open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παλάτι της Θαρθουέλα

Το **Παλάτι της Θαρθουέλα** (ισπανικά: *Palacio de la Zarzuela*) αποτελεί κατοικία και χώρο εργασία του Βασιλιά της Ισπανίας, αν και η επίσημη κατοικία της ισπανικής βασιλικής οικογένειας είναι το Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης. Το Παλάτι της Θαρθουέλα βρίσκεται στα περίχωρα της Μαδρίτης, κοντά στο Βασιλικό Ανάκτορο του Ελ Πάρδο, το οποίο φιλοξενεί αρχηγούς κρατών που επισκέπτονται την Ισπανία. Το παλάτι ανήκει στην ισπανική κυβέρνηση και διοικείται από μια κρατική υπηρεσία που ονομάζεται *[[Εθνική Κληρονομιά]]* (Patrimonio Nacional).

Το Παλάτι της Θαρθουέλα ήταν η κατοικία του Βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄ από τον Μάιο του 1962 μέχρι την αναχώρησή του για το εξωτερικό, τον Αύγουστο του 2020. Η σύζυγός του Βασίλισσα Σοφία εξακολουθεί να κατοικεί στο παλάτι. Αν και ο Βασιλιάς Φίλιππος ΣΤ΄ διατηρεί το γραφείο του στο παλάτι, ο ίδιος και η οικογένειά του ζουν στο Παβεγιόν ντελ Πρίνθιπε, που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το Παλάτι της Θαρθουέλα.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, ο Βασιλιάς Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας ζήτησε να χτιστεί ένα εξοχικό παλάτι στην περιοχή Λα Θαρθουέλα, κοντά στη Μαδρίτη. Το όνομα «Θαρθουέλα» θεωρείται ότι προέρχεται από την ισπανική λέξη «θάρθα» που σημαίνει θάμνος βατόμουρου, λόγω της λειτουργίας του κτίσματος ως κυνηγετικού καταφυγίου στα Βασιλικά Κυνηγετικά Κτήματα. Αρχικά ήταν ένα ορθογώνιο, πλακοσκεπές κτίριο, με δύο πλευρικές στοές. Ο Βασιλιάς Κάρολος Δ΄ άλλαξε το κτίριο για να το προσαρμόσει στο ύφος του 18ου αιώνα, ενώ το διακόσμησε με ταπετσαρίες, νέα έπιπλα, πορσελάνες και τα αγαπημένα του ρολόγια.

## Βασιλική κατοικία
Ο Βασιλιάς Χουάν Κάρλος Α΄ και η σύζυγός του, Βασίλισσα Σοφία, ζούσαν στο παλάτι από τον γάμο τους τον Μάιο του 1962 μέχρι τη μετακόμιση του Χουάν Κάρλος στο εξωτερικό τον Αύγουστο του 2020. Η Βασίλισσα Σοφία συνεχίζει έως σήμερα να κατοικεί στο παλάτι. Μετά το θάνατο του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο, τον Νοέμβριο του 1975, ο Χουάν Κάρλος αποφάσισε να μην εγκατασταθεί στο Βασιλικό Παλάτι του Ελ Πάρδο, αφήνοντάς το ως τόπο φιλοξενίας ξένων επισκεπτών, και ορίζοντας το Παλάτι της Μονκλόα ως κατοικία του Πρωθυπουργού της Ισπανίας. Το Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης, η πρώην κύρια κατοικία των Ισπανών μοναρχών, είναι η επίσημη κατοικία του Βασιλιά, αν και χρησιμοποιείται πλέον μόνο για κρατικές περιστάσεις.

Μετά το αποτυχημένο Αντικίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών, τον Δεκέμβριο του 1967, η Βασίλισσα Φρειδερίκη της Ελλάδας διέμεινε για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο Παλάτι της Θαρθουέλα. Η κόρη της και μικρότερη αδελφή της Βασίλισσας Σοφίας, η Πριγκίπισσα Ειρήνη, διέμενε στο παλάτι μέχρι τον θάνατό της το 2026.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Θαρθουελα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μαδρίτη
Ανίτσαιο Αίγινας

Το **Ανίτσαιο** (ή **Ανιτσαίο** ή **Ανιτσαίου** για τους ντόπιους) είναι οικισμός της Αίγινας. Διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική κοινότητα Αίγινας, του Δήμου Αίγινας, της Περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην Περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης». Πριν από το σχέδιο «Καποδίστριας» και το πρόγραμμα «Καλλικράτης», ανήκε στην Επαρχία Αίγινας του Νομού Πειραιώς και μετά του Νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

* Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν *Ανετσαίο* ή *Ανιτσάκι*. Ακόμη παλαιότερα ονομαζόταν *Αινίκαος* και *Ανικαίου*.

## Γεωγραφία
Το Ανίτσαιο είναι ηπειρωτικός οικισμός στο νότιο τμήμα της Αίγινας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του βουνού Όρος (531 μ.), μεταξύ των χωριών Παχειά Ράχη και Βλάχηδες, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει 15 χιλιόμετρα περίπου ΝΑ. της πόλης Αίγινας (μέσω Κυλινδρά).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές έως τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως *Αινίκαος* και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγίνης του Νομού Αττικής & Βοιωτίας. Το 1879 η ονομασία του διορθώθηκε σε *Ανικαίου*. Το 1899 εντάχθηκε στον Νομό Αττικής και το 1909, πάλι, στον Νομό Αττικής & Βοιωτίας. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε *Ανετσαίο* ή *Ανιτσάκι* και το 1940 σε *Ανίτσαιο*. Το 1943 εντάχθηκε στον νομό Αττικής, το 1964 στον νομό Πειραιώς και με το ΦΕΚ 66Α - 8/05/1972 υπήχθη οριστικά στον νομό Αττικής.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και ο ερειπωμένος μύλος, στη βόρεια είσοδο του οικισμού
*Ο ναός Κοίμησης της Θεοτόκου (Ευαγγελίστριας) στο κέντρο του οικισμού
*Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου
*Ο ερειπωμένος Ναός του Ελλανίου Διός, στο βουνό Όρος (*Ελλάνιον Όρος*), δυτικά του οικισμού. Κατά τη μυθολογία, κτίστηκε από τον βασιλιά Αιακό για να ευχαριστήσει τον Δία για τις βροχές που έστειλε στο νησί.
*Τα εκκλησάκια των Ταξιαρχών και της Υπαπαντής-Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, στον αρχαιολογικό χώρο του Ελλανίου Διός
*Η διαδρομή προς την κορυφή Όρος, την ψηλότερη της Αίγινας, με το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία σε περίοπτη θέση

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Πάπυρος Larousse Britannica]]*, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
**Πάπυρος Λαρούς*, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό *Διακοπές*, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.saronicmagazine.gr/saronikos/aigina/7951-to-anitsaio-tis-petras-kai-ton-ane-o-ilon

Κατηγορία:Αίγινα
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Κοινότητα Μαριού Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Μαριού** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 με την απόσπαση του οικισμού Μαριού από την Κοινότητα Μύρθιου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δαμνόνι και Παλαιά Ταβέρνα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Δαμνόνι, το (11)
* Μαριού, το (303)
* Παλαιά Ταβέρνα, η (25)

Συνολικά η κοινότητα έχει 339 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Σταυγιανουδάκη.

## Κοινοτάρχες Μαριού
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μαριού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κοινότητα Μυξόρρουμα

Η **Κοινότητα Μυξόρρουμα** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Μυξόρρουμα. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Πελαγία, Άνω Μυξόρρουμα και Φρατί. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αγία Πελαγία, η (90)
* Άνω Μυξόρρουμα, το (210)
* Μυξόρρουμα, τα (14)
* Φρατί, το (57)

Συνολικά η κοινότητα έχει 371 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κ. Αγγελική Λογιάκη.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μυξόρρουμα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κοινότητα Αγίας Γαλήνης

Η **Κοινότητα Αγίας Γαλήνης** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Αγία Γαλήνη. Η κοινότητα Αγίας Γαλήνης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,829 χμ² (2011). Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Ξηρόκαμπο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αγία Γαλήνη, η (604)
* Ξηρόκαμπος, ο (28)

Συνολικά η κοινότητα έχει 632 μόνιμους κατοίκους (986 de facto).

