ιμαλία, η οποία καταγόταν από την Τελχινία.

Ο Μύλαντας καθιέρωσε τη λατρεία των θεών του συμποσίου στην Κάμειρο και στη Ρόδο. Από εκείνον πήραν το όνομά τους και οι θεοί αυτοί: ήταν οι **[[Μυλάντειοι θεοί]]**.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μυλας
Μύρινα (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μύρινα** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Μία πολύ γενναία βασίλισσα των Αμαζόνων. Αναφέρεται ως κόρη του Τεύκρου και σύζυγος του βασιλιά Δαρδάνου. Η Μύρινα κήρυξε τον πόλεμο εναντίον των Ατλάντων και με τρεις χιλιάδες Αμαζόνες κατάφερε να κυριεύσει την πόλη τους Κερνήν. Εκεί αιχμαλώτισε τα γυναικόπαιδα και κατέστρεψε εκ θεμελίων την πόλη. Οι υπόλοιποι Άτλαντες παραδόθηκαν τρομοκρατημένοι. Η Μύρινα φέρθηκε σε αυτούς με γενναιοφροσύνη. Υπέγραψε μαζί τους συνθήκη και ίδρυσε μία νέα πόλη στη θέση αυτής την οποία είχε καταστρέψει. Η νέα πόλη ονομάσθηκε Μύρινα. Στη συνέχεια οι Άτλαντες ζήτησαν από τη Μύρινα να τους βοηθήσει εναντίον των Γοργόνων. Η Μύρινα πέτυχε να τις νικήσει και από τότε δεχόταν μεγάλες τιμές από τις υπηκόους της. Για να τιμήσει τις Αμαζόνες που είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο, η Μύρινα με τη σειρά της ανέγειρε μεγαλοπρεπές ταφικό μνημείο. Αργότερα η Μύρινα κυρίευσε το μεγαλύτερο τμήμα της Λιβύης, συμμάχησε με τον Ώρο της Αιγύπτου και λεηλάτησε τη Συρία. Τελικώς η Μύρινα σκοτώθηκε από τον βασιλιά Μόψο.
# Κόρη του βασιλιά της Ιωλκού Κρηθέως και σύζυγος του πρώτου βασιλιά της Λήμνου, του Θόαντα από την Κρήτη. Από αυτή τη Μύρινα πήρε το όνομά της η πρωτεύουσα του νησιού Λήμνος. Είχε θυγατέρα την Υψιπύλη, που έγινε σύζυγος του Ιάσονα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μυρινα
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Λήμνου
Μύρμηξ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μύρμηξ** είναι γνωστή μία Αθηναία η οποία, χάρη στη δεξιοτεχνία της και στους καλούς της τρόπους κατάφερε να κερδίσει την εύνοια και την προστασία της θεάς Αθηνάς. Αλλά μετά από αυτό η Μύρμηξ καυχήθηκε ότι αυτή ήταν η εφευρέτης του αρότρου, ενώ στην πραγματικότητα η τιμή για την επινόησή του ανήκε στην Αθηνά. Η θεά θύμωσε τότε πολύ και την μετεμόρφωσε σε μυρμήγκι. Αργότερα ο Δίας την λυπήθηκε και μεταμορφώσε το γένος των μυρμηγκιών σε ανθρώπους, τους Μυρμιδόνες.

Από τον μύθο της Μύρμηγκος, ο κωμικός ποιητής της «νέας κωμωδίας» Ποσείδιππος ο Κασσάνδρειος εμπνεύσθηκε ομώνυμη κωμωδία του.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μυρμηξ
Συμφωνία του Ίτσλ

Η λεγόμενη **Συμφωνία του Ίτσλ**, (Ischl), ήταν μια διμερής συμφωνία μεταξύ των ίδιων των Μοναρχών Ρωσίας και Αυστρίας που συνομολόγησαν στην ομώνυμη πόλη της Αυστρίας, συνοδευόμενοι από τους υπουργούς των Εξωτερικών,στις 28 Σεπτεμβρίου του 1907.

Σ΄ αυτή τη συνάντηση οι δύο Μονάρχες αποφάσισαν τη συμπλήρωση του μεταρρυθμιστικού έργου του προγράμματος Μυρστέγκ με λήψη σύντονων μέτρων για τη περιστολή των ανταρτικών σωμάτων στη χερσόνησο του Αίμου.
Χαρακτηριστικό όμως παραμένει το γεγονός ότι η συνάντηση και η συνομολόγηση αυτή, που παρακινήθηκε ιδιαίτερα από τους ρώσους επιτελείς, συνέβη όταν πλέον οι ελληνικές δυνάμεις είχαν επιβληθεί των βουλγαρικών οι οποίες και βρίσκονταν υπό διάλυση.

Στο τέλος της συνάντησης αυτής η Ρωσία και η Αυστρία ως εντολοδόχοι των Δυνάμεων της Βερολίνειας Συνθήκης, συνομολόγησαν το κείμενο της διακοίνωσης προς Αθήνα (Ελλάδα), Σόφια (Βουλγαρία) και Βελιγράδι (Γιουγκοσλαβία), το οποίο και απέστειλαν την ίδια ημέρα και που έμεινε στην ιστορία με τον χαρακτηριστικό τίτλο Διακοίνωση Ρωσίας - Αυστρίας (1907), της οποίας βάση ήταν η αρχή της διατήρησης του *Status Quo* στη Βαλκανική.

## Πηγές
*D. Dakin "The Greek Struggle in Macedonia 1897-1913" σ.320-1
*Χαραλ. Νικολάου "Διεθνείς Συνθήκες" σ.182., Εκδόσεις Φλώρος Αθήνα 1996.

Κατηγορία:Βαλκάνια
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Ιτσλ
Σκάντζουρα Αλοννήσου

Τα **Σκάντζουρα** είναι νησί των Βορείων Σποράδων και βρίσκονται νοτιοανατολικά της Αλοννήσου. Έχουν έκταση 6,229 τ.χλμ.. Το νησί είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι 107μ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνικό θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου, Βορείων Σποράδων

Κατηγορία:Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
Κατηγορία:Σποράδες