## Πληθυσμός

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Φουντιδάκη.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίας Γαλήνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Ασπροπόταμος (παραπόταμος Ερυθροποτάμου)

Ο **Ασπροπόταμος** (βουλγαρικά: Бяла река *Μπιάλα ρέκα*) είναι ποταμός της ιστορικής και γεωγραφικής περιοχής της Θράκης στην οροσειρά της Ροδόπης στη νότια Βουλγαρία, και αποτελεί τον μεγαλύτερο παραπόταμο του Ερυθροποτάμου.

Ο ποταμός πηγάζει κοντά στο χωριό Τσερνίτσεβο, πλησίον των ελληνικών συνόρων και στη συνέχεια ρέει προς μια κατεύθυνση γενικώς προς τα ανατολικά μέχρι να εκβάλει στον Ερυθροπόταμο κοντά στο Σιβ Κλάντενετς ακριβώς επί των ελληνικών συνόρων.

Ο ποταμός είναι γνωστός για τους μαιάνδρους στη μέση της πορείας του που αποτελούν μέρος της προστατευόμενης περιοχής «Μαίανδροι του Ασπροποτάμου» καθώς και για τους Ακτινοπτερυγίους ιχθύες, *Cobitis rhodopensis*, που ανακαλύφθηκαν το 1998 και είναι το μόνο ενδημικό σπονδυλωτό στη Βουλγαρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραπόταμοι του Έβρου (Θράκη)
Κατηγορία:Ποταμοί της Βουλγαρίας
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων

Η **Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων** (αγγ.: *European Federation of Journalists*)  είναι η ευρωπαϊκή περιφερειακή οργάνωση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Είναι η μεγαλύτερη οργάνωση δημοσιογράφων στην Ευρώπη, εκπροσωπώντας περίπου 320. 000 δημοσιογράφους σε 71 δημοσιογραφικές οργανώσεις σε 43 χώρες. Έχει την έδρα της στις Βρυξέλλες.

## Ιστορία
Η ΕΟΔ δημιουργήθηκε το 1994 στο πλαίσιο του καταστατικού της ΔΟΔ για να εκπροσωπεί τα συμφέροντα των δημοσιογραφικών ενώσεων και ενώσεων και των δημοσιογράφων τους. Έχει αποκτήσει ανεξάρτητο νομικό καθεστώς (αριθμός: 0503. 985. 472) ως διεθνής μη κερδοσκοπική ένωση (AISBL, association internationale sans but lucratif) από τον Φεβρουάριο του 2013 σύμφωνα με τη βελγική νομοθεσία.

## Δραστηριότητες
Η ΕΟΔ αγωνίζεται για τα κοινωνικά και επαγγελματικά δικαιώματα των δημοσιογράφων που εργάζονται σε όλους τους τομείς των μέσων ενημέρωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη μέσω ισχυρών συνδικάτων και ενώσεων. Η ΕΟΔ προωθεί και υπερασπίζεται τα δικαιώματα της ελευθερίας της έκφρασης και της πληροφόρησης, όπως αυτά κατοχυρώνονται από το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, υποστηρίζει τα μέλη της για την προώθηση της συνδικαλιστικής ανάπτυξης, την προσέλκυση νέων μελών και τη διατήρηση ή τη δημιουργία περιβάλλοντος στο οποίο υπάρχει ποιότητα, δημοσιογραφική ανεξαρτησία, πολυφωνία, αξίες δημόσιας υπηρεσίας και αξιοπρεπής εργασία στα μέσα ενημέρωσης.

Η ΕΟΔ αναγνωρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο της Ευρώπης ως η αντιπροσωπευτική φωνή των δημοσιογράφων στην Ευρώπη. Έχει εγγραφεί στο μητρώο διαφάνειας της ΕΕ (αριθ. 27471236588-39). Η ΕΦΕ είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC).

Η ΕΟΔ αναγνωρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Συμβούλιο της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων ως η αντιπροσωπευτική φωνή των δημοσιογράφων στην Ευρώπη.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της ΕΟΔ

Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ευρώπη
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουρούντι

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουρούντ** μαζί με  τα Aρχεία βρίσκονται στην Μπουζουμπούρα. Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μπουρούντι άνοιξε το 1981 και εγκαινιάστηκε επίσημα το 1985. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 διέθετε περίπου 150.000 τόμους.

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουρούντι δημιουργήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1989 από το Τμήμα Πολιτισμού του Υπουργείου Νεολαίας, Αθλητισμού και Πολιτισμού βάσει της υπουργικής απόφασης αριθ. 670/1358 . Εθνικός βιβλιοθηκάριος είναι η Marie Bernadette Ntahorwamiye .

Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει τόσο τη βιβλιοθήκη όσο και τα εθνικά αρχεία. Αν και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η συλλογή δεν ήταν ακόμη ικανοποιητικά οργανωμένη λόγω ελλείψεως προσωπικού και χρηματοδότησης, η βιβλιοθήκη διαθέτει καταλόγους βιβλίων και χαρτών και αναγνωστήριο .

Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, το 2014, περίπου το 61% των ενηλίκων του Μπουρούντι είναι εγγράμματοι .

## Πανεπιστημιακές συλλογές
Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μπουρούντι άνοιξε το 1981 και εγκαινιάστηκε επίσημα το 1985. Είχε περίπου 150.000 τόμους στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το Ανώτατο Στρατιωτικό Ινστιτούτο διέθετε τότε 4600 τόμους. Οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες προσφέρουν ξεναγήσεις και οδηγίες στους φοιτητές στην αρχή κάθε ακαδημαϊκού έτους. Το Τμήμα Βιβλιοθηκονομίας του Πανεπιστημίου του Μπουρούντι προσφέρει ένα διετές πρόγραμμα σπουδών για επίδοξους βιβλιοθηκονόμους. Υπάρχει επίσης μια συλλογή στο Ινστιτούτο Γεωργίας της Gitega .

## Κυβερνητικές συλλογές
Οι κυβερνητικές συλλογές περιλαμβάνουν το Εθνικό Κέντρο Στατιστικής Τεκμηρίωσης του Υπουργείου Προγραμματισμού, τη Βιβλιοθήκη Αγρονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας, τη βιβλιοθήκη του Τμήματος Επιστημονικής Έρευνας του Υπουργείου Παιδείας και το Κέντρο Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Δημόσιας Διοίκησης.

## Βιβλιογραφία
*  
*  

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Μπουρούντι
*Μπουζουμπούρα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Μπουρούντι
Μπουρουντι
Ανοιξιάτικο Καρδίτσας

Το **Ανοιξιάτικο** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ανθοχωρίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μουζακίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. 
## Γεωγραφία
Το Ανοιξιάτικο είναι ορεινό χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στην περιοχή των χωριών του Μουζακίου, στις βορειοανατολικές κλιτύς της κορυφής «Καζάρμα» (1.977 μ.) των Θεσσαλικών Αγράφων, κοντά στο βόρειο τμήμα της Λίμνης Πλαστήρα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.050. Απέχει περίπου 32 χλμ. Δ. της Καρδίτσας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο, τέως, τοπικό διαμέρισμα Ανθοχωρίου (σήμερα κοινότητα) του δήμου Μουζακίου.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Google Earth
*buk.gr
*eetaa.gr

 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Ανοιχτό ωοειδές τρήμα

350px|μικρογραφία|Σχηματική απεικόνιση του ωοειδούς τρήματος της καρδιάς.
Ο όρος **ανοιχτό ωοειδές τρήμα** (αγγλ. *PFO, patent foramen ovale*) αναφέρεται στη μικρού μεγέθους μεσοκολπική επικοινωνία που δύναται να υπάρχει ανάμεσα στον αριστερό και τον δεξιό κόλπο της καρδιάς του ανθρώπου. Αποτελεί μια συχνή παθογενής κατάσταση που, σε λίγες περιπτώσεις, μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες, μπορεί όμως και να μην προκαλέσει καμιά παρενέργεια σε όλη τη διάρκεια ζωής του ατόμου.

Κατά την εμβρυϊκή ζωή, όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα *«ωοειδές τρήμα»* που παραμένει ανοιχτό, και βοηθά ώστε να υπάρχει ενεργή μία μεσοκολπική επικοινωνία που είναι απολύτως καθοριστική και για την εμβρυϊκή κυκλοφορία αλλά επίσης και για την επιβίωση του εμβρύου. Μετά τη γέννηση, το τρήμα αυτό πρέπει να κλείσει πλήρως. Αυτό συμβαίνει απολύτως φυσιολογικά εξαιτίας της ανατομικής κατασκευής του. Παρόλα αυτά σε ένα μεγάλο ποσοστό του ανθρώπινου πληθυσμού, περίπου στο 20% (ή και περισσότερο σε ορισμένες φυλές του ανθρώπινου είδους), η εν λόγω μεσοκολπική επικοινωνία παραμένει σαν ένα μικρό άνοιγμα σε όλη τη διάρκεια ζωής και μικρή ποσότητα αίματος δύναται να διαπερνά μέσω αυτής από τον ένα κόλπο στο άλλο, χωρίς καμία αιμοδυναμική σημασία. Στις περισσότερες των περιπτώσεων η ανωμαλία αυτή παραμένει και είναι ασυμπτωματική εντελώς.

Σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις, όμως, το ανοιχτό ωοειδές τρήμα μπορεί να ευθύνεται για σοβαρές περαιτέρω παθήσεις που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή του ανθρώπου, λ.χ.  σοβαρά ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια σε νεαρούς ενήλικες η σε παιδιά. Τα επεισόδια αυτά δύναται να είναι θανατηφόρα ή ακόμα να επιφέρουν μόνιμες βλάβες (π.χ. ημιπληγία). Τα επεισόδια αυτά ονομάζονται κρυπτογενή εγκεφαλικά (αγγλ. *cryptogenic strokes*), και οφείλονται σε μία παράξενη και σπάνια θρομβοεμβολή, δηλ. σχηματίζεται ένας θρόμβος στο φλεβικό σύστημα (π.χ. τραυματισμός στα πόδια ή φλεβική στάση λόγω ορθοστασίας) και διαπερνώντας διαμέσου του -υπάρχοντος στον ασθενή- ανοικτού ωοειδούς τρήματος από τον δεξιό κόλπο προς τον αριστερό κόλπο προκαλεί το αναίτιο βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες στα 50-55 έτη. Σε αυτή την περίπτωση, η λεγόμενη σύγκλειση του ωοειδούς τρήματος καθίσταται επιτακτική, διά της χειρουργικής οδού.

Μπορεί να λάβει χώρα αρχική θεραπεία –σε περίπτωση κρυπτογενούς εγκεφαλικού- με τη χορήγηση αντιπηκτικών, αλλά δεν παρέχεται πλήρη προστασία και ο κίνδυνος εγκυμονεί. Η χειρουργική σύγκλειση -που συνιστάται για τις περιπτώσεις αυτές- είναι μία μέθοδος δοκιμασμένη, με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, και συνίσταται σε διαδερμική σύγκλειση του PFO με προσθετική  μεταλλική συσκευή (π.χ. συσκευή Amplatzer) και έτσι αποφεύγεται η παραδοσιακή εγχείρηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καρδιά
Θεοτόκος Τρικάλων

Το χωριό **Θεοτόκος Τρικάλων** (δημοτική κοινότητα Αχλαδέας - δημοτική ενότητα Χασίων) ανήκει στον δήμο Μετεώρων του νομού Τρικάλων που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο *Καποδίστριας*, μέχρι το 2010, η Θεοτόκος ανήκε στο τοπικό διαμέρισμα Αχλαδέας, του πρώην δήμου Χασίων του νομού Τρικάλων.

## Γενικά
Το χωριό βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Τρικάλων, ανατολικά του χωριού Αγιόφυλλο και δυτικά του χωριού Αχλαδέα. Το βόρειο τμήμα της εκτάσής του αποτελεί τα φυσικά σύνορα με το νομό Γρεβενών. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την Καλαμπάκα και έχει υψόμετρο 600 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Πριν από τις νέες ονομασίες της δεκαετίας του 1950 είχε την ονομασία Φλιάκα Κερασιά.

## Ιστορικά στοιχεία

### Πληθυσμιακή εξέλιξη
Από κατάστιχα των Ιερών Μονών των Μετεώρων, προκύπτει ότι στην περιοχή του χωριού κατοικούσαν νομάδες που έβρισκαν ευνοϊκές συνθήκες για την βοσκή των κοπαδιών τους.

Το 1754 κατοικούσαν 11 οικογένειες, το 1758 4 οικογένειες, το 1765 8 οικογένειες,  το 1767 5 οικογένειες, το 1769 7 οικογένειες, το 1772 6 οικογένειες και το 1820-1821 είχε 3 κτίσματα. Με την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881 είχε 109 κατοίκους, το 1896 είχε 144 και το 1907 είχε 200. Με την απογραφή του 1961 στον οικισμό κατοικούσαν 463 κάτοικοι, ενώ το 1977 ο γενικός πληθυσμός ήτανε 550 κάτοικοι από τους οποίους 196 ήτανε μετανάστες στο εξωτερικό. Με την απογραφή του 1981 είχε 394 κάτοικους.

Στα τέλη της δεκαετίας του 50, το δημοτικό σχολείο της Θεοτόκου αριθμούσε γύρω στους 100 μαθητές. Το 2009 υπήρχαν στο χωριό 80 κάτοικοι, ενώ το 2021 ο πραγματικός πληθυσμός είναι λιγότερο από 60 άτομα. Μαζί με το άλλο χωριό της δημοτικής κοινότητας, την Αχλαδέα, το 2021, απογράφτηκαν 130 άτομα.

## Αξιοθέατα

### Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Είναι κτισμένος στα δυτικά του χωριού, στην περιοχή με την ονομασία Παλιοχώρι. Είναι βυζαντινού ρυθμού με τρούλο και χτίστηκε το 1977 στη θέση παλαιότερης εκκλησίας, η οποία ήταν βασιλικού ρυθμού με νάρθηκα αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Σε πολύ κοντινή απόσταση υπάρχει μικρός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, οποίος χτίστηκε στη θέση ομώνυμου ναΰδριου.

### Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Προδρόμου
Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και θεμελιώθηκε το 1967, ενώ εγκαινιάσθηκε το 1974.

### Τσιουμαντάλα
Νοτιοανατολικά του χωριού υπάρχει το ύψωμα Τσιουμαντάλα. Στους πρόποδες υπάρχει το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής.

### Αϊ-λιάς
Είναι το ψηλότερο σημείο του χωριού. Βρίσκεται βορειοανατολικά του μέσα σε μία κατάμεστη από βελανιδιές περιοχή. Την ονομασία την πήρε από το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Σαβουώτ

thumb|Εβραίοι γιορτάζουν το Σαβουώτ, Μόριτς Ντάνιελ Οπενχάιμ (1880)
Το **Σαβουώτ** (εβραϊκά: שָׁבוּעוֹת&#x200E;), γνωστή και ως **Γιορτή των Εβδομάδων** ή **Γιορτή του Θερισμού**, είναι εβραϊκή γιορτή η οποία λαμβάνει χώρα την έκτη ημέρα του εβραϊκού μήνα Σιβάν (μπορεί να λάβει χώρα μεταξύ 15 Μαΐου και 14 Ιουνίου στο γρηγοριανό ημερολόγιο). Στη Βίβλο, το Σαβουότ σηματοδοτεί τη συγκομιδή των σιτηρών στη Γη του Ισραήλ. Επιπλέον, οι ορθόδοξες ραβινικές παραδόσεις σηματοδοτεί την αποκάλυψη της Τορά στον Μωϋσή και τους Ισραηλίτες στο όρος Σινά, το οποίο συνέβη σύμφωνα με τους Ορθόδοξους Ιουδαίους εκεί την ημέρα το 1314 π.Χ..

Η λέξη *Σαβουώτ* σημαίνει "εβδομάδες" και σηματοδοτεί το τέλος της καταμέτρησης του Ομέρ. Η ημερομηνία του συνδέεται άμεσα με αυτή του Πάσχα: η Τορά επιβάλλει την επτά εβδομάδων καταμέτρηση του Ομέρ, που αρχίζει τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα, να ακολουθείται αμέσως από το Σαβουότ. Αυτή η καταμέτρηση ημερών και εβδομάδων εννοείται ότι εκφράζει την προσμονή και την επιθυμία για την παροχή της Τορά. Το Πάσχα, ο λαός του Ισραήλ ελευθερώθηκε από την υποδούλωση στους Φαραώ. Στο Σαβουότ, τους δόθηκε η Τορά και έγιναν ένα έθνος αφοσιωμένο στην υπηρεσία του Θεού.

Ενώ μερικές φορές αναφέρεται ως Πεντηκοστή λόγω του χρόνου του μετά το Πάσχα, «πεντηκοστή» που σημαίνει «πενήντα» στα ελληνικά, αφού το Σαβουότ εμφανίζεται πενήντα ημέρες μετά την πρώτη ημέρα του Πάσχα, δεν είναι το ίδιο με τη Χριστιανική Πεντηκοστή.

Ένα από τα βιβλικά καθοριζόμενα Τρία Φεστιβάλ Προσκυνήματος, το Σαβουότ γιορτάζεται παραδοσιακά στο Ισραήλ για μία ημέρα, όπου είναι επίσημη αργία, και για δύο ημέρες στη διασπορά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα εβραϊκά
Κατηγορία:Εβραϊκά έθιμα
Κατηγορία:Εβραίοι
Ανδρίακα Μηδίας

Η **Ανδρίακα** ήταν μια αρχαία πόλη της Μηδίας.

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως παρέχεται από τον Αλεξανδρινό γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο. Την τοποθετεί στους πρόποδες του όρους Ιασονίου, λίγο πριν τα σύνορα με την Περσίδα (σημερινή Φαρς) προς νότο. 

Τόσο η ονομασία Ιασόνιον είναι ελληνική, όσο και η ονομασία Ανδρίακα. Το Ιασόνιον ταυτίζεται με το σημερινό όρος Damāvand  του βορείου Ιράν στα νότια της Κασπίας θάλασσας. Το όνομα Ανδρίακα απαντά τόσο σε μια πόλη της παραλιακής Λυκίας (η σημερινή Demre, πλησίον των Μύρων όσο και στην ανατολική Θράκη στα νότια παράλια του Ευξείνου πόντου, μεταξύ Κωνσταντινουπόλεως και Σαλμυδησσού. Δεν αποκλείεται η πιθανότητα η εν λόγω Ανδρίακα να υπήρξε ελληνιστική πόλη και μάλιστα Θρακών ή Λυκίων κληρούχων, πράγμα όχι σπάνιο φαινόμενο στην αυτοκρατορία των Σελευκιδών.

Η τοποθεσία της πόλεως τυγχάνει άγνωστη, όμως βρισκόταν στο βόρειο Ιράν. 

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Evergreen Marine Corporation

Η **Evergreen Marine Corporation** (κινεζικά: *長榮海運*, πινγίν: *Chǎngróng Hǎiyùn, Pe̍h-ōe-jī: Tióng-êng Hái-ūn*) είναι μια ταϊβανέζικη εταιρεία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και ναυτιλίας με έδρα την περιοχή Luzhu, Taoyuan City, Ταϊβάν. Διαθέτει πάνω από 150 πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και αποτελεί μέρος του ομίλου Evergreen Group, ο οποίος αποτελείται από εταιρείες μεταφορών και συνδεδεμένες εταιρείες.

## Επισκόπηση
Η Evergreen προσεγγίζει 240 λιμάνια παγκοσμίως σε περίπου 80 χώρες και είναι η πέμπτη μεγαλύτερη εταιρεία του είδους της.

Οι κύριες εμπορικές διαδρομές της είναι η Ανατολική Ασία προς τη Βόρεια Αμερική, την Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική, η Ανατολική Ασία προς τη Μεσόγειο και τη Βόρεια Ευρώπη, η Ευρώπη προς την ανατολική ακτή της Βόρειας Αμερικής, η Ανατολική Ασία προς την Αυστραλία, η Ανατολική Ασία προς την ανατολική και τη νότια Αφρική, η Ανατολική Ασία προς τη Νότια Αμερική και μια ενδοασιατική υπηρεσία που συνδέει λιμάνια της Ανατολικής Ασίας με τον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Κίνας
Ανταλλάξιμα Τρικάλων

Τα **Ανταλλάξιμα** είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Πρίνου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κόζιακα, του δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. 
## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Ανταλλάξιμα είναι πεδινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Τρικάλων, στις ανατολικές υπώρειες του Κόζιακα και δυτικά του ποταμού Πηνειού, νότια της Καλαμπάκας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 190 μέτρων. Το χωριό απέχει 20 χιλιόμετρα περίπου βορειοδυτικά των Τρικάλων. 
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πρίνου του νομού Τρικάλων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πρίνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κόζιακα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κόζιακα και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αποστόλου Θωμά στο βόρειο τμήμα του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*buk.gr
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Γουαϊακόλη

Η **γουαϊακόλη** είναι αρωματική οργανική χημική ένωση με ημισυντακτικό τύπο C6H4(OH)(OCH3). Παρά το ότι βιοσυντίθεται από ποικιλία ζωντανών οργανισμών, λαμβάνεται συνήθως από το γένος φυτών γουαϊάκο, από όπου προήλθε και η ονομασία της, ή από το πισσέλαιο του ξύλου. Βρίσκεται επίσης και σε αιθέρια έλαια που προέρχονται από τους σπόρους του σέλινου, τα φύλλα του φυτού του καπνού και της πορτοκαλιάς, ή στη φλούδα του λεμονιού. Η χημικώς καθαρή γουαϊακόλη είναι άχρωμο κρυσταλλικό στερεό που τήκεται λίγο πάνω από τη θερμοκρασία δωματίου, αλλά με την έκθεση στον ατμοσφαιρικό αέρα και το φως κιτρινίζει. Υπάρχει στον καπνό που βγάζει κάθε ξύλο που καίγεται, καθώς παράγεται από την πυρόλυση της λιγνίνης. Η γουαϊακόλη συνεισφέρει στην οσμή και τη γεύση των καπνιστών τροφίμων, αλλά ακόμα και του ουίσκι και του ψημένου καφέ.

## Ιστορία και τρόποι παρασκευής
Η γουαϊακόλη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1826 από τον Ότο Ουνφερντόρμπεν. Παρασκευάζεται με μεθυλίωση της *o*-κατεχόλης, με χρήση π.χ. dimethyl sulfate:

:C6H4(OH)2  +  (CH3O)2SO2  →  C6H4(OH)(OCH3)  +  HO(CH3O)SO2

Σε μικρές ποσότητες, εργαστηριακώς, μπορεί να παρασκευασθεί με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, η ''o''-ανισιδίνη, που μπορεί να παρασκευασθεί σε δύο βήματα από την ανισόλη, μπορεί να υδρολυθεί μέσω του διαζωνικού παραγώγου της και να δώσει γουαϊακόλη. Επίσης, η ένωση μπορεί να συντεθεί με τη διμεθυλίωση της κατεχόλης και στη συνέχεια επιλεκτική μονο-απομεθυλίωση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες
Κατηγορία:Αρωματικές ύλες
1,2-διιωδοαιθάνιο

Το **1,2-διιωδοαιθάνιο** είναι οργανική χημική ένωση με συντακτικό τύπο **ICH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>I** και μοριακό βάρος 281,863. Είναι ένα δισαλογονωμένο παράγωγο του αιθυλενίου και ανήκει στα οργανιωδίδια. Ως ουσία, είναι κρυσταλλικό στερεό με πυκνότητα 2,13 gr/cm3 και σημείο τήξεως 80 έως 82 °C (353 έως 355 K).

Η ουσία αυτή παράγεται με απευθείας αντίδραση αέριου αιθυλενίου με βρώμιο. 

Το 1,2-διιωδοαιθάνιο χρησιμεύει συνηθέστερα στην οργανική σύνθεση του διιωδιούχου σαμαρίου ή του διιωδιούχου υττερβίου μέσα σε έναν αδρανή διαλύτη όπως το τετραϋδροφουράνιο:

:Sm + ICH2CH2I → SmI2 + H2C=CH2

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλαιθάνια
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις ιωδίου
1,2-διβρωμοαιθάνιο

Το **1,2-διβρωμοαιθάνιο**, γνωστό και ως **αιθυλενοβρωμίδιο** (**EDB**), είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό τύπο C2H4Br2. Είναι ένα δισαλογονωμένο παράγωγο του αιθυλενίου. Αν και ίχνη της ουσίας αυτής υπάρχουν με φυσικό τρόπο στο θαλάσσιο νερό, όπου παράγεται πιθανότατα από φύκη και κέλπιες, σήμερα παράγεται κυρίως από τον άνθρωπο. Η καύση του παράγει αέριο υδροβρώμιο, που έχει διαβρωτική δράση.

## Φυσικές ιδιότητες
Το καθαρό αιθυλενοβρωμίδιο είναι πυκνό, άχρωμο υγρό με ασθενική γλυκιά οσμή. Η πυκνότητά του είναι 2,18 gr/cm3. Είναι ελάχιστα διαλυτό στο νερό και πολύ περισσότερο στο οινόπνευμα και τον αιθέρα. Στερεοποιείται σε θερμοκρασία 10 °C (283 K) και βράζει στους 129 έως 133 °C (402 έως 406 K). Είναι αρκετά φωτοθλαστικό, με δείκτη διαθλάσεως 1,539.

## Τρόποι παρασκευής και χρήσεις
Η ουσία αυτή παράγεται με απευθείας αντίδραση αέριου αιθυλενίου με βρώμιο με μια κλασική αντίδραση προσθήκης αλογόνου.

Ιστορικώς το 1,2-διβρωμοαιθάνιο χρησιμοποιήθηκε ως αντικροτικό σε υγρά καύσιμα με μόλυβδο, καθώς αντιδρά αιχμαλωτίζοντας υπολείμματα του μολύβδου παράγοντας πτητικά βρωμίδια του μολύβδου, αποτρέποντας έτσι τη φθορά με εναποθέσεις μολύβδου των κινητήρων που έκαιγαν τέτοια καύσιμα.

Το αιθυλενοβρωμίδιο έχει χρησιμεύσει επίσης ως φυτοφάρμακο εδάφους για διάφορες καλλιέργειες και παλαιότερα για την παρασκευή γλυκόλης, ακόμα και ως φάρμακο κατά της επιληψίας, προτού επιβεβαιωθεί η τοξικότητά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «αιθυλενοβρωμίδιον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελίδα 712

Κατηγορία:Αλαιθάνια
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις βρωμίου
Κατηγορία:Εντομοκτόνα
Κατηγορία:Πρόσθετα καυσίμων
Αιθυλοθειικό οξύ

Το **αιθυλοθειικό οξύ** είναι οργανική χημική ένωση που έχει συντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>OSO<sub>2</sub>OH**. Εκτός από οργανικό οξύ καθεαυτό, από τη μία είναι ο αιθυλικός εστέρας του θειικού οξέος, ενώ από την άλλη είναι ο όξινος θειικός εστέρας της αιθανόλης. Χρησιμοποιήθηκε πολύ κατά το παρελθόν στη συνθετική παραγωγή αιθανόλης από το αιθυλένιο.

## Ιστορία
Αυτή η ένωση μελετήθηκε ταυτοχρόνως με τον αιθέρα περί το έτος 1730 από τον Γερμανό αλχημιστή Άουγκουστ Ζήγκμουντ Φρομπένιους και αργότερα από τους Γάλλους χημικούς ντε Φουρκρουά (1797) και Γκαι-Λυσάκ (1815). Ο Ελβετός επιστήμονας Νικολά-Τεοντόρ ντε Σωσύρ τη μελέτησε επίσης το 1807. Το 1827 οι Φελίξ-Πολυντόρ Μπουλέ και Ζαν-Μπατίστ Ντυμά σημείωσαν τον ρόλο του αιθυλοθειικού οξέος στην παραγωγή του αιθέρα από θειικό οξυ και αιθανόλη. Περαιτέρω έρευνες από τον Γερμανό χημικό Άιλχαρτ Μίτσερλιχ και τον Σουηδό Γιενς Γιάκομπ Μπερζέλιους υπέδειξαν ότι το θειικό οξύ δρούσε ως καταλύτης και αυτό οδήγησε τελικώς στην ανακάλυψη του αιθυλοθειικού οξέος («σουλφοβινικού οξέος») ως ενδιάμεσης ενώσεως στη διαδικασία. Η γένεση της ηλεκτροχημείας από τους Αλεσάντρο Βόλτα και Χάμφρι Ντέιβι τον 19ο αιώνα επιβεβαίωσε τη δημιουργία αιθέρα και νερού από την αντίδραση υποστοιχειομετρικών ποσοτήτων θειικού οξέος και αιθανόλης, και τη δημιουργία σουλφοβινικού οξέος ως ενδιάμεσης ενώσεως.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «αιθυλοθειικόν οξύ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελίδα 713

Κατηγορία:Θειικοί εστέρες
Σορβόζη

Η **σορβόζη** είναι οργανική χημική ένωση, συγκεκριμένα μια κετόζη (δηλαδή κετόνη και ταυτοχρόνως μονοσακχαρίτης). Είναι γνωστή και ως **σορβινόζη**, ενώ η ονομασία της κατά IUPAC είναι **1,3,4,5,6-πενταϋδροξυεξαν-2-όνη**.

Η σορβόζη έχει γλυκύτητα που είναι ισοδύναμη με εκείνη της σουκρόζης (κοινή ζάχαρη). Η εμπορική παραγωγή της βιταμίνης C (ασκορβικού οξέος) ξεκινά συχνά από τη σορβόζη. Η L-σορβόζη είναι το στερεοϊσομερές της σορβόζης που συναντάται στη φύση.

## Παραπομπές


Σορβοζη
Πεδιάδα (μυθολογία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Πεδιάδα** ήταν κόρη του Μύνητα από την Αρχαία Σπάρτη που παντρεύτηκε τον δεύτερο αυτόχθονα βασιλιά των Αθηνών Κραναό, μαζί του απέκτησε τρεις κόρες: Κρανάη, Κραναίχμη και Ατθίδα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Λακωνίας
Φύσκος (μυθολογία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Φύσκος** ήταν βασιλιάς των Λοκρών, γιος του Αμφικτύονα και της Ξενοπάτρας, πατέρας του Λοκρού. Σύμφωνα με μερικές πηγές θεωρείται εγγονός του Αμφικτύονα μέσω του Αιτωλού.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Lucius Mestrius Plutarchus, Moralia with an English Translation by Frank Cole Babbitt. Cambridge, MA. Harvard University Press. London. William Heinemann Ltd. 1936. Online version at the Perseus Digital Library. Greek text available from the same website.
*Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. Online version at the Topos Text Project.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρουάντα

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρουάντα** (κινιαρουάντα: Inkoranyabitabo) είναι η εθνική βιβλιοθήκη και τα αρχεία της Ρουάντα. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην πρωτεύουσα Κιγκάλι. Ιδρύθηκε το 1989 και βρίσκεται στο ίδιο κτίριο με τη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Κιγκάλι, η οποία άνοιξε το 2012. Η Εθνική Βιβλιοθήκη διευθύνεται από το Υπουργείο Αθλητισμού και Πολιτισμού.

Η βιβλιοθήκη διαθέτει συλλογή βιβλίων, έντυπου και ψηφιακού υλικού.

## Ιστορία
### Ίδρυση
Η Εθνική Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στις 10 Μαρτίου 1989 με το Προεδρικό Διάταγμα 132/06 με εντολή του Υπουργείου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας.

Η Αρχή Υπηρεσιών Αρχείων και Βιβλιοθηκών της Ρουάντα (RALSA) ιδρύθηκε με το νόμο αριθ. 12/2014 της 5ης Σεπτεμβρίου 2014.

### Δημόσια Βιβλιοθήκη Κιγκάλι
Τον Οκτώβριο του 2012 εγκαινιάστηκε το νέο κτίριο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης του Κιγκάλι. Πρόκειται για την μεγαλύτερη και πληρέστερη βιβλιοθήκη της χώρας. Από το 2012, οι δραστηριότητες της Εθνικής Βιβλιοθήκης εστιάζονται στο νέο κτίριο. Η τοπική ένωση του Ροταριανού Ομίλου ξεκίνησε το σχέδιο για την κατασκευή της νέας βιβλιοθήκης και το κτίριο κατασκευάστηκε εν μέρει με τη συγκέντρωση κεφαλαίων από το εξωτερικό.

## Υπηρεσίες
Οι χρήστες της βιβλιοθήκης πρέπει να καταβάλλουν συνδρομή (10.000 φράγκα Ρουάντα το 2015). Το ποσό αυτό δίνει το δικαίωμα να δανειστεί ο χρήστης τρία έργα για δύο εβδομάδες και να χρησιμοποιήσει μια ταχύτερη ευρυζωνική σύνδεση στο Ίντερνετ καφέ του κτιρίου για τρεις ώρες την ημέρα.

## Βιβλιογραφία
*  

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Ρουάντα
*Κιγκάλι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Ρουάντα
Ρουαντα
Δισύπατος

Ο **Δισύπατος** («δύο φορές *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|ύπατος]]*») λατινοποιημένα dishypatus, ήταν βυζαντινή τιμητική διάκριση ("διὰ βραβείου ἀξία") τον 9ο–11ο αι., προοριζόμενη για *γενειοφόρους* (barbatus, δηλαδή μη ευνούχους). Από τότε, και ιδιαίτερα κατά την περίοδο των Παλαιολόγων, μαρτυρείται ως οικογενειακό όνομα.

Ο τίτλος αναφέρεται σχετικά σπάνια σε φιλολογικές πηγές, και έχουν βρεθεί ελάχιστες σφραγίδες *δισυπάτων*. Πιθανώς δημιουργήθηκε τον 8ο αι. και μαρτυρείται για πρώτη φορά στις αρχές του 9ου αι., όταν κάποιος Θωμάς, αποδέκτης του Θεόδωρου του Στουδίτη, είχε τον τίτλο. Ωστόσο, στο *[[Κλητορολόγιον]]*, που συνέταξε το 899 ο βυζαντινός αυλικός Φιλόθεος, κατατάσσεται αρκετά υψηλά, τοποθετούμενος κάτω από τον *[[Πρωτοσπαθάριος|πρωτοσπαθάριο]]* και επάνω από τον *[[Σπαθαροκανδιδάτος|σπαθαροκανδιδάτο]]*. Το *Κλητορολόγιο* αναφέρει επίσης, ότι το χαρακτηριστικό του διακρητικό ("βραβείον") είναι δίπλωμα. Ο τίτλος φαίνεται να έχει εξαφανιστεί στο ίδιο το Βυζάντιο στα τέλη του 11ου αι., αλλά εξακολουθεί να επιβεβαιώνει κατά τον 12ο αι. στη με βυζαντινή επιρροή νότια Ιταλία. Την ίδια περίοδο αρχίζει να εμφανίζεται ως επώνυμο το *Δισύπατος*, που γίνεται πιο διαδεδομένο μετά τον 13ο αι., όταν συνδέθηκε και με τη βασιλεύουσα δυναστεία των Παλαιολόγων. Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων μελών του ήταν ο *[[κανστρήσιος]]* Μανουήλ Δισύπατος και ο Παλαμίτης μοναχός του 14ου αι. Δαβίδ Δισύπατος.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Bury, J. B. (1911). The Imperial Administrative System of the Ninth Century – With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos. London: Oxford University Press. OCLC 1046639111 – via Archive.org.
* Kazhdan, Alexander P. (1991). "Dishypatos". In Kazhdan, Alexander (ed.). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. p.&nbsp;638. ISBN 0-19-504652-8.

Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Φιλήμων Αντιοχείας

Ο **Φιλήμων** ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας κατά τα έτη 1766–1767. 

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Προχειρίστηκε ιερομόναχος και, καθώς κατείχε την τουρκική γλώσσα και τα πολιτικά πράγματα, έγινε πρωτοσύγκελλος του Μητροπολίτη Δέρκων Σαμουήλ Χαντζερή. Το 1757 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Βερροίας (Χαλεπίου), διαδεχόμενος τον Παπικό Μάξιμο.

Το 1766, και ενώ ο Φιλήμων βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, απεβίωσε ο Πατριάρχης Αντιοχείας Σίλβεστρος. Εκεί, στις 29 Απριλίου 1766, κλήρος και λαός μαζί με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Σαμουήλ, Αλεξανδρείας Ματθαίο και Ιεροσολύμων Παρθένιο εξέλεξαν τον Φιλήμονα νέο Πατριάρχη Αντιοχείας. Μετά τη χειροτονία του, ο Φιλήμων πήγε στη Βηρυττό, τη Δαμασκό, και μετά από περιοδεία στις επαρχίες του κατέληξε στο Χαλέπι, όπου έζησε ανενόχλητος από Παπικούς. Εκεί ίδρυσε και Ελληνική Σχολή.

Ασθένησε και πέθανε το 1767 στη Λαοδίκεια, ή κατ'άλλους στη Δαμασκό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Μένουμε Ελλάδα (τηλεοπτική εκπομπή)

Το **Μένουμε Ελλάδα** ήταν μια τηλεοπτική εκπομπή, που προβαλλόταν από την ΕΡΤ για μια δεκαετία (2005-2015) με οικοδεσπότες τον Γιώργο Αμυρά και τη Ρένια Τσιτσιμπίκου.

## Προβολή
Μεταδιδόταν από Δευτέρα έως Παρασκευή στις 14:00, αρχικά από την ΕΤ1. Το 2007 η εκπομπή μεταφέρθηκε στη ΝΕΤ, όπου και παρέμεινε μέχρι το 2013, όταν και έκλεισε η ΕΡΤ. Το 2014 η εκπομπή επανήλθε στη ΔΤ, αλλά μετονομάστηκε σε *επι-μένουμε Ελλάδα*. Το 2015 πήρε ξανά την παλιά της ονομασία και από τον Ιούνιο (με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ) μέχρι και το Φθινόπωρο του ίδιου έτους μεταδιδόταν από την ΕΡΤ1. Το καλοκαίρι του 2016 προβαλλόταν μια παρόμοια εκπομπή με τον τίτλο *Μένουμε Ελλάδα, βγαίνουμε έξω*, με μοναδική παρουσιάστρια τη Ρένια Τσιτσιμπίκου και προβαλλόταν από την ΕΡΤ2.

## Υπόθεση
Αυτό το πρόγραμμα παρουσιάζει τις ομορφιές της Ελλάδας και όλα όσα έχει να προσφέρει. 4 ομάδες δημοσιογράφων περιηγούνται στη χώρα για να μεταφέρουν τον θεατή σε διάφορα σημεία ενδιαφέροντος, από μικρά χωριά, μέχρι ιστορικά μνημεία και τον τοπικό πολιτισμό. Η εκπομπή περιλαμβάνει επίσης ζωντανές εικόνες από 40 διαφορετικές τοποθεσίες μέσω webcams και παρέχει επίσης συνεχώς ενημερωμένες καιρικές συνθήκες για διάφορες πόλεις και κυκλοφοριακές ενημερώσεις από εθνικούς και περιφερειακούς δρόμους - όλα αυτά στην οθόνη της τηλεόρασης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μένουμε Ελλάδα - Ιστοσελίδα της ΕΡΤ
*

Κατηγορία:Εκπομπές ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σπαθαροκανδιδάτος

[μικρογραφία|400εσ|Σφραγίδα του Νικήτα, ''σπαθαροκανδιδάτου'' και ''[Χαρτουλάριος|χαρτουλαρίου* των [[Θέμα Κιβυρραιωτών|Κιβυρραιωτών]] (10ος/11ος αι.). Επιγρ.: + Κ[ΥΡΙ]Ε ΒΟΗΘΕΙ ΤΩ ΣΩ ΔΟΥΛΩ / ΝΗΚΗΤ Β CΠΑΘ'ΚΑΝΔ' S ΧΑΡΤΟΥΛ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤ' ΤΩΝ ΚΥΒΕΝ.]]

Ο *'Σπαθαροκανδιδάτος*', που [[Λατινική γλώσσα|λατινοποιήθηκε]] ως *spatharocandidatus*, ήταν μια μεσαίας τάξης [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|βυζαντινή]] [[Βυζαντινή γραφειοκρατία και αριστοκρατία|αυλική διάκριση]], που χρησιμοποιήθηκε τον 7ο–11ο αι.

== Ιστορία ==
Ο τίτλος δημιουργήθηκε ως [[Βαλίτσα|σύνθεση]] των τίτλων *σπαθάριος* και *κανδιδάτος*, που ήταν και οι δύο τύποι φρουρών του παλατιού τον 4ο–6ο αι. Οι παλαιότερες αναφορές στον τίτλο γίνονται στην *Ιστορία* του [[Σεβεός|Σεβεού]] και σε μια επιστολή του [[Πάπας Γρηγόριος Β΄|πάπα Γρηγορίου Β΄]] προς τον Αυτοκράτορα [[Λέων Γ´|Λέοντα Γ΄]] τον Ίσαυρο (βασ. 717–741). Ο [[Τζων Μπάγκνελ Μπιούρυ|Τζον Μπ. Μπιούρυ]] αποδέχτηκε ότι η δημιουργία του τίτλου έγινε στις αρχές του 7ου αι., αλλά ο τίτλος πιστοποιείται ξεκάθαρα μόνο από τις αρχές του 9ου αι. και μετά. Στους καταλόγους της προτεραιότητας αξιωμάτων του 9ου αι. (*Τακτικά*), η διάκριση κατατάσσεται κάτω από αυτή του *δισύπατου* και επάνω από αυτή του *σπαθάριου,* μεταξύ των διακρίσεων που προορίζονται για «γενειοφόρους άνδρες» (barbatus, δηλ. μη [[Ευνούχος|ευνούχους]]). Το χαρακτηριστικό διακριτικό του (*βραβείον*) ήταν μια χρυσή αλυσίδα (*μανιάκιον*), που φοριόταν γύρω από το στήθος.

Η διάκριση δεν διδόταν σε ευνούχους, για τους οποίους η αντίστοιχη διάκριση ήταν του *σπαθαροκουβικουλαρίου*. Κρίνοντας από [[Σιγιλλογραφία|σιγιλλογραφικά]] στοιχεία, η διάκριση συνδέθηκε κυρίως με μεσαίου επιπέδου βαθμούς, όπως οι *νοτάριοι* (συμβολαιογράφοι) και οι κατώτεροι δικαστές. Στους καταλόγους των αξιωμάτων που είναι γνωστά ως *Τακτικά*, η διάκριση αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες θέσεις στην κατώτερη βαθμίδα της ανώτερης πολιτικής και στρατιωτικής ιεραρχίας, όπως αυτές του *ασηκρήτου* (ανώτερου γραμματέα), των *κλεισουράρχη* (διοικητή συνοριακής περιφέρειας), *τοποτηρητού* ενός *τάγματος* ή *τουρμάρχης* ενός *θέματος'' (διοικητή περιοχής). Η τελευταία επιβεβαιωμένη αναφορά του τίτλου είναι το 1094 και αποσύρθηκε από τη χρήση το αργότερο τον 12ο αι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Bury, J. B. (1911). The Imperial Administrative System of the Ninth Century – With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos. London: Oxford University Press. OCLC 1046639111 – via Archive.org.
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Σωματική οικειότητα

[δεξιά|μικρογραφία| ''Η πρόταση'' του [Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ (1872).]]
Η **σωματική οικειότητα** είναι η αισθησιακή εγγύτητα ή το άγγιγμα. Είναι μια πράξη ή αντίδραση, όπως η έκφραση συναισθημάτων (συμπεριλαμβανομένης της στενής φιλίας, της πλατωνικής αγάπης, της ρομαντικής αγάπης ή της σεξουαλικής έλξης), μεταξύ ανθρώπων. Παραδείγματα σωματικής οικειότητας είναι η παρουσία στον προσωπικό χώρο κάποιου, το κράτημα του χεριού, η αγκαλιά, το φιλί, το χάδι και η σεξουαλική δραστηριότητα.

Η σωματική οικειότητα μπορεί συχνά να μεταφέρει το πραγματικό νόημα ή την πρόθεση μιας αλληλεπίδρασης με τρόπο που δεν μπορεί να το κάνει η συνοδευτική ομιλία. Μπορεί να ανταλλάσσεται μεταξύ οποιωνδήποτε ανθρώπων, αλλά, καθώς συχνά χρησιμοποιείται για να εκφράσει θετικά και οικεία συναισθήματα, συνήθως παρατηρείται μεταξύ ατόμων που έχουν ήδη μια προϋπάρχουσα σχέση, είτε αυτή είναι οικογενειακή, πλατωνική ή ρομαντική, με τις ρομαντικές σχέσεις να χαρακτηρίζονται από αυξημένη σωματική οικειότητα.

Έχουν καταγραφεί διάφορες μορφές ρομαντικής επαφής, όπως το κράτημα χεριών, η αγκαλιά, το φιλί, το αγκάλιασμα, καθώς και το χάδι και το μασάζ. Η σωματική τρυφερότητα συνδέεται στενά με τη γενική ικανοποίηση από τη σχέση και τον σύντροφο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Οι Αμερικανοί άντρες αγκαλιάζουν την αγκαλιά" - άρθρο στο *The Baltimore Sun*.
* NPR: Poet on Call, Από τον Andrei Codrescu, σχόλιο για τις αγκαλιές στο NPR.

Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις
Κατηγορία:Στενές σχέσεις
Οικειοτητα
Σύγκρουση συρμών στο Μικαβασίμα

Η **σύγκρουση συρμών στο Μικαβασίμα** (*Mikawashima*) ήταν πολλαπλό σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στις 3 Μαΐου 1962 κοντά στον σταθμό Μικαβασίμα στην Αρακάουα, Τόκιο, Ιαπωνία. Αφορούσε ένα εμπορικό τρένο και δύο επιβατικές αμαξοστοιχίες. Σκοτώθηκαν 160 άτομα.

## Πρώτο τρένο
Στις 21:36΄, ένα εμπορικό τρένο με προορισμό το Μίτο (Νο. 287) πλησίαζε για να ενωθεί με την κύρια γραμμή Jōban στο σταθμό Μικαβασίμα και δεν πρόσεξε το κόκκινο σήμα. Ο μηχανισμός ασφαλείας εκτροπής της εμπορικής αμαξοστοιχίας σε παρακαμπτήριο ασφαλείας λειτούργησε, αποτρέποντας καταστροφική μετωπική σύγκρουση, ωστόσο η εμπορική αμαξοστοιχία ταξίδευε πολύ γρήγορα και εκτροχιάστηκε στην παρακαμπτήριο, αφήνοντας τη μηχανή και το προπορευόμενο βαγόνι - βυτίο να εμποδίζουν την κύρια γραμμή.

## Δεύτερο τρένο
Μια επιβατική αμαξοστοιχία με επτά βαγόνια (2117H) με προορισμό το Τορίντε από το Ουένο αναχώρησε επίσης από τον σταθμό Μικαβασίμα στις 21:36΄ και, παρόλο που απέφυγε τη μετωπική σύγκρουση, χτύπησε την εκτροχιασμένη εμπορική αμαξοστοιχία. με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 25 άτομα. Οι επιβάτες χρησιμοποίησαν τις λαβές διαφυγής έκτακτης ανάγκης και άρχισαν να περπατούν πίσω στο σταθμό. Οι χειριστές στο κοντινό κτίσμα σημάτων ήταν πολύ απασχολημένοι με τις συνέπειες της πρώτης σύγκρουσης και απέτυχαν να ειδοποιήσουν την υπόλοιπη κίνηση στη γραμμή.

## Τρίτο τρένο
Έξι λεπτά μετά την πρώτη σύγκρουση, ένα εισερχόμενο επιβατικό τρένο (2000H) συγκρούστηκε με το εκτροχιασμένο 2117H και χτύπησε πολλούς από τους επιβάτες που διέφευγαν από την πρώτη σύγκρουση. Το πρώτο βαγόνι συνετρίβη και τα επόμενα τρία  εκτροχιάστηκαν, με αποτέλεσμα 160 νεκρούς και 296 τραυματίες.

## Ανταπόκριση
Ως αποτέλεσμα του ατυχήματος, η JNR άλλαξε την επιχειρησιακή της πολιτική από «μη σταματάτε τρένα εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο» σε «σταματήστε τα τρένα αμέσως μόλις συμβεί ένα ατύχημα ανεξάρτητα από την κλίμακα του». Μέχρι τον Απρίλιο του 1966 εισήχθη σε όλες τις γραμμές της JNR σύστημα αυτόματης στάσης τρένου για να σταματά αυτόματα τα τρένα εάν περάσουν κόκκινο σήμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στιγμιότυπα ειδήσεων British Pathe από τα επακόλουθα του ατυχήματος
* 

Μικαβασιμα
Κατηγορία:Καταστροφές στην Ιαπωνία
Αντουάν-Φρανσουά ντε Φουρκρουά

Ο **Αντουάν-Φρανσουά ντε Φουρκρουά** (*Antoine François Fourcroy*, 15 Ιουνίου 1755 &ndash; 16 Δεκεμβρίου 1809) ήταν Γάλλος χημικός, σύγχρονος του Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ. Ο Φουρκρουά συνεργάσθηκε με τους Λαβουαζιέ, Γκιτόν ντε Μορβώ και Κλωντ Λουί Μπερτολέ στο σύγγραμμα *Méthode de nomenclature chimique*, που βοήθησε να προτυποποιηθεί η χημική ονοματολογία.

## Οικογένεια και σπουδές
Ο Φουρκρουά γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος φαρμακοποιού, ο οποίος εργαζόταν στην υπηρεσία του Δούκα της Ορλεάνης. Ακολουθώντας τη συμβουλή του ανατόμου Φελίξ Βικ Νταζίρ (1748-1794), ο Αντουάν-Φρανσουά ξεκίνησε σπουδές ιατρικής και, μετά από πολλές οικονομικές δυσκολίες, πήρε τελικώς το πτυχίο του ιατρού το 1780. Δίδαξε ωστόσο χημεία από το 1783 μέχρι το 1787 στην Κτηνιατρική Σχολή του Αλφόρ. Η προσοχή του Φουρκρουά στράφηκε στη χημεία εξαιτίας του Ζαν-Μπατίστ-Μισέλ Μπυκέ (*J.B.M. Bucquet*, 1746-1780), καθηγητή της χημείας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Το 1784 ο Φουρκρουά επιλέχθηκε να διαδεχθεί τον θανόντα Πιερ Μακέ ως λέκτορας της Χημείας στο Κολέγιο του Βοτανικού Κήπου των Παρισίων, όπου οι διαλέξεις του προσέλκυαν πολύ κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
3364 Ζντένκα

Η **Ζντένκα (Zdenka)** είναι μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1984 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ, και πήρε το όνομά της από το βαφτιστικό όνομα κυρίως της Τσέχας αστρονόμου Ζντένκα Βάβροβα, αλλά και της Τσετσένας αστρονόμου Ζντένκα Κάντλα-Μιχάηλοφ, συζύγου του Ρώσου αστρονόμου Αλεξάντρ Α. Μιχάηλοφ (που έδωσε το όνομά του στον αστεροειδή 1910 Μιχαήλοφ).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ζντένκα εκτιμάται σε 5,4 ± 0,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,18. Η Ζντένκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 35 λεπτά.

## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL

Ζντενκα
Αρχή των Κονσόλων της Ανατολικής Ελλάδος

Η **Αρχή των Κονσόλων της Ανατολικής Ελλάδος** ήταν μορφή διοίκησης κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. 

## Ιστορία
Μία από τις πρώτες τοπικές μορφές διοίκησης που ιδρύθηκαν κατά την διάρκεια του πρώτου έτους της Ελληνικής Επαναστάσεως ήταν η Αρχή των Κονσόλων της Ανατολικής Ελλάδος. Αυτή η διοίκηση δημιουργήθηκε στις 20 Απριλίου 1821 από τους Νικόλαο Νάκο, Ιωάννη Φίλωνος και Ιωάννη Λογοθέτη στη Λιβαδειά. Το πολίτευμα βάση του οποίου λειτούργησε η Αρχή των Κονσόλων της Ανατολικής Ελλάδος, αν και ατελής, διατηρούσε μια επίφαση δημοκρατικότητας και μάλιστα άμεσης δημοκρατίας.

## Δείτε επίσης
* Ιωάννης Λογοθέτης 
* Ιωάννης Φίλων

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές πηγές
* Ιωάννα Διαμαντούρου, «Η πρώτη διοικητική οργάνωση των ελεύθερων περιοχών (Μάρτιος- Μάιος)», *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ, 1975, σσ. 128-129.
* Ι. Φιλήμων, «Δοκίμιον Ιστορικό περί της ελληνικής επαναστάσεως», τομ. ΙΙΙ, Αθήνα, 1860, σ. 84
* Αν. Γούδας, «Βίοι Παράλληλοι», τομ. Ά, Κλήρος, Αθήνα, 1869, σ. 84
* Φ. Χρυσανθόπουλος, «Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως», τομ. Ά, Αθήνα, 1899, σ. 110
* Δ. Κόκκινος, «Η Ελληνική Επανάστασις», Μέλισσα, τομ. Ά, Αθήνα, 1959-1960, σσ. 94, 275, 282

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Κοινότητα Χαμεζίου

Η **Κοινότητα Χαμεζίου** είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με την απόσπαση του οικισμού *Χαμαίζι* από την Κοινότητα Σκοπής και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Το 1940 με την διόρθωση του ονόματος σε Χαμέζι μετονομάστηκε και η κοινότητα. 

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Χαμεζίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας

Κατηγορία:Επαρχία Σητείας